bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη των παραγόντων κινδύνου για καρκίνο του μαστού στην Ελλάδα
Authors: Κουμπής Χρυσοβαλάντης
Published: September 2021

H διδακτορική διατριβη με θεμά <<ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ>>-BRCA STUDY (Breast Cancer in Athens study) έχει ως σκοπό να εκτιμήθει τη κληρονομική προδιάθεση του καρκίνου του μαστου στην Ελλάδα ,να συγκριθούν οι μη γενετικοί παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου του μαστού στην Ελλάδα και να περιγραφεί η αλληλεπίδραση γονιδίων-περιβάλλοντος στον κίνδυνο. Πρόκειται για μια νοσοκομειακή μελέτη ασθενών-μαρτύρων. Στη μελέτη περιλήφθηκαν 315 μη επιλεγμένες ασθενείς με καρκίνο μαστού οι οποίες παρακολουθούνται στο ίδιο Κέντρο Μαστού της Ά Μ/Γ του ΠΓΝΑ «Αλεξάνδρα». Ως πληθυσμός ελέγχου (control) της εργασίας αυτής περιλήφθηκαν 303 υγιείς εθελόντριες διαφόρων ηλικιών. Προϋπόθεση ήταν να έχουν όλες οι συμμετέχουσες Ελληνική Καταγωγή και να συμπλήρώσουν ένα ανάλυτικο ερωτηματολογια. ‘Εγινε λήψη 20 mL ολικού περιφερικού αίματος από τις συμμετέχουσες το οποίο αφου φυγοκεντρήθηκε απεστάλθήκε προς εργαστηριακή επεξεργασία στο Women’s College Hospital, Toronto, Canada.Τα συμπερασμάτα της μέλετης ήταν τα ακόλουθα:α.Ο σχετικός κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου στου μαστού στους συγγενείς α΄ βαθμού των γυναικών με καρκίνο στον Ελληνικό πληθυσμό είναι RR=1.35 ενώ σε γυναίκες που είχαν υποβληθεί σε βιοψία μαστού και τα αποτελέσματα της ήταν αρνητικά για κακοήθεια είναι RR=1.4.β.Ο οικογενής καρκίνος του μαστού βρέθηκε σε ένα ποσοστό 21% ένω ο κληρονομικός καρκίνος του μαστού βρέθηκε σε ποσοστό 6% των περιστατικών του καρκίνου του μαστού ε. Η μέση ηλικία εμφάνισης καρκίνου του μαστού των ασθενών χωρίς συγγενή με καρκίνο του μαστού ήταν 66.4 χρόνια ενώ σε όσες είχαν συγγενή πρώτου βαθμού με καρκίνο του μαστού ήταν 53.3 χρόνιαδ.Δεν υπήρχε θετική συσχέτιση του καπνίσματος ,των αντισυλληπτικών δισκίων,της χρήσης ΘΟΥ με τον καρκίνο του μαστού ενώ φαίνεται να υπάρχει θετική σχετική συσχέτιση με τη ποσότητα του αλκοόλ που καταναλώνεται. Η ηλικία εμμηναρχής και εμμηνόπαυσης δεν φάνηκε στην παρούσα μελέτη ότι εμπλέκονται στον κίνδυνο για εμφάνιση καρκίνου του μαστού ένω φαινεταί να σχετίζεται η πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού με τους μήνες θηλασμού των τέκνων μιας γυναίκαςζ. Το 62.85% (n=198) των γυναικών με καρκίνο του μαστού ανακάλυψαν το καρκίνο μόνες τους με την ψηλάφηση-αυτοεξέταση των μαστών ε.Από τη μελέτη προκύπτει ότι ο έλεγχος τεσσάρων μεταλλάξεων (5382insC, G1738R, exon20del, exon24del) του BRCA1 γονιδίου στον Ελληνικό πληθυσμό , θα μας καλύψει σένα υψηλό ποσοστό ,πιθανώς και πάνω από 60%, των πιθανώς ανευρισκόμενων μεταλλάξεων στο κληρονομικό καρκίνο του μαστού χωρίς όμως να ξεχνάμε ότι ο πλήρης μοριακός γενετικός έλεγχος μεταλλάξεων είναι αναγκαίος για να βγούν πιο αξιόπιστα αποτελέσματα. Για το BRCA2 γονίδιο δεν μπορούμε να προτείνουμε τέτοιο πακέτο ελέγχου.
Δυνητικά πεδία της συνύπαρξης των ανθρώπων στο χώρο
Authors: Παπαγεωργίου Ηλίας
Published: September 2021

Η μελέτη εξετάζει αν και κατά πόσο συγκεκριμένες χωρικές διατάξεις δημιουργούν άυλα όρια ανάμεσα στους ανθρώπους. Πιο συγκεκριμένα, διερευνάται η δυνατότητα επικοινωνίας ανάμεσα σε δύο ή περισσότερους ανθρώπους ως προς τρία διακριτά αλλά συνδυαζόμενα αντιληπτικά πεδία που αφορούν την οπτική επαφή, την ακουστική αντίληψη και την κινητική προσπελασιμότητα. Τα πεδία αυτά συστέλλουν και διαστέλλουν τις αντιληπτικές και κοινωνικές αποστάσεις δίνοντας μια ιδιαίτερη ερμηνεία στο κοινωνικό περιεχόμενο της αρχιτεκτονικής. Η γεωμετρία και η κλίμακα του χώρου καθορίζουν σε ένα μικρό αλλά αισθητό βαθμό τις συνθήκες συνύπαρξης των ανθρώπων: Τα δυνητικά πεδία της συνύπαρξης των ανθρώπων στον χώρο.
Αντιλήψεις για την έννοια της γνώσης εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου
Authors: Σαλιάρης Δημήτριος
Published: September 2021

Στην παρούσα έρευνα έγινε μια προσπάθεια προσέγγισης των αντιλήψεων για τη γνώση εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που υπηρετούν σε σχολικές μονάδες νησιών του βορείου Αιγαίου. Πιο συγκεκριμένα εξετάστηκαν οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών τριών βασικών ειδικοτήτων (φιλολόγων, μαθηματικών και εκπαιδευτικών φυσικών επιστημών) για την έννοια της γνώσης, για τον τρόπο απόκτησης της γνώσης, για την αξιολόγηση της απόκτησης της γνώσης και για τη σχέση που συνδέει τη γνώση με το αναλυτικό πρόγραμμα. Επιχειρήθηκε, ακόμη, ο εντοπισμός διαφοροποιήσεων των εκπαιδευτικών, ανάλογα με την ειδικότητά τους στους παραπάνω ερευνητικούς προβληματισμούς. […]
Expressive and efficient streaming libraries
Authors: Μπιμπούδης Άγγελος
Published: September 2021

Οι ροές επεξεργασίας δεδομένων είναι και πάλι στο προσκήνιο: ευρέως-διαδεδομένες βιβλιοθήκες για επεξεργασία ροών υπάρχουν σε κάθε μοντέρνα γλώσσα προγραμματισμού και οικοσύστημα, από την Java στην C# και από την Scala και OCaml στη Haskell. Ωστόσο, καίρια χαρακτηριστικά τους όπως η εκφραστικότητα και οι επιδόσεις έχουν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης. Στην παρούσα διατριβή, εξακριβώνουμε το ποια είναι ακριβώς τα ποιοτικά χαρακτηριστικά κάθε βιβλιοθήκης και παρατηρούμε ότι παρούσες αλλά και μελλοντικές χρήσεις τους, είναι άρρηκτα συνδεδεμένες (και δεσμευτικές) με την εκάστοτε υλοποίηση. Απλοί μηχανισμοί αφαίρεσης δεν είναι επαρκείς. Είναι εφικτό να διαμορφώσουμε την υλοποίηση των βιβλιοθηκών ροών και να τις κάνουμε πιο επεκτάσιμες και με μεγαλύτερες επιδόσεις; Παρουσιάζουμε δυο λύσεις προς την επίτευξη της επεκτασιμότητάς τους. Κατά την πρώτη, διαχωρίζουμε τους ορισμούς του συντακτικού και της σημασιολογίας των βιβλιοθηκών και κατά τη δεύτερη λύση απελευθερώνουμε τις εν λόγω βιβλιοθήκες από την επιτακτική ανάγκη ύπαρξης ενός ικανού και έξυπνου μεταγλωττιστή. Ο στόχος της διατριβής είναι να δημιουργήσει επεκτάσιμες βιβλιοθήκες ροών, υψηλών επιδόσεων, διατηρώντας όμως την υψηλού επιπέδου δομή τους. Η παρουσίαση των ερευνητικών μας αποτελεσμάτων έπεται αξιολόγησης επιδόσεων σε σύγχρονες βιβλιοθήκες που διεξήγαμε για διάφορες σύγχρονες γλώσσες προγραμματισμού. Στη συνέχεια προτείνουμε έναν μηχανισμό για την ενίσχυση της συντήρησης βιβλιοθηκών ροών διατηρώντας ενός υψηλού επιπέδου επεκτασιμότητα. Για να το επιτύχουμε αυτό, θεωρούμε τις εν λόγω βιβλιοθήκες ως γλώσσες προγραμματισμού ειδικού σκοπού, σχεδιάζοντας και υλοποίώντας την βιβλιοθήκη StreamAlg, μία βιβλιοθήκη που προσφέρει την δυνατότητα να δεχθεί επεκτάσεις με νέες μεθόδους και συμπεριφορά κατ' επιλογή. Στη συνέχεια, παρουσιάζουμε την εφαρμογή της προαναφερθείσας τεχνικής σε μία γλώσσα προγραμματισμού, την Java, για να επιτύχουμε την ίδια γενικότητα κατά την επέκταση της, με το εργαλείο που ονομάζουμε Recaf. Δείχνουμε πώς δημιουργούμε διαλέκτους στην Java για να υποστηρίξουμε νέο συντακτικό και νέα σημασιολογικά στοιχεία στην ίδια τη γλώσσα. Ως αποτέλεσμα, δημιουργήσαμε επεκτάσεις της Java, μία εκ των οποίων μας έδωσε τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε βιβλιοθήκη ροών στη Java, όπως ακριβώς γίνεται και στην C#. Τέλος παρουσιάζουμε την πρότασή μας για βιβλιοθήκες ροών υψηλών επιδόσεων που υλοποιήσαμε σε δύο γλώσσες προγραμματισμού με τον ενιαίο όρο-ομπρέλα Strymonas. Η βιβλιοθήκη που παρέχουμε, χωρίς να βασίζεται σε απροσπέλαστους βελτιστοποιητές ή ``ικανοποιητικά-ικανούς'' μεταγλωττιστές, παρέχει, υψηλού επιπέδου, εγγυημένη και φορητή ταχύτητα ως προς την επεξεργασία δεδομένων. Η προσέγγισή μας βασίζεται σε έννοιες υψηλού επιπέδου οι οποίες στη συνέχεια υλοποιούνται.
Διερεύνηση και συσχέτιση πολεοδομικών και συγκοινωνιακών παραμέτρων στο πλαίσιο πρακτικών αναβάθμισης του αστικού χώρου
Authors: Μονοκρούσου Κλειώ
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρήθηκε η δημιουργία ενός στρατηγικού, αξιόπιστου και οικονομικά αποδοτικού μηχανισμού για την ερμηνεία και αναβάθμιση του αστικού χώρου, βασισμένου στη συσχέτιση χαρακτηριστικών διαμόρφωσής του με πολεοδομικές και συγκοινωνιακές παραμέτρους, προκειμένου να μπορούν να ληφθούν εμπεριστατωμένες αποφάσεις σχεδιασμού της πόλης με όρους βιώσιμης ανάπτυξης. Ως πιλοτική περιοχή ανάλυσης και ερμηνείας του αστικού χώρου, με βάση το προτεινόμενο μεθοδολογικό πλαίσιο, επιλέχθηκε ο Δήμος Αθηναίων. Η συγκεκριμένη περιοχή έρευνας ικανοποιεί μια σειρά κριτηρίων, ως προς την αντιπροσωπευτικότητα του αστικού χώρου, καθώς αποτελεί ένα ιδιαίτερα πυκνό πληθυσμιακό σύστημα, με πολύπλοκο αστικό ιστό και ανεπτυγμένο δίκτυο δημόσιας συγκοινωνίας, γεγονός που ενισχύει τη δυνατότητα επεκτασιμότητας της μεθοδολογίας και σε άλλες αστικές περιοχές (στοιχείο γενίκευσης). Κομβικό στοιχείο για την επιλογή του μεθοδολογικού πλαισίου ήταν το γεγονός ότι η περιοχή ανάλυσης αντιμετωπίστηκε ως ενιαίο και συνεχές χωρικό σύστημα, ώστε οι προτεινόμενες παρεμβάσεις να ανταποκρίνονται στις ανάγκες του στρατηγικού σχεδιασμού. Η ενσωμάτωση του παράγοντα των χρήσεων γης στη συντακτική ερμηνεία του αστικού χώρου αποτέλεσε επίσης σημαντικό στοιχείο πρωτοτυπίας, ενώ η συγκεκριμένη προσέγγιση συνέβαλε στην αποτύπωση του συνόλου των εν δυνάμει μετακινήσεων, καθώς εξέτασε το πως η ανθρώπινη συμπεριφορά συσχετίζεται με τα χαρακτηριστικά διαμόρφωσης του ιστού της πόλης. Τέλος, πρόσθετο πλεονέκτημα είναι η αμεσότητα και η αποδοτικότητα της μεθόδου, σε σύγκριση με άλλες συμβατικές μεθόδους, γεγονός που διατηρεί και το κόστος του εργαλείου σε λογικά επίπεδα, ενώ η προσαρμογή της σε ενδεχόμενες αλλαγές είναι εφικτή με περιορισμένους πόρους.
Εφαρμογή προηγμένων μεθόδων στατιστικής και αλγόριθμων εξόρυξης πληροφορίας για την ανάλυση κοινωνιοψυχολογικών ερευνών με σκοπό τη διερεύνηση στάσεων, αντιλήψεων και προτύπων συμπεριφοράς
Authors: Μάσσου Ευθαλία
Published: September 2021

Με την παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρούμε να προσθέσουμε μια μεθοδολογική προσέγγιση στη φαρέτρα των τεχνικών ανάλυσης κοινωνικών ερευνών. Η προσέγγιση αυτή στηρίζεται στους αλγόριθμους εξόρυξης πληροφορίας, ή Data Mining όπως είναι η διεθνής ορολογία, και συνδυάζει στοιχεία της στατιστικής, της τεχνητής νοημοσύνης και των βάσεων δεδομένων. Στόχος των αλγόριθμων εξόρυξης πληροφορίας είναι η εύρεση υποβοσκουσών δομών μέσα στα δεδομένα και η παρουσίασή τους με τρόπο κατανοητό και καινοτόμο. Οι αλγόριθμοι εξόρυξης πληροφορίας χρησιμοποιούνται ευρέως σε άλλα επιστημονικά πεδία και μάλιστα χρησιμοποιούνται κυρίως σε πολύ μεγάλες βάσεις δεδομένων. Ωστόσο, η χρήση τους σε έρευνες κοινωνιοψυχολογικού περιεχομένου, όπου εμπλέκονται πολυδιάστατες έννοιες, δεν είναι διαδεδομένη. Οι δυνατότητες όμως συλλογής μεγάλων όγκων δεδομένων, δυνατότητες που δίνονται σήμερα λόγω της διείσδυσης της τεχνολογίας στην καθημερινότητά μας, σε συνδυασμό με την ανάγκη κατανόησης σύνθετων κοινωνικών φαινομένων, δημιουργούν ένα ευνοϊκό περιβάλλον για τη χρήση τέτοιων αλγόριθμων και στην κοινωνική ψυχολογία. Η προσέγγιση που παρουσιάζεται σε αυτή τη διατριβή, δεν έχει στόχο τη σύγκρισή της με τις τυπικές μεθόδους στατιστικής. Οι αλγόριθμοι εξόρυξης πληροφορίας μπορούν να χρησιμοποιηθούν συμπληρωματικά με τις τυπικές στατιστικές τεχνικές, τόσο για να ξεπεράσουν τους περιορισμούς τους όσο και για να διευρύνουν τα όρια της ανάλυσης. Στην παρούσα διατριβή, χρησιμοποιούμε αλγόριθμους κατασκευής δέντρων αποφάσεων για την μελέτη τεσσάρων μεγάλων θεματικών ενοτήτων. Η πρώτη από αυτές τις ενότητες, αφορούσε στον τρόπο που η νοοτροπία και η πολιτική αυτοτοποθέτηση διαμορφώνουν την κοινωνική ανοχή σε φαινόμενα φυσικής και συμβολικής βίας. Η δεύτερη θεματική ενότητα επικεντρώνεται στον τρόπο με τον οποίο η νοοτροπία και η πολιτική αυτοτοποθέτηση καθορίζουν τις ξενοφοβικές ή μη αντιλήψεις των κοινωνικών υποκειμένων. Στην τρίτη θεματική ενότητα επιχειρήθηκε ο προσδιορισμός της εθνικής ταυτότητας μέσω μιας προσέγγισης η οποία ζητούσε από τα υποκείμενα να «τοποθετήσουν» την Ελλάδα στον παγκόσμιο χάρτη ύστερα από σύγκρισή της με άλλους λαούς, Ευρωπαϊκούς και μη. Στην τέταρτη και τελευταία θεματική ενότητα, έγινε προσπάθεια να δοθεί ένας ορισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τους Έλληνες. Μέσα από ένα πλέγμα ερωτήσεων σχετικά με το «τώρα» και το «μετά» της Ε.Ε., οι αλγόριθμοι εξόρυξης πληροφορίας προσπάθησαν να καταγράψουν τα πρότυπα που διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο οι Έλληνες αντιλαμβάνονται την Ε.Ε. σε μια περίοδο που η χώρα ξεκινά την πορεία της στην παγκοσμιοποιημένη κοινότητα. Η εφαρμογή αλγόριθμων εξόρυξης πληροφορίας και πολυδιάστατων μεθόδων στατιστικής, οδήγησε στην εύρεση προτύπων, δηλαδή επαναλαμβανόμενων σκεπτικών, που διέπουν τα ζητήματα που εξετάστηκαν, και τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για να ταξινομήσουν τα υποκείμενα σε προκαθορισμένες κατηγορίες με κοινές αντιλήψεις.
Staging the alphabet
Authors: Παπανικολοπούλου Μαγδαληνή
Published: September 2021

Μέσα από την πολύχρονη μελέτη μου για την Ελληνική αλφάβητο οπτικά και σημειολογικά, ένιωσα την ανάγκη να δημιουργήσω μια καινούργια καλλιτεχνική γλώσσα η οποία να πειραματίζεται με όλους τούς πιθανούς ορισμούς του συμβόλου – γράμματος. Επιλέγοντας το μέσο του video, το οποίο αρχικά εμφανίστηκε σαν τεχνικό εργαλείο αλλά σταδιακά εξελίχθηκε σε εννοιολογικό μέσο μετάδοσης σκέψης, καταγράφω τις ποικίλες performances που δημιουργώ.Περιγράφω την σχέση μου με την αλφάβητο, για την οποία όλες οι πολιτισμικές παραδόσεις παρουσιάζουν συμβολικές ερμηνείες που πολλές φορές είναι πολλαπλές και εξαρτώνται από το σχήμα και τον ήχο του κάθε γράμματος. Ενώ εξερευνώ και πειραματίζομαι με τα σύμβολα, δημιουργώ εικαστικές δράσεις στον φυσικό δημόσιο χώρο. Με το μέσο του video μεταφέρομαι στον ψηφιακό δημόσιο χώρο. Η μεταφορά από το φυσικό στο ψηφιακό περιβάλλον αλλά και ο αντίκτυπος που δημιουργείται στον θεατή προκαλεί το ενδιαφέρον μου.Στόχος μου είναι να δημιουργήσω μια ταινία για ολόκληρη την αλφάβητο η οποία θα ενώνει και θα καταγράφει όλες τις ξεχωριστές παραστάσεις μου βασισμένες σε κάθε ξεχωριστό γράμμα της Ελληνικής αλφαβήτου.Μέσα από το έργο σύγχρονων γυναικών εικαστικών όπως η Sophie Calle, η Fiona Banner, η Gillian Wearing, η Paulina Olowska, η Mira Schor, η Mira Schendel και η Mona Hatoum, ερευνώ τον τρόπο της οπτικοποιήσης των γραμμάτων και των λέξεων καθώς και την εμβάθυνση της δομής του επικοινωνιακού λόγου μέσα από το λεκτικό και εικονικό του περιεχόμενο. Η γραφή του Roland Barthes είναι ιδιαίτερα σχετική με την δουλειά μου. Η ανάλυση της εικόνας και το πρακτικό μέρος της σημειολογίας στα μη λεκτικά συστήματα χρησιμεύει σαν θεωρητικό υπόβαθρο στην προσωπική μου έρευνα των συμβόλων. Η κριτική γραφή της Kristine Stiles με προμηθεύει με το κριτικό και ιστορικό λεξιλόγιο για να παρατηρήσω το πεδίο της παράστασης στην εννοιολογική σύγχρονη τέχνη. Η χρήση της γραφής και της γλώσσας σε άλλα περιβάλλοντα πέρα από το φυσικό τους (βιβλία, ταμπέλες, διαφημίσεις) δημιουργούν την βάση πάνω στην οποία χτίζω την καλλιτεχνική μου γλώσσα. Το τελικό και ολοκληρωμένο έργο τέχνης thita μαζί με τουλάχιστον εξήντα άλλα έργα που δημιούργησα κατά την διάρκεια της έρευνας αυτής παρουσιάζοναται και περιγράφονται μέσα στην διατριβή μου. Στο μεγαλύτερο σε διάρκεια έργο μου, (10’ video) xρησιμοποιώντας το σύμβολο Θ πραγματεύομαι την σχέση του συγκεκριμένου γράμματος – συμβόλου με τον φεμινισμό και το πώς το θηλυκό σώμα έρχεται σε αλληλεπίδραση με το συγκεκριμένο τυπογραφικό στοιχείο πάνω στον τρούλο μιας κυκλαδίτικης εκκλησίας. Συμπερασματικά η μεταφορά της δέσμεσης από υποκείμενο σε αντικείμενο έδωσε ιδιαίτερη δύναμη στα «αντικείμενά» μου. Η αντίθεση μεταξύ της οργανικής ανθρωπιστικής πλευράς και των δύο διαστάσεων άκαμπτου, κατασκευασμένου γράμματος-συμβόλου, δημιούργησε ένα έντονο αποτέλεσμα. Σε μερικά έργα μου, η ένταση δημιουργείται από την αποσωματοποίηση του γράμματος; ενώ σε άλλα η αντικατάσταση των μελλών του σώματος με ένα μέρος του συμβόλου δείχνουν πώς το σώμα και το γράμμα ενώνονται για την δημιουργία ενός καινούργιου νοήματος.
Stochastic models for the estimation of the seismic hazard
Authors: Περτσινίδου Χριστίνα-Ελισάβετ
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η ανάπτυξη νέων μαθηματικών μεθόδων και η εφαρμογή μαθηματικών μοντέλων για την εκτίμηση της σεισμικής επικινδυνότητας στην Ελλάδα. Θεωρήσαμε διαφορετικά ημι-Μαρκοβιανά μοντέλα για τη μελέτη της σεισμικότητας στην περιοχή του Ιονίου και του Βόρειου Αιγαίου πελάγους. Εκτιμήθηκαν οι πιθανότητες του πίνακα πυρήνα καθώς και οι πιθανότητες προορισμού, υποθέτοντας ότι οι ενδιάμεσοι χρόνοι μεταξύ διαδοχικών σεισμών ακολουθούν γεωμετρικές, διακριτές Weibull ή Pareto κατανομές και εξάγονται χρήσιμα συμπεράσματα για την αναμενόμενη σεισμικότητα των περιοχών που εξετάστηκαν. Κατασκευάστηκε ένας νέος αλγόριθμος Viterbi για κρυφά ημι-Μαρκοβιανά μοντέλα, η πολυπλοκότητα του οποίου είναι η μικρότερη ανάμεσα σε αλγορίθμους αυτού του είδους, δηλαδή γραμμική συνάρτηση ως προς των αριθμό των παρατηρήσεων και τετραγωνική συνάρτηση ως προς τον αριθμό των κρυφών καταστάσεων. Επιπλέον παρέχεται και μια επέκταση του αλγορίθμου για την περίπτωση όπου μια παρατήρηση εξαρτάται από την αντίστοιχη κρυφή κατάσταση αλλά και από την προηγούμενη παρατήρηση (μοντέλο SM1-M1). Εφαρμόζονται διαφορετικά κρυφά ημι-Μαρκοβιανά μοντέλα για τη μελέτη της σεισμικότητας του Βόρειου και Νότιου Αιγαίου πελάγους. Η ακολουθία των παρατηρήσεων αποτελείται από τα μεγέθη και τη θέση των σεισμών ενώ ο νέος αλγόριθμος Viterbi εφαρμόστηκε για την αποκωδικοποίηση του κρυφού πεδίου της τάσης το οποίο σχετίζεται με τη γένεση σεισμών. Εντοπίστηκαν πρόδρομες περίοδοι (περίοδοι με διαφοροποιήσεις στο κρυφό επίπεδο της τάσης) που προειδοποιούν για έναν επερχόμενο σεισμό για 70 από τις 88 περιπτώσεις (βέλτιστο αποτέλεσμα). Οι ενδιάμεσοι χρόνοι της κρυφής αλυσίδας θεωρήθηκε ότι ακολουθούν κατανομές Poisson, λογαριθμικές ή αρνητικές διωνυμικές, ενώ τα κρυφά επίπεδα της τάσης κατηγοριοποιήθηκαν σε 2, 3 ή 4 καταστάσεις. Αναπτύχθηκαν και κρυφά Μαρκοβιανά μοντέλα τα οποία δεν παρουσιάζουν αξιοποιήσιμα αποτελέσματα ως προς τις πρόδρομες φάσεις πριν από την εκδήλωση σεισμών. Κατασκευάστηκε ένας γενικευμένος αλγόριθμος Viterbi για κρυφά ημι-Μαρκοβιανά μοντέλα όπου τώρα επιτρέπονται και μπορούν να αποκωδικοποιηθούν και οι μεταβάσεις στην ίδια κατάσταση. Επιπλέον παρέχεται και η επέκταση αυτού του αλγορίθμου για την περίπτωση SM1-M1. Τροποποιήθηκε κατάλληλα το μοντέλο Cramér-Lundberg θεωρώντας θετικά και αρνητικά άλματα ώστε να μπορεί να περιγράψει την εξέλιξη στο χρόνο των μεταβολών της συνάρτησης Coulomb (ΔCFF) που υπολογίστηκαν στις θέσεις εφτά μεγάλων (Μ ≥ 6) σεισμών στο Βόρειο Αιγαίο. Ορίστηκαν και αποδείχτηκαν γενικοί τύποι για τον υπολογισμό των πιθανοτήτων καταστροφής καθώς και πορίσματα για την εκθετική και Pareto κατανομή με σκοπό να διερευνηθεί ένα πρόβλημα που τίθεται από τους σεισμολόγους: Κατά τη διάρκεια ενός έτους γιατί ένας σεισμός λαμβάνει χώρα σε ένα συγκεκριμένο σημείο και όχι σε κάποιο άλλο, σε σεισμοτεκτονικά ομοιογενείς περιοχές με θετικές τιμές ΔCFF. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι πιθανότητες καταστροφής μπορούν να συνεισφέρουν στην απάντηση αυτού του ερωτήματος.
Μελέτη της επίδρασης της μεταβολικής οξέωσης σε πειραματικό μοντέλο VILI (ventilator - induced lung injury)
Authors: Καπετανάκης Θεόδωρος
Published: September 2021

Έχοντας υπ’ όψιν την πιθανότητα ύπαρξης προστατευτικής επίδρασης της οξέωσης per se σε ποικιλία οργάνων και σε διάφορα είδη παρεγχυματικής βλάβης, η παρούσα μελέτη έχει σκοπό την διερεύνηση του ρόλου της μεταβολικής (έναντι της υπερκαπνικής) οξέωσης στην ελάττωση της VILI βλάβης επί του πνευμονικού παρεγχύματος. […]
Συγκριτική μελέτη της συγκολλήσεως με την οδοντίνη τεσσάρων νέων εμφρακτικών υλικών
Authors: Βουγιουκλάκης Γεώργιος
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της συγκολλητικής ικανότητας στην οδοντίνη εμπορικών οδοντιατρικών υλικών, καθώς και η μελέτη της επίδρασης στη συγκόλληση τροποποιητικών της επιφάνειας της οδοντίνης. Χρησιμοποιήθηκαν τα σκευάσματα υαλοϊονομερών κονιών 1)Caulk – Aspa Caps (The L.K. Caulk Company), 2) Fuji ionomer Type II (G.C Dental Industrial Corp., Japan), η πολυκαρβοξυλική κονία Durelon (ESPE GmbH, Germany) και το σκεύασμα σύνθετης ρητίνης Cervident (S.S. White, Philadelphia). Οι παράγοντες που χρησιμοποιήθηκαν για την τροποποίηση της επιφάνειας της οδοντίνης ήταν: (A) διάλυμα κιτρικού οξέος 50% για 30 sec., (B) διάλυμα EDTA 17% για 60 sec. (Γ) διάλυμα φωσφορικού οξέος 50% για 60 sec., (Δ) επανασβεστιωτικό διάλυμα κατά Levine, Beech and Garton. Τα υλικά συγκολλήθηκαν με ειδική διάταξη σε επίπεδες επιφάνειες οδοντίνης μη τερηδονισμένων ανθρώπινων δοντιών. Μετά την πήξη των κονιών και τον πολυμερισμό της ρητίνης τα δοκίμια διατηρήθηκαν σε νερό θερμοκρασίας 37ο C για 24 ώρες. Ο έλεγχος πραγματοποιήθηκε με τη χρήση συσκευής Instron και καταγράφηκε το φορτίο που απαιτείται για τη θραύση με ταχύτητα φόρτισης 0,5 cm/min. Μετά τη θραύση του δεσμού οι επιφάνειες της οδοντίνης και των υλικών προετοιμάστηκαν για παρατήρηση σε ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (SEM). Από τα αποτελέσματα της έρευνας προέκυψαν τα ακόλουθα: 1. Οι δύο υαλοϊονομερείς κονίες έδειξαν ικανοποιητική συγκόλληση με τhν οδοντίνη. Η συγκόλληση της Aspa βελτιώθηκε με τη χρήση κιτρικού οξέως στην οδοντίνη, ενώ της Fuji με τη χρήση διαλύματος EDTA. 2. Η χρήση επανασβεστιωτικού διαλύματος δεν επηρεάζει τη συγκόλληση της υαλοϊονομερούς κονίας στην οδοντίνη. 3. Την καλύτερη συγκόλληση με την οδοντίνη, χωρίς να προηγηθεί τροποποίηση της επιφάνειάς της, την παρουσίασε η πολυκαρβοξυλική κονία. Παρατηρήθηκε περαιτέρω βελτίωση της συγκόλλησης με τη χρήση επανασβεστιωτικού διαλύματος 4. Αν και το Cervident δεν έδειξε συγκόλληση με την οδοντίνη, η χρήση του συζευκτικού παράγοντα (ΝΡG—GMA) βελτιώνει πολύ σημαντικά τη συγκόλληση της σύνθετης ρητίνης με την οδοντίνη. Η παρατήρηση στο SEM έδειξε διείσδυση όλων των υλικών στα ανοικτά οδοντινοσωληνάρια όταν χρησιμοποιήθηκαν αδροποιητικά οξέα. Η συγκόλληση της πολυκαρβοξυλικής κονίας με την αδαμαντίνη είναι αποτέλεσμα συγκολλητικών δυνάμεων, ενώ αντίθετα οι υαλοϊονομερείς κονίες και η σύνθετη ρητίνη μετά τη χρήση τροποποιητών της επιφάνειας επιτυγχάνουν συγκόλληση επιπρόσθετα της μικρομηχανικής συγκράτησης λόγω διείσδυσης στα οδοντινοσωληνάρια.
The use of crowd-sourced geographic data in spatial planning
Authors: Σπυράτος Σπυρίδων
Published: September 2021

Ο χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός είναι μια τεχνική και πολιτική διαδικασία που απαιτεί την ύπαρξη δεδομένων διαφορών τύπων, όπως για παράδειγμα, δεδομένα για τις υπάρχουσες χρήσεις γης, δεδομένα για την μόλυνση του περιβάλλοντος και δεδομένα για την ικανοποίηση των πολιτών σχετικά με τις αστικές υποδομές και υπηρεσίες. Η συλλογή των δεδομένων αυτών μέσω των παραδοσιακών μεθόδων, όπως οι επιτόπιες έρευνες, απαιτούν ένα σημαντικό αριθμό ανθρώπινων και οικονομικών πόρων. Στην παρούσα διδακτορική έρευνα εξετάζουμε τη χρήση των συλλογικών (crowdsourced) δεδομένων για τον εμπλουτισμό ή την αντικατάσταση των δεδομένων που συλλέγονται με τις παραδοσιακές μεθόδους. Για το σκοπό αυτό, διεξήχθησαν δύο μελέτες περιπτώσεων (case studies). Η πρώτη, αφορά την χρήση συλλογικών δεδομένων για τη χαρτογράφηση των χρήσεων γης/κτηρίων. Σε αυτή τη μελέτη περίπτωσης αναπτύξαμε μια μέθοδο για την εκτίμηση της χρήσης κτιριακών συγκροτημάτων χρησιμοποιώντας δεδομένα τόπων από το μέσο κοινωνικής δικτύωσης Foursquare. Η μέθοδος αυτή αποδείχθηκε αξιόπιστη για την εκτίμηση των κατηγοριών χρήσης γης "Ξενοδοχεία, εστιατόρια και καφέ" και "Λιανικό εμπόριο". Η δεύτερη μελέτη περίπτωσης, αφορά την χρήση συλλογικών δεδομένων για την εκτίμηση της ικανοποίησης των πολιτών σε σχέση με τις αστικές υποδομές και υπηρεσίες. Για το σκοπό αυτό, προτάθηκαν δύο δείκτες οι οποίοι υπολογίζονται βάση δεδομένων τόπων από το Foursquare. Οι προτεινόμενοι δείκτες μπορούν να παρέχουν αξιόπιστες εκτιμήσεις σχετικά με την ικανοποίηση των πολιτών όσον αφορά τις "Αθλητικές εγκαταστάσεις", τις "Πολιτιστικές εγκαταστάσεις" και τους "Δρόμους & κτίρια". Και οι δύο μελέτες περιπτώσεων απέδειξαν ότι χρησιμοποιώντας τις κατάλληλες μεθόδους, όπως αυτές που αναπτύχθηκαν στην παρούσα διδακτορική έρευνα, τα συλλογικά δεδομένα μπορούν να χρησιμοποιηθούν συμπληρωματικά ως προς τα επίσημα στατιστικά δεδομένα που συλλέγονται μέσω παραδοσιακών μεθόδων. Η προστιθέμενη αξία της χρήσης των δεδομένων αυτών, είναι ότι παρέχουν αξιόπιστες, χαμηλού κόστους, ενήμερες, και εναρμονισμένες σε υπερεθνικό επίπεδο εκτιμήσεις χρήσεων γης και εκτιμήσεις επιπέδων ικανοποίησης των πολιτών για συγκεκριμένους τύπους υπηρεσιών και υποδομών. Οι εκτιμήσεις αυτές δύναται να χρησιμοποιηθούν για τη σύγκριση πόλεων, τον εντοπισμό αλλαγών στις χρήσης γης και στα επίπεδα ικανοποίησης των πολιτών, και τέλος, για τον καλύτερο σχεδιασμό επιτόπιων ερευνών.
Μεταβολές της μη ειδικής ανοσιακής απάντησης κατά τη φυσική πορεία του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2
Authors: Κουσαθανά Φωτεινή
Published: September 2021

Έχει παρατηρηθεί ότι η φυσική ανοσία στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 είναι επιρρεπής απέναντι στις λοιμώξεις. Διερευνήθηκαν οι ποιοτικές αλλαγές στη βιοσύνθεση των κυτταροκινών από τα κυκλοφορούντα μονοπύρηνα (PBMCs) και η ρύθμιση αυτών μετά από σωστό γλυκαιμικό έλεγχο. Τα PBMCs απομονώθηκαν από 39 ασθενείς και 25 υγιείς εθελοντές. Διεγέρθηκαν με κεκαθαρμένους διεγέρτες και θερμικά εξουθενωμένα βακτήρια με παρουσία και απουσία γλυκόζης και διεγερτών NLPR3 φλεγμονοσώματος. Τα πειράματα επαναλήφθηκαν μετά από 3 και 6 μήνες. Στα κυτταρικά υπερκείμενα μετρήθηκε η παραγωγή κυτταροκινών. Η pro-(IL)-1β μετρήθηκε από το υλικό λύσης των κυττάρων. Επιπλέον, προσδιορίσθηκε η έκφραση του γονιδίου της IL-1β και η δραστηριότητα της κασπάσης-1. Επαρκής απελευθέρωση IL-1β φάνηκε σε 42.9% των ασθενών και σε 90% των υγιών εθελοντών (p=0.0001). Αυτό σχετίστηκε με την αναστολή της ενεργοποίησης του NLRP3 φλεγμονοσώματος, εφόσον η έκφραση του γονιδίου της IL-1β παρέμεινε αμετάβλητη ενώ ο λόγος της Ιl-1β προς την ενδοκυττάρια pro-IL-1β και η δραστηριότητα της κασπάσης-1 ήταν χαμηλότερη στους ασθενείς σε σχέση με τους υγιείς. Η προσθήκη της γλυκόζης δεν άλλαξε την ελαττωματική παραγωγή της IL-1β. Μετά από διέγερση με Pam3cys, PHA και C. albicans αυξήθηκε η παραγωγή της IL-6. Μετά την γλυκαιμική ρύθμιση η παραγωγή της IL-1β αυξήθηκε και η παραγωγή της IL-6 μειώθηκε. Τα κύτταρα των ασθενών με βελτιωμένη γλυκαιμική ρύθμιση ανταποκρίθηκαν καλύτερα στη διέγερση με LPS υπό αυξανόμενες συγκεντρώσεις γλυκόζης. Συμπερασματικά, ο ΣΔ2 χαρακτηρίζεται από ελαττωματική έκκριση της IL-1β από τα κυκλοφορούντα μονοκύτταρα εξαιτίας της ελαττωμένης ενεργοποίησης του NLRP3 και της αυξημένης παραγωγής της αντιφλεγμονώδους κυτταροκίνης IL-6. Τα παραπάνω αποκαθίστανται μετά από κατάλληλη γλυκαιμική ρύθμιση.
Η συμβολή της κρυοθεραπείας - κρυοχειρουργικής στην αντιμετώπιση καρκίνου του πνεύμονα με βρογχική απόφραξη
Authors: Χατζηαντωνίου Χρήστος
Published: September 2021

Ο Προχωρημένος καρκίνος πνεύμονα είναι μια μεγάλη πρόκληση γιατί το 75% των ασθενών φτάνουν στον γιατρό πολύ αργά για να υπάρχει δυνατότητα χειρουργικής θεραπείας η οποία προσφέρει την καλύτερη επιβίωση και ποιότητα ζωής.Οι κυριότερες παρηγορητικές θεραπείες είναι η Χημειοθεραπεία και η Ακτινοβολία. Για τις περιπτώσεις που ο καρκίνος του πνεύμονα έχει και ενδοβρογχική εντόπιση σημαντική παρηγορητική θεραπεία είναι η Κρυοθεραπεία.Η μετατροπή της σημαντικής γνώσης, από τον καιρό του Ιπποκράτη και των Αρχαίων Αιγυπτίων, ότι το κρύο επιδρά θεραπευτικά στους ζώντες ιστούς, σε πράξη, με την δημιουργία εργαλείων και μέσων για την εφαρμογή του κρύου-ψύξης επί ιστών παθολογικών οδήγησε στην ενδοβρογχική εφαρμογή ψύξης επί ζώντων ασθενών, με πολύ καλά αποτελέσματα.Συνολικά 160 ασθενείς, 142 άνδρες 44-82 ετών και 18 γυναίκες 45-66 ετών, σε διάστημα 10 ετών αντιμετωπίσθηκαν με την μέθοδο της Βρογχοσκοπικής Κρυοχειρουργικής-Κρυοθεραπείας. Όλοι οι ασθενείς έπασχαν από βεβαιωμένο καρκίνο πνεύμονα σταδίου ΙΙΙα, ΙΙΙβ και ΙV που δεν είχε ένδειξη χειρουργικής θεραπείας λόγω προχωρημένης νόσου η και λόγω ανεπαρκών εφεδρειών η και βρογχικής απόφραξης.Η μέθοδος βασίσθηκε στην εφαρμογή ενός Πρωτοκόλλου Κρυοθεραπείας και στην επιμελή παρακολούθηση των ασθενών επί τουλάχιστον 2 έτη από την 1η κρυοθεραπεία ως και την ημερομηνία θανάτου. Η παρούσα μελέτη ανέδειξε ότι η Κρυοθεραπεία υπό την μορφή θεραπευτικής βρογχοσκόπησης ως μέθοδο παρηγορητικής αντιμετώπισης του ανεγχείρητου καρκίνου του πνεύμονα με ενδοβρογχική εντόπιση, αποτελεί ασφαλή με καλά αποτελέσματα μέθοδο, που μειώνει σημαντικά τα συμπτώματα, βελτιώνει την ποιότητα ζωής και την επιβίωση των πασχόντων ασθενών. Ο συνδυασμός δε της μεθόδου με κλασσικές θεραπείες όπως η Ακτινοβολία και η Χημειοθεραπεία δρα τα μέγιστα στην αντιμετώπιση αυτής της μάστιγας του 20ο αιώνα.Η σημαντική παρατήρηση ότι η κρυοθεραπεία δρα και στην ανοσολογική διέγερση του ασθενούς δίνει περαιτέρω προοπτικές επέκτασης της μελέτης προς όφελος των ασθενών αυτών.
Εφαρμογή των μεθόδων μοριακής βιολογίας για την μελέτη μεταγωγής σήματος στον καρκίνο του οισοφάγου
Authors: Τασιούδη Κωνσταντία
Published: September 2021

Εισαγωγή: Στην παρούσα μελέτη εξετάστηκε η πιθανή προγνωστική σημασία των σηματοδοτικών μονοπατιών ΜΑΡΚ και PI3K-AKT-mTOR στον ανθρώπινο καρκίνο του οισοφάγου.Υλικά και μέθοδοι: Μελετήθηκε η ανίχνευση μεταλλαγών στα γονίδια EGFR, K-RAS, B-RAF, PIK3CA και AKT1 σε 44 δείγματα καρκίνου του οισοφάγου με την μέθοδο HRMA και τη μέθοδο της Πυρο-αλληλούχησης. Επιπρόσθετα, πραγματοποιήθηκε ανοσοϊστοχημεία για την εκτίμηση των επιπέδων έκφρασης των πρωτεϊνών pERK, pAKT, p-mTOR, p-p70S6K και p-4E-BP1. Τα αποτελέσματα συσχετίστηκαν με τα κλινικοπαθολογοανατομικά χαρακτηριστικά των ασθενών προκειμένου να διευκρινιστεί η πιθανή προγνωστική τους σημασία.Αποτελέσματα: Σε ένα πλακώδες καρκίνωμα του οισοφάγου παρατηρήθηκε μεταλλαγή στο γονίδιο KRAS, ενώ δεν ανιχνεύτηκε μεταλλαγή στα γονίδια EGFR, B-RAF, PIK3CA και AKT1. Η ανοσοϊστοχημική μελέτη κατέδειξε θετική συσχέτιση των επιπέδων πυρηνικής και κυτταροπλασματικής έκφρασης της pERK και της έντασης της πυρηνικής χρώσης με το βαθμό κακοήθειας καθώς και συσχέτιση της πυρηνικής έκφρασης της pERK με την Τ-κατηγορία του όγκου. Επιπλέον, η κυτταροπλασματική ανοσοέκφραση της mTOR πρωτεΐνης συσχετίστηκε θετικά με το στάδιο του όγκου και οριακά με τον βαθμό κακοήθειας και την παρουσία λεμφαδενικών μεταστάσεων. Συμπεράσματα: Τα ευρήματά μας καταδεικνύουν την ενεργοποίηση των μονοπατιών MAPK και PI3K /AKT/mTOR παρά την απουσία μεταλλαγών στα εξεταζόμενα γονίδια. Επιπρόσθετα, οι πρωτεΐνες p-ERK και p-mTOR αναδεικνύονται ως πιθανοί βιολογικοί δείκτες εξέλιξης στον καρκίνο του οισοφάγου.
Three essays on monetary policy and international financial markets
Authors: Μπράτης Θεόδωρος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή εκπονήθηκε με αποκλειστικό στόχο να ερμηνεύσει υπό διάφορα πρίσματα την κρίση χρέους στην Ευρωζώνη (2009-σήμερα) ως απότοκου της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης. Η συνεχιζόμενη κρίση χρέους της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ) αποτελεί το εργαστήρι ανάλυσης πολύπλοκων σχέσεων, άμεσα συνυφασμένων με την λειτουργία των παγκόσμιων χρηματοοικονομικών αγορών καθώς και της ακολουθούμενης νομισματικής πολιτικής. Η διάρθρωση της μελέτης ξεκινά με την ανάλυση του πιστωτικού ηθικού κινδύνου, ο οποίος εμφανίζεται κατά το διάστημα έγκρισης των προγραμμάτων χρηματοδότησης από διεθνείς οργανισμούς (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Ευρωπαϊκή Ένωση, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) στις υπό διάσωση χώρες καθώς και σε χώρες που πληρούν τα οικονομικά γνωρίσματα μιας επικείμενης διάσωσης. Στην συνέχεια αναλύθηκε η διασύνδεση μέσω των καναλιών μετάδοσης της νομισματικής πολιτικής αλλαγών, των βασικών επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των επιτοκίων αγοράς χρήματος με το επίπεδο και την διακύμανση των κρατικών ομολογιακών spread. Ακολούθως, μελετήθηκε η προσέγγιση της φορολογίας χρηματοοικονομικών συναλλαγών που εντάσσεται στο πλαίσιο πολιτικών συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα έτη 2014-2020, ως προτεινόμενη λύση για την χρηματοοικονομική κρίση. Τέλος, αναλύθηκε η διασύνδεση των αγορών παραγώγων εργαλείων (CDS) σε κρατικό και επιχειρηματικό (τραπεζικό) επίπεδο με σκοπό την μελέτη των φαινομένων της χρηματοοικονομικής «μόλυνσης», αλληλεξάρτησης και διάχυσης εντός της Ευρωζώνης με διάκριση ανάμεσα στις χώρες του πυρήνα και της περιφέρειας και δευτερογενώς μεταξύ Ευρωζώνης, ΗΠΑ και Ηνωμένου Βασιλείου. Η δομή της διατριβής ξεκινώντας από την αναγνώριση των αιτιών, την διασύνδεση των αγορών και η εκτίμηση πολιτικών επίλυσής της, δημιουργεί ένα πλέγμα ανάλυσης ικανό να προσεγγίσει πολυπλεύρως την μεγαλύτερη χρηματοοικονομική κρίση χρέους με επίκεντρο τις εξελίξεις στην Ευρωζώνη. Συνοψίζοντας, η διατριβή παρήγαγε χρήσιμα αποτελέσματα τόσο για την ιδιωτική όσο και για τον δημόσια σφαίρα της παρούσας χρηματοοικονομικής κρίσης σε όρους πολιτικών.
Προγνωστικοί παράγοντες για μη-ανταπόκριση και απώλεια της ανταπόκρισης σε ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου που λαμβάνουν anti-TNF θεραπεία
Authors: Κουκουράτος Θεόδωρος
Published: September 2021

ΣτόχοςΠαρά το υψηλό ποσοστό ανταπόκρισης στους anti-TNFa, ορισμένοι ασθενείς με NC και ΕΚ, δε βελτιώνονται μετά την έναρξη της θεραπείας ή υποτροπιάζουν μετά την αρχική ανταπόκριση με αποτέλεσμα να απαιτείται βελτιστοποίηση της θεραπείας. Η παρούσα διδακτορική διατριβή είχε ως στόχο να προσδιορίσει προοπτικά, παράγοντες πρόβλεψης και την συχνότητα της μη ανταπόκρισης ή της απώλειας της ανταπόκρισης, με αποτέλεσμα ανάγκη για κλιμάκωση και αποκλιμάκωση της δόσης του anti-TNFa, σε ασθενείς με NC και ΕΚ που έλαβαν θεραπεία με Ιnfliximab ή Adalimumab. ΜέθοδοιΌλοι οι ασθενείς δεν είχαν λάβει ποτέ στο παρελθόν άλλο anti-TNFa, ενώ σε όλους συγχορήγηθηκε και αζαθειοπρίνη για 6 μήνες. Στους ασθενείς που αρχικά ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία με anti-TNFa αλλά υποτροπίασαν κάποια στιγμή μετά την 14η εβδομάδα από την έναρξη της θεραπείας, έγινε κλιμάκωση της δόσης του anti-TNFa. Μετά από 1 χρόνο χορήγησης της εντατικοποιημένης δόσης, έγινε αποκλιμάκωση της δόσης στους ασθενείς που είχε επιτευχθεί ύφεση της νόσου.Αποτελέσματα189 ασθενείς,161 με ΝC και 28 με ΕΚ, έλαβαν Infliximab (n=123) ή Adalimumab (n=66). Aπό αυτούς τους ασθενείς 38 (20.1%) δεν ανταποκρίθηκαν στη χορήγηση anti-TNFa και αποκλείστηκαν από την περαιτέρω παρακολούθηση. Από τους υπόλοιπους 151 ασθενείς της μελέτης ( NC=132, EK=19, Infliximab=95, Adalimumab=56), 32 (21.2%) ασθενείς χρειάστηκαν κλιμάκωση της δόσης για διατήρηση της ύφεσης (31NC/1EK), κατά τη διάρκεια μέσου όρου παρακολούθησης 26 μηνών. Παράγοντες που σχετίστηκαν με την ανάγκη για κλιμάκωση της δόσης ήταν η διακοπή της αζαθειοπρίνης νωρίτερα από 6 μήνες συγχορήγησης με τον anti-TNFa σε όλους τους ασθενείς και το κάπνισμα στους ασθενείς με NC. Η πλειοψηφία των ασθενών μετά την κλιμάκωση της δόσης επανέκτησαν την ανταπόκριση (n=26, 81.2%), και από αυτούς, οι 17 (65.3%) επιτυχώς οδηγήθηκαν σε αποκλιμάκωση της δόσης του anti-TNFa μετά από ένα χρόνο χορήγησης της εντατικοποιημένης δοσολογίας.ΣυμπεράσματαΗ διακοπή της αζαθειοπρίνης νωρίτερα από 6 μήνες συγχορήγησης με τον anti-TNFa σε ασθενείς με NC και ΕΚ, σχετίζεται με την απώλεια της ανταπόκρισης και ανάγκη για κλιμάκωση της δόσης του anti-TNFa. Το ίδιο ισχύει και για το κάπνισμα στους ασθενείς με NC.
Γονιδιακή ανάλυση του HLA B5 (51) σε Έλληνες ασθενείς με τη νόσο Αδαμαντιάδη-Βehçet - συσχέτιση με διάφορες κλινικές παραμέτρους
Authors: Μεσσήνη Ελένη
Published: September 2021

Η νόσος Αδαμαντιάδη - Behçet (AB) είναι μια υποτροπιάζουσα συστηματικήαγγειίτιδα αγνώστου αιτιολογίας. Γενετικοί, περιβαλλοντικοί παράγοντες καιανοσολογικές διαταραχές φαίνεται να συσχετίζονται με την αιτιολογία και τηνπαθογένεια της νόσου. Η νόσος ΑΒ παρουσιάζει ισχυρή συσχέτιση με το αντιγόνοιστοσυμβατότητας HLA-B51 σε πάρα πολλές εθνικές ομάδες. Καθώς, διαφορετικέςεθνικές ομάδες παρουσιάζουν διαφοροποίηση στο profile των HLA, εμείςσχεδιάσαμε αυτήν την αναδρομική μελέτη ασθενών-μαρτύρων προκειμένου ναεξετάσουμε τη συσχέτιση των HLA-B*51 αλληλομόρφων και της νόσου ΑΒ. Στόχοςμας επίσης, ήταν να διερευνήσουμε τη σχέση των HLA-B*51 αλληλομόρφων με τοφύλο και την ηλικία έναρξης της νόσου βάσει των κριτηρίων του ISG (InternationalStudy Group), όπως επίσης τη δύναμη συσχέτισής τους με συγκεκριμέναχαρακτηριστικά που επηρεάζουν τη βαρύτητα της νόσου.Η μελέτη περιλαμβάνει 62 Έλληνες ασθενείς με νόσο ΑΒ που πληρούν τακριτήρια του ISG για τη νόσο ΑΒ και 87 υγιείς μάρτυρες. Ορολογική HLA τάξης Ιτυποποίηση έγινε χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της τυποποιημένηςμικρολεμφοκυτταρικής τεχνικής.Τυποποίηση του HLA-DNA για την ομάδα Β5 πραγματοποιήθηκε σε όλουςτους Β51 ασθενείς και μάρτυρες με τη μέθοδο PCR-SSOΡ. Το αλλήλιο Β*5101 βρέθηκε στο 80% των ασθενών με νόσο ΑΒ και στο 26% τωνμαρτύρων (ΣΛ 10,48 p < 10-6). Άρρενες που φέρουν αυτό το αλλήλιο έχουν ένανυψηλότερο κίνδυνο από τους θήλεις ασθενείς για τη νόσο ΑΒ (ΣΛ 16,97 και 5,74αντίστοιχα). Το Β*5101 αλλήλιο προδιαθέτει στην εμφάνιση της νόσου ΑΒ σεμικρότερη ηλικία και στα δύο φύλα και στην εκδήλωση οζώδους ερυθήματος(ΣΛ=11 p=0,004). Τα αποτελέσματά μας επιβεβαιώθηκαν με τη μέθοδο τηςπολλαπλής λογαριθμικής ανάλυσης. Μικρή, αλλά όχι στατιστικά σημαντικήσυσχέτιση βρέθηκε ανάμεσα στο Β*5101 αλλήλιο και τη ραγοειδίτιδα (ΣΛ=2).Καμία συσχέτιση δε βρέθηκε ανάμεσα στο Β*5101 αλλήλιο και την αγγειίτιδα ή τιςδερματικές εκδηλώσεις, σε κανένα φύλο.Το συμπέρασμα της μελέτης μας ήταν, ότι στους Έλληνες ασθενείς το αλλήλιοΒ*5101 είναι ένας προδιαθεσικός δείκτης για τη νόσο ΑΒ, όπως στις περισσότερεςεθνικές ομάδες και ότι το αλλήλιο Β*5101 προδιαθέτει στην ανάπτυξη της νόσου σεμικρότερη ηλικία και στα δύο φύλα και στην εκδήλωση οζώδους ερυθήματος.
Μελέτη της επίδρασης της χημειοθεραπείας που περιλαμβάνει ανθρακυκλίνες στην καρδιακή λειτουργεία ασθενών με κακοήθη λεμφώματα
Authors: Δασκαλάκη Μαρία
Published: September 2021

Εισαγωγή: Οι ανθρακυκλίνες χρησιμοποιούνται ευρέως στη θεραπεία των κακοηθών λεμφωμάτων. Η χρήση τους περιορίζεται εξαιτίας την εν δυνάμει καρδιοτοξικότητας που προκαλούν και η οποία είναι γνωστή και καλά τεκμηριωμένη. Δεν έχει μελετηθεί επαρκώς όμως, η επίδραση που έχουν στις ελαστικές ιδιότητες των αγγείων. Σκοπός της παρούσης μελέτης ήταν να μελετήσουμε την επίδραση των ανθρακυκλινών, όταν χορηγούνται στα πλαίσια των συνήθων δoσολογικών σχημάτων που δεν προκαλούν σημαντική καρδιοτοξικότητα στο καρδιαγγειακό σύστημα και στις ελαστικές ιδιότητες των αγγείων.Μέθοδος: Μελετήσαμε 70 ασθενείς οι οποίοι έπασχαν από κακοήθη λεμφώματα, εκ των οποίων 37 άρρενες(52.9%) . Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 44±19 έτη και ήταν ελεύθεροι καρδιαγγειακής και νεφρικής νόσου. Οι 45 (64.2%) έπασχαν από μη Hodgkin και οι υπόλοιποι από Hodgkin λέμφωμα. Οι ασθενείς εξετάστηκαν σε τρεις φάσεις: την αρχική πριν την έναρξη της χορήγησης ανθρακυκλινών, μετά από χορήγηση 150-200 mg/kg2 δοξορουβικίνης και στο τέλος της θεραπείας, μετά από χορήγηση 300-400 mg/kg2. Όλοι οι συμμετέχοντες στη μελέτη υποβλήθηκαν σε υπερηχοκαρδιογραφικό και κλινικοεργαστηριακό έλεγχο για την εκτίμηση της καρδιαγγειακής λειτουργίας και στις τρεις φάσεις της μελέτης.Αποτελέσματα: Σημαντικό εύρημα της μελέτης ήταν η σταδιακή μείωση της διατασιμότητας της αορτής ανάμεσα στις τρεις φάσεις της μελέτης(2.48±0.2 vs. 2.41±0.18, vs. 2.36±0.23, 10-6dyn-1cm2, p<0.016 για όλες τις συγκρίσεις). Επίσης παρατηρήθηκε μείωση του κλάσματος εξώθησης της αριστερής κοιλίας, αύξηση της διαμέτρου του αριστερού κόλπου, καθώς και του δείκτη Tei- index για την αριστερή και τη δεξιά κοιλία. Η μείωση της διατασιμότητας της αορτής βρέθηκε σχετίζεται με την ηλικία, τον τύπο του νοσήματος και το κλάσμα εξώθησης της αριστεράς κοιλίας. Συμπέρασμα: Η θεραπεία με ανθρακυκλίνες στους ασθενείς που λαμβάνουν χημειοθεραπεία αποτελούμενη από ανθρακυκλίνες επηρεάζει αρνητικά τις ελαστικές ιδιότητες της αορτής. Αυτό ενδέχεται να αποτελεί ένα πρόσθετο παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου για αυτούς τους ασθενείς.
Μοριακές τεχνικές στη διάγνωση του χολαγγειοκαρκινώματος
Authors: Βασίλιεβα Λαρίσα
Published: September 2021

Η προεγχειρητική διάγνωση του εξωηπατικού χολαγγειοκαρκινώματος γίνεται με την κυτταρολογική εξέταση, που λαμβάνεται κατά τη διάρκεια της ενδοσκοπικής παλίνδρομης χολαγγειο-παγρεατογραφίας (endoscopic retrograde cholagiography-ERCΡ) με βούρτσισμα των χοληφόρων. Η μέθοδος παρουσιάζει υψηλή ειδικότητα αλλά χαμηλή ευαισθησία (περίπου 25%). Η μελέτη του ίδιου υλικού με την μέθοδο του Φθορίζοντος In-Situ Υβριδισμού (Fluorescent In Situ Hybridization-FISH) αυξάνει την ευαισθησία σε 40%. Στη μελέτη μας, σε 41 ασθενείς με χολαγγειοκαρκίνωμα, επιχειρείται προτυποποίηση και εφαρμογή παραλλαγής της FISH με ανιχνευτές για τις περιοχές 7q31, 11q13(CCND1), 17p53(ρ53), και 9p21 (ΙΝΚ4 locus), μαζί με το αντίστοιχο κεντρομεριδιακό ανιχνευτή. Η υπερδιπλοειδία με τη συμμετοχή τουλάχιστον 2 από τα 4 χρωμοσώματα βρέθηκε σε 38 ασθενείς. Το έλλειμμα της 9p21 βρέθηκε στους 5 ασθενείς και έλλειμμα της 17p13 στους 3 από τις περιπτώσεις της υπερδιπλοειδίας, ενώ σε 1 περίπτωση βρέθηκαν ταυτόχρονα και τα δυο ελλείμματα. Η ενίσχυση CCND1 βρέθηκε σε 1 περίπτωση ως μόνη ανωμαλία και στην άλλη μαζί με την υπερδιπλοειδία, αλλά σε αλλά σε δυο διαφορετικούς κλώνους. Συμπερασματικώς, το έλλειμμα της 9p21 βρέθηκε στους 5 ασθενείς και έλλειμμα της 17p13 στους 3 από τις περιπτώσεις της υπερδιπλοειδίας, ενώ σε 1 περίπτωση βρέθηκαν ταυτόχρονα και τα δυο ελλείμματα. Η ενίσχυση CCND1 βρέθηκε σε 1 περίπτωση ως μόνη ανωμαλία και στην άλλη μαζί με την υπερδιπλοειδία, αλλά σε αλλά σε δυο διαφορετικούς κλώνους. Συμπερασματικώς, το τροποποιημένο πρωτόκολλο FISH είναι αποτελεσματικό για την ανίχνευση κακοήθων κυττάρων σε κυτταρολογικά παρασκευάσματα από ERCP βούρτσισμα και έχει υψηλό βαθμό ευαισθησίας (91.4%), ενισχύοντας έτσι περαιτέρω τις διαγνωστικές δυνατότητες της κυτταρολογικής εξέτασης. Επιπλέον, παρέχει άμεσα πρόσθετα στοιχεία σχετικά με το κυτταρογενετικό προφίλ του χολαγγειοκαρκινώματος, ιδίως όσον αφορά τις δομικές χρωμοσωμικές ανωμαλίες και κλωνική ποικιλομορφία.
Η σημασία της χορήγησης υδροκορτιζόνης και της εντατικής ινσουλινοθεραπείας στη θεραπευτική αντιμετώπιση του σηπτικού συνδρόμου σε 'Ελληνες ασθενείς
Authors: Κάτσενος Χρυσόστομος
Published: September 2021

Σκοπός: Να διερευνηθεί η επίδραση της πρώιμης έναρξηςχορήγησης υδροκορτιζόνης στην κλινική πορεία της σηπτικήςκαταπληξίας και της παραγωγής κυτταροκινών από τους ασθενείς.Σχεδιασμός: προοπτική μελέτη.Ασθενείς: Πάσχοντες από σηπτική καταπληξία νοσηλευόμενοι σεμονάδες εντατικής θεραπείας και κοινούς θαλάμους, υπό αγωγή μευδροκορτιζόνη σε δόσεις υποκατάστασης.Παρεμβάσεις: καμίαΜετρήσεις και κύρια αποτελέσματα: Εντός τετραετίας εισήχθηκαν στη μελέτη 170 ασθενείς πάσχοντες από σηπτική καταπληξία, οιοποίοι λάμβαναν αγωγή με υδροκορτιζόνη. Από 34 από αυτούς,λήφθηκε αίμα προ της χορήγησης υδροκορτιζόνης και 24 ώρες μετά.Απομονώθηκαν μονοπύρηνα λευκοκύτταρα και και προκλήθηκεδιέγερση για παραγωγή κυτταροκινών. Μετά την ανάλυση τωντεταρτημορίων, οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δυο ομάδες: Την ομάδα πρώιμης έναρξης υδροκορτιζόνης ( λιγότερο από 9 ώρες μετά τηνέναρξη χορήγησης αγγειοσυσπαστικών n= 46) και την ομάδα όψιμηςέναρξης ( πάνω από 9 ώρες n=124). Αφού έγινε αναπροσαρμογήως προς τη βαρύτητα της νόσου και το είδος της λοίμωξης,διαπιστώθηκε προστατευτική επίδραση της πρώιμης χορήγησηςυδροκορτιζόνης έναντι ανεπιθύμητου αποτελέσματος (HR: 0,20 , p:0,012). Ο χρόνος ανάταξης της καταπληξίας ήταν βραχύτερος στηνομάδα της πρώιμης έναρξης. Επίσης η πρώιμη χορήγησηυδροκορτιζόνης συνδυάστηκε με μικρότερη παραγωγή TNF-α.Συμπεράσματα: Η πρώιμη χορήγηση δόσεων υποκατάστασης υδροκορτιζόνης παρατείνει την επιβίωση των ασθενών με σηπτικήκαταπληξία. Η θεραπεία αυτή επίσης έχει αντιφλεγμονώδη δράση.
Επίδραση του προγράμματος της πνευμονικής αποκατάστασης στον περιορισμό εκπνευστικής ροής κατά τη διάρκεια της άσκησης και στη δυναμική υπερδιάταση σε ασθενείς με Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια
Authors: Θεοδωρακοπούλου Ελπίδα
Published: September 2021

Υποθέσαμε ότι οι ασθενείς με σοβαρή ΧΑΠ, που παρουσιάζουν το φαινόμενο του περιορισμού της εκπνευστικής ροής μπορεί να ωφεληθούν μετά την εφαρμογή ενός προγράμματος Πνευμονικής Αποκατάστασης. Μελετήσαμε 42 ασθενείς με σταθερή ΧΑΠ στην ηρεμία και κατά τη διάρκεια της άσκησης. Ο περιορισμός της εκπνευστικής ροής και η δυναμική υπερδιάταση καταγράφηκαν χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της αρνητικής εκπνευστικής πίεσης (NEP) και της μανούβρας της εισπνευστικής χωρητικότητας αντίστοιχα. Η ποιότητα ζωής των ασθενών εκτιμήθηκε με το ερωτηματολόγιο Saint George και η δύσπνοια με την κλίμακα MMRC. Πριν την αποκατάσταση 16 ασθενείς παρουσίασαν το φαινόμενο του περιορισμού της εκπνευστικής ροής στην ηρεμία ή/και στην άσκηση. Μετά την αποκατάσταση ο περιορισμός της εκπνευστικής ροής εξαλήφθηκε στους 15 εκ των 16 ασθενών, οι οποίοι παρουσίασαν και μια σημαντική αύξηση στις τιμές της εισπνευστικής χωρητικότητας. Αυτό κυρίως επιτεύχθηκε μέσω της μεταβολής του τύπου της αναπνοής. Στους 26 ασθενείς που δεν είχαν περιορισμό εκπνευστικής ροής δεν παρατηρήθηκε αύξηση στην εισπνευστική τους χωρητικότητα. Ωστόσο και οι δύο ομάδες των ασθενών μας – τόσο οι με περιορισμό εκπνευστικής ροής, όσο και οι χωρίς- βελτίωσαν την ικανότητα για άσκηση, την ποιότητα ζωής τους και το βαθμό της δύσπνοιας τους μετά το πέρας του προγράμματος της Πνευμονικής Αποκατάστασης.
Υβρίδια πολυουρεθανών/νανοδομών πυριτίας
Authors: Κουτσουμπής Στέφανος
Published: September 2021

Οι πολυουρεθάνες αποτελούν ένα σύγχρονο τεχνολογικό υλικό με πολλές καθημερινές πρακτικές εφαρμογές σε ένδυση, δόμηση, χρώματα, έπιπλα. Καινούριες προσεγγίσεις στη σύνθεση υλικών, ιδιαίτερα με προσθήκη διαφόρων νανοεγκλεισμάτων, υπόσχονται περαιτέρω βελτίωση υλικών που ήδη γνωρίζουμε, αυξάνοντας τη χρηστικότητά τους. Η παρούσα διδακτορική διατριβή ασχολείται με τις ιδιότητες νανοσύνθετων υλικών με βάση τη πολυουρεθάνη που προέκυψαν μέσω διαφορετικών προσεγγίσεων σύνθεσης. Στο πρώτο μέρος της διατριβής, προστίθενται δομές POSS, μια μορφή οξειδίου της πυριτίας διαστάσεων 1-2 nm, με χημική πρόσδεση πάνω στην πολυμερική αλυσίδα με διαφορετικούς τρόπους. Συγκρίνουμε υβριδικά υλικά όπου τα σωματίδια POSS είναι κατά μήκος της αλυσίδας, κρέμονται από αυτή, συνδέουν διαφορετικές μακροαλυσίδες ως χημικοί σταυροδεσμοί ή απλώς αναμιγνύονται σε αυτή. Συνδιάζουμε πειραματικές τεχνικές μορφολογικού, θερμικού και διηλεκτρικού χαρακτηρισμού για τη μελέτη της οργάνωσης της ύλης στη μικροκλίμακα και της μοριακής δυναμικής. Παρατηρούμε ότι η επίδραση των νανοσωματιδίων είναι έμμεση και οι ιδιότητες επηρεάζονται κυρίως στη κατεύθυνση που επιβάλλουν οι αντίστοιχες αλλαγές στο διαχωρισμό μικροφάσεων της πολυουρεθάνης. Επίσης μελετούμε τι γίνεται όταν αλλάξουμε το μοριακό βάρος της μαλακής φάσης της πολυουρεθάνης ή τον χημικό τύπο της σκληρής φάσης και βγάζουμε συμπεράσματα για την προέλευση του α΄-μηχανισμού που παρατηρείται σε συχνότητες χαμηλότερες του α-μηχανισμού (που συνδέεται με την υαλώδη μετάβαση της μαλακής φάσης της πολυμερικής μήτρας). Στο δεύτερο μέρος της διατριβής προσθέτουμε νανοσωματίδια πυριτίας μεγέθους 50 nm σε μήτρα πολυουρεθάνης-ουρίας. Αυτή τη φορά ο μηχανισμός αλληλεπίδρασης που κυριαρχεί είναι η ακινητοποίηση πολυμερούς στις διεπιφάνειας μήτρας/εγκλείσματος. Βασιζόμενοι σε αποτελέσματα ακινητοποίησης, συναρτήσει της διηλεκτρικής αλλά και θερμιδομετρικής υαλώδους μετάβασης που μετρούνται, καταλήγουμε σε γενικότερα συμπεράσματα σχετικά με τη φύση της αλληλεπίδρασης και ακινητοποίησης σε διάφορα συστήματα νανοσύνθετων πολυμερών.
Το αντίστροφο φασματικό πρόβλημα της εύρεσης του δείκτη διάθλασης για το εσωτερικό πρόβλημα διαπερατότητας
Authors: Παλληκαράκης Νικόλαος
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη του αντίστροφου εσωτερικού προβλήματος διαπερατότητας (inverse transmission eigenvalue problem), δηλαδή του προσδιορισμού του δείκτη διάθλασης ενός μη ομογενούς μέσου από τις ιδιοτιμές διαπερατότητας (transmission eiegenvalues). Βασιζόμενοι σε γνωστά αποτελέσματα για την περίπτωση όπου ο δείκτης διάθλασης είναι σφαιρικά συμμετρικός και C2 συνάρτηση, διατυπώνουμε το αντίστροφο φασματικό πρόβλημα για τον δείκτη διάθλασης με ασυνέχειες. Διερευνάμε την ασυμπτωτική συμπεριφορά των ιδιοσυναρτήσεων για μεγάλες τιμές της φασματικής παραμέτρου, και μελετάμε την εξάρτησή τους από την ασυνέχεια. Αποδεικνύουμε ότι ο ασυνεχής δείκτης μπορεί να προσδιοριστεί μοναδικά από τη γνώση όλων των ιδιοτιμών διαπερατότητας, χωρίς περιορισμούς στη θέση της ασυνέχειας.Στη συνέχεια, προτείνουμε μία αριθμητική μέθοδο για τον υπολογισμό των ιδιοτιμών διαπερατότητας. Υιοθετούμε μία μέθοδο τύπου Galerkin η οποία βασίζεται στη μεταβολική διατύπωση του προβλήματος. Με την κατάλληλη αναπαράσταση του προβλήματος ως ένα πρόβλημα τελεστών αποδεικνύουμε τη σύγκλιση της μεθόδου. Έπειτα, ορίζουμε το αντίστροφο πρόβλημα διαπερατότητας και δείχνουμε ότι το πρόβλημα μπορεί να θεωρηθεί ως ένα αντίστροφο τετραγωνικό πρόβλημα ιδιοτιμών (inverse quadratic eigenvalue problem). Μελετάμε την περίπτωση του σφαιρικά συμμετρικού και κατά τμήματα σταθερού δείκτη διάθλασης και δείχνουμε ότι ένας σχετικά μικρός αριθμός ιδιοτιμών επαρκεί για τις ανακατασκευές. Επίσης εισάγουμε έναν αλγόριθμο τύπου Newton για ανακατασκευές στη γενική περίπτωση του κατά τμήματα σταθερού δείκτη διάθλασης. Η μέθοδός μας συνοδεύεται από παραδείγματα.Ανακεφαλαιώνοντας, σκοπός μας είναι να μελετήσουμε το ασυνεχές πρόβλημα διαπερατότητας εστιάζοντας στο κατά πόσο η ύπαρξη ασυνεχειών επιδρά στο αντίστροφο πρόβλημα. Κίνητρο για την εργασία μας είναι το αντίστροφο πρόβλημα της εύρεσης ιδιοτήτων υλικών με διαστρωματώσεις, το οποίο έχει εφαρμογή στο μη καταστροφικό έλεγχο και την αναγνώριση αντικειμένων.