Επίδραση των αναστολέων των υποδοχέων της ενδοθηλίνης στην αναδιαμόρφωση της αριστεράς κοιλίας μετά το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου
Authors: Μπαλτογιάννης Ιωάννης 
Published: August 2021

Το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου παραμένει η κυριότερη αιτία θανάτου παγκοσμίως. Η κοιλιακή ταχυκαρδία (ΚΤ) και η κοιλιακή μαρμαρυγή (KM) αποτελούν ένα σημαντικό τμήμα της οξείας θνησιμότητας, με τους αριθμούς αυτούς να παραμένουν αμετάβλητοι τα τελευταία χρόνια 276. Διάφοροι μηχανισμοί ασκούν επιρροή στη γένεση των ισχαιμικών ΚΤ/ΚΜ, συμπεριλαμβανομένου των ιοντικών αλλαγών και την συσσώρευση νευροδιαβιβαστικών ουσιών στο μυοκάρδιο 252. Η ΕΤ-1 αυξάνει σημαντικά κατά τη διάρκεια του OEM 111146_ και τα επίπεδά της στο πλάσμα έχουν συσχετιστεί με την πρόγνωση 257. Συσσωρευμένες αποδείξεις υποδηλώνουν ότι η ΕΤ-1 μπορεί να διαδραματίσει κάποιο ρόλο στην αρρυθμιογένεση κατά τη διάρκεια του OEM, ενώ έχει δειχθεί ότι οαποκλεισμός των ΕΤ-Α υποδοχέων μειώνει την επίπτωση των ΚΤ/ΚΜ κατά τη διάρκεια της πρώιμης φάσης του OEM 245. Η ΕΤ-1 δρα μέσω δύο υποδοχέων 139, τους ΕΤ-Α και τους ΕΤ-Β , ο ρόλος,όμως, των ΕΤ-Β παραμένει υπό αμφισβήτηση. Αντιαρρυθμικές δράσεις έχουν βρεθεί από τον αποκλεισμό των μη ειδικών υποδοχέων ΕΤ-Α/ΕΤ-Β σε ορισμένες μελέτες 254,255, ενώ σε άλλες όχι 205. Όμως, η επίδραση της ενδοθηλίνης-1 στην εμφάνιση κακοήθων κοιλιακών αρρυθμιών δεν είναι καλά διευκρινισμένη και υπάρχουν πολλά αντικρουόμενα δεδομένα. Σκοπός της μελέτης μας ήταν η περαιτέρω διερεύνηση του παθοφυσιολογικού ρόλου της ενδοθηλίνης-1 στο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Ειδικότερα, εξετάσαμε την επίδραση της οξείας χορήγησης ενός εκλεκτικού ανταγωνιστή των υποδοχέων-Α της ενδοθηλίνης-1, στο μέγεθος της εμφραγματικής περιοχήςκαι στις ισχαιμικές κοιλιακές αρρυθμίες, σε ένα πειραματικό πρότυπο οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου σε επίμυες. Η μελέτη διενεργήθηκε σε 90 θηλυκούς επίμυες του γένους Wistar, ηλικίας 20±2 εβδομάδων και βάρους 200-250 γραμμαρίων. Χρησιμοποιώντας ένα μικροσκοπικό σύστημα hotter στον επίμυ, η ομάδα μας ανέφερε αντιαρρυθμικά αποτελέσματα από των αποκλεισμό των ΕΤ-Α υποδοχέων κατά τη διάρκεια τόσο της πρώιμης όσο και της όψιμης φάσης του OEM 277. Δύο πιθανοί μηχανισμοί μπορεί να εξηγήσουν τα ευρήματά μας. Πρώτον, οι ανταγωνιστές των ΕΤΑ υποδοχέων μπορεί να ασκήσουν αντιαρρυθμική δράση ανεξάρτητα από την ύπαρξη ισχαιμίας 163·165. Δεύτερον, η μειωμένη αρρυθμιογένεση στην ομάδα του BQ-123 μπορεί να οφείλεται σε μείωση της ισχαιμίας μέσα ή γύρω από την εμφραγματική περιοχή. Εξετάσαμε τις επιδράσεις του bosentan ενός μη ειδικού ανταγωνιστή των υποδοχέων ΕΤΑ/ΕΤΒ στην αρρυθμιογένεση σε πειραματικό πρότυπο OEM χωρίς επαναιμάτωση. Η μελέτη μας υποδηλώνει ότι το bosentan μπορεί να μειώνει τόσο τις ΚΤ/ΚΜ που προκαλούνται από την αύξηση της ΕΤ-1 όσο και αυτές πουπροκαλούνται από ισχαιμία. Η διατήρηση σταθερής διάρκεια του δυναμικού ενέργειας δείχνει ότι μια τέτοια θεραπεία μπορεί να αποτρέπει την αυτόματη δραστηριότητα και ταυτόχρονα να μειώνει τους ισχαιμικούς μηχανισμούς επανεισόδου. Στο πειραματικό πρότυπο OEM χωρίς επαναιμάτωση στον επίμυ, η χορήγηση είτε του BQ-123, ενός εκλεκτικού ανταγωνιστή των ΕΤΑ υποδοχέων είτε του bosentan, ενός μικτού ΕΤΑ/ΕΤΒ ανταγωνιστή, μειώνει τις ΚΤ/ΚΜ. Το γεγονός αυτό είναι αποτέλεσμα της αποτροπής της αύξησης του δυναμικού ενέργειας και της χρονικής διακύμανσής του (και για τα δύο μέρη), καθώς και της μείωσης των επιπέδων της νορ-αδρεναλίνης (για το δεύτερο μέρος της μελέτης). Η αλληλεπίδραση μεταξύ της ενδοθηλίνης και της ενεργοποίησης του συμπαθητικού σε πειραματικά πρότυπα OEM με επαναιμάτωση, καθώς και οι επιδράσεις τους στην αρρυθμιογένεση είναι ένα αντικείμενο για μελλοντική έρευνα.