bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ο ρόλος των μη κωδικοποιήσιμων ριβονουκλεϊκών οξέων στην αθηρωμάτωση σε άτομα χωρίς καρδιαγγειακή νόσο
Authors: Μαυροειδής Ιωάννης
Published: January 2023

Υπάρχουσα γνώση- σκοπός: Το μη κωδικοποιό αντιπληροφοριακό μετάγραφο (non-coding antisense transcript) της β-σεκρετάσης-1 (BACE1-AS) είναι ένα μακράς αλυσίδας ριβονουκλεϊκό οξύ με πρωτεύοντα ρόλο στη ρύθμιση της οδού παραγωγής του β-αμυλοειδούς (Αβ). Επιδιώξαμε να αξιολογήσουμε την κλινική αξία των επιπέδων έκφρασης του BACE1-AS στην αθηροσκληρυντική καρδιαγγειακή νόσο (ΑΚΝ).Μεθοδολογία: Τα επίπεδα έκφρασης του BACE1-AS και του στόχου του, β-σεκρετάση 1 (BACE1) μετρήθηκαν σε μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος, που προέρχονταν από 434 συμμετέχοντες, εκ των οποίων 259 άτομα χωρίς εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο, 90 ασθενείς με ιστορικό σταθερής στεφανιαίας νόσου και 85 ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Πραγματοποιήθηκαν δομικές και λειτουργικές αγγειολογικές εξετάσεις, όπως η μέτρηση του πάχους του έσω-μέσου χιτώνα, η ανεύρεση αθηρωματικών πλακών στο ενδοθήλιο των καρωτίδων και των μηριαίων αρτηριών, η ανάλυση των αρτηριακών κυματομορφών και η μέτρηση της ταχύτητας του σφυγμικού κύματος, μέσω υπερηχογραφίας, καθώς αποτελούν αντιπροσωπευτικούς δείκτες υποκλινικής καρδιαγγειακής νόσου. Τυχαίο δείγμα του συνολικού πληθυσμού παρακολουθήθηκε για διάμεσο χρονικό διάστημα 52 μηνών μετά την αρχική επίσκεψη με σκοπό την καταγραφή νέων μειζόνων ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβαμάτων.Αποτελέσματα: Στο συγχρονικό σκέλος της μελέτης, τα επίπεδα έκφρασης του BACE1-AS παρουσίαζαν συσχέτιση με τα επίπεδα έκφρασης του BACE1 (r=0.396, p<0.001) και οριακή συσχέτιση με τα επίπεδα πλάσματος του Αβ1-40 (r=0.141, p=0.008). Παρατηρήθηκε ότι τα επίπεδα έκφρασης του BACE1-AS ήταν υψηλότερα στους συμμετέχοντες χωρίς καρδιαγγειακή νόσο που παρουσίαζαν μεγαλύτερο καρδιαγγειακό κίνδυνο, όπως υπολογίζεται από το Heartscore (≥5%) καθώς και στους συμμετέχοντες του συνολικού πληθυσμού της μελέτης με υψηλό ή πολύ υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο, με βάση τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας (p<0.05 και για τις δύο κατηγορίες). Τα αυξημένα επίπεδα έκφρασης του BACE1-AS συσχετίστηκαν με αυξημένη επίπτωση στεφανιαίας νόσου [OR=1.85 (95% CI: 1.37-2.5)], πολυαγγειακής στεφανιαίας νόσου [OR=1.36 (95% CI:1.06-1.75)], καθώς και με αυξημένο κίνδυνο ύπαρξης πολλαπλών νοσούντων αγγειακών δικτύων [OR=1.31, (95% CI: 1.07-1.61) για πολλαπλά νοσούντα αγγειακά δίκτυα], μετά από πολυπαραγοντική ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης, σταθμισμένης για τους κλασικούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου. Στο προοπτικό σκέλος της μελέτης, τα αυξημένα επίπεδα έκφρασης του BACE1-AS παρέμειναν ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας για την εμφάνιση μειζόνων ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς υψηλού καρδιαγγειακού κινδύνου [σταθμισμένο HR= 1.86 ανά αύξον τριτημόριο BACE1-AS, (95% CI: 1.011-3.43), p=0.046].Συμπεράσματα: Τα επίπεδα έκφρασης του BACE1-AS συσχετίζονται με την επίπτωση και τη βαρύτητα της αθηροσκληρυντικής καρδιαγγειακής νόσου.
Τάσεις στην απασχόληση και μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας
Authors: Τσουκάτου Βιργινία
Published: January 2023

Τις τελευταίες δεκαετίες στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες παρατηρείται αύξηση των μισθολογικών διαφορών των υψηλά εξειδικευμένων εργαζόμενων έναντι εκείνων με χαμηλότερο επίπεδο δεξιοτήτων. Ταυτόχρονα, διαπιστώνεται αύξηση του αριθμού των εργαζόμενων υψηλής εξειδίκευσης, που υπό άλλες συνθήκες θ ’αναμέναμε να επιδράσει αρνητικά στο επίπεδο αποδοχών μειώνοντάς τες. Οι παραπάνω παρατηρήσεις (ταυτόχρονη αύξηση της ζήτησης και των αποδοχών των εξειδικευμένων εργαζόμενων) εντοπίζονται σ’ όλους τους βιομηχανικούς κλάδους οικονομικής δραστηριότητας των περισσότερων χωρών, σε διαφορετικό ωστόσο βαθμό, γεγονός που συντελεί στην αύξηση της μισθολογικής ανισότητας. Στην βιβλιογραφία έχει προταθεί μία ευρεία γκάμα αιτιών ως εξήγηση του φαινομένου, συμπεριλαμβανομένων μεταξύ άλλων της αυξανόμενης έκθεσης των ανεπτυγμένων χωρών στο διεθνές εμπόριο με τις αναπτυσσόμενες χώρες, του διαφορετικού τρόπου λειτουργίας των θεσμών της αγοράς εργασίας και του εκπαιδευτικού συστήματος της κάθε χώρας, καθώς και της δεξιοτητοκεντρικής τεχνολογικής αλλαγής. Παρότι δε διαμορφώνεται στη βιβλιογραφία μία ομόφωνη άποψη για την αιτία του φαινομένου που προαναφέρθηκε, εντούτοις, σημαντικό μέρος της εκφράζει την άποψη ότι η τεχνολογική αλλαγή είναι η σημαντικότερη εξ αυτών καθώς αυξάνει την παραγωγικότητα των υψηλά εξειδικευμένων περισσότερο απ’ αυτή των ανειδίκευτων εργαζόμενων. Η τεχνολογική αλλαγή και ο τρόπος που αυτή επηρεάζει την αγορά εργασίας (επίπεδο ανεργίας και απασχόλησης) και το επίπεδο της μισθολογικής ανισότητας αποτελεί τον κεντρικό άξονα που ενώνει τα επιμέρους κεφάλαια αυτής της διατριβής. Στην παρούσα διατριβή διερευνώνται οι τρόποι με τους οποίους επηρεάζει η βελτίωση της τεχνολογίας την απασχόληση και τους μισθούς των εργαζόμενων και η συσχέτιση μεταξύ τεχνολογικής αλλαγής, μισθολογικής ανισότητας και θεσμών της αγοράς εργασίας. Επιπρόσθετα εξετάζεται το κατά πόσο η μείωση του χρόνου εργασίας θα μπορούσε ν’ αποτελέσει τρόπο αύξησης της απασχόλησης και μείωσης της ανεργίας που προκαλείται από την εξέλιξη της τεχνολογίας καθώς και στη σχέση του κατώτατου μισθού με την απασχόληση.
International relations and foreign policy in the Middle East
Authors: Άκρα Ζακία
Published: January 2023

H διατριβή εξετάζει την εξωτερική πολιτική των δρώντων με οιονεί κρατική υπόσταση – δηλαδή των οντοτήτων που κινούνται στην γκρίζα ζώνη μεταξύ κράτους και ένοπλου μη-κρατικού δρώντα. Ως θεωρητικό υπόβαθρο χρησιμοποίει τον νεοκλασικό ρεαλισμό, ο οποίος μέχρι τώρα ήταν πρωτίστως κρατικο-κεντρικός, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη προσέγγιση και μεθοδολογία διαθέτει επεξηγηματική ισχύ για την καλύτερη κατανόηση της εξωτερικής πολιτικής των προαναφερόμενων δρώντων σε περιφερειακό επίπεδο.Η διατριβή διερευνά την εξωτερική πολιτική τριών διαφορετικών αλλά παρόμοιων δρώντων: ενός εθνικο-απελευθερωτικού κινήματος, την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ), ενός ισλαμιστικού πολιτικού κόμματος και κοινωνικού κινήματος, τη Χεζμπολλάχ και ενός αποσχιστικού κινήματος, την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν. Οι τρεις δρώντες ‒παρά τη διαφορετική φύση και στόχους τους και την απουσία διεθνούς νομικής αναγνώρισης, διαθέτουν πλήθος στοιχείων κρατικής υπόστασης‒ συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας άσκησης εξωτερικής πολιτικής.Η έρευνα, αντλώντας από τον νεοκλασικό ρεαλισμό, προσδιορίζει συγκεκριμένες παρεμβαίνουσες μεταβλητές: τον τρόπο αντίληψης του συστήματος από την ηγεσία, τη στρατηγική της κουλτούρα, τις σχέσεις κράτους-κοινωνίας και τους θεσμούς. Επιπλέον, εισάγει μια ακόμη μεταβλητή, την έννοια της εδαφικότητας. Στο συγκεκριμένο πλαίσιο διερευνά, πρώτον, πώς οι παρεμβαίνουσες μεταβλητές αλληλοεπιδρούν με το δομικό σύστημα (ανεξάρτητη μεταβλητή) κατά τον καθορισμό επιμέρους εξωτερικών πολιτικών (Τύπου ΙΙ) και, δεύτερον, εάν η εξωτερική πολιτική των δρώντων με οιονεί κρατική υπόσταση παράγει αποτελέσματα σε επίπεδο συστήματος (Τύπου III).Η διατριβή καταδεικνύει ότι σε όλες τις επιλογές εξωτερικής πολιτικής η αντίληψη της ηγεσίας, η στρατηγική κουλτούρα και η εδαφικότητα παίζουν εξίσου σημαντικό και αποφασιστικό ρόλο στις επιλογές εξωτερικής πολιτικής των δρώντων με οιονεί κρατική υπόσταση. Αντίθετα, οι θεσμοί εξωτερικής πολιτικής αδυνατούν να παράγουν οποιοδήποτε αντίκτυπο. Επιπλέον, δεδομένης της μονοκρατορίας των δρώντων με οιονεί κρατική υπόσταση, οι σχέσεις κράτους-κοινωνίας έχουν μεσαίο αντίκτυπο σε όλες τις περιπτώσεις. Εξαίρεση αποτελούν οι σχέσεις που βρίσκονται στα πρόθυρα κατάρρευσης, γεγονός το οποίο απονομιμοποιεί την ηγεσία, καθιστώντας ως καθοριστική μεταβλητή τις σχέσεις κράτους-κοινωνίας. Τέλος, η εξωτερική πολιτική των δρώντων με οιονεί κρατική υπόσταση επηρεάζει μεν τις δυναμικές σε περιφερειακό, αλλά αδυνατεί να παράγει δομικά αποτελέσματα.
Satyrs as shield devices in vase painting
Authors: Paleothodoros D.
Published: January 2023

Σάτυροι ως επισήματα ασπίδων στην αγγειογραφία. Περίπου 120 αγγεία της αρχαϊκής και πρώιμης κλασικής περιόδου παρουσιάζουν ασπίδες με τη μορφή του σατύρου ως επίσημα. Τεχνοτροπικά, στον μελανόμορφο ρυθμό επικρατεί το θέμα της ανάγλυφης μάσκας, που εγκαινιάζει ο Κλειτίας, ενώ στον πρώιμο ερυθρόμορφο κυριαρχεί ο Επίκτητος με την εισαγωγή δύο θεμάτων, της μετωπικής μάσκας και της μάσκας σε προφίλ και σκιαγραφία. Η εικονογραφική και αρχαιολογική ανάλυση δείχνει ότι η επιλογή του συγκεκριμένου θέματος υπαγορεύεται από την επιθυμία των ζωγράφων ναδημιουργήσουν μια εικονιστική ατμόσφαιρα, όπου κυριαρχούν οι αναφορές στον Διόνυσο και τον κόσμο του κρασιού.
Ο θησαυρός Γυθείου IGCH 170
Authors: Κολτσίδα–Μακρή Ι.
Published: January 2023

The Gythion Hoard IGCH 170. IGCH 170 was found at Gythion of Laconia in 1938. It consists of 33 silver coin–issues often occuring in Peloponnesian hoards: 1 drachm of Aegina, 32 triobols of Sikyon, 1 tetradrachm of Antiochus I Soter. The drachm issue,with two dots on the reverse incuse, dates to the second half of the 4th century B.C. The triobols follow the so–called reduced Aeginetan standard, with an average weight of about 2.6 gr. each; these can be attributed to the very last years of the 4th up to the first decades of the 3rd century B.C. The tetradrachm of Antiochus I, minted in Seleucia on the Tigris c. 278–274 B.C., is important for the chronology of the find. In a total of 23 coin hoards found in the Peloponnese, buried in the period between the middle of the 4thand the 2nd century B.C., four include Seleucid tetradrachms (17 in all); see the table in p. 124, of which 8 were minted in Seleucia on the Tigris.It is probably an emergency hoard connected either with the troubled times of Cleomenes III’s war (228–222 B.C.) or the Social War (220–217 B.C.). Thus, the period around the year 220 B.C. is grosso modo suggested as the possible burial date. The Gythion find is another important hoard for the dating of the triobols of Sikyon and also provides further evidence for coin circulation in the Peloponnese during the second part of the 3rd century B.C.
Ψήγματα κριτικής, 4–10
Authors: Jordan David
Published: January 2023

Critical Trifles, 4–10 [continuation of «Ψήγματα κριτικής», Eulimene 1 (2000) 127–31].

Corrections concerning  the curse tablet DTAud 41 (Megarid, Roman imperial), at B 1/2 and 4, the curse tablet DTAud 42 (Megarid, Roman imperial), at B 8,  the gemstone Religions and cults in Pannonia. Exhibition at Székesférvár, Csók István Gallery, 15 May–30 September 1996 (Székesférvár 1998), no. 240 (Pannonia, III A.D.),  the silver phylactery BullMusComRoma n.s. 13 (1999) 18–30 (Rome, IV/V A.D.), in line 1, the papyrus phylactery P.Oxy. VII 1058 = PGM 6b (IV/V A.D.), lines 8/9 of the formulary P.Carlsberg inv. 52 (31) (VII A.D.; Magica varia 1), and the parchment amulet P.Louvre inv. 7332 bis (VII A.D.; Magica varia 2 = SB XVIII 13602) at line 13
Ο πολεμικός ροδιακός στόλος και τα υφάσματα του τυπικού εξοπλισμού
Authors: Σπαντιδάκη Στέλλα , Στεφανάκης Μανόλης Ι. , Μπαρδάνης Ιωάννης Π.
Published: January 2023

The Rhodian military fleet and the textiles of the standard equipment of the navy of Hellenistic Rhodes. The island of Rhodes is one of the Greek islands with the longest naval tradition and the Rhodian navy of the Hellenistic period was the most powerful Greek navy after the Athenian one. This paper presents the results of a research project, entitled HISTIA, studying the production, maintenance, and administration of a neglected area of research, namely the sails, rope and any textile equipment needed for the military ships of Rhodes. By focusing on this previously unstudied field of naval studies, this project, not only aims at breaching a significant research gap, but also establishes a new field of textile archaeology that studies textiles intended for the ships, bringing together the fields of ancient history, naval history, and textile archaeology. Based on similar studies carried out for the Athenian navy, as well as research on the naval power of Rhodes, HISTIA project investigates evidence and research questions related to the types of ships used in Classical and Hellenistic Rhodes, the facilities of the Rhodian harbors, the maritime networks of Rhodes and the navy stations, and the ship’s equipment in textiles and rope; the basic type of ship being the trireme, a significant source of information for the establishment of the requirements in textiles and rope were the naval catalogues of Piraeus listing the triremes and their equipment. The project also studies the materials required for this production, the possibility of local cultivation, as well as the trade of raw materials and finished products; similarly, the production process, information about workshops, workforce, as well as different trades necessary to meet the constant requirements of the navy in textiles and rope. Moreover, as was also the case in Athens, in Rhodes too this material required constant and specific maintenance in storehouses with special conditions in order to be safely stored and be useful for a long period of time.
The lamps from the sanctuary of Hermes and Aphrodite at Syme Viannou
Authors: Vogeikoff-Brogan Natalia
Published: January 2023

Οι λύχνοι από το ιερό του Ερμή και της Αφροδίτης στη Σύμη Βιάννου, Κρήτη. Η παρούσα μελέτη εξετάζει το σύνολο των λύχνων που βρέθηκαν στο Κτήριο C-D του Ιερού του Ερμή και της Αφροδίτης στη Σύμη Βιάννου. Εκτός από λίγους λύχνους των ύστερων ελληνιστικών χρόνων, η πλειοψηφία των λύχνων χρονολογείται από τον 1ο έως τον 3ο αι. μ.Χ. Από τη μελέτη της εικονογραφίας δεν προκύπτει άμεση σύνδεση των διακοσμητικών θεμάτων τους με τη λατρεία των δύο θεοτήτων. Ελάχιστοι λύχνοι που χρονολογούνται στον 6ο-7ο αι. μ.Χ., βρέθηκαν κοντά στη πηγή στα ανατολικά του ανασκαφικού χώρου, συνδέονται με την κατασκευή σύγχρονου βυζαντινού ναϊδρίου, αλλά και με τη συνεχή ιερότητα του χώρου κατά τη χριστιανική περίοδο.
Μαρία Σταυροπούλου–Γάτση, Γεωργία Ζ. Αλεξοπούλου, ANAKTOΡΙΟ–ΑΚΤΙΟ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ. Συμβολή στη μελέτη της οχύρωσης της πόλης και στην τοπογραφία, ΕΥΛΙΜΕΝΗ 3 (2002), 75-94
Authors: Σταυροπούλου–Γάτση Μ. , Αλεξοπούλου Γ. Ζ.
Published: January 2023

Anaktorion–Aktion in Akarnania. Anaktorion was one of the most important colonies of Corinth in the Ambrakian gulf. The ruins of the city are visible in the region of Ag. Petros on the hill Kastri and have been described in E. Oberhummer, W.M. Leake, L. Heuzag, G. Neak and N.G.L. Hammond. Based on the description of the early travelers and on the plan of W.M. Leake, a survey was conducted in order to locate the ancient remains already known and also to uncover new evidence for the topography of the city. In 1995 vegetation was cleared from some parts of the older and more recent fortifications and small trenches were dug in the area occupied by the sanctuaries, roads and cemeteries of the city. The data was marked on an 1:50000 map together with a number of observations. Aktion is included in this topographical analysis, as it served as theport of Anaktorion.
Greek Mercenaries, Coinage and Ideology
Authors: Knapp Robert C..
Published: January 2023

Έλληνες μισθοφόροι, νόμισμα και ιδεολογία.
 
Οι σκοτεινοί αιώνες υπήρξαν για τον ελληνικό πολιτισμό η αφετηρία των σημαντικότερων αλλαγών που διακρίνονται αργότερα κατά την αρχαϊκή εποχή. Στην παρούσα εργασία υπογραμμίζεται η διαφορά στον τρόπο ζωής στην Ελλάδα των σκοτεινών αιώνων και στους πιο εξελιγμένους πολιτισμούς της Εγγύς Ανατολής και της Αιγύπτου, προκειμένου να γίνει αντιληπτό πόσο αποσταθεροποιητικοί πρέπει να υπήρξαν αυτοί οι πολιτισμοί στη ζωή των Ελλήνων που έρχονταν σε επαφή μαζί τους. Ενώ οι περισσότεροι μελετητές επικεντρώνονται στους εμπόρους ως την κύρια ομάδα επαφής, εδώ δίνεται έμφαση στους Έλληνες μισθοφόρους, οι οποίοι πολέμησαν στην Αίγυπτο και σε ολόκληρη την Εγγύς Ανατολή στα τέλη των σκοτεινών αιώνων και κατά την αρχαϊκή περίοδο. Η μισθοφορική υπηρεσία, όχι μόνο εξέθεσε τους Έλληνες σε διαφορετικούς υλικούς πολιτισμούς, αλλά επίσης συνέβαλλε στην διαμόρφωση της ιδέας περί Ελληνικής «εθνικότητας». Επιπλέον, αυτές οι επαφές οδήγησαν στην συνειδητοποίηση ότι οι κληρονομικές κοινωνικές δομές που βασίζονταν στη γενιά, «πίσω στην πατρίδα», θα μπορούσαν να αλλάξουν προς όφελος εκείνων που είχαν αποκομίσει πλούτο και αυτοπεποίθηση στο εξωτερικό. Η παρούσα μελέτη ασχολείται ειδικότερα με τον πραγματικό και συμβολικό ρόλο του νομίσματος σε αυτή την πολιτισμική αφύπνιση. Όποια και αν είναι τα πραγματικά πλεονεκτήματα του νομίσματος και οποιαδήποτε η πρακτική σχέση της εισαγωγής του με τα προϋπάρχοντα νομισματικά συστήματα της Δ. Ασίας, η συμβολική του δύναμη ήταν να ενδυναμώσει τον πυρήνα του κινητού πλούτου και να αμβλύνει την εξουσία του ακίνητου, βασισμένου στη γη, πλούτου. Ήταν επίσης ένα δυναμικό σύμβολο της σχετικότητας της δύναμης και ουσιαστικά η πραγματική ρίζα της δύναμης, άσχετα με τους μύθους που υπήρχαν για να νομιμοποιούν την συνέχιση της εξουσίας από μια ελίτ. Ως νόμισμα, το χρήμα ήταν πλέον πιο ορατό και ευκολότερο να αποκτηθεί από πριν, και ως τέτοιο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί με μεγαλύτερη ευχέρεια για την αποσταθεροποίηση των υπαρχόντων διανοητικών και εξουσιαστικών δομών μιας ελίτ. Εν κατακλείδι, η εισαγωγή του νομίσματος αποτελεί αφενός τμήμα της πολιτισμικής μεταβολής που επηρεάστηκε από την επαφή των ελλήνων μισθοφόρων με τους πολιτισμούς της Εγγύς Ανατολής και της Αιγύπτου και αφετέρου έμβλημα των πολιτισμικών συνεπειών της ελληνικής εμπειρίας που αποκτήθηκε σε εκείνες τις περιοχές.
"... ΚΑΙ ΛΑΤΟΣ ΓΑΡ ΕΝΕΓΚΑΤΟ ΤΟΝΔΕ ..." ή Λατίων Προσωπογραφία
Authors: Αποστολάκου Βίλη
Published: January 2023

«…ΚΑΙ ΛΑΤΟΣ ΓΑΡ ΕΝΕΓΚΑΤΟ ΤΟΝΔΕ…» or the prosopography of the Latians. The inscriptions found in Lato, in Agios Nikolaos, the ancient Kamara, and in other areas that according to epigraphic evidence belonging to the territory of Lato are the unique source for the names of the Latoans. Most of the inscriptions are currently kept in the Archaeological Museums of Herakleion and of Agios Nikolaos, some in Museums outside of Crete, while a certain number recorded up to the end of last century, are lost and have not been located yet. The inscriptions in their vast majority have been dated to the 2nd cent. B.C. and moreover, to its last quarter. The names of the Latoans concentrated from seventy-three inscriptions are quoted in alphabetical order. In a total of 279 indexed names, not including twenty-six that are incomplete, we come across 181 different Latoan names. Of those names at least eighty belong to the Kosmoi, the magistrates elected from the four ruling clans, or the members of the board of Eunomia. The number of preserved female names, which in their majority come from funerary inscriptions, is strikingly lower than that of males. In a total of thirty-four, apart from four not restored, twenty-five are different female names. Apart from the Latoans’ names and their patronymics, wherever they are mentioned, known information about these persons is given briefly; their status, provided that they possessed public office, their activity, their possible relationship with the other persons of the list and finally the date of the inscriptions in which they are attested.
The Position of Portraiture in early Hellenistic Art Criticism,
Authors: Corso Antonio
Published: January 2023

La posizione del ritratto nella critica d’arte del primo ellenismo. L’autore cerca di delineare quale sia stato lo svolgimento della ritrattistica delineato dai critici d’arte del primo ellenismo e in particolare da Senocrate di Atene, un allievo della scuola sicionia attivo nei decenni centrali del III sec. a.C. Notizie desunte dai due trattati di Senocrate sulla bronzistica e sulla pittura sembrano infatti esser confluite nella trattazione sulle arti antiche di Plinio il Vecchio cosiccome in altre opere letterarie di eta’ ellenistica o romana imperiale. L’inizio dell’arte di rappresentare un individuo in particolare sarebbe stato attribuito a Butade di Sicione, che avrebbe fatto un primo ritratto coroplastico del fidanzato della figlia. Meno certa é invece l’eventualitá che Senocrate avesse incluso nella sua sequenza storica le immagini iconiche di Cleobi e Bitone, erette a Delfi e replicate ad Argo, ad opera di scultori argivi. Invece, la caricatura di Ipponatte ad opera di Bupalo e Atenide e l’autoritratto di Teodoro di Samo dovevano aver costituito momenti salienti nella dinamica storica ricostruita da Senocrate. Altri momenti importanti della medesima ricostruzione sembrano esser state statue di Olimpionici, il gruppo di Armodio e Aristogitone di Antenore e le raffigurazioni dei generali Greci e Persiani nella battaglia di Maratona dipinta nella Stoa Poikile. L’etá di Pericle potrebbe aver costituito –nella teoria senocratea– una battuta d’arresto nel processo di affermazione del ritratto realistico. La compiuta espressione del ritratto fisiognomico sarebbe stata attribuita a Demetrio di Alopeke.Infine, il culmine di quest’ arte sarebbe stato posto nell’etá di Alessandro e dei primi diadochi e sarebbe stato segnato dalle personalitá di Lisippo, Lisistrato, Apelle e Protogene.
Δεσποτικό Ένα νέο ιερό σε μια ακατοίκητη νησίδα των Κυκλάδων
Authors: Κουράγιος Γιάννος
Published: January 2023

Despotiko: a newly discovered sanctuary at an uninhabited isle of the Cyclades. Despotiko lies to the west of Paros and Antiparos, in a strategic position, in the centre of Cyclades. The site of Mandra is located at the island’s north-east corner. The island has been identified with ancient Prepesinthos, mentioned by Strabo and Pliny. The archaeological remains of Despotiko were first explored in the late nineteenth century by Ch. Tsountas, who excavated early Cycladic cemeteries at Livadi and Zoumbaria and identified remains of a prehistoric settlement at the site Chiromilos. Rescue excavations were initiated in 1997 under the auspices of the Ministry of Culture. Short annual campaigns of excavation continued through 2000, focused on the site at Mandra, where a large sanctuary dedicated to Apollo has been located. Up to date eight large buildings have been found. Apart from the Archaic building of the sixth century BC, Classical and Hellenistic buildings have been unearthed. Although the temple has not been located yet, many parts of the temple’s upper structure, built in later walls, have been identified. The excavation has yielded a great number of finds, many of which are of prime importance as to the interpretation of the site, its role in the Aegean and its relations with the Near East, from the Archaic to the Roman period.
La politique monétaire des cités crétoises à l’époque classique et hellénistique
Authors: Stefanaki Vassiliki E.
Published: January 2023

The monetary policy of the Cretan cities during the Classical and Hellenistic periods. The monetary policy of the Cretan cities during the Classical and Hellenistic periods appears to have been rather unstable and inconsistent. It depended as much on the financial means and interests of each city, as on monetary needs that were often dictated by their political partners. The standard and the types used for silver coinage appear to have been influenced by foreign coins circulating in the island. The implementation of Aeginetan, Rhodian or Attic standards testifies to the influence exerted on the monetary policy of the island by «international» coinages, the imitation of which (pseudo-Aeginetan, pseudo-Rhodian and pseudo-Athenian) is occasionally linked to political or financial causes. Cretan cities, however, in various periods, also adopted “international” monetary standards by reducing their original weight and, at the same time, frequently overstriking and countermarking the coins; this would indicate an official monetary policy of profit. Finally, given the resultant reduced standard, Cretan coins rarely circulated off-island, suggesting that Cretan cities probably used the “international” coins for both their distant and local transactions.
Review Katerini Liampi, K., Sylloge Nummorum Graecorm, Deutschland. Staatliche Münzsammlung München, 12. Heft,
Authors: Ujes Morgan Dubravka
Published: January 2023

Book review
Ο ζωγράφος του Τάλω. Παρατηρήσεις στα έργα ενός αγγειογράφου του τέλους του 5ου αι. π.Χ.
Authors: Θάνος Απόστολος Δ.
Published: January 2023

The Talos painter. Remarks on the works of a late 5th century B.C. vase-painter. The subject of the present article is the works of Talos Painter. The specific painter, whose action is confined in the last decades of the fifth century B.C. and early fourth century B.C., is one of the main representatives of the “Rich Style”. The conventional name “Talos Painter” was given to the vase painter by J.D. Beazley due to the depiction of the mythical bronze giant Talos on the main side of the volute crater that was found in the necropolis of Ruvo in Apulia.
In the first part of the article the stylistic characteristics are examined in order to clarify his artistic “identity”. The analysis of those stylistic characteristics has facilitated the re-examination of older attributions of certain vases.
Following this the types of vases decorated by the Talos Painter were examined. From the study of the available material, it seems that he preferred large vases, especially craters and loutrophoroi and also amphora of Panathenaic type, nuptials lebes, hydries and pelikes. The representations decorating those vases have also been examined and analyzed.
Finally, the article concludes with the examination of his apprenticeship and his collaboration with other painters. This examination can lead to the suggestion that the Talos Painter could have been an apprentice to Meidias Painter and also that he co-existed for a certain period in the same workshop with the Modica Painter.
Πλακούντες ιδιόσχημοι
Authors: Δεσπίνης Γιώργος
Published: January 2023

In der vorliegenden Untersuchung wird das Deutungsproblem behandelt, das die Darstellungen auf einer Gruppe von Weihreliefsaufwerfen, die aus Attika stamen und sehr wahrscheinlich alle ins 4. Jahrhundert v. Chr. zu datieren sind. Auf diesen Reliefs sind ein, zwei oder dreigleichartige Motive nebeneinander dargestellt, die aus zwei sich X-förmigkreuzenden, schwacheingetieften Elementen bestehen. Auf den abgerundeten Enden erkennt man in Relief dargestellte oder eingeritzte Mondsicheln und auf dem Kreuzungspunkt einen plastischen Knopf.S.A. Koumanoudis erwog in seiner 1862 erschienenen Publikation eines dieser Reliefs, das eine Weihinschrift für Demeter und Kore besitzt, dass hier eine Art von Backwerk dargestellt sein könnte, ein Vorschlag, dem die jüngere Forschung mit Zurückhaltung gegenüber tritt. Verf. stimmt Koumanoudis dagegen zu und erkennt in den Reliefdarstellungen ein Backwerk, das in der antiken Literaturals κρηπίδες bezeichnet wird. Bei Polydeukes und Hesychios ist überliefert, dass diese κρηπίδες eine den Schuhsohlenähnliche Form besaßen, von denen sich auch der Name herleitet. Die Kuchen bestanden aus Mehl und Honig und waren ἔγχυτοι, was bedeutet, dass der Teig in Formen gegossen wurde. Nach dem sie aus der Form genommen worden waren, wurden sie vor dem Ausbacken über Kreuz angeordnet und an den Enden mit den Mondsicheln so wie auf dem Kreuzungspunkt mit einem Knopf versehen. Wie Polydeukes berichtet, wurde das Backwerk in Stücke gebrochen und zusammen mit Geflügelbrühe verzehrt. Auf das Gebäck wurde auch auf Holzkohlen feuergegrilltes Geflügel gelegt, das alserstes verspeist wurde. Für die eigenartige Kombination von süßem Backwerk mit Geflügel brühe verweist Verf. auf ein modern griechische Süßigkeit, zu deren Zutaten neben Mehl, Zucker und Milch auch gekochtes Hühnerb fleisch gehört.Eleni
Βιβλιοκρισία Hans v. Mangoldt, Makedonische Grabarchitektur. Die Makedonischen Kammergräber und ihre Vorläufer, Band I: Text, Band II: Tafeln und Karten, Tübingen-Berlin 2012
Authors: Τουράτσογλου Ιωάννης Π.
Published: January 2023

Βιβλιοκρισία
Book Review G.F. La Torre, Sicilia e Magna Grecia. Archeologia della colonizzazione greca d’Occidente [Manuali Laterza, 314], Roma-Bari, editore Laterza, 2011. Pp. XIII+409 [ISBN: 978-88-420-9511-8]
Authors: Scirpo Paolo Daniele
Published: January 2023

Book Review
Θεατρικά προσωπεία από τη Ρόδο ως πλαστικός διάκοσμος σε χρηστική κεραμική — Ι
Authors: Δήμα Ευαγγελία , Τσακανίκα Ελένη
Published: January 2023

Theatrical masks from Rhodes as a plastic decoration in utilitarian pottery. Rescue excavations in the city of Rhodes during the last decades have brought to light numerous theatrical masks, which were used as relief decoration on pottery, specifically on the high pedestals and the supports of the Hellenistic braziers. This paper focuses on 74 terracotta theatrical masks and a mould. They can be divided in two groups based on their typology: (a) characteristic figures of the New Comedy and (b) Dionysian context (Dionysus, Pan, Silenes and Satyrs). Portable braziers were common cooking vessels, of which the manufacture has been dated from the second to the end of the first century B.C. Despite their wide distribution from Asia Minor and the islands of the Aegean Sea to Egypt, and from Syro-Palestine to South Italy and Sicily, scholars assume that their origin is from the islands of the Aegean Sea.
Sculpture from Eleutherna
Authors: Themelis Petros
Published: January 2023

In this paper all the sculptures that came to light during the excavation of the University of Crete in the eastern sector I of ancient Eleutherna between 1985-2003 are published, listed in chronological order. During the Hellenistic period, Eleutherna flourished and made its appearance on the historical and artistic scene. It flourished even in the years of Roman rule. Among the many self-standing, relief and architectural works of sculpture the following are distinguished due to their quality and iconographic rarity: the " sandal-slapping Aphrodite with Pan", 2nd century. BC; the relief pair "Hermes and Venus", 1st century BC, and the double-faced stele depicting Dionysus and Ariadne, a product of a neo-attic workshop of the 2nd century A.D. which seems to draw from a Praxitelian original.
 
Editorial NoteVolume 13-14 of Eulimene is devoted to the east sector (I) of the ancient Eleutherna, which was dug systematically by prof. Petros Themelis from 1985 until 2003. In three extensive articles, Petros Themelis, Yorgos Brokalakis and Martha W. Baldwin Bowsky, publish sculptures, tools and inscriptions respectively, unearthed during the excavations conducted during the above period and which date from the Hellenistic period (2nd century BC) to the early byzantine era (mid7th cent. AD).
Many of these artifacts are now exhibited in the newly completed Museum of Ancient Eleutherna, which opened its gates to the public in June 2016.
The publishing directorsNikos Litinas – Manolis I. Stefanakis
Three New Inscriptions from Late Roman and Early Byzantine Eleutherna
Authors: Baldwin Bowsky Martha W.
Published: January 2023

The study presents three new inscriptions from late Roman and early Byzantine Eleutherna, in the light of four other inscriptions already published. None were found in their original location, but they provide important evidence for Eleutherna before and after the earthquake of 365 AD, which caused a major, but not total, catastrophe in the city. The excavations at sector I of Eleutherna have brought to light the largest number of imperial dedications and Latin inscriptions from a single city in the western half of the island. The inscriptions commented on in this article are Latin, and together with one more they constitute the total of six known Latin inscriptions from Eleutherna. Latin inscriptions are relatively rare in Roman Crete, and the most likely explanation for the large number of imperial dedications and Latin inscriptions in Eleutherna or elsewhere in western Crete appears to have been the development of the Roman road network.
Editorial Note
Volume 13-14 of Eulimene is devoted to the east sector (I) of the ancient Eleutherna, which was dug systematically by prof. Petros Themelis from 1985 until 2003. In three extensive articles, Petros Themelis, Yorgos Brokalakis and Martha W. Baldwin Bowsky, publish sculptures, tools and inscriptions respectively, unearthed during the excavations conducted during the above period and which date from the Hellenistic period (2nd century BC) to the early byzantine era (mid7th cent. AD).
 
Many of these artifacts are now exhibited in the newly completed Museum of Ancient Eleutherna, which opened its gates to the public in June 2016.
The publishing directors
Nikos Litinas – Manolis I. Stefanakis
Η μεταλλουργία της Πιστύρου και της περιοχής της κατά τους ιστορικούς χρόνους: η έρευνα και τα πρώτα πορίσματα
Authors: Νεραντζής Νεραντζής , Παπαδόπουλος Στρατής
Published: January 2023

The metal production at Pistyros and the surrounding area in the historical period: Reserach and first results. This article focuses on metal production at the Thasian colony of Pistyros in Aegean Thrace during the Classical/Hellenistic periods. Evidence for mining activity in the Lekani Mountains, that was mentioned by ancient authors is also under examination. Mining shafts and galleries, mineral processing areas and slag heaps represent direct evidence for the organization and running of large-scale metal production in this region. With the foundation of Thasian colonies and emporia in the coastal zone, the output in metals increased and this became possible through the involvement of Thracian manpower as they were more numerous and better suited to exploit these resources. On the other hand, the Greeks of the colonies traded finished products in exchange for raw materials. This reciprocal relation is corroborated by recent evidence for metal production deriving from the ongoing excavation at Pistyros, namely large volumes of metallurgical slag. The archaeological findings reveal that primary smelting of iron/manganese ores bearing precious metals and argentiferous lead ores were smelted at Pistyros for the extraction of silver and possibly also gold. The coexistence of slag, speiss and litharge at Pistyros provide clues to the potential workflow for precious metals extraction. Thus, it is being suggested that three liquid layers formed within the same furnace: a) slag floating on the top, b) speiss separating in the middle and c) a layer rich in Pb/Ag collected at the bottom. The next stage would involve further treatment of the Pb/Ag product through cupellation for the separation of lead from silver during which platy litharge was formed, characteristic examples of which were found during excavation. The supply of raw materials, i.e. minerals and timber for charcoal, from the mining zone in the Lekani Mountains was a matter of negotiation and exchange between the indigenous Thracian miners and the Thasian populations of the colonies.
Αγαλμάτιο νεαρής ανδρικής μορφής των ρωμαϊκών χρόνων
Authors: Πωλογιώργη Μέλπω Ι.
Published: January 2023

Roman statuette of a young male figure. The sculpture published here, kept in the Archaeological Museum of Piraeus (inv. no 1212), is a freestanding, smaller than life-size (max. preserved height: 0.415 m) statuette of a nude young man, preserved from the waist up. Evidence concerning its provenance does not exist, as the date at which the statuette was handed over to the Archaeological Museum of Piraeus remains unknown and no further information is available. Around 1971-72, the late Professor Giorgos Despinis, who served as Curator of Antiquities at the time, entered a brief description of the object into the Museum’s Inventory. The statuette is made of white, fine-grained marble, possibly Pentelic, covered with light brown patina. Aside from the lower body and the legs, the right upper limb is missing from the middle of the arm down. Similarly, the largest part of the left upper limb, which was possibly raised, is missing, also from the middle of the arm down. Traces of a round socket, intended for the insertion of a dowel, are preserved in the centre of the broken surface of the left arm. One more circular socket is found on the left shoulder connected to a shallow, narrow groove. On the left side of the torso, the remains of an integral rectangular support (puntello) survive, whose broken surface indicates that it was angled, leaning forward. Rasp marks are visible on either side of the neck, the area covered by the curls, as well as the left side of the torso, from the armpit to the puntello. Extensive use of drill is evident in the rendering of the hair. The figure’s hair that features “anastole” above the forehead, consists of rich curls that grow unevenly, framing the beardless youthful face, covering the ears completely. Based on stylistic grounds, the statuette is datable around the mid-2nd century AD or shortly later. The preserved evidence leads to the assumption that the figure held most likely a cornucopia in his raised left hand. The statuette depicted possibly a daemon or personified a benevolent force or a river.
Από την Ελεύθερνα και το Ιδαίον μια απόπειρα ερμηνείας χαμένων τελετουργιών
Authors: Σταμπολίδης Νικόλαος Χρ.
Published: January 2023

From Eleutherna and the Idaean Cave: an attempt to reconstruct lost rituals. The material unearthed from the unplundered tomb A1/K1 in the necropolis of Orthi Petra at ancient Eleutherna which was in use between 880/60 and 680/60? B.C. offers a manifold contribution to the understanding of the Early Iron Age. Discussion here regards a bronze «shield» that was found inside the chamber of the tomb A1/K1 and its interpretation compared with other similar artifacts found in the Idaean Cave. To the find of Eleutherna is given a new interpretation as a “shield”-lid of an urn or primazely of a bronze cauldron which is also strengthened by the finds of similar cauldrons and shields from the Idaean Cave. Comparisons and interpretations of well known artifacts like the ceramic urnlids from Fortetsa and Ampelokipi as well as the mitra of Axos combined with the verses of the inscription of the Hymn to Zeus in Palaikastro may shed light to rituals at the Idaean Cave during the Early Iron Age.
Καταβάσεις και άνοδοι του Διονύσου παρατηρήσεις στην αττική και κατωιταλιωτική αγγειογραφία
Authors: Κεφαλίδου Ευρυδίκη
Published: January 2023

Dionysiac descents and anodoi in Attic and South-Italian Iconography. This paper examines three groups of Dionysiac iconography:a) Depictions of Dionysos in the Underworld, such as on the well known south- italian crater by the Darius Painterb) Depictions of Dionysos’ head emerging from the earth (mainly, but not exclusively, on Attic vases of the late 6th-early 5th c. B.C.), andc) Depictions of Dionysos in Eleusinian iconography, especially those cases (from the mid-4th c. B.C. onwards) where he is shown together with Herakles and the Dioskouroi, who were initiated into the Mysteries.I suggest that in all cases Dionysos is shown as a prominent chthonic deity and that Dionysos, Herakles and the Dioskouroi had been connected with the Eleusinian Mysteries (each at a different time and possibly for a different reason) because they all went down to the Underworld, while still alive, and they successfully managed to come back.
A vaulted fountain house in the Pediada region in Central Crete
Authors: Panagiotakis Nikos
Published: January 2023

Μια αψιδωτή κρήνη στην επαρχία Πεδιάδος στην κεντρική Κρήτη. Η επιφανειακή έρευνα που διενεργήθηκε από τον γράφοντα στην Επαρχία Πεδιάδος έφερε στο φως ικανό αριθμό κρηνώνπου ανήκουν, στην πλειοψηφία τους, στην ενετική περίοδο. Μία αψιδωτή κρήνη, όμως, που βρίσκεται σε σημαντικό αρχαιολογικό χώρο, στους βόρειους πρόποδες της Κεφάλας Αστριτσίου, μια άλλη επίσης σημαντική θέση, φαίνεται ότι ανήκει σε πολύ παλαιότερες εποχές.Με βάση τα αρχιτεκτονικά στοιχεία της (ορθογώνια δεξαμενή και υδρομαστευτικές σήραγγες), η κρήνη θα μπορούσε να σχετίζεται με την αρχαϊκή ή την κλασική/ελληνιστική εγκατάσταση που απλωνόταν γύρω της. Στοιχεία, ωστόσο, όπως οι διακοσμητικές ταινίες από ερυθρά τουβλάκια και το πάτωμα από ερυθρές πλάκες, παραπέμπουν σε αντίστοιχες κρήνες και νυμφαία της ρωμαϊκής περιόδου.Το αν ωστόσο η κρήνη κτίστηκε και κοσμήθηκε την ρωμαϊκή περίοδο από κάποιον ευγενή της περιοχής (υπάρχει επίσης στο χώρο εκτεταμένη ρωμαϊκή εγκατάσταση) ή απλά επισκευάστηκε και κοσμήθηκε κατά τα Ρωμαϊκά πρότυπα, παραμένει ανοιχτό.
Μετάλλινα αγγεία από την επανέκθεση του αρχαιολογικού μουσείου Ρόδου
Authors: Τριανταφυλλίδης Παύλος
Published: January 2023

Metal vessels in the new exhibition in the archaeological museum of Rhodes. The article presents an overview of the metallurgy of Rhodes from the late 9th to the 5th c. BC, with the first presentation of some metal artifacts, especially luxury vessels, previously scarcely published. The vessels examined are mostly from the Italian excavations at the cemeteries of Ialysos and Kameiros and from the votive deposits of the sanctuaries at Lindos, Ialysos and Kameiros. The development of metal ware during early historical times on Rhodes can be traced in a series of luxury vessels, undecorated bronze bowls and basins, and a small number of decorated bronze and silver bowls, imported to Rhodes from the Νear East, especially from Phrygia, north Syria and Mesopotamia, lands with a long tradition in the art of metallurgy. Among these imported vessels from Rhodes are bronze and silver omphalos bowls of the 8th and 7th c. B.C. and silver phialai with relief decoration cast in moulds, typical of Achaemenid art of the late 6th and 5th c. B.C. in the Near East and the Black Sea. Bronze cinerary urns and oinochoai of the 7th-5th c. BC. are among the artefacts which were probably made in the West, in Etruria and South Italy; some, however, were probably made locally in South East Aegean or in Rhodes.
Κατάδεσμοι από τον Κεραμεικό Αθηνών. Νέα στοιχεία στην ανάγνωση
Authors: Costabile Felice
Published: January 2023

Defixiones scoperte nel Ceramico di Atene. Nuove letture. Si presenta una riedizione di due defixiones scoperte nel Ceramico di Atene e già più volte pubblicate. L’autopsia dei testi, corredata da macrofotografie che documentano le nuove letture, ha consentito all’autore di correggere diversi errori dei precedenti editori. Si recupera così il nuovo nome di Eunomos Peiraieus in una defixio della fine del IV secolo contro i generali macedoni e Demetrio Falereo, e diversi nuovi nomi (Menekles, Telestes, Pythodoros, Euthykleides, Timokrates, Epipeithes, Euthymos, Leptines) in un’altra defixio, databile alla fine del V sec. a.C., della quale si è –fra l’altro– recuperata la foto di un frammento mancante.
Patterns of monetary circulation in Roman Macedonia The hoard evidence
Authors: Kremydi-Sicilianou Sophia
Published: January 2023

Νομισματική κυκλοφορία στη Ρωμαϊκή Μακεδονία: Η μαρτυρία των θησαυρών. Στο άρθρο αυτό παρουσιάζονται οι «θησαυροί» που έχουν βρεθεί στην περιοχή της Μακεδονίας κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους με ιδιαίτερη έμφαση στα πρόσφατα ευρήματα. Συζητείται η διάδοση του ρωμαϊκού νομίσματος στην περιοχή και αντιδιαστέλλεται η σχετικά συχνή εμφάνιση των αργυρών υποδιαιρέσεων, κυρίως των δηναρίων, με την εξαιρετικά σπάνια εμφάνιση των χαλκών και την πλήρη απουσία των χρυσών. Οι «θησαυροί» που περιέχουν χάλκινες κοπές των επαρχιακών νομισματοκοπείων ταξινομούνται σε τέσσερεις γεωγραφικές ενότητες που αντιστοιχούν στις τέσσερεις μερίδες. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από το υλικό είναι τα ακόλουθα: Η συντριπτική πλειονότητα των χάλκινων κοπών που κυκλοφορούσαν στη περιοχή ανήκαν στα μακεδονικά νομισματοκοπεία ενώ, εντελώς εξαιρετικά, εμφανίζονται νομίσματα από τη Μικρά Ασία. Επιπλέον, παρόλο που οι «θησαυροί» του πρώτου αιώνα είναι ελάχιστοι, φαίνεται πως την περίοδο αυτή τα νομίσματα δεν απομακρύνονταν σχεδόν καθόλου από την περιοχή που κόπηκαν. Κατά τον δεύτερο αλλά κυρίως κατά τον τρίτο αιώνα, οι επαρχιακές κοπές κυκλοφορούσαν ευρύτερα μέσα στη Μακεδονία· οι κοπές της πρώτης μερίδας ωστόσο εξακολουθούσαν να μετακινούνται λιγότερο, τουλάχιστον προς δυσμάς. Η ευρύτερη κυκλοφορία των νομισμάτων του τρίτου αιώνα θα πρέπει να συνδέεται με την παρατηρημένη μετρολογική αλλά και τεχνοτροπική τους ομοιομορφία. Τέλος προτείνεται πως, αντίθετα με ότι συνέβαινε σε παλαιότερες περιόδους, οι κοπές των επαρχιακών πόλεων στους αυτοκρατορικούς χρόνους μπορούσαν να γίνουν αμοιβαία αποδεκτές ως νόμιμο μέσο συναλλαγής από γειτονικές πόλεις. Εάν η υπόθεση είναι ορθή, τότε η πρακτική αυτή αποτελεί ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της νομισματικής ενοποίησης της αυτοκρατορίας που επεβλήθη με τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού.
Arrowheads from ancient Pella A weapon as a tool or a tool as a weapon
Authors: Bellas Ioannis N.
Published: January 2023

Aιχμές βελών από την αρχαία Πέλλα: ένα όπλο ως εργαλείο ή ένα εργαλείο ως όπλο; Οι αιχμές βελών τόξου αποτελούν ένα θέμα από το οποίο μπορεί κανείς να αντλήσει ενδιαφέροντα στοιχεία που αφορούν τη χρήση του τόξου γενικότερα. Από την πρωτεύουσα των αρχαίων Μακεδόνων, την Πέλλα, προέρχεται ένα σύνολο 50 αιχμών, το οποίο είναι ικανό για την εξαγωγή συμπερασμάτων που αφορούν σε όψεις της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής των κατοίκων της. Στη συγκεκριμένη εργασία, αφού πρώτα παρουσιάζεται η τυπολογία και η κατανομή των αιχμών σε κατηγορίες, οι οποίες ερευνώνται ως προς την προέλευση και το χρονικό εύρος της χρήσης τους, στη συνέχεια γίνονται προσπάθειες ερμηνείας της παρουσίας τους. Σε μια περιοχή όπως η αρχαία Πέλλα, η οποία δεν πολιορκήθηκε και δεν λεηλατήθηκε κατά τη διάρκεια της ιστορίας της, οι ερμηνευτικές προσεγγίσεις της χρήσης των αιχμών οδηγούν στην αναζήτηση πτυχών της ιδιωτικής ζωής των κατοίκων της: από το κυνήγι, την ασφάλεια και την προστασία τους και από την παρουσία μισθοφόρων, μέχρι την άσκηση των νέων στην τοξευτική στα γυμνάσια.
Sur deux monnaies de bronze inédites d’Hiérapytna. Monnayage hiérapytnien et timbres amphoriques à l’époque hellénistique
Authors: Stefanaki Vassiliki E.
Published: January 2023

Δύο αδημοσίευτα χάλκινα νομίσματα της Ιεράπυτνας: Ιεραπυτνιακά νομίσματα και σφραγίδες αμφορέων στην ελληνιστική εποχή. Η Ιεράπυτνα, φημισμένο λιμάνι της νοτιοανατολικής Κρήτης, κυρίως κατά τα ρωμαϊκά χρόνια, είχε ήδη αρχίσει να αναπτύσσεται στην ελληνιστική εποχή, από το τέλος του 3ου και στις αρχές του 2ου π.Χ. αιώνα. Το 145 π.Χ., μετά την κατάκτηση της γειτονικής Πραισού, έγινε η πιο δυνατή πόλη της Ανατολικής Κρήτης, όπως μαρτυρούν οι επιγραφικές και φιλολογικές πηγές.   Τα αργυρά της νομίσματα (τετράδραχμα, δίδραχμα και δραχμές), με την κεφαλή της Τύχης ως εμπροσθότυπο, κόπηκαν μετάξυ του 110 και του 80 π.Χ., και μαρτυρούν την οικονομική ευημερία της κατά την εποχή αυτή. Η ευημερία αυτή ήταν αποτέλεσμα τόσο της εδαφικής προσάρτησης της πλούσιας περιοχής της Πραισού όσο και της αύξησης της παραγωγής κρασιού στην χώρα της Ιεράπυτνας (με βλέψεις εμπορικές ή μη), όπως μαρτυρούν οι ενσφράγιστοι ιεραπυτνιακοί αμφορείς που βρέθηκαν στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, στην Καλλατία της Μαύρης Θάλασσας και στη μικρή χερσόνησο Τρυπητός στην περιοχή της Σητείας, όπου οι έρευνες έφεραν στο φως τμήμα σημαντικής ελληνιστικής πόλης. Η μέλισσα που εμφανίζεται σε μία από τις σφραγίδες των αμφορέων ως επίσημο σύμβολο της Ιεράπυτνας, συναντάται επίσης στην οπίσθια όψη δύο χάλκινων ιεραπυτνιακών νομισμάτων, τα οποία βρίσκονται σήμερα στη νομισματική συλλογή του Ashmolean Museum στην Οξφόρδη. Ισως η επιλογή της μέλισσας ως συμβόλου να είχε σχέση με την κατάκτηση της Πραισού από την Ιεράπυτνα, καθώς ο τύπος είναι χαρακτηριστικός των πραισιακών νομισμάτων. Η επιγραφή που εμφανίζεται στη σφραγίδα του αμφορέα με τη μέλισσα και στα νομίσματα με τη μέλισσα, είναι το εθνικό των Ιεραπυτνίων σε συντετμημένη μορφή: ΙΕ. Σε άλλες σφραγίδες ιεραπυτνιακών αμφορέων εμφανίζεται ολόκληρο το εθνικό δηλ. ΙΕ(Α)ΡΑΠΥΤΝΙ[ΩΝ] καθώς και ονόματα αρχόντων, επώνυμων ή μη (ΣΩΣΟΣ, ΠΑΣΙΩΝ). Το ίδιο συμβαίνει και στα αργυρά νομίσματα της Ιεράπυτνας με την κεφαλή της Τύχης που αρχίζουν να κόβονται μετά το 110 π.Χ. Το εθνικό των Ιεραπυτνίων δεν εμφανίζεται ολόκληρο σε κανένα νόμισμα πριν το 110 π.Χ. και τα ονόματα των αρχόντων αρχίζουν να αναγράφονται στα νομίσματα της Ιεράπυτνας μέσα στο δεύτερο μισό του 2ου π. Χ. αιώνα. Πρόκειται για την περίοδο κατά την οποία η Ιεράπυτνα αρχίζει να οργανώνει τη νομισματοκοπία της για να διευκολυνθεί ο οικονομικός και διοικητικός έλεγχος. Τον ίδιο έλεγχο άσκησε, πιθανώς την ίδια περίοδο, και στην διακίνηση των προϊόντων της. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι οι ιεραπυτνιακοί αμφορείς καθώς και τα νομίσματα με τη μέλισσα, θα πρέπει να χρονολογηθούν μετά το 145 π.Χ. και μάλιστα προς το τέλος του δευτέρου μισού του 2ου π.Χ αιώνα.