bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
SHOX2 cooperates with STAT3 to promote breast cancer metastasis through the transcriptional activation of WASF3
Authors: Teng Yong , Loveless Reid , Benson Elayne M , Sun Li , Shull Austin Y , Shay Chloe
Published: August 2021

Background

Metastasis is most often the root cause of cancer-related death. Human short stature homeobox 2 (SHOX2), a homeodomain transcription factor, is a novel inducer of epithelial-to-mesenchymal transition in breast cancer cells, though its exact role and underlying mechanisms in metastasis are not well understood.

Methods

TCGA analysis was performed to identify the clinical relevance of SHOX2 in breast cancer. Gene depletion was achieved by short hairpin RNA and small interfering RNA. Molecular regulations and alterations were assessed by Western blotting, immunoprecipitation, immunohistochemistry, qRT-PCR, chromatin immunoprecipitation coupled with qPCR (ChIP-qPCR), and ChIP/re-ChIP. The impact of SHOX2 signaling on tumor growth and metastasis was evaluated in orthotopic breast tumor mice.

Results

The expression level of SHOX2 is strongly associated with poor distant metastasis-free survival in breast cancer patients and inactivation of SHOX2 suppresses breast tumor growth and metastasis in mice. In breast cancer cells, SHOX2 directly activates Wiskott-Aldridge syndrome protein family member 3 (WASF3), a metastasis-promoting gene, at the transcriptional level, leading to a significant increase in metastatic potential. Mechanistically, SHOX2 activates signal transducer and activator of transcription 3 (STAT3) and recruits it to the WASF3 promoter, where STAT3 cooperates with SHOX2 to form a functional immunocomplex to promote WASF3 transcriptional activity in breast cancer cells. WASF3 knockdown abrogates SHOX2-induced metastasis, but not SHOX2-dependent tumorigenesis.

Conclusions

These findings provide a critical link between the SHOX2-STAT3-WASF3 signaling axis and metastasis and suggest that the targeting of this signaling node may represent a valuable alternative strategy for combating breast cancer metastasis.
Pathophysiology and clinical implications of the veno-arterial PCO2 gap
Authors: Ltaief Zied , Schneider Antoine Guillaume , Liaudet Lucas
Published: August 2021

This article is one of ten reviews selected from the Annual Update in Intensive Care and Emergency Medicine 2021. Other selected articles can be found online at https://www.biomedcentral.com/collections/annualupdate2021. Further information about the Annual Update in Intensive Care and Emergency Medicine is available from https://link.springer.com/bookseries/8901.
Acute kidney injury in ECMO patients
Authors: Ostermann Marlies , Lumlertgul Nuttha
Published: August 2021

This article is one of ten reviews selected from the Annual Update in Intensive Care and Emergency Medicine 2021. Other selected articles can be found online at https://www.biomedcentral.com/collections/annualupdate2021. Further information about the Annual Update in Intensive Care and Emergency Medicine is available from https://link.springer.com/bookseries/8901.
Management of acute metabolic acidosis in the ICU: sodium bicarbonate and renal replacement therapy
Authors: Yagi Kosuke , Fujii Tomoko
Published: August 2021

This article is one of ten reviews selected from the Annual Update in Intensive Care and Emergency Medicine 2021. Other selected articles can be found online at https://www.biomedcentral.com/collections/annualupdate2021. Further information about the Annual Update in Intensive Care and Emergency Medicine is available from https://link.springer.com/bookseries/8901.
Comprehensive versus standard care in post-severe acute kidney injury survivors, a randomized controlled trial
Authors: Thanapongsatorn Peerapat , Chaikomon Kamolthip , Lumlertgul Nuttha , Yimsangyad Khanitha , Leewongworasingh Akarathep , Kulvichit Win , Sirivongrangson Phatadon , Peerapornratana Sadudee , Chaijamorn Weerachai , Avihingsanon Yingyos , Srisawat Nattachai
Published: August 2021

Background

Currently, there is a lack of evidence to guide optimal care for acute kidney injury (AKI) survivors. Therefore, post-discharge care by a multidisciplinary care team (MDCT) may improve these outcomes. This study aimed to demonstrate the outcomes of implementing comprehensive care by a MDCT in severe AKI survivors.

Methods

This study was a randomized controlled trial conducted between August 2018 to January 2021. Patients who survived severe AKI stage 2–3 were enrolled and randomized to be followed up with either comprehensive or standard care for 12 months. The comprehensive post-AKI care involved an MDCT (nephrologists, nurses, nutritionists, and pharmacists). The primary outcome was the feasibility outcomes; comprising of the rates of loss to follow up, 3-d dietary record, drug reconciliation, and drug alert rates at 12 months. Secondary outcomes included major adverse kidney events, estimated glomerular filtration rate (eGFR), and the amount of albuminuria at 12 months.

Results

Ninety-eight AKI stage 3 survivors were enrolled and randomized into comprehensive care and standard care groups (49 patients in each group). Compared to the standard care group, the comprehensive care group had significantly better feasibility outcomes; 3-d dietary record, drug reconciliation, and drug alerts (p < 0.001). The mean eGFR at 12 months were comparable between the two groups (66.74 vs. 61.12 mL/min/1.73 m2,p = 0.54). The urine albumin: creatinine ratio (UACR) was significantly lower in the comprehensive care group (36.83 vs. 177.70 mg/g,p = 0.036), while the blood pressure control was also better in the comprehensive care group (87.9% vs. 57.5%,p = 0.006). There were no differences in the other renal outcomes between the two groups.

Conclusions

Comprehensive care by an MDCT is feasible and could be implemented for severe AKI survivors. MDCT involvement also yields better reduction of the UACR and better blood pressure control.

Trial registrationClinicaltrial.gov: NCT04012008 (First registered July 9, 2019).
Prevalence trends of depression and anxiety symptoms in adults with cardiovascular diseases and diabetes 1995–2019: The HUNT studies, Norway
Authors: Bojanić Ivana , Sund Erik R. , Sletvold Hege , Bjerkeset Ottar
Published: August 2021

Background

Symptoms of depression and anxiety are common in adults with cardiovascular diseases (CVDs) and diabetes mellitus (DM). The literature on depression and anxiety in CVDs and DM populations is extensive; however, studies examining these relationships over time, directly compared to adults without these conditions, are still lacking. This study aimed to investigate trends in depression and anxiety symptom prevalence over more than 20 years in adults with CVDs and DM compared to the general population.

Methods

We used data from the population-based Trøndelag Health Study (HUNT), Norway, including adults (≥ 20 years) from three waves; the HUNT2 (1995–97; n = 65,228), HUNT3 (2006–08; n = 50,800) and HUNT4 (2017–19; n = 56,042). Depressive and anxiety symptom prevalence was measured independently by the Hospital Anxiety and Depressions scale (HADS) in sex-stratified samples. We analyzed associations of these common psychological symptoms with CVDs and DM over time using multi-level random-effects models, accounting for repeated measurements and individual variation.

Results

Overall, the CVDs groups reported higher levels of depression than those free of CVDs in all waves of the study. Further, depressive and anxiety symptom prevalence in adults with and without CVDs and DM declined from HUNT2 to HUNT4, whereas women reported more anxiety than men. Positive associations of depression and anxiety symptoms with CVDs and DM in HUNT2 declined over time. However, associations of CVDs with depression symptoms remained over time in men. Moreover, in women, DM was associated with increased depression symptom risk in HUNT2 and HUNT4.

Conclusions

Depression and anxiety symptoms are frequent in adults with CVDs. Further, our time trend analysis indicates that anxiety and depression are differentially related to CVDs and DM and sex. This study highlights the importance of awareness and management of psychological symptoms in CVDs and DM populations.
Using airborne vector magnetic data to calculate the projection of the magnetic anomaly vector onto a normal geomagnetic field
Authors: Xie Rukuan , Xiong Shengqing , Duan Shuling , Wang Jinlong , Wang Ping , Luo Yao , Liu Haojun , Fan Zhengguo
Published: August 2021

The total-field magnetic anomaly [Formula: see text] is an approximation of the projection [Formula: see text] of the magnetic anomaly vector [Formula: see text] onto the normal geomagnetic field [Formula: see text]. However, for highly magnetic sources, the approximation error of [Formula: see text] cannot be ignored. To reduce the error, we have developed a method for calculating [Formula: see text] by using airborne vector magnetic data based on the vector relationship of geomagnetic field [Formula: see text]. The calculation uses the magnitude of the vectors [Formula: see text], [Formula: see text], and [Formula: see text] through a simple approach. To ensure that each magnitude has the same level, we normalize the magnitude of [Formula: see text] using the total-field magnetic data measured by the scalar magnetic sensor. The method is applied to the measured airborne vector magnetic data at the Qixin area of the East Tianshan Mountains in China. The results indicate that the calculated [Formula: see text] has high precision and can distinguish the approximation error of approximately 0.1 nT. We also analyze the characteristics of the approximation error that are caused by the effects of different total magnetization inclinations. These error characteristics are used to predict the total magnetization inclination of a 2D magnetic source based on the measured airborne vector magnetic data.
Seismic imaging of the Caosiyao giant porphyry molybdenum deposit using ambient noise tomography
Authors: Chen Guoxiong , Cheng Qiuming , Luo Yinhe , Yang Yingjie , Xu Hongrui , Deng Xiaofeng
Published: August 2021

As a new emerging seismic method for delineating subsurface structure, the potential of ambient noise tomography (ANT) is investigated for mineral deposit targeting at the exploration scale. This passive seismic technique is used to image the subsurface 3D S-wave velocity of the Caosiyao porphyry molybdenum deposit in the North China Craton. Intriguingly, the key structures of this giant porphyry mineral system down to the depth of 2 km are characterized by distinct S-wave velocity anomalies, with ore deposition sites and fluid pathways (faults) characterized by distinct velocity lows, whereas fluid drivers (granites) generate velocity highs. The 3D S-wave velocity anomalies, along with seismic reflection profile and potential field data, allow us to delineate the deep-seated ore-controlling structures such as fault systems, granitic plutons, and even ore deposition sites under thickly covered sediments in the study area. The results suggest that the occurrence of the Caosiyao ore deposit is closely related to the huge amount of magma fluid intruding along the channel of the Datong-Shangyi fault at a depth of >2 km. Our study demonstrates that the ANT technique has the accuracy and resolution needed for mineral exploration targeting at the deposit scale, with a relatively lower environmental impact as well as lower cost than active-source seismology.
Cardiovascular Risk Associated With Ibrutinib Use in Chronic Lymphocytic Leukemia: A Population-Based Cohort Study
Authors: Abdel-Qadir Husam , Sabrie Nasruddin , Leong Darryl , Pang Andrea , Austin Peter C. , Prica Anca , Nanthakumar Kumaraswamy , Calvillo-Argüelles Oscar , Lee Douglas S. , Thavendiranathan Paaladinesh
Published: August 2021

PURPOSE

Ibrutinib reduces mortality in chronic lymphocytic leukemia (CLL). It increases the risk of atrial fibrillation (AF) and bleeding and there are concerns about heart failure (HF) and central nervous system ischemic events. The magnitude of these risks remains poorly quantified.

METHODS

Using linked administrative databases, we conducted a population-based cohort study of Ontario patients who were treated for CLL diagnosed between 2007 and 2019. We matched ibrutinib-treated patients with controls treated with chemotherapy but unexposed to ibrutinib on prior AF, age ≥ 66 years, anticoagulant exposure, and propensity for receiving ibrutinib. Study outcomes were AF-related health care contact, hospital-diagnosed bleeding, new diagnoses of HF, and hospitalizations for stroke and acute myocardial infarction (AMI). The cumulative incidence function was used to estimate absolute risks. We used cause-specific regression to study the association of ibrutinib with bleeding rates, while adjusting for anticoagulation as a time-varying covariate.

RESULTS

We matched 778 pairs of ibrutinib-treated and unexposed patients with CLL (N = 1,556). The 3-year incidence of AF-related health care contact was 22.7% (95% CI, 19.0 to 26.6) in ibrutinib-treated patients and 11.7% (95% CI, 9.0 to 14.8) in controls. The 3-year risk of hospital-diagnosed bleeding was 8.8% (95% CI, 6.5 to 11.7) in ibrutinib-treated patients and 3.1% (95% CI, 1.9 to 4.6) in controls. Ibrutinib-treated patients were more likely to start anticoagulation after the index date. After adjusting for anticoagulation as a time-varying covariate, ibrutinib remained positively associated with bleeding (HR, 2.58; 95% CI, 1.76 to 3.78). The 3-year risk of HF was 7.7% (95% CI, 5.4 to 10.6%) in ibrutinib-treated patients and 3.6% (95% CI, 2.2 to 5.4) in controls. There was no significant difference in the risk of ischemic stroke or AMI.

CONCLUSION

Ibrutinib is associated with higher risk of AF, bleeding, and HF, but not AMI or stroke.
Durable Responses and Low Toxicity After Fast Off-Rate CD19 Chimeric Antigen Receptor-T Therapy in Adults With Relapsed or Refractory B-Cell Acute Lymphoblastic Leukemia
Authors: Roddie Claire , Dias Juliana , O'Reilly Maeve A. , Abbasian Mahnaz , Cadinanos-Garai Amaia , Vispute Ketki , Bosshard-Carter Leticia , Mitsikakou Marina , Mehra Vedika , Roddy Harriet , Hartley John A. , Spanswick Victoria , Lowe Helen , Popova Bilyana , Clifton-Hadley Laura , Wheeler Graham , Olejnik Joanna , Bloor Adrian , Irvine David , Wood Leigh , Marzolini Maria A. V. , Domning Sabine , Farzaneh Farzin , Lowdell Mark W. , Linch David C. , Pule Martin A. , Peggs Karl S.
Published: August 2021

PURPOSE

Prognosis for adult B-cell acute lymphoblastic leukemia (B-ALL) is poor, and there are currently no licensed CD19 chimeric antigen receptor (CAR) therapeutics. We developed a novel second-generation CD19-CAR (CAT19-41BB-Z) with a fast off rate, designed for more physiologic T-cell activation to reduce toxicity and improve engraftment. We describe the multicenter phase I ALLCAR19 ( NCT02935257 ) study of autologous CAT19-41BB-Z CAR T cells (AUTO1) in relapsed or refractory (r/r) adult B-ALL.

METHODS

Patients age ≥ 16 years with r/r B-ALL were eligible. Primary outcomes were toxicity and manufacturing feasibility. Secondary outcomes were depth of response at 1 and 3 months, persistence of CAR-T, incidence and duration of hypogammaglobulinemia and B-cell aplasia, and event-free survival and overall survival at 1 and 2 years.

RESULTS

Twenty-five patients were leukapheresed, 24 products were manufactured, and 20 patients were infused with AUTO1. The median age was 41.5 years; 25% had prior blinatumomab, 50% prior inotuzumab ozogamicin, and 65% prior allogeneic stem-cell transplantation. At the time of preconditioning, 45% had ≥ 50% bone marrow blasts. No patients experienced ≥ grade 3 cytokine release syndrome; 3 of 20 (15%) experienced grade 3 neurotoxicity that resolved to ≤ grade 1 within 72 hours with steroids. Seventeen of 20 (85%) achieved minimal residual disease–negative complete response at month 1, and 3 of 17 underwent allogeneic stem-cell transplantation while in remission. The event-free survival at 6 and 12 months was 68.3% (42.4%-84.4%) and 48.3% (23.1%-69.7%), respectively. High-level expansion (Cmax 127,152 copies/µg genomic DNA) and durable CAR-T persistence were observed with B-cell aplasia ongoing in 15 of 20 patients at last follow-up.

CONCLUSION

AUTO1 demonstrates a tolerable safety profile, high remission rates, and excellent persistence in r/r adult B-ALL. Preliminary data support further development of AUTO1 as a stand-alone treatment for r/r adult B-ALL.
TLX, an Orphan Nuclear Receptor With Emerging Roles in Physiology and Disease
Authors: Nelson Adam T , Wang Yu , Nelson Erik R
Published: August 2021

TLX (NR2E1), an orphan member of the nuclear receptor superfamily, is a transcription factor that has been described to be generally repressive in nature. It has been implicated in several aspects of physiology and disease. TLX is best known for its ability to regulate the proliferation of neural stem cells and retinal progenitor cells. Dysregulation, overexpression, or loss of TLX expression has been characterized in numerous studies focused on a diverse range of pathological conditions, including abnormal brain development, psychiatric disorders, retinopathies, metabolic disease, and malignant neoplasm. Despite the lack of an identified endogenous ligand, several studies have described putative synthetic and natural TLX ligands, suggesting that this receptor may serve as a therapeutic target. Therefore, this article aims to briefly review what is known about TLX structure and function in normal physiology, and provide an overview of TLX in regard to pathological conditions. Particular emphasis is placed on TLX and cancer, and the potential utility of this receptor as a therapeutic target.
An unusual cause of free air in the abdomen: emphysematous cystitis with bladder diverticulum perforation
Authors: Keeling Archie G M , Southwell William P N , Huang Dean Y , Khan Azhar
Published: August 2021

A 64-year-old male, with a history of chronic urinary outflow obstruction secondary to benign prostatic hyperplasia, presented with haematuria and urinary retention following spontaneous removal of his long-term catheter. The patient was septic on admission and a CT examination of the abdomen and pelvis showed an acutely inflamed urinary bladder diverticulum and extensive intra-abdominal free air. The patient was treated medically for emphysematous cystitis centred on a perforated bladder diverticulum, which was thought to be caused by the underlying infectious/inflammatory process. Alternative aetiologies for free air in the abdomen such a traumatic bladder perforation and gastrointestinal perforation were considered and excluded. The patient responded well to medical management and was discharged after an 11 day in-patient stay.
Treatment of multiple intracranial metastases in radiation oncology: a contemporary review of available technologies
Authors: Skourou Christina , Hickey Darina , Rock Luke , Houston Peter , Sturt Philippa , O' Sullivan Siobhra , Faul Clare , Paddick Ian
Published: August 2021

The use of stereotactic radiosurgery to treat multiple intracranial metastases, frequently concurrently, has become increasingly common. The ability to accurately and safely deliver stereotactic radiosurgery treatment to multiple intracranial metastases (MIM) relies heavily on the technology available for targeting, planning, and delivering the dose. A number of platforms are currently marketed for such applications, each with intrinsic capabilities and limitations. These can be broadly categorised as cobalt-based, linac-based, and robotic. This review describes the most common representative technologies for each type along with their advantages and current limitations as they pertain to the treatment of multiple intracranial metastases. Each technology was used to plan five clinical cases selected to represent the clinical breadth of multiple metastases cases. The reviewers discuss the different strengths and limitations attributed to each technology in the case of MIM as well as the impact of disease-specific characteristics (such as total number of intracranial metastases, their size and relative proximity) on plan and treatment quality.
Reproducibility and diagnostic value of a new wedge-guided bitewing image receptor-holding device
Authors: Cascante-Sequeira Deivi , Gaêta-Araujo Hugo , Moura Brasil Danieli , Queiroz Freitas Deborah , Haiter-Neto Francisco
Published: August 2021

Objective

To assess the reproducibility of a wedge-guided bitewing image receptor-holding device (IRHD-WG) compared to a commercially available bitewing image receptor-holding device (IRHD-XCP).

Methods and materials

Ten operators randomly acquired bitewing radiographs of four posterior regions (Premolar, Molar 1, Molar 2, Molar 3) distributed in two dry bone skulls and mandibles using 2 IRHDs (IRHD-WG and IRHD-XCP). The radiographs corresponding to the same region and IRHD but acquired by different operators were paired for reproducibility comparison. A total of 360 pairs of radiographs were randomized for analysis. Objective analysis consisted of extracting the pixel values from each radiograph and comparing the values between each pair by intraclass correlation coefficient. For subjective analysis, the IRHDs images were digitally removed. Five oral radiologists blinded for the study conditions classified the radiograph pairs according to their similarity and diagnostic value. The answers’ relative frequencies were compared by the chi-square test (α = 0.05).

Results

The IRHD-WG presented a higher reproducibility (Mean = 0.850; SD = 0.144) than the IRHD-XCP (Mean = 0.615; SD = 0.287) in the objective analysis. Radiographs acquired with the IRHD-WG were more similar than those acquired with the IRHD-XCP (p < 0.001). The diagnostic value of bitewing radiographs acquired with the IRHD-WG was considered superior to those acquired with the IRHD-XCP (p < 0.001).

Conclusion

For the objective and subjective analyses of reproducibility, the IRHD-WG performed better than the commercial IRHD-XCP.
ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΚΑΠΝΟΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΙΕΡΙΑΣ (ΠΑΛΙΟ ΚΕΡΑΜΙΔΙ)
Authors: Καραβέργος Αθανάσιος
Published: August 2021

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΥΤΗ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΡΙΑ ΜΕΡΗ:ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ,ΤΟ ΚΥΡΙΩΣ ΜΕΡΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΑ.ΣΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛ.ΚΑΠΝΑ,ΤΙΣ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ ΤΗΣ,ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ,ΤΗΝ ΕΜΠ.ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΚΑΠΝΩΝ.ΣΤΟ ΚΥΡΙΟ ΜΕΡΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑ,ΤΟ ΟΙΚΙΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ(ΤΥΠΟΥΣ ΣΠΙΤΙΩΝ),ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΥΨΗΛΟ ΒΑΘΜΟ ΕΣΩΣΤΡΕΦΕΙΑΣ ΤΗΣ:ΑΙΡΕΤΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ(ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ,ΣΧΟΛΙΚΗ),ΤΑ ΑΙΡΕΤΑ ΟΡΓΑΝΑ( :ΠΡΟΕΔΡΟΣ,ΑΓΡΟΦΥΛΑΚΑΣ Κ.Α.),ΤΗΝ ΕΞΩΓΑΜΙΚΟΤΗΤΑ ΑΛΛΑ,ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ,ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ,ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ(:ΩΣ ΤΟ 1950 ΤΟ 43,75% ΤΩΝ ΟΙΚΟΓ.ΕΙΧΑΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 6 ΠΑΙΔΙΑ,ΜΕΤΑ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΟ 51,62%),ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΔΙΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΡΙΑ ΣΤΑΔΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ,ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΦΑΝΕΡΩΝΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΚΟ ΤΡΟΠΟ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ'ΣΤΟ ΑΛΛΟ ΜΙΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΩΣ ΜΕΡΟΥΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ:ΜΕ ΤΗ ΣΠΟΡΑ ΤΟΥ ΦΥΤΩΡΙΟΥ,ΤΗΝ ΚΑΠΝΟΦΥΤΕΙΑ,ΤΟ ΜΠΟΛΙΑΣΜΑ,ΤΗΝ ΤΣΑΠΑ,ΤΟ ΠΟΤΟΦΥΛΛΟ,ΤΗΝ ΚΑΠΝΟΣΥΛΛΟΓΗ, ΤΟ ΚΡΕΜΑΣΜΑ,ΤΗΝ ΞΗΡΑΝΣΗ,ΤΟ ΣΙΡΓΙ,ΤΟ ΜΠΑΣΚΙ,ΤΗ ΔΕΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ,ΤΟ ΖΥΓΙΣΜΑ,ΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΤΗΝ ΚΑΠΝΟΠΟΥΛΗΣΗ,ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ'ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΦΤΗΚΕ Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΚΑΙ ΕΙΣΧΩΡΗΣΕ ΠΑΝΤΟΥ Η ΜΗΧΝ.ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ.ΣΤΑ ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΣΥΝΑΓΩΓΗ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ.ΦΑΝΕΡΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΤΡΟΠΟΙ,ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΣΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΣΩΣΤΡΕΦΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧ.ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΥΡΙΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗΤΗΣ ΟΙΚΟΓ.ΣΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΝ.ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΣΤΗ ΜΟΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ.(ΑΠΟΚΟΠΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗΣ)
Η φαρμακοκινητική μελέτη του φουσιδικού οξέος κα της κεφιπίμης στον καρδιακό ιστό, κατά την διάρκεια της εξωσωματικής κυκλοφορίας
Authors: Τσελίκος Δημήτριος
Published: August 2021

Οι λοιμώξεις του χειρουργικού τραύματος στους καρδιοχειρουργικούς ασθενείς αποτελούν σημαντική επιπλοκή διότι το ποσοστό της θνησιμότητας που τις συνοδεύει παραμένει ακόμη υψηλό, γεγονός το οποίο επιβάλλει την χορήγηση αντιβιοτικών κατά την διάρκεια της επέμβασης.Σκοπός. Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο την διερεύνηση της φαρμακοκινητικής της κεφιπίμης και του φουσιδικού οξέος στον καρδιακό ιστό, των οποίων το φάσμα περιλαμβάνει Gram (+) μικρόβια τα οποία συχνά ενέχονται σε λοιμώξεις μετά από καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις.Μέθοδος. Σε 2 ομάδες καρδιοχειρουργικών ασθενών, των 15 ατόμων εκάστη, χορηγήθηκαν 2g κεφιπίμης ί.ν. και 1g φουσιδικού οξέος αντίστοιχα, 30min πριν την έναρξη της επέμβασης. Ακολούθως ελήφθησαν δείγματα αίματος ανά 30min καθώς και ιστών ανά 1h μετά την χορήγηση των αντιβιοτικών μέχρι το πέρας της επέμβασης. Ο προσδιορισμός των επιπέδων των αντιβιοτικών έγινε με την μικροβιολογική μέθοδο διαχύσεως σε άγαρ.Αποτελέσματα. Οι συγκεντρώσεις της κεφιπίμης στις καρδιακές βαλβίδες την 1 h, 2h και >2h ήταν 18,62+4,85, 43,71+13,25 και 12,88+4,02 pg/g αντίστοιχα, στο περικάρδιο 19,56+3,06, 16,25+6,7 και 15,23+7,32 pg/g, στο μυοκάρδιο 21,54+8,92, 19,52+6,19 και 13,14+6,7 pg/g, στο στέρνο 7,38+4,08, 8,6+4,05 και 6,36+3,08 pg/g και στο μεσοθωρακικό λίπος 3,68+1,07, 2,92+1,31 και 2,7+1,46 pg/g, ενώ στο αίμα κυμάνθηκαν μεταξύ 77,33+32,4 pg/ml στα 30min και 33+10,13 pg/ml στις 4h. Οι αντίστοιχες συγκεντρώσεις του φουσιδικού οξέος ήταν στις καρδιακές βαλβίδες την 1 h, 2h και >2h, 85,76+20,62, 62,75+15,79 και 114,64+18,52 pg/g αντίστοιχα, στο περικάρδιο 179.14+52,77, 164,80+22,97 και 132,36+17,93 pg/g, στο μυοκάρδιο 127,09+38,15, 114,44+34,35 και80,54+25,72 pg/g, στο στέρνο 67,75+38,32, 44,96+34,29 και 27,53+5,61 pg/g, στο μεσοθωρακικό λίπος 75,06+23,55, 80,95+16,11 και 47,36+16,49 pg/g, ενώ στο αίμα κυμάνθηκαν μεταξύ 137,08+42,73pg/ml στα 30min και 49,66+7,42 pg/ml την 4h.Συμεράσματα. Τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής μας επιτρέπουν να συμπεράνουμε ότι η κεφιπίμη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για104χημειοπροφύλαξη σε επεμβάσεις ανοικτής καρδιάς επειδή στο αντιμικροβιακό της φάσμα περιλαμβάνει ριππι (+) και graoi (-) βακτηρίδια, αλλά μόνο σε νοσοκομεία με χαμηλό ποσοστό στελεχών MRSA και ανθεκτικών στα στελέχη της Ρ. aeruginosa, έναντι άλλων κεφαλοσπορινών της τρίτης και τέταρτης γενεάς. Το φουσιδικό οξύ, λόγω της καλής αντισταφυλοκοκκικής δράσης του, ακόμη και έναντι στελεχών MRSA , θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί επίσης, ως χημειοπροφύλαξη, σε τέτοιου είδους επεμβάσεις, ιδιαιτέρως δε, ως θεραπεία, σε σταφυλοκοκκικές μετεγχειρητικές λοιμώξεις όπως εκείνες του στέρνου και του μεσοθωρακίου, προϋποθέτει όμως την καλή γνώση της αντοχής των στελεχών του σταφυλόκοκκου του νοσοκομείου.
Ανάλυση μηχανικής συμπεριφοράς γνάθου με οδοντικά εμφυτεύματα σε περιβάλλον CAE-FEA
Authors: Γεωργιόπουλος Βασίλειος
Published: August 2021

Ο προεγχειρητικός σχεδιασμός που εφαρμόζεται κλινικά τη σημερινή εποχή, δεν περιλαμβάνει ανάλυση της μηχανικής συμπεριφοράς της γνάθου με οδοντικά εμφυτεύματα σε περιβάλλον CAE/FEA. Ως αποτέλεσμα, η διεθνής βιβλιογραφία αναφέρει πάρα πολλές περιπτώσεις ασθενών όπου παρουσιάζεται αποτυχία της υπερκατασκευής ή/και απόρριψη του εμφυτεύματος. Κύριος σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να τονίσει το σημαντικό ρολό που κατέχει η μέθοδος των πεπερασμένων στοιχείων ως ένα επιπρόσθετο ασφαλές εργαλείο στον τομέα της κλινικής διαγνωστικής έτσι ώστε να αυξήσει το ποσοστό επιτυχίας της θεραπείας με οδοντικά εμφυτεύματα. Για αυτό το λόγο, αρχικά πραγματοποιείται μελέτη διαφορετικών πρωτοκόλλων λήψης των ιατρικών εικόνων καθώς και επικοινωνίας των αρχείων που χρησιμοποιούνται για την εφαρμογή της διαδικασίας του προεγχειρητικού σχεδιασμού σε περιβάλλον CAE/FEA. Στη συνέχεια, πραγματοποιείται μελέτη ως προς την επίδραση διαφορετικών παραδοχών στη διαδικασία μοντελοποίησης και ανάλυσης, συμπεριλαμβανομένων των ορίων μοντελοποίησης του φατνιακού οστού της γνάθου, έτσι ώστε να ευρεθεί το ελάχιστο μέγεθος ενός μοντέλου πεπερασμένων στοιχείων που περιγράφει αξιόπιστα και ρεαλιστικά την κλινική κατάσταση χωρίς να αλλοιώνονται τα αποτελέσματα της ανάλυσης. Επιπρόσθετα, πραγματοποιείται μελέτη διαφορετικών παραγόντων που επηρεάζουν την εμβιομηχανική απόκριση του συστήματος 'γνάθος-εμφύτευμα' όπως είναι το μήκος, η διάμετρος και η κλίση του εμφυτεύματος, η φάση της οστεοενσωμάτωσης, η διεύθυνση και το σημείο εφαρμογής των δυνάμεων. Επίσης, πραγματοποιείται μελέτη διαφορετικών πεδίων ερευνητικού ενδιαφέροντος όπως είναι, για παράδειγμα, η σύγκριση εμφυτεύματος-φυσικού δοντιού και η οστική απώλεια. Τέλος, μέσω μιας πραγματικής περίπτωσης ασθενή, πραγματοποιείται συσχέτιση της διαδικασίας του προεγχειρητικού σχεδιασμού που εφαρμόζεται κλινικά και ερευνητικά έτσι ώστε να ευρεθεί η βέλτιστη επιλογή προσθετικής αποκατάστασης. Η ποιοτική εκτίμηση των αποτελεσμάτων που προκύπτουν από την εφαρμογή της μεθόδου των πεπερασμένων στοιχείων σε καθ' έναν τρόπο προσθετικής αποκατάστασης ξεχωριστά υποδεικνύει, μεταξύ άλλων, τις δομές που υφίστανται τη μεγαλύτερη μηχανική καταπόνηση και εμφανίζουν το μεγαλύτερο κίνδυνο αποτυχίας. Άρα, η εμβιομηχανική μελέτη του υπό εξέταση συστήματος 'γνάθος-εμφύτευμα' για κάθε περίπτωση ασθενή είναι δυνατόν να συμβάλλει ουσιαστικά στη διαδικασία λήψης αποφάσεων από τον κλινικό ιατρό και να αυξήσει το ποσοστό επιτυχίας της θεραπείας.
Προσδιορισμός αυξητικών παραγόντων στο υαλοειδές και στον ορό ασθενών με απλή και παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια
Authors: Πραΐδου Άννα
Published: August 2021

Σκοπός: Ο προσδιορισμός της συγκέντρωσης στο υαλοειδές και στον ορό του VEGF και των ισομερών του PDGF (PDGF-AA, -AB, - ΒΒ) σε ΠΔΑ και σε ΜΠΔΑ και η συσχέτισή τους με παραμέτρους της ΠΔΑ και της ΜΠΔΑ. Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 31 ασθενείς με ΠΔΑ, 15 ασθενείς με ΜΠΔΑ και 15 μη-διαβητικοί ασθενείς (ομάδα ελέγχου). Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε υαλοειδεκτομή κατά την οποία λήφθηκαν τα δείγματα υαλοειδούς. Τα δείγματα ορού λήφθηκαν αμέσως πριν την υαλοειδεκτομή. Ο προσδιορισμός του VEGF, του PDGF-AA, -AB και -ΒΒ στα δείγματα υαλοειδούς και ορού έγινε με την ανοσοενζυμική μέθοδο ELISA. Αποτελέσματα: Η συγκέντρωση του VEGF, του PDGF-AA, -AB και - ΒΒ στο υαλοειδές βρέθηκε σημαντικά υψηλότερη στην ομάδα με ΠΔΑ συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Μόνο η συγκέντρωση του VEGF στο υαλοειδές συσχετίζεται σημαντικά με την ενεργότητα της ΠΔΑ. Η συγκέντρωση του VEGF, του PDGF-AA και -ΒΒ στο υαλοειδές συσχετίζεται σημαντικά με τη σοβαρότητα της ΠΔΑ. Ακόμη, βρέθηκε ότι η συγκέντρωση του VEGF, του PDGF-AB και - ΒΒ στο υαλοειδές μειώνεται σημαντικά όσο αυξάνεται η έκταση της ΠΑΦ. Μόνο η συγκέντρωση του VEGF στο υαλοειδές συσχετίζεται σημαντικά με την ύπαρξη ΙΝΔ/Α, ενώ δε βρέθηκαν συσχετίσεις μεταξύ της συγκέντρωσης των αυξητικών παραγόντων στο υαλοειδές και της ύπαρξης ΕΑ, ΕΑΑ, ΟΑΥ ή της συγκέντρωσης της HbA1C στον ορό. Ακόμη, δε βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ της συγκέντρωσης των αυξητικών παραγόντων στο υαλοειδές και στον ορό, ενώ βρέθηκε ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της συγκέντρωσης του VEGF στο υαλοειδές και όλων των PDGF ισομερών, όπως επίσης και μεταξύ της συγκέντρωσης των ισομερών του PDGF στο υαλοειδές ανά ζεύγη στους ασθενείς με Π.Δ.Α. H συγκέντρωση του VEGF, του PDGFΑΑ, και -AB στο υαλοειδές βρέθηκε σημαντικά υψηλότερη στην ομάδα με ΜΠΔΑ και με ΚΣΟΩ συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου, ενώ η συγκέντρωση του PDGF-BB στο υαλοειδές βρέθηκε σημαντικά χαμηλότερη στην ομάδα με ΜΠΔΑ συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Η συγκέντρωση του VEGF και του PDGF-AA στο υαλοειδές βρέθηκε ότι συσχετίζεται σημαντικά με τη σοβαρότητα της ΜΠΔΑ. Δε βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ της συγκέντρωσης των αυξητικών παραγόντων στο υαλοειδές και της έκτασης της ΠΑΦ, ή της συγκέντρωσης της HbAlC στον ορό, δε βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ της συγκέντρωσης των αυξητικών παραγόντων στο υαλοειδές και στον ορό, ενώ βρέθηκε ισχυρή συσχέτιση μόνο μεταξύ της συγκέντρωσης του PDGF-AB και του PDGF-BB στο υαλοειδές σε Μ.Π.Δ.Α. Η συγκέντρωση του VEGF, του PDGF-AA, -AB και -ΒΒ στο υαλοειδές βρέθηκε σημαντικά αυξημένη στην ομάδα της Π.Δ.Α. συγκριτικά με την ομάδα της ΜΠΔΑ. Δεν βρέθηκαν διαφορές στη συγκέντρωση των αυξητικών παραγόντων στον ορό μεταξύ των τριών ομάδων ασθενών. Συμπεράσματα: Εκτός από τον VEGF, και τα ισομερή του PDGF συσχετίζονται με το παθογενετικό υπόστρωμα της ΔΑ.
Πολυμορφισμός των επαναλήψεων CGG του γονιδίου της ρεελίνης σε ασθενείς με νόσο του Alzheimer
Authors: Αντωνιάδης Διαμάντης
Published: August 2021

Η ρεελίνη, μία εξωκυττάρια γλυκοπρωτεΐνη με κρίσιμο ρόλο για τη φυσιολογική διαστρωμάτωση των στοιβάδων του εγκεφαλικού και παρεγκεφαλιδικού φλοιού κατά τη διάρκεια της νευροανάπτυξης, φαίνεται να εμπλέκεται στη συναπτογένεση και τη νευρωνική πλαστικότητα στον ενήλικο εγκέφαλο. Το RELN γονίδιο περιλαμβάνει 65 εξόνια και αρκετούς πολυμορφισμούς, συμπεριλαμβανομένης μίας αλληλουχίας από επαναλαμβανόμενες CGG τρινουκλεοτιδικές επαναλήψεις που βρίσκεται στην 5'-UTR περιοχή του γονιδίου της ρεελίνης, ακριβώς πριν από το κωδίκιο έναρξης ATG. Στην παρούσα μελέτη εξετάσαμε την πιθανότητα οι επαναλήψεις CGG στο γονίδιο της ρεελίνης να λειτουργούν ως γενετικός παράγοντας κινδύνου για τη παθογένεση της νόσου του Alzheimer. Εξετάσαμε και συγκρίναμε την κατανομή γονότυπων και την συχνότητα των αλληλόμορφων του πολυμορφισμού CGG του γονιδίου στην '5-UTR περιοχή του γονιδίου της ρεελίνης σε δύο ομάδες ηλικιωμένων ατόμων. Εξετάστηκαν 50 ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο του Alzheimer. Η ομάδα ελέγχου αποτελείτο από 100 άτομα που παρουσιάζουν φυσιολογική συμπεριφορά και καλή νοητική κατάσταση. Ο αριθμός του πολυμορφισμού των επαναλήψεων CGG στις ομάδες πασχόντων και φυσιολογικών ηλικιωμένων κυμαίνεται μεταξύ 8 και 14. Στην ομάδα των πασχόντων από Ν.Α. το πιο συχνά εμφανιζόμενο αλληλόμορφο ήταν των 8 επαναλήψεων με την κατανομή των συχνοτήτων των αλληλόμορφων να ποικίλλει ως εξής: 33%, 31%, 6%, 2% και 28% για τις 8, 10, 12, 13 και 14 επαναλήψεις αντίστοιχα. Στην ομάδα των φυσιολογικών ηλικιωμένων το πιο συχνά εμφανιζόμενο αλληλόμορφο ήταν αυτό των 8 επαναλήψεων με την κατανομή των συχνοτήτων των αλληλόμορφων να ποικίλλει ως εξής: 45%, 32%, 15% και 8% για τις 8, 10, 12 και 14 επαναλήψεις αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης δείχνουν ότι η συχνότητα των ατόμων που φέρουν αλληλόμορφα με περισσότερες των 10 επαναλήψεις CGG στο '5-UTR του γονιδίου της ρεελίνης είναι σημαντικά αυξημένη στους πάσχοντες από τη νόσο του Alzheimer σε σχέση με την ομάδα ελέγχου.
Η θρομβίνη και ο υποδοχέας της PAR-1, ως στόχοι για την ανάπτυξη νέων φαρμάκων στην αντιμετώπιση ασθενειών που σχετίζονται με την αγγειογένεση
Authors: Ζανιά Παναγιώτα
Published: August 2021

Η αγγειογένεση είναι μια διαδικασία που συμμετέχει σε πολλές φυσιολογικές και παθολογικές καταστάσεις. Η εύρεση λοιπόν των μοριακών και κυτταρικών μηχανισμών που εμπλέκονται σε αυτήν παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Πολλές μελέτες υποστηρίζουν ότι η θρομβίνη και ο υποδοχέας της PAR-1 παίζουν σημαντικό ρόλο στην αγγειογένεση. Στην παρούσα διατριβή βρήκαμε ότι δύο ανταγωνιστές του PAR-1 υποδοχέα, ο SCH79797 και ο RWJ56110, είναι ισχυροί αντι-αγγειογενετικοί παράγοντες in vivo στο σύστημα αγγειογένεσης της χοριοαλλαντοϊκής μεμβράνης εμβρύου όρνιθας, και in vitro στο σύστημα matrigel. Επιπλέον, είναι ικανοί να αναστείλουν τον πολλαπλασιασμό των ενδοθηλιακών κυττάρων και την ενεργοποίηση του μονοπατιού των Erik1/2. Η δράση τους αυτή είναι δροσό-εξαρτώμενη και οδηγεί σε απόπτωση των ενδοθηλιακών κυττάρων. Επιπλέον, βρήκαμε ότι η θρομβίνη είναι φτωχός αυξητικός παράγοντας για τα ενδοθηλιακά κύτταρα. Η δράση της αυτή διαμεσολαβείται μέσω ενεργοποίησης του PAR-1 και δι-ενεργοποίησης του EGFR. Είναι δε ισχυρός αντι-αποπτωτικός παράγοντας για τα ενδοθηλιακά κύτταρα συγκρίσιμος με τους bFGF και VEGF. Βρήκαμε ότι η θρομβίνη αναστέλλει με δόσο-εξαρτώμενο τρόπο την απόπτωση των ενδοθηλιακών κυττάρων που επάγεται με αφαίρεση του ορού από το θρεπτικό μέσο. Η συμμετοχή του ενεργού καταλυτικού κέντρου της θρομβίνης και του υποδοχέα της PAR-1 φαίνεται ότι είναι περιορισμένη, ενώ η ιντεγκρίνη αVβ3 παίζει σημαντικό ρόλο στην αντι-αποπτωτική δράση της.
Χημεία πλειάδων του χαλκού(ΙΙ) με υποκαταστάτες τη δι-2-πυριδυλο κετόνη, την πυριδινη-2,6-διμεθανόλη και διάφορες πολυδοντικές οξιμές
Authors: Βλαχοπούλου Γεωργία
Published: August 2021

Οι μοριακές πλειάδες των παραμαγνητικών 3d μετάλλων σε ενδιάμεσες οξειδωτικές βαθμίδες συνεχίζουν να προσελκύουν το ενδιαφέρον πολλών ερευνητικών ομάδων παγκοσμίως. Το αντικείμενο της παρούσης Διατριβής είναι η παρασκευή και ο χαρακτηρισμός πλειάδων του χαλκού(ΙΙ) με διάφορους συνδυασμούς υποκαταστατών. Η Διατριβή διαιρείται σε επτά ανεξάρτητα μέρη. ΜΕΡΟΣ Ι Το Μέρος Ι αποτελείται από δυο Κεφάλαια. Το Κεφάλαιο Α ανασκοπεί περιληπτικά, τα βασικά χαρακτηριστικά της χημείας συμπλοκοποίησης και της βιοανόργανης χημείας του μετάλλου. Οι ενώσεις του χαλκού(Ι) είναι διαμαγνητικές (d10) και άχρωμες, εκτός από τις περιπτώσεις που το ανιόν είναι έγχρωμο ή εμφανίζονται ταινίες μεταφοράς φορτίου. Η d9 ηλεκτρονιακή διαμόρφωση έχει ως συνέπεια ο CuII να υφίσταται παραμόρφωση Jahn-Teller όταν βρίσκεται σε περιβάλλον κυβικής (δηλαδή οκταεδρικής ή τετραεδρικής) συμμετρίας. Η παραμόρφωση αυτή έχει σημαντική επίδραση στη στερεοχημεία των συμπλόκων του. Η οξειδωτική βαθμίδα +ΙΙΙ είναι ασυνήθιστη και ο CuIII εμφανίζεται να έχει βιοχημικό ρόλο. Ο χαλκός είναι το τρίτο σε αφθονία μεταλλικό στοιχείο στο ανθρώπινο σώμα, μετά το σίδηρο και τον ψευδάργυρο. Εμφανίζεται επίσης και σε όλες τις άλλες μορφές ζωής διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στη δράση πολλών ενζύμων που καταλύουν μια μεγάλη ποικιλία αντιδράσεων. Το Κεφάλαιο Β αποτελεί μια επισκόπηση της χημείας των πλειάδων με την έμφαση να δίδεται στην πολυπλοκότητα των δομών τους, την παρουσίασή τους στα ενεργά κέντρα μεταλλοβιομορίων και στις εντυπωσιακές μαγνητικές τους ιδιότητες. ΜΕΡΟΣ ΙΙ Στο Μέρος ΙΙ αναφέρεται ο γενικός σκοπός και παρουσιάζονται λεπτομερώς οι ειδικοί στόχοι της Διατριβής. Ο γενικός σκοπός της Διατριβής ήταν α) η ανάπτυξη νέων συνθετικών μεθόδων για την απομόνωση πολυπυρηνικών συμπλόκων του χαλκού(ΙΙ), β) ο δομικός και ο φασματοσκοπικός χαρακτηρισμός των πλειάδων, και γ) η μαγνητική μελέτη αντιπροσωπευτικών ενώσεων. Επίσης εξηγείται και αναλύεται η επιλογή των υποκαταστατών. ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ Αναφέρεται εν συντομία, το γενικό πειραματικό μέρος της Διατριβής. Η αναφορά περιλαμβάνει τις τεχνικές και τα όργανα που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και πληροφορίες για τα αντιδρώντα. .................
Σύγκριση της μεθόδου σύνθεσης πεπτιδίων με συμπύκνωση προστατευμένων τμημάτων (FC) με τη χημική σύνθεση αποπροστατευμένων τμημάτων (ligation)
Authors: Βασιλείου Ζωή
Published: August 2021

Παρά τη μεγάλη πρόοδο που έχει επιτευχθεί στο πεδίο της πεπτιδικής χημείας τις τελευταίες δεκαετίες επιτρέποντας τη σύνθεση ποικιλίας πρωτεϊνών που μπορούν να ξεπεράσουν σε μήκος τα 100 κατάλοιπα, η σύνθεση πρωτεϊνών με αποτελεσματικό τρόπο ως προς το χρόνο και κόστος καθιστώντας δυνατή την πρόσβαση σε μεγάλες ποσότητες φαρμακευτικά δραστικών πεπτιδίων παραμένει ακόμα πρόκληση για τους πεπτιδικούς χημικούς. Σύγκριση και αξιολόγηση των σύγχρονων τεχνικών τμηματικής συμπύκνωσης προστατευμένων τμημάτων (FC) και φυσικής χημικής σύνδεσης (NCL) μέσα από το πρίσμα της εφαρμογής τους σε μεγάλη κλίμακα αποτέλεσαν τον στόχο αυτής της διατριβής. Για τις μελέτες μας ως πεπτίδια-μοντέλα επιλέξαμε δυο πλούσιες σε κυστεΐνες πρωτεΐνες, τον RING τομέα της Mdm2 και τον τομέα 6 του LEKTI, και οι δυο υψηλού βιολογικού ενδιαφέροντος και επομένως και οι δύο υποψήφιες για ανάπτυξη και σχεδιασμό νέων φαρμάκων. Εκμεταλλευόμενοι τα πλεονεκτήματα της CTC ρητίνης και της Fmoc/tBu μεθοδολογίας, συμπυκνώσεις σε στερεή φάση αποτέλεσαν οδηγό για τον προσδιορισμό των βέλτιστων σημείων της πεπτιδικής αλληλουχίας για να πραγματοποιηθεί η πιο αποτελεσματική και οικονομική συμπύκνωση σε διάλυμα. Το NCL, εναλλακτικά από τον τρόπο που εφαρμόζεται μέχρι σήμερα, πραγματοποιήθηκε παραλαμβάνοντας τα απαιτούμενα για τη σύνδεση τμήματα χρησιμοποιώντας αποκλειστικά Fmoc-χημεία και τμηματικές τεχνικές, καθιστώντας έτσι τη μέθοδο λιγότερο περιοριστική για μεγάλης κλίμακας παραγωγή.
Διάγνωση, πρόγνωση και υποστήριξη θεραπευτικής αγωγής κακοήθων λεμφωμάτων με χρήση τεχνητής νοημοσύνης
Authors: Δράκος Ιωάννης
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως στόχο τη δημιουργία ενός αποδοτικού μοντέλου για το Λειτουργικό Συνδυασμό Βιο-Ιατρικών δεδομένων (BioMedical data integration). Ξεκινώντας από τη σχεδιαστική ανάλυση της ιατρικής γνώσης και των προβλημάτων που προκύπτουν από τον τρόπο παραγωγής των ιατρικών δεδομένων, προχωρεί στην επίλυση των επιμέρους θεμάτων Λειτουργικού Συνδυασμού εντός ενός συγκεκριμένου ιατρικού πεδίου και καταλήγει στον ολοκληρωμένο Λειτουργικό Συνδυασμό ιατρικών δεδομένων προερχόμενων από διαφορετικές πηγές και πεδία γνώσης. Συνεχίζει με τη σχεδίαση ενός μοντέλου βάσεων δεδομένων που ακολουθεί «οριζόντια» λογική και είναι αρκετά αποδοτικό ώστε να αποκρίνεται σε πολύπλοκα και ευρείας κλίμακας ερωτήματα σε πραγματικό χρόνο. Καταλήγει με την παρουσίαση μίας ολοκληρωμένης εφαρμογής η οποία εκμεταλλευόμενη τα πλεονεκτήματα του Λειτουργικού Συνδυασμού και της οριζόντιας δομής των δεδομένων είναι σε θέση να διαχειριστεί εξετάσεις προερχόμενες από κάθε κυτταρομετρητή ροής και συνδυάζοντάς αυτές με τις υπόλοιπες αιματολογικές κλινικοεργαστηριακές εξετάσεις να απαντά σε καθημερινά και σύνθετα ερευνητικά, ιατρικά ερωτήματα. Τα πρωτότυπα ερευνητικά αποτελέσματα που προέκυψαν στα πλαίσια της παρούσης εργασίας δημοσιεύτηκαν σε έγκυρα διεθνή περιοδικά και σε διεθνή και ελληνικά συνέδρια με κριτές.
Μοντελοποίηση και έλεγχος ρευστοδυναμικών συστημάτων με χρήση έξυπνων υλικών
Authors: Κωβαίος Ιωάννης
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως στόχο την ανάλυση και έλεγχο ρευστοδυναμικώνσυστημάτων χρησιμοποιώντας έξυπνα υλικά όπως πιεζοκρύσταλλοι για τον σχεδιασμό επενεργητών. Στο Μέρος Ι, εκτιμάται η απόδοση μιας πρωτότυπης πιεζο-υδραυλικής αντλίας με χρήση Πεπερασμένων Στοιχείων. Η συγκεκριμένη διάταξη αποτελείται από ένα έμβολο και δύο παθητικές βαλβίδες με συχνότητα λειτουργίας μεγαλύτερη των100Hz. Το αναπτυχθέν μοντέλο πεπερασμένων στοιχείων λαμβάνει υπόψιν την συμπιεστότητα του ρευστού, την περιορισμένη διάδοση του κύματος πίεσης, τυρβώδη ροή και αμφίδρομη αλληλεπίδραση ρευστού-στερεού των βαλβίδων. Με τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων υπολογίστηκε η απόδοση της αντλίας και ακολούθησε παραμετρική βελτιστοποίηση κυρίων παραμέτρων της βαλβίδας. Έτσι έγινε εφικτή η λειτουργία σε υψηλότερες συχνότητες (500Hz) με βελτιωμένη απόδοση. Στην συνέχεια, μελετήθηκε ιδεατό σύστημα με ενεργές βαλβίδες ώστε να αναπτυχθούν τεχνικές ελέγχου του χρονισμού των βαλβίδων. Οι προσομοιώσεις έδειξαν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης με ενεργές βαλβίδες, ενώ ανέδειξαν την σημασία της διάδοσης του κύματος, ιδιαίτερα κατά τον συντονισμό. Στο Μέρος II, προτάθηκε ένας πρωτότυπος επενεργητής βασισμένος στην εκμετάλλευση του συντονισμού του ρευστού. Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει την μηχανική ολοκλήρωση της αντλίας μέσα στον επενεργητή ενώ απαιτείται μονό μια βαλβίδα υψηλής συχνότητας σε αντίθεση με υπάρχοντα συστήματα όπου απαιτούνται δύο (εισαγωγής-εξαγωγής). Ο πρωτότυπος επενεργητής μοντελοποιήθηκε με απευθείας διακριτοποίηση των εξισώσεων Navier Stokes με συμπιεστότητα και εξήχθη ένα μοντέλο χώρου κατάστασης. Παράλληλα με το μοντέλο πιεζοκρυστάλλων και της ροής της βαλβίδας ολοκληρώθηκε το μοντέλο του επενεργητή ενώ τα βασικά στοιχεία του μοντέλου επιβεβαιώθηκαν με πειραματικά δεδομένα. Επίσης επιβεβαιώθηκε η αρχή λειτουργίας του προτεινομένου συστήματος του επενεργητή με πειραματικές μετρήσεις. Στην τελευταία ενότητα της διατριβής αναλύονται βασικά στοιχεία με στόχο την βελτίωση της λειτουργίας του επενεργητή.
Διαχείριση κοινόχρηστων πόρων σε πολυεπεξεργαστικά συστήματα ενός ολοκληρωμένου
Authors: Πετούμενος Παύλος
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή προτείνονται μέθοδοι διαχείρισης των κοινόχρηστων πόρων σε υπολογιστικά συστήματα όπου πολλαπλοί επεξεργαστές μοιράζονται το ίδιο ολοκληρωμένο (Chip Multiprocessors - CMPs). Ενώ μέχρι πρόσφατα ο σχεδιασμός ενός υπολογιστικού συστήματος στόχευε στην ικανοποίηση των απαιτήσεων μόνο μιας εφαρμογής ανά χρονική περίοδο τώρα πια απαιτείται και η εξισορρόπηση των απαιτήσεων διαφορετικών εφαρμογών που ανταγωνίζονται για την κατοχή των ίδιων πόρων. Σε πολλές περιπτώσεις όμως αυτό δεν αρκεί από μόνο του. Ακόμη και αν επιτευχθεί κάποιος ιδανικός διαμοιρασμός του πόρου, αν δεν βελτιστοποιηθεί ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούν οι επεξεργαστές τον κοινόχρηστο πόρο, δεν θα καταφέρει να εξυπηρετήσει ικανοποιητικά το αυξημένο φορτίο. Για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που πηγάζουν από τον διαμοιρασμό των κοινοχρήστων πόρων στην παρούσα εργασία προτείνονται τρεις εναλλακτικοί μηχανισμοί διαχείρισης. Η πρώτη μεθοδολογία εισάγει μια νέα θεωρητική μοντελοποίηση του διαμοιρασμού της κρυφής μνήμης η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί παράλληλα με την εκτέλεση των προγραμμάτων που διαμοιράζονται την κρυφή μνήμη. Η μεθοδολογία αξιοποιεί στην συνέχεια αυτήν την μοντελοποίηση για να ελέγξει τον διαμοιρασμό της κρυφής μνήμης και να επιτύχει δικαιοσύνη στο πως κατανέμεται ο χώρος της κρυφής μνήμης μεταξύ των επεξεργαστών. Η δεύτερη μεθοδολογία παρουσιάζει μια νέα τεχνική για την πρόβλεψη της τοπικότητας των προσπελάσεων της κρυφής μνήμης. Καθώς η τοπικότητα είναι η βασική παράμετρος που καθορίζει την χρησιμότητα των δεδομένων της κρυφής μνήμης χρησιμοποιώντας αυτήν την τεχνική πρόβλεψης μπορούν να οδηγηθούν μηχανισμοί διαχείρισης που βελτιώνουν την αξιοποίηση του χώρου της κρυφής μνήμης. Στα πλαίσια της μεθοδολογίας παρουσιάζουμε έναν τέτοιο μηχανισμό, ο οποίος στοχεύει στην ελαχιστοποίηση των αστοχιών της κρυφής μνήμης μέσω μιας νέας πολιτικής αντικατάστασης. Η τελευταία μεθοδολογία που παρουσιάζεται είναι μια μεθοδολογία για την μείωση της κατανάλωσης ενέργειας της ουράς εντολών που είναι μια από τις πιο ενεργειακά απαιτητικές δομές του επεξεργαστή. Στα πλαίσια της μεθοδολογίας δείχνεται ότι το κλειδί για την αποδοτική μείωση της κατανάλωσης ενέργειας της ουράς εντολών βρίσκεται στην αλληλεπίδρασή της με το υποσύστημα μνήμης. Με βάση αυτό το συμπέρασμα παρουσιάζουμε έναν νέο μηχανισμό δυναμικής διαχείρισης του μεγέθους της ουράς εντολών ο οποίος συνδυάζει επιθετική μείωση της κατανάλωσης ενέργειας του επεξεργαστή με διατήρηση της υψηλής απόδοσης του.