bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Κιτρουλλίνη πλάσματος και απορροφητική ικανότητα του λεπτού εντέρου
Authors: Ιωάννου Χαρίκλεια
Published: August 2021

Η κιτρουλλίνη είναι ένα αμινοξύ το οποίο συντίθεται σχεδόν αποκλειστικά στο λεπτό έντερο και για το λόγο αυτό τα τελευταία χρόνια έχει διερευνηθεί η χρησιμότητά της ως δείκτη βλάβης του λεπτού εντέρου. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν ο προσδιορισμός των επιπέδων κιτρουλλίνης στο πλάσμα παιδιών και νεογνών με παθήσεις που χαρακτηρίζονται από συμμετοχή του λεπτού εντέρου και συγκεκριμένα σε ασθενείς με κοιλιοκάκη, κυστική ίνωση και νεογνά με νεκρωτική εντεροκολίτιδα. Ο ποσοτικός προσδιορισμός της κιτρουλλίνης πλάσματος έγινε με υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (High Performance Liquid Chromatography - HPLC). Στην ομάδα των ασθενών με κοιλιοκάκη, διαπιστώσαμε ότι οι ασθενείς με πρόσφατη διάγνωση πριν την εισαγωγή δίαιτας είχαν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα κιτρουλλίνη πλάσματος σε σχέση είτε με τους ασθενείς σε δίαιτα για περισσότερο από δυο χρόνια, είτε με παιδιά που παρουσίαζαν γαστρεντερικά συμπτώματα αλλά είχαν φυσιολογική βιοψία εντέρου, είτε με τους υγιείς μάρτυρες. Τα επίπεδα κιτρουλλίνης είχαν στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση με το βαθμός βλάβης του βλεννογόνου σταδιοποιημένου κατά Marsh, γεγονός το οποίο υποδηλώνει ότι η κιτρουλλίνη πλάσματος αποτελεί ευαίσθητο δείκτη της εντερικής βλάβης στους ασθενείς με κοιλιοκάκη. Μετά την έναρξη της δίαιτας χωρίς γλουτένη, οι τιμές κιτρουλλίνης εμφάνισαν ανοδική πορεία παράλληλα με την πτώση των τίτλων των ειδικών αντισωμάτων. Στους ασθενείς με κυστική ίνωση, είτε αυτοί είχαν υποθρεψία είτε όχι, τα επίπεδα κιτρουλλίνης δεν διέφεραν σε σχέση με αυτά της ομάδας ελέγχου. Παρότι σε πρόσφατες μελέτες αποδείχθηκε η ύπαρξη φλεγμονωδών αλλοιώσεων στον εντερικό βλεννογόνο ασθενών με κυστική ίνωση, στην ομάδα ασθενών που μελετήσαμε, η κιτρουλλίνη πλάσματος δε φάνηκε να αποτελεί δείκτη συμμετοχής του λεπτού εντέρου στη νόσο. Οι τιμές της κιτρουλλίνης μετρήθηκαν για πρώτη φορά προοπτικά στα υγιή πρόωρα νεογνά κατά τον πρώτο μήνα ζωής και αποτέλεσαν τις τιμές αναφοράς με τις οποίες συγκρίθηκαν οι τιμές κιτρουλλίνης στα νεογνά τα οποία εμφάνισαν νεκρωτική εντεροκολίτιδα. Τα επίπεδα κιτρουλλίνης στα υγιή πρόωρα νεογνά παρουσίασαν προοδευτικά αύξηση παράλληλα με την ωρίμανση του εντέρου. Στα πρόωρα νεογνά με νεκρωτική εντεροκολίτιδα (ΝΕΚ), η κιτρουλλίνη πλάσματος ήταν ελαττωμένη. Τα νεογνά με ΝΕΚ σταδίου ΙΙ είχαν σημαντικά χαμηλότερες τιμές κιτρουλλίνης από τα νεογνά με ΝΕΚ σταδίου Ι. Επιπροσθέτως η κιτρουλλίνη κατά την εμφάνιση της ΝΕΚ είχε προγνωστική αξία για τη διάρκεια της νόσου καθώς συσχετίστηκε σημαντικά με τη διάρκεια της παρεντερικής διατροφής. Η αύξηση της κιτρουλλίνης παράλληλα με τη βελτίωση της κλινικής κατάστασης των νεογνών και με την πρόοδο της εντερικής σίτισης υποδεικνύει ότι τα επίπεδα κιτρουλλίνης μπορούν να αποτελέσουν έναν ευαίσθητο δείκτη της αποκατάστασης της εντεροκυτταρικής μάζας κατά την πορεία της ΝΕΚ.
Ο ρόλος της αιμίνης στη μεταγραφική ρύθμιση της έκφρασης γονιδίων στα ερυθρολευχαιμικά κύτταρα
Authors: Μπονοβόλιας Ιωάννης
Published: August 2021

Η αίμη (σιδηρο-πρωτοπορφυρίνη-ΙΧ) είναι ένα εκ των βασικότερων μορίων των αερόβιων οργανισμών, απαραίτητο για τις ζωτικής σημασίας οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις που λαμβάνουν χώρα σε όλα τα κύτταρα. Συγκεκριμένα, αποτελεί προσθετική ομάδα ενός μεγάλου αριθμού πρωτεϊνών, των αιμοπρωτεϊνών, μέσω των οποίων συμμετέχει άμεσα ή έμμεσα σε ζωτικές κυτταρικές λειτουργίες. Παράλληλα, η αιμίνη (οξειδωμένη μορφή της αίμης) ασκεί πλειοτροπική δράση σε κυτταρικό επίπεδο και ιδιαίτερα, έχει χαρακτηριστεί ως κύριος επαγωγέας της διαφοροποίησης των πρόδρομων αιμοποιητικών κυττάρων. Σε αυτά τα πλαίσια, στόχοι της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής αποτέλεσαν: (α) ο έλεγχος των κυτταρικών λειτουργιών που επηρεάζονται από την αιμίνη, (β) η ανάλυση των μοριακών μηχανισμών μέσω των οποίων η αιμίνη δρα ως επαγωγέας της βιοσύνθεσης της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης [HbF (α2γ2)], καθώς και (γ) η μελέτη σε μοριακό επίπεδο της εκλεκτικής δράσης της αιμίνης επί των μεταγραφικών συμπλόκων (ενεργοποιητών ή καταστολέων) που αφορούν στον προαγωγέα του γονιδίου της Gγ-σφαιρίνης. Το τελευταίο αυτό στοιχείο τυγχάνει ιδιαίτερης φαρμακολογικής σημασίας, με δεδομένη τη θεραπευτική προσέγγιση της βο-θαλασσαιμίας, μέσω υπερέκφρασης της HbF σε ενήλικα άτομα. Το σύνολο των πειραματικών δεδομένων αποδεικνύουν ότι η αιμίνη: (α) επάγει τη διαφοροποίηση των ανθρώπινων Κ-562 ερυθρολευχαιμικών (Ph+) κυττάρων ενεργοποιώντας ή καταστέλλοντας την έκφραση συγκεκριμένων γονιδίων• (β) προστατεύει τα Κ-562 κύτταρα από την αποπτωτική δράση κυτταροτοξικών φαρμάκων (αδριαμυκίνης, ακλαρουβικίνης, ιματινίβης, νιλοτινίβης και ετοποσίδης)• (γ) επάγει την επιβίωση φυσιολογικών ή/και κακοηθών κυττάρων υπό συνθήκες πρόκλησης απόπτωσης• (δ) τροποποιεί τα επίπεδα έκφρασης χαρακτηριστικών γονιδίων που σχετίζονται με την επιβίωση, τον πολλαπλασιασμό, τη διαφοροποίηση και την αναπνευστική λειτουργία των Κ-562 κυττάρων• και τέλος (ε) μεταβάλλει τα επίπεδα έκφρασης, καθώς και την ικανότητα δέσμευσης των κυριότερων πυρηνικών μεταγραφικών παραγόντων (Gata-1, Oct-1 και Bcl-11a) που δρουν μέσω μεταγραφικών συμπλόκων επαγωγής ή/και καταστολής επί του προαγωγέα του γονιδίου της Gγ-σφαιρίνης. Η φαρμακολογική αξιολόγηση και πιθανή θεραπευτική αξιοποίηση των ανωτέρω δεδομένων αποτελεί τμήμα της συνολικής προσπάθειας της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής.
Οι πρώτες προσπάθειες του Νεοελληνικού κράτους για την εισαγωγή της Ειδικής Εκπαίδευσης
Authors: Χαρίση Αντωνία
Published: August 2021

Η παρούσα έρευνα προσπαθεί με βάση την ιστορική ερμηνευτική μέθοδο να διερευνήσει σε βάθος τις αντιλήψεις της Ρόζας Ιμβριώτη για την Ειδική Αγωγή και τις πρακτικές που εφάρμοσε στο «Πρότυπο Ειδικό Σχολείο Αθηνών» (Π.Ε.Σ.Α. ) από το 1937 έως το 1940. Ειδικότερα προσπαθεί να εντάξει την ανάπτυξη της Ειδικής Αγωγής στην Ελλάδα στα επιστημονικά και ιδεολογικά ρεύματα της Ευρώπης στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, να εξετάσει τις πολιτικές και επιστημονικές συνεργασίες της Ρόζας Ιμβριώτη στην περίπτωση του Π.Ε.Σ.Α., να διερευνήσει τη συμβολή της στη διαδικασία ίδρυσης και λειτουργίας του σχολείου, να εκτιμήσει τη συμβολή του Π.Ε.Σ.Α. στην ανάπτυξη της ειδικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα και τέλος να ερμηνεύσει τη σχέση της Ρ. Ιμβριώτη με τον Ι. Μεταξά. Σύμφωνα με την παρούσα εργασία την περίοδο της δικτατορίας του Ι. Μεταξά πρωτοστατούν στην ίδρυση και λειτουργία του Π.Ε.Σ.Α. ο υγιεινολόγος Εμμανουήλ Λαμπαδάριος και η Ρ. Ιμβριώτη, οι οποίοι εφαρμόζουν τις αρχές της γερμανικής Μεταρρυθμιστικής Παιδαγωγικής και της Παιδολογίας σε παιδιά με νοητική καθυστέρηση και συναισθηματικές ή/και συμπεριφορικές διαταραχές. Στο σχολείο αντιγράφουν τα πιο σύγχρονα ευρωπαϊκά παιδαγωγικά πρότυπα της εποχής, ενώ η όλη προσπάθειά τους καταγράφεται ως ιδιαίτερα σημαντική καθώς εκτυλίσσεται στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής πολιτικής ενός δικτατορικού καθεστώτος. Η πρόκριση του ειδικού σχολείου (Π.Ε.Σ.Α.) ασκεί μέχρι το 1980 σημαντική επίδραση στην εξέλιξη της ειδικής εκπαίδευσης στον ελλαδικό χώρο και βάζει τις βάσεις για τη διάχυση αργότερα του μοντέλου του ειδικού σχολείου.
Νέα διλειτουργικά σύμπλοκα του RE(I) και Tc(I)
Authors: Καραγιώργου Ουρανία
Published: August 2021

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής είναι η ανάπτυξη συμπλόκων με τον πυρήνα fac-Μ(CO)₃ (όπου Μ = Τεχνήτιο (Ι) ή Ρήνιο (Ι)) τα οποία θα αποτελέσουν “δομικούς λίθους” στην σύνθεση διαγνωστικών ή θεραπευτικών ραδιοφαρμάκων. Στην πρώτη ενότητα της εργασίας συντέθηκαν και μελετήθηκαν τριδραστικοί υποκαταστάτες οι οποίοι φέρουν στο μόριο τους ένα αρωματικό Ν (πυριδίνη), ένα S από θειαιθέρα και είτε ένα Ο από ένα καρβοξύλιο (κατηγορία Α) είτε ένα Ν από μία πρωτοταγή αμίνη (κατηγορία Β) σε κατάλληλες θέσεις έτσι ώστε να δημιουργηθούν χηλικοί δακτύλιοι μετά την συναρμογή με το μέταλλο. Οι περιφερειακοί υποκαταστάτες αντέδρασαν με τα πρόδρομα σύμπλοκα σε επίπεδο ρηνίου αλλά και σε επίπεδο ιχνηθέτη και έδωσαν σταθερά σύμπλοκα. Τα σύμπλοκα του ρηνίου ταυτοποιήθηκαν με φασματοσκοπικές μεθόδους και στοιχειακή ανάλυση ενώ η δομή τους επιβεβαιώθηκε και με κρυσταλλογραφική ανάλυση ακτίνων Χ. Τα σύμπλοκα σε επίπεδο ιχνηθέτη ταυτοποιήθηκαν με συγκριτική χρωματογραφική ανάλυση με τα αντίστοιχα σύμπλοκα σε επίπεδο ρηνίου. Τέλος πραγματοποιήθηκε χορήγηση των συμπλόκων του τεχνητίου-99m σε πειραματόζωα για να μελετηθεί η βιοκατανομή τους. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας συντέθηκαν διλειτουργικοί τριδραστικοί υποκαταστάτες, δηλαδή ενώσεις που αφενός φέρουν τα άτομα δότες για σύμπλεξη με το μέταλλο που αναφέρθηκαν αλλά αφετέρου φέρουν και μια επιπλέον θέση πάνω στην οποία μπορεί να δεθεί ένα φαρμακοφόρο. Ακολούθησε η ίδια πορεία πειραμάτων. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι και τα δύο συστήματα, NSO και NSN, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη εξειδικευμένων ενώσεων του τεχνητίου ή/και του ρηνίου. Ακόμα, οι συνδυασμοί ΝSO και ΝSΝ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή διλειτουργικών τριδραστικών υποκαταστατών οι οποίοι αφενός θα σταθεροποιούν τον πυρήνα fac-M(CO)₃ και αφετέρου θα διαθέτουν ελεύθερη μία ομάδα στην οποία θα μπορεί εύκολα να προσδεθεί κατάλληλη φαρμακοφόρος ομάδα. Έτσι, μπορούν να προκύψουν σειρές ενώσεων του τεχνητίου ή/και του ρηνίου για πιθανή διαγνωστική ή/και θεραπευτική χρήση.
Τα κλασσικά εικονογραφημένα και το ιστορικό μυθιστόρημα για παιδιά
Authors: Φεγγερού Παναγιώτα
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή εξετάζεται ο τρόπος παρουσίασης κλασικών ιστορικών μυθιστορημάτων με την τεχνική των κόμικς στη σειρά των “Classics Illustrated” (ΗΠΑ, 1941-1971) και των αντίστοιχων μεταφρασμένων από τα αμερικανικά τεύχη “Κλασσικών Εικονογραφημένων” (1951-1970). Στόχος της διατριβής είναι η ανάδειξη της πρωτοποριακής για την εποχή τους ιδέα της διασκευής κλασικών έργων σε κόμικς, καθώς και μια ιστορική αναδρομή. Τα διασκευασμένα έργα εξετάζονται με βάση 4 ιστορικά μυθιστορήματα (“Ιβανόης”, “Ο τελευταίος των Μοϊκανών”, “Άθλιοι”, “Οι τρεις σωματοφύλακες”, υπό το πρίσμα της διακειμενικότητας. Συμπερασματικά, τα Κλασσικά Εικονογραφημένα φαίνεται να αποτελούν ένα παράδειγμα διασκευής κλασικών έργων σε μορφή κόμικς, με προεξέχον το ιστορικό μυθιστόρημα, το οποίο προσέφεραν ως μια διαφορετική ματιά σε κάθε έργο, ως ένα νέο κείμενο που προέκυψε με σεβασμό στο πρωτότυπο κλασικό έργο.
Η μουσική ως θεραπευτικό μέσο για παιδιά με ψυχικές διαταραχές στο ειδικό σχολείο
Authors: Φραγκούλη Ασπασία
Published: August 2021

Από νωρίς ο άνθρωπος χρησιμοποίησε τη μουσική ως καταφύγιο, πηγή έμπνευσης και θεραπευτικό μέσο. Τα τελευταία χρόνια η θεραπευτική εφαρμογή της μουσικής, ως οργανωμένη κλινική προσέγγιση, επιδιώκει να αφυπνίσει την επιθυμία ασθενών, με ψυχικές κυρίως παθήσεις, για μουσική δημιουργία, μουσική συνεύρεση και μοίρασμα εμπειριών. Η συγκεκριμένη εργασία αφορά σε μια ποιοτική ερευνητική μελέτη που -μέσω της ανάλυσης μαγνητοσκοπημένων μουσικοθεραπευτικών συνεδριών παιδιών με αυτισμό και παιδιών με νοητική καθυστέρηση- διερευνά τη διαδικασία δημιουργίας σχέσης ανάμεσα στο θεραπευτή και το παιδί στο πλαίσιο στιγμών μουσικοθεραπείας που διεξήχθησαν σε ειδικό σχολείο. Η ανάλυση των θεραπευτικών στιγμών, η οποία πραγματοποιήθηκε μέσω του (Instrument zur Einschätzung der Beziehungsqualität) εργαλείου EBQ οδήγησε Α) στην αξιολόγηση της ποιότητας της σχέσης ανάμεσα στο θεραπευτή και το παιδί με αυτισμό ή νοητική καθυστέρηση κατά τη θεραπεία, Β) στον έλεγχο της αντιστοιχίας της θεραπευτικής παρέμβασης ως προς το επίπεδο ανάπτυξης του κάθε παιδιού, καθώς και Γ) στην εξαγωγή συμπερασμάτων τόσο για τη θετική ή όχι διαφοροποίηση της ποιότητας της σχέσης μεταξύ θεραπευτή και παιδιού με αυτισμό ή νοητική καθυστέρηση, όσο και για το μέγεθος της συγκεκριμένης διαφοροποίησης κατά τις σημαντικές θεραπευτικές στιγμές. Διαπιστώθηκε πως η μουσικοθεραπεία σε παιδιά ενδείκνυται όταν το παιδί παρουσιάζει διαταραχή στη συναισθηματική ανάπτυξη και στην ικανότητα δημιουργίας σχέσης. Οι μουσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις, που έχουν ως αφετηρία το ίδιο το παιδί και ακολουθούν το σκεπτικό της στοιχειοδομικής μουσικής και κίνησης, κινητοποιούν το υγιές κομμάτι παιδιών με αυτισμό ή νοητική καθυστέρηση, προωθώντας την πολύπλευρη ανάπτυξή τους. Στο θεωρητικό μέρος της εργασίας ορίζονται οι έννοιες της μουσικής, της μουσικοπαιδαγωγικής και της μουσικοθεραπείας, αναφέρονται βασικές όψεις της παθολογίας του αυτισμού και της νοητικής καθυστέρησης και παρουσιάζονται θεωρίες της αναπτυξιακής ψυχολογίας και της έρευνας στα βρέφη στις οποίες βασίζεται τόσο το εργαλείο EBQ, όσο και η μουσικοθεραπευτική μέθοδος που εφαρμόζεται στο ερευνητικό μέρος της εργασίας. Η αξιοπιστία της αξιολόγησης της ερευνήτριας, που πραγματοποίησε τις μουσικοθεραπευτικές συνεδρίες, ελέγχθηκε μέσω σύγκρισης με την αξιολόγηση έξι μουσικοθεραπευτών.
Η ποιότητα των τροφίμων όπως γίνεται αντιληπτή από τους καταναλωτές χοίρειου κρέατος
Authors: Παπαναγιώτου Πανωραία
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη της ποιότητας του χοιρινού κρέατος από τη σκοπιά των καταναλωτών. Ο στόχος αυτός επιδιώχτηκε με την πραγματοποίηση μίας πρωτογενούς έρευνας, στην οποία συμμετείχαν 665 κάτοικοι του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης. Ο σχεδιασμός της έρευνας βασίστηκε στην εφαρμογή της Conjoint Analysis, κατά την οποία χρησιμοποιήθηκαν ηλεκτρονικά επεξεργασμένες φωτογραφίες χοιρινού κρέατος, οι οποίες αξιολογήθηκαν από τους συμμετέχοντες, με απώτερο στόχο τη διερεύνηση των προσδοκιών που δημιουργούν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του κρέατος στους καταναλωτές σε σχέση με τις διαστάσεις που θεωρείται ότι αποτελούν την ποιότητα του χοιρινού κρέατος. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, και οι τέσσερις παράγοντες που μελετήθηκαν (χρώμα, ενδομυϊκό λίπος, τιμή και χώρα προέλευσης) επηρεάζουν τον τρόπο που οι καταναλωτές διαμορφώνουν τις αντιλήψεις τους σχετικά με την ποιότητα του χοιρινού κρέατος, ενώ ιδιαίτερος είναι ο ρόλος που διαδραματίζει το ενδομυϊκό λίπος στη διαδικασία αυτή. Τέλος, εντοπίστηκαν διαφορές στην αντίληψη της ποιότητας του χοιρινού κρέατος που ενδέχεται να προέρχονται από τις διαφορές των καταναλωτών όσον αφορά την ηλικία, το φύλο και το επίπεδο εκπαίδευσής τους.
Μελέτη της μαγνητικής συμπεριφοράς νανοσωματιδίων με μορφολογία σιδηρομαγνητικού πυρήνα αντισιδηρομαγνητικού φλοιού
Authors: Ευταξίας Ευθύμιος
Published: August 2021

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει εκτεταμένη πειραματική και θεωρητική μελέτη στην περιοχή των νανοσωματιδίων διότι βρίσκουν εφαρμογές σαν μέσα μαγνητικής εγγραφής και αποθήκευσης πληροφοριών και πιο πρόσφατα στην ιατρική. Στόχος των ερευνών είναι να κατασκευαστούν όσο το δυνατό μικρότερα σε μέγεθος νανοσωματίδια, στα οποία όμως οι μαγνητικές ιδιότητες να είναι σταθερές σε θερμοκρασία δωματίου, δηλαδή με μεγάλη ανισοτροπία. Τα σύνθετα νανοσωματίδια με μορφολογία σιδηρομαγνητικού πυρήνα/αντισιδηρομαγνητικού φλοιού εμφανίζουν μία επιπλέον ανισοτροπία, την ανισοτροπία ανταλλαγής η οποία τα καθιστά θερμικά σταθερά σε μικρό μέγεθος. Στην παρούσα εργασία χρησιμοποιήθηκε η τεχνική Metropolis Monte Carlo για την μελέτη της μαγνητικής συμπεριφοράς νανοσωματιδίων με μορφολογία πυρήνα/φλοιού τα οποία εμφανίζουν την ανισοτροπία ανταλλαγής. Η τεχνική αυτή έχει το πλεονέκτημα ότι μπορεί να περιλάβει στους υπολογισμούς τις λεπτομέρειες της μικροδομής του συστήματος και την θερμοκρασία. Στόχος της εργασίας μας ήταν με την ανάπτυξη κατάλληλου θεωρητικού μοντέλου να μελετηθεί ο μηχανισμός που προκαλεί την εμφάνιση της ανισοτροπίας ανταλλαγής και οι παράγοντες που επηρεάζουν τόσο την εμφάνιση της όσο και την ισχύ της. Βρήκαμε ότι η ανισοτροπία ανταλλαγής η οποία επάγεται από την αλληλεπίδραση ανταλλαγής κατά μήκος της σιδηρομαγνητική/αντισιδηρομαγνητική διεπιφάνειας οφείλεται στην ύπαρξη μη αντισταθμισμένων μαγνητικών ροπών στην διεπιφάνεια μεταξύ σιδηρομαγνητικού πυρήνα του νανοσωματιδίου και αντισιδηρομαγνητικού φλοιού και οι παράγοντες που επηρεάζουν το μέγεθος της είναι α) το πάχος του φλοιού, έχουμε εμφάνιση της μετά το δεύτερο στρώμα αντισιδηρομαγνητικού φλοιού, β) το μέγεθος της σταθεράς ανταλλαγής στην διεπιφάνεια και λιγότερο στον φλοιό που ενισχύουν το φαινόμενο, γ) το και το είδος της ανισοτροπίας στον φλοιό, είναι πιο έντονη για ανισοτροπία z-άξονα στο φλοιό και δ) από το μέγεθος της ανισοτροπίας της διεπιφάνειας. Ένα άλλο φαινόμενο που συνδέεται με την εμφάνιση της ανισοτροπίας ανταλλαγής είναι η κάθετη μετατόπιση. Δηλαδή η ασσυμετρία του βρόχου υστέρησης των σύνθετων νανοσωματιδίων με μορφολογία πυρήνα φλοιού στον κάθετο άξονα της μαγνήτισης. Οι υπολογισμοί μας έδειξαν ότι σε αντίθεση με την ανισοτροπία ανταλλαγής η κάθετη μετατόπιση οφείλεται στην ύπαρξη του συνολικού αριθμού των μη αντισταθμισμένων μαγνητικών ροπών του φλοιού και όχι μόνο της διεπιφάνειας. Οι υπολογισμοί μας συγκρίθηκαν με πρόσφατα πειραματικά αποτελέσματα, και βρέθηκαν σε πολύ καλή συμφωνία. Επιβεβαιώνοντας ότι οι ανταγωνιστικές αλληλεπιδράσεις που οφείλονται στην ύπαρξη ανταγωνιστικών αλληλεπιδράσεων ανταλλαγής σε σύνθετα νανοσωματίδια με μορφολογία σιδηρομαγνητικού πυρήνα/αντισιδηρομαγνητικού φλοιού είναι υπεύθυνες για τη μεταβολή των μαγνητικών τους ιδιοτήτων σε σχέση με αυτές των σιδηρομαγνητικών νανοσωματιδίων.
Λιθογραφικά υλικά που βασίζονται σε φωτοχημικά προκαλούμενη διάσπαση της κύριας αλυσίδας πολυακεταλών
Authors: Μανουράς Θεόδωρος
Published: August 2021

The present dissertation refers to the exploration of novel lithographic materials, based on photodegradable polymers of the polyketal/polyacetal family that undergo main chain scission via photochemically mediated pathways. Suitable synthetic methodologies were developed allowing the incorporation of selected chemical functionalities in the polymers resulted to absorption spectrum tuning for effective photolysis under preferred irradiation conditions either mediated by photoacid generators, or induced by direct polymer group excitation. In addition, the rational chemical design of the polymers, allowed optimization of a range of physicochemical parameters of the developed polymeric materials those were crucial in selective applications.In the quest for the development of materials for standard semiconductor lithography aiming at device fabrication, we achieved the synthesis of polymers with desirable physicochemical properties such as optimum solubility before and after exposure in selective solvents, and lithographic process acceptable glass transition temperatures. Polymeric materials based on photogenerated acid catalyzed degradation of the polymer main chain, produced upon UV exposure (248nm) and contact printing well-defined arbitrary patterns down to 500nm. In addition, it was demonstrated that lithographic materials based on a main chain scission mechanism can provide adequate resistance during standard plasma etching processes.On the other hand, in an effort to exploit possibilities offered by the direct photochemical degradation of the polymers, new processes of interest for biotechnological applications were proposed. It was first demonstrated the possibility of controlling the photolysis process via selecting appropriate chromophores at specific irradiation wavelengths covering the range from 193 to 365nm. Then, using laser exposure a novel process of forming patterns on cultured cells developed on the polymer substrates was introduced. Furthermore, the possibility of effective multiphoton photolysis was achieved by laser irradiation at 512 and 1064 nm through a photomask. Finally, a block copolymer was synthesized based on a photosensitive polyketal block and a polyethylene oxide block which was shown to form polymer micelles that were loaded with bioactive substances and served as a photolabile drug delivery agent against HeLa cancer cells.
Ανάπτυξη και αξιολόγηση μεθόδων προσδιορισμού PCBs στα τρόφιμα
Authors: Μιχαλολιάκος Αντώνιος
Published: August 2021

Polychlorinated biphenyls (PCBs) are industrial compounds which are known to be among the most persistent and widely distributed pollutants in the global ecosystem. Since they are lipophilic, they tend to bioaccumulate in the fatty tissues of living organisms, including humans. Owing to the chemical and physical properties of PCBs, the analysis by conventional methods is difficult and expensive. Therefore simple methods for the detection of PCBs in environmental, industrial and food samples are required. The Ph.D. thesis involved the study, design and construction of electrochemical bilayer lipid membrane-based biosensors for rapid detection of compounds of biomedical, environmental and industrial interest such as PCBs. This work describes a novel electrochemical biosensor based on a supported polymerized lipid film with incorporated Sheep anti-PCB antibody for the rapid detection of aroclor 1242, at the levels of 10-9 M concentrations, in flowing solution streams. The antibody was incorporated into the lipid film during polymerization. Injections of Aroclor 1242 antigen solutions were made into flowing streams of a carrier electrolyte solution. Experiments were done in a stopped-flow mode using lipid mixtures containing 15% (w/w) dipalmitoylphosphatidic acid (DPPA) to provide only a single transient current signal with a magnitude related to the antigen concentration. An immunosensor based on the BLM transduction scheme should be regenerable and capable of multiple analyses. Thus, lipid films containing 35% DPPA were used to examine regeneration of the active sites of antibody after complex formation by washing with the carrier electrolyte solution. Repetitive cycles of injection of antigen have shown that the maximum number of cycles is about 5. The mechanism of signal generation was investigated by physicochemical methods of IR, Raman spectrometry and Scanning Electron Microscopy. The device was tested/ evaluated in real samples of vegetables. The investigation of the effect of potent interferences included a wide range of compounds usually found in foods. The results showed no interferences from these compounds in concentration levels usually found in real samples. The analyses that have been concluded in order to define the PCBs in the foods as well as the comparison of these results against the results of other established methods have proved that the biosensor used provides reliable results and it can therefore constitute a valuable tool for future applications in the field of Environmental Chemistry.
Διερεύνηση των αυτοκτονιών στην Περιφέρεια Κρήτης κατά τη διάρκεια της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης
Authors: Καστανάκη Αναστασία
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή διακρίνεται σε δύο τμήματα: α) μια επιδημιολογική μελέτη της αυτοκτονίας στην περιφέρεια Κρήτης για τα έτη 1999-2010, και β) μια μελέτη ψυχολογικής αυτοψίας. Παράλληλα, ένας συμπληρωματικός στόχος είναι η παρουσίαση της επίσημης διαδικασίας καταγραφής των θανάτων από αυτοκτονία στην Ελλάδα, και η αξιολόγηση της ακρίβειας των δημοσιευμένων επίσημων στοιχείων αυτοκτονίας για την περιφέρεια Κρήτης. Η συλλογή των δεδομένων της έρευνας πραγματοποιήθηκε από τα αρχεία του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικών Επιστημών του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου (ΠαΓΝΗ), καθώς και τα αρχεία της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Κρήτης. Το δείγμα της ψυχολογικής αυτοψίας αποτέλεσαν οι 374 περιπτώσεις αυτοκτονίας, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν μεταξύ Ιανουαρίου 1999 και Δεκεμβρίου 2007. Οι πληροφορίες συλλέχθηκαν μέσω της διεξαγωγής ημιδομημένων συνεντεύξεων με το συγγενικό περιβάλλον των θυμάτων αυτοκτονίας, και από μια ποικιλία άλλων πηγών. Επίσης, πραγματοποιήθηκε σύγκριση των θανάτων από αυτοκτονία από τα αρχεία των ιατροδικαστικών υπηρεσιών της περιφέρειας Κρήτης με τις επίσημα καταγεγραμμένες αυτοκτονίες στα αρχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ) για το χρονικό διάστημα 1999-2009.Τα κύρια συμπεράσματα ήταν (i) οι μέσοι προτυποποιημένοι ως προς την ηλικία ΔΑ για το σύνολο του πληθυσμού (5.9/100.000), για τους άνδρες 9.4/100.000, και για τις γυναίκες 2.3/100.000, ήταν από τους υψηλότερους που έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα σε δημοσιευμένες ερευνητικές εργασίες από άλλες περιοχές της Ελλάδος, (ii) παρατηρήθηκε μια μείωση τόσο του συνολικού όσο και των κατά φύλο ΔΑ, ωστόσο μη στατιστικά σημαντική, (iii) δεν υπήρξαν επαρκή στοιχεία που να υποστηρίζουν την ύπαρξη αιτιώδους σχέσεως μεταξύ της πρόσφατης οικονομικής κρίσης και της θνησιμότητας από αυτοκτονία στην περιοχή, (iv) παρατηρήθηκε μια στατιστικά σημαντική μείωση του ΔΑ της ηλικιακής ομάδας κάτω των 30 ετών, ενώ αντιστρόφως παρατηρήθηκε μια στατιστικά σημαντική αύξηση του ΔΑ των ατόμων της τέταρτης ηλικίας (75+), (v) παρατηρήθηκε μια στατιστικά σημαντική ετήσια μείωση του ΔΑ στο νομό Χανίων κατά 11%, (vi) οι δείκτες αυτοκτονίας των αγροτικών περιοχών ήταν υπερδιπλάσιοι από τους αντίστοιχους των αστικών περιοχών, (vii) παρατηρήθηκε μια εποχική διακύμανση των θανάτων από αυτοκτονία, με στατιστικά σημαντική υψηλότερη συχνότητα το μήνα Ιούνιο, (viii) οι μέθοδοι αυτοκτονίας ήταν κατά κύριο λόγο βίαιες, με συχνότερη τον απαγχονισμό και στα δύο φύλα, (ix) το φύλο, η ηλικία, η οικογενειακή κατάσταση και η περιοχή διαμονής των αυτοχείρων συσχετίστηκαν με την επιλογή της μεθόδου αυτοκτονίας, (x) το ποσοστό ψυχιατρικής νοσηρότητας και ύπαρξης προηγούμενης απόπειρας αυτοκτονίας ήταν χαμηλότερο από εκείνο της διεθνής βιβλιογραφίας, (xi) υπήρχαν ενδείξεις ενός υψηλού βαθμού αυτοκτονικής πρόθεσης και σχεδιασμού της πράξης στην πλειοψηφία των περιπτώσεων αυτοκτονίας, (xii) το 31.1% των αυτοκτονιών από τα αρχεία των ιατροδικαστικών υπηρεσιών της περιόδου 1999-2009, δεν είχε καταγραφεί επίσημα υπό αυτή τη μορφή.
Data hiding in still images
Authors: Βαρσάκη Ελένη
Published: August 2021

In the era of easy communications, data is widely transfered through Internet and networks. A lot of devices are nowadays in use, like smart phones, tablets and netbooks, connected to the web by mobile Internet providers, wi-fi or hot spots, enabling the direct exchange of data and multimedia. This continuous transferring of information which has became an essential need of our everyday life, also generates risks that have not been observed before. Social networks connect people not only through instant messages, but also through unlimited multimedia. Here comes the need of proof of multimedia ownership, tamper detection, and/or secret communications. Data hiding finds applications in this area. A great effort has been made to hide information with no perceptual degradation, for use in copyright detection, where robustness is the basic requirement. The topic of this thesis is the development of data hiding techniques in images, where in contrary to what has been mentioned before, robustness is not demanded. The algorithms generated in this study that embed information in images for authentication purposes are fragile. The presence of the inserted message allows the verification of image authenticity and, eventually, the localization of the tampered regions. Design of fragile techniques has received the most attention of the research in this thesis. Applications of discrete Pascal and Gould transforms on image authentication have been implemented, extensively studied, and experiments have given very good results. For the further investigation of fragile data hiding methods texture classification patterns are studied. Local Binary Pattern and Rotation invariant Local Binary Pattern (LBPROT) have been proved to be very promising for information hiding in terms of capacity and image quality. Two reversible fragile data hiding methods are also presented in this thesis. The one is an improvement of difference expansion by using overlapping pairs of pixels, instead of non overlapping pairs. This increases capacity and since multilayer embedding is feasible, capacity can be more than 1 bit per pixel. Histogram modification is the second reversible data hiding algorithm introduced, leading to good image quality. Finally, data is embedded in high dynamic range astronomical images, for use of metadata binding. The embedding algorithm uses the Walsh-Hadamard transform and proved to be robust to FITS-to-TIFF lossless format transform.
Βέλτιστος σχεδιασμός πολλαπλασιαστών τάσης για φωτοβολταϊκά πλαίσια συνδεδεμένα στο δίκτυο χαμηλής τάσης
Authors: Κομπούγιας Ιωάννης
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εστιάζεται στον χώρο των Φ/Β πλαισίων εναλλασσομένου ρεύματος (AC-PV Modules) με μετατροπείς δύο βαθμίδων, και πιο συγκεκριμένα σε μετατροπείς Σ.Τ. – Σ.Τ με τους οποίους επιτυγχάνεται ανύψωση της τάσης και μπορούν να αποτελέσουν την πρώτη από τις δύο βαθμίδες. Τρεις είναι οι κύριοι στόχοι: A)Η εύρεση της καταλληλότερης επιλογής για την πρώτη βαθμίδα της διάταξης σύνδεσης ενός Φ/Β πλαισίου στο μονοφασικό δίκτυο χαμηλής τάσης. B)Ο βέλτιστος σχεδιασμός και η επιλογή του κατάλληλου Πολλαπλασιαστή Τάσης. C)Ο βέλτιστος σχεδιασμός της μονάδας ανύψωσης τάσης, η οποία αποτελεί την πρώτη βαθμίδα, μιας διάταξης δύο βαθμίδων, για τη σύνδεση Φ/Β πλαισίου με το δίκτυο χαμηλής τάσης. Η μελέτη των τυπικών επιπέδων τάσης που εμφανίζονται σε διατάξεις διασύνδεσης δύο βαθμίδων απέδειξε την ανάγκη σχεδιασμού μετατροπέων Σ.Τ.-Σ.Τ. με υψηλά κέρδη τάσης, τα οποία δεν μπορούν να προσφέρουν οι κλασσικοί μετατροπείς. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε το έναυσμα για τη διερεύνηση της λειτουργικής συμπεριφοράς των Πολλαπλασιαστών Τάσης και εστιάσθηκε στην εξαγωγή νέων απλών και ακριβέστερων μαθηματικών σχέσεων για τη λειτουργία τους, στον ορισμό και την υλοποίηση του βέλτιστου σχεδιασμού και τέλος στη βέλτιστη επιλογή των στοιχείων του κυκλώματος. Για τον καλύτερο δυνατό σχεδιασμό του ανυψωτή τάσης διεξάγεται τεκμηριωμένη σύγκριση μεταξύ διαφόρων δημοφιλών τοπολογιών Πολλαπλασιαστών Τάσης, καθώς και της μορφής της τάσης που θα τον τροφοδοτεί. Η εκτεταμένη έρευνα καταλήγει στην εφαρμογή θετικής παλμικής τάσης εισόδου, με τη χρήση μιας παραλλαγής του μετατροπέα Boost (Mod Boost), ενώ επικρατέστερος Πολλαπλασιαστής Τάσης είναι μία παραλλαγή του Half-Wave Cockcroft-Walton με πυκνωτή εξομάλυνσης (Modified Half-Wave Cockcroft-Walton with Smoothing Capacitor). Στα πλαίσια της διδακτορικής διατριβής προτείνεται επιπλέον ένας νέος επαναληπτικός αλγόριθμος, ο οποίος συνδυάζει επιτυχώς θεωρητικές εξισώσεις και προσομοίωση, έχοντας ως στόχο το βέλτιστο σχεδιασμό του σύνθετου ανυψωτή τάσης, ο οποίος ονομάστηκε “Mod Boost – Mod H-W C-W SC VM” και συνίσταται από τον τροποποιημένο μετατροπέα Boost και τον προαναφερθέντα Πολλαπλασιαστή Τάσης. Τα συμπεράσματα και τα θεωρητικά αποτελέσματα της παρούσας διδακτορικής διατριβής επιβεβαιώνονται μέσω της προσομοίωσης και της σύγκρισης με κατάλληλα εργαστηριακά πρωτότυπα.
Μελέτη του μεταγραφικού παράγοντα Nrf2 ως διαμεσολαβητή της δράσης των στατινών
Authors: Χαρτουμπέκης Διονύσιος
Published: August 2021

Τα ευεργετικά αποτελέσματα των αναστολέων της αναγωγάσης του HMG-CoA (3-υδροξυ-3-μεθυλ-γλουταρυλ-συνένζυμο Α) έχουν αποδοθεί όχι μόνο στη μείωση των επιπέδων χοληστερόλης αλλά και στις πλειοτροπικές τους δράσεις και ιδιαίτερα στις αντιοξειδωτικές τους δράσεις. Ο Nrf2 (NF-E2-related factor 2) είναι ένας μεταγραφικός παράγοντας που ενορχηστρώνει τη μεταγραφική απάντηση των κυττάρων στο οξειδωτικό στρες και σε ηλεκτροφιλικά ξενοβιοτικά με την έκφραση αντιοξειδωτικών-κυτταροπροστατευτικών γονιδίων. Στην παρούσα μελέτη, χρησιμοποιήθηκαν επίμυες Wistar, πρωτογενείς καλλιέργειες ηπατοκυττάρων, ST-2 κύτταρα και πρωτογενείς εμβρυϊκοί ινοβλάστες από μυς C57BL6J αγρίου τύπου (WT) ή με απαλοιφή του Nrf2 (KO-Nrf2) για τη μελέτη του ρόλου του Nrf2 στη διαμεσολάβηση των αντιοξειδωτικών δράσεων των στατινών. Η σιμβαστατίνη ενεργοποίησε τον Nrf2, δηλαδή οδήγησε στη μετακίνησή του στον πυρήνα στο ήπαρ επίμυων και σε πρωτογενή καλλιέργεια ηπατοκυττάρων. Η ανωτέρω δράση ήταν εξαρτώμενη από το μεβαλονικό και ανεξάρτητη από τη χοληστερόλη. Σε πυρηνικά πρωτεϊνικά εκχυλίσματα από ήπαρ επίμυων που έλαβαν σιμβαστατίνη, η μεταγραφική ενεργότητα του Nrf2 αυξήθηκε σημαντικά και το mRNA δύο γνωστών στόχων του Nrf2, ΗΟ-1 (Heme Oxygenase 1) και GPX-2 (Glutathione Peroxidase 2) αυξήθηκε. Σε ST-2 κύτταρα μόνιμα διαμολυσμένα με πλασμίδιο που φέρει αλληλουχία DNA στην οποία προσκολλάται ο Nrf2 (ARE-Antioxidant Response Element) (ARE-ST2 κύτταρα), η σιμβαστατίνη αύξησε τη μεταγραφική ενεργότητα του Nrf2 με τρόπο εξαρτώμενο από το μεβαλονικό και ανεξάρτητο από τη χοληστερόλη. Επίσης, χρησιμοποιώντας πρωτογενείς καλλιέργειες εμβρυϊκών ινοβλαστών από μυς WT και ΚΟ-Nrf2 και μετρώντας τα επίπεδα των αντιδραστικών ειδών οξυγόνου (ROS) μετά από επώαση με οξειδάση της γλυκόζης έπειτα από επίδραση ή μη με σιμβαστατίνη, διαπιστώθηκε ότι η σιμβαστατίνη μειώνει τα επίπεδα των παραχθέντων ROS στους WT ινοβλάστες και όχι σε μεγάλο βαθμό στους KO-Nrf2 ινοβλάστες. Τέλος, με τη χρήση αναστολέων του μονοπατιού της PI3K/Akt σε ARE-ST2 κύτταρα στα οποία είχαμε επιδράσει με σιμβαστατίνη, διαπιστώθηκε ότι αίρεται σε μεγάλο βαθμό η ενεργοποίηση του Nrf2 από τη σιμβαστατίνη. Στην παρούσα μελέτη παρουσιάζεται για πρώτη φορά α) η ενεργοποίηση του Keap1/Nrf2 σηματοδοτικού μονοπατιού σε in vivo και in vitro μοντέλα από τη σιμβαστατίνη με τρόπο εξαρτώμενο από το μεβαλονικό και ανεξάρτητο από τη χοληστερόλη και β) ότι η σιμβαστατίνη μειώνει τα παραγόμενα αντιδραστικά είδη οξυγόνου (ROS) μέσω της ενεργοποίησης του Nrf2 διαμέσου του μοριακού μονοπατιού της PI3K/Akt. H ενεργοποίηση αυτή του Nrf2 από τη σιμβαστατίνη εκτός του ότι προσφέρει αποτελεσματική προστασία του κυττάρου από τις δυσμενείς επιπτώσεις του οξειδωτικού στρες, εξηγεί και μέρος των πλειοτροπικών δράσεων των στατινών.
Φυσιολογικός ρόλος του εναλλακτικού ματίσματος του υποδοχέα NMDA στο οπτικό σύστημα
Authors: Μαντά Γεωργία
Published: August 2021

Στόχος: Ο υποδοχέας του γλουταμινικού οξέος ΝMDA (N-methyl-D-aspartate), αποτελεί μόριο-κλειδί που διαμεσολαβεί πολλούς τύπους συναπτικής πλαστικότητας στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Στο οπτικό σύστημα η πλαστικότητα ξεκινά στο επίπεδο του αμφιβληστοειδούς χιτώνα. Κατά την ανάπτυξη του αμφιβληστροειδούς οι υποδοχείς NMDA συμμετέχουν σε φαινόμενα πλαστικότητας εξαρτώμενα από την εμπειρία όπως ο λειτουργικός διαχωρισμός των ON και OFF μονοπατιών. Η ανάπτυξη και η οπτική αποστέρηση επηρεάζουν επίσης τις ηλεκτροφυσιολογικές ιδιότητες των υποδοχέων NMDA στον αμφιβληστροειδή του επίμυος καθώς και την έκφραση των υπομονάδων του NR1 και NR2. Η βασική υπομονάδα NR1 υφίσταται εναλλακτικό μάτισμα με αποτέλεσμα να εμφανίζεται σε οκτώ διαφορετικές ισομορφές που προσδίδουν μοριακή ποικιλότητα στον υποδοχέα. Το ερώτημα που ετέθη ήταν εάν η έκφραση των ισομορφών της υπομονάδας NR1 ρυθμίζεται κατά την ανάπτυξη του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του επίμυος και εάν μεταβάλλεται από την οπτική εμπειρία. Μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκαν αμφιβληστροειδείς επίμυων (Wistar) που μεγάλωσαν είτε σε φυσιολογικό ημερήσιο κύκλο 12 ώρες φως/12 ώρες σκοτάδι [normal-reared (NR)], είτε σε διαρκές σκοτάδι [dark-reared (DR)] από την 9η έως την 60η ημέρα μετά τη γέννηση. Η μελέτη της έκφρασης των ισομορφών του αμινοτελικού (NR1a, NR1b) και του καρβοξυτελικού (NR1-1, NR1-2, NR1-3, NR1-4) άκρου της υπομονάδας NR1 έγινε με τη μέθοδο της real-time PCR. Αποτελέσματα: Το αναπτυξιακό προφίλ όλων των ισομορφών εμφάνισε διαφορετική αύξηση κατά τη διάρκεια της δεύτερης και τρίτης εβδομάδας, με μέγιστη έκφραση στο τέλος της τρίτης εβδομάδας. Μεταξύ των ισομορφών του αμινοτελικού άκρου, η NR1b εκφραζόταν σταθερά σε υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με την NR1a, ενώ μεταξύ των ισομορφών του καρβοξυτελικού άκρου, η NR1-2 εκφραζόταν σε υψηλότερα επίπεδα από την NR1-4, ενώ τόσο η NR1-1 όσο και η NR1-3 εκφράζονταν σε χαμηλά επίπεδα. Η ανάπτυξη στο σκοτάδι μείωσε την έκφραση όλων των ισομορφών σε πολλά αναπτυξιακά στάδια και στο ενήλικο ζώο. Σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ ηλικίας και οπτικής εμπειρίας προέκυψε για τις ισομορφές NR1a, NR1-2 και NR1-4. Συμπεράσματα: Η έκφραση όλων των ισομορφών της υπομονάδας NR1 μεταβάλλεται κατά την ανάπτυξη του αμφιβληστροειδούς του επίμυος, ενώ ορισμένες (NR1a, NR1-2 and NR1-4) ρυθμίζονται τόσο από την ηλικία όσο και από την οπτική εμπειρία. Τέτοιες μεταβολές μπορεί να παίζουν σημαντικό ρόλο σε φαινόμενα πλαστικότητας που λαμβάνουν χώρα στον αμφιβληστροειδή χιτώνα.
Η εκκλησιαστική πολυφωνική μουσική στους ελληνορθόδοξους ναούς του Αγ. Νικολάου της Τεργέστης και του Αγ. Γεωργίου της Βενετίας από το 1840 έως το 1975
Authors: Κυριακίδου Αθανασία
Published: August 2021

Η σύσταση των δυο θεματικών καταλόγων αποτέλεσε κυρίαρχο μέρος της παρούσας διατριβής και συνεπώς, το μεγαλύτερο κομμάτι καλύπτει την ανάγκη ύπαρξης θεματικών καταλόγων για τη διασταύρωση και τη μελέτη των αρχείων που αφορούν ελληνική πολυφωνική εκκλησιαστική μουσική στον ελληνισμό της διασποράς και συγκεκριμένα στην Τεργέστη και στη Βενετία. Η παρουσία επιφανών συνθετών-μαέστρων, μετά το 1840 και μέχρι το 1975, στη θέση του μαέστρου της χορωδίας του Αγ. Νικολάου της Τεργέστης, διευρύνει την ιστορική σημασία της χρήσης της πολυφωνίας, παρουσιάζοντας μια σημαντική συνθετική δραστηριότητα τόσο από ποιοτική όσο και από ποσοτική άποψη. Πάνω από πενήντα νέα έργα, που βρέθηκαν και συλλέχθηκαν, σκιαγραφούν την εκκλησιαστική μουσική των Ελλήνων της Τεργέστης. Ο Francesco Sinico, o γιος του Giuseppe Sinico, ο Antonio Illersberg και ο Αλέξανδρος Σιδερικούδης είναι οι σημαντικότεροι συνθέτες που γράφουν για τη χορωδία του ναού. Οι επιδράσεις, από και προς τη Σέρβικη ορθόδοξη κοινότητα είναι σαφείς και η κοινή χρήση μαέστρων, κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, το επιβεβαιώνει. Αντίστοιχα, η διάδοση των έργων του F. Sinico, επηρεάζει τις μουσικές επιλογές της ελληνικής κοινότητας στη Βενετία και δημιουργεί ένα δίκτυο επικοινωνίας μεταξύ τους. Η οικονομική παρακμή της ελληνικής κοινότητας στη Βενετία, παρόλο που θα στιγματίσει τις δυνατότητες πολιτισμικής ανάπτυξης της κοινότητας, δεν θα επηρεάσει τη σταθερή επιλογή της κοινότητας για τη σύσταση χορωδίας, με επαγγελματίες χορωδούς για περισσότερο από εβδομήντα χρόνια. Η συνθετική δραστηριότητα και τα μουσικά κείμενα τα οποία σώζονται στο Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών της Βενετίας, απαριθμεί περισσότερα από εκατό έργα. Η ποιότητα των συνθέσεων ποικίλει και η πλειοψηφία των χειρογράφων αναφέρεται αφενός σε μικρότερα χορωδιακά σύνολα και αφετέρου είναι χαμηλότερων τεχνικών απαιτήσεων.
Αξιολόγηση των εργασιών στα σχολικά εγχειρίδια της ιστορίας Β΄ και Γ΄ γυμνασίου
Authors: Αγγέλη Βαΐα
Published: August 2021

Η διατριβή αποσκοπεί να αξιολογήσει τις εργασίες των σχολικών εγχειριδίων της Ιστορίας της Β΄ και Γ΄ Γυμνασίου (2006/7), ως προς το βαθμό επίτευξης των διδακτικών στόχων του μαθήματος. Οι εργασίες διερευνήθηκαν ως προς την επίτευξη της Διαθεματικότητας, κυρίαρχου σκοπού των ισχυόντων ΔΕΠΠΣ/ ΑΠΣ Ιστορίας (2003) και ως προς την επίτευξη των λοιπών ρητών διδακτικών στόχων. Η έρευνα εκπονήθηκε στα πλαίσια της Εκπαιδευτικής Αξιολόγησης, σύμφωνα με το σκοποκεντρικό μοντέλο του Tyler (1969) και με μεθοδολογικό έρεισμα το μοντέλο συνοχής εκπαιδευτικού υλικού και ΔΕΠΠΣ/ ΑΠΣ των Καρατζιά- Αλαχιώτη (2008). Ως ερευνητικό εργαλείο για την ανάλυση και ερμηνεία του υλικού επιλέχτηκε η Ποσοτική Ανάλυση Περιεχομένου. Από τις αναλύσεις της έρευνας διαπιστώνεται ότι η Διαθεματικότητα επιτυγχάνεται σε υψηλό βαθμό, καθώς εντοπίζονται στις εργασίες των δύο εγχειριδίων σε ποσοστό 93% και 95%, αντίστοιχα, τα τρία ή και τα τέσσερα διαθεματικά χαρακτηριστικά: διαθεματικές διασυνδέσεις, διαθεματικές έννοιες, διαμορφωτική αξιολόγηση και διερευνητικές και ενεργητικές διδακτικές μέθοδοι. Το 82% των εργασιών του εγχεοροδίου της Γ΄ επιτυγχάνουν περισσότερους από τους μισούς ρητούς διδακτικούς στόχους, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό των εργασιών της Β΄ είναι 65,5%. Επίσης, οι εργασίες του εγχειριδίου της Γ΄ υπηρετούν σε υψηλότερο βαθμό από εκείνες της Β΄ τις διαθεματικές δεξιότητες, στάσεις και αξίες. Τέλος, διαπιστώνεται ο γνωσιοκεντρικός σκοποθετικός προσανατολισμός των εργασιών των δύο εγχειριδίων (93,3% και 90,4%, αντίστοιχα).
Βέλτιστη κατανομή πόρων σε ασύρματα κυψελωτά δίκτυα με υπηρεσίες πολυμέσων
Authors: Καστρινογιάννης Τιμόθεος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται το πρόβλημα της βέλτιστης κατανομής πόρων σε χρήστες ασύρματων κυψελωτών δικτύων πολυπλεξίας διαίρεσης κώδικα (CMDA cellular networks), τα οποία υποστηρίζουν υπηρεσίες πραγματικού και μη πραγματικού χρόνου με πολλαπλά και συχνά αλληλοσυγκρουόμενα κριτήρια ποιότητας υπηρεσίας, μέσω της υιοθέτησης «ευκαιριακών» πολιτικών διαχείρισης πόρων δικτύου. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην ικανοποίηση των κριτηρίων ποιότητας υπηρεσίας χρηστών με υπηρεσίες πραγματικού χρόνου, οι οποίες απαιτούν την τήρηση αυστηρών βραχυπρόθεσμων κριτήριων καθυστέρησης και ρυθμού μετάδοσης δεδομένων. Λαμβάνοντας υπόψη τις παραπάνω ιδιαιτερότητες, πραγματοποιείται θεωρητική μελέτη του τρόπου εξυπηρέτησης υπηρεσιών πραγματικού χρόνου υπό ευκαιριακές πολιτικές CDMA δικτύων, καλύπτοντας το μέχρι τώρα ερευνητικό κενό στη διεθνή βιβλιογραφία. Αρχικά εισάγεται ένα καινοτόμο αναλυτικό μαθηματικό μοντέλο, μέσω του οποίου αναλύονται τα βραχυπρόθεσμα κριτήρια καθυστέρησης μετάδοσης και αντίστοιχης ρυθμαπόδοσης των χρηστών πραγματικού χρόνου υπό το πρίσμα ευκαιριακών αλγορίθμων ανάθεσης πόρων ομογενούς CDMA δικτύου. Τα παραγόμενα αποτελέσματα αναδεικνύουν ότι τα έως τώρα ευρέως υιοθετούμενα πιθανοτικά κριτήρια καθυστέρησης μετάδοσης χρηστών δεν αποτελούν ικανοποιητικούς δείκτες κριτηρίων ποιότητας υπηρεσίας χρηστών πραγματικού χρόνου, ενώ αποδεικνύεται η καταλληλότητα των προτεινόμενων νέο-εισαχθέντων πιθανοτικών βραχυπρόθεσμων κριτήριων ρυθμαπόδοσης. Με βάση τα παραπάνω προτείνονται νέες πολιτικές ευκαιριακής κατανομής πόρων χρηστών, που υποστηρίζουν αποτελεσματικά υπηρεσίες πραγματικού και μη πραγματικού χρόνου σε ομογενή ασύρματα CDMA δίκτυα, μέσω της χρήσης συναρτήσεων ευχαρίστησης χρηστών. Εν συνεχεία, θεωρώντας μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση του φυσικού (εναέριου) στρώματος, εξετάζεται το πρόβλημα της βέλτιστης κατανομής πόρων ετερογενούς CDMA συστήματος στους χρήστες αυτού και κατά τη ζεύξη καθόδου και κατά τη ζεύξη ανόδου. Η παρούσα διδακτορική διατριβή προτείνει, αναλύει, τεκμηριώνει θεωρητικά και επιβεβαιώνει μέσω προσομοίωσης, βέλτιστες λύσεις και αντίστοιχες ευκαιριακές πολιτικές διαχείρισης πόρων ασύρματου ετερογενούς CDMA δικτύου. Για την επίτευξη των παραπάνω στόχων υιοθετείται η θεωρία μεγιστοποίησης απόδοσης δικτύων μέσω συναρτήσεων ευχαρίστησης χρηστών (Network Utility Maximization, NUM Theory) βάσει της οποίας μοντελοποιούνται τα προτεινόμενα προβλήματα βελτιστοποίησης, η λύση των οποίων πραγματοποιείται είτε μέσω μη τετριμμένων αναλυτικών μεθόδων (non-convex optimization), στην περίπτωση της ζεύξης καθόδου, είτε μέσω της θεωρίας παιγνίων (game theory), στην περίπτωση της ζεύξης ανόδου. Παράλληλα, και στις δύο περιπτώσεις, προτείνονται κατάλληλα κριτήρια αποδοχής κλήσεων χρηστών και μελετάται η στοχαστική (μακροπρόθεσμη) συμπεριφορά του δικτύου, με σκοπό τη βαθύτερη κατανόηση της σχέσης μεταξύ της μεγιστοποίησης της συνολικής απόδοσης/ρυθμαπόδοσης του συστήματος και της διασφάλισης των κριτηρίων ποιότητας υπηρεσίας των χρηστών σε αυτό.
Πειραματική διερεύνηση του φαινομένου της έναυσης των λαμπτήρων φθορισμού και επίδραση των παραμέτρων της στη διάρκεια ζωής τους
Authors: Χονδράκης Νικόλαος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή παρουσιάζει την έρευνα που έγινε επί των σύγχρονων λαμπτήρων φθορισμού, για την επίδραση στο χρόνο ζωής τους, διαφόρων ηλεκτρικών χαρακτηριστικών, που επιβάλλονται σε αυτούς από τα ballast. Ένα μεγάλο δείγμα συστημάτων ετέθη σε λειτουργία και γίνονταν τακτικές μετρήσεις, ώστε να διερευνηθεί και η μεταβολή των χαρακτηριστικών αυτών κατά τη γήρανση των λαμπτήρων. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον μελετήθηκε η συμπεριφορά των ηλεκτροδίων κατά την έναυση και κατά τη λειτουργία των λαμπτήρων. Τα συστήματα επιλέχθηκαν έτσι ώστε να καλύπτουν ευρύ φάσμα διαφορετικών λειτουργικών χαρακτηριστικών. Επίσης, οι τύποι των συστημάτων που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τέτοιοι που έδωσαν συγκρίσιμα μεταξύ τους αποτελέσματα. Για την επιλογή των συστημάτων και την οργάνωση των πειραματικών μετρήσεων ελήφθη υπ’ όψιν η πλέον πρόσφατη διεθνής βιβλιογραφία. Ανάλογα με τον τρόπο έναυσης των λαμπτήρων, επελέγησαν συστήματα με ballast άμεσης και γρήγορης έναυσης. Οι λαμπτήρες που επελέγησαν ήταν σωληνωτοί και συμπαγείς (χωρίς ενσωματωμένο ballast). Όσον αφορά στον χρόνο προθέρμανσης, χρησιμοποιήθηκαν ballast με μικρό, μέτριο και μεγάλο χρόνο προθέρμανσης και μελετήθηκε εκτενώς η θερμοκρασία των ηλεκτροδίων τη στιγμή της έναυσης, με βάση την μέτρηση της ηλεκτρικής αντίστασής τους. Όλοι οι τύποι συστημάτων ετέθησαν σε λειτουργία υπό πέντε χρονικούς κύκλους λειτουργίας, γρήγορους και αργούς. Τα συστήματα λειτούργησαν με ποικιλία τιμών στα διάφορα χαρακτηριστικά τους, επιτρέποντας τη μελέτη της επίδρασης καθενός στη διάρκεια ζωής των λαμπτήρων. Η διατριβή αναπτύσσεται σε επτά κεφάλαια. Τα πρώτα έξι αναφέρονται στην πρακτική διεξαγωγής πειραμάτων σε συστήματα λαμπτήρων φθορισμού και στις διεξαχθείσες μετρήσεις, αποτελέσματα και συμπεράσματα. Το έβδομο συνοψίζει τα συμπεράσματα και προσδιορίζει το αντικείμενο σχετικών με το θέμα μελλοντικών ερευνών. Οι κυριότεροι στόχοι και τα αποτελέσματα της εργασίας είναι τα ακόλουθα: - Ερευνήθηκε η επίδραση των χαρακτηριστικών που μελετήθηκαν στη διάρκεια ζωής των λαμπτήρων. - Έγινε συγκριτική μελέτη των διαφόρων τύπων συστημάτων που χρησιμοποιήθηκαν. - Έγινε διερεύνηση της μεταβολής των διαφόρων χαρακτηριστικών με τη γήρανση των συστημάτων και έγινε πρόβλεψη του χρόνου ζωής των λαμπτήρων βάσει αυτών. - Μελετήθηκε και δόθηκε μαθηματικό μοντέλο για τη μεταβολή του συντελεστή μεταφοράς θερμότητας του νήματος των ηλεκτροδίων με την αλλαγή της πίεσης του λαμπτήρα και της επιβαλλόμενης τάσης και συχνότητας.
Νευροενδοσκοπική και μικροανατομική μελέτη του υδραγωγού του Sylvius
Authors: Μαρινόπουλος Δημήτριος
Published: August 2021

ισαγωγή: Ο υδραγωγός του Sylvius αποτελεί ένα στενό και βραχύ ανατομικό σωλήνα ροής του εγκεφαλονωτιαίου υγρού στην πορεία του από την τρίτη κοιλία προς την τέταρτη. Οι ιστορικές αναφορές αποδεικνύουν ότι υπήρξε αντικείμενο έρευνας στα ευρύτερα πλαίσια της μελέτης του κοιλιακού συστήματος, χωρίς όμως να αναδεικνύεται η σημαντικότητα του αλλά ούτε και να κατανοείται ο ρόλος του. Παθολογικές καταστάσεις του ίδιου του υδραγωγού και της περιυδραγωγικής περιοχής παρακωλύουν την φυσιολογική κυκλοφορία του ΕΝΥ και αναπτύσσουν το φάσμα της κλινικής εικόνας του υδροκεφάλου.Σκοπός της μελέτης: Αντικείμενο της μελέτης ήταν, λόγω της έλλειψης ανάλογων βιβλιογραφικών δεδομένων, η καταγραφή οπτικών παρατηρήσεων κατά την νευροενδοσκοπική προσπέλαση του υδραγωγού, αλλά και η όσον το δυνατό πιο λεπτομερής και ακριβής καταγραφή μορφομετρικών δεδομένων της ανατομικής δομής του υδραγωγού, σε συνδυασμό με άλλα ανατομικά μορφώματα χρήσιμα κατά την νευροχειρουργική του προσέγγιση.Υλικό και μέθοδοι: Κατά τη διεξαγωγή της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν 50 πτωματικοί εγκέφαλοι, ατόμων ηλικίας 31 έως 75 ετών, που η πιθανή αιτία θανάτου τους απέκλειε τη συμμετοχή του κεντρικού νευρικού συστήματος. Οι τριάντα εννιά εγκέφαλοι υπεβλήθησαν σε νευροενδοσκοπική προσπέλαση του υδραγωγού με πλήρη καταγραφή των δεδομένων έως την έξοδο προς την τέταρτη κοιλία. Επίσης στα 35 πτωματικά παρασκευάσματα διεξάγαμε μετρήσεις μορφομετρικών δεδομένων του υδραγωγού καθώς και σε συνδυασμό με παρακείμενες ανατομικές δομές που εμπλέκονται κατά την προσπέλασή του. Στη συνέχεια ακολούθησε η στατιστική μελέτη των αποτελεσμάτων και η εξαγωγή συμπερασμάτων.Αποτελέσματα: Κατά την νευροενδοσκοπική προσπέλαση του υδραγωγού τεκμηριώθηκε το τριγωνικό σχήμα του στομίου εισόδου του φυσιολογικού υδραγωγού και αναγνωρίστηκαν πέντε διακριτές περιοχές (είσοδος, πρώτη στένωση, διεύρυνση, δεύτερη στένωση, έξοδος). Τα ακριβή μορφομετρικά δεδομένα του υδραγωγού που αναλύθηκαν (μέσο μήκος 16.92 mm, μέσο εύρος 1.48 mm, γωνίες εισόδου και εξόδου 21.10 και 19.80 αντίστοιχα), όπως και αυτά των παρακείμενων ανατομικών δομών αποδεικνύουν σημαντικές γραμμικές συσχετίσεις.Συμπέρασμα: Ο υδραγωγός αποτελεί ένα σύνθετο και πολύπλοκο σωλήνα περιτριγυριζόμενο από ευγενείς δομές με συσχετίσεις ως προς την ανατομία και την παθοφυσιολογία της περιοχής και σημαντικό ρόλο στην οργάνωση και λειτουργία του εγκεφάλου. Η νευροενδοσκοπική προσπέλαση του υδραγωγού προσέφερε στοιχεία εσωτερικής ¨in vivo¨ ανατομίας τα οποία συνδυαζόμενα με τα μορφομετρικά δεδομένα που μελετήθηκαν αναλύθηκαν και επαναβεβαιώθηκαν τεκμηριωμένα θα χρησιμοποιηθούν για την ασφαλέστερη προσέγγιση του κατά την αντιμετώπιση διαφόρων βλαβών της περιοχής, μέσα από ένα νέο μοντέλο της λειτουργίας και παρουσίας του στο κοιλιακό σύστημα.