Συγκριτική μελέτη της επίδρασης της τοπικής εφαρμογής ιατρικού μελιού και υπερικού στην κατά δεύτερο σκοπό επούλωση δερματικών ελλειμάτων σε γάτες
Authors: Χατζημήσιος Κυριάκος 
Published: November 2023

Η παρούσα διατριβή είχε σκοπό να μελετήσει την επίδραση της τοπικής εφαρμογής ιατρικού μελιού και υπερικού στην κατά δεύτερο σκοπό επούλωση δερματικών ελλειμμάτων σε γάτες. Οκτώ στειρωμένες υγιείς γάτες, φυλής DSH συμπεριλήφθηκαν σε αυτή την μελέτη προερχόμενες από εγκεκριμένη εκτροφή του Τμήματος Κτηνιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Σε όλα τα ζώα προκλήθηκαν υπό γενική αναισθησία με ισοφλουράνιο, οκτώ χειρουργικά τραύματα 2 Χ 2 cm, χωρίς τον υποδόριο ιστό, τέσσερα σε κάθε πλευρά, σε συγκεκριμένο σημείο της μέχρι να εμφανιστεί η θωρακοοσφυϊκή περιτονία. Υπήρχαν 4 ομάδες: τα ελλείμματα στα οποία γινόταν επάλειψη με επουλωτική αλοιφή με βάση το μέλι (MGH) και οι μάρτυρές τους (HC) και τα ελλείματα στα οποία γινόταν επάλειψη με επουλωτική γέλη με βάση το υπερικό (HP) και οι μάρτυρές τους (HPC). Έγινε τυχαία κατανομή των τραυμάτων χρησιμοποιώντας ειδικό λογισμικό σε τραύματα που έλαβαν θεραπεία ή σε τραύματα-μάρτυρες. Τα τέσσερα ελλείμματα στην ίδια πλευρά χρησιμοποιήθηκαν τυχαία ως μάρτυρες και τα άλλα τέσσερα χρησιμοποιήθηκαν για την εφαρμογή είτε αλοιφής με βάση το ιατρικό μέλι είτε γέλης με βάση το υπερικό. Η αξιολόγηση της επούλωσης του τραύματος έγινε με καθημερινή κλινική εξέταση, φωτοπλανημετρία, μέτρηση της αιματικής ροής με laser Doppler, ιστοπαθολογική εξέταση και έλεγχος της έκφρασης των MMPs και των αναστολέων τους (ΤΙΜP-1) τις ημέρες 0, 7, 14 και 25. Δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στις παραμέτρους φωτοπλανημετρίας μεταξύ των 4 ομάδων, ενώ όλα τα ελλείματα επουλώθηκαν χωρίς επιπλοκές. Αναφορικά με τις μετρήσεις της αιματικής ροής με Laser Doppler, υπήρχε στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των ελλειμάτων MGH (2.14 ± 0,18 mm/sec) και HP (2.02 ± 0.13 mm/sec) σε σχέση με τα αντίστοιχα ελλείματα- μάρτυρες HC (1.59 ± 0.11 mm/sec) και HPC (1.60 ± 0.13 mm/sec) (p=0.001). Αναφορικά με τα ιστολογικά ευρήματα, παρατηρήθηκε ότι ο βαθμός του οιδήματος ήταν μικρότερος στα ελλείμματα της ομάδας MGH (2 εύρους 1-4) σε σύγκριση αυτά της HC (3, με εύρος 2-4) την ημέρα 7 (p<0,05), ενώ ο βαθμός αγγειογένεσης ήταν μεγαλύτερος την ημέρα 7 στα ελλείμματα της ομάδας MGH (2, με εύρος 1-3) σε σύγκριση με τα αυτά της HP (2, με εύρος 1-2) (p=0,046). Ο βαθμός της συγκέντρωσης των ινοβλαστών ήταν στατιστικά σημαντικός την ημέρα 25 (p=0.046), στα ελλείμματα της ομάδας MGH (3.5, με εύρος 3-4) σε σχέση με εκείνα της ομάδας HP (3, με εύρος 2-4). Οι συγκεντρώσεις των MMP-2, MMP-9 και TIMP-1 δεν διέφεραν στατιστικώς σημαντικά μεταξύ των ελλειμάτων που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με MGH και HP και στα αντίστοιχα ελλείμματα μάρτυρες. Συμπερασματικά, αν και η αιμάτωση των ιστών στα ελλείμματα των ομάδων MGH και HP ήταν υψηλότερη σε σύγκριση με τα ελλείματα-μάρτυρες, μόνο τα τραύματα της ομάδας MGH εμφάνιζαν τιμές στις ιστολογικές παραμέτρους ανώτερες από τα τραύματα της ομάδας HP όσον αφορά την αγγειογένεση και την συγκέντρωση των ινοβλαστών στην επούλωση δερματικών τραυμάτων σε γάτες. Φάνηκε ότι οι συγκεντρώσεις των MMP-2, MMP-9 και TIMP-1 δεν επηρεάστηκαν από την εφαρμογή επουλωτικών ουσιών στα δερματικά ελλείματα στις γάτες. Τέλος, η τοπική εφαρμογή επουλωτικών ουσιών με βάση το ιατρικό μέλι και το υπερικό δεν επιτάχυνε τη διαδικασία επούλωσης των δερματικών τραυμάτων της γάτας, αν και η εφαρμογή τους μπορεί να είναι ευεργετική σε ορισμένες φάσεις επούλωσης των δερματικών ελλειμμάτων.