Τοπιακός και αρχιτεκτονικός σχεδιασμός και τοπολογική αναφορά
Authors: Βερυκίου Ανθία 
Published: September 2021

Πρόθεση της διατριβής είναι να τονίσει και να διερευνήσει τις δυο επόμενες διαπιστώσεις:- Αφενός αυτήν που επισημαίνει πως ο σύγχρονος τοπιακός και αρχιτεκτονικός σχεδιασμός αναφέρεται με έμφαση σε μαθηματικά τοπολογικά πρότυπα και την παραμετρική επεξεργασία των αρχιτεκτονικών προτάσεων με τη χρήση κατάλληλου λογισμικού παραγωγής ηλεκτρονικής παράστασης.- Αφετέρου αυτήν που υποδεικνύει πως η τοπολογική προσέγγιση αποτελεί κεντρική αναφορά και στην περιοχή των θεωρητικών προσεγγίσεων, και αναδεικνύει το τοπίο ως κεντρική έννοια και υπόδειγμα αναφοράς του συνόλου της πολιτιστικής παραγωγής. Η εφαρμογή μαθηματικών προτύπων από την περιοχή της διαφορικής τοπολογίας και τη θεωρία των δυναμικών συστημάτων αποδίδουν οργάνωση στους όρους πολυπλοκότητας που χαρακτηρίζουν την μετα-νεωτερική περίοδο. Ειδικότερα η θεωρία της καθολικής εκδίπλωσης ιδιομορφιών ή θεωρία των Καταστροφών που εισήγαγε ο μαθηματικός R. Thom, τη δεκαετία του ‘70 και οι δυναμικές σχηματοποιήσεις, ιδιαίτερα της πτύχωσης αποδίδουν διαδικασίες με εξελικτικό χαρακτήρα, διαδικασίες που χαρακτηρίζονται από όρους “ζωτικότητας”. Αντικείμενο της διατριβής είναι η διερεύνηση θεωρήσεων όπως αυτές που χαρακτηρίζουν τη νεώτερη και σύγχρονη τοπολογία και εξειδικεύονται σε περιοχές μαθηματικής θεωρίας όπως είναι η θεωρία των καταστροφών προκειμένου η αντιστοιχία αυτή να μας αποδώσει τον τρόπο με τον οποίο η τοπολογία συμμετέχει στη σύγχρονη επιστημολογική και επιστημική αντίληψη για τη μεταβολή, καθορίζοντας εντέλει και τη σκέψη του σχεδιασμού στην αρχιτεκτονική, τον αστικό σχεδιασμό και τον τοπιακό σχεδιασμό, ιδιαίτερα μέσω των σχηματισμών της πτύχωσης.Μεθοδολογικά επιχειρήσαμε να συσχετίσουμε τη βασική μας διερεύνηση με την ανάδυση και τη συγκρότηση της περιοχής των μαθηματικών που χαρακτηρίζεται με τον όρο τοπολογία, δηλώνοντας ότι με αυτή την περιοχή συνάπτονται και άλλες θεωρητικές περιοχές όπως η θεωρία των καταστροφών. Καταρχάς θα εξετάσουμε αυτές τις περιοχές της μαθηματικής θεωρίας, τον τρόπο με τον οποίο διεισδύουν σε άλλες περιοχές όπως στην επιστημολογία και φιλοσοφία και εντέλει να δούμε πως αυτές οι περιοχές θεώρησης συνάπτονται με την υπολογιστική προσομοίωση και καθορίζουν την αντίληψη του σχεδιασμού σε διαφορετικά πεδία και κλίμακες. Βασικό στοιχείο πρωτοτυπίας της διατριβής αποτελεί η ανάδειξη του «τοπίου» ως κεντρική έννοια, του συνόλου της σύγχρονης πολιτιστικής παραγωγής και η συσχέτισή του με την ανάπτυξη της τοπολογικής θεώρησης και την ταυτόχρονη ανάπτυξη της ηλεκτρονικής προσομοίωσης. Οι συσχετισμοί αυτοί θεώρησης του τοπίου, παράλληλα με την ανάπτυξη της σύγχρονης οικολογικής-περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης, καθιστούν την έννοια του τοπίου επιστημικά και επιστημολογικά κεντρική. Ας επεξηγήσουμε, πως η αντίληψη της εξελικτικής διαμόρφωσης των διαδικαστικών ιστορικών σχηματισμών, όπως εξετάζονται κατά την επιστημολογική ανάλυση, εισάγουν την πολύ σημαντική για την παρούσα έρευνα αντίληψη χρονικότητας η οποία αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό των δυναμικών συστημάτων. Εν προκειμένω, χαρακτηριστική είναι η μετατόπιση από την κλασική αντίληψη ενός ισότροπου χώρου, ομοιογενούς σε όλα τα σημεία του, όπως στο καρτεσιανό και νευτώνειο παράδειγμα, στην αντίληψη του μορφογενετικού πεδίου δυνάμεων.