bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Αποδοτική ανάκτηση δεδομένων σε κατανεμημένα συστήματα ασύρματων δικτύων αισθητήρων
Authors: Δημόκας Νικόλαος
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή εξετάζει το ζήτημα της ανάκτησης πληροφορίας σε ασύρματα περιβάλλοντα και ειδικότερα σε Ασύρματα Δίκτυα Αισθητήρων, με κίνητρο την ελάττωση της καθυστέρησης πρόσβασης των αισθητήρων στα προσφερόμενα δεδομένα και την ταυτόχρονη μείωση στην κατανάλωση ενέργειας των αισθητήρων με στόχο τη βελτίωση της επίδοσης και την επιμήκυνση της διάρκειας λειτουργίας του δικτύου. Συγκεκριμένα, εστιάζει το ενδιαφέρον της στη γενικότερη τεχνική του συνεργατικού caching και στη ταυτόχρονη συνέπεια της cache, η οποία πρέπει να διασφαλίζεται. Παρουσιάζει ένα καινοτόμο αλγόριθμο ομαδοποίησης των αισθητήρων, ώστε να μειωθεί το πλήθος των εκπεμπόμενων μηνυμάτων και συνεπώς να επιμηκυνθεί η χρονική διάρκεια λειτουργίας του δικτύου. Αντιμετωπίζοντας επίσης τη ραγδαία εξάπλωση των ασύρματων δικτύων που χρησιμοποιούν τη μέθοδο της εναέριας εκπομπής δεδομένων, η διατριβή διερευνά τη δημιουργία εναέριων καταλόγων για την καλύτερη απόδοση του δικτύου. Οι κυριότερες συνεισφορές της διατριβής είναι οι ακόλουθες. Αποτελεί μια από τις πρώτες ερευνητικές προσπάθειες που πραγματεύονται το ζήτημα του συνεργατικού caching και της συνέπειας των δεδομένων σε Ασύρματα Πολυμεσικά Δίκτυα Αισθητήρων. Η παρούσα διατριβή παρουσιάζει μια νέα πολιτική συνεργατικού caching και μια νέα τεχνική διατήρησης της συνέπειας της cache. Η σχεδίαση τους περιλαμβάνει την ανάλυση της τοπολογίας του δικτύου ώστε να επιλεγούν οι κόμβοι αισθητήρες που θα αναλάβουν το ρόλο του διαμεσολαβητή για να συντονίσουν τις αποφάσεις caching, ώστε να μειωθεί το κόστος επικοινωνίας, η κατανάλωση της ενέργειας, η καθυστέρηση προσπέλασης των δεδομένων και να αξιοποιηθεί βέλτιστα ο αποθηκευτικός χώρος της cache κάθε συνεργαζόμενου αισθητήρα. Η πολιτική επιλογής των κόμβων ήταν αποτέλεσμα έμπνευσης από την ερευνητική περιοχή των Κοινωνικών Δικτύων. Τα πρωτόκολλα συνεργατικού caching και συνέπειας της cache αποδείχτηκαν καλύτερα από τις ανταγωνιστικές μεθόδους που προέρχονται από την περιοχή των ασύρματων τυχαίων δικτύων. Μία δεύτερη συνεισφορά αποτελεί η εισαγωγή μιας νέας μετρικής για τον υπολογισμό της σπουδαιότητας ενός κόμβου αισθητήρα και η εφαρμογή της για τη δημιουργία πρωτοκόλλου συνεργατικού caching σε Ασύρματα Δίκτυα Αισθητήρων. Η νέα μετρική συγκρίθηκε με αντίστοιχες από την ερευνητική περιοχή των Κοινωνικών Δικτύων και αποδείχθηκε ότι συμβάλλει στη βελτίωση της απόδοσης των δικτύων. Τέλος μια τρίτη συνεισφορά είναι ότι πραγματεύεται για πρώτη φορά το ζήτημα της δημιουργίας εναέριων ευρετηρίων για μερικώς διατεταγμένα δεδομένα σε Ασύρματα Δίκτυα. Ο νέος κατάλογος αποδείχθηκε ότι αποτελεί μια γενίκευση δύο προηγούμενων υψηλής απόδοσης δομών καταλόγων. Ο προτεινόμενος κατάλογος είναι αποδοτικός ως προς τη μείωση της καταναλισκόμενης ενέργειας χωρίς να επιβαρύνει τη καθυστέρηση πρόσβασης.
Investigation of polymer nanostructures in multiconstituent hybrid systems
Authors: Παυλοπούλου Ελένη
Published: January 2014

Η δημιουργία νανοδομών έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας, μιάς και τέτοια νανοϋβριδικά υλικά είναι υποψήφια για χρήση σε πολλές καινοτόμες εφαρμογές. Η μελέτη και κατανόηση της συμπεριφοράς των νεών αυτών υλικών είναι πολύ σημαντική, αφού επιτρέπει τη βελτιστοποίηση των ιδιοτήτων τους. Πολλά υλικά συνδυάζονται και συστήματα πολλαπλών συστατικών δημιουργούνται με απώτερο σκοπό την κατανόηση και τον έλεγχο των χαρακτηριστικών τους. Για παράδειγμα, χαλαρά υλικά με συγκεκριμένες μηχανικές ιδιότητες, όπως είναι τα πολυμερή, αναμειγνύονται με κατάλληλα ανόργανα στοιχεία και τα μείγματά τους παρουσιάζουν καλές ηλεκτρονικές, οπτικές, μαγνητικές, κ.α. ιδιότητες. Σε κάθε περίπτωση τα επιμέρους συστατικά επιλέγονται έτσι ώστε τα παραγόμενα υβρίδια να συγκεντρώνουν τις επιθυμητές ιδιότητες, οι οποίες είναι συνήθως συνδυασμός των ιδιοτήτων των αρχικών υλικών. Στα πλαίσια της διατριβής αυτής, οι δομικές ιδιότητες τριών ειδών νανοϋβριδικών υλικών εξετάστηκαν με την τεχνική της σκέδασης ακτίνων Χ σε μικρές γωνίες: Α) Συσταδικά συμπολυμερή αναμείχθηκαν με ομοπολυμερές που είναι εκλεκτικός διαλύτης για τη μια συστάδα σε χαμηλές συγκεντρώσεις και μικκύλια με ακτίνα περίπου 10 nm σχηματίστηκαν μέσα στην πολυμερική μήτρα. Μελετήθηκαν τα χαρακτηριστικά τους σαν συνάρτηση της μακρομοριακής αρχιτεκτονικής και της σύστασης του συμπολυμερούς, της συγκέντωσης του συμπολυμερούς και της θερμοκρασίας, καθώς επίσης των χαρακτηριστικών της μήτρας. Β) Μεταλλικά νανοσωματίδια ενσωματώθηκαν σε πολυμερικές μήτρες ευαίσθητες στο pH του διαλύματος. Κατάλληλα επιλεγμένα μικκύλια και μικροπηκτώματα (microgels), με ακτίνες 15 nm και 110 nm αντίστοιχα, χρησιμοποιήθηκαν ως νανο-αντιδραστήρες για τη σύνθεση νανοσωματιδίων πλατίνας και τα νανοϋβρίδια χαρακτηρίστηκαν σε κάθε στάδιο της σύνθεσης, ενώ παράλληλα διάφορες συνθετικές μέθοδοι ακολουθήθηκαν. Γ) Τέλος παρασκευάστηκαν νανοσύνθετα υλικά πολυμερούς - φυλλόμορφων πυριτιδίων. Ο ανόργανος πηλός αναμείχθηκε με ημικρυσταλλικό πολυμερές που παρεμβάλλεται στις γαλλαρίες του φυλλόμορφου πηλού και iv μελετήθηκε η επίδραση της παρουσίας του πηλού στην κινητική της κρυστάλλωσης και τις τελικές ιδιότητες των νανοσύνθετων υλικών. Η μέλετη των παραπάνω συστημάτων πολλαπλών συστατικών ανέδειξε την ικανότητα των πολυμερών να σχηματίζουν ή να συμμετέχουν στη δημιουργία πολλών νανοδομών. Καθένα από τα παραγόμενα νανοϋβρίδια είναι ένα ελκυστικό σύστημα για τεχνολογικές εφαρμογές υψηλού ενδιαφέροντος, χάρη στην ικανότητα ελέγχου και τροποποίησης της δομής των τελικών προϊόντων.
Χρήση των ασαφών κανόνων στη διαχείριση υδατικών πόρων
Authors: Μπαλλάς Λεωνίδας
Published: January 2014

Στη συγκεκριμένη Διατριβή επιχειρείται η ποσοτική διαχείριση υδατικών πόρων της υπολεκάνης Βόλβης με χρήση των ασαφών συστημάτων κανόνων. Η θεωρία της ασαφούς λογικής αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο βρήκε εφαρμογή στο χώρο της Υδρολογίας και της διαχείρισης των υδατικών πόρων την τελευταία μόλις δεκαετία. Γίνεται αναλυτική περιγραφή του μαθηματικού υπόβαθρου της ασαφούς λογικής και των ασαφών συστημάτων κανόνων. Στη συνέχεια εξετάζεται η δυνατότητα των ασαφών συστημάτων κανόνων στην ανάκτηση βροχομετρικών και θερμοκρασιακών δεδομένων ενός μετεωρολογικού σταθμού μέσω μιας σειράς δοκιμαστικών εφαρμογών. Τα δεδομένα αυτά αποτελούν τη βάση για οποιαδήποτε μελέτη Υδρολογίας. Ο λόγος για τον οποίο έγιναν οι δοκιμαστικές εφαρμογές ήταν η γνώση εκ των προτέρων ότι ανάλογα προβλήματα αντιμετωπίζουν οι σταθμοί της περιοχής μελέτης. Με βάση την εμπειρία που αποκτήθηκε υπολογίζονται οι τιμές βροχόπτωσης και θερμοκρασίας για τα έτη 1980-2003 των σταθμών της περιοχής. Τέλος υπολογίζεται το υδατικό ισοζύγιο της υπολεκάνης Βόλβης για την περίοδο μελέτης και γίνεται η προσομοίωση της λίμνης με τα ασαφή συστήματα κανόνων και χρήση δύο ασαφών υποθέσεων
Κινητική διερεύνηση της ετερογενούς αλληλεπίδρασης πτητικών ενώσεων ατμοσφαιρικού ενδιαφέροντος με επιφάνειες (H2O, H2O/HNO3), στην περιοχή της ανώτερης τροπόσφαιρας / κατώτερης στρατόσφαιρας (UTLS)
Authors: Ρωμανιάς Μανώλης
Published: January 2014

Κατά την εκπόνηση της παρούσας διδακτορικής διατριβής διερευνήθηκε η Ετερογενής Αλληλεπίδρασης Πτητικών Οργανικών Οξέων με Επιφάνειες καθαρού (Η2Ο) και εμπλουτισμένου με νιτρικό οξύ (H2O/HNO3) Πάγου. Οι συγκεκριμένες διεργασίες κατέχουν κεντρικό ρόλο στη χημεία της Ανώτερης Τροπόσφαιρας/Χαμηλώτερης Στρατόσφαιρας (UTLS), ενώ συγχρόνως επιδρούν σημαντικά στην Ποιότητα της Ατμόσφαιρας και τις συντελούμενες Κλιματικές Μεταβολές. Για τη διεκπεραίωση της προτεινόμενης μελέτης, χρησιμοποιήθηκε η ευρείας μοριακής δέσμης τεχνική συνεχούς ροής του Αντιδραστήρα Πολύ Χαμηλής Πίεσης (Very Low Pressure Reactor, VLPR) εφοδιασμένη με κατάλληλα τροποποιημένο για τις ανάγκες των πειραμάτων, Knudsen αντιδραστήρα. Οι επιφάνειες των υποστρωμάτων πάγου σχηματίστηκαν κλιμακωτά με την εναπόθεση ατμών νερού σε κρυοστατούμενη μεταλλική επιφάνεια. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η ετερογενής αλληλεπίδραση του μεθανοϊκού (HC(O)OH), προπανοϊκού (CH3CH2C(O)OH) και βουτανοϊκού (CH3CH2CH2C(O)OH) οξέος με επιφάνειες καθαρού και εμπλουτισμένου με νιτρικό οξύ, διαφόρων κατά βάρος αναλογιών, πάγου. Τα πειράματα διεξήχθησαν σε θερμοκρασιακό εύρος υποστρώματος Τ: 209 - 196 Κ, ενώ οι συγκεντρώσεις των υπερκείμενων αερίων κυμάνθηκαν από 1x1010 έως 1x1012 molecule cm-3. Για τις συγκεκριμένες συνθήκες μετρήθηκαν οι συντελεστές αρχικής κατακράτησης των οξέων (γ) και η εξάρτηση τους από τη θερμοκρασία υποστρώματος, το ποσοστό επικάλυψης του υποστρώματος (θ), ο αριθμός διαθέσιμων θέσεων του υποστρώματος (Nmax) και η πιθανότητα πρόσδεσης των καρβοξυλικών οξέων στις διάφορες επιφάνειες πάγου (NS). Εν συνεχεία, προσδιορίστηκε η σχετική ισχύς της αλληλεπίδρασης των διαφόρων οξέων με τις διάφορες επιφάνειες πάγου (ΚLang), μέσω της προσαρμογής των πειραματικών δεδομένων με το θεωρητικό μοντέλο ισόθερμης Langmuir και η εξάρτησή της από τη θερμοκρασία (ΚLang(T)). Τα πειράματα που διεξήχθησαν με επιφάνειες καθαρού πάγου αποτύπωσαν, ποσοτικά, τη σχετική δραστικότητα των προς μελέτη καρβοξυλικών οξέων, ενώ συγχρόνως παρήγαγαν χρήσιμες πληροφορίες σχετικές με το μηχανισμό της ετερογενούς αλληλεπίδρασης. Τα αντίστοιχα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν σε επιφάνειες πάγου εμπλουτισμένες με HNO3 κατέδειξαν, αφενός τον κρίσιμο ρόλο του HNO3 στην προσαύξηση της απόδοσης αποθήκευσης απλών σωματιδιακών μορφών πάγου και τη μετατροπή τους σε ισχυρές δεξαμενές πτητικών οργανικών οξέων και αφετέρου τη γενικότερη και ενδεχομένως καθοριστική σημασία των ετερογενών διεργασιών στη χημεία της Ατμόσφαιρας. Τέλος, προσδιορίστηκε ο ατμοσφαιρικός χρόνος ζωής της ετερογενούς κατανάλωσης των καρβοξυλικών οξέων και το αντίστοιχο κλάσμα των μορίων που αλληλεπιδρούν, με τις επιφάνειες των συννέφων συναρτήσει της επιφανειακής του πυκνότητας (Surface Area Density cm2 cm-3). Με τον τρόπο αυτόν είναι εφικτή, ποσοτικά, η συνολική αποτίμηση της επίδρασης των καρβοξυλικών οξέων στην Ατμόσφαιρα
Προγραμματισμός των αρδεύσεων με εφαρμογή μαθηματικών μοντέλων και συστημάτων γεωγραφικών πληροφοριών
Authors: Γεωργούσης Χαράλαμπος
Published: January 2014

Irrigation can double or triple agricultural production. Irrigation provides the farmers security to face the highly uneven distribution of rainfall in amount, time and space. It also stabilizes the quantities and quality of agricultural products. Because of these advantages, irrigation water was treated irrationally without taking into account the high environmental cost of excess irrigation. In Greece irrigation consumes almost 85% of total available water resources of good quality. Rational irrigation scheduling can save large quantities of water. The sustainability of both surface and sub-surface water resources can be secured by the proper management of irrigation water. A software that provides to the irrigation network managers the ability to predict the crops’ irrigation needs is presented in this Thesis. Its core is the mathematical model SWBACROS which solves the well known Richards equation for the prediction of soil water distribution in the soil profile. Soil hydraulic parameters’ spatial variability are considered using the scaling theory. Finally the mathematical model is integrated in ESRI ArcMap 9.x using VB6 and VBA parts of code. This integration enables the analysis of soil hydraulic parameters data and also offers to the user the ability to monitor the changes of both soil water and irrigation needs through a user friendly environment. This software follows a three step procedure: first the irrigation network region is divided in a number of texture and crop homogeneous subregions. Afterwards the subregion’s mean hydraulic properties are calculated. Finally the mathematical model is executed for each subregion. The results show that this software can serve as an environmental tool that can assist irrigation network managers to (a) distribute the network’s water more efficiently and (b) provide clear irrigation advice to farmers on when and how much to irrigate.
Συμβολή στη μελέτη της σωματιδιακής ρύπανσης στην Ελλάδα
Authors: Μαρκάκης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Τα πεδία εκπομπών τα οποία υπάρχουν στη διεθνή βιβλιογραφία και έχουν αναπτυχθεί βασιζόμενα σε αναλυτικά δεδομένα δραστηριότητας, χρησιμοποιώντας τεχνικές GIS είναι σχετικά λίγες αναλογιζόμενοι τη σημασία που έχουν τα πεδία εκπομπών στα φωτοχημικά μοντέλα. Σε αυτή τη διατριβή παρουσιάζεται η ανάπτυξη του μοντέλο εκπομπών MOSESS. Το μοντέλο έχει αναπτυχθεί στη γλώσσα προγραμματισμού Mapbasic 9.5 και χρησιμοποιεί την πλατφόρμα GIS MapInfo 9.5 για τη εφαρμογή του. Η τελευταία μεθοδολογία του εγχειριδίου EMEP/CORINAIR έχει ενσωματωθεί στο μοντέλο με σκοπό τη δημιουργία πεδίων εκπομπών υψηλής χωρικής ανάλυσης/χρονικής ανάλυσης (μηνιαία, εβδομαδιαία, ωριαία) και χημικό διαχωρισμό (30 κατηγορίες ενώσεων για NMVOCs και 6 για τα σωματίδια) για CO, NOₓ, SOₓ, NMVOCs, NH₃, PM₁₀ και PM₂․₅ από όλες τις ανθρωπογενείς πηγές σύμφωνα με τις κατηγορίες SNAP. Το μοντέλο είναι δομημένο με τέτοιο τρόπο ώστε να διασφαλιστεί: 1) η εφαρμογή του μοντέλου θα είναι μια εύκολη υπόθεση δεδομένου της πιθανής μικρής εμπειρίας του χρήστη σε πλατφόρμες GIS. 2) Ο χρήστης να έχει πολλές επιλογές στη διάθεση του για τη δημιουργία εκπομπών για μια πηγή ακόμα και στην περίπτωση όπου οι πληροφορίες είναι ελάχιστες για την ποσοτικοποίηση της. Αυτό εξασφαλίζεται με τη χρησιμοποίηση μιας σειράς εξωτερικών βάσεων εκπομπών οι οποίες είναι ελεύθερες στο διαδίκτυο όπως του EMEP, EPER κ.α. 3) Ο χρήστης να έχει περισσότερες από μια μεθοδολογίες (κατηγορίες SATELITE) για την ποσοτικοποίηση των εκπομπών από μια πηγή. Οι κατηγορίες SATELITE ουσιαστικά εκφράζουν την ποιότητα της χρησιμοποιούμενης μεθοδολογίας. Στα πλαίσια της διατριβής το μοντέλο εφαρμόστηκε για τη δημιουργία 5 πεδίων εκπομπών (Ελλάδα, Αττική, Θεσσαλονίκη, Πτολεμαΐδα, Κωνσταντινούπολη) βασιζόμενα κυρίως σε δεδομένα και χάρτες υψηλής ποιότητας. Επιπλέον οι εκπομπές σωματιδίων από φυσικές πηγές παίζουν σημαντικό ρόλο στην ποιότητα του αέρα ειδικά σε περιοχές οι οποίες είναι κοντά στα μεγάλα ρεζερβουάρ σκόνης της Σαχάρας. Σε αυτή τη διατριβή αναπτύσσεται το μοντέλο εκπομπών (NEMO-PM) το οποίο έχει ενσωματωθεί στο επιχειρησιακό σύστημα πρόγνωσης MM5/CAMₓ το οποίο έχει αναπτυχθεί στο εργαστήριο της ατμόσφαιρας του ΑΠΘ. Εκπομπές σκόνης, θαλάσσιων και βιολογικών σωματιδίων υπολογίζονται σύμφωνα με διεθνής μεθοδολογίες. Πιο συγκεκριμένα η μεθοδολογία του NATAIR έχει χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό των εκπομπών σκόνης και των βιολογικών σωματιδίων επιστρατεύοντας χάρτες υψηλής ανάλυσης (χρήσεις γης της USGS και χάρτες μεγέθους κόκκου εδάφους). Οι εκπομπές θαλάσσιων σωματιδίων υπολογίζονται με βάση τις αρχικές παραμετροποιήσεις του Monahan et al., 1986 και Martensson et al., 2003 σύμφωνα με τροποποιήσεις του Mikhail Sofiev από το FMI. Στα πλαίσια της διατριβής το μοντέλο εφαρμόστηκε στον Ευρωπαϊκό χώρο για τη δημιουργία ενός πεδίου εκπομπών σωματιδίων από φυσικές πηγές με ανάλυση 30 χλμ.
Μέθοδοι μηχανικής μάθησης για αυτόματη ταξινόμηση κειμένων
Authors: Κατάκης Ιωάννης
Published: January 2014

Οι εφαρμογές μεθόδων μηχανικής μάθησης σε δεδομένα κειμένου παρουσιάζουν ι- διαίτερο ερευνητικό και εμπορικό ενδιαφέρον εξαιτίας της μεγάλης διαθεσιμότητας πληροφορίας σε μορφή κειμένου. Με τη χρήση της μηχανικής μάθησης είναι εφικτή η ανάλυση μεγάλου αριθμού κειμένων και η αυτόματη διαχείρισή τους. Σημαντικό ενδιαφέρον συγκεντρώνει η διεργασία της ταξινόμησης κειμένων την οποία πραγμα- τεύεται και η παρούσα διατριβή. Συγκεκριμένα, αντιμετωπίζονται τρία σημαντικά προ- ?λήματα της ταξινόμησης κειμένων : α) η ταξινόμηση ?οών κειμένων, ?) η ταξινόμηση κειμένων πολλαπλών ετικετών και γ) η ταξινόμηση κειμένων του παγκόσμιου ιστού. Αρχικά, η διατριβή επικεντρώνεται σε ένα πρόβλημα της ταξινόμησης ?οών κειμέ- νων, την εννοιολογική απόκλιση, και ειδικότερα στην εμφάνιση νέων χαρακτηριστικών με το πέρασμα του χρόνου. Παρουσιάζεται ένα πλαίσιο μάθησης το οποίο συνδυάζει μία επαυξητική μέθοδο επιλογής χαρακτηριστικών με έναν ταξινομητή που μπορεί να λειτουργήσει σε δυναμικούς χώρους χαρακτηριστικών με στόχο την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος. Το προτεινόμενο πλαίσιο εφαρμόζεται σε ένα προσαρμοστικό σύστημα ανάγνωσης ειδήσεων. Επίσης, προτείνεται μία μέθοδος ομάδας ταξινομητών κατά την οποία χρησιμο- ποιείται ένα νέο μοντέλο αναπαράστασης κατάλληλο για προβλήματα ταξινόμησης ?ο- ών δεδομένων που εμπεριέχουν επανεμφανιζόμενες έννοιες. Συγκεκριμένα, η ?οή διαχωρίζεται σε δέσμες δεδομένων οι οποίες μετασχηματίζονται σε διανύσματα που περιγράφουν τις έννοιες που εμπεριέχονται σε αυτά. Στην προκύπτουσα ?οή των διανυσμάτων αυτών εφαρμόζεται ένας αλγόριθμος ομαδοποίησης ?οών με στόχο την οργάνωσή τους σε ομάδες όπου επικρατούν οι ίδιες ή παρόμοιες έννοιες. Απώτερος σκοπός είναι η διατήρηση ενός ταξινομητή για κάθε έννοια της ?οής. Επιπλέον, προτείνονται δύο μέθοδοι για το πρόβλημα της ταξινόμησης πολλαπλών ετικετών με ιδιαίτερη έμφαση σε προβλήματα με μεγάλο αριθμό ετικετών. Η πρώτη, αντιμετωπίζει το πρόβλημα οργανώνοντας τις ετικέτες σε μία ιεραρχία με κύριο πλεονέ- κτημα τους μικρούς χρόνους ταξινόμησης αλλά και την ποιότητα πρόβλεψης. Για την οργάνωση των ετικετών στην ιεραρχία προτάθηκε ένας νέος αλγόριθμος ισορροπημέ- νης ομαδοποίησης. Στη δεύτερη μέθοδο, διασπάται τυχαία το αρχικό σύνολο ετικετών σε υποσύνολα. Σε κάθε ένα από αυτά εφαρμόζεται ένας ξεχωριστός ταξινομητής πολ- λαπλών ετικετών. Τέλος, παρουσιάζονται δύο μέθοδοι ταξινόμησης κειμένων στον παγκόσμιο ιστό. Η πρώτη χρησιμοποιεί έναν ταξινομητή πολλαπλών ετικετών για τη σύσταση λέξεων επισήμανσης σε σύστημα διαμοιρασμού ?ιβλιογραφικών αναφορών και σελιδοδεικτών ιστού. Η δεύτερη αφορά στην αυτόματη ταξινόμηση σημασιολογικών υπηρεσιών ιστού. Προτείνονται μέθοδοι για την αναπαράσταση των περιγραφών των υπηρεσιών ως δια- νύσματα χαρακτηριστικών στα οποία εφαρμόζονται αλγόριθμοι μηχανικής μάθησης. Παρουσιάζονται επίσης δύο μέθοδοι συνδυασμού αυτών των αναπαραστάσεων.
Αναλύσεις υβριδισμού νουκλεϊκών οξέων με νανοσωματίδια
Authors: Λίτος Ιωάννης
Published: January 2014

Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής περιγράφεται η αξιοποίηση των ταινιών ξηρών αντιδραστηρίων στην ανάλυση των νουκλεϊκών οξέων, οι οποίες συνδυάζουν την ειδική υβριδοποίηση συμπληρωματικών ολιγονουκλεοτιδίων με την οπτική ανίχνευση με νανοσφαιρίδια χρυσού. Οι ταινίες ξηρών αντιδραστηρίων είναι κατάλληλες για «point-of-care» εφαρμογές, για την ανίχνευση προϊόντων ενίσχυσης νουκλεϊκών οξέων, καθώς και την ανίχνευση πολυμορφισμών/μεταλλάξεων των γονιδίων. Το θεωρητικό μέρος της διατριβής αποτελειται από 4 κεφάλαια. Στο κεφάλαιο 1 περιγράφονται οι μοναδικές ιδιότητες των νανοσωματιδίων και ιδιαίτερα των νανοσφαιριδίων χρυσού. Τα νανοσφαιρίδια χρυσού παρουσιάζουν έντονο κόκκινο χρώμα που οφείλεται στο συντονισμό των επιφανειακών πλασμονίων, στα 520 nm. Με σύζευξη των νανοσφαιριδίων με βιομόρια είναι δυνατή η αξιοποίησή τους στην ανάλυση νουκλεϊκών οξέων. Στο κεφάλαιο περιγράφονται επίσης ορισμένες εφαρμογές τους. Το κεφάλαιο 2 αναφέρεται στις ταινίες ξηρών αντιδραστηρίων με τη χρήση έγχρωμων νανο/μικροσφαιριδίων και οι εφαρμογές τους στην ανάλυση των νουκλεϊκών οξέων. Το κεφάλαιο 3 αναφέρεται στη φαρμακογενετική και τη φαρμακογενωμική, αντικείμενο των οποίων είναι η συσχέτιση των πολυμορφισμών που παρουσιάζονται σε γονίδια που συμμετέχουν στο μεταβολισμό φαρμάκων, με την απόκριση του οργανισμού στα φάρμακα. Στο κεφάλαιο 4 περιγράφονται τα γονίδια-στόχοι, ο ρόλος και η σημασία τους. Το πειραματικό μέρος του διδακτορικού αποτελείται από 5 κεφάλαια. Στο κεφάλαιο 5 περιγράφεται η οργανολογία, τα αντιδραστήρια και οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν στο πειραματικό μέρος. Στο κεφάλαιο 6 περιγράφεται η ανάπτυξη ταχείας μεθόδου προσδιορισμού πολυμορφισμών σε γονίδια που επιδρούν στο μεταβολισμό φαρμάκων. Η μέθοδος βασίζεται στην ανίχνευση των προϊόντων της γονοτυπικής αντίδρασης PEXT με ταινία ξηρών αντιδραστηρίων. Η προτεινόμενη μέθοδος περιλαμβάνει εκθετική ενίσχυση με PCR, της περιοχής του γονιδίου που περιέχει το σημειακό πολυμορφισμό, δύο αντιδράσεις PEXT χρησιμοποιώντας αλληλο-ειδικούς εκκινητές, και δοκιμασία με ταινία ξηρών αντιδραστηρίων μιας ζώνης δοκιμασίας. Η ταινία ξηρών αντιδραστηρίων χρησιμοποιήθηκε για την ανίχνευση βασικών πολυμορφισμών στα γονίδια CYP2D6, CYP2C19 και TPMT και συνολικά πραγματοποιήθηκαν 76 γονοτυπικοί προσδιορισμοί. Τα αποτελέσματα ήταν σε πλήρη συμφωνία με αυτά που προέκυψαν έπειτα από αλληλούχιση DNA. Στο κεφάλαιο 7 περιγράφεται η αξιοποίηση έγχρωμων μικροσφαιριδίων πολυστυρενίου ως ιχνηθετών σε ταινίες ξηρών αντιδραστηρίων. Τα σφαιρίδια πολυστυρενίου διατίθενται στο εμπόριο τροποποιημένα με ποικιλία χαρακτηριστικών ομάδων και η σύζευξη τους με ειδικά ολιγονουκλεοτίδια πραγματοποιείται ομοιοπολικά με τη βοήθεια ειδικών αντιδραστηρίων και κατάλληλα τροποποιημένων ολιγονουκλεοτιδίων. ...............................
Μη γραμμικός στατικός υπολογισμός καλωδιωτής γέφυρας με τη βοήθεια δικτυωτού προσομοιώματος
Authors: Αρέθας Ιωάννης
Published: January 2014

Ένα στοιχείο δοκού προσομοιώνεται με ένα επίπεδο δικτύωμα, που εμφανίζει την ίδια δυσκαμψία και δυστένεια. Χρησιμοποιείται ένα σύντομο πρόγραμμα ΗΥ για τη μη γραμμική στατική ανάλυση ενός επίπεδου δικτυωτού προσομοιώματος ενός φορέα από δοκούς με βαθμιαία φόρτιση. Οι γεωμετρικές μη γραμμικότητες, λόγω των μεγάλων μετακινήσεων που αλληλεπιδρούν με τις μεγάλες αξονικές δυνάμεις, λαμβάνονται υπόψη με την κατάστρωση των εξισώσεων ισορροπίας ως προς το παραμορφωμένο δικτύωμα. Το προτεινόμενο δικτυωτό προσομοίωμα και το πρόγραμμα ΗΥ χρησιμοποιούνται αρχικά για να προβλέψουν τις παραμορφώσεις και τις αντιδράσεις απλών δοκών. Κατόπιν, εφαρμόζονται σε μια τυπική καλωδιωτή γέφυρα μεσαίου μεγέθους με κατάστρωμα διατομής πλάκας. Χρησιμοποιείται ένα μοντέλο πολλών καλωδίων, όπου κάθε καλώδιο του μοντέλου αντιπροσωπεύει ένα μεμονωμένο καλώδιο της πραγματικής γέφυρας. Αυτό το λεπτομερές μοντέλο μπορεί με ακρίβεια να περιγράψει τις μικρές ροπές κάμψης και παραμορφώσεις του καταστρώματος, οι οποίες επιτρέπουν τη χρήση μίας διατομής λεπτής πλάκας. Τα αποτελέσματα της στατικής ανάλυσης της γέφυρας με τη βοήθεια του προτεινόμενου δικτυωτού προσομοιώματος και του προγράμματος ΗΥ συγκρίνονται α)με τα αντίστοιχα δημοσιευμένα αποτελέσματα για την ίδια γέφυρα που δίνονται από τους. Walther et al (1999), όσον αφορά τις αξονικές δυνάμεις και τις ροπές κάμψης στον πυλώνα και το κατάστρωμα, καθώς επίσης και τις βυθίσεις του καταστρώματος, για διάφορους συνδυασμούς κινητών φορτίων, και β) με τα αντίστοιχα αποτελέσματα της επίλυσης της ίδιας γέφυρας με το πρόγραμμα ANSYS V11 για την φόρτιση (ΠΦ 1010) όσον αφορά το διάγραμμα ελευθέρου σώματος, τις αξονικές δυνάμεις των καλωδίων, την ελαστική γραμμή, τις ροπές κάμψης καθ’ ύψος του πυλώνα, τις ροπές κάμψης κατά μήκος του καταστρώματος και βρίσκονται σε ικανοποιητική προσέγγιση με αυτά. Έτσι, το προτεινόμενο δικτυωτό προσομοίωμα και το πρόγραμμα ΗΥ αποδεικνύονται αξιόπιστα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον προκαταρκτικό σχεδιασμό των καλωδιωτών γεφυρών.
Συμβολή στην μελέτη της μεταβολής της ηλεκτρομυογραφικής δραστηριότητας του μασητήρα και της πρόσθιας μοίρας του κροταφίτη μυ σε άτομα με οπίσθιες νωδότητες και διαφορετικό τύπο σύγκλεισης, πριν και μετά την ακίνητη προσθετική αποκατάσταση
Authors: Ξιμίνης Ευάγγελος
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη της μεταβολής της ηλεκτρομυογραφικής δραστηριότητας των μασητήριων μυών, που επέρχεται με την αποκατάσταση οπισθίων ετερόπλευρων νωδοτήτων με ακίνητες μεταλλοκεραμικές γέφυρες, σε ασθενείς με διαφορετικούς συγκλεισιακούς τύπους (διαχωρίζουσα & ομαδικών επαφών). Επίσης, αντικείμενο της μελέτης ήταν και η συσχέτιση του επιπέδου της μεταβαλλόμενης ηλεκτρομυογραφικής δράσης με την ανάλογη δραστηριότητα των ενοδόντων ατόμων με πλήρη οδοντικό φραγμό. Οι ακίνητες προσθετικές αποκαταστάσεις κατασκευάστηκαν σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Εργαστηρίου Ακίνητης Προσθετικής & Προσθετικής Εμφυτευματολογίας του Α.Π.Θ.. Οι δυο ομάδες στις οποίες τοποθετήθηκαν ακίνητες γέφυρες, αλλά και η ομάδα των υγιών ατόμων (ομάδα ελέγχου) ήταν ισοδύναμα μικτά δείγματα (5 ♂ - 5 ♀ το καθένα) με μέσο όρο ηλικίας 55,1 ετών (+/- 1,5). Εργαλείο εκτίμησης της λειτουργικής κατάστασης των μασητήριων μυών (μασητήρα & πρόσθιας μοίρας του κροταφίτη) αποτέλεσε η επιφανειακή ηλεκτρομυογραφία. Η ανίχνευση και καταγραφή των ηλεκτρικών δυναμικών ενέργειας των μασητήριων μυών κατά την ισομετρική σύσπασή τους έγινε σε τρεις χρόνους: • πριν την κατασκευή της προσθετικής αποκατάστασης, • κατά την μόνιμη προσκόλληση αυτής και • μετά την πάροδο οκτώ εβδομάδων από την ενδοστοματική παρουσία της αποκατάστασης. Τα αποτελέσματα του πειράματος υποβλήθηκαν σε διαδικασίες Ανάλυσης ∆ιακύμανσης (Analysis of Variance - ANOVA) μέσα στο μεθοδολογικό πλαίσιο των Γενικών Γραμμικών Μοντέλων με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις (General Linear Models with Repeated Measures). Για τις πολλαπλές συγκρίσεις μέσων όρων χρησιμοποιήθηκε ο έλεγχος Bonferroni. Οι στατιστικές αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν με το στατιστικό πακέτο SPSS ver. 11.5. Με την τοποθέτηση της ακίνητης προσθετικής αποκατάστασης δημιουργήθηκε ένα νέο νευρομυϊκό πρότυπο στους ασθενείς και των δυο ομάδων με διαφορετικό συγκλεισιακό τύπο, οδηγώντας σε αύξηση της μυϊκής δραστηριότητας των μασητήριων μυών και των δυο αντιθέτων πλευρών σε επίπεδο ανάλογο εκείνου των υγιών ατόμων. Η λειτουργική μορφολογία των προσθετικών κατασκευών μέσα στους αρμονικά συντεταγμένους οδοντικούς φραγμούς φαίνεται ότι επανέφερε μια εύρυθμη και φυσιολογικά αποδεκτή λειτουργική δραστηριότητα του στοματογναθικού συστήματος.
Ταυτοποίηση πολυμορφισμών των υποδοχέων της λιπονεκτίνης και συσχέτιση με την παρουσία στεφανιαίας νόσου και ινσουλινοαντοχής
Authors: Χαλβατσιώτης Ιωσήφ
Published: January 2014

Η λιπονεκτίνη ή αλλιώς αντιπονεκτίνη είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται απο τον λιπώδη ιστό. Μέχρι σήμερα έχουν εντοπιστεί δύο υποδοχείς για την λιπονεκτίνη. Τα δύο γονίδια που κωδικοποιούν την έκφραση των υποδοχέων ονομάστηκαν ADIPOR1 και ADIPOR2. ΣΤΟΧΟΣ Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση συσχέτισης οκτώ πολυμορφισμών του γονιδίου που κωδικοποιεί την έκφραση του υποδοχέα της λιπονεκτίνης ADIPOR2 και ενός πολυμορφισμού του γονιδίου που κωδικοποιεί την έκφραση του υποδοχέα της λιπονεκτίνης ADIPOR1 με την παρουσία Στεφανιαίας Νόσου και ινσουλινοαντοχής. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ Η μελέτη έγινε σε 70 εθελοντές, άνδρες και γυναίκες ηλικίας 45-70 ετών. Η πρώτη ομάδα (ομάδα Α) περιλάμβανε 42 ασθενείς με βεβαιωμένη Στεφανιαία Νόσο, ενώ η δεύτερη ομάδα (ομάδα Β) περιλάμβανε 28 άτομα χωρίς Στεφανιαία Νόσο. Xωρίσαμε τα άτομα των δύο ομάδων σε υποομάδες ανάλογα με την κατάσταση ανοχής τους στη γλυκόζη. Οι εθελοντές υποβλήθηκαν σε στεφανιογραφία, σε δοκιμασία κόπωσης και σε από του στόματος δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη. Ως δείκτης αθηρωμάτωσης υπολογίστηκε το ΙΜΤ και ως δείκτης ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας το FMD. Υπολογίστηκαν ο δείκτης ινσουλινοευαισθησίας Matsuda καθώς και ο δείκτης ινσουλινοαντίστασης HOMA. Για τη γονοτυπική ανάλυση των πολυμορφισμών χρησιμοποιήσαμε δύο τεχνικές, την τεχνική της αντίδρασης πολυμεράσης (PCR) με χρήση φθοριζόντων ιχνηλατών και την τεχνική πολλαπλής ανίχνευσης αλληλίων με επέκταση εκκινητών (ASPE) ειδικών για τα αλλήλια. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS for Windows. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Παρατηρήσαμε ότι ο πολυμορφισμός rs767870 G/A του γονιδίου ADIPOR2 παρουσίασε στατιστικά σημαντική διαφορά στη κατανομή των αλληλίων μεταξύ των δύο ομάδων (p=0.013). Επιπλέον, για όλα τα άτομα της μελέτης, οι ετεροζυγώτες ΑG έχουν στατιστικά σημαντικά μικρότερη τιμή του FMD απο τους ομοζυγώτες ΑΑ (p=0.046). Επειδή κατά τα ευρήματα της μελέτης ο πολυμορφισμός rs767870 G/A συνδέεται με την παρουσία Στεφανιαίας Νόσου, πιθανό να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως γενετικός δείκτης για έγκαιρη διάγνωση ατόμων με προδιάθεση να αναπτύξουν στεφανιαία νόσο
Διερεύνηση της συμπεριφοράς ορθογωνικών τοιχοπληρωμένων πλαισίων ωπλισμένου σκυροδέματος με ανοίγματα υπό μεγάλου εύρους οριζόντιες κυκλικές μετατοπίσεις
Authors: Κακαλέτσης Δημήτριος
Published: January 2014

Διερευνήθηκε η επιρροή των τοιχοποιιών πλήρωσης με ανοίγματα στη σεισμική συμπεριφορά πλαισίων ωπλισμένου σκυροδέματος που σχεδιάσθηκαν σύμφωνα με τις τρέχουσες διατάξεις των κανονισμών. Με βάση την παρατηρηθείσα συμπεριφορά, προτάθηκε μία μέθοδος πλαστικής ανάλυσης για την αποτίμηση της συνολικής πλευρικής αντίστασης των τοιχοπληρωμένων πλαισίων καθώς και ένα συνεχές προσομοίωμα δύναμης - παραμόρφωσης για τη τοιχοποιία πλήρωσης με ανοίγματα. Ελέγχθηκαν δεκαπέντε μονώροφα ενός φατνώματος δοκίμια πλαισίων κλίμακας 1:3 κάτω από κυκλική ψευδο-στατική οριζόντια φόρτιση μέχρι στάθμη πλευρικής απόκλισης 40‰. Οι παράμετροι που διερευνήθηκαν ήταν η μορφή, το μέγεθος, η θέση του ανοίγματος και η αντοχή του τοίχου. Ο υπολογισμός της πλευρικής αντίστασης λαμβάνει υπόψη τους διάφορους τύπους μηχανισμών αλληλεπίδρασης πλαισίου - πλήρωσης που προέκυψαν από τις πειραματικές παρατηρήσεις. Ο νόμος της πειραματικής συμπεριφοράς των πληρώσεων αποκτάται με αφαίρεση του φορτίου του γυμνού πλαισίου για μια δεδομένη απόκλιση από την απόκριση του κάθε τοιχοπληρωμένου πλαισίου. Η επιρροή των ανοιγμάτων μείωσε σημαντικά τη σεισμική ικανότητα των τοιχοπληρωμένων πλαισίων. Η τοποθέτηση του ανοίγματος κοντά στο άκρο και η χρησιμοποίηση πλήρωσης βελτιωμένης θλιπτικής αντοχής έδωσαν μία βελτίωση στη σεισμική ικανότητα. Η μέθοδος πλαστικής ανάλυσης για τον υπολογισμό της αντίστασης των πλαισίων και το συνεχές προσομοίωμα δύναμης - παραμόρφωσης για τη τοιχοποιία πλήρωσης με ανοίγματα ως διαγώνιας αντηρίδας που προτάθηκαν μπορούν να συλλάβουν σωστά τον πραγματικό μηχανισμό αστοχίας και την επιρροή των παραμέτρων των δοκιμίων.
Επίπεδα λιποπρωτεΐνης (a) σε παιδιά πριν και μετά τη λήψη αντιβιοτικών φαρμάκων
Authors: Γαβρίλη Σταυρούλα
Published: January 2014

Τα αυξημένα επίπεδα της λιποπρωτεΐνης (a), Lp(a), στενά συσχετίζονται με την εμφάνιση θρομβοτικών βλαβών. Σκοπός της εργασίας ήταν η μέτρηση των επιπέδων της Lp(a) πριν και μετά την χορήγηση συγκεκριμένων αντιβιοτικών. Ασθενείς - Μέθοδοι: Ένεκα της πολυμορφίας των τιμών της Lp(a) προηγήθηκε η ανάλυση των τιμών της σε ένα μεγάλο αριθμό (n=3298) ελληνοπαίδων, των οποίων τα επίπεδα της Lp(a) χρησίμευσαν ως μάρτυρες. Μελετήθηκαν συνολικά 110 παιδιά ηλικίας 6-14 ετών, μέσης ηλικίας 10±4 χρόνια, τα οποία επισκέφθηκαν τα εξωτερικά ιατρεία παιδιατρικού Νοσοκομείου Αθηνών για διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση οξέως εμπύρετου νοσήματος. Οι μικροί ασθενείς χωρίστηκαν σε 5 περίπου ισάριθμες ομάδες ανάλογα με το είδος του αντιβιοτικού που εκρίθη απαραίτητο για την θεραπευτική τους αντιμετώπιση. Ο γενικός εργαστηριακός έλεγχος που περιελάμβανε γενική αίματος, ηπατικό έλεγχο κτλ. όπως επίσης την μέτρηση των επίπεδων Lp(a) εγένετο πριν και μετά 10 ήμερη χορήγηση ενός συγκεκριμένου αντιβιοτικού ως εξής: - Ομάδα Α (n=24) χορήγηση αμοξικιλλίνης κλαβουλανικού οξέος σε δόση 40mg/kg BΣ/24h - Ομάδα Β (n=25) χορήγηση κεφακλόρης σε δόση: 40mg/kg BΣ/24h - Ομάδα Γ (n=22) χορήγηση λορακαρμπέφης σε δόση: 30mg/kg BΣ/24h - Ομάδα Δ (n=19) χορήγηση τριμεθοπρίμης/σουλφαμεθοξαζόλης σε δόση: 6 mg/kgBΣ/24h και - Ομάδα Ε (n=20) χορήγηση κλαριθρομυκίνης σε δόση: 15 mg/kg BΣ/24h Ο γενικός έλεγχος έγινε με μεθόδους ρουτίνας και τα επίπεδα της Lp(a) με ανοσοενζυμική μέθοδο. Αποτελέσματα: Σημαντική αύξηση των επιπέδων της Lp(a) παρατηρήθηκε μετά την χορήγηση των αντιβιοτικών. Ομάδα Α: Lp(a) προ 105.5±15 vs 174±10 (p<0.001) Ομάδα Γ: Lp(a) προ 102±10 vs 143±12 (p<0.01) Ομάδα Δ: Lp(a) προ 105±12 vs 823±20 (p<0.00001) Ομάδα Ε: Lp(a) προ 36±12 vs 83±10 (p<0.01) Αντίθετα μείωση παρατηρήθηκε στα επίπεδα της Lp(a) στην ομάδα Β προ 135±10 vs 117±12 mg/L (p<0.05) μετά την χορήγηση κεφακλόρης. Συμπεράσματα: Η χορήγηση των προαναφερόμενων αντιβιοτικών σε θεραπευτικές δόσεις προκαλεί αύξηση των επίπεδων της Lp(a) έστω και μετά 10ημερη χορήγηση πλην της κεφακλόρης η χορήγηση της οποίας μειώνει αρκετά τα επίπεδα της Lp(a). Η χορήγηση, λοιπόν, των ανωτέρω αντιβιοτικών και κυρίως η μακροχρόνια χρήση τους (π.χ. χημειοπροφύλαξη) θα πρέπει να γίνεται με προσοχή και με την σύγχρονη μέτρηση της Lp(a). Θα πρέπει να εξετασθεί, όμως, εάν η χορήγηση της κεφακλόρης θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως παράγων που μειώνει τα επίπεδα της Lp(a) σε άτομα που πάσχουν από θρομβώσεις και συγχρόνως τα επίπεδα της είναι υψηλά.
Η συσχέτιση του καπνίσματος και της καρκινογένεσης των ανώτερων αναπνευστικών οδών. Ο ρόλος της κυκλοξυγενάσης-2 (COX-2)
Authors: Μωραΐτης Δημήτριος
Published: January 2014

Η κυκλοξυγενάση-2 (COX-2) είναι ένας πολλά υποσχόμενος φαρμακολογικός στόχος για την πρόληψη των κακοηθειών του ανώτερου αναπνευστικού. Σε αυτή τη μελέτη διερευνήσαμε τις επιδράσεις του καπνού του τσιγάρου στην έκφραση της COX-2 στον στοματικό βλεννογόνο. Μία κατά περίπου τέσσερις φορές αύξηση του mRNA της COX-2 παρατηρήθηκε στον στοματικό βλεννογόνο ενεργητικών καπνιστών έναντι ατόμων που δεν έχουν καπνίσει ποτέ. Συνεπώς, διεξήχθη μία σειρά μελετών in vitrο για να διευκρινιστεί ο μηχανισμός μέσω του οποίου ο καπνός του τσιγάρου επάγει την αύξηση της COX-2. Η κατεργασία μίας μη ογκογόνου επιθηλιακής σειράς στοματικών κυττάρων (MSK-Leuk1) με αλατούχο εκχύλισμα καπνού τσιγάρου (TS) διέγειρε τη μεταγραφή της COX-2, με αποτέλεσμα την αύξηση του mRNA της COX-2, της πρωτεΐνης COX-2 και της σύνθεσης της προσταγλανδίνης E2 (PGE2). Η έκθεση των κυττάρων στον καπνό του τσιγάρου προκάλεσε μία αύξηση της δραστηριότητας της τυροσινικής κινάσης του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR). Τόσο ένας αναστολέας της δραστηριότητας της τυρoσινικής κινάσης του EGFR όσο και ένα εξουδετερωτικό αντι-EGFR αντίσωμα ανέστειλαν τη μεσολαβούμενη από τον καπνό του τσιγάρου επαγωγή της COX-2. Για τον καθορισμό του μηχανισμού μέσω του οποίου ο καπνός του τσιγάρου ενεργοποίησε τον EGFR, μετρήθηκαν η απελευθέρωση της αμφιρεγουλίνης (AR) και ο μετατρεπτικός αυξητικός παράγοντας TGF-α, δύο συνδέτες του EGFR. Η έκθεση στον καπνό του τσιγάρου προκάλεσε μία ταχεία αύξηση της απελευθέρωσης και των δύο συνδετών. Επίσης ο καπνός του τσιγάρου προκάλεσε την έκφραση του mRNA της AR και του TGF-α. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ανιχνεύθηκε επίσης αυξημένη έκφραση και των δύο συνδετών στον στοματικό βλεννογόνο ενεργητικών καπνιστών. Εάν ληφθούν υπ’ όψιν όλα τα παραπάνω, αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η ενεργοποίηση της σηματοδότησης του EGFR συμβάλλει στην αύξηση των επιπέδων της COX-2 που ανευρίσκεται στον στοματικό βλεννογόνο των καπνιστών. Επί πλέον αυτά τα ευρήματα ενισχύουν το σκεπτικό για τον προσδιορισμό του κατά πόσον οι αναστολείς της COX-2 ή της δραστηριότητας της τυροσινικής κινάσης του EGFR μπορούν να ελαττώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης κακοηθειών του αναπνευστικού που σχετίζονται με το κάπνισμα.
Η πρόβλεψη του μετεγχειρητικού σπιρογραφήματος μετά πνευμονεκτομή
Authors: Μπαλταγιάννης Νικόλαος
Published: January 2014

Εισαγωγή:. Πολλοί ασθενείς με βρογχογενές καρκίνωμα του πνεύμονος πάσχουνταυτόχρονα απο αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Πρόσφατα έχει παρατηρηθεί μια αύξηση τουαριθμού των περιστατικών οι οποίοι έχουν ένδειξη εκτομής του πνεύμονος λόγωπρωτοπαθούς καρκινώματος κυρίως μεταξύ ηλικιωμένων ασθενών και ασθενών με μειωμένηαναπνευστική λειτουργία. Σε αυτούς τους ασθενείς η προεγχειρητική πρόβλεψη τηςκατάστασης της αναπνευστικής λειτουργίας μετά την εγχείρηση του πνεύμονος προβάλλειεπιτακτική.Σκοπός: Στόχος της μελέτης μας είναι να προσδιορίσει το αποτέλεσμα της εκτομής τουπνευμονικού παρεγχύματος στο μετεγχειρητικό σπιρογράφημα.Υλικό-Μέθοδος: Εκατόν δώδεκα ασθενείς ( 72 λοβεκτομές και 40 πνευμονεκτομές)υποβλήθηκαν σε σπιρομετρικό έλεγχο προεγχειρητικά και 3 και 6 μήνες μετά την επέμβαση.Για την εκτέλεση της δοκιμασίας χρησιμοποιήθηκε το σπιρόμετρο Cosmea pony τηςεταιρείας Cosmea Sri, Roma Italy. Απο όλες τις παραμέτρους που καταγράφονταν για τηνεκτίμηση της δυνατότητας του ασθενούς να χειρουργηθεί αλλά και για τις υπόλοιπεςσυγκρίσεις χρησιμοποιήθηκαν η FVC και η FEV1. Η προβλεπόμενη μετεγχειρητική FVC καιη FEV1 υπολογίσθηκαν με την ακόλουθη εξίσωση των Juhl και Frost: Η προβλεπόμενημετεγχειρητική FEV1 (or FVC) = προεγχειρητική FEV1 (or FVC) Χ [ 1-(SX0,0526)], όπου S= Ο αριθμός των τμημάτων που εκτέμνονται.Στατιστική Ανάλυση: Η στατιστική ανάλυση έγινε με την χρήση του προγράμματος Statisticafor Windows '98 edition, StatSoft, lnc.2300 East 14th street Tulsa OK 74104 USA.Αποτελέσματα: Σε σχέση με τις προεγχειρητικές τιμές το ποσοστό της απώλειας τηςαναπνευστικής λειτουργίας 6 μήνες μετά την επέμβαση για τους ασθενείς που υποβλήθηκανσε λοβεκτομή είναι 7,34% για την FVC και 7,72% για την FEV1 και για τους ασθενείς πουυποβλήθηκαν σε πνευμονεκτομή είναι 34,89% για την FVC και 32,53% για την FEV1. Ηγραμμική ανάλυση παλινδρόμησης ανέδειξε απο την συσχέτιση μεταξύ προβλεπόμενης καιμετρηθείσας -πραγματικής FEV1 δύο εξισώσεις μία για επεμβάσεις λοβεκτομής και μία γιαεγχειρήσεις πνευμονεκτομής. Η πρώτη για λοβεκτομή έχει ως εξής:FEV1 ΜΕΤΕΓΧ. = 0,00211+0,896660 Χ FEV1 ΠΡΟΕΓΧ.Η δεύτερη για πνευμονεκτομή εκφράζεται ως εξής:FEV1 ΜΕΤΕΓΧ.= 0,145+0,65318 Χ FEV1 ΠΡΟΕΓΧ.Αυτές οι εξισώσεις προβλέπουν με μεγαλύτερη ακρίβεια την μετεγχειρητική αναπνευστικήλειτουργία των ασθενών που υποβλήθηκαν σε εκτομή του πνεύμονος λόγω καρκίνου.Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα αυτά αποδεικνύουν ότι υπάρχουν διαφορές μεταξύ τωνασθενών που υποβάλλονται σε λοβεκτομή ή πνευμονεκτομή για καρκίνο του πνεύμονος σεσχέση με τον περιορισμό της πνευμονικής λειτουργίας και το μέγεθος της αποκατάστασης μετην πάροδο του χρόνου.Οι εξισώσεις μας αποτελούν μια αξιόπιστη μέθοδο πρόβλεψης της μετεγχειρητικήςαναπνευστικής λειτουργίας αυτών των ασθενών.
Μακρομοριακή αρχιτεκτονική με βάση τους πολυ(ισοκυανικούς εστέρες)
Authors: Ζορμπά Γεωργία
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία έγινε η σύνθεση αστεροειδών πολυμερών πολυ(ισοκυανικού εξυλεστέρα), PHIC, με τη μέθοδο του ανιοντικού πολυμερισμού . Για πρώτη φορά συντέθηκαν με τη μέθοδο αυτή και την τεχνική του υψηλού κενού αστεροειδή πολυμερή PHIC με τρεις και περισσότερους κλάδους. Όλοι οι πολυμερισμοί έγιναν σε διαλύτη τετραϋδροφουράνιο, σε χαμηλές θερμοκρασίες (-98?C). Για τη σύνθεση των αστεριών με τρεις κλάδους χρησιμοποιήθηκε ένα νέο τριδραστικό αντιδραστήριο το τρις(4-ισοκυανατοφαινυλο)μεθάνιο, (TIC), το οποίο ενεργοποιήθηκε από τον απαρχητή βενζυλονάτριο. Τα πολυμερή που προέκυψαν είχαν σχετικά καλές κατανομές μοριακών βαρών καλές αποδόσεις. Αστεροειδή πολυμερή με μεγάλο αριθμό κλάδων, (PHIC)n, ελήφθησαν με τη χρήση του διδραστικού μονομερούς διβινυλοβενζόλιο, DVB, με την μέθοδο ‘core-first’, τα οποία εμφάνισαν καλές κατανομές μοριακών βαρών. Η μέθοδος αυτή εφαρμόστηκε περαιτέρω για τη σύνθεση αστεροειδούς δισυσταδικού συμπολυμερούς με δεύτερο μονομερές το ισοπρένιο. Επιτεύχθηκε η σύνθεση του αστεροειδούς [πολυισοπρένιο-b-πολυ(ισοκυανικός εξυλεστέρας)]20, (PI-b-PHIC)15 με μέσο όρο κλάδων 20, με καλή κατανομή και ποσοστά για την κάθε συστάδα 25% PHIC και 75% PI. Όλα τα παραπάνω αστέρια χαρακτηρίστηκαν με στατική σκέδαση φωτός, φασματοσκοπία 1H-NMR και ιξωδομετρία. Το διδραστικό μονομερές DVB χρησιμοποιήθηκε για τη σύνθεση μικτόκλωνων αστεροειδών (πολυστυρένιο)n(πολυ(ισοκυανικός εξυλεστέρας))n με τη μέθοδο ‘arm-first’. Συντέθηκαν δύο πολυμερή τέτοιου τύπου και βρέθηκαν οι αριθμοί των κλάδων να είναι 6 και 20 και τα ποσοστά ως προς τον πολυ(ισοκυανικό εξυλεστέρα) ήταν 25% και 7% αντίστοιχα. Τέλος έγινε η σύνθεση δύο δισυσταδικών συμπολυμερών πολυ(ισοκυανικού εξυλεστέρα-b-πολυβινυλοπυρρολιδόνης), PHIC-b-PVP. με συνδυασμό ανιοντικού πολυμερισμού και ελεγχόμενου ριζικού πολυμερισμού παρουσία νιτροξειδίων με τον διδραστικό απαρχητή TEMPO-ONa. Τα ποσοστά ως προς το PHIC ήταν 20% και 50%. Στα δείγματα αυτά έγινε μελέτη μικκυλίωσης σε νερό με τη βοήθεια της δυναμικής και στατικής σκέδασης φωτός.
Η διαλεκτική της θείας και ανθρώπινης βούλησης στον Αισχύλο
Authors: Λεοντοπούλου Παρασκευή
Published: January 2014

Η διατριβή ερευνά και παρουσιάζει τους μηχανισμούς ανάδυσης της λειτουργίας της ανθρώπινης βούλησης μέσα από τις επτά τραγωδίες του Αισχύλου και τη διαλεκτική που αυτή αναπτύσσει με την παντοδύναμη βούληση των θεών της αρχαίας ελληνικής θρησκείας. Η κριτική ερμηνευτική προσέγγιση του θέματος δέχεται τη συμβολή της θρησκειολογίας, της ιστορίας, της λογοτεχνίας, της ανθρωπολογίας, του θεάτρου και χρησιμοποιεί κριτήρια ερμηνείας που θέτει κάθε δράμα χωριστά. Η βούληση, ως επίτευγμα της ανθρώπινης πνευματικότητας διαφοροποιείται από τη θέληση, γιατί εμπεριέχει την εμφατική δήλωση της αποφασιστικότητας και του καθορισμένου σκοπού. Ο ποιητής στην αναζήτηση λογικών εξηγήσεων για τις τραγικές πράξεις των ηρώων του, συνδέει τον αρχαϊκό-μυθικό τρόπο σκέψης με το στοχασμό εκείνο που θα οδηγήσει στη φιλοσοφική σκέψη. Ο άνθρωπος στα έργα του αρχίζει να διαφαίνεται ως πρόσωπο που αποκτά επίγνωση των δυνατοτήτων του και η βούληση του προβάλλει ως πνευματικό επίτευγμα μέσα στην ανθρώπινη ιστορία. Στον Αισχύλο, σε αντίθεση με τα έπη, η θεία βούληση δεν αναιρεί την ανθρώπινη. Η επίγνωση της ευθύνης του τραγικού δράστη του επιτρέπει να μην υποτάσσεται στην όποια βούληση των θεών με τους οποίους συνυπάρχει στον κόσμο. Στην Ορέστεια ιδιαίτερα η συνύπαρξη θεών και ανθρώπων κατανοείται ως συμπληρωματικότητα θρησκείας και λόγου που σκοπό έχει τη διαφύλαξη του επιτεύγματος της πόλης-κράτους. Προς αυτόν το σκοπό προσανατολίζονται και εξελίσσονται θεοί και οι άνθρωποι. Από το σκοπό αυτό ορίζεται και η βούληση τους.
Eλαστοπλαστικά κριτήρια διαρροής πολλαπλών επιφανειών
Authors: Καραουλάνης Φώτιος
Published: January 2014

Η αριθμητικη επιλυση του προβληματος της πλαστικοτητας πολλαπλων επιφανειων αποτελει ενα καιριο ζητημα σε εφαρμογες γεωτεχνικης μηχανικης. Σκοπος των ερευνητων, οπως αποτυπωνεται στη διεθνη βιβλιογραφια, ειναι η διατυπωση αλγοριθμων για την αντιμετωπιση των κριτηριων διαρροης που περιγραφονται απο πολλαπλες, μη ομαλα αλληλοτεμνομενες, επιφανειες. Στοχος της παρουσης διατριβης ειναι η διατυπωση μιας απλης, γενικης, αξιοπιστης και αποτελεσματικης αριθμητικης διαδικασιας για την επιλυση του παραπανω προβληματος στα πλαισια της μεθοδου των πεπερασμενων στοιχειων. Πιο συγκεκριμενα, στην παρουσα διατριβη παρουσιαζεται και προτεινεται ενας αλγοριθμος, ο οποιος βασιζεται στον αλγοριθμο ανανεωσης των τασεων return-mapping. Για τον χαρακτηρισμο των ενεργων επιφανειων διαρροης χρησιμοποιουνται αποκλειστικα οι συμπληρωματικες συνθηκες karush-kuhn-tucker ενω η ολοκληρωση των καταστατικων εξισωσεων γινεται στο χωρο των κυριων τασεων. Στη συνεχεια ο προτεινομενος αλγοριθμος εφαρμοζεται σε τεσσερα χαρακτηριστικα κριτηρια διαρροης (tresca, mohr-coulomb, hoek-brown και drucker-prager το οποιο εμπιπτει στην κατηγορια της πλαστικοτητας πολλαπλων επιφανειων οταν συμπληρωνεται με μια επιπλεον επιφανεια αποκοπης των εφελκυστικων τασεων). Αποδεικνυεται οτι η προτεινομενη αριθμητικη διαδικασια χαρακτηριζεται απο εξαιρετικη απλοτητα, ταχυτητα και ακριβεια, ειδικα στην περιπτωση που τα κριτηρια διαρροης πολλαπλων επιφανειων αποτελουνται απο γραμμικες επιφανειες στο χωρο των κυριων τασεων. Για την τεκμηριωση της θεωρητικης εργασιας αναπτυσσεται ενα πληρες, συγχρονο, ευελικτο και πληρως παραμετροποιησιμο προγραμμα πεπερασμενων στοιχειων στο οποιο εισαγεται ο προτεινομενος αλγοριθμος. Η συμπεριφορα του αλγοριθμου ελεγχεται και αξιολογειται μεσα απο ενα μεγαλο ευρος τυπικων φορτισεων και προβληματων που συναντωνται στη γεωτεχνικη μηχανικη
Ομοιόμορφοι κανόνες και συνήθειες του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου για τις ενέγγυες πιστώσεις
Authors: Αιγυπτιάδης Απόστολος
Published: January 2014

Η διατριβή ασχολείται με την εκτενή ανάπτυξη, την σε βάθος ανάλυση και την επιστημονική κατάταξη του περιεχομένου των «Ομοιόμορφων Κανόνων και Συνηθειών για τις Ενέγγυες Πιστώσεις», (ΟΚΣ) που συντάχθηκαν από το Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο κατά το έτος 1933 και αναθεωρούνται τακτικά έκτοτε. Το κείμενο αναφοράς της διατριβής είναι αυτό της πέμπτης αναθεώρησης των ΟΚΣ που ισχύει από την 1.1.1994. Οι ΟΚΣ αντιμετωπίζονται ως οιονεί δικαιοθετικό κείμενο και προσεγγίζονται με την τυπική μεθοδολογία της ανάλυσης κειμένων με παρόμοιο χαρακτήρα. Εξετάζεται το πλαίσιο αναφοράς τους, δηλαδή ο θεσμός της πίστωσης έναντι εγγράφων, ο μηχανισμός της σύνταξης και αναθεώρησής τους ενώ παρατίθεται αναλυτική τους παρουσίαση. Ερευνώνται εξάλλου οι τρόποι εισαγωγής των ΟΚΣ στην πιστωτική σχέση και η νομική φύση της κωδικοποίησης. Διατυπώνονται οι αρχές που διέπουν τους ΟΚΣ τόσο σε σχέση με την πίστωση, όσο και σε αναφορά με την εσωτερική λειτουργία τους. Αναλύονται οι εθνικές δικαιικές ρυθμίσεις που διέπουν την πίστωση σε διάφορες χώρες (Ελλάδα, ΗΠΑ, Καναδάς, Ιταλία, Γιουγκοσλαβία) σε σύγκριση με τις αντίστοιχες ρυθμίσεις των ΟΚΣ. Τέλος διερευνώνται οι μέθοδοι και οι τάσεις ερμηνείας των ΟΚΣ από τα εθνικά δικαστήρια, την διεθνή διαιτησία και το Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο. Συμπερασματικά, η διατριβή δίνει νέα, συνθετική απάντηση στο πρόβλημα της νομικής φύσης των ΟΚΣ, ενώ αναδιατυπώνει τους κανόνες με τυπική, νομική μεθοδολογία. Τέλος, τεκμηριώνει θετικά υπέρ των ΟΚΣ την ανάγκη διεθνούς ρύθμισης των ενεγγύων πιστώσεων.
Μέτρηση της απόπτωσης σε δείγματα ρινικού και στοματικού βλεννογόνου σε σηπτικούς ασθενείς
Authors: Βασιλείου Σταύρος
Published: January 2014

Σκοπός: Η απόπτωση αποτελεί ένα φυσιολογικό μηχανισμό για τη διατήρηση της ομοιοστασίας στον οργανισμό. Διαταραχές της απόπτωσης παρατηρούνται σε διάφορους κυτταρικούς πληθυσμούς σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς. Σκοπός της μελέτης είναι η εξέταση του φαινομένου της απόπτωσης στα κύτταρα του ρινικού και στοματικού βλεννογόνου βαρέως πασχόντων σηπτικών ασθενών. Υλικό και μέθοδος: Σε 21 σηπτικούς ασθενείς που νοσηλεύτηκαν σε μονάδα εντατικής θεραπείας ελήφθησαν δείγματα ρινικού και στοματικού βλεννογόνου με τη μέθοδο της «βούρτσας». Την ομάδα ελέγχου αποτέλεσαν 11 ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου και 13 εθελοντές στους οποίους έγινε προγραμματισμένη λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Η εκτίμηση της απόπτωσης έγινε με τη μέθοδο TUNEL και την ανοσοϊστοχημική μελέτη των γονιδίων Bcl-2 και Bax. Αποτελέσματα: Βρέθηκε μειωμένη απόπτωση του ρινικού βλεννογόνου (TUNEL+ 19%, Bcl-2 48%, Bax 14%) και αυξημένη απόπτωση στο στοματικό βλεννογόνο (TUNEL+ 57%, Bcl-2 33%, Bax 24%) στους σηπτικούς ασθενείς συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Αυτή η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Η σχέση επίσης της απόπτωσης με την επιβίωση των ασθενών δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Συμπεράσματα: Υπάρχει δυσλειτουργία της απόπτωσης του ρινικού αλλά και του στοματικού βλεννογόνου στους σηπτικούς ασθενείς. Αυτή η διαφορά στη μελέτη μας δεν έφτασε τη στατιστική σημαντικότητα, γεγονός που πιθανόν να οφείλεται στον αριθμό του δείγματος.
Ο φθόνος ως πρόσκομμα στην ηθική τελείωση του ανθρώπου
Authors: Γαλενιανός Μιχαήλ
Published: January 2014

Η ηθική τελείωση του ανθρώπου έγκειται στην προσπάθεια για ομοίωση προς το Θεό σύμφωνα με την προτροπή του Ιησού Χριστού «Ἒσεσθε οὖν ὑμεῖς τέλειοι, ὣσπερ ὁ πατήρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τέλειος ἐστιν» (Ματθ. 5.48). Σοβαρό εμπόδιο στην ηθική τελείωση του ανθρώπου αποτελεί ο φθόνος, η λύπη δηλαδή για τα αλλότρια αγαθά και η επιθυμία να πληγεί ο κάτοχός τους. Το πάθος αυτό είναι γέννημα του Διαβόλου και βρίσκεται πίσω από την πτώση των πρωτοπλάστων. Γενεσιουργοί του παράγοντες στον άνθρωπο είναι η αλαζονεία, το αίσθημα μειονεξίας απέναντι στην υπεροχή του πλησίον και η ζηλοτυπία. Οι κυριότερες συνέπειες του φθόνου είναι η ψυχική και σωματική βλάβη του φθονερού, η εμφάνιση άλλων παθών (χαιρεκακίας, αχαριστίας, μίσους), ο φόνος, η κακομεταχείριση εκείνου που φθονείται και η κοινωνική αναταραχή. Είναι επομένως μεγάλο αμάρτημα και θανάσιμο εμπόδιο στην σωτηρία του ανθρώπου. Αντιμετωπίζεται πολύ δύσκολα και μόνο εφόσον ο φθονερός συνειδητοποιήσει σε πόσο οδυνηρή κατάσταση βρίσκεται και θελήσει να αλλάξει πορεία. Όπλα για την καταπολέμηση του φθόνου είναι η καλλιέργεια των αρετών (ιδιαίτερα της αγάπης) και η αναζήτηση της βοήθειας του Θεού.