Χαρακτηρισμός του γενετικού υλικού γαρδένιας και μελέτη της γήρανσης των ανθέων της
Authors: Τσανάκας Γεώργιος 
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή αξιολογήθηκε πρώτα η γενετική παραλλακτικότητα της «Ελληνικής Γαρδένιας» ή αλλιώς «Γαρδένιας Πηλίου» και στη συνέχεια μελετήθηκε η γήρανση των ανθέων της σε μοριακό επίπεδο. Στο πρώτο μέρος διερευνάται η γενετική παραλλακτικότητα της γαρδένιας που καλλιεργείται στα φυτώρια του Συνεταιρισμού Παραγωγών Γαρδένιας του Ν. Μαγνησίας, κάνοντας χρήση των μοριακών δεικτών RAPD. Για τις ανάγκες του μοριακού χαρακτηρισμού χρησιμοποιήθηκαν συνολικά 21 κλωνικά δείγματα, τα οποία αξιολογήθηκαν κάνοντας χρήση 11 RAPD μοριακών δεικτών. Όλα τα δείγματα συγκρίθηκαν με την ποικιλία γαρδένιας Kimberly, η οποία χρησιμοποιήθηκε ως μάρτυρας. Συνολικά σχηματίστηκαν 81 ζώνες (από τις οποίες οι 52 ήταν πολυμορφικές), ενώ οι 11 ήταν αποκλειστικές για κάποια δείγματα. Από τη σύγκριση του προτύπου των ζωνών προέκυψε πως η «Ελληνική Γαρδένια» είναι μια ποικιλία με συμπαγή γενετικό υπόβαθρο και χαμηλή γενετική παραλλακτικότητα που πιθανώς προέκυψε από έναν κλώνο που χρησιμοποιήθηκε ως μητρικό υλικό από κάποιο φυτώριο και στη συνέχεια πολλαπλασιάστηκε μαζικά. Στο δεύτερο μέρος διερευνάται ο μοριακός μηχανισμός της γήρανσης των πετάλων του άνθους της γαρδένιας μέσω της de novo αλληλούχησης και επισημείωσης του μεταγραφήματός τους, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία Αλληλούχησης Νέας Γενιάς Illumina HiSeqTM 2000. Για τη μελέτη του μοριακού μηχανισμού της γήρανσης των ανθέων της πραγματοποιήθηκε de novo ανάλυση του μεταγραφήματος των πετάλων για κάθε ένα από τα τέσσερα αναπτυξιακά στάδια του άνθους της γαρδένιας. Βρέθηκαν συνολικά 102.263 contigs που σχημάτισαν 57.503 unigenes, ενώ βρέθηκε και ένας μεγάλος αριθμός SSR. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή αξιολογήθηκε πρώτα η γενετική παραλλακτικότητα της «Ελληνικής Γαρδένιας» ή αλλιώς «Γαρδένιας Πηλίου» και στη συνέχεια μελετήθηκε η γήρανση των ανθέων της σε μοριακό επίπεδο. Στο πρώτο μέρος διερευνάται η γενετική παραλλακτικότητα της γαρδένιας που καλλιεργείται στα φυτώρια του Συνεταιρισμού Παραγωγών Γαρδένιας του Ν. Μαγνησίας, κάνοντας χρήση των μοριακών δεικτών RAPD. Για τις ανάγκες του μοριακού χαρακτηρισμού χρησιμοποιήθηκαν συνολικά 21 κλωνικά δείγματα, τα οποία αξιολογήθηκαν κάνοντας χρήση 11 RAPD μοριακών δεικτών. Όλα τα δείγματα συγκρίθηκαν με την ποικιλία γαρδένιας Kimberly, η οποία χρησιμοποιήθηκε ως μάρτυρας. Συνολικά σχηματίστηκαν 81 ζώνες (από τις οποίες οι 52 ήταν πολυμορφικές), ενώ οι 11 ήταν αποκλειστικές για κάποια δείγματα. Από τη σύγκριση του προτύπου των ζωνών προέκυψε πως η «Ελληνική Γαρδένια» είναι μια ποικιλία με συμπαγή γενετικό υπόβαθρο και χαμηλή γενετική παραλλακτικότητα που πιθανώς προέκυψε από έναν κλώνο που χρησιμοποιήθηκε ως μητρικό υλικό από κάποιο φυτώριο και στη συνέχεια πολλαπλασιάστηκε μαζικά. Στο δεύτερο μέρος διερευνάται ο μοριακός μηχανισμός της γήρανσης των πετάλων του άνθους της γαρδένιας μέσω της de novo αλληλούχησης και επισημείωσης του μεταγραφήματός τους, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία Αλληλούχησης Νέας Γενιάς Illumina HiSeqTM 2000. Για τη μελέτη του μοριακού μηχανισμού της γήρανσης των ανθέων της πραγματοποιήθηκε de novo ανάλυση του μεταγραφήματος των πετάλων για κάθε ένα από τα τέσσερα αναπτυξιακά στάδια του άνθους της γαρδένιας. Βρέθηκαν συνολικά 102.263 contigs που σχημάτισαν 57.503 unigenes, ενώ βρέθηκε και ένας μεγάλος αριθμός SSR.