De levenwekker tot leven gewekt. Een nieuwe biografie over Hugo Verriest
Authors: Gevers Lieve 
Published: December 2019

Hugo Verriest (1840-1922) was een West-Vlaamse priester die een legendarische reputatie verwierf in de geschiedenis van de Vlaamse beweging. Romain Vanlandschoot publiceerde hierover in 2014 een uitgebreide en rijke biografie. Verriest was een leerling van de bekende priester-dichter Guido Gezelle in het klein seminarie Roeselare en werd op zijn beurt de mentor van de Roeselaarse scholier Albrecht Rodenbach die omstreeks 1875 de katholieke Vlaamse studentenbeweging in het leven riep. Verriest speelde zelf een actieve rol in die beweging door zijn jarenlange hoofdredacteurschap van het West-Vlaamse studententijdschrift De Vlaamsche Vlagge. Hij had ook nauwe banden met de Oud-Hoogstudentenbond van West-Vlaanderen die sinds de jaren 1880 bijdroeg tot de radicalisering van de Vlaamse beweging in de richting van een taalpolitieke en volksgezinde landdagbeweging.  Over de jaren dat Verriest werkzaam was in het onderwijs, als leraar in Roeselare (1867-1877) en daarna als directeur in Ieper (1877-1888), was al veel bekend. De biografie van Vanlandschoot is vooral vernieuwend voor het leven van ‘de rijpere’ Verriest, toen hij pastoor was in Wakken (1888-1895) en vervolgens in Ingooigem (1895-1922). Het weekblad De Nieuwe Tijd waarvan Verriest hoofdredacteur werd vormde een treffende illustratie van manier waarop in de jaren 1890 Vlaamse en sociale beweging in eenzelfde bedding samenvloeiden. Als pastoor in Ingooigem knoopte Verriest vriendschappelijke betrekkingen aan met het Brusselse modernistisch-literaire en overwegend vrijzinnige milieu van Van Nu en Straks. Hij vond voortaan ook een trouwe metgezel in zijn dorpsgenoot en auteur Stijn Streuvels. Hij werd tegelijk zowel het levende symbool als de actieve propagandist van ‘het Westvlaamse trio’ Gezelle-Verriest-Rodenbach waarvoor geleidelijk aan een ware cultus ontstond. Keerzijde van deze evolutie was het weggroeien van zijn besloten West-Vlaamse en katholieke achtergrond. Hugo Verriest komt in dit belangrijke boek van Vanlandschoot naar voren niet enkel als een ‘unieke verbindingsfiguur’ in de Vlaamse beweging maar ook als ‘pluralistische katholiek en verdraagzaam flamingant’.________The Life-Bringer Brought to Life. A New Biography of Hugo VerriestHugo Verriest (1840-1922) was a West Flemish priest who acquired a legendary reputation in the history of the Flemish Movement. Romain Vanlandschoot published a comprehensive and rich biography of him in 2014. Verriest was a pupil of the well-known priest-poet Guido Gezelle in the minor seminary of Roeselare and became in turn the mentor of the Roeselare student Albrecht Rodenbach, who founded the Catholic Flemish student movement around 1875. Verriest himself played an active role in the movement through his years-long chief editorship of the West Flemish student publication De Vlaamsche Vlagge (“The Flemish Flag”). He also had close connections to the university alumni association of West Flanders, which since the 1880s contributed to a radicalization of the Flemish Movement toward a focus on language policy and mass politics.A great deal was already known about the years when Verriest was active in education, as a teacher in Roeselare (1867-1877) and thereafter as a principal in Ypres (1877-1888). Vanlandschoot’s biography is most innovative regarding the life of “the more mature” Verriest, when he was a pastor in Wakken (1888-1895) and then in Ingooigem (1895-1922). The weekly paper De Nieuwe Tijd (“The New Time”) of which Verriest became editor-in-chief forms a striking illustration of the manner in which the Flemish and social movements merged in the 1890s. As a pastor in Ingooigem Verriest established friendly relations with the literarily modernist and overwhelmingly freethinking milieu of Van Nu en Straks (“Of Now and Later”). He later found a faithful companion in his fellow villager and author Stijn Streuvels. He became at once both a living symbol as well as an active propagandist for the ‘West Flemish Trio’ of Gezelle-Verriest-Rodenbach for which a veritable cult gradually developed. The other side of this evolution was the casting away of his narrow West Flemish and Catholic background. In this important book of Vanlandschoot’s, Hugo Verriest emerges not only as a ‘unique nexus of connection’ of the Flemish Movement, but also as a ‘pluralist Catholic and tolerant flamingant’.