Η επίδραση της συνδυασμένης χορήγησης ω-3 και ω-6 λιπαρών οξέων στην ελκώδη κολίτιδα
Authors: Ιωαννίδης Ορέστης 
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη της επίδρασης των χορηγούμενων Ω3 και Ω6 λιπαρών οξέων στην κλινική και μικροσκοπική δραστηριότητα της πειραματικής ελκώδους κολίτιδας και στην τοπική και συστηματική φλεγμονώδη αντίδραση. Χρησιμοποιήθηκαν 36 αρσενικοί επίμυες Wistar που τυχαιοποιήθηκαν σε τρεις ομάδες. Σε κάθε ομάδα χορηγήθηκε άλας θειοδεξτρανικού νατρίου (DSS) 8% για 8 ημέρες και ταυτόχρονα ανά 12 ώρες 3 ml νερό στην ομάδα Α, ειδικό διατροφικό διάλυμα υψηλής θερμιδικής απόδοσης στην ομάδα Β και ειδικό διατροφικό διάλυμα (Oxepa) που περιέχει Ω3 (εικοσαπενταενοϊκό) και Ω6 (γ-λινολενικό) λιπαρά οξέα στην ομάδα Γ. Παρατηρήθηκε προοδευτική απώλεια βάρους και διαρροϊκές αιμορραγικές κενώσεις σε όλα τα πειραματοζώα. Ο δείκτης δραστηριότητας της νόσου δεν διέφερε σημαντικά. Στην ομάδα Α παρατηρήθηκε έντονη φλεγμονή, απώλεια καλυκοειδών κυττάρων και κρυπτών και πολλαπλά λεμφοζίδια στην ομάδα Α. Στην ομάδα Β παρατηρηθήκαν πιο περιορισμένα έλκη, μέτρια φλεγμονή, περιορισμένη απώλεια καλυκοειδών κυττάρων και κρυπτών και μεμονωμένα λεμφοζίδια. Στην ομάδα Γ παρατηρήθηκαν μικρά έλκη, καλή διατήρηση των καλυκοειδών κυττάρων και κρυπτών και περιορισμός της φλεγμονής μεταξύ των κρυπτών. Ο δείκτης μικροσκοπικής δραστηριότητας της νόσου διέφερε στατιστικώς σημαντικά στις πειραματικές ομάδες (p<0.001), με την ομάδα Γ να έχει την χαμηλότερη τιμή. Οι τιμές του TNFα και της IL-17 στην κάτω κοίλη και την πυλαία φλέβα, στο ήπαρ, στον σπλήνα και στους πνεύμονες δεν διέφεραν σημαντικά. Η τιμή του ΤΝF-α στο παχύ έντερο δεν διέφερε σημαντικά ενώ αντίθετα, της IL-17 διέφεραν σημαντικά στις πειραματικές ομάδες. Συγκεκριμένα, η διαφορά ανάμεσα στις ομάδες Α και Β ήταν στατιστικώς σημαντική (p=0.021), όπως στατιστικώς σημαντική ήταν και η διαφορά ανάμεσα στις ομάδες Α και Γ (p=0.043). Ο αριθμός των ουδετερόφιλων στο παχύ έντερο ήταν μειωμένος στην ομάδα Γ σε σχέση με την ομάδα Α (p<0.001) και την Β (p=0.007). Ο πληθυσμός των ουδετερόφιλων στον πνεύμονα ήταν μειωμένος στην ομάδα Γ σε σχέση με την ομάδα Α (p=0.001) και την Β (p=0.004). Στο ήπαρ και στον σπλήνα δεν παρατηρηθήκαν σημαντικές διαφορές.. Ο αριθμός των μακροφάγων στο παχύ ήταν αυξημένος στην ομάδα Γ σε σχέση με την ομάδα Α (p=0.011). Ο πληθυσμός των μακροφάγων ήταν μειωμένος στην ομάδα Γ σε σχέση με την ομάδα Α (p=0.001) και την ομάδα Β (p<0.001). Στο ήπαρ και στους πνεύμονες δεν παρατηρηθήκαν σημαντικές διαφορές. Η χορήγηση DSS 8% σε επίμυες προκαλεί πειραματική κολίτιδα με κλινικές και ιστοπαθολογικές εκδηλώσεις αντίστοιχες με την ελκώδη κολίτιδα και με βαρύτητα εφάμιλλη της οξείας σοβαρής κολίτιδας. Ο συνδυασμός της χορήγησης Ω3 και Ω6 λιπαρών οξέων προκάλεσε βελτίωση των μικροσκοπικών ευρημάτων που θα μπορούσε να αποδοθεί στα μειωμένα επίπεδα IL-17, στον μειωμένο αριθμό των ουδετερόφιλων και στον αυξημένο αριθμό των μακροφάγων τοπικά στο παχύ έντερο. Η δράση του συνδυασμού των Ω3 και Ω6 δεν περιορίζεται τοπικά καθώς παρατηρήθηκε σημαντική μείωση των ουδετερόφιλων στους πνεύμονες και των μακροφάγων στον σπλήνα. Συμπερασματικά, ο συνδυασμός Ω3 και Ω6 ασκεί τόσο τοπική όσο και συστηματική αντιφλεγμονώδη δράση και βελτιώνει την ιστολογική εικόνα της ελκώδους κολίτιδας, και θα μπορούσε να αποτελέσει, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν προκαλεί ιδιαίτερες ανεπιθύμητες ενέργειες, όχι μόνο διατροφική παρέμβαση αλλά και σημαντικό φάρμακο κατά της ελκώδους κολίτιδας.