Εκτίμηση των μορφομετρικών και εμβιομηχανικών παραμέτρων καθώς και των μηχανικών ιδιοτήτων του τοιχώματος για την εκτίμηση του κινδύνου ταχείας αύξησης ή ρήξης των μικρών ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής
Authors: Κοντοπόδης Νικόλαος 
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξετάσει τις διαφοροποιήσεις μεταξύ αξονικών και ορθογωνικών μετρήσεων στον προσδιορισμό της μέγιστης διαμέτρου των ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής (ΑΚΑ) και τη σημασία των ογκομετρικών παραμέτρων στην καταγραφή της μεταβολής των διαστάσεων στο χρόνο. Επιπλέον να διερευνήσει τον ρόλο γεωμετρικών και εμβιομηχανικών παραμέτρων στον κίνδυνο ρήξης και ενδεχόμενα να αναπτύξει ένα μοντέλο που θα εκτιμάει με ακρίβεια τον κίνδυνο ρήξης ή ταχείας αύξησης εξατομικευμένα πέρα από το καθολικό κριτήριο της μέγιστης διαμέτρου.Όσον αφορά τον προσδιορισμό της μέγιστης διαμέτρου βλέπουμε ότι η αξονικές μετρήσεις υπερεκτιμούν τη διάμετρο και μπορεί να οδηγήσουν σε θεραπευτικές αστοχίες σε περίπου 1/5 ασθενείς. Η ασυμμετρία του ανευρύσματος όπως αυτή προσδιορίζεται από τον ShapeIndex που εισάγουμε και ο οποίος ορίζεται ως το πηλίκο ελάσσονος/μείζονος άξονα της τομής με την μέγιστη διάμετρο, μπορεί να προβλέψει τις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες σημαντικές διαφορές θα πρέπει να αναμένονται.Σχετικά με τις ογκομετρικές παραμέτρους, τα ΑΚΑ που ήταν στην ομάδα ταχείας ογκομετρικής αύξησης παρουσίαζαν 10-πλάσιο κίνδυνο να απαιτήσουν χειρουργική αντιμετώπιση σε σχέση με αυτά στην ομάδα βραδείας αύξησης. Ο αντίστοιχος κίνδυνος μεταξύ ταχέως και βραδέως αυξανόμενων ΑΚΑ με βάση την μέγιστη διάμετρο ήταν μόλις 3. Τέλος ο όγκος ήταν περισσότερο ευαίσθητος στην ανίχνευση της αύξησης του μεγέθους στο χρόνο αφού σε 18% των περιπτώσεων όπου παρατηρήθηκε σημαντική ογκομετρική αύξηση, η διάμετρος του ανευρύσματος ήταν σταθερή.Μελετώντας μια περίπτωση ανευρύσματος με εξαιρετικά ταχεία αύξηση καταγράψαμε μια σημαντική ανακατανομή των τάσεων εις βάρος του οπίσθιου τοιχώματος με συγκέντρωση περιοχών υψηλών τοιχωματικών τάσεων στην τελική κατάσταση. Εφόσον το οπίσθιο τοίχωμα είναι η συνηθέστερη θέση της ρήξης τέτοιες παρατηρήσεις πιθανά είναι χρήσιμες στον καθορισμό της φυσικής ιστορίας των ΑΚΑ και τον προσδιορισμό παραγόντων κινδύνου που προβλέπουν αυξημένο κίνδυνο ρήξης.Στη συνέχεια με τη χρήση ΗΚΓ-καθοδηγούμενη CT αγγειογραφία μελετήσαμε τις μηχανικές ιδιότητες του ανευρύσματος και συμπεραίνουμε ότι ανευρυσματικό τοίχωμα παρουσιάζεται περισσότερο ανένδοτο από την φυσιολογική αορτή ενώ ο αυλός παραμορφώνεται σημαντικά στη διάρκεια του καρδιακού κύκλου κάτι που πιθανά υποδεικνύει έναν αποσβεστικό ρόλο του θρόμβου που απορροφά μέρος της συστηματικής πίεσης προστατεύοντας το τοίχωμα.Όσον αφορά την επίδραση της κατανομής του θρόμβου στον κίνδυνο ταχείας αύξησης, φαίνεται ότι η οπίσθια εναπόθεση ενδεχόμενα δρα προστατευτικά μειώνοντας τις τάσεις που ασκούνται στο οπίσθιο τοίχωμα του ανευρύσματος (η συχνότερη θέση της ρήξης) και σχετίζεται με βραδύτερη αύξηση των διαστάσεων του με την πάροδο του χρόνου.Τέλος με τη συνεκτίμηση γεωμετρικών, βιοχημικών και γεωμετρικών παραμέτρων ένα decision tree αναπτύχθηκε που ταξινομεί τα ανευρύσματα σε ομάδες ταχείας και βραδείας αύξησης. Η σημαντικότερη παράμετρος από όλες ήταν κατανομή του θρόμβου εντός του ανευρυσματικού σάκου. Στον αλγόριθμο ακόμα περιλαμβάνονταν ο σχετικός όγκος του θρόμβου και η γωνίωση του αυχένα του ανευρύσματος. 29/34 περιπτώσεις προβλέπονταν με ακρίβεια με βάση το παραπάνω μοντέλο (ακρίβεια 85%).