Communication games and the revelation principle in supply chain management
Authors: Ζήσης Δημήτριος 
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η εις βάθος μελέτη της εφοδιαστικής αλυσίδας και ο τρόπος με τον οποίο οι συμμετέχοντες σε αυτή θα μπορούσαν να συντονίσουν τις στρατηγικές τους. Η προτεινόμενη ιδέα είναι να επιτραπεί στους κόμβους της εφοδιαστικής αλυσίδας να επικοινωνούν μεταξύ τους χωρίς κανέναν περιορισμό. Μελετάται ένα «ελεύθερο» σύστημα επικοινωνίας που περιλαμβάνει όλους τους πιθανούς τρόπους με τους οποίους οι κόμβοι μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους και εξετάζουμε τον τρόπο με τον οποίο η ενδεχόμενη επικοινωνία συνδράμει στο συντονισμό της αλυσίδας. Το αποτέλεσμα είναι η μείωση του συνολικού κόστους και η εξάλειψη της αναποτελεσματικότητας στην εφοδιαστική αλυσίδα, με αντίκτυπο περισσότερα ατομικά κέρδη για όλους τους συμμετέχοντες.Στην παρούσα εργασία, μελετάμε εφοδιαστικές αλυσίδες με ορθολογικούς κόμβους, οι οποίοι καλούνται να λάβουν ιδιωτικές αποφάσεις για να μεγιστοποιήσουν τα οφέλη τους. Αυτές οι αποφάσεις σχετίζονται με την ποσότητα παραγγελίας, τις εκπτώσεις όγκου, τις τιμές των προϊόντων, τα επίπεδα αποθεμάτων, κλπ. Επιπλέον, αυτές οι αποφάσεις συνήθως είναι αντικρουόμενες αφού κάθε κόμβος έχει διαφορετικές προτιμήσεις και πληροφορίες. Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες ορισμένοι κόμβοι έχουν κίνητρο για να δημιουργήσουν συνασπισμό και να λειτουργούν ως ενιαία οντότητα. Προκειμένου να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο κάθε κόμβος λαμβάνει τις αποφάσεις του, η εφοδιαστική αλυσίδα θα μοντελοποιηθεί ως παίγνιο και θα χρησιμοποιηθούν εργαλεία της Θεωρίας Παιγνίων. Επιλέγεται η Θεωρία Παιγνίων, αφού κάθε κόμβος είναι ανεξάρτητος αποφασίζων, κατέχει προσωπική πληροφορία και έχει διαφορετικές προτιμήσεις.Ολοένα και αυξάνεται η βιβλιογραφία στην περιοχή της διαχείρισης εφοδιαστικών αλυσίδων που μελετάει τον τρόπο με τον οποίο οι κόμβοι αλληλεπιδρούν ώστε να μειώσουν τόσο το ατομικό τους κόστος όσο και το συνολικό κόστος της αλυσίδας. Βασικές ερευνητικές εργασίες έχουν δημοσιευθεί σε κορυφαία περιοδικά, στις οποίες αντιμετωπίζονται προβλήματα που σχετίζονται με τον συντονισμό της εφοδιαστικής αλυσίδας. Ωστόσο, η ενδελεχής μελέτη της σχετικής βιβλιογραφίας αποκαλύπτει ότι σχεδόν όλες οι εργασίες έχουν περιοριστικές (π.χ. υπογραφή συμβολαίων) ή μη ρεαλιστικές υποθέσεις (π.χ., όλοι οι παίκτες έχουν το ίδιο επίπεδο πληροφόρησης). Ως εκ τούτου, υπάρχουν αρκετά ανοικτά ζητήματα που χρήζουν προσοχής και μελέτης. Θα ήταν ιδανικό να προταθούν μοντέλα στα οποία θα είναι εφικτή η ευθυγράμμιση των ατομικών κίνητρων των κόμβων με τα κίνητρα ολόκληρης της αλυσίδας, χωρίς περιοριστικές και μη ρεαλιστικές υποθέσεις.Σε αυτό το πλαίσιο, επιτρέπουμε στους παίκτες να επικοινωνούν μεταξύ τους σχετικά με προσωπικές πληροφορίες που διαθέτουν πριν λάβουν τις αποφάσεις τους. Προφανώς, για να προκύψουν ευκαιρίες για αμοιβαία οφέλη θα πρέπει οι κόμβοι να μοιράζονται τις προσωπικές τους πληροφορίες. Για να είναι ρεαλιστική η ανταλλαγή πληροφοριών θα πρέπει να παρέχονται στους κόμβους τα κατάλληλα κίνητρα, τα οποία είναι άξια μελέτης. Στην παρούσα διατριβή θεωρούμε ότι όλες οι δυνατότητες για επικοινωνία ελέγχονται εξ ολοκλήρου από ένα διαμεσολαβητή. Η θεμελιώδης ιδέα είναι η «Αρχή της Αποκάλυψης» που προτάθηκε από τους Gibbard (1973) και Myerson (1979, 1982) και για τη γενίκευση της απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών στους Myerson, Hurwicz, και Maskin το έτος 2007. Το διαισθητικό αποτέλεσμα της «Αρχής της Αποκάλυψης» είναι ότι ο διαμεσολαβητής μπορεί να σχεδιάσει ένα μηχανισμό, προκειμένου όλοι οι συμμετέχοντες να αποκαλύψουν οικειοθελώς τις προσωπικές τους πληροφορίες και να ακολουθήσουν τις συστάσεις του για τις ενέργειές τους, επειδή αυτή η συμπεριφορά μεγιστοποιεί τα ατομικά οφέλη του κάθε κόμβου. Συνεπώς, με τη βοήθεια του διαμεσολαβητή και μέσω της επικοινωνίας καθίσταται εφικτός ο συντονισμός της εφοδιαστικής αλυσίδας.