bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Desarrollo de actitudes positivas en los estudiantes
Authors: Chimpén López Carlos A. , Sagrado García María Soledad
Published: February 2020

Las actitudes actúan como verdaderas predisposiciones de conducta y pueden ser consideradas como una especie de fuerza motivacional propia del comportamiento psicosocial humano. Una actitud es una opinión que incluye un componente evaluativo y emocional; es decir, no es sólo la expresión de algo, sino que ese algo está interiorizado y analizado de tal manera que forma parte de mi construcción de la realidad. Comparadas con las opiniones, las actitudes son muy difíciles de cambiar. Probablemente, el sistema de valores que cada individuo profesa influye en el modo cómo se forman sus actitudes. Mientras el sistema de valores que caracteriza el estilo cultural de una persona suele ser numéricamente exiguo, la cantidad de actitudes que de éste se deriva puede ser prácticamente ilimitada. La asimilación de los valores requiere de mucho más tiempo, paciencia y profundidad que el de una actitud. De este modo, los valores tienen mayor envergadura cultural, revelando las líneas maestras de una cultura, mientras que las actitudes revelan las variantes peculiares de un folklore subcultural personal. Visto todo lo anterior, y sabiendo que no es fácil producir cambios en los valores de las personas, para poder realizar una enseñanza integral es necesario marcar como objetivo primordial el conocimiento de los valores que los estudiantes traen consigo y asociar actitudes a esos valores (por ejemplo, asociar el escuchar música a un volumen adecuado en los internados con el valor amistad o con el de cooperación). El presente trabajo intenta realizar una aproximación a las explicaciones que se han dado en torno de la forma de crear valores, diferenciando éstos de las normas, para explicar posteriormente la manera de crear y cambiar actitudes en los estudiantes.
Desempeño docente y motivación del alumno en una escuela confesional salvadoreña
Authors: Aguirre Salinas Fidel Ángel , Meza Escobar Manuel Ramón
Published: February 2020

Se buscó establecer si existe relación significativa entre la percepción estudiantil del nivel de desempeño del maestro guía y el grado de motivación del alumno de enseñanza secundaria en una escuela confesional salvadoreña. La muestra estuvo formada por 172 estudiantes.

Los instrumentos fueron elaborados por el investigador para medir el nivel de desempeño del maestro guía (29 ítems) y el de grado de motivación del alumno (20 ítems).

La percepción de los alumnos sobre el nivel de desempeño del maestro guía obtuvo un grado de bueno. La autopercepción del grado de motivación de los alumnos obtuvo un grado de casi bueno. Existió una relación significativa moderada entre la percepción del nivel de desempeño del maestro guía y el grado de motivación de los alumnos.
Desempeño docente en dos instituciones secundarias confesionales del litoral atlántico de Honduras
Authors: Carballo Velásquez Rubén Emilio , Meza Escobar Manuel Ramón
Published: February 2020

El estudio aquí reportado buscó determinar la relación entre el grado de interiorización de cada uno de los valores que dimensionan el desempeño de los docentes, según la percepción de 170 alumnos del ciclo común de cultura general de dos instituciones secundarias confesionales del litoral atlántico de Honduras. Se utilizó un instrumento elaborado por Alonso Meza Escobar, Seir López López y Ramón Meza Escobar. Los valores que dimensionan el desempeño docente están correlacionados positiva y significativamente. No se encontró diferencias en la percepción, según el género, pero sí según el grado de estudio. Se observaron diferencias significativas en los valores de abnegación y equidad según la religión que practica el alumno y existió diferencia significativa en todos los valores según el colegio donde estudia.
Factores predictores de la satisfacción laboral en docentes de tres planteles educativos en un municipio de Coahuila, México
Authors: Dzul Ramírez Norka Jocabed , Salazar Rodríguez Ana Lucrecia
Published: February 2020

La investigación transversal y correlacional aquí presentada pretendió conocer cuáles son los factores predictores de la satisfacción laboral entre 193 docentes de tres centros escolares en el municipio de Torreón, Coahuila, utilizando un cuestionario ya validado previamente. Los resultados muestran que las condiciones laborales constituyen un fuerte predictor del nivel de satisfacción laboral de los docentes del estudio. No se observaron efectos significativos de las variables demográficas sobre la satisfacción laboral. La mayoría de los participantes declaró estar totalmente satisfecho con su trabajo, para lo cual expresaron sus razones y aportaron recomendaciones al respecto. La discusión de los resultados aporta algunas ideas de cómo transferirlos a la realidad laboral para el mejoramiento del desempeño profesional y la autoestima de los docentes.
Operational Optimization of the Electromechanical System in Non-deterministic Conditions
Authors: Budashko Vitalii , Onishchenko Oleg , Hvozdeva Iryna , Shevchenko Valerii , Kudelkin Ruslan
Published: February 2020

On the basis of theoretical and practical studies of the electromechanical system, the scientific and technical problem of improving the control system of the electromechanical system during the impact on it of multi-vector perturbations is solved. The result of the study is the integration of differential equations with coefficients dependent on the oscillations of the control object. In the theoretical part, the mathematical model of the electromechanical system was synthesized, which made it possible to investigate ways of minimizing the deviation angles and time intervals required to stabilize the motion of the electromechanical system, which allowed indirectly to realize the associated signal with the stochastic nature of the moment of oscillation of the control object on the coordinate plane. The method of parametric optimization of the mathematical model of the electromechanical system in the function of the angle of inclination is also improved and investigated. Based on the definition of the structure and algorithms of work, the efficiency of the control system of the electromechanical system increases in terms of reducing the stabilization time of the control object.
Social Representations of the Guarda Nacional Republicana Militaries. Comparative Study: Territorial Commands of Évora, and Setúbal
Authors: Charro Frederico Franco , Pascoal Rosado David , Comba Lopes Helga Santa
Published: February 2020

This paper gains a better understanding of the relation between Guarda Nacional Republicana (GNR) officers and citizens from Évora and Setúbal districts. Currently, boost the relationship between militaries and the population it´s a strategic goal of Guarda Nacional Republicana, namely work to convey a credible and professional image, contrasting with the social representations and old stereotypes that persist in haunting the institution's image from the times of the Estado Novo. In fact, through literature review, surveys and interviews we were able to understand how the social representations of Guarda Nacional Republicana militaries have evolved since the beginning of the 21st century in the districts mentioned above, that is, investigate the opinion and representation of the society about the militaries by carrying out a comparative study. As main conclusions, we point out that the social representation of Guarda Nacional Republicana officers have evolved quite positively since the beginning of the 21st century to the present day, leading us to conclude also that the old stereotype (strongly negative for the image of the military) is almost completely depleted. The study’s conclusions also point towards the importance of culture and values, age, ethnicity, and place of residence of the citizens have in relationship and opinion with this professional class.
EARLY TRYPILLIAN SANCTUARY AT SABATYNIVKA II. PROBLEM OF INTERPRETATION OF TRYPILLIAN BUILDING REMAINS
Authors: Burdo N. B.
Published: February 2020

The remains of three burnt mud houses and one depression were investigated at Trypillia A site Sabatynivka II. Particular interest in this explorations was attracted by findings related to the sacred practice, namely by famous M. L. Makarevych’s reconstruction of the dwelling 3 as a sanctuary. During the last 50 years, the graphic reconstruction of this object was used many times by different authors without a slightest attempt of its verification.

The article analyzes the data for the reconstruction of the sanctuary at the early settlement of Sabitatynivka II in the Kirovohrad region.

The analysis of field documentation and the description of the excavation of dwelling 3 in Sabatynivka II from all available sources reveals some inconsistencies in the real object and details reconstructed by various researchers. The fact that the object is partially destroyed by the late trench makes it difficult to reconstruct and interpret it. Turning to the possible reconstruction of this building, the obvious traces of the ritual fire in which the building died should be noted. The obtained data suggest that the dwelling 3 was a rectangular adobe two-storey building. Most of the items found during excavations, including numerous figurines, are connected to the second floor. The ritual character of the fire is indicated by the inventory placed in the house before burning. However, there are no grounds for the reconstruction of the furnace, the elevation-altar and clay chair, as well as the «ritual of baking bread» in this house.
SACRAL GRAFFITI FROM EXCAVATIONS AT BORYSTHENES BY V. V. LAPIN
Authors: Rusiaieva A. S. , Stanytsina H. O.
Published: February 2020

Regular archaeological research at the eastern coast of the modern Berezan Island (excavation area «O» — «Osnovnyi» («the main»)) in the 1960s — 1980s were headed by V. V. Lapin. They resulted in accumulation of numerous and various materials for the further study of history and culture of Borysthenes at all the stages of its life. For instance, 619 graffiti were recorded during the period of excavations. It should be emphasized that none of excavation areas at Berezan have not presented such a large number of graffiti. 203 graffiti were published already after V. V. Lapin died, and half of them are sacral ones. Only dedicative and marking graffiti are briefly discussed in this paper. In addition, disputable opinions of V. V. Lapin about certain inscriptions and graphic symbols on ostraca are also elucidated, which he interpreted as relics of the surviving writing language leading its roots in the Crete-Mycenaean epoch.

The scholars never even mentioned graffiti from his excavations in the context of corresponding cultic structures. Considering this fact, attention is paid primarily to the early dedications to Apollo Ietros and Delphinios evidencing this god’s sanctuary in the 6th century BC. As it is known, the most significant structure discovered by V. V. Lapin is undoubtedly an original 5th century BC temple with apses. Nevertheless, various interpretations of this structure occurred in recent literature out of the context of corresponding sources. However, different variants of sacral graffiti with Achilles’ name dated by this period obtain an exclusive significance in this aspect. They are synchronous dedications to Achilles, as well as numerous cultic findings, which can confirm first of all its cultic significance and possible relation to this divinized hero. Other gods with close soteric functions related to the sea, namely, Aphrodite and Dioscuri, were apparently worshipped together with him or near him. In general, the authors show the perspectiveness of not only the further scientifically grounded and objective study of the whole collection of inscriptions in the context of building remains of sanctuaries and a temple with apses, but also the monographic publication of all the materials excavated by V. V. Lapin at the eastern coast of the Berezan Island.
TRYPILLIA CULTURE SITE YANCHA 1
Authors: Videiko M. Yu.
Published: February 2020

Six settlements of Trypillia culture are known near Hrebeni village in Kaharlyk Region of Kyiv Oblast by now. Investigations of this sites started in the early 1960s plans are made using magnetic prospecting for five of them. Publishing of a small collection of finds from one of them, originating from Yancha 1 location, is an important step towards creating a coherent picture of the 500-year history of a small group of Trypillia population which belonged to Kolomyishchyna local group at the micro-regional level. Some finds of painted pottery demonstrate connections with Tomashivka local group located in more than 100 kilometers to south. Later, this place was settled in the Late Bronze Age and the 4th century AD (Cherniakhiv culture).
PLASTICS FROM TRYPILLIAN SETTLEMENTS OF THE DNIPRO RIVER KANIV REGION: NEW ARRIVALS
Authors: Ovchynnikov E. V.
Published: February 2020

The analysis of plastics from Trypillian sites of the Dnipro River Kaniv region which is stored in the Scientific Repository of the Institute of Archaeology of the National Academy of Sciences of Ukraine is presented. Peculiarities of products are discussed with the maximum consideration of their features: technological, morphological, and stylistic. The technology of manufacturing the Kaniv plastics shows peculiarities distinguishing it among the products originating from the neighbouring western and eastern local formations. Anthropomorphic, zoomorphic, and ornithomorphic figures are distinguished, as well as plastic objects of other forms. Traditional forms and ornamentation were open for innovations within the general Trypillian plastic development. There were also new forms of anthropomorphic images, inherent exclusively to the Kaniv population. These are female figures with separately moulded legs connected by a bridge in the area of knees. Such figurines are found as imports at the settlements of neighbouring Trypillian local groups. Unique are realistic heads with almost portrait features and an anthropomorphic application on a vessel. Plastic, primarily anthropomorphic, reflects the mythological ideas of the early farmers which were based on ideas of fertility, fruitfulness, dualism, and rebirth.
THE PECULIARITIES OF VOLYN CERAMIC ASSEMBLAGES OF THE SECOND HALF OF THE 13th — FIRST HALF OF THE 14th CENTURIES IN HNIDAVSKA HIRKA NEAR LUTSK
Authors: Bardetskyi A. B. , Pryshchepa B. A.
Published: February 2020

In the territory of the Halych-Volyn principality, the relevance of the study of monuments dating from time after the Mongol-Tatar pogroms in the middle of the 13th century is determined by their insignificant number, regional features and insufficiently developed chronology of various categories of things. The study of pottery remains an important task, since it is the most numerous group of findings during the research of the medieval settlements.

Interesting ceramic complexes of the second half of the 13th — the first half of the 14th centuries were found during the excavation of two dwellings in a settlement in Hnidavskaa Hirka near the village of Rovantsi in Lutsk district. The majority of the findings form by the fragments of pots; besides, there are also frying pans, bowls, pitchers, and large earthenware pots. Pots are divided into two groups. The first group belongs to the type that appeared at the end of the 11th century and spread throughout Southern Rus in the 12th — first half of the 13th century. New trends that developed after the Mongol-Tatar pogroms are revealed in the features of the rim profiling and new techniques of ornamentation of pots of the second group. The outer edge of the rim is divided by a horizontal groove, and there is an ornament under the rim — a horizontal line of pressings. By analogy with Lutsk, Volodymyr-Volynskyi, and Peresopnytsia, they can be dated to the second half of the 13th—14th centuries. According to the ratio of the number of pots of both groups in each of the dwellings and dating of other findings, their chronology is defined as the middle — second half of the 13th century (dwelling 9) and the end of the 13th — first half of the 14th centuries (dwelling 1).
THE RESULTS AND PERSPECTIVES OF STUDYING CERAMIC WARE PRODUCTION TECHNOLOGY IN THE MIDDLE DNIEPER REGION IN THE 16th — 18th CENTURIES
Authors: Chmil L. V.
Published: February 2020

The paper focuses on studying ceramic ware production technology in the 16th—18th centuries. The main perspective methods for each production stage, such as chemical, petrographic and trajectory have been considered, as well as archaeological, sphragistic and ethnographic sources have been analysed.

The ware was made of kaolin clay with the addition of sand. Glaze consisted of lead, sand and metallic oxide for color. Clay with the addition of metallic oxide, such as iron, copper etc. was colorant for painting. The ware was formed with foot potter fast wheel by drawing from a piece of clay. Decor represented relief or painting without or with glaze. The glaze was colored or colorless. The ware was roasted in bicameral kilns with vertical movement of hot gases in oxidizing or reductive medium.

Perspective directions of the further study of pottery production technology can be physical and chemical methods, petrography and experiment to verify results of the research.
DYBYNTSI’S CERAMIC CENTER ACTIVITY IN UKRAINIAN ART CULTURE OF THE 19th—20th CENTURY
Authors: Rudenko A. A.
Published: February 2020

The article is devoted to the study of the activity of one of the largest ceramic craft center of the Central Naddnipryanschyna from the 19th and early 20th centuries which is Dybyntsi village located in Boguslav district of Kyiv region in the context of the development of folk arts crafts. The local features of the art culture of Boguslav region were illuminated; the artistic means of ceramic products decoration were analyzed; the typology of the products assortment was determined according to its functional purpose; the five stages in the existence of the Dybyntsi’s ceramic industry were distinguished and characterized; the art criticism analysis of the most revealing works was conducted; the new names of local ceramic masters were entered into scientific circulation and the place of the Dybyntsi’s Branicki’s County faience factory was outlined in the Ukrainian arts culture of the 19th century.
DYBINTSY FAIENCE FACTORY OF COUNTS BRANITSKY IN THE KIEV PROVINCE IN THE LIGHT OF THE GIVEN PRIMARY SOURCES
Authors: Shkolna O. V.
Published: February 2020

Article is devoted ordering of existing data about competitive Kyivo-Mezhigorskoj to faience factory to Dibinetsky faience factory of counts Branitsky in an area of the Kyiv province. The majority of materials is introduced in scientific use for the first time, that allows to reconsider separate sections from a history of development of the Ukrainian faience of its time of «the gold period», namely 19th centuries. The list of products amazes. Services from white faience of the first grade on 4 roubles, soup vases of «the English style» with printing drawing on 7 roubles 10 copeck and 20 copeck painted on 9 roubles, flowerpots of a new style «Lily» 30 copeck painted on 4 rouble the Sculpture «the Young lion, the Lamb and the Dog» were the most expensive things from this register «Goat» cost on 30 copeck for a piece in the sealed up kind, 40 in painted, no less than. «Partridge» in last type of a decor — is almost twice more expensive, 75 copeck for a piece. Banks pharmaceutical — from 5 copeck for a piece, pots on 10 copeck for a piece, smoking tubes-«stambulki» («Turkish woman») and a bowl for salad on 15 copeck for a piece were the cheapest among products of the first grade.
POTTERY WORKSHOP OF MYKILSKA SLOBIDKA VILLAGE IN THE FIRST HALF OF THE 19th CENTURY (based on the latest archaeological excavations)
Authors: Olenich A. M. , Olenich A. M.
Published: February 2020

The paper introduces materials from the archaeological excavations on the territory of the village of the 16th—19th centuries Mykilska Slobidka. The village has not been subject to systemic archaeological excavations before. In 2016—2018 we carried out the investigating in different parts of the village. It was fixed that despite the modern urban development, the cultural layer was preserved in some parts of the village. Obtaining materials indicate the existence of pottery production there. The most interesting is the ceramic collection associated with the pottery complex of the beginning of the 19th century. The collection allows us to characterize the assortment of the pottery manufacturing in the Mykilska Slobidka village in the first half of the 19th century. Among the typical products of the workshops were pots decorated with white and red engobe painting, jugs, bowls, lids, mugs, flowerpots, bricks and probably tiles etc. It is interesting that there are no pottery clay deposits in the vicinity of the village. So it is possibly the clay was brought from other villages, may be on the other (right) bank of the Dnieper River.
Uma nova morada: música e memória na criação poética de Rui Pires Cabral
Authors: Brito Nuno
Published: February 2020

Este estudo tem como objeto a criação poética de Rui Pires Cabral, centrando-se nos temas da música e da memória como elementos que transfiguram o espaço urbano, geradores de experiências múltiplas que povoam e intensificam a relação com a cidade. Partindo do estranhamento e da singularização, este trabalho pretende observar como estes elementos constroem um novo espaço e uma nova vivência do cenário urbano.
Dos destroços da paisagem: a cidade em dois poetas brasileiros da década de 1960
Authors: Moura Fadul
Published: February 2020

O presente trabalho é organizado em dois movimentos que ocorrem de modo paralelo: no primeiro, procura-se a analisar a cidade em dois poetas brasileiros, Luiz Bacellar e Francisco Alvim, pelo viés da ideia de paisagem, de Collot (2013); em seguida, objetiva-se trazer para discussão o fato de que o modo como eles tratam as paisagens urbanas coloca em evidência o topos da crise (SISCAR, 2010) na poesia dos anos 1960. Desse modo, ocorre não só a recuperação de livros ou nomes que se encontram à margem da crítica e da historiografia literárias, mas que também expõem a diferença na poesia brasileira.
'Promenades': o Passeio Público e o Jardim São Pedro de Alcântara em dois romances queirozianos.
Authors: Barbieri Masseran Claudia
Published: February 2020

A cidade de Lisboa não é, na obra queiroziana, apenas um espaço cenográfico que localiza as ações narrativas.Lisboa é uma das personagens mais trabalhadas pelo escritor português nos seus romances, nosseus contos, nas suas cartas. Este artigo privilegia, contudo, dois espaços da capital pouco mencionadospela fortuna crítica: o extinto Passeio Público e o Jardim S. Pedro de Alcântara, ambos essenciais nastramas narrativas d’O primo Basílio (1878) e d’A Capital! (começos duma carreira), romance publicadopostumamente em 1945.
Uma cidade em ruínas: representações literárias de Luanda em dois romances angolanos do pós-independência
Authors: Jacob Sheila
Published: February 2020

Por meio da escrita literária da cidade de Luanda, é possível, ainda hoje, ler questionamentos e reflexões sobre os rumos tomados pelo próprio país, o que demonstra que, assim como no período da independência, a capital da nação permanece sendo representada como o duplo metonímico de Angola. É o que procuraremos demonstrar na leitura dos romances O desejo de Kianda (1995), de Pepetela, e Os transparentes (2012), de Ondjaki. Neles, desenha-se uma cidade em ruínas, onde os sonhos, tais como os prédios, desmoronam frente à corrosão dos valores e ao esquecimento dos ideais que, no passado, alimentaram o sonho de formação de um “homem novo”.
Representação, deriva e adoecimento: espaço urbano e anamorfose expressionista em dois romances da literatura brasileira
Authors: Salgado Marcus Rogerio
Published: February 2020

O presente artigo propõe um estudo comparativo entre duas obras da literatura brasileira produzidas em 1940 e 1954 — Inácio (Lúcio Cardoso) e Noite (Érico Veríssimo) — a partir do uso comum de estratégias estéticas expressionistas e de uma tematização do ato de deambular pelo espaço urbano, ligado diretamente ao adoecimento e à exclusão, configurando, assim, um quadro de relações entre forma literária, subjetividade e processo social.
Maria José Canuto (1812-1890): Estudo, antologia e bibliografia, de Eduardo da Cruz
Authors: Remédios Maria José Lago
Published: February 2020

Recensão de:CRUZ, Eduardo da. Maria José da Silva Canuto (1812-1890): Estudo, antologia e bibliografia. Lisboa: Biblioteca Nacional de Portugal (BNP), Centro de Literaturas e Culturas Lusófonas (CLEPUL) e Centro Interdisciplinar de Ciências Sociais (CICS.NOVA), 2018. 325 p.
A história acordada: tempo de ação/tempo de reflexão em ‘Os memoráveis’, de Lídia Jorge
Authors: Amorim Claudia
Published: February 2020

Em Os memoráveis Lídia Jorge volta ao tema da Revolução dos Cravos, revista por três jovens jornalistas que entrevistam as personagens do levante de abril para um documentário para a tevê norte-americana CBS. Dividido em três partes, o romance apresenta a personagem-narradora Ana Machado, que organiza a entrevista. A história dos heróis do levante cruza-se com a história pessoal de Ana, filha do jornalista António Machado, participante dos acontecimentos, e de Rosie Honoré Machado, atriz belga que abandona marido e filha para voltar para o seu país. As diferenças entre as gerações mais novas, que abdicam da história, e os personagens da Revolução, esquecidos na contemporaneidade, ficam evidenciadas nesses tempos de dissolução da história.
Çeviride Kayıplar Sorunu: Necîb Mahfûz’un Yevme Kutile’z-Za‘îm Adlı Eserinin Arapça ve İngilizceden Türkçeye Çevirisi ile Arapça Kaynak Metninin Karşılaştırmalı Bir İncelemesi
Authors: YILDIZ Musa , KURT Gülfem
Published: February 2020

Genel anlamıyla, bir dilden başka bir dile aktarım işlemi olarak nitelendirilebilecek çeviri, içerdiği
birçok anlam ve yüklendiği fonksiyonellikle çok yönlü bir süreçtir. Edebi çeviri, genel tanımdan
farklı olarak yaratıcı ve sanatsal tüm kullanımları da içerdiği için tanımlaması daha zor olsa da kaynak
metnin anlamını ve mesajını çeviri metinde aksettirmesi gereken bir konumu olan ve kaynak dildeki
yazını, metnin anlamsal, sözdizimsel ve biçemsel özelliklerini belirli bir düzlemde korunarak erek
yazına aktarma işlemi olan bir süreç şeklinde tanımlanabilir. Edebi çeviri sürecinde, dillerin farklı
dilsel özellikleri, yanlış anlamalar, anlam karşılığı bulamama veya çevirmen tercihleri gibi durumlardan kaynaklı bazı kayıplar oluşabilmektedir. Bu kayıpların çokluğu halinde bilgi kaybı ve kaynak
metnin mesajını erek metinde verememe gibi problemler oluşabilmektedir. Son yıllarda çeviri ile ilgili
yapılan incelemelerin neredeyse hepsinde var olan eşdeğerlik kavramı bu çalışmada da karşımıza
çıkmaktadır. Kaynak metnin kendi okuru üzerindeki etkiyi, çeviri okuru üzerinde de gerçekleştirmeyi
hedefleyen eşdeğerlik ilkesi çeviri sürecinde her zaman uygulanamaz. Bunun nedeni de erek dilin
kaynak dildeki dil yapılarından farklı olması olabilir. Diller arasında var olan birtakım farklılıklar başlı başına çeviri kaybına yol açan etmenlerden olmakla birlikte, ara dilden yapılan çeviriler etmeni de
söz konusudur. Eğer bir metin, kaynak bir dilden bir ara dile çevrilip daha sonra bu ara dil kaynak dil
varsayılıp başka bir dile çevriliyorsa bu süreçte çeviri kaybı olması kaçınılmazdır. Bu gibi durumlarda
çevirmene, çevirinin az kayıpla başarılması hususunda büyük bir görev düşmektedir. Çünkü günümüz
dünyasında çeviri kaçınılamaz bir olgudur ve uluslararası kültür ve bilgi aktarımında çok önemli bir
yere sahiptir. Bu çalışmada da Nobel ödüllü Mısırlı yazar Necîb Mahfûz’un Yevme Kutile’z-Za‘îm adlı
eserinin kaynak dil Arapçadan ve ara dil İngilizceden erek dil Türkçeye çevirileri incelenerek, çeviri
sürecindeki sözdizimsel, anlamsal, kültürel birtakım çeviri kayıpları ortaya konulmuştur. Bu incel-
eme yapılırken Mona Baker’ın eşdeğerlik tasnifinden kelime ve kelime üstü düzeyde eşdeğerlik temel
alınarak karşılaştırmalı analiz yöntemiyle çeviriler değerlendirilmiştir.
Popularization through Translation in the New Media: The Case of Düşünbil
Authors: TEKGÜL Duygu
Published: February 2020

This study aims to explore the opportunities the new media present for the popularization of scientific knowledge through translation, based on the case study of a Turkish website called Düşünbil (www.dusunbil.com). The article will touch upon debates on science popularization, new media, and the translation of social sciences texts, highlighting the role of online translation projects in circulating new and hybrid genres. The contribution combines two under-researched topics in translation studies: popularization, and the translation of social sciences and humanities texts. On the other hand, TS research on popularization has so far mainly focused on natural sciences whereas this study concerns social sciences and humanities texts. Düşünbil Portal relies on non-professional volunteer translators for the translation of popular texts. In this respect, the translational action undertaken may be considered a case of “community translation.” These texts, translated almost exclusively from English, represent a mix of social sciences and journalism, some leaning towards self-help in terms of content and style. It is the convergent aspect of digital media that make them particularly amenable for popularization: the functions of information and entertainment converge on the internet. The translation of social sciences and humanities texts, hitherto largely confined to conventional print media, helps extend knowledge in these fields thanks to projects like Düşünbil. After a conceptual discussion, the paper will elaborate on strategies of knowledge mediation through examples drawn from translated texts, their source texts as well as texts written originally in Turkish and published on Düşünbil. Proximity, regarded to be the distinctive feature of popular science texts, will be addressed not only as a textual-linguistic feature but also in terms of the wider strategies of presenting information. Aspects such as interactivity and conceptual clarification will also be illustrated, followed by an examination of translation strategies employed on texts originally written in Turkish.
Görenler Sesli Betimlenmiş Bir Filmi Nasıl Anlar? Sesli Betimleme ile İlgili Bir Alımlama Çalışması Denemesi
Authors: BAŞ Nurhan
Published: February 2020

Bu çalışmanın
amacı, bir sesli betimlemeli filmin, sesli betimleme kullanıcıları gibi sadece
işitsel düzgüden görüntüsüz olarak izlendiğinde alımlama sürecinde karşılaşılan
zorluk ve ortaya çıkan sonuçları tartışmaktır. Sesli betimleme eğitimi için
yöntem arayışından doğan bu araştırmanın verileri, Mütercim Tercümanlık
öğrencilerinin bir çeviri atölyesi dersi kapsamında Değirmen (Yılmaz, 1986) başlıklı Türk filminin sesli betimlemeli ve
kaynak sürümüyle ilgili ürettikleri metinlerden oluşmaktadır. Çalışma, bu iki
metnin karşılaştırılmasıyla açığa çıkan alımlama farklarına yoğunlaşmıştır. Bu
metinlerden alınan örnekler, ilgili oldukları film görselleri ve sesli
betimleme örnekleriyle birlikte bir sesli betimleme kılavuzu ışığında
irdelenmiştir. Bu irdelemede sesli betimleme yer yer dillerarası çeviri
yöntemleriyle ilişkilendirilmiştir. Ayrıca, betimlemede kılavuzdaki kimi
kurallara kolaylıkla uyulabilirken kimilerinde güçlüklerin yaşandığı
gözlemlenmiştir. Bu çalışma, bir filmin (görsel düzgüsü olmadan) sesli
betimleme metniyle nasıl anlamlandırılabileceğini örnekleyerek betimleme metnini
oluştururken, betimlenmiş bir filmin (görsel düzgüsü işitsel olarak iletilen
bir filmin) kör ve görme engelli izleyiciler üzerinde yaratabileceği olası
etkileri düşünmenin ve ifade seçiminde duyarlılık geliştirmenin ne denli önemli
olduğunu vurgulamaktadır. Bu yönüyle, bu araştırma sesli betimleme eğitimine
katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Çalışmada bazı örnekler/bulgular ise örtük
cinsiyet (Braun, 2000a, 2000b) ve/veya toplumsal cinsiyet bağlamında
tartışılmıştır. Çalışma, sesli betimlemenin disiplinlerarası olarak araştırılmasını
ve bu alanda alımlama çalışmalarının yapılmasını önererek sonuçlandırılmıştır.
Hikâye Odaklı Video Oyunlarda Çevirinin Rolü: The Last of Us Video Oyunu Üzerine Bir Değerlendirme
Authors: ÖNCÜ YILMAZ Tutku , CANBAZ Emre
Published: February 2020

Günümüzde geniş kitlelerle buluşmayı amaçlayan video
oyun şirketleri, farklı ülkelerdeki pazarlarda da varlık göstermekte ve rekabet
etmektedir. Bu süreçte, özellikle hikâye odaklı video oyunlarda görsel, işitsel
ve dilsel çerçevede sunulması amaçlanan sürükleyici deneyimi farklı kültürlerde
de yaşatma gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Bu noktada, anlatı dünyasını
oluşturmada görsel ve işitsel bağlamın tamamlayıcısı olan dil önemli bir yere
sahiptir. Dil verisinin anlatı dünyasını güçlendirecek uygun dinamiklerle
işlenmesi, video oyunun yazınsal kalitesini artırırken aynı zamanda şirketlerin
satış amacına da hizmet etmektedir. Yapılan çalışmada, özellikle hikâye odaklı
video oyunlarda altyazı çevirisinin önemini vurgulamak amaçlanmıştır. Bu
doğrultuda, tüm dünyada yüksek satış rakamları yakalayan ve hikâye ve anlatı
başta olmak üzere pek çok kategoride ödüle layık görülen The Last of Us adlı video oyunun Türkçe altyazı çevirilerinden
seçilen örnekler değerlendirilmiştir. Çeviri eylemi, bu çalışmada yapılacak değerlendirmeye
zemin hazırlamak için ekonomik ve yazınsal olmak üzere iki boyutta ele
alınmıştır. Ardından, çeviri kararlarını etkilediği düşünülen iç ve dış bağlam
üzerinde durulmuştur. İç bağlamda video oyunlardaki metin türleri ve
özellikleri, dış bağlamda ise video oyun çevirisine ilişkin farklı yaklaşımlar
ve süreçler ele alınmıştır. Bu doğrultuda, çalışmanın kuramsal çerçevesi
görsel-işitsel çeviri ve çeviri sürecini etkileyen normlar ışığında
şekillenmiştir. Seçilen video oyunun Türkçe altyazı çevirisi, betimleyici bir
yaklaşımla ve Gideon Toury’nin sorun-çözüm çifti yöntemi kullanılarak
incelenmiştir. İnceleme sonucunda, erek metindeki tercihlerin, çevirmen
kararları kadar çeviri sürecinden de etkilenebileceği düşünülmektedir. Sonuç
olarak, oyundaki metinlerin hikâyeyi oluşturan görsel ve işitsel öğelerin
tamamlayıcısı olduğu görülmüştür. Çeviri süreci kapsamında alınan kararların da
bu bulguya uyumlu olması önem taşımaktadır. Çalışmada, video oyun çevirisinin
oyuncu ve oyun arasındaki iletişimi güçlendirmesi açısından öneminin altı
çizilmiştir. Bu süreçte çevirmenlerin iletişim uzmanı rolü ile akademik çeviri
eğitiminde kazandırılması hedeflenen çeviri edinci gerekliliği de
vurgulanmıştır. Böylelikle, bu çalışmanın video oyun çevirisi ve değerlendirmesinin
çeviribilim alanındaki görünürlüğüne katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Görme Engelliler için Erişilebilir bir Etkinlik Alanı olarak Engelsiz Filmler Festivali
Authors: DALASLAN Duygu , ŞULHA Pelin
Published: February 2020

Ankara Engelsiz Filmler Festivali 2013 yılından itibaren engelli bireylerin kültürel ve sanatsal faaliyetlere katılmalarını sağlamak amacıyla düzenlenmeye başlamıştır. 2017 yılına kadar sadece Ankara’da yaşayan engelli olan ve olmayan sinemaseverleri biraraya getiren bu festival aynı yıl Puruli Kültür Sanat’ın İstanbul ve Eskişehir’i de gündemine almasıyla daha çok sayıda engelli seyirciye erişim fırsatını yakalamıştır. Bu çalışmanın amacı, Engelsiz Filmler Festivali’nin görme engelli hedef kitlesi açısından ne derece erişilebilir olduğunu ortaya koymaktır. Bu amaca uygun olarak, festivalin Ankara’da düzenlenen kısmı örneklem olarak seçilmiştir. Bunun sebebi, festivalin sürekli olarak Ankara’da düzenleniyor olması ve festival burada daha uzun sürdüğü için diğer şehirlere kıyasla Ankara’nın veri toplama açısından daha uygun olmasıdır. Araştırma üç basamaktan oluşur. İlk olarak, festivalin hedef kitleye nasıl ve hangi yollarla duyurulduğu araştırılmıştır. İkinci olarak, önce festival posteri, kılavuzu ve gösterim programının tanıtıldığı kitapçığın hedef kitleye nasıl ulaştırıldığı incelenmiş, ardından saha çalışması kapsamında izleyiciler, festivale katılım oranları ve gösterdikleri ilgi açısından gözlemlenmiştir. Üçüncü olarak, festivalin basında nasıl yankı bulduğu araştırılmış ve görme engelli hedef kitlenin festivaldeki sesli betimlemeler hakkında görüşlerinin alındığı ankete yer verilmiştir. Bu araştırma sonucunda festivalin basında, sosyal medyada, internet sitelerinde ve mail gruplarında paylaşıldığı görülmüştür. Festival posterinin, kılavuzunun ve gösterim programının tanıtıldığı kitapçığın görme engelliler için erişilebilir nitelikte olduğu gözlemlenmiştir. Saha araştırmasında ise, görme engelli katılımcıların sayısının az olduğu tespit edilmiştir. Öte yandan, engelli olmayan katılımcıların görme engellilerin de film izleyebileceklerini bilmediği gözlemlenmiştir. Festivalin basında “fark yaratanlar” olarak yer aldığı göze çarpmaktadır. Görme engellilere uygulanan ankette ise, festivalde yer alan sesli betimlemeli filmlerin görme engellilerin beklentilerini karşıladığı belirlenmiştir. Araştırmanın sonuçlarına göre, festival görme engelli hedef kitlesi için erişilebilir niteliktedir. Bu çalışma hem görme engellilere yönelik hedef kitle odaklı bir çalışma olması hem de görme engellilerin görüşlerinin yanısıra gören izleyicilerin de sesli betimlemeye yaklaşımlarını ortaya koyması bakımından bir ilk olduğu için önemlidir.
Translation Revision in Professional Translation Companies in Turkey
Authors: ŞEN BARTAN Özgür , ÇETİNER Caner , ÇEKÇİ Selim Ozan
Published: February 2020

Translation revision is an essential part of
professional translation, and it has been one of the biggest workloads of
translation companies. However, far too little attention has been paid to it within
the relevant literature on translation studies. To fill this gap, this study aims
to analyze the translation revision policies of translation companies in Turkey
through a questionnaire developed by Rasmussen
&Schjoldager (2011). For this study, the questionnaire was adapted and
slightly modified to reflect the specific situation in Turkey. The questionnaire was answered by 15 revisers
and/or managers of translation companies in Turkey, specifically in three big
cities (including İstanbul, Ankara, İzmir). The data derived from the
questionnaire show the revision types that translation companies mostly prefer.
The answers of the respondents in translation companies offer a brief insight
into the parameters that translation companies consider during the revision
process. The remarks of the respondents also highlighted the scarcity of the
revision training within translation companies. In addition, the answers of the
respondents showed that they give importance to the problems of the transfer and
content of the text as well as language and presentation as suggested by Mossop
(2007, 2014). This study, in short, tries to reflect a view on the current status
of translation revision in Turkey through 15 translation companies.
Karikatürlerde Çevirmen ve Çeviri
Authors: OKYAYUZ Ayşe Şirin , KAYA Mümtaz
Published: February 2020

Çalışmanın giriş bölümünde anlatıldığı üzere, geniş kitlelere düşünce ve duyguların iletilmesi için kullanılan ve bir iletişim aracı olarak değerlendirilebilecek olan karikatürler, toplumun, olgulara, mesleklere bakış açılarını incelemek için eşsiz birer kaynaktır. Toplu iletişim araçlarının popüler örneklerinden olan karikatürlerde, birçok konu ele alınır. Uzun bir karikatür tarihi olan Türkiye’de yayımlanan karikatürlerde, çeviri ve çevirmenlik konuları da ele alınan konular arasındadır. Karikatürlerin öneminin ve tanımının yer aldığı karikatür tarihi hakkındaki giriş bölümünü takiben, çalışmada, çevirmenlik ve çeviri hakkında medyaya yansıyan karikatürler üzerinden bir inceleme sunulmuştur. Karikatürlerde yansıtılanlarla, toplumdaki çeviri ve çevirmenlik algısı incelenmiştir. Tematik açıdan incelenen seçili karikatürlerden çıkarımla, çağdaş Türk toplumunda çeviri hakkında nelerin bilindiği, hangi mesleki konulara dikkat çekildiği ortaya konmuştur. Sonuç olarak, Türk toplumunda karikatürlere yansıyan ‘çeviri bilincinin’ oldukça gelişmiş olduğu, ele alınan konuların çeviri çalışmalarında da değinilen sorunlar, zorluklar, anahtar olgular olduğu saptanmıştır. Türkiye’de karikatüristler ve karikatür okurlarının çeviri ve çevirmenlik mesleği konusundaki algıları, profesyonellerinki kadar derin olmasa da ve belli noktalarda farklılaşsa da, aslında, çevirinin alıcısı olan toplumun, mesleği ‘tanıdığı’ ve bunun ötesinde ‘bildiği’ açıktır.
A Critique on the Film Adaptation of Neil Gaiman's Novel Stardust
Authors: AKSEKİ Selma
Published: February 2020

The aim of this paper is to provide a translation (adaptation) critique of the film adaptation of Neil Gaiman’s fantasy novel Stardust by approaching film adaptation as a type of intersemiotic translation. Film adaptation, being an intersemiotic and inspirational form of translation (Gottlieb, 2005) is a highly complex and subjective interpretation of a written source material into the filmic medium. Venuti (2007) points out the need to focus on the shifts observed in the film adaptation, emphasizing that these adaptation shifts are not neutral and that they reflect the filmmaker’s interpretation of the source material. Analyzing the shifts and the reasons behind these may lead to a better understanding of adaptations. Perdikaki (2017a) proposes a model for the systematic analysis of the changes (adaptation shifts) from novel to screen using an interdisciplinary approach combining insights from adaptation and translation studies and narratology. This model is significant since it is the first systematic and comprehensive model to provide a unified framework for both translation studies and adaptation studies. Her model consists of two components, i.e. a descriptive/comparative component and an interpretive one. The descriptive/comparative component focuses on the ‘medium-independent’ categories where the shifts can be observed. These ‘medium-independent’ categories make it possible to compare and analyze the transfer of meaning from one work of art to another, which are operating in two different mediums. The interpretive component aims to reveal the rationale behind the shifts to complete the critique. Through the application of the model to the film adaptation Stardust, the adaptation shifts were identified and the intricate interplay of reasons at play were discussed.
A Linguistic Analysis of the Literary Translation of Address Forms from English into Turkish
Authors: DİNÇKAN Yeşim
Published: February 2020

Address terms and address pronouns (T
and V forms) play an important role in the organization of societies and social
norms. While translating (the pronoun ‘you’) from English into Turkish the
translator has to make a choice between the two alternatives (sen (T)-siz (V))
available in the target language. In this paper the choices of the translator
as well as the possible sociolinguistic explanations are dealt with through
examples taken from the novel Little Women by Louisa May Alcott and its
translation into Turkish, Küçük Kadınlar by Müzehher VA-NU. A comparative and
descriptive analysis is carried out taking into consideration how the
characters address each other throughout the novel and in the translated work.
The questions to be asked in terms of the corpus of data are as follows: a) How
do family members address each other? b) How do general acquaintances address
each other? c) How do strangers address each other? The first two categories
are subdivided as i-close ii-distant. The study aims to provide a better
understanding of the norms guiding the translator in the formulation of choices
in the process of literary translation using linguistic descriptive and
explanatory analysis methods. How the translator makes a choice between two
alternatives each time “you” or one of the address terms occur in the source
text and the factors affecting the choices are the questions to be answered. As
a conclusion, it may be stated that the study served to shed light upon the
following; effects of sociolinguistic categories in the choice of T/V forms;
effect of relationships between the characters in the choice of T/V forms; the
address terms used in English and their translations into Turkish and the
effect of these in the choices of T/V forms.
Pusat Informasi Dan Promosi Kerajinan Batik Wijirejo Di Bantul Yogyakarta Dengan Penekanan Desain Arsitektur Berkelanjutan
Authors: Amrullah Laili , Yuniastuti Tri , Adianti Istiana
Published: February 2020

Pertumbuhan pengrajin kain batik di Sentra Kerajinan Batik Wijirejo semakin meningkat selaras dengan permintaan pasar terhadap produk kerajinan kain batik. Lokasi pengrajin tersebar di beberapa wilayah pedukuhan dengan memanfaatkan rumah hunian mereka yang berada di dalam perkampungan sebagai rumah produksi sekaligus wadah untuk memasarkan produk kerajinan kain batik.Rumah produksi batik yang tersebar di perkampungan memiliki dampak negatif bagi lingkungan akibat pembuangan limbah cair batik yang tidak dikelola. Lokasi pengrajin yang tersebar juga berdampak dalam hal informasi pasar yang tidak merata. Pengunjung atau wisatawan juga terkendala saat ingin mendapatkan produk kerajinan kain batik serta keinginan untuk terlibat langsung dalam pembuatan batik. Pusat Informasi dan Promosi merupakan wadah alternatif untuk memfasilitasi para pengrajin batik di Desa Wijirejo untuk mempromosikan produk kerajinan kain batik serta mendapatkan informasi pasar secara terpusat sehingga akan merata, sekaligus mempermudah pengunjung dalam mendapatkan produk kerajinan kain batik dan dapat terlibat langsung dalam pembuatannya. Tuntutan peranan arsitektur dalam perencanaan tidak hanya sekedar memenuhi kebutuhan manusia saja namun juga sebaiknya merespon kondisi lingkungan sekitar agar bisa memanfaatkan apa yang ada di lingkungan secara maksimal sehingga akan menciptakan bangunan yang berkelanjutan (sustainable) dan berwawasan lingkungan. Pengadaan pada Pusat Informasi dan Promosi Kerajinan Batik Wijirejo jika tidak dirancang dengan konsep arsitektur berkelanjutan tentunya akan berdampak negatif bagi lingkungan dan sumber daya alam. Konsep arsitektur berkelanjutan sendiri nantinya diharapkan dapat berperan lebih besar dalam meminimalisasi terhadap kerusakan lingkungan sehingga sumber daya alam dan lingkungan ekologis manusia dapat bertahan lebih lama.
Konsep livabilitas sebagai dasar optimalisasi ruang publik Studi kasus: Solo City Walk, Jalan Slamet Riyadi, Surakarta
Authors: Prabasmara Padmana Grady , Subroto T Yoyok Wahyu , Rochyansah M Sani
Published: February 2020

Ruang publik yang terbentuk dari ruang jalan di kota berfungsi sebagai tempat untuk bertemu, berkumpul, dan berinteraksi satu sama lain untuk keperluan agama, perdagangan, dan pemerintahan untuk berbagi aspirasi kepada masyarakat. Selain fungsi tradisionalnya sebagai titik pertemuan, ruang publik juga mencerminkan identitas kota. Dengan demikian, banyak kota menggunakan ruang publik sebagai simbol atas interaksi sosial yang terjadi. Terletak di koridor Jalan Slamet Riyadi Surakarta, jalur pejalan kaki Solo City Walk dianggap mewakili karakter lingkungan ruang publik yang hidup. Optimalnya Solo City Walk sebagai ruang publik berkaitan dengan kehidupan yang ada di jalur pejalan kaki. Makalah ini bertujuan untuk mengevaluasi konsep yang diterapkan di Solo City Walk sebagai proyek yang dirancang untuk menciptakan ruang publik yang optimal. Proyek ini menggunakan konsep mengajak warga untuk pergi keluar dan melakukan aktivitas mereka di ruang publik. Penelitian ini menggunakan metode observasi lapangan dengan memetakan penumpukan pengguna dan kegiatan yang dilakukan di jalur pejalan kaki Solo City Walk. Pemetaan ini menunjukkan beberapa titik memiliki tingkat aktivitas tinggi atau rendah. Hasil penelitian memberikan evaluasi terhadap persebaran livabilitas yang ada di Solo City Walk. Bagian memiliki livabilitas yang tinggi menunjukkan banyaknya pengguna yang terkonsentrasi, berbagai aktivitas dan fungsi yang menarik. Dengan demikian, penggal atau bagian tersebut akan digunakan sebagai pedoman dalam mengoptimalkan bagian lain yang dianggap kurang hidup.