bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Πολύευκτος (956-970)
Authors: Κατή Ελένη
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται τη ζωή και τη δράση του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Πολύευκτου (956-970). Σκοπός της διατριβής ήταν να αναδείξει την προσωπικότητα του πατριάρχη, ως ποιμένα και εκκλησιαστικού ηγέτη, να προσεγγίσει τις αλληλεπιδράσεις Εκκλησίας και πολιτικής εξουσίας και να φωτίσει συγκεκριμένες πτυχές από την ιστορία της Εκκλησίας κατά το β΄ μισό του 10ου αιώνα. Παρουσιάζουμε τα βιογραφικά στοιχεία του Πολύευκτου και εξετάσαμε την πατριαρχία του σε συνάρτηση με τους εκάστοτε αυτοκράτορες, διότι κατά τη διάρκειά της ανέκυψαν σοβαρά ζητήματα, κυρίως εξ αφορμής αυτοκρατορικών ενεργειών και πρωτοβουλιών, τα οποία άπτονται εκκλησιαστικών θεμάτων και επηρέασαν τις σχέσεις του πατριάρχη με τους αυτοκράτορες. Ασχοληθήκαμε με ζητήματα, όπως ο δεύτερος γάμος του αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά, που προσέκρουε στα κωλύματα της δευτερογαμίας και της πνευματικής συγγένειας μεταξύ των συζύγων, η επέμβαση του ίδιου αυτοκράτορα στα εσωτερικά της Εκκλησίας με την επιβολή της έκδοσης «Τόμου» που αφορούσε στην υποχρεωτική συμμετοχή του αυτοκράτορα στις επισκοπικές εκλογές, η πρωτοβουλία του να εκδώσει νόμο για την αναγνώριση, ως μαρτύρων της Εκκλησίας, των στρατιωτών που φονεύονται στον πόλεμο, το ζήτημα της στέψης ως αυτοκράτορα του Ιωάννη Τζιμισκή. Διερευνήσαμε την τοποθέτηση του πατριάρχη απέναντι στην πολιτική εξουσία και τις πρωτοβουλίες της. Αναζητήσαμε τα κίνητρα και εκθέσαμε τα αποτελέσματα των ενεργειών του πατριάρχη όσο και των αυτοκρατόρων.
Περί Ενυπνίων του Συνέσιου Κυρηναίου
Authors: Κούντη Μαρία
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας μελέτης αποτελεί το Περί Ἐνυπνίων του Συνέσιου Κυρηναίου. Στο Περί Ἐνυπνίων ο Συνέσιος πραγματεύεται τα όνειρα και υμνεί την ονειρομαντική, αλλά απομακρύνεται από την παραδοσιακή της θεώρηση. Εγκαταλείπει τις γενικές αρχές και τις κατηγοριοποιήσεις των ονειροκριτών, προσεγγίζει την ονειρική πραγματικότητα ως ένα χώρο αμιγώς προσωπικό και προτείνει έναν τρόπο ερμηνείας των ονείρων που εστιάζει στον άνθρωπο και τη μοναδικότητά του. Η πρότασή του δεν αποτελεί την κεντρική ιδέα του έργου ή την κύρια φιλοσοφική του μέριμνα, καθώς, παρά τον έπαινο της ονειρομαντείας, ο Συνέσιος δεν επικεντρώνεται στο μήνυμα που φέρει το όνειρο, αντίθετα, προσεγγίζει τα όνειρα με τρόπο θεωρητικό και φιλοσοφικό, εστιάζει στην πηγή, την προέλευση και τον τρόπο γένεσής τους και όχι στην ερμηνεία και τον αποσυμβολισμό τους. Παρά το εγκώμιο της ονειρομαντικής, παραμερίζει τον παραδοσιακό της στόχο, την πρόβλεψη του μέλλοντος, και επικεντρώνεται στην ουσιωδέστερη προσφορά των ονείρων που είναι η προσέγγιση του θείου. Κατά τη διαπραγμάτευση του ονειρικού φαινομένου, ο Συνέσιος εξετάζει το ρόλο και τη σημασία της φαντασίας και αναπτύσσει τη θεωρία του οχήματος πνεύματος. Παράλληλα και υπό το μανδύα της ονειρικής εμπειρίας και της ονειρομαντικής τέχνης αναζητά την επικοινωνία με τον Θεό και την οικουμενική σωτηρία. Η παρούσα διατριβή μελετά το ίδιο το κείμενο αλλά και τις επιμέρους αυτές αναζητήσεις του Συνέσιου. Εξετάζει επίσης τη σχέση του Συνέσιου με τη θεουργία και τις πρακτικές της, την εξάρτησή του από τα χαλδαϊκά Λόγια και τις επιδράσεις που άσκησαν στη σκέψη του Συνέσιου οι Νεοπλατωνικοί στοχαστές.
Environmental performance of photocatalytic materials for energy save
Authors: Παπαδάκη Δήμητρα
Published: September 2021

Η ενσωμάτωση νανοσωματιδίων στην κατασκευαστική βιομηχανία αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς την κατεύθυνση των πράσινων και βιώσιμων έξυπνων κτιρίων. Αυτές οι εφαρμογές μπορούν να βρεθούν σε μήτρες κτιρίων, επιστρώσεις ή σε μονωτικές εφαρμογές. Τα νανοσωματίδια του διοξειδίου του τιτανίου (TiO2), ο ψευδάργυρος (ZnO) και άλλα οξείδια, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως φωτοκαταλυτικά προϊόντα, αντιβακτηριακά, αυτοκαθαριζόμενα και απωθητικά για το νερό ή τα μικρόβια. Στην περίπτωση της φωτοκατάλυσης, αυτά τα νανοσωματίδια έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως για την ποιότητα του εσωτερικού αέρα και την ποιότητα του αστικού αέρα μέσω της χρήσης τους μέσα σε δομικά υλικά. Τα δύο προαναφερθέντα νανοϋλικά, δηλαδή το TiO2 και το ZnO, μελετώνται σε αυτή τη διδακτορική διατριβή. Διαφορετικές παράμετροι σύνθεσης όπως η θερμοκρασία, η ισχύς, το doping, η αύξηση των κενών θέσεων οξυγόνου μέσω έκθεσης στην αμμωνία, διερευνώνται για το ρόλο τους στη φωτοκαταλυτική τους αποτελεσματικότητα. Έχει αποδειχθεί ότι η υψηλότερη θερμοκρασία και ισχύς κατά την διαδικασία της σύνθεσης τους, οδηγεί σε υψηλότερη κρυσταλλικότητα, ενεργός επιφάνεια και πορώδες, οδηγώντας έτσι σε υψηλότερη φωτοκαταλυτική δράση. Επομένως, ένα νανοϋλικό με υψηλότερη επιφάνεια είναι φιλικό προς το περιβάλλον καθώς μια μικρή αύξηση της θερμοκρασίας ή της ισχύος μπορεί να ενισχύσει τη δραστηριότητά του ως φωτοκαταλύτη. Συγκεκριμένα, η αύξηση της θερμοκρασίας έχει θετική επίδραση στο περιβαλλοντικό αποτύπωμα των νανοσωματιδίων ZnO, με 150 oC και 220 oC να έχουν συνολικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα ~ 10% και ~ 41% χαμηλότερο από αυτό των 90 oC. Επίσης, η αυξημένη ισχύς έχει μικρότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Συγκεκριμένα το συνολικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα των 310 W και 710 W είναι ~ 18% και ~ 27% χαμηλότερο από αυτό των 110 W.Το doping (πρόσμιξη) οδήγησε επίσης σε υψηλότερα φωτοκαταλυτικά αποτελέσματα. Η πρόσμιξη του ZnO με κοβάλτιο έδειξε 10% μείωση της ακεταλδεΰδης, κάτω από ορατό φως. Τα νανοσωματίδια TiO2 που είχαν υποστεί πρόσμιξη με ίνδιο ή αλουμίνιο έδειξαν καλή φωτοκαταλυτική απόκριση (90% και 60%) υπό ακτινοβολία UV. Ενώ η πρόσμιξη τιτανίας με κοβάλτιο έδειξε 30% αποχρωματισμό του ρύπου υπό ορατή ακτινοβολία. Μελετήθηκε έπειτα η πρόσμιξη νανοσωματιδίων σε μήτρες δομικών υλικών, ασβεστοκονίας, τσιμεντοχρώματος και τσιμεντοκονίας. Παρατηρήθηκε ότι τα νανοσωματίδια TiO2 με προσμίξεις Mn μέσα σε ασβεστοκονία έδειξαν φωτοκαταλυτική δράση 12% στην αποδόμηση φορμαλδεΰδης υπό υπεριώδη ακτινοβολία. Επιπλέον, το τσιμεντόχρωμα και η τσιμεντοκονία, φαίνεται να έχουν πολύ μεγάλη προσρόφηση ρύπων που φτάνει μέχρι και ~60% μείωση του ρύπου. Οργανικές ενώσεις που βρέθηκαν στο οικοδομικό υλικό της ασβεστοκονίας φαίνεται να μείωσαν δραματικά την απόδοση του εμπορικού φωτοκαταλυτικού νανοϋλικού, Degussa- Ρ25 εντός αυτής της μήτρας. Συνεπώς, στον κατασκευαστικό κλάδο, η επιλογή της μήτρας που θα ενσωματώνει το φωτοκαταλυτικό νανοϋλικό είναι ένα κρίσιμο βήμα που χρειάζεται ενδελεχή μελέτη για τα πιθανά παραπροϊόντα που μπορεί να δημιουργηθούν.
Μελέτη του ρόλου των ΝΚ λεμφοκυττάρων στην γυναικεία υπογονιμότητα
Authors: Μίχου Βασιλική
Published: September 2021

Σκοπός: Οι υποπληθυσμοί των ΝΚ, ενδομητρικού και περιφερικού τύπου διαδραματίζουν διαφορετικούς ρόλους στην υπογονιμότητα. Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση της παρουσίας σε υπογόνιμες με ή χωρίς ιστορικό αποβολών και γόνιμες γυναίκες και η πιθανή συσχέτιση τους με μολυσματικούς παράγοντες.Μέθοδος: Σκεδαστική μελέτη, τριπλός-άμεσος-ανοσοφθορισμός με κυτταρομετρία ροής PBMCκαι κυττάρων ιστού περιόδου των ομάδων μελέτης. Ανοσοϊστοχημική εξέταση σε τομές παραφίνης υλικού απόξεσης. Χρήση του υπερκείμενου καλλιέργειας uNK για αναστολή ενσωμάτωσης ραδιενεργού θυμιδίνης, ύστερα από PHA διέγερση PBMC. Ανίχνευση ιών και μικροβίων σε περιφερικό αίμα και ιστό περιόδου αντίστοιχα με Real-time PCR.Αποτελέσματα: Η συγκέντρωση των uNK και η αναλογία τους προς τα ολικά ΝΚ είχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των γόνιμων και υπογόνιμων ομάδων. Η ανάλυσηlogistic regression model δείχνει καμπύλη πρόβλεψης γονιμότητας-υπογονιμότητας με βάση την αναλογία uNK κυττάρων αίματος προς το σύνολο ΝΚ λεμφοκυττάρων. Μόνο η παρουσία των ερπητοϊών φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένη συγκέντρωση ΝΚ. Συμπέρασμα: H διαφοροποίηση των ομάδων αποβολής (εύκολη και δύσκολή σύλληψη)οδήγησε στο συμπέρασμα ότι τα CD56++ είναι σημαντικά και κατά την εμφύτευση του εμβρύου..Τα CD16+ κύτταρα, αντανακλούν τις εχθρικές συνθήκες της περιοχής του φθαρτού για τα κύτταρα της τροφοβλάστης, αντίθετα τα uNK κύτταρα φαίνεται ότι συμβάλλουν στη δημιουργία ενός φιλικού περιβάλλοντος για την εμφύτευση. Επιπλέον, αντι-ερπητική θεραπεία θα μπορούσε να οδηγήσει σε μείωση των CD16+.
Συσχέτιση των ορμονών του φύλου με αγγειακούς δείκτες πρώιμης αθηρωμάτωσης σε υγιείς μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες
Authors: Γεωργόπουλος Γεώργιος
Published: September 2021

Υπάρχουσα γνώση: H εμμηνοπαυσιακή μετάβαση συνδέεται με επιταχυνόμενη αθηρωματική νόσο. Επιδιώξαμε να μελετήσουμε για πρώτη φορά τη συσχέτιση μεταξύ του συνόλου των ενδογενών ορμονών του φύλου και πολλαπλών τελικών σημείων(endpoints) υποκλινικής αθηρωμάτωσης σε σχετικό ελληνικό πληθυσμόΜέθοδοι: 411 υγιείς μεταεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με παράγοντες κινδύνου υποβλήθηκαν διαδοχικά σε βιοχημικές, ορμονολογικές και αγγειολογικές εξετάσεις ενώ πραγματοποιήθηκαν και ετήσιοι επανελέγχοι σε 158 γυναίκες.Αποτελέσματα: Ο δείκτης ελεύθερων ανδρογόνων(ΔΕΑ) αποτελούσε ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα για τους περισσότερους λειτουργικούς δείκτες υποκλινικής αθηρωματικής νόσου και προσέφερε επαυξητική (incremental) πληροφορία σε σχέση με κλασσικούς παράγοντες κινδύνου ή τον υπολογιζόμενο καρδιαγγειακό κίνδυνο(ΚΚ) για την παρουσία αρτηριοσκλήρυνσης. Ο ΔΕΑ προέβλεπε βραχυχρόνιες μεταβολές αιμοδυναμικών παραμέτρων και του ΚΚ και ήταν ανώτερος από εναλλακτικούς δείκτες ανδρογονικότητας για πολλαπλές εκφάνσεις υποκλινικής αθηρωματικής νόσου. Η προλακτίνη συσχετιζόταν επίσης με μεταβολές σε αιμοδυναμικές παραμέτρους και τον ΚΚ. Οι γυναίκες με διάρκεια εμμηνόπαυσης πέραν της δεκαετίας συγκέντρωναν την πλειοψηφία των ανεπιθύμητων δράσεων του ΔΕΑ. Συμπεράσματα: Η αυξημένη ανδρογονικότητα στις μεταεμμηνοπαυσιακές γυναίκες συσχετίζεται συγχρονικά και προοπτικά με πολλαπλές εκφάνσεις της υποκλινικής αθηρωματικής νόσου. Η πλειοτροπική επίδραση της προλακτίνης και η διάρκεια της εμμηνόπαυσης συνδιαμορφώνουν το βιολογικό υποστρώμα της πρώιμης αθηρωματικής νόσου σε υγιείς μεταεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Οι παραπάνω συσχετίσεις οφείλουν να διερευνηθούν περαιτέρω σε προοπτικές μελέτες μεγαλύτερης κλίμακας.
Die europäische kulturelle Außenpolitik nach dem Vertrag von Lissabon
Authors: Θεοδώρου Νικόλαος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή θέτει ως στόχο και εξετάζει, ως κεντρικό ζήτημα, τη νομική διάσταση της διαμόρφωσης και εφαρμογής μιας πολιτιστικής εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΠΕΠ). Βασική της μεθοδολογία είναι η διατύπωση των ακόλουθων ερωτημάτων και η αναλυτική απάντησή τους: Είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση αρμόδια για μια αυτόνομη εξωτερική πολιτιστική πολιτική, σε ποιο βαθμό και με ποια όρια; Ποιο ρόλο μπορεί να διαδραματίσει η ΕΠΕΠ στην προώθηση μιας συνεκτικής ευρωπαϊκής ταυτότητας στο εξωτερικό και στις διεθνείς σχέσεις της Ένωσης; Ποια η σχέση ΕΠΕΠ με τις άλλες πολιτικές της ΕΕ , όπως η πολιτική γειτονιάς, η αναπτυξιακή και η εμπορική πολιτική; Και γιατί η διαμόρφωση της ΕΠΕΠ θα προσδώσει προστιθέμενη αξία στις διεθνείς σχέσεις της Ένωσης;Βασικά θέματα της διατριβής είναι:-Η λειτουργία και η σημασία της ΕΠΕΠ για τη διαμόρφωση και την προώθηση μιας κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας στον κόσμο, που από τη μία πλευρά θα βασίζεται στις θεμελιώδεις αξίες της Ένωσης και από την άλλη θα εξυπηρετεί την ειρηνική αλληλεπίδραση της Ένωσης και των κρατών- μελών της με άλλους πολιτισμούς και λαούς, συμβάλλοντας έτσι στην παγκόσμια οικονομική σταθερότητα και ανάπτυξη με σεβασμό στην πολιτιστική πολυμορφία.- η διερεύνηση των επιπέδων και των αλληλεπιδράσεων των αρμοδιοτήτων της Ένωσης, των κρατών-μελών, καθώς και κορυφαίων διεθνών οργανισμών, όπως η UNESCO και το Συμβούλιο της Ευρώπης, στο πεδίο του πολιτισμού. Η υιοθέτηση της παγκόσμιας πολιτιστικής ευθύνης της Ένωσης και η προστιθέμενη αξία της Ευρώπης ως παγκόσμιας «πολιτιστική δύναμης».- η σύνδεση της ΕΠΕΠ με τη διεύρυνση της Ένωσης, με την πολιτική γειτονίας της, ιδίως με την ενσωμάτωση των Δυτικών Βαλκανίων και τις Ευρω-μεσογειακές σχέσεις, καθώς και με τις προτεραιότητες των χρηματοδοτικών προγραμμάτων της Ένωση- η οικονομική διάσταση της ΕΠΕΠ και ιδιαίτερα η σχέση της με την κοινή εμπορική πολιτική στο πλαίσιο του ΠΟΕ, την πολιτική για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τον οπτικοακουστικό τομέα και την αναπτυξιακή συνεργασία και η σημασία της για την πρόληψη των κρίσεων και των συγκρούσεων σε ένα παγκοσμιοποιημένο αλλά γεμάτο αντιθέσεις κόσμο.Βασικό συμπέρασμα της διατριβής είναι ότι προϋπόθεση για να αναλάβει η Ευρώπη ηγετικό ρόλο στο σημερινό κόσμο με όχημα τον πολιτισμό, είναι η ύπαρξη ενός συνεκτικού νομικού και πολιτικού πλαισίου (προτεινόμενο Σχέδιο «Ν.Ε.ΣΤ.Ω.Ρ»). Περαιτέρω, η διατριβή επιχειρεί μια ανασύνθεση του όρου «πολιτισμός» σε ενωσιακό επίπεδο με έμφαση στις κοινές αξίες και με στόχο την εκπλήρωση των προϋποθέσεων διαμόρφωσης της ΕΠΕΠ και την ενίσχυση του ρόλου της ΕΕ σε παγκόσμιο επίπεδο .
Οι επιδράσεις του Πλωτίνου στους χριστιανούς πατέρες
Authors: Μεσσάρη Μαρίνα
Published: September 2021

Η φιλοσοφία του Πλωτίνου έχει επιδράσεις και υπόβαθρο πλατωνικό αλλά μετασχηματίζει και εξελίσσει την πλατωνική φιλοσοφία με τρόπο πρωτότυπο και μοναδικό για την εποχή του, όπου ο άνθρωπος βιώνει την υπαρξιακή αγωνία κι αναζητά διέξοδο για ψυχική λύτρωση. Ο Πλωτίνος αφουγκράζεται την ανθρώπινη ανησυχία και δίνει νέα προοπτική στη φιλοσοφία του, προτείνοντας ένα νέο τύπο ανθρώπου, γεφυρώνοντας το χάσμα νοητού και αισθητού κόσμου και δίνοντας την υπόσχεση ότι ο άνθρωπος μπορεί να βιώσει με έκσταση την ένωση με το Έν και το Αγαθό. Από τους χριστιανούς Πατέρες επικεντρωθήκαμε στους Καππαδόκες Πατέρες του 4ου αιώνα κάνοντας αναφορά στις όποιες επιδράσεις δέχτηκαν από τους προηγούμενους Πατέρες, από τον Πλάτωνα και τον Πλωτίνο, εφόσον ενδιαφέρουν στη διαμόρφωση της χριστιανικής τους φιλοσοφίας. Το μεγάλο επίτευγμα των Πατέρων ήταν ότι κατάφεραν να εκφράσουν το χριστιανικό δόγμα με όρους που ήταν αποδεκτοί από τους φιλοσόφους κι έτσι οι Οικουμενικές Σύνοδοι έδωσαν το φιλοσοφικό υπόβαθρο που χρειαζόταν η Εκκλησία.
Επιδημιολογία της λοίμωξης από τον ιό της ηπατίτιδας C σε ασθενείς κλινικής σεξουαλικών μεταδιδόμενων νοσημάτων και AIDS
Authors: Βουνάτσου Μυρσίνη
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή γίνεται προσπάθεια καταγραφής της επιδημιολογίας του ιού της ηπατίτιδας C (HCV) στην Ελλάδα, καθώς δεν υπάρχουν αντίστοιχες επαρκείς επιστημονικές μελέτες στη χώρα μας.Η συλλογή των δειγμάτων αφορά σε άτομα που προσήλθαν στo Τμήμα Σεξουαλικώς Μεταδιδομένων Νοσημάτων και AIDS του Νοσοκομείου «ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΥΓΓΡΟΣ» κατά το χρονικό διάστημα από το 2004 έως και το 2012. Από αυτά απομονώθηκαν 1.543 άτομα θετικά ως προς την ηπατίτιδα C (HCV), τα στοιχεία των οποίων αποτελούν την βάση δεδομένων της μελέτης.Σε αυτή τη βάση δεδομένων, χρησιμοποιώντας ως εργαλείο το στατιστικό μοντέλο του Pearson, επιχειρήθηκε μία στατιστική συσχέτιση με επιλεκτικούς παράγοντες-μεταβλητές, όπως χρήση τοξικών ουσιών, άλλα ΣΜΝ (Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα), ηλικία, φύλο, μορφωτικό επίπεδο, καταγωγή, σεξουαλικός προσανατολισμός, αριθμός συντρόφων, χρήση προφυλακτικού, καθώς και η παράμετρος “οικονομικός πρόσφυγας”. Οι εργαστηριακές μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για τον προσδιορισμό του HCV ήταν οι ανοσολογικές-ορολογικές και μοριακές μέθοδοι ρουτίνας του Εργαστηρίου Σεξουαλικώς Μεταδιδομένων Νοσημάτων και AIDS του Νοσοκομείου Ανδρέας Συγγρός. Στην πρώτη περίπτωση χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι ELISA και ανοσοαποτύπωσης, ενώ για τα δείγματα που παρέμεναν αδιευκρίνιστα μετά τις παραπάνω μεθόδους, εφαρμόστηκε μοριακός προσδιορισμός.Από την εξέταση των ευρημάτων παρατηρούμε ότι οι συχνότερα συναντόμενες ομάδες ανά κατηγορία είναι: ως προς την χρήση τοξικών ουσιών οι χρήστες ενδοφλεβίων ναρκωτικών, ως προς το μορφωτικό επίπεδο οι απόφοιτοι δημοτικού και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ως προς την καταγωγή επικρατούν κατά πολύ οι Έλληνες, ως προς την ηλικία η επικρατέστερη ομάδα ανήκει στην κατηγορία ηλικίας από 31-40 ετών, ως προς το φύλο κυριαρχούν οι άρρενες, ως προς τον σεξουαλικό προσανατολισμό οι ετερόφυλοι, ως προς τον αριθμό των συντρόφων οι έχοντες λιγότερο των 5 συντρόφων το τελευταίο εξάμηνο, ως προς την παρουσία συλλοιμώξεων η πιο κοινή περίπτωση είναι αυτή με τον HIV, ως προς την χρήση προφυλακτικού το μεγαλύτερο ποσοστό δηλώνει σπάνια χρήση προφυλακτικού και ως προς την μεταβλητή “οικονομικός πρόσφυγας” μόνο ένα μικρό ποσοστό αφορά αυτή την κατηγορία.Όσον αφορά την μικτή μεταβλητή HCV+ΣΜΝ προβαίνοντας σε δημογραφικό χαρακτηρισμό ως κύριο συμπέρασμα λαμβάνουμε ότι μόνο η ηλικία μπορεί να χαρακτηριστεί ως παράγων κινδύνου ενώ προβαίνοντας σε επιδημιολογικό χαρακτηρισμό ως κύριο συμπέρασμα λαμβάνουμε ότι η χρήση τοξικών ουσιών, ο αριθμός σεξουαλικών συντρόφων το τελευταίο εξάμηνο και ο σεξουαλικός προσανατολισμός μπορούν να χαρακτηριστούν ως παράγοντες κινδύνου.Αποτέλεσμα της έρευνας αυτής είναι η δημιουργία μιάς επιδημιολογικής βάσης ικανής να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο στα χέρια του κλινικού ιατρού, παρέχοντας του τη δυνατότητα να κατηγοριοποιεί τους πιθανούς φορείς της νόσου, ώστε να συμβάλλει στην πρώιμη πρόγνωση και στην έγκαιρη αντιμετώπισή της.
Στατιστική ανάλυση διάδοσης καινοτομικών προϊόντων σε δικτυακά περιβάλλοντα
Authors: Πετρίδης Νικόλαος
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή προτείνονται μέθοδοι κατασκευής δικτύου πολυεθνικής διάδοσης και μελετώνται οι παράγοντες που επιδρούν στην σύνδεση των χωρών εντός των δικτύων. Επιπλέον, εξετάζονται οι παράγοντες που επηρεάζουν την ταχύτητα απογείωσης πωλήσεων των καινοτομικών προϊόντων και τέλος, προτείνεται ένα υπόδειγμα προσομοίωσης με εικονικά άτομα που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους σε δικτυακό περιβάλλον. Η πολυεθνική διάδοση καινοτομικών προϊόντων αποτελεί ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον αντικείμενο με το οποίο έχουν ασχοληθεί πολλοί ερευνητές. Σε γενικές γραμμές, η διάδοση των καινοτομικών προϊόντων μεταξύ των χωρών, έχει συσχετισθεί με παράγοντες που αφορούν την οικονομική και πολιτισμική διάστασή τους, καθώς και χαρακτηριστικά των προϊόντων. Στην παρούσα εργασία, μελετάται εμπειρικά εάν επιπρόσθετα η διάδοση επηρεάζεται και από τα τοπολογικά χαρακτηριστικά της διάταξης των χωρών σε δίκτυο αλληλεπιδράσεων. Το δίκτυο που προτείνεται, βασίζεται στην εκτίμηση του υποδείγματος πολυεθνικής διάδοσης που προτάθηκε από τους Ganesh & Kumar, (1996). Οι μετρικές του δικτύου, φαίνεται να επιδρούν στατιστικά σημαντικά, την πιθανότητα ταχείας διάδοσης των καινοτομικών προϊόντων στις αγορές των χωρών ενώ τα πρόσημα των υπολοίπων μεταβλητών που χρησιμοποιούνται δεν αποκλίνουν, στην πλειοψηφία τους, από τα αναμενόμενα που έχουν προταθεί στην σχετική βιβλιογραφία. Επιπλέον, προτείνεται ενάς εναλλακτικός τρόπος κατασκευής δικτύων αλληλεπιδράσων καινοτομικών προϊόντων, ο οποίος βασίζεται στην εργασία των Putsis , Balasubramanian, Kaplan, & Sen (1997). Σύμφωνα με αυτόν, εκτιμάται ένα διανυσματικό αυτοπαλίνδρομο (VAR) πάνω στις σειρών των εκτιμημένων καταλοίπων του υποδείγματος Bass για κάθε χώρα και καινοτομικό προϊόν του δείγματος και οι αλληλεπιδράσεις αναλύονται κατά Granger για την διερεύνηση σχέσεων αιτιότητας. Συγκρίνοντας τις κοινότητες των δύο προτεινόμενων δικτύων μεταξύ τους φαίνεται ότι έχουν έναν σημαντικό βαθμό επικάλυψης. Επιπλέον, διερευνώνται οι παράγοντες εκείνοι που επιδρούν στην κατάταξη των χωρών στις συγκεκριμένες κοινότητες. Αυτό αποτελεί ένδειξη ότι η κατάταξη των χωρών, σε ομοιογενείς σε όρους δικτύου κοινότητες, είναι μεταξύ των άλλων αποτέλεσμα του οικονομικού και κοινωνικού περιβάλλοντος εκτός των χαρακτηριστικών του δικτύου. Τέλος προτείνεται ένα υπόδειγμα προσομοίωσης εικονικών ατόμων (agent based) στο οποίο τα άτομα αλληλεπιδρούν μεταξύ τους σε μια δικτυακή τοπολογία μικρόκοσμου, η οποία μεταβάλλεται χρονικά από τελείως κανονική (regular) σε τελείως τυχαία (random). Φαίνεται ότι η μορφή του δικτύου επηρεάζει στατιστικά σημαντικά την ταχύτητα διάδοσης των καινοτομικών προϊόντων εντός της αγοράς.
Έλεγχος και διασφάλιση της ποιότητας των στατιστικών μεθόδων στις κοινωνικές έρευνες
Authors: Κοντάκος Σταύρος
Published: September 2021

Η παραγοντική ανάλυση αποτελεί στις μέρες μας ένα από τα βασικά στατιστικά εργαλεία που χρησιμοποιούν οι κοινωνικοί ερευνητές στην προσπάθειά τους να προσεγγίσουν και κατ’ επέκταση να «μετρήσουν» αφηρημένες έννοιες. Τόσο όμως η διερευνητική, όσο και η επικυρωτική παραγοντική ανάλυση, απαιτούν την ικανοποίηση βασικών στατιστικών προϋποθέσεων, οι οποίες όμως δύσκολα συναντώνται σε πραγματικά δεδομένα κοινωνικών ερευνών. Η συγκεκριμένη διατριβή εστιάζει σε πραγματικά δεδομένα που προέρχονται από μεταβλητές διατάξιμης κλίμακας και αναφέρει τις βασικές μεθοδολογίες που αναπτύχθηκαν για την διατάξιμη παραγοντική ανάλυση. Βασικός στόχος είναι η σύγκριση των μεθοδολογιών αυτών, τόσο ως προς την υλοποίησή τους, όσο και ως προς τα αποτελέσματα και την προσαρμογή τους σε πραγματικά δεδομένα με μεγάλο πλήθος τόσο παρατηρούμενων, όσο και λανθανουσών μεταβλητών. Επιπλέον, στόχο αποτελεί και η διασφάλιση της ισχυροποίησης της «μέτρησης» των λανθανουσών μεταβλητών διερευνώντας την καταλληλότητα των ερωτηματολογίων που χρησιμοποιούνται για τη «μέτρηση» των χαρακτηριστικών, που διατείνονται ότι μετράνε. Η εφαρμογή των συγκεκριμένων μεθοδολογιών πραγματοποιήθηκε σε πραγματικά δεδομένα που προέρχονται από τον χώρο του ηλεκτρονικού εμπορίου, αφού στο συγκεκριμένο ερευνητικό πεδίο, υπάρχει πληθώρα λανθανουσών μεταβλητών, οι οποίες χρησιμοποιούνται ευρέως στις κοινωνικές έρευνες.
Προγνωστικοί δείκτες έκβασης μίας βραχείας γνωσιακής - συμπεριφορικής παρέμβασης σε ασθενείς με διαταραχή πανικού
Authors: Λεγάκη Αιμιλία-Μαρία
Published: September 2021

Εισαγωγή: Προηγούμενες μελέτες υποδηλώνουν ότι η αυξημένη ενδοδεκτική αντίληψη των καρδιακών παλμών (Heartbeat Perception, HBP) συνδέεται με την αιτιοπαθογένεια της Διαταραχής Πανικού (ΔΠ) με (ΔΠΑ) ή χωρίς Αγοραφοβία και δεν μεταβάλλεται μετά από επιτυχημένη Γνωσιακή-Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία (ΓΣΨ). Μια προηγούμενη μελέτη που διεξήχθη σε επίπεδο κοινότητας, παρέχει ενδείξεις ότι η αυξημένη ΗΒΡ πριν τη θεραπεία συσχετίζεται με χειρότερη έκβαση της ΓΣΨ, μεταξύ άλλων θεραπειών, για τη ΔΠ/ΔΠΑ. Ωστόσο, το συμπέρασμα αυτό βασίζεται σε έναν μικρό αριθμό ασθενών που, στη μελέτη αυτή, υποβλήθηκε σε αποτελεσματική ΓΣΨ. Σκοπός: Η διερεύνηση της ενδεχόμενης συσχέτισης μεταξύ του βαθμού ακρίβειας στη δοκιμασία ΗΒΡ (ΗΒΡ-ΒΑ) πριν τη θεραπεία και της άμεσης έκβασης μιας δομημένης ΓΣΨ για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της ΔΠΑ. Μέθοδος: Αξιολογήσαμε τον ΗΒΡ-ΒΑ πριν τη θεραπεία σε ένα δείγμα 25 ασθενών (20 γυναίκες) με ΔΠΑ οι οποίοι δεν υποβάλλονταν σε φαρμακευτική θεραπεία και, επιπλέον, δεν είχαν ποτέ υποβληθεί σε ΓΣΨ στο παρελθόν. Η μέθοδος αξιολόγησης της ΗΒΡ (με τη μέθοδο της «νοητικής ανίχνευσης» [mental tracking], Schandry 1981) έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως σε προηγούμενες μελέτες και θεωρείται η πλέον αξιόπιστη. Στη συνέχεια, οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε 8 συνεδρίες δομημένης ΓΣΨ, η οποία βασιζόταν σε συγκεκριμένο θεραπευτικό πρωτόκολλο και την οποία διεξήγαγε η ίδια πάντα θεραπεύτρια. Για την αξιολόγηση του θεραπευτικού αποτελέσματος λαμβάνονταν υπόψη η μεταβολή μετά τη θεραπεία στον αριθμό των κρίσεων πανικού κατά την τελευταία εβδομάδα, καθώς και οι μεταβολές στις ψυχομετρικές δοκιμασίες Agoraphobic Cognitions Questionnaire (ACQ) και Mobility In-ventory-Alone subscale (MI-alone).Αποτελέσματα: Δεν διαπιστώθηκε σημαντική συσχέτιση μεταξύ του ΗΒΡ-ΒΑ πριν τη θεραπεία και της μεταβολής στον αριθμό των κρίσεων πανικού μετά τη θεραπεία. Επιπροσθέτως, διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ του ΗΒΡ-ΒΑ πριν τη θεραπεία και της μείωσης των αγοραφοβικών συμπεριφορών και των αντίστοιχων γνωσιών (όπως αυτές αποτυπώνονται στις ψυχομετρικές δοκιμασίες MI-alone και ACQ αντίστοιχα) μετά τη θεραπεία, δηλ. οι ασθενείς με υψηλότερο ΗΒΡ-ΒΑ πριν τη θεραπεία παρουσίαζαν μεγαλύτερη βελτίωση όσον αφορά τις δύο αυτές παραμέτρους έκβασης της θεραπείας.Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υποδηλώνουν ότι σε ασθενείς με διαταραχή πανικού με αγοραφοβία που υποβάλλονται σε γνωσιακή-συμπεριφορική ψυχοθεραπεία για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων τους, η μεγαλύτερη ακρίβεια στην αντίληψη των καρδιακών τους παλμών πριν τη θεραπεία δεν συνδέεται με χειρότερη έκβαση όσον αφορά τη μείωση του αριθμού των κρίσεων πανικού μετά τη θεραπεία. Επιπλέον, τα αποτελέσματα της μελέτης μας παρέχουν ενδείξεις ότι η μεγαλύτερη ακρίβεια στην αντίληψη των καρδιακών παλμών πριν τη θεραπεία συσχετίζεται με μεγαλύτερα θεραπευτικά οφέλη όσον αφορά τις αγοραφοβικού τύπου συμπεριφορές αποφυγής και τις αντίστοιχες γνωσίες.
Επίδραση μερικής και ολικής καταστολής του διμερούς ARF-μονοπατιού απόκρισης στις δικλωνικές θραύσεις του DNA στην εξέλιξη του καρκίνου
Authors: Βελιμέζη Γεωργία
Published: September 2021

The DNA damage response (DDR) pathway and ARF function act as barriers of human cancer development. It has been considered that the DDR and ARF exert this function independently of each other. However, a few studies propose that ARF’s activity is positively regulated by the DDR pathway. Examining this hypothesis we performed a series of experiments using molecular techniques such as immunoblotting, immunohistochemistry, immunofluorescence, immunoprecipitation, Real Time Reverse Transcritpion polymerase chain reaction (RT-PCR) in biological material from cell culture or histological samples, as well as ectopic protein expression through plasmid transfections, proteomic analyses, ribosome RNA biogenesis assay and xenografts of human cancer cells. We surprisingly found that ATM suppressed, in a transcription-independent manner, ARF protein levels and activity. Specifically, ATM activated protein phosphatase 1 (PP1). PP1 antagonized Nek2-dependent phosphorylation of nucleophosmin (NPM), liberating ARF from NPM and rendering it susceptible to degradation by the ULF E3-ubiquitin ligase. In human clinical samples, loss of ATM expression correlated with increased ARF levels and in xenograft and tissue culture models, inhibition of ATM stimulated the tumour-suppressive effects of ARF. The importance of the proposed mechanism can be exploited through a therapeutic approach, especially in cases of tumours bearing loss of p53. In such tumours, DDR may act in favour of the tumour cells, since the major effector of the antiumour barriers of apoptosis and senescence is absent, but ATM inhbition could boost ARF’s tumour-suppressive function, contributing to an anti-tumour response.
Σχέση αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων και αγγειακών επιπλοκών στους αιμοκαθαιρόμενους διαβητικούς ασθενείς
Authors: Κατσαρός Φώτιος
Published: September 2021

Η δυσλειτουργία των αρτηριοφλεβικών επικοινωνιών στους αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς, είναι ένας σημαντικός παράγοντας αύξησης της νοσηρότητας και θνητότητάς τους αλλά και αύξησης του συνολικού κόστους υγείας. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται σε επικοινωνίες για τη δημιουργία των οποίων χρησιμοποιούνται τα γηγενή αγγεία (φίστουλες) αλλά και σε εκείνες που παρεμβάλλονται μοσχεύματα.Σε μια προσπάθεια εξήγησης του φαινομένου της θρόμβωσης των αρτηριοφλεβικών επικοινωνιών, διερευνήσαμε την ύπαρξη αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων και πιο συγκεκριμένα αντισωμάτων IgG και IgM έναντι της β2GPI, καθώς και αντισωμάτων IgG και IgM έναντι της προθρομβίνης, σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, καθώς και τη συσχέτισή τους με τη θρόμβωση και τη δυσλειτουργία των επικοινωνιών αυτών. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 160 ασθενείς, οι οποίοι χωρίστηκαν σε 3 ομάδες, δηλαδή σε αιμοκαθαιρόμενους διαβητικούς ασθενείς, σε αιμοκαθαιρόμενους μη διαβητικούς ασθενείς και σε μη αιμοκαθαιρόμενους διαβητικούς ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια. Θρόμβωση της αρτηριοφλεβικής επικοινωνίας συνέβη σε 42 από τους 104 αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς της μελέτης μας (40,38%) και μάλιστα οι φίστουλες φαίνεται να θρομβώνονται με μικρότερη συχνότητα από τα μοσχεύματα (31,76% vs 91,67%, p=0.0001), τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Το φαινόμενο αυτό δεν φαίνεται να σχετίζεται με την ύπαρξη σακχαρώδη διαβήτη (46,29% για την ομάδα αιμοκαθαιρόμενων διαβητικών και 34% για την αιμοκαθαιρόμενων μη διαβητικών ασθενών, p=0.234). Η συχνότητα ύπαρξης θετικών αντισωμάτων έναντι β2GPI σε διαβητικούς αιμοκαθαιρόμενους και σε μη διαβητικούς αιμοκαθαιρόμενους, δεν διαφέρει σημαντικά, καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως ο σακχαρώδης διαβήτης δεν ευθύνεται για φαινόμενα αυτοανοσίας, σε αυτό το επίπεδο. Όσον αφορά στην ανάλυση των ποσοτικών μετρήσεων των αντισωμάτων έναντι της προθρομβίνης, είδαμε αυξημένα επίπεδα αυτών στην ομάδα των μη αιμοκαθαιρόμενων ασθενών, σε σχέση με τους αιμοκαθαιρόμενους (p=0.045). Τελικά, η μελέτη μας έδειξε υψηλά ποσοστά θρόμβωσης αρτηριοφλεβικών επικοινωνιών σε αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς. Η μόνη συσχέτιση που βρέθηκε είναι με τον τύπο των αρτηριοφλεβικών επικοινωνιών, χωρίς να υπάρχει συσχέτιση των θρομβώσεων με τον τίτλο των αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων. Για το λόγο αυτό, δεν θεωρούμε πως υπάρχει λόγος μέτρησης των αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων σε αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς.
Πειραματική διερεύνηση της νευροπαθογένειας του χοίρειου ερπητοϊού 1 στο χοίρο
Authors: Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Ο PRV αποτελεί τον αιτιολογικό παράγοντα της ψευδολύσσας, μιας οξείας και συχνά θανατηφόρου νόσου κυρίως του χοίρου. Ανήκει στην υποοικογένεια Alphaherpesvirinae του γένους Varicellovirus και παρά το γεγονός ότι έχει εξαλειφθεί από πολλές χώρες του κόσμου ως αποτέλεσμα της εφαρμογής προληπτικών μέτρων, συνεχίζει να αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για τη χοιροτροφία σε πολλά μέρη του πλανήτη. Ενώ η μόλυνση με τον PRV προκαλεί σχεδόν πάντα θανατηφόρο νόσο, χαρακτηριζόμενη κυρίως από νευρικά συμπτώματα, στα άλλα είδη των ζώων, η ένταση των προκαλούμενων νευρικών συμπτωμάτων στο χοίρο μειώνεται, όσο αυξάνει η ηλικία του ζώου (Kritas και συν., 1994). Στην παρούσα μελέτη αρχικά έγινε μία επιδημιολογική διερεύνηση της παρουσίας του ιού στους εκτρεφόμενους χοίρους της Ελλάδας. Για τον σκοπό αυτό εξετάστηκαν δείγματα ορού αίματος χοίρων διάφορων ηλικιακών ομάδων, από χοιροτροφικές μονάδες ολόκληρης της ελληνικής επικράτειας, ενώ έγινε προσπάθεια συσχέτισης της παρουσίας του ιού με παραμέτρους όπως η απόσταση μεταξύ των χοιροτροφικών μονάδων και η εφαρμογή ή όχι προληπτικών μέτρων υγιεινής. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης επιδημιολογικής διερεύνησης, επιτεύχθηκε η απομόνωση δύο στελεχών του ιού, των οποίων οι αλληλουχίες των νουκλεοτιδίων αποκαλύφθηκαν με τη χρησιμοποίηση σύγχρονων μοριακών τεχνικών.Επίσης στο πλαίσιο της διατριβής διερευνήθηκε η αλληλεπίδραση του PRV με τμήματα του νευρικού συστήματος χοίρων διαφόρων ηλικιών. Πιο συγκεκριμένα, σε ένα πρώτο στάδιο μελετήθηκε η επίδραση της μορφολογίας του άνω γναθικού νεύρου και της μη ειδικής ανοσίας του οργανισμού στη διείσδυση και εξάπλωση του ιού στο νευρικό σύστημα του χοίρου, και επιπρόσθετα η επίδραση του ιού σε ορισμένες μορφομετρικές παραμέτρους του άνω γναθικού νεύρου (διάμετρος νευράξονα, πάχος μυελώδους ελύτρου) και στα επίπεδα της συναπτοφυσίνης, σε τμήματα του νευρικού συστήματος. Συμπερασματικά, στην παρούσα μελέτη διαπιστώθηκε η συσχέτιση ανάμεσα στη διαφοροποίηση του νευράξονα και του μυελώδους ελύτρου του άνω γναθικού νεύρου και τη μείωση της διείσδυσης και της εξάπλωσης του PRV, μέσω του νεύρου αυτού κατά τις πρώτες εβδομάδες ζωής του χοίρου. Όσον αφορά τον ρόλο της μη ειδικής ανοσίας, παρά το ότι φαίνεται πως ο ρόλος της στην άμυνα του οργανισμού, ως προς τη μόλυνση από τον PRV ενδεχομένως να μην είναι τόσο σημαντικός, εντούτοις χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. Σε κάθε περίπτωση τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης προσθέτουν νέα στοιχεία όσον αφορά τη νευροπαθογένεια του PRV στο φυσικό του ξενιστή, το χοίρο, καθώς και γενικότερα στην παθογένεια των αλφαερπητοϊών.
Εφαρμογή και ανάπτυξη μεθόδων φασματοσκοπίας απορρόφησης και φθορισμού στη μελέτη κρητικών ποικιλιών οίνου
Authors: Πουλάκης Εμμανουήλ
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή μελετήθηκαν δείγματα από Ελληνικές-Κρητικές ποικιλίες οίνου (Δαφνί, Βηλάνα, Κοτσιφάλι και Μαντηλάρι) προερχόμενα από δύο σοδειές (2012 και 2013). Τα δείγματα εξετάστηκαν κατά τη διάρκεια της παλαίωσης τους σε διαφορετικούς περιέκτες (ανοξείδωτες δεξαμενές, ανοξείδωτες δεξαμενές με ρινίσματα Γαλλικής δρυός, βαρέλι από ξύλο Γαλλικής δρυός, βαρέλι από ξύλο ακακίας, βαρέλι από ξύλο Αμερικανικής δρυός και βαρέλι από ξύλο καστανιάς) σε χρόνους ωρίμανσης των 3, 6, 9 και 12 μηνών. Για τη μελέτη τους χρησιμοποιήθηκαν οι φασματοσκοπικές τεχνικές της απορρόφησης στο υπεριώδες (UV), ορατό (Visible) και εγγύς υπέρυθρο (NIR), καθώς και η τεχνική του φθορισμού. Αρχικά αναπτύχθηκε μία συγκεκριμένη διαδικασία αποθήκευσης, προ-επεξεργασίας και μέτρησης των δειγμάτων. Στη συνέχεια μελετήθηκαν παράγοντες όπως η μεταβολή του pH στον οίνο και η επίδραση της στα αποτελέσματα των μετρήσεων της απορρόφησης και του φθορισμού. Ο βασικός ερευνητικός στόχος της διατριβής ήταν η διερεύνηση των δυνατοτήτων των συγκεκριμένων φασματοσκοπικών τεχνικών στη μελέτη του οίνου. Σε συνδυασμό με τις χημειομετρικές μεθόδους της ανάλυσης κύριων συνιστωσών (PCA), της ανάλυσης διακριτότητας με την τεχνική μερικών ελαχίστων τετραγώνων (PLS-DA) και της ανάλυσης παράλληλων παραγόντων (PARAFAC), διαπιστώθηκε ότι τόσο η φασματοσκοπία απορρόφησης όσο και η φασματοσκοπία φθορισμού είναι ικανές να διαχωρίσουν δείγματα οίνου με βάση τη βοτανική του προέλευση (100%, επιτυχημένη πρόβλεψη). Με παρόμοιο τρόπο διαπιστώθηκε ότι είναι εφικτός ο διαχωρισμός ως προς το στάδιο ωρίμανσης (60-100%, επιτυχημένη πρόβλεψη) και τον τρόπο ωρίμανσης (ειδικότερα για βαρέλια από ξύλο ακακίας και καστανιάς). Σε όλους τους προαναφερθέντες διαχωρισμούς δύναται να δοθεί μία ποιοτική χημική ερμηνεία. Στο πλαίσιο της διερεύνησης των δυνατοτήτων των φασματοσκοπικών τεχνικών πραγματοποιήθηκε συσχέτιση των φασματικών δεδομένων με δεδομένα από άλλες αναλυτικές τεχνικές. Mε τη χρήση της χημειομετρικής τεχνικής μερικών ελαχίστων τετραγώνων (PLS), κατασκευάστηκαν επιτυχημένα μοντέλα πρόβλεψης της φαινολικής σύστασης του οίνου, της συγκέντρωσης συγκεκριμένων χημικών ενώσεων (Τυροσόλη και Καφταρικό Οξύ), της βαθμολογίας σε οργανοληπτικά χαρακτηριστικά (αίσθηση στυφού και αίσθηση πικρού), της συγκέντρωσης σε ανθοκυάνες και ταννίνες, ενώ δημιουργήθηκε μοντέλο πρόβλεψης του ποσοστού παρουσίας της κάθε ποικιλίας σε μίγμα οίνου προερχόμενο από δύο ποικιλίες.
Η γεωστρατηγική σημασία των δορυφορικών δικτύων πρόσκτησης και διακίνησης επίγειας στρατιωτικής πληροφορίας στο σύστημα της ευρύτερης Μέσης Ανατολής και Ελλάδος - Κυπριακής Δημοκρατίας
Authors: Τόμπρος Διονύσιος
Published: September 2021

Η μελέτη αυτή εξετάζει από γεωστρατηγικής απόψεως την χρήση των διαστημικών συστημάτων, αφού έχει προηγηθεί ησχετική συστημική γεωπολιτική ανάλυση καθώς και η παράθεση παραίτητων για την κατανόηση τεχνικών στοιχείων, από τους δρώντες στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή (Ε.Μ.Α.), τηνΤουρκία και το ελληνικό υποσύστημα: Ελλάς – Κύπρος. Η εξέταση αυτή περιορίζεται στα διαστημικά συστήματα που στοχεύουν στην πρόσκτηση και διακίνηση επίγειας στρατιωτικής πληροφορίας στο υπό εξέταση γεωπολιτικό σύστημα. Ο όρος «επίγεια στρατιωτική πληροφορία» αναφέρεται σε συλλογή στοιχείων που αφορούν οποιοδήποτε συμβάν ή κατάσταση θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια και την λειτουργία του κράτους και απαιτεί την ενεργοποίηση των θεσμικών μηχανισμών ασφαλείας καθώς και την απαραίτητη κυβερνητική δράση προκειμένου να εξασφαλιστούν τα ζωτικά συμφέροντα του. Η διατριβή καταλήγει στο συμπέρασμα της εντάξεως αυτών των συστημάτων σε ένα πλαίσιο λειτουργίας κάτω από ένα ενιαίο κέντρο διαχειρίσεως και διανομής των προσκτηθεισών πληροφοριών και μεταδόσεως ή αναμεταδόσεως κρατικών επικοινωνιών. Στόχος είναι η ενίσχυση του τομέα της εγκαίρου προειδοποιήσεως, η χρήση τους ως απαραίτητου εργαλείου για την ανάλυση της περιφερειακής καταστάσεως στα θεσμικά όργανα και στα διαπιστευμένα ινστιτούτα. Μέσω αυτού τουκέντρου θα μπορεί να εποπτευθεί άμεσα και αποτελεσματικότερα η τήρηση της εφαρμογής μέτρων εμπιστοσύνης και θα ενισχυθεί η υποστήριξη του έργου των αρμοδίων υπουργείων για εξωτερικά και εσωτερικά θέματα καθώς και η διπλωματική δράση του ελληνικού υποσυστήματος. Τέλος θα διασφαλίσει την ασφαλή επικοινωνίακαι τον διαμοιρασμό των πληροφοριών μεταξύ των δύο πόλωντου ελληνικού υποσυστήματος καθώς και των συμμάχων τους.
Ο ρόλος της λεμφαγγειογένεσης στην ψωρίαση
Authors: Μούστου Αικατερίνη-Ευαγγελία
Published: September 2021

[…] Σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι να διευκρινιστεί η πιθανή συμμετοχή των λεμφαγγείων στην ψωρίαση. Γι’ αυτό το λόγο, μελετήσαμε την ανοσοϊστοχημική έκφραση των δεικτών D2-40 και LYVE-1 και των αυξητικών παραγόντων VEGF-C και VEGF-d σε βιοψίες δέρματος με ψωρίαση, έγινε σύγκριση με υγιές δέρμα ασθενών και δέρμα υγειών μαρτύρων, αλλά και μελέτη αυτών μετά από θεραπεία με έναν αναστολέα του TNF (etanercept).
Επίδραση της κοινής ακμής στην ποιότητα ζωής και ψυχική υγεία των ασθενών
Authors: Τασούλα Ελένη
Published: September 2021

Aim: Acne vulgaris can severely affect social and psychological functioning. The aim of this study was to investigate the impact of acne vulgaris and its severity on Quality of Life (QoL) of young adolescents in Greece.Methods: We conducted a questionnaire based survey among 1560 adolescent between the ages of 11 and 19 years old and 1531 of these were completed. Adolescents with acne filled all the questions including the Children Dermatology Life Quality Index (CDLQI). Adolescents without acne filled the questions about age, family history of acne, stress and smoking. Data were analyzed with Pearson Chi Square test.Results: Acne prevalence was 51, 2% affecting equally both sexes. Self reported mild acne was present in 71, 2% and moderate-severe acne in 28, 8% of the study population. The mean age of the study population was 15, 77y. The median score of CDLQI was 4,02. The impact of acne on quality of life is associated with the severity of acne (p<0,0001). Patients with moderate/severe acne experience greater psychosocial and emotional impairment. (p<0,0001). Body image is modified proportionally to the severity of acne (p<0,0001). Symptoms and treatment of acne are factors that also influence their quality of life. Girls and boys are equally affected. Stress and heredity are correlated with acne and its severity (p<0,0001). We didn’t find any correlation between smoking and acne. Conclusion: Acne affects Quality of Life of young adolescents in Greece. The impact is proportional to the severity of acne. More severe acne is associated with greater effect on quality of life with implications for self esteem, body image and relationships with others.
A graph theory approach of the study of macroeconomics networks
Authors: Σαραντίτης Γεώργιος-Αντώνιος
Published: September 2021

Πολλά σύγχρονα οικονομικά συστήματα χαρακτηρίζονται από αυξημένο βαθμό πολυπλοκότητας. Οι οντότητες αυτών των συστημάτων αναπτύσσουν διακριτές, αναδυόμενες και μη γραμμικές συμπεριφορές που δεν μπορούν να περιγραφούν πλήρως με οικονομετρικές τεχνικές. Τα τελευταία χρόνια, λόγω της γρήγορης αύξησης της υπολογιστικής ισχύος και της εξέλιξης των αλγορίθμων, η επιστήμη της Ανάλυσης Δικτύων ενσωματώθηκε στην ανάλυση τέτοιων πολύπλοκων οικονομικών συστημάτων, συμπληρώνοντας τη χρήση της οικονομετρίας.Μια κοινώς χρησιμοποιούμενη τεχνική στο πλαίσιο της Ανάλυσης Δικτύων είναι το Minimum Spanning Tree (MST). Το MST παράγει ένα υπο-δίκτυο του αρχικού δικτύου στο οποίο είναι συνδεδεμένοι όλοι οι κόμβοι έτσι ώστε να μην υπάρχουν βρόχοι. Ωστόσο, το MST φέρει κάποια εγγενή μειονεκτήματα που προέρχονται άμεσα από τη διαδικασία αλγοριθμικού προσδιορισμού του και μπορεί να το καταστήσουν ακατάλληλο για τη μελέτη οικονομικών δικτύων. Αυτή η διατριβή αποσκοπεί στο να αναδείξει τα μειονεκτήματα του MST όταν χρησιμοποιείται στα οικονομικά δίκτυα και να επισημάνει τα πλεονεκτήματα μιας νέας τεχνικής βελτιστοποίησης, που ονομάζεται Threshold-Minimum Dominating Set (T-MDS) ως μια καταλληλότερη λύση. Επιπλέον, εισάγεται το Threshold Weighted - Minimum Dominating Set (TW-MDS), το οποίο διατηρεί όλα τα πλεονεκτήματα του T-MDS και, ανάλογα με το δεδομένο σύνολο, μπορεί να είναι πιο κατάλληλο για διαχρονικές αναλύσεις που εκτελούνται στην πάροδο του χρόνου.Η ανωτερότητα των T-MDS και TW-MDS σε σχέση με το κλασικό MST αρχικά επισημαίνεται σε αυτή τη διατριβή με κατάλληλα θεωρητικά παραδείγματα. Στη συνέχεια συνεχίζουμε παρέχοντας ένα ευρύ φάσμα μακροοικονομικών εφαρμογών: τον συγχρονισμό των οικονομικών κύκλων, την εξέλιξη της ανισότητας εισοδήματος και τη μέτρηση του πληθωρισμού πυρήνα. Με αυτόν τον τρόπο τονίζουμε την καταλληλότητα των προτεινόμενων μεθοδολογιών στη μακροοικονομική ανάλυση. Έτσι, αυτή η διατριβή έχει διπλή συμβολή στην ανάλυση των σύνθετων οικονομικών δικτύων: από τη θεωρητική πλευρά επεκτείνει τη σχετική βιβλιογραφία παρέχοντας ένα πιο κατάλληλο εργαλείο από αυτό που χρησιμοποιείται προς το παρόν, ενώ από την εμπειρική πλευρά παρέχει νέα αποτελέσματα από τις διαφορετικές οικονομικές Εφαρμογές του T-MDS.
Διαχείριση ελαστικότητας μη-σχεσιακών βάσεων δεδομένων σε υποδομές νέφους
Authors: Νάσκος Αθανάσιος
Published: September 2021

Οι υποδομές νέφους έχουν συγκεντρώσει το ενδιαφέρον τόσο της ερευνητικής όσο και της επιχειρηματικής κοινότητας, καθώς προσφέρουν μοναδικά χαρακτηριστικά, τα οποία αν αξιοποιηθούν με αποδοτικό τρόπο μπορούν να οδηγήσουν στη βέλτιστη επίτευξη στόχων όπως η εγγύηση της απόδοσης, η διασφάλιση της ακεραιότητας των δεδομένων, η μείωση του λειτουργικού κόστους, κ.α.. Ένα δυνατό χαρακτηριστικό των υποδομών νέφους είναι η δυνατότητα ελαστικής διαχείρισης των διαθέσιμων πόρων (ελαστικότητα). Αυτό το χαρακτηριστικό αναφέρεται είτε στην οριζόντια κλιμάκωση (προσθήκη/αφαίρεση Εικονικών Μηχανών (ΕΜ)), είτε στην κάθετη κλιμάκωση (π.χ. προσθήκη αφαίρεση κύριας μνήμης RAM), είτε στη μετανάστευση των ΕΜ σε διαφορετικά φυσικά μηχανήματα. Η παρούσα διατριβή προτείνει μία καινοτόμο μέθοδο διαχείρισης της οριζόντιας κλιμάκωσης που βασίζεται στον πιθανοκρατικό έλεγχο μοντέλων, επαληθεύοντας ιδιότητες συστήματος, για την επίλυση μοντέλων που αναπαριστούν την ελαστική συμπεριφορά του συστήματος. Τα αποτελέσματα της επίλυσης επιτρέπουν την ανάλυση της δυναμικής συμπεριφοράς του συστήματος και συνδυάζονται με πολιτικές λήψης αποφάσεων ελαστικότητας πόρων, για τη βέλτιστη αυτοματοποιημένη διαχείριση της οριζόντιας κλιμάκωσης των ΕΜ, που εξυπηρετούν μη-σχεσιακές βάσεις δεδομένων. Μέσω της πειραματικής αξιολόγησης αναδεικνύεται η αποδοτικότητα της προτεινόμενης μεθοδολογίας, επιτυγχάνοντας αξιόπιστες και ρυθμιζόμενες ισορροπίες μεταξύ αντικρουόμενων στόχων, όπως (i) η απόδοση του συστήματος, αποφεύγοντας την υπέρ-δέσμευση πόρων, (ii) η απόδοση του συστήματος και η διασφάλιση της ακεραιότητας των αποθηκευμένων δεδομένων και (iii) η διατήρηση της απόδοσης του συστήματος, ελαχιστοποιώντας το λειτουργικό κόστος της υποδομής.
Συγκριτική αξιολόγηση δεικτών ιστικής οξυγόνωσης και δυσλειτουργίας οργάνων με την κλινική έκβαση, σε ασθενείς μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση
Authors: Καπάδοχος Θεόδωρος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η παρατεταμένη παραμονή στην μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) των ασθενών μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση έχει σημαντικό αντίκτυπο στο συνολικό κόστος και στην αξιοποίηση των πόρων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει δείκτες ιστικής οξυγόνωσης και δυσλειτουργίας οργάνων, καθώς και να προσδιορίσει προγνωστικούς διεγχειρητικούς παράγοντες, που σχετίζονται με αυξημένη παραμονή στη ΜΕΘ.Μέθοδος: Συμπεριλήφθηκαν όλοι οι ενήλικες ασθενείς από ένα εξειδικευμένο καρδιολογικό κέντρο που εισήχθησαν στη ΜΕΘ μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση κατά την περίοδο 2 μηνών. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά, τα συνοδά νοσήματα, η προεγχειρητική χρήση φαρμάκων, διεγχειρητικές μεταβλητές και η μετεγχειρητική πορεία. Επίσης οι αιμοδυναμικές μετρήσεις και οι αναλύσεις των αερίων του αίματος σε τέσσερα χρονικά διαστήματα κατά τη διάρκεια των πρώτων 24 μετεγχειρητικών ωρών. Μετρήθηκαν πολλαπλοί δείκτες ιστικής οξυγόνωσης και δυσλειτουργίας οργάνων. Καταγράφηκαν τα αιματολογικά και βιοχημικά εργαστηριακά ρουτίνας προεγχειρητικά και κατά την πρώτη μετεγχειρητική ώρα.Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια της μελέτης 145 ενήλικες ασθενείς υποβλήθηκαν σε καρδιοχειρουργική επέμβαση: 65 (45%) υποβλήθηκαν σε επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης με μόσχευμα, 38 (26%) σε χειρουργείο βαλβίδας, 26 (18%) σε συνδυαστική επέμβαση και 16 (11%) σε άλλο τύπο καρδιακής επέμβασης. Εβδομήντα εννέα (54%) ασθενείς είχαν παραμονή στη ΜΕΘ λιγότερο από 24 ώρες. Από τους δείκτες ιστικής οξυγόνωσης, το γαλακτικό κατά το χρονικό διάστημα 12-24 ώρες μετεγχειρητικά, σχετιζόταν με παρατεταμένη παραμονή. Από τους δείκτες δυσλειτουργίας οργάνων, η κρεατινίνη εισόδου, η μέση αρτηριακή πίεση και ο λόγος PaO2 / FiO2 μετρούμενα στο διάστημα 12-24 ώρες και η χρήση αγγειοδραστικών φαρμάκων κατά το πρώτο 24ωρο, εμφάνισαν θετική συσχέτιση με την παρατεταμένη παραμονή στη ΜΕΘ. Αναφορικά με την έγκαιρη προγνωστική αξία, η ανάλυση κατά random forests έδειξε ότι τέσσερις μεταβλητές είχαν σημαντική συσχέτιση με την διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ: προεγχειρητική αιμοσφαιρίνη (OR = 0,68), χρόνος αποκλεισμού της αορτής (OR = 1,01) και PaO2 / FiO2 (OR = 0,99) και συγκέντρωση γλυκόζης στο αίμα (OR = 1,02) κατά τη διάρκεια των τεσσάρων πρώτων μετεγχειρητικών ωρών. Η καμπύλη λειτουργικού χαρακτηριστικού δέκτη έδειξε AUC = 0.79, p <0.001 , 95% CI = 0,71 - 0,86.Συμπεράσματα: Από τους μελετώμενους δείκτες, το γαλακτικό, η κρεατινίνη, η μέση αρτηριακή πίεση, ο λόγος PaO2/FiO2 και η χρήση αγγειοδραστικών φαρμάκων σχετίζονταν με παρατεταμένη παραμονή στη ΜΕΘ. Η χαμηλή προεγχειρητική αιμοσφαιρίνη, ο παρατεταμένος χρόνος αποκλεισμού της αορτής και ο χαμηλός λόγος PaO2 / FiO2 και η αυξημένη συγκέντρωση γλυκόζης στο αίμα μετρούμενα κατά τις πρώτες 4 μετεγχειρητικές ώρες, αποτέλεσαν ισχυρούς προγνωστικούς παράγοντες για παρατεταμένη παραμονή στη ΜΕΘ.
Επίπεδα HBsAg ορού σε ασθενείς με HBeAg-αρνητική χρόνια ηπατίτιδα Β υπό μακροχρόνια αντιική θεραπεία
Authors: Στρίκη Αθανασία
Published: September 2021

Σκοπός: Η σχέση της κινητικής του HBsAg σε ασθενή με χρόνια HBV λοίμωξη υπό αντιϊκή θεραπεία και της απάντησης στη θεραπεία ή την παραμονή της απάντησης μετά τη διακοπή των νουκλεοσ(τ)ιδικών αναλόγων παραμένει αμφιλεγόμενη. Αξιολογήσαμε τις διακυμάνσεις των επιπέδων του HBsAg στους ασθενείς υπό νουκλεοσ(τ)ιδικά ανάλογα (ΝΑ) που τα λάμβαναν για τουλάχιστον 12 μήνες. Μέθοδοι: Συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη 99 ασθενείς με ΧΗΒ e-αντιγόνο αρνητικοί που βρίσκονταν υπό θεραπεία με τα 1ης γενεάς ΝΑ με μέση διάρκεια παρακολούθησης τους 66 μήνες (λαμιβουδίνη: 66, αδεφοβίρη: 6, λαμιβουδίνη συν αδεφοβίρη: 11, τελμπιβουδίνη: 16) και 86 HBeAg-αρνητικοί ασθενείς υπό ENT και TDF με μέση διάρκεια παρακολούθησης τους 30 μήνες σας ομάδα σύγκρισης. Αποτελέσματα: Σε σύγκριση με τις βασικές τιμές τα επίπεδα του HBsAg μειώθηκαν κατά διάμεση τιμή που διαμορφώθηκε στις 162, 1525, 943, 1545, 2163, 3859 IU/mL στους 6, 12, 24, 36, 48 και 60 μήνες θεραπείας με 1ης γενεάς νουκεοσ(τ)ιδικά ανάλογα, αντίστοιχα. Η αθροιστική πιθανότητα της μείωσης των επιπέδων του HBsAg κάτω από την ουδό των 100 IU/mL τον 6-, 12-, 24-, 36-, 48- και 60- μήνα θεραπείας ήταν αντίστοιχα 2%, 3%, 3%, 5%, 5% και 5%, ενώ για ουδό <1000 IU/mL τα αντίστοιχα ποσοστά διαμορφώθηκαν ως εξής στις αντίστοιχες χρονικές στιγμές 6%, 9%, 15%, 19%, 24% και 61%. Τα αρχικά επίπεδα του HBsAg ήταν η μόνη στατιστικά σημαντική παράμετρος που βρέθηκε να συσχετίζεται με το χρόνο που απαιτείται για επίτευξη μείωσης των επιπέδων του HBsAg <1000 IU/mL. Κάθαρση του HBsAg επετεύχθη στο 3.0% του δείγματος. Τα 2ης γενεάς και με υψηλό φραγμό αντοχής ΝΑ δεν φάνηκε να υπερτερούν Όσον αφορά στο μέγεθος και στην ταχύτητα μείωσης των επιπέδων του HBsAg δεν φάνηκε να υπάρχει διαφορά μεταξύ 1ης και 2ης γενεάς νουκλεοσ(τ)ιδικών αναλόγων. Συμπεράσματα: Στους HBeAg-αρνητικούς ασθενείς η μακροχρόνια αγωγή με 1ης γενεάς ΝΑ μειώνει τα επίπεδα του HBsAg, αλλά ο ρυθμός μείωσης είναι βραδύς. Τα αρχικά επίπεδα του HBsAg σχετίζονται στατιστικώς σημαντικά με την πτώση αυτών κάτω από τις 1000 IU/mL στους ασθενείς που βρίσκονται υπό αγωγή. Η μείωση των επιπέδων του HBsAg είναι παρόμοια με τα 1ης και 2ης γενεάς ΝΑ.