Ανάπτυξη δυναμικών προτύπων διαχείρισης καταστροφικών κινδύνων σε συστήματα εφοδιαστικής αλυσίδας κλειστού βρόχου με διαδικασίες ανακατασκευής και ανακύκλωσης
Authors: Κατσώρας Ευθύμιος 
Published: July 2022

Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διδακτορικής διατριβής εξετάζεται η διαχείριση καταστροφικών κινδύνων σε Εφοδιαστικές Αλυσίδες Κλειστού Βρόχου (Closed-loop Supply Chains – CLSCs) με διαδικασίες ανακατασκευής και ανακύκλωσης. Ειδικότερα, αναπτύχθηκε ένα δυναμικό προσομοιωτικό πρότυπο προκειμένου να ελεγχθεί η απόκριση ενός συστήματος CLSC υπό την επίδραση καταστροφικού κινδύνου, εφαρμόζοντας εναλλακτικές πολιτικές μετριασμού των επιπτώσεων του φαινομένου. Σκοπός της συγκεκριμένης έρευνας αποτελεί η διερεύνηση ενός πλέγματος πολιτικών και ο εντοπισμός βέλτιστων πρακτικών οι οποίες δημιουργούν ένα βιώσιμο σύστημα CLSC, υπό την επίδραση εναλλακτικών σεναρίων ως προς την ένταση και τη διάρκεια του καταστροφικού φαινομένου. Συνοπτικά, η βιβλιογραφική έρευνα αποσκοπεί στη σκιαγράφηση, ταξινόμηση και αποτίμηση των βασικών παραμέτρων που εξετάζονται και επηρεάζουν το σύστημα κατά τη διαχείριση εφοδιαστικών αλυσίδων σε συνθήκες κινδύνου. Ακολούθως, αναπτύσσεται προσομοιωτικό πρότυπο το οποίο μελετά τη δυναμική συμπεριφορά ενός συστήματος CLSC με διαδικασίες ανακατασκευής και ανακύκλωσης, σύμφωνα με τη μεθοδολογική προσέγγιση της Θεωρίας Δυναμικής Συστημάτων. Ειδικότερα, σχεδιάζονται εναλλακτικές πολιτικές μετριασμού καταστροφικών κινδύνων οι οποίες επικεντρώνονται κατά κύριο λόγο στο επίπεδο του παραγωγού, λαμβάνοντας υπόψη τις επισημάνσεις και τα ευρήματα της σχετικής βιβλιογραφίας. Με τη χρήση του προσομοιωτικού προτύπου, οι εναλλακτικές πολιτικές εξετάζονται κάτω από διαφορετικές συνθήκες καταστροφικού κινδύνου. Για κάθε μία συνθήκη, η επεξεργασία των προσομοιωτικών αποτελεσμάτων αποκαλύπτει βέλτιστες πρακτικές. Αναλυτικότερα, στο πρώτο στάδιο (Κεφάλαιο 2) της διατριβής πραγματοποιήθηκε συστηματική βιβλιογραφική έρευνα. Επιχειρείται η ανάδειξη της σημασίας των προεκτάσεων της βιώσιμης ανάπτυξης σε CLSCs οι οποίες λειτουργούν υπό το καθεστώς κινδύνου. Αυτό αντανακλάται μέσα από μία τεκμηριωμένη μεθοδολογικά συγκριτική ταξινόμηση της βιβλιογραφικής επισκόπησης, αποσκοπώντας όχι μόνο στον εντοπισμό του βιβλιογραφικού κενού και της συνεισφοράς της εν λόγω διατριβής, αλλά επίσης, στο να προταθούν πολιτικές μετριασμού των συνεπειών των κινδύνων και μεθοδολογική προσέγγιση ανάπτυξης δυναμικού προτύπου με αντικειμενικό σκοπό τη βιώσιμη ανάπτυξη CLSCs. Συνεπώς επιχειρείται: (α) η κριτική βιβλιογραφική ταξινόμηση κατά πυλώνες της φύσης του φαινομένου που πλήττει το σύστημα (καταστροφικός/μη καταστροφικός κίνδυνος), καθώς και κατά επίπεδα λήψης αποφάσεων (στρατηγικό, τακτικό, επιχειρησιακό), (β) ο εντοπισμός και η ανάδειξη κύριων πολιτικών αντιμετώπισης των συνεπειών του κινδύνου, ως αξιόπιστες πολιτικές οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε επίπεδο μοντελοποίησης και (γ) η τεκμηρίωση μιας μεθοδολογικής προσέγγισης για τον έλεγχο και την αξιολόγηση των επιδράσεων των εναλλακτικών πολιτικών αποσκοπώντας στη βιωσιμότητα ενός συστήματος CLSC. Τα κύρια αποτελέσματα τα οποία προκύπτουν από την ανάλυση της βιβλιογραφίας είναι τα εξής: i) Η αποτύπωση των χαρακτηριστικών λειτουργίας συστημάτων CLSCs με διαδικασίες ανακατασκευής και ανακύκλωσης. ii) Η αποτύπωση των κύριων μορφών κινδύνου, καθώς επίσης οι πηγές και οι επιπτώσεις τους σε συστήματα εφοδιαστικής αλυσίδας. iii) O τρόπος διαχείρισης των κινδύνων σε συστήματα εφοδιαστικής αλυσίδας. iv) Ο προσδιορισμός των σημαντικότερων πολιτικών ως πολιτικές υποστήριξης ενός μεθοδολογικού πλαισίου λήψης αποφάσεων για το σχεδιασμό βιώσιμων εφοδιαστικών αλυσίδων. v) Η κριτική ταξινόμηση των ευρημάτων της βιβλιογραφικής έρευνας συμπεριλαμβανομένων όλων των πτυχών της βιωσιμότητας συστημάτων εφοδιαστικής αλυσίδας (πρόσθια, αντίστροφη, κλειστού βρόχου) σε επίπεδο: (α) φύσης του φαινομένου του κινδύνου, (β) πηγής του φαινομένου του κινδύνου, (γ) δομής της εφοδιαστικής αλυσίδας, (δ) λήψης αποφάσεων (στρατηγικές, τακτικές, λειτουργικές), (ε) αντικειμενικού σκοπού (βιωσιμότητα - viability, αειφορία - sustainability), (στ) μεθόδων αντιμετώπισης των συνεπειών του κινδύνου. vi) Η απουσία μιας ολιστικής προσέγγισης στη διαχείριση συστημάτων CLSC σε συνθήκες καταστροφικού κινδύνου και η τεκμηρίωση της καταλληλόλητας της χρήσης της Δυναμικής Συστημάτων ως μεθοδολογικό εργαλείο κυρίως για τους εξής λόγους: α. Η προσέγγιση με SD επιτρέπει τη μελέτη της δυναμικής συμπεριφοράς του συστήματος κάτω από εναλλακτικές υποθέσεις ως προς τη δομή και τους κανόνες λειτουργίας του και επίσης κάτω από εναλλακτικές υποθέσεις ως προς τις επιδράσεις που αναμένεται να ασκηθούν σ’ αυτό από το εξωτερικό περιβάλλον του. β. Η SD έχει εδραιωθεί ως μια επιστημονική περιοχή που παρέχει τη δυνατότητα σχεδιασμού και ανάλυσης συστημάτων με αυξημένη δομική και λειτουργική πολυπλοκότητα. γ. Το σύστημα CLSC που μελετάται στην παρούσα διατριβή παρουσιάζει υψηλή πολυπλοκότητα αλλά και πολλές αλληλοεπιδράσεις ανάμεσα στα μέλη (εταίροι συστήματος/ενδιαφερόμενα μέρη) που το απαρτίζουν. vii) Ο προσδιορισμός ενός ενιαίου μεθοδολογικού πλαισίου λήψης αποφάσεων διαχείρισης καταστροφικών κινδύνων σε στρατηγικό, τακτικό και επιχειρησιακό επίπεδο, με στόχο την επιτυχή μετάβαση σε βιώσιμα συστήματα εφοδιαστικών αλυσίδων. Συμπερασματικά, η συστηματική βιβλιογραφική έρευνα αποκαλύπτει την αναγκαιότητα της διαχείρισης CLSCs σε συνθήκες κινδύνου, με τη χρήση SD, έχοντας ως στόχο τη δημιουργία ενός βιώσιμου συστήματος υπό το πρίσμα της συνολικής θεώρησης του και όχι των μεμονωμένων μερών του. Στο δεύτερο στάδιο (Κεφάλαιο 3) της διατριβής γίνεται η αναλυτική περιγραφή του δυναμικού προτύπου του συστήματος CLSC με διαδικασίες ανακατασκευής και ανακύκλωσης. Ειδικότερα, περιγράφονται τα συστατικά μέρη του και οι μηχανισμοί λειτουργίας του σε κανονικές συνθήκες (απουσία κινδύνου). Το σύστημα CLSC διαχωρίζεται σε οκτώ υποσυστήματα. Ο διαχωρισμός πραγματοποιείται για τη διευκόλυνση της περιγραφής των λειτουργικών δραστηριοτήτων σε κανονικές συνθήκες λειτουργίας, έτσι ώστε να γίνουν ευκολότερα αντιληπτά στη συνέχεια τόσο οι επιπτώσεις του καταστροφικού φαινομένου όσο και η εφαρμογή των εναλλακτικών πολιτικών μετριασμού. Το πρότυπο το οποίο περιγράφεται σε αυτό το στάδιο αποτελεί στη συνέχεια τη βάση (basic scenario) για τη δημιουργία των προτύπων για την εξέταση των εναλλακτικών πολιτικών. Τα οκτώ υποσυστήματα είναι τα εξής: 1.Υποσύστημα προμηθευτή πρώτων υλών2. Υποσύστημα παραγωγού εξαρτημάτων 3. Υποσύστημα κατασκευαστή 4. Υποσύστημα διανομής και πώλησης προϊόντος (χονδρέμπορος, λιανοπωλητής)5. Υποσύστημα συλλογής χρησιμοποιημένων προϊόντων 6. Υποσύστημα αποσυναρμολόγησης και ανακατασκευής 7. Υποσύστημα ανακύκλωσης 8. Υποσύστημα υπολογισμού κέρδους Σε ό,τι αφορά στη διαδικασία της ανακατασκευής, θεωρείται ότι η διαδικασία παράγει εξαρτήματα προς επαναχρησιμοποίηση από τον κατασκευαστή σε κατάσταση εξίσου καλά με τα καινούργια (as-good-as-new). Η πρόσθια εφοδιαστική αλυσίδα περιλαμβάνει πέντε εταίρους. Τον προμηθευτή πρώτων υλών (Raw materials supplier), τον παραγωγό εξαρτημάτων (Parts producer), τον κατασκευαστή των τελικών προϊόντων (Μanufacturer), το χονδρέμπορο (Wholesaler) και το λιανοπωλητή (Retailer). Ο προμηθευτής πρώτων υλών προμηθεύεται τα αναγκαία υλικά από την αγορά πρώτων υλών. Ο παραγωγός εξαρτημάτων χρησιμοποιεί δύο εισροές υλικών: α) νέες πρώτες ύλες από τον προμηθευτή πρώτων υλών και β) υλικά που ανακτώνται από τη διαδικασία της ανακύκλωσης η οποία πραγματοποιείται στο αντίστροφο κανάλι. Προτεραιότητα δίδεται στον εφοδιασμό με ανακυκλωμένα υλικά. Ο κατασκευαστής παράγει τελικά προϊόντα συναρμολογώντας n= 1, 2, …,N εξαρτήματα, τα οποία τα αποκτά χρησιμοποιώντας δύο εισροές: α) τα γνήσια εξαρτήματα που παρέχονται από τον παραγωγό εξαρτημάτων και β) εξαρτήματα που ανακτώνται από τη διαδικασία της ανακατασκευής. Τα ανακατασκευασμένα εξαρτήματα έχουν προτεραιότητα έναντι της χρήσης γνήσιων εξαρτημάτων. Ο χονδρέμπορος αγοράζει τελικά προϊόντα από τον κατασκευαστή, ενώ ο λιανοπωλητής από τον χονδρέμπορο για να ικανοποιήσει τη ζήτηση της αγοράς. Η αντίστροφη εφοδιαστική αλυσίδα περιλαμβάνει τις δραστηριότητες της συλλογής των χρησιμοποιημένων προϊόντων, η οποία πραγματοποιείται από τον συλλέκτη (Collector) και της αποσυναρμολόγησης τους, η οποία πραγματοποιείται στο κέντρο αποσυναρμολόγησης (Disassembly center). Επίσης, στο συγκεκριμένο κέντρο πραγματοποιούνται οι διαδικασίες της ανακατασκευής, της ανακύκλωσης και της απόρριψης των μη επαναχρησιμοποιήσιμων υλικών στους Χώρους Υγειονομικής Ταφής Αποβλήτων (ΧΥΤΑ). Ειδικότερα, τα μεταχειρισμένα προϊόντα συλλέγονται από το συλλέκτη για επαναχρησιμοποίηση και στη συνέχεια μεταφέρονται και πωλούνται στο κέντρο αποσυναρμολόγησης. Η κατάσταση της ποιότητας των εξαρτημάτων που ανακτώνται μέσω της διαδικασίας αποσυναρμολόγησης ελέγχεται έτσι ώστε να γίνει η διαλογή των εξαρτημάτων σε εξαρτήματα προς ανακατασκευή, προς ανακύκλωση και προς απόρριψη. Κατά τη διαδικασία της διαλογής, τα εξαρτήματα που απορρίπτονται για ανακατασκευή ελέγχονται για ανακύκλωση. Τα εξαρτήματα που γίνονται δεκτά για ανακύκλωση κατηγοριοποιούνται ως ανακυκλώσιμα υλικά, ενώ αυτά που απορρίπτονται οδηγούνται ως απορρίμματα προς ΧΥΤΑ. Κατά τη λεπτομερή ανάλυση των επιμέρους υποσυστημάτων που συνθέτουν το σύστημα CLSC, προέκυψε ότι το πρότυπο έχει υψηλή δομική και λειτουργική πολυπλοκότητα καθώς περιέχει 22 καταστατικές μεταβλητές και 23 αναδράσεις. Ακόμη, από τη μαθηματική περιγραφή του προτύπου προκύπτει υψηλή αλληλεπίδραση ανάμεσα στους εταίρους του συστήματος. Ο συνδυασμός των παραπάνω οδηγεί σε ένα σύστημα ευπαθές σε διαταραχές, όπως αυτές που προκύπτουν υπό την επίδραση ενός καταστροφικού κινδύνου. Τέλος, στο συγκεκριμένο στάδιο πραγματοποιήθηκε έλεγχος εγκυρότητας του προτύπου με την εκτέλεση σειράς ελέγχων όπως αυτοί προτείνονται από τη σχετική βιβλιογραφία της SD. Στο τρίτο στάδιο της διατριβής (Κεφάλαιο 4) παρουσιάζεται αρχικά η δυναμική μοντελοποίηση του κινδύνου που εμφανίζεται στο σύστημα, δίνοντας τα κύρια χαρακτηριστικά του. Ο κίνδυνος θεωρείται ως καταστροφικός όταν προέρχεται από περιβαλλοντική πηγή. Ειδικότερα, η εμφάνιση του έχει ως αποτέλεσμα: α) τη μείωση σε σημαντικό βαθμό του ρυθμού παραγωγής, ακόμη και το μηδενισμό του και β) σημαντικές καθυστερήσεις σε ό,τι αφορά στους χρόνους αποστολής, καθώς επίσης και στις διάρκειες ορισμένων λειτουργικών παραμέτρων του συστήματος (πχ χρόνος προσαρμογής της στάθμης αποθέματος στην επιθυμητή τιμή). Κατά την εμφάνιση του φαινομένου επηρεάζονται όλοι οι εταίροι της CLSC. Ειδικότερα θεωρείται ότι επηρεάζεται άμεσα ο κατασκευαστής (direct effect) και έμμεσα οι υπόλοιποι εταίροι του συστήματος (side effects). Εκτός όμως από το βασικό σενάριο, όπου θεωρείται ότι επηρεάζεται μόνο ο κατασκευαστής, εξετάζεται και η περίπτωση να επηρεάζεται κάποιος ή κάποιοι από τους υπόλοιπους εταίρους του συστήματος, με συνέπεια την ολική διακοπή των εργασιών τους κατά τη διάρκεια του φαινομένου. Για την αντιμετώπιση των συνεπειών από την εμφάνιση του καταστροφικού κινδύνου σχεδιάστηκαν εναλλακτικές πολιτικές μετριασμού των επιπτώσεων, αξιοποιώντας τα αποτελέσματα της βιβλιογραφικής έρευνας (στάδιο 1). Τεχνοτροπικά, η κάθε πολιτική σχεδιάζεται ως ένας αναδραστικός μηχανισμός που επιχειρεί να επαναφέρει τις τιμές επιλεγμένων κρίσιμων καταστατικών μεταβλητών του συστήματος, από τιμές σε ανεπιθύμητες καταστάσεις αστάθειας λόγω της εμφάνισης του κινδύνου, σε καταστάσεις ισορροπίας με επιθυμητές τιμές. Σχεδιάζονται δηλαδή, μηχανισμοί ελέγχου (control mechanisms – CMs) της δυναμικής συμπεριφοράς του συστήματος, οι οποίοι ενεργοποιούνται σε μεταβατικές καταστάσεις (transient state) με διάρκεια μεταβατικής περιόδου (transient period). Ειδικότερα, σχεδιάστηκαν τέσσερις πολιτικές στο υποσύστημα του κατασκευαστή (CM1-CM4). Κάθε πολιτική αντιστοιχεί σε ένα διαφορετικό επιχειρησιακό σενάριο (Business Scenario- BS). Στο σενάριο BS1, η απόκριση του συστήματος εξετάζεται με την ανάπτυξη και διατήρηση διαφορετικών επιπέδων αποθέματος ασφαλείας κατά τη διάρκεια της προ-καταστροφικής περιόδου (ενεργή πολιτική CM1). Το σενάριο BS2, υιοθετεί πολιτική αύξησης παραγωγικής δυναμικότητας (προσθήκη βάρδιας) από τον κατασκευαστή μόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου αποκατάστασης (ενεργή πολιτική CM2). Στο σενάριο BS3 (ενεργή CM3), ο κατασκευαστής υιοθετεί μια πολιτική δημιουργίας επιπρόσθετου αποθέματος σε απομακρυσμένη περιοχή (remote inventory), το οποίο δημιουργείται πριν από την εμφάνιση του φαινομένου, για να μπορεί να προμηθεύει το χονδρέμπορο κατά τη διάρκεια του φαινομένου. Στο σενάριο BS4 (ενεργή CM4), εξετάζεται από την πλευρά του κατασκευαστή η ανάπτυξη συνεργασιών με τρίτους (third-party supplier) υπό διαφορετικές ρυθμίσεις σε ότι αφορά το ποσοστό κάλυψης των παραγγελιών χονδρικής που συμφωνήθηκαν να ικανοποιηθούν. Σε ό,τι αφορά στους υπόλοιπους εταίρους της εφοδιαστικής αλυσίδας, εφαρμόστηκαν τρεις πολιτικές οι οποίες αφορούν στα υποσυστήματα του παραγωγού εξαρτημάτων (CM5), της αποσυναρμολόγησης και ανακατασκευής (CM6) και συλλογής χρησιμοποιημένων προϊόντων (CM7) αντίστοιχα. Οι πολιτικές αυτές ενεργοποιούνται εντός της διάρκειας εμφάνισης του φαινομένου, προκειμένου να δημιουργήσουν προσωρινά αποθέματα (temporary inventory) προς αξιοποίηση για τη διαχείριση της προσφοράς κατά τη μετα-καταστροφική περίοδο. Ακολούθως, διατυπώθηκαν τα εναλλακτικά σενάρια των επιδράσεων του καταστροφικού φαινομένου τα οποία δύναται να εμφανιστούν στο σύστημα. Τα σενάρια αυτά σχετίζονται με την ένταση και τη διάρκεια του φαινομένου. Πιο συγκεκριμένα διατυπώνονται εναλλακτικά σενάρια σε ό,τι αφορά στη μείωση του ρυθμού παραγωγής του κατασκευαστή και αύξησης των χρόνων αποστολής. Η μείωση του ρυθμού παραγωγής κατά την εμφάνιση του φαινομένου μπορεί να είναι μερική ή καθολική. Σε ό,τι αφορά στη ζήτηση του προϊόντος, αυτή μπορεί να ακολουθήσει τρία πρότυπα (demand patterns) κατά την εμφάνιση του κινδύνου: i) Πρότυπο ζήτησης 1: Η ζήτηση παρουσιάζει απότομη μείωση κατά την περίοδο του φαινομένου. Μετά το πέρας του φαινομένου η ζήτηση επιστρέφει στο επίπεδο τιμών της προ-καταστροφικής περιόδου (για παράδειγμα η αυτοκινητοβιομηχανία κατά τη διάρκεια της πανδημία του COVID-19. ii) Πρότυπο ζήτησης 2: Η ζήτηση δεν μεταβάλλεται εξαιτίας του φαινομένου, όπως για παράδειγμα προϊόντα τροφίμων κατά τη διάρκεια της πανδημίας του COVID-19. iii)Πρότυπο ζήτησης 3: Η ζήτηση παρουσιάζει απότομη αύξηση όταν εμφανίζεται το φαινόμενο. Η αύξηση αυτή διατηρείται για όσο διάστημα διαρκεί το φαινόμενο και στη συνέχεια επιστρέφει στο επίπεδο τιμών της προ-καταστροφικής περιόδου. Ενδεικτικό παράδειγμα για αυτή την περίπτωση αποτελεί η ξαφνική αύξηση της ζήτησης σε ιατρικές μάσκες λόγω της πανδημίας του COVID-19.Σε ό,τι αφορά στη διάρκεια του καταστροφικού φαινομένου αυτή διαχωρίζεται σε τρεις περιπτώσεις: μικρής κλίμακας, μεσαίας κλίμακας, μεγάλης κλίμακας. Τέλος, για τη μέτρηση της αποτελεσματικότητας της κάθε πολιτικής στο επίπεδο του κατασκευαστή, σε συνδυασμό με την εφαρμογή ή όχι των πολιτικών οι οποίες αφορούν στους υπόλοιπους εταίρους, δημιουργήθηκαν δείκτες οι οποίοι υπολογίζουν τη μεταβολή κρίσιμων παραμέτρων του συστήματος σε σύγκριση με το βασικό σενάριο (BBS). Οι παράμετροι που εξετάζονται είναι η οικονομική απόδοση του συστήματος και το ύψος του αποθέματος σε επίπεδο κατασκευαστή. Στο τέταρτο στάδιο της διατριβής (Κεφάλαιο 5 και Κεφάλαιο 6), το πρότυπο εφαρμόζεται για να εξεταστεί το θεωρητικό υπόβαθρο του συστήματος με τον εντοπισμό των ιδιοτήτων του και η επίδραση της πανδημίας COVID-19 σε ένα σύστημα CLSC και να εντοπιστούν οι βέλτιστες από τις πολιτικές που παρουσιάστηκαν προηγουμένως. Εξαιτίας της φύσης του φαινομένου η χρονική διάρκεια του θεωρήθηκε σταθερή και ίση με 6 εβδομάδες, ενώ τα πρότυπα της ζήτησης που εξετάστηκαν αφορούν είτε τη μείωση της (Πρότυπο 1), είτε καμία διαφοροποίηση της (Πρότυπο 2). Από τα αποτελέσματα παρατηρείται ότι προκύπτουν διαφορετικές βέλτιστες επιλογές πολιτικής για την αντιμετώπιση των διαταραχών που προκαλούνται από την εμφάνιση του COVID-19 τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο στάθμης αποθέματος κατασκευαστή. Σε οικονομικό επίπεδο, οι επιλογές διαφέρουν ανάλογα με το στοχευμένο αποτέλεσμα. Εάν ο στόχος είναι ο συνδυασμός: α) της επαναφοράς της κατάστασης του συστήματος σε κατάσταση προ-COVID-19 από οικονομική άποψη και β) της επίτευξης (κατά το δυνατόν) μεγαλύτερου συνολικού κέρδος σε σύγκριση με το βασικό σενάριο (BBS), θα πρέπει πρώτα και κύρια να εξετάσουμε το ποσοστό μείωσης του ρυθμού παραγωγής και της ζήτησης. Σε περίπτωση που η μείωση του ρυθμού παραγωγής και της ζήτησης είναι 100% και 20% αντίστοιχα, ή 50% και 0% αντίστοιχα, η σύναψη συνεργασιών με τρίτους προκύπτει ως η καλύτερη επιλογή πολιτικής. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις, οι βέλτιστες επιλογές περιστρέφονται γύρω από τη διατήρηση του βασικού αποθέματος κατά την περίοδο προ-COVID-19 και τη χρήση πρόσθετης βάρδιας στην περίοδο αποκατάστασης. Σε επίπεδο στάθμης αποθέματος κατασκευαστή, αν η στόχευση είναι η επαναφορά της στάθμης στα προ-COVID-19 επίπεδα το συντομότερο δυνατό, θα πρέπει να εφαρμοσθούν βασικές πολιτικές διατήρησης των αποθεμάτων. Ειδικότερα σε ό,τι αφορά στη γρηγορότερη μετάβαση της στάθμης του αποθέματος σε κατάσταση ισορροπίας, παρουσιάζεται η ταχύτητα απόκρισης του συστήματος σε μειώσεις της τιμής του χρόνου προσαρμογής του αποθέματος στα επιθυμητά επίπεδα (inventory adjustment time). Τέλος, η δημιουργία απομακρυσμένου αποθέματος από τον κατασκευαστή προκειμένου να τροφοδοτήσει τον χονδρέμπορο κατά την περίοδο ανάκαμψης, αποτελεί τη χειρότερη επιλογή από άποψη κέρδους. Το δυναμικό πρότυπο το οποίο αναπτύχθηκε από τη συγκεκριμένη διδακτορική διατριβή μπορεί να αποτελέσει εργαλείο για τους διαχειριστές CLSC, με σκοπό τη δημιουργία ενός βιώσιμου συστήματος σε κινδύνους. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η παραμετροποίηση του δυναμικού προτύπου, προσαρμόζοντας το στα χαρακτηριστικά της υπό εξέταση κάθε φορά περίπτωσης CLSC, δίνοντας τις κατάλληλες τιμές. Επιπλέον, η επέκταση του προτύπου αναπτύσσοντας ενδογενείς μηχανισμούς ορισμού των τιμών των παραμέτρων που συμπεριλαμβάνονται στους μηχανισμούς ελέγχου (CMs), αποτελεί μια ενδιαφέρουσα περιοχή περαιτέρω θεωρητικών διερευνήσεων.