bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η Κωνσταντινούπολη στην ελληνική πεζογραφία 1830-1880
Authors: Τσαπανίδου Αναστασία
Published: August 2021

Η διατριβή επικεντρώνεται στην αναπαράσταση της Κωνσταντινούπολης ως τόπου στην ελληνική μυθοπλασιακή πεζογραφία της περιόδου 1830-1880. Εισαγωγικά παρουσιάζεται η αστική όψη της Κωνσταντινούπολης του 19ου αιώνα (πραγματικός τόπος), το ειδικό βάρος της ως μητρόπολης του ελληνισμού (συμβολικός τόπος) και θεωρητικά ζητήματα που συνδέουν την αναπαράσταση του τόπου με την αναπαράσταση της Κωνσταντινούπολης στα κείμενα (κειμενικός τόπος). Στη συνέχεια σχολιάζονται ποικίλες μη μυθοπλασιακές πεζογραφικές αφηγήσεις του 19ου αιώνα, κυρίως ως προς τον αντίλογό τους στην οριενταλιστική θέαση της Κωνσταντινούπολης από τη Δύση. Ακολούθως εξετάζεται αναλυτικά η αναπαράσταση της Κωνσταντινούπολης σε ελληνικά μυθιστορήματα και διηγήματα, με βάση εξωτερικά κριτήρια (π.χ. προσωπική σχέση των συγγραφέων με την Κωνσταντινούπολη, διάφορες συγκυρίες που επηρεάζουν τον αφηγηματικό τους λόγο γι’ αυτήν) και εσωτερικά κριτήρια (π.χ. σχέση της αναπαραστατικής διαδικασίας με τον ειδολογικό και ιδεολογικό προσανατολισμό των κειμένων, σημειολογία του κειμενικού τόπου της Κωνσταντινούπολης). Συμπερασματικά προκύπτει ότι οι μυθοπλασιακές αναπαραστάσεις της Κωνσταντινούπολης την περίοδο 1830-1880 είναι άμεσα εξαρτώμενες τόσο από προϋπάρχοντα δυτικά πρότυπα όσο και από τις βιωματικές εμπειρίες, τις ιδεολογικές στοχεύσεις και τις ειδολογικές προτιμήσεις των συγγραφέων τους, και εμφανίζουν στερεοτυπολογικά χαρακτηριστικά σε επίπεδο θεματικών και αφηγηματικών μοτίβων.
Η μικροκυκλοφορία κατά την αποδέσμευση από το μηχανικό αερισμό
Authors: Ποριάζη Μαγδαληνή
Published: August 2021

Οι μετρήσεις του ιστικού κορεσμού οξυγόνου (StO2) έχουν χρησιμοποιηθεί για την παροχή πληροφοριών σχετικά με την τοπική οξυγόνωση των ιστών σε διαφορετικές κλινικές ρυθμίσεις. Η μελέτη αυτή έχει ως στόχο να καθορίσει τις επαγόμενες από τη δοκιμασία αυτόματης αναπνοής μεταβολές του StO2 του θέναρος και να ελεγχθεί η ικανότητα των μεταβολών του StO2 να προβλέψουν την έκβαση της δοκιμασίας αποδέσμευσης από το μηχανικό αερισμό.Μέθοδος: Σε 44 συνεχόμενους, μηχανικά αεριζόμενους ασθενείς της μονάδας εντατικής θεραπείας, μετρήθηκε στο θέναρ ο ιστικός κορεσμός της αιμοσφαιρίνης σε οξυγόνο, StO2, σε συνδυασμό με μία δοκιμασία αγγειακού αποκλεισμού χρησιμοποιώντας την τεχνική της φασματοσκοπίας εγγύς του υπερύθρου φωτός, όταν οι ασθενείς βρίσκονταν υπό μηχανικό αερισμό και κατά τη διάρκεια μιας δίωρης δοκιμασίας αυτόματης αναπνοής. Παράμετροι αιμοδυναμικές, ανταλλαγής αερίων και αναπνευστικές καταγράφηκαν επίσης στις ίδιες χρονικές στιγμές.Αποτελέσματα: Είκοσι πέντε ασθενείς ανέχτηκαν τη δοκιμασία αυτόματης αναπνοής και 19 ασθενείς απέτυχαν. Υπό μηχανική υποστήριξη της αναπνοής, δεν διαπιστώθηκαν διαφορές στις παραμέτρους που μελετήθηκαν μεταξύ των ασθενών με επιτυχημένη ή αποτυχημένη δοκιμασία αυτόματης αναπνοής. Δύο λεπτά μετά την αποσύνδεση από τον αναπνευστήρα, το StO2 μειώθηκε στους ασθενείς που απέτυχαν, ενώ δεν άλλαξε στους ασθενείς που πέτυχαν (p <0.001). Παράμετροι επαγόμενες από τον αγγειακό αποκλεισμό, δηλαδή, η αναλογία της μέγιστης προς ελάχιστη τιμή StO2, και η μετά την απόφραξη τιμή StO2 μειώθηκε σημαντικά σε ασθενείς που απέτυχαν (p <0.05 και p <0.001 αντίστοιχα), ενώ δεν βρέθηκε μεταβολή σε ασθενείς που πέτυχαν τη δοκιμασία. Η τιμή StO2 ηρεμίας 2 λεπτά μετά την αποσύνδεση από τον αναπνευστήρα, έδωσε τιμή της περιοχής κάτω από την καμπύλη 0.77 για την πρόβλεψη της έκβασης της δοκιμασίας αυτόματης αναπνοής.Συμπεράσματα: Η αποτυχία της δοκιμασίας αυτόματης αναπνοής συσχετίστηκε με σημαντική μείωση του StO2. Η μείωση του StO2 στα 2 λεπτά μετά την αποσύνδεση από τον αναπνευστήρα θα μπορούσε να είναι μια πρώιμη ένδειξη της έκβασης της δοκιμασίας αυτόματης αναπνοής.
L’image de la Grèce moderne proposée aux voyageurs français dans les Guides-Joanne et les Guides Bleus (1861-1959)
Authors: Στιάστνα Μπλάνκα
Published: August 2021

Η παρούσα έρευνα εστιάζει στην εικόνα της σύγχρονης Ελλάδας, από την αρχή του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα έως τα μέσα του 20ου, έτσι όπως αυτή απορρέει από τους ταξιδιωτικούς Οδηγούς της σειράς Guides-Joanne και Guides Bleus του γαλλικού εκδοτικού οίκου Hachette. Οι παλαιοί ταξιδιωτικοί Οδηγοί θεωρούνται σήμερα από τους ερευνητές, όλο και περισσότερο, ως πολύτιμη και έγκυρη πηγή πληροφοριών για το παρελθόν της χώρας που περιγράφουν. Η εικόνα της σύγχρονης Ελλάδας που μεταφέρουν οι Οδηγοί του εκδοτικού οίκου Hachette είναι πλούσια, ποικίλη και η εργασία μας απορρίπτει τα επιχειρήματα για Οδηγούς αποκλειστικά «αρχαιολογικούς». Οι διαδοχικές εκδόσεις των Οδηγών (συνολικά μελετήσαμε 26 εκδόσεις και επικαιροποιημένες εκδόσεις) παρουσιάζουν μια εικόνα της Ελλάδας που μεταβάλλεται με το χρόνο. Η εργασία αποτελείται από τέσσερα μέρη. Στο πρώτο μέρος παρουσιάζεται η εικόνα της Αθήνας ως νέας πρωτεύουσας του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους και η εξέλιξή της από ένα ασήμαντο κατεστραμμένο μέρος σε μία ευρωπαϊκού χαρακτήρα μεγαλούπολη. Το δεύτερο μέρος μελετά την εικόνα της ελληνικής υπαίθρου, η εξέλιξη της οποίας αποτυπώνεται κυρίως μέσω της περιγραφής της ανάπτυξης των υποδομών (δρόμοι, καταλύματα, σιδηρόδρομος, μέσα μεταφοράς) που διευκολύνουν τις μετακινήσεις των ταξιδιωτών. Το τρίτο μέρος καταγράφει την εικόνα της καθημερινότητας και των συνηθειών των κατοίκων της χώρας όπως και τη συμπεριφορά και τη στάση τους απέναντι στους ξένους, έτσι πως τα παρουσιάζουν οι διαδοχικές εκδόσεις του Οδηγού. To τέταρτο μέρος εστιάζει στη διαδοχική αλλαγή στάσης και προσέγγισης της χώρας και των εξελίξεων σε αυτήν από πλευράς των συντακτών των διαδοχικών εκδόσεων, γεγονός που αποτυπώνεται στις διαφορετικές εικόνες της χώρας που συναντάμε τελικά στους Οδηγούς μέσα στο χρόνο. Η εικόνα της χώρας και των κατοίκων της, και οι μεταβολές της, απορρέουν πρωτίστως από τις αμέτρητες, πότε καθησυχαστικές, ενθαρρυντικές και παρακινητικές, και άλλες φορές προειδοποιητικές, αγχωτικές ή και αποθαρρυντικές συμβουλές των συντακτών των Οδηγών προς τους ταξιδιώτες. Όπως αποδεικνύει η έρευνα, οι διαδοχικές μεταβολές της εικόνας είναι αποτέλεσμα διάφορων παραγόντων και επιρροών: της προσωπικότητας και της ιδιότητας των συντακτών και των συνεργατών τους, των πηγών πληροφόρησης που χρησιμοποίησαν, του αναγνωστικού κοινού στο οποίο απευθύνεται ο Οδηγός, της γενικής πολιτικής συγκυρίας, της τοπικής πολιτικής συγκυρίας, των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες, της κυρίαρχης εικόνας του χώρου που περιγράφεται, έτσι όπως επικρατεί στο εθνικό υποσυνείδητο των Γάλλων και της εξέλιξής της μέσα στο χρόνο, των στερεότυπων που ο Οδηγός έρχεται άλλοτε να επιβεβαιώσει και άλλοτε να αναιρέσει. Η πληθώρα πληροφοριών που μεταφέρουν οι ταξιδιωτικοί Οδηγοί καθιστά εξαιρετικά πολύτιμη και πλούσια αυτή την ιστορική πηγή. Είναι πρώτη φορά που αυτή η πηγή αξιοποιείται για τη μελέτη του Ελλαδικού χώρου της δεδομένης χρονικής περιόδου.
Μελέτη της οστεοδυστροφίας μετά από νεφρική μεταμόσχευση
Authors: Ντόβας Σπυρίδων
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν να μελετήσει τους παράγοντες που συμμετέχουν στην πρόκληση της νεφρικής οστεοδυστροφίας (ΝΟΔ) μετά από μεταμόσχευση νεφρού (ΜΝ) και να εξετάσει τρόπους αντιμετώπισής τους. Η διατριβή αυτή αποτελείται από: προοπτική μελέτη, που περιλαμβάνει 33 λήπτες νεφρικού μοσχεύματος (3 ομάδες) ανάλογα με τη θεραπεία που έλαβαν για πρόληψη οστεοπόρωσης και αναδρομική μελέτη, όπου καταγράφηκαν οι παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση σε 97 λήπτες νεφρικού μοσχεύματος με μακροχρόνια μεταμόσχευση και κρεατινίνη ορού <2mg/dl. Στην προοπτική μελέτη διαπιστώθηκε ότι ο δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός (ΔΥΠΘ) βελτιώνεται μετά τη ΜΝ, αλλά παραμένει στους μισούς ασθενείς. Η χορήγηση αλφακαλσιδόλης οδηγεί σε μεγαλύτερα ποσοστά ασθενών με επίπεδα παραθορμόνης (ΡΤΗ) <65pg/ml. Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης (ALP) μειώνονται μετά τη ΜΝ. Τα επίπεδα ασβεστίου αυξάνονται μετά τη ΜΝ ενώ ήπια, παροδική, υπερασβεστιαιμία εμφανίζει το 25%. Τα επίπεδα φωσφόρου μειώνονται μετά τη ΜΝ. Η υποφωσφαταιμία είναι συχνή τον πρώτο μήνα μετά τη μεταμόσχευση (>30%) και μειώνεται σε <10% μετά από δύο έτη. Τα επίπεδα TmPO₄/GFR αυξάνονται σταδιακά μετά τη ΜΝ. Τα επίπεδα του FGF-23 ελαττώνονται δραματικά μετά τη ΜΝ. Η ΡΤΗ και ο FGF-23 δρουν συνεργικά για την πρόκληση υποφωσφαταιμίας και κυρίως φωσφατουρίας μετά τη ΜΝ. Τα επίπεδα FGF-23 δεν σχετίζονται με εκείνα της 1,25(OH)2 βιταμίνης D (1,25(OH)₂D). Τα επίπεδα 25ΟΗ βιταμίνης D (25ΟΗD) αυξάνονται μέχρι το πρώτο έτος της μεταμόσχευσης. Τα επίπεδα 1,25(ΟΗ)₂D αυξάνονται μετά τη ΜΝ. Ένα έτος μετά τη μεταμόσχευση περίπου 1 στους 3 ασθενείς είχε ανεπάρκεια 25ΟΗ και 1,25(ΟΗ)₂D. Η χορήγηση αλενδρονάτης μαζί με αλφακαλσιδόλη προλαμβάνει την απώλεια οστικής μάζας μετά από ΜΝ και υπερέχει της χορήγησης μόνο αλφακαλσιδόλης και της μη χορήγησης προληπτικής θεραπείας. Στην αναδρομική μελέτη διαπιστώθηκε ότι ο ΔΥΠΘ παραμένει σε σημαντικό ποσοστό στους μακροχρόνια μεταμοσχευμένους. Τα επίπεδα ΡΤΗ μετά τη ΜΝ σχετίζονται με τα αντίστοιχα πριν τη μεταμόσχευση και με το ασβέστιο και την ALP. Σημαντικό ποσοστό ασθενών έχει ανεπάρκεια 25(OH)D, ενώ πιθανά τα σχετικά χαμηλά επίπεδα αυτής συμβάλλουν στη διατήρηση του ΔΥΠΘ. Μεγάλο ποσοστό ασθενών έχει ανεπάρκεια 1,25(OH)₂D. Τα επίπεδα 1,25(OH)₂D είναι ανάλογα της νεφρικής λειτουργίας. Οστεοπενία/οστεοπόρωση είναι πολύ συχνή σε αυτούς τους ασθενείς. Οι γυναίκες είχαν μεγαλύτερα ποσοστά οστεοπόρωσης στην ΟΜΣΣ και οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες είχαν χαμηλότερη οστική πυκνότητα (BMD) στον αυχένα του μηριαίου. Παράγοντες που σχετίζονται με την BMD στην ΟΜΣΣ ή στον αυχένα του μηριαίου είναι η διάρκεια μεταμόσχευσης, το ΒΣ, η κάθαρση κρεατινίνης, η αθροιστική δόση μεθυλπρεδνιζολόνης και η ηλικία. Η χορήγηση αντιοστεοπορωτικής θεραπείας σε μακροχρόνια μεταμοσχευμένους βοηθά στη διατήρηση της BMD ενώ οι ασθενείς που δεν λαμβάνουν θεραπεία κινδυνεύουν από περαιτέρω απώλεια οστικής μάζας.
Το μαγνητικό πεδίο στο περιβάλλον των υποσταθμών διανομής (20kV/40V) και μέσα περιορισμού του.
Authors: Πρώιος Αχιλλέας
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής είναι η έκθεση του ανθρώπου από το μαγνητικό πεδίο, στο περιβάλλον των υποσταθμών διανομής. Προσδιορίζεται πειραματικά το επίπεδο του μαγνητικού πεδίου και οι μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν συγκρίνονται με τα διεθνώς καθορισμένα όρια. Επίσης προτείνεται μια μέθοδος περιορισμού του μαγνητικού πεδίου, στο περιβάλλον των υπαίθριων υποσταθμών διανομής επί διστύλων.Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα όρια ασφαλείας για την έκθεση του ανθρώπου σε ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία βιομηχανικής συχνότητας. Επίσης γίνεται παρουσίαση των μετρήσεων του μαγνητικού και ηλεκτρικού πεδίου που έχουν γίνει τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες. Τέλος γίνεται αξιολόγηση των ορίων ασφαλείας του ηλεκτρικού και μαγνητικού πεδίου συχνότητας 50 Hz με τη χρήση μακροσκοπικών μοντέλων.Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι διάφορες μέθοδοι μείωσης του μαγνητικού πεδίου που εφαρμόζονται σε δίκτυα μεταφοράς και διανομής και σε υποσταθμούς ηλεκτρικής ενέργειας. Επιπλέον γίνεται θεωρητικός υπολογισμός του μαγνητικού πεδίου κάτω από εναέριες γραμμές μέσης τάσης 20 kV.Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται ο σκοπός της εργασίας, ο οποίος είναι ο προσδιορισμός με μετρήσεις του μαγνητικού πεδίου στο περιβάλλον των υποσταθμών διανομής (20 kV/400 V). Επίσης παρουσιάζεται και η πειραματική διερεύνηση μιας μεθόδου μείωσης του μαγνητικού πεδίου που εφαρμόστηκε σε δίστυλους υποσταθμούς διανομής, με θωράκιση των πινάκων διανομής χαμηλής τάσης με φύλλα αλουμινίου πάχους 0,5 mm. Στο τέταρτο κεφάλαιο δίνονται οι μετρήσεις της μαγνητικής επαγωγής που πραγματοποιήθηκαν στο περιβάλλον των υποσταθμών διανομής (20 kV/400V).Στο πέμπτο κεφάλαιο γίνεται ο σχολιασμός επί των αποτελεσμάτων των μετρήσεων και εξάγονται συμπεράσματα από αυτές.Στο έκτο κεφάλαιο δίνεται η συνεισφορά της εργασίας στην έρευνα και τις πρακτικές εφαρμογές. Τέλος δίνεται η βιβλιογραφία που χρησιμοποιήθηκε.
Τεχνο-οικονομική αποτίμηση τηλεπικοινωνιακών δικτύων και υπηρεσιών
Authors: Δεληγιώργη Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή παρουσιάζει ένα μεθοδολογικό πλαίσιο για την τεχνοοικονομική αποτίμηση τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών-προϊόντων, που περιλαμβάνει τεχνικές για αξιολόγηση και ανάδειξη των επικρατέστερων χαρακτηριστικών και παραμέτρων των τηλεπικοινωνιακών δικτύων και υπηρεσιών που επηρεάζουν την εξέλιξη των τιμών τους. Επιπλέον παρουσιάζει μεθόδους εξέλιξης τιμών, δείκτες τιμών και συσχέτιση ζήτησης με δείκτες τιμών, με απώτερο στόχο τη λήψη αποφάσεων για την τιμολόγηση τηλεπικοινωνιακών δικτύων και υπηρεσιών και κατ’ επέκταση για την υλοποίηση ή μη μιας επένδυσης στα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα και υπηρεσίες. Η συγκεκριμένη μεθοδολογική προσέγγιση εφαρμόζεται σε συγκεκριμένες αναλυτικές μελέτες περίπτωσης τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών-προϊόντων, όπως οι μισθωμένες γραμμές, οι τεχνολογίες πρόσβασης, αλλά και οι κινητές συσκευές. Στις ανωτέρω περιπτώσεις, ενσωματώθηκε η θεωρία των Οικονομετρικών Μοντέλων, ελήφθησαν υπόψη ένα πλήθος χαρακτηριστικών, αλλά και παραμέτρων των τηλεπικοινωνιακών προϊόντων-υπηρεσιών, που προσδιορίζουν τα συγκεκριμένα προϊόντα-υπηρεσίες, ενώ εξετάστηκε η επίδραση των δεικτών στη διάχυση των προϊόντων αυτών. Στη διατριβή αυτή υποδεικνύεται η σημασία των χαρακτηριστικών-παραμέτρων στην τιμολόγηση των τηλεπικοινωνιακών προϊόντων-υπηρεσιών και η προσέγγιση με την οποία μπορούν να «κινηθούν» οι τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι για την τιμολόγηση των προϊόντων αυτών, η δε κατασκευή ενός δείκτη τιμών γι’ αυτά, αποτυπώνει την εξέλιξη των τιμών τους μέσα στο χρόνο. Επίσης παρουσιάζεται και ερευνάται η επίδραση των δεικτών τιμών στη διάχυση των τηλεπικοινωνιακών προϊόντων-υπηρεσιών και δικτύων
Σχεδιασμός και κατασκευή προσομοιωτή οσμών για ιατροδικαστικές εφαρμογές
Authors: Πάλλης Γεώργιος
Published: August 2021

Το χημικό περιβάλλον στα ερείπια ενός κτιρίου που έχει καταρρεύσει είναι ιδιαίτερα σύνθετο. Οι πηγές που μπορούν να συνεισφέρουν στην εκπομπή πτητικών οργανικών ενώσεων είναι πολλές και διαφορετικές, όπως άνθρωποι που έχουν εγκλωβιστεί, νεκρά σώματα, οικιακά απορρίμματα, δομικά υλικά, πυρκαγιές, άλλες διαρροές αερίων όπως το φυσικό αέριο κλπ. Οι συγκεντρώσεις των ενώσεων αυτών είναι συνήθως στην περιοχή των ppt ή ppb και μπορεί δυνητικά να φθάσουν και σε επίπεδα μερικών ppm μετά από ώρες/ημέρες εγκλωβισμού. Το χημικό αυτό περιβάλλον επηρεάζεται από αρκετούς τυχαίους, μη επαναλήψιμους και μη ελεγχόμενους παράγοντες όπως η ταχύτητα του ανέμου, η θερμοκρασία, η υγρασία, τα αιωρούμενα σωματίδια (σκόνη στην ατμόσφαιρα), όπως επίσης και από αλληλεπιδράσεις τόσο μεταξύ των παραγόμενων ουσιών ή άλλων ουσιών του περιβάλλοντος (πχ. αέριους ρυπαντές) όσο και μεταξύ των παραγόμενων ουσιών και των δομικών υλικών του χώρου εγκλωβισμού. H τεχνική πρόκληση στην ανάπτυξη του προσομοιωτή οσμών ήταν η ελαχιστοποίηση των αλληλεπιδράσεων των αναλυτών και της συσκευής. Καθώς μειώνονται οι συγκεντρώσεις της αέριας φάσης, οι αλληλεπιδράσεις αυτές γίνονται όλο και σημαντικότερες. Φαινόμενα προσρόφησης αλλά και η επίδραση της θερμοκρασίας και υγρασίας προσδίδουν μεγάλη αβεβαιότητα στην παραγωγή αερίων μιγμάτων.Η αποδέσμευση ενός «νέφους» πτητικών οργανικών ενώσεων από την επιφάνεια των ερειπίων ενός κτιρίου που έχει καταρρεύσει δεν θεωρείται συνεχής αλλά δυναμική διεργασία. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι πολλές πηγές δεν έχουν συνεχή και σταθερή παραγωγή ουσιών. Αντίθετα, η εκπομπή τους μπορεί να χαρακτηρίζεται από περιοδικότητα με αντίστοιχη μεταβολή στη συγκέντρωση. Η ταχύτητα του ανέμου, η δομή των ερειπίων, η αλληλεπίδραση των παραγόμενων ουσιών με τα δομικά υλικά είναι παράγοντες που συνδράμουν στο δυναμικό προφίλ συγκεντρώσεων των ουσιών.Τα κυριότερα συμπεράσματα που προέκυψαν στα πλαίσια της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής συνοψίζονται παρακάτω.•Η σχετική τυπική απόκλιση στο σήμα της οσμής στον ανιχνευτή αναφοράς έδειξε σταθερότητα της τάξης του 11%•Αναπτύχθηκε μέθοδος για την παραγωγή συνθετικών οσμών ανθρώπινης αποσύνθεσης και ούρων. •Παρατηρήθηκε μια μικρή επίδραση των δομικών υλικών στις παραγόμενες οσμές από τον προσομοιωτή πιθανότατα λόγω φυσικοχημικών δράσεων.•Μικρή επίδραση της υγρής φάσης και της αμμωνίας παρατηρήθηκε στην παραγόμενη οσμή.•Η ανάλυση διακύμανσης στις ανεξάρτητες μεταβλητές και στα επίπεδα που αυτές εξετάστηκαν έδωσαν συγκεκριμένους παράγοντες (είτε τις ίδιες τις μεταβλητές είτε συνδυασμούς αυτών) που επηρεάζουν σημαντικά την ένταση του σήματος του ανιχνευτή (και άρα την παραγόμενη συγκέντρωση) ή την τυπική του απόκλιση (και άρα τη σταθερότητα της συγκέντρωσης). Η εστίαση στους παράγοντες αυτούς δείχνει την κατεύθυνση προς την οποία χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για την βελτιστοποίηση του προσομοιωτή οσμών.
Ενδοκοινοτική οργάνωση και οικονομία των αστικών θέσεων της Κρήτης κατά τη νεοανακτορική περίοδο
Authors: Σαλίχου Αλεξάνδρα
Published: August 2021

Αντικείμενο αυτής της διατριβής αποτελεί ο προσδιορισμός των βασικών αρχών δομής και οργάνωσης της νεοανακτορικής εγκατάστασης της Κάτω Ζάκρου και, μέσω αυτού, η μελέτη της ενδοκοινοτικής οργάνωσης των αστικών θέσεων της Κρήτης κατά την τελευταία φάση της Υστερομινωικής Ι περιόδου. Βασικός στόχος της εργασίας, σε πρώτη φάση, υπήρξε αφενός η συνθετική και πλήρης παρουσίαση των ανασκαφικών δεδομένων από τον οικισμό της Κάτω Ζάκρου, αφετέρου η ανίχνευση των βασικών πολεοδομικών αρχών του, καθώς και των αρχών δομής και οργάνωσης των επιμέρους αρχιτεκτονικών ενοτήτων που τον απαρτίζουν. Ως επιπλέον στόχος ορίστηκε η εξαγωγή κάποιων βασικών συμπερασμάτων σχετικά με το ‘ζακρίτικο νοικοκυριό’, κυρίως όσον αφορά στην ιστορία και τη σύνθεσή του, αλλά και η ένταξη της εικόνας που παρουσιάζει ο οικισμός ως σύνολο στο αστικό περιβάλλον της Νεοανακτορικής περιόδου, όπως αυτό είναι γνωστό σήμερα κυρίως από τα αρχαιολογικά δεδομένα της ανατολικής Κρήτης. Στην προσέγγιση του θέματος χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι δανεισμένες τόσο από ειδικά πεδία της αρχαιολογίας (οικιστική αρχαιολογία και αρχαιολογία του χώρου), όπως η κατάρτιση ‘χαρτών κατανομής’, όσο και από άλλες επιστήμες ανθρωπολογικου ή και θετικού χαρακτήρα, όπως η χρήση παραλλήλων στην ερμηνεία των δεδομένων και η εφαρμογή μεθόδων χωρικής ανάλυσης. Η εργασία καταλήγει στην πρόταση ενός οικιστικού μοντέλου για την Κάτω Ζάκρο, σύμφωνα με το οποίο η συγκεκριμένη ανακτορική εγκατάσταση φαίνεται να ακολούθησε, κατ’ αρχήν, τις βασικές αρχές οργάνωσης που εφαρμόστηκαν και στους άλλους αστικούς οικισμούς της Νεοανακατορικής περιόδου. Η όποια ιδιαιτερότητα διαπιστώνεται ως προς τον πολεοδομικό σχεδιασμό της θέσης αποδίδεται αφενός στον περιορισμένο και προκαθορισμένο χώρο δράσης των κατοίκων, αφετέρου στην εκ των υστέρων ένταξη του ανακτόρου σε ένα ήδη υπάρχον αστικό περιβάλλον, σε άμεση γειτνίαση και σχέση με τον οικισμό. Ξεχωριστά συζητούνται οι ιδιαίτερες σχέσεις που εντοπίζονται μεταξύ Ζάκρου και Κνωσού, καθώς και ο πιθανός πολιτικο-οικονομικός έλεγχος ή/ και η ιδεολογική επιρροή που η τελευταία ασκούσε στα νεοανακτορικά κέντρα της εποχής. Καταληκτικά, σε ερμηνευτικό επίπεδο, εξετάζονται κάποιες από τις ήδη διατυπωμένες, επιστημονικές απόψεις σχετικά με την κοινωνική, οικονομική, πολιτική, αλλά και ιστορική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής, και καταδεικνύεται ότι η Κάτω Ζάκρος, αν και φαίνεται ότι κλήθηκε να αντιμετωπίσει νέες και ειδικές κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες στο τέλος της Υστερομινωικης ΙΒ φάσης, η αντίδρασή της σε αυτές υποδηλώνει, μάλλον, την ύπαρξη μίας συστηματικής οργάνωσης και ενός σχεδιασμού που ως πηγή πρέπει να είχαν μία ισχυρή κεντρική διοίκηση και ένα οργανωμένο σύστημα εξουσίας, το οποίο φαίνεται ότι κατάφερε να διατηρήσει τον έλεγχο μέχρι και την τελική καταστροφή.
Σύγχρονες προσεγγίσεις στη διδασκαλία των φυσικών επιστημών στη μέση εκπαίδευση με βάση αρχές της διδακτικής και υπάρχοντα σχετικά διδακτικά εγχειρίδια
Authors: Τσούλος Γεώργιος
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία συγκρίναμε δύο διδακτικά εγχειρίδια φυσικής και χημείαςτα οποία δε διδάσκονται στα ελληνικά σχολεία, με τα αντίστοιχα σχολικά εγχειρίδιατου γυμνασίου. Τα μη σχολικά εγχειρίδια ήταν: α. το Αμερικάνικο βιβλίο «Physics byInquiry» («Φυσική με διερώτηση») (1996) των L.C.McDermott and the PhysicsEducation Group at the University of Washington, β. το Ελληνικό βιβλίο «Εισαγωγήστις Φυσικές Επιστήμες» (Φυσική-Χημεία) των Τσαπαρλή-Καμπουράκη (2003). Ησύγκριση έγινε σε έξι ενότητες φυσικής και δύο χημείας που ήταν κοινές για τασυγκρινόμενα εγχειρίδια.Σκοπός της έρευνάς μας ήταν να εξετάσουμε σε ποιο βαθμό τα βιβλία πουγράφονται από ειδικούς της Διδακτικής των Φυσικών Επιστημών με βάση τιςθεωρίες της μάθησης και της διδακτικής βοηθούν τους μαθητές στην κατανόησητων εννοιών της φυσικής και της χημείας.Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δύο φάσεις με διαφορετική μεθοδολογία. Στηνπρώτη φάση με 34 καθηγητές των φυσικών επιστημών που δίδασκαν φυσική ήχημεία σε γυμνάσια και στη δεύτερη με 100 μαθητές β΄ γυμνασίου.Στην πρώτη φάση δόθηκε στους καθηγητές από μία ενότητα για κάθε μη σχολικόεγχειρίδιο για να τη μελετήσουν και στη συνέχεια να κρίνουν τα βιβλία απαντώνταςσε κλειστά ερωτηματολόγια (κριτήρια αξιολόγησης) με βάση την αριθμητική κλίμακαLinkert, ενώ ταυτόχρονα όσοι ήθελαν απάντησαν και σε τρεις ερωτήσεις ανοικτούτύπου που αφορούσαν τα προτεινόμενα πειράματα και τη γνώμη τους για τα μησχολικά βιβλία. Στις συνολικές βαθμολογίες έγινε στατιστική επεξεργασία με τοSPSS 16.0.Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα μη σχολικά βιβλία υπερείχαν στατιστικάσημαντικά των σχολικών εγχειριδίων σε επίπεδο 1% ή 5% σε ορισμένους τομείς(π.χ. μεθοδολογία, κατανοησιμότητα), αλλά σε άλλους τομείς (π.χ δομή-οργάνωση)δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των βιβλίων.Στη δεύτερη φάση οι μαθητές δύο τμημάτων της β΄ γυμνασίου διδάχθηκαν δύοενότητες φυσικής και μια ενότητα χημείας από το βιβλίο Εισαγωγή στις ΦυσικέςΕπιστήμες, ενώ οι μαθητές της ίδιας τάξης δύο άλλων τμημάτων του ίδιουγυμνασίου διδάχθηκαν τις ίδιες ενότητες από τα αντίστοιχα σχολικά εγχειρίδια. Στησυνέχεια όλοι οι μαθητές έγραψαν ένα τεστ φυσικής και ένα τεστ χημείας με τα ίδιαθέματα και στις βαθμολογίες τους έγινε επίσης στατιστική επεξεργασία με το SPSS16.0. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η διδασκαλία από το μη σχολικό βιβλίοπροκάλεσε μεγαλύτερη κατανόηση των εννοιών που διδάχθηκαν στουςσυγκεκριμένους μαθητές από ότι η διδασκαλία από τα σχολικά εγχειρίδια, αν και δενεπιτεύχθηκε η άρση των παρανοήσεων των μαθητών ούτε με το συγκεκριμένοβιβλίο. Το μικρό δείγμα όμως της έρευνας και στις δύο φάσεις δεν μας επιτρέπει ναγενικεύσουμε τα συμπεράσματα της έρευνας.Με βάση τα αποτελέσματα της έρευνάς μας θεωρούμε ότι στη συγγραφή τωνσχολικών εγχειριδίων φυσικής και χημείας θα πρέπει να συμμετέχουν και ειδήμονεςτης Διδακτικής των Φυσικών Επιστημών.
Εφαρμογή ηλεκτρικής διέγερσης του εσω πλατέος μυός στην αποκατάσταση ασθενών μετά από ολική αρθροπλαστική γόνατος
Authors: Αβραμίδης Κυριάκος
Published: August 2021

Ο τετρακέφαλος μηριαίος μυς ασθενών με οστεοαρθρίτιδα (ΟΑ) γόνατος εμφανίζει σημαντική ατροφία και αδυναμία. Η τελευταία μαζί με τον πόνο είναι πιο σημαντικοί παράγοντες προσδιορισμού σωματικής ανικανότητας από την ακτινολογική βαρύτητα της νόσου. Η ολική αρθροπλαστική του γόνατος είναι μια αποτελεσματική επέμβαση που μειώνει τον πόνο και βελτιώνει τη λειτουργία της άρθρωσης, αλλά δεν έχει θετική επίδραση στη μυϊκή αδυναμία του τετρακεφάλου η οποία παραμένει για χρόνια μετά την εγχείρηση. Η Ηλεκτρική μυϊκή διέγερση (ΗΜΔ) του τετρακεφάλου μειώνει την ατροφία του σε ασθενείς με ΟΑ γόνατος όταν εφαρμόζεται τόσο πριν όσο και μετά την εγχείρηση αρθροπλαστικής. Στη μετεγχειρητική μάλιστα περίοδο, ο συνδυασμός ΗΜΔ τετρακεφάλου και ενεργητικών ασκήσεων προκαλεί αύξηση της δύναμης συσπάσεως του μυός, μείωση του ελλείμματος ενεργητικής έκτασης του γόνατος και μείωση της διάρκειας νοσηλείας, ενώ έχει καταδειχθεί και άμεση λειτουργική βελτίωση των ασθενών. Η διατριβή αυτή αποτελεί μια προ-οπτική, τυχαιοποιημένη, συγκριτική μελέτη των βραχυπρόθεσμων και μεσοπρόθεσμων αποτελεσμάτων της ΗΜΔ του έσω πλατέος μυός στην ταχύτητα βάδισης και το ενεργειακό κόστος βάδισης, στην λειτουργία του γόνατος και την ποιότητα ζωής των ασθενών μετά από ολική αρθροπλαστική. Εβδομήντα-έξι ασθενείς με ετερόπλευρη ΟΑ γόνατος, υποψήφιοι για αρθροπλαστική τοποθετήθηκαν τυχαία σε δύο ομάδες: Α (Θεραπείας) και Β (Ελέγχου), όπου Ν=38 στην κάθε μία. Στη διάρκεια των πρώτων 6 εβδομάδων μετά την εγχείρηση και οι δύο ομάδες ακολούθησαν πρόγραμμα συμβατικής φυσικοθεραπείας, ενώ επιπρόσθετα στην ομάδα-Α εφαρμόστηκε ΗΜΔ του έσω πλατέος μυός για 4 ώρες την ημέρα. Τρείς ασθενείς της ομάδας-Α αποσύρθηκαν της συμμετοχής τους στην έρευνα διότι δεν ανέχτηκαν το αίσθημα της ηλεκτρικής διέγερσης ενώ τρείς ασθενείς της ομάδας-Β αποσύρθηκαν επειδή δεν προσήλθαν για την προγραμματισμένη τους επανεξέταση. Έτσι 35 ασθενείς έμειναν σε κάθε ομάδα και παρακολουθήθηκαν μέχρι τελικής επανεξέτασης ένα χρόνο μετά την επέμβαση. Εφαρμόστηκαν τόσο υποκειμενικά όσο και αντικειμενικά συστήματα κλινικής βαθμολόγησης του γόνατος καθώς και γενικά μέτρα της υγείας προ-εγχειρητικά και στις 6, 12, & 52 εβδομάδες μετά την επέμβαση. Οι ασθενείς της ομάδας-Α εμφάνισαν μια στατιστικά σημαντική αύξηση της ταχύτητας βαδίσεως, του Oxford Knee Score και του Αmerican Knee Society - Function Score σε σύγκριση με αυτούς της ομάδας-Β στις 6 εβδομάδες (p = .003, .001, και .001 αντίστοιχα) και στις 12 εβδομάδες (σε όλες τις συγκρίσεις p = .001). H σύνθετη μεταβλητή PCS του ερωτηματολογίου SF-36 παρουσίασε στατιστικά σημαντική αύξηση στην ομάδα-Α στις 6,12 και 52 εβδομάδες σε σχέση με την ομάδα-Β (σε όλες p = .001). Στη μελέτη αυτή, η χρήση ΗΜΔ δεν συνοδεύτηκε από επιπλοκές όπως δερματικά εξανθήματα ή φλεγμονές χειρουργικών τραυμάτων. Συμπερασματικά, η ΗΜΔ του έσω πλατέος μυός σε συνδυασμό με τη συμβατική φυσικοθεραπεία βελτιώνει τη λειτουργική απόδοση του γόνατος και επιταχύνει την αποκατάσταση των σθενών μετά από ολική αρθροπλαστική.
Ενεργοποίηση της πρωτεϊνικής κινάσης (PKC) από διακυλογλυκερόλη και φωσφορυλίωση της νευροϊνιδίνης
Authors: Καρουζάκη Σοφία
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία προσπαθήσαμε να σκιαγραφήσουμε τους μηχανισμούς ρύθμισης τηςνευρικής διαφοροποίησης στο KNΣ από την πρωτεΐνη Νευροϊνιδίνη, μεταλλάξεις της οποίαςπροκαλούν μαθησιακές δυσκολίες. Η Νευροϊνιδίνη είναι μία RasGAP πρωτεΐνη, κύριαλειτουργία της οποίας είναι η ρύθμιση της δραστικότητας της Ras. Αρχικά μελετήθηκε ηέκφραση της Νευροϊνιδίνης και της Ras κατά τη διάρκεια διαφοροποίησης του ΚΝΣχρησιμοποιώντας πρωτογενείς καλλιέργειες νευρώνων από τελεγκέφαλο εμβρύου όρνιθας.Οι δύο πρωτεΐνες ρυθμίζονται εξελικτικά με διαφορετικό όμως πρότυπο. Η Νευροϊνιδίνηρυθμίζει τη δραστικότητα της Ras και πιθανόν και τη μεταγραφή της, μέσα από τιςμεταβολές στη διάρκεια και ένταση που επιφέρει στην Ras-εξαρτώμενη σηματοδοτικήενεργοποίηση της ERK. Η ανάλυση της έκφρασης των μεταγράφων GRDI και GRDII τηςΝευροϊνιδίνης ακολουθεί το πρότυπο της πρωτεΐνης, όμως η έκφραση του GRDI αυξάνειέναντι του GRDII κατά τη διαφοροποίηση. Το εύρημα αυτό επιβεβαιώθηκε και με χρήσηκυττάρων νευροβλαστώματος μετά την επίδραση παραγόντων διαφοροποίησης, όπωςρετινοϊκό οξύ και PKCε. Ταυτόχρονα μελετήθηκε και η έκφραση του μεταγράφου NLSυπεύθυνου για την μεταφορά της πρωτεΐνης στον πυρήνα. Το μετάγραφο αυτό είναιαναπτυξιακά ρυθμιζόμενο ενώ κατά τη διαφοροποίηση τείνει να εξαλείφεται. Επιπλέονπροσδιορίστηκε η υποκυτταρική κατανομή της Νευροϊνιδίνης, η οποία εντοπίστηκε σεπολλαπλά μέρη του κυττάρου όπως στο κυτταροσκελετό ακτίνης και μικροσωληνίσκων καιστις λιπιδικές σχεδίες. Ειδικότερα, η παρουσία της στις λιπιδικές σχεδίες παρουσίασεδιαφορετική κατανομή κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Επίσης διαπιστώθηκε ότι ηΝευροϊνιδίνη μεταφέρεται στις λιπιδικές σχεδίες μετά από φωσφορυλίωση από την PKCε,στις οποίες και αναστέλλει τη δραστικότητα του Ras. Η δέσμευση των GRDI και GRDII,περιοχών της Νευροϊνιδίνης στα κυτταροσκελετικά συστήματα, παρουσίασε ακόμα μιαδιαφορά μεταξύ των δυο περιοχών, το GRDII μπορεί και δένεται με την ακτίνη, ενώ τοGRDI σχεδόν αποκλειστικά με τους μικροσωληνίσκους. Γνωρίζοντας ότι η ισομορφή GRDIείναι κυρίαρχη κατά τη διάρκεια της διαφοροποίησης, εξετάστηκε η πιθανή επίδρασή τηςστο φαινότυπο ώριμων νευρώνων, όπου και προκάλεσε σημαντική αύξηση του μήκους τουκύριου νευρίτη. Οι σαφείς διαφορές που παρουσιάζουν οι δύο ισομορφές καθώς και οεντοπισμός τους στις άκρες των νευριτών μας προέτρυναν να εξετάσουμε την πιθανήαλληλεπίδραση της Νευροϊνιδίνης με πρωτεΐνες της PSD. Κατά την επίδραση παραγόντωνδιαφοροποίησης παρατηρήθηκε σύνδεση της με την πρωτεΐνη Neuroligin 3.
Ιδιαιτερότητες της οργάνωσης ιατρείου διακοπής καπνίσματος σε φυλακισμένους
Authors: Μακρής Ηλίας
Published: August 2021

Σκοπός: Να εντοπισθεί η αποτελεσματικότητα της παρέμβασης και τα χαρακτηριστικά που οδηγούν στην διακοπή του καπνίσματος τους κρατούμενους που απευθύνθηκαν στο αντίστοιχο ιατρείο που λειτουργεί εντός του καταστήματος κράτησης της Κασσαβέτειας Βόλου.Πληθυσμός μελέτης και μέθοδοι: Προσωπική συνέντευξη σε 204 άρρενες κρατούμενους ανεξαρτήτως καπνισματικού ιστορικού την περίοδο Ιούνιος 2008 – Δεκέμβριος 2010. Πραγματοποιήθηκε λήψη ιατρικού, καπνισματικού ιστορικού, χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών και καταγραφή του καθεστώτος κράτησης. Η φαρμακευτική αγωγή (βαρενικλίνη) και η συμβουλευτική παρέμβαση ή μόνο η συμβουλευτική παρέμβαση χρησιμοποιήθηκαν ανάλογα με την προτίμηση των ασθενών για τη διακοπή του καπνίσματος. Αποτελέσματα: Το 75,5% του δείγματος ήταν καπνιστές. Πρόκειται κυρίως για Έλληνες (51,5%), άγαμους (53,4%) που δεν έχουν τελειώσει τη βασική εκπαίδευση (70,6%). Το 53,5% άρχισε το κάπνισμα σε ηλικία ≤14 ετών και το 63,15% ήταν πολύ εξαρτημένοι. Από το σύνολο των καπνιστών το 77% απευθύνθηκε στο ιατρείο διακοπής καπνίσματος, το 30,7% διέκοψε αρχικώς το κάπνισμα και πρώην καπνιστές μετά από 1 (ένα) χρόνο είναι το 20,2%. Η μείωση της καπνισματικής συνήθειας σε σχέση με την ελεύθερη ζωή (p=0,001), η προηγούμενη προσπάθεια διακοπής (p=0,001), η μέτρια εξάρτηση (p=0,000), η ηλικία έναρξης του καπνίσματος μετά τα 21 έτη (p=0,032), η μη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών (p=0,029), ο περισσότερος χρόνος εκτιθείσας ποινής (p=0,019) ο μικρός αριθμός συγκρατούμενων θαλάμου (p=0,000) και ιδιαίτερα των καπνιστών θαλάμου (p=0,000) ήταν τα χαρακτηριστικά των πρώην καπνιστών.Συμπεράσματα: Το υψηλό ποσοστό διακοπής καπνίσματος που παρατηρήθηκε μπορεί να αποτελέσει καταλυτικό παράγοντα καλυτέρευσης της ποιότητας ζωής των κρατουμένων κατά το υπόλοιπο της ποινής τους και κατά την επανένταξή τους στη κοινωνία και αναδεικνύει τη χρησιμότητα ενός προγράμματος διακοπής καπνίσματος στις φυλακές.
Η ευθύνη των εποπτικών αρχών στον χρηματοπιστωτικό τομέα
Authors: Φλώρος Νικόλαος
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι εντοπίσει τα προβλήματα του νέου για τα δεδομένα του ελληνικού δικαίου φαινομένου της εποπτικής ευθύνης προς αποζημίωση εποπτευομένων ή τρίτων προσώπων που ζημιώθηκαν λόγω πλημμελούς εποπτείας των παρόχων χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Στο πρώτο μέρος της διατριβής αναδεικνύεται η ιδιαίτερη φύση της εποπτείας και η μεταβολή του ρόλου των σύγχρονων εποπτικών αρχών του χρηματοπιστωτικού τομέα. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζονται η έννοια και τα νομικοπολιτικά θεμέλια της εποπτικής ευθύνης. Στο τρίτο μέρος αναδεικνύονται τα σημαντικότερα προβλήματα του ισχύοντος ελληνικού καθεστώτος της εποπτικής ευθύνης μέσα από την παρουσίαση των προϋποθέσεων της νομικής βάσης της ευθύνης και παρουσιάζονται η κεντρική για την εποπτική ευθύνη προβληματική των υποκειμενικών ορίων της, με κύριο άξονα τη διάκρισή της σε ευθύνη έναντι των άμεσα εποπτευομένων και σε ευθύνη έναντι τρίτων αποδεκτών χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Το τέταρτο μέρος αναφέρεται στη στάση του ευρωπαϊκού δικαίου, των κυριότερων ξένων εννόμων τάξεων και τις τελικές προτάσεις του συγγραφέα για τη συστηματοποίηση του θεσμού της εποπτικής ευθύνης στο ελληνικό δίκαιο. Το συμπέρασμα της διατριβής είναι ότι η ελληνική ρύθμιση της εποπτικής ευθύνης πρέπει να συστηματοποιηθεί μέσω της νομολογιακής ερμηνείας και της θέσπισης ειδικών διατάξεων, ώστε να επιτευχθεί η κατάλληλη ισορροπία μεταξύ της υπέρμετρης διεύρυνσής της και του υπερβολικού περιορισμού της.
Οι τοιχογραφίες του 13ου αιώνα στις εκκλησιές της Ρόδου
Authors: Κεφαλά Κωνσταντία
Published: August 2021

[…] Η παρούσα διδακτορική διατριβή, εστιάζεται στη μελέτη των σωζόμενων λειψάνων της μνημειακής ζωγραφικής της Ρόδου, που τοποθετούνται στον 13ο αιώνα. Ως αφετηρία της ετέθη το έτος 1204, όταν, αμέσως μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους, ο βυζαντινός διοικητής Λέων Γαβαλάς, αυτοανακηρυσσόμενος ως ανεξάρτητος τοπικός άρχοντας, ηγήθηκε της περιοχής για ικανό χρονικό διάστημα, υπό την επικυριαρχία της αυτοκρατορίας της Νίκαιας. Το χρονολογικό της πέρας δεν είναι άλλο από το έτος 1309, οπότε και η έλευση των Ιωαννιτών Ιπποτών θα σηματοδοτήσει μια νέα πορεία στο ιστορικό γίγνεσθαι και στα καλλιτεχνικά δρώμενα της νήσου. […]
Επίιδραση των ιαματικών νερών σε ειδικούς αργίλους με βιολογική χρήση
Authors: Μπράιλα Πηνελόπη
Published: August 2021

Τα ιαματικά νερά και οι πηλοί από τους αρχαίους χρόνους χρησιμοποιήθηκαν για την αντιμετώπιση ασθενειών. Σήμερα, παρ΄όλη την πληθώρα φαρμάκων για την αντιμετώπιση αρκετών ασθενειών, όμως ακόμη δεν παρασκευάσθηκαν απόλυτα ασφαλή φάρμακα, αλλά και ούτε ασφαλής τρόπος εισαγωγής των φαρμάκων στον στόχο και μόνο, ώστε να μην επηρεάζονται τα υγιή κύτταρα. Από την άλλη πλευρά ο σύγχρονος τρόπος διαβίωσης και διατροφής δεν επιτρέπει στον οργανισμό την λήψη βασικών συστατικών και κυρίως μεταλλικών ιόντων, που θεωρούνται απαραίτητα για την ανάπτυξή του. Τα μεταλλικά στοιχεία είναι γνωστό ότι παίζουν ουσιώδη ρόλο στα βιολογικά συστήματα και συμμετέχουν σε πολλές βιολογικές διεργασίες. Η παρουσία των μεταλλικών ιόντων στους ζώντες οργανισμούς είναι τόσο σημαντική, έτσι ώστε δεν μπορεί να υπάρξει ζωή χωρίς αυτά. Τα μέταλλα δεν είναι απαραίτητα μόνο σαν στοιχεία διατροφής, η έλλειψη των οποίων μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία και επικίνδυνες καταστάσεις στον οργανισμό, αλλά αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο της δομής πολλών βιολογικά σημαντικών ενώσεων, όπως πρωτεϊνών και ενζύμων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα μεταλλοπρωτεϊνών αποτελούν οι μικρές μπλε πρωτεΐνες, που είναι πρωτεΐνες μεταφοράς ενός ηλεκτρονίου και έχουν ιόν χαλκού ως ενεργή ομάδα, ενώ παράδειγμα μεταλλοενζύμου αποτελεί η καταλάση, που έχει μια ομάδα αίμης στο ενεργό της κέντρο και χρησιμοποιεί το υπεροξείδιο του υδρογόνου ως υπόστρωμα. Τα ιαματικά νερά και οι πηλοί είναι πλούσια σε μεταλλικά ιόντα και επομένως θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την ευεξία ή και ως συμπληρωματική θεραπεία για την κάλυψη μερικών αναγκών του οργανισμού. Τα τελευταία χρόνια σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στην Ευρώπη, αντιλαμβανόμενοι τις ευεργετικές ιδιότητες των ιματικών νερών και πηλών προσπαθούν να αναβαθμίσουν τα υδροθεραπευτήρια και τα ιαματικά κέντρα. Η με επιστημονικά μέσα και μεθόδους επιβεβαίωση των θετικών επιδράσεων επί της υγείας του ανθρώπου δεν έχει αρχίσει ακόμη και οι παρατηρήσεις στηρίζονται σε εμπειρικά δεδομένα. Στις περιοχές που υπάρχουν μόνο ιαματικά λουτρά προστίθενται πλέον φυσικά αργιλικά, πηλοειδή ή fanco, δηλαδή τεχνικά πηλοειδή - άργιλοι. Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της επίδρασης των πηλών και ιαματικών νερών στον οργανισμό, μέσω τη επιδερμίδας. Για την μελέτη χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά διάφορες μέθοδοι, όπως η υπέρυθρη φασματοσκοπία μετασχηματισμού Fourier (Fourier Transform Infrared, FT-IR), η XRD (X-Ray Diffraction) ανάλυση, θερμοτροπικές ταινίες υγρών κρυστάλλων και δερματογράφοι. Παράλληλα, για να αποδειχθούν οι αρχικές παρατηρήσεις ότι τα μεταλλικά ιόντα ζωής διέρχονται μέσω του δέρματος στον ανθρώπινο οργανισμό, καλλιεργήθηκαν κύτταρα οστεοβλαστών, τα οποία απέδειξαν ότι ο χρόνος επιβίωσης ήταν συνάρτηση του λόγου των συγκεντρώσεων ιόντων ασβεστίου προς ιόντα μαγνησίου.
Εργαστήρια και εγκαταστάσεις μεταλλουργίας στη Mινωϊκή Κρήτη κατά την ανακτορική και μετανακτορική περίοδο
Authors: Εβρενόπουλος Ιωάννης
Published: August 2021

[…] Αυτό που επιδιώχθηκε κατά τη συγγραφή της εν λόγω εργασίας, είναι να απαντηθούν ορισμένα από τα προαναφερθέντα ερωτήματα, αποδίδοντας όσο καλύτερα γίνεται την εικόνα που υπάρχει, ή που μπορεί να διαμορφωθεί, για τα εργαστήρια και τις εγκαταστάσεις μεταλλουργίας από την ανακτορική και μετανακτορική Κρήτη. Η πραγματοποίηση αυτού του σκοπού παρεμποδίστηκε σε σημαντικό βαθμό από τα ελλιπή αρχαιολογικά δεδομένα, τις υποκειμενικές θεωρήσεις τους, αλλά και από τις αδημοσίευτες και πρόχειρες αναφορές για μεταλλουργικά ευρήματα, που χρονολογούνται σε περιόδους που μας ενδιαφέρουν. Κρίνεται, ωστόσο, ορθό να ειπωθεί, πως αποτέλεσε μία γόνιμη και αποτελεσματική προσπάθεια, αφού συντέλεσε όχι μόνο στη δημοσίευση πληροφοριών, σχετικά με άγνωστο έως τώρα αρχαιολογικό υλικό, αλλά και την πολύπλευρη και συμπληρωματική εξέταση των ανασκαφικών στοιχείων (αρχιτεκτονική, κινητά ευρήματα, περιβάλλον, φυσικοχημικές αναλύσεις, γραπτές πηγές), που παραπέμπουν στην κατεργασία των μετάλλων. Οδηγηθήκαμε με αυτόν τον τρόπο στη σύγκριση διαφορετικών πεδίων έρευνας, που εμφάνιζαν άλλοτε παρόμοιες και άλλοτε διαφορετικές εκτιμήσεις για την κατάσταση της μινωϊκής μεταλλουργίας. […]
Αναπαράσταση σχήματος, ταξινόμηση και ανάκτηση εικόνων
Authors: Ραυτόπουλος Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η Διατριβή επικεντρώνεται σε θέματα αναπαράστασης, κωδικοποίησης,ταξινόμησης και ανάκτησης της οπτικής πληροφορίας είτε αυτή είναι σε μορφήσχήματος είτε σε μορφή εικόνας με μία προσέγγιση που είναι συμβατή μεβιολογικά αλλά και λειτουργικά δεδομένα σε σχέση με την ανθρώπινηαντίληψη.Στην περίπτωση της αναπαράστασης και κωδικοποίησης σχημάτωνπαρουσιάζεται μία μέθοδος ανίχνευσης και μέτρησης καμπυλότητας καιεξαγωγής ενός “σκελετού καμπυλότητας” που είναι συμβατή με την λειτουργίατου ΑΟΣ. Ειδικότερα αναλύεται ο τρόπος κωδικοποίησης του σκελετού ενόςκλειστού σχήματος που εμπεριέχει και πληροφορίες καμπυλότηταςπεριγράμματος στις τιμές έντασης φωτεινότητας εικόνων. Η μέθοδος είναισυμβατή με το ΑΟΣ και την ίδια στιγμή παρουσιάζονται πειράματα πουδείχνουν ότι η μέθοδος βελτιώνει τις δυνατότητες κλασικών ταξινομητώννευρωνικών δικτύων. Παρουσιάζεται επίσης ένας νέος μετασχηματισμός , ο“Ολοτοπικός”, που εφαρμόζεται στο περίγραμμα ενός σχήματος.Αποδεικνύεται ότι ο μετασχηματισμός αυτός παρέχει το πλαίσιο για ορισμόπεριγραφέων σχήματος που προσφέρουν μεγάλες δυνατότητες στηναναγνώριση σχήματος και είναι συμβατοί με την ανθρώπινη αντίληψη. Μίαθεωρητική ανάλυση που βασίζεται σε τεχνικές διαφορικής γεωμετρίαςεπίπεδων καμπύλων οδηγεί σε μία εξίσωση κλειστής μορφής που αποδεικνύειμία σχέση ολικών και τοπικών περιγραφών σχήματος. Η σχετικήαναπαράσταση αποδεικνύεται ιδιαίτερα αποτελεσματική στην περίπτωσηπαρουσίας θορύβου. Μέσω πειραμάτων επιτυγχάνεται βελτίωση στηνπολυπλοκότητα αλλά και στην ακρίβεια ευρέως διαδεδομένων μεθόδωναναγνώρισης σχήματος που βρίσκονται στην τρέχουσα στάθμης της τεχνικής.Στην περίπτωση των εικόνων εισάγονται έννοιες γνωσιακήςσυμβατότητας που χρησιμοποιούνται για τον σκοπό της καλύτερηςταξινόμησης και ανάκτησης εικόνων. Ειδικότερα παρουσιάζεται μια νέαμέθοδος σχετική με την πρόσβαση χρηστών πληροφοριακών συστημάτων στηνοπτική πληροφορία. Η “Μαρκοβιανή Σημασιολογική Ταξινόμηση”, παρέχειέναν νέο τρόπο απόδοσης σημασιολογικών διασυνδέσεων στις λέξεις κλειδιάπου αποδίδουν στις εικόνες οι χρήστες ενός πληροφοριακού συστήματος.Κατασκευάζεται μια απόσταση ανάμεσα στις λέξεις κλειδιά που βασίζεται σεένα στοχαστικό μοντέλο συμπεριφοράς των χρηστών του πληροφοριακούσυστήματος. Με αυτόν τον τρόπο κατασκευάζεται μια σημασιολογικήσυσχέτιση στο χώρο των λέξεων κλειδιών. Η ίδια τεχνική χρησιμοποιείταιστην συνέχεια για να ορισθεί μια ομαδοποίηση Μαρκοβιανού χαρακτήρα στονχώρο των λέξεων κλειδιών. Μέσω της ομαδοποίησης αυτής ορίζεται μίααπόσταση ανάμεσα στις εικόνες αυτήν την φορά. Οι κειμενικές περιγραφές πουαποδόθηκαν στις εικόνες αυτόματα από το σύστημα, μέσω τηςαλληλεπίδρασής του με τους χρήστες που διάλεξαν αυτές τις εικόνες,χρησιμοποιούνται στην συνέχεια σε ένα Μαρκοβιανό μοντέλο ανάκτησης.Εξετάζονται σχετικές εργασίες και με πειράματα δείχνουμε ότι η προτεινόμενημέθοδος MSI έχει μεγαλύτερες δυνατότητες από τις αντίστοιχες μεθόδους LSIστην ανάκτηση εικόνων από κειμενικές περιγραφές.
Φύλο και δημοτικό τραγούδι
Authors: Κοζιού Σουλτάνα
Published: August 2021

O στόχος της διδακτορικής διατριβής ήταν διττός: αφενός μεν η διερεύνηση του δημοτικού τραγουδιού της περιοχής Καρδίτσας, αφετέρου η ανίχνευση του πολύπλευρου ρόλου των γυναικών στη δημιουργία, τη μετάδοση, την επιτέλεση του. Πέρα ωστόσο από την οπτική του φύλου ο προβληματισμός επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλάβει την οπτική του φύλου, το πώς δηλαδή κατασκευάζεται ο ανδρισμός και η θηλυκότητα εν μέσω τόσο παραδοσιακών όσο και σύγχρονων επιτελεστικών πρακτικών, σε ένα πολιτισμικό σύστημα που διαρκώς αλλάζει.Θεωρώντας πως ο παράγοντας του φύλου είναι ουσιώδους σημασίας για την ερμηνεία των μουσικών πολιτισμών επιχειρήθηκε η οπτική του φύλου να ενσωματωθεί στη συζήτηση για την παραδοσιακή μουσική κι έτσι ο χορός και το τραγούδι προσεγγίστηκαν ως τόποι, όπου οι έμφυλες ταυτότητες, όχι μόνο αναπαρίστανται, αλλά κατασκευάζονται, άλλοτε επιβεβαιώνοντας και άλλοτε αμφισβητώντας την κυρίαρχη ιδεολογία της κοινωνίας για τη «σωστή» αντρική και γυναικεία συμπεριφορά.Με αφετηρία την παραδοχή της σπουδαιότητας της βιογραφικής μεθόδου και των προφορικών μαρτυριών στην προσέγγιση των κοινωνικοπολιτισμικών φαινομένων, το ενδιαφέρον εστιάστηκε σε τέσσερις γυναίκες, που είτε βίωσαν τη μουσική απλά ως συνέχεια της πολιτισμικής τους καταγωγής, είτε κατέφυγαν σ’ αυτή, για να επικοινωνήσουν και να εκφραστούν, να κοινωνικοποιηθούν και να πολιτικοποιηθούν, είτε μόνο να βιοπορισθούν. Τέλος, επιχειρήθηκε να διερευνηθεί κατά πόσο τα συμπεράσματα της διατριβής μπορούν να μετουσιωθούν σε μια εκπαιδευτική πρόταση για τη διδασκαλία του μαθήματος της μουσικής στο δημοτικό σχολείο.
Περιβάλλον λογισμικού ανοιχτού κώδικα για την ανάπτυξη εφαρμογών επαυξητικής και εναλλακτικής επικοινωνίας βασιζόμενων σε συστατικά
Authors: Πίνο Αλέξανδρος-Στάθης
Published: August 2021

Στη διατριβή αυτή αναλύεται το πλαίσιο ΙΘΑΚΗ που αναπτύχθηκε ως μια απάντηση στην Οδύσσεια της κοινότητας των Aτόμων με Αναπηρία για την εξασφάλιση της πρόσβασης σε προσαρμόσιμα, πολυγλωσσικά, αρθρωτά, βιώσιμα και φθηνά προϊόντα Επαυξητικής και Εναλλακτικής Επικοινωνίας (ΕΕΕ) που βασίζονται σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Πρόκειται για ένα περιβάλλον λογισμικού για την κατασκευή εφαρμογών ΕΕΕ που βασίζονται: 1) στην εφαρμογή των αρχών της Σχεδίασης για Όλους, 2) στα συστατικά λογισμικού και 3) σε ένα υβριδικό –κοινοτικό και εμπορικό– μοντέλο ανάπτυξης ανοιχτού κώδικα.Προσεγγίζονται αρχικά οι θεωρίες για την επικοινωνία, τη γλώσσα και την ομιλία και αναλύονται τα στοιχεία της ΕΕΕ. Ακολουθεί η λεπτομερής διερεύνηση των επικοινωνιακών αναγκών των πιθανών χρηστών, καθώς και η συστηματική κατηγοριοποίησή τους. Η ΙΘΑΚΗ απευθύνεται στους κατασκευαστές λογισμικού, τους πωλητές, καθώς επίσης και στους ανθρώπους που χρησιμοποιούν εφαρμογές ΕΕΕ. Εισάγει μια νέα προσέγγιση σχετικά με τον κύκλο ζωής σχεδίασης, κατασκευής και διανομής προϊόντων ΕΕΕ και ένα νεωτεριστικό τρόπο για τον εντοπισμό, την επιλογή, την τροποποίηση και τη συντήρηση των βοηθημάτων ΕΕΕ. Το πλαίσιο παρέχει στους προγραμματιστές ένα σύνολο εργαλείων και επαναχρησιμοποιήσιμο ανοιχτό κώδικα για την κατασκευή συστατικών λογισμικού. Επίσης, διευκολύνει τους ολοκληρωτές (integrators) των προϊόντων ΕΕΕ να συνθέτουν προηγμένες εφαρμογές χρησιμοποιώντας τα συστατικά λογισμικού, ελεύθερα ή εμπορικά που έχουν προκατασκευαστεί από ανεξάρτητους προγραμματιστές, και είναι διαθέσιμα στο Διαδίκτυο.Το περιβάλλον λογισμικού εφαρμόστηκε με επιτυχία στην υλοποίηση μιας οικογένειας προϊόντων ΕΕΕ που βασίζονται σε εναλλάξιμα συστατικά. Κατασκευάστηκαν αρκετά συστατικά, έτοιμα προς χρήση, βασιζόμενα στο πλαίσιο, συμπεριλαμβανομένων εικονικών πληκτρολογίων, συστημάτων μετατροπής κειμένου σε ομιλία, πινάκων επιλογής συμβόλων, συστατικών ηλεκτρονικής συζήτησης και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Από αυτά τα αρθρώματα λογισμικού συντέθηκαν τέσσερα πλήρη βοηθήματα επικοινωνίας που ικανοποιούν διαφορετικές ανάγκες χρηστών. Η εφαρμογή του πλαισίου έδειξε καλή αποδοχή των βοηθημάτων ΕΕΕ που βασίζονται στην ΙΘΑΚΗ από τους χρήστες και ουσιαστική βελτίωση στις επικοινωνιακές τους δεξιότητες. Η εμπειρία των προγραμματιστών κατά την εργασία τους στις εφαρμογές ανοιχτού κώδικα της ΙΘΑΚΗΣ αξιολογήθηκε επίσης θετικά.
Η ποινική προστασία της λαϊκής κυριαρχίας
Authors: Μαζαράκης Φώτιος-Σπυρίδων
Published: August 2021

[…] Αντικείμενο αυτής της μελέτης, είναι η ποινική προστασία της λαϊκής κυριαρχίας. Η προστασία της δημοκρατίας από την πλευρά του ποινικού δικαίου. Όχι της οποιασδήποτε δημοκρατίας, αλλά αυτής που εγκαθιδρύεται με το Σύνταγμα της Ελλάδας του 1975 και όπως, με τις μέχρι τώρα αναθεωρήσεις του, ισχύει στη Χώρα. Η δημοκρατία αυτή, έχει ως θεμέλιό της τη λαϊκή κυριαρχία, από την οποία πηγάζουν όλες οι εξουσίες και υπάρχουν υπέρ της ίδιας και του Έθνους. Η λαϊκή κυριαρχία είναι ο σκληρός πυρήνας της δημοκρατίας. Η ποινική προστασία της λαϊκής κυριαρχίας όσο και του δημοκρατικού πολιτεύματος που αυτή καθορίζει, είναι το πεδίο της έρευνας. Πρόκειται για το σύνολο των εγκλημάτων που προσβάλλουν τη λαϊκή κυριαρχία, είτε ως θεμελίου του πολιτεύματος, είτε ως πηγής και πρωταρχικού φορέα όλων των εξουσιών, είτε την ίδια την άσκησή τους ή τα αποτελέσματά τους, είτε διάφορες εκφάνσεις της λειτουργίας της. Οι ποινικές διατάξεις που αναφέρονται στη λαϊκή κυριαρχία και στην άσκησή της μέσα από τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, αποβλέπουν να διασφαλίσουν και να προφυλάξουν, ένα θεμελιώδες δικαίωμα, που το νομικό status έχει αναγνωρίσει ως τέτοιο. Το δικαίωμα του λαού να αποφασίζει για την τύχη του και να υλοποιεί την απόφασή του, κάτω από ένα συγκεκριμένο πλαίσιο ύπαρξης και λειτουργίας αρχών και θεσμών. Με άλλα λόγια, για το περιεχόμενο και τη λειτουργία της ελευθερίας του. Αυτό το δικαίωμα που αναγνωρίζεται στο λαό, είναι η βάση επί της οποίας εδράζονται και αναπτύσσονται όλα τα υπόλοιπα δικαιώματα που απολαμβάνει η οργανωμένη κοινότητα. Εάν προσβληθεί αυτό, είτε κλονίζεται όλο το οικοδόμημα με αποτέλεσμα πολλές φορές την ολοκληρωτική καταστροφή του, είτε καθίσταται η λειτουργία του ανέφικτη, είτε αυτή παραμορφώνεται με αποτέλεσμα να μην εξυπηρετεί τον αρχικό του σκοπό. Η υποχρέωση πίστης-αφοσίωσης στο θεμελιώδες -το πρώτο τη τάξει- δικαίωμα του λαού, συνιστά και το υπέρτατο καθήκον του κάθε μέλους της συγκροτημένης αυτής λειτουργίας. Η παραβίαση της πίστης-αφοσίωσης συνιστά την έσχατη προδοσία, αυτή δηλαδή που έχει την μεγαλύτερη κοινωνική απαξία απ’ όσες μπορεί να διαπράξει κανείς, αφού προδίδει έμπρακτα το λαό και τα κατοχυρωμένα νομικά δικαιώματά του, μέλος του οποίου είναι και ο ίδιος. Η προσβολή της λαϊκής κυριαρχίας, η προσβολή του δημοκρατικού πολιτεύματος, είναι και δικαιολογεί απόλυτα τον τίτλο της, ως εσχάτης προδοσίας. […]
Λεπτίνη, αδιπονεκτίνη, γρελίνη: ο ρόλος τους στο αλλεργικό βρογχικό άσθμα
Authors: Τσαρούχα Αγορή
Published: August 2021

Εισαγωγή: Σύμφωνα με βιβλιογραφικά δεδομένα, υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στην παχυσαρκία και το άσθμα, αλλά οι μηχανισμοί που τη διέπουν δεν έχουν διευκρινιστεί. Ορμόνες του λιπώδους ιστού, όπως η λεπτίνη και η αδιπονεκτίνη, είναι πιθανό ότι εμπλέκονται, ενώ ο ρόλος της γρελίνης δεν έχει μελετηθεί. Υλικό και Μεθοδολογία: Οι συγκεντρώσεις στον ορό του αίματος της λεπτίνης, της αδιπονεκτίνης και της γρελίνης μετρήθηκαν σε 32 εμμηνοπαυσιακές ασθενείς με ελεγχόμενο άσθμα και 22 υγιείς εμμηνοπαυσιακές γυναίκες, που αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Στη συνέχεια, μελετήθηκαν οι πιθανές συσχετίσεις καθεμιάς από τις παραπάνω τρεις ορμόνες με δείκτες της πνευμονικής λειτουργίας και της φλεγμονής των αεραγωγών στο άσθμα, καθώς και οι πιθανές συσχετίσεις τους με τη βαρύτητα του άσθματος και το ατοπικό status. Σ’ ένα δεύτερο σκέλος της μελέτης, όπου συμπεριλήφθηκαν 37 γυναίκες ασθενείς με άσθμα, υπολογίστηκαν οι μεταβολές των συγκεντρώσεων λεπτίνης, αδιπονεκτίνης και γρελίνης στη φάση της παρόξυνσης αλλά και 8 εβδομάδες μετά.Αποτελέσματα: Οι ασθματικές ασθενείς εμφάνιζαν υψηλότερες συγκεντρώσεις λεπτίνης και χαμηλότερες συγκεντρώσεις γρελίνης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Επίσης, οι ασθενείς με σοβαρό άσθμα εμφάνιζαν υψηλότερες συγκεντρώσεις λεπτίνης και χαμηλότερες συγκεντρώσεις αδιπονεκτίνης απ’ ότι οι ασθενείς με ήπιο έως μέτριο άσθμα. Τα επίπεδα λεπτίνης και οι τιμές του λόγου λεπτίνης/αδιπονεκτίνης (Λ/Α) αποτέλεσαν τις μεταβλητές που μπορούσαν να διαχωρίσουν τις ασθενείς με άσθμα από την ομάδα ελέγχου, αλλά και τις ασθενείς με σοβαρό άσθμα απ’ εκείνες με ήπιο έως μέτριο άσθμα. Επιπλέον, τα επίπεδα λεπτίνης συσχετίστηκαν αρνητικά με το λόγο FEV1/FVC και τη FEF25-75% στις ασθενείς με ήπιο έως μέτριο άσθμα, ενώ διαπιστώθηκε θετική συσχέτιση ανάμεσα στα επίπεδα λεπτίνης και ολικής IgE στις ασθενείς με ατοπικό άσθμα. Τέλος, στη φάση της παρόξυνσης, σημειώθηκε αύξηση των συγκεντρώσεων λεπτίνης και του λόγου Λ/Α και ελάττωση των συγκεντρώσεων αδιπονεκτίνης και γρελίνης.Συμπέρασμα: Τα παραπάνω αποτελέσματα στοιχειοθετούν έναν πιθανό ρόλο για τη λεπτίνη, την αδιπονεκτίνη και τη γρελίνη στην παθογένεια του άσθματος.