bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Communication performance prediction on large - scale systems
Authors: Παπαδοπούλου Νικέλα
Published: September 2021

Οδεύοντας προς την εποχή των υπερυπολογιστικών συστημάτων με επιδόσεις της τάξης των ExaFlops, οι υπερυπολογιστές θα αποτελούνται από εκατοντάδες εκατομμύρια πυρήνες και διάφορα σύνθετα ετερογενή επεξεργαστικά στοιχεία. Ωστόσο, ήδη σήμερα, οι χρήστες αποτυγχάνουν να αξιοποιήσουν την υπάρχουσα υπολογιστική ισχύ των συστημάτων μεγάλης κλίμακας, όπως συμβαίνει με μεγάλες κατηγορίες παράλληλων εφαρμογών μεγάλης κλίμακας, η επίδοση των οποίων περιορίζεται από φάσεις επικοινωνίας που δεν κλιμακώνουν. Η δυνατότητα πρόβλεψης του χρόνου επικοινωνίας των παράλληλων εφαρμογών μπορεί να βοηθήσει τους χρήστες, τους μεταγλωττιστές, τα συστήματα χρόνου εκτέλεσης και τους χρονοδρομολογητές στη λήψη αποφάσεων για βέλτιστη χρήση πόρων, βελτιστοποιήσεις επιδόσεων, εξοικονόμηση ενέργειας και ελαστικότητα σε σφάλματα. Η παρούσα διατριβή παρουσιάζει μια μεθοδολογία για την μοντελοποίηση της επικοινωνίας των παράλληλων εφαρμογών μεγάλης κλίμακας με στόχο την πρόβλεψη. Ο χρόνος επικοινωνίας εξαρτάται από ένα πολύπλοκο σύνολο παραμέτρων, σχετικών με την εφαρμογή, την αρχιτεκτονική του συστήματος, τις ρυθμίσεις χρόνου εκτέλεσης και τις συνθήκες εκτέλεσης. Για την ενσωμάτωση αυτής της πολυπλοκότητας σε ένα μοντέλο πρόβλεψης, ακολουθούμε μια προσέγγιση εμπειρικής μοντελοποίησης. Ορίζουμε χαρακτηριστικά που μπορούν να εξαχθούν από την εφαρμογή, την απεικόνιση των διεργασιών στο σύστημα και το σχήμα κατανομής των υπολογιστικών πόρων, πριν από την εκτέλεση, αναπτύσσουμε ένα πρόγραμμα μετρήσεων αναφοράς για τη σάρωση του χώρου των παραμέτρων, και αναπτύσσουμε μοντέλα πρόβλεψης για τον χρόνο επικοινωνίας σε τρία υπολογιστικά συστήματα μεγάλης κλίμακας, τα συστήματα Vilje, Piz Daint και ARIS, χρησιμοποιώντας διαφορετικά υποσύνολα των χαρακτηριστικών μας, μεθόδους στατιστικής και μηχανικής μάθησης και διάφορα σύνολα εκπαίδευσης. Συγκρίνουμε την πρόβλεψη των μοντέλων μας σε διάφορα σχήματα επικοινωνίας και εφαρμογές, για πολλαπλά μεγέθη προβλημάτων, πολλαπλές εκτελέσεις και διαφορετικές ρυθμίσεις του χρόνου εκτέλεσης, που κυμαίνονται από μερικές δεκάδες έως μερικές χιλιάδες πυρήνες. Η μεθοδολογία μας είναι επιτυχής στην πρόβλεψη του χρόνου επικοινωνίας σε όλα τα σχήματα επικοινωνίας που εξετάζουμε, σε όλα τα συστήματα, και παρουσιάζει υψηλή ακρίβεια πρόβλεψης και καλή προσαρμογή. Τα μοντέλα που προτείνονται αποδίδουν προβλέψεις ακριβώς πριν από την εκτέλεση μίας παράλληλης εφαρμογής και, όπως καταδεικνύουμε σε αυτή τη διατριβή, η υψηλή ακρίβεια τους τα καθιστά κατάλληλα για λήψη αποφάσεων με επίγνωση της επικοινωνίας, προς την κατεύθυνση της βελτιστοποίησης της χρήσης των υπολογιστικών πόρων σε συστήματα μεγάλης κλίμακας.
Κατευθυνόμενη από νοσηλευτή καταστολή βασισμένη σε διφασματικό δείκτη κατά την κολονοσκόπηση
Authors: Μπαστάκη Μαρία
Published: September 2021

Εισαγωγή: H ασφαλής και αποτελεσματική διαχείριση της αναισθησίας κατά τη διάρκεια παρεμβατικών ενδοσκοπικών διαδικασιών, όπως η κολονοσκόπηση, είναι στις μέρες μας επιβεβλημένη προκειμένου αφενός ο ασθενής να μη βιώσει κανένα δυσάρεστο συναίσθημα κατά τη διάρκεια της εξέτασης και αφ’ ετέρου να διασφαλισθούν οι βέλτιστες δυνατές συνθήκες εργασίας στην γαστρεντερολογική ομάδα.Σκοπός: Ο σκοπός της μελέτης μας ήταν η σύγκριση των αποτελεσμάτων από την εφαρμογή του Διφασματικού δείκτη (BIS) από νοσηλευτή αναισθησίας για την καταστολή των ασθενών που υποβάλλονταν σε κολονοσκόπηση με τη χορήγηση προποφόλης σε σχέση με την καταστολή των ασθενών με την χορήγηση μιδαζολάμης/ φεντανύλης από το νοσηλευτή του ενδοσκοπικού εργαστηρίου.Μέθοδος: Η παρούσα διπλή τυφλή, τυχαιοποιημένη μελέτη, η οποία συμπεριλάμβανε ασθενείς που υποβάλλονταν σε κολονοσκόπηση, διεξήχθη στο Ευγενίδειο Θεραπευτήριο του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και διήρκησε ένα έτος. Συμμετείχαν 100 ενήλικες ασθενείς, οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: Η πρώτη ομάδα λάμβανε το σύνηθες σχήμα αναισθησίας (μιδαζολάμη/ φεντανύλη) από μέλος της ενδοσκοπικής ομάδας, που δεν είχε πρόσβαση στις τιμές του Διφασματικού δείκτη που καταγράφονταν συνεχώς (ομάδα Α, n= 50) και η δεύτερη ομάδα λάμβανε προποφόλη από το νοσηλευτή αναισθησίας με βάση τις τιμές του BIS (ομάδα Β, n= 50).Αποτελέσματα: Στην ομάδα Β , 25 ασθενείς (50%) είχαν βαθμό της κλίμακας αξιολόγησης από παρατηρητή της επαγρύπνησης/ καταστολής (OAA/S score) 1. Στην ομάδα Α , 25 ασθενείς (50%) είχαν OAA/S score 3 και 12 ασθενείς (24%) είχαν OAA/S score 2. Ο μέσος όρος των μέσων τιμών του ΒΙS ήταν 85.07 για την ομάδα Α και 76.1 για την ομάδα Β (p=0.00). Τα ποσοστά των αντιδράσεων, των περιπτώσεων αφύπνισης και της εμφάνισης μνήμης των ασθενών της ομάδας Α ήταν μεγαλύτερα σε σχέση με τα ποσοστά των ασθενών της ομάδας Β (p< 0.05). Στην ομάδα Β συνέβη ένα επεισόδιο υποξίας (SpO2= 88%) και τέσσερα επεισόδια υπότασης κατά τη διάρκεια της κολονοσκόπησης. Επιπλέον, η μέση τιμή του χρόνου έναρξης της αναισθησίας και του χρόνου αφύπνισης ήταν μικρότερη στους ασθενείς της ομάδας Β σε σχέση με τους ασθενείς της ομάδα Α. Το σχήμα των φαρμάκων αναισθησίας που χορηγήθηκε στους ασθενείς της ομάδας Α ήταν ακριβότερο από την ομάδα Β, ενώ οι βαθμοί ικανοποίησης των ασθενών, του ενδοσκόπου και του νοσηλευτή του ενδοσκοπικού εργαστηρίου ήταν μεγαλύτεροι στην ομάδα Β σε σχέση με την ομάδα Α.Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα από τη σύγκριση των ομάδων έδειξαν ότι η αναισθησία που παρείχε ο νοσηλευτής αναισθησίας ήταν ασφαλής και ποιοτική, προσφέροντας άνεση στον ασθενή κατά τη διάρκεια των παρεμβάσεων και συνεισφέροντας σημαντικά στην επιτυχή διεξαγωγή της κολονοσκόπησης σε αντίθεση με την έως τώρα καθημερινή κλινική πρακτική που εφαρμόζεται τις περισσότερες φορές.
Τα κέντρα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης ως οργανισμοί μάθησης
Authors: Νομικού Χριστίνα
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή ερευνά αν ένα Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (KΠΕ) μπορεί να λειτουργήσει ως οργανισμός μάθησης. Το θεωρητικό υπόβαθρο εμπίπτει στο ευρύτερο πλαίσιο της Εκπαίδευσης για το Περιβάλλον και την Αειφορία (ΕΠΑ), της οργανωσιακής μάθησης και του οργανισμού μάθησης. Η μεθοδολογία που επιλέχθηκε ως καταλληλότερη για την έρευνα είναι η Έρευνα Δράσης (ΕΔ), καθώς η διαδικασία διεξαγωγής της στοχεύει ταυτόχρονα στην αλλαγή και τη βελτίωση του ερευνώμενου οργανισμού. Η παρούσα ΕΔ πραγματοποιήθηκε σε ένα ΚΠΕ της Αττικής και οι εκπαιδευτικοί της παιδαγωγικής ομάδας μαζί με την γράφουσα ως ερευνήτρια/ διευκολύντρια αποτέλεσαν την ερευνητική ομάδα. Με βάση το θεωρητικό υπόβαθρο και μέσω της Έρευνας Δράσης αναζητήθηκαν απαντήσεις στο κύριο ερευνητικό ερώτημα που διαμορφώθηκε ως εξής: «Πώς μπορεί ένα ΚΠΕ να λειτουργήσει ως Οργανισμός Μάθησης και κάτω από ποιες προϋποθέσεις;» Προκειμένου να απαντηθεί το κύριο ερευνητικό ερώτημα, τέθηκαν δύο υποερωτήματα: α) Ποιο πλαίσιο αρχών μέσα στο ΚΠΕ, ευνοεί τη λειτουργία του ως οργανισμού μάθησης; β) Ποιες είναι οι διεργασίες που συμβάλλουν στη σταδιακή ανάπτυξη αυτών των αρχών και ποιοι είναι, αν υπάρχουν, οι παράγοντες που δυσκολεύουν την υιοθέτηση του κατάλληλου πλαισίου αρχών, ώστε να λειτουργεί το ΚΠΕ ως οργανισμός μάθησης. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων της έρευνας αναδεικνύει ότι το ατομικό και το συλλογικό πλαίσιο αρχών των μελών της παιδαγωγικής ομάδας είναι σημαντικά για τη διαμόρφωση του κατάλληλου οργανωσιακού πλαισίου, ώστε να λειτουργεί το ΚΠΕ ως οργανισμός μάθησης. Επιπλέον διαφάνηκε ότι οι διεργασίες που συντελούνται κατά τη διαμόρφωση του πλαισίου αρχών είναι καθοριστικές, καθώς μπορούν να τροποποιήσουν το ατομικό πλαίσιο αρχών και στη συνέχεια το συλλογικό και το οργανωσιακό. Τελικά από την έρευνα αναδείχθηκαν ατομικές και συλλογικές αρχές οι οποίες μπορούν να ενισχύσουν τη λειτουργία ενός ΚΠΕ ως οργανισμού μάθησης.
Η επίδραση δύο διαφορετικών πρωτοκόλλων διαλειμματικής προπόνησης με τη χρήση ασκήσεων MULTIBALL στη φυσική κατάσταση και τεχνική εφήβων αθλητών επιτραπέζιας αντισφαίρισης
Authors: Κατσικαδέλης Μιχαήλ
Published: September 2021

Η προπόνηση με ασκήσεις τύπου Multiball στο άθλημα της Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης, περιλαμβάνει τη συνεχομένη ρίψη μπαλών. Τα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά της άσκησης καθορίζονται είτε από τον προπονητή, είτε από το μηχάνημα ρίψης. Η παρούσα διατριβή πραγματοποιήθηκε με δυο μελέτες που σκοπό είχαν: α) να διερευνηθεί η αξιοπιστία της δέσμης μετρήσεων Table Tennis Specific Test Battery με στόχο να εκτιμηθεί η τεχνική Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (1η Μελέτη), β) να εξεταστεί η επίδραση που είχε ένα παρεμβατικό πρόγραμμα προπόνησης Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης τύπου Multiball διάρκειας 10 εβδομάδων καθώς και της 20ήμερης διακοπής του σε αθλητές και αθλήτριες προ-εφηβικής και εφηβικής ηλικίας αναφορικά με φυσιολογικές παραμέτρους (VO2max, HRmax, La), γενικής φυσικής κατάστασης (δέσμη μετρήσεων Eurofit) και τεχνικής επιτραπέζιας αντισφαίρισης (Table Tennis Specific Test Battery) (2η Μελέτη). Στη 2η Μελέτη συμμετείχαν εθελοντικά 30 αθλητές και αθλήτριες Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης ηλικίας 12.08±1.89 ετών, σωματικής μάζας 45.68±13.02 κιλά και ύψους 152.77±1.46 εκατοστά, οι οποίοι αξιολογήθηκαν στην αρχή και στο τέλος του παρεμβατικού προγράμματος και μετά από 20 ημέρες διακοπής του. Στην 1η Μελέτη, από την εφαρμογή της ανάλυσης του ελέγχου αξιοπιστίας εσωτερικής συνοχής στη δέσμη μετρήσεων Table Tennis Specific Test Battery, διαπιστώθηκε συνολικά υψηλός βαθμός αξιοπιστίας (8 μετρήσεις, a=.85). Στη 2η Μελέτη διαπιστώθηκε ότι η συστηματική προπόνηση με ασκήσεις τύπου Multiball επιφέρει προσαρμογές στη μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου. Επίσης, ανεξάρτητα της μεθόδου παρατηρείται βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας στο σύνολο του δείγματος. Όσον αφορά την τεχνική Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης, διαπιστώθηκε, ότι στην ομάδα των 30δευτερολέπτων εμφανίζονται οι μεγαλύτερες προσαρμογές. Επίσης, σε όλες τις ομάδες παρουσιάσθηκε βελτίωση των επιδόσεων ανάμεσα στις μετρήσεις. Τέλος, δεν παρουσιάσθηκαν μεταβολές στη γενική φυσική κατάσταση των ομάδων με το δείγμα να διατηρεί τις αρχικές του επιδόσεις ανάμεσα στη πρώτη και δεύτερη μέτρηση. Για τη διερεύνηση της επίδρασης της διακοπής της προπόνησης πραγματοποιήθηκε σχεδιασμένη αποχή διάρκειας 20 ημερών από κάθε προπονητική δραστηριότητα. Διαπιστώθηκε ότι η αποχή προκάλεσε πτώση των επιδόσεων των ομάδων της διαλειμματικής προπόνησης, ειδικά στη μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου. Παρατηρήθηκε επίσης μια τάση επαναφοράς των τιμών των φυσιολογικών προσαρμογών στις αρχικές. Όσον αφορά την τεχνική Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης δεν παρατηρούνται σημαντικές μεταβολές στις τιμές των ομάδων του δείγματος, όπως επίσης και στη γενική φυσική κατάσταση. Συμπεραίνεται ότι η προπόνηση τύπου Multiball μπορεί να επιφέρει προσαρμογές στις φυσιολογικές ικανότητες και στην τεχνική εφήβων αθλητών/τριων που διατηρούνται και μετά τη διακοπή της προπόνησης.
Ηλεκτροφυσιολογική μελέτη ασθενών με οπισθοβολβική οπτική νευρίτιδα
Authors: Χατζηράλλη Ειρήνη
Published: September 2021

ΠΕΡΙΛΗΨΗ. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης μας ήταν να συγκρίνουμε το πάχος της νευρικής στιβάδας του αμφιβληστροειδούς και τα προκλητά δυναμικά ινιακού λοβού (πΔΙΛ) σε οφθαλμούς με οπτική νευρίτιδα σχετιζόμενη με σκλήρυνση κατά πλάκας, στους υγιείς οφθαλμούς των αντίστοιχων ασθενών και σε οφθαλμούς υγιών μαρτύρων. Επίσης, μελετήθηκε η συσχέτιση του μέσου πάχους της στιβάδας των νευρικών ινών του αμφιβληστροειδούς, των ευρημάτων από τα πΔΙΛ και της οπτικής οξύτητας στους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας και οπτική νευρίτιδα. Τέλος, αλλαγές στο πάχος της στιβάδας των νευρικών ινών του αμφιβληστροειδούς, στην οπτική οξύτητα και στα πΔΙΛ μελετήθηκαν σε σχέση με το χρόνο σε ασθενείς με οπτική νευρίτιδα σχετιζόμενη με σκλήρυνση κατά πλάκας.Υλικό και μέθοδος: 46 οφθαλμοί 23 ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας, οι οποίοι εκδήλωσαν ετερόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη οπτική νευρίτιδα, συμμετείχαν στη μελέτη. Επίσης, 40 οφθαλμοί 20 μαρτύρων εξετάστηκαν. Μέτρηση οπτικής οξύτητας, οπτική τομογραφία συνοχής και πΔΙΛ έγιναν σε όλους τους ασθενείς κατά την πρώτη επίσκεψη και ένα, τρεις και έξι μήνες μετά. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με τη χρήση δύο στατιστικών προγραμμάτων, του SPSS 17.0 (SPSS Inc., Chicago, IL) και του STATA 11.1 (StataCorp, College Station, TX, USA).Αποτελέσματα: Υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στην οπτική οξύτητα μεταξύ των οφθαλμών με οπτική νευρίτιδα και των μαρτύρων, καθώς και μεταξύ των οφθαλμών με ή χωρίς οπτική νευρίτιδα σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας. Η οπτική οξύτητα βελτιωνόταν με το χρόνο. Το μέσο πάχος της στιβάδας των νευρικών ινών του αμφιβληστροειδούς μειώνεται σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας με ή χωρίς οπτική νευρίτιδα σε σύγκριση με τους μάρτυρες και επιδεινώνεται με το χρόνο. Το εύρος του κύματος P100 μειώθηκε σημαντικά σε οφθαλμούς με οπτική νευρίτιδα, ενώ υπήρχε στατιστικά σημαντική καθυστέρηση στο λανθάνοντα χρόνο του P100 σε οφθαλμούς με οπτική νευρίτιδα σε σχέση με τους μάρτυρες, τα οποία βελτιώνονταν με το χρόνο. Όσον αφορά στις συσχετίσεις μεταξύ των παραμέτρων που εξετάστηκαν, το μέσο πάχος της στιβάδας των νευρικών ινών του αμφιβληστροειδούς δε σχετιζόταν με την οπτική οξύτητα, το εύρος του κύματος Ρ100 και το λανθάνοντα χρόνο του κύματος Ρ100 στα πΔΙΛ. Η οπτική οξύτητα ήταν θετικά σχετιζόμενη με το εύρος του κύματος Ρ100, αλλά όχι με το λανθάνοντα χρόνο. Συμπεράσματα: Το πάχος της στιβάδας των νευρικών ινών του αμφιβληστροειδούς μειώνεται προοδευτικά κατά τη διάρκεια του χρόνου σε ασθενείς με οπτική νευρίτιδα σχετιζόμενη με σκλήρυνση κατά πλάκας. Το εύρος και ο λανθάνων χρόνος του κύματος P100 στα πΔΙΛ επανέρχονται σε φυσιολογικά επίπεδα με το χρόνο. Η μελέτη θέτει την οπτική τομογραφία συνοχής για τη μέτρηση του πάχους της στιβάδας των νευρικών ινών του αμφιβληστροειδούς σαν ανατομικό δείκτη της απώλειας των νευραξόνων σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας, με ή χωρίς οπτική νευρίτιδα.
Μελέτη της σχέσης ανάμεσα στον εμβολιασμό εναντίον του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) και της σεξουαλικής συμπεριφοράς εφήβων και νέων γυναικών
Authors: Βατοπούλου Αναστασία
Published: September 2021

Ο σκοπός αυτής της προοπτικής μελέτης παρατήρησης είναι να διερευνήσει κατά πόσον διάφοροι παράμετροι της σεξουαλικής ζωής εφήβων και νέων γυναικών επηρεάζονται από τον εμβολιασμό για τον ιό HPV. 287 νέες γυναίκες ηλικίας 12 - 26 ετών, που προσεγγίστηκαν στα εξωτερικά ιατρεία Παιδικής και Εφηβικής Γυναικολογίας της Α΄ Μαιευτικής - Γυναικολογικής κλινικής του Α.Π.Θ, συμμετείχαν συμπληρώνοντας ένα ανώνυμο ερωτηματολόγιο 84 ερωτήσεων που αφορούσε δημογραφικά χαρακτηριστικά, σεξουαλική συμπεριφορά και αντισυλληπτικές μεθόδους. Καταγράφηκαν απόψεις και αλλαγές στην σεξουαλική συμπεριφορά, σε σχέση με τον εμβολιασμό. Από τον συνολικό αριθμό των 287 που μελετήθηκαν, οι 125 (43,6%) εμβολιάστηκαν και οι 162 (56,4%) όχι. Η ομάδα των εμβολιασθέντων είχε μικρότερη ηλικία, άρχισε το σεξ σε μικρότερη ηλικία και οι σύντροφοι τους ήταν μικρότεροι. Περισσότερες γυναίκες στην ομάδα των εμβολιασμένων είχαν χαλαρές σχέσεις με τη θρησκεία, και μητέρα με ανώτερες σπουδές. Περισσότερες γυναίκες από την ομάδα που δεν εμβολιάστηκε είχαν ολοκληρώσει τις σεξουαλικές τους σχέσεις. Δεν βρέθηκαν διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες σχετικά με τις απόψεις τους στις σεξουαλικές σχέσεις των δύο φύλων, εκτός από το ότι οι νέες γυναίκες στην ομάδα των εμβολιασμένων πίστευαν ότι το εμβόλιο είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την έναρξη των σεξουαλικών σχέσεων. Η μελέτη μας δείχνει ότι οι νέες γυναίκες που εμβολιάζονται αρχίζουν νωρίτερα τις σεξουαλικές σχέσεις, αλλά έχουν πιο υπεύθυνη στάση απέναντι στο σεξ και την πρόληψη. Όσες εμβολιάζονται οδηγούνται σε αυτήν την απόφαση από την οικογένεια, και καταφεύγουν σε ιατρικές συμβουλές πιο συχνά.
EMG based interfaces for human robot interaction in structured and dynamic environments
Authors: Λιαροκάπης Μηνάς
Published: September 2021

Σε αυτή την διδακτορική διατριβή επικεντρωνόμαστε σε διεπαφές ηλεκτρομυογραφικών σημάτων οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εφαρμογές αλληλεπίδρασης ανθρώπου ρομποτικών συστημάτων, τόσο σε δομημένα όσο και σε δυναμικά περιβάλλοντα.Αρχικά παρουσιάζουμε μια σειρά από προηγμένα σχήματα μηχανικής μάθησης για διεπαφές ηλεκτρομυογραφικών σημάτων, τα οποία συνδυάζουν έναν ταξινομητή με έναν παλινδρομητή, προκειμένου να κατακερματίσουν τον χώρο δράσης του ρομπότ, προσφέροντας καλύτερα αποτελέσματα αποκωδικοποίησης της ανθρώπινης κίνησης με μοντέλα εκπαιδευμένα για συγκεκριμένες διεργασίες.Όσον αφορά τις εφαρμογές αλληλεπίδρασης ανθρώπου ρομπότ, επικεντρωνόμαστε κυρίως στη έννοια και τις διαφορετικές χρήσεις του ανθρωπομορφισμού των ρομποτικών συστημάτων. Αρχικά διακρίνουμε τις διαφορετικές έννοιες του ανθρωπομορφισμού και εισάγουμε την έννοια του λειτουργικού ανθρωπομορφισμού για σχήματα αντιστοίχησης της ανθρώπινης κίνησης σε ανθρωπομορφική ρομποτική κίνηση, τηρώντας παράλληλα συγκεκριμένους περιορισμούς που θέτει ο χρήστης. Στην συνέχεια προτείνουμε μια ολοκληρωμένη μεθοδολογία για την ποσοτικοποίηση του ανθρωπομορφισμού των ρομποτικών χεριών, βασισμένη σε μεθόδους θεωρίας συνόλων και υπολογιστικής γεωμετρίας. Η συγκεκριμένη μεθοδολογία παρέχει ένα κατανοητό μετρικό του ανθρωπομορφισμού το οποίο κυμαίνεται από 0 (μη-ανθρωπομορφικά ρομποτικά συστήματα) σε 1 (ανθρωπομορφικά ρομποτικά συστήματα) και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για διαφορετικά είδη ρομπότ.Τέλος, αναπτύσσουμε μια σειρά από ρομποτικά χέρια, ανοιχτού υλικού και κώδικα, τα οποία είναι ελαφριά, χαμηλού κόστους, εύκολα συναρμολογούμενα, υποϋπενεργούμενα και εγγενώς υποχωρητικά.Τα συγκεκριμένα χέρια μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο για μελέτες ηλεκτρομυογραφικού ελέγχου (ακόμη και για οικονομικά μυοηλεκτρικά προσθετικά χέρια), όσο και για εφαρμογές αλληλεπίδρασης ανθρώπου ρομποτικών συστημάτων (για μελέτες τηλεχειρισμού ρομποτικών συστημάτων βραχίονα – χεριού), για την αρπαγή πληθώρας καθημερινών αντικειμένων σε δυναμικά περιβάλλοντα (ακόμη και υπό συνθήκες αβεβαιότητας σχετικά με τη θέση και το σχήμα των αντικειμένων).Προκειμένου να αποδείξουμε την αποδοτικότητα και λειτουργικότητα των προτεινόμενων μεθοδολογιών, εκτελέσαμε σειρά πειραμάτων με διαφορετικά ρομποτικά συστήματα, τόσο σε δυναμικά όσο και σε δομημένα περιβάλλοντα.
Μεταβολές της γονιδιακής έκφρασης των φλεγμονωδών κυτταροκινών κατά την εξέλιξη του σηπτικού συνδρόμου
Authors: Αντωνάκος Νικόλαος
Published: September 2021

Δεδομένα: Η αδυναμία των κυκλοφορούντων μονοκυττάρων για επαρκή παραγωγή κυτταροκινών αποτελεί χαρακτηριστικό της ανοσοπαράλυσης επαγόμενης από τη σήψη. Εντούτοις, η διάρκειά της και η συσχέτισή της με την τελική έκβαση δεν έχουν πλήρως κατανοηθεί. Μέθοδοι: Διεξήχθη υπομελέτη στα πλαίσια μεγάλης τυχαιοποιημένης κλινικής μελέτης. Απομονώθηκαν κυκλοφορούντα μονοκυττάρα περιφερικού αίματος (PBMCs) εντός 24 ωρών από την εγκατάσταση Συστηματικού Συνδρόμου Φλεγμονώδους Απόκρισης (SIRS) σε 95 ασθενείς με λοίμωξη από gram-αρνητικούς οργανισμούς μικροβιολογικώς τεκμηριωθείσα ή κλινικώς υποπτευθείσα. Απομόνωση επαναλήφθηκε τις ημέρες 3, 7 και 10. Έγινε διέγερση των PBMCs για παραγωγή κυτταροκινών. Καταληκτικά σημεία της μελέτης ήταν οι διαφορές μεταξύ επιζησάντων και μη-επιζησάντων, η διάρκεια της ανοσοπαράλυσης και ο προσδιορισμός κλινικών σημείων κατά την εισαγωγή που μπορούν να οδηγήσουν στην πρώιμη αναγνώριση ενδεχόμενης εγκατάστασης ανοσοπαράλυσης. Αποτελέσματα: Τα PBMCs των επιζησάντων ασθενών παρήγαγαν μετά την ημέρα 3 σημαντικά υψηλότερες συγκεντρώσεις παράγοντα νέκρωσης όγκων-α (TNF-α), ιντερλευκινών (IL)-6, IL-8, IL-10, ιντερφερόνης-γ και αυξητικού παράγοντα κοκκιοκυττάρων-μακροφάγων. Με τη χρήση ανάλυσης ROC αναδείχθηκε ότι κατά την ημέρα 3 η παραγωγή TNF-α μικρότερη από 250pg/ml, μετά από διέγερση με πολυσακχαρίδη, είναι ικανή να διακρίνει ασθενείς από υγιείς μάρτυρες• γεγονός που συσχετίζεται με δυσμενή έκβαση με λόγο πιθανοτήτων (OR) 5.18 (p=0.046). Η ελαττωματική παραγωγή διατηρήθηκε έως την ημέρα 10. Ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης ανέδειξε ότι η ύπαρξη καταπληξίας κατά την εισαγωγή ήταν το μόνο ανεξάρτητο προγνωστικό στοιχείο ανεπαρκούς παραγωγής TNF-α κατά την ημέρα 3. Συμπεράσματα: Η ελαττωματική παραγωγή TNF-α αποτελεί κύριο χαρακτηριστικό της ανοσοπαράλυσης. Συσχετίζεται με σημαντικό κίνδυνο δυσμενούς έκβασης και εμμένει έως την ημέρα 10. Η ύπαρξη καταπληξίας κατά την εισαγωγή είναι προγνωστική ελαττωματικής παραγωγής TNF-α κατά την διάρκεια της υπόλοιπης νοσηλείας.
Ανάπτυξη συστήματος δεικτών για την αποτύπωση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής στην ποιότητα του αέρα
Authors: Σπυρίδη Δήμητρα
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή εμπίπτει στο πεδίο της διερεύνησης των αλληλεπιδράσεων μεταξύ τηςκλιματικής αλλαγής και της ποιότητας του αέρα με τη χρήση δεικτών σε αστική έως καιπεριφερειακή κλίμακα. Η ανάπτυξη του συστήματος δεικτών προήλθε μέσα από ενδελεχήβιβλιογραφική διερεύνηση ενός αξιόλογου αριθμού πηγών και έγκριτων διεθνών περιοδικώνπροκειμένου να καλυφθούν με επάρκεια όλες οι πτυχές των υπό μελέτη θεματικών πεδίωνώστε να διερευνηθεί ποιοτικά και ποσοτικά κάθε επιμέρους αλληλεπίδραση. Στο τελικόσύστημα δεικτών κλιματικής αλλαγής και ποιότητας αέρα συμπεριλήφθηκαν 30 δείκτες (11δείκτες ποιότητας αέρα και 19 δείκτες κλιματικής αλλαγής). Η ποιοτική σύνδεση μεταξύ τωνδεικτών με την πολυκριτηριακή ανάλυση στη βάση της μεθοδολογίας DPSIR επαληθεύεταιλογικά στη διερεύνηση της αλληλεπίδρασης των δεικτών, οδηγώντας τελικά στην ανάγκηλήψης απόφασης με την εφαρμογή συγκεκριμένων στρατηγικών ανάσχεσης καιπροσαρμογής. Η ποσοτική συσχέτιση μεταξύ των δεικτών, στη βάση διαθέσιμωνδεδομένων, υλοποιήθηκε με την εφαρμογή τεχνικών περιβαλλοντικής στατιστικής γιατέσσερεις αστικές περιοχές με διαφορετικά χαρακτηριστικά, Αθήνα, Παρίσι, Λος Άντζελεςκαι Πόλη του Μεξικού. Η πλέον σημαντική συσχέτιση δεικτών ποιότητας αέρα και κλιματικήςαλλαγής αποτυπώνεται μέσω της σχέσης που συνδέει το O3 και τη μέση θερμοκρασία. Στηβάση της συσχέτισης αυτής έγινε διερεύνηση της μεταβολής του O3 υπό την εφαρμογήσυγκεκριμένων σεναρίων της IPCC για τα έτη-στόχους 2020 και 2050, προκειμένου ναμελετηθεί η μεταβολή του λόγω μεταβολής της μέσης θερμοκρασίας όπως αυτή προέρχεταιαπό την κλιματική αλλαγή. Στη λογική ότι ο άνθρωπος αποτελεί τον κύριο αποδέκτη τωνποικίλων εκφάνσεων της αλλαγής του κλίματος, διερευνήθηκε η μεταβολή του συνόλου τωνεπιπρόσθετων περιστατικών «θνησιμότητας» και «εισαγωγών στο νοσοκομείο λόγωαναπνευστικών παθήσεων» λόγω μεταβολών στις συγκεντρώσεις του Ο3, με βάση τημεταβολή της μέσης θερμοκρασίας εξαιτίας της αλλαγής του κλίματος. Με δεδομένο ότιστόχο κάθε εργαλείου περιβαλλοντικής διαχείρισης αποτελεί η τελική ανάδειξη μιαςαλληλουχίας στρατηγικών για την προώθηση μιας βέλτιστης στρατηγικής, στη βάση τηςμεθοδολογίας DPSIR, η πολυκριτηριακή προσέγγιση που υιοθετείται στα πλαίσια τηςδιατριβής συνδέεται άρρηκτα με το σύστημα δεικτών. Το σύστημα δεικτών συνδέεται με τηλήψη απόφασης για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής,ιεραρχώντας μέσω της πολυκριτηριακής ανάλυσης, τις διαθέσιμες στρατηγικές, οι οποίες θασυμβάλλουν και στη βελτίωση της ποιότητας του αέρα. Η κλιματική αλλαγή αποτελεί ένασύνθετο και δυναμικό πρόβλημα, απαιτεί το συντονισμό μεταξύ των εμπειρογνωμόνων,φορέων λήψης αποφάσεων και ενδιαφερόμενων μερών σε παγκόσμιο επίπεδο, η οποίαοφείλει να ξεκινάει ακόμα και από την εθνική/τοπική κλίμακα.
Essays on the bank lending channel
Authors: Αλεβιζοπούλου Ευφροσύνη
Published: September 2021

This chapter examines two issues: First, it investigates the efficiency of the banking system in six European countries spanning the period of 1994 to 2008. The methodology used is the profit frontier methodology, following the approach suggested in Mester (1996), who indicates that financial capital should be taken into account. Furthermore total assets consist an additional variable that controls for size and is included in the model as well. Second, the chapter examines the impact of efficiency on monetary policy, through the bank lending channel, using the GMM estimator methodology suggested in Arellano and Bond (1991). The results indicate that when efficiency is explicitly included in the model, it weakens the operation of the bank lending channel.
Epitaxial growth and characterization of III-nitride thin films and heterostructures for photovoltaic applications
Authors: Παπαδομανωλάκη Έλενα
Published: September 2021

Στην παρούσα εργασία, μελετάται λεπτομερώς η ανάπτυξη InGaN, με μέθοδο επιταξίας με μοριακές δέσμες. Στόχος είναι να διερευνηθούν οι κινητικοί μηχανισμοί που την ελέγχουν, να περιορίσει την εμφάνιση ανομοιογένειων και φαινομένων διαχωρισμού φάσης, να επιτευχθεί καλύτερος έλεγχος της σύστασης του κράματος, και να βελτιστοποιηθούν οι συνθήκες ανάπτυξης για υμένια με τις επιθυμητές δομικές και οπτοηλεκτρονικές ιδιότητες. Πραγματοποιήθηκε αναλυτική μελέτη του ρόλου της θερμοκρασίας ανάπτυξης και συσχέτιση με τους κινητικούς μηχανισμούς της θερμικής διάσπασης του InGaN, και της εκρόφησης του In. Εξετάζεται ακόμη η επίδραση της θερμοκρασίας πάνω στις δομικές και οπτοηλεκτρονικές ιδιότητες των κραμάτων InGaN. Οι χαμηλές θερμοκρασίες φαίνεται να ευνοούν την ανάπτυξη ομοιόμορφων, ομογενών υμενίων χωρίς διαχωρισμό φάσης. Επιπλέον, γίνεται συσχέτιση ανάμεσα σε ανομοιογένειες και δομικές ατέλειες των υλικών με τις οπτοηλεκτρονικές τους ιδιότητες. Στη συνέχεια, εξετάζεται ο μηχανισμός της θερμικής διάσπασης του InGaN. Προκύπτει ένα ποσοτικό μοντέλο για το ρυθμό διάσπασης. Επιπλέον προσδιορίζεται το παράθυρο βέλτιστων συνθηκών για την ανάπτυξη κραμάτων InGaN διαφορετικών συστάσεων, βάση των μορφολογικών χαρακτηριστικών. Μελετώνται ακόμη οι διαδικασίες της προσρόφησης και εκρόφησης του ινδίου. Μετρήθηκαν ρυθμοί εκρόφησης του ινδίου και μελετήθηκε η εξάρτηση της ροής εκρόφησης από την κάλυψη της επιφάνειας. Συνδιάζονται τα προηγούμενα αποτελέσματα, ώστε να προσδιοριστεί η ακριβής επίδραση των κινητκών μηχανισμών πάνω στις συνθήκες ανάπτυξης του InGaN. Προτείνεται ένα ποσοτικό σύστημα συσχέτισης της κάλυψης με τις κινητικές διεργασίες. Παρουσιάζονται τέλος κάποια αρχικά αποτελέσματα πάνω σε ετεροδομές InGaN και φωτοβολταϊκές διατάξεις. Οι δομές περιλαμβάνουν πολλαπλά κβαντικά πηγάδια InGaN/GaN, ετεροδρομές InGaN/p-Si(111), καθώς και δύο αρχικές διατάξεις φωτοβολταϊκών κυττάρων.
Κλινική και μοριακή μελέτη παιδιών με διαταραχές ενήβωσης
Authors: Λέκα-Εμίρη Σοφία
Published: September 2021

Η έναρξη της εφηβείας είναι ένα σύνθετο φαινόμενο και οι μηχανισμοί που εμπλέκονται σε αυτήν παραμένουν εν πολλοίς άγνωστοι. Τα νευροπεπτίδια Kisspeptin και Neurokinin Β παίζουν κεντρικό ρόλο στην ενεργοποίηση των GnRH νευρώνων. Μελέτες σε ανθρώπους και πειραματόζωα έχουν δείξει ότι μεταλλάξεις στα γονίδια που κωδικοποιούν αυτά τα νευροπεπτίδια ή τους υποδοχείς τους (GPR54 και TACR3 αντίστοιχα) οδηγούν σε διαταραχές ενήβωσης.Σκοπός: Μελέτη της επίπτωσης μεταλλάξεων και πολυμορφισμών των γονιδίων GPR54 και TACR3 στην παθογένεια της ιδιοπαθούς κετρικής πρώιμης ήβης (ΙΚΠΗ).Μεθοδολογία: 38 θήλεα άτομα με διάγνωση ΙΚΠΗ και τακτική παρακολούθηση από παιδίατρο ενδοκρινολόγο στη Μονάδα Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Διαβήτη της Α’ Πανεπιστημιακής Κλινικής, Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία» μελετήθηκαν αναδρομικά. Το γενομικό DNA των ασθενών πολλαπλασιάστηκε με PCR και έγινε direct sequencing των γονιδίων GPR54 και TACR3. Η βάση δεδομένων Ensemble genome database χρησιμοποιήθηκε για των έλεγχο τυχών μεταλλάξεων και πολυμορφισμών.Αποτελέσματα: Δεν διαπιστώθηκαν μεταλλάξεις στα γονίδια GPR54 και TACR3. Η σιωπηλή παραλλαγή (SNP) A/G coding sequence στη θέση 857526 στο γονίδιο GPR54 (dbSNP ID: rs10407968) βρέθηκε σε 2 ασθενείς με ΙΚΠΗ.Συμπεράσματα: Mεταλλάξεις στα γονίδια GPR54 και TACR3 μάλλον δεν αποτελούν συχνά αίτια στην παθογένεια της ΙΚΠΗ.
Μηχανισμοί διάβρωσης γυαλιού και τρόποι αποκατάστασής τους
Authors: Λουκοπούλου Πολυτίμη
Published: September 2021

Το αντικείμενο της Διδακτορικής Διατριβής είναι η μελέτη της διάβρωσης του γυαλιού με μη καταστρεπτική μεθοδολογία και συγκεκριμένα οι ψηφίδες με μεταλλικό φύλλο (χρυσές/αργυρές) από τα ψηφιδωτά της Μονής Δαφνίου (11ος αιώνας). Οι γυάλινες ψηφίδες με μεταλλικό φύλλο χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς στα εντοίχια βυζαντινά ψηφιδωτά και αποτελούν ιδιαίτερη κατηγορία των γυάλινων ψηφίδων, λόγω της τεχνικής κατασκευής τους. Ένα λεπτό μεταλλικό φύλλο εγκλωβίζεται ανάμεσα σε δύο στρώματα γυαλιού, το γυαλί υποστρώματος και ένα λεπτό δεύτερο στρώμα, το γυαλί επικάλυψης. Η διερεύνηση περιελάμβανε συστηματική οπτική εξέταση (μακροσκοπική- μικροσκοπική) ψηφίδων αποσπασμένων και κατά χώρα στο μνημείο και ανάλυση επιλεγμένων δειγμάτων – ψηφίδων χωρίς προετοιμασία δείγματος. Η ανάλυση έγινε με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης σε συνδυασμό με φασματοσκοπία ακτίνων Χ ενεργειακής διασποράς (SEM/EDX) και επικουρικά με μικρο-φασματοσκοπία ακτίνων Χ και γ επαγόμενων από πρωτόνια (μ-PIXE/PIGE), μέσω του Ευρωπαϊκού προγράμματος CHARISMA (Fixlab). Μετά την ολοκλήρωση της διερεύνησης των ακέραιων ψηφίδων, πραγματοποιήθηκε ανάλυση αντιπροσωπευτικών ψηφίδων σε τομή με SEM/EDX.Η μελέτη υποδεικνύει τη χρήση ψηφίδων από γυαλί διαφορετικής απόχρωσης (υποκίτρινο, κυανό και υποπόρφυρο). Οι ψηφίδες είναι κατασκευασμένες από πυριτικό γυαλί νατρίου με παρουσία καλίου- μαγνησίου που εκτιμάται ως μικτής σύστασης (mixed natron– plant ash glass type). Μικρές διαφοροποιήσεις στα ποσοστά του μαγγανίου και του σιδήρου αποδίδουν την απόχρωση. Εντοπίστηκαν χρυσές ψηφίδες αποκομμένες από τις παρυφές του υαλόδισκου κατασκευής, οι οποίες ονομάστηκαν ψηφίδες παρυφής. Οι ψηφίδες παρυφής προσέφεραν πληροφορίες για την τεχνική κατασκευής. Η κατάσταση των αλλοιωμένων ψηφίδων εκτιμάται ότι είναι το αποτέλεσμα της αλλοίωσης των γυάλινων στρωμάτων εξωτερικά και εσωτερικά λόγω της παρουσίας του μεταλλικού φύλλου. Παράλληλα η μη καταστρεπτική διερεύνηση, υποδεικνύει ότι το αλλοιωμένο γυαλί παρουσιάζει στρώματα με παρόμοια μορφολογία, είτε αυτό βρίσκεται στην εξωτερική επιφάνεια των ψηφίδων ή σε επαφή με το μεταλλικό φύλλο (βοτρυοειδής και κατοπτρική βοτρυοειδής μορφή). Η έντονη αλλοίωση σε όλες της περιοχές της ψηφίδας και ειδικά στη διεπιφάνεια, συνδυάζεται με την παρουσία θέσεων πλούσιων σε μαγγάνιο, οι οποίες ταξινομήθηκαν σε κηλίδες, στοιβάδες ή στρώσεις.Οι χρυσές και αργυρές ψηφίδες αποτελούν μια κατηγορία γυάλινων αντικείμενων της πολιτιστικής κληρονομιάς με ενδιαφέρουσα τεχνολογία κατασκευής και ιδιαίτερο τρόπο φθοράς, που σε μεγάλο βαθμό είναι αποτέλεσμα ενδογενών παραγόντων, που τις καθιστούν πιο επιρρεπείς στην φθορά από τις υπόλοιπες γυάλινες ψηφίδες. Η φθορά των εμφανώς αλλοιωμένων ψηφίδων που εξετάστηκαν, εκτιμάται ως ο συνδυασμός της αλλοίωσης του γυαλιού στην ατμόσφαιρα και της διάβρωσης διαμέσου του υποστρώματος.
Συγγενείς δερματοπάθειες - ιχθυάσεις στην Ελλάδα
Authors: Βοσυνιώτη Βασιλική
Published: September 2021

Οι ιχθυάσεις αποτελούν μια μεγάλη ομάδα δερματοπαθειών με διαταραχές της κερατινοποίησης, συγγενείς κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, που χαρακτηρίζονται από κλινική ποικιλομορφία και διαφορετικούς τρόπους κληρονομικότητας.Η λέξη "ιχθύαση" προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη "ιχθύς" που σημαίνει ψάρι και ουσιαστικά αναφέρεται στην ομοιότητα της κλινικής παρουσίασης της επιδερμίδας με λέπια ψαριού.Ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι κατά πρώτο λόγο η αξιολόγηση της διαγνωστικής αξίας των κλινικών κριτηρίων και της κλινικής εξέτασης σε σύγκριση με τα εργαστηριακά ευρήματα, για τη σωστή διαγνωστική προσέγγιση των ασθενών με συγγενή ιχθύαση. Κατά δεύτερο λόγο σκοπός της έρευνας είναι η μελέτη των επιδημιολογικών δεδομένων της νόσου.Οι ασθενείς εξετάστηκαν στο Νοσοκομείο "Ανδρέας Συγγρός" και συγκεκριμένα παραπέμφθηκαν με συγγενή ιχθύαση στο Ιατρείο Σπανίων Νόσων του Νοσοκομείου.Πρόκειται για μία προοπτική μελέτη διάρκειας 7 ετών και 6 μηνών (από τον Ιανουάριο 2006 έως τον Ιούνιο 2013) που πραγματοποιήθηκε στο Νοσοκομείο "Ανδρέας Συγγρός". Χρησιμοποιήθηκαν ειδικά λεπτομερή ιατρικά ιστορικά για τις ιχθυάσεις που συντάχτηκαν για το σκοπό αυτό στο Ιατρείο Σπανίων Νόσων του Νοσοκομείου.Ο πιο συχνός υπότυπος ιχθυάσεων βρέθηκε ότι είναι η φυλοσύνδετη ιχθύαση υπολειπόμενου τύπου, η οποία διεγνώσθη, σε 36 ασθενείς (34,9%) και επιβεβαιώθηκε με φθορίζοντα in situ υβριδισμό σε 31 ασθενείς.Στην παρούσα μελέτη επί 103 ασθενών με συγγενή ιχθύαση έγινε εργαστηριακή διερεύνηση σε 93 ασθενείς (90,3%). Στους 64 ασθενείς (68,8%) υπήρξε ταύτιση της κλινικής διάγνωσης με την εργαστηριακή διερεύνηση. Από τους 103 ασθενείς 8 περιπτώσεις ασθενών ήταν αταξινόμητες. Σε 5 περιπτώσεις έγινε εργαστηριακός έλεγχος.Βάσει των αποτελεσμάτων της παρούσας μελέτης, το ιστορικό των ασθενών και η κλινική εκτίμηση είναι πολύ σημαντικά στοιχεία για τη διαγνωστική προσέγγιση της νόσου.
Αξιολόγηση και προγνωστική αξία των δεικτών ιντερλευκίνη-8 και χημειοελκτική πρωτεΐνη-1 των μονοκυττάρων σε παιδιά με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία και πιθανή συσχέτισή τους με νευροτοξιικότητα
Authors: Χειμαριώτη Αναστασία
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης μας ήταν να αναφέρουμε την ασφάλεια της μεθοτρεξάτης σε παιδιατρικούς ασθενείς με Οξεία Λεμφογενή Λευχαιμία υπό το πρωτόκολλο θεραπείας Berlin-Frankfurt-Münster-95. Επίσης, σκοπός μας ήταν να διερευνήσουμε εάν οι διαδοχικά επαναλαμβανόμενες μετρήσεις στο αίμα των συγκεντρώσεων της βιταμίνης 12, του φυλικού οξέος, της μεθοτρεξάτης, της ομοκυστεΐνης, της IL-8 και της MCP-1 σε συνδυασμό με τις μετρήσεις των συγκεντρώσεων της IL-8 και της MCP-1 στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό έχουν σχέση με τη νευροτοξικότητα και τα θρομβοεμβολικά συμβάματα. Από τους 16 ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη, 2 εμφάνισαν επιληπτικές κρίσεις ενώ 1 εμφάνισε απόφραξη της κεντρικής αμφιβληστροειδικής αρτηρίας. Λόγω του μικρού αριθμού ασθενών δεν μπορέσαμε να εξάγουμε ασφαλή συμπεράσματα. Απαιτούνται περισσότερες κλινικές μελέτες ώστε να διερευνηθεί κατά πόσο οι βιολογικοί αυτοί παράμετροι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως προγνωστικοί δείκτες τοξικότητας.
Υγιεινή, ασφάλεια και πρόληψη ατυχημάτων στους αθλητικούς χώρους
Authors: Σκεπαριανός Αλέξανδρος
Published: September 2021

Η συστηματική ενασχόληση με τον ερασιτεχνικό αθλητισμό και τη σωματική άσκηση έχει θετικές επιδράσεις στην υγεία. Ωστόσο, στις αθλητικές εγκαταστάσεις που λαμβάνουν μέρος τα προγράμματα γυμναστικής των ασκουμένων, οι προπονήσεις και οι αγώνες των αθλητών, εγκυμονούν κινδύνους μετάδοσης λοιμωδών νοσημάτων, τραυματισμών και ατυχημάτων. Σημαντικό ρόλο για την πρόληψη των κινδύνων μέσα στους αθλητικούς χώρους, αποτελεί η εκπαίδευση των προπονητών, γυμναστών και του υπόλοιπου προσωπικού καθώς και η ενημέρωση όσων τις χρησιμοποιούν. Σκοπός της συγκεκριμένης έρευνας ήταν η καταγραφή και σύγκριση του βαθμού τήρησης των κανόνων υγιεινής και πρόληψης τραυματισμών μεταξύ των ερασιτεχνών αθλητών/τριών καλαθοσφαίρισης, των ανδρών και γυναικών ασκουμένων. Επιπλέον σκοπός ήταν ο εντοπισμός τυχόν συσχετίσεων ανάμεσα στο βαθμό τήρησης των βασικών κανόνων υγιεινής και τραυματισμών με τη συχνότητα εμφάνισης λοιμωδών νοσημάτων και τραυματισμών στους αθλητές. Στην έρευνα συμμετείχαν εθελούσια 1728 άτομα. Από τους συμμετέχοντες τα 792 ήταν παιδιά (610 αγόρια και 182 κορίτσια, έτος γέννησης 2003–1998), οι 377 άνδρες αθλητές και οι 90 γυναίκες αθλήτριες ερασιτεχνικών ομάδων καλαθοσφαίρισης (έτος γέννησης 1997–1979). Όσον αφορά στους ασκούμενους των γυμναστηρίων, οι άνδρες (έτος γέννησης 1997–1963) ασκούμενους ήταν 278 και οι γυναίκες 193 (έτος γέννησης 1997–1966). Η καταγραφή της πρόληψης κανόνων υγιεινής, τραυματισμών και ασφαλείας έγινε με την χρήση ερωτηματολογίου. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι τα παιδιά, οι ερασιτέχνες αθλητές/τριες και οι ασκούμενοι/νες δεν γνωρίζουν και δεν εφαρμόζουν πολλούς από τους κανόνες πρόληψης ατομικής υγιεινής και τραυματισμών, ενώ οι αθλητές/τριες είναι πιο συνεπείς στην εφαρμογή των κανόνων πρόληψης συγκριτικά με τους ασκούμενους/νες. Επιπλέον, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσο συχνότερα τηρούνται οι κανόνες ατομικής υγιεινής και τραυματισμών τόσο σπανιότερα προκαλούνται μεταδοτικές ασθένειες και τραυματισμοί. Όσον αφορά στους κανόνες ασφαλείας στους χώρους άσκησης και άθλησης, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι υπάρχει έλλειψη σχεδίου έκτακτης ανάγκης καθώς και ότι τα μέλη δεν γνωρίζουν ποια πρέπει να είναι η συμπεριφορά τους σε μία τέτοια κατάσταση. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την συγκεκριμένη έρευνα είναι ότι υπάρχει έλλειψη γνώσεων και εφαρμογής προγραμμάτων πρόληψη υγιεινής και τραυματισμών από τους συμμετέχοντες, ότι οι συνθήκες υγιεινής στις εγκαταστάσεις καλαθοσφαίρισης δεν είναι οι αρμόζουσες και ότι υπάρχουν κενά ασφαλείας στις εγκαταστάσεις των γυμναστηρίων και των γηπέδων καλαθοσφαίρισης.
Μελέτη των εμβρυικών και ενήλικων νευρικών βλαστικών κυττάρων στον εγκέφαλο ζωικών μοντέλων μετά από τροποποίηση των γονιδίων της υπεροικογένειας της Geminin
Authors: Κυρούση Χριστίνα
Published: September 2021

Η δημιουργία των διαφόρων τύπων κυττάρων που απαρτίζουν τον ενήλικο εγκέφαλο,καθώς και η φυσιολογική παραγωγή νευρικών και γλοιακών κυττάρων κατά την ενήλικη ζωή των θηλαστικών, απαιτούν το συντονισμό των διαδικασιών αυτο-ανανέωσης και διαφοροποίησης των εμβρυικών και ενήλικων νευρικών βλαστικών κυττάρων και το σωστό καθορισμό τους προς συγκεκριμένη γενεαλογία. Παρά το γεγονός ότι οι μηχανισμοί που συντονίζουν αυτές τις διαδικασίες δεν έχουν ακόμα πλήρως διαλευκανθεί, οι πρωτεΐνες της υπεροικογένειας Geminin, οι Geminin, Idas και Lynkeas, έχουν προταθεί ότι μπορεί να συμβάλλουν στο καθορισμό της μοίρας των κυττάρων, καθώς συμμετέχουν τόσο στην πρόοδο του κυτταρικού κύκλου όσο και στη διαφοροποίηση των κυττάρων.
Ανάπτυξη νανοανιχνευτών για τη στοχευμένη μοριακή ανίχνευση και απεικόνιση των μικρομεταστάσεων
Authors: Περικλέους Περικλής
Published: September 2021

Η ανίχνευση των κυκλοφορούντων καρκινικών κυττάρων (CTCs είναι σημαντική καθώς αυτά προσδιορίζουν τη διασπορά της νόσου και την πιθανότητα ύπαρξης μικρομεταστάσεων οι οποίες δεν είναι ακόμα αντιληπτές με τις κλασσικές μεθόδους.Επομένως, τα κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα αποτελούν προγνωστικό δείκτη σε μεταστατικό καρκίνο.H ανάπτυξη μεθοδολογίας για την έγκαιρη ανίχνευση των CTCs με χρήση ειδικών νανοανιχνευτών βασισμένων σε αντισώματα συζευγμένα με κβαντικά κοκκία σεληνιούχου καδμίου (QDs σε συνδυασμό με το μαγνητικό ανοσοδιαχωρισμό των CTCs.Αντισώματα έναντι των βιοδεικτών EpCAM και CK , κυτταρική σειρά DLD- , μαγνητικά σφαιρίδια συζευγμένα με στρεπταβιδίνη,QDs. Η μέθοδος βασίζεται στον ανοσομαγνητικό διαχωρισμό των CTCs από τα σωματικά υγρά και τη σύζευξή τους με QDs, χρησιμοποιώντας ειδικά αντισώματα. Το σήμα ανίχνευσης λαμβάνεται από τον φθορισμό των QDs. Η μέθοδος χρησιμοποιήθηκε για την ανίχνευση των κυττάρων DLD- και CTCs από δείγματα περιφερικού αίματος ασθενών.Ως ελάχιστο όριο ανίχνευσης ορίστηκαν τα 10 CTCs/ml. Η ποσοτικοποίηση πραγματοποιήθηκε με τη χρήση φασματοφθοριόμετρου ενώ η απόδοση της μεθόδου στα δείγματα των ασθενών ελέγχθηκε με κυτταρομετρία ροής και Real timePCR.Η μέθοδος που αναπτύξαμε συμβάλλει σημαντικά στην ανίχνευση των κυκλοφορούντων καρκινικών κυττάρων, με χαμηλότερο κόστος και σε λιγότερο χρόνο από τις σήμερα χρησιμοποιούμενες μεθοδολογίες, διασφαλίζοντας παράλληλα μεγάλη ευαισθησία.
Ανοσιακή απόκριση υγιών μετά από οξεία έκθεση σε αλκοόλη
Authors: Γαβαλά Αλεξάνδρα
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η οξεία έκθεση στην αλκοόλη σχετίζεται με αύξηση της επίπτωσης των λοιμώξεων. Σκοπός της μελέτης: ήταν η διερεύνηση της ανοσιακής απόκρισης στην οξεία έκθεση στην αλκοόλη, μέσω της παραγωγής προ- και αντι-φλεγμονωδών κυτταροκινών, μετά διέγερση ολικού αίματος με LPS ex-vivo.Μέθοδος: Τα δείγματα ολικού αίματος ελήφθησαν από υγιείς εθελοντές, τοποθετήθηκαν σε σωληνάρια με EDTA και μεταφέρθηκαν άμεσα στο εργαστήριο. Τα δείγματα χωρίστηκαν σε 14 ομάδες: την ομάδα ελέγχου (καμία παρέμβαση), την ομάδα της LPS (προσθήκη μόνον LPS) και 12 ομάδες αλκοόλης με και χωρίς LPS, με προσθήκη έξι διαφορετικών δόσεων αλκοόλης (τελικές συγκεντρώσεις: 5‚ 12.5‚ 25‚ 50‚ 100 και 200mM). Tα ηπαρινισμένα δείγματα του ολικού αίματος αραιώθηκαν 1:10, σε καλλιεργητικό μέσο RPMI 1640 (100μl από το κάθε δείγμα αίματος προστέθηκαν σε 900 μl RPMI 1640). Έγινε προσθήκη LPS (500pg) μετά 10 λεπτά από την προσθήκη της αλκοόλης, σύμφωνα με το πρωτόκολλο της μελέτης. Ακολούθησε επώαση των δειγμάτων για 4 ώρες στους 37° C. Στη συνέχεια έγινε φυγοκέντρηση (3.000rpm για 5min σε Θ.Δ.) και επακολούθησε διαχωρισμός του υπερκείμενου ορού, που διατηρήθηκε στους -80° C μέχρι να γίνουν οι μετρήσεις. Στο υπερκείμενο του αίματος των δειγμάτων προσδιορίστηκαν οι συγκεντρώσεις (pg/ml) των: TNF-a, ΙL-6, ΙL-10, sTNFR Ι και sTNFR ΙΙ, με τη μέθοδο ELISA.Αποτελέσματα: Μελετήθηκαν 24 υγιείς άνδρες εθελοντές ηλικίας 36.5 ± 1.4 (X ± SEM). Η αλκοόλη από μόνη της δεν είχε καμία επίδραση στην παραγωγή κυτταροκινών. Τα επίπεδα του TNF-α, της IL-6 και της IL-10 αυξήθηκαν σημαντικά μετά από διέγερση με LPS, συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Η προσθήκη αλκοόλης δεν επηρέασε την παραγωγή της IL-6 μετά από διέγερση με LPS. Προκάλεσε όμως δοσοεξαρτώμενη μείωση της παραγωγής του TNF-α και της IL-10 σε συγκεντρώσεις 25mM έως 200mM σε σχέση με τη διέγερση με LPS. Η αλκοόλη δεν είχε επίδραση στην παραγωγή του sTNFR I με ή χωρίς διέγερση με LPS. Η διέγερση με LPS ex-vivo προκάλεσε στατιστικά σημαντική αύξηση των επιπέδων του sTNFR II, συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Η αλκοόλη σε μικρές συγκεντρώσεις(<50mM) φάνηκε να προκαλεί μείωση των επιπέδων του sTNFR II. Αύξηση των επιπέδων του sTNFR II παρατηρήθηκε σε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις αλκοόλης, που ήταν στατιστικά σημαντική σε συγκεντρώσεις αλκοόλης 100mM και 200mM μετά από διέγερση με LPS ex vivo συγκριτικά με τα δείγματα, που έγινε συνδιέγερση με μικρές συγκεντρώσεις αλκοόλης και LPS. Συμπεράσματα: Η οξεία έκθεση στην αλκοόλη προκάλεσε με δοσοεξαρτώμενο τρόπο στατιστικά σημαντική μείωση της παραγωγής TNF-α και IL-10 στο ολικό αίμα μετά διέγερση με LPS ex-vivo. Οι παρατηρήσεις μας δείχνουν ότι η αλκοόλη διαθέτει κατασταλτική δράση τόσο στην προφλεγμονώδη όσο και στην αντιφλεγμονώδη απόκριση. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι η αλκοόλη έχει διαφορική δράση στην παραγωγή των sTNFR II στο ολικό αίμα με ή χωρίς διέγερση με LPS ex-vivo, που εξαρτάται από τη συγκέντρωση της αλκοόλης.
Ρύθμιση των επιπέδων της α-συνουκλεΐνης, πρωτεΐνης η οποία ενέχεται στη νόσο του Parkinson
Authors: Παπασιλέκας Θεμιστοκλής
Published: September 2021

Αν και τα ακριβή αίτια της νόσου του Parkinson παραμένουν μέχρι και σήμερα άγνωστα, πρωταγωνιστικό ρόλο στην όλη διεργασία φαίνεται να παίζει η συσσώρευση και ο πολυμερισμός μίας μικρού μοριακού βάρους πρωτεΐνης, της α-συνουκλεΐνης. Η ομοιόσταση και ο έλεγχος των επιπέδων αυτής αποτέλεσαν το βασικό αντικείμενο της παρούσας έρευνας με το όλο θέμα να προσεγγίζεται τελικά σε τρία επιμέρους επίπεδα: 1. Eπαγωγή της διαμεσολαβούμενης από μοριακούς συνοδούς αυτοφαγίας (CMA) σε νευρωνικά κύτταρα και διερεύνηση της επίδρασης των χειρισμών αυτών στη ρύθμιση της α-συνουκλεΐνης. 2. Μελέτη μέσω ανοσοστύπωσης κατά Western των συνουκλεϊνικών επιπέδων σε ερυθροκυτταρικά δείγματα ασθενών με νόσο του Gaucher 3. Διερεύνηση με τη βοήθεια τεχνικών μικροδιύλησης της εξωκυττάριας παρουσίας μορίων α-συνουκλεϊνης στο εγκεφαλικό παρέγχυμα διαγονιδιακών για αυτήν μυών και ασθενών με κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Τα αποτελέσματά μας αναδεικνύουν τη λυσοσωμική αποδόμηση αλλά και την έκκρισή της σε κεντρικές συνιστώσες των ομοιοστατικών μηχανισμών ελέγχου της α-συνουκλεΐνης, αναγάγοντας ταυτόχρονα αυτήν σε υποψήφιο μοριακό υπόστρωμα της παρατηρούμενης συσχέτισης ανάμεσα στη νόσο του Parkinson και σε αυτήν του Gaucher. Mέσα από τη μελέτη διαφορετικών πτυχών του μεταβολισμού της α-συνουκλεΐνης, η ερευνά μας καταδεικνύει την πολυπλοκότητα ενός φαινομένου του οποίου η διαλεύκανση προβάλλει ως απαραίτητη προϋπόθεση για την κατανόηση και θεραπεία του παρκινσονισμού.
Η προγνωστική αξία των πρωτεϊνών P53 και P21 σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη μετά από ριζική προστατεκτομή
Authors: Τζελέπης Βασίλειος
Published: September 2021

Objective: This study assesses the correlation of p53 immunoreactivity andp21 immunoreactivity with biochemical recurrence after radicalprostatectomy.Materials and Methods: P53 protein expression and p21 were evaluated on84 archival paraffin-embedded radical prostatectomy specimens. Patientswere divided into 2 groups for p533: patients with low (38/84, 45%) andpatients with high (46/84, 55%) p53 immunoreactivity and into 5 groups forp21. Patients with expression of p21<1%, patients with p21 expressionbetween 1 and 5%, patients with p21 expression between 5 and 10%,patients with p21 expression between 10 and 20% and finally patients withp21 expression over 20%. The results were correlated with Gleason score,DNA ploidy, stage and serum PSA. Kaplan-Meier biochemical recurrence freesurvival and Cox hazard-regression model were used for analysis.Results: Multivariate analysis revealed p53, DNA ploidy, Gleason score andstage to be independent prognostic factors in the order they are presented.Kaplan-Meier analysis showed a statistically significant difference inbiochemical recurrence when p53 high expression and DNA aneuploidy werecombined. P21 and PSA level according the previus analysis were notindependent prognostic factors. Conclusion: The results of this study suggest that stratification for p53expression, p21 expression and DNA ploidy status can provide additionalprognostic information for patients with prostate carcinoma after radicalprostatectomy.
Επιδημιολογική εξέλιξη της αντοχής των εντεροβακτηριακών στις καρβαπενέμες μέσω μηχανισμού μεταλλο-β-λακταμασών (MBLs) στους ασθενείς της ΜΕΘ πανεπιστημιακού νοσοκομείου
Authors: Κορατζάνης Ευάγγελος
Published: September 2021

Μελετήθηκε η μοριακή επιδημιολογία των Εντεροβακτηριακών στελεχών που παράγουν μεταλλο-β-λακταμάσες (MBLs) της ομάδας των VIM που απομονώθηκαν στην αρχή της επιδημίας στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «ΑΤΤΙΚΟΝ». Όλοι οι Gram-αρνητικοί μικροοργανισμοί που απομονώθηκαν από τον Μάρτιο του 2004 έως τον Νοέμβριο του 2005 και παρήγαγαν MBL υποβλήθηκαν σε έλεγχο με PCR και μελέτη νουκλεοτιδικής αλληλουχίας, μοριακή τυποποίηση με Rep-PCR, και χαρακτηρισμό του πλασμιδιακού DNA μετά από πέψη με S1 νουκλεάση. Πραγματοποιήθηκαν πειράματα σύζευξης και ισοηλεκτρικής εστίασης για την ανίχνευση συνυπαρχουσών β-λακταμασών. Μεταξύ 23 ασθενών, 12 υπέστησαν μία ή περισσότερες κλινικές λοιμώξεις. Συνολικά μελετήθηκαν 82 στελέχη που αντιπροσώπευαν ένα στέλεχος από κάθε κλώνο, πηγή και ασθενή και περιελάμβαναν στελέχη Klebsiella pneumoniae (77), Enterobacter cloacae (2), Citrobacter freundii (1) και Pseudomonas aeruginosa (2). Μεταξύ των στελεχών K. pneumoniae παρατηρήθηκαν 10 διαφορετικοί κλώνοι. Τα πειράματα βακτηριακής σύζευξης ήταν επιτυχή στο 54.5% των στελεχών K. pneumoniae και ανιχνεύθηκαν 5 διαφορετικού μεγέθους πλασμίδια. Όλα τα στελέχη K. pneumoniae και E. cloacae μοιράζονταν το ίδιο ιντεγκρόνιο τάξεως 1 που εκτός του γονιδίου blaVIM-1 έφεραν τις γονιδιακές κασέτες aacA7, dhfrI και aadA1. Το στέλεχος C. freundii έφερε ένα διαφορετικό ιντεγκρόνιο που περιελάμβανε τα γονίδια blaVIM-1 και aac(6’)-IIc. και τα δύο στελέχη P. aeruginosa έφεραν το γονίδιο blaVIM-2. Δεν κατέστη δυνατό να αναγνωρίσουμε κάποιους κλώνους με ιδιαίτερη ικανότητα να προκαλούν κλινική λοίμωξη. Συμπερασματικά, στελέχη διαφορετικών κλώνων που παρήγαγαν MBL ήταν υπεύθυνα για τα πρώτα περιστατικά αποικισμού ή/και λοίμωξης στην ΜΕΘ. Ένα ιντεγκρόνιο, κοινό στα Ελληνικά νοσοκομεία, μεταφέρθηκε επιτυχώς μεταξύ μικροβιακών ειδών και κλώνων οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι η επιδημία ήταν αποτέλεσμα κυρίως της επιτυχούς οριζόντιας μεταφοράς κινητών γενετικών δομών παρά αποτέλεσμα της οριζόντιας μεταφοράς ενός ή περισσότερων κλώνων.