bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Οι ορθόδοξοι χριστιανικοί παιδαγωγικοί προσανατολισμοί και οι περί του μαθήματος των θρησκευτικών σύγχρονες διδακτικές προτάσεις στην Α/βάθμια εκπαίδευση
Authors: Ισπυρίδης Δήμος
Published: August 2021

Στις τελευταίες αναθεωρήσεις των Α.Π., διαπιστώνουμε μια προσπάθεια αναβάθμισης της Θρησκευτικής Αγωγής, που στην πράξη όμως δεν έχει την ανάλογη ανταπόκριση και τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Έτσι, η πορεία για την επίτευξη των ορθόδοξων χριστιανικών παιδαγωγικών προσανατολισμών παραμένει σχεδόν η ίδια. Συγκεκριμένα, το Μ.Θ., στο Δημοτικό Σχολείο σήμερα, φαίνεται πως δεν εκπληρώνει τους σκοπούς του. Η διδακτική του μαθήματος, παρουσιάζει σημαντικά προβλήματα και δε φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Τα παιδιά βρίσκονται μακριά απ’ αυτό, το οποίο μάλιστα υποβαθμίστηκε και θεωρείται υποδεέστερο των άλλων μαθημάτων. Τα διδακτικά εγχειρίδια δείχνουν ότι, δεν είναι τα πλέον κατάλληλα και οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν το μάθημα στο Δημοτικό σχολείο, δεν έχουν τα απαραίτητα εφόδια για τη διδασκαλία του. Οι δε μικροί μαθητές μάλλον δεν κατανοούν τις βασικές θρησκευτικές έννοιες και βρίσκονται μακριά από το θρησκευτικό βίωμα και τις αξίες που προσφέρει το συγκεκριμένο μάθημα. Τα παραπάνω προβλήματα μας οδήγησαν να γράψουμε αυτή την εργασία, με σκοπό να τα ερευνήσουμε αντικειμενικά, να βρούμε τα αίτιά τους και να τα προσφέρουμε, ώστε να ληφθούν υπόψη για τη μελλοντική βελτίωση του μαθήματος. Η σχέση των προβλημάτων με τη διδακτική του μαθήματος, με τις μεθόδους διδασκαλίας, τις μορφές και τους τρόπους διδασκαλίας, αποτελούν τους λόγους για την εκπόνηση και κατάθεση της εργασίας μας σε μια Παιδαγωγική Σχολή. Πρόκειται για μία συνθετική εργασία, η οποία παραθέτει παλιά και νέα βιβλιογραφία σχετική με τους στόχους μας που είναι: α) Να δείξουμε τη σχέση των ορθόδοξων χριστιανικών παιδαγωγικών προσανατολισμών με την επιστήμη της αγωγής και το ρόλο τους στη μόρφωση του ανθρώπου. β) Να παρουσιάσουμε τη μέχρι σήμερα πορεία της διδακτικής του Μ.Θ. Οι μέθοδοι διδασκαλίας, οι μορφές, οι τρόποι διδασκαλίας του μαθήματος αλλά και οι νέες προτάσεις (π.χ. διαθεματική διδασκαλία). γ) Να ερευνήσουμε τη διδασκαλία του μαθήματος στα σχολεία μας σήμερα. Τα αποτελέσματά της, την καταλληλότητα των σχολικών εγχειριδίων, τις θρησκευτικές ανάγκες των μαθητών της Α/βάθμιας εκπαίδευσης, κυρίως το βαθμό κατανόησης των θρησκευτικών εννοιών, τη δημιουργία θρησκευτικού βιώματος, τη συμβολή του μαθήματος στη θρησκευτική ανάπτυξη του μαθητή, την ελεύθερη ή όχι συμμετοχή του μαθητή στη διδακτική διαδικασία, την κριτική επεξεργασία των θρησκευτικών εννοιών και αξιών. […]
Προσδιορισμός της αξίας που δημιουργείται για τους μετόχους με βάση το οικονομικό και λογιστικό κέρδος στα πλαίσια του συστήματος διοίκησης με βάση την αξία
Authors: Παγανά Αλεξάνδρα
Published: August 2021

Πρωταρχικός στόχος της διατριβής είναι η εμπειρική διερεύνηση της ικανότητας των ευρέως χρησιμοποιούμενων μέτρων οικονομικού και λογιστικού κέρδους στην ερμηνεία της αξίας που δημιουργείται για τους μετόχους των ελληνικών τραπεζών εισηγμένων στο ελληνικό χρηματιστήριο. Επιπρόσθετα εξετάζονται ως προς τη συσχέτισή τους με τη μετοχική αξία η ρευστότητα, η χρηματοοικονομική μόχλευση και η ποιότητα του ενεργητικού, χρηματοοικονομικοί δείκτες οι οποίοι αποτελούν παράγοντες προσδιοριστικούς της τραπεζικής κερδοφορίας. Όλα τα εξεταζόμενα μέτρα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εργαλεία στη λήψη αποφάσεων κατά την εφαρμογή της Διοίκησης με βάση την Αξία, η οποία στοχεύει να ευθυγραμμίσει τους στόχους της διοίκησης με τα συμφέροντα των μετόχων. Το εξεταζόμενο δείγμα διασπάται σε δύο υποσύνολα, για την περίοδο πριν και μετά από την υιοθέτηση των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων από τις ελληνικές τράπεζες. Πραγματοποιήθηκαν γραμμικές παλινδρομήσεις σε μονομεταβλητά υποδείγματα, με δομή δεδομένων υπό μορφή πίνακα. Στα υποδείγματα προστέθηκαν σταθερές επιδράσεις στις μονάδες και/ή στις χρονικές περιόδους. Ακολούθησε μη παραμετρική στατιστική ανάλυση. Από τα αποτελέσματα της οικονομετρικής ανάλυσης διαπιστώθηκε ότι η αγοραία προστιθέμενη αξία, το καταλληλότερο μέτρο μετοχικής αξίας, ερμηνεύεται στατιστικά σημαντικά περισσότερο από την οικονομική προστιθέμενη αξία, καθ’ όλη την περίοδο έρευνας, ανεξάρτητα από τα εφαρμοζόμενα λογιστικά πρότυπα, καθώς αποτυπώνει το οικονομικό κέρδος, απαλλαγμένο από λογιστικές παραποιήσεις. Αντιθέτως, το λογιστικό κέρδος εμφανίζεται να υπερτερεί του οικονομικού κέρδους στην επεξήγηση των μεταβολών της αξίας των μετόχων των τραπεζών όταν αυτή εκφράζεται με τη χρηματιστηριακή απόδοση, χωρίς να επιβεβαιώνεται όμως το αποτέλεσμα αυτό υπό συνθήκες μη κανονικότητας. Επιπλέον, οι προσαρμογές στο μέγεθος του επενδυμένου κεφαλαίου και των λειτουργικών κερδών, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν για να ανταποκρίνεται η οικονομική προστιθέμενη αξία στις τραπεζικές επιχειρήσεις, δεν ενίσχυσαν την επεξηγηματική της δύναμη, καθιστώντας το Υπολειμματικό Εισόδημα καταλληλότερο μέτρο. Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι η ρευστότητα και η ποιότητα του ενεργητικού ενδιαφέρουν μεν αλλά σε μικρότερο βαθμό την αγορά συγκριτικά με το οικονομικό κέρδος. Η εμπειρική μελέτη συμπληρώνεται με την κριτική ανασκόπηση της υπάρχουσας σχετικής βιβλιογραφίας.
Διεργασίες ενεργειακής αξιοποίησης γλυκερόλης με παραγωγή βιοαερίου, βιοϋδρογόνου ή/και ηλεκτρικού ρεύματος με μικροβιακή κυψελίδα καυσίμου
Authors: Βλάσσης Θεόφιλος
Published: August 2021

This study focused on the valorization of glycerol which is an important by-product of the biodiesel industry corresponding to 10 % of the produced biodiesel amount. This fact contributed to the increase of the global production of biodiesel, to a point at which the industries which traditionally consumed glycerol could not absorb. This situation should be overcome through new outlets on glycerol exploitation. Usually, glycerol is treated by chemical processes in order to form new chemical compounds.On the other side, biochemical processes like anaerobic digestion and fermentation or the technology of microbial fuel cells could potentially transform glycerol into methane, hydrogen and electric current respectively. These processes, which are the subject of this Ph.D, are preferable to their chemical counterparts due to the low energy demand and reduced environmental pollution.The anaerobic digestion process was conducted in a conventional CSTR reactor and in a high rate reactor, the PABR. The experiments dealt with the effect of glycerol concentration on the methane production rate. The obtained results showed that the CSTR could not withstand organic loadings above 0.25 g COD/L/d, however PABR operated at organic loading 10 times higher than CSTR such as 3 g COD/L/d and resulted to a methane production rate of 0.982 ± 0.089 L/L/d. A model was developed for both the CSTR and the PABR digesters. Fermentative hydrogen production was conducted successfully in batch reactors. The effect of the initial glycerol concentration and initial pH on hydrogen production was studied. A maximum yield, 27.3 mL H2/ g COD glycerol, was obtained when glycerol concentration was 8.3 g COD/L and the pH 6.5. Moreover, the fermentation of glycerol took place in a CSTR in order to investigate the continuous production of hydrogen. Hydrogen production was unstable, possibly due to the washout of proper biomass from the reactor.For electricity generation from glycerol, an H-type microbial fuel cell was used in batch mode. The effect of the initial glycerol on the electric current was studied. A maximum Coulombic efficiency (CE) 34.09% was obtained at a glycerol concentration of 3.2 g COD/L. A further increase of glycerol drove to a drop of the CE. Probably, this happened since the electrochemical microorganisms were inhibited by the high glycerol concentration.
Μελέτη της ενδοφλέβιας και ενδοφθάλμιας συγκέντρωσης του Avastin μετά από ενδοϋαλοειδική χορήγηση στον έτερο οφθαλμό
Authors: Σινάπης Άγγελος
Published: August 2021

Η παρούσα μελέτη έχει ως σκοπό την ακριβή περιγραφή της φαρμακοκινητικής στον αριστερό οφθαλμό και στον ορό του αίματος ενός πολύ σημαντικού φαρμάκου της σύγχρονης Οφθαλμολογίας, του Avastin, μετά από ενδοϋαλοειδική ένεσή του στο δεξιό οφθαλμό κονίκλων. Ο δεξιός οφθαλμός 20 κονίκλων υπέστη ενδοϋαλοειδική ένεση με 1.25 mg/0.05 ml Avastin την ημέρα 0. Αμφότεροι οι οφθαλμοί 4 κονίκλων κάθε φορά λαμβάνονταν μετά από ευθανασία τις μέρες 1, 3, 8, 15 και 29. Οι συγκεντρώσεις του Avastin υπολογίστηκαν στο υαλοειδές και υδατοειδές υγρό του αριστερού οφθαλμού καθώς και στον ορό του αίματος τις ανωτέρω ημέρες. Υπολογίστηκε επίσης με χρήση της υψηλής ευαισθησίας ELISA και η συγκέντρωση των anti-bevacizumab αντισωμάτων στον ορό των κονίκλων. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις του Avastin στο υδατοειδές και υαλοειδές του αριστερού οφθαλμού καθώς και στον ορό μετρήθηκαν την 8η ημέρα του πειράματος. Στο υδατοειδές υγρό του αριστερού οφθαλμού η μέγιστη συγκέντρωση ήταν 1.61 ng/mL, στο υαλοειδές 0.335 ng/mL ενώ στον ορό ήταν 0.413 μg/mL. Η συγκέντρωση του φαρμάκου την 29η ημέρα του πειράματος μετρήθηκε στα 0.11 ng/mL στο υδατοειδές και στα 0.218 ng/mL στο υαλοειδές υγρό του αριστερού οφθαλμού ενώ στον ορό του αίματος μετρήθηκε στα 0.032 μg/mL. Ο χρόνος ημίσειας ζωής του Avastin στο υδατοειδές υγρό του αριστερού οφθαλμού, που δεν υποβλήθηκε σε ενδοϋαλοειδική ένεση, ήταν 5.56 ημέρες ενώ στον ορό του αίματος 5.87 ημέρες. Η συγκέντρωση των anti-bevacizumab αντισωμάτων στον ορό του αίματος είναι τουλάχιστον 200 φορές χαμηλότερη από τη συγκέντρωση του bevacizumab (Avastin) κι επομένως τα anti-bevacizumab αντισώματα δεν μπορούν να έχουν σημαντική επίδραση στη συγκέντρωση και δράση του Avastin.
Εκπαίδευση σε ατομικές και κοινωνικές δεξιότητες στο πλαίσιο της αγωγής υγείας στο νηπιαγωγείο
Authors: Κουρμούση Ντίνα
Published: August 2021

Όλα τα στελέχη της εκπαίδευσης αλλά και οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας, συμφωνούν ότι η κοινωνική και συναισθηματική επάρκεια των μικρών παιδιών έχει κρίσιμη σημασία για την μακροπρόθεσμη επιτυχία τους στις σπουδές τους αλλά και γενικότερα για τη ζωή τους. Έτσι, τα τελευταία χρόνια, έχει δοθεί μεγάλη προσοχή σε προγράμματα που επιδιώκουν την ενίσχυσή της. Η μελέτη αυτή παρουσιάζει τη διαδικασία δημιουργίας, καθώς και τα αποτελέσματα της αξιολόγησης του προγράμματος προαγωγής της ψυχικής υγείας "Βήματα για τη ζωή». Πρόκειται για ένα ελληνικό καθολικό σχολικό πρόγραμμα πρωτογενούς πρόληψης 25 εβδομάδων, που έχει στόχο τη βελτίωση της κοινωνικής και συναισθηματικής επάρκειας σε μαθητές προσχολικής ηλικίας 4-6 ετών. Το πρόγραμμα χρησιμοποιεί κατάλληλες μεθόδους και στρατηγικές ενώ παράλληλα ενσωματώνει και κάποιο βαθμό συμμετοχής των γονέων. Στην έρευνα για την αποτελεσματικότητά του, συμμετείχαν 79 νηπιαγωγοί, 60 τμημάτων του νομού Βοιωτίας. Η πειραματική ομάδα αποτελούνταν από 518 νήπια, ενώ 480 ήταν τα παιδιά, τα οποία προερχόμενα από παρόμοιες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, αφού εξισώθηκαν με εκείνα της πειραματικής ομάδας ως προς τις μεταβλητές φύλου, εθνικότητας, βαθμό ομιλίας της ελληνικής γλώσσας, οικογενειακή κατάσταση των γονέων και τύπο νηπιαγωγείου που φοιτούσαν (κλασικό-ολοήμερο), αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου.Για τη μέτρηση της αλλαγής στις στάσεις και τις συμπεριφορές των μαθητών, χρησιμοποιήθηκε ένα ερωτηματολόγιο υψηλής αξιοπιστίας εσωτερικής συνοχής, με δείκτες Cronbach’s alpha οι οποίοι κυμάνθηκαν από 0,81 έως 0,97 >0,7. Τα ερωτηματολόγια αυτά συμπληρώθηκαν από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς – υπευθύνους των τάξεων του δείγματος και συγκεντρώθηκαν στην αρχή (πριν την παρέμβαση), αλλά και στο τέλος (μετά την ολοκλήρωση της παρέμβασης) του ακαδημαϊκού έτους.Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης του προγράμματος έδειξαν πως η πειραματική ομάδα, με το πέρας της πιλοτικής εφαρμογής, εμφάνισε σημαντικά μεγαλύτερες βελτιώσεις (p< 0,001) από τις επιδόσεις της ομάδας ελέγχου, στις διδαγμένες, υπό αξιολόγηση δεξιότητες: συγκέντρωση προσοχής, συμμετοχή-συνεργασία στην τάξη, αναγνώριση και διαχείριση συναισθημάτων, αποφυγή εκδήλωσης λεκτικής επιθετικότητας, αποφυγή εκδήλωσης σωματικής επιθετικότητας, αποφυγή θυματοποίησης, αυτοεκτίμηση, ενσυναίσθηση, δεξιότητες φιλίας και επίλυση προβλημάτων. Οι έρευνες που έχουν διεξαχθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, δείχνουν ότι παρόμοια προγράμματα έχουν δείξει βελτίωση όχι μόνο στην κοινωνική και συναισθηματική επάρκεια των μαθητών, αλλά και στις ακαδημαϊκές τους επιδόσεις. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό για τα σχολεία και για τις κοινότητες να εντοπίσουν και να εφαρμόσουν τέτοιου είδους προσεγγίσεις, οι οποίες έχουν αξιολογηθεί και έχουν κριθεί αποτελεσματικές.
World representations in language exam batteries
Authors: Μπαλουρδή Αμαλία
Published: August 2021

Υιοθετώντας την άποψη ότι «οτιδήποτε λέγεται ή γράφεται για τον κόσμο εκφράζεται μέσω της γλώσσας από μια ιδιαίτερη ιδεολογική θέση» (Fowler, 1991:10), η βασική υπόθεση αυτής της διατριβής είναι ότι τα κείμενα που χρησιμοποιούνται από τα συστήματα εξετάσεων της Αγγλικής γλώσσας είναι επενδεδυμένα με τις συγκεκριμένες ιδεολογίες που χαρακτηρίζουν τα ιδρύματα που είναι υπεύθυνα για τις εξετάσεις. Ο βασικός στόχος της διατριβής είναι διττός: α) να διερευνήσει τους τρόπους με τους οποίους τα κείμενα που χρησιμοποιούνται για την εξέταση της κατανόησης γραπτού λόγου σε τρία εξεταστικά συστήματα πιστοποίησης της Αγγλικής γλώσσας στην Ελλάδα (το κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας, γνωστό ως ΚΠΓ, τις εξετάσεις του Cambridge, και τις εξετάσεις του Michigan) κατασκευάζουν ή αναπαριστούν γλωσσικά τον κόσμο, και τις θέσεις υποκειμένου που δημιουργούν για τους αναγνώστες τους, και β) να αναπτύξει ένα συστηματικό και ακριβές μοντέλλο ανάλυσης για το σκοπό αυτό. Η παρούσα μελέτη, που ακολουθεί τις θεωρητικές θέσεις της Κριτικής Ανάλυσης Λόγου και του Critical Testing και στηρίζεται στις αρχές της θεωρίας του Halliday για τη γλώσσα ως σημειογενές σύστημα, συνδυάζει τα μεθοδολογικά εργαλεία της Συστημικής Λειτουργικής Γλωσσολογίας με Corpus Linguistics τεχνικές και επιχειρεί μια λεπτομερή λεξικογραμματική ανάλυση ενός σώματος (corpus) κειμένων. Το σώμα αυτό αποτελείται από τρια μικρότερα σώματα, ένα για κάθε εξεταστικό σύστημα, το καθένα εκ των οποίων περιλαμβάνει 31 κείμενα. Η ανάλυση, που εστιάζει στη διευρεύνηση των ‘εμπειρικών’ και ‘διαπροσωπικών’ νοημάτων που κατασκευάζουν τα κείμενα, καταδεικνύει ότι τα κείμενα του κάθε εξεταστικού συστήματος χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερες γλωσσολογικές επιλογές, μέσω των οποίων κατασκευάζονται διαφορετικές πραγματικότητες. Η μέθοδος ανάλυσης που εφαρμόστηκε στην παρούσα έρευνα έχει συντελέσει στην αποκάλυψη των διαφορετικών ιδεολογικών θέσεων που εκφράζουν τα κείμενα του κάθε εξεταστικού συστήματος, δείχνοντας έτσι την αποτελεσματικότητα των εργαλείων της ΣΛΓ, ιδιαιτέρως όταν συνδυάζονται με εκείνα των Corpus Linguistics, σε έρευνες με κριτικούς στόχους.
Η εξωδικαστική επίλυση διαφορών επί Domain names
Authors: Βασιλόπουλος Σωτήριος
Published: August 2021

[…] Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται μία από τις σπουδαιότερες προβληματικές που εμφανίζεται στο Διαδίκτυο και συμπλέκεται κυρίως με το παραδοσιακό δίκαιο της βιομηχανικής ιδιοκτησίας. Πρόκειται για το ζήτημα των domain names ή ελληνιστί των ονομάτων χώρου ή ηλεκτρονικών διευθύνσεων ή όπως αλλιώς αποδίδονται στην ελληνική γλώσσα³, τα οποία πολλές φορές συμπίπτουν, άλλοτε τυχαία άλλοτε από πρόθεση, με κεκτημένα δικαιώματα του «υλικού κόσμου» και ειδικότερα με δικαιώματα επί διακριτικών γνωρισμάτων, είτε πρόκειται για κατοχυρωμένα σήματα, είτε για εμπορικές επωνυμίες, διακριτικούς τίτλους, είτε για οποιοδήποτε άλλο διακριτικό. Μάλιστα, καινούριες προκλήσεις και καινούρια νομικά ζητήματα τίθενται από τη νέα γενιά των domain names, τα οποία αναμένεται να κατακλύσουν την αγορά τα επόμενα έτη. Κυρίως, η έρευνα επικεντρώνεται στον ιδιαίτερο επιτυχημένο θεσμό της εξωδικαστικής-εναλλακτικής επίλυσης διαφορών που αφορά στα διεθνή ονόματα χώρου (ιδίως με κατάληξη .com), ο οποίος συνιστά το βασικότερο μέσο προστασίας των δικαιούχων σχετικών δικαιωμάτων. Τον ίδιο θεσμό με τους ίδιους περίπου όρους υιοθέτησε και η Ε.Ε. για το κοινοτικό επίπεδο .eu, ενώ ακολούθησαν και αρκετά κράτη για τα εθνικά ονόματα χώρου. Για πρώτη φορά για τα ελληνικά δεδομένα παρουσιάζεται συγκεντρωμένο πολύ μεγάλο μέρος της «νομολογίας» των φορέων εναλλακτικής επίλυσης διαφορών της ICANN, χωρισμένο ανά τομέα με σχόλια. Πολύ περισσότερο για πρώτη φορά, όχι για τα ελληνικά, αλλά και για τα παγκόσμια δεδομένα παρουσιάζεται συγκεντρωτικά και μεγάλο τμήμα της «νομολογίας» του φορέα εναλλακτικής επίλυσης διαφορών για το νεοσύστατο κοινοτικό επίπεδο .eu. Δυστυχώς, στη χώρα μας δεν έχει καθιερωθεί ανάλογος εξειδικευμένος δεσμός, τουλάχιστον ανάλογος με τον διεθνή και κοινοτικό, αλλά οι σχετικές διαφορές επιλύονται με τρόπο μη συμβατό με τη φύση του προβλήματος. Σκοπός του παρόντος πονήματος, πέραν από τις ανάγκες μια διδακτορικής διατριβής, είναι αφού παρουσιάσει το πρόβλημα μέσα στα γενικότερα πλαίσια αλλά και την αντιμετώπισή του μέσω μηχανισμών εναλλακτικής επίλυσης διαφορών ανά τον κόσμο, να αποτελέσει μια ολοκληρωμένη πρόταση και έναυσμα προς τις αρμόδιες εθνικές αρχές να δραστηριοποιηθούν και να υιοθετήσουν έναν συναφή μηχανισμό επίλυσης των διαφορών. Γίνονται προτάσεις και για το θεσμικό πλαίσιο αλλά και για τους φορείς που θα πρέπει να αναλάβουν μια τέτοια δραστηριότητα. […]
Μότσαρτ και φωνή
Authors: Γιαμπουλντάκης Παναγιώτης
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας έρευνας είναι η φωνητική τεχνική των τενόρων του δεύτερου μισoύ του δεκάτου ογδόου αιώνα μέσω της εξέτασης όλων των ρόλων της φωνής τους στην δραματική δημιουργία του Wolfgang Amadeus Mozart και των απόψεων του ίδιου συνθέτη από τα γράμματα του προς τον πατέρα και την αδελφή του, καθώς και από τις προσωπικές του σημειώσεις στα αυτόγραφα του.Η έρευνα χωρίζεται σε δύο μέρη: Στο πρώτο μέρος γίνεται ιστορική ανασκόπηση των οδηγιών και συγγραμμάτων που αφορούν την τεχνική της φωνής των βασικότερων παιδαγωγών και τραγουδιστών της Ευρώπης πριν τον Μότσαρτ, ξεκινώντας από την αναγεννησιακή Ιταλία μέχρι τον γερμανικό κλασικισμό καθώς επίσης και μια αναφορά των απόψεων και της αισθητικής του συνθέτη πάνω στο ίδιο αντικείμενο.Στο δεύτερο μέρος αναφέρονται οι πρώτοι ερμηνευτές-τενόροι των έργων του συνθέτη με διεξοδική ανάλυση κάθε ρόλου από τις όπερές του, αρχής γενομένης με το έργο “Apollo et Hyacinthus” και πρώτο ερμηνευτή τον Mathias Stadler και τελευταίο “Die Zauberflöte” με ερμηνευτή τον Benedickt Schack.Ο Μότσαρτ, ως κατεξοχήν συνθέτης φωνητικής μουσικής, με τις αυξανόμενες φωνητικές αξιώσεις που θέτει, «μεταμορφώνει» και εξελίσσει τον τενόρο από δευτερεύοντα ερμηνευτή σε λυρικό-αισθαντικό εραστή και πρωταγωνιστή.
Σύνθεση και χαρακτηρισμός καινοτόμων νανοσύνθετων πολυμερικών μεμβρανών ως ηλεκτρολύτες κελιών καυσίμου
Authors: Ενωτιάδης Απόστολος
Published: August 2021

Τα κελιά καυσίμου πολυμερικών μεμβρανών ανταλλαγής πρωτονίων αποτελούν τη πιοσημαντική κατηγορία κελιών καυσίμου επειδή λειτουργούν με μεγάλη απόδοση (60%) σε χαμηλέςθερμοκρασίες (70°C). Ωστόσο, σε αυτή τη θερμοκρασιακή περιοχή παρατηρείται χαμηλή αντοχή σεμονοξείδιο του άνθρακα και απόρριψη θερμότητας. Τα προβλήματα αυτά μπορούν να ξεπεραστούνμε αύξηση της θερμοκρασίας λειτουργίας τους στους 120–130°C. Όμως, σε αυτή τη θερμοκρασίαδύο ανταγωνιστικοί παράγοντες συμβαίνουν ταυτόχρονα: α) αύξηση της κινητικότητας των μορίωντου νερού με αποτέλεσμα την αύξηση της διάχυσης τους, ενώ αντίθετα β) μειώνεται η ποσότητα τωνμορίων του νερού, και άρα η αγωγιμότητα των πρωτονίων, εξαιτίας της εξάτμισης του. Ηενσωμάτωση υδρόφιλων ενισχυτικών στη πολυμερική μάζα μπορεί να βελτιώσει την ικανότητασυγκράτησης των μορίων του νερού σε υψηλές θερμοκρασίες. Στη παρούσα διατριβή, ανόργαναφυλλόμορφα νανοϋλικά όπως φυλλόμορφοι άργιλοι με διαφορετικά φυσικοχημικά χαρακτηριστικά,οξείδιο του γραφενίου και διπλά υδροξείδια φυλλόμορφης δομής (LDHs) με διαφορετική σύσταση,αξιολογήθηκαν ως δισδιάστατα νανοενισχυτικά για τη δημιουργία νέων νανοσύνθετων μεμβρανώνNafion. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε τροποποίηση της επιφάνειας των αργίλων και του οξειδίου τουγραφενίου με την εισαγωγή διαφόρων ομάδων με σκοπό να αυξήσει τον αριθμό των υδρόφιλωνθέσεων στην επιφάνεια τους για τη βελτίωση τόσο της χημικής συμβατότητας με τις αλυσίδες τουNafion όσο και του συντελεστή αυτοδιάχυσης των νανοσύνθετων μεμβρανών. Nανοσύνθετεςμεμβράνες παρασκευάστηκαν με τη μέθοδο των διαλυμάτων σε διαφορετικά ποσοστά φόρτωσηςενώ μελετήθηκε η επίδραση που έχει ο διαλύτης για την παρασκευή ομοιογενών μεμβρανών. Τανανοενισχυτικά, όσο και οι τελικές νανοσύνθετες μεμβράνες χαρακτηρίστηκαν με ένα συνδυασμότεχνικών (XRD, FTIR, Raman, DTA/TGA, SEM, DMA) ενώ η αγωγιμότητα των πρωτονίων τωντελικών μεμβρανών παρακολουθήθηκε με τη φασματοσκοπία του παλμικού NMR.Από τα αποτελέσματα αποδεικνύεται η δημιουργία αποφυλλοποιημένων μεμβρανών, όπου ταφύλλα των δισδιάστατων ενισχυτικών διασπάρθηκαν ομοιογενώς στη μάζα του πολυμερούςβελτιώνοντας τις θερμικές και μηχανικές ιδιότητες της μεμβράνης. Σύμφωνα με τις μετρήσεις NMR οσυντελεστής διαχύσεως των νανοσύνθετων μεμβρανών σε συνθήκες χαμηλής ενυδάτωσηςπαραμένει σταθερός σε πολύ υψηλά επίπεδα, αποδεικνύοντας την εξαιρετική ικανότητασυγκράτησης μορίων νερού. Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι ιδιαίτερα επιθυμητά για τη χρήση τωνμεμβρανών ως ηλεκτρολύτες σε κελιά καυσίμου.
Η επίδραση της χροιάς στην αναγνώριση της ταυτότητας συνηχήσεων πνευστών μουσικών οργάνων
Authors: Κλωνάρη Δέσποινα
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η διερεύνηση της αντιληπτικής αναγνώρισης της χροιάς από άτομα με μουσική κατάρτιση. Η διερεύνηση επιτεύχθηκε μέσα από δύο πειραματικές διαδικασίες, κατά τις οποίες ζητήθηκε η ταυτοποίηση πνευστών μουσικών οργάνων (όμποε, φλάουτο, κλαρινέτο, τρομπέτα). Τα ηχητικά ερεθίσματα παρουσιάστηκαν μεμονωμένα σε τέσσερα τονικά ύψη (Α4, C#5, A5, C#6, προκαταρκτική δοκιμασία) και σε συνηχήσεις των διαστημάτων της ταυτοφωνίας, της μεγάλης τρίτης, της οκτάβας και της μεγάλης δεκάτης (κύρια δοκιμασία). Στις πειραματικές διαδικασίες συμμετείχαν 42 μουσικοί, οι οποίοι κλήθηκαν να ταυτοποιήσουν αρχικά τα μεμονωμένα μουσικά όργανα και στη συνέχεια τα μουσικά όργανα των ηχητικών ζευγαριών που συνιστούσαν όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί των προαναφερόμενων διαστημάτων, σε σχέση με ένα σταθερό «Α4» ήχο. Αρχικά, παρουσιάστηκαν τα ποσοστά επιτυχούς και ανεπιτυχούς ταυτοποίησης μέσω πίνακα συγχύσεων. Στη συνέχεια διερευνήθηκε η επίδραση του εκάστοτε μεμονωμένου μουσικού οργάνου και του χροϊκού συνδυασμού που διαμορφώνουν οι συνηχήσεις τους, καθώς επίσης του τονικού ύψους και του μουσικού διαστήματος στην ευαισθησία ταυτοποίησης των μουσικών οργάνων από τον ακροατή. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις επιμέρους σχέσεις διπλασιασμού των συγκεκριμένων διαστημάτων, στην επιλογή όμοιων έναντι διαφορετικών μουσικών οργάνων που στελεχώνουν το ηχητικό ζευγάρι καθώς επίσης στην εναλλαγή της θέσης (άνω ή κάτω) που βρίσκεται το καθένα από αυτά. Επιπλέον, έγινε αναλυτική αναφορά στη συγκεχυμένη ταυτοποίηση μεταξύ των μουσικών οργάνων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ταυτοποίηση διαφοροποιείται και εξαρτάται σημαντικά από τις μεμονωμένες χροιές, το χροϊκό συνδυασμό που διαμορφώνουν οι συνηχήσεις, το τονικό ύψος, τα μουσικά διαστήματα για κάποιες όμως μόνο περιπτώσεις και την αλληλεπίδραση των προαναφερόμενων μεταβλητών. Ακόμη, διαπιστώθηκαν διαφορές ως προς την ταυτοποίηση, με τη διαστηματική επέκταση από την ταυτοφωνία στη δεκάτη. Εξίσου, ενδιαφέρον παρουσίασε η εξέταση των συγχύσεων μεταξύ των μουσικών οργάνων. Τέλος, τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με αντίστοιχα άλλων προγενέστερων ερευνών και συσχετίστηκαν με θεωρητικές αναφορές στα εγχειρίδια ενορχήστρωσης. Απώτερος στόχος της εργασίας είναι να εμπλουτίσει εκτός από την αντιληπτική φύση της χροιάς, τη γνώση μας πάνω στην παραδοσιακή ενορχήστρωση και να συμβάλλει σε νέες προοπτικές σχετικά με τις χροιές των μουσικών οργάνων στη σύγχρονη μουσική.
Σύνθεση, μοριακός και μορφολογικός χαρακτηρισμός αγώγιμων πολυμερών πολύπλοκης αρχιτεκτονικής
Authors: Γρανά Ευτυχία
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή παρουσιάζεται η σύνθεση αγώγιμων πολυμερών πολύπλοκης αρχιτεκτονικής, ο μοριακός και μορφολογικός χαρακτηρισμός τους. Η σύνθεση συμπολυμερών του πολυ(θειοφαινίου) με άλλα πολυμερή έχει αποδειχτεί πως αυξάνει αρκετά τη διαλυτότητά του χωρίς να υποοβαθμίζει σημαντικά τις αγώγιμες ιδιότητές του. Το πολυ(2-βινυλοθειοφαίνιο) αποτελεί ένα εν δυνάμει αρκετά χρήσιμο πρόδρομο πολυμερές για τη σύνθεση διαλυτών αγώγιμων πολυμερών πολυ(θειοφαινίου) εξαιτίας του θειοφαινολικού δακτυλίου που περιέχεται στο μονομερές. Μετά τη μελέτη του ελεύθερου ριζικού πολυμερισμού του μονομερούς 2-βινυλοθειοφαινίου με ή χωρίς τη χρήση νιτροξειδίων (FRP/SFRP), προέκυψαν εμβολιασμένα συμπολυμερή του πολυ(2-βινυλοθειοφαινίου) και του πολυ(θειοφαινίου) (P2VT-g-PT) με χρήση του χημικού οξειδωτικού πολυμερισμού του θειοφαινίου με τριχλωριούχο σίδηρο (FeCl3). Επιπλέον, συντέθηκε ένα πρόδρομο συμπολυμερές κατά συστάδες πολυστυρενίου και πολυ(2-βινυλοθειοφαινίου) (PS-b-P2VT) με SFRP ώστε να προκύψει τελικά το τριπολυμερές κατά συστάδες πολυστυρενίου και πολυ(2-βινυλοθειοφαινίου) εμβολιασμένου με πολυ(θειοφαίνιο) [PS-b-(P2VT-g-PT)]. Επίσης, συντέθηκαν δισυσταδικά συμπολυμερή πολυστυρενίου και πολυ(θειοφαινίου) με συνδυασμό της τεχνικής του ανιοντικού πολυμερισμού υπό υψηλό κενό για το PS και του χημικού οξειδωτικού πολυμερισμού με FeCl3 για το ΡΤ. Ο μοριακός χαρακτηρισμός πραγματοποιήθηκε με χρωματογραφία αποκλεισμού μεγεθών, ωσμωμετρία τάσης ατμών, φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού πρωτονίου και άνθρακα, φασματοσκοπία υπερύθρου και ο μορφολογικός χαρακτηρισμός πραγματοποιήθηκε με ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης και μικροσκοπία ατομικής δύναμης. Η θερμική συμπεριφορά όλων των δειγμάτων μελετήθηκε με διαφορική θερμιδομετρία σάρωσης και θερμοβαρυμετρική ανάλυση. Από το μοριακό χαρακτηρισμό προέκυψε πως η σύνθεση όλων των δειγμάτων είναι επιτυχής και επιπροσθέτως πως η σύνθεση των συμπολυμερών πολυστυρενίου με το πολυ(θειοφαίνιο) οδηγεί εκτός από το γραμμικό δισυσταδικό συμπολυμερές (PS-b-PT) και σε μη γραμμικό διακλαδισμένο συμπολυμερές με ένα κλάδο PT [(PS)2PT]. Ο χαρακτηρισμός όλων των δειγμάτων με μικροσκοπία επιβεβαίωσε και μορφολογικά την παρουσία του πολυ(θειοφαινίου) στα δείγματα με τη μορφή δομών τύπου ‘κουνουπιδιού’.
De l’ image au texte
Authors: Αυγουλέα Ουρανία
Published: August 2021

La visée de ce travail est tout d’abord l’étude des séries de tableaux impressionnistes dans le but de montrer comment s’opère le passage de l’image au texte tout en déployant les moyens d’expression de ceux deux codes de communication qui se concurrencent et se complètent.En suite, passant de la critique d’art, où on constate les premières tentatives de transposition, à la littérature, on met l’accent sur Fromentin et Huysmans qui sont les deux grands précurseurs de cette technique arrivant à construire des véritables séries de tableaux textuels. Précisant les principaux facteurs de la transposition picturale dans le récit, ils font partager leurs visions successives avec le lecteur.On concentre enfin notre intérêt sur Marcel Proust chez qui la transposition textuelle touche la perfection. Grâce à son talent analogue à celui des peintres impressionnistes et surtout Μοnet, il arrive à percevoir la réalité dans un contexte de changement continuel, de mouvement. Il use systématiquement les facteurs de la transposition mais aussi il les complète tout en agençant un mécanisme qui permet la translation immédiate des images dans le texte littéraire. Μaniant avec dextérité l’art de l’écrivain, il arrive à capter l’instant, le moment fugitif, créant ainsi des séries de toiles textuelles qui tissent un véritable picto-roman.
Η διαχείριση της ετερότητας στο μάθημα της φυσικής αγωγής στην υποχρεωτική εκπαίδευση
Authors: Αρβανιτίδου Βιργινία
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή αποβλέπει στη διερεύνηση της διαχείρισης της εθνικής και έμφυλης ετερότητας στο πλαίσιο του μαθήματος της Φυσικής Αγωγής στην υποχρεωτική εκπαίδευση, όπως αποτυπώνεται στον λόγο των εν χρήσει σχολικών εγχειριδίων του μαθήματος, καθώς και στην ανίχνευση ενδεχόμενων διακρίσεων που εγείρει αυτή η ετερότητα, μέσω μιας συστηματικής ανάλυσης του κειμένου και του περικειμένου επιλεγμένων τμημάτων των εν λόγω εγχειριδίων του Δημοτικού Σχολείου και του Γυμνασίου. Η διατριβή αντλεί τα θεωρητικά ερείσματα της από την Παιδαγωγική της Ειρήνης, με έμφαση στην κριτική επιστημολογική παράδοση, ενώ προσεγγίζει τα ζητήματα των έμφυλων και εθνικών ταυτοτήτων υπό το πρίσμα της κοινωνικής κατασκευής και μεταδομιστικών θεωρητικών παραδοχών. Εφαρμόζεται ένα σύνθετο ερευνητικό εργαλείο που απαρτίζεται από τη μέθοδο Κριτικής Ανάλυση Λόγου του Fairclough και τη Γραμματική του Οπτικού Σχεδιασμού των Kress & Van Leeuwen, μέσω του οποίου σταδιακά αναδεικνύεται ότι τόσο η διαχείριση της εθνικής όσο και της έμφυλης ετερότητας πραγματοποιούνται σε βάση ανισότητας και διάκρισης. Τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των έμφυλων ταυτοτήτων αλλά και της εθνικής ταυτότητας και ετερότητας αναδύονται μέσα από τον λόγο αλλά και από την εικονογράφηση και το περικείμενο των εξεταζόμενων κειμένων. Συγκεκριμένα, σε επίπεδο εθνικής ετερότητας καταδεικνύεται η προαγωγή ενός εθνοκεντρικού λόγου με βασικό επιχείρημα τη σωματική, πνευματική και ψυχική ανωτερότητά του ελληνικού έθνους, η οποία ενισχύεται από την πολιτισμική υπεροχή και τη συνεισφορά του στον σύγχρονο δυτικό πολιτισμό. Ο λόγος αυτός κατασκευάζει την αντίληψη περί υπεροχής και καθαρότητας του έθνους και κατά συνέπεια, κατασκευάζει εθνοκεντρικά υποκείμενα. Mε όρους Κριτικής Παιδαγωγικής της Ειρήνης ασκείται πολιτισμική βία, η οποία φυσικοποιεί και νομιμοποιεί τη δομική βία. Σε επίπεδο έμφυλης ετερότητας άνδρες και γυναίκες αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο. Αποδίδεται μια καθολική ταυτότητα στους άνδρες, αυτή του ισχυρού ανθρώπου, η οποία κατασκευάζεται με βασικό επιχείρημα τη δυναμική φύση τους. Αντίστοιχα αποδίδεται μια καθολική ταυτότητα στις γυναίκες, αυτή του ευαίσθητου ανθρώπου με κυρίαρχο επιχείρημα τη συναισθηματική τους φύση. Η έμφυλη διάκριση ενισχύεται από τον γλωσσικό σεξισμό που επανειλημμένως εντοπίζεται ως πρακτική των συγγραφέων των εξεταζόμενων βιβλίων, κυρίως σε επίπεδο Γραμματικής και περιπτωσιακά σε επίπεδο Σημασιολογίας.Με όρους Κριτικής Παιδαγωγικής της Ειρήνης ο πατριαρχικός λόγος που έχοντας σαφή σεξιστικό προσανατολισμό φυσικοποιεί τις ουσιοκρατικές αντιλήψεις της ανισότητας ανδρών και γυναικών δεν είναι παρά μια ξεκάθαρη μορφή πολιτισμικής βίας. Αυτή η πολιτισμική βία αφενός νομιμοποιεί τη δομική βία που φέρονται να υφίστανται οι γυναίκες στο πλαίσιο των εξεταζόμενων κειμένων και αφετέρου συμβάλλει στη συντήρηση του status quo.
Αλληλεπίδραση ψυχοπαθολογίας και γνωστικών ελλειμμάτων σε άτομα που υπέστησαν κρανιοεγκεφαλική κάκωση
Authors: Γιαζκουλίδου Αικατερίνη
Published: August 2021

Οι συνέπειες μιας κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης (ΚΕΚ) σε γνωστικό και συναισθηματικό επίπεδο μπορεί να είναι μακροχρόνιες και καταστροφικές. Το MMPI-2 έχει αποδειχθεί χρήσιμο εργαλείο στη διαγνωστική αξιολόγηση και στο θεραπευτικό σχεδιασμό για τα άτομα με ΚΕΚ, ωστόσο υπάρχουν περιορισμοί στην ερμηνεία του προφίλ γι’ αυτά τα άτομα. Συγκεκριμένα, τα νευροψυχολογικά και άλλα επακόλουθα (όπως σωματικά προβλήματα) μιας ΚΕΚ μπορεί να επηρεάζουν τον τρόπο απόκρισης σε αυτήν την κλίμακα. Στόχος μας στην παρούσα έρευνα ήταν η διερεύνηση της συμβολής των νευροψυχολογικών ελλειμμάτων στην ερμηνεία όχι μόνο των κλιμάκων εγκυρότητας, αλλά και των ανυψώσεων των υπόλοιπων κύριων κλιμάκων. Στην έρευνα συμμετείχαν 63 ενήλικες, που είχαν υποστεί ΚΕΚ τουλάχιστον 6 μήνες πριν την εξέταση και δεν είχαν ψυχιατρικό ή νευρολογικό ιστορικό, πριν τον τραυματισμό. Η εξέταση περιελάμβανε λήψη ιστορικού, συνέντευξη για την αυτοενημερότητα και χορήγηση εκτενούς νευροψυχολογικής συστοιχίας και του ερωτηματολογίου MMPI-2. Τα αποτελέσματα έδειξαν, ότι το μη έγκυρο προφίλ στο MMPI-2 ή η μη ανύψωση των κλινικών κλιμάκων δε συσχετιζόταν με έλλειμμα ενημερότητας. Επίσης, βρέθηκε ότι το μη έγκυρο πρωτόκολλο MMPI-2 δεν ήταν ενδεικτικό απόπειρας εξαπάτησης για μνημονικό έλλειμμα. Παράλληλα, η εξασθένηση στην οπτικοχωρική ικανότητα και τις εκτελεστικές λειτουργίες, φάνηκε να υπονομεύει την εγκυρότητα του πρωτοκόλλου. Τέλος, η ελλειμματική επίδοση σε νευροψυχολογικές δοκιμασίες συνδέεται με υψηλές τιμές σε κλινικές κλίμακες. Με βάση τα παρόντα αποτελέσματα, οι ανυψώσεις στις κλίμακες του MMPI-2 είναι καλύτερα να ερμηνεύονται ως απόρροια γνωστικής δυσλειτουργίας συνέπεια ΚΕΚ και όχι ως ένδειξη τυχαιότητας ή απροσεξίας στις απαντήσεις, υπερβολής συμπτωμάτων ή σοβαρής ψυχοπαθολογίας.
Μελέτη κόστους - χρησιμότητας της θεραπευτικής αντιμετώπισης των ασθενών με υπέρταση στην Ελλάδα
Authors: Αθανασάκης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Οι αποφάσεις κατανομής των σπάνιων υγειονομικών πόρων μεταξύ εναλλακτικών παρεμβάσεων στο πλαίσιο ενός οργανωμένου συστήματος υγείας, αποτελούν μια συνεχή και απαραίτητη διαδικασία, ιδίως υπό το πρίσμα της τρέχουσας οκονομικής συγκυρίας. Η υπέρταση, ως μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας αλλά και ως κύριος παράγοντας επιβάρυνσης των υγειονομικών προϋπολογισμών δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση από τη διαδικασία αυτή. Υπό το πρίσμα των παραπάνω διαπιστώσεων, σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η οικονομική αξιολόγηση μιας από τις κύριες παρεμβάσεις αντιμετώπισης της υπέρτασης στο μακρο-επίπεδο, ήτοι της αντιυπερτασικής αγωγής. Στο πλαίσιο αυτό, η μελέτη στόχευσε πρωτίστως στην ανάλυση κόστους – χρησιμότητας της θεραπείας της υπέρτασης έναντι μιας υποθετικής στρατηγικής μη θεραπείας, στη βάση ενός μακροχρόνιου ορίζοντα ανάλυσης με τη βοήθεια ενός προβλεπτικού υποδείγματος (μοντέλο Markov). Δευτερευόντως, τα αποτελέσματα επεκτάθηκαν στην ανάλυση κόστους – αποτελεσματικότητας της θεραπείας σε βραχυχρόνιο ορίζοντα, καθώς και την ανάλυση κόστους της νόσου στην Ελλάδα. Βασική πηγή των πρωτογενών δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν στην ανάλυση ήταν μια προοπτική μελέτη παρατήρησης της διαχείρισης ασθενών με υπέρταση στην Ελλάδα.Τα αποτελέσματα της ανάλυσης έδειξαν ότι η θεραπεία της υπέρτασης αποτελεί μια παρέμβαση, η οποία συνοδεύεται από άκρως ευνοϊκούς δείκτες κόστους – χρησιμότητας (3.539 – 5.485€ ανά κερδισμένο QALY), ιδιαίτερα για συγκεκριμένους πληθυσμούς ασθενών, όπως οι καπνιστές. Η βραχυχρόνια ανάλυση κόστους – αποτελεσματικότητας επιβεβαίωσε την αξία της θεραπείας στο κλινικο-οικονομικό επίπεδο, εστιάζοντας στην επίδραση της βαρύτητας της νόσου στα οικονομικά αποτελέσματα της παρέμβασης. Τέλος, η ανάλυση κόστους της νόσου περιέγραψε, πέραν του ετήσιου κόστους ανά ασθενή (άμεσου και έμμεσου) τη διαφοροποίηση αυτού αναλόγως της βαρύτητας της νόσου, αλλά και το συνολικό οικονομικό φορτίο λόγω της υπέρτασης στην Ελλάδα, το οποίο ανέρχεται στο δυσθεώρητο ποσό των 3,6 δισεκατομμυρίων Ευρώ ή 1,6% του ΑΕΠ της χώρας. Τα τελικά εξαγόμενα της παρούσας μελέτης αναδεικνύουν τη σημασία της υπέρτασης ως υγειονομική προτεραιότητα, καθώς και την αξία της θεραπείας ως παρέμβαση. Τα δεδομένα που παρουσιάζονται εδώ, καθώς και αντίστοιχα δεδομένα για τα υπόλοιπα μείζονα νοσήματα/προβλήματα δημόσιας υγείας, μπορούν να αποτελέσουν σημαντικές εισροές στη λήψη αποφάσεων με στόχο την αύξηση της κατανεμητικής αποδοτικότητας ενός συστήματος υγείας και, μέσω αυτής, τη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς των παρεχόμενων υπηρεσιών σε όρους επιπέδου υγείας του πληθυσμού και, εν τέλει, της κοινωνικής ευημερίας.
Μελέτη του μεταβολισμού του σιδήρου στον σκελετικό μυ
Authors: Πολονύφη Αικατερίνη
Published: August 2021

Ο μεταβολισμός του σιδήρου δεν είναι επαρκώς μελετημένος στον σκελετικό ιστό σε αντίθεση με τον ηπατικό. Σκοπός της μελέτης είναι η σύγκριση της έκφρασης των γονιδίων του μεταβολισμού του σιδήρου στον ανθρώπινο σκελετικό και ηπατικό ιστό. Συλλέχτηκαν βιοψίες μυϊκού και ηπατικού ιστού από έξι φυσιολογικά άτομα. Επιλέχθηκαν να μελετηθούν12 γονίδια που εμπλέκονται στο μεταβολισμό του σιδήρου για την εισαγωγή σιδήρου στο κύτταρο, αποθήκευση και εξαγωγή του καθώς και δύο μόρια ρύθμισης της ομοιοστασίας του σιδήρου: εισαγωγή σιδήρου [οι υποδοχείς της τρανσφερρίνης (TfR1 και TfR2), το μόριο HFE, ο μεταφορέας δισθενών μετάλλων (DMT1,DMT1nonIRE), και το σιδεροφόρο μόριο λιποκαλίνη (NGAL)], αποθήκευση σιδήρου [η βαριά αλυσίδα της φερριτίνης (FTH1)] και εξαγωγή σιδήρου [η φερροπορτίνη (IREG1), η ηφαιστίνη (HEPH) και η σερουλοπλασμίνη (CP)] καθώς και δύο μόρια ρύθμισης της ομοιοστασίας του σιδήρου [η εψιδίνη (HAMP) και η αιμοτζουβελίνη (HJV)]. Ακολούθησαν αλυσιδωτές αντιδράσεις της πολυμεράσης, RT-PCR και ημιποσοτικοποίηση των επιπέδων έκφρασης των γονιδίων με τη μέθοδο της πυκνομετρίας (Densitometric Analysis). Τα αποτελέσματα εκφράζονται με βάση το ποσοστό επί τοις εκατό του γονιδίου της β-ακτίνης. Το γονίδιο της β-ακτίνης χρησιμοποιήθηκε για την κανονικοποίηση των επιπέδων έκφρασης, ως γονίδιο αναφοράς της μελέτης. Αναδεικνυόμενες διαφορές συγκριτικής έκφρασης μεγαλύτερες του 20%, των μελετημένων γονιδίων του μεταβολισμού του σιδήρου με ημιποσοτικοποίηση, αναλύθηκαν περαιτέρω με την μέθοδο της PCR σε αληθινό χρόνο (Real time PCR, qPCR) και ποσοτικοποιήθηκαν (LightCycler, Roche). Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων ποσοτικοποίησης έγινε με το one paired t test και τα αποτελέσματα είναι στατιστικά σημαντικά (p<0,05). H συγκριτική μελέτη μεταξύ ανθρώπινου ηπατικού και σκελετικού ιστού στα επιλεγμένα 12 γονίδια έδειξε ότι: 1. Περισσότερα απο τα γονίδια: HJV, TFR1, HFE, DMT1, DMT1nonIRE, NGAL, HEPH, IREG1 ,DMT1(IRE) , DMT1nonIRE, FTH1 εκφράζονται και στους δύο ιστούς με ποσοστό έκφρασης >70% των επιπέδων έκφρασης της βακτίνης. 2. Εξαίρεση αποτελούν τα HAMP, CP και TfR2 που απουσιάζουν ή παρουσιάζουν ελάχιστη έκφραση (<10% των επιπέδων έκφρασης της βακτίνης) στο σκελετικό μυ αντίστοιχα. 3. Ενώ τα HJV και HEPH παρουσιάζουν μεγαλύτερη έκφραση των επιπέδων mRNA στο σκελετικό μύ συγκριτικά με το ήπαρ (SM/L=2,65±1,1(p<0,05) και SM/L=1,5±0,06(p<0,05 αντίστοιχα στην Q-PCR). (Εικόνα 1). Η εργασία αυτή αφορά φυσιολογικές καταστάσεις ανθρώπινων ιστών, δίνει όμως σημαντικά ερεθίσματα για αντίστοιχες μελέτες του μεταβολισμού του σιδήρου σε παθολογικές καταστάσεις. Υπογραμμίζει δε την σπουδαιότητα του σκελετικού μυϊκού ιστού και την ανάλογη συμμετοχή του στη ομοιοστασία του σιδήρου. Οι ποσοτικές διαφορές που παρατηρούνται στην έκφραση γονιδίων που εμπλέκονται σε διάφορα κυτταρικά μονοπάτια αναδεικνύουν την ανάγκη περαιτέρω έρευνας του κυτταρικού μεταβολισμού στο σκελετικό ιστό.
Νεανικές υποκουλτούρες και συγκρότηση κοινωνικής ταυτότητας
Authors: Κολοβός Ιωάννης
Published: August 2021

Η παρούσα έρευνα βασίστηκε στις μαγνητοφωνημένες αφηγήσεις ζωής είκοσι οκτώ πληροφορητών και θα πρέπει να ενταχθεί στο ακαδημαϊκό πεδίο της προφορικής ιστορίας.Τα κεντρικά ερωτήματα της έρευνας αφορούν τα εξής θέματα: α) τη λειτουργία της συγκεκριμένης μουσικής υποκουλτούρας στο πλαίσιο μιας κοινότητας, β) την τοποθέτηση των μελών της απέναντι στον κυρίαρχο τρόπο ζωής, γ) το «αξιακό σύστημα» που αναπτύσσουν οι πανκς της Αθήνας και τον τρόπο με τον οποίο μετασχηματίζεται ιστορικά αυτό το σύστημα, δ) τις ποικίλες κοινωνικές υπαγωγές τους πέρα από τα όρια της σκηνής όπως αυτές αναπτύσσονται στη διάρκεια του βίου τους, με κύρια αναφορά στο θέμα της βιοποριστικής εργασίας και της δημιουργίας οικογένειας, ε) την οργάνωση υποδομών (συναυλίες, στέκια, εταιρείες δίσκων), οι οποίες εξασφαλίζουν τη βιωσιμότητα της σκηνής, στ) την εξέλιξη της αθηναϊκής σκηνής πανκ στον ιστορικό χρόνο και τον κοινωνικό χώρο, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο εκείνη εναποτίθεται ως ίζημα βιωμένης εμπειρίας, με έμφαση στο ρόλο που παίζουν εδώ οι έμφυλες διαφορές και η κοινωνικοπολιτική θέση των υποκειμένων. Αρχικά παρουσιάζεται η διαδικασία συγκρότησης της σκηνής πανκ στον αστικό χώρο και η αλληλεπίδραση του πανκ υποπολιτισμού με την προϋπάρχουσα αντικουλτούρα και το αντιεξουσιαστικό κίνημα. Επίσης μελετάται ο τρόπος που η υποπολιτισμική ταυτότητα των υποκειμένων συσχετίζεται ή έρχεται σε αντίθεση με τους θεσμούς της οικογένειας και του σχολείου, καθώς και οι διεκδικήσεις των γυναικών πανκ για τη δημιουργία ενός δικού τους «χώρου» εντός της σκηνής και η χρήση της υποκουλτούρας ως εναλλακτικής επιτέλεσης θηλυκότητας. Κατόπιν εξετάζεται η σκηνή πανκ ως εργαστήριο παραγωγής τεχνουργημάτων (ενδυμασία, συναυλίες, φανζίν, δίσκοι), κάτω από το βασικό δόγμα του πανκ, το «do it yourself». Πρακτικά η κυρίαρχη αυτή αρχή του πανκ σήμαινε τη στεγανοποίηση της σκηνής από τον κόσμο των επιχειρήσεων της μουσικής βιομηχανίας, την εποχή που η ελληνική κοινωνία υιοθετούσε πλήρως τα καταναλωτικά πρότυπα.Τέλος, μελετώνται η βιοποριστική απασχόληση των πληροφορητών και η εργασιακή ηθική τους. Επίσης οι επιλογές που κάνουν όταν δημιουργούν οικογένεια και ο τρόπος που αλληλεπιδρούν τόσο με τα υπόλοιπα μέλη της σκηνής όσο και εντός του ευρύτερου κοινωνικού τους περιγύρου. Επειδή οι αφηγήσεις ζωής των πληροφορητών ηχογραφήθηκαν την περίοδο που άρχιζε η οικονομική κρίση στην Ελλάδα, ένα από τα συμπεράσματα που προέκυψαν ήταν και η λειτουργία της σκηνής πανκ ως τρόπος διαχείρισης αυτής της κρίσης σε προσωπικό επίπεδο.
Ηγεσία, πολιτική και κόμματα στον κυβερνοχώρο
Authors: Βυζιργιαννάκης Δημήτριος
Published: August 2021

Το ερευνητικό πεδίο της ανάλυσης της σχέσης του Διαδικτύου με την πολιτική και ειδικότερα τα πολιτικά κόμματα μετρά ήδη μία δεκαπενταετία ακαδημαϊκών αναλύσεων και οι πρώτες αισιόδοξες αναλύσεις και συμπεράσματα της δεκαετίας του 1990 για δραστικές επιδράσεις και μεταβολές στο τοπίο του πολιτικού ανταγωνισμού έδωσαν αργότερα τη θέση τους σε πιο ρεαλιστικές προσεγγίσεις βασισμένες σε εμπειρικά δεδομένα που ήταν πλέον διαθέσιμα. Γενικότερος στόχος της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση και η αξιολόγηση της διαδικτυακής παρουσίας του συνόλου των πολιτικών κομμάτων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα μέσω των επίσημων δικτυακών τους τόπων. Οι τεχνολογίες και οι υπηρεσίες του Διαδικτύου, όπως πχ ο Παγκόσμιος Ιστός, έχουν πλέον περάσει στο στάδιο της τεχνολογικής ωριμότητας και είναι δεδομένο ότι κάθε κόμμα το οποίο δραστηριοποιείται στην Ελλάδα διαθέτει και το δικό του δικτυακό τόπο. Ταυτόχρονα, από την πλευρά της «ζήτησης», των πολιτών και της εκλογικής αγοράς, η διείσδυση του Διαδικτύου στην Ελλάδα, αν και απέχει από άλλες Δυτικές Δημοκρατίες, είναι τέτοιας έκτασης πλέον, ώστε η διαδικτυακή παρουσία των κομμάτων να είναι εν δυνάμει προσβάσιμη από το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων πολιτών. Σε αυτό το πλαίσιο, στην προκείμενη έρευνα, τίθενται τα παρακάτω επιμέρους ερευνητικά ερωτήματα: α) ποια είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ποιες οι λειτουργίες των δικτυακών τόπων που αξιοποιούν τα ελληνικά πολιτικά κόμματα αλλά και ποια παραμένουν αναξιοποίητα, και για ποιους λόγους, β) ποιες είναι οι εξωτερικές παράμετροι που επιδρούν και αιτιολογούν τις παραπάνω επιδόσεις, και γ) εάν τα ευρήματα που προκύπτουν από τα δύο προηγούμενα ερωτήματα υποστηρίζουν την κανονικοποιητική (normalization) ή την εξισωτική (equalization) θεωρία.
Reinventing power politics in the Eurasian energyland
Authors: Σωτηρίου Στυλιανός
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή, “Reinventing Power Politics in the EurasianEnergyland” («Επαναπροσδιορίζοντας τη Πολιτική Ισχύος µε Βάση την Ενέργειαστην Ευρασία»), εξετάζει την επίδραση της Ρωσικής ενεργειακής ισχύος στονεπαναπροσδιορισµό της Ρωσικής πολιτικής στην ευρύτερη γεωπολιτική περιοχή τηςΕυρασίας καθ’ όλη την πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας (2000-2010). Υπό αυτό τοπρίσµα διερευνώνται οι ενεργειακές της σχέσεις µε την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) καιτη Λαϊκή ∆ηµοκρατία της Κίνας (Λ∆Κ). Ωστόσο, κοµµάτι του γεωπολιτικού αυτούχώρου αποτελεί και η περιοχή της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, η οποία όχι µόνοµοιράζεται βαθείς ιστορικούς και πολιτικούς δεσµούς µε τη Ρωσία, αλλά αποτελεί καιαναγκαίο «πέρασµα» για τη διακοµιδή ρωσικών ενεργειακών πόρων στην αγορά τηςΕΕ. Συνεπώς, ένα Ευρασιατικό ενεργειακό τρίγωνο προκύπτει θεµελιωµένο πάνω σετρία δίπολα, Ρωσία-πρώην σοβιετικός χώρος, Ρωσία-ΕΕ και Ρωσία-Λ∆Κ. Το κάθεδίπολο αναπαριστά και µια διαφορετική µορφή διµερούς συνεργασίας µε ασύµµετρες,συµµετρικές και απλής συσχέτισης µορφές να συνθέτουν ένα πλήρως διαφοροποιηµένογεωπολιτικό τρίγωνο. Μέσα στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται η θεωρητική διαµάχηµεταξύ Νεορεαλισµού και Νεοφιλελεύθερου Θεσµισµού, κλασσική για τις ∆ιεθνείςΣχέσεις, µε σκοπό να απαντηθούν ευκρινώς οι τρείς ερευνητικές υποθέσεις τηςδιατριβής. Τα ευρήµατα ωθούν σε νέες διαπιστώσεις και µεταβολές. Σε ακαδηµαϊκόεπίπεδο, αρχικά, η εξεταζόµενη θεωρητική διαµάχη συγκεκριµενοποιείται καιεµπλουτίζεται µε τη προσθήκη µιας νέας, «ενδιάµεσης» θεωρίας, έτσι ώστε να γίνειπεριεκτικότερη και ικανή να εξηγεί ένα ταχέως µεταβαλλόµενο διεθνές περιβάλλον.Σε επίπεδο πολιτικών προεκτάσεων, εν συνεχεία, η έµφαση, για πρώτη φορά, στηνευρύτερη περιοχή της Ευρασίας επιτρέπει να γίνει η διακρίβωση των κινήτρων τηςΡωσική ενεργειακής συµπεριφοράς εντός ενός δυναµικού πλαισίου, µε τη ταυτόχρονηεξέταση της τόσο απέναντι στην ΕΕ όσο και τη Λ∆Κ. Ως εκ τούτου, διορατικές καιεπαρκώς τεκµηριωµένες πολιτικές προτάσεις και προεκτάσεις προκύπτουν για όλα ταεµπλεκόµενα µέρη στη παραπάνω τριγωνική σχέση.
Εκλάμψεις ακτίνων Χ και γ από επιτάχυνση και ακτινοβολία φορτίων σε πίδακες ενεργών γαλαξιών
Authors: Μωραϊτης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Στην εργασία αυτή μελετήθηκε η σχέση της χρονικά μεταβαλλόμενης, πολυκυματικής ακτινοβολίας των ενεργών γαλαξιών με τα χαρακτηριστικά της επιτάχυνσης των σωματιδίων που την παράγουν.Για την περιγραφή της εκπομπής των ενεργών γαλαξιών αναπτύχθηκε ένα λεπτονικό μοντέλο δύο ζωνών, όπου ηλεκτρόνια επιταχύνονται από ένα κρουστικό κύμα που κινείται κατά μήκος του πίδακα και στη συνέχεια εισέρχονται σε μια ευρύτερη περιοχή όπου χάνουν ενέργεια λόγω της ακτινοβολίας synchrotron που εκπέμπουν και του αντίστροφου σκεδασμού Compton των φωτονίων του δίσκου προσαύξησης.Η παραγωγή εκλάμψεων στους ενεργούς γαλαξίες αποδόθηκε στη χρονική μεταβολή των παραμέτρων του μοντέλου, δηλαδή του ρυθμού έγχυσης σωματιδίων, των χρόνων επιτάχυνσης και απόδρασης και της έντασης του μαγνητικού πεδίου. Με τον τρόπο αυτό παράχθηκε μια μεγάλη ποικιλία εκλάμψεων στις ακτίνες Χ και γ, οι οποίες εξετάστηκαν ως προς το είδος και τα χαρακτηριστικά τους. Μεγαλύτερη έμφαση δόθηκε στο μέγεθος, τη διάρκεια και τη μορφή των εκλάμψεων, καθώς και στην εμφάνιση υστερήσεων μεταξύ υψίσυχνων και χαμηλόσυχνων εκλάμψεων.Τα αποτελέσματα αυτά συγκρίθηκαν με τις παρατηρούμενες εκλάμψεις δύο ενεργών γαλαξιών. Η επιτυχής εφαρμογή του μοντέλου σε αυτά τα δύο αντικείμενα δείχνει ότι το μοντέλο μπορεί να περιγράψει ικανοποιητικά την επιτάχυνση των σωματιδίων στους ενεργούς γαλαξίες.
Spatial distribution of stellar populations in nearby dwarf galaxies resolved in stars by Gaia.
Authors: Belcheva Maya
Published: August 2021

Το Τοπικό Σμήνος γαλαξιών, η άμεση γειτονιά μας, είναι η ομάδα των γαλαξιών στην οποία σχηματίστηκε και εξελίσσεται ο Γαλαξίας μας. Ο Γαλαξίας μας και η Ανδρομέδα (Μ31) είναι οι δύο κυρίαρχοι σπειροειδείς γαλαξίες στο Τοπικό Σμήνος, και κάθε ένας από αυτούς περιβάλλεται από δορυφόρους γαλαξίες μικρότερης μάζας.Tο 2013 η επιστημονική κοινότητα αναμένει την εκτόξευση του δορυφόρου Gaia. Πρόκειται για έναν αστρομετρικό δορυφόρο, η έγκριση του οποίου πραγματοποιήθηκε το 2000 από την επιτροπή επιστημονικών προγραμμάτων του Ευρωπαiκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA). Παρόλο που το άμεσο προiόν της αποστολής Gaia θα είναι μία αστρομετρική και φωτομετρική έρευνα υψηλής ακρίβειας μέχρι το μέγεθος V=20 mag, οι επιστημονικοί στόχοι είναι πολύ ευρύτεροι και υποστηρίζονται από μία τεράστια επιστημονική κοινότητα. Το Μοντέλο του Σύμπαντος (“Universe model”) που έχει ήδη αναπτυχθεί για τις ανάγκες των προσομοιώσεων της αποστολής, aποτελείται από ένα σύνολο αλγορίθμων για τον υπολογισμό της θέσης ανά πάσα στιγμή, καθώς και των ιδιοτήτων, κάθε αντικειμένου που πρόκειται να παρατηρηθεί από τα όργανα του δορυφόρου Gaia. Οι κυριότεροι στόχοι της παρούσας διατριβής είναι οι εξής: Η διερεύνηση της χωρικής κατανομής των αστρικών πληθυσμών των γειτονικών γαλαξιών, και ειδικώτερα μέρος του αστρικού πληθυσμού ο οποίος αναμένεται να παρατηρηθεί από το δορυφόρο Gaia. Πιο συγκεκριμένα, μελετώνται το Μικρό και το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, καθώς και έξι ακόμα νάνοι ανώμαλοι γαλαξίες του Τοπικού Σμήνους γαλαξιών: Ο NGC 6822, ο WLM, ο IC10, ο Phoenix, ο Sextans A και ο Sextans B. Η εφαρμογή της παραπάνω διερεύνησης στο Μοντέλο του Σύμπαντος. Στο πλαίσιο αυτής της συνεργασίας θα παραδοθούν προς προσομοίωση αστρικοί κατάλογοι των Νεφών του Μαγγελάνου. Οι κατάλογοι αυτοί θα περιέχουν μία σειρά παραμέτρων για κάθε αστέρα, όπως για παράδειγμα τα μεγέθη B, V, Ι και G, η ορθή αναφορά και η απόκλιση, το χρώμα V  I, η απόσταση, η ακτινική ταχύτητα, η ιδία κίνηση, η επιφανειακή βαρύτητα (log g), η ενεργός θερμοκρασία (Teff), η μεταλλικότητα ([Fe/H]), η επαύξηση σωματιδίων α (α enhancement – [α/Fe]) και η εξάλειψη του φωτός (extinction - AV).