bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Διαχείριση κινδύνου σε εφοδιαστικές αλυσίδες με τη χρήση προσομοίωσης και θεωρίας παιγνίων
Authors: Παπαπαναγιώτου Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η έρευνα στα πλαίσια της διατριβής έχει ως σκοπό την κατανόηση των μηχανισμών γέννησης και επίδρασης διάφορων κινδύνων σε εφοδιαστικές αλυσίδες καθώς και την αναγνώριση μεθόδων για την αποτελεσματική διαχείριση τους. Αρχικά πραγματοποιείται μια εκτενής βιβλιογραφική επισκόπηση, έπειτα προσεγγίζεται το μεθοδολογικό πλαίσιο της διαχείρισης κινδύνου και ακολούθως καταγράφονται οι βέλτιστες πρακτικές της βιομηχανίας, μέσω της μελέτης πραγματικών περιπτώσεων διαταραχών. Στο ποσοτικό τμήμα της διδακτορικής διατριβής εξετάζονται τρία πρότυπα διαχείρισης κινδύνου σε εφοδιαστικές αλυσίδες. Το πρώτο πρότυπο περιλαμβάνει την προσομοίωση των λειτουργιών μιας επιχείρησης, όπου αναλύεται η λειτουργία της σε περιβάλλον κινδύνου. Προκύπτουν χρήσιμα συμπεράσματα για την εξυπηρέτηση πελατών, τα αδύναμα σημεία της εφοδιαστικής αλυσίδας, την προτεραιότητα των επενδύσεων αλλά και τη μεθοδολογία αντιμετώπισης παρόμοιων προβλημάτων. Στο δεύτερο ποσοτικό πρότυπο, η έρευνα επεκτείνεται στη μελέτη επίδρασης των διαταραχών στην κερδοφορία επιχειρήσεων που συνεργάζονται σε μια εφοδιαστική αλυσίδα, αξιοποιώντας τη θεωρία παιγνίων. Το πρότυπο αυτό επεκτείνει γνωστά πρότυπα σε περιβάλλον λειτουργίας αυξημένου ρίσκου, δηλαδή με αυξημένη πιθανότητα διαταραχών. Το τρίτο πρότυπο μελετά ένα πιο σύνθετο σύστημα αποθεμάτων σε περιβάλλον κινδύνου, όπου πραγματοποιείται ένας συνδυασμός των εργαλείων της προσομοίωσης και της θεωρίας παιγνίων. Συμπερασματικά, η έρευνα καταδεικνύει ότι είναι απαραίτητη η διάχυση της πληροφορίας για την εκδήλωση της ζήτησης και για όποια διαταραχή. Η μοντελοποίηση και προσομοίωση της αλυσίδας έχει ως αποτέλεσμα τον έγκαιρο εντοπισμό κρίσιμων παραμέτρων λειτουργίας του συστήματος και την πρόβλεψη των στόχων σε περιβάλλον κινδύνου. Η εφαρμογή των κατάλληλων ποσοτικών προτύπων συνεισφέρει σημαντικά στο σχεδιασμό και τη δημιουργία συμβολαίων μεταξύ εταίρων εφοδιαστικής αλυσίδας με διαφορετική συμπεριφορά απέναντι στον κίνδυνο. Τέλος, η μείωση του κέρδους ενός εταίρου που δημιουργείται από μια διαταραχή μπορεί να αντισταθμιστεί από κατάλληλες πολιτικές για την περίοδο της διαταραχής, ενώ μια πολιτική κεντρικής λήψης αποφάσεων μπορεί να αντιμετωπίσει με μικρότερη αβεβαιότητα μια μικρή ή μεγάλη διαταραχή σε σχέση από μια αποκεντρωμένη πολιτική.
An ultra-high flux matter-wave laser from a highly flexible ioffe-pritchard trap
Authors: Μπόλπαση Βασιλική
Published: September 2021

This thesis describes the development and construction of a machine for producinghigh atom-number Bose-Einstein Condensates (BECs). Emphasis is given to thenovel Ioe-Pritchard magnetic trap used, that consists exclusively of circular coils.This allowed us to achieve higher gradients and thus tighter connements [1].This thesis also describes a novel atom-laser output-coupler based on time dependentadiabatic potentials (TDAP) [2]. In this method strong rf elds are usedto deform the trapping potential. Contrary to the traditional weak rf methods thatextracts the atoms from the center of the BEC, the TDAP atom lasers emerge fromthe edge of the condensate. This provides the atom lasers with low divergence.Furthermore, the atoms are outcoupled from the BEC at an arbitrarily large rateleading to uxes per trapped atom sixteen times higher compared to the brightestquasi-continuous atom laser.Finally, presented is the coldest thermal atom beam to date. Using the TDAPoutcoupling, we produced thermal atom beams with temperatures as low as 200 nK,which makes it, by two orders of magnitude, the coldest thermal beam ever observed.Something like that would be very useful for high-resolution spectroscopy of ultracoldcollisions.
Οξειδωτικό δυναμικό/ οξειδωτικό stess σε ασθενείς με νεφρική νόσο
Authors: Καμπερογιάννη Μαρία
Published: September 2021

H Xρόνια Νεφρική Νόσος (ΧΝΝ) απαντάται σε σημαντικό ποσοστό του ενήλικα πληθυσμού στην Ελλάδα, περίπου 10-15%. Οι ασθενείς με Τελικού Σταδίου ΧΝΝ (TΣΧΝΝ) υπό εξωνεφρική κάθαρση είναι περίπου 10.000. H κατάληξη σημαντικού ποσοστού ασθενών με ΧΝΝ οφείλεται στην καρδιαγγειακή νόσο, η ανάπτυξη της οποίας δεν μπορεί πλήρως να εξηγηθεί βάσει των κλασικών καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου. Τελευταία, αποδίδεται έμφαση στο οξειδωτικό stress το οποίο αναπτύσσεται στους ασθενείς με XNN και η εκτίμησή του θα μπορούσε να συνεισφέρει στην αντιμετώπιση των ασθενών αυτών.Σκοπός: Σκοπός της παρούσας Διατριβής είναι η εκτίμηση του οξειδωτικού stress σε ασθενείς με ΤΣΧΝΝ που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, προ και μετά τη συνεδρία τεχνητού νεφρού (ΤΝ), για να διερευνηθεί η επίπτωση αυτής στο οξειδωτικό/αντιοξειδωτικό status του ορού και η τυχόν συσχέτιση με την καρδιακή ανεπάρκεια (KA).Μέθοδος: Συμπεριλήφθηκαν 53 ασθενείς , 39 άνδρες και 14 γυναίκες, με ΤΣΧΝΝ οι οποίοι βρίσκονταν σε τρισεβδομαδιαίο πρόγραμμα αιμοκάθαρσης. Σε όλους μετρήθηκαν α) στον ορό προ και μετά ΤΝ, τα επίπεδα των οξειδωμένων χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών (OxLDL) , του ολικού αντιοξειδωτικού του ορού (ΤΑS), της τροποποιημένης από την ισχαιμία αλβουμίνης (ΙΜΑ), του NT-proBNP και της υψηλής ευαισθησίας C-αντιδρώσας πρωτεΐνης ( hs CRP) β) τα επίπεδα του ΒΝP στο πλάσμα, πριν τη συνεδρία (ΤΝ) , γ) σε όλους του ασθενείς πραγματοποιήθηκε υπερηχογραφικός έλεγχος για τη μέτρηση της διαστολικής μάζας της αριστερής κοιλίας (Lvdmass) και του κλάσματος εξώθησης αυτής ( LVEF).Αποτελέσματα: oι τιμές του ΤAS και της αλβουμίνης μειώθηκαν μετά τον ΤΝ . Υπήρξε θετική συσχέτιση μεταξύ αλβουμίνης και TAS. Οι τιμές των Ox-LDL προ και μετά ΤΝ δεν μεταλλάχθησαν σημαντικά. Αρνητική σημαντική συσχέτιση υπήρξε μεταξύ TAS και ΟxLDL καθώς και μεταξύ ΤΑS και ΙΜΑ. Αντίθετα, δεν υπήρξε συσχέτιση μεταξύ OxLDL και ΙΜΑ, ενώ παρατηρήθηκε θετική σημαντική συσχέτιση μεταξύ ΙΜΑ και hsCRP.To 50% των ασθενών που συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα μελέτη είχαν τιμές hsCRP >5 mg/L. Ιδιαίτερα αυξημένες ήταν οι τιμές του NT-proBNP όπως και του BNP στα δείγματα προ ΤΝ σε σύγκριση με τις τιμές που αναφέρονται σε υγιή πληθυσμό. Τα επίπεδα του NT-proBNP αλλά και του BNP ήταν υψηλότερα στους ασθενείς με υπερτροφία της αριστερής κοιλίας, καθώς και σε αυτούς με κλάσμα εξώθησης EF<55% . Yπήρχε ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ των τιμών BNP και NT-proBNP πριν την ΑΚ (p=0.001). Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης (1-75 μήνες), η συνολική θνητότητα ήταν 62%. Οι πιο σημαντικές παράμετροι επιβίωσης στην πολυπαραγοντική ανάλυση των ασθενών ήταν οι ακόλουθες: NT-proBNP ( p =0.001), Kλάσμα εξώθησης ( p = 0.002).Συμπεράσματα: Κατά τη διάρκεια του ΤΝ παρατηρήθηκε αύξηση του οξειδωτικού δυναμικού του ορού. Στους ασθενείς με ΤΣΧΝΝ παρατηρήθηκαν ιδιαίτερα αυξημένες τιμές BNP και NT-proBNP και οι τιμές του ΝΤ-proBNP όπως και το κλάσμα εξώθησης αποτέλεσαν τις σημαντικότερες παραμέτρους της επιβίωσης.
Η φιλοσοφία της γεωμετρίας στην Αρχαία Ελλάδα και η συμβολή της στην εξέλιξη των μαθηματικών
Authors: Λιουδάκης Δημήτριος
Published: September 2021

Αντικείμενο της διατριβής είναι η ανάλυση και ανάπτυξη της φιλοσοφίας της γεωμετρίας, κατά την ιστορική εξελικτική της πορεία από 7ο - 6ο π.Χ. αιώνα (εποχή του Θαλή), μέχρι τους πρώτους μ.Χ. αιώνες που παρουσιάζονται οι επίγονοι των μεγάλων γεωμετρών της ελληνικής αρχαιότητας.
Μελέτη μοριακών μονοπατιών παραγωγής κυτταροκινών σε μυϊκά κύτταρα
Authors: Μακρή Αναστασία
Published: September 2021

Οι κυτταροκίνες είναι μια οικογένεια υδατοδιαλυτών πρωτεϊνών (μοριακού βάρους8-30 KDa) που μεταδίδουν μηνύματα μετά από πρόσδεση τους σε μεμβρανικούςκυτταρικούς υποδοχείς και συμμετέχουν σε διαδικασίες κυτταρικού πολλαπλασιασμού,διαφοροποίησης, μορφοποίησης, κυτταρικής μετακίνησης και κυτταρικού θανάτου.Σε ανθρώπους και πειραματόζωα, αυξημένη παραγωγή κυτταροκινών έχεισυσχετιστεί με έντονη δραστηριοποίηση των μυών. Συγκεκριμένα, σε ανθρώπους, ηέντονη σωματική άσκηση έχει δειχθεί ότι αυξάνει τα επίπεδα των κυκλοφορούντων στοαίμα κυτταροκινών: TNFα, IL1b, IL1ra, IL10, IL8 και MIP1 (Pedersen & Hoffman-Goetz,2000a; Vassilakopoulos et al., 2003b). Αναλογικά, σε έντονη άσκηση των αναπνευστικώνμυών (κυρίως του διαφράγματος) κατά την εισπνοή μέσα από αντιστάσεις παρατηρήθηκεαπό την ερευνητική μας ομάδα αύξηση στο πλάσμα των TNFα, IL1b και IL6(Vassilakopoulos et al., 2002; Vassilakopoulos, Zakynthinos, & Roussos, 1999). Επίσης, σε πειραματόζωα, με αντίστοιχο μοντέλο αυξημένων εισπνευστικών αντιστάσεων,διαπιστώθηκε ενδοδιαφραγματική αύξηση των: IL1b, TNFα, IL4, IL10 και IFNγ.(Vassilakopoulos et al., 2004).Αυτό που μένει να διευκρινιστεί είναι αφενός από τη μία μεριά το αίτιο πουπροκαλεί την αύξηση των κυτταροκινών και αφετέρου από την άλλη μεριά οι μοριακοίμηχανισμοί που οδηγούν από το αίτιο μέχρι τη μεταγραφική ενεργοποίηση των υπό μελέτηγονιδίων. Ως πιθανοί αιτιολογικοί παράγοντες αξίζει να ελεγχθούν το μονοξείδιο τουαζώτου (NO) και οι ενεργές ρίζες οξυγόνου (ROS) και ως πιθανοί μοριακοί μηχανισμοί ταμονοπάτια μεταγωγής σήματος των MAPK κινασών.Αυξημένα ενδομυικά επίπεδα ΝΟ έχουν παρατηρηθεί ύστερα από οξεία ή/καιχρόνια ενεργοποίηση σκελετικών μυών (Vassilakopoulos et al., 2003a; Roberts, Barnard, Jasman, & Balon, 1999a). Επίσης, αύξηση των ROS βρέθηκε μετά από την τεχνητή μυϊκήενεργοποίηση αναπνευστικών μυών και κατά την εισπνοή μέσα από αντιστάσεις (Kolbeck,She, Callahan, & Nosek, 1997a; Reid, 2001; Reid et al., 1992a; Reid, Shoji, Moody, &Entman, 1992a; Stofan, Callahan, DiMARCO, Nethery, & Supinski, 2000; Borzone, Zhao,Merola, Berliner, & Clanton, 1994).Σε διάφορα κυτταρικά συστήματα, τόσο το ΝΟ όσο και τα ROS ενεργοποιούνμονοπάτια πρωτεινο-κινασών (p38, JNK, ERK, PI3K/PKB/Akt) (Sugden & Clerk, 2006;Yamamoto, Yuyama, & Yamamoto, 2006). Τα μονοπάτια αυτά έχουν συσχετιστεί με τηνέκφραση μεταγραφικών παραγόντων (Pearson et al., 2001a) που με τη σειρά τουςρυθμίζουν την παραγωγή κυτταροκινών. (Holloway, Rao, & Shannon, 2002).Στο εργαστήριο μας τα τελευταία χρόνια βρέθηκε ότι η δράση παραγόντων πουαπελευθερώνουν ROS στην μυοβλαστική κυτταρική σειρά C2C12 προκαλεί την εξαρτώμενη από τους μεταγραφικούς παράγοντες NFkB και AP1 έκφραση της IL6(Kosmidou et al., 2002a).
Συμβολή στη μελέτη των μεταλλαγών της πρωτεΐνης του πυρήνα του ιού της ηπατίτιδας Β και της αντιγονικής εκφράσεως σε ασθενείς με χρονία HBV λοίμωξη
Authors: Ράπτη Ειρήνη
Published: September 2021

Κυτταρικές ανοσιακές αντιδράσεις στην HBeAg αρνητική χρονία ηπατίτιδα ΒΣκοπός: Η ανοσοπαθογένεια της HBeAg αρνητικής χρονίας ηπατίτιδας Β (ΧΗΒ) δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Σκοπός λοιπόν της παρούσας μελέτης ήταν η αποτύπωση των κυτταρικών ανοσιακών αντιδράσεων στη μορφή αυτή της ΧΗΒ.Ασθενείς και μέθοδοι: Μελετήσαμε τις κυτταρικές ανοσιακές αντιδράσεις των περιφερικών λεμφοκυττάρων χρησιμοποιώντας λεμφοκυτταρικές καλλιέργειες, μεθόδους ενδοκυττάριας χρώσης κυττοκινών (intracellular cytokine staining (ICS) καθώς και μέτρησης της παραγωγής ιντερφερόνης-γ με τη μέθοδο ELISPOT μετά από μη ειδική και ειδική διέγερση με ολικές πρωτεΐνες του ιού της ηπατίτιδας Β (Hepatitis B Virus, HBV) αλλά και συνθετικά πεπτίδια.Τριάντα ασθενείς με HBeAg αρνητική ΧΗΒ, έντεκα ασυμπτωματικοί φορείς, εννέα ασθενείς με οξεία ηπατίτιδα Β και εικοσιδύο υγιείς μάρτυρες εισήχθησαν στη μελέτη.Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με HBeAg (-) ΧΗΒ παρουσίασαν αυξημένο ποσοστό διεγερμένων περιφερικών CD8+ Τ-λεμφοκυττάρων και παράλληλα αυξημένο πολλαπλασιασμό των περιφερικών CD4 λεμφοκυττάρων μετά από in vitro διέγερση με αλληλοεπικαλυπτόμενα πεπτίδια του πυρηνοκαψιδίου του HBV καθώς και ένα πεπτίδιο του φακέλλου του HBV (HBs 182-191 aa), αντίδραση ομοιάζουσα σε ένταση με αυτή των ασθενών με οξεία ηπατίτιδα Β. Με τη χρήση ενδοκυττάριας χρώσης κυττοκινών (ICS), διαπιστώσαμε στην HBeAg (-) ΧΗΒ έναν διεγερμένο πληθυσμό Τ-λεμφοκυττάρων με παραγωγή IFN-γ (CD4+ και CD8+), μετά από μη ειδική διέγερση συγκριτικά με όλες τις άλλες ομάδες ασθενών και υγιών μαρτύρων. Επιπλέον οι ασθενείς με HBeAg(-) ΧΗΒ καθώς και αυτοί με οξεία ηπατίτιδα Β παρουσίασαν έναν εξίσου αυξημένο αριθμό ειδικών για το πυρηνοκαψίδιο του ιού (HBcore) T λεμφοκυττάρων, όπως μετρήθηκε με τις μεθόδους υπολογισμού της IFN-γ. Αντίθετα, ενώ οι ασυμπτωματικοί HBsAg φορείς είχαν ελάχιστες αντιδράσεις πολλαπλασιασμού των CD4+ λεμφοκυττάρων συνολικά όμως διατηρούσαν αυξημένο αριθμό διεγερμένων Τ-λεμφοκυττάρων ειδικών για την πρωτείνη του φακέλλου (όπως μετρήθηκε με ICS). Συμπεράσματα: Η μελέτη αυτή κατέδειξε ότι οι συνολικές CD4+ T λεμφοκυτταρικές αντιδράσεις των ασθενών με HBeAg (-) ΧΗΒ είναι συγκρίσιμες με αυτές των ασθενών με οξεία ηπατίτιδα Β, ενώ στους ασυμπτωματικούς HBsAg φορείς παρά τις περιορισμένες CD4+αντιδράσεις, η ικανότητα διέγερσης των περιφερικών Τ-λεμφοκυττάρων διατηρείται.
Η σύγχρονη θέση της γραμμικής υπερηχογραφίας σε παθήσεις του υπεζωκότος
Authors: Χαλάτση Ελένη
Published: September 2021

Οι παθήσεις του υπεζωκότα διερευνούνται πρωτίστως με την κλασική ακτινογραφία και πολλές φορές διενεργείται στη συνέχεια υπολογιστική τομογραφία. Μέχρι πρόσφατα η χρήση της υπερηχοτομογραφίας στην απεικόνιση του υπεζωκότα ήταν περιορισμένη. Σήμερα η υπερηχογραφία είναι ένα αξιόπιστο και χρήσιμο εργαλείο για την αξιολόγηση των παθήσεων του θώρακος και ιδιαίτερα του υπεζωκότος. Συμπληρώνει τις υπόλοιπες απεικονιστικές μεθόδους του θώρακος και χρησιμοποιείται για την διάγνωση και την θεραπεία των υπεζωκοτικών παθήσεων. Σκοπός αυτής της εργασίας ήταν να αξιολογήσει το φάσμα των υπερηχοτομογραφικών ευρημάτων στις παθήσεις του υπεζωκότος, να συγκρίνει τα ευρήματα με άλλες απεικονιστικές μεθόδους, όπως η απλή ακτινογραφία και η υπολογιστική τομογραφία, να ερευνήσει την χρησιμότητα της υπερηχοτομογραφίας σε επεμβατικές μεθόδους του υπεζωκότα και τέλος να συγκρίνει τα ευρήματα της μελέτης με τα αποτελέσματα της σύγχρονης βιβλιογραφίας. Η υπερηχογραφική απεικόνιση είναι πιο ακριβής από την απλή ακτινογραφία στην απεικόνιση και στην εκτίμηση του όγκου της πλευριτικής συλλογής. Ακόμα και ελάχιστες υπεζωκοτικές συλλογές είναι δυνατόν να ανιχνευτούν. Συγχρόνως, η υπερηχοτομογραφία είναι χρήσιμη στην απεικόνιση των συλλογών με διαφραγμάτια, αφού πολλές φορές εντοπίζονται καλύτερα και από την υπολογιστιστική τομογραφία, ενώ συγχρόνως μπορούν να κατευθύνουν το κατάλληλο σημείο για την θωρακοκέντηση. Η πλευριτική πάχυνση είναι καλύτερα εντοπιζόμενη με υπερηχογραφική μελέτη. Σε περίπτωση ομοιογενούς σκιάσεως ολόκληρου του ημιθωρακίου στην απλή ακτινογραφία, η υπερηχοτομογραφία μπορεί να διαφοροδιαγνώσει μεταξύ υγρού ή συμπαγών εξεργασιών. Επίσης τα υπερηχογραφικά χαρακτηριστικά της συλλογής βοηθούν στην διαφοροδιάγνωση μεταξύ διιδρώματος και εξιδρώματος. Στην παρούσα μελέτη τα αποτελέσματα του υπερήχου συμφωνούν με αυτά της αξονικής στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η οποία και θεωρείται η gold standard μέθοδο διερεύνησης στην παθολογία του υπεζωκότα, εύρημα που υποδεικνύει την καλή διακριτική ικανότητα του υπερήχου. Συνεπώς η χρήση της υπερηχοτομογραφίας αποτελεί μια ικανοποιητική, αξιόπιστη εναλλακτική της αξονικής τομογραφίας, η οποία σαν μέθοδος έχει πιο εύκολη πρόσβαση, είναι πιο γρήγορη και έχει χαμηλότερο κόστος, με αποτέλεσμα να μπορεί να προταθεί ειδικά σε περιπτώσεις όπου η αξονική είναι δύσκολο ή χρονοβόρο να διεξαχθεί. Μέσα από τα δεδομένα αναδείχθηκε η χρησιμότητα της υπερηχοτομογραφίας στην παθολογία του υπεζωκότα, χωρίς βέβαια να υποεκτιμάται ο ρόλος των υπολοίπων απεικονιστικών τεχνικών.
Τα φαινόμενα της σχολικής επιθετικότητας και η σχέση τους με την ψυχική υγεία στο περιβάλλον του σχολείου
Authors: Γκάτσα Τατιανή
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί να προσδιορίσει τον επιπολασμό της σχολικής επιθετικότητας σεδείγμα εφήβων μαθητών σε Λύκεια στη Ελλάδα καθώς και τις συσχετίσεις της σχολικήςεπιθετικότητας με σωματικά, τα ψυχολογικά συμπτώματα των εφήβων και μεκοινωνικοοικονομικούς παράγοντες. Το δείγμα αφορούσε 5614 εφήβων μαθητών, 15-18 χρονώνπου φοιτούσαν σε 25 Γενικά Λύκεια της Βορειοδυτικής Ελλάδας, Λύκεια στην τυπική αστικήπεριοχή της Καλλιθέας στην Αθήνα και Λύκεια της νησιωτικής περιοχής της Ελλάδας, της Πάρου.Η μελέτη έγινε σε δύο φάσεις: στην πρώτη φάση χρησιμοποιήθηκε ερωτηματολόγιο διαλογήςψυχιατρικών συμπτωμάτων, το οποίο περιελάμβανε μια συνοπτική αξιολόγηση τωνσυμπτωμάτων που εκτιμά η συνέντευξη CIS-R που χρησιμοποιήθηκε στη μελέτη. Με τη μέθοδοτης στρωματοποιημένης τυχαίας δειγματοληψίας επιλέχτηκαν 2431 μαθητές, για νασυμμετέχουν στη δεύτερη φάση της αναλυτικής ηλεκτρονικής συνέντευξης. Η σχολικήεπιθετικότητα μετρήθηκε με το αναθεωρημένο ερωτηματολόγιο του Olweus, τα ψυχιατρικάσυμπτώματα με την αναθεωρημένη κλινική διαγνωστική συνέντευξη (CIS-R) και τα σωματικάσυμπτώματα με κατάλληλο ερωτηματολόγιο ανάλογης μελέτης του Παγκόσμιου ΟργανισμούΥγείας. Οι κοινωνικοδημογραφικές μεταβλητές εκτιμήθηκαν με αυτο-αναφορά από τουςμαθητές.Το 10,4 % των μαθητών αναφέρει ότι υπήρξε θύμα επιθετικότητας και το 16,5% αναφέρειεμπλοκή ως θύτης. Συχνή εμπλοκή ωστόσο (τουλάχιστον μια φορά ανά εβδομάδα) είχανλιγότερα παιδιά (1,4% και 2,8% αντίστοιχα). Οι θύτες παρουσιάζουν σταθερή και γραμμικήσυσχέτιση με τα ψυχιατρικά συμπτώματα, ενώ τα θύματα παρουσίασαν συσχέτιση κυρίως με τησοβαρή ψυχιατρική συμπτωματολογία. Τόσο οι θύτες όσο και τα θύματα ήταν πιο πιθανό νααναφέρουν «πόνο στη μέση» στην πολυμεταβλητή ανάλυση. Η συμπεριφορά του θύτη φαίνεταινα επηρεάζεται από τις οικονομικές δυσκολίες της οικογένειας και από την ανεργία του πατέρα. Η παχυσαρκία συσχετίζεται με τη θυματοποίηση. Το είδος της εργασίας του πατέρα επηρεάζειτους θύτες. 104Συνoπτικά, οι εμπλεκόμενοι έφηβοι μαθητές στη σχολική επιθετικότητα εμφανίζουν σωματικά καιψυχιατρικά συμπτώματα. Σημαντικοί οικονομικοί και κοινωνικοί παράγοντες φαίνονται ναεπηρεάζουν την εμπλοκή των μαθητών στη σχολική επιθετικότητα.
O παρεμβατισμός των Η.Π.Α σε περιφερειακές κρίσεις
Authors: Κοντός Μιχάλης
Published: September 2021

Η διατριβή αποσκοπεί, κατά κύριο λόγο, στο να θέσει κάτω από το μικροσκόπιο τα φαινόμενα της ηγεμονίας και του ηγεμονισμού στα πλαίσια του αμερικανικού παρεμβατισμού στα εσωτερικά τρίτων κρατών κατά την περίοδο 1945-2008. Σημείο εκκίνησης είναι η υπόθεση ότι ο αμερικανικός παρεμβατισμός στα εσωτερικά τρίτων κρατών συνιστά διαχρονικά εργαλείο επιβολής ηγεμονικών όρων σε περιφερειακό ή διμερές επίπεδο, με άλλα λόγια συνιστά εργαλείο ηγεμονισμού. Κατά συνέπεια, η έρευνα οργανώθηκε στη βάση αυτής της υπόθεσης και αποσκοπεί στο να ξετυλίξει το κουβάρι της θεωρίας και των ιστορικών δεδομένων έτσι ώστε αυτά να συμπλέκονται και να αλληλοϋποστηρίζονται προς την κατεύθυνση της εξαγωγής αξιόπιστων συμπερασμάτων.Μέσα από την παράλληλη μελέτη και ενδοσκόπηση των φαινομένων της ηγεμονίας, του ηγεμονισμού και του παρεμβατισμού, τοποθετούμενα στο ειδικό πλαίσιο της αμερικανικής περίπτωσης, επιχειρούμε να ορίσουμε και να θεωρητικοποιήσουμε το μοντέλο του αμερικανικού ηγεμονικού παρεμβατισμού: ενός μοντέλου που υποστηρίζει ότι όλες οι αμερικανικές παρεμβατικές ενέργειες που έλαβαν χώρα κατά την περίοδο υπό μελέτη, ενέχουν –κατά το μάλλον ή το ήττον- ηγεμονική διάσταση. Η προσπάθεια αυτή γίνεται στο πρώτο μέρος, δηλαδή στα πρώτα τρία κεφάλαια. Από μεθοδολογικής άποψης, το πρώτο μέρος αποσκοπεί στη διατύπωση του θεωρητικού μας επιχειρήματος. Προς αυτή την κατεύθυνση γίνεται προσπάθεια συσσώρευσης γνώσης, καθώς και αποτίμησης, κατηγοριοποίησης και αξιολόγησης των διαθέσιμων πηγών (πρωτογενών και δευτερογενών). Στο δεύτερο μέρος επιχειρείται ο έλεγχος της θεωρίας μέσω της μελέτης τεσσάρων περιπτώσεων αμερικανικού παρεμβατισμού: της επέμβασης στον ελληνικό εμφύλιο στα πλαίσια του Δόγματος Τρούμαν (1947-1949), της ανατροπής του Πρωθυπουργού του Ιράν Μοχάμεντ Μοσαντέγκ (1953), της εισβολής στη Γρενάδα (1983) και της επέμβασης στην κρίση του Στενού της Ταϊβάν (1995-1996).
Διαφορές στην οστική μάζα, γεωμετρία και αντοχή του οστού γυναικών πριν και μετά την εμμηνόπαυση
Authors: Σταθόπουλος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Σκοπός της εργασίας ήταν να εξετάσουμε διαφορές στην οστική μάζα, γεωμετρία και αντοχή του οστού γυναικών πριν και μετά την εμμηνόπαυση με χρήση περιφερικής ποσοτικής αξονικής τομογραφίας (pQCT) κνήμης. Κριτήρια ένταξης: 1) Φύλο (θήλυ) 2)Ηλικία 20-79χ 3)Φυσιολογική κινητικότητα 4) Ηλικία εμμηνόπαυσης >48χ. Κριτήρια αποκλεισμού: 1) Ληψη φαρμάκων για οστεοπόρωση 2)Μεταβολικά Νοσήματα 3) Συστηματικές παθήσεις ή λήψη φαρμάκων που επηρρεάζουν την οστική αντοχή 4)Ιστορικό καταγμάτων χαμηλής βίας συμπεριλαμβανομένης της κνήμης. Στο pQCT λήφθησαν 3 ακτινολογικές τομές για κάθε γυναίκα στο 4% (σπογγώδες), 14% και 38% (φλοιώδες) του μήκους κνήμης Εξετάσαμε συνολικά 315 γυναίκες (84 προεμμηνοπαυσιακές-231 μετεμμηνοπαυσιακές), οι οποίες επίσης χωρίστηκαν σε ηλικιακές ομάδες ανά δεκαετία (20-29χ Ν=23, 30-39χ Ν=20, 40-48χ Ν=41, 49-59χ Ν=86, 60-69χ Ν=82, 70-79χ Ν=63). Οι προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες βρέθηκε ότι είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερη οστική μάζα και οστική πυκνότητα σπογγώδους και φλοιώδους, υψηλότερη επιφάνεια και πάχος φλοιού και μεγαλύτερη οστική αντοχή σε σύγκριση με τις μετεμμηνοπαυσιακές (p<0.000). Οι γυναίκες 20-29χ είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερη μάζα και πυκνότητα σπογγώδους οστού σε σχέση με όλες τις προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Απώλεια μάζας φλοιώδους οστού διαπιστώθηκε μόνο μετά την εμμηνόπαυση. Συμπερασματικά, σημαντικές μεταβολές οστικής μάζας, γεωμετρίας και αντοχής επισυμβαίνουν στην κνήμη μετά την εμμηνόπαυση.
Η επίδραση των ευαισθητοποιητών ιόντων ασβεστίου στην επάνοδο της αυτόματης κυκλοφορίας και στη νευρολογική έκβαση μετά από καρδιακή ανακοπή ασφυκτικής αιτιολογίας
Authors: Κοσμίδου Μαρία-Λουίζα
Published: September 2021

Εισαγωγή Στην καρδιακή ανακοπή ασφυκτικής αιτιολογίας, η παρατεταμένη σοβαρή υποξαιμία δυσχεραίνει την αποτελεσματικότητα της προσπάθειας αναζωογόνησης και οδηγεί σε κακή νευρολογική έκβαση. Ο σκοπός της μελέτης ήταν να ερευνηθεί η επίδραση της λεβοσιμεντάνης σε ένα ζωικό μοντέλο καρδιακής ανακοπής ασφυκτικής αιτιολογίας. Μέθοδος Σε 20 λευκά χοιρίδια Landrace προκλήθηκε καρδιακή ανακοπή ασφυκτικής αιτιολογίας τα οποία παρέμειναν χωρίς θεραπεία για τέσσερα λεπτά. Τα χοιρίδια τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν μονοθεραπεία με επινεφρίνη (n=10, Ομάδα A) ή επινεφρίνη με λεβοσιμεντάνη (n=10, Ομάδα B). Σε όλα τα πειραματόζωα πραγματοποιήθηκε καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση σύμφωνα με τις οδηγίες του Ευρωπαικού Συμβουλίου Αναζωογόνησης (European Resuscitation Council 2010). Οι αιμοδυναμικές παράμετροι μετρήθηκαν πρίν την ανακοπή, κατά τη διάρκεια της ανακοπής και της αναζωογόνησης, και κατά τη διάρκεια των 30 λεπτών μετά την επάνοδο της αυτόματης κυκλοφορίας (return of spontaneous circulation, ROSC), ενώ η επιβίωση και η νευρολογική έκβαση όπως εκφράζεται από τη δοκιμασία βαθμονόμησης της νευρολογικής επαγρύπνησης μετρήθηκαν 24 ώρες μετά. Αποτελέσματα Σε έξι πειραματόζωα επετεύχθη επάνοδος της αυτόματης κυκλοφορίας (60%) από την Ομάδα A και εννέα (90%) από την Ομάδα Β (p=0.303). Κατά το πρώτο λεπτό της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης, η πίεση των στεφανιαίων αρτηριών ήταν σημαντικά πιο αυξημένη στην Ομάδα Β (p=0.046), αλλά δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά σε επόμενα χρονικά σημεία μέχρι τη ROSC. Αν και έξι πειραματόζωα (60%) από κάθε ομάδα επέζησαν για 24 ώρες (p=1.000), η νευρολογική εξέταση ήταν σημαντικά καλύτερη στα πειραματόζωα της Ομάδας B (p<0.01). Συμπεράσματα Η προσθήκη της λεβοσιμεντάνης στην επινεφρίνη βελτίωσε την πίεση των στεφανιαίων αγγείων αμέσως μετά την έναρξη της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης και οδήγησε σε καλύτερη νευρολογική έκβαση στις 2 4ώρες από την ανακοπή.
Μοριακή ανίχνευση κυκλοφορούντων καρκινικών κυττάρων σε ασθενείς με κακοήθειες του γαστρεντερικού συστήματος
Authors: Βαϊόπουλος Αριστείδης
Published: September 2021

Οι κακοήθεις του γαστρεντερικού συστήματος αποτελούν κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως. Η διασπορά της νόσου και η ανάπτυξη μεταστάσεων επιδεινώνουν την πρόγνωση των ασθενών και δυσχεραίνουν τη δυνατότητα θεραπευτικής παρέμβασης καθιστώντας αναγκαία την ανάπτυξη μεθόδου πρώιμης ανίχνευσης μεταστάσεων. Κεντρικό ρόλο στην διασπορά της νόσου διαδραματίζουν τα κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα (circulating cancer cells, CTCs) τα οποία διαφεύγουν από την πρωτοπαθή εστία και διασπείρονται μέσω του αίματος σε απομακρυσμένους ιστούς.. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η ανάπτυξη μίας όσο το δυνατόν ευαίσθητης και ειδικής μεθόδου απομόνωσης κυκλοφορούντων καρκινικών κυττάρων. Στην κατεύθυνση αυτή αναπτύχθηκε μία Multiplex PCRη οποία θα ανίχνευε ταυτόχρονα την έκφραση των δεικτών επιθηλιακής προέλευσης CK19, CK20 και EGFR. Η πειραματική διαδικασία ξεκίνησε με τον προσδιορισμό των συνθηκών της αντίδρασης και διάφορες δοκιμές εύρεσης των βέλτιστων συνθηκών. Ακολούθως εφαρμόστηκε η μέθοδος σε 102 ασθενείς με κακοήθειες του γαστρεντερικού συστήματος καθώς και σε 38 φυσιολογικούς δότες. Συμπερασματικά προτείνεται η χρήση της μεθόδου στην διάγνωση και τον αποκλεισμό του καρκίνου του στομάχου, στον αποκλεισμό του καρκίνου του παχέος εντέρου και στον αποκλεισμό της παρουσίας μεταστάσεων σε ασθενείς με ήδη διαγνωσμένο καρκίνο παχέος εντέρου. Η διενέργεια επιπρόσθετων μελετών θα συμβάλει στον καθορισμό μίας καθολικά αποδεκτής μεθόδου ανίχνευσης κυκλοφορούντων καρκινικών κυττάρων, η εφαρμογή της οποίας στην κλινική πράξη θα συμβάλλει στη βελτίωση της διάγνωσης, παρακολούθησης και θεραπευτικής αντιμετώπισης ασθενών με κακοήθειες του γαστρεντερικού συστήματος, μέσω της έγκαιρης ανίχνευσης υπολειπόμενης νόσου και της εφαρμογής εξατομικευμένης θεραπείας.
Σχέσεις εκκλησίας και πολιτείας στην Ελλάδα κατά την Επταετία (1967-1974)
Authors: Ανδρεόπουλος Χαράλαμπος
Published: September 2021

Οπως δηλώνεται στον τίτλο («Σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας στην Ελλάδα κατά την Επταετία [1967 – 1974]»), η διδακτορική διατριβή πραγματεύεται το πρόβλημα των σχέσεων μεταξύ της Εκκλησίας και της Πολιτείας υπό το κράτος της επτάχρονης δικτατορίας 1967 – 1974. Το εκκλησιαστικό ήταν το μοναδικό από τα θέματα της ζωής του τόπου όπου η δικτατορία εις αμφότερες τις φάσεις αυτής (Γ. Παπαδοπούλου, 1967 – 1973, Δ. Ιωαννίδη, 1973 – 1974) εφήρμοσε διαφοροποιημένη πολιτική. Και στις δύο περιπτώσεις υπήρχε ίδια τακτική: Παρέμβαση στα εσωτερικά της Εκκλησίας, παραβίαση της κανονικής τάξεως, επιβολή Αρχιεπισκόπου της εμπιστοσύνης του κατά περίπτωση πραξικοπηματία (Γ. Παπαδοπούλου – Δ. Ιωαννίδη), πλαισιωμένου από διαφορετική και παντοδύναμη κάθε φορά ομάδα αρχιερέων. Κατά την πρώτη φάση της δικτατορίας ο κανονικός και νόμιμος Αρχεπίσκοπος Χρυσόστομος Β’ (Χατζησταύρου) αρνούμενος να υποκύψει στις πιέσεις για παραίτηση προκειμένου να προωθηθεί διάδοχος αρεστός και συνεργάσιμος στο καθεστώς, θα είναι το πρώτο θύμα της δικτατορίας. Ο διάδοχός του Ιερώνυμος Α΄ (Κοτσώνης) αφού κατέλαβε «νόμιμα» μεν αλλά αντικανονικά (= ενάντια στους εκκλησιαστικούς κανόνες) τον αρχιεπισκοπικό θρόνο και η διορισθείσα 8μελής «Αριστίνδην» Ιερά Σύνοδος που αντικατέστησε – και υποκατέστησε – την κανονική «μικρά» (Δ.Ι.Σ.) και «μεγάλη» Ιερά Σύνοδο (Ιεραρχία), θα συμπορευθούν με την «εθνοσωτήριο» στρατιωτική Κυβέρνηση αναλαμβάνοντας το «εκκλησιοσωτήριο» έργο που επαγγέλθηκε η 21η Απριλίου. Με αντικανονικές διαδικασίες και μεθοδεύσεις τον δρόμο προς την έξοδο θα δούν άλλοι δεκαπέντε (15) κανονικοί και νόμιμοι Μητροπολίτες της «παλαιάς» Ιεραρχίας, στο πλαίσιο ενός συντονισμένου σχεδίου αλλοιώσεως της συνθέσεως της Ιεραρχίας, το οποίο για να ολοκληρωθεί περιέλαβε και την εκλογή εικοσιεννέα (29) νέων Μητροπολιτών προσκειμένων ως επί το πλείστον στις «χριστιανικές οργανώσεις» οι οποίες εξ αρχής συντάχθηκαν με το όραμα που εκπροσωπούσε ο Ιερώνυμος για την «κάθαρση» στην Εκκλησία και για μια «Καινούργια Ελλάδα». Ο στόχος, όμως, παρά τη συντελεσθείσα αλλοίωση της Ιεραρχίας δεν θα επιτευχθεί. Το οικοδόμημα του Ιερωνύμου θα καταρρεύσει όταν ο τότε Αρχιεπίσκοπος επιχειρώντας – συνεργούσης και της δικτατορίας - να καταστρατηγήσει τις πατριαρχικές διατάξεις που ορίζουν τόσο τη σχέση της κανονικής ενότητας με το Πατριαρχείο, όσο και τα κανονικά δικαιώματα αυτού στις Νέες Χώρες θα βρεί απέναντί του την πλειοψηφία της Ιεραρχίας, η οποία με την αντίθεσή της στις επιλογές του θα δρομολογήσει τη δική του έξοδο. Θα τον διαδεχθεί κατά την δεύτερη φάση της δικτατορίας (επί Δ. Ιωαννίδη) ο από Ιωαννίνων Σεραφείμ (Τίκας) ο οποίος θα εκλεγεί κανονικά – σε χηρεύοντα θρόνο - στην προσπάθειά του, όμως, να επαναφέρει την Εκκλησία σε τροχιά κανονικότητας, αν και θα κλείσει παλαιές πληγές, δεν θ΄ αποφύγει, εξ αιτίας ατυχών χειρισμών, να ανοίξει νέες - όπως η έκπτωση χωρίς δίκη και απολογία των «12» εκπτώτων Μητροπολιτών - που θα ταλανίσουν για πολλά χρόνια ακόμη τη ζωή της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Η διαλεκτική και η αποδεικτική μέθοδος στη θεολογία του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά
Authors: Πήλιουρης Ιωάννης
Published: September 2021

Η διατριβή εξετάζει κατά κύριο λόγο το γνωσιοθεωρητικό πρόβλημα της ορθόδοξης θεολογίας, όπως αυτό παρουσιάζεται στην αντιπαράθεση μεταξύ του αγίου Γρηγορίου Παλαμά και του Βαρλαάμ. Για τον Βαρλαάμ, ο οποίος εκκινεί από σχολαστικές προϋποθέσεις, η θεολογία υποτάσσεται στη φιλοσοφία, ενώ υποτιμάται ταυτόχρονα η συμβολή της ησυχαστικής θεολογίας στο γνωσιοθεωρητικό ζήτημα της ορθόδοξης θεολογίας. Όταν γίνεται λ.χ. λόγος για την ιδανική μέθοδο της χριστιανικής θεολογίας ο Βαρλαάμ παραπέμπει αξιωματικά στα αξιώματα της πλατωνικοαριστοτελικής λογικής και όχι στην ησυχαστική μέθοδο. Ο Γρηγόριος Παλαμάς, αντιθέτως, εξετάζει το μεθοδολογικό πρόβλημα από μία άλλη οπτική, η οποία λαμβάνει κυρίως υπόψη της πνευματικά και ασκητικά κριτήρια, όπως η δαιμονολογία και η διάκριση των πνευμάτων. Επίσης, ο Βαρλαάμ δεν διακρίνει μεταξύ θεολογίας και φιλοσοφίας , διότι τόσο η θεολογία, η οποία καταγίνεται με τή θεία αποκάλυψη, όσο και η φιλοσοφία, που έχει ως αντικείμενο έρευνάς της της τον φυσικό κόσμο, προέρχονται από τον Θεό και υπ᾽ αυτή την έννοια συνιστούν μία ακατάλυτη ενότητα. Προφανώς ο Παλαμάς δεν μπορεί να αποδεχθεί ουσιαστικά την εξίσωση φιλοσοφίας και θεολογίας, διότι η τελευταία έχει ως θέμα της το άκτιστο, σε αντίθεση με τη φιλοσοφία που σπουδάζει την κτιστή φύση. Πρέπει τέλος να πούμε ότι ο Βαρλαάμ αποδέχεται κατά βάση την οντολογικοθεολογική μεταφυσική της ελληνικής φιλοσοφίας, σύμφωνα με την οποία ο Θεός μπορεί μεν να διακρίνεται από τα όντα (επέκεινα) – εξου και η στροφή στον αποφατισμό -, εντούτοις αποτελεί την πρώτη αρχή του όντος και υπ᾽ αυτή την έννοια ταυτίζεται με αυτό (ὂν ἢ ὄν).
Διαχείριση διασυνοριακών υδατικών πηγών
Authors: Βάλβης Αναστάσιος
Published: September 2021

Οι νέες παγκόσμιες προκλήσεις επέφεραν σταδιακά την αμφισβήτηση του ορισμού της «ασφάλειας» έτσι όπως είχε διαμορφωθεί από τις κρατούσες παραδοσιακές αντιλήψεις. Έτσι, αν και ο πολιτικο-στρατιωτικός της πυρήνας δεν αμφισβητήθηκε, ωστόσο νέες θεωρήσεις επιδίωξαν τη μεταφορά του κέντρου βάρους από το κράτος στον άνθρωπο. Στα πλαίσια της ακαδημαϊκής συζήτησης η «ανθρώπινη ασφάλεια» άρχισε να κερδίζει έδαφος. Βασικό συστατικό της εν λόγω θεώρησης αποτελεί η «περιβαλλοντική ασφάλεια», η εδραίωση της οποίας στη διεθνή πολιτική σκηνή οφείλεται στην ανάδειξη περιβαλλοντικών ζητημάτων ιδίως αναφορικά με τη διαχείριση των φυσικών πόρων, όπως το νερό. Ο όρος «περιβαλλοντική ασφάλεια» γίνεται αντιληπτός με ποικίλους τρόπους υπό διαφορετικό κάθε φορά πρίσμα. Ωστόσο, δύο είναι οι βασικές εννοιολογικές κατηγοριοποιήσεις. Η μία εξ αυτών αποδίδει την «περιβαλλοντική ασφάλεια» με όρους προστασίας του περιβάλλοντος σε παγκόσμιο επίπεδο. Πρόκειται για τη λεγόμενη οικολογική ασφάλεια για την επίτευξη της οποίας απαιτείται συλλογική κινητοποίηση σε παγκόσμιο επίπεδο. Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με την παραδοσιακή κρατικο-κεντρική εννοιολογική προσέγγιση, ο όρος της περιβαλλοντικής ασφάλειας αναφέρεται στη σημασία που έχει η προστασία και διαφύλαξη των περιβαλλοντικών πλουτοπαραγωγικών πηγών για τη διατήρηση της ασφάλειας του κράτους και των πολιτών. Στο πλαίσιο αυτής της συζήτησης εμπίπτει και η διαχείριση των φυσικών διασυνοριακών υδατικών πόρων. Η πολυδιάστατη σημασία του νερού (ενέργεια, γεωργία κτλ.) το τοποθετεί στο επίκεντρο της συζήτησης για το περιβάλλον. Σε παγκόσμιο επίπεδο, διάφορες πρωτοβουλίες οδήγησαν στην υιοθέτηση κανόνων προκειμένου να θεσμοθετηθεί η εκμετάλλευση των υδατικών πόρων από τα κράτη που τους μοιράζονται.. Στην αρχή οι κανόνες και οι νόρμες επικεντρώνονταν περισσότερο στην εκμετάλλευση παρά στην κοινή δράση για προστασία, δίνοντας έμφαση στη θεώρηση της «περιβαλλοντικής ασφάλειας» με όρους κρατο-κεντρικούς. Σταδιακά, όμως, οι πρωτοβουλίες και οι δράσεις μετατοπίστηκαν από την εκμετάλλευση στην προστασία των υδάτινων πόρων και στην ανάγκη για υιοθέτηση συλλογικών κανόνων. Εντούτοις, η έλλειψη ενός ισχυρού θεσμού παγκόσμιας εμβέλειας που να επιβάλλει στα κράτη τις κατάλληλες πολιτικές παραμένει ένα μεγάλο αγκάθι στην προώθηση ολοκληρωμένων συνεργασιών μεταξύ των κρατών που μοιράζονται χερσαίους υδατικούς πόρους. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, παρατηρείται μεγαλύτερη πρόοδος με την υιοθέτηση της οδηγίας πλαίσιο 2000/60 για το νερό, η οποία υιοθετεί την λογική της αειφορίας και προάγει την συνεργασία με σκοπό την προστασία των διασυνοριακών υδατικών πόρων.Η Ελλάδα αποτελεί κράτος παρόχθιο σε πέντε βαλκανικούς ποταμούς εκ των οποίων μόνον ο ένας (Αώος) πηγάζει από την ίδια. Παρόλο που η σημασία των ποταμών αυτών είναι μεγάλη, τόσο από περιβαλλοντικής όσο κι από πολιτικο-οικονομικής απόψεως, το επίπεδο συνεργασίας της Ελλάδος με τις γειτονικές χώρες ως προς τη διαχείριση τους –παρά τη σχετική βελτίωση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια- σε γενικές γραμμές παραμένει χαμηλό.
Ο ρόλος της έψιλον ισομορφής της πρωτεϊνικής κινάσης C-ε στο μηχανισμό διαφοροποίησης των νευροβλαστών και των νευρώνων
Authors: Φλωράκης Ανδρέας
Published: September 2021

Η νευρωνική διαφοροποίηση είναι στενά συνδεδεμένη με την πολικότητα των κυττάρων και την μη συμμετρική κατανομή των κυκλωμάτων σηματοδότησης. Ο έλεγχος της σηματοδότησης διαφοροποιεί την μετάφραση των γονιδίων και οδηγεί στη διαφοροποίηση των νευρώνων στη διαίρεσή τους και στην προστασία τους. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η PKC-ε συμβάλλει στη διαφοροποίηση των νευρικών κυττάρων. Χρησιμοποιώντας εμβρυικά βλαστικά κύτταρα E14/T και το πρωτόκολλο διαφοροποίησης 4-/4+ για τη διαφοροποίησή τους επιτεύχθηκε η δημιουργία γλουταμεργικών νευρώνων. Με την τεχνική RT-PCR φάνηκε η διαφοροποίηση των επιπέδων του mRNA των διαφορετικών PKC στα διάφορα στάδια διαφοροποίησης προς νευρώνες. Τα πειραματικά δεδομένα έδειξαν ότι η PKC-ε αυξάνεται σε επίπεδο mRNA και πρωτεΐνης κατά τα στάδια διαφοροποίησης των εμβρυικών βλαστικών σε νευρώνες. Με μικροσκόπηση αποπεριέλιξης και συνεστίασης διαπιστώθηκε ότι η PKC-ε μεταφέρεται κατά την διάρκεια της δημιουργίας του κεντρικού νευράξονα στο σύστημα Golgi. Από τη βιβλιογραφία φαίνεται ότι σε εκείνο το τμήμα του κυττάρου γίνονται οι διεργασίες που είναι απαραίτητες για την επιμήκυνση του νευράξονα. Για να διευκρινισθεί αυτό διαμολύναμε νευρώνες ιππόκαμπου από έμβρυα 16 ημερών με τον άγριο τύπο και με μεταλλάξεις του γονιδίου της PKC-ε. Βρέθηκε ότι ο άγριος τύπος και η συνεχώς ενεργοποιημένη μορφή της πρωτεΐνης αύξησαν το μήκος των νευριτών και τις διακλαδώσεις τους. Η απενεργοποιημένη μορφή της πρωτεΐνης αύξησε τις διακλαδώσεις. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι η PKC-ε παίζει σημαντικό ρόλο στη διαφοροποίηση των νευρώνων.
Μελέτη της έκφρασης της πρωτεϊνης S100 και συσχετισμός της με άλλα μοριακά μονοπάτια που συμμετέχουν στην καρκινογένεση, σε ασθενείς με μη -μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα
Authors: Χουντής Παναγιώτης
Published: September 2021

Όσον αφορά την S100A2 και τον ρόλο της στον NSCLC, έχουν δημοσιευθεί μέχρι σήμερα αντικρουόμενες απόψεις. Οι Feng και συν. έδειξαν πως η έκφραση της S100A2 ήταν κατεσταλμένη ενώ αντίθετα, οι Heighway και συν. έδειξαν πως η S100A2 εκφράστηκε ισχυρά στην πλειοψηφία των όγκων. Μελέτη από τους Wang et al κατέληξε στο ότι η S100A2 πρωτεΐνη υπερ-εκφράζεται στο NSCLC. Σκοπός της παρούσης μελέτης ήταν (1) η διερεύνηση της πυρηνικής και κυτταροπλασματικής έκφρασης και της έντασης της έκφρασης της πρωτεϊνης S100A2 και ο συσχετισμός τους με διάφορα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά καθώς και άλλα μόρια που συμμετέχουν στην καρκινογένεση σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC) και (2) η διερεύνηση της επίδρασης τους στην επιβίωση και το διάστημα ελεύθερο νόσου αυτών των ασθενών. Σε ιστολογικά παρασκευάσματα παραφίνης 74 ασθενών με NSCLC ανιχνεύθηκε η ανοσοϊστοχημική έκφραση των πρωτεΪνων S100A2, Caspase3, Ki67 και p53. Διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της πυρηνικής κατανομής της S100A2 και του διαστήματος ελεύθερο νόσου (p=0.047). Ασθενείς χωρίς λεμφαγγειακή διήθηση και πρωϊμότερο στάδιο νόσου είχαν σημαντικά καλύτερη συνολική επιβίωση και διάστημα ελεύθερο νόσου. Ο χαρακτήρας έκφρασης της S100A2 σε εγχειρήσιμο NSCLC κυμαίνεται ευρέως και αυτή η διακύμανση φαίνεται πως συσχετίζεται με την πρόγνωση. Η ένταση της έκφρασης είναι υψηλότερη στα αρχικά και τελικά στάδια της νόσου και κατανέμεται ισότιμα στα μεσαία στάδια γεγονός που μας οδήγησε στην σκέψη για πιθανό διπλό ρόλο της πρωτεϊνης στην καρκινογένεση. Το ERCC1 (Excision repair cross-complementation group 1) είναι ένα από τα πλέον βασικά ένζυμα στη διαδικασία επιδιόρθωσης νουκλεοτιδίων με εκτομή. Το ένζυμο RRM1 (Ribonucleotide reductase subunit M1) εμπλέκεται στη σύνθεση και επιδιόρθωση του DNA και στο μεταβολισμό της gemcitabine και τα 2 ένζυμα έχουν συσχετισθεί με την ανταπόκριση στην πλατίνα και γεμσιταβίνη αντίστοιχα.Η σχετική ποσότητα mRNA του ERCC1 και του RRM1 μετρήθηκε με τη μέθοδο ΔΔCT χρησιμοποιώντας τη β-ακτίνη ως γονίδιο αναφοράς. Δεν παρατηρήθηκε στατιστική σημαντικότητα μεταξύ της έκφρασης των γονιδίων αυτών, κλινικοπαθολογικών παραμέτρων, συνολικής επιβίωσης και του ελεύθερο νόσου διαστήματος. Η διερεύνηση σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών πιθανότατα θα ξεκαθαρίσει τον πραγματικό ρόλο της S100A2 όσο και την RRM1 και ERCC1 σε ασθενή με NSCLC.
Σύνθεση, χαρακτηρισμός και in vitro μελέτη ιδιοτήτων αλλοπλαστικών υλικών με βάση τα οστικά τσιμέντα φωσφορικού ασβεστίου για χρήση τους ως οστικά υποκατάστατα στην γναθοπροσωπική χώρα
Authors: Αλεξοπούλου Μαρία
Published: September 2021

Με τη χρήση οστικών τσιμέντων μπορούν να αντιμετωπιστούν αρκετά ιατρικάπεριστατικά που αφορούν την αποκατάσταση και ίαση οστών λόγω τραυματισμού ήάλλων παθήσεων. Τα υλικά αυτά παρουσιάζουν μεγάλο επιστημονικό καιτεχνολογικό ενδιαφέρον χάρη στη σύσταση και στη βιοενεργότητά τους. Η χρήσηβιοδραστικών ουσιών βοηθά την ίαση της πάσχουσας περιοχής. Στην παρούσαδιπλωματική εργασία πραγματοποιήθηκε σύνθεση και χαρακτηρισμός οστικώντσιμέντων με βάση το α-φωσφορικό τριασβέστιο (α-TCP) και τη γύψο. Η σύνθεση τηςσκόνης α-TCP για την παρασκευή των οστικών τσιμέντων μέσω της αντίδρασηςανθρακικού και πυροφωσφορικού ασβεστίου σε υψηλές θερμοκρασίες παρουσιάζειτεχνικές δυσκολίες λόγω του σχηματισμού και του β-TCP. Η καθαρότητα τουπροϊόντος εξαρτάται από την διεργασία απότομης ψύξης του κεραμικού. Σε όλες τιςπεριπτώσεις σχηματισμού τσιμέντων με πρώτη ύλη το α-TCP παρατηρήθηκε μετά τηνπαραμονή των δοκιμίων σε διάλυμα Ringer η δημιουργία υδροξυαπατίτη χαμηλήςκρυσταλλικότητας. Η μορφολογική εξέταση των δειγμάτων έδειξε ότι αποτελούνταιαπό βελονοειδείς ή φυλλοειδείς κρυστάλλους μη στοιχειομετρικού σε ασβέστιοαπατίτη (CDHAP). Η παρουσία της γύψου ως δεύτερη διεσπαρμένη φάση είχε ωςαποτέλεσμα τη μείωση της αντοχής σε θλίψη των αμιγών τσιμέντων α-TCP. Hαποδέσμευση της ιμπουπροφάινης ενός μη στερεοειδούς αντιφλεγμονώδουςφαρμάκου μελετήθηκε από τα τσιμέντα σε ρυθμιστικό διάλυμα φωσφορικών (PBS)στους 37oC. Από τα πειράματα αποδέσμευσης της ιμπουπροφαίνης διαπιστώθηκε ότιτα αμιγή τσιμέντα α-TCP απελευθερώνουν μεγαλύτερη ποσότητα από τα αμιγήτσιμέντα γύψου και ακόμα περισσότερη από τα σύνθετα τσιμέντα. Η αποδεσμευση τηςιμπουπροφαίνης από σύνθετα τσιμέντα που περιέχουν καθαρή σίλικα και γυαλί 60 %SiO2-40% CaO δείχνει παρόμοια συμπεριφορά.
Η παθογένεια της πυώδους ιδραδενίτιδας
Authors: Τζανετάκου Βασιλική
Published: September 2021

Σπουδαιότητα: Η διαπυητική ιδρωταδενίτιδα (ΔΙ) αποτελεί μία συχνή δερματική πάθηση, στην οποία η εκτεταμένη φλεγμονή θεωρείται ότι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεραπεία για τη ΔΙ. Σκοπός: Η διερεύνηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας της αντιφλεγμονώδους βιολογικής θεραπείας anakinra στη ΔΙ. Σχεδιασμός μελέτης: Η κλινική μελέτη ήταν διπλή-τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο και αποτελούνταν από μία περίοδο θεραπείας διάρκειας 12 εβδομάδων και από μία περίοδο παρακολούθησης διάρκειας 12 εβδομάδων επίσης. Τόπος διεξαγωγής: Η μελέτη διεξήχθη σε τριτοβάθμιο πανεπιστημιακό νοσοκομείο στην Αθήνα. Συμμετέχοντες: Στη μελέτη συμμετείχαν 20 ασθενείς πάσχοντες από ΔΙ σταδίου ΙΙ ή ΙΙΙ κατά Hurley. Θεραπευτική παρέμβαση: Οι ασθενείς έπειτα από τυχαιοποίηση έλαβαν εικονικό φάρμακο ή anakinra υποδορίως μία φορά ημερησίως για 12 εβδομάδες. Μονοπύρηνα κύτταρα του περιφερικού αίματος των ασθενών απομονώθηκαν και διεγέρθηκαν προς παραγωγή κυτταροκινών προ της έναρξης θεραπείας (εβδομάδα 0), κατά την ολοκλήρωση της θεραπείας (εβδομάδα 12) και κατά την ολοκλήρωση της μελέτης (εβδομάδα 24). Πρωτογενής και δευτερογενής σκοπός: Η επίδραση του anakinra στη σοβαρότητα της νόσου αποτέλεσε τον πρωτογενή σκοπό της μελέτης. Το χρονικό διάστημα έως την εμφάνιση νέας έξαρσης της νόσου και οι μεταβολές στην παραγωγή των κυτταροκινών αποτέλεσαν τον δευτερογενή σκοπό της μελέτης. Αποτελέσματα: Η βαθμολογία της Ενεργότητας της Νόσου μειώθηκε κατά την ολοκλήρωση της θεραπείας στο 66,7% των ασθενών που έλαβαν anakinra συγκριτικά με 20% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (p=0.039). Η βαθμολογία Κλινικής Απόκρισης στη ΔΙ στην εβδομάδα 12 επιτεύχθηκε στο 77,8% των ασθενών, στους οποίους χορηγήθηκε anakinra, και στο 30% των ασθενών, στους οποίους χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο (p=0.037). Η παραγωγή της ιντερφερόνης-γ από τα μονοπύρηνα κύτταρα του περιφερικού αίματος μειώθηκε και η παραγωγή της ιντερλευκίνης-22 αυξήθηκε στην ομάδα των ασθενών που έλαβαν anakinra. Το χρονικό διάστημα έως την εμφάνιση νέας έξαρσης της νόσου επιμηκύνθηκε στην ομάδα που έλαβε anakinra (p=0.013). Δεν καταγράφηκαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.Συμπεράσματα: Το anakinra έχει την προοπτική να αποτελέσει μία αποτελεσματική και καλώς ανεκτή θεραπεία για τη ΔΙ. Η αναστολή της ιντερλευκίνης-1 αποτελεί μία υποσχόμενη θεραπευτική στρατηγική. Αριθμός μητρώου της κλινικής μελέτης: www.clinicaltrials.gov Αναγνωριστικός κωδικός: NCT01558375.
Η συμβολή της διδασκαλίας της γεωγραφίας και της κοινωνικής και πολιτικής αγωγής στην προσέγγιση της οικουμενικής εκπαίδευσης για την παγκόσμια ιδιότητα του πολίτη
Authors: Βουδρισλής Νικόλαος
Published: September 2021

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής ήταν να καταδείξει τη συμβολή της διδασκαλίας της γεωγραφίας και της κοινωνικής και πολιτικής αγωγής στην προσέγγιση της Οικουμενικής Εκπαίδευσης. Για το λόγο αυτό εξετάσαμε τις σύγχρονες τάσεις στη γεωγραφική εκπαίδευση και την εκπαίδευση για την ιδιότητα του πολίτη μέσα από υπάρχουσες έρευνες και την αρθρογραφία των τελευταίων ετών. Διερευνήσαμε τις ρίζες και την ιστορική εξέλιξη της οικουμενικής εκπαίδευσης και της εκπαίδευσης για την παγκόσμια ιδιότητα του πολίτη και καταγράψαμε τις διαφορετικές προσεγγίσεις της έννοιας της παγκόσμιας ιδιότητας του πολίτη. Στη συνέχεια παρουσιάσαμε αναλυτικά το θεωρητικό πλαίσιο, τους σκοπούς, το περιεχόμενο και τις διαστάσεις των δύο αυτών κινημάτων. Ακόμη αναφερθήκαμε στην εννοιολόγηση της ταυτότητας και στους τρόπους με τους οποίους συγκροτείται. Αναλύσαμε την εθνική ταυτότητα σε αντιδιαστολή με την κοσμοπολίτικη ταυτότητα και κάναμε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας που αφορά τις γεωγραφικές μελέτες που εξετάζουν τη σχέση της ταυτότητας και του χώρου. Ασχοληθήκαμε επιπλέον με τη συμβολή της γεωγραφικής εκπαίδευσης στην εκπαίδευση για την ιδιότητα του πολίτη, την έννοια του γεωγραφικού γραμματισμού, την ανάγκη για καλλιέργεια της χωρικής σκέψης και του χωρικού γραμματισμού, τη συμβολή της γεωτεχνολογίας στην ικανότητα επίλυσης προβλημάτων. Τέλος αναζητήσαμε τις βασικές ικανότητες που μπορεί να καλλιεργήσει η γεωγραφική και χωρική εκπαίδευση στη διαμόρφωση του παγκόσμιου γεω-πολίτη.
Συσχέτιση των δημόσιων πολιτικών για την ολοκληρωμένη διαχείριση στερεών αποβλήτων με την επιχειρηματικότητα
Authors: Αναλυτής Βασίλειος
Published: September 2021

Το θέμα της διαχείρισης στερεών αποβλήτων αποτελεί κομβικό ζήτημα για την Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια απασχολεί διαρκώς την κοινωνία και τους θεσμούς, προκαλεί συχνά εντάσεις και ακόμα θεωρείται ως (μείζον για τη χώρα) πρόβλημα. Αυτό αποτέλεσε την αφορμή για την παρούσα εργασία. Στα πλαίσια της εργασίας ερευνήθηκαν οι βέλτιστες διαθέσιμες τεχνολογίες (ΒΑΤS), οι εφαρμογές τους, παρουσιάστηκαν τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα, μειονεκτήματα και έλαβε χώρα μια συνοπτική τεχνική, οικονομική και κοινωνική αξιολόγηση της κάθε μεθόδου. Από την έρευνα αυτή διαπιστώθηκε ότι σε αρκετές χώρες τα απόβλητα έχουν πάψει να θεωρούνται πρόβλημα και ότι οι απαραίτητες τεχνολογίες για την άρτια και ορθολογική διαχείριση είναι διαθέσιμες. Δεν υπάρχει όμως κάποια τεχνολογία – πανάκεια. Κάθε περίπτωση οφείλει να αντιμετωπίζεται ξεχωριστά, συνεκτιμώντας τις εκάστοτε συνθήκες. Από την παραπάνω έρευνα διαπιστώθηκε ότι στην Ελλάδα το σχετικά με τον τομέα επιχειρείν είναι αρκετά περιορισμένο και με δεδομένη την ύπαρξη των τεχνολογιών η πηγή του προβλήματος έπρεπε ν΄ αναζητηθεί αλλού.Για τους παραπάνω λόγους επιλέχθηκε η έρευνα μας να συνεχιστεί με τη συσχέτιση δημοσίων πολιτικών και επιχειρηματικότητας. Συγκεκριμένα, ερευνήθηκε και παρουσιάζεται το θεωρητικό υπόβαθρο των 12 βασικών πυλώνων αξιολόγησης, οι οποίοι συνδέουν τους 2 όρους. Στα πλαίσια της έρευνας αυτής έγινε αποτύπωση του τρόπου με τον οποίο οι δημόσιες πολιτικές ενός κράτους επηρεάζουν την επιχειρηματικότητα και την απόδοση των επιχειρήσεων, ειδικά στον τομέα του περιβάλλοντος και της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων. Μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει ολοκληρωμένες προσπάθειες διασύνδεσης των δημόσιων πολιτικών της χώρας με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για επενδύσεις στον τομέα της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων και δεν έχουν ερευνηθεί οι παράγοντες που επηρεάζουν το business decision making (θεσμικό πλαίσιο, μακροοικονομικό περιβάλλον, τεχνολογική ετοιμότητα κα). Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ουσιαστική επικοινωνία του επιχειρηματικού κόσμου με τους φορείς χάραξης πολιτικής και αυτό επιχειρήθηκε με την παρούσα εργασία.
Αξιολόγηση μεθόδων διαχείρισης σε δασικά οικοσυστήματα υβριδογενούς ελάτης
Authors: Ζάγκας Δημήτριος
Published: September 2021

Η αειφορική διαχείριση των δασών (Α.Δ.Δ.) αποτελεί μια πολύπλοκη διαδικασία αλλά και πρόκληση για τους ερευνητές και επιστήμονες, παγκοσμίως. Η πολυπλοκότητα του ζητήματος έχει οδηγήσει την επιστημονική κοινότητα και τους σχετιζόμενους με το θέμα οργανισμούς, στην κατάρτιση κριτηρίων και δεικτών με σκοπό την εξεύρεση κατάλληλων μοντέλων διαχείρισης των οικοσυστημάτων αλλά και σε προσπάθειες μοντελοποίησης και ποσοτικοποίησης των δασικών λειτουργιών.Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η αξιολόγηση της υφιστάμενης διαχείρισης σε οικοσυστήματα υβριδογενούς ελάτης, στο Πανεπιστημιακό Δάσος Περτουλίου, με γνώμονα τις πολλαπλές λειτουργίες του δάσους.Με τη χρήση της Αναλυτικής Ιεραρχικής Διαδικασίας (AHP) και του λογισμικού Expert Choice, υπολογίσθηκε σε εκατοστιαίο ποσοστό η δασική λειτουργία για κάθε ένα δασικό τμήμα του Δάσους Περτουλίου. Τα δασικά τμήματα 824, 210, 708 και 508 συγκέντρωσαν το μεγαλύτερο ποσοστό για τις λειτουργίες της προστασία, της παραγωγής, της διατήρησης βιοποικιλότητας και της αναψυχής αντίστοιχα. Για την υδρονομική λειτουργία δεν επιλέχθηκε κάποιο τμήμα καθώς θεωρείται ως ελάχιστη μονάδα διαχείρισης η λεκάνη απορροής. Στα τμήματα αυτά διενεργήθηκε δειγματοληψία με σκοπό την αποτύπωση της δομής και τον υπολογισμό των διαφόρων δενδρομετρικών στοιχείων. Με τη χρήση κανάβου πραγματοποιήθηκε τυχαία συστηματική δειγματοληψία σε ποσοστό 1% επί της δασοσκεπούς έκτασης των αντιπροσωπευτικών τμημάτων. Συνολικά λήφθηκαν δεκατρείς δοκιμαστικές επιφάνειες σε τέσσερα δασικά τμήματα, εννιά κυκλικής επιφάνειας και εμβαδού μισού στρέμματος και τέσσερις ορθογωνίου σχήματος και εμβαδού ενός στρέμματος. Το μέσο ποσοστό δειγματοληψίας ανήλθε σε 1,06% υπερκαλύπτοντας τον αρχικό στόχο.Στη συνέχεια τα συλλεχθέντα στοιχεία ψηφιοποιήθηκαν, συστηματοποιήθηκαν και επεξεργάστηκαν. Καταρτίστηκαν διαγράμματα κατανομής διαμέτρων και υψών, δημιουργήθηκαν τρισδιάστατες απεικονίσεις των δειγματοληπτικών επιφανειών τύπου προφίλ, υπολογίσθηκε το πραγματικό και το κανονικό ξυλαπόθεμα για κάθε δασικό τμήμα καθώς και κατάταξη κατά IUFRO, ενώ διενεργήθηκε και στατιστική ανάλυση τόσο για τις δειγματοληπτικές επιφάνειες όσο και μεταξύ των δασικών λειτουργιών. Με βάση την εθνική και διεθνή βιβλιογραφία ορίσθηκαν κριτήρια ώστε να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα της ασκούμενης διαχείρισης για κάθε δασική λειτουργία που έχει ορισθεί. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων προέκυψε το συμπέρασμα ότι το Πανεπιστημιακό Δάσος Περτουλίου δεν ανταποκρίνεται πλήρως στις σύγχρονες απαιτήσεις πολυλειτουργικής θεώρησης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αντιμετωπίζει και σοβαρά προβλήματα διαχείρισης.