De virtuele vervlechting tussen katholieke flaminganten en christendemocraten. Een recente studie van Harry Van Velthoven
Authors: Verdoodt Frans-Jos 
Published: December 2019

Van 1884 af tot het einde van de Eerste Wereldoorlog waren in België, ononderbroken, katholieke regeringen aan de macht. Dat regeringsmonopolie werd op beslissende wijze ondersteund door het Belgisch episcopaat, dat op dwingende wijze de politieke eenheid oplegde aan de katholieke gelovigen. Na de invoering van het (mannelijk) meervoudig stemrecht geraakten die gelovigen onder elkaar echter steeds meer verdeeld omtrent de urgente sociaaleconomische thema’s van toen, niet in de laatste plaats onder druk van de opgang van de socialistische werkliedenbeweging.De hang naar democratische emancipatie botste echter frontaal met de conservatieve behoudsgezindheid, zelfs binnen het episcopaat, dat desondanks op absolute wijze vasthield aan de politieke eenheid onder de katholieke gelovigen. Zij die dit imperatief negeerden, waren in de ogen van de kerkelijke overheden dissidenten. Of ‘scheurmakers en carrièristen’, zoals Harry Van Velthoven hen betitelt in zijn recente publicatie omtrent de sociaal-politieke en sociaaleconomische strijd én de strijd om democratische erkenning, die tussen 1890 en 1914 werd gevoerd door de ‘christendemocraten’ en de ‘katholieke flaminganten’.Na de Eerste Wereldoorlog kwamen de decennia lang nagestreefde (maar door de katholieke regeringen en prelaten afgeremde) politieke, sociale en culturele hervormingen systhematisch tot stand.In het Vlaamse landsdeel van België waren intussen ook de twee gescheiden emancipatorische krachten, nl. de christendemocraten en de katholieke flaminganten, naar elkaar toegegroeid.________The virtual interdependence of the Catholic Supporters of the Flemish Movement and the Christian Democrats: a recent study by Harry Van Velthoven.An uninterrupted series of Catholic governments ruled Belgium from 1884 until the end of the First World War. That government monopoly received decisive support from the Belgian episcopacy, which decisively imposed political unity on the Catholic faithful.After the introduction of the (male) plural voting right those faithful gradually became more divided amongst themselves about the then current socio-economic issues, in particular due to the emergence of the socialist workers’ movement.However, the longing for democratic emancipation collided head-on with conservatism, even within the episcopacy that in spite of this absolutely insisted on political unity among the Catholic faithful. Ecclesiastical authorities considered those who ignored this imperative as dissidents. ‘Or the partionists and careerists’ as Harry Van Velthoven called them in his recent publication about the socio-political and socio-economic struggle and the fight for democratic recognition, which was carried out between 1890 and 1914 by the ‘Christian Democrats’ and the Catholic supporters of the Flemish Movement’. The political, social and cultural reforms that people had pursued for decades (but which had been hindered by the Catholic governments and prelates) were finally established in a systematic manner after the First World War.In the Flemish part of Belgium the two separate emancipatory powers, i.e. the Christian Democrats and the Catholic Supporters of the Flemish movement had meanwhile also grown closer together.