bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ευφυές, ολοκληρωμένο και συμβουλευτικό σύστημα διαχείρισης σακχαρώδη διαβήτη
Authors: Ηλιοπούλου Δήμητρα
Published: January 2014

In the course of this thesis an integrated Diabetes Management System for Diabetes Mellitus (DM) patients was developed, especially those suffering from Diabetes Type I. While designing and developing this system the needs of all relevant users was taken into consideration and at the same time the most advanced technological tools were used. The main aim of the developed system was i) the use of user friendly technology (DM patients, their families, carers and physicians), ii) the design of a system whose users will capitalize on the benefits offered by technology advances while their everyday life and habits remain unchanged, iii) the improvement of DM patients‘ quality of everyday life, while at the same time offer an increased feeling of health security. The system, which is supported by the appropriate telecommunication platform for the remote monitoring and management of diabetes patients, comprises of the following components: i) Diabetes Management System (DMS), ii) Mobile Phone Application, iii) website for the news updates and the management of the DMS. DMS consists of a central database system, an application for patient data to be managed by physicians, an application for patient data to be managed by the DM patients themselves and a number of interfaces between the DMS and other subsystems. Emphasis has been given to the use of data integrity mechanisms as well as to the secure transmission and storage of the data and its analysis results. Via this system an individualized approach to consulting DM patients, on a treatment and daily needs level, is achieved. More specifically, the DM patient‘s data is transmitted to the physician either via the website or via the mobile phone. The physician using the appropriate tools, analyses the data and issues to the point, early and efficient interventions in order to improve the individual‘s health status. These interventions, that range from simple ones, such as how to use the syringe or follow a diet regime, to complex ones such as changing the insulin dosage or even alerting the patient that he/she requires medical attention, when available, immediately update all the DM patient, relevant applications. Moreover the system allows for the automatic support of the patient‘s treatment using an appropriate computational model. This model, using historical patient data suggests the optimal insulin dosage. During its pilot the system was used to suggest the dosage of injected insulin. Finally, the system supports the secure and timely update of the patient electronic health record, by inserting on a continuous basis, with vital information that will help him/her with his disease guidance as well as in future reports.
Υποστήριξη λειτουργίας συντήρησης παραγωγικών συστημάτων με χρήση μεθόδων διαχείρισης κινδύνων
Authors: Τσόγκας Χαράλαμπος
Published: January 2014

Η συντήρηση, τα τελευταία χρόνια, έχει αρχίσει να απομακρύνεται από τον αρχικό, πλήρως βασισμένο στην παραγωγή, σκοπό της καθώς και από τις παραδοσιακές πρακτικές της προληπτικής συντήρησης, των επιθεωρήσεων και των επισκευών και στρέφεται σε πιο σύνθετα και αποδοτικότερα συστήματα με σκοπό την αύξηση της αποδοτικότητας, της διαθεσιμότητας και της αξιοπιστίας του παραγωγικού εξοπλισμού των επιχειρήσεων, και την ελάττωση του κόστους συντήρησής. Για αυτό το λόγο, προσεγγίσεις που βασίζονται στον κίνδυνο, στην αξιοπιστία και στην κατάσταση του εξοπλισμού υιοθετούνται όλο και περισσότερο. Στην κατεύθυνση αυτή έχει εκδηλωθεί πρόσφατα ενδιαφέρον των επιχειρήσεων, σε προσεγγίσεις διαχείρισης της συντήρησης που βασίζονται στη θεωρία κινδύνων (Browne και άλλοι, 1996). Ο στόχος τέτοιων προσεγγίσεων είναι να επικεντρωθούν οι πόροι της συντήρησης σε επεμβάσεις στις κρίσιμες (με υψηλότερο κίνδυνο) περιοχές των εγκαταστάσεων. Απαιτούνται μέθοδοι για τον προσδιορισμό των κινδύνων, την αξιόπιστη εκτίμηση της πιθανότητας εμφάνισης τους και του αντίκτυπου αυτών κατά τρόπο ποσοτικό. Οι προσεγγίσεις αυτές προσπαθούν να αξιολογήσουν την πιθανότητα εμφάνισης ενός ανεπιθύμητου γεγονότος και των συνεπειών που θα επιφέρει από άποψη επίδρασης στο χρόνο, στο κόστος και στην ποιότητα. Βασική ιδέα της έρευνας είναι ότι η αποτελεσματική λειτουργία της συντήρησης απαιτεί επιλογή επεμβάσεων. Αντικείμενο της μελέτης είναι η δημιουργία ενός σύνθετου δείκτη, όπου θα ιεραρχεί κατά σειρά προτεραιότητας τις συνιστώσες του εξοπλισμού, στις οποίες προβλέπεται να χρειαστεί επέμβαση. Η ανάγκη για την έρευνα στο εν λόγω πεδίο προέκυψε από τη διαπίστωση σε σύνθετα παραγωγικά συστήματα, όπως οι σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, που αποτελούνται από μεγάλο αριθμό συνιστωσών, οι περιορισμένοι πόροι της συντήρησης πρέπει να κατευθυνθούν κατάλληλα. ∆ηλαδή να είχαν επέμβει κατά το πρώιμο στάδιο της σύνταξης του πλάνου συντήρησης. Η δημιουργία ενός σύνθετου δείκτη θα βοηθήσει στην ιεράρχηση των επεμβάσεων, η οποία θα βασίζεται στο συνολικό κίνδυνο που σχετίζεται με κάθε συνιστώσα του εξοπλισμού. Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας στο πλαίσιο του έργου ΠΕΝΕ∆ 2001 (Πρόγραμμα ΕΝίσχυσης Ερευνητικού ∆υναμικού).
Τεχνολογία και οικονομική αποδοτικότητα
Authors: Μουστάκας Γεώργιος
Published: January 2014

Η συνεχής επιστημονική αναζήτηση μαζί με την αλματώδη τεχνολογική ανάπτυξη σε όλους τους τομείς, μέσα στο σύγχρονο και άκρως ανταγωνιστικό περιβάλλον της οικονομίας, είναι όπως φαίνεται οι παράγοντες που δημιουργούν την «διαφορά» στην ανταγωνιστικότητα των οικονομιών των χωρών και την αποδοτικότητα των επιχειρήσεων στα πλαίσια της σύγχρονης τάσης της ψηφιοποίησης της οικονομίας και της παγκοσμιοποίησης της. Το επίπεδο της τεχνολογικής ανάπτυξης είναι ικανό να ερμηνεύσει και να εξηγήσει, σε μεγάλο βαθμό, τις διαφορές των οικονομικών δεικτών ανάμεσα στις οικονομίες των χωρών, αλλά και τις διαφορές των δεικτών παραγωγικότητας ανάμεσα στις διάφορες επιχειρήσεις. Οι καινοτομίες και το επίπεδο της τεχνολογικής ανάπτυξης φαντάζει πλέον σημαντικό εργαλείο πολιτικής, δεδομένης της δραματικής μείωσης των βαθμών ελευθερίας στην άσκηση οικονομικής πολιτικής των χωρών στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης. Τα αποτελέσματα των καινοτομιών στην Οικονομική επέκταση (Economic growth) μπορούν να μελετηθούν και να εκτιμηθούν στο επίπεδο των επιχειρήσεων, οι οποίες και τις δημιουργούν, και στο σύνολο της Οικονομίας της Χώρας. Στην Οικονομική επιστήμη η πρώτη περίπτωση αποδίδεται με τον όρο «Οικονομική Αποδοτικότητα» (Economic Performance) και η δεύτερη με τον όρο «Οικονομική Ανάπτυξη» (Economic Development). Στόχος της διατριβής είναι: • Η παρουσίαση του Ελληνικού συστήματος καινοτομίας ή Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (R&D) όπως είναι περισσότερο γνωστό. • Η ανάλυση και εκτίμηση της σχέσης της καινοτομίας με την Οικονομική Ανάπτυξη της Ελλάδας. • Η ανάλυση και εκτίμηση της σχέσης της καινοτομίας με την Οικονομική Αποδοτικότητα των Ελληνικών Επιχειρήσεων.
Study of electron and ion emission mechanisms from micro-nano-structured Si surfaces using ultrashort laser pulses
Authors: Ζορμπά Βασιλεία
Published: January 2014

Σε αυτή την εργασία, μελετάμε τους μηχανισμούς εκπομπής ηλεκτρονίων από μικρο/νανο-δομημένο πυρίτιο (Si) παρουσία ενεργού αερίου (SF₆). Εξετάζουμε τις αλλαγές στην μορφολογία, δομή και σύσταση των κατεργασμένων επιφανειών και τις συσχετίζουμε με τα χαρακτηριστικά εκπομπής πεδίου, όπως το κατώφλι εκπομπής πεδίου, η εκπεμπόμενη πυκνότητα ρεύματος και η ενίσχυση του ηλεκτρικού πεδίου. Διαφορετικές πηγές λέιζερ χρησιμοποιούνται στα πλαίσια της παρούσας δουλειάς με παλμούς ns, ps και fs διάρκειας. Οι αναπτυσσόμενες δομές αποτελούνται από μικρο-κώνους οι οποίοι κοσμούνται από δομές κλίμακας νανομέτρου. Η επιφάνεια των κώνων αποτελείται από ένα στρώμα νανο-κρυσταλλικού πυριτίου, με προσμίξεις θείου (S) σε μεγάλη συγκέντρωση. Η ύπαρξη του θείου εισάγει στάθμες προσμίξεων στο ενεργειακό χάσμα του πυριτίου, και οι αλλαγές στη συγκέντρωση του μπορούν να προσεγγιστούν ποιοτικά μέσω μετρήσεων οπτικής απορρόφησης σε ενέργειες μικρότερες του ενεργειακού χάσματος. Συγκρίνουμε το κατώφλι εκπομπής πεδίου και την ολική ενίσχυση του ηλεκτρικού πεδίου όπως αυτό προκύπτει από την εξίσωση Fowler-Nordheim, με αυτή η οποία προκύπτει βάσει της μακροσκοπικής γεωμετρίας των δομών (σε μικρο-κλίμακα). Παρά το γεγονός ότι η ενίσχυση του πεδίου ακολουθεί την τάση που προβλέπεται από τη γεωμετρία των δομών, οι απόλυτες τιμές διαφέρουν. Εξετάζουμε το βαθμό στον οποίο άλλοι παράγοντες, όπως το αλλαγμένο έργο εξαγωγής του υλικού ή η ύπαρξη τραχύτητας σε νανο-κλίμακα μπορεί να επηρεάσει τα αποτελέσματα. Η ολική τραχύτητα των δομών υπολογίζεται μέσω μετρήσεων ιδιοτήτων διαβροχής, οι οποίες αποκαλύπτουν μια σημαντική αύξηση της υδροφοβικότητας τουπυριτίου μετά την ακτινοβόληση του με λέιζερ.
Παρασκευή και μελέτη νέων πολυεστερικών νανοσύνθετων υλικών συσκευασίας
Authors: Βασιλείου Αλέξανδρος
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας διατριβής αποτέλεσε η ανάπτυξη και η μελέτη νέων πολυμερικών νανοσύνθετων υλικών, τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν ικανοποιητικά υποκατάστατα των συνήθων πολυολεφινικών υλικών συσκευασίας. Eπιλέχθηκαν τρείς βιοαποικοδομήσιμοι αλειφατικοί πολυεστέρες, συγκεκριμένα η πολυ(ε-καπρολακτόνη), ο πολυ(ηλεκτρικός αιθυλενεστέρας) και πολυ(ηλεκτρικός βουτυλενεστέρας), καθώς και ο πολυ(τερεφθαλικός αιθυλενεστέρας) (ΡΕΤ), όντας ένα πλήρως ανακυκλώσιμο πολυμερικό υλικό. Για τη βελτίωση κυρίως των φτωχών τους μηχανικών ιδιοτήτων και ιδιοτήτων φραγής αερίων αναπτύχθηκαν με αυτά νέα νανοσύνθετα υλικά με διάφορα πρόσθετα, όπως νανοσωματιδίων πυρογενούς διοξειδίου του πυριτίου, μοντμοριλλονίτη και νανοσωλήνες άνθρακα πολλαπλών τοιχωμάτων. Πραγματοποιήθηκε κατάλληλη τροποποίηση των νανοπρόσθετων ώστε να επιτευχθεί καλύτερη διασπορά με την πολυμερική μήτρα. Παρασκευάστηκαν νανοσύνθετα υλικά σε διάφορες συγκεντρώσεις με δύο διαφορετικές τεχνικές παρασκευής, την in situ και την ανάμιξη τήγματος, και πραγματοποιήθηκε διεξοδική μελέτη των υλικών αυτών. Οι επιφανειακές σιλανολικές ομάδες του πυρογενούς διοξειδίου του πυριτίου και καρβοξυλικές ομάδες των τροποποιημένων νανοσωλήνων άνθρακα οδήγησαν σε σημαντικές αλληλεπιδράσεις με τα πολυμερή και σε πολλές περιπτώσεις σχημάτισαν ομοιοπολικούς δεσμούς μαζί τους. Η παρουσία των νανοπρόσθετων στο μίγμα της αντίδρασης επηρέασε το τελικό μοριακό βάρος των υλικών απρόβλεπτα. Τα νανoσωματίδια δρούσαν ως πυρήνες κρυστάλλωσης, επιταχύνοντας τους ρυθμούς κρυστάλλωσης. Αντιθέτως, ο σχηματισμός δικτυώσεων με το πρόσθετο οδηγούσε σε μικρότερους βαθμούς κρυστάλλωσης. Η θερμοκρασία κρυστάλλωσης από τήγμα και το Τg των πολυμερών μετατοπίζονταν σε υψηλότερες θερμοκρασίες με την προσθήκη νανοσωματιδίων. Η παρουσία των νανοσωματιδίων οδήγησε σε σημαντικές βελτιώσεις των μηχανικών ιδιοτήτων υπό εφελκυσμό, των δυναμικών μηχανικών ιδιοτήτων και των ιδιοτήτων φραγής αερίων. Οι ρυθμοί ενζυμικής υδρόλυση μειώνονταν με την παρουσία των νανοσωματιδίων, διατηρώντας όμως το υλικό το βιοαποικοδομήσιμο χαρακτήρα του. Οι ρυθμοί αντίδρασης κατά τον SSP επιταχύνονται με μικρές συγκεντρώσεις νανοσωματιδίων, ενώ σε μεγαλύτερες παρατηρήθηκε σημαντική μείωση. Η αντίδραση βασικής υδρόλυσης επιταχυνόταν με την παρουσία των νανοσωματιδίων.
Μελέτη της οργάνωσης και της πραγματοποίησης μαθητικών επισκέψεων σε επιστημονικά και τεχνολογικά μουσεία
Authors: Καρνέζου Μαρία
Published: January 2014

Τα τεχνοεπιστημονικά μουσεία αποτελούν άτυπα περιβάλλοντα μάθησης των Φυσικών Επιστημών. Τα γνωστικά αποτελέσματα των σχολικών επισκέψεων σε αυτά τα μουσεία εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το πώς ο εκπαιδευτικός σχεδιάζει και υλοποιεί τις επισκέψεις. Μέχρι τώρα, η οργάνωση των επισκέψεων σε άτυπα μαθησιακά περιβάλλοντα έχει συνδεθεί μόνο αποσπασματικά με τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών για το ρόλο της άτυπης εκπαίδευσης. Στην εργασία αυτή, αναζητήσαμε τις συσχετίσεις ανάμεσα στον τρόπο που οι εκπαιδευτικοί σχεδιάζουν, υλοποιούν και αξιολογούν τις επισκέψεις (πρακτικές εκπαιδευτικών) και τις προσωπικές θεωρίες των εκπαιδευτικών για την άτυπη εκπαίδευση (τις αντιλήψεις τους για το ρόλο της άτυπης εκπαίδευσης, τη μάθηση σε άτυπα περιβάλλοντα, κά). Μελετήσαμε 14 εκπαιδευτικούς της υποχρεωτικής εκπαίδευσης ως μελέτες περίπτωσης. Πήραμε συνεντεύξεις πριν και μετά την επίσκεψη στο μουσείο και βιντεοσκοπήσαμε τις επισκέψεις αυτές. Αναλύσαμε τις συνεντεύξεις χρησιμοποιώντας μια απαγωγική και μια επαγωγική μέθοδο. Αρχικά, συνθέσαμε ένα πλαίσιο ανάλυσης χρησιμοποιώντας τις κατηγορίες από τους Joyce et al. (1992) και Tobin et al. (1994), αφού προηγουμένως τις τροποποιήσαμε. Εφαρμόσαμε το εργαλείο στα πρωτόκολλα των συνεντεύξεων και αναδείξαμε τις ατζέντες των εκπαιδευτικών για την επίσκεψη. Στη συνέχεια, με τη μέθοδο της Θεμελιωμένης Θεωρίας αναδείξαμε τα θέματα, τα οποία ερμήνευσαν τις διαφορές ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς, ως προς το σχεδιασμό, την υλοποίηση και αξιολόγηση της επίσκεψης. Τα ευρήματα συνέδεσαν τις πρακτικές των εκπαιδευτικών με τις αντιλήψεις τους για την άτυπη εκπαίδευση, τη μάθηση σε άτυπα περιβάλλοντα και την προετοιμασία τους για την επίσκεψη. Συνθέσαμε δυο μοντέλα εκπαιδευτικών πρακτικών και αντιλήψεων, τα οποία δείχνουν τη σχέση ανάμεσα στις προσωπικές θεωρίες των εκπαιδευτικών και τις πρακτικές τους σε τεχνοεπιστημονικά μουσεία. Οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών για την άτυπη εκπαίδευση συνδέονται με τους στόχους και τις πρακτικές τους πριν, κατά και μετά την επίσκεψη. Οι αντιλήψεις τους για τη μάθηση σε άτυπα μαθησιακά περιβάλλοντα συνδέονται με τους ρόλους του εκπαιδευτικού, των μαθητών και του ξεναγού και τις πρακτικές πριν, κατά και μετά την επίσκεψη. Οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών για την προετοιμασία τους για την επίσκεψη συνδέονται με το ρόλο τους, τους στόχους και τα αποτελέσματα της επίσκεψης. Η εργασία καταλήγει με μια επιμορφωτική πρόταση εν ενεργεία εκπαιδευτικών σχετικά με την άτυπη εκπαίδευση των Φυσικών Επιστημών.
Οι αθλητικές κακώσεις κατά την διάρκεια των γυμνικών αγώνων στην αρχαιότητα
Authors: Νομικός Νικήτας
Published: January 2014

Το εν λόγω έργο είναι το πρώτο σε παγκόσμιο επίπεδο, το οποίο προβαίνει στην αναζήτηση, κρίση και ανάλυση των περιστατικών του αθλητικού τραύματος στον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Στόχος της παρούσας διατριβής είναι ο εντοπισμός των αθλητικών κακώσεων κατά τη διάρκεια των γυμνικών αγώνων στην αρχαιότητα. Να εξεταστεί το είδος, η βαρύτητα του αθλητικού τραύματος σε συνάφεια με την εκάστοτε μορφή αθλητικής δραστηριότητας. Η μέθοδος που υιοθετήθηκε για την συγγραφή της παρούσας διατριβής είναι η ερευνητική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Επιπροσθέτως μελετήθηκε η ιστορική περίοδος, στην οποία έχουν γραφεί τα συγγράμματα, ήτοι οι συνθήκες, οι οποίες απετέλεσαν την γενεσιουργό αιτία πρόκλησης των αθλητικών κακώσεων. Εκ της αναλύσεως των ερευνητικών δεδομένων εξήχθη το συμπέρασμα, πως οι αγωνιστικές δραστηριότητες του αρχαίου κόσμου πράγματι εμφάνισαν περιστατικά αθλητικών κακώσεων, η συχνότητα και σοβαρότητα των οποίων ήταν άμεσα συναρτώμενες με το εκάστοτε άθλημα συμμετοχής. Τα αγωνίσματα τα οποία παρουσίασαν μεγαλύτερη πιθανότητα πρόκλησης περιστατικών τραυματισμού ήταν τα κατά τους αρχαίους συγγραφείς αποκαλούμενα βαρέα αγωνίσματα. Ειδικότερα η πάλη, η πυγμαχία, το παγκράτιο, αλλά και η δισκοβολία, αποτέλεσαν τους αγώνες με το μεγαλύτερο βαθμό επικινδυνότητας εμφανίσεως περιστατικών ελαφρών και βαρειών μορφών τραυματισμού. Στην αρχαία γραμματεία και καλλιτεχνία εντοπίσθηκαν ποικίλα είδη κακώσεων, όπως οφθαλμολογικές, ωτικές και γναθοπροσωπικές. Επίσης τεκμηριώθηκε η ύπαρξη περιστατικών εκδορών, ρήξεων, εκχυμώσεων, αυτιού δίκην ανθόκραμβου, ρινικής-στοματικής αιμορραγίας, εξαρθρημάτων, καταγμάτων των ρινικών οστών και των οδόντων, ενώ παρά την δριμύτητα των επιφερόμενων κακώσεων τα περιστατικά στα οποία οι αθλητές κατέληξαν ήταν μεμονωμένα. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων εξήχθη το συμπέρασμα πως ο βαθμός σοβαρότητας των κακώσεων ήταν άμεσα συναρτώμενος με το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης ποικίλων παραγόντων, όπως της ψυχολογικής και σωματικής κατάστασης του αθλητού, του κανονιστικού πλαισίου της εποχής, των αγωνιστικών εκδηλώσεων, των εγκαταστάσεων, της θέλησης του αθλητού για διάκριση σε συνάφεια με το ιδεολογικό υπόβαθρο της κείμενης ιστορικής περιόδου.
Ανοσοφαρμακολογική διερεύνηση της αλληλεπίδρασης ισταμίνης και κυτοκινών σε φυσιολογικές και παθολογικές καταστάσεις
Authors: Ζαμπέλη Ευαγγελία
Published: January 2014

Οι δράσεις της ισταμίνης στις φλεγμονώδεις διεργασίες αποδίδονται στην επίδρασή της επί των τεσσάρων τύπων υποδοχέων Η1, Η2, Η3 και Η4. Η πρόσφατη ανακάλυψη του Η4 υποδοχέα και η κατανομή του στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος οδήγησαν στην επαναξιολόγηση της ανοσορυθμιστικής δράσης της ισταμίνης. Με σκοπό την ανοσοφαρμακολογική διερεύνηση της αλληλεπίδρασης της ισταμίνης και των κυτοκινών σε φυσιολογικές και φλεγμονώδεις καταστάσεις και την προκαταρκτική αξιολόγηση νέων φαρμακολογικώς δραστικών ουσιών, προσδιορίστηκαν τα επίπεδα ισταμίνης και ογκονεκρωτικού παράγοντα- (TNF)-α στον πλευρικό χόνδρο και τα επίπεδα ισταμίνης στον επιπεφυκότα επίμυων σε πειραματικά πρότυπα αρθρίτιδας (ΠΑ) και επιπεφυκίτιδας μετά από in vivo συστηματική ή τοπική χορήγηση εκλεκτικών ανταγωνιστών των υποδοχέων της ισταμίνης και άλλων κατάλληλων φαρμακολογικώς δρώντων ουσιών σε διάφορα δοσολογικά σχήματα. Ο ποσοτικός προσδιορισμός της ισταμίνης έγινε φθοριοφασματομετρικά και ο προσδιορισμός του TNF-α έγινε με ELISA. Η εγκατάσταση ΠΑ και η προσβολή του έξω-αρθρικού χόνδρου επιβεβαιώθηκαν από τα κλινικά σημεία αρθρίτιδας στα άκρα των επίμυων και από τις μεταβολές των επιπέδων της ισταμίνης και του TNF-α στο χόνδρο. Η μείωση των επιπέδων της ισταμίνης στο χόνδρο και η μερική υποχώρηση των σημείων αρθρίτιδας μετά τη χορήγηση διμεθινδένης, εκλεκτικού ανταγωνιστή των Η1 υποδοχέων, σε επίμυες με ΠΑ έδειξαν τη συμμετοχή των Η1 υποδοχέων στην επαγωγή της σύνθεσης της ισταμίνης στον εξω-αρθρικό χόνδρο του επίμυ. Αντίθετα, οι Η1 υποδοχείς δεν φάνηκε να συμμετέχουν στη μεταβολή των επιπέδων του TNF-α στον ιστό. Η αύξηση των επιπέδων ισταμίνης στο χόνδρο φυσιολογικών επίμυων και η μείωση τους στον επιπεφυκότα μετά από συστηματική χορήγηση του εκλεκτικού Η4 ανταγωνιστή JNJ7777120, καθώς και η αύξηση των επιπέδων ισταμίνης στον επιπεφυκότα μετά από τοπική χορήγηση υποδηλώνουν την άμεση ή έμμεση αυτορυθμιστική δράση της ισταμίνης μέσω του Η4 υποδοχέα και την εξαρτώμενη από την οδό χορήγησης δράση του ανταγωνιστή. Επιπλέον, φαίνεται ότι ο JNJ7777120 δεν δρα ούτε συνεργικά ούτε ανταγωνιστικά με τον αρθριτικό φαινότυπο και ότι ο Η4 ανταγωνιστής δεν εμφανίζει αντιφλεγμονώδη δράση, τουλάχιστον ως προς τα επίπεδα της ισταμίνης στον εξω-αρθρικό χόνδρο. Επιπρόσθετα, φαίνεται ότι ο JNJ7777120 και το χρωμογλυκικό νάτριο (CRM) ίσως να δρουν μέσω κοινών μοριακών στόχων, καθώς κατά τη σταθεροποίηση της μεμβράνης των σιτευτικών κυττάρων με CRM η χορήγηση του JNJ7777120 επέδειξε διφασική δράση, ενώ σε πειραματική επιπεφυκίτιδα, ο JNJ7777120 δεν κατάφερε να αναστείλει τη μείωση των επιπέδων ισταμίνης στον επιπεφυκότα. Συμπερασματικά, στο φυσιολογικό χόνδρο παρατηρήθηκε Η1– εξαρτώμενη αλληλεπίδραση ισταμίνης και ΤΝF-α και Η4–εξαρτώμενη αυτορυθμιστική δράση της ισταμίνης. Αντίθετα, στην ΠΑ η ισταμίνη φαίνεται ότι ασκεί προφλεγμονώδη δράση μέσω των Η1 υποδοχέων, ενώ η διευκρίνιση της αυτορυθμιστικής της δράσης και ο ρόλος του ΤΝF-α χρήζει περαιτέρω διερεύνησης.
Συμβολή στην ανατομική & απεικονιστική μελέτη της φλεβικής αποχέτευσης του θυρεοειδούς αδένα
Authors: Γκισάκης Ιωάννης
Published: January 2014

Aim: Aim of the present study was the anatomic identification of the vein drainage of the thyroid gland. Material & Method: The material came from the corpses of 180 Greek people, 96 male and 84 female, aged of 26-74 years old (mean: 57,4 y.o.). All the individuals had no history of thyroid disease and no surgical intervention in the region of the neck. Except of the gender, the height of the body and the length of the neck were also recorded. The method consisted of: incision from the mental area to the sternum, removal of the platysma muscle, dissection of the sternokleidomastoid muscle and revelation of the thyroid gland, as well as anatomic preparation of thyroid veins. Statistical analysis was performed using Fisher's extract tests and the nonparametric evaluation x2. Results: The main results were: A] Superior thyroid vein (STV): The STV was evident in all the examined cases. In 154 cases (85.6%) it drained into the internal jugular vein, while in 26 cases (14.4%) a different way of drainage was observed (p<0.05). In the majority of the cases (75%), there were tributaries to the STV from the superior laryngeal vein (133 cases) and the inferior lithoid vein (2 cases) (p<0.05). Regarding its course and anatomical relationships, the basic anatomic model was observed in 169 cases (93.6%) (p<0.05). B] Middle thyroid vein (MTV): The MTV was evident in 178 cases (98.9%). It was not present in two cases (1.1%), bilaterally. In all 178 cases, the MTV drained into the internal jugular vein, and the basic anatomic model, regarding course and relationships was followed (p<0.05). C] Inferior thyroid vein (ITV): The ITV was evident in all the examined cases. In 130 cases (72.2%) it drained into the innominate vein of the same side, while in 50 cases (27.8%) a different way of drainage was observed (p=0.037). In the majority of the cases (157 cases, 87.2%), there were no tributaries to the ITV (p<0.05). Regarding its course and anatomical relationships, the basic anatomic model was observed in 149 cases (82.8%) (p<0.05). In general, there were no statistical significant differences in relation to the gender or the height of the individuals examined. Nevertheless, the majority of the variations were observed in women and individual with low height and low length of neck. Conclusion: We could state that the anatomic variations regarding thyroid vein drainage were quite often. Their knowledge is essential during angiographic examinations, for the interpretation of the results, and during surgery of the thyroid area, in order to avoid any complication.
Σχεδιασμός ενός δικτύου θαλάσσιων αποθεμάτων βασισμένος στις αρχές του συστηματικού σχεδιασμού για την προστασία της φύσης
Authors: Γιακουμή Συλβαίν
Published: January 2014

Τα οικοσυστήματα της υποπαραλιακής ζώνης παρουσιάζουν μεγάλη βιοποικιλότητα και παρέχουν σημαντικές υπηρεσίες στον άνθρωπο. Ωστόσο, υπόκεινται σε μεγάλες σε ανθρωπογενείς πιέσεις όπως η μόλυνση και η αλιεία. Παγκοσμίως, αυξάνεται η δημιουργία θαλασσίων αποθεμάτων, περιοχών όπου δεν επιτρέπεται η απόληψη πόρων, για την προστασία των θαλασσίων οικοσυστημάτων. Χρησιμοποιήθηκαν οπτικές μέθοδοι δειγματοληψίας σε 233 σταθμούς 26 νησιών του Αρχιπελάγους των Κυκλάδων για τη συλλογή στοιχείων που αφορούσαν: την αφθονία ειδών ιχθύων και αχινών, παρουσία ειδών ενδιαιτημάτων και ποσοστιαία κάλυψη φανερογάμων και μακροφυκών. Τα δεδομένα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για: 1) τη μελέτη της δομής των ιχθυοκοινοτήτων και των σχέσεων τους με το ενδιαίτημα και την τοπογραφική πολυπλοκότητα (άρθρο 1), 2) τη διερεύνηση των σχέσεων μεταξύ ιχθύων, αχινών και μακροφυκών (άρθρο 2) και 3) τον καθορισμό προτεραιοτήτων για τη χωροθέτηση θαλασσίων αποθεμάτων στην περιοχή μελέτης (άρθρο3). Το είδος του υποστρώματος βρέθηκε να είναι καθοριστικός παράγοντας στη διαμόρφωση της δομής και της σύνθεσης των συναθροίσεων των ιχθύων, σε αντίθεση με την τοπογραφική πολυπλοκότητα του σκληρού υποστρώματος. Επίσης, τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δεν υποστηρίζουν την υπόθεση της τροφικής αλυσιδωτής επίδρασης (trophic cascade),που αφορά ιχθύες-θηρευτές, αχινούς και μακρόφυκη, καθώς έλεγχος από τα ανώτερα προς τα κατώτερα τροφικά επίπεδα δε διαπιστώθηκε. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης παρέχουν μια βάση για την αξιολόγηση μελλοντικών αλλαγών που μπορεί να επέλθουν ως αποτέλεσμα πιθανών διαχειριστικών μέτρων, όπως η δημιουργία θαλασσίων αποθεμάτων, μέτρο το οποίο προτείνεται στο τελευταίο άρθρο. Χρησιμοποιήθηκε λογισμικό πρόγραμμα για τη χωροθέτηση περιοχών προτεραιοτήτων για την προστασία της βιοποικιλότητας με οικονομικά αποδοτικό τρόπο. Δημιουργήθηκαν πρωτότυποι δείκτες κόστους για κοινωνικο-οικονομικούς παράγοντες, συγκεκριμένα την αλιεία και τον τουρισμό. Τα αποτελέσματα αυτής της συστηματικής προσέγγισης συγκρίθηκαν κατόπιν, για πρώτη φορά στη Μεσόγειο, με περιοχές για προστασία προτεινόμενες από δύο μη συστηματικές προσεγγίσεις: το δίκτυο Natura 2000 και τις προτάσεις των αλιέων. Λιγοστές ήταν οι κοινές περιοχές μεταξύ των τριών προσεγγίσεων.
Συσχέτιση των μοριακών διαταραχών του γονιδίου της νόσου Wilson (ATP7B) με τον κλινικό και βιοχημικό φαινότυπο της νόσου
Authors: Παναγιωτακάκη Ελένη
Published: January 2014

Η νόσος Wilson είναι μία αυτοσωματική υπολειπόμενη γενετική νόσος, η οποία έχει ως χαρακτηριστικό της τη συσσώρευση του χαλκού στον οργανισμό και ιδιαιτέρως στο ήπαρ και στον εγκέφαλο. Ασθενείς χωρίς θεραπεία (χηλικούς παράγοντες) εμφανίζουν νευρολογικά συμπτώματα και / ή ηπατική προσβολή. Προκαλείται από μεταλλάξεις στο γονίδιο ATP7B, το οποίο εμφανίζει πληθώρα διαφορετικών μεταλλάξεων. Στην παρούσα μελέτη αναφέρουμε τα αποτελέσματα της μοριακής ανάλυσης 93 ασθενών από 69 μη συγγενικές μεταξύ τους οικογένειες. Είκοσι διαφορετικές μεταλλάξεις είναι υπεύθυνες για το 86% των χρωμοσωμάτων της νόσου. Η πιο συχνές ήταν οι p.H1069Q (35%), p.R969Q (12%), c.2530delA (7%), p.L936X (7%), p.Q289X (7%) και p.I1148T (3%). Ο λεπτομερής κλινικός και βιοχημικός φαινότυπος καταγράφηκε για όλους τους ασθενείς. 30 ασθενείς ήταν ομοζυγώτες για 9 διαφορετικές μεταλλάξεις, 13 από αυτούς ήταν ομόζυγοι για τη μετάλλαξη p.H1069Q και 7 για την p.R969Q. Οι μεταλλάξεις p.H1069Q και p.R969Q φαίνεται ότι συνδυάζονται με μία ηπιότερη νόσο, καθώς οι ασθενείς εκδήλωσαν τη νόσο σε μεγαλύτερη ηλικία και είχαν μία ηπιότερη κλινική εικόνα. Οι ανερμηνεύσιμες μεταλλάξεις και οι μεταλλάξεις που αλλάζουν το πλαίσιο ανάγνωσης συνδυάσθηκαν με σοβαρή φαινοτυπική έκφραση με πιο πρώιμη εκδήλωση των κλινικών συμπτωμάτων και με χαμηλότερα επίπεδα σερουλοπλασμίνης. Η νόσος Wilson είναι μία από τις σπάνιες γενετικές νόσους για τις οποίες υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία ιδιαιτέρως αν διαγνωσθεί προτού προκληθούν ανεπανόρθωτες ιστικές βλάβες και για αυτό το λόγο η έγκαιρη διάγνωσή της έχει ιδιαίτερη σημασία. Με την προτυποποίηση νέας μεθοδολογίας συμβάλλαμε στην ταχύτερη (μέθοδος DGGE) και πιο αποτελεσματικότερη (sequencing) διάγνωση της νόσου. Τα αποτελέσματά μας της συσχέτισης του γονοτύπου με το φαινότυπο και της επίδρασης των ανερμηνεύσιμων μεταλλάξεων και των μεταλλάξεων που αλλάζουν το πλαίσιο ανάγνωσης, είναι ιδιαιτέρως σημαντικά για μία ενωρίς ιατρική επέμβαση σε προσυμπτωματικά βρέφη και παιδιά με αυτό το γονότυπο.
Μελέτη των γονιδίων ρύθμισης της απόπτωσης και του κυτταρικού κύκλου σε μυεολοδυσπλαστικά σύνδρομα
Authors: Οικονομοπούλου Χριστίνα
Published: January 2014

Τα μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα (ΜΔΣ) αποτελούν ετερογενή ομάδα κακοηθών νοσημάτων του αιμοποιητικού ιστού, τα οποία οφείλονται σε κλωνική διαταραχή του αρχέγονου πολυδύναμου αιμοποιητικού κυττάρου. Πολυάριθμες είναι οι μελέτες που εξετάζουν τη συμμετοχή διαταραχών έκφρασης μεμονωμένων γονιδίων σε διάφορες υποκατηγορίες ΜΔΣ. Η σύγχρονη ανίχνευση διαταραχών έκφρασης διαφόρων ομάδων γονιδίων θα επιτρέψει πιθανότατα την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων σχετικά με την παθογένεια και προγνωστική αξιολόγηση των ΜΔΣ. Με βάση τα παραπάνω δεδομένα μελετήσαμε τα επίπεδα της έκφρασης γονιδίων που συμμετέχουν στον έλεγχο του κυτταρικού κύκλου και της απόπτωσης σε ασθενείς με νεοδιαγνωσθέν ΜΔΣ. Ειδικότερα τα γονίδια που μελετήθηκαν είναι τα ακόλουθα: CDK1, CDK2, CDK3, CDK4, p21, p27, p16, PISSLRE, κυκλίνες A, B, C, D1, D2, D3, A1, κασπάσες 1,2S, 2L,3,5,6,7,8,9, Granzyme B, bclxL, bclxS, bfl1, bik, bak, bax, bcl2, mcl1. Η μελέτη μας περιέλαβε επιπλέον κυτταρομετρική προσέγγιση της απόπτωσης των κυττάρων του μυελού με τη μέθοδο της αννεξίνης καθώς επίσης και ανάλυση του κυτταρικού κύκλου και μέτρηση της S-φάσης με κυτταρομετρία ροής. Η διάμεση τιμή της απόπτωσης για όλους τους ασθενείς βρέθηκε να είναι 2,79 (με εύρος 0,34-9). Θετική συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ του ποσοστού των αποπτωτικών κυττάρων και των επιπέδων των κασπασών 3, 2L, 2S, 9, των επιπέδων των CDKs 1, 2 και 4, όπως επίσης και του p21. Η διάμεση τιμή της S φάσης βρέθηκε να είναι 10,6% (με εύρος 0,19-27,4). Η μόνη συσχέτιση της S φάσης με κάποιο από τα γονίδια ήταν η θετική συσχέτιση με τις τιμές της κασπάσης 3. Παρατηρήθηκαν υψηλότερες τιμές του γονιδίου mcl1 στην ομάδα ασθενών με IPSS ?1. Επίσης καταγράφηκαν οι ακόλουθες συσχετίσεις: υψηλότερες τιμές των γονιδίων bclw, mcl1 και bfl1 στην ομάδα με βλάστες μυελού των οστών ?5%. Σχετικά με τη FAB ταξινόμηση έγινε ένας διαχωρισμός σε τρεις ομάδες: RA και RARS, RAEB και RAEBT και CMML και εξετάστηκε η έκφραση κάθε γονιδίου ξεχωριστά στις τρεις αυτές κατηγορίες. Η έκφραση του γονιδίου της κυκλίνης D1 ήταν υψηλότερη σε στατιστικά σημαντικό βαθμό στην ομάδα CMML. Η διάμεση τιμή της κυκλίνης D2 και των γονιδίων bclxL, bax και mcl1 βρέθηκε να είναι αυξημένη σε στατιστικά σημαντικό βαθμό στην ομάδα των ασθενών. Αντίθετα οι διάμεσες τιμές των γονιδίων CDK3, p21 και Caspase 7 βρέθηκαν μειωμένες στην ομάδα των ασθενών. Από όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη μελέτη στη βιβλιογραφία που εξετάζει την έκφραση σε επίπεδο mRNA πολλαπλών γονιδίων της απόπτωσης και του κυτταρικού κύκλου ταυτόχρονα. Από τη στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων προκύπτει συσχέτιση συγκεκριμένων γονιδίων με το IPSS, με την απόπτωση των κυττάρων του μυελού, καθώς και με συγκεκριμένα κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών. Επιπλέον καθορίζονται γονίδια που διαφοροποιούν τους ασθενείς με ΜΔΣ από τους υγιείς και τέλος ανιχνεύεται υψηλότερη έκφραση της κυκλίνης D1 στην υποκατηγορία CMML. Περαιτέρω διερεύνηση των κυτταρικών οδών της απόπτωσης και του κυτταρικού κύκλου είναι απαραίτητη.
Αυτοαντίληψη, συναισθηματική κατάσταση και επαγγελματικές προσδοκίες των παιδιών των ιρακινών προσφύγων και μεταναστών που φοιτούν στο ελληνικό δημοτικό σχολείο
Authors: Βουλγαρίδου Μαρία
Published: January 2014

Η χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες, έχει δεχτεί μεγάλο αριθμό προσφύγων και μεταναστών. Η ελληνική κοινωνία προσπαθεί να εντάξει στα όριά της, ετερόκλητες ομάδες πληθυσμού, παλεύοντας ανάμεσα στην ξενοφοβία και τις συλλογικές μνήμες προσφυγιάς και μετανάστευσης που η ίδια έχει στην ιστορία της. Για να το επιτύχει αυτό θα πρέπει κατ αρχήν να «γνωρίσει» ποιοι είναι αυτοί οι «άλλοι», πως ζουν ανάμεσά μας, τι προσδοκούν, πως βλέπουν τη ζωή τους μαζί μας. Σκοπός της έρευνας είναι η μελέτη της ψυχολογικής εικόνας των παιδιών των Ιρακινών πολιτικών προσφύγων και μεταναστών, που φοιτούν στο ελληνικό δημοτικό σχολείο. Συνιστώσες αυτής της ψυχολογικής εικόνας είναι η αυτοαντίληψη, η συναισθηματική τους κατάσταση καθώς και οι επαγγελματικές προσδοκίες που έχουν για το μέλλον τους στην Ελλάδα. Στην εισαγωγή παρουσιάζεται η εικόνα της μεταναστευτικής κινητικότητας και γίνεται η σύνδεση της με τη συστημική θεώρηση. Στο δεύτερο μέρος, αρχικά αναλύεται η έννοια της αυτοαντίληψης. Ο όρος περιέχει τις ενεργητικές νοητικές και συναισθηματικές λειτουργίες, αλλά και το βουλητικό μέρος τους, όπως εκφράζεται στην συμπεριφορά του υποκειμένου που «δρα» την κάθε συγκεκριμένη στιγμή, σε ένα συνδυασμό περιβάλλοντος - χρόνου. (Hattie, 1992). Όπως προκύπτει από τη σχετική βιβλιογραφία, η αυτοαντίληψη συνδέεται συνήθως με το συναίσθημα και κυρίως με την καταθλιπτική συμπτωματολογία. (Kovacs, 1980-1981, 1985, 1990, 1992 Kazdin, 1989 Story, 2004). Θελήσαμε λοιπόν να διερευνήσουμε το ενδεχόμενο ύπαρξης καταθλιπτικής συμπτωματολογίας στο συγκεκριμένο πληθυσμό, καθώς η εμφάνιση καταθλιπτιών συμπτωμάτων εμφανίζεται ως περισσότερο συχνή στα παιδιά εθνικών μειονοτικών ομάδων. (Prescott et al,1998 Loo & Rapport 1998 McCullough et al, 2000 Noh & Kaspar, 2003).. Η επιστημονική κοινότητα δέχεται ότι το άτομο εκφράζοντας μια επαγγελματική προτίμηση ουσιαστικά παρουσιάζει την ιδέα που έχει για τον εαυτό του με όρους επαγγελμάτων. (Lyons, 1998). Με αυτά τα δεδομένα λοιπόν, θελήσαμε να διερευνήσουμε και τις επαγγελματικές προσδοκίες τους, θεωρώντας ότι αντανακλούν προοπτικά και την αυτοαντίληψή τους αλλά και τη συναισθηματική τους κατάσταση. Στο τρίτο μέρος αναλύεται ο θεωρητικός προβληματισμός και τα ερωτήματα γύρω από τα οποία οφείλει να οργανώνεται μια διαπολιτισμική έρευνα. Στο επόμενο τμήμα, παρουσιάζεται η έρευνα και αναλύεται η μεθοδολογία, ο σχεδιασμός, η διαδικασία εφαρμογής της καθώς και τα αποτελέσματα που προέκυψαν. Τέλος γίνεται η παρουσίαση των ερευνητικών δεδομένων της έρευνάς μας τα οποία βρίσκονται σε συμφωνία με τα πορίσματα άλλων σχετικών ερευνών. (Eyou et al, 2000 Choi, 2002 Kim-ju & Liem, 2003). Στο τελευταίο μέρος της έρευνας γίνεται συζήτηση των αποτελεσμάτων καθώς και παρουσίαση συγκεκριμένων προτάσεων που επεξεργάζονται την δυνατότητα θετικής αξιοποίησης των διεθνικών σχέσεων στο σχολικό περιβάλλον.
Συμβολή στην ανάλυση και κωδικοποίηση συστοιχίας εικόνων τρισδιάστατης απεικόνισης
Authors: Σγούρος Νικόλαος
Published: January 2014

Τα τρισδιάστατα (3Δ) συστήματα απεικόνισης αποτελούν σήμερα το κύριο μέσο παρατήρησης για ένα πλήθος από εξειδικευμένες εφαρμογές και με την εξέλιξη των τεχνολογικών τους παραμέτρων και των δικτυακών υποδομών αναμένεται να αποτελέσουν στο άμεσο μέλλον την κυρία μέθοδο απεικόνισης για ένα ακόμη μεγαλύτερο πλήθος από καθημερινές εφαρμογές. Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της παρούσας διατριβής αποτελεί μια προχωρημένη μελέτη για ένα συγκεκριμένο είδος μεθόδου 3Δ απεικόνισης που ονομάζεται Ολοκληρωτική Φωτογράφιση (Integral Photography - IP). Στο πρώτο τμήμα της μελέτης εξετάστηκαν οι δυνατότητες της μεθόδου και αναπτύχθηκε ένα πρωτότυπο ψηφιακό σύστημα καταγραφής εικόνων Ολοκληρωτικής Φωτογράφισης (ΟΦ) πραγματικών αντικείμενων του εγγύς πεδίου της συσκευής με χρήση ενός επίπεδου σαρωτή ικανό να παράγει εικόνες με ιδιαίτερα υψηλή ανάλυση σε σχέση με τα μέχρι τούδε προταθέντα ψηφιακά συστήματα. Στο δεύτερο τμήμα της παρούσας έρευνας αναπτύχθηκε για πρώτη φορά ένα αυτόματο σύστημα ευθυγράμμισης των αισθητήρων που χρησιμοποιούνται με τα οπτικά μέρη του συστήματος το οποίο δεν προϋποθέτει καμία γνώση για τα χαρακτηριστικά του συστήματος χρησιμοποιώντας ένα πλήθος τεχνικών ανάλυσης εικόνας και αναγνώρισης προτύπων. Η παρούσα έρευνα ολοκληρώνεται με την παρουσίαση εξειδικευμένων αλγορίθμων κωδικοποίησης που αναπτύχθηκαν για πολυστερεοσκοπικές εικόνες και εικόνες ΟΦ οι οποίοι καταφέρνουν να μειώσουν σε εξαιρετικό βαθμό τον εγγενή πλεονασμό που περιέχουν αυτές.
Διαθεματική, περιβαλλοντική-γλωσσική εκπαίδευση στελεχών δημόσιας διοίκησης στο νέο κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον
Authors: Μπιμπίτσος Χρήστος
Published: January 2014

Η συγκεκριμένη διδακτορική διατριβή παρουσιάζει μία ολοκληρωμένη πρόταση για το σχεδιασμό, την υλοποίηση και την αξιολόγηση διαθεματικών, περιβαλλοντικών-γλωσσικών προγραμμάτων επιμόρφωσης στελεχών Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στο νέο κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον της Νέας Οικονομίας. Η τεκμηρίωση της πρότασης βασίζεται σε εκτενή βιβλιογραφική έρευνα, μία σειρά εμπειρικών ερευνών και, ακόμη, μία πειραματική εφαρμογή διαθεματικής επιμόρφωσης με τη συμμετοχή στελεχών της Νομαρχίας και των Δήμων του νομού Πέλλας. Μέσω της παραπάνω πολυμεθοδολογικής ερευνητικής προσέγγισης αναδεικνύονται η εφικτότητα, τα πλεονεκτήματα και οι κρίσιμοι παράγοντες για την αποτελεσματική υιοθέτηση της διαθεματικής προσέγγισης στην επιμόρφωση στελεχών Οργανισμών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Η σημασία της διαταραχής της γλυκόζης νηστείας και της διαταραχής της ανοχής στη γλυκόζη στην πρόκληση βλαβών στα όργανα στόχους σε υπέρβαρα και παχύσαρκα άτομα
Authors: Τσουρούς Γεώργιος
Published: January 2014

Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση υπέρβαρων και παχύσαρκων ατόμων με προδιαβήτη (διαταραχή γλυκόζης νηστείας ή διαταραχή ανοχής στη γλυκόζη), σε σχέση με φυσιολογικά άτομα, αναφορικά με την ύπαρξη διαταραχών στη δράση και έκκριση της ινσουλίνης, την παρουσία παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου, καθώς και βλαβών στα όργανα στόχους. Επιπλέον, η μελέτη της σχέσης του προδιαβήτη με το Μεταβολικό σύνδρομο (ΜΕΤΣ). Συμπεριλήφθησαν 487 άτομα, 35-65 ετών, με δείκτη μάζας σώματος ?27 Kg/m2. Άτομα με γνωστό σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 ή 2, αποκλείσθηκαν απο τη μελέτη. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε κλινικοεργαστηριακό έλεγχο που συμπεριλάμβανε προσδιορισμό των συγκεντρώσεων μικροαλβουμίνης ούρων 24ώρου, CRP και PAI-1, καθώς και δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη (OGTT), υπερηχογραφικό έλεγχο καρδιάς, καρωτίδων και ανάλυση σφυγμικού κύματος. Επιπρόσθετα, υπολογίσθηκαν οι δείκτες ινσουλινοαντίστασης και ινσουλινοέκκρισης HOMA-IR και Insulinogenic Index (IIx), αντίστοιχα. Απο τους 487 συμμετέχοντες, 64 (13.1%) είχαν προδιαβήτη. Εικοσιέξι (5.4%) άτομα παρουσίαζαν φυσιολογικές συγκεντρώσεις γλυκόζης πλάσματος νηστείας και 2 ώρες μετά φόρτιση, αλλά μία ενδιάμεση τιμή γλυκόζης κατά τη διάρκεια της OGTT? 200 mg/dl (ενδιάμεση διαταραχή ανοχής στη γλυκόζη, INPH). Απο τους 487 συμμετέχοντες, 203 (41.6%) πληρούσαν τα κριτήρια του ΜΕΤΣ. Μεταβολικό σύνδρομο χωρίς προδιαβήτη είχαν 129 άτομα (ομάδα Μ) και προδιαβήτη χωρίς ΜΕΤΣ είχαν 59 άτομα (ομάδα Π). Απο την σύγκριση των υπο μελέτη ομάδων με τα νορμογλυκαιμικά άτομα, φάνηκε ότι οι έχοντες προδιαβήτη ή INPH παρουσιάζουν υψηλότερες τιμές τριγλυκεριδίων ορού, PAI-1 και δείκτη HOMA-IR, καθώς και χαμηλότερες τιμές δείκτη IIx. Επιπλέον, εμφανίζουν υψηλότερες τιμές 24ωρης νεφρικής απέκκρισης αλβουμίνης και υψηλότερα ποσοστά μικροαλβουμινουρίας, ενώ τα άτομα με INPH παρουσιάζουν παράλληλα και υψηλότερο ποσοστό υπόηχων αθηρωματικών πλακών στις έσω καρωτίδες. Απο τη σύγκριση μεταξύ των ομάδων Μ και Π, διαπιστώθηκε οτι η ομάδα Μ παρουσιάζει υψηλότερες τιμές CRP και 24ωρης νεφρικής απέκκρισης αλβουμίνης , ενώ η ομάδα Π, μεγαλύτερες τιμές IMT (Πάχος έσω-μέσου χιτώνα) στις κοινές καρωτίδες. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, όταν ο προδιαβήτης και το ΜΕΤΣ χρησιμοποιήθηκαν ως εξαρτημένες μεταβλητές, φάνηκε ότι ο προδιαβήτης σχετίζεται θετικά με την ηλικία και τον δείκτη HOMA-IR και αρνητικά με τον δείκτη IΙx.
Διερεύνηση της επίδρασης των κορτικοστεροειδών, του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF) και αναστολέων τους στη διαπερατότητα του περιτοναίου προβάτου
Authors: Καρυώτη Αγγελική
Published: January 2014

Η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου (X.N.A) αυξάνεται συνεχώς σε συχνότητα τα τελευταία χρόνια τόσο παγκοσμίως, όσο και στην Ελλάδα. Στο τελικό στάδιο της ουραιμίας η περιτοναϊκή κάθαρση (ΠΚ) εφαρμόζεται στο 15% περίπου των ασθενών με X.N.A. Κατά τη διάρκεια της ΠΚ η ημιδιαπερατή περιτοναϊκή μεμβράνη χρησιμεύει ως ηθμός. Τα υπέρτονα διαλύματα της ΠΚ δεν είναι βιοσυμβατά με τη φυσιολογία του περιτοναίου, με αποτέλεσμα να παρατηρείται μία μορφή χρόνιας περιτονίτιδας, ίνωση και διαταραχές της αγγειογένεσης. Τελικά, επέρχεται απώλεια της υπερδιήθησης σε ποσοστό 50% των ασθενών που χρησιμοποιούν την ΠΚ για περισσότερο από 6 χρόνια και ανεπάρκεια της μεθόδου. Το μεσοθήλιο και τα μεσοθηλιακά κύτταρα του περιτοναίου παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της μεμβράνης ως βιολογικού φραγμού. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη ηλεκτροφυσιολογίας σε περιτόναιο προβάτου της δράσης αφενός της δεξαμεθαζόνης, γνωστού αντιφλεγμονώδους γλυκοκορτικοειδούς (κορτικοστεροειδούς) και αφετέρου του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF), ο οποίος πιθανολογείται ότι εμπλέκεται στην παθοφυσιολογία της περιτοναϊκής ίνωσης. Πραγματοποιήθηκαν πειράματα διαβατότητας σε τοιχωματικό και σπλαχνικό περιτόναιο προβάτου με τη μέθοδο Ussing. Η μέθοδος αυτή επιτρέπει τη μέτρηση της διαμεσοθηλιακής αντίστασης και την εξαγωγή συμπερασμάτων για την ιοντική διαπερατότητα της περιτοναϊκής μεμβράνης. Η δεξαμεθαζόνη προκαλεί ταχεία αύξηση στη διαπερατότητα του περιτοναίου προβάτου. Η δράση της αυτή επιτυγχάνεται μερικώς μέσω των γλυκοκορτικοειδικών και αλατοκορτικοειδικών υποδοχέων. Περιλαμβάνει επίσης την ενεργοποίηση των ευαίσθητων σε αμιλορίδη επιθηλιακών διαύλων Νa+, την αντιμεταφορά ιόντων Na+/H+ και την ενεργοποίηση της Na+/K+ATPάσης. Ο VEGF αυξάνει με ταχύ ρυθμό τη διαπερατότητα της περιτοναϊκής μεμβράνης προβάτου και η δράση του αυτή πραγματοποιείται μέσω των VEGFR2 υποδοχέων. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης σε περιτόναιο προβάτου δίνουν μια πρώτη ένδειξη για το πώς θα μπορούσε η δεξαμεθαζόνη να συμβάλλει στην καλύτερη υπερδιήθηση, αυξάνοντας τη διακίνηση ιόντων νατρίου και νερού κατά την περιτοναϊκή κάθαρση. Η άμεση δράση του VEGF από την άλλη υποδηλώνει ότι ο VEGF ενδεχομένως διαδραματίζει κάποιο ρόλο στη συνοχή της περιτοναϊκής μεμβράνης και επομένως στην πορεία της περιτοναϊκής κάθαρσης. Τέλος, επιτεύχθηκε η απομόνωση και καλλιέργεια ανθρώπινων περιτοναϊκών μεσοθηλιακών κυττάρων και πραγματοποιήθηκαν πρωταρχικά πειράματα διαβατότητας με τη μέθοδο Ussing.
Συμβολή στην ανάπτυξη εκλεκτικών φωσφινικών αναστολέων Zn - μεταλλοενζύμων
Authors: Ρογκάκος Βασίλειος
Published: January 2014

Οι μεταλλοπρωτεάσες ψευδαργύρου αποτελούν μια πολυμελή οικογένεια πρωτεολυτικών ενζύμων. Μια σημαντική υποοικογένεια των ψευδαργυροπρωτεασών είναι οι ματριξίνες.Τα ένζυμα αυτά παρουσιάζουν αξιοσημείωτη δομική και λειτουργική αναλογία και εμπλέκονται σε πλήθος φυσιολογικών και παθολογικών καταστάσεων (π.χ επούλωση τραυμάτων, ανακατασκευή οστών, αθηροσκλήρωση, σχηματισμός όγκων και μετάσταση καρκινικών κυττάρων). Η ανάπτυξη αναστολέων αυτών των ενζύμων έχει αποτελέσει αντικείμενο επισταμένης έρευνας τις τελευταίες δεκαετίες, με σκοπό την αποσαφήνιση των μηχανισμών δράσης τους και, ως εκ τούτου, τη δυνατότητα αντιμετώπισης παθολογικών καταστάσεων. Πράγματι, πολλοί αναστολείς των παραπάνω ενζύμων βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε στάδιο κλινικών δοκιμών. Ωστόσο η ανάπτυξη νέων ισχυρών αλλά και εκλεκτικών αναστολέων αυτών των ενζύμων αποτελεί ενδιαφέρουσα ερευνητική πρόταση. Τα φωσφινικά ψευδοπεπτίδια αποτελούν μια σημαντική κατηγορία αναστολέων των ματριξινών (Matrix Metalloproteinases, MMPs) που δρούν ως ανάλογα της μεταβατικής κατάστασης της πρωτεολυτικής αντίδρασης. Η ορθολογική βελτιστοποίηση των δομικών χαρακτηριστικών τους προσφέρει τη δυνατότητα ανάπτυξης ισχυρών και εξαιρετικά εκλεκτικών αυτών των ενζύμων. Το γεγονός ότι η ομάδα της P1΄ θέσης των φωσφινικών αναστολέων είναι πολύ σημαντική για την εκδήλωση ανασταλτικής δράσης, αλληλεπιδρώντας με την S1΄ υποπεριοχή των ματριξινών, έχει οδηγήσει στο σχεδιασμό αναστολέων που δεν φέρουν στη συγκεκριμένη θέση ανάλογα φυσικών αμινοξέων, αλλά μη φυσικές πλευρικές αλυσίδες, ποικίλης χημικής σύστασης. Από το εργαστήριο μας έχει αναπτυχθεί η μέθοδος σύνθεσης φωσφινικών τριπεπτιδίων που φέρουν ετεροκυκλικούς δακτύλιους υποκατεστημένης ισοξαζόλης στην P1΄ θέση και αποτελούν από τους πιο ισχυρούς αναστολείς ματριξινών που έχουν περιγραφεί. Έτσι ο κύριος όγκος των ενζυμικών προσδιορισμών έχει δώσει πληροφορίες για την S1΄ υποπεριοχή των MMPs. Ωστόσο η S2 περιοχή δεν έχει διερευνηθεί διεξοδικά, αν και έχουν αναφερθεί αρκετές περιπτώσεις όπου η ισχύς και η εκλεκτικότητα αναστολέων αποδίδεται στην ισχυρή αλληλεπίδραση αυτής της υποπεριοχής με την P2 θέση τους. ‘Ετσι το πρώτο μέρος της ερευνητικής εργασίας είχε ως αντικείμενο: Την ανάπτυξη και την εφαρμογή μιας μεθοδολογίας για τη σύνθεση ισοξαζολυλο-φωσφινικών συνθονίων μέσω 1,3-διπολικής κυκλοπροσθήκης ώστε να είναι δυνατή η σύζευξη τους σε στερεά φάση και να παρασκευασθούν τέσσερις πεπτιδικές βιβλιοθήκες, ώστε να μελετηθούν 221 οι P1΄, P2΄ και P3΄ θέσεις στην εκλεκτικότητα αναστολής διαφόρων MMPs. Πιο συγκεκριμένα βάσει προηγούμενων μελετών σχέσης δομής-δραστικότητας, επιλέχθηκαν τέσσερις διαφορετικές πλευρικές αλυσίδες για την 3-θέση του υποκατεστημένου ισοξαζολικού δακτυλίου που αφορούσαν την P1΄ θέση των βιβλιοθηκών, η οποία χαρακτήριζε και την δομική ταυτότητα της κάθε βιβλιοθήκης. Στις άλλες δυο θέσεις υπήρχε ποικιλότητα φυσικών αμινοξέων. Από την ενζυμική αποτίμηση των βιβλιοθηκών προέκυψε για την MMP-12 ο ισχυρός και εκλεκτικός αναστολέας 9 (Ki=0.19nm). .............................
Καταγραφή και ανάλυση κινησιομετρικών χαρακτηριστικών με στόχο την εκτίμηση του μυοσκελετικού συστήματος των αθλητών
Authors: Τσιβγούλης Στυλιανός
Published: January 2014

Aim: Development and evaluation of a new method based on theory of statistical entropy. The new method is going to permit an objective and quantitative evaluation of the gait characteristics in healthy male soccer athletes in correlation with their body features. It will also permit an objective and quantitative evaluation of the gait variability of patients with acute and isolated Anterior Cruciate Ligament (ACL) rupture and will be useful for the evaluation of responses to surgical treatment in these subjects. Methods: Prior to gait measurement, there was a history complementation form and a clinical evaluation form to be filled. A tri-axial accelerometer sensor was used for the gait measurement and entropy algorithm was used for accelerometer data analysis. The measurement device measured the approximate gait acceleration of the centre of gravity (COG) of the subject body. All subjects were instructed to walk along a 40 m straight hospital level walkway at a self-selected walking speed. The group participated at the first study was consisted of 175 healthy soccer atheletes which participated in their athletic club obligations. There were excluded subjects with musculoskeletal and/or neurological problems. At the end 133 subjects were included in the study. Basic somatometric features as well as the level of their training were recorded. The objective of the second study was to compare the gait variability of patients with excessive anterior cruciate ligament (ACL) deficiency (experimental group) with that of healthy individuals (control group) using the proposed method. The experimental group consisted of 20 men with an ACL tear and the control group consisted of 20 healthy men without any neurological and/or musculoskeletal pathology or injury. A receiver operating characteristic (ROC) analysis was used to assess the diagnostic value of the method. The objective of the third study was to assess the gait variability of acl deficient patients and to evaluate quantitatively its postoperative progression. The same group were measured before and after surgery. Preoperative measurements were performed 2 days before surgery. Postoperative measurements were performed 6 months after surgery. Repeated measures analysis of variance (ANOVA) was used to test whether there was a significant surgery effect on entropy at 6 months postoperatively. In the case of a statistically significant finding, post hoc Bonferroni adjusted tests were needed to pinpoint differences. ..................................................................................................................