Επίδραση της θεραπείας με rimonabant ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με υπολιπιδαιμικά φάρμακα στις μεταβολικές παραμέτρους υπέρβαρων και παχύσαρκων ασθενών με δυσλιπιδαιμία
Authors: Φλωρεντίν Ματίλντα 
Published: September 2021

Στόχος: Στην παρούσα μελέτη εκτιμήθηκε σε υπέρβαρους και παχύσαρκους ασθενείς [δείκτης μάζας σώματος (BMI) = 27-40 kg/m2] με αθηρογόνο δυσλιπιδαιμία [τριγλυκερίδια (TG) = 150-700 mg/dL και λόγος ολικής χοληστερόλης (TC)/χοληστερόλη των υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών (HDL-C) >5 στους άντρες και >4,5 στις γυναίκες] η επίδραση του rimonabant ως μονοθεραπεία και σε συνδυασμό με φαινοφιμπράτη ή εζετιμίμπη στις ανθρωπομετρικές και μεταβολικές παραμέτρους του ορού, το φαινότυπο των LDL και HDL σωματιδίων και τις ενεργότητες ενζύμων που σχετίζονται με την αθηροσκλήρωση. Μεθοδολογία: Εξήντα ασθενείς έλαβαν υποθερμιδική δίαιτα και τυχαιοποιήθηκαν σε rimonabant (R) 20 mg/d (20 ασθενείς), συνδυασμό rimonabant/φαινοφιμπράτης (RF) 20/160 mg/d (20 ασθενείς) ή συνδυασμό rimonabant/εζετιμίμπης (RE) 20/10 mg/d (20 ασθενείς). Τα σωματομετρικά στοιχεία και οι μεταβολικές παράμετροι προσδιορίσθηκαν πριν την έναρξη και μετά από 3 μήνες θεραπείας.Αποτελέσματα: Από τους 60 ασθενείς, οι 4 δεν ολοκλήρωσαν τη μελέτη. Η αρτηριακή πίεση, o ΒΜΙ, το σωματικό βάρος, η περίμετρος μέσης, η TC, η non-HDL-C, τα TG και ο λόγος TC/HDL-C μειώθηκαν σημαντικά σε όλες τις ομάδες. Οι 2 τελευταίες μεταβολές ήταν σημαντικά μεγαλύτερες στην ομάδα RF, ενώ η μείωση της non-HDL-C ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στις ομάδες συνδυασμού. Τα επίπεδα της χοληστερόλης των χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών (LDL-C) και της απολιποπρωτεΐνης Β (apoB) ελαττώθηκαν σημαντικά στις ομάδες RF και RE. Η συγκέντρωση της HDL-C αυξήθηκε σημαντικά μόνο στις ομάδες R και RF και η αύξηση αυτή ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα RF. Ωστόσο, τα επίπεδα της apoA1 αυξήθηκαν μόνο στην ομάδα RF. Η χοληστερόλη των πολύ χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών (VLDL-C) και η χοληστερόλη των μικρών, πυκνών LDL σωματιδίων (sdLDL-C) μειώθηκαν σημαντικά σε όλες τις ομάδες, με τις μεταβολές αυτές να είναι μεγαλύτερες στην ομάδα RF. Οι μειώσεις αυτές συσχετίζονταν ανεξάρτητα με τη μείωση των TG στην ομάδα RF και την ελάττωση της LDL-C στην ομάδα RE. Στις ομάδες R και RF παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της μέσης διαμέτρου των LDL σωματιδίων. Τα επίπεδα της χοληστερόλης των μεγάλων HDL σωματιδίων αυξήθηκαν σημαντικά σε όλες τις ομάδες θεραπείας, με την αύξηση αυτή να είναι μεγαλύτερη στην ομάδα RF. Η συγκέντρωση της χοληστερόλης των ενδιαμέσου μεγέθους HDL σωματιδίων αυξήθηκε σημαντικά μόνο στην ομάδα RF. Η συγκέντρωση της χοληστερόλης των μικρών HDL σωματιδίων ελαττώθηκε στις ομάδες R και RE, ενώ αυξήθηκε στην ομάδα RF. Oι αυξήσεις της συγκέντρωσης της χοληστερόλης όλων των HDL υποκλασμάτων στην ομάδα RF συσχετίζονταν με τις μεταβολές της συγκέντρωσης της HDL-C και των TG κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η ενεργότητα της συνδεδεμένης με λιποπρωτεΐνες φωσφολιπάσης Α2 (LpPLA2) του πλάσματος, καθώς και η ενεργότητα του ενζύμου που δεν είναι συνδεδεμένη με τις HDL (non-HDL-LpPLA2) ελαττώθηκαν σημαντικά στις ομάδες RE και RF, ενώ η ενεργότητα της LpPLA2 που είναι συνδεδεμένη με τις HDL αυξήθηκε σημαντικά μόνο στην ομάδα RF. Σημαντική ελάττωση στην ενεργότητα της παραοξονάσης 1 (PON1) έναντι του paraoxon παρατηρήθηκε μόνο στην ομάδα RF. Αντίθετα, η ενεργότητα της PON1 έναντι του phenylacetate αυξήθηκε σημαντικά στις ομάδες R και RE. Επιπλέον, ο λόγος PON1 (phenylacetate)/LDL-C αυξήθηκε σημαντικά στις ομάδες R και RE. Τα επίπεδα της λεπτίνης μειώθηκαν και στις 3 ομάδες θεραπείας, ενώ δεν παρατηρήθηκε σημαντική μεταβολή στα επίπεδα της ολικής αδιπονεκτίνης σε καμία από τις 3 ομάδες. Ο λόγος υψηλού μοριακού βάρους/ολική αδιπονεκτίνη αυξήθηκε σημαντικά στην ομάδα R, ενώ δεν παρουσίασε σημαντική μεταβολή στην ομάδα RE. Τέλος, τα επίπεδα της βισφατίνης ελαττώθηκαν σημαντικά στις ομάδες RE και RF Συμπεράσματα: Η χορήγηση rimonabant βελτίωσε σημαντικά τις ανθρωπομετρικές παραμέτρους και το λιπιδαιμικό προφίλ σε υπέρβαρους και παχύσαρκους ασθενείς με αθηρογόνο δυσλιπιδαιμία. Ο συνδυασμός του με φαινοφιμπράτη και εζετιμίμπη είχε περαιτέρω ευνοϊκές επιδράσεις στο μεταβολικό προφίλ των ασθενών.