bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Επιδημιολογική διερεύνηση των εργατικών ατυχημάτων στο στρατό ξηράς συγκριτικά με τον γενικό πληθυσμό Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης
Authors: Μαλλιαρού Μαρία
Published: August 2021

Σκοπός: ήταν η διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου ατυχήματος και της σχέσης μεταξύαντιληπτού και πραγματικού κινδύνου για εργατικό ατύχημα στο εργασιακό περιβάλλονστο Στρατό Ξηράς.Υλικό – μέθοδος: Πρόκειται για μελέτη «ασθενών-μαρτύρων». Οι συμμετέχοντες ήτανστρατιωτικό προσωπικό του διαμερίσματος του Έβρου. =ς ασθενείς (Ν=250) ορίστηκανάτομα από το στρατιωτικό προσωπικό που είχαν ατύχημα την ώρα της εργασίας. Μάρτυρες(Ν=300) αποτέλεσαν ένα απλό τυχαίο δείγμα, που στρωματοποιήθηκε κατά ηλικία από τονπληθυσμό του στρατού.Αποτελέσματα: Στρατεύσιμοι οπλίτες OR=3.8, 2.21 έως 6.58, p<0.001) και επαγγελματίεςοπλίτες (OR=2.2, 1.28-3.75, p=0.004) είχαν σε μεγαλύτερη συχνότητα ατύχημα σε σχέση μετους αξιωματικούς. Ο βαθμός της αντίληψης του κινδύνου που οφείλεται σε ηλεκτρικέςεγκαταστάσεις (OR = 2.8, 1.81 - 4,18, p <0.001), στο φωτισμό (ΟR = 2.6, 1.74 – 3.97, p<0.001), στις πτώσεις (ΟR = 2.9, 1.61 – 5.13, p <0.001) και την ανεπαρκή σήμανσηασφάλειας (OR = 3.3, 1.99 – 5.49, p <0.001) συσχετίστηκαν με την αυξημένη συχνότηταεμφάνισης ατυχήματος. Η Ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε μια σημαντική συσχέτιση μεταξύτου ατυχήματος και την ηλικία, το χρόνο υπηρεσίας στην παρούσα μονάδα, την ειδικότητα,το επίπεδο εκπαίδευσης, τα έτη υπηρεσίας, τη συνολική στρατιωτική εκπαίδευση.Συμπεράσματα: Η μελέτη τονίζει την αυξανόμενη πιθανότητα των εργατικών ατυχημάτωνμεταξύ του στρατιωτικού προσωπικού με χαμηλότερο βαθμό και χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο, λιγότερη εργασιακή εμπειρία (λιγότερα χρόνια υπηρεσίας) και λιγότεροστρατιωτική εκπαίδευση (στρατεύσιμο και επαγγελματίες οπλίτες). Η ύπαρξη τωνεργατικών ατυχημάτων στο χώρο εργασίας (σε πολιτικό ή στρατιωτικό περιβάλλον),δημιουργεί την ανάγκη για την υιοθέτηση πολιτικών για την προστασία των εργαζομένωνκαι την οργάνωση υπηρεσιών πρόληψης.
Δημιουργία ηλεκτρονικού συστήματος καταγραφής με βάση τις διεθνείς κλινικές οδηγίες για τη διασφάλιση της ποιότητας της φροντίδας υγείας του πολυτραυματία
Authors: Μπλέτσα Βασιλική
Published: August 2021

Τα ηλεκτρονικά συστήματα καταγραφής παίζουν σημαντικό ρόλο στην ποιότητα υπηρεσιών υγείας. Σκοπός της έρευνας είναι να προαχθεί η φροντίδα του πολυτραυματία μέσω της δημιουργίας ενός ηλεκτρονικού συστήματος. Μία έρευνα διεξήχθη στο τμήμα Επειγόντων Περιστατικών ενός Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου προκειμένου να μελετηθεί τόσο η επίδραση του ηλεκτρονικού φύλλου παρακολούθησης σε μία ομάδα πολυτραυματιών, όσο και η αποδοχή αυτού του ηλεκτρονικού συστήματος από τους επαγγελματίες υγείας του τμήματος Επειγόντων Περιστατικών. Μέσω ερωτηματολογίου έγινε συλλογή στοιχείων σχετικά με τις απόψεις πενήντα (50) εργαζομένων του τμήματος Επειγόντων Περιστατικών στα στάδια της φροντίδας. Το 86% (Ν=43) απάντησε ότι υπάρχει έλλειψη προσωπικού στο τμήμα τους, το 44% (Ν=22) είναι ικανοποιημένο με τη συνεργασία με τα υπόλοιπα τμήματα και το 48% (Ν=24) θεωρεί ότι ξοδεύει πολύτιμο χρόνο στην καταγραφή των ιατρονοσηλευτικών παρεμβάσεων κατά τη διάρκεια της φροντίδας. Για την πιο αποτελεσματική παρακολούθηση των ασθενών αναπτύχθηκε ένα ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής για πολυτραυματίες, το οποίο αξιολογήθηκε από τους προαναφερόμενους επαγγελματίες υγείας. Διερευνήθηκαν η σοβαρότητα της κατάστασης, η διάρκεια της φροντίδας καθώς και η έκβαση διακοσίων (Ν=200) πολυτραυματιών. Οι μισοί από τους τραυματίες (Ν=100) μελετήθηκαν μέσω του ηλεκτρονικού φύλλου παρακολούθησης ενώ οι άλλοι μισοί (Ν=100) χωρίς αυτό. Ο χρόνος που μεσολάβησε από την είσοδο έως και την ολοκλήρωση της φροντίδας των πολυτραυματιών στο τμήμα Επειγόντων Περιστατικών ήταν σημαντικά μικρότερος στην ομάδα ηλεκτρονικής παρακολούθησης πολυτραυματιών (100±92 minutes), σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (149±29 minutes).
Όψεις της γυναικείας εξουσίας στην παραδοσιακή κοινωνία των καραγκούνηδων της δυτικής Θεσσαλίας
Authors: Καμινιώτης Βάιος
Published: August 2021

Το θέμα της παρούσας διατριβής είναι καταρχάς η σχέση της μαγειρικής με τη μαγεία στην παραδοσιακή κοινωνία των Καραγκούνηδων της δυτικής Θεσσαλίας. Σε ένα δεύτερο επίπεδο εξετάζεται το αν η σχέση αυτή συνιστούσε γυναικεία συμβολική εξουσία. Μέσα από εθνογραφικά δεδομένα κατόπιν επιτόπιας ποιοτικής έρευνας στην πεδινή Θεσσαλία, καταγράφηκαν οι πρακτικές της καθημερινής και της τελετουργικής μαγειρικής που αφορούσαν την παραδοσιακή κοινωνία των Καραγκούνηδων. Άλλες από αυτές τις πρακτικές διασώζονται μέσω της παράδοσης και τελούνται ακόμη και σήμερα, ενώ άλλες ανασύρθηκαν μέσα από τη μνήμη των κατοίκων που γεννήθηκαν στο α μισό του 20ου αιώνα και βίωσαν στο β μισό του ως σήμερα τη μετάβαση από τον παραδοσιακό στον σύγχρονο τρόπο ζωής. Επίσης η έρευνα δεν αγνόησε την ιστορία, δεδομένου ότι συμπεριέλαβε ως πηγές παλαιότερες επιτόπιες έρευνες και συνεντεύξεις από την πολιτισμική περιοχή των Καραγκούνηδων. Η μέθοδος λοιπόν του θέματος είναι η ιστορική εθνογραφία. Διαπιστώθηκε ότι η μαγειρική στην παραδοσιακή κοινωνία των Καραγκούνηδων ήταν τέχνη κοινωνικά μαθημένη, που επικοινωνείτο από γενιά σε γενιά και από μάνα σε κόρη. Η παρασκευή και η προσφορά του φαγητού συνιστούσε γυναικεία πρακτική και σηματοδοτούσε τις βασικές στιγμές της ζωής του ανθρώπου (γέννηση, γάμος, θάνατος). Επιπλέον η μαγειρική ήταν συνδεδεμένη με έντονους συμβολισμούς τόσο ως τελετουργική τροφή την περίοδο των γιορτών, όσο και ως απλό, καθημερινό φαγητό. Ως εκ τούτου αναζητήθηκε ο συμβολισμός της τροφής και αν και κατά πόσον η μαγειρική και το φαγητό είχαν μεταφυσική - μαγική διάσταση. Αυτή η σχέση αποκάλυψε ότι τα φυτικά και ζωικά είδη που είχαν επιλεγεί ως εδώδιμα, ωφελούσαν. Από την άλλη, τα είδη που είχαν επιλεγεί ως μη εδώδιμα θεωρείτο ότι έβλαπταν. Η δε ωφέλεια και η βλάβη συνίσταντο πολύ περισσότερο σε συμβολικό επίπεδο, απ’ ό,τι σε υλικό. Και τα δύο είδη όμως, εδώδιμα και μη εδώδιμα, θα μπορούσαν μέσω μιας ειδικής μαγειρικής επεξεργασίας τους (να γίνουν δηλαδή φίλτρα ή να ριχτούν μέσα στο κανονικό φαγητό), να προκαλέσουν μαγεία. Τη μαγεία διενεργούσαν οι μαΐστρες, οι γυναίκες δηλαδή της περιοχής που εμπλέκονταν με μάγια, κατά περίσταση: είτε για να ωφελήσουν είτε για να βλάψουν, οπότε μπορούμε να διακρίνουμε αντίστοιχα μια ευεργετική και μια επιβλαβή μαγεία. Επιπλέον, μέσα από τη λαϊκή λογοτεχνία και τις αφηγήσεις ζωής των υποκειμένων, επιβεβαιώθηκε η συνάφεια της μαγείας όχι μόνο με τη μαγειρική, αλλά και με άλλα γυναικεία πεδία δράσης, όπως τη ραπτική και το νοικοκυριό. Τέλος οι άνδρες, όταν εμπλέκονταν με μάγια, λειτουργούσαν ως «εξορκιστές», που έλυναν τα γυναικεία μάγια. Και αυτό κατέδειξε ότι η σχέση μαγειρικής-μαγείας μεταφράστηκε ως όψη μιας γυναικείας συμβολικής εξουσίας στην υπό έρευνα κοινωνία.
Τα καλλιτεχνικά εργαστήρια από την περιοχή του Γράμμου κατά το 16ο και 17ο αιώνα
Authors: Τσάμπουρας Θεοχάρης
Published: August 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αφορά στην καλλιτεχνική δραστηριότητα των εργαστηρίων των ζωγράφων που κατάγονται από την περιοχή του Γράμμου και συγκεκριμένα από τους οικισμούς Γράμμοστα, Λινοτόπι, Ζέρμα και Μπουρμπουτσικό κατά τον 16ο και τον 17ο αιώνα. Στην παρούσα μελέτη αντιμετωπίζονται τα έργα των ζωγράφων του Γράμμου ομαδοποιημένα, συνολικά και με συνθετικό τρόπο και παρακολουθείται η ολοκληρωμένη πορεία τους από το ξεκίνημα και το απόγειο της δραστηριότητάς τους έως την παρακμή τους. Εξετάζονται αναλυτικά εβδομήντα ένα (71) σύνολα που επιμερίζονται σε πενήντα επτά (57) ναούς, τα οποία στέκονται αφορμή για την παρουσίαση του ιστορικού και καλλιτεχνικού πλαισίου της εποχής, αλλά και την έρευνα ειδικότερων ζητημάτων, όπως των συνεργασιών των ζωγράφων, των μεταξύ τους ομαδοποιήσεων και συσχετισμών, των σταδίων εκτέλεσης μιας παραγγελίας και των μετακινήσεων των τεχνιτών. Τέλος, μέσα από τη μελέτη του πελατειακού δικτύου της εποχής και των εικαστικών καταβολών της τέχνης των ζωγράφων προτείνεται συμπερασματικά η ένταξη των εργαστηρίων του Γράμμου σε μια κοινή καλλιτεχνική γλώσσα των Βαλκανίων που εμφανίζεται από τέλη του 16ου έως και τα τέλη του 17ου αιώνα.
Οπτικά κυκλώματα υψηλής ολοκλήρωσης στην εφαρμογή προηγμένων σχημάτων διαμόρφωσης για σύνθετες διαδικασίες επεξεργασίας και μετάδοσης σήματος σε οπτικά δίκτυα επικοινωνιών
Authors: Μπουγιούκος Μάριος
Published: August 2021

Η ανάπτυξη οπτικών κυκλωμάτων υψηλής ολοκλήρωσης για το σχηματισμό, τη λήψηκαι την επεξεργασία σημάτων έχει προκαλέσει έντονο ερευνητικό ενδιαφέρον καθώςοδηγεί στην επέκταση της διαφάνειας των οπτικών δικτύων και προσφέρει αυξημένηλειτουργικότητα και αποδοτικότητα σε πολύ μικρές διαστάσεις. Η εφαρμογή τωνολοκληρωμένων οπτικών κυκλωμάτων σε σύνθετα σενάρια μετάδοσης και η υποστήριξηπροηγμένων σχημάτων διαμόρφωσης προσφέρει την πλήρη αξιοποίηση του διαθέσιμουεύρους ζώνης και εξελίσσει τα σημερινά WDM δίκτυα δίνοντας μία πρώτη εικόνα τωνδυνατοτήτων των οπτικών δικτύων νέας γενιάς.Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η διατριβή εστιάζει στη μελέτη, ανάπτυξη και πειραματικήαξιολόγηση πρωτότυπων ολοκληρωμένων οπτικών κυκλωμάτων, υβριδικών σεναρίωντηλεπικοινωνιακής κίνησης και συστημάτων μετάδοσης που αφορούν τόσο συμβατικάόσο και προηγμένα σχήματα διαμόρφωσης. Υπό αυτήν την έννοια, η παρούσα διατριβήαναφέρεται στις δύο πιο σημαντικές τάσεις εξέλιξης των οπτικών επικοινωνιών καιγενικότερα της φωτονικής τεχνολογίας, δηλαδή της φωτονικής ολοκλήρωσης και τωνπροηγμένων σχημάτων διαμόρφωσης, και καταφέρνει την τομή και την κοινήεφαρμογή τους σε σύνθετα οπτικά συστήματα μετάδοσης. Με αυτόν τον τρόπο,επιτυγχάνεται μία κοινή συνισταμένη για άμεση μετάβαση στα οπτικά δίκτυα επόμενηςγενιάς.Στα πλαίσια της διατριβής, μελετήθηκε και αξιολογήθηκε οπτικό κύκλωμα υψηλήςολοκλήρωσης για την αναγέννηση OOK και DPSK σημάτων και μετατροπή μήκουςκύματος DQPSK σημάτων καθώς και οπτική πολυκαναλική διάταξη ολοκληρωμένωνκυκλωμάτων για την παραγωγή και λήψη σημάτων OOK. Παράλληλα, αναπτύχθηκανοπτικά συστήματα μετάδοσης που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη υβριδικών σεναρίωντηλεπικοινωνιακής κίνησης μέσω DWDM μετάδοσης ΟΟΚ, DPSK και DQPSKσημάτων και στην αξιολόγηση της απόδοσης μετάδοσης υψίρρυθμων D8PSK σημάτωνσε αποστάσεις εκατοντάδων χιλιομέτρων.
Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των ΔΕΠΠΣ/ΑΠΣ/νέου εκπαιδευτικού υλικού
Authors: Λουκόπουλος Αριστείδης
Published: August 2021

Η εισαγωγή της διαθεματικότητας στη χώρα μας υλοποιήθηκε στη χώρα μας με την πιο πρόσφατη μεταρρύθμιση των Αναλυτικών Προγραμμάτων Σπουδών (ΑΠΣ), στις αρχές της δεκαετίας του 2000, μέσω του προγράμματος παραγωγής των ΔΕΠΠΣ/ΑΠΣ/νέου εκπαιδευτικού υλικού. Στην παρούσα διατριβή επιχειρείται η αξιολόγηση του συγκεκριμένου προγράμματος ως προς την παιδαγωγική και τη διαχειριστική του διάσταση. Για την αξιολόγηση της παιδαγωγικής διάστασης αξιοποιήθηκαν μεθοδολογικά εργαλεία του προγράμματος PISA 2003 στην επίλυση προβλήματος, ενώ για την αξιολόγηση τη διαχειριστικής διάστασης του προγράμματος αξιοποιήθηκαν μεθοδολογικά εργαλεία που αφορούν τη συγκριτική αξιολόγηση, τους δείκτες ποιότητας, την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα, τα διεθνή πρότυπα διασφάλισης ποιότητας και την ανάλυση κόστους. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 496 μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου από 62 Γυμνάσια της Αχαΐας. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι η εφαρμογή της διαθεματικής προσέγγισης της γνώσης βελτίωσε την επίδοση των μαθητών στην επίλυση προβλήματος και στις ανώτερες νοητικές λειτουργίες, ενώ σε επίπεδο διαχειριστικής διάστασης παραγωγής του εκπαιδευτικού υλικού διαπιστώθηκε η ορθολογική διαχειριστική διάσταση της παραγωγής των ΔΕΠΠΣ/ΑΠΣ/νέου εκπαιδευτικού υλικού.
Μελέτη της έκφρασης υποδοχέων χημειοκινών και παραγόντων λεμφαγγειογένεσης στο ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα της γλώσσας και η διερεύνηση της σχέσης τους με τη μεταστατική τραχηλική νόσο
Authors: Μαγόπουλος Χρήστος
Published: August 2021

Η λεμφαδενική μετάσταση στον τράχηλο αποτελεί ένα ιδιαίτερα σημαντικό πρόβλημα στους ασθενείς με ακανθοκυτταρικό καρκίνο της γλώσσας. Εκτιμάται ότι η γλώσσα αποτελεί την συχνότερη εντόπιση μεταστατικού καρκίνου μεταξύ των υπολοίπων εντοπίσεων του βλενογόνου του στόματος σε ποσοστό που ξε-περνά το 30%. Η εμφάνιση μεταστατικής νόσου στους τραχηλικούς λεμφαδένες επιβαρύνει σημαντικά την πρόγνωση μειώνοντας το προσδόκιμο επιβίωσης στο μισό σε σχέση με τα μη μεταστατικά καρκινώματα.Στην παρούσα ερευνητική μελέτη έγινε κλινικοστατιστική, ιστοπαθολογική και ανοσοϊστοχημική ανάλυση ακανθοκυτταρικών καρκινωμάτων γλώσσας 60 ασθενών, οι 30 από τους οποίους εμφάνισαν μετάσταση στους επιχώριους λεμ-φαδένες κατά την αρχική εξέταση. Μελετήθηκε ο μηχανισμός της λεμφαδενικής μετάστασης και αναλύθηκε η συμμετοχή της χημειοκίνης SLC και του υποδοχέα της CCR7 στη βιολογία της μεταστατικής νόσου του καρκίνου της γλώσσας. Ε-πίσης, μελετήθηκε ο ρόλος της λεμφαγγειογένεσης στη λεμφαδενική μετάσταση με την ανάλυση της έκφρασης των λεμφαγγειογενετικών παραγόντων VEGF-C, VEGFR-3 και D2-40, καθώς και της συγκέντρωσης των μακροφάγων στο στρώ-μα του όγκου. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με τον έλεγχο Fisher’s Exact Test, Mann-Whitney U test, logistic regression analysis, multivariate linear logistic regression analysis και με τον συντελεστή Spearman’s rho.Διαπιστώθηκε ότι η κλινική σταδιοποίηση του όγκου και το βάθος διήθη-σης συσχετίζονται σημαντικά με τη λεμφαδενική μετάσταση, ενώ σύμφωνα με το μοντέλο λογιστικής παλινδρόμισης (logistic regression analysis) το βάθος διή-θησης αποτελεί παράγοντα κινδύνου της μεταστατικής νόσου . Επίσης, προκύ-πτει μία σαφής ένδειξη συσχέτισης του συμπλέγματος SLC/CCR7, των λεμφαγ-γειογενετικών παραγόντων VEGF-C και VEGFR3 και της πυκνότητας των λεμ-φαγγείων (LVD) με τη λεμφαδενική μετάσταση στο ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα της γλώσσας. Ταυτόχρονα, επιβεβαιώνεται για πρώτη φορά στον καρκίνο της γλώσσας η θεωρία της λεμφαγγειογένεσης επαγόμενης από τα μακροφάγα (macrophage induced lymphagiogenesis) και η αλληλεπίδραση των κυττάρων του στρώματος με τα καρκινικά κύτταρα προκειμένου αυτά να αποκτήσουν με-σεγχυματικά χαρακτηριστικά και τελικά μεταστατική ικανότητα. Διατυπώνεται με αυτόν τον τρόπο μία νέα θεώρηση της λεμφαδενικής μετάστασης του καρκίνου της γλώσσας, σύμφωνα με την οποία η μεταστατική ικανότητα των καρκινικών κυττάρων καθίσταται μη αναστρέψιμη από το σημείο που η αλληλεπίδραση με-ταξύ των στρωματικών και των καρκινικών κυττάρων οδηγήσει στην επικράτηση των μεσεγχυματικών έναντι των επιθηλιακών καρκινικών κυττάρων στην κοίτη του όγκου. Με αυτόν τον τρόπο τα καρκινικά κύτταρα αποκτούν επιθετικό φαινό-τυπο, επάγουν την λεμφαγγειογένεση και κινούνται χημειοτακτικά προς τους ε-πιχώριους λεμφαδένες χρησιμοποιώντας το σύμπλεγμα SLC/CCR7.
Τα τελωνειακά καθεστώτα αναστολής των δασμοφορολογικών επιβαρύνσεων κατά το κοινοτικό και εθνικό δίκαιο
Authors: Ερεσσιώτη Αμφιτρίτη
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη των τελωνειακών καθεστώτων αναστολής των δασμοφορολογικών επιβαρύνσεων κατά το κοινοτικό και εθνικό δίκαιο, τα οποία εφαρμόζονται στις εισαγωγές εμπορευμάτων από τρίτες προς την Ευρωπαϊκή Ένωση χώρες. Τα καθεστώτα κατατάσσονται σε τρεις επιμέρους κατηγορίες με κριτήριο τον επιδιωκόμενο με αυτά σκοπό. Εξετάσαμε αρχικά τα οικονομικά ανασταλτικά καθεστώτα με εμπορικό- αποθηκευτικό χαρακτήρα, δηλαδή την τελωνειακή αποταμίευση, τις ελεύθερες ζώνες και την προσωρινή εισαγωγή. Στη συνέχεια παρουσιάσαμε αναλυτικά τα καθεστώτα αναστολής με βιομηχανικό- μεταποιητικό προσανατολισμό, δηλαδή την ενεργητική τελειοποίηση, τη μεταποίηση υπό τελωνειακό έλεγχο και την παθητική τελειοποίηση. Ακολούθως, ερευνήσαμε τα καθεστώτα που προωθούν τις μεταφορικές δραστηριότητες, δηλαδή τις ποικίλες μορφές τελωνειακής διαμετακόμισης. Η παρουσίαση κάθε επιμέρους καθεστώτος περιλαμβάνει εννοιολογική οριοθέτηση, νομοθετική πρόβλεψη, σκοπιμότητα, τρόπους λειτουργίας (προϋποθέσεις χορήγησης, παραμονή στο καθεστώς και τρόπους λήξης). Έμφαση δίνεται στα ζητήματα γένεσης της τελωνειακής και φορολογικής οφειλής. Η διατριβή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα υπό μελέτη καθεστώτα συμβάλλουν στη διευκόλυνση του διεθνούς εμπορίου και συνιστούν νομικά μέσα για τη διαμόρφωση της κοινής εμπορικής πολιτικής της Ένωσης έναντι τρίτων κρατών.
Τεχνικογεωλογικά χαρακτηριστικά των μαργών στην ευρεία περιοχή Κύμης και η επίδρασή τους στις κατασκευές τεχνικών έργων
Authors: Ηλία Ιωάννα
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή, διερευνήθηκε διεξοδικά η λιθολογική διάρθρωση και οι ιδιαίτερες τεχνικογεωλογικές συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή της Κύμης, Εύβοιας, καθώς και η επίδραση των σχηματισμών που δομούντην περιοχή στα υφιστάμενα τεχνικά έργα.Η ερευνητική εργασία που διενεργήθηκε επικεντρώθηκε στους μαργαϊκούς σχηματισμούς, σχηματισμούς που ανήκουν στην κατηγορία «σκληρά εδάφη – μαλακοί βράχοι», όπου εντοπίζονται τα περισσότερα προβλήματα. Περιελάμβανε εργασίες οι οποίες αφορούν σε δραστηριότητες γραφείου, υπαίθρου και εργαστηρίου, από την αξιoλόγηση των οποίων κατέστη δυνατή η διαμόρφωση τεχνικογεωλογικής κρίσης.Με βάση τη μεθοδολογική προσέγγιση που αναπτύχθηκε, αρχικά συλλέχθηκε κάθε γεωλογική πληροφορία από βιβλιογραφικές αναφορές η οποία αποτέλεσε το υπόβαθρο για τη διαμόρφωση μιας πληρέστερης θεώρησης σχετικά με το τεχνικογεωλογικό προφίλ των μαργαϊκών σχηματισμών και της ιδιάζουσας συμπεριφοράς τους.Σε δεύτερο επίπεδο ανάλυσης συνεκτιμήθηκαν τα αποτελέσματα από τις εργασίες υπαίθρου και τις εργαστηριακές δοκιμές. Αυτά συνέβαλαν στην διερεύνηση και καταγραφή των τεχνικογεωλογικών και γεωμορφολογικών συνθηκών. Αποτέλεσμα των διεργασιών αυτών αποτέλεσε η σύνταξη του τεχνικογεωλογικού χάρτη.Αναφορικά στα αποτελέσματα που προέκυψαν από την πραγματοποίηση των εργαστηριακών δοκιμών, πραγματοποιήθηκε συσχέτιση των ορυκτολογικών με τα φυσικομηχανικά χαρακτηριστικά, για την πληρέστερη προσέγγιση της ιδιομορφίας στην συμπεριφορά των μαργών.Κατόπιν συλλέχθηκε και επεξεργάστηκε κάθε σχετική παράμετρος που θεωρήθηκε ότι επιδρά στην εκδήλωση κατολισθητικού φαινομένου με τη δημιουργία χωρικής βάσης δεδομένων. Αποτυπώθηκαν σε περιβάλλον ΓΣΠ δεδομένα που αφορούν στην τεχνικογεωλογική διάρθρωση, τις τοπογραφικές παραμέτρους, τα υδρογραφικά και τεκτονικά χαρακτηριστικά, την χρήση γης κλπ. Σκοπός της διεργασίας αυτής ήταν η δημιουργία χωρικού μοντέλου πρόβλεψης της κατολισθητικής επιδεκτικότητας με την εφαρμογή της μεθόδου Weight of Evidence. Στη συνέχεια, η δημιουργία του χάρτη διακινδύνευσης για την περιοχή έρευνας, στηρίχθηκε στην υιοθέτηση παραδοχών σχετικά με την επικινδυνότητα και την αποτύπωση των επιπτώσεων που θα έχει μια εκδήλωση γεωλογικής αστοχίας επί των στοιχείων σε διακινδύνευση.Με την συναξιολόγηση όλων των ανωτέρων διεργασιών εντοπίζονται επισφαλείς θέσεις και προτείνονται μέτρα θεραπείας και πρόληψης για τη μείωση των ενδεχόμενων καταστροφών επί των τεχνικών έργων και την εξασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας τους.
Αξιοποίηση της ψηφιακής τεχνολογίας στη διδακτική μαθημάτων ειδικότητας τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης
Authors: Μουστάκη Φωτεινή
Published: August 2021

στο να χρησιμοποιήσει την τεχνολογία όχι ως ένα απλό «κατασκεύασμα», αλλά ως ένα μέσοέκφρασης για τις μαθηματικές ιδέες του, ως ένα «εργαλείο», που, καθώς το χρησιμοποιεί,διαμορφώνει τις λειτουργικότητες του για να διερευνήσει και να ενσωματώσει σε αυτό τις δικές τουκατανοήσεις για έννοιες των μαθηματικών.Ψηφιακά εργαλεία που εγγενώς επιτρέπουν τέτοιου είδους χρήση της τεχνολογίας και αφήνουνχώρο τη μετατροπή της με έναν εξατομικευμένο τρόπο σε εργαλεία έκφρασης είναι και μισο–ψημένοι μικρόκοσμοι. Οι μισο–ψημένοι μικρόκοσμοι αποτελούν, ταυτόχρονα, και «οριακάαντικείμενα». Οι διαδικασίες χρήσης του λογισμικού ως ένα εργαλείο (και όχι ως ένακατασκεύασμα), αποτελούν σημείο αναφοράς γύρω από το οποίο τα στα μέλη την ίδιας ομάδας ήκαι τα μέλη μιας κοινότητας ατόμων) δομούν τη δραστηριότητα τους. Οι μισο-ψημένοιμικρόκοσμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους μαθητές ως διαψεύσιμα αντικείμενα, ωςαντικείμενα προς επιδιόρθωση και αλλαγή, ως αντικείμενα για τη διερεύνηση και την έκφραση καιδιαπραγμάτευση μαθηματικών ιδεών, μέσα από τις κοινωνικές διαδικασίες της ομάδας.Σε έρευνες για τους χώρους εργασίας, το δόμημα «οριακά αντικείμενα» έχει χρησιμοποιηθεί σεσυνδυασμό με εκείνο του «Τεχνο–Μαθηματικού Εγγραμματισμού». Με τη ραγδαία διείσδυση τωντεχνολογιών στους εργασιακούς χώρους, η δραστηριότητες των εργαζομένων –και τελικά οιαιτούμενες δεξιότητες– δεν είναι αμιγώς μαθηματικές, αλλά ενσωματώνουν και στοιχεία από τηχρήση των ψηφιακών εργαλείων που χειρίζονται κατά την εργασία τους, τη φύση του εργασιακούαντικειμένου και τις συνήθης πρακτικές. Με το σχεδιασμό και τη χρήση «οριακών αντικειμένων»έχει μελετηθεί η τεχνο–μαθηματική δραστηριότητα των εργαζομένων και ειδικά οι τρόποι που ητεχνο-μαθηματική γνώση αναδύεται και διαμοιράζεται ανάμεσα στα μέλη της κοινότητας τωνεργαζομένων.Στην παρούσα έρευνα, ως «οριακά αντικείμενα» χρησιμοποιούνται οι μισο–ψημένοι μικρόκοσμοικαι σε συνδυασμό με κατάλληλα σχεδιασμένες δραστηριότητες μελετάται ο τρόπος με τον οποίοχρησιμοποιούν οι μαθητές τα μαθηματικά για την υλοποίηση αμιγώς τεχνολογικών διαδικασιών. Σεαυτή τη διαδικασία ερευνάται, επίσης, ο ρόλος των λειτουργικοτήτων και των χαρακτηριστικώντων μισο–ψημένων μικρόκοσμων, ώστε αυτά να λειτουργούν τα ψηφιακά εργαλεία ως «βελτιώσιμαΤεχνο–Μαθηματικά Οριακά Αντικείμενα»
Η κρατική κυριαρχία στο σύγχρονο διεθνές δίκαιο
Authors: Αρώνη Χαρίκλεια
Published: August 2021

Η μελέτη αυτή, η οποία εξετάζει την θέση της κρατικής κυριαρχίας στο σύγχρονο διεθνές δίκαιο, διαρθρώνεται σε δύο μέρη και πέντε κεφάλαια. Το Πρώτο Μέρος διερευνά τη θέση της κυριαρχίας στο σύστημα του διεθνούς δικαίου εστιάζοντας στην έννοια της κυριαρχίας στο σύγχρονο διεθνές δίκαιο, στη σημασία της συμμετοχής του κράτους σε Διεθνείς Οργανισμούς και στη σχέση της κυριαρχίας με το διεθνές δίκαιο. Το Δεύτερο Μέρος διερευνά τις οριζόντιες σχέσεις ανάμεσα σε κυρίαρχα κράτη εστιάζοντας σε δύο σημαντικές αρχές του σύγχρονου διεθνούς δικαίου, την αρχή της ισότητας των κρατών και την απαγόρευση της επέμβασης στις διακρατικές σχέσεις οι οποίες υποστηρίζεται ότι πηγάζουν από την κυριαρχία έτσι ώστε διερευνάται το ρυθμιστικό πλαίσιο αρχών και κανόνων από τις δύο αυτές αρχές. Όσον αφορά τη μέθοδο, στα Κεφάλαια τα οποία αφορούν την κυριαρχία, την ισότητα και την απαγόρευση της επέμβασης, η προσέγγιση είναι κοινή. Επιδιώξαμενα ορίσουμε τις έννοιες και το περιεχόμενό τους, με σκοπό να εξακριβώσουμε τη θέση τους μέσα στο σύστημα του διεθνούς δικαίου, τη σχέση ανάμεσά τους και τις σχέσεις τους με άλλους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Η μεν ιστορική αναδρομή αποτελεί οργανικό μέρος του όλου στα Κεφάλαια αυτά ενώ η εξέταση της κρατικής πρακτικής κατέστη αναγκαία με σκοπό να διασαφηνιστούν οι όροι με τους οποίους γίνονται αποδεκτές αυτές οι έννοιες στο διεθνές δίκαιο αλλά και ορισμένα αμφισβητούμενα σημεία. Αντίθετα, το Κεφάλαιο 3, σχετικά με το Δίκαιο των Πηγών απαίτησε μία διαφορετική προσέγγιση. Το ερώτημα της υπαγωγής της κυριαρχίας στο δίκαιο και η αμφίδρομη σχέση κυριαρχίας και δικαίου είναι μάλλον θεωρητικό ζήτημα έτσι ώστε έμφαση δόθηκε κυρίως στην ανάλυση των σχετικών απόψεων και τάσεων στην επιστήμη του διεθνούς δικαίου. Τέλος, στο Κεφάλαιο 2, περί της συμμετοχής των κρατών σε Διεθνείς Οργανισμούς, η μέθοδος υπαγορεύτηκε από την ποικιλομορφία του φαινομένου. Επειδή οι Διεθνείς Οργανισμοί διαφέρουν μεταξύ τους και επιβάλλουν ποικίλες υποχρεώσεις στα κράτη μέλη, ήταν απαραίτητο να εστιάσουμε στις ομοιότητες ανάμεσά τους και όχι στις διακρίσεις τους, κάνοντας παράλληλα ευρεία και εκτεταμένη χρήση παραδειγμάτων. Στα Συμπεράσματα, υποστηρίζεται ότι η κυριαρχία αποτελεί τον μοναδικό τρόπο με τον οποίο ένα οργανωμένο κοινωνικό σύνολο μετέχει στη διεθνή κοινότητα με πλήρη δικαιώματα και υποχρεώσεις και ότι εξακολουθεί να υφίσταται το σύστημα των διεθνών σχέσεων το οποίο εισάγεται με την Ειρήνη της Βεστφαλίας, εκφράζεται με την αρχή της κυριαρχίας και προϋποθέτει αφ' ενός ισότιμα κράτη τα οποία αποτελούν αυτοτελείς μονάδες αφ' ετέρου ένα διεθνές δίκαιο το οποίο παράγεται από τα ίδια αυτά κράτη. Το δε ius cogens καθώς και το φαινόμενο των Διεθνών Οργανισμών προβάλλονται ως δύο ρήγματα στη σχέση του κυρίαρχου κράτους με το διεθνές δίκαιο τα οποία ενδέχεται να λειτουργήσουν ως μοχλοί εξέλιξης προς την κατεύθυνση θεμελιωδών μεταβολών στο διεθνές δίκαιο.
Επισκευή αεροπορικών δομών με καινοτόμα υβριδικά σύνθετα υλικά για βελτιστοποίηση της απόκρισής τους σε θερμική, μηχανική και διαβρωτική καταπόνηση
Authors: Γκίκας Γεώργιος
Published: August 2021

Οι εξαιρετικές μηχανικές ιδιότητες και το χαμηλό βάρος των προηγμένων συνθέτων υλικών αποτέλεσε το εφαλτήριο για τη χρήση των υλικών της κατηγορίας αυτής στην αεροναυπηγική και γενικότερα σε εφαρμογές όπου η υψηλή αντοχή και το χαμηλό βάρος προαπαιτούνται. Η αεροπορική βιομηχανία επενδύει στην έρευνα και τη χρήση των υλικών αυτών με αποκορύφωμα τα αεροσκάφη τελευταίας γενιάς όπου πάνω από το 50% των υλικών που χρησιμοποιούνται αποτελούνται από διάφορα είδη συνθέτων υλικών. Παράλληλα, η ολοένα αυξανόμενη ηλικία του αεροναυπηγικού στόλου προϋποθέτει την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών επισκευής οι οποίες θα διασφαλίσουν τη δομική ακεραιότητα των αεροσκαφών και εν συνεχεία την πτητική του ικανότητα. Αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτέλεσε η αξιολόγηση διαφόρων παραμέτρων που σχετίζονται με τη επιτυχή εφαρμογή ενός επικολλημένου επιθέματος υβριδικού συνθέτου υλικού τροποποιημένης με νάνο-σωλήνες άνθρακα πολυμερικής μήτρας ενισχυμένης με ίνες άνθρακα. Σε πρώτο στάδιο πραγματοποιήθηκε η διασπορά των νάνο-σωλήνων άνθρακα στην πολυμερική μήτρα με τη χρήση της τεχνικής των υπερήχων και βελτιστοποιήθηκαν οι παράμετροι διασποράς. Στη συνέχεια μελετήθηκε για πρώτη φορά η διασπορά της ενισχυτικής φάσης με τη χρήση διηλεκτρικής φασματοσκοπίας και τα διάφορα στάδια πολυμερισμού της εποξειδικής μήτρας με τη χρήση της τεχνικής των υπερήχων καθώς και της διηλεκτρικής φασματοσκοπίας. Σε επόμενο στάδιο παρασκευάστηκαν νανοσύνθετα υλικά με χρήση των τροποποιημένων πολυμερικών μητρών των οποίων μελετήθηκαν οι μηχανικές ιδιότητες τους, οι θερμομηχανικές ιδιότητες τους καθώς και η υποβάθμιση αυτών μετά από υδροθερμική καταπόνηση και θερμικό αιφνιδιασμό. Την ίδια στιγμή πραγματοποιήθηκε συσχέτιση των θραυστομηχανικών και εφελκυστικών ιδιοτήτων τους με τη χρήση απλών μαθηματικών μοντέλων καθώς και της απορρόφησης υγρασίας τους. Η ιεραρχική προσέγγιση των υλικών που μελετήθηκαν περιελάμβανε την χρήση των ανωτέρω τροποποιημένων πολυμερικών μητρών για την παρασκευή πολύστρωτων συνθέτων υλικών ενισχυμένων με ίνες άνθρακα. Στα τελευταία μελετήθηκαν οι θραυστομηχανικές ιδιότητες τους πριν και μετά από υδροθερμική καταπόνηση και θερμικό αιφνιδιασμό, η διαστρωματική αντοχή τους καθώς και η αντίστασή τους σε απορρόφηση υγρασίας. Τέλος, στην περίπτωση ενός υποτιθέμενου συγκολλημένου επιθέματος, μελετήθηκαν τα φαινόμενα πρόκλησης γαλβανικής διάβρωσης μεταξύ του μητρικού υλικού και του επιθέματος όταν η κατασκευή βρεθεί σε διαβρωτικό περιβάλλον καθώς και η διατμητική αντοχή της πριν και μετά από έκθεση σε νέφος άλατος. Συγκεκριμένα, στην περίπτωση αυτή η χρήση του υβριδικού συστήματος αποσκοπούσε στην επίτευξη ενός γαλβανικά συμβατού συστήματος επιθέματος - υποστρώματος και στην ενίσχυση της πρόσφυσης μεταξύ τους με σκοπό την βελτιωμένη απόδοση σε περιβάλλον διαβρωτικής και μηχανικής καταπόνησης.
Συγκριτική μελέτη μηχανικών ιδιοτήτων σύνθετων ρητινών και τεχνικών ελέγχου τους
Authors: Θωμαίδης Σωκράτης
Published: August 2021

Σκοπός: Σκοπός της ερευνητικής αυτής εργασίας ήταν η σύγκριση μηχανικών ιδιοτήτων τεσσάρων σύγχρονων σκευασμάτων συνθέτων ρητινών, τα οποία ανήκουν σε διαφορετική κατηγορία, και η διερεύνηση πιθανής συσχέτισης μεταξύ των ιδιοτήτων τους.Υλικά και μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκαν τέσσερεις σύνθετες ρητίνες, μια μικροϋβριδική (Filtek Z-250), μια νανόκοκκη (Filtek Ultimate), μια νανοϋβριδική (Majesty Posterior), και μια κεραμομεταλλική (Admira). Οι μηχανικές ιδιότητες που μελετήθηκαν ήταν το μέτρο ελαστικότητας, η αντοχή στην κάμψη, η σκληρότητα κατά Brinell, η κρούση κατά IZOD, και ο συντελεστής δυσθραυστότητας τύπου Ι και τύπου ΙΙ, μέσω των τεχνικών SENB και Brazilian. Στη συνέχεια έγινε παρατήρηση σε ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης με σκοπό την ποιοτική ανάλυση της επιφάνειας θραύσης. Η στατιστική επεξεργασία έγινε με ανάλυση της διακύμανσης (Anova) κατά δύο κριτήρια (υλικό και τεχνική) για το συντελεστή δυσθραυστότητας, και κατά ένα κριτήριο (υλικό) για τις υπόλοιπες ιδιότητες. Ακολούθησε διαδικασία πολλαπλών συγκρίσεων (Tukey test HSD). Η διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ των μηχανικών ιδιοτήτων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο Pearson.Αποτελέσματα: Παρουσιάστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξυ των υλικών για όλες τις ιδιότητες, εκτός από το συντελεστή δυσθραυστότητας τύπου Ι με την τεχνική Brazilian. Η εγκυρότητα της τεχνικής Brazilian αμφισβητείται, εξαιτίας της έντονης υποεκτίμησης του συντελεστή δυσθραυστότητας. Η ανάλυση της επιφάνειας θραύσης υποδεικνύει ότι η έναρξη της θραύσης πραγματοποιήθηκε στο βάθος της εντομής στις δοκιμασίες συντελεστή δυσθραυστότητας, και στην περιοχή επαφής του δοκιμίου με το εκκρεμές στη δοκιμασία κρούσης. Βρέθηκε ισχυρή συσχέτιση μεταξύ σκληρότητας και μέτρου ελαστικότητας (r=0.87), ακολουθούμενη από μια ασθενέστερη συσχέτιση μεταξύ μέτρου ελαστικότητας και αντοχής στην κάμψη (r=0.40), αντοχής στην κάμψη και σκληρότητας (r=0.39), και κρούσης και σκληρότητας (r=0.40).Συμπεράσματα: Οι τέσσερεις τύποι συνθέτων ρητινών παρουσίασαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των μηχανικών ιδιοτήτων τους, και αναμένονται διαφορές στην κλινική τους συμπεριφορά.
Μελέτη της επίδρασης της ένδειας ψευδαργύρου στην ανοσολογική λειτουργία των ασθενών που υποβάλλονται σε θεραπεία με διουρητικά
Authors: Ζαράνη Ειρήνη
Published: August 2021

Σκοπός της εργασίας ήταν η διερεύνηση της υπόθεσης ότι η παρατεταμένη θεραπεία με διουρητικά συνεπάγεται διαταραχές του συστήματος της κυτταρικής ανοσίας συνδεόμενες με την ιστική ένδεια Zn που έχει αναφερθεί ότι αναπτύσσεται σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χρόνια χορήγηση αυτών των φαρμακευτικών παραγόντων. Μελετήθηκαν 19 συνολικά ασθενείς με ιδιοπαθή υπέρταση από τους οποίους οι 10 (3 άντρες και 7 γυναίκες, ηλικίας 56-65 ετών) είχαν υποβληθεί σε θεραπεία με θειαζίδες επί 6-36 μήνες και οι 9 (5 άντρες και 4 γυναίκες, ηλικίας 55-65 ετών) δεν είχαν πάρει διουρητικά επί 6 τουλάχιστον μήνες πριν από τη μελέτη. Στους ασθενείς και των δύο ομάδων προσδιορίστηκαν οι υποπληθυσμοί των λεμφοκυττάρων και οι Zn του ορού και των τριχών. Η μέση τιμή του Zn και των τριχών βρέθηκε σημαντικά (p=0.007) χαμηλότερη στους ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία με διουρητικά από όσο και στην ομάδα ελέγχου. 0 ολικός πληθυσμός των λεμφοκυττάρων (Τ3) δεν διέφερε σημαντικά ανάμεσα στις δύο ομάδες, αλλά η εκατοστιαία αναλογία των βοηθητικών Τ-κυττάρων (Τ4) ήταν σημαντικά (p=0.004) χαμηλότερη και η εκατοστιαία αναλογία των κατασταλτικών Τ-κυττάρων (Τ8) σημαντικά (p=0.003) υψηλότερος στους ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία με διουρητικά από όσο στους υπόλοιπους ασθενείς. Σε δύο ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία με διουρητικά, χορηγήθηκε ασπαρτικός Zn από το στόμα στην ημερήσια δόση των 150mg, επί ένα μήνα. Μετά από την χορήγηση του Zn, η αναλογία των κυττάρων Τ4 αυξήθηκε, η αναλογία των κυττάρων T8 ελαττώθηκε και η σχέση Τ4/Τ8 αυξήθηκε και στις δύο ασθενείς. Συμπεραίνεται ότι η χρόνια θεραπεία με θειαζιδικά διουρητικά δυνατόν να έχει ως ανεπιθύμητη ενέργεια μειονεκτική κυτταρική ανοσία συνδεδεμένη με ιστική ένδεια Zn.
Μελέτη της επίπτωσης της χορήγησης βλαστοκυττάρων από λιπώδη ιστό στην βιωσιμότητα ολικού πάχους μοσχευμάτων δέρματος σε διαβητικούς και μη διαβητικούς επίμυες και ο συσχετισμός της όποιας επιδράσεως με την έκφραση των παραγόντων VEFG και TGFb3
Authors: Ζωγράφου Αγγελική
Published: August 2021

Background: Skin grafts are frequently used for a variety of indications in plastic andreconstructive surgery. heir necrosis is a common complication while differenttherapies have been proposed. Currently, adipose-derived stem cells (ASCs) holdgreat promise for their angiogenic potential and role during tissue repair. In this study,autologous transplantation of ASCs was usedin skin grafts in diabetic and nondiabeticrats to determine if it increases angiogenesis, skin graft survival and woundhealing.Methods: ASCs were isolated, cultured, labeled with fluorescent dye and injectedunder full thickness skin grafts in twenty rats (group 1 and group 3, non-diabetic anddiabetic respectively, ten rats in each group), while twenty others served as controls(group 2 and group 4, non-diabetic and diabetic respectively, ten rats in each group).immunohistochemistry. Additionally, immunohistochemical staining intensity ofvascular endothelial growth factor (VEGF) and transforming growth factor b3(TGFb3) was assessed in all grafts.Results: Mean area of graft necrosis was significantly less in group 1 than group 2(6.12% vs. 32.62%, p<0.01). Statistically significant increase of microvessel density,collagen density, VEGF and TGFb3 expression was noted in group 1 compared withgroup 2 (all: p<0.01). Additionally, mean area of graft necrosis was significantly lessin group 3 than group 4 (7.49% vs. 39.67%, p<0.001). Statistically significant30increase of capillary density, collagen intensity, VEGF and TGFb3 expression wasnoted in group 3 compared with group 4.Conclusions: These findings suggest that autologous ASCs transplantation increasesfull-thickness skin graft survival and shows promise for use in skin graft surgery. Thismight be both due to in situ differentiation of ASCs into endothelial cells and ASCsincreased secretion of growth factors such as VEGF and TGFb3 that enhanceangiogenesis and wound healing. This might represent a novel therapeutic approach inskin graft surgery which is particularly useful for diabetic wounds.
Μελέτη της θυρεοειδικής λειτουργίας και του υποθαλαμο - υποφυσιακού επινεφριδιακού άξονα σε νέες γυναίκες με ακμή
Authors: Βέργου Θεογνωσία
Published: August 2021

[…] Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ασθενών-μαρτύρων είναι η αναζήτηση σημείων θυρεοειδικής δυσλειτουργίας σε ενήλικες γυναίκες που προσέρχονται στο εξωτερικό δερματολογικό ιατρείο για διερεύνηση ακμής καθώς και η μελέτη της δραστηριότητας του υποθαλαμο-υποφυσιακού επινεφριδιακού (ΗΡΑ) άξονα σε αυτές τις ασθενείς. Επίσης στην παρούσα μελέτη έγινε έλεγχος των ορμονών του φύλου, ούτως ώστε να διερευνηθεί ο ρόλος τους στην ακμή των ενηλίκων γυναικών. Εκτός από τη σύγκριση ασθενών – μαρτύρων, έγινε και σύγκριση των ορμονικών παραμέτρων μεταξύ των ασθενών, σχετικά με τη βαρύτητα της ακμής.
The acquisition of telicity in the native language
Authors: Καλτσά Μαρία
Published: August 2021

Στόχος της διδακτορικής διατριβής είναι η περιγραφή της τελικότητας στην Ελληνική καθώς και της διαδικασίας κατάκτησής της στη μητρική γλώσσα. Ο όρος τελικότητα προέρχεται από τον Αριστοτελικό όρο τέλος που αναφέρεται στην ολοκλήρωση μιας ενέργειας. Η τελικότητα κωδικοποιείται εν μέρει ή πλήρως σε κάθε γλωσσική έκφραση μέσω της ρηματικής όψης, του ρηματικού ποιού ενεργείας και των συμπληρωμάτων του ρήματος. Ο συνδυασμός αυτών των χαρακτηριστικών στο διεπίπεδο σύνταξης/πραγματολογίας δίνει την τελική ή μη τελική ερμηνεία της πρότασης. Η καταγραφή και ανάλυση των συντακτικών και πραγματολογικών χαρακτηριστικών της τελικότητας έγινε μέσω της εξέτασης της σχέσης ρημάτων που εκφράζουν δραστηριότητα με τα ορίσματά τους (π.χ. γράφω, τρέχω) και του επιμερισμού των δομικών και των πραγματολογικών λειτουργιών που συνηγορούν στην έκφραση της τελικότητας. Συγκεκριμένα, η ρηματική όψη αντιμετωπίστηκε ως ένα γραμματικοποιημένο, (σημασιολογικά) ερμηνεύσιμο χαρακτηριστικό στα ρήματα κίνησης στην Ελληνική ενώ για την τελικότητα υιοθετήσαμε την άποψη ότι προϋποθέτει την συνάρτηση γραμματικών, μορφολογικών, θεματικών και εννοιολογικών χαρακτηριστικών και επομένως εμφανίζεται στο διεπίπεδο σύνταξης-πραγματολογίας. Στην πειραματική έρευνα εξετάστηκαν τρεις κατηγορίες ρημάτων που εκφράζουν ‘δραστηριότητα’: α) ρήματα με ένα όρισμα: ανεργαστικά και αναιτιατικά, β) μεταβατικά ρήματα με συμπλήρωμα ονοματική φράση και γ) ρήματα κίνησης με συμπλήρωμα προθετική φράση. Έξι ρήματα από κάθε κατηγορία εξετάστηκαν σε δύο συνθήκες με μεταβλητή τη ρηματική τους όψη [+/- συνοπτικό]. Οι προτάσεις με τελική ερμηνεία παρουσιάστηκαν με ένα εμφανές καταληκτικό σημείο για τη δραστηριότητα και οι προτάσεις με μη τελική ερμηνεία χωρίς το καταληκτικό σημείο. Στο πείραμα κατανόησης συμμετείχαν 150 παιδιά και 40 ενήλικες και στο πείραμα παραγωγής 250 παιδιά και 40 ενήλικες. Τα κύρια ερευνητικά ερωτήματα αφορούσαν την ανάπτυξη της σύνδεσης της ρηματικής όψης με την τελικότητα και τις αναπτυξιακές διαφορές μεταξύ μεταβατικών ρημάτων με συμπλήρωμα ονοματική φράση και ρημάτων κίνησης με συμπλήρωμα προθετική φράση. Η υπόθεση εργασίας σύμφωνα με την οποία η τελικότητα είναι χαρακτηριστικό του διεπιπέδου σύνταξης/πραγματολογίας και ως εκ τούτου προϋποθέτει την ανάπτυξη και των δύο γνωστικών πεδίων επιβεβαιώθηκε από τα αποτελέσματα.
Παράγοντες διαμόρφωσης πολυκαναλικού μείγματος μάρκετινγκ σε αστικά ξενοδοχεία
Authors: Κόντης Αλέξιος-Πατάπιος
Published: August 2021

H Διοίκηση Μάρκετινγκ ασκείται μέσω της επαναλαμβανόμενης λήψης κρίσιμων αποφάσεων από τους υπεύθυνους διαχειριστές ή φορείς εξουσίας, με σκοπό την επίτευξη των εκάστοτε επιχειρηματικών στόχων που σχετίζονται με την εμπορία των παραγόμενων και παρεχόμενων υπηρεσιών. Παρότι οι αποφάσεις Μάρκετινγκ είναι καθοριστικές για την συνολική επιτυχή επιχειρηματική πορεία, σε αρκετές περιπτώσεις οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων Μάρκετινγκ δεν υποστηρίζονται από ολοκληρωμένα συστήματα ή κατάλληλες μεθοδολογίες που να τεκμηριώνουν την ορθότητά των σχετικών αποφάσεων με συνέπεια αυτές να λαμβάνονται με αυξημένο ρίσκο σε ασαφές περιβάλλον.Παράλληλα, αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο η σημασία των Καναλιών Μάρκετινγκ ως πρωταγωνιστική μεταβλητή στρατηγικής του Μείγματος Μάρκετινγκ για την απόκτηση βιώσιμου ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος και ως καταλυτικό συντελεστή επιτυχίας στο σύγχρονο επιχειρηματικό και εμπορικό στίβο, εξαιτίας του καθοριστικού τους ρόλου στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών, στοιχείο που στον ξενοδοχειακό κλάδο είναι ακόμα εντονότερο εξαιτίας της ευαισθησίας και των ιδιαιτεροτήτων στην παραγωγή και διάθεση των τουριστικών υπηρεσιών. Οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις ακολουθώντας τις γενικότερες τάσεις και εξελίξεις στην εμπορία υπηρεσιών, υιοθετούν στην συντριπτική τους πλειοψηφία Πολυκαναλικές Στρατηγικές Μάρκετινγκ για την επίτευξη πολλαπλών αντικειμενικών σκοπών, αυξάνοντας όμως κατακόρυφα τη βαρύτητα των σχετικών αποφάσεων, αλλά και επιβαρύνοντας πολλαπλά τις λειτουργικές δομές και δυνατότητες των Διοικήσεων Μάρκετινγκ στη λήψη αποτελεσματικών αποφάσεων. Παρότι η σύνθεση του Μείγματος Πολυκαναλικού Μάρκετινγκ επηρεάζει σειρά χρηματοοικονομικών και μη-χρηματοοικονομικών παραγόντων που σχετίζονται άμεσα με τις συνολικές επιδόσεις των ξενοδοχειακών μονάδων, δεν έχουν αναπτυχθεί αξιόπιστοι και λειτουργικοί μηχανισμοί μέτρησης των Καναλικών επιδόσεων για τη διευκόλυνση της λήψης αποφάσεων σχετικά με αυτόν τον κρίσιμο τομέα του Τουριστικού Μάρκετινγκ. Η παρούσα διατριβή διερευνά τις θέσεις των αρμόδιων στελεχών Μάρκετινγκ του ξενοδοχειακού κλάδου για ζητήματα που άπτονται τόσο του ευρύτερου υφιστάμενου πλαισίου διοίκησης των Καναλιών Τουριστικού Μάρκετινγκ όσο και του δυνητικά επιθυμητού. Εστιάζει στους ποιοτικούς και ποσοτικούς παράγοντες και στα κριτήρια αξιολόγησης που χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση και αξιολόγηση των επιδόσεων Μάρκετινγκ που σχετίζονται με τα Κανάλια Τουριστικού Μάρκετινγκ στον ξενοδοχειακό κλάδο,. Τέλος, αξιοποιώντας τα ευρήματα της πρωτογενούς έρευνας προτείνεται ένα ολοκληρωμένο Πλαίσιο Υποστήριξης των Αποφάσεων Πολυκαναλικού Μάρκετινγκ του ξενοδοχειακού κλάδου βασισμένου στο Μοντέλο των Μεταβλητών Αποδόσεων της Περιβάλλουσας Ανάλυσης Δεδομένων, το οποίο και ελέγχθηκε μέσω εμπειρικού παραδείγματος.
Το ψηφιακό σχολείο στην κοινωνία της πληροφορίας
Authors: Ευθυμιόπουλος Αχιλλέας
Published: August 2021

Ο σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι η εξέταση του φαινομένου του εθισμού των Ανθρώπινων Συστημάτων και ειδικότερα των μαθητών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, στο διαδίκτυο, μέσω της δημιουργίας ενός Μοντέλου κινήτρων χρήσης του διαδικτύου και εθισμού σε αυτό, βασισμένου στη Συστημική Μεθοδολογία της «Θεωρίας Χρήσεων και Ανταμοιβών» (Uses and Gratifications Theory / UGT) και της αξιοποίησης των διεπιστημονικών πεδίων της Κοινωνικής Πληροφορικής και της Γνωσιακής Επιστήμης. Η διατριβή απαρτίζεται από την Εισαγωγή και τέσσερα μέρη. Στην Εισαγωγή αναπτύσσεται η προβληματική της έρευνας.Το Πρώτο Μέρος, το οποίο αποτελείται από τρία κεφάλαια, επικεντρώνεται στο φιλοσοφικό και θεωρητικό υπόβαθρο της μελέτης. Το Δεύτερο Μέρος αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια, στα οποία αποσαφηνίζονται περαιτέρω τα εννοιολογικά πεδία της διατριβής και προσδιορίζεται και αναπτύσσεται το θεωρητικό και το ερευνητικό πλαίσιο της μελέτης. Στο Τρίτο Μέρος, το οποίο αποτελείται από δύο κεφάλαια, παρουσιάζεται η έρευνα της διατριβής. Διατυπώνεται ο κύριος σκοπός, αναλύεται το δείγμα της έρευνας, διατυπώνονται τα ερευνητικά ερωτήματα, αναφέρονται οι ερευνητικές υποθέσεις και επεξηγείται η ερευνητική μεθοδολογία. Το Τέταρτο Μέρος αποτελείται από ένα κεφάλαιο, στο οποίο επιχειρείται μια σύνθεση και κριτική αποτίμηση των αποτελεσμάτων της έρευνας.
Χλωρίδα και βλάστηση των οικοσυστημάτων του όρους Γκιώνα
Authors: Απλαδά Ειρήνη
Published: August 2021

Το όρος Γκιώνα είναι το υψηλότερο βουνό της Στερεάς Ελλάδας και το πέμπτο μεγαλύτερο της Ελλάδας. Έχει έκταση περίπου 300.000 στρεμμάτων, χωρίζει κάθετα τη Στερεά Ελλάδα σε δυτική και ανατολική και αριθμεί εικοσιτέσσερις (24) κορυφές με υψόμετρο μεγαλύτερο των 2.000 μ. Αρχικά, η παρούσα διατριβή ερευνά τη χλωρίδα της εξεταζόμενης περιοχής, η οποία αποτελείται από 1.273 taxa, 572 εκ των οποίων, αναφέρονται για πρώτη φορά. Η γεωγραφική θέση του συγκεκριμένου ορεινού όγκου στη Στερεά Ελλάδα, ο οποίος γειτνιάζει με τα υπόλοιπα ψηλά βουνά αυτής της περιφέρειας (Βαρδούσια, Οίτη, Παρνασσό), αποτελεί σημείο συνάντησης φυτών με διαφορετική γεωγραφική εξάπλωση. Αυτό το δεδομένο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αναλυτική σημασία στην περίπτωση των ενδημικών στοιχείων, καθώς το ορεινό συγκρότημα της Γκιώνας με το επιβλητικό τοπίο, τα μεγάλα υψόμετρα, την εκτεταμένη αλπική ζώνη και τη συνολικά μεγάλη του έκταση υποστηρίζει ένα πολύ υψηλό ποσοστό ενδημισμού (11,88%). Αξιοσημείωτο είναι ότι μεταξύ των φυτικών στοιχείων που εξετάσαμε, περιλαμβάνονται και 171 taxa, τα οποία είναι σπάνια ή προστατευόμενα. Επιπρόσθετα, διερευνήσαμε τις φυτογεωγραφικές σχέσεις μεταξύ των βουνών της Στερεάς Ελλάδας και της Πελοποννήσου, όπου διαφαίνεται η υψηλή χλωριδική συγγένεια του όρους Γκιώνα με τα όρη Παρνασσός και Βαρδούσια. Στη συνέχεια, μελετήσαμε τη βλάστηση της εξεταζόμενης περιοχής, όπου εντοπίστηκαν έντεκα (11) ενότητες βλάστησης. Από την επεξεργασία των δειγματοληψιών, διακρίθηκαν δεκαεννέα (19) τύποι οικοτόπων, με οκτώ (8) φυτοκοινότητες να αναφέρονται για πρώτη φορά. Για την αξιολόγηση των ανθρώπινων επιδράσεων που λαμβάνουν χώρα στο όρος Γκιώνα εφαρμόστηκε το πλαίσιο DPSIR, το οποίο εφαρμόζεται για πρώτη φορά σε ορεινό οικοσύστημα στην Ελλάδα. Στην παρούσα μελέτη αναλύονται πενήντα πέντε (55) δείκτες του προαναφερθέντος πλαισίου αξιολόγησης, ενώ ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στις πιέσεις που ασκούνται από τα μεταλλεία βωξίτη στην περιοχή. Τα διαχειριστικά μέτρα, τα οποία προτείνονται, λαμβάνουν υπόψη όλες τις εξεταζόμενες παραμέτρους αξιολόγησης και αποτελούν ένα χρήσιμο εργαλείο για τους παράγοντες λήψης αποφάσεων. Όσα προαναφέρθηκαν συνεπικουρούνται από μία σειρά θεματικών χαρτών, τους οποίους κατασκευάσαμε με τη χρήση GIS και απεικονίζουν την παρούσα κατάσταση της περιοχής μελέτης.
Παρασκευή νέων βιοσυμβατών πολυμερών για τη νανοενθυλάκωση της φαρμακευτικής ουσίας Desferrioxamine και μελέτη της αποδέσμευσής της
Authors: Νανάκη Σταυρούλα
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής έρευνας είναι η παρασκευή νανοσωματιδίων για την ενθυλάκωση της φαρμακευτικής ουσίας Desferrioxamine. Η νανοενθυλάκωση πραγματοποιήθηκε σε μήτρα πολυ(αδιπικού προπυλενεστέρα) (PPAd) ή συμπολυμερούς αυτού με ε-καπρολακτόνη. Αρχικά παρασκευάστηκαν τα πολυμερικά υλικά, δηλαδή ο πολυ(αδιπικός προπυλενεστέρας), η πολυκαπρολακτόνη καθώς και τα συμπολυμερή αυτών σε διάφορες αναλογίες. Τα πολυμερή χαρακτηρίστηκαν πλήρως ως προς τη δομή τους και τα χαρακτηριστικά τους. Προέκυψε ότι τα συμπολυμερή που συντέθηκαν ήταν συσταδικά με μονομοριακή κατανομή. Επιπλέον, οι κρυσταλλικότητες των συμπολυμερών κυμαίνονται μεταξύ των τιμών των δύο καθαρών πολυμερών (PCL και PPAd), με το συμπολυμερές PPAd/PCL 85/15 να είναι το μόνο άμορφο. Στα θερμογράμματα DSC προέκυψε διπλή κορυφή στα σημείο τήξης των συμπολυμερών κάτι που πιθανώς να οφείλονταν στο σχηματισμό συσταδικού συμπολυμερούς όπου κάθε κορυφή αντιστοιχεί στη διαφορετική συστάδα. Με σκοπό να διευκρινιστεί αν οι συστάδες των συμπολυμερών ήταν αναμίξιμες μεταξύ τους, πραγματοποιήθηκε περαιτέρω μελέτη DSC και προέκυψε ότι αυτές ήταν μερικώς αναμίξιμες. Επίσης, πραγματοποιήθηκε μελέτη θερμοσταθμικής ανάλυσης και προέκυψε ότι τα τμήματα PCL προκαλούν επιπλέον σταθεροποίηση στα συμπολυμερή όσον αφορά τη θερμική διάσπασή τους. Όσον αφορά τη μελέτη ενζυμικής υδρόλυσης, βρέθηκε ότι το PPAd είχε πολύ υψηλό ρυθμό αποικοδόμησης σε σχέση με το PCL και τα αποτελέσματα είναι σε πλήρη συμφωνία με τη μορφολογική εξέτασή τους με SEM. Τέλος, μελετήθηκε η κυτταροτοξικότητα των συμπολυμερών και βρέθηκε ότι αυτά παρουσιάζουν χαμηλή τοξικότητα έναντι των κυττάρων HUVEC. Ακολούθως, τα παρασκευασθέντα πολυμερή χρησιμοποιήθηκαν για την νανοενθυλάκωση της φαρμακευτικής ένωσης Desferrioxamine mesylate. Χρησιμοποιήθηκε η τεχνική του διπλού γαλακτώματος. Τα νανοσωματίδια που προέκυψαν ήταν σφαιρικά με μέση διάμετρο περίπου 200 nm με μορφολογία πυρήνα-κελύφους. Το νανοενθυλακωμένο φάρμακο βρίσκεται σε κρυσταλλική φάση. Από τη μελέτη αποδέσμευσης του φαρμάκου από τα νανοσωματίδια προέκυψε ότι αυτή ελέγχεται κυρίως από τα σημεία τήξης των πολυμερών και από την κρυσταλλικότητά τους. Τέλος, πραγματοποιήθηκε ανάπτυξη και επικύρωση HPLC μεθόδου ανάλυσης για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης του φαρμάκου στα πειράματα αποδέσμευσης.
The use of accounting and corporate governance information in the prediction of securities class actions
Authors: Μπάλλα Βασιλική-Μαρία
Published: August 2021

During the last fifteen years the conventional lawsuit has been transformed to a modern type of massive litigation; the securities class actions. This topic has been investigated by some researchers in the past but still the prediction of it has not been adequately been approached. This study examines this alternative way of litigation gathering the largest sample so far (2,072 USA firms) during 2003-2011. The aim of this research is to provide an understanding of the features of securities class action target firms and compare the alternative classification techniques, in order to predict this phenomenon. Having selected quantitative (accounting data) and qualitative data (corporate governance indices) we enrich literature with useful information concerning the profile of firms that are threatened by securities class action.