Μελέτη της επίδρασης της διαδερμικής - ενδοφλέβιας κλονιδίνης στον οξύ μετεγχειρητικό πόνο σε επεμβάσεις ολικής υστερεκτομής
Authors: Δήμου-Κουρομιχελάκη Παναγιώτα 
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας συγκριτικής μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της κλονιδίνης χορηγούμενης ενδοφλεβίως ή/και διαδερμικώς, στο μετεγχειρητικό πόνο και τις αναλγητικές ανάγκες μετά από επεμβάσεις κοιλιακής ολικής υστερεκτομής.Υλικό-Μεθοδολογία: Πενήντα πέντε ασθενείς ASA I και Π προγραμματισμένες να υποβληθούν σε κοιλιακή ολική υστερεκτομή έλαβαν το προηγούμενο απόγευμα, η ομάδα CL διαδερμικό αυτοκόλλητο κλονιδίνης, επιφάνειας 10,5cm2 και κλονιδίνη ενδοφλέβια σε δόση 1 μμ/kg πριν την εισαγωγή στην αναισθησία, η ομάδα PL-CL την ίδια δόση κλονιδίνης ενδοφλέβια και αυτοκόλλητο placebo και η ομάδα PL φυσιολογικό ορό και αυτοκόλλητο placebo. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης μελετήθηκαν η συστολική (ΣΑΠ) και η διαστολική αρτηριακή πίεση (ΔΑΠ), οι καρδιακές σφύξεις (ΚΣ) και το τελικοεκπνευστικό CO2 (PetCC^). Μετεγχειρητικά, έγινε καταγραφή του πόνου με τις κλίμακες VAS και VRS στην ηρεμία και στην κίνηση στις 2, 4, 6, 8, 24, 48, και 72 ώρες από το τέλος της επέμβασης. Σε όλες τις ασθενείς χορηγήθηκε τις πρώτες 8 ώρες από την επέμβαση, φεντανύλη με αντλία ελεγχόμενης κατ’ επίκληση χορήγησης και στη συνέχεια μορφίνη σε δόση 0,15 mg/kg και παρακεταμόλη 600 mg ενδομυϊκά εφ’ άπαξ. Εφ’ εξής χορηγούνταν 75 mg προποξυφένη και 600 mg παρακεταμόλη ενδομυϊκά επί πόνου για τα επόμενα δύο 24ωρα. Έγινε καταγραφή όλων των αναλγητικών αναγκών των ασθενών σε οπιοειδή και παρακεταμόλη το συγκεκριμένο διάστημα. Ένα μήνα μετεγχειρητικά, αξιολογήθηκε ο πόνος και η κατανάλωση αναλγητικών για το παραπάνω διάστημα.Αποτελέσματα: Η ΣΑΠ ήταν σημαντικά υψηλότερη στην ομάδα PL αμέσως, 3 και 10 λεπτά μετά τη διασωλήνωση (Ρ=0,003, Ρ=0,003 και Ρ=0,030 αντίστοιχα) συγκριτικά με την ομάδα CL. Επίσης, ήταν υψηλότερη στην ομάδα PL αμέσως, 3, 10 και 20 λεπτά μετά τη διασωλήνωση (Ρ=0,023, Ρ=0,020, Ρ=0,019 και Ρ=0,006 αντίστοιχα) σε σχέση με την ομάδα PL-CL. Η ΔΑΠ ήταν σημαντικά υψηλότερη στην ομάδα PL αμέσως και 10 μετά τη διασωλήνωση (Ρ=0,013, και Ρ=0,010 αντίστοιχα) σε σχέση με την ομάδα CL. Επίσης, στην ομάδα PL ήταν σημαντικά υψηλότερη 20 λεπτά μετά τη διασωλήνωση, (Ρ=0,016) συγκριτικά με την ομάδα PL-CL. Η κλίμακα VAS σε ηρεμία και στην κίνηση σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή δεν έδειξε διαφορές, ενώ η κλίμακα VRS σε ηρεμία 24 ώρες μετά την επέμβαση, έδειξε σημαντικά μειωμένη ένταση πόνου στην ομάδα CL (Ρ=0,016) συγκριτικά με τις άλλες δύο ομάδες. Η σύγκριση της κατανάλωσης αναλγητικών μετεγχειρητικά, δεν έδειξε σημαντικές διαφορές στη λήψη φεντανύλης τις πρώτες 8 ώρες, ούτε στη συνολική λήψη προπο- ξυφένης και παρακεταμόλης τις επόμενες 72 ώρες από την επέμβαση. Ένα μήνα μετά την επέμβαση, δεν υπήρχε διαφορά μεταξύ των ομάδων στο ποσοστό των ασθε-νών με μετεγχειρητικό πόνο, στην έντασή του και στην κατ’ οίκον λήψη αναλγη-τικών.Συμπεράσματα: Η χορήγηση κλονιδίνης ενδοφλέβια και διαδερμικά με το παραπάνω σχήμα δεν επηρεάζει σημαντικά τις ανάγκες σε αναλγητικούς παράγοντες το διάστημα των 72 ωρών μετά από επεμβάσεις κοιλιακής ολικής υστερεκτομής. Η συστολική και η διαστολική αρτηριακή πίεση ήταν σημαντικά ελαττωμένες στις ομάδες που έλαβαν κλονιδίνη τα πρώτα 20 λεπτά μετά τη διασωλήνωση, ενώ οι σφύξεις παρέμειναν αμετάβλητες.