bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ανίχνευση και μελέτη εκτεταμένων ατμοσφαιρικών καταιονισμών με τη χρήση καινοτόμων ανιχνευτών και αλγορίθμων
Authors: Μάνθος Ιωάννης
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή αναφέρεται στην εγκατάσταση και λειτουργία του κατανεμημένου τηλεσκοπίου ανίχνευσης κοσμικών ακτίνων HELYCON, το οποίο βρίσκεται στις εγκαταστάσεις του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου στην Πάτρα. Η ανίχνευση των κοσμικών ακτίνων έγινε με υβριδικό τρόπο, μέσω ανίχνευσης των δευτερευόντων σωματιδίων των Εκτεταμένων Ατμοσφαιρικών Καταιονισμών με χρήση ανιχνευτών σπινθηρισμού και μέσω ανίχνευσης της ραδιοκυματικής εκπομπής της ηλεκτρομαγνητικής συνιστώσας του καταιονισμού με χρήση κεραιών. Πριν την εγκατάσταση του τηλεσκοπίου αναπτύχθηκαν μέθοδοι, τεχνικές και οργανολογία προκειμένου να μελετηθούν τα χαρακτηριστικά λειτουργίας και να βαθμονομηθούν οι ανιχνευτικές διατάξεις. Για την ορθή παραμετροποίηση των χαρακτηριστικών λειτουργιάς, της βαθμονόμησης αλλά και για την επιβεβαίωση της ορθής λειτουργίας του τηλεσκοπίου, εκτελέστηκε μεγάλης κλίμακας προσομοίωση για την εξέλιξη των καταιονισμών στην ατμόσφαιρα με χρήση του λογισμικού Corsika και για την απόκριση των ανιχνευτικών διατάξεων με χρήση του λογισμικού HOURS. Η εγκατάσταση του τηλεσκοπίου αφορά 3 αυτόνομους ανιχνευτικούς σταθμούς, με τον κάθε έναν από αυτούς να αποτελείται από 3 ανιχνευτές σπινθηρισμού σε τριγωνική διάταξη και μία κεραία ανίχνευσης ραδιοκυμάτων στο μέσο του κάθε σταθμού. Η λήψη των πειραματικών δεδομένων των ανιχνευτών σπινθηρισμού βασίζεται στην τεχνική της μέτρησης του χρόνου πάνω από το κατώφλι (Time over Threshold – ToT), απαιτώντας τριπλή σύμπτωση μεταξύ των ανιχνευτών του σταθμού, ενώ παράλληλα παράγεται σήμα εξωτερικού σκανδαλισμού για την κεραία του σταθμού. Για να επαληθευθεί η πιστότητα των μεθόδων προσομοίωσης που αναπτύχθηκαν όσον αφορά στην περιγραφή φυσικών διαδικασιών και λειτουργικών χαρακτηριστικών, αλλά και για να αναπτυχθούν μέθοδοι εκτίμησης των φυσικών χαρακτηριστικών των καταιονισμών χρησιμοποιώντας αποκλειστικά την πληροφορία χρονισμού που καταγράφεται από το σύστημα ψηφιοποίησης, έγινε συλλογή δεδομένων υπό ειδικές συνθήκες. Η επεξεργασία του σήματος των ανιχνευτών σπινθηρισμού με χρήση τεχνικών στατιστικής ανάλυσης και σε συνδυασμό με την προσομοίωση, συντέλεσαν σε χρονισμό σήματος μεγάλης ακρίβειας που συνέβαλε στην εκτίμηση των φυσικών χαρακτηριστικών των καταιονισμών. Στο ραδιοκυματικό σήμα εφαρμόσθηκε μέθοδος σύγκρισης των χαρακτηριστικών του με πρότυπα της ραδιοκυματικής εκπομπής και επιβεβαιώθηκε η προέλευση του από τον κοσμικό καταιονισμό σε αντίξοες συνθήκες λειτουργίας λόγο του τεράστιου ανθρωπογενούς υποβάθρου θορύβου.
The use of learners' L1 in teacher oral corrective feedback
Authors: Καραγιάννη Ιωάννα
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η εξέταση του ερωτήματος αν κατά την εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας η προφορική διόρθωση των λαθών των μαθητών, στη μητρική τους γλώσσα είναι πιο αποτελεσματική από ότι στην ξένη ως προς την ανάπτυξη μιας συγκεκριμένης γραμμματικής δομής. Η επισκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας έθεσε τις βάσεις αξιολόγησης της χρήσης της μητρικής γλώσσας και της προφορικής ανατροφοδότησης από τον καθηγητή, αναδεικνύοντας την ανάγκη για πειραματικό έλεγχο των επιδράσεών τους. Για το σκοπό αυτό τρεις συνθήκες διδασκαλίας, με διόρθωσή στα ελληνικά, στα αγγλικά και χωρίς καμία διόρθωση, σε δύο συγκεκριμένες αγγλικές γραμματικές δομές οργανώθηκαν με συμμετέχοντες μαθητές δημοτικού. Τα αποτελέσματα αυτών μετρήθηκαν με γραπτές και προφορικές δοκιμασίες των συμμετεχόντων πριν και μετά τη διδασκαλία τους. Οι στατιστικές αναλύσεις των επιδόσεων έδειξαν ότι οι μαθητές που έλαβαν διόρθωση, είτε στα ελληνικά ή στα αγγλικά, τα πήγαν καλύτερα από αυτούς που δεν έλαβαν διόρθωση, με αυτούς που έλαβαν στα ελληνικά να διατηρούν τα οφέλη τους περισσότερο σε βάθος χρόνου. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι η διαφοροποίηση προήλθε κυρίως από τους μαθητές χαμηλότερου επιπέδου γλωσσομάθειας, καθώς οι μαθητές υψηλότερου επιπέδου γλωσσομάθειας επωφελήθηκαν σχεδόν το ίδιο και είχαν και πιο συνεπή επίδοση. Τέλος, το θέμα της ετοιμότητας των μαθητών για αυτό το στάδιο της γλωσσικής απόκτησης τέθηκε, καθώς ήταν κρίσιμο στην έκβαση της διδασκαλίας.
Διεθνείς συμφωνίες συναπτόμενες τόσο από την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και από τα κράτη - μέλη της
Authors: Φαρμάκη Ασημένια
Published: September 2021

Οι μικτές συμφωνίες αποτελούν αναμφίβολα ένα από τα πιο σημαντικά και περίπλοκα πεδία του δικαίου των εξωτερικών σχέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διαπραγμάτευση, η σύναψη και η εφαρμογή τους δημιουργούν ενδιαφέροντα νομικά και πρακτικά ζητήματα, που σχετίζονται με την αρμοδιότητα, την δικαιοδοσία, τη διεθνή ευθύνη και συχνά προβληματίζουν τους ειδικούς σε χώρες και οργανισμούς με τους οποίους συνεργάζεται η Ένωση. Στόχος της μελέτης αυτής είναι η αποσαφήνιση των προβλημάτων που προκύπτουν από την μικτή διαδικασία. Με τον όρο «μικτές συμφωνίες» εννοούμε τις συμφωνίες εκείνες στις οποίες είναι συμβαλλόμενα μέρη η Ένωση, τα Κράτη μέλη της και ένα ή περισσότερα τρίτα Κράτη και περιλαμβάνουν διατάξεις, μερικά στοιχεία των οποίων εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ένωσης και μερικά στην αρμοδιότητα των Κρατών μελών της.Η ασαφής κατανομή των αρμοδιοτήτων της Ένωσης και των Κρατών μελών στο πεδίο των εξωτερικών σχέσεων προκαλεί προβλήματα σε όλα τα στάδια σύναψης των μικτών συμφωνιών και δημιουργεί αβεβαιότητα στα αντισυμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας κυρίως ως προς το ζήτημα της ευθύνης. Η ex ante οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων της Ένωσης και των Κρατών μελών ή η υιοθέτηση ενός κανόνα κοινής ευθύνης δεν αποτελούν ιδανική λύση, ενώ αντιθέτως θα πρέπει να επιτραπεί στην Ένωση και στα Κράτη μέλη να αποφασίσουν κατά περίπτωση για την απόδοση της ευθύνης. Από την άλλη μεριά, οι διαφορές που προκύπτουν από τις μικτές συμφωνίες μεταξύ των Κρατών μελών και /ή των οργάνων της Ένωσης απονέμουν πάντα αποκλειστική αρμοδιότητα στο ΔΕΚ. Ενδιαφέρον ζήτημα αποτελεί, εξάλλου, η εκπροσώπηση της Ένωσης και των Κρατών μελών κατά την διαπραγμάτευση και την υπογραφή των μικτών συμφωνιών, ενώ συγχρόνως, καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για συντονισμό των ενεργειών της Ένωσης και των Κρατών μελών καθώς και η υποχρέωση στενής συνεργασίας. Γεγονός είναι ότι οι μικτές συμφωνίες που συνάπτονται κατά παραβίαση του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι ipso facto άκυρες. Η ισχύς των μικτών συμφωνιών στην κοινοτική έννομη τάξη, η ισορροπία των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που δημιουργούνται στα πλαίσια μίας μικτής συμφωνίας, η αρχή της εναλλαγής, το ζήτημα της ψήφου, το άμεσο αποτέλεσμα των διατάξεων μίας μικτής συμφωνίας, ο ρόλος του ΔΕΚ στην ερμηνεία των μικτών συμφωνιών είναι ζητήματα που προβληματίζουν τους μελετητές της μικτής διαδικασίας και αναμφισβήτητα επηρεάζουν την σωστή λειτουργία του «συστήματος» των μικτών συμφωνιών στην κοινοτική έννομη τάξη.
Τεχνικές μηχανικής όρασης και αναγνώρισης προτύπων για την αλληλεπίδραση ανθρώπου-υπολογιστή
Authors: Ιωσηφίδης Αλέξανδρος
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν ο σχεδιασμός τεχνικών αναγνώρισης προτύπων και επεξεργασίας εικονοσειρών για την ανάπτυξη εφαρμογών αλληλεπίδρασης ανθρώπου-υπολογιστή. Μελετήθηκαν τα προβλήματα της αυτόματης αναγνώρισης ανθρώπινων κινήσεων και ταυτο-ποίησης ατόμων με βάση τον τρόπο εκτέλεσης κινήσεων. Προτάθηκαν πρωτότυπες τεχνικές αναπαράστασης εικονοσειρών κίνησης οι οποίες είναι σε θέση να κάνουν χρήση ενισχυμένης οπτικής πληροφορίας προερχόμενη από συστήματα πολλαπλών καμερών. Προτάθηκαν πρωτό-τυπες τεχνικές ταξινόμησης βασισμένες σε τεχνικές διακριτικής ανάλυσης, τεχνιτών νευρω-νικών δικτύων, δυναμικής ταξινόμησης και πιθανοκρατικών μοντέλων. Τέλος, δείχθηκε ότι οι προτεινόμενες προσεγγίσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για την αναγνώριση ανθρώπινων συναισθημάτων με βάση τις εκφράσεις προσώπου.
Music in burial customs and funeral arts from the archaic to the roman period
Authors: Ahmed Shaimaa
Published: September 2021

Αρχικά οι Έλληνες και στη συνέχεια οι Ρωμαίοι, πίστευαν ότι είναι πολλοί οι παράγοντες που βοηθούν την ψυχή να επιταχύνει την ολοκλήρωση της κάθαρσης στην μετά θάνατον ζωή ώστε να καταφέρει να ταξιδέψει σύντομα και με ασφάλεια στον ουρανό. Όπως το νερό εξαγνίζει το σώμα, εκείνοι σκέπτονταν και έναν παρόμοιο τρόπο εξαγνισμού της ψυχής. Οι βασικοί παράγοντες κάθαρσης υπήρξαν αρχικά η φωτιά και στη συνέχεια η μουσική. Ενώ όμως η καύση του σώματος των νεκρών δεν χρησιμοποιούνταν σε όλες τις περιπτώσεις και δεν ήταν διαδεδομένη σε όλες τις κοινωνίες, η μουσική θεωρήθηκε ένα μέσο αέναης ανάβασης προς τον ουρανό και την αιωνιότητα, κοντά στις Μούσες.Τόσο οι Έλληνες όσο και οι Ρωμαίοι έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη μουσική. Και οι δύο πολιτισμοί χρησιμοποίησαν τη μουσική σε διαφορετικά πεδία δραστηριοτήτων. Για παράδειγμα, ο Σόλων, ο νομοθέτης της Αθήνας, απαίτησε να προσφέρονται μουσικές γνώσεις στους νέους. Επίσης, απαγόρεψε στους σκλάβους να παίζουν μουσική καθώς η μουσική θεωρείτο προνόμιο των ευγενών και των «ελεύθερων» Αθηναίων. Ο Πλάτωνας, στην Πολιτεία, τόνισε ότι η γνώση της μουσικής δεν πρέπει να ακολουθεί τη διδασκαλία της φυσικής αγωγής αλλά να προηγείται αυτής. Συμβούλευε επίσης ανθρώπους από διάφορες ηλικιακές ομάδες να παίζουν μουσική. Η απαγγελία ύμνων και ποιημάτων, τα τραγούδια, η εξύμνηση των θεών και των ηρώων γίνονταν υπό τον ήχο μουσικών οργάνων.Παρά την σημασία του ρόλου της μουσικής στις θρησκευτικές και νεκρώσιμες τελετές, οι λογοτεχνικές και αρχαιολογικές έρευνες πάνω σε αυτό το ζήτημα είναι περιορισμένες, με εξαίρεση λίγες μελέτες. Σε αυτή την εργασία, επικεντρωθήκαμε στη μελέτη της παρουσίας της μουσικής στις ελληνικές και ρωμαϊκές επιμνημόσυνες τελετές αλλά και στις τέχνες. Από τη μία πλευρά, η μελέτη αυτή αποσκοπεί στην εξέταση της θεραπευτικής επίδρασης της μουσικής στις Ορφικές-Πυθαγόρειες συνοδείες. Από την άλλη, η μελέτη επιδιώκει να δείξει πως η εξαγνιστική χρήση της μουσικής υπήρξε αποτέλεσμα των μυστηρίων των ανατολικών θρησκειών που υπήρξαν διαδεδομένες σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους στο Ρωμαϊκό κόσμο. Σε αυτές τις νέες θρησκείες ο θάνατος διαδραμάτιζε κεντρικό ρόλο και η και η χρήση της μουσικής στις επιμνημόσυνες τελετές ήταν εξαιρετικής σημασίας. Επίσης, ο θάνατος (αλλά και η μουσική) ήταν συνδεδεμένα με πρόσωπα όπως η Κυβέλεια Μήτηρ και η θεά Ίσιδα.
Ανατομική και αγγειογραφική μελέτη της ανιούσας οσφυικής φλέβας στον άνθρωπο
Authors: Λώλης Ευάγγελος
Published: September 2021

The surgical anatomy (geometrical features, metric relations, and drainage pattern) of the ascending lumbar vein (ALV) and iliolumbar vein (ILV) is clinically important. Notwithstanding, the available literature comprises but a small number of studies and a limited number of specimens examined. The present study constitutes a detailed description and classification of the drainage pattern of both these veins.The detailed anatomy of the of the inferior vena cava (IVC), common iliac veins (CIV), external iliac veins (EIV), internal iliac veins (ILV), ALV and ILV was examined in both sides in 59 embalmed adult human cadavers of Caucasian origin. Cases with anatomical variations (9 cadavers) of the IVC, CIV, EIV and IIV were examined and analyzed as a distinct group. In the remaining 50 cadavers (100 sides), which constituted the first group, two main drainage types of the lower end of ALV were found. In Type I (54%, 54/100) the ALV presented the same pattern in both sides. In Type II, the ALV differed in pattern from one side to the other (46%, 46/100). Four subtypes were recorded for each Type. An ALV–ILV common trunk occurred in 15% (15/100). The percentage of variations of ALV was 34% and ILV 91%. The number of variations of the two veins differed significantly (p < 0.001). No statistically significant difference was found relating to side or gender.Among the 59 cadavers, nine (9/59, 15.3%) presented anomalies of the major pelvic veins, as follows: anomalous drainage of both EIV and IIV in 8.5% of the specimens (5/59, Type I); variations of the IVC in 3.4% (2/59, Type II); duplication of the IIV (1/59 = 1.7%, Type III); anastomotic branch between the right IIV and the left CIV (1/59 = 1.7%, Type IV). In this group, we focused our attention on the drainage patterns of the ALV, ILV when there are variations in the major pelvic veins by highlighting and describing the variations themselves. ALV drained either into the CIV (8/18 sides, 44.4%) or in EIV (5/18 sides, 27.8%), while absence of ILV was the most frequent pattern (8/18 sides, 44.4%). A common trunk, joining the two veins, was observed in 5/18 sides (27.8%). Those drainage patterns were in accordance with the ones discovered in the first group. In Type I the two veins always drained into the EIV.Thorough knowledge of the surgical anatomy of ALV and ILV prevents injury, bleeding and further complication of many operations in the retroperitoneal space, pelvis and lumbosacral vertebral column. Awareness of the geometrical features of ALV and ILV helps avoiding or aids early recognition of a misplacement of a vascular catheter into the ALV during femoral vein catheterizations.
Διαχείριση υδατικών πόρων σε περιβάλλον ασαφούς λογικής
Authors: Καρασαββίδης Περικλής
Published: September 2021

O στόχος της έρευνας αυτής υπήρξε η εύρεση της βέλτιστης θέσης κατασκευής ενός φράγματος στην υδρολογική λεκάνη του Αλιάκμονα ποταμού με τη χρήση μεθόδων της πολυκριτηριακής ανάλυσης όπως είναι ο Συμβιβαστικός Προγραμματισμός, και με τη βοήθεια της Ασαφούς Λογικής. Η συνδρομή μεθόδων της πολυκριτηριακής ανάλυσης κρίθηκε αναγκαία για την επίτευξη του στόχου της Διατριβής, γιατί πολλά από τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται είναι συνήθως αλληλοσυγκρουόμενα. Η πολυκριτηριακή ανάλυση θεωρείται ότι είναι μια περιοχή της Eπιχειρησιακής Έρευνας και αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο λήψης αποφάσεων που αναπτύχθηκε, για να περιορίσει την σύγχυση που προκαλείται σε περιπτώσεις που εμπλέκονται μεταξύ τους πολλά και διαφορετικής φύσεως κριτήρια, τα οποία αφορούν συγκεκριμένες επιλογές. H μέθοδος που επιλέχθηκε για την επίλυση του προβλήματος είναι ο Ασαφής Συμβιβαστικός Προγραμματισμός, όπου προσαρμόστηκε η μέθοδος του Chen, ως προς την ασαφοποίηση των κριτηρίων και την αξιολόγηση των εναλλακτικών προτάσεων ανά έκαστο κριτήριο. Για τον υπολογισμό των βαρών στη μέθοδο του Ασαφούς Συμβιβαστικού Προγραμματισμού εφαρμόστηκε αφ ενός η μέθοδος του Saaty και στη συνέχεια η κλίμακα του Chen και προσδιορίστηκαν τα ασαφή βάρη.Η μέθοδος αυτή του Ασαφούς Συμβιβαστικού Προγραμματισμού εφαρμόστηκε σε έξι πιθανές θέσεις φραγμάτων στον ποταμό Αλιάκμονα (στον παραπόταμο Πραμόριτσα, στον ποταμό Αλμωπαίο, πλησίον του χωριού Σφηκιά Ημαθίας, πλησίον της μονής Ασωμάτων Ημαθίας, πλησίον της μονής Ιλαρίωνα Κοζάνης, και στην τοποθεσία Ελάφιο Γρεβενών) και τα κριτήρια που επιλέχθηκαν είναι οκτώ: 1)Κόστος κατασκευής, 2)Προστασία από πλημμύρες, 3)Περιβάλλον-Αισθητική τοπίου, 4)Ενεργειακή απόδοση φράγματος, 5)Προσβασιμότητα, 6)Άρδευση, 7)Οικονομική απόδοση φράγματος 8)Στεγανότητα πυθμένα και πρανών.Έχοντας σαν βάση τα τεχνικά χαρακτηριστικά των φραγμάτων που μελετήθηκαν σε συγκεκριμένο κεφάλαιο της διατριβής, βαθμολογήθηκαν τα φράγματα ως προς κάθε κριτήριο και στη συνέχεια οι αριθμοί ασαφοποιήθηκαν βάσει της θεωρίας του Chen. Ταυτόχρονα υπολογίστηκαν τα βάρη κάθε κριτηρίου τα οποία και ασαφοποιήθηκαν και στη συνέχεια τα ασαφή δεδομένα εισήχθησαν σε ένα πρόγραμμα Συμβιβαστικού Προγραμματισμού σε γλώσσα Fortran για την επίτευξη της καλύτερης λύσης. Τα αποτελέσματα έδειξαν σαφή υπεροχή του φράγματος Ελαφίου Γρεβ
Η επίδραση τροποποιημένης φυσικοθεραπευτικής παρέμβασης στη συνολική λειτουργική ικανότητα ασθενών με κάταγμα αυχένος μηριαίου μετά απο ημιολική αρθροπλαστική ισχίου
Authors: Στάση Σοφία
Published: September 2021

Ο στόχος της παρούσας διπλής-τυφλής, στρωματοποιημένης, τυχαιοποιημένης κλινικής μελέτης ήταν η σύγκριση της επίδρασης δύο προγραμμάτων φυσικοθεραπευτικής παρέμβασης στην μετεγχειρητική εξέλιξη της λειτουργικότητας των απαγωγών μυών και στην συνολική λειτουργική ικανότητα ασθενών, οι οποίοι λόγω υποκεφαλικού κατάγματος του μηριαίου οστού, είχαν υποβληθεί, με διαγλουτιαία προσπέλαση, σε ημιολική αρθροπλαστική ισχίου. Οι ενενήντα-έξι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες (48 ανά ομάδα) εκ των οποίων, η ομάδα ελέγχου ακολουθούσε το κλασσικό πρόγραμμα αποκατάστασης, ενώ η ερευνητική ομάδα ακολούθησε το προτεινόμενο πρόγραμμα φυσικοθεραπευτικής παρέμβασης, το οποίο στόχευε στην προοδευτική ενδυνάμωση των απαγωγών μυών. Η εφαρμογή των δύο φυσικοθεραπευτικών προγραμμάτων διήρκησε δώδεκα εβδομάδες, αρχής γενομένης από την δεύτερη μετεγχειρητική ημέρα. Οι μετεγχειρητικές μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν στο τέλος του τρίτου μήνα -μετά το τέλος της παρέμβασης- και ξανά στο τέλος του έκτου μήνα (μέτρηση παρακολούθησης). Η ισομετρική δύναμη των απαγωγών μυών αξιολογήθηκε με δυναμόμετρο χειρός και η μετεγχειρητική λειτουργική ικανότητα των ασθενών αξιολογήθηκε με την αντικειμενική δοκιμασία TUG και με την κλίμακα λειτουργικότητας LEFS-Greek. Με βάση τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης φάνηκε, ότι το προτεινόμενο φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα, το οποίο στόχευε στην ενδυνάμωση των απαγωγών μυών, είχε σαν αποτέλεσμα την επίτευξη μεγαλύτερης απόλυτης τιμής της ισομετρικής δύναμης των απαγωγών μυών του καταγματικού μέλους και λιγότερο έλλειμμα δύναμης -όπως προκύπτει από το ratio της ισομετρικής δύναμης μεταξύ καταγματικού και ετερόπλευρου μέλους και την επίτευξη καλύτερου λειτουργικού επιπέδου -όπως αξιολογήθηκε με την κλινική δοκιμασία TUG και με το αυτοσυμπληρούμενο ερωτηματολόγιο της κλίμακας LEFS-Greek. Συμπερασματικά, το προτεινόμενο φυσικοθεραπευτικό πρόγραμμα προσφέρει δυνατότητα ταχύτερης και βελτιωμένης λειτουργικής αποκατάστασης σε σχέση με το κλασσικό μετεγχειρητικό πρόγραμμα σε ασθενείς με κάταγμα ισχίου. (Current Controlled Trials ISRCTN30713542)
Statistical methodology for the analysis of genomic data
Authors: Αλεξάντερ Τζον
Published: September 2021

Η διδακτορική μου διατριβή επικεντρώνεται εισαγωγή ενός νέου αλγορίθμου και λογισμικού για την ιεράρχηση παραλλαγών από γονιδιωματικά δεδομένα με βάση τη λειτουργική τους σημασία. Καθώς ήδη υπάρχουν αρκετές βάσεις δεδομένων σχολιασμού και αλγόριθμοι που χρησιμοποιούν διαφορετικές προσεγγίσεις για να προβλέψουν τη λειτουργική σημασία των παραλλαγών, υπάρχει αξιοσημείωτη μεταβλητότητα στα πεδία του σχολιασμού και πρόβλεψης των παραλλαγών. Ως εκ τούτου, υπάρχει ανάγκη να συνδυαστούν τα αποτελέσματα των αλγορίθμων και των βάσεων δεδομένων σχολιασμού, προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η ακρίβεια. Για να επιτευχθεί αυτό, εφαρμόσαμε και ενσωματώσαμε βαθμολογίες πολλών αλγορίθμων πρόβλεψης, βαθμολογίες συντήρησης, αλληλικές συχνότητες, κλινικές πληροφορίες και επιπλέον σχολιασμούς ανοιχτού κώδικα, χρησιμοποιώντας προσβάσιμες βάσεις δεδομένων, μέσω του λογισμικού ANNOVAR στον δικό μας αλγόριθμο με το όνομα Variant Ranker. Χρησιμοποιώντας το διαδικτυακό μας εργαλείο με όνομα Variant Ranker, οι χρήστες μπορούν να τοποθετήσουν κατά σειρά προτεραιότητας παραλλαγές με βάση την καινοτομία τους, το πόσο επιβλαβείς και συντηρημένες είναι, εντοπίζοντας έτσι παραλλαγές που δυνητικά θα φέρουν την υπογραφή της υπό μελέτη νόσου. Η βιολογική σημασία αυτών των ταξινομημένων κατά σειρά προτεραιότητας παραλλαγών μπορεί να διερευνηθεί περεταίρω χρησιμοποιώντας το στοιχείο Network Analyser και άλλα εργαλεία γονιδιακής οντολογίας. Αναμένουμε ότι το εργαλείο μας θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμο σε βιολόγους/κλινικούς ιατρούς με περιορισμένη εμπειρία στον τομέα της βιοπληροφορικής.Αρχικά παρουσιάζεται ο αλγόριθμος και στη συνέχεια περιγράφεται η εφαρμογή του χρησιμοποιώντας διαφορετικές γονιδιωματικές αναλύσεις, συμπεριλαμβανομένων: (i) σε δεδομένα επαναλληλούχισης για το σύνδρομο Tourette, (ii) δεδομένα αλληλούχισης του συνόλου των εξονίων από οικογένειες με νόσο Alzheimer και τύπου Alzheimer και (iii) δεδομένα αλληλούχισης ολόκληρου του γονιδιώματος από υγιείς εγκεφάλους.
Μελέτη της απουσίας της ισομορφής Ec του IGF-1 (MGF)
Authors: Καπαρέλου Μαρία
Published: September 2021

Ο IGF-1 αποτελεί ένα από τα μόρια κλειδιά στην βιολογία του καρκίνου, παρόλαυτα λίγα είναι αυτά που γνωρίζουμε για την εκλεκτική έκφραση των ισομορφών του στον καρκίνο του προστάτη. Σε αυτή την μελέτη εξετάσαμε τον ρόλο του COO- άκρου του πεπτιδίου (PEc) της τρίτης ισομορφής του IGF-1 στον καρκίνο του προστάτη. Τα αποτελέσματα μας προτείνουν ότι η παραγωγή πεπτιδίου Ec ενδογενώς επάγει τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό σε προστατικά καρκινικά κύτταρα (PC3) τόσο in vitro όσο και in vivo, μέσω ενεργοποίησης του ERK μονοπατιού με έναν αυτοκρινή/παρακρινή τρόπο. Η υπερέκφραση του PEc σε κύτταρα και όγκους αποτελεί ένδειξη του φαινομένου EMT (epithelial-mesenchymal transition) και η ορθοτοπική έγχυση των προστατικών επιθηλιακών κυττάρων που υπερεκφράζουν PEc σε SCID ποντίκια φαίνεται να συνδέεται με αυξημένο ποσοστό για μετάσταση. Τα στοιχεία σε αυτή την μελέτη αποτελούν την βάση για την κατανόηση της δράσης του PEc στον καρκίνο του προστατη και καθορίζει τον πιθανό του ρόλο στην δημιουργία όγκου, στην εξέλιξή του και στην ικανότητά του να δίνει μεταστάσεις.
Φυσική φιλοσοφία και φυσική θεολογία
Authors: Πετάκος Δημήτριος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή έχει ως στόχο μια διαφορετική ανάγνωση της νευτώνειας φυσικής φιλοσοφίας, του ρόλου της στον 17ο και τον 18ο αιώνα, των όρων συγκρότησής της και, κυρίως, της πρόσληψής της από έναν μεγάλο αριθμό διανοητών. Αρχικά, εξετάζεται το κοινωνικοπολιτικό και θρησκευτικό πλαίσιο της Αγγλίας του 17ου και 18ου αιώνα και τι είδους διανοητικές αλλαγές τροφοδότησε σε επίπεδο παραγωγής νέας γνώσης. Στη συνέχεια, γίνεται μια επισκόπηση του έργου και των μεθόδων του Νεύτωνα, καθώς και των θεολογικών αφετηριών και απολήξεων αυτού. Ο βασικός κορμός της διατριβής αφορά φυσικούς θεολόγους και φυσικούς φιλοσόφους, οι οποίοι αποτύπωσαν στο έργο τους όχι μόνο τη νευτώνεια φυσική φιλοσοφία αλλά και το ευρύτερο θεολογικό, ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής. Το κοινωνικοπολιτικό και θεολογικό πλαίσιο της Αγγλίας, κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 17ου αιώνα και του πρώτου μισού του 18ουαιώνα, δεν καθόρισε μόνο το εννοιολογικό πλαίσιο της νευτώνειας φυσικής φιλοσοφίας αλλά, επιπρόσθετα, τις διαφορετικές προσλήψεις των έργων του Νεύτωνα. Η πολυδιάστατη ιστορική πραγματικότητα ευνόησε την ανάπτυξη πολλαπλών Νευτωνισμών στο διανοητικό πλαίσιο της Αγγλίας. Αυτοί οι Αγγλικοί Νευτωνισμοί προσέλαβαν, ανέπλασαν και εξέφρασαν το κοινωνικοπολιτικό και θεολογικό πλαίσιο, σε συνδυασμό με τις θεμελιώδεις ιδέες του Νεύτωνα. Η πολλαπλότητα των Νευτωνισμών αποτελεί και το βασικό επιχείρημα της παρούσας διατριβής.
Study of nanostructures and interfaces of technological materials by means of electron microscopy techniques
Authors: Γκανάτσιου Αλεξάνδρα
Published: September 2021

Το αντικείμενο της διατριβής αφορά στη μελέτη με τεχνικές ηλεκτρονικής μικροσκοπίας (συμβατικής, υψηλής διακριτικής ικανότητας και άλλες εξελιγμένες τεχνικές) α) δομών που αποτελούνται από ομοεπιταξιακά ανεπτυγμένα στρώματα 4Η-SiC (καρβιδίου του πυριτίου) σε υποστρώματα 4H-SiC 2 deg-off, για εφαρμογές MOS διατάξεων και β) πολυστρωματικές δομές AlGaN/GaN επιταξιακά ανεπτυγμένες σε υποστρώματα Si (111) (πυριτίου) και (0001) SiC (4H-6H) (on axis και 1-2 deg-off axis), για εφαρμογές σε τρανζίστορ υψηλής ευκινησίας ηλεκτρονίων-HEMT (με τη μέθοδο MOCVD). Στην περίπτωση (α), η ανάλυση των εικόνων ηλεκτρονικής μικροσκοπίας έδειξε οτι επιτεύχθηκε μία λεία-καλής ποιότητας διεπιφάνεια SiO2/4H-SiC (μετά την χημική-μηχανική επιπεδοποίηση-CMP), χωρίς να παρουσιάζει ατέλειες (προκαλούμενες από την επιταξιακή ανάπτυξη). Στη δεύτερη περίπτωση (β), η επιφάνεια της AlGaN/GaN ετεροεπαφής, ανεπτυγμένης σε υποστρώματα SiC 2 deg-off, εμφάνισε την καλύτερη μορφολογία (επίπεδη), παρόλη την ύπαρξη των βαθμίδων, παρουσιάζοντας ταυτόχρονα αυξημένη ευκινησία φορέων. Σε τελικό στάδιο, η ποσοτική ανάλυση των μικρογραφημάτων υψηλής διακριτικής ικανότητας επέτρεψε την ανοικοδόμηση προτύπων δομής για την περιοχή των βαθμίδων (περιπτώσεις με ασήμαντη αλλά και έντονη παραμόρφωση) στη διεπιφάνεια AlN/SiC. Τα αποτελέσματα της προσομοίωσης παρουσίασαν καλή ταύτιση με τα πειραματικά αποτελέσματα, επιβεβαιώνοντας την εγκυρότητα των προτεινόμενων μοντέλων. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της διατριβής αυτής έδειξαν οτι η GaN ετεροεπιταξία και η SiC ομοεπιταξία μπορούν να εισαχθούν επιτυχώς σε 2 deg-off SiC υποστρώματα, ανοίγοντας τον δρόμο για τη μονολιθική ενσωμάτωση και των δύο τύπων διατάξεων σε μία κοινή πλατφόρμα από SiC.
Η φυσική ιστορία της ηπατίτιδας C σε ομάδα αιμορροφιλικών ασθενών
Authors: Κατσαρού Όλγα
Published: September 2021

Η χρόνια ηπατίτιδα C (CHC) καθώς και η συλλοίμωξη με HIV αποτελούν συχνές αιτίες νοσηρότητας και θνησιμότητας στην ομάδα των αιμορροφιλικών ασθενών. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να μελετηθεί η φυσική ιστορία της ηπατίτιδας C, σε κοόρτη HCV θετικών Ελλήνων αιμορροφιλικών και να διερευνηθεί η επίδραση της HIV λοίμωξης στην εξέλιξή της. Μελετήθηκαν προοπτικά 324 ασθενείς με χρόνια HCV λοίμωξη από τους οποίους 160 (49,4%) με HIV συλλοίμωξη. Εκτιμήθηκε η αθροιστική πιθανότητα της εμφάνισης σοβαρής ηπατικής νοσηρότητας (ESLD) και του μη σχετιζόμενου με το ήπαρ θανάτου, συγκριτικά στις δύο ομάδες με τη μεθοδολογία ανταγωνιστικών κινδύνων. Στους ασθενείς με συλλοίμωξη διερευνήθηκαν η σημασία ιολογικών και επιδημιολογικών παραγόντων στη βαρύτητα της ιστολογικής βλάβης και η επίδραση της HAART στην εξέλιξη της HCV λοίμωξης. Εφαρμόστηκε ημιπαραμετρικό μοντέλο αναλογικών ανά-αιτία κινδύνων, για την εκτίμηση της επίδρασης διαφόρων παραγόντων στην εξέλιξη της CHC. Τέλος εκτιμήθηκε η ανταπόκριση των δύο ομάδων στην αντι-HCV θεραπεία. Ο αθροιστικός κίνδυνος (95% CI) ανάπτυξης ESLD 30 χρόνια από την HCV λοίμωξη ήταν καθοριστικός παράγοντας κακής εξέλιξης. Οι ασθενείς με συλλοίμωξη παρουσίασαν μεγαλύτερο ποσοστό συμβάντων ESLD από τους ασθενείς με μόνο HCV λοίμωξη, [22 (13,8%) vs. 12 (7,3%)] και στατιστικά υψηλότερο κίνδυνο για ESLD σε 20 (1,29% vs. 8,12%, 25 (3.92% vs. 12.37%) και 30 (7.64% vs. 14.61%) χρόνια από την HCV ορομετατροπή. ΗΚΚ διαπιστώθηκε σε ποσοστό 1,9% των ασθενών αποκλειστικά στην ομάδα των HIV αρνητικών. Η θετική συσχέτιση του βαθμού ηπατίτιδας με τα επίπεδα των CD4 στην ιστολογική μελέτη των HIV θετικών, αποτελεί ένδειξη ότι η ηπατική βλάβη προκαλείται στο ήπαρ μέσω ανοσολογικού μηχανισμού στη φάση της ανοσοεπάρκειας. Η επίδραση της HAART στους ασθενείς με συλλοίμωξη ήταν ευεργετική στην εξέλιξη της HCV λοίμωξης. Παρά την ήπια παροδική ηπατοτοξικότητα στους πρώτους μήνες χορήγησης, η αποκατάσταση του ανοσολογικού συστήματος οδήγησε σε σημαντική ελάττωση του κινδύνου (81,9%) για ESLD (p=0.001), ώστε να πλησιάζει αυτόν των HIV αρνητικών. Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της HCV θεραπείας στους ασθενείς με μονολοίμωξη ήταν παρόμοια με τις άλλες ομάδες HCV θετικών ασθενών. Αντίθετα στην ομάδα των HIV θετικών, η απάντηση ήταν πτωχή με μεγάλα ποσοστά τοξικότητας. Συμπεράσματα: Οι Έλληνες αιμορροφιλικοί παρουσιάζουν υψηλή συχνότητα HCV λοίμωξης και χρόνιας ηπατίτιδας C. Η συνολική πιθανότητα εμφάνισης ESLD 30 χρόνια μετά τη λοίμωξη είναι σχετικά χαμηλή (12%), σαφώς μεγαλύτερη όμως στους ασθενείς με συλλοίμωξη. Η συνεργική δράση των δύο ιών στην ομάδα αυτή επιταχύνει την ηπατική βλάβη νωρίς στη φάση της ανοσοεπάρκειας, επομένως έγκαιρη και αποτελεσματική αντι-HIV θεραπεία, μπορεί να ελαττώσει τον κίνδυνο της HCV σχετιζόμενης νοσηρότητας και θανάτου. Η αντι-HCV θεραπεία έχει παρόμοια ασφάλεια και αποτελεσματικότητα με τις άλλες ομάδες κινδύνου, μόνο στην ομάδα των ασθενών με μονολοίμωξη.
Σημασιολογικές προσεγγίσεις στην προστασία της ιδιωτικότητας σε δεδομένα καταγραφών συμπεριφοράς στον ιστό
Authors: Λιαγούρης Ιωάννης
Published: September 2021

Η διαφύλαξη της ιδιωτικότητας κατά τη δημοσίευση δεδομένων έχει αποκτήσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια, λόγω της ανάγκης των διαφόρων φορέων να μοιράζονται δεδομένα που περιέχουν ευαίσθητες πληροφορίες για φυσικά ή νομικά πρόσωπα. Αντιπροσωπευτικά παραδείγματα τέτοιων δεδομένων είναι οι βάσεις πελατών που τηρούνται από επιχειρήσεις, τα δεδομένα από τις κλινικές δοκιμές που διεξάγονται σε νοσοκομεία, τα αρχεία καταγραφής ερωτημάτων από μηχανές αναζήτησης στον Ιστό όπως αυτή της Google, τα οικονομικά στοιχεία των πολιτών από το Δημόσιο Τομέα, τα δεδομένα που παράγονται από τη συμμετοχή των χρηστών σε κοινωνικά δίκτυα όπως το Facebook, τα δεδομένα από τηλεπικοινωνιακούς παρόχους όπως η Vodafone, κλπ. Τα στοιχεία που περιλαμβάνονται σε αυτά τα δεδομένα είναι πολύτιμα όχι μόνο για τους ιδιοκτήτες των δεδομένων, αλλά και για πληθώρα επιχειρήσεων, πανεπιστημίων και οργανισμών. Η δωρεάν διάθεση πραγματικών δεδομένων στο κοινό είναι απαραίτητη προϋποθεση για τη χρήση τους σε μεγάλης κλίμακας αναλύσεις αγοράς, σε ιατρικές και κοινωνολογικές μελέτες, σε πειραματικές αξιολογήσεις αλγορίθμων από την έρευνα, κλπ. Ωστόσο, τα πραγματικά δεδομένα παράγονται από τις δραστηριότητες ανθρώπων που συνήθως γίνονται υπό καθεστώς ανωνυμίας και, κατά συνέπεια, είναι πολύ πιθανό να περιέχουν ευαίσθητες πληροφορίες σχετικά με φυσικά πρόσωπα (π.χ. ιατρικά και οικονομικά στοιχεία, πολιτικές πεποιθήσεις, σεξουαλικές προτιμήσεις, κ.λπ.) οι οποίες μπορεί να διαρρεύσουν ακόμη και αν τα δεδομένα δημοσιοποιηθούν χωρίς τα χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν άμεσα ένα άτομο (π.χ. το όνομα του ατόμου, ο ΑΦΜ, ή η IP ενός web server. Ακόμη και χωρίς αυτά τα χαρακτηριστικά, η αποκάλυψη ευαίσθητων πληροφοριών για ένα άτομο επιτυγχάνεται όταν: (i) ο ‘αντίπαλος’ έχει εκ των προτέρων κάποια γνώση σχετικά με ένα άτομο (π.χ., γνωρίζει τις μουσικές προτιμήσεις του), και/ή (ii) τα δημοσιευμένα δεδομένα διασταυρώνονται με άλλες δημόσιες πηγές δεδομένων (π.χ. δημογραφικά στοιχεία, κοινωνικά προφίλ που εξάγονται από προσωπικές ιστοσελίδες, κλπ).
Η Κέρκυρα στην αρχαία ελληνική ιστοριογραφία
Authors: Φίλης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή «Η Κέρκυρα στην Αρχαία Ελληνική ιστοριογραφία» εκπο-νήθηκε μετά από συλλογή και ανάλυση των πρωτογενών πηγών και της σύγχρονης βιβλιογραφίας, εστιάζοντας όχι μόνο στη γεωγραφική θέση, τη γεωπολιτική σημασία και το φυσικό περιβάλλον της Κέρκυρας στην αρχαία Ελλάδα, αλλά και στη δράση της στο πολιτικό παρασκήνιο της εποχής εκείνης. Η διατριβή σε πρώτο επίπεδο εξετάζει διεξοδικά τις αναφορές του Ομήρου και του Ηροδότου για την Κέρκυρα, δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην ιστοριογραφία του Θουκυδίδη, μελετά τα έργα των Ξενοφώντα, Στράβωνα, Παυσανία, Πλούταρχου, ενώ σε δεύτερο επίπεδο του Λυκόφρονα, Απολλώνιου του Ρόδιου, Διόδωρου του Σικελιώτη. Η διατριβή επιχειρεί να καταγράψει αφενός τις ιστορικές αναφορές στην Κέρκυρα και αφετέρου να τις ερμηνεύσει, μέσα στο ιστορικό πλαίσιο της εποχής.
Η αξία της διαδερμικής μέτρησης της μερικής τάσεως του οξυγόνου (TcPO2) στη διάγνωση και θεραπεία των περιφερικών αρτηριοπάθειων
Authors: Σοφός Γεώργιος
Published: September 2021

«Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΕΡΜΙΚΗΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΜΕΡΙΚΗΣ ΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΞΥΓΟΝΟΥ (TcPO2) ΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΩΝ ΑΡΤΗΡΙΟΠΑΘΕΙΩΝ».ΣΚΟΠΟΣ: Η μερική πίεση του οξυγόνου του δέρματος της ραχιαίας επιφάνειας του άκρου ποδός, μετρούμενη διαδερµικά (TcPΟ2) µε το τροποποιηµένο ηλεκτρόδιο CLARK, αποτελεί πολύτιμο µέσο μελέτης της περιφερικής αποφρακτικής αρτηριοπάθειας. Η TcPΟ2 επηρεάζεται κυρίως από την αιµατική ροή και τη δερµατική αιµάτωση. Πράγματι στην περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια, όπου η αιµατική ροή είναι µειωµένη, οι τιμές της TcPΟ2 είναι τόσο χαμηλότερες, όσο πιο προχωρημένη είναι η αγγειοπάθεια. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Στην παρούσα εργασία προσδιορίστηκαν οι τιμές της TcPΟ2 του άκρου ποδός σε οµάδες: 25 εθελοντών υγιών, 32 ασθενών σταδίου Ι κατά FONTAΙNE µε λανθάνουσα νόσο, 37 ασθενών σταδίου ΙΙ µε διαλείπουσα χωλότητα, 41 ασθενών σταδίου ΙΙΙ µε άλγος αναπαύσεων και 40 ασθενών σταδίου IV µε ισχαιµικές αλλοιώσεις. Οι ασθενείς σταδίων III και IV, µε βαρειά περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια, νοσηλεύτηκαν στην κλινική µας και υποβλήθηκαν σε συντηρητική ή χειρουργική αγωγή.Τα αποτελέσµατα των µετρήσεων έδειξαν µία γραμμική µείωση των τιµών της TcPΟ2 από τους υγιείς προς τους βαρύτερα πάσχοντες (υγιείς: 70,44±9,42, στάδιο Ι: 52,12±11,25, στάδιο ΙΙ: 41,70±8,02, στάδιο ΙΙΙ: 17,51±14,25 και στάδιο ΙV: 9,12±8,35 mmHg). Στις ομάδες ΙΙΙ και IV μετρήθηκε η TcPO2 πριν και μετά την εφαρμοσθείσα αγωγή και συγκρίθηκε µε τον πλέον διαδεδομένο κνηµοβραχιόνιο (Κ/Β) δείκτη πιέσεων, ενώ παράλληλα έγινε προσπάθεια συσχέτισης των μεταβολών της TcPO2 και του Κ/Β δείκτη πιέσεων µε την κλινική εξέλιξη του µέλους. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η TcPΟ2 μεταβλήθηκε συνολικά από 13,34±12,25 mmHg σε 28,22±16,86 mmHg (p<0,00l µε tv=6,38) δηλαδή στατιστικά σημαντικότερα από την μεταβολή του Κ/Β δείκτη πιέσεων που ήταν από 0,37±0,25 σε 0,53±0,30 (p<0,00l µε tv=3,69). Η μεταβολή αυτή της TcPO2 συσχετίστηκε ακριβέστερα µε την κλινική εξέλιξη του µέλους, που ήταν βελτίωση σε 63 περιπτώσεις (77,78%) και επιδείνωση σε 18 (22,22%). Η ειδικότητα της TcPΟ2 ανήλθε στο 88,89% και η ευαισθησία στο 90,48%, έναντι ειδικότητας 44,44% και ευαισθησίας 68,25% του Κ/Β δείκτη πιέσεων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ η μέτρηση της TcPΟ2 αποτελεί µία σχετικά νέα, αναίμακτη, αντικειμενική, εξαιρετικά ακριβή και χωρίς επιπλοκές μέθοδος εκτίµησης της ισχαιμίας του µέλους και της απαντήσεως στην θεραπευτική αγωγή.
Συσχέτιση της βαρύτητας της λοίμωξης των χοληφόρων οδών με τα βακτήρια και την παραγωγή φλεγμονωδών ουσιών σε ασθενείς με συμπτωματική χολολιθίαση/χοληδοχολιθίαση
Authors: Αρωνιάδας Απόστολος
Published: September 2021

Χολοκυστίτιδα και χολαγγειίτιδα είναι από τις πιο κοινές παθολογικές καταστάσεις που συναντούμε στην κλινική πρακτική. Ένας μεγάλος αριθμός μελετών έχουν επικεντρωθεί στους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που είναι υπεύθυνοι για τη σοβαρότητα της νόσου, αρχής γενομένης από το μικροβιακό φορτίο και το σχηματισμό χολόλιθων του χοληφόρου συστήματος μέχρι συγκεκριμένους φλεγμονώδεις μεσολαβητές. Στην τρέχουσα μελέτη μας εξετάζουμε τρεις παράγοντες: TNF -α , IL- 6 και προκαλσιτονίνης (PCT ), προκειμένου να αξιολογηθεί η πιθανότητα ότι είναι δυνατόν να προβλέψουν αποτελεσματικά τη σοβαρότητα της νόσου. Έτσι, αυτοί οι μεσολαβητές θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν ευαίσθητους δείκτες της σοβαρότητας της νόσου του χοληφόρου δένδρου.
Η σύγχρονη φυσιογνωμία της συζητητικής αρχής
Authors: Ασημακοπούλου Ευαγγελία
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή ασχολείται με την γενική δικονομική αρχή της συζητήσεως, και ειδικότερα με την σύγχρονη φυσιογνωμία αυτής. Διαρθρώνεται σε δύο βασικούς άξονες, ήτοι την επίκληση και απόδειξη πραγματικών περιστατικών. Στόχος είναι να δοθεί απάντηση σε ένα βασικό ερώτημα: Πως διαμορφώνονται οι σχέσεις δικαστή και διαδίκων ως προς την εισφορά στη δίκη του κρίσιμου πραγματικού υλικού; Λαμβανομένου υπόψη ότι οι γενικές δικονομικές αρχές αποτελούν την βάση εναρμόνισης δικονομικών κανόνων, θεωρήθηκε ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα επιστημονικά η ενασχόληση με την γενική δικονομική αρχή της συζητήσεως, προκειμένου να αναδειχθούν τα βασικά χαρακτηριστικά της και ο τρόπος ενσωμάτωσης στην ελληνική πολιτική δίκη των διεθνών τάσεων για την διαμόρφωση των ρόλων των παραγόντων της δίκης. Η μελέτη περιλαμβάνει ανάλυση της πολιτικής και ιστορικής προέλευσης της συζητητικής αρχής, του διαδικαστικού ρόλου ενάγοντος και εναγομένου και των παραγόντων διαμόρφωσης της σύγχρονης φυσιογνωμίας της συζητητικής αρχής. Ειδικότερα, αναλύεται η επίδραση στην ελληνική δικονομική επιστήμη και στην διαμόρφωση της πολιτικής δίκης του μοντέλου αγγλικού και γερμανικού δικαίου, του πρωτογενούς και παράγωγου κοινοτικού δικαίου και της κωδικοποίησης πρότυπων ενιαίων δικονομικών κανόνων της ALI/UNIDROIT και ELI/UNIDROIT. Το τελικό συμπέρασμα είναι η ανάγκη αναθεώρησης και ενίσχυσης του ρόλου του δικαστή στην πολιτική δίκη, με ταυτόχρονη ανάδειξη του δικαιώματος ακροάσεως των διαδίκων ως εφαλτηρίου αλλά και ορίου της δικαστικής ενεργητικότητας στην πολιτική δίκη.
Η διαμόρφωση της έννοιας της δύναμης στη φυσική φιλοσοφία στην Αγγλία στα μέσα του 17ου αιώνα
Authors: Γκουνταρούλη Ειρήνη
Published: September 2021

Στη διατριβή αυτή μελετάται η διαμόρφωση της έννοιας της δύναμης στον αγγλικό φιλοσοφικό λόγο στα μέσα του 17ου αιώνα. Εν ολίγοις, η μελέτη εστιάζει το ενδιαφέρον στη σημασία της διερεύνησης τόσο του ιστορικού και του διανοητικού πλαισίου όσο και των εννοιολογικών συνθηκών της περιόδου. Μίας περιόδου όπου στο επίκεντρο του αγγλικού φιλοσοφικού λόγου έρχεται η συζήτηση σχετικά με το ποια είναι η κατάλληλη φιλοσοφική γλώσσα για να περιγράψει τη φύση. Βασικό σημείο της μελέτης αυτής, είναι η σφοδρή αντίθεση για το ζήτημα της κατάλληλης φιλοσοφικής γλώσσας, η οποία αναπτύσσεται μεταξύ του Thomas Hobbes και του John Wilkins, πρώιμου μέλους της Βασιλικής Εταιρείας. Η μελέτη αντλεί τα μεθοδολογικά και θεωρητικά της εργαλεία από το πεδίο της εννοιολογικής ιστορίας (ή ιστορίας των εννοιών). Υπό αυτό το πρίσμα, η έννοια της δύναμης μελετάται με βάση τα σχετικά σημασιολογικά πεδία τα οποία εντοπίζονται στα γλωσσικά περικείμενα αφενός του Hobbes και αφετέρου των πέντε μελών της πρώιμης Βασιλικής Εταιρείας, δηλαδή, του Wilkins, του Robert Hooke, του Robert Boyle, του Thomas Sprat και του Joseph Glanvill. Με άλλα λόγια, στη μελέτη αυτή η έννοια της δύναμης δεν προσεγγίζεται απλώς ως μία συμπύκνωση μαθηματικών σχέσεων και φυσικών φιλοσοφικών τεχνικών, αλλά ως η συμπύκνωση ενός πλήθους ιστορικών, διανοητικών και σημασιολογικών σχέσεων οι οποίες εντοπίζονται σε συγκεκριμένα γλωσσικά περικείμενα. Η μελέτη λαμβάνει υπόψη της την πληθώρα των ιστοριογραφικών ρευμάτων οι οποίες σχετίζονται με την νευτώνεια έννοια της δύναμης που δρα από απόσταση. Ωστόσο, πηγαίνει πέρα από αυτές εστιάζοντας στις υπο-διαμόρφωση εννοιολογικές δομές οι οποίες σχετίζονται με την έννοια της νευτώνειας δύναμης και οι οποίες συγκροτούνται βάσει της συζήτησης περί της κατάλληλης φιλοσοφικής γλώσσας. Οι συγχρονικά ασαφείς εννοιολογικές δομές συμπυκνώνονται στη, αλλά και συγκροτούν τη διαμάχη οι οποία βασίστηκε και διαμορφώθηκε από τα αντιθετικά φιλοσοφικά μοντέλα αφενός του Thomas Hobbes και αφετέρου των πρώιμων μελών της Royal Society. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Νεύτωνας δεν θεωρείται πνευματικό επίγονος της Royal Society, αλλά της φιλοσοφικής διαμάχης μεταξύ του Hobbes και των πρώιμων μελών της Royal Society. Όπως ακριβώς και η νευτώνεια έννοια της δύναμης που δρα από απόσταση δεν είναι η συσσώρευση μαθηματικών και φυσικών φιλοσοφικών λεπτομερειών της εποχής, αλλά αναγνωρίζεται ως η συμπύκνωση μίας πληθώρας εννοιολογικών, πνευματικών, θρησκευτικών, πολιτικών και φυσικών φιλοσοφικών σχέσεων, οι οποίες θέτουν ένα συγκεκριμένο ορίζονται πιθανών εμπειριών και θεωριών.
Προοπτική μελέτη προεγχειρητικής χορήγησης εφάπαξ δόσης κορτικοστεροειδών, σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επέμβαση για κλινικά σοβαρή παχυσαρκία
Authors: Θεοφάνης Γεώργιος
Published: September 2021

Προοπτική συγκριτική μελέτη αντιφλεγμονώδους δράσης και κλινικών επιπτώσεων, προεγχειρητικής χορήγησης μονήρους υψηλής δόσης κορτικοστεροειδούς, σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ανοιχτή επέμβαση βαριατρικής χειρουργικής. Στόχος: H μελέτη της επίδρασης εφάπαξ προεγχειρητικής ενδοφλέβιας χορήγησης μεθυλπρεδνιζολόνης, στη συστηματική φλεγμονώδη απάντηση και στην άμεση μετεγχειρητική νοσηρότητα, μετά από ανοικτή επέμβαση ασθενών με νοσογόνο παχυσαρκία. Οι ασθενείς αυτοί υποβλήθηκαν σε ανοικτή επέμβαση βαριατρικής χειρουργικής. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για προοπτική μελέτη ασθενών με BMI>50, που υποβλήθηκαν σε ανοικτή βαριατρική δυσαπορροφητική επέμβαση (BPD-LL). Σε 30 ασθενείς χορηγήθηκε άμεσα προεγχειρητικά υψηλή δόση μεθυλπρεδνιζολόνης (30 mgr/kgr ιδανικού βάρους) και σε άλλους 30 placebo. Μετρήθηκαν φλεγμονώδεις παράγοντες (IL-6, CRP) προεγχειρητικά, την 1η ,3η και 6η μετεγχειρητική ημέρα και έγινε σύγκριση μεταξύ τους. Επίσης έγινε σπιρομετρική εκτίμηση αναπνευστικής λειτουργίας τις ίδιες χρονικές στιγμές, καθώς και εκτίμηση μετεγχειρητικού πόνου. Αποτελέσματα: Οι φλεγμονώδεις παράγοντες ήταν μειωμένοι, σε στατιστικά σημαντικό βαθμό, στην ομάδα που έλαβε μεθυλπρεδνιζολόνη (CRP 1ης ημέρας: p<0.01 και 3ης ημέρας: p<0.01 , IL-6 1ης ημέρας:p<0.01 και 3ης ημέρας: p<0.05 ). Οι σπιρομετρικοί παράγοντες εκτίμησης αναπνευστικής λειτουργίας επανήλθαν πιο σύντομα στα προεγχειρητικά επίπεδα στην ομάδα της μεθυλπρεδνιζολόνης (FEV1 1ης ημέρας: p<0.05, 3ης ημέρας: p< 0,01). Επίσης παρουσίασαν συνολικά λιγότερες άμεσες επιπλοκές, χωρίς αύξηση ειδικά των σηπτικών επιπλοκών. Το αποτέλεσμα τείνει σε στατιστικά σημαντικό αποτέλεσμα. Επίσης ο πόνος ήταν μειωμένος ,σε στατιστικά σημαντικό βαθμό στην ομάδα που έλαβε μεθυλπρεδνιζολόνη (VAS 1ης ημέρας: p<0.05 1Η και 3ης ημέρας: p<0.01). Συμπέρασμα: Η προεγχειρητική χορήγηση υψηλής δόσης μεθυλπρεδνιζολόνης, σε ασθενείς με κλινικά σοβαρή παχυσαρκία που υποβάλλονται σε ανοικτή επέμβαση , βελτιώνει την άμεση μετεγχειρητική αναπνευστική λειτουργία και φαίνεται να μειώνει την άμεση μετεγχειρητική νοσηρότητα.
Ο αθλητισμός στο Ελληνικό Σύνταγμα
Authors: Λατινόπουλος Θωμάς
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη της έννοιας «αθλητισμός» και των όρων προστασία και ανώτατη εποπτεία του κράτους, που εμφανίζονται στην παράγραφο 9 του άρθρου 16 του ελληνικού Συντάγματος, αλλά και η ανίχνευση του περιεχομένου του δικαιώματος στον αθλητισμό και της υποχρέωσης του κράτους να προστατεύει τον αθλητισμό, να ασκεί ανώτατη εποπτεία σε αυτόν και να επιχορηγεί αθλητικές ενώσεις και σωματεία ασκώντας έλεγχο σε αυτά. Δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στην διάκριση του αθλητισμού από παρεμφερείς έννοιες όπως η άθληση, η σωματική δραστηριότητα και η φυσική αγωγή. Αναγκαία εντοπίσθηκαν οι πηγές διακινδύνευσης του αθλητικού δικαιώματος, αναλύθηκε η φύση του και εντοπίσθηκαν οι φορείς και οι αποδέκτες του. Ακόμη αναζητήθηκε το πεδίο κοινωνικής δράσης που αναγνωρίζεται ως αθλητισμός επειδή στο πλαίσιο του οφείλει να εκδηλώνεται η κρατική προστασία και εποπτεία. Αναζητήθηκε η σχέση της υποχρέωσης του κράτους να προστατεύει τον αθλητισμό με την φύση και το περιεχόμενο του αθλητικού δικαιώματος. Δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στην ερμηνεία του όρου ανώτατη κρατική εποπτεία ώστε να είναι δυνατή η οριοθέτηση της αντίστοιχης υποχρέωσης και αρμοδιότητας του κράτους. Επίσης μελετήθηκε το ζήτημα της υποχρέωσης του κράτους να επιχορηγεί τις αθλητικές ενώσεις και τα σωματεία σε συνδυασμό με την υποχρέωση και αρμοδιότητα του κράτους να ελέγχει την λειτουργία των δομών αυτών. Παράλληλα επιχειρήθηκε ο προσδιορισμός των κοινωνικών συνθηκών που συνάδουν με το συμφέρον του αθλητισμού επειδή αυτές πρέπει να επιδιώκει το κράτος στην κατεύθυνση της πραγμάτωσης του κοινωνικού δικαιώματος στον αθλητισμό. Αναλύθηκαν τα ζητήματα της αυτονομίας των αθλητικών δομών, των κινήτρων για αθλητικές διακρίσεις, της συμμετοχής των αθλητών, των προπονητών αλλά και των φιλάθλων στην λειτουργία των αθλητικών φορέων και στη λήψη αποφάσεων. Ακόμη αναζητήθηκε και προσδιορίσθηκε η νομική φύση και ο ρόλος των αθλητικών ενώσεων αλλά και η σχέση τους με το κράτος και τις διεθνείς ομοσπονδίες αθλημάτων. Τέλος ερευνήθηκε ως ειδικό ζήτημα και η ελεύθερη επιλογή του φορέα, στον οποίο θα προσφέρει ο αθλητής και ο προπονητής τις αθλητικές τους υπηρεσίες.
Επιλογή δομών ρύθμισης για συστήματα μεγάλης κλίμακος
Authors: Ψάλτης Ανδρέας
Published: September 2021

Η παρούσα εργασία παρουσιάζει μια συστηματική μεθοδολογία για την εύρεση βέλτιστων δομών ρύθμισης σε συστήματα μεγάλης κλίμακας, όπως για παράδειγμα ολοκληρωμένες μονάδες παραγωγής και βασίζεται στην ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων των διαταραχών στην οικονομική απόδοση μιας διεργασίας. Το κύριο στοιχείο της μεθοδολογίας είναι το διάνυσμα υποχώρησης από τους ενεργούς περιορισμούς (μ), το οποίο προτάθηκε από τον Prof. J.D. Perkins και την ερευνητική του ομάδα. Η προτεινόμενη μεθοδολογία ενσωματώνει τα κύρια χαρακτηριστικά της μεθοδολογίας του διανύσματος (μ) και παρουσιάζει μια σειρά βελτιώσεων με στόχο τον περιορισμό των μειονεκτημάτων που απέτρεπαν την εφαρμογή της σε συστήματα μεγάλης κλίμακας. Οι βελτιώσεις επικεντρώνονται σε δύο ζητήματα: α) αύξηση της ακρίβειας των υπολογισμών και β) μείωση του υπολογιστικού φόρτου και χρόνου.Η αύξηση της ακρίβειας των υπολογισμών εντοπίζεται στην κατασκευή ενός βελτιωμένου προσεγγιστικού προβλήματος για την κατασκευή κάτω φραγμάτων για τη βέλτιστη λύση. Η βασική ιδέα πίσω από τη προτεινόμενη βελτίωση βασίζεται στη προσέγγιση των μη γραμμικών όρων που εμφανίζονται με ένα σύνολο γραμμικών εξισώσεων. Επίσης για πιο ακριβείς υπολογισμούς, εξετάζεται κάθε διαταραχή ξεχωριστά σε ένα εύρος συχνοτήτων και στη συνέχεια η μέγιστη επίδραση της καθεμίας χρησιμοποιείται από τον αλγόριθμο έτσι ώστε να υπολογιστεί η μέγιστη δυνατή επίπτωση τους στην οικονομική απόδοση της διεργασίαςΗ μείωση του υπολογιστικού φόρτου και χρόνου επιτυγχάνεται μέσω της απαλοιφής των μεταβλητών κατάστασης. Με αυτό τον τρόπο, ο αριθμός των εξισώσεων που απαιτείται για την επίλυση του προβλήματος μειώνεται σημαντικά και εντοπίζει τη βέλτιστη λύση σε μικρότερο αριθμό επαναλήψεων της μεθόδου, γεγονός που επιτρέπει την εφαρμογή της σε προβλήματα μεγάλης κλίμακας.Τέλος, η προτεινόμενη μεθοδολογία έχει εφαρμοστεί σε δύο αποστακτικές στήλες και τα αποτελέσματα άνοιξαν το δρόμο για την εφαρμογή της μεθόδου σε μια μονάδα παραγωγής οξικού οξέος, όπου τα πλεονεκτήματα της μεθόδου είναι περισσότερο ορατά και πρακτικά χρήσιμα.
Μελέτη των παραγόντων μικροκυκλοφορίας-ισχαιμίας σε ισχαιμούντα κάτω άκρα σε άτομα με διαβητική μικροαγγειοπάθεια με τη μέθοδο της μικροδιάλυσης
Authors: Λιάσης Λάμπρος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η ισχαιμία των κάτω άκρων που παρατηρείται σε διαβητικούς ασθενείς είναι αποτέλεσμα των διαταραχών που συμβαίνουν στην μακρο και μικροκυκλοφορία. Στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήσαμε την τεχνική της μικροδιάλυσης για να αξιολογήσουμε την επάρκεια της μικροκυκλοφορίας με σκοπό να μπορέσουμε να προκαθορίσουμε προεγχειρητικά το επίπεδο του ακρωτηριασμού του σκέλους.Δεδομένα: Οι διαβητικοι ασθενείς που υποβάλονται σε ακρωτηριασμό κάτω άκρου εξαιτίας διαβητικής αγγειοπάθειας, εμφανίζουν υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας. Η απόφαση για το επίπεδο του ακρωτηριασμού είναι ιδιαίτερα κρίσιμη. Οι παρούσες τεχνικές αξιολόγησης δεν είναι ιδανικές για τον προκαθορισμό του ιδανικού επιπέδου ακρωτηριασμού αφού δεν αξιολογούν ικανοποιητικά τη μικροκυκλοφορία στο πάσχον άκρο. Μέθοδος: Στη παρούσα μελέτη συμμετείχαν 165 διαβητικοί ασθενείς οι οποίοι ακρωτηριάστηκαν εξαιτίας ισχαιμίας κάτω άκρου. Ο καθετήρας μικροδιάλυσης τοποθετήθηκε προεγχειρητικά στο επίπεδο του προγραμματισμένου κρημνού που θα χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία του χειρουργικού κολοβώματος. Ακολούθως ακολουθούσε η συλλογή δεδομένων ιστικής βιοχημείας για 24 ώρες. Τα δεδομένα αυτά αφορούσαν τη συγκέντρωση γλυκόζης, γλυκερόλης, γαλακτικού και πυροσταφυλικού οξέος στο διάμεσο ιστό. Ακολούθως οι ασθενείς ακρωτηριάζονταν και αξιολογούνταν η κλινική έκβαση του ακρωτηριασμού. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς της μελέτης χωρίστηκαν σε 2 ομάδες μετεγχειρητικά ανάλογα με την έκβαση του ακρωτηριασμού (επιτυχής ή αποτυχής). Δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των 2 ομάδων σχετικά με το φύλο, ASA, BMI, την ύπαρξη διαφόρων νοσηροτήτων, τη διαγνωστική μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε για τον καθορισμό του επιπέδου του ακρωτηριασμού και του επιπέδου του ακρωτηριασμού. Επίσης δεν υπήρχε διαφορά ούτε στις συγκεντώσεις γλυκόζης, γλυκερόλης και πυροσταφυλικού οξέος στο διάμεσο ιστό, μεταξύ των δύο ομάδων. Η τοπική συγκέντρωση γαλακτικού οξέος ήταν σημαντικά διαφορετική μεταξύ των δύο ομάδων και ο λόγος του γαλακτικού / πυροσταφυλικού οξέος σχετίστηκε ως ανεξάρτητος παράγοντας κυνδίνου για την κλινική έκβαση του ακρωτηριασμού.Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα της μελέτης μας υποδηλώνουν ότι η αυξημένη συγκέντρωση προεγχειρητικά του λόγου της συγκέντρωσης γαλακτικού / πυροσταφυλικού οξέος στο υπό μέλετη επίπεδο ακρωτηριασμού, σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα αποτυχίας και ως εκ τούτου η προεγχειρητική χρήση του λόγου αυτού μπορεί να χρησιμοποιηθεί με υψηλό ποσοστό ευαισθησίας και ειδικότητας ως προγνωστικός παράγοντας για την κλινική έκβαση των ακρωτηριασμών σε διαβητικούς ασθενείς.