Capital structures of US market firms and its determinants during different macroeconomic states and various leverage levels
Authors: Σαλάτας Ηλίας 
Published: November 2023

Η παρούσα διατριβή ερευνά διάφορους παράγοντες που επηρεάζουν τη κεφαλαιακή διάρθρωση των επιχειρήσεων κάτω από το πρίσμα της γνωστής θεωρίας της κεφαλαιακής διάρθρωσης, Trade-off theory, σε θεωρητικό αλλά κυρίως σε πρακτικό επίπεδο με τη χρήση ενός καινοτόμου οικονομετρικού μοντέλου. Δεδομένου ότι η εύρεση του ιδανικού επίπεδου χρηματοδότησης αλλά και γενικότερα η επίτευξη της βέλτιστης κεφαλαιακής διάρθρωσης είναι απαραίτητη προϋπόθεση αλλά και δείγμα επιτυχούς πορείας της διοίκησης της κάθε επιχείρησης, το εγχείρημα αυτό γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο εν μέσω ραγδαίων αλλαγών των οικονομικών κύκλων και των οικονομικών διακυμάνσεων. Σε αυτή τη μελέτη αρχικά ερευνάται η ταχύτητα προσαρμογής των επιχειρήσεων στο επιθυμητό και στοχευμένο επίπεδο μίγματος πηγών χρηματοδότησης αλλά ταυτόχρονα και οι παράγοντες που συμβάλουν σε αυτή επιταχύνοντας ή επιβραδύνοντας την. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο πως τα διαφορετικά επίπεδα δανεισμού, οι περίοδοι κρίσεων και ο χρόνος ωρίμασης του χρέους (βραχυχρόνιο, μεσοπρόθεσμο, μακροχρόνιο) επηρεάζουν το μίγμα της κεφαλαιακής διάρθρωσης. Ειδικότερα εξετάζουμε πως οι σχέσεις αυτές διαμορφώνονται σε ένα χρονικό εύρος 44 ετών για περισσότερες από 17.000 επιχειρήσεις που εδρεύουν στις ΗΠΑ. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω ενός καινοτόμου οικονομετρικού μοντέλου που ονομάζεται quantile regression partial adjustment model. Κύριο χαρακτηριστικό του ότι επιτρέπει τη διερεύνηση ολόκληρης της κατανομής της εξαρτημένης μεταβλητής. Τα ευρήματά μας υποδεικνύουν, αργή ταχύτητα προσαρμογής στα επιθυμητά επίπεδα μόχλευσης, την ύπαρξη σοβαρής εξάρτησης από τις παρελθοντικές τιμές, υστερήσεις (lags), του λόγου Χρέους/Ενεργητικό που είναι και ο κύριος καθοριστικός παράγοντας της δομής της κεφαλαιακής διάρθρωσης. Αυτό συμβαίνει ανεξάρτητα από τη διάκριση στη ληκτότητα του χρέους (βραχυχρόνιο, μακροχρόνιο και ολικό). Επιπλέον η μελέτη έδειξε ότι οι εταιρείες με χαμηλή μόχλευση τείνουν να προσαρμόζονται στον στόχο του χρέους τους πιο γρήγορα από τις εταιρείες που κάνουν χρήση μεσαίας και υψηλής δανειοδότησής, όχι μόνο σε κανονικές μακροοικονομικές περιόδους αλλά και σε περιόδους κρίσης αν και με βραδύτερο ρυθμό. Η ερευνητική προσέγγιση αποκαλύπτει επίσης ότι όλες οι επιχειρήσεις δεν επηρεάζονται από τις κρίσεις κατά τον ίδιο τρόπο. Συμπερασματικά επαληθεύεται ότι οι εταιρείες που εκτίθενται σε ορισμένους παράγοντες που μελετώνται εδώ και με χαρακτηριστικά όπως αυτά που διακρίνουν τις φίρμες του δείγματος που χρησιμοποιήσαμε στη μελέτη μας, επηρεάζονται σε διαφορετικό βαθμό ανάλογα το επίπεδο μοχλεύσης και ανάλογα τη ληκτότητα των υποχρεώσεων. Οι ενδο και έξω εταιρικοί παράγοντες, των οποίων η επίδραση στη κεφαλαιακή διάρθρωση μελετήθηκε εδώ είναι: οι λόγοι του μακροχρόνιου, βραχυχρόνιου και ολικού επίπεδου χρέους προς κεφάλαιο αντίστοιχα (long-term debt/total assets, short-debt/total assets, total-debt/total assets), η ρευστότητα προς κεφάλαιο (cash/total assets), η κερδοφορία (profitability), το μέγεθος (size) της επιχείρησης, η ανάπτυξη (growth), η παγιοποίηση του ενεργητικού (tangibility) και εξωτερικοί παράγοντες όπως ο πληθωρισμός(inflation) και το ονομαστικό επιτόκιο δανεισμού (lending interest).