Розвиток міжнародного туризму Греції
Authors: Δαρβίδου Κωνσταντία 
Published: December 2021

Η διδακτορική διατριβή πραγματεύεται την μελέτη των θεωρητικών και μεθοδολογικών βάσεων του διεθνούς τουρισμού και την επεξεργασία προτάσεων για την ανάπτυξή του στην Ελλάδα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. Οι ερευνητικοί στόχοι είναι: - να καθοριστούν η φύση, οι τύποι και οι κύριες προσεγγίσεις στη μελέτη του διεθνούς τουρισμού και του ρόλου του τουριστικού τομέα στην ελληνική οικονομία, αξιολογώντας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του .- να προταθούν τα μέσα για τη βελτίωση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας, της ελκυστικότητας των επενδύσεων και της απασχόλησης στην ελληνική τουριστική βιομηχανία.- να αξιολογηθούν οι προοπτικές διμερούς συνεργασίας μεταξύ Ουκρανίας και Ελλάδας στον τομέα του τουρισμού. Η μεθοδολογική προσέγγιση της διατριβής περιλαμβάνει τον συνδυασμό της θεωρητικής και εμπειρικής ανάλυσης, την ταξινόμηση πολλαπλών κριτηρίων, την ανάλυση πολλαπλών επιπέδων, την σύνθετη σύγκριση, την ανάλυση συσχετισμού και παλινδρόμησης. Ο διεθνής τουρισμός αποτελεί όλο και πιο σημαντικό στοιχείο του διεθνούς εμπορίου. Το στάδιο του μαζικού τουρισμού έχει μετεξελιχθεί πλέον στο στάδιο της νέας τεχνολογίας και της πληροφόρησης. Για την ταξινόμηση των τουριστικών δραστηριοτήτων χρησιμοποιούνται διάφορα κριτήρια. Ο διεθνής τουρισμός μπορεί να εξηγηθεί από πολλές θεωρίες του διεθνούς εμπορίου. Η ζήτηση για την τουρισμό περιορίζεται από το εισόδημα, τον ελεύθερο χρόνο και το κόστος των εναλλακτικών αγαθών. Η υπάρχουσα εμπειρική έρευνα δίνει μεγαλύτερη προσοχή σε παράγοντες όπως το εισόδημα των τουριστών, οι τιμές και οι συναλλαγματικές ισοτιμίες. Ο διεθνής τουρισμός αποτελεί το ¼ του διεθνούς εμπορίου υπηρεσιών και υπόκειται σε επιρροή διαφόρων παραγόντων, όπως οι τιμές του πετρελαίου. Η Ελλάδα είναι ο 8ος μεγαλύτερος εξαγωγέας τουριστικών υπηρεσιών στην Ευρώπη και αντιπροσωπεύει το 1,5% των διεθνών εισπράξεων του τουρισμού παγκοσμίως. Ο εισερχόμενος τουρισμός ήταν ένας σημαντικός παράγοντας οικονομικής ανάκαμψης της Ελλάδας το 2014. Αναλύονται συγκεκριμένοι τύποι τουρισμού στην Ελλάδα. Τα κυριότερα πλεονεκτήματα της ελληνικής τουριστικής βιομηχανίας είναι το κλίμα, οι θαλάσσιες ακτές, οι ιστορικοί και πολιτιστικοί πόροι, το ξενοδοχειακό δίκτυο, το σύστημα υγείας, οι αεροπορικές μεταφορές και η κυβερνητική υποστήριξη. Οι κυριότερες αδυναμίες είναι η ρύθμιση των επιχειρήσεων, οι τιμές των καυσίμων, η διαχείριση επιχειρήσεων κ.λπ. Τα οικονομετρικά μοντέλα εκτιμούν την επιρροή του εκπαιδευτικού συστήματος, της υποδομής των μεταφορών, του συστήματος υγείας αλλά και του κόστους έναρξης των επιχειρήσεων στην αύξηση των εισπράξεων από τον τουρισμό. Προτάθηκαν διάφορα μέτρα σε κυβερνητικό, ιδιωτικό και υπερεθνικό επίπεδο. Δημιουργήθηκε ένα ιεραρχικό διάγραμμα των στρατηγικών στόχων για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και των επενδύσεων στον τομέα του ελληνικού τουρισμού. Οι επενδυτικές προτεραιότητες πρέπει να βασίζονται στην επίλυση διαρθρωτικών δυσαναλόγων, στη μείωση της εποχικότητας, στη μείωση του κόστους, στον αυξανόμενο αριθμό πελατών, στην στήριξη των κλάδων βιομηχανίας και στην περιφερειακή ανάπτυξη. Ο τουρισμός είναι μια βιομηχανία εντάσεως εργασίας και μπορεί να υποστηρίξει την πολιτική απασχόλησης. Ο συγγραφέας εκτιμά την επίδραση διαφόρων παραγόντων στην αύξηση της απασχόλησης στον ελληνικό τουρισμό. Ο τουρισμός υποστηρίζει επίσης την απασχόληση στην παραγωγή ρούχων, κατασκευών, λιανικού εμπορίου και χερσαίων μεταφορών. Οι διμερείς τουριστικές ροές μεταξύ Ελλάδας και Ουκρανίας δεν είναι ισόρροπες. Η Ελλάδα προσελκύει περισσότερους τουρίστες. Συγκρίνεται το τουριστικό δυναμικό και των δύο χωρών. Η συγγραφέας καθορίζει τις μορφές τουρισμού κατά προτεραιότητα, προτείνει ενημερωτικές δραστηριότητες, άνοιγμα νέων προορισμών, κοινά έργα, ανάπτυξη στρατηγικού σχεδίου μάρκετινγκ για τον τουρισμό και την μείωση της εποχικότητας για τη βελτίωση των διμερών τουριστικών σχέσεων.