bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η συσχέτιση της προσωπικότητας τύπου Δ με την εμφάνιση επιπλοκών μετά από εγχειρήσεις αορτοστεφανιαίας παράκαμψης
Authors: Κέλπης Τιμόθεος
Published: August 2021

Η “δύσφορη” προσωπικότητα ή προσωπικότητα Τύπου Δ (ΠΤΔ) αποτελεί έναν αναδυόμενο παράγοντα κινδύνου για τα καρδιαγγειακά νοσήματα και συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο διαταραχής της ποιότητας ζωής, τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα. Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να διερευνήσει τον επιπολασμό της ΠΤΔ μεταξύ των ασθενών με στεφανιαία νόσο (ΣΝ) και τη συσχέτιση της με την εμφάνιση επιπλοκών μετά από αορτοστεφανιαία παράκαμψη. Για την πραγματοποίηση της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν τα παρακάτω ερωτηματολόγια: η Ελληνική εκδοχή της Κλίμακας Δ-14 (DS14), μαζί με τη Νοσοκομειακή Κλίμακα Άγχους και Κατάθλιψης (HADS), καθώς και οι Τρόποι Αντιμετώπισης Αγχογόνων καταστάσεων (WoCQ). Εξετάστηκε μια ομάδα από 323 ασθενείς με ΣΝ. Ο επιπολασμός της ΠΤΔ των Ελλήνων ασθενών με ΣΝ βρέθηκε να είναι 18,24%. Οι ασθενείς με ΠΤΔ παρουσίασαν υψηλότερο ποσοστό άγχους και κατάθλιψης σε σύγκριση με τους μη-ΠΤΔ ασθενείς. Η ΠΤΔ συσχετίστηκε επίσης με την παθητική αντιμετώπιση και συσχετίστηκε αρνητικά με την ενεργητική αντιμετώπιση. Όσο αφορά τη μετεγχειρητική νοσηρότητα, οι ασθενείς με ΠΤΔ ήταν σε αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης μετεγχειρητικής κολπικής μαρμαρυγής, ενώ δε βρέθηκαν σημαντικές διαφορές στην ανάπτυξη οποιασδήποτε άλλης επιπλοκής. Συμπερασματικά, η αποκάλυψη της ΠΤΔ μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη για τον εντοπισμό ασθενών που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης στεφανιαίας νόσου και αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης επιπλοκών μετά από θεραπεία της στεφανιαίας νόσου. Ο αντίκτυπος της ΠΤΔ στην έκβαση της υγείας θα πρέπει να μελετηθεί περαιτέρω, τόσο σε κλινικά δείγματα όσο και στο γενικό πληθυσμό.
Η αρχιτεκτονική τοπίου στο μεσογειακό περιβάλλον και η συμβολή της στην αειφόρο ανάπτυξη
Authors: Αθανασιάδου Ελένη
Published: August 2021

Το τοπίο αποτελεί μία οντότητα συνυφασμένη με την ανθρώπινη αντίληψη, τον πολιτισμό, το περιβάλλον. Η Αρχιτεκτονική Τοπίου μπορεί να συμβάλλει στην παγκόσμια προσπάθεια για την επίτευξη των στόχων της αειφόρου ανάπτυξης, καθώς η χωρική διάσταση της αειφορίας βρίσκει εφαρμογή στο τοπίο. Η διάσταση αυτή είναι στενά συνδεδεμένη με τον προγραμματισμό του τοπίου, τις αλληλεπιδράσεις των διαφορετικών χρήσεων/καλύψεων γης και διεργασίες όπως η διάσπαση. Η σχέση και αλληλεπίδραση των χωρικών προτύπων με τις φυσικές διεργασίες αποτελεί αντικείμενο μελέτης της Οικολογίας Τοπίου η οποία μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στον αειφόρο προγραμματισμό του τοπίου. Μέσα από τη δομή και τους χωρικούς μετασχηματισμούς στο τοπίο αποκαλύπτεται η λειτουργία, κατάσταση και μεταβολή των οικολογικών συστημάτων και των ανθρωπίνων δομών. Ο προγραμματισμός του τοπίου οφείλει να εξετάζει όλο και μεγαλύτερες εκτάσεις ως σύνολα, καθώς η επίτευξη των στόχων της αειφορίας, είναι σημαντικότερη σε τοπία περιφερειακής κλίμακας. Στα μεσογειακά τοπία, ποικίλα και σύνθετα συστήματα χρήσεων/κάλυψης γης δημιουργούν ένα χωρικό μωσαϊκό υψηλής ετερογένειας. Η ποσοτικοποίηση των χωρικών προτύπων του περιαστικού μεσογειακού τοπίου, μέσα από τη χρήση των δεικτών χωρικής διάρθρωσης της δομής του τοπίου αποτελεί ένα πρώτο βήμα για την παρακολούθηση των μεταβολών που λαμβάνουν χώρα καθημερινά. Η μελέτη του τρόπου και του ρυθμού της μεταβολής των τοπίων, είναι αναγκαία για τον μετέπειτα καθορισμό προγραμματικών στόχων μέσα στο πλαίσιο της αειφόρου ανάπτυξης. Οι δείκτες χωρικής διάρθρωσης της δομής του τοπίου εφαρμόστηκαν σε περιαστικό τοπίο ανατολικά της πόλης της Θεσσαλονίκης, έκτασης 10.000 εκταρίων, σε επίπεδο τοπίου και επίπεδο κλάσης για 13 χρήσεις/κλάσεις γης και για δύο χρονικές περιόδους (1945 και 2007-2009). Τα αποτελέσματα έδειξαν την μετατροπή του άλλοτε, στην πλειοψηφία του, ομοιογενούς αγροτικού τοπίου ετήσιων και πολυετών καλλιεργειών, σε περιαστικό, με κυρίαρχα στοιχεία την ασυνεχή αστική δόμηση, τη μετατροπή των ημιδασικών στοιχείων σε αμιγές δάσος αλλά και την εμφάνιση μικτών γεωργικών συστημάτων.
Σχεδίαση και ανάπτυξη συστήματος απτικής διεπαφής για δραστηριότητες εισαγωγικού προγραμματισμού
Authors: Σαπουνίδης Θεοδόσιος
Published: August 2021

Ευρύτερο αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί: (α) Η ανάπτυξη απτικών και γραφικών συστημάτων στον προγραμματισμό και (β) η διερεύνηση της επίδρασης και της αποδοτικότητας αυτών των διεπαφών. Σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη και τη σχεδίαση, η παρούσα διατριβή παρουσιάζει μια σειρά από σχεδιαστικές αρχές και, εν συνεχεία, αξιοποιώντας αυτές τις αρχές, παρουσιάζει δυο συστήματα (απτικό – γραφικό) τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν από αρχάριους και παιδιά. Ειδικότερα, το απτικό σύστημα συνιστά μια ενεργή γλώσσα προγραμματισμού η οποία βασίστηκε σε ηλεκτρονικά κυκλώματα και μικροϋπολογιστές, ενώ η γραφική είναι ένα ισομορφικό γραφικό περιβάλλον.Στη συνέχεια, προκειμένου η διατριβή να διερευνήσει την επίδραση και την αποδοτικότητα αυτών των διεπαφών στον προγραμματισμό, αξιοποιεί τα δύο συστήματα σε τρείς εμπειρικές μελέτες με συμμετοχή παιδιών και εφήβων (Ν=208). Για την αξιολόγηση οι μαθητές προγραμμάτισαν ένα Lego Mindstorms ΝΧΤ ρομπότ, αρχικά με ανάθεση προγραμματιστικών προβλημάτων και στη συνέχεια με ελεύθερη αλληλεπίδραση. Σε όλα τα στάδια της αλληλεπίδρασης οι χρήστες χρησιμοποίησαν ισορροπημένα τόσο την απτική όσο και τη γραφική διεπαφή. Έτσι, η διατριβή παρουσιάζει και εισάγει ένα ευρύτερο καινοτόμο πλαίσιο για την αξιολόγηση τέτοιων συστημάτων που βασίζεται τόσο σε υποκειμενικούς παράγοντες όπως η ευχρηστία και η συνεργασία, όσο και σε αντικειμενικούς παράγοντες όπως η απόδοση και η δημιουργικότητα. Συνολικά οι τρείς εμπειρικές μελέτες της διατριβής καταλήγουν σε 15 συμπεράσματα-διαπιστώσεις-προτάσεις.Συνολικά η διατριβή πέρα από τις λύσεις που προτείνει στα σχεδιαστικά θέματα, συμπεραίνει ότι τα συστήματα απτικού προγραμματισμού μπορούν σαφέστατα να αξιοποιηθούν στο περιβάλλον μιας τάξης και έχουν συγκεκριμένα πλεονεκτήματα σε σχέση με τα κλασικά συστήματα εκμάθησης προγραμματιστικών εννοιών, πολλά όμως εξαρτώνται από μια σειρά παραγόντων όπως η ηλικία και η προηγούμενη εμπειρία των εκπαιδευόμενων. Τέλος, η διατριβή καταλήγει στη διαπίστωση ότι η στοχευόμενη αξιοποίηση και των δυο προσεγγίσεων (απτικής - γραφικής διεπαφής) μπορεί να είναι η καλύτερη λύση.
Intrusion detection in wireless networks using nature inspired algorithms
Authors: Κόλιας Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Τα ασύρματα δίκτυα αναπτύσσονται με ολοένα και αυξανόμενους ρυθμούς ανά την υφήλιο τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, λόγω της ιδιαίτερης φύσης του ασύρματου μέσου, είναι εγγενώς περισσότερο ευάλωτα σε επιθέσεις σε σχέση με τα αντίστοχα ενσύρματα. Από το GSM ως το UMTS και από το WiFi έως το WiMAX, οι μηχανισμοί ασφάλειας που αναπτύχθηκαν για το καθένα από αυτά τα πρότυπα, αποδείχθηκαν με επαρκείς όσον αφορά την ιδιωτηκότητα και τη διαθεσιμότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών. Έτσι, εναλλακτικοί μηχανισμοί ασφάλειας, όπως τα Συστήματα Ανίχνευσης Εισβολών (IDS) έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι όλως σχεδόν των ασύρματων υποδομών. Τα συστήματα ανίχνευσης εισβολών που βασίζονται στην ανίχνευση κακής χρήσης (Misuse Detection IDS) είναι ίσως η προτιμητέα επιλογή αυτή τη στιγμή λόγω του συνδυασμού υψηλής απόδοσης/χαμηλών σφαλμάτων. Ωστόσο, οι προσεγγίσεις που βασίζονται στην ανίχνευση ανωμαλιών κερδίζουν συνεχώς έδαφος.Στην παρούσα διατριβή προσπάθεια έχει καταβληθεί ώστε να καταστεί αντιληπτό ότι οι σύγχρονες ασύρματες τεχνολογίες έχουν κοινά χαρακτηριστικά όσον αφορά την κίνηση καθώς και παρόμοιες ευπάθειες, χαρακτηριστικά τα οποία διαφοροποιούνται σημαντικά σε σχέση με τα αντίσοιχα του ενσύρματου μέσου μετάδοσης.Με βάση αυτές τις διαπιστώσεις η παρούσα διδακτορική διατριβή, συνεισφέρει το σχεδιασμό και την υλοποίηση ενός κατανεμημένου μηχανισμού ανίχνευσης εισβολών, με την ονομασία Termid, το οποίο έχει εμπνευστεί από μηχανισμούς που συναντώνται στη φύση.Για την αξιολόγηση της αποδοτικότητας της προτεινόμενες λύσης σχεδιάσαμε και διαθέτουμε για δημόσια χρήση το Aegean Wireless Intrusion Detection (AWID) dataset, ένα σύνολο δεδομένων επαλήθευσης αποτελούμενο τόσο από φυσιολογική κίνηση δικτύου όσο και από κίνηση προϊόν επιθέσεων, που προέκυψε απο τη χρήση ενός πραγματικού δικτύου 802.11.Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι το πρότυπο σύστημα ανίχνευσης εισβολών, Termid, είναι ικανό να αναγνωρίσει επιθέσεις σε ασύρματα δίκτυα, με αποδοτικό και άμεσο τρόπο πριν ακόμη τα αποτελέσματά τους αποδειχθούν καταστροφικά.
Ηγεσία στη διοίκηση της εκπαίδευσης και τα δίκτυα συμμετοχής
Authors: Καραγιάννης Άγγελος
Published: August 2021

Η παρούσα εργασία, μέσα από μια θεωρητική όσο και πρακτική θεώρηση, διερευνά και ερμηνεύει την ηγεσία στη διοίκηση της δημόσιας εκπαίδευσης (συμπεριφορική προσέγγιση). Διατυπώνονται οι απαραίτητες συνθήκες για την άσκηση της εκπαιδευτικής ηγεσίας, εφόσον η ηγεσία αναγνωρίζεται ως ένας κρίσιμος συντελεστής οργανωτικής αποτελεσματικότητας και επιτυχίας. Επιπλέον, εξετάζεται η καταλληλότητα του υφιστάμενου διοικητικού/ηγετικού προτύπου και των ομόλογων πρακτικών, ενώ εκφράζεται (δευτερευόντως) η αξία και ο επιθυμητός ορίζοντας της ηγετικής συμπεριφοράς των στελεχών διοίκησης της εκπαίδευσης.Οι μέθοδοι που προσλαμβάνονται είναι: ιστορική και θεσμική ανάλυση της διοίκησης της εκπαίδευσης, επισκόπηση διεθνούς βιβλιογραφίας (κυρίως στους τομείς της διοικητικής επιστήμης, της εκπαιδευτικής διοίκησης, της ηγεσίας και της θεωρίας των οργανώσεων) και πρωτογενής έρευνα που βασίζεται σε πρωτότυπο θεωρητικό Υπόδειγμα Αποτίμησης της Ηγεσίας. Για τη μέγιστη αξιοποίηση της εμπειρικής μαρτυρίας, καταστρώνεται και εφαρμόζεται ένα σύνθετο μεθοδολογικό σχήμα ποιοτικής και ποσοτικής ανάλυσης.Το έργο της διοίκησης στην εκπαίδευση διακυβεύεται από αντιτιθέμενα συμφέροντα, ασυνέπειες και παράδοξα. Ταυτοχρόνως, η γραφειοκρατική ιεραρχία και πειθαρχία αναζητεί συμβιβασμό με τις επαγγελματικές αρχές, την ευχέρεια των στελεχών και την εξειδίκευση. Σε αυτές τις συνθήκες, η ηγεσία εμφανίζει ασθενή φόρτιση και μέτριες επιδόσεις· επιπλέον, υπάρχει ανάγκη εισαγωγής νέων, αφιεραρχημένων προτύπων διαχείρισης, όπου ο (αρμόδιος) διευθυντής – «ηγέτης» γίνεται περισσότερο αντιληπτός ως φορέας δικτύωσης που ενορχηστρώνει τους μετόχους της διοίκησης προς συντονισμένη δράση.
Ο ρόλος της παχυμετρίας κερατοειδούς στο γλαύκωμα
Authors: Οικονόμου Αθανάσιος
Published: August 2021

Σκοπός: Σύγκριση του κεντρικού πάχους κερατοειδούς (ΚΠΚ) σε άτομα με οφθαλμική υπερτονία (ΟΥ), πρωτοπαθές γλαύκωμα ανοικτής γωνίας (ΠΓΑΓ), σύνδρομο αποφολίδωσης (ΣΑ) και φυσιολογικούς μάρτυρες (ΦΜ). Από την ομάδα με ΣΑ εξετάστηκαν φυσιολογικοί μάρτυρες με σύνδρομο αποφολίδωσης (ΣΑΜ), άτομα με σύνδρομο αποφολίδωσης και οφθαλμική υπερτονία (ΣΑ+ΟΥ) και ασθενείς με αποφολιδωτικό γλαύκωμα (ΓΑ).Υλικό και Μέθοδος: Έγινε σύγκριση του ΚΠΚ με ένα παχύμετρο υπερήχων και δύο οπτικά παχύμετρα σε 611 συνεχόμενα άτομα από τα οποία 114 ήταν ΦΜ, 118 άτομα με ΟΥ, 143 ασθενείς με ΠΓΑΓ και 236 άτομα με ΣΑ από τα οποία 66 ήταν ΣΑΜ, 61 άτομα με ΣΑ+ΟΥ 109 με ΓΑ. Έγινε καταγραφή και μελέτη μιας σειράς δημογραφικών, οφθαλμολογικών, γλαυκωματικών και άλλων ιατρικών παραμέτρων καθώς και στατιστική ανάλυσή τους σε σχέση με το ΚΠΚ.Αποτελέσματα: Το ΚΠΚ είχε στατιστικώς σημαντικά υψηλότερη τιμή σε άτομα με οφθαλμική υπερτονία (ΟΥ) από όλες τις κατηγορίες πλην των ατόμων στην κατηγορία με σύνδρομο αποφολίδωσης και οφθαλμική υπερτονία (ΣΑ+ΟΥ). Είχε επίσης στατιστικώς σημαντικά χαμηλότερη τιμή σε φυσιολογικούς μάρτυρες με σύνδρομο αποφολίδωσης (ΣΑΜ) σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες (ΦΜ), όπως και στατιστικώς σημαντικά χαμηλότερη τιμή σε άτομα με αποφολιδωτικό γλαύκωμα (ΓΑ) τόσο από τους φυσιολογικούς μάρτυρες (ΦΜ) όσο και από τα άτομα με πρωτοπαθές γλαύκωμα ανοικτής γωνίας (ΠΓΑΓ). Τέλος παρουσίαζε στατιστικώς σημαντικά υψηλότερη τιμή σε άτομα με σύνδρομο αποφολίδωσης και οφθαλμική υπερτονία (ΣΑ+ΟΥ) σε σχέση με τους φυσιολογικούς μάρτυρες με σύνδρομο αποφολίδωσης (ΣΑΜ), τα άτομα με αποφολιδωτικό γλαύκωμα (ΓΑ) καθώς και με τα άτομα με πρωτοπαθές γλαύκωμα ανοικτής γωνίας (ΠΓΑΓ).Συμπεράσματα: Επιβεβαιώνεται ότι το ΚΠΚ αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση και επιδείνωση της γλαυκωματικής βλάβης. Επιπροσθέτως τα άτομα με αποφολίδωση παρουσιάζουν μειωμένο ΚΠΚ σε σχέση με τα άτομα χωρίς αποφολίδωση , όπως επίσης όσο υψηλότερη τιμή ΚΠΚ παρουσιάζουν τα άτομα με ΣΑ+ΟΥ τόσο μικρότερη πιθανότητα έχουν να προχωρήσουν σε ΓΑ. Φαίνεται τέλος να υπάρχει ανατομική ανεξάρτητη σχέση μεταξύ του ΚΠΚ και της κοίλανσης του οπτικού νεύρου.
Μελέτη των μικροθηλαστικών των τεταρτογενών αποθέσεων του σπηλαίου Α των Λουτρών Αλμωπίας Πέλλας
Authors: Χατζοπούλου Αικατερίνη
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν τα μικρά θηλαστικά από δύο θέσεις του Σπηλαίου Λουτρών Αλμωπίας. Πρόκειται για έναν απολιθωματοφόρο ορίζοντα στα ιζήματα του δαπέδου του σπηλαίου (θέση LAC) και έναν ορίζοντα που βρίσκεται σε υπερυψωμένο θάλαμο (θέση LAC Ia). Μετά από λεπτομερή ανασκαφική διαδικασία και επεξεργασία των ιζημάτων βρέθηκε πληθώρα δοντιών και οστών μικροθηλαστικών. O προσδιορισμός βασίστηκε στα μορφολογικά και μετρικά χαρακτηριστικά 3209 δειγμάτων. Συνολικά προσδιορίστηκαν 30 διαφορετικά είδη μικροθηλαστικών, εκ των οποίων 29 είδη (8 Εντομοφάγα, 19 τρωκτικά, 2 λαγόμορφα) στη θέση LAC και 26 είδη (6 Εντομοφάγα, 17 τρωκτικά, 3 λαγόμορφα) στη θέση LAC Ia. Επτά από τα είδη που βρέθηκαν στο σπήλαιο Λουτρών Αλμωπίας προσδιορίζονται για πρώτη φορά σε απολιθωμένες πανίδες της Ελλάδας και άλλα επτά είδη δεν αναφέρονται στη σύγχρονη πανίδα της Ελλάδας. Οι πανίδες LAC και LAC Ia χρονολογούνται ως νεότερες της τελευταίας μεσοπαγετώδους περιόδου Riss-Würm από την παρουσία του Arvicola terrestris και παλαιότερες του Ολοκαίνου από την παρουσία του Ochotona pusilla. Ειδικότερα, η πανίδα LAC μπορεί να είναι σύγχρονη ή λίγο νεότερη της πανίδας των μεγάλων θηλαστικών του δαπέδου του σπηλαίου αντιπροσωπεύοντας το Μέσο Würm ως Last Glacial Maximum, ενώ η πανίδα LAC Ia είναι νεότερη αντιπροσωπεύοντας το Younger Dryas. Η σύνθεση των πανίδων LAC και LAC Ia φανερώνει ότι έζησαν σε περιπαγετώδεις συνθήκες, πιο ήπιες από τις τυπικές των Άλπεων κατά την τελευταία παγετώδη περίοδο. Η σύγκριση των ποσοστών συμμετοχής των ειδών δείχνει ότι η πανίδα LAC έζησε σε θερμότερες συνθήκες από την πανίδα LAC Ia. Η παρουσία του Lepus timidus στο θάλαμο LAC Ia σχετίζεται με το μέγιστο ψύχος στο τέλος της τελευταίας Παγετώδους περιόδου και αποτελεί τη νοτιότερη καταγραφή του είδους στην Ευρώπη. Από τις περιβαλλοντικές προτιμήσεις των ειδών που μελετήθηκαν προκύπτει ότι στην ευρύτερη περιοχή υπήρχαν κωνοφόρα και φυλλοβόλα δάση, λειμώνες και αρκετές συγκεντρώσεις νερού. Το κλίμα ήταν ξηρότερο από το σημερινό. Η ταφονομική μελέτη έδειξε ότι τα μικροθηλαστικά των δύο πανίδων αποτέλεσαν τη λεία θηρευτών (μπούφου, πετρίτη και κάποιου σαρκοφάγου θηλαστικού) και συγκεντρώθηκαν μέσα στο σπήλαιο με pellets ή περιττώματα του θηρευτή και τη δράση του νερού. Η μελέτη των ιζημάτων έδειξε ότι πρόκειται για ποτάμιες αποθέσεις με εμφανή επεισόδια έντονων υδραυλικών συνθηκών που αποτέθηκαν κοντά στην πηγή προέλευσής τους.
Η ενδοπεριτοναϊκή μικροδιάλυση ως μέθοδος monitoring σε ασθενείς που νοσηλεύονται στη μονάδα εντατικής θεραπείας
Authors: Τασόπουλος Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η μικροδιάλυση είναι μία μοναδική τεχνική που επιτρέπει τη μελέτη της βιοχημείας του εξωκυττάριου χώρου in vivo.Μελέτες σε χειρουργικούς ασθενείς παρέχουν κάποιες ενδείξεις έγκαιρης ανίχνευσης της εντερικής ισχαιμίας με τη χρήση της μικροδιάλυσης.Σκοπός : Ήταν να προσδιοριστούν οι τιμές των μεταβολιτών της ενδοπεριτοναϊκής μικροδιάλυσης (γλυκόζη, γλυκερόλη, pyruvate,lactate) σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε ΜΕΘ με υποκείμενη χειρουργική πάθησης κοιλίας.Παράλληλα έγινε ανασκόπηση της τεχνικής και περιγραφή των τεχνικών δυσκολιών στην εφαρμογή της. Υλικό και μέθοδος: Ενδοπεριτοναικοί καθετήρες τοποθετήθηκαν σε 35 ασθενείς.Όλοι οι ασθενείς νοσηλεύθηκαν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας με υποκείμενη χειρουργική πάθηση κοιλίας.Λόγω διαφόρων τεχνικών δυσκολιών που αναλύονται στο κείμενο, σταθερές μετρήσεις ήταν δυνατό να επιτευχθούν σε 21 ασθενείς, 10 γυναίκες και 11 άνδρες. Προσδιορίστηκαν οι τιμές των μεταβολιτών της ενδοπεριτοναϊκης μικροδιάλυσης-γλυκόζη, γλυκερόλη, pyruvate,lactate, επί τρεις συνεχόμενες ημέρες, αρχής γενομένης από την πρώτη ημέρα νοσηλείας. Έγινε περιγραφική και επαγωγική στατιστική. Εφαρμόστηκαν οι στατιστικές δοκιμασίες t-test, Repeated measures analysis, Holm’s test,καθώς και μοντέλο λογαριθμιστικής παλινδρόμησης. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε σε p=0,05.Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των 21 ασθενών ήταν 68,10±8,02 έτη. Οι ασθενείς που επιβίωσαν εμφάνισαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερες τιμές γλυκόζης την τρίτη ημέρα (6,61±2,01 έναντι 3,67±1,62-p=0,002). Οι τιμές του γαλακτικού της μικροδιάλυσης ήταν και στις δύο ομάδες υψηλότερες των τιμών στο αίμα. Οι τιμές του πυρουβικού είχαν πτωτική πορεία στους ασθενείς που απεβίωσαν , όπως και της γλυκόζης, ενώ οι τιμές του λόγου L/P (lactate/pyruvate ratio) και της γλυκερόλης κυμάνθηκαν σε υψηλότερα επίπεδα στους ασθενείς που απεβίωσαν. Οι μέσες τιμές του λόγου L/P ήταν άνω του 20 (35,35±27,11).Όλοι οι ασθενείς που απεβίωσαν είχαν μέση τιμή λόγου L/P τριημέρου άνω του 25,94.Χαμηλές τιμές L/P συσχετίζονται με αυξημένη πιθανότητα επιβίωσης.Συμπεράσματα: Υψηλή συγκέντρωση γλυκερόλης, υψηλός λόγος L/P (lactate/pyruvate ratio), και χαμηλή συγκέντρωση γλυκόζης ήταν τα κύρια ευρήματα κατά τα πρώτα 24ωρα νοσηλείας στη ΜΕΘ στους ασθενείς που τελικά απεβίωσαν. Έγινε ανασκόπηση της τεχνικής, περιγραφή των τεχνικών προβλημάτων και περιορισμών της εφαρμογής της. Παρόλα ταύτα, η ενδοπεριτοναϊκή μικροδιάλυση θα μπορούσε να αποτελέσει ένα χρήσιμο ερευνητικό εργαλείο για την κατανόηση της παθοφυσιολογίας της εντερικής ισχαιμίας.
Εκτίμηση της επίπτωσης των λοιμώξεων από εντεροαιμορραγική Escherichia coli Ο157
Authors: Πινακά Ουρανία
Published: August 2021

Εως σήμερα στην Ελλάδα δεν αναφέρονται εξάρσεις κρουσμάτων που να οφείλονται σε STEC (Shiga toxin-producing Escherichia coli) και οι περιπτώσεις λοίμωξης από STEC που έχουν καταγραφεί αποτελούν σποραδικές περιπτώσεις. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η εκτίμηση της επίπτωσης της E. coli O157:H7 στους ανθρώπους και η συσχέτισή της με τον επιπολασμό του παθογόνου στο ζωικό πληθυσμό καθώς και με τον επιπολασμό του σε προϊόντα ζωικής και φυτικής προέλευσης στην περιοχή της κεντρικής Ελλάδας. Συνολικά, συλλέχθηκαν 1010 δείγματα κοπράνων ζώων (πρόβατα, αίγες, βοοειδή, όρνιθες, χοίροι), 667 δείγματα κοπράνων από ασθενείς με διάρροια, 60 δείγματα από λαχανικά, 30 δείγματα ωμού κρέατος και 30 δείγματα ωμού γάλακτος. Από τις καλλιέργειες των δειγμάτων αυτών, αποικίες συμβατές με E. coli που παράγουν Shiga toxin (άχρωμες αποικίες σε θρεπτικό υλικό SMAC) εξετάστηκαν για την απομόνωση των STEC μέσω της χρήσης ELISA και ακολούθως οι αποικίες που ήταν θετικές για Shiga τοξίνη εξετάστηκαν με PCR για την ανίχνευση των παθογόνων γονιδίων stx1, stx2, eae, O157 και H7. Στα δείγματα που προέρχονταν από τα κόπρανα των ζώων, απομονώθηκαν 80 (7.9%) στελέχη που παρήγαγαν Shiga τοξίνη μέσω της ELISA, ενώ μέσω της PCR, E. coli O157:H7 στελέχη απομονώθηκαν από 8 (0.8%) και non-O157 STEC στελέχη από 43 (4.2%) δείγματα. Τα STEC στελέχη απομονώθηκαν κυρίως από πρόβατα και αίγες, μικρός αριθμός απομονώθηκε από βοοειδή και κανένα από τα κόπρανα χοίρων και όρνιθων. Τα αποτελέσματα υπογραμμίζουν την παρουσία των STEC στα μικρά μηρυκαστικά και φαίνεται ότι τα ζώα αυτά μπορούν να αποτελέσουν παράγοντες κινδύνου για τη μετάδοση της λοίμωξης στους ανθρώπους. Από τα 667 δείγματα κοπράνων από διαρροϊκούς ασθενείς που εξετάστηκαν, μόνο τρία (0.5%) ήταν ασθενώς θετικά για την απομόνωση της Shiga τοξίνης και όλα ήταν PCR αρνητικά. Ομοίως, και τα 60 δείγματα λαχανικών ήταν αρνητικά για την παραγωγή Shiga τοξίνης. Οι άχρωμες αποικίες από τα λαχανικά εξετάστηκαν όλες με PCR και βρέθηκαν αρνητικές για λοιμογόνα γονίδια, αποικίες από τρία όμως δείγματα (δυο δείγματα ρόκας και ένα σπανάκι) ήταν θετικές για τα γονίδια Ο157 και Η7. Η E. coli O157:H7 δεν απομονώθηκε σε κανένα από τα δείγματα κρέατος και γάλακτος που εξετάστηκαν. Τα αποτελέσματα αυτά, αποδεικνύουν ότι τα πρόβατα, οι αίγες, τα βοοειδή και τα φυλλώδη λαχανικά μπορούν να αποτελέσουν πηγές μετάδοσης των STEC και της Ε. coli O157:H7 στους ανθρώπους στην Ελλάδα, μέσω της κατανάλωσης μη καλά ψημένου κρέατος, μη παστεριωμένου γάλακτος ή μη κατάλληλα πλυμένων λαχανικών.
Μοντελοποίηση κι αξιολόγηση πολιτικών διαχείρισης αποθεμάτων σε εφοδιαστικά δίκτυα
Authors: Βρυσαγώτης Βασίλειος
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή αναλύονται πολιτικές αποθεμάτων και τύποι εφοδιαστικών δικτύων καθώς και διαδικασίες μοντελοποίησης ενώ τέλος οι πολιτικές αποθεμάτων αξιολογούνται με βάση μέτρα απόδοσης. Σε σχέση με την δομή της εργασίας, στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μια επισκόπηση των logistics ενώ διατυπώνονται οι στόχοι και οι σκοποί της εργασίας. Στο δεύτερο κεφάλαιο ασχολούμαστε αναφερόμαστε στα είδη εφοδιαστικών δικτύων (σειριακό, συγκλίνον, αποκλίνον) και στις πολιτικές διαχείρισης αποθεμάτων (συνεχής ,περιοδική). Στο τρίτο κεφάλαιο αναλύουμε διαδικασίες μοντελοποίησης όπως οι διαδικασίες "γέννησης - θανάτου" και κατανομές τύπου φάσης. Στο 4ο κεφάλαιο αναλύουμε ένα σειριακό εφοδιαστικό δίκτυο με 2 μέλη (παραγωγός- λιανοπωλητής) με τους χρόνος αναπλήρωσης να κατανέμονται σύμφωνα με την κατανομή τύπου φάσης Coxian-2 και χαμένες πωλήσεις. Στο 5ο κεφάλαιο αναλύουμε σειριακό εφοδιαστικό δίκτυο με μέλη (παραγωγός- χονδρέμπορος- λιανοπωλητής) με τους χρόνος αναπλήρωσης να κατανέμονται σύμφωνα με την κατανομή τύπου φάσης Coxian-2 και χαμένες πωλήσεις. Στο 6ο κεφάλαιο αναλύουμε συγκλίνον εφοδιαστικό δίκτυο με δύο μέλη προμηθευτές και κέντρο διανομής τύπου push με τους χρόνους αναπλήρωσης να ακολουθούν την κατανομή τύπου φάσης Coxian-2. Τέλος στο 7ο κεφάλαιο αναλύουμε αποκλίνον εφοδιαστικό δίκτύο με ένα κέντρο διανομής και πολλούς λιανοπωλητές με με τους χρόνος αναπλήρωσης να κατανέμονται σύμφωνα με την κατανομή τύπου φάσης Coxian-2 και χαμένες πωλήσεις. Επίσης δίνονται τα συμπεράσματα της εργασίας
Ενδοπληθυσμιακή και διαπληθυσμιακή μελέτη πτητικών συστατικών της ομάδας Thymus sect. Teucrioides jalas
Authors: Πιταροκοίλη Δανάη
Published: August 2021

Tα διάφορα είδη θυμαριού (Τhymus L.) ήταν γνωστά από την αρχαιότητα και χρησιμοποιούνταν ευρέως υπό διάφορες μορφές στην Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Ρώμη. Σο γένος Τhymus L. (ομάδα Menthae, υποοικογένεια Nepetoideae), ένα από τα οκτώ σημαντικότερα γένη της οικογένειας των Labiatae, χωρίζεται σε οκτώ sectiones. Η sectio Teucrioides περλαμβάνει τα Th. leucospermus, Th. hartvigii, καθώς επίσης και το σύνολο των υποειδών του Th. teucrioides, τα οποία είναι από τα πιο διακριτά, αλλά ταυτόχρονα και από τα πλέον ποικιλόμορφα μεταξύ των ελληνικών θυμαριών.Σο θέμα της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι αφενός η ενδοπληθυσμιακή και διαπληθυσμιακή μελέτη των taxa του Thymus sect. Teucrioides Jalas, καθώς επίσης και η απομόνωση και ταυτοποίηση φυσικών βιοδραστικών ουσιών ενός εκπροσώπου της sectio, του υποείδους Thymus teucrioides subsp. candilicus.΢υνολικά συλλέχθησαν 22 πληθυσμοί, από 3 έως 6 άτομα αναλόγως της αφθονίας των ατόμων που απάρτιζαν τον πληθυσμό, ειδών και υποειδών και πιθανών υβριδίων του Thymus sectio Teucrioides από όλη την περιοχή εξάπλωσής της sectio Teucrioides στην Ελλάδα. Μετά από απόσταξη των αιθερίων ελαίων μελετήθηκε η χημική σύστασή τους με αέρια χρωματογραφία (GC-FID, GC-MS) και κατόπιν πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων (CA, PCA, ANOVA, Post Hoc Tests - Bonferroni).Επιπλέον, το εκχύλισμα του υποείδους Thymus teucrioides subsp. candilicus επεξεργάστηκε με τεχνικές υγρής χρωματογραφίας και απέδωσε σαράντα ένα διαφορετικούς δευτερογενείς μεταβολίτες, η δομική ταυτοποίηση των οποίων, πραγματοποιήθηκε με βάση τα φασματοσκοπικά τους δεδομένα.Από τους σαράντα ένα δευτερογενείς μεταβολίτες, οι οκτώ αποτελούν νέα φυσικά προϊόντα. Από τους οκτώ αυτούς δευτερογενείς μεταβολίτες, οι επτά είναι πρενυλιωμένα σεσκιτερπένια και έχουν πρωτότυπους ανθρακικούς σκελετούς (10-16) και ο όγδοος ανήκει στην κατηγορία των μονοτερπενίων (6).Διενεργήθηκαν φαρμακολογικοί έλεγχοι σε αριθμό μεταβολιτών ως προς την κυτταροτοξική δράση έναντι έξι καρκινικών σειρών με αξιόλογα αποτελέσματα. Παράλληλα πραγματοποιήθηκαν βιοδοκιμές αντιμικροβιακής δράσης στους μεταβολίτες 10, 12 και 13, τα αιθέρια έλαια και τα φυτικά εκχυλίσματα των Thymus teucrioides subsp. candilicus και Th. leucospermus έναντι των βακτηριακών στελεχών Streptococcus pneumoniae, multi resistant Staphylococcus aureus, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Pseudomonas aeruginosa, Bacillus subtilis, Clostridium perfringens, Salmonella enteritidis, Micrococcus flavus, και των μυκήτων Candida albicans, Candida krusei και Aspergillus fumigatus. Σέλος, ελέγχθηκε η προνυμφοκτόνος και απωθητική δράση των ανωτέρω αιθερίων ελαίων και φυτικών εκχυλισμάτων εκπροσώπων της sectio Teucrioides στο δίπτερο υγειονομικής σημασίας Culex pipiens biotype molestus (κοινό κουνούπι), φορέα του ιού του Δυτικού Νείλου, με ενδιαφέροντα αποτελέσματα.
Σύγχρονα εργαλεία εκτίμησης πιστωτικού κινδύνου
Authors: Λευκαδίτης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

H διατριβή περιλαμβάνει αρχικά μία ερμηνεία της έννοιας ‘Διαχείριση Κινδύνων’ και μία σύντομη αναφορά για τους βασικότερους κινδύνους ενός πιστωτικού ιδρύματος. Στη συνέχεια, υπάρχει μία ιστορική αναδρομή της έννοιας και εξέλιξης του κινδύνου και ειδικότερα του πιστωτικού κινδύνου που αποτελεί το βασικό θέμα της διατριβής από τα χρόνια της αρχαιότητας μέχρι σήμερα. Περιγράφεται η προέλευση της έννοιας του κινδύνου (risk) και πως εξελίχθηκε ο πιστωτικός κίνδυνος στην αρχαία Αθήνα, αρχαία Ρώμη και στην συνέχεια στην Ευρώπη την εποχή του διαφωτισμού, τον 18ο αιώνα, μέχρι και σήμερα. Επίσης, πως διαμορφώθηκε το τραπεζικό σύστημα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα και πως καταλήξαμε στο πλαίσιο της Βασιλείας Ι, ΙΙ και ΙΙΙ. Στην συνέχεια έχουμε την περιγραφή των δεδομένων και της μεθοδολογίας που εφαρμόστηκε στην ανάλυση και επεξεργασία των δεδομένων της διατριβής. Αναλύονται οι γνωστοί μέθοδοι υπολογισμού του πιστωτικού κινδύνου που υφίστανται στην διεθνή βιβλιογραφία, είτε καθορίζονται από τις εποπτικές αρχές για την μέτρηση του πιστωτικού κινδύνου των δανειακών χαρτοφυλακίων των τραπεζών. Επίσης, ορίζεται ο κίνδυνος συγκέντρωσης και περιγράφονται διάφοροι μέθοδοι υπολογισμού του κινδύνου συγκέντρωσης ενός δανειακού χαρτοφυλακίου. Ιδιαίτερη βαρύτητα και ανάλυση γίνεται για τον δείκτη Herfindahl Index, ο οποίος αποτελεί έναν αναγνωρισμένο δείκτη μέτρησης του κινδύνου συγκέντρωσης που λαμβάνεται υπόψη για την κατασκευή του μαθηματικού μοντέλου στην συνέχεια της διατριβής.Ακολούθως, έχουμε την μέτρηση του πιστωτικού κινδύνου για τις εισηγμένες και μη εισηγμένες εταιρείες του χαρτοφυλακίου επιχειρηματικών δανείων του συνόλου των Ελληνικών τραπεζών. Ο πιστωτικός κίνδυνος των εταιρειών αυτών εξετάστηκε για μια κρίσιμη περίοδο, από το 2002 έως το 2009, η οποία λαμβάνει υπόψη την ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας τα έτη 2002 -2007, τα πρώτα χρόνια της βαθιάς οικονομικής κρίσης από το 2007 και μετά, καθώς και την πρώτη εφαρμογή του κανόνων της Βασιλείας ΙΙ στην Ελλάδα σε αντικατάσταση των κανόνων της Βασιλείας Ι. Το ύψος του αναλαμβανόμενου πιστωτικού κινδύνου, πχ. επιχειρηματικών δανείων, που σε πολλά πιστωτικά ιδρύματα αποτελεί ένα μεγάλο μέρος του ενεργητικού, επηρεάζει τους ισολογισμούς των τραπεζών, τα κεφάλαιά τους καθώς και τα αποτελέσματά τους. Στο τέλος αναπτύσσεται μαθηματικό μοντέλο το οποίο ενοποιεί το Credit VaR ενός δανειακού χαρτοφυλακίου επιχειρηματικών δανείων με τις κεφαλαιακές του απαιτήσεις και τον δείκτη Herfindahl. Δεδομένου ότι ο υπολογισμός των κεφαλαιακών απαιτήσεων για τον πιστωτικό κίνδυνο με το νέο πλαίσιο της Βασιλείας ΙΙ δεν λαμβάνει υπόψη τον κίνδυνο συγκέντρωσης, ο στόχος του μοντέλου είναι να ενσωματώνει στις κεφαλαιακές απαιτήσεις για τα ανωτέρω δάνεια και τον κίνδυνο συγκέντρωσης του πιστούχου. Ο υπολογισμός είναι εύκολος και δεν απαιτείται πολύπλοκος και χρονοβόρος υπολογισμός με Monte Carlo simulation. Τα αποτελέσματα του μοντέλου συγκρίνονται με ανάλογη μεθοδολογία που προτείνει η τράπεζα της Ισπανίας
Αναλυτικά προγράμματα φυσικής αγωγής δημοτικού και γυμνασίου και προπτυχιακά προγράμματα σπουδών των τμημάτων Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού
Authors: Λάμπρου Χρήστος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η προσέγγιση της σχέσης ανάμεσα στη διδασκαλία του μαθήματος της Φυσικής Αγωγής (Φ.Α.) στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο σε συνάρτηση με την αντίστοιχη προετοιμασία των εκπαιδευτικών Φ.Α. στα Τμήματα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (Τ.Ε.Φ.Α.Α.). Για τη μελέτη του μαθήματος της Φ.Α. αξιοποιήθηκαν τα αναλυτικά προγράμματα (Α.Π.), όλα τα επίσημα βιβλία και οι οδηγίες διδασκαλίας, η σχετιζόμενη νομοθεσία και βιβλιογραφία, οι συνεντεύξεις με πρωταγωνιστές του θεσμού του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, καθώς και συγκεκριμένα αρχεία για τα οποία κρίθηκε ότι έχουν ιδιαίτερη σημασία, όπως το αρχείο του Ιωάννη Χρυσάφη, του Ίωνα Ιωαννίδη και τα πρακτικά του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου/Κέντρου Εκπαιδευτικών Μελετών και Επιμορφώσεως (Π.Ι./Κ.Ε.Μ.Ε.). Για τη μελέτη της εκπαίδευσης των εκπαιδευτικών Φ.Α. αξιοποιήθηκαν οι Οδηγοί Σπουδών των Προπτυχιακών Προγραμμάτων Σπουδών (Π.Π.Σ.) των Τ.Ε.Φ.Α.Α. τα οποία λειτουργούν στη χώρα, καθώς και η σχετιζόμενη νομοθεσία και βιβλιογραφία. Χρησιμοποιήθηκαν οι εξής μέθοδοι έρευνας: α) η τήρηση και μελέτη πηγών, δεδομένων και αρχείων, β) η ανάλυση περιεχομένου και γ) η επισκόπηση. Η επισκόπηση χρησιμοποιήθηκε για τη συγκέντρωση των κρίσεων και απόψεων των ανώτερων στελεχών του Π.Ι./Κ.Ε.Μ.Ε. Ως τεχνικές επιλέχθηκαν για μεν τη μελέτη αρχείων η ανάλυση και επεξεργασία αρχειακού υλικού (με την καθοριστική χρήση της Πολυδιάστατης Γεωμετρικής Βαθμονόμησης Ομοιοτήτων με Τριγωνομετρική Μετατροπή/MDS-T), για δε την εφαρμογή της επισκόπησης η προφορική επικοινωνία με τη μορφή της ημι-δομημένης ατομικής συνέντευξης, καθώς και η γραπτή επικοινωνία ιδιαίτερα με τη μορφή του γραπτού ερωτηματολογίου. Χρήσιμα συμπεράσματα προέκυψαν: α) αναφορικά με τους παράγοντες που επηρεάζουν στη διαμόρφωση των Α.Π. Φ.Α., των Π.Π.Σ. των Τ.Ε.Φ.Α.Α., τη φιλοσοφία των Α.Π. και των Π.Π.Σ και τη μεταξύ τους συνάφεια. β) Ως προς την επαγγελματική ετοιμότητα των αποφοίτων Τ.Ε.Φ.Α.Α. προκειμένου να εργασθούν ως εκπαιδευτικοί Φ.Α.
Σύγχρονες όψεις του κυβερνοχώρου
Authors: Λως Αντώνιος
Published: August 2021

Η διαρκής ανάπτυξη της Τεχνολογίας Πληροφοριών και Επικοινωνίας (Τ.Π.Ε.) στο σύγχρονο κοινωνικό τοπίο φαίνεται να αποτελεί ένα πρόσφορο έδαφος ανοιχτού διαλόγου, με σκοπό το συστηματικό επαναπροσδιορισμό του ρόλου των τεχνουργημάτων της ανθρώπινης ευρηματικότητας σε σχέση με τις κοινωνικές πρακτικές των δρώντων προσώπων. Με αφετηρία τη συγκεκριμένη διαπίστωση, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο τα ιστολόγια ως μια μορφή σύγχρονου μέσου κοινωνικής δικτύωσης είναι δυνατόν να προσεγγιστούν ως οιονεί κοινωνικοτεχνικά συστήματα.Ο στόχος της διατριβής είναι η μελέτη της ελληνόφωνης μπλογκόσφαιρας μέσω της καταγραφής των επικοινωνιακών πρακτικών των ελληνόφωνων bloggers. Οι κεντρικοί θεματικοί άξονες αφορούν στη συλλογή δεδομένων που σχετίζονται με τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των bloggers, τις επικοινωνιακές τους πρακτικές, το περιεχόμενο των ιστολογίων, τις νοηματοδοτήσεις/ερμηνείες των συμμετεχόντων στην έρευνα, καθώς και τις σχέσεις που διασυνδέουν τις πρακτικές τους με άλλα πρόσωπα και λειτουργίες.Μέσα από την προτεινόμενη θεωρητική προσέγγιση επιχειρείται η διερεύνηση της δυνατότητας μελέτης του πεδίου των ιστολογίων ως οιονεί αυτοποιητικών κοινωνικοτεχνικών συστημάτων, τα οποία δεν συγκροτούνται (απλώς) από ένα πλήθος διαδρώντων προσώπων, αλλά μέσω της κανονικοποίησης των επικοινωνιακών ενεργημάτων στο πλαίσιο μιας ενδοϋπολογιστικά ηνιοχούμενης διαδραστικής διαδικασίας. Οι bloggers αντιμετωπίζονται ως πρόσωπα/μέλη ενός κοινωνικοτεχνικού συστήματος και η διερεύνηση και κατανόηση των πρακτικών τους μπορεί να υλοποιηθεί στο πλαίσιο συστημάτων παρατήρησης επικοινωνιακών δρώντων υποκειμένων, σε μια διαδικασία σχηματισμού του «ενδόκοσμου» αυτού του συστήματος. Εξετάζεται επίσης ο βαθμός στον οποίο τα ιστολόγια συγκροτούν ένα κοινωνικοτεχνικό σύστημα μέσω της παραγωγής νοηματικά αναγνωρίσιμων επικοινωνιακών ενεργημάτων.Για τον έλεγχο των προηγούμενων θέσεων εφαρμόστηκε ο συνδυασμός δύο μεθοδολογικών εργαλείων: χρήση διαδικτυακού ερωτηματολογίου και διεξαγωγή διαδικτυακού τύπου συνεντεύξεων. Η έρευνα πεδίου πραγματοποιήθηκε το διάστημα από 25/10/2010 έως 20/08/2011 με τη συμμετοχή 672 bloggers στο ερωτηματολόγιο και την πραγματοποίηση 25 συνεντεύξεων. Ολοκληρώθηκε μια περιγραφική στατιστική ανάλυση και παρουσίαση των αποτελεσμάτων. Επίσης συγκροτήθηκαν έντεκα κεντρικοί θεματικοί άξονες, από την ανάλυση του περιεχομένου των συνεντεύξεων, μέσω των οποίων επιχειρήθηκε η καταγραφή των επικοινωνιακών πρακτικών, ερμηνειών και νοηματοδοτήσεων των συμμετεχόντων.Συμπερασματικά, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο πεδίο της ελληνικής επιστημονικής κοινότητας η χρήση της συστημικής σκέψης για την προσέγγιση των ιστολογίων ως οοινεί κοινωνικοτεχνικών συστημάτων τα οποία παράγουν και αναδιαμορφώνουν αυτοπεριγραφές του κοινωνικού συστήματος, μέσω της χρήσης τεχνολογιών κοινωνικής δικτύωσης. Πιστεύω ότι μια πιθανή περαιτέρω διερεύνηση αυτής της θεωρητικής σκοπιάς σε συνάρτηση με τα σύγχρονα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μπορεί να τεκμηριώσει μελλοντικά μια σύγχρονη θεωρία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Η έννοια της αφαίρεσης στη μουσική αισθητική του Χέγκελ και του Σοπενχάουερ
Authors: Μπλαζάκη Διονυσία
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή επιχειρεί να αναδείξει, να συστηματοποιήσει και να ανακατασκευάσει τη σημασία που λαμβάνει η έννοια της αφαίρεσης στη μουσικοαισθητική θεώρηση του Χέγκελ και του Σοπενχάουερ. Καθ’ ότι και οι δύο φιλόσοφοι συμπεριλαμβάνουν την τέχνη της μουσικής στο αισθητικό τους σύστημα θέτοντας κριτήρια για την ίδια τη φύση της, τα οποία συνδέονται με τον τρόπο που ο καθένας δομεί την ιδεαλιστική του θεώρηση, η εργασία εξετάζει την έννοια της αφαίρεσης έτσι όπως αυτή μεταβαίνει από τη γνωσιοθεωρία του κάθε φιλοσόφου διαμέσου της αισθητικής του θεωρίας στην τέχνη της μουσικής. Ως εκ τούτου, διαρθρώνεται σε δύο κύρια κεφάλαια, το πρώτο κεφάλαιο μελετά την περίπτωση του Χέγκελ και το δεύτερο την περίπτωση του Σοπενχάουερ, τέλος ολοκληρώνεται με την παρουσίαση συγκριτικών συμπερασμάτων. Κάθε κεφάλαιο, αντίστοιχα, απαρτίζεται από τρεις ενότητες, στις οποίες εξετάζονται: α) οι γνωσιακές προϋποθέσεις που θέτει ο κάθε φιλόσοφος σχετικά με την έννοια της αφαίρεσης, β) ο τρόπος με τον οποίο οι προϋποθέσεις αυτές χρησιμοποιούνται και συστηματοποιούνται από τον καθένα για να δομήσουν το σύστημα των τεχνών τους και γ) η ανακατασκευή της έννοιας της αφαίρεσης στο πλαίσιο τόσο της μουσικής αισθητικής του Χέγκελ, όσο και της μεταφυσικής της μουσικής του Σοπενχάουερ. Η μελέτη επικεντρώνεται στον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει ο κάθε φιλόσοφος την τέχνη της μουσικής κι εντοπίζει σε αντιδιαστολή τις βασικές ακόλουθες θέσεις τους: Για τον Χέγκελ η διάνοια είναι απαραίτητος όρος στη συγκρότηση του μουσικού υλικού και της μουσικής μορφής, ενώ ο Σοπενχάουερ εξοβελίζει κάθε έννοια της μουσικής μορφής και της διανοητικής της αντίληψης. Για τον Χέγκελ αρχή του ήχου είναι η αφηρημένη υποκειμενική εσωτερικότητα, για τον Σοπενχάουερ η μουσική εκθέτει το μεταφυσικό στοιχείο κάθε φυσικού πράγματος στον κόσμο, την ίδια τη βούληση. Για τον Χέγκελ ο αφηρημένος χαρακτήρας του ηχητικού μορφώματος καθιστά προβληματική τη σχέση μουσικής μορφής και προσδιορισμένου περιεχομένου, διότι η καθαρή ήχηση δεν μπορεί να δεχθεί ένα πνευματικό περιεχόμενο, ενώ για τον Σοπενχάουερ έχει αξιακή σημασία διότι μας ενώνει με την ουσία των πραγμάτων, με την αληθινή ενορατική γνώση. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μελέτης, ακριβώς επειδή η μουσική δεν μπορεί να κατηγοριοποιηθεί βάσει της αναπαραστατικής της ικανότητας, γι’ αυτό και ο μεν Χέγκελ την καθιστά πλησιέστερη προς το στοιχείο της εσωτερικής ελευθερίας, ενώ ο Σοπενχάουερ την ανυψώνει πέραν της επικράτειας της ύλης και των «πλατωνικών ιδεών». Εντούτοις, η εργασία καταδεικνύει ότι οι μουσικές μορφές έχουν ορθολογικό, διανοητικό και αισθητικό χαρακτήρα και το νόημά τους δεν μπορεί να αξιολογηθεί έξω από αυτές, γι’ αυτό η έννοια της αφαίρεσης, τόσο από την πλευρά της μουσικής μορφής, όσο και από την πλευρά του μουσικού περιεχομένου, βρίσκεται σε σχέση αμοιβαίας εξάρτησης και αλληλοκαθορισμού με άλλες έννοιες και παραμέτρους.
Μερικές διαφορικές εξισώσεις και προβλήματα της επιστήμης των υλικών
Authors: Αργυροπούλου Ευτυχία
Published: August 2021

The main objective of this thesis is the homogenization of partial dierentialequations (mainly Maxwell'As equations) describing electromagneticphenomena in complex media. In particular, we study the homogenization ofMaxwell'As equations focusing on the periodic unfolding method in complexmedia under Drude-Born-Fedorov type, local in time, constitutive relations.Firstly, we formulate Maxwell'A s problem as an evolution initial value(Cauchy) problem in a Hilbert space supplemented with the constitutiverelations of a bianisotropic medium (the most general linear medium in electromagnetics).Further, we analyze the notion of homogenization and weapply it as examples to equations of elliptic type in divergence form and toMaxwell'As system in bianisotropic media.We present also the method of periodic unfolding in the case of an ellipticpartial dierential equation and in the main part of this work we considerthe problem of the well-posedness of the time-dependent Maxwell'As equationsin a Drude-Born-Fedorov type environment considering the elds to beelements of an appropriate Hilbert space. In order to prove the existence anduniqueness we apply the Faedo-Galerkin method and for the continuous dependencefrom the initial data we use semigroup theory for operators. Therest of the main part of the thesis deals with the homogenization of theconsidered problem, using the periodic unfolding method.In the last chapter, we examine the time-harmonic Maxwell problem ina bianisotropic cavity, which we study by transforming it to an eigenvalueproblem.
Sustainability assessment of heritage buildings’ restoration
Authors: Cocen Oget Nevin
Published: August 2021

Η παρούσα ερευνητική δραστηριότητα αφορά στην μελέτη του επιστημονικού αντικειμένου της βιωσιμότητας και την διερεύνηση των αντίστοιχων μεθόδων αποτίμησής της προς την κατεύθυνση εφαρμογής τους στα ιστορικά κτίρια και τις εργασίες αποκατάστασης τους. Ειδικότερα, η εργασία επικεντρώνεται στα κτίρια πολιτιστικής κληρονομιάς, και στη χρήση μεταλλικών στοιχείων και συστημάτων ως κύριων τεχνικών επεμβάσεων, οι οποίες πέρα από τη στατική επάρκεια παρέχουν σεβασμό στις αρχιτεκτονικές ιδιαιτερότητες των ιστορικών κατασκευών ικανοποιώντας τις βασικές αρχές αποκατάστασης, όπως είναι η αναστρεψιμότητα των ενισχύσεων.Στο πλαίσιο της διατριβής μελετώνται ενδελεχώς οι παράμετροι της βιώσιμης ανάπτυξης, η εφαρμογή τους στην συμπεριφορά των κτιρίων, τα βιώσιμα διαπιστευτήρια των μεταλλικών δομικών εφαρμογών, καθώς και τα χαρακτηριστικά και τα κριτήρια βιωσιμότητας στον τομέα της αποκατάστασης ιστορικών κτιρίων. Επίσης, εξετάζονται οι υφιστάμενες μεθοδολογίες αποτίμησης βιωσιμότητας, ενώ συλλέγονται στοιχεία μέσα από την ανάλυση ήδη υλοποιημένων περιπτώσεων αποκατάστασης ιστορικών κτιρίων προς επανάχρηση μέσω μεταλλικών επεμβάσεων.Μέσα από τον συνδυασμό των παραμέτρων βιωσιμότητας, των θεμάτων που αναδεικνύονται σε κατασκευαστικές δραστηριότητες αποκατάστασης, και με τη χρήση του προγράμματος Excel και του εξειδικευμένου προγράμματος ανάλυσης κύκλου ζωής Simapro η παρούσα διατριβή αναπτύσσει ένα υπολογιστικό εργαλείο που προσδιορίζει την απόδοση βιωσιμότητας τόσο των ιστορικών κτιρίων όσο και των εργασιών επεμβάσεων που βασίζονται σε μεταλλικά στοιχεία ανταποκρινόμενη στην ευρέως διαδεδομένη χρήση τους ως μέσα επεμβάσεων. Το προτεινόμενο εργαλείο είναι εύχρηστο και λαμβάνει υπ’όψιν παραμέτρους όπως πολιτιστική αξία, προσαρμοστική επανάχρηση, οικονομική και κοινωνικό-πολιτιστική διάσταση, ομαδοποιήσεις περιβαλλοντικής απόδοσης. Μέσω προτεινόμενου βαθμό κατάταξης βιωσιμότητας, προκύπτουν αποτελέσματα που σχετίζονται με την επιτελεστικότητα εργασιών αποκατάστασης προς προσαρμοστική επανάχρηση και περιβαλλοντική απόδοση, τα οποία συμβάλλουν στη λήψη αποφάσεων που αφορούν στον σχεδιασμό των επεμβάσεων.Στο σύνολό της, η διατριβή αναγνωρίζει, αναλύει και εισάγει το ρόλο της βιωσιμότητας στον τομέα της αποκατάστασης των κτιρίων πολιτιστικής κληρονομιάς και υιοθετεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στον τομέα της προστασίας, συντήρησης και αποκατάστασης κτιρίων εισάγοντας και την περιβαλλοντική αποτίμηση στις διαδικασίες σχεδιασμού. Διερευνά για πρώτη φορά την εφαρμογή των κριτηρίων της βιωσιμότητας στις επεμβάσεις των κτιρίων, ενώ προτείνει και αναδεικνύει την ανάπτυξη ενός εύχρηστου υπολογιστικού εργαλείου ως μεθοδολογική προσέγγιση θεώρησης της βιωσιμότητας της προσαρμοστικής επανάχρησης ιστορικών κτιρίων μέσα από τη χρήση μεταλλικών στοιχείων, το οποίο συμβάλλει στη λήψη αποφάσεων που αφορούν στον σχεδιασμό των επεμβάσεων.
The role of NER factors in mouse development and disease
Authors: Καρακασιλιώτη Ισμήνη
Published: August 2021

Ο ρόλος της γενωμικής αστάθειας στην εμφάνιση ιστο-ειδικής παθολογίας σε ασθενείς και ποντίκια που φέρουν μεταλλαγές στα γονίδια του μηχανισμού εκτομής νουκλεοτιδίων δεν είναι γνωστός και υποθέτουμε πως υπάρχουν ιστο-ειδικές αποκρίσεις κατά επιβλαβών καταστάσεων. Κάνοντας χρήση του Cre/LoxP γενετικού συστήματος και του Fabp4-aP2 υποκινητή που εκφράζεται ειδικά στον λιπώδη ιστό, αναπτύξαμε έναν ποντικό μοντέλο με ιστο-ειδική απώλεια λειτουργίας για το Ercc1 γονίδιο στο λίπος. Τα aP2-Ercc1-/- ποντίκια αναπτύσσονται φυσιολογικά και δεν διαφέρουν από τα ποντίκια αναφοράς. Από την ηλικία των τριών μηνών, τα aP2-Ercc1-/- ποντίκια έχουν λιγότερο βάρος, οι αποθήκες λίπους τους είναι σημαντικά μικρότερες και εμφανίζουν συνολική απώλεια του λιπώδους ιστού. Πειράματα ηλεκτρονικής μικροσκοπίας σάρωσης αποκάλυψαν έναν δραματικό εκφυλιστικό φαινότυπο που περιλαμβάνει ρήξη της βασικής μεμβράνης, απώλεια λιποκυττάρων και εκτενή ίνωση. Ο φαινότυπος αυτός συνοδεύεται από επιπλοκές στον μεταβολισμό που εμφανίζονται συνήθως όταν τα λιποκύτταρα είναι δυσλειτουργικά. Ανάλυση της γονιδιακής έκφρασης του λιπώδους ιστού από αγρίου τύπου και Ercc1-/- ποντίκια κατέδειξε 2200 διαφορικά εκφραζόμενα γονίδια που ανήκουν σε μονοπάτια όπως: απόκριση σε διπλές θραύσεις της DNA έλικας, προ-φλεγμονώδης σηματοδότηση και σηματοδότηση από πυρηνικούς υποδοχείς και αυξητικούς παράγοντες. Μια ομάδα γονιδίων που αποκρίνονται στις διπλές θραύσεις της DNA έλικας υπερεκφράζονται στον λιπώδη ιστό των aP2-Ercc1-/- ποντικιών και κάποια από αυτά συγκεντρώνονται σε πυρηνικές εστίες, η παρουσία των οποίων υποδηλώνει απόκριση σε DNA αλλοιώσεις. Στον λιπώδη ιστό των aP2-Ercc1-/- ποντικιών πολλά λιποκύτταρα πεθαίνουν μέσω νέκρωσης και γύρω τους σχηματίζονται στεφανιαίες δομές, που περιλαμβάνουν προ-φλεγμονώδη λευκοκύτταρα. Η παρατήρηση αυτή σηματοδοτεί την in vivo συσχέτιση της απόκρισης σε DNA αλλοιώσεις με τη φλεγμονώδη απόκριση. Χρησιμοποιώντας ένα in vitro σύστημα κυτταρικών καλλιεργειών, αποδείξαμε ότι η απώλεια της Ercc1, καθώς και οι ίδιες οι DNA αλλοιώσεις, δρουν με κυτταρικά αυτόνομο τρόπο, ώστε να επάγουν την ATM-εξαρτώμενη αντιστροφή της καταστολής υποκινητών που σχετίζονται με την προ-φλεγμονώδη απόκριση, σε ινοβλάστες που έχουν υποστεί διαφοροποίηση προς λιποκύτταρα. Συνολικά, τα δεδομένα αυτά υποστηρίζουν την ύπαρξη ενός ενδογενούς σήματος που εξαρτάται από τις DNA αλλοιώσεις και επάγει μια αυτό-φλεγμονώδη απόκριση στον λιπώδη ιστό, η οποία τελικά οδηγεί στη λιποδυστροφία που παρατηρείται στη NER προγηρία.
Πλαίσιο εισαγωγής και διαχείρισης νέων ηλεκτρονικών υπηρεσιών σε οργανισμούς με ειδικά χαρακτηριστικά
Authors: Μαλάγας Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή εξετάζει συγκεκριμένους παράγοντες που επηρεάζουν τη χρήση των νέων τεχνολογιών, από τους εργαζόμενους ενός οργανισμού με ειδικά χαρακτηριστικά. Ο οργανισμός αυτός ήταν η Ολυμπιακή (Ολυμπιακή Αεροπορία Υπηρεσίες και Ολυμπιακές Αερογραμμές), που εισήγαγε νέες ηλεκτρονικές υπηρεσίες και τα ειδικά χαρακτηριστικά αυτής επηρέασαν τη χρήση των νέων τεχνολογιών. Οι θεωρίες που εφαρμόστηκαν στην έρευνα ήταν αυτές των τύπων κουλτούρας των Goffee και Jones (1996 και 2003) και των δύο εργαλείων του CBAM (Concerns Based Adoption Model), των ‘σταδίων ενδιαφέροντος’, όπως αυτά περιγράφονται από τους George, Hall και Stiegelbauer (2006) και των ‘επιπέδων χρήσης’, όπως αυτά περιγράφονται από τους Hall, Dirksen και George (2006).Τα ‘επίπεδα χρήσης’ των νέων τεχνολογιών αποτέλεσαν τις εξαρτημένες μεταβλητές και οι τύποι κουλτούρας, τα ‘στάδια ενδιαφέροντος’ των υποκειμένων για τις νέες τεχνολογίες και τα δημογραφικά και άλλα στοιχεία των υποκειμένων, σε σχέση με τη διαδικασία της εισαγωγής (των νέων τεχνολογιών) αποτέλεσαν τις ανεξάρτητες μεταβλητές της έρευνας. Συνεπώς, το ερευνητικό ερώτημα στο οποίο επιχειρεί να δώσει απάντηση η έρευνα είναι: πως και πόσο οι τύποι κουλτούρας που προτείνονται από τους Goffee και Jones (1996 και 2003), το ενδιαφέρον των εργαζομένων για τις νέες τεχνολογίες, όπως αυτό προκύπτει από τα ‘στάδια ενδιαφέροντος’ (George, Hall και Stiegelbauer, 2006) και τα δημογραφικά και άλλα στοιχεία των υποκειμένων που σχετίζονται με την εισαγωγή (των νέων τεχνολογιών), επηρεάζουν τη χρήση αυτών, όπως αυτό προκύπτει από τα ‘επίπεδα χρήσης’ (Hall, Dirksen και George, 2006), σ’ έναν οργανισμό με ειδικά χαρακτηριστικά. Για την συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ειδικά προσαρμοσμένο στις ανάγκες της έρευνας ερωτηματολόγιο.Οι κύριες στατιστικές τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν στη Διατριβή ήταν η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση και η παραγοντική ανάλυση.Από την εφαρμογή των παραπάνω θεωριών στον εξεταζόμενο οργανισμό και τη χρήση της στατιστικής ανάλυσης προέκυψαν χρήσιμα συμπεράσματα. Επίσης, οι συγκεκριμένοι παράγοντες που εξετάστηκαν στην παρούσα έρευνα μπορούν να εφαρμοστούν και σ’ άλλους οργανισμούς που έχουν ομοιότητες με τον εξεταζόμενο οργανισμό, αλλά και γενικότερα σε περιπτώσεις εισαγωγής νέων τεχνολογιών.