Ο ρόλος της ελλιπούς γαλακτοζυλίωσης της IgA1 ανοσοσφαιρίνης στην παθογένεια κλινική εικόνα και εξέλιξη της IgA νεφροπάθειας
Authors: Κουρή Νικολέττα-Μαρία 
Published: March 2022

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί αν ο προσδιορισμός των επιπέδων της ελλιπώς γαλακτοζυλιωμένης IgA1 ανοσοσφαιρίνης και της έκφρασης των miRNAs let-7b και miR-148b θα μπορούσε να αποτελέσει βοήθημα στη διάγνωση της IgA νεφροπάθειας ή προγνωστικό δείκτη όσον αφορά την κλινική πορεία και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Εξετάστηκαν 95 ασθενείς με ιστολογικά επιβεβαιωμένη IgA νεφροπάθεια (μέσος χρόνος παρακολούθησης 8,7 ± 5,8 έτη) και δύο ομάδες ελέγχου αποτελούμενες από 87 υγιείς εθελοντές και 65 πάσχοντες από άλλα σπειραματικά νοσήματα. Η ιστολογική εικόνα των ασθενών με IgA νεφροπάθεια αξιολογήθηκε με βάση την ταξινόμηση της Οξφόρδης Τα επίπεδα της ελλιπώς γαλακτοζυλιωμένης IgA1 στον ορό μετρήθηκαν με τη βοήθεια τεχνικής ELISA που βασίστηκε στο μονοκλωνικό αντίσωμα KM55. Η έκφραση των miRNAs let-7b και miR-148b μετρήθηκαν με τη βοήθεια αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης πραγματικού χρόνου. Τα επίπεδα της ελλιπώς γαλακτοζυλιωμένης IgA1 και η έκφραση του let-7b ήταν σημαντικά υψηλότερες κατά τη νεφρική βιοψία στους ασθενείς με IgA νεφροπάθεια (p<0,001) και την ομάδα ασθενών με άλλες σπειραματονεφρίτιδες (p<0,001), ενώ δε διέφεραν σημαντικά ανάμεσα στους υγιείς εθελοντές και στους ασθενείς με άλλες σπειραματονεφρίτιδες (ns). Καταγράφηκε υψηλότερη έκφραση των miRNAs let-7b και miR-148b σε ασθενείς με επεισόδια μακροσκοπικής αιματουρίας (p<0,001 και p=0,06 αντίστοιχα). Η παρουσία μηνοειδών σχηματισμών συσχετιζόταν αντίστροφα με τα επίπεδα της ελλιπώς γαλακτοζυλιωμένης IgA1, αλλά και του let-7b και του miR-148b (p=0,028, p=0,002 και p=0,015 αντίστοιχα). Αυξημένα επίπεδα let-7b καταγράφηκαν στους ασθενείς με γρήγορη επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας (υψηλό ρυθμό έκπτωσης του eGFR ανά έτος, p=0,01), στους ασθενείς που εντάχθηκαν σε χρόνιο πρόγραμμα εξωνεφρικής κάθαρσης (p=0,001) και στους ασθενείς που έφτασαν στο άλλο, συνδυαστικό καταληκτικό σημείο της μελέτης (πτώση του eGFR ≥ 50% ή ένταξη σε χρόνιο πρόγραμμα εξωνεφρικής κάθαρσης, p=0,001). Επιπλέον η έκφραση του miRNA let-7b συσχετιζόταν με την νεφρική επιβίωση και στην ανάλυση κατά Cox regression (p=0.015). Η συσχέτιση του let-7b με την εξέλιξη της νεφρικής λειτουργίας ήταν πιο εμφανής στους ασθενείς που έλαβαν ανοσοκατασταλτική αγωγή (p=0,007). Η τιμή της ελλιπώς γαλακτοζυλιωμένης IgA1 εμφάνισε σημαντική μείωση στο τέλος της παρακολούθησης σε σχέση με την αρχική τιμή κατά τη νεφρική βιοψία (p<0,001). Η πτώση αυτή ήταν πιο έντονη στους ασθενείς που είχαν λάβει ανοσοκατασταλτική θεραπεία με κορτικοειδή (p<0,001) σε σχέση με τους υπόλοιπους (p=0,023). Συμπερασματικά, παρόλο που η τεχνική μέτρησης της ελλιπώς γαλακτοζυλιωμένης IgA1 που βασίζεται στη χρήση του αντισώματος ΚΜ55 είναι σαφώς πιο σταθερή σε σχέση με τις προηγούμενες, παραμένει ο περιορισμός ότι μέτρια αυξημένα επίπεδα της μπορεί να παρατηρηθούν και σε υγιή άτομα ή σε άλλα σπειραματικά νοσήματα. Η ειδικότητα και η ευαισθησία της μεθόδου είναι τέτοια που απομακρύνει το ενδεχόμενο να τίθεται η διάγνωση της IgA νεφροπάθειας με βάση αποκλειστικά τα επίπεδα της ελλιπώς γαλακτοζυλιωμένης IgA1 χωρίς νεφρική βιοψία. Το ίδιο ισχύει και για την αυξημένη έκφραση του let-7b σε ασθενείς με IgA νεφροπάθεια. Ωστόσο, τα επίπεδα του let-7b κατά τη νεφρική βιοψία μπορούν να προβλέψουν την μετέπειτα εξέλιξη της νεφρικής λειτουργίας αλλά και να εντοπίσουν τους ασθενείς που είναι ανθεκτικοί ακόμα και σε επιθετική θεραπεία με ανοσοκατασταλτική αγωγή.