EVALUATION OF COMPLICATIONS ASSOCIATED WITH CARDIOPULMONARY RESUSCITATION IN EMERGENCY DEPARTMENT
Authors: H. Ciftci , Ya.Yı. Aydın , A. Erkek , S. Vural , H. Ramadan , F. Coskun 
Published: November 2024

Introduction: Resuscitation methods are commonly used to restore return of spontaneous circulation (ROSC) in patients with arrest. However, during these resuscitation practices, complications are inevitable. Aim: The aim of this study was to compare complications due to cardiopulmonary resuscitation (CPR) performed in an adult emergency department (ED) as well as the diagnostic tools used to evaluate these complications. Methods: This prospective study was conducted in the ED of Ankara Training and Research Hospital between 01.06.2012 and 30.05.2013. Participants consisted of all patients over the age of 18 with non-traumatic cardiac arrest who were brought to the hospital by ambulance, relatives, friends, or acquaintances. Those who arrested and received CPR during ED follow-up were also included. Results: A total of 136 patients, comprised of 59 women (43.4%) and 77 men (56.6%), who presented with cardiopulmonary arrest were included in the study. Return of spontaneous circulation was observed in 62 patients (45.6%), while 74 patients (54.4%) were declared exitus following CPR. Rib fractures were detected in 36.7%, of patients, sternum fractures in 33.8%, pneumothorax in 2.9%, and liver injury in 0.7% of the patients. Although only 30.9% of rib fractures were diagnosed by chest X-ray, chest X-ray was found to be superior to ultrasonography (US) in the detection of rib fractures (p< 0.005). The diagnosis of rib fractures was achieved with combined chest X-ray and US in 19.8%. Conclusion: The most common complications of CPR were found to be rib and sternal fractures. The results further suggest that evaluation of CPR-related complications using chest X-ray and US in combination can efficiency higher diagnostic accuracy.

Введение: методы реанимации обычно используются для восстановления спонтанного кровообращения у пациентов с остановкой сердечной деятельности. Однако, во время этих реанимационных мероприятий, неизбежны осложнения. Цель: оценка осложнений, вызванных сердечно-легочной реанимацией (СЛР) в отделении неотложной помощи для взрослых, а также диагностических инструментов, используемых для оценки этих осложнений. Методы: проспективное исследование проводилось в отделении неотложной медицины Учебно-исследовательского госпиталя г.Анкары в период с 01.06.2012 по 30.05.2013. Участники исследования - пациенты старше 18 лет с нетравматической остановкой сердца, которые были доставлены в больницу на машине скорой помощи, родственниками, друзьями или знакомыми. Также в исследование включены пациенты, у которых возникла остановка сердца во время лечения в отделении. Результаты: В исследование были включены 136 пациентов, в том числе 59 женщин (43,4%) и 77 мужчин (56,6%), у которых была остановка сердца. Восстановление спонтанного кровообращения наблюдалось у 62 пациентов (45,6%), в то время как у 74 пациентов (54,4%) был признаны умершими. Переломы ребер были обнаружены у 36,7% пациентов, переломы грудины у 33,8%, пневмоторакс у 2,9% и повреждение печени у 0,7% пациентов. Несмотря на то, что только 30,9% переломов ребер были диагностированы с помощью рентгенографии грудной клетки, установлено, что рентгенография грудной клетки превосходит по эффективности ультразвуковое исследование (р<0,005). Диагноз переломов ребер был достигнут при комбинированной рентгенографии грудной клетки и УЗИ в 19,8%. Вывод: Установлено, что наиболее частыми осложнениями СЛР являются переломы ребер и грудины. Результаты также свидетельствуют о том, что оценка осложнений, связанных с СЛР, с использованием рентгенографии грудной клетки и УЗИ в сочетании может повысить точность диагностики.

Кіріспе: Реанимация әдістері әдетте жүрек қызметі тоқтаған емделушілерде өздігінен қан айналымын қалпына келтіру үшін қолданылады. Алайда, осы реанимациялық іс-шаралар кезінде асқынулар сөзсіз. Мақсаты: Ересектерге арналған шұғыл көмек бөлімшесінде жүрек-өкпе реанимациясынан (ЖӨР) туындаған асқынуларды, сондай-ақ осы асқынуларды бағалау үшін қолданылатын диагностикалық құралдарды бағалау. Әдістері: Бұл проспективалық зерттеу 2012 жылдың 1 маусымынан 2013 жылдың 30 мамырына дейін Анкара қаласының оқу-зерттеу госпиталінің шұғыл медицина бөлімінде жүргізілді. Зерттеуге қатысушылар-ауруханаға жедел жәрдем көлігімен, туыстарымен, достарымен немесе таныстарымен жеткізілген жүректің жарақаттық емес тоқтауы бар 18 жастан асқан пациенттер. Сондай-ақ, зерттеуге бөлімшеде емдеу кезінде жүрек тоқтауы пайда болған пациенттер енгізілген.. Нәтижелер: Зерттеуге 136 пациент енгізілді, оның ішінде 59 әйел (43,4%) және 77 ер адам (56,6%) жүрек тоқтаған. Спонтанды қан айналымының қалпына келуі 62 пациентте (45,6%) байқалды, ал 74 пациентте (54,4%) қайтыс болды деп танылды. Қабырғалардың сынуы пациенттердің 36,7% - да, төс сынуы 33,8% - да, пневмоторакс 2,9% - да және бауырдың зақымдануы 0,7% - да анықталды. Қабырғалар сынықтарының тек 30,9% - ы ғана кеуде қуысының рентгенографиясы арқылы анықталғанына қарамастан, кеуде қуысының рентгенографиясы ультрадыбыстық зерттеуден (р<0,005) асып түседі. Қабырға сыну диагнозы кеуде қуысының аралас рентгенографиясында және УДЗ 19,8% - да қол жеткізілген. Қорытынды: ЖӨР-ның ең жиі асқынуы қабырға мен төстің сынуы болып табылатыны анықталды. Нәтижелер сондай-ақ, кеуде рентгенографиясын және УДЗ ұштастыра отырып, ЖӨР-мен байланысты асқынуларды бағалау диагностиканың дәлдігін арттыра алады.