bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Morphological changes in the venous wall under experimental neoplastic intoxication
Authors: Bodnar P. , Bodnar Ya. , Bodnar T. , Bodnar L.
Published: September 2021

Annotation. The goal of this study was to investigate the characteristic histological and morphological signs of changes in the venous wall as one of the main pathogenetic links of thrombosis in oncological pathology. Assessment of these changes is necessary to understand the process of occurrence and prevention of thromboembolic and thrombotic complications in patients with oncological diseases. Histological, submicroscopic and polarizing materials of hind limb veins of 11 mature nonlinear male rats weighing 170-180 g on day 30 of chronic neoplastic intoxication complicated by deep limb vein thrombosis were studied. It is established that experimental neoplastic intoxication in rats on histological examination was accompanied by the development of submicroscopic reorganization of endotheliocytes and their desquamation, platelet ligation as one of the causes of future thrombotic complications. Thus installed the negative effect of long-term neoplastic intoxication on the cells and all layers of the venous vascular wall as well as on the blood forming elements was studied. A close connection between the presence of the obtained changes against the background of oncological diseases and the development of such thrombotic complications as phlebothrombosis, pulmonary embolism and thrombophlebitis has been established. The development of complications shows that the prevention of thrombosis is an important component of conservative therapy of cancer patients, to prevent the development of lethal outcomes. High incidence of PE, deep vein thrombosis and thrombophlebitis in the superficial venous system emphasizes the use of preventive means of conservative treatment of cancer patients to prevent these complications, resulting in a high mortality rate. The study of morphological changes of the venous wall under the influence of chronic neoplastic intoxication in experimental conditions allows to carry out a detailed analysis of possible complications.
Multisystem inflammatory syndrome in children - a clinical example in pediatrics
Authors: Dudnyk V. M. , Furman V. Н. , Andrikevych I. I. , Buglova N. O. , Кutsak O. V. , Stetsun O. O.
Published: September 2021

Annotation. Peculiarities of clinical course and differential diagnosis of multisystem inflammatory syndrome (MIS-C) in children with coronavirus infection are described. The main features of this disease are long-term fever, multiorgan dysfunction, laboratory signs of inflammation and positive tests for SARS-CoV-2 (polymerase chain reaction using reverse transcription (RT-PCR), antigen test or positive serological test). The criteria of the World Health Organization (WHO) and the US Centers for Disease Control and Prevention (CDC) are used to confirm the MIS-C diagnosis.
Hygienic substantiation of measures to optimize living conditions and rehabilitation in new types of institutions for patients with mental disorders
Authors: Chorna V. V. , Gumeniuk N. I. , Sydorchuk T. М. , Poliarush V. V. , Furman L. B. , Shevchuk A. M.
Published: September 2021

Annotation. In contrast to Ukraine, psychosocial rehabilitation in European countries today is gaining considerable popularity for the socialization and reintegration of patients with mental disorders, for their more adaptive self-improvement. The article analyzes the experience in the EU in the latest, modern, psychosocial methods of providing medical care/rehabilitation to patients with mental disorders to improve patient self-management skills, personal reintegration, development of adaptive properties, self-improvement and to reduce health care costs. Hygienic substantiation of measures to optimize living conditions and treatment and rehabilitation process for patients with mental and behavioral disorders. To perform the tasks in the sociological study involved 92 people – relatives of patients with mental disorders using a specially designed questionnaire: “A method of determining the quality of medical care by relatives of a psychiatric patient and the relationship “doctor-relative””. The survey had conducted in January 2020 before the start of quarantine on COVID-19 and the beginning of the second phase of medical reform in the field of psychiatry. The work used content analysis of domestic and foreign scientific sources, bibliosemantic, analytical, and statistical research methods. It has found that the most significant problems faced by patients in providing them with psychiatric care, according to relatives, are the inconsistency of sanitary and hygienic conditions of patients in psychiatric hospitals – 62.6%, low quality of care – 37.3% and inattentive attitude on the part of medical staff – 34.7%. A sociological survey of relatives of patients with mental and behavioral disorders found that patients are referring for treatment only in critical conditions. Treatment of patients with mental and behavioral disorders nowadays, it is necessary to introduce a comprehensive approach, not just psychopharmacological drugs. To do this, each patient must individually develop psychosocial rehabilitation methods: training in music therapy, communication, motivation, sports training, bibliotherapy, art therapy, animal therapy, training to improve social adaptation, activation of independence, as is done in the EU.
Some characteristics of social support for patients with depressive disorders
Authors: Belov O. O. , Pshuk N. G.
Published: September 2021

Annotation. In order to study the features of social support, a survey of 245 patients with depressive disorders was conducted using a multidimensional scale of perception of social support (MSPSS) D. Zimet as modified by V.M. Yaltonsky and N.A. Sirota. Statistical analysis of the data was carried out using the licensed software package Statistica 13 (StatSoft Inc., USA). The Shapiro-Wilk test, the Mann-Whitney test, the nonparametric method of Spearmen’s rank correlations was used at p<0.05. Low levels of social support for patients with depression in general, and from family, friends and significant others, with the highest level of social support patients associate with friends, slightly lower – with family, and the lowest – with significant others. There is a decrease in the level of social support with increasing age of patients, most pronounced in the age group of 45 years and older. Sex-related differences were found: lower levels of social support for men than for women, and greater importance for women from family support, and for men from friends and significant others. The presence of inverse correlations of mostly moderate strength between the level of social support and the severity of psychopathological symptoms, with the closest correlations for hostility (rS=-0.551), depression (rS=-0.541) and reactive anxiety (rS=-0.478), and a direct correlation of mostly moderate strength between the level of social support and the state of psychosocial adaptation (rS=0.441), emotional comfort (rS=0.406), internality (rS=0.378), self-acceptance (rS=0.354), acceptance of others (rS=0.343), indicators of quality of life in areas of subjective wellbeing / satisfaction (rS=0.413), fulfillment of social roles (rS=0.405), external living conditions (rS=0.401) and integral indicator of quality of life (rS=0.443), indicators of hardiness (rS=0.516), including commitment (rS=0.515), control (rS=0.444) and challenge (rS=0.332). The identified patterns should be taken into account in the development of treatment, rehabilitation and prevention measures for patients with depressive disorders.
Ossifying Fibroma of the Maxilla: A Case Report and Literature Update
Authors: Ukwas Abdouldaim , Ukwas Abdouldaim , Magdy Mohammed , Elshik Mahmoud
Published: September 2021

Ossifying fibroma is a rare benign fibro-osseous neoplasm of the jaw characterized by the replacement of normal bone tissue by a combination of fibrous tissue and newly formed calcified tissues of bone and/or cementum-like material. Lesions often manifest at the 2nd to 4th decades of life with a predominant female predilection. The tumor is usually slow-growing and asymptomatic but can cause notable expansion of the jawbones. Definitive diagnosis of OF can be challenging and usually requires careful clinical, radiographic and histologic assessments. Treatment commonly depends on the size, location and aggressiveness of tumor and can accordingly vary from enucleation and curettage to resection and bone grafting. The prognosis is generally good when the lesion is completely removed, but recurrence is possible in some circumstances. The aim of this article is to present a case report of a recurrent ossifying fibroma in a 28-year-old female patient and to provide an update of the literature.
Operation problems of booster pumping stations during the development of the Imilorskoye oil field
Authors: Shakirov E. R. , Konushina N. N. , Leontiev S. A.
Published: September 2021

The article is devoted to the problems of operating a booster pumping station in the process of developing an oil field. During operation, the water cut of the product increases, and accordingly there is a need for engineering solutions that ensure the preservation of the throughput of the site, a decrease in the proportion of water in the oil produced, and a decrease in the workload of the operating techno­logical equipment. The practical significance of the article is due to the solution of the above-described problem by designing a booster pumping station and installing a preliminary water discharge in two independent stages, which will make it possible to put into operation first a booster pumping station, then, as fluid production increases, a preliminary discharge of produced water. This solution allows you to maintain the throughput of the site, to prepare field oil for reception at the central points of reception and preparation of oil. When designing and implementing the first stage, connection points, land acquisition, power supply are provided, taking into account the promising stage. The commissioning of the preliminary water discharge unit solves the problem of maintaining the throughput of the pipeline section to the receiving point and, at the same time, is a source of water for maintaining reservoir pressure.
Adverse radiation effects in volume-staged radiosurgery for large arteriovenous malformations: a multiinstitutional study
Authors: Seymour Zachary A. , Chan Jason W. , McDermott Michael W. , Grills Inga , Ye Hong , Kano Hideyuki , Lehocky Craig A. , Jacobs Rachel C. , Lunsford L. Dade , Chytka Tomas , Liščák Roman , Lee Cheng-Chia , Yang Huai-che , Ding Dale , Sheehan Jason P. , Feliciano Caleb E. , Rodriguez-Mercado Rafael , Chiang Veronica L. , Hess Judith A. , Sommaruga Samuel , McShane Brendan , Lee John Y. K. , Vasas Lucas T. , Kaufmann Anthony M. , Sneed Penny K.
Published: September 2021

OBJECTIVE

The optimal treatment paradigm for large arteriovenous malformations (AVMs) is controversial. One approach is volume-staged stereotactic radiosurgery (VS-SRS). The authors previously reported efficacy of VS-SRS for large AVMs in a multiinstitutional cohort; here they focus on risk of symptomatic adverse radiation effects (AREs).

METHODS

This is a multicentered retrospective review of patients treated with a planned prospective volume staging approach to stereotactically treat the entire nidus of an AVM, with volume stages separated by intervals of 3–6 months. A total of 9 radiosurgical centers treated 257 patients with VS-SRS between 1991 and 2016. The authors evaluated permanent, transient, and total ARE events that were symptomatic.

RESULTS

Patients received 2–4 total volume stages. The median age was 33 years at the time of the first SRS volume stage, and the median follow-up was 5.7 years after VS-SRS. The median total AVM nidus volume was 23.25 cm3 (range 7.7–94.4 cm3), with a median margin dose per stage of 17 Gy (range 12–20 Gy). A total of 64 patients (25%) experienced an ARE, of which 19 were permanent. Rather than volume, maximal linear dimension in the Z (craniocaudal) dimension was associated with toxicity; a threshold length of 3.28 cm was associated with an ARE, with a 72.5% sensitivity and a 58.3% specificity. In addition, parietal lobe involvement for superficial lesions and temporal lobe involvement for deep lesions were associated with an ARE.

CONCLUSIONS

Size remains the dominant predictor of toxicity following SRS, but overall rates of AREs were lower than anticipated based on baseline features, suggesting that dose and size were relatively dissociated through volume staging. Further techniques need to be assessed to optimize outcomes.
Comparative analysis of the combined petrosal and the pretemporal transcavernous anterior petrosal approach to the petroclival region
Authors: Labib Mohamed A. , Zhao Xiaochun , Houlihan Lena Mary , Abramov Irakliy , Catapano Joshua S. , Naeem Komal , Preul Mark C. , Youssef A. Samy , Lawton Michael T.
Published: September 2021

OBJECTIVE

The combined petrosal (CP) approach has been traditionally used to resect petroclival meningioma (PCM). The pretemporal transcavernous anterior petrosal (PTAP) approach has emerged as an alternative. A quantitative comparison of both approaches has not been made. This anatomical study compared the surgical corridors afforded by both approaches and identified key elements of the approach selection process.

METHODS

Twelve cadaveric specimens were dissected, and 10 were used for morphometric analysis. Groups A and B (n = 5 in each) underwent the CP and PTAP approaches, respectively. The area of drilled clivus, lengths of cranial nerves (CNs) II–X, length of posterior circulation vessels, surgical area of exposure of the brainstem, and angles of attack anterior and posterior to a common target were measured and compared.

RESULTS

The area of drilled clivus was significantly greater in group A than group B (mean ± SD 88.7 ± 17.1 mm2 vs 48.4 ± 17.9 mm2, p < 0.01). Longer segments of ipsilateral CN IV (52.4 ± 2.33 mm vs 46.5 ± 3.71 mm, p < 0.02), CN IX, and CN X (9.91 ± 3.21 mm vs 0.00 ± 0.00 mm, p < 0.01) were exposed in group A than group B. Shorter portions of CN II (9.31 ± 1.28 mm vs 17.6 ± 6.89 mm, p < 0.02) and V1 (26.9 ± 4.62 mm vs 32.4 ± 1.93 mm, p < 0.03) were exposed in group A than group B. Longer segments of ipsilateral superior cerebellar artery (SCA) were exposed in group A than group B (36.0 ± 4.91 mm vs 25.8 ± 3.55 mm, p < 0.02), but there was less exposure of contralateral SCA (0.00 ± 0.00 mm vs 7.95 ± 3.33 mm, p < 0.01). There was no statistically significant difference between groups with regard to the combined area of the exposed cerebral peduncles and pons (p = 0.75). Although exposure of the medulla was limited, group A had significantly greater exposure of the medulla than group B (p < 0.01). Finally, group A had a smaller anterior angle of attack than group B (24.1° ± 5.62° vs 34.8° ± 7.51°, p < 0.03).

CONCLUSIONS

This is the first study to quantitatively identify the advantages and limitations of the CP and PTAP approaches from an anatomical perspective. Understanding these data will aid in designing maximally effective yet minimally invasive approaches to PCM.
Severity, timeline, and management of complications after stereotactic brain biopsy
Authors: Riche Maximilien , Marijon Pauline , Amelot Aymeric , Bielle Franck , Mokhtari Karima , Chambrun Marc Pineton de , Joncour Alexandre Le , Idbaih Ahmed , Touat Mehdi , Do Chung-Hi , Deme Mamadou , Pasqualotto Romain , Jacquens Alice , Degos Vincent , Shotar Eimad , Chougar Lydia , Carpentier Alexandre , Mathon Bertrand
Published: September 2021

OBJECTIVE

The literature shows discrepancies in stereotactic brain biopsy complication rates, severities, and outcomes. Little is known about the timeline of postbiopsy complications. This study aimed to analyze 1) complications following brain biopsies, using a graded severity scale, and 2) a timeline of complication occurrence. The secondary objectives were to determine factors associated with an increased risk of complications and to assess complication-related management and extra costs.

METHODS

The authors retrospectively examined 1500 consecutive stereotactic brain biopsies performed in adult patients at their tertiary medical center between April 2009 and April 2019.

RESULTS

Three hundred eighty-one biopsies (25.4%) were followed by a complication, including 88.2% of asymptomatic hemorrhages. Symptomatic complications involved 3.0% of the biopsies, and 0.8% of the biopsies were fatal. The severity grading scale had a 97.6% interobserver reproducibility. Twenty-three (51.1%) of the 45 symptomatic complications occurred within the 1st hour following the biopsy, while 75.6% occurred within the first 6 hours. Age ≥ 65 years, second biopsy procedures, gadolinium-enhanced lesions, glioblastomas, and lymphomas were predictors of biopsy-related complications. Brainstem biopsy-targeted lesions and cerebral toxoplasmosis were predictive of mortality. Asymptomatic hemorrhage was associated with delayed (> 6 hours) symptomatic complications. Symptomatic complications led to extended hospitalization in 86.7% of patients. The average extra cost for management of a patient with postbiopsy symptomatic complication was $35,702.

CONCLUSIONS

Symptomatic complications from brain biopsies are infrequent but associated with substantial adverse effects and cost implications for the healthcare system. The use of a severity grading scale, as the authors propose in this article, helps to classify complications according to the therapeutic consequences and the patient’s outcome. Because this study indicates that most complications occur within the first few hours following the biopsy, postbiopsy monitoring can be tailored accordingly. The authors therefore recommend systematic monitoring for 2 hours in the recovery unit and a CT scan 2 hours after the end of the biopsy procedure. In addition, they propose a modern algorithm for optimal postoperative management of patients undergoing stereotactic biopsy.
A prospective controlled study on the impact of anterior temporal lobectomy on dream content
Authors: Joswig Holger , Gui Chloe , Arango Miguel , Parrent Andrew G. , MacDougall Keith W. , Burneo Jorge G. , Steven David A.
Published: September 2021

OBJECTIVE

Changes of dream ability and content in patients with brain lesions have been addressed in only about 100 case reports. All of these reports lack data regarding prelesional baseline dream content. Therefore, it was the objective of this study to prospectively assess dream content before and after anterior temporal lobectomy.

METHODS

Using the Hall and Van de Castle system, 30 dreams before and 21 dreams after anterior temporal lobectomy for drug-resistant epilepsy were analyzed. Fifty-five dreams before and 60 dreams after stereoelectroencephalography served as controls.

RESULTS

After anterior temporal lobectomy, patients had significantly less physical aggression in their dreams than preoperatively (p < 0.01, Cohen’s h statistic). Dream content of patients undergoing stereoelectroencephalography showed no significant changes.

CONCLUSIONS

Within the default dream network, the temporal lobe may account for aggressive dream content. Impact of general anesthesia on dream content, as a possible confounder, was ruled out.
Incidence of surgery for chronic subdural hematoma in Finland during 1997–2014: a nationwide study
Authors: Tommiska Pihla , Luostarinen Teemu , Kaprio Jaakko , Korja Miikka , Lönnrot Kimmo , Kivisaari Riku , Raj Rahul
Published: September 2021

OBJECTIVE

The number of surgeries performed for chronic subdural hematoma (CSDH) has increased. However, these changes have been poorly reported. The authors aimed to assess the national incidence of surgeries for CSDH in Finland during an 18-year time period from 1997 to 2014. They hypothesized that the incidence of CSDH surgeries has continued to increase, particularly among the elderly.

METHODS

A nationwide register-based follow-up study was performed using the Finnish Care Register for Health Care. All adult patients undergoing primary CSDH surgeries during 1997–2014 were included. The study population was followed up from the time of CSDH surgery until death or the end of follow-up on December 31, 2017. The incidences of CSDH surgery per 100,000 person-years were calculated separately in each age group and sex. Age standardization was performed for those 20 years of age and older with weights from the 2013 European Standard Population. Negative binomial regression models were used to assess changes in incidence rate ratios (IRRs) during the study period.

RESULTS

In total, 9280 patients were identified. The age-standardized incidence of CSDH surgery increased from 12.2 to 16.5 per 100,000 person-years during 1997–2014. The age- and sex-adjusted incidence of CSDH surgery increased by 30% (IRR 1.30, 95% CI 1.20–1.41). The age- and sex-adjusted incidence increased more in the older age groups, with an IRR of 1.24 for those aged 60–69 years, 1.32 for those 70–79 years, 1.46 for those 80–89 years, and 1.85 for those aged 90 years or older. The adjusted incidence did not increase for those aged 18–59 years. The sex difference (2:1 men/women) was consistent throughout the study period, with a higher incidence among men. One year after the primary surgery, 19% of the population had a resurgery, and the 1-year case fatality rate was 15%. The median age of patients increased from 73 to 76 years.

CONCLUSIONS

During the past 2 decades, the age- and sex-adjusted incidence of CSDH surgery has increased in Finland, with major increases for those aged 60 years or older. This increase is likely to continue in parallel with the aging population and increased life expectancies.
Return of the lesion: a meta-analysis of 1134 angiographically cured pediatric arteriovenous malformations
Authors: Lauzier David C. , Vellimana Ananth K. , Chatterjee Arindam R. , Osbun Joshua W. , Moran Christopher J. , Zipfel Gregory J. , Kansagra Akash P.
Published: September 2021

OBJECTIVE

Brain arteriovenous malformations (AVMs) carry a risk of rupture and subsequent morbidity or mortality unless fully treated. AVMs in pediatric patients are known to occasionally recur after obliteration. The objective of this study was to characterize the risk of AVM recurrence following angiographically confirmed obliteration in children.

METHODS

Consecutive pediatric AVMs treated at a single center were identified from a prospective database. Patients with angiographically confirmed AVM obliteration following treatment were included in this study. Associations between AVM recurrence and patient or procedural factors were characterized using the two-tailed Fisher exact test or Mann-Whitney U-test. A literature search was conducted using PubMed, Scopus, Embase, and the Clarivate Web of Science with defined search criteria, and eligible studies were included alongside this study cohort in a meta-analysis. Rates of AVM recurrence following obliteration were pooled across studies with a random-effects model and reported with 95% confidence intervals (CIs).

RESULTS

Recurrence after angiographic confirmation of AVM obliteration was observed in 10.4% (7/67) of pediatric AVMs treated at the authors’ center. Patients with recurrent AVMs were significantly younger than those without recurrence (p = 0.002). In the meta-analysis, which included 1134 patients across 24 studies, the rate of recurrence was 4.8% (95% CI 3.0%–6.7%). The rate of AVM recurrence following radiosurgery was 0.7% (95% CI 0%–1.6%), which was significantly lower than the 8.5% rate (95% CI 5.0%–12.0%) following microsurgery.

CONCLUSIONS

Recurrence of obliterated brain AVMs is common in children. Recurrence is more common in young children and following microsurgery.
Epidemiology and outcomes of pediatric intracranial aneurysms: comparison with an adult population in a 30-year, prospective database
Authors: Xu Risheng , Xie Michael E. , Yang Wuyang , Gailloud Philippe , Caplan Justin M. , Jackson Christopher M. , Jackson Eric M. , Groves Mari L. , Robinson Shenandoah , Cohen Alan R. , Huang Judy , Tamargo Rafael J.
Published: September 2021

OBJECTIVE

Pediatric intracranial aneurysms are rare. Most large series in the last 15 years reported on an average of only 39 patients. The authors sought to report their institutional experience with pediatric intracranial aneurysms from 1991 to 2021 and to compare pediatric patient and aneurysm characteristics with those of a contemporaneous adult cohort.

METHODS

Pediatric (≤ 18 years of age) and adult patients with one or more intracranial aneurysms were identified in a prospective database. Standard epidemiological features and outcomes of each pediatric patient were retrospectively recorded. These results were compared with those of adult aneurysm patients managed at a single institution over the same time period.

RESULTS

From a total of 4500 patients with 5150 intracranial aneurysms admitted over 30 years, there were 47 children with 53 aneurysms and 4453 adults with 5097 aneurysms; 53.2% of children and 36.4% of adults presented with a subarachnoid hemorrhage (SAH). Pediatric aneurysms were significantly more common in males, more likely giant (≥ 25 mm), and most frequently located in the middle cerebral artery. Overall, 85.1% of the pediatric patients had a modified Rankin Scale score ≤ 2 at the last follow-up (with a mean follow-up of 65.9 months), and the pediatric mortality rate was 10.6%; all 5 patients who died had an SAH. The recurrence rate of treated aneurysms was 6.7% (1/15) in the endovascular group but 0% (0/31) in the microsurgical group. No de novo aneurysms occurred in children (mean follow-up 5.5 years).

CONCLUSIONS

Pediatric intracranial aneurysms are significantly different from adult aneurysms in terms of sex, presentation, location, size, and outcomes. Future prospective studies will better characterize long-term aneurysm recurrence, rebleeds, and de novo aneurysm occurrences. The authors currently favor microsurgical over endovascular treatment for pediatric aneurysms.
Problem ochrony interesu właściciela nieruchomości przy ustanawianiu służebności przesyłu
Authors: Kursa Sławomir Patrycjusz
Published: September 2021

Artykuł zawiera ocenę ochrony prawnej interesu właściciela nieruchomości przy ustanawianiu służebności przesyłu według obowiązującej regulacji i w projektach nowelizacji dotyczących służebności przesyłu. Rozważa kwestię ustalania „odpowiedniego wynagrodzenia” za ustanowienie służebności przesyłu. Autor prezentuje wniosek de lege ferenda w postaci propozycji wprowadzenia przepisu blankietowego, na podstawie którego właściwy minister określiłby w drodze rozporządzenia szerokość pasa niezbędnego do wykonywania przez przedsiębiorców przesyłowych swoich uprawnień, z uwzględnieniem rodzajów, specyfiki i parametrów urządzeń przesyłowych, co prowadziłoby do ujednolicenia praktyki w tym względzie.
IGRZYSKA OLIMPIJSKIE W NAGŁÓWKACH ZAMKNIĘTE
Authors: Grochala Beata
Published: September 2021

Artykuł gromadzi nagłówki z trzech gazet: ogólnotematycznej „Gazety Wyborczej”, specjalistycznego „Przeglądu Sportowego” oraz tabloidalnego „Super Expressu” zapowiadające artykuły dotyczące występów Polaków na wybranych igrzyskach olimpijskich z lat 1988-2016. Ich analiza pozwoliła na wyciągnięcie dwóch podstawowych wniosków – wzrasta zainteresowanie sportem, o czym świadczy dużo większa liczba artykułów poświęcony tej tematyce, jednak w dużej mierze jest to zainteresowanie wydarzeniem ujmowanym jako show, a nie w kategoriach czysto sportowych. Obraz igrzysk w mediach jest dynamiczny, zmierzający ku powszechnej tabloidyzacji.
ASPEKTY SPORTOWE W REPERTUARZE POLSKICH GRUP KABARETOWYCH
Authors: Bańka Anna
Published: September 2021

Termin gry określa styl lub zachowanie muzyka, wykonawcy czy aktora, gdyż pewne cechy wyróżniają go spośród innych poprzez interpretowaną rolę. Gry, których zasady opierają się na współzawodnictwie to gry naśladowcze, czy sporty, natomiast te oparte na złudzeniu wskazują na rodzaj teatru. Zabawa jest złożonym zjawiskiem kulturowym, które ściśle wiąże się z innymi zjawiskami życia zbiorowego. W języku łacińskim zabawę określa ,,ludus” oznaczające grę, zabawę, ale i publiczne widowiska i igrzyska. Igrzyska Olimpijskie są wydarzeniem sportowym cieszącym się dużą popularnością. Nie dotyczą jedynie płaszczyzny sportowej, ale przenikają także głęboko do kultury. Jednoczą nie tylko społeczność związaną ze środowiskiem sportowym, ale również całe narody i inne zbiorowości. Wiele polskich grup kabaretowych przedstawia wydarzenia sportowe obrazując występy polskich reprezentantów, sukcesy, porażki, najbardziej znane i charakterystyczne sylwetki sportowców, a także zawód sprawozdawcy sportowego.
O KATEGORIACH BIBLIJNYCH W POEMACIE KAROLA WOJTYŁY „PIEŚŃ O BLASKU WODY”
Authors: Hawryluk Dorota
Published: September 2021

Powstały w 1950 roku utwór Karola Wojtyły pt. „Pieśń o blasku wody” jest poetycką medytacją prezentującą całkowitą spójność z logiką przesłania biblijnego. Zdaje się o tym świadczyć nie tylko dosłownie przywołany na początku utworu fragment z ewangelii św. Jana, który został poddany wnikliwej poetyckiej refleksji, ale także podjęty przez autora oryginalny sposób literackiego przetworzenia problematyki kategorii biblijnych, stanowiących rzeczywistą osnowę całego utworu. W przyjętej przez Karola Wojtyłę optyce interpretacyjnej mowa jest zasadniczo o dwóch biblijnych kategoriach: pragnieniu i widzeniu. Przeprowadzona analiza problematyki tych kategorii została ukazana w konfrontacji z dokonującym się na płaszczyźnie ducha procesem dojrzewania człowieka do podjęcia życiodajnego dialogu z Bogiem, czego przejawem może być chociażby zaintonowana przez główną bohaterkę utworu pieśń uwielbienia, stanowiąca jedno z najbardziej twórczych dopowiedzeń Karola Wojtyły do przekazu ewangelicznego. Jego autorskie pochylenie się nad problemem postrzegania przez człowieka własnej tożsamości może stanowić wybitną dokumentację dążenia do rekonstrukcji obecnej w tym utworze koncepcji człowieka. W jej świetle człowiek jawi się jako dzieło pochodzące z rąk Boga, powołane do życia w miłości na Boży obraz i Boże podobieństwo (por. Rdz 1, 27). Z tej fundamentalnej prawdy wynika zaznaczona wyraźnie w poemacie kwestia wszczepionych przez Stwórcę w ludzkim wnętrzu możliwości uzdalniających każdego człowieka do podjęcia drogi uczestnictwa w tajemnicach Bożej Mądrości (por. Mdr 6, 1-25) i osiągnięcia życia w całej swojej pełni. W tym kontekście niezwykle interesujący wydaje się być poetycki opis Karola Wojtyły przemiany dokonującej się we wnętrzu głównej bohaterki. Oto pod wpływem okazanej przez Syna Bożego zbawczej afirmacji, kobieta z Samarii zyskuje swoją nową tożsamość i odkrywa nowy typ Boskiej asystencji w ludzkim życiu, polegający na całkowitym zaangażowaniu Boga w cierpienia ludzkości. Dzięki temu może ona z ufnością otworzyć się na przyjęcie darowanej jej przez Chrystusa łaski wydźwignięcia ze stanu znalezienia się poza rzeczywistym obrębem miłości i doświadczyć duchowego uwolnienia ze skutków głębokiego zranienia swojej duszy. Wysoce oryginalne w ukazanej wizji może być to, że dar swojej nowej samoświadomości Samarytanka otrzyma przy studni w Sychem, która z perspektywy samego Zbawiciela może przypominać o nieustannym zachowywaniu przez Niego Źródła Swojej Synowskiej Tożsamości. W ten sposób prezentowana dotąd antropologia, już tak ściśle powiązana z teologią, staje się jakby nieodłączna od chrystologii, a utwór Karola Wojtyły jeszcze bardziej zaznacza swój chrystocentryczny i chrystoformiczny charakter.
SYMBOLE IGRZYSK OLIMPIJSKICH Z PERSPEKTYWY LINGWISTYKI DYSKURSU
Authors: Loewe Iwona
Published: September 2021

Za tytułowe symbole igrzysk olimpijskich autorka uznaje maskotkę, imię maskotki, logotyp igrzysk. Ma świadomość, że obiekt jest bardziej obszerny i zawiera ponadto stronę internetową Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego (MKOl), logotyp MKOl, spot reklamowy MKOl i slogan, hymn i flagę olimpiady oraz hasło barona de Coubertaine`a, znicz, od 2002 roku piosenkę igrzysk, stronę internetową kolejnych igrzysk. Możliwy obiekt badania zawiera zatem symbole olimpijskie o znaczeniu globalnym i ponadczasowym oraz symbole igrzysk kolejnych olimpiad. W odniesieniu do tego podziału autorka zakłada, że w analizowanych symbolach powinny dać się zaobserwować tendencje globalne, dające dowód powszechności wydarzenia oraz tendencje lokalne, dające dowód związku z określonym państwem zapraszającym. Tendencje te poddane zostają obserwacji na płaszczyźnie znaku, znaczenia, wartości i dyskursu. W wyniku interpretacji ustalono, że maskotki igrzysk są wyrazem czterech strategii. W kolejności występowania są to: demonstracje lokalności natury kraju igrzysk, strategie transparentne globalnie, strategie enigmatyczne i demonstracje lokalności kultury kraju igrzysk. Wśród imion zgromadzonych maskotek ustalono, że są one efektem zabiegów mnemotechnicznych, demonstrują lokalność nominacyjną lub zakamuflowaną lokalność. Analiza logotypów igrzysk przyniosła przewidywalny efekt: wszystkie zawierają globalny symbol pięciu olimpijskich kółek. A ponadto dodatkowe wyniki (w kolejności występowania) są następujące. Zdecydowana przewaga ma nazwę miasta gospodarza, niektóre mają symbol którejś z dyscyplin sportu, kilka zawiera transparentny globalnie stereotyp – kolor pory roku, niektóre zawierają obrazek w kolorze kółek olimpijskich.
DZIEJE KOŚCIOŁA GRECKOKATOLICKIEGO WEDŁUG „PRAWOSŁAWNEJ ENCYKLOPEDII”;Православная Энцыклопедия, Москва 2000–2017, т. 1–45.
Authors: Radwan Marian
Published: September 2021

.
Il procedimento disciplinare notarile e la sua evoluzione storica
Authors: Parente Ferdinando
Published: September 2021

Nel testo della legge 16 febbraio 1913, n. 89, il procedimento disciplinare notarile era modulato sulla diversificazione delle competenze secondo la gravità delle sanzioni. Per le sanzioni disciplinari più gravi – l’ammenda, la sospensione e la destituzione – la competenza per i tre gradi di giudizio era affidata al giudice ordinario, ossia al Tribunale, alla Corte d’Appello e alla Corte di Cassazione. Per le sanzioni meno gravi – l’avvertimento e la censura – la competenza, nel primo grado, era conferita al Consiglio notarile distrettuale, che decideva con provvedimento impugnabile dinanzi al giudice ordinario. Il d.lgs. 1 agosto 2006, n. 249 ha modificato radicalmente il regime del procedimento disciplinare notarile e ha istituito la Commissione amministrativa regionale di disciplina (Co.Re.Di.), avente natura amministrativa, per l’applicazione delle sanzioni disciplinari e delle misure cautelari notarili e per la valutazione dei presupposti di cessazione temporanea o definitiva dalle funzioni notarili. Nel quadro della riforma, invece, al Consiglio notarile distrettuale il legislatore ha assegnato il mero ruolo d’indagine e di controllo sul regolare svolgimento dell’attività notarile ed il potere di attivare il procedimento disciplinare tramite il diritto di azione accreditato al suo presidente
Mediation: education for human rights and skills in the culture of dialogue
Authors: Beltrán Helena Pérez
Published: September 2021

Mediation is proving to be an effective way to manage conflicts in a constructive way. But mediation not only helps to solve specific problems, because its potential encompasses aspects of greater complexity. Thus, mediation helps us to know ourselves better, to better understand others, and to use what we have learned to better manage future conflict situations. In a society where there is no culture of agreement and where there is no education in the field of emotions, mediation becomes an adequate and effective tool to resolve conflicts in a peaceful and constructive manner. On the other hand, mediation allows the parties to take responsibility for the resolution of their own conflict, to be active agents in the process. The greater the citizens’ participation in the different decision making processes, the more democratic a society will be. That is why, in the restoration of social peace, citizenship should play a role as an active agent, and mediation is a suitable instrument for this purpose because the individuals in conflict find the way to solve it without third party impositions.
Kilka uwag na temat zeznań niewolników w procesie karnym
Authors: Loska Elżbieta
Published: September 2021

W starożytnym Rzymie obowiązywała zasada, wedle której podczas procesu nie można było wykorzystywać zeznań niewolników na szkodę ich właściciela. Od tej zasady już od czasów republiki przewidziane były wyjątki, w przypadku przestępstw kazirodztwa oraz spisku. Odmienne podejście do wykorzystywania zeznań niewolników widoczne było w okresie pryncypatu. Ustawy, takie jak lex Iulia de adulteriis coërcendis, czy reskrypty cesarskie przewidywały szereg możliwości obejścia republikańskiego zakazu, bez rzeczywistego jego złamania, ani też zniesienia. Jedynie w przypadku crimen laese maiestatis wyraźnie dopuszczono torturowanie niewolników in caput domini. W okresie dominatu wprowadzony został zakaz przyjmowania oskarżenia składanego przez niewolnika przeciw właścicielowi, wyjątkiem była wyłącznie maiestas. Oskarżający niewolnik był karany śmiercią.
Idea ochrony w koncepcji pedagogicznej Edmunda Bojanowskiego
Authors: Łuczyński Andrzej
Published: September 2021

Ukazany w artykule projekt wychowania przedszkolnego wraz z naczelną dla niego ideą ochrony dziecka jest wyrazem twórczych przemyśleń i poszukiwań Edmunda Bojanowskiego. Jego nowatorskie podejścia do „ochrony” dziecka, umożliwia najmłodszym pełny rozwój ich potencjału osobowego. Tym, co wyróżnia Edmunda Bojanowskiego z pośród innych wybitnych obrońców praw dziecka, jest zdecydowana troska o jego dobro doczesne i nadprzyrodzone wyrażona najpełniej w urzeczywistnionej przez niego idei ochrony. W swoich pismach jasno wskazywał, iż dobrze rozumiana idea ochrony stanowi fundament dzieła wychowania oraz rozwoju człowieka.
Rola, jaką pełni Edmund Bojanowski w umysłach i sercach mieszkańców Powiatu Gostyńskiego i całej Ziemi Wielkopolskiej
Authors: Nowak Sebastian
Published: September 2021

.
Opłata za korzystanie z programu komputerowego jako usługi
Authors: Żok Krzysztof
Published: September 2021

Celem tego artykułu jest przedstawienie typowych sposobów ustalania opłaty za korzystanie z programu komputerowego jako usługi i odniesienie tych uwag do uregulowania wynagrodzenia w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W niniejszym opracowaniu omówiono ogólne założenie ochrony twórcy jako słabszej strony umowy oraz rozważano adekwatność tego założenia w kontekście programów komputerowych, w tym także modelu oprogramowania jako usługi. Następnie przedstawiono systemy wynagradzania za korzystanie z utworu i rodzaje typowych opłat związanych z eksploatacją rozważanego dobra niematerialnego w chmurze obliczeniowej. Szczegółowej analizie poddano opłatę uzależnioną od rozmiaru rzeczywistego użycia programu komputerowego oraz opłatę uzależnioną od liczby jego użytkowników. Na tej podstawie wskazano także różnice między modelem oprogramowania jako usługi i modelem licencjonowania programów komputerowych udostępnionych na nośniku danych. W konkluzji stwierdzono, że odmienność w sposobie kształtowania powyższych opłat wynika przede wszystkim z zastosowanej technologii eksploatacji utworu.
Kontekst medialny fotografii mortualnej na przykładzie zdjęć pośmiertnych Stanisława Wyspiańskiego i Adama Mickiewicza
Authors: Łarionow Dominika
Published: September 2021

Artykuł pokazuje na przykładzie historii obecności kulturowej ciał zmarłych dwóch wieszczów narodowych: Stanisława Wyspiańskiego i Adama Mickiewicza historię rozwoju prasowego dyskursu wokół śmierci. W wypadku Wyspiańskiego: odejście poety i pogrzeb stały się samodzielnymi faktami medialnymi, które po stu latach doczekały się osobnej wystawy w Muzeum Narodowym w Krakowie. Przywołany w niniejszym kontekście Mickiewicz stał się pierwszym polskim wieszczem, którego zdjęcie zwłok weszło do obiegu powszechnego. Obecna kultura dokonała marginalizacji zagadnień funeralnych. Tekst prowokuje do postawienia pytania: czy taka droga jest słuszna?
Kondycja podmiotu wobec upadku Rzeczypospolitej. Treny Józefa Morelowskiego
Authors: Bąkowska Patrycja
Published: September 2021

Głównym celem artykułu jest lektura Trenów Józefa Morelowskiego jako utworu wyrażającego kryzys podmiotu. Autorka rozprawy proponuje, by cykl wierszy, powstałych po upadku Rzeczypospolitej, ująć w kontekście tradycji antycznej i staropolskiej. Daje to szansę na dostrzeżenie i wyeksponowanie różnorodnych sposobów manifestowania „Ja” w tekście poetyckim. Wydaje się bowiem, że uruchomienie zakorzenionych w kulturze literackiej toposów i środków literackiego obrazowania jest próbą przezwyciężenia kryzysu i dezintegracji podmiotu. Ponadto, zwrócenie uwagi na wpływ tradycji i literackiej konwencji pozwala zrewidować stan badań i przemyśleć dotychczas poczynione obserwacje o charakterze tzw. przełomu romantycznego.
Utwór naukowy a komercjalizacja rezultatów twórczych w świetle prawa o szkolnictwie wyższym
Authors: Machała Wojciech
Published: September 2021

W niniejszym artykule analizowany jest stosunek pomiędzy normami art. 14 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych i art. 86d i n. ustawy z 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (wprowadzonych nowelizacją z 2014 r.). Doniosłość poruszonego zagadnienia wynika z faktu, że ten sam efekt wysiłku intelektualnego pracownika uczelni wyższej może kwalifikować się zarówno jako utwór naukowy (do którego zastosowanie ma art. 14 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych), jak i wynik prac rozwojowych (do którego odnosi się art. 86d i n. Prawa o szkolnictwie wyższym), a status prawny wynikający z art. 14 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i art. 86d Prawa o szkolnictwie wyższym jest odmienny. Zgodnie z art. 14 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych uczelni, której pracownik stworzył utwór naukowy, nie przysługują – co do zasady – autorskie prawa majątkowego do tego utworu, a jedynie pierwszeństwo jego publikacji (na podstawie odrębnej umowy zawartej z twórcą). Natomiast, zgodnie z art. 86d i n. Prawa o szkolnictwie wyższym, autorskie prawa majątkowe do utworu będącego jednocześnie wynikiem prac rozwojowych przysługują uczelni, która może ten wynik poddać procesowi komercjalizacji lub przenieść prawa do niego na twórcę (jeżeli od komercjalizacji odstępuje). Tezą artykułu jest, iż zastosowanie dyrektywy wykładni lex specialis derogat legi generali usuwa kolizję pomiędzy badanymi normami i każe względem utworów stanowiących jednocześnie wyniki prac rozwojowych stosować art. 86d i n. Prawa o szkolnictwie wyższym. W związku z powyższym autorskie prawa majątkowe do tej kategorii utworów naukowych przysługują uczelni.
Biblia w stylu rokoko. Malarstwo religijne w dobie kryzysu sztuki francuskiej
Authors: Niemira Konrad
Published: September 2021

Przedmiotem niniejszego tekstu jest francuskie malarstwo religijne wystawiane na Salonie Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby w Paryżu w latach 1747-1748. W latach czterdziestych, określanych często jako czas kryzysu sztuki francuskiej i wewnętrznego kryzysu Akademii daje się zaobserwować specyficzna mutacja tej gałęzi sztuki. Na przykładzie strategii produkcji Jeana Restout, Noëla Hallé’a, czy François Bouchera, a więc malarzy wystawiających na Salonie w latach 1747-1748 obrazy religijne, zaprezentowana zostaje rola, którą odgrywał w ówczesnej kulturze artystycznej rokokowy kostium, bądź przypisana tematyce biblijnej maniera grand goût.
Henryk Sienkiewicz i jego rodzina w świetle korespondencji prywatnej
Authors: Mariak Leonarda
Published: September 2021

Celem artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie jakim człowiekiem prywatnie był Sienkiewicz oraz jakie relacje łączyły go z członkami najbliższej rodziny. Podstawą analizy są wybrane cechy językowe (zwłaszcza formy adresatywne i leksyka nacechowana) oraz treść listów prywatnych H. Sienkiewicza. Ekscerpcja materiału objęła korpus ponad 600 listów pisanych w ciągu prawie 40 lat do sześciorga członków najbliższej rodziny. Ze względu na adresatów korespondencji i poruszaną w niej problematykę najwięcej miejsca poświecono relacjom małżeńskim i rodzicielskim. W toku badań ujawniono wiele istotnych, ciekawych szczegółów z wciąż jeszcze słabo poznanego życia prywatnego, uczuciowego Sienkiewicza.
[…] Ja nie wykładam tutaj estetyki. Wincenty Pol a sztuki plastyczne
Authors: Zaremba Magdalena
Published: September 2021

Biorąc pod uwagę, jak ją nazywa Sudolski, kontrowersyjną recepcję twórczości autora Pieśni o ziemi naszej, warto uporządkować stanowiska obecne w literaturze przedmiotu oraz wskazać miejsce Pola wśród dziewiętnastowiecznych krytyków sztuki. Na gruncie literatury przedmiotu i krytyki artystycznej wieku XIX widoczny rozziew pomiędzy określeniem poety wieszczem sztuki i mistrzem romantycznego pejzażu literackiego a poetą, który swymi opisami wpisuje się nie tylko w ówczesną myśl artystyczną, ale i jest nieoryginalnym, „poczciwym” twórcą sentymentalnym. Istotne jest wyprowadzenie osi, która ukazałaby spójność programu artystycznego nie tylko w esejach czy w epistolografii, lecz także w wybranych utworach poetyckich. Obecność wzmianek o roli sztuki w twórczości Pola jest zdawkowa; wpisuje się jednak w program krajowego odbioru ówczesnej sztuki oraz wizji jej porozbiorowego kształtu. Uzupełniają ją fragmenty poezji czy literackie ułamki „krajowidoków”. Kontekstem stają się słowa kierowane do malarzy: Juliusza Kossaka, Januarego Suchodolskiego czy Wojciecha Kornelego Stattlera, będące raczej świadectwem pewnych zażyłości, aniżeli dyskursów o malarstwie podobnych do tych, które w latach 40. XIX wieku kreślił Juliusz Słowacki.
Warunki rejestracji i zakres ochrony kompozycji kolorystycznej jako znaku towarowego w świetle przepisów krajowych oraz dyrektywy 2015/2436
Authors: Sitko Joanna
Published: September 2021

Kompozycja kolorystyczna to, zgodnie z przepisami ustawy prawo własności przemysłowej, jedna z postaci w jakiej może występować znak towarowy. Pojęcia tego używa się dla określenia znaków towarowych stanowiących zestawienie dwóch lub więcej kolorów per se. Jest to specyficzna kategoria oznaczeń, względem których – w bogatym orzecznictwie prejudycjalnym Trybunały Sprawiedliwości wypracowane zostały szczegółowe zasady ich prezentacji w rejestrze. Z utrwalonej już linii orzeczniczej (zarówno sądów polskich, jak i unijnych) wynika, że oprócz graficznej prezentacji kompozycji kolorystycznej, bardzo istotnym elementem zgłoszenia takiego znaku jest jego opis, w którym oprócz podania słownej nazwy koloru i jego numeru według określonej międzynarodowej klasyfikacji kolorów, konieczne jest również określenie stałego sposobu połączenia barw tworzących znak. Wskazane wymogi dotyczące prezentacji znaku w rejestrze determinują jego zakres ochrony. Pomimo wiec tego, że przedmiotem zgłoszenia w przypadku kompozycji kolorystycznej jest bezkonturowy układ dwóch lub więcej barw, ochrona de facto zbliżona jest do tej, jaka właściwa jest dla ochrony znaków graficznych przedstawiających kolory zamknięte w figurach geometrycznych o zadanych kształtach. Zakres ochrony takiego znaku jest bowiem ściśle określony poprzez wskazanie wzajemnych proporcji kolorów i sposobu ich połączenia (np. linia prosta, falowana, rozmyta itp.). Znak stanowiący kompozycję kolorystyczną nie uzyskuje więc ochrony w odniesieniu do wszystkich możliwych zestawień barw składających się na dany znak. Rozważania zawarte w prezentowanym artykule dotyczą również zmiany wprowadzanej przez dyrektywę 2015/2436 w zakresie graficznej przedstawialności znaku i jej wpływu na sposób prezentacji znaków stanowiących kompozycję kolorystyczną. Zagadnienie to omówione zostało w kontekście szczegółowych wytycznych płynących z rozporządzenia wykonawczego 2017/1431 dotyczącego znaku towarowego Unii Europejskiej.