bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Βασική έρευνα
Authors: Νιφοροπούλου Παναγιώτα
Published: September 2021

Σκοπός: Ο σκοπός της μελέτης ήταν να εκτιμήσει εάν η χρήση της συσκευής ουδού εμπέδησης (ΣΟΕ) κατά τη διάρκεια της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης (ΚΑΑ) μειώνει τον βαθμό οξείας νεφρικής βλάβης (ΟΝΒ) μετά την ανακοπή, ως αποτέλεσμα των βελτιωμένων αιμοδυναμικών παραμέτρων κατά τη διάρκεια της αναζωογόνησης, σε χοίρειο μοντέλο καρδιακής ανακοπής, επαγόμενης από κοιλιακή μαρμαρυγή.Μέθοδοι: Μετά από 8 λεπτά καρδιακής ανακοπής χωρίς καμία παρέμβαση, τα ζώα αναζωογονήθηκαν είτε με μια μη λειτουργική ΣΟΕ (ομάδα ελέγχου, n=8), είτε με μια λειτουργική ΣΟΕ (ομάδα παρέμβασης, n=8). Αδρεναλίνη χορηγούνταν κάθε 4 λεπτά και απινίδωση κάθε 2 λεπτά, μέχρι την ανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας ή την ασυστολία. Μετά την ανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας τα ζώα παρέμειναν υπό monitoring για 6 ώρες, υπό γενική αναισθησία, και εν συνεχεία επέστρεψαν στους κλωβούς παρακολούθησης για 48ωρη παρακολούθηση πριν την ευθανασία. Δύο νέοι βιοδείκτες, η Neutrophil Gelatinase-Associated Lipocalin (NGAL) στο πλάσμα και η Interleukin-18 (IL-18) στα ούρα μετρήθηκαν στις 2, 4, 6, 24 και 48 ώρες μετά την ανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας, προκειμένου να αξιολογηθεί ο βαθμός ΟΝΒ.Αποτελέσματα: Ανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας σημειώθηκε σε 7 από τα 8 ζώα (87.5%) που αναζωογονήθηκαν με την μη λειτουργική ΣΟΕ και σε 8 από τα 8 ζώα (100%) που αναζωογονήθηκαν με την λειτουργική ΣΟΕ (στατιστικά μη σημαντική διαφορά). Ωστόσο, πάνω από τα διπλάσια ζώα της ομάδας παρέμβασης (n=8, 100%) επιβίωσαν στις 48 ώρες, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (n=3, 37.5%). Τα επίπεδα της IL-18 στα ούρα και της NGAL στο πλάσμα αυξήθηκαν μετά την αναζωογόνηση και στις δύο ομάδες αλλά ήταν στατιστικώς σημαντικά αυξημένα στην ομάδα ελέγχου, σε σύγκριση με την ομάδα παρέμβασης, σε όλα τα χρονικά σημεία μέτρησης.Συμπεράσματα: Η χρήση της ΣΟΕ κατά την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση βελτίωσε τις αιμοδυναμικές παραμέτρους, αύξησε τη 48ωρη επιβίωση και μείωσε το βαθμό ΟΝΒ στα μετά την αναζωογόνηση.
Ο ρόλος των εκπαιδευτικών και του Σ.Ε.Π. στην ένταξη των αλλοδαπών μαθητών
Authors: Δουμουλιάκας Παναγιώτης
Published: September 2021

H διατριβή εξετάζει το ρόλο των εκπαιδευτικών και του αντικειμένου του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού στον καθορισμό των εκπαιδευτικών και επαγγελματικών επιλογών των αλλοδαπών μαθητών. Το κοινωνιολογικό πρόβλημα της διατριβής έχει σχέση με το γεγονός ότι το εκπαιδευτικό σύστημα επηρεάζει, σε μεγάλο βαθμό, τις εκπαιδευτικές και κοινωνικές ευκαιρίες για την ανάπτυξη και πρόοδο του ατόμου.Το θεωρητικό υπόβαθρο της διατριβής αποτελείται από μια σύνθεση των μεγαλύτερων κοινωνιολογικών σχολών σκέψης πάνω στην εκπαίδευση και στις επιλογές σταδιοδρομίας. Η φύση της διατριβής συνεπάγεται τη χρήση ποιοτικών μεθόδων και τη λήψη 44 ημι-δομημένων συνεντεύξεων από εκπαιδευτικούς δημόσιων Γενικών Λυκείων στην Κεντρική και Νότια Εύβοια. Η συγκεκριμένη διατριβή συμπεραίνει ότι αντικειμενικές παράμετροι (πώς λειτουργεί η αίθουσα διδασκαλίας, ο τρόπος που οι αλλοδαποί μαθητές χρησιμοποιούν την ελληνική γλώσσα, η πολιτεία που περιορίζει το ρόλο των εκπαιδευτικών, η οικονομική κρίση), μαζί με υποκειμενικές (οι πρότερες εμπειρίες των εκπαιδευτικών, οι αντιλήψεις για το επάγγελμα του εκπαιδευτικού, τα στερεότυπα και οι διακρίσεις, οι άτυπες σχέσεις με τους αλλοδαπούς μαθητές εκτός σχολείου , οι διαμορφωμένες αξίες από την πλευρά των εκπαιδευτικών), δεν τους επιτρέπουν να κατανοήσουν και να αποδεχθούν τον ειδικό ρόλο τους στον προσδιορισμό των εκπαιδευτικών και επαγγελματικών επιλογών των αλλοδαπών μαθητών. Εντέλει, η διατριβή καταλήγει στο ότι το αντικείμενο του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού, δεν συνιστά σημαντικό παράγοντα προσδιορισμού αυτών των επιλογών.
Η σχέση της ομοκυστεΐνης ορού με τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια
Authors: Φωτίου Παντελεήμων
Published: September 2021

H διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια συνδέεται με αυξημένες συγκεντρώσεις ομοκυστεΐνης στο αίμα. Αυτή η υπερομοκυστεϊναιμία είναι ένας ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη και την εξέλιξη της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Επίσης, συνδέεται με μακρότερη χρονική διάρκεια του σακχαρώδη διαβήτη. Υπάρχει αντίστροφη σχέση μεταξύ των επιπέδων της ομοκυστεΐνης στο αίμα και αυτών του φυλλικού οξέος και της βιταμίνης Β12. Υποδεικνύουμε ότι σε όλους τους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 πρέπει να γίνεται προσδιορισμός των επιπέδων της ομοκυστεΐνης, του φυλλικού οξέος και της βιταμίνης Β12.
Static and dynamic stochastic neutronic reactor analysis with thermal-hydraulic feedback
Authors: Μυλωνάκης Αντώνιος
Published: September 2021

Μερικά από τα πιο σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η στοχαστική ανάλυση της φυσικής πυρηνικού αντιδραστήρα είναι η εισαγωγή αποδοτικής θερμοϋδραυλικής ανάδρασης, η επέκταση στην ανάλυση μεταβατικών φαινομένων και η επιτάχυνση σύγκλισης του αλγορίθμου που χρησιμοποιείται για την ανάλυση κρισιμότητας αντιδραστήρα. Τα προβλήματα αυτά προκύπτουν από το γεγονός ότι το πεδίο της ανάλυσης αντιδραστήρα απαιτεί τη συνολική αντιμετώπιση των εμπλεκόμενων φυσικών φαινομένων αντί του καθενός ξεχωριστά σε συνδυασμό με την προσπάθεια αύξησης της ακρίβειας των υπολογισμών και την ταυτόχρονη μείωση του υπολογιστικού κόστους. Η διατριβή αυτή προσπαθεί να ικανοποιήσει τα τρία προαναφερθέντα προβλήματα προτείνοντας κατάλληλους αλγορίθμους. Οι αλγόριθμοι αυτοί παρουσιάζονται και αναλύονται. Τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά και δείχνουν βελτίωση της αριθμητικής απόδοσης και αύξηση της ακρίβειας . Επίσης οδηγούν στην επέκταση των παρόντων τεχνικών νετρονικής ανάλυσης. Συνεπώς τα ευρήματα της παρούσας διατριβής θα μπορούσαν να συμβάλουν στην επέκταση της στοχαστικής μεθόδου ανάλυσης αντιδραστήρα ώστε να επιτευχθεί πιο ευρεία και ακριβής ανάλυση του συστήματος πυρηνικός αντιδραστήρας με λογικό υπολογιστικό κόστος.
Γονιδιακή ανάλυση συγγενών καρδιοπαθειών στο zebrafish
Authors: Καλογήρου Σταματία
Published: September 2021

Σκοπός: Οι βαλβιδοπάθειες ευθύνονται κατά ένα σημαντικό ποσοστό στην εμφάνιση καρδιακής ανεπάρκειας αλλά και στη συνολική θνησιμότητα και θνητότητα του πληθυσμού. Οι βαλβίδες της καρδιάς αναπτύσσονται και διαμορφώνονται με τον σχηματισμό της καρδιάς και ενόσω αυτή συστέλλεται. Λειτουργούν καθ’όλη την διάρκεια της ζωής ενός οργανισμού με σκοπό την παρεμπόδιση της παλίνδρομης ροής του αίματος. Η ακριβής τους διαμόρφωση είναι σημαντική για την καρδιακή λειτουργία. Το zebrafish αποτελεί ένα ιδανικό μοντέλο για την μελέτη της ανάπτυξης των καρδιακών βαλβίδων καθώς επιτρέπει την in-vivo μελέτη χωρίς επεμβατικές τεχνικές. Παλαιότερες μελέτες και έρευνες συγκλίνουν στο γεγονός ότι η συσταλτικότητα της καρδιάς και η αιμοδυναμική ροή ενδοκαρδιακά παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη των καρδιακών βαλβίδων. Ωστόσο, έχει φανεί ότι οι δύο αυτοί παράγοντες είναι δύσκολο να μελετηθούν ξεχωριστά λόγω της αλληλεπίδρασης του ενός από τον άλλο. Μέθοδοι και Αποτελέσματα: Σε αυτήν την εργασία περιγράφονται για πρώτη φορά δύο νέα μοντέλα zebrafish για την μελέτη της ανάπτυξης των καρδιακών βαλβίδων. Ανιχνεύσαμε δύο νέους αλληλόμορφους του γονιδίου myosin heavy chain 6. Αυτοί οι νέοι αλληλόμορφοι μπορούν να επιβιώσουν ως την ενηλικίωση με μία μόνο κοιλότητα, την κοιλία. Η κοιλία των ενήλικων μεταλλαγμένων zebrafish υπόκειται σε αναδιαμόρφωση και η κολποκοιλιακή βαλβίδα αυτών υπολείπεται σε αριθμό γλωχίνων (δύο αντί για τέσσερις). Παράλληλα, χαρακτηρίσαμε και έναν νέο αλληλόμορφο του γονιδίου southpaw, στον οποίο η καρδιά παρουσιάζει είτε ετερόπλευρη θέση από το φυσιολογικό, είτε στη μέση γραμμή είτε στη φυσιολογική κατά τυχαίο τρόπο ακολουθούμενη από τυχαία θέση των σπλαγχνικών οργάνων κατά την ανάπτυξης του ενδοδέρματος. Το southpaw σχετίζεται με το Nodal, γονίδιο το οποίο εμπλέκεται στην ρύθμιση της δεξιάς-αριστερής συμμετρίας. Διαπιστώσαμε ότι στα μεταλλαγμένα southpaw έμβρυα η σχετική θέση μεταξύ των δύο κοιλοτήτων αλλάζει, επηρεάζοντας την γεωμετρία της καρδιάς και αφήνοντας ανεπηρέαστη την μυοκαρδιακή λειτουργία. Τα μεταλλαγμένα southpaw έμβρυα με ανάστροφη θέση της καρδιάς (situs inversus) είτε αυτά τα οποία σχηματίζουν φαινοτυπικά φυσιολογική καρδιά αναπτύσσονται φυσιολογικά μέχρι την ενηλικίωση. Αντίθετα, τα southpaw με την καρδιά στην μέση γραμμή εμφανίζουν επηρεασμένο πρότυπο διαβαλβιδική ροής μέσω της κολποκοιλιακής βαλβίδας καθώς και ελαττωματική κολποκοιλιακή βαλβίδα. Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματά μας αποδεικνύουν ότι η η αιμοδυναμική ροή εντός της καρδιακής κοιλότητας ρυθμίζει την μορφογένεση της κολποκοιλιακής βαλβίδας ανεξάρτητα από την μυοκαρδιακή συσταλτικότητα.
Βιολογική και ψυχολογική διερεύνηση της σεξουαλικότητας και των συντροφικών σχέσεων μετά τη θεραπεία του γυναικολογικού καρκίνου
Authors: Βαϊδάκης Διονύσης
Published: September 2021

Σκοπός: της έρευνας είναι να καταγράψει τις μεταβολές της σεξουαλικότητας και τις ποιότητας της σχέσης των ασθενών με γυναικολογικό καρκίνο και καρκίνο του μαστού μετά το τέλος της θεραπείας.Υλικό και Μέθοδος: Από τον 2008 έως και τον 2012 μελετήθηκαν 67 ασθενείς με καρκίνο του μαστού (ομάδα Α), 43 με γυναικολογικό καρκίνο (ομάδα Β) και 63 ασθενείς με καλοήθεις αλλοιώσεις των γυναικών γεννητικών οργάνων και του μαστού (ομάδα ελέγχου). Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη χρήση αυτοσυμπληρούμενο ερωτηματολογίου, που συμπληρώθηκε από τις ασθενής 2 φορές, μια κατά την εισαγωγή στο νοσοκομείο και μία ένα χρόνο μετά την χειρουργική επέμβαση. Το ερωτηματολόγιο κατέγραφε τις βασικές παραμέτρους (1) της σεξουαλικότητας (επιθυμία, διέγερση, οργασμός, διαταραχές πόνου) (2) της ποιότητας της σχέσης και (3) της ποιότητας της ζωής. Παράλληλα με το ερωτηματολόγιο έγινε και λήψη αίματος για ορμονολογικό έλεγχο.Αποτελέσματα: Από την ανάλυση των δεδομένων προκύπτει ότι όλες οι φάσεις του κύκλου σεξουαλικής ανταπόκρισης (επιθυμία, διέγερση, οργασμός) επηρεάστηκαν αρνητικά στην ομάδα ασθενών με καρκίνο σε αντίθεση με την ομάδα ελέγχου που δεν παρατηρήθηκε σημαντική μεταβολή. Η κλίμακα ‘’ Σεξουαλική ευχαρίστηση’’ επηρεάστηκε αρνητικά στην ομάδα με γυναικολογικό καρκίνο αλλά δεν επηρεάστηκε στην ομάδα με καρκίνο του μαστού. Η κλίμακα ‘’Ποιότητα σχέσης’’ παρουσίασε αύξηση στην ομάδα με κακοήθεις αλλοιώσεις ενώ δεν παρουσίασε σημαντική μεταβολή στην ομάδα ελέγχου. Η ποιότητα της ζωής αναφορικά με τη λειτουργικότητα των ασθενών φαίνεται ότι παρουσίασε επιδείνωση μεταξύ των ασθενών με καρκίνο ενώ δεν παρουσίασε σημαντική μεταβολή στην ομάδα ελέγχου.Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα της έρευνας φαίνεται ότι η πλειονότητα των ασθενών αντιμετωπίζουν προβλήματα στη σεξουαλική τους ζωής και κατά συνέπια στις διαπροσωπικές τους σχέσεις τόσο αμέσως μετά τη διάγνωση όσο και ένα χρόνο μετά την επέμβαση. Η σεξουαλική διέγερση φαίνεται να επηρεάζεται κυρίως από τη δευτεροπαθή εμμηνόπαυση και τη ψυχολογική επιβάρυνση των ασθενών ενώ η διέγερση και ο οργασμός φαίνεται να επηρεάζεται από τις ανατομικές και φυσιολογικές μεταβολές λόγω της θεραπείας. Για να παρέχεται ολοκληρωμένη φροντίδα στις γυναίκες με καρκίνο, η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνεται στον αρχικό σχεδιασμό της θεραπείας. Η υποστήριξης πρέπει να παρέχεται από εξειδικευμένο προσωπικό και να είναι εξατομικευμένη, αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την ανάπτυξη ομάδων ψυχοογκολογίας στα νοσοκομεία που αντιμετωπίζουν ασθενείς με καρκίνο.
Συμβολή νεότερων τεχνικών μαγνητικού συντονισμού στη διάγνωση και παρακολούθηση του θεραπευτικού αποτελέσματος στον καρκίνο του προστάτη
Authors: Γυφτόπουλος Αναστάσιος
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ : Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η μελέτη ασθενών με διαγνωσμένο καρκίνο του προστάτη με νεότερες τεχνικές απεικόνισης (διάχυση (DWI), αιματική διήθηση), η συσχέτιση των απεικονιστικών με τα παθολογοανατομικά ευρήματα καθώς και η λειτουργική μελέτη του αδένα κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σκοπό την εκτίμηση της ανταπόκρισης σε αυτή. Επιπρόσθετα η σύγκριση των παραμέτρων της πολυπαραμετρικής μαγνητικής τομογραφίας δηλαδή των ακολουθιών Τ2 προσανατολισμού, των ακολουθιών διάχυσης, της δυναμικής εξέτασης ή του συνδυασμού τους για την καλύτερη διάγνωση της κακοήθειας στον προστάτη.Σαν ελάχιστες προυποθέσεις για την πραγματοποίηση πολυπαραμετρικής Μαγνητικής Τομογραφίας είναι ο συνδυασμός ακολουθιών Τ1 και Τ2 προσανατολισμού με ακολουθίες διάχυσης (DWΙ) ή δυναμική εξέταση μετά χορήγηση παραμαγνητικής (dynamic contrast-enhanced MRΙ). ΥΛΙΚΟ-ΜΕΣΑ : Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών της παρούσας μελέτης εξετάστηκαν στο Β’ Εργαστήριο Ακτινολογίας ασθενείς με υψηλά επίπεδα ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) ορού αίματος στους οποίους είχε τεθεί η διάγνωση του καρκίνου του προστάτη με διορθική βιοψία. Τα παρακευάσματα των χειρουργηθέντων ασθενών τέμνονταν απο τον παθολογοανατόμο με εγκάρσιες τομές , σε αντιστοιχία με τα δεδομένα της εγκάρσιας ανατομίας όπως απεικονίζεται με την μαγνητική τομογραφία. Ορισμένοι ασθενείς υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία πραγματοποίησαν εξετάσεις πριν και μετά το πέρας της θεραπείας. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η πολυπαραμετρική μελέτη είχε αυξημένη ευαισθησία ειδικότητα, μεγαλύτερη απο κάθε τεχνική ή συνδυασμό τους . Η αρνητική προγνωστική αξία του συνδυασμού των απεικονιστικών τεχνικών για την ανίχνευση του όγκου ήταν 88.3% . Η δυναμική εξέταση ( DCE ) είχε την υψηλότερη ευαισθησία στην μελέτη μας.Στη μελέτη μας φάνηκε οτι η ακτινοθεραπεία προκαλεί ελάττωση των τιμών στους χάρτες ADC απο τους πρώτους κύκλους θεραπείας. Το γεγονός αυτό συσχετίζεται με ανταπόκριση στη θεραπεία. Τα αποτελέσματα της ποσοτικής προσέγγισης αναδεικνύουν χαμηλότερες τιμές Τ2, ADC και υψηλότερες τιμές Ktrans στις περιοχές κακοήθειας με στατιστικά σημαντική διαφορά όσο αφορά τις δυο τελευταίες παραμέτρους. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ : Η πολυπαραμετρική Μαγνητική Τομογραφία (Multiparametric MRI) έχει την δυνατότητα να αλλάξει την συνηθισμένη διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση της νόσου. Η προσθήκη τεχνικών όπως οι ακολουθίες διάχυσης (DWI), και η δυναμική μελέτη μετά την ενδοφλέβια χορήγηση παραμαγνητικής ουσίας (DCE-MRI) παρέχουν ανατομικές και λειτουργικές πληροφορίες και βοηθούν στον διαχωρισμό του φυσιολογικού απο τον παθολογικό ιστό. H πολυπαραμετρική μαγνητική τομογραφία είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο για την διάγνωση ,τον καθορισμό της θεραπείας , την μελέτη του αποτελέσματός της καθώς και την παρακολούθηση των ασθενών με καρκίνο του προστάτη αδένα.
Ο ρόλος του μαγνητικού συντονισμού στην σταδιοποίηση του καρκίνου του προστάτη με νεότερες απεικονιστικές μεθόδους
Authors: Λογγίτση Δήμητρα
Published: September 2021

Σκοπός: Να εκτιμηθεί προοπτικά ποια τεχνική μεταξύ των ακολουθιών Τ2, της δυναμικής μελέτης μετά την ενδοφλέβια χορήγηση παραμαγνητικής ουσίας, της ακολουθίας διάχυσης ή συνδυασμός 2 ή 3 εξ αυτών, γνωστός ως Πολυπαραμετρική τεχνική, είναι η καλύτερη για την ανίχνευση του καρκίνου του προστάτη και την τοπική σταδιοποίηση. Υλικό & Μέθοδος: Εικοσιεπτά διαδοχικοί ασθενείς με ιστολογικά επιβεβαιωμένο αδενοκαρκίνωμα προστάτη με διορθική βιοψία, υποβλήθηκαν σε Μαγνητική Τομογραφία προστάτη σε ΜΤ 1,5Τ με πολυπηνίο επιφανείας κυλιόμενης φάσης πριν από προγραμματισμένη προστατεκτομή. Πραγματοποιήθηκε συνδυασμένη ανατομική και λειτουργική απεικόνιση με τη χρήση ακολουθιών Τ2, δυναμικής μελέτης μετά την ενδοφλέβια χορήγηση παραμαγνητικής ουσίας και ακολουθίας διάχυσης. Έγινε σύγκριση των απεικονιστικών ευρημάτων με τα παθολογοανατομικά ευρήματα του χειρουργικού παρασκευάσματος μετά την προστατεκτομή.Αποτελέσματα: Στην Πολυπαραμετρική προσέγγιση σημειώθηκε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό ευαισθησίας ίσο με 53% (95% CI: 41-64.1), συγκριτικά με κάθε τεχνική ξεχωριστά ή με κάθε συνδυασμό από τις τρεις τεχνικές (P < 0.05). Η ειδικότητα για την Πολυπαραμετρική προσέγγιση που υπολογίστηκε ίση με 90% (95% CI: 86.3-93.3) δεν ήταν σημαντικά μεγαλύτερη συγκριτικά με το συνδυασμό ακολουθιών Τ2 και διάχυσης, διάχυσης και δυναμικής μελέτης ή μόνο της δυναμικής μελέτης. Μεταξύ των τριών τεχνικών, η δυναμική μελέτη είχε την καλύτερη διαγνωστική επίδοση για την ανίχνευση του όγκου και στην περιφερική και στη μεταβατική ζώνη. Υψηλά ποσοστά αρνητικής προγνωστικής αξίας (>86%) σημειώθηκαν και την ανίχνευση του όγκου και για την τοπική σταδιοποίηση. Συμπέρασμα: Ο συνδυασμός ακολουθιών Τ2, δυναμικής μελέτης και διάχυσης αποδίδει υψηλότερη διαγνωστική επίδοση για την ανίχνευση του όγκου και την τοπική σταδιοποίηση από ότι κάθε μια από αυτές τις τεχνικές ξεχωριστά ή ακόμα και κάθε συνδυασμό δύο εξ αυτών.
Πειραματική μελέτη ψυχρού μικρο-πλάσματος ατμοσφαιρικής πίεσης παραγόμενου από υψηλές τάσεις διαφορετικών κυματομορφών
Authors: Γκαζέλης Χρηστάκης
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποσκοπεί στη μελέτη ψυχρού μικρο-πλάσματος ατμοσφαιρικής πίεσης παραγόμενου από αντιδραστήρες εκκένωσης διηλεκτρικού φράγματος που οδηγούνται από παλμική ή ημιτονοειδή υψηλή τάση. Για τη δημιουργία του πλάσματος, χρησιμοποιούνται διάφορα ευγενή αέρια όπως το ήλιο και το αργό (κύρια αέρια) καθώς και προσμίξεις αυτών με άζωτο κι οξυγόνο. Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται η παραγωγή δραστικών σωματιδίων αζώτου κι οξυγόνου (RNS και ROS, αντίστοιχα), ενώ ταυτόχρονα μελετάται η δυνατότητα βελτίωσης της χημικής δραστικότητας τους πλάσματος. Η τελευταία είναι σημαντική για διάφορες εφαρμογές (π.χ. χημική ενεργοποίηση επιφανειών, αδρανοποίηση κυττάρων, αναγέννηση ιστών, κ.α.). Το πλάσμα μελετάται εξετάζοντας τα διάφορα ηλεκτρικά κι οπτικά χαρακτηριστικά του συναρτήσει των πρωταρχικών παραμέτρων κάθε συστήματος, δηλαδή το πλάτος της τάσης, τη συχνότητα λειτουργίας, τη ροή του αερίου, τη διαμόρφωση των ηλεκτροδίων και το λόγο κατάτμησης της τάσης στην περίπτωση παλμικής κυματομορφής. Έτσι, εκτιμάται η φυσικο-χημική δραστικότητα του πλάσματος, ενώ την ίδια στιγμή καταδεικνύονται οι φυσικοί μηχανισμοί παραγωγής του καθώς και τρόποι βελτιστοποίησης της χημείας του. Τέλος, δοκιμάζεται η αποδοτικότητα του παραγόμενου πλάσματος σε σχέση με βιο-ιατρικές εφαρμογές μέσω επεξεργασίας διαφορετικών βιολογικών συστημάτων (βακτήρια, λιποσώματα, κύτταρα) αποτρέποντας ταυτόχρονα θερμικές βλάβες.
Ανάλυση και σχεδιασμός ασαφοπιθανοτικών μοντέλων για την μοντελοποίηση συστημάτων διαχείρισης εμπιστοσύνης με εφαρμογή στο χώρο της ψυχικής υγείας
Authors: Αθανασίου Γεωργία
Published: September 2021

Η εμπιστοσύνη παίζει κυρίαρχο ρόλο στοην ποιότητα παροχής διάχυτων υπηρεσιών υγείας σε ασθενείς με διαταραχές άγχους καθώς εάν δεν υπάρχει σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ παρόχου-χρήστη παρατηρείται περιορισμένη πρόθεση διαμοιρασμού προσωπικών δεδομένων ή/και υλοποίησης των οδηγιών. Ως εκ τούτου απατείται η λήψη του παράγοντα εμπιστοσύνης κατά την επιλογή παρόχου εντός περιβάλλοντος διάχυτης και εξατομικευμένης παροχής υπηρεσιών υγείας. Η ανάγκη αυτή επιλύεται μέσω ενός Συστήματος Διαχείρισης Εμπιστούνης (ΣΔΕ) το οποίο προβλέπει την εμπιστοσύνη του παρόχου με βάση την Ατομική Εμπειρία (ΑΕ) του χρήστη που αιτείται την υπηρεσία και την Φήμη του παρόχου εντός της ομάδας θεραπείας του αιτούντα. Με στόχο την ακριβή και σθεναρή διαδικασία εκτίμησης εμπιστοσύνης ακόμη και ενάντια σε κακόβουλες επιθέσεις οι Μηχανισμοί του ΣΔΕ προτείνεται να μοντελοποιηθούν μαθηματικά στη βάση της θεωρίας των Νεφών. Ουσιαστικά πρόκειται για μια ασαφοπιθανοτική προσέγγιση της λειτουργίας του ΣΔΕ που βασίζεται στον λεκτικό λογισμό. Η συγκριτική προσομοιωτική και πειραματική μελέτη του ΣΔΕ αποδεικνύει την υψηλή απόδοσή του σε καθαρό περιβάλλον και υπό την επίδραση κακόβουλων επιθέσεων.
Υπνική συμπεριφορά και επίπτωση ήπιας νοητικής έκπτωσης σε Έλληνες ηλικιωμένους
Authors: Τσάπανου Αγγελική
Published: September 2021

Στην παρούσα μελέτη, ερευνήσαμε τις σχέσεις μεταξύ ποιότητας και διάρκειας ύπνου και μνημονικής επίδοσης, σε ένα μεγάλο δείγμα από ηλικιωμένους Έλληνες. Λαμβάνοντας υπ’ όψιν παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο, η εκπαίδευση και ο ΔΜΣ, βρήκαμε ότι κακή ποιότητα ύπνου συσχετίστηκε με χαμηλή μνημονική επίδοση. Τα αποτελέσματα παρέμειναν σημαντικά αφού προσθέσαμε ως συμμεταβλητές το άγχος, την κατάθλιψη, και τη συννοσηρότητα. Επιπλέον, οι συμμετέχοντες που ανέφεραν μεγαλύτερη διάρκεια ύπνου παρουσίασαν χαμηλή μνημονική επίδοση. Οι παραπάνω συσχετίσεις ήταν σημαντικές για τους μη φορείς του ApoE-ε4 γονιδίου. Οι υπόλοιπες γνωστικές λειτουργίες δεν συσχετίστηκαν με την ποιότητα ή την διάρκεια ύπνου. Οι πιο σημαντικές ερωτήσεις προβλημάτων ύπνου που συσχετίστηκαν με την μνήμη ήταν: χρόνος που χρειάζεται μέχρι να αποκοιμηθείς, αίσθημα ότι ο ύπνος ήταν ανήσυχος, να μην κοιμάσαι αρκετά (ώστε να νιώθεις ξεκούραστος). Τα δύο φύλα φάνηκε να μην έχουν στατιστικά σημαντική διαφορά στις συσχετίσεις μεταξύ ποιότητας/ διάρκειας ύπνου και μνημονικής επίδοσης.
Διαχείριση της τεχνολογίας και ενσωμάτωση της καινοτομίας σε περιφερειακές δομές
Authors: Καθαράκης Μιχάλης
Published: September 2021

Η παρούσα έρευνα αναφέρεται στον προσδιορισμό των απαραίτητων χαρακτηριστικών που είναι ικανά και αναγκαία για τη διαμόρφωση ενός Συνεργατικού Σχηματισμού που προάγει την καινοτομία των μελών του και δίνει δυνατότητες αξιοποίησης της καινοτομίας από τα μέλη του. Παράλληλα διαμορφώνει ένα σύνολο κριτηρίων «Κρίσιμοι Παράγοντες Επιτυχίας» (ΚΠE), μέσω των οποίων ένας συνεργατικός σχηματισμός μπορεί να καταγράψει και να αναγνωρίσει το επίπεδο ολοκλήρωσης και λειτουργίας του και να επιδιώξει τη βελτίωση των χαρακτηριστικών που πρέπει να κατέχει προκειμένου να επιτύχει τη μέγιστη καινοτομική ανάπτυξη των μελών του και την ανταγωνιστικότητα σε διεθνές επίπεδο. Στην παρούσα μελέτη δημιουργήθηκε μια επιστημονική μέθοδος αποτύπωσης των κρίσιμων παραγόντων επιτυχίας κατά τη δημιουργία και λειτουργία των συνεργατικών σχηματισμών. Η μέθοδος αυτή καταγράφει την κατάσταση ενός cluster σε ένα ερωτηματολόγιο 60 ερωτήσεων κλειστού τύπου σχετικά με τις συνθήκες που επικρατούν σε ένα cluster και τα στοιχεία που πρέπει να παρακολουθούνται ώστε να γίνονται οι απαραίτητες διορθώσεις και να εξασφαλιστεί η επιτυχία τους. Τέλος εφαρμόζεται ένα σύστημα κατάταξης προκειμένου να χαρακτηριστεί ένα cluster με βάση το στάδιο ανάπτυξης στο οποίο βρίσκεται τη δεδομένη στιγμή που πραγματοποιείται η έρευνα.
Agricultural robotics and automation
Authors: Φραγκουλόπουλος Εμμανουήλ
Published: September 2021

Η ανάγκη αύξησης της γεωργικής παραγωγής και ταυτόχρονης μείωσης της χρήσης φυτοφαρμάκων και άλλων πόρων οδήγησε στη αναζήτηση νέων μεθόδων στη γεωργία.Ταυτόχρονα, οι τελευταίες εξελίξεις στη ρομποτική επέτρεψαν την αυτονομία τέτοιων συστημάτων σε μεγάλο βαθμό. Αυτά τα δύο φαινομενικά παράλληλα γεγονότα συνέβαλαν στη δημιουργία ενός νέου επιστημονικού πεδίου: την γεωργία ακριβείας.Ο συνδυασμός γνώσεων από τους τομείς της γεωργίας, της γεωλογίας, της οπτικής, των επικοινωνιών και της ρομποτικής έχουν οδηγήσει σε νέες προσεγγίσεις στην καλλιέργεια, και τον έλεγχο των καλλιεργημένων εκτάσεων. Η πιο σημαντική πτυχή της γεωργίας ακριβείας είναι η χρήση αυτοματοποιημένων συστημάτων για τη συγκέντρωση μεγάλων ποσοτήτων δεδομένων και την επεξεργασία τους ώστε να εφαρμόζεται η κατά περίπτωση θεραπεία στην καλλιέργεια.Στην εργασία αυτή, το πρόβλημα της κατάχρησης πόρων, με τη μορφή νερού και φυτοφαρμάκων, προσεγγίζεται. Οι μέθοδοι επεξεργασίας εικόνας χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της κατάστασης της υγείας της βλάστησης, μέσω της χρήσης του Κανονικοποιημένου Δείκτη Βλάστησης ο οποίος εξάγεται από φωτογραφικές λήψεις από μικρό UAV και με χρήση πολυφασματικής κάμερας. Οι πληροφορίες για την υγεία της καλλιέργειας σε συνδυασμό με δεδομένα θέσης από το UAV βοηθάνε στην εξαγωγή συγκεκριμένων σημείων μέσα στην καλλιέργεια τα οποία χρειάζονται παρέμβαση. Χρησιμοποιούνται μεθοδολογίες αποφυγής εμποδίων, οι οποίες επιτρέπουν σε ένα ρομποτικό όχημα, για αυτόνομη πλοήγηση και αποφυγή εμποδίων ώστε να μεταβεί στα σημεία που χρήζουν επέμβασης.Τα πειραματικά αποτελέσματα παρουσιάζονται και συζητούνται.
Άργος
Authors: Μπαλιτσάρη Ανθούλα
Published: September 2021

Στο πλαίσιο της παρούσας διδακτορικής διατριβής, επιχειρείται η ολιστική προσέγγιση της Μεσοελλαδικής (ΜΕ) εποχής στο Άργος, με έμφαση στη ΜΕ Ι-ΙΙ (π. 2100-1800 π.Χ), και υπό το πρίσμα των νεώτερων δεδομένων που προέκυψαν από τη μελέτη αδημοσίευτου υλικού των ανασκαφών του Fr. Croissant (1966-1974) στη Νότια Συνοικία. Σκοπός είναι να αναδειχθεί η σημασία της μελέτης του πρώιμου ΜΕ πολιτισμού, ο οποίος παραδοσιακά περιγράφεται με όρους ανέχειας, και πολύ περισσότερο να συζητηθεί η θέση του Άργους στην ευρύτερη περιοχή της αργολικής πεδιάδας. Με βάση την συνδυαστική εξέταση της στρωματογραφίας και της κεραμεικής, κατέστη δυνατός ο διαχωρισμός τεσσάρων φάσεων κατοίκησης (Νότια Συνοικία Ι-IV), οι οποίες εκτείνονται από τη ΜΕ Ι έως και την πρώιμη ΜΕ ΙΙΙ, και μίας ακόμη (Νότια Συνοικία V), η οποία χρονολογείται στη μεταβατική ΜΕ ΙΙΙ-ΥΕ Ι περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας η περιοχή προσλαμβάνει αποκλειστικά ταφική χρήση. Για κάθε φάση, η ανάλυση επικεντρώθηκε στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κατοίκησης και των ταφικών πρακτικών, με ιδιαίτερη έμφαση στην σύγκριση μεταξύ της Νότιας Συνοικίας και των υπόλοιπων οικιστικών πυρήνων του Άργους, πρωτίστως της Ασπίδας, αλλά και μεταξύ του Άργους και των άλλων αργολικών θέσεων, κυρίως της Λέρνας και της Ασίνης. Η αντιπαραβολή αυτή αποκάλυψε την ύπαρξη διαφορετικών στρατηγικών ως προς την διαχείριση του παραγωγικού πλεονάσματος, την διαφοροποιημένη συμμετοχή των επιμέρους πληθυσμιακών ομάδων στα εξωτερικά δίκτυα των επαφών, κυρίως με την Αίγινα και την Κρήτη, καθώς και σημαντικές ταφικές διαφοροποιήσεις, ιδίως ως προς την επιλογή χώρων ταφής εκτός του οικισμού. Τα αποτελέσματα αυτά ενισχύουν το ενδεχόμενο της ύπαρξης οριζόντιων ή/και κάθετων κοινωνικών διαφοροποιήσεων, θέτοντας έτσι υπό αμφισβήτηση την παραδοσιακή θεώρηση περί οικονομικής και κοινωνικής στασιμότητας των πρώιμων ΜΕ κοινοτήτων. Παράλληλα, με βάση τις ενδείξεις από το Άργος συζητείται η δυνατότητα διοργάνωσης συλλογικών συνεστιάσεων, οι οποίες λειτούργησαν όχι μόνο ως πεδίο σύσφιξης των κοινωνικών σχέσεων αλλά και όξυνσης των ανταγωνισμών, στην διάρκεια της πρώιμης και της ύστερης ΜΕ περιόδου. Τέλος, με αφορμή την τυπολογική και τεχνολογική εξέταση των χαρακτηριστικών της ΜΕ Ι-ΙΙ κεραμεικής από τη Νότια Συνοικία, διατυπώνονται ορισμένα συμπεράσματα που αφορούν την οργάνωση της παραγωγής της κεραμεικής στην αργολική πεδιάδα, τα οποία αμφισβητούν ακόμη και σύγχρονες ερμηνείες, στις οποίες τονίζεται η έλλειψη τεχνολογικής εξειδίκευσης, εξαιτίας της περιορισμένης παρουσίας του κεραμεικού τροχού στην κατασκευαστική διαδικασία των αγγείων.
Ανάδειξη νεφροπροστατευτικής δράσης φαρμακευτικών παραγόντων σε πειραματικό μοντέλο ισχαιμίας επαναιμάτωσης στον επίμυ
Authors: Κυριαζής Ιάσων
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης: Μολονότι τα τελευταία χρόνια έχει επιτελεστεί σημαντική πρόοδος στην κατανόηση του παθοφυσιολογικού μηχανισμού πίσω από το φαινόμενο της βλάβης εξ ισχαιμίας και επαναιμάτωσης στο νεφρό, υπάρχει έλλειψη φαρμακευτικών παραγόντων στην κλινική πράξη που να μπορούν να την ανατρέψουν. Στην παρούσα μελέτη ερευνάται η επίδραση της βαρδεναφίλης, ενός ευρέως διαδεδομένου αναστολέα της φωσφοδιεστεράσης 5 (PDE5) σε ένα πειραματικό μοντέλο ισχαιμίας-επαναιμάτωσης στον αρουραίο. Υλικά και μέθοδος: Στο σύνολο 71 αρουραίοι ράτσας Wistar διαχωρίστηκαν σε 7 ομάδες συμπεριλαμβανομένης μιας ομάδας μάρτυρα, μιας ομάδας ελέγχου, 4 ομάδων χορήγησης βαρδεναφίλης σε δόσεις 0.02, 0.2, 2 και 20 μg/kg μία ώρα πριν την ισχαιμία και μία ομάδα χορήγησης 2 μg/kg βαρδεναφιλης αμέσως μετά την ισχαιμία. Τα πειραματόζωα υποβλήθηκαν σε αριστερή νεφρεκτομή και το δεξιό νεφρό υποβλήθηκε σε 45 λεπτά ισχαιμίας με διακοπή της παροχής αίματος στο επίπεδο του νεφρικού μίσχου. Τέσσερις ώρες μετά το τέλος της ισχαιμίας τα πειραματόζωα θανατώθηκαν για λήψη των νεφρών τους, αίματος και ούρων ή υποβλήθηκαν σε σπινθηρογράφημα νεφρού. Οι εκτιμώμενες παράμετροι ήταν τα επίπεδα κρεατινίνης πλάσματος, το κλάσμα FENa, η ιστολογική ανάλυση του νεφρού, η καθήλωση ραδιοφαρμάκου, τα επίπεδα cGMP, ERK και pERK στο νεφρό. Αποτελέσματα: Η προισχαιμική χορήγηση βαρδεναφίλης είχε ως αποτέλεσμα την μείωση των επιπέδων κρεατινίνης πλάσματος και του λόγου FENa, στην απεμπόληση των ισχαιμικών ιστολογικών βλαβών του νεφρού και στην βελτίωση της σπινθηρογραφικής καθήλωσης του ραδιοφαρμάκου. Στη μέγιστη χορηγούμενη δόση των 20 μg/kg οι βιοχημικές και ιστολογικές παράμετροι δεν διέφεραν στατιστικά από την ομάδα μάρτυρα που δεν υποβλήθηκε σε ισχαιμία. Ο μηχανισμός κυτταροπροστασίας περιλαμβάνει την αύξηση των επιπέδων του cGMP και τη φωσφορυλίωση των κινασών ERK. Η χορήγηση βαρδεναφίλης κατά την επαναιμάτωση δεν προσέφερε νεφροπροστασία. Συμπεράσματα: Συσσωρευμένη βιβλιογραφία, μέρος της οποίας είναι και η παρούσα μελέτη, αναδεικνύει σημαντική νεφροπροστασία από τους αναστολείς της PDE5 σε πειραματικά μοντέλα νεφρικής ισχαιμίας και επαναιμάτωσης. Σε συνδυασμό με το εξαιρετικό τους προφίλ ασφάλειας, οι αναστολείς της PDE5 καθίστανται ελκυστικοί προς χρήση ενάντια στην ισχαιμία και επαναιμάτωση του νεφρού στον άνθρωπο.
Μελέτη μεταλλο-οργανικών υλικών με αντιδιαβητικές ιδιότητες και μοριακών φορέων εγκλεισμού, μεταφοράς και απόδοσης μεταλλο-φαρμάκων και άλλων μικρο- και μακρο-μοριακών υποστρωμάτων σε κυτταρικούς ιστούς
Authors: Χαλέβας Ελευθέριος
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η σύνθεση, η μελέτη, ο φυσικοχημικός χαρακτηρισμός και ο καθορισμός της αποτελεσματικότητας α) ινσουλινομιμητικών συμπλόκων ενώσεων του ψευδαργύρου (Zn(II)) με βιοσυμβατά οργανικά υποστρώματα, όπως οι βάσεις Schiff, β) ανόργανων πολυμερικών φορέων αντιοξειδωτικών φυσικών φλαβονοειδών, όπως η κερσετίνη, και γ) ανόργανων πολυμερικών φορέων αντιμικροβιακών σκευασμάτων συμπλοκοποιημένου ψευδαργύρου (Zn(II)). Οι λόγοι της έρευνας αυτής ήταν η δυνατότητα μελέτης των αλληλεπιδράσεων του μεταλλοϊόντος ψευδαργύρου, γνωστού για την ινσουλινομιμητική και αντιβακτηριδιακή του δράση, με μικρής μοριακής μάζας φυσιολογικά και βιομιμητικά υποστρώματα, που οδηγούν σε συγκεκριμένα σύμπλοκα υλικά εν δυνάμει βιολογικής δραστικότητας, η διερεύνηση της τοξικότητας, της ινσουλινομιμητικής και αντιβακτηριδιακής δράσης τους και η προσφορά νέας γνώσης για τις μορφολογικές ιδιότητες, τη διαπερατότητα, τη φαρμακοκινητική και θερμοδυναμική συμπεριφορά των ανόργανων πολυμερικών φορέων του φλαβονοειδούς κερσετίνη και αντιμικροβιακών συμπλόκων του ψευδαργύρου, ως μέσων αντιμετώπισης ασθενειών (μολύνσεις, νόσος του Alzheimer). Οι ανόργανοι πολυμερικοί φορείς συντέθηκαν σύμφωνα με τη μέθοδο sol–gel, χρησιμοποιώντας τετρααιθοξυ σιλάνιο (TEOS) ως πρόδρομη ένωση. Το αντιοξειδωτικό φλαβονοειδές κερσετίνη και τα αντιμικροβιακά σύμπλοκα του ψευδαργύρου εγκλείστηκαν στους πολυμερικούς φορείς σε τρεις αναλογίες. Ο χαρακτηρισμός των νέων υλικών, εγκλεισμένων και μη, έγινε με τις εξής μεθόδους χαρακτηρισμού: στοιχειακή ανάλυση, κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, φασματοσκοπία υπερύθρου, φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού, θερμοσταθμική ανάλυση, ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης, και δυναμική σκέδαση φωτός. Ο ποσοτικός προσδιορισμός της χρονοεξαρτώμενης αποδέσμευσης τoυ φλαβονοειδούς κερσετίνη και του μεταλλοϊόντος του ψευδαργύρου από τους ανόργανους πολυμερικούς φορείς έγιναν με φασματοσκοπία υπεριώδους-ορατού και φασματοσκοπία ατομικής απορρόφησης φλόγας, αντίστοιχα.
Αγροικίες κλασικής και ελληνιστικής εποχής στην Αττική
Authors: Δημακόπουλος Σταύρος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή εστιάζει στις αγροικίες της κλασικής και της ελληνιστικής εποχής στην Αττική. Στόχευσή της αποτελεί η πολύπλευρη διερεύνηση του φαινομένου της αρχαίας ελληνικής αγροικίας, όπως αυτό παρουσιάζεται, αναπτύσσεται και εξελίσσεται στην περιοχή της Αττικής κατά την κλασική και ελληνιστική περίοδο. Πιο συγκεκριμένα, ο απώτερος σκοπός είναι να ερμηνευθεί η αττική αγροικία, καθιστώντας γνωστές, με κάθε δυνατή σαφήνεια, τις μορφές που μπορεί να έχει, τους ρόλους και τις λειτουργίες που επιτελεί, αλλά και το ίδιο το αγροτικό τοπίο, μέσα στο οποίο εντάσσεται. Για την εκπόνηση της διατριβής έχουν ληφθεί υπόψη αρχαιολογικά δεδομένα από ανασκαφικές και επιφανειακές έρευνες που έλαβαν χώρα στην Αττική, καθώς και ένα εκτεταμένο corpus αρχαίων πηγών, που περιλαμβάνει χωρία αρχαίων συγγραφέων και επιγραφές σχετικές με τις αγροικίες, τα αγροκτήματα, τις εγκαταστάσεις τους και την αγροτική ζωή εν γένει. Από την κάτοψη της κάθε αγροικίας, σε συνδυασμό με την παρουσία ή την απουσία του πύργου στάθηκε εφικτό να δημιουργηθεί για πρώτη φορά μία τετραμερής τυπολογία για τις αγροικίες της Αττικής. Στην τυπολογία αυτή μπορεί να ενταχθεί η πλειοψηφία των μέχρι τώρα γνωστών αγροικιών. Παράλληλα, αποτελεί τη βάση στην οποία θα είναι δυνατό να ενταχθούν και όσες αγροικίες έρθουν στο φως μελλοντικά. Πέρα από τα ίδια τα κτήρια των αγροικιών, αντικείμενο πραγμάτευσης της διατριβής αποτελεί και το αγροτικό τοπίο, μέσα στο οποίο αυτές εντάσσονται. Στην Αττική οι εκφάνσεις της ανθρωπογενούς παρέμβασης που ευθύνεται για τη μετατροπή του φυσικού τοπίου σε αγροτικό ανιχνεύονται σε τρία επίπεδα. Το πρώτο αφορά στην ίδρυση των αγροικιών, οι οποίες κατασκευάζονταν σε διάφορες θέσεις και λειτουργούσαν ως αρχικοί πυρήνες της αγροτικής δραστηριότητας και παραγωγής. Το δεύτερο επίπεδο περιλαμβάνει τις μικρής και μεγάλης κλίμακας παρεμβάσεις στον ευρύτερο χώρο γύρω από κάθε αγροικία, ήτοι τις αναγκαίες κατασκευές και τις διαμορφώσεις για τις καλλιέργειες, οι οποίες αποσκοπούσαν στην εξυπηρέτηση των όποιων αγροτικών αναγκών (αλώνια, πλατώματα καλλιέργειας κτλ.). Σε ένα τρίτο επίπεδο διαμόρφωσης του αγροτικού τοπίου, μπορεί να ενταχθεί η ποικιλία των προς καλλιέργεια ειδών, με γνώμονα όχι μόνο τις ανάγκες του πληθυσμού αλλά και με βάση τους τοπογραφικούς και κλιματολογικούς περιορισμούς. Για τη σφαιρικότερη θεώρηση και κατανόηση της αρχαίας αττικής αγροικίας και του αγροτικού της τοπίου, η παρούσα έρευνα έλαβε υπόψη της και παραδείγματα από άλλες περιοχές, τα οποία αξιολογήθηκαν καταλλήλως.
Η μελέτη της αντιοξειδωτικής και αντιφλεγμονώδους δράσης μορίων (U-74389G και σιλδεναφίλης) σε πειραματικό πρότυπο χημικής αιμορραγικής κολίτιδας σε επίμυες
Authors: Μαργώνης Γεώργιος-Αντώνιος
Published: September 2021

BACKGROUND: Crohn disease is still incurable. Compounds with anti-inflammatory and/or antioxidativeeffects are tested in various preclinical models of the disease. Our aim was to investigate theeffects of sildenafil and lazaroid U-74389G in an experimental rat model oftrinitrobenzenesulfonic acid-induced colitis.MATERIALS AND METHODS:Trinitrobenzenesulfonic acid was instilled into the colon of all male Wistar rats except for therats belonging to the first group. For 6 days, the animals in group 3 were administered dailysildenafil orally, the rats in group 4 were administered daily U-74389G intravenously, and therats in group 5 were coadministered daily sildenafil orally and intravenous U-74389G. Therats in groups 1 and 2 were not administered any treatment. During the study, the weightswere recorded as a marker of clinical condition. The colon damage was evaluated usingmacroscopic colon mucosal damage index (CMDI), microscopic (Geboes score), andbiochemical methods (tissue tumor necrosis factor [TNF]-αΝandΝmalondialdehydeΝ[εϊχ]ΨέRESULTS:Sildenafil reduced TNF-αΝtissueΝlevelsΝandΝincreasedΝbodyΝweightέΝU-74389G reduced TNF-α,Νthe macroscopic index of mucosal damage score (CMDI) and increased body weight. Thecombined treatment with sildenafil and U-74389G reduced tissue levels of both TNF-αΝandΝMDA, lowered CMDI and microscopic Geboes score, and increased body weight. CONCLUSIONS:U-74389G demonstrated a significant anti-inflammatory activity related to its ability to reducecolonic TNF-α,ΝωεϊIΝscore, and improve weight change. We confirmed that sildenafil hasanti-inflammatory capacity by reducing colonic TNF-αΝandΝbyΝimprovingΝbodyΝweightέΝόinally,Νthe combined treatment showed superior effects by reducing colonic TNF-α,ΝcolonicΝεϊχ,ΝCMDI score, Geboes score, and by improving weight.
Η επίδραση ενός προγράμματος αποκατάστασης στη μυϊκή λειτουργικότητα του βαρέως πάσχοντος μετά την έξοδο από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας
Authors: Πατσάκη Ειρήνη
Published: September 2021

Εισαγωγή: Οι ασθενείς που εξέρχονται από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) παρουσιάζουν σημαντικά ελλείμματα που επηρεάζουν τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής τους. Σκοπός: Σκοπός αυτής της τυχαιοποιημένης τυφλής μελέτης ήταν η αξιολόγηση της επίδρασης του Ηλεκτρονευρομυϊκού Ερεθισμού (ΗΝΜΕ) και ενός προγράμματος άσκησης στη μυϊκή ισχύ των βαρέως πασχόντων κατά την έξοδο από το Νοσοκομείο. Μεθοδολογία: 128 ασθενείς (83♂/45♀) που εξήλθαν από τη ΜΕΘ οι οποίοι είχαν παραμείνει υπό μηχανικό αερισμό για > 72 ώρες και μπορούσαν να εκτελέσουν απλές εντολές, τυχαιοποιήθηκαν κατά επίπεδα (ηλικία & MRC) στην ομάδα ΗΝΜΕ ή στην ομάδα ελέγχου. Στην ομάδα ΗΝΜΕ έγινε καθημερινή εφαρμογή ΗΝΜΕ και προγράμματος ασκήσεων ενώ στην ομάδα ελέγχου έγινε εφαρμογή εικονικού ΗΝΜΕ και δέχτηκαν τη συνήθη θεραπευτική παρέμβαση. Η κλίμακα μυϊκής ισχύος Medical Research Council (MRC) και η δυναμομέτρηση χειρός χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση της μυϊκής ισχύος. Η λειτουργικότητα αξιολογήθηκε με την κλίμακα Functional Independence Measure (FIM) και η ποιότητα ζωής με τα ερωτηματολόγια Euro-Qol 5D (Euro- Quality of Life) και Nottingham Health Profile. Αποτελέσματα: Η MRC μυϊκής ισχύος κατά την έξοδο από τη ΜΕΘ και το νοσοκομείο δεν διέφερε μεταξύ των δυο ομάδων. Η ΔMRC% έτεινε να είναι υψηλότερη στην ομάδα ΗΝΜΕ κατά την 1η και 2η εβδομάδα παραμονής στο Νοσοκομείο. Στους ασθενείς με MRC<48/60 κατά την έξοδο από τη ΜΕΘ, η ΔMRC% ήταν σημαντικά υψηλότερη στην ομάδα ΗΝΜΕ σε σχέση με την ομάδα ελέγχου κατά την 1η και 2η εβδομάδα παραμονής στο Νοσοκομείο (33%±31% vs 18%±15%, p=0.07, 59%±54% vs 30%±20%, p=0.05, αντίστοιχα). Η δυναμομέτρηση χειρός και η κλίμακα λειτουργικότητα δεν έδειξαν διαφοροποίηση μεταξύ των δύο ομάδων. Επίσης δεν υπήρξε διαφορά και στην ποιότητα ζωής. Συμπέρασμα: Η εφαρμογή του ΗΝΜΕ συμπληρωματικά με ένα πρόγραμμα αποκατάστασης μπορεί να συμβάλλει στη βελτίωση της μυϊκής ισχύς κυρίως ασθενών με σοβαρή μυϊκή αδυναμία .Ο ΗΝΜΕ φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός στη βραχεία περίοδο εξόδου από τη ΜΕΘ επιτυγχάνοντας τη φυσική διαδικασία ίασης.
Χειρουργική αντιμετώπιση των νεοπλασιών του δέρματος της ρινός
Authors: Χριστόπουλος Γεώργιος
Published: September 2021

Η συχνή εντόπιση των δερματικών νεοπλασιών στην περιοχή της ρινός θέτει στον Πλαστικό Χειρουργό μία ιδιαίτερη πρόκληση, καθώς ο τελευταίος οφείλει τόσο να σχεδιάσει μία ριζική χειρουργική εκτομή της βλάβης, όσο και να επιλέξει την κατάλληλη επανορθωτική μέθοδο για το παραγόμενο έλλειμμα δέρματος. Πάνω σε αυτή τη βάση, η παρούσα μελέτη στοχεύει στη συσχέτιση των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων των δερματικών όγκων ρινός, με τις εφαρμοζόμενες χειρουργικές τεχνικές και την πορεία της νόσου.Το παρόν πόνημα παρουσιάζει τα αποτελέσματα μίας εικοσιεξαετούς αναδρομικής μελέτης 1795 ασθενών, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε χειρουργική εκτομή δερματικών νεοπλασιών ρινός. Πραγματοποιήθηκε περιγραφική στατιστική ανάλυση καιπολυμεταβλητή παλινδρόμηση κατά Cox, σε μία προσπάθεια να διερευνηθούν οι πιθανοί παράγοντες κινδύνου για υποτροπή της νόσου. Μόνο όσοι ασθενείς ολοκλήρωσαν το follow-up συμπεριλήφθησαν στον πληθυσμό της μελέτης, ο οποίος είχε μέσο όρο ηλικίας τα 66,7 έτη και πλειοψηφία του άρρενος φύλου (52,4%). Το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα (BCC) ήταν ο συχνότερος ιστολογικός τύπος (87,7%),ακολουθούμενο από το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα (SCC), το οποίο και συνδέθηκε με φτωχή πρόγνωση της νόσου.Οι πλευρές ήταν η συχνότερη (29,8%) περιοχή εντόπισης των δερματικών βλαβών στη ρίνα και ακολούθησαν τα πτερύγια (27,8%). Η στυλίδα, αν και προσβλήθηκε σπανίως (0,5%), συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο υποτροπής (HR=4.74, 95%CI:1.12-20.00, p=0.034). Οι περισσότεροι ασθενείς αντιμετωπίστηκαν με εκτομή και άμεση απλή συρραφή (58,7%). Οι τοποπεριοχικοί κρημνοί (31,0%) και τα μοσχεύματα (9,0%) αποδείχθηκαν αξιόπιστες εναλλακτικές τεχνικές αποκατάστασης του ελλείμματος, ειδικά για αυξημένου κινδύνου και μεγέθους όγκους. Υποτροπή παρατηρήθηκε σε 46 ασθενείς (2,6%) και αναφέρθηκαν 4 θάνατοι σχετιζόμενοι με το δερματικό καρκίνο της ρίνας.Το πλάνο χειρουργικής αντιμετώπισης των δερματικών νεοπλασιών ρινός είναι σκόπιμο να εξατομικεύεται ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς. Επιπρόσθετα, πιο προηγμένες τεχνικές εκτομής, όπως η μικροχαρτογραφική τεχνική του Mohs, καθώς και σύγχρονες θεραπευτικές προσεγγίσεις, όπως η προηγηθείσα ακτινοθεραπεία και τα ρετινοειδή, πρέπει να εξετασθούν ως πιθανές χρήσιμες προσθήκες, στην προσπάθεια αντιμετώπισης δερματικών κακοηθειών υψηλού κινδύνου.
Οικονομετρική ανάλυση κινδύνων ευρωπαϊκών τραπεζών και ο αντίκτυπός τους στην ελληνική χρηματοπιστωτική σταθερότητα
Authors: Παπαδόπουλος Γεώργιος
Published: September 2021

Η κυρίαρχη προσέγγιση για την μελέτη των μακρο-χρηματοπιστωτικών σχέσεων και την ανάπτυξη μοντέλων για προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων χρησιμοποιεί συνήθεις οικονομετρικές τεχνικές για την σύνδεση τραπεζικών παραμέτρων κινδύνου με μακροοικονομικούς και χρηματοπιστωτικούς δείκτες. Ένα μοναδικό μοντέλο εκτιμάται βάσει ιστορικών δεδομένων και το οποίο θεωρείται ότι αντικατοπτρίζει επαρκώς τις υποκείμενες σχέσεις μεταξύ των μεταβλητών. Στην συνέχεια αυτό το μοντέλο χρησιμοποιείται για την πρόγνωση των τραπεζικών μεταβλητών κάτω από διάφορα σενάρια για τις ανεξάρτητες μεταβλητές. Εντούτοις η υπόθεση ότι η δομή των σχέσεων παραμένει σταθερή κάτω από διαφορετικές οικονομικές συνθήκες εκθέτει το όλο πλαίσιο σε σημαντικό “κίνδυνο μοντέλου”. Κάθε επιμέρους μοντέλο μπορεί να είναι ελλιπώς ορισμένο ή/και να επηρεάζεται από δομικές αλλαγές στις υποκείμενες σχέσεις μεταξύ των μεταβλητών. Το αποτέλεσμα είναι λανθασμένες προγνώσεις και εσφαλμένη εκτίμηση του κινδύνου.Η παρούσα διδακτορική διατριβή χρησιμοποιεί συνήθεις οικονομετρικές μεθόδους για την εκτίμηση επιμέρους μοντέλων πιστωτικού κινδύνου και τεχνικές συνδυασμού προβλέψεων οι οποίες σταθμίζουν προβλέψεις προερχόμενες από πολλαπλά μοντέλα ώστε να προκύψει το τελικό αποτέλεσμα.Στην εμπειρική εφαρμογή της προτεινόμενης μεθοδολογίας εξετάζονται οι περιπτώσεις των τραπεζών των EU15 χωρών και ξεχωριστά του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν την ανεπάρκεια των επιμέρους μοντέλων να συλλάβουν επαρκώς την εξέλιξη του πιστωτικού κινδύνου και δείχνουν ότι η εξάρτηση από ένα μεμονωμένο μοντέλο μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά λανθασμένη εκτίμηση του κινδύνου. Αντιθέτως, ο συνδυασμός των μοντέλων παρουσιάζει καλύτερη απόδοση πρόβλεψης από διάφορα μοντέλα αναφοράς. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι αυτές οι επιδόσεις διατηρούνται ακόμα και όταν οι σχέσεις μεταξύ του πιστωτικού κινδύνου και των μακροοικονομικών μεταβλητών υπόκεινται σε δομικές αλλαγές, κάτι το οποίο η έρευνα δείχνει ότι συμβαίνει κατά την αλλαγή από κανονικές σε ακραίες δυσμενείς συνθήκες: δηλαδή ακριβώς σε εκείνες τις συνθήκες στις οποίες καλείται να λειτουργήσει μια προσομοίωση ακραίων καταστάσεων.Συνολικά, αυτή η διδακτορική διατριβή έδειξε ότι σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον όπου το να βρεθεί ένα κυρίαρχο μεμονωμένο μοντέλο μπορεί να είναι πολύ δύσκολο ή ίσως αδύνατο, η μέθοδος του συνδυασμού προβλέψεων/μοντέλων μπορεί να δώσει βελτιωμένα αποτελέσματα σε σχέση με την τρέχουσα προσέγγιση δημιουργώντας μοντέλα τα οποία μπορούν να περάσουν το τεστ του Keynes: να είναι περίπου σωστά, παρά ακριβώς λάθος.
Identification of transformation products of emerging contaminants during tertiary treatment processes and their disposal in the environment by mass spectrometric techniques
Authors: Νίκα Μαρία-Χριστίνα
Published: September 2021

Η διαθέσιμη βιβλιογραφία έχει καταδείξει την ατελή απομάκρυνση των αναδυόμενων ρύπων κατά τη βιολογική επεξεργασία που λαμβάνει χώρα στα Κέντρα Επεξεργασίας Λυμάτων (ΚΕΛ). Παρόλο που ο πρωταρχικός ρόλος της τριτοβάθμιας επεξεργασίας είναι η εξάλειψη των μικρορύπων, το παρεχόμενο οξειδωτικό μέσο αντιδρά με τους αναδυόμενους ρύπους, καταλήγοντας στο σχηματισμό άγνωστων προϊόντων μετασχηματισμού. Ο κύριος στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση της απομάκρυνσης αναδυόμενων ρύπων καθώς και η ταυτοποίηση των προϊόντων μετασχηματισμού τους, τα οποία παράγονται κατά τις μεθόδους απολύμανσης που εφαρμόζονται σαν τριτοβάθμια επεξεργασία στα ΚΕΛ. Αρχικά παρουσιάζεται μια εισαγωγή για τους αναδυόμενους ρύπους και τον πιθανό μετασχηματισμό τους κατά τη διάρκεια των διεργασιών που εφαρμόζονται στα ΚΕΛ, και ιδιαιτέρως κατά τη διάρκεια της χλωρίωσης και οζόνωσης. Στη συνέχεια παρουσιάζονται συγκεκριμένες πορείες εργασίας και τεχνικές σχετικές με την ταυτοποίηση αναδυόμενων ρύπων και των προϊόντων μετασχηματισμού τους, οι οποίες βασίζονται σε αναλύσεις φασματομετρίας μάζας υψηλής διακριτικής ικανότητας. Το πειραματικό μέρος της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελείται από τα ακόλουθα τρία μέρη: (α) Χλωρίωση βενζοτριαζολών και βενζοθειαζολών και ταυτοποίηση των προϊόντων μετασχηματισμού τους με υγροχρωματογραφία συζευγμένη με φασματομετρία μάζας υψηλής διακριτικής ικανότητας (Κεφάλαιο 3), (β) Οζόνωση ρανιτιδίνης: επίδραση των πειραματικών συνθηκών και ταυτοποίηση προϊόντων μετασχηματισμού (Κεφάλαιο 4) και (γ) Απομάκρυνση και μετασχηματισμός της σιταλοπράμης και τεσσάρων προϊόντων βιομετατροπής της κατά τη διάρκεια πειραμάτων οζόνωσης (Κεφάλαιο 5).Είναι πεποίθησή μας πως οι μελέτες αυτές θα συνεισφέρουν στην περαιτέρω ανάπτυξη της περιβαλλοντικής ανάλυσης, διεγείροντας το ενδιαφέρον των κανονιστικών αρχών, σχετικά με την ενσωμάτωση επιβλαβών προϊόντων μετασχηματισμού, τα οποία παράγονται κατά την τριτοβάθμια επεξεργασία των ΚΕΛ, σε ελέγχους ρουτίνας.
Εντοπισμός ασθενών με οστεοπόρωση από τα ορθοπαντομογραφήματα με τη χρήση ειδικού ηλεκτρονικού προγράμματος
Authors: Παπαμάνθος Ματθαίος
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Ο στόχος μας ήταν να εκτιμήσουμε τη διαγνωστική ακρίβεια του δείκτη MCW στη διάγνωση οστεοπόρωσης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: η μελέτη συμπεριέλαβε 343 γυναίκες ηλικίας 45-75 ετών. Μετά από ενημέρωση και υπογεγραμμένη συγκατάθεση όλοι οι ασθενείς της μελέτης υποβλήθηκαν σε μέτρηση DXA του ισχίου και της οσφυϊκής μοίρας της ΣΣ (Ο1-Ο4) με στόχο να τεκμηριωθεί ή όχι οστεοπόρωση με τον ιδανικό τρόπο, και σε ένα Ορθοπαντομογράφημα (πανοραμική ακτινογραφία). Από τους αρχικά 343 ασθενείς οι 28 (8,2%) δεν πληρούσαν τα κριτήρια στρατολόγησης στη μελέτη. Στο τελικό δείγμα περιελήφθησαν 315 ασθενείς από τους οποίες οι 293 (93,3%) ήταν μετεμμηνοπαυσιακές και οι 22 ήταν περιεμμηνοπαυσιακές (6,7%). Με βάση το DXA το δείγμα διαχωρίστηκε σε τρεις ομάδες: α) φυσιολογικές (106 ασθενείς), β) οστεοπενικές (103) και γ) οστεοπορωτικές (106). Ο MCW δείκτης μετρήθηκε στις πανοραμικές λήψεις από τρεις ανεξάρτητους παρατηρητές με χρήση του προγράμματος επεξεργασίαας εικόνας Emago. Μετρήθηκε ο δείκτης συμφωνίας των παρατηρητών ως σημαντικός παράγοντας αφού ο MCW μελετήθηκε ως πιθανό εργαλείο πληθυσμιακού ελέγχου οστεοπόρωσης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: η σύγκριση των τιμών MCW μεταξύ φυσιολογικών, οστεοπενικών και οστεοπορωτικών γυναικών στο δείγμα μας, έδειξε ότι αυτές οι τιμές διαφοροδιαγνώσκουν, ξεχωρίζουν σαφώς τις τρεις αυτές ομάδες και κυρίως την ομάδα των φυσιολογικών από εκείνη των οστεπορωτικών. Επιπλέον, η ROC ανάλυση των μετρήσεων του MCW, επιβεβαίωσε τα παραπάνω με πραγματικούς διαγνωστικούς όρους, δίνοντας κατώφλι διαφοροποίησης των φυσιολογικών από τις οστεοπορωτικές την τιμή 3.24 mm.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: με ROC τιμές μεταξύ 0.80 και 0.87 μπορούμε δικαιολογημένα να συμπεράνουμε ότι ο MCW αποτελεί έναν αξιόπιστο δείκτη παρουσίας οστεοπόρωσης.