bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Essays on rationality, causality and explanation in economics and econometrics
Authors: Σαμαρτζής Παναγιώτης
Published: August 2021

Οι κύριοι στόχοι των οικονομικών και της οικονομετρίας είναι να εξηγήσουν και να προβλέψουν φαινόμενα σαν επιπτώσεις των ατομικών επιλογών, οι οποίες με τη σειρά τους εξηγούνται σε όρους συγκεκριμένων λόγων και αιτιών. Στο πλαίσιο αυτό, οι συμμετέχοντες στην αγορά πρέπει να θεωρηθούν ότι συμπεριφέρονται (έως κάποιο βαθμό) ορθολογικά. Ο ορθολογισμός, η αιτιότητα και η εξήγηση είναι, επίσης, κεντρικές έννοιες στη φιλοσοφία της επιστήμης, το οποίο συνεπάγεται ότι η μελέτη αυτών των θεμάτων διασχίζει συχνά τα όρια μεταξύ των πεδίων της οικονομίας και της φιλοσοφίας. Ωστόσο, αναλόγως του πεδίου κάτω από το οποίο αυτές οι έννοιες διατυπώνονται και μελετώνται, έχουν εντελώς διαφορετικούς ορισμούς και επιπτώσεις. Η διατριβή αυτή παρέχει μια εις βάθος ανάλυση των εννοιών αυτών κάτω από ένα ενιαίο πλαίσιο.
Τεχνολογικά χαρακτηριστικά και εργαλεία της διαδικτυακής παρουσίας των μέσων μαζικής επικοινωνίας
Authors: Αντωνόπουλος Νίκος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται τα τεχνολογικά χαρακτηριστικά και εργαλεία της διαδικτυακής παρουσίας των μέσων μαζικής επικοινωνίας. Ο επιστημονικός τομέας στον οποίο εντάσσεται το συγκεκριμένο πόνημα, είναι αυτός της αλληλεπίδρασης ανθρώπου-υπολογιστή. Αντικείμενο μελέτης αποτελεί ο σχεδιασμός, η ευχρηστία, η αποδοτικότητα, η αξιολόγηση και οι καλές πρακτικές που ένας διαδικτυακός τόπος οφείλει να διαθέτει ώστε να εξυπηρετεί τις ανάγκες των χρηστών του.Οι διαδικτυακοί τόποι και γενικά οι ψηφιακές εφαρμογές εμπεριέχουν πληροφορίες που στόχος τους είναι να τα μοιραστούν με το κοινό στο οποίο απευθύνονται. Τα τεχνολογικά χαρακτηριστικά, οι υπηρεσίες και οι δομές που θα επιλέξουν για να χρησιμοποιήσουν οι επισκέπτες απαιτούν συνεχή έρευνα και αξιολόγηση από τους ειδικούς, ώστε να ικανοποιούν τις ανάγκες των χρηστών και στο μέλλον τις επιλογές του κάθε επισκέπτη. Στην παρούσα εργασία η μελέτη εστιάστηκε στην παρουσία των μέσων μαζικής επικοινωνίας στο διαδίκτυο. Μέσω μιας διευρυμένης και συστηματικής έρευνας η μελέτη κατέληξε σε μια πρόταση, η οποία αφορά στη δημιουργία και χρήση μιας αποδοτικής ψηφιακής παρουσίας για όλα τα ψηφιακά μέσα ανάλογα με το είδος του μέσου (διαδικτυακή ενημερωτική πύλη, εφημερίδα, τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός σταθμός ή ένας συνδυασμός των παραπάνω).Η συνεχής αξιολόγηση και η πρωτοτυπία των συστημάτων που σχεδιάζονται και υλοποιούνται αποτελεί έναν ατέρμονο κύκλο που ανατροφοδοτεί αδιάλειπτα την έρευνα. Μελλοντικές προεκτάσεις έρευνας αποτελεί η πρακτική πλέον μελέτη και κατασκευή μιας ψηφιακής εφαρμογής βασισμένη στην υπάρχουσα μελέτη και η διερεύνηση των αποτελεσμάτων στις προτιμήσεις των χρηστών.
Συνθετική αναπαραγωγή συστημάτων οργανικών χρωστικών με συναφή στερεωτικά/συνδετικά μέσα και υποστρώματα
Authors: Κολιάρμου Ελένη
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματοποιήθηκε συνθετική αναπαραγωγή μάλλινων και βαμβακερών συστημάτων φυσικών οργανικών χρωστικών με συναφή στερεωτικά/συνδετικά μέσα, τα οποία υποβλήθησαν σε πρότυπες δοκιμασίες αντοχής στο φως και στις υγρές κατεργασίες και επιχειρήθηκε η συστηματοποιημένη μελέτη τους χρωματογραφικά και φασματοσκοπικά με τις τεχνικές υγρή χρωματογραφία-φασματοσκοπία μάζας και φασματοσκοπία διάχυτης ανάκλασης. Οι φυσικές οργανικές χρωστικές που μελετήθηκαν ήταν το ριζάρι, η αμερικανική κοκκινίλη, το βραζιλιανό και καμπεχιανό αιματόξυλο, ο κουρκουμάς, η ρεζεδά, ο ράμνος, η άγχουσα και η ίσατις, χρωστικές που χρησιμοποιούνταν ευρύτατα για την βαφή υφασμάτων στην περιοχή της Μεσογείου από την αρχαιότητα έως την νεότερη εποχή. Για την συνθετική αναπαραγωγή των συστημάτων τους ακολουθήθηκαν διαδικασίες, όπως αυτές περιγράφονταν σε παραδοσιακές συνταγές βαφής. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν από την μελέτη των συστημάτων των φυσικών οργανικών χρωστικών οργανώθηκαν σε μία βάση δεδομένων και αξιοποιήθηκαν για την δημιουργία ενός καινοτόμου εργαλείου πρόβλεψης συνταγών βαφής σε δείγματα ιστορικού ενδιαφέροντος, το οποίο επιτρέπει την ασφαλή εκτίμηση της φυσικής οργανικής χρωστικής και του προστύμματος που χρησιμοποιήθηκαν για την χρώση αυτών, μέσω της μη καταστρεπτικής φασματοσκοπικής μεθόδου διάχυτης ανάκλασης.
Ανθρωποκεντρική επεξεργασία και ανάλυση οπτικής πληροφορίας
Authors: Ρήγας Ιωάννης
Published: August 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής περιλαμβάνει την μελέτη και ανάλυση της πληροφορίας οπτικών δεδομένων που μπορεί να πραγματοποιηθεί με την αξιοποίηση μηχανισμών επεξεργασίας ανθρωποκεντρικής φύσης. Λαμβάνοντας υπόψιν την αποδεδειγμένη ανωτερότητα του συστήματος όρασης του ανθρώπινου εγκέφαλου στην ανάλυση των οπτικών ερεθισμάτων, τα ευρήματα που μπορεί να προκύψουν από την μελέτη και προσομοίωση των μηχανισμών του είναι δυνατόν να ενσωματωθούν στα σύγχρονα συστήματα υπολογιστικής όρασης, με σκοπό την επεξεργασία της οπτικής πληροφορίας με τρόπο σύμφωνο προς την ανθρώπινη αντίληψη. Το πρώτο μέρος της έρευνας που διεξήχθη εστίασε στην ανάπτυξη και αξιολόγηση μοντέλων αναπαράστασης του οπτικού ενδιαφέροντος σε δεδομένα εικόνας με βάση αλγόριθμους βιολογικής έμπνευσης, καθώς και στην δυνατότητα αξιοποίησή τους σε εφαρμογές της υπολογιστικής όρασης. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν κατά την πειραματική εφαρμογή των μοντέλων σε βάσεις δεδομένων με εικόνες γενικού περιεχομένου ανέδειξαν την αξιόλογη συμπεριφορά των αλγορίθμων που υλοποιήθηκαν σε ποικιλία οπτικών συνθηκών αλλά και την δυνατότητα χρήσης τους σε πιο εξειδικευμένους τομείς, όπως αυτός της αεροφωτογραφίας. Το δεύτερο μέρος της έρευνας αφορούσε την μελέτη και ανάπτυξη αλγορίθμων για την εξαγωγή και σύγκριση χαρακτηριστικών από το σύστημα κίνησης των οφθαλμών, με σκοπό την αξιοποίησή τους στο πεδίο έρευνας της βιομετρικής αναγνώρισης με βάση τις οφθαλμικές κινήσεις. Οι μέθοδοι που υλοποιήθηκαν αφορούσαν χαρακτηριστικά που μπορούν να εξαχθούν τόσο στο πεδίο του χώρου του οπτικού ερεθίσματος όσο και στο πεδίο του χρόνου και τα πειραματικά αποτελέσματα τα οποία προέκυψαν κατά την αξιολόγησή των αλγορίθμων σε βάσεις δεδομένων οφθαλμικής κίνησης ποικίλου ερεθίσματος, επέδειξαν την δυναμική που υπάρχει στον συγκεκριμένο νεοσύστατο τομέα έρευνας.
Search for axions via astrophysical obsevations
Authors: Γαρδικιώτης Αντώνιος
Published: August 2021

Η παρούσα εργασία έχει ως σκοπό την αναζήτηση αξιονίων (σωματιδίων Σκοτεινής Ύλης) μέσα από αστροφυσικές παρατηρήσεις. Από τις πρώτες παρατηρήσεις της ταχύτητας περιστροφής αστέρων σε σμήνη Γαλαξιών από τον Zwicky και μετά, έγινε σαφές στην επιστημονική κοινότητα πως η ύπαρξη σκοτεινής ύλης καθώς και η κατανόηση της είναι θεμελιώδους σημασίας για την Κοσμολογία. Το ποσοστό της σκοτεινής ύλης του σύμπαντος (~21%), σε σχέση με το αυτό της ύλης που παρατηρούμε (~4%), καθιστά σαφή την αναγκαιότητα για εντατική έρευνα στο πεδίο αυτό της Φυσικής. Ανάγκη δε, προκύπτει επίσης για την εξερεύνηση της σκοτεινής ενέργειας η οποία αποτελεί το υπόλοιπο ~75% του Σύμπαντος. Ένα μικρό μέρος της παρούσας έρευνας στο CERN έχει επικεντρωθεί και στην μελέτη Σκοτεινής ενέργειας καθώς, το πείραμα μέσα από το οποίο προσεγγίζεται η αναζήτηση αξιονίων (CAST – CERN Axion Solar Telescope), προσανατολίζεται συγχρόνως στην έρευνα σωματιδίων Σκοτεινής ενέργειας (χαμαιλέοντες) .
Η έννοια της λυτρώσεως και του λυτρωτικού φωτός στην υμνογραφία του Πεντηκοσταρίου
Authors: Χατζηχρήστου Ανδρέας
Published: August 2021

"Η εργασία αυτή ασχολείται κυρίως με την αναζήτηση, την καταγραφή και τον σχολιασμό (Βιβλική, αγιοπατερική, Δογματική και Ηθική προσέγγιση) της έννοιας της λυτρώσεως και του λυτρωτικού φωτός, από την οπτική της ορθόδοξης ανατολικής χριστιανικής διδασκαλίας, όπως αυτή η έννοια είναι καταγραμμένη στην εκκλησιαστική υμνογραφία. Ιδιαίτερα, η εργασία έγινε με βάση ένα συγκεκριμμένο λειτουργικό βιβλίο το 'Πεντηκοστάριο", του οποίου η χρήση στη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας αρχίζει την Κυριακή του Πάσχα και ολοκληρώνεται την Κυριακή των αγίων Πάντων. Σημειώνεται ότι στη, σχετικά εκτενή, Εισαγωγή, γίνεται α)αναδρομή ιστορική στην παρουσία και εξέλιξη της εορτής του Πάσχα μέσα στην αρχαϊκή Χριστιανική Εκκλησία, ως αιτίας για τη γένεση των λειτουργικών περιόδων του Τριωδίου και του Πεντηκοσταρίου, και συνεπώς και της δημιουργίας αντίστοιχων λειτουργικών βιβλίων", και β) καταγραφή της ιστορικής πορείας του έντυπου Πεντηκοσταρίου, από την αρχή της εφεύρεσης της τυπογραφίας και της χρήσης της στην περιοχή της Βενετίας, μέχρι σήμερα.
Ρόλος του mTOR στο κακοήθες μεσοθηλίωμα
Authors: Βαζακίδου Μαρία-Ελένη
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η πρωτεΐνη mTOR προάγει τον πολλαπλασιασμό και την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων, μετάγει αγγειογενετικά σήματα και ρυθμίζει τη διαφοροποίηση και τη λειτουργία των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος. Υποθέσαμε ότι το temsirolimus, ένας αναστολέας της πρωτεΐνης mTOR, περιορίζει την αύξηση του μεσοθηλιώματος in vivo μειώνοντας την ανάπτυξη των κυττάρων του όγκου και την αγγειογένεση και ρυθμίζοντας το ανοσοποιητικό/φλεγμονώδες περιβάλλον του όγκου. Μέθοδος: Δημιουργήσαμε ένα υποδόριο και ένα υπεζωκοτικό πειραματικό μοντέλο κακοήθους μεσοθηλιώματος εισάγοντας AE17 και ΑΒ1 κύτταρα μεσοθηλιώματος ποντικού στο δεξί ισχίο ή στην υπεζωκοτική κοιλότητα C57BL/6 και BALB/c ποντικών, αντίστοιχα. Στα ζώα χορηγήθηκε ενδοπεριτοναϊκά temsirolimus (20 mg/kg) ή φορέας 5 φορές/εβδομάδα. Η θυσία πραγματοποιήθηκε την 26η ημέρα (υποδόριο μοντέλο) ή την 15η ημέρα (υπεζωκοτικό μοντέλο) μετά την ένεση των κυττάρων. Αποτελέσματα: Το temsirolimus περιόρισε την ανάπτυξη του μεσοθηλιώματος in vivo επάγοντας την απόπτωση των καρκινικών κυττάρων, αναστέλλοντας την αγγειογένεση, ενισχύοντας την παρουσία των λεμφοκυττάρων του όγκου και μειώνοντας την παρουσία των μυελοειδών κυττάρων που έχουν ιδιότητες ενισχυτικές της νεοπλασματικής αύξησης. Η συσσώρευση υπεζωκοτικού υγρού μειώθηκε σημαντικά στο AE17, αλλά όχι στο ΑΒ1 μοντέλο μεσοθηλιώματος. In vitro, το temsirolimus εμπόδισε την αύξηση των κυττάρων μεσοθηλιώματος, την ενεργοποίηση του NF-κΒ στα κύτταρα μεσοθηλιώματος και τη μετανάστευση των μακροφάγων. Συμπεράσματα: Το temsirolimus μειώνει την επιβίωση των κυττάρων του όγκου και την αγγειογένεση και επηρεάζει το φλεγμονώδες μικροπεριβάλλον του όγκου και τελικά αναστέλλει την ανάπτυξη του μεσοθηλιώματος σε πειραματικά μοντέλα κακοήθους μεσοθηλιώματος in vivo.
Μελέτη βιολογικών και κλινικών παραμέτρων με προγνωστική και διαφοροδιαγνωστική σημασία στη μακροσφαιριναιμία Waldenström (WM) και σε Β-λεμφοϋπερπλαστικά νοσήματα (Β-ΛΥΝ) χαμηλής κακοήθειας που μοιράζονται με τη WM κοινά χαρακτηριστικά
Authors: Τζένου Τατιάνα
Published: August 2021

Η μακροσφαιριναιμία Waldenström (WM) χαρακτηρίζεται από πλασμα-τοκυτταρική διαφοροποίηση και παρουσία IgM παραπρωτεΐνης. Παρουσιάζει ομοιότητες με άλλα λεμφοϋπερπλαστικά νοσήματα και ιδίως με το σπληνικό λέμφωμα της οριακής ζώνης (ΣΛΟΖ). Σκοπός της μελέτης ήταν η περιγραφή των χαρακτηριστικών ασθενών με WM, IgM-MGUS και ΛΠΛ, η εφαρμογή προγνωστικών συστημάτων στους ασθενείς με WM και η ανεύρεση παραγόντων με προγνωστική ή διαφοροδιαγνωστική αξία στον ορό ή/και το μυελό αυτών. Επιλέχθηκαν και μελετήθηκαν μόρια με σημασία είτε για τη φυσιολογική ανάπτυξη των Β-λεμφοκυττάρων είτε για τη βιολογία άλλων συναφών με την WM λεμφοϋπερπλαστικών διαταραχών. Τα επίπεδα s-syndecan-1, IL-1β, TGFβ βρέθηκαν αυξημένα στον ορό ασθενών με WM. Τα επίπεδα TGFβ συσχετίσθηκαν θετικά με το χρόνο μέχρι την 1η θεραπεία. Δεν βρέθηκαν διαφορές με τους υγιείς μάρτυρες στα επίπεδα sIL-6, BLys, ενώ τα επίπεδα IL-6 οριακά δεν βρέθηκαν να διαφέρουν.Η ανοσοϊστοχημική έκφραση VEGF, IL-6, CD138 είναι αυξημένη στο μυελό ασθενών με WM. Η έκφραση CD138 συσχετίσθηκε θετικά με την IgM και την επιβίωση, ενώ φάνηκε να έχει διαφοδιαγνωστική αξία για τη διάκριση από το ΣΛΟΖ. Η αγγειογένεση είναι αυξημένη στον ορό ασθενών με WM και η TVA συσχετίζεται αρνητικά με το διάστημα μέχρι την 1η θεραπεία. Η ZAP70 δεν εκφράζεται στο μυελό ασθενών με WM.
Κριτήρια και μεθοδολογία για τη βέλτιστη αξιοποίηση αστικών ρεμάτων
Authors: Αξαρλή Ευαγγελία
Published: August 2021

Η διαπίστωση της απουσίας μιας ολοκληρωμένης μεθόδου βέλτιστης αξιολόγησης των περιβαλλοντικών αγαθών, η οποία καθιστά το ήδη πολύπλοκο ζήτημα της αξιοποίησης των αστικών ρεμάτων ακόμα πιο δύσκολο, και η ταυτόχρονη έλλειψη ενός υπολογιστικού εργαλείου το οποίο θα συμπεριλαμβάνει παραμέτρους κατασκευαστικού κόστους και περιβαλλοντικού οφέλους έδωσαν το έναυσμα για την παρούσα έρευνα. Πρωταρχικός στόχος της διατριβής είναι η εύρεση μεθοδολογίας για τη βέλτιστη αξιοποίηση αστικών ρεμάτων, με ταυτόχρονη ικανοποίηση της επιθυμίας διατήρησης του φυσικού περιβάλλοντος, της αποφυγής πλημμυρικών ζημιών και της διάθεσης του μικρότερου δυνατού κεφαλαίου για τα έργα αξιοποίησης. Προσεγγίζοντας την πραγματικότητα χρησιμοποιήθηκαν κατασκευαστικά και περιβαλλοντικά κριτήρια, αναδεικνύοντας τις αντίρροπες τάσεις που επικρατούν στην κοινωνία μεταξύ αυτών. Κατά τη αξιολόγηση των κριτηρίων έγινε αποτίμηση παραγόντων με όσο το δυνατόν πιο αντικειμενικό τρόπο. Διερευνήθηκαν αρχικά όλες οι παράμετροι οι οποίες συνδέονται με το κόστος κατασκευής του έργου, καθώς και το περιβαλλοντικό κόστος ή όφελος. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην εκτίμηση των μη ευθέως αποτιμήσιμων παραγόντων κόστους και οφέλους. Για την επίλυση του προβλήματος βελτιστοποίησης δημιουργήθηκε ένας κώδικας ο οποίος ονομάστηκε GENALOUS από τα αρχικά των λέξεων Genetic Algorithms Οptimization of Urban Streams. Ο κώδικας είναι βασισμένος στη μέθοδο των Γενετικών Αλγορίθμων και δίνει τη δυνατότητα στον χρήστη να υποδηλώσει την προτίμησή του σε κάποιους από τους παράγοντες αποτίμησης καθώς και να εισαγάγει συντελεστές βαρύτητας σε ορισμένους από αυτούς. Οι Γενετικοί αλγόριθμοι, εξαιτίας της μεγάλης αποδοτικότητάς τους και της ασφαλούς προσέγγισης στη βέλτιστη λύση επιλύουν το πρόβλημα βελτιστοποίησης παρέχοντας εξαιρετικά αποτελέσματα, σε εύλογο χρονικό διάστημα, με μεγάλη αξιοπιστία, δίνοντας τη δυνατότητα επέκτασης και συνεργασίας με άλλα εργαλεία. Η επιτυχής εφαρμογή του κώδικα σε αστική παραρεμάτια περιοχή της Θεσσαλονίκης έδειξε ότι η προτεινόμενη μεθοδολογία μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιαδήποτε αστικοποιημένη ή μη παραρεμάτια περιοχή, με κατάλληλη προσαρμογή της αντικειμενικής συνάρτησης.
Η αποστρατεία στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις
Authors: Δρίτσας Χρήστος
Published: August 2021

Η αποστρατεία σηματοδοτεί το πέρασμα στον πολιτικό βίο για τον αξιωματικό και είναι συνυφασμένη με μία σειρά προβλημάτων που σχετίζονται κυρίως με την αποδοχή εκ μέρους του μίας νέας πραγματικότητας, μίας νέας ζωής. Όπως καταγράφει η διεθνής βιβλιογραφία αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερα επώδυνο για τον ίδιο τον αξιωματικό, έχοντας πολύπλευρες προεκτάσεις σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Με την αποστρατεία ο αξιωματικός καλείται να εγκαταλείψει μία σταδιοδρομία, συχνά σε σχετικά παραγωγική ηλικία, και σε πολλές περιπτώσεις να αναζητήσει μία άλλη. Αυτό είναι δυνατό να αποτελέσει τόσο πρόκληση όσο και πρόβλημα, με αρνητικό αντίκτυπο στον ίδιο αλλά και στην οικογένειά του. Στα πλαίσια της συγκεκριμένης διατριβής επιχειρήθηκαν να απαντηθούν τα ακόλουθα ερωτήματα:•Πόσο επώδυνη είναι η διαδικασία της αποστρατείας για τον αξιωματικό;•Ποιοί είναι οι παράγοντες που οδηγούν στη εθελοντική αποστρατεία κάποιους αξιωματικούς;•Πόσο επιθυμητή και πόσο εύκολη είναι πραγματικά η έναρξη μίας νέας σταδιοδρομίας μετά την αποστρατεία;•Υπάρχουν οικονομικά προβλήματα συνδεόμενα με την έξοδο από το στράτευμα και τη συνταξιοδότηση;•Πώς αντιμετωπίζεται η παροχή υπηρεσιών υγείας ως ζητούμενο και ως δικαίωμα από τους Έλληνες αποστράτους; •Ποιά είναι η σχέση των αποστράτων με το στράτευμα (συμμετοχή σε δραστηριότητες, πολιτική αξιοποίησής τους) ;•Ποιά είναι η σχέση των αποστράτων με την κοινωνία και την πολιτική;Τα αποτελέσματα της έρευνας αξιολογήθηκαν σε σχέση με τη διεθνή πραγματικότητα έτσι όπως αυτή έχει αποτυπωθεί στα αποτελέσματα αντίστοιχων ερευνών που έγιναν στο εξωτερικό, κυρίως στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Έτσι κατέστη δυνατό να διερευνηθεί η ιδιαιτερότητα της ελληνικής περίπτωσης.Στα κεφάλαια 1-4 της Διατριβής επιχειρήθηκε η ανασκόπηση της συναφούς προς το αντικείμενο του θέματος Διεθνούς Βιβλιογραφίας, με το σκεπτικό της οικοδόμησης ενός κατά το δυνατό στερεότερου γνωστικού υποβάθρου επ’ αυτού, το οποίο σε δεύτερο χρόνο επέτρεψε την αξιολόγηση της υπό εξέταση ελληνικής πραγματικότητας και την εξαγωγή σε συμπερασμάτων. Στη συνέχεια, στο κεφάλαιο 5 παρουσιάστηκε η όλη μεθοδολογική προσέγγιση που υιοθετήθηκε στο πλαίσιο της παρούσης (χρήση ερωτηματολογίου), και αναπτύχθηκε η λογική με την οποία επελέγη αυτή. Στο κεφάλαιο 6 παρατέθηκαν, αναλύθηκαν και σχολιάστηκαν τα αποτελέσματα της ερευνητικής διαδικασίας. Εν τέλει παρατέθηκαν τα γενικά συμπεράσματα της έρευνας.
Μελέτη της επίδρασης των επιπλοκών των χειρουργικών επεμβάσεων στο παχύ έντερο στην ποιότητα ζωής των ασθενών
Authors: Μαρινάτου Αννέζω
Published: August 2021

Κάθε χειρουργική πράξη ενέχει δυστυχώς τον κίνδυνο επιπλοκών, που εμφανίζονται και στην χειρουργική του παχέος εντέρου αμαυρώνοντας τα θεραπευτικά αποτελέσματα μιας ογκολογικής επέμβασης. Αυξάνουν τη νοσηρότητα, τη θνητότητα και τις μέρες νοσηλείας. Παρά την πληθώρα των μελετών για την επίδραση των χειρουργικών επεμβάσεων στην ποιότητα ζωής των ασθενών, υπάρχει βιβλιογραφικό κενό στην μελέτη των επιπλοκών των επεμβάσεων στο παχύ έντερο στην ποιότητα ζωής των ασθενών.ΣΚΟΠΟΣ: Η μελέτη της επίδρασησ των επιλοκών και ειδικότερα των αναστομωτικών διαφυγών στην σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωήσ των ασθενών με ορθοκολικό καρκίνο.ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Η συγκέντρωση των ασθενών έγινε προοπτικά. Δημιουργήθηκε μία βάση δεδομένων με τα ανθρωπομετρικά, κλινικά και παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά των ασθενών που υποβλήθηκαν σε κολεκτομή για καρκίνο κατά την πενταετία 2007-2015 στην Α΄Προπαιδευτική Χειρουργική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατόπιν έγινε μία μελέτη εξομοιωσης κατά ηλικία,φύλο, στάδιο και επέμβαση με 25 ασθενείς με διαφυγή και 50 ασθενεέις με ανεπίπλεκτη μετεγχειρητική πορεία. Οι ασθενείς συμπλήρωναν εγκυροποιημένα ερωτηματολόγια ποιότητας ζωής (SF-36, GIQLI, EORTC-C30, and EORTC-CR29) στους 0, 3, 6 και 12 μήνες.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι ασθενείς με διαφυγή έχρηζαν περισσότερων ημερών νοσηλείας, και παρέμειναν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα με τη στομία τους σε σχέση με τους ασθενείς με ανεπίπλεκτη μετεγχειρητική πορεία. Οι οργανικές και συναισθηματικές διαταραχές προεξάρχουν και παραμένουν και μετά τους 6 και 12 μήνες στους ασθενείς με αναστομωτική διαφυγή, σε αντίθεση με τους ασθενείς χωρίς επιπλοκές που επενέρχονται στην πρότερη κατάστασή τους. Επίσης, οι ασθενείς με διαφυγή παρουσιάζουν περισσότερα προβλήματα με τη στομία τους.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: οι αναστομωτικές διαφυγές επιδρούν αρνητικά στην μετεγχειρητική ποιότητα ζωής των ασθενών.
O δημόσιος χώρος ως πεδίο αστικών συγκρούσεων
Authors: Πέττας Δημήτριος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή ερευνά τους τρόπους με τους οποίους ενεργά συλλογικά υποκείμενα και μηχανισμοί αλληλεπιδρούν στο πλαίσιο σχέσεων εξουσίας και τους τρόπους με τους οποίους η αλληλεπίδραση αυτή επιδρά στη καθημερινή ζωή και τις πρακτικές χρήσης σε δημόσιους χώρους οι οποίοι λειτουργούν ως πεδία αστικών συγκρούσεων. Η έρευνα βασίζεται σε μικτή μεθοδολογική προσέγγιση η οποία εντούτοις δίνει έμφαση στην εξαγωγή και παρουσίαση ποιοτικών δεδομένων. Η συγκρότηση των σχέσεων εξουσίας και τα αποτελέσματα τους εξετάζονται σε τρείς περιπτώσεις έρευνας οι οποίες περιλαμβάνουν τους εξής δημόσιους χώρους οι οποίοι χωροθετούνται στο κέντρο της Αθήνας: πλατεία Εξαρχείων, πλατεία Αγίου Παντελεήμονα και πλατεία Συντάγματος
Εμμονικά μικροκοσμικά περιβάλλοντα
Authors: Παπαλαμπρόπουλος Λεωνίδας
Published: August 2021

Η Διατριβή εστιάζεται στη γνωστική περιοχή των Ουτοπικών Θεωριών στην Αρχιτεκτονική μέσα από τον σχηματισμό «Ιδιωτικών Πλαστικών Συστημάτων». Ο κεντρικός άξονας ανάπτυξης της προβληματικής της προσανατολίζεται στη διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στην έως τώρα θεώρηση της αρχιτεκτονικής ως μιας τέχνης – επιστήμης του συλλογικού και την αυθαίρετη χωρική διάρθρωση σύνθετων εμμονικών μικροκοσμικών περιβαλλόντων η οποία και διαφεύγει της καθιερωμένης συστηματικής κατηγοριοποίησης.Διατυπώνεται, με τον τρόπο αυτό, ένα μεθοδολογικό εργαλείο έρευνας του ουτοπικού λόγου, ανατρέχοντας στο ζήτημα της προσωπικής ουτοπίας μέσα από την σύζευξη πλαστικού κώδικα και αρχιτεκτονικής πρακτικής οριοθετώντας παράλληλα το πλαίσιο για την συγκρότηση μιας νέας γενεαλογίας πλαστικών κατασκευών και χωρικών πρακτικών στον αρχιτεκτονικό λόγο.
The effects of alcohol on the emotional stimuli processing through the investigation of neurophysiological signals
Authors: Λιθαρή Χρυσούλα
Published: August 2021

[…] Social drinking, for most people, is an inseparable part of every-day life. Alcohol is used and abused for its ability to modify emotional states, and more precisely, to reduce anxiety [1], [2]. It is therefore essential to study the effects of inebriation in healthy, non-dependent individuals, given the frequency of abuse and binge drinking. A better understanding of the neural underpinnings of alcohol consumption could have a number of social implications, including the origin of the inebriation-induced aggressiveness, the tendency to abuse and the driving or work-related hazards [3]. More precisely, this study aimed to answer to the following questions: - How acute alcohol intake affects the human brain responses to affective pictures? - Is the effect of alcohol emotion-specific or is it the same for all kinds of emotion-eliciting images? - Is the brain functional organization at rest modulated by inebriation? - What are the similarities and the differences between the EEG and MEG studies conducted? In a second level, there has been an effort to design the optimal experimental procedure to examine as accurately as possible the multi-factorial issue of inebriation effects on the human brain. Regarding the analysis of the recordings, the standard analysis techniques on sensor levels were first applied, and then, more advanced techniques, such as cortical source estimation and functional connectivity were used to examine whether any additional information is provided. […]
To διεθνές καθεστώς των τεχνητών νησιών και εγκαταστάσεων
Authors: Ροδοθεάτος Γεράσιμος
Published: August 2021

Η διατριβή εξετάζει τις νομικές πτυχές του κύκλου ζωής των Τεχνητών Νησιών και Εγκαταστάσεων (ΤΝΕ). Προς το σκοπό αυτό και με στόχο την πληρέστερη αποτύπωση, σε πρώτη φάση εξετάζονται και αναλύονται οι τεχνικές πτυχές των ΤΝΕ καθώς και οι χρήσεις τους. Κατόπιν αυτής της ανάλυσης τα ΤΝΕ κατηγοριοποιούνται σε τρεις κατηγορίες με βάση τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους, κατά τρόπο όμως που να συνάδει και με το διεθνές νομικό πλαίσιο, το οποίο και παρατίθεται εξελικτικά. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής ακολουθεί ανάλυση με βάση τα τρία στάδια του κύκλου ζωής των ΤΝΕ (Δημιουργία, Χρήση, Παροπλισμός) κατά την οποία εξετάζονται τρεις παράμετροι: α) η συνάφεια του καθεστώτος (κατά πόσο η νομική αποτύπωση ανταποκρίνεται στην τεχνολογική πραγματικότητα), β) η συνοχή του καθεστώτος (κατά πόσο οι διάφορες θεματικές και περιφερειακές προσεγγίσεις είναι εναρμονισμένες με το γενικό πλαίσιο) και γ) η προσαρμοστικότητα του καθεστώτος (κατά πόσο το υπάρχον πλαίσιο είναι ικανό να ανταποκριθεί ή εάν προσαρμόζεται στις διάφορες νομικές αλλά και ρεαλιστικές εξελίξεις). Στο τρίτο μέρος γίνεται συνολική αποτίμηση του νομικού πλαισίου και απαντώνται όλα τα βασικά ερωτήματα που τέθηκαν στην αρχή της διατριβής, με έμφαση στα τρέχοντα κενά και ασάφειες αλλά και τις σύγχρονες και μελλοντικές προκλήσεις, ενώ παρατίθενται τέλος, προτάσεις για την αντιμετώπιση αυτών.
Η εξέλιξη της γονιμότητας στην Ελλάδα από το 1960 και μετέπειτα
Authors: Μπαλτάς Παύλος
Published: August 2021

Από την διαγενεακή ανάλυση της γονιμότητας προκύπτει ότι οι τιμές που λαμβάνει ΣΔΓ κατά την περίοδο 1960-1980 είναι αποτέλεσμα της υιοθέτησης ενός πρώιμου ημερολογίου γονιμότητας από τις γυναίκες που γεννήθηκαν από το 1940 και μετέπειτα. Επίσης η κατάρρευση που γνωρίζει ο συγχρονικός δείκτης από το 1980 μέχρι και το 2000, οφείλεται σε ένα πιο ώριμο ημερολόγιο γονιμότητας που υιοθετούν οι γυναίκες που γεννήθηκαν από το 1960 και μετά. Η αύξηση του ΣΔΓ κατά την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα είναι το αποτέλεσμα του φαινομένου της αναπλήρωσης των αναβληθέντων γεννήσεων που εκφράζεται μέσω της αύξησης των ποσοστών γονιμότητας για τις γυναίκες ηλικίας άνω των 30 ετών. Η αναπλήρωση παραμένει ατελής καθώς η τελική γονιμότητα των γενεών μειώνεται στο πέρασμα του χρόνου. Λαμβάνοντας υπόψιν την θνησιμότητα, καμιά από τις υπό εξέταση γενεές δεν αναπληρώθηκε πλήρως. Η διαγενεακή ανάλυση της γονιμότητας κατά βιολογική τάξη έλευσης του τέκνου αναδεικνύει την ολοένα αυξανόμενη μέση ηλικία στο 1ο παιδί και την ταυτόχρονα σημαντική αύξηση της τελικής ατεκνίας για τις γυναίκες που γεννήθηκαν από τα τέλη του 1960 και μετά. Η πλειοψηφία (50-55%) των γυναικών που γεννήθηκαν ανάμεσα στο 1940 και 1960 απέκτησαν συνολικά 2 παιδιά. Η κυριαρχία του οικογενειακού μοντέλου της τετραμελούς οικογένειας (Γονείς και 2 παιδιά) μοιάζει να εμφανίζεται χρονικά αρκετά νωρίτερα στην Ελλάδα απ' ότι στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες. Η αποκοπή της γονιμότητας από την γαμηλιότητα και τον θεσμό του γάμου, φαινόμενο αρκετά διαδεδομένο στην δυτική Ευρώπη δεν επιβεβαιώνεται για την Ελλάδα, στην οποία τα ποσοστά εκτός γάμου γεννήσεων παραμένουν τα χαμηλότερα ανάμεσα στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ. Η έναρξη της οικονομικής κρίσης συνέπεσε χρονικά με την μείωση της συγχρονικής γονιμότητας. Το μικρό χρονικό διάστημα δεν μας επιτρέπει να γνωρίζουμε ακόμη αν το γεγονός αυτό θα έχει επιπτώσεις στην διαγενεακή γονιμότητα.
Παραμετροποίηση των συντελεστών μεταφοράς ορμής, θερμότητας και υγρασίας του θαλάσσιου ατμοσφαιρικού οριακού στρώματος και εφαρμογή σε ατμοσφαιρικό ή και σε ωκεανογραφικό μοντέλο
Authors: Κωστόπουλος Βασίλειος
Published: August 2021

Οι βασικοί στόχοι της παρούσας διατριβής υπήρξαν (α) η πειραματική μελέτη των τυρβωδών ροών ορμής, θερμότητας και υγρασίας στο επιφανειακό Θαλάσσιο Ατμοσφαιρικό Οριακό Στρώμα (ΘΑΟΣ) πάνω από την θάλασσα του Αιγαίου και (β) η αξιολόγηση μιας προκύπτουσας παραμετροποίησης για τη ροή ορμής, μέσω του συντελεστή αεροδυναμκής αντίστασης (CD), με την εφαρμογή της στο ωκεανογραφικό μοντέλο ALERMO και την σύγκριση των προγνώσεων για την επιφανειακή θερμοκρασία της θάλασσας με δορυφορικές παρατηρήσεις στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου.Η διατριβή αυτή ανέδειξε συνολικά ότι: (α) οι ανταλλαγές θερμότητας επηρεάζονται από την σχετικά μικρή χωροχρονική κλίμακα αλληλεπίδρασης μεταξύ ατμόσφιρας και θάλασσας πάνω από το Αιγαίο (β) καταγράφησαν υψηλές τιμές ροής ορμής κάτω από μέτριους έως ισχυρούς ανέμους στην περιοχή (γ) η προγνωστική ικανότητα του μοντέλου θαλάσσιας κυκλοφορίας ALERMO σχετικά με την επιφανειακή θερμοκρασία της θάλασσας, επηρεάστηκε από την εφαρμογή της νέας παραμετροποίησης του συντελεστή αεροδυναμικής αντίστασης και προέκυψε βελτίωση των προγνώσεων τοπικά έως και 25% την άνοιξη και το αντίθετο το καλοκαίρι. Τέλος σημειώνεται ότι θεωρείται αναγκαία περαιτέρω διευρέυνηση των διαδικασιών ανάβλησης καθώς και της επίδρασης της τάσης του ανέμου σε παράκτιες περιοχές καθώς και πραγματοποίηση περισσότερων μετρήσεων των τυρβωδών ροών πάνω από το Αιγαίο, υπό μεγαλύτερο εύρος ταχύτητας του ανέμου, ευστάθειας της ατμόσφαιρας και κατάστασης κυματισμού της θαλάσσιας επιφάνειας.
Ανοσοϊστοχημική μελέτη της έκφρασης των εξωκυττάριων δομικών γλυκοπρωτεϊνών (Λαμινίνης, Εντακτίνης και Τενασκίνης) στα στάδια ανάπτυξης του ανθρώπινου εμβρυϊκού σπλήνα
Authors: Παπαδόπουλος Ηλίας
Published: August 2021

Η έκφραση των εξωκυττάριων δομικών γλυκοπρωτεϊνών (λαμινίνης, εντακτίνης και τενασκίνης), φαίνεται πως συσχετίζεται με τα στάδια ανάπτυξης του ανθρώπινου εμβρυικού σπλήνα. Ο ερευνητικός σκοπός αυτής της εργασίας ήταν να προσδιορίσει τα αποτελέσματα της χοριοαμνιονίτιδας, που αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αιτίες αποβολών μέχρι την 24η εβδομάδα, στη δομή και τη λειτουργία των δομικών γλυκοπρωτεϊνών του εξωκυττάριου στρώματος (Extracellular Matrix-ECM δομικές γλυκοπρωτεΐνες) στον ανθρώπινο εμβρυϊκό σπλήνα στα διάφορα στάδια ανάπτυξης. Μελετήθηκε η επίδραση των πρωτεϊνών αυτών τόσο στην διάρκεια της αιμοποίησης (2ο τρίμηνο), όσο και στην εγκατάσταση και λειτουργία του λεμφικού ιστού στο όργανο (2ο, 3ο τρίμηνο), σε σύγκριση με φυσιολογικά δείγματα ιστών σπληνών που χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες.Η έρευνα διεξήχθη σε εκατόν είκοσι (120) έμβρυα που προήλθαν από επιλεκτικά επαγόμενες (παθολογικές - κύρια αιτία αλλοιώσεις χοριοαμνιονίτιδα) και εκούσιες (μη-παθολογικές/μάρτυρες) διακοπές κύησης, για την έκφραση εξωκυττάριων δομικών γλυκοπρωτεϊνών, αιμοποιητικών και λεμφικών κυττάρων. Πραγματοποιήθηκε συμβατική ιστολογική εξέταση των αντίστοιχων εμβρυϊκών μεμβρανών.Τα αποτελέσματα μας δεν έδειξαν ποσοτικές διαφορές στην έκφραση των ECM δομικών γλυκοπρωτεϊνών (λαμινίνης, εντακτίνης και τενασκίνης), αιμοποιητικών και λεμφικών κυττάρων στο τέλος του 1ου τριμήνου στις δύο ομάδες. Στο 2ο και το 3ο τρίμηνο, παρατηρήθηκε στις περιπτώσεις σπληνών με συνοδές αλλοιώσεις χοριοαμνιονίτιδας, μείωση στον αριθμό των παραπάνω πρωτεϊνών, με μία ταυτόχρονη αύξηση της λευκής σειράς και των CD34 πρόδρομων αιμοποιητικών κυττάρων, σε σύγκριση με τους ιστούς – μάρτυρες. Στο λεμφικό ιστό του σπλήνα κατά τη διάρκεια του 3ου τριμήνου παρατηρήθηκε μείωση στον αριθμό των Β- και Τ-λεμφοκυττάρων, σε σύγκριση με τα φυσιολογικά δείγματα, ιστούς - μάρτυρες.Τα αποτελέσματα αυτά συνηγορούν ότι: 1) οι δικτυωτές ίνες σχηματίζουν το δομικό δομικό σκελετό και ότι η σύνθεση αυτών των ινών είναι σημαντική για τη μορφογένεση και λειτουργία του σπλήνα, 2) οι εξωκυττάριες γλυκοπρωτείνες λαμινίνη, εντακτίνη και τενασκίνη είναι σταθερές δομικές πρωτείνες στις δικτυωτές ίνες του ερυθρού και λευκού πολφού του σπλήνα σε όλη τη διάρκεια της εμβρυικής ανάπτυξης του οργάνου, 3) τοξίνες και κυτοκίνες που παράγονται στην διεργασία της φλεγμονής (χοριοαμνιονίτιδα), φαίνεται να επηρεάζουν στο εμβρυϊκό σπληνικό παρέγχυμα, την σύνθεση και απελευθέρωση των εξωκυττάριων δομικών γλυκοπρωτεϊνών (λαμινίνης, εντακτίνης και τενασκίνης), μειώνοντας τις, προκαλώντας προφανώς διαταραχές, τόσο στην αιμοποίηση όσο και στην εγκατάσταση και λειτουργία του λεμφικού ιστού του σπλήνα.
Το οξειδωτικό στρες στην πορεία της σήψης
Authors: Καραπέτσα Μαρία
Published: August 2021

Η υπέρμετρη παραγωγή ελεύθερων ριζών που υπερβαίνει τους αντιρροπιστικούς μηχανισμούς καλείται οξειδωτικό στρες. Η παρουσία του έχει διαπιστωθεί σε φυσιολογικές συνθήκες και σε παθολογικές καταστάσεις και αποτελεί σημαντικό δομικό παράγοντα της φλεγμονώδους διαδικασίας. Η παρουσία και κυρίως οι μεταβολές του στη σήψη είναι φαινόμενο που δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως στην υπάρχουσα βιβλιογραφία. Η σκοπιμότητα της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει την διακύμανση του οξειδωτικού στρες στους σηπτικούς ασθενείς της εντατικής θεραπείας. Για το λόγο αυτό διενεργήθηκαν επαναλαμβανόμενες μετρήσεις οξειδωτικών και αντιοξειδωτικών βιοδεικτών, οκτώ συνολικά, σε δεκαεπτά διαγνωσθέντες με σηπτική καταπληξία. Για την ανάλυση των αποτελεσμάτων διαμορφώθηκαν δύο ομάδες προς σύγκριση, οι επιζώντες από το σηπτικό επεισόδειο και οι αποβιώσαντες εξαιτίας του. Από τα ευρήματα διαπιστώθηκαν σημαντικά μειωμένοι οι αντιοξειδωτικοί δείκτες ανηγμένη γλουταθειόνη και καταλάση των ερυθρών και σημαντικά αυξημένη η σουπεροξειδική δισμουτάση του πλάσματος στη διάρκεια της σήψης για την ομάδα των αποβιωσάντων ενώ από τους οξειδωτικούς τα πρωτεϊνικά καρβονύλια βρέθηκαν επίσης αυξημένα για την ίδια ομάδα. Η συνεισφορά της παρούσας μελέτης συνίσταται στην ανάδειξη της ύπαρξης ενός μεγαλύτερου αντιοξειδωτικού ελλείμματος στην πορεία του χρόνου σε όσους κατέληξαν συγκριτικά με αυτούς που επιβίωσαν.
Μηχανισμοί κυτταρικού θανάτου των νευρώνων του εγκεφάλου στη νόσο του Alzheimer
Authors: Βολουδάκης Γεώργιος
Published: August 2021

Ο υποδοχέας του επιδερμικού αναπτυξιακού παράγοντα (epidermal growth factor receptor, EGFR) παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό, και στην κυτταρική και ιστική διαφοροποίηση. Οι επιδερμικοί αναπτυξιακοί παράγοντες (EGFs) προστατεύουν τους νευρώνες από τοξικά ερεθίσματα μέσω της πρόσδεσης τους στον EGFR και στη συνέχεια την ενεργοποίηση των μονοπατιών επιβίωσης. Επίσης, πρόσφατες μελέτες τοποθετούν τον EGFR σε κομβικό σημείο των μονοπατιών των νευρομεταβολικών ασθενειών όπως η νόσος του Alzheimer (AD) και το γήρας. Αυτή η μελέτη είχε σα στόχο να διερευνήσει του μηχανισμούς κυτταρικού θανάτου των νευρώνων του εγκεφάλου στην AD και να αναγνωρίσει το ρόλο της Πρεσενιλίνης 1 (Presenilin 1, PS1) στη νευροπροστασία. Η πλειοψηφία των μεταλλαγών που προκαλούν Οικογενή νόσο του Alzheimer (Familial Alzheimer’s Disease, FAD) έχουν αναγνωριστεί στο γονίδιο της PS1. Στην παρούσα μελέτη είδαμε για πρώτη φορά ότι η απώλεια της PS1 οδηγεί σε δραματική μείωση των επιπέδων έκφρασης του EGFR (>95%) σε νευρώνες (PCNCs) και σε σημαντική μείωση (περίπου 40%) στους εγκεφάλους Ε15.5 ποντικών. Οι PS1-/- PCNCs περιέχουν ελάχιστο EGFR και δεν μπορούν να αξιοποιήσουν προσδέτες του EGFR για να ενεργοποιήσουν τα κυτταρικά μονοπάτια επιβίωσης ώστε να προστατευτούν από τη νευροτοξικότητα του γλουταμικού οξέος, ωστόσο η αύξηση των επιπέδων έκφρασης του EGFR στους PS1-/- νευρώνες αρκεί για να επαναφέρει τις δύο αυτές λειτουργίες. Επί απουσίας της PS1, η μείωση των επιπέδων του EGFR φαίνεται ότι οφείλεται στη μείωση των επιπέδων σύνθεσης του EGFR, καθώς τα επίπεδα του Egfr mRNA μειώνονται >95%, ενώ ο ρυθμός αποδόμησης της πρωτεΐνης και του mRNA του EGFR παραμένει αμετάβλητος. Η επανεισαγωγή της PS1 σε PS1-/- νευρώνες με φορέα έκφρασης αυξάνει τα επίπεδα του Egfr mRNA και αποκαθιστά τη δυνατότητα αξιοποίησης EGFs για νευροπροστασία, ενώ η μείωση των επιπέδων έκφρασης της PS1 με siRNA μειώνει τα επίπεδα του Egfr mRNA και δεν επιτρέπει τους νευρώνες να αξιοποιήσουν EGFs για να προστατευθούν από τη νευροτοξικότητα του γλουταμικού οξέος. Η επίδραση που έχει η PS1 στα επίπεδα έκφρασης του EGFR είναι ειδική για τους νευρώνες καθώς δεν παρατηρήθηκε αλλαγή των επιπέδων έκφρασης σε PS1-/- πρωτογενείς καλλιέργειες ινοβλαστών ή γλοιϊκών κυττάρων. Επιπροσθέτως, η PS1 επηρεάζει τα επίπεδα έκφρασης του EGFR με τρόπο που δεν εξαρτάται από την ενζυμική δραστηριότητα γ-σεκρετάσης, ούτε από την PS2. Τα δεδομένα της μελέτης αποκάλυψαν ότι η PS1 δρα ως ένας θετικός μεταγραφικός ρυθμιστής του νευρωνικού EGFR. Η σημαντική μείωση των επιπέδων του EGFR επί απουσίας της PS1 μπορεί να συνεισφέρει στις αναπτυξιακές ανωμαλίες και στο θανατηφόρο φαινότυπο που χαρακτηρίζει τους PS1-/-, αλλά όχι τους PS2-/- ποντικούς. Επιπροσθέτως, η PS1 μπορεί να επηρεάζει τους νευροπροστατευτικούς μηχανισμούς στη νόσο του Alzheimer ελέγχοντας τη σηματοδότηση των μονοπατιών επιβίωσης του νευρωνικού EGFR.
Moριακός χαρακτηρισμός των εντεροενδοκρινών κυττάρων χολοκυστοκινίνης του δωδεκαδακτύλου
Authors: Συκαράς Αλέξανδρος
Published: August 2021

Το εντεροενδοκρινές σύστημα συντονίζει τη φυσιολογική απάντηση του οργανισμού που ακολουθεί την λήψη τροφής. Τα εντεροενδοκρινή κύτταρα αισθάνονται/αναγνωρίζουν τα θρεπτικά συστατικά που βρίσκονται στον εντερικό αυλό και απαντούν σε αυτά τα ερεθίσματα εκκρίνοντας ορμόνες. Υπάρχουν πάνω από 15 τύποι εντεροενδοκρινών κυττάρων που εκκρίνουν μια σειρά από εντερικές ορμόνες, οι οποίες επιτελούν κυριάρχο ρόλο στο συντονισμό της πέψης του φαγητού, στον έλεγχο της όρεξης και στη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα. Tα I-κύτταρα αποτελούν ένα τύπο εντεροενδοκρινών κυττάρων που κυρίως εντοπίζονται στο εγγύς λεπτό έντερο (δωδεκαδάκτυλο) και εκκρίνουν την ορμόνη χολοκυστοκινίνη όταν διεγείρονται από θρεπτικά συστατικά (κυρίως λίπη). H χολοκυστοκινίνη θεωρείται ως η αρχετυπική ορμόνη που δημιουργεί αίσθημα κορεσμού μετά το φαγητό και διαμεσολαβεί ανορεξικά σήματα από το έντερο προς τον εγκέφαλο, μέσω του πνευμονογαστρικού νεύρου. Επιπλέον, η χολοκυστοκινίνη διευκολύνει την πέψη παρατείνοντας το χρόνο παραμονής της τροφής στο στόμαχο ενώ παράλληλα διεγείρει την απελευθέρωση της χολής από τη χοληδόχο κύστη και την έκκριση των παγκρεατικών ενζύμων. Μέχρι πρόσφατα, οι προσπάθειες για το χαρακτηρισμό των εντεροενδοκρινών κυττάρων περιορίζονταν στην μελέτη κυτταρικών σειρών-μοντέλων. Η ανάπτυξη διαγονιδιακών μοντέλων ζώων με γενετικά σημασμένα εντεροενδοκρινή κύτταρα μας δίνει τη δυνατότητα μελέτης των φυσιολογικών εντεροενδοκρινών κυττάρων. Για την έρευνά μας, χρησιμοποιήσαμε ένα διαγονιδιακό μοντέλο μυός/ποντικού το οποίο εκφράζει την πράσινη φθορίζουσα πρωτείνη eGFP κάτω από τον έλεγχο του υποκινητή του γονιδίου της χολοκυστοκινίνης με σκοπό να μελετήσουμε τα Ι-κύτταρα. Αρχικά, αναπτύξαμε ένα αξιόπιστο πρωτόκολλο για την απομόνωση των κυττάρων χολοκυστοκινίνης του δωδεκαδακτύλου που αποτελούν τον πληθυσμό των τυπικών Ι-κυττάρων. Χρησιμοποιώντας την ημι-ποσοτική μέθοδο RT-PCR, δείξαμε πως τα δωδεκαδακτυλικά Ι-κύτταρα περιέχουν mRNA μετάγραφα τα οποία κωδικοποιούν την έκφραση πρωτεϊνών υποδοχέων των μακράς αλύσου λιπαρών οξέων, κοντής αλύσου λιπαρών οξέων καθώς και ενδοκανναβινοειδών πεπτιδίων. Παράλληλα, αναλύσαμε το ορμονικό περιεχόμενο των δωδεκαδακτυλικών Ι-κυττάρων ανακαλύπτοντας ότι ένας υποπληθυσμός κυττάρων χολοκυστοκινίνης συν-εκφράζει μαζί με τη χολοκυστοκινίνη και άλλες εντερικές ορμόνες όπως η προγλουκαγόνη, το εξαρτώμενο από τη γλυκόζη ινσουλινοτροπικό πεπτίδιο, το πεπτίδιο ΥΥ, η νευροτενσίνη, η εκκριτίνη/σεκριτίνη και παραδόξως η ορμόνη γκρελίνη- η μοναδική από τις εντερικές ορμόνες που διεγείρει την όρεξη για τη λήψη τροφής. Τα ευρήματά μας συνηγορούν στη δυνατότητα των κυττάρων χολοκυστοκινίνης του δωδεκαδακτύλου να αναγνωρίζουν λιπαρά οξέα μακράς και κοντής αλύσου, προιοντα μεταβολισμού των λιπαρών οξέων καθώς και εντερικά ενδοκανναβινοειδή πεπτίδια. Επιπλέον, υποστηρίζουν την θεώρηση πως υπάρχει αλληλοεπικάλυψη ανάμεσα στους διάφορους τύπους των εντεροενδοκρινών κυττάρων και ότι είναι πιθανό ένας υποπληθυσμός των Ι-κυττάρων να εκκρίνει χολοκυστοκινίνη σύγχρονα με άλλες εντερικές ορμόνες.
Ιστοριογραφικές εξελίξεις κατά το τελευταίο τέταρτο του 20ου αιώνα
Authors: Κουφού Αγγελική
Published: August 2021

Η διατριβή πραγματεύεται το επίμαχο ζήτημα της γλωσσικής στροφής στην Ιστοριογραφία, ένα ζήτημα το οποίο αποτέλεσε πεδίο διαμαχών και αντιπαραθέσεων μεταξύ των ιστορικών, κατά το τελευταίο τέταρτο του εικοστού αιώνα. Πρόκειται για μια παραδειγματική μεταβολή που συντελέστηκε στον χώρο της θεωρίας και της πρακτικής της Ιστοριογραφίας και αναδεικνύει την σημασία του ρόλου της γλώσσας στην αναπαράσταση της ιστορικής πραγματικότητας, προβληματοποιώντας συνολικά την αναπαραστατική διαδικασία. Οι καταβολές της μεταβολής αυτής ανιχνεύονται στην σημειολογική θεωρία του Ελβετού γλωσσολόγου Ferdinand de Saussure, η οποία τροφοδότησε το κίνημα του γαλλικού δομισμού που έμελλε να διαδραματίσει ιδιαίτερα καθοριστικό ρόλο στο διανοητικό στερέωμα, συμβάλλοντας στην διαμόρφωση ολόκληρων επιστημονικών κλάδων.Στην διατριβή ερευνάται το φάσμα των διανοητικών εξελίξεων στις ανθρωπιστικές και κοινωνικές σπουδές που κατέστησαν δυνατή την ανάδυση της γλωσσικής στροφής στην Ιστοριογραφία. Ιδιαίτερη έμφαση αποδίδεται στο έργο του ιστορικού και θεωρητικού της Ιστορίας, Hayden White, το οποίο αποτελεί την επιτομή της επεξεργασίας και της εφαρμογής της εν λόγω στροφής στην Ιστοριογραφία. Η εργασία επικεντρώνεται στην παρουσίαση του έργου του από την δεκαετία του 1960 μέχρι σήμερα, καθώς και στην υποδοχή του, στη συζήτηση γύρω από αυτό και στην κριτική του. Πρόκειται για μια θεωρητική συζήτηση, στην οποία το έργο του τοποθετείται μέσα στο γενικότερο πλαίσιο των εξελίξεων στην Ιστοριογραφία, παρουσιάζονται οι μείζονες άξονες της προβληματικής του και αναλύονται οι κυριότεροι σταθμοί στην πορεία του στοχασμού του. Στο τέλος, εξετάζεται η απήχηση του έργου του, η συμβολή του στις ιστορικές σπουδές, ενώ επιχειρείται και μια αποτίμηση της συνεισφοράς της γλωσσικής στροφής στην Ιστοριογραφία.
Τα ασφαλιστικά μέτρα στο γαλλικό αστικό δικονομικό δίκαιο
Authors: Ρεντούλης Παντελεήμων
Published: August 2021

Η διατριβή,παρουσιάζει μία αναλυτική και συνάμα εύληπτη παρουσίαση του θεωρητικού, νομοθετικού και νομολογικού πλέγματος του γαλλικού θεσμού των ασφαλιστικών μέτρων, και προσπαθεί, λαμβάνοντας υπ’ όψιν της και τις σύγχρονες τάσεις, να τιθασεύσει την γαλλική νομοθετική ανομοιογένειά τους μέσω της καταστρώσεως μίας όσο το δυνατόν περισσότερο συστηματικής και συνεπούς δομικής οργανώσεως του περιεχομένου της Η διατριβή περιλαμβάνει:(α) ως πρώτο κεφάλαιο την εισαγωγή της, η οποία έχει ως σκοπό να προϊδεάσει συνοπτικά τον αναγνώστη για την δομική οργάνωση και το περιεχόμενο των επόμενων κεφαλαίων.(β) ως δεύτερο κεφάλαιο την παρουσίαση της τελολογίας του θεσμού της παροχής προσωρινής δικαστικής προστασίας μέσω της παραθέσεως της ιστορικής προελεύσεως και της εξελίξεώς του, με αναφορά στην ποσοτική και ποιοτική μεταβολή του θεσμού, στον σύγχρονο ορισμό της γαλλικής έννοιας του ασφαλιστικού μέτρου, στην αυτονόμηση του θεσμού των ασφαλιστικών μέτρων έναντι της κυρίας δια¬γνωστικής διαδικασίας, καθώς και στην συνταγματική διάστασή του,(γ) ως τρίτο κεφάλαιο την παρουσίαση της δομής του θεσμού της παροχής προσωρινής δικαστικής προστασίας μέσω της παραθέσεως των επιμέρους ορισμών, των προϋποθέσεων λήψεως και της περιπτωσιολογίας των τριών διαφορετικών ειδών ασφαλιστικών μέτρων, όπως αυτά διακρίνονται στην Γαλλία, με βασικό κριτήριο την σχέση τους με την κυρία διαγνωστική διαδικασία, σε ασφαλιστικά μέτρα αναμονής, σε ασφαλιστικά μέτρα προκαταλαμβάνοντα την κυρία δίκη και σε ασφαλιστικά μέτρα προκαταλαμβάνοντα την διαδικασία αναγκαστικής εκτελέσεως,(δ) ως τέταρτο κεφάλαιο την παρουσίαση της λειτουργίας του θεσμού της παροχής προσωρινής δικαστικής προστασίας μέσω της παραθέσεως των δομικών και λειτουργικών στοιχείων της δίκης των ασφαλιστικών μέτρων, στα οποία περιλαμβάνονται τα υποκείμενα και το αντικείμενό της, η απόφαση ασφαλιστικών μέτρων, τα προβλεπόμενα στον νόμο ένδικα βοηθήματα και μέσα κατ’ αυτής, καθώς και μέσω της παραθέσεως της διαδικασίας πραγματώσεως της παρασχεθείσης προσωρινής δικαστικής προστασίας και(ε) ως πέμπτο κεφάλαιο τα εξαγόμενα πορίσματα.
Η αντιρρητική φιλολογία στην Κρήτη κατά το Β' μισό του ΙΔ' αιώνα
Authors: Ανδρεάδου Σταματούλα
Published: August 2021

Περίληψη:Η παρούσα διδακτορική διατριβή με θέμα "Η αντιρρητική φιλολογία στην Κρήτη κατά το β΄ μισό του ιδ΄ αιώνα" είναι μια συνθετική εργασία όπου μελετάται το πρόβλημα των σχέσεων ενωτικών και ανθενωτικών στην Κρήτη και τον τρόπο εξέλιξής του μέσα από τις επεμβάσεις του πάπα και τις συνακόλουθες του Πατριαρχείου και του ντόπιου πληθυσμού. Στόχος της εργασίας αυτής είναι να παρουσιάσει την αντιρρητική κίνηση στην Κρήτη σε σχέση με την πολιτική και κοινωνική κατάσταση της εποχής. Να ανασυστήσει την ιστορική πραγματικότητα της κρητικής κοινωνίας βάσει των πραγματολογικών στοιχείων των αντιρρητικών κειμένων και να παρουσιάσει τις προσωπικότητες των αντιρρητικών φιλολόγων ως προς το μορφωτικό τους επίπεδο, τη δραστηριότητά τους και τη συμμετοχή τους στην εκπαίδευση, βάσει του περιεχομένου και του τρόπου σύνθεσης των κειμένων τους. Επί πλέον, να αναδείξει τη δυναμική των σχέσεων των διαφόρων παραδόσεων - εκκλησιαστικών, πολιτιστικών, εθνικών- και τις συνέπειές τους στη ζωή των λαών. Επίσης, να εξετάσει τις αιτίες και την εκμετάλλευση των θεολογικών παρερμηνειών από την πολιτική και το πώς συμπλέκονται αυτές με τα ιστορικά και πολιτικά δρώμενα. Τέλος, εξετάζονται οι προσωπικές φιλοδοξίες, οι ανταγωνισμοί, τα συμφέροντα και οι επιδιώξεις των αντιρρητικών φιλολόγων που επικαλούνται ή προφασίζονται λόγους θεολογικούς -εκκλησιαστικούς. Η σύνθεση της εργασίας αυτής βασίστηκε στο περιεχόμενο των κειμένων της αντιρρητικής φιλολογίας και επίσης σε πληροφορίες πού προέρχονται από νοταριακά έγγραφα, από χρονικά, από αγιολογικά κείμενα και από επιστολικά κείμενα των αντιρρητικών φιλολόγων. Τονίζεται ιδιαίτερα η συμβολή των προσώπων αυτών μέσα από το εκδεδομένο ή το ανέκδοτο έργο τους. Βασικά θέματα της αντιρρητικής φιλολογίας δεν εξετάζονται από θεολογικής πλευράς, επειδή τούτο δεν εμπίπτει στα όρια της εργασίας αυτής. Το κύριο συμπέρασμα της διατριβής αυτής είναι ότι τα κείμενα της αντιρρητικής φιλολογίας με τις παρακάτω μορφές στη σύνθεσή τους: ομιλίες, επιστολές, πραγματείες, λόγοι, διαλέξεις, κυριαρχούσαν στη γραμματεία της εποχής. Το περιεχόμενό τους αφορούσε τόσο στο κυρίαρχο δογματικό ζήτημα του Filioque που επισκίαζε όλα τα άλλα, όσο και στις υπόλοιπες επί μέρους θεολογικές διαφορές μεταξύ Ορθοδοξίας και Καθολικισμού. Ο τρόπος σύνθεσης των κειμένων αυτών ακολουθούσε ως προς τη μορφή, το πρότυπο των ρητορικών κειμένων της κλασσικής περιόδου με τη χρήση των κοινών τόπων, επειδή τα κείμενα αυτά αντικαθιστούσαν τους πολιτικούς λόγους. Ως προς την επιχειρηματολογία τους ήταν φανερή η επίδραση του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Η χρήση μαρτυριών από τα Πατερικά κείμενα, από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη καθώς και από κείμενα της αρχαιοελληνικής γραμματείας αποσκοπούσε στην επίτευξη της εγκυρότητας των επιχειρημάτων τους. Μέσα στα κείμενα της αντιρρητικής φιλολογίας αναφορές σε πολιτικά γεγονότα γίνονται με τη μορφή υπαινιγμών ή με τη χρήση παροιμιών και αποφθεγμάτων. Στα επιστολικά κείμενα, όπου το ύφος γραφής είναι πιο άμεσο, εκεί η αναφορά σ' αυτά τα γεγονότα είναι συγκεκριμένη. Η διδακτορική διατριβή κλείνει με τη Βιβλιογραφία.
Αρχαιολογία και φωτογραφία στην Ελλάδα έως την εισαγωγή της ψηφιακής τεχνολογίας (1839-περ.1980)
Authors: Χέλλνερ Μυρτιά
Published: August 2021

H διδακτορική διατριβή της κ. Hellner εξετάζει την αρχαιολογική φωτογραφία στην Ελλάδα έως την εισαγωγή της ψηφιακής τεχνολογίας . Πραγματεύεται διεξοδικά την εξέλιξη της αρχαιολογικής φωτογραφίας στην Ελλάδα από την εμφάνιση της έως πρόσφατα, δηλ. έως την αντικατάστασή της αναλογικής φωτογραφίας από την ψηφιακή, και συνεξετάζει τα ιστορικά και αρχαιολογικά δεδομένα της εκάστοτε εποχής, εφόσον η φωτογραφία αντικατοπτρίζει τη χρονική στιγμή της λήψης και τις κοινωνικές αντιλήψεις της εκάστοτε εποχής. Σε επιμέρους κεφάλαια εξετάζονται ειδικότερα θέματα αναφορικά με την εμφάνιση της αρχαιολογικής φωτογραφίας, τον σκοπό της ανά εποχή, την αλληλεπίδραση φωτογραφίας/εποχής, τη συμβολή τη συμβολή φωτογράφου και αρχαιολόγου στην εξέλιξη της, την εξέλιξη της φωτογραφίας σε ιστορικό τεκμήριο και μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης ή τέλος την αντικειμενικότητά της. Η παρούσα εργασία καλύπτει ένα κενό στην έρευνα, καθώς η ιστορία της φωτογραφίας στην Ελλάδα έχει μελετηθεί διεξοδικά, όχι όμως και η αρχαιολογική φωτογραφία. Η εργασία αποτελείται από δυο μέρη και ένα επίμετρο. Το Μέρος Ι πραγματεύεται σε έξι κεφάλαια την ιστορία της φωτογραφίας και ειδικότερα την απεικόνιση αρχαιοελληνικών μνημείων από την ανακάλυψη της φωτογραφίας και εξής, τους φωτογράφους αρχαιοτήτων και την αντιμετώπιση της αρχαιολογικής φωτογραφίας από τους αρχαιολόγους. Το Μέρος ΙΙ συνιστά το σημαντικότερο τμήμα της μελέτης, προσωπική συμβολή της γράφουσας, και περιλαμβάνει την ανάλυση τριών επιμέρους περιπτώσεων εργασίας, που αντιστοιχούν σε τομείς της αρχαιολογικής φωτογραφίας, δηλ. την φωτογράφιση μνημείων με την περίπτωση της αθηναϊκής Ακρόπολης, την φωτογράφιση ανασκαφικών εργασιών με την περίπτωση της αρχαίας Ολυμπίας και τέλος την φωτογράφιση γλυπτών, έναν από τους δυσκολότερους τομείς της αρχαιολογικής φωτογραφίας, με την περίπτωση του Εθνικού αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών. Η εργασία ολοκληρώνεται με την παράθεση των συμπερασμάτων.