bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η ισότητα αντιμέτωπη με το θρησκευτικό πλουραλισμό
Authors: Καλαμπάκου Ελένη
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν να αναδειχθεί ότι η εμπέδωση της αρχής του πλουραλισμού αξιώνει μια νέα ανάγνωση της αρχής της θρησκευτικής ουδετερότητας του κράτους ως κατεξοχήν εγγύησης της ισότητας. Ειδικότερα, οι διεκδικήσεις των πιστών να εξαιρεθούν από ουδέτερους κανόνες δικαίου γενικής εφαρμογής, αποτελούν την αφορμή για να επανεξεταστεί το περιεχόμενο της κρατικής θρησκευτικής ουδετερότητας, με οδηγό τον πλουραλισμό, τόσο ως κοινωνικό γεγονός, όσο και ως αρχή την οποία η κρατική λειτουργία οφείλει να εμπεδώνει. Το ουδέτερο, κοσμικό, κράτος αξιώνει από τους πολίτες του τη συμμόρφωση στους νόμους του, εφόσον αυτοί είναι γενικοί και δεν εισάγουν θρησκευτικές διακρίσεις. Έτσι, η ισότητα όλων ενώπιον του νόμου δεν επιτρέπει καταρχήν την επίκληση της θρησκείας για την εισαγωγή εξαιρέσεων από την εφαρμογή του. Ωστόσο, η απαρέγκλιτη εφαρμογή του νόμου μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην απόλαυση της θρησκευτικής ελευθερίας, ιδίως των μελών των θρησκευτικών μειονοτήτων. Μελετώντας λοιπόν τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αλλά και άλλων δικαστηρίων, αναδεικνύεται ότι, υπό το φως της αρχής του πλουραλισμού, η αναγνώριση νομοθετικών εξαιρέσεων ή και συγκεκριμένων διευθετήσεων από τη διοίκηση, για θρησκευτικούς λόγους, μπορεί να συνιστά επιταγή για μια θετική προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας και για την απαγόρευση των έμμεσων διακρίσεων εις βάρος των μελών των μειονοτήτων. Παράλληλα, οι αξιώσεις των πιστών για εξαίρεση συνδέονται με πεποιθήσεις ή πρακτικές των θρησκευτικών τους κοινοτήτων. Συνεπώς, η διευθέτηση των αξιώσεων αυτών συνιστά και έμμεση προστασία της αυτονομίας που αυτές οι κοινότητες απολαμβάνουν για να ορίζουν τους κανόνες τους και να τους επιβάλλουν στα μέλη τους. Όμως, οι ιερείς, οι απλοί πιστοί, οι εργαζόμενοι, απολαμβάνουν και εντός των θρησκευτικών τους κοινοτήτων τα θεμελιώδη τους δικαιώματα και επιδιώκουν να αποκλίνουν από τους θρησκευτικούς κανόνες, να τους τροποποιούν, να τους απορρίπτουν. Εξετάζοντας τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των ελληνικών δικαστηρίων αναφορικά με την Εκκλησία της Ελλάδας και τη μειονότητα στη Δυτική Θράκη, η έρευνα οδηγείται σε συμπεράσματα που αναδεικνύουν ότι το ουδέτερο, κοσμικό, κράτος είναι αυτό που κατορθώνει να εγγυηθεί τόσο την αυτονομία των κοινοτήτων, όσο και των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών του, να εγγυηθεί δηλαδή τον πλουραλισμό και την ίση ελευθερία τόσο μεταξύ των θρησκευτικών κοινοτήτων όσο και στο εσωτερικό τους.
Σύνθεση, χαρακτηρισμός και μελέτη ομομεταλλικών 4f και ετερομεταλλικών 3d-4f συμπλόκων
Authors: Τσάναϊ Άγγελος
Published: September 2021

Στην παρούσα Διατριβή πραγματοποιήθηκε η σύνθεση, ο χαρακτηρισμός και η μαγνητικήμελέτη ετερομεταλλικών 3d-4f και ομομεταλλικών 4f συμπλόκων. Συγκεκριμένα μελετήθηκαν τα συστήματα NiII/4f, CoII/III/4f, CuII/4f και 4f με τη χρήση κατάλληλωνοργανικών υποκαταστατών (H3L1, H2L2, H2L3, H2L4 και HL5) με αποτέλεσμα να συντεθούν οι παρακάτω νέες οικογένειες 3d-4f και 4f συμπλόκων:1. [NiII6LnIII3(OH)6(HL1)6(NO3)3](Ln= GdIII (1), DyIII (2), ErIII (3)),2. [CuII7LnIII2(L1)4(HL1)2(OAc)4](Ln= GdIII (4), TbIII (5), DyIII (6), YIII (7)),3. [CoIII4LnIII2(HL1)4(L1)2(MeO)2(NO3)2(MeOH)2](Ln= GdIII (8), DyIII (9)),4. [CoIII4CoII2CeIV(HL1)4(L1)4] (10),5. [LnIII7(OH)2(L2)9 (aib)] (Ln= DyIII (11), GdIII (12), TbIII (13), HoIII (14), ErIII (15),TmIII (16), YbIII (17), ΥΙΙΙ(18)),6. [CeIII8CeIV13O8(OH)24(NO3)12(L2)12] (19),7. [NiII6LnIII8(OH)10(L2)6(aib)4(naphth)4(NO3)4(MeO)2](Ln= DyIII (20), GdIII (21), HoIII (22)),8. [NiII7LnIII2(HL1)2(L1)4(aib)2(NO3)2](Ln= DyIII (23),Gd (24), Tb (25), Y (26)),9. [LnIII(L3)(MeO)(MeOH)0.5]n (Ln= GdIII (27), TbIII (28), DyIII (29)),10. [LnIII(L3)(N3)0.75(MeO)0.25(MeOH)]n (Ln= GdIII (30), TbIII (31), DyIII (32)),11. [LnIII2(L4)3(MeOH)] (Ln= DyIII (33), GdIII (34)),12. [CoII6LnIII2(L5)9(OH)4(aib)3] (Ln= GdIII (35), DyIII (36)),13. [CoΙΙ7LnΙΙΙ(L5)9(OH)3(aib)3](ClO4)(NO3) (Ln= GdIII (37), DyIII (38)),14. [NiΙΙ6LnΙΙΙ2(L5)9(OH)3(aib)3(ΜeO)](Ln= GdIII (39), DyIII (40)),15. [NiΙΙ7LnΙΙΙ(L5)9(OH)3(aib)3](Ln= GdIII (41), DyIII(42)),16. [NiII6LnIII(L5)4(Htea)4](Ln= DyIII(44), GdIII (45), YIII(46)).Η μελέτη των μαγνητικών ιδιοτήτων των παραπάνω συμπλόκων οδήγησε σε συμπεράσματα σχετικά με φαινόμενα μαγνητικής χαλάρωσης, τις καταστάσεις σπιν και τις μαγνητικές αλληλεπιδράσεις ανταλλαγής που εμφανίζονται στα σύμπλοκα, καθώς και τη μαγνητική ανισοτροπία που εκδηλώνεται στα σύμπλοκα DyIII.
Ο έλεγχος των οικονομικών καταστάσεων από ορκωτούς ελεγκτές με έμφαση στην υπόθεση της συνέχισης της δραστηριότητας (going concern)
Authors: Γκούμα Ολυμπία
Published: September 2021

Η υπόθεση της συνέχισης της δραστηριότητας (going concern assumption) αποτελεί μια θεμελιώδη λογιστική παραδοχή για την κατάρτιση των οικονομικών καταστάσεων των επιχειρήσεων, τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο ενοποιημένων οικονομικών καταστάσεων. Αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί η δυνατότητα πρόβλεψης της εταιρικής αποτυχίας (πτώχευσης) μιας επιχείρησης, σε συνδυασμό με την ικανότητα των ανεξάρτητων ορκωτών ελεγκτών λογιστών να εντοπίζουν γεγονότα ή συνθήκες που εγείρουν ουσιώδη αμφιβολία σχετικά με τη δυνατότητα συνέχισης της δραστηριότητας της επιχείρησης στο προβλεπτό μέλλον, στα πλαίσια της έκφρασης γνώμης ελέγχου επί των οικονομικών καταστάσεων. Στόχο της παρούσας έρευνας αποτελεί η ανάπτυξη χρηματοοικονομικού μοντέλου που παρέχει ένδειξη στον ορκωτό ελεγκτή λογιστή για το επίπεδο κινδύνου πτώχευσης που αντιμετωπίζει η ελεγχόμενη επιχείρηση.
Ο ρόλος των γονιδίων που σχετίζονται με τις μεταλλοπρωτεϊνάσες της μεσοκυττάριας ουσίας στην παθοφυσιολογία της αδενομύωσης
Authors: Κολιούλης Ιωάννης
Published: September 2021

Σκοπός: Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν η διερεύνηση της πρωτεϊνικής έκφρασης του γονιδίου KISS-1 σε αδενομυωσικούς ιστούς συγκριτικά με το αντίστοιχο ορθότοπο ενδομήτριο και με ενδομήτριο ασθενών δίχως αδενομύωση. Οι ΚΡ είναι πεπτίδια με πολλαπλή λειτουργικότητα, τα οποία λειτουργούν αποδεδειγμένα ως αναστολείς της μετάστασης των κακοήθων νεοπλασιών και συμμετέχουν επίσης στην κυτταρική διείσδυση μέσω της ρύθμισης των μεταλλοπρωτεασών της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας (matrix metalloproteinases - MMPs).Σχεδιασμός: Συγκριτική εργαστηριακή μελέτη.Τόπος διεξαγωγής: Τριτοβάθμιο ακαδημαϊκό κέντρο. Ασθενείς: Γυναίκες με ιστολογικά αποδεδειγμένη αδενομύωση μετά από υστερεκτομή, και γυναίκες χωρίς αδενομύωση. Παρεμβάσεις: Καμία. Κύριες παράμετροι που μετρήθηκαν: Η πρωτεϊνική έκφραση των KiSS-1 αναλύθηκε ανοσοϊστοχημικά σε ιστολογικά παρασκευάσματα τοποθετημένα σε παραφίνη μετά από μονιμοποίηση σε φορμόλη, συγκεκριμένα 29 παρασκευάσματα αδενομυωσικών ιστών (n=29) και 29 παρασκευάσματα φυσιολογικού ενδομητρίου (n=29). Αποτελέσματα: Χρησιμοποιώντας μια ημιποσοτική προσέγγιση ανοσοϊστοχημικής αξιολόγησης, καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως η έκφραση της πρωτεΐνης KISS-1 ήταν υψηλότερη σε αδενομυωσικές εστίες συγκριτικά με το αντίστοιχο ορθότοπο ενδομήτριο. Πέραν αυτού, η έκφραση της πρωτεΐνης KISS-1 στο ορθότοπο ενδομήτριο ασθενών με αδενομύωση ήταν αυξημένη σε σχέση με αυτή των ασθενών χωρίς αδενομύωση. Συμπεράσματα: Η έκφραση της πρωτεΐνης KiSS-1 φαίνεται να είναι αυξημένη σε αδενομυωσικές εστίες σε σύγκριση με το αντίστοιχο ορθότοπο ενδομήτριο ασθενών με αδενομύωση και με ενδομήτριο μη αδενομυωσικών ασθενών. Τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν τη συμμετοχή του KISS-1 στην παθογένεια και διατήρηση της αδενομύωσης.
Διαγνωστική σημασία των υαλουρονιδασών και των αναστολέων τους στον καρκίνο του παχέος εντέρου
Authors: Μπούνιας Δημήτριος
Published: September 2021

Εισαγωγή – Σκοπός: Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ο τρίτος σε συχνότητα τύπος καρκίνου. Σύμφωνα με μελέτες, το υαλουρονικό οξύ φαίνεται να έχει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της συγκεκριμένης κακοήθειας. Επιπλέον, οι υαλουρονιδάσες, τα ένζυμα δηλαδή που είναι υπεύθυνα για τον καταβολισμό του υαλουρονικού οξέως έχουν ασαφή ρόλο στην εξέλιξη του καρκίνου. Ο σκόπος της παρούσας μελέτης ήταν να καθοριστούν και να αξιολογηθούν τα επίπεδα της υαλουρονιδάσης στον ορό ασθενών με καρκίνο του παχέος εντέρου, τόσο πριν όσο και μετά τη χειρουργική αντιμετώπιση. Απώτερος στόχος της μελέτης ήταν να αξιολογηθεί το κατά πόσο τα επίπεδα της υαλουρονιδάσης στον ορό θα μπορούσαν να αποτελέσουν βιοχημικό καρκινικό δείκτη της νόσου και των υποτροπών της .Υλικό – Μέθοδος :Πρόκειται για μια προοπτική, τυχαιοποποιημένη, διπλή τυφλή μελέτη. Το βιολογικό υλικό ήταν δείγματα αίματος που ελήφθησαν από 15 ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου σε διάφορα στάδια. Τα δείγματα ελήφθησαν προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά σε τακτά χρονικά διαστήματα και συγκρίθηκαν με δείγματα από τον ορό υγιών δοτών. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν ζυμογράφημα, ανάστροφο ζυμογράφημα και ανοσοαποτύπωσηΑποτελέσματα :Το ζυμογράφημα και η ανοσοαποτύπωση επιβεβαίωσαν ότι η μόνη υαλουρονιδάση που βρέθηκε στον ορό ήταν η Hyal-1. Τα επίπεδά της παρουσίασαν σημαντική μείωση μια εβδομάδα μετεγχειρητικά σε σύγκριση με τα προεγχειρητικά επίπεδα. Τα επίπεδα της Hyal-1 των ασθενών με καρκίνο προεγχειρητικά ήταν σημαντικά μικρότερα σε σχέση με τα επίπεδα των υγιών δοτών, καθώς και σε σχέση με τα επίπεδα των ίδιων των ασθενών με καρκίνο ένα χρόνο μετεγχειρητικά. Μέσω ανάστροφου ζυμογραφήματος βρέθηκε η128δραστικότητα ενός αναστολέα της υαλουρονιδάσης, ενεργού σε ήπια αλκαλικό pH. Τα επίπεδα του αναστολέα της υαλουρονιδάσης αυξήθηκαν στατιστικώς σημαντικά (p<0,01) μια εβδομάδα μετεγχειρητικά σε σχέση με τα προεγχειρητικά επίπεδα. Τα επίπεδα της Hyal-1 στον ορό ασθενών με καρκίνο του παχέος εντέρου, προεγχειρητικά, ήταν μικρότερα από τα αντίστοιχα υγιών δοτών, πιθανώς εξαιτίας της τοπικής άθροισης του αναστολέα της υαλουρονιδάσης στο μικροπεριβάλλον του όγκου.Συμπεράσματα :Η σταδιακή αύξηση των επιπέδων της Hyal-1 στον ορό ασθενών με καρκίνο του παχέος εντέρου, μέχρι και ένα χρόνο μετεγχειρητικά, όπου φτάνουν τα επίπεδα του υγιούς πληθυσμού, μπορεί να υποδεικνύει ότι η Hyal-1 έχει σημαντικό ρόλο στον καρκίνο.
Τάσεις και στόχοι της ιστοριογραφίας του 4ου αιώνα π.Χ.
Authors: Σταύρου Σταύρος
Published: September 2021

Το σπουδαίο έργο του Ηροδότου και του Θουκυδίδη, των δύο μεγάλων ιστοριογράφων του 5ου αι. π.Χ., επηρεάζει τις κρίσεις μας για τους ιστορικούς του αιώνα που ακολουθεί. Συνήθως τους αντιμετωπίζουμε ως κατώτερους σε σύγκριση με τις δύο αυτές εμβληματικές μορφές και βλέπουμε στο έργο τους την παρακμή του λογοτεχνικού είδους που καθιερώθηκε τον προηγούμενο αιώνα. Στη διάρκεια του 4ου αιώνα όμως το ιστοριογραφικό έργο που παράχθηκε ήταν πλουσιότατο όχι μόνο σε ποσότητα αλλά και σε ποιότητα, έστω κι αν από αυτό σώζεται σε αποσπασματική μορφή ένα πολύ μικρό μέρος του. Νέες υποδιαιρέσεις της ιστορικής γραφής και νέα θέματα δημιουργούν έναν αξιοσημείωτο πλουραλισμό: Περσικά, Ελληνικά, Σικελικά, Ατθίδες, Παγκόσμια Ιστορία και Φιλιππικά διευρύνουν τα όρια της ιστοριογραφίας θεματικά, χρονολογικά και γεωγραφικά. Οι ιστοριογράφοι της εποχής αυτής αξιοποιούν την κληρονομιά του 5ου αιώνα, ταυτόχρονα όμως την αμφισβητούν στην επιλογή των θεμάτων, στην αξιοποίηση των πηγών, στην οργάνωση του υλικού, στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται την έννοια της αιτιότητας. Στην ιστοριογραφία αποτυπώνονται οι τεράστιες πολιτικές, κοινωνικές αλλαγές και ανακατατάξεις στον ευρύτερο ελληνικό χώρο και στον χώρο της Ανατολής. Ο 4ος αι. π.Χ. είναι η περίοδος καθιέρωσης της ιστοριογραφίας ως διακριτού λογοτεχνικού είδους, ενώ οι νέες τάσεις που εμφανίζονται σε αυτή ανοίγουν τον δρόμο για την ιστορική παραγωγή της ελληνιστικής εποχής.
Credit risk, monetary policy and investor sentiment during financial crisis in Europe
Authors: Μακρυχωρίτη Παναγιώτα
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή εκπονήθηκε με στόχο να διερευνήσει θέματα πιστωτικού κινδύνου του Δημοσίου καθώς και νομισματικής πολιτικής στην Ευρωζώνη, κατά την περίοδο της πρόσφατης παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης και κρίσης χρέους στις χώρες του Ευρώ. Οι κρίσεις αυτές αποδόμησαν τη σταθερότητα των χρηματοοικονομικών αγορών, καθώς επίσης συνέβαλλαν στην τόνωση των αλληλεξαρτήσεων μεταξύ διαφορετικών χωρών αυξάνοντας σημαντικά τον κίνδυνο μετάδοσης των διαταραχών από τις χώρες υπό διάσωση σε άλλες χώρες μέλη. Οι κρίσεις αυτές όμως ανέδειξαν και κενά στην διάρθρωση της συμβατικής και μη συμβατικής νομισματικής πολιτικής που υιοθετήθηκε από τις Ευρωπαϊκές Κεντρικές Τράπεζες, καθώς και διαφορές μεταξύ νομισματικών πολιτικών που ακολουθήθηκαν.Ιδιαίτερη σημασία στην παρούσα διατριβή δόθηκε στον ρόλο που έπαιξε κατά τη διάρκεια της χρηματοοικονομικής κρίσης, το συναίσθημα των επενδυτών αλλά και οι προσδοκίες που αναπτύχτηκαν για την πορεία της οικονομίας. Συγκεκριμένα, προσπαθήθηκε μέσω εμπειρικής μελέτης να δοθεί απάντηση στο κατά πόσο το επενδυτικό συναίσθημα ήταν καθοριστικός παράγοντας στην αποτίμηση του πιστωτικού κινδύνου στις χώρες της Ευρωζώνης, αλλά και στο κατά πόσο οι οικονομικές προσδοκίες/συναίσθημα των επενδυτών επηρεάστηκαν από την συμβατική πολιτική που ακολούθησε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και από τα μη συμβατικά νομισματικά μέτρα που κλήθηκε να πάρει εν μέσω κρίσης.
Μια μελέτη συναισθηματικών, κοινωνικών και γνωστικών λειτουργιών κακοποιημένων και μη κακοποιημένων παιδιών
Authors: Λυδάκη Παρασκευή
Published: September 2021

Η κακοποίηση αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά κοινωνικά φαινόμενα διότι λαμβάνει χώρα πίσω από κλειστές πόρτες και αποτελεί ένα από τα καλά κρυμμένα μυστικά της οικογένειας. Επιπροσθέτως, η ανίχνευση περιστατικών παιδικής κακοποίησης συναντά πολλά εμπόδια και είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Το σχολείο, ωστόσο, θεωρείται σημαντικός πόλος διαθέσιμων πληροφοριών καθώς τα παιδιά περνούν πολύ χρόνο σε αυτό και εκδηλώνουν ποικίλες συμπεριφορές ενδεικτικές των τραυματικών εμπειριών που βιώνουν. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει τις συναισθηματικές, κοινωνικές και γνωστικές δυσκολίες που εκδηλώνουν τα κακοποιημένα παιδιά στο χώρο του σχολείου.Ειδικότερα, μελετήθηκαν 38 σωματικά κακοποιημένα παιδιά που παραμένουν στην οικογένεια τους, 36 σωματικά κακοποιημένα παιδιά που φιλοξενούνται σε ιδρύματα και 37 μη κακοποιημένα παιδιά με στόχο να εξεταστούν πιθανές διαφορές μεταξύ τους ως προς το άγχος και την κατάθλιψη που βιώνουν, πιθανές κοινωνικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν και πιθανά ελλείμματα στις λειτουργίες της προσοχής και της μνήμης. Επιπλέον, μελετήθηκε η εκτίμηση των εκπαιδευτικών σχετικά με τις δυσκολίες που εντόπιζαν στα κακοποιημένα και μη κακοποιημένα παιδιά. Οι ηλικίες των παιδιών κυμαίνονταν από 6 έως 12 ετών.Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μελέτης τα κακοποιημένα παιδιά εκδηλώνουν υψηλότερο άγχος και κατάθλιψη και αντιμετωπίζουν γνωστικά ελλείμματα τα οποία επηρεάζουν αρνητικά τη σχολική τους επίδοση. Επιπλέον, τα παιδιά που έχουν κακοποιηθεί εκδηλώνουν περισσότερο επιθετικές συμπεριφορές, χωρίς ωστόσο τα ίδια να αντιλαμβάνονται τα κοινωνικά ελλείμματα που παρουσιάζουν. Αναφορικά με τα παιδιά που έχουν απομακρυνθεί από το κακοποιητικό περιβάλλον και φιλοξενούνται σε ιδρύματα φαίνεται ότι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν είναι ακόμη πιο έντονες και η εικόνα δυσχερής.Η μελέτη καταλήγει ότι τα παιδιά που κακοποιούνται σωματικά από το οικογενειακό τους περιβάλλον εκδηλώνουν μια σειρά από ενδεικτικές συμπεριφορές στο χώρο του σχολείου, οι οποίες εάν αξιοποιηθούν σωστά μπορεί να φανούν εξαιρετικά χρήσιμες στην ανίχνευση των περιστατικών παιδικής κακοποίησης. Επιπλέον, περιγράφονται μια σειρά από στοιχεία τα οποία δύνανται να χρησιμοποιηθούν για τον έγκυρο σχεδιασμό προγραμμάτων παρέμβασης και υποστήριξης των κακοποιημένων παιδιών είτε παραμένουν στην οικογένεια, είτε έχουν απομακρυνθεί από αυτήν.
Το μοντέλο έκφρασης των υποδοχέων σωματοστατίνης, Kiss-1 και του υποδοχέα GPR54 στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης
Authors: Καραβιτάκης Μάρκος
Published: September 2021

Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης είναι ο 4ος πιο συχνός καρκίνος στους άνδρες και ο 9ος πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες. Η πρόγνωση του καρκίνου της ουροδόχου κύστης χειροτερεύει στα προχωρημένα στάδια, με την 5ετής επιβίωση να μειώνεται από 80-90% στους επιφανειακούς καρκίνους σε μόλις 10-15% στους μεταστατικούς καρκίνους. Δυστυχώς οι μέχρι σήμερα παράγοντες κινδύνου για την εξέλιξη και την υποτροπή της νόσου όπως στάδιο, μέγεθος όγκου, βαθμός διαφοροποίησης και παρουσία in situ έχουν περιορισμένη προγνωστική αξία. Ο προσδιορισμός και ταυτοποίηση μοριακών μηχανισμών που σχετίζονται με την ανάπτυξη και εξέλιξη του καρκίνου της ουροδόχου κύστης θα μπορούσε να συμβάλει στην ακριβέστερη κατανόηση της κλινικής πορείας και πρόγνωσης των όγκων της κύστης καθώς και στην ανακάλυψη διαγνωστικών μεθόδων και θεραπειών που θα έχουν ως στόχο την αντιμετώπιση τόσο του πρωτοπαθούς όγκου όσο και της μετάστασης. Στην παρούσα μελέτη προσπαθήσαμε για πρώτη φορά να διευκρινίσουμε τα μοντέλα έκφρασης της KISS-1, του GPR54 και των υποδοχέων της σωματοστατίνης 1-5 (SSTR 1-5) στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Αρχικώς συλλέξαμε 73 δείγματα από 64 ασθενείς, 59 παθολογικά με καρκίνο και 14 δείγματα φυσιολογικού ουροθηλίου. Τελικώς, ικανά προς ανάλυση ήταν 46 δείγματα. Δεν προέκυψε έκφραση τόσο της Kiss 1 όσο και του υποδοχέα της GPR54. Σχετικά με τους SSTRs, οι SSTR1 ανιχνεύθηκαν σε 24 δείγματα, οι SSTR2 σε 15 δείγματα, οι SSTR3 σε 23 δείγματα, οι SSTR4 σε 16 δείγματα και οι SSTR5 σε όλα πλην ενός. Πραγματοποιήθηκε διαστρωμάτωση των ασθενών σε φυσιολογικούς και παθολογικούς, επιφανειακούς και μυοδιηθητικούς, και πρωτοεμφανιζόμενους και υποτροπιάζων. Η μόνη στατιστικώς σημαντική συσχέτιση παρουσιάστηκε στους SSTR3 όπου τα ποσοστά έκφρασης ήταν μειωμένα στους παθολογικούς ιστούς (p=0.03). Μελετήσαμε επίσης και μοντέλα συνέκφρασης των υποδοχέων SSTRs στα 34 παθολογικά δείγματα όπου και διαπιστώσαμε αποκλειστική έκφραση των SSTR5 σε 8 περιπτώσεις, συνέκφραση SSTR5 με ένα άλλο SSTR σε 8 περιπτώσεις, συνέκφραση πέραν των 2 SSTRs σε 17 περιπτώσεις, ενώ σε μια περίπτωση δεν παρουσιάστηκε καθόλου έκφραση των SSTRs. Είναι χαρακτηριστικό ότι μεταξύ των 8 περιπτώσεων όπου παρουσιάστηκε συνέκφραση μεταξύ SSTR5 και ενός άλλου SSTR μόνο 3 αφορούσαν υποτροπές ενώ δεν διαπιστώθηκε μυοδιηθητική νόσο σε αντίθεση με τις 8 περιπτώσεις με αποκλειστική έκφραση των SSTR5 όπου στις 4 εξ αυτών υπήρχε μυοδιηθητική νόσο (p=0.05). Τα αποτελέσματα αυτά αναδεικνύουν για πρώτη φορά στην διεθνή βιβλιογραφία την έκφραση των SSTRs στην ουροδόχο κύστη και θέτουν το βιολογικό πλαίσιο για την περαιτέρω μελέτη των μοντέλων έκφρασης τους καθώς και της σημασία τους στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης.
Μοριακή ανάλυση πλακωδών καρκινωμάτων κεφαλής και τραχήλου
Authors: Χαραλαμπάκης Νικόλαος
Published: September 2021

Σκοπός: Nα μελετήσουμε την χορήγηση διαδοχικού σχήματος εισαγωγικής χημειοθεραπείας με τον συνδυασμό TPF-C ακολουθούμενου από ακτινοθεραπεία με σετουξιμάμπη σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένα πλακώδη καρκινώματα κεφαλής και τραχήλου (HNSCC).Ασθενείς και Μέθοδοι: Η τοξικότητα και τα αποτελέσματα αναλύθηκαν αναδρομικά σε 22 ασθενείς που έλαβαν διαδοχικό σχήμα χορήγησης εισαγωγικής χημειοθεραπείας με TPF-C ακολουθούμενο από ακτινοθεραπεία μεταξύ Οκτωβρίου 2008 και Δεκεμβρίου 2011. Η έκβαση εκτιμήθηκε χρησιμοποιώντας αναλύσεις Kaplan-Meier. Επιπροσθέτως, πραγματοποιήθηκε ανάλυση μεταλλάξεων για το γονίδιο PIK3CA και ανίχνευση HPV DNA για το υψηλού κινδύνου στέλεχος 16 του ιού χρησιμοποιώντας PCR.Αποτελέσματα: Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 16 μήνες. Έξι ασθενείς ήταν σταδίου III κατά TNM, 15 ασθενείς σταδίου IV (IVA ή IVB), και ένας ασθενής σταδίου II με ογκώδη νόσο. Κατά τη διάρκεια χορήγησης του TPF-C, παρουσιάστηκαν τοξικότητες βαθμού 3 και 4 σε οκτώ ασθενείς, τροποποιήσεις της δόσης σε επτά, καθυστερήσεις σε έναν και μη προγραμματισμένες εισαγωγές σε πέντε. Η κλινική ανταπόκριση στη θεραπεία τεκμηριώθηκε σε 18 από τους 21 ασθενείς που ολοκλήρωσαν τουλάχιστον τρεις κύκλους TPF-C, με τρεις ασθενείς να εμφανίζουν πλήρη ανταπόκριση και 15 μερική ανταπόκριση. Βαθμού 3/4 βλεννογονίτιδα παρατηρήθηκε σε έξι ασθενείς. Σε μια μέση περίοδο παρακολούθησης 19 μηνών, 13 ασθενείς ήταν εν ζωή και εννέα είχαν πεθάνει μεταξύ των οποίων επτά ασθενείς ως αποτέλεσμα επιμονής της νόσου ή υποτροπής και δύο ως αποτέλεσμα μη σχετιζόμενων αιτίων. Μεταλλάξεις του PIK3CA δεν εντοπίστηκαν και τα δύο δείγματα ασθενών της μελέτης με καρκίνο στοματοφάρυγγα ήταν HPV αρνητικά.Συμπέρασμα: Ο συνδυασμός της εισαγωγικής θεραπείας με TPF-C ακολουθούμενος από ταυτόχρονη ακτινοθεραπεία με σετουξιμάμπη σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένα πλακώδη καρκινώματα κεφαλής και τραχήλου είναι καλά ανεκτός, με ενθαρρυντική αποτελεσματικότητα.
Η συμβολή των Ελλήνων ιατρών της αρχαιότητας στη γέννηση της επιστήμης των πειραματόζωων και ο ρόλος των τελευταίων στην πρόοδο της ακτινολογικής έρευνας στην Ελλάδα
Authors: Τσελεπίδης Σταύρος
Published: September 2021

Ο σκοπός της παρούσας διδακτορικής εργασίας είναι, αφενός η ανάδειξη του έργου που έχουν επιτελέσει οι Έλληνες ιατροί της αρχαιότητας που μελέτησαν και πραγματοποίησαν πειράματα με ζώα, αφετέρου η συμβολή των ζωικών προτύπων στην πρόοδο της ακτινολογικής έρευνας στη σύγχρονη Ελλάδα. Πιο αναλυτικά, στο πρώτο μέρος της διατριβής παρουσιάζεται το έργο που επιτέλεσαν μεταξύ του 6ο π.Χ. και 2ο μ.Χ. αιώνα, κυρίως στα αντικείμενα της ανατομίας, της φυσιολογίας και της παθολογίας χρησιμοποιώντας ως πρότυπα για την ερευνητική τους δραστηριότητα διάφορα ζώα. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής καταγράφεται η ακτινολογική έρευνα με χρήση ζωικών προτύπων, που πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα την τελευταία τριακονταετία. Κατά την διάρκεια της έρευνας μελετήθηκαν 400 πειράματα από τα οποία επιλέχθηκαν τελικά για επεξεργασία 131 που εκπληρούσαν τα κριτήρια της διατριβής δηλαδή, σε αυτά χρησιμοποιήθηκαν ζώα εργαστηρίου, όλοι οι χειρισμοί πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τους ισχύοντες ευρωπαϊκούς νόμους για τα ζώα εργαστηρίου και τέλος μέρος του πρωτοκόλλου ήταν η εφαρμογή κάποιας απεικονιστικής μεθόδου. Από όλα τα πειράματα προέκυψαν εργασίες οι οποίες δημοσιεύτηκαν σε διεθνούς κύρους επιστημονικά περιοδικά, ενώ 25 πειράματα αφορούσαν μέρος εκπόνησης διδακτορικών διατριβών. Tα πειράματα πραγματοποιήθηκαν σε εγκαταστάσεις των σχολών Υγείας ελληνικών πανεπιστημίων, στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών καθώς και σε άλλα νεόδμητα κρατικά και ιδιωτικά ερευνητικά ιδρύματα. Οι απεικονιστικές μέθοδοι που καταγράφηκαν ήταν η κλασσική ακτινογραφία, η ακτινοσκόπηση, η αγγειογραφία-ψηφιακή αφαιρετική αγγειογραφία, η υπερηχογραφία, η αξονική τομογραφία, η μαγνητική τομογραφία, η διακρανιακή έγχρωμη υπερηχοτομογραφία, η μυελογραφία, η λεμφογραφία, η μέτρηση οστικής πυκνότητας (DEXA, QCT, pQCT), η μέτρηση οστικής πυκνότητας με χρήση φωτονίων, η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων, η τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων-αξονική τομογραφία, η 3D-CT κεφαλομετρική ανάλυση, η μοριακή τομογραφία φθορισμού, η αυτοραδιογραφία, η ενδοαγγειακή υπερηχογραφία, η μικροαξονική τομογραφία, η διεγχειρητική ενδοφλέβια ουρογραφία και η άμεση απεικονιστική Doppler τομογραφία.Eπιπρόσθετα, καταγράφεται το πλήθος των επιστημόνων που συμμετείχαν, ο αριθμός και το είδος των ζωικών προτύπων καθώς και η συμβολή της ερευνητικής προσπάθειας στην εξέλιξη των απεικονιστικών μεθόδων στη ιατρική τόσο του ανθρώπου όσο και των ζώων.
Μελέτη λιποκυτοκινών στην παιδική παχυσαρκία
Authors: Μεθενίτη Δήμητρα
Published: September 2021

Childhood obesity is one of the biggest public health challenges of the 21st centurywhich has doubled over the last 20 years and is now an epidemic. Obese children andadolescents, especially those with central adiposity, are more likely to developglucose intolerance, insulin resistance, dyslipidemia as well as high blood pressure,conditions that consist the metabolic syndrome. The above comorbidities have beenlinked with an increased risk for diabetes type 2 and cardiovascular disease in laterlife.Hypovitaminosis D has been associated with adult obesity, while recent data havealso shown low vitamin D concentrations in obese children and adolescents. Retinolbindingprotein-4 and lipocalin-2 are altered in obese individuals. The aim of thisstudy was to examine circulating 25-(OH) D3 concentrations in female children andadolescents, according to BMI status, and to associate 25-(OH) D3 with RBP-4 andlipocalin-2 concentrations.Seventy-nine (79) female children and adolescents, aged 8-16 years, were studied.The children were divided into four groups according to their obesity status: 19 lean(mean BMI z-score <1.24), 20 overweight (mean BMI z-score 1.92 ± 0.58), 20 obese(mean BMI z-score 2.625 ± 0.225) and 20 morbidly obese (mean BMI z-score >3).Overweight and obese children were derived from the Obesity Clinic of ourDepartment. Plasma 25-(OH) D3, RBP-4 and lipocalin-2 concentrations weremeasured with specific assays.Plasma 25-(OH) D3 concentrations were decreased significantly in the morbidlyobese (p=0.005) and marginally in the obese group (p=0.05). In the entire BMI range, Spearman correlations revealed positive associations between 25-(OH) D3 and RBP-4(r=0.349, p=0.002) and between 25-(OH) D3 and lipocalin-2 (r=0.338, p=0.003).Decreased 25-(OH) D3 concentrations are present in female obese children andadolescents. 25-(OH) D3 concentrations are associated with other markers ofchildhood obesity, such as RBP-4 and lipocalin-2. These associations may reveal newnutritional interventions in childhood and adolescent obesity.Further investigation and research of larger groups of obese young individuals, takinginto account broader parameters is therefore adamant . The aim is to reveal atimeframe and a homeostatic pattern, in which the hormonal mechanisms fail andsubsequently result in the elevation of Vitamin D and the possible compensatoryresponses of RBP4 and NGAL. These associations may reveal new nutritionalinterventions in childhood and adolescent obesity.
Μοριακός χαρακτηρισμός του πληθυσμού Pseudomonas aeruginosa που απομονώθηκε από υδάτινα περιβάλλοντα του ελλαδικού χώρου
Authors: Παππά Όλγα
Published: September 2021

Ένας μεγάλος αριθμός ανθεκτικών στελεχών του βακτηρίου P. aeruginosa εκχέονται συνεχώς στους φυσικούς υδάτινους αποδέκτες, κυρίως μέσω των λυμάτων. Ωστόσο, οι παράγοντες που επηρεάζουν την αντοχή στις περιβαλλοντικές δεξαμενές είναι ακόμα ελάχιστα μελετημένοι. Στη παρούσα μελέτη, αναλύθηκε το προφίλ μικροβιακής αντοχής σε αντιβιοτικά κλινικής σημασίας, 245 στελεχών απομονωμένων από ποικίλα υδάτινα περιβάλλοντα του ελλαδικού χώρου. Από αυτά 23 στελέχη που εμφάνισαν προφίλ πολύ-ανθεκτικότητας σε σημαντικά αντιβιοτικά, όπως στην κεφοταξίμη, στην αζτρεονάμη, στην κεφταζιδίμη, στην κεφεπίμη και στην μεροπενέμη, υποβλήθηκαν σε φαινοτυπικές και μοριακές διαδικασίες για την ανίχνευση ευρέους φάσματος β-λακταμασών (Extended Spectrum b-Lactamases: ESBLs), ενώ επιπλέον, 77 στελέχη με ποικίλα προφίλ αντοχής ελέγχθηκαν για την παρουσία των γονιδίων που κωδικοποιούν την ιντεγκράση τάξης 1 και τάξης 2. Τα στελέχη με φαινότυπο αντοχής R1 με χαρακτηριστική αντοχή στο αντιβιοτικό αζτρεονάμη και τα στελέχη με φαινότυπο ESBL, ήταν οι κύριοι φαινότυποι αντοχής στα υπό εξέταση περιβαλλοντικά ενδιαιτήματα. Σε 13/77 στελέχη ανιχνεύθηκαν επιτυχώς γονίδια της ιντεγκράσης τάξης 1, ενώ τα στελέχη ήταν αρνητικά για την παρουσία του γονιδίου της ιντεγκράσης τάξης 2. Σε τρία στελέχη ανιχνεύθηκε το γονίδιο που κωδικοποιεί μια κεφοταξιμάση, την CTX-M ομάδα 9 β-λακταμάση, τονίζοντας έτσι την εμφάνιση γονιδίων ESBL στα υδάτινα περιβάλλοντα. Τα τελευταία αποτελέσματα υποδεικνύουν τα ελληνικά υδάτινα οικοσυστήματα ως πιθανή δεξαμενή ανθεκτικών στελεχών P. aeruginosa, τα οποία αποτελούν απειλή για την υγεία τόσο των ανθρώπων όσο και των ζώων. Το τυποποιητικό σχήμα Double Locus Sequence Typing (DLST), το οποίο δημοσιεύτηκε πρόσφατα, εφαρμόστηκε για τον γενετικό χαρακτηρισμό 52 περιβαλλοντικών στελεχών P. aeruginosa με ποικίλο και σημαντικό προφίλ αντοχής. Η μέθοδος αποδείχτηκε ικανή όχι μόνο να προσδώσει στα στελέχη ένα ήδη γνωστό γονοτυπικό προφίλ (allele profile) αλλά και να αναγνωρίσει δύο νέα αλληλόμορφα (ms217-190, ms217-191) με υψηλή διακριτική ικανότητα. Ένας τρίτος γενετικός τόπος (oprD) χρησιμοποιήθηκε επιπλέον για την μοριακή τυποποίηση, ο οποίος αποδείχθηκε ουσιαστικός όταν πραγματοποιείται φυλογενετική ανάλυση περιβαλλοντικών στελεχών, καθώς παρατηρήθηκε αυξημένη διάκριση μεταξύ των γενετικά κοντινών στελεχών του βακτηρίου. Επιπλέον παρατηρήθηκε ότι η εκτεταμένη διασπορά των επίκτητων μηχανισμών αντοχής στα διάφορα υδάτινα ενδιαιτήματα καθορίζεται σε έναν βαθμό από το γενετικό τους προφίλ. Ολοκληρώνοντας, προτείνουμε ότι με τον συνδυασμό του νέου τυποποιητικού σχήματος DLST σε συνδυασμό με την oprD-τυποποίηση είναι δυνατόν να διακριθούν φαινοτυπικά και γενετικά σχετιζόμενα περιβαλλοντικά στελέχη του P. aeruginosa παρέχοντας αξιόπιστη φυλογενετική ανάλυση σε τοπικό επίπεδο.
Η δημόσια τηλεόραση στην Ευρώπη
Authors: Καραδημητρίου Αχιλλέας
Published: September 2021

Η δημόσια τηλεόραση στην Ευρώπη είναι ένας θεσμός με μακρά παράδοση (1936 - έως σήμερα), ο οποίος έχει σημειώσει μια σημαντική πορεία στο επικοινωνιακό πεδίο των διαφόρων χωρών. Η αποστολή, η νομιμοποίηση και η βιωσιμότητα του εν λόγω θεσμού έχουν δοκιμαστεί μέσα στα χρόνια λόγω των εξελίξεων του επικοινωνιακού πεδίου, που αφορούν κυρίως φαινόμενα όπως η απορρύθμιση της τηλεόρασης, η παγκοσμιοποίηση και η ψηφιοποίηση των επικοινωνιών καθώς και η σύγκλιση των τεχνολογιών και των Μέσων επικοινωνίας. Η παρούσα διδακτορική διατριβή, λαμβάνοντας υπόψη τις παραπάνω μεταβολές, επιχειρεί να μελετήσει την πορεία της δημόσιας τηλεόρασης στο ευρωπαϊκό και ελληνικό πλαίσιο. Για αυτό και χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος, που είναι αφιερωμένο στην Ευρώπη, μελετώνται ζητήματα που σχετίζονται με τη γέννηση του θεσμού, την αποσταθεροποίηση που υπέστη λόγω της εμφάνισης του ανταγωνισμού, τη χρηματοδότησή του καθώς και την αναμόρφωση που διέρχεται στο παρόν στο πλαίσιο της ψηφιακής-διαδικτυακής εποχής. Στο δεύτερο μέρος, που είναι αφιερωμένο στην Ελλάδα, τα ίδια ζητήματα μελετώνται υπό το πρίσμα των αλλαγών του ελληνικού επικοινωνιακού πεδίου με στόχο να αναδειχθούν οι ιδιαιτερότητες της ελληνικής περίπτωσης. Με επίκεντρο μια εμπειρική μελέτη αναφορικά με την τηλεοπτική εκροή της περιόδου 1969-2011 επιχειρείται να απαντηθεί το εάν και κατά πόσο η δημόσια τηλεόραση στην Ελλάδα, σε επίπεδο τηλεοπτικού προγραμματισμού, διέγραψε μια πορεία που ανταποκρινόταν στην αποστολή της ή μια πορεία που αλλοιώθηκε κάτω από την επίδραση του πολυκαναλικού ανταγωνισμού. Η δημόσια τηλεόραση της Ελλάδας παρόλο που γνώριζε τα πρότυπα λειτουργίας των επιτυχημένων αντίστοιχων φορέων της Ευρώπης δεν κατάφερε να επιτύχει ευρεία απήχηση στο τηλεοπτικό κοινό ούτε να καταλάβει ιδιαίτερη θέση στο επικοινωνιακό πεδίο της χώρας. Ωστόσο, έχει αφήσει το στίγμα της στο οπτικοακουστικό και πολιτισμικό πεδίο της χώρας. Οι λόγοι και τα αποτελέσματα της παραπάνω αδυναμίας του θεσμού της ελληνικής δημόσιας τηλεόρασης καθώς και τα θετικά του στοιχεία βρίσκονται στο επίκεντρο της παρούσας διδακτορικής διατριβής και αναλύονται κριτικά.
Καταπόνηση και ευζωία εντατικά εκτρεφόμενων ιχθύων
Authors: Μαλανδράκης Εμμανουήλ
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής ήταν η εξέταση πιθανών δεικτών εκτίμησης του stress σε μοριακό επίπεδο. Για το λόγο αυτό εξετάστηκε η γονιδιακή έκφραση συγκεκριμένων γονιδίων-στόχων, η βλάβη του γενετικού υλικού και τα επίπεδα της κορτιζόλης του πλάσματος, που χρησιμοποιείται ευρέως ως δείκτης stress. Η τσιπούρα επιλέχθηκε ως το είδος με το μεγαλύτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τη Μεσογειακή υδατοκαλλιέργεια. Τα γονίδια που επιλέχθηκαν για ποσοτικοποίηση ήταν οι ινσουλινόμορφοι αυξητικοί παράγοντες IGF-I και IGF-II, ο υποδοχέας των κορτικοστεροειδών GcR, η γλυκοκινάση Gk, η μεταλλοθειονίνη MT, η αναγωγάση του γλουταθείου GR και οι υπεροξειδάσες του γλουταθείου GPx. Τέλος, πραγματοποιήθηκε κλωνοποίηση και μοριακός χαρακτηρισμών του αντιοξειδωτικού συστήματος των GPx γονιδίων de novo.Τα ψάρια εκτέθηκαν σε ασιτία και περιορισμό σε απόχη. Στη δεύτερη περίπτωση κάποια δείγματα αφέθηκαν σε ηρεμία και πραγματοποιήθηκαν δειγματοληψίες μετά από 1 και 24 ώρες. Η γονιδιακή έκφραση των IGF-I και GcR γονιδίων μεταβλήθηκε κατά τη διάρκεια της ασιτίας. Επίσης, τα IGF-I και Gk φάνηκαν να επηρεάζονται κατά την παγίδευση, ενώ τα GR και GcR παρουσιάστηκαν να αυξορρυθμίζονται μετά το οξύ stress κατά τη διάρκεια της περιόδου ηρεμίας. Η σχετική γονιδιακή έκφραση κατέδειξε ότι τα GPx1 παράλογα δε επηρεάζονται κατά τη διάρκεια της ασιτίας σε αντίθεση με τα GPx4 παράλογα. Αντιθέτως, όλα τα GPx ομόλογα αυξορρυθμίστηκαν, κατά τη διάρκεια της παγίδευσης, ως απόκριση στο οξύ stress. Οι τιμές της κορτιζόλης του πλάσματος παρουσιάστηκαν αυξημένες μετά την έκθεση σε οξύ stress, ενώ η ασιτία επηρέασε τις τιμές της κορτιζόλης οριακά. Τέλος, ο κερματισμός του DNA παρουσίασε τα υψηλότερα επίπεδα κατά την παγίδευση και μειώθηκε κατά την περίοδο ηρεμίας. Σε αντίθεση με το σωματικό stress, οι χημικοί στρεσσογόνοι παράγοντες, όπως τα βαρέα μέταλλα, δρουν απευθείας στα κύτταρα. Το προφίλ της γονιδιακής έκφρασης στο ήπαρ δεν επηρεάστηκε σημαντικά. H γονιδιακή έκφραση των GR, Gk, GcR και IGF-I φάνηκε να μειώνεται σε αντίθεση με αυτή του MT που παρουσιάστηκε αυξημένη κατά τη διάρκεια της έκθεσης σε χαλκό και ψευδάργυρο. Ο κερματισμός του DNA σχετίζεται περισσότερο με τη συγκέντρωση του βαρέως μετάλλου παρά με το χρόνο έκθεσης. Οι μελέτες σε μοριακό επίπεδο μπορούν να αποδώσουν πολύτιμα στοιχεία για τους μηχανισμούς που εμπλέκονται στην αντίδραση στο stress. H έρευνα σε αυτήν την κατεύθυνση θα αποδώσει στο μέλλον σημαντική γνώση, με ταυτοποίηση βιοδεικτών με προγνωστική και διαγνωστική χρησιμότητα.
Difference analysis in Big Data
Authors: Κλεισαρχάκη Σοφία
Published: September 2021

Variability in Big Data refers to data whose meaning changes continuously. For instance, data derived from social platforms and from monitoring applications, exhibits great variability. This variability is essentially the result of changes in the underlying data distributions of attributes of interest, such as user opinions/ratings, computer network measurements, etc. Difference Analysis aims to study variability in Big Data. To achieve that goal, data scientists need: (a) measures to compare data in various dimensions such as age for users or topic for network traffic, and (b) efficient algorithms to detect changes in massive data. In this thesis, we identify and study three novel analytical tasks to capture data variability: Difference Exploration, Difference Explanation and Difference Evolution. Difference Exploration is concerned with extracting the opinion of different user segments (e.g., on a movie rating website). We propose appropriate measures for comparing user opinions in the form of rating distributions, and efficient algorithms that, given an opinion of interest in the form of a rating histogram, discover agreeing and disagreeing populations. Difference Explanation tackles the question of providing a succinct explanation of differences between two datasets of interest (e.g., buying habits of two sets of customers). We propose scoring functions designed to rank explanations, and algorithms that guarantee explanation conciseness and informativeness. Finally, Difference Evolution tracks change in an input dataset over time and summarizes change at multiple time granularities. We propose a query-based approach that uses similarity measures to compare consecutive clusters over time. Our indexes and algorithms for Difference Evolution are designed to capture different data arrival rates (e.g., low, high) and different types of change (e.g., sudden, incremental). The utility and scalability of all our algorithms relies on hierarchies inherent in data (e.g., time, demographic). We run extensive experiments on real and synthetic datasets to validate the usefulness of the three analytical tasks and the scalability of our algorithms. We show that Difference Exploration guides end-users and data scientists in uncovering the opinion of different user segments in a scalable way. Difference Explanation reveals the need to parsimoniously summarize differences between two datasets and shows that parsimony can be achieved by exploiting hierarchy in data. Finally, our study on Difference Evolution provides strong evidence that a query-based approach is well-suited to tracking change in datasets with varying arrival rates and at multiple time granularities. Similarly, we show that different clustering approaches can be used to capture different types of change.
Helicobacter Pylori στον ελληνικό πληθυσμό
Authors: Μπίτσικας Ιωάννης
Published: September 2021

Η λοίμωξη από Helicobacter Pylori ( H.P.) αναζητήθηκε σε 124 πάσχοντες από δυσπεπτικά ενοχλήματα, με ή χωρίς πεπτικό έλκος, τόσο με εξέταση βιοψικών δειγμάτων από το γαστρικό βλεννογόνο ( ιστολογική εξέταση, καλλιέργεια και δοκιμασία ουρεάσης ), όσο και με αναζήτηση IgG και IgM αντισωμάτων στον ορό. Αξιολογήθηκε η αξιοπιστία των ορολογικών προσδιορισμών ως διαγνωστικής μεθόδου της λοίμωξης και βρέθηκε ότι ο προσδιορισμός των IgG αντισωμάτων κατά του H.P. στον ορό είναι αξιόλογη διαγνωστική μέθοδος της λοίμωξης, σε αντίθεση με τον προσδιορισμό των IgM αντισωμάτων. IgG αντισώματα βρέθηκαν στον ορό 106 πασχόντων (85,48 %). IgG αντισώματα κατά του H.P.αναζητήθηκαν στον ορό 291 ασυμπτωματικών Ελλήνων, ηλικίας 0-92 έτη. Οροθετικοί ήταν 134/291 ( 46,04 % ), ποσοστό που διέφερε στατιστικά σημαντικά από εκείνο των πασχόντων και που αυξανόταν ανάλογα με την ηλικία ( 15,55 % στις ηλικίες 0-20 έτη, 40,50 % στις ηλικίες 21-40 έτη, 68,57 % στις ηλικίες 41-60 έτη και 76,92 % στις ηλικίες πάνω από 60 έτη ). Η μόλυνση φαίνεται ότι συμβαίνει κατά την εφηβεία, ενώ η συχνότητα της λοίμωξης μεταξύ ασυμπτωματικών ηλικίας μεγαλύτερης από 60 έτη δεν διαφέρει στστιστικά σημαντικά από εκείνη των πασχόντων ανάλογης ηλικίας.
Ο ρόλος των γενετικών παραγόντων στην εμφάνιση προδιηθητικών βλαβών και καρκίνου του τραχήλου της μήτρας
Authors: Παυλίδου Ευαγγελία
Published: September 2021

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση της συσχέτισης δύο γενετικών πολυμορφισμών (rs2290907, rs16970849) των γονιδίων EVER1/EVER2 καθώς και του πολυμορφισμού FAS-670 με την εμφάνιση προδιηθητικών αλλοιώσεων και καρκίνου στον τράχηλο της μήτρας.Υλικό και μέθοδος: Μεταξύ των 515 γυναικών που αποτέλεσαν το τελικό δείγμα για την στατιστική επεξεργασία, διακρίνουμε 113 γυναίκες ασθενείς με ιστορικό προδιηθητικών αλλοιώσεων και καρκίνο του τραχήλου (27 με CIN1, 66 με CIN2/3 και 20 με καρκίνο του τραχήλου), καθώς και 402 γυναίκες-μάρτυρες με φυσιολογικό τραχηλικό επιθήλιο. Το στατιστικό κριτήριο χ2 χρησιμοποιήθηκε για την σύγκριση των ομάδων των ασθενών και των μαρτύρων σύμφωνα με το μοντέλο γονοτυπικής ανάλυσης βάσει αλληλίων και γονοτύπων.Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης από την σύγκριση των ασθενών και των μαρτύρων για όλους τους υπό μελέτη πολυμορφισμούς δεν έδειξαν στατιστικώς σημαντική διαφορά. Οριακή στατιστικώς σημαντική διαφορά (p-value: 0,079) εντοπίστηκε μόνο από τη σύγκριση βάσει αλληλίων μεταξύ της ομάδας των μαρτύρων και της υποομάδας CIN1/CIN2 για τον πολυμορφισμό rs16970849. Η σύγκριση των υπολοίπων υποομάδων των ασθενών με την ομάδα των μαρτύρων δεν ανέδειξε καμία στατιστικώς σημαντική διαφορά.Συμπεράσματα: Κανένας από τους πολυμορφισμούς που μελετήθηκαν στην συγκεκριμένη μελέτη δεν μπορεί να συσχετιστεί με στατιστική σημαντικότητα με την ανάπτυξη προδιηθητικών αλλοιώσεων ή/και καρκίνου στον τράχηλο της μήτρας Ελληνίδων ασθενών.
Συμβολή στην ανάπτυξη μεθοδολογικών εργαλείων για την εκπαίδευση οδικής ασφάλειας παιδιών προεφηβικής ηλικίας
Authors: Θεοδοσέλη Αικατερίνη
Published: September 2021

Περίληψη. Το ευρωπαϊκό και παγκόσμιο ενδιαφέρον για την εφαρμογή μοντέλων εκπαίδευσης οδικής ασφάλειας παιδιών προεφηβικής ηλικίας αποτυπώνεται συνεχώς με νέα ερευνητικά προγράμματα, διυπουργικές αποφάσεις κρατών και μετρήσεις για την πιθανή αποτελεσματικότητα της στη μείωση τροχαίων ατυχημάτων. Στη χώρα μας το αντικείμενο της Κυκλοφοριακής Αγωγής των παιδιών αντιμετωπίζεται αποσπασματικά και μετά από πρωτοβουλίες φορέων. Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως αντικείμενο την αποτελεσματικότητα εκπαιδευτικών προγραμμάτων οδικής ασφάλειας σε παιδιά προεφηβικής ηλικίας. Διερευνά το σχολείο ως υποστηρικτικό περιβάλλον, καθώς και τη δυνατότητα και τις ευκαιρίες που παρέχει στα παιδιά για την αλλαγή της στάσης τους απέναντι στο ζήτημα της ασφάλειάς τους. Στην κατεύθυνση αυτή η διατριβή προτείνει ένα ολοκληρωμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα σε παιδιά ηλικίας 10 έως 12 ετών, το οποίο εφαρμόζεται με βάση τις Αρχές του Νέου Δημόσιου Management (Διοίκηση Δημόσιων Οργανισμών). Με τη χρήση του ερωτηματολογίου «Ασφαλώς Κυκλοφορώ» εντοπίζει στις αρχικές μετρήσεις τη συμπεριφορά των παιδιών στη χρήση του δρόμου (πεζή μετακίνηση, οδήγηση ποδήλατου, επιβάτες σε οχήματα) και παρουσιάζει τη σημαντική βελτίωσή τους σε όλους τους τομείς, κατά την τελική μέτρηση με το ίδιο ερευνητικό εργαλείο.
Πρωτεϊνική έκφραση και μοριακή ανίχνευση του ιού του ανθρώπινου θηλώματος (HPV) στο αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου σε ιστικές μικροσυστοιχίες
Authors: Μωρέας Ηρακλής
Published: September 2021

Η μελέτη μας έδειξε ότι η ομάδα ασθενών με αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου εκδήλωσαν HPV λοίμωξη από υψηλής επικινδυνότητας υπότυπους και ειδικότερα τους υπότυπους 16/18. Ο ιός ανιχνεύτηκε σε επαρκή αριθμό δειγμάτων τα οποία αντιστοιχούσαν ως επί το πλείστον σε όγκους χωρίς λεμφαδενικές μεταστάσεις. Επιπρόσθετα η ανάλυση των αποτελεσμάτων με την τεχνική του χρωμογόνου in situ υβριδισμού ISH εξέφρασε μεγαλύτερη ευαισθησία στην ανίχνευση των υψηλής επικινδυνότητας υπότυπων σε σύγκριση με την έκφραση της καψιδικής L1 πρωτεΐνης.
Αποτελεσματικότητα της μειωμένης δόσης θρομβόλυσης σε συνδυασμό με αντιθρομβωτική αγωγή σε πειραματικό μοντέλο πρόκλησης θρόμβου
Authors: Τσέλιου Ελένη
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Η χρήση της θρομβόλυσης σήμερα σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και ανάσπαση του ST διαστήματος, υποθάλπεται από τις αιμορραγικές της επιπλοκές. Σκοπός της μελέτης μας ήταν σε πειραματικό μοντέλο πρόκλησης αρτηριακού θρόμβου να διερευνήσουμε αν η μικρότερη δόση τενεκτεπλάσης θα μπορούσε με λιγότερες αιμορραγικές επιπλοκές να επιφέρει το ίδιο αποτέλεσμα με την πλήρη δόση.ΜΕΘΟΔΟΣ: Σε 15 χοίρους βάρους 30-35kg προκλήθηκε αρχικά εξωτερικός τραυματισμός των κοινών καρωτίδων (CA) και του προσθίου κατιόντα (LAD) με τη βοήθεια λαβίδας. Ακολούθησε έγχυση ποσότητας θρομβίνης ανάλογης με το αγγείο (100 IU για τον LAD και 190 IU για την CA) στο σημείο τραυματισμού. Η αποτελεσματικότητα της μεθόδου να προκαλέσει θρόμβο άγγιξε το 73% για τις καρωτίδες και το 87% για τον πρόσθιο κατιόντα. 10 λεπτά μετά τη θρόμβωση των αγγείων χορηγούνταν 2000 IU τενεκτεπλάσης (Group A, n=5) ή 5000IU τενεκτεπλάσης (Group B,n=5) ή μόνο φυσιολογικός ορός (Group C, n=5) μέσω της έσω σφαγίτιδας φλέβας. Όλα τα ζώα έλαβαν 60IU/kg ηπαρίνη και αντιαιμοπεταλιακά.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: 60 λεπτά μετά τη χορήγηση της θρομβόλυσης παρατηρήθηκε ροή στο 58% των θρομβομένων αγγείων στο Group A, στο 85% στο Group Β και στο 20% στο Group C (P=0.028). Και οι δύο δόσεις τενεκτεπλάσης ήταν αποτελεσματικές όσον αφορά τη βατότητα των καρωτίδων (71% Group A vs 75% στο Group B vs 33% στο Group C, P=0.286), αλλά η μικρή δόση αποδείχτηκε λιγότερο αποτελεσματική όσον αφορά τη βατότητα του προσθίου κατιόντα (25 % στο Group A vs 100% στο Group B vs 0% στο Group C, P=0.015). Πιο συγκεκριμένα στο Group A η ροή στο LAD ήταν 30% της αρχικής και στις καρωτίδες 45% της αρχικής, ενώ στο Group Β 160% και 55% αντίστοιχα. Όλα τα αγγεία παρέμειναν βατά έως και 120 λεπτά μετά τη θρομβόλυση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η μικρή δόση θρομβόλυσης αποδείχτηκε αποτελεσματική για την αντιμετώπιση θρόμβων αγγείων μεγάλης διαμέτρου όπως οι καρωτίδες αλλά όχι για αγγεία διαμέτρου όπως ο πρόσθιος κατιόντας.
Πειραιάς 1835-1925
Authors: Τσοκόπουλος Βάσιας
Published: September 2021

Μελέτη της εξέλιξης του Πειραιά από την ίδρυση της νέας πόλης μέχρι τον μεσοπόλεμο. Η εισαγωγή της νεωτερικότητας στον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό (βιομηχανία, ταχνολογία, εμπόριο, επιχειρηματικότητα, έλεγχος της τοπικής εξουσίας από την σχηματιζόμενη μεγαλοαστική τάξη, σχηματισμός εργατικής τάξης, πολιτικός λαϊκισμός) μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα. Η σταδιακή κοινωνική και πολιτιστική υποβάθμιση της πόλης μετά την αλλαγή των αιώνων, αποτέλεσμα της μετανάστευσης της μεγαλοαστικής ομάδας στην πρωτεύουσα και η μεταφορά της νεωτερικότητας στο πεδίο του λαϊκού πολιτισμού (ρεμπέτικο, ποδόσφαιρο). Μελέτη της αλλαγής στη σημασιοδότηση της εικόνας της πόλης και των συμβολικών παραστάσεων. Ανάλυση του μετασχηματισμού της τοπικότητας από εργαλείο οικονομικής ανάπτυξης σε έκφραση τοπικισμού.
Γενετική διερεύνηση του γονιδίου ΗΝF1Α υπεύθυνου για τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΜΟDΥ3 στον ελληνικό πληθυσμό
Authors: Τάτση Χριστίνα
Published: September 2021

Εισαγωγή: Ο ΣΔτMODY είναι ο συχνότερος τύπος μονογονιδιακού διαβήτη και αφορά το 1-2 % όλου του διαβητικού πληθυσμού. Η σχετική συχνότητα του ΣΔτMODY3 είναι υψηλή στις Ευρωπαϊκές χώρες, αν και στοιχεία για τον ελληνικό πληθυσμό δεν είναι διαθέσιμα. Ο στόχος της μελέτης ήταν ο καθορισμός της σχετικής συχνότητας του ΣΔτMODY3 στην Ελλάδα, του είδους των μεταλλάξεων που παρατηρούνται και της συσχέτισής τους με το φαινότυπο των ασθενών.Σχεδιασμός και Μέθοδοι: Τριακόσιοι ενενήντα πέντε (395) ασθενείς παραπέμφθηκαν στο εργαστήριό μας σε διάρκεια 15 ετών. Με τη εφαρμογή της μεθόδου DGGE σε δείγματα πολλαπλασιασμένα με PCR, ανιχνεύθηκαν 72 ασθενείς με μεταλλάξεις του γονιδίου GCK (ΜΟDY2) και 8 με μετάλλαξη του γονιδίου HNF1Α (MODY3). Με την χρήση αυστηρών κριτηρίων, 54 επιπλέον ασθενείς επιλέχθηκαν για περαιτέρω διερεύνηση του γονιδίου HNF1Α με τη μέθοδο της απευθείας αλληλούχησης ή της μεθόδου MLPA.Αποτελέσματα: Σε 16 μη συγγενείς ασθενείς και 13 συγγενείς τους, ανιχνεύθηκαν 15 διαφορετικές μεταλλάξεις του γονιδίου HNF1A. Οκτώ από αυτές έχουν περιγραφεί προηγουμένως, ενώ οι επτά ήταν καινούριες. Τα κλινικά χαρακτηριστικά, όπως η ηλικία διάγνωσης του διαβήτη ή η σοβαρότητα της νόσου, δεν σχετίζονταν με το είδος της μετάλλαξης ή τη θέση της στο γονίδιο.Συμπεράσματα: Στην ομάδα των ασθενών μας που πληρούσαν τα αυστηρά κλινικά κριτήρια για MODY, 12% έφεραν μετάλλαξη του γονιδίου HNF1A, υποδεικνύοντας ότι διαταραχές του γονιδίου είναι υπεύθυνες για σημαντικό ποσοστό μονογονιδιακού διαβήτη στον ελληνικό πληθυσμό. Δεν διαπιστώθηκε σαφής συσχέτιση φαινοτύπου-γονοτύπου.
Μοριακός χαρακτηρισμός στελεχών του παθογόνου μικροοργανισμού Listeria monocytogenes απομονωθέντων από φυτικά προϊόντα
Authors: Χατζηλούκα Αγνή
Published: September 2021

Ο μικροοργανισμός Listeria monocytogenes έχει αναδειχθεί ως ένα από τα σημαντικότερα τροφιμογενή παθογόνα παγκοσμίως. Αποτελεί αιτία της τροφιμογενούς λοίμωξης «λιστερίωσης» και παρόλο που η ασθένεια έχει χαμηλή συχνότητα εμφάνισης, χαρακτηρίζεται από υψηλά ποσοστά νοσηλείας και θνητότητας (20-30%). Ο σαπροφυτικός αυτός μικροοργανισμός είναι ευρέως διαδεδομένος στο περιβάλλον, με αποτέλεσμα να καθίσταται ικανός να επιμολύνει μία μεγάλη ποικιλία τροφίμων σε διάφορα στάδια της παραγωγικής τους διαδικασίας. Επιπλέον, παρουσιάζει μία αξιοσημείωτη ικανότητα να αντέχει σε μία ευρεία ποικιλία αντίξοων συνθηκών, γεγονός που του επιτρέπει να επιβιώνει και να πολλαπλασιάζεται τόσο σε υποστρώματα που θεωρούνται κατάλληλα για την ανθρώπινη διατροφή, όσο και στον ανθρώπινο γαστρεντερικό σωλήνα. Ως εκ τούτου, ο συγκεκριμένος παθογόνος μικροοργανισμός βρίσκεται στο επίκεντρο εντατικής μελέτης. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματοποιήθηκε απομόνωση της L. monocytogenes από φρέσκα προϊόντα και εκτίμηση των πληθυσμιακών μεταβολών και της γονιδιακής απόκρισής της, έπειτα από έκθεση του μικροοργανισμού σε διάφορες συνθήκες ανάπτυξης. Στόχο αποτέλεσε η μελέτη της συμπεριφοράς του παθογόνου μικροοργανισμού από τη την στιγμή της απομόνωσής του από τα έτοιμα προς κατανάλωση προϊόντα έως και την παραμονή του σε γαστρικά και δωδεκαδακτυλικά υγρά ανθρώπων. Οι διαφορές που παρατηρήθηκαν στην έκφραση των γονιδίων, ακόμα και στις ίδιες μελέτες, κατέδειξαν την ύπαρξη σημαντικής αλληλεπίδρασης μεταξύ της συμπεριφοράς των μικροοργανισμών και του περιβάλλοντος στο οποίο αναπτύσσονται. Επιπλέον, φάνηκε η ύπαρξη επιπρόσθετων ρυθμιστικών μηχανισμών, οι οποίοι μελλοντικά θα μπορούσαν ενδεχομένως σε συνδυασμό με αυτούς που μελετήθηκαν να παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για την κατανόηση του τρόπου συμπεριφοράς του μικροοργανισμού στα διάφορα περιβάλλοντα.
Πειραματική διερεύνηση των μηχανισμών εκπομπής ακουστικών και Η/Μ σημάτων από κρυσταλλικά υλικά σε συνθήκες ομοαξονικής συμπίεσης μέχρι τη θραύση
Authors: Μαστρογιάννης Δημήτριος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εστίασε στη διατύπωση μηχανισμών ακουστικής και ηλεκτρομαγνητικής εκπομπής που προέρχεται από κρυσταλλικά υλικά, τα οποία υποβάλλονται σε συνθήκες ομοαξονικής συμπίεσης μέχρι την μακροσκοπική θραύση. Η πρόταση των μηχανισμών βασίστηκε σε πειραματικά δεδομένα και συνάδει με αυτά. Μελετήθηκε, παράλληλα, η δυναμική εξέλιξη του φαινομένου της θραύσης χρησιμοποιώντας ως εποπτικό μέσο τα ηλεκτρομαγνητικά σήματα που εκπέμπονται.