Γονοτυπικός έλεγχος ACE, APO-E, angiotensinogen, β3-adrenergic receptor σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο
Authors: Αθανασιάδης Θεόφιλος 
Published: September 2021

Η στεφανιαία νόσος αποτελεί τη συχνότερη πάθηση του καρδιαγγειακού συστήματος. Κύρια αιτία της νόσου είναι η αθηρωμάτωση, που σήμερα θεωρείται μια χρόνια φλεγμονώδης αντίδραση του αγγειακού τοιχώματος με στοιχεία αυτοανοσίας. Τη νόσο χαρακτηρίζει σημαντική ετερογένεια ως προς την αιτία και τη φύση των βλαβών και η έρευνα κατευθύνεται στο να αποκωδικοποιήσει την περιπλοκότητα της αθηρωματικής διαδικασίας. Έτσι, ένα σύμπλεγμα γενετικών παραγόντων σε αλληλοεπίδραση με παράγοντες του περιβάλλοντος, φαίνεται ότι προσδιορίζουν και καθορίζουν τη γενετική επιδεκτικότητα στη νόσο, καθώς επίσης την πορεία, την εξέλιξη, αλλά και την βαρύτητά της. Γενετικός έλεγχος ασθενών με στεφανιαία νόσο αποσκοπεί στην εντόπιση ατόμων με προδιάθεση στην εμφάνιση της Σ.Ν, με ενδεχόμενο την πρόληψη ή / και την κατάλληλη θεραπευτική παρέμβαση.Στην παρούσα μελέτη προσδιορίσθηκαν γενετικοί πολυμορφισμοί του συστήματος Ρενίνης-Αγγειοτενσίνης-Αλδοστερόνης (RAAS) : ACE, AGT, b3-AR, γενετικοί πολυμορφισμοί της APO-E, καθώς επίσης γενετικοί πολυμορφισμοί του MHC και πιο συγκεκριμένα οι γενετικοί τόποι HLA-A, -B, -Cw, -DR, -DQ. Τα ευρήματά μας έχουν ως εξής :Πολυμορφισμοί του ACE: Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στους ασθενείς με Σ.Ν σε σχέση με τους μάρτυρες. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το εύρημα ότι ο γονότυπος ΙΙ , ο οποίος σύμφωνα με την υπάρχουσα βιβλιογραφία θεωρείται ότι λειτουργεί προστατευτικά στην εμφάνιση Σ.Ν, εμφανίσθηκε με την ίδια συχνότητα στους ασθενείς και τους μάρτυρες. Πολυμορφισμοί της APO-E: Από τη βιβλιογραφία τα αλλήλια Ε2 , Ε3 , Ε4 αποτελούν ανεξάρτητους προδιαθεσικούς παράγοντες για την εκδήλωση εμφράγματος του μυοκαρδίου. Στη μελέτη μας παρατηρήθηκε ότι οι γονότυποι Ε2Ε4 και Ε3Ε3 συσχετίζονται στατιστικώς σημαντικά με την εμφάνιση της Σ.Ν. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το εύρημα της συσχέτισης της Σ.Ν με τον γονότυπο Ε3Ε3 το οποίο δεν αναφέρεται στην προσιτή μας βιβλιογραφία. Με αυξημένη συχνότητα εμφανίστηκαν οι γονότυποι Ε2Ε3 και Ε3Ε4 χωρίς όμως οι διαφορές αυτές να ελέγχονται στατιστικώς σημαντικές.Πολυμορφισμοί του b3-AR: Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στην ομάδα των ασθενών με Σ.Ν σε σχέση με τους μάρτυρες. Ειδικότερα ο γονότυπος ΑΑ, ο οποίος σε περιορισμένο αριθμό μελετών έχει συσχετισθεί με Σ.Ν, βρέθηκε μόνο σε ένα ασθενή και σε κανένα μάρτυρα. Πολυμορφισμοί του AGT: Δεν αναδείχθηκαν θετικές ή αρνητικές συσχετίσεις των γονοτύπων του AGT με τη Σ.Ν. Ο γονότυπος ΤΤ ο οποίος συσχετίσθηκε με τη νόσο σε νεαρούς ασθενείς αλλά και με το μέγεθος των λιποκυττάρων, εντοπίσθηκε σε δύο μόνο ασθενείς και σε ένα μάρτυρα.Πολυμορφισμοί των HLA αντιγόνων: Προέκυψε σημαντική αύξηση της συχνότητας των HLA-Α23, -Cw3, -DR4, -DR16, -DQ6, -DQ8 αντιγόνων και σημαντική μείωση της συχνότητας των HLA-Α3, -Cw12, -DR11 αντιγόνων στους ασθενείς με στεφανιαία νόσο. Στα ανωτέρω HLA αντιγόνα έγινε διόρθωση της τιμής του p για πολλαπλές δοκιμασίες (Bonferroni correction for multiple testing) και τελικώς για τα HLA-Cw3, -DR11, -DR16 αντιγόνα η συσχέτισή τους με τη στεφανιαία νόσο παρέμεινε στατιστικώς σημαντική. Έτσι θα μπορούσε να διατυπωθεί η άποψη ότι τα HLA-Cw3 και HLA-DR16 προδιαθέτουν σε εμφάνιση Σ.Ν, ενώ το HLA-DR11 προσφέρει προστασία από τη Σ.Ν.