Ολιστικό πλαίσιο λήψης αποφάσεων για τη διαχείριση του υδατικού αποτυπώματος σε εφοδιαστικές αλυσίδες
Authors: Αϊβαζίδου Ειρήνη 
Published: September 2021

Δεδομένου ότι οι γεωργικές και οι βιομηχανικές δραστηριότητες συνδέονται στενά με τη χρήση ύδατος, η βιωσιμότητα του γλυκού νερού αναδεικνύεται ως ένα κρίσιμο ζήτημα εταιρικής κοινωνικής ευθύνης για τις επιχειρήσεις παγκοσμίως στα πλαίσια της αλυσίδας εφοδιασμού. Καθώς η έννοια του υδατικού αποτυπώματος (ΥΑ) εισήχθη για την ποσοτικοποίηση της χρήσης ύδατος κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής ενός προϊόντος, σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η ανάδειξη του ΥΑ ως βασικού δείκτη απόδοσης στο ερευνητικό πεδίο της διαχείρισης βιώσιμων εφοδιαστικών αλυσίδων. Αρχικά, παρέχεται μία κριτική βιβλιογραφική σύνθεση σχετικά με την εκτίμηση του ΥΑ προϊόντος για την αποτύπωση των τελευταίων ερευνητικών εξελίξεων σχετικά με την κατανάλωση και τη ρύπανση του γλυκού νερού στον αγροτικό και τον βιομηχανικό τομέα. Παρόλο που η αξιολόγηση του ΥΑ αποτελεί έναν ταχέως εξελισσόμενο ερευνητικό κλάδο, οι επιστημονικές δημοσιεύσεις που επικεντρώνονται σε μία ολιστική προσέγγιση κατά μήκος της εφοδιαστικής αλυσίδας είναι περιορισμένες. Καθώς τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι ο τομέας των αγροδιατροφικών προϊόντων κυριαρχεί στην παγκόσμια χρήση νερού, αναλύεται τόσο η εταιρική όσο και η ακαδημαϊκή βιβλιογραφία για τον εντοπισμό των αναδυόμενων ζητημάτων σχετικά με τη διαχείριση των υδάτινων πόρων για αγροδιατροφικά προϊόντα. Επιπλέον, προτείνεται ένα ιεραρχικό πλαίσιο λήψης αποφάσεων, που περιλαμβάνει πολιτικές μείωσης του ΥΑ για τις αγροδιατροφικές αλυσίδες εφοδιασμού, ώστε να υποστηρίξει όλους τους εταίρους σχετικά με την ανάπτυξη μίας ολοκληρωμένης στρατηγικής διαχείρισης των υδάτων. Ακολούθως, προτείνεται η ενσωμάτωση της πτυχής των υδάτινων πόρων στον βιώσιμο σχεδιασμό δικτύου εφοδιαστικής αλυσίδας. Στην πράξη, αναπτύχθηκε ένα μοντέλο μικτού ακέραιου γραμμικού προγραμματισμού για την ελαχιστοποίηση του λειτουργικού κόστους υπό περιορισμό στο ΥΑ σε ένα δίκτυο αλυσίδας εφοδιασμού κρασιού, επιλέγοντας τους βέλτιστους προμηθευτές, παραγωγικές μονάδες και τρόπους μεταφοράς. Με βάση τη βελτιστοποίηση, τα χαρακτηριστικά του δικτύου, καθώς και οι ποσότητες παραγωγής και μεταφοράς, διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με τις τιμές του στόχου του ΥΑ για την εξισορρόπηση μεταξύ οικονομικής και περιβαλλοντικής αποδοτικότητας σε σχέση με το νερό. Εν συνεχεία, προτείνεται ένα στρατηγικό μοντέλο δυναμικής συστημάτων για την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης επίδρασης των εναλλακτικών πολιτικών διαχείρισης ύδατος στο ΥΑ και την κερδοφορία μίας εφοδιαστικής αλυσίδας κρασιού, υπό διαφορετικά σενάρια περιβαλλοντικής συμπεριφοράς της αγοράς. Οι τεχνολογικές παρεμβάσεις κατά την άρδευση αποδείχθηκαν πιο περιβαλλοντικά και οικονομικά βιώσιμες σε σχέση με τη βιομηχανική ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση του νερού, ενώ ο συνδυασμός των δύο πολιτικών είναι ακόμα πιο αποτελεσματικός. Επιπλέον, ο αντίκτυπος των αποδοτικών ως προς τη χρήση του νερού πολιτικών στην οικονομική απόδοση της εφοδιαστικής αλυσίδας είναι ακόμη πιο ισχυρός, καθώς αυξάνεται η περιβαλλοντική ευαισθησία των καταναλωτών. Με βάση τους σύγχρονους εταιρικούς οδηγούς και στόχους, προτείνεται τελικά ένα συναφές υποστηρικτικό μεθοδολογικό πλαίσιο για την εκ των προτέρων αξιολόγηση περιβαλλοντικά και οικονομικά αποδοτικών πολιτικών διαχείρισης ύδατος στην εφοδιαστική αλυσίδα, λαμβάνοντας υπόψιν την πράσινη εταιρική εικόνα. Συμπερασματικά, η παρούσα διδακτορική διατριβή συμβάλλει στην ανάπτυξη ενός ολιστικού πλαισίου που παρέχει ένα σύνολο νέων μεθοδολογικών εργαλείων, τα οποία θα μπορούσαν να εφαρμοστούν άμεσα στον πραγματικό κόσμο, για την υποστήριξη της λήψης αποφάσεων κατά τη διαχείριση του ΥΑ σε εκτεταμένες εφοδιαστικές αλυσίδες.