Μελέτη της επίδρασης στο μυοκάρδιο διαφορετικών συγκεντρώσεων οξυγόνου κατά την αναζωογόνηση σε πειραματικό μοντέλο υποξαιμίας σε νεογνά χοιρίδια
Authors: Αρώνη Φιλιππία 
Published: August 2021

Σκοπός: Η αξιολόγηση της επίδρασης, στον πνευμονικό και καρδιακό ιστό, της επανοξυγόνωσης με διαφορετικές συγκεντρώσεις οξυγόνου σε πειραματικό μοντέλο νορμοκαπνικής υποξαιμίας σε νεογνά χοιρίδια.Υλικό και Μέθοδος: Σαράντα αρσενικά νεογνά χοιρίδια τύπου Landrace/Large White υποβλήθηκαν, μετά από σταθεροποίηση, σε υποξία και επανοξυγόνωση. Τα χοιρίδια τυχαιοποιήθηκαν τυφλά σε 4 ομάδες (1-4), ανάλογα με τη συγκέντρωση οξυγόνου, η οποία χρησιμοποιήθηκε κατά την επανοξυγόνωση (ομάδα 1: 18%, ομάδα 2: 21%, ομάδα 3: 40%, ομάδα 4: 100%). Επιπλέον, τα χοιρίδια διαχωρίστηκαν περαιτέρω σε 5 ομάδες (Α-Ε), ανάλογα με το χρόνο που χρειάστηκαν για να ανανήψουν. Δείγματα αίματος λαμβάνονταν στις τρεις φάσεις του πειράματος (σταθεροποίηση, υποξία, επανοξυγόνωση) για την ανίχνευση των επιπέδων Ιντερλευκίνης 6, Ιντερλευκίνης 8 και TNFα. Οι ιστοί εξετάστηκαν με ανοσοχρωματογραφία για την πρωτεΐνη S100B καθώς και για ιστοπαθολογικές μεταβολές.Αποτελέσματα: Συνολικά η μεταβολή των IL-6, IL-8 και ΤΝF στο χρόνο δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των ομάδων. Ωστόσο υπήρχε μια τάση διαφοράς για τις IL-6, IL-8 (p<0.1). Η ιστολογική εξέταση των ασφυκτικών ομάδων χοιριδίων, αποκάλυψε παθολογοανατομικές μεταβολές (ενδοθηλιακή διόγκωση, ενδοθηλιακή αποκόλληση, απώλεια ενδοθηλίου, οίδημα, απόπτωση του ενδοθηλίου και θρόμβωση) στο ενδοθήλιο των καρδιακών φλεβών και αρτηριών σε όλα τα δείγματα. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων στις 4 ομάδες των χοιριδίων με βάση τη συγκέντρωση του χορηγούμενου οξυγόνου κατά την ανάνηψη, δεν ανέδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές στα ακόλουθα χαρακτηριστικά: α) διάμεσο οίδημα, β) κυματοειδής διάταξη, γ) υπερηωσινοφιλία, δ) κενοτοπίωση, ε) σύσπαση. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων στις 5 ομάδες (Α-Ε) με βάση το χρόνο που χρειάστηκαν για να ανανήψουν, ανέδειξε διαφορές στην πηκτική νέκρωση και στην κυτταροπλασματική κενοτοπίωση. Η πηκτική νέκρωση ήταν παρούσα στο 14,3% των περιπτώσεων στην ομάδα Α, στο 57,1% στην ομάδα Β και στο 100% στις ομάδες Γ και Δ. Σε ότι αφορά τα κυτταροπλασματικά κενοτόπια, αυτά απουσίαζαν στα χοιρίδια της ομάδας Α, ενώ έφταναν το 57% στην ομάδα Β και στο 100% στις ομάδες Γ και Δ. Σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν μεταξύ των ομάδων 1-4 σχετικά με την έκφραση της S100B. H αντιδραστικότητα για την S100B στα μυοκαρδιακά κύτταρα ανιχνεύθηκε σε 50%, 50%, 10% και 33% των ζώων των ομάδων 1, 2, 3 και 4 αντίστοιχα. Αξιοσημείωτες διαφορές παρατηρήθηκαν μεταξύ των ομάδων Α-Δ: 75%, 33%, 12% και 22% αντίστοιχαΣυμπέρασμα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης έδειξαν ότι η υποξαιμία και επανοξυγόνωση σε νεογνά χοιρίδια έχει σαν αποτέλεσμα σημαντικές ιστοπαθολογικές αλλοιώσεις στο μυοκάρδιο. Τα επίπεδα της ιντερλευκίνης 6 και 8, είχαν μία τάση διαφοράς (p<0.1) (χαμηλότερη στην ομάδα 2). Επιπλέον οι ακραίες συγκεντρώσεις οξυγόνου (18% και 100%) φάνηκε να συσχετίζονται με μεγαλύτερη απόπτωση, ενώ ο ατμοσφαιρικός αέρας και η μέτρια συγκέντρωση οξυγόνου (21% και 40%) φάνηκε να έχουν προστατευτική δράση έναντι της απόπτωσης. Επιπλέον φαίνεται ότι υπάρχουν προστατευτικοί μηχανισμοί από την υποξία για το μυοκάρδιο, σε σχέση με άλλα όργανα. Η έκφραση της πρωτεΐνης S100B συσχετίζεται με τις διαφορετικές συγκεντρώσεις οξυγόνου κατά την επανοξυγόνωση. Φαίνεται, επίσης, ότι αποτελεί προστατευτικό παράγοντα με θετική προγνωστική αξία στα ασφυκτικά νεογνά.