bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ατομική και συλλογική δράση των χριστιανών και μουσουλμάνων γυναικών κατά τις πρώτες δεκαετίες της οθωμανικής κυριαρχίας στην Κρήτη
Authors: Χαιρέτη Φωτεινή
Published: September 2021

Αντικείμενο της διατριβής είναι οι χριστιανές και οι μουσουλμάνες που έζησαν τις πρώτες δεκαετίες μετά την παγίωση της οθωμανικής κυριαρχίας στις τρεις όμορες επαρχίες του Χάνδακα, πιο συγκεκριμένα στο Μαλεβίζι, το Τέμενος και την Πεδιάδα. Ως βασική αρχειακή πηγή χρησιμοποιήθηκαν οι τρεις δημοσιευμένοι οθωμανικοί κώδικες με αριθμό 3, 4 και 5. Συμπληρωματικά χρησιμοποιήθηκαν καταχωρίσεις από τον 2ο κώδικα, δημοσιευμένες και μη.Οι μελετώμενες γυναίκες παρουσιάστηκαν στο οθωμανικό ιεροδικείο για να διευθετήσουν τις υποθέσεις που τις αφορούσαν. Μελετήθηκαν υποθέσεις όπως γάμοι, διαζύγια, αγοραπωλησίες, εξισλαμισμοί, διενέξεις, δωρεές, κηδεμονίες, ποινικές υποθέσεις κ.ά.
Dynamical evolution of the main asteroid belt in the primordial solar system
Authors: Τόλιου Αθανασία
Published: September 2021

Τις τελευταίες δεκαετίες η κατανόησή μας για την εξέλιξη του Ηλιακού Συστήματος έχει βελτιωθεί σε μεγάλο βαθμό. Οι πάλαι ποτέ θεωρούμενες «στατικές» τροχιές των γιγάντων πλανητών, πιστεύουμε πλέον πως είναι αποτέλεσμα ενός βίαιου παρελθόντος, το οποίο επηρέασε και το υπόλοιπο Ηλιακό Σύστημα. Οι ελάσσονες πλανήτες, συγκεντρωμένοι σε πληθυσμούς όπως η Κυρια Ζώνη των Αστεροειδών, η ζώνη του Κάιπερ και το νέφος του Όορτ αποτελούν αξιόπιστα μέσα για την εξερεύνηση αυτού του εξελικτικού μονοπατιού. Θεωρώντας την «Αστάθεια των Γιγάνων Πλανητών» ως ένα ορόσημο στην ιστορία του Ηλιακού Συστήματος, χαρακτηρίζουμε ως «πρώιμη» την δομή της κύριας ζώνης των αστεροειδών που προϋπάρχει αυτού του γεγονότος. Η παρούσα εργασία εστιάζει στην εξέλιξη της πρώιμης ζώνης των αστεροειδών κατά τα πρώτα στάδια της ζωής του Ηλιακού Συστήματος, ξεκινώντας πριν απο τη διάλυση του πρωτοπλανητικού δίσκου αερίου και εκτείνεται μέχρι τη δημιουργία των γήινων πλανητών. Είναι ευρέως αποδεκτό οτι ένας αρχικά «επίπεδος» δίσκος αστεροειδών, κινούμενων σε σχεδόν κυκλικές και συνεπίπεδες τροχιές δεν μπορεί να εξελιχθεί στην σημερινή παρατηρήσιμη κατανομή εαν οι γίγαντες πλανήτες ακολουθούσαν για πάντα τις ίδιες αναλλοίωτες τροχιές. Συνεπώς η Κύρια Ζώνη των Αστεροειδών πρέπει να είχε υποστεί απώλεια μάζας και διέγερση στις κλίσεις και εκκεντρότητες των τροχιών, πριν οι πλανήτες φθάσουν στην τελική τους θέση. Στο μοντέλο ελέλιξης του πρώιμου Ηλιακού Συστήματος που κατασκευάσαμε, θεωρήσαμε το Δία και τον Κρόνο παγιδευμένους σε συντονισμό μέσης κίνησης, οι οποίοι αλληλεπιδρούν βαρυτικά με έναν αρχικά επίπεδο δίσκο αστεροειδών και έναν πληθυσμό πλανητικών εμβρύων με μάζες ίσες με του Άρη. Ταυτόχρονα το όλο σύστημα βρίσκεται στο βαρυτικό πεδίο του συνεχώς εξαντλούμενου δίσκου αερίου. Ο δίσκος αυτός μεταβάλλει με το χρόνο το ρυθμό μετάπτωσης του μήκους του αναβιβάζοντος συνδέσμου και του μήκους του περιηλίου των τροχιών όλων των σωμάτων που κινούνται μέσα σε αυτόν. Αυτό οδηγεί στην εμφάνιση αιώνιων συντονισμών οι οποίοι σαρώνουν ολόκληρη ή μέρη της Κύριας Ζώνης καθώς ο δίσκος διαλύεται. Η συνέργεια όλων αυτών των μηχανισμών μπορεί κάτω απο συγκεκριμένες συνθήκες, όπως φανερώνουν τα αποτελέσματά μας, να εξηγήσει την πρώιμη κατανομή της Κύριας Ζώνης των αστεροειδών, όπως επίσης την κατανομή της μάζας και των τροχιών των γήινων πλανητών.
Οι γραμματικές σχημάτων ως εργαλείο ανάλυσης των πολύπλοκων κτιρίων
Authors: Δούνας Θεόδωρος
Published: September 2021

Το πρωτεύον ερώτημα της διατριβής είναι «Είναι δυνατή η παραγωγή παραλλαγών μιας αρχιτεκτονικής σύνθεσης με τη χρήση υπολογιστικών εργαλείων;» Στην καρδιά των λόγων ύπαρξης της διατριβής βρίσκεται η φύση του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και η ερμηνεία της αρχιτεκτονικής σύνθεσης μέσα από τα πλαίσια του υπολογιστικού σχεδιασμού. Τα ερωτήματα τα οποία καλείται να απαντήσει η διατριβή μεθοδολογικά έχουν συνάφεια με ερωτήματα και αναζητήσεις που άπτονται της ίδιας της φύσης του σχεδιασμού, στο φάσμα του αν είναι ο σχεδιασμός τέχνη ή επιστήμη, αν είναι δυνατόν να καθοριστεί, και να αξιολογηθεί, ντετερμινιστικά. Η ύπαρξη ικανών υπολογιστικών εργαλείων στη σημερινή κλίμακά τους από τη μια πλευρά διαμορφώνει ικανές πιθανότητες για τον καθορισμό σχεδιαστικών διαδικασιών ντετερμινινιστικά. Από την άλλη η διαμόρφωση και αυτών των ντετερμινιστικών διαδικασιών απαιτεί και αυτή την ανθρώπινη διάνοια [Dounas 2013] ΜεθοδολογίαΗ διατριβή χρησιμοποιεί μεθόδους συστηματικής ανάλυσης, ποιοτικής έρευνας καθώς και μεθόδους case studies. Η συστηματική ανάλυση και ποιοτική έρευνα καθώς και οι μέθοδοι case studies έχουν αναλυθεί ως προς την αποτελεσματικότητά τους στην συγκεκριμένη περιοχή γνώσης από πολλούς ερευνητές[Groat, Rendel, Frayling, Κωτσιόπουλος]. Οι Groat & Wang [Groat et al 2013] αναφέρουν στα πλεονεκτήματα της ποιοτικής έρευνας ότι εγκιβωτίζει πλούτο δεδομένων και μια ολιστική προσέγγιση του αντικειμένου. Η Rendel [Rendel 2003] από την άλλη πλευρά αναλύει τις διάφορες μεθόδους έρευνας στην αρχιτεκτονική ως περιοχή γνωστικού αντικειμένου, στην σχέση τους με τον σχεδιασμό, χρησιμοποιώντας το μοντέλο του Frayling [Frayling 1993], ‘στον’, ‘μέσω’, ‘για’, δηλαδή ‘έρευνα στον σχεδιασμό’, ‘έρευνα μέσω του σχεδιασμού’, και ‘έρευνα για τον σχεδιασμό’. Η διατριβή αποσκοπεί στην συνεισφορά σε γνώση στην έρευνα για τον σχεδιασμό, χρησιμοποιώντας αρχικά μεθόδους οι οποίες βρίσκονται στην περιοχή της ‘έρευνας στον σχεδιασμό’ για να δημιουργήσει το πλαίσιο εκείνο που συνεισφέρει ‘έρευνα για τον σχεδιασμό’, δηλαδή υπολογιστικά εργαλεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν παραγωγικά στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό.Η διατριβή καταλήγει με την εξέταση των συμπερασμάτων της μέσα από δύο πλαίσια: το ένα προερχόμενο από τη βιβλιογραφία των υπολογιστικών τεχνικών και το άλλο από την κριτική της αρχιτεκτονικής θεωρίας όπως έχει συζητηθεί στα τέλη του 20ού αι. και στις αρχές του 21ου. Οι γραμματικές σχημάτων αξιολογούνται σε σχέση με την αναλυτική υπόθεση. Η διατριβή ανάγει τον αρχιτέκτονα σε ενορχηστρωτή εργαλείων μορφής και κανόνων, σε δημιουργό υπολογιστικών εργαλείων. Η αρχιτεκτονική διαμορφώνεται ως παραγωγική δύναμη, όπου η αρχιτεκτονική σύνθεση διαμορφώνεται με επάλληλα, παράλληλα υπολογιστικά εργαλεία.
Συγκριτική διερεύνηση του νευροψυχολογικού προφίλ ασθενών με υποτύπους καταθλιπτικής διαταραχής
Authors: Καλογεράκου Σταματίνα
Published: September 2021

Η Μείζων Καταθλιπτική Διαταραχή (ΜΚΔ) αποτελεί σημαντικό πρόβλημα της δημόσιας υγείας με δια βίου επιπολασμό 10-25% στις γυναίκες και 5-12% στους άντρες και συνοδεύεται από διαταραχές των γνωστικών λειτουργιών, ιδιαίτερα της μνήμης, της προσοχής και της ευελιξίας της και των εκτελεστικών λειτουργιών. Τεκμηριωμένα τα γνωσιακά αυτά ελλείμματα επιδεινώνονται από τη χρονιότητα της ΜΚΔ. Παρά τις σημαντικές προόδους στην θεραπευτική αντιμετώπιση της ΜΚΔ, σχεδόν μισοί από τους ασθενείς που πάσχουν από τη διαταραχή δεν ανταποκρίνονται ικανοποιητικά στη θεραπεία, εμφανίζοντας 'ανθεκτική' ΜΚΔ. Τα δεδομένα μέχρι σήμερα δεν επιτρέπουν την έγκαιρη πρόβλεψη της ανθεκτικότητας της διαταραχής, αν και μείζων ερευνητική προσπάθεια έχει αφιερωθεί μέχρι και σήμερα στην απομόνωση σχετικών προβλεπτικών παραγόντων, με στόχο τη βέλτιστη θεραπευτική προσέγγιση της διαταραχής το νωρίτερο δυνατόν. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς η διάρκεια της κατάθλιψης φαίνεται να επηρεάζει, και μάλιστα με μη αναστρέψιμο τρόπο, τη λειτουργικότητα του κεντρικού νευρικού συστήματος. Σαν συνέπεια, έχουν αναδυθεί τρείς ερευνητικές προσεγγίσεις στην προσπάθεια προσδιορισμού 'τύπων' ανθεκτικής κατάθλιψης. Η πρώτη προσέγγιση, βάσει των κλινικών χαρακτηριστικών του ασθενούς ('κλινικοί υπότυποι' ΜΚΔ) έχει αποδειχθεί ανεπαρκής. Η δεύτερη, βάσει νευροαπεικονιστικών χαρακτηριστικών έχει αναδείξει ορισμένους νευροβιολογικούς παράγοντες με προβλεπτική αξία αλλά δεν έχει μέχρι στιγμής παράσχει βιολογικούς αλγόριθμους που να καθορίζουν αξιόπιστα την αναγκαία και επαρκή θεραπεία για μεμονωμένους ασθενείς, ενώ παράλληλα αποτελεί ακριβή και δυσπρόσιτη προσέγγιση για την πλειονότητα των ψυχιατρικών τμημάτων. Η τρίτη προσέγγιση αποτελεί το συνδυασμό κλινικής και νευροψυχολογικής εικόνας με στόχο το χαρακτηρισμό φαρμακοανθεκτικών υποτύπων ΜΚΔ. Σε εναρμόνιση με αυτή την τελευταία προσέγγιση, ο στόχος της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση του νευροψυχολογικού υποστρώματος της υποτροπιάζουσας ΜΚΔ που εμφανίζει ανθεκτικότητα στη φαρμακοθεραπεία. Προς εκπλήρωση του στόχου αυτού, στο πλαίσιο τριών μελετών διερευνήθηκαν δύο κλινικοί πληθυσμοί ΜΚΔ που εμφανίζουν φαρμακοανθεκτικότητα, συγκεκριμένα ασθενείς ΜΚΔ με παραπομπή για Ηλεκτροσπασμοθεραπεία και ασθενείς με Δυσθυμική Διαταραχή. Οι πληθυσμοί αυτοί συγκρίθηκαν ψυχομετρικά και νευροψυχολογικά με μη ψυχιατρικούς Μάρτυρες και με ομάδα ελέγχου ασθενών με φαρμακοευαίθητη ΜΚΔ.
Το τοπίο των ανέμων
Authors: Τσιρίδου Σουλτάνα
Published: September 2021

Η παρούσα έρευνα εκκινείται από τη διαπίστωση ότι ο άνεμος αποτελεί μια φυσική, μεταφυσική και ψυχολογική οντότητα και ο στοχασμός πάνω σε αυτόν εγείρει ερωτήματα σχετικά με την υλική και τη μη υλική υπόσταση της ζωής .Η ερμηνεία δηλαδή του φαινομένου και η κατανόηση του ανάγεται στα βάθη της ανθρώπινης ιστορίας, κατέχοντας κεντρικό ρόλο σε πολλές μυθολογίες και σε διαφορετικές θρησκείες σε όλα τα πλάτη και μήκη του πλανήτη. Υπό το πρίσμα αυτής της θεώρησης η παρούσα έρευνα πραγματεύεται τον άνεμο ως φαινόμενο υψηλό και στο πλαίσιο της καλλιτεχνικής πράξης και δημιουργίας ως μη αναπαραστήσιμο. Η θεωρητική έρευνα σε διαφορετικά πεδία και επιστήμες, η καταγραφή και παρατήρηση προτύπων και αποτυπώσεων της αιολικής δράσης στη φύση και ο πειραματισμός με διάφορα εργαλεία και πρακτικές που βασίζονται σε νέες τεχνολογίες οδήγησε στην υλοποίηση δύο ψηφιακών εγκαταστάσεων, με σκοπό να διερευνηθεί αν μπορεί να παραχθεί αντίληψη και συναίσθηση του φαινομένου. Η έρευνα εστιάζει στον εντοπισμό κάποιας ουσιαστικής διαφοράς ως προς τη μέθοδο προσέγγισης και παρουσίασης τέτοιου είδους φαινομένων σε σύγκριση με πιο παραδοσιακές μορφές προσέγγισης της τέχνης. Σε δεύτερο επίπεδο ενσωματώνει το μύθο - ως παραδοσιακό πανανθρώπινο εργαλείο διαχείρισης του μη απεικονίσιμου - σε μια προοπτική προσέγγισής του μέσω των νέων τεχνολογιών στην τέχνη. Κατά αυτό τον τρόπο επισημαίνει την ανάγκη ανάγνωσης των παραδοσιακών δομών και εργαλείων ερμηνείας με τη χρήση σύγχρονων μέσων σήμερα.
Μελέτη της in vitro κυτταρολυτικής δραστικότητας των ΝΚ - κυττάρων ασθενών πασχόντων από μυελικές κακοήθειες
Authors: Τσιρογιάννη Μαρία
Published: September 2021

Στην παρούσα προοπτική μελέτη εκτιμήθηκε η συσχέτιση μεταξύ της ΝΚ κυτταροτοξικής δραστικότητας, των Μυελικών Κατασταλτικών κυττάρων (Myeloid Derived Suppressor cells - MDSCs) και των Τ-ρυθμιστικών κυττάρων (T-Regulatory cells – Tregs), ως προς τη διάρκεια της ανταπόκρισης και την ολική επιβίωση, ασθενών πασχόντων απο υψηλού κινδύνου Μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο (ΜΔΣ) ή ολιγοβλαστική Οξεία Μυελογενή Λευχαιμία (ΟΜΛ) που λάμβαναν θεραπεία με τον υπομεθυλιωτικό παράγοντα 5-Αζασυτιδίνη. Ο απώτερος σκοπός της μελέτης ήταν η αναγνώριση πρώϊμων βιοδεικτών με προγνωστική σημασία ως προς την συνολική ανταπόκριση των ασθενών αυτών στη χορηγούμενη θεραπεία.Οι ασθενείς που συμμετείχαν στην παρούσα μελέτη είχαν ήδη λάβει τουλάχιστον τρείς κύκλους θεραπείας με τον υπομεθυλιωτικό παράγοντα 5-Αζασυτιδίνη. Η in vitro προσδιορισμένη ΝΚ-κυτταροτοξικότητα σε αυτή την ομάδα των ασθενών έχει προγνωστική αξία ως προς τη διάρκεια της ανταπόκρισης και ως προς την ολική επιβίωση, οι ασθενείς που επιδείκνυαν υψηλή ΝΚ-κυτταροτοξικότητα παρουσίαζαν μακρύτερη επιβίωση και μακρύτερη διάρκεια ανταπόκρισης σε σύγκριση με τους ασθενείς που επιδείκνυαν χαμηλή ΝΚ-κυτταροτοξικότητα. Οι πληθυσμοί των ανοσορρυθμιστικών κυττάρων MDSCs και Tregs στο περιφερικό αίμα ασθενών μετα βραχεία έκθεση σε 5-Αζασυτιδίνη, δε διέφεραν στατιστικώς σημαντικά σε σύγκριση με τον πληθυσμό των υγιών μαρτύρων.Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης μας, η θεραπευτική δράση της 5-Αζασυτιδίνης διενεργείται, τουλάχιστον μερικώς, μέσω ανοσορρυθμιστικής επίδρασης του παράγοντα αυτού. Με βάση την πρόσφατη αναζήτηση της βιβλιογραφίας, η μελέτη αυτή αποτελεί την πρώτη δημοσιευμένη μελέτη που καταγράφει θετική συσχέτιση μεταξύ της ΝΚ-κυτταροτοξικότητας και της ολικής επιβίωσης ασθενών υπο 5-Αζασυτιδίνη.
Γεωγραφικά πληροφοριακά συστήματα για την καταγραφή και γεωχωρική ανάλυση μυκηναϊκών θέσεων της Μεσσηνίας
Authors: Μαλαπέρδας Γεώργιος
Published: September 2021

Η συμβολή της παρούσας ΔΔ στην αρχαιολογία και γενικότερα στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες είναι πολυδιάστατη. Η παρούσα πραγμάτευση αποτελεί ένα συνδυασμό χωρικών αναλύσεων και αρχαιολογίας.Η περιοχή στην οποία αναπτύχθηκε η έρευνά είναι ο σημερινός Νομός Μεσσηνίας, ο οποίος κατά τη Μυκηναϊκή Περίοδο, αποτελούσε το βασίλειο της Πύλου. Μέσω του εντοπισμού και της καταγραφής όλων των αρχαιολογικών θέσεων της Μυκηναϊκής περιόδου στην περιοχή, έγινε εκτενής τοπογραφική αποτύπωση όλων των ήδη γνωστών θέσεων και εισαγωγή τους σε σύστημα Γεωγραφικών Πληροφοριών.Επίσης είναι η πρώτη φορά που δημιουργείται ένα μοτίβο μοντέλου ανάλυσης των Μυκηναϊκών οικιστικών θέσεων της Μεσσηνίας, στο οποίο γίνεται μια προσπάθεια ερμηνείας των κοινών χαρακτηριστικών, των συνθηκών του περιβάλλοντος χώρου (αναλύοντας χαρακτηριστικά γεωμορφολογικού, γεωλογικού και κλιματολογικού ενδιαφέροντος), με σκοπό την υπόθεση της τυχαιότητας ή μη, της επιλογής των οικιστικών θέσεων από τους Μυκηναίους Έλληνες και την προσπάθεια αποσαφήνισης των κυριότερων χαρακτηριστικών επιλογής τέτοιου είδους θέσεων.Στη συνέχεια δημιουργήθηκε ένα σύγχρονο μοντέλο πρόβλεψης αρχαιολογικών θέσεων, το οποίο προσπαθεί να περιορίσει όλες τις επικρίσεις που κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί για τέτοιου είδους μοντέλα. Το ίδιο μοντέλο καινοτομεί ως προς τη δημιουργία της κριτικής σκέψης, μέσω της ενσωμάτωσης στο μοντέλο του αρχαιολογικού ερωτήματος. Η εισαγωγή της κριτικής σκέψης γίνεται με τρόπο ευκολονόητο τόσο για το μελετητή όσο και για τον αναγνώστη ενώ το μεγαλύτερο πλεονέκτημα που παρουσιάζει είναι ότι μπορεί εύκολα να αναπροσαρμοστεί και να αναδιατυπωθεί για διαφορετικά περιβάλλοντα, περιόδους και κοινωνίες. Με την εξαγωγή των αναλύσεων του μοντέλου παρουσιάζονται οι νέες, υποψήφιες προς διερεύνηση θέσεις.
Sustainability in aquatic ecosystems
Authors: Μαρούλης Γεώργιος
Published: September 2021

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι η περιγραφή και ανάλυση της βιώσιμης ανάπτυξης μέσω της δια- και ενδογενεακής δικαιοσύνης. Βάσει αυτής, θα αποδειχθεί ότι οι έννοιες όπως το Πλαίσιο Οικοσυστημικών Υπηρεσιών και το πλέγμα νερού-ενέργειας μπορούν να εξηγήσουν επαρκώς τον τρόπο με τον οποίο επιτυγχάνεται η βιωσιμότητα στα υδάτινα οικοσυστήματα. Ως εκ τούτου το κύριο ερευνητικό ερώτημα είναι: Πώς μπορεί να επιτευχθεί βιώσιμη ανάπτυξη στα υδάτινα οικοσυστήματα; Είναι μια έννοια ή μια θεωρία επαρκής για να περιγράψει τη βιωσιμότητα αυτών;Πρώτον, θα αναλυθεί η βιώσιμη ανάπτυξη των υδάτινων οικοσυστημάτων. Θα παρουσιαστεί η εξέλιξη της βιώσιμης ανάπτυξης και θα εντοπιστούν εκείνα τα ειδικά χαρακτηριστικά που θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη ενός πλαισίου για την περιγραφή της βιωσιμότητας σε αυτά.Δεύτερον, θα παρουσιαστεί η αλληλεπίδραση μεταξύ της οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής διάστασης. Η έρευνα θα αξιοποιήσει τον διφορούμενο χαρακτήρα της αειφόρου ανάπτυξης και θα εξεταστούν άλλοι κλάδοι προκειμένου να προσδιοριστεί ο τρόπος αλληλεπίδρασης αυτών των συστημάτων για την επίτευξη της. Αυτές οι επιστήμες έχουν διερευνήσει διαχρονικά ζητήματα σχετικά με την ευημερία και τη δικαιοσύνη και έτσι προέκυψε το ζήτημα της βιώσιμης ανάπτυξης. Ένα κοινό χαρακτηριστικό αυτών των επιστημών με την έννοια της βιωσιμότητας είναι η ύπαρξη ανθρώπων που με τη σειρά τους καθορίζουν και δίνουν αξία στη φύση.Τρίτον, θα αναλυθούν περιπτωσιολογικές μελέτες από την Ευρώπη και τις Η.Π.Α. Αυτός ο τομέας της έρευνας ακολουθεί τη θεωρητική ερμηνεία της αειφόρου ανάπτυξης και επικεντρώνεται στο Πλαίσιο των Οικοσυστημικών Υπηρεσιών . Το πλαίσιο αυτό όχι μόνο θεωρεί τη βιωσιμότητα δεδομένη αλλά και τη συνδέει με την ανθρώπινη ευημερία ορίζοντας την ως «διατηρήσιμη ευημερία». Η πρώτη μελέτη περίπτωσης αφορά την πρακτική εφαρμογή του Πλαισίου, το οποίο θα χρησιμοποιήσει τα Σχέδια Διαχείρισης Λεκάνης Απορροής Νερού στα Υδατικά Διαμερίσματα της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας ως αναφορά βάσει της οποίας θα πραγματοποιηθεί η "μετάφραση" σε Οικοσυστημικές Υπηρεσίες. Η ανάλυση θα ολοκληρωθεί με την περιγραφή του πλέγματος νερού-ενέργειας στις Η.Π.Α.. Τα δύο παραδείγματα θα βοηθήσουν στην εξήγηση του κυριότερου ερευνητικού ζητήματος και μπορούν να ρίξουν φως σε συγκεκριμένα στοιχεία της βιωσιμότητας. Τέλος, η εργασία αυτή θα χρησιμοποιήσει τα αποτελέσματα των αναλύσεων για να αντιμετωπίσει το κύριο ερευνητικό ερώτημα που εξηγεί τον πολύπλευρο χαρακτήρα της βιώσιμης ανάπτυξης.
Η αξιοποίηση της νεοελληνικής λογοτεχνίας στη διδασκαλία της Νέας Ελληνικής ως ξένης γλώσσας
Authors: Ρουμπής Νικόλαος
Published: September 2021

Η λογοτεχνία αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά μελέτης της γλώσσας. Ιδιαίτερα κατά την εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας θεωρείται η πλέον δυνατή μορφή γλωσσικής παραγωγής αλλά και κατανόησης της γλώσσας - στόχου, καθότι τα λογοτεχνικά κείμενα μεταφέρουν ένα σημαντικό γλωσσικό, ιστορικό και πολιτισμικό φορτίο. Η εκτενής συζήτηση που γίνεται στη διεθνή βιβλιογραφία για τον ρόλο της λογοτεχνίας στην εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας αποδεικνύει τη μεγάλη σημασία που δίνουν οι μελετητές στη χρήση των λογοτεχνικών κειμένων στο ιδιαίτερο αυτό μαθησιακό πλαίσιο. Η διδακτική αξιοποίηση της λογοτεχνίας εντάσσεται στην ευρύτερη διαδικασία γραμματισμού στη δεύτερη/ξένη γλώσσα, που γίνεται αντιληπτή, στην περίπτωση αυτή, ως αλυσίδα διαδοχικών μεταβάσεων από τον προφορικό στον γραπτό λόγο, από τον καθημερινό στον επίσημο, από τον μη πρότυπο στον πρότυπο, από τον αυθόρμητο στον επιμελημένο. Ο σπουδαστής έρχεται σε επαφή με διάφορους τύπους και εκδοχές ύφους της γλώσσας, στην περίπτωση μας την απαιτητική και σύνθετη Ελληνική, που ίσως απέχουν από την καθημερινή της χρήση. Με τον τρόπο αυτό γίνεται αντιληπτή η σχέση του γλωσσικού κώδικα με τις δραστηριότητες του συνόλου όπου ομιλείται η γλώσσα και επιτυγχάνεται, πέρα από την απόκτηση γλωσσικής ικανότητας, και αντίστοιχη επικοινωνιακή, εν προκειμένω και διαπολιτισμική. Ακολούθως, μέσω των λογοτεχνικών κειμένων, δίνεται η ευκαιρία στον μελετητή της νέας γλώσσας να αναζητήσει εσωτερικά νοήματα, ενεργοποιώντας τη δική του σκέψη και φαντασία, να τα αντιπαραβάλλει με στοιχεία της δικής του κουλτούρας, να εντοπίσει ομοιότητες και διαφορές. Στη διατριβή αυτή, πέρα από τις θεωρητικές προσεγγίσεις για το ζήτημα και την εξέταση της μέχρι στιγμής θέσης της λογοτεχνίας στα εγχειρίδια για την εκμάθηση της νέας ελληνικής ως ξένης/δεύτερης γλώσσας, θα εστιάσουμε με συγκεκριμένα παραδείγματα και στο πώς η πλούσια νεοελληνική λογοτεχνική παραγωγή προσφέρει δείγματα με μεγάλες δυνατότητες αξιοποίησης για την εκμάθηση της γλώσσας και γενικότερα.
Προτασική επεξεργασία των αντιμεταβιβαστικών δομών της Ελληνικής
Authors: Πλακούδα Αικατερίνη
Published: September 2021

Οι αντιμεταβιβαστικές δομές αποτελούν ένα πολύ ενδιαφέρον γλωσσολογικό φαινόμενο, που αναδεικνύει τη διεπαφή Μορφολογίας, Σημασιολογίας και Σύνταξης. Παρατηρείται μεν διαγλωσσικά, ωστόσο, αποδεικνύεται ένα ιδιαιτέρως ιδιοσυγκρασιακό φαινόμενο, ιδίως στην περίπτωση γλωσσών με πλούσια ρηματική κλιτική μορφολογία και αναντιστοιχία μορφής – περιεχομένου, όπως συμβαίνει στο ρήμα της Ελληνικής. Ρήματα που σημασιολογικά δηλώνουν μεταβολή κατάστασης (π.χ. βυθίζω, κλείνω, τσαλακώνω) στην Ελληνική εμφανίζονται σε αντιμεταβιβαστικές δομές τόσο με ενεργητική, όσο και με μη ενεργητική μορφολογία αφήνοντας ένα πολύ ευρύ πεδίο συζήτησης ανοιχτό σχετικά με το εάν και πού διασταυρώνονται με τις αντίστοιχες ενεργητικές και (κυρίως) παθητικές δομές, με τις οποίες μοιράζονται κοινά μορφοσυντακτικά χαρακτηριστικά. Βασικό μας θεωρητικό πλαίσιο είναι κυρίως το έργο των Alexiadou, Anagnostopoulou & Schaeffer (2004, 2008, 2015), όπου προσδιορίζονται τα μορφοσυντακτικά χαρακτηριστικά των αντιμεταβιβαστικών της Ελληνικής. Με επίκεντρο τα είκοσι τέσσερα αντιμεταβιβαστικά ρήματα, που δίνουν οι συγγραφείς ενδεικτικά για την Ελληνική, στο πλαίσιο της παρούσας διατριβής σχεδιάστηκε μια εμπειρική ψυχογλωσσολογική έρευνα, εμπνευσμένη από τις αντίστοιχες νευρογλωσσολογικές. Η έρευνα εφαρμόστηκε σε εκατόν είκοσι ενήλικες τυπικούς ομιλητές, σταθμισμένους για φύλο και μορφωτικό επίπεδο. Οι πειραματικές διαδικασίες που ακολουθήθηκαν ήταν α) μία δοκιμασία οικειότητας των υπό εξέταση ρημάτων και β) μία δοκιμασία κρίσης αποδεκτότητας δομών, στις οποίες (μεταξύ άλλων) περιλαμβάνονταν και αντιμεταβιβαστικές δομές. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι: α) η διάκριση των Alexiadou et al. (2004, 2008, 2015) αναφορικά με τις τρεις μορφολογικές κατηγορίες αντιμεταβιβαστικών της Ελληνικής επιβεβαιώνεται με τον ενεργητικό τύπο να είναι ο αμαρκάριστος τύπος για την ενεργητική δομή όλων των ομάδων, καθώς και για την αντιμεταβιβαστική δομή της Ομάδας Β (Η πόρτα άνοιξε), ενώ ο μη ενεργητικός είναι ο αμαρκάριστος για την αντιμεταβιβαστική δομή των ρημάτων της Ομάδας Α (Το κρέας κομματιάστηκε), β) Η εμψυχότητα του συντακτικού υποκειμένου επηρεάζει την κρίση αποδεκτότητας των συμμετεχόντων, γ) Η οικειότητα των ομιλητών με τα ρήματα επηρεάζει θετικά την αποδεκτότητα των δομών που τα περιλαμβάνουν, δ) Ο κοινωνικός παράγοντας του μορφωτικού επιπέδου επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την αποδεκτότητα των αντιμεταβιβαστικών δομών, ενώ οι προτιμήσεις των ομιλητών του βασικού μορφωτικού επιπέδου θυμίζουν σε μεγάλο βαθμό δεδομένα παιδικού λόγου. Η περαιτέρω διερεύνηση δεδομένων ελληνόφωνου τυπικού λόγου, υπό το πρίσμα τόσο της Ψυχογλωσσολογίας όσο και της Νευρογλωσσολογίας, αλλά και μέσα από διεπιστημονικές προσεγγίσεις θα μπορέσει να φωτίσει περισσότερο τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την έρευνά μας.
Μελέτη της δράσης των φαινολικών ενώσεων του κρασιού στην πρόληψη της οστεοπόρωσης στο πειραματικό πρότυπο του θήλεος ωοθηκεκτομημένου επίμυος
Authors: Πασαλή Χριστίνα
Published: September 2021

Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να εξεταστεί η επίδραση του εκχυλίσματος πολυφαινολών του κόκκινου κρασιού (RWPs) στην οστική πυκνότητα (BMD) σε πρότυπο ωοθηκεκτομημένων επίμυων. Έντεκα από τους 50 επίμυες αποτελούσαν την μη-ωοθηκεκτομημένη ομάδα ελέγχου (CTRL, n = 11). Σαράντα επίμυες υποβλήθηκαν σε αμφίπλευρη ωοθηκεκτομή. Από αυτούς, οι 13 επίμυες αποτελούνταν την ωοθηκεκτομημένη ομάδα που δεν έλαβε θεραπεία (OVX, n = 13), οι 11 υποβλήθηκαν σε αγωγή με εκχύλισμα RWPs σε συγκέντρωση 50 mg/kg (RWPs Low, n = 11) και οι 15 έλαβαν το φυτικό εκχύλισμα RWPs σε συγκέντρωση 150 mg/kg (RWPs High, n = 15), ξεκινώντας αμέσως μετά από την ωοθηκεκτομή για 6 μήνες. Προσδιορίστηκε η οστική πυκνότητα πριν από οποιαδήποτε παρέμβαση, στους 3 και 6 μήνες. Οι επίμυες ευθανατώθηκαν και τα μηριαία οστά εξετάστηκαν με την δοκιμασία κάμψης τριών σημείων. Κατά την σύγκριση των τιμών οστικής πυκνότητας στην εγγύς μετάφυση της κνήμης μεταξύ των ομάδων, οι επίμυες που είχαν λάβει θεραπεία (RWPs Low και RWPs High) είχαν σημαντικά υψηλότερες τιμές BMD από τους OVX επίμυες. Συγκεκριμένα, στους 3 μήνες και 6 μήνες, προέκυψε εξαιρετικά σημαντική διαφορά μεταξύ της ομάδας OVX και των ομάδων RWPs Low (P = 0.000 και P = 0.000, αντίστοιχα) και RWPs High (P = 0.000 και P = 0.000, αντίστοιχα) ενώ δεν προέκυψε σημαντική διαφορά μεταξύ των ωοθηκεκτομημένων ομάδων που έλαβαν θεραπεία (RWPs Low vs RWPs High). Η ωοθηκεκτομή προκάλεσε σημαντική μείωση των εμβιομηχανικών παραμέτρων όπως αναμενόταν, και η δοκιμασία κάμψης τριών σημείων έδειξε ότι η απορρόφηση ενέργειας αυξήθηκε στατιστικά σημαντικά στις ομάδες OVX που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με RWPs με συγκεντρώσεις 50 mg/kg και 150 mg/dl (P = 0.007 και P = 0.033, αντίστοιχα). Η τάση θραύσης ήταν υψηλότερη στις ομάδες που υποβλήθηκαν σε αγωγή με εκχύλισμα RWPs, σε σύγκριση με την ομάδα OVX. Στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα προέκυψαν μεταξύ των ομάδων RWPs Low και OVX (P = 0.016). Οι μετρήσεις της ομάδας RWPs High ήταν υψηλότερες από την ομάδα OVX, και παραπλήσιες με της ομάδας CTRL, παρόλα αυτά δεν αναδείχτηκαν στατιστικά σημαντικά ευρήματα. Επιπλέον, στη σύγκριση μεταξύ της ομάδας CTRL και των ομάδων παρέμβασης δεν προέκυψε καμία διαφορά μιας και οι τιμές ήταν παρόμοιες. Η διατροφική πρόσληψη RWPs για 6 μήνες απέτρεψε την ταχεία οστική απώλεια και βελτίωσε την αντοχή των οστών σε ωοθηκεκτομημένους επίμυες.
Study of flow inside blood vessels before and after the insertion of a catheter using analytical methods
Authors: Μεσσάρης Γεράσιμος
Published: September 2021

Είναι γνωστό ότι η ροή του αίματος στην αορτή (πριν και μετά την εισαγωγή καθετήρα) διέπεται από μεγάλες πεπερασμένες τιμές του αριθμού Womersley α και για τέτοιες τιμές του α δεν υπάρχει καμία αναλυτική λύση στη βιβλιογραφία. Ως εκ τούτου, σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η αναζήτηση αναλυτικών λύσεων όταν ο αριθμός Womersley μεταβάλλεται από πεπερασμένες έως άπειρες τιμές. Η εξαχθείσα ενιαία λύση προβλέπει ότι, οι αθηρωματικές πλάκες μπορεί να αναπτυχθούν σε οποιαδήποτε θέση γύρω από μια εγκάρσια τομή του τοιχώματος της αορτής σε αντίθεση με την μη ενιαία αναλυτική λύση. Επιπλέον, η ενιαία λύση δίνει διατμητικές τάσεις αυξημένες κατά περίπου 100% σε σχέση με αυτές της ασυμπτωτικής λύσης, γεγονός που μπορεί να συνεισφέρει από κοινού μαζί με άλλους παθολογικούς παράγοντες στην ταχύτερη γήρανση του αρτηριακού συστήματος και την πιθανή δυσλειτουργία της αορτής. Τέλος, χρησιμοποιώντας μια ρευστομηχανική άποψη και προσέγγιση, προσπαθήσαμε να δώσουμε απάντηση στο ερώτημα: Γιατί ζούμε λιγότερο από 100 χρόνια? Εφαρμόζοντας τον νόμο s-n (τάση vs. αριθμός κύκλων κόπωσης) καταλήξαμε ότι, απουσία άλλων παθολογικών παραγόντων, η αναμενόμενη διάρκεια ζωής των 100 χρόνων ελαττώνεται στα 82 χρόνια. Το αποτέλεσμα αυτό είναι παρόμοιο με τα δεδομένα της Παγκόσμιας Τράπεζας η οποία αναφέρει διάρκεια ζωής στις ΗΠΑ τα 79 χρόνια για το 2016.
Methodologies for assessing sustainability in maritime transport
Authors: Χατζηνικολάου Στέφανος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή προτείνει ορισμούς και παρουσιάζει νέες μεθοδολογίες, αλγόριθμους, λογισμικό και αποτελέσματα σχετικά με την αποτύπωση και ανάλυση των συνολικών επιπτώσεων των πλοίων στον άνθρωπο και στο περιβάλλον. Επιθυμία του συγγραφέα είναι να συμβάλει στην βελτίωση της κατανόησης για τις ολιστικές επιπτώσεις του κύκλου ζωής των πλοίων, η οποία προκύπτει από την γενική κοινωνική απαίτηση για αποτελεσματικές αλλά ταυτόχρονα βιώσιμες θαλάσσιες μεταφορές. Η διατριβή προτείνει ένα νέο ορισμό για το «βιώσιμο σύστημα θαλάσσιων μεταφορών», ο οποίος συνοδεύεται από τρεις βασικές αρχές (προσβασιμότητα, περιορισμοί φυσικών πόρων και ισότητα), τις οποίες ένα τέτοιο σύστημα θα πρέπει να ικανοποιεί. Συνδέοντας το βιώσιμο σύστημα με την προσέγγιση της ανάλυσης κύκλου ζωής (Life Cycle Thinking), προτείνεται στη συνέχεια ένα νέο πλαίσιο αποτύπωσης για τους περιβαλλοντικούς παράγοντες που επιδρούν στον κύκλο ζωής των πλοίων. Το πλαίσιο αυτό ακολουθεί τις βασικές αρχές διεθνών πρότυπων (ISO), αλλά αποτελεί ένα νέο σύνολο μαθηματικών σχέσεων που μοντελοποιούν συγκεκριμένες διεργασίες στην κατασκευή, λειτουργία – συντήρηση και στη διάλυση/ανακύκλωση. Δημιουργήθηκε ένα νέο λογισμικό, όπου εισάχθηκε το παραπάνω πλαίσιο, το οποίο έχει τη δυνατότητα να δημιουργεί καταλόγους απογραφής για επιλεγμένους περιβαλλοντικούς παράγοντες (αέριες εκπομπές). Εκπονήθηκαν μελέτες περίπτωσης όπου μελετώνται διαφορετικά σενάρια του κύκλου ζωής, βελτιώνοντας το πλαίσιο με νέες διεργασίες και τις αντίστοιχες μαθηματικές τους σχέσεις, και εξετάστηκε με στοχαστική προσέγγιση, η αβεβαιότητα σημαντικών παραγόντων που επιδρούν στο αποτύπωμα του πλοίου. Η διατριβή επικεντρώνεται στην ανάλυση των επιπτώσεων των πλοίων στον κύκλο ζωής τους με δύο διαφορετικές προσεγγίσεις. Η πρώτη αφορά στην ανάλυση των επιπτώσεων στο πλαίσιο της ανάλυσης κύκλου ζωής, ως συνέχεια του πλαισίου αποτύπωσης και η δεύτερη γίνεται αξιοποιώντας την προσέγγιση του εξωτερικού κόστους. Παρουσιάζονται νέες μελέτες περίπτωσης με αποτελέσματα για τις συνολικές επιπτώσεις του κύκλου ζωής πλοίων και στις δύο προσεγγίσεις ανάλυσης των επιπτώσεων. Εξετάζονται συγκριτικά, εναλλακτικές τεχνολογίες και λύσεις για την βελτίωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος, ενώ παρουσιάζεται μια νέα μεθοδολογία και τα αποτελέσματα της, για το εξωτερικό κόστος στην ανθρώπινη υγεία από την λειτουργία των πλοίων εντός λιμένα.
Η ψυχολογία της εγκατάλειψης στην επιστολογραφία του Οβιδίου
Authors: Θωμοπούλου Βασιλική
Published: September 2021

Η θεωρία των Ενεργών Μοντέλων Δεσμού υποστηρίζει, ότι ο άνθρωπος έχει τη φυσική τάση να είναι κοντά σε άτομα, που του παρέχουν ασφάλεια, όταν ο ίδιος το έχει ανάγκη. Οι εμπειρίες του κάθε ατόμου με τους γονείς του, κατά τη βρεφική και παιδική ηλικία, προσδιορίζουν και το είδος των σχέσεών του στην ενήλικη ζωή του. Η φυσική και η συναισθηματική εγγύτητα, όπως και η παραμέληση, η κακοποίηση ή η εγκατάλειψη των παιδιών από τους γονείς, καθορίζει, το πώς αντιλαμβάνονται τον κόσμο και τον εαυτό τους. Οι μελέτες για τους τύπους δεσμού δείχνουν, ότι τα άτομα, τα οποία έχουν λάβει αγάπη, υποστήριξη και εμπιστοσύνη από τα σημαντικά πρόσωπα της ζωής τους, διαθέτουν μία σταθερή αίσθηση αυτοεκτίμησης καθώς επίσης και τις κατάλληλες στρατηγικές αντιμετώπισης των καταστάσεων άγχους. Αντίθετα, άτομα με ανασφαλή τύπο δεσμού έχουν την τάση να συντηρούν τα αρνητικά συναισθήματα, τα οποία οδηγούν σε μη λειτουργικές συμπεριφορές και αντιδράσεις. Η φιλοσοφία της θεωρίας των Ενεργών Μοντέλων Δεσμού συναντάται στην ποίηση, στη λογοτεχνία και στο θέατρο και αποτελεί βασικό συστατικό των αντιδράσεων και γενικότερα της συμπεριφοράς των προσώπων.Οι Ηρωίδες του Οβιδίου καθώς και τα έργα των μεγάλων τραγικών ποιητών, του Ευριπίδη και του Σαίξπηρ, καταδεικνύουν διαχρονικά την ανάγκη του ανθρώπου για συναισθηματική εγγύτητα τόσο με τα σημαντικά πρόσωπα όσο και με τον ίδιο του τον εαυτό.
Exploitation of IT research results and the creation of innovation in the context of collaborative transport R&D projects
Authors: Γιαννόπουλος Αθανάσιος
Published: September 2021

Η παρούσα εργασία εξετάζει τους παράγοντες και τις συνθήκες που επηρεάζουν την αξιοποίηση των αποτελεσμάτων πληροφορικής των ερευνητικών έργων, κυρίως αυτών που γίνονται με δημόσια χρηματοδότηση, για την παραγωγή τελικών εμπορικών προϊόντων και καινοτομίας. Το πεδίο εφαρμογής που εξετάζεται είναι ο τομέας των Μεταφορών και ειδικότερα των Ευφυών Συστημάτων Μεταφορών (ΕΣΜ). Εφαρμόζοντας ένα συνδυασμό ποιοτικών και ποσοτικών ερευνητικών μεθόδων, οι γνώσεις και η εμπειρία ειδικών στον χώρο των μεταφορών χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό των πιθανών καθοριστικών παραγόντων, οι οποίοι στη συνέχεια αξιολογούνται εμπειρικά μέσω μιας πανευρωπαϊκής έρευνας ερωτηματολογίων. Η επιτυχής εκμετάλλευση και η υλοποίηση των αποτελεσμάτων της έρευνας που συνήθως παράγουν καινοτομία προϊόντων ή διαδικασιών, συσχετίζονται με τρεις κατηγορίες παραγόντων. Αυτές αφορούν τα εσωτερικά χαρακτηριστικά της εταιρείας, τα χαρακτηριστικά που περιγράφουν το περιβάλλον του ερευνητικού έργου και τέλος τα χαρακτηριστικά που περιγράφουν το ερευνητικό αντικείμενο του ερευνητικού έργου. Τα βασικά συμπεράσματα της εργασίας δείχνουν ότι οι οργανώσεις απολαμβάνουν μεγαλύτερες επιπτώσεις καινοτομίας από τη συμμετοχή τους σε χρηματοδοτούμενα έργα έρευνας και ανάπτυξης υπό τον όρο των εγγενών χαρακτηριστικών τους καθώς επίσης και των εγγενών χαρακτηριστικών της διερευνηθείσας τεχνολογίας και του περιβάλλοντος στο οποίο θα να εφαρμοστεί αυτή.
Διαχείριση κρίσεων και δεξιότητες διευθυντικών στελεχών στους δημόσιους οργανισμούς
Authors: Ζαχαράκης Γεώργιος
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσης διδακτορικής διατριβής είναι να διερευνήσει το θέμα των δεξιοτήτων των διευθυντικών στελεχών των Δημοσίων Οργανισμών και Επιχειρήσεων σε θέματα διαχείρισης κρίσεων καθώς και σε θέματα πρόληψης και αντιμετώπισης κρουσμάτων διαφθοράς στο εργασιακό περιβάλλον. Η μεθοδολογία της εργασίας στηρίχθηκε στη συλλογή πρωτογενών και δευτερογενών δεδομένων. Τα δευτερογενή δεδομένα συλλέχθηκαν μέσα από βιβλία, άρθρα σε περιοδικά αλλά και μέσα από επίσημους διαδικτυακούς τόπους. Τα πρωτογενή δεδομένα συλλέχθηκαν μέσα από τη διεξαγωγή πρωτογενούς ποσοτικής έρευνας. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν τα 60 διευθυντικά στελέχη που εργάζονταν στις κοινωνικές υπηρεσίες του ΙΚΑ κατά την έναρξη της παρούσας έρευνας. Το δείγμα που συλλέχθηκε ήταν δείγμα μη πιθανότητας. Από την έρευνα προέκυψε ότι το 60% των διευθυντών είχε εντοπίσει τα συμπτώματα της κρίσης. Βέβαια παρατηρούμε ότι ένα σημαντικό ποσοστό από διευθυντές, δεν είναι εκπαιδευμένοι ή κατάλληλοι για την αντιμετώπιση κρίσεων και θεωρούν απαραίτητο την εφαρμογή ενός σχεδίου αντιμετώπισης των κρίσεων. Ως προς τα εμπόδια που υπάρχουν στην λειτουργία της υπηρεσίας αναφέρθηκαν κυρίως οι συγκρούσεις μεταξύ πολιτών και συναδέλφων και ακολουθούσαν οι συγκρούσεις μεταξύ συναδέλφων. Από τα περιστατικά τα οποία έχουν συμβεί στους χώρους εργασίας της υπηρεσίας προκύπτει η ανάγκη φύλαξης των χώρων με προσωπικό ασφαλείας. Κάποιες φορές φαίνεται να κινδυνεύει η ακεραιότητα και η ζωή των εργαζομένων. Βρέθηκε ακόμα ότι το σημαντικότερο αίτιο σύγκρουσης στην λειτουργία του οργανισμού ήταν τα διαφορετικά συμφέροντα των εμπλεκόμενων μερών, ακολουθεί η ανεπαρκής επικοινωνία και έπεται ο ανταγωνισμός μεταξύ των υπαλλήλων. Οι διευθυντές ανέφεραν ως τρόπους μείωσης των φαινομένων διαφθοράς την δημιουργία και αυστηροποίηση νομοθετικού πλαισίου, την κατάργηση της πολυνομίας, τη μηχανογράφηση, την ανάπτυξη της ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ, την αξιοκρατία, την αξιολόγηση του προσωπικού και τη συνεχή ενημέρωσή του, την άρση της μονιμότητας και την αλλαγή νοοτροπίας.
Καρωτιδική νόσος
Authors: Σιόζιου Άννα
Published: September 2021

Η καρωτιδική νόσος είναι μία ασθένεια του καρδιαγγειακού η οποία μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια αναπηρία και θάνατο. Πρόκειται για μία πολυπαραγοντική φλεγμονώδη νόσο η οποία επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τις συνήθειες του ατόμου όπως το κάπνισμα, η έλλειψη άσκησης και η διατροφή πλούσια σε λίπη. Τα micro-RNAs (miRs) είναι γνωστό πως εμπλέκονται στην αγγειακή φλεγμονή. Στόχος μας ήταν να μελετήσουμε το προφίλ έκφρασης ορισμένων miRs σε ασθενείς με συμπτωματική νόσο και να εξετάσουμε τη συμμετοχή τους στην παθογένεια της νόσου. Συλλέχθηκαν δείγματα από 38 συμπτωματικούς ασθενείς που υποβλήθηκαν σε καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή και παρακείμενες υγιείς περιοχές από 15 ασθενείς χρησιμοποιήθηκαν ως δείγματα ελέγχου. Η διαφορά έκφρασης των miR21, miR122, miR146a και miR196a μετρήθηκε με τη χρήση της PCR αντίστροφης μεταγραφάσης πραγματικού χρόνου. Το στύπωμα Western χρησιμοποιήθηκε για την ποσοτικοποίηση των επιπέδων της πρωτεΐνης MMP2, το γονίδιο της οποίας είναι στόχος του miR21. Σε σύγκριση με τα δείγματα ελέγχου, όλοι οι ασθενείς εμφάνισαν αυξημένη έκφραση των miR21, miR122, miR146a και miR196a. Δεν βρέθηκε στατιστική σημαντικότητα μεταξύ των ασθενών με υψηλή ή χαμηλή έκφραση miRs και τις κλινικές/ εργαστηριακές παραμέτρους. Τα επίπεδα της ΜΜΡ2 βρέθηκαν να είναι μειωμένα στους ασθενείς σε σύγκριση με τα δείγματα ελέγχου. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν miRs τα οποία εμφάνισαν διαφορετική έκφραση στα δείγματα ενδαρτηρεκτομής από ασθενείς με συμπτωματική καρωτιδική νόσο, υποδηλώνοντας ότι τα εν λόγω miRs σχετίζονται με αγγειακή φλεγμονή. Περαιτέρω, το miR21 φαίνεται να αποτελεί έναν ελκυστικό φαρμακευτικό στόχο δεδομένου ότι με τη στόχευση του ΜΜΡ2 μπορεί να ευνοηθεί μια σταθερή πλάκα αφού τα χαμηλά επίπεδα της πρωτεΐνης ΜΜΡ2 εμποδίζουν το ινώδες κάλυμμα του αθηρώματος από τη λέπτυνση. Συνεπώς, το miR21 φαίνεται να αποτρέπει τη ρήξη, αλλά απαιτείται περαιτέρω έρευνα.
Σχεδιασμός, εφαρμογή και αξιολόγηση μιας διδακτικής ακολουθίας στο πλαίσιο της εποικοδομητικής αντίληψης του αναλυτικού προγράμματος φυσικών επιστημών για τη διδασκαλία και τη μάθηση του πρώτου θερμοδυναμικού νόμου σε μαθητές της Β' Λυκείου
Authors: Μέλη Καλλιόπη
Published: September 2021

Ο στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η σχεδίαση, η εφαρμογή και η αξιολόγηση μιας διδακτικής ακολουθίας για τη διδασκαλία και τη μάθηση του Πρώτου Θερμοδυναμικού Νόμου (ΠΘΝ) σε μαθητές της Β’ Λυκείου, στο πλαίσιο της εποικοδομητικής αντίληψης για το αναλυτικό πρόγραμμα των φυσικών επιστημών. Πρόκειται για μια έρευνα εφικτότητας, η οποία διενεργείται στα επίπεδα της ανάλυσης, του σχεδιασμού και της εφαρμογής-αξιολόγησης. Το επίπεδο της ανάλυσης περιλαμβάνει την επιστημολογική ανάλυση του πλαισίου της μακροσκοπικής θερμοδυναμικής για τον ΠΘΝ, την ανάλυση των νοητικών παραστάσεων των μαθητών για τον ΠΘΝ και την ανάλυση των στοιχείων του παιδαγωγικού πλαισίου για την εποικοδομητική αντίληψη του αναλυτικού προγράμματος των φυσικών επιστημών. Τα πορίσματα από την ανάλυση διαμορφώνουν τους διδακτικούς στόχους της ακολουθίας. Το επίπεδο του σχεδιασμού περιλαμβάνει τη διατύπωση των διδακτικών στόχων σε συνάρτηση με τη δομή και το περιεχόμενο της ακολουθίας. Οι στόχοι αυτοί είναι εννοιολογικοί και αφορούν κυρίως την ποιοτική και ποσοτική οικοδόμησης της έννοιας της διατήρησης της ενέργειας ως έκφραση του ΠΘΝ. Για την επίτευξή τους, η ακολουθία προβλέπει την εφαρμογή δώδεκα δραστηριοτήτων-προβλημάτων. Το επίπεδο της εφαρμογής περιλαμβάνει την εφαρμογή της ακολουθίας σε πραγματικές συνθήκες διδασκαλίας σε ένα τμήμα της Β’ Λυκείου Θετικού Προσανατολισμού με δεκαεννέα μαθητές. Για την αξιολόγηση της ακολουθίας χρησιμοποιούνται ερωτηματολόγιο προελέγχου-μετελέγχου και φύλλα εργασίας προκειμένου να ανιχνευθεί η αναμενόμενη γνωστική πρόοδος των μαθητών υπό την επίδραση της ακολουθίας. Τα αποτελέσματα του ερωτηματολογίου και των φύλλων εργασίας επεξεργάζονται σε διαφορετικά στάδια ελέγχου και επίπεδα ανάλυσης. Η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων καταδεικνύει τη γνωστική πρόοδο των μαθητών για τον ΠΘΝ ως αποτέλεσμα της ακολουθίας.
Exploring the potential of alternative assessment in an ELF speaking context within the broader framework of Greek state secondary EFL classes
Authors: Κούβδου Ανδρονίκη
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αφορά στη διερεύνηση των δυνατοτήτων της συστηματικής παρατήρησης ως εναλλακτικού τρόπου αξιολόγησης της προφορικής απόδοσης των μαθητών της Αγγλικής ως γλώσσας διαπολιτισμικής επικοινωνίας στο ευρύτερο περιβάλλον του Ελληνικού δημόσιου σχολείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Για την επίτευξη του στόχου της έρευνας, χρησιμοποιείται η μικτή μεθοδολογική προσέγγιση, η οποία περιλαμβάνει ποσοτικά και ποιοτικά εργαλεία, όπως ερωτηματολόγιο, ημιδομημένες συνεντεύξεις, ομάδες εστίασης και παρατήρηση. Οι απόψεις και στάσεις εκπαιδευτικών και μαθητών πριν και μετά την εφαρμογή ενός εναλλακτικού μοντέλου αξιολόγησης που βασίζεται στη συστηματική παρατήρηση του προφορικού λόγου στην Αγγλική, καθώς και οι δυνατότητες αυτής καθαυτής της παρατήρησης ως μεθόδου αξιολόγησης των επικοινωνιακών δεξιοτήτων και στρατηγικών προσαρμογής των μαθητών αποτελούν βασικά ερευνητικά ερωτήματα της παρούσας διατριβής. Αν και το περιβάλλον στο οποίο διεξήχθη η έρευνα είναι κατεξοχήν προσανατολισμένο στην τυποποιημένη διδασκαλία και αξιολόγηση της Αγγλικής γλώσσας όπως αυτή μιλιέται από τους φυσικούς της ομιλητές, η ανάλυση των ερευνητικών δεδομένων έδειξε ότι η στάση εκπαιδευτικών και μαθητών ως προς μία λιγότερο συμβατική παιδαγωγική προσέγγιση, η οποία αντικατοπτρίζει τη χρήση της γλώσσας από τους πολυάριθμους μη φυσικούς ομιλητές της, και μια περισσότερο εναλλακτικού τύπου αξιολόγηση είναι ιδιαιτέρως θετική. Υπάρχει, ωστόσο, μία αναντιστοιχία μεταξύ εκφρασμένων στάσεων και πραγματικών πρακτικών όσον αφορά την αξιολόγηση του προφορικών ικανοτήτων των μαθητών στην Αγγλική. Η έρευνα επίσης απέδειξε ότι η συστηματική παρατήρηση, όταν είναι προσεκτικά σχεδιασμένη και στοχευμένη, έχει τη δυνατότητα να ενθαρρύνει τη χρήση διαπολιτισμικών επικοινωνιακών στρατηγικών, να συμβάλει στην καταγραφή τους καθώς και να προάγει την ανάπτυξή τους.
Ο ρόλος της απολιποπρωτεΐνης J στην επαναστένωση των αγγείων μετά από καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή και επεμβάσεις αποκατάστασης της περιφερικής αρτηριακής νόσου
Authors: Μασκανάκης Αναστάσιος
Published: September 2021

Η καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή συνιστά αποτελεσματική χειρουργική επιλογή για την προφύλαξη από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Η διαδερμική ενδαγγειακή αγγειοπλαστική ή η ανοιχτή αποκατάσταση για την περιφερική αρτηριακή νόσο στοχεύει στη μείωση των συμπτωμάτων του ασθενούς και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής του. Η επαναστένωση μετά από αυτές τις επεμβάσεις μπορεί να οδηγήσει σε επανεπέμβαση και επιπλοκές, αλλά οι παράγοντες που μπορεί να προβλέψουν την επαναστένωση είναι δύσκολα κατανοητοί. Η αpolipoprotein J θεωρείται ένας καινούριος προγνωστικός παράγοντας της αγγειακής επαναστένωσης και σχετίζεται με μεγάλο αριθμό διαδικασιών αναφορικά με την αθηροσκλήρωση και φάσεων του κυτταρικού κύκλου.Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι να διαφωτίσει τον προγνωστικό ρόλο της συγκέντρωσης της Apolipoprotein J (ApoJ) για την επαναστένωση μετά από ενδαρτηρεκτομή της καρωτίδας ή θεραπευτική παρέμβαση σε ασθενείς με περιφερική αγγειακή νόσο. Πειραματικός σχεδιασμός: Προοπτική, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη κλινική μελέτη παρέμβασης. Τοποθεσία: Α’ Χειρουργική Κλινική ΕΚΠΑ, ΓΝΑ Λαϊκό & Εργαστήριο Πειραματικής Χειρουργικής & Χειρουργικής Ερεύνης «Ν.Σ. Χρηστέας» της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Μέθοδος: Συνελλέγησαν δείγματα ορού από 44 μη αθηρωματικούς ασθενείς και μετρήθηκε η συγκέντρωση ApoJ στον ορό τους για να χρησιμεύσει ως ομάδα ελέγχου (ΟΕ). Συστάθησαν δύο ομάδες ασθενών με 56 άτομα έκαστη. Η πρώτη ομάδα (ΟΜ-ΚΝ) υπεβλήθη σε ενδαρτηρεκτομή λόγω ασυμπτωματικής καρωτιδικής νόσου. Η δεύτερη ομάδα (ΟΜ-ΠΑΝ) υπεβλήθη σε διάφορες μεθόδους επαναιμάτωσης λόγω περιφερική αγγειακής νόσου κλάση 4 (ή υψηλότερης) κατά Rutherford. Από όλους τους ασθενείς ελήφθησαν δείγματα ορού προεγχειρητικά, την 1η ημέρα, τον πρώτο, έκτο και δωδέκατο μήνα. Οι δύο ομάδες μελέτης χωρίστηκαν περαιτέρω σε ομάδες με επαναστένωση και χωρίς επαναστένωση και τα δεδομένα τους αναλύθηκαμ περαιτέρω. Οι μετρήσεις των συγκεντρώσεων ApoJ στα δείγματα ορών έγιναν με την χρήση της μεθόδου ELISA.Αποτελέσματα: Η χαμηλή προεγχειρητική συγκέντρωση της ApoJ και η σταθερά υψηλότερη μετεγχειρητική συγκέντρωση της από τον πρώτο μήνα και έπειτα θα μπορούσε να συνδέεται με την εμφάνιση επαναστένωσης της έσω καρωτίδας. Η υψηλή προεγχειρητική συγκέντρωση δεν αποτελεί ένδειξη μελλοντικής επαναστένωσης της καρωτίδας. Η ApoJ δυνητικά είναι σημαντικός και ανεξάρτητος προγνωστικός βιοδείκτης για την εμφάνιση επαναστένωσης μετά από ενδαρτηρεκτομή καρωτίδας στους έξι και δώδεκα μήνες. Η υψηλή απόλυτη τιμή σε κάθε χρονική στιγμή και η αυξητική μετεγχειρητική τάση της ApoJ είναι προγνωστικός δείκτης επαναστένωσης περιφερικών αγγείων μετά από χειρουργική ή ενδαγγειακή παρέμβαση.
Μετα-ανάλυση μελετών κλινικής και γενετικής επιδημιολογίας και διαγνωστικών δοκιμασιών
Authors: Καπούλα Γεωργία
Published: September 2021

Επιδημιολογία είναι η μελέτη της κατανομής της νόσου σε ένα πληθυσμό καθώς και των χαρακτηριστικών της αλλά και των παραγόντων ή γεγονότων που σχετίζονται με την έκβαση της νόσου. Η κλινική επιδημιολογία είναι η εφαρμογή των αρχών της επιδημιολογίας στην κλινική ιατρική και είναι η βασική συνιστώσα της Ιατρικής βασισμένης σε ενδείξεις (evidence based medicine). Στην κλινική επιδημιολογία, η έρευνα επικεντρώνεται σε θέματα διάγνωσης, πρόγνωσης, θεραπείας και αιτιολογίας. Η γενετική επιδημιολογία αποτελεί τη συνένωση της κλασικής επιδημιολογίας με τη γενετική. Σε αυτό το χώρο εφαρμόζονται οι κλασσικές επιδημιολογικές μέθοδοι έτσι ώστε να διαλευκανθεί η πιθανή επίδραση της γενετικής ποικιλομορφίας στην αιτιολογία της νόσου. Ο συνεχώς αυξανόμενος αριθμός δημοσιευμένων μελετών γενετικής συσχέτισης καθιστά επιτακτική τη συλλογή και το συνδυασμό της διαθέσιμης πληροφορίας μέσω μια στατιστικής διαδικασίας γνωστής ως μετα-ανάλυση. Η παρούσα διατριβή ασχολήθηκε με τις διαφορετικές εφαρμογές της μετα-ανάλυσης τόσο σε κλινικό όσο και σε γενετικό επίπεδο. Όλες οι μελέτες κοινό στόχο είχαν να συνδυάσουν τα αποτελέσματα από πολλαπλές έρευνες σε μια προσπάθεια να αυξήσουν την ισχύ (σε σχέση με τις μεμονωμένες μελέτες), εκτιμώντας το συγκεντρωτικό αποτέλεσμα και προσπαθώντας να επιλύσουν την αβεβαιότητα των συμπερασμάτων μεταξύ των δημοσιευμένων μελετών. Αυτό επιτεύχθηκε με τις μεθόδους της συστηματικής ανασκόπησης και της μετα-ανάλυσης. Ειδικότερα ασχοληθήκαμε με μονοδιάστατη μετα-ανάλυση με συνεχή δεδομένα διερευνώντας την επίδρασης του συστήματος μεταφοράς κλινικών εργαστηριακών δειγμάτων, γνωστό ως «σωληνωτό ταχυδρομείο», στην ποιότητα των δειγμάτων αυτών. Στη συνέχεια εφαρμόσαμε διμεταβλητή μετα-ανάλυση για τη σύγκριση δυο μεθόδων μέτρησης της παραθορμόνης (PTH) 2ης και 3ης γενιάς σε υγιείς και ασθενείς με υποπαραθυροειδισμό. Ακολούθως, παραγματοποιήθηκε μετα-ανάλυση μελετών διαγνωστικής ακρίβειας σε πέντε βιοδείκτες. Δυο αφορούν ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο που υποβάλλονται σε διάλυση και τρεις αφορούν διαβητικούς ασθενείς τύπου 1 ή 2 με διαβητική νεφροπάθεια. Τέλος, ασχολήθηκε με τη μετα-ανάλυση σε δεδομένα από γενετικούς πολυμορφισμούς και τη συσχέτιση τους με ασθένειες όπως η διαβητική νεφροπάθεια και η IgA νεφροπάθεια.
Η σχέση μεταξύ δημοσιονομικής και εξωτερικής ισορροπίας στις χώρες της ευρωζώνης, σύγκλιση ή απόκλιση
Authors: Μητρόπουλος Φώτιος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή χωρίζεται σε πέντε ανεξάρτητα κεφάλαια, τα οποία όμως συνδυάζονται μεταξύ τους, αφού έχουν κοινή περίπτωση μελέτης την ευρωζώνη και τις ανισορροπίες στο εσωτερικό της. Στο πρώτο κεφάλαιο, παρουσιάζουμε μια θεωρητική προσέγγιση της Ευρώπης και της ευρωζώνης, καθώς και γραφική απεικόνιση των κυριότερων μακροοικονομικών μεταβλητών. Ο σχολιασμός των ευρημάτων και η αξιολόγησή τους, θα γίνει χωρίζοντας σε τρεις διαφορετικές ομάδες (Κέντρο - Περιφέρεια - Νεοεισερχόμενες). Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 βρήκε την ευρωζώνη απροετοίμαστη και αδύναμη να ανταπεξέλθει στις διαταραχές που εμφανίστηκαν. Στη συνέχεια, παρουσιάζουμε τρεις ερευνητικές εργασίες, στις οποίες εξετάζουμε κατά σειρά, α) την επίδραση της κρίσης στους οικονομικούς κύκλους των χωρών, β) κατά πόσο ισχύει ο Νόμος του Okun στις χώρες του ενιαίου νομίσματος σήμερα, με την εφαρμογή μια διαφορετικής μεθοδολογίας αλλά και το ρόλο των μεταρρυθμίσεων στην εξομάλυνση των διαταραχών, και γ) την επίδραση του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης στις οικονομίες των χωρών. Ο κοινός παράγοντας των τριών δοκιμίων είναι η διερεύνηση της πορείας σύγκλισης ή απόκλισης των χωρών του Νότου με τις Κεντρικές χώρες της ευρωζώνης. Τα προγράμματα προσαρμογής που εφαρμόστηκαν κυρίως στις χώρες του Νότου, μπορεί να «νοικοκύρεψαν» τα δημοσιονομικά των χωρών, ταυτόχρονα όμως δημιούργησαν επιφυλάξεις στους πολίτες για τα οφέλη από την ένταξή της χώρας στο ενιαίο νόμισμα. Χώρες με διαφορετικά επίπεδα ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητας είναι πολύ δύσκολο να συνυπάρξουν σε μια νομισματική ένωση και οι ανισότητες θα διογκώνονται σε περιόδους κρίσεων. Οι μελέτες μπορεί να είναι αυτόνομες αλλά έχουν ως κοινά την κατηγοριοποίηση των χωρών καθώς και τις επιδράσεις της κρίσης, με αποτέλεσμα να παράγεται η κατάλληλη ομοιομορφία. Τα εμπειρικά ευρήματα είναι ιδιαίτερα χρήσιμα τόσο σε επιστημονικό επίπεδο όσο και για τη χάραξη οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών της Ευρωζώνης. Τέλος, στο πέμπτο κεφάλαιο γίνεται η συγκεφαλαίωση καθώς και οι προτάσεις για την εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και για το μέλλον της ευρωζώνης.