Νευρομυϊκές διαφορές μεταξύ ατόμων με και χωρίς νοητική υστέρηση κατά τη διάρκεια αλμάτων με και χωρίς προδιάταση
Authors: Χασάνη Ανθούλα 
Published: August 2021

Σκοπός της έρευνας ήταν να μελετηθούν τα νευρομυϊκά χαρακτηριστικά, οι στρατηγικές προσγείωσης που ακολουθούν τα άτομα με Νοητική Υστέρηση (ΝΥ) κατά την εκτέλεση κατακόρυφων αναπηδήσεων (ΚΑ), αναπηδήσεων με προδιάταση (ΑμΠΔ), προσγείωσεων σε μια επιφάνεια (Προ) και αλμάτων με αναπήδηση μετά από πτώση (ΑμΠ) καθώς και εάν υπήρξαν διαφορές σε σχέση με τα άτομα με Φυσιολογικό Δείκτη Νοημοσύνης (ΦΔΝ). Στην έρευνα συμμετείχαν εθελοντικά 13 έφηβα αγόρια με Νοητική Υστέρηση (ΝΥ) και μέσο όρο ηλικίας 15,3±1,6 έτη καθώς και 13 έφηβα αγόρια με ΦΔΝ και μέσο όρο ηλικίας 15,4±1,2 έτη. Η δειγματοληψία ήταν τυχαία. Όλοι οι εξεταζόμενοι εκτέλεσαν έξι προσπάθειες σε κάθε ένα απο τα προαναφερθέντα άλματα. Οι τρείς πρώτες προσπάθεις ήταν για εξοικείωση. Το ύψος πτώσης για το άλμα με αναπήδηση μετά απο πτώση και την προσγείωση ήταν τα 20cm. Για τους σκοπούς της μέτρησης χρησιμοποιήθηκαν έξι κάμερες Μ3, το σύστημα τρισδιάστατης ανάλυσης Vicon 612 για την καταγραφή των κινηματικών δεδομένων, δυναμοπλατφόρμα Bertec 4060, για την καταγραφή των δυνάμεων και ο ηλεκτρομυογράφος BTS Telemg για την καταγραφή του επιφανειακού ηλεκτρομυογραφήματος στους μυς της άρθρωσης του γόνατος. Η ανάλυση των σημάτων έγινε στο ειδικά διαμορφωμένο περιβάλλον του λογισμικού προγράμματος MATLAB 7.1. Από τα αποτελέσματα φάνηκε ότι τα άτομα με ΦΔΝ είχαν καλύτερη επίδοση σε όλα τα είδη άλματος. Στο ΑμΠ, παρουσίασαν μεγαλύτερη προενεργοποίηση και κάμψη της άρθρωσης του γόνατος σε σύγκριση με τα άτομα με ΝΥ Στην αρχική και τελική επαφή με το έδαφος, τα άτομα με ΝΥ είχαν τα γόνατα πιο τεντωμένα. Η διάρκεια της στηρικτικής φάσης ήταν μεγαλύτερη στα άτομα με ΝΥ. Η Ηλεκτρομυογραφική (ΗΜΓφική) δραστηριότητα των ατόμων με ΝΥ ήταν μικρότερη για τους αγωνιστές και μεγαλύτερη για τους ανταγωνιστές μυς. Στην ΚΑ και την φάση ώθησης, της οποίας και η διάρκεια ήταν μεγαλύτερη, τα άτομα με ΝΥ ενεργοποίησαν σε μικρότερο βαθμό τους αγωνιστές, ενώ μεγαλύτερη ήταν η ανταγωνιστική δραστηριότητα. Επίσης, τα άτομα με ΝΥ ανέπτυξαν μικρότερη γωνιακή ταχύτητα στην φάση ώθησης και μικρότερη ταχύτητα απογείωσης συγκριτικά με την ομάδα με ΦΔΝ Στο ΑμΠΔ, τα άτομα με ΝΥ στην φάση απόσβεσης, λύγισαν τα γόνατά τους λιγότερο σε σχέση με την ομάδα με ΦΔΝ Η διάρκεια στήριξης σε όλες τις επιμέρους φάσεις ήταν μεγαλύτερη στα άτομα με ΝΥ ενεργοποίησαν λιγότερο τους αγωνιστές μυς, ενώ μεγαλύτερη υπήρξε και εδώ η ανταγωνιστική ΗΜΓφική δραστηριότητα. Στη φάση ώθησης ανέπτυξαν μικρότερη ταχύτητα της άρθρωσης του γόνατος και μικρότερη ταχύτητα απογείωσης συγκρινόμενα με την ομάδα με ΦΔΝ Στην Προ τα άτομα με ΝΥ ενεργοποίησαν σε μικρότερο βαθμό τους αγωνιστές μυς, σε μεγαλύτερο τους ανταγωνιστές και έκαμψαν λιγότερο τα γόνατά τους. Στην αρχική και τελική επαφή με το έδαφος είχαν τα γόνατα πιο τεντωμένα, ενώ και η γωνιακή ταχύτητα υπήρξε μικρότερη. Η ΗΜΓραφική δραστηριότητα στη φάση απόσβεσης ήταν μικρότερη για τους αγωνιστές και μεγαλύτερη για τους ανταγωνιστές. Συμπεραίνεται, ότι τα άτομα με ΝΥ, σε όλα τα είδη άλματος, παρουσίασαν μικρότερη απόδοση σε σχέση με τα άτομα με ΦΔΝ. Η διαφοροποίηση στις αλτικές κινήσεις μπορεί να αποδοθεί κύρια στην μικρότερη ενεργοποίηση του νευρομυϊκού συστήματος και στην αδυναμία ευνοϊκής ρύθμισης της ανταγωνιστικής δραστηριότητας των ατόμων με Ν.Υ.