bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μείωση απωλειών και βελτίωση αξιοπιστίας δικτύων διανομής ηλεκτρικής ενέργειας μέσω ανασχηματισμού της τοπολογίας τους για πραγματικές συνθήκες λειτουργίας
Authors: Μπουχουράς Άγγελος
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται την επίλυση του προβλήματος μείωσης των απωλειών στα ΔΔΗΕ μέσω ανασχηματισμού της τοπολογίας τους και ταυτόχρονα της βελτίωσης της αξιοπιστίας τους σε πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Αρχικά εξετάζεται η δυνατότητα χειρισμού των ΔΔΗΕ σε πραγματικό χρόνο με την εφαρμογή ενός Πολυπρακτορικού Συστήματος (ΠΣ) για την επίλυση των δύο προαναφερθέντων προβλημάτων. Σε αυτή την ανάλυση θεωρείται ότι η εγκατάσταση του ΠΣ στις γραμμές ΜΤ των ΔΔΗΕ πραγματοποιείται για την βελτιστοποίηση του προβλήματος απομόνωσης σφαλμάτων και αποκατάστασης τροφοδοσίας στο μέγιστο δυνατό αριθμό καταναλωτών. Ταυτόχρονα εξετάζεται και η δυνατότητα χειρισμών για μείωση απωλειών σε πραγματικό χρόνο εφόσον η εγκατάσταση του ΠΣ συνεισφέρει στην αύξηση του επιπέδου αυτοματισμού στο δίκτυο. Η ανάλυση που πραγματοποιήθηκε δείχνει ότι η βέλτιστη επίλυση αυτών των προβλημάτων απαιτεί καθολική αναβάθμιση του επιπέδου αυτοματισμού και οι οικονομοτεχνικές μελέτες που συντάχθηκαν καθόρισαν το απαιτούμενο χρονικό διάστημα για την απόσβεση των προβλεπόμενων επενδύσεων για νέο αναβαθμισμένο εξοπλισμό στα δίκτυα. Στη συνέχεια αναπτύσσεται ένας αλγόριθμος για την ενσωμάτωση των μεταβολών των φορτίων στο πρόβλημα μείωσης των απωλειών στα ΔΔΗΕ μέσω ανασχηματισμού της τοπολογίας τους. Θεωρείται ότι μέσω της διαδικασίας που υλοποιείται από τον αλγόριθμο προσομοιώνονται πραγματικές συνθήκες λειτουργίας εφόσον λαμβάνονται υπόψη οι στοχαστικές μεταβολές των φορτίων, και επιδιώκεται η ανίχνευση της επίδρασης αυτών των μεταβολών στους απαραίτητους διακοπτικούς χειρισμούς. Ο αλγόριθμος εφαρμόζεται σε 3 πρότυπες τοπολογίες από τη διεθνή βιβλιογραφία και σε ένα πραγματικό τμήμα του ΔΔΗΕ της Θεσσαλονίκης. Μέσω των προσομοιώσεων που υλοποιήθηκαν εξάγονται χρήσιμα συμπεράσματα για την ανοχή στις μεταβολές των φορτίων που επιβάλλει την ανάγκη διερεύνησης καινούργιας λύσης για το πρόβλημα μείωσης των απωλειών σε πραγματικό χρόνο. Τέλος με βάση τα αποτελέσματα του προτεινόμενου αλγορίθμου προτείνεται μία προσέγγιση επιλεκτικής αναβάθμισης του επιπέδου αυτοματισμού στα ΔΔΗΕ που επιφέρει σχεδόν βέλτιστη διαχείριση σε πραγματικό χρόνο για μείωση των απωλειών και ταυτόχρονα σημαντική βελτίωση της αξιοπιστίας τους.
Σύνθεση και χαρακτηρισμός γραμμικών τρισυσταδικών πολυμερών
Authors: Μπίλαλης Παναγιώτης
Published: January 2014

Η αυτοοργάνωση των συμπολυμερών και η καλή διευθέτησή τους σε κλίμακα νανομέτρων βρίσκει τεράστια εφαρμογή στην επιστήμη της λιθογραφίας. Η ικανότητα των συμπολυμερών να δημιουργούν επιφάνειες δεκάδων νανομέτρων με συγκεκριμένη μορφολογία έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς για την δημιουργία νανοκαλωδίων, ημιαγωγών και συσκευών αποθήκευσης πληροφοριών. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η σύνθεση των τρισυσταδικών τριπολυμερών πολυβουταδιένιο 1,4-b-πολυστυρένιο-b-πολυμεθακρυλικός μεθυλεστέρας (PB1,4-b-PS-b-PMMA), πολυστυρένιο-b-πολυβουταδιένιο 1,4-b-πολυμεθακρυλικός μεθυλεστέρας (PS-b-PB1,4-b-PMMA) και πολυισοπρένιο-b-πολυστυρένιο-b-πολυ-2-βινυλοπυριδίνη (PΙ-b-PS-b-P2VP) με ανιοντικό πολυμερισμό και η χρησιμοποίησή τους για τη μεταφορά σχεδίου σε επιφάνεια πυριτίου. Μια περιοχή από δαχτυλίδια δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας το τριπολυμερές PB1,4-b-PS-b-PMMA και ρυθμίζοντας κατάλληλα παραμέτρους όπως το πάχος του πολυμερικού υμενίου και την ανόπτηση με διαλύτη. Μετά την εκλεκτική απομάκρυνση των συστάδων PB και PMMA εφαρμόζοντας εγχάραξη με αντιδρώντα ιόντα, το σχέδιο των δαχτυλιδιών μεταφέρθηκε με επιτυχία. Επιπλέον, χρησιμοποιώντας το τριπολυμερές PS-b-PB1,4-b-PMMA δημιουργήθηκαν πρωτότυπα σχέδια τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία διακριτών μαγνητικών περιοχών. Τέλος μελετήθηκε η εναπόθεση μετάλλου στο τριπολυμερές PΙ-b-PS-b-P2VP και οδήγησε σε μεταλλικές περιοχές με πολύ καλή διευθέτηση.
Δυναμική παροχή υπηρεσιών με επίγνωση πλαισίου σε δίκτυα κινητών επικοινωνιών πέραν της τρίτης γενιάς
Authors: Παναγιωτάκης Σπυρίδων
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή εστιάζει στον εμπλουτισμό της παροχής υπηρεσιών στα δίκτυα επικοινωνιών πέραν της τρίτης γενιάς (Β3G) με θέση- και πλαίσιο- γνωσιακά χαρακτηριστικά και προτείνει ένα ανοικτό και διαμοιραζόμενο ενδιάμεσο πλαίσιο εργασίας, το οποίο επιτρέπει την αποδοτική διαχείριση της πληροφορίας θέσης και πλαισίου, καθώς και τη δυναμική προσαρμογή των παρεχόμενων εφαρμογών στο τρέχον πλαίσιο των συνδρομητών του. Επιπρόσθετα, ένα ευέλικτο και καινοτόμο μοντέλο οργάνωσης των προφίλ χρηστών εισάγεται, το οποίο διευκολύνει την προσαρμογή στο τρέχον πλαίσιο εκτέλεσης των εφαρμογών. Η καινοτομία του έγκειται στο ότι επεκτείνει τις κοινές αρχιτεκτονικές διαχείρισης των προφίλ χρηστών, ώστε σε κάθε διαφορετικό στιγμιότυπο του πλαισίου χρήστη να αντιστοιχίζεται το κατάλληλο προφίλ προτιμήσεων αυτού και η παροχή υπηρεσιών προς το χρήστη να προσαρμόζεται, ακολούθως, στο προφίλ προτιμήσεων που αντιστοιχεί στο τρέχον πλαίσιο του χρήστη. Η νοημοσύνη που απαιτείται για τη διαχείριση των πλαισιογνωσιακών προφίλ μεταφέρεται εξ ολοκλήρου από τις εφαρμογές (όπως γίνεται συνήθως) στον Διαχειριστή Προφίλ της προταθείσας αρχιτεκτονικής, γεγονός που, μεταξύ άλλων, επιτρέπει, την απλοποίηση του σχεδιασμού των εφαρμογών. Στα πλαίσια της διατριβής αυτής, μελετάται το γενικό μοντέλο, η δομή, το περιεχόμενο και η λειτουργικότητα ενός πλαισιογνωσιακού προφίλ χρήστη, μαζί με την προτεινόμενη γενική αρχιτεκτονική διαχείρισης των προφίλ και κάποιων ζητημάτων που άπτονται της υλοποίησης τους.
Η προσβολή του μυοκαρδίου στη σκληροδερμία
Authors: Πλαστήρας Σωτήριος
Published: January 2014

Σκοπός: Να εκτιμηθεί η συχνότητα εμφάνισης και ο τύπος μυοκαρδιακής ίνωσης, όπως εκτιμάται με μαγνητική τομογραφία καρδιάς (MRI) σε ασθενείς με συστηματική σκληροδερμια (ΣΣκ) και να εκτιμηθεί η πιθανή συσχέτιση της ίνωσης με καρδιακές αρρυθμίες. Μέθοδοι: 41 ασθενείς με ΣΣκ υποβλήθησαν σε υπερηχογράφημα καρδιάς, Holter ρυθμού 24ώρου και MRI καρδιάς. Αποτελέσματα: Τεχνικά αποδεκτή MRI καρδιάς επιτεύχθη σε 36 ασθενείς. Ενίσχυση στην MRI συμβατή με ίνωση παρατηρήθηκε σε 24 από τους 36 ασθενείς (66%). Η ίνωση ήταν μεσομυοκαρδιακή με γραμμοειδή τύπο, προσβάλλουσα κυρίως τα βασικά και μέσα τμήματα του μυοκαρδίου της ΑΡ κοιλίας. Ο όγκος της ενίσχυσης δεν διέφερε μεταξύ ασθενών με διάχυτη και περιορισμένη ΣΣκ (P=0.98). Οι ασθενείς με μακρά διάρκεια φαινομένου Raynaud (≥15 έτη) είχαν μεγαλύτερο αριθμό τμημάτων με ενίσχυση (P=0.017) και μεγαλύτερο όγκο ενίσχυσης (P=0.02). 19 ασθενείς (53%) είχαν παθολογική μελέτη Holter και παρουσίαζαν μεγαλύτερο αριθμό τμημάτων με ενίσχυση (P<0.05) και μεγαλύτερο όγκο ενίσχυσης (P<0.05) συγκριτικά με εκείνων που είχαν φυσιλογική μελέτη Holter. Συμπέρασμα: Η MRI καρδιάς ανιχνεύει ίνωση στο μυοκάρδιο σε ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών με ΣΣκ και αποτελεί ένα χρήσιμο μη επεμβατικό διαγνωστικό εργαλείο της προσβολής της καρδιάς.
Μέθοδος αξιολόγησης πολιτικών εργαλείων για τη μείωση της κλιματικής αλλαγής
Authors: Κονιδάρη Πόπη
Published: January 2014

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής με θέμα «Μέθοδος αξιολόγησης πολιτικών εργαλείων για τη μείωση της κλιματικής αλλαγής» είναι η ανάπτυξη και εφαρμογή πολύ-κριτηριακής μεθόδου ποσοτικής αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας των κλιματικών πολιτικών εργαλείων και της συνολικής πολιτικής αλληλεπίδρασης μεταξύ δύο οποιονδήποτε από αυτά. Η μέθοδος απευθύνεται σε άτομα, τα οποία λαμβάνουν αποφάσεις για την εφαρμογή αυτών των εργαλείων, όπως κυβερνητικά στελέχη, σχεδιαστές πολιτικής, πολιτικούς και συμβούλους πολιτικών (λήπτες απόφασης). Η μέθοδος αποτελεί σύνθεση τριών (3) κλασσικών πολυκριτηριακών μεθόδων λήψης απόφασης, της Αναλυτικής Διαδικασίας Ιεράρχησης, της θεωρίας πολυκριτηριακής χρησιμότητας και της πολυκριτηριακής τεχνικής απλής κατάταξης. Η πρώτη χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό των τιμών των συντελεστών βαρύτητας κριτηρίων/υπο-κριτηρίων σύμφωνα με τις προτιμήσεις τριών (3) ομάδων, που εμπλέκονται ενεργά σε θέματα κλιματικής πολιτικής (κυβερνητικών φορέων, ερευνητών και στοχοθετούμενων ομάδων). Οι άλλες δύο για την βαθμολόγηση της επίδοσης του αξιολογούμενου πολιτικού εργαλείου υπό συγκεκριμένο κριτήριο/υπο-κριτήριο. Το σύνολο των κριτηρίων/υπο-κριτηρίων περιγράφει το πολύπλοκο πλαίσιο, το οποίο λαμβάνουν υπόψη τους οι λήπτες απόφασης. Πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι συνέπειας των τιμών των συντελεστών βαρύτητας και της ευρωστίας της μεθόδου. Η λειτουργικότητα της μεθόδου ελέγχθηκε μέσω δύο (2) εφαρμογών αξιολόγησης: I. των συνολικών επιδόσεων του Ευρωπαϊκού Συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών Αερίων του Θερμοκηπίου (ΕΣΕΔΕΑΘ) σε οκτώ (8) χώρες (Δανία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο) και II. της αλληλεπίδρασης μεταξύ δύο (2) ζευγών πολιτικών εργαλείων (της Οδηγίας για Ολοκληρωμένη Πρόληψη και Έλεγχο Ρύπανσης με το ΕΣΕΔΕΑΘ, και του ΕΣΕΔΕΑΘ με το ελληνικό νομικό πλαίσιο προώθησης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας). Οι δύο περιπτώσεις εξετάστηκαν για την Ελληνική Κλιματική Πολιτική.
Ιατρική εκπαίδευση
Authors: Ραμουτσάκη Ιωάννα
Published: January 2014

Στόχος: Στόχος της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής είναι να αναδείξει το επίπεδο της σύγχρονης Ιατρικής Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, τη σχέση του με το παρελθόν και την υποχρέωση που απορρέει από τη σωστή αξιοποίηση των στοιχείων αυτών για το μέλλον. Με βάση το σκεπτικό αυτό, επιχειρεί, επίσης, να ευαισθητοποιήσει περαιτέρω τους πανεπιστημιακούς δασκάλους, επιδιώκοντας μέσα από τις διαγραφόμενες διδακτικές προτάσεις να αναβαθμίσει το ιερό έργο της διδασκαλίας, στο οποίο η προσωπικότητα του δασκάλου παίζει καθοριστικό ρόλο. Μεθοδολογία: Εξετάστηκαν ποικίλες πηγές π.χ. αρχαία ελληνικά, βυζαντινά και σύγχρονα κείμενα, τα Προγράμματα Σπουδών και των 7 ελληνικών Ιατρικών Σχολών κι άλλες δόκιμες πηγές. Από το συνδυασμό των δεδομένων προέκυψαν πολύτιμα συμπεράσματα και διαμορφώθηκε ο “χάρτης” της Ιατρικής Εκπαίδευσης για την Ελλάδα επισημαίνοντας ομοιότητες-διαφορές και αδυναμίες των Προγραμμάτων Σπουδών και εξετάζεται συγκεκριμένο διδακτικό παράδειγμα από την ΩΡΛ, με βάση τις λεγόμενες “παραδοσιακές” και σύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Από τα παραπάνω προέκυψε ότι η ανάγκη για την αναβάθμιση των Ιατρικών Σπουδών στην Ελλάδα με επίκεντρο τον Άνθρωπο είναι επιτακτική. Ορισμένα από τα βασικά συμπεράσματα είναι τα εξής: α) Η γνώση του παρελθόντος, της Ιστορίας της Ιατρικής Εκπαίδευσης στην Ελλάδα είναι απαραίτητη για τη διαμόρφωση των Ιατρικών Σπουδών. β) Μία μέθοδος διδασκαλίας δεν είναι αρκετή, χρειάζεται η γνώση και ο συνδυασμός πολλών μεθόδων διδασκαλίας, μα πάνω απ’ όλα η αλλαγή νοοτροπίας των διδασκόντων και η ανάδειξη της ανθρώπινης συμπεριφοράς τους. γ) Αλλαγή στα Προγράμματα Σπουδών με επίκεντρο τον ‘άνθρωπο’ είναι πλέον απαραίτητη. δ) Ο δάσκαλος θα πρέπει να διδάσκει κυρίως με το φωτεινό του παράδειγμα. ε) Η διδασκαλία της Ιατρικής θα πρέπει να υποστηρίζει επίσης, την ιδέα της Ιατρικής προσανατολισμένης στον άρρωστο, διατηρώντας υψηλές ανθρωπιστικές αξίες απαλλαγμένες από ωφελιμιστικές πρακτικές.
Εκπαιδευτική πολιτική για την ποιότητα της εκπαίδευσης
Authors: Μπαρτζάκλη Μαριάννα
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή ασχολείται με την έννοια της Ποιότητας της Εκπαίδευσης και συγκεκριμένα εστιάζεται στο ρόλο και τη δράση του Σχολικού Συμβούλου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στο θέμα αυτό ως υπεύθυνου για την επιστημονική και παιδαγωγική καθοδήγηση και αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Οι πολιτικές για την ποιότητα φαίνεται ότι δεν προέρχονται από την ελληνική παράδοση ή και τις ελληνικές εκπαιδευτικές προτεραιότητες. Είναι περισσότερο επίδραση της συμμετοχής της χώρας σε υπερ-εθνικούς και διεθνείς θεσμούς και μορφώματα. Κατά συνέπεια, η μελέτη αυτή εκκινεί από τη διττή διαπίστωση πως η διερεύνηση της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής για την εκπαίδευση δεν μπορεί παρά να εστιάζει ταυτόχρονα, τόσο στο διεθνές περιβάλλον (ΕΕ και μεγάλοι διεθνείς οργανισμοί) όσο και στις ιδιαιτερότητες του εθνικού μέσα από τις δράσεις φορέων που μπορούν να διαμορφώσουν, να επηρεάσουν ή να καθορίσουν την τελική επιτυχία μιας οποιασδήποτε δέσμης πολιτικών αποφάσεων κατά την εφαρμογή τους. Στο πλαίσιο αυτό γίνεται απόπειρα να αναλυθεί η έννοια της Ποιότητας της Εκπαίδευσης, να διερευνηθεί το πώς προσεγγίζεται από τους μεγάλους διεθνείς οργανισμούς και πώς σχεδιάζεται και εν τέλει υλοποιείται ως εκπαιδευτική πολιτική. Στη συνέχεια, ενδιαφέρει το πώς αυτή η πολιτική μεταφέρεται, εφαρμόζεται και προσαρμόζεται τελικά στην ελληνική πραγματικότητα. Μέσα από την ανάλυση περιεχομένου κειμένων διεθνών οργανισμών, ευρωπαϊκών νομοθετικών κειμένων, ελληνικών νομοθετημάτων και του Διδασκαλικού Βήματος (1993-2008) καθώς και την ανάλυση ημί-δομημένων συνεντεύξεων σε 28 Σχολικούς Συμβούλους Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης επιχειρείται η ανάλυση και ερμηνεία τόσο των πολιτικών για την εκπαίδευση, διεθνώς και στην Ελλάδα, όσο και το ρόλο του Σχολικού Συμβούλου σε αυτές. Στα ευρήματα της έρευνας αναδεικνύονται και ερμηνεύονται οι λόγοι απόστασης θέσπισης και εφαρμογής των νομοθετημάτων που παρατηρείται στην ελληνική εκπαιδευτική πολιτική. Ακόμα συγκαταλέγονται τα εμπόδια που συναντά ο Σχολικός Σύμβουλος κατά τη δράση του, οι περιορισμοί της δράσης του καθώς επίσης και τα περιθώρια που έχει να αναπτύξει πρακτική που στοχεύει στην ποιότητα της εκπαίδευσης. Προς επικύρωση αλλά και ανάδειξη της καλής πρακτικής χρησιμοποιούνται ευρήματα έρευνας πεδίου σε εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Μεταμόσχευση στελεχιαίων προγονικών κυττάρων του κεντρικού νευρικού συστήματος και στρωματικών κυττάρων του μυελού των οστών σε πειραματικό πρότυπο ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού
Authors: Λουρμπόπουλος Αθανάσιος
Published: January 2014

Τα στρωματικά κύτταρα του μυελού των οστών (ΣΚΜΟ) και τα στελεχιαία προγονικά κύτταρα του ΚΝΣ (ΣΠΚ) έχουν μεταμοσχευθεί ενδοαγγειακά ή ενδοπαρεγχυματικά στο ισχαιμικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (ΙΑΕΕ) άλλα όχι ενδοκοιλιακά λόγω τεχνικών δυσκολιών πρόσβασης στο οιδηματώδες ισχαιμικό ημισφαίριο. Στην παρούσα διατριβή χρησιμοποιήθηκαν επίμυες Wistar και έγινε ΙΑΕΕ με παροδικό αποκλεισμό της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας (πα-ΜΕΑ) για 2 ώρες. Τα πειραματόζωα παρακολουθήθηκαν κλινικά και έγινε παθολογοανατομική μελέτη των εγκέφαλων στις 3 και 60 ήμερες μετά το ΙΑΕΕ. Επιτεύχθει -καταρχήν- βελτίωση του μοντέλου πα-ΜΕΑ, με μεγάλο και επαναλήψιμο ΙΑΕΕ χωρίς υπαραχνοειδή αιμορραγία και έγινε επαναπροσδιορισμός της στερεοταξίας των πλάγιων κοιλιών με βάση την κλινική εικόνα του κάθε πειραματόζωου για προβλέψιμη και αξιόπιστη ενδοκοιλιακή πρόσβαση στις 6-18 ώρες μετά την ισχαιμία. Η χορήγηση των 2 κυτταρικών μοσχευμάτων στις πλάγιες κοιλίες 6 ώρες μετά το ΙΑΕΕ έδειξε πως αμφότερα διασπείρονται με την ροή του ΕΝΥ στο κοιλιακό σύστημα αλλά με διαφορετική ενδοπαρεγχυματική μεταναστευτική ικανότητα. Τα ΣΚΜΟ (λειτουργώντας ως «τροφικοί αντιδραστήρες») αλλά όχι τα ΣΠΚ ελάττωσαν την μετεμφρακτική θνητότητα βελτίωσαν την κλινική εικόνα στους 2 μήνες μείωσαν το μετεμφρακτικό οίδημα ελάττωσαν την χρόνια νευρωνοπάθεια και αξονοπάθεια ελάττωσαν την αστροκυτταρική αντίδραση και οδήγησαν σε έκφραση των VEGF και HGF (αλλά όχι του BDNT) από τα ΣΚΜΟ και τον λήπτη εγκεφαλικό ιστό. Τέλος, τα ΣΚΜΟ αναπτύσσουν ινώδεις μάζες πιθανότατα ως αντίδραση απόρριψής τους.
Η επίδραση της άσκησης στην ευρωστία ασθενών με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια που πάσχουν από το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών
Authors: Γιαννάκη Χριστόφορος
Published: January 2014

Το Σύνδρομο των Ανήσυχων Ποδιών (ΣΑΠ) είναι μια συχνή αισθητικο-κινητική διαταραχή στους αιμοκαθαιρόμενους (ΑΚ) ασθενείς. Στόχος της διατριβής ήταν να διερευνήσει: την επίδραση της οξείας και χρόνιας άσκησης στα συμπτώματα του ΣΑΠ και την αποτελεσματικότητα της αερόβιας προπόνησης και/ή των ντοπαμινεργικών αγωνιστών (ΝΑ) στην ευρωστία και ποιότητα ζωής (ΠΖ) των ΑΚ ασθενών με ΣΑΠ. Πραγματοποιήσαμε συνολικά 4 μελέτες. Στην 1η μελέτη εξετάσαμε τις διαφορές μεταξύ ΑΚ ασθενών με και χωρίς ΣΑΠ σε παραμέτρους όπως λειτουργική ικανότητα (ειδικά τεστ), μυϊκή (CT) και σωματική σύσταση (DEXA), και παραμέτρους της ΠΖ (Ερωτηματολόγια). Τα αποτελέσματα μας έδειξαν ότι οι ΑΚ ασθενείς με ΣΑΠ παρουσιάζουν σημαντικές μειώσεις στην ΠΖ και ακόμη μεγαλύτερα επίπεδα μυϊκής ατροφίας. Στη 2η μελέτη εξετάστηκε η επίδραση της οξείας αερόβιας άσκησης κατά τη διάρκεια της ΑΚ στην κινητική ανησυχία που εμφανίζεται κατά την διάρκεια της ΑΚ σε ασθενείς με ΣΑΠ. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τόσο η ήπια όσο και η έντονη άσκηση μείωσαν τις περιοδικές κινήσεις των άκρων μόνο στους ασθενείς με ΣΑΠ κατά 34% και 29% αντίστοιχα εν συγκρίσει με το σενάριο το οποίο δεν περιλάμβανε άσκηση. Στην 3η μελέτη εξετάστηκε η επίδραση της χρόνιας αερόβιας προπόνησης, ή των ΝΑ, ή του εικονικού φαρμάκου (ΕΦ) στην ευρωστία ΑΚ ασθενών με ΣΑΠ. Τα αποτελέσματα μας έδειξαν ότι τόσο η αερόβια προπόνηση αλλά και η θεραπεία με ΝΑ μπορούν να μειώσουν σημαντικά τα συμπτώματα του ΣΑΠ. Επιπλέον, η άσκηση μπορεί να βελτιώσει παράλληλα την μυϊκή μάζα, την φυσική κατάσταση και την ΠΖ των ΑΚ ασθενών με ΣΑΠ ενώ μπορεί να μειώσει σημαντικά την λιπώδη διήθηση στους σκελετικούς μύες. Τέλος, στην τελευταία μελέτη εξετάστηκε η επίδραση του συνδυασμού χρόνιας άσκησης και ΝΑ ή ΕΦ στην ευρωστία ΑΚ ασθενών με ΣΑΠ. Τα αποτελέσματα μας έδειξαν ότι και οι 2 προσεγγίσεις επιφέρουν εξίσου σημαντικές μειώσεις στα συμπτώματα του ΣΑΠ ενώ αυξάνουν παράλληλα τη φυσική κατάσταση των ασθενών. Μόνο όμως ο συνδυασμός αερόβιας άσκησης και ΝΑ μπορεί να επιφέρει ευεργετικές προσαρμογές στην σύσταση και το μέγεθος των σκελετικών μυών των ασθενών. Συμπερασματικά έχουμε δείξει ότι τόσο η οξεία όσο και η χρόνια άσκηση κατά τη διάρκεια της ΑΚ μπορούν να αποτελέσουν μια ασφαλή και αποτελεσματική προσέγγιση στην μείωση των συμπτωμάτων του ΣΑΠ ενώ παράλληλα η χρόνια άσκηση μπορεί να βελτιώσει την ευρωστία και την ΠΖ. Επιπλέον, αποδείξαμε την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των ΝΑ στα συμπτώματα του ουραιμικού ΣΑΠ και στην ΠΖ των ασθενών. Τέλος, η αποτελεσματικότερη προσέγγιση για την βελτίωση της μυϊκής σύστασης και της μυϊκής ατροφίας των ασθενών είναι αυτή του συνδυασμού αερόβιας άσκησης και των ΝΑ.
Μελέτη ουρών με χρήση αντικειμενοστρεφών τεχνικών
Authors: Πέρδος Αθανάσιος
Published: January 2014

Η θεωρία ουρών είναι η πιο διαδεδομένη τεχνική μοντελοποίησης που χρησιμοποιείται για την ανάλυση της συμπεριφοράς και της απόδοσης των υπολογιστικών συστημάτων. Οι ουρές είναι το βασικό στοιχείο στη λειτουργία τόσο των υπολογιστών όσο και των συστημάτων επικοινωνίας ή των δικτύων. Η διδασκαλία όμως του συγκεκριμένου αντικειμένου στα πανεπιστήμια βασίζεται στη μαθηματική μοντελοποίηση η οποία θέτει ως προαπαιτούμενο τις περισσότερες φορές το υψηλό επίπεδο γνώσης μαθηματικών. Στη διατριβή αυτή προτείνεται μία διαφορετική προσέγγιση η οποία εισάγει την Ενοποιημένη Γλώσσα Μοντελοποίησης (UML) ως το εργαλείο για τη διδασκαλία μοντελοποίησης συστημάτων διακριτών γεγονότων όπως οι ουρές και τα δίκτυα. Η συγκεκριμένη προσέγγιση εφαρμόστηκε σε πιλοτικό μάθημα στο τμήμα Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Η αξιολόγηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας έγινε από τους διδάσκοντες αλλά και από τους φοιτητές που έλαβαν μέρος και απήντησαν σε ερωτηματολόγιο που τους δόθηκε με την ολοκλήρωση των μαθημάτων. Αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας ήταν και η ανάπτυξη λογισμικού προσομοίωσης ουρών το οποίο βασίστηκε στα διαγράμματα της Ενοποιημένης Γλώσσας Μοντελοποίησης αλλά και σε Αντικειμενοστρεφείς Τεχνικές Προγραμματισμού. Το λογισμικό έχει δύο διαστάσεις. Η πρώτη είναι η εκπαιδευτική η οποία βοηθάει τους φοιτητές να κατανοήσουν καλύτερα τις έννοιες της θεωρίας ουρών. Η δεύτερη αφορά στη δυνατότητά του να προσομοιώνει διάφορους τύπους ουρών και έτσι να βοηθά κάποιο ερευνητή να εξάγει χρήσιμα αποτελέσματα.
Εκτίμηση της in vivo δραστικότητας του κυτοχρώματος CYP1A2 με χρωματογραφικό προσδιορισμό των μεταβολιτών της καφεΐνης σε ασθενείς με χρόνια ηπατική νόσο
Authors: Παπακώστα Στυλιανή
Published: January 2014

Oι κλασικοί εργαστηριακοί δείκτες της ηπατικής λειτουργίας σε αρχόμενα στάδια ηπατικής βλάβης είναι μικρής διαγνωστικής αξίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση λειτουργικής βλάβης σε επίπεδο ηπατικού κυττάρου και η έγκαιρη διάγνωση ηπατοκυτταρικής δυσλειτουργίας σε πρωιμότερα στάδια ηπατικής νόσου σε ασθενείς με χρόνια ηπατοπάθεια διαφορετικής βαρύτητας και αιτιολογίας με τη βοήθεια χρωματογραφικού προσδιορισμού μεταβολιτών καφεΐνης . Μέθοδος: Στην κλινική μελέτη συμμετείχαν 340 ασθενείς με χρόνια ηπατική νόσο και 165 υγιείς εθελοντές. Οι συμμετέχοντες μετά από 48-ωρη αποχή από μεθυλοξανθίνες, αιθανόλη και φάρμακα κατανάλωσαν 200mg καφεΐνης από το στόμα υπό μορφή κάψουλας. 6 ώρες αργότερα έγινε συλλογή ενός μεμονωμένου δείγματος ούρων, στο οποίο υπολογίστηκαν οι μεταβολίτες της καφεΐνης με τη βοήθεια χρωματογραφίας υψηλής πίεσης ανάστροφης φάσης (HPLC). Αποτελέσματα: Κατά τη στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων δεν ελήφθησαν υπόψη οι εξωγενείς παράγοντες του φύλου, της ηλικίας και του δείκτη μάζας σώματος πάνω στη δραστηριότητα του CYP1A2. Στο δείγμα υγιών στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση σε σχέση με τη δραστηριότητα του CYP1A2 παρουσίασε μόνο το κάπνισμα. Για το λόγο αυτό οι συμμετέχοντες διαχωρίστηκαν σε δυο μεγάλες κατηγορίες: καπνιστές και μη καπνιστές. Διαφορετική επίδραση στη δραστηριότητα του CYP1A2 φαίνεται να υπάρχει ανάλογα με τη βαρύτητα, όχι, όμως, και με την αιτιολογία της ηπατικής νόσου. Επιπρόσθετα, η μέθοδος αναδεικνύει στατιστικά σημαντικές διαφορές του μεταβολικού λόγου της καφεΐνης στους μη καπνιστές μεταξύ υγιών και ασθενών με “ανενεργό’ νόσο, μεταξύ ασθενών με “ενεργό” νόσο και ασθενών με αντιρροπούμενη κίρρωση και μεταξύ κιρρωτικών με αντιρροπούμενη κίρρωση και κιρρωτικών με μη αντιρροπούμενη κίρρωση. Συμπεράσματα: Η εκτίμηση της δραστηριότητας του CYP1A2 με τη βοήθεια χρωματογραφικού προσδιορισμού μεταβολιτών καφεΐνης χρησιμοποιώντας ένα μεμονωμένο δείγμα ούρων αποτελεί αξιόπιστη δοκιμασία ηπατικής λειτουργίας, ιδιαίτερα για τους μη καπνιστές, ακόμη και για αρχόμενη λειτουργική βλάβη του ήπατος. Αν και κρίνεται απαραίτητο να γίνεται διαχωρισμός μεταξύ καπνιστών και μη καπνιστών, οι πληροφορίες που δίνει η μέθοδος θα μπορούσαν να βοηθήσουν τον κλινικό ιατρό να εκτιμήσει την επιδείνωση της ηπατικής λειτουργίας και τη βαρύτητα της ηπατικής νόσου, προκειμένου να βελτιώσει την πρόγνωση, τη θεραπεία και την παρακολούθηση του ασθενούς.
Μελέτη διμεταλλικών συσσωματωμάτων
Authors: Κηλύμης Δημήτριος
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή ασχοληθήκαμε με τη μελέτη μικρών νανοσωματιδίων (ΝΣ) AgmCun, AgmPdn και AgmZrn με m+n=2-5. Οι υπολογισμοί έγιναν με χρήση της Θεωρίας Συναρτησιακού Πυκνότητας Φορτίου (DFT) σε συνδυασμό με μια πλειάδα δυναμικών ανταλλαγής-συσχετισμού. Η γεωμετρική βελτιστοποίηση για τα ΝΣ Ag-Cu έδειξε ότι οι δομές και των μονομεταλλικών αλλά και των διμεταλλικών είναι επίπεδες. Για τα διμεταλλικά ΝΣ Ag-Cu συγκεκριμένα παρατηρήθηκε ότι τα άτομα του Ag προτιμούν περιφερειακές θέσεις, ενώ φάνηκε ότι τα δύο συστατικά είναι αναμείξιμα σε αυτήν την κλίμακα. Οι ηλεκτρονιακές ιδιότητες των ΝΣ αυτών όπως τα δυναμικά ιονισμού, οι ηλεκτροσυγγένειες και οι διαφορές HOMO-LUMO παρουσιάζουν συμπεριφορά μονού-ζυγού, εξαρτώμενες από τον συνολικό αριθμό ηλεκτρονίων του συστήματος. Η μελέτη της πυκνότητας ηλεκτρονιακών καταστάσεων έδειξε ότι εμφανίζονται παρόμοια ποιοτικά χαρακτηριστικά σε όλα τα ΝΣ Ag-Cu με μικρές εντοπισμένες κορυφές s-d χαρακτήρα κοντά στην ενέργεια Fermi και μία d ζώνη χαμηλότερα. Από την άλλη, τα μονομεταλλικά ΝΣ Pd είναι τρισδιάστατα, ενώ για τα διμεταλλικά Ag-Pd η αντικατάσταση δύο ατόμων Pd από άτομα Ag αρκεί ώστε να ανακτήσουμε επίπεδες γεωμετρίες. Τα δύο στοιχεία δεν καταλαμβάνουν συγκεκριμένες θέσεις, αλλά είναι ταυτόχρονα αναμείξιμα. Η ανάλυση πληθυσμών Mulliken έδειξε ότι τα άτομα του Pd προωθούν φορτίο από την συμπληρωμένη 4d στην κενή 5s στοιβάδα ώστε να δημιουργήσουν δεσμούς. Η δομή του διαγράμματος της πυκνότητας ηλεκτρονιακών καταστάσεων για τα άτομα του Pd είναι διαφορετική από αυτά των Ag και Cu αφού παρουσιάζουν μία φαρδιά d ζώνη όπου υβριδίζει με το μικρό s φορτίο. Προσθήκη ατόμων Ag στο ΝΣ έχει ως αποτέλεσμα τη μετατόπιση της ζώνης σε χαμηλότερες ενέργειες και την εμφάνιση των χαρακτηριστικών εντοπισμένων κορυφών του Ag. Τα μονομεταλλικά ΝΣ Zr εμφανίζουν και αυτά τρισδιάστατες δομές σαν του Pd. Σε αντίθεση όμως με τα Ag-Pd, τα διμεταλλικά ΝΣ Ag-Zr αποκτούν επίπεδες δομές για χαμηλή ή μέση περιεκτικότητα σε Ag και μεγάλου μήκους δεσμοί Ag-Zr που σχηματίζονται έχουν ως αποτέλεσμα την τοποθέτηση των ατόμων του Ag σε περιφερειακές θέσεις. Η ηλεκτρονιακή δομή των ΝΣ Zr και Ag-Zr είναι παρόμοια με αυτήν των ΝΣ Pd και Ag-Pd. Δευτερεύον σκέλος της μελέτης μας αφορούσε την καταλληλότητα διαφόρων δυναμικών ανταλλαγής-συσχετισμού για τέτοιου τύπου υπολογισμούς. Έτσι χρησιμοποιήσαμε συνολικά έξι δυναμικά από τρεις τύπους προσεγγίσεων: το SVWN5 από την LSDA, τα BPW91, PBE και BLYP από την GGA, καθώς και τα υβριδικά δυναμικά B3LYP και PBE0. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το LSDA δυναμικό είναι τελείως ακατάλληλο και ότι τα καλύτερα αποτελέσματα δίνονται από τα GGA και υβριδικά δυναμικά, ειδικότερα τα BPW91, PBE και PBE0.
Μελέτη της έκφρασης του γονιδίου GDF-8 (growth and differentiation factor-8) σε πάσχοντες από μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα με σύνδρομο απίσχνανσης
Authors: Γκαρλέμου Καλλίνα
Published: January 2014

Η μυοστατίνη είναι ο κύριος αρνητικός ρυθμιστής της ανάπτυξης του σκελετικού μυός. ΣΚΟΠΟΣ: Η διερεύνηση του ρόλου της μυοστατίνης στην ανάπτυξη του συνδρόμου απίσχνανσης σε MDS ασθενείς.ΥΛΙΚΟ:Μελετήθηκαν 98 άτομα.Ογδόντα-ένα (51 άνδρες 30 γυναίκες) με MDS και 17 υγιείς μάρτυρες(διάμεση ηλικία71,εύρος 33-85). Όλοι έδωσαν έγγραφη συγκατάθεση.ΜΕΘΟΔΟΙ: Εξήχθη RNA από τον αριστερό βραχιόνιο μυ και έγινε RT-PCR και Real time PCR με γονίδιο αναφοράς την β-ακτίνη. Έγινε έλεγχος μεταλλάξεων με απευθείας sequencing.Μετρήθηκαν με ELISA τα επίπεδα των TNFa, IL-1, IL-2, Il-6, TGF-β και λεπτίνης στον ορό.Έγιναν καλλιέργειες μυϊκών κυττάρων σε διάφορες συγκεντρώσεις αυτών των κυτταροκινών και προσδιορίστηκε το RNA της μυοστατίνης.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:Η έκφραση της μυοστατίνης ήταν μεγαλύτερη σε ασθενείς με RA, RAEB, RAEB-T σε σύγκριση με CMMLκαι RARS ασθενείς και υγιείς.Ασθενείς με απίσχνανση είχαν περισσότερα αντίγραφα RNA-μυοστατίνης (46997.45±8934.09) σε σχέση με ασθενείς χωρίς απίσχνανση (10702.97±3885.59)(p1=0.00102) και υγιείς(12657.12±3231.873)(p2= 0.000512). Ασθενείς χωρίς απίσχνανση δεν διέφεραν στατιστικά από υγιείς μάρτυρες (p3=0.52).Δεν βρήκαμε μεταλλάξεις ή πολυμορφισμούς στο γονίδιο της μυοστατίνης. Τα επίπεδα του TNF-α στους MDS ασθενείς με απίσχνανση ήταν υψηλότερα (p1=0.0047,p2=0.0191) και το ίδιο ισχύει για την IL-1(p1=0.000114,p2=1.7546x10-8). H IL-6 στους MDS ασθενείς με απίσχνανση ήταν υψηλότερη(p1=0.0103,p2=0.0267 ).Ο TGF-β ήταν υψηλότερος στους MDS με απίσχνανση συγκρινόμενος με τους υγιείς (p2=1.09182x10-5). Η IL-2 στην πρώτη ομάδα ήταν υψηλότερη από την δεύτερη (p1=0.0478) και την τρίτη(p2=4.48915x10-7). Το ίδιο και η μυοστατίνη στην πρώτη ομάδα συγκρινόμενη με την δεύτερη και τρίτη(p1=0.00117, p2=0.0373). Η λεπτίνη ήταν επίσης υψηλότερη στην πρώτη ομάδα.(p1=3.378x10-10 , p2=1.97·10-8).Ο TNF-α σε συγκεντρώσεις >500 ng/ml προκαλεί υπερέκφραση της μυοστατίνης σε καλλιέργειες ανθρώπινων μυϊκών κυττάρων και επομένως πιθανόν συμμετέχει μέσω αυτού του μηχανισμού στην εμφάνιση του συνδρόμου απίσχνανσης.Δεν μπορούμε φυσικά να αποκλείσουμε την δράση του TNF-α μέσω άλλου μηχανισμού.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Βρήκαμε 1)αυξημένη έκφραση του γονιδίου GDF-8 σε MDS ασθενείς με απίσχνανση,2)αυξημένα επίπεδα των TNF-α, TGF-β IL-1, IL-2, IL-6 και λεπτίνης στον ορό της ίδιας ομάδας ασθενών,3) ένδειξη ενεργοποίησης του γονιδίου της μυοστατίνης από τον TNF-α.Επιπλέον μελέτη με χρήση ανασταλτών των κυτταροκινών αυτών θα επιβεβαιώσει αυτήν την υπόθεση.
Η επιβάρυνση της οικογένειας από τη φροντίδα ασθενή με καρκίνο προχωρημένου σταδίου
Authors: Γκοβίνα Ουρανία
Published: January 2014

Σκοπός: Η διερεύνηση της επιβάρυνσης των φροντιστών από τη φροντίδα ασθενών με προχωρημένο καρκίνο και των επιπτώσεων της φροντίδας στην ψυχική τους υγεία. Μέθοδος: Μελετήθηκαν 100 δυάδες ασθενών με μεταστατικό καρκίνο που ελάμβαναν ανακουφιστική ακτινοθεραπεία και οι φροντιστές τους. Η συλλογή των δεδομένων έγινε από τους ασθενείς με τη συμπλήρωση του ερωτηματολογίου Μέτρησης Συμπτωμάτων του M.D. Anderson και με τη Νοσοκομειακή Κλίμακα Άγχους και Κατάθλιψης (HAD) και από τους φροντιστές με την Κλίμακα της Επιβάρυνσης από τη φροντίδα της Oberst (OCBS), με την κλίμακα Bakas (BCOS), με την οποία μετρήθηκαν οι αλλαγές και επιπτώσεις στη ζωή τους εξαιτίας της παροχής φροντίδας και με τη Νοσοκομειακή κλίμακα Άγχους και Κατάθλιψης. Αποτελέσματα: Τα κυριότερα ευρήματα της μελέτης ήταν η μέτρια επιβάρυνση και οι μικρές επιπτώσεις στη ζωή των φροντιστών, καθώς και τα σημαντικά επίπεδα ψυχολογικής νοσηρότητας. Οι παράγοντες του φροντιστή που είναι πιθανό να μεσολαβούν στην αντίληψη της επιβάρυνσης είναι το φύλο, η οικογενειακή κατάσταση, η προχωρημένη ηλικία, η ύπαρξη ανήλικων παιδιών, η συγκατοίκηση, το επίπεδο εκπαίδευσης, η εργασία, η προηγούμενη εμπειρία φροντίδας και το μέσο μετακίνησης φροντιστή-ασθενή. Οι παράγοντες του ασθενή που αυξάνουν την επιβάρυνση είναι το φύλο, το εισόδημα, η ηλικία, η επιβαρυμένη γενική κατάσταση, η διάγνωση, η σοβαρότητα και παρέμβαση των συμπτωμάτων στην καθημερινότητα του ασθενή και τέλος η κατάθλιψη. Η πρακτική εφαρμογή της μελέτης είναι η ευαισθητοποίηση των επαγγελματιών υγείας και της πολιτείας προκειμένου να δημιουργηθούν οι αναγκαίες δομές υποστήριξης.
Η in vivo επίδραση των αναστολέων των ιονοτροπικών υποδοχέων του γλουταμινικού οξέος στα κύτταρα του αίματος και του μυελού των οστών επίμυων
Authors: Ξωχέλλη Αλίκη
Published: January 2014

Το γλουταμινικό οξύ είναι ένα από τα κύρια ενδογενή αμινοξέα του ΚΝΣ. Σκοπός της διατριβής αυτής είναι να ερευνήσει την παρουσία των NMDA υποδοχέων στο αιμοποιητικό σύστημα με την in vivo χορήγηση των ιονοτροπικών αναστολέων, ΜΚ801 και NBQX, και του άλατος του γλουταμινικού, MSG σε άρρενες επίμυες. Οι επίμυες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, την ομάδα μελέτης του περιφερικού αίματος, την ομάδα μελέτης του μυελού των οστών και την ομάδα ελέγχου. Μετρήσεις γίνονταν 12 και 24 ώρες μετά τη χορήγηση των ουσιών. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε με τη βοήθεια του στατιστικού λογισμικού SPSS 11,5 for Windows. Με βάση τα αποτελέσματα της έρευνάς μας, διαπιστώνουμε ότι, τόσο οι ιονοτροπικοί ανταγωνιστές του γλουταμινικού οξέος, όσο και το ίδιο το άλας του γλουταμινικού οξέος, επηρεάζουν λειτουργικά και ποσοτικά τα έμμορφα στοιχεία του περιφερικού αίματος χωρίς να υπάρχει κάποια προηγούμενη διέγερση από το γλουταμινικό οξύ. Ως ένα σημείο, επηρεασμένη φαίνεται να είναι και η λειτουργία του μυελού των οστών. Περαιτέρω έρευνες θα χρειαστούν στο μέλλον ώστε να διαπιστωθεί ο ακριβής μηχανισμός της όποιας επίδρασης και το πώς η τελευταία μπορεί να χρησιμοποιηθεί προς όφελος του ασθενούς.
Φωτο-βιοφυσικές εφαρμογές των laser και ανάπτυξη μεθοδολογίας μικροχειρισμού νανοσωματιδίων με χρήση οπτικής παγίδας laser
Authors: Σπυράτου Ελλάς
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν οι φωτο-βιοφυσικές εφαρμογές των laser σε μακροσκοπικό και μικροσκοπικό επίπεδο. Η ακτινοβολία laser εφαρμόστηκε σε ιστούς, σε υλικά εμφυτεύματα, σε κύτταρα και νανοσωματίδια. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε η δέσμη laser ως εργαλείο αποδόμησης αλλά και μικροχειρισμού βιοδομών. Στόχος ήταν η μελέτη εφαρμογής της ακτινοβολίας laser στους ραγδαία εξελισσόμενους τομείς της φωτοδιαθλαστικής χειρουργικής, της βιοφυσικής και της βιοτεχνολογίας. Η διατριβή χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο Α΄ μέρος μελετήθηκε για πρώτη φορά στο εργαστήριο και σε επίπεδο βασικής έρευνας η αλληλεπίδραση της ακτινοβολίας laser με οφθαλμικούς ιστούς και ενδοφακούς. Η φωτοδιαθλαστική χειρουργική χρησιμοποιεί την ακτινοβολία laser για την μορφοποίηση του κερατοειδούς χιτώνα με σκοπό την διόρθωση διαθλαστικών σφαλμάτων, όπως η μυωπία, ο αστιγματισμός και η υπερμετρωπία. Στην κορυφή της διαθλαστικής χειρουργικής με excimer laser βρίσκεται η βελτιστοποίηση της ποιότητας της όρασης και η ελαχιστοποίηση των μετεγχειρητικών επιπλοκών. Η χειρουργική του καταρράκτη χρησιμοποιεί πολυμερικά εμφυτεύματα (ενδοφακούς) για την αποκατάσταση της όρασης σε περιπτώσεις θόλωσης του φυσικού φακού του ματιού. Στη σύγχρονη χειρουργική του καταρράκτη μελετούνται νέα πολυμερικά υλικά, τεχνικές παραγωγής και μορφοποίησης των ενδοφακών με σκοπό την βελτίωση των διαθλαστικών εκτροπών και της αδυναμίας πολυεστιακής ικανότητας του οφθαλμού.
Χαρακτηρισμός και μοντελοποίηση ραδιοδιαύλου για ασύρματα δίκτυα ultra wideband (uwb)
Authors: Σπηλιωτόπουλος Χρήστος
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται τον πειραματικό χαρακτηρισμό ραδιοδιαύλου για ασύρματα τηλεπικοινωνιακά συστήματα υπέρ ευρέως φάσματος (UWB). H αναγκαιότητα του θέματος συνδέεται άμεσα με την ραγδαία ανάπτυξη την οποία γνωρίζουν σήμερα τα συστήματα τηλεπικοινωνιών UWB. Οι παράμετροι του ραδιοδιαύλου εξετάζονται και ο ραδιοδίαυλος μοντελοποιείται έτσι ώστε να είναι κανείς σε θέση να προβλέψει με ασφάλεια και ακρίβεια την διάδοση των σημάτων UWB μέσα σε ένα ασύρματο δίκτυο. Για το σκοπό αυτό και στα πλαίσια της διατριβής σχεδιάστηκε και πραγματοποιήθηκε καμπάνια λήψης μετρήσεων για σήματα Ultra Wideband στον εντός στρατιωτικού αεροσκάφους μεταφοράς τύπου Hercules C-130 χώρο. To περιβάλλον του αεροσκάφους εμπεριέχει πάρα πολλές μεταλλικές επιφάνειες και αυτό έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία μεγάλου αριθμού πολυδιαδρομικών συνιστωσών. Τα πειραματικά δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για τον χαρακτηρισμό του ραδιοδιαύλου UWB και στην συνέχεια για τον καθορισμό των κατάλληλων τεχνικών εκπομπής και λήψης. Υλοποιήθηκαν αλγόριθμοι υπολογισμού του εξαρτώμενου από την απόσταση συντελεστή των απωλειών διάδοσης για διάφορα συχνοτικά κέντρα και εύρη συχνοτήτων καθώς επίσης του εξαρτώμενου από την συχνότητα συντελεστή των απωλειών διάδοσης . Προτάθηκε μοντέλο υπολογισμού του συνολικού κέρδους διαδρομής το οποίο βασίσθηκε στην αρχή του διαχωρισμού μεταξύ των μεταβλητών του κέρδους που εξαρτάται από την απόσταση και του κέρδους που εξαρτάται από την συχνότητα. Το μοντέλο συγκρίθηκε με τα αποτελέσματα των μετρήσεων. Υλοποιήθηκαν αλγόριθμοι υπολογισμού των παραμέτρων της χρονικής διασποράς του καναλιού όπως η μέγιστη, η μέση υπερβάλλουσα καθυστέρηση και η r.m.s εξάπλωση καθυστέρησης καθώς επίσης του πλήθους των πολυδιαδρομικών συνιστωσών και του επί τοις εκατό ποσοστού της ενέργειας την οποία αυτές μεταφέρουν για διάφορες τιμές κατωφλίου στο προφίλ καθυστέρησης της ισχύος. Εξετάσθηκε η εξάρτηση των τιμών των παραμέτρων χρονικής διασποράς του ραδιοδιαύλου σε σχέση με την απόσταση μεταξύ πομπού και δέκτη και χρησιμοποιήθηκε εκθετική συνάρτηση για την μοντελοποίηση του πλήθους των πολυδιαδρομικών συνιστωσών και της r.m.s εξάπλωσης καθυστέρησης. Υπολογίσθηκε η χρονική συσχέτιση του πλάτους γειτονικών πολυδιαδρομικών συνιστωσών. Τέλος προτάθηκε ένα τροποποιημένο μοντέλο Saleh-Valenzuela για την περιγραφή του φαινομένου της δημιουργίας ομάδων πολυδιαδρομικών συνιστωσών στο οποίο χρησιμοποιείται διαφορετικός συντελεστής εκθετικής μείωσης των ακτίνων της πρώτης ομάδας σε σχέση με τις επόμενές της. Η κατανομή Weibull μοντελοποιεί τις διαλείψεις μικρής κλίμακας παρουσιάζοντας λογαριθμοκανονικές παραμέτρους σχήματος. Τέλος τα αποτελέσματα της εξομοίωσης του προτεινόμενου στατιστικού μοντέλου του καναλιού συγκρίνονται με τα μετρούμενα αποτελέσματα παρουσιάζοντας ικανοποιητική συμφωνία.
Terminal management in the context of cognitive wireless networks
Authors: Πετρομανωλάκης Διονύσιος
Published: January 2014

Το γνωστικό αντικείμενο της διατριβής έχει τίτλο «Διαχείριση τερματικών σε περιβάλλοντα γνωσιακών δικτύων υψηλών ταχυτήτων». Το όραμα των ασύρματων τεχνολογιών πέραν της τρίτης γενιάς (B3G) βασίζεται στην συμπληρωματική και ταυτόχρονα αποδοτική χρήση των διαφορετικών διαθέσιμων και αναπτυσσόμενων προτύπων. Αυτό προϋποθέτει ότι οι συσκευές των χρηστών (τερματικά) θα είναι ικανές να λειτουργούν σε περιβάλλον με πολλές, και διαφορετικές μεταξύ τους, Τεχνολογίες Ασύρματης Πρόσβασης (Radio Access Technologies, RATs). Η λειτουργία αυτή θα είναι κατά το δυνατόν αυτόνομη, δεν θα απαιτεί την παρέμβαση του χρήστη, ενώ ταυτόχρονα θα ικανοποιεί τις απαιτήσεις και τις προτιμήσεις των χρηστών
Χρήση συνδυασμένης φαρμακοθεραπείας πριν τη χορήγηση απινίδωσης σε πειραματικό μοντέλο παρατεταμένης κοιλιακής μαρμαρυγής
Authors: Ξάνθος Θεόδωρος
Published: January 2014

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει αν η συγχορήγηση αδρεναλίνης, ατενολόλης και λεβοσιμεντάνης κατά τη διάρκεια καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης θα βελτίωνε την πιθανότητα ανάκτησης αυτόματης κυκλοφορίας, τη δυσλειτουργία του μυοκαρδίου μετά από αναζωογόνηση, και τους δείκτες εγκεφαλικής ισχαιμίας (NSE and S-100). Υλικό και μέθοδος: Προκλήθηκε κοιλιακή μαρμαρυγή σε 40 χοίρους Landrace/Large-White, η οποία παρέμεινε αθεράπευτη για 8 λεπτά πριν την έναρξη αναζωογόνησης με θωρακικές συμπιέ-σεις, μηχανικό αερισμό και απινιδισμό. Τα ζώα τυχαιοποιήθηκαν σε 4 ομάδες: Ομάδα Α (10 ζώα) έλαβαν αδρεναλίνη, Ομάδα Β (10 ζώα) έλαβαν αδρεναλίνη και ατενολόλη, Ομάδα Γ (10 ζώα) έλαβαν αδρεναλίνη και λεβοσιμεντάνη και Ομάδα Δ (10 ζώα) έλαβαν αδρεναλίνη, ατενολόλη και λεβοσιμεντάνη κατά τη διάρκεια της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης. Απινιδισμός χορηγή-θηκε μετά από 10 λεπτά κοιλιακής μαρμαρυγής. Αποτελέσματα: Τέσσερα ζώα στην ομάδα Α ανέκτησαν αυτόματη κυκλοφορία, 9 στην ομάδα Β και 10 ζώα στις ομάδες Γ και Δ. Η πίεση πλήρωσης των στεφανιαίων αγγείων αυξήθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό κατά τη διάρκεια της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης στις ομάδες Β, Γ και Δ. Η καρδιακή παροχή ήταν βεπτιωμένη στην ομάδα Δ. Η τροπονίνη Ι παρέμεινε μειωμένη στις ομάδες Β και Δ. Οι S-100 και NSE στα ζώα των ομάδων Γ και Δ παρέμειναν σε χαμηλότερα επίπεδα από τις τιμές που μετρήθηκαν στις ομάδες Α και Β καθόλη τη διάρκεια της εντατικής παρακολούθησης. Συμπεράσματα: Η προτεινόμενη συνδυασμένη φαρμακοθεραπεία, όταν χορηγείται κατά τη διάρκεια της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης, καταλήγει σε αυξημένα ποσοστά ανάκτησης αυτόματης κυκλοφορίας, βελτιωμένη λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας και μειωμένες τιμές δεικτών εγκεφαλικής ισχαιμίας
Πολαριτονικές διατάξεις κάθετης εκπομπής φωτός
Authors: Τσίντζος Συμεών
Published: January 2014

Τα τελευταία χρονιά η αυξημένη ικανότητα ελέγχου των αλληλεπιδράσεων ύλης φωτός σε όλο και μικρότερες διαστάσεις έχει οδηγήσει στη βελτίωση της απόδοσης των ημιαγωγικών οπτοηλεκτρονικών διατάξεων. Η απόλυτη βελτιστοποίηση μπορεί να πραγματοποιηθεί σε μικροκοιλότητες ημιαγωγών οι οποίες λειτουργούν στην περιοχή ισχυρής ζεύξης. Στην περίπτωση αυτή η αλληλεπίδραση των εξιτονίων των κβαντικών πηγαδιών με τα φωτόνια της κοιλότητας οδηγεί στη δημιουργία ενός νέου ψευδό σωματιδίου γνωστού ως πολαριτόνιο. Ο μποζονικός χαρακτήρας των πολαριτονίων προσδίδει μοναδικές ιδιότητες στα σωματίδια αυτά όπως είναι η εξαναγκασμένη σκέδαση, η παραμετρική ενίσχυση, το lasing, η συμπύκνωση και η υπερρευστότητα. Οι ιδιότητες αυτές αποτελούν τη βάση για μια νέα γένια πολαριτονικών εκπομπών φωτός και ημιαγωγικών laser. Στην εργασία αυτή έγινε το πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αυτή σχεδιάζοντας και κατασκευάζοντας πολαριτονικές διατάξεις εκπομπής φωτός (polariton LED) βασιζόμενες σε τεχνολογία GaAs κατάλληλες για λειτουργία υπό ηλεκτρική άντληση. Ο χαρακτηρισμός των μικροκοιλοτήτων με πειράματα ηλεκτροφωταύγειας έδειξε τη χαρακτηριστική συμπεριφορά anticrossing μεταξύ εξιτονίου και φωτονίου καταδεικνύοντας για πρώτη φορά τη λειτουργία μιας μικροκοιλότητας στην περιοχή ισχυρής ζεύξης υπό ηλεκτρική άντληση. Από τεχνολογικής πλευράς η λειτουργία των εν λόγω πολαριτονικών LEDs σε θερμοκρασία δωματίου δείχνει ότι τα αποτελέσματα αυτά αποτελούν ένα σημαντικό βήμα προς την πραγματοποίηση πολαριτονικών οπτοηλεκτρονικών διατάξεων.
Θεσσαλική νεολιθική κεραμική
Authors: Ροντήρη Βασιλική
Published: January 2014

Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η νεολιθική κεραμική της Θεσσαλίας, η οποία βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Βόλου και προέρχεται από ανασκαφές ή επιφανειακές έρευνες του περασμένου αιώνα. Στόχος της είναι η αναζήτηση του κοινωνικού ρόλου της κεραμικής μέσα από την ανάλυση των κεραμικών κατηγοριών της και η κατανομή τους στο θεσσαλικό χώρο. Βασίζεται στη μακροσκοπική εξέταση των οστράκων και την καταγραφή των τεχνικών χαρακτηριστικών τους σε βάση δεδομένων, στη δημιουργία ομάδων κεραμικής ύλης ανά κατηγορία και στην εξέταση της κατανομής τους και την εξαγωγή συμπερασμάτων. Η διατριβή περιλαμβάνει την εισαγωγή (Κεφ. 1) με θεωρητικά ζητήματα για το ρόλο που διαδραμάτισαν οι κεραμείς ως ενεργοί δράστες της νεολιθικής κοινότητας. Ακολουθούν: Μέρος α΄ (Κεφ. 2,3,4): Το φυσικό περιβάλλον της Θεσσαλίας και το ιστορικό έρευνας των τοπογραφικών ερευνών για τον εντοπισμό προϊστορικών οικισμών και της πορείας της έρευνας για την νεολιθική κεραμική. Μέρος β΄ (Κεφ. 5,6). Την περιγραφή και τη δειγματοληψία του υλικού, την τυπολογία του και την παρουσίαση των ομάδων κεραμικής ύλης ανά κατηγορία ξεχωριστά. Μέρος γ΄ (Κεφ. 7,8,9): Την κατανομή των κεραμικών ομάδων ανά κατηγορία, τις ερμηνευτικές προτάσεις και τις μελλοντικές δυνατότητες διερεύνησης θεμάτων νεολιθικής κεραμικής τεχνολογίας. Τα αποτελέσματα της κατανομής των διαφορετικών κατηγοριών στο θεσσαλικό χώρο και των ομάδων κεραμικής ύλης έδειξαν την παρουσία ή απουσία κάποιων κατηγοριών και κεραμικών υλών στους νεολιθικούς οικισμούς. Τα συμπεράσματα τονίζουν τις τεχνολογικές επιλογές των κεραμέων σε συγκεκριμένες κεραμικές ύλες και τις κοινωνικές προεκτάσεις που απορρέουν από αυτές.
Ραδιοχημική μελέτη και ραδιοφαρμακολογική αξιολόγηση επισημασμένων πεπτιδικών παραγώγων
Authors: Φραγκογεώργη Ειρήνη
Published: January 2014

Έχει αποδειχθεί υπερέκφραση πεπτιδικών υποδοχέων απελευθέρωσης γαστρίνης (GRP-Rs) σε διαφόρους τύπους καρκίνου. Η Μπομπεσίνη, ένα δεκατετραπεπτίδιο ανάλογο των πεπτιδίων απελευθέρωσης γαστρίνης (GRP), έχει απομονωθεί στα θηλαστικά και εμφανίζει υψηλή συγγένεια δέσμευσης και ειδικότητα με τους υποδοχείς απελευθέρωσης γαστρίνης (GRP-Rs). Πρόσφατα, σημαντικό ερευνητικό ενδιαφέρον έχει επιδειχθεί διεθνώς όσον αφορά στο σχεδιασμό αναλόγων Μπομπεσίνης (BN) 8 ή 14 αμινοξικών καταλοίπων επισημασμένων είτε με ραδιοϊσότοπα που εκπέμπουν γ και β+ σωματιδιακή ακτινοβολία είτε με ραδιοϊσότοπα που εκπέμπουν ηλεκτρόνια β- και α σωματιδιακή ακτινοβολία για διάγνωση και θεραπεία αντίστοιχα καρκινικών όγκων. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξετάσει εάν η παρεμβολή ή μη ενός βασικού συνδετικού μορίου πεπτιδικής φύσεως μεταξύ του σχηματιζόμενου συμπλόκου του Τεχνητίου και της φαρμακολογικά δραστικής ομάδας του πεπτιδίου Μπομπεσίνης επηρεάζει τη φαρμακοκινητική συμπεριφορά των νέων ενώσεων, για εξειδικευμένη στόχευση καρκίνου του προστάτη. Στα πλαίσια της παραπάνω μελέτης έχουν συντεθεί με την μέθοδο πεπτιδικής σύνθεσης σε στερεά φάση και έχουν μελετηθεί δυο ανάλογα του τύπου: Gly-Gly-Cys-X-BN[2-14] όπου, είτε το συνδετικό μόριο δεν υπάρχει: Χ=0 ΒΝ(Ι), είτε αυτό είναι: X=Orn-Orn-Orn (Orn: α,δ-διαμινοβαλερικό οξύ ή 2,5 διαμινοπεντανοϊκό οξύ ή ορνιθίνη) ΒΝ(ΙΙ). Τα παράγωγα του Τεχνητίου, των δύο νέων πεπτιδικών (ΒΝ) μορίων, 99mTc-BN(Ι) και 99mTc-BN(ΙΙ), ελήφθησαν με ραδιοχημική καθαρότητα >98% και με σχεδόν ίδιους χρόνους έκλουσης από τη στήλη RP-HPLC με αυτούς των αντίστοιχων συμπλόκων του Ρηνίου 185/187Re-BN(Ι) και 185/187Re-BN(ΙΙ) τα οποία χαρακτηρίστηκαν με MS-ESI. Η μεταβολική σταθερότητα βρέθηκε υψηλή στο πλάσμα, μέτρια σε εναιώρημα καρκινικών κυττάρων του προστάτη (PC-3) και σχετικά χαμηλή σε ομογενοποίημα ήπατος και νεφρών. Το παράγωγο 99mTc-BN(I) ήταν λιγότερο σταθερό στο εναιώρημα κυττάρων και στο ομογενοποίημα ήπατος σε σχέση με το 99mTc-ΒΝ(ΙΙ). Ικανοποιητική κρίθηκε η συγγένεια δέσμευσης (της τάξης των nM) με τους GRP-Rs υποδοχείς, και των δύο παραγώγων, καθώς και των συμπλόκων τους με 185/187Re. Το BN(II) εμφανίζει την υψηλότερη συγγένεια. To ποσοστό της εσωτερικοποιημένης ραδιενέργειας στα καρκινικά κύτταρα PC-3 μετά την επώαση τους με το 99mTc-ΒΝ(Ι) ήταν ~6% και με το 99mTc-ΒΝ(ΙΙ) ~25%. Η in vivo αξιολόγηση σε φυσιολογικά πειραματόζωα τύπου Swiss και σε παθολογικά πρότυπα καρκίνου του προστάτη, σε πειραματόζωα τύπου SCID, έδειξε ότι το 99mTc-BN(II) παρουσίασε υψηλότερη συγκέντρωση στο πάγκρεας και στον όγκο σε σχέση με το 99mTc-BN(I). Με τη σπινθηρογραφική δυναμική μελέτη σε παθολογικά πρότυπα καρκίνου του προστάτη μετά τη χορήγηση με 99mTc-ΒΝ(Ι) και 99mTc-BN(II), ελήφθησαν ευκρινείς εικόνες του όγκου, ιδιαίτερα για το 99mTc-BN(II). Εν κατακλείδι, η διεξοδική μελέτη των δύο νέων παραγώγων N3S-X-BN[2-14] έδειξε ότι η υδροφιλικότητα και το φορτίο επηρεάζουν σημαντικά τις in vitro και in vivo ιδιότητες δέσμευσης και την φαρμακοκινητική των παραγώγων της Μπομπεσίνης.
Εκτίμηση επαγγελματικής έκθεσης σε πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες σε εργαζόμενους στην παραγωγή αλουμινίου
Authors: Κουρούκλης Γεώργιος
Published: January 2014

Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση: (α) της δυνατότητας χρησιμοποίησης του 1-υδροξυπυρένιου των ούρων ως βιολογικού δείκτη επαγγελματικής έκθεσης σε ΠΑΥ (β) του βαθμού συμμετοχής ορισμένων παραγόντων στην τιμή του υποψήφιου βιολογικού δείκτη και (γ) της επαγγελματικής έκθεσης σε ΠΑΥ σε εργαζόμενους στην παραγωγή αλουμινίου. Mέθοδος: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε ένα εργοστάσιο παραγωγής αλουμινίου με τη μέθοδο των προεψημένων ανόδων (prebake) στην Κεντρική Ελλάδα. Στη μελέτη συμμετείχαν 32 άρρενες εργαζόμενοι ηλικίας 47±7 ετών. Από αυτούς οι 23 εργάζονταν στο τμήμα παραγωγής ανόδων και οι 9 σε ένα συνεργείο ανακατασκευής λεκανών. Η βιολογική παρακολούθηση πραγματοποιήθηκε με τον υπολογισμό της συγκέντρωσης του 1-υδροξυπυρένιου στα ούρα των 32 εργαζόμενων μετά το τέλος της τρίτης συνεχόμενης μέρας εργασίας. Από όλους τους εργαζόμενους συμπληρώθηκε ερωτηματολόγιο διερεύνησης των παραγόντων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη συγκέντρωση του βιολογικού δείκτη στα ούρα. Πραγματοποιήθηκε επίσης εκτίμηση περιβαλλοντικής έκθεσης με τον προσδιορισμό 17 ΠΑΥ στον εισπνεόμενο αέρα 15 εργαζόμενων, 10 από τους οποίους συμμετείχαν και στη μελέτη βιολογικής παρακολούθησης. Ο προσδιορισμός του 1-υδροξυπυρένιου ούρων έγινε με υγρή χρωματογραφία υψηλής ευκρίνειας, ενώ τα δείγματα των περιβαλλοντικών μετρήσεων αναλύθηκαν με αέρια χρωματογραφία σε συνδυασμό με φασματογράφο μάζας. Αποτελέσματα. Η διάμεση τιμή της συγκέντρωσης του 1-υδροξυπυρένιου στα ούρα των εκτεθειμένων εργαζόμενων ήταν 0.26 μmol/mol κρεατινίνης (εύρος τιμών: 0.02-1.93, n=32). Οι τιμές ήταν αρκετά μεγαλύτερες στους καπνιστές (διάμεσος=0.33 μmol/mol κρεατινίνης, n=15), αλλά η διαφορά με τους μη καπνιστές (διάμεσος=0.14 μmol/mol κρεατινίνης) δεν ήταν στατιστικά σημαντική (t-test: t=1.16, p=0.26). H συγκέντρωση των ΠΑΥ στον εισπνεόμενο αέρα κυμάνθηκε από 2.8 έως 4071.6 μg/m3 (διάμεσος=30 μg/m3, n=15), ενώ η συγκέντρωση του βενζοπυρένιου στον αέρα κυμάνθηκε από 0.05 έως 9.8 μg/m3 (διάμεσος= 0.29 μg/m3, n=15). Από την ανάλυση πολλαπλής εξάρτησης προέκυψε ότι το 58% της διακύμανσης της εξαρτημένης μεταβλητής (λογαριθμοποιημένη συγκέντρωση 1-υδροξυπυρένιου ούρων) μπορούσε να προβλεφθεί από τις ανεξάρτητες μεταβλητές. Η θέση εργασίας (ωμή παραγωγή), ο αριθμός των τσιγάρων που καπνίζει ο εργαζόμενος ημερησίως, οι ώρες ημερήσιας επαγγελματικής έκθεσης και ο βαθμός της δερματικής επαγγελματικής έκθεσης ήταν οι μεταβλητές που βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές για την καλύτερη πρόβλεψη της εξαρτημένης μεταβλητής. Συμπεράσματα. Διαπιστώθηκε χαμηλή έκθεση σε ΠΑΥ σε ένα εργοστάσιο παραγωγής αλουμινίου. To 1-υδροξυπυρένιο ούρων είναι ένας κατάλληλος βιολογικός δείκτης της επαγγελματικής έκθεσης σε ΠΑΥ στο συγκεκριμένο εργασιακό περιβάλλον, εφόσον συνεκτιμώνται οι καπνισματικές συνήθειες των εργαζόμενων.