Εκτίμηση της ποιότητας ζωής σε παιδιά και εφήβους με κακοήθεια στη φάση της θεραπευτικής αγωγής και με την ολοκλήρωσή της
Authors: Βλαχιώτη Ευφροσύνη 
Published: September 2021

Εισαγωγή. Τα παιδιά και οι έφηβοι που έχουν διαγνωστεί με κακοήθεια αποτελούν μια ιδιαίτερα ευαίσθητη ομάδα ασθενών η οποία παρουσιάζει αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ψυχοσυναισθηματικών διαταραχών με αποτέλεσμα χαμηλού βαθμού ποιότητας ζωής. Σκοπός. Σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της ποιότητας ζωής παιδιών και εφήβων με οποιαδήποτε μορφή κακοήθειας σε όλες τις φάσεις της θεραπευτικής αγωγής και μετά την ολοκλήρωσης της. Μεθοδολογία Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 112 παιδιά και έφηβοι ηλικίας από 8-20 ετών. Από αυτούς 56 ήταν πρωτοδιάγνωστοι με κάθε μορφή κακοήθειας, που ελάμβαναν θεραπευτική αγωγή και 56 επιζήσαντες που είχαν ολοκληρώσει επιτυχώς τουλάχιστον πέντε έτη πριν θεραπευτικά πρωτόκολλα για κακοήθεια της παιδικής ηλικίας. Η συλλογή των δεδομένων διήρκησε από τον Ιούλιο του 2010 έως Δεκέμβριο του 2012 σε Παιδιατρική Αιματολογική-Ογκολογική Μονάδα στην Αθήνα. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο Minneapolis–Manchester Quality of Life Instrument. Η εκτίμηση της ποιότητα ζωής για τα παιδιά τους εφήβους που υποβάλλονταν σε θεραπευτική αγωγή πραγματοποιήθηκε με τρεις (3) μετρήσεις και για τους επιζήσαντες με μια (1) μέτρηση. Για τη διεξαγωγή της έρευνας προηγήθηκε άδεια από το Επιστημονικό Συμβούλιο του Νοσοκομείου (Αριθμός πρωτοκόλλου 7853/04-04-08).ΑποτελέσματαΑπό την παρούσα ερευνητική μελέτη προέκυψε ότι ο μελετώμενος πληθυσμός παρουσίασε ικανοποιητική ποιότητας ζωής η οποία δεν μεταβλήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής αγωγής. Για τα παιδιά και τους έφηβους, πρωτοδιάγνωστους με κακοήθεια, κατά τη πρώτη μέτρηση στην έναρξη της θεραπείας το σκορ στην κλίμακα για την ποιότητα ζωής βρέθηκε 3.44 και 3.88 αντίστοιχα, στη μέση της θεραπείας 3.36 και 3.89 αντίστοιχα και με την ολοκλήρωση της θεραπείας 3.43 και 3.89 αντίστοιχα.Ειδικότερα για τους πρωτοδιάγνωστους με κακοήθεια, παιδιά και εφήβους, το στάδιο της θεραπευτικής αγωγής φάνηκε να συσχετίστηκε ελάχιστα με την ποιότητα ζωής. Τα παιδιά παρουσίασαν ικανοποιητική ποιότητα ζωής στην έναρξης της θεραπευτικής αγωγής η οποία μειώθηκε στη μέση και βελτιώθηκε καθώς ολοκλη¬ρώθηκε η θεραπευτική αγωγή. Οι έφηβοι παρουσίασαν ικανοποιητική ποιότητα ζωής και στις τρεις φάσεις χωρίς σημαντικές αποκλίσεις στο σκορ από την έναρξη έως την ολοκλήρωση της θεραπευτικής αγωγής. Ο τύπος της κακοήθειας επίσης φάνηκε να συσχετίστηκε με καλύτερη ποιότητα ζωής καθώς υψηλότερο σκορ στην κλίμακα για την ποιότητα ζωής παρουσίασαν όσα παιδιά και έφηβοι είχαν διαγνωστεί με αιματολογικού τύπου κακοήθεια (z=-1.61, p=0,05 & t=2.64, p=0.007). Η ηλικία επίσης αποτέλεσε σημαντικό παράγοντα συσχέτισης καθώς οι έφηβοι ανέφεραν καλύτερη ποιότητας ζωής συγκριτικά με τα παιδιά που είχαν διαγνωστεί με κακοήθεια (F=13.22, p=0.001). Τα αγόρια, συγκριτικά με τα κορίτσια (t=2.31, p=0.02 & t=2.27, p=0.02), παιδιά και έφηβοι, ανέφεραν καλύτερη ποιότητα ζωής και ειδικά όσοι ζούσαν και με τους δύο γονείς. Οι επιζήσαντες του μελετώμενου πληθυσμού παρουσίασαν καλύτερη ποιότητα ζωής από τους πρωτοδιάγνωστους με κακοήθεια κυρίως στη σωματική και κοινωνική και γνωστική λειτουργικότητα. Το σκορ στην κλίμακα για την ποιότητα ζωής βρέθηκε 3.91. Ειδικότερα οι επιζήσαντες είχαν διαγνωστεί με αιματολογικού τύπου κακοήθεια συγκριτικά με όσους είχαν διαγνωστεί με συμπαγή όγκο (z= -2.27, p=0.014). Αναφορικά με το φύλο, τα αγόρια παρουσίασαν υψηλότερη βαθμολογία από τα κορίτσια (z= -1.61, p=0.056). Eπιπλέον οι επιζήσαντες που ήταν μαθητές γυμνασίου παρουσίασαν υψηλότερες βαθμολογίες συγκριτικά με αυτούς που είχαν ολοκληρώσει τη βασική εκπαίδευση τους.ΣυμπεράσματαH ποιότητα ζωής του μελετώμενου πληθυσμού δεν μεταβλήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής αγωγής και μετά την ολοκλήρωση της.