Κλινική αξιολόγηση της ορθοδοντικά καθοδηγούμενης οστικής και ιστικής ανάπλασης σε περιπτώσεις άμεσων μετεξακτικών οδοντικών εμφυτευμάτων
Authors: Παπαδοπούλου Αλεξάνδρα 
Published: August 2021

Η χρήση των οστεοενσωματούμενων εμφυτευμάτων για αποκαταστάσεις της πρόσθιας περιοχής της άνω γνάθου γίνεται πλέον με γνώμονα την αποδεκτή αισθητική και την ορθή τελική προσθετική αποκατάσταση με αποτέλεσμα να έχουν αλλάξει τόσο οι τεχνικές εξαγωγής των δοντιών όσο και τα στάδια θεραπείας στην περιοχή αυτή όταν προγραμματίζεται η μελλοντική τοποθέτηση εμφυτευμάτων. Επίσης, οι συνεχώς αυξανόμενες απαιτήσεις από την πλευρά των ασθενών για μείωση του συνολικού χρόνου θεραπείας και την γρηγορότερη αποκατάσταση, οδήγησαν στην εφαρμογή χειρουργικών πρωτοκόλλων άμεσης μετεξακτικής τοποθέτησης οδοντικών εμφυτευμάτων καθώς και άμεσης λειτουργικής ή μη λειτουργικής συγκλεισιακής φόρτισης με προσθετικές αποκαταστάσεις. Μετά από την εξαγωγή των δοντιών συμβαίνουν μια σειρά από βιολογικά φαινόμενα, κυρίως στην κορυφή της φατνιακής ακρολοφίας, που οδηγούν τελικά στην απορρόφηση και την αλλαγή των διαστάσεών της. Εκτός από την εφαρμογή χειρουργικών πρωτοκόλλων, θεωρήθηκε πως είναι δυνατόν να αποτραπεί η εξέλιξη του φαινομένου της οστικής απορρόφησης ή ακόμη και να αυξηθούν οι διαστάσεις του οστού μέσω της εξαγωγής δοντιών κακής πρόγνωσης με την χρήση της ορθοδοντικά καθοδηγούμενης υπερέκφυσης. Σκοπός της Διδακτορικής Διατριβής ήταν η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας της οδοντικής αποκατάστασης της πρόσθιας περιοχής της άνω γνάθου με την θεραπευτική επιλογή συνδυασμού ορθοδοντικά καθοδηγούμενης υπερέκφυσης (τεχνική ευθέως σύρματος) και τοποθέτησης άμεσων μετεξακτικών εμφυτευμάτων χωρίς την δημιουργία κρημνού ταυτόχρονα με άμεση μη λειτουργική φόρτιση μέσω προσωρινών προσθετικών εργασιών. Χρησιμοποιήθηκαν ενήλικες ασθενείς που προσήλθαν στην Κλινική της Οδοντοφατνιακής Χειρουργικής, Χειρουργικής Εμφυτευματολογίας και Ακτινολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με σκοπό να αποκαταστήσουν δόντια κακής πρόγνωσης της πρόσθιας περιοχής της άνω γνάθου με εμφυτεύματα. Σε επτά ασθενείς πραγματοποιήθηκε ορθοδοντικά καθοδηγούμενη υπερέκφυση και εξαγωγή συνολικά 17 δοντιών ενώ στην συνέχεια τοποθετήθηκαν 11 άμεσα οδοντικά εμφυτεύματα, τα οποία φορτίστηκαν με μη λειτουργικές προσωρινές προσθετικές αποκαταστάσεις. Πραγματοποιήθηκαν ακτινογραφικές μετρήσεις των αλλαγών της φατνιακής ακρολοφίας πριν και μετά της εφαρμογή της ορθοδοντικά καθοδηγούμενης υπερέκφυσης με την χρήση αξονικής τομογραφίας κωνικής δέσμης καθώς και αξιολόγηση της ανταπόκρισης των μαλθακών ιστών στο θεραπευτικό σχήμα. Η εφαρμογή της ορθοδοντικά καθοδηγούμενης υπερέκφυσης συνοδεύτηκε από στατιστικά σημαντική (p<0,05) μείωση του ύψους του παρειακού οστικού πετάλου κατά 1,95±1,83χιλ. και αύξηση του ύψους του υπερωίου οστικού πετάλου κατά 1,31±2,41 χιλ. στις περιοχές των δοντιών. Επίσης, παρουσιάστηκε μη στατιστικά σημαντική αύξηση του οστού στις όμορες περιοχές. Παρατηρήθηκε μη στατιστικά σημαντική αύξηση του «δείκτη μεσοδοντίων θηλών» ενώ σημειώθηκε στατιστικά σημαντική μείωση του βάθους της ουλοδοντικής σχισμής κατά την μετάβαση από τα δόντια στα εμφυτεύματα. Η ορθοδοντικά καθοδηγούμενη υπερέκφυση δεν συνοδεύτηκε με αύξηση των οστικών πετάλων της φατνιακής ακρολοφίας και στις τρείς διαστάσεις του χώρου καθώς η εξαγωγή των δοντιών με αυτόν τον τρόπο συνδυάστηκε με απορρόφηση στην κορυφή του παρειακού οστικού πετάλου. Η αποτροπή της απορρόφησης και μάλιστα η αύξηση σε ύψος του υπερώιου και όμορου οστού καθώς και τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα από πλευράς ανταπόκρισης των μαλθακών ιστών καθιστούν την εξαγωγή των δοντιών κακής πρόγνωσης με την χρήση της ορθοδοντικά κατευθυνόμενης υπερέκφυσης και στην συνέχεια την αποκατάσταση αυτών με άμεσα οδοντικά εμφυτεύματα μια υποσχόμενη μέθοδο αποκατάστασης στην πρόσθια περιοχή της άνω γνάθου.