bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η συμβολή του Νικολάου Μυρεψού στην προώθηση και την τεκμηρίωση της βοτανολογίας και της φαρμακευτικής κατά την ύστερη βυζαντινή εποχή
Authors: Βαλιάκος Ηλίας
Published: September 2021

Ο Νικόλαος Μυρεψός έζησε κατά τον 13ο αιώνα, πιθανότατα στη Νίκαια της Βιθυνίας, στη δυτική Μικρά Ασία. Το επώνυμο «Μυρεψός» σημαίνει μυροποιός. Δόθηκε πιθανότατα στο Νικόλαο εξαιτίας της ειδικότητάς του και έχει επικρατήσει να σχετίζεται αποκλειστικά με το πρόσωπό του.Έγραψε μια συλλογή φαρμακευτικών συνταγών που συμβατικά μας είναι γνωστό ως Δυναμερόν. Το έργο μολονότι δεν είναι βέβαιο πότε ακριβώς γράφτηκε, θεωρείται όμως πιθανό, αυτό να συνέβη λίγο μετά τα μέσα του 13ου αι. Περιέχει 2.667 συνταγές αν και ο αριθμός τους δεν είναι απόλυτος. Η συλλογή κατατάσσει σε 24 «Στοιχεῖα», δηλαδή σε 24 ενότητες, τις φαρμακευτικές συνταγές με βάση, πάντα, τα γράμματα του ελληνικού αλφάβητου, απ’ το οποίο ξεκινά ο τίτλος της συνταγής. Η κάθε συνταγή περιλαμβάνει επίσης, τόσο την ασθένεια που καταπολεμά όσο και τα συστατικά τα οποία την συνθέτουν καθώς και τη δοσολογία συμπεριλαμβανομένων των οδηγιών χρήσης της. Tο έργο είναι γραμμένο στα ελληνικά, με πληθώρα φαρμακευτικών συνταγών και ενδείξεων, και παρέμενε μέχρι την ανά χείρας διατριβή αδημοσίευτο. Είναι το πλουσιότερο συνταγολόγιο της ύστερης Βυζαντινής εποχής και επηρέασε την δυτικοευρωπαϊκή φαρμακοποιία επί τρεις αιώνες. Τούτο τεκμαίρεται κι απ’ το γεγονός, ότι το Δυναμερόν του Νικολάου Μυρεψού στη λατινική μετάφρασή του, αποτέλεσε σημείο αναφοράς και εγχειρίδιο τόσο για τους φαρμακοποιούς, όσο και για τους επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων στη Δύση, αποτελώντας οδηγό για τη σύνταξη επίσημων Εγχειριδίων Φαρμακοποιίας ανά την Ευρώπη.Διασώθηκε σε μόλις 7 χειρόγραφους κώδικες. Ως προς το περιεχόμενό του, επηρεάστηκε τόσο από το Antidotarius “magnus” sive Universalis, όσο και από τους έλληνες γιατρούς Αίλιο Προμώτο, Γαληνό, Αέτιο Αμιδινό κ.α. Το πλήθος των παθήσεων, είναι μεγάλο και αγγίζει όλο το εύρος της ιατρικής επιστήμης, με πληθώρα αναφορών στο αναπνευστικό, το καρδιαγγειακό, το πεπτικό, ενώ δεν παραλείπει αναφορές σε κακοήθειες. Αντιμετωπίζει την ελονοσία, καθώς διαχωρίζει τον πυρετό σε τεταρταίο, ἡμιτριταίο, τριταίο, καθημερινό, ἀμφημερινό, ἁπλό, διπλό, καυσώδη, χρόνιο, περιοδικό, παρέχει οδηγίες αντιμετώπισης του πόνου των ὀφθαλμῶν και των ὀδόντων, αναφέρει την ὑδρωπικία και τον διαβήτη, παθήσεις ρευματολογικές ενώ κάνει και μνεία στην παραλυσία και την αιμορραγία. Σημειώνει τα αρθριτικά, τις αιμορροΐδες, τη μελαγχολία, την αποπληξία, την επιληψία, την ποδάγρα, την ελεφαντίαση, την καχεξία, την ατροφία, τη λύσσα, τη λιποθυμία, την αναισθησία, τον τρόμο, την κατάθλιψη, το κώμα. Στο Δυναμερόν, καταγράφονται φυτά και βότανα, πολύ διαδεδομένα στη Βυζαντινή επικράτεια, αλλά και άλλα ανατολικής προέλευσης, μολονότι στη μετάφραση ή την ερμηνεία τους παρατηρούνται αρκετά λάθη. Η πρώτη μετάφραση του Δυναμεροῦ στα λατινικά κυκλοφόρησε το 1549 στη Βασιλεία (Basel) από τον ιατρό και φαρμακολόγο Λεονάρδο Φουξ (Leonhart Fuchs). Το έργο του Φουξ επανεκδιδόταν επανειλημμένα μέχρι και τα μέσα του 17ου αι.
Η αδικοπρακτική ευθύνη για περιβαλλοντική ζημία
Authors: Ιωάννου Μαρία
Published: September 2021

Σκοπό της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί η κατά το δυνατό σφαιρική και ενδελεχής μελέτη του διεπιστημονικού ρεύματος της Οικονομικής Ανάλυσης του Δικαίου με επίκεντρο την προβληματική της οικονομικώς αποτελεσματικής προστασίας των πεπερασμένων περιβαλλοντικών πόρων και οικοσυστημικών υπηρεσιών από βλάβη, υποβάθμιση ή εξάντληση. Το ειδικότερο ζήτημα της παροχής από τον νόμο κινήτρων για τη λήψη των οικονομικώς αποτελεσματικών μέτρων πρόληψης των περιβαλλοντικών ατυχημάτων προσεγγίζεται διεπιστημονικά, από τη σκοπιά τόσο της σύγχρονης Οικονομικής Επιστήμης όσο και της Νομικής. Στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάζονται οι κυριότερες οικονομικές έννοιες και αναλύονται οι συναφείς απόψεις στην οικονομική και οικολογική επιστήμη, εξετάζονται κριτικά τα προτεινόμενα οικονομικά εργαλεία περιβαλλοντικής πολιτικής -μεταξύ των οποίων και το δίκαιο της αδικοπρακτικής ευθύνης- και ερευνάται η χρησιμότητα της Οικονομικής Ανάλυσης του Δικαίου για τον Έλληνα νομικό. Κατόπιν, το κριτήριο της οικονομικής αποτελεσματικότητας αξιολογείται δικαιοπολιτικώς και επιχειρείται η εξακρίβωση της νομικής του φύσης στο πλαίσιο της ελληνικής έννομης τάξης με παράλληλη εξέταση της σχέσης του με τις κλασικές αρχές του περιβαλλοντικού δικαίου και με την αρχή της αναλογικότητας. Έπεται η κατασκευή οικονομικών μοντέλων για την πρόβλεψη των πιθανοτήτων συμμόρφωσης των ορθολογικών επιχειρήσεων με τις επιταγές του δικαίου καθώς και η πρακτική αξιοποίηση οικονομικών εργαλείων, όπως η δυναμική στάθμιση κόστους και οφέλους και οι μέθοδοι οικονομικής αποτίμησης των περιβαλλοντικών πόρων, για τη σύμφωνη με την οικονομική αποτελεσματικότητα ερμηνεία διατάξεων του δικαίου της αδικοπρακτικής ευθύνης. Με γνώμονα το παραπάνω, αναδεικνύεται η σημασία της ορθής αποτίμησης του περιβαλλοντικού κόστους και η αξία της επίκλησης στο πλαίσιο των ιδιωτικών διαφορών τόσο της προσωρινής στέρησης της χρήσης περιβαλλοντικών πόρων ή οικοσυστημικών υπηρεσιών όσο και ορισμένων μορφών καθαρώς οικονομικής ζημίας καθώς και της οικολογικής ζημίας, δίχως αυτή η συνεπειοκρατική προσέγγιση να διαταράσσει το δόγμα του δικαίου αδικοπρακτικής ευθύνης. Επιβεβαιώνεται με διεξοδική οικονομική και νομική επιχειρηματολογία η δυνατότητα επίτευξης, συνδυαστικά, της οικονομικώς συνετής και νομικοδογματικά ορθής ερμηνείας του δικαίου της αδικοπρακτικής ευθύνης για περιβαλλοντικές ζημίες.
Σύνθεση και μελέτη ιδιοτήτων νέων φουρανοϊκών πολυεστέρων
Authors: Τσανακτσής Βασίλειος
Published: September 2021

Βάση της συγκεκριμένης διδακτορικής διατριβής αποτέλεσε η επιτακτική ανάγκη για την ανάπτυξη νέων υλικών από πρώτες ύλες που προέρχονται από ανανεώσιμες πηγές, ικανά να αντικαταστήσουν ή ακόμη και να υπερβούν, τα ομόλογά τους που είναι παράγωγα πετρελαίου. Πραγματοποιήθηκε η σύνθεση και η μελέτη των φουρανοϊκών πολυεστέρων (PEF, PPF, PBF, PPeF, PHF, PHepF, POF, PNF, PDeF, PDoF) με αντιδρώντα το διμεθυλεστέρα του FDCA (DMFD) και τις γραμμικές διόλες από 2 μέχρι 12 άτομα άνθρακα, εκτός της 1,11-εντεκανοδιόλης.. Η σύνθεση των πολυμερών έγινε με τη βασική τεχνική πολυσυμπύκνωσης τήγματος δύο σταδίων. Για τις διόλες με υψηλό μοριακό βάρος (με 7, 8, 9, 10 και 12 C) εφαρμόστηκε μια παραλλαγή της βασικής τεχνικής. Η μελέτη των ιδιοτήτων των πολυεστέρων περιλάμβανε ιξωδομετρία, 1Η-NMR, XRD, PLM, DSC, TGA, Py-GC/MS, ενώ στους πολυεστέρες POF, PNF, PDeF, PDoF εφαρμόστηκε και δοκιμή αντοχής στον εφελκυσμό. Συμπερασματικά προέκυψε ότι οι πολυεστέρες είναι ημικρυσταλλικά πολυμερή με υψηλή πυκνότητα πυρήνωσης, είναι θερμικώς σταθερά και όταν διασπώνται δίνουν πλήθος ενώσεων. Με αύξηση του αριθμού των ατόμων άνθρακα της ΕΔΜ το Tg μειώνεται, ενώ το Tm ακολουθεί το φαινόμενο του άρτιου-περιττού αριθμού μεθυλενομάδων. Τέλος, η αντοχή στον εφελκυσμό των POF, PNF, PDeF και PDoF βελτιώνεται με μείωση του αριθμού μεθυλενομάδων στην ΕΔΜ των πολυεστέρων.
Συγκριτική μελέτη ενεργειακής δαπάνης διαφορετικών χειρουργικών τεχνικών αποκατάστασης πρόσθιου χιαστού συνδέσμου
Authors: Ηλιόπουλος Ευθύμιος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου είναι μια σοβαρή κάκωση του γόνατος που οδηγεί σε αστάθεια της άρθρωσης και τροποποίηση της βάδισης. Είναι συχνή κάκωση που συμβαίνει κυρίως σε αθλητικές δραστηριότητες. Η χειρουργική αποκατάσταση είναι η μέθοδος εκλογής για την θεραπεία αυτής της κάκωσης. Τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα μοσχεύματα είναι το μόσχευμα του επιγονατιδικού τένοντα και το τετραπλό μόσχευμα οπίσθιων μηριαίων.Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι να ελεγχθεί η τυχόν βελτίωση της οικονομίας βαδίσματος των ασθενών μετά την συνδεσμοπλαστική του πρόσθιου χιαστού σνδέσμου σε διαφορετικές κλίσεις βάδισης, και να συγκριθούν τα αποτελέσματα με τον υγιή πληθυσμό αλλά και μεταξύ των δυο πιο συχνά χρησιμοποιούμενων τενόντιων μοσχευμάτων.Υλικά – Μέθοδος: Είκοσι ασθενείς ανδρικού φύλου με μεμονωμένη ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου τυχαιοποιήθηκαν σε δυο ομάδες μελέτης, όπου χρησιμοποιήθηκαν τα δυο διαφορετικά τενόντια μοσχεύματα στην ανατομική συνδεσμοπλαστική του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου μονής δεσμίδας. Επίσης σχηματίστικε μια ομάδα ελέγχου δέκα υγιών ατόμων. Όλοι οι συμμετέχοντες εκτέλεσαν τρεις δοκιμασίες βάδισης οκτώ λεπτών σε κλίση βαδίσματος 0, +10 και -10% σε κυλιόμενο τάπητα, πριν και εννέα μήνες μετά την χειρουργική επέμβαση. Μετρήθηκε η ενεργειακή κατανάλωση βαδίσματος (VO2), ο αερισμός (VE), ο καρδιακός ρυθμός (HR) και η αναλογία αναπνευστικής ανταλλαγής (RER). Επίσης συμπληρώθηκαν ερωτηματολόγια λειτουργικότητας του γόνατος (Lysholm/IKDC) καθώς και κλινικά στοιχεία.Αποτελέσματα: Η οικονομία βάδισης καθώς και τα καρδιοαναπνευστικά αποθέματα των ασθενών βελτιώθηκαν μετά την χειρουργική επέμβαση σε όλες τις κλίσεις βάδισης (0, +10 και -10%) (p<0.001). Δεν βρέθηκε διαφορά ματαξύ των δυο χρησιμοποιούμενων μοσχευμάτων σε όλες τις μεταβλητές που μετρήθηκαν (p>0.05). Παρόλο που η κατανάλωση οξυγόνου και στις δυο ομάδες έφτασε στις μετεγχειρητικές μετρήσεις το 90-95% του φυσιολογικού, αυτή η διαφορά παρέμεινε στατιστικώς σημαντική (p=0.01). Οι παράμετροι των καρδιοαναπνευστικών αποθεμάτων (VE,HR,RER) επανήλθαν στα φυσιολογικά επίπεδα (p>0.05).Συμπεράσματα: Η ανατομική συνδεσμοπλαστική του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου μονής δεσμίδας οδηγεί σε παρόμοιες βελτιώσεις της ενεργειακής οικονομίας βάδισης ανεξάρτητα από το πιο είδος μοσχεύματος χρησιμοποιείται. Εννέα μήνες μετά την επέμβαση τα καρδιοαναπνευστικά αποθέματα των ασθενών επιστρέφουν σε φυσιολογικά επίπεδα, ενώ η κατανάλωση ενέργειας στην βάδιση παραμένει ελαφρώς αυξημένη.
Αποδεικτική αξιοποίηση των δεδομένων καταγραφής μέσω χρήσης συστημάτων βιντεοεπιτήρησης σε δημόσιους χώρους για τη βεβαίωση τέλεσης εγκλημάτων
Authors: Λέφας Παναγιώτης
Published: September 2021

Στην παρούσα Διατριβή αναλύεται το ζήτημα της αποδεικτικής αξιοποίησης της οπτικής καταγραφής, μέσω συστημάτων cctv, στους δημόσιους χώρους (άρθρο 14 του νόμου 3917/2011). Ειδικότερα, επιχειρείται η κριτική προσέγγιση του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου και οι προοπτικές εφαρμογής του μέτρου. Κατά την αξιολόγηση του συγκεκριμένου αποδεικτικού μέσου τονίζονται ιδιαίτερα οι τεχνολογικές δυνατότητες ηλεκτρονικής επεξεργασίας της εικόνας, έστω και προς το σκοπό βελτίωσης της ευκρίνειας, που μεταβάλλουν το νοηματικό περιεχόμενο αυτής. Οι παρεμβάσεις αυτές και οι νομοθετικές ελλείψεις σχετικά με τη διαδικασία αναγνώρισης υπόπτων που καταγράφουν τα συστήματα cctv, αποδυναμώνουν την έννοια της επάρκειας των ενδείξεων (άρθρο 43 παρ 1 ΚΠΔ) ώστε να θεμελιωθεί η κατηγορία στη βάση των δεδομένων της εικόνας. Στη βάση αυτών των διαπιστώσεων προτείνεται, εκτός των άλλων, η προσθήκη συγκεκριμένης διάταξης στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που θα διασφαλίζει την αξιοπιστία της οπτικής καταγραφής και συναφώς ότι τα δεδομένα καταγραφής αποτυπώνονται με ''συνοχή και ασφάλεια'', ώστε να προστατεύονται τα δικαιώματα του κατηγορουμένου στην ποινική δίκη, αλλά και ο δικαστής από το ενδεχόμενο έκδοσης εσφαλμένης απόφασης.
Τα χρυσόβουλλα και το κανονιστικό τους περιεχόμενο στο Βυζαντινό δίκαιο
Authors: Κόλλιας Βασίλειος-Αλέξανδρος
Published: September 2021

Η διατριβή πραγματεύεται τα χρυσόβουλλα ως πηγή του Βυζαντινού Δικαίου. Αρχικά, στο πρώτο μέρος ερευνά γενικά τα χαρακτηριστικά των χρυσοβούλλων ως εγγράφων της αυτοκρατορικής γραμματείας, ενώ στο δεύτερο μέρος εξετάζει το ζήτημα της κανονιστικής ισχύος των χρυσοβούλλων. Η ανάλυση συνιστά μία κατά βάση νομική μελέτη των σχετικών ζητημάτων. Οι κύριες πηγές που μελετήθηκαν εκτείνονται ιδίως μέχρι το 1204.
Πειθαρχία και υποκειμενικότητα στα σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας των Φυλακών
Authors: Τζένου Ευλαλία
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής ήταν η εξέταση της πειθαρχίας και της υποκειμενικότητας στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας των φυλακών μέσα από το παράδειγμα του ΣΔΕ που λειτουργεί στο σωφρονιστικό κατάστημα κράτησης Θεσσαλονίκης. Βασικός προσανατολισμός της ήταν η μελέτη της ιδιάζουσας και αντιφατικής συνύπαρξης του «σχολικού θεσμού εντός του κυρίαρχου σωφρονιστικού» και οι επιδράσεις της στη συγκρότηση του σχολείου και των υποκειμένων που εμπλέκονται σ’ αυτό, δηλαδή των εκπαιδευομένων και των εκπαιδευτικών. Πρώτος στόχος ήταν η μελέτη της διαμόρφωσης του επικοινωνιακού και πειθαρχικού πλαισίου λειτουργίας του συγκεκριμένου σχολείου μέσα από την αναζήτηση των παιδαγωγικών πρακτικών που αναπτύσσονται σ’ αυτό. Δεύτερος στόχος ήταν η εξέταση των τρόπων με τους οποίους προσλαμβάνουν τη θέση τους ως υποκείμενα και συγκροτούνται σε αυτήν, οι εκπαιδευτικοί και οι εκπαιδευόμενοι του σχολείου. Για να υλοποιηθούν αυτοί οι στόχοι, η διατριβή διαρθρώθηκε σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος εκτέθηκε τo θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης, σε μια προσπάθεια διαμόρφωσης ενός συνθετικού πλαισίου κατανόησης των κομβικών εννοιών της πειθαρχίας/εξουσίας, της πρακτικής και του υποκειμένου, αξιοποιώντας ιδίως τα έργα του Μισέλ Φουκώ και του Μπάζιλ Μπερνστάιν. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής παρουσιάστηκε η έρευνα, το μεθοδολογικό πλαίσιο της οποίας στηρίχθηκε στην κριτική ανάλυση λόγου. Η έρευνα αξιοποίησε τις έννοιες των ερμηνευτικών ρεπερτορίων και της θέσης υποκειμένου και είχε ως ερευνητικό εργαλείο την ελεύθερη-μη δομημένη συνέντευξη.
Κατανομή και μεταβολές των πρωτεϊνών της Λυσίλ Οξειδάσης (Lysyl Oxidases, LOX) της πρωτεϊνάσης C του προκολλαγόνου (PCP) και των μυοϊνοβλαστών της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας τοιχωμάτων κόλπου μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών, με και χωρίς πρόπτωση
Authors: Κλεάνθης Χρήστος
Published: September 2021

ΠΕΡΙΛΗΨΗΣΚΟΠΟΣΣκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση της κατανομής και οι μεταβολές έκφρασης της Λυσίλ Οξειδάσης (LysylOxidases, LOX), της πρωτεϊνάσης C του προκολλαγόνου (pCP) και των μυοϊνοβλαστών της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας τοιχωμάτων κόλπου μεταμμηνοπαυσιακών γυναικών, με και χωρίς πρόπτωση.ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣΥλικό της μελέτης αποτέλεσαν δείγματα από 44 μετεμμηνοπαυσιακές ασθενείς, 21 με πρόπτωση και 23 χωρίς. Όλα τα δείγματα που εξετάσθηκαν προέρχονται από το πρόσθιο κολπικό τοίχωμα ασθενών οι οποίες υπεβλήθησαν σε κοιλιακή ή κολπική ολική υστερεκτομία καλοήθων παθήσεων της μήτρας. Κλινικές πληροφορίες και δημογραφικά στοιχεία αντλήθηκαν από τους φακέλους των ασθενών του Αρεταιείου Νοσοκομείου. Η ανοστοϊστοχημική μελέτη έγινε με την ημιποσοτική μέθοδο Ventana, μετά απο επεξεργασία ρουτίνας των δειγμάτων. Η αντίδραση των pCP αξιολογήθηκε ως θετική (+) όταν υπήρχε διάχυτη θετική αντίδρση στο χόριο ή στο μυϊκό ιστό. Η αντίδραση των LOX αξιολογήθηκε ως θετική (+) όταν ήταν εμφανώς διάχυτη στο χόριο. Η εκτίμηση της παρουσίας μυοϊνοβλαστών έγινε με βάση τη θετική ανοσοαντίδραση κυττάρων στο χόριο και στις μυϊκές δεσμίδες.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑΕξετάσαμε δείγματα απο κολπικό ιστό 44 μετεμμηνοπαυσιακών ασθενών, 21 με πρόπτωση και 23 χωρίς. Η έκφραση των LOX ενζύμων ήταν θετική και στις δύο ομάδες αλλά πιο έντονη και με στατιστικά σημαντική διαφορά (Ρ<0.005) στην ομάδα ελέγχου. Η έκφραση των PCP και των μυοϊνοβλαστών ήταν επίσης θετική και στις δύο ομάδες χωρίς όμως να παρουσιάζουν στατιστικά σημαντικές διαφορές. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑΗ έκφραση των LOX ενζύμων είναι έντονη στον κολπικό ιστό μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών και πιθανόν διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην παθοφυσιολογία της πρόπτωσης. Δεν υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην έκφραση των PCP και των μυοϊνοβλαστών μεταξύ των δύο ομάδων.
Μηχανική της αναπνοής και εφαρμογή τεχνητής αρνητικής πίεσης σε ασθενείς με σύνδρομο απνοιών στον ύπνο και χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας
Authors: Χρας Γεώργιος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Αναρρωτηθήκαμε εάν τα ανθρωπομετρικά δεδομένα, τα δεδομένα του λειτουργικού ελέγχου των πνευμόνων, των αερίων του αρτηριακού αίματος (ABG), του αναπνεόμενου όγκου (VT), και της τεχνικής NEP θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από μόνα τους ή συνολικά για να προβλέψουν την παρουσία του συνδρόμου αποφρακτικών απνοιών κατά τον ύπνο (Σ.Α.Α.Υ.). Μέθοδος: Τριάντα-οκτώ συναπτοί ασθενείς (29% θήλεα) (οι οποίοι) παραπέμφθηκαν για συμπτώματα ενδεικτικά Σ.Α.Α.Υ. Δεν είχαν αναπνευστική ούτε άλλη ανεπάρκεια οργάνου.Ελήφθησαν ανθρωπομετρικά δεδομένα, μετρήσεις του VT και της πνευμονικής λειτουργίας. Όλοι οι εξεταζόμενοι υποβλήθηκαν σε νυκτερινή πολυυπνογραφία (PSG). Επίσης, υποβλήθηκαν στην τεχνική NEP (-5 cm H2O) στην καθεστηκυία και στην ύπτια θέση, διερευνώντας τη χρησιμότητα γνωστών δεικτών που αποκτήθηκαν από το NEP (EFL %, ΔV̇ %, V, NEP 0.5, V0.2%). H PSG, κατηγοριοποίησε τους εξετασθέντες σύμφωνα με το δείκτη απνοιών/υποπνοιών (ΑΗΙ). Αποτελέσματα: Έντεκα άτομα είχαν ΑΗΙ<15, ενώ είκοσι επτά άτομα είχαν ΑΗΙ≥15. Μόνο οι δείκτες ΔV̇% and V,NEP 0.5 συσχετίστηκαν με τον ΑΗΙ και στις δύο θέσεις. Ένα μοντέλο πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης (MLR) χρησιμοποιώντας τον V,NEP 0.5 στην καθεστηκυία θέση (V,NEP 0.5se), την περιφέρεια τραχήλου (NC), την αρτηριακή τάση του οξυγόνου (Pa02), τον εκπνευστικό εφεδρικό όγκο (ERV,% pred), βελτιώνει την πρόβλεψη του ΑΗΙ (R2adj =0,814). Συμπεράσματα: Ο δείκτης V,NEP 0.5, μπορούσε να ανιχνεύσει το μέτριο και σοβαρό Σ.Α.Α.Υ. σε σταθερούς ασθενείς. Τα μοντέλα πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης (MLR), χρησιμοποιώντας συμπληρωματικές παραμέτρους, βελτιώνουν σημαντικά την πρόβλεψη του ΑΗΙ.
Μελέτη ατμοσφαιρικών παραμέτρων με τεχνικές ψηφιακής επεξεργασίας εικόνων
Authors: Τζουμανίκας Παναγιώτης
Published: September 2021

Ο στόχος της παρούσας διατριβής είναι η εφαρμογή τεχνικών ψηφιακής επεξεργασίας εικόνων με σκοπό την εξαγωγή ασφαλών λογικών συμπερασμάτων σχετικά με τον ουράνιο θόλο και την ατμόσφαιρα, έχοντας σαν αντικείμενο μελέτης φωτογραφίες που αναπαριστούν τον ουράνιο θόλο.
Διερεύνηση τακτικών-τρόπων βελτίωσης του έργου των σχολικών συμβούλων στην Ελλάδα με τη χρήση των τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνιών (ΤΠΕ)
Authors: Δόκου Μαρία
Published: September 2021

Στόχος της έρευνας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οι Τεχνολογίες Πληροφορίες και Επικοινωνιών (Τ.Π.Ε.) μπορούν να βελτιώσουν το έργο των σχολικών συμβούλων στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια διερεύνηση βασισμένη στο χρήστη. Διερευνώνται οι πραγματικές συνθήκες λειτουργίας σε συνδυασμό με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο. Για το σκοπό αυτό στην έρευνα συμμετέχουν εκπαιδευτικοί, διευθυντές σχολικών μονάδων, σχολικοί σύμβουλοι, διευθυντές εκπαίδευσης και προϊστάμενοι επιστημονικής – παιδαγωγικής καθοδήγησης. Παράλληλα, εξετάζονται οι απόψεις τους σχετικά με τα εμπόδια που συναντούν οι σχολικοί σύμβουλοι στο έργο τους και τους τρόπους με τους οποίους οι Τ.Π.Ε. μπορούν να αξιοποιηθούν. Ακολουθείται η ποσοτική προσέγγιση απέναντι στους εκπαιδευτικούς και τους διευθυντές σχολικών μονάδων και η ποιοτική προσέγγιση απέναντι στα λοιπά στελέχη εκπαίδευσης. Προκύπτει ότι παράγοντες όπως ατομικά – υπηρεσιακά χαρακτηριστικά, βαθμίδα εκπαίδευσης, τύπος σχολείου, περιφέρεια, αστικότητα και γεωφυσικά χαρακτηριστικά, αριθμός σχολείων και εκπαιδευτικών που αντιστοιχεί σε κάθε σχολικό σύμβουλο επηρεάζουν την επικοινωνία και συνεργασία με τους σχολικούς συμβούλους. Οι Τ.Π.Ε. αποδεικνύεται ότι μπορούν να βελτιώσουν το έργο των σχολικών συμβούλων καθώς και τη συνεργασία τους με τα στελέχη εκπαίδευσης. Παράλληλα, όμως, απαιτούνται αλλαγές σε τεχνολογικό, οργανωσιακό και θεσμικό επίπεδο.
Ανάπτυξη τεχνικών επεξεργασίας δεδομένων στην αντικαρκινική θεραπεία και τη μεταβολομική
Authors: Φιλντίση Αριστέα-Ιωάννα
Published: September 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η διερεύνηση, η ανάπτυξη και η παρουσίαση τεχνικών επεξεργασίας αφ’ ενός βιολογικών δεδομένων, με επίκεντρο τη στοχευμένη αντικαρκινική θεραπεία, αφ’ ετέρου χημικών και φασματοσκοπικών δεδομένων, με επίκεντρο τη μεταβολομική. Αρχικά πραγματοποιείται μία εισαγωγή σε θέματα βιολογίας, ιατρικής και βιοπληροφορικής που αφορούν την αντικαρκινική θεραπεία. Στη συνέχεια παρουσιάζεται το πρώτο σκέλος της έρευνας, που επικεντρώθηκε στην ανάπτυξη μίας υπολογιστικής τεχνικής σχεδιασμού Συμπλεγμάτων Αντισωμάτων-Φαρμάκων, μίας κατηγορίας στοχευμένων αντικαρκινικών θεραπευτικών παραγόντων. Σκοπός της τεχνικής αυτής είναι η συμβολή στην αντιμετώπιση της δυσκολίας υπολογιστικού σχεδιασμού Συμπλεγμάτων Αντισωμάτων-Φαρμάκων με τις καθιερωμένες μεθόδους in silico φαρμακευτικού σχεδιασμού. Η τεχνική αξιοποιεί έναν αφινικό μετασχηματισμό, υλοποιήθηκε για δύο τρόπους σύζευξης του φαρμάκου στο αντίσωμα, και εφαρμόστηκε σε πραγματικά βιολογικά και φαρμακευτικά δεδομένα. Ακολούθως, επιχειρείται μία εισαγωγή σε θέματα μεταβολομικής με χρήση φασματοσκοπίας Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού και παρουσιάζεται το δεύτερο σκέλος της έρευνας, το οποίο επικεντρώθηκε στην ανάπτυξη ενός υπολογιστικού μεθοδολογικού σχήματος με αντικείμενο την αυτόματη ταυτοποίηση μεταβολιτών σε μονοδιάστατα φάσματα Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού πρωτονίου. Γίνεται αναφορά των μεθόδων προεπεξεργασίας και μείωσης δεδομένων που εφαρμόστηκαν και αναλύονται τα συστατικά τμήματα της μεθοδολογίας αναγνώρισης μεταβολιτών που αναπτύχθηκε. Παρουσιάζεται η διεργασία της αναζήτησης μεταβολιτών και παρατίθενται οι συναρτήσεις βαθμολόγησης των υποψήφιων συνόλων φασματικών κορυφών για τις διαφορετικές κατηγορίες κορυφών μεταβολιτών. Αναλύεται η στρατηγική επιλογής του καλύτερου συνδυασμού φασματικών κορυφών για κάθε μεταβολίτη και γίνεται αναφορά στην προτεραιοποίηση των υποψήφιων μεταβολιτών που υιοθετήθηκε στη μεθοδολογία. Η μεθοδολογία εφαρμόστηκε σε τεχνητά και πραγματικά φάσματα από διάφορες μελέτες, και συγκρίθηκε ως προς τα αποτελέσματά της με άλλες αυτόματες υπολογιστικές τεχνικές αναγνώρισης μεταβολιτών.
Λαογραφία της πολιτικής γελοιογραφίας σε αθηναϊκές εφημερίδες (1974-2004)
Authors: Μανδηλαρά Αλίκη
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί η εξέταση 295 πολιτικών γελοιογραφιών από λαογραφική σκοπιά. Το υλικό αντλήθηκε από έξι αθηναϊκές εφημερίδες πανελλήνιας κυκλοφορίας, κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιούλιο του 1974 (Μεταπολίτευση) μέχρι και τον Αύγουστο του 2004 (Ολυμπιακοί Αγώνες). Οι γελοιογραφίες κατανεμήθηκαν με δύο τρόπους, ανάλογα με το πολιτικό τους περιεχόμενο αρχικά και, στη συνέχεια, με βάση το λαογραφικό. Σκοπός της διατριβής ήταν η διερεύνηση της παρουσίας αλλά και της λειτουργικότητας του υλικού στο περιβάλλον του παραδοσιακού Τύπου. Η πορεία της έρευνας κατέδειξε ότι, τελικά, ο λαϊκός πολιτισμός όχι μόνο εμπνέει, αλλά και αποτελεί μέσο αποκωδικοποίησης περίπλοκων πολιτικών φαινομένων, αφού η γνώριμη και οικεία γλώσσα του, έτσι όπως αξιοποιείται από τους γελοιογράφους, βοηθάει τον αναγνώστη στην κατανόηση του σύγχρονου κόσμου.
Αξιολόγηση μεταφρασμένων νευροψυχολογικών διαγνωστικών εργαλείων
Authors: Νεοφυτίδου Ελισάβετ
Published: September 2021

Η συγκεκριμένη διατριβή αναφέρεται στην post-μεταφραστική αξιολόγηση της ποιότητας μετάφρασης δια της προσαρμογής (adaptation) στην ελληνική νευροψυχολογικών δοκιμασιών που, συνήθως, ως ξενόγλωσσα εργαλεία, μεταφέρονται δια μεταφράσεων και προς το παρόν σπανίως προσαρμόζονται στην ελληνική γλώσσα και πραγματικότητα για τις ανάγκες της εκτίμησης νευροεκφυλιστικών ασθενειών. Η έρευνα εστίασε το ενδιαφέρον της στην αξιολόγηση της ποιότητας προσαρμογής μιας δοκιμασίας σε μία συγκεκριμένη κοινωνικά και γλωσσικά ομάδα υποκειμένων που εξετάζονταν για τις νοητικές και συναισθηματικές τους λειτουργίες σε διάφορες δομές για την άνοια. Η ερευνητική διαδικασία της αξιολόγησης της ποιότητας της προσαρμογής περιείχε εναλλασσόμενες φάσεις ποιοτικής και ποσοτικής προσέγγισης που ανέδειξαν τα προβλήματα και τις δυσκολίες κατά την πράξη μεταφραστικής προσαρμογής. Η post-μεταφραστική αξιολογική διαδικασία οδήγησε σε μία τελική φάση αξιολόγησης που συνέβαλε σε μία πιο αποτελεσματική και έγκυρη εκδοχή της μεταφραστικής προσαρμογής για την εκπλήρωση του λειτουργικού της σκοπού. Επρόκειτο για την επιτέλεση ενός κατάλληλου δευτερογενούς τοπικού εργαλείου που λάμβανε υπόψη την ελληνική πραγματικότητα γλωσσικά και εξωγλωσσικά (δημογραφικά) και είχε σκοπό την μέσω αυτού ανίχνευση του νοητικού λεξικού, και μάλιστα χωρίς αποκλίσεις υποκειμένων λόγω εκπαιδευτικών ιδιαιτεροτήτων. Διαπιστώθηκε ότι η αξιολόγηση της ποιότητας της προσαρμογής και η διαδικασία μιας αναθεωρημένης προσαρμογής, υπό όρους κοινωνιο-γλωσσολογικούς, και με γλωσσικό υλικό προερχόμενο, κυρίως, από τον προφορικό λόγο, εκφερόμενο από τα ίδια τα υποκείμενα τρίτης ηλικίας λειτούργησε σε υποκείμενα, ήδη, με νοητικές διαταραχές, πιο αποτελεσματικά και χωρίς να επηρεαστεί από μεταβλητές, όπως το εκπαιδευτικό επίπεδο.
Ο Αρχιεπίσκοπος Μεσσηνίας Πανάρετος Κωνσταντινίδης (1836-1897) και η εποχή του
Authors: Τότσης Γεώργιος-Ευάγγελος
Published: September 2021

Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΚΛΕΧΤΗΚΕ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1882-1897. ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΥΤΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΣΤΑ ΑΝΩΤΕΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΑ ΑΞΙΩΜΑΤΑ, ΚΑΘΩΣ Ο ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΥΦΗΓΗΤΗΣ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ. ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΤΟ ΕΤΟΣ 1897
Πολυτροπικός εγγραμματισμός στο μάθημα της ιστορίας της Δ’ τάξης του δημοτικού σχολείου
Authors: Ποταμιάς Γεώργιος
Published: September 2021

Η έρευνα επικεντρώνεται στην ανάλυση της διδασκαλίας και του εκπαιδευτικού υλικού του μαθήματος της Ιστορίας μέσα από το πρίσμα του πολυτροπικού Εγγραμματισμού στη θεωρία και τη διδακτική πράξη στηνΤετάρτη τάξης του ελληνικού Δημοτικού Σχολείου. Στο πρώτο μέρος της εργασίας αναλύονται οι βασικές αρχές, του πολυτροπικού Εγγραμματισμού που συνδέονται άμεσα με την παιδαγωγική διάσταση και η χρήση του ως αναλυτικό εργαλείο στην έρευνα του δεύτερου μέρους της διατριβής. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής αποτελείται από δύο συμπληρωματικές υπο-μελέτες: α) μια πολυεπίπεδη ανάλυση περιεχομένου εκπαιδευτικού υλικού της πέμπτης ενότητας του βιβλίου Ιστορίας σύμφωνα με τις αρχές της πολυτροπικής ανάλυσης και β) μια πολυτροπική ανάλυση της διδασκαλίας 10 εκπαιδευτικών δύο συνεχόμενων ενοτήτων του βιβλίου της Ιστορίας της Δ τάξης μέσω κλείδας παρατήρησης. Αυτό γίνεται προκειμένου να διερευνηθούν οι παιδαγωγικές δυνατότητες και η εφαρμογή των αρχών του πολυτροπικού Εγγραμματισμού σε συνδυασμό με τα συμπεράσματα του πρώτου μέρους της έρευνας, όπου αναλύεται το βιβλίο ως κύριος τρόπος διδασκαλίας των εκπαιδευτικών στο δείγμα μας.Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει:• Ανάλυση περιεχομένου του βιβλίου Ιστορίας (το πέμπτο κεφάλαιο) σύμφωνα με τους σκοπούς του προγράμματος σπουδών.• Σημειωτική ανάλυση του κειμένου και το περιεχομένου του(data-mining).• Πολυτροπική ανάλυση του περιεχομένου.• Ανάλυση της ενταξιμότητας των ενοτήτων του βιβλίου Ιστορίας (layout).Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει:• Έρευνα της διδασκαλίας 10 εκπαιδευτικών των κεφαλαίων 29 και 30 του βιβλίου ιστορίας μέσα απo τις κλείδες παρατηρήσεις από δύο ανεξάρτητους παρατηρητές. Στη δεύτερη φάση των διδασκαλιών Κεφ. 30) γίνεται προσπάθεια εφαρμογής των αρχών του πολυτροπικού εγγραμματισμού.• Περιγραφική και επαγωγική ανάλυση των παρατηρήσεων με τη χρήση στατιστικού προγράμματος (SPSS)• Συσχέτιση των αποτελεσμάτων.Από την ανάλυση των παρατηρήσεων καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η χρήση του βιβλίου είναι κυρίαρχη στη διδασκαλία της Ιστορίας στην τέταρτη τάξη. Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι άνδρες και γυναίκες εκπαιδευτικοί δυσκολεύονται να εντάξουν ομαλά την πολυτροπική διδασκαλία κατά τη διάρκεια του μαθήματος και να ξεφύγουν από τη σιγουριά του βιβλίου. Στο τρίτο μέρος της διατριβής, δίδονται προτάσεις πολυτροπικών διδασκαλίας στην πράξη. Συμπεραίνουμε ότι Πολυτροπική διδασκαλία σημαίνει λογική αλληλουχία και αρμονική συνεργασία των πολλαπλών τρόπων με τον οποίο δίνεται αποτελεσματικά ένα μήνυμα. Είναι επομένως επιτακτική η ανάγκη κατάρτισης των εκπαιδευτικών στην αποτελεσματική διδασκαλία μέσω πολλαπλών τρόπων, σύμφωνα με τις αρχές της πολυτροπικής διδασκαλίας.
Μελέτη του ρόλου των ρετρομεταθετών στοιχείων στην υπερδιέγερση των ωοθηκών και την εμβρυογένεση
Authors: Κίτσου Χρυσούλα
Published: September 2021

Τα ρετρομεταθετά στοιχεία αποτελούν επαναλαμβανόμενες ακολουθίες DNA και απαντώνται σε πολλά αντίγραφα στο γένωμα όλων των οργανισμών. Λόγω της ικανότητάς του να μετακινούνται και να αυξάνουν τον αριθμό αντιγράφων τους, έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη δομή, τη λειτουργία και την εξέλιξη του γενώματος των ευκαρυωτικών οργανισμών. Ωστόσο, από το σύνολο των ρετρομεταθετών στοιχείων, λόγω συσσώρευσης μεταλλάξεων, μόνο ένας μικρός αριθμός από αυτά έχει παραμείνει ενεργός. Γεγονότα ρετρομετάθεσης έχουν παρατηρηθεί σε γαμετικά κύτταρα, σε καρκινικά κύτταρα, σε νευρικά κύτταρα εγκεφάλου και σε πρώιμα στάδια εμβρυϊκής ανάπτυξης. Τα κύτταρα ελέγχουν την έκφραση των ρετρομεταθετών στοιχείων μέσω μηχανισμών, όπως η μεθυλίωση του DNA και ο μεταμεταγραφικός έλεγχος που ασκούν τα μικρά, μη-κωδικά μόρια RNAi, για να εξασφαλίζουν τη δομική και τη λειτουργική ακεραιότητα του γενώματός τους. Σκοπός της ερευνητικής εργασίας αποτέλεσε η μελέτη της παρουσίας των γεγονότων ρετρομετάθεσης στο εσωτερικό ώριμων σπερματοζωαρίων και η μελέτη του ρόλου των ρετρομεταθετών στοιχείων στη φυσιολογική πορεία της προεμφυτευτικής ανάπτυξης εμβρύων μυός. Ταυτόχρονα, μελετήθηκε η επίδραση της αναστολής του ενζύμου της ανάστροφης μεταγραφάσης στη γαμετογένεση και στην in vitro πρώιμη εμβρυϊκή ανάπτυξη. Για τη μελέτη των γεγονότων ρετρομετάθεσης χρησιμοποιήθηκαν πλασμιδιακοί φορείς που φέρουν κλωνοποιημένα τα ανθρώπινα ρετρομεταθετά στοιχεία LINE-1, τα ανθρώπινα ρετρομεταθετά στοιχεία HERVK-10 και τα ρετρομεταθετά στοιχεία του μυός, VL30. Τα υπό μελέτη στοιχεία φέρουν ενσωματωμένη ειδική κασέτα ανίχνευσης των γεγονότων ρετρομετάθεσης, η οποία στηρίζεται στην έκφραση της EGFP. Οι εξωγενείς πλασμιδιακοί φορείς δεσμεύονται αυθόρμητα από τα σπερματοζωάρια και ενσωματώνονται στο εσωτερικό τους, και μέσω in vitro γονιμοποίησης, μεταφέρονται παθητικά από τα σπερματοζωάρια στα ωάρια. Για τη μελέτη της αναστολής του ενζύμου της ανάστροφης μεταγραφάσης, χρησιμοποιήθηκαν οι αναστολείς Lamivudine και Nevirapine, οι οποίοι χορηγήθηκαν σε αρσενικούς και θηλυκούς μύες, για διάστημα 10 εβδομάδων. Προστέθηκαν επίσης στο καλλιεργητικό μέσο ανάπτυξης των εμβρύων και μελετήθηκε ο ρόλος τους στην φυσιολογική προεμφυτευτική πορεία των εμβρύων μυός. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν πως α. τα σπερματοζωάρια ενσωματώνουν τα εξωγενή ρετρομεταθετά στοιχεία και ευνοούν την παρουσία γεγονότων ρετρομετάθεσης β. τα σπερματοζωάρια μεταφέρουν τα εξωγενή ρετρομεταθετά στοιχεία στα ωάρια μέσω της γονιμοποίησης γ. η υπερέκφραση των ρετρομεταθετών στοιχείων επηρεάζει τη φυσιολογική πορεία της πρώιμης ανάπτυξης εμβρύων μυός δ. η αναστολή του ενζύμου της ανάστροφης μεταγραφάσης επηρεάζει τη φυσιολογική πορεία της σπερματογένεσης και της ωογένεσης, καθώς και τη φυσιολογική προεμφυτευτική ανάπτυξη εμβρύων μυός.
Οι ψηφιακές ιστορίες στην εκπαίδευση
Authors: Μεταξιώτης Γεώργιος
Published: September 2021

Με τον όρο Ψηφιακές Ιστορίες ή Ψηφιακή Εξιστόρηση αναφερόμαστε στην δημιουργία σύντομων ταινιών (διάρκειας περίπου 2 λεπτών) οι οποίες παράγονται στα πλαίσια συνεργατικών βιωματικών εργαστηρίων και ακολουθούν μια αυστηρή φόρμα, βασικά χαρακτηριστικά της οποίας είναι: μια προσωπική βιωματική ιστορία για κάθε συμμετέχοντα (μέχρι 250 λέξεις), η ηχογράφηση αυτής της ιστορίας με τη φωνή του ίδιου του αφηγητή, η συλλογή ή δημιουργία 10-15 εικόνων, και τελικά η σύνθεση όλων αυτών των στοιχείων για την παραγωγή μιας μικρής ταινίας. Η συγκεκριμένη δημιουργική προσέγγιση διευκολύνεται/υποστηρίζεται από επαγγελματίες του θεάτρου, των μέσων επικοινωνίας και της δημιουργικής γραφής, γεγονός που την καθιστά ένα εξέχον παράδειγμα πολυγραμματισμού το οποίο έρχεται να συνδέσει την παράδοση της αγωγής στα ΜΜΕ με το ρεύμα των Σπουδών Νέου Γραμματισμού. Η παρούσα έρευνα περιλαμβάνει 12 Εργαστήρια Ψηφιακών Ιστοριών τα οποία πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 2009 και 2013, στο πλαίσιο τυπικών ή άτυπων εκπαιδευτικών συνθηκών στην Ελλάδα και είχαν ως αποτέλεσμα την παραγωγή 143 ψηφιακών ιστοριών. Όπως συνάγεται από την σημειωτική πολυτροπική ανάλυση αυτών των ιστοριών, των τεχνολογιών και των εργαστηρίων, η δημιουργικότητα δεν είναι μια περιθωριακή μαθησιακή διαδικασία αλλά ένα αναγκαίο δομικό συστατικό της επικοινωνίας. Ως εκ τούτου οι Ψηφιακές ιστορίες μπορούν να αποτελέσουν ένα κρίσιμο εργαλείο στα πλαίσια των Σπουδών Νέου Γραμματισμού με κατεύθυνση, κυρίως, τη διάγνωση προβληματικών γνωστικών συμβάσεων, την αξιολόγηση των διαδικασιών μάθησης και την ένταξη των βιωματικών διαδικασιών στο πλαίσιο της γενικής εκπαίδευσης.
Η εκπαιδευτική ρομποτική ως μέσο ανάπτυξης της υπολογιστικής σκέψης και μεταγνώσης των μαθητών
Authors: Ατματζίδου Σουμέλα
Published: September 2021

Ευρύτερο αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί η διερεύνηση της ανάπτυξης δεξιοτήτων μεταγνώσης και υπολογιστικής σκέψης σε δραστηριότητες Εκπαιδευτικής Ρομποτικής. Αρχικά η διατριβή εισάγει ένα διδακτικό μοντέλο το οποίο θέτει κανόνες και προϋποθέσεις για τη δημιουργία ευνοϊκών και αποδοτικών συνθηκών μάθησης στις δραστηριότητες ΕΡ. Το μοντέλο ονομάζεται ΣΠΠΑ+, από τα αρχικά των λέξεων: Συνεργασία, Πρόβλημα, Παιχνίδι, Άμιλλα ενώ το "+" αναφέρεται σε επιπρόσθετες υποστηρικτικές παρεμβάσεις του εκπαιδευτικού για την ανάπτυξη δεξιοτήτων των μαθητών. Στη συνέχεια, η διατριβή παρουσιάζει ερευνητικά αποτελέσματα που διερευνούν τεχνικές καθοδήγησης και υποστήριξης των μαθητών για την ανάπτυξη δεξιοτήτων Μεταγνώσης και Υπολογιστικής Σκέψης. Συγκεκριμένα, εστιάζει στο ρόλο της καθοδήγησης (ισχυρή ή ελάχιστη) και στην τροπικότητα των απαντήσεων σε ερωτήσεις προτροπής (γραπτή, επιλογή ή συζήτηση), καθώς και στο ρόλο της ηλικίας και του φύλου των μαθητών. Τα θετικά αποτελέσματα των ερευνών συνηγορούν στο ότι η ΕΡ στο πλαίσιο του μοντέλου ΣΠΠΑ+ και με κατάλληλες τεχνικές υποστήριξης και καθοδήγησης, είναι ένα δυναμικό μέσο μάθησης, το οποίο υποστηρίζει την ανάπτυξη δεξιοτήτων των μαθητών, ανεξάρτητα από την ηλικία και το φύλο τους. Επιπλέον, η ενσωμάτωση προτροπών για γραπτές απαντήσεις ή επιλογής της σωστής απάντησης επιδρά θετικά στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους.
Redox status training and detraining responses in low-risk heart disease patients following aerobic, resistance and combined exercise training
Authors: Τόφας Τρύφωνας
Published: September 2021

Έχει πλέον τεκμηριωθεί βιβλιογραφικά ότι η χρόνια / τακτική άσκηση μειώνει το οξειδωτικό στρες και αυξάνει τους αντιοξειδωτικούς δείκτες σε ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο. Ωστόσο, επί του παρόντος, δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο αποκρίννονται αυτοί οι δείκτες μετά από διαφορετικού τύπου άσκησης καθώς επίσης και μετά από τη διακοπή ενός προγράμματος άσκησης. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξεταστούν οι μεταβολές της οξειδοαναγωγικής κατάστασης ασθενών με στεφανιαία νόσο, κατά τη διάρκεια, μετά το τέλος και μετά από τρίμηνη διακοπή τριών διαφορετικών προγραμμάτων άσκησης (αερόβιας προπόνησης, άσκησης με αντιστάσεις και συνδυαστικής προπόνησης).Στην παρούσα έρευνα συμμετείχαν πενήντα έξι ασθενείς με στεφανιαία νόσο, οι οποίοι καταμερίστηκαν τυχαία σε τέσσερις ομάδες: α) ομάδα αερόβιας άσκησης (n=15) β) ομάδα άσκησης αντιστάσεων (n=11), γ) ομάδα συνδυαστικής άσκησης (n=15) και δ) ομάδα ελέγχου (n=15). Οι συμμετέχοντες στις τρεις ομάδες άσκησης υποβλήθηκαν ανάλογα με την περίπτωση σε παρεμβατικό πρόγραμμα άσκησης διάρκειας 8 μηνών, 3 ημέρες την εβδομάδα. Πριν, κατά τη διάρκεια (4ο μήνα), αμέσως μετά το τέλος του παρεμβατικού προγράμματος άσκησης (8ο μήνα), καθώς επίσης και μετά τη διακοπή του παρεμβατικού προγράμματος (στον 1ο, 2ο και 3ο μήνα) αξιολογήθηκαν η μέγιστη αερόβια ικανότητα (VO2max), η μέγιστη ισομετρική μυϊκή δύναμη (Nm), η ευκαμψία καθώς επίσης και η οξειδοαναγωγική κατάσταση [δραστικές ουσίες θειοβαρβιτουρικού οξέος (TBARS), ολική αντιοξειδωτική ικανότητα (TAC), ανηγμένη γλουταθειόνη (GSH), οξειδωμένη γλουταθειόνη (GSSG) πρωτεϊνικά καρβονύλια (PC)] των συμμετεχόντων.Μετά από οκτώ μήνες άσκησης, παρουσιάστηκαν ευνοϊκές επιδράσεις στις παραμέτρους φυσικής κατάστασης (VO2max, μυϊκή δύναμη και ευκαμψία) καθώς επίσης και στην οξειδοαναγωγική κατάσταση των ασθενών. Η αερόβια προπόνηση φάνηκε να επηρεάζει θετικά και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σχεδόν όλες τις μεταβλητές του οξειδωτικού στρες (TBARS, TAC, GSH, GSSG, CAT και PC) τις οποίες αξιολογήσαμε, η συνδυαστική άσκηση επηρέασε θετικά μέρος των οξειδωτικών και αντιοξειδωτικών μεταβλητών (TBARS, TAC, CAT και PC) ενώ η άσκηση αντιστάσεων επηρέασε θετικά τις λιγότερες μεταβλητές οξειδωτικού στρες (TAC, CAT, PC). Κατά την περίοδο διακοπής του προγράμματος, σχεδόν όλοι οι δείκτες οξειδωτικού στρες για όλες τις ομάδες, επανήλθαν στα αρχικά τους επίπεδα, εκτός από τις συγκεντρώσεις GSSG και CAT στην ομάδα αερόβιας άσκησης.Τα ευρήματά αυτά μας δείχνουν ότι ο τύπος και η ένταση της άσκησης φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο στις αλλαγές στα αντιοξειδωτικά ένζυμα. Υποστηρίζουν επίσης ότι η αερόβια άσκηση σχετίζεται με υψηλότερη αντιοξειδωτική ικανότητα. Τρεις μήνες διακοπής ενός παρεμβατικού προγράμματος είναι αρκετοί για να καταργήσουν πλήρως τις ωφέλιμες επιδράσεις που προκαλούνται από την άσκηση στην οξειδοαναγωγική κατάσταση των ασθενών, γεγονός που συνιστά ότι για μια καλύτερη αντιοξειδωτική κατάσταση, η άσκηση πρέπει να γίνεται εφόρου ζωής.
"Φυσικά" τοπία της Ομηρικής Οδύσσειας
Authors: Κουζούπη Ασπασώ
Published: September 2021

Η Ομηρική Οδύσσεια, το έπος που αφορά τον Νόστο του Οδυσσέα, επιβίωσε αρχικά για αιώνες μέσα από την προφορική επική παράδοση. Ο όρος τοπίο δεν υπάρχει ως σημαίνον στην Ομηρική Οδύσσεια: η διατριβή στοχεύει να αναδείξει τρόπους μέσω των οποίων αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως τοπίο μπορεί να ανιχνευτεί και να προσεγγιστεί μέσα από τους επικούς στίχους και την επική πλοκή. Η διατριβή δομείται σε δύο μέρη. Στο ΜΕΡΟΣ Ι, την Υποδομή, αρχικά προσεγγίζεται θεωρητικά το αντικείμενο: το τοπίο σε σχέση με τα όριά του. Η προσέγγιση του αντικειμένου δομείται ως έρευνα πεδίου, μέσω της διερεύνησης εμπλεκόμενων ή/και συναφών με το τοπίο εννοιών. Τα επιστημολογικά πεδία που ενεπλάκησαν στην Υποδομή μεταξύ άλλων άπτονται της θεωρίας του τοπίου και των οικοσυστημάτων, της φιλοσοφίας του χώρου, της ανθρωπολογίας και της φιλοσοφίας της επιστήμης. Τα Εννοιολογικά Εργαλεία, ο Χάρτης και τα Ίχνη, προσεγγίζονται αφενός θεωρητικά στην Υποδομή, και αφετέρου αναδεικνύεται πως δυνάμει αποτελούν ενδογενείς νοητικές συγκροτήσεις της Ομηρικής Οδύσσειας στην Υπερδομή. [ΜΕΡΟΣ ΙΙ]. Στην Υπερδομή αναπτύσσεται η προσέγγιση του αντικειμένου όπως εκφράζεται στο Ομηρικό έπος, μέσω της εισαγωγής στων εννοιολογικών εργαλείων στην ανάγνωση της Οδύσσειας. Αντιμετωπίζουμε την αφήγηση του Οδυσσέα στους Φαίακες ως προφορικό χάρτη, και τον ίδιο ως εμπειρικό χαρτογράφο. Αντιμετωπίζουμε τις εγκιβωτισμένες στην αφήγησή του αφηγήσεις του ιδίου ή άλλων χαρτογράφων ως εγκιβωτισμένους προφορικούς χάρτες. Σε όλους αυτούς τους χάρτες ενυπάρχουν ίχνη από τον τρόπο που ο εκάστοτε χαρτογράφος αντιλαμβάνεται και συγκροτεί την αντίληψή του για το τοπίο. Τα άυλα ίχνη αυτά, εμπεριέχονται στο έπος ως νοητικά/αντληπτικά ίχνη που προβάλλονται στο περιγραφόμενο τοπίο. Αφετέρου, το ίδιο το τοπίο αναδεικνύεται σε χαρτογράφο μέσω των υλικών εναποθέσεων σε αυτό: κάτοικοι και εισβολείς αλλά και οι εγκατεστημένες στο τοπίο διεργασίες, χαρτογραφούνται μέσω των ιχνών που αφήνουν σε αυτό.
Θεοί και ήρωες στα νομίσματα της αρχαίας Κρήτης
Authors: Μαρινάκης Εμμανουήλ
Published: September 2021

Το αντικείμενο που πραγματεύεται η παρούσα διδακτορική διατριβή είναι η εικονογραφία των κρητικών νομισμάτων από τον 5ο αι. π.Χ. μέχρι και τον 2ο αι. μ.Χ. Το νομισματικό υλικό κατηγοριοποιήθηκε με άξονα τις εκδότριες αρχές. Ο στόχος είναι διττός: Α) Να ερμηνευτούν οι εικονιζόμενες μορφές θεών και ηρώων στα κρητικά νομίσματα, εξάγοντας συμπεράσματα για τις ιδιότητες τους και τη λατρεία τους στις κρητικές πόλεις. Συχνά διίστανται οι απόψεις όσον αφορά την ταύτιση ορισμένων μυθολογικών μορφών. Για την διασαφήνισή τους είναι αναγκαία η παράλληλη μελέτη κρητικών επιγραφών και φιλολογικών πηγών. Β) Να εντοπιστούν εικονογραφικά παράλληλα των μυθολογικών μορφών, κυρίως στην αρχαία ελληνική γλυπτική, αλλά και σε άλλα είδη τέχνης, ώστε να διαπιστωθεί η ύπαρξη καλλιτεχνικών επαφών μεταξύ της Κρήτης και άλλων περιοχών. Οι χαράκτες αρχαιοελληνικών νομισμάτων αντλούσαν έμπνευση από αγαλματικούς τύπους χωρίς να τους αντιγράφουν πιστά, αλλά με δημιουργικό τρόπο. Η έλλειψη περιγραφής για την Κρήτη, ανάλογης με αυτήν του Παυσανία, καθιστά την αναζήτηση συγκεκριμένων αγαλματικών τύπων σε ορισμένες περιπτώσεις υποθετική. Παρατηρούμε ότι στα κρητικά νομίσματα της κλασικής περιόδου εμφανίζονται κυρίως μυθολογικές σκηνές τοπικού χαρακτήρα (Ευρώπη, Τάλως, Μινώταυρος), ενώ σταδιακά εισέρχονται στη θεματογραφία οι Ολύμπιοι θεοί και οι ήρωες-οικιστές (συχνά ολόσωμοι και άλλοτε μόνο η κεφαλή τους). Μαρτυρίες για τις αρχαίες λατρείες μας παρέχουν επίσης οι απεικονίσεις θεϊκών συμβόλων και ιερών ζώων. Κάποιοι νομισματικοί τύποι, που ξεκίνησαν κατά την κλασική περίοδο (π.χ. η Νύμφη Ευρώπη πάνω σε ταύρο ή σε δέντρο, ο Απόλλων Στυρακίτας κ.ά.), συνεχίζονται με μικρές διαφοροποιήσεις κατά την πρώιμη ελληνιστική, κατά την οποία παρατηρείται συντονισμένη ανάπτυξη της κρητικής νομισματοκοπίας, μέσω της δραστηριοποίησης περισσότερων πόλεων του νησιού (323-270 π.Χ.). Κατά την περίοδο της ρωμαιοκρατίας διατηρήθηκαν λίγα τοπικά εικονογραφικά θέματα, ενώ διείσδυσαν στη νομισματοκοπία και θέματα ρωμαϊκού, κλασικιστικού χαρακτήρα, συχνά με στόχο τον συγκερασμό ιδεών και αντιλήψεων. Σε παράρτημα επιχειρήθηκε η παρουσίαση δημοσιευμένων και αδημοσίευτων ανασκαφικών νομισματικών ευρημάτων (κατόπιν σχετικής άδειας από τις Εφορείες αρχαιοτήτων της Δυτ. Κρήτης). Η παρούσα διατριβή συνέβαλλε κυρίως στον εντοπισμό αρκετών επιμέρους εικονογραφικών παραλλήλων, που βοηθούν μέσω συγκρίσεων, αφενός μεν στην καλύτερη ερμηνεία των μυθολογικών μορφών που εικονίζονται στα κρητικά νομίσματα, αφετέρου δε στην εξακρίβωση καλλιτεχνικών επιρροών και εξελίξεων.
Πρακτικές προσωπικής κόσμησης στη Νεολιθική Ελλάδα
Authors: Υφαντίδης Φώτης
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η επανεξέταση των πρακτικών προσωπικής κόσμησης κατά τη νεολιθική περίοδο στην Ελλάδα μέσω της επανεκτίμησης των διαθέσιμων στοιχείων που προέρχονται από περισσότερες από εκατό ανεσκαμμένες νεολιθικές θέσεις, καθώς και της λεπτομερειακής μελέτης του corpus κοσμημάτων που προέρχονται από τη λιμναία θέση της Μέσης/Νεότερης Νεολιθικής στο Δισπηλιό Καστοριάς.Αρχικά γίνεται κριτική παρουσίαση των θεωρητικών και μεθοδολογικών απόψεων της ανθρωπολογικής και αρχαιολογικής βιβλιογραφίας σε σχέση με το ζήτημα των πρακτικών προσωπικής κόσμησης. Στη συνέχεια εξετάζονται οι πτυχές της παραγωγής, των τεχνολογικών επιλογών, των συνθηκών χρήσης, ανακύκλωσης και εναπόθεσης καθώς και οι ενδείξεις της ενδοκοινοτικής, διακοινοτικής και χρονολογικής διασποράς τους. Εξετάζονται, τέλος, τα ερμηνευτικά προβλήματα παραγωγής και χρήσης των τεχνουργημάτων αυτών που σχετίζονται με τη σωματική κόσμηση, άμεσες αρχαιολογικές μαρτυρίες των οποίων αποτελούν οι οστέινες, οστρέινες, λίθινες, πήλινες και μετάλλινες χάντρες, περίαπτα και δακτύλιοι.
Η σημειολογία των αριθμών και των ωρών στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο
Authors: Μαυρομούστακος Θωμάς
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή διαπραγματεύεται η σημειολογία των αριθμών και ωρών που απαντούν στο Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο. Οι ερμηνείες οι οποίες καταγράφονται περιλαμβάνουν Πατέρες και Εκκλησιαστικούς συγγραφείς κατά προτεραιότητα της Ορθόδοξης Πίστης μας και δευτερευόντως άλλων δογμάτων. Επιπρόσθετα, συγκαταλέγονται οι ερμηνείες σύγχρονων Ελλήνων ερμηνευτών θεολόγων και της αλλοδαπής. Στόχος της διδακτορικής διατριβής είναι να εγκαθιδρυθεί μία συστηματική ανάλυση και μεθοδολογία στην ερμηνεία των αριθμών και ωρών η οποία πιθανόν να έχει προεκτάσεις και στην υπόλοιπο Αγία Γραφή. Πράγματι, τα συμπεράσματα τα οποία εξήχθησαν μπορούν να έχουν εφαρμογή κυρίως στα Καινοδιαθηκικά κείμενα αλλά ακόμη και σε κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης. Τα κείμενα της Αγίας Γραφής προσφέρονται για πλουραλισμό ερμηνειών φτάνει αυτές να μην παρεκκλίνουν από το Χριστιανικό δόγμα και να μην οδηγούν σε πολυθεϊκές ή αντιθεϊκές ερμηνείες. Πιστεύουμε ότι τα συμπεράσματα τα οποία προέκυψαν σε κάθε εδάφιο το οποίο περιέχει αριθμό ή ώρα είναι σημαντικά. Ο πλουραλισμός σε αλληγορικές και μη ερμηνείες βοηθά στην κατανόηση της Αγιοπνευματικής ποικιλότητας, στον φωτισμό ανάλογα με το πνευματικό υπόβαθρο του μελετητή. Παρέχει επίσης ευδαιμονία και αγαλλίαση στον Πιστό γιατί κατανοεί ότι η Αγία Γραφή προσφέρεται ως πνευματική κλίμακα ανέλιξης με αμέτρητα σκαλοπάτια. Οι ανάλογες ερμηνείες βοηθούν τον Πιστό να ανελιχθεί στην πνευματική κλίμακα.Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε πολλά εδάφια εδόθησαν νέες ερμηνείες με βάση τα σύγχρονα δεδομένα τα οποία έφερε στο φως η επιστημονική γνώση. Αυτές οι νέες ερμηνείες δεν έρχονται σε αντίφαση ή ακυρώνουν αυτές των Αγίων Πατέρων της Ορθόδοξης Πίστης μας αλλά αντίθετα τις συμπληρώνουν.
Θεωρία ηλεκτρονικής μικροσκοπίας εγγύς πεδίου
Authors: Κυριτσάκης Ανδρέας
Published: September 2021

Η ηλεκτρονική μικροσκοπία εγγύς πεδίου (Near Field Emission Scanning Electron Microscopy-NFESEM) αποτελεί μία νέα μορφή ηλεκτρονικής μικροσκοπίας σάρωσης που αναπτύχθηκε τα τελευταία έξι χρόνια. Είναι πολλά υποσχόμενη καθώς έχει δυνατότητες λήψης εικόνων ηλεκτρονικού μικροσκοπίου σάρωσης (Scanning Electron Microscopy - SEM) με σχεδόν ισοδύναμη διακριτική ικανότητα χωρίς να χρησιμοποιεί ηλεκτρομαγνητικούς φακούς εστίασης, που αποτελούν σημαντικό κομμάτι του κόστους ενός SEM. Αυτό επιτυγχάνεται με τοποθέτηση της καθόδου σε απόσταση d μερικών nm από το δείγμα (στο SEM είναι της τάξης των cm) και χρήση εξαιρετικά αιχμηρών ακίδων-εκπομπών.Το χαρακτηριστικά αυτά του NFESEM γεννούν σημαντικά ερωτήματα ως προς τα βασικά χαρακτηριστικά της πεδιακής εκπομπής ηλεκτρονίων (Field Emission–FE), τα οποία η υπάρχουσα θεωρία FE αδυνατεί να απαντήσει επαρκώς. Στόχος αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι να μελετήσει θεωρητικά την FE όταν η απόσταση d είναι πολύ μικρή (μερικά nm) και οι εκπομποί είναι εξαιρετικά αιχμηροί (ακτίνες καμπυλότητας R~1-20nm).Στο πρώτο κεφάλαιο αναπτύσσεται η υπάρχουσα θεωρία της FE (θεωρία Fowler-Nordheim ή F-N) και τα θεωρητικά εργαλεία που θα χρησιμοποιηθούν, στο δεύτερο οι τεχνολογικές εφαρμογές της FE με έμφαση στη λειτουργία του NFESEM. Στο τρίτο κεφάλαιο μελετάται η κατανομή του ρεύματος FE με έμφαση στην πρόβλεψη του εύρους της δέσμης του NFESEM, που καθορίζει τη διακριτική του ικανότητα. Χρησιμοποιώντας ελλειψοειδή για την προσομοίωση του εκπομπού και τρισδιάστατη θεωρία για το φαινόμενο σήραγγας επιτυγχάνεται η πρόβλεψη του εύρους της δέσμης τη NFESEM συναρτήσει των παραμέτρων λειτουργίας του η οποία είναι σε πολύ καλή συμφωνία με το πείραμα.Στο τέταρτο κεφάλαιο μελετώνται και εξηγούνται θεωρητικά οι ιδιότητες κλιμάκωσης τάσης-απόστασης του οργάνου που παρατηρήθηκαν πειραματικά. Αποδεικνύεται αριθμητικά και αλγεβρικά ότι το δυναμικό κοντά στον εκπομπό παραμένει αμετάβλητο για όλες τις αποστάσεις, αν πολλαπλασιαστεί η τάση με κατάλληλη σταθερά, σε συμφωνία με τις πειραματικές μετρήσεις τάσης-ρεύματος-απόστασης.Τέλος, στο πέμπτο κεφάλαιο γενικεύεται η θεωρία F-N. Ξεκινώντας από βασικές αρχές και εφαρμόζοντας προσεγγίσεις γενικής ισχύος, εξάγεται μία γενικευμένη εξίσωση «τύπου-F-N» για την περιγραφή της FE από αιχμηρές ακίδες. Με εφαρμογή της εξίσωσης σε πειραματικά δεδομένα εξάγεται αξιόπιστα η ακτίνα καμπυλότητας του εκπομπού.