Ενεργειακές ανάγκες ηρεμίας σε κατάσταση εγκεφαλικού θανάτου
Authors: Κιουρτζίεβα Ελλάδα 
Published: February 2024

Εισαγωγή: Ο εγκεφαλικός μεταβολισμός απορρυθμίζεται κατά τη διάρκεια του εγκεφαλικού θανάτου, υποδηλώνοντας ότι οι μετρήσεις της σωστής λειτουργίας του θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως προγνωστικός παράγοντας. Η βασική ενεργειακή δαπάνη κατά την ανάπαυση είναι χαμηλότερη από το αναμενόμενο σε ασθενείς με εγκεφαλικό θάνατο, και αυτό οφείλεται στη μείωση της ροής του αίματος στον εγκέφαλο και συνεπώς στη μειωμένη προσφορά οξυγόνου. Η εφαρμογή της διακρανιακής υπερηχογραφίας doppler μπορεί να είναι χρήσιμη στην αξιολόγηση ασθενών που εξελίσσονται προς εγκεφαλικό θάνατο. Ο κύριος σκοπός της παρούσας αναδρομικής μελέτης ήταν να διερευνήσει τις πρώιμες μεταβολικές αλλαγές σε ασθενείς με κλινικά κριτήρια εγκεφαλικού θανάτου και να εξετάσει αν αυτές οι αλλαγές σχετίζονται με μια σταδιακή μείωση της ροής του αίματος στη μέση εγκεφαλική αρτηρία. Μεθοδολογία: Όλοι οι ασθενείς από 1η Ιουνίου 2018 έως 30η Απριλίου 2022, που εισήχθησαν στη ΜΕΘ του ΓΝ Παπαγεωργίου, με εγκεφαλική βλάβη και GCS ≤ 8, συμπεριλήφθηκαν αναδρομικά στη μελέτη. Οι ασθενείς κατανεμήθηκαν σε δύο ομάδες: Ομάδα Α, ασθενείς χωρίς κλινικά σημεία εγκεφαλικού θανάτου (n = 32), και Ομάδα Β, ασθενείς με εγκεφαλικό θάνατο (n = 34). Σε κάθε ομάδα, διενεργήθηκαν τρία σύνολα μεταβολικών μετρήσεων ταυτόχρονα με τον υπολογισμό των ταχυτήτων ροής του αίματος στον εγκέφαλο χρησιμοποιώντας διακρανιακόdoppler (α) κατά την εισαγωγή στη ΜΕΘ, (β) μόλις επιτεύχθηκε αιμοδυναμική σταθεροποίηση, και (γ) 48 ώρες μετά την αιμοδυναμική σταθεροποίηση ή όταν ο εγκεφαλικός θάνατος επιβεβαιώθηκε με κλινικά κριτήρια. Οι μετρήσεις της ενεργειακής δαπάνης σε ανάπαυση (REE) διενεργήθηκαν χρησιμοποιώντας υπολογιστή 154 μεταβολικού ρυθμού. Οι ταχύτητες ροής του αίματος στον εγκέφαλο μετρήθηκαν μετά από περίοδο 30 λεπτών χρησιμοποιώντας έναν υπέρηχο 2D 2-MHZ. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με εγκεφαλικό θάνατο είχαν σημαντική μείωση των μεταβολικών τους παραμέτρων καθώς η ταχύτητα ροής του αίματος στον εγκέφαλο επιδεινωνόταν (REE της ομάδας Α 1667.65 ± 597 έναντι της ομάδας Β 1376.12 ± 615, p = 0.05 και της προβλεπόμενης REE (13.19 ± 44.9 ομάδας Α έναντι 93.29 ± 41.5 για την ομάδα Β, p = 0.066 για τη μέτρηση 1), (REE ομάδας A = 1844 ± 530.9 έναντι ομάδας B = 1219.97 ± 489, p < 0.001 και προβλεπόμενη REE ομάδας A = 124.38 ± 39 έναντι ομάδας B = 81.35 ± 30.4, p < 0.001 για τη μέτρηση 2), (REE ομάδας A = 1750.97 ± 414, p < 0.001 και REE predicted Group A = 116.38 ± 19.2 έναντι ομάδας B = 56.09 ± 19.6, p < 0.001 για τη μέτρηση 3). Η λογαριθμική πολλαπλή ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε μια ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της ηλικίας, της επιδείνωσης της ταχύτητας ροής του αίματος και της μείωσης της REE (πολλαπλή R = 0.264, F = 5.55, p = 0.009). Επιπλέον, βρέθηκε στατιστικώς σημαντική συσχέτιση μεταξύ της θερμοκρασίας και της REE (συντελεστής συσχέτισης = 0.500, 0.674, 0.784 για τις μετρήσεις 1, 2 και 3 αντίστοιχα, και p < 0.001 για όλες τις μετρήσεις). Συμπεράσματα: Στους ασθενείς με εγκεφαλικό θάνατο, η σταδιακή μείωση της ροής αίματος στον εγκέφαλο οδηγεί σε μείωση της REE καθώς και δυσλειτουργία του ελέγχου της θερμογένεσης. Αυτές οι αλλαγές μπορούν να ανιχνευθούν νωρίς μετά την εισαγωγή του ασθενή με εγκεφαλική βλάβη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ).