bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Αστεακή κοινωνιολογία
Authors: Βιδάλης Μιχαήλ
Published: August 2021

Οι έννοιες του χώρου και του τόπου είναι ουσιώδους σημασίας τόσο για την κοινωνιολογία όσο και για την αρχιτεκτονική. Η ίδια η διεργασία της σκέψης όσον αφορά τον κόσμο και τη θεώρηση της ύπαρξης μας εντός αυτού, εδράζεται στο συσχετισμό των προαναφερθέντων.Τόσο η έννοια όσο και οι χωρικές μορφές της σύγχρονης πόλης «αλλάζουν» ιστορικά (υλικό – άυλο), χώρος και μορφή βρίσκονται σε άμεση ή έμμεση συνδιαλλαγή ή σχέση. Ορίζονται και αντιπαρατίθενται οι έννοιες «μετασχηματισμός» και «μετάλλαξη». Η Τ. Π. / Νέες Τεχνολογίες / Ψηφιακότητα, η οικολογία, η ασφάλεια και η απόρριψη της κοινωνικής ατζέντας από τους αρχιτέκτονες, αποτελούν τους τέσσερες κύριους παράγοντες μετάλλαξης της έννοιας της πόλης. Το zwischenstadt και η ετεροτοπία (heterotopia), αποδομούν ή διασπούν τη χωρική και εννοιολογική συνοχή της πόλης, αντίστοιχα. Επιπρόσθετα, οι θεωρήσεις της ακραίας έκφρασης του καπιταλισμού (η σχετική παραγωγή του αστικού χώρου που προκαλεί οικονομικές και χωρικές αναδιαρθρώσεις και άνιση γεωγραφική ανάπτυξη), του Κοινωνικού Πολιτισμικού Κεφαλαίου (ΚΠΚ), Transvergence, AlloPolis, installations, στιγμιαίας αρχιτεκτονικής, και guerilla urbanism, είναι καταλυτικές στην «ανάγνωση» του σύγχρονου αστικού χώρου, του οποίου η μεταβλητότητα είναι ευδιάκριτη. Τελικά, η σύγχρονη πόλη – σε αρκετές περιπτώσεις – έχει υποστεί αδιαμφισβήτητη χωρο-μορφική μετάλλαξη, τόσο εννοιολογικά όσο και ουσιαστικά, επηρεάζοντας δυσμενώς την κοινωνική διάσταση του χώρου.
In Vivo μελέτη της συμβολής της φωσφορυλίωσης των MAP κινασών στην αποπτωτική διαδικασία της σήψης
Authors: Καραγιαννίδης Ιωάννης
Published: August 2021

Ο αντίκτυπος μιας πιθανής απορρύθμισης της αυτοφαγίας (LC3a/b) στα υπερ- και υπο- δυναμικά στάδια της νεφρικής βλάβης κατά τη διάρκεια της σήψης και το προφίλ της χρονικής κατανομής των ενεργοποιημένων MAP κινασών pERK και pP38, της κινάσης pAKT και της πρωτεΐνης 14- 3-3b ερευνήθηκαν στην παρούσα μελέτη, χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο τρώσης και απολίνωσης τυφλού (CLP) αρουραίου. Η ανάλυση έγινε με τη βοήθεια της κυτταρομετρίας ροής και της ανοσοϊστοχημείας. Η βιωσιμότητα των κυττάρων εκτιμήθηκε με 7-αμινοακτινομυκίνη D (7-AAD) και η φλεγμονή με ανοσοϊστοχημική χρώση των πρωτεϊνών S100. Η επίδραση που έχει η μείωση της φλεγμονής στον νεφρό στην αυτοφαγία και στα υπόλοιπα ρυθμιστικά μόρια εκτιμήθηκε με χορήγηση πρωτεΐνης C (PC), μίας αντι-φλεγμονώδους και κυτταροπροστατευτικής ουσίας. Η επαγωγή σήψης ενίσχυσε την έκφραση της LC3a/b, η οποία παρουσίασε δύο κορυφές στις 6 και τις 36 ώρες μετά τη CLP, τόσο στο ποσοστό των θετικών κυττάρων (Ρ=0,024, Ρ=0.025, αντίστοιχα) όσο και στην ένταση φθορισμού. Στις 6 ώρες, όταν η φλεγμονή ήταν ήδη εμφανής, η αύξηση της LC3a/b συνοδεύτηκε από ενεργοποίηση της ERK και υψηλή βιωσιμότητα των κυττάρων (65%), που υποδηλώνει πως η αυτοφαγία είναι ένας κυτταροπροστατευτικός μηχανισμός κατά της μικροβιακής μόλυνσης. Η φωσφορυλίωση της Ρ38 αυξήθηκε 12h μετά τη CLP, όταν η αυτοφαγία μειώθηκε. Η έκφραση της pAkt και της 14-3-3b διεγείρεται μεταξύ 6 και 36 ωρών μετά τη CLP, αν και ανιχνεύθηκε μια ελαφρά αναστολή της pAkt μέσα σε κάθε κύτταρο (κατώτερη τιμή MnIX). Κατά τη δεύτερη κορυφή της αυτοφαγίας, η φλεγμονή εντάθηκε, η νέκρωση ήταν σημαντικά αυξημένη με τα LC3a/b+/7-AAD+ κύτταρα να παρουσιάζουν αύξηση κατά 1.5 φορά. Η χορήγηση πρωτεΐνης C μείωσε την αυτοφαγία και τη νέκρωση στις 6 και τις 36 ώρες μετά τη CLP, ενώ τα διπλά θετικά LC3a/b και 7-AAD κύτταρα αυξήθηκαν 1,68 και 2,78 φορές αντίστοιχα. Τα στοιχεία αυτά ανοίγουν νέες προοπτικές στη θεραπεία της σήψης, καθώς επίσης υποστηρίζουν ότι η αυτοφαγία αποτελεί έναν κυτταροπροστατευτικό μηχανισμό που ενεργοποιείται από συνθήκες στρες, αντί για ένα εναλλακτικό μονοπάτι κυτταρικού θανάτου.
Terrakotta-figuren aus dem hellenistischen Zentral-Kreta
Authors: Μανετάκη Σοφία
Published: August 2021

Αντικείμενο αυτής της εργασίας είναι η μελέτη των ειδωλίων της ελληνιστικής εποχής από τα ιερά της Δήμητρας στην Κνωσσό και το Καμηλάρι καθώς και τα ευρήματα που βρέθηκαν τυχαία στο Αστρίτσι. Στόχοι της μελέτης είναι να αποδειχθεί η ενότητα στην παραγωγή των εργαστηρίων της κεντρικής Κρήτης, επειδή βρέθηκαν πολύ όμοιοι τύποι και να βγουν κάποια συμπεράσματα ως προς την παραγωγή και τη λατρεία της Δήμητρας μετά από συγκρίσεις ειδωλίων από τα δυο προαναφερθέντα ιερά της Θεάς με εκείνα των ιερών της θεάς από την Ελλάδα και τη Μικρά Ασία που σίγουρα αποδίδονται σε αυτήν. Για την διεκπεραίωση των δύο αυτών στόχων μελετήθηκαν τόσο τα ειδώλια που σώζονται μόνο σε ένα αντίτυπο όσο και αυτά που σχηματίζουν σειρές. Τα κύρια κεφάλαια της εργασίας είναι Τυπολογία, Τεχνική, Εργαστήρια, Χρονολόγηση και Εικονογραφία.Τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξα είναι τα εξής:1. ΄Oλοι οι τύποι έχουν παραχθεί στα πλαίσια της ελληνιστικής Κοινής. Μόνο ο τύπος της Κιστοφόρου με γουρουνάκι δεν συναντάται πουθενά αλλού. Μάλλον πρόκειται για τοπική παραγωγή στην περιοχή της Γόρτυνας2. Γνωστοί τύποι της Μεγάλης Πλαστικής έχουν παραχθεί, όπως η μικρή Herculanensis, ο λεγόμενος Sophocles type and τύπος της Κόρης.3. Επιβεβαιώθηκε και στους τρεις τόπους λόγω των πολλών σειρών η ύπαρξη εργαστηρίων και λόγω των πολλών διαφορετικών πρωτοτύπων η ύπαρξη πολλών εργαστηρίων4. Τα κνωσσιακά εργαστήρια φαίνεται πως είχαν μεγάλη παραγωγή, παρήγαγαν ειδώλια για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα και απασχολούσαν αρκετούς κοροπλάστες. Δούλευαν μάλιστα για πολύ διαφορετικούς πελάτες, όπως δείχνει η διαφορετική ποιότητα τω ειδωλίων που παρήγαν . 5. Η παραγωγή σε Κνωσσό, Καμηλάρι και Αστρίτσι εκτείνεται χρονικά από το τέλος του 4ου αι. μέχρι και όλο τον 3οαι. Η παραγωγή όμως το 2οαι. είναι ελάχιστη.6.Τα εικονογραφικά θέματα που παρατηρούνται είναι τα εξής: Θεοί, μικρά κορίτσια, νεαρές γυναίκες, μικρά αγόρια, έφηβοι, ενήλικες γυναίκες καθώς και ενήλικοι άνδρες, ανάμεσα στους οποίους πολεμιστές, βοσκοί, αγρότες και κυνηγοί.7. Το κύριο εικονογραφικό θέμα είναι τα ειδώλια νεαρών γυναικών, νεαρών ανδρών και μικρών παιδιών. Την πλειοψηφία όμως αποτελούν οι νεαρές γυναίκες και τα μικρά κορίτσια. 8. Ανάμεσα στα ιερά της Δήμητρας της Ελλάδας, της Μικρασίας και της Κρήτης παρατηρούνται ίδιοι εικονογραφικοί τύποι: θεοί, γυναικείες και ανδρικές μορφές. Το προβάδισμα όμως το έχουν οι γυναικείες μορφές. Αν και οι ανδρικές μορφές δεν είναι πολλές και μόνο η παρουσία τους αποδεικνύει ότι η συμμετοχή στις γιορτές στα συγκεκριμένα ιερά της Δήμητρας δεν ήταν απoκλειστικά μόνο για τις γυναίκες. 9. Δεν υπάρχουν ιδιαίτεροι εικονογραφικοί τύποι ειδωλίων που να συναντούνται μόνο στα ιερά της Δήμητρας 10. Η ποικιλία των εικονογραφικών τύπων από τα ιερά της Δήμητρας στην Κνωσσό και το Καμηλάρι σε σύγκριση με αυτήν από την υπόλοιπη Ελλάδα και τη Μικρά Ασία είναι περιορισμένη.
Μελέτη των πολυμορφισμών IΙe 49 Ser του γονιδίου της αντιμυλλεριανικής ορμόνης (ΑΜΗ) ΚΑΙ 482 Α>G του υποδοχέα τύπου ΙΙ της αντιμυλλεριανικής ορμόνης (AMHR) σε γυναίκες με σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS)
Authors: Καραγιαννίδου Ελένη
Published: August 2021

Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε προκειμένου να μελετηθεί ο λειτουργικός ρόλος της ΑΜΗ στην παθοφυσιολογία του ΣΠΩ χρησιμοποιώντας μια γενετική προσέγγιση. Για το λόγο αυτό μελετήθηκε η πιθανή συσχέτιση του πολυμορφισμού Ile 49 Ser με την προδιάθεση για ΣΠΩ και με τις κλινικές και βιοχημικές παραμέτρους του συνδρόμου. Στα πλαίσια της παρούσας μελέτης αλλά και για να επιτευχθεί στατιστική σημαντικότητα προσδιορίστηκε η συχνότητα των γονοτύπων του πολυμορφισμού Ile 49 Ser σε ένα αρκετά μεγαλύτερο δείγμα Ελλαδικού πληθυσμού. Έτσι συνολικά 1101 γυναίκες -791 γυναίκες με ΣΠΩ και 310 υγιείς μάρτυρες-γονοτυπήθηκαν με την τεχνική των microarrays στο τμήμα Reproductive Endocrinology του Harvard Medical School(μη δημοσιευμένα αποτελέσματα). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μεθόδου δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική διαφορά στη συχνότητα των γονοτύπων του πολυμορφισμού Ile 49 Ser του γονιδίου της ΑΜΗ στις γυναίκες με ΣΠΩ συγκριτικά με τον υγιή πληθυσμό. Η απουσία συσχέτισης του πολυμορφισμού Ile 49 Ser με αυξημένο κίνδυνο για ΣΠΩ, δείχνει ότι το σηματοδοτικό μονοπάτι της ΑΜΗ δεν εμπλέκεται άμεσα στην παθογένεια του συνδρόμου. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, η συχνότητα του πολυμορφισμού του γονιδίου του AMHR2-482A>G(rs 2002555) παρουσιάζει σημαντική διαφορά μεταξύ των γυναικών με ΣΠΩ και των υγιών μαρτύρων. Με βάση τα στοιχεία της μελέτης ο πολυμορφισμός του γονιδίου αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης ΣΠΩ. Επιπλέον ο πολυμορφισμός συνδέεται με χαμηλότερα επίπεδα της LH καθώς και της σχέσης LH/FSH στις γυναίκες με ΣΠΩ. Τα στοιχεία της μελέτης δείχνουν ότι ο ρόλος του πολυμορφισμού του γονιδίου AMHR2-482A>G στο ΣΠΩ πιθανό να οφείλεται σε μειωμένο και ακατάλληλο σήμα της ΑΜΗ, γεγονός που προκαλεί αλλαγή στην ωοθυλακική λειτουργία.
Ο ρόλος του πλούσιου σε αιμοπετάλια πλάσματος στη μείωση των επιπλοκών της πνευμονεκτομής
Authors: Σπάρταλης Ελευθέριος
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Οι πρόσφατες πρόοδοι στην περιεγχειρητική φροντίδα, στα αντιμικροβιακά φάρμακα, τα χειρουργικά υλικά συμπεριλαμβανομένων των μηχανικών κοπτοραπτών, έχουν μειώσει τον εγχειρητικό κίνδυνο της πνευμονεκτομής. Παρ’όλα αυτά, το βρογχουπεζωκοτικό συρίγγιο εξακολουθεί να αποτελέι την συχνότερη επιπλοκή. Η μελέτη αυτή διερεύνησε το εαν η χρήση πλούσιου σε αιμοπετάλια πλάσματος (PRP) ενισχύει τον μηχανισμό επούλωσης του βρογχικού κολοβώματος μετά από πνευμονεκτομή.ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Δέκα χοίροι χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες: (A) ομάδα μαρτύρων ή non-PRP (πνευμονεκτομή) και (B) ομάδα PRP (πνευμονεκτομή και εφαρμογή PRP). Το πλούσιο σε αιμοπετάλια πλάσμα παρασκευάστηκε μετά από φυγοκέντρηση του αίματος του ίδιου του πειραματοζώου από το οποίο και απομονώθηκε.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η υψηλή συγκέντρωση αιμοπεταλίων πυροδότησε την επουλωτική διαδικασία. Το ποσοστό κοκκιώδους ιστού που σχηματίστηκε ήταν σημαντικά υψηλότερο στην ομάδα PRP. Αυτή η παρατήρηση επιβεβαιώθηκε με την εφαρμογή στατιστικής ανάλυσης χρησιμοποιώντας δοκιμασία Mann-Whitney U (p = 0.0268). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Το PRP είναι εύκολο στην παρασκευή του με στοιχειώδη εξοπλισμό και χρήσιμο στην επιτάχυνση της επούλωσης του βρογχικού κολοβώματος, παρά το γεγονός πως η ιδανική ποσότητα και χρονική στιγμή της εφαρμογής στον άνθρωπο απαιτεί περεταίρω διερεύνηση. Το πλούσιο σε αιμοπετάλια πλάσμα είναι ένα αξιόπιστο και δυνητικά θεραπευτικό αυτόλογο υλικό.
Ο κοινωνικός βίος των ανατολικών επαρχιών του Βυζαντινού κράτους κατά τη μέση βυζαντινή εποχή
Authors: Σολομωνίδου Αικατερίνη
Published: August 2021

Στόχος του πονήματος είναι να συμβάλει στην ανάδειξη διαφόρων όψεων του κοινωνικού βίου στο ανατολικό σύνορο κατά την εποχή της σύνθεσης του κειμένου, που περιγράφει τα κατορθώματα του λογοτεχνικού ήρωα Βασιλείου Διγενή Ακρίτη. Λαμβάνοντας υπόψη τον λογοτεχνικό χαρακτήρα του έργου και της αδυναμίας να χρονολογηθεί με ακρίβεια η περιγραφόμενη κοινωνία, γίνεται προσπάθεια να μελετηθεί ως μια έμμεση πηγή και να αξιοποιηθεί ιστορικά. Καταγράφονται τα κοινωνικά και ιστορικά στοιχεία του έργου, χρησιμοποιώντας παράλληλα μαρτυρίες των αφηγηματικών πηγών της μέσης βυζαντινής περιόδου, προκειμένου να συμπληρωθεί η εικόνα.Η εργασία εξετάζει την παρουσία των μουσουλμάνων στο γεωγραφικό κύκλο του έργου σε συνάφεια με τα στοιχεία που αφορούν την εγκατάστασή τους σε βυζαντινά εδάφη, τις επιγαμίες τους, τον προσηλυτισμό τους στο χριστιανισμό και την ενσωμάτωσή τους στη βυζαντινή κοινωνία του ανατολικού συνόρου. Παράλληλα, επισημαίνονται οι χώροι των συγκρούσεων και οι χώροι της ειρηνικής συνάντησης των δύο κόσμων. Επιπρόσθετα, εξετάζονται τα κατορθώματα του Διγενή, ακολουθώντας την πορεία του από το υψίπεδο της κεντρικής Μικράς Ασίας προς τις παρόχθιες περιοχές του Ευφράτη και βορειότερα. Αναλύεται ο κοινωνικός κύκλος του ήρωα και αναδεικνύονται οι ομάδες που συνθέτουν τον ανθρωπολογικό χώρο του κειμένου και που αναπαριστούν την κοινωνική διαστρωμάτωση του ανατολικού συνόρου, που περιλάμβανε πρόσωπα της ανώτερης τάξης, σώματα στρατού, πρόσωπα από τον κόσμο της υπαίθρου, εγγράμματους, πρόσωπα της κατώτερης κοινωνικής βάσης, όπως και τα πρόσωπα που βρίσκονταν στην υπηρεσία ενός στρατιωτικού οίκου των συνόρων. Εξετάζεται επίσης η κοινωνική δομή, οι κώδικες συμπεριφοράς, οι καθημερινές ενασχολήσεις, οι ψυχαγωγικές δραστηριότητες και σημαντικά γεγονότα του βίου των στρατιωτικών οίκων στο ανατολικό σύνορο. Στο μέτρο που το έργο αποδίδει την πραγματικότητα, αναδεικνύεται το πνεύμα ανοχής και η κοινωνική διάσταση των χριστιανο-ισλαμικών σχέσεων. Διαπιστώνεται τι ήταν γνωστό για τους χώρους λατρείας και τη θρησκευτική πρακτική του Ισλάμ. Οι μουσουλμάνοι του κειμένου δεν παρουσιάζονται ως σημαντικοί εχθροί, πολεμιστές και επιδρομείς αλλά ως αλλόπιστοι, που παρά την συγκρουσιακή σχέση τους, με την πάροδο του χρόνου δεν αντιμετωπίζονταν εχθρικά και κατόρθωναν να συνυπάρχουν με το βυζαντινό στοιχείο υπό προϋποθέσεις.
Η συγκριτική διαφήμιση
Authors: Ευθυμίου Αιμιλία
Published: August 2021

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η πλήρης νομοθετική εναρμόνιση του δικαίου της συγκριτικής διαφήμισης έλαβε χώρα με την κωδικοποιητική Οδηγία 2006/114 για την παραπλανητική και τη συγκριτική διαφήμιση. Στην Ελλάδα, η μεταφορά των διατάξεων για τη συγκριτική διαφήμιση της Οδηγίας 2006/114 έγινε μέσω του άρθρου 9 παρ. 2 του ν. 2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή, ενώ παράλληλα εξακολουθεί να εφαρμόζεται και ο ν. 146/1914 για τον αθέμιτο ανταγωνισμό. Στόχος της διατριβής είναι η εξέταση του νομοθετικού πλαισίου που διέπει τη συγκριτική διαφήμιση τόσο στην ενωσιακή, όσο και στην ελληνική έννομη τάξη, καθώς επίσης η εξαντλητική καταγραφή, μελέτη και επεξεργασία της ενωσιακής και της ελληνικής νομολογίας. Απώτερος στόχος της έρευνας είναι να προσδιορισθούν οι μορφές της συγκριτικής διαφήμισης που, σήμερα, θεωρούνται επιτρεπόμενες και να προταθούν λύσεις αφενός μεν για την τροποποίηση του ενωσιακού δικαίου, αφετέρου δε για την ορθή ερμηνεία και εφαρμογή του ελληνικού δικαίου της συγκριτικής διαφήμισης. Μέσα από τη συγκριτική επισκόπηση των εθνικών δικαίων της συγκριτικής διαφήμισης σε πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο σκοπείται, μεταξύ άλλων, και η εξαγωγή συμπερασμάτων για την αντιμετώπιση της διασυνοριακής συγκριτικής διαφήμισης. Τέλος, ένας από τους έμμεσους στόχους της έρευνας είναι και να προσδιοριστεί η σημασία που διαδραματίζει η αυτορρύθμιση (στην Ελλάδα, την Ευρώπη και παγκοσμίως) στο πεδίο της διαφήμισης γενικά και της συγκριτικής διαφήμισης ειδικά. Τα δύο βασικά συμπεράσματα που εξάγονται είναι τα εξής: - Μετά την έκδοση της Οδηγίας 2006/114, ισχύει πλέον το κατ’ αρχήν επιτρεπτό της συγκριτικής διαφήμισης. Σύμφωνα με το ΔικΕΕ, οι οκτώ προϋποθέσεις επιτρεπτού της συγκριτικής διαφήμισης «πρέπει να ερμηνεύονται κατά τον ευνοϊκότερο γι’ αυτήν τρόπο».- Mε βάση τη «σύμφωνη με την Οδηγία ερμηνεία» του ελληνικού δικαίου, προτείνεται ο αποκλεισμός εφαρμογής των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων του ν. 146/1914 και η διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 9 παρ. 2 ν. 2251/1994, με αποτέλεσμα να καταλαμβάνει αμφότερες τις σχέσεις B2B και B2C και να παρέχει δικαίωμα προστασίας τόσο στους ανταγωνιστές, όσο και στους αποδέκτες της διαφήμισης που θίγονται (είτε είναι επιχειρήσεις, είτε είναι καταναλωτές).
Οικονομετρικά μοντέλα για ανάλυση χρηματοοικονομικών αποδόσεων
Authors: Νεοκοσμίδης Ιωάννης
Published: August 2021

Βασικό ερευνητικό αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί η τροποποίηση της μερισματικής απόδοσης, ώστε να παρουσιάζει καλύτερα αποτελέσματα όσον αφορά την πρόβλεψη των αποδόσεων, τόσο εντός όσο και εκτός δείγματος, σε σχέση με την κλασική μερισματική απόδοση. Η σύνθεση της τροποποιημένης μερισματικής απόδοσης βασίζεται στη παραδοχή της ύπαρξης συνολοκλήρωσης ανάμεσα στα μερίσματα και τις τιμές, ικανοποιώντας τη βασική σχολή θεμελιώδους σκέψης. Χρησιμοποιώντας δεδομένα για τον δείκτη S&P 500 για τα χρονικά διαστήματα (1926-2009), (1926-2012) και (1965-2012), καταλήξαμε στα εξής συμπεράσματα για την εκτός δείγματος ανάλυση: Στο πρώτο διάστημα η τροποποιημένη μερισματική απόδοση μπορεί να ερμηνεύσει το 15%, το 32% καθώς και το 36% της μεταβλητότητας των μελλοντικών αποδόσεων σε ορίζοντα τριών (3), πέντε (5) και επτά (7) ετών αντίστοιχα, κάτι το οποίο δεν μπορεί να επιτευχθεί με την κλασσική μερισματική απόδοση. Τα εν λόγω ποσοστά ανέρχονται στο 7%, στο 26% και στο 31% για το δεύτερο διάστημα και παραμένουν ανάλογα και για το τρίτο διάστημα. Όσον αφορά την εντός δείγματος ανάλυση, η τροποποιημένη μερισματική απόδοση παρουσιάζει μεγαλύτερα ποσοστά ερμηνείας της διακύμανσης των μελλοντικών αποδόσεων, σε σχέση με την κλασική μερισματική απόδοση, που αγγίζουν το 70% για το διάστημα (1965-2012) και το 49% για τα ευρύτερα διαστήματα. Επιπλέον, παρούσας της τροποποιημένης μερισματικής απόδοσης, η μερισματική απόδοση μπορεί να προβλέψει μόνο τον παράγοντα ορθολογικής φούσκας (δηλαδή την μελλοντική σταθμισμένη μερισματική απόδοση), παρουσιάζοντας με αυτόν τον τρόπο μία τεχνητή ικανότητα πρόβλεψης των αποδόσεων σε μεγαλύτερους χρονικούς ορίζοντες από αυτούς που υποδηλώνονται με βάση την τροποποιημένη μερισματική απόδοση.
Συσχέτιση ευρημάτων blue on yellow περιμετρίας και μορφολογικών παραμέτρων του οπτικoύ νεύρου και των νευρικών ινών σε ύποπτους γλαυκωματικούς ασθενείς
Authors: Ράλλης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση στατιστικά σημαντικών διαφορών σε στερεομετρικές παραμέτρους του HRT ή/και σφαιρικούς δείκτες της ΒoΥ περιμετρίας ανάμεσα σε φυσιολογικά άτομα, ύποπτα για γλαύκωμα και ασθενείς με αρχόμενο γλαύκωμα. Ασθενείς και μέθοδοι: Το υλικό της μελέτης περιλαμβάνει 174 μάτια από πληθυσμό 87 ατόμων, παρακολουθούμενων στο Τμήμα Γλαυκώματος του Γ.Ν.Α. «Γ. Γεννηματάς» από τον Ιανουάριο του 2004 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2014. Κάθε συμμετέχων εντάχθηκε σε μια από τις ακόλουθες τρεις ομάδες:Ομάδα 1: Αποτελεί την ομάδα των «φυσιολογικών» ατόμων, που αν και θεωρούμενα ύποπτα για γλαύκωμα, δεν χρειάσθηκαν θεραπεία στην διάρκεια της μελέτης. Ομάδα 2: Αποτελεί την ομάδα των αρχικά υπόπτων ατόμων, που μετά από ποικίλο διάστημα παρακολούθησης ανέπτυξαν γλαύκωμα και χρειάσθηκαν θεραπεία. Ομάδα 3: Αποτελεί την ομάδα των ασθενών με διαγνωσμένο αρχόμενο γλαύκωμα, που τελούσαν υπό θεραπεία από την αρχή της μελέτης. Αποτελέσματα: Από τα 174 μάτια των 87 συμμετεχόντων στην μελέτη 66 (37.9%) ταξινομήθηκαν στην ομάδα 1, 40 (23%) στην ομάδα 2 και 68 (39.1%) στην ομάδα 3. Η στατιστική ανάλυση κατέδειξε σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις τρεις ομάδες για τις παραμέτρους του HRT ‘cup shape measure’, ‘mean RNFL thickness’, ‘RNFL cross-sectional area’ και ‘reference height’ (RΗ). Ακόμη, βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς τον σφαιρικό δείκτη της ΒoΥ περιμετρίας MD Συμπεράσματα: Οι στερεομετρικές παράμετροι του HRT ‘reference height’ (RH) και ‘cup shape measure’ του HRT καθώς επίσης και ο σφαιρικός δείκτης της BoY περιμετρίας ‘mean deviation’ (MD) διαφοροποιούνται σε βαθμό στατιστικά σημαντικό ανάμεσα στις τρεις ομάδες της μελέτης
Ανάπτυξη ολοκληρωμένης διεργασίας παραγωγής βιοαιθανόλης από υδροθερμικά προκατεργασμένη λιγνινοκυτταρινούχο βιομάζα
Authors: Πάσχος Θωμάς
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης διεργασίας για την παραγωγή βιοαιθανόλης από λιγνινοκυτταρινούχο βιομάζα. Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε ως πρώτη ύλη ήταν το υδροθερμικά κατεργασμένο άχυρο σίτου. Η βιομετατροπή του κατεργασμένου αχύρου σε αιθανόλη γίνεται με τη χρήση εμπορικών ενζυμικών σκευασμάτων, το μύκητα Fusarium oxysporum F3 και τη ζύμη Saccharomyces cerevisiae. Αρχικά κρίθηκε σκόπιμο να μελετηθεί το ενζυμικό και το μεταβολικό σύστημα του μύκητα ως προς την αντοχή και ανθεκτικότητά τους α) στις παρεμποδιστικές ενώσεις που σχηματίζονται κατά την υδροθερμική κατεργασία και β) στο κύριο προϊόν της ζύμωσης, την αιθανόλη. Επίδραση των παρεμποδιστών εμφανίστηκε κατά την αερόβια ανάπτυξη του μύκητα τόσο στην τελική απόδοση σε βιομάζα όσο και στο ρυθμό ανάπτυξης του μύκητα. Η ικανότητα του μύκητα να μεταβολίζει τα σάκχαρα σε αιθανόλη επηρεάζεται σημαντικότερα από τα καρβοξυλικά οξέα. Επιπλέον, οι παρεμποδιστικές ενώσεις εμφανίζουν συνεργιστική δράση στην παρεμπόδιση του μύκητα στην παραγωγή αιθανόλης. Η μελέτη της επίδρασης της αιθανόλης στην ανάπτυξη και την ικανότητα του μύκητα να μεταβολίζει τα σάκχαρα σε αιθανόλη έγινε με αρχικές συγκεντρώσεις αιθανόλης έως και 6% β/ο. Από τα πειραματικά δεδομένα εξάγεται το συμπέρασμα ότι η αιθανόλη παρεμποδίζει τον ρυθμό ανάπτυξης και την παραγωγή βιομάζας σε αερόβιες συνθήκες. Εντονότερη παρεμπόδιση προκαλεί η αιθανόλη στη μεταβολική δράση του μύκητα σε αναερόβιες συνθήκες. Τέλος, δείχτηκε ότι εάν η αιθανόλη αφαιρεθεί από σύστημα, ο F. oxysporum ανακτά τη μεταβολική του ενεργότητα. Εν συνεχεία, μελετήθηκε η δυνατότητα να αξιοποιηθεί το πλούσιο σε ημικυτταρίνη Υγρό Κλάσμα της προκατεργασίας. Από τα αποτελέσματα φάνηκε ότι το ΥΚ είναι έντονα τοξικό για το μύκητα και δεν είναι αποδοτική η παραγωγή αιθανόλης με τη χρήση του ως πηγή άνθρακα. Για την ικανοποιητική βιομετατροπή του υδροθερμικά κατεργασμένου αχύρου σε αιθανόλη είναι απαραίτητη η μείωση του ιξώδους του υλικού πριν τη ζύμωση. Αυτό επετεύχθη με την κατασκευή ενός ειδικού ενζυμικού αντιδραστήρα ρευστοποίησης. Το ρευστοποιημένο υλικό χρησιμοποιήθηκε ως πρώτη ύλη σε πειράματα ταυτόχρονης σακχαροποίησης και ζύμωσης.Δείχτηκε ότι η προσθήκη των ενζύμων του F. oxysporum κατά την ζύμωση βοηθά σημαντικά στην απόδοση της διεργασίας. Επίσης, με την ταυτόχρονη προσθήκη ενζύμων και κυτταρικής μάζας του μύκητα, επετεύχθη τελική συγκέντρωση αιθανόλης 62 g L-1. Για να γίνει δυνατή η αξιοποίηση της ενζυμικής και μεταβολικής δράσης του F. oxysporum, σχεδιάστηκε μία ενοποιημένη διεργασία για την ταυτόχρονη εισαγωγή στη ζύμωση, καλλιέργειας του μύκητα και ξηρής ζύμης αρτοποιίας. Σε αυτή την περίπτωση η μέγιστη παραγωγή αιθανόλης ήταν 58 g L-1. Τέλος, με βάση όλα τα ανωτέρω αποτελέσματα μελετήθηκε ένα πλούσιο σε ημικυτταρίνη προκατεργασμένο άχυρο σίτου στο οποίο δεν έγινε διαχωρισμός της υγρής και της στερεής φάσης της προκατεργασίας, καθώς και η χρήση ενός πιλοτικού μίγματος θερμοενζύμων. Με αυτό το υλικό η μέγιστη παραγωγή αιθανόλης περιορίστηκε στα 35 g L-1.
Αντοχή στελεχών γρίπης στους αναστολείς της νευραμινιδάσης και τις αμανταδάνες τη χρονική περίοδο 2005 - 2012 στην Ελλάδα
Authors: Κοσσυβάκης Αθανάσιος
Published: August 2021

Η αυξημένη συχνότητα εμφάνισης ανθεκτικών ιών Α(Η3Ν2) στις αμανταδάνες από το 2003, η οδηγία του Π.Ο.Υ. (2005) για εθνικό σχέδιο αποθέματος οσελταμιβίρης σε περίπτωση πανδημίας και η αυξημένη βαρύτητα των περιστατικών Α(Η1Ν1)pdm09 γρίπης στην Ελλάδα κατά τη μετα-πανδημική περίοδο (2010-11) συγκριτικά με την πανδημία του 2009, κατέστησαν αναγκαία τη διερεύνηση πιθανής αντοχής ιών γρίπης έναντι των αναστολέων νευραμινιδάσης οσελταμιβίρη και ζαναμιβίρη και τις αμανταδάνες. Από το 2005 έως και το 2012, για 330 στελέχη γρίπης τύπου Α [A(H1N1), A(H1N1)pdm09, A(H3N2)] και 134 γρίπης τύπου Β, στο υπερκείμενο κυτταροκαλλιέργειας, εξετάστηκε η αναστολή του ενζύμου της νευραμινιδάσης ως η συγκέντρωση (αραίωση) οσελταμιβίρης ή ζαναμιβίρης που προκαλεί μείωση της ενεργότητας του ενζύμου κατά 50%. Παράλληλα, εφαρμόστηκε γενετική αλληλούχιση του γονιδίου της νευραμινιδάσης και της μητρικής (Μ2) πρωτεΐνης. Με εξαίρεση τα στελέχη εποχικής γρίπης Α(Η1Ν1) που απομονώθηκαν μέχρι το 2007 και 28 στελέχη Α(Η3Ν2) που κυκλοφόρησαν έως τις αρχές του 2006, από το 2008 και μετά επιβεβαιώθηκε σε όλα τα στελέχη γρίπης τύπου Α, συμπεριλαμβανομένων των Α(Η1Ν1)pdm09, η παρουσία της αα S31N στο γονίδιο της μητρικής Μ2 πρωτεΐνης, η οποία συνδέεται με αντοχή στις αμανταδάνες. Μόνο 5 Α(Η1Ν1)pdm09 στελέχη απομονωθέντα αποκλειστικά σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς βρέθηκαν ανθεκτικά στην οσελταμιβίρη με την ενζυμική μέθοδο. Eπιβεβαιώθηκε γενετικά η παρουσία της αμινοξικής αντικατάστασης ιστιδίνης σε τυροσίνη στη θέση 275. Δε βρέθηκαν ανθεκτικά στελέχη ιού γρίπης A(H3N2) και Β στην οσελταμιβίρη. Όλα τα στελέχη γρίπης τύπου A και Β που εξετάστηκαν ήταν ευαίσθητα στη ζαναμιβίρη. Τα ευρήματα της μελέτης καταδεικνύουν την απουσία φυσικής αντοχής στα πανδημικά στελέχη γρίπης. Το εύρημα αυτό είναι σε αντίθεση με την ταυτοποίηση Α(Η1Ν1) στελεχών γρίπης ανθεκτικά στην οσελταμιβίρη (18.5%) κατά τη χειμερινή περίοδο 2007-08, χωρίς να μεσολαβήσει χρήση του παραπάνω αναστολέα. Η ταυτοποίηση ανθεκτικών ιών γρίπης στην οσελταμιβίρη σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς και το μοτίβο εμφανίσεως αμινοξικών αντικαταστάσεων στα γονίδια της νευραμινιδάσης (αντιρροπιστικές) και αιμοσυγκολλητίνης τόσο στα ευαίσθητα όσο και στα ανθεκτικά στελέχη, επισημαίνουν την ανάγκη για τον αποτελεσματικό έλεγχο της μόλυνσης και την εξελικτική ανάλυση του ιού, αντιστοίχως.
Μοριακή μελέτη ασθενών με σύνδρομο Angelman
Authors: Τσαγκαράκη Ευμορφία
Published: August 2021

Το Σύνδρομο Angelman είναι μία νευροαναπτυξιακή διαταραχή η οποία εκδηλώνεται με ποικίλα φαινοτυπικά χαρακτηριστικά, προκαλείται από την ελαττωματική έκφραση του γονιδίου UBE3A από το μητρικό αλληλόμορφο και οφείλεται κυρίως σε χρωμοσωμικά ελλείμματα, πατρική μονογονεϊκή δισωμία και βλάβη στο κέντρο γονιδιακής αποτύπωσης της περιοχής 15q11- q13. Οι τρεις παραπάνω παθογενετικοί μηχανισμοί ανιχνεύονται στο 70- 80% των ασθενών με σύνδρομο Angelman. Σημειακές μεταλλάξεις στο μητρικό αλληλόμορφο του γονιδίου UBE3A έχουν ανιχνευθεί και αποτελούν την γενετική βάση του συνδρόμου σε ποσοστό 5- 10% των ασθενών.Στην παρούσα μελέτη, πραγματοποιήθηκε μοριακή ανάλυση του γονιδίου UBE3A σε συνολικά 53 ασθενείς με κλινικά χαρακτηριστικά συνδρόμου Angelman. Ανιχνεύθηκαν δύο παθολογικές σημειακές μεταλλάξεις, η μία εκ των οποίων αναφέρεται για πρώτη φορά στην διεθνή βιβλιογραφία, και τέσσερις πολυμορφικές αλλαγές, συμπεριλαμβανομένου και μίας πρωτότυπης. Και οι δύο ασθενείς στους οποίους ανιχνεύθηκαν σημειακές μεταλλάξεις, έφεραν τυπικό παθολογικό ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και μικροκεφαλία. Στην μία εκ των δύο οικογενειών ακολούθησε προγεννητικός έλεγχος σε δύο επόμενες κυήσεις, όπου σε καμμία από τις δύο δεν ανιχνεύθηκε η παθολογική μετάλλαξη.Για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος ECMA (Enzymatic Cleavage Mismatch Analysis) για την μοριακή ανάλυση του γονιδίου UBE3A σε ασθενείς με κλινικά χαρακτηριστικά συνδρόμου Angelman, και αξιολογήθηκε η ακρίβεια, η ευαισθησία και η επαναληψιμότητά της.Παρόλο που η ανίχνευση σημειακών μεταλλάξεων στο γονίδιο UBE3A συνεχώς αυξάνεται, η μεγάλη ετερογένεια των ασθενών με διανοητική και αναπτυξιακή καθυστέρηση που παραπέμπονται για διερεύνηση συνδρόμου Angelman, καθιστά πολλές φορές αναγκαία την μοριακή ανάλυση και άλλων γονιδίων (π.χ. CDKL5 και MECP2) ή ακόμα και την εφαρμογή μεθόδων, όπως ο Συγκριτικός Γενωμικός Υβριδισμός (array- CGH), ώστε να είναι δυνατή η διαφορική διάγνωση από άλλα σύνδρομα με τα οποία έχουν αλληλοεπικαλυπτόμενα κλινικά χαρακτηριστικά
Tο ευρωπαϊκό δίκαιο προστασίας του καταναλωτή υπηρεσιών ενυπόθηκης στεγαστικής πίστης
Authors: Σαλεμή Σπυριδούλα
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αναδεικνύει την προβληματική της προστασίας του καταναλωτή υπηρεσιών ενυπόθηκης στεγαστικής πίστης σε ευρωπαϊκό επίπεδο τόσο μέσα από το πρίσμα της ολοκλήρωσης της συγκεκριμένης αγοράς όσο και μέσα από το πρίσμα της εξασφάλισης οικονομικής σταθερότητας σε αυτήν. Με βασικό νομοθετικό κείμενο αναφοράς την Οδηγία 2014/17/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 4ης Φεβρουαρίου 2014, το παρόν πόνημα χωρίζεται σε δύο βασικά μέρη. Στο πρώτο μέρος εντοπίζεται το συνολικό ευρωπαϊκό δικαιϊκό πλαίσιο προστασίας του καταναλωτή υπηρεσιών ενυπόθηκης στεγαστικής πίστης, καθότι ο εν λόγω καταναλωτής δύναται να επιστρατεύσει για την προστασία του διατάξεις και άλλων, πέραν της Οδηγίας 2014/17/ΕΕ, ευρωπαϊκών νομικών πράξεων. Στο δεύτερο μέρος επιχειρείται η κριτική ανάλυση των διατάξεων της Οδηγίας 2014/17/ΕΕ, οι οποίες κατατείνουν είτε stricto sensu είτε lato sensu στην προστασία του εν λόγω καταναλωτή. Στόχος της διατριβής είναι να καταγράψει το νέο νομικό πλαίσιο που διαμορφώνει η Οδηγία 2014/17/ΕΕ για την προστασία του καταναλωτή υπηρεσιών ενυπόθηκης στεγαστικής πίστης, προχωρώντας παράλληλα η γράφουσα μεταξύ άλλων και σε αξιολογικές εκτιμήσεις για την προσφορότητά του.
Διαχείριση κατανεμημένων συστημάτων με έμφαση στην εκτέλεση επιχειρησιακών διεργασιών σε νέφη πραγματικού χρόνου
Authors: Γωγουβίτης Σπυρίδων
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσης διατριβής είναι η μελέτη των κατανεμημένων περιβαλλόντων Πλέγματος (Grid) και Νέφους (Cloud) και ιδιαιτέρως οι μηχανισμοί ελέγχου και εκτέλεσης ροών εργασίας (workflows) σε εικονικοποιημένα (virtualized) περιβάλλοντα. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στην ανάγκη παροχής εκ μέρους των συστημάτων αυτών εγγυήσεων Ποιότητας Υπηρεσίας ώστε να μπορούν να εκτελεστούν εφαρμογές ελαστικού πραγματικού χρόνου (soft real-time). Για τον λόγο αυτό, αναλύονται οι απαιτήσεις που έχουν οι διαδραστικές εφαρμογές, τα υπάρχοντα συστήματα διαχείρισης ροών εργασίας καθώς και οι δυνατότητες που παρέχουν τα σύγχρονα λειτουργικά συστήματα για εκτέλεση εφαρμογών πραγματικού χρόνου. Στη συνέχεια παρουσιάζεται μία αρχιτεκτονική λύση η οποία μπορεί να παρέχει τις απαιτούμενες υπηρεσίες και μηχανισμούς που επιτρέπουν την μοντελοποίηση και εκτέλεση διαδραστικών εφαρμογών σε κατανεμημένα περιβάλλοντα Νέφους. Η προτεινόμενη λύση επαληθεύεται και αξιολογείται μέσω σειράς πειραμάτων καθώς και μέσω πραγματικών εφαρμογών και παρουσιάζονται τα πλεονεκτήματα. Τέλος, παρουσιάζεται μία λύση για την επίβλεψη κατανεμημένων συστημάτων που εμφανίζει σημαντικές δυνατότητες κλιμάκωσης και συνάθροισης των παρατηρούμενων μετρικών.
Η σημασία της έκφρασης του υποδοχέα του λευχαιμικού ανασταλτικού παράγοντα και των γονιδίων ΗΟΧΑ-10 και 11 στην υποδεκτικότητα του ενδομητρίου
Authors: Μαργιούλα-Σιάρκου Χρυσούλα
Published: August 2021

Σκοπός της εργασίας ήταν η μελέτη της έκφρασης του λευχαιμικού ανασταλτικού παράγοντα (Leukemia Inhibitory Factor, LIF) και του υποδοχέα του (Leukemia Inhibitory Factor Receptor, LIF-R), καθώς και των γονιδίων ΗΟΧΑ-10 και ΗΟΧΑ-11 στο ενδομήτριο γόνιμων και υπογόνιμων γυναικών, κατά το χρονικό διάστημα του παραθύρου εμφύτευσης. Για το λόγο αυτό, πραγματοποιήθηκε προοπτική μελέτη κατά το διάστημα 03/2013-06/2016 στη Γ΄ Μαιευτική-Γυναικολογική Κλινική του Α.Π.Θ. Την ομάδα ασθενών αποτέλεσαν γυναίκες με διαγνωσμένη υπογονιμότητα (υπογόνιμες γυναίκες, ομάδα 2) και την ομάδα μαρτύρων γυναίκες με ιστορικό γέννησης ζώντων νεογνών (γόνιμες γυναίκες, ομάδα 1). Πραγματοποιήθηκε βιοψία ενδομητρίου με Pipelle κατά την 7η-8η ημέρα μετά την ωοθυλακιορρηξία. Μελετήθηκαν τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά των γυναικών καθώς και τα χαρακτηριστικά του ενδομητρίου. Προσδιορίστηκε ανοσοϊστοχημικά η έκφραση του LIF, του LIFR και των γονιδίων ΗΟΧΑ-10 και ΗΟΧΑ-11 στα επιθηλιακά και τα στρωματικά κύτταρα των δειγμάτων και ειδικότερα το ποσοστό ανεύρεσης θετικών πυρήνων, η ένταση χρώσης και ο συνδυασμένος δείκτης h-score. Oι ανωτέρω παράμετροι συγκρίθηκαν μεταξύ γόνιμων και υπογόνιμων γυναικών και στη συνέχεια μεταξύ επιθηλιακών και στρωματικών κυττάρων τόσο στην ομάδα των γόνιμων όσο και σε αυτή των υπογόνιμων γυναικών. Κατά το διάστημα της μελέτης 105 γυναίκες ικανοποιούσαν τα κριτήρια εισόδου (30 γόνιμες και 75 υπογόνιμες), ενώ επιτυχής ιστοληψία υπήρξε σε 20 γυναίκες από την ομάδα των γόνιμων και σε 60 από αυτή των υπογόνιμων. H μέση ηλικία ήταν 31.3 ± 4.3 για την ομάδα 1 έναντι 37.4 ± 4.1 έτη για την ομάδα 2 (P=.<001). Παρατηρήθηκε σημαντικά μειωμένη έκφραση του LIF και του LIF-R στα επιθηλιακά κύτταρα των υπογόνιμων σε σχέση με τις γόνιμες γυναίκες. Συγκεκριμένα, τo h-score ήταν για τον LIF 106.3 ± 19.6 στην ομάδα των γόνιμων έναντι 65.3 ± 9.9 σε αυτή των υπογόνιμων γυναικών (P=.05), ενώ για τον LIF-R 189.2 ± 14.4 έναντι 125.8 ± 7.8 αντίστοιχα (Ρ<.001). Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στην έκφρασή τους στα στρωματικά κύτταρα. Αντίστοιχα, δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στην έκφραση των ΗΟΧΑ-10 και ΗΟΧΑ-11 μεταξύ γόνιμων και υπογόνιμων γυναικών τόσο στα επιθηλιακά όσο και στα στρωματικά κύτταρα. Η σύγκριση της έκφρασης μεταξύ επιθηλιακών και στρωματικών κυττάρων κατέδειξε σημαντικά μειωμένη έκφραση τόσο του LIF όσο και του LIF-R στα στρωματικά κύτταρα στον πληθυσμό των υπογόνιμων γυναικών (Ρ<.001). Η έκφραση του γονιδίου ΗΟΧΑ-10 δε διέφερε σημαντικά μεταξύ επιθηλιακών-στρωματικών κυττάρων τόσο στις γόνιμες όσο και στις υπογόνιμες γυναίκες. Aντίθετα, η έκφραση του γονιδίου ΗΟΧΑ-11 ήταν σημαντικά αυξημένη στα στρωματικά κύτταρα τόσο των γόνιμων όσο και των υπογόνιμων γυναικών (P=.02 και P<.001 αντίστοιχα). Tα ανωτέρω αποτελέσματα καταδεικνύουν τον σημαντικό αιτιοπαθογενετικό ρόλο του LIF και ιδίως του υποδοχέα του στην υποδεκτικότητα του ενδομητρίου, ενώ ο ρόλος των γονιδίων HOXA-10 και -11 παραμένει ασαφής.
Φλεγμονή στην σοβαρή παρόξυνση χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας
Authors: Χειλάς Γεώργιος
Published: August 2021

H εργώδης αναπνοή παρατηρείται κατά τη φυσική πορεία της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ) και ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των παροξύνσεων της νόσου και επάγει μια φλεγμονώδη απάντηση που χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα κυτταροκινών στο πλάσμα. Στόχος της μελέτης είναι να ελέγξει: την υπόθεση ότι η αύξηση των επιπέδων των κυτταροκινών στο πλάσμα ασθενών με σοβαρή παρόξυνση ΧΑΠ πιθανώς προέρχεται από τους αναπνευστικούς μύες (ιδιαίτερα από το έντονα συσπώμενο διάφραγμα) ή/και από τον εκτιθέμενο σε μηχανικό στρες πνεύμονα και συνεπώς τα επίπεδα αυτά στο πλάσμα πιθανώς μειώνονται λόγω της κατάργησης των έντονων συσπάσεων των αναπνευστικών μυών (εφαρμογή μηχανικού αερισμού). Μεθοδολογία: Χρησιμοποιήθηκαν 30 ασθενείς με σοβαρή παρόξυνση ΧΑΠ που οδηγήθηκαν σε ενδοτραχειακή διασωλήνωση/εφαρμογή μηχανικού αερισμού. Ελήφθησαν δείγματα αίματος σε τρεις φάσεις παρατήρησης: Αμέσως πριν τη διασωλήνωση, 20 λεπτά και 6 ώρες μετά τη διασωλήνωση. Εφτά ασθενείς με ΧΑΠ σε σταθερή κατάσταση που οδηγήθηκαν σε διασωλήνωση/εφαρμογή μηχανικού αερισμού λόγω προγραμματισμένης χειρουργικής επέμβασης, αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Ελήφθησαν δείγματα αίματος σε δύο φάσεις παρατήρησης: Αμέσως πριν και 20 λεπτά μετά τη διασωλήνωση. Με τη τεχνική Luminex 100 IS πραγματοποιήθηκε ο ποσοτικός προσδιορισμός των κυτταροκινών: IL-1α, IL-1β IL-5, IL-6, IL-8, IL-10, IFN-γ, TNF-α, Εοταξίνη, MCP-1, RANTES και EGF. Χρησιμοποιήθηκε το Human Cytokine/Chemokine Milliplex MAP Kit (MPXHCYTO-60K) της εταιρίας Millipore. Αποτελέσματα: Ασθενείς. Τα επίπεδα της IL-6 στο πλάσμα 6 ώρες μετά τη διασωλήνωση ανευρέθηκαν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερα σε σχέση με τα επίπεδα της πριν και 20 λεπτά μετά τη διασωλήνωση (p = 0.043, p = 0.048 αντίστοιχα). Τα επίπεδα της IL-10 στο πλάσμα 6 ώρες μετά τη διασωλήνωση ανευρέθηκαν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερα σε σχέση με τα επίπεδα της 20 λεπτά μετά τη διασωλήνωση (p = 0.05). Τα επίπεδα της Εοταξίνης στο πλάσμα 20 λεπτά και 6 ώρες μετά τη διασωλήνωση ανευρέθηκαν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερα σε σχέση με τα επίπεδα της πριν τη διασωλήνωση (p = 0.012, p = 0.019 αντίστοιχα). Τα επίπεδα του EGF στο πλάσμα 20 λεπτά και 6 ώρες μετά τη διασωλήνωση ανευρέθηκαν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερα σε σχέση με τα επίπεδα του πριν τη διασωλήνωση (p = 0.009, p = 0.012 αντίστοιχα). Τα επίπεδα των IL-5, IL-8, TNF-α, INF-γ, MCP-1 and RANTES δεν μεταβλήθηκαν στατιστικώς σημαντικά με το χρόνο. Ομάδα ελέγχου: Τα επίπεδα όλων των κυτταροκινών που μετρήθηκαν δεν μεταβλήθηκαν στατιστικώς σημαντικά με το χρόνο. Τα επίπεδα των IL-1α και IL-1β ανευρέθηκαν κάτω από τα κατώτερα όρια ανίχνευσης (ασθενείς με παρόξυνση ΧΑΠ και ομάδα ελέγχου). Συμπεράσματα: Η εφαρμογή του μηχανικού αερισμού σε ασθενείς με ΧΑΠ και σοβαρή παρόξυνση, οδηγεί σε μείωση των επιπέδων στο πλάσμα των IL-6, IL-10, Εοταξίνης και EGF. Αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν πως πηγή προέλευσης αυτών των κυτταροκινών, μπορεί να είναι οι αναπνευστικοί μύες και ιδιαίτερα το έντονα συσπώμενο διάφραγμα ή/και ο εκτιθέμενος σε μηχανικό στρες και «φλεγμαίνων» πνεύμονας.
Μικρο/νανοσχηματοποίηση πολυμερών με εγχάραξη πλάσματος για βιοαναλυτικές εφαρμογές
Authors: Κοντζιάμπασης Δημήτριος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή ασχολείται με τη νανοκατασκευαστική τεχνολογία μέσω διεργασιών πλάσματος και συγκεκριμένα με οργάνωση η οποία υποβοηθείται από ηλεκτρικές εκκενώσεις πλάσματος. Συγκεκριμένα μελετώνται η δημιουργία οργανωμένων νανοδομών σε υμένια πολυμερών (κυρίως νανο-λόφων) κατά την κατεργασία τους σε ηλεκτρικές εκκενώσεις πλάσματος, η νανομετρολογία αυτών και η μεταφορά τους σε υπόστρωμα πυριτίου κατά την οποία δημιουργούνται νανοκίονες πυριτίου. Εξετάζονται οι παράμετροι του πλάσματος και των υλικών και η επίδραση τους στην ανάπτυξη, στη μορφολογία, στις διαστάσεις και στη διάταξη των νανοδομών. Τέλος, μελετώνται εφαρμογές των νανοδομημένων επιφανειών των πολυμερών. Η πρώτη εφαρμογή αφορά τη δημιουργία βιομιμητικών αντιανακλαστικών πολυμερικών επιφανειών. Η δεύτερη εφαρμογή αφορά την προσκόλληση διαφόρων ειδών κυττάρων επάνω στις νανοδομημένες επιφάνειες σε μια προσπάθεια ελέγχου ή διαχωρισμού τους διαμέσω του ελέγχου της νανοδόμησης και του χρόνου καλλιέργειας.
Κλινική σημασία του αποικισμού του εντέρου με στελέχη Klebsiella pneumoniae που παράγουν καρβαπενεμάσες σε ασθενείς της μονάδας εντατικής θεραπείας
Authors: Κοντοπούλου Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Σκοπός: Η ανάδειξη της κλινικής σημασίας αποικισμού του ορθού με στελέχη Klebsiella pneumoniae ανθεκτικών στις καρβαπενέμες (CRKP), με την εφαρμογή μοριακών μεθόδων στα στελέχη CRKP που απομονώθηκαν από το ορθό και το αίμα ασθενών της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας.Υλικό – μέθοδοι: Πρόκειται για προοπτική μελέτη η οποία διεξήχθη στο Γ.Ν.Θ. «Γ.ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ» κατά την διάρκεια μιας τριετίας (2011-2014). Το υλικό αποτέλεσαν 498 ασθενείς οι οποίοι νοσηλεύτηκαν το συγκεκριμένο διάστημα στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Διενεργήθηκε μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση πιθανών παραγόντων κινδύνου αποικισμού και επακόλουθης σηψαιμίας με CRKP στελέχη. Η συλλογή των επιχρισμάτων ορθού γίνονταν την ημέρα εισαγωγής και στη συνέχεια δύο φορές την εβδομάδα μέχρι την έξοδό του ασθενούς απ΄ την Μ.Ε.Θ (Θάνατος ή μεταφορά σε άλλη κλινική). Καλλιέργειες αίματος λαμβάνονταν από τους ασθενείς με κλινική υποψία σηψαιμίας σε φιαλίδια BACTEC Plus Aerobic/F, Plus Anaerobic/F and Mycosis IC/F,τα οποία επωάζονταν στο αυτοματοποιημένο σύστημα BACTEC 9120 (BD Diagnostic Systems, Sparks, MD, USA). Στα δείγματα ορθού γίνονταν έλεγχος για την ύπαρξη CRKP, με επίστρωση των δειγμάτων σε χρωμοάγαρ (chromIDCARBAprototypemedium –bioMérieux). Η ταυτοποίηση κι ο έλεγχος ευαισθησίας στους αντιμικροβιακούς παράγοντες των στελεχών CRKP ορθού και αίματος έγινε με το αυτοματοποιημένο σύστημα VITEK 2 (bioMerieux, Marcy l'Etoile, France). Σε όλα τα υποτιθέμενα απομονωμένα στελέχη CRKP, οι καρβαπενεμάσες ανιχνεύθηκαν με φαινοτυπικά τεστ (φαινυλοβορονικό οξύ και EDTA) και επιβεβαιώθηκαν με μοριακές τεχνικές PCR για γονίδια KPC, IMP και VIM, NDM και ΟΧΑ-48. Η γενετική συγγένεια στελεχών ορθού και αίματος ελέγχθηκε με ηλεκτροφόρηση παλλόμενου ηλεκτρικού πεδίου (PFGE-pulse-field gel electrophoresis) και MLST(multilocussequencetyping). Αποτελέσματα: Από το σύνολο των ασθενών, 226 αποικίστηκαν στο ορθό με στελέχη CRKP,48 από τους οποίους ανέπτυξαν σηψαιμία από αντίστοιχα στελέχη. Η διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ, η αναλογία ασθενών/νοσηλευτή και η προηγούμενη χρήση αντιμικροβιακών παραγόντων με αντιαναερόβια δράση, συσχετίστηκαν με τον αποικισμό οθού.Κανένας συγκεκριμένος παράγοντας δεν συσχετίστηκε με την επακόλουθη εμφάνιση σηψαιμίας.Το γονίδιο blaKPC-2 ανιχνεύθηκε σε όλα τα εξεταζόμενα στελέχη (48 ορθού και 48 αίματος) και όλα ανήκαν στον κλώνο ST-258. Με βάση τα αποτελέσματα της ηλεκτροφόρησης, τα στελέχη του αίματος ήταν γενετικά όμοια με τα αντίστοιχα του ορθού για κάθε ασθενή. Συμπεράσματα: Η μελέτη υποστηρίζει την ισχυρή συσχέτιση μεταξύ αποικισμού και σηψαιμίας, δεδομένου ότι 48 ασθενείς εμφάνισαν λοίμωξη με τα ίδια στελέχη CRKP που είχαν αποικιστεί. Ο περιορισμός της χορήγησης αντιμικροβιακών παραγόντων με αντιαναερόβια δράση, η μείωση της διάρκειας παραμονής στην ΜΕΘ και η διατήρηση ενός χαμηλού λόγου ασθενών/νοσηλευτή, είναι πιθανές στρατηγικές για τον περιορισμό του αποικισμού του ορθού με CRKP στελέχη και την μείωση της διασποράς των στελεχών αυτών.
Πρόβλεψη της επίδοσης νεαρών κολυμβητών με βάση ανθρωπομετρικά και τεχνικά χαρακτηριστικά
Authors: Ρόζη Γεωργία
Published: August 2021

Ανθρωπομετρικοί, τεχνικοί, φυσιολογικοί, είναι από τους παράγοντες που προσεγγίζονται για την κατανόηση της κολυμβητικής επίδοσης. Ο εντοπισμός των μεταβλητών που προβλέπουν την επίδοση είναι ένας από τους σημαντικότερους σκοπούς τηςεπιστημονικής κοινότητας. Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του αγωνιστικού αποτελέσματος στα 100 μ. ελεύθερο σε κολυμβητές ταχύτητας με α) τα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά των κολυμβητών, β) τα τεχνικά χαρακτηριστικά της κολύμβησης των 100μ ελευθέρου γ) τις φυσιολογικές αποκρίσεις των κολυμβητών ύστερα από το τεστ 100μ ελευθέρου είδους κολύμβησης, και δ) τις μεταβλητές που προσδιορίζουν τη δύναμη έλξης κατά την επιτόπια κολύμβηση. Συμμετέχοντες της έρευνας αποτέλεσαν 51 εν ενεργεία αθλητές (n=30 αγόρια, ηλικία:15,08±1,6 έτη, και n=21κορίτσια, ηλικία:14,52±1,5 έτη), με αγωνιστική εμπειρία και βασική τεχνική το ελεύθερο είδος κολύμβησης μικρών αποστάσεων. Το δείγμα χωρίστηκε σε δύο ηλικιακές κατηγορίες από 13 έως 15 ετών και από 16 έως 18 ετών. Για το πρωτόκολλο του τεστ έγινε συγκέντρωση των στοιχείων σε τρία μέρη: α) Λήψη ανθρωπομετρικών χαρακτηριστικώντων δοκιμαζομένων, β) 100 μέτρα ελεύθερο με μέγιστη ένταση, γ) μέτρηση της δύναμης της χειρολαβής και επιτόπια κολύμβηση μέγιστης έντασης το χρόνο που είχαν κολυμπήσει τα 100μ ελεύθερο. Για την επεξεργασία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε η ανάλυση πολλαπλής βηματικής παλινδρόμησης. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι μπορούμε να προβλέψουμε την επίδοση σε κολυμβητές και κολυμβήτριες ηλικίας 13-18 ετών με πιθανότητα 96,3% και τυπικό σφάλμα 1,29. Οι μεταβλητές με τη μεγαλύτερη προβλεπτική ικανότητα για την επίδοση στα 100μ ελεύθερο ήταν η αποτελεσματικότητα της χεριάς στο 2ο 50άρι, το μήκος της χεριάς στο 2ο 50άρι και ο αριθμός των χεριών στο 2ο 50άρι. Σύμφωνα με το σημαντικό κριτήριο της απλότητας και πρακτικότητας των μετρήσεων, οι παραπάνω μεταβλητές μετρώνται εύκολα και γρήγορα από τους ερευνητές και τους προπονητές. Συμπερασματικά, η επίδοση στα 100 μ. ελεύθερο στις ηλικίες από 13 έως 18 ετώνμπορεί να προβλεφθεί με ακρίβεια μέσω προσιτών και εύκολων μετρήσεων από τους προπονητές κολύμβησης.
Διγλωσσία στη διδασκαλία της ξένης γλώσσας στο γυμνάσιο
Authors: Μαριάς Παναγιώτης
Published: August 2021

Η έρευνα μας εστιάζει στη βελτιστοποίηση των γλωσσικών επιδόσεων στο πεδίο των ικανοτήτων κατανόησης και παραγωγής προφορικού και γραπτού λόγου, προφορικής και γραπτής διαμεσολάβησης, μέσα από το σχεδιασμό, την εφαρμογή και την αξιολόγηση ενός διγλωσσικά διαμορφωμένου προγράμματος διδασκαλίας ξένης γλώσσας στο γυμνάσιο. Στη βασική μας υπόθεση υποστηρίξαμε ότι οι διγλωσσικές προσεγγίσεις στη διδασκαλία ξένης γλώσσας μπορούν να συμβάλλουν θετικά στην ανάπτυξη των ανωτέρω γλωσσικών ικανοτήτων. Μέσα από μια ερευνητική ακολουθία που διήρκησε δύο σχολικά έτη με τη συμμετοχή τριών σχολείων στην Ελλάδα και στο Βέλγιο, γλώσσα-στόχο τη γαλλική και γλώσσα ελέγχου την αγγλική, εφαρμόσαμε ένα μικτό μεθοδολογικό μοντέλο εκπαιδευτικής έρευνας δράσης με εργαλεία σχέδια μαθήματος μη γλωσσικού περιεχομένου, ειδικά διαμορφωμένα γλωσσικά portfolios, ημερολόγια και σημειώσεις. Η ευελιξία στη χρήση μιας νοηματοδοτικής γλωσσικής ρευστότητας στο σύνολο των γλωσσών του μαθητή και της μαθήτριας που ορίζουν ουσιαστικά τους χώρους διαγλωσσικότητας που επιχειρήσαμε να δημιουργήσουμε, στοιχειοθέτησαν τη διγλωσσία ως «γλωσσομάθεια», «γλωσσική δικαιοσύνη», «πρώτη γλώσσα», «φυσικό φαινόμενο» και «γέφυρα». Ο διγλωσσικός προσανατολισμός μιας διδακτικής παρέμβασης γλωσσικής εκμάθησης σε μονογλωσσικά προσανατολισμένα σχολικά περιβάλλοντα όπως αυτά του ελληνικού γυμνασίου συνοψίζει την επιστημονική συνεισφορά του εγχειρήματος σε ερευνητικό επίπεδο. Το πλαίσιο δράσης, τα εργαλεία χρήσης και τα αποτελέσματα που προέκυψαν μπορούν να αξιοποιηθούν και να εξελιχθούν, τόσο σε επίπεδο διδασκαλίας από εκπαιδευτικούς ξένων γλωσσών όσο και ερευνητικά, με την διεύρυνση των διγλωσσικών εφαρμογών στην πρωτοβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση ως προτάσεις περαιτέρω διερεύνησης.
Ανάλυση υποπροϊόντων ψαριών ιχθυοκαλλιέργειας και διερεύνηση της βιοδραστικότητάς τους
Authors: Κανδυλιάρη Αικατερίνη
Published: August 2021

Η αξιοποίηση των υποπροϊόντων της ιχθυοκαλλιέργειας για την παραγωγή προϊόντων υψηλής προστιθέμενης και διατροφικής αξίας αποτελεί πρόκληση. Η ιδέα αυτή, εντάσσεται στο πλαίσιο της σύγχρονης σκέψης για ελαχιστοποίηση των αποβλήτων τροφίμων (κυκλική οικονομία) και αξιοποίησή τους για την παραγωγή νέων τροφίμων, που θα συμβάλλουν στον περιορισμό της διατροφικής επισφάλειας. Στόχος της παρούσας έρευνας αποτελεί η μελέτη των υποπροϊόντων ψαριών ιχθυοκαλλιέργειας με σκοπό τη διερεύνηση δυνατότητας αξιοποίησής τους, συμβάλλοντας έτσι στην αειφορία του κλάδου της ιχθυοκαλλιέργειας. Από τα εκτρεφόμενα ελληνικά είδη, επιλέχθηκαν να εξετασθούν οι τσιπούρες, ως ένα από τα σημαντικότερα εκτρεφόμενα είδη, καθώς επίσης και οι κρανιοί, ως ένα από τα «νέα» και υποσχόμενα είδη εκτροφής. Οι στόχοι της παρούσας μελέτης ήταν: 1) ο προσδιορισμός της διατροφικής σύνθεσης των υποπροϊόντων των ψαριών ιχθυοκαλλιέργειας, 2) ο προσδιορισμός της σύστασης των υποπροϊόντων των ψαριών ιχθυοκαλλιέργειας και του αντίστοιχου θαλάσσιου περιβάλλοντος από το οποίο αυτά προήλθαν σε μέταλλα, βαρέα μέταλλα και ιχνοστοιχεία, 3) η διερεύνηση της βιοδραστικότητάς των υποπροϊόντων ψαριών όσον αφορά την αντικαρκινική τους δράση και την αύξηση της βιοδιαθεσιμότητας του σιδήρου, 4) η διερεύνηση της δυνατότητας επιχειρηματικής αξιοποίησης των υποπροϊόντων ή κλασμάτων αυτών ώστε να δημιουργηθεί νέο καινοτόμο προϊόν. Συμπερασματικά, τα υποπροϊόντα ψαριών αποτελούν σημαντική και διατροφικά πολύτιμη πηγή πρωτεϊνών, λιπαρών οξέων και απαραίτητων μετάλλων. Τα υποπροϊόντα ψαριών είναι ασφαλή, όσον αφορά τη συγκέντρωσή τους σε βαρέα μέταλλα, για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Παράλληλα και το θαλασσινό περιβάλλον από το οποίο αλιεύθηκαν τα ψάρια παρουσίασε απουσία ρύπανσης με χαμηλές τιμές συγκέντρωσης μετάλλων. Όσον αφορά τη βιοδραστικότητά τους φάνηκε πως παρουσιάζουν in vitro αναστολή του πολλαπλασιασμού καρκινικών κυτταρικών σειρών του μαστού (MCF7A) και καρκινικών κυτταρικών σειρών του παχέος εντέρου (COLO320) παρουσία πρωτεϊνικών υδρολυμάτων από συγκεκριμένες κατηγορίες υποπροϊόντων όπως, δέρμα και κόκκαλα. Όσον αφορά την αύξηση της προβλεπόμενης βιοδιαθεσιμότητας του σιδήρου μόνο τα υποπροϊόντα από εντόσθια παρουσίασαν θετική επίδραση. Tα παραπάνω ερευνητικά αποτελέσματα καθώς και το επιχειρηματικό σχέδιο της ιδέας αξιοποίησης των υποπροϊόντων ψαριών που εκπονήθηκε, έδειξαν πως υπάρχει σημαντική δυνατότητα αξιοποίησης των υποπροϊόντων ή κλασμάτων αυτών ώστε να δημιουργηθεί νέο καινοτόμο προϊόν, υψηλής διατροφικής αξίας.