bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Πειραματική μελέτη της επίδρασης των αντιοξειδωτικών φαρμάκων στο σύνδρομο ισχαιμίας - επαναιμάτωσης μετά από αποκλεισμό της υπονεφρικής μοίρας της κοιλιακής αορτής
Authors: Κατσένη Κωνσταντίνα
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να μελετηθούν ποιοτικά και ποσοτικά οι οξειδωτικοί παράγοντες, που εκλύονται στο πλαίσιο του συνδρόμου ισχαιμίας / επαναιμάτωσης. Επίσης, θα μελετηθεί συγκριτικά η αναστολή της απελευθέρωσης των οξειδωτικών αυτών παραγόντων μετά τη χορήγηση δύο φαρμάκων: της Ν-ακετυλο-κυστεΐνης (NAC) και της δεφεροξαμίνης (desferal). ΜΕΘΟΔΟΣ: Στη μελέτη έλαβαν μέρος συνολικά 36 χοίροι ηλικίας 24 εβδομάδων και βάρους 32±2 Kg. Μετά την αρχική προετοιμασία και σταθεροποίηση, τα ζώα υποβλήθηκαν σε λαπαροτομία και αποκλεισμό της υπονεφρικής μοίρας της κοιλιακής αορτής (ισχαιμία) διάρκειας 2h και ακολούθως άρση του αποκλεισμού της κοιλιακής αορτής (επαναιμάτωση) διάρκειας 2h. Τα ζώα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες των 12 χοίρων. Η πρώτη ομάδα αποτέλεσε την ομάδα ελέγχου (control), στην οποία χορηγήθηκε φυσιολογικός ορός (15 ml/kg) κατά τη διάρκεια της ισχαιμίας και της επαναιμάτωσης. Στα ζώα της δεύτερης ομάδας (NAC) χορηγήθηκε n-acetylocysteine σε δόση 150mg/kg εντός 30 λεπτών πριν από τον αποκλεισμό και ακολούθως στάγδην 50mg/kg/h κατά τη διάρκεια της ισχαιμίας (2h), ενώ στα ζώα της τρίτης ομάδας (desferal) χορηγήθηκε δεφεριοξαμίνη ενδομυϊκά 100mg/kg/d επί 3 ημέρες προεγχειρητικά και ακολούθως 100mg/kg βάρους σώματος στάγδην 30min προ του αποκλεισμού της κοιλιακής αορτής και κατά τη διάρκεια της ισχαιμίας (2h). Σε κάθε δείγμα μελετήθηκαν οι κυτοκίνες (IL-6, IL-1β, IL-8, TNF-a), το οξειδωτικό stress και οι οξειδωτικοί παράγοντες (PerOx, OxLDL, Thiol-Status,). Μετά το πέρας του πειράματος ελήφθησαν βιοψίες από το πνευμονικό παρέγχυμα, τον νεφρό, το ήπαρ, το πάγκρεας, τον σπλήνα, το λεπτό έντερο και την καρδιά.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Σε όλες τις ομάδες παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση των φλεγμονωδών κυτοκινών και αύξηση του οξειδωτικού stress όχι μόνο τοπικά, αλλά και σε απομακρυσμένα όργανα-στόχους. Η χορήγηση δεφεροξαμίνης και NAC είχε αμφίβολα αποτελέσματα ως προς την αναστολή των υπό εξέταση κυτοκινών. Το σύνδρομο Ι/Ε προκαλεί ιστολογίκες αλλοιώσεις, τις οποίες το NAC πιθανώς να βελτιώνει, ενώ το desferal φαίνεται να τις επιτείνει. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο αποκλεισμός της υπονεφρικής μοίρας της αορτής προάγει τη συστηματική φλεγμονή και τη βλάβη από ισχαιμία / επαναιμάτωση. Η χορήγηση δεφεροξαμίνης και NAC δεν αποδείχθηκε αρκετά αποτελεσματική στη μείωση βλάβης και των μετεγχειρητικών επιπλοκών. Η περαιτέρω έρευνα σε είναι απολύτως αναγκαία προκειμένου να καθορισθεί ο ρόλος των αντιοξειδωτικών αυτών φαρμάκων στο σύνδρομο Ι / Ε.
Ηλεκτρομυογραφική και κλινική αξιολόγηση του στοματογναθικού συστήματος κατά την αντιμετώπιση του Σ.Α.Α.Υ. με συσκευή προώθησης της κάτω γνάθου
Authors: Παππά Γεωργία
Published: August 2021

Το ΣΑΑΥ χαρακτηρίζεται από επεισόδια διακοπής της αναπνοής, συνεχώς επαναλαμβανόμενα κατά την διάρκεια του ύπνου, με μείωση των επιπέδων του οξυγόνου στο αίμα και τελικώς την καταστροφή της φυσιολογικής αρχιτεκτονικής του ύπνου. Σκοπός αυτής της κλινικής προσδοκώμενης μελέτης είναι η εκτίμηση της κατάστασης και η πιθανή μεταβολή της λειτουργίας του στοματογναθικού συστήματος συμπεριλαμβανομένων των μυών και της κροταφογναθικής διάρθρωσης από την χρήση μιας ενδοστοματικής ορθοδοντικής συσκευής προώθησης της κάτω γνάθου, η οποία χρησιμοποιείται για τη συντηρητική αντιμετώπιση ασθενών με ΣΑΑΥ. Τριάντα έξι ασθενείς, ηλικίας μεγαλύτερη των 20 ετών, έλαβαν μέρος στην μελέτη μετά την έγγραφη συγκατάθεσή τους. Παραπέμφθηκαν από τα Εργαστήρια Ύπνου των Γενικών Νοσοκομείων του Αγίου Παύλου και Παπανικολάου Θεσσαλονίκης και Γενικού Νοσοκομείου Καβάλας καθώς παρουσίαζαν ήπιο έως μέτριας σοβαρότητας σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο, όχι κεντρικού τύπου για την τοποθέτηση συσκευής προώθησης της κάτω γνάθου. Ο ακρυλικός νάρθηκας που χρησιμοποιήθηκε προωθούσε την κάτω γνάθο στο 70% της μέγιστης προολίσθησης με κατακόρυφο άνοιγμα στους τομείς 5-8 χιλ. Για την καταγραφή της δυσλειτουργίας του στοματογναθικού συστήματος χρησιμοποιήθηκε ο κλινικός και αναμνηστικός δείκτης κατά Helkimo ενώ οι καταγραφές της μυϊκής λειτουργίας κατά τη μέγιστη οικειοθελή σύσπαση έγιναν στην δεξιά και αριστερή επιπολής μοίρας του μασητήρα και στην δεξιά και αριστερή πρόσθια μοίρα του κροταφίτη με την χρήση ηλεκτρομυογράφου. Οι μετρήσεις και καταγραφές έγιναν πριν την έναρξη της θεραπείας και επαναλήφθηκαν μία ημέρα, έξι μήνες και ένα έτος μετά την τοποθέτηση της συσκευής προώθησης της κάτω γνάθου. Το σύνολο της ανάλυσης πραγματοποιήθηκε με το λογισμικό IBM Statistics SPSS 19.0 ενώ η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε για το επίπεδο p<0.05. Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές τόσο στον αναμνηστικό όσο και στον κλινικό δείκτη δυσλειτουργίας κατά Helkimo μετά περίοδο έξι μηνών και ενός χρόνου θεραπείας. Αμφοτερόπλευρα, η πρόσθια μοίρα του κροταφίτη παρουσίασε στατιστικά σημαντική αύξηση της ηλεκτρομυϊκής δραστηριότητας κατά την μέγιστη εκούσια ισομετρική σύσπαση μετά από έξι μήνες και ένα χρόνο σε σύγκριση με τις αρχικές μετρήσεις και αποκάλυψε στατιστικά σημαντική διαφορά σε σχέση με το δείγμα έλεγχου. Η ηλεκτρομυϊκή δραστηριότητα του μασητήρα μετά από ένα χρόνο αυξήθηκε σημαντικά αλλά δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά σε σχέση με το δείγμα ελέγχου .Η συσκευή προώθησης της κάτω γνάθου για τη θεραπεία της αποφρακτικής άπνοιας ύπνου δεν προκαλεί μη αντιστρεπτές μεταβολές στην κατάσταση και στη λειτουργία του σταματογναθικού συστήματος.
Διαβήτης τύπου 2 και ψυχιατρικά νοσήματα
Authors: Μαρούλη Ειρήνη
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή ο δείκτης SCZ-GRS δε συσχετίστηκε σημαντικά με τα επίπεδα γλυκόζης σε ψυχιατρικούς και σε μη ψυχιατρικούς εθελοντές και δεν παρατηρήθηκαν διαφοροποιήσεις στις συχνότητες αλληλομόρφων κινδύνου για εμφάνιση σχιζοφρένειας ανάμεσα σε ψυχιατρικούς και μη ψυχιατρικούς εθελοντές. Επιπλέον, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση στην κατεύθυνση επίδρασης των γενετικών δεικτών για τα επίπεδα γλυκόζης με τα επίπεδα γλυκόζης σε μη ψυχιατρικούς, ψυχιατρικούς εθελοντές καθώς και στα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης. Τα γενετικά σκορ που εκτιμούν την αθροιστική επίδραση των 36 πολυμορφισμών που συσχετίζονται με τα επίπεδα γλυκόζης, συσχετίστηκαν θετικά με τα επίπεδα γλυκόζης σε ψυχιατρικούς, μη ψυχιατρικούς εθελοντές καθώς και στα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης. Επιπλέον, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά για το δείκτη wGRS ανάμεσα σε ψυχιατρικούς και μη ψυχιατρικούς εθελοντές. Ο γενετικός δείκτης DIAGRAM-GRS που εκτιμάει την αθροιστική επίδραση των γνωστών πολυμορφισμών για τον κίνδυνο ΣΔΤ2, συσχετίστηκε θετικά με τα επίπεδα γλυκόζης. Ο δείκτης του τρόπου ζωής -GPS- συσχετίστηκε με χαμηλότερα επίπεδα γλυκόζης καθώς και με χαμηλότερα επίπεδα δεικτών παχυσαρκίας. Ο γενετικός δείκτης DIAGRAM-GRS καθώς και ο γενετικός δείκτης GRS αλληλεπιδρoύν με το δείκτη του τρόπου ζωής GPS μειώνοντας τα επίπεδα γλυκόζης.
Ενδοθηλιακή λειτουργία και ελαστικότητα αορτής σε υπερτασικούς ασθενείς με υπνική άπνοια
Authors: Καρτάλη Νικολέτα
Published: August 2021

Στην παρούσα μελέτη μελετήθηκε η επίδραση του συνδρόμου υπνικής άπνοιας και της θεραπείας του με μηχάνημα συνεχούς θετικής τελοεκπνευστικής πίεσης (CPAP) στην ελαστικότητα της αορτής και στη λειτουργία του ενδοθηλίου (ινωδογόνο, της CRP, κατεχολαμίνες πλάσματος και παράγοντας von Willebrand). Είκοσι-εννέα ασθενείς με υπνική άπνοια (δέκα-εννέα υπερτασικοί και δέκα προ-υπερτασικοί) και δεκαπέντε υγιείς μάρτυρες, εξετάστηκαν. Όλοι οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε πολυυπνογραφία καθώς και σε 24ωρη καταγραφή της Αρτηριακής Πίεσης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης ύπνου, αν οι ασθενείς έπασχαν από σοβαρό Σύνδρομο Αποφρακτικής Άπνοιας, επαναλάμβαναν της πολυυπνογραφική μελέτη μια δεύτερη νύχτα, στη διάρκεια της οποίας λάμβαναν θεραπεία με τη μάσκα CPAP και τιτλοποιούνταν η θετική πίεση της συσκευής μέχρι να φτάσει τα θεραπευτικά επίπεδα. Από τους 29 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπευτική εφαρμογή με τη μάσκα CPAP, μόνο οι 13 δέχθηκαν να λάβουν τη θεραπεία με CPAP. Οι ασθενείς αυτοί επανακλήθηκαν για επανέλεγχο, μετά από τουλάχιστον 3 μήνες καθημερινής θεραπείας με CPAP κατ’ οίκον. Ανάμεσα στις ομάδες των μαρτύρων και των ασθενών δεν υπήρχε διαφορά όσον αφορά την ηλικία (41,41 έτη οι μάρτυρες και 41,66 έτη οι ασθενείς , p=0.930). Υπήρχε διαφορά όσον αφορά το ΒΜΙ (29,21 ± 4,26 kg/m2 οι μάρτυρες και 33 ± 4,78 kg/m2 οι ασθενείς, p=0.01). Επίσης, δεν υπήρχε διαφορά όσον αφορά τον βαθμό υπνηλίας των ασθενών, όπως αυτός καταγράφεται με την κλίμακα Epworth (6,88 ± 4.12 οι μάρτυρες και 9,21 ± 4,05 οι ασθενείς, p=0.069). Η μείωση της συστολικής και της διαστολικής πίεσης μετά τη θεραπεία με CPAP ήταν 7,35 mmHg και 7 mmHg αντίστοιχα. Η CPAP μείωσε την συστολική και την διαστολική πίεση από το πρώτο βράδυ εφαρμογής της, και το όφελος διατηρήθηκε στην μακροχρόνια θεραπεία με CPAP. Όσον αφορά την ΤΣΚ, βρήκαμε ότι υπήρχε μείωση της ΤΣΚ των υπερτασικών μετά την πρώτη εφαρμογή της CPAP (από 8.81±1.42 m/s σε 8,18±1,04 m/s, p=0.028) αλλά όχι ανάμεσα στην δεύτερη και την τρίτη εξέταση (από 8,18±1,04 m/s σε 7,37±0,98 m/s p=0,111). Υπήρξε η μέγιστη μείωση κατά την πρώτη εφαρμογή της CPAP και η μακροχρόνια εφαρμογή της θεραπείας διατήρησε το αποτέλεσμα. Το ινωδογόνο, η hs-CRP, η αδρεναλίνη και η νοραδρεναλίνη δεν φάνηκε στην εργασία μας να σχετίζονται με το σύνδρομο της υπνικής άπνοιας. Φάνηκε, όμως ότι οι υπερτασικοί ασθενείς (και οι προ-υπερτασικοί) με υπνική άπνοια έχουν υψηλότερα επίπεδα παράγοντα vonWillebrand, τα οποία μειώνονται μετά τη θεραπεία με CPAP.
Εκτίμηση των επιπέδων ορού της βισφατίνης στην υπερτασική νόσο της κύησης
Authors: Ζορμπά Ευγενία
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η διερεύνηση της πιθανής σχέσης μεταξύ των επιπέδων της βισφατίνης του ορού και της προεκλαμψίας. Ο τύπος της μελέτης ήταν ασθενών – μαρτύρων, δεδομένης χρονικής στιγμής και η διεξαγωγή της πραγματοποιήθηκε στην Α’ Μαιευτική – Γυναικολογική Κλινική του ΑΠΘ. Στη μελέτη συμμετείχαν εβδομήντα έξι έγκυες γυναίκες, 38 με προεκλαμψία και 38 με φυσιολογική κύηση. Η αντιστοίχιση των ομάδων έγινε ως προς την ηλικία της μητέρας και την ηλικία κύησης, ενώ ο υπολογισμός του μεγέθους δείγματος έγινε με ανάλυση ισχύος. Οι κύριοι παράμετροι που αξιολογήθηκαν ήταν τα επίπεδα της βισφατίνης, του ουρικού οξέος, της ουρίας, της κρεατινίνης, των τρανσαμινασών και των αιμοπεταλίων, τα οποία συγκρίθηκαν μεταξύ των γυναικών με ή χωρίς προεκλαμψία, ενώ δευτερευόντως οι δύο ομάδες συγκρίθηκαν ως προς την ηλικία κύησης κατά τον τοκετό και το βάρος γέννησης των νεογνών. Παρόμοια χαρακτηριστικά κατά την έναρξη της κύησης μεταξύ των δύο ομάδων ήταν η ηλικία της μητέρας, ο δείκτης μάζας σώματος, ο αριθμός ζώντων τέκνων και ο αριθμός των κυήσεων. Τα επίπεδα της βισφατίνης του ορού ήταν στατιστικά σημαντικά αυξημένα στις γυναίκες με προεκλαμψία σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Μονοπαραγοντική ανάλυση αποκάλυψε ισχυρή γραμμική συσχέτιση των επιπέδων της βισφατίνης με τη συστολική, τη διαστολική και τη μέση αρτηριακή πίεση, καθώς και με τα επίπεδα του ουρικού οξέος. Τέλος, ROC ανάλυση έδειξε ότι τα επίπεδα της βισφατίνης του ορού είναι χρήσιμα για τη διάκριση μεταξύ των προεκλαμπτικών ή μη γυναικών, με περιοχή κάτωθεν της καμπύλης 0,887.
Συσχετισμός του πολυμορφισμού του γονιδίου (ALR2) στην αμφιβληστροειδοπάθεια και νεφροπάθεια στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ
Authors: Ταχμιτζή Σοφία
Published: August 2021

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια (ΔΑ) και η διαβητική νεφροπάθεια(ΔΝ) αποτελούν σοβαρές επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ) τύπου I και ΙΙ. Για τις μικροαγγειοπάθειες αυτές ποικίλοι προδιαθεσικοί παράγοντες έχουν ήδη αναγνωριστεί, αλλά η παθογένεια δεν είναι ακόμη εξολοκλήρου τεκμηριωμένη. Η απουσία, όμως, απόλυτα αποτελεσματικού θεραπευτικού χειρισμού στις περιπτώσεις ΔΑ και ΔΝ, σε όλους ανεξαιρέτως τους ασθενείς, επιβάλουν την περαιτέρω διερεύνηση της παθογένειας των επιπλοκών του ΣΔ και τη διεξοδική μελέτη του προβλήματος που πιθανόν να οδηγήσει στην πρόληψή του. Είναι γνωστό ότι τα αυξημένα επίπεδα γλυκόζης προκαλούν την ενεργοποίηση της μεταβολικής οδού των πολυολών, όπου η αναγωγάση της αλδόζης (ALR2) είναι το πρώτο και καθοριστικό ένζυμο ρυθμού και φαίνεται να εμπλέκεται στην παθογένεια των διαβητικών μικροαγγειακών επιπλοκών. Σε αυτή τη μελέτη, ελέγχθηκαν οι συσχετίσεις μεταξύ 5 κοινών πολυμορφισμών-SNPs (rs2259458 G/T, rs2734653 G/A, rs2670230 C/A, rs1790998 C/A, rs17188118 A/C) του γονιδίου AKR1B1 με την εμφάνιση της ΔΑ και ΔΝ, σε σακχαροδιαβητικούς ασθενείς τύπου ΙΙ. Η κοόρτη αποτελείτο από 169 διαβητικούς με μικροαγγειακές επιπλοκές (ασθενείς με επιπλοκές), 107 διαβητικούς χωρίς μικροαγγειακές επιπλοκές (ομάδα ελέγχου ασθενών) και 315 υγιείς (ομάδα ελέγχου υγιών). Η εξέλιξη της ασθένειας εξετάστηκε χρησιμοποιώντας ως μέτρο τον γενικευμένο λόγο πιθανοτήτων ORG (generalized odds ratio), μία προσέγγιση ανεξάρτητη του γενετικού μοντέλου. Ο κίνδυνος ανάπτυξης διαβητικών επιπλοκών εξετάστηκε χρησιμοποιώντας τον ORG του προσθετικού και συν-κυρίαρχου μοντέλου. Η τάση κληρονομικότητας αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας τον δείκτη βαθμού κυριαρχίας h (degree of dominance index). To γονίδιο AKR1B1 δεν εμπλέκεται στην εξέλιξη της ασθένειας. Διερευνώντας την συσχέτιση μεταξύ των παραλλαγών του AKR1B1 και τον κίνδυνο ανάπτυξης διαβητικών επιπλοκών, στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα υπήρξαν για το προσθετικό μοντέλο της παραλλαγής rs2259458 G/T [OR = 1.87 (1.01 – 3.50)] και το συν-κυρίαρχο μοντέλο του πολυμορφισμού rs2670230 C/A [OR = 1.45 (1.01 – 2.04)]. H τάση κληρονομικότητας (h index) για τις παραλλαγές rs2259458 G/T και rs2670230 C/A ήταν «μη – κυριαρχία» και «κυριαρχία του αλληλόμορφου Α» αντίστοιχα. Οι συχνότητες των τριών απλοτύπων (T-G-A-C-A, G-G-C-C-A and G-A-C-C-A) ήταν σημαντικά διαφορετικές (P ≤ 0.05) ανάμεσα στις ομάδες ελέγχου ασθενών και υγιών. Οι πολυμορφισμοί του γονίδιου AKR1B1 ίσως επιδρούν στην εξέλιξη του ΣΔ και γιαυτό να οδηγούν τελικά στις επιπλοκές του.
Διάδοση ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων υπεράνω επιπέδου εδάφους με απώλειες, για εφαρμογές στις ασύρματες τηλεπικοινωνίες
Authors: Χρηστάκης Χρήστος
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η μελέτη στο πρόβλημα της ακτινοβολίας που εκπέμπεται από ένα κατακόρυφο μικρό δίπολο (δίπολο Hertz) επάνω από το επίπεδο έδαφος με απώλειες. Αυτό αντιπροσωπεύει το γνωστό πρόβλημα ακτινοβολίας του Sommerfeld, το οποίο διατυπώνεται με μία νέα μέχρι τώρα προσέγγιση, την φασματική. Χρησιμοποιώντας τον αντίστροφο τρισδιάστατο μετασχηματισμό του Fourier, λαμβάνουμε εκφράσεις για το ηλεκτρικό και μαγνητικό πεδίο (ΗM) (στον φυσικό χώρο, πλέον), αποτελούμενες από μονοδιάστατα ολοκληρώματα, έχοντας ως βάση το κυλινδρικό σύστημα συντεταγμένων. Επιπρόσθετα, χρησιμοποιώντας την μέθοδο στάσιμης φάσης (SPM) στην περιοχή των υψηλών συχνοτήτων, λαμβάνονται κλειστοί αναλυτικοί τύποι για το ΗΜ πεδίο στην λήψη. Στην περιοχή των υψηλών συχνοτήτων και για γωνίες πρόσπτωσης (grazing angle) όχι πολύ μικρές, η προκύπτουσα λύση είναι το αποκαλούμενο ‘κύμα χώρου’ (απευθείας και ανακλώμενα κύματα), οπότε στην περίπτωση αυτή το ονομαζόμενο ‘κύμα επιφανείας’ μπορεί να αγνοηθεί. Τέλος, τα αριθμητικά αποτελέσματα στην περιοχή των υψηλών συχνοτήτων παρουσιάζονται σε σύγκριση με τα αντίστοιχα αριθμητικά αποτελέσματα βασισμένα στη λύση Norton (κύματα χώρου και επιφανείας).
Διερεύνηση της επίδρασης εναλλασσόμενου μαγνητικού πεδίου στην ανάπτυξη των φυτών
Authors: Κατσένιος Νικόλαος
Published: August 2021

Για τη διερεύνηση της επίδρασης του μαγνητικού πεδίου στα φυτά εγκαταστάθηκαν πειραματικοί αγροί τεσσάρων διαφορετικών φυτών. Χρησιμοποιήθηκαν δύο μονοκότυλα φυτά (σιτάρι, αραβόσιτο) και δύο δικότυλα φυτά (κουκιά, ηλίανθος) ώστε να εξαχθούν όσο το δυνατόν πιο ασφαλή συμπεράσματα. Η επιλογή των χρόνων έκθεσης στο μαγνητικό πεδίο (0, 15, 30 και 45 λεπτά) έγινε μετά από προκαταρκτικά πειράματα. Τα πειράματα εγκαταστάθηκαν στον Βοτανικό, στον αγρό του εργαστηρίου Γεωργίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών για τρεις καλλιεργητικές περιόδους (2009/10 έως 2011/12) για το σιτάρι και δυο καλλιεργητικές περιόδους για τα κουκιά, τον ηλίανθο και τον αραβόσιτο (2010/11 και 2011/12). Τα φυτικά χαρακτηριστικά που μελετήθηκαν ήταν το φύτρωμα, το αδέλφωμα (μόνο στο σιτάρι), η δραστικότητα της α-αμυλάσης (μόνο στο σιτάρι), το νωπό και το ξηρό βάρος, η φυλλική επιφάνεια, η συγκέντρωση χλωροφύλλης, ο ρυθμός διαπνοής, ο ρυθμός φωτοσύνθεσης, η αγωγιμότητα στοματίων και η τελική απόδοση σε καρπό. Σε όλα τα φυτά που χρησιμοποιήθηκαν τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντικά αυξημένη βλαστική ικανότητα στις επεμβάσεις του μαγνητικού πεδίου σε σύγκριση με τον μάρτυρα. Στις μετρήσεις των αγρονομικών και φυσιολογικών χαρακτηριστικών σημειώθηκαν επίσης υψηλότερες τιμές. Στα πειράματα μαλακού και σκληρού σιταριού, οι υψηλότερες αποδόσεις με στατιστικά σημαντικές διαφορές σημειώθηκαν στις επεμβάσεις του μαγνητικού πεδίου. Επιπλέον παρατηρήθηκε αυξημένη δραστικότητα της α-αμυλάσης στις επεμβάσεις του μαγνητικού πεδίου την τέταρτη ημέρα μετά τη σπορά. Στα πειράματα οδοντωτού και γλυκού καλαμποκιού οι υψηλότερες τιμές στις μετρήσεις σημειώθηκαν στις επεμβάσεις των 30 και των 45 λεπτών έκθεσης. Στα πειράματα των κουκιών οι υψηλότερες τιμές σημειώθηκαν στην επέμβαση των 15 λεπτών έκθεσης στο μαγνητικό πεδίο. Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός πως παρά το υψηλότερο ξηρό βάρος στις επεμβάσεις του μαγνητικού πεδίου, οι τελικές αποδόσεις σε σπόρο δεν έδωσαν σημαντικές διαφορές. Στα πειράματα του ηλίανθου οι υψηλότερες τιμές σημειώθηκαν στην επέμβαση των 15 λεπτών έκθεσης στο μαγνητικό πεδίο. Σε μερικές μετρήσεις η επέμβαση των 45 λεπτών έδωσε αρνητικά αποτελέσματα, ενώ τα 15 και 30 λεπτά έκθεσης έδωσαν τελικά αυξημένες αποδόσεις.
Παιδικές δερματοπάθειες ως σύμπτωμα της ψυχικής δομής του παιδιού και της οικογένειάς του
Authors: Καραμπέτσος Χαρίλαος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας περιγραφικής, συγχρονικής μελέτης επιπολασμού, είναι η καταγραφή και διερεύνηση του ποσοστού των παιδιών που πάσχουν από ΑΔ και ΓΑ σε συγκεκριμένο δείγμα πληθυσμού της Αττικής, η πιθανή συσχέτιση της δερματικής νόσου, με την ενδεχόμενη ψυχοπαθολογία του παιδιού και των γονιών, αλλά και η διερεύνηση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων των παιδιών με ΓΑ και ΑΔ σε σχέση με ομάδα ελέγχου «υγιών μαρτύρων». Αυτού του τύπου οι μελέτες παρέχουν πολλά πλεονεκτήματα στη διερεύνηση νοσημάτων με μακρά φυσική πορεία και μακρά λανθάνουσα περίοδο, αφού λόγω του ότι οι μετρήσεις γίνονται άπαξ, παρέχουν τη δυνατότητα εύκολης συλλογής πολλαπλών στοιχείων με ελάχιστο κόστος, ενώ το δείγμα συνήθως μπορεί να αποτελείται και από τον γενικό πληθυσμό. Επιπλέον, παρέχουν τη δυνατότητα άντλησης της πληροφορίας σε ατομικό επίπεδο, με ερωτήσεις που αφορούν είτε το παρόν είτε το παρελθόν και δίδουν μια πρώτη εικόνα για περαιτέρω διερεύνηση αιτιολογικών υποθέσεων. Ωστόσο, λόγω του ότι όλες οι μετρήσεις γίνονται την ίδια χρονική στιγμή, δεν επιτρέπουν την εξαγωγή αιτιολογικών συσχετίσεων, ενώ λόγω του ότι ο επιπολασμός μιας νόσου είναι ανάλογος με την διάρκεια της νόσου, υπάρχει μεγαλύτερη αντιπροσώπευση περιστατικών με μεγάλη διάρκεια νόσησης, γεγονός που μπορεί συχνά να οδηγήσει σε συστηματικό σφάλμα μέτρησης. Οι επιμέρους στόχοι της μελέτης είναι: - Η καταγραφή του δερματικού νοσήματος των παιδιών που αποτέλεσαν το δείγμα της συγκεκριμένης έρευνας. - Η καταγραφή του οικογενειακού ιστορικού δερματικών και αυτοάνοσων νοσημάτων στο συγκεκριμένο πληθυσμό της μελέτης. - Η συσχέτιση μεταξύ του δερματικού νοσήματος του παιδιού και προβλημάτων συμπεριφοράς ή/και συναισθηματικών προβλημάτων. - Η συσχέτιση μεταξύ του δερματικού προβλήματος του παιδιού και την ενδεχόμενη ύπαρξη ψυχοπαθολογικών συμπτωμάτων στους γονείς. - Η διερεύνηση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων των παιδιών με ΑΔ και ΓΑ, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου «υγιών μαρτύρων». Οι ερευνητικές υποθέσεις της παρούσας έρευνας διαμορφώνονται ως εξής: - Η ύπαρξη ΑΔ και ΓΑ στα παιδιά σχετίζεται με την ύπαρξη συναισθηματικών και συμπεριφορικών προβλημάτων στα παιδιά αυτά. - Η ύπαρξη ΑΔ και ΓΑ στο παιδί, σχετίζεται με την ύπαρξη ψυχοπαθολογικών συμπτωμάτων στη μητέρα του παιδιού. - Η ύπαρξη ΑΔ και ΓΑ στο παιδί σχετίζεται με την ύπαρξη ψυχοπαθολογικών συμπτωμάτων στον πατέρα του παιδιού. - Η ύπαρξη ΑΔ και ΓΑ στο παιδί σχετίζεται περισσότερο με την ύπαρξη ψυχοπαθολογικών συμπτωμάτων στη μητέρα παρά στον πατέρα του παιδιού - Η ύπαρξη ΑΔ και ΓΑ στο παιδί σχετίζεται με τα κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά των γονιών (π.χ., κοινωνικο-οικονομικό & εκπαιδευτικό επίπεδο, ηλικία, κλπ.) των γονιών. - Τα παιδιά που πάσχουν από ΓΑ και ΑΔ έχουν περισσότερα ψυχοκοινωνικά προβλήματα σε σχέση με την ομάδα ελέγχου «υγιών μαρτύρων».
Οι ευρωπαϊκές πολιτικές κατά του ρατσισμού και των διακρίσεων και η ελληνική περίπτωση
Authors: Ανάγνου Μαρία
Published: August 2021

Ο ρατσισμός και οι διακρίσεις, αποτελούν φαινόμενα που αν και έχουν τις ρίζες τους στο παρελθόν, έχουν αποκτήσει νέες διαστάσεις. Ο «νεορατσισμός», ήρθε να αντικαταστήσει την έννοια του «κλασικού ρατσισμού», ενώ το διαρκώς μεταβαλλόμενο επί το χείρον διεθνές πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον, αύξησε τις μεταναστευτικές/ προσφυγικές ροές και προσέφερε γόνιμο έδαφος για την αναβίωση των ακροδεξιών κομμάτων, των ρατσιστικών κρουσμάτων βίας αλλά των ρατσιστικών συμπεριφορών σε όλες τις ευρωπαϊκές κοινωνίες.Από την άλλη πλευρά, οι πολιτικές αντιμετώπισής των εν λόγω φαινομένων μετρούν μόνο μερικά χρόνια. Πρόκειται κυρίως, για τις συστηματικές προσπάθειες των δύο περιφερειακών ευρωπαϊκών οργανισμών, της Ε.Ε. και του Συμβουλίου της Ευρώπης, τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια.Εν όψει των παραπάνω, ερώτημα προς διερεύνηση αποτελεί η ερμηνεία των πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών και ιδεολογικών συνθηκών που διαμόρφωσαν τις δυνατές επιλογές, παράλληλα με την ανάλυση των πολιτικών και των αποτελεσμάτων τους.Ειδικότερα, στόχο της διατριβής αποτελεί ακριβώς η επισκόπηση και κριτική ανάλυση των πολιτικών αντιμετώπισης του ρατσισμού στην ευρωπαϊκή ήπειρο, καθώς και η ειδικότερη επίδραση των εν λόγω πολιτικών στην Ελλάδα. Σκοπός είναι να αποδειχτεί ότι παρά τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί μέσω των περιφερειακών ευρωπαϊκών οργανισμών, το πρόβλημα παραμένει άλυτο. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, σε μια εποχή που σημαδεύεται από τις καταστροφικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης, το πρόβλημα του ρατσισμού έχει ξεφύγει από τον έλεγχο. Οι όποιες αντιρατσιστικές πολιτικές/πρωτοβουλίες σε περιφερειακό ή και σε εθνικό επίπεδο φαίνεται να ωχριούν μπροστά στις διαστάσεις που έχει λάβει το φαινόμενο, ενώ η ανοχή της ετερότητας παραμένει ένας ανολοκλήρωτος στόχος.Η ιδέα, της μελέτης, είναι μέσα από την ανάλυση των ευρωπαϊκών πολιτικών και του πλαισίου στο οποίο αναπτύσσονται, να αναδείξει τα κενά της πολιτικής και τη σημασία της προστασίας της ετερότητας στη σύγχρονη Ευρώπη.
Value added sustainable procurement customer's perspective as perceived by companies
Authors: Lacroix Richard-Nicolas
Published: August 2021

Σήμερα, οι αειφορικές προμήθειες θεωρούνται ως ιδιαίτερα δημοφιλής πρακτική για τις επιχειρήσεις, δεδομένου ότι εφαρμόζονται ως τμήμα μιας ευρύτερης αειφορικής στρατηγικής ή αποκλειστικά ως τμήμα της λειτουργίας των προμηθειών. Την τελευταία πενταετία οι αειφορικές προμήθειες εφαρμόστηκαν κυρίως σε τακτική βάση, στοχεύοντας κυρίως στη μείωση του περιβαλλοντικού κόστους σε δραστηριότητες προμήθειας με προμηθευτές. Πάντως, κατά τη διάρκεια της τελευταίας πενταετίας, πέραν της περιστολής του κόστους, η εφαρμογή των αειφορικών προμηθειών από τη Διοίκηση έχει συχνά καταστεί το πρόσχημα για την αποτελεσματική λειτουργική βελτίωση και τη δημιουργία νέων αειφορικών προϊόντων, την ανάπτυξη εξειδικευμένων αγορών (niche markets) και την αύξηση του μεριδίου αγοράς. Έτσι, οι αειφορικές προμήθειες έχουν καταστεί νέο μέσο της Διοίκησης για την υλοποίηση στρατηγικών που στοχεύουν στην απόκτηση των βέλτιστων δυνατών προμηθειών, κοινωνικά ή ηθικά αποδεκτών στους καταναλωτές, ενώ προστατεύουν το περιβάλλον από την ρύπανση και την εξάντληση, συνεπώς δε στη διατήρηση του συγκριτικού τους πλεονεκτήματος. Σκοπός αυτής της διατριβής είναι η διερεύνηση των διαστάσεων του φαινομένου αυτού, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της Δυτικής Ευρώπης, και η κατανόηση της ύπαρξης κάθε στρατηγικού προσανατολισμού στη λήψη συναφών αποφάσεων. Προκειμένου να προσεγγίσουμε το αντικείμενο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, καταγράψαμε την έκταση αυτής της εφαρμογής στις δραστηριότητες των επιχειρήσεων και μελετήσαμε τα χαρακτηριστικά των αποφάσεων και την συμπεριφορά αυτών των επιχειρήσεων ως προς τις πράσινες προμήθειες. Αυτό επετεύχθη, από τη μία πλευρά με τη διεξαγωγή έρευνας με τη χρήση ερωτηματολογίων που απεστάλησαν ηλεκτρονικά σε επιχειρήσεις ποτών και τροφίμων που λειτουργούν στη Δυτική Ευρώπη, και από την άλλη με τη διεξαγωγή follow-up συνεντεύξεων προς επιβεβαίωση και περαιτέρω σε βάθος αναζήτηση πληροφορίας που δεν λαμβάνεται ευχερώς μέσω ερωτηματολογίων. Τα αποτελέσματα της έρευνας μας επιτρέπουν να διερευνήσουμε θεμελιώδεις παραδοχές θεωριών που εφαρμόζονται στις αειφορικές προμήθειες επιχειρήσεων. Αυτό μας οδήγησε σε αριθμό συμπερασμάτων που αφορούν τη συμπεριφορά των επιχειρήσεων σε επιτυχώς εφαρμοσμένες αειφορικές προμήθειες, τα προβλήματα και τη στρατηγική διάσταση αυτών των αποφάσεων και την εφαρμογή αντίστοιχων θεωριών σε δυτικοευρωπαϊκές επιχειρήσεις τροφίμων και ποτών. Τα κύρια συμπεράσματα της μελέτης αναφέρονται στη συνεχώς αυξανόμενη χρήση των αειφορικών προμηθειών των επιχειρήσεων που λειτουργούν στη Δυτική Ευρώπη, στην αξιοσημείωτη υιοθέτηση των αειφορικών προμηθειών και την αναγκαιότητα εφαρμογής μιας σύμμειξης θεωριών για την εξήγηση της συμπεριφοράς των επιχειρήσεων ως προς το ζήτημα των αειφορικών προμηθειών. Τελικά, με βάση τα συμπεράσματά μας και τις βέλτιστες πρακτικές της διεθνούς συναφούς βιβλιογραφίας, δημιουργήσαμε επιρροές που συμβάλλουν στη μείωση πιθανών απωλειών και αύξηση κερδών των επιχειρήσεων από τη χρήση των αειφορικών προμηθειών.
Χωρικές και κοινωνικές μεταβολές στο κέντρο της Αθήνας
Authors: Αλεξανδρή Γεωργία
Published: August 2021

Αυτή η διατριβή ασχολείται με τις θεωρίες του gentrification ως εργαλείο ερμηνείαςτων χωρικών και κοινωνικών μεταβολών στο κέντρο της Αθήνας και ιδιαίτερα στηνπεριοχή του Μεταξουργείου. Το gentrification αναφέρεται στην κοινωνική καιχωρική υφαρπαγή υποβαθμισμένων περιοχών από τις μεσαίες και ανώτερεςκοινωνικές κατηγορίες, στην επικράτηση πιο επικερδών χρήσεων γης, την ανανέωσητου δομημένου περιβάλλοντος και στον χωρικό εκτοπισμό των ασθενέστερωνπληθυσμών και λιγότερο επικερδών χρήσεων γης. Μέσα από τη βιβλιογραφικήεπισκόπηση, γίνεται σαφές ότι οι χρονο-γεωγραφίες του gentrification διαφέρουν ανάμελέτη περίπτωσης. Η εξέταση αυτών των δυναμικών στο κέντρο της Αθήνας έρχεταινα καλύψει αυτό το θεωρητικό κενό. Το ιδιαίτερο κοινωνικό και χωρικό περιεχόμενοτου κέντρου της Αθήνας, δεν αφήνει περιθώρια για την ανάπτυξη του gentrification,παρά μόνο στη μικρο-κλίμακα. Η έρευνα πεδίου στην περιοχή του Μεταξουργείουαναδεικνύει ότι οι τάσεις gentrification αναπτύσσονται σημειακά και επηρεάζουν τηχωρική μορφή και την κοινωνική διάρθρωση της περιοχής. Οι νεοεισερχόμενεςκοινωνικές κατηγορίες, οι νέες χρήσεις και η επανεπένδυση κεφαλαίου στο χώροδιαμορφώνουν συνθήκες gentrification που όμως διαφέρουν σημαντικά από τιςμελέτες περιπτώσης της βιβιογραφίας. Το θεωρητικό μοντέλο των σταδίων τηςδιαδικασίας gentrification αμφισβητείται σημαντικά. Ταυτόχρονα, η γνώση και ηεμπειρία για το gentrification που έχει αποκτηθεί από τις πόλεις του εξωτερικου,όπως και η τεχνογνωσία που έχει αποκτηθεί για τον τρόπο με τον οποίο εξελλίσσεταιη διαδικασία, μεταφέρονται στην περιοχή του Μεταξουργείου από νέους κατοίκους,επενδυτές, πολεοδόμους και πολιτικούς και διεκδικούν τη χωρο-κοινωνικήαναδιάρθρωση του κέντρου. Η κρίση του κέντρου της πόλης και ο φόβος του‘Άλλου’ επεκτείνουν τη διεκδικητική συμπεριφορά των νεοεισερχόμενωνπαραγόντων στην περιοχή και αναδύονται ως μοχλός της διαδικασίας τουgentrification στο Μεταξουργείο.
Η προσπάθεια στον Bergson, στους προγενέστερους και σύγχρονούς του
Authors: Καντεράκη Θεολογία
Published: August 2021

ΠερίληψηΤο ερώτημα περί βούλησης στη φιλοσοφία του Henri Bergson (1859-1941) συνδέεται στενά με την κύρια έννοια της σκέψης του, αυτήν της διάρκειας. Η έννοια της μπερξονικής βούλησης πρέπει να μελετηθεί ως μία δύναμη στους κόλπους του δημιουργικού χρόνου και όχι απλώς ως μία ικανότητα. Με τον τρόπο αυτό, ο όρος της προσπάθειας ή μάλλον το αίσθημα της προσπάθειας συνιστά μία κύρια συνθήκη της βούλησης. Η έρευνά μας έχει ως κύριο στόχο την ανάδειξη της συνάφειας ανάμεσα στη βουλητική προσπάθεια και την μπερξονική σύλληψη του χρόνου ως επινόησης. Παράλληλα, συγκρίνουμε την μπερξονική έννοια της προσπάθειας με άλλες δύο θεωρίες σχετικά με την ίδια έννοια: με αυτήν του Maine de Biran (1766-1824) και με αυτήν του William James (1842-1910). Παρά τη συγγένεια ανάμεσα στους Biran και Bergson στο πλαίσιο της γαλλικής πνευματοκρατίας, για τον πρώτο ο χρόνος είναι παράγωγο της προσπάθειας, ενώ ο δεύτερος ριζικοποιεί τον χρόνο, καθιστώντας την προσπάθεια ως τη συνθήκη που ενισχύει αυτό που υπάρχει ως οντολογικό δεδομένο, το στοιχείο του καινοφανούς. Παρά τις διαφορές ανάμεσα στην ψυχολογική θεωρία του James και την διάρκεια στον Bergson, οι δύο φιλόσοφοι θα συναντηθούν με αποφασιστικό τρόπο στο θέμα της εμπειρίας της καινοτομίας. Σε κάθε περίτπωση, και για τους τρεις στοχαστές η προσπάθεια συνιστά ένα θεμελιώδες στοιχείο της βούλησης, η οποία υπερβαίνει την ανθρώπινη νόηση, δεδομένου ότι η προσπάθεια ενεργοποιεί τις δυνατότητες της συνείδησης.
Productive labour, unproductive labour and productivity growth
Authors: Πασσάς Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Σε αυτή τη διατριβή προχωρούμε σε μια συζήτηση για τη διάκριση ανάμεσα στην παραγωγική και τη μη παραγωγική εργασία στην κλασική και μαρξική πολιτική οικονομία, καθώς και στην πρόσφατη και τρέχουσα ριζοσπαστική και μαρξιστική βιβλιογραφία. Τονίζουμε τη σημασία της διάκρισης για την κατασκευή των μαρξικών μεταβλητών και ιδιαίτερα για την εκτίμηση της παραγωγικότητας της εργασίας, και την αύξηση της παραγωγικότητας. Στη συνέχεια, συγκρίνουμε και αντιπαραβάλλουμε το επίπεδο και την τάση της μαρξικής παραγωγικότητας με το αντίστοιχο ορθόδοξο μέτρο. Επιπλέον, παρουσιάζουμε την ετερόδοξη βιβλιογραφία σχετικά με τους προσδιοριστικούς παράγοντες της αύξησης της παραγωγικότητας. Εντός της μαρξιστικής βιβλιογραφίας η Regulation School και η Social Structure of Accumulation School δίνουν έμφαση στις "κοινωνικές" μεταβλητές ως καθοριστικούς παράγοντες της αύξησης της παραγωγικότητας. Αντίθετα, η Κλασική Μαρξιστική Σχολή υποστηρίζει ότι, αν η διάκριση μεταξύ παραγωγικής και μη παραγωγικής εργασίας έχει εκτιμηθεί σωστά, τότε οι κύριοι καθοριστικοί παράγοντες της αύξησης της παραγωγικότητας είναι οι "τεχνικές" μεταβλητές. Στο παρελθόν, η συζήτηση αυτή βασίστηκε κυρίως σε δεδομένα που προέρχονταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια της περιόδου της "επιβράδυνσης της παραγωγικότητας" της δεκαετίας του 1970 και του 1980. Σε αυτή την διατριβή προσπαθούμε να ρίξουμε νέο φως σε αυτή τη συζήτηση με τη χρήση ενός εκτενέστερου συνόλου δεδομένων που περιλαμβάνει, τόσο τις περισσότερες από τις προηγμένες καπιταλιστικές χώρες, όσο και μια πιο εκτεταμένη χρονική περίοδο. Πιο συγκεκριμένα, η χρονική περίοδος που επιλέγουμε περιλαμβάνει επίσης τη "νεοφιλελεύθερη" περίοδο της δεκαετίας του 1990 και του 2000. Σημειώνουμε τέλος ότι η διατριβή αυτή χρησιμοποιεί ένα σύγχρονο σύνολο οικονομετρικών τεχνικών.
Διερεύνηση της ενδοκυττάριας εντόπισης της ογκοκατασταλτικής πρωτεΐνης Maspin, της συσχέτισής της με την έκφραση του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF) και των σχέσεων αυτών με το HER2 και άλλες κλινικοπαθολογοανατομικές παραμέτρους στο διηθητικό πορογενές καρκίνωμα του μαστού
Authors: Πάνου Μάριος
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης. Αντιφατικά αποτελέσματα έχουν ως τώρα αναφερθεί αφορώντα το ρόλο της maspin αλλά και την υποκυτταρική (ενδοκυττάρια) κατανομή της στον καρκίνο του μαστού. Σκοπός της έρευνάς μας ήταν να εξετάσει την υποκυτταρική εντόπιση (πυρηνική – κυτταροπλασματική) της maspin στο διηθητικό πορογενή καρκίνο του μαστού και να συγκρίνει την εκτίμηση της ανοσοϊστοχημικής χρώσης από ένα παθολογοανατόμο μέσω του απλού μικροσκοπίου (Light Microscopy – LM) με την εκτίμηση μέσω ενός Computerized Image Analysis (CIA) συστήματος. Επίσης, εξετάσθηκαν οι συσχετίσεις μεταξύ της έκφρασης της maspin και της έκφρασης του VEGF, της εκτίμησης της μικροαγγειακής πυκνότητας (MVD) μέσω του CD34 και άλλων κλινικοπαθολογοανατομικών παραμέτρων. ΜέθοδοιΤο δείγμα μας αποτέλεσαν 48 πρωτοπαθή πορογενή διηθητικά καρκινώματα του μαστού. Η χρώση της maspin μετρήθηκε και βαθμολογήθηκε από δύο παθολογοανατόμους μέσω του μικροσκοπίου (LM) ξεχωριστά για το πυρηνικό και το κυτταροπλασματικό κυτταρικό διαμέρισμα. Η έκφραση της ολικής maspin εκτιμήθηκε μέσω ενός CIA συστήματος. Εφαρμόσθηκε μονομεταβλητή μη παραμετρική στατιστική καθώς και πολυμεταβλητή stepwise ordinal logistic regression ανάλυση. ΑποτελέσματαΤα δύο υποκυτταρικά κλάσματα της maspin σχετίζονταν θετικά και ισχυρά μεταξύ τους (Ρ < 0.001). Η ολική maspin σχετιζόταν επίσης θετικά και ισχυρά τόσο με το πυρηνικό κλάσμα της όσο και με το κυτταροπλασματικό (Ρ < 0.001 και για τις δύο συσχετίσεις). Η πυρηνική maspin εμφάνιζε αρνητική οριακής στατιστικής σημαντικότητας συσχέτιση με τους προγεστερονικούς υποδοχείς (PR). Ο VEGF σχετιζόταν θετικά και ισχυρά τόσο με τον υποδοχέα HER2 όσο και με το grade του όγκου. Δεν ανεδείχθησαν άλλες συσχετίσεις στατιστικά σημαντικές και των τριών κλασμάτων της maspin (ολικής – πυρηνικής – κυτταροπλασματικής) με τα εξής: ηλικία, grade, status των Τ, Ν και Μ, stage, οιστρογονικοί υποδοχείς (ER), HER2 status, θετικότητα των ki-67 και p53, ούτε και με κάποια από τις τέσσερις ομάδες της μοριακής ταξινόμησης.ΣυμπεράσματαΤο κυτταροπλασματικό και το πυρηνικό κλάσμα της maspin σχετίζονται μεταξύ τους ισχυρά στο διηθητικό πορογενή καρκίνο του μαστού. Και τα δύο στενά συνδεδεμένα υποκυτταρικά κλάσματα της maspin είναι και ισχυρά συσχετισμένα, ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, με τα επίπεδα της ολικής maspin, όπως αυτά μετρήθηκαν με το Image Analysis σύστημα. Οι μελλοντικές έρευνες θα είναι χρήσιμο να μελετούν και τις τρεις συνιστώσες της maspin στο κύτταρο (πυρηνική – κυτταροπλασματική – ολική), όπως τις μελετήσαμε και εμείς, για την εξαγωγή ασφαλέστερων συμπερασμάτων. Ο VEGF σχετίζεται θετικά και ισχυρά τόσο με τον υποδοχέα HER2 όσο και με το grade του όγκου και έτσι προκύπτει πως ο HER2 εμφανίζει στενή σύνδεση με τη διαδικασία της αγγειογένεσης.
Tο Ιράν και οι Σασανίδες στις βυζαντινές αφηγηματικές πηγές (4ος – 6ος αι.)
Authors: Ζούμπερη Ιωάννα
Published: August 2021

Ο στόχος της διατριβής υπήρξε η κάλυψη ενός θέματος το οποίο δεν φαίνεται να έχει απασχολήσει μέχρι σήμερα τη σύγχρονη έρευνα και αυτό είναι το πως σκιαγραφείται η εικόνα των Περσών στις γραπτές βυζαντινές πηγές από τον τέταρτο έως τον έκτο μ.Χ.αιώνα και συγκεκριμένα από την ίδρυση της Κωνσταντινούπολης (330) μέχρι το θάνατο του αυτοκράτορα Μαυρικίου (602).Οι αφηγηματικές πηγές υπήρξαν κυρίως το υλικό που χρησιμοποιήθηκε, κατέστη όμως απαραίτητο στην πορεία της έρευνας να εξετασθούν παράλληλα και πληροφορίες αραβικών και περσικών μεσαιωνικών πηγών, καθώς και αρχαιολογικά ευρήματα όπως τα νομίσματα, οι επιγραφές και οι ανάγλυφες σε βράχους παραστάσεις των Σασανιδών,προκειμένου να γίνει διασταύρωση των πληροφοριών.Επιλέχθηκε η θεματική αντί της χρονολογικής ανάπτυξης του θέματος, κάτι που επέτρεψε την ομαδοποίηση των χαρακτηρισμών και την ευκολότερη απόδοση μιας εικόνας. Η έρευνα επικεντρώθηκε από την τρίτη δεκαετία του τετάρτου μέχρι το τέλος του έκτου αιώνα. Τούτο διότι μετά το θάνατο του Μαυρικίου η ένταση στις βυζαντινοπερσικές σχέσεις και οι θρησκευτικοί πόλεμοι που ακολούθησαν, κατά τη βασιλεία του Φωκά και του Ηρακλείου, άλλαξαν εντελώς το σκηνικό και συνακόλουθα την εικόνα των Περσών, που μεταλλάχθηκαν από «βάρβαροι» σε «άπιστοι». Αντίθετα κατά την υπό εξέταση περίοδο οι σχέσεις των δύο κρατών παρουσίασαν μια σταθερότητα που επέτρεψε την απόδοση μιας κατά το δυνατόν αντιπροσωπευτικής εικόνας.Η εικόνα των Περσών στη βυζαντινή ιστοριογραφία δεν ταυτίζεται με αρχαιοελληνικά στερεότυπα, αν και οι περισσότεροι από τους λεγομένους «εθνικούς» επέμεναν να τα ακολουθούν. Θετικοί χαρακτηρισμοί για τους Πέρσες εμφανίζονται με την πάροδο των αιώνων, που επηρεάζονται από την εξάπλωση του Χριστιανισμού στο Ιράν αλλά και από τις μακρές περιόδους ειρήνης που σημειώθηκαν κατά την υπό εξέταση περίοδο και είχαν σαν αποτέλεσμα ελεύθερες μετακινήσεις του πληθυσμού ανάμεσα στα δύο κράτη,οικονομικές ανταλλαγές και επιμιξίες. Ιδιαίτερα στην ιστοριογραφία του έκτου αιώνα διαπιστώνεται μία τάση «περσοφιλίας» στους κύκλους των Νεοπλατωνικών αλλά και ιδιαίτερα θετικοί χαρακτηρισμοί για την στρατιωτική ικανότητα των Περσών. Οι τελευταίοι όμως παρέμειναν διαχρονικά ο βάρβαρος λαός της Ανατολής και ένας ιδιαίτερα επικίνδυνος αντίπαλος. Τα βασικά αρνητικά χαρακτηριστικά που τους αποδίδονται είναι η αλαζονεία, η πονηρία, η υποκρισία και η αγάπη για τον πλούτο και τις υλικές απολαύσεις. Έθιμα που σχετίζονται με τη ζωροαστρική θρησκεία εμπόδισαν μια στενότερη επαφή των δύο λαών, σε αυτό δε συνετέλεσε ο φανατισμός και η μισαλλοδοξία του κλήρου και από τις δύο πλευρές. Οι Βυζαντινοί αναγνώριζαν πάντως την Περσία ως έννομο κράτος(πολιτεία) ανάλογο και ισότιμο με το δικό τους και ουδέποτε αμφισβήτησαν την κυριαρχία του. Η εικόνα του Πέρση ηγεμόνα, ενός πολεμοχαρούς στρατηλάτη, κυριαρχεί στη βυζαντινή ιστοριογραφία και επισκιάζει τον Βυζαντινό αυτοκράτορα.
Συστήματα και μηχανισμοί πειθαρχίας στις ελληνικές φυλακές
Authors: Κόρος Δημήτριος-Λάζαρος
Published: August 2021

Η διατριβή επιχειρεί να ερευνήσει το ελληνικό σωφρονιστικό σύστημα, με σκοπό την ανάπτυξη λόγου για τους τρόπους άσκησης της εξουσίας, μέσα από την συμπληρωματική- συνεργατική σχέση τεσσάρων σωφρονιστικών και ποινικών θεσμών: των πειθαρχικών παραπτωμάτων και κυρώσεων, των τακτικών αδειών, της εργασίας με πλασματικό υπολογισμό ημερών και της απόλυσης υπό όρο. Τη συνεργατική αυτή σχέση ονομάσαμε «πειθαρχικό σύμπλεγμα», διότι η θεσμικά προβλεπόμενη επικοινωνία τους συντείνει στην παραγωγή ενός συνολικά πειθαρχικού αποτελέσματος, για την επιδίωξη της μερικής (τακτικές άδειες) ή πλήρους (απόλυση) ελευθερίας. Για το σκοπό αυτό διεξήχθη αρχικά έρευνα σε δύο καταστήματα κράτησης. Αντλήθηκε αρχειακό υλικό από φακέλους υπό όρο αποφυλακισμένων καταδίκων σχετικά με την πειθαρχική τους κατάσταση, την εργασία τους, τις τακτικές άδειες, ενώ βασικό εργαλείο αποτέλεσαν τα βουλεύματα σχετικά με την απόλυση υπό όρο των κρατουμένων, στα οποία αναζητούνταν η λήψη ή μη υπόψη, και ο τρόπος αυτής, των ανωτέρω στοιχείων (πειθαρχικά, άδειες, εργασία), και άλλων στοιχείων για τον τρόπο απόφανσης επί της κατάλληλης για την απόλυση διαγωγής. Επιπλέον, ελήφθησαν συνεντεύξεις από μέλη του προσωπικού των φυλακών (διεύθυνση, κοινωνική υπηρεσία, φυλακτικό προσωπικό) και από τους εισαγγελείς επόπτες των καταστημάτων. Η πορεία της έρευνας μας οδήγησε και στη λήψη συνεντεύξεων από δικαστές που συμμετέχουν στα συμβούλια πλημμελειοδικών των πρωτοδικείων που είναι κατά τόπο αρμόδια για τις υποθέσεις των ερευνηθέντων καταστημάτων κράτησης. Έπειτα από τη συνδυαστική μελέτη όλου του συλλεχθέντος ερευνητικού υλικού, το συμπέρασμα της διατριβής είναι ότι είναι αδύνατη η υποστήριξη ενός κυρίαρχου ρόλου της πειθαρχικής εξουσίας στο μονίμως σε κρίση ελληνικό σωφρονιστικό σύστημα. Αντίθετα, ανιχνεύθηκε μια εξίσου σημαντική λειτουργία της κυβερνολογικής, κατά τον Μισέλ Φουκώ, τροπικότητας της εξουσίας, η οποία δρα σε συντροπικότητα με την πειθαρχική εξουσία, όχι για τη δόμηση του ηθικού υποκειμένου, αλλά για την παραγωγή ενός πειθήνιου, κατευνασμένου ατομικού σώματος του κρατουμένου και του πληθυσμού των κρατουμένων ως σώμα.
Η εικόνα των ελληνιστικών ηγεμόνων μέσα από αναθήματα και νομισματικά ευρήματα στην ηπειρωτική Ελλάδα
Authors: Κοντογιάννη Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Κύριο θέμα της εργασίας είναι το πώς, πού, με ποιες αφορμές και με ποια μέσα γινόταν γνωστή η εικόνα των ηγεμόνων της ελληνιστικής εποχής στους Έλληνες της ηπειρωτικής Ελλάδας. Η εικόνα του ηγεμόνα προβαλλόταν κυρίως μέσω των μνημείων, τα οποία ανέθεταν επισήμως οι πόλεις ή και συγκεκριμένα πρόσωπα σε χώρους όπως η αγορά, η ακρόπολη ή κάποιο ιερό της πόλεως. Τέτοιου είδους ανδριάντες έχουμε συνήθως στα μεγάλα πανελλήνια ιερά, όπου υπήρχαν αναθήματα πόλεων και ιδιωτών. Η παρούσα εργασία διαφέρει από την πρόσφατη μελέτη της Χ. Κοτσίδου, ως προς τον άξονα της μελέτης, ο οποίος στην εργασία αυτή είναι η εικόνα του ηγεμόνα και πώς αυτή προβαλλόταν και όχι μόνο το θέμα των τιμών ή της ευεργεσίας. Επίσης στην παρούσα εργασία προστίθενται τα νομίσματα, τα οποία δεν μελετώνται από την Κοτσίδου και περιορίζεται το ενδιαφέρον στο χώρο της σημερινής ηπειρωτικής Ελλάδας. Από το υλικό που συγκεντρώθηκε, το οποίο αποτελείται από αναφορές για ανδριάντες στις πηγές, από επιγραφές σε βάσεις μνημείων και από θραύσματα μνημείων λίγα στοιχεία έχουμε για τη μορφή των ίδιων των έργων. Η ανασύσταση των ιδίων των μνημείων στις περισσότερες περιπτώσεις είναι δύσκολη ή ανέφικτη. Για λόγους μεθοδολογικούς, συντάχθηκε κατάλογος κατά δυναστείες και ηγεμόνες και κατά γεωγραφική θέση. Δημιουργήθηκαν επίσης και πίνακες ΕXCEL με τα σχετικά στοιχεία. ΄Οπου υπήρχαν οι σχετικές πληροφορίες, έγινε προσπάθεια σύνδεσης των πληροφοριών για τα μνημεία και τα νομίσματα με ιστορικά δεδομένα. Μελετώντας και συγκρίνοντας το υλικό, συμπεραίνουμε ότι δεν μπορεί στις περισσότερες των περιπτώσεων να γίνει κάποιος άμεσος συσχετισμός ανάμεσα στα έργα της γλυπτικής και τα νομίσματα. Η εξήγηση είναι προφανής, λόγω της διαφορετικής κλίμακας και λειτουργίας των νομισμάτων και των γλυπτών. Συχνά όμως, τα νομισματικά πορτραίτα είναι η μόνη πηγή να γνωρίσουμε την εικόνα του ηγεμόνα και αποτελούν συγκριτικό υλικό για την ταύτιση των γλυπτών. Τα νομίσματα μπορούν να μας δώσουν μια εικόνα για το πώς γινόταν γνωστή η εικόνα ενός ηγεμόνα στον απλό Έλληνα, συνήθως στον μισθοφόρο, ο οποίος πληρωνόταν με τα νομίσματα κάποιου ηγεμόνα. Πρόκειται για μια εικόνα τυποποιημένη αλλά και πιο επίσημη από αυτήν των γλυπτών. Το νόμισμα επίσης σχετίζεται περισσότερο με την καθημερινή ζωή και τις συναλλαγές και λιγότερο με την πολιτική μιας πόλης ή ενός Κοινού απένταντι στον ηγεμόνα.
Προσκυνηματικές περιηγήσεις στο Άγιον Όρος
Authors: Μιχελουδάκης Σωτήριος
Published: August 2021

Το Άγιο Όρος δεν αφήνει ανεπηρέαστο κανέναν επισκέπτη, Ορθόδοξο Χριστιανό, ετερόδοξο, αλλόθρησκο ή άθεο. Η μοναδικότητά του, ως θρησκευτικού φαινομένου, το φυσικό περιβάλλον, η αρχιτεκτονική των κτισμάτων του, ο βυζαντινός αέρας και η αέναη πνευματικότητα που αποπνέει, μετουσίωναν ανέκαθεν την περιδιαβασή του σε μία σπουδαία βιωματική εμπειρία.Αντικείμενο της διατριβής οριοθετήθηκε η ιστορική καταγραφή και έρευνα των εντυπώσεων των περιηγητών, η ανθρωπογεωγραφία τους, η θέαση του Αγίου Όρους, των Αγιορειτών πατέρων και της αγιορείτικης ζωής μέσα από τη δική τους θεώρηση και ο εσωτερικός επηρεασμός τους -καθώς και η εξωτερίκευσή του επηρεασμού αυτού-, είτε ως πιστών είτε ως ανθρώπων.Πηγές αποτέλεσαν οι καταγραφές των ίδιων των περιηγητών στα οικεία βιβλία εντυπώσεων της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους. Με άλλες λέξεις, πρωταγωνιστικό ρόλο στο κείμενο της διατριβής έχουν οι σκέψεις και οι θέσεις των ίδιων των περιηγητών.Στο Α' Μέρος ερευνώνται στοιχεία που αφορούν στους περιηγητές, στους λόγους επίσκεψής τους (προσκυνηματικοί, επιστημονικοί, υπηρεσιακοί, βιοποριστικοί), στην προέλευσή τους, στις ιδιότητές τους και στον τρόπο διατύπωσης και εκφοράς των εντυπώσεών τους. Επίσης, επισημαίνονται επισκέψεις ιστορικών προσώπων ή προσωπικοτήτων της εποχής και ειδικότερα πολιτειακές προσωπικότητες, εκκλησιαστικές και διπλωματικές αρχές καθώς και ακαδημαϊκές προσωπικότητες, αλλά και προσωπικότητες των Τεχνών και των Γραμμάτων. Το Β' Μέρος αφορά σε εντυπώσεις προσκυνητών για το Άγιον Όρος, για το φυσικό περιβάλλον του, για το όρος Άθως, για τη συσχέτιση Βυζαντίου και Άγιου Όρους, για τη σχέση Έθνους και Άγιου Όρους, για τη σχέση “Κόσμου” και Άγιου Όρους, για θέματα πίστης, για προβλήματα του Αγίου Όρους, για την Μονή Γρηγορίου ως αγιορείτικη μονή, την τοποθεσία της, τις ακολουθίες της, τα ιερά λείψανα που φυλάσσονται σ' αυτήν, τα κειμήλιά της, τη βιβλιοθήκη της, τη σχέση Έθνους και Μονής, την έλξη της καταγωγής των Μοναχών της από την Πελοπόννησο, τη φιλοξενία της, για τους Αγιορείτες πατέρες, ειδικά για τους Γρηγοριάτες πατέρες και Ηγουμένους.Περιλαμβάνονται, επίσης, ποιήματα προσκυνητών, καρποί της ψυχικής έξαρσής τους καθώς και εντυπώσεις που μαρτυρούν πηγαία τα συναισθήματα αλλά και την πνευματική ωφέλεια των προσκυνητών, γενικά, από την εμπειρία του Αγίου Όρους.
Το κανονικό δίκαιο στο Σλαβικό κόσμο
Authors: Αζντέκοβιτς Μίλος-Ευστάθιος
Published: August 2021

Η παρούσα εργασία περιέχει τέσσερα κεφάλαια μέσα στα οποία περιγράφεται η ιστορία και η ανάπτυξη του κανονικού δικαίου στο Σλαβικό κόσμο από τα πρώτα χρόνια εκχριστιανισμού των Σλάβων μέχρι το 19 αιώνα. Η Ίδια μας βοηθάει να γνωρίσουμε την κουλτούρα και τον χαρακτήρα των Σλάβων πριν από τις πρώτες επαφές με το χριστιανισμό και με την εκκλησιαστική κανονική παράδοση. Από αυτή την εικόνα βλέπουμε τις ανάγκες των πρώτων κανονολόγων οι οποίοι μεταφέρουν το νόημα του κανονικού Δικαίου στους Σλάβους, δηλαδή έχουμε την εικόνα από τα έργα των αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου. Στη συνέχεα βλέπουμε της πρώτες αλλαγές, οι οποίες έγιναν από την πλευρά του Νόμου της Εκκλησίας, δηλαδή του Κανονικού Δικαίου, μέσα στο Σλαβικό κόσμο. Η επιρροή της Kniga Krmcija συνεχίζει να μεταφέρει την Βυζαντινή εκκλησιαστική κανονική σκέψη μέσω της Εκκλησίας, τόσο και μέσω της Σερβίας όσο και μέσω των υπολοίπων Σλαβικών Εκκλησιών μέχρι και στις μέρες μας. Λόγο εκείνης της εποχής, της έλλειψης των τεχνολογικών μέσων καθώς και των προβλημάτων της μετάφρασης και ερμηνείας, εμφανίζονται και αρκετά προβλήματα τα οποία μεταφέρονται και στα Νομοκανονικα βιβλία, τα οποία δυστυχώς είναι εμφανή μέχρι και σήμερα.Σε τούτη την εργασία ο συγγραφέας επιχειρεί να παρουσιάσει μια λεπτομερειακή ανάλυση όλων των προβλημάτων σε όλες τις εποχές μέχρι το τέλος του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα. Ακριβώς σε αυτή την εποχή κάνουν την εμφάνισή τους οι μεγάλοι νομοκανονολογοί στα σλαβικά εδάφη, οι οποίοι ασχολούνται αρκετά με τα κανονικά κείμενα, με τις μεταφράσεις αλλά κα με τις ερμηνείες των κειμένων και των εφαρμογών των ιδίων. Αυτός ό τρόπος μας οδηγεί σε μια θέση από την οποία μπορούμε να δούμε ότι το Κανονικό Δίκαιο αποτελεί έναν ενεργό τομέα των Σλαβικών Εκκλησιών, στις οποίες θα έπρεπε να επεξεργαστούν ξανά τα Νομοκανονικα βιβλία από τις κανονικές πηγές, ιδιαίτερα τις Νομοκανονικες πράξεις από τις οποίες κάποιες έχουν λάθος στη μετάφραση, κάποιες έχουν λανθασμένες ερμηνείες λόγω και του επηρεασμού από τους ετεροδόξους, οι οποίες είναι εμφανείς στα κείμενα.