Πειραματική μελέτη σύγκλεισης δερματικών ελλειμάτων των άκρων με εκτατήρες δέρματος στον σκύλο
Authors: Τσιώλη Βασιλική 
Published: January 2014

Η δυσκολία αντιμετώπισης δερματικών ελλειμμάτων στο περιφερικό τμήμα των άκρων, εξαιτίας της μικρής ελαστικότητας του δέρματος στην περιοχή, αποτελεί πρόκληση για το χειρουργό. Οι τρόποι οι οποίοι συνιστώνται για την κάλυψη τέτοιων ελλειμμάτων είναι: α) η κατά πρώτο σκοπό σύγκλεισή τους με απλές τεχνικές μείωσης της τάσης, όταν είναι μικρού μεγέθους, β) η επούλωση κατά δεύτερο σκοπό και γ) η χρήση κρημνών, μοσχευμάτων, εσωτερικών διατατήρων δέρματος και εξωτερικών εκτατήρων όταν η έκτασή τους είναι μεγάλη. Οι εκτατήρες χρησιμοποιώντας τις μηχανικές και ιξωδοελαστικές ιδιότητες του δέρματος αξιοποιούν την ικανότητά του για διάταση συμβάλλοντας στη σύγκλειση μεγάλων δερματικών ελλειμμάτων. Ωστόσο, δεν αναφέρεται η χρήση τους στο σκύλο, για αυτό και σκοπός της μελέτης αυτής ήταν η διερεύνηση της δυνατότητας χρήσης τους στη σύγκλειση δερματικών ελλειμμάτων στο περιφερικό τμήμα των άκρων, καθώς και οι κλινικές και ιστολογικές μεταβολές που υφίστανται το δέρμα μετά από την εφαρμογή τους. Παράλληλα, σκοπός ήταν η μελέτη της αιματικής ροής καθώς και η επίδραση της ασκούμενης τάσης στο δέρμα. Στο πειραματικό μέρος χρησιμοποιήθηκαν 24 ενήλικες σκύλοι, οι οποίοι χωρίστηκαν σε 3 ομάδες των 8 ζώων. Στα ζώα της ομάδας Α χρησιμοποιήθηκαν ως εκτατήρες συνδετήρες μεταξύ των οποίων, καθώς και διαμέσου ενός δικής μας κατασκευής κυλίνδρου, διέρχονταν ράμματα από πολυπροπυλένιο που προσδένονταν επάνω στον κύλινδρο. Στα ζώα της ομάδας Β χρησιμοποιήθηκαν ως εκτατήρες βελόνες με υποδερμική διαδρομή μεταξύ των οποίων και ενός διάτρητου κυλίνδρου διέρχονταν ράμματα, τα οποία όπως και στα ζώα της ομάδας Α, προσδένονταν επάνω στον κύλινδρο. Τέλος, στα ζώα της ομάδας Γ χρησιμοποιήθηκε για την έκταση του δέρματος η συσκευή Pavletic. Και στις τρεις ομάδες, αφού χορηγούνταν στα ζώα γενική αναισθησία, δημιουργούνταν ελλείμματα δέρματος στην έξω και πρόσθια επιφάνεια των αντιβραχίων με σταθερό μήκος 5 cm και πλάτος ίσο με το μισό της περιμέτρου (50% της περιμέτρου). Ανεξάρτητα από την τεχνική που εφαρμοζόταν στην κάθε ομάδα, στο αριστερό αντιβράχιο πραγματοποιούνταν αποκόλληση των χειλέων του τραύματος από τους υποκείμενους ιστούς, ενώ στο δεξιό αντιβράχιο δεν γινόταν αποκόλληση. Στα ζώα των ομάδων Α και Β την 1η ημέρα, μετά τη δημιουργία των δερματικών ελλειμμάτων και την τοποθέτηση των εκτατήρων, γινόταν πρόσδεση των ραμμάτων και μέτρηση της τάσης που ασκούνταν στα χείλη του τραύματος με ειδική συσκευή. Την 2η ημέρα ασκούνταν 3 διαδοχικές έλξεις (cycle loading) στα χείλη του τραύματος με δύναμη ίση με 1,5-2 kg, οι οποίες διαρκούσαν 2΄-3΄ λεπτά, ενώ μεταξύ τους παρεμβάλλονταν διαστήματα χαλάρωσης διάρκειας 1΄ λεπτού. Στη συνέχεια, γινόταν νέα σύσφιξη των ραμμάτων και μέτρηση της τάσης. Την 3η ημέρα επαναλαμβανόταν η ίδια διαδικασία και ακολουθούσε αφαίρεση των συνδετήρων και σύγκλειση του τραύματος κατά πρώτο σκοπό. Στα ζώα της ομάδας Γ δεν ήταν δυνατό να εφαρμοστεί η διαδικασία των διαδοχικών έλξεων. Σε όλες τις ομάδες, μετά τη συρραφή, τα τραύματα επιδένονταν και γινόταν καθημερινά αλλαγή της επίδεσης και έλεγχος της πορείας της μετεγχειρητικής τους εξέλιξης. Για την εκτίμηση της κλινικής εικόνας χρησιμοποιήθηκε κλίμακα 5 διαβαθμίσεων. Οι μετρήσεις της αιματικής ροής με Laser Doppler γίνονταν σε έξι καθορισμένα σημεία. Η πρώτη μέτρηση γινόταν πριν τη δημιουργία του ελλείμματος, η δεύτερη 24 ώρες αργότερα, πριν τη διενέργεια των διαδοχικών έλξεων και τη σύσφιξη των ραμμάτων και η τρίτη 24 ώρες μετά. Η λήψη των ιστοτεμαχίων του δέρματος για ιστοπαθολογική εξέταση έγινε πριν τη δημιουργία των ελλειμμάτων (ημέρα 1), την ημέρα σύγκλεισής τους κατά πρώτο σκοπό (ημέρα 3) και την ημέρα αφαίρεσης των ραμμάτων (ημέρα 15). Οι μεταβολές της αιματικής ροής δεν ήταν στατιστικώς σημαντικές μεταξύ των τριών ομάδων καθώς και μεταξύ του δεξιού και του αριστερού άκρου. Αντίθετα ήταν στατιστικώς σημαντικές μεταξύ της πρόσθιας και της οπίσθιας επιφάνειας καθώς και μεταξύ των σημείων μέτρησης. Επίσης, υπήρχαν στατιστικώς σημαντικές μεταβολές της αιματικής ροής μεταξύ των ημερών 1 και 3, καθώς και μεταξύ των ημερών 2 και 3 που αφορούσαν κυρίως το αριστερό άκρο. ....................................................................................................................................