Βιοχημικός έλεγχος μυοσκελετικής λειτουργικότητας σε μεταεμμηνοπαυσιακές γυναίκες
Authors: Ευσταθίου Ανδρέας 
Published: June 2023

Εισαγωγή: Η εμμηνοπαυσιακή μετάβαση έχει συσχετιστεί με αλλαγή της σύστασηςτου σώματος, απώλεια μυϊκής μάζας και συσσώρευση καρδιομεταβολικώνπαραγόντων κινδύνου. Το επιβαρυμένο καρδιαγγειακό προφίλ φαίνεται να αυξάνειτον κίνδυνο μεταβολικού συνδρόμου και ενδεχομένως οδηγεί στη εκδήλωση μηαλκοολικής λιπώδης νόσου του ήπατος (NAFLD), αλλά και στη μείωση της δύναμηςλαβής χεριού (HGS) έως και σαρκοπενία. Μη επεμβατικοί δείκτες έχουν αποδειχτείχρήσιμοι στην αξιολόγηση της σαρκοπενίας, της σύστασης του σώματος αλλά και τηςέκτασης NAFLD. Παράλληλα, συσχετίσεις έχουν περιγραφεί ανάμεσα στο μυικό καιλιπώδη ιστό με τη λειτουργικότητα των αγγείων, σχέση που φαίνεται να ορίζεται απότη δράση μορίων όπως οι μυοκίνες. Στόχος αυτής της μελέτης ήταν νααξιολογήσουμε την πιθανή συσχέτιση ανάμεσα στο καρδιομεταβολικό προφίλ καιβαθμολογίας Fib-4 και των NFS και HGS, με δείκτες σύστασης του σώματος καιεκτίμησης της μυϊκής ισχύος σε δείγμα μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών. Επίσηςπροσπαθήσαμε να αξιολογήσουμε τη σχέση ανάμεσα στα επίπεδα μυοκίνης και τηνέκταση της αρτηριακής σκληρίας.Μέθοδοι:Διενεργήθηκε μια συγχρονική μελέτη αξιολόγησε 122μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών. Ελήφθησαν δείγματα αίματος νηστείαςορμονολογική/βιοχημική ανάλυση, και μέτρηση των επιπέδων ιρισίνης.Υπολογίστηκαν οι βαθμολογίες Fibrosis-4 score (Fib-4) και η βαθμολογία ίνωσηςNAFLD (NFS), με στόχο τον αποκλεισμό προχωρημένης ίνωσης. Μετρήσαμε τιςτιμές HGS και ορίσαμε τη δυναπενία ως HGS < 16 kg. Επίσης, η πιθανή παρουσίασαρκοπενίας εκτιμήθηκε με τη χρήση μη επεμβατικών μεθόδων όπως η περιφέρειαμέσου βραχίονα (MUAC) και η περιφέρεια των μυών του μέσου βραχίονα (MAMC).Υπερηχογραφική αξιολόγηση έλαβε χώρα αμέσως μετά για την εκτίμηση τηςταχύτητας σφυγμικού κύματος των καρωτίδων-μηριαίων αρτηριών.Αποτελέσματα: Η μονομεταβλητή ανάλυση έδειξε ότι οι τιμές βαθμολογίας Fib-4συσχετίστηκαν με τις τιμές HGS (r = -0,213, p = 0,034) και της παρουσία δυναπενία(r = 0,232, p = 0,020). Το NFS συσχετίζεται επίσης με το HGS (r = -0,247, p = 0,015)και τη δυναπενία (r = 0,219, p = 0,032). Και οι δύο βαθμολογίες συσχετίστηκαν μετην ηλικία, τον χρόνο έναρξης της εμμηνόπαυσης, τον δείκτη μάζας σώματος και ταλιπίδια του αίματος. Επιπρόσθετα, οι τιμές ιρισίνης συσχετίστηκαν με ΜΑMC (r =0,284, p = 0,016), MUAC (r = 0,382, p = 0,001), TSF (r = 0,238, p = 0,045).Παράλληλα, οι τιμές PWV συσχετίστηκαν με τις τιμές MUAC (r = -0.233, p = 0.036).Οι γυναίκες με τιμές ιρισίνης πάνω από το όριο αποκοπής (διάμεσος τιμή 18.4 ng/dL)είχαν χαμηλότερα επίπεδα ανδρογόνων (p = 0,002) σε σύγκριση με γυναίκες μεχαμηλότερα επίπεδα ιρισίνης. Οι γυναίκες με δυναπενία έναντι εκείνων μεφυσιολογική μυϊκή ισχύ είχαν υψηλότερες τιμές Fib-4 (1,34±0,6 έναντι 1,1±0,37, p =0,016 ANOVA). Η πολυμεταβλητή ανάλυση παλινδρόμησης έδειξε ότι οι τιμές Fib-4συσχετίστηκαν γραμμικά με τη δυναπένια (συντελεστής β = 0,230, τιμή p=0,022). Ταμοντέλα λογιστικής ανάλυσης έδειξαν ότι η δυναπενία συσχετίστηκε με μια αύξησηστις τιμές Fib-4 (λόγος πιθανοτήτων = 5,580, p = 0,010). Επιπλέον πολυπαραγοντικήανάλυση έδειξε ότι οι τιμέςε MAMC συσχετίστηκαν με PWV (b-coefficient =-0.450,p = 0.039), ανεξάρτητα από τις τιμές ιρισίνης. Οι τιμές TSF συσχετίστηκαν με ταεπίπεδα ιρισίνης (b-coefficient = 0,534, p = 0,020), ανεξάρτητα από τα επίπεδα PWV.Οι τιμές MUAC συσχετίστηκαν με την ιρισίνη (b-coefficient = 0,437, p-value =0,030) σε ένα μοντέλο που επίπσης περιλάμβανε PWV. Όλα τα μοντέλαπροσαρμόστηκαν για την ηλικία και τους καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου.Συμπέρασμα: Οι μετρήσεις βαθμολογίας Fib-4 συνδέονται με τις μετρήσειςδυναπενίας και HGS, κάιτ που δεν παρατηρείται για τις μετρήσεις βαθμολογίας NFSσε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Δείκτες μυικής ισχύος σχετίζονται τόσο με PWVόσο και με τα επίπεδα ιρισίνης. Τέλος, γυναίκες με υψηλότερα επίπεδα ιρισίνης έχουνχαμηλότερα επίπεδα ανδρογόνων. Απαιτούνται περαιτέρω διαχρονικές μελέτες για ναεπιβεβαιωθεί η σημασία των ευρημάτων μας.