Η μητρική ακτιβίνη Α ορού ως βιολογικός δείκτης στη διάγνωση της προεκλαμψίας, της ενδομήτριας υπολειπόμενης ανάπτυξης του εμβρύου και του συνδρόμου Down
Authors: Κατσούλης Ιωάννης 
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Να μελετηθεί η συμπεριφορά της πλακουντιακής ορμόνης ακτιβίνης Α του ορού της εγκύου στην προεκλαμψία και την ενδομήτρια υπολειπόμενη ανάπτυξη του εμβρύου, όπου υπάρχει «πτωχή» πλακουντοποίηση, και στο σύνδρομο Down, όπου υπάρχουν διαταραχές στην λειτουργία και όχι στην μικροαρχιτεκτονική του πλακούντα, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν η ακτιβίνη Α μπορεί να αποτελέσει ένα νέο δείκτη στην διάγνωση των καταστάσεων αυτών. ΥΛΙΚΟ: Η μελέτη διενεργήθηκε εξ ολοκλήρου με υλικό από την Α΄ Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Γ. Ν. «Αλεξάνδρα». Για την διενέργεια της μελέτης χρησιμοποιήθηκε ως δείγμα ασθενείς του Τμήματος Κύησης Υψηλού Κινδύνου που νοσηλεύονταν για προεκλαμψία, με ιστορικό ενδομήτριας υπολειπόμενης ανάπτυξης του εμβρύου ή με έμβρυο πάσχον από σύνδρομο Down. Επίσης χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες γυναίκες σε κύηση χαμηλού κινδύνου που παρακολουθούνταν στα εξωτερικά μαιευτικά ιατρεία του νοσοκομείου. Όλες οι ασθενείς διένυαν την 20η ως 37η εβδομάδα μονήρους κύησης. Στην ομάδα της προεκλαμψίας εντάχθηκαν γυναίκες με αρτηριακή πίεση >140/95 mmHg, λευκωματουρία > 300mg/24ωρο, με ή χωρίς οιδήματα, συμπτωματικές ή ασυμπτωματικές. Στην ομάδα της ενδομήτριας υπολειπόμενης ανάπτυξης εντάχθηκαν γυναίκες με ανάπτυξη εμβρύου μικρότερης της 10ης εκατοστιαίας θέσης για την ηλικία κύησης και το φύλο του εμβρύου και σχέση κεφαλικής προς κοιλιακή περίμετρο (HC/AC ratio) μεγαλύτερη του 1 (αληθές ασύμμετρο IUGR). Στην ομάδα του συνδρόμου Down εντάχθηκαν γυναίκες με διαγνωσμένη τρισωμία 21 μετά αμνιοπαρακέντηση στην οποία υπεβλήθησαν λόγω αυξημένου κινδύνου για αυτό. ΜΕΘΟΔΟΣ: Σε όλους τους ασθενείς και μάρτυρες ελήφθη αναλυτικό ιστορικό με ειδικά σχεδιασμένο έντυπο και εκτελέσθηκε αιμοληψία. Το δείγμα υπερφυγοκεντρήθηκε για 15 λεπτά σε 3500Χg και το υπερκείμενο φυλάχθηκε σε ψύξη -800C ως την επεξεργασία του. Για τον προσδιορισμό της ακτιβίνης Α χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος “sandwich” ELISA και οι τιμές εκφράστηκαν σε ng/ml. Επεξεργάστηκαν επιτυχώς και συμπεριελήφθησαν στη μελέτη 74 ασθενείς (39 με προεκλαμψία, 31 με IUGR και 4 με σύνδρομο Down) και 24 μάρτυρες. Μετά την εξαγωγή των αποτελεσμάτων ακολούθησε στατιστική ανάλυση. Στατιστικά σημαντική θεωρήθηκε η διαφορά p<0.05. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ; Η μέση τιμή της ακτιβίνης Α στον μητρικό ορό βρέθηκε σημαντικά αυξημένη στις ασθενείς με προεκλαμψία [24.3654ng/ml (95% CI 11.3087-37.4220)] και με IUGR [10.8565ng/ml (95% CI 2.7939-18.9190)] σε σχέση με τις εγκύους μάρτυρες [2.369ng/ml (95% CI 1.579-3.159)] και αυτό μετά την στατιστική ανάλυση των διαφορών βρέθηκε ότι είναι στατιστικά σημαντικό (p<0.05). Στο σύνδρομο Down τέτοιο συμπέρασμα δεν μπόρεσε να εξαχθεί λόγω του μικρού δείγματος ασθενών. Στην ομάδα αυτή πάντως η μέση τιμή της ακτιβίνης Α (1.2750ng/ml) ήταν συγκρίσιμη με αυτή των μαρτύρων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η ακτιβίνη Α στον μητρικό ορό αυξάνει στην προεκλαμψία και την ενδομήτρια υπολειπόμενη ανάπτυξη σημαντικά. Η συμπεριφορά της αυτή της επιτρέπει να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως διαγνωστικός βιολογικός δείκτης των καταστάσεων αυτών. Στο σύνδρομο Down δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα για την συμπεριφορά της ορμόνης.