Συμβολή στην έρευνα της ανακατανομής μετάλλων (ασβεστίου, μαγνησίου, ψευδαργύρου και χαλκού) σε ιστούς και σε όργανα επίμυων και της αποβολής τους μετά την πειραματική χορήγηση της α-μεθυλ-ντοπα, της υδροχλωρικής χλωροπρομαζίνης, της ισονιαζίδης ή της υδροχλωρικής υδραλαζίνης
Authors: Μπακογιάννη Ελευθερία 
Published: August 2021

Σκοπός αυτής της διατριβής ήταν η μελέτη της επίδρασης της α-μεθυλ-ντόπα, της υδροχλωρικής χλωροπρομαζίνης, της ισονιαζίδης ή της υδροχλωρικής υδραλαζίνης στη φυσιολογική κατανομή του ασβεστίου, του μαγνησίου, του ψευδαργύρου και του χαλκού σε διάφορους ιστούς και όργανα θηλυκών επιμύων και στην αποβολή τους από τον οργανισμό με το ούρο και με τα κόπρανα.Η χημική δομή αυτών των 4 φαρμάκων επιτρέπει το σχηματισμό συμπλοκών ή χηλικών ενώσεων in vitro με τα ιόντα των παραπάνω μετάλλων. Σκεφτήκαμε ότι το ίδιο είναι δυνατό να συμβαίνει και in vivo, διαταράσσοντας μ' αυτό τον τρόπο τη φυσιολογική κατανομή των μετάλλων που μελετήθηκαν στον οργανισμό όπως και την αποβολή τους απ' αυτόν.Γι' αυτό το σκοπό μετρήθηκαν οι συγκεντρώσεις του ασβεστίου, του μαγνησίου, του ψευδαργύρου και του χαλκού σε δείγματα που λήφθηκαν από τον εγκέφαλο, την καρδιά, τον πνεύμονα, το ήπαρ, το νεφρό, το μηριαίο οστό, την ωοθήκη, τη μήτρα, το στόμαχο, τη νήστιδα και το αίμα, καθώς και σε δείγματα ούρου και κοπράνων επιμύων, στους οποίους χορηγήθηκαν τα παραπάνω φάρμακα.Μετά τη χορήγηση, με την τροφή, της α-μεθυλ-ντόπα (33 mg/kg σ.β./24ωρο) για 8 εβδομάδες παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές (ρ<0,05) μεταβολές των συγκεντρώσεων του ασβεστίου, του μαγνησίου, του ψευδαργύρου και του χαλκού, σε διάφορους ιστούς και σ' όργανα των πειραματοζώων, σε σύγκριση με τις συγκεντρώσεις αυτών των μετάλλων στους αντίστοιχους ιστούς και όργανα των μαρτύρων. Ο προσδιορισμός των συγκεντρώσεων των μετάλλων που μελετήθηκαν στα δείγματα ούρου και κοπράνων έδειξε ότι η χορήγηση της α-μεθυλ-ντόπα προκαλεί επίσης, αύξηση της αποβολής του ασβεστίου με το ούρο και με τα κόπρανα, αύξηση της αποβολής του μαγνησίου με το ούρο, αλλά μείωση της αποβολής του με τα κόπρανα (στο τέλος της 1ης εβδομάδας), αύξηση της αποβολής του ψευδαργύρου με το ούρο και με τα κόπρανα και μείωση της αποβολής του χαλκού με το ούρο (στο τέλος της 3ης εβδομάδας), αλλά αύξηση της αποβολής του με τα κόπρανα.Εξάλλου, μετά τη χορήγηση, με την τροφή, της υδροχλωρικής χλωροπρομαζίνης (21,5 mg/kg σ.β./24ωρο) για 8 εβδομάδες παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές (ρ<0,05) μεταβολές των συγκεντρώσεων του ασβεστίου, τουμαγνησίου, του ψευδαργύρου και του χαλκού σε διάφορους ιστούς και σ' όργανα των πειραματοζώων, σε σύγκριση με τις συγκεντρώσεις αυτών των μετάλλων στους αντίστοιχους ιστούς και όργανα των μαρτύρων. Ο προσδιορισμός των συγκεντρώσεων των μετάλλων που μελετήθηκαν στα δείγματα ούρου και κοπράνων έδειξε ότι η χορήγηση της υδροχλωρικής χλωροπρομαζίνης προκαλεί επίσης, αύξηση της αποβολής του ασβεστίου με το ούρο και με τα κόπρανα, αύξηση της αποβολής του μαγνησίου με το ούρο (στο τέλος της 8ης εβδομάδας) και με τα κόπρανα, αύξηση της αποβολής του ψευδαργύρου με το ούρο και αύξηση της αποβολής του χαλκού με το ούρο, αλλά μείωση της αποβολής του με τα κόπρανα.Μετά την ενδομυϊκή χορήγηση της ισονιαζίδης (25 mg/kg σ.β., 3 φορές την εβδομάδα) για 8 εβδομάδες παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές (ρ<0,05) μεταβολές των συγκεντρώσεων του ασβεστίου, του μαγνησίου, του ψευδαργύρου και του χαλκού σε διάφορους ιστούς και σ' όργανα των πειραματοζώων, σε σύγκριση με τις συγκεντρώσεις αυτών των μετάλλων στους αντίστοιχους ιστούς και όργανα των μαρτύρων. Ο προσδιορισμός των συγκεντρώσεων των μετάλλων που μελετήθηκαν στα δείγματα ούρου και κοπράνων έδειξε ότι η χορήγηση της ισονιαζίδης προκαλεί επίσης, αύξηση της αποβολής του ασβεστίου και του μαγνησίου με το ούρο και με τα κόπρανα, μείωση της αποβολής του ψευδαργύρου με το ούρο (στο τέλος της 1ης εβδομάδας), αλλά αύξηση της αποβολής του με τα κόπρανα (στο τέλος της 3ης εβδομάδας) και μείωση της αποβολής του χαλκού με το ούρο (στο τέλος της 1ης εβδομάδας), αλλά αύξηση της αποβολής του με τα κόπρανα.Τέλος, μετά την ενδομυϊκή χορήγηση της υδροχλωρικής υδραλαζίνης (1,5 mg/kg σ.β./48ωρο) για 8 εβδομάδες παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές μεταβολές των συγκεντρώσεων (ρ<0,05) του ασβεστίου, του μαγνησίου, του ψευδαργύρου και του χαλκού σε διάφορους ιστούς και σ' όργανα των πειραματοζώων, σε σύγκριση με τις συγκεντρώσεις αυτών των μετάλλων στους αντίστοιχους ιστούς και όργανα των μαρτύρων. Ο προσδιορισμός των συγκεντρώσεων των μετάλλων που μελετήθηκαν στα δείγματα ούρου και κοπράνων έδειξε ότι η χορήγηση της υδροχλωρικής υδραλαζίνης προκαλεί επίσης, μείωση της αποβολής του ασβεστίου με το ούρο και με τα κόπρανα (στο τέλος της 1ης εβδομάδας), αύξηση της αποβολής του μαγνησίου με το ούρο και με τα κόπρανα, μείωση της αποβολής του ψευδαργύρου με το ούρο, αλλά αύξηση της αποβολής του με τα κόπρανα (στο τέλος της 1η' εβδομάδας), αύξηση της αποβολής του χαλκού με το ούρο (στο τέλος της 3ης εβδομάδας) και με τα κόπρανα.Σύμφωνα μ' όσα αναφέρθηκαν, τ' αποτελέσματα της έρευνάς μας επιβεβαιώνουν την άποψη ότι ουσίες με χημική δομή που επιτρέπει το σχηματισμό συμπλοκών ή χηλικών ενώσεων με τα ιόντα διαφόρων στοιχείων in vitro, είναι δυνατό να σχηματίζουν και in vivo παρόμοιες σύμπλοκες ή χηλικές ενώσεις, μ' αποτέλεσμα να μεταβάλλεται η φυσιολογική κατανομή αυτών των στοιχείων στον οργανισμό καθώς και η αποβολή τους απ' αυτόν, με το ούρο ή/και με τα κόπρανα.Πιστεύουμε πως παρόμοιες διαταραχές, που προκύπτουν μετά τη χορήγηση φαρμάκων, που ως χημικές ουσίες διαθέτουν την ιδιότητα σχηματισμού τέτοιου είδους ενώσεων, είναι ιδιαίτερης σημασίας και σοβαρότητας, όταν αυτά τα φάρμακα χορηγούνται μακροχρόνια στον άνθρωπο ή/και στα ζώα.Τέλος, κάποια από τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας, είναι δυνατό να συσχετισθούν μ' ορισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων που μελετήθηκαν, συμβάλλοντας έτσι στην έγκαιρη αντιμετώπισή τους.