Νοσολογικός προσδιορισμός και αιτιοπαθογενετική διερεύνηση των εξανθημάτων της μηροβουβωνικής και γλουτιαίας χώρας κατά τη νεογνική και παιδική ηλικία
Authors: Νοικοκυράκης Γεώργιος 
Published: January 2014

Η μελέτη αυτή που αφορά την αιτιοπαθογένεια και τον νοσολογικό προσδιορισμό εξανθημάτων της μηρογεννητικής και γλουτιαίας χώρας έγινε σε 182 νεογνά και παιδιά ηλικίας από γεννήσεως μέχρι 14 ετών 90 αγοριών και 92 κοριτσιών στην Πανεπιστημιακή Παιδιατρική Κλινική και Πανεπιστημιακή Δερματολογική Κλινική του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. Σκοπός ήταν η διερεύνηση του αιτιοπαθογεννητικού μηχανισμού όπως και τη διαπίστωση των κλινικών μορφών με τις οποίες παρουσιάζονται διάφορες δερματικές παθήσεις καθώς και δερματικές εκδηλώσεις άλλων λοιμωδών και συστηματικών νοσημάτων, όταν μάλιστα οι εκδηλώσεις αυτές αποτελούν πρώιμα διαγνωστικά κλινικά σημεία καθοριστικά για την έγκαιρη διάγνωση των συστηματικών αυτών νοσημάτων. Η μελέτη αυτή εστιάσθηκε στη συχνότητα όπως επίσης και στα διαφοροδιαγνωστικά σημεία και συμπτώματα των εξανθημάτων προσδοκώντας σε εγκυρότερη διάγνωση και αποτελεσματικότερη θεραπεία, ενώ διαπιστώθηκε ότι δεν υπάρχει διαφοροποίηση μεταξύ αγοριών και κοριτσιών σύμφωνα και με τις μέχρι σήμερα δημογραφικές μελέτες. Αντίθετα υπήρξε σημαντική στατιστική διαφορά στις ημέτερες περιπτώσεις σε ό,τι αφορά την κατανομή των δερματοπαθειών στις τέσσερις ηλικιακές ομάδες καθόσο το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών ήταν 10-14 ετών και το μικρότερο 0-4 ετών, γεγονός οφειλόμενο στη σημαντική στατιστική μείωση της νοσηρότητας από μυκητιασικές και βακτηριακές λοιμώξεις, δερματίτιδες και παρασιτικής κνήφη στην μικρή ηλικία. Στη μελέτη αυτή παρατηρήθηκε αύξηση της νοσηρότητας από δερματίτιδα/έκζεμα με μεγαλύτερη συχνότητα αυτών στις μεγαλύτερες ηλικίες και μείωση στις ηλικίες 0-4 ετών. Ο συχνότερος τύπος δερματίτιδας ήταν η ατοπική δερματίτις προσβάλλουσα όλες τις ηλικίες εκτός των 10-14 λόγω μείωσης της νοσηρότητας με την πάροδο της ηλικίας όπου αντιθέτως η δερματίτιδα εξ επαφής παρουσίασε συχνότητα συνεχώς αυξανόμενη. Σημαντική αύξηση επίσης παρατηρήθηκε στις δερματοπάθειες από σεξουαλικά μεταδιδόμενες ιογενείς λοιμώξεις με μεγαλύτερη αύξηση στη μολυματική τέρμινθο και μικρότερη στον έρπητα και τα οξυτενή κονδυλώματα, ενώ αντίθετα η ανεμοβλογία και τα ιογενή εξανθήματα έδειξαν μείωση λόγω των εμβολιασμών. Οι βακτηριακές και επιπολής μυκητιασικές λοιμώξεις παρουσίασαν σημαντική μείωση λόγω ανόδου του κοινωνικοοικονομικού επιπέδου, ενώ τα παρασιτικά νοσήματα και ιδιαίτερα η παρασιτική κνήφη παρουσίασαν αύξηση στις μεγαλύτερες ηλικίες και αντίθετα μείωση στην ηλικία των 0-4 ετών, ποσοστά που συμφωνούν με τα αντίστοιχα της έρευνας στην Ελβετία ενώ διαφοροποιούνται με αυτά του Kουβέιτ με μεγαλύτερη προδιάθεση στα κορίτσια από τα αγόρια. Η ψωρίαση στη μηρογεννητική περιοχή και τους γλουτούς παρουσίασε μείωση με συχνότητα παρόμοια της συχνότητας της Κίνας, ενώ και η δερματίτιδα εκ σπαργάνων παρουσίασε μείωση στην ηλικία των 10-14 ετών. Σημαντική επίσης αύξηση παρουσίασαν οι σπίλοι προφανώς λόγω της ευαισθητοποίησης της κοινωνίας από την ενημέρωση και τη μεγαλύτερη προσέλευση για δερμοσκόπηση στα Δερματολογικά ιατρεία. Για ένα σημαντικό ποσοστό νοσηρότητας στη νεογνική και παιδική ηλικία ευθύνονται οι παθήσεις του δέρματος ως αποτέλεσμα των υγειονομικών, διατροφικών και περιβαλλοντολογικών συνθηκών και λοιμοξιογόνων παραγόντων. Επιπλέον οι καθημερινές συνήθειες και ο τρόπος ζωής και με την έκθεση στο περιβάλλον επιδρούν σημαντικά στη συχνότητα εμφάνισης των εξανθημάτων, ενώ η ποιότητα της παρεχόμενης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης καθορίζει εξαιρετικά σημαντικά την άμεση αντιμετώπιση και βέβαια η εφαρμογή μέτρων και προγραμμάτων πρόληψης των δερματοπαθειών είναι το μεγάλο ζητούμενο. Στις περιορισμένες, τέλος, διαθέσιμες επιδημιολογικές μελέτες για τις παθήσεις του δέρματος στη νεογνική και παιδική ηλικία που προέρχονται από νοσοκομειακά και παιδοδερματολογικά κέντρα προστίθεται και η παρούσα μελέτη, διαπιστώνοντας μεταβολές της νοσηρότητας των δερματοπαθειών κατά τη νεογνική και παιδική ηλικία που με την πάροδο των ετών διαφοροποιούνται λόγω της εξέλιξης της επιστήμης σε διαγνωστικές μεθόδους με την έρευνα των αιτιοπαθογενετικών μηχανισμών και της εισαγωγής νέων φαρμάκων και θεραπευτικών μεθόδων. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης σε σχέση με τα βιβλιογραφικά δεδομένα επιβάλλουν στους Ειδικούς Ιατρούς περαιτέρω ευαισθητοποίηση στη διαγνωστική προσέγγιση και τη θεραπευτική αντιμετώπιση καθόσο αυτές αφορούν νεογνά και παιδιά με ανοσολογικό σύστημα συνεχώς μεταβαλλόμενο ηλικιακά. Επειδή προβλέπεται περαιτέρω αύξηση περιστατικών από δερματίτιδα εξ επαφής με κυρίαρχη την ατοπική δερματίτιδα σε νεογνά και παιδιά λόγω του υπερβολικού καταναλωτισμού και της αλόγιστης χρήσης χωρίς ενδοιασμό απορρυπαντικών, καλλυντικών και ρούχων με αλλεργιογόνες και ερεθιστικές ιδιότητες απαιτούνται ενημέρωση για σωστότερη καταναλωτική συμπεριφορά και προφύλαξη και ειδικότερα περαιτέρω κατανόηση της αρνητικής επίπτωσης του μακροκλίματος και του μικροκλίματος και των διαιτητικών συνηθειών. Τέλος, η σοβαρότητα και η υπευθυνότητα της παρεχόμενης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης εκ μέρους του θεράποντος ιατρού διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο όχι μόνο στην άμεση θεραπευτική αντιμετώπιση πολλών δερματοπαθειών αλλά και στον περιορισμό των ανεπιθύμητων ενεργειών των φαρμάκων.