bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η δράση της ενδοθηλίνης-1 στο ηλεκτρικό προφίλ και τη διαπερατότητα του σπλαγχνικού περιτοναίου προβάτου
Authors: Κούρτη Παναγιώτα
Published: August 2021

Η επίδραση της ενδοθηλίνης-1(ΕΤ-1) στη διαμεμβρανική αντίσταση (RTM) του σπλαγχνικού περιτοναίου προβάτου μελετήθηκε με μια σειρά πειραμάτων στο σύστημα μελέτης διαπερατότητας μεμβρανών Ussing. Συγκεκριμένα, ΕΤ-1, (10-7Μ), BQ-123 (ανταγωνιστής των υποδοχέων Α, 10-6Μ), ΒQ-788 (ανταγωνιστής των υποδοχέων Β, 10-6), καθώς και οι μεταξύ τους συνδυασμοί προστέθηκαν τόσο στην κορυφαία όσο και στη βασική μεμβράνη του περιτοναίου. Επιπρόσθετα, σαραφοτοξίνη (10-7 Μ) μόνη της και σε συνδυασμό με τον BQ-788 (10-6Μ) προστέθηκε στην κορυφαία και τη βασική επιφάνεια του σπλαγχνικού περιτοναίου. Η RTM καταμετρήθηκε πριν αλλά και διαδοχικά μετά την προσθήκη των υπό μελέτη ουσιών. Οι αλλαγές στη διαπερατότητα καταγράφησαν ως εκατοστιαιές μεταβολές της RTM (ΔRTM %).H RTM αυξήθηκε μέσα στο πρώτο λεπτό μετα την προσθήκη της ΕΤ-1 τόσο στην κορυφαία επιφάνεια (ΔRTM 63,60 ± 7,46%, P < 0,05) όσο και στη βασική (85,5 ± 20,86%, P < 0,05). Η RTM αυξήθηκε στο πρώτο λεπτό μετά την προσθήκη της σαραφοτοξίνης στην κορυφαία (ΔRTM 30,67±5,82, P<0,05) και βασική επιφάνεια (ΔRTM 23,67±2,86, P<0,05). Οι ανταγωνιστές BQ-123 και BQ-788 και ο συνδιασμός τους μείωσε σημαντικά τη δράση της ΕΤ-1 σε παρόμοιο βαθμό σε όλες τις περιπτώσεις. Τέλος, η προσθήκη του BQ-788 μείωσε σημαντικά τη δράση της σαραφοτοξίνης στην κορυφαία επιφάνεια. Τα παραπάνω αποτελέσματα ξεκάθαρα αποδεικνύουν ότι η ΕΤ-1 και η σαραφοτοξίνη μειώνουν τη διαπερατότητα του σπλαγχνικού περιτοναίου in vitro. Επιπλέον, είναι φανερό ότι η παραπάνω δράση πραγματοποιείται μέσω των υποδοχέων ΕΤΑ και ΕΤΒ. Συμπερασματικά, η ΕΤ-1 και ανάλογα με την ΕΤ-1 πεπτίδια, έχουν σαφή δράση στη διαπερατότητα του σπλαγχνικού περιτοναίου προβάτου.
Μη νεοκλασικές προτιμήσεις και μέτρα αποτίμησης
Authors: Βασιλόπουλος Αχιλλέας
Published: August 2021

Η αξία ενός αγαθού ή υπηρεσίας σε χρηματικές μονάδες, μπορεί να εκφραστεί μέσω μέτρων αποτίμησης εκτός αγοράς (Non market valuation measures) για τα οποία η νεοκλασική θεωρία συμπεριφοράς καταναλωτή κάνει πολύ συγκεκριμένες προβλέψεις. Ωστόσο, δεν είναι λίγες οι φορές που τα εμπειρικά ευρήματα παρεκκλίνουν των προβλέψεων αυτών, κι έτσι υπάρχει μια τάση αμφισβήτησης της χρησιμότητας μιας τέτοιας θεωρίας στην ερμηνεία των αποφάσεων. Για παράδειγμα, ένα μεγάλο πλήθος ερευνών διαπιστώνει μία διαφορά μεταξύ των δύο βασικών μέτρων αποτίμησης που είναι η Προθυμία Πληρωμής (ΠΠ-η μέγιστη τιμή που είναι διατεθειμένος κάποιος να πληρώσει για ένα αγαθό ή υπηρεσία) και η Προθυμία Αποδοχής (ΠΑ-η ελάχιστη τιμή που είναι διατεθειμένος κάποιος να δεχθεί για να πουλήσει ένα αγαθό ή υπηρεσία που έχει στην κατοχή του). Στην παρούσα διατριβή παρουσιάζονται τέσσερα εμπειρικά μέτρα αποτίμησης, αυτά της Προθυμίας Πληρωμής (ΠΠ), της Προθυμίας Αποδοχής (ΠΑ), του Ισοδύναμου Κέρδους (ΙΚ) και της Ισοδύναμης απώλειας (ΙΑ) καθώς και η σύνδεσή τους με τις θεωρητικές έννοιες της(ου) Αντισταθμιστικής(ού) και Ισοδύναμης(ου) μεταβολής (πλεονάσματος) για αλλαγές στην τιμή (ποιότητα). Στην συνέχεια, σε θεωρητικό επίπεδο, γίνεται η εξέταση των αιτιών πίσω από την διαφορά μεταξύ των μέτρων αυτών μέσω της εισαγωγής μη νεοκλασικών εννοιών, όπως οι προτιμήσεις βάσει σημείων αναφοράς και το υπόδειγμα των Köszegi and Rabin (2006) όπου οι ορθολογικές πεποιθήσεις για μελλοντικά αποτελέσματα αποτελούν τα σημεία αναφοράς και οι συνθήκες ισορροπίας για όλα τα μέτρα αποτίμησης βασίζονται στις έννοιες της Μη-Προσαρμοζόμενης Προσωπικής Ισορροπίας (ΜΠΠΙ) και της Προσαρμοζόμενης-Με-Βάση-την-Επιλογή Προσωπικής Ισορροπίας (ΠΜΒΕΠΙ) (Köszegi and Rabin, 2007). Στα περιγραφικά μοντέλα ενσωματώνονται και δύο άλλες γνωστές μεροληψίες/συστηματικά σφάλματα που προκύπτουν από αλλαγές στις τιμές, αυτές της αγκύρωσης (κρίσεις που τείνουν προς την χαμηλότερη ή υψηλότερη τιμή) και των στρεβλώσεων λόγω εξεχόντων χαρακτηριστικών (εστίαση στα χρήματα που είναι ανάλογη της διαφοράς μεταξύ της υψηλότερης και της χαμηλότερης δυνατής ωφέλειας σε αυτή την διάσταση) και παρουσιάζονται αναλυτικές λύσεις καθώς και καινοτόμες προβλέψεις για τα σχετικά μεγέθη των μέτρων. Σε εμπειρικό επίπεδο, οι προβλέψεις αυτές δοκιμάζονται μέσω γνωστών τεχνικών αποτίμησης εκτός αγοράς όπως η ενδεχόμενη αποτίμηση για ετικέτες που διασφαλίζουν δίκαιες συνθήκες εργασίας για τους εργαζόμενους στον αγροδιατροφικό τομέα και η πειραματική αγορά με την χρήση του μηχανισμού BDM για μία κούπα με το λογότυπο του πανεπιστημίου.
Searching for the chiral critical point of quark matter in relativistic ion collisions
Authors: Δάβης Νικόλαος
Published: August 2021

Στη γειτονιά του κρισίμου σημείου της Κβαντικής Χρωμοδυναμικής (ΚΧΔ), μια μετάβαση φάσης 2ας τάξεως οδηγεί σε μερική αποκατάσταση της χειραλικής συμμετρίας, με ταυτόχρονο μηδενισμό της αναμενόμενης τιμής του χειραλικού συμπυκνώματος, απειρισμό του μήκους συσχέτισης, και ανάδυση αυτο-όμοιας φράκταλ δομής με μακροσκοπικά χαρακτηριστικά που καθορίζονται από συγκεκριμένες κλάσεις παγκοσμιότητας.Εφαρμόζουμε μια ανάλυση σποραδικότητας των δευτέρας τάξεως κανονικοποιημένων παραγοντικών ροπών στο χώρο των εγκαρσίων ορμών προκειμένου να ανιχνεύσουμε (αυτο-όμοιες) διακυμάνσεις, που ακολουθούν νόμους δύναμης, στην συνάρτηση συσχέτισης πυκνότητας των βαρυονίων που παράγονται σε σχετικιστικές σκεδάσεις ιόντων στο SPS του CERN. Με βάση την προσέγγιση σαγματικού σημείου, αναπτύσσουμε ένα μοντέλο της ενεργού δράσης η οποία περιγράφει το σ-συμπύκνωμα και την βαρυονική πυκνότητα στην περιοχή του κρισίμου σημείου, καθώς και προσομοιώσεις Monte Carlo που υλοποιούν τα μοντέλα αυτά σε υπολογιστή. Εφαρμόζουμε βελτιωμένες τεχνικές ανάλυσης σποραδικότητας τόσο στο προσομοιωμένο συμπύκνωμα όσο και σε πειραματικά σύνολα δεδομένων προκειμένου να εντοπίσουμε την πιθανή θέση του κρισίμου σημείου της ΚΧΔ στο διάγραμμα φάσης T - μΒ. Προσαρμόζοντας εδραιωμένες στατιστικές τεχνικές στην ανάλυση σποραδικότητας, βελτιώνουμε την ποιότητα του σήματος και την εκτίμηση των στατιστικών και συστηματικών σφαλμάτων στα δεδομένα μας. Αντιπαραθέτοντας τα πειραματικά δεδομένα με τις προσομοιώσεις μας, εκτιμούμε το επίπεδο πρόσμιξης των μη-κρίσιμων συστατικών και το βαθμό προσέγγισης του συστήματος στο κρίσιμο σημείο.Εντοπίζουμε ενδείξεις κρισίμων διακυμάνσεων της βαρυονικής πυκνότητας σε σκεδάσεις “Si”+Si στη μέγιστη ενέργεια του πειράματος NA49 του CERN, SPS. Με βάση τις ενδείξεις, εκτιμούμε ότι το κρίσιμο σημείο βρίσκεται κοντά στις συνθήκες του freeze-out του “Si”+Si (T ~ 165 MeV, μB ~ 250 MeV). Προτείνουμε περαιτέρω σποραδική ανάλυση στην ίδια περιοχή τιμών σε μελλοντικά πειράματα που ερευνούν το φασικό διάγραμμα της ΚΧΔ, όπως το NA61/SHINE.
Integrative causal analysis of heterogeneous data sets
Authors: Τριανταφύλλου Σοφία
Published: August 2021

Η επαναλαμβανόμενη μελέτη ενός συστήματος υπό διαφορετικές οπτικές για την εξαγωγή ενός συμπεράσματος είναι συχνό φαινόμενο στην επιστημονική πρακτική. Σε κάθε μελέτη, ο επιστήμονας συχνά μετρά διαφορετικές παραμέτρους του ίδιου συστήματος σε διαφορετικές πειραματικές συνθήκες. Το αποτέλεσμα μίας τέτοιας διαδικασίας είναι ένα σύνολο από ετερογενή σύνολα δεδομένων, που προέρχονται από διαφορετικές κατανομές. Κάθε σύνολο δεδομένων αναλύεται αυτοτελώς, και τα αποτελέσματα των αναλύσεων συντίθενται σε επιστημονική γνώση από την επιστημονική κοινότητα.Παρ' όλη την ετερογένεια, σύνολα δεδομένων που μετρούν παραμέτρους του ίδιου συστήματος θα πρέπει να προέρχονται από, και άρα να αποτυπώνουν, τον ίδιο αιτιακό μηχανισμό. Υποστηρίζουμε ότι τέτοια σύνολα δεδομένων μπορούν να αναλυθούν μαζί βάσει αυτής της αρχής. Στη διατριβή αυτή, ορίζουμε και προτείνουμε μία λύση για το πρόβλημα του προσδιορισμού ενός ή όλων των πιθανών αιτιακών μηχανισμών που ταιριάζουν σε όλα τα διαθέσιμα σύνολα δεδομένων ενός συστήματος. Ονομάζουμε αυτή την προσέγγιση ολοκληρωμένη αιτιακή ανάλυση.Χρησιμοποιούμε τη γνωστή θεωρία της αιτιακής μοντελοποίησης, που συνδέει τις στατιστικές ιδιότητες ενός συνόλου δεδομένων με τον αιτιακό μηχανισμό που περιγράφει τις μετρούμενες μεταβλητές στο σύνολο αυτό. Πιο συγκεκριμένα, οι πολυπαραγοντικές σχέσεις των μετρούμενων μεταβλητών απότελούν περιορισμούς για τους πιθανούς αιτιακούς μηχανισμούς. Με αυτό τον τρόπο, το πρόβλημα μπορεί να διατυπωθεί σαν ένα πρόβλημα ικανοποίησης περιορισμών.Η μέθοδος που προτείνουμε μεταφράζει τους στατιστικούς περιορισμούς που προκύπτουν από τα δεδομένα σε λογικές προτάσεις, μετατρέποντας το πρόβλημα εύρεσης πιθανού αιτιακού μηχανισμού σε ένα πρόβλημα ικανοποιησιμότητας (SAT). Περιορίζουμε την πολυπλοκότητα της μεθόδου με μία σειρά από ευριστικές ή ακριβείς βελτιώσεις. Εφόσον οι λογικές προτάσεις αντιστοιχούν σε στατιστικές σχέσεις, πιθανά αιτιακά σφάλματα οδηγούν σε μη ικανοποιήσιμες λογικές προτάσεις. Προτείνουμε μία μέθοδο για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος που δεν επιβαρύνει την πολυπλοκότητα του αλγορίθμου. Τέλος, ταυτοποιούμε μία περίπτωση που η ολοκληρωμένη αιτιακή ανάλυση οδηγεί σε μία μη προφανή πρόβλεψη. Ελέγχουμε την ισχύ της πρόβλεψης αυτής σε μία ευρεία γκάμα δημόσιων δεδομένων, με στόχο να ελέγξουμε την επαληθευσιμότητα των υποθέσεων της αιτιακής μοντελοποίησης.Δοκιμάσαμε τις μεθόδους μας σε μία πληθώρα διαφορετικών συνθηκών και συνόλων δεδομένων. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι (α) οι μέθοδοί μας έχουν την αναμενόμενη συμπεριφορά για διάφορες παραμέτρους εισόδου (β) οι μέθοδοί μας ξεπερνούν σε απόδοση τις σύγχρονες εναλλακτικές μεθόδους και (γ) αν και οι αιτιακές υποθέσεις δεν μπορούν να επαληθευτούν εύκολα, οδηγούν σε προβλέψεις που επαληθεύονται μαζικά σε πραγματικά σύνολα δεδομένων.
The process of managing the contradictions of world money and its limits
Authors: Λαμπρινίδης Γεώργιος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται τις μορφές του χρήματος, με σκοπό να επικεντρωθεί στη μορφή του παγκόσμιου χρήματος, βγάζοντας χρήσιμα συμπεράσματα από την εξέλιξη του Διεθνούς Νομισματικού Συστήματος μετά την κατάρρευση της συμφωνίας του Μπρέτον Γούντς. Καταδεικνύεται ότι η μορφή του χρήματος που λειτουργεί στην παγκόσμια αγορά είναι μια ανάμικτη μορφή πιστωτικού χρήματος κεντρικής τράπεζας που δηλώνεται ως υποχρεωτικής κυκλοφορίας από μεγάλη καπιταλιστική χώρα. Αυτή η νέα μορφή χρήματος έχει ονομαστεί οιονεί-παγκόσμιο χρήμα. Η έκθεση της ιστορικής του προέλευσης ακολουθώντας τις πιο σημαντικές συγκεκριμένες μορφές, δηλαδή το δολάριο ΗΠΑ και το ευρώ, αποκάλυψε ενδιαφέρουσες πλευρές αυτού του χρήματος και των ΔΝΣ που σχετίστηκαν μαζί του. Επιπλέον, οι επίσημοι θησαυροί χρήματος αποδείχτηκαν τόσο σημαντικοί όσο και αποκαλυπτικοί για τη λειτουργία του τρέχοντος ΔΝΣ, του συστήματος οιονεί-παγκόσμιου χρήματος. Η εξέταση των επίσημων θησαυρών αποκάλυψε τον κύριο χρηματικό ρόλο του χρυσού ως αποθεματικός πυλώνα του οιονεί-παγκοσμίου χρήματος. Η σχέση μεταξύ των δύο είχε εκτεθεί από την βασική αντίφαση που οδήγησε στην γέννηση του οιονεί-παγκοσμίου χρήματος εξ αρχής. Παρ’ όλ’ αυτά, η ίδια αντίφαση προσδιορίζει τα όρια καθαρών οιονεί-παγκοσμίων χρημάτων, όπως το δολάριο ΗΠΑ, αλλά και περίεργων, όπως το ευρώ. Στην περίπτωση του τελευταίου ισχύουν επιπλέον περιορισμοί.
Structural integrity of steel hydrocarbon pipelines with local wall distortions
Authors: Πουρνάρα Αγλαΐα-Ευγενία
Published: August 2021

Τοπικές παραμορφώσεις στα τοιχώματα των αγωγών με τη μορφή υβώσεων ή εγκολπωμάτων συνιστούν απειλή για τη δομική ακεραιότητά και τη λειτουργία τους. Στην παρούσα έρευνα, πειραματική και αναλυτική διερεύνηση έχει πραγματοποιηθεί για την μελέτη της δομικής ακεραιότητας αγωγών που έχουν υποστεί ομαλές οδοντώσεις και υβώσεις στα τοιχώματά τους. Δεκάξι (16) πειράματα μεγάλης κλίμακας σε δοκίμια σωλήνων X52 6-ιντσών έχει πραγματοποιηθεί, και αριθμητικές προσομοιώσεις έχουν επίσης διεξαχθεί.Τα δοκίμια, αφού έχουν πρώτα υποστεί εγκολπώματα ή υβώσεις, υποβάλλονται σε κυκλική φόρτιση (κάμψη ή πίεση), προκειμένου να εκτιμηθεί απομένουσα αντοχή τους και η υπολειπόμενη διάρκεια ζωής. Παράλληλα πραγματοποιήθηκε ανάλυση πεπερασμένων στοιχείων για την προσομοίωση της πειραματικής διαδικασίας για κάθε τύπο παραμόρφωσης και κάθε περίπτωση φόρτισης, προκειμένου να υπολογιστεί η κατανομή των τάσεων και η συγκέντρωση παραμορφώσεων στην κρίσιμη περιοχή. Με βάση τα αριθμητικά αποτελέσματα, εκτιμάται η αντοχή σε κόπωση σε σύγκριση με τα πειραματικά δεδομένα. Ο απώτερος στόχος της παρούσας έρευνας είναι η χρήση των πειραματικών και αριθμητικών αποτελεσμάτων για την ανάπτυξη αξιόπιστων μεθοδολογιών οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο αγωγών και την αξιολόγηση τοπικών παραμορφώσεων μορφής εγκολπώματος ή ύβωσης με στόχο την πιθανή επισκευή τους στο πλαίσιο μίας βέλτιστης διαδικασίας συντήρησης και της διατήρησης ενός αξιόπιστου επιπέδου λειτουργίας και ασφάλειας.
Η κυπριακή ενωτική κίνηση στην Αθήνα, 1931-1940
Authors: Παπαγεωργίου Θωμάς
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής είναι να δώσει μια συνολική εικόνα για την κυπριακή ενωτική κίνηση που αναπτύχθηκε στην Αθήνα τη δεκαετία του 1930. Αφού σκιαγραφήσει την απήχηση που είχε στην Ελλάδα η κυπριακή εξέγερση του 1931, η εργασία εξετάζει αναλυτικά την πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων στο Κυπριακό στις διάφορες πτυχές του και ιδιαίτερα στο θέμα των Κυπρίων εξορίστων του 1931, τη βρετανική πολιτική απέναντι στην Αθήνα και το ελληνικό προξενείο στην Κύπρο, καθώς και τις αντιδράσεις για την όποια ενωτική κίνηση επί ελλαδικού εδάφους. Παράλληλα, παρουσιάζει άγνωστες πτυχές της δράσης και παρουσίας των Κυπρίων στην Αθήνα, και ιδιαίτερα των οργανώσεών τους, καθώς και την ελλαδική συμπαράσταση στον κυπριακό αγώνα, όπως αυτή εκφράστηκε κυρίως μέσω της Κεντρικής υπέρ της Κύπρου Επιτροπής και του αθηναϊκού Τύπου. Προβάλλει ακόμη τις λιγοστές φωνές που ακούστηκαν κατά την υπό εξέταση περίοδο υπέρ μιας εναλλακτικής γραμμής στο ζήτημα, αυτή της αυτονομίας, ως ενδιάμεσο σταθμό προς την Ένωση.
Πρόσφυγες στο νομό Πέλλας
Authors: Κολιαδήμου Αγνή
Published: August 2021

Σκοπό της διατριβής αποτελεί η μελέτη των προσφυγικών ρευμάτων που κατέφθασαν στο νομό Πέλλας από το 1912 και εξής, οι προσπάθειες που καταβλήθηκαν για την εγκατάσταση και αποκατάστασή τους και η επιρροή που άσκησαν στην πληθυσμιακή σύσταση, την οικονομική, κοινωνική και πολιτική ζωή του νομού από το 1912 ως το 1967. Μετά από μια σύντομη εισαγωγή για την πορεία του προσφυγικού ζητήματος στα Βαλκάνια, παρουσιάστηκε η πληθυσμιακή σύνθεση των πόλεων και των οικισμών του νομού, οι εργασιακές σχέσεις και οι συνθήκες ζωής που επικρατούσαν, καθώς και η οικονομική και κοινωνική οργάνωση του νομού Πέλλας κατά τα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας. Στη συνέχεια καταγράφηκαν συστηματικά τα προσφυγικά ρεύματα προς το νομό από το 1912 ως τα τέλη της δεκαετίας του 1940, οι όχι πάντα επιτυχείς προσπάθειες των υπηρεσιών εποικισμού για συντεταγμένη τοποθέτησή τους στις πόλεις και τους οικισμούς του νομού ανάλογα με τον τόπο καταγωγής και το επάγγελμά τους και η αναχώρηση Μωαμεθανών, Σλαβοφώνων και Βλαχοφώνων από την περιοχή. Έπειτα, μελετήθηκαν η αστική και αγροτική αποκατάσταση των προσφύγων και τα πολύπλοκα προβλήματα που αντιμετώπιζαν, πολλά από τα οποία χρόνιζαν ως τις δεκαετίες ’50 και ’60, οπότε και λήφθηκαν πρόσθετα μέτρα για την επίλυσή τους. Ερευνήθηκε, επίσης, η κοινωνική ζωή των προσφύγων, με την παρουσίαση της εκπαιδευτικής πολιτικής του κράτους το οποίο μερίμνησε για την ίδρυση σχολείων καθώς και συνεταιρισμών, ενώ οι ίδιοι οι πρόσφυγες κυρίως των πόλεων ίδρυσαν προσφυγικούς συλλόγους. Ακολούθησε η ανάλυση της πολιτικής τοποθέτησης των προσφύγων, της επιρροής της προσφυγικής ψήφου και των λόγων που συνέβαλαν στη μεταστροφή των πολιτικών επιλογών μιας μερίδας από αυτούς από την περίοδο της Κατοχής και εξής. Τέλος, ερευνήθηκαν οι σχέσεις που ανέπτυξαν οι πρόσφυγες με τους ντόπιους, ιδιαίτερα τους Σλαβόφωνους, των οποίων η παρουσία είναι έντονη στο νομό Πέλλας, και οι λόγοι της διάστασης μεταξύ τους, όπως επίσης και οι δυσκολίες αρμονικής συμβίωσης μεταξύ προσφύγων διαφορετικής προέλευσης.
Μελέτη συσχέτισης παθογενετικών μηχανισμών και κλινικοεργαστηριακών ευρημάτων στη λεύκη
Authors: Βουδούρης Στυλιανός
Published: August 2021

Η λεύκη είναι συχνή αιτία λευκοδέρματος. Η παθογένειά της δεν έχει κατανοηθεί πλήρως παρότι διάφορες θεωρίες έχουν προταθεί. Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση του παθογενετικού μηχανισμού της νόσου και η συσχέτιση με τα κλινικοεργαστηριακά ευρήματα ασθενών με λεύκη. Στην έρευνα συμπεριλήφθηκαν 33 ασθενείς με λεύκη με διαφορετικούς φωτότυπους. Οι βιοψίες τους προέρχονται από την περιοχή της βλάβης και από το φυσιολογικό δέρμα στην περιφέρεια της. Ερευνήσαμε το πάχος της κερατίνης και το υποκείμενο επιθήλιο στο κέντρο και την περιφέρεια της λεύκης. Μετρήσαμε το μήκος της βασικής μεμβράνης και τον αριθμό των αγγείων στο κέντρο και την περιφέρεια της ίδιας βλάβης και συσχετίσαμε τον αριθμό των αγγείων με το πάχος της επιδερμίδας. Στη συνέχεια έγινε καταμέτρηση του αριθμού των λεμφοκυττάρων, μαστοκυττάρων και Langerhans κυττάρων, ενώ ελέγχθηκε η παρουσία της HSP70 και έγινε συσχέτισή τους με το πάχος της επιδερμίδας και το μήκος της βασικής μεμβράνης. Παρατηρήθηκε, υπερπλασία της επιδερμίδας στο κέντρο της βλάβης και αύξηση του μήκους της βασικής μεμβράνης. Ο αριθμός των αγγείων και των μαστοκυττάρων ήταν υψηλότερος στο κέντρο όπως και η HSP70 ενώ ο αριθμός λεμφοκυττάρων και κυττάρων Langerhans ήταν μεγαλύτερος στην περιφέρεια της βλάβης.Όλοι οι ανωτέρω παράγοντες εμπλέκονται ενεργά στον παθογενετικό μηχανισμό της λεύκης επηρεάζοντας την πρόγνωσή της και προσδίδοντάς της ιδιαίτερη κλινική και ιστολογική εικόνα.
Assessment of marine litter in the eastern Mediterranean Sea
Authors: Ιωακειμίδης Χρήστος
Published: August 2021

Το θαλάσσιο περιβάλλον είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ανθρώπινη ζωή, αποτελώντας βασικό συστατικό του πλανήτη σε ποσοστό περίπου 72%. Η υγιή κατάσταση των ωκεανών ήταν πάντα σημαντική για την ανθρωπότητα μιας και όλα τα είδη ζωής, συμπεριλαμβανομένης και της ανθρώπινης, εξαρτάται από αυτούς. Τα θαλάσσια απορρίμματα αποτελούν μια από τις σημαντικότερες απειλές για το θαλάσσιο περιβάλλον και τα οποία σήμερα συναντώνται παντού στο παγκόσμιο θαλάσσιο περιβάλλον.Τα θαλάσσια απορρίμματα ερευνήθηκαν στο υποθαλάσσιο περιβάλλον επιλεγμένων περιοχών στην Ανατολική Μεσόγειο (Ελλάδα, Κύπρος) και Μαύρη Θάλασσα (Ρουμανία). Διαφορετικές μέθοδοι δειγματοληψίας χρησιμοποιήθηκαν, ήτοι ερευνητική και εμπορική τράτα βυθού και υποβρύχια τηλεχειριζόμενα οχήματα (ROV). Ακολούθως έγινε σύγκριση των διαφορετικών μεθοδολογιών όπου αυτό ήταν δυνατό. Η αφθονία, η σύνθεση, η χωρική κατανομή και η κατανομή μεγέθους μελετήθηκαν, ενώ εντοπίστηκαν και οι αντίστοιχες πηγές. Πρωτότυποι χάρτες δημιουργήθηκαν για κάθε μια περιοχή μελέτης ξεχωριστά, στους οποίους απεικονίστηκαν οπτικά η αφθονία μαζί με τη χωρική κατανομή των θαλάσσιων απορριμμάτων. Επίσης, η παραγοντική στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να συγκεκριμενοποιηθούν οι πηγές των θαλάσσιων απορριμμάτων.Η πλειοψηφία των καταγεγραμμένων θαλάσσιων απορριμμάτων αποτελείτο από πλαστικά, εκ των οποίων τα πλαστικά μπουκάλια βρέθηκαν να απαντώνται σε σημαντικό ποσοστό. Η περιβαλλοντική αλλοίωση μπουκαλιών από πλαστικό PET (τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο) τα οποία βρέθηκαν στο υποθαλάσσιο περιβάλλον ερευνήθηκε. Μια χρονική ένδειξη χρησιμοποιήθηκε ως ενδεικτικό των χρόνων απόρριψης των μπουκαλιών στο περιβάλλον. Τα πλαστικά μπουκάλια φαίνεται να παραμένουν στιβαρά για περίπου μια δεκαετία. Κατόπιν, η αλλοίωση των εγγενών λειτουργικών ομάδων φαίνεται να είναι σημαντική. Μερικές εξαφανίζονται ή νέες – όχι τυπικές των PET – δημιουργούνται. Είναι η πρώτη φορά που αντίστοιχη μελέτη πραγματοποιείται με δείγματα τα οποία έχουν αλλοιωθεί στο θαλάσσιο περιβάλλον.Επιπλέον, ερευνήθηκε η επίδραση των θαλάσσιων απορριμμάτων στη θαλάσσια βιοποικιλότητα. Εννέα διαφορετικά Μεσογειακά είδη ψαριών τα οποία ζουν σε διαφορετικά θαλάσσια ενδιαιτήματα ερευνήθηκαν σχετικά με την παρουσία σωματιδίων θαλάσσιων απορριμμάτων αποδιδόμενα σε κατάποση. Δεν βρέθηκε σημαντική παρουσία σωματιδίων θαλάσσιων απορριμμάτων. Τέλος, η κοινωνική αντίληψη και το κόστος των πολιτών για τα θαλάσσια απορρίμματα διερευνήθηκε χρησιμοποιώντας ένα πρωτότυπο πείραμα διακριτής επιλογής (DCE).
Διερεύνηση της μακροχρόνιας εξέλιξης της μεγαλακρίας ανάλογα με τη θεραπευτική αντιμετώπιση.
Authors: Καραπάνου Όλγα
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Η αξιολόγηση των θεραπευτικών τάσεων και της μακροχρόνιας έκβασης των θεραπευτικών χειρισμών της μεγαλακρίας στο κέντρο μας σε μια περίοδο 40 ετών. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ: Μελετήσαμε αναδρομικά 321 μεγαλακρικούς ασθενείς (145 άνδρες/176 γυναίκες) που διαγνώσθηκαν και έλαβαν αγωγή από τις αρχές του 1970 μέχρι και το Σεπτέμβριο του 2013. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: στην ομάδα Α συμπεριλήφθηκαν 166 ασθενείς που διαγνώσθηκαν πριν το 1990 και στην ομάδα Β 155 ασθενείς που διαγνώσθηκαν μετά το 1990. Η έκβαση αξιολογήθηκε με μέτρηση της GH (τυχαία και/ή μετά OGTT) και του IGF1. AΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Περισσότεροι ασθενείς της ομάδας Α σε σχέση με τους ασθενείς της ομάδας Β υποβλήθηκαν σε ακτινοθεραπεία (57,8% έναντι 16,8% αντίστοιχα, p<0,001). Αντίθετα, περισσότεροι ασθενείς της ομάδας Β υποβλήθηκαν σε χειρουργείο (70,3% έναντι 42,1% στην ομάδα Α, p<0,001) και/ή φαρμακευτική θεραπεία (70,3% έναντι 23,4% της ομάδας Α, p<0,001). Στην τελευταία παρακολούθηση, 68,4 % των ασθενων της ομάδας B είχαν GH <2,5 μg/l μετά τους θεραπευτικούς χειρισμούς έναντι 39,8% των ασθενών της ομάδας A, p=0,001, 46,9% των ασθενών της ομάδας B είχαν GH <1 μg/l έναντι 20,3% της ομάδας A, p=0,001 και 47,1% των ασθενών της ομάδας Β πέτυχαν ναδίρ GH <0.4 μg/l μετά OGTT έναντι 18,6% των ασθενών της ομάδας A, p=0,001. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η διασφηνοειδική αδενωματεκτομή και η φαρμακευτική θεραπεία βελτίωσαν την έκβαση των ασθενών με μεγαλακρία τα τελευταία 20 χρόνια. Ωστόσο, ένας σημαντικός αριθμός ασθενών δεν επιτυγχάνει έλεγχο της νόσου.
Βενθικοί μικροογρανισμοί ως παραγωγείς βιοενεργών ενώσεων
Authors: Μπουρμπούλη Μαρία
Published: August 2021

Ο σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη της ποικιλότητας βακτηριακών στελεχών με αντιμικροβιακή δράση που απομονώθηκαν από μικροβιακούς τάπητες του υδροθερμικού πεδίου του υποθαλάσσιου ηφαίστειου Κολούμπο (500 m βάθος). Πραγματοποιήθηκε ποιοτική ανάλυση του ετερότροφου μεσόφιλου βακτηριακού πληθυσμού με τη χρήση κλασικών μικροβιολογικών τεχνικών και απομονώθηκαν συνολικά 832 αερόβια ετερότροφα μεσόφιλα στελέχη βακτηρίων. Στη συνέχεια τα στελέχη αυτά διακρίθηκαν με τη μέθοδο BOX-PCR, και τα 230 διαφορετικά πρότυπα που προέκυψαν ελέγχθηκαν in vitro με τη μέθοδο της διάχυσης για αντιβακτηριακή και αντιμυκητιακή δραστηριότητα έναντι 18 παθογόνων και μη μικροβιακών δεικτών. 89% των εξεταζόμενων στελεχών εμφάνισε αντιμικροβιακή δράση, εκ των οποίων 42 πολυενεργά στελέχη (αναστολή περισσότερων από 5 μικροβιακών δεικτών) ταυτοποιήθηκαν βάσει της ανάλυσης αλληλουχίας του γονιδίου 16S rRNA και βρέθηκαν να ανήκουν στα φύλα Proteobacteria και Firmicutes. Σε 6 και 19 από τα 42 στελέχη έγινε ανίχνευση των υπεύθυνων γονιδίων για τις πιο συντηρημένες από τις καταλυτικές μονάδες που αποτελούν τις πολυκετιδικές και τις μη ριβοσωμικές συνθετάσες αντίστοιχα. 2 είχαν υψηλή συγγένεια με υβριδικές NRPS-PKS, 4 με trans-AT πολυκετιδικές συνθετάσες, 4 με τη βακιτρακίνη, γραμμική γραμμισιδίνη και τυροσιδίνη και 8 με τη σουρφακτίνη. Επιπρόσθετα, από το εκχύλισμα ενός πολυενεργού στελέχους απομονώθηκαν 3 μεταβολίτες που ανήκουν στην οικογένεια των 2,5-δικετοπιπεραζινών.
Ultrafast dynamical properties of strongly interacting systems under nonlinear coherent photoexcitation by multiple ultrashort laser pulses
Authors: Καραδημητρίου Μιχαήλ
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή παρουσιάζουμε μια θεωρία πολλών σωμάτων για την υπερταχή μη γραμμική οπτική απόκριση σε ημιαγωγούς και συστήματα με υψηλά συσχετισμένη θεμελιώδη κατάσταση, όπως το κβαντικό σύστημα Hall (QHS). Η θεωρία μας βασίζεται σε μια κατάτμηση των εξισώσεων κίνησης του τελεστή πυκνότητα, απουσία μιας μικρής παραμέτρου αλληλεπίδρασης που λαμβάνεται υπόψη για να αναπτύξουμε σε όρους του οπτικού πεδίου, και με τη χρήση τελεστών Hubbard με στόχο να περιγράψουμε την ακριβή δυναμική του συστήματος, μέσω ενός κβαντικού υπόχωρου καταστάσεων πολλών σωματιδίων. Στην χρονική κλίμακα των femptosecond και picosecond προσδιορίζουμε το “αποτύπωμα” των μη στιγμιαίων αλληλεπιδράσεων μεταξύ των μαγνητο-εξιτονίων (X) και του ασυμπίεστου δισδιάστατου ηλεκτρονιακού αερίου (2ΔΗΑ) , που περιγράφονται από την σύζευξη των μαγνητο-εξιτονίων ανάμεσα σε δύο επίπεδα Landau με τις συλλογικές διεγέρσεις του ηλεκτρονιακού αερίου (magnetoroton (MR) και magnetoplasmon (MP)). Δείχνουμε ότι η ισχυρή σύζευξη με τις παραπάνω διεγέρσεις αλλάζει τη διαχρονική εξέλιξη των μη γραμμικών οπτικών φασμάτων σε σύγκριση με την “Προσέγγιση τυχαίων φάσεων” (RPA) και οδηγεί σε συντονισμό απορρόφησης. Υπολογίζουμε το “τριών παλμών” FWM (Four Wave Mixing) σήμα, του οποίου η εξάρτηση από τις χρονικές καθυστερήσεις ανάμεσα στους παλμούς αντικατοπτρίζει την απώλεια φάσης και την χαλάρωση του έντονα συσχετισμένου συστήματος X - 2ΔΗΑ. Τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι η δυναμική της αλληλεπίδρασης X - 2ΔΗΑ μπορεί να επιλυθεί με femtosecond οπτικούς παλμούς. Τα αποτελέσματά μας ρίχνουν φως σε ανεξερεύνητες sub-picosecond περιοχές του QHS και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ερμηνεύσουν πειράματα δισδιάστατης φασματοσκοπίας συσχετισμένων συστημάτων.
Καλλιτέχνες και επιχειρηματικότητα
Authors: Ευστρατόγλου Αντιγόνη
Published: August 2021

Οι καριέρες στις δημιουργικές βιομηχανίες θεωρούνται πιο εξαρτημένες από ποτέ από την ικανότητα των ίδιων των εργαζομένων να τις διαχειρίζονται. Παρά το ότι η μουσική βιομηχανία ως υποδειγματικός κλάδος της δημιουργικής οικονομίας προσφέρει ένα προνομιακό πεδίο μελέτης της σύγχρονης καριέρας, δεν έχουν αναπτυχθεί μοντέλα κατάλληλα να την καθοδηγήσουν. Η μελέτη χρησιμοποιεί τη διαδικασία λήψης αποφάσεων µε βάση την επίνοια (effectuation) που προέρχεται από το πεδίο της επιχειρηματικότητας ώστε να εξηγήσει πώς η λογική στην οποία στηρίζει ο καλλιτέχνης τις αποφάσεις του επηρεάζει την εξέλιξη της σταδιοδρομίας του. Επισημαίνονται τα κοινά σημεία που έχουν οι δύο παραδόσεις, µε έμφαση στα κοινά που θεωρείται ότι έχει η καλλιτεχνική µε την επιχειρηματική σταδιοδρομία και δικαιολογείται γιατί το συγκεκριμένο θεωρητικό πλαίσιο είναι ικανό να αναδείξει την εγγενή ποικιλομορφία των στόχων και των πρακτικών που τη χαρακτηρίζουν. Υποθέτουμε ότι δεν υπάρχει ένας αλλά περισσότεροι "δρόμοι" που μπορούν να οδηγήσουν στην επιτυχία της καριέρας, ανάλογα µε τον τρόπο µε τον οποίο η λογική στη βάση της οποίας αποφασίζει ο καλλιτέχνης συνδυάζεται µε τους πόρους που έχει στη διάθεσή του και µε τον τρόπο που βιώνει τη σχέση του µε τις οργανώσεις που τον περιβάλλουν. Αναζητήσαμε µία μέθοδο ικανή να παραγάγει όχι ένα βέλτιστο μοντέλο εξήγησης, αλλά ισοδύναμες λύσεις που οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα. Η μέθοδος της Ποιοτικής Συγκριτικής Ανάλυσης, και συγκεκριμένα η τεχνική των ασαφών συνόλων (fsQCA), µας επέτρεψε να συγκρίνουμε συστηματικά στο πλαίσιο της έρευνας δεκατέσσερις γνωστούς καλλιτέχνες που πρωτοεμφανίστηκαν στην ελληνική δισκογραφία στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας προκειμένου να εντοπίσουµε τους παράγοντες που επηρέασαν την εξέλιξή τους. Από την ανάλυση προέκυψαν δύο εναλλακτικοί δρόμοι προς την επιτυχία. Ο πρώτος συνδυάζει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων που στηρίζεται στην παραδοσιακή αιτιακή λογική με πόρους (οικονομικό και κοινωνικό κεφάλαιο) που σπάνια εξασφαλίζονται στο πλαίσιο των δημιουργικών βιομηχανιών, όπως για παράδειγμα αποκλειστικά συμβόλαια με μεγάλες δισκογραφικές εταιρίες, και με απουσία διάρρηξης του ψυχολογικού συμβολαίου. Ο δεύτερος δρόμος συνδυάζει την εναλλακτική διαδικασία λήψης αποφάσεων που στηρίζεται στην επινοητική λογική με πόρους που μπορούν να καλλιεργηθούν, όπως οι δεξιότητες, και, παραδόξως, με την παρουσία της διάρρηξης του ψυχολογικού συμβολαίου. Η συγκεκριμένη μέθοδος και ο ιδιαίτερος τρόπος µε τον οποίο εργαστήκαμε, χρησιμοποιώντας κατά κύριο λόγο ποιοτικά στοιχεία που προήλθαν από ηµι-δομημένες συνεντεύξεις, µας επιτρέπουν να γενικεύσουµε μέσα σε συγκεκριμένο πλαίσιο τα αποτελέσματά µας και επιπλέον να φωτίσουµε ορισμένους από τους μηχανισμούς στη βάση των οποίων οι διαφορετικές λογικές οδηγούν στην επιτυχία της καριέρας.
Αξιολόγηση της έγχρωμης doppler υπερηχοτομογραφίας με την χρήση σκιαγραφικού στον προεγχειρητικό έλεγχο των λεμφαδένων της μασχάλης σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού και συγκριτική μελέτη των ευρημάτων με το φρουρό λεμφαδένα και τον μασχαλιαίο λεμφαδενικό καθαρισμό
Authors: Δελλαπόρτας Διονύσιος
Published: August 2021

Η βιοψία του λεμφαδένα φρουρού αποτελεί την ενδεδειγμένη θεραπευτική τακτική στην αντιμετώπιση των ασθενών με καρκίνο μαστού και μη-ψηλαφητούς λεμφαδένες στη μασχάλη. Μελετήσαμε σε πενήντα ασθενείς (διάμεση ηλικία 60 έτη) το λεμφαδένα φρουρό με έγχρωμο Doppler υπερηχοτομογράφημα με την προσθήκη σκιαγραφικού υπερήχων και συγκρίνουμε τα ακτινολογικά αποτελέσματα με την παθολογοανατομική βιοψία του αδένα. Καταγράφονται η ευαισθησία και η ειδικότητα της μεθόδου στο 83,33% και 84,38% αντίστοιχα. Η δυνατότητα του έγχρωμου Doppler υπερηχοτομογραφήματος να εκτιμήσει το λεμφαδένα φρουρό είναι στατιστικά σημαντική (p<0.001)και εξαρτάται στην πολυπαραγοντική ανάλυση μόνον από το αποτέλεσμα της τελικής βιοψίας του λεμφαδένα φρουρού. Συμπερασματικά η μέθοδος έχει αρκετή αξιοπιστία ώστε να χρησιμοποιηθεί προεγχειρητικά για την αξιολόγηση του λεμφαδένα φρουρού.
Identifying and addressing conceptual difficulties in electronics
Authors: Παπανικολάου Χρήστος
Published: August 2021

Μία συστηματική έρευνα της κατανόησης από τους φοιτητές της συμπεριφοράς απλών κυκλωμάτων τελεστικών ενισχυτών και διόδων. Στην έρευνα αυτήν συμμετείχαν προπτυχιακοί φοιτητές τμημάτων φυσικής από τρία διαφορετικά ιδρύματα, καθώς και προπτυχιακοί μηχανικοί ενός από τα ιδρύματα αυτά. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι πολλοί φοιτητές αποφοιτούν από τα τμήματα αυτά χωρίς να έχουν αναπτύξει μία λειτουργική κατανόηση της συμπεριφοράς κυκλμάτων τελεστικών ενισχυτών και διόδων. Στο κείμενο αυτό, περιγράφουμε τα κυριότερα εννοιολογικά και συλλογιστικά εμπόδια που εντοπίσαμε (τυπικά μετά τις σχετικές διαλέξεις και τα εργαστήρια) και συζητούμε τρόπους αντιμετώπισης αυτών κατά τη διδασκαλία της Ηλεκτρονικής.
Η διερεύνηση της λανθάνουσας φυματίωσης μεταξύ των εργαζομένων υγειονομικής περίθαλψης του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ιωαννίνων με συνδυασμό δερματικής αντίδρασης (TST) και INF-γ (IGRA)
Authors: Χαρίσης Αλέξανδρος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Μέχρι πρόσφατα δερματική δοκιμασία φυματίνης (TST) ήταν η μόνη μέθοδος για τη διάγνωση της λανθάνουσας φυματίωσης (LTBI). Ωστόσο, η χαμηλή ειδικότητα και ευαισθησία της TST οδήγησε στην ανεύρεση νέων μεθόδων in vitro με τη γενική ονομασία IGRA. Σκοπός: Ο σκοπός της μελέτης ήταν να προσδιορίσει την επικράτηση της LTBI σε εργαζομένους της υγειονομικής περίθαλψης ενός Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου και η μελέτη της πρόσθετης διαγνωστικής αξίας της μεθόδου QFT-GIT στην ανίχνευση των εργαζομένων με LTBI σε μια περιοχή με υψηλά ποσοστά (68,1%) εμβολιαστικής κάλυψης με BCG.Μέθοδος: Από το Σεπτέμβριο του 2010 έως το Σεπτέμβριο του 2012, 789 HCW του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων ελέγχθηκαν για φυματίωση, αρχικά με TST. Αν TST ήταν θετική (≥10mm) ο έλεγχος συνεχίστηκε με IGRA (QFT-GIT) και ακτινογραφία θώρακα, για αποκλεισμό ενεργό φυματίωσης, σύμφωνα με τις οδηγίες του ECDC και του CDC.Αποτελέσματα: Από το σύνολο του δείγματος, TST ήταν θετική (≥ 10mm) σε 286 εργαζόμενους (36,4%), 209 από αυτούς ελέγχθηκαν με QFT-GIT. Θετική QFT-GIT βρέθηκε σε 30 εργαζόμενους (14,4%). Από την ακτινολογική και κλινική αξιολόγηση αυτών κανένας δεν βρέθηκε να έχει ενεργό φυματίωση. Η γενική συμφωνία μεταξύ των αποτελεσμάτων των δύο μεθόδων ήταν χαμηλή (kappa= 0,019). Η συμφωνία μεταξύ των δύο μεθόδων ήταν υψηλότερη μεταξύ των μη εμβολιασμένων (k= 0,219, 95%= -0,01-0,45, p= 0,126), από ότι μεταξύ εμβολιασμένων με BCG (k= 0,008, 95% = - 0.02-0.04, p= 0,662).Υπήρχε μία θετική συσχέτιση μεταξύ της διαμέτρου της TST και θετικού QFT-GIT (p< 0,001). Βρέθηκε επίσης στατιστικά σημαντική συσχέτιση (p= 0,008) μεταξύ των υψηλών ποσοστών σκλήρυνσης της TST και των υψηλών απόλυτων τιμών της ιντερφερόνης-γ. Όσον αφορά το φύλο, οι γυναίκες ήταν λιγότερο πιθανό να έχουν θετική TST (OR= 0,64, p= 0,008), ενώ οι πιθανότητες μια γυναίκα να έχει θετική QFT-GIT ήταν περισσότερες από ότι σε έναν άνδρα εργαζόμενο (OR= 1,3, p= 0,52). Οι πιθανότητες για θετική TST ήταν μεγαλύτερη για εργαζόμενους με 15-20 χρόνια εργασίας (OR= 1,75, p= 0,04) και για πάνω από 20 έτη εργασίας (OR= 1,76, p= 0,01). Επίσης, οι πιθανότητες για ένα θετικό QFT-GIT ήταν αυξημένες για τους εργαζομένους με τουλάχιστον 20 χρόνια εργασίας (OR= 3,75, p= 0,08). Η ηλικία ήταν ένας επιβαρυντικός παράγοντας για θετική QFT-GIT αφού το 81,8% (27/33) των θετικών QFT-GIT βρέθηκαν σε εργαζομένους >40 ετών. Οι Νοσηλευτές (OR= 1,54, p= 0,01) ήταν πιο πιθανό να έχουν θετική TST σε σχέση με το ιατρικό προσωπικό.Συμπεράσματα: Το ποσοστό της LTBI που βρέθηκε στους εργαζόμενους της μελέτης ήταν χαμηλό. Η διαφορά μεταξύ των αποτελεσμάτων των δύο διαγνωστικών μεθόδων (QFT-GIT, TST) οφειλόταν στην υψηλή εμβολιαστική κάλυψη του πληθυσμού μελέτης. Η χρήση QFT-GIT επί θετικής TST στα προγράμματα ελέγχου για LTBI οδηγεί σε σημαντική εξοικονόμηση οικονομικών πόρων για το σύστημα υγείας της χώρας, μέσω της μείωσης των ατόμων που θα λάβουν θεραπεία για λανθάνουσα φυματίωση.
Η ιστορική εξέλιξη της γεωλογικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα
Authors: Μακρή Κυριακούλα
Published: August 2021

Οι Γεωεπιστημές αφορούν ένα επιστημονικό πεδίο που απασχόλησε την κοινωνική, οικονομική και εκπαιδευτική ζωή, από τις απαρχές του Ελληνικού Κράτους, καταδεικνύοντας την αναγκαιότητα της γεωλογικής επιστήμης σε όλους τους τομείς της εκπαίδευσης, της επιστημονικής έρευνας και της κοινωνικής ζωής. Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι ο προσδιορισμός της θέσης και του περιεχομένου των Γεωεπιστημών στη Μέση Εκπαίδευση του Ελληνικού κράτους από το 1830 μέχρι το 2015 και η συγκεκριμενοποίηση των παραγόντων που συνέβαλαν στη διαμόρφωση τους. Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η αξιοποίηση στοιχείων της ιστορίας της διδασκαλίας των Γεωεπιστημών στην κατανόηση της σύνδεσης Γεωλογίας, κοινωνίας και οικονομίας. Το υλικό στο οποίο βασίζεται η έρευνα αποτελείται από: αναλυτικά προγράμματα Μ.Ε., σχολικά εγχειρίδια Γεωεπιστημών για τη Μ.Ε. και άρθρα περιοδικών που εκδόθηκαν, παράχθηκαν και διακινήθηκαν από επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς, σχετιζόμενους με τις Γεωεπιστήμες. Η κύρια μεθοδολογία έρευνας είναι η ιστορικό- ερευνητική μέθοδος, με χρήση στοιχείων από την ανάλυση Bernstein και την ανάλυση περιεχομένου. Κατά την έρευνα προέκυψε πως το περιεχόμενο των σχολικών εγχειριδίων περιλαμβάνει κυρίως γνώσεις πρακτικού και οικονομικού ενδιαφέροντος (π.χ. εξορύξεις και αξιοποίηση φυσικών πόρων). Ένα ευρύ φάσμα γεωλογικών αντικειμένων τίθεται χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση, όπως οι απόψεις για την ηφαιστειότητα, την ηλιακή δραστηριότητα, την αιολική και υδροηλεκτρική ενέργεια και τη γένεση των σεισμών. Το επίπεδο γνώσεων της Ορυκτολογίας σχετικά με τα μεταλλικά ορυκτά, τα βιομηχανικά ορυκτά και τους πολύτιμους λίθους χαρακτηρίζεται ικανοποιητικό, ενώ οι γνώσεις κλασσικής Γεωλογίας (Ιστ. Γεωλογία & Γεωδυναμική) χαρακτηρίζονται περιγραφικές, με ερμηνεία των γεωλογικών φαινομένων βασιζόμενη σε θρησκευτικές πεποιθήσεις και μυθολογικές προεκτάσεις. Το επίπεδο της γεωλογικής γνώσης στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση υστερεί σχετικά με το αντίστοιχο επίπεδο στην Ανώτατη Εκπαίδευση και σε όλη τη χρονική περίοδο μελέτης, οι μεταβολές της διδασκαλίας των Γεωεπιστημών στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, είναι εξαρτώμενες από τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες.
Αντιμετώπιση του οιδήματος της ωχράς κηλίδας που οφείλεται σε θρόμβωση φλέβας αμφιβληστροειδούς με ενδοϋαλοειδική ένεση αντιVEGF παράγοντα
Authors: Λουκιανού Ελένη
Published: August 2021

Σκοπός:Η εκτίμηση της μακροχρόνιας αποτελεσματικότητας των επαναλαμβάνομενων ενδουαλοειδικών ενέσεων bevacizumab για τη θεραπεία του οιδήματος της ωχράς κηλίδας που οφείλεται σε απόφραξη φλέβας αμφιβληστροειδούς και η διερεύνηση πιθανής τοξικής επίδρασης τους στο κεντρικό βοθρίοΜέθοδος:Τριάντα τρία μάτια 33 ασθενών με οίδημα ωχράς κηλίδας οφειλόμενο σε απόφραξη φλέβας αμφιβληστροειδούς έλαβαν θεραπεία με ενδουαλοειδικές ενέσεις 1.25mg/ 0.05ml bevacizumab. Εννέα ασθενείς είχαν μη ισχαιμική απόφραξη κεντρικής φλέβας αμφιβληστροειδούς και είκοσι τέσσερις ασθενείς είχαν απόφραξη κλάδου φλέβας αμφιβληστροειδούς.Οι παράμετροι που μελετήθηκαν ήτανε η καλύτερη διορθωμένη οπτική οξύτητα,το κεντρικό πάχος του αμφιβληστροειδούς και η ηλεκτροφυσιολογική δραστηριότητα του κεντρικού τμήματος της ωχράς κηλίδας όπως εκτιμάται με το πολυεστιακό ηλεκτροαμφιβληστροειδογράφημα κατά την έναρξη της μελέτης, ένα μήνα μετά την τρίτη ένεση και στο τέλος του χρόνου παρακολούθησης των δύο ετών.Αποτελέσματα:Οι ασθενείς με απόφραξη κεντρικής φλέβας αμφιβλητροειδούς είχαν κατά μέσο όρο καλύτερη διορθωμένη οπτική οξύτητα 0.10 κατά την έναρξη της παρακολούθησης και βελτιώθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό στο 0.31 μετά από δύο χρόνια.( P=0. 028). Το μέσο κεντρικό πάχος του αμφιβληστροειδούς κατά την έναρξη της θεραπείας ήτανε 756.28 μm το οποίο μειώθηκε σημαντικά στο 439.14 μm μετά από δύο χρόνια(P=0.05). Οι ασθενείς με απόφραξη κλάδου φλέβας αμφιβληστροειδούς είχαν μέση διορθωμένη οπτική οξύτητα 0.19 κατά την έναρξη της παρακολούθησης, η οποία βελτιώθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό στο 0.40 μετά από δύο χρόνια(P< 0.001). Το μέσο κεντρικό πάχος του αμφιβληστροειδούς κατά την έναρξη της παρακολούθησης ήτανε 681.04 μm και μειώθηκε σημαντικά σε 369.81 μm μετά από δύο χρόνια (P<0.001). Η μέση τιμή των απαντήσεων που κατέγραψε το πολυεστιακό ηλεκτροαμφιβληστροειδογράφημα στις κεντρικές δέκα μοίρες ( περιοχή 1, περιοχή 2 ) παρουσίασε στατιστικά σημαντική διαφορά του κύματος P1 όσον αφορά το ύψος των δυναμικών και το χρόνο εμφάνισης του μετά από δύο χρόνια και στις δύο ομάδες ασθενών.Συμπέρασμα:Οι επαναλαμβανόμενες ενδουαλοειδικές ενέσεις bevacizumab ως θεραπεία για το οίδημα της ωχράς κηλίδας που οφείλεται σε απόφραξη κεντρικής ή κλαδικής φλέβας αμφιβληστροειδούς είχαν σαν αποτέλεσμα τη βελτίωση της οπτικής οξύτητας, τη μείωση του κεντρικού πάχους του αμφιβληστροειδούς και αλλαγές σε στατιστικά σημαντικό βαθμό όσον αφορά τις απαντήσεις του πολυεστιακού ηλεκτροαμφιβληστροειδογραφήματος χωρίς να καταγράφεται τοξική επίδραση στην ωχρά κηλίδα.
Χαρακτηρισμός πολυμερικών επιστρώσεων με νανοπεριέκτες σε μέταλλα για την προστασία τους από διάβρωση σε θαλάσσιο περιβάλλον
Authors: Μπαλάσκας Ανδρόνικος
Published: August 2021

Υβριδικές επιστρώσεις οργανικά τροποποιημένων πυριτικών ενώσεων και εποξειδικώνρητινών (Organically Modified Silicates, ORMOSILs – epoxy) εφαρμόστηκαν στο κράμααργιλίου 2024-Τ3 και σε γαλβανισμένο χάλυβα σε υψηλές θερμοκρασίες (Hot Dip GalvanizedSteel, HDGS) προκειμένου αυτές να προστατεύσουν τα υποστρώματα από τη διάβρωση. Για τηνβελτίωση της αντοχής των επιστρώσεων στην διάβρωση ενσωματώθηκαν στην πολυμερικήμήτρα νανοπεριέκτες από μολυβδαινικό δημήτριο (CeMo) και οξείδιο του τιτανίου (TiO2),καθώς και pH-ευαίσθητα οργανικά νανοδοχεία πληρωμένα με τους αναστολείς διάβρωσης 2-μερκαπτοβενζοθειαζόλιο, 8-υδροξυκινολίνη, 1H-βενζοτριαζολο-4-σουλφονικό οξύ καιεξαφλουοροτιτανικό οξύ.Οι υβριδικές επιστρώσεις εφαρμόστηκαν στο υπόστρωμα με τη διαδικασία εμβάπτισης.Η μορφολογία των επιστρώσεων εξετάστηκε με ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης (ScanningElectron Microscopy (SEM)). Η σύνθεση και η δομή τους μελετήθηκε με υπέρυθρηΦασματοσκοπία μετασχηματισμού Fourier (FT-IR) και με μικροανάλυση με φθορισμομετρίαακτίνων Χ (Energy Dispersive X-Ray Analysis (EDX)). H ηλεκτροχημική φασματοσκοπίασύνθετης αντίστασης (Electrochemical Impedance Spectroscopy, EIS), η dc-πόλωση (dcpolarization)και η μέτριση ανοικτού δυναμικού (open circuit potential, OCP) χρησιμοποιήθηκανγια την αξιολόγηση των αντι-διαβρωτικών ιδιοτήτων των επιστρώσεων. Τα αποτελέσματαέδειξαν ότι οι επιστρώσεις με πληρωμένα νανοδοχεία έχουν αυξημένες αντιδιαβρωτικέςιδιότητες συγκριτικά με τις υπόλοιπες επιστρώσεις εμφανίζοντας και ιδιότητες αυτο-θεραπείας.Τέλος, συντέθηκαν νανόσφαιρες οξειδίου του χαλκού (Cu2O), οι οποίεςχαρακτηρίστηκαν με SEM, ηλεκτρονική μικροσκοπία διερχόμενης δέσμης (ΤransmissionΕlectron Μicroscopy (TEM)) και περίθλαση ακτίνων Χ (X ray Diffraction (XRD)). Οινανόσφαιρες στη συνέχεια πληρώθηκαν με ουσίες που δρουν ως βιοκτόνα και ενσωματώθηκανσε βαφές εμπορίου και σε επιστρώσεις βασισμένες σε εποξειδικές ενώσεις και μελετήθηκε ηδράση τους ως αντιαποθετικά αντιδραστήρια. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι επιστρώσεις μεπληρωμένες νανόσφαιρες Cu2O είχαν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα σε σύγκριση με τιςβαφές εμπορίου με βιοκτόνα μετά από έκθεση σε θαλάσσιο περιβάλλον.
Επίδραση διαφορετικών προγραμμάτων άσκησης στα φυσιολογικά χαρακτηριστικά ατόμων τρίτης ηλικίας
Authors: Κοσμίδου Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν να εξετάσει την επίδραση συστηματικών προγραμμάτων άσκησης και της διακοπής τους στη σύσταση σώματος, στη λειτουργική ικανότητα και στο λιπιδαιμικό προφίλ σε υγιείς ηλικιωμένες γυναίκες: α) μετά από 12 εβδομάδες (βραχυπρόθεσμα), β) μετά από χρονικό διάστημα πέντε ετών (μακροπρόθεσμα), το οποίο εμπεριείχε 9 μήνες συστηματικής άσκησης και τρίμηνη διακοπή της άσκησης για κάθε έτος. Το δείγμα αποτέλεσαν: α) στο βραχυπρόθεσμο παρεμβατικό πρόγραμμα, 80 γυναίκες ηλικίας 68.1±8.17 ετών και β) στο μακροπρόθεσμο, 42 γυναίκες (n=42) ηλικίας 64.3±5.93 ετών οι οποίες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες: στην ομάδα αερόβιας άσκησης (AT, n=12), μυϊκής ενδυνάμωσης (ST, n=10), συνδυασμού αερόβιας άσκησης και μυϊκής ενδυνάμωσης (AS, n=10) και στην ομάδα ελέγχου (CL, n=10). Στην έναρξη και στη λήξη του προγράμματος άσκησης κάθε ετήσιου κύκλου πραγματοποιήθηκαν ανθρωπομετρικές μετρήσεις, βιοχημικές αναλύσεις και δοκιμασίες λειτουργικής ικανότητας, για την αξιολόγηση των προσαρμογών της 9μηνης άσκησης και της τρίμηνης διακοπής. Μετά την ολοκλήρωση τόσο του βραχυπρόθεσμου όσο και του μακροπρόθεμου προγράμματος άσκησης παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση του σωματικού λίπους (p<0.01), βελτίωση των επιπέδων της γλυκόζης νηστείας (p<0.001), της ολικής χοληστερόλης (p<0.05) και της λιποπρωτεΐνης υψηλής πυκνότητας HDL-C (p<0.01) καθώς και των παραμέτρων της λειτουργικής ικανότητας συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου η οποία ακολούθησε τη φυσιολογική εξέλιξη της γήρανσης σε όλες τις μεταβλητές. Κάθε χρόνο, ωστόσο, στο μακροπρόθεσμο παρεμβατικό πρόγραμμα, μετά την τρίμηνη διακοπή, υπήρχε απώλεια των ευεργετικών προσαρμογών της άσκησης τόσο στη λειτουργική ικανότητα και στο λιπιδαιμικό προφίλ όσο και στους δείκτες παχυσαρκίας ενισχύοντας την άποψη ότι οι γυναίκες τρίτης ηλικίας πρέπει να ακολουθούν χωρίς διακοπή και δια βίου ένα συστηματικό πρόγραμμα άσκησης προκειμένου να καρπωθούν τα ευεργετικά οφέλη που προσφέρει η άσκηση στην υγεία.
Αντιμετώπιση των φλεβικών αμφιβληστροειδικών αποφράξεων με αντιαγγειογενετικούς (αντι-VEGF) παράγοντες
Authors: Κοκολάκη Αφροδίτη-Ελένη
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία μελετήσαμε προοπτικά και τυχαιοποιημένα 62 ασθενείς με κυστεοειδές οίδημα της ωχράς κηλίδας, λόγω κλαδικής αμφιβληστροειδικής φλεβικής απόφραξης, οι οποίοι αντιμετωπίσθηκαν θεραπευτικά με laser φωτοπηξία δίκην δικτύου στην περιοχή της ωχράς ή με ενδοϋαλοειδική έγχυση Ranibizumab 0,5 mg. Σκοπός ήταν η σύγκριση των δύο θεραπευτικών προσεγγίσεων από πλευράς αποτελεσματικότητας και ασφάλειας, καθώς και η επίδρασή τους στην ανάπτυξη της παράπλευρης κυκλοφορίας. Ο χρόνος παρακολούθησης ήταν 1 έτος. Εξήχθησαν τα παρακάτω συμπεράσματα: 1. Αμφότερες οι αγωγές έχουν θετικά, λειτουργικά και ανατομικά, αποτελέσματα στην αντιμετώπιση του οιδήματος της ωχράς. 2. Τα θετικά αποτελέσματα εμφανίζονται πρώιμα ( από το 1ο τρίμηνο της θεραπείας). 3. Η μελέτη μας είναι η 2η διεθνώς, η οποία συγκρίνει την αποτελεσματικότητα των δύο αυτών θεραπευτικών προσεγγίσεων. Ωστόσο, πλεονεκτεί της πρώτης γιατί περιλαμβάνει περισσότερους ασθενείς, έχει μακρύτερο χρόνο παρακολούθησης και γιατί οι ασθενείς μας μετά τις 3 πρώτες μηνιαίες εγχύσεις δεν ετίθεντο για άλλους 3 μήνες απλώς σε παρακολούθηση, αλλά έκαναν επί 9 μήνες επανάληψη των εγχύσεων «σύμφωνα με τις ανάγκες». 4. Η επαναλαμβανόμενη ενδοϋαλοειδική έγχυση Ranibizumab υπερέχει κατά πολύ, λειτουργικά και ανατομικά, σε αποτελεσματικότητα συγκριτικά με την εφαρμογή των ακτίνων laser, στη διάρκεια του 1ου έτους παρακολούθησης. 5. Ο μέσος όρος των ενδοϋαλοειδικών εγχύσεων Ranibizumab κατά τη διάρκεια του 1ου έτους θεραπείας είναι 7 (3 τους πρώτους 3 μήνες και 4 τους υπόλοιπους 9 μήνες, «σύμφωνα με τις ανάγκες»).6. Οι ενδοϋαλοειδικές εγχύσεις Ranibizumab δεν επηρεάζουν την ανάπτυξη παράπλευρης κυκλοφορίας, αριθμητικά και χρονικά. Το θέμα αυτό εξετάζεται για 1η φορά διεθνώς στη μελέτη μας.
Η μετάβαση της Κύπρου από την οθωμανική στη βρετανική κυριαρχία
Authors: Αντρέου Μαγδαληνή
Published: August 2021

Η διατριβή μελετά τις κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές που σημειώθηκαν στην Κύπρο κατά την διάρκεια της περιόδου 1878-1922. Αντικείμενό της αποτελεί η εξέλιξη της ελληνοκυπριακής κοινότητας κατά την εν λόγω περίοδο. Ενώ δίδονται επίσης ορισμένα στοιχεία σχετικά με την τουρκοκυπριακή κοινότητα. Στο πρώτο μέρος αναλύονται οι πολιτικές και κοινωνικές ζυμώσεις εντός της ελληνοκυπριακής κοινότητας κατά την περίοδο 1878-1922, με ιδιαίτερη έφαση στις εξελίξεις που αφορούν το νομοθετικό συμβούλιο και την Εκκλησία της Κύπρου. Στο δεύτερο μέρος αναλύονται οι κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές που συντελούνται στην Κύπρο κατά τις πρώτες δεκαετίες της βρετανικής κυριαρχίας και ειδικότερα η εξέλιξη της κυπριακής οικονομίας με την ανάδυση νέων οικονομικών ομάδων μετά την αγροτική κρίση του 1887. Η διατριβή βασίστηκε κυρίως σε πρωτογενείς πηγές όπως, το αρχείο της Αρχιγραμματείας, διάφορες ελληνοκυπριακές εφημερίδες της περιόδου, η Κυανή Βίβλος της Κύπρου και η Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Επιδημιολογική και κλινική μελέτη κατακλίσεων σε νοσοκομειακούς και μετανοσοκομειακούς ασθενείς
Authors: Πλιάκος Ιωάννης
Published: August 2021

Στόχος: Ο στόχος της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των ασθενών με έλκος κατάκλισης (ΕΚ) στο Π.Γ.Ν. ΑΧΕΠΑ, αλλά και τη μελέτη της πορείας των ασθενών μετά την έξοδο από το νοσοκομείο. Στην μελέτη εισήχθη και εκτιμήθηκε μία καινούργια κλινική παράμετρος των ΕΚ, η έκταση του έλκους. Μεθοδολογία: Στους νοσηλευτές του νοσοκομείου διανεμήθηκε ερωτηματολόγιο με θέμα «αντιμετώπιση και πρόληψη των ΕΚ», με σκοπό να αξιολογηθεί το επίπεδο παροχής των απαραίτητων υπηρεσιών υγείας στους ασθενείς αυτούς. Διενεργήθηκε η καταγραφή του επιπολασμού και της επίπτωσης των ασθενών με ΕΚ. Σε κάθε ασθενή καταγράφηκαν αναδρομικά οι παράγοντες κινδύνου που οδήγησαν στην έναρξη του ΕΚ, τα προληπτικά μέτρα που ελήφθησαν και η θεραπεία που επιλέχθηκε. Ακολούθησε η περαιτέρω μελέτη των ιδίων ασθενών μετανοσοκομειακά, για χρονικό διάστημα ενός έτους επιπλέον. Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα μελετήθηκε η ποιότητα ζωής του ασθενούς με τη χρήση της τροποποιημένης κλίμακας του Barthel. Επίσης, μελετήθηκε η ποιότητα ζωής του οικογενειακού περιβάλλοντος του ασθενούς. Το οικονομικό κόστος στο επίπεδο του νοσοκομείου και της οικογένειας εκτιμήθηκε μέσω 2 διαφορετικών μοντέλων ανάλυσης της κοστολόγησης βάσει της δραστηριότητας και αποτίμησης των τεχνολογιών υγείας. Αποτελέσματα: Όλοι οι νοσηλευτές απάντησαν ότι δεν είχαν ποτέ ενημερωθεί και ότι δεν είχαν εκπαιδευτεί στην αντιμετώπιση δύο εκ των κυριοτέρων παραγόντων κινδύνου εμφάνισης των ΕΚ: την ακράτεια ούρων και κοπράνων και τον υποσιτισμό. Στην ελληνική ιατρική πραγματικότητα το ΕΚ αποτελεί υποτιμημένη νόσο. Από τα δεδομένα μας, προέκυψε ότι υπήρχαν λάθη και παραλείψεις στην αντιμετώπιση της νόσου σε όλα τα επίπεδα: στο ιατρικό, στο νοσηλευτικό και στο διοικητικό. Η γνώση της θεραπείας των ΕΚ είναι ελλιπής. Η έλλειψη ενός θεραπευτικού πλάνου-πρωτοκόλλου είναι καθοριστική. Τα ΕΚ των ασθενών της μελέτης φαίνεται ότι έτυχαν καλύτερης αντιμετώπισης μετά την έξοδό τους από το νοσοκομείο, λόγω της ιδιαίτερης φροντίδας των συγγενών και οικείων τους και της τήρησης των ιατρικών οδηγιών που εδόθησαν με την χειρουργική επίβλεψη κατά διαστήματα της πορείας του έλκους. Στην οικία του ασθενούς εφαρμόζονταν οι στοιχειώδεις κανόνες πρόληψης και θεραπείας. Η ποιότητα ζωής των οικείων των ασθενών, όσο και ο οικονομικός τους προϋπολογισμός επηρεάστηκαν αρνητικά. Η έκταση του έλκους μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο τόσο στην πρόγνωση όσο και στην αξιολόγηση της πορείας της νόσου. Σημείο συναγερμού θεωρείται το έλκος έκτασης πέραν των 20 εκ.2. Συμπεράσματα: Από την ανάλυση των δεδομένων της εργασίας προέκυψαν προτάσεις που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν τόσο από το νοσηλευτικό, όσο και από το ιατρικό και διοικητικό προσωπικό των νοσοκομείων. Το πανεπιστήμιο και το υπουργείο υγείας μπορούν επίσης να συμβάλλουν σημαντικά στη θετική εξέλιξη και αντιμετώπιση της πάθησης.