PRIMARY RECURRENT FOCAL SEGMENTAL GLOMERULOSCLEROSIS AFTER KIDNEY TRANSPLANTATION. CASE STUDY.
Authors: M.N. Assykbaev , S.A. Abdugafarov , A.M. Maralbaj , M. Tileuhan , Sh.A. Sadykova , A.M. Manatova , Zh.M. Kuanysh , D.S. Zharlyganova 
Published: November 2024

Primary recurrent focal segmental glomerulosclerosis (FSGS) after kidney transplantation (KT) is a serious complication and a significant risk factor for graft loss. The incidence of FSGS worldwide varies from 1.4 to 21 cases per million population. FSGS develops due to damage to the visceral epithelial cells of the kidney glomerulus (podocytes) and is classified as a "podocytopathy." Objective. This study aims to demonstrate an early recurrence of FSGS with the development of nephrotic syndrome based on a clinical case and to evaluate the short-term feasibility of plasmapheresis sessions. Methods. The article describes a clinical case of early recurrence of FSGS with the development of nephrotic syndrome. The primary treatment for disease recurrence after kidney transplantation includes plasmapheresis sessions and the administration of rituximab. Results. Analysis of the clinical case revealed that kidney graft thrombosis was a consequence of a drop in blood pressure and a slowdown in blood flow at the anastomosis site during a plasmapheresis session, ultimately leading to graft loss and the patient's return to dialysis therapy. Conclusions. For subsequent planned kidney transplantation, the patient is at extremely high risk of disease recurrence according to the literature, making the procedure not feasible in the short term.

Первичный рецидивирующий фокально-сегментарный гломерулосклероз (ФСГС) после трансплантации почки (ТП) является серьезным осложнением и значимым фактором риска потери трансплантированной почки. По разным оценкам в мире заболеваемость ФСГС варьируется от 1,4 до 21 случая на миллион населения. ФСГС развивается вследствие повреждения висцеральных эпителиальных клеток клубочка почек (подоцитов) и относится к группе «подоцитопатий». Целью данного исследования. На примере описанного клинического случая указать на необходимость оценки рисков возврата заболевания ФСГС после трансплантации почки, ввиду быстрого возврата заболевания с развитием нефротического синдрома с потерей функции пересаженного органа. В статье описывается клинический случай проведения трансплантации почки от живого родственного донора, у пациента с хронической болезнью почек 5 стадии в исходе ФСГС, с ранним возвратом заболевания De novo, с развитием нефротического синдрома. Основным лечением в рецидиве заболевания после трансплантации почки является проведение сеансов плазмофереза и введение ритуксимаба. Результаты исследования. В результате анализа клинического случая было выявлено, что тромбоз трансплантата почки явился следствием падения артериального давления и замедления скорости кровотока в зоне анастомоза на фоне проведенного сеанса плазмафереза, что в конечном итоге привело к потере графта и возврата пациента на заместительную почечную терапию. Выводы. Для последующей предполагаемой трансплантации почки по литературным данным пациент имеет крайне высокие риски возврата заболевания, что делает проведение данной процедуры в краткосрочной перспективе не целесообразным.

Бүйрек трансплантациясынан кейінгі бастапқы қайталанатын фокальді-сегменттік гломерулосклероз (ФСГС) ауыр асқыну және трансплантацияланған бүйректің жоғалуының маңызды қауіп факторы болып табылады. Дүние жүзіндегі әртүрлі бағалаулар бойынша ФСГС жиілігі миллионға шаққанда 1,4-тен 21 жағдайға дейін өзгереді. ФСГС бүйрек шумағының (подоциттер) висцеральды эпителий жасушаларының зақымдалуына байланысты дамиды және"подоцитопатиялар"тобына жатады. Бұл зерттеудің мақсатыклиникалық жағдай негізінде нефротикалық синдромның дамуымен ФСГС ауруының ерте оралуын көрсету және қысқа мерзімді перспективада плазмаферез сеанстарының орындылығын бағалау болып табылады. Әдістері:мақалада нефротикалык синдромының дамуымен ФСГС ауруының ерте оралуы болған клиникалық жағдай сипатталған. Бүйрек трансплантациясынан кейін аурудың қайталануының негізгі леч плазмоферез сеанстарын жүргізу және ритуксимабты енгізу болып табылады. Зерттеу нәтижелері.Клиникалық жағдайды талдау нәтижесінде бүйрек трансплантациясының тромбозы қан қысымының төмендеуінен және плазмаферез сеансы аясында анастомоз аймағында қан ағымының баяулауынан туындағаны анықталды, бұл ақыр соңында графттың жоғалуына және пациенттің бүйрек алмастыру терапиясына оралуына әкелді. Қорытындылар. Әдеби деректерге сәйкес, келесі болжамды бүйрек трансплантациясын өткізуі науқас үшін аурудың қайта қайтып келу қаупі өте жоғары, сондықтан қысқамерзімде бұл процедураны жүргізуі орынды емес.