bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Task‐based detectability in CT image reconstruction by filtered backprojection and penalized likelihood estimation
Authors: Gang Grace J. , Stayman J. Webster , Zbijewski Wojciech , Siewerdsen Jeffrey H.
Published: July 2014

Purpose:

Nonstationarity is an important aspect of imaging performance in CT and cone‐beam CT (CBCT), especially for systems employing iterative reconstruction. This work presents a theoretical framework for both filtered‐backprojection (FBP) and penalized‐likelihood (PL) reconstruction that includes explicit descriptions of nonstationary noise, spatial resolution, and task‐based detectability index. Potential utility of the model was demonstrated in the optimal selection of regularization parameters in PL reconstruction.

Methods:

Analytical models for local modulation transfer function (MTF) and noise‐power spectrum (NPS) were investigated for both FBP and PL reconstruction, including explicit dependence on the object and spatial location. For FBP, a cascaded systems analysis framework was adapted to account for nonstationarity by separately calculating fluence and system gains for each ray passing through any given voxel. For PL, the point‐spread function and covariance were derived using the implicit function theorem and first‐order Taylor expansion according to Fessler [“ Mean and variance of implicitly defined biased estimators (such as penalized maximum likelihood): Applications to tomography,” IEEE Trans. Image Process. 5(3), – (1996)]. Detectability index was calculated for a variety of simple tasks. The model for PL was used in selecting the regularization strength parameter to optimize task‐based performance, with both a constant and a spatially varying regularization map.

Results:

Theoretical models of FBP and PL were validated in 2D simulated fan‐beam data and found to yield accurate predictions of local MTF and NPS as a function of the object and the spatial location. The NPS for both FBP and PL exhibit similar anisotropic nature depending on the pathlength (and therefore, the object and spatial location within the object) traversed by each ray, with the PL NPS experiencing greater smoothing along directions with higher noise. The MTF of FBP is isotropic and independent of location to a first order approximation, whereas the MTF of PL is anisotropic in a manner complementary to the NPS. Task‐based detectability demonstrates dependence on the task, object, spatial location, and smoothing parameters. A spatially varying regularization “map” designed from locally optimal regularization can improve overall detectability beyond that achievable with the commonly used constant regularization parameter.

Conclusions:

Analytical models for task‐based FBP and PL reconstruction are predictive of nonstationary noise and resolution characteristics, providing a valuable framework for understanding and optimizing system performance in CT and CBCT.
The Effect of Price Dispersion on Major League Baseball Team Attendance
Authors: Soebbing Brian P. , Watanabe Nicholas M.
Published: July 2014

Price dispersion reflects ignorance in the marketplace in which different prices exist from the same or different sellers for a similar good. One of the sources of price dispersion is uncertain demand for a business’s good or service. Ticket markets are good opportunities to examine a firm’s pricing strategy under demand uncertainty, because professional sports teams have to price their tickets well in advance of the actual event and before actual demand is known. The purpose of the present research is to examine the relationship between price dispersion and regular season average attendance in Major League Baseball. Using a two-step generalized method of moments (GMM) model, the present research finds that an increase in price dispersion leads to a decrease in average attendance.
Proliferation or Differentiation Depends on ERK Localization
Authors: VanHook Annalisa M.
Published: July 2014

The subcellular localization of ERK in skeletal muscle precursors determines whether it promotes proliferation or differentiation.
Chitin Accelerates Activation of a Novel Haloarchaeal Serine Protease That Deproteinizes Chitin-Containing Biomass
Authors: Zhang Yaoxin , Wang Mengxin , Du Xin , Tang Wei , Zhang Li , Li Moran , Wang Jian , Tang Bing , Tang Xiao-Feng
Published: July 2014

The haloarchaeon
Natrinema
sp. strain J7-2 has the ability to degrade chitin, and its genome harbors a chitin metabolism-related gene cluster that contains a halolysin gene,
sptC
. The
sptC
gene encodes a precursor composed of a signal peptide, an N-terminal propeptide consisting of a core domain (N*) and a linker peptide, a subtilisin-like catalytic domain, a polycystic kidney disease domain (PkdD), and a chitin-binding domain (ChBD). Here we report that the autocatalytic maturation of SptC is initiated by
cis
-processing of N* to yield an autoprocessed complex (N*-I
WT
), followed by
trans
-processing/degradation of the linker peptide, the ChBD, and N*. The resulting mature form (M
WT
) containing the catalytic domain and the PkdD showed optimum azocaseinolytic activity at 3 to 3.5 M NaCl, demonstrating salt-dependent stability. Deletion analysis revealed that the PkdD did not confer extra stability on the enzyme but did contribute to enzymatic activity. The ChBD exhibited salt-dependent chitin-binding capacity and mediated the binding of N*-I
WT
to chitin. ChBD-mediated chitin binding enhances SptC maturation by promoting activation of the autoprocessed complex. Our results also demonstrate that SptC is capable of removing proteins from shrimp shell powder (SSP) at high salt concentrations. Interestingly, N*-I
WT
released soluble peptides from SSP faster than did M
WT
. Most likely, ChBD-mediated binding of the autoprocessed complex to chitin in SSP not only accelerates enzyme activation but also facilitates the deproteinization process by increasing the local protease concentration around the substrate. By virtue of these properties, SptC is highly attractive for use in preparation of chitin from chitin-containing biomass.
Development of Primary Invasive Pneumococcal Disease Caused by Serotype 1 Pneumococci Is Driven by Early Increased Type I Interferon Response in the Lung
Authors: Hughes Catherine E. , Harvey Richard M. , Plumptre Charles D. , Paton James C.
Published: July 2014

The pneumococcus is the world's foremost respiratory pathogen, but the mechanisms allowing this pathogen to proceed from initial asymptomatic colonization to invasive disease are poorly understood. We have examined the early stages of invasive pneumococcal disease (IPD) by comparing host transcriptional responses to an invasive strain and a noninvasive strain of serotype 1
Streptococcus pneumoniae
in the mouse lung. While the two strains were present in equal numbers in the lung 6 h after intranasal challenge, only the invasive strain (strain 1861) had invaded the pleural cavity at that time point; this correlated with subsequent development of bacteremia in mice challenged with strain 1861 but not the noninvasive strain (strain 1). Progression beyond the lung was associated with stronger induction of the type I interferon (IFN-I) response in the lung at 6 h. Suppression of the IFN-I response through administration of neutralizing antibody to IFNAR1 (the receptor for type I interferons) led to significantly reduced invasion of the pleural cavity by strain 1861 at 6 h postchallenge. Our data suggest that strong induction of the IFN-I response is a key factor in early progression of invasive serotype 1 strain 1861 beyond the lung during development of IPD.
Synchronization of fractional-order different memristor-based chaotic systems using active control
Authors: Rakkiyappan R. , Sivasamy R. , Park Ju H.
Published: July 2014

In this article, synchronization of two different fractional-order memristor-based chaotic systems is considered. To achieve synchronization, an active control technique is used. The main proof is concerned with the problem of synchronization of memristor-based Lorenz systems with memristor-based Chua’s circuits. Numerical simulations of fractional-order memristor-based chaotic systems are performed by using the Caputo version and a predictor–corrector algorithm for fractional-order differential equations, which is a generalization of the Adams–Bashforth–Moulton method. From the simulations, it will be verified that the proposed control method is effective in achieving synchronization.
Restart
Authors: Brown Neil C. C. , Sentance Sue , Crick Tom , Humphreys Simon
Published: July 2014

Computer science in UK schools is undergoing a remarkable transformation. While the changes are not consistent across each of the four devolved nations of the UK (England, Scotland, Wales and Northern Ireland), there are developments in each that are moving the subject to become mandatory for all pupils from age 5 onwards. In this article, we detail how computer science declined in the UK, and the developments that led to its revitalisation: a mixture of industry and interest group lobbying, with a particular focus on the value of the subject to all school pupils, not just those who would study it at degree level. This rapid growth in the subject is not without issues, however: there remain significant forthcoming challenges with its delivery, especially surrounding the issue of training sufficient numbers of teachers. We describe a national network of teaching excellence which is being set up to combat this problem, and look at the other challenges that lie ahead.
Optimizing the Block I/O Subsystem for Fast Storage Devices
Authors: Yu Young Jin , Shin Dong In , Shin Woong , Song Nae Young , Choi Jae Woo , Kim Hyeong Seog , Eom Hyeonsang , Yeom Heon Young
Published: July 2014

Fast storage devices are an emerging solution to satisfy data-intensive applications. They provide high transaction rates for DBMS, low response times for Web servers, instant on-demand paging for applications with large memory footprints, and many similar advantages for performance-hungry applications. In spite of the benefits promised by fast hardware, modern operating systems are not yet structured to take advantage of the hardware’s full potential. The software overhead caused by an OS, negligible in the past, adversely impacts application performance, lessening the advantage of using such hardware. Our analysis demonstrates that the overheads from the traditional storage-stack design are significant and cannot easily be overcome without modifying the hardware interface and adding new capabilities to the operating system.

In this article, we propose six optimizations that enable an OS to fully exploit the performance characteristics of fast storage devices. With the support of new hardware interfaces, our optimizations minimize per-request latency by streamlining the I/O path and amortize per-request latency by maximizing parallelism inside the device. We demonstrate the impact on application performance through well-known storage benchmarks run against a Linux kernel with a customized SSD. We find that eliminating context switches in the I/O path decreases the software overhead of an I/O request from 20 microseconds to 5 microseconds and a new request merge scheme called Temporal Merge enables the OS to achieve 87% to 100% of peak device performance, regardless of request access patterns or types. Although the performance improvement by these optimizations on a standard SATA-based SSD is marginal (because of its limited interface and relatively high response times), our sensitivity analysis suggests that future SSDs with lower response times will benefit from these changes. The effectiveness of our optimizations encourages discussion between the OS community and storage vendors about future device interfaces for fast storage devices.
Modeling TB-HIV Syndemic and Treatment
Authors: Silva Cristiana J. , Torres Delfim F. M.
Published: July 2014

Tuberculosis (TB) and human immunodeficiency virus (HIV) can be considered a deadly human syndemic. In this paper, we formulate a model for TB and HIV transmission dynamics. The model considers both TB and acquired immune deficiency syndrome (AIDS) treatment for individuals with only one of the two infectious diseases or both. The basic reproduction number and equilibrium points are determined and stability is analyzed. Through simulations, we show that TB treatment for individuals with only TB infection reduces the number of individuals that become coinfected with TB and HIV/AIDS and reduces the diseases (TB and AIDS) induced deaths. Analogously, the treatment of individuals with only AIDS also reduces the number of coinfected individuals. Further, TB treatment for coinfected individuals in the active and latent stage of TB disease implies a decrease of the number of individuals that passes from HIV-positive to AIDS.
Cardiac Hemangioma of RVOT in a Patient with Atypical Chest Pain
Authors: Vakili Hossein , Khaheshi Isa , Foroughi Mahnoosh , Ghaderi Hamid , Esmaeeli Shooka , Jafari Mostafa
Published: July 2014

A 40-year-old man presented with atypical chest pain and fatigue from 15 days ago a suspicious mass in the right ventricle based on a bed side transthoracic echocardiography. Preoperative diagnosis of a cardiac hemangioma comes to mind in a minority of cases. In our case, a cardiac tumor was diagnosed and the vascular nature of the tumor was suggested by vascular blush on the coronary angiography. In addition, right ventriculotomy was the approach of choice in our case because of its inaccessibility and its particular location.
Repair of Segmental Load-Bearing Bone Defect by Autologous Mesenchymal Stem Cells and Plasma-Derived Fibrin Impregnated Ceramic Block Results in Early Recovery of Limb Function
Authors: Ng Min Hwei , Duski Suryasmi , Tan Kok Keong , Yusof Mohd Reusmaazran , Low Kiat Cheong , Mohamed Rose Isa , Mohamed Zahiah , Bin Saim Aminuddin , Idrus Ruszymah Bt Hj
Published: July 2014

Calcium phosphate-based bone substitutes have not been used to repair load-bearing bone defects due to their weak mechanical property. In this study, we reevaluated the functional outcomes of combining ceramic block with osteogenic-induced mesenchymal stem cells and platelet-rich plasma (TEB) to repair critical-sized segmental tibial defect. Comparisons were made with fresh marrow-impregnated ceramic block (MIC) and partially demineralized allogeneic bone block (ALLO). Six New Zealand White female rabbits were used in each study group and three rabbits with no implants were used as negative controls. By Day 90, 4/6 rabbits in TEB group and 2/6 in ALLO and MIC groups resumed normal gait pattern. Union was achieved significantly faster in TEB group with a radiological score of 4.50 ± 0.78 versus ALLO (1.06 ± 0.32), MIC (1.28 ± 0.24), and negative controls (0). Histologically, TEB group scored the highest percentage of new bone (82% ± 5.1%) compared to ALLO (5% ± 2.5%) and MIC (26% ± 5.2%). Biomechanically, TEB-treated tibiae achieved the highest compressive strength (43.50 ± 12.72 MPa) compared to those treated with ALLO (15.15 ± 3.57 MPa) and MIC (23.28 ± 6.14 MPa). In conclusion, TEB can repair critical-sized segmental load-bearing bone defects and restore limb function.
On Extremal Ranks and Least Squares Solutions Subject to a Rank Restriction
Authors: Wang Hongxing , Sun Yeguo
Published: July 2014

We discuss the feasible interval of the parameterkand a general expression of matrixXwhich satisfies the rank equationr(A-BXC)=k. With these results, we study two problems under the rank constraintr(A-BXC)=k. The first one is to determine the maximal and minimal ranks under the rank constraintr(A-BXC)=k. The second one is to derive the least squares solutions of∥BXC-A∥F=min⁡under the rank constraintr(A-BXC)=k.
Robust Stability of Neutral System with Mixed Time-Varying Delays and Nonlinear Perturbations Using Delay Decomposition Approach
Authors: Qiu Fang , Zhang Quanxin
Published: July 2014

This paper investigates the robust delay-dependent stability problem for neutral system with mixed delays and nonlinear perturbations. A delay decomposition approach is used in this paper in which the information of the delayed plant states can be taken into full consideration. Then, based on a special Lyapunov functional approach, the novel delay-dependent stability criteria are obtained in terms of linear matrix inequalities (LMIs). A numerical example illustrates the effectiveness of the derived method and the improvement over some existing methods.
Ten-Year Longitudinal Study of Thyroid Function in Children with Down's Syndrome
Authors: Iughetti Lorenzo , Predieri Barbara , Bruzzi Patrizia , Predieri Flavia , Vellani Giulia , Madeo Simona Filomena , Garavelli Livia , Biagioni Ornella , Bedogni Giorgio , Bozzola Mauro
Published: July 2014

Background/Aims: The natural history of thyroid function in children with Down's syndrome is relatively unknown. We hypothesized that in these patients the occurrence of thyroid dysfunction rises during development. Methods: Thyroid function was assessed yearly in 145 children with Down's syndrome, all followed from birth up to 10 years of age. Heteroskedastic binary and ordinary logistic regression for repeated measures was used to evaluate the relationship of thyroid function with continuous time. Results: Congenital hypothyroidism was detected in 7% of cases. The probability of acquired thyroid dysfunction increased from 30% at birth to 49% at 10 years (p < 0.001). The subclinical hypothyroidism was nearly stable during the follow-up. The probability of hypothyroidism increased from 7 to 24% at 10 years (p < 0.001). Positive anti-thyroglobulin antibodies were associated with higher odds of more severe hypothyroidism (odds ratio 3.6). Positive anti-thyroid peroxidase antibodies were a better predictor of more severe hypothyroidism (odds ratio 6.1). Diffuse hypoechogenicity on thyroid ultrasound was found in 34 out of 145 children. Conclusion: The probability of thyroid dysfunction increasing during development is higher than previously reported. Such children should be carefully monitored annually to early identify thyroid dysfunction.
Vasopressin in Preeclampsia
Authors: Santillan Mark K. , Santillan Donna A. , Scroggins Sabrina M. , Min James Y. , Sandgren Jeremy A. , Pearson Nicole A. , Leslie Kimberly K. , Hunter Stephen K. , Zamba Gideon K.D. , Gibson-Corley Katherine N. , Grobe Justin L.
Published: July 2014

Preeclampsia, a cardiovascular disorder of late pregnancy, is characterized as a low-renin hypertensive state relative to normotensive pregnancy. Because other nonpregnant low-renin hypertensive disorders often exhibit and are occasionally dependent on elevated arginine vasopressin (AVP) secretion, we hypothesized a possible use for plasma AVP measurements in the prediction of preeclampsia. Copeptin is an inert prosegment of AVP that is secreted in a 1:1 molar ratio and exhibits a substantially longer biological half-life compared with AVP, rendering it a clinically useful biomarker of AVP secretion. Copeptin was measured throughout pregnancy in maternal plasma from preeclamptic and control women. Maternal plasma copeptin was significantly higher throughout preeclamptic pregnancies versus control pregnancies. While controlling for clinically significant confounders (age, body mass index, chronic essential hypertension, twin gestation, diabetes mellitus, and history of preeclampsia) using multivariate regression, the association of higher copeptin concentration and the development of preeclampsia remained significant. Receiver operating characteristic analyses reveal that as early as the sixth week of gestation, elevated maternal plasma copeptin concentration is a highly significant predictor of preeclampsia throughout pregnancy. Finally, chronic infusion of AVP during pregnancy (24 ng per hour) is sufficient to phenocopy preeclampsia in C57BL/6J mice, causing pregnancy-specific hypertension, renal glomerular endotheliosis, proteinuria, and intrauterine growth restriction. These data implicate AVP release as a novel predictive biomarker for preeclampsia very early in pregnancy, identify chronic AVP infusion as a novel and clinically relevant model of preeclampsia in mice, and are consistent with a potential causative role for AVP in preeclampsia in humans.
Design and Superconducting Levitation
Authors: Bobroff Julien , Azambourg François , Chambon Clémentine , Rodriguez Veronica
Published: July 2014

When specific metals are cooled to a very low temperature (typically colder than about −200°C), they become superconductive and can make magnets levitate. This paper reports on a collaboration between physicists and designers to exploit this quantum levitation. The main goal of this collaboration was to create artistic displays, experiments and videos to engage a large public with fundamental physics. Beyond its public success, this “SupraDesign” project enabled an encounter between two communities: researchers in physics and designers. The collaboration revealed unexpected similarities in working methods, such as testing through experimentation, engaging in teamwork and making use of creativity in a constraining environment.
The French Connection, or Þórr versus the Golem
Authors: Cole Richard
Published: July 2014

This article investigates the extent to which Jewish exegetical and magical traditions were known in medieval Scandinavia. Particular attention is paid to the mythological work, Snorra Edda (ca. 1220), and the prose narrative Þorleifs þáttr jarlsskálds (ca. 1300). In Snorra Edda, we encounter the character of Mǫkkurkálfi, a clay giant who has been magically animated to defend the race of giants against the god Thor (Þórr). In Þorleifs þáttr jarlsskálds, a similarly animated “trémaðr” (“wooden man”) is sent on an assassination mission to dispatch a troublesome poet. Both these figures are considered in light of various traditions pertaining to the golem. Possible routes of transmission between the Jewish and Scandinavian worlds are considered to explain these similarities, with a special focus on Norwegian students at the Abbey of St. Victor.
Ukraine, Russia and International Law
Authors: Feldbrugge Ferdinand
Published: July 2014

An international law approach to the Crimean problem will be largely ineffective and potentially counterproductive.
Type II collagen antibody response is enriched in the synovial fluid of rheumatoid joints and directed to the same major epitopes as in collagen induced arthritis in primates and mice
Authors: Lindh Ingrid , Snir Omri , Lönnblom Erik , Uysal Hüseyin , Andersson Ida , Nandakumar Kutty Selva , Vierboom Michel , 't Hart Bert , Malmström Vivianne , Holmdahl Rikard
Published: July 2014

Introduction

Antibodies towards type II collagen (CII) are detected in patients with rheumatoid arthritis (RA) and in non-human primates and rodents with collagen induced arthritis (CIA). We have previously shown that antibodies specific for several CII-epitopes are pathogenic using monoclonal antibodies from arthritic mice, although the role of different anti-CII epitopes has not been investigated in detail in other species. We therefore performed an inter-species comparative study of the autoantibody response to CII in patients with RA versus monkeys and mice with CIA.

Methods

Analysis of the full epitope repertoire along the disease course of CIA was performed using a library of CII triple-helical peptides. The antibody responses to the major CII epitopes were analyzed in sera and synovial fluid from RA patients, and in sera from rhesus monkeys (Macaca mulatta), common marmosets (Callithrix jacchus) and mice.

Results

Many CII epitopes including the major C1, U1, and J1 were associated with established CIA and arginine residues played an important role in the anti-CII antibody interactions. The major epitopes were also recognized in RA patients, both in sera and even more pronounced in synovial fluid: 77% of the patients had antibodies to the U1 epitope. The anti-CII immune response was not restricted to the anti-citrulline protein antibodies (ACPA) positive RA group.

Conclusion

CII conformational dependent antibody responses are common in RA and are likely to originate from rheumatoid joints but did not show a correlation with ACPA response. Importantly, the fine specificity of the anti-CII response is similar with CIA in monkeys and rodents where the recognized epitopes are conserved and have a major pathogenic role. Thus, anti-CII antibodies may both contribute to, as well as be the consequence of, local joint inflammation.
Parity-related molecular signatures and breast cancer subtypes by estrogen receptor status
Authors: Rotunno Melissa , Sun Xuezheng , Figueroa Jonine , Sherman Mark E , Garcia-Closas Montserrat , Meltzer Paul , Williams Tyisha , Schneider Sallie Smith , Jerry D Joseph , Yang Xiaohong R , Troester Melissa A
Published: July 2014

Introduction

Relationships of parity with breast cancer risk are complex. Parity is associated with decreased risk of postmenopausal hormone receptor–positive breast tumors, but may increase risk for basal-like breast cancers and early-onset tumors. Characterizing parity-related gene expression patterns in normal breast and breast tumor tissues may improve understanding of the biological mechanisms underlying this complex pattern of risk.

Methods

We developed a parity signature by analyzing microRNA microarray data from 130 reduction mammoplasty (RM) patients (54 nulliparous and 76 parous). This parity signature, together with published parity signatures, was evaluated in gene expression data from 150 paired tumors and adjacent benign breast tissues from the Polish Breast Cancer Study, both overall and by tumor estrogen receptor (ER) status.

Results

We identified 251 genes significantly upregulated by parity status in RM patients (parous versus nulliparous; false discovery rate = 0.008), including genes in immune, inflammation and wound response pathways. This parity signature was significantly enriched in normal and tumor tissues of parous breast cancer patients, specifically in ER-positive tumors.

Conclusions

Our data corroborate epidemiologic data, suggesting that the etiology and pathogenesis of breast cancers vary by ER status, which may have implications for developing prevention strategies for these tumors.
Early adaptive immune suppression in children with septic shock: a prospective observational study
Authors: Muszynski Jennifer A , Nofziger Ryan , Greathouse Kristin , Steele Lisa , Hanson-Huber Lisa , Nateri Jyotsna , Hall Mark W
Published: July 2014

Introduction

Innate immune suppression occurs commonly in pediatric critical illness, in which it is associated with adverse outcomes. Less is known about the adaptive immune response in critically ill children with sepsis. We designed a single-center prospective, observational study to test the hypothesis that children with septic shock would have decreased adaptive immune function compared with healthy children and that among children with sepsis, lower adaptive immune function would be associated with the development of persistent infection or new nosocomial infection.

Methods

Children (18 years or younger) who were admitted to the pediatric intensive care unit with septic shock (by International Consensus Criteria) were enrolled in the study. Blood samples were taken within 48 hours of sepsis onset and again on Day 7 of illness. Adaptive immune function was assessed with ex vivo phytohemagglutinin (PHA)-induced cytokine production capacity of isolated CD4+ T cells. Percentage of regulatory T cells was measured with flow cytometry. Absolute lymphocyte counts were recorded when available.

Results

In total, 22 children with septic shock and eight healthy controls were enrolled. Compared with those from healthy children, CD4+ T cells isolated from septic shock children on Days 1 to 2 of illness and stimulated with PHA produced less of the pro-inflammatory cytokine interferon gamma (IFN-γ) (P = 0.002), and the antiinflammatory cytokines interleukin (IL)-4 (P = 0.03) and IL-10 (P = 0.02). Among septic shock children, those who went on to develop persistent or nosocomial infection had decreased T-cell ex vivo PHA-induced production of IFN-γ (P = 0.01), IL-2 (P = 0.01), IL-4 (P = 0.008), and IL-10 (P = 0.001) compared with septic shock children who did not. Percentage of regulatory T cells (CD4+CD25+CD127lo) did not differ among groups.

Conclusions

Adaptive immune suppression may occur early in the course of pediatric septic shock and is associated with adverse infection-related outcomes.
SIRT1 inhibition during the hypoinflammatory phenotype of sepsis enhances immunity and improves outcome
Authors: Vachharajani Vidula T , Liu Tiefu , Brown Candice M , Wang Xianfeng , Buechler Nancy L , Wells Jonathan David , Yoza Barbara K , McCall Charles E
Published: July 2014

Mechanism-based sepsis treatments are unavailable, and their incidence is rising worldwide. Deaths occur during the early acute phase of hyperinflammation or subsequent postacute hypoinflammatory phase with sustained organ failure. The acute sepsis phase shifts rapidly, and multiple attempts to treat early excessive inflammation have uniformly failed. We reported in a sepsis cell model and human sepsis blood leukocytes that nuclear NAD+ sensor SIRT1 deacetylase remodels chromatin at specific gene sets to switch the acute-phase proinflammatory response to hypoinflammatory. Importantly, SIRT1 chromatin reprogramming is reversible, suggesting that inhibition of SIRT1 might reverse postacute-phase hypoinflammation. We tested this concept in septic mice, using the highly specific SIRT1 inhibitor EX-527, a small molecule that closes the NAD+ binding site of SIRT1. Strikingly, when administered 24 h after sepsis, all treated animals survived, whereas only 40% of untreated mice survived. EX-527 treatment reversed the inability of leukocytes to adhere at the small intestine MVI, reversed in vivo endotoxin tolerance, increased leukocyte accumulation in peritoneum, and improved peritoneal bacterial clearance. Mechanistically, the SIRT1 inhibitor restored repressed endothelial E-selectin and ICAM-1 expression and PSGL-1 expression on the neutrophils. Systemic benefits of EX-527 treatment included stabilized blood pressure, improved microvascular blood flow, and a shift toward proimmune macrophages in spleen and bone marrow. Our findings reveal that modifying the SIRT1 NAD+ axis may provide a novel way to treat sepsis in its hypoinflammatory phase.
Συσχέτιση της έλλειψης του εξονίου 3 του γονιδίου του υποδοχέα της αυξητικής ορμόνης με τη θεραπεία υποκατάστασης σε παιδιά με μεμονωμένη ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης
Authors: Βασιλείου Γεωργία
Published: July 2014

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν να μελετήσει σe παιδιά με μεμονωμένη ανεπάρκεια αυξητικής, τη συσχέτιση της ανταπόκρισης στον πρώτο και δεύτερο χρόνο της hGH θεραπείας, με α) την παρουσία του fl/d3 πολυμορφισμού και β) τα επίπεδα έκφρασης του GHR mRNA στους fl-ομόζυγους ασθενείς. Μελετήθηκαν 195 παιδιά Ελληνικής καταγωγής και προεφηβικής ηλικίας (121 μάρτυρες και 74 ασθενείς με τιμές GH πλάσματος μετά από δυο δοκιμασίες διέγερσης <10 ng/ml). Στους ασθενείς χορηγήθηκε θεραπεία με εξωγενή hGH, σε μέση δόση 28,8 μg/kg.d. Οι μέθοδοι πολλαπλή PCR και φωλιασμένη RT-PCR χρησιμοποιήθηκαν για τον προσδιορισμό του fl/d3 πολυμορφισμού σε όλα τα παιδιά και των επιπέδων έκφρασης σε 30 fl-ομόζυγους ασθενείς αντίστοιχα. Οι ποσοτικές παράμετροι που χρησιμοποιήθηκαν για να αξιολογήσουν έμμεσα την ανταπόκριση στη θεραπεία ήταν το ύψος (SDS), το κέρδος σε ύψος (SDS) και ο ρυθμός αύξησης σε SDS και εκ/χρόνο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματά μας, το d3-αλληλόμορφο φαίνεται να συσχετίζεται με τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα της hGH θεραπείας υποκατάστασης, τουλάχιστον όσον αφορά τoν πρώτο χρόνο. Από τη μελέτη της έκφρασης του mRNA των fl-ομόζυγων ασθενών προέκυψαν δυο διαφορετικά πρότυπα: Ένα πρότυπο υψηλής έκφρασης και ένα χαμηλής. Τα χαμηλά επίπεδα έκφρασης του mRNA των fl/fl-ομόζυγων ασθενών δείχνουν να σχετίζονται με τη μεγαλύτερη ευαισθησία στη hGH θεραπεία, όχι μόνο κατά τον πρώτο, αλλά και το δεύτερο χρόνο της θεραπείας. Συνεπώς στις περιπτώσεις που το fl-αλληλόμορφο είτε δεν εκφράζεται, είτε δείχνει χαμηλό πρότυπο έκφρασης, παρατηρείται καλύτερη έκβαση της θεραπείας υποκατάστασης.
Προοπτική μελέτη της στρεπτοκοκκικής φαρυγγοαμυγδαλίτιδας σε παιδιά στη νότιο-δυτική Αττική με τη χρήση test ταχείας ανίχνευσης αντιγόνου του στρεπτόκοκκου της ομάδας Α
Authors: Τσαγρής Βασίλειος
Published: July 2014

Σκοπός: H μελέτη της απόδοσης του Becton-Dickinson Link 2 Strep A Rapid Test, μίας δοκιμασίας ταχείας ανίχνευσης αντιγόνου (RADT- rapid antigen detection test) για τη διάγνωση της στρεπτοκοκκικής φαρυγγοαμυγδαλίτιδας, σε παιδιά που παρουσιάζονται σε ιδιωτικά ιατρεία και στα Εξωτερικά Ιατρεία Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, σε σχέση με κλινικά κριτήρια (πυρετός, ευαίσθητοι πρόσθιοι τραχηλικοί λεμφαδένες, αμυγδαλικό εξίδρωμα και απουσία βήχα) και η επίπτωσή της στη συνταγογράφηση αντιμικροβιακών.Μέθοδοι: Τα παιδιά της μελέτης ταξινομήθηκαν σε 3 ομάδες: Ομάδα 1 (ιδιώτες Παιδίατροι με χρήση αποκλειστικά κλινικών κριτηρίων στη διαγνωστική προσέγγιση), Ομάδα 2 (ιδιώτες Παιδίατροι με χρήση RADT και καλλιέργειας φαρυγγικού επιχρίσματος) και Ομάδα 3 (νοσοκομειακοί Παιδίατροι με χρήση RADT και καλλιέργειας φαρυγγικού επιχρίσματος στη διαγνωστική προσέγγιση). Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια 2 ετών, συνολικά 820 παιδιά εισήχθησαν στη μελέτη [369 (45%) στην Ομάδα 1, 270 (33%) στην Ομάδα 2 και 181 (22%) στην Ομάδα 3]. Στρεπτοκοκκική φαρυγγοαμυγδαλίτιδα διαγνώσθηκε με RADT και καλλιέργεια σε 146 (32,4%) από τα 451 παιδιά που ελέγχθηκαν. Η ευαισθησία, ειδικότητα, θετική και αρνητική προγνωστική αξία του RADT ήταν 83,1%, 93,3%, 82,4% and 93,6%, αντίστοιχα. Κλιμακούμενη αύξηση στην ευαισθησία του RADT παρατηρήθηκε σε παιδιά που πληρούσαν ένα, δύο, τρία ή και τέσσερα κριτήρια κατά σειρά (60,9% ως 95,8%). Οι Παιδίατροι χωρίς πρόσβαση σε εργαστηριακές διαγνωστικές μεθόδους συνταγογράφησαν περισσότερα αντιμικροβιακά σε σχέση με τους Παιδιάτρους που είχαν αυτήν τη δυνατότητα (72,2% έναντι 28,2%, P < 0,001). Οι ιδιώτες Παιδίατροι συνταγογράφησαν περισσότερα αντιμικροβιακά σε σχέση με τους νοσοκομειακούς Παιδιάτρους (55,7% έναντι 19,9%, P < 0,001).Συμπεράσματα: Τα ευρήματά μας υποστηρίζουν τον έλεγχο όλων των παιδιών με φαρυγγοαμυγδαλίτιδα για την παρουσία κριτηρίων Centor και τη συνακόλουθη διενέργεια RADT προκειμένου να καθοριστεί η θεραπευτική προσέγγιση. Η στρατηγική αυτή έχει σημαντικό αντίκτυπο όσο αφορά στον περιορισμό τόσο του ελέγχου με καλλιέργειες φαρυγγικού επιχρίσματος όσο και της συνταγογράφησης αντιμικροβιακών
Επιδημιολογία και μοριακός χαρακτηρισμός των ιών του γένους begomovirus που προσβάλλουν την τομάτα στην Κύπρο και την Ελλάδα
Authors: Παπαγιάννης Λάμπρος
Published: July 2014

Η ασθένεια του κίτρινου καρουλιάσματος των φύλλων της τομάτας, αποτελεί μια από τις σημαντικότερες ιολογικές ασθένειες της τομάτας διεθνώς. Προκαλείται από ιούς του γένους Begomovirus οι οποίοι μεταδίδονται με τον αλευρώδη του καπνού Bemisia tabaci Gennadius, κατά έμμονο τρόπο. Κατά τα έτη 2006-2011, μελετήθηκε η παρουσία και η επιδημιολογία των ιών του γένους Begomovirus και των αλευρωδών-φορέων που σχετίζονται με την ασθένεια στην Ελλάδα και την Κύπρο. Περισσότερα από 7000 δείγματα από συμπτωματικά φυτά τομάτας, 1300 δείγματα άλλων καλλιεργούμενων ειδών και περίπου 4500 ζιζάνια που φύονταν κοντά σε μολυσμένες φυτείες τομάτας, συλλέχθηκαν και αναλύθηκαν για την παρουσία των ιών. Παράλληλα, διερευνήθηκε η συχνότητα εμφάνισης των βιοτύπων B και Q του φορέα B. tabaci, με τη συλλογή και την ανάλυση 3000 ενήλικων ατόμων αλευρωδών. Επιπλέον, έγινε φυλογενετική ανάλυση 62 απομονώσεων των ιών, καθώς και 51 ατόμων του B. tabaci από διαφορετικές περιοχές. Στη συνέχεια, διερευνήθηκε το εύρος ξενιστών δύο απομονώσεων του TYLCV και μιας του TYLCSV, ενώ μελετήθηκε η αποτελεσματικότητα μετάδοσης των TYLCV και TYLCSV σε σχέση με τους βιότυπους B και Q και τη μικροβιακή πανίδα του B. tabaci, καθώς και η ικανότητα μετάδοσης του TYLCV από δευτερογενείς ξενιστές στην τομάτα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι στην Ελλάδα ο TYLCV είναι ο συχνότερα απαντώμενος ιός που σχετίζεται με την ασθένεια TYLCD (94,5%), ενώ ο TYLCSV ταυτοποιήθηκε μόλις στο 5,5% των δειγμάτων. Στην Κύπρο, ο TYLCV είναι ο μοναδικός ιός που σχετίζεται με την ασθένεια. Οι απομονώσεις του TYLCV από τις δύο χώρες παρουσιάζουν υψηλή ομοιότητα με αντίστοιχες που εντοπίστηκαν σε γειτονικές περιοχές της ανατολικής Μεσογείου, ενώ ο TYLCSV ταυτίζεται με απομονώσεις από την Ιταλία. Στην Ηπειρωτική Ελλάδα, την Πελοπόννησο και την Κρήτη, η ασθένεια φαίνεται να μεταδίδεται αποκλειστικά με τον βιότυπο Q του B. tabaci, ενώ στη Ρόδο και την Κύπρο, στη μετάδοση του TYLCV συμμετέχουν και οι δύο βιότυποι. Ο TYLCV ανιχνεύτηκε σε 49 διαφορετικά αυτοφυή φυτικά είδη που ανήκουν σε 15 βοτανικές οικογένειες, κάτω από φυσικές συνθήκες. Οι απομονώσεις του TYLCV μολύνουν περισσότερα φυτικά είδη σε σχέση με τον TYLCSV. Η παρουσία του ενδοσυμβιωτικού βακτηρίου Hamiltonella sp. στο σώμα των εντόμων αύξησε την αποτελεσματικότητα μετάδοσης του TYLCV. Τέλος, η μετάδοση των ιών από εναλλακτικούς ξενιστές στην τομάτα, αποδεικνύει το σημαντικό ρόλο που μπορούν να παίξουν αυτά τα φυτά, ως μέσο διατήρησης των ιών σε περιόδους που δεν καλλιεργούνται τομάτες.
Μοριακή μελέτη ασθενών με αυτιστική συμπεριφορά
Authors: Βολάκη Κωνσταντίνα
Published: July 2014

Ο αυτισμός ανήκει στις νευροαναπτυξιακές διαταραχές και χαρακτηρίζεται από δυσκολίες στην κοινωνική αλληλεπίδραση και επικοινωνία καθώς και στερεότυπη συμπεριφορά. Οι πρώτες ενδείξεις εμφανίζονται πριν την ηλικία των 3 ετών, εξελίσσεται όμως με διαφόρου βαθμού βαρύτητα και κλινική ποικιλομορφία. Η αιτιολογία του αυτισμού δεν έχει πλήρως διαλευκανθεί. Εμπλέκονται πολλοί παράγοντες, όπως γενετικοί, νευροανατομικοί, περιβαλλοντικοί και συνυπάρχουσες παθολογικές καταστάσεις που αλληλεπιδρούν και συμβάλλουν με διαφορετικό τρόπο και βαθμό στην εμφάνιση και εξέλιξη της διαταραχής. Την τελευταία δεκαετία έχουν γίνει σημαντικές πρόοδοι διεθνώς στη διερεύνηση προδιαθεσικών γονιδίων και γενετικών τόπων.Μεταλλάξεις στα φυλοσύνδετα γονίδια της νευρολιγίνης, NLGN3 (Xq13.1) και NLGN4X (Xp22.33), έχουν εμπλακεί στην παθογένεση του αυτισμού, αν και με αντικρουόμενα αποτελέσματα έως σήμερα. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανίχνευση μεταλλάξεων στα δύο αυτά γονίδια σε ασθενείς με αυτιστική συμπεριφορά σε ομοιογενή Ελληνικό πληθυσμό, ούτως ώστε να καθοριστεί επαρκώς η δυνητική συνεισφορά τους στην αυτιστική διαταραχή. Σύμφωνα με δημοσιευμένα ευρήματα της διεθνούς βιβλιογραφίας, εξετάστηκαν 169 ασθενείς με διαταραχές αυτιστικού φάσματος (ΔΑΦ) για: 1) μεταλλάξεις στo εξόνιo 6 του NLGN3 και στo εξόνιo 5 του NLGN4X, 2) την παρουσία της μετάλλαξης c.222C>T (p.Y74Y) στο εξόνιο 2 του NLGN3. Επιπλέον, επιλέχθηκαν 40 από τους 169 ασθενείς με διάγνωση αυτιστικής διαταραχής, οι οποίοι εξετάστηκαν με αλληλούχιση του DNA σε όλα τα εξόνια των NLGN3 και NLGN4X. Από τη μελέτη εντοπίστηκαν στο NLGN4X γονίδιο: α) μία αντικατάσταση, c.1597A>G στο εξόνιο 5, που οδηγεί σε αντικατάσταση αμινοξέος στην πρωτεΐνη p.K378R, β) ένας καινούργιος πολυμορφισμός, c.-206G>C στην 5’ αμετάφραστη περιοχή του γονιδίου (εξόνιο 2), γ) ένα μη αξιολογημένο SNP, rs111953947, c.-705A>G, στον υποκινητή. Από την ανάλυση που πραγματοποιήθηκε, προβλέπεται ότι οι ανωτέρω παραλλαγές είναι καλοήθεις ή πολυμορφισμοί.Η διεθνώς παρατηρηθείσα χαμηλή συχνότητα των μεταλλάξεων στα γονίδια NLGN3 και NLGN4Χ αλλά και η έλλειψη συσχέτισης των μεταλλάξεων με ειδικό φαινότυπο, δεν προτρέπουν στην ευρύτερη κλινική εφαρμογή του ελέγχου σε αυτά τα γονίδια στους ασθενείς με ΔΑΦ. Από το σύνολο των μελετών φαίνεται ότι η ύπαρξη μίας μόνο μετάλλαξης σε ένα γονίδιο νευρολιγίνης, μεγαλύτερης ή μικρότερης επίδρασης στην παραγόμενη πρωτεΐνη, δεν αποτελεί ισχυρό στοιχείο που να εξηγεί τον φαινότυπο των ΔΑΦ και της νοητικής υστέρησης (ΝΥ) στην πλειοψηφία των περιπτώσεων. Είναι προφανές ότι η εμφάνιση των ΔΑΦ προέρχεται από την αλληλεπίδραση γονιδίων, τα οποία φέρουν καλοήθεις ή κακοήθεις πολυμορφισμούς και συμμετέχουν σε κρίσιμα κυτταρικά μονοπάτια, υπό την επίδραση επιγενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Η αξιολόγηση και εκτίμηση αυτών των πολυμορφισμών χρειάζεται ολοκληρωμένη διαχείρηση των δεδομένων που τις συνοδεύουν σε μεγάλο αριθμό ερευνητικών κέντρων, ούτως ώστε να αποκαλυφθεί τελικά μια πιο ευκρινής εικόνα σχετικά με τις διαδικασίες παθογένεσης αυτής της πολύπλοκης και πολυπαραγοντικής διαταραχής.
Μελέτη πολυμορφισμών και έκφρασης του γονιδίου ERCC1 σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο ουροθηλίου που αντιμετωπίζονται με χημειοθεραπεία βασισμένη στην πλατίνα
Authors: Νικήτας Νικήτας
Published: July 2014

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή μελετήθηκε η συσχέτιση μεταξύ δυο σημειακών νουκλεοτιδικών πολυμορφισμών του γονιδίου ERCC1 και της έκβασης σε ασθενείς με τοπικώς προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο ουροθηλίου οι οποίοι υποβάλλονταν σε βασισμένη στην πλατίνα χημειοθεραπεία.Ο γονότυπος για τους σημειακούς νουκλεοτιδικούς πολυμορφισμούς C19007T και C8092A του γονιδίου ERCC1 καθορίστηκε μέσω των μεθόδων του πολυμερισμού δια αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης και της ανάλυσης πολυμορφισμών μεγέθους τεμαχίων με χρήση περιοριστικών ενζύμων σε 113 ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο ουροθηλίου οι οποίοι υποβάλλονταν σε βασισμένη στην πλατίνα χημειοθεραπευτική αγωγή.Εβδομήντα-οκτώ ασθενείς (69% του συνόλου) βρέθηκαν φορείς του πολυμορφικού αλληλίου 19007T: 51 εξ αυτών (45% του συνόλου) ήταν ετεροζυγώτες και 27 (24%) ομοζυγώτες. Πενήντα-τρεις ασθενείς (47% του συνόλου) βρέθηκαν φορείς του πολυμορφικού αλληλίου 8092A: οι αντίστοιχες γονοτυπικές συχνότητες ετεροζυγωτών και ομοζυγωτών C/A και A/A ήταν 37% και 10%.Ο πολυμορφικός γονότυπος T/T (ομόζυγος κατάσταση) παρουσίαζε ανεξάρτητη, στατιστικώς σημαντική συσχέτιση με την επιμήκυνση της διάμεσης ειδικής για τον καρκίνο επιβίωσης (μακρότερη της διάμεσης επιβίωσης στο τέλος της μελέτης (not reached) έναντι 14.8 μηνών, p = 0.026). Δεν ανευρέθηκε καμμιά άλλη αλληλεπίδραση ανάμεσα στον γονότυπο Τ/Τ, ή άλλον γονότυπο, και τον τύπο του παραγώγου της πλατίνας (σισπλατίνη έναντι καρβοπλατίνης).Συμπερασματικά, ο σημειακός νουκλεοτιδικός πολυμορφισμός C19007T, και ειδικότερα η ομοζυγωτική μορφή του πολυμορφικού αλληλίου Τ, αλλά όχι ο σημειακός νουκλεοτιδικός πολυμορφισμός C8092A, δύναται να αποτελέσει χρήσιμο προγνωστικό δείκτη μεταξύ των ασθενών με προχωρημένο καρκίνο ουροθηλίου οι οποίοι υποβάλλονται σε βασισμένη στην πλατίνα χημειοθεραπευτική αγωγή.
Μελέτη της οξειδωτικής καταπόνησης κατά τη σφηνοειδή εκτομή υγιούς πνευμονικού ιστού με την εφαρμογή ραδιοκυμάτων σε μοντέλο χοίρου
Authors: Καραΐσκος Θεόδωρος
Published: July 2014

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η κατάλυση με τη χρήση ραδιοσυχνοτήτων (RFA –radiofrequency ablation) είναι ένα θερμικό σύστημα παροχής ενέργειας το οποίο μετατρέπεται τοπικά σε θερμότητα και χρησιμοποιείται για τη καταστροφή μικρών όγκων με διαδερμική ή διεγχειρητική εφαρμογή του ηλεκτροδίου-βελόνα, όπως επίσης και για την τμηματική εκτομή ήπατος και νεφρών, λόγω της δημιουργίας αναίμακτου χειρουργικού πεδίου ως αποτέλεσμα της θερμικής νέκρωσης των ιστών. ΣΚΟΠΟΣ: Προσπαθήσαμε να αξιολογήσουμε την τοπική οξειδωτική και προφλεγμονώδη καταπόνηση στους ιστού του πνευμονικού παρεγχύματος χοίρων πριν και μετά μιας RFA υποβοηθούμενης σφηνοειδούς εκτομής πνεύμονα, μετρώντας τις συγκεντρώσεις της μαλονδιαλδεΰδης (MDA) και του παράγοντα νέκρωσης του όγκου (TNF-α) και συγκρίνοντάς τες με αυτές της συμβατικής μεθόδου εκτομής πνεύμονα. ΥΛΙΚΟ – ΜΕΘΟΔΟΙ: Για τη μελέτη χρησιμοπιήθηκαν δεκατέσσερεις (14) λευκοί χοίροι οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, την ομάδα της θερμοκαυτηρίασης (RFA-ομάδα) και την ομάδα ελέγχου (C-ομάδα). Όλοι οι χοίροι υποβλήθηκαν υπό γενική αναισθησία σε αριστερή πλαγία θωρακοτομή και σφηνοειδή εκτομή τμήματος της γλωσσίδας του πνεύμονα. Η σφηνοειδής εκτομή της RFA-ομάδας έγινε χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της RFA ενώ στην ομάδα ελέγχου την απλή τεχνική εκτομής και συρραφής του πνευμονικού παρεγχύματος. Πριν και μετά από την εκτομή ελήφθησαν δείγματα ιστών και κατόπιν επεξεργασίας μετρήθηκαν οι ιστικές συγκεντρώσεις των MDA και TNF-α στον πνευμονικό ιστό των δύο ομάδων. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στην ομάδα C η μέση τιμή μεταβολής των συγκεντρώσεων της MDA ήταν 113 ± 42,6 ενώ στην RFA ομάδα η μέση τιμή μεταβολής ήταν σημαντικά υψηλότερη 353 ± 184 (p = 0,006). Επίσης στατιστικά σημαντική αύξηση των συγκεντρώσεων του TNF-α παρατηρήθηκε στην RFA-ομάδα (5,25 ± 1,36) σε σύγκριση με την C-ομάδα (μέσος όρος ± SD =8,48 ± 2,82) (p = 0,006). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα ευρήματα μας έδειξαν ότι η RFA-υποβοηθούμενη σφηνοειδής εκτομή του πνεύμονα σε μοντέλο χοίρων αυξάνει τις τοπικές συγκεντρώσεις των παραγόντων MDA και TNF-α αυξάνοντας κατ’ αυτό το τρόπο τη τοπική οξειδωτική και προφλεγμονώδη καταπόνηση της μεθόδου. Παρά το γεγονός ότι η RFA υποβοηθούμενη εκτομή του ήπατος μπορεί να είναι εφαρμόσιμη χειρουργική μέθοδος στον άνθρωπο, η πιθανή εφαρμογή της για την εκτομή πνευμονικού παρεγχύματος χρήζει περαιτέρω διερεύνησης ως αναφορά τη βαρύτητα του οξειδωτικού στρες και της φλεγμονώδους αντίδρασης στη συστηματική κυκλοφορία καθώς επίσης και αποτελεσματικότητα της μεθόδου για τη διενέργεια μεγαλύτερων εκτομών στον πνεύμονα.
Ανοσοϊστοχημική μελέτη νευριδίων και νευρικών απολήξεων δέρματος στον έρπητα ζωστήρα
Authors: Ζωγραφάκης Χαράλαμπος
Published: July 2014

ΣΚΟΠΟΣ Ο έρπητας ζωστήρας (ΕΖ) αποτελεί σοβαρή νευροδερματική νόσο, που μπορεί μετά την αποδρομή της να αφήσει, μόνιμες δερματικές βλάβες, αισθητικές διαταραχές και σε ένα σημαντικό αριθμό ασθενών επίμονο πόνο γνωστό ως μεθερπητική νευραλγία (ΜΘΝ). Η νεύρωση του δέρματος στην ΜΘΝ εμφανίζεται να είναι ελαττωμένη. Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνηθεί η πυκνότητα των νευριδίων και νευρικών απολήξεων στα προσβεβλημένα δερμοτόμια στην οξεία λοίμωξη του ΕΖ καθώς και μετά 3 μήνες στην ίδια περιοχή και να συσχετισθούν τα αποτελέσματα με τον τύπο της θεραπείας και την εμφάνιση της ΜΘΝ. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Βιοψίες δέρματος λήφθηκαν από 35 ενήλικες ασθενείς (22 άρρενες, μέσης ηλικίας 62,02±12,95 ετών) με οξύ ΕΖ που δεν προσέβαλε τα εγκεφαλικά νεύρα και ξεκίνησε αντιική θεραπεία (μπριβουδίνη n=13, βαλασυκλοβίρη n=11, φαμσικλοβίρη n=11). ΜΘΝ αναπτύχθηκε σε 10 ασθενείς (28,57%). Επαναληπτικές βιοψίες λήφθηκαν από την ίδια περιοχή 3 μήνες μετά. Ακολούθησε ανοσοϊστοχημική μελέτη με τη χρήση του νευρικού δείκτη PGP9.5 σε τομές παραφίνης στις βιοψίες δέρματος της οξείας λοίμωξης και της ίδιας περιοχής 3 μήνες μετά. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣΗ πυκνότητα των ελεύθερων νευρικών απολήξεων στην επιδερμίδα της οξείας λοίμωξης προσδιορίσθηκε σε 2,43±2,35/mm και 3 μήνες μετά σε 2,80±2,86/mm (p=0,168). Η πυκνότητα των νευριδίων στο ανώτερο χόριο υπολογίσθηκε σε 11,77±4,88/mm και 13,29±5,74/mm αντιστοίχως (p=0,045).151Οι ασθενείς που ανέπτυξαν ΜΘΝ παρουσίασαν μικρότερη πυκνότητα νευριδίων στο ανώτερο χόριο (9,7±2,05/mm) συγκρινόμενοι με τους ασθενείς χωρίς ΜΘΝ (14,7±6,13/mm) (p=0,011). Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές σε σχέση με τον τύπο της αντιικής θεραπείας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Τρεις μήνες μετά τον οξύ ΕΖ, η πυκνότητα των δερματικών νευριδίων ανιχνεύεται αυξημένη μόνο στο χόριο των ασθενών που δεν ανέπτυξαν ΜΘΝ, γεγονός που πιθανά αντανακλά την νευρική αναγέννηση. Ο τύπος της ληφθείσας αντιικής θεραπείας δεν επιδρά στην πυκνότητα των νευρικών ινών στο δέρμα των ασθενών με ΕΖ.