Αποφρακτική αρτηριοπάθεια κάτω άκρων
Authors: Κελέκης Αναστάσιος 
Published: August 2021

Όταν υπάρχει ένδειξη επεμβατικής θεραπείας, η διαδερμική αγγειοπλαστική είναι η μέθοδος εκλογής για τις μικρού μήκους στενώσεις του μηροϊγνυακού άξονα επειδή εμφανίζει υψηλό ποσοστό επιτυχίας, είναι ελάχιστα επεμβατική μέθοδος και εμφανίζει υψηλά ποσοστά μακροχρόνιας βατότητας. Τον πρώτο χρόνο σε ποσοστό 60% - 80% υπάρχει ανακούφιση των συμπτωμάτων της διαλείπουσας χωλότητας και της κρίσιμης ισχαιμίας του κάτω άκρου και στα τρία χρόνια η κλινική επιτυχία (όσον αφορά τα συμπτώματα) κυμαίνεται μεταξύ 50% - 70% των ασθενών. Εάν η διαδερμική αγγειοπλαστική αποτύχει, υπάρχει η ένδειξη της τοποθέτησης ενδοαυλικής πρόθεσης με ποσοστά εφάμιλλα με αυτά της διαδερμικής αγγειοπλαστικής σε περιπτώσεις μικρού μήκους στενώσεων. Η άμεση τοποθέτηση της πρόθεσης χωρίς να πραγματοποιηθεί η αγγειοπλαστική πρώτα, δεν ενδείκνυται, γιατί τα αποτελέσματα όσον αφορά τη βατότητα δεν είναι καλύτερα αλλά και γιατί η τοποθέτηση της πρόθεσης κοστίζει. Σε μεγάλες αποφράξεις (μεγαλύτερες των 10 εκ) η πρώιμη επιτυχία είναι μεγαλύτερη του 90% αλλά η μακροχρόνια βατότητα μετά από αγγειοπλαστική είναι χαμηλή και κυμαίνεται μεταξύ του 22% έως 69% τον πρώτο χρόνο. Λόγω του χαμηλού κινδύνου της επέμβασης και του χαμηλού ποσοστού επιπλοκών (κάτω του 5%) αλλά και της χαμηλής θνητότητας (κάτω του 1%), η μέθοδος αυτή προτείνεται ως η αρχική θεραπευτική στρατηγική για τμηματικές βλάβες του μηροϊγνυακού άξονα. Μετά την επανασηραγγοποίηση αποφράξεων μέχρι και 10 εκατοστά σε μήκος, η χρήση της πρόθεσης μπορεί να αποτελεί ένδειξη, λόγω των μικρών ποσοστών βατότητας της αγγειοπλαστικής. Ακόμη περισσότερο, σε αποφράξεις* μεγαλύτερες των 10 εκατοστών, η χρήση των επικαλυμμένων προθέσεων με το υλικό ePTFE ενδείκνυται, λόγω των υψηλών ποσοστών μακροχρόνιας βατότητας που παρατηρήθηκαν στη μελέτη μας, αλλά και για τις περιπτώσεις πού η χειρουργική επέμβαση αντενδείκνυται. Πιστεύουμε ότι η τοποθέτηση της επικαλυμμένης πρόθεσης πρέπει να είναι η πρώτη επιλογή στις μεγάλου μήκους αποφράξεις, λόγω των αναφερόμενων πλεονεκτημάτων αλλά και επειδή δεν αποκλείει τη χειρουργική θεραπεία σε δεύτερο χρόνο. Η αντιαιμοπεταλική αγωγή πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με συμπτώματα περιφερικής αποφρακτικής αγγειοπάθειας, μετά από ενδοαυλική επέμβαση. Σημερινή αναγκαιότητα είναι η ύπαρξη ενός προγράμματος παρακολούθησης ασθενών τουλάχιστον για 2 χρόνια, ώστε να υπάρχει η πιθανότητα της επαναληπτικής επεμβατικής θεραπείας σε περιπτώσεις επανεμφράξεων θεραπευμένων αρτηριών. Αυτό το πρόγραμμα παρακολούθησης πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον την καταγραφή των κλινικών συμπτωμάτων, την μέτρηση πιέσεων και την καταγραφή του σφυροβραχιόνιου δείκτη. Ο απεικονιστικός έλεγχος θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει και τον υπερηχογραφικό έλεγχο του θεραπευμένου τμήματος. Τέλος πρέπει να τονισθεί η αναγκαιότητα της συνεργασίας μεταξύ των επεμβατικών ακτινολόγων και των αγγειοχειρουργών. Η επιτυχία της μεθόδου οφείλεται στη συνεργασία των δύο αυτών ειδικοτήτων. Είναι κοινή πεποίθηση ότι η επιτυχία της μεθόδου προάγεται μέσα από αυτήν την κοινή πορεία και η πολιτική των «ανοικτών θυρών» πρέπει να βρίσκει υποστηρικτές στην καθημερινή ιατρική πράξη.