Επίδραση καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου στη γήρανση των αρτηριών
Authors: Τερεντές-Πρίντζιος Δημήτριος 
Published: September 2021

Οι καρδιαγγειακοί παράγοντες κινδύνου επιταχύνουν τη γήρανση των αρτηριών: αποτελέσματα από τη μελέτη CRAVE (Cardiovascular Risk factors Affecting Vascular agE)Εισαγωγή: Η αγγειακή γήρανση, η οποία μπορεί να εκτιμηθεί μέσω των δομικών και λειτουργικών ιδιοτήτων των αρτηριών, έχει δειχθεί πως είναι ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας του καρδιαγγειακούς κινδύνου.Υπόθεση: Υποθέσαμε πως ο αριθμός των κλασικών καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου μπορεί να καθορίσει την εξέλιξη της αγγειακής γήρανσης.Μέθοδοι: Εκατό σαράντα δύο άτομα χωρίς γνωστή καρδιαγγειακή νόσο μελετήθηκαν σε 2 φορές σε μεσοδιάστημα περίπου 2 ετών (μέση περίοδος παρακολούθησης 1,84 έτη). Η μέση ηλικία των 142 συμμετεχόντων, οι οποίοι ολοκλήρωσαν τη μελέτη ήταν 51,9±10,8 έτη, ενώ 94 ήταν άνδρες (ποσοστό 66,2%). Οι παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, οι οποίοι μελετήθηκαν ήταν η ύπαρξη αρτηριακή υπέρτασης, δυσλιπιδαιμίας, σακχαρώδους διαβήτη και ιστορικού καπνίσματος τουλάχιστον το τελευταίο έτος. Οι ασθενείς και οι προαναφερθέντες παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου αθροίστηκαν και μετασχηματίστηκαν σε 3 ομάδες, όπου η 1η ομάδα δεν είχε κανένα παράγοντα κινδύνου (49 άτομα), η 2η ομάδα είχε ένα παράγοντα κινδύνου (52 άτομα) και η 3η ομάδα είχε τουλάχιστον 2 παράγοντες κινδύνου (41 άτομα). Στην αρχή και στο τέλος της μελέτης εκτιμήθηκαν η αρτηριακή σκληρότητα (μέσω της καρωτιδομηριαίας ταχύτητας σφυγμικού κύματος, PWV), τα ανακλώμενα κύματα (μέσω του αορτικού δείκτη ενίσχυσης σταθμισμένο σε καρδιακή συχνότητα 75 σφύξεις/λεπτό, AIx@75), το πάχος του έσω-μέσου χιτώνα (IMT) και η ενδοθηλιακή λειτουργία (μέσω της διαμεσολαβούμενης από τη ροή αγγειοδιαστολής, FMD). Εφαρμόστηκε ανάλυση συνδιακύμανσης ανάμεσα στις ομάδες με παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου.Αποτελέσματα: Άτομα χωρίς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου είχαν ετήσιο ρυθμό αύξησης της αορτικής σκληρότητας 0,089 m/s/έτος, άτομα με 1 παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου είχαν ετήσιο ρυθμό αύξησης της αορτικής σκληρότητας 0,141 m/s/έτος και άτομα με 2 ή περισσότερους παράγοντες Οι καρδιαγγειακοί παράγοντες κινδύνου επιταχύνουν τη γήρανση των αρτηριών: αποτελέσματα από τη μελέτη CRAVE (Cardiovascular Risk factors Affecting Vascular agE)Εισαγωγή: Η αγγειακή γήρανση, η οποία μπορεί να εκτιμηθεί μέσω των δομικών και λειτουργικών ιδιοτήτων των αρτηριών, έχει δειχθεί πως είναι ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας του καρδιαγγειακούς κινδύνου.Υπόθεση: Υποθέσαμε πως ο αριθμός των κλασικών καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου μπορεί να καθορίσει την εξέλιξη της αγγειακής γήρανσης.Μέθοδοι: Εκατό σαράντα δύο άτομα χωρίς γνωστή καρδιαγγειακή νόσο μελετήθηκαν σε 2 φορές σε μεσοδιάστημα περίπου 2 ετών (μέση περίοδος παρακολούθησης 1,84 έτη). Η μέση ηλικία των 142 συμμετεχόντων, οι οποίοι ολοκλήρωσαν τη μελέτη ήταν 51,9±10,8 έτη, ενώ 94 ήταν άνδρες (ποσοστό 66,2%). Οι παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου, οι οποίοι μελετήθηκαν ήταν η ύπαρξη αρτηριακή υπέρτασης, δυσλιπιδαιμίας, σακχαρώδους διαβήτη και ιστορικού καπνίσματος τουλάχιστον το τελευταίο έτος. Οι ασθενείς και οι προαναφερθέντες παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου αθροίστηκαν και μετασχηματίστηκαν σε 3 ομάδες, όπου η 1η ομάδα δεν είχε κανένα παράγοντα κινδύνου (49 άτομα), η 2η ομάδα είχε ένα παράγοντα κινδύνου (52 άτομα) και η 3η ομάδα είχε τουλάχιστον 2 παράγοντες κινδύνου (41 άτομα). Στην αρχή και στο τέλος της μελέτης εκτιμήθηκαν η αρτηριακή σκληρότητα (μέσω της καρωτιδομηριαίας ταχύτητας σφυγμικού κύματος, PWV), τα ανακλώμενα κύματα (μέσω του αορτικού δείκτη ενίσχυσης σταθμισμένο σε καρδιακή συχνότητα 75 σφύξεις/λεπτό, AIx@75), το πάχος του έσω-μέσου χιτώνα (IMT) και η ενδοθηλιακή λειτουργία (μέσω της διαμεσολαβούμενης από τη ροή αγγειοδιαστολής, FMD). Εφαρμόστηκε ανάλυση συνδιακύμανσης ανάμεσα στις ομάδες με παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου.Αποτελέσματα: Άτομα χωρίς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου είχαν ετήσιο ρυθμό αύξησης της αορτικής σκληρότητας 0,089 m/s/έτος, άτομα με 1 παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου είχαν ετήσιο ρυθμό αύξησης της αορτικής σκληρότητας 0,141 m/s/έτος και άτομα με 2 ή περισσότερους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου είχαν ετήσιο ρυθμό αύξησης της αορτικής σκληρότητας 0,334 m/s (P=0,009), μετά από εξομάλυνση για σχετικούς συγχυτικούς παράγοντες. Άτομα χωρίς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου είχαν ετήσιο ρυθμό μεταβολής της ενδοθηλιακής λειτουργίας -0,14%/έτος (95% ΔΕ:-0,46 έως 0,18), άτομα με 1 παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου είχαν ετήσιο ρυθμό μεταβολής της ενδοθηλιακής λειτουργίας -0,14%/έτος (95% ΔΕ:-0,43 έως 0,15) και άτομα με 2 ή περισσότερους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου είχαν ετήσιο ρυθμό μεταβολής της ενδοθηλιακής λειτουργίας -0,39%/έτος (95% ΔΕ:-0,74 έως -0,05) με P=0,495 ανάμεσα στις 3 ομάδες. Ο ρυθμός αύξησης του AIx@75 δε συσχετίστηκε με τον αριθμό των καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου σε όλο τον πληθυσμό. Όμως σε μια υποομάδα (ηλικία≤55 έτη) οι συμμετέχοντες χωρίς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου (n=34) είχαν ετήσιο ρυθμό αύξησης του AIx@75 1,17 %/έτος (95% ΔΕ:0,37 έως 1,96), άτομα με 1 παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου (n=32) είχαν ετήσιο ρυθμό αύξησης του AIx@75 1,52%/έτος (95% ΔΕ:0,72 έως 2,31) και άτομα με 2 ή περισσότερους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου (n=18) είχαν ετήσιο ρυθμό αύξησης του AIx@75 2,93%/έτος (95% ΔΕ:1,83 έως 4,03) με P=0,045 ανάμεσα στις 3 ομάδες, μετά από εξομάλυνση για σχετικούς συγχυτικούς παράγοντες. Ο ρυθμός μείωσης του IMT δε συσχετίστηκε με τον αριθμό των καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου. Διαπιστώθηκε μια τάση για στατιστικά σημαντική σχέση ανάμεσα στον ετήσιο ρυθμό μεταβολής του FMD και τον ετήσιο ρυθμό μεταβολής του PWV (P=0,07).Συμπεράσματα: Η παρουσία περισσότερων καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου σχετίζεται με επιτάχυνση της γήρανσης των αρτηριών στο γενικό πληθυσμό.