bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
The Mediating Role of Organizational Learning on the Relationship among Organizational Culture, HRM Practices and Innovativeness
Authors: Raj Rahul , Srivastava Kailash B.L.
Published: January 2014

Innovation has been recognized as the primary strategy to attain competitive sustainable advantage. The current dynamic environment has impelled organizations to adopt a new business model based on creativity and innovation. Although the researchers realized the significance of innovation, organizations have to focus on organizational learning to enhance their innovativeness. The present study attempts to study the mediating effect of organizational learning between types of organizational culture and HRM practices, and innovativeness based on research in several disciplines. The study used convenient sampling technique to identify organizations, while the respondents were chosen through random sampling technique from selected organizations. The data were collected from 321 respondents using random sampling and with the help of structured interview schedule. The sample consisted of service and manufacturing sector from both government and private/public organizations. The results show that organizational learning mediates the relationship between clan, adhocracy and market culture, HRM practices and innovativeness. The results imply that to increase learning and innovativeness, organizations have to focus on building a culture that incorporates a sense of competitiveness and market leadership and at the same time, provide employees flexibility, autonomy, opportunities for growth and reward them for their contributions.
Is collectivism good for health promotion? Experiences of day labourers in Japan
Authors: Kawabata Makie
Published: January 2014

Collectivist values such as social trust and reciprocity are usually associated with positive health outcomes. Few studies have explored how collectivism influences individual and community capacity to engage health promotion practices. This paper explores how collectivism excludes people who do not conform to societal expectations and negatively affects individuals and communities as they practise health promotion. Data were collected through interviews with day labourers in Japan. Using critical ethnography, participants’ accounts were examined focusing on the normative claims, which were principally about what behaviours are proper, appropriate and conventional among day labourers in order to understand the cultural norms and values that influence their behaviours. Findings show that day labourers are often denied public support and their social disadvantages are ignored when they seek support. Day labourers often accept their exclusions as inevitable because they accept the dominant social norms. These findings indicate that collectivist norms prevent individuals and communities from developing their capacities for health promotion practices. Individual needs tend to be obscured when prioritizing collective interests, which are also used as a tool for justifying inadequate social programmes. In a collectivist society, burdens that should be shared equally by all may not be equitably distributed, falling disproportionately on the disadvantaged. An uncritical adoption of a collectivist ethos in examining health promotion is not warranted and more investigation is needed to determine when collectivism is helpful and when harmful.
Telomerase functions beyond telomere maintenance in primary cutaneous T-cell lymphoma
Authors: Chevret Edith , Andrique Laetitia , Prochazkova-Carlotti Martina , Ferrer Jacky , Cappellen David , Laharanne Elodie , Idrissi Yamina , Boettiger Anna , Sahraoui Wafa , Ruiz Florian , Pham-Ledard Anne , Vergier Beatrice , Belloc Francis , Dubus Pierre , Beylot-Barry Marie , Merlio Jean-Philippe
Published: January 2014

Key Points

Besides maintaining short telomeres, telomerase is required for cell proliferation and tumor growth in CTCL.
Prevalence of human papillomavirus infection in the oropharynx and urine among sexually active men: a comparative study of infection by papillomavirus and other organisms, including Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia trachomatis, Mycoplasma spp., and Ureaplasma spp
Authors: Nakashima Kazufumi , Shigehara Kazuyoshi , Kawaguchi Shohei , Wakatsuki Akira , Kobori Yoshitomo , Nakashima Kazuyoshi , Ishii Yasunori , Shimamura Masayoshi , Sasagawa Toshiyuki , Kitagawa Yasuhide , Mizokami Atsushi , Namiki Mikio
Published: January 2014

Background

Oropharyngeal squamous cell carcinoma (OSCC) has shown a gradual increase in male predominance due to the increasing incidence of human papillomavirus (HPV)-associated OSCC. However, the mode of HPV transmission to the oral cavity is poorly understood, and little is known about the epidemiology of oral HPV infection in men. The prevalence rates of HPV, Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia trachomatis, Mycoplasma spp., and Ureaplasma spp. were compared in the oropharynx (oral cavity) and urine of male Japanese patients attending a sexually transmitted disease clinic.

Methods

The study population consisted of 213 men aged 16 – 70 years old (mean: 34.4 years old). Oropharyngeal gargles and urine were collected, and sedimented cells were preserved in liquid-based cytology solution. After DNA extraction, β-globin and infectious organisms were analyzed by a PCR-based method. The HPV genotype was determined by HPV GenoArray test.

Results

β-Globin was positive in 100% and 97.7% of oral and urine samples, respectively. HPV detection rates were 18.8% and 22.1% in oral and urine samples, respectively, suggesting that the prevalence of HPV infection in the oral cavity was similar to that in the urinary tract. N. gonorrhoeae was more prevalent in oral (15.6%) than urine samples (9.1%), whereas C. trachomatis was detected more frequently in urine (15.9%) than oral samples (4.2%). The detection rates of M. genitalium, M. hominis, and Ureaplasma spp. were 5.2%, 10.3%, and 16.0% in oral samples, and 7.7%, 6.3%, and 19.2% in urine, respectively. There were no significant differences in the detection rates of Mycoplasma spp. and Ureaplasma spp. between anatomical locations. The distribution of HPV types were similar in oral and urine samples, and HPV16 was the most common type. The majority of men with HPV infection in both the oral cavity and urine had concordant oral and urinary HPV infection. The presence of urinary HPV infection was an independent risk factor of oral HPV infection, with an odds ratio of 3.39 (95% CI: 1.49 – 7.71), whereas oral gonococcal infection was inversely correlated with oral HPV infection (odds ratio: 0.096; 95% CI: 0.01 – 0.77).

Conclusions

Oral HPV infection commonly occurs in sexually active men, and is significantly correlated with urinary HPV infection.
Changes in cerebral oxygenation during early postnatal adaptation in newborns delivered by vacuum extraction measured by near-infrared spectroscopy
Authors: Karen Tanja , Wolf Martin , Nef Rahel , Haensse Daniel , Bucher Hans Ulrich , Schulz Gabriele , Fauchère Jean-Claude
Published: January 2014

Background

Newborns delivered by vacuum extraction quite often show clinical signs of a hemodynamic compromise, which is difficult to assess in terms of severity. The conventional means to measure the hemodynamic status are not sensitive enough to appreciate the severity of general, and more specifically of cerebral circulatory imbalance. The aim was to study cerebral tissue oxygenation during postnatal adaptation in these infants using near-infrared spectroscopy.

Methods

The tissue hemoglobin index (THI), tissue oxygenation index (TOI), arterial oxygen saturation (pre-ductal SaO2) and heart rate (HR) were recorded immediately after birth, and again after 12–24 hours of life in 15 newborns delivered by vacuum extraction due to fetal distress. A comparison with 19 healthy newborns delivered by elective cesarean section was performed.

Results

Newborns delivered by vacuum extraction had significantly higher THI 10 to 15 minutes after birth. TOI and HR were significantly higher in the first 5 min and SaO2 in the first 10 minutes but then did not differ from those after cesarean section.

Conclusion

Infants delivered by vacuum extraction following fetal distress show transient deviations in cerebral oxygenation and perfusion after birth which were not detectable after 24 hours.
High-order approximation algorithm using Gram-Schmidt QR transformations coupled with an iterative correction process for tracking frequency drift in OFDM systems
Authors: Yen Rainfield Y , Liu Hong-Yu , Yin Yung-Chang
Published: January 2014

To jointly track frequency drift (or fine frequency offset) and channel state variation for orthogonal frequency division multiplexing (OFDM) communications over mobile wireless channels, the maximum-likelihood (ML) estimation techniques are commonly adopted. A major difficulty arises from the highly nonlinear nature of the log-likelihood function which renders local extrema or multiple solutions. The use of mathematical approximation coupled with an adaptive iteration algorithm is a viable approach to ease problem solving. The approximation methods used in existing works are usually of the first-order level. In this work, we devise a high-order approximation algorithm to improve the tracking performance. As shall be seen, the problem amounts to finding the roots of an approximate high-degree polynomial equation derived from the log-likelihood function. To this end, we triangularize the companion matrix constructed from the high-degree polynomial using iterative Gram-Schmidt QR transformations, an eigenvalue problem in matrix computation, coupled with another iterative correction process to produce a frequency offset estimate to good accuracy. It is found that a high-order approximation algorithm formulated can achieve much better tracking performance in terms of estimation accuracy, tracking range, and error rate results than various other tracking algorithms appearing in the literature.
On combining multi-normalization and ancillary measures for the optimal score level fusion of fingerprint and voice biometrics
Authors: Mohammed Anzar Sharafudeen Thaha , Sathidevi Puthumangalathu Savithri
Published: January 2014

In this paper, we have considered the utility of multi-normalization and ancillary measures, for the optimal score level fusion of fingerprint and voice biometrics. An efficient matching score preprocessing technique based on multi-normalization is employed for improving the performance of the multimodal system, under various noise conditions. Ancillary measures derived from the feature space and the score space are used in addition to the matching score vectors, for weighing the modalities, based on their relative degradation. Reliability (dispersion) and the separability (inter-/intra-class distance and d-prime statistics) measures under various noise conditions are estimated from the individual modalities, during the training/validation stage. The ‘best integration weights’ are then computed by algebraically combining these measures using the weighted sum rule. The computed integration weights are then optimized against the recognition accuracy using techniques such as grid search, genetic algorithm and particle swarm optimization. The experimental results show that, the proposed biometric solution leads to considerable improvement in the recognition performance even under low signal-to-noise ratio (SNR) conditions and reduces the false acceptance rate (FAR) and false rejection rate (FRR), making the system useful for security as well as forensic applications.
Inconsistencies between alcohol screening results based on AUDIT-C scores and reported drinking on the AUDIT-C questions: prevalence in two US national samples
Authors: Delaney Kate E , Lee Amy K , Lapham Gwen T , Rubinsky Anna D , Chavez Laura J , Bradley Katharine A
Published: January 2014

Background

The AUDIT-C is an extensively validated screen for unhealthy alcohol use (i.e. drinking above recommended limits or alcohol use disorder), which consists of three questions about alcohol consumption. AUDIT-C scores ≥4 points for men and ≥3 for women are considered positive screens based on US validation studies that compared the AUDIT-C to “gold standard” measures of unhealthy alcohol use from independent, detailed interviews. However, results of screening—positive or negative based on AUDIT-C scores—can be inconsistent withreported drinkingon the AUDIT-C questions. For example, individuals can screen positive based on the AUDIT-Cscorewhile reporting drinking below US recommended limits on the same AUDIT-C. Alternatively, they can screen negative based on the AUDIT-Cscorewhile reporting drinking above US recommended limits. Such inconsistencies could complicate interpretation of screening results, but it is unclear how often they occur in practice.

Methods

This study used AUDIT-C data from respondents who reported past-year drinking on one of two national US surveys: a general population survey (N = 26,610) and a Veterans Health Administration (VA) outpatient survey (N = 467,416). Gender-stratified analyses estimated the prevalence of AUDIT-C screen results—positive or negative screens based on the AUDIT-C score—that were inconsistent withreported drinking(above or below US recommended limits) on the same AUDIT-C.

Results

Among men who reported drinking, 13.8% and 21.1% of US general population and VA samples, respectively, had screening results based on AUDIT-C scores (positive or negative) that were inconsistent with reported drinking on the AUDIT-C questions (above or below US recommended limits). Among women who reported drinking, 18.3% and 20.7% of US general population and VA samples, respectively, had screening results that were inconsistent with reported drinking.

Limitations

This study did not include an independent interview gold standard for unhealthy alcohol use and therefore cannot address how often observed inconsistencies represent false positive or negative screens.

Conclusions

Up to 21% of people who drink alcohol had alcohol screening results based on the AUDIT-C score that were inconsistent with reported drinking on the same AUDIT-C. This needs to be addressed when training clinicians to use the AUDIT-C.
FKBP51 increases the tumour‐promoter potential of TGF‐beta
Authors: Romano Simona , D’Angelillo Anna , D’Arrigo Paolo , Staibano Stefania , Greco Adelaide , Brunetti Arturo , Scalvenzi Massimiliano , Bisogni Rita , Scala Iris , Romano Maria Fiammetta
Published: January 2014

Background

FKBP51 (FKBP5 Official Symbol) is a large molecular weight component of the family of FK506 binding proteins (FKBP). In recent years, research studies from our laboratory highlighted functions for FKBP51 in the control of apoptosis and melanoma progression. FKBP51 expression correlated with the invasiveness and aggressiveness of melanoma. Since a role for TGF‐β in the enhanced tumorigenic potential of melanoma cells is widely described, we hypothesized a cooperative effect between FKBP51 and TGF‐β in melanoma progression.

Methods

SAN and A375 melanoma cell lines were utilized for this study. Balb/c IL2γ NOD SCID served to assess the ability to colonize organs and metastasize of different cell lines, which was evaluated by in vivo imaging. Realtime PCR and western blot served for measurement of mRNA and protein expression, respectively.

Results

By comparing the metastatic potential of two melanoma cell lines, namely A375 and SAN, we confirmed that an increased capability to colonize murine organs was associated with increased levels of FKBP51. A375 melanoma cell line expressed FKBP51 mRNA levels 30‐fold higher in comparison to the SAN mRNA level and appeared more aggressive than SAN melanoma cell line in an experimental metastasis model. In addition, A375 expressed, more abundantly than SAN, the TGF‐β and the pro angiogenic TGF‐β receptor type III (TβRIII) factors. FKBP51 silencing produced a reduction of TGF‐β and TβRIII gene expression in A375 cell line, in accordance with previous studies. We found that the inducing effect of TGF‐β on Sparc and Vimentin expression was impaired in condition of FKBP51 depletion, suggesting that FKBP51 is an important cofactor in the TGF‐β signal. Such a hypothesis was supported by co immunoprecipitation assays, showing that FKBP51 interacted with either Smad2,3 and p300. In normal melanocytes, FKBP51 potentiated the effect of TGF‐β on N‐cadherin expression and conferred a mesenchymal‐like morphology to such round‐shaped cells.

Conclusions

Overall, our findings show that FKBP51 enhances some pro oncogenic functions of TGF‐β, suggesting that FKBP51‐overexpression may help melanoma to take advantage of the tumor promoting activities of the cytokine.
Air monitoring of aromatic hydrocarbons during automobile spray painting for developing change schedule of respirator cartridges
Authors: Jahangiri Mehdi , Adl Javad , Shahtaheri Seyed Jamaleddin , Kakooe Hossein , Rahimi Forushani Abbas , Ganjali Mohammad Reza
Published: January 2014

In the absence of End of Service Life Indicator (ESLI), a cartridge change schedule should be established for ensuring that cartridges are changed before their end of service life. Factors effecting service life of cartridges were evaluated, including the amount of atmospheric contamination with aromatic hydrocarbon vapors in the workplace, temperature, and relative humidity of the air. A new change schedule was established based on comparing the results of air monitoring and workplace conditions, laboratory experiment, and the NIOSH MultiVapor software. Spray painters were being exposed to aromatic hydrocarbons in a range exceeding occupational exposure limits. The cartridge change schedule was not effective and could no longer provide adequate protection against organic contaminants for sprayers. Change schedules for respirator cartridges should be reduced from 16–24 hours to 4 hours. NIOSH’s service life software program could be applied to developing cartridge change schedules.
Safety and effectiveness of adalimumab in patients with rheumatoid arthritis over 5 years of therapy in a phase 3b and subsequent postmarketing observational study
Authors: Burmester Gerd R , Matucci-Cerinic Marco , Mariette Xavier , Navarro-Blasco Francisco , Kary Sonja , Unnebrink Kristina , Kupper Hartmut
Published: January 2014

Introduction

Patients with active rheumatoid arthritis who had failed at least one disease-modifying anti-rheumatic drug (DMARD) were treated with adalimumab (ADA) in the ReAct study with the option to continue treatment for 5 years in ReAlise. The purpose of this study was to evaluate the long-term safety and effectiveness of ADA as prescribed from the first injection in ReAct to the last observation in ReAlise.

Methods

Patients received ADA alone or in combination with DMARDs according to usual clinical care practices. Adverse events (AEs) were tabulated by five time windows after the first ADA injection. Effectiveness measures included achievement of low disease activity (LDA), defined as Simplified Disease Activity Index (SDAI) ≤11, or remission, (REM), defined as SDAI ≤3.3.

Results

Of the 6,610 ReAct patients, 3,435 (52%) continued in ReAlise. At baseline in ReAct, mean age was 54 years, mean DAS28 was 6.0 and mean HAQ DI was 1.64. The mean treatment duration was 1,016 days, representing 18,272 patient-years (PYs) of ADA exposure. Overall incidence rates of serious AEs and serious infections were 13.8 and 2.8 events (E)/100 PYs, respectively. Serious AEs occurred most frequently in the first 6 months and deceased thereafter. Standardised mortality ratio was 0.71 (95% CI 0.57 to 0.87) and standardised incidence ratio for malignancies was 0.64 (95% CI 0.53 to 0.76). LDA was achieved by 50% and REM by 21% of patients at last observation.

Conclusions

Results of this large observational study of ADA in routine clinical practice were consistent with controlled trials, with no new safety concerns during a follow-up of more than 5 years. Effectiveness of ADA was maintained during long-term observation.

Trial registration

NCT00448383, NCT00234884
Expression of tumor necrosis factor-like weak inducer of apoptosis and fibroblast growth factor-inducible 14 in patients with polymyositis and dermatomyositis
Authors: Peng Qing-Lin , Shu Xiao-Ming , Tian Xiao-Lan , Lu Xin , Wang Guo-Chun
Published: January 2014

Introduction

The aim of this study was to investigate the expression of tumor necrosis factor-like weak inducer of apoptosis (TWEAK) and its receptor fibroblast growth factor-inducible 14 (Fn14) in patients with polymyositis (PM) and dermatomyositis (DM), and their relation to clinical manifestations.

Methods

Serum levels of TWEAK were detected in 98 PM/DM patients and 37 healthy controls by using the ELISA method. Total RNA isolated from fresh-frozen muscle tissue samples of 36 PM/DM patients and 10 healthy controls were used for analyzing the mRNA levels of TWEAK and Fn14 by quantitative reverse transcription polymerase chain reaction (RT-PCR). Immunofluorescence staining of TWEAK and Fn14 was conducted on muscle biopsy specimens from 23 PM/DM patients and seven healthy controls.

Results

Serum levels of TWEAK were significantly decreased in the PM/DM patients compared to those in the healthy controls (P < 0.001), and serum TWEAK levels negatively correlated with serum CD163 levels in PM/DM patients (r = -0.49, P < 0.001). The expression of Fn14 mRNA was significantly increased in the muscle tissue of PM/DM patients than in the muscle tissue of healthy controls (P < 0.01), whereas the expression of TWEAK mRNA in PM/DM patients was not statistically different from that of the healthy controls (P > 0.05). Fn14 mRNA levels in muscle tissue positively correlated with muscle disease activity (r = 0.512, P < 0.01). Patients with oropharyngeal dysphagia had significantly higher Fn14 mRNA levels than patients without oropharyngeal dysphagia (P < 0.05). The results of immunofluorescence staining showed that 19 out of 23 PM/DM patients were TWEAK-positive, and 20 out of 23 PM/DM patients were Fn14-positive. No detectable expressions of TWEAK or Fn14 were observed in the healthy controls.

Conclusions

TWEAK-Fn14 axis may be involved in the pathogenesis of PM/DM. Further understanding of TWEAK-Fn14 function in PM/DM may help to define therapeutic targets for PM/DM.
Smaug destroys a huge treasure
Authors: Götze Michael , Wahle Elmar
Published: January 2014

Smaug, a protein repressing translation and inducing mRNA decay, directly controls an unexpectedly large number of maternal mRNAs driving early Drosophila development.

See related research, http://genomebiology.com/2014/15/1/R4
Insurance: Its Role in Recovery from the 2010–2011 Canterbury Earthquake Sequence
Authors: King Andrew , Middleton David , Brown Charlotte , Johnston David , Johal Sarb
Published: January 2014

Earthquakes generate loss only when assets are near enough to be significantly shaken. When communities are highly insured, much of that loss transfers to the insurer. Many events in the 2010–2011 Canterbury Earthquake Sequence were sufficiently shallow and close to (or under) Christchurch to subject the city to very intense shaking (V: 1.7 g; H: 2.2 g). Shaking damage was extensive, exacerbated by the city's setting wherein the eastern suburbs were built on low-lying flatlands (formerly swamp) where liquefaction was widespread, and the southern suburbs, on the flanks of the now-dormant Lyttelton/Akaroa volcano, experienced boulder roll and landslide effects. There were 17 events in the sequence that resulted in insurance claims. The interval between damaging events was insufficient to enable the widespread damage to be assessed or repaired. Furthermore, the combination of tectonic subsidence and liquefaction ejectile lowered the land surface, creating unacceptable flood risk. This paper provides a snapshot of the most complicated insurance settlement program experienced anywhere.
Leptin Deficiency in Rats Results in Hyperinsulinemia and Impaired Glucose Homeostasis
Authors: D'souza Anna M. , Asadi Ali , Johnson James D. , Covey Scott D. , Kieffer Timothy J.
Published: January 2014

Leptin, an adipocyte-derived hormone, has well-established anorexigenic effects but is also able to regulate glucose homeostasis independent of body weight. Until recently, the ob/ob mouse was the only animal model of global leptin deficiency. Here we report the effects of leptin deficiency on glucose homeostasis in male and female leptin knockout (KO) rats. Leptin KO rats developed obesity by 6 to 7 weeks of age, and lipid mass was increased by more than 2-fold compared with that of wild-type (WT) littermates at 18 weeks of age. Hyperinsulinemia and insulin resistance were evident in both males and females and were sustained with aging. Male KO rats experienced transient mild fasting hyperglycemia between 14 and 25 weeks of age, but thereafter fasting glucose levels were comparable to those of WT littermates up to 36 weeks of age. Fasting glucose levels of female KO rats were similar to those of WT littermates. Male KO rats exhibited a 3-fold increase in the proportion of β-cell area relative to total pancreas at 36 weeks of age. Islets from 12-week-old KO rats secreted more insulin when stimulated than islets from WT littermates. Leptin replacement via miniosmotic pump (100 μg/d) reduced food intake, attenuated weight gain, normalized glucose tolerance, and improved glucose-stimulated insulin secretion and insulin sensitivity. Together, these data demonstrate that the absence of leptin in rats recapitulates some of the phenotype previously observed in ob/ob mice including development of hyperinsulinemia, obesity, and insulin resistance.
Prenatal Stress and Stress Coping Style Interact to Predict Metabolic Risk in Male Rats
Authors: Boersma Gretha J. , Moghadam Alexander A. , Cordner Zachary A. , Tamashiro Kellie L.
Published: January 2014

Both prenatal stress (PNS) exposure and a passive stress-coping style have been identified as risk factors for insulin resistance in rats. In the current study, we test the hypothesis that PNS and stress-coping style may interact in predicting susceptibility for metabolic disease. To test this hypothesis, adult male control and PNS offspring were behaviorally characterized using a defensive burying test to have either a passive or proactive stress-coping style. In adulthood, all rats were fed either a standard chow or a high-fat diet for 3 weeks. After 3 weeks of diet exposure, glucose and insulin levels were assessed during an oral glucose tolerance test. Under high-fat diet conditions, PNS rats display elevated glucose and insulin responses to the oral glucose tolerance test, indicative of glucose intolerance. Interestingly, these effects of PNS were far more pronounced in rats characterized by a passive stress-coping style. Additionally, the passively coping PNS rats also gained more weight on the high-fat diet than all other rats tested. This observation suggests that a stressful prenatal environment in combination with a passive stress-coping strategy may prime an individual to be sensitive to diet-induced obesity and type 2 diabetes.
Hardy’s 1900
Authors: Puckett Kent
Published: January 2014

This essay follows several changes in the dating of “The Darkling Thrush” to ask what the number 1900 might have meant to Thomas Hardy. Although Hardy did not make many edits to the poem itself, he did change the way that it was dated at every opportunity: in manuscript, the date appears as “The Century’s End 1899 1900”; in the periodical the Graphic, it is implicitly the issue’s date of publication, December 29, 1900; in Poems of the Past and the Present (1901), it is “December 1900”; and, finally, in The Collected Poems (1919), it takes its canonical form, “31 December 1900.” This essay explores several related problems: the almost occult significance of the publication date 1900; the surprising relevance of calendar debates to “The Darkling Thrush” and other texts, a crisis of temporality characteristic of late Victorian poetry and poetics; and the way that extrinsic historical context becomes the intrinsic stuff of literary meaning.
Effect of Partially Fluorinated Alkyl Chain on Friction and Surface Energy
Authors: Kondo Hirofumi , Iimura Ken-ichi
Published: January 2014

Partially fluorinated carboxylic acid derivatives were synthesized and their macroscopic frictions and wetting properties were examined. The carboxylic acid adsorbs on a Co–15 wt % Ni metal surface with high orientation, but the ester has a weak interaction and its film is isotropic, which are suggested by the surface energy and the FTIR measurements of the film. The outermost part of the acid is occupied by fluorinated alkyl groups and the surface energy is 10 mJ m−2, which agrees with values for the fluorinated self-assembled monolayers. The friction coefficient does not depend on the fluorine content in the lubricant molecules, not only for the highly oriented layer, but also for the isotropic film. This seems to be caused by the anchoring effect. Macroscopic friction is largely dependent on the polar group. The alkyl chains in the monolayer of the semifluorinated materials contain gauche conformers, and the odd–even effect was insignificant in the film. The molecules of the odd CH2 units in the monolayer are more inclined on average and the friction and surface energy are slightly greater than the even ones.
On the Political Economy of Urban Growth: Homeownership versus Affordability
Authors: Ortalo-Magné François , Prat Andrea
Published: January 2014

We study the equilibrium properties of an overlapping-generation economy where agents choose where to locate and how much housing to own, and city residents vote on the number of new building permits every period. Undersupply of housing persists in equilibrium under conditions we characterize. City residents invest in housing because they expect their investment to be protected by a majority opposed to urban growth. They vote against growth because they have invested in local housing. This vicious cycle between ownership and urban growth generates a tension between the common housing policy objectives of affordability for all and homeownership for most. (JEL D72, R11, R21, R23, R31, R38)
House Allocation with Overlapping Generations
Authors: Kurino Morimitsu
Published: January 2014

Many real-life applications of house allocation problems are dynamic. For example, each year college freshmen move in and seniors move out of on-campus housing. Each student stays on campus for only a few years. A student is a “newcomer” in the beginning and then becomes an “existing tenant.” Motivated by this observation, we introduce a model of house allocation with overlapping generations. In terms of a dynamic rule without monetary transfers, we examine two static rules of serial dictatorship and top trading cycles. We support these seniority-based rules in terms of their dynamic Pareto efficiency and incentive compatibility. (JEL D13, D61, D82)
Επίδραση της αγγειοδιαστολής στο βλεννογόνο του λεπτού εντέρου, σε επιμύες, υπό συνθήκες λαπαροτομίας και ασιτίας
Authors: Κάντσος Χαρίλαος
Published: January 2014

Υπόβαθρο/Σκοπός: Ο συνδυασμός ασιτίας και χειρουργικού τραύματος οδηγεί σε διαταραχές επί της εντερικής βλεννογόνιας δομής και λειτουργίας καθώς και σε αλλαγές της ακεραιότητας και της αποτελεσματικότητας του εντερικού φραγμού. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθούν οι επιδράσεις της χορήγησης Νιμοδιπίνης και της εξ αυτής επακόλουθης εντερικής αγγειοδιαστολής, όσον αφορά τις εντερικές βλεννογόνιες δομικές αλλαγές, μετά από λαπαροτομία και επακόλουθη μετεγχειρητική ασιτία σε επίμυες. Μέθοδοι: Τριάντα επίμυες τύπου Wistar χωρίστηκαν σε δύο πειραματικές ομάδες: A: Ομάδα ελέγχου (n=15), της οποίας οι επίμυες υποβλήθηκαν σε λαπαροτομία και 48-ωρη μετεγχειρητική ασιτία και B: Ομάδα παρέμβασης (n=15), όπου οι επίμυες υποβλήθηκαν σε λαπαροτομία ακολουθούμενη από ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση Νιμοδιπίνης και 48-ωρη μετεγχειρητική στέρηση τροφής. Οι βλεννογόνιες δομικές αλλαγές στο λεπτό έντερο, καθώς και η αποπτωση και ο πολλαπλασιασμός των επιθηλιακών εντεροκυττάρων, προσδιορίστηκαν 48 ώρες μετά τη λαπαροτομία. Αποτελέσματα: Η ομάδα της Νιμοδιπίνης, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, παρουσίασε σημαντικά μεγαλύτερη μείωση του βλεννογόνιου ύψους, με μείωση του ύψους των λαχνών σε νήστιδα (p=0,016) και ειλεό (p=0,002) και παράλληλη μείωση του βάθους των κρυπτών, τόσο στη νήστιδα (p<0,001) όσο και στον ειλεό (p<0,001) Ο Αποπτωτικός Δείκτης (Apoptotic Index) στον ειλεό ήταν σημαντικά μεγαλύτερος στην ομάδα της Νιμοδιπίνης (p=0,006). Επίσης παρατηρήθηκαν υψηλά ποσοστά κυτταρικού πολλαπλασιασμού, τόσο στην ομάδα της Νιμοδιπίνης όσο και στην ομάδα ελέγχου χωρίς στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων Συμπέρασμα: Η Νιμοδιπίνη δεν προστάτευσε τον εντερικό βλεννογόνο από τη βλάβη την προκαλούμενη από τη λαπαροτομία και τη συνοδό μετεγχειρητική ασιτία. Είχε μάλιστα εμφανείς βλαπτικές επιδράσεις επί του εντερικού βλεννογόνου με διαταραχές της αρχιτεκτονικής του και επακόλουθη βλεννογόνια ατροφία
Διερεύνηση της επίδρασης συσσωματωμάτων αλουμινίου επί του μεθανίου
Authors: Αλεξάνδρου Ελένη
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διαπιστωθεί αν και κατά πόσο τα συσσωματώματα αλουμινίου καταλύουν την διάσπαση του δεσμού H-CH3. Γνωρίζοντας ότι ορισμένα μέταλλα με d ηλεκτρόνια σθένους έχουν αποδειχθεί καλοί καταλύτες και ότι η επιφάνεια του στερεού αλουμινίου, που στερείται d ηλεκτρονίων σθένους δεν αντιδρά με το μεθάνιο αποφασίστηκε να μελετηθούν μικρά συσσωματώματα αλουμινίου για να διαπιστωθεί αν οι στερεοχημικές ανωμαλίες είναι ικανές να δράσουν καταλυτικά στην διάσπαση του δεσμού H-CH3. Για τον λόγο αυτό διερευνήθηκε η αντίδραση του μεθανίου με συσσωματώματα αλουμινίου Al2, Al3, Al4, και Al5, ουδέτερα και φορτισμένα, στις δύο κατώτερες καταστάσεις του ολικού spin, χρησιμοποιώντας την λεγόμενη Θεωρία του συναρτησοειδούς της πυκνότητας (Density Functional Theory). Αυτοί οι υπολογισμοί, χρησιμοποιούνται για να καθορίσουν μέσα από μια διεξοδική μελέτη, τις σταθερές καταστάσεις του Η και του CH3 κοντά στο συσσωμάτωμα (cluster), καθώς και την κατάσταση μετάβασης (transition state) για να σπάσει ο δεσμός H-CH3. Σε όλες μας τις περιπτώσεις, σταθερά υδρίδια της μορφής ΗAlnCH3 είναι πιθανά. Η διάσπαση του Η μελετάται με ανάλυση ταλαντωτικών κινήσεων και την εφαρμογή της θεωρίας της μεταβατικής καταστάσεως (“Transition State Theory”). Σε όλες τις περιπτώσεις των υδριδίων παρατηρήθηκε ότι, σπάζοντας ο δεσμός H-CH3, το αντιδρών άτομο του Η προσδένεται στην επιφάνεια του συσσωματώματος, αποκτώντας προσωρινά κάποιο ηλεκτρικό φορτίο, της τάξης των 0,2 e-. Το προσωρινό φορτίο του Η διαπιστώνεται από τους υπολογισμούς των αντιστοίχων τροχιακών κοντά στην κατάσταση μετάβασης σε και σύμφωνα με την μέθοδο υπολογισμού φορτίων κατά Mulliken. Επίσης μελετήθηκε η κατανομή του spin και παρατηρήθηκε ότι η μικρότερη πόλωση εμφανίζεται στο αντιδρών Η και αυξάνεται πέραν του αντιδρώντος Η σε αναλογία με την απόσταση από τον C μέχρις ενός ορίου, μετά το οποίο αρχίζει και ελαττώνεται. Επίσης διαπιστώθηκε ότι ενώ το αλουμίνιο στερείται d ηλεκτρονίων σθένους, τα μικρά συσσωματώματα, δηλ Aln με n<5, μειώνουν την ενέργεια διασπάσεως του δεσμού Η-CH3 περίπου στο ήμισυ του ελευθέρου, ενώ για μεγαλύτερα συσσωματώματα δεν παρατηρήθηκε καταλυτική δράση. Όλες οι αντιδράσεις, εκτός από τις περιπτώσεις Al2(q=1) και Al4(q=-1), είναι εξώθερμες. Οι αντιδράσεις που διερευνήθηκαν πραγματοποιούνται σε 250-7000C. Γνωρίζοντας ότι η θερμοκρασία τήξεως για το αλουμίνιο είναι στους 660οC μελετήσαμε ενδεικτικά την αντίδραση και σε θερμικώς διεσταλμένα συσσωματώματα Al.
Η in vitro ανάπτυξη και ποιοτική αξιολόγηση ανθρώπινων εμβρύων πριν την εμβρυομεταφορά, τισ ημέρες δύο, τέσσερα και πέντε μετά την γονιμοποίησή τους
Authors: Δούμπλης Δημήτριος
Published: January 2014

Προκειμένου να εκτιμήσουμε το αποτέλεσμα μιάς διπλής (διαδοχικής) εμβρυομεταφοράς σε γυναίκες που είχαν τουλάχιστον τρείς αποτυχημένες προσπάθειες σε κύκλους IVF ή ICSI μετά από μεταφορά καλής ποιότητας εμβρύων, εκτελέσαμε διπλή μεταφορά πρώτα την ημέρα 2 και στη συνέχεια την ημέρα 4 ή 5. Την ομάδα Α1 απετέλεσαν 34 γυναίκες που υποβλήθηκαν σε εμβρυομεταφορά τις ημέρες 2 και 4 μετά την ωοληψία, ενώ την ομάδα Α2 10 γυναίκες που είχαν εμβρυομεταφορά τις ημέρες 2 και 5. Την ομάδα ελέγχου απετέλεσαν 42 γυναίκες με παρόμοιο ιστορικό αποτυχημένων προσπαθειών που έκαναν απλή εμβρυομεταφορά την ημέρα 4 ή 5. Τα στοιχεία μας έδειξαν οτι μπορούν να επιτευχθούν υψηλά ποσοστά κυήσεως (38,2 % κλινική κύηση και 50% συνολικό ποσοστό κυήσεως στην ομάδα Α1, 60% κλινική κύηση και επίσης 60% συνολικό ποσοστό στην ομάδα Α2) μετά από διπλή εμβρυομεταφορά καλής ποιότητας εμβρύων τις ημέρες 2 και 4 ή 5 μετά την ωοληψία. Τα αποτελέσματα πιθανότατα οφείλονται στην αυξημένη ωρίμανση και στη βελτιωμένη υποδεκτικότητα του ενδομητρίου που παρατηρούνται στις παρατεταμένες καλλιέργειες της βλαστοκύστης. Τα στοιχεία έδειξαν επίσης οτι τα μορίδια έχουν υψηλή βιωσιμότητα και αυξημένες δυνατότητες εμφύτευσης και κύησης. Ένας άλλος σκοπός της μελέτης ήταν η ανίχνευση των IGF-1 και EGF στις καλλιέργειες ανθρώπινων εμβρύων και η διερεύνηση της πιθανότητας να επηρεάζουν το αποτέλεσμα της ICSI. Για το σκοπό αυτό μετρήσαμε τα επίπεδα των παραγόντων αυτών στα καλλιεργητικά υγρά 50 γυναικών που ήταν σε πρόγραμμα ICSI. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν οτι ο IGF -1 δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την πρόβλεψη του αποτελέσματος της ICSI καθώς δεν ανιχνεύτηκε στα έμβρυα 48 ωρών. Αντίθετα ο EGF ήταν παρών στο 1/3 των καλλιεργειών στις 48 ώρες αλλά οι συγκεντρώσεις ήταν χαμηλότερες στο στάδιο του μοριδίου. Τα αρνητικά στον EGF έμβρυα συνδέθηκαν με χαμηλότερα ποσοστά κυήσεως, άρα η ανίχνευση του EGF θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην πρόβλεψη του αποτελέσματος της ICSI.
Ο ρόλος των πολυμορφισμών C242T, A640G, -930A/G στο γονίδιο της υπομονάδας P22PHOX της NADPH οξειδάσης στην εκδήλωση πρώιμου εμφράγματος του μυοκαρδίου
Authors: Βασιλειάδου Κάρμεν-Ντανιέλα
Published: January 2014

Εισαγωγή. Η σημασία των δραστικών μορίων οξυγόνου (ROS) στη παθοφυσιολογία των καρδιαγγειακών νοσημάτων είναι πλέον δεδομένη, καθώς έχει αποδεχτεί το γεγονός ότι ελέγχει την οξειδοαναγωγική κατάσταση του κυττάρου,.Η ενζυμική παραγωγή των ελευθέρων ριζών διαδραματίζει σπουδαίο ρόλο στην αθηρογένεση. Όλα τα είδη κυττάρων του αγγειακού τοιχώματος παράγουν ROS, κυρίως μέσω της δράσης της φαγοκυτταρικού-τύπου NAD(P)H οξειδάσης. Η p22PHOX, μια μικρή πρωτεϊνική υπομονάδα της NAD(P)H οξειδάσης των φαγοκυττάρων και των κυττάρων του αγγειακού τοιχώματος, είναι σημαντική για την δραστηριότητα του ενζύμου και κατ’επέκταση για την παραγωγή των ROS στο αγγειακό τοίχωμα. Ο πολυμορφισμός C242T του γονιδίου p22PHOX (CYBA) οδηγεί σε αντικατάσταση της ιστιδίνης (His) από τυροσίνη (Tyr) που εδράζεται στη θέση σύνδεσης της αίμης και υπάρχουν ενδείξεις πως επηρεάζει τη δραστηριότητα του ενζύμου επηρεάζοντας την οξειδοαναγωγική κατάσταση. Ο πολυμορφισμός A640G του CYBA που εδράζεται στο 3’-UTR, δεν οδηγεί σε αντικατάσταση αμινοξέος, αλλά αυτή η γενετική ισομορφή, ενδεχομένως τροποποιεί το ρυθμό της μεταγραφής και τη σταθερότητα της αλυσίδας του mRNA, επηρεάζοντας έτσι τη βιοσύνθεση της p22PHOX . Ο πολυμορφισμός -930A/G εδράζεται στην περιοχή του εκκινητή (promoter region) του CYBA και εικάζεται πως έχει λειτουργικό ρόλο στη ρύθμιση της έκφρασης του CYBA. Παρόλα αυτά, ο ρόλος τους στην ανάπτυξη πρωίμου εμφράγματος του μυοκαρδίου (MI), καθώς και η επίδρασή τους στο οξειδωτικό stress και στην ενδοθηλιακή δυσλειτουργία παραμένει ασαφής. Στόχος: Εξετάσαμε την επίδραση των πολυμορφισμών C242T , A640G , -930A/G του γονιδίου p22PHOX στον κίνδυνο εμφάνισης εμφράγματος του μυοκαρδίου, και στα επίπεδα της ox-LDL και της sP-σελεκτίνης. Mέθοδοι. Στη μελέτη συμπεριελήθησαν συνολικά 429 άτομα : 202 ασθενείς και των δύο φύλων με πρώτη εμφάνιση πρωίμου εμφράγματος του μυοκαρδίου (MI) και 227 υγιή άτομα -μετά από προσαρμογή για την ηλικία και το φύλο. Οι πολυμορφισμοί ανιχνεύθηκαν με RLFPs, και η κατανομή τους ήταν συμβατή με τη θεωρία των Hardy-Weinberg. Τα κυκλοφορούντα επίπεδα της ox-LDL και της P-σελεκτίνης προσδιορίστηκαν με τη μέθοδο ELISA. Όλες οι αναφερόμενες τιμές στατιστικής σημαντικότητας - p βασίζονται σε two-sided tests και ως διάστημα εμπιστοσύνης καθορίστηκε το 95%. Ως πρόγραμμα στατιστικής επεξεργασίας χρησιμοποιήσαμε το SPSS version 12.0 (SPSS Inc, U.S.A).
H προγνωστική σημασία της έκφρασης της Ε cadherin σε ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου και του ορθού
Authors: Παπαζαχαρίου Ιωάννα
Published: January 2014

Τα μόρια προσκόλλησης, περιλαμβάνουν οικογένειες πρωτεϊνών (πχ. ιντεγκρίνες, καντχερίνες, κατενίνες) με δράση ανάπτυξης συνδέσεων μεταξύ των επιθηλιακών κυττάρων και του κυτταροσκελετού. Σκοπό της μελέτης αποτέλεσε η διερεύνηση της συνδυασμένης πρωτεϊνικής έκφρασης των μορίων Ε-καντχερίνη και α-κατενίνη στο αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου. Παράλληλα, διερευνήθηκε η συσχέτιση κάθε μορίου με τη βιολογική συμπεριφορά του νεοπλάσματος μέσω της συνεκτίμησης παθολογοανατομιών παραμέτρων, όπως ο βαθμός διαφοροποίησης, το στάδιο της νόσου, το φύλο, καθώς και την επιβίωση των συγκεκριμένων ασθενών. Η ανάλυση της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης της πρωτεΐνης e-cadherin κατέδειξε υπερέκφραση σε 46/66 (69.9%) των εξεταζόμενων νεοπλασμάτων. Στους υπόλοιπους 20/66 (31%) παρατηρήθηκε χαμηλή έκφραση του δείκτη. Στατιστικά σημαντική τιμή αναδείχθηκε κατά τη συσχέτιση των επιπέδων έκφρασης της πρωτεΐνης με το κατά Duke's στάδιο (p=0.001) και όχι με το φύλο (p=0.078) και το βαθμό διαφοροποίησης (p=0.334). Η ανάλυση της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης της πρωτεΐνης a-catenin κατέδειξε υπερέκφραση σε 42/66 (63.3%) των εξεταζόμενων νεοπλασμάτων. Στους υπόλοιπους 24/66 (36.7%) παρατηρήθηκε χαμηλή έκφραση του δείκτη. Στατιστικά σημαντική τιμή αναδείχθηκε κατά τη συσχέτιση των επιπέδων έκφρασης της πρωτεΐνης με το κατά Duke's στάδιο (p=0.001) και όχι με το φύλο (p=0.463) και το βαθμό διαφοροποίησης (p=0.306). Συγκρίνοντας το συνολικό αριθμό σύγχρονης έκφρασης των δύο μορίων παρατηρούμε ότι η τιμή της παραμέτρου σύγκρισης διαμορφώθηκε σε interrater cohen's kappa (95% Confidence Interval)=0.607, ενώ η μεταξύ τους συσχέτιση ανευρέθη στατιστικά σημαντική (chi square test, p=0.012). Συμπερασματικά, η παρούσα διατριβή διερεύνησε το ρόλο της σύγχρονης απορρύθμισης των μορίων προσκόλλησης ε-καντχερίνης και α-κατενίνης στο αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου καταδεικνύοντας εν τέλει ότι η τελευταία πρωτεΐνη και το στάδιο κατά Duke's πιθανόν να αποτελούν ανεξάρτητες παραμέτρους όσον αφορά την πρόγνωση (επιβίωση) της νόσου. Παράλληλα, και τα δύο μόρια μέσω της πρωτεϊνικής τους απορρύθμισης φαίνεται να επηρεάζουν τη βιολογική συμπεριφορά του νεοπλάσματος (απώλεια ή μείωση της έκφρασης τους συσχετίζεται με αυξημένο στάδιο κατά Duke's).
Μελέτη της επινεφριδικής λειτουργίας κατά την οξεία ηπατική ανεπάρκεια. Πειραματική μελέτη σε χοίρους
Authors: Αναστασόπουλος Γεώργιος
Published: January 2014

Σκοπός αυτής της πειραματικής μελέτης είναι η μελέτη της επινεφριδικής λειτουργίας καθώς και οι πιθανές παθολογοανατομικές αλλοιώσεις, οι οποίες επισυμβαίνουν στον επινεφριδικό φλοιό κατά την οξεία ηπατική ανεπάρκεια, η οποία προκαλείται μετά από την πλήρη απαγγείωση του ήπατος (total devascularization of the liver). Η μελέτη διενεργήθηκε στο πειραματικό χειρουργείο της Β΄Χειρουρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, υπό τη διεύθυνση των καθηγητών κκ Π. Δημακάκου και Ε. Παπαλάμπρου. Χρησιμοποιήθηκαν 20 αρσενικά πειραματόζωα (χοίροι), βάρους σώματος 20 - 25 κιλών. Η εισαγωγή την αναισθησία έγινε με τη χρήση θειοπεντάλης, φαιντανύλης και πανκουρονίου και ο αερισμός έγινε με τη χρήση αναπνευστήρος όγκου. Μετά την προετοιμασία του πειραματοζώου, που συνίστατο σε χειρουργική αποκάλυψη και καθετηριασμό της δεξιάς έσω σφαγίτιδας φλέβας και δεξιάς κοινής καρωτίδας αρτηρίας διενεργείται μέση υπερ-υπομφάλια τομή και δημιουργία ανοικτής κυστοστομίας της ουροδόχου κύστης για ωριαία μέτρηση της διούρησης του πειραματοζώου. Λαμβάνονται βιοψίες ήπατος και ακολούθως παρασκευάζονται τα στοιχεία του ηπατοδωδεκαδακτυλικού συνδέσμου, απολινώνεται η ιδίως ηπατική αρτηρία και διενεργείται τελικοπλάγια πυλαιο-κοιλική αναστόμωση. Ακολούθως συγκλείεται το πρόσθιο κοιλιακό τοίχωμα και το πειραματόζωο παρακολουθείται επί 18ώρου επί της χειρουργικής κλίνης υπό συνεχή χορήγηση αναισθησίας, διατηρώντας σταθερή τη θερμοκρασία του σώματός του στους 37°C, με χρήση ειδικής κουβέρτας και λαμπτήρος θερμάνσεως και παρακολουθώντας στενά τα ζωτικά του σημεία. Ο μέσος χρόνος προετοιμασίας του πειραματοζώου ήταν 46 λεπτά, ενώ της επέμβασης πλήρους απαγγείωσης του ήπατος ήταν 85 λεπτά. Η ενδοφλέβια χορήγηση υγρών περιελάμβανε κρυσταλλοειδή και κολλοειδή διαλύματα. Διενεργήθηκε Synacthen test, μέτρηση των ελαχίστων και μεγίστων, μετά από τη διέγερση, τιμών της κορτιζόλης ορού, της Δ4Α ορού, της DHEA-S ορού, της αμμωνίας ορού, της ουρίας, της κρεατινίνης, της ολικής χολερυθρίνης, της αλκαλικής φωσφατάσης, της γGT, της SGOT και της SGPT του ορού, στα εξής χρονικά σημεία: κατά την ολοκλήρωση της επέμβασης ολικής απαγγείωσης του ήπατος (χρονικό σημείο 0) [τιμές αναφοράς], κατά την 9η ώρα, μετά την ολοκλήρωση της επέμβασης ολικής απαγγείωσης του ήπατος (χρονικό σημείο 1) και κατά τη 18η ώρα μετά την ολοκλήρωση της επέμβασης απαγγείωσης του ήπατος (χρονικό σημείο 2). Κατά τη 18η ώρα μετά την ολοκλήρωση της επέμβασης διενεργείται νέα λαπαροτομία επί της παλαιάς τομής, λαμβάνονται βιοψίες ήπατος και διενεργείται αμφοτερόπλευρη επινεφριδεκτομή, ο μέσος χρόνος διενέργειας της οποίας ήταν 25 λεπτά.
Μελέτη των διαταραχών του σπέρματος κάτω από συνθήκες έντονου stress
Authors: Βαβέτσης Γεώργιος
Published: January 2014

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ερευνήσει την επίδραση που έχει συγκεκριμένο πρωτόκολλο άσκησης (καταπόνησης) σε παραμέτρους του σπέρματος καθώς επίσης και σε βιοχημικούς δείκτες. Μέθοδος: Στην έρευνα συμμετείχαν είκοσι τέσσερις (η=24) επαγγελματίες καλαθοσφαιριστές και υποβλήθηκαν σε α) βιοχημικές β) φυσιολογικές και γ) Σπερματολογικές εξετάσεις. Χωρίσθηκαν σε δύο ομάδες (Ομάδα Ελέγχου η1=12 και Ομάδα Μελέτης η2=12). Η ομάδα ελέγχου υποβλήθηκε σε βιοχημικές μετρήσεις και εξετάσεις Σπέρματος. Η ομάδα μελέτης υποβλήθηκε σε βιοχημικές μετρήσεις, σε εξετάσεις σπέρματος και φυσιολογικές μετρήσεις οι οποίες περιλάμβαναν αερόβια και αναερόβια δοκιμασία. Και οι δύο ομάδες υποβλήθηκαν σε σωματομετρικές μετρήσεις (ύψος, βάρος, ΒΜΙ, % λίπος). Οι βιοχημικές εξετάσεις έγιναν πριν τις δοκιμασίες και την συλλογή του σπέρματος. Η συλλογή του σπέρματος για την ομάδα μελέτης έγινε μετά από 48 ώρες. Από τις φυσιολογικές μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε δαπεδοεργόμετρο αξιολογήθηκαν η Μέγιστη πρόσληψη Οξυγόνου (VO2max) και η καρδιακή συχνότητα. Από τις μετρήσεις της αναερόβιας ικανότητας αξιολογήθηκε η Μέγιστη παραγόμενη Ισχύς ανά κιλό σωματικού Βάρους καθώς επίσης και η συγκέντρωση του Γαλακτικού Οξέος στο αίμα. Οι βιοχημικές μετρήσεις έγιναν για να αξιολογηθεί η κατάσταση των μυών (κρεατινική κινάση) και ο βαθμός κόπωσης (τεστοστερόνη, κορτιζόλη). Οι εξετάσεις του Σπέρματος περιλάμβαναν μετρήσεις για τον όγκο, pH, ζωτικότητα, συγκέντρωση, % κινητικότητα και ποσοστό φυσιολογικών μορφών των σπερματοζωαρίων