Περιορισμοί και δυσκολίες της επικοινωνίας του νοσηλευτικού προσωπικού των μονάδων εντατικής θεραπείας με ασθενείς σε μηχανική αναπνοή
Authors: Καραμπότσου - Κορμέντζα Σοφία 
Published: August 2021

Σκοπός αυτής της ερευνητικής μελέτης ήταν: (1) να αξιολογήσει πώς το νοσηλευτικό προσωπικό των ΜΕΘ βιώνει τους περιορισμούς και τις δυσκολίες στη διεργασία επικοινωνίας με μηχανικά αεριζόμενους αρρώστους και πώς αντιδρά σε αυτούς και (2) να εξετάσει τη σχέση ανάμεσα σε κλινική εμπειρία στη νοσηλευτική και στη ΜΕΘ και σε αντίληψη των βιωμάτων και αντιδράσεων στους περιορισμούς και τα εμπόδια. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 μέλη νοσηλευτικού προσωπικού από τις ΜΕΘ έξι μεγάλων νοσοκομείων του λεκανοπεδίου της Αθήνας, όπου νοσηλεύονται μηχανικά αεριζόμενοι άρρωστοι με ποικίλα προβλήματα υγείας. Για τη συλλογή δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ερωτηματολόγιο που καταρτίστηκε με βάση τη βιβλιογραφία και το σκοπό της έρευνας. Για τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων του ποσοτικού μέρους της μελέτης, χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο κοινωνικών επιστημών (SPSS). Οι συγκρίσεις ομάδων για ορισμένες μεταβλητές έγιναν με χρησιμοποίηση της στατιστικής δοκιμασίας t καθώς και της εκτεινόμενης X2. Τα δεδομένα από τις ανοικτές ερωτήσεις του ερωτηματολογίου αναλύθηκαν με χρησιμοποίηση ποιοτικών μεθόδων. Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν:1. Ένα μεγάλο αριθμό των μελών του δείγματος (31, 35,23%) να βιώνει αισθήματα ματαίωσης, άγχους και αγωνίας στην πρώτη επαφή με νεοεισερχόμενο μηχανικά αεριζόμενο άρρωστο.2. Οτι η ανάγκη εύρεσης μέσων εγκατάστασης και διατήρησης επικοινωνίας με μηχανικά αεριζόμενο άρρωστο, προκαλούσε στρες και ψυχική πίεση στα περισσότερα μέλη του δείγματος.3. Οτι τα μέλη του δείγματος είχαν πλήρη επίγνωση των προβλημάτων επικοινωνίας με μηχανικά αεριζόμενο άρρωστο. Οι παράγοντες, ωστόσο, που προκαλούσαν αυτά τα προβλήματα εκτιμούνταν διαφορετικά (χωρίς στατιστική σημαντικότητα) από τα μέλη του δείγματος με διαφορά στα χρόνια εμπειρίας στη νοσηλευτική και στη ΜΕΘ.4. Ότι η παραμονή του αρρώστου στη ΜΕΘ για πολύ χρόνο καθώς και η πενιχρή του ανατροφοδότηση στη διεργασία επικοινωνίας έκανε όλο και δυσκολότερο στα μέλη του δείγματος να συνεχίσουν την προσπάθεια επικοινωνίας με αυτόν και να τον ενθαρρύνουν. 5. Ότι τόσο η περιορισμένη εμπειρία στη ΜΕΘ, όσο και, αντίθετα, η μακροχρόνια εμπειρία στη ΜΕΘ με μηχανικά αεριζόμενους αρρώστους αποτελεί σημαντικό παράγοντα ψυχικής και σωματικής εξάντλησης.6. Ότι ο φόρτος εργασίας, ειδικά για τα λιγότερο έμπειρα μέλη του δείγματος, αποτελούσε σημαντικό παράγοντα που εμπόδιζε την επικοινωνία με μηχανικά αεριζόμενο άρρωστο και προκαλούσε στρες.7. Ότι για πολλά μέλη του δείγματος (42,5%), ειδικά για εκείνα με λιγότερη εμπειρία στη νοσηλευτική, η ασταθής κατάσταση του μηχανικά αεριζόμενου αρρώστου ήταν πηγή αισθημάτων αβεβαιότητας και στρες που εμπόδιζε τη διεργασία επικοινωνίας.8. Ότι η αναγκαία επαφή με αγχώδεις συγγενείς των μηχανικά αεριζόμενων αρρώστων θεωρείτο ιδιαίτερα στρεσσογόνα από τα λιγότερο έμπειρα μέλη του δείγματος.9. Ότι για τα περισσότερα μέλη του δείγματος (30, 33,71%), οι σημαντικότεροι διευκολυντικοί παράγοντες στη διεργασία επικοινωνίας με μηχανικά αεριζόμενο άρρωστο ήταν η παροχή φροντίδας χωρίς φόρτο εργασίας, η βελτίωση συνθηκών εργασίας, και το ευχάριστο εργασιακό περιβάλλον.10. Ότι το 83,30% των μελών του δείγματος πίστευαν ότι στο χώρο εργασίας ήταν απαραίτητο ένα άτομο ικανό να παρέχει υποστήριξη στο νοσηλευτικό προσωπικό προκειμένου να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες.Η μελέτη αυτή έδειξε ότι το νοσηλευτικό προσωπικό βιώνει πολλούς περιορισμούς και δυσκολίες στην επικοινωνία με μηχανικά αεριζόμενο άρρωστο στις ΜΕΘ που του προκαλούν αισθήματα αβεβαιότητας και στρες. Γι’ αυτό πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στη διδασκαλία επικοινωνίας κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης που θα συμπληρώνεται με συνεχιζόμενη εκπαίδευση.