CECHY ZASTOSOWANIA FIZJOTERAPII WRODZONEGO KRĘCZU SZYI
Authors: Dnistriańska Maria , Dnistriański Bogdan 
Published: September 2024

Wśród wszystkich postaci kręczu szyi najczęstszym jest wrodzony kręcz szyi, który zajmuje trzecie miejsce pod względem częstości występowania po stopie końsko-szpotawej i wrodzonym zwichnięciu biodra. Wrodzony kręcz szyi to nieprawidłowa pozycja głowy, która charakteryzuje się jej przechyleniem na chorą stronę i obróceniem na zdrową stronę. Następuje skrócenie jednego z mięśni mostkowo-obojczykowo-sutkowych (bardzo rzadko dwóch). Wymuszona niewspółosiowość głowy powoduje wyraźną asymetrię twarzy i hemihipoplazję w wieku od 3 do 6 lat. Korekcja deformacji powinna rozpocząć się natychmiast po wykryciu patologii. Główną metodą leczenia w tym okresie jest metoda zachowawcza, która opiera się na ćwiczeniach leczniczych, masażu leczniczym, korekcji pozycji i zastosowaniu fizjoterapii. Najważniejszą metodą rehabilitacji ruchowej jest korekcja postawy. Konieczne jest unieruchomienie głowy dziecka we właściwej pozycji i rozciągnięcie dotkniętego mięśnia. Niezbędne jest zapobieganie przejściu niewłaściwej pozycji głowy w patologiczny nawyk, gdy dziecko utrwali tę nieprawidłową pozycję w podświadomości jako prawidłową, co dodatkowo pogłębia deformację pozycji na plecach. Konieczne jest umieszczenie głowy dziecka we właściwej pozycji za pomocą specjalnych worków, które można wypełnić piaskiem lub solą i nie tylko głowy, ale także ramienia po chorej stronie (można użyć 2-3 worków). W pozycji na plecach głowa dziecka powinna znajdować się na specjalnym kółku z gazy bawełnianej („bajgiel”) lub grubej pieluszce złożonej kilka razy. Jeśli dziecko często zwraca pokarm, nie należy go kłaść na plecy, aby zapobiec naporowi mas. W takim przypadku dziecko kładzie się na boku. W przypadku, gdy dziecko musi być położone na obolałej stronie pod głowę kładzie się małą poduszkę, aby rozciągnąć chory mięsień, a jeśli na zdrowej stronie, poduszka nie jest potrzebna, a skrócony mięsień może rozciągać się pod ciężarem głowy dziecka. W przypadku tej choroby ćwiczenia korekcyjne są jednym z głównych sposobów rehabilitacji fizycznej. Zajęcia z dzieckiem rozpoczynają się natychmiast po wykryciu patologii. Przez pierwsze 2-3 miesiące ćwiczenia wykonuje się ruchami biernymi. Gimnastyka korekcyjna wykonywana jest każdorazowo przez 5-7 minut. W czasie jej trwania dziecko jest owinięte. Przy lekkich, płynnych ruchach bierną korekcję deformacji przeprowadza się poprzez odwrócenie główki dziecka na stronę chorą, a następnie lekkie przechylenie jej na stronę zdrową. Po każdym ruchu pozostawiamy główkę przez kilka sekund w pozycji końcowej, utrwalając ją. Oznacza to, że ruchy bierne są wykonywane w kierunkach przeciwnych do deformacji. Gdy dziecko potrafi samodzielnie utrzymać głowę, konieczne jest dodanie gimnastyki aktywnej, której celem jest wykonywanie przez dziecko niezbędnych ruchów pod wpływem różnych bodźców zewnętrznych (zabawki, grzechotki, głos i dotyk matki itp.). Po roku, gdy dziecko może samodzielnie wykonywać aktywne ruchy, stosuje się ćwiczenia terapeutyczne w postaci porannej gimnastyki higienicznej i pływania. Głównym zadaniem fizjoterapii w tym okresie jest korekcja zmienionych mięśni - rozciąganie skróconych i wzmacnianie rozciągniętych. W okresie pooperacyjnym, w celu przywrócenia pełnej aktywności ruchowej mięśni szyi, przeprowadza się wszelkiego rodzaju rehabilitację ruchową w zakresie i w terminach zależnych od rodzaju operacji.