Αναγέννηση του ήπατος μετά από ανοιχτή και λαπαροσκοπική αριστερά μερική ηπατεκτομή
Authors: Μαμμάς Κωνσταντίνος 
Published: January 2014

Η παρούσα μελέτη έχει σκοπό να συγκρίνει την αναγεννητική ανταπόκριση του ήπατος μετά από Ανοιχτή Αριστερά Μερική Ηπατεκτομή(ΑΑΜΗ) και Λαπαροσκοπική Αριστερά Μερική Ηπατεκτομή(ΛΑΜΗ). Εικοσι εννέα (29) θηλυκά οικόσιτα χοιρίδια (Large Landrace White) κατανεμηθήκαν με τυχαίο τρόπο σε δύο πειραματικές ομάδες, που αντιμετωπίσθηκαν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, προ?διε και μετεγχειρητικά, εκτός από το ότι στη μία ομάδα η χειρουργική επέμβαση έγινε με την κλασσική ανοιχτή μέθοδο, ενώ στην άλλη με τη λαπαροσκοπική, υπό γενική αναισθησία. Η ΑΑΜΗ πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας νυστέρι (υποτεχνική Α), ή νυστέρι ραδιοσυχνοτήτων (RF), (Υποτεχνική Β). H ΛΑΜΗ πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας, αυτόματο κοπτορράπτη (υποτεχνική Γ) ή διαδερμικό νυστέρι ραδιοσυχνοτήτων (RF), (Υποτεχνική Δ). Τα πειραματόζωα φροντίζονταν μέχρι την 7ηΜΗ οπότε υποβάλλονταν σε ολική ηπατεκτομή του εναπομείναντος ήπατος, υπό γενική αναισθησία. Ακολούθως, θυσιάζονταν σύμφωνα με το πρωτόκολλο. Δείγματα αίματος λαμβάνονταν πριν, μετά, την 1ηΜΗ και την 7ηΜΗ για τη μέτρηση αιματολογικών, βιοχημικών, ενδοκρινικών και ανοσολογικών παραμέτρων. Oι αφαιρούμενοι ηπατικοί λοβοί υποβάλλονταν σε ζύγιση και ογκομέτρηση, μετά τη χειρουργική επέμβαση, ενώ το εναπομένον ήπαρ μετά από ολική ηπατεκτομή, την 7ηΜΗ. Σε μικροσκοπικό επίπεδο ζεύγη ιστικών τομών από βιοψίες του εναπομένοντος ήπατος μετά τη χειρουργική επέμβαση και την 7ηΜΗ βάφηκαν με ειδικές ιστοχημικές και ανοσοϊστοχημικές τεχνικές. Με τη χρήση μικροσκοπίου υπολογίσθηκαν ορισμένοι κυτταρικοί δείκτες και πραγματοποιήθηκαν στατιστικές συγκρίσεις ανάμεσα στις προαναφερόμενες παραμέτρους σε κάθε πειραματική ομάδα (ΑΑΜΗ ή ΛΑΜΗ), μεταξύ των πειραματικών ομάδων (ΑΑΜΗ και ΛΑΜΗ) και ανά δύο υποομάδες (Α,Β,Γ,Δ), σύμφωνα με το χρόνο δειγματοληψίας(πριν, μετά, 1η ΜΗ, 7ηΜΗ). Η ΛΑΜΗ σε πειραματικό πρότυπο χοίρου είναι μία χειρουργική επέμβαση με δυνατότητα επιτυχούς εκτέλεσης ενώ δεν παρατηρήθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στη συχνότητα των διεγχειρητικών και μετεγχειρητικών επιπλοκών, μεταξύ των δύο πειραματικών ομάδων. Οσον αφορά στις μετεγχειρητικές συμφύσεις, στα πειραματόζωα που υποβλήθηκαν σε ΛΑΜΗ παρατηρήθηκαν στατιστικώς σημαντικά λιγότερες συμφύσεις την 7ηΜΗ. Ο πολλαπλασιασμός των ηπατικών κυττάρων του εναπομείναντος ήπατος των πειραματόζωων που υποβλήθηκαν σε ΑΑΜΗ, διέφερε στατιστικά των αντίστοιχων που υποβλήθηκαν σε ΛΑΜΗ, την 7ηΜΗ καθ’ υπεροχήν των πρώτων. Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές, στους δείκτες εξωκυττάριας ίνωσης, απόπτωσης, περιπυλαίας φλεγμονής και νέκρωσης των ηπατοκυττάρων στα ίδια χρονικά σημεία, ενώ παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική διαφορά στους δείκτες κυτταρικού stress μετά τη χειρουργική επέμβαση και της ενδολόβιας συγκέντρωσης αμυλοεϊδούς, καθ’ υπεροχήν του εναπομένοντος ήπατος των πειραματόζωων που υποβλήθηκαν σε ΑΑΜΗ. Ωστόσο, τα αποτελεσματα αυτά είναι δυνατόν να ερμηνευθούν και με βάση την καθυστερημένη εξέλιξη του κυτταρικού κύκλου στην ομάδα των πειραματόζωων που υποβλήθηκαν σε ΑΑΜΗ. Σε επίπεδο υποτεχνικών, παρατηρήθηκαν, επίσης, στατιστικώς σημαντικές διαφορές, καθ’ υπεροχήν των υποτεχνικών της ανοιχτής προσπέλασης, όσον αφορά στην επίπτωσή τους στο φαινόμενο της ηπατικής αναγέννησης. Αυτές, φαίνεται να οφείλονται στο μεγαλύτερο τραύμα κοιλίας και στη χρήση του νυστεριού ραδιοσυχνοτήτων στην ανοιχτή (Υποτεχνικές Α και Β) συγκριτικά με τη λαπαροσκοπική προσπέλαση (Υποτεχνικές Γ και Δ).