Η χρήση τραχηλικών πεσσών σιλικόνης τύπου "Arabin" στην ανεπάρκεια τραχήλου στο β' τρίμηνο της κύησης και η επίπτωσή τους στη συχνότητα του πρόωρου τοκετού
Authors: Ζαχαράκης Δημήτριος 
Published: September 2021

ΕισαγωγήΟ πρόωρος τοκετός (ΠΤ) εξακολουθεί να επηρεάζει έως και το 12,5% όλων των κυήσεων. Το μήκος του τραχήλου της μήτρας φαίνεται να είναι αντιστρόφως ανάλογο με τον κίνδυνο για αυτόματο ΠΤ. Στη σύγχρονη βιβλιογραφία έχουν προταθεί διαφορετικές στρατηγικές διαχείρισης για την πρόληψη του αυτόματου ΠΤ μετά από τη διάγνωση ενός «κοντού» τραχήλου. Οι περισσότερες θεραπείες έχουν ως στόχο την παροχή μηχανικής υποστήριξης, είτε με την τοποθέτηση ενός ράμματος είτε με τη χρήση ενός τραχηλικού πεσσού σιλικόνης. Επιπλέον, η φαρμακευτική θεραπεία με κολπικά χορηγούμενη προγεστερόνη μπορεί να αποτρέψει αποτελεσματικά τον αυτόματο ΠΤ σε αυτές τις περιπτώσεις.Σκοπός της μελέτηςΣκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετασθεί η αποτελεσματικότητα, αλλά και η ασφάλεια της συνδυασμένης παρέμβασης με τραχηλικό πεσσό σιλικόνης και ενδοκολπική προγεστερόνη σε γυναίκες με μονήρη κύηση και υπερηχογραφικά διαγεγνωσμένο κοντό τράχηλο στο 2ο τρίμηνο της κύησης, όπως και να αξιολογηθούν οι πιθανοί παράγοντες κινδύνου για αποτυχία της συνδυασμένης θεραπευτικής προσέγγισης.Μέθοδοι και ΥλικόΠρόκειται για προοπτική μελέτη γυναικών με μονήρη κύηση και μήκος τραχήλου ≤25mm στο Β τρίμηνο της κύησης, διαγεγνωσμένο με διακολπικό υπερηχογράφημα. Σύμφωνα με το πρωτόκολλο της μελέτης όλες οι ασθενείς μετά την τοποθέτηση του πεσσού κλήθηκαν να εισάγουν ενδοκολπικά μία κάψουλα προγεστερόνης 200mg κάθε βράδυ από τη διάγνωση έως τις 37 εβδομάδες. Το κύριο αποτέλεσμα έκβασης της μελέτης ήταν η συχνότητα του αυτόματου ΠΤ πριν από την ολοκλήρωση των 34 εβδομάδων (238 ημερών) της κύησης. Τα δευτερεύοντα αποτελέσματα έκβασης ήταν η συχνότητα του αυτόματου ΠΤ πριν από τη συμπλήρωση της 37ης εβδομάδας (259 ημέρες) κύησης, ο χρόνος παράτασης της κύησης από την τοποθέτηση του πεσσού έως τον τοκετό, το βάρος γέννησης του νεογνού, το «Αpgar score» κατά τον τοκετό, οι μείζονες νεογνικές επιπλοκές (ενδοκοιλιακή αιμορραγία, σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέριας στο βρέφος, σηψαιμία ή νεκρωτική εντελοκολίτιδα), η εισαγωγή του νεογνού στη μονάδα εντατικής θεραπείας νεογνών (ΜΕΝ), η χρήση αερισμού με θετική πίεση (CPAP), ο μηχανικός αερισμός και ο θάνατος του εμβρύου ή νεογνoύ.ΑποτελέσματαΤο 7,8% (7/90) των γυναικών γέννησε πρόωρα <34 εβδομάδες, ενώ το 25,6% (23/90) των γυναικών γέννησε πριν τις <37 εβδομάδες. Το ποσοστό εισαγωγής των νεογνών στη μονάδα εντατικής θεραπείας νεογνών ήταν 10% (9/90), ενώ ο αερισμός με θετική πίεση (CPAP) χρησιμοποιήθηκε στο 4,4% των νεογνών. Η ανάγκη για χρήση μηχανικού αερισμού παρουσιάστηκε στο 3,3% των περιπτώσεων. Υπήρχαν επίσης και δύο περιπτώσεις θανάτων νεογνών εξαιτίας του συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέριας των νεογνών, ένος στις 23+3 εβδομάδες και ενός στις 25+1 εβδομάδες κύησης. Όταν εφαρμόστηκε ανάλυση πολλαπλής λογιστικής παλινδρόμησης για τον ΠΤ πριν από τις 34 εβδομάδες κύησης, διαπιστώθηκε ότι ένας αυξημένος ΔΜΣ σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο για αυτόματο ΠΤ πριν από τις 34 εβδομάδες, ενώ μια αποβολή στο 2ο τρίμηνο αυξάνει τις πιθανότητες για αυτόματο ΠΤ <34 εβδομάδες σχεδόν 7 φορές. Επιπλέον, οι γυναίκες με τουλάχιστον έναν προηγούμενο ΠΤ είχαν 3.72 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για αυτόματο ΠΤ <34 εβδομάδες. Ο αριθμός των αποβολών του 2ου τριμήνου βρέθηκε επίσης να έχει στατιστικά σημαντική συσχέτιση με πρόωρο τοκετό <37 εβδομάδων.ΣυμπεράσματαΗ παρούσα μελέτη έδειξε ότι η συνδυασμένη θεραπεία με τη χρήση τραχηλικού πεσσού και ενδοκολπικής προγεστερόνης είναι μια ασφαλής και εφικτή επιλογή, η οποία μπορεί να έχει ευεργετική επίδραση στην παράταση της κύησης σε γυναίκες με ελαττωμένο μήκος τραχήλου στο 2ο τρίμηνο της κύησης και συνεπώς μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματική μέθοδο για την πρόληψη του αυτόματου ΠΤ.