bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Multi-detector computed tomography in traumatic abdominal lesions: value and radiation control
Authors: Ahmed Hala Maher , Borg Mohamed , Saleem Abd El-Aal , Ragab Amira
Published: August 2021

Background, The context

A prospective study was conducted involving 81 patients (mean age, 20.79 years) with abdominal trauma who underwent ultrasonography and post-contrast CT on MDCT scanner. The total DLP for each patient was reviewed, and the effective dose was calculated. Purpose of the study to: explore the role of MDCT in assessing traumatic abdominal lesions, demonstrate radiation dose delivered by MDCT, and describe specific CT technical features to minimize radiation.

Results

The spleen was the most commonly injured organ (49.4%) followed by liver (39.5%) and kidney (24.7%). Pancreatic injury occurred in seven patients, whereas only two patients had intestinal injuries. One patient had adrenal injury. Minimal, mild and moderate free intra-peritoneal fluid collection was detected in 21 (25.9%), 47 (58%) and 10 (12.3%) patients, respectively. Only three (3.7%) patients had no collection. One patient had active uncontrolled bleeding and died. Radiation dose was below the detrimental level (calculated effective dose), with optimal image quality.

Conclusions

MDCT is sensitive to all types of traumatic abdominal lesions. Not only in determining the injury, but also in its grading. MDCT has affected the treatment directions, spotting a focus on conservative treatment by raising the diagnostic confidence.
FAST cannot be the sole imaging modality. The individual radiation risk is small but real. Advancements in medical imaging reduce radiation risk.
Effects of the first COVID-19 lockdown on quality and safety in mental healthcare transitions in England
Authors: Tyler Natasha , Daker-White Gavin , Grundy Andrew , Quinlivan Leah , Armitage Chris , Campbell Stephen , Panagioti Maria
Published: August 2021

Background

The COVID-19 pandemic forced the rapid implementation of changes to practice in mental health services, in particular transitions of care. Care transitions pose a particular threat to patient safety.

Aims

This study aimed to understand the perspectives of different stakeholders about the impact of temporary changes in practice and policy of mental health transitions as a result of coronavirus disease 2019 (COVID-19) on perceived healthcare quality and safety.

Method

Thirty-four participants were interviewed about quality and safety in mental health transitions during May and June 2020 (the end of the first UK national lockdown). Semi-structured remote interviews were conducted to generate in-depth information pertaining to various stakeholders (patients, carers, healthcare professionals and key informants). Results were analysed thematically.

Results

The qualitative data highlighted six overarching themes in relation to practice changes: (a) technology-enabled communication; (b) discharge planning and readiness; (c) community support and follow-up; (d) admissions; (e) adapting to new policy and guidelines; (f) health worker safety and well-being. The COVID-19 pandemic exacerbated some quality and safety concerns such as tensions between teams, reduced support in the community and increased threshold for admissions. Also, several improvement interventions previously recommended in the literature, were implemented locally.

Discussion

The practice of mental health transitions has transformed during the COVID-19 pandemic, affecting quality and safety. National policies concerning mental health transitions should concentrate on converting the mostly local and temporary positive changes into sustainable service quality improvements and applying systematic corrective policies to prevent exacerbations of previous quality and safety concerns.
U-shaped Association Between Dietary Zinc Intake and New-onset Diabetes: A Nationwide Cohort Study in China
Authors: He Panpan , Li Huan , Liu Mengyi , Zhang Zhuxian , Zhang Yuanyuan , Zhou Chun , Li Qinqin , Liu Chengzhang , Qin Xianhui
Published: August 2021

Aims

We aimed to investigate the relationship of dietary zinc intake with new-onset diabetes among Chinese adults.

Materials and Methods

A total of 16 257 participants who were free of diabetes at baseline from the China Health and Nutrition Survey were included. Dietary intake was measured by 3 consecutive 24-hour dietary recalls combined with a household food inventory. Participants with self-reported physician-diagnosed diabetes, or fasting glucose ≥ 7.0 mmol/L, or glycated hemoglobin ≥ 6.5% during the follow-up were defined as having new-onset diabetes.

Results

A total of 1097 participants developed new-onset diabetes during a median follow-up duration of 9.0 years. Overall, the association between dietary zinc intake and new-onset diabetes followed a U-shape (P for nonlinearity < 0.001). The risk of new-onset diabetes was significantly lower in participants with zinc intake < 9.1 mg/day (per mg/day: hazard ratio [HR], 0.73; 95% CI, 0.60-0.88), and higher in those with zinc intake ≥ 9.1 mg/day (per mg/day: HR, 1.10; 95% CI, 1.07-1.13). Consistently, when dietary zinc intake was assessed as deciles, compared with those in deciles 2-8 (8.9 -<12.2 mg/day), the risk of new-onset diabetes was higher for decile 1 (<8.9 mg/day: HR, 1.29; 95% CI, 1.04-1.62), and deciles 9 to 10 (≥12.2 mg/day: HR, 1.62; 95% CI, 1.38-1.90). Similar U-shaped relations were found for plant-derived or animal-derived zinc intake with new-onset diabetes (all P for nonlinearity < 0.001).

Conclusions

There was a U-shaped association between dietary zinc intake and new-onset diabetes in general Chinese adults, with an inflection point at about 9.1 mg/day.
Patterns of variations in dorsal colouration of the Italian wall lizard Podarcis siculus
Authors: Storniolo Federico , Zuffi Marco A. L. , Coladonato Alan J. , Di Vozzo Loris , Giglio Gianni , Gini Andrea E. , Leonetti Francesco L. , Luccini Simone , Mangiacotti Marco , Scali Stefano , Abate Federico , Sperone Emilio , Tatini Irene , Sacchi Roberto
Published: August 2021

Research on animal colouration has grown exponentially in the last decade thanks to multidisciplinary approaches. Most studies are focused on trade-offs between communication and mimicry, which represent the two main constraints and drivers of the evolution of body colourations. Reptiles are excellent model species for investigating this field of study and lizards in particular show great variability of body colourations and their functions. We studied the lizard Podarcis siculus, analysing the variations of dorsal colour of three populations and obtained clear patterns of seasonal and ontogenetical variation of dorsal colour. According to baseline colour, males were greener and brighter than females, although no difference in saturation was recorded. According to seasonal variations, analyses showed that both sexes significantly vary in colour over the year: males reached higher peaks of hue and saturation later than females during spring, while females showed higher peaks of brightness and reached earlier similarly to hue and saturation. Ontogenetic variations were recorded only in males, which become greener, less bright and saturated with growing size. Therefore, our results suggest the occurrence of two opposing strategies in colour expression between sexes: males’ dorsal colouration plays a major role in communication, while females are more crypsis-oriented.
Development, validation, and application of the ribosome separation and reconstitution system for protein translation in vitro
Authors: Trainor Brandon M. , Pestov Dimitri G. , Shcherbik Natalia
Published: August 2021

Stress-induced molecular damage to ribosomes can impact protein synthesis in cells, but cell-based assays do not provide a clear way to distinguish the effects of ribosome damage from stress responses and damage to other parts of the translation machinery. Here we describe a detailed protocol for the separation of yeast ribosomes from other translational machinery constituents, followed by reconstitution of the translation mixture in vitro. This technique, which we refer to as ribosome separation and reconstitution (RSR), allows chemical modifications of yeast ribosomes without compromising other key translational components. In addition to the characterization of stress-induced ribosome damage, RSR can be applied to a broad range of experimental problems in studies of yeast translation.
Μελέτη της μοριακής έκφρασης της θυμιδιλικής συνθάσης και θυμιδιλικής φωσφορυλάσης σε ασθενείς με εξαιρέσιμο ορθοκολικό καρκίνο
Authors: Τζεβελέκη Ιωάννα
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η προγνωστική και προβλεπτική σημασία της θυμιδιλικής συνθάσης (TS) και θυμιδιλικής φωσφορυλάσης (TP) σε ασθενείς με εξαιρέσιμο ορθοκολικό καρκίνο, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε θεραπευτική χειρουργική επέμβαση και στη συνέχεια σε συμπληρωματική χημειοθεραπεία. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 98 ασθενείς με ορθοκολικό καρκίνο, από τους οποίους μετά την επέμβαση χορηγήθηκε χημειοθεραπεία σε 59 ασθενείς, με τα σχήματα 5-FU/LV 25,5%), FOLFOX (18,4%), FOLFIRI (13,3%) και FOLFOXIRI σε έναν ασθενή και σε έναν ακόμη μονοθεραπεία με καπεσιταμπίνη. Στους παραπάνω ασθενείς, έγινε μελέτη της μεταβολής της έκφρασης των γονιδίων TYMS και ΤΥΜΡ με ανοσοϊστοχημική εξέταση των ιστικών μικροσυστοιχιών με χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων καθώς και διερεύνηση της γονιδιακής έκφρασης με ποσοτική real-time PCR (QRT-PCR). Από τους 98 ασθενείς, η πλειοψηφία ήταν σταδίου IIA (39,8%) και σταδίου IIIB (30,6%) κατά AJCC και από αυτούς οι 59 έλαβαν συμπληρωματική) χημειοθεραπεία (60,2%). Μετά από παρακολούθηση 62,6 μηνών, παρατηρήθηκαν 15 περιπτώσεις υποτροπής της νόσου (15,3%) και 20 θάνατοι (20,4%), ωστόσο, σε σχέση με τους δείκτες TS και TP, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς το διάστημα ελεύθερο νόσου (DFS) και τη συνολική επιβίωση (OS) (wald p>0,05 και για τους δύο δείκτες). Το 74,7% των ασθενών της μελέτης είχαν υψηλή έκφραση της TS και το 75,6% χαμηλή έκφραση της TP, χωρίς όμως στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς το DFS, OS (p>0,05 και για τους δύο δείκτες), ούτε συσχέτιση με την ηλικία, το φύλο, την πρωτοπαθή εστία και τον αριθμό των διηθημένων λεμφαδένων. Η 3ετής συνολική επιβίωση ήταν 84,3% με 3ετές DFS 78,1%. Σε ασθενείς με ορθοκολικό καρκίνο, στους οποίους μετά τη θεραπευτική εκτομή χορηγήθηκε συμπληρωματική χημειοθεραπεία έχουν γίνει διάφορες μελέτες, στις οποίες συσχετίσθηκε η έκφρασης της TS και TP και της συνολικής επιβίωσης και πολλές από αυτές είχαν αντικρουόμενα αποτελέσματα, γενικότερα όμως η αυξημένη έκφραση TS συσχετίσθηκε με μικρή απάντηση στη χημειοθεραπεία και χειρότερη επιβίωση. Πολλές μελέτες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι δείκτες αυτοί δεν έχουν καμία ιδιαίτερη προγνωστική αξία. Από την παρούσα μελέτη προέκυψε ότι δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική συσχέτιση των επιπέδων mRNA και TS, TP με τη συνολική επιβίωση και το ελεύθερο νόσου διάστημα. Ο σκοπός της αναζήτησης πιθανών προγνωστικών και προβλεπτικών μοριακών δεικτών στον ορθοκολικό καρκίνο είναι η ενσωμάτωση και ευρεία χρησιμοποίησή τους στην κλινική πράξη, προσφέροντας τη δυνατότητα εξατομικευμένης-στοχευμένης θεραπείας. Αν και υπάρχουν αναφορές από μελέτες για τον πιθανό προγνωστικό και προβλεπτικό ρόλο των TS και TP, αυτός παραμένει αμφιλεγόμενος και απαιτούνται περισσότερες κλινικές μελέτες προκειμένου να αποδειχθεί συσχέτιση των δεικτών αυτών με το κλινικό αποτέλεσμα και το πιθανό όφελος από τη χορηγούμενη 5-FU χημειοθεραπεία.
Η επίδραση της διλτιαζέμης στην πνευμονική κυκλοφορία στη σήψη
Authors: Κυπαρισσά Μαγδαλένα
Published: August 2021

Οι πνεύμονες θεωρούνται όργανο στόχος και επηρεάζονται σχετικά πρώιμα με εμφάνιση ALI και/ή ARDS. Η συμμετοχή της πνευμονικής κυκλοφορίας με πνευμονική υπέρταση αποτελεί δείκτη βαρύτητας και συνοδεύεται με αυξημένη θνητότητα. Οι αποκλειστές διαύλων ασβεστίου, αν και χρησιμοποιούνται με καλά αποτελέσματα για την αντιμετώπιση της οξείας πνευμονικής υπέρτασης. Σκοπός: Η διερεύνηση της επίδρασης της διλτιαζέμης στην πνευμονική και συστηματική κυκλοφορία, σε ένα πειραματικό μοντέλο σήψης σε χοίρους. Υλικό-μέθοδος: 32 χοίροι γένους θηλυκού χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες των οκτώ, Α, Β, Γ και Δ. Στην ομάδα Α δεν έγινε καμία παρέμβαση. Στην ομάδα Β χορηγήθηκε ενδοφλεβίως διλτιαζέμη. Στην ομάδα Γ προκλήθηκε σήψη με χορήγηση LPS E.Coli. Στην ομάδα Δ μετά την πρόκληση της σήψης χορηγήθηκε διλτιαζέμη. Μετρήσεις αιμοδυναμικών, αναπνευστικών και άλλων παραμέτρων κατεγράφησαν σε οκτώ φάσεις κατά τη διάρκεια των τριών συνολικά ωρών του πειράματος. Για την ανάλυση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 18. Τιμές p<0,05 θεωρήθηκαν στατιστικά σημαντικές. Αποτελέσματα: 1. Οι πιέσεις στην πνευμονική αρτηρία (PAPs, PAPd, PAPm, PCP) και οι αντιστάσεις (PVR) παρουσίασαν δραματική αύξηση σε σχέση με τη βασική μέτρηση στις ομάδες με σήψη Γ και Δ. Στην ομάδα Γ η αύξηση αυτή διατηρήθηκε σε επίπεδα στατιστικής σημαντικότητας μέχρι το τέλος των μετρήσεων. Στην ομάδα Δ η χορήγηση διλτιαζέμης μείωσε σταδιακά τις πιέσεις και τις αντιστάσεις σε σημείο που μετά τη φάση 4 οι τιμές τους προσέγγισαν αυτές της βασικής μέτρησης. 2. Οι πιέσεις στη συστηματική κυκλοφορία (SAPs, SAPd, SAPm) και οι αντιστάσεις (SVR), μετά τη χορήγηση της ενδοτοξίνης στις ομάδες Γ και Δ, εμφάνισαν στατιστικά σημαντική μείωση, η οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος των μετρήσεων. Δεν φάνηκε η διλτιαζέμη να προσθέτει επιπλέον αγγειοδιασταλτική δράση στη συστηματική κυκλοφορία. Συμπεράσματα: Τα ευρήματά μας συμφωνούν ότι η συνεχής ενδοφλέβια χορήγηση διλτιαζέμης αποτελεί ένα ασφαλές θεραπευτικό σχήμα για την αντιμετώπιση της οξείας πνευμονικής υπέρτασης σε κατάσταση σήψης.
Βελτιστοποίηση της απόδοσης ενός χειμερινού κι ενός εαρινού ενεργειακού φυτού
Authors: Μήτσης Τερτυλλιανός
Published: August 2021

Κατά την παρούσα διατριβή μελετήθηκε η επίδραση του ψεκασμού με μικροδόσεις glyphosate για την αποφυγή της καρπόπτωσης στην ελαιοκράμβη και το καρποδοτικό σόργο κατά τη συγκομιδή. Η απόδοση σε σπόρο και λάδι στην ελαιοκράμβη και σε σπόρο στο καρποδοτικό σόργο ήταν υψηλότερη στην επέμβαση των 20 γρ. δ.ο./στρ. καταγράφοντας με αυτό τον τρόπο την επίδραση του ψεκασμού στην αποφυγή της καρπόπτωσης με κατ’ ελάχιστον αύξηση της απόδοσης σε σπόρο κατά 40%. Βρέθηκε υψηλή συσχέτιση (R²=0,82, p=0,001) μεταξύ της περιεκτικότητας σε λάδι (%) της ελαιοκράμβης και του βάρους χιλίων κόκκων.
Μοντελοποίηση και υλοποίηση συστήματος μηνυματοδοσίας για υπηρεσίες τηλεματικής στο χώρο της υγείας
Authors: Κολοβού Λαμπρινή
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή αντιμετωπίζονται προβλήματα που αφορούν στην διαλειτουργικότητα, στο επίπεδο της ‘επικοινωνίας δεδομένων’, κατά την επικοινωνία διαφορετικών ιατρικών πληροφοριακών συστημάτων – ΙΠΣ, τα οποία ανήκουν σε οργανισμούς παροχής ιατρικής φροντίδας, με τον σχεδιασμό και την υλοποίηση ενός Μοντέλου Αναφοράς Ανάπτυξης – ΜΑΑ. Το ΜΑΑ προτείνει ένα πλαίσιο εργασίας για την ανάπτυξη Συστημάτων Διαχείρισης Μηνυμάτων – ΣΔΜ, ικανών να υποστηρίζουν την επικοινωνία διαφορετικών ΙΠΣ στο χώρο του Νοσοκομείου και περιγράφει: (α) την κοινή συντακτική δομή της πληροφορίας που ανταλλάσσεται, (β) τις κοινές κατατομές επικοινωνίας των οντοτήτων των ΙΠΣ, (γ) τη γενική αρχιτεκτονική του ενδιάμεσου συστήματος και (δ) ένα σύνολο διεργασιών και υπηρεσιών που υλοποιούν τη διαδικασία της μηνυματοδοσίας, αλλά και την επίβλεψη, τον έλεγχο και τη συντήρηση αυτής. Επιπλέον, η παρούσα διατριβή εστιάζεται και στην υλοποίηση ενός ΣΔΜ, το οποίο εξυπηρετεί την επικοινωνία τριών βασικών ΙΠΣ του νοσοκομείου και είναι πλήρωως συμμορφωμένο με τις προτεινόμενες προδιαγραφές. Η αξιολόγηση του ΜΑΑ πραγματοποιήθηκε με την εφαρμογή τριών διαφορετικών μεθόδων: την πρακτική εφαρμογή του ΜΑΑ, την αξιολόγηση των ‘κριτηρίων χρήσης’ του και την προσέγγιση των ‘διαστάσεων ποιότητας’
Επίδραση ανοσοκατασταλτικών θεραπειών στα είδη και στην λειτουργία των Τ βοηθητικών λεμφοκυττάρων ληπτών νεφρικού μοσχεύματος
Authors: Δουζδαμπάνης Περικλής
Published: August 2021

Πρόσφατες μελέτες υποδεικνύουν ότι τα Τ ρυθμιστικά κύτταρα (Tregs), προάγουν την ανοσολογική ανοχή στην μεταμόσχευση. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να προσδιοριστούν τα επίπεδα των Τregs σε 39 ασθενείς, οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού και ήταν σε σταθερή κατάσταση, και να καθοριστούν οι αριθμητικές αναλογίες των Τregs πληθυσμών, όπως και η δράση των ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων σ’ αυτούς τους κυτταρικούς πληθυσμούς. Όλοι οι ασθενείς (19 ασθενείς είχαν καλή νεφρική λειτουργία, ενώ 20 ασθενείς είχαν χρόνια νεφροπάθεια του μοσχεύματος), είχαν λάβει ως θεραπεία επαγωγής basiliximab και ήταν σε τριπλό ανοσοκατασταλτικό σχήμα με αναστολείς της καλσινευρίνης (κυκλοσπορίνη ή tacrolimus), μουκοφαινολικό οξύ (MMF) ή everolimus και στεροειδή. Ως ομάδα ελέγχου μελετήθηκαν 20 υγιείς εθελοντές. Δείγματα από αίμα σημάνθηκαν με αντι-CD4, CD25, CD127 και foxp3 αντισώματα και αναλύθηκαν με κυτταρομετρία ροής, με σκοπό να καθοριστούν τα επίπεδα των CD4+CD25+Foxp3± και CD4CD25highCD127-/low Treg. Όλοι οι ασθενείς είχαν στατιστικά σημαντικά μειωμένα επίπεδα CD4+CD25highFoxP3± , άλλα όχι όμως και CD4+CD25highCD127-/low Treg, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Η νεφρική λειτουργία των μοσχευμάτων δεν συσχετιζόταν με τα επίπεδα των Τregs. Ανευρέθει σημαντική στατιστική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων CD4+CD25highFoxp3+ Tregs και των επιπέδων του tacrolimus, όπως επίσης και των CD4+CD25highFoxp3- Tregs με τα HLA-DR μη συμφωνούντα (mismatching) αλλοαντιγόνα. Οι ασθενείς οι οποίοι ελάμβαναν MMF είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα επίπεδα CD4+CD25highFoxp3+ Tregs σε σύγκριση με τους ασθενείς οι οποίοι ελάμβαναν everolimus, παρά το γεγονός ότι οι ασθενείς της ομάδας του everolimus ελάμβαναν και χαμηλότερες δόσεις αναστολέων της καλσινευρίνης. Συμπερασματικά, τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα μειώνουν στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα των CD4+CD25highFoxP3± Treg στην περιφέρεια στους ασθενείς πού έχουν υποβληθεί σε νεφρική μεταμόσχευση. Επιπλέον, τα διάφορα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα έχουν διαφορετική επίδραση στα CD4+CD25highFoxP3+ Tregs, και το γεγονός αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει την μακροχρόνια επιβίωση των άλλο-μοσχευμάτων.
Η περιφερειακή οργάνωση της εκκλησίας της Ελλάδος
Authors: Τρομπούκης Βασίλειος
Published: August 2021

Αντικείμενο της εργασίας είναι το εξαιρετικώς ενδιαφέρον από πρακτικής κυρίως απόψεως ζήτημα της συστηματικής παρουσιάσεως του τρόπου οργανώσεως της Εκκλησίας της Ελλάδος σε περιφερειακό επίπεδο. Η έρευνα περιορίζεται στις Μητροπόλεις και τις Ενορίες με στόχο τη λεπτομερή περιγραφή της οργανώσεως τους και την παρουσίαση του νομοθετικού περιγράμματος αυτών των οργανωτικών υποδιαιρέσεων της Εκκλησίας της Ελλάδος όπως προκύπτει από τη συνθετική μελέτη του ιστορικού υπόβαθρου και των εκκλησιαστικής και πολιτειακής προελεύσεως κανόνων δικαίου. Η μέθοδος που ακολουθείται στην παρουσίαση του υλικού κάθε επιμέρους θέματος που αποτελεί το αντικείμενο μιας παραγράφου είναι ενιαία. Κατά κανόνα κάθε παραγράφου προηγείται σύντομη ιστορική αναδρομή ενώ τα συμπεράσματα ενσωματώνονται στο τέλος κάθε επιμέρους ανάπτυξης. Η διατριβή αποτελείται από Εισαγωγή και δύο μέρη και υποδιαιρείται συνολικώς σε 33 παραγράφους. Η Εισαγωγή περιλαμβάνει δύο παραγράφους (§§ 1, 2). Η πρώτη υποδιαιρείται σε τρεις ενότητες που εξετάζουν αντιστοίχως το αντικείμενο της εργασίας τα πλαίσια (χρονικά και εδαφικά) και τη διάρθρωση της ύλης ενώ η δεύτερη είναι συνοπτική άλλα περιεκτική ιστορική ανάδρομη στη διαμόρφωση των δομών οργανώσεως και διοικήσεως της Εκκλησίας της Ελλάδος και των οργανωτικών της υποδιαιρέσεων. Το πρώτο μέρος (§§ 3-21) υπό τον τίτλο «Οι Μητροπόλεις» περιλαμβάνει τέσσερα κεφάλαια που αφορούν στη νομοκανονική φύση των Μητροπόλεων, τους Μητροπολίτες, την οργάνωση και τα οικονομικά των Μητροπόλεων. Το δεύτερο μέρος υπό τον τίτλο «Οι Ενορίες» (§§ 22-33) διαρθρώνεται σε τρία κεφάλαια που εξετάζουν αντιστοίχως τη νομοκανονική φύση της Ενορίας, την οργάνωση των Ενοριών και τα οικονομικά τους. Τη μελέτη στην αρχή της οποίας παρατίθεται πίνακας περιεχομένων, πίνακας συντομογραφιών, συντομογραφημένη βιβλιογραφία και οι κυριότερες νομοθετικές πηγές κατακλείει πλούσια αναλυτική βιβλιογραφία. Η διατριβή αποτελεί μια πρωτότυπη επιστημονική εργασία που προσεγγίζει το πολύ σημαντικό ζήτημα της εσωτερικής οργανώσεως της Εκκλησίας της Ελλάδος σε περιφερειακό επίπεδο. Αναπτύσσονται πρωτογενώς ενότητες όπως το υπηρεσιακό καθεστώς των ιεροψαλτών υπό το πρίσμα του νέου κανονισμού, η λειτουργία των τεχνικών υπηρεσιών των Μητροπόλεων, η παρουσίαση του οργανογράμματος των Μητροπολιτικών Γραφείων, κ.ά. Επίσης ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν συμπεράσματα σχετικά με τον ασφυκτικό έλεγχο των Εκκλησιαστικών από τα Μητροπολιτικά Συμβούλια, τη διαδικασία επιλογής των Εκκλησιαστικών Συμβουλών, τη δυνατότητα εκδημοκρατισμού της περιφερειακής διοίκησης της Εκκλησίας, κ.ά.
Η συμβολή της εγκεφαλικής οξυμετρίας στην αναισθησιολογική αντιμετώπιση ασθενών που υποβάλλονται σε ενδαρτηρεκτομή καρωτίδας
Authors: Ζωγογιάννης Ιωάννης
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης: Αξιολογήθηκε, αν η εφαρμογή διεγχειρητικά ενός αλγορίθμου αναισθησιολογικών παρεμβάσεων βασισμένου στην χρήση εγκεφαλικής οξυμετρίας με υπέρυθρη φασματοφωτομετρία μπορεί να βοηθήσει στην λήψη απόφασης για τοποθέτηση προσωρινής παράκαμψης (Shunt), σε ασθενείς, οι οποίοι υπεβλήθησαν σε επέμβαση ενδαρτηρεκτομής καρωτίδος. Υλικό και μέθοδος: Σε αυτή την προοπτική, τυχαιοποιημένη μελέτη με ομάδα ελέγχου συμπεριελήφθησαν 253 ασθενείς, οι οποίοι υπεβλήθησαν σε επέμβαση ενδαρτηρεκτομής καρωτίδος με γενική αναισθησία. Κατετάγησαν τυχαία στην ομάδα Α (n=83) όπου εφαρμόστηκε εγκεφαλική οξυμετρία σε συνδυασμό με τον προτεινόμενο αλγόριθμο, στην ομάδα Β (n=84)όπου εφαρμόστηκε μόνο εγκεφαλική οξυμετρία χωρίς τον αλγόριθμο και στην ομάδα Γ (n=86), η οποία χρησίμευσε ως ομάδα ελέγχου. Το κριτήριο για την τοποθέτηση παράκαμψης (shunt) στις ομάδες Α και Β ήταν η ελάττωση του ομόπλευρου τοπικού κορεσμού της αιμοσφαιρίνης σε οξυγόνο κατά 20% σε σχέση με την τιμή αναφοράς, η οποία καταγράφηκε προεγχειρητικά. Κύριος στόχος της μελέτης ήταν η αξιολόγηση του αλγορίθμου με την χρήση εγκεφαλικής οξυμετρίας στην λήψη απόφασης για τοποθέτηση παράκαμψης (shunt) σε ασθενείς, οι οποίοι υπεβλήθησαν σε επεμβάσεις ενδαρτηρεκτομής καρωτίδος. Επιπλέον εξετάστηκε αν αυτό έχει επίπτωση στις μετεγχειρητικές νευρολογικές επιπλοκές. Αποτελέσματα: Όταν συγκρίθηκαν οι ομάδες Β και Γ με τη ομάδα Α εμφάνισαν 3.7 φορές (99% c.i 1.5-9.5) και 70.6 φορές (99% c.i. 15 - 724.3) μεγαλύτερη πιθανότητα για τοποθέτηση παράκαμψης αντίστοιχα. Όταν συγκρίθηκε με την ομάδα Β, η ομάδα Γ εμφάνισε 19.4 φορές (99% c.i. 4.3-191.2) μεγαλύτερη πιθανότητα για τοποθέτηση παράκαμψης. Σχετικά με την εμφάνιση νευρολογικών επιπλοκών τα ποσοστά των προσωρινών νευρολογικών συμβαμάτων δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των τριών ομάδων. Εντούτοις σχετικά με τα μόνιμα νευρολογικά ελλείμματα αποδείχτηκε ότι η ομάδα Α είχε στατιστικά σημαντική διαφορά σε σχέση με τις ομάδες Β και Γ (2 (2.7%) vs 4 (5.4%) vs 7 (9.3%). Συμπέρασμα: Η εφαρμογή ενός συγκεκριμένου αλγορίθμου βασισμένου στην εγκεφαλική οξυμετρία με χρήση εγγύς υπέρυθρης φασματομετρίας σε ασθενείς, οι οποίοι υποβάλλονται σε επεμβάσεις ενδαρτηρεκτομής καρωτίδος μπορεί να βοηθήσει στην λήψη απόφασης για την τοποθέτηση προσωρινής παράκαμψης (shunt).
Ο ρόλος της αυτοκράτειρας Θεοδώρας στη διαμόρφωση της πολιτικής του Ιουστινιανού έναντι των μονοφυσιτών
Authors: Χαραλάμπους Σόλων
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η εξέταση του ρόλου που διαδραμάτισε η αυτοκράτειρα Θεοδώρα στην αντιμετώπιση του μονοφυσιτισμού από τον Ιουστινιανό. Η αίρεση είχε την υποστήριξη της πλειονότητας των κατοίκων της Συρίας, της Παλαιστίνης, της Αιγύπτου και άλλων περιοχών της Ανατολής και έθετε σε κίνδυνο την ενότητα της Εκκλησίας και της αυτοκρατορίας. Ο Ιουστινιανός, ικανότατος θεολόγος ο ίδιος, από τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Ιουστίνου, αποφάσισε να δώσει οριστική λύση στο πρόβλημα, έστω και με κάποιες επουσιώδεις παραχωρήσεις προς τους μονοφυσίτες. Ο αυτοκράτορας προσπαθώντας να υλοποιήσει την πολιτική – η οποία όμως επηρεαζόταν από τις εξελίξεις των δυτικών του σχεδίων και τις αντιδράσεις της Ρώμης – ζήτησε τη συνδρομή της μονοφυσίτισσας συζύγου του, γυναίκας με ισχυρή προσωπικότητα και δυναμισμό. Η Θεοδώρα είχε έντονη εμπλοκή στις δημόσιες υποθέσεις και έδρασε έξω από τις καθιερωμένες αντιλήψεις για το ρόλο και τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία, προκαλώντας την οργή του Προκοπίου, ο οποίος παρουσιάζει την εικόνα της παραποιημένη. Ως συμπέρασμα εξάγεται ότι ο Ιουστινιανός αξιοποίησε τις αδιαμφισβήτητες ικανότητές της, αναθέτοντας σ’ αυτή πρωταγωνιστικό ρόλο. Οι ενέργειές της, η φιλική στάση προς τους μονοφυσίτες, οι σχέσεις που ανέπτυξε μαζί τους και η ποικιλότροπη βοήθεια που τους παρέσχε, εξυπηρετούσαν τους σχεδιασμούς του και ουδόλως υπέσκαψαν ή επηρέασαν την πάγια πολιτική του, η οποία όμως δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα και κατέληξε σε αποτυχία.
Δημιουργία και αξιολόγηση χοίρειου χειρουργικού μοντέλου ατρησίας των εξωηπατικών χοληφόρων
Authors: Λαϊνάκης Νεκτάριος
Published: August 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Σκοπός της αυτής της πειραματικής έρευνας είναι να δημιουργηθεί ένα ζωικό πρότυπο ατρησίας χοληφόρων στον οικόσιτο χοίρο μέσω της δράσης της 1,4-φαινυλένε-δυισοθειοκυανάτης (DITC) με στόχο, τόσο την ανάδειξη ενός πρωτότυπου πειραματικού μοντέλου μελέτης των χειρουργικών, συμβατικών και ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών αποκατάστασής της, όσο και την προσφορά πειραματικών δεδομένων που θα συμβάλουν στην κατανόηση της αιτιοπαθογένειας αυτής της σπάνιας νοσολογικής οντότητας.ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Χρησιμοποιήθηκαν 8 νεαροί οικόσιτοι χοίροι και τρία ζώα σε εγκυμοσύνη με τους απογόνους τους (25 χοιρίδια). Χωρίστηκαν σε 3 κύριες ομάδες και 5 υποομάδες, ανάλογα με το στάδιο ανάπτυξης και το χρόνο έκθεσης στο φάρμακο και 2 ομάδες ελέγχου. Έγινε ποσοτική εκτίμηση, με βαθμολογία που κυμαινόταν από 0-5, των εξής ιστοπαθολογικών χαρακτηριστικών: φλεγμονώδης διήθηση, περιαυλικό οίδημα και ίνωση, ενδοαυλική ίνωση, πάχυνση του τοιχώματος και απόπτωση του επιθηλίου των χοληφόρων, πολλαπλασιασμός χοληφόρων, περιπυλαία ίνωση και αρτηριακή υπερπλασία-υπερτροφία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η Ομάδα των χοιριδίων των οποίων η μητέρα έλαβε την ουσία σε πρώιμο στάδιο της εγκυμοσύνης της, συγκρινόμενη με την Ομάδα των μαρτύρων διέφερε σε βαθμό στατιστικά σημαντικό στους περισσότερους ιστοπαθολογικούς δείκτες, τόσο στο ύψος της πύλης του ήπατος, όσο και στο ηπατικό παρέγχυμα.Η σύγκριση των Ομάδων των χοιριδίων που εκτέθηκαν στο φάρμακο σε πρώιμο και σε όψιμο εμβρυικό στάδιο ανέδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές σε όλα τα χαρακτηριστικά. Δηλαδή, παρατηρήθηκαν περισσότερες βλάβες στο πρώιμο στάδιο. Αντίθετα, από τη σύγκριση της ομάδας των χοιριδίων που εκτέθηκαν στο φάρμακο σε όψιμο εμβρυικό στάδιο με αυτήν των μαρτύρων, δεν προέκυψε καμία στατιστικά σημαντική διαφορά. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η χορήγηση της ουσίας DITC σε χοίρους σε πρώιμο στάδιο της εγκυμοσύνης αποτελεί μία αξιόπιστη μέθοδο αναπαραγωγής των ιστοπαθολογικών δομών της ατρησίας χοληφόρων στο ήπαρ των απογόνων τους.
Η αναγκαστική εκτέλεση κατά του δημοσίου με εκτελεστό τίτλο διαταγή πληρωμής επί αξιώσεων που απορρέουν από δημοσίου δικαίου έννομες σχέσεις
Authors: Πατρίκιος Γεώργιος
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής αποτελεί η εμπεριστατωμένη και συστηματική αντιμετώπιση του ζητήματος της μεταφοράς του θεσμού της διαταγής πληρωμής στους κόλπους της διοικητικής δικονομίας. Συγκεκριμένα, εκκινώντας από το ζήτημα της συμβατότητας της απαγόρευσης έκδοσης και εκτέλεσης διαταγής πληρωμής κατά του Δημοσίου με το Σύνταγμα, καθώς και με τη διεθνή και ενωσιακή έννομη τάξη, η μελέτη συνεχίζεται στην αναλυτική διερεύνηση της δικαιοδοσίας, της αρμοδιότητας και της διαδικασίας έκδοσης της διαταγής πληρωμής, καθώς και στον τρόπο εναντίωσης και προστασίας του καθ’ ου κατ’ αυτής. Στην έρευνα λήφθηκαν υπ’ όψιν όλες οι διατυπωθείσες θεωρητικές και νομολογιακές κρίσεις επί του ζητήματος, με ταυτόχρονη προσπάθεια της ορθής μεταφοράς ενός θεσμού του αστικού δικονομικού δικαίου στο δίκαιο επίλυσης των διοικητικών διαφορών.
Τοξικοεξάρτηση
Authors: Τερζίδης Χρήστος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται τους θεσμούς του φαινομένου της τοξικοεξάρτησης υπό το πρίσμα της κοινωνιολογίας του δικαίου. Το πρώτο κεφάλαιο ασχολείται με μια εισαγωγική γνωριμία με τις έννοιες ναρκωτικά, τοξικοεξάρτηση, στερητικό σύνδρομο. Το δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζει το εν Ελλάδι ισχύον νομικό καθεστώς που αφορά την ποινική μεταχείριση των εξαρτημένων από ναρκωτικές ουσίες ατόμων. Το τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζει ποια στάδια περνά το πρόβλημα της τοξικοεξάρτησης για να μετατραπεί το κοινωνικό αυτό πρόβλημα σε ιδεολογικό διακύβευμα. Το τέταρτο κεφάλαιο αναζητά τους παράγοντες της τοξικοεξάρτησης. Στο πέμπτο κεφάλαιο εκτίθενται κάποιες προτάσεις του γράφοντος τόσο για την πρόληψη όσο και για την καταστολή του φαινομένου της τοξικοεξάρτησης. Στο έκτο και τελευταίο κεφάλαιο γίνεται μια γενική σύνοψη των ευρημάτων και εκφράζεται η άποψη ότι το πρόβλημα της τοξικοεξάρτησης δεν αντιμετωπίζεται μόνο σε νομικό και κατασταλτικό επίπεδο αλλά απαιτείται η διαμόρφωση μιας ανθρωποκεντρικής κοινωνικής πολιτικής η οποία οφείλει να εδράζεται στα πορίσματα περισσότερων κοινωνικών επιστημών, της κοινωνιολογίας της ψυχολογίας και της εγκληματολογίας .Για τον λόγο αυτό ερευνάται υπό το πρίσμα της κοινωνιολογίας του δικαίου, η οποία εξετάζει το δίκαιο ως κοινωνικό φαινόμενο και , με τον τρόπο αυτό ,αποτελεί ένα είδος επιστημονικού ιμάντα που συνδέει την νομική επιστήμη με τις λοιπές κοινωνικές επιστήμες.
Η τιμωρητικότητα του κοινού σε περιοχές με διαβάθμιση εγκληματικότητας στην Αθήνα και οι στάσεις του απέναντι στην αντεγκληματική πολιτική
Authors: Χαλκιά Αναστασία
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται αφ’ ενός την έννοια της τιμωρητικότητας του κοινού και αφ’ ετέρου τις στάσεις του απέναντι στην αντεγκληματική πολιτική, σε σχέση με τη διαβάθμιση της εγκληματικότητας κάθε περιοχής μελέτης. Επιχειρεί, πρώτον, να αποσαφηνίσει την έννοια της τιμωρητικότητας του κοινού και να διερευνήσει τους προσδιοριστικούς της παράγοντες σε περιοχές με διαβάθμιση εγκληματικότητας και, δεύτερον, να εξετάσει τις στάσεις του κοινού απέναντι στην αντεγκληματική πολιτική και κυρίως τις πιο αυστηρές εξ αυτών αναφορικά με την επιλογή της καταλληλότερης ποινής ως προς συγκεκριμένα ποινικά αδικήματα και δράστες, τα επιθυμητά μέτρα αντιμετώπισης του εγκλήματος, την κοινωνική πρόληψη και τη συμμετοχική αντεγκληματική πολιτική και ειδικότερα δύο εκ των μορφών της, την αποκαταστατική δικαιοσύνη και τα Τοπικά Συμβούλια Πρόληψης της Παραβατικότητας (Το.Σ.Π.Πα.). Λαμβάνοντας υπόψη πως οι στάσεις του κοινού απέναντι στο εγκληματικό φαινόμενο είναι μεγίστης σημασίας τόσο για την απόδοση συγκεκριμένης βαρύτητας στα διάφορα ποινικά αδικήματα όσο και ως προς την αντιμετώπισή τους, καθώς και την ιδιαίτερη προσοχή που αποδίδουν οι διεθνείς και ευρωπαϊκοί οργανισμοί στη συμμετοχή του κοινού στην αντεγκληματική πολιτική, το υπό διερεύνηση θέμα συνιστά σημαντική πτυχή της αντεγκληματικής πολιτικής, η μελέτη του οποίου δύναται να συμβάλει και στην αποτελεσματικότητά της. […]
Το βάπτισμα των χριστιανών κατά το Unitatis Redintegratio της β΄ βατικανής συνόδου
Authors: Χιρς Πέτρος
Published: August 2021

Η θέση του Βαπτίσματος στην νέα εκκλησιολογία της Β΄ Βατικανηής Συνόδου, όπως αυτή διατυπώθηκε στα συνοδικά κείμενα, το Διάταγμα περί Οικουμενισμού (Unitatis Redintegratio) και το Σύνταγμα της Εκκλησίας (Lumen Gentium), εξετάζεται σε δύο μέρη: (1) Σημεία-κλείδια στην ιστορική ανάπτυξη της Ρωμαιοκαθολικής διδασκαλίας περί Βαπτίσματος και Εκκλησίας και (2) Το Βάπτισμα και η ενότητα της Εκκλησίας κατά το Διάταγμα περί Οικουμενισμού, Unitatis Redintegratio.Η προοπτική του Βαπτίσματος για να είναι το κλειδί που θα ανοίξει την θύρα προς την ενότητα δεν αναγνωρίστηκε πλήρως μέχρι τη σύγκληση της Β’ Βατικανής Συνόδου. Με την αναγνώριση από την Σύνοδο αμφοτέρων, της εγκυρότητας και αποτελεσματικότητας του μη ρωμαιοκαθολικού Βαπτίσματος καθώς και της ήδη υπάρχουσας εκκλησιαστικής ενότητας, αν και ατελούς, το ενδιαφέρον όλων στράφηκε προς το Βάπτισμα. Παρά την εκτεταμένη οικουμενική βιβλιογραφία επί του θέματος, οι επιστήμονες παρέβλεψαν να εξετάσουν σημαντικές αντιφάσεις, ιστορικές όσο και εκκλησιολογικές, που υπάρχουν στο σχετικό διάταγμα της Συνόδου, Unitatis Redintegratio, όπως και την ιστορική και θεολογική διαδρομή που είχε ως κατάληξη την UR. Με άλλα λόγια, πρόωρα θεολογικά συμπεράσματα εξήχθησαν και εγκωμιάστηκαν χωρίς να ληφθεί δεόντως υπόψη η Πατερική και Ορθόδοξη θεώρηση.Η παρούσα διατριβή ελπίζει να καλύψει αυτό το κενό παρουσιάζοντας μια κριτική επισκόπηση της θέσεως του Βαπτίσματος στην ενότητα της Εκκλησίας, όπως έχει αποτυπωθεί στο Διάταγμα περί Οικουμενισμού, Unitatis Redintegratio. Αυτή η κριτική θα συμβάλλει συνάμα σε μια πληρέστερη κατανόηση της Ορθόδοξης θεώρησης για τη θέση που επέχει το Βάπτισμα στην ενότητας της Εκκλησίας.
Διερεύνηση του αντίστροφου προβλήματος ως προς τον πυθμένα στις υπόγειες ροές με συνδυασμό μοντέλων προσομοίωσης και γενετικών αλγορίθμων.
Authors: Τολίκα Μαρία
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής αποτελεί η ακριβής εκτίμηση της μορφολογίας του πυθμένα ενός υπόγειου υδροφορέα αποφεύγοντας τη διάνοιξη βαθιών γεωτρήσεων. Αντίθετα με τις κλασικές μεθόδους παρεμβολής που λαμβάνουν υπόψη τους μόνο τιμές πυθμένα προερχόμενες από τις διαθέσιμες βαθιές γεωτρήσεις της περιοχής, η μεθοδολογία που προτείνεται για τον καθορισμό της μορφής του πυθμένα, συνεκτιμά και τις τιμές υδραυλικού φορτίου από τις αβαθείς γεωτρήσεις. Ο υπολογισμός της μορφολογίας του πυθμένα συναρτήσει της ελεύθερης επιφάνειας του νερού, δηλαδή το αντίστροφο πρόβλημα, δίνει αποτελέσματα για το υψόμετρο του πυθμένα που εμφανίζουν μεγάλη ευαισθησία σε μικρές μεταβολές της στάθμης. Εξαιτίας αυτού, είναι δυνατή η χρήση του αντιστρόφου προβλήματος για την εύρεση της μορφής του πυθμένα και για να παρακαμφθεί το πρόβλημα χρησιμοποιείται η προτεινόμενη μέθοδος εναλλαγής παροχής - υψομέτρου πυθμένα. Ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τη μορφολογία του πυθμένα, ακόμα και στην περίπτωση απουσίας βαθιών γεωτρήσεων προκύπτουν όταν εφαρμοστεί η προτεινόμενη μέθοδος. Εάν αντί της ελεύθερης επιφάνειας χρησιμοποιηθούν όροι παροχής, μεγεθύνονται οι ανωμαλίες του πυθμένα και η ανίχνευσή τους γίνεται ευκολότερη. Ένα ακόμα πολύ σημαντικό και απρόσμενο συμπέρασμα είναι ότι η συλλογή επιπλέον δεδομένων δεν εξασφαλίζει τη βελτίωση των αποτελεσμάτων. Όπως αποδεικνύεται και στην πράξη, ιδιαίτερη σημασία έχει η θέση συλλογής των δεδομένων και όχι η ποσότητα. Τέλος, σημαντική συνεισφορά της διατριβής στην εύρεση της μορφολογίας του υδροφορέα αποτελεί το γεγονός ότι καθιστά, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, εφικτή την εκτίμηση της μορφολογίας του πυθμένα με χρήση μόνο επιφανειακών δεδομένων.
Το κάστρο της Λευκάδας
Authors: Λαμπρινού Μαρία
Published: August 2021

[...] Σκοπός αυτής της εργασίας είναι ο καθορισμός των φάσεων των οχυρώσεων Αγίας Μαύρας και του βαθμού αφομοίωσης των διεθνών τάσεων της οχυρωματικής στην αμυντική οργάνωση και την αναγνώριση της στρατηγικής σημασίας του στο κεντρικό Ιόνιο. Ο συσχετισμός με ανάλογα οχυρωματικά έργα αν και συνέβαλε στην αποκάλυψη άγνωστων πτυχών του πολύπαθου αυτού μνημείου, ταυτόχρονα συνάντησε πολλά δυσεπίλυτα προβλήματα, που έθεσαν και τα όρια πραγματοποίησης του σκοπού της παρούσης. Αρκετά από τα προβλήματα αυτά ανακύπτουν από την δυσκολία προσπελασιμότητας σε γραπτές πηγές της περιόδου της Τουρκοκρατίας (1479-1684), ή την πενιχρή εξιστόρηση των μεταβολών του οχυρώματος κατά την Λατινοκρατία, οπότε προέκυψε και δυσχέρεια ταύτισης των πηγών με τα επιτόπου ευρήματα. Επιπρόσθετη δυσκολία για την αναγνώριση in situ φάσεων της περιόδου της Τουρκοκρατίας προσέδωσαν οι συνεχείς επικαλύψεις τους με μεταγενέστερες επεμβάσεις. [...]
Καρδιακές προσαρμογές ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια μετά από συστηματική γύμναση
Authors: Ταχματζίδης Ιωάννης
Published: August 2021

Στην συγκεκριμένη μελέτη ερευνήθηκαν οι μορφολογικές και λειτουργικές επιδράσεις της συστηματικής γύμνασης στα όργανα που καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό τη φυσική επάρκεια, δηλ. στην καρδιά, στους πνεύμονες και το μυοσκελετικό σύστημα σε ασθενείς με ΧΚΑ ηλικίας 38 έως 72 ετών. Οι ασθενείς διαιρέθηκαν τυχαία σε δύο ομάδες, στην Α (14 ασθενείς) που συμμετείχαν σε ειδικό πρόγραμμα φυσικής αποκατάστασης για 6 μήνες και στη Β (11 ασθενείς) που χρησίμευσε ως ομάδα ελέγχου. Από τη μελέτη αποκλείσθηκαν ασθενείς με βαριά καρδιακή ανεπάρκεια, κακοήθεις αρρυθμίες, ανθεκτική αρτηριακή υπέρταση, ιστορικό στηθάγχης ή πρόσφατο ΟΕΜ, σοβαρού βαθμού αναιμία, βαλβιδοπάθειες, πνευμονοπάθειες, σοβαρή μυοσκελετική πάθηση. Δεκατρία (13) υγιή άτομα χρησίμευσαν ως μάρτυρες. Στις τρεις ομάδες κατά την έναρξη της μελέτης έγινε κλινικός και εργαστηριακός έλεγχος που περιελάμβανε κλινική εξέταση, προσδιορισμό αιματολογικών και βιοχημικών παραμέτρων, δοκιμασία κόπωσης και εργοσπιρομέτρηση, υπερηχοκαρδιογράφημα, 24ωρη καταγραφή του ΗΚΓ με τη μέθοδο Holter για τη μέτρηση της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας και σπιρομέτρηση. Οι ίδιες εξετάσεις επαναλήφθηκαν στο τέλος των 6 μηνών της μελέτης, σε όλους τους ασθενείς. Διαπιστώθηκε θετική επίδραση της άσκησης στο μεταβολικό, νευροορμονικό προφίλ των ασθενών της Α ομάδας καθώς επίσης στην αναπνευστική λειτουργία και ενδυνάμωση του μυοσκελετικού συστήματος και τέλος στην ποιότητα ζωής.
Το έγκλημα του λευκού περιλαιμίου από εγκληματολογική και θυματολογική σκοπιά
Authors: Βασιλαντωνοπούλου Βασιλική
Published: August 2021

Το ενδιαφέρον της παρούσας διατριβής επικεντρώνεται στην ιδιαίτερα πολιτική φύση που διαθέτουν τα εγκλήματα του λευκού περιλαμίου, γεγονός που περαιτέρω αποτυπώνεται στη σύγχρονη πραγματικότητα. Αν και η πολιτική διάσταση χαρακτηρίζει, τουλάχιστον υπό το πρίσμα της κριτικής εγκληματολογίας, το σύνολο του εγκληματικού φαινομένου εντούτοις στην περίπτωση της εγκληματικότητας του λευκού κολάρου η παράμετρος της εξουσίας και η κατάχρηση της αποτελούν τον εννοιολογικό της πυρήνα. Υπό αυτή τη λογική εξηγείται και η «εμμονή» στον συγκεκριμένο όρο, ως δηλωτικό μιας τέτοιας πολιτικής διάστασης, και αντίστροφα η μη υιοθέτηση εναλλακτικής ορολογίας, όπως για παράδειγμα συνιστά η έννοια του οικονομικού εγκλήματος, που κυριαρχεί στην ελληνική βιβλιογραφία.Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε ταυτίζεται με την προσπάθεια αποτύπωσης της ιστορικής και επιστημολογικής εξέλιξης του συγκεκριμένου φαινομένου μέσα από τη μελέτη πρωτογενών πηγών της εγκληματολογικής θεωρίας. Εν συνεχεία η προσοχή μετατοπίστηκε από τον θεωρητικό «περιβάλλοντα χώρο» στο ίδιο το θεωρητικό περιεχόμενο, με το οποίο εξοπλίστηκε κατά καιρούς ο όρος, προβάλλοντας τις διάφορες κάθε φορά προτεινόμενες παραμέτρους και αναδεικνύοντας την συνακόλουθη εναλλακτική ορολογία. Παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις ως προς την ορολογία ή περιπτωσιολογία του φαινομένου, κοινός τόπος όλων των κριτικών προσεγγίσεων υπήρξε το τεράστιο κόστος που συνεπάγεται μια τέτοια δράση καθώς και το αντιστοίχων διαστάσεων έλλειμμα ρυθμιστικού πλαισίου για τον έλεγχο της. Στο σημείο αυτό, επιχειρείται η θεωρητική αντιδιαστολή ανάμεσα στην αντεγκληματική πολιτική που στοχεύει στην πάταξη της κοινής εγκληματικότητας και σε αυτή που προορίζεται για την ρύθμιση της εγκληματικότητας του λευκού περιλαιμίου. Αν και εκ διαμέτρου αντίθετες, ως προς την στρατηγική που ακολουθούν, ωστόσο οι πολιτικές αυτές αποδεικνύονται βαθιά συμβατές και συμπληρωματικές συντείνοντας στην «κανονικοποίηση» του εγκλήματος στην κοινή συνείδηση και στην ενσωμάτωση του στις κοινωνικές σχέσεις.Με εμπειρικά τεκμηριωμένη την αποτυχία του ποινικού συστήματος να εγγυηθεί την ασφάλεια και την προστασία των πολιτών από τα εγκλήματα του λευκού περιλαιμίου, όπως ομοίως και του «αυτό-ρυθμιστικού» μοντέλου, υιοθετείται το υπερβατικό θεωρητικό σχήμα της «ζημιολογίας» ή της θεωρίας της κοινωνικής βλάβης. Θεωρώντας την ως μια ειλικρινή και ταυτόχρονα επιστημολογικά ενδιαφέρουσα πρόταση, η νέα αυτή οπτική επιδιώκει να αποτυπώσει την βλαπτικότητα των λευκού περιλαιμίου δράσεων και να δρομολογήσει περισσότερο δομικές και λιγότερο επιτελικές παρεμβάσεις.
Μελέτη μεθυλότυπων σε ανθρώπινους καρκινικούς ιστούς παχέος εντέρου
Authors: Μιχαηλίδη Χριστίνα
Published: August 2021

Η συχνή εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου είναι μια πρόκληση για τη μελέτη και κατανόησή του. Μέχρι σήμερα η έρευνα στρεφόταν στον εντοπισμό μεταλλάξεων (σημειακών ή χρωμοσωμικών ανωμαλιών) στο DNA σε γονίδια ρυθμιστικά της ανάπτυξης του κυττάρου.Τα τελευταία χρόνια η εμπλοκή επιγενετικών αλλοιώσεων στο DNA και η απορρύθμιση της έκφρασης των ρυθμιστικών για την ανάπτυξη του κυττάρου γονιδίων που οδηγεί όπως και οι μεταλλάξεις σε καρκινικό μετασχηματισμό, όχι μόνο εμπλούτισαν τις γνώσεις για την πρόκληση καρκίνου, αλλά προσέφεραν και θεραπευτική προσέγγιση καθώς οι επιγενετικές αλλαγές είναι αντιστρεπτές.Κατά συνέπεια αποτελεί άμεση προτεραιότητα η ανίχνευση μεθυλότυπων, δηλαδή ομάδων γονιδίων που μεθυλιώνονται επιλεκτικά σε συγκεκριμένους ιστούς.Η έρευνα μεθυλότυπων εστιάστηκε στον καρκίνο του παχέος εντέρου και επιλέχθηκαν ογκοκατασταλτικά γονίδια, γονίδια επιδιόρθωσης του DNA καθώς και γονίδια που σχετίζονται με την κυτταρική προσκόλληση.Το αποτέλεσμα της υπερμεθυλίωσης των επιλεγμένων γονιδίων, ελέγχθηκε τόσο σε επίπεδο έκφρασης με τη μελέτη του mRNA, όσο και στο επίπεδο της μετάφρασης με χρήση ανοσοϊστοχημικών τεχνικών. Αποδείχτηκε συσχέτιση σε όλα τα επίπεδα επιβεβαιώνοντας το ρόλο της υπερμεθυλίωσης στον καρκινικό μετασχηματισμό.Η έρευνα επεκτάθηκε και σε άλλα σημεία που ανοίγουν προοπτικές εφαρμογής στην πρόγνωση του καρκίνου με την προσπάθεια ανίχνευσης κυκλοφορούντων καρκινικών κυττάρων στο αίμα ασθενών προ και μετά τη χειρουργική αντιμετώπιση και λήψη χημειοθεραπείας.Τέλος η μελέτη μεθυλίωσης και απομεθυλίωσης σε καρκινικές σειρές με χρήση αντίστοιχα μεθυλιωτικών και απομεθυλιωτικών ουσιών και τα συμπεράσματα οδηγούν σε μια ολοκληρωμένη προσέγγιση της μεθυλίωσης και των επιπτώσεών της καθώς και της χρήσης της για πρόληψη και θεραπευτική αντιμετώπιση.
Υπολογιστικές μέθοδοι συνήθων διαφορικών εξισώσεων με περιοδική συμπεριφορά της λύσης
Authors: Παπαδόπουλος Δημήτριος
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή μελετάται η αριθμητική επίλυση, δευτέρου βαθμού συνήθων διαφορικών εξισώσεων με λύση ταλαντωτικής μορφής. Για την αριθμητική ολοκλήρωση των εξισώσεων αυτών, αναπτύσσονται άμεσες μέθοδοι Runge–Kutta–Nyström.Αρχικά, παράγεται μια βελτιστοποιημένη μέθοδος τέταρτης αλγεβρικής τάξης με άπειρη τάξη υστέρηση φάσης. Η νέα μέθοδος που προκύπτει, μαζί με άλλες μεθόδους που κάνουν χρήση της ιδιότητας της ελάχιστης ή μηδενικής υστέρησης φάσης, εφαρμόζονται σε τέσσερα γνωστά προβλήματα με ταλαντωτική λύση.Στη συνέχεια αναπτύσσεται μια μέθοδος τέταρτης τάξης, που συνδυάζει τις ιδιότητες της μηδενικής υστέρησης φάσης και μηδενικής απώλειας, για την αριθμητική ολοκλήρωση της ανεξάρτητης του χρόνου, μονοδιάστατης εξίσωσης Schrödinger. Κατόπιν γίνεται σύγκριση των αποτελεσμάτων που εξήχθησαν με αυτά άλλων μεθόδων που χρησιμοποιούνται για την αριθμητική επίλυση της Schrödinger.Τέλος με τον μηδενισμό των παραγώγων της υστέρησης φάσης και της απώλειας, κατασκευάζεται μια νέα μέθοδος τέταρτης τάξης. Τα αριθμητικά αποτελέσματα φανερώνουν ότι η νέα μέθοδος είναι πολύ πιο αποδοτική, σε σύγκριση με άλλες μεθόδους, για την αριθμητική επίλυση της εξίσωσης Schrödinger και συναφών προβλημάτων.
Εμβρυϊκός προγραμματισμός (fetal programming) της ανάπτυξης του εγκεφάλου (brain development) μέσω επιγενετικών μεταβολών γονιδιακής έκφρασης σε επίμυες με υπολειπόμενη σωματική αύξηση (FGR-fetal growth restriction)
Authors: Αραβίδου Ευτυχία
Published: August 2021

Η ενδομήτρια υπολειπόμενη αύξηση (ΕΥΑ) σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο προ-,περι- και μεταγεννητικής νοσηρότητας και θνησιμότητας. Το διαφοροποιημένοπροφίλ έκφρασης των πρωτεϊνών που σχετίζεται με ΕΥΑ, μπορεί να προσθέσειπληροφορίες αυτής της κατάστασης και να αποκαλύψει πιθανούς δείκτες τωνμεταγεννητικών επιπλοκών. Υποθέσαμε ότι η παρέμβαση στη διατροφή τουκυοφορούντος επίμυος κατά το τελευταίο τρίτο της κύησης θα μπορούσε ναεπηρεάσει την έκφραση σημαντικών πρωτεϊνών στους ΕΥΑ απογόνους. Για το λόγοαυτό θέλαμε να προσδιορίσουμε τις πρωτεΐνες, που παρουσιάζουν διαφοροποιημένηέκφραση, στον εγκέφαλο νεογέννητων επιμύων μεταξύ της παθολογικής (IUGR) καιφυσιολογικής κατάστασης.Κατά τον περιορισμό της διατροφής της μητέρας κατά 50% την τελευταία εβδομάδατης κύησης, διαπιστώθηκε ότι δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στομέσο όρο του μεγέθους της τοκετοομάδας μεταξύ των δύο ομάδων. Αντιθέτως, ομέσος όρος του σωματικού βάρους και του βάρους των εγκεφάλων της ομάδας ΕΥΑμειώθηκε στατιστικά σημαντικά σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου.Χρησιμοποιήθηκε ηλεκτροφόρηση δύο διαστάσεων σε πηκτή πολυακρυλαμιδίου (2-DE) και φασματομετρία μάζας, όπως επίσης και ανοσοαποτύπωση κατά Western σε24 ιστούς εγκεφάλου νεογνών επιμύων με ΕΥΑ και 24 ιστούς εγκεφάλουφυσιολογικών νεογνών επιμύων. Με τη χρήση του λογισμικού PDQuest v.8.0προσδιορίσαμε αρκετές πρωτεΐνες που είχαν διαφοροποιημένη έκφραση μεταξύ τωνδύο ομάδων. Οι πρωτεΐνες που εμπλέκονται στη νευρωνική ανάπτυξη Collapsinresponse mediator protein (CRMP-1, CRMP-2, CRMP-4, CRMP-5) βρέθηκανμειωμένες στην ομάδα ΕΥΑ. Διαφοροποιημένη έκφραση μεταξύ των δύο ομάδωνβρέθηκε για τις πρωτεΐνες που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της ενέργειας (alphaenolase), στην οξειδωτική κατάσταση (peroxiredoxin-2, 14-3-3 protein epsilon και14-3-3 protein gamma), σε μοριακούς συνοδούς (calreticulin, heat shock 70 kDaprotein 4, heat shock protein HSP90-beta και T-complex protein 1 subunit beta) καιένζυμα (elongation factor 2 και pyruvate kinase isozymes M1/M2). Επιπλέον, ηέκφραση της alpha-fetoprotein, του Pre-mRNA-processing factor 19 και της fascinβρέθηκε μειωμένη στην ομάδα ΕΥΑ.Η διαφοροποιημένη έκφραση των πρωτεϊνών αντανακλά στον επιγενετικόπρογραμματισμό κατά τη νεογνική περίοδο ζωής και οι συγκεκριμένες πρωτεΐνεςμπορεί να εμπλέκονται στον εμβρυϊκό προγραμματισμό της ανάπτυξης τουεγκεφάλου σε ΕΥΑ.
Εδαφική συμπεριφορά σύγχρονων γεωργικών φαρμάκων σε καλλιέργειες καπνού και αραβοσίτου και η επίδραση στην αυτοφυή χλωρίδα
Authors: Τριανταφυλλίδης Βασίλειος
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνώνται οι παράμετροι που επηρεάζουν τη χωροχρονικήκατανομή γεωργικών φαρμάκων σε εδαφικά και υδατικά συστήματα, με στόχο τον έλεγχο & τηνελαχιστοποίηση της ρύπανσης του αγροοικοσυστήματος. Διερευνάται η παραμονή, απορροή καικάθετη μεταφορά των ευρέως χρησιμοποιούμενων δραστικών ουσιών (imidacloprid, metalaxyl,mefonoxam, pendimethalin, rimsulfuron, carbofuran) και αναπτύσσεται αναλυτική μεθοδολογία γιατον ταυτόχρονο προσδιορισμό των υπολειμμάτων τους στο νερό και στο έδαφος. Τέλος, διερευνάται η επίδραση της εφαρμογής των ζιζανιοκτόνων στην αυτοφυή χλωρίδα των καλλιεργούμενων εκτάσεων. Τα αποτελέσματα εισηγούνται: Σε πειραματικές καλλιέργειες ο χρόνος ημίσειας ζωής των δραστικών ουσιών κυμάνθηκε από 7.4 έως 27.2 ημέρες, στο επιφανειακό στρώμα εδάφους. Οι φυσικοχημικές ιδιότητες της δραστικής ουσίας, η καλλιέργεια του καπνού και του αραβοσίτου, η κλίση του εδάφους επηρέασαν το χρόνο ημίσειας ζωής των δραστικών ουσιών. Οι ανιχνευθείσες απώλειες λόγω της επιφανειακής απορροής του νερού για όλες τις δραστικές ουσίες ήταν μικρότερες του 1% της δόσης εφαρμογής. Η κλίση του εδάφους, η διαλυτότητα των δραστικών ουσιών και οι καλλιεργητικές πρακτικές επηρέασαν την επιφανειακή απορροή των φυτοφαρμάκων. Η ανίχνευση υπολειμμάτων σε βαθύτερα στρώματα εδάφους των παρασιτοκτόνων έδειξε ότι 4/5 δραστικές ουσίες μπορούν να κινηθούν κάθετα στο έδαφος (leaching), υποδηλώνοντας ότι, οι έντονες αρδεύσεις και βροχοπτώσεις αμέσως μετά την εφαρμογή των φυτοφαρμάκων μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο μόλυνσης των υπόγειων υδάτων. Αντίθετα, η δραστική ουσία rίmsulfurοn φαίνεται να διασπάται ταχέως, ο χρόνος ημιζωής από τα πειραματικά αποτελέσματα σε στήλες εδάφους με αραβόσιτο είναι 5 ημέρες. Σε 45 ημέρες από την εφαρμογή δεν ανιχνεύεται η δραστική ουσία σε όλα τα υπό εξέταση εδαφικά βάθη, δείχνοντας την αδυναμία της να ρυπάνει τους υπόγειους υδροφόρους ορίζοντες. Για την μελέτη της αυτοφυούς χλωρίδας των πειραματικών καλλιεργειών χρησιμοποιήθηκε ο πληθυσμιακός δείκτης Simpson, προκειμένου να διερευνηθεί η επίδραση των διαφορετικών καλλιεργητικών πρακτικών στην ποικιλότητα των αυτοφυών φυτικών ειδών. Και στις δύο καλλιέργειες διαπιστώθηκε σημαντική μείωση της ποικιλότητας των μονοετών φυτικών ειδών. Στην καλλιέργεια του καπνού ένα χρόνο μετά το πέρας της καλλιέργειας η ποικιλότητα των φυτικών ειδών φαίνεται να επανέρχεται στην αρχική κατάσταση (προ μεταχείρισης) κάτι που δεν συνέβη στον αραβόσιτο, γεγονός που αποδίδεται στον διαφορετικό τρόπο και εύρος δράσης του ζιζανιοκτόνου που χρησιμοποιήθηκε.