bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Application of a high-resolution weather model in the area of the western Gulf of Corinth for the troposhperic correction of interferometric synthetic aperture radar (InSAR) observations
Authors: Ρουκουνάκης Νικόλαος
Published: September 2021

Το αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής είναι η ανάπτυξη μίας καινοτόμου μεθοδολογίας για την αφαίρεση της τροποσφαιρικής επίδρασης από εφαρμογές διαστημικής γεωδαισίας (GNSS και InSAR), οι οποίες αποτελούν σημαντικά εργαλεία για την παρακολούθηση περιβαλλοντικών παραμέτρων όπου απαιτείται υψηλή ακρίβεια ανίχνευσης (της τάξεως των χιλιοστών του μέτρου), όπως για παράδειγμα η μέτρηση επιφανειακών μετατοπίσεων του φλοιού της γης εξαιτίας τεκτονικών φαινομένων. Η τροπόσφαιρα εισαγάγει μια καθυστέρηση στο ηλεκτρομαγνητικό σήμα, η οποία διορθώνεται μερικώς (μόνο για τα GNSS), με την χρήση εξειδικευμένων τροποσφαιρικών μοντέλων. Επιπροσθέτως, η ατμοσφαιρική διαστρωμάτωση και οι έντονες χωροχρονικές διακυμάνσεις των υδρατμών μέσα σε αυτήν παράγουν ένα πρόσθετο «θόρυβο» στην παραμόρφωση του εδάφους που υπολογίζεται με την μεθοδολογία της συμβολομετρίας (InSAR). Επομένως, η γνώση των τροποσφαιρικών παραμέτρων κατά μήκος του μέσου διάδοσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό και την ελαχιστοποίηση της επίδραση του θορύβου αυτού, έτσι ώστε το εναπομένον σήμα να περιγράφει την παραμόρφωση, ως επί το πλείστον, λόγω τεκτονικών ή άλλων γεωφυσικών διεργασιών. Ο πρωταρχικός στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η σύζευξη της κατακόρυφης συνιστώσας των μετρήσεων GNSS υψηλής ακρίβειας (Precise Point Positioning), με τα δεδομένα εξόδου ενός μετεωρολογικού μοντέλου υψηλής ανάλυσης (WRF), ώστε να εξακριβωθεί η εγκυρότητα των αποτελεσμάτων και να παραμετροποιηθεί κατάλληλα το μοντέλο. Ταυτόχρονα, η τρισδιάστατη «τομογραφία» της τροπόσφαιρας που προκύπτει, μας επιτρέπει την ανάκτηση, με μεγαλύτερη ακρίβεια, του συνολικού ποσοστού των υδρατμών στην κατακόρυφη στήλη (Integrated Water Vapor ή IWV) από τα τροποσφαιρικά δεδομένα των μετρήσεων, μετατρέποντας έτσι, δυνητικά, ένα επίγειο δίκτυο δεκτών GNSS σε μετεωρολογικό προγνωστικό εργαλείο. Επιπλέον, η μελέτη επεκτείνεται στην διόρθωση της τροποσφαιρικής επίδρασης σε συμβολογραφήματα από περιοδικές λήψεις InSAR, κατά την ίδια περίοδο, για την περιοχή του Δυτικού Κορινθιακού Κόλπου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η μεθοδολογία συνδυάζει σημειακές μετεωρολογικές παρατηρήσεις (GNSS) με τρισδιάστατα χωρικά μετεωρολογικά δεδομένα (WRF), για την παραγωγή αναλυτικών χαρτών ζενιθείας τροποσφαιρικής διόρθωσης (ZTD), που χρησιμοποιούνται για την αφαίρεση του θορύβου από τις απεικονίσεις InSAR.
Επίπεδο εργοποίησης συγκεκριμένων μυϊκών ομάδων των κάτω άκρων σε δρόμους με κλίση του εδάφους σε σχέση με τον επίπεδο δρόμο και βελτίωση της αθλητικής απόδοσης σε δρόμους αντοχής στο βουνό
Authors: Ρούσσος Θεόδωρος
Published: September 2021

Σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης ήταν να αξιολογήσει αν η ηλεκτρομυογραφική δραστηριότητα των μυών των κάτω άκρων – ορθός μηριαίος, έσω πλατύς μυς, δικέφαλος μηριαίος, γαστροκνήμιος – κατά τη διάρκεια του τρεξίματος επηρεάζεται από το περιβάλλον τρεξίματος και από τις διαφορετικές κλίσεις του εδάφους. Τα δεδομένα αυτής της μελέτης θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα για συγκεκριμένα προγράμματα προπόνησης που υιοθετούνται από δρομείς διαφορετικών στυλ (δρομείς βουνού, δρομείς σταδίου, δρομείς επί δημοσίας οδού). Δέκα άνδρες ερασιτέχνες δρομείς συμμετείχαν στη συγκεκριμένη μελέτη. Κάθε συμμετέχοντας αξιολογήθηκε σε δύο διαφορετικές συνθήκες τρεξίματος, τρέξιμο στο διάδρομο και τρέξιμο στο εξωτερικό περιβάλλον, το οποίο αποτελούνταν από τρέξιμο σε μια απόσταση 20 μέτρων με μια ταχύτητα 11±1km/h σε 5 διαφορετικές κλίσεις -8%, -4%, 0%, 4%, 8%, με τυχαία σειρά. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι κατά το τρέξιμο στο εξωτερικό περιβάλλον η ηλεκτρομυογραφική δραστηριότητα των μυών των κάτω άκρων ήταν 16,54% υψηλότερη σε σχέση με το τρέξιμο πάνω στον διάδρομο. Το τρέξιμο επάνω στον διάδρομο χαρακτηρίζεται από μειωμένο μεταβολικό κόστος το οποίο σχετίζεται με μικρότερες απαιτήσεις μυϊκής ενεργοποίησης. Οι διαφορετικές κλίσεις του εδάφους επίσης επηρέασαν τη μυϊκή δραστηριότητα. Κατά το τρέξιμο σε ανηφορική κλίση, η μυϊκή ενεργοποίηση των κάτω άκρων ήταν σημαντικά υψηλότερη συγκριτικά με το τρέξιμο τόσο σε οριζόντιο επίπεδο όσο και σε έδαφος με αρνητική κλίση ανεξάρτητα από το περιβάλλον τρεξίματος. Ωστόσο κατά το τρέξιμο στο διάδρομο, η αρνητική κλίση του εδάφους βρέθηκε να σχετίζεται με σημαντικά μεγαλύτερη μυϊκή ενεργοποίηση συγκριτικά με το τρέξιμο σε οριζόντιο επίπεδο. Το τρέξιμο στο διάδρομο, λόγω της χαμηλότερης ενεργοποίησης των μυών των κάτω άκρων, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως θεραπευτικό και αποκαταστατικό εργαλείο για όσους αντιμετωπίζουν μυοσκελετικά προβλήματα καθώς εξασφαλίζει μικρότερη ενεργοποίηση των μυών των κάτω άκρων. Επίσης με τους διαδρόμους θετικής πίεσης εξασφαλίζεται ακόμη μεγαλύτερη ασφάλεια καθώς μπορεί να ρυθμιστεί το ποσοστό του σωματικού βάρους που συμμετέχει στην κίνηση.
Μόνιμη ροή και ανάλυση ευστάθειας λεπτού υμένα πάνω από μεταβαλλόμενη τοπογραφία
Authors: Πέττας Διονύσιος
Published: September 2021

Η ροή υμένα πάνω από μια επίπεδη κεκλιμένη επιφάνεια λόγω της βαρύτητας, αποτελεί θεμελιώδες πρόβλημα στην μηχανική των ρευστών. Τέτοιες διατάξεις εμφανίζονται σε πολλές σημαντικές βιομηχανικές, περιβαντολλογικές και βιολογικές ροές. Αν και η ροή αυτή αποτελεί ένα κλασσικό πρόβλημα στην ρευστομηχανική, εντούτοις, στον πραγματικό κόσμο, τα υποστρώματα στα οποία κινούνται οι υμένες, εμφανίζουν κάποιου είδους τραχύτητα, η οποία έγινε είτε κατά λάθος είτε σκόπιμα. Η αλληλεπίδραση μεταξύ της υποκείμενης τοπογραφίας και του ρευστού υμένα πυροδοτεί μια περίπλοκη δυναμική συμπεριφορά που ευνοεί τον σχηματισμό δινών μέσα στις κοιλότητες του υποστρώματος και στάσιμα κύματα στην ελεύθερη επιφάνεια της ροής λόγω φαινομένων συντονισμού. Ακόμα και οι μικρές διακυμάνσεις του υποστρώματος μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά το σχήμα της ελεύθερης επιφάνειας. Εκτός από τις τοπολογικές διαφορές η ρεολογία του υλικού μπορεί να επηρεάσει εξίσου σημαντικά την ροή, ενώ σε τέτοιου τύπου ροές τα εμπλεκόμενα ρευστά είναι συχνά διαλύματα πολυμερών τα οποία γενικά παρουσιάζουν μη-Νευτώνειες ιδιότητες. Επιπλέον η πλήρης επικάλυψη της τοπογραφίας δεν είναι πάντοτε εφικτή. Πρόσφατες εργασίες υποδεικνύουν ότι η κατάσταση διαβροχής του υποστρώματος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα γεωμετρικά του χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες του ρευστού, ενώ αέρια εγκλείσματα μπορεί να δημιουργηθούν κατά την διαδικασία επικάλυψης αυτών των επιφανειών με αποτέλεσμα την παραγωγή κακής ποιότητας προϊόντων. Όσο αφορά τον υπολογισμό των κρίσιμων παραμέτρων για την έναρξη των διεπιφανειακών ασταθειών, η υπάρχουσα βιβλιογραφία περιορίζεται κυρίως στην περίπτωση Νευτωνικού υμένα. Ωστόσο, η ύπαρξη μη-Νευτώνειων φαινομένων μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη ευστάθεια της ροής. Λόγω της ευρείας χρήσης των πολυμερικών διαλυμάτων σε βιομηχανικές εφαρμογές, η κατανόηση των μηχανισμών που οδηγούν στη σταθεροποίηση / αποσταθεροποίηση της ροής μη-Νευτωνικών ρευστών είναι υψίστης σημασίας, ενώ δίνεται τη δυνατότητα για έλεγχο της αστάθειας μέσω της ανάπτυξης κατάλληλα προσαρμοσμένων υποστρωμάτων.
The role of DNA damage in mammalian metabolic regulation
Authors: Ιωαννίδου Άννα
Published: September 2021

Ο μηχανισμός απόκρισης στις γενωμικές βλάβες, καθώς και αυτός της ανοσολογικής απόκρισης σχετίζονται με τη ρύθμιση του μεταβολισμού και την ανάπτυξη παθολογιών γήρανσης. Παρ’ όλα αυτά, οι μοριακοί μηχανισμοί που μεσολαβούν αυτή τη σύνδεση δεν είναι γνωστοί. Αξιοποιώντας το γενετικό σύστημα Cre/LoxP, δημιουργήσαμε ένα μοντέλο ποντικού, που φέρει ιστοειδική απώλεια λειτουργίας της ενδονουκλεάσης ERCC1 στα μακροφάγα. Τα ποντίκια ErF/- αναπτύσσονται φυσιολογικά, αλλά παρουσιάζουν προοδευτικά μεταβολικές μεταβολές, όπως συσσώρευση γλυκογόνου στο ήπαρ και αυξημένη ανοχή στη γλυκόζη. Τα ευρήματα έδειξαν ότι, λόγω της έλλειψης της ERCC1 στα μακροφάγα, η συσσώρευση γενωμικών βλαβών επάγει κυτταροπλασματικές αποκρίσεις και αυξημένη βιοσύνθεση και έκκριση εξωκυττάριων κυστιδίων. Τα κυστίδια αυτά μεταφέρονται σε άλλα κύτταρα αποδέκτες, όπου μεταφέρουν το βιολογικό φορτίο τους και οδηγούν σε αυξημένα επίπεδα μεταφορέων γλυκόζης και σε συσσώρευση γλυκόζης. Τα υψηλά ενδοκυττάρια επίπεδα γλυκόζης ενεργοποιούν προ-φλεγμονώδεις αποκρίσεις, που βρέθηκαν να είναι ευαίσθητες στον αναστολέα του μονοπατιού mTOR, τη ραπαμυκίνη. Τα αποτελέσματα αυτά σηματοδοτούν τη συσχέτιση μεταξύ της απόκρισης σε γενετικές βλάβες, της μεταβολικής ρύθμισης και της χρόνιας, συστημικής φλεγμονής που παρατηρείται στα σύνδρομα προγηριάς NER.
Ο ρόλος της δραματικής τέχνης στην εκπαίδευση, στην αποδοχή της ετερότητας σε πολυπολιτισμική τάξη
Authors: Μαυρούδης Νικόλαος
Published: September 2021

Η εφαρμογή της δραματικής τέχνης στην εκπαίδευση, αποτελεί μια εναλλακτική εκπαιδευτική μεθοδολογία, η οποία χρησιμοποιεί δράσεις και τεχνικές από την τέχνη του δράματος, στοχεύοντας στη γνωστική, συναισθηματική και ψυχοκινητική ανάπτυξη των παιδιών. Ως εκπαιδευτικό μέσο δεν ταυτίζεται με το ανέβασμα μιας θεατρικής παράστασης στα σχολεία. Η παρούσα έρευνα επιχειρεί να καλύψει το κενό στις έρευνες για τη δραματική τέχνη στην εκπαίδευση, στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα. Διερευνά τον ρόλο της στον σεβασμό και στην αποδοχή της πολιτισμικής ετερότητας μεταξύ των μαθητών και μαθητριών σε μια τάξη που κυριαρχεί η πολιτισμική ποικιλότητα. Η ερευνητική αυτή προσπάθεια εντάσσεται στην ποιοτική μεθοδολογία έρευνας και χαρακτηρίζεται ως μελέτη περίπτωσης. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στους τρόπους που οι μαθητές -τριες, αντιλαμβάνονται ή κατασκευάζουν την κοινωνική πραγματικότητα του σχολικού περιβάλλοντος και πως μέσα από περίπλοκους πολιτισμικούς και κοινωνικούς μηχανισμούς, νοηματοδοτήσεις και πρακτικές διαμορφώνουν συγκεκριμένες οπτικές για τα πράγματα γύρω τους. Διεξήχθη στο 87ο δημοτικό σχολείο διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, τη σχολική χρονιά 2014-2015. Οι συμμετέχοντες είναι μαθητές και μαθήτριες της Δ΄ και Ε΄ τάξης. Τα παιδιά παρακολούθησαν ένα ειδικό πρόγραμμα δραστηριοτήτων δραματικής τέχνης στην εκπαίδευση για 17 εβδομάδες, με συχνότητα 2 ωρών την εβδομάδα. Ως μεθοδολογικά εργαλεία επιλέγησαν η συνέντευξη, η παρατήρηση και το ημερολόγιο του ερευνητή. Κατά την ανάλυση των δεδομένων ελήφθησαν υπόψη οι αξιολογήσεις και αυτοαξιολογήσεις των παιδιών που συμμετείχαν στην έρευνα. Τα αποτελέσματα κατέδειξαν τη θετική επιρροή του προγράμματος αναφορικά με τον σεβασμό και την αποδοχή της εθνικής, θρησκευτικής, γλωσσικής και φυλετικής ετερότητας. Το πρόγραμμα βελτίωσε επίσης και τις διαπροσωπικές σχέσεις των παιδιών που μετείχαν στις δράσεις του. Στις προοπτικές της μελέτης μαςαυτής, προκύπτει ότι η εκπαίδευση οφείλεται να κατανοηθεί ως μια πολυσχιδής διαδικασία μέσω της οποίας οι άνθρωποι αποκτούν τις συμπεριφορές που είναι αναγκαίες για την αποτελεσματική συμμετοχή τους στην κοινωνία. Η δραματική τέχνη στην εκπαίδευση αναδεικνύεται ως ένα σημαντικό εκπαιδευτικό εργαλείο, με το οποίο ο εκπαιδευτικός κάθε ειδικότητας μπορεί να διαχειρισθεί την ανομοιογένεια της σχολικής τάξης, βελτιώνοντας την ποιότητα της διδασκαλίας του. Κι αυτό αποχτά ιδιαίτερη βαρύτητα σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία η πολιτισμική ετερογένεια των σχολικών τάξεων στην ελληνική επικράτεια, είναι περισσότερο έντονη από ποτέ.
Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και κοινωνική αλλαγή
Authors: Χαντζή Στυλιανή
Published: September 2021

Η παρούσα έρευνα στοχεύει στη μελέτη της δημιουργίας, της δράσης και των επιδράσεων και την αξιολόγηση της προσφοράς του ΕΟ από την ίδρυσή του το 1910 μέχρι και το 1930 και επιμερίζεται σε δυο μέρη: Το πρώτο μέρος αφορά στο θεωρητικό, μεθοδολογικό και ιστορικό πλαίσιο της έρευνας, όπου προσδιορίζονται τα ερευνητικά ερωτήματα, η μεθοδολογία έρευνας, το αρχειακό υλικό, τεκμηριώνεται η πρωτοτυπία της μελέτης και αναλύεται το ιστορικό πλαίσιο που οδηγεί στην ίδρυση του ΕΟ με τις επιμέρους παραμέτρους του: κοινωνική, πολιτική πραγματικότητα της Ελλάδας του 1910, κατάσταση της εκπαίδευσης, επίδραση του μεταρρυθμιστικού ρεύματος της Γερμανίας, δημοτικισμός και διαμόρφωση του εκπαιδευτικού δημοτικισμού. Το δεύτερο μέρος με τίτλο: Ο εκπαιδευτικός Όμιλος & η πορεία του (1910-1930), αναλώνεται στη διερεύνηση των βασικών πτυχών του ΕΟ, δηλαδή τη μόρφωση και συγκρότηση των τριών πρωτεργατών του, το παρασκήνιο ίδρυσής του μέσα από επιστολές των ιδρυτών-εργατών του, το περιεχόμενο ιδρυτικών κειμένων του (δήλωση, γράμμα, αρχικό πρόγραμμα, σκοπός ίδρυσης), τη σύμβαση του ΕΟ με τους τρεις πρωτεργάτες του. Επιπλέον, διερευνά τον τρόπο λειτουργίας, τη διοίκηση, την οικονομική διαχείριση, τον ρόλο των μελών, αναλύει το περιεχόμενο των πρακτικών λειτουργίας του (της ΔΕ και της ΓΣ), τη διαφωτιστική και εκπαιδευτική δράση του, τον ρόλο της ΕΕ και την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και τον ρόλο του Βενιζέλου. Αποπειράται η αποτίμηση της επικοινωνιακής τακτικής του ΕΟ (σχέση με Νεοέλληνες, Νουμά και ψυχαριστές, πολιτική), αναλύεται ο αντίχτυπος της ίδρυσης και της δράσης του και η εκτίμηση των μελών του και των επιστημόνων για τον ρόλο του και το έργο του. Τέλος επιδιώκεται μια συνοπτική καταγραφή της συνεισφοράς της εργασίας στο επιστημονικό πεδίο. Στο παράρτημα γίνεται λεπτομερής καταγραφή των ιδρυτικών σχεδίων του ΕΟ και της αναλυτικής αρθογραφίας των περιοδικών του ΕΟ (ΔΕΟ, και Νέος Δρόμος). Η εργασία τελειώνει με τη λίστα των Βιβλιογραφικών αναφορών και του αρχειακού υλικού και πηγών, και Ευρετήριο των όρων και των πινάκων που περιλαμβάνονται σε αυτή.
Σύγκριση του βαθμού καρδιοτοξικότητας του συνδυασμού καπεσιταμιμπής και οξαλιπλατίνας (xelox) έναντι του συνδυασμού 5-fu/lv με οξαλιπλατίνα (folfox) ως συμπληρωματική θεραπεία σε ασθενείς με χειρουργημένο κολοορθικό καρκίνο σταδίου ΙΙ (υψηλού κινδύνου) και ΙΙΙ
Authors: Βισβίκης Αναστάσιος
Published: September 2021

Εισαγωγή. Αν και οι νεότερες θεραπείες για τον καρκίνο έχουν βελτιώσει συνολικά την επιβίωση των ασθενών έχουν επιπλέον συσχετιστεί με ανεπιθύμητες ενέργειες και καρδιοτοξικότητα. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αναζητηθεί η επίπτωση στο καρδιαγγειακό σύστημα της adjuvant χημειοθεραπείας και κυρίως στους δείκτες της αρτηριακής σκληρίας ασθενών με μη μεταστατικό κολοορθικό καρκίνο σταδίου ΙΙ και ΙΙΙ. Υλικό και Μέθοδοι. Στην μελέτη περιελήφθησαν 70 ασθενείς με μη μεταστατικό κολοορθικό καρκίνο που υποβλήθηκαν σε χημειοθεραπεία είτε με FOLFOX (n=16) είτε με XELOX (n=54). Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε πλήρη καρδιολογική εκτίμηση πριν και στο τέλος της χημειοθεραπείας. Η αρτηριακή σκληρία εκτιμήθηκε με τον προσδιορισμό των δεικτών pulse wave velocity (PWV) and augmentation index (Aix) ενώ πλήρης εργαστηριακός έλεγχος έγινε πριν την έναρξη και μετά το πέρας της χημειοθεραπείας. Αποτελέσματα. Οι ασθενείς παρουσίασαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα carotid-radial PWV, carotid femoral ΡWV και Aix μετά την χημειοθεραπεία (p<0.001); ευρήματα που παρέμειναν σημαντικά και μετά από εξέταση των δύο υποομάδων χημειοθεραπείας χωριστά. Η αύξηση ήταν ανεξάρτητη από συγχυτικούς παράγοντες. Η μονοπαραγοντική ανάλυση έδειξε πως η μεταβολή του PWVc-r και PWCc-f ήταν μεγαλύτερη σε ασθενείς με υψηλότερες τιμές αναφοράς στους δείκτες ανακλώμενων κυμάτων ενώ ανάλογη συσχέτιση δεν παρατηρήθηκε για τον Aix75. Συμπέρασμα. Υπάρχει καθαρή επιβάρυνση στην αρτηριακή σκληρία μετά από adjuvant χημειοθεραπεία σε ασθενείς με μη μεταστατικό κολοορθικό καρκίνο. Αυτό αποτελεί σημαντικό κλινικό εύρημα καθώς σηματοδοτεί πως η γνώση αυτής της επίδρασης μπορεί να οδηγήσει σε πρώιμο εντοπισμό πιθανών καρδιαγγειακών επιπλοκών.
Πειραματικό ζωικό πρότυπο για τη διερεύνηση της πιθανότητας αναγέννησης του ορθρικού χόνδρου, μέσω του συνδυασμού πρόκλησης υποχόνδριων μικροκαταγμάτων και της φαρμακευτικής επαγωγής του μονοπατίου Wnt / β-κατενίνης, σε κατάλληλο συγχρονισμό
Authors: Σχίζας Νικήτας
Published: September 2021

Σκοπός : Έχει τεκμηριωθεί πως η πρόκληση μικροκαταγμάτων στο υποχόνδριο οστό ως αντιμετώπιση χόνδρινων βλαβών, οδηγεί σε σχηματισμό ινοχόνδρινου ιστού βιολογικά υποδεέστερου του υαλώδους χόνδρου. Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση της πιθανότητας ανάπτυξης ιστού πλησιέστερου προς τον υαλώδη χόνδρο, μέσω ενεργοποίησης του μονοπατιού Wnt / β – κατενίνης, σε συνδυασμό με πρόκληση μικροκαταγμάτων. Υλικό – Μέθοδοι : Σε 18 ενήλικες, αρσενικούς κονίκλους Νέας Ζηλανδίας, υπό γενική αναισθησία και συνθήκες ασηψίας, προκλήθηκε χόνδρινη βλάβη κυκλικού σχήματος, διαμέτρου 4 mm στη μεσότητα της τροχιλίας του δεξιού γόνατος. Εφαρμόστηκε η τεχνική μικροκαταγμάτων, όπως έχει καθιερωθεί από τους Steadman et al. Η τροποποίηση του μονοπατιού Wnt / β – κατενίνης επιτυγχάνεται με τη χορήγηση από του στόματος διαλύματος καρβονικού λιθίου σε συγκέντρωση 7mM. Σχηματίστηκαν τρεις ομαδες: Ομάδα Α (ελέγχου) : (n=6) Ομάδα B (χρήση λιθίου 1 εβδομάδα ) : (n=6) . Ομάδα Γ (χρήση λιθίου 4 εβδομάδες ) : (n=6). Τα ζώα θυσιάσθηκαν 9 εβδομάδες μετεγχειρητικά και συνελέγησαν τα χειρουργηθέντα μηριαία οστά. Διενεργήθηκε ιστομορφομετρία στα συλλεγέντα δείγματα με βάση τα ιστοπαθολογικά κριτήρια αναγέννησης για χόνδρινες βλάβες, όπως αυτά έχουν καθορισθεί από τη διεθνή εταιρία επούλωσης του αρθρικού χόνδρου (ICRS). Oλες οι στατιστικές αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν με το στατιστικό πακέτο SPSS, version 17.00 (SPSS Inc, Chicago, IL). Όλα τα τέστ είναι διπλής κατεύθυνσης ( two-sided ). Η τιμή p-value <0.05 καθορίσθηκε σαν επίπεδο στατιστικά σημαντικής διαφοράς. Αποτελέσματα : Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε από τις έξι παραμέτρους του ιστοπαθολογικού score ICRS ( επιφάνεια, θεμέλια ουσία, κατανομή χονδροκυττάρων, βιωσιμότητα κυττάρων, υποχόνδριο οστό κι επιμετάλλωση) στις τέσσερεις (επιφάνεια, θεμέλια ουσία, κατανομή χονδροκυττάρων, υποχόνδριο οστό) στατιστικά σημαντική υπεροχή της ομάδας Γ σε σχέση με την ομάδα Α.Συμπεράσματα: Η χορήγηση διαλύματος καρβονικού λιθίου 7mM για 4 εβδομάδες, σε συνδυασμό με μικροκατάγματα ως αντιμετώπιση χόνδρινων βλαβών σε κονίκλους, οδηγεί σε στατιστικά σημαντική βελτίωση του ιστοπαθολογικού score ICRS τεσσάρων από τα έξι κριτήρια.
Έλεγχος με οπτική θολοσιμετρική συσσώρευση και multiplate της αιμοπεταλιακής απάντησης στην κλοπιδογρέλη στεφανιαίων ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ υπό διπλή κλασική αντιαιμοπεταλιακή αγωγή και συσχέτιση του εργαστηριακού ευρήματος με την κλινική έκβαση
Authors: Τάιχερτ Μαρία
Published: September 2021

Στόχος: Περιορισμένα ήταν τα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με την κλινική σημασία των μετρήσεων της λειτουργικότητας των αιμοπεταλίων σε σταθερούς ασθενείς με στεφανιαία νόσο (ΣΝ). Στόχος μας είναι να αξιολογήσουμε τη συμφωνία μεταξύ της Συσσωματομετρίας Σύνθετης Αντίστασης (Multiple Electrode Aggregometry, MEA και της Οπτικής Θολοσιμετρικής Συσσώρευσης (Light Transmission Aggregometry, LTA) στην ανίχνευση των ασθενών με χαμηλή απόκριση στην κλοπιδογρέλη και την προγνωστική τους αξία σε ασθενείς με ΣΝ και με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔτ2) υπό διπλή αναστολή αιμοπεταλίων. Μέθοδοι: Η LTA και η ΜΕΑ πραγματοποιήθηκαν σε 122 σταθερούς καρδιαγγειακούς ασθενείς με ΣΔτ2. Ασθενείς με μετρήσεις LTAmax και MEA στο ανώτερο τεταρτημόριο ορίστηκαν ως χαμηλής απόκρισης στην κλοπιδογρέλη. Η συμφωνία μεταξύ των δύο μεθόδων αξιολογήθηκε με στατιστικά στοιχεία kappa. Εκτιμήσαμε την πιθανή συσχέτιση μεταξύ της ανταπόκρισης στην αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία και την κλινική έκβαση. Επίσης, εκτιμήσαμε το βέλτιστο διαγνωστικό όριο σύμφωνα με την ανάλυση ROC για την πρόβλεψη της εμφάνισης αθηροθρομβωτικών επιπλοκών κατά τη διάρκεια της 1 έτους περιόδου παρακολούθησης. Αποτελέσματα: Οι συντελεστές Cohen’s kappa (0,214) έδειξαν μέτρια συμφωνία (70,2%) μεταξύ LTA και MEA. Συνολικά 25 MACE εμφανίστηκαν σε 108 ασθενείς (23,1%). Οι ασθενείς με MACE είχαν υψηλότερο LTAmax από αυτούς χωρίς (57,1 ± 16,5 έναντι 49,3 ± 18,3, αντίστοιχα, p = 0,023). Οι μετρήσεις ΜΕΑ ήταν παρόμοιες μεταξύ των ασθενών με και χωρίς MACE (30,1 ± 15,4 έναντι 30,6 ± 20,8, αντίστοιχα, p = 0,84). Η πολλαπλή λογιστική παλινδρόμηση έδειξε ότι οι μετρήσεις LTAmax αποτελούν ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια (Odds Ratio, προσαρμοσμένες: 0,2, 0,05-0,81). Η ανάλυση ROC έδειξε ότι μια μέγιστη τιμή συσσωμάτωσης περίπου 62,5% φαίνεται να αποτελεί μια κρίσιμη μεταβλητή της κλινικής πρόγνωσης σε ασθενείς με ΣΔτ2 και ΣΝ (AUC = 0,67, ευαισθησία = 78%, εξειδίκευση = 61,5%). Συμπεράσματα: Η εκτίμηση της απόκρισης των αιμοπεταλίων παραμένει ιδιαίτερα εξειδικευμένη, με ανεπαρκή συμφωνία μεταξύ των δοκιμών. Τα αποτελέσματά μας υποστηρίζουν την εφαρμογή της LTA, αλλά όχι της MEA για την αξιολόγηση κινδύνου εμφάνισης MACE σε σταθερούς καρδιαγγειακούς ασθενείς με ΣΔτ2.
Light-induced patterning in polydiene solutions
Authors: Μπόγρης Αθανάσιος
Published: September 2021

Το αντικείμενό της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη της μη αναμενόμενης απόκρισης διαυγών πολυμερικών διαλυμάτων πολυβουταδιενίου και πολυισοπρενίου, σε διάφορους οργανικούς διαλύτες, σε ασθενή ακτινοβολία LASER στο ορατό. Η ακτινοβόληση αυτών των διαλυμάτων οδηγεί σε τοπικές αλλαγές του δείκτη διάθλασης και στο σχηματισμό μικροδομών, κατά μήκος της πορείας διάδοσης του φωτός. Μελετώντας το φαινόμενο αυτό, προσπαθούμε να εξακριβώσουμε τη λεπτομερή του φαινομενολογία, να προβλέψουμε την απόκριση των πολυμερικών διαλυμάτων στην ακτινοβόλησή τους μέσω προσομοιώσεων, να ανακαλύψουμε την προέλευση της αλληλεπίδρασης του πολυμερούς με το φως και να διερευνήσουμε πιθανές εφαρμογές του. Για την επίτευξη των παραπάνω, ερευνούμε το πως αποκρίνεται το πολυμερές σε διάφορες συνθήκες, όπως το διαφορετικό περιβάλλον διαλυτών, οι διαφορετικές συνθήκες ακτινοβόλησης, οι διαφορετικές φυσικο- χημικές παράμετροι (όπως η μικροδομή ή το μοριακό βάρος του πολυμερούς) ή και την ύπαρξη οξυγόνου στο διαλύτη. Με τη χρήση φασματοσκοπικών τεχνικών, χαρακτηρίζουμε τις φωτοεπαγώμενες δομές που λαμβάνουμε από τα πολυμερικά διαλύματα μετά από ακτινοβόληση, με σκοπό την ανίχνευση πιθανών αλλαγών στη μικροδομή και βάσει αυτών προτείνουμε πιθανές χημικές οδούς μέσω των οποίων λαμβάνει χώρα το φαινόμενο. Τέλος, εξετάζουμε τις πιθανές δυνατότητες που μπορεί να παρέχουν τα υλικά που μελετούμε, στη δημιουργία εγγραφών σε μικροσκοπικό επίπεδο, αλλά και στην κατασκευή κυματοδηγών φωτός.
Εκπαίδευση, χρηματοοικονομικές δαπάνες και οικονομική ανάπτυξη
Authors: Γαράφας Γεώργιος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή διερευνάται η σχέση ανάμεσα στην εκπαίδευση και την οικονομική ανάπτυξη, στην περίπτωση της Ελλάδας μεταπολεμικά (1950-2009). Η εκπαίδευση προσεγγίζεται μέσα από τις δημόσιες εκπαιδευτικές δαπάνες, τα ποσοστά των εγγεγραμμένων και τα μέσα έτη εκπαίδευσης, και η οικονομική ανάπτυξη μέσα από μία σειρά από θεμελιώδεις μακροοικονομικές μεταβλητές. Για το σκοπό αυτό παρουσιάζεται αναλυτικά η πορεία ενός πλήθους χρονολογικών σειρών που αφορά: εκπαιδευτικές μεταβλητές, χρηματοοικονομικές δαπάνες, παραχθέν προϊόν, πληθυσμιακά δεδομένα, πηγές χρηματοδότησης και δείκτες αξιολόγησης της εκπαίδευσης. Ο κύριος όγκος των δεδομένων συλλέχτηκε από τις εκδόσεις των Στατιστικών της Εκπαίδευσης, των Στατιστικών Επετηρίδων και τους Εθνικούς Λογαριασμούς της ΕΛΣΤΑΤ, καθώς και από τη βάση δεδομένων Penn World Table 9.0 (Feenstra, Inklaar, and Trimmer, 2015). Στην εμπειρική ανάλυση χρησιμοποιώντας την προσέγγιση των Johansen (1988) και Johansen and Juselius (1990) και εφαρμόζοντας ένα Διανυσματικό Υπόδειγμα Διόρθωσης Σφαλμάτων (Vector Error Correction, VEC model), επιδιώκεται να ελεγχθεί η σχέση ανάμεσα στην εκπαίδευση και στο παραγόμενο προϊόν. Τα αποτελέσματα της εμπειρικής ανάλυσης, υποδεικνύουν την ύπαρξη μακροχρόνιας σχέσης συνολοκλήρωσης ανάμεσα στην εκπαίδευση και στο πραγματικό ΑΕΠ. Επίσης, εφαρμόζοντας την προσέγγιση των Toda – Yamamoto (1995) διαπιστώνεται ότι το ανθρώπινο κεφάλαιο αιτιάζει κατά Granger την οικονομική ανάπτυξη, χωρίς να διαπιστώνεται αντίστροφη σχέση αιτιότητας.
Ανατομική μελέτη των μηριαίων οστών με τη μέθοδο της φωτοελαστικότητας
Authors: Μαρκόπουλος Άγγελος
Published: September 2021

Στην παρούσα έρευνα μελετήθηκαν 38 ζεύγη μηριαίων οστά από ανθρώπινα πτώματα με τη μέθοδο της φωτοελαστικότητας εκ των οποίων 14 ήταν γυναίκες και 24 ήταν άνδρες. Οι ιστοί τοποθετήθηκαν σε διάλυμα υδροχλωρικού οξέως 30% και αφού έφυγαν από το μηριαίο οστό, με ειδικούς οστεοτόμους γίνονται τομές ώστε να φανούν οι οστικές δοκίδες του μηριαίου οστού και η σπογγώδης ουσία. Στη συνέχεια κάθε τμήμα της κεφαλής του μηριαίου οστού τοποθετείται στη συσκευή της φωτοελαστικότητας για περαιτέρω ανάλυση και μελέτη. Όλες οι παρατηρήσεις του ερευνητή τοποθετήθηκαν σε ηλεκτρονική τράπεζα πληροφοριών (DATA) για την ασφαλή εξαγωγή παρατηρήσεων και συμπερασμάτων.
Εργασιακή ικανοποίηση και επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών
Authors: Κούλης Αθανάσιος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή επιχειρείται να μελετηθούν οι έννοιες της επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών καθώς και της εργασιακής τους ικανοποίησης, οι οποίες επηρεάζουν με τρόπο πολυσχιδή την εικόνα των εκπαιδευτικών συστημάτων διεθνώς. Η μελέτη της σχετικής βιβλιογραφίας, η ποσοτική έρευνα με τη χρήση ερωτηματολογίων, αλλά και η ποιοτική με τη διεξαγωγή ημιδομημένων συνεντεύξεων αναμένεται να συμβάλλουν καθοριστικά στη διερεύνηση των ευκαιριών ανάπτυξης που προσφέρονται στους εκπαιδευτικούς, του βαθμού ικανοποίησής τους από την εργασία τους, αλλά και άμεσα συσχετιζόμενων παραμέτρων όπως είναι τα επίπεδα της εργασιακής τους εξουθένωσης (burnout) καθώς και της αφοσίωσής τους στο επάγγελμα, στο ελληνικό εκπαιδευτικό περιβάλλον. Βασικό άξονα της διατριβής αποτελεί και η διερεύνηση της ύπαρξης και των χαρακτηριστικών μιας ενδεχόμενης σχέσης μεταξύ της επαγγελματικής ανάπτυξης και της εργασιακής ικανοποίησης. Η ανάδειξη μιας τέτοιας σχέσης αναμένεται να ανοίξει σημαντικούς ορίζοντες στο επίπεδο του σχεδιασμού δραστηριοτήτων επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών. Η σύνδεση της επαγγελματικής ανάπτυξης στην οποία άμεσα μπορούν να επέμβουν οι σχεδιαστές των εκπαιδευτικών πολιτικών, με την ικανοποίηση των εκπαιδευτικών, που δεν επιτυγχάνεται με κάποιο απλό διαδικαστικό τρόπο, θα δώσει τη δυνατότητα στους υπευθύνους να διαμορφώνουν κατάλληλα προγράμματα επαγγελματικής ανάπτυξης που να ενισχύουν τα αισθήματα ικανοποίησης που αντλούν οι εκπαιδευτικοί από την εργασία τους. Τέτοια υψηλά επίπεδα ικανοποίησης δύνανται με τη σειρά τους να οδηγήσουν μεταξύ άλλων και σε υψηλότερα επίπεδα επίτευξης μαθησιακών στόχων, κάτι το οποίο αποτελεί άλλωστε το κύριο ζητούμενο στα εκπαιδευτικά συστήματα ανά τον κόσμο. Ορισμένα από τα σημαντικότερα συμπεράσματα της διατριβής είναι η γενικότερη ικανοποίηση των εκπαιδευτικών από τη συνολική τους επιμόρφωση, η αδυναμία των αρχικών σπουδών, με εξαίρεση το πεδίο του επιστημονικού αντικειμένου, καθώς και των ενδοϋπηρεσιακών επιμορφώσεων να τους εξοπλίσουν επαρκώς ενόψει των απαιτήσεων του έργου που καλούνται να επιτελέσουν, καθώς και οι έντονες επιμορφωτικές τους ανάγκες στα πεδία της ειδικής αγωγής, της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και της αξιοποίησης καινοτομιών στη διδακτική πράξη. Επισημαίνονται επιπλέον τα ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα ικανοποίησης των εκπαιδευτικών από την εργασία τους και δη από τη συνεργασία τους με τους μαθητές καθώς και από αυτό καθαυτό το διδακτικό επάγγελμα, αλλά και τα εξαιρετικά σπάνια συναισθήματα εργασιακής εξουθένωσης που αυτοί βιώνουν. Σκιαγραφείται, τέλος, μια κυκλική σχέση ανάμεσα στην εργασιακή ικανοποίηση και την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών.
Μελέτη οξειδωτικού stress σε ασυμπτωματικούς και συμπτωματικούς ασθενείς με καρωτιδική νόσο
Authors: Λιουδάκη Στέλλα
Published: September 2021

Σκοπός: Η παραοξονάση-1 (PON-1) είναι μια υδρολάση συνδεδεμένη με την υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνη (HDL), που φαίνεται να έχει προστατευτική δράση κατά της αθηροσκλήρωσης. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να προσδιορίσει αν τα επίπεδα PON-1 μπορεί να σχετίζονται με την εκδήλωση νευρολογικής συμπτωματολογία σε ασθενείς με στένωση της καρωτίδας αρτηρίας. Μέθοδοι: Μελετήθηκαν όλοι οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ενδαρτηρεκτομή καρωτίδας στο Τμήμα Αγγειοχειρουργικής του Γενικού Νοσοκομείου Αθήνας « Λαϊκό», από τον Ιούλιο 2012 έως τον Ιούλιο 2014. Καταγράφηκε το ιατρικό ιστορικό και οι διατροφικές συνήθειες των ασθενών και μετρήθηκαν τα επίπεδα PON-1, γλυκόζης, ολικής χοληστερόλης, HDL, χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνης (LDL) και τριγλυκεριδίων. Οι μεταβλητές συγκρίθηκαν μεταξύ συμπτωματικών και ασυμπτωματικών ασθενών ενώ έγινε και μια ανάλυση καμπύλης λειτουργικού χαρακτηριστικού δέκτη, ή αλλιώς, ROC (Receiver Operating Characteristic curves),για να αξιολογήσει την ακρίβεια της PON-1 στην πρόβλεψη εμφάνισης συμπτωματολογίας. Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθηκαν 74 ασθενείς στη μελέτη και οι 41 ήταν ασυμπτωματικοί. Η μέση ηλικία ήταν 68,5 έτη. Οι 2 ομάδες φαίνεται ότι διέφεραν σημαντικά σε σχέση με τα επίπεδα PON-1 με τη συμπτωματική ομάδα να παρουσιάζει χαμηλότερα επίπεδα (5,3 ± 1,19 έναντι 4,6 ± 1,36 ng / ml, p = 0,025). Η ανάλυση ROC έδειξε μια περιοχή κάτω από την καμπύλη 0,654 (p = 0,023). Συμπέρασμα: Η παρουσία μειωμένων επιπέδων PON-1 είχε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την εμφάνιση νευρολογικής συμπτωματολογίας, η οποία ήταν ανεξάρτητη από άλλους παραδοσιακούς καρδιαγγειακούς παράγοντες. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για τη μελλοντική αξιολόγηση του ρόλου της PON-1 στην πρόγνωση εμφάνισης νευρολογικής συμπτωματολογίας σε ασθενείς με καρωτιδική νόσο.
Ανάδειξη χαρακτηριστικών ηλιακών ραδιοεκπομπών
Authors: Τσιτσιπής Παναγιώτης
Published: September 2021

Το θέμα που πραγματεύεται η παρούσα διατριβή αφορά στην ανάδειξη των χαρακτηριστικών των ηλιακών ραδιοεκπομπών. Πιο συγκεκριμένα, εξετάζονται τρόποι και μέθοδοι με τους οποίους μετρούνται τα χαρακτηριστικά αυτά, η επίδραση διαφόρων παραμέτρων στην ακριβή αποτύπωση αυτών και μελετώνται εφαρμογές, δηλαδή τρόποι οι οποίοι οδηγούν σε εύρεση ιδιοτήτων του ηλιακού στέμματος. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη λεπτή υφή των ηλιακών ραδιοεκπομπών επειδή θεωρούμε ότι ο ρόλος της είναι καθοριστικός στην εξέλιξη των διαφόρων γεγονότων του ηλιακού στέμματος και επειδή πιστεύουμε ότι κρύβουν πολύ σημαντικές πληροφορίες για τις φυσικές διεργασίες που τελούνται κατά τη διάρκεια εκρηκτικών γεγονότων στο ηλιακό στέμμα. Η μελέτη της λεπτής υφής σε πολλές περιπτώσεις, έχει δώσει κατά το παρελθόν σημαντικά αποτελέσματα, κυρίως όταν τα καταγραμμένα γεγονότα ήταν αρκετά ισχυρά, δεδομένου και ότι ο διαχωρισμός τους από το ισχυρό υπόβαθρο και η μελέτη τους απαιτούσε αυξημένη συνεισφορά τεχνολογικών εργαλείων που κυρίως τα τελευταία χρόνια είναι στη διάθεσή μας. Για τη μελέτη της λεπτής υφής σε φαινόμενα εκπομπής ηλιακής ραδιοακτινοβολίας, χρησιμοποιήθηκαν, αποκλειστικά, δεδομένα από εγγραφές του ηλιακού ραδιοφασματογράφου ARTEMIS-IV, και έγινε εκτεταμένη χρήση νέων μεθόδων, λογισμικού και αλγορίθμων επεξεργασίας σήματος και εφαρμογή διαφόρων ψηφιακών φίλτρων, προσαρμοσμένων στα χαρακτηριστικά των εγγεγραμμένων δυναμικών φασμάτων καθώς και εφαρμογή μεθόδων Fourier και μετασχηματισμού κυματιδίου (wavelet transform) για ανάδειξη περιοδικοτήτων. Ιδιαίτερα, σχεδιάστηκαν και αναπτύχθηκαν πρωτότυποι μέθοδοι υπολογισμού των κλίσεων γραμμικών ή σχεδόν γραμμικών μορφών σε δυναμικά φάσματα. Διερευνήθηκαν οι παράγοντες που επηρεάζουν την απόδοση των μεθόδων αυτών. Έγινε εφαρμογή των μεθόδων στη μελέτη της εξέλιξης της εκπομπής ραδιοακτινοβολίας κατά τη διάρκεια μεγάλων ηλιακών γεγονότων.
Essays on the european bank lending channel and performance
Authors: Ντάικου Δέσποινα
Published: September 2021

Αντικείμενο έρευνας της παρούσης διδακτορικής διατριβής είναι η ανάδειξη των αντικρουόμενων ενδογενών και εξωγενών τραπεζικών μεταβλητών, που επιδρούν στην δυναμική του Ευρωπαϊκού Τραπεζικού συστήματος υπό το καθεστώς της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Ένωσης, πριν και μετά την πρόσφατη χρηματοοικονομική κρίση του 2008. Συγκεκριμένα, η διατριβή αυτή φιλοδοξεί να αποδείξει εμπειρικά: α) την μη αποτελεσματική επίδραση της μη συμβατικής νομισματικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) στην πιστοδοτική ικανότητα των τραπεζών και την εξέλιξη της κερδοφορίας τους διαχωρίζοντας τες σε «δυνατές» και «περιφερειακές» οικονομίες, αναλόγως που εδρεύουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, β) αναλύεται η επίδραση της αυξανόμενης εποπτείας της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Αρχής (ΕΒΑ) μέσω συγκεκριμένων εποπτικών δεικτών υπό το πλαίσιο του IFRS στην παροχή δανεισμού εκ μέρους των τραπεζών προς την πραγματική οικονομία και γ) λαμβάνοντας υπόψη τα εμπειρικά δεδομένα των α,β αναλύουμε πως οδηγούμαστε στον μετασχηματισμό και την αποδυνάμωση του Ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος μέσω (και) της ανάπτυξης μη παραδοσιακών ιδρυμάτων-οργανισμών παροχής πιστώσεων (shadow banking).
Ανάλυση ιατρικών δεδομένων από πολλαπλές απεικονιστικές τεχνολογίες με τεχνικές μηχανικής μάθησης, επεξεργασίας εικόνας και στατιστικού μοντέλου σχήματος
Authors: Χειμαριώτης Γρηγόριος-Άρης
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή περιγράφει νέες πρωτότυπες μεθόδους επεξεργασίας ιατρικών απεικονιστικών δεδομένων που συλλέχθηκαν με την εφαρμογή διαφόρων συστημάτων απεικόνισης (OCT και SPECT/CT) και σχετίζονται με συγκεκριμένα θέματα - προβλήματα της διαγνωστικής ιατρικής. Οι μέθοδοι αυτές αναπτύχτηκαν σύμφωνα με τις αρχές της επεξεργασίας εικόνας, με τη χρήση συνελικτικών νευρωνικών δικτύων και ενεργού μοντέλου σχήματος. Εξετάστηκαν, κατά βάση, εικόνες της Ενδοστεφανιαίας Οπτικής Συνεκτικής Τομογραφίας (νέας σχετικά και εξελισσόμενης απεικονιστικής τεχνολογίας) με στόχο την ανάπτυξη μεθόδων αυτόματης κατάτμησης του αρτηριακού τοιχώματος και κατηγοριοποίησης των αθηρωματικών ιστών (διερεύνηση της μορφολογίας και παθολογοανατομίας των στεφανιαίων αρτηριών). Η μέθοδος ARC-OCT που αναπτύχθηκε καθιστά δυνατή την ακριβή και πλήρως αυτοματοποιημένη ανίχνευση του ορίου αυλού-ενδοθηλίου, ακόμη και σε εικόνες OCT με τεχνικά σφάλματα και επί τμημάτων στεφανιαίων αρτηριών που φέρουν ενδοπροθέσεις ή έχουν πλευρικές διακλαδώσεις. Για την αυτόματη κατηγοριοποίηση των αθηρωματικών πλακών (μετά από την εφαρμογή - δοκιμή πληθώρας εναλλακτικών τεχνικών), αναπτύχθηκε μια συνδυαστική μέθοδος που βασίζεται στην εξειδικευμένη προεπεξεργασία των εικόνων OCT (για την ανάδειξη των οπτικών ιδιοτήτων των διαφόρων τύπων αθηρωματικών ιστών) και την ταξινόμησή τους σε δύο επίπεδα: τόσο υφής, όσο και περιοχής, με τη χρήση του κατάλληλου συνελικτικού νευρωνικού δικτύου CNN, σε κάθε επίπεδο. Με την μέθοδο επιτεύχθηκε η κατάταξη των τμημάτων μιας εικόνας IVOCT, σε 6 κατηγορίες: υπόβαθρο εικόνας, φυσιολογικός ιστός και τέσσερις διαφορετικούς τύπους αθηρωματικής πλάκας (λιπώδης, ινώδης, ασβεστοποιημένη και μεικτή). Ακόμη, για την αυτόματη κατάτμηση-οριοθέτηση των λειτουργικών εικόνων αερισμού/αιμάτωσης SPECT πνευμόνων (που απετέλεσε ένα ακόμη από τα πεδία της παρούσας εργασίας), η μέθοδος που αναπτύχθηκε βασίζεται στην αξιοποίηση των a priori πληροφοριών ενεργών προτύπων σχημάτων που προκύπτουν από τις αντίστοιχες ανατομικές εικόνες CT. Ο αλγόριθμος που δημιουργήθηκε επιτρέπει την εκτίμηση του περιγράμματος των πνευμόνων ανεξάρτητα από την ύπαρξη περιφερειακών ελαττωμάτων αερισμού /αιμάτωσης και μπορεί να αποτελέσει τη βάση προς την κατεύθυνση της αυτόματης ποσοτικοποίησης μεγάλης κλίμακας σχετικών μετρήσεων. Τέλος προσδιορίστηκαν τα θέματα (επί των παραπάνω πεδίων) που χρειάζονται περαιτέρω έρευνα - ανάπτυξη, που μπορεί να γίνει με την αξιοποίηση των μεθόδων βαθιάς μάθησης και τη χρήση τεχνικών 3D αναπαράστασης, με στόχο τα πορίσματα αυτής της ερευνητικής προσπάθειας να έχουν ευρύτερη εφαρμογή στην κλινική πράξη.
Διδάσκοντας την τέχνη
Authors: Μήλιος Θεοδόσιος
Published: September 2021

Η διδακτορική έρευνα εστιάζει στη διδασκαλία του Ελευθέρου Σχεδίου και της Ζωγραφικής στο Εργαστήριο Ζωγραφικής της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Με δεδομένη την απουσία ολοκληρωμένων στοιχείων για το συγκεκριμένο θέμα, η έρευνα μελετά ενδελεχώς την αλληλεπίδραση των εικαστικών τεχνών με την αρχιτεκτονική, ως ενός πεδίου ζυμώσεων απαραίτητου για την εκπαίδευση ενός αρχιτέκτονα. Η μελέτη, παράλληλα, εστιάζει στη συμπόρευση των ρευμάτων της τέχνης με τα ρεύματα της αρχιτεκτονικής, όπως αποδόθηκαν μέσα από τη νεοελληνική ζωγραφική και αρχιτεκτονική, και στη μεταξύ τους αλληλοδιείσδυση στο πεδίο της διδασκαλίας. Επιπρόσθετα, μέσω της έρευνας καταγράφεται η διαδικασία διδασκαλίας των τεχνών και του πολιτισμού στο πλαίσιο των διδασκομένων αρχιτεκτόνων, μέσω της ανάλυσης των διδακτικών μοντέλων που απαιτούνται για αυτόν ακριβώς τον εξειδικευμένο χαρακτήρα διδασκαλίας. Μέσα από τη διερεύνηση των διαδικασιών που εφάρμοσαν οι ζωγράφοι δάσκαλοι στους αρχιτέκτονες φοιτητές και την έμμεση συμβολή τους στην αρχιτεκτονική δημιουργία, αναδεικνύεται η επιρροή που τους ασκήθηκε από αυτήν ακριβώς τη διδασκαλία στη σχολή αρχιτεκτόνων μηχανικών, και η οποία μεταφέρθηκε στο δικό τους καλλιτεχνικό έργο. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται μια ανασκόπηση του έργου των ζωγράφων καθηγητών της Σχολής, η οποία εκτός των άλλων εστιάζει στην αναζήτηση της έννοιας της χωρικότητας στη ζωγραφική τους πριν, κατά τη διάρκεια, και μετά από τα χρόνια διδασκαλίας τους στην Αρχιτεκτονική Σχολή.
Φύση και λειτουργία της πολυεδαφικής αδειοδότησης στην ψηφιακή ενιαία αγορά και η σχέση της με τη συλλογική διαχείριση
Authors: Μαυροσκότη Ζωή
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως αντικείμενο τη διερεύνηση της νομικής φύσης και λειτουργίας τριών συμβάσεων που εντάσσονται στη διαδικασία της χορήγησης πολυεδαφικής άδειας μουσικών έργων, όπως αυτή ρυθμίζεται από το πλέγμα διατάξεων του Ν 4481/2017. Στο πλαίσιο αυτό οριοθετούνται εννοιολογικά και αναλύονται ως προς τη φύση και τη λειτουργία τους (α) η σύμβαση ανάθεσης διαχείρισης δικαιωμάτων δημιουργού μουσικού έργου σε οργανισμό συλλογικής διαχείρισης ή ανεξάρτητη οντότητα διαχείρισης μουσικών έργων, (β) η πολυεδαφική άδεια που χορηγεί οργανισμός συλλογικής διαχείρισης ή ανεξάρτητη οντότητα διαχείρισης σε πάροχο επιγραμμικών υπηρεσιών μουσικής και (γ) η τυχόν συναφθείσα σύμβαση εκπροσώπησης οργανισμού συλλογικής διαχείρισης από άλλον οργανισμό με σκοπό την χορήγηση αυτών των πολυεδαφικών αδειών για λογαριασμό του.
Εδραίωση της αλήθειας ενός αδικήματος και ηθική καταστολή στο πλαίσιο του ελληνικού ποινικού μηχανισμού κατά την περίοδο της κρίσης
Authors: Παπανδρίτσα Άρτεμη
Published: September 2021

Τούτη η εργασία αποτελεί μια ενδελεχή έρευνα στις θεωρίες, πρωτίστως, που αφορούν και εκκινούν από τη σκέψη ενός ανθρώπου, ο οποίος αποπειράται να αναλογιστεί τους λόγους που ωθούν ένα υποκείμενο- σωματικό εγώ και σκεπτόμενο ον ταυτοχρόνως- να διαπράξει μια άνομη πράξη, ένα αδίκημα. Έχει οριστεί ως αρχή, συνεπώς, τούτης η αναφορά σε βασικές έννοιες, που εγγίζουν το εν λόγω ζήτημα, όπως η ηθική εν γένει, η ηθική ψυχολογία, διότι με τούτον τον τρόπο θεωρήθηκε πως δύναται αυτή η έρευνα να λογιστεί ως ένα συλλογικό έργο, που αφορά στον εγκλεισμό, στην εδραίωση της αλήθειας των αδικημάτων, στην ηθική καταστολή του ποινικού μηχανισμού την περίοδο της κρίσης, τη μέγιστη δυνατή κατανόηση των αιτιών που δύνανται να «κρύβονται» πίσω από τα αδικήματα, την αλλαγή των ποινών στη χρονική πραγματικότητα, τη γνώμη των ίδιων των υποκειμένων που βίωναν ή βιώνουν ακόμη τον εγκλεισμό, τη γνώμη των Σωφρονιστικών Υπαλλήλων που «λειτουργούν» σε αυτά, τη γνώμη των ανθρώπων που εκπροσωπούν – υπερασπίζονται τα εν λόγω υποκείμενα, τέλος τη δική μας τοποθέτηση. Στις κοινωνίες της κρίσης, όπως τη δεδομένη χρονική στιγμή η ελληνική, είναι κάπως εύλογη η διατύπωση πως τα αδικήματα αυξάνονται, αφού οι δεσμοί και οι σχέσεις, τόσο μεταξύ των μελών όσο και μεταξύ των μερών της ψυχής ενός υποκειμένου, διαρρηγνύονται. Η «ανάγκη» ωθεί πολύ περισσότερο πια τους αδικούντες στη διάπραξη οιουδήποτε αδικήματος. Σε κάθε περίπτωση, όπως μας αποδεικνύει και ο μύθος του Γύγη κανένας άνθρωπος δεν είναι δίκαιος με τη θέλησή του, παρά μόνον εξαιτίας της αναγκαστικής υπακοής του στους νόμους και λόγω του φόβου της ποινής και της τιμωρίας. Συνεπώς, η μελέτη όλων των συσχετιζόμενων μερών και εννοιών με τα αδικήματα, την εδραίωση της αλήθειας αυτών, την απονομή της δικαιοσύνης, τις ποινές και τον εξανθρωπισμό εντέλει της φυλακής –ως την κυρίαρχη μορφή επιβολής μιας ποινής- υπήρξε το μείζον ζήτημα όλης αυτής της πορείας. Σαν μια μικρογραφία της κοινωνίας, η ειρκτή, διαθέτει όλους τους τύπους ανθρώπου που έχει ή είχε εκεί έξω. Οι συμπεριφορές τους ομοιάζουν με τις δικές μας. Μήπως, εντούτοις, μια κοινωνία και δη η ελληνική, όπου γεννήθηκε η δημοκρατία, οφείλει να βρει καλύτερα τρόπους μείωσης των φαινομένων της εγκληματικότητας πρωτίστως και ακολούθως τρόπους επιβολής σωφρονιστικών ποινών;
Η σκηνοθεσία της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας στην ψηφιακή εποχή
Authors: Πούλου Αγγελική
Published: September 2021

Στο επίκεντρο βρίσκεται η χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας στη σκηνοθεσία της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, δηλαδή η πρόσληψη της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας στο ψηφιακό θέατρο. H αρχαία ελληνική τραγωδία ως ψηφιακή παράσταση, μοιάζει να λειτουργεί ως καλειδοσκόπιο του καιρού∙ άλλοτε ως φακός και κάποιες φορές ως θρυμματισμένος καθρέπτης, όπου ένα παιχνίδι, ένα «πήγαινε-έλα» αναπτύσσεται ανάμεσα στις ταυτότητες και τις ποιότητες: θεατής/πολίτης, πολιτικό/θρησκευτικό, ο χωροχρόνος του μύθου/ο πραγματικός τρέχων χρόνος, παρουσία/απουσία. Με τη χρήση της τεχνολογίας και των ψηφιακών ισοδυνάμων, οι καλλιτέχνες επανοηματοδοτούν στο παρόν μια σειρά κομβικών εννοιών για την τραγωδία, όπως η κοινότητα, η πόλις, η ύβρις, η μάσκα, η σύγκρουση, το τραγικό και δημιουργούν ισοδύναμες αισθήσεις και εντυπώσεις στον σύγχρονο θεατή: Τα ψηφιακά μέσα γίνονται ισοδύναμο του λόγου. Ο οίκος, το βασιλικό ανάκτορο μπροστά και εντός του οποίου συντελούνται τα περισσότερα γεγονότα και οι συγκρούσεις, αντικαθίσταται από την οθόνη παλίμψηστο: μέσα στην εικόνα ζούμε, συγκρουόμαστε, παράγουμε ιστορία. Η σύμβαση της μάσκας οδηγεί στον πειραματισμό με τις τεχνολογίες του ήχου. Η πολυσυζητημένη πολιτική λειτουργία της τραγωδίας στο πλαίσιο της δημοκρατικής Αθήνας και η δημιουργία του αισθήματος κοινότητας δημιουργείται πλέον μέσα από την ψηφιακή τεχνολογία. Oι θεατές σχηματίζουν εφήμερες κοινότητες στη συνάντησή τους μέσα στο τεχνολογικό περιβάλλον, η ριζωματική θραυσματοποίηση της θεατρικής σκηνής, «κρύβει» την κοινότητα, για να τη μετατρέψει σε εικονική κοινότητα. Τέλος, είναι το τραγικό που αναπτύσσεται ως ιδέα και ως επιτελεστικό φαινόμενο.
Μελέτη και ταυτοποίηση δομής των πολικών λιποειδών των ψαριών με καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες
Authors: Σιορίκη Ελένη
Published: September 2021

Ο σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι διττός και αφορά αρχικά τη διερεύνηση της ύπαρξης και της δομής βιολογικώς δραστικών πολικών λιποειδών σε ένα στερεό απόβλητο της ελαιουργίας, τον ελαιοπυρήνα (olive pomace, OP) και στη συνέχεια τη μελέτη των πιθανών αντιαθηρογόνων δράσεων ενός λειτουργικού τροφίμου και συγκεκριμένα μιας τσιπούρας (Sparus aurata) που έχει εκτραφεί με ιχθυοτροφή, η οποία έχει εμπλουτισθεί με ελαιοπυρήνα κατά 8%. Μελετήθηκαν και συγκρίθηκαν δείγματα ελαιοπυρήνα, εμπλουτισμένης και συμβατικής ιχθυοτροφής, εμπλουτισμένης και συμβατικής τσιπούρας αντίστοιχα, με σκοπό να διασαφηνιστούν τα συστατικά που έχουν μεταφερθεί από τον ελαιοπυρήνα στην εμπλουτισμένη ιχθυοτροφή και περαιτέρω στηνεμπλουτισμένη τσιπούρα, προσφέροντάς της αντιαθηρογόνο δράση έναντι της συμβατικής. Αρχικά εκχυλίστηκαν τα ολικά λιποειδή (Total Lipids, TL) όλων των δειγμάτων μέσω της εκχύλισης Bligh-Dyer και με κατανομή κατ’ αντιρροή διαχωρίστηκαν τα ολικά λιποειδή σε πολικά (Total Polar Lipids, TPL) και ουδέτερα (Total Neutral Lipids,TNL). Προσδιορίστηκε και συγκρίθηκε η σύσταση των λιπαρών οξέων των TPL των δειγμάτων με αεριοχρωματογραφία (GC-FID). Έπειτα μελετήθηκε η in vitro ικανότητά τους να προκαλούν τη συσσώρευση πλυμένων αιμοπεταλίων κουνελιού ή νααναστέλλουν την επαγόμενη από τον Παράγοντα Ενεργοποίησης Αιμοπεταλίων (PAF) συσσώρευση. Κατόπιν, προσδιορίστηκε η σύσταση των λιπαρών οξέων των φωσφολιποειδών με αεριοχρωματογραφία-φασματομετρία μάζας (GC-MS) και ταυτοποιήθηκαν οι δομές των φωσφολιποειδών με διαδοχική φασματομετρία μάζας (ESIMS/MS). Εντοπίστηκαν υψηλά επίπεδα παλμιτικού (16:0), ελαϊκού (18:1, cis ω-9), λινελαϊκού (18:2, ω-6) και εικοσιδυπεντανοϊκού (DPA 22:5 ω-3) οξέος τόσο στην εμπλουτισμένη όσο και στη συμβατική ιχθυοτροφή και τα ίδια αποτελέσματα αντικατοπτρίστηκαν και στους ιστούς των ψαριών που εκτράφηκαν με τις αντίστοιχεςιχθυοτροφές, εκτός από το εικοσιδυπεντανοϊκό (DPA 22:5 ω-3) οξύ που εμφάνισε μείωση στη συμβατική τσιπούρα. Σε όλα τα δείγματα ανιχνεύτηκαν διάφορα μοριακά είδη γλυκεροφωσφολιποειδών από τα οποία δύο μοριακά είδη φωσφατιδυλοαιθανολαμίνης, η PE 18:0/18:0 και η PE 18:2/20:4 ταυτοποιήθηκαν στον ελαιοπυρήνα, στην εμπλουτισμένη ιχθυοτροφή και στην εμπλουτισμένη τσιπούρα αλλά όχι στη συμβατική ιχθυοτροφή. Αυτό το αποτέλεσμα είναι μια ισχυρή ένδειξη ότι αυτά τα φωσφολιποειδή είναι ενώσεις που έχουν την ικανότητα να είναι in vitro αναστολείς του PAF, δηλαδή να αναστέλλουν ή και να υποστρέφουν το σχηματισμό αθηρωματικών πλακών στις αρτηρίες του αίματος.
Παραγωγή λειτουργικού ροφήματος χαμηλού αλκοολικού βαθμού μέσω ζύμωσης χυμού ροδιού
Authors: Καζάκος Σταύρος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή είχε σαν στόχο την παρασκευή καινοφανούς λειτουργικού ροφήματος χαμηλού αλκοολικού βαθμού, μέσω ζύμωσης χυμού ροδιού με γαλακτικά βακτήρια. Ειδικά για τους ζυμωμένους χυμούς που παρασκευάστηκαν έγινε χρήση δύο γαλακτικών βακτηρίων. Το ένα ήταν το δυνητικά προβιοτικό στέλεχος L. paracasei K5, το οποίο πρόσφατα απομονώθηκε από γαλακτοκομικά προϊόντα και κεφίρ και το άλλο το εμπορικό προβιοτικό στέλεχος L. plantarum ATCC 14917. Αρχικά, οι δύο μικροοργανισμοί χρησιμοποιήθηκαν για ζυμώσεις του χυμού ροδιού σε διαφορετικές θερμοκρασίες ζύμωσης, σε διαφορετικές τιμές pH, διαφορετικές ποσότητες προστιθέμενου μικροοργανισμού και διαφορετικές συγκεντρώσεις σακχάρου του χυμού. Ο σκοπός ήταν να βρεθούν οι βέλτιστες συνθήκες ζύμωσης, για την επίτευξη των βέλτιστων τιμών της βιωσιμότητας των μικροοργανισμών κατά την διάρκεια της ζύμωσης αλλά και κατά την ψυχρή συντήρησή τους για 4 εβδομάδες. Εκτός από τον προσδιορισμό της βιωσιμότητας των γαλακτικών βακτηρίων, κατά την διάρκεια της ζύμωσης και αποθήκευσης των χυμών, ελέγχθηκαν τυχόν επιμολύνσεις από το σύνολο των αερόβιων μεσόφιλων βακτηρίων και ζυμών. Ποικίλες χημικές αναλύσεις διεξάχθηκαν στους ζυμωμένους χυμούς ροδιού, με την χρήση υγρής χρωματογραφίας υψηλής πίεσης (HPLC), όπως ο προσδιορισμός της συγκέντρωσης (i) του αζύμωτου σακχάρου, (ii) των παραγόμενων οργανικών οξέων και (iii) της αιθανόλης. Παράλληλα, προσδιορίστηκαν (i) η αντιοξειδωτική ικανότητα και (ii) τα επίπεδα των φαινολικών συστατικών. Επίσης έγινε ανάλυση των πτητικών ενώσεων του ζυμωμένου χυμού ροδιού με μικροεκχύλιση στερεάς φάσης (SPME) και αέρια χρωματογραφία/φασματοσκοπία μάζας (GC/MS). Τέλος, διεξάχθηκε γευσιγνωστικός έλεγχος όλων των προϊόντων, προκειμένου να αξιολογηθούν τα επίπεδα αποδοχής τους από τους καταναλωτές. Τα αποτελέσματα της διατριβής ήταν ενθαρρυντικά και έδειξαν ότι η γαλακτική ζύμωση του χυμού ροδιού και από τους δύο μικροοργανισμούς οδήγησε σε προϊόν (i) με υψηλή θρεπτική αξία (υψηλά επίπεδα φαινολικών και υψηλή αντιοξειδωτική ικανότητα), (ii) με υψηλή συγκέντρωση των προβιοτικών μικροοργανισμών και (iii) παραγωγή πολλών επιθυμητών πτητικών ενώσεων καθόλη την διάρκεια της ψυχρής αποθήκευσης για 4 εβδομάδες. Επιπρόσθετα, αξιοσημείωτο εύρημα ήταν οι ικανοποιητικές τεχνολογικές ιδιότητες που επέδειξε το δυνητικά προβιοτικό στέλεχος L. paracasei K5, κατά τη ζύμωση του χυμού ροδιού, ικανοποιώντας ένα πολύ σημαντικό κριτήριο για τον χαρακτηρισμό του και την επιλογή του ως προβιοτικός μικροοργανισμός στη βιομηχανία τροφίμων.
Η Ορθόδοξος Ελληνική Κοινότητα της Ξάνθης κατά την περίοδο 1919-1926
Authors: Αλεξόπουλος Αριστοτέλης
Published: September 2021

Ο σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη του έργου και της οργάνωσης της Ορθόδοξης Ελληνικής Κοινότητας της Ξάνθης την περίοδο 1919-1926. Η Κοινότητα διοικούνταν κυρίως από δύο σωματεία την Δημογεροντία που είχε διοικητικά καθήκοντα και την Εφορεία η οποία διευθετούσε τα οικονομικά της Κοινότητας. Η Δημογεροντία είχε 12 μέλη και η Εφορεία 5 μέλη. Τα σωματεία εκείνα εκλέγονταν από την Αντιπροσωπία της πόλης η οποία εκλέγονταν από τις ενορίες της. Πρόεδρος όλων αυτών των σωματείων ήταν ο εκάστοτε Μητροπολίτης της Ξάνθης. Τα μέλη των σωματείων δηλαδή οι δημογέροντες ήταν άνδρες άνω των 25 ετών. Μετά την απελευθέρωση της Ξάνθης από την βουλγαρική κατοχή το 1919 η πόλη διατέλεσε για 8 μήνες περίπου υπό Διασυμμαχική Διοίκηση η οποία ήταν μια μεταβατική περίοδο για να αποδοθεί η Δ. Θράκη στο ελληνικό κράτος. Η Διασυμμαχική Διοίκηση χρησιμοποίησε την Δημογεροντία ως διοικητικό της όργανο και τις ανέθεσε θρησκευτικά, εκπαιδευτικά και εκκλησιαστικά καθήκοντα. Τα καθήκοντα εκείνα η Δημογεροντία τα διατήρησε και μετά την ένταξή της στο ελληνικό κράτος συνεπικουρώντας τις τοπικές διοικητικές αρχές στον τομέα της εκπαίδευσης, μέχρι το 1924 που η κυβέρνηση αποφάσισε να εφαρμόσει τον νόμο διάλυσης των Δημογεροντιών για τις Νέες Χώρες. Από τότε και μέχρι το πέρας της λειτουργίας της τον Φεβρουάριο του 1926 διένυσε μια μεταβατική περίοδο από το Κοινοτικό σύστημα σ’ εκείνο των Ανώτερων Ενοριακών Αντιπροσωπιών.