bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Παραστάσεις βωμών στα αθηναϊκά αγγεία (600 - 450 π.Χ.)
Authors: Μαυρουδής Γεώργιος
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη ερευνά τις παραστάσεις βωμών στα αττικά αγγεία ανά περίοδο ώστε να εντοπισθούν οι διαφοροποιήσεις που υπάρχουν στην αττική αγγειογραφία και πως αυτές συνδέονται με τις αλλαγές οι οποίες συμβαίνουν στην πολιτική, στην κοινωνία και στην θρησκεία της Αθήνας κατά τη μετάβαση από την αρχαϊκή στην κλασική εποχή. Δημιουργήθηκε μια βάση δεδομένων η οποία περιλαμβάνει 1272 αγγεία. Αυτά κατατάχθηκαν σε τέταρτα του αιώνα από το 575 π.Χ. έως το 450 π.Χ. ώστε να ερευνηθεί καλύτερα η εξέλιξη των εικονογραφικών παραστάσεων στα αθηναϊκά αγγεία κατά την εν λόγω περίοδο. Για τα 1091 αγγεία, για τα οποία διαθέτουμε φωτογραφία ή σχέδιο, έγινε ανάλυση της παράστασης (αποδόμηση) όσον αφορά στα πρόσωπα και στα αντικείμενα τα οποία απεικονίζονται, είτε αυτά είναι σταθερά (αγάλματα, κίονες, δένδρα κ.ά) είτε κινητά (κανούν, μαχαίρι, ξίφος, λύρα, κ.α.) και διερευνήθηκε η σύνδεση των προσώπων με τα αντικείμενα. Το κεντρικό πρόσωπο της κάθε παράστασης εντάχθηκε σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες: θεοί, μυθολογικά πρόσωπα, θνητοί.Στο πρώτο κεφάλαιο της διατριβής υπάρχει μια σύντομη επισκόπηση της έρευνας για τις θυσίες ως παράγοντα της θρησκευτικής ζωής των αρχαίων Ελλήνων και της χρήσης των βωμών για την πραγματοποίηση αυτών των θυσιών. Στο ίδιο κεφάλαιο καταγράφονται εν συντομία οι εξελίξεις στη μελέτη της αττικής αγγειογραφίας, οι απόψεις για την ερμηνεία των παραστάσεων στα αγγεία και οι εξελίξεις στην πολιτική οργάνωση της αρχαίας Αθήνας από την αρχαϊκή στην κλασική εποχή.Στα κεφάλαια 2 έως 5 εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίο συνδέεται με βωμό το κεντρικό πρόσωπο κάθε παράστασης, ομαδοποιημένα σε 4 κατηγορίες: Ολύμπιοι θεοί, άλλοι θεοί, μυθολογικά πρόσωπα, θνητοί. Για κάθε πρόσωπο οι παραστάσεις ομαδοποιούνται ανά περίοδο και σχήμα αγγείου και εξετάζονται ανάλογα με το θέμα τους. Οι παραστάσεις συνδέονται με τις αλλαγές που υπάρχουν στις θρησκευτικές και πολιτικές αντιλήψεις των Αθηναίων και καταβάλλεται προσπάθεια να συνδεθούν με τα έργα του αρχαίου ελληνικού θεάτρου.Στο Κεφάλαιο 6 αναλύονται τα σχήματα των βωμών στα αττικά αγγεία, με σκοπό να διερευνηθεί κατά πόσον οι αγγειογράφοι χρησιμοποιούν συγκεκριμένο σχήμα βωμού για συγκεκριμένη πράξη, δηλαδή θυσία ή άλλη λατρευτική τελετουργία. Στο έβδομο κεφάλαιο παρατίθενται τα συμπεράσματα στα οποία οδηγούμαστε μετά από αυτή τη συστηματική μελέτη των παραστάσεων βωμών.Ακολουθούν το Παράρτημα 1 με βιβλιογραφικές αναφορές για τους ζωγράφους των αττικών αγγείων και το Παράρτημα 2 με μια σύντομη επισκόπηση των κυριότερων όρων που χρησιμοποιούνται στα αρχαία Ελληνικά κείμενα για τις θυσίες. Η διατριβή συμπληρώνεται με έναν αναλυτικό κατάλογο των αγγεία στα οποία απεικονίζονται βωμοί από το 575 έως το 450 π.Χ. Για κάθε αγγείο παρατίθεται: 1) το μουσείο ή η συλλογή όπου φυλάσσεται, 2) το σχήμα του, 3) ο τόπος εύρεσης, 4) ο ζωγράφος ή ο αγγειοπλάστης στον οποίο αποδίδεται, 5) περιγραφή της διακόσμησης, 6) χρονολόγηση, 7) βιβλιογραφία, 8) φω-τογραφία ή σχέδιο του αγγείου.
Συσχέτιση ιογενών λοιμώξεων του αναπνευστικού με επίπεδα κυτταροκινών σε ασθενείς που προσέρχονται στο νοσοκομείο
Authors: Ανταλής Εμμανουήλ
Published: September 2021

Στην πρώτη επιδημιολογική μελέτη 604 ασθενών που επισκέφθηκαν τα ΤΕΠ μεγάλου τριτοβάθμιου νοσοκομείου ταυτοποίησαμε με μοριακές μεθόδους τα αίτια ιογενών λοιμώξεων του αναπνευστικού και εξετάσαμε κλινικο-επιδημιολογικές συσχετίσεις. Η μελέτη επικεντρώθηκε στις μικτές ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού για τις οποίες λίγα στοιχεία είναι δημοσιευμένα στην βιβλιογραφία. Ένας σημαντικός αριθμός μικτών ιογενών αναπνευστικών λοίμωξεων παρατηρήθηκε στην τρέχουσα μελέτη που αξιολόγησε τόσο τους ενήλικες όσο και τα παιδιά. Οι περισσότερες μικτές λοιμώξεις που παρατηρήθηκαν ήταν συλλοιμώξεις από τους ιούς RSV και γρίπης. Οι μικτές ιογενείς λοιμώξεις συσχετίζονταν με νεαρή ηλικία και αυξημένα ποσοστά πυρετού, αλλά δεν συνδέονταν με αυξημένα ποσοστά νοσηλείας. Δεν μπορέσαμε να συσχετίσουμε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό την παρουσία μικτών ιογενών λοιμώξεων με υποκείμενες συν-νοσηρότητες. Ωστόσο, οι μικτές ιογενείς λοιμώξεις φάνηκε να εμφανίζονται συχνότερα από τις μεμονωμένες ιογενείς λοιμώξεις σε ασθενείς με σοβαρά υποκείμενα νοσήματα όπως ασθενείς με ΧΑΠ και ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο.Σε δεύτερη πιλοτική μελέτη με 76 ασθενείς περιγράψαμε, τις συσχετίσεις επιπέδων κυτταροκινών της οικογένειας της IL-17 με συγκεκριμένες ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού που τεκμηριώθηκαν με μοριακή μέθοδο. Αυξημένα επίπεδα κυρίων κυτταροκινών που συμμετέχουν στην Th17 απόκριση ανιχνεύθηκαν σε εργαστηριακά επιβεβαιωμένη γρίπη με τον τύπο A H3N2 σε σύγκριση με άλλους τύπους γρίπης, τον ιό RSV και άλλους αναπνευστικούς ιούς στην παρούσα μελέτη. Αυτή η εκσεσημασμένη Th17 απόκριση σε επίπεδο κυτταροκινών μπορεί να εμπλέκεται στην παθογένεση και τον ανοσιακό έλεγχο της οξείας λοίμωξης από τον ιό της γρίπης A H3N2. Παρόμοια ευρήματα για λοίμωξη με τους ιούς PIV είναι ενδεικτικά της συμμετοχής του μονοπατιού της Th17 ανοσιακής απόκρισης στον έλεγχο της λοίμωξης από τους ιούς της παρα-ινφλουέντσας. Μελλοντική εκμετάλλευση αυτού του μονοπατιού κυτταροκινών για διαγνωστικούς, θεραπευτικούς και προγνωστικούς σκοπούς μπορεί να βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό στην διαχείριση των κοινών αλλά δυνητικά σοβαρών ιογενών λοιμώξεων του αναπνευστικού και είναι απαραίτητη.
Κατολισθητικά φαινόμενα και βροχοπτώσεις
Authors: Λαϊνάς Σπυρίδων
Published: September 2021

Η Διατριβή αναφέρεται στην ποσοτική διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ της εκδήλωσης κατολισθήσεων και των συνθηκών βροχόπτωσης με στόχο την εκτίμηση εμπειρικών σχέσεων τύπου «κάτω ορίου ή κατωφλίου» (rainfall thresholds) σύνδεσης του ύψους και της έντασης βροχής με την πιθανή εκδήλωση κατολισθητικών φαινομένων. Η έρευνα έγινε στις πυρόπληκτες περιοχές των πυρκαγιών του 2007 στο Νομό Ηλείας, αλλά και υπό μη πυρόπληκτες συνθήκες στην ίδια περιοχή, αξιοποιώντας ιστορικά στοιχεία κατολισθήσεων και βροχοπτώσεων.Μετά από αναλυτική καταγραφή και τεχνικογεωλογική χαρτογράφηση-αποτύπωση θέσεων κατολισθήσεων σε μεγάλη κλίμακα για περίοδο περίπου 3,5 ετών μετά από τις πυρκαγιές, καθώς και συγκέντρωση ημερήσιων βροχομετρικών δεδομένων για χρονική περίοδο περίπου τριανταπέντε (35) ετών έγινε συσχέτιση μεταξύ της εκδήλωσης κατολισθήσεων και των συνθηκών βροχόπτωσης τόσο σε κατολισθήσεις που εκδηλώθηκαν ή ενεργοποιήθηκαν εκ νέου στις πυρόληκτες περιοχές, όσο και σε ιστορικές κατολισθήσεις της ίδιας περιοχής αξιοποιώντας τα δεδομένα των αντίστοιχων βροχοπτώσεων. Από τη συσχέτιση μεταξύ των δεδομένων κατολισθήσεων και βροχοπτώσεων προέκυψαν συμπεράσματα για τη σχετική επίδραση των βροχοπτώσεων ταυτόχρονα σε πυρόπληκτες και μή-πυρόπληκτες συνθήκες στην ίδια περιοχή και υπό παρόμοιες γεωλογικές και κλιματικές συνθήκες. Στο πλαίσιο αυτό προτάθηκαν εμπειρικές σχέσεις τύπου «κάτω ορίου ή κατωφλίου» (rainfall threshold) για την πιθανή εκδήλωση κατολισθήσεων τόσο για πυρόπληκτες όσο και για μη-πυρόπληκτες συνθήκες, συνδέοντας αντίστοιχα το ύψος και την ένταση της βροχόπτωσης με τη διάρκεια της κάθε βροχόπτωσης. Η προσέγγιση αυτή αφορά φαινόμενα μετακινήσεων που έχουν άμεση απόκριση σε έντονες βροχοπτώσεις. Έτσι η έρευνα, καθώς και οι προτεινόμενες σχέσεις, αναφέρονται και προτείνονται για τέτοιου είδους φαινόμενα, συγκεκριμένα επιφανειακές και αβαθείς περιστροφικές ολισθήσεις και εδαφικες ροές εντός της ζώνης αποσάθρωσης κυρίως λεπτομερών και μικτών φάσεων Νεογενών ιζημάτων και σχηματισμών του Φλύσχη. Η προσέγγιση αυτή με την εξαγωγή τέτοιου τύπου συσχετίσεων γίνεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Ειδικότερα, η σύγκριση μεταξύ πυρόπληκτων και μή πυρόπληκτων συνθηκών, καθώς και η ανάλυση της αλληλουχίας μεταξύ δύο συνεχόμενων φυσικών καταστροφών στην ίδια περιοχή είναι ιδιαίτερα σημαντική, ιδίως σε περιοχές με υψηλή επιδεκτικότητα στην εκδήλωση κατολισθήσεων. Εφόσον είναι γνωστές οι τεχνικογεωλογικές συνθήκες κάθε περιοχής μια τέτοια προσέγγιση θεωρείται ότι αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για την πρόγνωση κατολισθήσεων και γίνεται πιο σημαντική λαμβάνοντας επίσης υπόψη τη διαφαινόμενη Κλιματική Αλλαγή και τις πιθανές τροποποιήσεις λόγω αυτής στο καθεστώς των βροχοπτώσεων, στο φυσικό και στο ανθρωπογενές περιβάλλον.
Ανάπτυξη αισθητήρων πλασμονίου οπτικών ινών γεωμετρίας U με την χρήση νανοσωματιδίων χρυσού
Authors: Σπασόπουλος Δημοσθένης
Published: September 2021

Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής αναπτύξαμε και μελετήσαμε μια πρωτότυπη, γρήγορη και χωρίς τη χρήση χημικών ή πολυμερών τεχνική κατασκευής LSPR-OFS, η οποία συνδυάζει οπτικές ίνες σε γεωμετρία U, νανοσωματίδια χρυσού και τη χρήση ακτινοβολίας παλμικών laser. Η τεχνική αυτή περιλαμβάνει δυο στάδια κατασκευής: Στο πρώτο στάδιο γίνεται η τροποποίηση της οπτικής ίνας σε γεωμετρία και ακολουθεί η ακινητοποίηση νανοσωματιδίων χρυσού πάνω της, με τη βοήθεια μιας τεχνικής εναπόθεσης μέσω εμβάπτισης (dip coating) της ίνας μέσα στο κολλοειδές διάλυμα των νανοσωματιδίων. Το αποτέλεσμα του πρώτου σταδίου είναι η δημιουργία ενός LSPR-OFS, που πρακτικά δεν είναι λειτουργικός, λόγω των εκτεταμένων συσσωματωμάτων που δημιουργούνται κατά τη διαδικασία της εναπόθεσης. Στη συνέχεια κατά το δεύτερο στάδιο της τεχνικής γίνεται ακτινοβόληση του αισθητήρα με τη βοήθεια παλμικών laser, που έχει σαν αποτέλεσμα το σπάσιμο των συσσωματωμάτων, το φασματικό στένεμα του LSPR φάσματος απωλειών και την ενίσχυση της πλασμονικής κορυφής. Ονομάσαμε την τεχνική που αναπτύξαμε ως «Διαμόρφωση σχηματισμών νανοσωματιδίων μέσω ακτινοβόλησης laser» (Tailoring Decorations by Laser Irradiation, TDLI).Οι LSPR-OFS που κατασκευάστηκαν με τη χρήση της TDLI τεχνικής μελετήθηκαν ως αισθητήρες μεταβολής του δείκτη διάθλασης (Refractive Index, RI) σε διαλύματα ζάχαρης και σε διαλύματα αλκοολών. Κατά τη διάρκεια βελτιστοποίησης της τεχνικής αναπτύχτηκαν πρωτόκολλα εναπόθεσης των νανοσωματιδίων πάνω στην ίνα και πρωτόκολλα ακτινοβόλησης των αισθητήρων. Τέλος μελετήθηκε μια σειρά παραμέτρων, όπως το μέγεθος των νανοσωματιδίων, η συγκέντρωση εναπόθεσης, το μήκος κύματος της ακτινοβολίας και η χρονική διάρκεια των παλμών. Τα αποτελέσματα των παραπάνω μελετών θα βοηθήσουν στην περαιτέρω ανάπτυξη αυτών των αισθητήρων και θα οδηγήσουν στην ευρεία χρήση τους και εκτός εργαστηριού.
Συγκέντρωση TGF και μεταλλοπρωτεϊνασών στον ορό του αίματος ασθενών με χρόνιο απλό και ψευδοαποφολιδωτικό γλαύκωμα
Authors: Καρμίρης Ευθύμιος
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης ήταν η ανεύρεση πιθανής συσχέτισης μεταξύ ενός συγκεκριμένου πολυμορφισμού του rs1800470 στην περιοχή του εξωνίου 1 (T869C) του γονιδίου TGF-β1 (λευκίνη αντί προλίνης) και της νόσησης από ΠΓΑΓ. Μέθοδος: Δείγματα ολικού αίματος συλλέχθηκαν στην Α΄ Πανεπιστημιακή Οφθαλμολογική Κλινική του Νοσοκομείου ‘"Γ.Γεννηματάς" από 114 ασθενείς με Πρωτοπαθές Γλαύκωμα Ανοιχτής Γωνίας (ΠΓΑΓ) και 138 άτομα για την Ομάδα Ελέγχου. Έγινε απομόνωση του DNA προσδιορισμός των γενετικών πολυμορφισμών του rs1800470 (869Τ/C) του TGF-β1 με PCR.Αποτελέσματα: Η ανάλυση έδειξε ότι οι γονοτύποι του rs1800470 (869Τ/C) δεν ήταν σημαντικά σχετιζόμενοι με αυξημένο ρίσκο εμφάνισης ΠΓΑΓ.Συμπέρασμα: Η παρούσα μελέτη δε μπόρεσε να αναδείξει σημαντική συχέτιση μεταξύ του γονοτύπου rs1800470 (869Τ/C) του TGF-β1 και του κινδύνου ανάπτυξης ΠΓΑΓ.
Βιοχημεία και φυσιολογία του ποδοσφαίρου
Authors: Πούλιος Αθανάσιος
Published: September 2021

Μετά από έναν ή περισσότερους αγώνες ποδοσφαίρου κατά τη διάρκεια ενός αγωνιστικού μικρόκυκλου, παρατηρείται έντονη φλεγμονώδης αντίδραση, αύξηση των επιπέδων του οξειδωτικού στρες και πτώση της απόδοσης για 72 ώρες. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν να εξετάσει τις επιδράσεις συμπληρώματος πρωτεΐνης (80% καζεΐνης & 20% ορού γάλακτος), σε δείκτες απόδοσης, μυϊκής βλάβης, φλεγμονής και οξειδωτικού στρες, κατά την διάρκεια ενός αγωνιστικού μικρόκυκλου με δύο ποδοσφαιρικούς αγώνες και με τη χρονική διαφορά μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου αγώνα να είναι 72 ώρες. Στην διπλά τυφλή μελέτη με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις, έλαβαν μέρος 20 υγιείς ποδοσφαιριστές, οι οποίοι συμμετείχαν σε δύο πειραματικές εβδομάδες, αφού χωρίστηκαν με τυχαιοποιημένο τρόπο. Οι ποδοσφαιριστές κατανάλωναν είτε πρωτεΐνη γάλακτος σε σκόνη (PRO: 1,15 γρ/κλ. την ημέρα του αγώνα και 0,26 γρ/κλ. τις ημέρες της προπόνησης) είτε εικονικό σκεύασμα παρόμοιας ενεργειακής απόδοσης (PLA: 1,37 γρ/κλ. την ημέρα του αγώνα και 0,31 γρ/κλ. τις ημέρες της προπόνησης). Κάθε πειραματική εβδομάδα περιελάμβανε δύο ποδοσφαιρικούς αγώνες και τέσσερις προπονήσεις. Η ταχύτητα (10μ., 30μ.), το άλμα (CMJ), η ισοκινητική μέγιστη ροπή και ο μυϊκός πόνος (DOMS) των καμπτήρων (KF) και των εκτεινόντων του γόνατος (KE), μετρήθηκαν πριν τον πρώτο αγώνα και κάθε μέρα για τις επόμενες έξι ημέρες. Ποσότητα αίματος συλλέχθηκε πριν και αμέσως μετά από κάθε αγώνα και για όλες τις επόμενες ημέρες προκειμένου να μετρηθούν δείκτες φλεγμονής και οξειδωτικού στρες. Οι δρομικές επιβαρύνσεις και η καρδιακή συχνότητα των αγώνων και τον προπονήσεων, κατεγράφησαν μέσω μονάδων GPS. Οι δύο αγώνες, μείωσαν την ταχύτητα (3-17%), την δύναμη των καμπτήρων (12-23%) και το άλμα (3-10%) κατά την διάρκεια της αποκατάστασης και στις δύο πειραματικές εβδομάδες. Στη συνθήκη PRO, για το τρέξιμο υψηλής έντασης παρατηρήθηκε μικρότερη μείωση σε σχέση με την συνθήκη PLA (P= 0.012) για το δεύτερο παιχνίδι στα τελευταία 15 λεπτά (75-90 λεπ.). Δεν παρατηρήθηκε καμία επίδραση της συμπληρωματικής λήψης στους δείκτες φλεγμονής (DOMS, αριθμός λευκοκυττάρων, κρεατινική κινάση). Παρά την ταχύτερη ανάκαμψη της δύναμης των εκτεινόντων και των καμπτήρων στη συνθήκη PRO, στις 48 ώρες μετά το δεύτερο παιχνίδι και των δεικτών οξείδωσης πρωτεϊνών και λιπιδίων, δεν εμφανίστηκε σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο συνθηκών. Συνοπτικά, η συμπληρωματική λήψη πρωτεΐνης μπορεί να βελτιώσει την αγωνιστική απόδοση δημιουργώντας τις συνθήκες για ταχύτερη ανάκτηση της δύναμης.
Στρατηγικοί πελάτες σε συστήματα αναμονής με ομαδικές αναχωρήσεις πελατών
Authors: Μπούνταλη Όλγα
Published: September 2021

Ο σκοπός της παρούσας διατριβής είναι να διελευκάνει την οικονοκιή ανάλυση συστημάτων αναμονής αναλύοντας τη στρατηγική συμπεριφορά ισορροπίας και κοινωνικού βέλτιστου των πελατών που καλούνται να αποφασίσουν ως προς το δίλημμα "εισόδου-αποχώρησης" σε συγκεκριμένα συστήματα αναμονής. Πιο λεπτομερώς, η διατριβή εμβαθύνει σε συστήματα που παρουσιάζουν κάποιο είδος ομαδικής αναχώρησης πελατών. Σχετικά παραδείγματα αποτελούν συστήματα που υπόκεινται σε εξωγενείς καταστροφές, καθώς και συστήματα με ομαδικές εξυπηρετήσεις.
Ο τύπος σε κρίση
Authors: Τζέκης Αλέξανδρος
Published: September 2021

Στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες ο Τύπος διανύει τη βαθύτερη κρίση της μακρόχρονης ιστορίας του. Από τη μια πλευρά η ψηφιακή εποχή επηρεάζει όλες τις παραδοσιακές μορφές ενημέρωσης και από την άλλη, οι εφημερίδες βλέπουν τις πωλήσεις τους να οπισθοχωρούν, τα διαφημιστικά τους έσοδα να συρρικνώνονται και τον παρεμβατικό τους ρόλο στο πολιτικό - κοινωνικό γίγνεσθαι να μειώνεται. Η κρίση του Τύπου αποδίδεται κυρίως στην ανάπτυξη των Νέων Μέσων, στην οικονομική ύφεση, αλλά και στην αμφισβήτηση της ίδιας της δημοσιογραφίας. Το ερευνητικό ερώτημα που ανακύπτει είναι αν το φαινόμενο αυτό αφορά και τον αθλητικό Τύπο και συγκεκριμένα αν οι ελληνικές αθλητικές εφημερίδες, που τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα είχαν να παρουσιάσουν αξιοζήλευτες πωλήσεις και ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, επηρεάστηκαν από την κρίση που αντιμετωπίζει η εγχώρια εκδοτική βιομηχανία ή συνεχίζουν χωρίς απώλειες την πορεία τους. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει: α) την ιστορική διαδρομή του αθλητικού Τύπου, β) τα χαρακτηριστικά της κρίσης, γ) τις αντιδράσεις των εκδοτών, δ) τις νέες εργασιακές συνθήκες, ε) τη σταδιακή εξέλιξη των δημοσιογράφων σε εκδότες και των πολιτών σε ρεπόρτερ, στ) τις προοπτικές του κλάδου και ζ) τις βέλτιστες πρακτικές που ενδεχόμενα θα εξασφαλίσουν τη μελλοντική ύπαρξη και βιωσιμότητα των αθλητικών εφημερίδων. Για τους σκοπούς της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν οι μέθοδοι της ποιοτικής και της ποσοτικής έρευνας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι περισσότερες αθλητικές εφημερίδες αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα που μειώνουν το βαθμό ανεξαρτησίας τους και είναι ορατό ακόμα και το ενδεχόμενο αναστολής της έκδοσής τους. Η παρουσία τους στο διαδίκτυο είναι ισχνή, ενώ αξιοποιούν ελάχιστα τις ευκαιρίες που παρέχουν οι νέες τεχνολογίες. Την ίδια στιγμή, οι εγχώριοι ψηφιακοί ανταγωνιστές τους κάνουν άλματα προόδου, παρουσιάζοντας συνεχώς καινοτόμα προϊόντα και ενσωματώνοντας νέους τρόπους προβολής της ειδησεογραφίας. Το γενικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η κρίση του Τύπου δεν επηρέασε μόνο τις ελληνικές πολιτικές ή οικονομικές εφημερίδες, αλλά και τις αθλητικές εφημερίδες, οι οποίες έχουν περιέλθει σε δύσκολη θέση ειδικά από το 2009 και μετά, όταν ο κλάδος μπήκε περίοδο της ραγδαίας κάμψης των πωλήσεων και από την οποία μέχρι στιγμής δεν φαίνονται σημάδια ανάκαμψης.
Η έννοια της εικαστικής εγκατάστασης
Authors: Μυκωνιάτης Περικλής-Νικόλαος
Published: September 2021

Στόχος της διατριβής είναι ο προσδιορισμός της εγκατάστασης ως έννοιας και ως εικαστικού είδους. Η έρευνα εντόπισε έργα και εκθέσεις προδρόμους της εγκατάστασης και όσον αφορά το ζήτημα αυτού του είδους στην Ελλάδα θεωρεί αποφασιστική στιγμή έναρξης την έκθεση των Κεσσανλή, Κανιάρη και Δανιήλ “Τρεις Προτάσεις για μια νέα ελληνική γλυπτική”, στο Teatro Fenice στη Βενετία, το 1964, με επιμελητή τον Pierre Restany. Η προσέγγιση αναζήτησε τις σχέσεις της εγκατάστασης με τα πλησιέστερα προς αυτή συγγενικά είδη από τα οποία προέκυψε. Η περίπτωση της Διοχάντης εδραιώνει με το συνολικό της έργο ένα πλήρες εγχείρημα σε εξέλιξη για τις σχέσεις χώρου και χρόνου. Η διεξοδική συγκρότηση του αρχείου της είχε ως αποτέλεσμα να αναδειχθεί ένα ολοκληρωμένο παράδειγμα αλλαγών και μετεξελίξεων για την έννοια εγκατάσταση, όπως αυτή προσδιορίστηκε με σύγχρονους όρους που αφορούν τη θεωρία και την πρακτική.
Development of quantitative structure property relationships to support non - target LC - HRMS screening
Authors: Aalizadeh Reza
Published: September 2021

Κατά την τελευταία δεκαετία, ένας μεγάλος αριθμός αναδυόμενων ρύπων έχουν ανιχνευθεί και ταυτοποιηθεί σε επιφανειακά ύδατα και λύματα, προκαλώντας ανησυχία για το υδάτινο οικοσύστημα, λόγω της πιθανής χημικής τους σταθερότητας. Η τεχνική της υγροχρωματογραφίας - φασματομετρίας μάζας υψηλής διακριτικής ικανότητας (LC-HRMS) αποτελεί μια αποτελεσματική τεχνική για την ανίχνευση αναδυόμενων ρύπων στο περιβάλλον. Η ταυτόχρονη δε ανάλυση των δειγμάτων με τις συμπληρωματικές τεχνικές της υγροχρωματογραφίας αντίστροφης φάσης (RPLC) και της υγροχρωματογραφίας υδρόφιλων αλληλεπιδράσεων (HILIC), συντελεί στην ταυτοποίηση «ύποπτων» ή και άγνωστων ρύπων με ποικίλες φυσικοχημικές ιδιότητες. Για την ταυτοποίηση τους, απαιτείται να πληρούνται συγκεκριμένα κριτήρια, τα οποία αξιολογούνται με βάση τη χρήση διαγνωστικών εργαλείων, όπως η ακριβής πρόβλεψη του χρόνου ανάσχεσης, η in silico θραυσματοποίηση και η πρόβλεψη της συμπεριφορά τους στον ιοντισμό.Στο 3ο κεφάλαιο της παρούσας διδακτορικής διατριβής περιγράφεται η ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης πορείας εργασίας (workflow) για τη διερεύνηση των παραμέτρων που επηρεάζουν τον χρόνο έκλουσης μεγάλου αριθμού ενώσεων που συγκαταλέγονται στους αναδυόμενους ρύπους. Για τον σκοπό αυτό, πάνω από 2.500 αναδυόμενοι ρύποι χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξη του μοντέλου πρόβλεψης χρόνου ανάσχεσης για τις 2 υγροχρωματογραφικές τεχνικές (RP- και HILIC-LC-HRMS) και για ηλεκτροψεκασμό τόσο σε θετικό όσο και σε αρνητικό ιοντισμό (+ και -ESI). Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε εφαρμογή του μοντέλου για την υπολογιστική πρόβλεψη του χρόνου ανάσχεσης, για την ταυτοποίηση 10 νέων προϊόντων μετασχματισμού των φαρμακευτικών ενώσεων (tramadol, furosemide και niflumic acid) ύστερα από επεξεργασία με όζον.Στο 4ο κεφάλαιο παρουσιάζεται η ανάπτυξη ενός καινοτόμου γενικευμένου χημειομετρικού μοντέλου το οποίο είναι ικανό να προβλέπει τον χρόνο έκλουσης κάθε πιθανού ρύπου, ανεξαρτήτου υγροχρωματογραφικής μεθόδου που χρησιμοποιείται, συμβάλλοντας σημαντικά στην σύγκριση αποτελεσμάτων από διαφορετικές LC-HRMS μεθόδους. Το συγκεκριμένο μοντέλο χρησιμοποιήθηκε για την ταυτοποίηση «ύποπτων» και άγνωστων ενώσεων σε διεργαστηριακές δοκιμές. Το Κεφάλαιο 5, περιέχει την περιγραφή της ανάπτυξης ενός υπολογιστικού μοντέλου πρόβλεψης τοξικότητας αναδυόμενων ρύπων που ανιχνεύονται στο υδάτινο οικοσύστημα. Το συγκεκριμένο μοντέλο αποσκοπεί στην εκτίμηση του πιθανού περιβαλλοντικού κινδύνου για νέες ενώσεις που ταυτοποιήθηκαν μέσω σάρωσης «ύποπτων» ενώσεων και μη-στοχευμένης σάρωσης, για τις οποίες δεν είναι ακόμα διαθέσιμα πειραματικά δεδομένα τοξικότητας.Τέλος, στο κεφάλαιο 6 παρουσιάζεται ένας αυτοματοποιημένος και συστηματικός τρόπος σάρωσης «ύποπτων» ενώσεων και μη-στοχευμένης σάρωσης σε δεδομένα από LC-HRMS. Η νέα αυτή αυτοματοποιημένη πορεία εργασίας, αποσκοπεί στην λιγότερο χρονοβόρα επεξεργασία των HRMS δεδομένων, και στην εφαρμογή της μη-στοχευμένης σάρωσης ώστε να είναι δυνατή η εφαρμογή τους σε καθημερινούς ελέγχους ρουτίνας ή/και για χρήση από τις κανονιστικές αρχές.
Σύνθεση και χαρακτηρισμός γραμμικών και μη γραμμικών ημικρυσταλλικών συμπολυμερών
Authors: Μυγιάκης Εμμανουήλ
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή συντέθηκαν ομοπολυμερή και συμπολυμερή πολυστυρενίου (PS) και πολυαιθυλενοξειδίου (PEO) με πολύπλοκες αρχιτεκτονικές. Οι συνθέσεις αυτές πραγ¬ματοποιήθηκαν με ανιοντικό πολυμερισμό σε συνθήκες υψηλού κενού.Συντέθηκε μία σειρά από αστεροειδή ομοπολυμερή PS με πυρήνα δικτυωμένου πολυδιβινυλοβενζολίου (PDVB), με διαδοχική προσθήκη μονομερών. Αρχικά πολυμερίστηκε γραμμικό PS και με την προσθήκη του διδραστικού μονομερούς DVB προέκυψε το ομοπολυμερές αστέρι με τον δικτυωμένο πυρήνα.Ακόμη συντέθηκαν μικτόκλωνα αστεροειδή συμπολυμερή PS-PEO με διαφορετικά κλάσματα μάζας PS και PEO, με δύο διαφορετικές στρατηγικές. Στη μία χρησιμοποιήθηκε αστέρι PS ως πολυδραστικός απαρχητής για το πολυμερισμό των κλάδων PEO. Κατά τη δεύτερη στρατηγική, αρχικά συντέθηκε το τρισυσταδικό τριπολυμερές PS-b-PDVB-b-PEO και εν συνεχεία οι πλευρικοί διπλοί δεσμοί της μεσαίας συστάδας δικτυώθηκαν με ελεύθερο ριζικό πολυμερισμό για τη σύνθεση του μικτόκλωνου αστεριού.Τέλος έγινε σύνθεση δενδριμερών ομοπολυμερών PEO με ανιοντικό πολυμερισμό, ακολουθώντας την αποκλίνουσα μέθοδο. Mε χρήση τριδραστικού απαρχητή, και διπλασιάζοντας το πλήθος των κλάδων κάθε γενιάς, για τέσσερις γενιές συνολικά. Ο διπλασιασμός των κλάδων κάθε γενιάς, έγινε με προσθήκη διπλού δεσμού στις ακραίες ομάδες και ακολούθησε διυδροξυλίωση και ενεργοποίηση με κάλιο.Τα πολυμερή αυτά χαρακτηρίσθηκαν με χρωματογραφία αποκλεισμού μεγεθών (GPC), φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR), ιξωδομετρία, δυναμική σκέδαση φωτός (DLS), στατική σκέδαση φωτός (SLS) και διαφορική θερμιδομετρία σάρωσης (DSC).Σκοπός των υλικών αυτών, είναι να χρησιμοποιηθούν σε μπαταρίες ιόντων λιθίου (LIBs), ως πρόσθετα σε στερεούς πολυμερικούς ηλεκτρολύτες (SPEs) πολυαιθυλενοξειδίου με άλας δι(τριφθορομεθυλοσουλφονυλο)ιμιδιακό λίθιο (TFSILi), για την παράλληλη βελτίωση της ιοντικής αγωγιμότητας και των μηχανικών τους χαρακτηριστικών.
Διδακτική αξιοποίηση των πολυτροπικών κειμένων στο μάθημα της νεοελληνικής γλώσσας στο Γυμνάσιο
Authors: Παρασκευαΐδη Άννα
Published: September 2021

Στόχος της διατριβής είναι η εξέταση του βαθμού ενσωμάτωσης και των τρόπων διδακτικής αξιοποίησης των πολυτροπικών κειμένων και γενικότερα στοιχείων σχετικών με την πολυτροπική δημιουργία νοήματος στο μάθημα της νεοελληνικής γλώσσας στο Γυμνάσιο. Υλικό της έρευνας αποτελούν τα σχολικά εγχειρίδια της νεοελληνικής γλώσσας και των τριών τάξεων του Γυμνασίου καθώς και οι διδασκαλίες έντεκα εκπαιδευτικών σε πέντε Γυμνάσια του νομού Χανίων, οι οποίες έγιναν αντικείμενο παρατήρησης. Ειδικότερα, έγινε Ανάλυση Περιεχομένου του ερευνητικού υλικού και εξετάστηκαν ο αριθμός και το είδος των πολυτροπικών κειμένων που αξιοποιούνται διδακτικά, το περιεχόμενο των δραστηριοτήτων που συνδέονται με αυτά καθώς και τα στοιχεία από την Κοινωνική Σημειωτική θεωρία της πολυτροπικότητας που αξιοποιούνται κατά την προσέγγιση αυτών των κειμένων. Από την ανάλυση προέκυψε ότι στο γλωσσικό μάθημα ενσωματώνεται σημαντικός αριθμός δραστηριοτήτων που σχετίζονται με έντυπα, κυρίως, πολυτροπικά κείμενα και αξιοποιούνται κάποια στοιχεία από την Κοινωνική Σημειωτική θεωρία της πολυτροπικότητας κατά την επεξεργασία αυτών των κειμένων. Τα πολυτροπικά αυτά κείμενα, αξιοποιούνται ως μέσα διδασκαλίας της γλώσσας, ως αντικείμενα νοηματικής προσέγγισης και σπανιότερα ως αντικείμενα κριτικής ανάλυσης.
Συνεισφορά της οπτικής τoμογραφίας OCT (optical computed tomography) στην μονοφωτονική τομοσπινθηρογραφία
Authors: Ραψομανίκης Αριστοτέλης-Νικόλαος
Published: September 2021

Η ανατομική πληροφορία στις καθιερωμένες συνδυαστικές μοριακές απεικονίσεις γίνεται συνήθως με ιοντίζουσες ακτινοβολίες (ακτίνες-Χ, SPECT/CT, PET/CT), οι οποίες επιβαρύνουν κατά κανόνα τον ασθενή με επιπρόσθετη ακτινοβόληση. Η σύγχρονη έρευνα εστιάζεται στη χρήση οπτικών μεθόδων για την υλοποίηση της ζητούμενης μορφολογικής εικόνας, όπου σκεδαζόμενο φως από την υπό εξέταση περιοχή ανακατασκευάζεται κατάλληλα για να αποδώσει τη ζητούμενη ανατομική πληροφορία. Σκοπός της Διδακτορικής αυτής Διατριβής είναι η μελέτη μιας καινοτόμου μεθόδου οπτικής απεικόνισης, όπου, παρά την υψηλή σκεδαστικότητα του μέσου, η χρονικά αξιοποιημένη λαμβανόμενη πληροφορία να δύναται να χρησιμοποιηθεί επιτυχώς για την μορφολογική ανασύσταση του σκεδαζόμενου μέσου σε τομογραφικό επίπεδο. Απώτερος στόχος της μελέτης αυτής είναι η ανάπτυξη ενός υβριδικού τομογραφικού συστήματος αποτελούμενου από μία γ-Camera (SPECT) και ενός συστήματος τηλεκεντρικού φωτισμού με υπέρυθρη παλμική ακτινοβολία και σύστημα οπτικής ανάλυσης με χρονική πληροφορία (Time Resolved Optical Tomography - TROT). Βασικός αρωγός στην κατανόηση των φυσικών διεργασιών στο στάδιο αυτό, πέραν του πειραματικού ελέγχου της εφαρμοσιμότητας συμβατικών μαθηματικών αλγορίθμων για την ανακατασκευή της τομογραφικής εικόνας με υπέρυθρη και οπτική ακτινοβολία, αποτέλεσε η ανάπτυξη ενός εκτεταμένου εργαλείου προσομοίωσης με τεχνικές Monte-Carlo, το οποίο, πέραν από τη λεπτομερή παρακολούθηση της τροχιάς ενός φωτονίου (ray-tracing) σε ισχυρά σκεδαστικό μέσο, καινοτομεί σε δύο βασικά σημεία: Εισάγει με στοχαστικό τρόπο, υπό τη μορφή συνάρτησης πυκνότητας πιθανότητας (probability density function), την μακροσκοπική προσομοίωση της κυριαρχούσης στο μέσο σκέδασης Mie, αποφεύγοντας τοιουτοτρόπως μεγάλους υπολογιστικούς χρόνους. Παράλληλα, υπολογίζει το χρόνο πτήσης (Time-of-Flight) για κάθε προσομοιούμενο φωτόνιο, παρακολουθώντας όλες τις γνωστές φυσικές αλληλεπιδράσεις στις οποίες αυτό υπεισέρχεται. Το λογισμικό αυτό (PhoSim) με την μορφή ενός ολοκληρωμένου πακέτου εφαρμογής αποτελεί τον πυρήνα της μελέτης του εξεταζόμενου θέματος στην Διδακτορική αυτή Διατριβή.
Ολοκληρωμένη διαχείριση υδατικών πόρων και στρατηγική βιώσιμης ανάπτυξης σε συνθήκες αλλαγής του κλίματος
Authors: Μαλαματάρης Δημήτριος
Published: September 2021

Η λεκάνη απορροής Μυγδονίας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μη βιώσιμης διαχείρισης υδατικών πόρων στη νότια Ευρώπη. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, οι λίμνες Κορώνεια και Βόλβη, οι οποίες χωροθετούνται εντός της λεκάνης Μυγδονίας και αποτελούν την πέμπτη και δεύτερη μεγαλύτερη φυσική λίμνη, αντίστοιχα, στην Ελλάδα καθώς και ο υπόγειος υδροφορέας της λεκάνης Μυγδονίας, υπέστησαν σοβαρή ποσοτική υποβάθμιση. Οι κύριοι στόχοι της Διδακτορικής Διατριβής είναι η διερεύνηση της μελλοντικής διαθεσιμότητας των επιφανειακών και υπόγειων υδατικών πόρων της λεκάνης Μυγδονίας και η πρόταση στρατηγικών βιώσιμης διαχείρισης για τη διασφάλιση της περιβαλλοντικής προστασίας, της οικονομικής ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής στην περιοχή έρευνας. Αρχικά, συγκεντρώθηκαν όλα τα απαραίτητα υδρολογικά, περιβαλλοντικά, οικονομικά, κοινωνικά και λοιπά δεδομένα για την περιοχή έρευνας. Έπειτα, συλλέχθηκαν ιστορικά δεδομένα βροχόπτωσης και θερμοκρασίας και πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι συσχέτισης και ομοιογένειας. Ακολούθως, πραγματοποιήθηκε πρόγνωση του μελλοντικού κλίματος της λεκάνης απορροής Μυγδονίας έως το 2100. Στη συνέχεια, αναπτύχθηκε ένα ολοκληρωμένο συζευγμένο σύστημα τεσσάρων υδρολογικών μοντέλων για την προσομοίωση των επιφανειακών υδάτων και του υπόγειου υδροφορέα της λεκάνης Μυγδονίας. Ειδικότερα, προσομοιώθηκαν το επιφανειακό υδατικό ισοζύγιο της λεκάνης Μυγδονίας, η υπόγεια ροή στη λεκάνη Μυγδονίας, η υδραυλική επικοινωνία των λιμνών Κορώνειας και Βόλβης με τον υπόγειο υδροφορέα και το υδατικό ισοζύγιο των δύο λιμνών. Η υδρολογική ανάλυση που πραγματοποιήθηκε οδήγησε στο συμπέρασμα ότι αναμένεται ελλειμματικό υδατικό ισοζύγιο για τον υπόγειο υδροφορέα της λεκάνης Μυγδονίας και για τις λίμνες Κορώνεια και Βόλβη έως το 2100. Κρίθηκε, επομένως, απαραίτητη η διερεύνηση σεναρίων διαχείρισης και η πρόταση στρατηγικών διαχείρισης, με σκοπό την αποκατάσταση των υδατικών σωμάτων της λεκάνης απορροής Μυγδονίας. Προτάθηκαν και διερευνήθηκαν έξι σενάρια που περιλαμβάνουν σενάρια διαχείρισης της προσφοράς νερού, σενάρια διαχείρισης της ζήτησης νερού και σενάριο οικονομικής βιωσιμότητας της λεκάνης απορροής Μυγδονίας. Ο συνδυασμός των βιώσιμων και πλέον αποτελεσματικών σεναρίων διαχείρισης οδήγησε στη διαμόρφωση και πρόταση τριών στρατηγικών διαχείρισης. Η πρώτη στρατηγική διαχείρισης αφορά την εφαρμογή του μέτρου της αγρανάπαυσης με μείωση της συνολικής αρδευόμενης αγροτικής έκτασης, η δεύτερη στρατηγική στοχεύει στην ενίσχυση του κτηνοτροφικού τομέα της περιοχής έρευνας ως ανταγωνιστική αναπτυξιακή επιλογή με παράλληλη μείωση των υδροβόρων καλλιεργειών και προώθηση των ενεργειακών καλλιεργειών και η τρίτη στρατηγική διαχείρισης αφορά την προώθηση των συστημάτων στάγδην άρδευσης με παράλληλη μείωση των υδροβόρων και προώθηση των οικονομικά αποδοτικών καλλιεργειών.
Κέντρο πόλης και Ιστορικότητα
Authors: Σαμαράς Νικόλαος
Published: September 2021

Η διερεύνηση της έννοιας της ιστορικότητας εμφανίζει ειδικότερο ενδιαφέρον στο κέντρο της πόλης, όπου συγκεντρώνονται τα σημαντικότερα ιστορικά κτήριά της και το ιστορικά διαμορφωμένο τμήμα του αστικού ιστού, ενώ και οι χρήσεις είναι κυρίως επιχειρηματικές και η γη ένα οικονομικό αγαθό, άρα και οι αναμενόμενες πιέσεις για αξιοποίηση της έγγειας ιδιοκτησίας, μέσω σύγχρονων ανοικοδομήσεων, μεγαλύτερες. Η θεωρητική προσέγγιση του ζητήματος και η επισκόπηση σύγχρονων πολεοδομικών πρακτικών, από την ελληνική και διεθνή εμπειρία, οδηγούν στη διατύπωση ενός πρωτότυπου μεθοδολογικού πλαισίου για την ανίχνευση διαστάσεων της ιστορικότητας του κέντρου της πόλης, τόσο ως αντικειμενικής ιδιότητάς του, όσο και ως συνειδητοποιημένης αξίας μεταξύ των κατοίκων, επιχειρηματιών και επισκεπτών της πόλης. Ως μελέτη περίπτωσης επιλέχθηκε μια ελληνική πόλη, τα Τρίκαλα Θεσσαλίας και συγκεκριμένα, το "Βαρούσι", η παραδοσιακή γειτονιά της.
Η επίδραση των συντελεστών της ατμόσφαιρας του ηλεκτρονικού καταστήματος στην αγοραστική συμπεριφορά
Authors: Μαγγανάρη Εμμανουέλα
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει την επίδραση της ευκολίας χρήσης του layout του ηλεκτρονικού καταστήματος στη συμπεριφορά του καταναλωτή καθώς και τη διαφορά ανάμεσα σε δύο τύπους layout (δηλ. τo grid και το freeform layout). Στο πλαίσιο της έρευνας πραγματοποιήθηκε εργαστηριακό πείραμα. Το δείγμα της έρευνας αποτελείται από 241 φοιτητές. Γενικά, τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα προηγούμενων ερευνών. Ωστόσο, η παρούσα έρευνα έδειξε ότι ο τύπος του layout επηρεάζει την ευχαρίστηση των αποκρινόμενων κατά τη διάρκεια της πλοήγησης, αλλά όχι την αντιληπτή ευκολία χρήσης. Επίσης, τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν τον ρόλο της αποκρισιμότητας στην ατμόσφαιρα του καταστήματος στο ερευνητικό μοντέλο.
Kλινική και μοριακή μελέτη των μελών οικογένειας με σύνδρομο OPPG (osteoporosis - pseudoglioma syndrom)
Authors: Παπαδόπουλος Ιορδάνης
Published: September 2021

Το σύνδρομο OPPG (Osteoporosis–pseudogloioma Syndrome) είναι μια σπάνια γενετική διαταραχή, η οποία κληρονομείται με τον αυτοσωμικό υπολειπόμενο τρόπο και χαρακτηρίζεται από νεανική οστεοπόρωση και τύφλωση, είτε συγγενή, είτε με έναρξη σε πολύ μικρή ηλικία. Οι υπεύθυνες για το σύνδρομο μεταλλάξεις βρίσκονται στο γονίδιο που κωδικοποιεί τον υποδοχέα για την πρωτεΐνη 5 της χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης (LDL receptor-related protein 5, LRP5).Το σύνδρομο εκφράζεται είτε σε ομοζυγωτία, είτε σε συνδυαστική ετεροζυγωτία των μεταλλάξεων. Στην παρούσα εργασία γίνεται κλινική, εργαστηριακή και γενετική εκτίμηση 10 νέων περιπτώσεων του συνδρόμου OPPG, σε οκτώ οικογένειες στην Ελλάδα. Η γενετική ανάλυση των ασθενών αποκάλυψε την μετάλλαξη c.2409_2503+79del σε ομοζυγωτία. Από τα συνολικά 44 μέλη των οικογενειών που εξετάστηκαν, οι 26 έφεραν μετάλλαξη στο ένα αλληλόμορφο γονίδιο. Όλοι οι ασθενείς παρουσίαζαν συγγενή τύφλωση. Σε 7 ασθενείς μετρήθηκε η οστική πυκνότητα και παρατηρήθηκε σοβαρή οστεοπόρωση και 4 από αυτούς τέθηκαν σε αγωγή με διφωσφονικά. Η θεραπεία οδήγησε σε μείωση του οστικού άλγους και βελτίωση της οστικής μάζας. Η παρούσα μελέτη είναι η πρώτη αναφορά της μετάλλαξης σε ασθενείς με OPPG σύνδρομο στην περιοχή της Μεσογείου, αναλύοντας παράλληλα τον φαινότυπο των ασθενών και την ανταπόκριση τους στη θεραπεία.
Η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής
Authors: Νικολαΐδου Θεοδώρα
Published: September 2021

Η έρευνα μελέτησε τη σχέση της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) στα παιδιά με τις βασικές Κινητικές Δεξιότητες. Η ΔΕΠ-Υ αποτελεί μία από τις πιο συχνά εμφανιζόμενες διαταραχές στο μαθητικό πληθυσμό. Από την άλλη η κίνηση είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής ενός παιδιού. Σκοπός της έρευνας ήταν να εξετάσει τις κινητικές δεξιότητες των παιδιών ΔΕΠ-Υ και να συγκρίνει το κινητικό τους επίπεδο με το επίπεδο παιδιών ίδιας ηλικίας που δεν έχουν τη διαταραχή. Στο παρελθόν, έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των κινητικών δυσκολιών με τις Μαθησιακές Δυσκολίες και τη ΔΕΠ-Υ. Φαίνεται ότι, τα παιδιά με προβλήματα μάθησης ή συμπεριφοράς συχνά αντιμετωπίζουν δυσκολίες που αφορούν τις κινητικές τους δεξιότητες. Στην παρούσα έρευνα, εξετάστηκαν οι κινητικές δεξιότητες 200 παιδιών με τη βοήθεια δύο διεθνώς αναγνωρισμένων κινητικών δοκιμασιών, του Bruininks- Oseretsky Test of Motor Proficiency-2 και του Test of Gross Motor Development- Urlich. Τα 100 παιδιά που πήραν μέρος στην έρευνα, είχαν διαγνωσμένη ΔΕΠ-Υ και τα άλλα 100 όχι. Από την στατιστική ανάλυση προέκυψε ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές στις κινητικές δεξιότητες των παιδιών με ΔΕΠ-Υ και των παιδιών χωρίς. Μάλιστα οι διαφορές ήταν εμφανείς και στις δύο κινητικές δοκιμασίες. Εξετάστηκαν, η λεπτή κινητικότητα (Bruininks- Oseretsky Test of Motor Proficiency-2) όπου τα παιδιά χωρίς ΔΕΠ-Υ είχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές από τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ (p<0,000) και η αδρή κινητικότητα, (Test of Gross Motor Development- Urlich) όπου τα παιδιά χωρίς ΔΕΠ-Υ τα πήγαν καλύτερα από τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ (p<0,015). Ακόμα, εξετάστηκαν παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν την επίδοση των παιδιών στις Κινητικές Δοκιμασίες όπως το φύλο, η ηλικία και η ενασχόλησή τους με κάποια εξωσχολική αθλητική δραστηριότητα. Τα ευρήματα της έρευνας αποτελούν υλικό προς μελέτη για την επιστήμη καθώς βρέθηκε ότι τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ είχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις κινητικές δοκιμασίες από τα παιδιά ίδιας ηλικίας που δεν έχουν τη διαταραχή. Η αδυναμία αυτή μπορεί να επηρεάσει την κοινωνική ζωή ενός παιδιού καθώς η κίνηση συνδέεται με πληθώρα δραστηριοτήτων. Από προηγούμενες έρευνες προέκυψε ότι παιδιά με κινητικές δυσκολίες έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση ή υφίσταται σχολικό εκφοβισμό-bullying. Συνεπώς, τα ευρήματα της παρούσας έρευνας θεωρούνται ιδιαιτέρως σημαντικά καθώς η συσχέτιση της ΔΕΠ-Υ και των Κινητικών Δεξιότητων μπορεί να επηρεάσει πολλούς τομείς στη ζωή ενός παιδιού (εκπαιδευτικό, ψυχολογικό, μορφωτικό, οικονομικό).
Ανατομική προσέγγιση δερματικών κρημνών μείζονος γλουτιαίου μυός για χρήση σε μεγάλα ιστικά ελλείμματα
Authors: Μακρής Ιωάννης
Published: September 2021

Στην παρούσα έρευνα μελετήθηκαν 42 ανθρώπιναπτώματα με κρημνούς μείζονος γλουτιαίου εκ των οποίων 24ήταν γυναίκες και 18 ήταν άνδρες.Οι ιστοί τοποθετήθηκαν σε διάλυμα φορμόλης 10% καιπραγματοποιούνταν χρώση των ιστών με την ουσία 5-φλουορεσκεΐνης, η οποία ειδική για την μελέτη τουσυμπαθητικού συστήματος.Όλες οι παρατηρήσεις του ερευνητή τοποθετήθηκαν σεηλεκτρονική τράπεζα πληροφοριών (DATA) για την ασφαλήεξαγωγή παρατηρήσεων και συμπερασμάτων.
Δίκαιο του ελεύθερου ανταγωνισμού και ιδιωτική ασφάλιση
Authors: Πανίτσας Γεώργιος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή αναλύει τους κανόνες του ενωσιακού δικαίου του ελεύθερου ανταγωνισμού στον τομέα της ιδιωτικής ασφάλισης. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 ίσχυε Κανονισμός Ομαδικής Απαλλαγής, που εξαιρούσε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών μεταξύ ασφαλιστικών επιχειρήσεων από την εφαρμογή του άρθρου 101 ΣΛΕΕ. Το 2017 έληξε η ισχύς του ΚΟΑ, καθώς η Επιτροπή έκρινε ότι παρόλο που ορισμένες συμφωνίες μεταξύ των ασφαλιστικών επιχειρήσεων διασφαλίζουν την ορθή λειτουργία του ασφαλιστικού τομέα και προωθούν τα συμφέροντα των καταναλωτών, δεν είναι αναγκαία η ύπαρξη ενός τόσο εξαιρετικού εργαλείου (KOA). Κατά συνέπεια ο KOA δεν ανανεώθηκε. Μετά το εισαγωγικό κεφάλαιο η διατριβή χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος αναλύεται η εφαρμογή των ενωσιακών κανόνων ανταγωνισμού (άρθρα 101-102 ΣΛΕΕ, έλεγχος συγκεντρώσεων) στον ασφαλιστικό τομέα. Στο δεύτερο μέρος της παρούσας διατριβής εξετάζονται ορισμένα επιχειρήματα που θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη υπέρ του ασφαλιστικού τομέα κατά την αξιολόγηση υπό το άρθρο 101 ΣΛΕΕ. Επίσης, αναλύεται η εφαρμογή των γενικών διατάξεων στις κατηγορίες συμφωνιών που έως το έτος 2017 απολάμβαναν της ομαδικής απαλλαγής. Η διατριβή ολοκληρώνεται με ενότητα τελικών συμπερασμάτων.
Μελέτη έκφρασης και προγνωστικής αξίας της Poly (ADP-ribose) Polymerase 1 mRNA στα μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα
Authors: Ζερβάκης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η πολυμεράση της πολυ (ADP-ριβόζης) 1 (PARP-1) αποτελεί βασικό μέλος οικογένειας πυρηνικών ενζύμων που συμμετέχουν στην επιδιόρθωση του DNA και ήδη είναι θεραπευτικός στόχος σε συμπαγείς όγκους. Στην παρούσα μελέτη ποσοτικοποιήθηκαν τα επίπεδα έκφρασης του mRNA της PARP1 με ποσοτική PCR (qpcr) και τη μέθοδο SYBR στον μυελό των οστών 74 ασθενών με διάγνωση μυελοδυσπλαστικού συνδρόμου (MDS). Τα επίπεδα έκφρασης του mRNA της PARP1 αποτυπώθηκαν με τη μορφή του λόγου των μεταγράφων parp1/actin και συσχετίστηκαν με τα δημογραφικά, αιματολογικά και προγνωστικά χαρακτηριστικά των ασθενών. Τα αποτελέσματα εκφράστηκαν ως διάμεσος ± απόκλιση λάθους (median± SEM). Τα επίπεδα έκφρασης του mRNA της PARP1 συσχετίστηκαν στη συνέχεια με τον τύπο MDS (ταξινόμηση WHO 2008/2016, p = 0.005) και με το IPSS score (p = 0.002). Επίσης, διαπιστώθηκε συσχέτιση με το IPSS-R (p = 0,011) και την προγνωστική σημασία των κυτταρογενετικών ευρημάτων (p = 0,008). Σε όλες τις περιπτώσεις, υψηλότερα επίπεδα PARP1 συσχετίστηκαν με υψηλότερη κατηγορία κινδύνου. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ένα στατιστικά σημαντικό μειονέκτημα επιβίωσης για τους ασθενείς με υψηλά επίπεδα PARP1 ( η διάμεση επιβίωση ασθενών ήταν 37,4 μήνες, ενώ η διάμεση επιβίωση ασθενών με χαμηλά επίπεδα PARP1 δεν επιτεύχθηκε, p = 0,0001). Η επιβίωση στα 5 χρόνια ήταν 29,8% έναντι 88,9% αντίστοιχα. Τα επίπεδα mRNA της PARP1 βρέθηκαν να είναι ο ισχυρότερος προγνωστικός παράγοντας της επιβίωσης σε ανάλυση πολλαπλών μεταβλητών. Αυτές οι συσχετίσεις δεν έχουν αναφερθεί ποτέ στο παρελθόν και μπορεί να καταστήσουν την PARP1 έναν προγνωστικό παράγοντα που μπορεί να ενσωματωθεί στα τρέχοντα προγνωστικά συστήματα για το MDS, θέτοντας επίσης τη βάση για τις κλινικές δοκιμές που αξιολογούν τους αναστολείς PARP1 σε MDS υψηλού κινδύνου.
Ανταγωνισμός ευρωπαϊκών μητροπόλεων και χωρικός σχεδιασμός
Authors: Μιχαηλίδης Τριαντάφυλλος
Published: September 2021

Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να αναλύσει πως συγκροτείται η Αστική Ιεραρχία μέσα από τον Ανταγωνισμό Μητροπόλεων και το Χωρικό Σχεδιασμό. Η έρευνα επικεντρώνεται στην Ευρώπη και δημιουργείται, για τις ανάγκες της, μια νέα μέθοδος. Ως εκ τούτου, η εργασία διερευνά, εξ αρχής, τις τρεις έννοιες που την αφορούν, τη δόμηση του πλαισίου που υιοθετείται και της μεθόδου που θα χρησιμοποιηθεί.Η έρευνα δομείται γύρω από τρεις έννοιες –κλειδιά, τον Ανταγωνισμό Μητροπόλεων, το Χωρικό Σχεδιασμό και την Αστική Ιεραρχίας, και μια μελέτη περίπτωσης, το Λονδίνο. Για την καλύτερη διερεύνηση, στο Κεφάλαιο 1, δύο ερευνητικά ερωτήματα οργανώνονται και διατυπώνονται, με δύο ερευνητικά υπο –ερωτήματα έκαστο. Στο Κεφάλαιο 2, συντίθεται μια νέα μεικτή μέθοδος για την ακριβέστερη εξέταση και επίλυση των επιστημονικών προβλημάτων προβλημάτων της μορφής: Φαινόμενο στο χώρο + δύναμη παρέμβασης + καταγεγραμμένες μεταβολές στο φαινόμενο. Η νέα μέθοδος στηρίζεται στη μίξη δογμάτων και μεθόδων, προκειμένου να αποφύγει τα μεγάλα σφάλματα και να επιτρέψει μια περαιτέρω εκλέπτυνσή της. Στα Κεφάλαια 3, 4 και 5, οι έννοιες –κλειδιά εξετάζονται πολύπλευρα και σε βάθος, τόσο ως στοιχεία επιστημονικών θεωριών, όσο και όπως προκύπτουν εμπειρικά, από τις ενέργειες των πόλεων και των ανθρώπων που δραστηριοποιούνται εκεί. Από τις έννοιες –κλειδιά προκύπτουν σημεία που έχουν ενδιαφέρον για τη μελέτη περίπτωσης.Στο Κεφάλαιο 6, η μελέτη περίπτωση προσφέρει την εμπειρική βάση της διατριβής, προκειμένου να ανατροφοδοτηθούν οι έννοιες –κλειδιά με πληροφορίες και να αναδιαμορφωθούν, κατά την πορεία της έρευνας. Επίσης, μέσα από τη μελέτη περίπτωσης, απαντώνται τα υπο –ερωτήματα 1.2 και 2.2, τα οποία συνδέονται με το Λονδίνο.Στο Κεφάλαιο 7, τα αποτελέσματα της έρευνας συνεισφέρουν στην κατανόηση των τρόπων μέσα από τους οποίους ο Χωρικός Σχεδιασμός και ο Ανταγωνισμός Μητροπόλεων επιδρούν στη συγκρότηση της Αστικής Ιεραρχίας και συνδέονται, δίνοντας νέες προεκτάσεις, με υφιστάμενες θεωρίες όπως η Θεωρία Κεντρικών Τόπων και η Νέα Οικονομική Γεωγραφία. Παρουσιάζεται η Τρίτη Διάσταση της Κεντρικότητας και ο Ενάρετος Κύκλος των Άλφα Πόλεων, οι πυλώνες στους οποίους βασίζονται η πρόοδος και η ανθεκτικότητα πολλών μητροπόλεων στην κορυφή της Αστικής Ιεραρχίας. Επίσης, παρουσιάζεται η χρησιμότητα της νέας μεθόδου, με την οποία δίνεται η βάση για την ομαδοποίηση, απλοποίηση και επίλυση μιας σειράς επιστημονικών προβλημάτων που παρατηρούνται στο μητροπολιτικό χώρο.Προκειμένου να είναι ευκολότερα κατανοητή η οργάνωση της διατριβής και να παρουσιάζονται καθαρότερα τα αποτελέσματα της έρευνας, διάφορες πληροφορίες ή συμπεράσματα παρουσιάζονται συγκεντρωτικά σε πίνακες ή σχήματα.
Επιπολασμός γονιδιακών μεταλλάξεων σε ασθενείς με θηλώδες καρκίνωμα του θυρεοειδούς και έκβαση της νόσου σε ελληνικό πληθυσμό
Authors: Αγαλιανού Νίκη
Published: September 2021

Η επίπτωση της μετάλλαξης BRAFV600E σε ασθενείς με θηλώδες καρκίνωμα θυρεοειδούς (ΘΚΘ) κυμαίνεται στο 45% (38-91%) και συσχετίζεται με επιθετική συμπεριφορά. Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για τον ελληνικό πληθυσμό. Σκοπός μας είναι η ανίχνευση της μετάλλαξης BRAF V600Ε και ο πιθανός συνεργικός ρόλος των μεταλλάξεων TERTC228T /C250T στην πρόγνωση Ελλήνων ασθενών με ΘΚΘ. Μελετήθηκαν αναδρομικά 85 ασθενείς με ΘΚΘ, με ολική ή σχεδόν ολική θυρεοειδεκτομή, ± λεμφαδενικό καθαρισμό και έλαβαν 50-100mCi131I. Έγινε καταγραφή των επιπέδων θυρεοσφαιρίνης (βασική τιμή και υπό διέγερση), των αντισωμάτων κατά της θυρεοσφαιρίνης και των ευρημάτων από ολόσωμο σπινθηρογράφημα (διαγνωστικό) και υπερηχογράφημα τραχήλου, 1, 3, 5 και 10 έτη μετά την αρχική θεραπεία. Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν ως προς: την πιθανότητα υποτροπής της νόσου (χαμηλού/low; μέσου/intermediate και υψηλού/high), της απάντησης στην αρχική θεραπεία (άριστη/excellent, ατελής/incomplete και ασαφής/indeterminate νόσος ) και της πορείας της νόσου σύμφωνα με τις οδηγίες ATA 2015 για τον διαφοροποιημένο καρκίνο του θυρεοειδούς. Από τα ιστολογικά παρασκευάσματα απομονώθηκε DNA και έγινε έλεγχος για την παρουσία της μετάλλαξης BRAF V600E και σε 32 ασθενείς έγινε έλεγχος και της μετάλλαξης TERT C228T/C250T. Η αρχική κατηγοριοποίηση του κινδύνου υποτροπής της νόσου έγινε χωρίς να ληφθεί υπόψιν η ύπαρξη ή όχι μετάλλαξης των εξεταζόμενων γονιδίων. Η μετάλλαξη BRAF V600E ανιχνεύτηκε σε 40 από τους 82 ασθενείς (48,78%), η μετάλλαξη του γονιδίου TERT σε 4 από τους 32 ασθενείς (12,5%), οι οποίοι έφεραν και την BRAF V600E. Από το σύνολο των ασθενών, υποτροπές παρουσίασαν πέντε οι οποίοι γονοτυπήθηκαν ως BRAF θετικοί (100%) ενώ από εκείνους που παρουσίασαν απομακρυσμένες μεταστάσεις μόνο ένας ήταν φορέας της μετάλλαξης BRAF V600E (1/4 ασθενείς, 25%).Τέσσερις ασθενείς, έφεραν τις 2 μεταλλάξεις (BRAF V600E και TERT C228T). Οι 2 ήταν υψηλού κινδύνου για υποτροπή, ο ένας εξ΄αυτών είχε άριστη απάντηση μέχρι και το τρίτο έτος της παρακολούθησης , ο 2ος εμφάνισε τοπική υποτροπή το 5ο έτος παρακολούθησης. Ο 3ος ήταν μέσου κινδύνου και είχε τοπική υποτροπή στα 3 έτη παρακολούθησης, ενώ ο 4ος ήταν χαμηλού κινδύνου με υποτροπή στα τρία έτη της παρακολούθησης.Συμπερασματικά, η μετάλλαξη BRAF V600E ανιχνεύεται στον ελληνικό πληθυσμό σε συχνότητα παρόμοια με αυτή της διεθνούς βιβλιογραφίας, και η παρουσία της ενδεχομένως είναι κακός προγνωστικός παράγοντας, ωστόσο η χορήγηση 131Ι σε όλους τους ασθενείς καθώς και ο σχετικά μικρός αριθμός του δείγματος δεν επιτρέπει την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Πιθανολογείται ο επιβαρυντικός ρόλος της συνύπαρξης μετάλλαξης BRAF V600E/ TERTC228T.
In silico και in vivo ανάλυση της αντιγραφής και επιδιόρθωσης του DNA
Authors: Μαξούρη Στυλιανή
Published: September 2021

Η αντιγραφή του DNA αποτελεί μια από τις θεμελιώδεις διεργασίες του κυττάρου μέσω της οποίας τα κύτταρα εξασφαλίζουν τη μεταβίβαση της γενετικής πληροφορίας στους απογόνους τους. Στα ευκαρυωτικά κύτταρα η εκκίνηση της αντιγραφής συμβαίνει σε πολλαπλά σημεία διάσπαρτα στο γονιδίωμα που ονομάζονται θέσεις έναρξης της αντιγραφής. Η διαδικασία λαμβάνει χώρα κατά τη φάση S του κυτταρικού κύκλου και υπόκειται σε αυστηρή χωρική και χρονική ρύθμιση έτσι ώστε να επιτευχθεί ο πιστός και πλήρης διπλασιασμός ολόκληρου του γονιδιώματος μέσα στα χρονικά περιθώρια της φάσης S. Απώλεια της ρύθμισης της αντιγραφής οδηγεί σε επαναντιγραφή του DNA και γονιδιωματική αστάθεια.Στον Schizosaccharomyces pombe η υπερέκφραση του αδειοδοτικού παράγοντα Cdc18/Cdc6 είναι ικανή για την επαγωγή επαναντιγραφής του DNA. Η επαναντιγραφή που παρατηρείται δεν είναι ομοιόμορφη κατά μήκος των χρωμοσωμάτων, αντιθέτως συγκεκριμένες περιοχές τείνουν να υπερδιπλασιάζονται. Η απορρύθμιση του μηχανισμού αδειοδότησης επαρκεί για να προκαλέσει επαναντιγραφή και σε κύτταρα θηλαστικών και έχει συσχετιστεί με την κακοήθη εξαλλαγή των κυττάρων και τη γονιδιωματική αστάθεια. Οι βλάβες που δημιουργούνται στο DNA κατά τη διαδικασία της επαναντιγραφής ενεργοποιούν ειδικά σημεία ελέγχου του κυτταρικού κύκλου που έχουν ως στόχο την αναστολή του κυτταρικού κύκλου και την επαγωγή μηχανισμών επιδιόρθωσης του DNA. Έχει προταθεί ότι η επίλυση των βλαβών που δημιουργούνται κατά την επαναντιγραφή μπορεί να οδηγήσει σε γονιδιακή ενίσχυση των υπερδιπλασιασμένων περιοχών. Η γονιδιακή ενίσχυση αποτελεί μια μορφή γονιδιωματικής αστάθειας που παρατηρείται συχνά στον καρκίνο. Αποτελεί έναν βασικό μηχανισμό ενεργοποίησης ογκογονιδίων αλλά και εμφάνισης ανθεκτικότητας των κυττάρων σε αντικαρκινικά φάρμακα, συμβάλλοντας έτσι και στην επαγωγή της καρκινογένεσης αλλά και στη διατήρηση και εξέλιξη της νόσου.Στην παρούσα διατριβή διερευνήθηκαν οι μοριακοί μηχανισμοί που οδηγούν στην επαναντιγραφή του DNA καθώς επίσης πραγματοποιήθηκε μελέτη της ετερογένειας του φαινομένου στον οργανισμό S.pombe. Επιπλέον, μελετήθηκε η συσχέτιση μεταξύ των φαινομένων της επαναντιγραφής και της γονιδιακής ενίσχυσης. Η μελέτη αυτή πραγματοποιήθηκε με δεδομένα υψηλής απόδοσης που αφορούν σε ασθενείς με διαφόρους τύπους καρκίνου. Τέλος, διερευνήθηκε η πιθανή συσχέτιση της γονιδιακής ενίσχυσης με μονοπάτια απόκρισης στη βλάβη αλλά και με βασικά μονοπάτια επιδιόρθωσης του DNA.