Ο ρόλος των μικρών και μεγάλων χωρών στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ
Authors: Βαλλιανάτου Άννα 
Published: October 2021

Βασικός στόχος της μελέτης είναι να εξετάσει το ερώτημα πόσο κοινή είναι η ΚΕΠΠΑ, αν δηλαδή εκφράζει τη θέληση τόσο των μικρών όσο και των μεγάλων χωρών. Αντικείμενο της έρευνας αποτελούν η δραστηριοποίηση της εκάστοτε προεδρίας στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ κατά τη διάρκεια των δέκα πρώτων χρόνων λειτουργίας της (1994-2003). Η ΚΕΠΠΑ δεν εκφράζει ολόκληρη την εξωτερική πολιτική της Ε.Ε. και οι εξωτερικές σχέσεις της Ε.Ε. δεν είναι μικρότερης σημασίας, κάθε άλλο μάλιστα. Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όμως, που παρουσιάζει η θεσμική ιδιαιτερότητα της ΚΕΠΠΑ εξηγεί την επιλογή της ως αντικείμενο μελέτης της παρούσας διδακτορικής διατριβής.Το παρόν διδακτορικό αποτελείται από εννέα κεφάλαια και τέσσερα μέρη. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει το πρώτο κεφάλαιο που είναι η Εισαγωγή. Στην εισαγωγή υπάρχει η θεωρητική προσέγγιση, ο προσδιορισμός των όρων του θέματος, ο προσδιορισμός του πεδίου έρευνας, η μεθοδολογία και η πρωτοτυπία της έρευνας. Το Μέρος 2 αφορά στη στάση των κρατών μελών στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ (β’ εξάμηνο 1993-β’εξάμηνο 2002) και αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια. Στο Κεφάλαιο 2 εξετάζεται το πνεύμα συνεργασίας και η ευελιξία των Προεδριών της Ε.Ε. από την εφαρμογή του θεσμού της ΚΕΠΠΑ (δεύτερο εξάμηνο 1993) έως και τον Ιούνιο 2003 (τέλος Ελληνικής Προεδρίας). Συγκεκριμένα η υπόθεση εργασίας που εξετάζεται είναι αν στο πλαίσιο της άσκησης της Προεδρίας του Συμβουλίου στον τομέα της ΚΕΠΠΑ, οι μικρές χώρες λειτούργησαν ως μεσολαβητές που προσπαθούσαν να καλλιεργήσουν τη συναίνεση (Consensus builders/ mediators) και οι μεγάλες χώρες της Ε.Ε. προσπάθησαν να προωθήσουν τα εθνικά τους συμφέροντα (bargainers). Επισημαίνεται ότι η διαδικασία της διαμόρφωσης της ατζέντας (agenda-setting) είναι μια από τις πιο σημαντικές πλευρές της προ-προεδρικής φάσης. Στο κεφάλαιο 3 εξετάζεται η συνεργασία των Προεδριών με τους άλλους φορείς. Η υπόθεση εργασίας που εξετάζεται είναι αν οι προεδρίες των μικρών χωρών στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ συνεργάζονται καλύτερα με τους άλλους φορείς άσκησης της εξωτερικής πολιτικής της Ε.Ε. σε σχέση με τις προεδρίες των μεγάλων χωρών. Στο κεφάλαιο 4 εξετάζεται η αποτελεσματικότητα των Προεδριών των μεγάλων χωρών και συγκεκριμένα αν το μέγεθος της χώρας που ασκεί την προεδρία της Ε.Ε. στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ επηρεάζει την αποτελεσματικότητα. Αντιστοίχως, στο κεφάλαιο 5 εξετάζεται η αποτελεσματικότητα των Προεδριών των μικρών χωρών. Το τρίτο μέρος του διδακτορικού είναι αφιερωμένο στην τέταρτη ελληνική προεδρία (α’ εξάμηνο 2003) και αποτελείται από τρία κεφάλαια. Το κεφάλαιο 6 εξετάζει το πνεύμα συνεργασίας και την ευελιξία της Ελληνικής Προεδρίας. Η υπόθεση εργασίας που τίθεται είναι αν η Ελληνική προεδρία λειτούργησε ως διαμορφωτής συναίνεσης/ μεσολαβητής (consensus builder/ mediator) ή ως διαπραγματευτής (bargainer) που προσπαθεί να προωθήσει τα εθνικά του συμφέροντα. Στο κεφάλαιο 7 εξετάζεται η συνεργασία της Ελληνικής Προεδρίας με τους άλλους φορείς της Ε.Ε. Τέλος, το κεφάλαιο 8 μελετά την αποτελεσματικότητα της τέταρτης Ελληνικής Προεδρίας και συγκεκριμένα απαντά στο ερώτημα αν η Ελληνική Προεδρία πέτυχε ή όχι τους στόχους που είχε θέσει στις προτεραιότητές της. Το τέταρτο Μέρος του διδακτορικού αποτελείται από το κεφάλαιο 9 που περιλαμβάνει τα Συμπεράσματα της έρευνας.