bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ανασκόπηση τοποϊσομερασών στην καρκινογένεση και αξιολόγηση δεικτών βλαστικών κυττάρων σε ασθενείς με καρκίνο παχέος εντέρου
Authors: Συμεωνίδης Δαυίδ
Published: September 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η Τοποισομεράση Ι δρα σαν τοπογραφικός παράγοντας συμμετέχοντας στις διαδικασίες αντιγραφής και μεταγραφής του γενετικού υλικού καθώς και στην ωρίμανση του mRNA, ενώ η Τοποισομεράση ΙΙ βοηθάει στη σωστή τοποθέτηση της διπλής έλικας στο χώρο. Η στόχευση τους αποτελεί κομμάτι αρκετών θεραπευτικών πρωτοκόλλων, όμως τελευταία η ανάγκη πιο επιτυχημένης αντιμετώπισης του καρκίνου στο παχύ έντερο έχει οδηγήσει στη μελέτη των αρχέγονων κυττάρων. Υπάρχουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα, ενώ αποδεικνύεται σταδιακά η επιρροή που έχουν στην καρκινογένεση. ΜΕΘΟΔΟΣ: Αφού έγινε μια ανασκόπηση των τοποισομερασών συνεχίσαμε σε ένα νέο πεδίο που αφορά τα αρχέγονα κύτταρα. Από 53 ασθενείς παραλάβαμε τους ιστούς βιοψίας τους και με μεθόδους ανοσοιστοχημείας μελετήσαμε τα επίπεδα έκφρασης των δεικτών επιφανείας αρχέγονων κυττάρων LGR5 και Hedgehog. Στη συνέχεια συσχετίστηκαν με τη θέση του όγκου στο παχύ έντερο, την ηλικία, το φύλο, την ταυτόχρονη έκφραση των δύο δεικτών και την ύπαρξη απομακρυσμένων μεταστάσεων. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης είναι να αναδείξουμε την πιο επιθετική μορφή της νόσου σε ασθενείς με αυξημένη έκφραση των δεικτών επιφανείας και την ανάγκη στόχευσης τους ως θεραπευτικό μέσο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η θέση εντόπισης της βλάβης δεν φαίνεται να επηρεάζεται από τους δείκτες, καθώς δεν προέκυψε κάποια συσχέτιση μεταξύ αυξημένης έκφρασης των αρχέγονων κυττάρων με κάποιο συγκεκριμένο σημείο του παχέος εντέρου, ομοίως και η ηλικία διάγνωσης δεν επηρεάζεται αποκλείοντας μια υπόθεση για αυξημένη εμφάνιση βλαστικών καρκινικών κυττάρων σε νεότερες ηλικίες. Η έκφραση των δεικτών παρουσιάζει κάποια αλληλεπίδραση μεταξύ τους, καθώς βρέθηκε μια οριακή θετική συσχέτιση με ρ=0,515. Το φύλο ακολούθως δεν διαδραματίζει κάποιο ρόλο στην εμφάνιση κάποιου από τους δύο δείκτες. Τέλος, η εμφάνιση απομακρυσμένων μεταστάσεων ήταν στατιστικά σημαντική με την αυξημένη έκφραση και των δύο δεικτών με ρ=0,025 για τον LGR5 Και ρ=0,004 για τον Hedgehog. ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Σύμφωνα και με την ανασκόπηση που προηγήθηκε τα αποτελέσματα μας είναι συμβατά με πολλών άλλων μελετών, όσον αφορά το μεταστατικό δυναμικό και αν αυτό επηρεάζεται από την έκφραση των ανωτέρω δεικτών. Η ισχυρή έκφραση των δεικτών των αρχέγονων κυττάρων LGR5 και lhh διαδραματίζει ρόλο στο μεταστατικό δυναμικό του όγκου και φαίνεται πως οι ιστοί που εκφράζουν τους δείκτες έχουν και πολύ μεγαλύτερη πιθανότητα ανάπτυξης απομακρυσμένων μεταστάσεων. Άρα σε μια αρχική αφαίρεση πρωτοπαθούς εστίας, οι δείκτες αυτοί θα μπορούσαν να μας οδηγήσουν πιο σωστά στην περαιτέρω παρακολούθηση του ασθενούς για την ανεύρεση σε δεύτερο χρόνο μετάστασης.
Μελέτη έκφρασης ορολογικών δεικτών σε ασθενείς με ΙΦΝΕ από την ΒΔ Ελλάδα και συσχέτιση με κλινικοεργαστηριακά δεδομένα και περιβαλλοντικούς παράγοντες
Authors: Κυριακίδη Καλλιρρόη
Published: September 2021

Ulcerative colitis and Crohn's disease belong to the same group of Idiopathic Inflammatory Bowel Disease (IBD) with unknown aetiopathogenesis. IBD is a chronic disease with outbursts and recessions. Although symptoms are usually treated with appropriate treatment, they impair the daily activities of the person causing significant morbidity. According to epidemiological studies that have been conducted both internationally and in our area, the number of patients with IBD is constantly increasing, suggesting the existence of an unknown environmental agent that goes into everyday life and causes disease in genetically predisposed individuals. In recent years, research into the aetiopathogenesis of IBD has increased sharply as the problem is continually increasing and therapeutically complicated. Diagnosis and treatment of IBD is very difficult, and despite the various diagnostic tests and available pharmaceutical preparations, some patients are forced to undergo surgical removal of the bowel and other types of disability. For the above reasons, patients are monitored in specialized reference centers by specialized scientists. FThe purpose of this study is to study serological markers, their expression and their utility in the prevention, diagnosis and treatment of patients with IBD. More specifically, some known serological markers with proven specificity / sensitivity were studied in patient with IBD. In the present study, 116 biological samples of serum from patients with Crohn's disease (NK) and 92 biological serum samples from patients with ulcerative colitis (UC) were studied and 99 healthy controls (CTRLS) were also studied. Patients were diagnosed with IBD based on clinical, endoscopic, radiological and pathological criteria and voluntarily participated in this research, which was conducted at the Immunology Research Laboratory of the Medical School of the University of Ioannina in collaboration with the Gastroenterological Clinic of the General Hospital of Ioannina. The samples came from populations in Northwest Greece. The study concerned the existence of ANCA antibodies by the immunofluorescence technique using a kit with ethanol, in particular the separation of pANCA and cANCA antibodies. We also studied the presence of ASCA antibodies using a kit using the ELISA technique. We studied all patients and healthy controls for the presence of ANCA and ASCA antibodies. The results of the study enriched one of the largest databases of patients with IBD, in addition the results of the serological markers were combined with other clinical data from the database by the same patients and healthy controls. This objective was achieved as the Immunology Research Laboratory is one of the largest centers of study and recording of IBD on a pan-Hellenic scale. The study, recording and processing of the data was done using appropriate research statistical methods and modern data analysis of scientific data.
Entitlement to the continental shelf beyond 200 nautical miles
Authors: Κυενότ Σοφή
Published: September 2021

Κατά τη διάρκεια αιώνων, τα παράκτια κράτη έχουν επεκτείνει την κυριαρχία τους στις θαλάσσιες περιοχές, από τη ζώνη των χωρικών υδάτων, εξασφαλίζοντας την πρόσβαση στη γη τους, στους ανοιχτούς ωκεανούς και στον πυθμένα κάτω, ελέγχοντας την εκμετάλλευση των πόρων. Για να αποκτήσουν νόμιμη πρόσβαση στον βυθό, τα παράκτια κράτη έπρεπε να αιτιολογήσουν τη νομική βάση στην οποία μπορούσαν να ασκήσουν δικαιώματα σε αυτόν. Ενώ, εν γένει, το διεθνές δίκαιο, στην ξηρά, ο τίτλος στην επικράτεια βασίζεται στην πραγματική κατοχή αυτής της περιοχής, φαίνεται ότι, εν πλω, η πραγματική κατοχή δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Τα κυρίαρχα δικαιώματα επί του βυθού δικαιολογούνται με βάση την επέκταση του τίτλου επί του εδάφους. Στο δίκαιο της θάλασσας, το δικαίωμα προέρχεται από την ξηρά. Το καθεστώς της υφαλοκρηπίδας βασίζεται στην αρχή ότι ο βυθός είναι η φυσική παράταση του εδάφους. Ο βυθός, σε κάποιο βαθμό, αντιπροσωπεύει τη συνέχιση της χερσαίας επικράτειας που μαζί αποτελούν γεωγραφική ενότητα. Η υφαλοκρηπίδα θεωρείται μέρος, ή ακριβέστερα παράταση, της χερσαίας επικράτειας, πράγμα που δικαιολογεί ότι ορισμένες από τις εξουσίες που ισχύουν στην ξηρά θα μπορούσαν επίσης να εφαρμοστούν στη θάλασσα. Επομένως, το κράτος, κυρίαρχο επί της χερσαίας επικράτειάς του, μπορεί να επεκτείνει τα κυριαρχικά του δικαιώματα στον παρακείμενο βυθό, καθώς η γη κυριαρχεί στη θάλασσα.Καθώς ο έλεγχος της υφαλοκρηπίδας ασκείται από τη ξηρά και ότι αυτός ο έλεγχος καθίσταται λιγότερο αποτελεσματικός μακρύτερα στη θάλασσα, τα κυριαρχικά δικαιώματα περιορίζονται σταδιακά. Η έννοια της φυσικής παράτασης του εδάφους συνεπάγεται μια διπλή ιδέα. Δίνει δικαίωμα στον βυθό, που αντιπροσωπεύει την παράτασή του, και περιορίζει το πλάτος της υφαλοκρηπίδας, για να σχηματίσει μια φυσική προέκταση. Με βάση αυτήν την ιδέα, οι υποβρύχιες περιοχές μπορούν να συμπεριληφθούν στην υφαλοκρηπίδα μόνο και στο βαθμό που αντιπροσωπεύουν μια γεωμορφολογική μονάδα με τη μάζα του εδάφους. Η βυθισμένη παράταση της μάζας του εδάφους είναι μέρος της υφαλοκρηπίδας όσο αντιπροσωπεύει τη φυσική παράταση του εδάφους.
Φλεγμονή στη ρινίτιδα και το άσθμα
Authors: Κοροβέση Παρασκευή
Published: September 2021

Το κλασματικό εκπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου (FeNO) είναι ένας μη επεμβατικός δείκτης της ηωσινοφιλικής φλεγμονής των αεραγωγών και έχει χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση του άσθματος. Στην μελέτη αυτή αξιολογούμε τα χαρακτηριστικά της διακύμανσης του FeNO από την προσχολική έως τη σχολική ηλικία παράλληλα με τη δραστηριότητα του άσθματος. 167 παιδιά με άσθμα και 66 υγιείς μάρτυρες συμπεριελήφθησαν στη διετή προοπτική μελέτη του PreDicta που αξιολόγησε την επιμονή του συριγμού / άσθματος σε παιδιά προσχολικής ηλικίας. Πληροφορίες σχετικά με τη δραστηριότητα άσθματος / ρινίτιδας, λοιμώξεις και ατοπία καταγράφηκαν κατά την έναρξη. Οι επισκέψεις παρακολούθησης πραγματοποιήθηκαν σε διαστήματα 6 μηνών στην ομάδα των παιδιών με άσθμα καθώς και κατά την έξαρση συμπτωμάτων άσθματος / η κρυολογήματος όπως και 4-6 εβδομάδες αργότερα ,στην ανάρρωση. Λήφθηκαν 539 μετρήσεις FeNO στα παιδιά με άσθμα και 42 στην ομάδα ελέγχου. Κατά την έναρξη της μελέτης, το FeNO δεν διέφερε μεταξύ των ομάδων (διάμεσος αντίστοιχα, 3,0 έναντι 2,0 ppb). Οι τιμές FeNO στους 6, 12, 18 και 24 μήνες (αντίστοιχα 4.0 CI: 0.0-8.6, 6.0 CI: 2.8-12.0, 8.0 CI: 4.0-14.0, 8.5 CI: 4.4-14.5 ppb) αυξήθηκαν με την ηλικία <0,001) και ατοπία (ρ = 0,03). Το FeNO δεν αυξήθηκε σημαντικά από την έναρξη μέχρι τη επίσκεψη επί συμπτωμάτων, ενώ μειώθηκε κατά την ανάρρωση (p = 0.007). Οι δείκτες της δραστηριότητας της νόσου, όπως τα επεισόδια συριγμού και οι ημέρες με άσθμα, συσχετίστηκαν με αυξημένες τιμές FeNO κατά τη διάρκεια της μελέτης (όλες οι τιμές p <0,05). Η ηλικία, η ατοπία και η δραστηριότητα του άσθματος είναι σημαντικοί και καθοριστικοί παράγοντες του FeNO στα παιδιά προσχολικής ηλικίας. Η διαχρονική και εξατομικευμένη αξιολόγηση του FeNO μπορεί να είναι πολύτιμη για την παρακολούθηση των παιδιών με υποτροπιάζοντα συριγμό ή ήπιο άσθμα.
Συγκριτική μελέτη ετερογένειας αντοχής μικροβιακών πληθυσμών σε ιστικές καλλιέργειες και καλλιέργειες υγρού υπερήχων σε ορθοπαιδικά εμφυτεύματα
Authors: Μπανούση Αγγελική
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η ετερογένεια αντοχής ορίζεται ως το φαινόμενο της συνύπαρξης ευαίσθητων και ανθεκτικών απομονώσεων του μικροβιακού πληθυσμού για τον ίδιο αντιμικροβιακό παράγοντα. Σκοπός: Η μελέτη της μεταβολής της αντοχής των μικροβίων που απομονώνονται μετά από περιπροθετική λοίμωξη, καθώς και την αντιστοιχία της μικροβιακής αντοχής στα συνήθη αντιβιοτικά. Υλικό και Μέθοδος : Στη μελέτη μας εντάχθηκαν ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε αναθεώρηση ολικής αρθροπλαστικής ισχίου, γόνατος ή οστεοσύνθεσης και εμφάνιζαν είτε τεκμηριωμένη περιπροθετική λοίμωξη είτε εικόνα χαλάρωσης πρόθεσης. Εστάλησαν καλλιέργειες περιπροθετικού ιστού, έγινε κατεργασία του εμφυτεύματος με υπερήχους, καλλιέργεια του υγρού υπερήχησης και ενοφθαλμισμός αυτού σε δοχεία καλλιέργειας αίματος. Υπολογίσαμε την ευαισθησία, την ειδικότητα, τη θετική προγνωστική αξία και αρνητική προγνωστική αξία κάθε μεθόδου χωριστά καθώς και των συνδυασμό αυτών Αποτελέσματα : Μελετήσαμε συνολικά 234 ασθενείς 111 (47.4%) άνδρες , 123 (52.6%) γυναίκες) με μέσο όρο ηλικίας τα 65 έτη. 143 ασθενείς ( 61,1%) είχαν άσηπτη χαλάρωση, ενώ 91 ασθενείς ( 38.9% ) είχαν περιπροθετική λοίμωξη. Η μέθοδος της υπερήχησης ήταν σημαντικά πιο ευαίσθητη από την ιστοκαλλιέργεια ( [91% (83-96) vs 43% (33-54); p<0.005]. Δεκαπέντε (15) άτομα παρουσίασαν ετερογένεια. Ο αριθμός αυτός αποτελεί το 16,5% στο σύνολο των λοιμώξεων και το 6,4% στο σύνολο του πληθυσμού. Στην μελέτη μας το πιο σύνηθες απομονωμένο στέλεχος ήταν ο Staphylococcus epidermidis (35,2%) ακολουθούμενος από τον Staphylococcus aureus (19,8%). Τα αντιβιοτικά στα οποία οι μικροοργανισμοί παρουσίασαν ετερογενή βακτηριακή συμπεριφορά ήταν η Γενταμυκίνη (5,3 %) και η Βανκομυκίνη (4,9%). Συμπεράσματα : Η ανίχνευση της ετερογένειας αποτελεί προϋπόθεση για στοχευμένη αντιμικροβιακή θεραπεία και επιτυχημένο θεραπευτικό αποτέλεσμα.
Measuring managerial skill in the mutual fund indrustry
Authors: Σαρρή Δανάη
Published: September 2021

Τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται μια σημαντική αύξηση στις δημοσιεύσεις βασισμένες στη θεωρία της Στοχαστικής Κυριαρχίας. Σε αυτην την κατευθυνση βοήθησε η τεχνολογική πρόοδος, ώστε οι έλεγχοι για Στοχαστική Κυριαρχία να έχουν απήχηση σε διάφορα επιστημονικά πεδία, όπως τα Οικονομικά και τα Χρηματοοικονομικά. Στη συγκεκριμένη μελέτη, εφαμόζουμε ελέγχους αποτελεσματικότητας Στοχαστικής Κυριαρχίας για την κατασκευή χαρτοφυλακίων, ως μια επέκταση της κλασσικής θεωρίας Μέσου-Διακύμανσης. Προχωράμε σε τεχνικές μείωσης διαστάσεων των δεδομένων με σκοπό την αντιμετώπιση της "κατάρας των διαστάσεων" του αρχικού σετ δεδομένων, απαρτιζόμενο από περίπου 45,000 αμοιβαία κεφάλαια (Η.Π.Α), καθώς οι διαστάσεις είναι απαγορευτικές για τις εφαρμογές. Σε αυτήν την κατεύθυνση, εφαρμόζεται η Ανάλυση Κύριων Συνιστωσών για να μειωθεί ο αριθμός των αρχικών αμοιβαίων κεφαλαίων, αποκτώντας ένα μικρότερο σετ από μεταβλητές κύριων συνιστωσών. Τα εμπειρικά αποτελέσματα αποκαλύπτουν ότι μέσω της κατασκευής των βέλτιστων χαρτοφυλακίων βάσει προβλημάτων Γραμμικού Προγραμματισμού, η αποτελεσματικότητα της αγοράς δεν απορρίπτεται, παρόλο το γεγονός ότι είναι αναποτελεσματική στο θεωρητικό πλαίσιο του Μέσου-Διακύμανσης. Το μειωμένο σε διαστάσεις σετ από μεταβλητές κύριων συνιστωσών μπορεί να παράξει βέλτιστα χαρτοφυλάκια, που χρησιμοποιούνται για προβλέψεις, και επίσης για να αναγνωριστούν χαρακτηριστικά σε αυτά, όπως το διαχειριστικό ταλέντο. Παραδοσιακά μοντελά για πρόβλεψη, όπως το Ολοκληρωμένο αυτοπαλίνδρομο μοντέλο κινητού μέσου (ARIMA) και Holt-Winters, συγκρίνονται με Μοντέλα Μακράς Βραχυχρόνιας Μνήμης (LSTM) ως προς την προβλεπτική τους ικανότητα. Βάσει της τετραγωνικής ρίζας του μέσου τετραγωνικού σφάλματος, η πιστοποίησή μας δείχνει ότι το LSTM μοντέλο είναι είναι πιο ικανό ως προς την προβλεπτική ισχύ σε σχέση με τα παραδοσιακά μοντέλα. Τέλος, επεκτείνοντας τη μεθοδολογία των Berk and van Binsbergen (2015), μετράμε τη διαχειριστική ικανότητα στα κατασκευασμένα χαρτοφυλάκια βάσει της θεωρίας της αποτελεσματικότητας της Στοχαστικής Κυριαρχίας 2ης τάξης, χρησιμοποιώντας την μεταβλητή της προστιθέμενης αξίας. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι το διαχειριστικό ταλέντο προσθέτει αξία περίπου ίση με 1.064 εκ. Αμερικανικά Δολλάρια ετησίως.
Μελέτη με προσομοίωση Monte Carlo της επίδρασης των τεχνικών παραμέτρων αξονικού τομογράφου διπλής πηγής-διπλής ενέργειας στην ποιότητα εικόνας και στη δόση με σκοπό τη δημιουργία σύγχρονου εκπαιδευτικού εργαλείου
Authors: Χαντζή Στεφανία
Published: September 2021

Στην παρούσα μελέτη προσομοιώθηκε ο υπολογιστικός τομογράφος διπλής πηγής-διπλής ενέργειας με σκοπό τη διερεύνηση της χρήσης του ως εργαλείο δοσιμετρίας καθώς και το σχεδιασμό εκπαιδευτικών σεναρίων στην Ιατρική Φυσική. Στόχος της προσομοίωσης του συστήματος, με βάση τον κώδικα μεταφοράς ακτινοβολίας Monte Carlo N-particle (MCNP), ήταν η κατασκευή ενός μοντέλου που να προσεγγίζει σε ικανοποιητικό βαθμό και με αξιοπιστία το πραγματικό σύστημα. Η προσομοίωση του συγκεκριμένου τομογράφου είχε σκοπό τη δημιουργία σύγχρονου εκπαιδευτικού εργαλείου. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού υλοποιήθηκαν και αξιολογήθηκαν προβληματο-κεντρικά σενάρια σχετικά με τη δοσιμετρία και την επίδραση τεχνικών παραμέτρων στην ποιότητα της εικόνας. Ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη των εκπαιδευτικών σεναρίων έγινε με τη χρήση του καινοτόμου συστήματος OpenLabyrinth.
Μελέτη ανοσολογικών παραμέτρων χυμικής και κυτταρικής ανοσίας σε άτομα με ιδιοπαθή υπέρταση και συσχέτιση αυτών με φυσιολογικές μεταβλητές του κυκλοφορικού συστήματος
Authors: Σερέτη Ελένη
Published: September 2021

Η υπέρταση είναι μια πολυπαραγοντική διαταραχή με σοβαρές επιπλοκές και άγνωστη αιτιολογία. Μεταξύ των πιθανών παραγόντων, έχει προταθεί επίσης η ανοσολογική ρύθμιση. Ο πληθυσμός της μελέτης περιέλαμβανε 61 διαδοχικά υπερτασικούς ασθενείς και 55 υγιή άτομα με παρόμοια κατανομή ηλικίας και φύλου. Όλοι οι συμμετέχοντες στη μελέτη υποβλήθηκαν σε λεπτομερή αξιολόγηση (1)καρδιαγγειακούς παράγοντες(2)κλασικούς παράγοντες κινδύνου καθώς και για υποκλινική αθηροσκλήρωση. Επίσης και σε πλήρες ανοσολογικό προφίλ συμπεριλαμβανομένου της ποσοτικής μέτρησης των ανοσοσφαιρινών (IgG,IgM,IgA)και των υποπληθυσμών των λεμφοκυττάρων. Τα επίπεδα ανοσοσφαιρινών IgG,IgM,IgA και ο παράγοντας συμπληρώματος C3 βρέθηκαν να αυξάνονται σημαντικά στους υπερτασικούς σε σύγκριση με την ομάδα των μαρτύρων, ενώ μια στατιστικά σημαντική μείωση στο CD3+ του περιφερικού αίματος, CD4+ και CD8+σε υπερτασικούς ασθενείς έναντι των μαρτύρων. Αυτά τα ευρήματα ενδέχεται να υποστηρίξουν την πιθανή συμμετοχή κυτταρικών και χυμικών ανοσολογικών απαντήσεων στην παθογένεση της υπέρτασης, υποδηλώνοντας έναν πιθανό ρόλο για τις ανοσοτροποποιητικές στρατηγικές, που έχουν ήδη εφαρμοστεί στη θεραπεία αυτοάνοσων, στην μελλοντική διαχείριση της υπέρτασης.
Επίδραση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην υγεία των παιδιών
Authors: Κωνσταντοπούλου Σοφία
Published: September 2021

Εισαγωγή/σκοπός: Η παρούσα εργασία αφορά έρευνα που διενεργήθηκε στην Ιατρική Σχολή Αθηνών, στον Τομέα Υγείας Παιδιού. Ειδικότερα, εξετάζει την έκθεση παιδιών δημοτικού κατά την περίοδο 2014-2017 στα βαρέα μέταλλα. Η μελέτη στοχεύει να συσχετίσει την απόδοση στο σχολείο με την έκθεση σε βαρέα μέταλλα σε παιδιά που έχουν διαγνωστεί με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ). Υλικό και μέθοδος: Συγκεντρώθηκαν δείγματα τριχών κεφαλής για τον προσδιορισμό 5 βαρέων μετάλλων [μόλυβδος (Pb), νικέλιο (Ni), υδράργυρος (Hg), αρσενικό (As) και κάδμιο (Cd)] σε 118 παιδιά ηλικίας από 6-12 ετών. Επελέγησαν 11 σχολικά συγκροτήματα βάσει μιας κατάταξης του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ). Η ταξινόμηση αυτή χωρίζει τις περιοχές της Αττικής σε αστικές, ημιαστικές και περιαστικές περιοχές και αντιστοιχεί στην επιβάρυνση της ατμόσφαιρας σε διάφορους ρύπους, για την καταμέτρηση των οποίων το Υπουργείο έχει εγκαταστήσει σταθμούς ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Πιο συγκεκριμένα, η κατηγοριοποίηση αυτή των περιοχών έχει ως εξής: α) Αστικές Κυκλοφορίας, β) Αστικές Υποβάθρου, γ) Περιαστικές Βιομηχανικές, δ) Περιαστικές και ε) Περιαστικές Υποβάθρου. Στα 11 σχολικά συγκροτήματα των παραπάνω ζωνών παράλληλα με την διενέργεια λήψης τριχών κεφαλής, πραγματοποιήθηκαν ενδεικτικές δειγματοληψίες αιωρούμενης σωματιδιακής ρύπανσης και συγκεντρώθηκαν ερωτηματολόγια με τη συλλογή στοιχείων σχετικά με το φύλο, τα αναπνευστικά συμπτώματα, τις διαγνωσμένες αλλεργίες, τη διατροφή, τις περιοχές μετάβασης του παιδιού για τις καθημερινές του δραστηριότητες, την καπνιστική συνήθεια των γονέων και τη σχολική απόδοση και συμπεριφορά του μαθητή. Αποτελέσματα: Οι πιο επιβαρυμένες περιοχές/ζώνες διαπιστώνεται ότι είναι οι ζώνες Αστικού Υποβάθρου, Αστικής Κυκλοφορίας και Περιαστικού. Σημειώνονται υψηλά ποσοστά υπέρβασης (34%-74,5%) των Οριακών Τιμών Έκθεσης στο νικέλιο (Ni), στο μόλυβδο (Pb) και στον υδράργυρο (Hg) και στα δύο φύλα των παιδιών με ειδική επίδραση στα παιδιά με ΔΕΠΥ.
Μελέτη της μεθυλίωσης ογκοκατασταλτικών γονιδίων σε δείγματα αναρρόφησης δια λεπτής βελόνης σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού
Authors: Βαβουλίδης Ελευθέριος
Published: September 2021

Σκοπός: Η μεθυλίωση DNA σε περιοχές γονιδιακών υποκινητών έχει παρατηρηθεί σε αρκετά είδη καρκίνων, συμπεριλαμβανομένου και του Καρκίνου του Μαστού. Ένα πρωτόκολλο Methylation Specific PCR (MSP) σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε σε κλινικά δείγματα Αναρρόφησης δια λεπτής βελόνης (Fine Needle Aspiration Biopsy, FNAB) μαστού, ενός βιολογικού υλικού που έχει ελάχιστα χρησιμοποιηθεί στην βιβλιογραφία, για να προσδιοριστούν τα επίπεδα μεθυλίωσης των υποκινητών των γονιδίων CND2, APC, HIN1 & CDH13 και να εκτιμηθεί το κατά πόσο αυτό το πολυγονιδιακό πάνελ μεθυλίωσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βιοδείκτης για την ανίχνευση του Καρκίνου του Μαστού σε ελληνικό πληθυσμό. Μέθοδοι: Οι 104 συμμετέχοντες υπεβλήθησαν σε FNAB το υλικό της οποίας εκτιμήθηκε κυτταρολογικά για κακοήθεια μαστού ή μη και χρησιμοποιήθηκε για την περαιτέρω επιγενετική ανάλυση. Έγινε απομόνωση του DNA από τα κλινικά δείγματα FNAB μαστού και στη συνέχεια ακολούθησε η μετατροπή του παρουσία όξινου θειώδους νατρίου (bisulfite conversion). Οι αντιδράσεις MSP έγιναν με εκκινητές (primers) ειδικούς είτε για την μεθυλιωμένη είτε για τη μη μεθυλιωμένη κατάσταση για καθένα από τα 4 υπό μελέτη γονίδια. Τα τελικά MSP-προϊόντα αναλύθηκαν σε 2% πήκτωμα αγαρόζης με ηλεκτροφόρηση. Αποτελέσματα: Υπερμεθυλίωση παρατηρήθηκε στο 74%, 69.2%, 59.6% και 63.4% των δειγμάτων για τα γονίδια CND2, HIN1, APC και CDH13 αντιστοίχως. Το γονίδιο CND2 ήταν το πιο συχνά μεθυλιωμένο στα περιστατικά με κυτταρολογική διάγνωση κακοήθειας (90%) και τα γονίδια APC και HIN1 στα περιστατικά διαγνωσμένα ως ύποπτα για κακοήθεια (88.2%). Σημαντική συσχέτιση παρατηρήθηκε μεταξύ της ιστολογικής διάγνωσης και των συχνοτήτων μεθυλίωσης όλων των γονιδίων μελέτης (p-values<0.001). Βρέθηκε ότι ο σχετικός κίνδυνος (Odds Ratio) για κακοήθεια μαστού ήταν 8.267 για το γονίδιο CND2, 5.235 για το γονίδιο APC, 7.852 για το γονίδιο HIN1 and 22.920 για το γονίδιο CDH13, υποδηλώνοντας την θετική συσχέτιση της μεθυλίωσης των 4 γονιδίων με την εμφάνιση κακοήθειας μαστού. Επίσης, υπολογίστηκαν οι διαγνωστικές παράμετροι για κάθε γονίδιο και τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο συνδυασμός των τεσσάρων γονιδίων σε ένα πολυγονιδιακό πάνελ μεθυλίωσης αυξάνει σημαντικά την Ειδικότητα (Specificity) και Θετική Προγνωστική Αξία (Positive Predictive Value) συγκριτικά με την μεθυλίωση οποιουδήποτε μεμονωμένου εκ των τεσσάρων γονιδίων. Συμπεράσματα: Η μελέτη αυτή δείχνει ότι η FNAB μαστού σε συνδυασμό με τα δεδομένα μεθυλίωσης από τα αναρροφημένα κυτταρολογικά υλικά μαστού εμφανίζουν πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα όσον αφορά την χρήση τους ως βιοδείκτη για την πρώιμη ανίχνευση του κινδύνου για Καρκίνο του Μαστού σε γυναίκες με ύποπτες αλλοιώσεις μαστού.
Νεανική Πάρκινσον
Authors: Βαλασάκη Μαρία
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή επιχειρείται η διερεύνηση της εμπειρίας με τη νεανική μορφή της νόσου του Πάρκινσον στην Ελλάδα. Μέσα από 17 αφηγήσεις με ασθενείς, συνεντεύξεις με ειδικούς και συμμετοχική παρατήρηση 2 ετών που έλαβε χώρα στις ομάδες της Αθήνας, η νόσος του Πάρκινσον χρήζει ενός πολυδιάστατου πρίσματος προκειμένου να κατανοηθεί. Ο λόγος των ασθενών καλεί σε προβληματοποίηση και σχετικοποίηση εννοιών όπως ο χώρος, ο χρόνος, το σώμα, το συλλογικό, έννοιες οι οποίες χρησιμοποιούνται ως αναλυτικά εργαλεία για την κατανόηση του βιώματος όπως περιγράφεται από τους αφηγητές. Η περίπτωση της Πάρκινσον υποδεικνύει βιώματα που βρίσκονται ανάμεσα στις θεραπευτικές υποσχέσεις και στην κατάληξη, στις πιθανότητες και στις βεβαιότητες, στο παρεκκλίνον και στο εναλλακτικό κανονικό, στο σύμπτωμα και στη νέα τεχνική, ακόμα και ανάμεσα στο φυσικό και στο μηχανικό. Είναι οι περιπτώσεις αυτές, που έχοντας πραγματοποιήσει επεμβατικές θεραπείες, ανοίγουν τη συζήτηση για τη διερεύνηση ενσώματων εμπειριών που αποτελούν προϊόν κοινωνικής μάθησης και μηχανικής ρύθμισης. Ακόμα, οι τόποι των ομάδων, διαφαίνονται ως τόποι εννοιολογικών αντιφάσεων, διπόλων και συμμείξεων. Είναι οι τόποι αυτοί όπου συναρθρώνονται οι κοινωνικοί λόγοι και οι διαδικασίες εξατομίκευσης με τον ιατρικό νευροεπιστημονικό λόγο και τα υποκειμενικά βιώματα. Αναδεικνύεται, έτσι, μια πολλαπλότητα λόγων και γνώσης, διαφορετικά πλαίσια εντός των οποίων οι εαυτοί προσπαθούν να κατανοηθούν, προβάλλοντας έτσι, διαφορετικές μορφές ενσώματων εμπειριών, η εμπειρία της πολλαπλότητας, η εμπειρία των άκρων και η εμπειρία της ισορροπίας. Βασικός, επομένως, στόχος της διατριβής αυτής είναι η διερεύνηση του βιώματος με τη νεανική νόσο Πάρκινσον και η αποκωδικοποίηση των διαφορετικών, αλλά κατά τα αλλά μη διαφοροποιημένων, πλαισίων και λόγων που τελικά φαίνεται να συγκροτούν το βίωμα όπως το κατανοούν οι ίδιοι οι αφηγητές.
Συγκριτική μελέτη μεταξύ της μαγνητικής αρθρογραφίας και της συμβατικής μαγνητικής τομογραφίας στην απεικόνιση των ρήξεων του τρίγωνου ινοχόνδρινου συμπλέγματος του καρπού (TFCC) και συσχέτισμος με τα αρθροσκοπικά ευρήματα
Authors: Πετσατώδης Ευάγγελος
Published: September 2021

O καρπός είναι μία σύνθετη άρθρωση με πολλαπλές ανατομικές δομές να συμμετέχουν στη διαμόρφωσή της έτσι ώστε να επιτευχθεί ο λειτουργικός της ρόλος. Oι σύνδεσμοι του καρπού χωρίζονται σε εσωτερικούς και εξωτερικούς και ο ρόλος τους είναι να σταθεροποιούν τα οστά και τις αρθρώσεις. Το τρίγωνο ινοχόνδρινο σύμπλεγμα του καρπού (TFCC) αποτελεί μία σύνθετη ανατομική δομή που παίζει βασικό ρόλο στη σταθερότητα και κινητικότητα της κερκιδοκαρπικής άρθρωσης. O ρόλος του TFCC είναι η ομαλή κατανομή των φορτίων από τον καρπό στο αντιβράχιο και η σταθεροποίηση της άπω κερκιδωλενικής άρθρωσης κυρίως κατά τον πρηνισμό και υπτιασμό.Αλλοιώσεις και ρήξεις του τρίγωνου ινοχόνδρινου συμπλέγματος κατηγοριοποιούνται με την κατάταξη κατά Palmer ως τραυματικές (Palmer 1) ή εκφυλιστικές (Palmer 2) και αποτελούν συχνό αίτιο πόνου στην ωλένια επιφάνεια του καρπού και αστάθειας της κερκιδοκαρπικής άρθρωσης. Λόγω ακριβώς της πολυπλοκότητας των ανατομικών δομών του καρπού η προσέγγιση των προβλημάτων της περιοχής εμφανίζει αρκετές δυσκολίες και στηρίζεται στην κλινική εξέταση και την απεικόνιση. Oι βλάβες του TFCC αρχικά προσεγγίστηκαν διαγνωστικά με την κλασσική αρθρογραφία η οποία στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τη μαγνητική τομογραφία (MRI) καθώς ήταν μη παρεμβατική και απεικόνιζε εξαιρετικά τις ανατομικές δομές του καρπού. Παρόλα αυτά και αυτή ως μέθοδος δείχνει να εμφανίζει χαμηλή ευαισθησία και ακρίβεια ειδικότερα ως αναφορά τις περιφερικές ρήξεις του TFCC που εμφανίζουν και τη μεγαλύτερη κλινική σημασία. Η μαγνητική αρθρογραφία συνδυάζει τα πλεονεκτήματα των δύο μεθόδων ξεπερνώντας τα επιμέρους μειονεκτήματα. Στη μελέτη μας εξετάστηκαν συνολικά 60 ασθενείς με κλινικά ευρήματα συμβατά με ρήξη του TFCC, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε MRI και σε MRA και στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε διαγνωστική αρθροσκόπηση με στόχο να συγκριθούν οι δύο μέθοδοι. Αποδείχθηκε από τη μελέτη μας η σημαντική υπεροχή της MRA και ιδιαίτερα στις περιφερικές ρήξεις με ειδικότητα 100%, ακρίβεια 94,9% και ευαισθησία 89,5% έναντι της MRI με ποσοστά 63,1%, 50% και 31,6% αντίστοιχα, στην ανάδειξη των ρήξεων του τρίγωνου ινοχόνδρινου συμπλέγματος τόσο των κεντρικών όσο και των περιφερικών. Όλες οι ρήξεις κατηγοριοποιήθηκαν με βάση την ταξινόμηση Palmer. Η σημαντικότερη παρατήρηση ήταν η πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια της MRA στη διάγνωση των περιφερικών ρήξεων που έχουν τη μεγαλύτερη κλινική σημασία. Συμπερασματικά θα πρέπει να τονίσουμε ότι η μαγνητική αρθρογραφία θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως μέθοδος εκλογής στην διάγνωση των ρήξεων του τρίγωνου ινοχόνδρινου συμπλέγματος, γεγονός που θα οδηγήσει στη μείωση λανθασμένων διαγνώσεων που συνήθως οδηγούν σε άσκοπες χειρουργικές επεμβάσεις.
Examination of the death promoting effects of natural extracted compounds against cancer
Authors: Γιαλλούρης Αντρέας
Published: September 2021

Ο καρκίνος συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες αιτίες θανάτου παγκοσμίως. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2030 ο αριθμός των νέων περιστατικών θα ανέλθει στα 23.6 εκατομμύρια παγκοσμίως. Μέχρι σήμερα οι τρόποι αντιμετώπισής περιλαμβάνουν τη χορήγηση χημειοθεραπείας, μεταξύ άλλων. Οι ασθενείς μετά τη χορήγηση της χημειοθεραπείας εμφανίζουν διαφόρων ειδών παρενέργειες. Η παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνά την αντιμετώπιση της νόσου με τη χρήση φυσικών/φυτικών ενώσεων που απαντώνται στο φυτό Γκραβιόλα. Ένα από τα πολλά μόρια που απαντώνται στο φυτό αυτό, είναι η ανονακίνη. Το συγκεκριμένο αυτό μόριο φαίνεται να έχει περιορισμένη τοξικότητα σε φυσιολογικές κυτταρικές σειρές ενώ οδηγεί το καρκινικό κύτταρο σε απόπτωση, μέσω αναστολής των αντλιών νατρίου/καλίου και ασβεστίου. Χρησιμοποιήθηκε προσέγγιση in silico για την αναγνώριση του κυτταρικού και του μοριακού στόχου της ανονακίνης. Αυτή η μελέτη αποκάλυψε ότι η ανονακίνη φαίνεται να στοχεύει στην οικογένεια του τύπου P της αντλίας της ATPάσης, η οποία περιλαμβάνει την Νάτριο/Κάλιο ΑΤΡάση (ΝΚΑ) και την σαρκοπλασματική/δικτυοενδοθηλιακή ΑΤΡάση (SERCA). Επιπρόσθετα τα δεδομένα της in silico μελέτης έδειξαν ότι η ανονακίνη είναι όντως ένας ισχυρός αναστολέας των αντλιών NKA και SERCA. Επιπλέον, η ανονακίνη μείωσε το μέγεθος του όγκου σε ζωικό μοντέλο καρκίνου. Τέλος η βιοπληροφορική ανάλυση έδειξε ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της έκφρασης NKA ή SERCA στην επιβίωση ασθενών με καρκίνο. Ως συμπέρασμα, η μελέτη αποδεικνύει ότι η ανονακίνη στοχεύει και τις δύο αντλίες (NKA και SERCA) και αναδεικνύει νέα θεραπευτικά μονοπάτια για τη θεραπεία του καρκίνου.
Μοριακή και ανοστοϊστοχημική διερεύνηση της μικροδορυφορικής αστάθειας (MSI) σε καρκινώματα παχέος εντέρου
Authors: Καταφυγιώτης Πάτροκλος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Στην εποχή μας η ιατρική επιστήμη έχει αρχίσει να υιοθετεί την εξατομικευμένη ιατρική θεραπεία σε διάφορες παθήσεις. Καθοριστικής σημασίας στην πρόγνωση και στη θεραπεία του καρκίνου αποτελεί το μοριακό προφίλ του όγκου. Στην παρούσα αναδρομική μελέτη μελετήσαμε τα μοριακά χαρακτηριστικά και τις κλινικοπαθολογοανατομικές συσχετίσεις του ΚΠΕ σε Έλληνες ασθενείς.Υλικά και Μέθοδοι/ Ασθενείς και ΜέθοδοιΣυλλέξαμε πληροφορίες και παθολογοανατομικά δεδομένα από 157 ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου. Mετά από απομόνωση του DNA από τους κύβους παραφίνης των ασθενών, ακολούθησε PCR πραγματικού χρόνου και High Resolution Melting Analysis (HRM) για την ανίχνευση μεταλλαγών στα γονίδια KRAS, BRAF, NRAS και στους υπό διερεύνηση δείκτες μικροδορυφορικής αστάθειας (ΒΑΤ26, ΒΑΤ25, ΝR24, NR21). Οι στατιστικές συσχετίσεις πραγματοποιήθηκαν με το πακέτο SPSSv 21.0. Αποτελέσματα: Μεταλλάξεις του KRAS ανιχνεύτηκαν στο 39,3% των περιπτώσεων,  του BRAF στο 10,9% και του NRAS στο 4,9%. Μικροδορυφορική αστάθεια παρατηρήθηκε στο 11,5% των ασθενών με καρκίνο του παχέος εντέρου και συσχετίστηκε με καρκινώματα του δεξιού παχέος εντέρου. Ο MSI φαινότυπος είχε αρνητική συσχέτιση με το στάδιο, την παρουσία μεταστάσεων σε λεμφαδένες καθώς και τις μεταλλάξεις του KRAS, ενώ είχε θετική συσχέτιση με μεταλλάξεις του BRAF. Συμπέρασμα: MSI θετικά καρκινώματα του παχέος εντέρου στον ελληνικό πληθυσμό είναι συχνότερα στο δεξιό παχύ έντερο, KRAS μη μεταλλαγμένα και BRAF μεταλλαγμένα. Η συλλογή περαιτέρω κλινικοπαθολογοανατομικών και μοριακών δεδομένων για κάθε πληθυσμό θα επιτρέψει στο μέλλον την καλύτερη κλινική προσέγγιση των ασθενών καθώς και την στοχευμένη θεραπεία αυτών.
Οι επιδράσεις του ηχητικού περιβάλλοντος των φιλαρμονικών της Κέρκυρας στους μουσικούς
Authors: Κοκκινομηλιώτη Ελένη
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας μελέτης αποτελεί η έκθεση των μουσικών στο ηχητικό περιβάλλον των Φιλαρμονικών της Κέρκυρας. Η έρευνα εξετάζει α) την βιωματική εμπειρία στο ηχητικό περιβάλλον των Φιλαρμονικών όπως αποκαλύπτεται μέσα από τις περιγραφές των μουσικών, β) τον βαθμό στον οποίο οι μουσικοί ενοχλούνται ή επηρεάζονται από άλλους ήχους ή όργανα κατά τη διάρκεια παραμονής τους στο χώρο της Φιλαρμονικής, σύμφωνα με την υποκειμενική τους αξιολόγηση, γ) θέματα που σχετίζονται με την υγεία της ακοής των μουσικών, λόγω έκθεσής τους σε υψηλές ηχητικές στάθμες, σύμφωνα με τις προσωπικές τους εκτιμήσεις ή και με ιατρικούς ελέγχους και δ) το κατά πόσον οι μουσικοί των Φιλαρμονικών είναι ενημερωμένοι για τους τρόπους προστασίας της υγείας της ακοής, για τις πιθανές αρνητικές επιδράσεις του θορύβου στην ακοή, και για τη χρήση ατομικών μέσων προστασίας της ακοής. Η μεθοδολογία που επιλέχθηκε είναι οι Μεικτές Μέθοδοι Έρευνας (Mixed Methods Research) και η προσέγγιση υπό το πρίσμα της οποίας αναλύθηκαν τα ποιοτικά και ποσοτικά δεδομένα είναι η Περιγραφική Φαινομενολογική Ανάλυση. Η δειγματοληψία που ακολουθήθηκε είναι η δειγματοληψία ευκολίας. Προκειμένου να απαντηθούν τα ερευνητικά ερωτήματα, χρησιμοποιήθηκε ερωτηματολόγιο και πραγματοποιήθηκαν 12 ημι-δομημένες συνεντεύξεις. Το ερωτηματολόγιο συμπλήρωσαν 710 μουσικοί από τους κατά προσέγγιση 1000 ενεργούς μουσικούς που παρευρίσκονται σε εβδομαδιαία βάση στους χώρους των Φιλαρμονικών. Τα συμπεράσματα της έρευνας δεν είναι γενικεύσιμα. Οι συμμετέχοντες στην έρευνα μουσικοί από τις Φιλαρμονικές της Κέρκυρας, φαίνεται να βιώνουν με θετικό τρόπο την εμπειρία συμμετοχής τους στη Φιλαρμονική. Παρόλο που, στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, δηλώνουν ότι ο θόρυβος δεν επιδρά στην υγεία, από τις απαντήσεις τους σε διάφορες ερωτήσεις καθίσταται εμφανές ότι έχουν βιώσει τις αρνητικές επιδράσεις του θορύβου σε πολλαπλά επίπεδα (σωματικά και ψυχοσυναισθηματικά). Όπως προκύπτει από την επεξεργασία των ποσοτικών δεδομένων, 93 μουσικοί από τις τρεις αστικές Φιλαρμονικές (31.10% του δείγματος) και 99 μουσικοί (24.09% του δείγματος) από τις εξωαστικές δηλώνουν ότι αντιμετωπίζουν συμπτώματα στην υγεία της ακοής τους. Αν και τα στοιχεία από τα οποία μπορεί να καταφανεί η αρνητική επίδραση του θορύβου στην ακοή των συμμετεχόντων μουσικών δεν είναι επαρκή, από την έρευνα αναδεικνύεται η πολυπαραγοντικότητα του φαινομένου και η μελλοντική αναγκαιότητα πρόληψης. Η ερευνήτρια στο πλαίσιο της παρούσας διατριβής εφάρμοσε εκπαιδευτικό πρόγραμμα δίμηνης διάρκειας σε μία από τις Φιλαρμονικές με θέμα την πρόληψη και ευαισθητοποίηση για την προστασία της υγείας της ακοής.
Μελέτη φαινομένων αλληλεπίδρασης ηλεκτρονικής δέσμης και ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε σύνθετες διατάξεις κυματοδηγών
Authors: Πεπόνης Δημήτριος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετάται το πρόβλημα της αλληλεπίδρασης μεταξύ της ηλεκτρονικής δέσμης και των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε σύνθετες διατάξεις κυματοδηγών, με εφαρμογές σε λυχνίες παραγωγής μικροκυματικής και χιλιοστομετρικής ακτινοβολίας. Η μελέτη του φυσικού προβλήματος γίνεται με χρήση των εξισώσεων Maxwell σε διαφορική μορφή, ώστε να μπορούν να εισάγονται και οι κατάλληλες συνοριακές συνθήκες στα όρια της διάταξης. Επειδή η γεωμετρία της διάταξης μπορεί να είναι πολύπλοκη, η επίλυση του προβλήματος απαιτεί κατάλληλο αριθμητικό κώδικα, ο οποίος εκτός των εξισώσεων Maxwell θα επιλύει με αυτοσυνεπή τρόπο και τις εξισώσεις κίνησης της ηλεκτρονικής δέσμης. Ο κώδικας αυτός εφαρμόζει τη μέθοδο FDTD για την επίλυση του ηλεκτρομαγνητικού προβλήματος σε κυλινδρικές συντεταγμένες και τη μέθοδο PIC για το πρόβλημα της αλληλεπίδρασης δέσμης-κυμάτων. Αρχικά, χρησιμοποιήθηκε για τη μελέτη διατάξεων κυλινδρικών κυματοδηγών χωρίς την παρουσία ηλεκτρονικής δέσμης (πρόβλημα ψυχρής διάταξης) και στη συνέχεια μελετήθηκαν διατάξεις και με την παρουσία δέσμης (πρόβλημα θερμής διάταξης). Στις διατάξεις αυτές περιλαμβάνονται κυματοδηγοί με περιοδική αξονική επιφανειακή αυλάκωση (με ή χωρίς διηλεκτρικό υλικό) καθώς και κυματοδηγοί με περιοδική αζιμουθιακή επιφανειακή αυλάκωση. Για τις διατάξεις αυτές υπολογίστηκαν αρχικά οι πεδιακές κατανομές και στη συνέχεια από αυτές βρέθηκαν τα χαρακτηριστικά διάδοσης των διαφόρων ρυθμών καθώς και οι παράμετροι σκέδασης. Επιπλέον, για την περίπτωση του λείου κυματοδηγού καθώς και αυτού με αξονική αυλάκωση, υπολογίστηκαν οι πεδιακές κατανομές και τα χαρακτηριστικά της αλληλεπίδρασης των ηλεκτρομαγνητικών πεδίων με την ηλεκτρονική δέσμη, ενώ έγιναν και παραμετρικές μελέτες για την επίδραση των χαρακτηριστικών της διάταξης και της ηλεκτρονικής δέσμης στην αλληλεπίδραση αυτή. Τα αριθμητικά αποτελέσματα εμφανίζουν ικανοποιητική συμφωνία με τα αντίστοιχα θεωρητικά καθώς και με τα αποτελέσματα από άλλους αριθμητικούς κώδικες και εμπορικά εργαλεία.
Δύσκολη αποδέσμευση από το μηχανικό αερισμό και καρδιακή δυσλειτουργία
Authors: Καλτσή Ιφιγένεια
Published: September 2021

Εισαγωγή: Βαρέως πασχοντες ασθενείς με αναπνευστική ανεπάρκεια οι οποίοι πάσχουν από δυσλειτουργία αριστεράς κοιλίας και ευρίσκονται υπό μηχανική υποστήριξη της αναπνοής έχουν υψηλό κίνδυνο για αποτυχία αποδέσμευσης από τον μηχανικό αερισμό. Υποθέσαμε ότι βελτιστοποίηση της καρδιαγγειακής τους λειτουργίας με φαρμακολογική παρέμβαση θα μπορούσε να διευκολύνει την διαδικασία αποδέσμευσης από τον μηχανικό αερισμό. Ασθενείς και Μέθοδος: Δεκαεννέα μηχανικά αεριζόμενοι ασθενείς με δυσλειτουργία της αριστεράς κοιλίας (κλασμα εξώθησης 34 ± 8%) οι οποίοι είχαν δυσκολία να αποδεσμευθούν από τον μηχανικό αερισμό μελετήθηκαν με διαθωρακικό υπερηχογράφημα καρδίας πριν από την έναρξη καθώς και στο τέλος μια δοκιμασίας αποδέσμευσης από τον αναπνευστήρα (SBT), η οποία ονομάστηκε «πρώτο SBT». Σε οκτώ ασθενείς η διαδικασία ήταν επιτυχής και οι ασθενείς αποσωληνώθηκαν. Στους υπολοίπους 11 ασθενείς οι οποίοι απέτυχαν και ως εκ τούτου επανασυνδέθηκαν στον αναπνευστήρα, χορηγήθηκε λεβοσιμεντάνη σε 24ωρη συνεχή έκχυση και επανεκτιμήθηκαν σε μία δεύτερη δοκιμασία αποδέσμευσης 24 ώρες μετά το τέλος της χορήγησης λεβοσιμεντάνης («δεύτερο SBT»). Αποτελέσματα: Μετά από την χορήγηση λεβοσιμεντάνης, το κλάσμα εξώθησης της αριστεράς κοιλίας αυξήθηκε από 30 ± 10 σε 36 ± 3% (p=0.01). Η peak e′ velocity στο τέλος της διαδικασίας αποδέσμευσης, αυξήθηκε από 7 σε 9 cm/s (p=0.02). Το κλάσμα E/e′ αυξήθηκε από 10.5 σε 12.9 κατά την διάρκεια του «πρώτου SBT», ενώ αυτό παρέμεινε σταθερό στην τιμή 10 κατά την διάρκεια του «δεύτερου SBT» (p=0.01). Κατά την διάρκεια του «δεύτερου SBT» η μερική πίεση του αρτηριακού οξυγόνου και του κορεσμου σε οξυγόνο του κεντρικού φλεβικού αίματος αυξήθηκαν σε σύγκριση με τις αντίστοιχες τιμές στο «πρωτο SBT». (93 ± 34 έναντι 67 ± 28 mmHg, p=0.03, και 66 ± 11% έναντι 57 ± 9%, p=0.02, αντίστιχα). Εννέα από τους 11 ασθενείς επιτυχώς αποδεσμεύτηκαν από τον αναπνευστήρα. Συμπεράσματα: Σε ασθενείς με αναπνευστική ανεπάρκεια και με δυσλειτουργία της αριστεράς κοιλίας, οι οποίοι ευρίσκονται υπό μηχανικό αερισμό και αντιμετωπίζουν δύσκολη αποδέσμευση από τον αναπνευστήρα, η χορήγηση λεβοσιμεντάνης βελτιώνει και την συστολική και την διαστολική λειτουργία της αριστεράς και μέσω αυτής της βελτίωσης μπορεί να συνεισφέρει στην επιτυχή αποδέσμευση του ασθενούς από τον μηχανικό αερισμό.
Η σημασία της καρδιοαναπνευστικής δοκιμασίας κόπωσης στην εκτίμηση και πρόγνωση των ασθενών με κυστική ίνωση
Authors: Καμπούρας Αστέριος
Published: September 2021

Η καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κόπωσης (Cardiopulmonary Exercise Testing- CPET) χρησιμοποιείται εδώ και πάρα πολλά έτη για την παρακολούθηση των ασθενών με Κυστική ίνωση. Ο ρόλος της στην πρόγνωση της επιβίωσης των ασθενών αυτών είχε ήδη αναδειχθεί από το 1992, ωστόσο οι ακριβείς αιτίες που η εξέταση αυτή υπερτερεί έναντι άλλων δοκιμασιών δεν ήταν σαφώς διευκρινισμένοι. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σημασίας του CPET στην παρακολούθηση και πρόγνωση των ασθενών με ΚΙ. Πιο συγκεκριμένα, η διερεύνηση τυχόν δυνατότητας της δοκιμασίας κόπωσης να εκτιμά περιορισμούς όπως απεικονίζονται από άλλες λειτουργικές δοκιμασίες του αναπνευστικού καθώς και ο έλεγχος η δοκιμασίας κόπωση να μπορεί να προσφέρει στοιχεία στην πρόγνωση των ασθενών αυτών. Αρχικά, εξετάστηκε κατά πόσο ο κυψελιδικός αερισμός κατά την άσκηση στην ΚΙ ήπιας, μέτριας και μεγάλης βαρύτητας είναι επηρεασμένος. Βρέθηκε ότι δεν παρατηρούνται διαφορές μεταξύ των 3 ομάδων (ήπιας, μέτριας και σοβαρής πνευμονικής νόσου) και ότι οι ασθενείς με ΚΙ διατηρούν κατά την άσκηση την επάρκεια αερισμού αυξάνοντας τον κατά λεπτό αερισμό και τον αερισμό του νεκρού χώρου. Διαπιστώθηκε ότι ο αποικισμός με Pseudomonas aeruginosa επηρεάζει την ικανότητα προς άσκηση ακόμη και σε ασθενείς με φυσιολογική αναπνευστική λειτουργία σημαντικότερα από ότι σε ασθενείς διαλειπόντως ή καθόλου αποικισμένους. Επιπλέον διερευνήθηκε η συσχέτιση των παραμέτρων της δοκιμασίας κόπωσης με δομικές βλάβες των πνευμόνων. Φάνηκε ότι το CPET μπορεί να προβλέψει βλάβες στην αξονική θώρακος με μεγαλύτερη ευαισθησία από τη σπιρομέτρηση. Εξετάσαμε επιπλέον κατά πόσο πέρα από τη συνολική επιβίωση το CPET μπορεί να προβλέψει και τις πνευμονικές εξάρσεις των ασθενών με ΚΙ. Διαπιστώθηκε ότι τόσο η VO2peak, η VE/VO2 όσο και το PETCO2 της καρδιοαναπνευστικής δοκιμασίας κόπωσης μπορούν να αποτελέσουν δείκτες πρόγνωσης για επόμενες πνευμονικές εξάρσεις. Για πρώτη φορά στη διεθνή βιβλιογραφία, δημιουργήθηκαν καμπύλες επιβίωσης για τις ομάδες ασθενών ανάλογα με τις τιμές VO2peak που παρουσιάζουν. Τα αποτελέσματα ήταν θεαματικά: βρέθηκε ότι ασθενείς με VO2peak<60% παρουσιάζουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο κατά 80% για εμφάνιση πνευμονικών εξάρσεων της νόσου σε σχέση με τους υπολοίπους. Συμπερασματικά η συμβολή της καρδιοαναπνευστικής δοκιμασίας πρόγνωσης στην παρακολούθηση και πρόγνωση των ασθενών με ΚΙ είναι καθοριστική. Όχι μόνο η δοκιμασία αυτή προσφέρει σημαντικά στοιχεία για την επιβίωση των ασθενών προβλέποντας επερχόμενη λοίμωξη, αλλά ειδικότερα παρέχει και σημαντικές πληροφορίες για την συνολική κατάσταση του οργανισμού του ασθενούς κατευθύνοντας τη θεραπευτική φαρέτρα.
Εφαρμογές γλωσσικής τεχνολογίας στα ελληνικά για την αναγνώριση προτύπων μάθησης και συμπεριφοράς στις δυνητικές κοινότητες μάθησης
Authors: Νικηφόρος Στέφανος
Published: September 2021

Η επιθετική συμπεριφορά έχει εξελιχθεί σε ένα μείζον κοινωνικό πρόβλημα που αφορά και ευαίσθητες ομάδες, όπως είναι τα παιδιά και οι νέοι. Εκδηλώνεται κυρίως με δύο διαφορετικούς τύπους: την επιθετικότητα "προς τον άλλο" και την επιθετικότητα "προς τον εαυτό". Η πρώτη μορφή εκδηλώνεται κυρίως μέσω του εκφοβισμού, ενώ η δεύτερη μέσω του αυτοκτονικού ιδεασμού. Ο έγκαιρος εντοπισμός και των δύο τύπων επιθετικής συμπεριφοράς είναι ιδιαίτερα κρίσιμος για την έγκαιρη παρέμβαση και την αντιμετώπιση σχετικών περιστατικών. Στη σύγχρονη εποχή πλείστες δραστηριότητες μεταφέρονται από τον πραγματικό στον ψηφιακό κόσμο. Έτσι, και ο εκφοβισμός (bullying) αποκτά και ψηφιακή υπόσταση (cyberbullying). Ομοίως, και η αυτοκτονική συμπεριφορά (suicide) μεταφέρεται σε διαδικτυακά περιβάλλοντα (cyberbullicide). Την ίδια στιγμή έχουν αναπτυχθεί διαδικτυακά συνεργατικά περιβάλλοντα μάθησης, μεταφέροντας μέρος των μαθησιακών διαδικασιών στον ψηφιακό κόσμο. Ως επακόλουθο, η μεταφορά Φυσικών Κοινοτήτων Μάθησης (ΦΚΜ) στον ψηφιακό κόσμο, ως Δυνητικές Κοινότητες Μάθησης (ΔΚΜ), εμπεριέχει τον κίνδυνο εμφάνισης επιθετικής συμπεριφοράς. Η ανάπτυξη εφαρμογών Γλωσσικής Τεχνολογίας έχει οδηγήσει στη δημιουργία μοντέλων αυτόματου εντοπισμού της επιθετικής συμπεριφοράς, κυρίως στον ψηφιακό κόσμο, όπου η φυσική εποπτεία είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Η μέχρι τώρα έρευνα έχει αποφέρει ελπιδοφόρα αποτελέσματα, περιορίζεται όμως στο περιβάλλον των κοινωνικών δικτύων (social media), χωρίς εφαρμογή για την ελληνική γλώσσα. Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε και αναλύθηκε η επιθετική συμπεριφορά στο πεδίο των ΔΚΜ. Για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκαν πέντε (5) διακριτές μελέτες περίπτωσης (ΜΠ), που αντιμετωπίστηκαν μεθοδολογικά ως μια συλλογική ΜΠ. Στα δεδομένα που συλλέχθηκαν (διάλογοι και τεχνουργήματα) εφαρμόστηκε ανάλυση με κύριους άξονες τη συνεργατικότητα, το ρόλο του/της δασκάλου/-ας και τον εσωτερικό λόγο. Αναλύθηκε επίσης και ο αυτοκτονικός ιδεασμός με χρήση γλωσσολογικών δεδομένων, τα οποία αντλήθηκαν από τη νεοελληνική ποίηση. Δημιουργήθηκαν μοντέλα εντοπισμού και των δύο τύπων επιθετικής συμπεριφοράς με χρήση μεθόδων Επεξεργασίας Φυσικής Γλώσσας (Natural Language Processing-NLP) και Μηχανικής Μάθησης, τα οποία εφαρμόστηκαν σε γλωσσολογικά δεδομένα διαφορετικού ύφους αποφέροντας ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Η εφαρμογή των μοντέλων αυτών, σε δεδομένα ΔΚΜ και στην ελληνική γλώσσα, αποτελεί την κύρια συνεισφορά της διατριβής.
Υγεία και έφηβοι στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας
Authors: Ξεκαλάκη Αδαμαντία
Published: September 2021

Σκοπός: Η μελέτη έχει στόχο τη διερεύνηση των εμπειριών και των απόψεων των 15χρονων εφήβων από τη χρήση πρωτοβάθμιων υπηρεσιών υγείας σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας και τη διατύπωση προτάσεων βελτίωσης της συνήθους πρακτικής. Μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκε αντιπροσωπευτικό δείγμα των 15χρονων εφήβων μαθητών, που ζούσαν στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Η δειγματοληψία έγινε με διαστρωμάτωση (stratification) βάσει γεωγραφικών κριτηρίων και δειγματοληψία μαθητών «κατά συστάδες» (cluster sampling), με χρήση των σχολείων ως «συστάδες» μαθητών. Η συλλογή των πληροφοριών έγινε με τη χορήγηση ειδικά διαμορφωμένου ερωτηματολόγιου. Αποτελέσματα: Το ερωτηματολόγιο συμπλήρωσαν 2019 μαθητές από τους 2342 μαθητές που ήταν το σύνολο των μαθητών των τμημάτων που επελέγησαν (βαθμός απόκρισης 86%). Τα κορίτσια αποτελούσαν το 54%. Το 92% των μαθητών είχαν γεννηθεί στην Ελλάδα. Οι μισοί μαθητές (50%) ανέφεραν ότι αντιμετώπιζαν προβλήματα επικοινωνίας με τους γιατρούς που συνήθως επισκέπτονται. Οι αιτίες των προβλημάτων επικοινωνίας περιλαμβάνουν: α/ οργανωτικά θέματα, π.χ. ανεπαρκή χρόνο στη συνάντηση με τον/την γιατρό (17%), β/ θέματα σχετικά με την ιδιωτικότητα και την εμπιστευτικότητα, π.χ. ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα να είναι ο/η έφηβος μόνος/η με τους γιατρούς (36%), έλλειψη εμπιστοσύνης των εφήβων ότι το περιεχόμενο της συζήτησης με τον/την γιατρό δεν θα αποκαλυφθεί στους γονείς τους (46%), γ/ έλλειψη κατανόησης της οπτικής τους, π.χ. ο/η γιατρός «δεν ενδιαφέρεται για τα προβλήματα μου» (15%), «δεν μου φέρεται με σεβασμό» (13%). Το φύλο του γιατρού είναι σημαντικό για περίπου το 1/3 των μαθητών του δείγματος της μελέτης (κορίτσια 48%, αγόρια 23%), με τα κορίτσια να προτιμούν γυναίκα γιατρό (54%). Συμπέρασμα: Η μελέτη καταγράφει σημαντικά προβλήματα επικοινωνίας των εφήβων με τους γιατρούς και επισημαίνει τους παράγοντες που συμβάλλουν σε αυτό. Η παροχή υπηρεσιών υγείας στους εφήβους οφείλει να συνάδει με τις ανάγκες υγείας και πρόληψης και τις αναπτυξιακές ανάγκες της ηλικίας. Οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να διαθέτουν τις απαραίτητες επικοινωνιακές δεξιότητες, να διατίθεται περισσότερος χρόνος στη συνάντηση, εμπιστευτικότητα και ιδιωτικότητα. Η τροποποίηση των σχετικών υπηρεσιών είναι απαραίτητη.
Environmental informatics for modelling of freshwater ecosystems
Authors: Μέλλιος Νικόλαος
Published: September 2021

Σε αυτή τη διδακτορική διατριβή διερευνάται η δυναμική της οικολογικής μοντελοποίησης υπό το πλαίσιο της περιβαλλοντικής πληροφορικής στον προσδιορισμό των παραγόντων που επηρεάζουν ποιοτικές και ποσοτικές παραμέτρους του νερού σε λιμναία οικοσυστήματα. Η λίμνη Κάρλα, μία ελληνική υπερτροφική λίμνη, αντιμετωπίζει συνεχή υποβάθμιση των υδάτων της εξαιτίας της εκτεταμένης φόρτισης με θρεπτικά, των ανολοκλήρωτων έργων του αρχικού σχεδιασμού του ταμιευτήρα, καθώς και των λειτουργικών αστοχιών. Η οικολογική μοντελοποίηση χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την προσομοίωση της δυναμικής των θρεπτικών στη λίμνη, για τον εντοπισμό των παραγόντων που επηρεάζουν την τροφική της κατάσταση, ενώ εφαρμόζονται αρκετά διαχειριστικά σενάρια και ένα σενάριο κλιματικής αλλαγής με στόχο την εκτίμηση των επιπτώσεών τους στην κατάσταση της λίμνης. Επιπλέον, γίνεται μοντελοποίηση των μικροκυστινών μέσω ενός σύγχρονου αλγορίθμου τεχνητής νοημοσύνης (ANFIS). Στη συνέχεια, μοντελοποιούνται η κυανοβακτηριακή βιομάζα και τα επίπεδα κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία που σχετίζονται με την κυανοβακτηριακή αφθονία, σε ένα δίκτυο Βόρειων Ευρωπαϊκών λιμνών. Εφαρμόζονται η μέθοδος της σταδιακής γραμμικής παλινδρόμησης, μια σειρά από αλγορίθμους μηχανικής εκμάθησης και η Μπαϋεζιανή ιεραρχική μοντελοποίηση, με στόχο την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητάς τους στην πρόβλεψη. Τέλος, πραγματοποιείται ανάλυση σχετικά με το ποιοι τύποι καλλιεργειών εξάγουν το περισσότερο εικονικό νερό μέσω του εμπορίου, σε συνάρτηση με το όφελος στην ελληνική οικονομία.