Three essays on capital structure
Authors: Λαμπρινουδάκης Κωνσταντίνος 
Published: January 2014

Η διδακτορική μου διατριβή αποτελείται από τρία ερευνητικά δοκίμια που μελετούν την κεφαλαιακή διάρθρωση των επιχειρήσεων. Το πρώτο δοκίμιο πραγματοποιεί ένα εμπειρικό έλεγχο της πιο πρόσφατης θεωρίας κεφαλαιακής διάρθρωσης, της θεωρίας δυναμικής αντιστάθμισης. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή κάθε επιχείρηση προσπαθεί μέσω της διαχείρισης της κεφαλαιακής της δομής να διατηρεί ένα συγκεκριμένο επίπεδο μόχλευσης. Επίσης η θεωρία προβλέπει ότι η ταχύτητα προσαρμογής προς το επίπεδο-στόχο είναι αρνητική συνάρτηση του κόστους που αυτή η προσαρμογή συνεπάγεται. Η παρούσα μελέτη ελέγχει εμπειρικά την πρόβλεψη αυτή χρησιμοποιώντας - για πρώτη φορά στην υφιστάμενη βιβλιογραφία - ποσοτικές μεταβλητές που μετρούν τα κόστη προσαρμογής. Οι μεταβλητές αυτές αφορούν τα κόστη έκδοσης δανειακών και μετοχικών κεφαλαίων. Τα αποτελέσματα δείχνουν, ότι αν και οι εταιρίες πράγματι θέτουν επίπεδα στόχους, η συσχέτιση μεταξύ της ταχύτητας προσαρμογής και του κόστους προσαρμογής είναι είτε θετική είτε μηδενική. Τα ευρήματα σχετικά με την συσχέτιση ταχύτητας και κόστους προσαρμογής είναι αντίθετα με τις προβλέψεις της θεωρίας υποδεικνύοντας ότι η θεωρία αυτή αδυνατεί να προβλέψει σωστά κάποιες πτυχές της χρηματοδοτικής πολιτικής των επιχειρήσεων. Το δεύτερο δοκίμιο ερευνά τους συστημικούς παράγοντες που επηρεάζουν την κεφαλαιακή διάρθρωση των επιχειρήσεων. Η μελέτη αυτή προτείνει μια νέα μεθοδολογία για το διαχωρισμό και την εκτίμηση της επίδρασης διαφορετικών συστημικών οικονομικών παραγόντων στο επίπεδο μόχλευσης των επιχειρήσεων. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιώντας την οικονομετρική μεθοδολογία των Phillips και Sul η μελέτη αυτή αποσκοπεί στο να εντοπίσει ομάδες εταιριών των οποίων το επίπεδο μόχλευσης είτε συγκλίνει, είτε μεταβάλλεται κατά το ίδιο ποσοστό διαχρονικά και στη συνέχεια να εντοπίσει τις οικονομικές δυνάμεις που προκαλούν την σύγκλιση αυτή. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, εντοπίζεται μια ομάδα επιχειρήσεων των οποίων το επίπεδο μόχλευσης μεταβάλλεται κάθε έτος κατά το ίδιο ποσοστό. Το κοινό χαρακτηριστικό των εταιριών αυτών είναι ότι σε σχέση με τις υπόλοιπες εταιρίες του δείγματος απολαμβάνουν υψηλότερο βαθμό πρόσβασης στις χρηματοοικονομικές αγορές. Από τους διάφορους συστημικούς παράγοντες που εξετάζονται διαπιστώνουμε ότι το επίπεδο ανάπτυξης των χρηματοοικονομικών αγορών είναι αυτό που ασκεί την πιο ισχυρή επίδραση στο επίπεδο μόχλευσης των επιχειρήσεων και προκαλεί το φαινόμενο της σύγκλισης. Υψηλότερο επίπεδο χρηματοοικονομικής ανάπτυξης οδηγεί και σε υψηλότερα επίπεδα μόχλευσης. Το τρίτο δοκίμιο ασχολείται με το πως επηρεάζεται η κεφαλαιακή διάρθρωση των επιχειρήσεων από το επίπεδο χρηματοοικονομικής ολοκλήρωσης, δηλαδή από το βαθμό πρόσβασης των επιχειρήσεων στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου. Χρησιμοποιώντας - για πρώτη φορά στην υφιστάμενη βιβλιογραφία - την οικονομετρική μεθοδολογία των Phillips και Sul, η μελέτη αυτή αποσκοπεί στο να εντοπίσει τις εταιρίες εκείνες οι οποίες αποκτούν πρόσβαση στις διεθνείς πιστωτικές αγορές και στη συνέχεια να μελετήσει πως επηρεάζεται η διάρθρωση του χρέους των εταιριών αυτών. Διαπιστώνεται ότι οι εταιρίες που αποκτούν πρόσβαση στις διεθνείς αγορές είναι αυτές που έχουν λιγότερα προβλήματα ασύμμετρης πληροφόρησης και περισσότερα περιουσιακά στοιχεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν εμπράγματη εγγύηση. Επίσης παρατηρείται ότι όσο αυξάνονται τα επίπεδαχρηματοοικονομικής ολοκλήρωσης, τόσο αυξάνεται ο μέσος χρόνος ωρίμανσης του χρέους των εταιριών αυτών. Το εύρημα αυτό είναι συνεπές με το επιχείρημα ότι η πρόσβαση στις διεθνείς κεφαλαιαγορές ευνοεί τις επιχειρήσεις, διότι διευκολύνεται η δυνατότητα μακροχρονίου δανεισμού.