bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη των δυναμικών θερμομηχανικών ιδιοτήτων και της εκχύλισης αναλλοίωτων μονομερών σύγχρονων οδοντιατρικών νανο-ϋβριδικών και νανο-σύνθετων φωτοσκληρυμμένων υλικών
Authors: Βουβούδη Ευαγγελία
Published: August 2021

Τα σύνθετα πολυμερικά υλικά οδοντιατρικών αποκαταστάσεων αποτελούν ένα σύγχρονο και πολύ ενδιαφέρον πεδίο έρευνας. Αποτελούνται από δυο κύριες φάσεις, την οργανική μήτρα, (συμπολυμερή των Bis-GMA, Bis-EMA, UDMA ή TEGDMA) και την ανόργανη ενισχυτική φάση που είναι κυρίως SiO2 ή/και άλλες ανόργανες ενώσεις. Χαρακτηρίζονται ως νανοσύνθετα ή νανοϋβριδικά ανάλογα με την κοκκομετρική κατανομή των σωματιδίων του ανόργανου μέρους τους. Τα οδοντιατρικά σύνθετα πολυμερικά υλικά λειτουργούν στη στοματική κοιλότητα και υφίστανται την επίδραση του σάλιου, νερού και διαφόρων υπολειμμάτων τροφών/ποτών. Για την επίδραση αυτών, στην αντοχή των σύνθετων, έχει προταθεί η παραμονή τους σε ορισμένα υγρά που προσομοιάζουν τα στοματικά. Στην παρούσα Διατριβή μελετήθηκαν με Δυναμική Θερμομηχανική Ανάλυση (DMTA) και Υγρή Χρωματογραφία Υψηλής Πίεσης (HPLC) πέντε σύγχρονα εμπορικά προϊόντα• και συγκεκριμένα τα Filtek™ Supreme XT Body (3M ESPE), Filtek™ Supreme XT Translucent (3M ESPE), Grandio® (Voco GmbH), Protofill-nano (Συνεταιρισμός Οδοντιάτρων Θεσσαλονίκης) και Tetric EvoCeram® (Ivoclar Vivadent AG), τα οποία παρουσιάζουν διαφορετική σύσταση. Αρχικά μελετήθηκε η κινητική του φωτοπολυμερισμού των υλικών με την τεχνική της Φασματοσκοπίας Υπερύθρου (FT-IR) με σκοπό να βρεθεί ο βέλτιστος χρόνος φωτοπολυμερισμού, που προσδιορίστηκε ότι είναι για όλα τα δείγματα 60 s. Ο φωτοπολυμερισμός έγινε με ειδική συσκευή που διαθέτει λυχνία αλογόνου και εκπέμπει στο ορατό φως (λ=410-500 nm). Ως μέσα γήρανσης των υλικών χρησιμοποιήθηκαν το Η2Ο, τεχνητό σάλιο SAGF® και 75% v/v EtOH/H2O. Τα δείγματα παρέμειναν στα υγρά από μια ημέρα έως και τρεις μήνες πριν την ανάλυση τους με DMTΑ και HPLC. Στην DMTA τα σύνθετα υλικά έδειξαν δύο θερμοκρασίες υαλώδους μετάβασης (Tg) όταν τα δείγματα παρέμειναν σε κάποιο υγρό για μικρό χρονικό διάστημα, ενώ έδειξαν ένα Tg για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Διαπιστώθηκε ότι η ποσότητα της ανόργανης φάσης σε ένα σύνθετο πολυμερικό υλικό επηρεάζει τις μηχανικές ιδιότητες, οι οποίες ενισχύονται με την αύξηση του ποσοστού της. Το θερμό περιβάλλον φαίνεται να προκαλεί μεταπολυμερισμό βραχυπρόθεσμα και το υγρό γήρανσης πλαστικοποίηση μακροπρόθεσμα. Τη μεγαλύτερη επίδραση στα υλικά παρατηρήθηκε ότι έχει το διάλυμα αιθανόλης/νερού. Η HPLC ανιχνεύει τα αναλλοίωτα (ελεύθερα) μονομερή που δεν αντέδρασαν ή προϊόντα διάσπασης της πολυμερικής μήτρας που σχηματίζονται κατά την παραμονή των υλικών στα υγρά γήρανσης. Με την εφαρμογή και επικύρωση της ανάλογης αναλυτικής μεθόδου είναι εφικτή η ποσοτικοποίηση των συγκεντρώσεων των ενώσεων αυτών. Από τα προαναφερθέντα μονομερή, τα οποία λόγω δομικών διαφορών πολυμερίζονται σε διαφορετικό βαθμό, ενδιαφέρον συγκεντρώνουν τα δισφαινολικά παράγωγα. Η εκχύλισή τους ενισχύεται στο αιθανολικό περιβάλλον.
Μάκρο και μίνι/νάνο-γαλακτώματα με τη χρήση διαφόρων γαλακτωματοποιητών και σταθεροποιητών και παραγωγή νέων γεύσεων από εκχυλίσματα φυτών και καρπών
Authors: Καλτσά Όλγα
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή εξετάζει τη δυνατότητα παρασκευής νανογαλακτωμάτων με βάση το ελαιόλαδο χρησιμοποιώντας ως γαλακτωματοποιητές πρωτεΐνες ζωικής (πρωτεΐνες ορού γάλακτος) ή φυτικής προέλευσης (πρωτεΐνη αρακά). Επίσης μελετήθηκαν οι ιδιότητες των γαλακτωμάτων που προέκυψαν παρουσία νέων βιολειτουργικών σταθεροποιητών (κόμμι τριγωνέλλας) προς αντικατάσταση κοινών εμπορικών κόμμεων (ξανθάνη, γκουάρ, χαρουπιού). Στα πλέον σταθερότερα δείγματα της κατηγορίας των επικαλύψεων σαλατών που προέκυψαν ενσωματώθηκαν βιολειτουργικά συστατικά όπως ο Κρόκος Κοζάνης και ο χυμός από ρόδι και μελετήθηκε η επίδρασή τους στα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά, την οξείδωση όπως επίσης και η επιπτώση της μακράς αποθήκευσης στα τελικά προϊόντα. Παρότι κατέστη δυνατή η παρασκευή γαλακτωμάτων μεγέθους υπομικρού σε τιμές pH 7 με τη χρήση πρωτεϊνών ορού γάλακτος, αυτό δεν ήταν εφικτό στην περίπτωση των όξινων γαλακτωμάτων, γεγονός που μπορεί να αποδοθεί στις υποδεέστερες γαλακτωματοποιητικές ιδιότητες των πρωτεϊνών. Το γεγονός αυτό ενισχύεται και από το γεγονός ότι δεν παρατηρήθηκαν συνθήκες υπερεπεξεργασίας των γαλακτωμάτων ξανθάνης για διάφορες τιμές έντασης και χρόνου επεξεργασίας με υπερήχους, καθώς η αύξηση και των δύο παραμέτρων οδήγησε σε συνεχή μείωση της μέσης διαμέτρου των λιποσφαιρίων. Το κόμμι τριγωνέλλας με την υψηλότερη περιεκτικότητα σε γαλακτομαννάνη παρουσίασε παρόμοιες τιμές σταθερότητας με τις υπόλοιπες γαλακτομαννάνες και μπορεί επομένως να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για την αντικατάστασή κοινών σταθεροποιητών αυτού του τύπου. Η μείωση της περιεχόμενης πρωτεΐνης ορού γάλακτος είχε ως αποτέλεσμα την παραγωγή σταθερών γαλακτωμάτων τα οποία συγκρίθηκαν με αυτά που περιείχαν πρωτεΐνη αρακά, ενώ παράλληλα χρησιμοποιήθηκε μέθοδος ανακυκλοφορίας νερού ψύξης για την επί μακρόν επεξεργασία των προγαλακτωμάτων. Ωστόσο, παρά τους υψηλούς χρόνους επεξεργασίας με υπερήχους η παραγωγή νανογαλακτωματων δεν κατέστη εφικτή γεγονός που μπορεί να οφείλεται στην περιορισμένη ποσότητα πρωτεΐνης και το υψηλό ιξώδες των γαλακτωμάτων παρουσία σταθεροποιητή. Νανογαλακτώματα διαμέτρου έως 200 nm περίπου παρελήφθησαν με την ίδια διάταξη επεξεργασίας απουσία σταθεροποιητών και παρουσία υψηλής ποσότητας πρωτεΐνης, τα οποία χαρακτηρίζονταν από υψηλότερη σταθερότητα σε σύγκριση με τα ομόλογα μάκρο-γαλακτώματα εξαιτίας της μείωσης του μεγέθους των λιποσφαιρίων και της ενίσχυσης των ιξωδοελαστικών τους ιδιοτήτων. Η αποθήκευση και το είδος επεξεργασίας δεν είχε σημαντική επίδραση στο αρωματικό προφίλ των μοντέλων γαλακτωμάτων που περιείχαν τις βέλτιστες συγκεντρώσεις Κρόκου Κοζάνης και χυμού από ρόδι, ενώ δε βρέθηκε ευεργετική επίδραση αυτών των συστατικών όσων αφορά τα προϊόντα δευτερογενούς οξείδωσης στις μελετούμενες συγκεnτρώσεις.Τέλος, η προσθήκη του Κρόκου Κοζάνης βελτίωσε γευστικά τα παραγόμενα τελικά προϊόντα σε σχέση με τα δείγματα αναφοράς και με χυμό από ρόδι. Ωστόσο, η αποθήκευση είχε ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση του χρώματός τους λόγω της αποδόμησης των κροκινών.
Σύγκριση στατιστικών μεθόδων στη δημιουργία μοντέλων εκτίμησης του καρδιαγειακού κινδύνου και αποτίμηση του ρόλου της διατροφής στην προβλεπτική ικανότητά τους
Authors: Γεωργουσοπούλου Εκάβη
Published: August 2021

Σκοπός: να συγκριθούν στατιστικές μέθοδοι εκτίμησης του 10-ετούς καρδιαγγειακού κινδύνου, καθώς και να εξεταστεί η επίδραση της προσθήκης του βαθμού προσκόλλησης στη Μεσογειακή Διατροφή στην προγνωστική ικανότητα των μοντέλων εκτίμησης του κινδύνου. Υλικό-Μέθοδος: από το Μάιο του 2001 έως το Δεκέμβριο του 2002, 1514 άνδρες και 1528 γυναίκες άνω των 18 ετών, που κατοικούσαν στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας και ήταν ελεύθεροι καρδιαγγειακής νόσου και άλλων χρόνιων νόσων, αποτέλεσαν το δείγμα της μελέτης. Κατά τα έτη 2011-12, πραγματοποιήθηκε ο 10-ετής επανέλεγχος σε 2583 συμμετέχοντες. Η επίπτωση θανατηφόρων και μη καρδιαγγειακών συμβάντων (στεφανιαία νόσος, οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, ή άλλα καρδιαγγειακά συμβάντα) προσδιορίστηκαν με τα κριτήρια WHO-ICD-10. Ο βαθμός προσκόλλησης στη Μεσογειακή διατροφή μετρήθηκε με το MedDietScore (εύρος 0-55). Για την εκτίμηση των Σχετικών Κινδύνων χρησιμοποιήθηκε ανάλυση επιβίωσης και για την εύρεση της άμεσης και της έμμεσης επίδρασης της Μεσογειακής Διατροφής στον καρδιαγγειακό κίνδυνο χρησιμοποιήθηκαν Μοντέλα Δομημένων Εξισώσεων (Structure Equation Models). Για τη διερεύνηση της προγνωστικής αξίας των μοντέλων χρησιμοποιήθηκε ο έλεγχος Harrell’s C και ο βαθμός ορθής επαναταξινόμησης. Αποτελέσματα: από τους συμμετέχοντες που επαναξιολογήθηκαν στο 10-ετή επανέλεγχο της μελέτης, το 15.7% εμφάνισε καρδιαγγειακό συμβάν. Η αποτίμηση του βαθμού προσκόλλησης στη Μεσογειακή Διατροφή ως προσθήκη στα υπάρχοντα μοντέλα εκτίμησης του 10-ετούς καρδιαγγειακού κινδύνου μπορεί να βελτιστοποιήσει κατά 17% τα ποσοστά ορθής ταξινόμησης των ατόμων. Από τις ήδη χρησιμοποιούμενες στατιστικές μεθόδους εκτίμησης του 10-ετούς καρδιαγγειακού κινδύνου, το παραμετρικό μοντέλο που υποθέτει την Weibull κατανομή ήταν αυτό με την καλύτερη προγνωστική ικανότητα. Συμπεράσματα: η Μεσογειακή Διατροφή σχετίζεται με μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου, η οποία επιτυγχάνεται με άμεση αλλά και με έμμεσες επιδράσεις. Η προσθήκη της αξιολόγησης των διατροφικών συνηθειών στα υπάρχοντα μοντέλα εκτίμησης του 10-ετούς καρδιαγγειακού κινδύνου θα μπορούσε να βελτιστοποιήσει την προγνωστική τους ικανότητα. Συνεπώς η προσκόλληση στο Μεσογειακό διατροφικό πρότυπο αποτελεί μία ανέξοδη αλλά αποτελεσματική μέθοδο πρόληψης της καρδιαγγειακής νόσου.
Συσχέτιση των λειτουργικών και μορφολογικών χαρακτηριστικών των αθηρωματικών πλακών των καρωτίδων σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο
Authors: Νικολάου Χαραλαμπία
Published: August 2021

ΠΕΡΙΛΗΨΗΣκοπός: Σήμερα γνωρίζουμε ότι ,η αθηρωματική νόσος αποτελεί την κύρια αιτία των οξέων ισχαιμικών συνδρόμων. Πιο συγκεκριμένα, οι ‘ευάλωτες’ αθηρωματικές πλάκες που εντοπίζονται στις καρωτίδες παρουσιάζουν συγκεκριμένα μορφολογικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά μεταξύ των οποίων, την νεοαγγειογένεση και την φλεγμονή οι οποίες συμβάλλουν στην ανάπτυξη της αθηρωμάτωσης. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να διευρευνηθεί αν τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των αθηρωματικών πλακών σε ενδιάμεσες βλάβες στις καρωτίδες σχετίζονται με την νεοαγγειογένεση και την θερμοκρασία της πλάκας όπως αυτές αξιολογούνται από 2 μη-επεμβατικές μεθόδους και αν οι 2 μέθοδοι σχετίζονται μεταξύ τους.Μέθοδος: Η υπερηχογραφική απεικόνιση με σκιαγραφικό αντίθεσης (CEUS) παρέχει άμεση απεικόνιση της νεοαγγειογένεσης της πλάκας. Η Ακτινομετρία Μικροκυμάτων (MR) επιτρέπει την in vivo μη-επεμβατική μέτρηση της θερμοκρασίας των ιστών, απεικονίζοντας με αυτό τον τρόπο την φλεγμονώδη δραστηριότητα. Στην μελέτη συμπεριλήφθησαν ασθενείς με στεφανιαία νόσο και καρωτιδική αρτηριακή νόσο δηλαδή πάχος έσω μέσου χιτώνα (IMT ≥1.2mm) στη μία ή και στις 2 καρωτίδες.Οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε βασική υπερηχογραφική εκτίμηση, επιπρόσθετη CEUS καθώς και μέτρηση με το MR. Η μορφολογία, ηχογένεια και επιφάνεια της πλάκας αναλύθηκαν. Η ενισχυμένη αντίθεση (Contrast Εnhancement -CE) μετρούμενη με την CEUS ορίστηκε ως το ποσοστό της διαφοράς της έντασης του σήματος, πριν και μετά την έγχυση σκιαγραφικού. Η διαφορά θεροκρασίας (Difference Temperature -DT) ορίστηκε ως η μέγιστη θερμοκρασία κατα μήκος της καρωτίδας μείον την ελάχιστη.Αποτελέσματα: Ογδόντα-έξι καρωτίδες σαράντα-οκτώ ασθενών συμπεριλήφθησαν στην ανάλυση. Οι λιπώδεις πλάκες είχαν υψηλότερη CE% και DT συγκρινόμενες με τις μικτές και τις ασβεστωμένες. Οι ετερογενείς πλάκες είχαν υψηλότερη CE% και DT συγκρινόμενες με τις ομογενείς .Οι πλάκες με ανώμαλη επιφάνεια είχαν υψηλότερη CE% και DT συγκρινόμενες με τις πλάκες με ομαλή. Υπήρξε μία καλή συσχέτιση μεταξύ DT και CE (R=0.60, p<0.001).Συμπέρασματα: Στις αθηρωματικές καρωτιδικές πλάκες των ασθενών με στεφανιαία νόσο, η νεοαγγειογένεση της πλάκας συσχετίστηκε με την θερμοκρασία της πλάκας καθώς επίσης και με τα υπερηχογραφικά χαρακτηριστικά. Έτσι, η νεοαγγειογένεση και η φλεγμονή συνέπεσαν στις αθηρωματικές καρωτιδικές πλάκες, μετά από ταυτοποίηση από δύο μη-επεμβατικές μεθόδους οι οποίες φαίνεται ν’αποτελούν ένα εργαλείο τόσο για την πρωτογενή όσο και την δευτερογενή πρόληψη των ισχαιμικών αγγειακών εγκεφαλικών συμβαμάτων.
Διακλαδώσεις και ευστάθεια περιοδικών λύσεων μη γραμμικών πλεγμάτων με αναλυτικές μεθόδους
Authors: Αγάογλου Μακρίνα
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη διακλαδώσεων και ευστάθειας περιοδικών λύσεων σε μη γραμμικά πλέγματα. Αρχικά μελετήσαμε ένα μοντέλο μίας διάστασης μαγνητικού μεταυλικού που αποτελείται από μία διακριτή σειρά από μη γραμμικούς συντονισμούς. Μελετήσαμε περιοδικά καθώς και στάσιμα οδεύοντα κύματα του μοντέλου. Χρησιμοποιώντας ανάλυση Melnikov μελετήσαμε την ύπαρξη καθώς και την παραμονή τέτοιων κυμάτων όπως επίσης και την γραμμική τους ευστάθεια. Επίσης βρήκαμε συνθήκες κάτω από τις οποίες μπορούμε να έχουμε ευστάθεια ή αστάθεια των λύσεων. Τα αναλυτικά μας αποτελέσματα συμφωνούν απόλυτα με τα αριθμητικά αποτελέσματα όπου χρησιμοποίησαμε την μέθοδο Runge-Kutta και την Floquet Method. Στην συνέχεια μελετήσαμε την δυναμική ενός ζεύγος από SQUIDS σε σειρά. Χρησιμοποιώντας πολυ-βαθμωτή ανάλυση υπολογίσε τις εξισώσεις πλάτους, οι οποίες περιγράφουν την αργή δυναμική του συστήματος. Απ' όπου βρήκαμε την ύπαρξη ομοκλινικών τροχιών στην δυναμική του ολοκληρώσιμου μέρους των αργών εξισώσεων τις κίνησης. Χρησιμοποιώντας ανάλυση Melnikov για μεγάλες διαστάσεις βρήκαμε τις τιμές των παραμέτρων για τις οποίες αυτές οι τροχιές εξακολουθούν να υπάρχουν και σε ολόκληρο το σύστημα, αποτελούμενες από Χαμιλτονιανές και μη Χαμιλτονιανές διαταραχές, σχηματίζοντας Silnikov τροχιές, οι οποίες υποδεικνύουν την έλλειψη ολοκληρωσιμότητας και την ύπαρξη χάους. Τέλος μελέτησαμε οδεύοντα κύματα σε πλέγματα μεταυλικών με μη γραμμική σύζευξη αλλά με γραμμικό δυναμικό και συζευγμένες εξισώσεις πλεγμάτων με ισορροπημένο κέρδος και χάσιμο χρησιμοποιώντας ανάλυση Melnikov.
Mobile biomass gasification unit coupled to an internal combustion engine
Authors: Μερτζής Δημήτριος
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η έρευνα γύρω από τη σύζευξη ΜΕΚ με μια μονάδα αεριοποίησης βιομάζας για αποκεντρωμένη συμπαραγωγή μικρής κλίμακας. Μία κινητή μονάδα αεριοποίησης για συμπαραγωγή υλοποιήθηκε για το σκοπό αυτό. Ο αεριοποιητής ανήκει στην τεχνολογία της αναβράζουσας ρευστοποιημένης κλίνης και είναι συζευγμένος με ένα κινητήρα προπανίου ανάφλεξης με σπινθήρα , τροποποιημένο επαρκώς , για να λειτουργήσει σε μίγματα προπανίου και αερίου αεριοποίησης. Πολλά θέματα αφορούν την επιστημονική κοινότητα γύρω από τις εφαρμογές αεριοποίησης προς παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Τα πιο σημαντικά από αυτά τα προβλήματα είναι α) η αξιοποίηση αγροτικών υπολειμμάτων καθεαυτή, λόγω υψηλής υγρασίας και τέφρας, β) η σταθερότητα του αεριοποιητή κατά τη διάρκεια μακράς λειτουργίας , γ) ο αποτελεσματικός καθαρισμός του αερίου από πίσσα και σωματίδια και δ) η απόδοση της ΜΕΚ κατά τη λειτουργία με αέριο αεριοποίησης και η επίδραση στην αντοχή και ισχύ του κινητήραΗ μελέτη αυτή έχει ως στόχο να χειριστεί τα προαναφερθέντα θέματα - ερωτήσεις μέσω πειραματικών δοκιμών σε πραγματικές συνθήκες και μέσω της βασικής και προηγμένης μοντελοποίησης των πιο σημαντικών τεχνολογιών που περιλαμβάνονται στην κινητή μονάδα . Αρχικά η ρευστοποιημένη κλίνη αξιολογείται σε σχέση με πειραματικά ευρήματα. Στη συνέχεια, τα εφαρμοσμένα μοντέλα συγκρίνονται μεταξύ τους αλλά και με τα εργαστηριακά αποτελέσματα και αξιολογούνται ως σύνολο για την προβλεπτική τους ικανότητα . Ο αντιδραστήρας δεν αξιολογείται μόνο ως προς τη ρευστοαιώρηση, αλλά και ως προς την απόδοσή του σε αέριο. Παρουσιάζονται τα πειραματικά αποτελέσματα (σύσταση παραγόμενου αερίου, φορτίο πίσσας ) και αξιολογείται η επίδραση του είδους βιομάζας στην απόδοση . Επιπλέον, το μονοδιάστατο κινητικό μοντέλο που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια αυτής της εργασίας για την πρόβλεψη της σύνθεσης του αερίου συγκρίνεται με πειραματικά αποτελέσματα αεριοποίησης πυρήνα ελιάς.Πριν την ενεργειακή του αξιοποίηση, το αέριο περνάει από στάδιο καθαρισμού του σωματιδιακού του φορτίου. Στη μονάδα που αναπτύχθηκε, εφαρμόζεται η αρχή του θερμού καθαρισμού μέσω ενός εξωτερικά θερμαινόμενου κεραμικού φίλτρου, όμοιο με τις παγίδες σωματιδίων που χρησιμοποιούνται σε οχήματα diesel. Δεδομένου ότι, φίλτρα αυτού του τύπου δεν έχουν χρησιμοποιηθεί από άλλους ερευνητές σε εφαρμογές αεριοποίησης, εφαρμόζεται ανάλυση από μηδενική βάση για την αξιολόγηση της απόδοσής τους. Από την ανάλυση προκύπτει ο σχολιασμός σχετικά με την απόδοση και την καταλληλότητα του φίλτρου σε ζητούμενες εφαρμογές και γίνονται προτάσεις για περαιτέρω ανάπτυξη της τεχνολογίας. Τέλος , η επίδραση του αερίου αεριοποίησης στην απόδοση του κινητήρα αναλύεται και η μονάδα αξιολογείται ως σύνολο με βάση παραχθέντα πειραματικά δεδομένα.
Ηλεκτροφυσιολογικές και ηλεκτροανατομικές ιδιότητες του δεξιού κόλπου σε ασθενείς με εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή
Authors: Γουδής Χρήστος
Published: August 2021

Σκοπός: Η κολπική μαρμαρυγή σχετίζεται με παθολογικό κολπικό υπόστρωμα. Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε αν ασθενείς με μονήρη εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή και ασθενείς με εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή και μη ισχαιμική διατατική μυοκαρδιοπάθεια παρουσιάζουν διαφορές στις ηλεκτροφυσιολογικές και ηλεκτροανατομικές ιδιότητες του δεξιού κόλπου και στους βιοχημικούς δείκτες των μεταβολών του κολλαγόνου. Επίσης διερευνήθηκε η σχέση μεταξύ των δυναμικών του δεξιού κόλπου και των βιοχημικών δεικτών μεταβολών του κολλαγόνου στις δύο ομάδες.Μέθοδοι: Δέκα ασθενείς με εμμένουσα μονήρη κολπική μαρμαρυγή και οκτώ ασθενείς με εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή και μη ισχαιμική διατατική μυοκαρδιοπάθεια συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Προσδιορίστηκαν οι χρόνοι ανάνηψης του φλεβοκόμβου και οι δραστικές ανερέθιστες περίοδοι σε μήκη κύκλου 600ms, 500ms και 400ms, στο υψηλό και χαμηλό πλάγιο τοίχωμα δεξιού κόλπου, στον εγγύ στεφανιαίο κόλπο και δεξιό κολπικό ωτίο, και χαρτογραφήθηκε ο δεξιός κόλπος. Το αμινοτελικό προπεπτίδιο του κολλαγόνου τύπου Ι (serum N-terminal propeptide of collagen type I-PINP) και ο ιστικός αναστολέας της μεταλλοπρωτεϊνάσης-1 (tissue inhibitor of matrix metalloproteinases, TIMP-1), υπολογίστηκαν ως βιοχημικοί δείκτες σύνθεσης του κολλαγόνου τύπου Ι, ενώ το διασταυρούμενο καρβοξυτελικό τελοπεπτίδιο του κολλαγόνου τύπου Ι (cross-linked C-terminal telopeptide of collagen type I-CTx) και η μεταλλοπρωτεϊνάση-1 (matrix metalloproteinase-1, MMP-1) ως βιοχημικοί δείκτες αποδόμησης του κολλαγόνου τύπου Ι μεταξύ των δύο ομάδων.Αποτελέσματα: Δε διαπιστώθηκε σημαντική διαφορά στους χρόνους ανάνηψης του φλεβοκόμβου, στις δραστικές ανερέθιστες περιόδους στο υψηλό και χαμηλό πλάγιο τοίχωμα δεξιού κόλπου σε μήκη κύκλου 600ms, στις δραστικές ανερέθιστες περιόδους στον εγγύ στεφανιαίο κόλπο και το δεξιό κολπικό ωτίο, στο μέσο δυναμικό του δεξιού κόλπου και στους βιοχημικούς δείκτες μεταβολών του κολλαγόνου μεταξύ των δύο ομάδων. Σε ασθενείς με μονήρη εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή τα επίπεδα ορού του TIMP-1 σχετίζονται με τα μέσα δυναμικά στο υψηλό πλάγιο και υψηλό οπίσθιο τοίχωμα του δεξιού κόλπου. Συμπέρασμα: Ασθενείς με μονήρη εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή και ασθενείς με εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή και μη ισχαιμκή διατατική μυοκαρδιοπάθεια παρουσιάζουν παρόμοιες μεταβολές στις ηλεκτροφυσιολογικές και ηλεκτροανατομικές ιδιότητες του δεξιού κόλπου, καθώς και παρόμοιες δομικές μεταβολές. Επιπλέον, ο βιοχημικος δείκτης της σύνθεσης κολλαγόνου TIMP-1 σχετίζεται με τα μέσα δυναμικά στο υψηλό πλάγιο και υψηλό οπίσθιο τοίχωμα του δεξιού κόλπου σε ασθενείς με μονήρη εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή.
Ολική ποιότητα στη διοίκηση
Authors: Ζιρίνογλου Πουλχερία
Published: August 2021

Ο κύριος στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η αποδελτίωση της θεωρίας και των παραμέτρων που συνθέτουν την έννοια της ποιότητας, την προσαρμογή της Διοίκησης Ολικής Ποιότητας (ΔΟΠ) στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση και την εφαρμογή του Μοντέλου Ποιότητας European Foundation of Quality Management (EFQM) ως εργαλείο αξιολόγησης. Ο στόχος αυτός είναι ιδιαιτέρα φιλόδοξος, λόγω της δυσκολίας αποσαφήνισης της έννοιας της ποιότητας, της ικανοποίησης προδιαγραφών και απαιτήσεων από τους πελάτες (στη παρούσα διατριβή μαθητές), αλλά και της εφαρμογής του EFQM στα εκπαιδευτικά πλαίσια. Η έρευνα ανέδειξε πληθώρα προβλημάτων σχετικών με την εφαρμογή μοντέλων ποιότητας στο Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Καθοριστικής σημασίας για την επίλυση αυτών των προβλημάτων φαίνεται να είναι ο προσανατολισμός της εκπαιδευτικής ηγεσίας στη συνεχή βελτίωση και την οργανωτική αλλαγή. Για το λόγο αυτό, εξετάζονται η σειρά προτύπων ποιότητας ISO 9000 και τα τρία δημοφιλέστερα μοντέλα ποιότητας – Malcolm Baldrige National Quality Award (ΜΒΝQ), European Foundation of Quality Management (EFQM) και Deming Prize. Τα συγκεκριμένα βραβεία αποτελούν κριτήρια αξιολόγησης της ποιότητας και οδηγούς εφαρμογής της ΔΟΠ σε διάφορα πλαίσια. Τα εννιά κριτήρια που συνθέτουν το EFQM αναλύονται λεπτομερώς, καθώς αποτελεί το βασικό μοντέλο για την υλοποίηση της έρευνας. Κατόπιν εξέτασης της εφαρμογής του EFQM στην εκπαίδευση, υπογραμμίζεται η ανάγκη προσαρμογής του στα εκπαιδευτικά πλαίσια. Γίνεται αναφορά στις ελάσσονος σημασίας αμφιβολίες για τη χρήση του EFQM στην εκπαίδευση και στα πλεονεκτήματα που επιφέρει η εφαρμογή του στα εκπαιδευτικά συστήματα. Τα εννέα κριτήρια που το αποτελούν αναλύονται προσαρμοσμένα στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, καθώς αποτελούν το θεμέλιο λίθο για την ανάπτυξη της κλίμακας και τα κριτήρια ποιοτικής αξιολόγησης των στατιστικών ευρημάτων. Επιπροσθέτως, εξετάζεται η αξιολόγηση στην εκπαίδευση. Καταδεικνύονται τα θετικά της σημεία, αλλά και οι κριτικές που έχει δεχθεί σχετικά με την αναγκαιότητά της, τους φορείς που τη διεξάγουν και τον τρόπο αξιολόγησης των αποτελεσμάτων της. Εν συνεχεία, με υπόβαθρο το θεωρητικό μέρος της διατριβής και σε συνδυασμό με τους στόχους της έρευνας προέκυψε ανάγκη για την εφαρμογή μιας πιλοτικής έρευνας (pilot study) που προηγήθηκε της κύριας έρευνας προκείμενου να ελεγχθεί (η κλίμακα EFQM) ως προς τη μορφή της, τη γλώσσα της, τη σαφήνεια της, την εγκυρότητά της, τη δυσκολία και τον απαιτούμενο χρόνο για τη συμπλήρωση της, τον αριθμό των δηλώσεων και την αξιοπιστία της. Η τελική έρευνα που διεξήχθη στο πλαίσιο της παρούσας διδακτορικής διατριβής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα Ελληνικά σχολεία έχουν επαρκείς δομές σε επτά από τα δεκατέσσερα υποκριτήρια του EFQM. Τέλος, οι τρεις δημογραφικοί παράγοντες που επηρεάζουν τα περισσότερα κριτήρια είναι το είδος της σχολικής μονάδας στο οποίο υπηρετούν οι εκπαιδευτικοί (Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο), οι μεταπτυχιακές/διδακτορικές σπουδές που έχουν ολοκληρώσει και η συμμετοχή του δείγματος σε επιμορφωτικά προγράμματα.
Οι εκφράσεις στα αγιολογικά κείμενα της παλαιολόγειας εποχής
Authors: Σταμούλη Αλεξία-Φωτεινή
Published: August 2021

Τα αγιολογικά κείμενα της ύστερης βυζαντινής εποχής, γραμμένα από λόγιους συγγραφείς μέσα σε κλίμα πνευματικής ανάπτυξης και βαθιάς θρησκευτικότητας, βρίθουν εγκωμιαστικών εκφράσεων. Οι περισσότερες αφορούν την πατρίδα των αγίων στους οποίους είναι αφιερωμένα τα κείμενα, παρά την αρχική επιφύλαξη, πολλές φορές, των συγγραφέων τους ως προς τη σκοπιμότητα της τήρησης των νόμων της ρητορικής. Πρόκειται για τον παλαιό κανόνα σύμφωνα με τον οποίο το πρόσωπο έπρεπε να εγκωμιάζεται αρχίζοντας από την πατρίδα του. Στη ροή της αγιολογικής αφήγησης, οι συγγραφείς ενσωματώνουν εγκωμιαστικές εκφράσεις διαφόρων πόλεων, πρωτίστως της Κωνσταντινούπολης και της Θεσσαλονίκης. Τα στοιχεία τα οποία τονίζονται προέρχονται όλα από τη ρητορική θεωρία και τη ρητορική παράδοση αιώνων, με έμφαση σε ορισμένα στοιχεία που εκφράζουν το νέο κλίμα της εποχής: η αιώνια και οικουμενική Κωνσταντινούπολη, το εγκώμιο των κατοίκων από τα επιτηδεύματα και τις αρετές τους, με έμφαση φυσικά στην ορθόδοξη πίστη, έντονες τάσεις εξιδανίκευσης και πνευματικότητας των πόλεων, καθώς και αναφορές στην αρχαιότητα και ειδυλλιακές περιγραφές της φύσης, που εμπνέονται από το αναγεννησιακό πνεύμα. Εγκωμιαστικές περιγραφές συναντώνται και για το Άγιο Όρος, μέγιστο θρησκευτικό κέντρο της εποχής. Ενδιαφέρουσες είναι και οι εκφράσεις μονών και ναών σε διάφορες πόλεις, με σημαντικότερους την Αγία Σοφία και την Πηγή στην Κωνσταντινούπολη, την Αχειροποίητο και το ναό του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη. Και εδώ σημειώνεται η εξιδανίκευση ως κύριο στοιχείο της περιγραφής, στοιχείο που προέρχεται από την παράδοση κυρίως του 6ου αι. (Προκόπιος και Παύλος Σιλεντιάριος). Εκφράσεις της περιβάλλουσας φύσης χαρακτηρίζονται από λυρικούς τόνους που δημιουργούν ψυχική ανάταση. Από τη συλλογή όλων των εκφράσεων στα αγιολογικά κείμενα της ύστερης βυζαντινής εποχής προκύπτει ότι υπερτερούν σε αριθμό και έκταση αλλά και σε ρητορική επιτήδευση οι εκφράσεις για τις πόλεις. Αυτό θα πρέπει να ερμηνευθεί αρχικά από τη σχέση των αγίων με τις πόλεις. Οι άγιοι ήταν οι προστάτες - πάτρωνες των πόλεων και γι’ αυτό ο δεσμός τους με τις πόλεις ήταν στενός και άρρηκτος. Το ταραγμένο ιστορικό περιβάλλον της ύστερης βυζαντινής εποχής δικαιολογεί την έμφαση στην προστασία των πόλεων από τους αγίους. Ακόμη, πολλά από τα αγιολογικά κείμενα συνδέονται με κάποια εορτή ή τα εγκαίνια ενός ναού, ένα επίσημο δηλαδή γεγονός για την πόλη και απευθύνθηκαν στην ανώτερη τάξη, που ήταν παρούσα κατά την εκφώνησή τους. Η Ομιλία γινόταν επίσης σε μέρος του λαού, τον οποίο ενδιέφερε η σωτηρία του. Λόγω της διάσπασης της αυτοκρατορίας, οι πόλεις αποτελούν αυτή την εποχή μικρά κρατίδια που βρίσκουν ένα παράλληλο στις ιταλικές πόλεις. Συνεπώς οι ρητορικές εκφράσεις των αγιολογικών κειμένων δεν έχουν ενδιαφέρον μόνο για τη φιλολογική τους αξία, αλλά και για το ότι εκφράζουν τις ιδιαίτερες ιστορικές συνθήκες της ύστερης βυζαντινής εποχής.
Η μονομερής βλαπτική μεταβολή των συμβατικών όρων εργασίας
Authors: Μωραΐτης Δημήτριος
Published: August 2021

Η μελέτη εξετάζει το ζήτημα της μονομερούς βλαπτικής μεταβολής των συμβατικών όρων εργασίας του μισθωτού, τόσο από την πλευρά του ουσιαστικού όσο και από την πλευρά του δικονομικού δικαίου. Το μεθοδολογικό μονοπάτι που ακολουθείται εκκινεί από την εξέταση του γενικού μέρους του δικαίου της μονομερούς βλαπτικής μεταβολής (προϋποθέσεις εφαρμογής της διάταξης της § 1 του άρθρου 7 ν. 2112/1920, συνέπειες της μονομερούς βλαπτικής μεταβολής, ratio legis). Εν συνεχεία προσεγγίζονται οι ειδικότερες περιπτώσεις μονομερούς βλαπτικής μεταβολής, ενώ στο τέλος επιχειρείται η αξιολόγηση της παρεχόμενης στο μισθωτό προστασίας. Κύριο συμπέρασμα, στο πλαίσιο αυτό, είναι ότι η διάταξη του άρθρου 7 § 1 ν. 2112/1920 υπήρξε μεν πρωτοποριακή για την εποχή που θεσπίστηκε, αλλά σήμερα απέχει πολύ από το να αποτελέσει ένα πλήρες και αποτελεσματικό προστατευτικό πλέγμα για το μισθωτό. Τούτο δε διότι: 1) Η υπό εξέταση διάταξη αποβλέπει μεν στην εξασφάλιση για το μισθωτό καταβολής της νόμιμης αποζημίωσης καταγγελίας, αποτυγχάνει ωστόσο να τον προστατέψει ουσιαστικά, μη διαφυλάσσοντας τη ίδια τη θέση εργασίας αλλά και το αμετάβλητο των όρων της. 2) Η διάταξη του άρθρου 7 § 1 ν. 2112/1920 φαίνεται ανεπαρκής να αντιμετωπίσει τα ολοένα διογκούμενα προβλήματα που δημιουργούνται από τη συμβατική ανισότητα μεταξύ εργοδότη και μισθωτού και την επέμβαση του πρώτου στη σύμβαση εργασίας μέσω συμβατικών ρητρών προϊόντων κατάχρησης της συμβατικής ελευθερίας. 3) Τρίτο σημείο ανεπάρκειας της διάταξης του άρθρου 7 § 1 ν. 2112/1920 είναι η ασάφεια του τι ανήκει στο πεδίο εφαρμογής της, ένεκα της παντελούς απουσίας, σε αντίθεση με άλλες έννομες τάξεις, νομοθετικής ρύθμισης για το διευθυντικό δικαίωμα του εργοδότη και τα όρια άσκησής του.
Η αντιλαμβανόμενη επίδραση της διαφήμισης στη συμπεριφορά των καταναλωτών φρέσκου γάλακτος
Authors: Παπαϊωάννου Ιωάννης
Published: August 2021

Τα γάλα κατέχει ξεχωριστή θέση ανάμεσα στα άλλα ζωικά και φυτικά τρόφιμα διότι είναι η αποκλειστική τροφή, για τον άνθρωπο αλλά και για τα θηλαστικά ζώα, κατά το πρώτο στάδιο της ζωής τους. Αποτελεί όμως και βασικό στοιχείο της διατροφής του ανθρώπου τόσο στα πρώτα στάδια της ζωής του, όσο και μετέπειτα. Είναι η πιο πλήρης, απλή, φυσική τροφή, επειδή περιέχει συστατικά όπως λίπος και λακτόζη, που δίνουν στον ανθρώπινο οργανισμό ενέργεια, πρωτεΐνες και ανόργανα άλατα, τα οποία συνεισφέρουν στα δομικά συστατικά του και επιπλέον περιέχει αρκετή ποσότητα βιταμινών και ιχνοστοιχείων για την πραγματοποίηση των απαραίτητων βιοχημικών διεργασιών του. Οι καταναλωτές αγνοούν συνήθως τις απλές αλήθειες της μεγάλης αξίας του γάλακτος ως τροφής. Αυτό το κενό πληροφόρησης καλείται να καλύψει η διαφήμιση, γιατί διαφήμιση ενός προϊόντος ονομάζεται η μαζική ενημέρωση του καταναλωτικού κοινού για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προϊόντος, με σκοπό να πεισθούν οι καταναλωτές να το αγοράσουν. Από τα αποτελέσματα που προέκυψαν, από την ποιοτική έρευνα, εξήχθησαν σημαντικά συμπεράσματα, που μαζί με τη βιβλιογραφική ανασκόπηση χρησιμοποιήθηκαν για την σύνταξη ερωτηματολογίου και την διεξαγωγή της ποσοτικής έρευνας. Από την ποσοτική έρευνα τέλος, προέκυψαν αποτελέσματα που φανερώνουν τις επιπτώσεις της διαφήμισης στη συμπεριφορά των καταναλωτών φρέσκου γάλακτος που ανήκουν στον πληθυσμό της Θεσσαλονίκης.
Συγκρότηση στρατηγικού και επιχειρησιακού σχεδίου αξιοποίησης δημόσιας ακίνητης περιουσίας
Authors: Μαγκλάρας Βασίλειος
Published: August 2021

Η διατριβή στοχεύει στην καταγραφή κανόνων και βασικών κατευθύνσεων για την αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας. Το κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αφορά την διατύπωση ολοκληρωμένης πρότασης διαχείρισης και αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του ελληνικού δημοσίου από δημόσια εταιρεία διαχείρισης χαρτοφυλακίου ακινήτων. Ειδικότερα, εξετάζεται η μέθοδος συγκρότησης ειδικού Στρατηγικού και Επιχειρησιακού Σχεδίου που θα καθοδηγεί τις επιμέρους δράσεις και την καθημερινή λειτουργία της δημόσιας εταιρείας διαχείρισης χαρτοφυλακίου. Επιπλέον, προτείνονται νέες μέθοδοι και διαδικασίες αξιοποίησης και εξετάζονται τρόποι εξειδίκευσης των σχεδίων αξιοποίησης στα επιμέρους στοιχεία και τις κατηγορίες ακινήτων του χαρτοφυλακίου. Τέλος προτείνονται λύσεις σε επιμέρους προβλήματα που εμποδίζουν την επωφελή αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας.
Μελέτη της ρύθμισης της γονιδιακής έκφρασης των καλλικρεϊνών και της L-DOPA αποκαρβοξυλάσης, μέσω των μορίων microRNA, στον καρκίνο του μαστού
Authors: Μιχαηλίδου Κλείτα
Published: August 2021

Σκοπός: Η μελέτη και η κλινική αξιολόγηση, των γονιδίων των καλλικρεϊνών (KLK8), της L-DOPA αποκαρβοξυλάσης (DDC), καθώς και των μορίων miRNAs που συμμετέχουν στην ρύθμιση της έκφρασής τους, στον καρκίνο του μαστού. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε ομογενοποίηση καρκινικών και μη καρκινικών ιστολογικών δειγμάτων μαστού (N=250), απομόνωση ολικού RNA, πολυαδενυλίωση (για την ανάλυση των miRNAs), και αντίστροφη μεταγραφή σε συμπληρωματικό DNA (cDNA). Ακολούθως, με τη χρήση ειδικών αλγορίθμων βιοπληροφορικής, επιλέχθηκαν προς μελέτη τα miRNAs, miR-224 και miR-145, που προβλέπεται ότι στοχεύουν τα γονίδια των KLKs και της DDC, αντίστοιχα. Έγινε σχεδιασμός, ανάπτυξη και έλεγχος της ποιότητας μεθόδου ποσοτικής PCR σε πραγματικό χρόνο, με τη χρήση του συστήματος ανίχνευσης της χρωστικής SYBR Green Ι, για την ποσοτικοποίηση της έκφρασης των γονιδίων KLK8, και της DDC και των μορίων miR-224 και miR-145. Πραγματοποιήθηκε εκτενής βιοστατιστική ανάλυση για τη διερεύνηση της διαγνωστικής και προγνωστικής αξίας των μελετώμενων βιομορίων, στον καρκίνο του μαστού. Αποτελέσματα – Συμπεράσματα: Η έκφραση του γονιδίου KLK8, βρέθηκε να αποτελεί ένα νέο και ανεξάρτητο δείκτη δυσμενούς πρόγνωσης για τους ασθενείς με καρκίνο του μαστού (HR=4.54, P=0.004). Τα επίπεδα έκφρασης του DDC, βρέθηκαν να είναι αυξημένα σε όγκους μαστού θετικούς για την έκφραση του δείκτη πολλαπλασιασμού Ki67 (P=0.023), και με υψηλό βαθμό ιστολογικής κακοήθειας (P=0.020) καθώς και να αποτελεί ένα νέο βιοδείκτη δυσμενούς πρόγνωσης για τους ασθενείς με τη νόσο (HR=3.82, P=0.033). Όσον αφορά το miR-224, τα επίπεδα έκφρασής του βρέθηκαν να είναι σημαντικά αυξημένα σε τριπλά αρνητικά καρκινώματα μαστού. Η αξία του miR-224, ως μοριακού δείκτη δυσμενούς πρόγνωσης για τον καρκίνο του μαστού, επιβεβαιώθηκε και με την πολυμεταβλητή ανάλυση παλινδρόμησης κατά Cox (HR=4.86, P=0.014). Τα επίπεδα έκφρασης του miR-145, βρέθηκαν να μειώνονται σε όγκους μαστού υψηλού βαθμού ιστολογικής κακοήθειας (P<0.001) και θετικούς για την έκφραση του δείκτη πολλαπλασιασμού Ki67 (P<0.001). Το πρότυπο έκφρασής του φαίνεται να είναι το αντίστροφο από αυτό που παρατηρήθηκε για το γονίδιο DDC, στα καρκινικά δείγματα μαστού. Τα μελετώμενα βιομόρια θα μπορούσαν να ενισχύσουν την έγκυρη πρόγνωση και να συμβάλουν στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των ασθενών με καρκίνο του μαστού.
Η παράσταση της Κοινωνίας των Αποστόλων στη βυζαντινή τέχνη (6ος αι. - α΄ μισό 15ου αι. )
Authors: Πάσσαρης Νικήτας
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται την παράσταση της Κοινωνίας των Αποστόλων στη βυζαντινή τέχνη από την εμφάνισή της τον 6ο αιώνα έως το α΄ μισό του 15ου. Σκοπός της η παρουσίαση των σωζόμενων μνημείων, η ταξινόμησή τους και μία προσπάθεια ερμηνείας τους. Η παράσταση αποδίδει την τέλεση του μυστηρίου της θείας Μετάληψης από τον ίδιο τον Χριστό, με τη συμμετοχή των Δώδεκα Απόστολων και βασίζεται στην τέλεση του Μυστικού Δείπνου, κατά τον οποίο ο Χριστός διένειμε στους Μαθητές Του καθαγιασμένο άρτο και οίνο και τους ζήτησε να το επαναλαμβάνουν σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος με σκοπό την ένωση με Εκείνον και την αιώνια Σωτηρία. Οι λόγοι του Χριστού κατά τον Μυστικό Δείπνο αποτελούν τους ιδρυτικούς λόγους του μυστηρίου και επαναλαμβάνονται από τον ιερέα κατά τη θεία Λειτουργία για τη μεταβολή του προσφερόμενου άρτου και οίνου σε άγιο Σώμα και άγιο Αίμα με την επενέργεια του αγίου Πνεύματος. Η παράσταση ανήκει στα λεγόμενα λειτουργικά θέματα, τα οποία εμπνέονται από τη βυζαντινή θεία Λειτουργία. Με την Κοινωνία των Αποστόλων έχουν ασχοληθεί μέχρι σήμερα αρκετοί ερευνητές με διάφορες αφορμές, ωστόσο οι περισσότεροι δεν εξέτασαν την εικονογραφία της παράστασης συνολικά, αλλά επικεντρώθηκαν σε επιμέρους ζητήματα. Η διατριβή διαιρείται σε τέσσερα μέρη. Το Ι Μέρος χωρίζεται σε 9 κεφάλαια στα οποία παρατίθενται πληροφορίες για το μυστήριο της θείας Μετάληψης. Το ΙΙ Μέρος αποτελείται από 7 κεφάλαια και ουσιαστικά αποτελεί τον κατάλογο της διατριβής καθώς παρατίθενται τα μνημεία ανά είδος και χρονολογική σειρά. Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται σύντομη αναφορά σε τρία παραδείγματα του Πολλαπλασιασμού των άρτων και των ιχθύων, θέματος με ευχαριστιακό περιεχόμενο. Στο ΙΙΙ Μέρος καταβάλλεται μία προσπάθεια κατάταξης και ερμηνείας των μνημείων. Στο IV Μέρος εξετάζεται η παράσταση στη μνημειακή ζωγραφική, η ένταξή της στο εικονογραφικό πρόγραμμα του ναού και η συμπαράθεσή της με άλλα θέματα. Η παράσταση απαντά για πρώτη φορά σε δίσκους για τον άρτο της θείας Ευχαριστίας. Μετά την εικονομαχία η απόδοση του θέματος εξετάστηκε σε μία μεγάλη γεωγραφική έκταση που συμπεριλαμβάνει μνημεία εκτός των ορίων της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Κατά τη μέση βυζαντινή περίοδο το θέμα απαντά σε λίγα μνημεία στη Βαλκανική, στη Ρωσία, την περιοχή του Καυκάσου, την Καππαδοκία, την Κύπρο, την Ιταλία και την Αίγυπτο. Κατά την ύστερη βυζαντινή περίοδο η παράσταση εικονίζεται πλέον πολύ συχνά στον ημικύλινδρο της αψίδας αλλά και αλλού. Μάλλον συχνή είναι η απόδοση του θέματος σε εικονογραφημένα χειρόγραφα της μέσης και ύστερης βυζαντινής περιόδου, Ψαλτήρια, Τετραευαγγέλια, Ομιλίες, σε ένα χειρόγραφο του μυθιστορήματος του Βαρλαάμ και του Ιωάσαφ. Στις φορητές εικόνες της βυζαντινής περιόδου η Κοινωνία των Αποστόλων απαντά σπάνια. Σε εκκλησιαστικά υφάσματα και ιερατικά άμφια η παλαιότερη απεικόνιση του θέματος χρονολογείται στα τέλη του 12ου αιώνα.
Θεωρητική και πειραματική μελέτη παραμέτρων κατεργαστικότητας ινωδών πολυμερών-σύνθετων υλικών
Authors: Ντζιαντζιάς Ιωάννης
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται την κατεργασία σύνθετων πολυμερών υλικών ενισχυμένων με ίνες (fiber-reinforced polymer composites), τον πειραματικό σχεδιασμό, τη στοχαστική μοντελοποίηση, τη στατιστική συμπερασματολογία και την επίλυση θεωρητικών και εμπειρικών μοντέλων υπολογισμού χαρακτηριστικών της κοπής. Τα συγκεκριμένα υλικά, καταλαμβάνουν ολοένα και μεγαλύτερο μέρος στην παραγωγή προϊόντων υψηλής και εξειδικευμένης τεχνολογίας. Στόχος είναι ο έλεγχος της συμπεριφοράς του ενισχυμένου με ίνες υάλου πολυαμιδίου PA66-GF30 κατά την κατεργασία του με συμβατικές μεθόδους και η κατασκευή αξιόπιστων μοντέλων υπολογισμού των χαρακτηριστικών της κοπής, με τη δυνατότητα της μελλοντικής πρόβλεψης των τιμών τους.Βάσει της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, κατασκευάζονται και επιλύονται τα θεωρητικά και εμπειρικά μοντέλα των δυνάμεων κοπής, προσαρμόζοντάς τα στα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου ενισχυμένου πολυμερούς. Στη συνέχεια εξετάζονται βασικές παράμετροι κατεργαστικότητας στις συμβατικές κατεργασίες, ως προς τη επίδρασή τους σε μετρούμενα μεγέθη, πραγματοποιώντας ανάλογα πειράματα και συλλέγοντας δεδομένα από κατάλληλα μετρητικά όργανα. Συγκεκριμένα, με τη χρήση του παραγοντικού σχεδιασμού πειραμάτων (factorial design) και της ανάλυσης διακύμανσης (ANOVA) πραγματοποιείται η στοχαστική μοντελοποίηση των δυνάμεων κοπής και των παραμέτρων της τραχύτητας επιφανείας, ως προς την πρόωση και την ταχύτητα κοπής στις συμβατικές κατεργασίες, την τόρνευση, το φραιζάρισμα και τη διάτρηση. Τέλος, τα στοχαστικά μοντέλα συγκρίθηκαν με τα αντίστοιχα θεωρητικά και εμπειρικά ως προς το βαθμό συσχέτισής τους με πραγματικά δεδομένα, από όπου διαπιστώνεται ότι υπερισχύουν.Η εξαιρετικά υψηλή συσχέτιση που επιτυγχάνουν στις περισσότερες περιπτώσεις τα καταρτισμένα στοχαστικά μοντέλα επιτρέπει την εισαγωγή τους σε βιομηχανικές τράπεζες δεδομένων (data bases), που θα αποδίδουν τις παραμέτρους κατεργαστικότητας του συγκεκριμένου υλικού στις τρεις σημαντικότερες συμβατικές κατεργασίες και σε συγκεκριμένο εύρος μεταβολής των συνθηκών κοπής, με στόχο τη βελτιστοποίηση της παραγωγικής διαδικασίας.
Διάδραση ιδεών, συμβολών και πολιτισμών στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο από τον 8ο -6ο αι. π.Χ.
Authors: Αποστολά Ηλέκτρα
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποσκοπεί στη διερεύνηση και μελέτη των πολιτισμικών επαφών της Ελλάδας με την Αίγυπτο κατά 8ο -6ο αι. π. Χ., με κεντρικό σημείο αναφοράς τις αλληλεπιδράσεις και τη διάχυση μοτίβων και συμβόλων στο πολυεπίπεδο τομέα της θρησκευτικής ιδεολογίας και της λαϊκής λατρευτικής πρακτικής. Η μελέτη εστιάζει στην αποκρυπτογράφηση της πολυδιάστατης σημασίας υβριδικών και θηριομορφικών θεϊκών μορφών και δαιμονικών οντοτήτων αιγυπτιακής προέλευσης, οι οποίες αποτυπώνονται σε εισηγμένα τέχνεργα και σε επιτόπιες απομιμήσεις. Τα αντικείμενα και οι αναπαριστώμενες μορφές μελετώνται με βάση τη γεωγραφική τους κατανομή, τη σχέση τους με το αρχαιολογικό περιβάλλον, την ενσωμάτωση τους στο ευρύτερο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο της εκάστοτε περιοχής και στο πολύμορφο πλέγμα των άμεσων ή έμμεσων εμπορικών και πολιτισμικών επαφών της κάθε θέσης με την Αίγυπτο. Η σύνθεση αυτών των δεδομένων οδήγησε στο συμπέρασμα ότι συγκεκριμένα στοιχεία της αιγυπτιακής θεολογίας και μαγείας είχαν εισχωρήσει στο ελληνικό λατρευτικό πλαίσιο, ιδιαίτερα σε περιοχές του Ανατολικού Αιγαίου. Επιπλέον, η συγκριτική μελέτη που επιχειρήθηκε ανάμεσα σε συγκεκριμένες αιγυπτιακές μορφές και δαιμονικές υποστάσεις του ελληνικού κόσμου επέτρεψε την ανίχνευση αιγυπτιακών επιδράσεων εικονογραφικού και συμβολικού χαρακτήρα στη διαμόρφωση εγχώριων μορφών, αλλά και την ερμηνεία συγκεκριμένων εννοιολογικών αποκλίσεων. Η διερεύνηση της πολυδιάστατης προσαρμογής αιγυπτιακών συμβόλων θρησκευτικού χαρακτήρα στο λατρευτικό πλαίσιο του Αιγαίου ενισχύει ουσιαστικά την υπόθεση ότι τα πρώτα- αχνά- σπέρματα για τη διάδοση και πρόσμειξη των αιγυπτιακών θεοτήτων στο ελληνικό θρησκευτικό περιβάλλον, η οποία θα κορυφωθεί στο θρησκευτικό συγκρητισμό της Ελληνιστικής περιόδου, ενυπάρχουν ήδη στην Αρχαϊκή εποχή.
Συσχετισμός των γονιδίων της λιποπρωτεϊνικής λιπάσης, της απολιποπρωτεΐνης CIII και της πρωτεΐνης μεταφοράς εστέρων χοληστερόλης με τη μεταγευματική λιπαιμία
Authors: Αναγνωστοπούλου Αικατερίνη
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η μεταγευματική λιπαιμία είναι μία κατάσταση στην οποία βρίσκεται φυσιολογικά κάθε άνθρωπος κατά το πλείστον της ημέρας. Η μεταγευματική υπερτριγλυκεριδαιμία θεωρείται ένας από τους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη στεφανιαίας νόσου. Η πρωτεΐνη μεταφοράς εστέρων χοληστερόλης (CETP), η λιποπρωτεϊνική λιπάση (LPL) και η απολιποπρωτεΐνη CIII (apo CIII) συμμετέχουν στο μεταβολισμό των τριγλυκεριδίων (ΤΓΛ) και είναι πιθανό να επηρεάζουν τη μεταγευματική λιπαιμία. Πολυμορφισμοί στα γονίδια αυτά ενδεχομένως να είναι υπεύθυνα για την διαφορά των μεταγευματικών επιπέδων των ΤΓΛ που παρατηρείται μεταξύ των ατόμων. Σκοπός: Στην παρούσα μελέτη διερευνήσαμε τη συμβολή των πολυμορφισμών των γονιδίων CETP (TaqIB, I405V), LPL (S447X), apo CIII (C3175G) στο μέγεθος της μεταγευματικής απάντησης ύστερα από καθορισμένο λιπαρό γεύμα. Μέθοδος: Μελετήθηκε ο γονότυπος 242 υγιών ανδρών και γυναικών στους οποίους χορηγήθηκε λιπαρό γεύμα και καταγράφτηκαν τα μεταγευματικά επίπεδα ΤΓΛ στις ώρες 2, 4, 6 και 8. Ως ανώτερη φυσιολογική τιμή των μεταγευματικών ΤΓΛ θεωρήθηκε το 220 mg/dl, που είναι σύμφωνη με την τιμή που έχει προταθεί επίσημα. Αποτελέσματα: Tο 54,1% (n=131) των ατόμων σημείωσε παθολογική μεταγευματική καμπύλη, ενώ φυσιολογικά μεταγευματικά επίπεδα παρατηρήθηκαν στο 45,9% (n=111). Στα άτομα με τον γονότυπο Β2Β2, η συγκέντρωση των ΤΓΛ μετά από 8 ώρες βρέθηκε σημαντικά χαμηλότερη (p=0,045) και τα επίπεδα της υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης (HDL χοληστερόλης) βρέθηκαν σημαντικά αυξημένα (p=0.023), συγκριτικά με τα άτομα που έφεραν τον γονότυπο Β1Β1. Δεν βρέθηκε καμία άλλη συσχέτιση με τους πολυμορφισμούς (I405V, S447X και C3175G). Συμπεράσματα: Μελετώντας τη μεταγευματική λιπαιμία σε υγιή πληθυσμό, βρέθηκε ότι τα άτομα που φέρουν τον Β2Β2 γονότυπο παρουσιάζουν ταχύτερη κάθαρση των μεταγευματικών ΤΓΛ και υψηλότερα επίπεδα HDL χοληστερόλης συγκριτικά με τα άτομα που φέρουν τον γονότυπο Β1Β1. Συνεπώς, το Β2 αλληλόμορφο σε ομοζυγωτία δρα προστατευτικά κατά της μεταγευματικής υπετριγλυκεριδαιμίας και της επακόλουθης μείωσης της HDL χοληστερόλης.
Εφαρμογή και αξιολόγηση της μεθόδου συστημική προσέγγιση στη διδασκαλία και εκμάθηση (SALT) στη διδασκαλία της οργανικής χημείας
Authors: Βαχλιώτης Θεόδωρος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η εφαρμογή και αξιολόγηση του διδακτικού μοντέλου «Συστημική Προσέγγιση στη Διδασκαλία και Εκμάθηση (SATL)» στη διδασκαλία της λυκειακής οργανικής χημείας. Παράλληλα, έγινε προσπάθεια να κατατεθεί μια ολοκληρωμένη πρόταση για τη συστημική διδασκαλία της οργανικής χημείας με βάση το ισχύον πρόγραμμα σπουδών. Για την επίτευξη των στόχων αυτών, αναπτύχθηκε κατάλληλο εκπαιδευτικό υλικό, μέρος του οποίου χρησιμοποιήθηκε στην πραγματοποίηση εμπειρικής έρευνας για την αξιολόγηση του μοντέλου SATL. Η έρευνα αυτή επικεντρώθηκε: (α) στην ανάπτυξη και αξιολόγηση κατάλληλα σχεδιασμένων αντικειμενικών ερωτήσεων ως εργαλεία ανίχνευσης της κατανόησης εννοιών οργανικής χημείας μαθητών λυκείου, (β) στην ανάπτυξη και αξιολόγηση κατάλληλα σχεδιασμένων συστημικών ερωτήσεων αξιολόγησης ως εργαλεία ανίχνευσης της κατανόησης των μαθητών αλλά και μέτρησης της συστημικής τους σκέψης, (γ) στη διερεύνηση των σχέσεων της κατανόησης των μαθητών με τη σχετική προϋπάρχουσα γνώση τους, το μαθησιακό τους στυλ και το επίπεδο ανάπτυξης της συστημικής τους σκέψης και (δ) στην εκτίμηση της επίδρασης των τεχνικών SATL στην κατανόηση εννοιών οργανικής χημείας των μαθητών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι κατάλληλα σχεδιασμένες συστημικές και αντικειμενικές ερωτήσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποτελεσματική αξιολόγηση της κατανόησης εννοιών οργανικής χημείας. Οι συστημικές ερωτήσεις αξιολόγησης δίνουν επίσης τη δυνατότητα προσδιορισμού δεξιοτήτων της συστημικής σκέψης των μαθητών στο πεδίο της οργανικής χημείας. Η κατανόηση εννοιών οργανικής χημείας των μαθητών σχετίστηκε μοναδικά με τη σχετική προϋπάρχουσα γνώση τους, ενώ δε βρέθηκε να υπάρχει κάποια ουσιαστική σχέση με τις διαστάσεις του μαθησιακού στυλ που διερευνήθηκαν. Συνολικά, προέκυψαν ενδείξεις ότι η ανάπτυξη συστημικής σκέψης στο πεδίο της οργανικής χημείας και η κατανόηση των αντίστοιχων επιστημονικών εννοιών συσχετίζονται. Τέλος, η εφαρμογή των τεχνικών SATL βελτίωσε σημαντικά την κατανόηση εννοιών οργανικής χημείας των μαθητών.
Η συμβουλευτική στην εκπαίδευση ενηλίκων και τη δια βίου μάθηση
Authors: Καραντζή Αναστασία
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται πτυχές και διαστάσεις της άσκησης ομαδικής συμβουλευτικής μέσω τέχνης με όχημα τη δραματοθεραπεία στα πεδία της δια βίου μάθησης και εκπαίδευσης ενηλίκων. Διερευνά την αξιοποίηση της συμβουλευτικής μέσω τέχνης σε ομάδες ενήλικων εκπαιδευομένων με στόχο την ενίσχυση των κοινωνικών δεξιοτήτων όπως, η επικοινωνία, η ενσυναίσθηση και η καλύτερη γνώση του εαυτού, των κινήτρων τους για τακτική φοίτηση και την επαύξηση του βαθμού εμπλοκής τους στην εκπαιδευτική διαδικασία. Η διατριβή εστιάζει στις εφαρμογές της συμβουλευτικής στη διαπολιτισμική εκπαίδευση ενηλίκων σε ένα πλαίσιο ομάδας, που αντλεί από το θεωρητικό μοντέλο δραματοθεραπείας της Sue Jennings, 'Αναπτυξιακό Μοντέλο' ή 'Μοντέλο Ενσωμάτωση- Προβολή- Ρόλος' (Developmental Model/Embodiment- Projection- Role- EPR). Αξιοποιεί δημιουργικά εργαλεία τέχνης, όπως είναι το θέατρο, τα εικαστικά, η μουσική και η κίνηση.Στο εμπειρικό μέρος αξιοποιήθηκαν μέθοδοι ποιοτικής έρευνας με εργαλεία συλλογής και παραγωγής δεδομένων, την ημιδομημένη συνέντευξη και την έρευνα-δράση. Η έρευνα ολοκληρώθηκε σε τρεις διαδοχικές φάσεις. Στην πρώτη -πιλοτική- φάση δοκιμάστηκε το εργαλείο της έρευνας (συμβουλευτική ομάδας με μέσο τη δραματοθεραπεία) σε μια ομάδα συμβουλευτικής με μέλη ασκούμενους κοινωνικούς λειτουργούς. Στη δεύτερη φάση, μελετήθηκαν δεδομένα από την εφαρμογή της συμβουλευτικής ομάδων και της συμβουλευτικής με μέσο την τέχνη στα πεδία της δια βίου μάθησης στην Ελλάδα, όπως έχουν αποτυπωθεί στη μακρόχρονη εμπειρία δέκα εκπαιδευτών ενηλίκων (experts). Στην τρίτη φάση, μελετήθηκε η συμβολή της συμβουλευτικής μέσω τέχνης στην εκπαίδευση ενηλίκων, με τη διεξαγωγή μιας έρευνας δράσης. Ειδικότερα, μελετήθηκε η εξέλιξη και η αποτίμηση μιας ομάδας συμβουλευτικής με όχημα τη δραματοθεραπεία, με μέλη πρόσφυγες- μετανάστες, που μετείχαν σε ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης στην ελληνική γλώσσα. Η αποτίμηση της εμπειρίας των μελών από την ομάδα, καθώς και όλων των εμπλεκόμενων (διερμηνέα, εκπαιδευτές ελληνικής γλώσσας και στελέχη του φορέα) έγινε με ημιδομημένες συνεντεύξεις, τις οποίες πραγματοποίησε ανεξάρτητος συνεντευκτής. Το υλικό της έρευνας απαρτίζεται από τις ηχογραφημένες συνεντεύξεις, το μαγνητοσκοπημένο υλικό των ομάδων, ύστερα από ενήμερη συγκατάθεση των μετεχόντων, τα ημερολόγια της ερευνήτριας και της διερμηνέως, την έκθεση αναφοράς που συνέταξε η ανεξάρτητη ερευνήτρια, καθώς και από το δημιουργικό υλικό που παρήγαγαν οι δυο ομάδες (δρώμενα, κατασκευές, ζωγραφιές). Η ανάλυση του ανωτέρω υλικού έγινε με τη μέθοδο της ανάλυσης περιεχομένου. Η έρευνα αποτέλεσε ένα σύνθετο εγχείρημα μελέτης, το οποίο προτείνει νέους τρόπους χειρισμού ζητημάτων που αφορούν στην υποστήριξη και την ενδυνάμωση των ενήλικων εκπαιδευομένων και την ενίσχυση της σχέσης τους με την εκπαίδευση. Επίσης, αναδεικνύει σημεία που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης σχετικά με τον εμπλουτισμό και τη μεγιστοποίηση των ωφελειών της εκπαίδευσης ενηλίκων και της δια βίου μάθησης με βιωματικές εμπειρίες από ομαδική συμβουλευτική μέσω τέχνης.
Σκέψεις και αντιλήψεις του υγειονομικού προσωπικού για την αποτελεσματική στελέχωση των μονάδων υγείας
Authors: Μυλωνά Βασιλική
Published: August 2021

Το υγειονομικό προσωπικό αποτελεί ίσως τον σημαντικότερο παράγοντα που συμβάλλει στην αποτελεσματική λειτουργία των νοσηλευτικών μονάδων, καθώς η ποιότητα και το είδος των παρεχόμενων υπηρεσιών που παρέχονται εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από αυτό. Η διοίκηση, οργάνωση και αξιοποίηση των εργαζομένων σε ένα νοσοκομείο δεν είναι κάτι απλό και διαφέρει συγκριτικά με άλλους οργανισμούς, καθώς πραγματεύεται το πολύτιμο αγαθό της «υγείας» και διαχειρίζεται ποικιλόμορφο προσωπικό με διαφορετικό εκπαιδευτικό υπόβαθρο. Σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει κάθε διοίκηση ανθρώπινων πόρων στον τομέα της υγείας στην Ελλάδα είναι, η έντονη οικονομική κρίση, οι συνεχείς αλλαγές του νομοθετικού πλαισίου, οι δημογραφικές αλλαγές, η μετανάστευση ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού και η τεχνολογική πρόοδος. Στα πλαίσια της διατριβής πραγματοποιήθηκε έρευνα και έλαβαν μέρος 529 ιατροί και νοσηλευτές που εργάζονταν στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας. Η έρευνα είχε σα στόχο τη μελέτη των μεθόδων στελέχωσης των δημόσιων γενικών νοσοκομείων, διαμέσου της διερεύνησης των αντιλήψεων και των απόψεων του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού σχετικά με τη στελέχωση των δημόσιων νοσοκομείων στην Ελλάδα. Τα ευρήματα στηρίχθηκαν κυρίως στον τρόπο επιρροής των δημογραφικών χαρακτηριστικών των ερωτηθέντων στις απαντήσεις τους. Από τα ευρήματα έγινε σαφές ότι, ο προγραμματισμός στελέχωσης και η εκπαίδευση και ανάπτυξη του προσωπικού αποτελούν σημαντικά εργαλεία για τη διοίκηση κάθε νοσηλευτικού ιδρύματος. Επίσης, προέκυψε ότι, σημαντικά θέματα που δυσχεραίνουν τη στελέχωση του υγειονομικού προσωπικού στα νοσοκομεία είναι η ανισοκατανομή στελέχωσης, οι σημαντικές ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, το αρνητικό κλίμα εργασίας και η έλλειψη παροχής κινήτρων. Η παρούσα εργασία υποστηρίζει την άποψη ότι η σωστή εφαρμογή των αρχών της διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού στα νοσοκομεία αποτελεί μονόδρομο.