Προπόνηση και αξιολόγηση των μυών του αυχένα σε παλαιστές και μη αθλητές αναπτυξιακών ηλικιών
Authors: Μπατατόλης Χρήστος 
Published: December 2024

Η δύναμη των μυών του αυχένα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις καθημερινές κινήσεις παιδιών και εφήβων και ειδικά όταν συμμετέχουν σε αθλήματα όπως η ελληνορωμαϊκή πάλη, στο οποίο η αυχενική μοίρα δέχεται μεγάλες επιβαρύνσεις. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν, μέσα από τον σχεδιασμό και την υλοποίηση τριών μελετών: α) να δημιουργηθεί ένα αξιόπιστο πρωτόκολλο αξιολόγησης της μέγιστης ισομετρικής δύναμης των μυών του αυχένα, β) να δημιουργηθούν ενδεικτικές τιμές αξιολόγησης της μέγιστης δύναμης των μυών του αυχένα γ) να διερευνηθεί η επίδραση της ηλικίας και του αθλήματος της πάλης στη μέγιστη δύναμη του αυχένα, και δ) να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα ενός εξειδικευμένου προγράμματος ανάπτυξης της δύναμης των μυών του αυχένα. Στην πρώτη μελέτη, έλαβαν μέρος 44 αθλητές ελληνορωμαϊκής πάλης (24 παιδιά, 8-10 ετών και 20 έφηβοι, 13-16 ετών) και 40 μη αθλητές (20 παιδιά, 8-10 ετών και 20 έφηβοι, 13-16 ετών). Αξιολογήθηκε η μέγιστη ισομετρική δύναμη των μυών του αυχένα σε τρεις κατευθύνσεις (α. πρόσθια κάμψη, β. έκταση, γ. πλάγια κάμψη δεξιά και αριστερά) με τη χρήση δυναμόμετρου χειρός. Οι μετρήσεις (μέτρηση - επαναμέτρηση) πραγματοποιήθηκαν δύο φορές με ενδιάμεσο κενό 2 ημερών. Από την ανάλυση των δεδομένων παρατηρήθηκε ότι η μέτρηση της μέγιστης ισομετρικής δύναμης του αυχένα είναι αξιόπιστη σε όλες τις ομάδες ατόμων και σε όλες τις κατευθύνσεις: πρόσθια κάμψη (ICC = 0,86-0,96), έκταση (ICC = 0,81-0,92), πλάγια κάμψη δεξιά (ICC = 0,86-0,90) και αριστερά (ICC = 0,79-0,93). Στη δεύτερη μελέτη, συμμετείχαν 31 παιδιά (8,99 ± 0,93 ετών) και 32 έφηβοι (14,03 ± 1,02 ετών) παλαιστές ελληνορωμαϊκής πάλης, 30 παιδιά (8,95±0,66 ετών) και 30 έφηβοι (13,73 ± 0,71 ετών) μη αθλητές. Αξιολογήθηκε η μέγιστη ισομετρική δύναμη των μυών του αυχένα όπως αναφέρθηκε στην πρώτη μελέτη. Από την ανάλυση των δεδομένων παρατηρήθηκε ότι, τόσο στους μη αθλητές, όσο και στους παλαιστές, οι έφηβοι ήταν πιο δυνατοί σε σύγκριση με τα παιδιά σε όλες τις κατευθύνσεις αξιολόγησης (p<0,05). Επίσης, τα παιδιά μη αθλητές και τα παιδιά παλαιστές δεν είχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ τους (p>0,05), σε αντίθεση με τους έφηβους, όπου οι παλαιστές ήταν πιο δυνατοί (p<0,01). Στην τρίτη μελέτη, συμμετείχαν συνολικά 50 παλαιστές ελληνορωμαϊκής πάλης, οι οποίοι χωρίστηκαν στην ομάδα άσκησης (9,8 ± 1,5 ετών) και στην ομάδα ελέγχου (9,2 ± 1,5 ετών). Η ομάδα άσκησης, πραγματοποίησε παράλληλα με την προπόνηση πάλης ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα άσκησης με στόχο την ανάπτυξη της δύναμης των μυών του αυχένα, διάρκειας 3 μηνών (2 φορές/εβδομάδα), ενώ η ομάδα ελέγχου, συνέχισε την τυπική προπόνηση πάλης. Από την ανάλυση τον δεδομένων, στην ομάδα άσκησης παρατηρήθηκε, στατιστικά σημαντική βελτίωση της δύναμης των μυών του αυχένα, σε όλες τις κατευθύνσεις αξιολόγησης (p<0,05). Αντιθέτως στην ομάδα ελέγχου δεν υπήρξαν μεταβολές (p>0,05). Συμπερασματικά, το πρωτόκολλο αξιολόγησης της μέγιστης δύναμης των μυών του αυχένα που χρησιμοποιήθηκε ήταν αξιόπιστο. Η ηλικία εμφάνισε θετική επίδραση στην ανάπτυξη της δύναμης των μυών του αυχένα και η ενασχόληση με το άθλημα της ελληνορωμαϊκής πάλης είχε θετική επίδραση στη δύναμη των μυών του αυχένα, μόνος στους έφηβους παλαιστές. Τέλος, το εξειδικευμένο πρόγραμμα άσκησης που πραγματοποιήθηκε βελτίωσε τη δύναμη των μυών του αυχένα στους παλαιστές αναπτυξιακών ηλικιών.