bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Σταμάτης Μεταξάς
Authors: Καλογεράκης Μιχαήλ
Published: September 2021

Η συγκεκριμένη μελέτη έχει σκοπό να ερευνήσει και να παρουσιάσει το έργοτου καλλιτέχνη – Καθηγητή της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) κ. Σταμάτη – Παναγιώτη Μεταξά και γεγονότα της ζωής του, που το επηρέασαν. Ειδικότερα, παρουσιάζονται και αναλύονται επιλεγμένα έργα από την εποχή τωνμαθητικών του χρόνων μέχρι και σήμερα. Συγχρόνως καταγράφεται ο τρόποςσκέψης του καλλιτέχνη αλλά και το πώς ο ίδιος αντιλαμβάνεται τη ζωγραφική διαδικασία. Κάθε έργο αναλύεται ξεχωριστά ως προς την “τέχνη” και την “τεχνοτροπία” του. Επιλεγμένες κριτικές που έχουν γραφτεί για κάποια έργα του, από διακεκριμένες προσωπικότητες του καλλιτεχνικού χώρου, βοηθούν καλύτεραστην ερμηνεία τους. Η μελέτη αποτελείται από τις παρακάτω ενότητες: α. Βιογραφικά στοιχεία του Σταμάτη Μεταξά. Η σχέση του με την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, τόσο ως φοιτητής, όσο και ως Καθηγητής, β. Οι εκθέσεις ζωγραφικής του, γ. Το καλλιτεχνικό του έργο. Κατάλογος σημαντικών έργων του καλλιτέχνη, με χρονολογική σειρά, δ. Παρουσίαση γρήγορων σχεδίων του, ε. Δημοσιευμένα κείμενα που αφορούν τον ίδιο τον καλλιτέχνη και το έργο του και στ. Βιβλιογραφία και ιστογραφία που χρησιμοποιήθηκαν.
Η κοινωνικο-συναισθηματική επάρκεια των μαθητών και η αντιμετώπιση ηθικών διλημμάτων στο ελληνικό πολυπολιτισμικό σχολικό περιβάλλον
Authors: Βεγιάννη Ειρήνη
Published: September 2021

Η σύγχρονη εποχή χαρακτηρίζεται από νέες προκλήσεις, οι οποίες έχουν αλλάξει άρδην τη δομή, τη μορφή και τη λειτουργία των σύγχρονων κοινωνιών. Οι γεωγραφικές, κοινωνικοοικονομικές, πολιτικές και πολιτισμικές αλλαγές σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν οδηγήσει σε έναν κόσμο, του οποίου βασικό χαρακτηριστικό είναι η διαφορετικότητα. Ένα από τα αποτελέσματα αυτών των αλλαγών είναι οι πολλαπλές κρίσεις σε κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό επίπεδο, οι οποίες συχνά οδηγούν στην καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι πολίτες του 21ου αιώνα χρειάζεται να διαθέτουν δεξιότητες κριτικής σκέψης, λήψης αποφάσεων και προσαρμογής σε διαρκώς διαφοροποιούμενα πλαίσια, προκειμένου να μπορούν να ζουν αρμονικά ως μέλη της κοινωνίας και να αποφασίζουν υπεύθυνα για ηθικά διλήμματα, με τα οποία έρχονται συχνά αντιμέτωποι. Οι δεξιότητες αυτές αναπτύσσονται ήδη από την παιδική ηλικία και ένα μεγάλο μέρος τους σχετίζεται με την ηθικότητα του ατόμου, καθώς αυτή συγκροτείται από τη σκέψη, το συναίσθημα, τις πράξεις και την ηθική κρίση του. Ένας τρόπος έκφρασης της ηθικότητας είναι μέσα από την κοινωνικο-συναισθηματική επάρκεια, δηλαδή την ικανότητα του ατόμου να αναγνωρίζει και να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του, να δομεί υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις και να λαμβάνει ηθικά ορθές και υπεύθυνες αποφάσεις. Η παρούσα έρευνα εξέτασε με τη μέθοδο της μεικτής έρευνας την κοινωνικο-συναισθηματική επάρκεια (ΚΣΕ) των μαθητών Δ’, Ε’ και Στ’ τάξης Δημοτικών Σχολείων της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας και την αντιμετώπισή τους σε ηθικά διλήμματα. Αρχικά πραγματοποιήθηκε μία έρευνα μέσω ερωτηματολογίου (Ν=1.006) και στη συνέχεια έγιναν συνεντεύξεις (Ν=16), προκειμένου να διερευνηθεί πιο λεπτομερώς η αντιμετώπιση ηθικών διλημμάτων από τους μαθητές. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έδειξε διαφορές στους επιμέρους τομείς της ΚΣΕ: τα παιδιά έχουν υψηλότερη αυτογνωσία σε σχέση με την κοινωνική τους επίγνωση, αλλά χαμηλότερη ικανότητα αυτοδιαχείρισης σε σχέση με τη διαχείριση των διαπροσωπικών τους σχέσεων. Η λήψη αποφάσεων επηρεάζεται πιο έντονα από την υποχρέωση στην υπακοή σε κανόνες. Επίσης, βρέθηκαν παράγοντες που επιδρούν στην ΚΣΕ, όπως το φύλο, η τάξη, ο τόπος κατοικίας και η καταγωγή του παιδιού και των γονέων του. Η ανάλυση των συνεντεύξεων έδειξε πως τα παιδιά έχουν ένα παγιωμένο σκεπτικό πίσω από κάθε απόφαση που λαμβάνουν που έχει είτε δεοντολογική είτε ωφελιμιστική διάσταση είτε βασίζεται σε κάποια ηθική αξία. Παρατηρήθηκαν ομοιότητες στην αιτιολόγηση της εκάστοτε απόφασης ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής των παιδιών ή των γονέων τους, γεγονός που δείχνει πως μπορεί ενδεχομένως να γίνεται λόγος για μία «οικουμενική» ηθική βασισμένη σε κοινές ηθικές αξίες. Επίσης, η υψηλότερη κοινωνικο-συναισθηματική επάρκεια του παιδιού το βοηθάει να λαμβάνει αποφάσεις που εξυπηρετούν το κοινό καλό και όχι μόνο τον ίδιο του τον εαυτό.
Structural behavior of steel components under strong cyclic loading
Authors: Χατζοπούλου Γιαννούλα
Published: September 2021

Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται η αριθμητική ολοκλήρωση ενός καταστατικού μοντέλου κυκλικής πλαστικότητας «οριακής επιφάνειας» σε υπολογιστικό περιβάλλον πεπερασμένων στοιχείων, κατάλληλο για την προσομοίωση της δομικής συμπεριφοράς μεταλλικών στοιχείων, που υπόκεινται σε ισχυρή κυκλική φόρτιση. Το μοντέλο βασίζεται στην ιδέα της “οριακής επιφάνειας” προτεινόμενο από τους Dafalias-Popov, και εμπλουτίζεται με τα κατάλληλα χαρακτηριστικά, ώστε να προσομοιώνεται καλύτερα η ελαστοπλαστική συμπεριφορά του υλικού σε κυκλική φόρτιση. Στο πρώτο τμήμα αυτής της διατριβής παρουσιάζεται το καταστατικό μοντέλο και δίνονται λεπτομέρειες για όλα τα εργαλεία που εισήχθησαν στο μοντέλο ώστε να το ενισχύσουν. Επίσης προσομοιώθηκαν πειράματα μικρής κλίμακας υπό κυκλική φόρτιση, ελέγχοντας την επιβαλλόμενη παραμόρφωση και την τάση. Περαιτέρω, με τη χρήση των πειραμάτων μικρής κλίμακας για τη βαθμονόμηση του καταστατικού μοντέλου προσομοιώθηκαν πειράματα μεγάλης κλίμακας. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής, παρουσιάζεται η μηχανική συμπεριφορά μεταλλικών καμπύλων σωληνωτών στοιχείων (elbows), που υποβάλλονται σε ισχυρή κυκλική φόρτιση. Οι καμπύλοι σωλήνες προσομοιώθηκαν με πεπερασμένα στοιχεία λαμβανομένων υπόψιν της γεωμετρίας και των ιδιοτήτων του υλικού. Για την προσομοίωση χρησιμοποιήθηκε το προτεινόμενο καταστατικό μοντέλο και η σύγκριση των αριθμητικών αποτελεσμάτων με τα πειραματικά δεδομένα είναι πολύ καλή τόσο στο «ολικό» επίπεδο δύναμης-μετατόπισης όσο και στο «τοπικό» επίπεδο που αφορά συσσώρευση πλαστικών παραμορφώσεων. Με τη χρήση των ίδιων αριθμητικών μοντέλων πραγματοποιήθηκε επιπλέον μια παραμετρική μελέτη για την επιρροή της εσωτερικής πίεσης και του πάχους του καμπύλου μεταλλικού τμήματος στη συσσώρευση πλαστικών παραμορφώσεων. Στο τρίτο μέρος της παρούσας διατριβής παρουσιάζεται η μηχανική συμπεριφορά συγκολλητών (fillet-welded) μεταλλικών συνδέσεων. Το κίνητρο αυτής της μελέτης είναι η δομική συμπεριφορά μη αγκυρωμένων μεταλλικών δεξαμενών, οι οποίες υποβάλλονται σε επαναλαμβανόμενο ανασήκωμα της βάσης της δεξαμενής, το οποίο οδηγεί σε ολιγο-κυκλική κόπωση λόγω επαναλαμβανόμενων πλαστικών παραμορφώσεων. Πραγματοποιήθηκαν πειράματα υλικού ώστε να προσδιοριστούν οι ιδιότητές του υλικού και πειράματα σε μεταλλικές συγκολλητές συνδέσεις ώστε να προσδιοριστεί η σχέση των αναπτυσσόμενων παραμορφώσεων κοντά στον πόδα της συγκόλλησης λόγω κυκλικής φόρτισης και του αριθμού των κύκλων μέχρι την αστοχία. Μετά το πέρας των πειραμάτων πραγματοποιήθηκε αυτοψία στα δοκίμια, ώστε να προσδιοριστεί η ζώνη των ρωγμών στην πάνω και την κάτω πλευρά της βάσης του δοκιμίου. Πραγματοποιήθηκαν αριθμητικές προσομοιώσεις με σκοπό τον υπολογισμό παραμορφώσεων σε σημεία όπου πειραματικά δεν ήταν δυνατόν να μετρηθούν, αλλά και για την επέκταση των πειραματικών αποτελεσμάτων. Το βασικό συμπέρασμα της μελέτης των μεταλλικών συνδέσεων είναι ότι μπορούν να υποστούν πολλούς κύκλους με μεγάλες παραμορφώσεις. Τέλος με βάση τα αποτελέσματα προτάθηκε μια καμπύλη κόπωσης, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον σεισμικό σχεδιασμό μη αγκυρωμένων δεξαμενών.
Γκρελίνη και σήψη
Authors: Καμπισιούλη Ευσταθία
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η γκρελίνη είναι μια ορμόνη που παράγεται κυρίως από κύτταρα του γαστρικού βλεννογόνου, η οποία έχει δειχθεί ότι έχει αντιφλεγμονώδεις και ανοσοδιαμορφωτικές ιδιότητες. Σκοπός: Η διερεύνηση των επιπέδων της γκρελίνης στη φάση της σήψης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, καθώς και σε πειραματικό μοντέλο σήψης. Υλικό-Μέθοδος: Όλες οι διαδοχικές εισαγωγές, σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο της Αθήνας, κατά τη διάρκεια της μελέτης ελέγχθηκαν για την επιλεξιμότητα τους. Τριάντα τέσσερις αρχικά μη σηπτικοί βαρέως πάσχοντες ασθενείς συμπεριελήφθησαν τελικά στη μελέτη. Καταγράφηκαν τα κλινικό-εργαστηριακά δεδομένα και οι κλίμακες βαρύτητας ενώ δείγματα αίματος ελήφθησαν κατά την εισαγωγή στην ΜΕΘ και στην ημέρα εμφάνισης σήψης. Αξιολογήθηκαν τα επίπεδα ολικής και δραστικής γκρελίνης, λεπτίνης και κυτταροκινών. Επιπλέον, χορηγήθηκε λιποπολυσακχαρίτης (LPS) σε ποντικούς προκειμένου να προκληθεί ενδοτοξιναιμία και σε συγκεκριμένα χρονικά σημεία συλλέχθηκαν δείγματα αίματος , βρογχοκυψελιδικού εκπλύματος (BALF) και ιστών. Αποτελέσματα: Στους ασθενείς, τα επίπεδα ολικής και δραστικής γκρελίνης στον ορό βρέθηκαν αυξημένα στη σήψη συγκριτικά με τις αρχικές τιμές (553,8 ± 213,4 έναντι 193,5 ± 123,2, p <0,001, 254,3 ± 70,6 έναντι 56,49 ± 16,3, p <0,001). Tα επίπεδα δραστικής γκρελίνης στη φάση της σήψης συσχετίστηκαν αντιστρόφως ανάλογα με την βαθμολογία SOFA και τη διάρκεια παραμονής των ασθενών στη ΜΕΘ (p = 0,023 και p = 0,027 αντίστοιχα). Στο μοντέλο ενδοτοξιναιμίας ποντικού, τα επίπεδα γκρελίνης αυξήθηκαν μετά την ενδοτοξιναιμία με LPS και η ίδια τάση παρατηρήθηκε στα επίπεδα λεπτίνης, TNF-α και IL-6. Η χορήγηση γκρελίνης κατάφερε να μειώσει τα επίπεδα IL-6 σε ορό και σε BALF ποντικού. Η πνευμονική έκφραση της γκρελίνης και του υποδοχέα GHSR1a βρέθηκε μειωμένη σε ποντίκια που έλαβαν LPS. Συμπεράσματα: Σε μια καλά καθορισμένη ομάδα ασθενών ΜΕΘ, καταδείξαμε ότι τα επίπεδα δραστικής και ολικής γκρελίνης αυξάνονται στη σήψη. Παρομοίως και για το πειραματικό μοντέλο σήψης που χρησιμοποιήθηκε στη μελέτη. Η αντίστροφη συσχέτιση των επιπέδων δραστικής γκρελίνης με την βαθμολογία SOFA και τη διάρκεια παραμονής των ασθενών στη ΜΕΘ είναι ενδεικτική του ενδεχόμενου προστατευτικού ρόλου της δραστικής γκρελίνης κατά τη διάρκεια της σηπτικής διεργασίας.
Το μουσικό έργο του Οικονόμου Χαραλάμπους
Authors: Βασιλειάδης Χριστόδουλος
Published: September 2021

Ὁ Οἰκονόμος Χαράλαμπος ὑπῆρξε μία ἀπὸ τὶς σημαντικότερες προσωπικότητες στὸ χῶρο τῆς ψαλτικῆς τέχνης στὴν Κύπρο κατὰ τὰ τέλη τοῦ 19ου καὶ τὶς πρῶτες δεκαετίες τοῦ 20ου αἰώνα. Ἐξέδωσε τὸ θεωρητικό, μὲ τίτλο «Βυζαντινῆς Μουσικῆς Χορδή», τὸ Ἀναστασιματάριο καὶ τὴ Νεκρώσιμη Ἀκολουθία. Ὑπῆρξε γνώστης τόσο τῆς νέας ὅσο καὶ τῆς παλαιᾶς γραφῆς. Τὰ ἄρθρα του στιγματίζουν τὴν ἐπίδραση καὶ ἀλλοίωση, ποὺ εἶχε ἡ ψαλτικὴ τέχνη ἀπὸ τὴ δυτικὴ μουσική. Προσπάθησε νὰ διασώσῃ τὴ ψαλτικὴ τέχνη ἀπὸ τὴν ἐπίδραση αὐτὴ καὶ νὰ τὴ μεταλαμπαδεύσῃ στὶς νεώτερες γενεές. Ὅσον ἀφορὰ τὸ διδακτικὸ μέρος, ἀναδεικνύεται σὲ μεγάλο διδάσκαλο, ἀφοῦ κοντά του μαθήτευσαν πλῆθος μουσικῶν.Στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰῶνα, τόσο στὴν Κύπρο ὅσο καὶ στὴν Ἑλλάδα κυριάρχησε στὶς ἐκκλησίες ἡ δυτικὴ τετραφωνία. Ὁ Οἰκονόμος Χαράλαμπος ἀρθρογραφοῦσε κυρίως στὴν ἐφημερίδα «ΠΑΦΟΣ», ὅπου καὶ στηλίτευε αὐτὴ τὴν κατάσταση.Στὸ θεωρητικό του ἀναφέρεται, μεταξὺ ἄλλων, στὴν ὀρθογραφία τῶν μουσικῶν χαρακτήρων, καθὼς καὶ σὲ ἄλλα θέματα, ὅπως «Συμφωνία ὴ «συνήχηση», «Προσλαμβανόμενος», «Συναφὴ» «Διαζευκτικὸς» καὶ στὰ «Ἀπηχήματα». Γνώστης καὶ τῆς παλαιᾶς γραφῆς, ἀναφέρεται στὰ ἀρχαῖα ἐκφωνητικὰ σημεῖα καθὼς ἐπίσης καὶ στὸ Ἴσον καὶ Ἰσοκράτης. Σὲ ξεχωριστὸ κεφάλαιο ἀναλύει ξεχωριστὰ τὸν κάθε ἦχο καὶ τὰ συστατικά του. Ἕνα βασικὸ κεφάλαιο στὸ θεωρητικὸ του εἶναι, μεταξὺ ἄλλων, καὶ ὁ Ρυθμὸς καὶ ἡ Μίμηση. Τέλος ὡς μελοποιὸς ἀναφἐρεται στὴν μελοποιΐα καθὼς καὶ σὲ ἄλλα συστατικὰ τῶν ἤχων, τὰ ὁποῖα ἀπαρτίζουν τὸ σῶμα τῆς ψαλτικῆς τέχνης.
Στάσεις και απόψεις αλλοδαπών εφήβων μαθητών και μαθητριών για τη σημασία του σχολικού χώρου και την εκπαίδευση στην Ελλάδα
Authors: Αναστασοπούλου Ελισάβετ
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή καταγράφονται και μελετώνται απόψεις και στάσεις εφήβων μαθητών και μαθητριών, αλλοδαπής καταγωγής, σχετικά με τη σημασία του σχολικού χώρου στην Ελλάδα. Προσεγγίζοντας καταρχήν, την έννοια του χώρου, στηριχτήκαμε στο έργο των Harvey, Lefebvre, Massey των οποίων τις θέσεις επιχειρήσαμε να προβάλουμε ειδικά στην περίπτωση του σχολικού χώρου. Υιοθετήσαμε την σημασία του χώρου ως ένα ανοιχτό και δυναμικό πεδίο ετερογένειας και πλουραλισμού, όπου οι ταυτότητές των χρηστών του δεν είναι προϋπάρχουσες και αμετάβλητες αλλά προκύπτουν ως αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον. Επιπλέον μέσα από το έργο του Foucault όπου αναδεικνύεται ο πολιτικός ρόλος του σχολείου και της γνώσης, μελετήθηκαν έννοιες που σχετίζονται με το σχολικό χώρο όπως η εξουσία και η πειθαρχεία. Εντός αυτού του θεωρητικού πλαισίου πραγματοποιήθηκε έρευνα προκειμένου να καταγράψουμε τον τρόπο που προσεγγίζουν οι αλλοδαποί μαθητές κι αλλοδαπές μαθήτριες χωρικές έννοιες εστιάζοντας ιδιαίτερα στην έννοια του χώρου του σχολείου. Πιο συγκεκριμένα μελετήθηκαν οι απόψεις σχετικά με τα στοιχεία του χώρου που θεωρούνται κρίσιμα στη διαμόρφωση της ταυτότητας τους. Τα στοιχεία αυτά, όπως προέκυψε, περιλαμβάνουν τις σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα σε εκπαιδευτικούς και μαθητές/τριες αλλά και τις σχέσεις μεταξύ συμμαθητών/τριών, τα προγράμματα σπουδών, τη σχολική αποτυχία, τη σημασία του επιπέδου ελληνομάθειας κ.λπ. Όπως διαπιστώθηκε η μετάβαση από ένα χωρικό πλαίσιο σε ένα άλλο συνοδευόταν από στοιχείων της ταυτότητας. Ο σχολικός χώρος, μελετήθηκε τόσο ως μέρος της ελληνικής κοινωνίας όσο κι ως πυλώνας συγκεκριμένης εκπαιδευτικής πολιτικής για την ένταξη των αλλοδαπών νέων σε αυτήν. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της ημιδομημένης συνέντευξης σε σαράντα οχτώ (48) άτομα από οχτώ (08) Λύκεια της Αθήνας, Γενικής και Επαγγελματική Εκπαίδευσης. Οι μαθητές/τριες που συμμετείχαν στην έρευνα είχαν γεννηθεί σε διάφορες χώρες ενώ ποίκιλλαν τα χρόνια διαμονής τους στην Ελλάδα.
Τεχνολογία κεραμικής και κινητικότητα στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία στη νεολιθική εποχή με βάση την πετρογραφική ανάλυση
Authors: Σαριδάκη Νίκη
Published: September 2021

Η εργασία έχει ως αντικείμενο την παρουσίαση της αναλυτικής μελέτης της κεραμικής από επτά οικισμούς της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας, που χρονολογούνται από την Αρχαιότερη Νεολιθική έως και τη Νεότερη Νεολιθική περίοδο. Αντικείμενο μελέτης αποτέλεσαν τα κεραμικά σύνολα από τους οικισμούς: Παλιάμπελα Κολινδρού (Αρχαιότερη Νεολιθική-Νεότερη Νεολιθική), Ρεβένια Κορινού (Αρχαιότερη Νεολιθική-Μέση Νεολιθική), Ρητίνη (τέλος Αρχαιότερης Νεολιθικής-Μέση Νεολιθική) και Μακρύγιαλος (Νεότερη Νεολιθική Ι) στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας, καθώς και τα κεραμικά σύνολα από τους οικισμούς: Ροδίτης Παλιαμπέλων (Αρχαιότερη Νεολιθική), Βαρεμένοι Γουλών (τέλος Αρχαιότερης Νεολιθικής-Μέση Νεολιθική) και Τούμπα Κρεμαστής Κοιλάδας (Νεότερη Νεολιθική Ι) στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας. Σκοπός της έρευνας ήταν η διαχρονική προσέγγιση του υλικού, μελετώντας την κεραμική τεχνολογία και την κινητικότητα της κεραμικής στις διαφορετικές χρονολογικές φάσεις της νεολιθικής περιόδου, καθώς και η συγχρονική προσέγγιση, εξετάζοντας κεραμικά σύνολα της ίδιας χρονολογικής φάσης από διαφορετικές θέσεις. Επιπλέον, σκοπός της μελέτης ήταν η κατανόηση της σχέσης των νεολιθικών ανθρώπων με το φυσικό περιβάλλον, όπως αυτή αποτυπώνεται στην επιλογή των πρώτων υλών και στις αποστάσεις που διένυαν για να τις αποκτήσουν. Η αναλυτική προσέγγιση της κεραμικής πραγματοποιήθηκε με συνδυασμό μακροσκοπικής εξέτασης και πετρογραφικής ανάλυσης, ενώ οι συμπληρωματικές μέθοδοι που εφαρμόστηκαν είναι η δειγματοληψία πρώτων υλών, οι δοκιμές επανόπτησης και η χημική ανάλυση με φορητή συσκευή φθορισμού ακτίνων Χ (PEDXRF). Τα αποτελέσματα της διεπιστημονικής μελέτης της κεραμικής υπέδειξαν κίνηση αντικειμένων ανάμεσα στους οικισμούς ήδη από τα πρώιμα στάδια της Νεολιθικής περιόδου, η οποία συνεχίστηκε μέχρι και τη Νεότερη Νεολιθική περίοδο. Η κινητικότητα αγγείων διαφορετικής χρήσης υπογραμμίζει την πολυπλοκότητα των κοινωνικών σχέσεων και εντοπίζει τη διαφοροποίηση, καθώς και την ποικιλομορφία, των δικτύων ανάμεσα στους οικισμούς. Η Μακεδονία υπήρξε ένα δυναμικό πεδίο δράσης για τις νεολιθικές κοινωνίες. Το δίκτυο επαφών που συνδέεται με την κινητικότητα των ανθρώπων, των τεχνουργημάτων και των ιδεών αποτυπώνεται στις ομοιότητες του υλικού πολιτισμού υποδεικνύοντας το εκτεταμένο δίκτυο επαφών τόσο ενδοκοινοτικά όσο και διακοινοτικά.
Διερεύνηση του ρόλου της κινητικής ασυμμετρίας στην οστεοπόρωση γυναικών τρίτης ηλικίας με τη μέθοδο της απορροφησιομέτρησης με ακτίνες Χ διπλής ενέργειας (DXA)
Authors: Τσορλάκης Νικόλαος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Πολλές αμφίπλευρες σκελετικές ασυμμετρίες προκύπτουν από την επίδραση της προτίμησης χεριού και ποδιού εξαιτίας διαφορετικής μηχανικής φόρτισης μεταξύ του κυρίαρχου και μη-κυρίαρχου άκρου. Η πιθανολογούμενη σύνδεση ανάμεσα στην συνήθη πλευριωμένη κινητική δραστηριότητα και την αμφίπλευρη σκελετική ασυμμετρία, ως αποτέλεσμα της λειτουργικής προσαρμογής του οστού, αποτελεί βάση για συμπεράσματα σχετικά με την κατανομή οστίτη ιστού, την οστική απώλεια και την οστεοπόρωση. Σκοπός: Σκοπός της διατριβής ήταν να διαφωτίσει την αιτιώδη σχέση ανάμεσα στην κινητική και την αμφίπλευρη σκελετική ασυμμετρία των ισχίων διερευνώντας την επίδραση της προτίμησης χεριού και ποδιού στην μηριαία οστική πυκνότητα (BMD) ηλικιωμένων λευκών γυναικών, με την χρήση της απορροφησιομέτρησης με ακτίνες Χ διπλής ενέργειας (DXA). Μέθοδος: Το δείγμα αποτελούσαν αρχικά 530 λευκές γυναίκες, καυκάσιας φυλής (>65 ετών), με διάγνωση οστεοπόρωσης ή οστεοπενίας, των οποίων η οστική πυκνότητα (ολικό ισχίο και μηριαίος αυχένας) μετρήθηκε σε νοσοκομειακά και ιδιωτικά ακτινολογικά εργαστήρια. Μετά την εφαρμογή κριτηρίων εξαίρεσης, συμμετείχαν τελικά 350 γυναίκες (65-90 ετών, M=73.2, SD=4.8) με οστεοπόρωση (n=138) και οστεοπενία (n=212), οι οποίες απάντησαν στα ερωτηματολόγια προτίμησης χεριού και ποδιού (δεξιόχειρες n=325, μη-δεξιόχειρες n=25, δεξιόποδες n=263, μη-δεξιόποδες n=87). Αποτελέσματα: Στις δεξιόχειρες και δεξιόποδες γυναίκες τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντική διαφορά υπέρ του ολικού ισχίου της αριστερής πλευράς. Δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές στο ολικό ισχίο και μηριαίο αυχένα στις ομάδες των μη-δεξιόχειρων και αριστερόχειρων και μη-δεξιόποδων και αριστερόποδων γυναικών. Επίσης, δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές μεταξύ δεξιόχειρων και μη-δεξιόχειρων, δεξιόχειρων και αριστερόχειρων, δεξιόποδων και μη-δεξιόποδων, δεξιόποδων και αριστερόποδων γυναικών, στις διαφορές μεταξύ δεξιού-αριστερού ισχίου για το ολικό ισχίο και τον μηριαίο αυχένα. Η οστεοπόρωση και η οστεοπενία βρέθηκε ότι ήταν ανεξάρτητες από την προτίμηση χεριού και ποδιού. Όμως, τα αποτελέσματα έδειξαν, ότι η προτίμηση ποδιού (δεξιά και μη-δεξιά) συνεισέφερε για την πρόγνωση του διαχωρισμού μεταξύ οστεοπόρωσης και οστεοπενίας. Συμπεράσματα: Η δεξιά κυριαρχία χεριού και ποδιού είχε μια ασύμμετρη επίδραση ευνοώντας την οστική πυκνότητα στο αριστερό ολικό ισχίο. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την επίδραση φόρτισης τόσο από το βάρος του σώματος όσο και από τις μυϊκές συσπάσεις. Παρατηρήθηκε μια πιθανή σχέση ανάμεσα στην οστική πυκνότητα και την προτίμηση ποδιού, ως αποτέλεσμα της λειτουργικής προσαρμογής του οστού στην μηχανική φόρτιση. Πολλές ερωτήσεις απομένει ακόμα να απαντηθούν αναφορικά με τους μηχανισμούς για την σχέση ανάμεσα στην πλευρίωση άνω και κάτω άκρων και την οστική απώλεια.
Ανεύρεση νέων μοριακών βιοδεικτών για την πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση προκαρκινικών ή καρκινικών βλαβών παχέος εντέρου κατά την διάρκεια προληπτικού ελέγχου για καρκίνο παχέος εντέρου
Authors: Γαλανόπουλος Μιχαήλ
Published: September 2021

Σκοπός μας ήταν να πραγματοποιήσουμε μια μελέτη σύγκρισης του ρυθμού μετάλλαξης των V-Ki-ras2 Kirsten rat sarcoma viral oncogene homolog (KRAS) και v-Raf murine sarcoma viral oncogene homolog-B (BRAF) γονιδίων μεταξύ του κυκλοφορούντος DNA (cfDNA) σε δείγμα αίματος και στα ιστοτεμάχια από βιοψία παχέος εντέρου σε άτομα που υποβάλλονται σε προληπτική κολοσκόπηση. Υλικά και μέθοδοι: όλα τα δείγματα συλλέχθηκαν μεταξύ Ιανουαρίου 2015 έως τον Ιανουάριο 2016. Συνολικά 92 δείγματα αίματος και δείγματα βιοψίας από υγιή άτομα χωρίς πολύποδες που υποβάλλονται σε προληπτική κολοσκόπηση (ομάδα A, ν=35), ασθενών με καρκίνο του παχέος εντέρου (ΚΠΕ) (ομάδα Β, ν=27), και ασθενείς με νεοπλασματικούς εντερικούς πολύποδες (Ομάδα Γ, ν=30). Μικρή ποσότητα περιφερικού αίματος και ιστοτεμάχιο βιοψίας συλλέχθηκαν από κάθε ασθενή. Αποτελέσματα: βρήκαμε μόνο μια περιορισμένη στατιστικά σημαντική διαφορά (p=0.046) στην ανάλυση μετάλλαξης για το κωδικόνιο 12 του KRAS γονιδίου όταν συγκρίναμε βιοψίες ιστού παχέος εντέρου από ασθενείς της ομάδας Β με εκείνους της ομάδας Γ. Στα δείγματα αίματος, μόνο η συχνότητα μετάλλαξης στο κωδικόνιο 12 του γονιδίου KRAS σε δείγματα της ομάδας Β ήταν σημαντικά υψηλότερη από εκείνην της ομάδας Α (p=0.013). Συμπέρασμα: το cfDNA του αίματος μπορεί να είναι ένα ελπιδοφόρο εργαλείο στον προληπτικό έλεγχο για ΚΠΕ, καθώς μπορεί να διακρίνει ασθενείς με ΚΠΕ σε σύγκριση με υγιή άτομα και άτομα με πολύποδες κόλου, παρόλο που δεν φαίνεται χρήσιμο στην πρόβλεψη της παρουσίας πολυπόδων παχέος εντέρου.
Παράγοντες του στρώματος του όγκου και αποπτωτικά μόρια στον γαστρικό καρκίνο
Authors: Λιαρμακόπουλος Εμμανουήλ
Published: September 2021

Εισαγωγή – Σκοπός: Οι κασπάσες -8 και -9, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ρύθμιση της απόπτωσης. Ο προερχόμενος από το στρώμα παράγοντας 1 (SDF-1), μέλος της οικογένειας χημειοκινών CXC, είναι σημαντικός για την ανάπτυξη, την αγγειογένεση και την μετάσταση των καρκινικών κυττάρων. Η σουρβιβίνη αποτελεί μέλος της οικογένειας των αναστολέων της απόπτωσης (IAPs). Η Ε-σελεκτίνη είναι ένα μόριο προσκόλλησης που εκφράζεται στα ενεργοποιημένα ενδοθηλιακά κύτταρα και παίζει σημαντικό ρόλο στον μηχανισμό της μετάστασης, ρυθμίζοντας την προσκόλληση των καρκινικών κυττάρων, που έχουν εισέλθει την κυκλοφορία, στα αιμοφόρα αγγεία. Σκοπός του ερευνητικού πρωτοκόλλου ήταν η συσχέτιση των πιο κοινών γενετικών πολυμορφισμών των παραπάνω παραγόντων με την προδιάθεση για γαστρικό καρκίνο. Μέθοδος : Στην παρούσα μελέτη «ασθενών - μαρτύρων» συμμετείχαν 88 ασθενείς με γαστρικό καρκίνο και 480 υγιή άτομα ως ομάδα ελέγχου. Μελετήθηκαν οι γενετικοί πολυμορφισμοί CASP8 -652 6N ins/del, CASP9 -1263 A>G, SDF1-3'A, -31G/C του εκκινητή της σουρβιβίνης και Ε-σελεκτίνη S128R και η συσχέτιση τους με τον γαστρικό καρκίνο. Η γονοτυπική ανάλυση των πολυμορφισμών διεξήχθη χρησιμοποιώντας την τεχνική της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης και ανάλυσης πολυμορφισμού μήκους θραυσμάτων εκ περιορισμού (PCR-RFLP). Αποτελέσματα : Ο πολυμορφισμός CASP8 -652 6N ins/del και ο γονότυπος CASP9 -1263 GG συσχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο γαστρικού καρκίνου. Οι πολυμορφισμοί CASP8 del/del και CASP9 -1263 GG συσχετίζονται με αυξημένη συνολική επιβίωση σε ασθενείς με γαστρικό καρκίνο.Οι συχνότητες των SDF1-3' A γονοτύπων GG,GA και AA ήταν 44.32, 48.86 και 6.82% στους ασθενείς και 42.71, 47.71 και 9.58% στα υγιή άτομα αντίστοιχα. Η συχνότητα του γονοτύπου GA + AA και η κατανομή του αλληλίου Α δεν είχαν σημαντική διαφορά ανάμεσα στους ασθενείς με γαστρικό καρκίνο και στην ομάδα ελέγχου. Η συχνότητα των γονοτύπων της σουρβιβίνης GG, GC και CC ήταν 20.45, 50 και 29.54% στους ασθενείς και 33.96, 45 and 21.04% στους υγιείς αντίστοιχα. Ο γονότυπος GC+CC και το C αλλήλιο ήταν υπερεκφρασμένα στους ασθενείς με γαστρικό καρκίνο (P=0.013 και P=0.0083, αντίστοιχα). Οι γονότυποι της Ε-σελεκτίνης S128R CA και CC αλλά και το C αλλήλιο ήταν πολύ πιο συχνοί στα άτομα με γαστρικό καρκίνο. Δεν παρατηρήθηκε σημαντική στατιστικά συσχέτιση κανενός από τους παραπάνω πολυμορφισμούς με τα παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά των όγκων. Συμπεράσματα : Οι πολυμορφισμοί CASP8 -652 6N ins/del και CASP9 -1263 A>G παρατηρήθηκε ότι παίζουν προστατευτικό ρόλο στην προδιάθεση για γαστρικό καρκίνο. Ο πολυμορφισμός -31G/C του εκκινητή της σουρβιβίνης προσδίδει αυξημένη προδιάθεση για καρκίνο στομάχου, ενώ ο πολυμορφισμός SDF1-3'A ίσως να μην αποτελεί καλό υποψήφιο γενετικής παραλλαγής για την επιλογή των ατόμων υψηλότερου κινδύνου ανάπτυξης γαστρικού καρκίνου. Τέλος το C αλλήλιο της Ε-σελεκτίνης S128R μπορεί να παρέχει αυξημένη προδιάθεση ανάπτυξης γαστρικού καρκίνου και κακή πρόγνωση.
Συγκριτική μελέτη της νευροενδοκρινικής και φλεγμονώδους απόκρισης του οργανισμού στην κοιλιακή και λαπαροσκοπική ολική ωοθηκυστερεκτομή
Authors: Χανιωτάκης Ιωάννης
Published: September 2021

Σκοπός αυτής της διατριβής ήταν η εκτίμηση της νευροενδοκρινικής και φλεγμονώδους απόκρισης στη λαπαροσκοπική ολική ωοθηκυστερεκτομή σε κονίκλους, συγκρίνοντας τους δείκτες χειρουργικού στρες της λαπαροσκοπικής ομάδας με αυτούς της ομάδας της ανοιχτής ολικής ωοθηκυστερεκτομής και της ανοιχτής ολικής ωοθηκυστερεκτομής με προεγχειρητική διήθηση τοπικού αναισθητικού υποδόρια κατά μήκος της χειρουργικής τομής. Πραγματοποιήθηκε δειγματοληψία αίματος από 18 κόνικλους, εκ των οποίων 6 υποβλήθηκαν σε λαπαροσκοπική ολική ωοθηκοστερεκτομή (ΛΟΩ), 6 σε ανοικτή ολική ωοθηκυστερεκτομή (ΑΟΩ) και 6 σε ΑΟΩ στα οποία εφαρμόστηκε προεγχειρητική διήθηση της χειρουργικής τομής, υποδορίως, με λιδοκαίνη 2% (ΠΔΚΟΩ), 30 λεπτά πριν από την πρόκληση αναισθησίας (Τ0), αμέσως μετά την τομή του δέρματος (Τ1), 90 λεπτά μετά την επέμβαση (Τ2) και 24 ώρες μετά την επέμβαση (Τ3). Ο ορός κορτιζόλης και CRP, και οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα ACTH, TNF-α, αδρεναλίνης, νοραδρεναλίνης και IL-6 αξιολογήθηκαν. Η ΛΟΩ στους κόνικλους έχει πλεονεκτήματα σε σχέση με την ανοικτή χειρουργική τεχνική, επειδή προκαλεί μικρότερη απόκριση χειρουργικού στρες όσον αφορά τις συγκεντρώσεις κορτιζόλης στον ορό, αμέσως μετά την τομή του δέρματος (p = 0,04) καθώς και τις συγκεντρώσεις αδρεναλίνης πλάσματος (p = 0,035) και TNF-a (p = 0,047) 24 ώρες μετά την επέμβαση.
Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία στην ΕΣΣΔ
Authors: Πουλόπουλος Βασίλειος
Published: September 2021

Από το 1917 η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία ζούσε εντός ενός καθεστώτος που εξαρτούσε την επιτυχία του από την εξαφάνισή της. Την ολοκληρωτική της εξαφάνιση σταμάτησε η εισβολή των Γερμανών στην ΕΣΣΔ. Το καθεστώς χρειάστηκε για την επιβίωσή του να κινητοποιήσει και την πριν διωκόμενη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία κι έτσι εγκαινιάστηκε μια περίοδος συνεργασίας αλλά και ασφυκτικού ελέγχου που διήρκεσε μέχρι το θάνατο του Ι.Β.Στάλιν (5-3-1953). Κατόπιν ξεκινά μια περίοδος περιθωριοποίησής της διότι το τμήμα Προπαγάνδας και Διαφώτισης που ανήκε στο σκληρό πυρήνα του κομματικού μηχανισμού προσπαθούσε να θέσει ασφυκτικά υπό τον έλεγχό του όλο τον δημόσιο τομέα και την ένιωθε σαν ξένο σώμα. Ο Ν.Σ.Χρουστσιόφ αναγκάστηκε να καταδιώξει την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία διότι εξελέγη χάρη σε αυτό το μηχανισμό και ήταν δέσμιος του. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία αναγκάστηκε να επιδοθεί σε έναν αγώνα επιβίωσης που διήρκεσε με υφέσεις και εξάρσεις μέχρι τη διάλυση της ΕΣΣΔ (26-12-1991).
Radio-over-fiber architectures for high-throughput 5G networks
Authors: Μητσολίδου Χαρίκλεια
Published: September 2021

Η έρευνα που έχει πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της παρούσας διατριβής έχει επικεντρωθεί στη μελέτη αρχιτεκτονικών και τεχνικών μετάδοσης ραδιοσημάτων - μέσω - οπτικής ίνας με σκοπό την αύξηση της χωρητικότητας των δικτύων πρόσβασης πέμπτης γενιάς. Αρχικά, εξετάστηκε μια παθητική οπτική αρχιτεκτονική, η οποία είναι ικανή να μεταφέρει ταυτόχρονα ετερογενείς ασύρματες υπηρεσίες στην υπάρχουσα ζώνη ραδιο-συχνοτήτων των 5 GHz και στη ζώνη συχνοτήτων των 60 GHz με χρήση της τεχνικής πολυπλεξίας υπο-φερουσών. Επίσης υιοθετήθηκε η τεχνική της πολυπλεξίας μήκους κύματος με σκοπό την αύξηση της χωρητικότητας του δικτύου και την αποφυγή εγκατάστασης πολλαπλών οπτικών ινών. Στη συνέχεια αναπτύχθηκε μια αρχιτεκτονική δικτύου πρόσβασης για την παροχή ευρυζωνικής συνδεσιμότητας στο πλέον απαιτητικό σενάριο των υπερπληθών περιοχών. Η αρχιτεκτονική αυτή υποστηρίζει διαμορφώσεις υψηλής φασματικής απόδοσης με χρήση ορθογώνιας πολυπλεξίας διαίρεσης συχνότητας, την τεχνική πολλαπλών σημάτων ενδιάμεσης συχνότητας - πάνω από - οπτική ίνα και τη χρήση οικονομικά αποδοτικών φωτονικά ολοκληρωμένων δομικών στοιχείων. Ακόμη αναπτύχθηκαν τεχνικές αμιγώς οπτικής κωδικοποίησης δικτύου φυσικού επιπέδου, οι οποίες έχουν στόχο να προσφέρουν αύξηση της ρυθμο-απόδοσης του δικτύου και βέλτιστη αξιοποίηση των πόρων χωρητικότητας των οπτικών-ασύρματων δικτύων πρόσβασης νέας γενιάς. Στις προτεινόμενες τεχνικές, η κωδικοποίηση δικτύου εκτελείται με απευθείας αμιγώς-οπτική μετατροπή στο κεντρικό σημείο συγκέντρωσης του δικτύου και το προκύπτων πακέτο μεταδίδεται στους ασύρματους χρήστες όπου λαμβάνει χώρα η λειτουργία της αποκωδικοποίησης. Αρχικά αναπτύχθηκε και εξετάστηκε μέσω πειραμάτων η τεχνική κωδικοποίησης δικτύου για σήματα διαμορφωμένα κατά πλάτος. Τέλος, πραγματοποιήθηκε η επέκταση της χρήσης της τεχνικής κωδικοποίησης δικτύου σε σχήματα διαμόρφωσης κατά φάση.
Συμβιβασμός και πτώχευση φυσικών προσώπων στο ελληνικό δίκαιο
Authors: Σάκκα Παρασκευή
Published: September 2021

Το παρόν έργο σε μία προσπάθεια ανάδειξης της σημασίας και των θετικών χαρακτηριστικών, που διαθέτουν οι εξώδικες διαδικασίες διευθέτησης χρεών, αναφέρεται διεξοδικά στις τρεις ιδιαίτερες συμβιβαστικές προσπάθειες, που περιγράφονται στον ν. 3869/2010, εκτός της δικαστικής ρύθμισης των οφειλών, καταδεικνύοντας έτσι την πρόθεση του νομοθέτη να προσφέρει περισσότερες δυνατότητες για την επίτευξη συμβιβασμού εκτός της δικαστικής ρύθμισης. Παράλληλα γίνεται αναφορά και σε άλλους εναλλακτικούς τρόπους επίλυσης των ιδιωτικών διαφορών, όπως είναι η διαμεσολάβηση του ν. 3898/2010, οι προσπάθειες συμβιβαστικής επίλυσης των διαφορών στο πλαίσιο του ΚΠολΔ, η εξυγίανση του ν. 3588/2007 και ο εξωπτωχευτικός μηχανισμός ρύθμισης χρεών του ν. 4469/2017. Μέσω της αντιπαραβολής μεταξύ αυτών των διαδικασιών έγινε μία προσπάθεια ανάδειξης των πλεονεκτημάτων, αλλά και των μειονεκτημάτων, της κάθε μίας και ακολούθησαν συμπεράσματα ως προς την αποτελεσματική ή μη εφαρμογή τους. Με την παρούσα εργασία καταδεικνύεται ο ρόλος και η σημασία της δυνατότητας επιλογής μεταξύ διαφορετικών εξυγιαντικών διαδικασιών, προκειμένου τα φυσικά πρόσωπα να μπορέσουν να ορθοποδήσουν μέσα στην οικονομική δίνη ρυθμίζοντας τις οφειλές τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η αποτελεσματική συλλειτουργία αυτών των διαδικασιών είναι και η εγγύηση της αποτελεσματικότητας του δικαιικού συστήματος της Ελλάδας και της προσαρμογής του στις σύγχρονες ανάγκες της εποχής και της κοινωνίας. Η ευρεία χρήση των εξωδικαστικών τρόπων επίλυσης διαφορών δεν έχει ως επακόλουθο μόνο την αποτελεσματική σε υψηλά ποσοστά, ταχεία και απόρρητη επίλυση των διαφορών από τα ίδια τα μέρη, αλλά οδηγεί και στην αποσυμφόρηση των δικαστηρίων από υποθέσεις, που επιβαρύνουν το έργο τους, χωρίς να έχουν νομικό αντικείμενο ή χωρίς τα μέρη να επιθυμούν πραγματικά την έκδοση δικαστικής απόφασης. Επίσης η ευρεία χρήση των εξωδικαστικών τρόπων επίλυσης διαφορών οδηγεί σε εξορθολογισμό των κρατικών δαπανών για την επίλυση διαφορών. Τέλος, με την παρούσα εργασία παρουσιάζονται οι διαδικασίες, που προβλέπονται σε ξένα δίκαια, για την ρύθμιση των υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων και μέσα από την σύγκριση αυτών με την ελληνική διαδικασία πτώχευσης καταναλωτών εξάγονται συμπεράσματα ως προς την καταλληλότητα και την αποτελεσματικότητα μέτρων, που έχει υιοθετήσει ο ελληνικός νόμος.
Οι επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής σε ασθενείς με αλλεργική ρινίτιδα
Authors: Ασημακόπουλος Ασημάκης
Published: September 2021

Εισαγωγή: Εκτός των ρινολογικών συμπτωμάτων η αλλεργική ρινίτιδα έχει συσχετισθεί με οφθαλμικάή άλλα συμπτώματα που επηρρεάζουν τις κοινωνικές και σωματικές δραστηριότητες ή τον ύπνο. Στηβιβλιογραφία, έχουν αναφερθεί μόνο λίγες αναδρομικές μελέτες αναφορικά με την αλλεργική ρινίτιδακαι την ολιστική προσέγγιση της ποιότητας ζωής. Ασθενείς και Μέθοδοι: Ο στόχος της παρούσαςμελέτης ήταν η αναδρομική διερεύνηση των επιπτώσεων της αλλεργικής ρινίτιδας στην ποιότηταζωής. 103 ασθενείς (50 άρρενες και 53 θήλεις) με μέσο όρο ηλικίας τα 30.8 ± 13.4 έτη και εύροςηλικίας τα 18-55 έτη, διαγνώστηκαν με τη νόσο μέσω της δοκιμασίας δερματικού νυγμού καιαξιολογήθηκαν αναφορικά με την ποιότητα ζωής χρησιμοποιώντας το Γενικό Ερωτηματολόγιο για τηνΥγεία-28,την Κλίμακα Αϋπνίας Αθηνών και το Ερωτηματολόγιο για την Ποιότητα ζωής τηςΠαραρρινοκολπίτιδας. 50 συμμετέχοντες χωρίς ιστορικό αλλεργίας ή αλλεργικά συμπτώματα τουςτελευταίους 12 μήνες αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Ανεξάρτητες δειγματοληπτικές δοκιμασίες t-test διεξήχθησαν για να προσδιορίσουν τις στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ασθενών μεαλλεργική ρινίτιδα αλλά και της ομάδας ελέγχου, αναφορικά με όλες τις εξεταζόμενες ποιοτικέςπαραμέτρους σχετικά με την ποιότητα ζωής. Η στατιστική σημασία ορίστηκε εκ των προτέρων στο0.05. Αποτελέσματα: Τα ακάρεα, το μικτό χόρτο και η γύρη ήταν τα πιο κοινά αλλεργιογόνα πουανευρέθησαν σε ασθενείς με αλλεργική ρινίτιδα. Παρατηρήθηκε ακόμη ότι οι πάσχοντες ασθενέιςεμφάνισαν στατιστικά σημαντικά χειρότερα αποτελέσματα που αφορούν όχι μόνο τις φυσικές καικοινωνικές δραστηριότητες αλλά επίσης και την ποιότητα του ύπνου αλλά και τα ρινικά ή άλλασυμπτώματα σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες (p < 0.05). Ωστόσο δεν υπήρχαν στατιστικάσημαντικές διαφορές σχετικά με τις παραμέτρους άγχος και σοβαρή κατάθλιψη μεταξύ των δύοεξεταζόμενων πληθυσμών ασθενών (p > 0.05). Συμπέρασμα: Η Αλλεργική ρινίτιδα επηρρέασεαρνητικά την ποιότητα ζωής των πασχόντων ασθενών ιδιαίτερα δε τις ποιοτικές παραμέτρους πουσχετίζονται με τις ψυχοκοινωνικές δραστηριότητες και τον ύπνο, κάτι το οποίο μπορεί να έχει καιεπίδραση στην καθημερινή διαβίωση.
Η ανοιχτή μέθοδος συντονισμού
Authors: Σιμιτσή Ηλέκτρα
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας μελέτης είναι ανάλυση της Ανοιχτής Μεθόδου Συντονισμού και η σχέση της με την Κοινοτική Μέθοδο ως προς την επίτευξη της Ευρωπαϊκής Περιφερειακής Ολοκλήρωσης. Το βασικό υπό εξέταση ερώτημα αφορά στο αν η Ανοιχτή Μέθοδος Συντονισμού αποτελεί διακυβερνητικό μηχανισμό ο οποίος προωθεί την περιφερειακή ολοκλήρωση της Ένωσης. Προηγουμένως όμως, για να μας επιτραπεί να διερευνήσουμε σε βάθος τη μέθοδο, θα προβούμε στην αρχική οριοθέτηση της έννοιας του περιφερειακού οργανισμού καθώς και στην περιγραφή των λόγων για τους οποίους ιδρύεται, τον ρόλο που οι περιφερειακοί οργανισμοί διαδραματίζουν, ο κάθε ένας στο δικό του πεδίο εφαρμογής, δημιουργώντας ή διεκδικώντας πολιτικές και στρατηγικές ανάπτυξης σε πολλαπλά πεδία πολιτικής επηρεάζοντας την εξέλιξη της κοινωνίας και των θεσμών της. Συμπληρωματικά, λόγω της πολυπλοκότητας των περιφερειακών οργανισμών και του ρόλου τους, θα αναπτυχθούν θεωρίες οι οποίες τους επεξηγούν και τους ανακηρύσσουν ως βασικούς συντελεστές στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων, θεωρίες όπως η νεοθεσμική, η πολυεπίπεδη διακυβέρνηση, και θα διευκρινιστεί η συμπληρωματικότητα όρων όπως κρατική κυριαρχία και διακυβέρνηση. Στη συνέχεια η μελέτη εμβαθύνει στην ακολουθούμενη στρατηγική και στόχευση καθώς και στη δημιουργία μηχανισμών και εργαλείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτά αναπτύσσονται είτε για να ξεπεραστεί ένα εμπόδιο είτε για να προληφθεί η εμφάνισή του ή και για να διευκολυνθεί η χάραξη πολιτικής, η στρατηγική στόχευση καθώς και η δημιουργία σχέσεων και δικτύων, με στόχο την ένταση της ολοκλήρωσης. Συγκεκριμένα, αφορά στην πολιτική ολοκλήρωση η οποία συνεπάγεται την ανάληψη σκόπιμων ενεργειών από τις κυβερνήσεις ώστε να υπερβούν την εθνική πολιτική μεταχείριση και να επιδιώξουν την μείωση της επίδρασης των κανονιστικών καθεστώτων μέσω του συντονισμού, της εναρμόνισης ή της αμοιβαίας αναγνώρισης των εθνικών πολιτικών και των μηχανισμών επιβολής. Υπό το πρίσμα αυτό, παρουσιάζεται η Κοινοτική Μέθοδος, η οποία προωθεί την ολοκλήρωση μέσω των κανόνων δικαίου, και εξετάζεται η αποτελεσματικότητα της Ανοιχτής Μεθόδου ως μορφή διαμόρφωσης διακυβερνητικής πολιτικής μη δεσμευτικού χαρακτήρα. Τέλος, μετά τη συγκριτική τους ανάλυση, διερευνάται η χρήση της Ανοιχτής Μεθόδου στην περίπτωση της Εκπαιδευτικής πολιτικής και Κατάρτισης.
Ultra-luminous X-ray sources and X-ray luminosity scaling relations in nearby galaxies
Authors: Αναστασοπούλου Κωνσταντίνα
Published: September 2021

Τα διπλά αστρικά συστήματα εκπομπής ακτίνων Χ και οι υπέρλαμπρες πηγές ακτίνων Χ αποτελούν την κύρια πηγή ακτινοβολίας Χ υψηλών ενεργειών (>2keV) από γαλαξίες που παρουσιάζουν αστρογένεση. Σχέσεις κλίμακας μεταξύ της λαμπρότητας του πληθυσμού των διπλών συστημάτων εκπομπής ακτίνων Χ με τον ρυθμό αστρογένεσης ή/και την συνολική αστρική μάζα των γαλαξιών, έχουν χρησιμεύσει ως ένα σημαντικό εργαλείο για τη μέτρηση της περιεκτικότητας κοντινών γαλαξιών σε διπλά συστήματα εκπομπής ακτίνων Χ. Επιπλέον, τέτοιες σχέσεις έχουν χρησιμοποιηθεί για την εκτίμηση των παραμέτρων θεωρητικών μοντέλων που αφορούν τον σχηματισμό και την εξέλιξη διπλών αστρικών συστημάτων εκπομπής ακτίνων Χ. Στη παρούσα διδακτορική διατριβή, εξετάζουμε εάν οι σχέσεις κλίμακας λαμπρότητας ακτίνων Χ είναι αντιπροσωπευτικές για ένα γενικό δείγμα γαλαξιών στο κοντινό Σύμπαν, ανεξάρτητα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του (π.χ. ρυθμό αστρογένεσης και αστρική μάζα). Αρχικά χρησιμοποιούμε δεδομένα του δορυφόρου Chandra και εξετάζουμε αυτές τις σχέσεις για τα διπλά συστήματα εκπομπής ακτίνων Χ σε έναν γαλαξία με ιδιαίτερα υψηλό ρυθμό αστρογένεσης, τον Arp 299. Στη συνέχεια διερευνούμε την εγκυρότητά τους σε υποπεριοχές των γαλαξιών NGC 3310 και NGC 2276 που είναι πλούσιοι σε υπέρλαμπρες πηγές ακτίνων Χ. Τέλος, αναλύουμε δεδομένα για το μεγαλύτερο έως τώρα δείγμα γαλαξιών (650 αντικείμενα) που παρουσιάζουν αστρογένεση και έχουν παρατηρηθεί στις ακτίνες Χ με βάση το αρχείο δεδομένων του δορυφόρου XMM-Newton. Αυτό το δείγμα προέρχεται από ένα πλήρες δείγμα γαλαξιών που βρίσκονται σε αποστάσεις έως 200 Mpc και καλύπτει όλο το εύρος ρυθμών αστρογένεσης και αστρικής μάζας γαλαξιών που παρατηρείται στο κοντινό Σύμπαν. Μετράμε τις σχέσεις κλίμακας λαμπρότητας ακτίνων Χ με τον ρυθμό αστρογένεσης και την συνολική αστρική μάζα των γαλαξιών καθώς και τη διασπορά τους. Διαπιστώνουμε ότι η σχέση της λαμπρότητας στις ακτίνες Χ με τον ρυθμό αστρογένεσης είναι υπογραμμική. Αυτό οφείλεται στη συνεισφορά υπέρλαμπρων πηγών ακτίνων Χ ή/και διπλών συστημάτων εκπομπής ακτίνων Χ χαμηλής μάζας σε γαλαξίες με μικρή τιμή του ρυθμού αστρογένεσης. Παρ' όλα αυτά, η σχέση μεταξύ της λαμπρότητας στις ακτίνες Χ με τον ρυθμό αστρογένεσης και την αστρική μάζα, συμφωνεί, αλλά με μεγαλύτερη διασπορά, συγκριτικά με σχέσεις που έχουν βρεθεί για μικρότερα δείγματα γαλαξιών. Η μεγαλύτερη διασπορά οφείλεται στη πληθώρα διαφορετικών τύπων γαλαξιών (π.χ. διαφορετικές ηλικίες αστρικών πληθυσμών και περιεκτικότητες σε μέταλλα) που καλύπτονται από το δείγμα μας σε σύγκριση με προηγούμενες μελέτες μικρότερης κλίμακας.
Αξιολόγηση εγκυρότητας προγνωστικών εξισώσεων εκτίμησης ενεργειακών αναγκών και συσχέτιση με τη σύνθεση σώματος, σε δείγμα ελληνικού πληθυσμού
Authors: Παυλίδου Ελένη
Published: September 2021

Εισαγωγή: Οι εξισώσεις πρόβλεψης που χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση των ενεργειακών απαιτήσεων μπορεί να αποδώσουν διαφορετικές τιμές βασικού μεταβολικού ρυθμού (Basal Metabolic Rate (BMR)) από αυτές που μετρώνται με έμμεση θερμιδομετρία (Indirect Calorimetry (IC)), καθιστώντας αναγκαία και ιδιαίτερα σημαντική την αξιολόγηση της αξιοπιστίας και της ακρίβειάς τους. Σκοπός: Η αξιολόγηση της συμφωνίας, μεταξύ των υπολογιζόμενων τιμών BMR (BMR (estimated ΒMR (BMRe)) με τη χρήση εξισώσεων και των μετρούμενων τιμών BMR (measurement BMR (ΒMRm)) με IC, καθώς και η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη συμφωνία αυτή. Μέθοδος: Σε 383 συμμετέχοντες (105 άντρες και 278 γυναίκες), καυκάσιας φυλής, όλων των κατηγοριών Δείκτη Μάζας Σώματος (Body Mass Index (BMI)), καταγράφηκαν τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά και μετρήθηκε o ΒMR με φορητή συσκευή IC Fitmate. Οι τιμές ΒMRm συγκρίθηκαν με τις τιμές ΒMRe των εξισώσεων Harris & Benedict, Roza & Shizgal, Schofield, Owen, FAO-WHO-UNU, Mifflin, HB Abbreviated και Harrington. Αποτελέσματα: Μεγαλύτερη προσέγγιση τιμών, προέκυψε από την εξίσωση Harrington (βασιζόμενη στο BMI, την ηλικία και το φύλο). Επίσης, οι εξισώσεις που χρησιμοποιούν παραμέτρους βάρους, ύψους, ηλικίας και φύλου παρουσίασαν μεγαλύτερη συμφωνία με τις μετρήσεις με IC, από τις εξισώσεις που χρησιμοποιούν ως αποκλειστικές παραμέτρους το βάρος και το φύλο. Το υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο σχετίστηκε με φυσιολογικό BMI. Παρατηρήθηκε επίσης μια αντιστρόφως ανάλογη σχέση μεταξύ BMI και ΒMR και δημιουργήθηκε μία λογαριθμική εξίσωση υπολογισμού του ΒMR διαφοροποιούμενη ως προς τις κατηγορίες BMI με την ενσωμάτωση των μεταβλητών βάρους και φύλου. Συμπεράσματα: Μια καλύτερη συμφωνία μεταξύ των τιμών BMRe και BMRm μπορεί να επιτευχθεί μέσω της χρήσης του ΒΜΙ στις εξισώσεις πρόβλεψης. Η ηλικιακή ομάδα και οι μεταβλητές φύλου μπορούν επίσης να ασκήσουν σημαντικό ρόλο στην απόκριση μεροληψίας ορισμένων εξισώσεων BMR. Τα παρόντα ευρήματα συνέβαλαν στην καλύτερη κατανόηση των μετρούμενων παραμέτρων και επιβεβαίωσαν την αντίστροφη σχέση μεταξύ BMI και BMR καθώς και τη σχέση ανώτερου εκπαιδευτικού επιπέδου και φυσιολογικού ΒΜΙ.
Δομές πόλεων
Authors: Χριστοφοράκη Αικατερίνη
Published: September 2021

Η έρευνα επικεντρώνεται στη μελέτη της εξελικτικής πορείας της ελληνικής πόλης τους τελευταίους αιώνες. Λαμβάνονται υπ’ όψη κοινωνικοί, γεωγραφικοί, πολιτικοί, οικονομικοί παράγοντες και σημαντικά μεμονωμένα γεγονότα, ο βαθμός στον οποίο αυτοί επηρέασαν την εξέλιξη της, αλλά και το πώς αλληλεπέδρασαν μεταξύ τους. Το βάρος δίνεται συγκεκριμένα στη συγκριτική έρευνα και ερμηνεία της μορφής της πόλης και των διαδοχικών μετασχηματισμών που υπέστη η δομή της. Επιλέγονται πέντε πόλεις των οποίων συνεξετάζεται ο μετασχηματισμός τους κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε αιώνων. Ως πεδίο μελέτης λαμβάνουμε την Ελλάδα κατά την περίοδο του 15ου - 20ου αιώνα και οι πόλεις που εξετάζονται είναι οι πέντε μεγαλύτερες της σύγχρονης εποχής. Η επιλογή των πόλεων γίνεται με βάση τη σημερινή κατάσταση των πόλεων- περιπτώσεων. Επιλέγονται να μελετηθούν οι: Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο και Βόλος. Οι πόλεις αυτές παρουσιάζουν ήδη ενδιαφέρουσες διαφορές μεταξύ τους που αξίζει να αποτυπωθούν στη μελέτη. Με διαφορετική εκκίνηση, με διαφορετικές προοπτικές και με διαφορετική πορεία στο χρόνο η καθεμία, φτάνουν στον 21ο αιώνα να αποτελούν τις 5 μεγαλύτερες πόλεις της χώρας. Διερευνάται το γιατί και το με ποιους μηχανισμούς έφτασαν να κατέχουν τη θέση αυτή. Διερευνάται ο τρόπος αλληλεπίδρασης των παραγόντων και τελικά η διαλεκτική εξέλιξη του οργανισμού που μελετάμε, δηλαδή της σημερινής ελληνικής πόλης. Στόχος είναι μέσα από παρατηρήσεις της συμπεριφοράς της πόλης στις μεταβαλλόμενες συνθήκες να εντοπιστούν επαγωγικά ομοιότητες και αποκλίσεις στη συμπεριφορά των πόλεων. Σε δεύτερο επίπεδο κρίνεται το είδος της επιρροής που ασκείται και αυτές διαχωρίζονται σε μηχανικές και αυτοδύναμες. Η έρευνα καταλήγει σε διατύπωση συμπερασμάτων σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο επιδρά το εξωτερικό περιβάλλον στην πόλη και ο τρόπος με τον οποίο εκείνη αντιδρά. Δεδομένης της πολυπλοκότητας της διαλεκτικής εξελικτικής διεργασίας, απαιτείται ενδελεχής μελέτη των μεμονωμένων χαρακτηριστικών κάθε εποχής, καθώς και η μεταβολή τους. Σημειώνεται πως η παρούσα αποτελεί την αρχική προσέγγιση της αναγνώρισης αυτής της διαδικασίας, όπως επίσης και η ανάγκη διαρκούς ανατροφοδότησης της έρευνας δεδομένης της ευμετάβλητης φύσης των εξεταζόμενων παραγόντων.
Ανία και απελπισία στη φιλοσοφία του Κίρκεγκωρ ως προϋποθέσεις ψυχαγωγίας και θεάματος στον μεταμοντέρνο κόσμο
Authors: Μπουμπούλη Παναγιώτα
Published: September 2021

Ο Κίρκεγκωρ πραγματεύεται τις έννοιες της ανίας, της αγωνίας και της απελπισίας, εκφρασμένες ως μορφές της ψυχικής ασθένειας προς θάνατο. Ο άνθρωπος που νιώθει απελπισία, απελπίζεται για τον εαυτό του και η υπέρβαση της αγωνίας και της απόγνωσής του επέρχεται μόνο μέσα από την πίστη του. Ο άνθρωπος εστιάζει στο φαίνεσθαι και στην εικόνα και ζει σε μια αντανακλαστική εποχή ψευδαισθήσεων. Η χειραγώγηση της κοινής γνώμης και ο κίνδυνος απόκρυψης της πραγματικότητας επηρεάζονται από τη δύναμη του Τύπου, αλλά και από την αυξανόμενη εμβέλεια της τηλεόρασης. Η αποξένωση και η ανία που προκαλεί η πληροφόρηση στη σύγχρονη κοινωνία οφείλονται στην ανικανότητα του κοινού να τις αναγνωρίσει. Η αλλοτρίωση της ύπαρξης πηγάζει από την αλλοτρίωση της σχέσεώς της με τον Θεό. Απαιτείται να πραγματοποιηθεί από την ύπαρξη ένα ποιοτικό άλμα αιφνιδίως, έτσι ώστε να υπερβεί το Εγώ της μέσω της πίστεως. Μόνο μέσα από την αυταπάρνηση και την αγάπη μπορεί να διαφύγει από την παθητική υποδούλωση. Η Ορθόδοξη Επικοινωνιακή Θεολογία είναι ο δίαυλος για να οδηγηθεί η ύπαρξη από το θέαμα στην υπέρβαση. Μόνο ο Θεός και η κοινωνία της αγάπης Του μπορούν να σώσουν ολοκληρωτικά την αλλοτριωμένη ύπαρξη.
Συστήματα συστάσεων στην εξ΄ αποστάσεως εκπαίδευση
Authors: Κάργα Σουλτάνα
Published: September 2021

Στο συνεχώς εξελισσόμενο τομέα της ηλεκτρονικής μάθησης, ο Μαθησιακός Σχεδιασμός αποτελεί κρίσιμο παράγοντα επιτυχίας καθώς μπορεί να υποστηρίξει την ανάπτυξη αποτελεσματικών και παιδαγωγικά ενημερωμένων περιβαλλόντων μάθησης. Αναγνωρίζοντας τη διαδικασία σχεδιασμού ως σύνθετη και απαιτητική από πλευράς γνώσεων, χρόνου και εμπειρίας, η παρούσα διατριβή έθεσε σκοπό τη διερεύνηση των Συστημάτων Συστάσεων ως μέσο υποστήριξης των εκπαιδευτικών στη διαδικασία συγγραφής Σχεδίων Μαθημάτων. Για την επίτευξη του σκοπού της διατριβής σχεδιάστηκε, υλοποιήθηκε και αξιολογήθηκε ένα Σύστημα Συστάσεων Σχεδίων Μαθημάτων, το οποίο ονομάστηκε Mentor. Το Mentor είναι συμβατό με την προδιαγραφή Instructional Management Standards Learning Design Specification (IMS LD), η οποία είναι η κυρίαρχη για τη μοντελοποίηση Σχεδίων Μαθημάτων. Σημαντικό τμήμα της σχεδίασης του συστήματος αποτέλεσε η ενσωμάτωση επεξηγήσεων σε αυτό. Το Mentor ενσωματώθηκε στο LAMS, ένα δημοφιλές σύστημα δημιουργίας, διαχείρισης και εκτέλεσης ψηφιακών Σχεδίων Μαθημάτων. To Mentor συστήνει στους εκπαιδευτικούς Σχέδια Μαθημάτων στηριζόμενο στην επαναχρησιμοποίηση υφιστάμενων Σχεδίων Μαθημάτων. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να τροποποιήσουν ένα προτεινόμενο Σχέδιο Μαθήματος και να το αξιοποιήσουν ως σημείο έναρξης για τη δημιουργία των δικών τους σχεδίων. Για την αξιολόγηση του Mentor πραγματοποιήθηκαν δυο χρηστοκεντρικές μελέτες. Η πρώτη μελέτη πραγματοποιήθηκε προκειμένου να αξιολογηθεί η εμπειρία χρήσης και η αποδοχή του Mentor από τους χρήστες του, καθώς επίσης και τα οφέλη που πιθανόν προκύπτουν από τη χρήση του για την εκπαιδευτική κοινότητα. Σκοπός της δεύτερης έρευνας ήταν να διερευνηθούν τα πιθανά οφέλη που προκύπτουν για την εκπαιδευτική κοινότητα από την ενσωμάτωση επεξηγήσεων στα Συστήματα Συστάσεων που συστήνουν Σχέδια Μαθημάτων. Η σημαντικότερη συμβολή των ερευνών που πραγματοποιήθηκαν είναι ότι παρέχουν ερευνητικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία τα Συστήματα Συστάσεων είναι μια αποδεκτή από τους εκπαιδευτικούς τεχνολογία που τους υποστηρίζει ως Σχεδιαστές Μάθησης όταν ενσωματώνεται στο πλαίσιο υφιστάμενων περιβαλλόντων Μαθησιακού Σχεδιασμού όπως το LAMS. Η πρόταση μιας τεχνολογίας αποδεκτής από τους εκπαιδευτικούς που τους υποστηρίζει στη δημιουργία Σχεδίων Μαθημάτων μέσω του επανασχεδιασμού υφιστάμενων σχεδίων είναι σημαντική κυρίως λόγω της δυναμικής που ενέχει να ενισχύσει την υιοθέτηση των πρακτικών του Μαθησιακού Σχεδιασμού από τους εκπαιδευτικούς, πράγμα το οποίο σύμφωνα με τη βιβλιογραφία θα επηρέαζε θετικά την ποιότητα της διδασκαλίας και της μάθησης.