bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη των επιπέδων μολύβδου αίματος σε βρέφη και νήπια
Authors: Καπιτσίνου Αγγελική
Published: August 2021

Η δηλητηρίαση με μόλυβδο στα παιδιά συνεχίζει να αποτελεί πρόβλημα δημόσιας υγείας.Σκοπός της μελέτης ήταν η καταγραφή των επιπέδων μολύβδου στο αίμα παιδιών ηλικίας 6 έως 36 μηνών που γεννήθηκαν και ζουν στην Ελλάδα και η συσχέτισή τους με δημογραφικούς και κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες, συνθήκες διαβίωσης και συνήθειες των παιδιών. Τα μέσα επίπεδα μολύβδου αίματος στα 851 παιδιά της μελέτης ήταν 2,78 μg/dl . Σημαντικούς ανεξάρτητους παράγοντες κινδύνου για υψηλά επίπεδα μολύβδου αποτελούσαν η νηπιακή ηλικία, η φυλή, η διαβίωση σε παλιά σπίτια ή βιομηχανοποιημένες/υποβαθμισμένες περιοχές, η χρησιμοποίηση βοτάνων/μπαχαρικών και η χειρωνακτική απασχόληση της μητέρας. Τα παιδιά ασιατικής φυλής και οι Έλληνες Ρομά είχαν το μεγαλύτερο κίνδυνο για υψηλά επίπεδα Pb. Η χρησιμοποίηση βοτάνων και μπαχαρικών αποτελούσε σημαντικό, ανεξάρτητο ακόμη και από τη φυλή, παράγοντα κινδύνου για αυξημένα επίπεδα μολύβδου. Ο σχεδιασμός μιας ευρύτερης επιδημιολογικής μελέτης ίσως είναι απαραίτητος έτσι ώστε να παρθούν από την πολιτεία τα απαραίτητα προληπτικά μέτρα.
Διερεύνηση της επίδρασης οπιοειδών φαρμάκων σε νευρώνες του ιπποκάμπου επίμυος
Authors: Πιππίδου Νίκη
Published: August 2021

Ο ιππόκαμπος αποτελεί μία από τις εκτενέστερα μελετημένες δομές του ΚΝΣ. Στον επίμυ ο ιππόκαμπος διακρίνεται στην ραχιαία και στην κοιλιακή μοίρα. Ο ραχιαίος ιππόκαμπος εμπλέκεται κυρίως σε γνωστικές διεργασίες (μνήμη, χωρική μνήμη και μάθηση), ενώ ο κοιλιακός σχετίζεται με το stress και το συναίσθημα. Ως προς τα ηλεκτροφυσιολογικά χαρακτηριστικά του, έχει βρεθεί ότι ο κοιλιακός ιππόκαμπος στον αρουραίο είναι περισσότερο διεγέρσιμος, και μάλιστα ότι η έγχυση οπιοειδών στον κοιλιακό ιππόκαμπο επιμύων in vivo προκαλεί επιληπτική δραστηριότητα, αντίθετα με έγχυση στον ραχιαίο ιππόκαμπο. Αντίθετα με τις υπόλοιπες δομές του ΚΝΣ, τα οπιοειδή προκαλούν στον ιππόκαμπο νευρωνική διέγερση η οποία μπορεί να οδηγήσει σε επιληπτική κρίση. Έχει βρεθεί ότι η in vivo χορήγηση φεντανύλης επιδρά στη λειτουργία του ιπποκάμπου μέσω μείωσης της αναστολής των ενδονευρώνων (και της ανοσοθετικότητάς τους στο GABA). Ωστόσο, δεν έχουν γίνει αντίστοιχες μελέτες σε νευρώνες του κοιλιακού ιπποκάμπου. Σκοπός της εργασίας ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της in vivo χορήγησης φεντανύλης στην GABAεργική αναστολή σε in vitro παρασκεύασμα της CA1 περιοχής της κοιλιακής μοίρας του ιπποκάμπου. Παράλληλα, διερευνήθηκε η επίδραση της φεντανύλης στον πληθυσμό των ανοσοθετικών στο GABA νευρώνων στη ραχιαία και την κοιλιακή μοίρα του ιπποκάμπου, καθώς και η επίδραση: i) διαφορετικών μεθόδων μονιμοποίησης και ii) διαφορετικού χρόνου επώασης τομών ιπποκάμπου σε οξυγωνούμενο τεχνητό εγκεφαλονωτιαίο υγρό sτο πλήθος των ανοσοθετικών στο GABA νευρώνων στον ιππόκαμπο. Τα αποτελέσματα της μελέτης καταδεικνύουν ότι: i) η χορήγηση φεντανύλης μειώνει την GABAεργική ανασταλτική διαβίβαση και τον αριθμο των ανοσοθετικών στο GABA νευρώνων στον κοιλιακό ιππόκαμπο και ii) ο αριθμός των ανοσοθετικών στο GABA νευρώνων είναι αυξημένος μετά από επώαση σε ΤΕΝΥ σε σχέση με τον αριθμό των νευρώνων που παρατηρείται μετά από άμεση μονιμοποίηση του ιστού.Συμπερασματικά, η παρούσα εργασία, παρέχοντας στοιχεία της επίδρασης εξωγενώς χορηγούμενης φεντανύλης στον κοιλιακό ιππόκαμπο, παρουσιάζει ακόμα μια πτυχή της διαφοροποίησης των δύο μοιρών του ιπποκάμπου και ένα ακόμα πλαίσιο ερμηνείας για να κατανοηθεί η δράση των οπιοειδών σε κοιλιακό και ραχιαίο ιπππόκαμπο.
Μοντελοποίηση, προσομοίωση και ανάλυση της απόδοσης και του κόστους υπολογιστικών νεφών
Authors: Μοσχάκης Ιωάννης
Published: August 2021

Τα υπολογιστικά νέφη, που πριν από λίγα μόλις χρόνια αποτελούσαν μια εξειδικευμένη αγορά για «νέους» χρήστες με περιπετειώδεις διαθέσεις, εξελίχθηκαν σε μια αγορά δισεκατομμυρίων δολαρίων και πλέον αποτελούν τη μεγαλύτερη πλατφόρμα για υπολογισμούς μεγάλης κλίμακας για κάθε τύπο δεδομένων. Η πανταχού παρούσα πρόσβαση σε μια δυνητικά απεριόριστη δεξαμενή από υπολογιστικούς πόρους, οδήγησε σε μια επανάσταση στις διαδικτυακές υπηρεσίες με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι «κλασσικοί παίχτες» της παλαιάς σχολής της ανάλυσης δεδομένων να μεταβαίνουν σε πλατφόρμες νεφών προσπαθώντας να εξασφαλίσουν και αυτοί ένα κομμάτι της «πίτας» του νέφους. Καθώς τα νέφη επεκτείνονται, όλο και περισσότεροι πελάτες του νέφους μετακινούν τις επιχειρήσεις τους σε πλατφόρμες νέφους σκοπεύοντας να επιτύχουν μεγαλύτερους βαθμούς αξιοπιστίας, ευελιξίας και απόδοσης. Είναι επόμενο να δημιουργείται συνεπώς η ανάγκη για καλύτερες και πιο ευέλικτες μεθόδους χρονοδρομολόγησης προσαρμοσμένες στους πόρους του νέφους που είναι «ρευστοί» και δυναμικοί. Αυτοί οι πόροι έχουν επίπεδα ανομοιογένειας ανήκουστα στα κλασσικά κατανεμημένα συστήματα. Σε αυτή τη διατριβή, σκοπός μας είναι να εξερευνήσουμε πως οι υπάρχουσες μέθοδοι χρονοδρομολόγησης μπορούν να διασκευαστούν και να βελτιστοποιηθούν έτσι ώστε να είναι χρήσιμες σε περιβάλλοντα νέφους αλλά και να αναπτύξουμε νέες, μοντέρνες μεθόδους που είναι πιο καλά προσαρμοσμένες σε περιβάλλοντα νεφών. Γι᾽ αυτό το λόγο, έχουμε χωρίσει τη διατριβή αυτή σε δύο θεματικές ενότητες, στην πρώτη ερευνούμε τη χρήση μεθόδων χρονοδρομολόγησης για εργασίες τύπου ομάδας, ενώ στη δεύτερη παρουσιάζουμε καινοτόμα σχήματα για μετα-ευρετική βελτιστοποίηση της χρονοδρομολόγησης εργασιών τύπου «σάκου-από-εργασίες». Η προσφορά αυτής της διατριβής επίκειται στην προσαρμογή και την ανάπτυξη πολλαπλών μεθοδολογιών χρονοδρομολόγησης για διάφορες οικογένειες παράλληλων εργασιών σε δυναμικά μονο-νεφικά και πολυ-νεφικά συστήματα με διάφορους βαθμούς ετερογένειας σε απόδοση, κόστος και μέγεθος.
Αξιολόγηση πιστωτικού κινδύνου επιχειρήσεων μέσω λογιστικών στοιχείων και υποδειγμάτων αποτίμησης δικαιωμάτων προαίρεσης
Authors: Νίκλης Δημήτριος
Published: August 2021

Η εκτίμηση του πιστωτικού κινδύνου αποτελεί σημαντικό πρόβλημα στην περιοχή της διαχείρισης χρηματοοικονομικών κινδύνων. Είναι ένα θέμα που αφορά τόσο τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, όσο και τις επιχειρήσεις, ιδιαίτερα σε περιόδους οικονομικής ύφεσης. Υπάρχει πληθώρα μεθόδων και προσεγγίσεων οι οποίες έχουν αναπτυχθεί κατά τα τελευταία χρόνια για την δημιουργία μοντέλων αξιολόγησης και μέτρησης του πιστωτικού κινδύνου. Ο σκοπός της διατριβής είναι διττός. Αρχικά, πραγματοποιείται μια εμπειρική σύγκριση διαφορετικών δημοφιλών τεχνικών (λογιστική παλινδρόμηση, μηχανές διανυσμάτων υποστήριξης και της πολυκριτήριας μεθόδου UTADIS) με χρήση δεδομένων που προέρχονται από Ελληνικές εμπορικές επιχειρήσεις. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ακόμα και με ένα μικρό αριθμό ασυνεπών επιχειρήσεων, το οποίο δημιουργεί μια ανισορροπία στο δείγμα, τα αποτελέσματα όλων των μεθόδων είναι ικανοποιητικά. Ο δεύτερος στόχος, έχει να κάνει με την δημιουργία ενός μοντέλου αξιολόγησης του πιστωτικού κινδύνου, με χρήση τεχνικών μηχανικής μάθησης και πολυκριτήριας ανάλυσης, το οποίο θα συνδυάζει λογιστικά στοιχεία με την προσέγγιση του μοντέλου αγοράς των Black, Scholes και Merton και θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μη-εισηγμένες επιχειρήσεις. Το μοντέλο χρησιμοποιεί στοιχεία εισηγμένων ελληνικών επιχειρήσεων, αλλά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η προβλεπτική ικανότητά του είναι παρεμφερής με μοντέλα που χρησιμοποιούν ιστορικά δεδομένα ασυνέπειας τα οποία δεν είναι διαθέσιμα στο ευρύ κοινό.
Μελέτη του ρόλου των φυσικών αντιμικροβιακών πεπτιδίων στην παθογένεση των λοιμώξεων σε κιρρωτικούς ασθενείς
Authors: Καλτσά Γαρυφαλλιά
Published: August 2021

Σκοπός: Η μελέτη της έκφρασης των φυσικών αντιμικροβιακών πεπτιδίων στη χρόνια ηπατική νόσο και η ύπαρξη ή όχι συσχέτισης με την αιτιολογία της ηπατικής νόσου. Επιπλέον, η συσχέτισή τους με παράγοντες που σχετίζονται με τη βακτηριακή αλλόθεση και η ανάδειξη του πιθανού ρόλου των αντιμικροβιακών πετιδίων στη παθογένεση των λοιμώξεων στους κιρρωτικούς ασθενείς ή/και του ρόλου τους ως δείκτη βακτηριακής αλλόθεσης στους ασθενείς με τελικού σταδίου ηπατική νόσο.Ασθενείς και Μέθοδοι: Οι συγκεντρώσεις της hBD-1 και του sCD14 στο πλάσμα και στον ορό αντίστοιχα ασθενών με κίρρωση του ήπατος, με χρόνια ιογενή ηπατίτιδα και σε υγιείς μάρτυρες, καθώς και στις ηπατικές φλέβες κιρρωτικών ασθενών, μετρήθηκαν με ELISA. Η σχετική έκφραση του mRNA διαφόρων αντιμικροβιακών πεπτιδίων προσδιορίστηκε Real-time RT-PCR σε βιοψίες από τον τελικό ειλεό και το παχύ έντερο. Επίσης, διενεργήθηκαν πειράματα ανοσοϊστοχημείας και καλλιεργειών σε ιστικά τεμαχίδια και πειράματα καλλιεργειών ολικού αίματος.Αποτελέσματα: Παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της hBD-1 και του sCD14 στο περιφερικό αίμα των ασθενών με κίρρωση του ήπατος (18.26 ng/ml, 16.65-21.94, διάμεσος, 95%CI για την hBD-1 και 2777 ng/ml, 2701-3133, διάμεσος, 95%CI για το sCD14) σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες (8.85 ng/ml, 7.46-9.69, διάμεσος, 95%CI, P<0.0001 για την hBD-1 και 1671 ng/ml, 1574-2026, διάμεσος, 95%CI, P<0.0001 για το sCD14) και όσον αφορά στην hBD-1 και με τους ασθενείς με χρόνια ιογενή ηπατίτιδα (8.87 ng/ml, 9.09-12.88, διάμεσος, 95%CI, P<0.0001). Η υποκείμενη αιτία της κίρρωσης δεν επηρέαζε τη συγκέντρωση καμίας εκ των δύο πρωτεϊνών. Τα επίπεδα της hBD-1 παρουσιάζουν στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τα επίπεδα του sCD14 στον ορό που συλλέχθηκε από τις ηπατικές φλέβες των κιρρωτικών ασθενών (Spearman r=0.6, P=0.0045). Αντιθέτως, δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ κιρρωτικών ασθενών και υγιών μαρτύρων στην τοπική έκφραση του mRNA ούτε της A5 ντεφενσίνης ή της hBD-1 στο εντερικό επιθήλιο.Συμπεράσματα: Η hBD-1 υπερεκφράζεται στους ασθενείς με κίρρωση του ήπατος και σχετίζεται σε στατιστικά σημαντικό επίπεδο με το sCD14, ενός μορίου του οποίου η έκφραση επάγεται από την παρουσία του λιποπολυσακχαρίτη (LPS). Η συσχέτιση της hBD-1 με την παρουσία μικροβιαιμίας από gram αρνητικά μικρόβια, αναδεικνύει τον πιθανό ρόλο της hBD-1 ως δείκτη βακτηριακής αλλόθεσης σε ασθενείς με κίρρωση του ήπατος.
Topology optimization of polymorphic structures and mechanisms using global and multicriteria optimization
Authors: Καμινάκης Νικόλαος
Published: August 2021

Η τοπολογική βελτιστοποίηση λύνει το βασικό πρόβλημα εύρεσης της καλύτερης κατανομής μιας περιορισμένης ποσότητας υλικού μέσα σε ένα προδιαγεγραμμένο χωρίο, προκειμένου η προκύπτουσα δομή να αποτελεί μια κατασκευή ή ένα μηχανισμό που θα λειτουργεί βέλτιστα. Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες εφαρμογές είναι η σύνθεση εύκαμπτων μηχανισμών. Ένας εύκαμπτος μηχανισμός είναι ένα ελαστικό, μονολιθικό σώμα που μετατρέπει τις εξωτερικές φορτίσεις σε κίνηση μέσω της παραμόρφωσης του, κατά μήκος μιας συγκεκριμένης κατεύθυνσης και ταυτόχρονα είναι αρκετά άκαμπτο ώστε να αντέχει τις επιβαλλόμενες φορτίσεις. Οι πολυμορφικοί εύκαμπτοι μηχανισμοί είναι κατασκευές με όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά που είναι σε θέση να παρέχουν δύο ή περισσότερες διαφορετικές κινήσεις, ανάλογα με την επιβαλλόμενη φόρτιση.Στην παρούσα διατριβή αναπτύσσεται και χρησιμοποιείται υβριδικός αλγόριθμος για τον υπολογισμό κατασκευών και εύκαμπτων μηχανισμών, ο οποίος συνδυάζει χαρακτηριστικά εφαρμόσιμης ολικής βελτιστοποίησης, για την αποφυγή τοπικών ελαχίστων, και κλασικών αλγορίθμων τοπολογικής βελτιστοποίησης.Η τοπολογική βελτιστοποίησης μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα εννοιολογικό εργαλείο σχεδιασμού κατασκευών, εύκαμπτων μηχανισμών και αυξητικών υλικών, κ.τ.λ. Η χρήση κλασσικών τεχνικών σχεδιασμού βέλτιστων κατασκευών, οδηγεί στην διατύπωση πολυκριτήριων προβλημάτων τοπολογικής βελτιστοποίησης. Από αριθμητικά πειράματα παρατηρήθηκε ότι η έναρξη της τοπολογικής βελτιστοποίησης από τυχαίες αρχικές κατανομές υλικού οδηγεί σε διαφορετικές τελικές λύσεις, κάτι που σημαίνει ότι ο αλγόριθμος εγκλωβίζεται σε τοπικά ελάχιστα. Αυτό το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα έντονο στα προβλήματα σχεδιασμού εύκαμπτων μηχανισμών. Ως εκ τούτου, προτείνεται ένας νέος υβριδικός αλγόριθμος που αξιοποιεί τα πλεονεκτήματα τεχνικών ολικής βελτιστοποίησης και χρησιμοποιεί την τοπολογική βελτιστοποίηση ως εργαλείο αξιολόγησης.Για την πλειοψηφία των υλικών στη φύση, όταν σε αυτά ασκούνται εφελκυστικές δυνάμεις τότε αυτά γίνονται λεπτότερα στην κάθετα προς τη φόρτιση κατεύθυνση, και το αντίστροφο. Το αντίθετο αποτέλεσμα λαμβάνει χώρα για τα αυξητικά υλικά. Τα αυξητικά υλικά είναι τεχνητές μικροδομές με ιδιότητες που δεν μπορούν να βρεθούν στη φύση. Οι μηχανικές τους ιδιότητες καθορίζονται από τη δομή τους και όχι από τη σύνθεσή τους. Το χαρακτηριστικό που τα περιγράφει ως αυξητικά, είναι ο αρνητικός λόγος Poisson. Η αυξητική συμπεριφορά προκύπτει λόγω της ειδικής εσωτερικής δομής τους και του τρόπου που παραμορφώνονται όταν φορτιστούν μονοαξονικά. Τα αυξητικά υλικά μπορούν να σχεδιαστούν όπως οι εύκαμπτοι μηχανισμοί και ο σχεδιασμός τους παρουσιάζεται στην εργασία αυτή ως εφαρμογή, η οποία οδηγεί σε νέες μορφές αυξητικών μικροδομών. Η αποτελεσματικότητά τους καθώς και η απόκρισή τους σε μη γραμμική περιοχή επαληθεύονται με τη χρήση αριθμητικής ομογενοποίησης και εργαλείων CAD/CAE.
Melos in Plato
Authors: Κόκκιου Χαρά
Published: August 2021

Η διατριβή αυτή μελετά τη σημασία και τη βαρύτητα του μέλους σε όλους τους πλατωνικούς διαλόγους, ένα ερώτημα που αποτελεί τμήμα μίας ευρύτερης συζήτησης σχετικά με την αντιμετώπιση της ποίησης και της μουσικής (με την ευρεία έννοια του όρου ως καλλιέργεια στα γράμματα και στις τέχνες) από τον Πλάτωνα. Πιο συγκεκριμένα, ο βασικός στόχος αυτής της διατριβής είναι να ξεχωρίσει και να αναλύσει ένα συγκεκριμένο κομμάτι της μουσικής στον Πλάτωνα. Αναζητώντας τον ρόλο του μέλους στον μουσικό κόσμο του Πλάτωνα, η έρευνά μου ασχολείται, αρχικά, με τη σημασία του όρου και με τη συσχέτιση του μέλους με διαφορετικά ποιητικά είδη, όπως το έπος, καθώς επίσης και με ποικίλα είδη τεχνών και θεμάτων, όπως η τέχνη της ρητορικής και το θέμα του έρωτα. Επιπλέον, η στενή σχέση του μέλους με την όρχηση, ο συνδυασμός των οποίων μας δίνει την ουσία της χορείας, είναι ζωτικής σημασίας για την ερμηνεία της σημασίας και της σπουδαιότητας του μέλους στην πλατωνική σκέψη. Κεντρικό θέμα στο οποίο εστιάζει η μελέτη αυτή είναι η μετάβαση από το μέλος στα διάφορα είδη (γένη) της μελικής ποίησης, τα οποία ο Πλάτωνας συζητά στους διαλόγους του. Η ανάλυση του θέματος αυτού έχει ως στόχο την ανάπτυξη της αντίληψής μας αναφορικά με την αντιμετώπιση της μελικής ποίησης από τον Πλάτωνα, σε σύγκριση με την αντιμετώπιση της επικής και της δραματικής ποίησης. Η στάση του Πλάτωνα απέναντι στο μέλος, θεωρούμενο καταρχήν ως τραγούδι σε όλη την έκταση του έργου του, ο τρόπος με τον οποίο (ανα)διαμορφώνει την ταυτότητα κάθε είδους, ο τρόπος με τον οποίο παίζει με τις καθιερωμένες παραδόσεις του τραγουδιού και με τα όρια της υπάρχουσας ιστορίας και του πολιτισμού του αποτελούν περαιτέρω σημαντικά ζητήματα, η διερεύνηση των οποίων δύναται να φωτίσει ορισμένες σελίδες της πλατωνικής ατζέντας πάνω στο ευρύτερο ζήτημα του μέλους. Με στόχο να διευρύνω την προοπτική της έρευνάς μου περνώ από το κείμενο στην ερμηνεία του περι-κειμένου (context). Γι᾽ αυτόν τον λόγο, ερευνώ τους τόπους, όπου έλαβαν χώρα οι πλατωνικοί διάλογοι - ως εκ τούτου τα περικείμενα των φιλοσοφικών συζητήσεων - και την "αλλαγή/τροποποίηση" των τόπων αυτών, που παραδοσιακά περιελάμβαναν μεταξύ άλλων τραγούδι και όρχηση, όπως είναι για παράδειγμα το συμπόσιο, η εορτή προς τιμή κάποιου θεού, η θεωρία, ο ερωτικός ιερός τόπος (locus amoenus), ώστε να ''φιλοξενήσουν'' τη φιλοσοφία, η οποία εισβάλλει αιφνίδια. Στο τέλος, η διατριβή εστιάζει, ωστόσο, ακριβώς στο αντίστροφο: στην αλλαγή/τροποποίηση του μέλους ώστε να ανταποκριθεί στις φιλοσοφικές ανάγκες όπως ορίζονται από τον Πλάτωνα. Ως εκ τούτου, δίνεται έμφαση στην αναμόρφωση και στην επανένταξη του μέλους στους πλατωνικούς διαλόγους. Η μελέτη αυτή υποστηρίζει ότι το μέλος, αναπόσπαστα συνδεδεμένο με την μουσική και κατ᾽ επέκταση με την παιδεία, αποτελεί πυρήνα της πλατωνικής φιλοσοφίας. Η συνεχής πάλη του φιλοσόφου και το διαρκές παιχνίδι του με τη σημασία και τη μορφή του όρου καθιστά το μέλος μείζων φιλοσοφική και φιλολογική πρόκληση. Πράγματι, το μέλος προσδιορίζεται, επαναπροσδιορίζεται, αναδιαμορφώνεται και επεκτείνεται, φωτίζοντας έτσι τη φύση της ίδιας της πλατωνικής φιλοσοφίας.
Ζητήματα διεπαφής λεξικού και σύνταξης και εφαρμογή στη νέα ελληνική ως δεύτερη/ξένη γλώσσα
Authors: Σαμιώτη Παναγιώτα
Published: August 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη των επιθετικών μετοχών στα Ελληνικά, με εστίαση στις επιθετικές μετοχές -τός/-τος δυνατότητας. Βασικός στόχος είναι να διερευνηθεί η δομή των επιθετικών μετοχών -τός/-τος δυνατότητας και κατά πόσο τα δομικά χαρακτηριστικά τους διαφέρουν από τις ρηματικές δομές δυνατότητας (προδιαθετικές δομές) διαγλωσσικά. Οι κοινές σημασιακές και δομικές ιδιότητες των επιθετικών μετοχών –τός/-τος δυνατότητας με τη ρηματική προδιαθετική μέση οδηγούν στο συμπέρασμα ότι εμπεριέχουν στη δομή τους κοινές λειτουργικές κατηγορίες με αυτήν, όπως ο Γενικευτικός Τελεστής και η κεφαλή Φωνής. Στην παρούσα διατριβή η ερμηνεία των επιθετικών μετοχών στα Ελληνικά γίνεται με βάση το μορφολογικό-συντακτικό μοντέλο της Κατανεμητικής Μορφολογίας (ΚΜ) (Distributed Morphology).
Ανάπτυξη προηγμένων υβριδικών νανοϋλικών τύπου πυρήνα-κελύφους για την προστασία και στεγανοποίηση επιφανειών
Authors: Κορωναίου Μαρία
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται τη σύνθεση προηγμένων υβριδικών οργανικών-ανόργανων και οργανικών-οργανικών νανοσωματιδίων με την τεχνική του πολυμερισμού γαλακτώματος. Τα παραγόμενα υβριδικά νανοσωματίδια προορίζονται για εφαρμογές σε προηγμένα επιστρώματα και επικαλυπτικά, κατάλληλα για την προστασία και τη στεγανοποίηση επιφανειών και είναι συμβατά με τους υπάρχοντες περιβαλλοντικούς περιορισμούς σχετικά με την εκπομπή πτητικών οργανικών συστατικών (VOC’s). Ειδικότερα, πραγματοποιήθηκε σύνθεση των υβριδικών οργανικών-ανόργανων νανοσωματιδίων με την τεχνική του πολυμερισμού γαλακτώματος απουσία γαλακτωματοποιητή, παρουσία μίας υδατικής διασποράς προσχηματισμένων νανοσωματιδίων διοξειδίου του πυριτίου, τα οποία ταυτόχρονα διαδραματίζουν το ρόλο του σταθεροποιητικού παράγοντα του συστήματος. Στην περίπτωση αυτή, πραγματοποιήθηκε πειραματική μελέτη της επίδρασης βασικών παραμέτρων του συστήματος, όπως η αρχική συγκέντρωση των νανοσωματιδίων διοξειδίου του πυριτίου, το κλάσμα μάζας των μονομερών, το pH και η θερμοκρασία της αντίδρασης, στο βαθμό μετατροπής και τις τελικές ιδιότητες των παραγόμενων υβριδικών νανοσωματιδίων, όπως το μέγεθος και η περιεκτικότητα σε νανοσωματίδια διοξειδίου του πυριτίου στο τελικό υβριδικό υλικό. Στη συνέχεια, μελετήθηκαν οι θερμικές ιδιότητες των υβριδικών σωματιδίων, καθώς και οι ρεολογικές ιδιότητες των αντίστοιχων γαλακτωμάτων. Διερευνήθηκε, επίσης, η μεταφορά της διεργασίας από αντιδραστήρες ασυνεχούς λειτουργίας σε αντιδραστήρες ημι-συνεχούς λειτουργίας και η ανάπτυξη πορώδους υλικού. Τέλος, με φασματοσκοπική ανάλυση αποδείχτηκε η υπεροχή των υβριδικών γαλακτωμάτων έναντι των απλών αναμείξεων συμβατικών γαλακτωμάτων με διασπορές νανοσωματιδίων διοξειδίου του πυριτίου.Όσον αφορά στη σύνθεση των υβριδικών οργανικών-οργανικών νανοσωματιδίων, αυτή πραγματοποιήθηκε με την τεχνική του πολυμερισμού γαλακτώματος δύο σταδίων σε αντιδραστήρες ημι-συνεχούς λειτουργίας. Για τη σύνθεση χρησιμοποιήθηκαν ακρυλικά μονομερή και στυρένιο, καθώς και κάποια βοηθητικά συμμονομερή ως μέσα δικτύωσης. Στη συνέχεια, μελετήθηκε η επίδραση βασικών παραμέτρων της διεργασίας, όπως η αναλογία των μονομερών, η αναλογία πυρήνα-κελύφους και η χρήση μέσων δικτύωσης, στις τελικές ιδιότητες των παραγόμενων νανοσωματιδίων. Τέλος, μελετήθηκαν οι μηχανικές ιδιότητες των προϊόντων, καθώς και άλλα τεχνικά χαρακτηριστικά που αφορούν στην τελική εφαρμογή (σκληρότητα, ελαστικότητα, γυαλάδα) ώστε να πληρούν τις προδιαγραφές που ισχύουν για τα δομικά στεγανωτικά υλικά.
Υπολογιστικές τεχνικές βέλτιστης αξιοποίησης ενεργειακών πόρων
Authors: Κολτσακλής Νικόλαος
Published: August 2021

O μακροχρόνιος ενεργειακός σχεδιασμός αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της συνολικής ενεργειακής πολιτικής, θεμελιώδεις στόχοι της οποίας είναι η ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού, η περιβαλλοντική προστασία, η περιφερειακή ανάπτυξη, καθώς και η αύξηση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας, με τελικό στόχο την μείωση του ενεργειακού κόστους. Σε διεθνές επίπεδο επιδρά και μια άλλη σειρά παραγόντων στους οποίους συμπεριλαμβάνονται η δημογραφική εξέλιξη, η παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη, η αυξανόμενη ενεργειακή ζήτηση, η κλιματική αλλαγή, η περιβαλλοντική μόλυνση και οι ολοένα και συρρικνούμενοι ενεργειακοί πόροι. Ως συνέπεια των παραπάνω, δημιουργείται η ανάγκη για ένα συστηματικό πλαίσιο ανάλυσης και σχεδιασμού υλοποίησης ενεργειακών πολιτικών.Επιπλέον, η υλοποίηση του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού εμπεριέχει σημαντικό βαθμό πολυπλοκότητας εξαιτίας της διαφοροποίησης των πηγών προμήθειας και της ύπαρξης πολλαπλών διαθέσιμων τεχνολογιών ηλεκτροπαραγωγής, της μεταβλητότητας και της αστάθειας των προσδιοριστικών παραμέτρων του ενεργειακού συστήματος, του περιβαλλοντικού αντίκτυπου, των κοινωνικών αντιδράσεων και της εξεύρεσης ή μη χρηματοδοτικών πόρων. Ο στόχος του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού αφορά την ασφαλή και ακριβή σχεδίαση ενός μακροπρόθεσμου οδικού χάρτη ανάπτυξης ενός ενεργειακού συστήματος μέσω της ελαχιστοποίησης του συνολικού κόστους ανάπτυξης και λειτουργίας του συστήματος. Η επιδίωξη της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι μέσω της εφαρμογής μεθόδων μαθηματικού προγραμματισμού και ειδικότερα τεχνικών μεικτού ακεραίου γραμμικού προγραμματισμού, να συνεισφέρει στην ανάπτυξη μαθηματικών υποδειγμάτων που λαμβάνοντας υπ’ όψιν τεχνικούς, οικονομικούς, περιβαλλοντικούς και ρυθμιστικούς περιορισμούς να παρέχουν τα βέλτιστα αποτελέσματα σε ότι αφορά την βέλτιστη εξέλιξη και πορεία των ενεργειακών συστημάτων. Η παρούσα διατριβή εστιάζει σε ένα από τα πλέον κρίσιμα ενεργειακά συστήματα, ήτοι το ηλεκτρικό σύστημα, το οποίο αποτελεί σημαντικό τμήμα της συνολικής ενεργειακής δραστηριότητας για κάθε οικονομία, αντιπροσωπεύοντας τις διαδικασίες παραγωγής, μεταφοράς και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας. Οι αναπτυχθείσες υπολογιστικές προσεγγίσεις δύναται να χρησιμοποιηθούν και υπό συνθήκες αβεβαιότητας κάποιων παραμέτρων του συστήματος, σε ευρεία χρονική κλίμακα, από ωριαίο επίπεδο έως και μιας σειράς ετών, ενώ μπορούν επίσης να επεκταθούν και σε αποκεντρωμένα ενεργειακά δίκτυα, καλύπτοντας έτσι ολόκληρο το φάσμα της ενεργειακής εφοδιαστικής αλυσίδας.
Μελέτη των επιπέδων επινεφριδιακών ορμονών και συσχέτιση τους με την έκβαση της καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης
Authors: Μπαρουξής Δημήτριος
Published: August 2021

Αντικείμενο-στόχος: Κατά τη διάρκεια της καρδιακής ανακοπής παρατηρείται αύξηση των κατεχολαμινών.Σκοπός αυτής της μελέτης είναι 1) να διερευνηθεί αν τα επίπεδα των ενδογενώς παραγομένων κατεχολαμινών σχετίζονται με το αποτέλεσμα της αναζωογόνησης 2) με την τελική ιστοπαθολογική βλάβη των επινεφριδίων 3)να διερευνηθεί αν η εξωγενής χορήγηση ερυθροποιητίνης επηρεάζει τις κατεχολαμίνες Μεθοδολογία: Είκοσι χοίροι διασωληνώθηκαν , έγινε καθετηριασμός των κεντρικών αγγείων και προκλήθηκε κοιλιακή μαρμαρυγή, η οποία παρέμεινε αθεράπευτη για 8 λεπτά. Τα ζώα αναζωογονήθηκαν σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες. Αιμοληψίες πραγματοποιήθηκαν καθόλη τη διάρκεια του πειράματος. Όσα ζώα αναζωογονήθηκαν παρακολουθήθηκαν για 48 ώρες στο τέλος των οποίων έγινε λήψη επινεφριδίων.Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Η χορήγηση ερυθροποιητίνης επηρέασε σημαντικά σχεδόν όλες τις εξεταζόμενες ορμόνες. Υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά για την αδρεναλίνη (p=0.034) και την κορτιζόλη (p<0.001) αλλά όχι για την νοραδρεναλίνη (p=0.211) μεταξύ των ομάδων, καθώς και κατά την αλληλεπίδραση των ομάδων με τις φάσεις της μελέτης για τις ίδιες παραμέτρους (p=0.037) για την αδρεναλίνη και για την κορτιζόλη (p=0.017) ενώ δεν διαπιστώθηκε στις επιμέρους ομάδες για την νοραδρεναλίνη (p=0.140) Η κορτιζόλη σχετίζεται με ανάκτηση της αυτόματης κυκλοφορίας, αλλά όχι με καλή νευρολογική έκβαση. Η ερυθροποιητίνη αυξάνει το ποσοστό ανάκτησης αυτόματης κυκλοφορίας, μειώνει την αρνητική δράση της αδρεναλίνης, αυξάνει επιβίωση στο 48ωρο, μειώνει την ιστική επινεφριδιακή βλάβη.
Ανάπτυξη και εφαρμογή πειραματικών μεθόδων προσδιορισμού των φυσικών ιδιοτήτων του ατμοσφαιρικού αερολύματος
Authors: Γκίνη Μαρία
Published: August 2021

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής αποτελεί η ανάπτυξη νέων τεχνικών για τον χαρακτηρισμό των φυσικών ιδιοτήτων των αιωρούμενων σωματιδίων (ΑΣ). H επιφάνεια των ΑΣ είναι μια παράμετρος με ιδιαίτερη σημασία όσον αφορά τη μελέτη των επιδράσεων της σωματιδιακής ρύπανσης στην ποιότητα του αέρα, την αλληλεπίδραση των σωματιδίων με το ατμοσφαιρικό περιβάλλον, καθώς και την διερεύνηση των επιπτώσεων που επιφέρει η έκθεση στους συγκεκριμένους ρύπους στην ανθρώπινη υγεία. Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε η επιφάνεια Fuchs των ΑΣ, η οποία αντιπροσωπεύει την επιφάνεια των σωματιδίων που είναι διαθέσιμη για αλληλεπιδράσεις και παίζει καθοριστικό ρόλο στο μηχανισμό της διάχυσης των σωματιδίων καθώς και στις αντιδράσεις μεταξύ των σωματιδίων και των αερίων ενώσεων που τα περιβάλλουν. Στηριζόμενοι στην αρχή λειτουργίας του επιφανειόμετρου, αναπτύχθηκε μια νέα μεθοδολογία(Επιφανειόμετρο Διαδοχικών Σταδίων, CEPI) για τη μέτρηση σε πραγματικό χρόνο της κατανομής της επιφάνειάς Fuchs των ΑΣ ως προς το μέγεθός τους (αεροδυναμική διάμετρος), με τρόπο άμεσο, χωρίς να απαιτούνται υποθέσεις σχετικά με τη μορφή των σωματιδίων. Παράλληλα, αναπτύχθηκε μια μεθοδολογία μέτρησης της ενεργού πυκνότητας των ΑΣ, η οποία είναι ενδεικτική της χημικής σύστασης και της μορφολογίας των ΑΣ και παίζει σημαντικό ρόλο στην δυναμική τους. Για την επιβεβαίωση των ανωτέρω μεθοδολογιών και την παραμετροποίηση των συνθηκών λειτουργίας του CEPI, πραγματοποιήθηκαν μια σειρά πειραμάτων με μονομεγέθη και πολυμεγέθη αερολύματα γνωστών ιδιοτήτων κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες. Στη συνέχεια, οι παραπάνω τεχνικές εφαρμόστηκαν για τον χαρακτηρισμό των φυσικών ιδιοτήτων και των μορφολογικών χαρακτηριστικών (π.χ. παράγοντας σχήματος, μορφοκλασματική διάσταση) των μορφοκλασματικών (φράκταλ) σωματιδίων άνθρακα, που παρήχθησαν μέσω μιας πηγής ιονισμού εκκένωσης σπινθήρα αλλά και για τον χαρακτηρισμό των ιδιοτήτων των σωματιδίων του ατμοσφαιρικού αερολύματος. Για την μελέτη των ιδιοτήτων του ατμοσφαιρικού αερολύματος πραγματοποιήθηκαν δειγματοληψίες στο σταθμό αστικού υποβάθρου DEM—GAW/ACTRIS, που είναι εγκατεστημένος στο χώρο του ΕΚΕΦΕ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ. Οι παράμετροι του ατμοσφαιρικού αερολύματος που μελετήθηκαν είναι η κατανομή μεγέθους της επιφάνειας Fuchs και της συγκέντρωσης του αριθμού των ΑΣ, η συγκέντρωση μάζας του στοιχειακού (EC) και οργανικού άνθρακα (OC) και η ενεργός πυκνότητα των ΑΣ. Μελετήθηκαν οι ημερήσιοι κύκλοι των παραπάνω παραμέτρων, καθώς και η επίδραση βασικών μετεωρολογικών παραμέτρων και της τοπικής ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας, στη διαμόρφωση των παρατηρούμενων διακυμάνσεων στις συγκεντρώσεις των ΑΣ. Tα αποτελέσματα της παρούσας διατριβής έχουν ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον, με σημαντικές προοπτικές περαιτέρω έρευνας και καλύπτουν μεγάλο εύρος εφαρμογών, τόσο στη επιστήμη και τεχνολογία των αερολυμάτων όσο και στη ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και τις επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην ανθρώπινη υγεία.
Κοινωνική πολιτική και περιφερειακή ανάπτυξη
Authors: Αδαμόπουλος Αθανάσιος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι να διερευνήσει και εντοπίσει την ανισότητες και αποκλίσεις τόσο ως προς την κατανομή όσο και ως προς την αποδοτικότητα των πόρων του ΕΣΥ στη νοσοκομειακή περίθαλψη μέσα από τη συσχέτιση της ζήτησης υπηρεσιών υγείας με τους προσφερόμενους πόρους (ανθρώπινο δυναμικό, βιοϊατρική τεχνολογία, κτιριακές υποδομές κ.λπ.). Μεθοδολογία: Βασική μονάδα εξέτασης της παρούσας έρευνας αποτέλεσε το δημόσιο νοσοκομείο του ΕΣΥ στις 13 Περιφέρειες της χώρας (123 νοσοκομεία), με εξαίρεση τα ψυχιατρικά νοσοκομεία, τα οποία, λόγω των ιδιαιτεροτήτων που παρουσιάζουν, δεν έχουν συμπεριληφθεί στην παρούσα έρευνα, καθώς επίσης και τα στρατιωτικά νοσοκομεία και το Αρεταίειο λόγω έλλειψης στοιχείων. Η μεθοδολογία της παρούσας διατριβής βασίζεται:I) Στον υπολογισμό της βέλτιστης κατανομής των μονάδων υγείας του ΕΣΥ μέσα από την αξιοποίηση ενός πολυκριτηριακού μοντέλου Περιφερειακής Κατανομής Πόρων Νοσοκομειακής Περίθαλψης II) στην αξιολόγηση της νοσηλευτικής δραστηριότητας των νοσοκομείων του ΕΣΥ μέσα από δείκτες λειτουργικής και οικονομικής αποδοτικότητας.Αποτελέσματα: Με βάση το πολυκριτηριακό μοντέλο Περιφερειακής Κατανομής Πόρων Νοσοκομειακής Περίθαλψης προκύπτει ότι οι δημόσιες νοσοκομειακές μονάδες της Περιφέρειας Αττικής –σε συνάρτηση πάντα και με την εκφρασμένη ζήτηση αλλά και το επιδημιολογικό προφίλ του πληθυσμού- υποχρηματοδοτούνται και υπολείπονται σημαντικά από τη βέλτιστη κατανομή, έλλειμμα το οποίο σε χρηματικούς όρους προσεγγίζει τα 0,5 δις ευρώ ετησίως. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό εύρημα καθώς μέχρι σήμερα υπάρχει ευρέως διαδεδομένη η αντίληψη της υπερσυγκέντρωσης διαθέσιμων πόρων στην πρωτεύουσα σε σχέση με τις υπόλοιπες περιφέρειες. Αντίθετα, η πλειοψηφία των περιφερειών της χώρας, και ιδιαίτερα οι Περιφέρειες Κρήτης και Ηπείρου, που μάλιστα εξυπηρετούν σχεδόν αποκλειστικά τον πληθυσμό ευθύνης τους, φαίνεται να υπερχρηματοδοτούνται ετησίως με €123 εκ. και €100 εκ. αντίστοιχα. Από την ανάλυση των στοιχείων προκύπτει επίσης ότι οι περιφερειακές ανισότητες αφορούν τόσο την κατανομή του απασχολούμενου προσωπικού (κατά βάση ιατρικού και νοσηλευτικού) όσο και την κατανομή του εξοπλισμού βιοϊατρικής τεχνολογίας. Σε συνδυασμό με τα παραπάνω, ένα επίσης σημαντικό στοιχείο που εξάγεται από την παρούσα έρευνα είναι οι σημαντικές αποκλίσεις που παρατηρούνται στους δείκτες λειτουργικής και οικονομικής αποδοτικότητας μεταξύ των νοσοκομειακών μονάδων. Οι αποκλίσεις αυτές, σταθμισμένες μάλιστα με το μέγεθος του νοσοκομείου, είναι τόσο σημαντικές που φαίνεται επιτακτική η ανάγκη του ελληνικού υγειονομικού συστήματος να προχωρήσει άμεσα σε ενέργειες, αφενός, βέλτιστης ανακατανομής των διαθέσιμων –μη αξιοποιήσιμων– πόρων και, αφετέρου, συστηματικού ελέγχου και παρακολούθησης της δραστηριότητας των μονάδων υγείας.
Εξέλιξη της παχυσαρκίας στην παιδική ηλικία
Authors: Γρηγοράκης Δημήτρης
Published: August 2021

Η παιδική παχυσαρκία αποτελεί ένα πρόβλημα με σοβαρές ιατρικές και κοινωνικές προεκτάσεις. Σε ένα μεγάλο δείγμα 124.133 μαθητών της 3ης και 5ης τάξης δημοτικού κατά το σχολικό έτος 2010-2011 και 68.009 μαθητών της 3ης τάξης δημοτικού το 2008-09, προσδιορίστηκαν ο επιπολασμός της συνολικής και κεντρικής παχυσαρκίας, αλλά και οι συνήθειες τρόπου ζωής (διατροφική συμπεριφορά και φυσική δραστηριότητα) καθώς και τα κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με αυτές. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα το 2010-11 στην Ελλάδα, το 1,5% των μαθητών ήταν λιποβαρείς, 24,8% ήταν υπέρβαροι και το 8,8% παχύσαρκοι. Το συνολικό ποσοστό των παιδιών με κεντρική παχυσαρκία προσδιορίστηκε στο 33,4% (36,0% αγόρια, 30,7% κορίτσια). Παράλληλα, το 27,5% των μη παχύσαρκων παιδιών (69,5% των υπέρβαρων και 12,0% φυσιολογικού βάρους) ταξινομήθηκαν ως κεντρικά παχύσαρκα. Η συχνή κατανάλωση πρωινού (OR 0,72 95% CI 0,69-0,75), ενδιάμεσων μικρογευμάτων (OR 0,70 95% CI 0,67-0,74), καθώς και η συχνή συμμετοχή σε καθιστικές δραστηριότητες (OR 1,10 95% CI 1,07-1,14) αναδείχθηκαν ως οι πιο σημαντικοί προβλεπτικοί παράγοντες της παιδικής κεντρικής παχυσαρκίας. Μεταξύ των αξιολογούμενων παραμέτρων του SES, ο δείκτης ανεργίας αποδείχθηκε ως ο πιο σημαντικός διαχρονικός παράγοντας πρόβλεψης της κεντρικής παιδικής παχυσαρκίας. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της παρούσας διατριβής δείχνουν ιδιαίτερα υψηλό επιπολασμό τόσο της συνολικής, όσο και της κεντρικής παιδικής παχυσαρκίας Σε ορισμένα χαρακτηριστικά κοινωνικοοικονομικού επιπέδου: περιοχές με υψηλό δείκτη ανεργίας, αλλά και σε συνήθειες του τρόπου ζωής: συχνότητα λήψης πρωινού γεύματος, κατανάλωσης μικρογευματιδίων, βαθμός συμμετοχής σε καθιστικές δραστηριότητες, θα πρέπει να δοθεί απαραίτητη προσοχή ώστε να αποτελέσουν συστατικά στρατηγικών παρεμβάσεων με στόχο την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας.
Ανάπτυξη μοντέλου πληροφοριακού συστήματος με αξιοποίηση των βάσεων δεδομένων για διοικητικές πράξεις στη Δασική Υπηρεσία
Authors: Καρακύριος Δημήτριος
Published: August 2021

Η Ελληνική Δασική Υπηρεσία, στα πλαίσια των καθηκόντων της, καλείται να διαχειριστεί μεγάλο αριθμό διοικητικών και περιβαλλοντικών πληροφοριών, να διεκπεραιώσει καθημερινά πλήθος Διοικητικών Πράξεων και να ασκήσει τοπικά Δασική Πολιτική. Τα Πληροφοριακά Συστήματα, στην περίπτωση των δημόσιων οργανισμών αποτελούν σημαντικό εργαλείο για την διαφάνεια, νομιμότητα, για την μείωση χρόνου και κόστους εργασιών, για την λήψη αποφάσεων, την άσκηση πολίτικης και την διοίκηση ολικής ποιότητας. Η λειτουργικότητα ενός πληροφοριακού συστήματος επιτυγχάνεται μέσα από τις διαδικασίες αλληλεπίδρασης των προγραμμάτων με τις Βάσεις Δεδομένων. Η χρήση νέων τεχνολογιών συστημάτων πληροφοριών και επικοινωνίας (ICTs), με αξιοποίηση των βάσεων δεδομένων αποτελούν αναγκαίο πόρο για την άσκηση σύγχρονης δημόσιας διοίκησης στην Ελληνική Δασική Υπηρεσία. Στην κατεύθυνση αυτή κινείται η παρούσα Διατριβή, σκοπό της οποίας είναι η ανάλυση και η σχεδίαση ενός Μοντέλου Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος (ΟΠΣ) για τις ανάγκες της εσωτερικής διοικητικής λειτουργίας της Δασικής Υπηρεσίας με υποστήριξη Βάσεων Δεδομένων με στόχο την βελτίωση της ροής εργασίας, την οργάνωση των πληροφοριών, την αξιολόγηση υπαλλήλων και δομών και την υποστήριξη στην λήψη αποφάσεων για την άσκηση στοχευμένης Δασικής Πολιτικής. Η ανάλυση του προτεινόμενου μοντέλου ΟΠΣ προέκυψε από την εφαρμογή της μεθοδολογίας ευμετάβλητων συστημάτων (SSM Checkland) και της μεθοδολογίας 5PBL (Fruchter ). Πάνω στην ανάλυση αυτή σχεδιάστηκε η βάση δεδομένων και στηριζόμενη στο προτεινόμενο μοντέλο ΟΠΣ κατασκευάστηκε μια διαδικτυακή πιλοτική εφαρμογή σύμφωνα με την μελέτη περίπτωσης της Δασικής Υπηρεσίας της Δ/νσης Δασών Ν. Λέσβου. Η πιλοτική εφαρμογή δίνει την δυνατότητα ηλεκτρονικής διακίνησης εγγράφων και ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των υπαλλήλων (χρηστών) καθώς και της ταυτόχρονης πρόσβασης σε αυτές με διαφορετική διαβάθμιση προσβασιμότητας (ασφαλείας) με σκοπό την διακίνηση και οργάνωση των διοικητικών πράξεων και των πληροφοριών τους. Επίσης δίνει την δυνατότητα στον επικεφαλή της δασικής υπηρεσίας εκτός από την υποστήριξη στη λήψη αποφάσεων κατά την άσκηση τοπικής δασικής πολιτικής αλλά και στη διοίκηση της υπηρεσιακής μονάδας και στην αξιολόγηση των υπαλλήλων της μέσα από στατιστικά και αναφορές που προκύπτουν από την εφαρμογή. Τα οφέλη που προκύπτουν από την εισαγωγή του προτεινόμενου ΟΠΣ είναι πολλαπλά και επικεντρώνονται στην αύξηση της παραγωγικότητας, την εξοικονόμηση πόρων την αύξηση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών τα οποία αναμένεται να συμβάλλουν τα μέγιστα προς τον εκσυγχρονισμό της Δημόσιας Διοίκησης και την ανάπτυξη της οικονομίας της Χώρας.
Προσομοίωση κατεργασίας φραιζαρίσμτος σε μίκρο-κλίμακα και πειραματική μελέτη του AI 7075-T651
Authors: Βακόνδιος Δημήτριος
Published: August 2021

Η κατασκευή μηχανολογικών τεμαχίων απαιτεί μια σειρά από μηχανουργικές κατεργασίες. Από την άλλη μεριά κυρίαρχο ρόλο στη συναρμολόγηση τεμαχίων αλλά και στη λειτουργικότητα τους διαδραματίζει η ποιότητα της κατεργασμένης επιφάνειας. Έτσι, η παραμικρή βελτίωση της κατεργασίας και της ποιότητας των τελικών προϊόντων, είναι ικανή να δώσει το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην εκάστοτε βιομηχανία. Για το λόγο αυτόν, τα τελευταία χρόνια η έρευνα στο επιστημονικό πεδίο του φραιζαρίσματος με εργαλεία σφαιρικής απόληξης έχει ενταθεί. Καθ’ ότι στη σύγχρονη περίοδο υπάρχει η τάση για κατασκευή μικρού μεγέθους αντικειμένων, οι κατεργασίες αφαίρεσης υλικού στη μίκρο-κλίμακα αποτελούν τομέα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος.Το αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου μοντέλου προσομοίωσης του φραιζαρίσματος με εργαλείο σφαιρικής απόληξης στη μίκρο-κλίμακα καθώς και η μελέτη της επίδρασης των συνθηκών κοπής, τόσο στο εργαλείο όσο και στην τελική ποιότητα επιφάνειας. Η προσέγγιση που ακολουθήθηκε για την προσομοίωση της κατεργασίας αφορά τη γεωμετρική αναπαράσταση των συμμετεχόντων στην κατεργασία κοπτικού εργαλείου και τεμαχίου, με εφαρμογή της κινηματικής της κατεργασίας. Τα πλεονεκτήματα αυτής της προσέγγισης εντοπίζονται στον ακριβή προσδιορισμό της κατεργαζόμενης επιφάνειας και στην τρισδιάστατη γραφική απεικόνιση του απαραμόρφωτου αποβλίττου κοπής και άρα στον ακριβέστερο υπολογισμό των δυνάμεων κοπής.Για την αυτοματοποίηση των διαδικασιών αναπτύχθηκε λογισμικό το οποίο ενσωματώνει όλα τα στάδια εφαρμογής της κινηματικής της κατεργασίας. Πιο συγκεκριμένα, το λογισμικό σχεδιάζει αυτόματα την τρισδιάστατη γεωμετρία του εργαλείου σφαιρικής απόληξης και του προς κατεργασία τεμαχίου και μέσα από διακριτά βήματα εφαρμόζεται η κινηματική της διαδικασίας. Μετά το πέρας της προσομοίωσης, τα τρισδιάστατης μορφής αποτελέσματα αποθηκεύονται στον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Τα αποτελέσματα του μοντέλου περιλαμβάνουν την προκύπτουσα τοπομορφία επιφάνειας και το τρισδιάστατο απαραμόρφωτο απόβλιττο της κοπής, ενώ με κατάλληλη επεξεργασία αυτών των αποτελεσμάτων προκύπτει η τραχύτητα της επιφάνειας και οι δυνάμεις κοπής. Τα αποτελέσματα τραχύτητας και δυνάμεων επαληθεύτηκαν μέσω μεγάλης σειράς πειραμάτων.Για τον υπολογισμό της επιφανειακής τραχύτητας αναπτύχθηκε εφαρμογή και αντίστοιχος αλγόριθμος υπολογισμού των κυρίων παραμέτρων βασισμένος στα γεωμετρικά χαρακτηριστικά της προκύπτουσας επιφάνειας. Αντίστοιχα, αναπτύχθηκε εφαρμογή για τον υπολογισμό των κύριων συνιστωσών των δυνάμεων κοπής, βασισμένη στα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του απαραμόρφωτου αποβλίττου, σύμφωνα με τους Kienzle και Victor. Τέλος, με τη χρήση ενός στατιστικού λογισμικού πακέτου εφαρμόστηκε η μέθοδος της ανάλυσης παλινδρόμησης για τον προσδιορισμό εξισώσεων που περιγράφουν, τόσο την προκύπτουσα τραχύτητα επιφάνειας, όσο και τις δυνάμεις κοπής που αναπτύσσονται κατά το μικροφραιζάρισμα.
Οι κατασκευές μουσικών οργάνων στη μουσική εκπαίδευση εκπαιδευτικών, παιδιών προσχολικής ηλικίας
Authors: Τσαφταρίδης Νικόλαος
Published: August 2021

Η εργασία αυτή διερευνά τη συμβολή της κατασκευής μουσικών οργάνων στην απόκτηση μουσικής γνώσης και εξετάζει, αντλώντας από εμπειρικά δεδομένα, τη δυνατότητα να διαμορφωθεί μια ευρύτερη παιδαγωγική εκπαιδευτική πρόταση η οποία να συνδυάζει τις δυνατότητες αλληλεπίδρασης της γνώσης του πως με τη γνώση ότι στην τυπική εκπαίδευση. Προς τον σκοπό αυτό οριοθετείται η έννοια μουσικό όργανο ως πολιτισμικό προϊόν και ερευνάται η διεθνής και ελληνική βιβλιογραφία που αφορά την κατασκευή μουσικών οργάνων από τα ίδια τα παιδιά. Ο πρακτικός-χειρωνακτικός χαρακτήρας των κατασκευών «απαιτεί» τη διαδικασία μιας ιδιότυπης μαθητείας με χαρακτηριστικά της παράδοσης της κατασκευής των μουσικών οργάνων στην τυπική εκπαίδευση. Τα δεδομένα αντλήθηκαν από συνεντεύξεις 10 εγνωσμένου κύρους οργανοποιούς, δύο εξαμηνιαία μαθήματα στο ΤΕΑΠΗ και τα ερωτηματολόγια της εσωτερικής αξιολόγησης του ίδιου τμήματος. Η «μουσική» δεν προσεγγίζεται μέσω της πληροφορίας, δεν αποτελεί δηλαδή μέρος της προτασιακής γνώσης, αλλά κατακτάται κυρίως μέσω της πράξης εκεί δηλαδή που είναι παρών ο ήχος και παρούσα η πρακτική της μουσικής.Η διαδικασία κατασκευής μουσικών οργάνων, αν και φαινομενικά είναι μια διαδικασία αναπαραγωγής ενός συγκεκριμένου προϊόντος, το οποίο λειτουργεί ως πρότυπο, εμπεριέχει ωστόσο όψεις που αφορούν τοπικές παραγωγές ως δυνάμει διαδικασίες παραγωγής νέας γνώσης. Για άλλη μια φορά το δίπολο νοητική διεργασία - χειρωνακτική εργασία καταρρέει δίνοντας τη θέση του σε μια αδιάσπαστη ενότητα σκέψης και πράξης, όπου η σκέψη σωματοποιείται και η πράξη «γεμίζει» θεωρία.H έρευνα ίσως αναδεικνύεται ως παράδειγμα που θα συμβάλει στο άνοιγμα του σχολείου στην κοινωνία, καθώς φέρνει στο προσκήνιο τα παιδαγωγικά πλεονεκτήματα από τη συμπερίληψη «αποκλεισμένης» γνώσης στην τυπική εκπαίδευση.
Ανάπτυξη και αξιολόγηση πληροφοριακών συστημάτων στις σύγχρονες επιχειρήσεις
Authors: Κατσανάκης Ιωάννης
Published: August 2021

Τις τελευταίες δεκαετίες, τόσο σε ακαδημαϊκό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο, η αξία της Πληροφοριακής Τεχνολογίας / Πληροφοριακών Συστημάτων (ΠΤ/ΠΣ) και η μέτρηση της αποτελεί ένα από τα βασικότερα θέματα στον τομέα των Πληροφοριακών Συστημάτων. Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται ως βασικό της αντικείμενο τη μελέτη της αξίας των Πληροφοριακών Συστημάτων και της Πληροφοριακής Τεχνολογίας, καθώς και τις μεθόδους που έχουν αναπτυχθεί με σκοπό την αξιολόγησή της, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη κατανόηση των παραγόντων και των αντίστοιχων διεργασιών που διέπουν την αξιολόγηση ενός πληροφοριακού συστήματος στο πλαίσιο της επιχείρησης. Όσον αφορά στη θεωρητική συνεισφορά της έρευνας, εκτός από την καταγραφή και την κατηγοριοποίηση των κύριων μοντέλων αξιολόγησης πληροφοριακών συστημάτων, αναπτύσσεται ένα νέο θεωρητικό πλαίσιο αξιολόγησης πληροφοριακών συστημάτων που βασίζεται στη χρήση διεργασιών. Ως προς την κατεύθυνση αυτή, εξετάζεται μια μελέτη περίπτωσης σε έναν από τους μεγαλύτερους φορείς κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα. Η έρευνα στοχεύει να αποτελέσει μια ποιοτική προσέγγιση αξιολόγησης των πληροφοριακών συστημάτων, συνεισφέροντας στη γενικότερη ανάπτυξη της στρατηγικής ενός οργανισμού, εστιάζοντας στα πεδία των Πληροφοριακών Συστημάτων, των Στρατηγικών Πληροφοριακών Συστημάτων και της Διοίκησης Επιχειρηματικών Διεργασιών. Όσον αφορά στο θεωρητικό υπόβαθρο, το θεωρητικό μοντέλο παραγόντων περιλαμβάνει εννέα παράγοντες που αποτελούν τα κύρια στοιχεία τα οποία διαμορφώνουν την αξία που παρέχεται από τα πληροφοριακά συστήματα και βασίζεται στη θεωρία των Πόρων και Ικανοτήτων, στη Θεωρία Ευθυγράμμισης της Στρατηγικής ΠΤ/ΠΣ και της Επιχειρηματικής Στρατηγικής, και στη Θεωρία των Ενδιαφερόμενων Μερών. Στη διατριβή αξιολογείται το Πληροφοριακό Σύστημα μέσα από την καταγραφή της άμεσης αλληλεπίδρασης του με επιχειρησιακούς και στρατηγικούς παράγοντες και αντιμετωπίζεται ως δομικό στοιχείο του οργανισμού. Το προτεινόμενο πλαίσιο εφαρμόστηκε για τη συλλογή και ανάλυση των δεδομένων που λήφθηκαν από τον οργανισμό, ενώ οριστικοποιήθηκαν τα δομικά του στοιχεία. Συνολικά, με την εφαρμογή του προτεινόμενου πλαισίου αξιολογήθηκε το πληροφοριακό σύστημα μέσω της αποτελεσματικότητας των διεργασιών που διέπουν τους παράγοντες του μοντέλου, και εντοπίστηκαν τα σημεία και οι περιοχές προς βελτίωση. Σε πρακτικό επίπεδο, το προτεινόμενο πλαίσιο αξιολόγησης της ΠΤ/ΠΣ μπορεί να αποτελέσει ένα εργαλείο με το οποίο οι επιχειρήσεις μπορούν να εντοπίζουν τις αδυναμίες τους σχετικά με την αποτελεσματικότητα των πληροφοριακών συστημάτων που διαθέτουν.
Εκτίμηση του επιπέδου συγκέντρωσης των νεοπλασματικών δεικτών στη χολή και το παγκρεατικό υγρό στην πρώιμη διάγνωση των κακοήθων νεοπλασμάτων χοληφόρων και παγκρέατος
Authors: Νάτσιος Αθανάσιος
Published: August 2021

Σκοπός: Ο καθορισμός τιμών αποκοπής και η μελέτη της χρησιμότητας των συγκεντρώσεων των καρκινικών δεικτών CEA, CA19-9, CA125, CA72-4 και CA242 στον ορό τη χολή και το παγκρεατικό υγρό είτε μόνοι τους είτε σε συνδυασμό για την διάκριση μεταξύ καλοήθους και κακοήθους νόσου των χοληφόρων και του παγκρέατος. Μέθοδοι: Συνολικά 95 ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Η 1η ομάδα περιλάμβανε ασθενείς με κακοήθη νόσο (n=44) ενώ η 2η ομάδα ασθενείς με καλοήθη νόσο (n=51). Διενεργήθηκε ERCP σε όλους τους ασθενείς. Η χολή και το παγκρεατικό υγρό συλλέχτηκε μέσω καθετήρα ERCP. Δείγματα ορού ελήφθησαν πριν από την ERCP σε όλους τους ασθενείς για τη μέτρηση της ολικής χολερυθρίνης και των καρκινικών δεικτών CEA, CA19-9, CA125, CA242 και CA72-4. Αποτελέσματα: Οι διάμεσες τιμές στον ορό, της ολικής χολερυθρίνης, των CEA, CA19-9, CA125, CA72-4 και CA242, ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερες στους ασθενείς με κακοήθη νόσο έναντι των ασθενών με καλοήθη νόσο. Οι τιμές των CA242 και CA19-9 στον ορό είχαν την υψηλότερη διαγνωστική ακρίβεια (76,8% και 73,7%, αντίστοιχα). Το CA125 στη χολή είχε 69,5% διαγνωστική ακρίβεια με το CEA και το CA72-4 να έχουν 65.3%. Το CEA και το CA125 στο παγκρεατικό υγρό είχαν 86,2% και 69% διαγνωστική ακρίβεια αντίστοιχα. Ο συνδυασμός των οποιονδήποτε 3 από τους παρακάτω 5 δείκτες (CA242 ορού, CA19-9 ορού, CA125 χολής, CA72-4 χολής και ολικής χολερυθρίνης ορού) ανέδειξε τα καλύτερα αποτελέσματα αναφορικά με την ευαισθησία, την ειδικότητα και τη διαγνωστική ακρίβεια (81,8%, 80,4% και 81,1%, αντίστοιχα). Συμπέρασμα: οι καρκινικοί δείκτες στον ορό τη χολή και το παγκρεατικό υγρό, όταν μελετώνται ξεχωριστά, δεν έχουν την απαιτούμενη διαγνωστική αξία για να διακρίνουν τους ασθενείς με καλοήθη από τους ασθενείς με κακοήθη νόσο του παγκρέατος και των χοληφόρων. Η συνδυασμένη μέτρηση 3 από τους 5 δείκτες (CA242 ορού, CA19-9 ορού, CA125 χολής, CA72-4 χολής και ολικής χολερυθρίνης ορού) βελτιώνει σαφώς τα αποτελέσματα όσον αφορά την ευαισθησία την ειδικότητα και τη διαγνωστική ακρίβεια (81,8%, 80,4% και 81,1%, αντίστοιχα).
Les industries lithiques taillees du site de Proskynas, Greece Centrale (neolithique recent/bronze ancien)
Authors: Μάνος Ιωάννης
Published: August 2021

Το αντικείμενο της διατριβής είναι ο χαρακτηρισμός των τεχνολογικών και τυπολογικών πελεκημένων λιθοτεχνιών του Προσκυνά Λοκρίδας κατά την Νεότερη Νεολιθική/Τελική Νεολιθική (ΝΝ/ΤΝ) και την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (ΠΕΧ). Συγκρίνοντας το εξεταζόμενο σύνολο της θέσης με τις περιφερειακές λιθοτεχνίες που δημοσιεύθηκαν και ελέγχοντας τις τεχνικές και τις μεθόδους με την Πειραματική Αρχαιολογία, η μελέτη αναδυκνύει τη συμβολή της λιθοτεχνίας στην κατανόηση της μετάβασης από την ΝΝ/ΤΝ στην ΠΕΧ.Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίζεται στην αναλυτική καταγραφή όλων των πελεκημένων αντικειμένων σε ψηφιακή βάση δεδομένων. Η ανάλυσή της στηρίζεται στην διεξοδική μελέτη των τεχνολογικών και τυπολογικών χαρακτηριστικών σύμφωνα με τις βασικές πρώτες ύλες: οψιανός, σοκολατί πυριτόλιθος και ξανθός πυριτόλιθος. Η μεθοδολογία που επιλέχθηκε επιτρέπει να ανασυσταθούν νοητικά οι κατασκευαστικές διαδικασίες που ακολουθήθηκαν και να αναγνωριστούν οι τεχνικές πρακτικές και μέθοδοι που εφαρμόστηκαν. Η σύνθεση της αναλυτικής περιγραφής και η πολυπαραγοντική διασταύρωση των αποτελεσμάτων intra-situ και inter-situ αναγνωρίζουν την παραγωγή λεπίδων και φολίδων από ντόπιες και εισαγόμενες πρώτες ύλες. Σε περιφερειακό επίπεδο, η ΝΝ/ΤΝ χαρακτηρίζεται από την διαφοροποίηση των κατασκευαστικών ακολουθιών και των πελεκημένων υποβάθρων. Σε αντίθεση, η ΠΕΧ εμφανίζει μεγάλη ομοιογένεια στον μεθοδολογικό και κατασκευαστικό σχεδιασμό και έντονη τυποποίηση των παραγόμενων λεπίδων, ιδιαίτερα σε οψιανό. Η τυπολογία των δευτερογενώς επεξεργασμένων εργαλείων, η μορφομετρία των προϊόντων που χρησιμοποιήθηκαν χωρίς δευτερογενή επεξεργασία και των τέχνεργων που δεν φέρουν μακροσκοπικές ενδείξεις χρήσης είναι παράγοντες που διαφοροποιούνται τόσο στον ίδιο χρονοπολιτισμικό ορίζοντα ανάλογα με τις τρεις βασικές πρώτες ύλες, όσο και διαχρονικά.
Μελέτη πολυλεπτονικών τελικών καταστάσεων στο πλαίσιο του καθιερωμένου προτύπου, ως διαδικασιών παραγωγής υποβάθρου στην αναζήτηση νέας φυσικής, με το πείραμα ATLAS, με χρήση των πρώτων δεδομένων του LHC
Authors: Ηλιάδης Δημήτριος
Published: August 2021

Μέσω της μελέτης των πολυλεπτονικών τελικών καταστάσεων, είναι δυνατή η σύγκριση των κατανομών των φυσικών χαρακτηριστικών πειραματικών γεγονότων που περιέχουν περισσότερα από δύο λεπτόνια στα προιόντα, με τις αντίστοιχες προβλέψεις του Καθιερωμένου Προτύπου, ο εκτενής έλεγχος της θεωρίας καθώς επίσης και η αναζήτηση αποκλίσεων της θεωρητικής πρόβλεψης από τις πειραματικές κατανομές που υποδεικνύουν την ύπαρξη νέας Φυσικής. Στα πλαίσια της διατριβής αυτής, πραγματοποιήθηκαν δύο μελέτες: Στην πρώτη, μελετήθηκε η απόκριση του ανιχνευτή ATLAS, και πιο συγκεκριμένα του μιονικού φασματομέτρου, στην ανακατασκευή μιονίων με χρήση της μεθόδου tag and probe. Κατά τη δεύτερη μελέτη υπολογίσθηκε πειραματικά για πρώτη φορά, με χρήση των δεδομένων που συνέλεξε το πείραμα ATLAS από τον LHC κατά το 2012, η ενεργός διατομή ταυτόχρονης παραγωγής των μποζονίων W και Z στην ενέργεια των 8 TeV. Τα μποζόνια W και Z είναι οι φορείς της ασθενούς αλληλεπίδρασης και η μέτρηση αυτή αποτελεί εξαιρετικό εργαλείο για τον έλεγχο του ηλεκτρασθενούς τμήματος του Καθιερωμένου Προτύπου. Το αποτέλεσμα βρέθηκε συμβατό με τις προβλέψεις του Καθιερωμένου Προτύπου, επιβεβαιώνοντας την ισχύ του.