Γονιδιακοί βιοχημικοί και απεικονιστικοί δείκτες πρόγνωσης ωοθηκικής απάντησης και εμφύτευσης στην εξωσωματική γονιμοποίηση
Authors: Τζαφέτας Μενέλαος 
Published: September 2021

Υπογόνιμες νορμογοναδοτροπικές γυναίκες με φτωχή απάντηση στην ωοθηκική διέγερση, αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στην Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή.Σκοπός της μελέτης:Η διερεύνηση του κατά πόσον οι Μεταλλοπρωτεϊνάσες (MMPs -1,2,3 και ΤΙΜΡ-2) και συγκεκριμένοι πολυμορφισμοί τους εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία της ‘ανεξήγητα φτωχής απάντησης στην ωοθηκική διέγερση’ (πρώτη Ενότητα) και να διαπιστωθεί εάν η εφαρμογή ενός ευέλικτου πρωτόκολου διέγερσης βασισμένο στο ‘Βιοφυσικό Προφίλ της Μήτρας’ θα βελτίωνε τα αποτελέσματα της Εξωσωματικής Γονιμοποίησης στις παραπάνω ασθενείς (δεύτερη Ενότητα).Υλικό και μέθοδοι:Στην 1η Ενότητα μελετήθηκαν τρεις ομάδες:i.υπογόνιμες νορμογοναδοτροπικές γυναίκες με ανεξήγητα φτωχή απάντηση στην ωοθηκική διέγερση (Ομάδα A, n=44),ii.υπογόνιμες γυναίκες με φυσιολογική απάντηση (Ομάδα Β n=42) και iii.γυναίκες αποδεδειγμένης γονιμότητας (Ομάδα Γ, n=66).Στη 2η Ενότητα μελετήθηκαν i.υπογόνιμες γυναίκες με φτωχή απάντηση που υποβλήθηκαν σε θεραπευτικό πρωτόκολλο βασισμένο στο Βιοφυσικό προφίλ της μήτρας (Ομάδα A, η=44) σε σύγκριση με ii.την Ομάδα Β (n=44) με το κλασικό πρωτόκολλο διέγερσης (προηγηθείς κύκλος θεραπείας στις ίδιες γυναίκες).Αποτελέσματα:Ενότητα πρώτη: Ο αριθμός ωαρίων που παραλήφθηκαν, ο αριθμός εμβρύων ανά εμβρυομεταφορά (Ε/Τ), τα ποσοστά γονιμοποίησης και κλινικών κυήσεων ήταν χαμηλότερα στην ομάδα Α. Ο αριθμός των ζώντων νεογνών ανά E/T ήταν σχεδόν διπλάσιος στην ομάδα Β. Τα επίπεδα ΜΜΡ-2 στην ομάδα Α, σε σύγκριση με την ομάδα Β, ήταν σημαντικά χαμηλότερα ενώ τα αντίστοιχα επίπεδα ΤΙΜΡ-2 βρέθηκαν σημαντικά υψηλότερα. Η μόνη διαφορά που προέκυψε στους γονιδιακούς ελέγχους ήταν όσον αφορά τα επίπεδα ΜΜΡ-1 τα οποία ήταν χαμηλότερα σε ασθενείς με γονιδιακό πολυμορφισμό τύπου GA σε σύγκριση με ασθενείς της ίδιας ομάδας του τύπου GG.Ενότητα δεύτερη: Στη μελέτη αυτή το πρωτόκολλο διέγερσης, που βασίστηκε στο Βιοφυσικό Προφίλ της Μήτρας, συνοδεύθηκε από μεγαλύτερο αριθμό ωαρίων που παραλήφθηκαν από κάθε ασθενή, ποσοστά γονιμοποίησης και αριθμό εμβρύων που μεταφέρθηκαν ανά Ε/Τ. Στην ομάδα Α σημειώθηκε σαφής τάση για μεγαλύτερα ποσοστά κλινικών κυήσεων και παιδιών που παραλήφθηκαν, χωρίς οι διαφορές αυτές να φθάσουν σε στατιστικά σημαντικά επίπεδα. Στην ίδια ομάδα (Α), οι κλινικές κυήσεις αυξήθηκαν παράλληλα με τη βαθμολογία στον πίνακα του Βιοφυσικού Προφίλ.Συμπέρασμα:Μειωμένη ΜΜΡ-2 δραστηριότητα σχετιζόμενη με αυξημένα επίπεδα ΤΙΜΡ-2, μπορεί να εμπλέκεται στην παθογένεση της ανεξήγητα φτωχής ωοθηκικής απάντησης. Συγκρίνοντας τις τρεις βασικές ομάδες, δεν διαπιστώθηκαν διαφορές στη συχνότητα των πολυμορφισμών που μελετήθηκαν. Ωστόσο, γυναίκες με πολυμορφισμό τύπου A/G είχαν χαμηλότερα επίπεδα ΜΜΡ-1 σε σύγκριση με G/G ομοζυγώτες της ίδιας ομάδας (Α). Η μελέτη παρέχει ενδείξεις για το ρόλο των ΜΜΡς και των Αναστολέων τους στο μηχανισμό της παθολογικής ανάπτυξης των ωοθυλακίων, με πιθανή γενετική προδιάθεση.Τα ευρήματα αυτής της μελέτης υποδεικνύουν επίσης ότι συντονισμός των διαφόρων παραμέτρων του βιοφυσικού προφίλ της μήτρας μπορεί να βελτιώσει την υποδεκτικότητά της και να συμβάλει στην βελτίωση ποσοστών εγκυμοσύνης, πρωτού οι γυναίκες αυτές οδηγηθούν στη δωρεά ωαρίων.