bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη των παραμέτρων που επηρεάζουν τη δοσιμετρία της ουροδόχου κύστεως κατά τις ραδιοϊσοτοπικές εξετάσεις σε παιδιά
Authors: Γαλετσέλλη Μαριάνθη
Published: August 2021

Η μελέτη αυτή επιχειρεί να διερευνήσει την επίδραση που μπορεί να ασκήσουν στον ρυθμό της παράχωσής των ούρων: α) η πυελονεφριτιδική βλάβη, β) ο βαθμός ενυδάτωσης καιχ) η μείωση της ενδοκυστικής πίεσης, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό.Οι παράμετροι αυτές έχουν ιδιαίτερη αξία già την ορθή δοσιμετρία και ακτινοπροστασία της ουροδόχου κΰστεως των παιδιών που υποβάλλονται σε ραδιοϊσοτοπικές εξετάσεις.Μελετήθηκαν 35 παιδιά (31 κορίτσια και 4 αχόρια) ηλικίας 4-14 ετών (μέση ηλικία 7.4+2.6 έτη) με πυελονεφρίτιδα (ομάδα Α). Η δ ι ά χ ν ω σ η της πυελονεφρίτιδος τέθηκε με βάση το σπινθηροχράφημα που βρέθηκε παθολοχικό σε όλα τα παιδιά της ομάδας. Σπινθηροχραφικά ευρήματα δηλωτικά πυελονεφρίτιδας θεωρήθηκαν: α) Η μονοεστιακή, πολυεστιακή ή διάχυτη μείωση της φλοιικής πρόσληψης του ραδιοφαρμάκου, β) ο μεχάλος νεφρός με φυσιολοχική πρόσληψη του ραδιοφαρμάκου ή χ) ο συνδυασμός των δύο προηχοΰμενων τύπων βλαβών. Ένα μήνα μετά το επεισόδιο έχινε κυστεοουρη θροχραφία η οποία απεκάλυψε κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση σε 14 παιδιά (19 ουρητήρες). Μετά από 6 μήνες επαναλήφθηκε το σπινθηροχράφημα προς επανεκτίμηση των βλαβών.Ως μάρτυρες (ομάδα Β) χρησιμοποιήθηκαν 35 παιδιά 4-14 ετών (μέση ηλικία 8±2,6 έτη) από τα οποία 29 ήταν κορίτσια και 6 αχόρια. Τα παιδιά αυτά ήταν υχιή κατά την εξέταση αλλά προ μηνός είχαν νοσήσει από λοίμωξη του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος. Το σπινθηροχράφημα και η κυστεοουρηθροχραφία που έχιναν σε αυτά τα παιδιά ήταν φυσιολοχικά.Όλα τα παιδιά της μελέτης είχαν φυσιολοχικό ρυθμό σπειραματικής διήθησης (GFR).Κάθε ομάδα χωρίστηκε σε δυο υποομάδες τις Α -|,Α2 καί- τιςΒ ι, Β 2 ·Τα παιδιά των υποομάδων Α-| και Β^ ενυδατώθηκαν με 290ml ενώ των υποομάδων Α2 και Β2 με 580ππ1 νερού ανά επιφάνειας σώματος πριν και μετά από την τοποθέτηση καθετήρα (ο καθετήρας τοποθετείτο già να givei η κυστεοουρη ùpogpaipia ). Μετρήθηκαν τα ούρα già ίση χρονική περίοδο πριν και μετά τον καθετηριασμό.Αποτελέσματα;α) η ποσότητα των ούρων είναι σημαντικά μεgαλύτεpη μετά την τοποθέτηση του καθετήρα (ρ<0.001),β) Δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά già τις τιμές της πapagóμεvης ποσότητας ούρων μεταξύ των υποομάδων A -| - B ί και Α2-Β2 τ^σο πριν όσο και μετά τον καθετηριασμό. Τα σημεία όμως των μέσων τιμών του ρυθμού napagw^ç ούρων της καμπύλης Β2 παρέμεναν σταθερά πάνω από τα αντίστοιχα σημεία της καμπύλης Α2 καιg) ο μέγιστος ρυθμός παρα^ω^ής ούρων σε όλες τις υποομάδες (A^, Β ι,Α2,Β2) μετά την τοποθέτηση καθετήρα παρατηρείται στο 5ο ΙΟλεπτο και η τιμή του εξαρτάται από το βαθμό ενυδάτωσης.Τα αποτελέσματα της μελέτης εισηgoύvτaι ότι οι δυσμενείς επιπτώσεις των ραδιοφαρμάκων μειώνονται σημαντικά με την επαρκή ενυδάτωση και τη συχνή ούρηση ή ακόμα καλύτερα τη συνεχή παροχέτευση των ούρων δια καθετηριασμού της κύστεως.
Η επίδραση της μεπιβακαΐνης στη λειτουργικότητα της θωρακικής αορτής επιμύος
Authors: Μουρούζης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η Μεπιβακαΐνη αποτελεί ένα από τα πλέον συχνά χρησιμοποιούμενα τοπικά αναισθητικά. Εμφανίζει επιθυμητές φαρμακευτικές ιδιότητες και επαρκές προφίλ ασφαλείας. Υποστηρίζεται ότι είναι λιγότερο καρδιοτοξικό φάρμακο συγκριτικά με άλλα τοπικά αναισθητικά. Η δράση της στο φυσιολογικό αγγειακό υπόστρωμα έχει μελετηθεί, αλλά δεν είναι πλήρως κατανοητή. Επιπλέον η επίδραση της στο αγγειακό τοίχωμα σε παθολογικές κλινικές καταστάσεις δεν έχει ερευνηθεί Με βάση αυτά τα δεδομένα, η παρούσα μελέτη εστιάζει το ενδιαφέρον της στην επίδραση της μεπιβακαΐνης στην λειτουργικότητα θωρακικής αορτής επιμύων με καρδιακή υπερτροφία συγκριτικά με φυσιολογικούς επίμυες.Μέθοδος-Υλικό: Τριάντα τρεις αρσενικοί επίμυες τύπου Wistar χρησιμοποιήθηκαν σε αυτή την μελέτη. Καρδιακή υπερτροφία αναπτύχθηκε μετά από περίδεση της κοιλιακής αορτής για διάστημα 30 ημερών (ΥΠΕΡ), ενώ ως μάρτυρες χρησιμοποιήθηκαν εικονικώς-χειρουργημένα πειραματόζωα (ΦΥΣ). Οι απομονωθέντες αορτικοί δακτύλιοι με και χωρίς ενδοθήλιο (Ε+ ή Ε-) υποβλήθηκαν σε σταθεροποίηση και στη συνέχεια σε σύσπαση με διαδοχικά αυξανόμενες συγκεντρώσεις KCl (10-60mM) και φαινυλεφρίνης (10'10-10'5Μ) παρουσία ή όχι μεπιβακαΐνης (MEIII,10‘3M). Έτσι διαμορφώθηκαν οι ακόλουθες ομάδες: ΦΥΣ(Ε+), η=9, ΦΥΣ/ΜΕΠΙ(Ε+), π=10, ΦΥΣ(Ε-), η=10,ΦΥΣ/ΜΕΓΠ(Ε-), η=11, ΥΠΕΡ(Ε+), π=9, ΥΠΕΡ/ΜΕΠΙ(Ε+), π=9, ΥΠΕΡ(Ε-), η=8, ΥΠΕΡ/ΜΕΠΙ(Ε-), η=9. Η συσπαστικότητα των αορτικών δακτυλίων εκτιμήθηκε με βάση την μέγιστη σύσπαση που εμφανίστηκε στο KCl (Tmax, KCl) και στη φαινυλεφρίνη (Tmax, Phe) σε g.Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα συνοψίζονται στον παρακάτω πίνακα: Συμπεράσματα: Η απάντηση των αορτικών δακτυλίων στο KC1 είναι παρόμοια μεταξύ των φυσιολογικών ζώων και αυτών με την υπερτροφία του μυοκαρδίου. Η χορήγηση της μεπιβακαΐνης μειώνει την σύσπαση που προκαλείται από το KCl, χωρίς όμως να παρατηρείται διαφορά μεταξύ δακτυλίων από φυσιολογικά και υπερτροφικά ζώα τόσο παρουσία όσο και απουσία του ενδοθηλίου. Η σύσπαση που προκαλείται από την Phe είναι αυξημένη στους αορτικούς δακτυλίους με υγιές ενδοθήλιο από υπερτροφικούς επίμυες συγκριτικά με δακτυλίους από τα εικονικά χειρουργημένα πειραματόζωα, ενώ η χορήγηση της μεπιβακαΐνης καταργεί αυτή τη διαφορά. Επιπλέον, η άνοδος που παρατηρείται στην μέγιστη τάση μετά την αφαίρεση του ενδοθηλίου στα πειραματόζωα με την υπερτροφία του μυοκαρδίου περιορίζεται παρουσία της μεπιβακαΐνης. Αυτά τα δεδομένα της μελέτης αποκτούν σημαντική κλινική και θεραπευτική σημασία.
Μοριακή ανάλυση του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών σε νευρολογικές και ψυχικές παθήσεις
Authors: Τσολακίδου Αμαλία-Ελευθερία
Published: August 2021

Η υπερδραστικότητα του άξονα Υποθάλαμος - Υπόφυση - Επινεφρίδια ( ΗΡΑ axis) στην Κατάθλιψη και στη νόσο Alzheimer, καθώς και οι αναφερθείσες διαταραχές στην ποσότητα του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών (hGR) και στα χαρακτηριστικά πρόσδεσης του με την κορτιζόλη, υποστηρίζουν μια πιθανή ανάμειξη του hGR στην αιτιοπαθογένεια των παραπάνω νοσημάτων.Στην παρούσα μελέτη έγινε μοριακή ανάλυση του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών τόσο στην Κατάθλιψη (Διπολική Συναισθηματική Διαταραχή), όσο και στην νόσο Alzheimer.A) Στη Διπολική Συναισθηματική Διαταραχή διερευνήθηκε η πλήρης κωδική περιοχή του γονιδίου των δύο ισομορφών hGRa και hGRß για την παρουσία μεταλλάξεων. Με την εφαρμογή τεχνικών όπως RT-PCR σε λεμφοκύτταρα περιφερικού αίματος από ασθενείς και με τη χρήση εκκινητών που καλύπτουν όλο το μήκος της κωδικής περιοχής του hGRa και hGRß και ηλεκτροφόρηση αγαρόζης, ανάλυση ετεροδί- κλωνου DNA (Heteroduplex Analysis) και πρωτοταγούς δομής DNA (αλληλούχιση DNA, sequencing), δεν βρέθηκαν μεταλλάξεις ή άλλες μοριακές βλάβες. Στη Διπολική Συναισθηματική Διαταραχή συμπεριλή- φθησαν άτομα που ήταν μεταξύ τους συγγενείς, δεδομένου ότι υποστηρίζεται μια γενετική προδιάθεση σ'αυτό το νόσημα.Β) Στη Νόσο Alzheimer διερευνήθηκε η παρουσία μεταλλάξεων στην περιοχή του γονιδίου που κωδικεύει για την περιοχή πρόσδεσης του υποδοχέα hGRa με την ορμόνη για την παρουσία μεταλλάξεων. Με τη χρήση τεχνικών όπως RT-PCR σε λεμφοκύτταρα περιφερικού αίματος από ασθενείς και με τη χρήση εκκινητών που καλύπτουν την αντίστοιχη περιοχή, ηλεκτροφόρηση αγαρόζης και ανάλυση με ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα βαθμίδωσης αποδιατακτικών παραγόντων (DGGE), δεν βρέθηκαν μεταλλάξεις.Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υποστηρίζουν ότι η αιτιοπαθογένεια της Κατάθλιψης, αλλά και της Νόσου Alzheimer δεν σχετίζεται με ποιοτικές βλάβες στην πρωτοταγή δομή του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών. Δεδομένου ότι ο υποδοχέας των γλυκοκορτικοειδών ρυθμίζεται και από άλλους παράγοντες εκτός από το αντίστοιχο πρόσδεμά του (π.χ. κυτοκίνες, αυξητικούς παράγοντες, μηνύματα στρες, μεταγραφι- κούς παράγοντες, πρωτεΐνες θερμικού σοκ και φωσφοκινάσες) είναι πιθανόν διαταραχές σε αυτά τα ρυθμιστικά μόρια να επηρεάζουν τη δραστικότητα του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών και να συνδέονται με την αιτιοπαθογένεια των εν λόγω νευροψυχικών νοσημάτων.
Πρωτεϊνική μηχανική του ενζύμου L-ασπαραγινάση
Authors: Κοτζιά Γεωργία
Published: August 2021

Το ένζυμο L-ασπαραγινάση καταλύει την μετατροπή της L-ασπαραγίνης σε L-ασπαραγινικό οξύ και αμμωνία. Η ενδοφλέβια χορήγηση του ενζύμου που έχει απομονωθεί από τα βακτήρια Erwinia chrysanthemi και Escherichia coli έχει αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική στις περισσότερες των περιπτώσεων λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας. Η αποτελεσματικότητα του ενζύμου, οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες και οι διαφορετικές παρενέργειες που εκδηλώνονται κατά τη θεραπευτική αγωγή έχει βρεθεί ότι εξαρτώνται από την πηγή προέλευσης και την μέθοδο καθαρισμού του. Σκοπός της μελέτης είναι η ανάπτυξη μίας ολοκληρωμένης μεθόδου παραγωγής του ενζύμου L-ασπαραγινάση σε ανασυνδυασμένα κύτταρα E. coli και η δημιουργία τροποποιήσεων στο ένζυμο, ώστε να προκύψουν ανασχεδιασμένες μορφές με επιθυμητές ιδιότητες. Γενωματικό DNA από τα βακτήρια Erwinia carotovora και Erwinia chrysanthemi απομονώθηκε και χρησιμοποιήθηκε σαν μήτρα για την αναπαραγωγή των κωδικών αλληλουχιών του γονιδίου της L-ασπαραγινάσης, οι οποίες κλωνοποιήθηκαν και τα ένζυμα εκφράστηκαν σε κύτταρα E coli BL21(DE3)pLysS. Ακολούθως πραγματοποιήθηκαν μελέτες με στόχο να χαρακτηριστούν τα ετερόλογα παραγόμενα ένζυμα. Επειδή η L-ασπαραγινάση είναι βακτηριακής προέλευσης, όταν χορηγείται στον άνθρωπο αναγνωρίζεται από τις πρωτεάσες του αίματος και πέπτεται. Με στόχο να δημιουργηθεί ανασχεδιασμένη μορφή της EcaL-Asnase με ανθεκτικότητα στη δράση της θρυψίνης, το ένζυμο τροποποιήθηκε χημικά με ηλεκτριναμικούς εστέρες της πολυαιθυλενογλυκόλης και μεταλλάχθηκε με εφαρμογή κατευθυνόμενης μεταλλαξογένεσης. Οι τροποποιημένες μορφές που προέκυψαν μελετήθηκαν και η τελική ανασχεδιασμένη μορφή είχε τα επιθυμητά χαρακτηριστικά. Για τη δημιουργία in vitro εξελικτικά ανασχεδιασμένης μορφής του ενζύμου με επιθυμητές αλλαγές στις ιδιότητες του, πραγματοποιήθηκε κατευθυνόμενος εξελικτικός ανασχεδιασμός του ενζύμου L-ασπαραγινάση με τη διαδικασία της περιορισμένης επιμήκυνσης. Τελικός στόχος ήταν να βρεθούν κλώνοι με μειωμένη συγγένεια και δραστικότητα για το υπόστρωμα L-Gln, καθώς επίσης και κλώνοι με αυξημένη θερμοσταθερότητα. Επιλέχθηκαν δύο κλώνοι με μειωμένη δραστικότητα L-γλουταμινάσης (L90I, G281S) και ένας κλώνος με αυξημένη θερμοσταθερότητα (D133V). Οι μεταλλαγμένες μορφές μελετήθηκαν και τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι μορφές L90I και G281S δεν αναγνώριζαν πλέον την L-γλουταμίνη ως υπόστρωμα. Η δε D133V εμφανίστηκε ιδιαίτερα θερμοσταθερή. Προκειμένου να διερευνηθεί περαιτέρω ο ρόλος του καταλοίπου στη θέση 133 όσον αφορά στην αύξηση της θερμοανθεκτικότητας του ενζύμου, πραγματοποιήθηκε μεταλλαξογένεση κορεσμού στη θέση αυτή. Από τη βιβλιοθήκη που προέκυψε επιλέχθηκαν πέντε κλώνοι, των οποίων η μελέτη έδειξε πως η αμινοξική θέση 133 παίζει σημαντικό ρόλο στη σταθερότητα του ενζύμου, αλλά υπάρχουν και άλλα αμινοξικά κατάλοιπα τα οποία συνεισφέρουν στην ιδιότητά του αυτή.
Υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη ενδιάμεσου μεσογειακής αναιμίας
Authors: Φαρμάκης Δημήτριος
Published: August 2021

ΣΤΟΧΟΣ: Μελέτη της καρδιάς στην ενδιάμεσο μεσογειακή αναιμία (ΕΜΑ). ΜΕΘΟΔΟΣ: Μελετήθηκαν 110 ασθενείς με ΕΜΑ, ηλικίας 32.5 ± 11.4 ετών και 76 υγιείς μάρτυρες με κλινική εξέταση, ΗΚΓ, ακτινογραφία θώρακος, υπερηχοκαρδιογράφημα Doppler ηρεμίας και δεξιό καρδιακό καθετηριασμό (επί υπάρξεως συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ήταν παρούσα στο 5.4% των ασθενών, ιστορικό οξείας περικαρδίτιδας στο 8.1%. Όλοι οι ασθενείς είχαν φυσιολογική συσταλτικότητα της αριστερής κοιλίας και υψηλή καρδιακή παροχή. Πνευμονική υπέρταση ήταν παρούσα στο 60% των ασθενών και σχετιζόταν θετικά με ηλικία και καρδιακή παροχή. Συχνές ήταν οι περικαρδιακές και βαλβιδικές ανωμαλίες. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η πνευμονική υπέρταση αποτελεί την κύρια αιτία καρδιακής ανεπάρκειας στην ΕΜΑ, ενώ η συσταλτικότητα της αριστερής κοιλίας παραμένει φυσιολογική.
Διαχρονική εκτίμηση της επίπτωσης της λοίμωξης από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού στο νοσηλευτικό προσωπικό μεγάλου νοσοκομείου εφημερίας
Authors: Γκίκας Αριστοφάνης
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίπτωσης της λοίμωξης απόΕλικοβακτηρίδιο του πυλωρού (Επ) στο Νοσηλευτικό Προσωπικό ενός μεγάλουνοσοκομείου εφημερίας. Συγχρόνως, η μελέτη αυτή σκόπευε στον προσδιορισμό τωνπαραγόντων κινδύνου για την απόκτηση της λοίμωξης από Επ και στην διερεύνησητης σχέσης της λοίμωξης με την παρουσία των συμπτωμάτων από το πεπτικό.Πληθυσμός μελέτης - Μέθοδοι: Στο σύνολο των 437 ατόμων, ηλικίας 36.8±7.7(εύρος 23-60) ετών - εργαζόμενοι νοσοκομείου - έγινε εξέταση προσδιορισμού τωναντισωμάτων IgG έναντι του Επ, αρχικά το 1994 και μετά από 5 χρόνια (1999). Οιεργαζόμενοι διαχωρίστηκαν σε τέσσερις κατηγορίες: Ι) Νοσηλευτικό Προσωπικό(η=249); Η) Διοικητικό και Τεχνικό Προσωπικό (η=127); III) Ιατρικό Προσωπικό(η=31); IV) Παραϊατρικό Προσωπικό (n=30). Το κάθε άτομο συμπλήρωσε το ίδιοερωτηματολόγιο και στις δύο εξεταστικές περιόδους το οποίο αφορούσε κλινικές καιδημογραφικές παραμέτρους. Αποτελέσματα: Ο συνολικός επιπολασμός τηςλοίμωξης από Επ 45.5%. Σε κάθε ομάδα ξεχωριστά (Ι, II, III, και IV) ήταν 48.6%,44.1%, 41.9% και 30% αντίστοιχα. Η λογιστική παλινδρομική ανάλυση ανακάλυψεότι ο σχετικός κίνδυνος λοίμωξης από Επ ήταν σημαντικά υψηλότερος στην ομάδα Ισε σχέση με II (Λόγος Πιθανοτήτων: 1.91, Ρ=0.037), Ο επιπολασμός της λοίμωξηςαυξανόταν με την ηλικία: 40.6% μεταξύ αυτών ηλικίας 23-40 ετών και 57.5% μεταξύαυτών ηλικίας 41-60 ετών (Ρ=0.001). Το εκπαιδευτικό επίπεδο σχετιζόταναντίστροφα με τον επιπολασμό της λοίμωξης (Ρ=0.001). Κατά τη διάρκεια 5-ετούςπαρακολούθησης οι 59 από τα 238 (24.8%) άτομα, οι οποίοι ήταν αρχικά αρνητικοίστο Επ, έγιναν θετικοί, όπου ο ετήσιος ρυθμός ορομετατροπής υπολογίστηκε στο4.9%. Με βάση την πολυπαραγοντική ανάλυση, ο ρυθμός ορομετατροπής ήτανσημαντικά υψηλότερος στην ομάδα Ι σε σχέση με την II (28.1% έναντι 21.1%,Λόγος Πιθανοτήτων: 2.34, Ρ=0.03). Ο ρυθμός ορομετατροπής ήταν υψηλότερος σταάτομα ηλικίας 35-55 ετών σε σύγκριση με τα άτομα 23-34 ετών (32% έναντι 17.5%,Ρ'=0.009). Οι εξεταζόμενοι οι οποίοι ήταν θετικοί στο Επ και στις δύο εξετάσειςπαρουσίαζαν σε μεγαλύτερο ποσοστό όξινες ερυγές (Ρ=0.029), αναγωγές (Ρ=0.023)και ναυτία (Ρ=0.037) σε σχέση με αυτούς παρέμειναν αρνητικοί. Συμπεράσματα:Αυτή η διαχρονική μελέτη αποδεικνύει ότι το Νοσηλευτικό Προσωπικό αποτελείομάδα υψηλού κινδύνου για την απόκτηση της λοίμωξης από Επ. Η ηλικία σχετίζεταιθετικά με τον επιπολασμό, καθώς και την επίπτωση της λοίμωξης. Το εκπαιδευτικόεπίπεδο βρέθηκε να σχετίζεται ισχυρά με τον επιπολασμό αλλά όχι και με τηνεπίπτωση. Η παρουσία της λοίμωξης για αρκετά χρόνια σχετίζεται με την παρουσίασυμπτωμάτων από το ανώτερο πεπτικό.
Το παιδαγωγικό έργο του Ευγένιου Βουλγάρεως
Authors: Κολοβού Χριστίνα
Published: August 2021

Το παιδαγωγικό έργο του Ευγενίου Βουλγάρεως δεν έχει απασχολήσει μέχρι σήμερα αυτοτελώς τους ερευνητές. Το κενό αυτό στην επιστημονική έρευνα έρχεται να καλύψει η παρούσα εργασία. Η μελέτη αυτή καλείται να αναπτύξει το συνολικό παιδαγωγικό έργο του Βουλγάρεως έτσι όπως σώθηκε από τις πληροφορίες χειρογράφων και δημοσιευμένων πηγών συνήθως από ανθρώπους που έζησαν κοντά στην εποχή του καθώς και των μαθητών του. Η εργασία φιλοδοξεί να αναδείξει κατά κύριο λόγο την ενδιαφέρουσα προσωπικότητα του λευΐτη παιδαγωγού, να τον εντάξει ως εκπαιδευτικό στο θρησκευτικό, πνευματικό και κοινωνικό περιβάλλον της εποχής του και τέλος να προβάλει την ιδιαιτερότητα και την αξία του παιδαγωγικού του έργου. Από το μεγάλο πλήθος των μαθητών του εντοπίστηκαν επώνυμα περίπου εξήντα (60) και ο συγκροτηθείς κατάλογος βλέπει το φως της δημοσιότητας για πρώτη φορά. Το συγγραφικό-διδακτικό του έργο αποτελείται από πρωτότυπα περίπου 40% και μεταφρασμένα κείμενα 60% που προορίζονται για σχολικά εγχειρίδια με θεολογικά, λογικά, μεταφυσικά, φυσικά και μαθηματικά θέματα. Σε κάθε συνάρτηση του διδασκαλικού του έργου φανερώνονταν το ορθόδοξο ήθος του που βρισκόταν σε άμεση συνάφεια με την εκκλησιαστική του συνείδηση.
Προβιοτικές ιδιότητες οξυγαλακτικών βακτηρίων
Authors: Ζουμποπούλου Γεωργία
Published: August 2021

Σκοπός: Η επιλογή προβιοτικών στελεχών οξυγαλακτικών βακτηρίων μέσα από μια σειρά in vitro και in vivo πειραμάτων και η κατανόηση του μηχανισμού δράσης των στελεχών αυτών. Μεθοδολογία: Στη διατριβή αυτή μελετήθηκαν 116 στελέχη βακτηρίων για αντιμικροβιακή δράση έναντι ενός μεγάλου αριθμού μικροοργανισμών “στόχων”. Σε όλες τις περιπτώσεις εύρεσης αντιμικροβιακής δράσης έγινε προσπάθεια απομόνωσης και χαρακτηρισμού των υπεύθυνων ενώσεων και μελέτη της δράσης με φασματοσκοπία FT-IR. Παράλληλα, επιλεγμένα στελέχη εξετάστηκαν in vitro για το προβιοτικό τους δυναμικό και για την ανοσορυθμιστική τους ικανότητα. Τέλος, ακολούθησαν δύο in vivo μελέτες σε ζώα. Αποτελέσματα: Τρία στελέχη του γένους Lactobacillus ξεχώρισαν για την αντιμικροβιακή τους δράση έναντι ενός στελέχους Salmonella και το στέλεχος Streptococcus macedonicus ACA-DC 198 για τη δράση του έναντι ενός μεγάλου αριθμού Gramt βακτηρίων. Η αντι-Salmonella δράση συνδέθηκε με μεταβολές στα λιπίδια της κυτταρικής μεμβράνης και στους πολυσακχαρίτες του κυτταρικού τοιχώματος των κυττάρων Salmonella και η δράση του στρεπτόκοκκου με την παραγωγή βακτηριοσίνης. Τα επιλεγμένα στελέχη παρουσίασαν ικανοποιητικό προβιοτικό δυναμικό και διαφοροποιήσεις στην ανοσορυθμιστική τους ικανότητα. Το στέλεχος L. fermentum ACA-DC 179 είχε προστατευτική δράση και στις δύο in vivo μελέτες σε ζώα.
Η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού ως μέσο αύξησης παραγωγικότητας του νοσοκομειακού έργου
Authors: Δημούτσος Ανδρέας
Published: August 2021

Οι επιστήμες υγείας είναι εξατομικευμένες. Απαιτούν υψηλής ικανότητας & εξειδίκευσης ανθρώπινο δυναμικό με κεντρικό ρόλο στη σχεδίαση, παραγωγή & παροχή τους, που είναι το ακριβώτερο & πολυτιμότερο μέσο παροχής υπηρεσιώνυγείας. Η έρευνα βασίσθηκε στην επαγωγική στατιστική μεθοδολογία, είναι μηπαρεμβατική. Τεκμηριώνεται με 340 βιβλιογραφικές παραπομπές. Η παραγωγικότητα είναι σύνθετο εργαλείο απόδοσης, βελτίωσης, εξέλιξης της παραγωγής.Καθορίζεται από μεταβλητές αποφασιστικής σημασίας για χρήση και αξιοποίησητης. Η έρευνα έγινε σε 18 Νοσοκομεία (14 ΕΣΥ και 4 Ιδιωτικά). Οι ισολογισμοί τωννοσοκομείων ΕΣΥ έχουν έλειμμα μεταξύ εσόδων - δαπανών, που καλύπτεται απότον κρατικό προϋπολογισμό. Εγιναν συγκρίσεις με τη δοκιμασία «t -test γιά ζεύγημετρήσεων» & συσχετίσεις με το μη παραμετρικό συντελεστή του Spearman.Αναλύθηκαν οι μεταβλητές κόστους του Νοσοκομειακού προϊόντος και τηςανομοιογενούς διαμόρφωσης του, η οποία υπέδειξε την ανάγκη χρησιμοποίησηςκατάλληλου εργαλείου για τον κατά περίπτωση επιμερισμό δαπανών (δυναμική,άμεση παρακολούθηση, υποστήριξη και τεκμηρίωση της παραγωγής [RDBMS]).Συμπερασματικά απαιτείται : Καθιέρωση κινήτρων βελτίωσης και προαγωγήςπαραγωγικότητας. Συνεχής μετεκπαίδευση θεωρητική και πρακτική τουπροσωπικού σε Ιατρονοσηλευτική Πληροφορική, Κυβερνητική, Οικονομία,Διοίκηση και Συμπεριφορά. 70 αναφορές 41 μελετητών συμφωνούν, ενώ 4αναφορές τριών μελετητών διαφωνούν.
Πολυσυσταδικά συμπολυμερή
Authors: Φραγκούλη Παναγιώτα
Published: August 2021

Παρασκευάστηκε, για πρώτη φορά, σειρά προτύπων γραμμικών τρισυσταδικών μακρομοριακών αντιδραστηρίων σύζευξης στυρενίου, ισοπρενίου, διμεθυλοσιλοξάνης, καθώς επίσης σειρά πέντε προτύπων γραμμικών τετρασυσταδικών τετραπολυμερών στυρενίου, ισοπρενίου, διμεθυλοσιλοξάνης και 2-βινυλοπυριδίνης και τέλος ένα πεντασυσταδικό πενταπολυμερές στυρενίου, ισοπρενίου, διμεθυλοσιλοξάνης, 2-βινυλοπυριδίνης και μεθακρυλικού τριτοταγούς βουτυλεστέρα. Η σύνθεση των παραπάνω πολυσυσταδικών μακρομορίων στηρίχθηκε, από τη μία πλευρά, στις πρόσφατες εξελίξεις του ελεγχόμενου, υπό κενό, ανιοντικού πολυμερισμού της εξαμεθυλοκυκλοτρισιλοξάνης και από την άλλη πλευρά, στην εκλεκτική σύζευξη του αντιδραστηρίου πολυ(διμεθυλοσιλοξανο)λιθίου με την ομάδα του χλωροσιλανίου του ετεροδραστικού αντιδραστηρίου σύζευξης 2-(χλωρομεθυλοφαινυλο)αιθυλοδιμεθυλο χλωροσιλανίου. Τα συμπολυμερή χαρακτηρίστηκαν με τις μεθόδους χρωματογραφίας αποκλεισμού μεγεθών, ωσμωμετρίας μεμβράνης και φασματοσκοπίας πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού, οπότε προσδιορίστηκαν αντίστοιχα τα μέσα μοριακά βάρη των πολυμερών κατά μάζα και κατ’ αριθμό, η κατανομή μοριακών βαρών και η σχετική τους περιεκτικότητα. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων έδειξαν ότι τα μακρομοριακά πολυσυσταδικά πολυμερή χαρακτηρίζονται από καλά καθορισμένη δομή και μικρή πολυδιασπορά τόσο μοριακού βάρους όσο και χημικής σύστασης. Η μορφολογία των τρισυσταδικών τριπολυμερών, τετρασυσταδικών τετραπολυμερών και πεντασυσταδικών πενταπολυμερών, σε μάζα και σε επιφάνειες, μελετήθηκε με τις μεθόδους της ηλεκτρονικής μικροσκοπίας διαπερατότητας (ΤΕΜ) και της μικροσκοπίας ατομικής δύναμης (AFM), αντίστοιχα.
Οι διαφοροποιήσεις στην κλινική έκφραση της παραληρητικής κατάθλιψης σε σχέση με την ηλικία
Authors: Γουρνέλλης Ρωσσέτος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσης μελέτης ήταν η διερεύνηση της συχνότητας, τωνδημογραφικών στοιχείων, της κλινικής φαινομενολογίας, του ιστορικού ,και του κληρονομικού ιστορικού της μονοπολικής παραληρητικής , κατάθλιψης(ΠΚ) νοσηλευόμενων ασθενών που κατά το τρέχον καταθλιπτικό επεισόδιοήταν 60 ετών ή μεγαλύτεροι (κριτήρια DSM-IV).Κλινικό υλικό και μεθοδολογία:Περιελήφθησαν 123 ασθενείς που εξετάσθηκαν με την συνέντευξη SCID, τηκλίμακα κατάθλιψης Hamilton, το MMSE, με κλίμακα εκτίμησης της σωματικήςυγείας, καθώς και με κλίμακες που αξιολογούσαν είδη και μορφολογικάχαρακτηριστικά των παραληρηματικών ιδεών, είδη ψευδαισθήσεων και κλινικάχαρακτηριστικά των ακουστικών ψευδαισθήσεων. Αποτελέσματα: Σαράντα έξι (37,4%)ασθενείς έπασχαν από ΠΚ. Οι ασθενείς με ΠΚ διαχωρίζονται από τους ασθενείςμε μη-ΠΚ από τη μεγαλύτερη ηλικία έναρξης της διαταραχής, τα μελαγχολικάστοιχεία, την εντονότερη καταθλιπτική διάθεση, την μεγαλύτερη ψυχοκινητικήεπιβράδυνση και τις ΠΚ στο παρελθόν. Μοναδικός προγνωστικός .παράγοντας γιααπόπειρα αυτοκαταστροφής κατά το τοέγον επεισόδιο αναδείχθηκαν OL απόπειρεςαυτοκτονίας κατά το παρελθόν. Συμπεράσματα: Η ΠΚ είναι βαρύτερη μελαγχολικούτύπου κατάθλιψη με μεγαλύτερη ηλικία έναρξης και ψυχοκινητική επιβράδυνση.Η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά αποτελεί, πν^ξάρτητη Αιάπτγτπη τηςκαταθλιπτικής συμπτωματολογίας που πρέπει να διερευνάται ιιεθοδικά σεκάθε ηλικιωμένο καταθλιπτικό.
Ανάπτυξη και υλοποίηση τεχνικών επεξεργασίας σημάτων για τη μελέτη μουσικολογικών μορφωμάτων
Authors: Πικράκης Άγγελος
Published: August 2021

Στα πλαίσια της διατριβής αυτής αναπτύχθηκαν δύο μεθοδολογίες για την αναγνώριση/ταξινόμηση μορφωμάτων Ελληνικής Παραδοσιακής μουσικής σε προκαθορισμένες κλάσεις. Η πρώτη μεθοδολογία βασίστηκε σε μία νέα επέκταση αλγορίθμων δυναμικού προγραμματισμού και η δεύτερη σε Hidden Markov μοντέλα διακριτών παρατηρήσεων. Και στις δύο περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκαν χαρακτηριστικά βασισμένα σε αλγορίθμους εύρεσης θεμελιώδους συχνότητας. Οι μέθοδοι εφαρμόστηκαν σε υλικό προερχόμενο από ηχογραφήσεις ελληνικού παραδοσιακού κλαρίνου. Το αντικείμενο της διατριβής ανήκει στο χώρο της αναγνώρισης προτύπων και ψηφιακής επεξεργασίας σήματος.
Η στρατηγική χρήση λεξιλογίου γραπτού λόγου από τον αποτελεσματικό γλωσσικά μαθητή στη Β' γυμνασίου
Authors: Κοσκινάς Εμμανουήλ
Published: August 2021

Η παρούσα εργασία αφορά στις λεξιλογικές στρατηγικές, τις οποίες χρησιμοποιεί ο αποτελεσματικός γλωσσικά μαθητής στη Β' Γυμνασίου. Συγκεκριμένα, αφορά στη συνειδητή στρατηγική χρήση λόγιου λεξιλογίου, γραπτού λόγου, κατά τη διάρκεια του σχολικού μαθήματος και στο προφορικό πλαίσιο αυτού, προκειμένου να κατακτήσει συγκεκριμένους στόχους. Η εργασία ξεκινά με μία εισαγωγή στην τυπολογία των επικοινωνιακών στρατηγικών και προχωρά στην ανάλυση των λεξιλογικών στρατηγικών, παραγωγής και πρόσληψης. Κεντρικό σημείο της ανάλυσης των λεξιλογικών στρατηγικών είναι η έννοια του λόγιου λεξιλογίου, το οποίο αναλύεται σε ξεχωριστό κεφάλαιο. Αμέσως μετά εξετάζονται οι παράμετροι που επηρεάζουν τη λεξιλογική απόδοση και μορφή. Ακολουθεί η αξιολόγηση των ίδιων των συστημάτων αξιολόγησης του σχολικού πλαισίου αλλά και τα διαφορετικά επίπεδα λεξιλογικής γνώσης, τα οποία τελικά αξιολογούνται και από κοινωνιογλωσσική σκοπιά. Οι υποθέσεις που ελέγχονται αφορούν στην ύπαρξη θετικής συσχέτισης μεταξύ εκπαιδευτικού και αποτελεσματικού γλωσσικά μαθητή, τόσο στην αξιολόγηση, όσο και στη γλωσσική συμπεριφορά. Επιπλέον εξετάζεται το κατά πόσο η γλωσσική επίδοση και συμπεριφορά στη σχολική τάξη επηρεάζεται από τις πάγιες αντιλήψεις του μαθητή, τη στάση του απέναντι στη γλώσσα και τους στόχους του. Σε ένα τρίτο επίπεδο εξετάζονται άλλες μεταβλητές που πιθανώς επηρεάζουν τη λεξιλογική επίδοση και συμπεριφορά, όπως το φύλο, το μορφωτικό επίπεδο των γονέων, ο χρόνος κοινής μελέτης και η κοινωνική τάξη στην οποία ανήκει το παιδί. Για τον έλεγχο των υποθέσεων διανεμήθηκαν σε μαθητές Β' Γυμνασίου και στους αντίστοιχους γονείς ερωτηματολόγια, ενώ έγινε μαγνητοφώνηση ενός μαθήματος μίας διδακτικής ώρας στο μάθημα της νεοελληνικής γλώσσας σε ένα από τα τμήματα και ακολούθησε ανάλυση λόγου. Μετά την παρουσίαση των αποτελεσμάτων και οι τρεις υποθέσεις επιβεβαιώθηκαν. Μάλιστα, αποδείχθηκε πως όχι μόνο υπάρχει θετική συσχέτιση μεταξύ του αποτελεσματικού γλωσσικά μαθητή και της αντιμετώπισής του από τον εκπαιδευτικό αλλά και της γενικότερης επίδοσής του αλλά επιπλέον πως η στρατηγική αυτή γίνεται ενσυνείδητα από τον μαθητή. Τα αποτελέσματα της έρευνας έχουν ιδιαίτερη αξία τόσο στη διαδικασία της αξιολόγησης, όσο και του εκπαιδευτικού έργου γενικότερα. Δείχνουν πως το λεξιλόγιο επηρεάζει σε μεγαλύτερο βαθμό από εκείνον που συνηθίζαμε να του αποδίδουμε ως σήμερα στην διαδικασία της εκπαιδευτικής αξιολόγησης και γλωσσικής συμπεριφοράς.
Η καθημερινότητα και η γλωσσική - επικοινωνιακή της υπέρβαση
Authors: Μήτσου Ανδρέας
Published: August 2021

Ο στόχος της διατριβής είναι να προσεγγιστεί η έννοια της καθημερινότητας, καθώς αυτή αναδεικνύεται υπό το φως του κοινωνιολογικού και φαινομενολογικά επηρεασμένου στοχασμού. Αποβλέπουμε σε μια θεματοποίηση του καθημερινού ούτως ώστε να καταστεί δυνατόν να απαντηθούν τα ποικίλα ανακύπτοντα ερωτήματα, απαλλαγμένα από προκαταλήψεις και δεδομένεςθέσεις. Ερωτήματα αφορώντα. κατά κύριο λόγο, στη φύση του χρόνου, της γλώσσας, της επικοινωνίας, στο βίωμα όπως και στο ρόλο της λογοτεχνίας στην ανάδειξη του εαυτού στην καθημερινότητα και την ανασύσταση και υπέρβασή της. Για να συγκροτηθεί η έννοια και να λάβει υπόσταση, η προσοχή και μελέτη μας επικεντρώθηκε κατ' εξοχήν σε βασικά έργα του Husserl καιHeidegger, τα οποία παρέχουν το πρωταρχικό υλικό μας. Η περιδιάβαση, εξάλλου και διερεύνηση κυρίαρχων' εννοιών συναρτώμενων με το καθημερινό σε αναφορά με τις διάφορες σχολές σκέψης και τις ποικίλες θεωρήσεις της κοινωνιολογίας της καθημερινής ζωής, συντείνει στην κατανόηση και ερμηνεία των δυσπρόσιτων ορισμών του καθημερινού. Η φύση της γλώσσας στην καθημερινότητα και η επικοινωνιακή υπέρβασή της, φωτίζεται σαφέστερα στο τελευταίο και εφαρμοσμένο, ούτωςειπείν, κεφάλαιο της διατριβής, που αφορά στη λογοτεχνική ανασύσταση του καθημερινού με τον τρόπο του Κώστα Καρυωτάκη, συναρτώμενο με την δραματουργική εκδοχή και την έννοια του θανάτου. Η απώτερη επιδίωξη της εργασίας μας αποβλέπει στην περισυλλογή πολύτιμων ιχνών του καθημερινού ως τον αναγκαίο τόπο ανάδυσης του εαυτού και εγκατάστασης της ύπαρξης. Οιανακύπτουσες, βεβαίως, ιδέες είναι αδύνατον να κατακτηθούν αμετάκλητα και να οριστικοποιηθούν, αφού το ουσιώδες γνώρισμα της έννοιας της καθημερινότητας είναι το ασύλληπτο και η διαρκής μεταβολή της. Η εργασία μας, επομένως, συνιστά μια απόπειρα, μια διαδικασία ερμηνείας και νοηματοδότησης της καθημερινής ζωής μας και εδώ ίσως εναποθέτει την όποια αξία της.
Αναγνώριση βλαβών λειτουργίας περιστρεφόμενων εξαρτημάτων μηχανών μετάδοσης κίνησης
Authors: Ζώτος Ιωάννης
Published: August 2021

Η παρούσα εργασία αποτελεί μία προσπάθεια θεωρητικά τεκμηριωμένης, αλλά και πρακτικά εφαρμόσιμης ανάλυσης και παρουσίασης της μεθοδολογίας της αναγνώρισης βλαβών λειτουργίας των περιστρεφόμενων εξαρτημάτων των μηχανών μετάδοσης κίνησης. Σκοπός είναι η καλύτερη εφαρμογή της συντήρησης ακριβείας, μέσω της σωστότερης μεθοδολογίας αναγνώρισης βλαβών λειτουργίας. Αναπτύσσεται όλο το θεωρητικό υπόβαθρο της ανάλυσης των παραμέτρων λειτουργίας αυτών των εξαρτημάτων, και ειδικότερα των εδράνων κύλισης, τα οποία και αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο όλων των μηχανών μετάδοσης κίνησης με περιστροφή, καθώς και των ατράκτων, οι οποίες είναι παρούσες σε κάθε μηχανή μετάδοσης κίνησης. Κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο για την αναγνώριση μιας βλάβης λειτουργίας και την ανάλυση των αιτίων της. Παράλληλα, δίνεται η περιγραφή των προγραμμάτων ηλεκτρονικού υπολογιστή που αναπτύχθηκαν κατά την διάρκεια αυτής της εργασίας. Τα προγράμματα αυτά αναπτύχθηκαν με σκοπό την ευκολότερη ανάλυση των λειτουργικών χαρακτηριστικών των μηχανών μετάδοσης κίνησης και την καλύτερη κατανόηση των αποτελεσμάτων των μεθόδων ελέγχου της κατάστασής τους. Χρησιμοποιούνται στην παρούσα εργασία για την ανάλυση αρκετών διαφορετικών τύπων περιστρεφόμενων εξαρτημάτων και τα αποτελέσματά τους συγκρίνονται τόσο με πειραματικά αποτελέσματα από την βιβλιογραφία, όσο και με αποτελέσματα πεπερασμένων στοιχείων. Η συμφωνία των παραπάνω αποτελεσμάτων, καθώς και οι επιμέρους επιβεβαιώσεις της ακρίβειας των μοντέλων αναγνώρισης βλαβών που αναπτύχθηκαν, είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά στοιχεία για μία πιθανή μελλοντική συνέχιση και επέκταση αυτής της εργασίας. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει στην κατεύθυνση της ανάπτυξης μοντέλων για ακόμα περισσότερα εξαρτήματα και καταστάσεις λειτουργίας ή ακόμα και στην κατεύθυνση της σύνδεσης των μοντέλων αυτών με προγράμματα συνεχούς ελέγχου της κατάστασης μίας μηχανής. Τέλος, παρουσιάζονται κάποιες βελτιώσεις και κάποιες καινούργιες προτάσεις αυτής της εργασίας, σχετικά με την βελτίωση της ακρίβειας των μοντέλων που αναπτύχθηκαν, τον ακριβέστερο υπολογισμό των χαρακτηριστικών συχνοτήτων των εδράνων κύλισης, τον υπολογισμό της πραγματικής μη γραμμικής δυσκαμψίας τους, καθώς και τον ενδεδειγμένο τρόπο χρήσης των προγραμμάτων αυτής της εργασίας για την αναγνώριση βλαβών λειτουργίας.
Μελέτη της λευχαιμογόνου δράσης της υδροξυουρίας σε ασθενείς με δρεπανοκυτταρικά σύνδρομα
Authors: Μαυρογιάννη Δέσποινα
Published: August 2021

Τα δρεπανοκυτταρικά σύνδρομα χαρακτηρίζονται από την ύπαρξη της αιμοσφαιρίνης. Η παρουσία αιμοσφαιρίνης F βελτιώνει την κλινική εικόνα των ασθενών με αιμοσφαιρίνη S. Η αιμοσφαιρίνη F αυξάνεται με τη χορήγηση υδροξυουρίας για την οποία έχουν ανευρεθεί περιπτώσεις λευχαιμογόνου δράσης. Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν 33 ασθενείς με δρεπανοκυτταρικά σύνδρομα, 65 ασθενείς με μυελουπερπλαστικά σύνδρομα, 5 ασθενείς με μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα και 30 φυσιολογικά άτομα. Χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος PCR-PIREMA και η μέθοδος της ασύμμετρης αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης. Τα αποτελέσματα ήταν αρνητικά για όλους τους ασθενείς εκτός ενός με μυελουπερπλαστικό σύνδρομο στον οποίο παρατηρήθηκε ενδιάμεση έλλειψη. Τα παραπάνω αποτελέσματα δε δημιουργούν υποψία για λευχαιμογόνο δράση της υδροξυουρίας.
Νεωτερικότητα και θεαματοποίηση του κατοικείν στη μοντέρνα και σύγχρονη γλυπτική
Authors: Βελώνης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Σε αυτή τη διατριβή αξιολογείται η παραδοσιακή αντίληψη για την εικόνα της γλυπτικής (μια υλική μάζα της οποίας το εσωτερικό είναι συμπαγές, κλειστό και αδιαπέραστο, που παρουσιάζεται και απευθύνεται στον ανοικτό δημόσιο χώρο, συχνά με την μορφή αγάλματος) από την αντίθετη πλευρά, εκεί όπου το γλυπτό γίνεται αντικείμενο, μπιμπελό, εγκατάσταση, και τέλος το ίδιο το σπίτι που μπορεί να κατοικηθεί. Ερευνώ το πώς η γλυπτική μοιράζεται ή «συμβιβάζεται» με την καθημερινότητα της οικίας, το πώς οικειοποιείται την ιδιωτική εμπειρία με την μεταμόρφωση της άλλοτε απόρθητης στερεής της μάζας σε αρχιτεκτονικό χώρο, και τέλος τη σχέση κατοικίας και θεάματος. Οι θέσεις μου παρέμειναν προσηλωμένες μέσω μιας διεπιστημονικής προσέγγισης, από τη θεωρία της αρχιτεκτονικής στις κοινωνικές σπουδές και τις σπουδές φύλου, στην αφήγηση μιας ιστορίας τη πλαστικής. Στη διατριβή υποστηρίζω ότι η οικιακότητα ως πρόθεση και εμπειρία δεν μπορεί ν’ αντιμετωπισθεί πια με την ευκολία της απόρριψης που χαρακτήριζε τα χρόνια της νεωτερικότητας, ως μια αποτυχημένη και ξεπερασμένη μορφή αντίστασης μπροστά στις συλλογικές διεκδικήσεις της κοινωνίας. Εάν η μοντέρνα γλυπτική μπόρεσε να στοχαστεί την αρχιτεκτονική ή σύγχρονη γλυπτική την κατάκτησε.
Μελέτη παραγόντων που επηρεάζουν την έκφραση του γονιδίου του υποδοχέα των γλυκοκορτικοειδών στον εγκέφαλο του επίμυ
Authors: Καρανδρέα Δέσποινα
Published: August 2021

Οι υποδοχείς των γλυκοκορτικοειδών (GR) και των αλατοκορτικοειδών (MR) συμμετέχουν στην ολοκλήρωση της απάντησης του οργανισμού στο stress. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν οι επιδράσεις, διαφορετικών ως προς το είδος και τη διάρκεια stress στην έκφραση των γονιδίων GR, MR και hsp 70 στον ιππόκαμπο, υποθάλαμο, πρόσθιο φλοιό, παρεγκεφαλίδα, ραβδωτό σώμα και υπόφυση επίμυων. Τα διαφορετικά ως προς το είδος και την διάρκεια του stress, στην υπόφυση και τις περιοχές του εγκεφάλου, προκαλούν διαφορετικές επιδράσεις μεταξύ των δύο φύλων τόσο στα επίπεδα κορτικοστερόνης, όσο και στα επίπεδα mRNA των υποδοχέων. Η απόσυρση των ωοθητικών ορμονών από την κυκλοφορία του αίματος, οδηγεί σε πρότυπο μεταβολής των επιπέδων του mRNA των υποδοχέων μετά το stress διαφορετικό τόσο από αυτό των άθικτων θηλυκών όσο και από αυτό των αρσενικών.
Ενέργεια και ανταγωνισμός
Authors: Κοντογιώργης Μιχαήλ
Published: August 2021

Η προβληματική της αναζήτησης της απαραίτητης ισορροπίας μεταξύ αντικρουόμενων εννοιών, συνοδεύει την διαπραγμάτευση του θέματος «Ενέργεια και Ανταγωνισμός · Κοινοτικές απαιτήσεις και εθνικές ανακατατάξεις». Κατά συνέπεια η διαπλοκή της «ενέργειας» με τον «ανταγωνισμό», συναρτάται από την ισορροπία του «εθνικού και του κοινοτικού», του «νόμιμου και του πραγματικού», του «δημόσιου και του ιδιωτικού», του «βραχυπροθέσμου και του μακροπρόθεσμου», του «ανταγωνισμού και του δημοσίου συμφέροντος», του «γενικού και του κλαδικού» Η προβληματική αυτή, αναδεικνύεται σε κάθε στάδιο της νομικής αξιολόγησης, δημιουργώντας με το τρόπο αυτό μια εγκάρσια τομή στην προσέγγιση του θέματος. Η εργασία πραγματεύεται το πολυδιάστατο αυτό ζήτημα ακολουθώντας, κατ' αρχήν, διαφορετική προσέγγιση από τις μέχρι τώρα ελάχιστες μονογραφίες, οι οποίες επικεντρώνονται κυρίως στην προβληματική του συμβατού των κανόνων ανταγωνισμού με την υποχρέωση παροχής δημόσιας υπηρεσίας και στην ανάπτυξη μιας νέας μορφής «ρυθμιστικής παρέμβασης». Διευρύνει έτσι την ανάλυση και υπό το πρίσμα του ιδιωτικού δικαίου, εξετάζοντας «στη πράξη» τις συνέπειες των κοινοτικών οδηγιών στην εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου, και μελετώντας εμπεριστατωμένα το νέο νομικό πλαίσιο που διέπει τους τομείς αυτούς, τόσο ως προς τις συναλλαγές όσο και ως προς τους ίδιους τους συναλλασσόμενους. Επελέγη η συγκριτική θεώρηση των δύο αυτών ενεργειακών πόρων, διότι πέραν της παράλληλης νομοτεχνικής πορείας του ηλεκτρισμού και του Φυσικού αερίου, ήταν απαραίτητη και η λήψη υπόψη της πληθώρας των εθνικών εννόμων τάξεων, με προπομπό το κοινοτικό και το ελληνικό δίκαιο. Η εργασία, με αφετηρία τα διάφορα κοινοτικά κείμενα και κυρίως τις οδηγίες για την «εσωτερική αγορά», - τις διατάξεις ενσωμάτωσης στις διάφορες εθνικές έννομες τάξεις, καθώς και την εξέταση των αποφάσεων των κοινοτικών και ελληνικών Αρχών ανταγωνισμού και της ΡΑΕ, αναλύει αυτό που ονομάστηκε «απελευθέρωση του ενεργειακού τομέα». Η απελευθέρωση αυτή επετεύχθη με κανόνες αναγκαστικού δικαίου που είναι ένα ριζικά νέο φαινόμενο, που διασπά καθιερωμένα εννοιολογικά σχήματα και θεσμούς του δημοσίου και του ιδιωτικού δίκαιου. Πραγματεύεται έτσι όχι μόνο τις κοινοτικές επιταγές, αλλά και τις εθνικές ανακατατάξεις, νομοθετικές και διαρθρωτικές, που επήλθαν στους τομείς της ηλεκτρικής ενέργειας και του φυσικού αερίου, τόσο ως προς την οργάνωση (Μέρος Ι) όσο και ως προς την λειτουργία τους (Μέρος ΙΙ).
Μοντέλο μαζικού γονιδιακού ελέγχου στην προ-εκλαμψία
Authors: Κοσμάς Ιωάννης
Published: August 2021

Ο στόχος αυτής της μετα-ανάλυσης ήταν να αξιολογηθεί το κατά πόσον η V Leiden και MTHFR μετάλλαξη είναι σταθερά συνδεδεμένες με την υπέρταση στην εγκυμοσύνη, στο σύνολο του πληθυσμού των εγκύων γυναικών. Έγινε μια μετα-ανάλυση των μελετών με τις γυναίκες με η χωρίς υπέρταση κατά την κύηση, για τις V Leiden και MTHFR μεταλλάξεις. Οι μελέτες ταυτοποιήθηκαν στις βάσεις δεδομένων MEDLINE και EMBASE και οι αναζητήσεις συμπληρώθηκαν με τις βιβλιογραφίες από τα άρθρα και την επικοινωνία με τους ερευνητές. Τα δεδομένα αξιολογήθηκαν με το μοντέλο τυχαίων αποτελεσμάτων και η μεταξύ μελετών ετερογένεια εκτιμήθηκε. Αναλύσεις ευαισθησίας εξέτασαν την επίδραση του πληθυσμού και τα χαρακτηριστικά των μελετών. Για την μετάλλαξη V Leiden, 19 μελέτες (2742 υπερτασικές γυναίκες, 2403 στην ομάδα ελέγχου) χρησιμοποιήθηκαν μετάλλαξη V Leiden αυξάνει τις πιθανότητες της υπερτασικής νόσος της εγκυμοσύνης από 2,25 φορές [95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI), 1.50-3.38], αλλά υπήρχε μεγάλη ετερογένεια μεταξύ των μελετών (Ρ=0.002). Τα αποτελέσματα και η ετερογένεια ήταν παρόμοια όταν έγιναν αναλύσεις ευαισθησίας σε μελέτες με Καυκάσιους, πρωτεινουρία, διαστολική υπέρταση όριο >110 mmHg. Αν και οι μελέτες που δημοσιεύθηκαν μέχρι το 2000, έδειξαν έναν λόγο αναλογιών 3.16 (95% CI, 2.04-4.92), καμία συσχέτιση δεν είδαμε στο μελέτες που δημοσιεύονται στο διάστημα 2001-2002 (ΛΑ 0.97, 95% CI, 0.61-1.54). Υπήρξαν επίσης στοιχεία για ενδεχόμενο σφάλματος δημοσίευσης οι πέντε μεγαλύτερες μελέτες δεν έδειξαν συσχέτιση (ΛΑ 1.21, 95% CI, 0.84-1.74). Για την MTHFR μετάλλαξη, 23 συγκρίσεις (3169 υπερτασικών γυναικών, 3044 στην ομάδα ελέγχου), που είχαν το Τ αλλήλιο (TT ή CT), αυξήθηκε η συσχέτιση της υπερτασικής νόσου της κύησης κατά 1.21 φορές (95% διάστημα εμπιστοσύνης, 1.01-1.44), αλλά και εκεί παρατηρήθηκε μεγάλη ετερογένεια μεταξύ των μελετών (Ρ=0.003). Τα αποτελέσματα και η ετερογένεια ήταν παρόμοια όταν έγιναν αναλύσεις ευαισθησίας, στις μελέτες των Καυκάσιων πληθυσμών, ή εκείνων των ασθενών με σημαντική πρωτεινουρία ενώ οι ασθενείς με διαστολική υπέρταση > ή =110 mmHg, έδειξαν έναν ΛΑ 1.41 (95% CI, 1.03-1.73), καμία συσχέτιση δεν παρατηρήθηκε σε ασθενείς με λιγότερο σοβαρή διαστολική υπέρταση (ΛΑ 1.00, CI, 95%, 0.61 -1.65). Πρόωρα δημοσιευμένες μελέτες τείνουν να δείχνουν ισχυρότερες συσχετίσεις από τις επόμενες μελέτες. Ως συμπέρασμα, αν και μέτρια επίδραση της μετάλλαξης V Leiden σχετικά με τον κίνδυνο υπέρτασης κατά την κύηση δεν μπορεί να αποκλειστεί, η συσχέτιση που παρατηρήθηκε στις αρχικές και τις μικρές μελέτες μπορεί να είναι τυπική για σφάλμα, ιδίως σφάλμα χρονική καθυστέρησης και σφάλμα δημοσίευσης. Για την MTHFR μετάλλαξη , ενώ το σφάλμα δεν μπορεί να αποκλειστεί, η μετα-ανάλυση υποδεικνύει ότι το Τ αλλήλιο μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο σοβαρής διαστολική υπέρτασης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Η χειρουργική αντιμετώπιση του παραμελημένου συγγενούς εξαρθρήματος ισχίου των ενηλίκων με κοτυλοπλαστική K. Στάμου και ολική Αρθροπλαστική
Authors: Βλάμης Ιωάννης
Published: August 2021

Για πολλούς αιώνες η Θεραπεία του παραμελημε'νου συγγενούς εξαρθρήματος του ισχίου στους ενήλικεςήταν ανέφικτη. Στις αρχές του 20ου αιώνα διάφορες επεμβάσεις όπως η εγχείρηση στε'γης, η οστεοτομία τουανωνύμου, η οστεοτομία του εγγύς μηριαίου, η αρθρόδεση, η Girdlestone, κλπ. δοκιμάστηκαν σαν θεροστεία του ΣΕ]αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν ικανοποιητικά.Στις αρχές της δεκαετίας του 70 η ανάπτυξη της ολικής αρθροπλασπκής φάνηκε να ήταν η λύση τουπροβλήματος αλλά τα οπτοτελέσματα στις πρώτες προσπάθειες ήταν απογοητευτικά. Ο λόγος τωναπογοητευτικών αποτελεσμάτων ήταν βασικά η ανεπαρκής οστική μάζα στην περιοχή της κοτύλης. Για ναξεπεραστεί το πρόβλημα αυτό αναπτύχθηκαν διάφορες τεχνικε'ς: α. Ανακατασκευή της κοτύλης χρησιμοποιώνταςτην μηριαία κεφαλή ως δομικό μόσχευμα για την κάλυψη της προθέσεως, β. Τοποθέτηση της προθε'σεως στηνψευδοκοτύλη και γ. Η κοτυλοπλαστική Κ. Στάμου.Η κοτυλοπλαστική Κ. Στάμου περιλαμβάνει κατάγμα του πυθμένα της ανατομικής κοτύλης και αρθροκατάδυσητων τεμαχίων σε τέτοιο βαθμό ώστε να μπορεί να επιτευχθεί πλήρης κάλυψη της προθέσεως, τοποθέτησηαυτομοσχευμάτων και μικρής κοτυλιαίας πρόθεσης με ή χωρίς οσπκό τσιμέντο.Η τεχνική αυτή εφαρμόστηκε σε εξήντα έξι ασθενείς (86 ισχία). Τα 49 εξ αυτών είχαν υψηλό εξάρθρημα,τα 31 είχαν χαμηλό εξάρθρημα και τα 6 ήταν δυπλαστικά. Ο μέσος όρος ηλικίας κατα την στιγμή της επέμβασηςήταν 47 έτη (απο 23 έως 70). Έγινε κλινική και ακτινολογική εκτίμηση των ασθενών 2 έως 15 χρόνια μετεγχειριτικώς(μ.ο. 7 χρόνια).Τα 81 (94%) απο τα 86 ισχία είχαν καλό η άριστο κλινικό αποτέλεσμα. Η αθροιστική συχνότητα επιτυχίαςγια την κοτυλιαία πρόθεση ήταν 100% στην πενταετία και 93.2% στην 10 ετία. Τα ακτινολογικά αποτελέσματα ήτανεπίσης ικανοποιητικά. Δύο (2%) εκ των 86 κοτυλιαίων προθέσεων είχαν μετακίνηση πέραν των 2 χιλιοστών.Ακτινοδιαυγαστικές γραμμές που προοδευτικά επεκτείνονταν (ένδειξη άσηπτης χαλάρωσης) βρέθηκαν σε 2 ισχία.Σε όλες τις περιπτώσεις τα οστικά μοσχεύματα ενσωματώθηκαν.Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν οτι η ολική αρθροπλαστική σε συνδιασμό με κοτυλοπλαστική Κ. Στάμουείναι η καλύτερη δυνατή λύση στο πρόβλημα του παραμελημε'νου συγγενούς εξαρθρήματος του ισχίου στουςενήλικες.
Μελέτη νέας μεθόδου σηματοδοσίας φυσικού επιπέδου για δίκτυο οπτικής μεταγωγής πακέτου
Authors: Λαλλάς Ευθύμιος
Published: August 2021

Η διατριβή βασίζεται στη θεωρητική μελέτη της ορθογώνιας μεθόδου κωδικοποίησης και της διαδικασίας αμιγούς οπτικής ανταλλαγής ετικέτας των πακέτων, και την προσομοίωση ενός συστήματος οπτικής δικτυακής διάταξης κόμβων, όπου λαμβάνουν χώρα οι προαναφερθέντες λειτουργίες. Στο πρώτο μέρος γίνεται μία αναφορά στις επικρατέστερες τεχνολογίες μεταγωγής δεδομένων (μεταγωγή κυκλώματος πακέτων, και ριπής), και παρουσιάζεται το πολυπρωτόκολλο MPLS και όλες οι εξελικτικές εκδοχές αυτού (GMPLS, ΜΡλS), για να καταλήξουμε στην αμιγώς οπτική ανταλλαγή ετικέτας πακέτου (AOLS). Επίσης παρατίθενται όλα τα σχήματα κωδικοποίησης και ενσωμάτωσης της οπτικής ετικέτας στο IP πακέτο, και εξετάζονται όλες τις τεχνικές υλοποίησης σε επίπεδο κόμβων και διατάξεων. Στο δεύτερο μέρος αναλύεται για πρώτη φορά στη βιβλιογραφία το IM/FSK ορθογώνιο σχήμα και παρουσιάζονται όλα τα θεωρητικά μοντέλα που υποστηρίζουν και υλοποιούν το σύστημα οπτικής δικτυακής διάταξης κόμβων, όπου λαμβάνουν χώρα η ορθογώνια κωδικοποίηση και η διαδικασία αμιγούς οπτικής ανταλλαγής ετικέτας των πακέτων. Οι παραπάνω λειτουργίες γίνονται αμιγώς οπτικά και βασίζονται στην τεχνική μίξης τεσσάρων κυμάτων (FWM) και στην τεχνική ετεροδιαμόρφωσης φάσης (ΧΡΜ) αντίστοιχα, υλοποιημένων σε διάταξη ημιαγωγού (SOA). Στο τελευταίο κεφάλαιο παραθέτονται τα αποτελέσματα μίας λεπτομερούς αριθμητικής ανάλυσης που πραγματοποιήθηκε με την προσομοίωση της δικτυακής AOLS διάταξης, και γίνεται μία διερεύνηση για τη βελτιστοποίηση των τιμών των κρίσιμων παραμέτρων της μεθόδου, ενώ παράλληλα εξετάζονται και τα όρια επίδοσης αυτής.
Σχεδίαση και αποτίμηση τηλεπικοινωνιακών δικτύων με τεχνοοικονομικά κριτήρια
Authors: Κατσιάνης Δημήτριος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο μεθοδολογικό πλαίσιο για την τεχνοοικονομική αποτίμηση τηλεπικοινωνιακών υποδομών το οποίο εφαρμόζεται στη συνέχεια σε συγκεκριμένες αναλυτικές μελέτες περίπτωσης ενσύρματων και ασύρματων τεχνολογικών εφαρμογών. Στο πρώτο μέρος της διατριβή, με βάση το παραπάνω μεθοδολογικό πλαίσιο αναπτύχθηκε επίσης και ένα νέο εργαλείο/λογισμικό τεχνοοικονομικής αποτίμησης. Παρουσιάζεται αναλυτικά το εργαλείο που υλοποιήθηκε καθώς και η μεθοδολογική προσέγγιση που ακολουθείται σε αυτό. Μέσα από την παρουσίαση της δομής του, γίνεται η ανάλυση της μεθοδολογίας καθώς και η θεωρητική προσέγγιση θεμάτων όπως η εξέλιξη των τιμών των δομικών στοιχείων ενός δικτύου, ο τρόπος που γίνεται η πρόβλεψη της ζήτησης για τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες και προϊόντα, ο υπολογισμός των λειτουργικών διαχειριστικών δαπανών και η ενσωμάτωση στο τεχνοοικονομικό εργαλείο μεθόδου ανάλυσης κινδύνων ως προς όλες τις παραμέτρους ενός προβλήματος και ποσοτικοποίηση της επίδρασής τους στην οικονομική αποτίμηση ενός έργου. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής περιλαμβάνονται οι μελέτες περίπτωσης πάνω στις οποίες εφαρμόστηκε η προτεινόμενη μεθοδολογική προσέγγιση και υλοποιήθηκαν με τη χρήση του Ολοκληρωμένου Εργαλείου Τεχνοοικονομικής Αποτίμησης. Συγκεκριμένα εφαρμόστηκε η μεθοδολογία για τα περιπτώσεις δικτύων κινητής επικοινωνίας αλλά και σταθερής ενσύρματης και ασύρματης πρόσβασης (περιλαμβάνοντας λύσεις FTTx). Στις ανωτέρω περιπτώσεις έγιναν επεκτάσεις στο αρχικό εργαλείο με την ενσωμάτωση της θεωρίας των Πραγματικών Δικαιωμάτων Προαίρεσης μειώνοντας την αβεβαιότητα του επενδυτή. Στη διατριβή αυτή υποδεικνύεται ο τρόπος ενσωμάτωσης του ανταγωνισμού (Θεωρία Παιγνίων) στην τεχνοοικονομική ανάλυση και στο εργαλείο και οι συνέπειές του για ένα νεοεισερχόμενο πάροχο και έναν επιβεβλημένο καθώς και προτείνεται βιώσιμη προσέγγιση με την οποία μπορούν να αναπτυχθούν ευρυζωνικές υποδομές (τηλεπικοινωνιών και πληροφορικής) στις λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές της Ελληνικής Επικράτειας περιλαμβάνοντας τη χρήση ανάλυσης ευαισθησίας και κινδύνων.
Επίπεδα πεψινογόνου Ι και γαστρίνης στον ορό παιδιών με γαστρίτιδα
Authors: Λούτση Ελένη
Published: August 2021

Προσδιορίστηκε το πεψινογόνο I και η γαστρΐνη του ορού σε 101 παιδιά ηλικίας 4 έως Ιβχρονών (μέση ηλικία 10±2.7ετών), που υποβλήθηκαν σε γαστροσκόπηση λόγω συμπτωματολογίας από το ανώτερο πεπτικό. Τα ιστολογικά ευρήματα έδειξαν ότι 45 παιδιά είχαν γαστρίτιδα από Η.pylori, 35 γαστρίτιδα χωρίς Η.pylori και 21 φυσιολογική βιοψία στομάχου. Παράλληλα προσδιορίστηκε το πεψινογόνο I του ορού σε 41 ασυμπτωματικά φυσιολογικά παιδιά ηλικίας από 3 μηνών μέχρι 14.5 χρονών (μέση ηλικία 6.7±4.6 ετών) και έγινε έλεγχος της κατανομής των τιμών του ανάλογα με την ηλικία. Εξ αστών επιλέχθηκαν τα 30 που ήταν ανάλογης ηλικίας και φύλου και έγινε σύγκριση των τιμών του πεψινογόνου I με τις υπόλοιπες 3 ομάδες. Δεν παρατηρήθηκε διαφορά της τιμής του πεψινογόνου I στα φυσιολογικά ασυμπτωματικά παιδιά ανάλογα με την ηλικία. Διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση της τιμής του πεψινογόνου I, που επανήλθε στα φυσιολογικά επίπεδα μετά την εκρίζωση, μόνο στην ομάδα των παιδιών με γαστρίτιδα από Η.pylori. Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση της τιμής του πεψινογόνου I με τη βαρύτητα της γαστρίτιδας με ή χωρίς Η.pylori, ούτε με το βαθμό του αποικισμού από Η.pylori. Όσον αφορά τη γαστρΐνη δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά μεταξύ των 3 ομάδων, όμως η γαστρΐνη μειώθηκε σημαντικά μετά την εκρίζωση του Η.pylori. Διαπιστώθηκε θετική συσχέτιση της τιμής της μεταγευμστικής γαστρίνης με το βαθμό της γαστρίτιδας μόνο στην ομάδα των παιδιών με Η.pylori.
Διερεύνηση της σημασίας του σιδήρου στην παθογένεια της δερματικής λεϊσμανίασης
Authors: Μπίστη Αργυρώ
Published: August 2021

Η εργασία αποκαλύπτει τη δυναμική της προστατευτικής δράσης του σιδήρου, σε πειραματικά μοντέλα δερματικής λεϊσμανίασης, ιδιαίτερα όταν οι πειραματικές συνθήκες προσεγγίζουν τις πραγματικές συνθήκες μετάδοσης του παρασίτου. Ο «ανθεκτικός» φαινότυπος που αναπτύσσουν οι μύες BALB/c στους οποίους χορηγείται σίδηρος έναντι των παρασίτων L. major συνδέεται με τα σταθερά αυξημένα επίπεδα της οξειδωτικής έκρηξης που μέσω των παραγομένων ενεργών οξειδωτικών ριζών επιτρέπουν τη συνεχή καταστροφή των παρασίτων. Επιπλέον, οι ενεργές οξειδωτικές ρίζες φαίνεται να λειτουργούν και ως δεύτερα μηνύματα τροποποιώντας το αρχικό δυναμικόμικροπεριβάλλον μέσα στο οποίο ενεργοποιούνται τα φαγοκύτταρα και τα αντιγονοπαρουσιαστικά κύτταρα του ξενιστή. Οι μεταβολές στους αριθμούς των διαφόρων πληθυσμών λευκοκυττάρων τόσο στην περιοχή εισόδου του παρασίτου όσο και στα επιχώρια γάγγλια των μυών που έχουν πάρει σίδηρο καθώς και η τροποποίηση της έκφρασης των κυτταροκινών και του μεταγραφικού παράγοντα NF-κΒ υποδεικνύουν ότι ο σίδηρος, μέσω των ενεργών οξειδωτικών ριζών, όχι μόνο επιταχύνει την καταστροφή των παρασίτων αλλά μεταβάλλει τη δυναμική των μοριακών και κυτταρικών μηχανισμών που συμμετέχουν στη διαμόρφωση της ανοσιακής απάντησης προς την κατεύθυνση Thl. Η «ανθεκτικότητα» που εμφανίζουν οι μύες στους οποίους χορηγείται σίδηρος στην επαναμόλυνση αποτελεί μια επιπλέον ισχυρή ένδειξη ότι ο σίδηρος τροποποιεί τους ανοσιακούς μηχανισμούς προς την κατεύθυνση της ανοσιακής «προστασίας» Thl.Τα πειραματικά μοντέλα που μελετήθηκαν μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμα εργαλεία για την περαιτέρω μελέτη των σχέσεων μεταξύ των αποθηκών σιδήρου του ξενιστή, των οξειδωτικών ριζών και των μακροπρόθεσμων σηματοδοτικών λειτουργιών τους. Επιπλέον οι μελέτες αυτές έχουν αξία γιατί μπορούν να πραγματοποιηθούν και σε ιστούς όπου ο παρασιτισμός δεν έχει εμφανή κλινικά συμπτώματα -όπως είναι η καταστροφή των ιστών- και επομένως προσομοιάζει με τον ασυμπτωμαπκό παρασιτισμό κατά τον οποίο το δέρμα των ασυμπτωματικών φορέων αποτελεί «αποθήκη» του παρασίτου. Τέλος, τα πειραματικά μοντέλα που μελετήθηκαν στην παρούσα εργασία μπορούν να δώσουν σημαντικές πληροφορίες για τη σχέση της παραγωγής ενεργών οξειδωτικών ριζών και της έκβασης του παρασιτισμού με μακροπρόθεσμες εφαρμογές διαγνωστικής και θεραπευτικής αξίας στον άνθρωπο.