Αποτελεσματικότητα της θεραπείας με υψηλή δόση ροσουβαστατίνης σε σύγκριση με χαμηλή δόση ροσουβαστατίνης σε συνδυασμό με φαινοφιμπράτη ή με χαμηλή δόση ροσουβαστατίνης σε συνδυασμό με Ω-3 λιπαρά σε ασθενείς με μεικτή υπερλιπιδαιμία
Authors: Αγγουρίδης Άρης-Δημήτριος 
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η μικτή δυσλιπιδαιμία είναι μια συχνή μεταβολική διαταραχή, η οποία χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης και TG. Η παρούσα έρευνα εκτίμησε τις μεταβολές του λιπιδαιμικού προφίλ και των μεταβολικών παραμέτρων σε ασθενείς με μικτή δυσλιπιδαιμία μετά τη χορήγηση διαφορετικών υπολιπιδαιμικών σχημάτων. Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι η ταυτόχρονη αντιμετώπιση όλων των διαταραχών του μεταβολισμού έχει ιδιαίτερη σημασία σε άτομα με μικτή δυσλιπιδαιμία και συνυπάρχουσες μεταβολικές διαταραχές.Σκοπός: Σκοπός αυτής της τυχαιοποιημένης μελέτης ήταν η εκτίμηση της επίδρασης υψηλής δόσης ροσουβαστατίνης καθώς και του συνδυασμού χαμηλής δόσης ρουσουβαστατίνης με φαινοφιμπράτη ή ω-3 λιπαρά οξέα στις ανθρωπομετρικές και μεταβολικές παραμέτρους του ορού, στο φαινότυπο των LDL και των HDL σωματιδίων, καθώς και στις ενεργότητες ενζύμων που σχετίζονται με την αθηροσκλήρωση (LpPLA2), σε ασθενείς με μικτή δυσλιπιδαιμία, αλλά χωρίς σακχαρώδη διαβήτη κατά την έναρξη της μελέτης. Μέθοδοι: Στη μελέτη συμμετείχαν 90 ασθενείς με TG >200 mg/dl και LDL-C >160 mg/dl. Οι ασθενείς έλαβαν υποθερμιδική δίαιτα για 3 μήνες και στη συνέχεια τυχαιοποιήθηκαν σε ροσουβαστατίνη 40 mg/ημέρα (ομάδα Ρ, n = 30), σε συνδυασμό ροσουβαστατίνης 10 mg με φαινοφιμπράτη 200 mg/ημέρα (ομάδα ΡΦ, n = 30) ή σε συνδυασμό ροσουβαστατίνης 10 mg με ω-3 λιπαρά οξέα 2 gr/ημέρα (ομάδα ΡΩ, n = 30). Πριν την έναρξη της αγωγής και μετά από 3 μήνες θεραπείας εκτιμήθηκαν τα σωματομετρικά στοιχεία και προσδιορίσθηκαν οι μεταβολικές παράμετροι.Αποτελέσματα: Από τους 90 ασθενείς που συμμετείχαν, 3 δεν ολοκλήρωσαν τη μελέτη. Έπειτα από 3 μήνες θεραπείας το 28% των ασθενών στην ομάδα Ρ, το 54.2% στην ομάδα ΡΦ και το 29.2% στην ομάδα ΡΩ δεν πληρούσε πλέον τα κριτήρια για τη διάγνωση του ΜετΣ σε σύγκριση με το αρχικό 17%, 20% και 20% των ασθενών στις αντίστοιχες ομάδες που δεν πληρούσε τα κριτήρια για τη διάγνωση του ΜετΣ κατά την ένταξη τους στη μελέτη. Η αρτηριακή πίεση, o δείκτης μάζας σώματος, το σωματικό βάρος και η περίμετρος μέσης δεν μεταβλήθηκαν σημαντικά κατά τη διάρκεια της αγωγής. Σε όλες τις ομάδες ασθενών παρατηρήθηκαν σημαντικές μειώσεις των επιπέδων της non-HDL, της ολικής και της LDL-C καθώς και των TG. Η χορήγηση της Ρ προκάλεσε μεγαλύτερη μείωση της non-HDL, καθώς και της ολικής και της LDL-C σε σύγκριση με τους συνδυασμούς ΡΦ και ΡΩ (p<0.001). Αντίθετα, η χορήγηση του συνδυασμού ΡΦ είχε ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη μείωση των TG σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία με Ρ καθώς και σε σύγκριση με τη χορήγηση του συνδυασμού ΡΩ (p<0.01). Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές της HDL-C στις ομάδες Ρ και ΡΩ, ενώ παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση στην ομάδα ΡΦ (p < 0.05). Τόσο η χορήγηση της Ρ (p <0.01) όσο και των συνδυασμών ΡΦ και ΡΩ είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση της συγκέντρωσης των sdLDL (p < 0.001 για όλες τις συγκρίσεις). Η μείωση της sdLDL-C ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στην ομάδα ΡΦ σε σύγκριση με τις ομάδες Ρ και ΡΩ (p < 0.05, για όλες τις συγκρίσεις). Το ποσοστό των sdLDL στο σύνολο των LDL σωματιδίων μειώθηκε περισσότερο με τη χορήγηση του συνδυασμού ΡΦ (p < 0.05, σε σύγκριση με τις ομάδες Ρ και ΡΩ). Επιπρόσθετα, η χορήγηση του συνδυασμού ΡΦ είχε ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη αύξηση της μέσης διαμέτρου των LDL σωματιδίων (p < 0.05, σε σύγκριση τις ομάδες Ρ και ΡΩ). Ο δείκτης αντίστασης στην ινσουλίνη (δείκτης HOMA) αυξήθηκε στην ομάδα Ρ (+55%, p < 0.01 έναντι των αρχικών επιπέδων), ενώ η χορήγηση του συνδυασμού ΡΦ είχε ως αποτέλεσμα μείωση του δείκτη HOMA (-40%, p < 0.05 σε σύγκριση με τις ομάδες Ρ και ΡΩ). Ο συνδυασμός ΡΦ είχε ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη μείωση των επιπέδων του ουρικού οξέος του ορού σε σύγκριση με τη χορήγηση της Ρ και του συνδυασμού ΡΩ (p < 0.05 για όλες τις συγκρίσεις). Επιπρόσθετα, η χορήγηση του συνδυασμού ΡΦ είχε ως αποτέλεσμα αύξηση των επιπέδων της κρεατινίνης του ορού σε σύγκριση με τις άλλες ομάδες θεραπείας (p < 0.05 για όλες τις συγκρίσεις). Τόσο η χορήγηση της Ρ όσο και των συνδυασμών ΡΦ και ΡΩ είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση της ενεργότητας της LpPLA2 (p<0.001 για όλες τις συγκρίσεις). Ωστόσο, η ενεργότητα της LpPLA2 μειώθηκε περισσότερο με τη χορήγηση της Ρ και του συνδυασμού ΡΦ σε σύγκριση με τη χορήγηση τον συνδυασμού ΡΩ (p <0.05 και για τις 2 συγκρίσεις). Τα επίπεδα της υψηλής ευαισθησίας C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (hsCRP) μειώθηκαν περισσότερο με τη χορήγηση της Ρ τόσο σε σύγκριση με το συνδυασμό ΡΦ (p < 0.05), όσο και σε σύγκριση με τη χορήγηση του συνδυασμού ΡΩ (p < 0.01).Συμπεράσματα: Και τα 3 θεραπευτικά σχήματα ήταν καλά ανεκτά από τον πλυθησμό της μελέτης. Η υψηλή δόση ροσουβαστατίνης προκάλεσε μεγαλύτερες μειώσεις στα επίπεδα της non-HDL-C, της ολικής και της LDL-C καθώς και της hsCRP σε σύγκριση με τους συνδυασμούς ΡΦ και ΡΩ. Αντίθετα, ο συνδυασμός χαμηλής δόσης ροσουβαστατίνης με φαινοφιμπράτη έχει ευνοϊκότερη επίδραση στα επίπεδα των TG, στον φαινότυπο των LDL και των HDL σωματιδίων, στην αντίσταση στην ινσουλίνη καθώς και στα επίπεδα του ουρικού οξέος σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία με υψηλή δόση ροσουβαστατίνης ή το συνδυασμό χαμηλής δόσης ροσουβαστατίνης με ω-3 λιπαρά οξέα σε ασθενείς με μικτή δυσλιπιδαιμία.