bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ο εσωτερικός έλεγχος στην κεντρική δημόσια διοίκηση ως μηχανισμός προαγωγής της αποτελεσματικότητας της διοίκησης
Authors: Γιαννάκης Παναγιώτης
Published: September 2021

Βασικό και κύριο σκοπό της παρούσας μελέτης αποτελεί η διερεύνηση των καθοριστικών παραγόντων της αποτελεσματικότητας του εσωτερικού ελέγχου στην Κεντρική Διοίκηση του δημόσιου τομέα της Ελλάδας. Η εμπειρική έρευνα επικεντρώθηκε στα δεκαοκτώ (18) υπουργεία της Ελληνικής Κυβέρνησης, τα οποία αποτελούν τους κύριους φορείς άσκησης της κυβερνητικής εκτελεστικής εξουσίας. Πηγή των απαιτούμενων δεδομένων για την έρευνα, μέσω του ερευνητικού ερωτηματολογίου που καταρτίστηκε και διανεμήθηκε, αποτέλεσε το σύνολο του προσωπικού των Μονάδων Εσωτερικού Ελέγχου (ΜΕΕ), των Γενικών Διευθύνσεων Οικονομικών Υπηρεσιών και των Γραφείων Επιτρόπων Ελεγκτικού Συνεδρίου στους συγκεκριμένους φορείς της Κεντρικής Διοίκησης (υπουργεία). Επιπλέον, η παρούσα μελέτη, μέσα από τα ευρήματα της εμπειρικής έρευνας, προσδοκά να αναδείξει και, για πρώτη φορά, να παρουσιάσει στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, τις σημαντικές και θετικές επιπτώσεις α) της ποιότητας του εσωτερικού ελέγχου, β) της επάρκειας και ικανότητας του κατάλληλου και αρμόδιου προσωπικού που απασχολείται με τον εσωτερικό έλεγχο, γ) της οργανωτικής ανεξαρτησίας των εσωτερικών ελεγκτών και δ) της υποστήριξης της ανώτατης διοίκησης (πολιτικής ηγεσίας), για την αποτελεσματικότητα του εσωτερικού ελέγχου στην Κεντρική Διοίκηση του δημόσιου τομέα της Ελλάδας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παλινδρόμησης που διενεργήθηκε, α) η οργανωτική ανεξαρτησία του εσωτερικού ελέγχου, β) η ύπαρξη αρμόδιου επαρκούς, κατάλληλου και ικανού προσωπικού εσωτερικού ελέγχου και γ) η ποιότητα του εσωτερικού ελέγχου, συμβάλλουν σημαντικά και θετικά στην αποτελεσματικότητα του εσωτερικού ελέγχου στα υπουργεία της Ελληνικής Κυβέρνησης. Η άλλη μία μεταβλητή, δηλαδή η υποστήριξη της ανώτατης διοίκησης (πολιτικής ηγεσίας) στη λειτουργία του εσωτερικού ελέγχου, καταγράφηκε αρνητικά συνδεδεμένη με την αποτελεσματικότητα του εσωτερικού ελέγχου, αλλά και η συμβολή της για την αποτελεσματικότητα του εσωτερικού ελέγχου δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Οι τέσσερις (4) αυτοί παράγοντες που στοιχειοθετήθηκαν μέσα από είκοσι μία (21) μεταβλητές κατά την παραγοντική ανάλυση, αποτέλεσαν και τις τέσσερις ανεξάρτητες (προβλέπουσες) μεταβλητές στο μοντέλο της πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης και, αποδείχθηκε ότι καλύπτουν, το 58,30% της συνολικής εισφοράς διαφόρων παραγόντων στην αποτελεσματικότητα του εσωτερικού ελέγχου στα υπουργεία της χώρας. Οι συμμετέχοντες στην έρευνα φορείς της Κεντρικής Διοίκησης, οφείλουν να καταγράψουν και να κατανοήσουν τη συνεισφορά αυτών των παραγόντων, ως συμπληρωματικά σημαντικών, για την προστιθέμενη αξία της αποτελεσματικότητας του εσωτερικού ελέγχου. Η κατανόηση αυτή θα συμβάλλει, με τη σειρά της, στην ευόδωση της συλλογικής προσπάθειας της Διοίκησης για την επίτευξη των αρχών της χρηστής διακυβέρνησης και της ευημερίας των πολιτών.
Μυθοπλασία και ντοκυμαντέρ
Authors: Διονυσόπουλος Κυριάκος
Published: September 2021

Η σειρά των εικόνων του κινηματογράφου ασκεί δύο διακριτές, αλλά συνδιάστατες λειτουργίες, να δείχνει και να λέγει. Ονομάζοντας ντοκυμανταίρ την πρώτη και μυθοπλασία τη δεύτερη, προτείνεται να προβληματοποιηθεί η συνάρθρωσή τους. Η αναγνώριση και η κατασήμανση ενός οπτικού αντικειμένου στην οθόνη μεσολαβείται από το ρηματικό σημασιολογικό χώρο του οικείου στο θεατή γλωσσικού συστήματος. Ωστόσο, ένα μέρος των γραφιστικών συμβάσεων της εικόνας, οι οποίες μεταγράφουν εικαστικά τα πρότυπα της αντίληψης, πλεονάζει από την ονοματοδοσία της γλώσσας. Τούτη η διαφορά έγκειται στην καταστατική ασυμμετρία μεταξύ ρηματικών και μη ρηματικών σημείων και την αποκλίνουσα αναλυτική ικανότητα των αντίστοιχων κωδίκων. Στο επίπεδο της εντύπωσης της πραγματικότητας, το οποίο εξασφαλίζει την εμπέδωση της αναφορικής ψευδαίσθησης στον κινηματογράφο, το ντοκυμανταίρ και η μυθοπλασία συνεργάζονται αρμονικά. Το δεικνύειν διατίθεται στη γενικευμένη κίνηση της αφήγησης και συνομολογεί ως εμπράγματος φορέας του λέγειν. Αφενός, τα όρια της καταδήλωσης και των συμπαραδηλωτικών εξελίξεών της τυποποιούνται σε συνάρτηση με τη γραφιστική εργασία των εικόνων και κωδικοποιούνται πολιτισμικά, μεριμνώντας για την ευάγωγη πρόσληψη του αφηγήματος. Αφετέρου, οι συνταγματικές ακολουθίες των πλάνων, όπως διυφαίνονται από τις αρμοστές τομές του μοντάζ, οργανώνουν τις χωροχρονικές εντυπώσεις των περιεχομένων τους αντιστοιχώντας, βάσει συμφωνημένων κανόνων, σε πεπερασμένες σημασιολογικές μονάδες. Ωστόσο, στο οπτικό πεδίο παράγονται υπολειμματικά μορφώματα, τα οποία δεν αφομοιώνονται ομαλά στην εντύπωση της πραγματικότητας και δεν εξευμενίζονται από τη συναρμογή του ντοκυμανταίρ και της μυθοπλασίας. Η γραφιστική διαμόρφωση που δεν αποκτά εκφραστική αξία υποβάλλει έναν ασαφή και ρευστό μη ρηματικό σημασιολογικό χώρο, μιαν «άφατη» κειμενική μεθόριο στην καρδιά της μυθοπλασίας. Η οπτική περίσσεια δεν ενσωματώνεται στη χορεία των φαντασιακών και συμβολικών συντεταγμένων, οι οποίες αρτιώνουν τη διηγητική παραγωγή και τα μιμητικά ενεργήματα. Το γραφιστικό πλεόνασμα ως υλικό ίχνος της εικόνας, αμέτοχο τόσο στην κατανομή του νοήματος, όσο και στην απλή εμπειρία του φαινομένου, στοιχειοθετεί ένα απομεινάρι της σημασιοδότησης, το οποίο ενσαρκώνει την έλλειψη εντός της παράστασης χωρίς να την συμπληρώνει. Μολονότι ανευρίσκεται εντός του πεδίου της όρασης, διολισθαίνει προς την εξωτερικότητα, συνέλκοντας το υποκείμενο πέραν της σκέψης. Στενά συνδεδεμένο με την τεχνική οργάνωση του μηχανισμού που παράγει και αναπαράγει τις κινηματογραφικές εικόνες, συνιστά το όριο της αδυνατότητας της αναπαράστασης να αυτοσυγκροτηθεί ως ολότητα. Συγχρόνως, όμως, καταλαμβάνει τη δομική θέση ενός αντικειμένου-αιτίου, το οποίο στηρίζει την επιθυμία του θεατή για όραση, γνώση και αφηγηματική συνέχεια.
Συνωμοσίες στο Βυζάντιο
Authors: Ρώτα Μαρία
Published: September 2021

Κατά τους βυζαντινούς χρόνους εντοπίζονται πολλά παραδείγματα συνωμοσιών μέσω των οποίων αξιωματούχοι, αυτοκράτορες και αυτοκράτειρες θέλησαν να σκοτώσουν ή να απομακρύνουν από την πολιτική ζωή τους αντιπάλους τους. Παρότι τον έβδομο αιώνα η αυτοκρατορική διαδοχή έλαβε δυναστικό χαρακτήρα, δεν επικράτησε ηρεμία στο εσωτερικό του κράτους, καθώς εκδηλώθηκαν πολυάριθμα κινήματα. Με βάση τη νομοθεσία και την κυρίαρχη πολιτική ιδεολογία ο αυτοκράτορας είχε το δικαίωμα να τιμωρήσει όσους απειλούσαν την εξουσία του, ενώ αν κυβερνούσε ως τύραννος μπορούσε να ανατραπεί. Ουσιαστικά, η τελευταία αντίληψη νομιμοποιούσε όχι μόνο το δικαίωμα των πολιτών να αντιδρούν απέναντι στην ασύνετη διοίκηση, αλλά και στις σφετεριστικές δραστηριότητες.Ανάμεσα στα ανατρεπτικά κινήματα που πραγματοποιήθηκαν στη βυζαντινή αυτοκρατορία, κυρίαρχη θέση είχαν οι στάσεις/εξεγέρσεις. Επίσης, οι σφετεριστές συχνά επέλεγαν τις συνωμοσίες για να υλοποιήσουν τα ανατρεπτικά σχέδιά τους. Οι συνωμότες ήταν συνήθως μια ομάδα ανώτερων αξιωματούχων, οι οποίοι οργανώνονταν και δρούσαν κάτω από απόλυτη μυστικότητα προκειμένου να επιτύχουν τον σκοπό τους. Είναι προφανές ότι η συνωμοσία γινόταν γνωστή στους κατοίκους της αυτοκρατορίας είτε μετά την καταστολή της είτε μετά τη θετική έκβασή της. Οι αλλαγές στην πολιτική ζωή, ύστερα από την εκδήλωση ή την εξουδετέρωση συνωμοσίας υπήρξαν σημαντικές. Τα μέλη της συνωμοσίας, όταν κατόρθωναν να απομακρύνουν τον ηγεμόνα από την εξουσία, φρόντιζαν να ανεβάσουν στον θρόνο εκείνον που ίδιοι είχαν επιλέξει. Οι αυτοκράτορες, μόλις ανακάλυπταν την ύπαρξη συνωμοσίας, επιχειρούσαν να εξουδετερώσουν τους αντιπάλους τους, τιμωρώντας τους δημόσια.Τα στοιχεία που υπάρχουν στις πηγές δείχνουν ότι οι συνωμοσίες κατείχαν ξεχωριστή θέση στην πολιτική ζωή του Βυζαντίου. Αυτή η άποψη επιβεβαιώνεται κυρίως από το γεγονός ότι δεν εξυπηρετούσαν μόνο τις βλέψεις των εκάστοτε σφετεριστών, αλλά και τα σχέδια των αυτοκρατόρων. Εξίσου σημαντικό ήταν ότι οι συνωμοσίες οργανώνονταν ευκολότερα και δεν δίχαζαν τον λαό. Οι παραπάνω λόγοι, αναμφίβολα, παρακίνησαν σε κάθε εποχή τους Βυζαντινούς να επιλέξουν τη συγκεκριμένη πολιτική τακτική για να αντιδράσουν, να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους και να υλοποιήσουν τις φιλοδοξίες τους.
Analysis and control of elastic waves in phononic stractures of poroelastic inclusions in a fluid
Authors: Αλεβιζάκη Αθηνά
Published: September 2021

Στη παρούσα διατριβή αναπτύσσεται μια επέκταση της υπολογιστικής μεθόδου στρωματικής πολλαπλής σκέδασης για φωνονικές δομές από ποροελαστικά σφαιρικά σώματα κορεσμένα με ρευστό, συνδυάζοντας τη θεωρία του Biot με τεχνικές πολλαπλής σκέδασης. Η μέθοδος εφαρμόζεται στη θεωρητική μελέτη, πέραν της προσέγγισης ενεργού μέσου σε μεγάλα μήκη κύματος, της ακουστικής απόκρισης κοκκωδών υλικών με πόρους σε διπλή κλίμακα, εμβαπτισμένων σε υγρό και σε κατάσταση κόρου, που αποτελούνται από σκληρές ή μαλακές πυκνά διατεταγμένες πορώδεις σφαίρες. Δείχνεται ότι μεταβολές του μεγέθους των πόρων και/ή του πορώδους σε σφαιρικούς κόκκους διαστάσεων της τάξης του χιλιοστού ή και λιγότερο τροποποιούν σημαντικά τα φάσματα διέλευσης, ανάκλασης και απορρόφησης πεπερασμένων πλακιδίων αυτών των υλικών. Τα φάσματα που υπολογίζονται αναλύονται αναφορικά τόσο με τις καταστάσεις του ακουστικού πεδίου στους πορώδεις σφαιρικούς κόκκους, όσο και με σχετικά διαγράμματα διασποράς αντίστοιχων άπειρων κρυστάλλων, παρουσιάζοντας μια συνεπή ερμηνεία των υπεύθυνων φυσικών μηχανισμών. Τα αποτελέσματα μας δείχνουν την ύπαρξη νέων καταστάσεων, εντοπισμένων στις σφαίρες, οι οποίες οφείλονται στα αργά διαμήκη κύματα που είναι ίδιο χαρακτηριστικό των ποροελαστικών μέσων. Στις καταστάσεις αυτές οφείλονται κάποια αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά της ακουστικής συμπεριφοράς των υπό μελέτη υλικών με πόρους σε διπλή κλίμακα, όπως ευρείες ή στενές ζώνες απορρόφησης και/ή χάσματα διέλευσης σε συγκεκριμένες διευθύνσεις. Οι ακουστικές ιδιότητες φωνονικών (υπο)μικροδομών, στην περιοχή των άπω υπερήχων (GHz), μπορούν να διερευνηθούν, εν γένει, με πειράματα σκέδασης φωτός Brillouin. Στην παρούσα διατριβή ακολουθούμε μια αυστηρή πλήρως ελαστο-οπτική θεωρητική αντιμετώπιση της ανελαστικής σκέδασης φωτός λόγω χωρο-χρονικών μεταβολών του δείκτη διάθλασης του μέσου εξαιτίας των φωνονίων, βασισμένη σε συναρτήσεις Green, και καταλήγουμε σε αναλυτικές σχέσεις για τις εντάσεις των σκεδαζόμενων δεσμών φωτός από μεμονωμένα σφαιρικά σωματίδια στο κενό, βελτιώνοντας έτσι την αποτελεσματικότητα και την ακρίβεια προηγούμενων υπολογισμών. Το πλαίσιο αυτό αποτελεί επίσης τη βάση για μια αυστηρή περιγραφή του φαινομένου για φωνονικούς κρυστάλλους από κολλοειδή σφαιρικά σωματίδια.
Molecular mechanisms involved in the anti - tumor effects of lumican and glycosaminoglycans
Authors: Καραμάνου Κωνσταντίνα
Published: September 2021

Ο εξωκυττάριος χώρος (ΕCΜ) είναι ένα δυναμικό σύμπλεγμα μακρομορίων που ρυθμίζουν τη συμπεριφορά των κυττάρων, την έκφραση των γονιδίων και συγκεκριμένα κυτταρικά χαρακτηριστικά. Οι πρωτεογλυκάνες είναι κομβικά μόρια του ΕCΜ. Εμπλέκονται στις παθοφυσιολογικές διαδικασίες, όπως ο καρκίνος, και επομένως, αποκαλούνται πολυλειτουργικοί παράγοντες του εξωκυττάριου χώρου. Η έκφραση των πρωτεογλυκανών ποικίλει σημαντικά κατά την ανάπτυξη του καρκίνου και επηρεάζει λειτουργίες, όπως ανάπτυξη, προσκόλληση, κυτταρική διήθηση και μετάσταση. Οι SLRPs, μικρές πρωτεογλυκάνες πλούσιες σε λευκίνη είναι οι πρωτεογλυκάνες που εκφράζονται σε μεγαλύτερη αφθονία μέσα στον ΕCΜ. Αποτελούνται από τον πρωτεϊνικό κορμό και τις αρνητικά φορτισμένες αλυσίδες γλυκοζαμινογλυκανών. Λόγω της δομής τους, μπορούν να αλληλεπιδράσουν με διάφορους παράγοντες του ΕCΜ, συμπεριλαμβανομένων των κυτταροκινών, των αυξητικών παραγόντων και των πρωτεϊνών της κυτταρικής επιφάνειας. Αυτές οι αλληλεπιδράσεις προσδίδουν στις SLRPs την ικανότητα να ρυθμίσουν την κυτταρική μετανάστευση, την αυτοφαγία, την αγγειογένεση και τις μεταστάσεις. Η λουμικάνη είναι μία SLRP της τάξης II. Η δομή της συμπεριλαμβάνει αμινοξέα, όπως οι θειικές τυροσίνες και ο πρωτεϊνικός κορμός είναι υποκατεστημένος από αλυσίδες γλυκοζαμινογλυκανών τύπου θειικής κερατάνης (κερατοειδής, χόνδρος) ή πολυλακτοζαμίνης (επιδερμίδα). Στόχος αυτής της διατριβής ήταν η αξιολόγηση των επιδράσεων της λουμικάνης στη μορφολογία, τις λειτουργικές ιδιότητες, και την ενδοκυττάρια σηματοδότηση των καρκινικών κυττάρων μαστού σε σχέση με την έκφραση οιστρογονοϋποδοχέων, αλλά και αντίστοιχα του μελανώματος σε επίπεδο in vivo και in vitro.
Generalized straight and curved beam theories with isogeometric analyis
Authors: Τσιπτσής Ιωάννης
Published: September 2021

Στη διατριβή αυτή διερευνάται και επιλύεται σειρά προβλημάτων μέσω της ανάπτυξης εξελιγμένων προσομοιωμάτων ευθύγραμμης και καμπύλης δοκού. Πιο συγκεκριμένα, αντιμετωπίζονται τα προβλήματα ανομοιόμορφης στρέψης, γενικευμένης στρέβλωσης λόγω διάτμησης και στρέψης (μέσω των οποίων μελετάται το φαινόμενο της διατμητικής υστέρησης), διαστρέβλωσης (παραμόρφωση των διατομών της δοκού στο επίπεδό τους) καθώς και το πρόβλημα της δυναμικής ανάλυσης ευθύγραμμων και καμπύλων δοκών. Η αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών βασίζεται στη γενικευμένη διατύπωση καινοτόμων θεωριών δοκού (Generalized Beam Theories - GBT), με τις οποίες το πεδίο μετατοπίσεων και οι συνιστώσες των τανυστών παραμόρφωσης και τάσης διατυπώνονται ως γραμμικοί συνδυασμοί γινομένων μονοδιάστατων και διδιάστατων συναρτήσεων.Η αναλυτική λύση των μονοδιάστατων και διδιάστατων προβλημάτων συνοριακών και αρχικών-συνοριακών τιμών που μορφώνονται εν γένει δεν είναι εφικτή. Ως εκ τούτου, τα προβλήματα αυτά επιλύονται αριθμητικά εφαρμόζοντας τη Μέθοδο Συνοριακών Στοιχείων (Boundary Element Method - BEM), τη Μέθοδο Αναλογικής Εξίσωσης (Analog Equation Method - AEM), η οποία αποτελεί εξέλιξη της BEM, καθώς και τη Μέθοδο Πεπερασμένων Στοιχείων (Finite Element Method - FEM). Όσον αφορά στην επίλυση μονοδιάστατων προβλημάτων, οι αριθμητικές μέθοδοι που χρησιμοποιoύνται (AEM και FEM) συνδυάζονται με εργαλεία της Ισογεωμετρικής Ανάλυσης (Isogeometric Analysis - IGA) ώστε να επιτευχθεί μία προσέγγιση με χαμηλότερο υπολογιστικό κόστος καθώς και πιο διαδραστική μεταξύ ανάλυσης και γεωμετρίας που θα επιτυγχάνει πιο αξιόπιστα αποτελέσματα περιορίζοντας το σφάλμα που πηγάζει από την προσέγγιση της γεωμετρίας. Συγκεκριμένα, οι παραμετρικές καμπύλες B-splines και NURBS (Non-Uniform Rational B-Splines) που έχουν υιοθετήσει τα λογισμικά πακέτα μοντελοποίησης με υπολογιστή (Computer-Aided Design - CAD) εφαρμόζονται στην παρούσα διατριβή. Με βάση τις αναπτυχθείσες αναλυτικές και αριθμητικές διαδικασίες συντάσσονται καινοτόμα προγράμματα ηλεκτρονικού υπολογιστή για την ανάλυση τρισδιάστατων ευθύγραμμων και καμπυλόγραμμων ραβδωτών φορέων. Κάθε κύριο κεφάλαιο της διατριβής αποτελείται από την εισαγωγή, τη διατύπωση του προβλήματος, την αριθμητική επίλυση, αντιπροσωπευτικά αριθμητικά παραδείγματα και τα συμπεράσματα. Στην εισαγωγή κάθε κύριου κεφαλαίου περιέχεται η βιβλιογραφική επισκόπηση του ερευνητικού έργου (State of the Art) του αντίστοιχου εξεταζόμενου προβλήματος και παρουσιάζονται τα πρωτότυπα σχετικά στοιχεία της εργασίας. Τέλος, στο τελικό κεφάλαιο παρουσιάζονται τα συμπεράσματα και προτάσεις για μελλοντική έρευνα.
Οικονομία και αγορά οικιστικών ακινήτων
Authors: Λιούρκα Δήμητρα
Published: September 2021

Η εργασία εντάσσεται στα επιστημονικά πεδία της μικροοικονομίας (μικροοικονομική ανάλυση αγοράς κατοικιών) και της στατιστικής επιστήμης (τεχνικές ανάλυσης δεδομένων αγοράς κατοικιών και κατασκευής δεικτών). Η εργασία επικεντρώνεται στην εξέταση δυο βασικών ερωτημάτων. Ποιος ο βαθμός επίδρασης της αγοράς κατοικίας στην οικονομία και αν και σε ποιο βαθμό η μεταβλητή αγορά κατοικίας είναι εξωγενής ή υφίσταται αλληλεπίδραση μεταξύ αυτής και της οικονομίας και δεύτερον υπάρχουν κατάλληλοι δείκτες κατοικιών και αν ναι με ποια κριτήρια επιλέγονται, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε οικονομίας και των υφιστάμενων στατιστικών δεδομένων. Για να απαντήσει η έρευνα σε αυτά τα δύο ερωτήματα, αρχικά διεξάγεται μικροοικονομική ανάλυση της αγοράς κατοικιών, ώστε να προσδιοριστούν οι παράγοντες και τα κανάλια αλληλεπίδρασης της αγοράς κατοικιών με την ευρύτερη οικονομία. Στη συνέχεια παρουσιάζονται οι στατιστικές μέθοδοι κατασκευής δεικτών κατοικιών και τέλος έχοντας καταγράψει τους διαθέσιμους δείκτες και δεδομένα της Ελληνικής αγοράς ακινήτων αναπτύχθηκαν τρία σετ δεικτών τιμών κατοικιών με την αξιοποίηση ζητούμενων τιμών και κάνοντας χρήση της μεθοδολογίας της Στρωματοποίησης.Η βάση δεδομένων της μελέτης περίπτωσης αποτελείται από 7.991 παρατηρήσεις που αφορούν στις ζητούμενες τιμές πώλησης 7.991 κατοικιών, οι οποίες εκτείνονται χρονικά σε εννέα (9) τρίμηνα από το δεύτερο τρίμηνο του 2012 (Q2_2012) έως το δεύτερο τρίμηνο του 2014 (Q2_2014). Όλοι οι παραγόμενοι δείκτες της διατριβής παρουσιάζουν πολύ ισχυρή θετική γραμμική συσχέτιση με τον αντίστοιχο δείκτη της Τράπεζας της Ελλάδος.
Η επίδραση της θεραπείας με παρικαλσιτόλη στην αρτηριακή σκληρότητα και τα επίπεδα ADMA οστεοπρωτεγερίνης και οστεοποντίνης ορού σε υπερτασικούς ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο σταδίου 3 - 5 και δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό
Authors: Γιακουμής Μιχαήλ
Published: September 2021

Yπάρχουν ισχυρές ενδείξεις για τα οφέλη στην υγεία που επιτυγχάνονται από τη χρήση ενεργοποιημένης βιταμίνης D (VD), μέσω της αλληλεπίδρασης με τον υποδοχέα της βιταμίνης D (VDR), οι οποίες είναι πέρα από τις κλασικές δράσεις στην ομοιόσταση του ασβεστίου και τη ρύθμιση της παραθυρεοειδικής λειτουργίας. Όσο η νεφρική λειτουργία φθίνει, τα επίπεδα της ενεργού μορφής της VD (δηλ. της 1,25D) ελαττώνονται. Για το λόγο αυτό, οι ασθενείς με έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας αποτελούν ένα κατάλληλο πληθυσμό για να μελετηθούν τα αποτελέσματα της θεραπείας με VD. Μειωμένα επίπεδα 1,25D προκαλούν αύξηση της έκκρισης παραθορμόνης και ανάπτυξη δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού (ΔΥΠΘ). Τα υψηλά επίπεδα PTH και η υπερφωσφαταιμία είναι γνωστοί παράγοντες κινδύνου αυξημένης θνητότητας σε αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς. Για το λόγο αυτό, πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες διατύπωσαν αυστηρότερα όρια για τα επίπεδα ασβεστίου, φωσφόρου και παραθορμόνης.Υπάρχει αυξημένη θνητότητα, κυρίως καρδιαγγειακή, στους αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς με έλλειψη VD.4 Ενώ η θεραπεία με VDRAs είναι συνδεδεμένη με μειωμένη θνητότητα σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο προ-τελικού σταδίου ανεξάρτητα από τα επίπεδα PTH και το γινόμενο ασβεστίου x φωσφόρου. Προτείνεται επομένως η ύπαρξη βιολογικών μηχανισμών της VD, που είναι ανεξάρτητοι από τη σχέση της με τους παραθυρεοειδείς.Η παρικαλσιτόλη (19-nor-1α,25(OH)2D2) είναι ένα ανάλογο της καλσιτριόλης και πρόδρομα αποτελέσματα υποστήριξαν την ύπαρξη μεγαλύτερου ωφέλους στη μείωση των παραγόντων κινδύνου της καρδιαγγειακής νόσου σε σχέση με άλλα ανάλογα της VD. Με την παρούσα εργασία προσπαθήσαμε να διαφωτίσουμε την επίδραση ενός ισχυρού ενεργοποιημένου VDR σε έναν πλυθησμό υπερτασικών υψηλού κινδύνου επίπτωσης καρδιαγγειακών συμβαμάτων.
Διερεύνηση της πληροφοριακής συμπεριφοράς των ελλήνων αστρονόμων
Authors: Μπρίντεζη Χαρίκλεια
Published: September 2021

Οι έρευνες πληροφοριακής συμπεριφοράς αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους τομείς της Επιστήμης των Πληροφοριών, αφού αποσκοπούν στην κατανόηση των πληροφοριακών αναγκών και ιδιαιτεροτήτων των χρηστών υπηρεσιών πληροφόρησης. H αξιοποίηση των δεδομένων τέτοιων ερευνών συνεπάγεται καλύτερη τοποθέτηση οικονομικών πόρων, σωστότερη επιλογή και χρήση πληροφοριακών πηγών και συστημάτων, αλλά και στοχευμένο σχεδιασμό προγραμμάτων πληροφοριακής παιδείας για τη βέλτιστη κάλυψη των πληροφοριακών αναγκών των χρηστών. Η παρούσα διατριβή επικεντρώνεται στη διερεύνηση της πληροφοριακής συμπεριφοράς των Ελλήνων αστρονόμων με σκοπό τη διατύπωση προδιαγραφών σχεδιασμού προγραμμάτων πληροφοριακής παιδείας, στοχευμένων στην κάλυψη των αναγκών του τομέα της αστρονομίας στην Ελλάδα. Για τη διενέργεια της έρευνας, εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το μακρο-μοντέλο πληροφοριακής κατά την αναζήτηση συμπεριφοράς του Wilson στην πληροφοριακή συμπεριφορά των αστρονόμων και των προπτυχιακών φοιτητών του αντίστοιχου ακαδημαϊκού τμήματος, η οποία διερευνήθηκε σε δεύτερο στάδιο. Τα πρωτογενή δεδομένα που αντλήθηκαν από τα δύο στάδια της έρευνας και τη σύγκριση των αποτελεσμάτων, οδήγησαν στη διατύπωση προδιαγραφών για προγράμματα ενίσχυσης των πληροφοριακών δεξιοτήτων των εν δυνάμει μελλοντικών αστρονόμων (φοιτητών και μαθητών), με βάση τις ιδιαιτερότητες του τομέα και τα κενά που εντοπίστηκαν στη συμπεριφορά των φοιτητών. Οι προδιαγραφές που διατυπώθηκαν βρήκαν άμεση εφαρμογή σε ένα πρότυπο πρόγραμμα, το οποίο υλοποιήθηκε σε μαθητές Λυκείου, ως προετοιμασία για τη μετάβασή τους στο ακαδημαϊκό περιβάλλον έρευνας και ειδικότερα στις ιδιαιτερότητες του τομέα της αστρονομίας. Για την υλοποίηση του προγράμματος αξιοποιήθηκαν και συνδυάστηκαν σύγχρονα πρότυπα και μέθοδοι της Επιστήμης των Πληροφοριών και της Παιδαγωγικής. Επίσης, με βάση τις αρχές της Συμμετοχικής Έρευνας Δράσης, διερευνήθηκε η πληροφοριακή συμπεριφορά των μαθητών, η οποία αποδείχθηκε ανάλογη με αυτή των πρωτοετών προπτυχιακών φοιτητών. Τα αποτελέσματα της διατριβής αναδεικνύουν την αναγκαιότητα τόσο της προετοιμασίας των μαθητών Λυκείου για την Τριτοβάθμια εκπαίδευση μέσω στοχευμένων προγραμμάτων πληροφοριακής παιδείας ανά τομέα γνώσης, όσο και της ενσωμάτωσης των βιβλιοθηκών στην εκπαιδευτική διαδικασία.
The Impact of guality certification and GDPR requirements on corporate information evaluation and management
Authors: Σιουγλέ Ευφροσύνη
Published: September 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση της επίδρασης της πιστοποίησης ποιότητας και των απαιτήσεων του Γενικού Κανονισμού για την προστασία των Προσωπικών Δεδομένων (ΕΕ) 2016/697 στην αξιολόγηση και διαχείριση των εταιρικών πληροφοριών και της οικονομικής αξίας των εταιρειών. Η αυτό-επιλογή των εταιρειών όσον αφορά την προτυποποίηση και πιστοποίηση των εταιρικών διαδικασιών και η ενσωμάτωση αυτής της επιλογής στην οικονομική τους αξία αποτελεί ένα σημαντικό ερώτημα. Η ικανότητα της διοίκησης να αξιοποιεί κατάλληλα τις πληροφορίες που διαθέτει καθώς και να προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα που επεξεργάζεται, αποτελεί ικανότητα διαχείρισης κινδύνου. Η ύπαρξη κινδύνου επιδρά στην αποδοτικότητα των εταιρειών και την ικανότητά τους να επιβιώνουν σε ένα μεταβαλλόμενο μακροοικονομικό περιβάλλον.Η παρούσα διατριβή αποτελείται από δύο μέρη. Το πρώτο μέρος ερευνά την επίδραση της πιστοποίησης των εταιρειών σύμφωνα με τις απαιτήσεις του διεθνούς προτύπου ISO 9000 για την αποτελεσματική διαχείριση του συστήματος ποιότητας στην αξιολόγηση και διαχείριση των εταιρικών πληροφοριών εξετάζοντας καινοφανή ζητήματα που δεν έχουν αναλυθεί επαρκώς στην υπάρχουσα βιβλιογραφία και αρθρογραφία όπως διαστρωματική ανάλυση διαφορετικών κλάδων της οικονομίας που περιλαμβάνουν συνθήκες οικονομικής κρίσης, διαφορετικό χρόνο έναρξης της πιστοποίησης σε σχέση με την εισαγωγή της εταιρείας στη χρηματιστηριακή αγορά καθώς και διάφορα χρονικά πλαίσια επαναξιολόγησης και αναβάθμισης της πιστοποίησης. Το δεύτερο μέρος της διατριβής ερευνά την επίδραση της πιστοποίησης ποιότητας στην προστασία και ασφαλή επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων των εταιρειών καθώς και το ρόλο της προστασίας των προσωπικών δεδομένων στη σχέση μεταξύ της πιστοποίησης και της αξιολόγησης και διαχείρισης των εταιρικών πληροφοριών. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης δείχνουν ότι η λήψη και διατήρηση της πιστοποίησης ποιότητας καθώς και η λήψη οργανωτικών και τεχνικών μέτρων για την προστασία και ασφαλή επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων αποτελούν σημαντικούς παράγοντες που επιδρούν θετικά και συμβάλλουν στην ικανότητα διαχείρισης και αξιολόγησης των εταιρικών πληροφοριών με αποτέλεσμα τη βελτίωση της οικονομικής απόδοσης και αξίας των εταιρειών.
Τεχνολογίες μη γραμμικών μέσων επικοινωνίας για τη διαχείριση του πολιτισμού
Authors: Ψωμαδάκη Οφηλία
Published: September 2021

Η Διδακτορική Διατριβή πραγματεύεται τις μεθόδους προβολής του πολιτισμού. Αντικείμενο μελέτης αποτελεί η αλληλεπίδραση των πολιτών της Θεσσαλονίκης με το πολιτιστικό της περιεχόμενο. Η τεχνολογία τα τελευταία χρόνια ενισχύει την προσπάθεια των εμπλεκόμενων φορέων για την προβολή της πολιτιστικής κληρονομιάς της πόλης. Οι πολίτες μοιράζονται τις πληροφορίες που αποσπούν από τις αντίστοιχες ψηφιακές εφαρμογές και τους διαδικτυακούς τόπους. Το γεγονός αυτό, από ερευνητικής άποψης σημειώνει ενδιαφέρον, καθώς η συλλογή των προτιμήσεων και των αναγκών των διαδικτυακών χρηστών ενισχύει την αξιολόγηση των νέων πρακτικών που θα ακολουθηθούν στο μέλλον από τους προαναφερθέντες φορείς. Στη Διατριβή αυτή, αφού πρώτα έχουν μελετηθεί όλες οι τεχνολογίες διαχείρισης και προβολής του πολιτισμού που έχουν εφαρμοστεί στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, δίνεται βαρύτητα στις αντίστοιχες της Θεσσαλονίκης. Το ζήτημα που προέκυψε και απασχόλησε είναι κατά πόσο θεωρείται σημαντική η δημιουργία μίας πολιτιστικής εφαρμογής ή ενός συνεργατικού μέσου επικοινωνίας, τα οποία θα στοχεύουν στην ενίσχυση της διαδραστικότητας μεταξύ των πολιτών της πόλης, των εκπροσώπων του πολιτισμού, των δημιουργών που ενισχύουν τις καλλιτεχνικές δράσεις της, αλλά και των δημοσιογράφων πολιτιστικού περιεχομένου. Κατά τη διάρκεια της έρευνας σχεδιάσθηκε, δημιουργήθηκε και αξιολογήθηκε ένα συνεργατικό μέσο επικοινωνίας, το οποίο στοχεύει στην ανατροφοδότηση των πρακτικών και των υπηρεσιών που θα ενισχύσουν περαιτέρω την ενεργό δράση και συμμετοχή των πολιτών σε ζητήματα τέχνης και πολιτισμού. Στο τέλος της Διατριβής προτείνεται ένα νέο συνεργατικό μοντέλο επικοινωνίας για τον πολιτισμό βασιζόμενο: στα μοντέλα γραμμικής και μη γραμμικής αφήγησης που αντιστοιχούν στις πρακτικές διαχείρισης του πολιτισμού, και στις δυνατότητες που προσφέρει η σημερινή τεχνολογία σε σχέση με το ανθρώπινο δυναμικό και τα ΜΜΕ.
Διερεύνηση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων οδηγών κατά την προσπέραση οχημάτων από μηχανοκίνητα δίκυκλα
Authors: Μπαρμπουνάκης Εμμανουήλ
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η διερεύνηση της διαδικασίας λήψης των αποφάσεων των οδηγών κατά την προσπέραση οχημάτων από μηχανοκίνητα δίκυκλα και η αλληλεπίδρασή τους με τα υπόλοιπα οχήματα σε αστική αρτηρία. Για τη δημιουργία μίας λεπτομερούς βάσης δεδομένων με τροχιές ΜΔ γίνεται η χρήση των Μη Επανδρωμένων Εναέριων Συστημάτων (ΜΕΣ – Unmanned Aerial System – UAS). Η βάση δεδομένων που δημιουργήθηκε, άνοιξε το δρόμο για τη χρήση ανεπτυγμένων μεθοδολογικών εργαλείων Μηχανικής Μάθησης (Machine Learning). Συγκεκριμένα, αναπτύχθηκαν Δέντρα Αποφάσεων (Decision Trees) και άλλοι μέτα-αλγόριθμοι, μία ειδική περίπτωση προτύπων Μηχανικής Μάθησης, με σκοπό την προτυποποίηση των μη συμβατικών σεναρίων προσπέρασης των ΜΔ. Τα ανεπτυγμένα πρότυπα δέντρων αποφάσεων δίνουν τη δυνατότητα να περιγραφεί η διαδικασία λήψης αποφάσεων του μοτοσυκλετιστή πριν τον ελιγμό της προσπέρασης και να αναδειχθούν οι σημαντικοί παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά τη διάρκεια του φαινομένου, όπως διαφορές ταχυτήτων, χωρικοί παράγοντες και η τοποθέτηση των οχημάτων. Στη συνέχεια, γίνεται διερεύνηση στην αλληλεπίδραση των ΜΔ και των υπόλοιπων οχημάτων σε τμήμα μιας αρτηρίας κάνοντας χρήση της Θεωρίας Παιγνίων (Game Theory). Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η συνεργασία μεταξύ των οδηγών μπορεί να επέλθει σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον όπως είναι αυτό των αστικών οδών, ενώ οι συνεργατικές στρατηγικές οδηγούν σε αυξημένη μέση ταχύτητα, αυξημένες τιμές του καινοτόμου μεγέθους «Άνεση κατά την Προσπέραση» και αυξημένο ποσοστό επιτυχημένων προσπεράσεων. Η συνεισφορά των αποτελεσμάτων και των ευρημάτων που προέκυψαν από την προτυποποίηση της διαδικασίας λήψης των αποφάσεων των οδηγών και της αλληλεπίδρασης διαφορετικών τύπων οχημάτων είναι ιδιαίτερης σημασίας για το σχεδιασμό σύγχρονων έξυπνων συνεργατικών συστημάτων μεταφορών, ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον όπου οι τεχνολογίες V2V, τα αυτόνομα οχήματα (Autonomous Vehicles) και τα συνδεμένα οχήματα (Connected Vehicles) είναι στα φλέγοντα ζητήματα που απασχολούν τη διεθνή ερευνητική κοινότητα.
Διερεύνηση της επιδεκτικότητας των ασβεστολιθικών σχηματισμών σε εκσκαφή με εκρηκτικά, σε σχέση με την ποιότητα της βραχομάζας, σε λατομεία αδρανών υλικών
Authors: Δημητράκη Λαμπρινή
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται τη διερεύνηση της σχέσης της τεχνικογεωλογικής δομής της βραχομάζας των ασβεστολίθων (εκρηκτική ικανότητα, αντοχή, δομή, ποιότητα της βραχομάζας, κατάσταση των ασυνεχειών), του εκάστοτε μετώπου εξόρυξης, σε λατομεία παραγωγής αδρανών υλικών, με την κοκκομετρία του υλικού που προκύπτει μετά την ανατίναξη, συνυπολογίζοντας την ποσότητα της εκρηκτική ύλης τύπου ANFO που εφαρμόζεται. Η έρευνα εστιάζει στην επίδραση των τεχνικογεωλογικών παραγόντων και των παραμέτρων που διέπουν την ανατίναξη, μέσω της στατιστικής ανάλυσης αυτών αλλά και τη δημιουργία εύκολα διαχειρίσιμων νομογραμμάτων για επί τόπου χρήση στο πεδίο και αυτοματοποιημένων μοντέλων (ΑΝΝ). Ειδικότερα, από την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι δύο παράγοντες επιδρούν στο μέγεθος των αποσπώμενων τεμαχών και ο πρώτος αφορά τη συμπεριφορά της βραχομάζας (εκρηκτική ικανότητα και ποιότητα του ασβεστολίθου) ενώ ο δεύτερος την ποσότητα της εκρηκτικής ύλης τύπου ANFO που εφαρμόζεται στην εκάστοτε ανατίναξη. Δημιουργήθηκαν νομογράμματα εύρεσης της μίας παραμέτρου σε σχέση με την άλλη, για επί τόπου χρήση στο πεδίο, που εκκινούν από την ταξινόμηση του ασβεστολίθου στο μέτωπο της εξόρυξης προσδιορίζοντας τον τροποποιημένο Δείκτη εκρηκτικής ικανότητας (ΜΒΙ) και καταλήγουν στους παράγοντες που περιγράφουν την ανατίναξη (κατανάλωση ANFO, αριθμός διατρημάτων, ποσότητα εξορυσσόμενης ύλης, μέσο μέγεθος αποσπώμενων τεμαχών). Παράλληλα με τις συμβατικές μεθόδους, προτείνεται τεχνητό νευρωνικό δίκτυο (ΑΝΝ) πρόβλεψης του μέσου μεγέθους των αποσπώμενων τεμαχών (με δεδομένα εισόδου τον τροποποιημένο Δείκτη εκρηκτικής ικανότητας, την κατανάλωση εκρηκτικής ύλης τύπου ANFO kg/m3, την ποσότητα της εξορυσσόμενης μάζας).
Η σημασία της υπεργλυκαιμίας στο οξύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο
Authors: Σκαφίδα Αναστασία
Published: September 2021

Γενικές πληροφορίες, στόχος της μελέτης: H διαταραχή τροποποιήσιμων φυσιολογικών και βιοχημικών παραμέτρων όπως τα επίπεδα γλυκόζης, η αρτηριακή πίεση και η θερμοκρασία στην οξεία φάση του ισχαιμικού ΑΕΕ έχουν σε σειρά μελετών σχετιστεί με κακή πρόγνωση. Παρ’ όλα αυτά, οι έως τώρα τυχαιοποιημένες μελέτες παρέμβασης δεν έχουν αναδείξει όφελος από ιατρικές παρεμβάσεις διατήρησης των παραμέτρων αυτών εντός του εύρους των φυσιολογικών τιμών, ενώ η κάθε παράμετρος έχει μελετηθεί ξεχωριστά από τις υπόλοιπες. Στόχος της μελέτης αυτής αποτελεί η παρακολούθηση των τιμών των ανωτέρω βασικών φυσιολογικών παραμέτρων (γλυκόζη, ΑΠ, θερμοκρασία) στην οξεία φάση του ισχαιμικου ΑΕΕ και η συνεκτίμηση της σχέσης τους με την πρώιμη θνητότητα και αναπηρία.Μέθοδοι: Στη μελέτη εντάχθηκαν 1271 διαδοχικοί ασθενείς με οξύ ισχαιμικό ΑΕΕ που νοσηλεύτηκαν στη Μονάδα Αγγειακών Εγκεφαλικών του νοσοκομείου Αλεξάνδρα στην Αθήνα, μεταξύ 2001 και 2010. Διενεργήθηκαν πολλαπλές διαδοχικές μετρήσεις των βασικών φυσιολογικών παραγόντων-μεταβλητών (γλυκόζη, ΑΠ, θερμοκρασία) κατά τη διάρκεια των πρώτων 7 ημερών νοσηλείας και διαφορετικοί παράμετροι υπολογίστηκαν για κάθε μεταβλητή: μέση τιμή, διακύμανση, τιμή εισόδου, κλίση τιμων. Ακολούθησε πολυπαραγοντική ανάλυση με μοντέλο αναλογικού κινδύνου του Cox και ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης για τη μελέτη της σχέσης των ανωτέρω παραμέτρων με τη θνητότητα και την αναπηρία.Aποτελέσματα: Η μελέτη περιελάμβανε 1271 ασθενείς με μέση ηλικία 72.3±11.2 έτη. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της πολυπαραγοντικής ανάλυσης, η γλυκόζη εισόδου (HR: 1.005, 95% CI:1.001-1.01, p=0.017), η διακύμαση της ΣΑΠ όπως εκτιμήθηκε με τη χρήση της τυπικής απόκλισης (sd) (HR:1.028, 95% CI:1.01-1.048; p=0.005), η θερμοκρασία εισόδου (HR:2.758, 95% CI:2.067-3.68; p<0.001) και η κλίση των τιμών της θερμοκρασίας (HR: 1.841, 95% CI:1.616-2.908; p<0.001) αποτελούν ανεξάρτητους προγνωστικούς παράγοντες θνητότητας στους 3 μήνες. Επιπλέον, η θερμοκρασία εισόδου (OR: 1.743; 95% CI: 1.076–2.825; p=0.024), η κλίση των τιμών της ΣΑΠ (OR: 1.159; 95% CI: 1.047–1.280; p=0.004) και της θερμοκρασίας (OR: 1.402; 95% CI: 1.061–1.853; p=0.018) αποτελούν ανεξάρτητους προγνωστικούς παράγοντες πρώιμης αναπηρίας.Συμπέρασμα: H υπεργλυκαιμία εισόδου, η διακύμαση της ΣΑΠ η θερμοκρασία εισόδου καθώς και η κλίση των τιμών της θερμοκρασίας στο οξύ ισχαιμικό ΑΕΕ αποτελούν ανεξάρτητους προγνωστικούς παράγοντες πρώιμης θνητότητας. Η θερμοκρασία εισόδου, η κλίση των τιμών της ΣΑΠ και της θερμοκρασίας αποτελούν ανεξάρτητους προγνωστικούς παράγοντες πρώιμης αναπηρίας.
Η μετεκπαίδευση εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα (1995-2012)
Authors: Φούζας Γεώργιος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εστιάζει στην καταγραφή και παρουσίαση των βασικών στάσεων και αντιλήψεων των αποφοίτων του Διδασκαλείου Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» απέναντι στο θεσμό της μετεκπαίδευσης, όπως αυτός προσφέρθηκε σε ένα περιφερειακό ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, αρχικά, καταγράφεται το σύνολο των παραμέτρων λειτουργίας της δομής και επιχειρείται μια βασική αποτύπωση των δεδομένων φοίτησης σε αυτή μέσα από έρευνα του πρωτογενούς αρχειακού της υλικού. Εκεί εντοπίζεται και αποτυπώνεται τόσο το προφίλ των ίδιων των εκπαιδευτικών που φοίτησαν και αποφοίτησαν από το συγκεκριμένο Διδασκαλείο όσο και η δομολειτουργική εικόνα του ίδιου του Διδασκαλείου. Σε δεύτερη φάση, μέσα από την ανάλυση των ερευνητικών δεδομένων επιχειρείται αφενός να αποτυπωθεί ο βαθμός ικανοποίησης των αποφοίτων από τη φοίτησή τους στο συγκεκριμένο Διδασκαλείο και αφετέρου να καταγραφούν οι ιδιαίτεροι παράγοντες που διέπουν τη φοίτηση σε μια επιμορφωτική δομή ενός περιφερειακού πανεπιστημίου. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων της ερευνητικής διαδικασίας αποδίδει μια σειρά από χρήσιμα και μοναδικά συμπεράσματα για τον τρόπο με τον οποίο λειτούργησε ο μακροβιότερος επιμορφωτικός θεσμός στη χώρα μας, καταγράφει για πρώτη φορά τις απόψεις του συνόλου του πληθυσμού των αποφοίτων ενός Διδασκαλείου για μια από τις βασικότερες περιόδους στην επαγγελματική τους σταδιοδρομία, αποτυπώνει αδυναμίες και πλεονεκτήματα των συγκεκριμένων δομών και παρουσιάζει μέσα από τις απαντήσεις των ίδιων των συμμετεχόντων τις απόψεις τους για το μέλλον του θεσμού της μετεκπαίδευσης στην σημερινή Ελλάδα.
Συστήματα βασισμένα σε πολύπλοκα μεταλλικά κράματα αλουμινίου
Authors: Σφήκας Αθανάσιος
Published: September 2021

Τα πολύπλοκα μεταλλικά κράματα (Complex Metallic Alloys) αποτελούν μια νέα κατηγορία μεταλλικών υλικών που χαρακτηρίζονται από πολύπλοκη κρυσταλλική δομή και μεγάλες μοναδιαίες κυψελίδες. Εμφανίζουν ελκυστικές ιδιότητες όπως υψηλή σκληρότητα, χαμηλό συντελεστή τριβής και υψηλή αντίσταση σε οξείδωση. Παρόλα αυτά, η εφαρμογή τους είναι περιορισμένη λόγω της χαμηλής ολκιμότητας που εμφανίζουν σε θερμοκρασία δωματίου. Ένας πιθανός τρόπος να ξεπεραστεί αυτός ο περιορισμός είναι να χρησιμοποιηθούν σαν ενίσχυση σε μια όλκιμη μήτρα. Ορισμένα γνωστά πολύπλοκα μεταλλικά κράματα είναι τα Al-Cu-Fe, Al-Cu-Fe-Cr, Al-Cr-Fe, Al13Co4, Al9Co2. Στα πλαίσια αυτής της διατριβής μελετήθηκε το σύστημα Al-Al9Co2 (κράματα Al-Co). Βασική επιδίωξη αυτής της ερευνητικής προσπάθειας ήταν να μελετηθεί η επίδραση της μεθόδου παρασκευής αλλά και της σύστασης των μελετώμενων κραμάτων, στη μικροδομή και την αντίσταση σε επιφανειακή υποβάθμιση του συστήματος. Επιπρόσθετα, να προσδιοριστεί η χαμηλότερη δυνατή σύσταση κοβαλτίου που οδηγεί σε βελτιωμένη αντίσταση σε επιφανειακή υποβάθμιση. Παρασκευάστηκαν κράματα Al-Co με διαφορετικές συστάσεις (2-20 %κ.β. Co) με χύτευση, τήξη τόξου και κονεομεταλλουργία. Η μικροδομή τους αξιολογήθηκε με περίθλαση ακτίνων-Χ, οπτική μικροσκοπία και ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης. Η συμπεριφορά σε διάβρωση των παραχθέντων κραμάτων αξιολογήθηκε με ποτενσιοδυναμικές πολώσεις και μετρήσεις χρονοαμπερομετρίας σε υδατικά διαλύματα 3,5% NaCl, 1M H2SO4. Επιπλέον, αξιολογήθηκε η απόκριση των κραμάτων Al-Co σε φθορά ολίσθησης. Για λόγους σύγκρισης αξιολογήθηκε η συμπεριφορά σε διάβρωση και φθορά ολίσθησης καθαρού αλουμινίου, ευρέως χρησιμοποιούμενων κραμάτων αλουμινίου και άλλων βιομηχανικών κραμάτων. Σύμφωνα με τα ευρήματα, η μέθοδος παρασκευής και η σύσταση των κραμάτων Al-Co επηρεάζουν έντονα την παρατηρούμενη μικροδομή. Σε κάθε περίπτωση, ανεξαρτήτως της μεθόδου παρασκευής και της σύστασης, τα κράματα Al-Co εμφάνισαν χαμηλή επιδεκτικότητα σε τοπικές μορφές διάβρωσης σε όλα τα εξεταζόμενα περιβάλλοντα. Επιπρόσθετα, τα κράματα Al-Co παρουσίασαν υψηλότερη αντίσταση σε φθορά ολίσθησης σε σχέση με ευρέως χρησιμοποιούμενα κράματα αλουμινίου. Αξίζει να τονιστεί ότι τα κράματα Al-Co με σχετικά χαμηλή περιεκτικότητα σε κοβάλτιο εμφάνισαν σημαντικά βελτιωμένη αντίσταση σε επιφανειακή υποβάθμιση σε σχέση με ευρέως χρησιμοποιούμενα κράματα αλουμινίου. Έλαβε χώρα ανάλυση των μηχανισμών διάβρωσης και φθοράς ολίσθησης για τα μελετώμενα κράματα Al-Co.
Εισροές άμεσων ξένων επενδύσεων στις αναπτυσσόμενες χώρες
Authors: Κεχαγιά Πολυξένη
Published: September 2021

Στο διεθνές οικονομικό σύστημα έχουν συντελεστεί ραγδαίες αλλαγές τις τελευταίες δεκαετίες οφειλόμενες κυρίως στην απελευθέρωση των αγορών, στην ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου και σε πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά γεγονότα. Τα γεγονότα αυτά καθιστούν τη σύγχρονη οικονομία ένα σύμπλεγμα από οικονομίες που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, αναπτύσσοντας εμπορικές σχέσεις και μεταφέροντας ροές κεφαλαίων. Ωστόσο, η μεταφορά των κεφαλαίων μεταξύ των συναλλασσόμενων οικονομικών καθορίζεται από ποικίλους παράγοντες, οι οποίοι μεταβάλλονται και εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου. Η παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στη διερεύνηση των εισροών Άμεσων Ξένων Επενδύσεων (ΑΞΕ) σε αναπτυσσόμενες χώρες με μέτρια έως υψηλή τρομοκρατική δραστηριότητα, μελετώντας τους προσδιοριστικούς παράγοντες των χωρών αυτών κατά την περίοδο 1970 – 2016. Συγκεκριμένα, αρχικά πραγματοποιείται βιβλιογραφική ανασκόπηση των εμπειρικών μελετών που επικεντρώθηκαν στους προσδιοριστικούς παράγοντες των ΑΞΕ σε αναπτυσσόμενες χώρες. Στη συνέχεια, η βιβλιογραφική ανασκόπηση περιορίζεται σε εμπειρικές μελέτες που εξέτασαν τις εισροές ΑΞΕ σε χώρες με τρομοκρατική δραστηριότητα ώστε να καθοριστούν οι προσδιοριστικοί παράγοντες των εισροών στις συγκεκριμένες χώρες, καθώς και οι παράγοντες που δεν έχουν εξεταστεί εμπειρικά επαρκώς έως σήμερα. Οι προσδιοριστικοί παράγοντες των εισροών ΑΞΕ σε χώρες με τρομοκρατική δραστηριότητα μοντελοποιούνται ώστε να καταλήξει η μελέτη στο εμπειρικό υπόδειγμα που είναι καταλληλότερο για να ερμηνεύσει τις εισροές ΑΞΕ σε χώρες με μέτρια έως υψηλή τρομοκρατική δραστηριότητα. Το εμπειρικό μέρος της διατριβής πραγματοποιείται τόσο για το σύνολο των χωρών του δείγματος όσο και για υπό – ομάδες χωρών με κριτήριο την τρομοκρατική τους δραστηριότητα, επιδιώκοντας την πλήρη κατανόηση της επίδρασης των προσδιοριστικών παραγόντων. Τα ευρήματα της μελέτης καταδεικνύουν τις συνεχείς μεταβολές του ερευνητικού ενδιαφέροντος όσον αφορά στους προσδιοριστικούς παράγοντες των εισροών ΑΞΕ διαχρονικά. Πλέον, οι αποφάσεις για την τοποθέτηση των ΑΞΕ επηρεάζονται τόσο από παραδοσιακούς παράγοντες, όπως το μέγεθος της αγοράς, όσο και από αναδυόμενους παράγοντες, όπως ο βαθμός παγκοσμιοποίησης. Επίσης, υπάρχουν διαφοροποιήσεις στους προσδιοριστικούς παράγοντες των εισροών ΑΞΕ για χώρες με διαφορετικό επίπεδο τρομοκρατικής δραστηριότητας. Επομένως, η χάραξη πολιτικών των αναπτυσσόμενων χωρών πρέπει να καθορίζεται με κριτήριο την ενθάρρυνση και την προσέλκυση περισσότερων ΑΞΕ και την ενδυνάμωση της εσωτερικής αγοράς, του θεσμικού και νομικού πλαισίου κάθε οικονομίας.
GREFOS
Authors: Φύλλας Νικόλαος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή αφορά στη δημιουργία ενός μηχανιστικού μοντέλου της δυναμικής των δασικών οικοσυστημάτων που απαντώνται στην ορεινή ζώνη του Βόρειο-Ανατολικού άκρου της Μεσογείου. Ως βάση χρησιμοποιείται η θεωρία των αλλαγών της βλάστησης όπως λαμβάνει χώρα στα δασικά διάκενα. Εφαρμόσθηκε μια σειρά τροποποιήσεων και παραμετροποιήσεων των τεχνικών που χρησιμοποιούνται σε τυπικά μοντέλα δυναμικής δασικών διακένων, στοχεύοντας στην ενσωμάτωση των ιδιαιτεροτήτων που εμφανίζουν τα Μεσογειακά ορεινά οικοσυστήματα. Πιο συγκεκριμένα ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο ρόλο της ξηρασίας, της φωτιάς καθώς και του βιοτικού ελέγχου που ασκούν οι συστάδες σε αυτές τις παραμέτρους. Παράλληλα εστιασμένες μετρήσεις πεδίου πραγματοποιήθηκαν προκειμένου να επιτευχθεί μια ρεαλιστική παραμετροποίηση των διεργασιών αναγέννησης. Οι συγκεκριμένες μετρήσεις ενσωματώθηκαν σε ένα λειτουργικό πλαίσιο κατηγοριοποίησης των δασικών ειδών, βάσει των στρατηγικών κύκλου ζωής που αυτά εμφανίζουν. Συνολικά παραμετροποιήθηκαν και ελέγχθηκαν 52 ευρύτατα διαδεδομένα δασικά είδη του Ελλαδικού χώρου. Ο προσομοιωτής ελέγχθηκε σε διάφορες γεωγραφικές περιοχές στην Ελλάδα (10), ενώ στο παρόν κείμενο παρουσιάζονται αποτελέσματα σε 4 από αυτές. Ένας επιμέρους στόχος της προσπάθειάς μας, είναι να αναπτυχθεί ένα μοντέλο ικανό να αναγνωρίζει τις μεταβατικές ζώνες συνύπαρξης τυπικών ορεινών και τυπικών Μεσογειακών δασικών οικοσυστημάτων, όπως αυτές καθορίζονται από βιοκλιματικούς περιορισμούς ή/και από τα πρότυπα του κύκλου διαταραχών φωτιάς. Τέλος μια σειρά ενσωματωμένων σεναρίων κλιματικής αλλαγής (IPCC SRES) διευρύνουν την εφαρμοσιμότητα του προσομοιωτή ως εργαλείου διερεύνησης των πιθανών επιδράσεων αλλαγής του κλίματος στη δομή και τη δυναμική των δασικών οικοσυστημάτων της ορεινής Μεσογειακής ζώνης. Οι ασκήσεις προσομοίωσης αναγνωρίζουν υψηλότερη τρωτότητα των δασικών οικοσυστημάτων με την μείωση της βιοκλιματικής τους απόστασης από την ημι-ξηρή ζώνη.
Η ιδέα της Αμερικής στον Chateaubriand, τον Beaumont και τον Tocqueville
Authors: Καραγιάννη Ελευθερία
Published: September 2021

Η Αμερική από την ανακάλυψή της μέχρι και το 1789, είχε προσληφθεί στο φαντασιακό των Γάλλων, ανεξαρτήτως κοινωνικής και ιδεολογικής προέλευσης, ως μία ουτοπία, η οποία μετά την Αμερικανική Επανάσταση λειτούργησε ως ιστορικός, θρησκευτικός και πολιτικός μύθος. Ήταν γι αυτούς η μοναδική χώρα που είχε εφαρμόσει επιτυχώς τις ιδέες του Γαλλικού Διαφωτισμού και της Ρουσσωικής γενικής βούλησης (volonté générale), και στην οποία οι κάτοικοι μπορούσαν να απολαύσουν τα φυσικά και πολιτικά τους δικαιώματα μέσα σε ένα καθεστώς ελευθερίας, ισότητας, ανεκτικότητας, ευημερίας και ανεξιθρησκείας. Μετά τη Γαλλική Επανάσταση και τις συνεπακόλουθες ανακατατάξεις σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο και καθώς οι σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες παρουσιάζουν διάφορες διακυμάνσεις, ο γαλλικός Ρομαντισμός κυρίως μέσω του Chateaubriand, δομεί τον μύθο της Αμερικής γύρω από την παρουσία του ευγενούς ιθαγενούς, της αμερικανικής φύσης του θεϊσμού και της νοσταλγίας για τις χαμένες γαλλικές αποικίες. Αργότερα ο μύθος αυτός όχι μόνο θα αποδομηθεί από τα ρομαντικά κείμενα του Beaumont και του Tocqueville, αλλά θα καταστεί πλέον ανοίκειος σε ό,τι αφορά την κοινωνική οργάνωση της Γαλλίας της περιόδου εκείνης. Αιτία είναι οι αντιφάσεις μεταξύ δημοκρατικού πολιτεύματος και δημοκρατικών ηθών που παρατήρησαν οι δύο Γάλλοι διανοούμενοι κατά την επίσκεψή τους στην Αμερική της Τζακσονικής περιόδου, η κατίσχυση της ισοπεδωτικής ισότητας και της αστικής τάξης, το πολιτισμικό έλλειμμα, ο θεσμός της δουλείας και η εξαφάνιση της φυλής των ιθαγενών.
Διαχρονική μελέτη της εξέλιξης της αναγνωστικής ικανότητας μαθητών με διαταραχές σχολικών ικανοτήτων από τη β' δημοτικού ως τη στ' δημοτικού (στην έναρξη ως το τέλος της Α' βάθμιας εκπαίδευσης)
Authors: Σακελλαρίου Αικατερίνη
Published: September 2021

Η παρούσα εργασία αποτελεί μια διαχρονική μελέτη που αφορά στην παρακολούθηση της εξέλιξης της αναγνωστικής ικανότητας σε ειδικό-κλινικό πληθυσμό, δηλαδή, παιδιά με ειδικές διαταραχές των σχολικών ικανοτήτων (ICD- 10, 1992) ή ειδικές μαθησιακές διαταραχές (DSM- 5, 2013). Αποτελείται από δύο μέρη: το γενικό ή θεωρητικό μέρος και το ερευνητικό. Στο πρώτο γενικό μέρος γίνεται μια σύντομη βιβλιογραφική ανασκόπηση σε ότι αφορά στη θεωρητική προσέγγιση της διαδικασίας της ανάγνωσης. Ειδικότερα δίδεται ο ορισμός της ανάγνωσης και της έννοιας της αναγνωστικής ικανότητας, γίνεται αναφορά στις αναπτυξιακές θεωρίες για την αναγνωστική ικανότητα, τα γνωστικά μοντέλα πάνω στα οποία στηρίζεται η μελέτη της, καθώς και στους παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξή της. Επίσης γίνεται εκτενής αναφορά στο δεύτερο κομμάτι της ανάγνωσης, την κατανόηση κειμένου καθώς και ποια είναι η σχέση της με την αναγνωστική ικανότητα. Επιπρόσθετα παρουσιάζεται η σχέση μεταξύ της αναγνωστικής ικανότητας και της φωνολογικής ενημερότητας/επίγνωσης. Αναπτύσσεται η έννοια της ειδικής διαταραχή της ανάγνωσης, ιστορική αναδρομή, ορισμός, επιδημιολογία, τα διαγνωστικά κριτήρια κατά DSM- 5 και κατά ICD- 10. Στο προτελευταίο κεφάλαιο του θεωρητικού μέρους αναπτύσσεται η έννοια της ειδικής γλωσσικής διαταραχής, τα χαρακτηριστικά της και πως αυτή συνδέεται με την ειδική διαταραχή της ανάγνωσης. Στο τελευταίο κεφάλαιο παρουσιάζεται η κλινική διαγνωστική εκτίμηση της αναγνωστικής ικανότητας ως διαγνωστική διαδικασία, όπως εφαρμόζεται στην Ιατροπαιδαγωγική Υπηρεσία του Κ.Κ.Ψ.Υ. Βύρωνα - Καισαριανής. Ακολουθεί το δεύτερο ή ερευνητικό μέρος όπου αναφέρεται ο σκοπός της παρούσας διαχρονικής μελέτης, η μεθοδολογία της, τα αποτελέσματα και η συζήτηση. Στο τέλος αναγράφονται τα παραρτήματα καθώς και οι βιβλιογραφικές αναφορές.
Διερεύνηση του ρόλου της ενδοκάνης στις παροξύνσεις της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας
Authors: Κεχαγιά Μαρία
Published: September 2021

Ο ρόλος της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην παθογένεια της ΧΑΠ διερευνάται με αυξανόμενο ενδιαφέρον, καθώς φαίνεται πως αποτελεί συνδετικό κρίκο μεταξύ της απόφραξης των αεραγωγών και των καρδιαγγειακών συνοσηροτήτων της νόσου, καθιστώντας αναγκαία την αξιοποίηση σχετικών βιολογικών δεικτών στην παρακολούθηση των ασθενών. Η ενδοκάνη είναι ένας υποσχόμενος δείκτης ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας με επιλεκτική έκφραση στο πνευμονικό ενδοθήλιο, η οποία δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ΧΑΠ.Σκοπό της παρούσας μελέτης αποτέλεσε ο προσδιορισμός της ενδοκάνης στον ορό ασθενών με παρόξυνση ΧΑΠ και σε μετέπειτα σταθερή κατάσταση νόσου, με στόχο τη διερεύνηση της πιθανής αξίας της στην παρακολούθηση και φαινοτυπική ταξινόμησή τους.Τριάντα δύο ασθενείς με παρόξυνση ΧΑΠ συμπεριελήφθησαν στη μελέτη και παρακολουθήθηκαν για ένα έτος μετά τη λήξη της νοσηλείας, για την καταγραφή του συνολικού αριθμού των επικείμενων επεισοδίων παρόξυνσης και των νέων νοσηλειών. Ο προσδιορισμός των επιπέδων της ενδοκάνης στον ορό των ασθενών έγινε τόσο κατά τη διάρκεια του επεισοδίου, όσο και σε σταθερή φάση νόσου. Προσδιορίσθηκαν επίσης τα επίπεδα του vWF:Ag και της CRP, καθιερωμένων δεικτών ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας και φλεγμονής αντίστοιχα. Τα επίπεδα της ενδοκάνης διέφεραν σημαντικά μεταξύ των ασθενών με σταθερή ΧΑΠ, ανάλογα με τον αριθμό των καταγεγραμμένων παροξύνσεων (Ρ= 0.001) και νοσηλειών (P= 0.000) κατά το έτος της παρακολούθησης. Επιπροσθέτως, φάνηκε πως ο αριθμός των μελλοντικών παροξύνσεων είναι δυνατό να εκτιμηθεί σύμφωνα με τη διαφορά των επιπέδων της ενδοκάνης μεταξύ παρόξυνσης και σταθερής φάσης νόσου (P= 0.018, R2= 0.213). Αντιστρόφως, τα επίπεδα της ενδοκάνης σε σταθερή ΧΑΠ είναι δυνατό να προβλεφθούν βάσει του αριθμού των νέων επεισοδίων παρόξυνσης (P= 0.001, R2= 0.351). Η συγκέντρωση της ενδοκάνης δε διαφοροποιήθηκε στατιστικώς σημαντικά μεταξύ παρόξυνσης και σταθερής νόσου και δε συσχετίσθηκε με τις κλινικές παραμέτρους των ασθενών. Εντούτοις, οι ασθενείς με τα χαμηλότερα επίπεδα διέθεταν ευνοϊκότερη σταδιοποίηση κατά GOLD (P= 0.043). Τόσο το vWF:Ag όσο και η CRP, διαφοροποιήθηκαν σημαντικά μεταξύ παρόξυνσης και σταθερής ΧΑΠ (Ρ= 0.003 και Ρ= 0.017) και παρουσίασαν σημαντική συσχέτιση με την κατάταξη των ασθενών κατά mMRC (Ρ= 0.018 και Ρ= 0.002).Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης είναι ενδεικτικά ενός πιθανού ρόλου της ενδοκάνης στην εκτίμηση και παρακολούθηση ασθενών με ΧΑΠ, ιδίως στη φαινοτυπική τους ταξινόμηση και στην έγκαιρη αναγνώριση όσων είναι πιο επιρρεπείς στην εμφάνιση συχνών παροξύνσεων