bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
A glyS T-box riboswitch with species-specific structural features responding to both proteinogenic and nonproteinogenic tRNAGly isoacceptors
Authors: Apostolidi Maria , Saad Nizar Y. , Drainas Denis , Pournaras Spyros , Becker Hubert D. , Stathopoulos Constantinos
Published: August 2015

In Staphylococcus aureus, a T-box riboswitch exists upstream of the glyS gene to regulate transcription of the sole glycyl-tRNA synthetase, which aminoacylates five tRNAGly isoacceptors bearing GCC or UCC anticodons. Subsequently, the glycylated tRNAs serve as substrates for decoding glycine codons during translation, and also as glycine donors for exoribosomal synthesis of pentaglycine peptides during cell wall formation. Probing of the predicted T-box structure revealed a long stem I, lacking features previously described for similar T-boxes. Moreover, the antiterminator stem includes a 42-nt long intervening sequence, which is staphylococci-specific. Finally, the terminator conformation adopts a rigid two-stem structure, where the intervening sequence forms the first stem followed by the second stem, which includes the more conserved residues. Interestingly, all five tRNAGly isoacceptors interact with S. aureus glyS T-box with different binding affinities and they all induce transcription readthrough at different levels. The ability of both GCC and UCC anticodons to interact with the specifier loop indicates ambiguity during the specifier triplet reading, similar to the unconventional reading of glycine codons during protein synthesis. The S. aureus glyS T-box structure is consistent with the recent crystallographic and NMR studies, despite apparent differences, and highlights the phylogenetic variability of T-boxes when studied in a genome-dependent context. Our data suggest that the S. aureus glyS T-box exhibits differential tRNA selectivity, which possibly contributes toward the regulation and synchronization of ribosomal and exoribosomal peptide synthesis, two essential but metabolically unrelated pathways.
Murine Cep290 phenotypes are modified by genetic backgrounds and provide an impetus for investigating disease modifier alleles
Authors: Ramsbottom Simon A. , Miles Colin , Sayer John A.
Published: August 2015

The study of primary cilia is of broad interest both in terms of disease pathogenesis and the fundamental biological role of these structures. Murine models of ciliopathies provide valuable tools for the study of these diseases. However, it is important to consider the precise phenotype of murine models and how dependant it is upon genetic background. Here we compare and contrast murine models of Cep290, a frequent genetic cause of Joubert syndrome in order to refine our concept of genotype-phenotype correlations.
The sense of identity and symptoms of personality disorders - The results of a non-clinical population study
Authors: Pilarska Aleksandra , Suchańska Anna
Published: August 2015

Cel

Celem artykułu jest empiryczna analiza związków pomiędzy przejawami zaburzeń osobowości a strukturą poczuć tożsamościowych. Związki te prześledzono w ramach dwóch modeli zaburzeń osobowości – opartym na teorii osobowości Millona oraz systemie klasyfikacji zaburzeń osobowości DSM-IV.

Metoda

W prezentowanych badaniach udział wzięło łącznie 197 studentów różnych kierunków uniwersyteckich. Zastosowano Kwestionariusz Stylów Osobowości Millona – narzędzie pomiaru stylów osobowości, które zawiera także indeks kliniczny, będący wskaźnikiem psychologicznego przystosowania. Do badania zaburzeń osobowości według DSM-IV wykorzystano Kwestionariusz Typów Zaburzeń Osobowości. Strukturę poczuć tożsamościowych mierzono Wielowymiarowym Kwestionariuszem Tożsamości. Dane analizowano przy użyciu testów t-Studenta oraz jednoczynnikowej analizy wariancji, po uprzednim sprawdzeniu normalności rozkładów zmiennych w podgrupach.

Wyniki

W badaniach opartych na modelu Millona otrzymano trzy wzorce zaburzonej osobowości, z których każdy ujawniał istotne deficyty tożsamościowe. Podobnie, zdecydowana większość zaburzeń osobowości uwzględnionych w klasyfikacji DSM-IV istotnie różniła się w zakresie poczucia tożsamości od osób ze zdrową osobowością.

Wnioski

Otrzymane rezultaty pokazują, że deficyty w obszarze tożsamości można uznać za istotny przejaw zaburzeń osobowości, niezależnie od przyjętego modelu osobowości. Najwięcej deficytów tożsamościowych obserwuje się u osób kwalifikowanych do grupy zaburzeń dziwaczno-ekscentrycznych oraz obawowo-lękowych. Wiązka zaburzeń dramatyczno-niekonsekwentnych okazała się najbardziej niejednorodna pod względem poziomu dezorganizacji tożsamości charakteryzującego zaburzenia osobowości wchodzące w skład tej grupy.
Satisfaction with life, self-esteem and evaluation of mental health in people with tattoos or piercings.
Authors: Pajor Anna , Broniarczyk-Dyła Grażyna , Świtalska Julita
Published: August 2015

Cel

Celem pracy było zbadanie poziomu satysfakcji z życia, różnych wymiarów samooceny, a także ocena zdrowia psychicznego u osób posiadających tatuaż lub piercing w porównaniu z osobami nie posiadającymi podobnych ozdób.

Metoda

Badania przeprowadzono na próbie 449 osób w wieku 16-58 lat (średnia wieku 26,7 ± 6,35), z czego 308 osób posiadało zdobienia ciała: tatuaż (n=90), body piercing w miejscach innych niż płatek ucha(n= 53), bądź zarówno tatuaż, jak i piercing (n=165). Grupę kontrolną stanowiło 141 osób nie posiadających tego typu ozdób. Badanie miało charakter kwestionariuszowy- uczestnicy wypełniali ankietę zawierającą pytania o ich dane socjodemograficzne, a także następujące testy psychologiczne: Skalę Satysfakcji z Życia (SWLS),Wielowymiarowy Kwestionariusz Samooceny (MSEI) oraz Kwestionariusz Ogólnego Stanu Zdrowia (GHQ-28).

Wyniki

Wyniki badań własnych nie wykazały istotnych różnic pod względem satysfakcji z życia między osobami posiadającymi tatuaż lub piercing a grupą kontrolną. Osoby posiadające tego typu ozdoby odznaczały się wyższą samooceną, dotyczącą oceny swoich kompetencji oraz zdolności przywódczych. Stwierdzono u nich także mniej zaburzeń funkcjonowania i zaburzeń snu, niż w grupie kontrolnej.

Wnioski

Rezultaty badania wskazują, że tatuaże i piercing nie zawsze powinny być traktowane jako wyznaczniki psychopatologii.
Examining mentalizing ability in the process of psychiatric and psychotherapeutic diagnosis.
Authors: Dejko Karolina
Published: August 2015

W niniejszym artykule podejmuje się problem badania zdolności do mentalizowania w ramach procesu diagnozy psychiatrycznej i psychoterapeutycznej. Uzasadnienia dostarczają wyniki badań wskazujące na znaczenie mentalizowania w funkcjonowaniu psychospołecznym jednostki, związek między poziomem tej zdolności a występowaniem specyficznych zaburzeń i problemów psychicznych oraz jej udział w procesie leczenia. Opisowi i analizie poddaje się klasyczne narzędzie do badania mentalizacji – Skalę Funkcjonowania Refleksyjnego. Wskazuje się zalety narzędzia: dobrą rzetelność, wysoką trafność kryterialną i teoretyczną, umożliwienie badania złożoności zjawiska oraz wprowadzenie do procesu diagnozy niespecyficznych czynników terapeutycznych. Wymienia się również ograniczenia narzędzia, jakimi są wysoki koszt ponoszony zarówno przez osobę badającą, jak i badaną, złożoność procedury zbierania wywiadu i jego analizy oraz niemożność wielokrotnego zastosowania narzędzia celem oceny efektów leczenia. W artykule opisana jest również alternatywna względem analizy narracji metoda badania mentalizacji, za pomocą narzędzi kwestionariuszowych. Przedstawiono zalety zastosowania kwestionariusza w badaniu funkcji refleksyjnej, są to przede wszystkim niski koszt i łatwa powtarzalność badania. Opisano również ograniczenia narzędzia w badaniu opisywanego zjawiska, jakimi są niemożność ujęcia złożoności zjawiska, uproszczone wyniki oraz niska trafność teoretyczna.
Self-mutilating behaviours in patients with mental disorders – a study on users of a social networking service
Authors: Sokół- Szawłowska Marlena , Święcicki Łukasz , Czyżak Izabela , Zdziechowska Krystyna
Published: August 2015

Cel

Celem pracy było Zdobycie większej wiedzy na temat zachowań autoagresywnych. W badaniu wzięli udział użytkownicy portalu społecznościowego przeznaczonego dla osób z zaburzeniami psychicznymi.

Metoda

Badanie przeprowadzono w formie dobrowolnej ankiety internetowej, opracowanej na podstawie doświadczeń badaczy oraz literatury. Wyniki zostały podsumowane z wykorzystaniem standardowych metod statystyki opisowej.

Wyniki

W badaniu wzięło udział 202 użytkowników portalu, u których wcześniej psychiatrzy zdiagnozowali różne zaburzenia psychiczne (informacja na podstawie relacji osób wypełniających kwestionariusz). Najliczniejszą grupę stanowili pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową oraz zaburzeniami depresyjnymi nawracającymi (72,7%). Osoby wcześniej myślące o autoagresji dokonywały jej prawie 9-cio krotnie częściej, większość przed 20 r. ż.. Zachowania obejmowały zarówno samouszkodzenia (56,4%) jak i celowe zatrucia (53,5%). Wśród pacjentów deklarujących w przeszłości autoagresję największa grupa chorowała na zaburzenia afektywne (ChAD- 77,3%), ChAJ- 71,2), różnica nie jest istotna statystycznie. Pacjenci, u których rozpoznawano współwystępowanie osobowości chwiejnej emocjonalnie 2,5- krotnie częściej relacjonowali opisywane zachowania ( p<0,05). Myśli o autoagresji występowały nie tylko w czasie pełnoobjawowych epizodów chorobowych. Bez względu na rodzaj zaburzeń psychicznych myślom o zachowaniu autoagresywnym towarzyszyło przygnębienie i myśli rezygnacyjne. Około 10% badanych rozmawiało na temat swoich zachowań autodestrukcyjnych z psychiatrą i psychoterapeutą tj. około 1,5- krotnie częściej niż z innymi osobami ze swojego otoczenia. W rodzinach badanych próby samobójcze oraz samobójstwa dokonane występowały wielokrotnie częściej niż w populacji ogólnej.

Wnioski

Samouszkodzenia występują bardzo często u pacjentów u których rozpoznawane są zaburzenia z szerokiego spektrum zaburzeń afektywnych. Mimo oczywistych ograniczeń tej metody badania, portal internetowy może stanowić dobry sposób uzyskiwania danych, gdyż zapewnia pełną anonimowość wypowiedzi
Natural products of relevance in the prevention and supportive treatment of depression
Authors: Muszyńska Bożena , Łojewski Maciej , Rojowski Jacek , Opoka Włodzimierz , Sułkowska-Ziaja Katarzyna
Published: August 2015

Wykorzystywanie ziół lub ich części: liści, korzeni, kłączy, kwiatów, nasion, plech, a także ekstraktów czy izolowanych metabolitów jest coraz bardziej popularne. Leki naturalne nie tylko działają profilaktycznie, wspomagają łagodzenie objawów wielu chorób, ale również wzmacniają ogólne funkcjonowanie narządów. Wiele surowców pochodzenia naturalnego ma znaczenie w leczeniu problemów zdrowotnych oraz w przypadku poważnych chorób takich jak np. depresja. Depresja (choroba afektywna) dotyczy obecnie około 10 % populacji, ale w ciągu kilku następnych lat ze względu na rozwój cywilizacji i wzrost tempa życia, prawdopodobna liczba cierpiących na to schorzenie może gwałtownie wzrosnąć. Surowce naturalne takie jak: Bacopa monnieri, Crocus sativus, Eleutherococcus senticosus, Griffonia simplicifolia, Hypericum perforatum, Sceletium tortuosum, Piper methysticum, Rhodiola rosea, Aspalathus linearis, Camellia sinensis, Ficus carica, Lycium chinense, Cuminum cyminum, Panax Ginseng są zaliczane do skutecznych w profilaktyce i wspomaganiu leczenia depresji. Podstawowe znaczenie w zapobieganiu tej choroby może mieć również codzienna dieta. Stwierdzono, że 5-hydroksy-L-tryptofan, L-tryptofan jako prekursorzy serotoniny w OUN, kwasy tłuszczowe omega-3 oraz kwas antarnilowy (witamina L1) wpływają na poprawę nastroju. L-Tryptofan, 5-hydroksy-L-tryptofan występuje w największych ilościach w owocnikach grzybów jadalnych. Kwasy tłuszczowe omega-3 występują w mięsie ryb, oraz w orzechach włoskich, soi, fasoli i białku jaj kurzych, natomiast kwas antranilowy powszechnie występuje w roślinach.
Risk factors for suicide among children and youths with bipolar spectrum and early bipolar disorder.
Authors: Rajewska-Rager Aleksandra , Sibilski Piotr , Lepczyńska Natalia
Published: August 2015

W ostatnich latach wiele uwagi poświęca się określeniu czynników ryzyka samobójstw w chorobie dwubiegunowej u osób dorosłych, natomiast w populacji dzieci i młodzieży ilość takich badań, uwzględniających specyfikę wieku rozwojowego, pozostaje nadal ograniczona. W grupie dzieci i młodzieży z zaburzeniami nastroju możliwość identyfikacji czynników ryzyka oraz ich monitorowanie jest istotnym elementem profilaktyki zachowań suicydalnych. Dotychczasowe badania wyraźnie wykazały, że w grupie pacjentów z wczesnym początkiem choroby dwubiegunowej, ryzyko występowania myśli i zamiarów samobójczych jest istotnie zwiększone. Wielowymiarowość zjawiska samobójstw na które składa się złożona interakcja czynników biologicznych, środowiskowych, socjologicznych, psychologicznych oraz klinicznych może utrudniać identyfikację ich ryzyka. Dotyczy to zwłaszcza młodych osób prezentujących szereg różnych objawów psychopatologicznych. Celem naszej pracy było zaprezentowanie wyników aktualnych badań dotyczących poszczególnych czynników ryzyka samobójstw u dzieci i młodzieży ze spektrum bądź rozpoznaniem choroby dwubiegunowej. W pracy przedstawiono przegląd prac z ostatnich lat, opierając się na literaturze dostępnej w bazie PubMed/MEDLINE przy założeniu następujących kryteriów wyszukiwania: choroba dwubiegunowa o wczesnym początku, choroba dwubiegunowa dzieci i młodzieży, spektrum choroby dwubiegunowej oraz myśli samobójcze, zamiary samobójcze, samobójstwa.
Effectiveness of therapy in terms of reduction of intensity and elimination of suicidal ideation in day hospital for the treatment of neurotic and behavioral disorders
Authors: Rodziński Paweł , Sobański Jerzy , Rutkowski Krzysztof , Cyranka Katarzyna , Murzyn Agnieszka , Dembińska Edyta , Grządziel Karolina , Mielimąka Michał , Müldner-Nieckowski Łukasz , Smiatek-Mazgaj Bogna
Published: August 2015

Cel

Analiza zmian w częstości występowania i nasileniu myśli samobójczych (MS) u pacjentów, którzy przebyli cykl intensywnej psychoterapii prowadzonej w podejściu integracyjnym z przewagą podejścia psychodynamicznego w oddziale dziennym leczenia nerwic.

Metoda

Kwestionariusze objawowe KO”0” i Ankiety życiorysowe wypełnione przez 473 kobiety i 207 mężczyzn leczonych w oddziale dziennym z powodu zaburzeń nerwicowych, behawioralnych i zaburzeń osobowości w latach 2005-2013.

Wyniki

Pacjenci początkowo zgłaszający MS odznaczali się od pozostałych wyższym globalnym nasileniem objawów nerwicowych (p<0,001 dla obu płci) i wyższym nasileniem niemal wszystkich grup takich dolegliwości. Poprawę (ustąpienie lub redukcję nasilenia) w zakresie MS uzyskało 84,3% kobiet oraz 77,5% mężczyzn. Odsetek deklarujących występowanie MS zmniejszył się istotnie wśród wszystkich kobiet z 29,1% do 10,2%, zaś wśród wszystkich mężczyzn z 36,5% do 13,7%.

Wnioski

Badani zgłaszający MS przed rozpoczęciem psychoterapii stanowili znaczną część wszystkich pacjentów - około 1/3. Cechowali się oni wyższym nasileniem dolegliwości nerwicowych, niż pacjenci nie zgłaszający MS. Intensywna psychoterapia prowadzona w ramach oddziału dziennego charakteryzowała się wysoką skutecznością w zakresie eliminacji MS. Częstość występowania MS u pacjentów obojga płci do czasu zakończeniu terapii (pobytu w oddziale dziennym) zmniejszyła się niemal trzykrotnie. Liczba zaobserwowanych przypadków poprawy w zakresie MS wielokrotnie przewyższała liczbę przypadków pogorszenia (nasilenia MS lub ich ujawnienia się pod koniec terapii). Etiopatogeneza MS i metody ich leczenia wymagają dalszych badań.
Sleep deprivation as a method of chronotherapy in the treatment of depression
Authors: Dopierała Ewa , Rybakowski Janusz
Published: August 2015

Zaburzenia rytmów okołodobowych odgrywają ważną rolę w patogenezie chorób afektywnych, a ich normalizacja za pomocą metod chronoterapii może stanowić istotny element postępowania terapeutycznego. Chronoterapia polega na kontrolowanej ekspozycji na bodźce środowiskowe, które wpływają na rytmy biologiczne. Jedną z procedur chronoterapii jest deprywacja snu (sleep deprivation, SD). W artykule omówiono obecny status SD w psychiatrii, jej metody oraz zastosowanie w leczeniu depresji. Obecnie najbardziej zalecanym schematem jest łączenie całkowitej deprywacji snu (total sleep deprivation, TSD) z przesunięciem fazy snu (sleep phase advance, SPA) oraz farmakoterapią, a niekiedy również z fototerapią. Takie postępowanie posiada udowodnioną skuteczność krótko- i długoterminową i może mieć korzystne działanie również w depresji lekoopornej. Wśród mechanizmów terapeutycznego działania deprywacji snu w depresji wymienia się wpływ na przekaźnictwo katecholaminergiczne, serotoninergiczne i glutaminianergiczne, czynniki neurotrofowe (głównie czynnik neurotrofowy pochodzenia mózgowego – BDNF), układ odpornościowy, układ endokrynny, na metabolizm niektórych struktur mózgowych (głównie kory przedczołowej) oraz na ekspresję genów związanych z zegarem biologicznym. Ze względu na skuteczność tej procedury oraz prostotę i bezpieczeństwo stosowania autorzy uważają, że SD w jej współczesnej wersji z SPA winna być częściej stosowana jako element terapii depresji.
Symptoms of depression and anxiety after cardiac arrest
Authors: Piegza Magdalena , Jaszke Magdalena , Ścisło Piotr , Pudlo Robert , Badura-Brzoza Karina , Piegza Jacek , Gorczyca Piotr , Hese Robert
Published: August 2015

Cel

Celem pracy była ocena częstości występowania objawów depresji i lęku u pacjentów po nagłym zatrzymaniu krążenia (NZK) w odniesieniu do osób po przebytym zawale mięśnia sercowego bez NZK i osób zdrowych. Dokonano także analizy wpływu wybranych parametrów socjodemograficznych i klinicznych oraz czasu trwania NZK na obecność i nasilenie objawów depresyjnych i lękowych w poszczególnych grupach.

Metoda

W badaniu wzięło udział 30 osób po NZK i 31 osób po zawale serca bez NZK. Grupę kontrolną utworzyło 30 osób zdrowych. Do oceny stanu psychicznego użyto oryginalnie opracowanego kwestionariusza, a obecność i nasilenie badanych objawów oceniano Skalą Depresji Hamiltona (HDRS) i Skalą Lęku Hamiltona (HAMA-A).

Wyniki

Wykazano istotnie statystycznie wyższy średni poziom depresji i częstsze występowanie lęku u osób po nagłym zatrzymaniu krążenia (grupa badana) i po zawale serca (grupa odniesienia) w porównaniu z grupą kontrolną. Nie zanotowano istotnych statystycznie różnic pomiędzy występowaniem lęku w grupie badanej i odniesienia. Nie wykazano wpływu czasu zatrzymania krążenia na występowanie objawów depresji i lęku w badanej grupie.

Wnioski

W grupie osób po przebytym NZK najczęstszym zaburzeniem psychicznym jest depresja. Zaburzenia depresyjne i lękowe występują w grupie pacjentów po przebytym NZK istotnie częściej niż u osób zdrowych. Nie odnotowano różnic w częstości występowania i nasilenia objawów depresji u osób po NZK w porównaniu do chorych po zawale serca, którzy nie doświadczyli NZK. Opisywane wybrane parametry socjodemograficzne i kliniczne nie miały wpływu na występowanie objawów depresji i lęku w badanych grupach.
Increased plasma pro-inflammatory cytokine concentrations after myocardial infarction and the presence of depression during next 6-months.
Authors: Wilkowska Alina , Pikuła Michał , Rynkiewicz Andrzej , Wdowczyk-Szulc Joanna , Trzonkowski Piotr , Landowski Jerzy
Published: August 2015

Cel

Celem badania było oznaczenie stężenia czterech cytokin prozapalnych (IL17a, IL6, TNFα i IL12p70 ) w osoczu pacjentów z zawałem mięśnia sercowego i ocena ich związku z wystąpieniem depresji w ciągu 6 miesięcy od zawału serca.

Metoda

U 40 pacjentów z pierwszym zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST dokonano pomiaru stężeń IL17a, IL6, TNFα i IL12p70 w osoczu w trzecim i piątym dniu zawału, następnie dokonano analizy wyników w zależności od obecności depresji w okresie 6 miesięcy obserwacji.

Wyniki

Nie stwierdzono istotnych różnic pomiędzy badanymi grupami pacjentów po zawale m. sercowego pod względem stężenia badanych cytokin. Porównując badane grupy z osobami zdrowymi zaobserwowano miedzy nimi pewne różnice. W porównaniu z grupą osób zdrowych grupa z depresją cechowała się podwyższonymi stężeniami wszystkich badanych cytokin w 3 dni po zawale, w dniu piątym – dwóch z nich: IL17a i IL6, w grupie bez depresji w 3 dniu podwyższone były tylko dwie z czterech badanych cytokin, w dniu 5 jedynie IL6.

Wnioski

Nie stwierdzono istotnych różnic pomiędzy badanymi grupami osób po zawale m. sercowego pod względem stężenia badanych cytokin. Przeprowadzona analiza porównawcza tych grup z osobami zdrowymi może sugerować obecność nieco większej aktywacji badanych cytokin, szczególnie IL17a w grupie pacjentów z obecnością depresji.
Disturbances of sleep continuity in women during the menopausal transition
Authors: Słopień Radosław , Wichniak Adam , Pawlak Michał , Słopień Agnieszka , Warenik-Szymankiewicz Alina , Sajdak Stefan
Published: August 2015

Cel

Ocena częstości występowania zaburzeń ciągłości snu u kobiet w okresie przekwitania, ocena zależności pomiędzy występowaniem zaburzeń ciągłości snu a stopniem nasilenia zespołu klimakterycznego i występowaniem poszczególnych objawów zespołu klimakterycznego, jak również ocena zależności pomiędzy występowaniem problemów ze snem a stężeniem gonadotropin, prolaktyny i hormonów płciowych w surowicy.

Metoda

Zbadanych zostało 140 kobiet (średni wiek 54,4 ± 4,7 lat), które kolejno zgłosiły się do Kliniki Endokrynologii Ginekologicznej z powodu objawów zespołu klimakterycznego. Do oceny typu i nasilenia zaburzeń ciągłości snu użyto pytań o jakość snu ze Skali Depresji Hamiltona. Nasilenie objawów zespołu klimakterycznego oceniano przy użyciu indeksu Kuppermana. U wszystkich badanych oznaczono stężenia hormonów: follikulotropiny (FSH), lutropiny (LH), 17β-estradiolu, prolaktyny (PRL), testosteronu całkowitego, siarczanu dehydroepiandrosteronu (DHEAS) oraz globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG).

Wyniki

Skargi na zaburzony sen były częste w zbadanej grupie kobiet. Zaburzenia zasypiania zgłosiło 57,8% kobiet, zaburzenia utrzymania snu 70% kobiet, zbyt wczesne wybudzenie poranne 60,7% kobiet. Nasilenie wszystkich trzech typów zaburzeń ciągłości snu powiązane było z nasileniem objawów zespołu klimakterycznego mierzonych indeksem Kuppermana (współczynniki korelacji Spearmana odpowiednio r=0,63, r=0,61, r=0,52). Zaburzenia utrzymania snu negatywnie korelowały ze stężeniem FSH, 17β-estradiolu oraz SHBG w surowicy krwi. Zaburzenia zasypiania negatywnie korelowały ze stężeniem 17β-estradiolu w surowicy krwi.

Wnioski

Zaburzenia ciągłości snu są częstym i istotnym problemem zdrowotnym u kobiet w okresie przekwitania. Interwencje mające na celu zmniejszenie nasilenia zespołu klimakterycznego powinny być traktowane jako ważna część leczenia problemów ze snem u kobiet w tym okresie życia.
Psychotherapy of nonheterosexual people from the perspectives of therapists and patients – bilateral expectations and concerns
Authors: Iniewicz Grzegorz , Grabski Bartosz
Published: August 2015

Cel

Celem badania było pokazanie podobieństw i różnic w deklarowanych celach terapeutycznych oraz w obawach dotyczących procesu terapeutycznego, między osobami LGB (lesbijki, geje i osoby biseksualne) i psychoterapeutami.

Metoda

Badani z obydwóch grup wypełniali półustrukturyzowany kwestionariusz, dostępny anonimowo on line, poprzez wybór linku przesłanego wraz z zaproszeniem do udziału w badaniu. Kontakt z osobami LGB nawiązano poprzez największy portal internetowy dla osób nieheteroseksualnych w Polsce. Zaproszenie do badania przesłano również do psychoterapeutów zrzeszonych w Polskim Towarzystwie Psychiatrycznym. Pytania i odpowiedzi w obu wersjach kwestionariusza zostały sformułowane tak, aby były ze sobą porównywalne.

Wyniki

Dwa istotne cele terapeutyczne wskazane przez badanych z obu grup to: pomoc w akceptacji orientacji seksualnej oraz wsparcie emocjonalne w trudnościach związanych z życiem w nieprzyjaznym środowisku. Najczęstszą obawą osób LGB było to, że psychoterapeuta może próbować zmieniać ich orientację seksualną, natomiast psychoterapeuci najczęściej obawiali się bezradności w obliczu sytuacji społecznej osób LGB.

Wnioski

Psychoterapeuci i osoby LGB zasadniczo zgadzają się co do celów terapeutycznych stawianych przed psychoterapią. Niekorzystna sytuacja społeczna osób nieheteroseksualnych w Polsce jest źródłem ich obaw związanych z relacjami psychoterapeutycznymi. Z kolei obawy psychoterapeutów wydają się w pewnym stopniu odpowiadać obawom osób LGB. Jedne i drugie odzwierciedlają obraz społeczeństwa w którym wciąż dominują heteroseksizm i homofobia.
Dyadic death – depression and borderline personality
Authors: Pilszyk Anna , Cynkier Przemysław
Published: August 2015

Cel

Celem pracy jest przedstawienie trudności w ocenie poczytalności sprawcy, dokonującego tzw. samobójstwa rozszerzonego, które w Polsce jest utożsamiane z występowaniem u niego tempore criminis głębokich zaburzeń depresyjnych.

Metoda

Przypadek: Przedstawiono przypadek mężczyzny, który zabił żonę i dwoje swoich dzieci. Sam usiłował popełnić samobójstwo poprzez podcięcie żyletką żył.

Wnioski

Komentarz: Autorzy zwracając uwagę na trudności diagnostyczne, jakie pojawiły się w analizowanym przypadku, wskazują na konieczność wyjścia poza fenomenologiczny aspekt „samobójstwa rozszerzonego” i potrzebę wielopłaszczyznowej oceny klinicznej sprawcy. Rzadkość tego rodzaju czynów i niska przeżywalność sprawców powoduje, że biegli nie mają dużych doświadczeń opiniodawczych. Stąd konieczność dużej dokładności badań i ostrożności w ocenach.
The early childhood sexual experiences and collusion in adult partner relationship
Authors: Izdebska Agnieszka , Beisert Maria , Roszyk Anna
Published: August 2015

Cel

Celem prezentowanych badań była weryfikacja hipotezy zakładającej wpływ negatywnych doświadczeń występujących w przebiegu rozwoju seksualnego na jakość tworzonych w dorosłości związków partnerskich. W szczególności, uwagę poświęcono wpływowi wywieranemu przez poziom erotyzacji w środowisku rodziny pochodzenia oraz doświadczeniu wykorzystania seksualnego w dzieciństwie. Jakość związków partnerskich była ujmowana zgodnie z koncepcją Jurga Willego poprzez analizę natężenia dysfunkcji (koluzji) w tych związkach.

Metoda

Badania przeprowadzono na grupie 170 dorosłych osób w związkach partnerskich. Badani wypełnili Kwestionariusz Modeli Wychowania Seksualnego w Rodzinie, Kwestionariusz Koluzji Partnerskiej oraz Kwestionariusz Doświadczeń Dziecka Wykorzystanego Seksualnie.

Wyniki

Wykazano dodatnią zależność pomiędzy poziomem erotyzacji w rodzinie pochodzenia, a oralną, analną oraz edypalną koluzją partnerską w związku prokreacyjnym jednostki. Związku takiego nie stwierdzono w przypadku koluzji narcystycznej. Związek doświadczenia wykorzystania seksualnego z koluzją partnerską zyskał potwierdzenie jedynie w grupie mężczyzn w zakresie koluzji oralnej oraz analnej.

Wnioski

Uzyskane wyniki badań wspierają przekonanie, iż istnieje powiązanie pomiędzy doświadczeniami seksualnymi z okresu dzieciństwa a funkcjonowaniem w dorosłym związku partnerskim.
Letter to Editor. Prerequisites for psychiatric examination detecting the intention to commit suicide.
Authors: Brodziak Andrzej
Published: August 2015

Niedawna katastrofa lotnicza, spowodowana najprawdopodobniej przez pilota zwiększyła zainteresowanie możliwościami badania psychiatrycznego, które byłyby w stanie wykryć zamiar popełnienia samobójstwa. Opracowanie takiego postępowania diagnostycznego jest ważne nie tylko dla zapobiegania wydarzeniom w lotnictwie cywilnym i wojskowym, ale ważne jest również ze względu na zwiększanie się częstości różnych samobójczych aktów terrorystycznych.
Autor wyraża swoją opinię na temat charakteru takiego badania, wynikającą z jego doświadczeń z pracy w Centrum Leczenia Ostrych Zatruć, przyjmującym około 1000 pacjentów na rok, którzy zostali odratowani po próbie samobójczej, dokonywanej przez pobranie substancji toksycznej. Autor omawia pokrótce opracowany schemat wywiadu strukturalizowanego, jakkolwiek wyraża przekonanie, że umiejętność wykrywania istnienia myśli samobójczych została znacznie udoskonalona na wskutek sformułowania tzw. Interpersonalnej Teorii Samobobójstwa. Teoria ta wyróżnia cztery stany: 1. Bierne myśli samobójcze (passive suicidal ideation), 2. Chęć odebrania sobie życia (suicidal desire), 3. Zamiar samobójstwa (suicidal intent), 4. Śmiertelne lub niemal śmiertelne próby samobójcze (lethal and near lethal suicide attempts). Następnie autor przedstawia własne przewidywania dotyczące rozwoju metod obiektywnego wykrywania wyróżnionego stanu, cechującego się rzeczywistymi intencjami (planem) popełnienia samobójstwo w najbliższej przyszłości. Jego zdaniem w przyszłości badanie takie mogłoby być oparte o techniki obrazowania mózgu, które wykrywałyby utworzone w mózgu osoby podatnej konfigurację obwodów neuronalnych, reprezentujących planu zrealizowania samobójstwa. Możliwość wykrywania takiej konfiguracji obwodów neuronalnych wynika z najnowszych, cytowanych, rezultatów badań neurofizjologicznych.
Letter to Editor. New assessment of the validity of the Brief Measure to Assess Perception of Self-Influence on the Disease Course: A Version for Schizophrenia
Authors: Kokoszka Andrzej , Łukasiewicz Agnieszka
Published: August 2015

Wstęp

Obserwacje kliniczne wskazujące na większą trafność Krótkiej Skali Poczucia Wpływu na Przebieg Choroby. Wersja dla Schizofrenii, niż podana w opublikowanym jej opisie [1]. Narzędzie to stosowane jest w badaniach. Poczucie wpływu na przebieg schizofrenii wykazuje umiarkowane związki ze społecznym funkcjonowaniem i stosowaniem się do zaleczeń lekarskich. Okoliczności te skłoniły do ponownej oceny trafności omawianej skali.

Materiał i metody

Zastosowano bardziej szczegółową, niż w poprzednim badaniu skalę oceny wypełnianą przez sędziów kompetentnych, którzy lepiej znali aktualny stan pacjentów, niż psychiatrzy prowadzący rutynowe leczenie, którzy pełnili funkcję sędziów kompetentnych w poprzednim badaniu. Badaniami objęto 59 osób ze schizofrenią; 27 kobiet i 32 mężczyzn, w wieku od 22-72 lat (śr = 40,69; SD = 11,85).

Wyniki

Uzyskano znacznie wyższą, niż w pierwszym badaniu trafność mierzoną współczynnikiem korelacji Spearmana pomiędzy wynikami krótkiej skali poczucia wpływu na przebieg schizofrenii a wynikami sędziów kompetentnych - rho Spearmana = 0,56, w porównaniu z r Pearsona = 0,45 w pierwszym badaniu.

Wnioski

Krótka Skala Poczucia Wpływu na Przebieg Choroby: Wersja dla Osób ze Schizofrenią ma stosunkowo dobrą trafność, jak na krótką skalę.
Letter to the Editors. Professional confidentiality applicable to psychiatrists
Authors: Marszałkowska-Krześ Elwira
Published: August 2015

Streszczenie listu do redakcji Psychiatria Polska, Tajemnica zawodowa lekarza psychiatry.
Lekarze psychiatrzy wykonujący czynności wynikające z ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, którzy powezmą w związku z wykonywaniem tych czynności wiadomość, co do której zachowanie tajemnicy może stanowić niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia pacjenta lub innych osób, są zwolnieni od obowiązku zachowania tej tajemnicy. Mają w takim przypadku moralny i prawny obowiązek ujawnienia tej tajemnicy organom ścigania i nie mogą być pociągnięci do odpowiedzialności karnej za ujawnienie tej tajemnicy. Bezprawne będzie natomiast usiłowanie przesłuchania lekarza, który złoży takie zawiadomienie na okoliczności, o których wiadomość powziął wykonując czynności wynikające z ustawy o ochronie zdrowia psychicznego. Budzi to jednak spory i kontrowersje w środowiskach medycznym i prawniczym, dlatego zagadnienie to wymaga pilnej, jednolitej wykładni. Z uwagi na spodziewany wzrost prób samobójstw rozszerzonych (po katastrofie samolotu Germanwings) problem powinien być pilnie uregulowany, aby lekarze psychiatrzy znali granice prawne postępowania z pacjentami - potencjalnymi samobójcami.
Editorial
Authors: Dudek Dominika , Sobański Jerzy , Klasa Katarzyna
Published: August 2015

Drodzy Czytelnicy,
Ani się obejrzeliśmy, a już rok 2015 dobiega półmetka. Wiele spraw niepokoi i nie napawa obecnie psychiatrów optymizmem: niepewna przyszłość realizacji Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego czy ostatnia nowelizacja prawa karnego, wchodząca w życie 01.07.2015, dotycząca znacznego poszerzenia zakresu realizowania środków leczniczo-zabezpieczających w instytucjach psychiatrycznych. O niezrozumieniu, a nawet konflikcie w tej kwestii, pomiędzy politykami, prawnikami a środowiskiem psychiatrycznym pisał na łamach Psychiatrii Polskiej już półtora roku temu prof. J.K. Gierowski [1].
Kilka tragicznych, dramatycznych wydarzeń (katastrofa samolotu German Wings, niedawne zabójstwo w Tworkach) stwarza zły klimat społeczny wobec osób chorych psychicznie. Nasze środowisko nie pozostaje obojętne i aktywnie włącza się do dyskusji - wyrazem tego są publikowane w bieżącym numerze czasopisma Listy do Redakcji Elwiry Marszałkowskiej-Krześ i Andrzeja Brodziaka. Wszyscy zdajemy sobie sprawę z naszej odpowiedzialności - z jednej strony za bezpieczeństwo otoczenia pacjentów przy zapewnieniu adekwatnego leczenia samych chorych, a z drugiej za tworzenie wizerunku psychiatrii i psychiatrów [2,3]. (...)
Impaired social cognition processes in Asperger syndrome and anorexia nervosa. In search for endophenotypes of social cognition
Authors: Kasperek-Zimowska Beata , Zimowski Janusz , Biernacka Katarzyna , Kucharska-Pietura Katarzyna , Rybakowski Filip
Published: August 2015

Rosnąca ilość publikacji wskazuje na obecność istotnych deficytów społecznego poznania u pacjentów z jadłowstrętem psychicznym (JP). Deficyty te wydają się być porównywalne w jakościowym i ilościowym wymiarze z upośledzeniem takich samych funkcji u osób z zespołem Aspergera (ZA).
Celem niniejszej pracy jest wskazanie obszarów tematycznych z zakresu zaburzeń procesów społecznego poznania u osób z zespołem Aspergera i jadłowstrętem psychicznym z uwzględnieniem potencjalnego udziału szlaków genetycznych oksytocyny i wazopresyny w patogenezie tych chorób.
W pierwszej części pracy przeprowadzono usystematyzowaną analizę badań ukierunkowanych na ocenę procesów społecznego poznania w grupie osób z JP i ZA. Wyniki dużej ilości badań potwierdzają obecność deficytów społecznego poznania w JP i ZA.
Dodatkowo u chorych na JP i ZA występuje podobna struktura i rozkład funkcji mózgu w regionach odpowiedzialnych za społeczne poznanie.
W drugiej części pracy opisano rolę układu hormonalnego oksytocyna-wazopresyna (OT-AVP) w procesach społecznego poznania w JP i ZA. Przedstawiono także jego podłoże genetyczne i możliwe znaczenie jednonukleotydowych polimorfizmów w obrębie genów: OXT, AVP, CD38, OXTR, AVPR1A oraz LNPEP.
Characteristics of mentalization patterns in parents of children with difficulties in realizing developmental objectives of the latency stage - qualitative analysis results
Authors: Dejko Karolina , Janusz Bernadetta , Treger Bartosz
Published: August 2015

Cel

Celem badania była odpowiedź na pytanie o zdolności do mentalizacji stanów emocjonalnych u rodziców dzieci z trudnościami w realizowaniu zadań rozwojowych okresu latencji. Przeprowadzona analiza pozwoliła ustalić poziom zdolności do mentalizowania oraz opisać wzorce mentalizacyjne u rodziców dzieci. Badanie miało charakter eksploracyjny, cel badania sformułowany został na podstawie doniesień z literatury wskazujących na zależności między stylem przywiązania i zdolnością do mentalizowania u rodziców a funkcjonowaniem psychospołecznym ich dzieci.

Metoda

Do badania użyto ustrukturowanego Wywiadu do Badania Przywiązania u Osób Dorosłych (ang. Adult Attachment Interview- AAI). Analizę zrealizowano przy pomocy narzędzia Skala Funkcjonowania Refleksyjnego (SFR). Jakościowej analizie poddano 9 narracji uzyskanych w ramach Badania AAI.

Wyniki

Przeprowadzona analiza wykazała, że rodzice dzieci z trudnościami w realizowaniu zadań rozwojowych okresu latencji cechują się obniżoną zdolnością do mentalizowania. Charakterystyczny wzorzec mentalizacyjny obejmuje tendencję do idealizacji, generalizacji, opisu relacji na poziomie behawioralnym i unikania refleksji nad stanami umysłu doświadczanymi w kontekście wczesnych relacji przywiązania oraz brak spójności. Trudności w mentalizowaniu relacji dotyczą głównie relacji z matką. Relacje tworzone w późniejszych etapach życia są lepiej mentalizowane niż wczesne relacje z rodzicami.

Wnioski

Obserwowane zakłócenie w mentalizacji może sugerować możliwe zakłócenia procesu odzwierciedlania i kontenerowania we wczesnych etapach rozwojowych badanych osób. Rozwój zdolności mentalizacyjnych odbywał się w trakcie dalszych etapów życia osób badanych. Procesem najbardziej utrudniającym swobodną refleksję nad emocjami swoimi i innych (w tym własnego dziecka) okazało się być zjawisko idealizacji.
Family therapy process − works on the Polish version of SCORE-15 tool
Authors: Józefik Barbara , Matusiak Feliks , Wolska Małgorzata , Ulasińska Romualda
Published: August 2015

Cel

Celem artykułu jest przedstawienie prac nad polską wersją narzędzia SCORE 15 oraz wyniki wstępnej analizy danych dotyczących zmian występujących w procesie terapii rodzin, uzyskanych dzięki jego zastosowaniu. Prace nad polską wersją, trwające od 2010 roku, zostały zainspirowane przez grupę badawczą Research Commitee European Family Therapy Asscociation EFTA. Polska wersja SCORE 15 zostanie w najbliższym czasie upubliczniona poprzez zamieszczenie na stronie internetowej EFTA, stąd ważne jest, aby osoby zainteresowane jej stosowaniem znały kontekst opracowania tego narzędzia.

Metoda

W badaniu zastosowano kwestionariusz SCORE-15 przeznaczony do badania procesu terapii rodzinnej.

Wyniki

Porównanie wyników uzyskanych przez członków rodziny przed pierwszą sesją rodzinną i przed czwartą oraz ocen psychoterapeutów po czwartej sesji wskazuje, że ocena wagi problemu, z którym członkowie rodzin zgłosili się na terapię jest istotnie mniejsza już po trzech pierwszych sesjach terapii rodzin. Dodatkowo, uzyskane wyniki wskazują na dużą spójność oceny przebiegu procesu terapii dokonaną przez rodziny i przez prowadzących spotkania terapeutów.

Wnioski

Wstępna analiza danych uzyskanych w trakcie projektu badawczego prowadzonego w XXX w latach 2010–2014 ujawniła, że SCORE 15 jest narzędziem użytecznym do badania zmian występujących w procesie systemowej terapii rodzin.
Ludwika Karpińska, “Polish Lady Philosopher” – a forgotten forerunner of Polish psychoanalysis
Authors: Dembińska Edyta , Rutkowski Krzysztof
Published: August 2015

W artykule przedstawiona została sylwetka psycholog Ludwiki Karpińskiej–Woyczyńskiej, pierwszej Polki działającej na rzecz popularyzacji psychoanalizy i psychologii eksperymentalnej. Karpińska należała do pierwszego pokolenia „polskich Freudystów” razem z Ludwikiem Jekelsem, Stefanem Borowieckim, Hermanem Nunbergiem, Janem Nelkenem, Karolem de Beaurain. Opisana została trudna droga Karpińskiej do zdobycia wyższego wykształcenia. Podkreślony został wkład Karpińskiej w rozwój psychoanalizy światowej, zaprezentowano przegląd jej najważniejszych publikacji psychoanalitycznych (polskich i zagranicznych) do wybuchu I wojny światowej, udział w konferencjach naukowych oraz współpraca z najważniejszymi ośrodkami psychoanalitycznymi w Zurychu i w Wiedniu i ich przedstawicielami (Jungiem, Freudem, Jekelsem). Zaprezentowano także szersze tło historyczne opisywanych wydarzeń. Powojenna działalność Karpińskiej ściśle wiązała się z badaniami ilorazu inteligencji i psychotechnicznymi dzieci i młodzieży. Przedstawiona została działalność Miejskiej Pracowni Psychologicznej w Łodzi, której kierowniczką w latach 1920-1930 była Karpińska, jej dokonania naukowe w zakresie badania poziomu inteligencji, najważniejsze publikacje z lat 1921-1930, współpraca z zagranicznymi ośrodkami o zbliżonym profilu oraz wysiłki na rzecz utworzenia Poradni Zawodowej.
Słowa kluczowe: historia psychoterapii, prekursorzy polskiej psychoanalizy
The brain-gut axis dysfunctions and hypersensitivity to food antigens in the etiopathogenesis of schizophrenia
Authors: Karakuła-Juchnowicz Hanna , Dzikowski Michał , Pelczarska Agnieszka , Dzikowska Izabela , Juchnowicz Dariusz
Published: August 2015

Pomimo ponad 100-letniej historii badań nad schizofrenią, jej etiologia nadal nie została w pełni wyjaśniona, co może wynikać ze znacznej heterogenności zarówno w zakresie jej przebiegu, jak i etiopatogenezy. Jednym z najlepiej udowodnionych mechanizmów pośredniczących w rozwoju schizofrenii są reakcje immunologiczno-zapalne, których źródła w ostatnim czasie upatruje się w zaburzeniach funkcjonowania osi jelitowo-mózgowej oraz patologicznych procesach zachodzących w jelitach. W artykule stanowiącym przegląd literatury dotyczącej tej tematyki, przedstawiono znaczenie dla rozwoju schizofrenii poszczególnych czynników mających wpływ na funkcjonowanie osi mózgowo-jelitowej, tj. 1. mikrobiomu jelitowego (mikrobioty jelitowej), 2. zespół przesiąkliwego jelita (leaky gut syndrome), 3. nadwrażliwości na antygeny pokarmowe, w tym na gluten oraz kazeinę mleka krowiego. Wyniki badań wydają się bardzo obiecujące i wskazują na możliwość uzyskania poprawy stanu klinicznego u części pacjentów z rozpoznaniem schizofrenii poprzez modyfikację diety, stosowanie probiotyków, czy też wdrożenie terapii antybiotykami z określonych grup terapeutycznych.
Potrzebne są jednak dalsze badania dotyczące powiązań pomiędzy mikrobiomem jelitowym oraz funkcjonowaniem jelit, jako elementami pośredniczącymi w aktywacji układu immunologicznego, a rozwojem i dalszym przebiegiem schizofrenii.
Robust Network Design with Uncertain Outsourcing Cost
Authors: Pessoa Artur Alves , Poss Michael
Published: August 2015

The expansion of a telecommunications network faces two sources of uncertainty, which are the demand for traffic that will transit through the expanded network and the outsourcing cost that the network operator will have to pay to handle the traffic that exceeds the capacity of her network. The latter is determined by the future cost of telecommunications services, whose negative correlation with the total demand is empirically measured in the literature through the price elasticity of demand.
Pressure ulcer prevention and healing using alternating pressure mattress at home: the PARESTRY project
Authors: Meaume S. , Marty M.
Published: August 2015

Objective:

Specialised pressure-relieving supports reduce or relieve the interface pressure between the skin and the support surface. The comparative effectiveness of dynamic support surfaces is debated. The aim of this study is to examine the impact of using an alternating pressure air mattress (APAM) on pressure ulcer (PU) incidence in patients receiving home-based care. A second aim was to determine the level of patient/family satisfaction with comfort and gain the views of the care team that used the APAM.

Method:

The PARESTRY study was a prospective observational study conducted in patients with a high risk of PUs (Braden score <15), discharged to hospital-care at home. The primary prevention groups consisted of patients with no PU at baseline who were in bed for at least 20 hours a day. Patients at baseline with a category 3 or 4 PU or a category 1 or 2 PU in association with poor general health or end-of-life status were included in the secondary prevention group. All patients were laid on an APAM. The primary end point was the % of patients with a worsening skin condition in the pressure area (heel, sacrum, ischium) at day 90 or at the end of the study. The primary analysis was done on the full analysis set (patients included with at least a second assessment), using the last observation carried forward technique to handle missing data, at day 90. A 95% confidence interval was calculated.

Results:

Analysis was performed on 92 patients (30 in primary prevention and 62 in secondary prevention). The average time spent in bed was 22.7 (SD 2.7) hours a day and 22.6 (SD 2.2) hours in the primary and secondary prevention groups, respectively. At baseline, in the secondary group, 77% of patients had a sacral PU, 63% a heel PU, 8% an ischial tuberosity PU and 45% a PU in another area, a number of patients having multiple PUs. In the primary prevention group, 63% (19/30) of patients dropped out of the study (5 were hospitalised, 9 died, 5 other causes). In the secondary prevention group, 61% (38/62) dropped out (7 were hospitalised, 23 died, 8 others causes). In the primary prevention group, only one patient had worsening skin condition. In the secondary prevention group, 17.7% (11/62: 95% CI: 8.3–27.2) of patients had worsening skin condition. The number of PUs decreased regardless of location. At the end of follow-up, 49% (45/92) of patients had a PU versus 67% (62/92) at baseline

Conclusion:

This work provides data on the incidence of PUs in patients at high risk, who are using APAMs, and, following inpatient hospitalisation, are taken into home health-care centres. The results of the study highlight the importance of continuity of care across transitions between care settings.
Policy-relevant systematic reviews to strengthen health systems: models and mechanisms to support their production
Authors: Oliver Sandra , Dickson Kelly
Published: August 2015

Support for producing systematic reviews about health systems is less well developed than for those about clinical practice. From interviewing policy makers and systematic reviewers we identified institutional mechanisms which bring systematic reviews and policy priorities closer by harnessing organisational and individual motivations, emphasising engagement between policy and research, embedding efforts in conducive structures and supporting them with formalised procedures. Four models combine mechanisms appropriately to suit the initial degree of clarity and consensus of key issues underpinning the policy problem or research question, and whether the review is for a specific decision or widespread use.
Up-regulation of miR-125b reverses epithelial-mesenchymal transition in paclitaxel-resistant lung cancer cells
Authors: Zhang Yu , Huang Shaoxiang
Published: August 2015

Recent studies have demonstrated that acquisition of epithelial-mesenchymal transition (EMT) is associated with drug resistance in lung cancer cells. However, the underlying mechanisms are not fully elucidated. Emerging evidence suggests that microRNAs play a crucial role in controlling EMT. The aim of this study was to explore the potential role of miR-125b in governing EMT in paclitaxel-resistant (PR) lung cancer cells. To achieve this goal, we explored the role of miR-125b in regulation of EMT in stable PR lung cancer cells, namely A549-PR and H460-PR. We found that miR-125b was significantly downregulated in A549-PR and H460-PR cells. Notably, ectopic expression of miR-125b led to the reversal of EMT phenotype. Moreover, we found that miR-125b governed PR-induced EMT partly due to down-regulation of its target Sema4C. More importantly, overexpression of miR-125b or depletion of Sema4C sensitized PR cells to paclitaxel. Furthermore, stable overexpression miR-125b in A549-PR cells inhibited tumor xenograft growth in immunodeficient mice. Our study implied that up-regulation of miR-125b could be a novel approach to reverse chemotherapy resistance in lung cancers.