bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Πρόβλεψη μηχανικής συμπεριφοράς νανοσύνθετων δομών με υπολογιστικές διαδικασίες
Authors: Σπανός Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Στη σύγχρονη τεχνολογία και τις εφαρμογές υπάρχει ζήτηση για προηγμένα σύνθετα υλικά, μικρού βάρους και υψηλής δυσκαμψίας. Για το λόγο αυτό, είναι αναγκαίο να εισαχθούν καινοτόμα πρόσθετα με εξέχουσες ιδιότητες για την ενίσχυση της μηχανικής απόκρισης των σύνθετων υλικών. Αυτές οι ενισχύσεις θα μπορούσαν να αναζητηθούν στον τομέα της νανοτεχνολογίας. Έχει παρατηρηθεί ότι οι νανοσωλήνες άνθρακα (CNTs), καθώς και τα νανοφύλλα γραφένιου και νιτριδίου του βορίου (BNNS) έχουν μικρό μέγεθος και βάρος, ενώ ταυτόχρονα έχουν εξαιρετικές μηχανικές ιδιότητες δεδομένου του υψηλού μέτρου ελαστικότητας αλλά και της υψηλής αντοχή τους σε εφελκυστικά φορτία. Αυτός ο συνδυασμός χαρακτηριστικών τα καθιστά ως ιδανικά συστατικά για χρήση ως ισχυρές ενισχύσεις.Στην παρούσα εργασία εισάγεται μια τεχνική προτυποποίησης πολλαπλών κλιμάκων, προκειμένου να αξιολογηθεί η ελαστική μηχανική συμπεριφορά και τα χαρακτηριστικά μεταβίβασης τάσεων ενός αρχικού υλικού απαρτισμένου από τέτοιου είδους νανοενισχύσεις. Λόγω της μεγάλης εξάρτησης της μηχανικής απόδοσης από την ατομιστική μικροδομή τους, η τεχνική αυτή θα πρέπει να συνδυάζει την διακριτή προσέγγιση της μοριακής μηχανικής με τη συνεχή μέθοδο των πεπερασμένων στοιχείων. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιείται η τρισδιάστατη ατομιστική μικροδομή του οπλισμού, ενώ το υλικό της μήτρας θεωρείται συνεχές. Στοιχεία ελατηρίου, που συνδέουν τα δύο συστατικά χρησιμοποιούνται για τη προσομοίωση της διεπαφής. Οι μακροσκοπικές αναπαραστάσεις της μήτρας και της διεπαφής, που ενεργοποιούνται σε αυτήν την υβριδική προσέγγιση, μειώνουν σε σημαντικό βαθμό το υπολογιστικό κόστος, ταυτόχρονα με την πολυπλοκότητα της προτυποποίησης. Με τον τρόπο αυτό, αποφεύγεται η εισαγωγή λεπτομερών δεδομένων σχετικά με την δομή του μητρικού υλικού, την πιθανή ύπαρξη ομοιοπολικών δεσμών και τις αλληλεπιδράσεις van der Waals μεταξύ των δύο φάσεων.Η προτεινόμενη μέθοδος είναι λεπτομερής σε ικανοποιητικό βαθμό, καθώς οι μακροσκοπικές ιδιότητες λαμβάνονται μέσω της ανάλυσης, ενώ το αποτέλεσμα των μικροσκοπικών ιδιοτήτων δεν περιορίζεται στις ιδιότητες των μακροδομών. Προσεγγίζεται όσο το δυνατόν ακριβέστερα η πραγματικότητα σε αυτό το είδος νανοσυνθέτων και κάθε συστατικό απεικονίζεται καταλλήλως, ανάλογα με τη φυσική και μηχανική συμπεριφορά του. Διεξάγεται μια εκτεταμένη παραμετρική ανάλυση όσον αφορά τόσο την αύξηση των μέτρων ελαστικότητας των προς ενίσχυση υλικών όσο και τις συνθήκες μεταβίβασης των τάσεων μεταξύ των δύο υλικών. Συγκεκριμένα, εξετάζονται παράμετροι όπως το μέγεθος και η αναλογία όγκου της νανοενίσχυσης στο σύνθετο υλικό, το μέτρο ελαστικότητας του νανοϋλικού, καθώς και η διεπιφανειακή δυσκαμψία. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη σημασία της διεξοδικής προσομοίωσης της διεπιφανειακής περιοχής, ενώ συνεισφέρουν στον σχεδιασμό νανοσύνθετων με κατάλληλες ιδιότητες για κάθε εφαρμογή καθώς και στην πρόβλεψη της τελικής τους συμπεριφοράς.
Analysis and design of an opinion mining system for policy making in e-participation
Authors: Σπηλιωτοπούλου Λευκοθέα
Published: September 2021

́Ενα σύγχρονο φαινόμενο που παρατηρείται στις μέρες μας είναι ότι οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν συνεχώς την πρόκληση της συμμετοχής των πολιτών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Οι παραδοσιακοί μηχανισμοί άμεσης χάραξης πολιτικής, όπως το δημοψήφισμα, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε καθημερινή βάση, λόγω της μεγάλης απαιτούμενης δέσμευσης των πολιτών και του αυξημένου κόστους μιας τέτοιας δημοκρατικής πράξης. Επιπλέον, οι μεγάλοι όγκοι περιεχομένου που παράγεται από χρήστες σε πολλαπλές πλατφόρμες κοινωνικών μέσων δημιουργούν την ανάγκη χρήσης και ανάπτυξης προηγμένων τεχνικών (μοντελοποίηση θέματος, εξόρυξη γνώμης, ανίχνευση συναισθήματος, κατηγοριοποίηση προσωπικών στάσεων κλπ.) και πρακτικών για την επεξεργασία αλληλεπιδράσεων προερχόμενων από τους πολίτες και για να προσφέρουν ουσιαστική υποστήριξη στις κυβερνήσεις να λαμβάνουν πιο αποτελεσματικές πολιτικές αποφάσεις, έχοντας υπόψη τις ανάγκες και τις προσδοκίες των πολιτών. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, η διατριβή αυτή συμβάλλει στην κάλυψη των προ- αναφερθέντων ερευνητικών κενών και αποσκοπεί στην παρουσίαση ενός ολοκληρωμένου μηχανισμού εξόρυξης γνώμης αναπτύσσοντας και αξιολογώντας ένα πλαίσιο για προηγμένη και αυτοματοποιημένη χρήση πολλαπλών κοινωνικών μέσων από κυβερνητικά στελέχη. Το παραπάνω πλαίσιο προσφέρει χρήσιμες γνώσεις σχετικά με τον κοινωνικό αντίκτυπο ισχυρών πολιτικών ζητημάτων μέσω της χρήσης του συνδυασμού της μοντελοποίησης θεμάτων, της ανίχνευσης συναισθημάτων και της κατηγοριοποίησης προσωπικών στάσεων, καθορίζοντας τη στάση της κοινής γνώμης και της ενδυνάμωσης της συμμετοχής των πολιτών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, έχοντας ως γραμμή βάσης τον κύκλο ζωής μιας πολιτικής. Η διατριβή αυτή έχει ως κύριο στόχο να επιτρέψει στις κυβερνητικές υπηρεσίες να επικοινωνούν με ευρύτερα και πιο ετερογενή ακροατήρια, να αυξήσουν τη συμμετοχή του κοινού στη διαδικασία λήψης πολιτικών, να συλλέξουν χρήσιμες γνώσεις, ιδέες και απόψεις από τους πολίτες και να σχεδιάσουν τελικά καλύτερες, πιο κοινωνικά ριζωμένες, ισορροπημένες και ρεαλιστικές πολιτικές.
Πρόβλημα διάδοσης των ηλεκτρομαγνητικών (ΗΜ) κυμάτων πάνω από επίπεδο έδαφος με απώλειες
Authors: Χρυσοστόμου Αριάδνη
Published: September 2021

Στη παρούσα διατριβή αναλύεται το πρόβλημα της διάδοσης πάνω από επίπεδη επιφάνεια. Η κλασσική λύση του Sommerfeld στο πρόβλημα διάδοσης της ακτινοβολίας, που εκπέμπεται από ένα κατακόρυφο μικρό δίπολο (δίπολο Hertz) πάνω από επίπεδο έδαφος με απώλειες, παρουσιάζεται στο φυσικό χώρο με τη χρήση των δυναμικών Hertz και δεν καταλήγει σε κλειστούς αναλυτικούς τύπους. Έχουν υπάρξει αρκετές προσπάθειες ανάλυσης του προβλήματος για εξαγωγή αναλυτικών τύπων με εφαρμογή πολλαπλών μεθόδων, τόσο αριθμητικών όσο και ασυμπτωτικών. Ο στόχος της παρούσας διατριβής είναι διττός. Πρώτον, εξάγουμε μία νέα κλειστού-τύπου αναλυτική λύση για το λαμβανόμενο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο. Η ανάλυση γίνεται στο φασματικό πεδίο, όπου εφαρμόζουμε κατάλληλους μετασχηματισμούς μεταβλητών προκειμένου να καταλήξουμε σε νέες εκφράσεις του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου. Δεύτερον, υλοποιούμε αλγόριθμο Matlab προκειμένου να αναπαραστήσουμε γραφικά το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο και να συγκρίνουμε την ακρίβεια και καταλληλότητα των μεθόδων αριθμητικής ολοκλήρωσης και μεθόδου στάσιμης φάσης. Τα αποτελέσματα προσομοίωσης σε διάφορες συχνότητες υποδεικνύουν τα κατάλληλα εύρη συχνοτήτων για εφαρμογή της κάθε μεθόδου ανάλογα με την συχνότητα, αλλά καταδεικνύουν επίσης ότι το καταλληλότερο κριτήριο επιλογής μεθόδου αποτελεί η ηλεκτρική απόσταση k∙r μεταξύ πομπού και δέκτη.
Accessing bankruptcy risk for financial institutions
Authors: Μανθούλης Γεώργιος
Published: September 2021

Αυτή η εργασία είναι μια ολοκληρωμένη έρευνα σχετικά με την πρόβλεψη της αποτυχίας των τραπεζών, καθώς εξετάζει διάφορες πτυχές της μοντελοποίησης για την επίτευξη καλύτερων αποτελεσμάτων. Η ανάλυση βασίζεται σε ένα ολοκληρωμένο σύνολο δεδομένων περίπου 60.000 παρατηρήσεων για μια εκτεταμένη περίοδο εννέα ετών (2005-2014) και εξετάζει διαφορετικούς ορίζοντες πρόβλεψης, έως τρία χρόνια πριν την αποτυχία. Εξετάζουμε αν η προσθήκη μεταβλητών που σχετίζονται με τη διαφοροποίηση των δραστηριοτήτων των τραπεζών, μαζί με τα μεταβλητές όσον αφορά την τοποθεσία τους, βελτιώνει την προβλεψιμότητα των μοντέλων. Συγρίνονται επτά δημοφιλείς και ευρέως χρησιμοποιούμενες τεχνικές μηχανικής μάθησης (λογιστική παλινδρόμηση, μηχανές διανυσμάτων υποστήριξης με γραμμικούς και ακτινικούς πυρήνες, naive bayes, extreme gradient boosting, random forests και νευρωνικά δίκτυα) και υπολογίζονται τρία διαφορετικά κριτήρια απόδοσης ταξινόμησης (AUROC, H-measure και απόσταση Kolmogorov-Smirnov). Προκειμένου να διασφαλιστεί η ευρωστία των αποτελεσμάτων, χρησιμοποιοείται η δειγματοληψία bootstrap. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι προβλέψεις μέσου και μεγάλου ορίζοντα πρόβλεψεις βελτιώνονται σημαντικά με την προσθήκη μεταβλητών διαφοροποίησης. Υπάρχουν τοπικά χαρακτηριστικά τα οποία περαιτέρω βελτιώνουν τα αποτελεσμάτα, ενώ οι μηχανές διανυσμάτων υποστήριξης μαζί με τα gradient boosting και τα random forests ξεπερνούν τα παραδοσιακά μοντέλα με τις διαφορές να αυξάνονται σε μεγαλύτερους ορίζοντες πρόβλεψης.
Ο ρόλος του ηγετικού στυλ στην ψυχολογική ενδυνάμωση των εργαζόμενων σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης και η σχέση της με την επαγγελματική ικανοποίηση και την οργανωτική δέσμευση
Authors: Τσεβαϊρίδου Λευκοθέα
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η διερεύνηση της επίδρασης των στυλ ηγεσίας των μάνατζερ των αθλητικών τμημάτων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης στην ψυχολογική ενδυνάμωση των εργαζόμενων στα τμήματα αυτά. Δευτερεύων σκοπός ήταν η διερεύνηση της σχέσης της ψυχολογικής ενδυνάμωσης των εργαζόμενων με την επαγγελματική τους ικανοποίηση και την οργανωτική τους δέσμευση. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 30 μάνατζερ και 247 υφιστάμενοί τους που εργάζονταν σε αθλητικά τμήματα Δήμων της Ανατολικής, της Κεντρικής και της Δυτικής Μακεδονίας. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε ήταν αυτή των ερωτηματολογίων και χρησιμοποιήθηκαν: α) το Πολυπαραγοντικό Ερωτηματολόγιο Ηγεσίας (Bass & Avolio, 1997), β) η Κλίμακα Ψυχολογικής Ενδυνάμωσης (Spreitzer, 1995), γ) το Ερωτηματολόγιο Επαγγελματικής Ικανοποίησης (Weiss, Dawis, England & Lofquist, 1967) και δ) η Κλίμακα Οργανωτικής Δέσμευσης (Meyer & Allen, 1997). Για την στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν: α) η ανάλυση της γραμμικής παλινδρόμησης, β) ο παραμετρικός συντελεστής συσχέτισης Pearson για τις μεταβλητές που ικανοποιούσαν την υπόθεση της κανονικότητας και γ) ο μη-παραμετρικός συντελεστής συσχέτισης Spearman, όταν δεν ικανοποιούνταν η υπόθεση της κανονικότητας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι μόνον ο αυτοκαθορισμός παρουσίασε σημαντική θετική συσχέτιση με την εξιδανικευμένη επιρροή στα χαρακτηριστικά (ΙΙΑ) του μετασχηματικού στυλ (r=0.492; p=0.007) και σημαντική αρνητική συσχέτιση με την εξιδανικευμένη επιρροή στη συμπεριφορά (ΙΙΒ) του ίδιου στυλ (r=-0.421; p=0.023). Όλες οι διαστάσεις της ψυχολογικής ενδυνάμωσης παρουσίασαν σημαντική θετική συσχέτιση με όλες τις διαστάσεις της επαγγελματικής ικανοποίησης. Συσχετίσεις βρέθηκαν και μεταξύ των διαστάσεων της ψυχολογικής ενδυνάμωσης με τις διαστάσεις της οργανωτικής δέσμευσης.
Αξιολόγηση της παρέμβασης νευροεξελεκτικής αγωγής Bobath και της υδροθεραπείας - Halliwick σε παιδιά με εγκεφαλική παράλυση
Authors: Χανδόλιας Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της υδροθεραπείας Halliwick στην αδρή κινητικότητα, την ισορροπία, την ταχύτητα και τις καθημερινές δεξιότητες των παιδιών με εγκεφαλική παράλυση, καθώς και η μετάφραση και η στάθμιση ειδικών δοκιμασιών αξιολόγησης στο νερό στον ελληνικό πληθυσμό. Στη μελέτη συμμετείχαν 85 παιδιά, εκ των οποίων 80 με εγκεφαλική παράλυση διαφόρων επιπέδων GMFCS. Η διάρκεια της παρέμβασης ήταν 9 μήνες. Όλα τα παιδιά αξιολογήθηκαν μέσω των δοκιμασιών αξιολόγησης GMFM, PEDI, TUG, PBS, ενώ η ομάδα παρέμβασης στο νερό αξιολογήθηκε περαιτέρω μέσω των ειδικών δοκιμασιών WOTA 1 & 2, SWIM, HAAR. Σημαντική βελτίωση παρατηρήθηκε στις τελικές αξιολογήσεις μετά το πέρας της παρέμβασης των εννιά μηνών. Στην αδρή κινητικότητα, η ομάδα παρέμβασης στο νερό έδειξε βελτίωση από μέσο όρο 56.64 (SD: 23.21) σε 62.74 (SD: 24.54), ενώ η ομάδα παρέμβασης στην ξηρά από μέσο όρο 58.64 (SD: 22.76), σε 61.42 (SD: 22.68). Στις δεξιότητες καθημερινής ζωής, η ομάδα παρέμβασης στο νερό από μέσο όρο 52.09 (SD: 20.14), σε 59.17 (SD: 21.21), ενώ η ομάδα παρέμβασης στην ξηρά από μέσο όρο 52.43 (SD: 19.25) πριν την παρέμβαση, σε 55.20 (SD: 19.72) μετά την παρέμβαση. Στην ισορροπία, η ομάδα παρέμβασης στο νερό από μέσο όρο 23,75 (SD: 16.30) πριν την παρέμβαση, σε 27,55 (SD: 17.18), ενώ η ομάδα παρέμβασης στην ξηρά από μέσο όρο 23.09 (SD: 15.00) πριν την παρέμβαση, σε 25.06 (SD: 15.19). Στην ταχύτητα η ομάδα παρέμβασης στο νερό έδειξε μείωση στο χρόνο εκτέλεσης του TUG σε sec από μέσο όρο 16.25 (SD: 10.78) πριν την παρέμβαση, σε 14.96 (SD: 11.01), ενώ η ομάδα της παρέμβασης στην ξηρά από μέσο όρο 17.85 (SD: 10.26), σε 16.96 (SD: 10.69). Στην προσαρμογή στο υδάτινο περιβάλλον, WOTA 1, 22.65 (SD: 6.68) σε 32.10 (SD: 7.03), WOTA 2, 25.70 (SD: 10.68) σε 44.60 (SD: 9.75), SWIM, 30.45 (SD: 7.86), σε 41.12 (SD:5.94) και HAAR από 18.07 (SD: 3.34) σε 23.40 (SD: 3.61). Οι δοκιμασίες αξιολόγησης του νερού έχουν βρεθεί ότι είναι ιδιαίτερα αξιόπιστες και κατάλληλες για να ερευνήσουν τις αλλαγές με την πάροδο του χρόνου. Inter-rater reliability (ICCs), WOTA 1: 0.997, WOTA 2: 0.999, SWIM: 0.989, HAAR: 0.948, ενώ test-retest reliability (ICCs), WOTA 1: 0.989, WOTA 2: 0.997, SWIM: 0.981, HAAR: 0.951 και validity WOTA1, rP = 0.63, WOTA2, rP = 0.58, SWIM, rP = 0.59, GMFM και HAAR, rP = 0.54, (p <0.05).
Μελέτη δυνατοτήτων βελτίωσης της απόδοσης των σπερματεγχύσεων με παρεμβάσεις σε επιμέρους αιτιολογικούς παράγοντες που συντελούν στην πτώση της ποιότητας του σπέρματος
Authors: Νώση Ευφροσύνη
Published: September 2021

Το υψηλό ιξώδες στο σπέρμα εμποδίζει την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων και σχετίζεται με την ανδρική υπογονιμότητα. Αυτή η μελέτη στοχεύει στην εκτίμηση της ικανότητας εξωγενούς DΝάσης για βελτίωση της ποιότητας του σπέρματος, λαμβάνοντας υπόψη ότι η DΝάση φυσιολογικά βρίσκεται στο σπερματικό πλάσμα αρκετών ειδών, ενώ τα κύτταρα που συμμετέχουν στους μηχανισμούς φλεγμονής (ουδετερόφιλα) απελευθερώνουν χρωματίνη και εξωκυττάριο DNA, για να παγιδεύσουν τα βακτήρια. Συνολικά, εβδομήντα επτά δείγματα σπέρματος με υψηλό ιξώδες (HSV) ως ομάδα μελέτης και εξήντα δύο δείγματα σπέρματος με φυσιολογικό ιξώδες (NSV) ως ομάδα ελέγχου συγκρίθηκαν σε αυτή την ανάλυση. Αυτά τα δείγματα σπέρματος διαιρέθηκαν σε τρεις ομάδες ανάλογα με την επεξεργασία που έλαβαν α) ενζυμική πέψη με DΝάση Ι στους 37 oC για 15 λεπτά, β) φυγοκέντρηση διαβαθμισμένης πυκνότητας και γ) συνδυασμός των δύο παραπάνω μεθόδων. Μετά από δεκαπέντε λεπτά επεξεργασίας του σπέρματος με υψηλό ιξώδες, η κινητικότητα των σπερματοζωαρίων αυξήθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (83% των δειγμάτων σπέρματος). Αντίθετα, στα σπέρματα με φυσιολογικό ιξώδες, η πέψη με DNάση δεν επέφερε διαφορετικά αποτελέσματα. Η παραπάνω επεξεργασία συνέβαλε επίσης, στην αύξηση του ποσοστού των σπερματοζωαρίων με φυσιολογική μορφή, με αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση του δείκτη τερατοζωοσπερμίας. Η σύγκριση μεταξύ δειγμάτων σπέρματος που υποβλήθηκαν σε φυγοκέντρηση διαβαθμισμένης πυκνότητας μετά από πέψη με DΝάση Ι, σε σχέση με αυτά που εμπλουτίστηκαν μόνο με φυγοκέντρηση διαβαθμισμένης πυκνότητας, έδειξε ότι στην πρώτη ομάδα υπήρξε θεαματική βελτίωση. Η αξιολόγηση της κάθε μεθόδου ως προς την απόδοση (% του συνολικού αριθμού σπερματοζωαρίων με προωθητική κίνηση μετά την επεξεργασία, συγκριτικά με τον αρχικό συνολικό αριθμό των σπερματοζωαρίων ) αποκάλυψε ότι η συνδυαστική μέθοδος προσέγγισης είχε απόδοση ίση με 29,8% έναντι 18,5% στην περίπτωση της φυγοκέντρησης με διαβαμισμένη πυκνότητα αποκλειστικά (p = 0,0121). Η κατεργασία με DΝάση Ι που έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της κινητικότητας και της μορφολογίας των σπερματοζωαρίων, θα μπορούσε να είναι ευεργετική για τους άνδρες με σπέρμα αυξημένου ιξώδους στα ζευγάρια που ακολουθούν πρωτόκολλα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.
Πολιτικές ανταμοιβής των αγωνιστών της ελληνικής επανάστασης (1828-1844)
Authors: Βασιλείου Σωτηρούλα
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η ευρυγώνια προσέγγιση των πολιτικών ανταμοιβής των αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης, από το 1828 έως το 1844. Στο πλαίσιο αυτό επιχειρήθηκε η εξέταση των διαδρομών των παλαιών αγωνιστών ως μελών μιας πολυσυλλεκτικής και συνάμα διακριτής και διακεκριμένης «νησίδας» του εθνικού κράτους. Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα εστιάστηκε στην ποικιλότητα των αξιώσεων (Σύνταγμα, πολιτικά δικαιώματα, παράσημα, στρατιωτικά και πολιτικά αξιώματα, διορισμοί, αποζημιώσεις, γαίες, συντάξεις) και τους τρόπους προώθησης και ικανοποίησης. Η εργασία αρθρώνεται σε έξι χρονολογικά κεφάλαια. Αφετηρία κάθε κεφαλαίου αποτελεί η παρουσίαση του πολιτικού πλαισίου και πυρήνα η διεξοδική πραγμάτευση της θεωρίας και της εφαρμογής των νόμων, των διαταγμάτων και των ψηφισμάτων, που προωθούσαν την αποκατάσταση. Η διάρθρωση αυτή ευνόησε την αποτύπωση της αλληλεπίδρασης ανάμεσα στα «γενικά» και «ειδικά» αιτήματα, τις οικονομικές εξελίξεις, τις κυβερνητικές πρακτικές και την ανάδυση της αγωνιστικής ταυτότητας. Μέσα δε από τη μελέτη των θεσμών ανταμοιβής και της προσαρμογής των ενδιαφερομένων αναδύθηκαν οκτώ «τύποι» «ανθρώπων του Αγώνος», περισσότερο ή λιγότερο εξαρτημένοι από την επιβράβευση των εκδουλεύσεων και το κράτος. Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε, κατά την πραγμάτευση, στον σύνθετο αλλά επιφανειακά μελετημένο ρόλο του αριστείου του Αγώνος, με έμφαση στην ενοποιητική, τεκμηριωτική και παρηγορητική λειτουργία του. Τέλος, βάσει της πολλαπλότητας των τυχών των συντελεστών της Επανάστασης, αναδείχθηκε ο πολυσήμαντος ο διάλογος ανάμεσα στις κυβερνητικές δεσμεύσεις και τις αγωνιστικές ελπίδες, τις διαψεύσεις, τις αντιδράσεις, την υπερηφάνεια, την αγωνία και τη δόξα. Ο διάλογος αυτός σφράγισε, τόσο τις πορείες των αγωνιστών και τη μνήμη τους όσο και το εθνικό αυτοείδωλο. Κύριες πηγές της διατριβής αποτέλεσαν η νομοθετική παραγωγή, το Αρχείο Αριστείων των ΓΑΚ, το Αρχείο Αγωνιστών της Εθνικής Βιβλιοθήκης, ο Τύπος και τα Απομνημονεύματα.
Οι σχέσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Τιτοϊκής Γιουγκοσλαβίας στο πλαίσιο του Κινήματος των Αδεσμεύτων (1960 - 1980)
Authors: Παπαντώνη Μαργαρίτα
Published: September 2021

Η Τιτοϊκή Γιουγκοσλαβία πάντοτε υποστήριζε την αυτοδιάθεση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ως εκ τούτου, μετά την υπογραφή των Συνθηκών Ζυρίχης - Λονδίνου, η Γιουγκοσλαβία αποτέλεσε μια από τις πρώτες χώρες που ανέπτυξαν διπλωματικές σχέσεις με τη νεοϊδρυθείσα Κυπριακή Δημοκρατία. Ο Μακάριος αποδέχθηκε την πρόσκληση που του απηύθυνε ο Στρατάρχης Τίτο για συμμετοχή στην Πρώτη Διάσκεψη Κορυφής του Κινήματος των Αδεσμεύτων στο Βελιγράδι και ενέταξε την Κύπρο στο πλευρό των Αδεσμεύτων. Η εργασία πραγματεύεται τη διακύμανση των σχέσεων των δύο χωρών τόσο εντός του Κινήματος όσο και σε διμερές επίπεδο. Κύπρος και Γιουγκοσλαβία αποτελούσαν τα μόνα ευρωπαϊκά κράτη εντός του Κινήματος, γεγονός που συνέβαλε στην ανάπτυξη των ιδιαιτέρως στενών σχέσεων των δύο χωρών. Η Γιουγκοσλαβία επεδείκνυε αέναο ενδιαφέρον για την πορεία του Κυπριακού ζητήματος και μετά τα τραγικά γεγονότα της τουρκικής εισβολής δραστηριοποιήθηκε διπλωματικά, προκειμένου να συμβάλει στην επίλυση των προβλημάτων του αδέσμευτου εταίρου της και στην αποκατάσταση της ειρήνης στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Η Κύπρος στήριζε πάντοτε τις γιουγκοσλαβικές θέσεις εντός του Κινήματος, αλλά και η Γιουγκοσλαβία στήριζε τις κυπριακές διεκδικήσεις τόσο εντός του Κινήματος όσο και στον ΟΗΕ, συμβάλλοντας δραματικά στην υιοθέτηση θετικών και ισχυρών για το Κυπριακό ζήτημα Ψηφισμάτων.
Rethinking the print novel
Authors: Μαντζάρης Θωμάς
Published: September 2021

Η διατριβή εξετάζει σύγχρονα Αμερικανικά μυθιστορήματα που περιλαμβάνουν λεκτικούς και μη-λεκτικούς τρόπους αναπαράστασης ως αναπόσπαστα μέρη του αφηγήματος. Επικεντρώνοντας στο σχεδιασμό αυτών των έντυπων μυθιστορημάτων ως υλικά τεχνουργήματα, η παρούσα διατριβή ερευνά τον πειραματισμό με την πολυτροπικότητα όπως αυτή πραγματώνεται στα έργα House of Leaves (2000) του Mark Z. Danilewski, Extremely Loud and Incredibly Close (2005) του Jonathan Safran Foer, S. (2013) των J.J. Abrams και Doug Dorst, και Bats of the Republic: An Illuminated Novel (2015) του Zachary Thomas Dodson. Η διατριβή προσδιορίζει τακτικά στοιχεία σε πολυτροπικά μυθιστορήματα και προτείνει τη θεώρηση της πολύπλοκης επιφάνειά τους μέσω μια κριτικής σύνθεσης που ενημερώνεται από το πεδίο των πολυτροπικών σπουδών και της ιστορίας του έντυπου βιβλίου με σκοπό να διαφωτίσει τα χαρακτηριστικά και τις λειτουργίες των λογοτεχνικών πρακτικών που συναντά ο αναγνώστης. Φέρνοντας στο προσκήνιο ένα εύρος στοιχείων σχετικά με την τυπογραφία, τη φωτογραφία και το σχεδιασμό, τα πολυτροπικά μυθιστορήματα προκαλούν τους λογοτεχνικούς κανόνες, ανοίγουν περιοχές διεπιστημονικής κριτικής και επανεπιβεβαιώνουν την παρουσία και σημασία του έντυπου μυθιστορήματος στον εικοστό-πρώτο αιώνα.
Anatomy of microarchitecture-level reliability assessment for modern processors
Authors: Χατζηδημητρίου Αθανάσιος
Published: September 2021

Η ραγδαία βελτίωση της τεχνολογίας ημιαγωγών αυξάνει συνεχώς την πυκνότητα και πολυπλοκότητα των σύγχρονων επεξεργαστώ στον βωμό της υψηλής απόδοσης και λειτουργικότητας. Όμως αυτή η εξέλιξη έχει αρνητικές συνέπειες στην αξιόπιστη λειτουργία των επεξεργαστών, καθιστώντας τους πιο ευάλωτους σε παράγοντες όπως η κοσμική ακτινοβολία, κατασκευαστικά λάθη, φθορά και λειτουργία σε χαμηλή τάση. Συνεπώς, οι σύγχρονοι επεξεργαστές υποφέρουν από αυξημένους ρυθμούς σφαλμάτων και προϋποθέτουν την υιοθέτηση μηχανισμών προστασίας. Η προστασία όμως δεν διατίθεται δωρεάν. Απαιτεί πόρους σε επίπεδο υλικού, ισχύος ή/και επιδόσεων ενώ μπορεί τελικά να μειώσουν την απόδοση ενός μοντέλου επεξεργαστή.Είναι λοιπόν σημαντικό να εφαρμοσθεί ένα σωστό επίπεδο προστασίας που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του επεξεργαστή. Όμως για να συμβεί αυτό, οι σχεδιαστές πρέπει να γνωρίζουν ποιες είναι αυτές οι απαιτήσεις. Για τον λόγο αυτό, έχουν αναπτυχθεί αρκετές τεχνικές για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας. Η αξιολόγηση μπορεί να αποκαλύψει αδυναμίες του σχεδιασμού που χρειάζονται επιπλέον προστασία ενώ ταυτόχρονα μπορεί να αποκαλύψει τμήματα που επιτυγχάνουν αυξημένη ανοχή στα σφάλματα. Αυτές οι πληροφορίες μπορούν να οδηγήσουν σχεδιαστικές επιλογές σχετικές με την αξιοπιστία και κατά συνέπεια, να εκκινήσουν έναν νέο γύρο επανασχεδιασμού. Όσο νωρίτερα είναι διαθέσιμες, τόσο μικρότερο θα είναι και το κόστος του επανασχεδιασμού.Τα μικροαρχιτεκτονικά μοντέλα (ή μοντέλα επιδόσεων) είναι συνήθως διαθέσιμα στα πρώιμα στάδια του σχεδιασμού ενός επεξεργαστή. Αναπτύξαμε τον GeFIN, ένα εργαλείο που επιτρέπει την αξιολόγηση της αξιοπιστίας σε αυτό το πρώιμο στάδιο. Εστιάζοντας στον κρίσιμο παράγοντα της ταχύτητας, αναπτύξαμε καινοτόμες τεχνικές για την επιτάχυνση της αξιολόγησης χωρίς την απώλεια ακρίβειας των αποτελεσμάτων. Αυτές οι τεχνικές μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πληθώρα μελετών, συμπεριλαμβανομένων: εξερεύνηση επιλογών προστασίας, σχεδιαστικές επιλογές μικροαρχιτεκτονικής, ανάλυση εφαρμογών κτλ. Σκοπεύοντας να ενισχύσουμε την επιχειρηματολογία υπέρ της αξιολόγησης σε επίπεδο μικροαρχιτεκτονικής, συγκρίναμε για πρώτη φορά τα αποτελέσματα της μεθόδου με τα αποτελέσματα επί του τελικού προϊόντος, σε επίπεδο RTL καθώς και σε φυσικά τσιπ. Τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι υπάρχει μεγάλη συσχέτιση σε κάποιες κατηγορίες φαινομένων, ενώ ταυτόχρονα αξιολογούνται οι αδυναμίες της μεθόδου. Στόχος αυτής της διατριβής είναι η συνολική βελτίωση της αξίας της αξιολόγησης σε επίπεδο μικροαρχιτεκτονικής, παρέχοντας νέες, προηγμένες και περιεκτικές μεθοδολογίες, αποτελέσματα που αποδεικνύουν την ακρίβεια της μεθόδου καθώς και μέσω της επίδειξης του τρόπου όπου μπορεί η τεχνική να εφαρμοστεί για να συμβάλει σε υφιστάμενα προβλήματα.
Ο Stanley Cavell και η συμβολή του στη φιλοσοφική θεμελίωση του αμερικανικού κινηματογράφου
Authors: Σαραφιανός Νικόλαος
Published: September 2021

Αυτή η διατριβή προσπαθεί να προσεγγίσει τον κινηματογράφο μέσα από τη φιλοσοφική προοπτική, προσπαθώντας να ανιχνεύσει τις τυχαίες ή μη φιλοσοφικές προεκτάσεις του, καθώς και να χρησιμοποιήσει τα αναλυτικά εργαλεία του πεδίου της φιλοσοφίας του κινηματογράφου. Η διατριβή επιχειρεί, επίσης, να προτείνει μια συγκεκριμένη μέθοδο ανάλυσης ταινιών, μια ανάλυση βασισμένη στο Stanley Cavell και δευτερευόντως στους Wittgenstein, Austin, Quine και Derrida. Πρώτον, επιχειρεί να ορίσει τον κινηματογράφο φιλοσοφικά χρησιμοποιώντας τη σκέψη του Cavell και του Derrida. Επιπλέον, η εργασία επιχειρεί να βρει τη σχέση μεταξύ κινηματογραφικής, φιλοσοφικής και καλλιτεχνικής απροσδιοριστίας καθώς και τη σχέση μεταξύ επιστημολογικού και κινηματογραφικού ρεαλισμού. Αναλύει επίσης το έργο του Κιούμπρικ Μάτια Ερμητικά Κλειστά χρησιμοποιώντας την έννοια της επαναγνώρισης (acknowledgement) του Cavell και εξετάζει την λειτουργία των γλωσσικών παιγνίων του Wittgenstein στον κινηματογράφο και ειδικότερα στον Κυνόδοντα του Γιώργου Λάνθιμου. Τέλος, η διατριβή αναφέρεται στις αλλαγές που συμβαίνουν και θα συμβούν στον κινηματογράφο λόγω της χρήσης των νέων τεχνολογιών. Συμπερασματικά, η φιλοσοφία του κινηματογράφου δεν πιστεύουμε πως περιορίζεται ασφυκτικά στην ίδια. Το συγκεκριμένο πεδίο έχει να μας διδάξει πολλά τόσο σε σχέση με την τέχνη όσο και σε σχέση με τη φιλοσοφία: 1) η έννοια της επαναγνώρισης του Cavell μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο αλλά και σε κάθε δυνατή σεναριακή ή και λογοτεχνική πλοκή, 2) η επιρροή που μπορεί να έχει η φιλοσοφική σκέψη στις τέχνες είναι αρκετά διευρυμένο πεδίο που θα ήταν καλό να αναζητηθεί και να αναζητείται και στο χώρο της ελληνικής τέχνης με εφαλτήριο τη φιλοσοφία του κινηματογράφου, 3) οφείλουμε να μιλήσουμε για την ισχύ της εικόνας, πόσω μάλλον της κινηματογραφικής εικόνας, όχι μόνο στα πλαίσια του εντυπωσιασμού και της αληθοφάνειάς της αλλά για το πώς αυτή μπορεί πια να προβάλλει φιλοσοφικές ιδέες ή καταστάσεις που ενδέχεται να έχουν φιλοσοφικές προεκτάσεις –σε αυτήν την περίπτωση ωφελείται η ίδια η φιλοσοφία, καθώς αυτό για το οποίο μιλάς και επιχειρηματολογείς, μπορείς απλά και να το δείξεις και κυρίως να το δεις και εσύ ως τρίτος, 4) η έννοια της αποκάλυψης του κόσμου της καθημερινότητας μέσα από τον κινηματογράφο μπορεί να εξυπηρετήσει αλλά και να θεμελιώσει επιστημονικά πολλά είδη τεχνών που συμβαίνουν σε επίπεδο γειτονιάς και κοινότητας και εμπλέκουν ένα καλλιτεχνικό δρώμενο/εγχείρημα με τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας (community projects), 5) η ίδια η αποκάλυψη/ανακάλυψη της καθημερινότητας μέσα από τον κινηματογράφο όπως το αποτυπώνει ο Cavell αποτελεί μια ευκαιρία επανασύστασης της σχέσης του ατόμου με τον εαυτόν του, με τους άλλους, με τον κόσμο του, με τον εκφερόμενο λόγο του, 6) όλα τα παραπάνω ενδέχεται να αποκαλύψουν στον ίδιον τον άνθρωπο που κρίνει και δημιουργεί, άγνωστες πτυχές του εαυτού του και των άλλων, 7) ο κινηματογράφος μας θέτει, τελικά, ενώπιον των πράξεών μας και είναι ουσιαστικά μια εξόχως αυτογνωσιακή τέχνη.
Η φιλελεύθερη ιδεολογία σε ένα πολυσυλλεκτικό κεντροδεξιό κόμμα
Authors: Μουζακιάρη Βαΐα
Published: September 2021

Ο στόχος της παρούσας διατριβής ήταν να μελετηθεί η σύγκλιση του νομοθετικού έργου των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας (ΝΔ) 1990-1993, 2004-2009 και 2012-2015 με τον φιλελεύθερο εξωτερικό οικονομικό περιορισμό των ευρωπαϊκών θεσμών. Η στόχευσή μας αφορούσε τους εξής τομείς πολιτικής: δημόσιες δαπάνες, φορολογική πολιτική, πολιτική ανταγωνισμού στις αγορές κεφαλαίου, προϊόντων και υπηρεσιών και εργασίας, δημόσια διοίκηση, εκπαιδευτική πολιτική και υγεία και κοινωνική πολιτική. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, αρχικά επιχειρήσαμε να καταγράψουμε το σύνολο του ευρωπαϊκού εξωτερικού οικονομικού περιορισμού, όπως ο περιορισμός αυτός γεννήθηκε και εξελίχθηκε παράλληλα με τις υπό εξέταση κυβερνήσεις της ΝΔ. Στη συνέχεια καταγράψαμε το σύνολο του νομοθετικού έργου, το οποίο παρήγαγε η κάθε κυβέρνηση της ΝΔ στους παραπάνω τομείς πολιτικής. Το επόμενο βήμα ήταν να διαπιστωθεί το επίπεδο της σύγκλισης, ανάμεσα στις παραγόμενες πολιτικές και στον εξωτερικό περιορισμό. Σε αυτό το σημείο γεννήθηκε το πρώτο συμπέρασμα της έρευνάς μας, δηλαδή ότι όσο πιο αυστηρός έτεινε να είναι ο εξωτερικός περιορισμός, τόσο μεγαλύτερη σύγκλιση, θα μπορούσε να διαπιστωθεί. Το δεύτερο, ωστόσο, συμπέρασμα αναφερόταν στο γεγονός ότι, μολονότι σε ορισμένες περιόδους υπήρξε ο αναγκαίος αυστηρός εξωτερικός περιορισμός, τελικά ορισμένες φιλελεύθερες πολιτικές δεν υλοποιήθηκαν. Το δεύτερο αυτό συμπέρασμα μας οδήγησε σε έναν νέο κύκλο έρευνας, ο οποίος στόχευσε στην αναζήτηση των αιτιών, οι οποίες μπορούσαν να δημιουργήσουν αυτό το μεταρρυθμιστικό αδιέξοδο για τις κυβερνήσεις της ΝΔ. Ειδικότερα, αναζητήσαμε τις αιτίες ανάμεσα στις εξής μεταβλητές: στο ιδεολογικό πρόσημο της κοινωνικής συμμαχίας των κυβερνήσεων της ΝΔ σε κάθε εποχή, στην αυθεντικότητα της φιλελεύθερης ιδεολογίας του προέδρου του πολιτικού κόμματος της ΝΔ και στις εσωκομματικές συγκρούσεις, οι οποίες εκδηλώνονταν διαχρονικά και αναφέρονταν στο δίπολο κρατισμός – φιλελευθερισμός. Τελικά, συμπεραίνουμε ότι για την αποτελεσματική δρομολόγηση φιλελεύθερων οικονομικών μεταρρυθμίσεων από τις κυβερνήσεις της ΝΔ απαιτείτο η ύπαρξη μιας φόρμουλας που θα εμπεριείχε την ύπαρξη ενός ισχυρού εξωτερικού περιορισμού, την αυθεντική φιλελεύθερη ιδεολογία του ηγέτη και την ύφεση των κρατικιστικών δυνάμεων εντός της ΝΔ.
Ανδρικά ολόγλυφα πορτρέτα στην Αττική από την εποχή του Σεπτίμιου Σεβήρου έως και του Μ. Κωνσταντίνου
Authors: Γεωργόπουλος Θεόδωρος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζει το ανδρικό ολόγλυφο πορτρέτο στην Αττική από την εποχή του Σεπτίμιου Σεβήρου (193 μ.Χ.) έως τον θάνατο του Μ. Κωνσταντίνου (337 μ.Χ.). Την περίοδο αυτή το ρωμαϊκό κράτος κλυδωνίζεται από συνεχείς πολιτικές αναταραχές, απότοκες της ιλιγγιώδους εναλλαγής των αυτοκρατόρων στην εξουσία, με συνακόλουθες επιπτώσεις, όπως είναι φυσικό, και στην καλλιτεχνική παραγωγή. Η έρευνα εστιάζει σε ένα από τα σπουδαιότερα κέντρα γλυπτικής της αυτοκρατορίας, την Αθήνα και κατ’ επέκταση την Αττική, επιχειρώντας να ανιχνεύσει μια σειρά ζητημάτων που άπτονται των τυπολογικών και στιλιστικών χαρακτηριστικών των πορτρέτων της περιόδου, της παραγωγής των αττικών εργαστηρίων στα χρόνια αυτά, της σχέσης των γλυπτών με τον περιβάλλοντα χώρο τους, καθώς και της πολιτικο-κοινωνικής ιστορίας της Αθήνας στον ταραγμένο 3ο αι. μ.Χ. και της εποχής της Τετραρχίας. Μαζί με τα ανδρικά πορτρέτα συνεξετάζονται κι οι βάσεις των χαμένων σήμερα ανδριάντων που εντοπίστηκαν ανά την Αττική, ενώ, παράλληλα, γίνεται αναφορά και στα γυναικεία πορτρέτα της περιόδου, όπως επίσης σε αυτά που δουλεύτηκαν σε ανάγλυφο. Εκείνο που πρωτίστως ενδιαφέρει είναι κατά πόσο η καταστροφή που γνώρισε η Αθήνα από την επιδρομή των Ερούλων το 267 μ.Χ. ανέκοψε την καλλιτεχνική της παραγωγή, τουλάχιστον στον τομέα του πορτρέτου, ή αν αυτή ήταν συνυφασμένη με τον ευρύτερο πνευματικό προσανατολισμό της πόλης, ο οποίος, με την έλευση του Χριστιανισμού, έλαβε ένα διαφορετικό περιεχόμενο, μορφοποιώντας ακολούθως μια καινούργια καλλιτεχνική αντίληψη. Από τη μελέτη προκύπτει ότι τα πορτρέτα της περιόδου ακολουθούν τυπολογικά και στιλιστικά τόσο τη σύγχρονη «ρωμαϊκή» μόδα όσο και την ντόπια κλασική παράδοση, ενίοτε συνδυασμένες ακόμα και στην ίδια μορφή. Η μαζικότερη παραγωγή πορτρέτων εντοπίζεται κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Σεβήρων, η οποία προσέφερε μια σχετική σταθερότητα στο κράτος, ενώ όσον αφορά τις τοποθεσίες όπου αυτά ήταν στημένα, ξεχωρίζει ασφαλώς ο χώρος της Αρχαίας Αγοράς αλλά κι ο περιβάλλοντας χώρος της Ρωμαϊκής Αγοράς. Αντίθετα, οι περισσότερες ενεπίγραφες βάσεις ανδριάντων που έχουν σωθεί και υπάγονται στην υπό εξέταση περίοδο προέρχονται από την Ελευσίνα. Η πολιτική δραστηριότητα στην Αθήνα των χρόνων αυτών έχει συρρικνωθεί δραματικά και πλέον η ελίτ της πόλης αναζητά διεξόδους περισσότερο στη θρησκεία και την εκπαίδευση, ώστε να καλύψει την ανάγκη της για κοινωνική προβολή. Η επιδρομή των Ερούλων, μολονότι επέφερε καίριο πλήγμα στους Αθηναίους, δεν μπόρεσε να ανακόψει την παραγωγή των πορτρέτων, αν και οπωσδήποτε τη μείωσε σημαντικά. Αυτή συνέχισε να υφίσταται έως την εποχή του Ιουστινιανού, όταν πλέον επιβλήθηκε μια νέα καλλιτεχνική γλώσσα υπό την επίδραση της κυρίαρχης θρησκείας του Χριστιανισμού.
Η ενδοσκόπηση με κάψουλα λεπτού εντέρου και η κάψουλα βατότητας, στη διάγνωση και παρακολούθηση των ασθενών με ιδιοπαθή φλεγμονώδη πάθηση των εντέρων (ΙΦΠΕ)
Authors: Μητσέλος Ιωάννης
Published: September 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η ειλεοκολοσκόπηση (ΕΚ), η ενδοσκόπηση με ασύρματη κάψουλα λεπτού εντέρου (ΚΛΕ) και η Μαγνητική Εντερογραφία (MRE), αποτελούν σημαντικά εργαλεία στην διερεύνηση της ύποπτης και της γνωστής νόσου Crohn (CD). ΣΚΟΠΟΣ: Η διερεύνηση του ρόλου, της διαγνωστικής απόδοσης και του πρόσθετου διαγνωστικού οφέλους της ΚΛΕ σε σχέση με την ΕΚ στην ύποπτη CD, όπως και ηδιερεύνηση της σχέσης της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP) και του Crohn’s Disease Activity Index (CDAI) με το Lewis Score (LS) και η σύγκριση των ευρημάτων της ΚΛΕ με την MRE στην αξιολόγηση της έκτασης της νόσου, σε ασθενείς με γνωστή CD. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Αναδρομική μελέτη 91 ασθενών με ύποπτη CD και 55 ασθενών με γνωστή CD [30 ασθενείς με νόσο λεπτού εντέρου (L1) και 25 ασθενείς με ειλεοκολική εντόπιση (L3)], οι οποίοι υποβλήθηκαν σε ΚΛΕ στα πλαίσια του διαγνωστικού ελέγχου ή της διερεύνησης της έκτασης, εντόπισης και δραστηριότητας της νόσου. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε κολοσκόπηση και ΚΛΕ. Η ενδοσκοπική φλεγμονώδης δραστηριότητα, αξιολογήθηκε με το LS. Δεδομένα σχετικά με τα ευρήματα της κολοσκόπησης, της MRE, της SBCE, του CDAI και της CRP ανακτήθηκαν από τα αρχεία των ασθενών και αναλύθηκαν στατιστικά. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στους ασθενείς με ύποπτη CD, η διαγνωστική απόδοση των ΕΚ και ΚΛΕ ήταν: Ευαισθησία 81.8 και 63.6%; Ειδικότητα 77.5 και 92.5%, Θετική Προγνωστική Αξία (PPV) 33.3 και 53.85%; Αρνητική Προγνωστική Αξία (NPV) 96.9 και 94.9%; AUC 0.797 και 0.781, αντίστοιχα. Στους ασθενείς με γνωστή CD και κλινικοεργαστηριακή ύφεση, η ΚΛΕ ανέδειξεσημαντική φλεγμονή του βλεννογόνου, σε 9 από τους 15 (60.0%) ασθενείς με νόσο L1, [μέση (SD) LS: 1599 (1380)] και σε 8 από τους 11 (72.7%) ασθενείς με νόσο L3. Στους ασθενείς με νόσο L1, η συσχέτιση των CDAI και CRP με το LS ήταν: r=0.317, p=0.088 και r=0.516, p=0.004, αντίστοιχα.Η διαγνωστική απόδοση των CDAI και CRP στην πρόβλεψη της ενδοσκοπικής δραστηριότητας ήταν: Ευαισθησία 23.8 και 52.4%; Ειδικότητα 100 και 66.7%; PPV 100 και 78.6%; NPV 36.0 και 37.5%; AUROC 0.70 και 0.69, αντίστοιχα. Δεκαεπτά ασθενείς με γνωστή CD υπεβλήθησαν σε MRE και ΚΛΕ.Σε 2 ασθενείς η ΚΛΕ ανέδειξε φλεγμονή εγγύτερα του τελικού ειλεού η οποία δεν εντοπίστηκε με την MRE, ενώ αποκάλυψε την πραγματική έκταση της νόσου σε 9 από τους 55 ασθενείς με γνωστή CD. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Σε ασθενείς με μη ειδική, αλλά ύποπτη συμπτωματολογία για CD, η ΚΛΕ παρείχε πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με την φλεγμονώδη δραστηριότητα και την έκταση της νόσου. Ωστόσο, το πρόσθετο διαγνωστικό όφελος από την διερεύνηση με ΚΛΕ στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε κολοσκόπηση με απεικόνιση του τελικού ειλεού, ήταν μικρό. Η ικανότητα των CDAI και CRP να προβλέψουν την ενδοσκοπική δραστηριότητα ήταν περιορισμένη. Η ΚΛΕ εμφάνισε καλύτερη απόδοση συγκριτικά με την MRE όσον αφορά στην αναγνώριση της φλεγμονώδους δραστηριότητας εγγύτερα του τελικού ειλεού.
Συγκριτική μελέτη των δεικτών PASI NAPSI και DLQΙ σε ασθενείς με ψωριασική ονυχία
Authors: Πρέβεζας Χρήστος
Published: September 2021

Εισαγωγή : Η απάντηση στη θεραπεία των ασθενών που πάσχουν από ψωρίαση κατά πλάκας και ονύχων εκτιμάται, τόσο στην καθημερινή πράξη όσο και κατά τη διάρκεια κλινικών μελετών, με τη χρήση ειδικών και έγκυρων δεικτών που καταμετρούν την κλινική βαρύτητα της νόσου και την ψυχολογική επιβάρυνση των ασθενών. Από αυτούς τους δείκτες, οι PASI, NAPSI και DLQI είναι ,ομολογουμένως, αυτοί που τυγχάνουν ευρύτερης αποδοχής και χρήσης. Σκοπός: Να μελετηθεί η βραχυχρόνια συσχέτιση , πριν και 3 μήνες μετά την έναρξη θεραπείας , ανάμεσα στους δείκτες PASI, NAPSI και DLQI , σε ασθενείς που πάσχουν ταυτόχρονα από ψωρίαση κατά πλάκας και ψωρίαση ονύχων. Υλικό και μέθοδοι: Πρόκειται για μια προοπτική πολυκεντρική μελέτη παρατήρησης 40 πρωτοθεραπευόμενων ασθενών που πάσχουν ταυτόχρονα από ψωρίαση κατά πλάκας και ψωρίαση ονύχων και έχουν ανάγκη να λάβουν συστηματική αγωγή για την πάθηση τους. Η κλινική βαρύτητα της νόσου και η ψυχολογική επιβάρυνση εκτιμήθηκαν πριν την έναρξης της θεραπείας καθώς και 3 μήνες μετά, καταγράφοντας τους δείκτες PASI, NAPSI, DLQI. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε οι συσχετίσεις μεταξύ των δεικτών χρησιμοποιώντας την κατάλληλη στατιστική ανάλυση. Αποτελέσματα : Παρατηρήθηκε θετική ισχυρή συσχέτιση μεταξύ των δεικτών DLQI και NAPSI πριν την έναρξη της αγωγής (r=0.579, p <0.001) και 3 μήνες μετά την έναρξη (r=0.484, p=0.002). Παρομοίως , θετική συσχέτιση παρατηρήθηκε μεταξύ των δεικτών DLQI και PASI πριν (r=0.496, p=0.001) και 3 μήνες μετά την έναρξη της αγωγής (r=0.401, p=0.01). Ακόμη, παρατηρήθηκε θετική ισχυρή συσχέτιση. Επίσης, παρατηρήθηκε θετική ισχυρή συσχέτιση (r = 0.515, p=0.001) ανάμεσα στον δείκτη DLQI πριν την έναρξη και στον δείκτη NAPSI , 3 μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας, καθώς και μέτρια συσχέτιση (r = 0.433, p=0.005) ανάμεσα στον δείκτη DLQI πριν την έναρξη και στον δείκτη PASI , 3 μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας. Συμπέρασμα: Οι συσχετίσεις που παρατηρήθηκαν ανάμεσα στους δείκτες PASI NAPSI, DLQI ισχυροποιούν την ταυτόχρονη χρήση τους στις κλινικές μελέτες για την ψωρίαση κατά πλάκας και ψωρίαση ονύχων. Επίσης, η δυνατότητα χρήσης του δείκτη DLQI ως εργαλείο πρόγνωσης της απάντησης στη θεραπεία, τονίζει το πόσο σημαντική είναι η εκτίμηση , μέσω ενός έγκυρου δείκτη , της ψυχολογικής επιβάρυνσης των ασθενών, τόσο κατά τη διενέργεια κλινικών μελετών αλλά και κατά την καθημερινή κλινική πράξη.
Μελέτη της λοίμωξης από το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης σε ασθενείς με αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις
Authors: Χατζάρα Χρυσούλα
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να μελετηθεί η συχνότητα θετικοποίησης των δοκιμασιών για φυματίωση (ΤΒ) (TST, IGRAs) κατά τη διάρκεια αγωγής με anti-TNF παράγοντες σε ασθενείς με αρνητικό έλεγχο προ της έναρξης αγωγής. Μέθοδοι. Πρόκειται για μια προοπτική μελέτη ασθενών με ρευματικές παθήσεις με αρνητικό αρχικό έλεγχο (δερματική φυματινοαντίδραση (TST <5 mm) και αρνητικές μέθοδοι T-SPOT.TB, Quantiferon-TB Gold In Tube(QFT-GIT) και ακτινογραφία θώρακα) και οι οποιοι υποβλήθηκαν σε αγωγή με anti-TNF παράγοντες. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε επαναληπτικό έλεγχο για ΤΒ ένα έτος μετά. Παράγοντες που σχετίζονται με τη μετατροπή των δοκιμασιών της ΤΒ αναλύθηκαν και συγκρίθηκαν μεταξύ εκείνων που «θετικοποίησαν» και εκείνων που «δεν θετικοποίησαν». Αποτελέσματα: 70 ασθενείς (μέση τιμή ηλικίας 50±15,5 έτη) με ρευματολογικές παθήσεις (33 με ρευματοειδή αρθρίτιδα, 33 με σπονδυλοαρθροπάθειες και 4 με άλλες νόσους) συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Οι ασθενείς έλαβαν αγωγή με διάφορους anti-TNF παράγοντες (27 έλαβαν adalimumab, 14 etanercept, 16 infliximab, 8 golimumab, 5 certolizumab pegol) για ένα έτος. 12 μήνες μετά παρατηρήθηκε σε είκοσι ασθενείς (29%) τροποποίηση (θετικοποίηση) σε μία τουλάχιστον μέθοδο ελέγχου : θετικοποίηση στην TST παρατηρήθηκε σε 9 (13%), T-SPOT.TB σε 7 (10%) και QFT-GIT σε 5 (7%) ασθενείς. Μόνο ένας ασθενής παρουσίασε ταυτόχρονη θετικοποίηση περισσότερων από μία μεθόδους. Η μονοπαραγοντική και η πολυπαραγοντική ανάλυση ανέδειξαν ότι μόνο το infliximab συσχετίσθηκε με μειωμένη συχνότητα θετικοποίησης των μεθόδων ελέγχου για ΤΒ (OR 0.048, 95% CI 0.004 έως 0.606, p=0.017). Κανείς ασθενής (40% έλαβαν αγωγή με ισονιαζίδη) δεν νόσησε από ενεργό φυματίωση κατά τη διάρκεια παρακολούθησης (27±12 μήνες). Συμπεράσματα. Περίπου ένα τρίτο των ασθενών με αρνητικό προσυμπτωματικό έλεγχο για φυματίωση παρουσιάζουν μετατροπή μίας τουλάχιστον μεθόδου κατά τη διάρκεια αγωγής με anti-TNF παράγοντες. Τα αποτελέσματα αυτά θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον σχεδιασμό των επαναληπτικών δοκιμασιών καθώς και για τη χορήγηση προφυλακτικής αντιφυματικής αγωγής.
Καινοτομίες και εκσυγχρονισμός στην Κρήτη κατά την περίοδο της εξουσίας του Μεχμέτ Αλί, 1830-1840
Authors: Κροκίδας Παναγιώτης
Published: September 2021

Το θέμα της διδακτορικής διατριβής αφορά στην ανάλυση των νεωτερισμών που εφαρμόστηκαν από τη διοίκηση του Μεχμέτ Αλί στην Κρήτη κατά την περίοδο 1830-1840. Πιο συγκεκριμένα, στην διατριβή επιχειρείται να εξεταστoύν όψεις αυτού του εκσυγχρονιστικού προγράμματος όπως η γέννηση της φυλακής στο νησί, η δημόσια υγεία, το ζήτημα της απελευθέρωσης των δούλων από τη νέα διοίκηση κ.ά. Σκοπός της διατριβής είναι να εξεταστεί το αν αυτές οι καινοτομίες συνιστούν πράγματι ένα ριζοσπαστικό εκσυγχρονιστικό πρόγραμμα σε σχέση με το οθωμανικό παλαιό καθεστώς ή αν πρόκειται, και σε ποιο βαθμό, για μια πρώιμη οθωμανική νεωτερικότητα με πολλά ενσωματωμένα «παραδοσιακά» στοιχεία. Η περίοδος αυτή αποτελεί μια από τις λιγότερες μελετημένες περιόδους της ιστορίας του νησιού, γεγονός που καθιστά την εν λόγω έρευνα ιδιαίτερα πρωτότυπη. Η έρευνα βασίζεται σε οθωμανικές, ελληνικές και δίγλωσσες πηγές όπως το κρατικό έντυπο της εποχής, κατάστιχα της διοίκησης, ιεροδικαστικά κατάστιχα, έγγραφα της διοίκησης του ελληνικού κράτους, του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών κλπ.
Γενετικές σκελετικές διαταραχές εμβρυικής και νεογνικής ηλικίας
Authors: Βελώνης Στυλιανός
Published: September 2021

Οι σκελετικές κροσσοπάθειες είναι κληρονομικές γενετικές σκελετικές δυσπλασίες οι οποίες προκύπτουν από ελαττώματα στη βιοσύνθεση και / ή τη λειτουργία των πρωτογενών κροσσών. Ο κυρίαρχος σκελετικός φαινότυπος περιλαμβάνει ένα στενό κορμό με αξιοσημείωτες ή ποικίλα κοντές πλευρές και κοντά άκρα με / ή χωρίς πολυδακτυλία. Οι σκελετικές κροσσοπάθειες συσχετίζονται συνήθως με ιδιαίτερες εξωσκελετικές δυσπλασίες, όπως δυσπλασίες του οπισθίου εγκεφαλικού βόθρου, αγενεσία του μεσολοβίου, ανωμαλίες του αμφιβληστροειδούς, του καρδιαγγειακού, γαστρεντερικού και γεννητικού συστήματος, καθώς και ένα ειδικό φάσμα ηπατονεφρικών αλλαγών. Οι πιο σοβαρές από τις σκελετικές κροσσοπάθειες γίνονται εμφανείς κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ζωής και μπορούν να ανιχνευθούν προγεννητικά με υπερηχογράφημα, οδηγώντας σε διακοπή της κύησης λόγω κακής πρόγνωσης. Οι εμβρυϊκές σκελετικές κροσσοπάθειες κληρονομούνται με αυτοσωμικό υπολειπόμενο τρόπο, γεγονός που συνεπάγεται 25% κίνδυνο επανεμφάνισης σε επόμενες εγκυμοσύνες, σε αντίθεση με την πλειονότητα των εμβρυϊκών σκελετικών δυσπλασιών που αντιπροσωπεύουν de novo μεταλλάξεις αυτοσωμικών επικρατών καταστάσεων με πολύ χαμηλό κίνδυνο υποτροπής. Η φαινοτυπική διάγνωση βασίζεται κυρίως στα ακτινογραφικά χαρακτηριστικά σε συνδυασμό με τα εξωτερικά, σπλαχνικά και ιστολογικά ευρήματα κατά τη μεταθανάτια εξέταση. Σε αυτή τη διατριβή εξετάζεται ο εμβρυϊκός φαινότυπος των σκελετικών κροσσοπαθειών και παρέχεται μια επισκόπηση των μεταλλάξεων των γονιδίων των κροσσών που έχουν συσχετιστεί με κάθε οντότητα.
Η ενδοκυττάρια οδός μετακίνησης του EGFR στον καρκίνο του παχέος εντέρου
Authors: Κούστας Ευάγγελος
Published: September 2021

Η αυτοφαγία αποτελεί έναν καταβολικό μηχανισμό για τα κύτταρα, όπου ο ρόλος της στον καρκίνο παραμένει αμφιλεγόμενος. Η αυτοφαγία έχει χαρακτηριστεί είτε ως ένας μηχανισμός καταστολής είτε ως ένας μηχανισμός που επάγει την ανάπτυξη των όγκων σε διάφορους τύπους καρκίνου. Τα μονοκλωνικά αντισώματα έναντι του EGFR (cetuximab και panitumumab) αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό βήμα στη θεραπεία του μεταστατικού καρκίνου του παχέος εντέρου (mCRC). Αρκετές μελέτες προτείνουν ότι το αντισώματα αυτά ενεργοποιούν την αυτοφαγία ως έναν πιθανό μηχανισμό αντίστασης σε αυτούς τους παράγοντες. Τα τελευταία χρόνια, η ανοσοθεραπεία φαίνεται να είναι μια νέα υποσχόμενη θεραπευτική στρατηγική για ασθενών με συμπαγείς όγκους, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του παχέος εντέρου. Αναστολείς σημείων ελέγχου ή checkpoint inhibitors, όπως τα αντι-ΡD-1 (Nivolumab και Pembrolizumab) και τα αντι-CTLA-4 (Ipilimumab) αντισώματα έχουν ήδη αναπτυχθεί και εφαρμοστεί σε ασθενείς με mCRC που χαρακτηρίζονται από φαινότυπο υψηλής μικροδορυφορικής αστάθειας ή MSI-H. Η σχέση μεταξύ του μεταλλαγμένου BRAF και της αυτοφαγίας ή της κατάστασης MSI-Η έχει ήδη φανεί σε πολλές μελέτες. Στη παρούσα μελέτη, μελετήσαμε την έναρξη της αυτοφαγίας μέσω μονοκλωνικών αντισωμάτων έναντι του EGFR καθώς και αναστολέων σημείων ελέγχου σε κυτταρικές σειρές καρκίνου του παχέος εντέρου σύμφωνα με την κατάσταση μικροδορυφόρικής αστάθειας. Ο συνδυασμός αναστολέων της αυτοφαγίας, αντισωμάτων αντι-EGFR και αναστολέων σημείων ελέγχου καθώς και αναστολή της αυτοφαγίας μαζί με αναστολή της ΜΕΚ και αντι-EGFR αντισωμάτων ή αναστολέων σημείων ελέγχου φαίνεται να είναι η καλύτερη θεραπευτική προσέγγιση για κυτταρικές σειρές καρκίνου του παχέος εντέρου βασιζόμενη στο φαινότυπο μικροδορυφορικής αστάθειας. Και οι δύο συνδυαστικές προσεγγίσεις μειώνουν τη βιωσιμότητα των κυττάρων μέσω της επαγωγής του αποπτωτικού κυτταρικού θανάτου. Τα ευρήματα αυτής της μελέτης υπογραμμίζουν τη σημασία της διαφορετικής προσέγγισης για τη θεραπεία του καρκίνου του παχέος εντέρου βασιζόμενο στην μετάλλαξη του BRAF καθώς και το φαινότυπο μικροδορυφορικής αστάθειας.
Bunch characteristics evolution for lepton and hadron rings under the influence of the intra-beam scattering effect
Authors: Παπαδοπούλου Στεφανία
Published: September 2021

Η φυσική παράμετρος που ποσοτικοποιεί την παραγωγή των γεγονότων σωματιδίων και συνεπώς την απόδοση ενός επιταχυντή είναι η φωτεινότητα. Υψηλές φωτεινότητες επιτυγχάνονται αυξάνοντας τον πληθυσμό σωματιδίων σε συγκεκριμένο όγκο του φασικού χώρου (εκπεμπτικότητα - emittance) της δέσμης. Η φωτεινότητα των επιταχυντικών δακτυλίων λεπτονίων και αδρονίων περιορίζεται από ένα συνδυασμό φαινομένων που προκαλούν απώλειες σωματιδίων και αύξηση της emittance. Συγκεκριμένα, η ενδο-δεσμική σκέδαση (intra-beam scattering - IBS) επηρεάζει την ποιότητα της δέσμης, μέσω της αύξησης της emittance. Τα υπάρχοντα θεωρητικά μοντέλα της IBS και οι προσεγγίσεις τους, θεωρούν πως οι δέσμες είναι και παραμένουν Γκαουσιανές. Η παρούσα διατριβή παρουσιάζει το σχεδιασμό και τη βελτιστοποίηση της οπτικής του μαγνητικού πλέγματος για ένα δακτύλιο λεπτονίων και τη μελέτη της εξέλιξης των χαρακτηριστικών της δέσμης για ένα δακτύλιο αδρονίων, υπό την επίδραση της IBS. Λαμβάνοντας υπόψη την IBS, βάσει αναλυτικών αποτελεσμάτων και αριθμητικών προσομοιώσεων, μελετήθηκε η βελτιστοποίηση του σχεδιασμού της οπτικής για τους δακτυλίους απόσβεσης (Damping Ring - DR) του Γραμμικόυ Συμπαγή Συγκρουστήρα (Compact Linear Collider - CLIC). Συγκεκριμένα, με στόχο τη μείωση της emittance των DRs, χρησιμοποιούνται δίπολα των οποίων το μαγνητικό πεδίο μεταβάλλεται διαμήκως, σε συνδυασμό με υπεραγώγιμους συστρεφόμενους μαγνήτες απόσβεσης υψηλού πεδίου. Επίσης, βάσει μετρήσεων και προσομοιώσεων Monte-Carlo, μελετάται η αλληλεπίδραση μεταξύ της IBS και φαινομένων ακτινοβολίας για τον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (Large Hadron Collider - LHC), ώστε να κατανοηθεί η εξέλιξη των παραμέτρων της δέσμης που καθορίζουν την παραγόμενη φωτεινότητα. Για τις κατανομές των δεσμών σωματιδίων του LHC, οι οποίες παρατηρούνται να είναι μη Γκαουσιανές κατά τον κύκλο ενέργειας του LHC, χρησιμοποιούνται κατάλληλες συναρτήσεις κατανομών για την ακριβή περιγραφή τους. Επιπλέον, ερευνώνται οι επιπτώσεις των μη Γκαουσιανών κατανομών στην εκτίμηση του μεγέθους της δέσμης και συνεπώς της φωτεινότητας. Τέλος, υπογραμμίζεται η σημασία της ανάπτυξης αναλυτικών τύπων και εργαλείων προσομοίωσης που υπολογίζουν την IBS για οποιαδήποτε κατανομή.
Πόντιος Πιλάτος
Authors: Εμπαΐντ Μπισάρα
Published: September 2021

Η διατριβή αυτή ασχολείται με το πρόσωπο του Πόντιου Πιλάτου στην χριστιανική γραμματεία. Η έρευνα αρχίζει με μια ανάλυση των στοιχείων για τον Πιλάτο στις έξω-καινοδιαθηκικές πηγές, ειδικά τις ιουδαϊκές ιστορικές πηγές. Μετά ερμηνεύει τις καινοδιαθηκικές περικοπές που αναφέρονται στον Πιλάτο, και πως κατανοήθηκαν αυτές οι περικοπές από τους πατέρες της Εκκλησίας μέχρι των πέμπτο αιώνα και πως τις σχολιάζουν οι σύγχρονοι ερμηνευτές. Μετά αναφέρεται η εργασία στις παραδόσεις περί Πιλάτου που μας μεταφέρει η χριστιανική γραμματεία μέχρι τον τέταρτο αιώνα. Γίνεται στην συνέχεια μια ανάλυση των απόκρυφων κειμένων του «Κύκλου του Πιλάτου» που αναπτύσσονται από τον τέταρτο-πέμπτο αιώνα μέχρι τον δέκατο αιώνα. Τα εξεταζόμενα κείμενα αυτής της παράδοσης είναι γραμμένα στα ελληνικά, λατινικά, συριακά κοπτικά και αραβικά. Η ανάλυση της απόκρυφη παράδοση περί Πιλάτου γίνεται με βάση του περιεχομένου των κειμένων σε ό,τι αφορά την εικόνα περί Πιλάτου σε αυτά. Υπάρχουν δυο γενικές παραδόσεις, μια θετική και μια αρνητική. Η πρώτη φτάνει στην αγιοποίηση του Πιλάτου θεωρώντας τον μάρτυρα του Χριστού, ενώ η δεύτερη φτάνει να τον δαιμονοποιήσει θεωρώντας τον υπεύθυνο για την σταύρωση του Κυρίου. Γίνεται προσπάθεια να παρακολουθηθεί η ανάπτυξη του θρύλου περί Πιλάτου στην θετική περί αυτόν παράδοση. Έτσι, η συγκριτική ανάλυση των κείμενων μας οδηγεί στο να εντοπίσουμε τις τυχόν σχέσεις μεταξύ των κείμενων της ίδιας παράδοσης, και την αλληλοεπίδραση μεταξύ των δυο διαφορετικών παραδόσεων. Ακολουθεί μια εξέταση των, μετά του δέκατου αι., ιστορικών και λειτουργικών πηγών που μπορούν να αποδείξουν μια λαϊκή ευλάβεια προς στον Πιλάτο, και την αγιοποίηση του από κάποιες ανατολικές εκκλησίες. Τέλος, η εργασία προτείνει μια κριτική έκδοση του αραβικού απόκρυφου έργου του «Μαρτυρίου του Πιλάτου» και μια αγγλική μετάφραση του κείμενου.