Συχνότητα, έκβαση και παράγοντες κινδύνου για λοιμώξεις από ανθεκτικούς στην κολιστίνη Gram αρνητικούς μικροοργανισμούς
Authors: Ματθαίου Δημήτριος 
Published: August 2021

Οι πολυμυξίνες, αν και είναι παλιά φάρμακα και ευρέως χρησιμοποιημένα,εγκαταλείφθηκαν την δεκαετία του ’80 λόγω παρενεργειών. Επανεμφανίστηκαν ωςεπιλογή για την αντιμετώπιση των gram αρνητικών λοιμώξεων μετά την ανάδυσηπολυανθεκτικών παθογόνων.Χορηγείται συνήθως στη μορφή της colistin methanosulphate και υδρολύεται σεκολιστίνη και άλλα μόρια. Η φαρμακοκινητική της δεν έχει πλήρως αποσαφηνιστεί καιένα σημείο που μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση αφορά τις μονάδες μέτρησης για τηχορήγηση της. Πρόσφατες μελέτες κατέληξαν στη χορήγηση δόσης φόρτισης καιημερήσια δόση περισσότερων από 6 εκατομμύρια IU σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς μεκαλή νεφρική λειτουργία.Η αντοχή στις πολυμυξίνες ποικίλει. Οι πιο συλλογικές αναφορές είναι αυτές τουπρογράμματος αντιμικροβιακής επαγρύπνησης SENTRY, το οποίο παρακολουθεί ταπρότυπα αντοχής διαφόρων παθογόνων που συλλέγονται από όλον τον κόσμο.Ο πιο σημαντικός μηχανισμός ανάπτυξης αντοχής στις πολυμυξίνες περιλαμβάνειτροποποιήσεις της βακτηριακής εξωτερικής μεμβράνης, κυρίως μέσω της μετατροπήςτου λιποπολυσακχαρίτη. Περαιτέρω τροποποιήσεις της βακτηριακής εξωτερικήςμεμβράνης μπορούν να συνεισφέρουν στην αντοχή στις πολυμυξίνες, ενώ ένας άλλοςμηχανισμός περιλαμβάνει την ανάπτυξη ενός συστήματος αντλίας εκροής καλίου.Τα δεδομένα που αφορούν ασθενείς που εκδήλωσαν λοίμωξη από πανανθεκτικά P.aeruginosa, K. pneumoniae και A. baumannii είναι περιορισμένα. Προκειμένου νααντιμετωπιστούν αυτές οι λοιμώξεις, η συνδυαστική θεραπεία φαίνεται να είναι πιοαποτελεσματική. Η συνδυαστική θεραπεία με σχήματα που περιέχουν πολυμυξίνες μαζίμε άλλα αντιβιοτικά μπορεί να αποτελέσει μια εφικτή εναλλακτική για την θεραπεία τωνλοιμώξεων από ανθεκτικά στις πολυμυξίνες gram αρνητικά παθογόνα.Αναλύσαμε τα πρότυπα αντιμικροβιακής αντοχής που εκφράστηκαν από στελέχη K.pneumoniae, P. aeruginosa και του γένους Acinetobacter, τα οποία απομονώθηκαν απόασθενείς που νοσηλεύονταν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου. Αυτή ηανάλυση έδειξε ότι ένα σημαντικό ποσοστό των gram αρνητικών βακτηριακών στελεχώνπου είναι ανθεκτικά στην κολιστίνη (κυρίως K. pneumoniae) από ασθενείς τουσυγκεκριμένου νοσοκομείου διατήρησαν την ευαισθησία τους σε διάφορους άλλουςαντιμικροβιακούς παράγοντες.Περιγράψαμε τα χαρακτηριστικά και την έκβαση λοιμώξεων από πανανθεκτικά Gramαρνητικά βακτήρια σε νοσηλευόμενους ασθενείς σε ένα τριτοβάθμιο νοσοκομείο. Ησυνολική νοσοκομειακή θνητότητα ήταν 41.7%, ενώ η αποδοτέα θνητότητα στη λοίμωξηήταν 33.3%. Οι λοιμώξεις από πανανθεκτικά Gram αρνητικά βακτήρια σχετίζονται μεθνητότητα όχι τόσο υψηλή όσο θα αναμενόταν δεδομένου του γεγονότος ότι τα στελέχηήταν ανθεκτικά σε όλα τα δοκιμασμένα αντιβιοτικά. Τα αντιβιοτικά που είναιαναποτελεσματικά in vitro μπορεί να αποδειχτούν σωτήρια για μερικούς από αυτούςτους ασθενείς, ιδίως σε συνδυαστικά σχήματα που περιέχουν κολιστίνη.Πραγματοποιήσαμε μια μελέτη ασθενών-μαρτύρων με εξομοίωση για να ερευνήσουμετους πιθανούς παράγοντες κινδύνου για την απομόνωση ανθεκτικών στην κολιστίνηKlebsiella pneumoniae, Acinetobacter baumannii, και Pseudomonas aeruginosa απόνοσηλευόμενους ασθενείς σε ένα τριτοβάθμιο νοσοκομείο στην Αθήνα. Οι παράγοντεςκινδύνου που σχετίζονταν σημαντικά με την απομόνωση των ανθεκτικών στην κολιστίνηστελεχών ήταν η ηλικία, η διάρκεια της παραμονής στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας,οι χειρουργικές διαδικασίες, η χρήση κολιστίνης, η χρήση μονοβακταμών, η διάρκειαχρήσης της κολιστίνης και η διάρκεια χρήσης αντιμυκητικών φαρμάκων. Η χρήση τηςκολιστίνης ταυτοποιήθηκε ως ο μόνος ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου.