bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη της εταιρικής περιβαλλοντικής λογιστικής και διαχείρισης στην Ελλάδα
Authors: Αλεξόπουλος Ηλίας
Published: September 2021

Η αυξανόμενη πίεση από τα διαφορετικά ενδιαφερόμενα μέρη για την ανάληψη δράσεων μείωσης του εταιρικού περιβαλλοντικού αποτυπώματος, έστρεψε την εταιρική κουλτούρα και στρατηγική προς την επιδίωξη μιας βιώσιμης ανάπτυξης. Στο πλαίσιο αυτό μελετάται για πρώτη φορά, βάσει Ελληνικών λογιστικών δεδομένων, η αναγνώριση των παραγόντων διαμόρφωσης του ύψους της εταιρικής περιβαλλοντικής αποκάλυψης, η σύνδεση της εταιρικής περιβαλλοντικής επίδοσης με την τεχνική αναποτελεσματικότητα καθώς και η ύπαρξη αιτιακής σχέσης μεταξύ περιβαλλοντικής και χρηματοοικονομικής επίδοσης. Χρησιμοποιώντας ανάλυση περιεχομένου ερευνώνται το επίπεδο εταιρικής περιβαλλοντικής αποκάλυψης και οι προσδιοριστικοί του παράγοντες όπως αποτυπώνεται στις λογιστικές καταστάσεις με τα προσαρτήματά τους. Στη συνέχεια, βάσει της προσέγγισης του στοχαστικού ορίου των Battese και Coelli (1991), ερευνάται η σύνδεση του επιπέδου περιβαλλοντικής επίδοσης με τη τεχνική αναποτελεσματικότητα. Το τελευταίο εμπειρικό κεφάλαιο ασχολείται με την ύπαρξη ενός «ενάρετου κύκλου» μεταξύ περιβαλλοντικής και χρηματοοικονομικής επίδοσης βασιζόμενο στη γενικευμένη μέθοδο των ροπών όπως προτείνεται από τους Arellano και Bond (1991) σε επίπεδο μεταποιητικών μονάδων.Τα αποτελέσματα των σχετικών εμπειρικών κεφαλαίων αποκαλύπτουν αφενός τη χαμηλή αντίληψη των Ελληνικών επιχειρήσεων της σημασίας της περιβαλλοντικής αποκάλυψης. Αφετέρου, η απόφασή τους για παροχή σχετικών στοιχείων σχετίζεται με την ανάγκη μείωσης της ασυμμετρίας πληροφόρησης, τον κίνδυνο αποκάλυψης ευαίσθητων πληροφοριών, την έκθεση στη δημοσιότητα καθώς και την ύπαρξη μεγάλης εταιρικής βάσης και απαρχαιωμένου εξοπλισμού. Επίσης, η εισαγωγή της περιβαλλοντικής διαχείρισης ως μέρος της εταιρικής διακυβέρνησης καθώς και η ύπαρξη μιας συγκεκριμένης εταιρικής περιβαλλοντικής πολιτικής μειώνουν την τεχνική αναποτελεσματικότητα. Κατά τη μελέτη της αιτιώδους σχέσης μεταξύ περιβαλλοντικής και χρηματοοικονομικής επίδοσης η ύπαρξη ενός «ενάρετου κύκλου» δεν επιβεβαιώθηκε καθώς τα κόστη από την ανάληψη δράσεων βελτίωσης της περιβαλλοντικής επίδοσης υπερκαλύπτουν τα οφέλη που προκύπτουν.
Μελέτη της σχέσης της οδού των νευροπεπτιδίων με την οδό ουβικουϊτίνης – πρωτεασώματος στο πολλαπλό μυέλωμα
Authors: Βαΐου Μαρία
Published: September 2021

Σκοπός Το bortezomib γνωστό με το κωδικό όνομα PS-341 και το εμπορικό όνομα VELCADE είναι ο πρώτος σε κλινική εφαρμογή αναστολέας πρωτεασώματος που εγκρίθηκε το Μάιο του 2003 από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) για τη θεραπεία του επιδεινούμενου και υποτροπιάζοντος πολλαπλού μυελώματος (ΜΜ), σε ασθενείς οι οποίοι έχουν ήδη υποβληθεί τουλάχιστον μία φορά σε θεραπεία και του λεμφώματος μανδύα. Παρόλα αυτά, η ανθεκτικότητά του συνεχίζει να παραμένει ένα κλινικά σημαντικό πρόβλημα, καθώς ένα σημαντικό ποσοστό των ασθενών δεν καταφέρνει να έχει ανταπόκριση στη θεραπεία και η πλειοψηφία αυτών που ανταποκρίνεται τελικά υποτροπιάζει. Αντικείμενο της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση του ρόλου του άξονα της ΕΤ-1 ως ένας πιθανός μηχανισμός διαφυγής στη θεραπεία με το ΒΤΖ στα ΠΜ κύτταρα. Υλικά & Μέθοδοι Οι ανθρώπινες ΠΜ καρκινικές κυτταρικές NCI-H929 και RPMI-8226 καλλιεργήθηκαν παρουσία ή απουσία των ΕΤ-1, ΒΤΖ και ανταγωνιστών των υποδοχέων της ΕΤ-1. Τα επίπεδα της ΕΤ-1 εκτιμήθηκαν με ELISA, ενώ τα πρωτεϊνικά επίπεδα των υποδοχέων της ΕΤ-1 και των μορίων-τελεστών των μονοπατιών MAPK και PI3K/Akt/mTOR με ανάλυση Western blot. Oι δράσεις της ΕΤ-1 στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό εκτιμήθηκαν με MTT Assay, ενώ στο μονοπάτι UPS μετρώντας την δράση χυμοτρυψίνης του 20S πρωτεασώματος στα κυτταρικά λύματα.Αποτελέσματα Οι υποδοχείς της ΕΤ-1 (ΕΤΑR και ETBR) βρέθηκε να εκφράζονται και στις 2 ΠΜ κυτταρικές σειρές, με την RPMI-8226 κυτταρική σειρά η οποία θεωρείται ανθεκτική στο ΒΤΖ, να εκφράζει υψηλότερα επίπεδα ETBR και να εκκρίνει/παράγει υψηλότερα επίπεδα ΕΤ-1. Επώαση των NCI-H929 κυττάρων με την ΕΤ-1 βρέθηκε να επάγει τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό, ενώ συνεπώαση με ΕΤ-1 και ΒΤΖ μείωσε την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου με ταυτόχρονη αυξορύθμιση της 20S πρωτεασωμικής δραστικότητας. Αποσιώπηση με siRNA ή παρεμπόδιση με πεπτιδικούς ανταγωνιστές του υποδοχέα ETBR ανέστειλε τις προστατευτικές δράσεις της ΕΤ-1. Επίσης, τα δεδομένα προτείνουν ότι το MAPK μονοπάτι ίσως συνιστά το κυριότερο μονοπάτι που εμπλέκεται στην ET-1/ETBR επαγόμενη ανθεκτικότητα στο ΒΤΖ στα ΠΜ κύτταρα.Συμπεράσματα Τα δεδομένα μας προτείνουν έναν πιθανό ρόλο του άξονα ET-1/ETBR στην ρύθμιση της ευαισθησίας των ΠΜ κυττάρων στο ΒΤΖ. Συνδυασμός του ΒΤΖ με στρατηγικές που στοχεύουν στον άξονα της ΕΤ-1, μπορεί να αποτελέσει μία καινοτόμα πολλά υποσχόμενη θεραπευτική προσέγγιση στο ΠΜ.
Η επίδραση της λεπτίνης στην νεοαγγειογένεση και την επιβίωση τυχαίων δερματικών κρημνών
Authors: Λιαπάκης Ιωάννης
Published: September 2021

Εισαγωγή: H λεπτίνη είναι ένας αγγειογενετικός παράγοντας που in vitro προάγει την μετανάστευση και ενεργοποίηση των ενδοθηλιακών κυττάρων και in vivo την αγγειογένεση, οδηγώντας στην δημιουργία νέων αγγείων.Αντικείμενο της μελέτης: Το αποτέλεσμα από την τοπική χορήγηση εξωγενούς λεπτίνης στην επιβίωση ολικού πάχους τυχαίων κρημνών σε ποντίκια.Υλικά και μέθοδοι: 90 Sprague-Dawley ποντίκια, βάρους 250-280 g χρησιμοποιήθηκαν στηνμελέτη. Σχεδιάστηκε, ένας ραχιαίος ολικού πάχους κρημνός (10cm×2cm), διατηρώντας τα αγγεία της ουράς στη βάση του, στο επίπεδο της λαγόνιου ακρολοφίας. Τα ποντίκια, χωρίστηκαν σε 10 ομάδες των 9 ζώων η καθεμία. Στην συνέχεια, χορηγήθηκαν ενδοδερμικά 1μg/ml VEGF (ομάδα E), 1 ml N/S 0.9% (ομάδα ελέγχου), 100 ng/ml λεπτίνης (ομάδα A), 250 ng/ml λεπτίνης (ομάδα B), 500 ng/ml λεπτίνης (ομάδα C) και 1000 ng/ml λεπτίνης (ομάδα D) σε 1mL n/s 0.9% για κάθε ένεση, στα άπω 2/3 του κρημνού σε 8 διαφορετικά σημεία. Για καθεμία από τις τέσσερις δόσεις λεπτίνης, χρησιμοποιήθηκε άλλη μία ομάδα με λεπτίνη και αντιλεπτίνη. Ομάδα A1: 100 ng/ml λεπτίνης με 150 ng/ml αντιλεπτίνης, ομάδα B1: 250 ng/ml λεπτίνης με 375 ng/ml αντιλεπτίνης, ομάδα C1: 500 ng/ml λεπτίνης με 750 ng/ml αντιλεπτίνης, ομάδα D1: 1000 ng/ml λεπτίνης με 1500 ng/ml αντιλεπτίνης με σκοπό να μελετηθεί η αναστολή του παράγοντα της λεπτίνης. Η επιβίωση των κρημνών μελετήθηκε 3, 7 και 9 ημέρες μετά την επέμβαση. Σε εννιά ζώα έγινε έγχυση 1 mL N/S 0.9% και χρησιμοποιήθηκαν ως ομάδα ελέγχου.Αποτελέσματα: Ο βαθμός επιβίωσης των κρημνών στην ομάδα D (1000 ng/ml λεπτίνης) και στην ομάδα E (1μg/ml VEGF) ήταν αυξημένος συγκρινόμενος με εκείνον στις άλλες ομάδες. Μετά την θανάτωση των ζώων, το δέρμα των κρημνών αναλύθηκε αδρά με βάση την εμφάνιση, το χρώμα και την υφή του. Στην συνέχεια, τα δείγματα από τον τραυματικό ιστό από κάθε ομάδα μελετήθηκαν για τον καθορισμό της μικροαγγειακής τους πυκνότητας (MVD). Όλα τα ενδοθηλιακά κύτταρα καλλιεργήθηκαν με anti-rat CD 34 αντίσωμα, η οποία επιβεβαίωσε μεγαλύτερη αγγειογέννεση στην ομάδα D (1000 ng/ml λεπτίνης) συγκριτικά με όλες τις άλλες ομάδες.Ο μεγαλύτερος αριθμητικά σχηματισμός νέων αγγείων για διαφορετικές δόσεις λεπτίνης εμφανίστηκε στις μεγαλύτερες δόσεις. Όλα τα δείγματα των τραυμάτων από την ομάδα ελέγχου και τις ομάδες με χορήγηση λεπτίνης/αντιλεπτίνης δεν εμφάνισαν νέα αγγεία. Συμπέρασμα: Η τοπική χορήγηση ανασυνδυασμένης λεπτίνης ίσως βελτιώνει την επιβίωση ισχαιμικών δερματικών κρημνών και είναι άμεσα εξαρτημένη από τη δόση της.
Παράγοντες που επηρεάζουν την εξέλιξη - επιβίωση της ιδιοπαθούς πνευμονικής ίνωσης / συνήθους διάμεσης πνευμονίας (IPF/UIP)
Authors: Καγκουρίδης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Οι παροξύνσεις της Ιδιοπαθούς Πνευμονικής Ίνωσης (IPF) αποτελούν το πιο καταστροφικό συμβάν στη φυσική πορεία της νόσου και αντιπροσωπεύουν τη μη αναμενόμενη εμφάνιση, αγνώστου αιτιολογίας, διάχυτης κυψελιδικής καταστροφής. Οι διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες συστήνουν τη χορήγηση υψηλών δόσεων στεροειδών, παρότι το όφελος μιας τέτοιας πρακτικής δεν έχει αποδειχτεί. Υποθέσαμε ότι η προηγούμενη χορήγηση ανοσοκαταστολής και υψηλών δόσεων στεροειδών επηρεάζουν δυσμενώς την έκβαση των παροξύνσεων της ίνωσης.Μέθοδοι: Μελετήσαμε όλους τους ασθενείς που εισήχθησαν στη Β΄ Πνευμονολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών λόγω επιδείνωσης της IPF από το 2007 έως και τον Ιούνιο του 2013. Το πρωτόκολλο που εφαρμόσαμε συνίστατο στην άμεση διακοπή της ανοσοκαταστολής (αν χορηγούνταν), την βέλτιστη υποστηρικτική θεραπεία, ευρέως φάσματος αντιμικροβιακά και ενδελεχή και συνεχή έρευνα για την ανεύρεση αναστρέψιμων αιτιών της επιδείνωσης του ασθενούς. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν και καταγράφηκε η επιβίωσή τους. Μετά την έξοδο από το νοσοκομείο κανένας ασθενής δεν έλαβε ανοσοκαταστολή.Αποτελέσματα: 24 από τις 85 εισαγωγές (28%) πληρούσαν τα κριτήρια της παρόξυνσης της IPF. Οι παροξύνσεις της IPF μελετήθηκαν τόσο σαν μοναδικά συμβάματα παρόξυνσης όσο και ως μοναδικοί ασθενείς. Ως μοναδικά συμβάματα το 50% επιβίωσε. 3 από τους 12 (25%) στην ομάδα που προηγουμένως ελάμβανε ανοσοκατασταλτικά και 9 από τους 12 (75%) στην ομάδα που δεν ελάμβανε ανοσοκατασταλτικά ( p = 0.041). Ως μοναδικοί ασθενείς το 35.3 % επιβίωσε. 3 από τους 11 (27.3%) στην ομάδα που προηγουμένως ελάμβανε ανοσοκατασταλτικά και 3 από τους 6 (50%) στην ομάδα που δεν ελάμβανε ανοσοκατασταλτικά ( p = 0.685). Η προηγούμενη χορήγηση ανοσοκαταστολής επηρέασε δυσμενώς και στατιστικά σημαντικώς την επιβίωση ( p = 0.035). Η επιβίωση καταγράφηκε μεγαλύτερη στην ομάδα που δεν ελάμβανε ανοσοκαταστολή, σε σχέση με τη ομάδα που ελάμβανε ανοσοκαταστολή ( p = 0.022). Μετά την έξοδο από το νοσοκομείο οι επιβιώσαντες της παρόξυνσης της IPF παρουσίασαν δωδεκάμηνη επιβίωση 83%.Συμπέρασμα: Εφαρμόζοντας το πρωτόκολλο που περιγράψαμε οι μισοί ασθενείς μας επιβίωσαν. Η προηγούμενη, της εκδήλωσης παρόξυνσης IPF, ανοσοκατασταλτική αγωγή επηρεάζει δυσμενώς την επιβίωση. Η αποφυγή των στεροειδών ίσως ωφελεί τους ασθενείς με IPF ακόμα και στην πιο καταστροφική στιγμή της φυσικής πορείας της νόσου.
Ανάπτυξη μοντέλου γεωμετρικής διόρθωσης δορυφορικών εικόνων υψηλής ανάλυσης
Authors: Δελτσίδης Παναγιώτης
Published: September 2021

Οι τελευταίες γενιές των δορυφορικών συστημάτων παρατήρησης γης, υψηλής ανάλυσης, έχουν τη δυνατότητα να συλλέγουν εικόνες με μέγεθος εικονοψηφίδας, μικρότερο από 0.5 m. Οι κάμερες με τις οποίες είναι εφοδιασμένες τα δορυφορικά συστήματα είναι τύπου pushbroom και παρέχουν τα απαραίτητα στοιχεία του εσωτερικού και του εξωτερικού προσανατολισμού ώστε να είναι δυνατή η φωτογραμμετρική τους επεξεργασία. Στην παρούσα διατριβή προτείνεται ένα νέο αυστηρό γεωμετρικό μοντέλο για τη γεωαναφορά και προσανατολισμό των δορυφορικών εικόνων που έχουν ληφθεί από δορυφορικά συστήματα υψηλής ανάλυσης και βασίζεται στη συνθήκη συγγραμμικότητας. Χρησιμοποιεί τους παραμέτρους του εσωτερικού προσανατολισμού της κάμερας και τα τροχιακών δεδομένα που παρέχονται από τα δορυφορικά συστήματα με σκοπό να περιγράψει τη σχέση μεταξύ των αντικειμένων του εδάφους με αυτών που απεικονίζονται στις δορυφορικές εικόνες. Ο σκοπός του νέου προτεινόμενου μοντέλου είναι η χρήση λιγότερων φωτοσταθερών σημείων που απαιτείται για τη γεωαναφορά των εικόνων. Το προτεινόμενο μοντέλο έχει εφαρμοστεί και αξιολογηθεί σε στερεοσκοπικές δορυφορικές εικόνες ASTER - VNIR, SPΟΤ -V, EROS - B, QuickBird, WolrdView - 2 και εικόνες Pleiades - 1B και τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι ότι συνήθως αρκούν να μετρηθούν 5 φωτοσταθερά σημεία για να επιτευχθεί οριζοντιογραφική ακρίβεια καλλίτερη της μιας εικονοψηφίδας (sup-pixel). Η επίλυση του μοντέλου επιπρόσθετα χρησιμοποιεί συνθήκες δεσμεύσεων που υφίσταντο λόγω της γεωμετρίας των λήψεων των στερεοσκοπικών δορυφορικών εικόνων αυξάνοντας επιπλέον τον αριθμό παρατηρήσεων με συνέπεια να αυξάνεται η αξιοπιστία της επίλυσης του μοντέλου.
Technologies and systems for remote monitoring and diagnosis support
Authors: Πιστoφίδης Πέτρος
Published: September 2021

Καθώς τα παραπάνω συστήματα εξυπηρετούν όλο και μεγαλύτερο φάσμα βιομηχανικών διεργασιών, αναδύονται νέες προκλήσεις στην αξιοποίηση της πληροφορίας που διαχειρίζονται. Ο όγκος και το είδος της πληροφορίας επεκτείνονται με αυξανόμενες ροές δεδομένων, οι οποίες παράγονται τόσο από τεχνικές υποδομές όσο και από έμψυχο δυναμικό. Διερευνώντας τις προοπτικές της προστιθέμενης αξίας αυτής της πληροφορίας, η βιομηχανία αξιολογεί τη στάθμη τεχνικής των συστημάτων διαχείρισης γνώσης και σταδιακά υιοθετεί τις πιο ώριμες και αποτελεσματικές μεθοδολογίες και τεχνικές. Πιο συγκεκριμένα, η διαχείριση κύκλου ζωής και η συντήρηση βιομηχανικών παγίων, αποτελούν τομείς που ήδη διαθέτουν προτυποποιημένες δομές και διαδικασίες για τη μελέτη, ανάλυση και οργάνωση γνώσης με συγκεκριμένο στόχο. Ο πίνακας Ανάλυσης Τύπων Αστοχίας, Επιπτώσεων και Κρισιμότητας (Failure Mode, Effects and Crticality Analysis - FMECA) αποτελεί πρότυπο μελέτης που αφορά τη συστηματική και αναλυτική περιγραφή των πιθανών τύπων αστοχίας που έχουν καταγραφεί για κρίσιμα τεχνικά πάγια, σε επίπεδο εγκατάστασης, τομέα ή γραμμής παραγωγής. Πρόκειται για στοχευμένη γνώση, η οποία συνιστά σημείο αναφοράς για την έγκυρη διάγνωση και τη σωστή αντιμετώπιση σημαντικών βλαβών και σφαλμάτων, ενώ παράλληλα καθοδηγεί την ανάλυση κινδύνου και συνεισφέρει στη διαμόρφωση ανάλογων (risk-based) πολιτικών. Η γνώση αυτή συγκροτείται σε κατάλληλα προσαρμοσμένες δομές, ενώ η διαχείριση και ενημέρωσή της γίνεται από εξειδικευμένα συστήματα και υπηρεσίες.Η παρούσα διατριβή είναι εμπνευσμένη από τις τεχνικές και σύγχρονες τεχνολογίες Σημασιολογικού Ιστού. Η έρευνα που παρουσιάζεται, βασίζεται στην ικανότητά τους να συλλέγουν, να ταξινομούν και να αποτυπώνουν την κριτική στάση και κατ' επέκταση την προστιθέμενη γνώση που προσφέρουν οι χρήστες, όταν αναλύουν και συμβουλεύονται μια περιεκτική δομή γνώσης. Ο στόχος της παρούσης διατριβής είναι να αξιοποιήσει τις παραπάνω τεχνικές και να προσφέρει μια αμφίδρομη ροή γνώσης ανάμεσα στο διαχειριστικό επίπεδο που μελετάει και αναλύει τη γνώση FMECA, και στο πεδίο παραγωγής που την επικυρώνει και αξιοποιεί κατά τη συντήρηση. Η μέθοδος που αναλύθηκε, έχει υλοποιηθεί σε ένα διαδικτυακό εργαλείο για την υποστήριξη της συντήρησης, μέσω της διαμοίρασης και διαχείρισης γνώσης FMECA.
Περιβαλλοντικός αστικός σχεδιασμός ελληνικών πόλεων με κλιματικά κριτήρια
Authors: Βαρθολομαίος Αριστοτέλης
Published: September 2021

Η διατριβή στοχεύει στη διερεύνηση της περιβαλλοντικής διάστασης του αστικού σχεδιασμού στην Ελλάδα με βασικό κριτήριο το κλίμα. Για να πετύχει αυτό το σκοπό εστιάζει στην παραγωγή μιας μεθόδου που επιτρέπει την ανάπτυξη συμπαγών αστικών μορφών που αξιοποιούν το κλίμα με παθητικά μέσα για να πετύχουν χαμηλές ενεργειακές καταναλώσεις και στη διερεύνηση των δυνατοτήτων ένταξής της στο ελληνικό πολεοδομικό θεσμικό πλαίσιο. Η μέθοδος αυτή ονομάζεται «ενεργειακό στερεό» και μια σημαντική της καινοτομία είναι η χρήση παραμετρικών ενεργειακών προσομοιώσεων τυπικών διαμερισμάτων για τον προσδιορισμό του όγκου του στερεού στο χώρο. Οι προσομοιώσεις πραγματοποιούνται με το πρόγραμμα Energyplus και εξετάζονται τρεις αστικοί τύποι: το οικοδομικό τετράγωνο με εσωτερική αυλή, η εν-σειρά δόμηση και η πανταχόθεν ελεύθερη δόμηση. Η ανάλυση ευαισθησίας των αποτελεσμάτων των προσομοιώσεων φανερώνει πως η υψηλή συνεκτικότητα του αστικού όγκου και παθητικός ηλιακός σχεδιασμός είναι δύο συμβατές, υπό προϋποθέσεις, σχεδιαστικές στρατηγικές για το κλίμα της Θεσσαλονίκης. Η συνέργεια μεταξύ των δύο στρατηγικών είναι περισσότερο εμφανής στον τύπο του οικοδομικού τετραγώνου και επιτυγχάνεται με την εφαρμογή ορισμένων κατευθύνσεων χάραξης μιας ρυμοτομίας που ανταποκρίνεται στο κλίμα και με τον έλεγχο του οικοδομικού όγκου με χρήση του «ενεργειακού στερεού». Η μέθοδος εφαρμόζεται πιλοτικά σε αστικοποιημένη περιοχή στα ανατολικά της Θεσσαλονίκης με επιτυχία. Ένα βασικό συμπέρασμα από την πιλοτική εφαρμογή είναι η ανάγκη για μετάβαση σε ένα τρισδιάστατο ρυμοτομικό σχέδιο που εξετάζει τις διαστάσεις και το σχήμα των οικοδομικών τετραγώνων, τα πλάτη και τον προσανατολισμό των δρόμων και τον παραγόμενο όγκο των «ενεργειακών στερεών». Αυτή η μετάβαση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσα από αποσπασματικές πολεοδομικές ρυθμίσεις αλλά μόνο στα πλαίσια μιας συνολικής περιβαλλοντικής μεταρρύθμισης του πολεοδομικού συστήματος που θα αναθεωρεί τους μηχανισμούς με τους οποίους σχεδιάζεται και ρυθμίζεται ο αστικός χώρος.
Ο ρόλος της νυχτερινής αρτηριακής πίεσης στις βλάβες οργάνων στόχων σε υπερτασικούς ασθενείς
Authors: Ανδρίκου Ιωάννης
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι να διερευνηθεί η επίδραση της νυκτερινής αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) σε σύγκριση με την ΑΠ ημέρας και την 24ωρη στη διαχρονική εξέλιξη των δεικτών βλαβών οργάνων στόχων σε υπερτασικούς ασθενείς. 305 υπερτασικοί ασθενείς παρακολουθήθηκαν προοπτικά για 42±17 μήνες. Στην αρχική (baseline) και τελική (follow-up) επίσκεψη έγινε μέτρηση της ΑΠ ιατρείου, 24ωρη καταγραφή της ΑΠ (ABPM) και υπερηχοκαρδιογραφική εκτίμηση του δείκτη μάζας αριστεράς κοιλίας (LVMI). Προσδιορίστηκε η αλβουμινουρία και η ταχύτητα αγωγής σφυγμικού κύματος (PWV). Η baseline νυκτερινή ΑΠ αποδείχθηκε ανεξάρτητος προγνωστικός παράγων ανάπτυξης/παραμονής υπερτροφίας της αριστεράς κοιλίας, μη υποστροφής της αλβουμινουρίας και αυξημένων τιμών PWV στο follow-up, ενώ η ΑΠ ημέρας δεν ήταν, ανεξάρτητα από τη μείωση των επιπέδων της 24ωρης ΑΠ κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης. Η μείωση των επιπέδων νυκτερινής ΑΠ διαχρονικά μπορεί να προβλέψει τις μεταβολές στις υποκλινικές βλάβες οργάνων στόχων, ανεξάρτητα από τη μείωση των επιπέδων της ΑΠ ημέρας , η οποία όταν εισάγεται στο ίδιο προβλεπτικό μοντέλο δεν έχει προγνωστική αξία. Τέλος οι απόλυτες τιμές νυκτερινής ΑΠ φάνηκε πως συνδέονται καλύτερα με τις διαχρονικές μεταβολές στους δείκτες βλαβών οργάνων στόχων σε σύγκριση με το φαινόμενο dipping, αναδεικνύοντας τις απόλυτες τιμές της νυκτερινής ΑΠ ως καλύτερο εκφραστή του αληθινού νυκτερινού αιμοδυναμικού φορτίου.
Αστική ευθύνη του Δημοσίου για παραβίαση του ενωσιακού δικαίου
Authors: Πολίτη Μαρία
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο να μελετήσει ενδελεχώς την αστική ευθύνη του Κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης για παραβιάσεις του ενωσιακού δικαίου. Σε αυτά τα πλαίσια αναλύεται το εθνικό ρυθμιστικό πλαίσιο της αστικής ευθύνης του Δημοσίου κυρίως μέσα από την προσέγγιση και εξέλιξη αυτού εκ μέρους της εγχώριας νομολογίας. Αναλύονται οι θεωρητικές βάσεις της νομικής θεμελίωσης της ευθύνης του Κράτους μέλους της Ε.Ε. για τις παραβιάσεις του ενωσιακού δικαίου και οι προϋποθέσεις θεμελίωσης της ευθύνης αυτής κατά τη νομολογία του ΔΕΚ/ΔΕΕ. Εξετάζεται δε και η ενσωμάτωση των συμπερασμάτων της ενωσιακής νομολογίας στην ελληνική έννομη τάξη. Κατ' αυτό τον τρόπο είναι δυνατή η άμεση αντιπαραβολή των δύο ρυθμιστικών πλαισίων (εθνικού και ενωσιακού). Βασικό συμπέρασμα αποτελεί το γεγονός ότι το υφιστάμενο (διττό) σύστημα αστικής ευθύνης οδηγεί σε προστασία του ζημιωθέντος σε δύο επίπεδα (εθνικό και ενωσιακό), τα οποία διαφέρουν ιδίως ως προς τις επιμέρους προϋποθέσεις θεμελίωσης της αστικής ευθύνης του Δημοσίου. Διαπιστώνεται η ανάγκη σύγκλισης των δύο συστημάτων προκειμένου να παρασχεθεί ένα ομοιόμορφο και ικανοποιητικό επίπεδο δικαστικής προστασίας. Σε αυτά τα πλαίσια εξετάζεται εάν το άρθρο 105 ΕισΝΑΚ μπορεί να αποτελέσει εργαλείο στα χέρια του Έλληνα δικαστή, ώστε να αμβλυνθούν τα φαινόμενα κατακερματισμού του δικαίου αστικής ευθύνης του Δημοσίου και της συνεπακόλουθης προστασίας δύο ταχυτήτων.
The mathesis meta-authoring framework for intelligent tutoring systems in mathematics
Authors: Σκλαβάκης Δημήτριος
Published: September 2021

Το φαινόμενο του στενωπού της απόκτησης γνώσης περιορίζει ακόμη την ευρεία χρήση συστημάτων βασισμένων στη γνώση, ειδικά στον τομέα των Φροντιστών Ανίχνευσης Μοντέλου, καθώς αυτοί απαιτούν την ανάπτυξη «βαθέων» μοντέλων εμπειρογνωμοσύνης στο γνωστικό πεδίο, στη διδακτική και στην αναπαράσταση της γνώσης του μαθητή. Το μετά-συγγραφικό πλαίσιο «ΜΑΘΗΣΙΣ» για φροντιστές ανίχνευσης μοντέλου, που παρουσιάζεται σε αυτή τη διατριβή, σκοπό έχει τη μεγιστοποίηση της επαναχρησιμοποίησης της γνώσης. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της οντολογικής αναπαράστασης τόσο της δηλωτικής και της διαδικασιακής γνώσης ενός Φροντιστή Ανίχνευσης Μοντέλου (ΦΑΜ), όσο και της δηλωτικής και της διαδικασιακής συγγραφικής γνώσης της διαδικασίας για την ανάπτυξη ενός ΦΑΜ. Η δηλωτική γνώση αναπαρίσταται μέσω της Διαδικτυακής Γλώσσας Οντολογιών – Ontology Web Language (OWL). H διαδικασιακή γνώση αναπαρίσταται με τη χρήση των εννοιών της ατομικής και σύνθετης διεργασίας της διαδικτυακής γλώσσας οντολογικής περιγραφής υπηρεσιών διαδικτύου OWL-S. Το πλαίσιο παρέχει συγγραφικά εργαλεία, ενσωματωμένα στο πρόγραμμα διαχείρισης οντολογιών OWL, Protégé, για την ανάπτυξη και διαχείριση της οντολογικής αναπαράστασης ενός ΦΑΜ. Επίσης, παρέχει μετά-συγγραφικά εργαλεία για την οντολογική αναπαράσταση της συγγραφικής εμπειρογνωμοσύνης με τη μορφή ενός συνόλου σύνθετων συγγραφικών διεργασιών και ατομικών συγγραφικών εντολών. Οι τελευταίες αποτελούν μία γλώσσα, την ONTOMATH, για την κατασκευή εκτελέσιμων συγγραφικών μοντέλων τα οποία, όταν εκτελούνται από τα εργαλεία, καθοδηγούν μη εξειδικευμένους συγγραφείς, όπως ειδικούς στο γνωστικό αντικείμενο, στη δημιουργία νέων φροντιστών ανίχνευσης μοντέλου. Το πλαίσιο, ευρισκόμενο σε πειραματική φάση, χρησιμοποιήθηκε για την ανάπτυξη ενός φροντιστή πολλαπλασιασμού και διαίρεσης μονωνύμων. Παρόλα αυτά, ο συνολικός σχεδιασμός και η ανάπτυξη του πλαισίου σκόπευαν στο να καταστήσουν το πλαίσιο ένα σύστημα-παράδειγμα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την μηχανική μετα-γνώσης πιο σύνθετων Φροντιστών Ανίχνευσης Μοντέλου.
Theory-guided bottom-up design of low-rigidity Ti-based alloys (ab initio and molecular dynamics simulations)
Authors: Gutierrez Moreno Jose Julio
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή μελετά τις δομικές, ηλεκτρονιακές και μηχανικές ιδιότητες κραμάτων τιτανίου στοχεύοντας στη κατανόηση της ηλεκτρονιακής προέλευσης του χαμηλού μέτρου ελαστικότητας των υλικών αυτών που χρησιμοποιούνται σε ορθοπεδικά εμφυτεύματα. Η αναγκαιότητα αυτή προέκυψε από τα δύο βασικά προβλήματα των σημερινών μεταλλικών εμφυτευμάτων (π.χ. Ti-6Al-4V): α) παρουσία τοξικών στοιχείων και β) το υψηλότερο μέτρο ελαστικότητας (Young’s moduli E ~112GPa) του εμφυτεύματος σε σχέση με εκείνου του οστού (E < 30GPa, το οποίο οδηγεί σε ατροφία του οστού και στην απώλεια του εμφυτεύματος). Για το λόγο αυτό μια δεύτερη γενιά κραμάτων τιτανίου δημιουργήθηκε η οποία αποτελείται από μη τοξικά στοιχεία (όπως Nb και Mo) τα οποία ενώ υποδιπλασιάζουν το μέτρο ελαστικότητας δυστυχώς δεν προσεγγίζουν τις τιμές των οστών. Ξεκινώντας από το κράμα Ti-Nb, οι υπολογισμοί πρώτων αρχών προβλέπουν διάφορες Ti-Nb φάσεις (α', β, α "και ω), ανάλογα με τη συγκέντρωση του Nb, σε συμφωνία με τις πειραματικές παρατηρήσεις. Η α' και η ω φάσεις είναι ενεργειακά προτιμητέες για τα κράματα Ti- xNb (x ≤ 6,25%at), η β φάση είναι σταθερή σε υψηλά ποσοστά Nb (x ≥ 18.75at%), ενώ η α" φάση παρουσιάζεται στις ενδιάμεσες στοιχειομετρίες. Το μέτρο ελαστικότητας του Young ακολουθεί την ακολουθία Eω> Εα' > Εα"> Εβ, παρουσιάζοντας τις υψηλότερες τιμές για τα Eω και Εα' (> 120GPa) και παρόλο που το Eβ συγκλίνει προς 87GPa, η συνύπαρξη όλων των φάσεων επηρεάζει αρνητικά τη περαιτέρω μείωση του Ε. Ο υπολογισμός του κατευθυντικού μέτρου ελαστικότητας του Young αποκάλυψε υψηλή ανισοτροπία για όλες τις Ti-Nb φάσεις, ενώ οι χαμηλές τιμές του Eβ στη διεύθυνση [100] (< 30GPa) υποδεικνύουν τη σημασία της ανάπτυξης ενός αντίστοιχου μονο-κρυστάλλου, ιδιαίτερα με μικρές υποκαταστάσεις Nb, για τη δημιουργία κράματος Ti-Nb χαμηλής ακαμψίας.Στοχεύοντας στη διερεύνηση εναλλακτικών δρόμων για τη περαιτέρω μείωση της ακαμψίας των υλικών, στοιχεία με sp ή sd εξωτερικά ηλεκτρόνια προστέθηκαν στα κράματα Ti-xNb (x ≥ 18.75at%). Για τα κράματα sp-τύπου Ti-25at%Nb-x(Sn/In) (x < 6.25%at) νέες ενεργειακές καταστάσεις βρέθηκαν με τιμές ενέργειας χαμηλότερες της ενεργειακής ζώνης του Ti-Nb οι οποίες παρουσίασαν αντιδεσμικά χαρακτηριστικά, εξηγώντας την πειραματική μείωση του Ε (49GPa), ενώ υψηλά sp ποσοστά οδηγούν στην αποσταθεροποίηση της β φάσης. Για τα sd στοιχεία, το ποσοστό Hf (11at%) μπορεί να οδηγήσει στην αλλαγή στη β φάση του κράματος α″ Ti-18.75at%Nb. Το γεγονός αυτό αποδόθηκε στις Hf-Hf αλληλεπιδράσεις μεταξύ πρώτων και δεύτερων γειτόνων οι οποίες εισάγουν νέες ισχυρά εντοπισμένες καταστάσεις τύπου Hf 4f (-11eV) μόνο στις υψηλές συγκεντρώσεις Hf (> 12.5at%), επηρεάζοντας τη τιμή της ενέργειας ζώνης και προσδίδοντας σταθερότητα στη β φάση.Τέλος, τα κράματα Ti-Zr-Hf με sd εξωτερικά ηλεκτρόνια μελετήθηκαν με υπολογισμούς μοριακής δυναμικής αποδίδοντας μια πολύ-κρυσταλλική δομή με μέτρο ελαστικότητας E=64GPa, το οποίο αν και χαμηλότερο του Ti-6Al-4V, δυστυχώς είναι συγκρίσιμο με τις αντίστοιχες τιμές του β-Ti-25at%Nb κράματος.
Η παλαιά μητρόπολη της Βέροιας στο πλαίσιο της βυζαντινής αρχιτεκτονικής
Authors: Σκιαδαρέσης Γεώργιος
Published: September 2021

Τo αντικείμενο της εργασίας αφορά στον ναό της Παλιάς Μητρόπολης Βέροιας, ένα μνημείο εμβληματικό της βυζαντινής πόλης. Χτισμένος κοντά στην ακρόπολη της Βέροιας, σε μια περιοχή όπου φαίνεται ότι περιορίστηκε η πόλη κατά τη μέση βυζαντινή περίοδο και μεταφέρθηκε το εκκλησιαστικό της κέντρο, ο ναός αποτέλεσε επί αιώνες την έδρα του τοπικού επισκόπου. Σήμερα βρίσκεται στη μεταξύ των οδών Κεντρικής, Περικλέους και Αντωνίου Καμάρα. Ο ναός ανήκει στον τύπο της τρίκλιτης βασιλικής με εγκάρσιο κλίτος. Παρότι δεν ταυτίζεται από τις βυζαντινές πηγές, εντάσσεται με ασφάλεια στην κατηγορία των επισκοπικών, λόγω του μεγέθους, της τυπολογίας και των αρχιτεκτονικών χαρακτηριστικών, του ζωγραφικού διακόσμου, του λειτουργικού εξοπλισμού, αλλά και της ονομασίας του ως Eski Metropol κατά την οθωμανική περίοδο. Η εργασία μελετά το ναό στο πλαίσιο της βυζαντινής αρχιτεκτονικής, στοχεύοντας στην κατά το δυνατόν πληρέστερη καταγραφή των δεδομένων της αρχιτεκτονικής, στη μελέτη των τυπολογικών και μορφολογικών στοιχείων, στην αποσαφήνιση των οικοδομικών φάσεων και στη χρονολόγησή τους. Ως προς τη δομή, η εργασία οργανώνεται σε δώδεκα κεφάλαια: Το πρώτο ανασυνθέτει το ιστορικό της έρευνας για το μνημείο. Ακολουθεί η συνοπτική παρουσίαση της πολιτικής ιστορίας της Βέροιας και της ευρύτερης περιοχής, καθώς και της εκκλησιαστικής οργάνωσης. Σε ξεχωριστό κεφάλαιο, παρέχονται στοιχεία για τους ναούς της Βέροιας και την τυπολογία τους. Το επόμενο κεφάλαιο συγκεντρώνει το σύνολο των ανασκαφικών και αναστηλωτικών εργασιών που πραγματοποιήθηκαν στο μνημείο από το 1971 έως και το 2008. Ακολουθεί η περιγραφή της υφιστάμενης κατάστασης, πριν από την έναρξη των εργασιών αποκατάστασης. Ένα ξεχωριστό κεφάλαιο πραγματεύεται την ονομασία του ναού και αναπτύσσει την προβληματική σχετικά με τα πρόσωπα τα οποία τιμούσε. Στο πλαίσιο της μελέτης του μνημείου επιχειρείται και η χρονολόγηση πέντε επιγραφών που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με τον ναό. Ένα εκτενές κεφάλαιο αποσαφηνίζει, αναλύει και τεκμηριώνει σε ξεχωριστές ενότητες όλες τις οικοδομικές φάσεις που αναγνωρίστηκαν στο μνημείο. Το επόμενο κεφάλαιο σκιαγραφεί την ιστορία της Παλιάς Μητρόπολης, μετά την απελευθέρωση της πόλης, μέσα από τις επεμβάσεις που δέχτηκε το μνημείο κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Ακολούθως παρουσιάζονται οι πρόσφατες αναστηλωτικές και ανασκαφικές εργασίες της περιόδου 2010-2015, όταν το μνημείο αποκαταστάθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος ΕΣΠΑ. Στον Επίλογο κωδικοποιούνται όλα τα συμπεράσματα που προέκυψαν από τη μελέτη του μνημείου. Τέλος, στο Παράρτημα περιλαμβάνεται κατάλογος μαρμάρινων αρχιτεκτονικών μελών του ναού.Το Β’ τεύχος της εργασίας αφορά στη σχεδιαστική και φωτογραφική τεκμηρίωση του μνημείου. Περιλαμβάνει σχέδια της υφιστάμενης κατάστασης (κατόψεις, όψεις, τομές), σχέδια λεπτομερειών, σχέδια (κατόψεις, όψεις, τομές) και τρισδιάστατες απεικονίσεις των οικοδομικών φάσεων του μνημείου, όπως και προοπτικό του εσωτερικού με καταγεγραμμένο και υπομνηματισμένο όλο το εικονογραφικό πρόγραμμα του ναού.
Αξιολόγηση της συντελούμενης επαναπροσαρμογής/επανένταξης χρόνιων ψυχωτικών σε μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης
Authors: Ασπραδάκης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η Ελλάδα, μέσα από τον κανονισμό 815/84, έλαβε οικονομική και τεχνική βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, για τον εκσυγχρονισμό της παραδοσιακής ψυχιατρικής περίθαλψης, τον αποϊδρυματισμό χρονίων νοσηλευόμενων στα ψυχιατρεία ψυχωτικών, την αποκέντρωση των ψυχιατρικών υπηρεσιών, την ανάπτυξη κοινοτικών δομών ψυχικής υγείας και μονάδων ψυχιατρικής αποκατάστασης για την επανένταξη των Χ.Ψ.Α. στη κοινωνία, σύμφωνα με τις αρχές της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης. Η μεγιστοποίηση των δυνατοτήτων του ατόμου και η ελαχιστοποίηση των αρνητικών συνεπειών της χρονιότητας και του ιδρυματισμού αποτέλεσαν τους βασικούς άξονες της διαδικασίας της ψυχιατρικής αποκατάστασης των Χ.Ψ.Α., στις ενδιάμεσες δομές, που αποτελούν τον φορέα της αποϊδρυματοποίησης.Σκοπός της εργασίας είναι να αξιολογηθεί η συντελούμενη επαναπροσαρμογή και μέσω της λειτουργικής αξιολόγησης των αρρώστων και της εκπαίδευσής τους σε κοινωνικές δεξιότητες η επανένταξή τους στο κοινωνικό ιστό. Εκατόν τρεις πρώην ιδρυματοποιημένοι ψυχωτικοί άρρωστοι, φιλοξενούμενοι σε οικοτροφεία - ξενώνες - προστατευμένα διαμερίσματα του Δημοσίου φορέα και Αστικών Εταιρειών μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, σε όλη την Περιφέρεια της Θεσσαλίας, συμμετείχαν στη έρευνα. Χρησιμοποιήθηκαν σταθμισμένες κλίμακες (κλίμακα εκτίμησης Ψυχιατρικής Συμπτωματολογίας, Κλίμακα Συνολικής Εκτίμησης λειτουργικότητας, Κλίμακα της αντιλαμβανόμενης ικανοποίησης, σε σχέση με τους διάφορους τομείς της ζωής), σε επαναλαμβανόμενες μετρήσεις για τέσσερα 6μηνα και από την ανάλυση διακύμανσης επαναλαμβανομένων μετρήσεων των δεδομένων προέκυψε ότι οι μεταβολές μεταξύ των μετρήσεων στο Αρνητικό σύνδρομο προσεγγίζουν τη στατιστική σημαντικότητα (p=0,58) και οι κατά ζεύγη συγκρίσεις των μέσων όρων στη λειτουργικότητα και την Ποιότητα ζωής έδειξαν στατιστικώς σημαντικές μεταβολές (p<0,001) παρόλη την προηγούμενη μακρόχρονη παραμονή σε ασυλικού τύπου μονάδες. Συμπερασματικά οι ενδιάμεσες δομές ευνοούν την αυτονόμηση και αυτοδιαχείρηση των Χ.Ψ.Α. σε ένα ενδιάμεσο, μεταβατικό χώρο όπου η συνεχής πλην αποστασιοποιημένη ψυχιατρική φροντίδα συμβάλλει στη χειραφέτησή τους. Έτσι θα μπορούν να ανταποκριθούν σε κοινωνικές συμπεριφορές και ρόλους και να εξασφαλίσουν συγχρόνως τις συνθήκες συνάντησης με τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες τους και να εκπαιδευθούν οι Χ.Ψ.Α. ώστε να καταστούν ενεργά μέλη μιας κοινωνίας, στην οποία μπορούν να σχεδιάσουν για τη ζωή τους και να κάνουν όνειρα. Λέξεις ευρετηρίου: Αξιολόγηση, Επαναπροσαρμογή, Επανένταξη, Χρόνιος Ψυχωτικός, Ψυχοκοινωνική Αποκατάσταση.
Μέθοδοι διάγνωσης βλαβών μηχανολογικού εξοπλισμού από δυναμικές μετρήσεις σε μεταβαλλόμενες συνθήκες λειτουργίας
Authors: Ροδόπουλος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η συνεχής αύξηση της πολυπλοκότητας των μέσων παραγωγής δημιούργησε την ανάγκη της μετατροπής της συντήρησης από τεχνική σε επιστήμη. Η ανάπτυξη προβλεπτικών και δυναμικών μεθόδων παρακολούθησης της λειτουργίας των μηχανών, παράγει τις απαντήσεις στις απαιτήσεις αύξησης της παραγωγικότητας και της μείωσης των κινδύνων από ενδεχόμενες αστοχίες.Η παρούσα διατριβή επικεντρώνεται στη διάγνωση βλαβών με χρήση δυναμικών μεθόδων κάτω από μεταβαλλόμενες λειτουργικές συνθήκες. Οι μεταβαλλόμενες λειτουργικές συνθήκες αφορούν τις βασικές παραμέτρους λειτουργίας των μηχανών όπως η ταχύτητα περιστροφής, η ταχύτητα των κινούμενων οχημάτων, η ολίσθηση των εδράνων κύλισης και το φορτίο. Εξετάζεται ένα εύρος διατάξεων από μικρά έως μεγάλα μεγέθη όπως έδρανα κύλισης, κινητήρες και οχήματα με διαφορετικές αρχές λειτουργίας όπως παλινδρομικές μηχανές και περιστροφικές μηχανές. Για το σκοπό της διάγνωσης καταγράφονται οι ταλαντώσεις που παράγονται από τη λειτουργία των μηχανών και αναλύονται με μεθόδους που χρησιμοποιούνται ευρέως καθώς και με δύο μεθόδους που παρουσιάζονται και αναλύονται εκτενώς. Στο Κεφάλαιο 1 γίνεται παρουσίαση των βασικών αρχών της διάγνωσης και των διαγνωστικών στόχων. Γίνεται μια σύντομη παρουσίαση των κλασσικών μεθόδων επεξεργασίας σήματος και των ζητούμενων από τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται στα επόμενα κεφάλαια. Στα επόμενα κεφάλαια οι δύο δυναμικές μέθοδοι που παρουσιάζονται και προτείνονται, ελέγχονται ως προς την απόδοσή τους και προσαρμόζονται στην εκάστοτε περίπτωση. Από την εφαρμογή, τη σύγκρισή τους με άλλες μεθόδους και τη χρήση εργαλείων ανάλυσης σήματος προκύπτουν κατευθύνσεις επιλογής των παραμέτρων τους. Στο Κεφάλαιο 2 γίνεται βιβλιογραφική ανασκόπηση στο επιστημονικό πεδίο της διδακτορικής εργασίας και προσδιορίζεται η συμβολή της. Το Κεφάλαιο 3 αφιερώνεται στη μέθοδο HARD (Harmonic Decomposition), με συγκρίσεις και εφαρμογές της σε προσομοιωμένο σήμα. Ακόμη, γίνεται εφαρμογή της στην εύρεση της στιγμιαίας ταχύτητας άξονα ηλεκτρικού κινητήρα. Το Κεφάλαιο 4 περιέχει περαιτέρω συγκρίσεις και εφαρμογές σε παλινδρομικό βενζινοκινητήρα. Στο Κεφάλαιο 5 παρουσιάζεται η μέθοδος CSMW (Complex Shifted Morlet Wavelets) για την υπέρβαση δυσκολιών που παρουσιάζονται με επικαλυπτόμενες αρμονικές ορισμένων σημάτων. Ακόμη παρουσιάζονται αντίστοιχες εφαρμογές που πραγματοποιήθηκαν και με την μέθοδο HARD. Τέλος, στο Κεφάλαιο 6 γίνεται παρουσίαση εργαλείων εκτίμησης της επιτυχίας εφαρμογής, σε σήματα προερχόμενα από έδρανα κύλισης με βλάβη.
Η διερεύνηση γνώσεων γονέων παιδιών με δερματοπάθειες για χρήση βιολογικών σε σύγκριση με χημικά προϊόντα
Authors: Πλέσσα Ελένη
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣΟ σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση των γνώσεων γονέων παιδιών με δερματοπάθειες για χρήση βιολογικών προϊόντων σε σύγκριση με χημικά προϊόντα.ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣΗ παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε το χρονικό διάστημα από τέλος Ιανουαρίου 2014 έως τέλος Απριλίου 2014 σε ένα παιδοδερματολογικό και ένα παιδιατρικό ιατρείο στην περιοχή της Αττικής.Τον μελετώμενο πληθυσμό αποτέλεσαν 200 παιδιά, 103 αγόρια και 97 κορίτσια, ηλικίας 0-5 ετών που έπασχαν από διάφορα είδη δερματοπάθειας. Συμπληρώθηκε ειδικό ερωτηματολόγιο από τους γονείς των ασθενών.Η συλλογή στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση ερωτηματολογίων.Η στατιστική επεξεργασία των στοιχείων έγινε με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS V.20.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑΗ εμφάνιση της δερματοπάθειας παρουσιάζεται στο 50% των ασθενών σε ηλικία 0-7 μηνών και στο υπόλοιπο 50% σε ηλικία 8-60 μηνών. Ο πιο συχνός τύπος δερματίτιδας σε ποσοστό 80% ήταν η ατοπική δερματίτιδα. Όλες οι δερματοπάθειες στο μεγαλύτερο ποσοστό τους είναι ήπιας μορφής. Το μεγαλύτερο ποσοστό της οξείας αλλά και της χρόνιας δερματοπάθειας κατείχε η ατοπική δερματίτιδα.Η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της δερματοπάθειας γίνεται με τη χρήση χημικών σκευασμάτων,των κορτικοστεροειδών. Σύμφωνα με την εκτίμηση των γονέων, η βελτίωση που παρουσιάζεται στους ασθενείς κατά τη χρήση της κορτιζόνης είναι μεγάλη. Ένα ποσοστό 3,4% παρουσίασε αλλεργική αντίδραση μετά την εφαρμογή των χημικών κορτικοστεροειδών. Τα ανοσοτροποποιητικά χρησιμοποιούνται από το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών ως θεραπεία συντήρησης. Ένα ποσοστό 27,3% παρουσίασε ερεθισμό και κνησμό μετά την εφαρμογή των χημικών μη κορτικοστεροειδών.Η αντιμετώπιση της δερματοπάθειας, πέραν της χρήσης των χημικών σκευασμάτων, γίνεται και με τη χρήση άλλων εναλλακτικών μεθόδων όπως η χρήση των βιολογικών προϊόντων. Οι ασθενείς του δείγματος δείχνουν να χρησιμοποιούν τα βιολογικά προϊόντα τοπικής χρήσης σε ποσοστό 76,5% και τα πόσιμα σε ποσοστό 18%. Από τη μελέτη προκύπτει ότι τα βιολογικά προϊόντα τοπικής χρήσης επιδρούν στη μείωση της έξαρσης της δερματοπάθειας. Το 40,10% των γονέων εκτιμάει ότι η χρήση των βιολογικών προϊόντων τοπικής χρήσης φαίνεται να μειώνει αρκετά την έξαρση των δερματοπαθειών.Υπάρχει επίσης στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της χρήσης και του βαθμού χρήσης των βιολογικών προϊόντων με τον βαθμό ενημέρωσης των γονέων για τα βιολογικά προϊόντα. Τέλος προκύπτει στατιστικά σημαντική συσχέτιση του επιπέδου εκπαίδευσης του γονέα με την χρήση βιολογικών προϊόντων. Ανεπιθύμητες ενέργειες των βιολογικών προϊόντων δεν καταγράφηκαν από τους γονείς των ασθενών του δείγματος.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑΤα βιολογικά προϊόντα τοπικής χρήσης χρησιμοποιούνταν περισσότερο σε σύγκριση με τα πόσιμα βιολογικά προϊόντα. Τα βιολογικά προϊόντα τοπικής χρήσης επιδρούν στη μείωση της έξαρσης της δερματοπάθειας
Εναπόθεση υμενίων νανοδομημένης ζιρκόνιας για κυψελίδες καυσίμου στερεού ηλεκτρολύτη
Authors: Βογιατζής Στυλιανός
Published: September 2021

H Ζιρκόνια σταθεροποιημένη με Ύττρια (Yttria Stabilized Zirconia (YSZ)) χρησιμοποιείται σήμερα ευρέως στη βιομηχανία μηχανών για αεριωθούμενα και στη οδοντιατρική. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει έντονο ερευνητικό ενδιαφέρον για την εφαρμογή της σε κυψελίδες καυσίμου στερεού ηλεκτρολύτη (SOFCs) μιας και παρουσιάζει αγωγιμότητα ιόντων οξυγόνου σε μεγάλο θερμοκρασιακό εύρος, διαθέτει υψηλή μηχανική αντοχή, μεγάλη σκληρότητα και χημική σταθερότητα σε συνθήκες ηλεκτρικής φόρτισης και αντίδρασης. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανάπτυξη μεθόδου για εναπόθεση υμενίων ζιρκονίας με την βοήθεια πλάσματος. Η εναπόθεση λεπτών υμενίων YSZ με τη χρήση πλάσματος χαμηλής πίεσης παρουσιάζει μερικά σημαντικά πλεονεκτήματα όπως εναπόθεση σε χαμηλές θερμοκρασίες (<400°C) και ομοιόμορφη κάλυψη της επιφάνειας με μεγάλη πυκνότητα. Από την άλλη πλευρά η ιδιαιτερότητα της εναπόθεσης μέσω πλάσματος έγκειται στο γεγονός ότι η δομή, οι ιδιότητες και η χημική σύσταση των παραγόμενων υμενίων εξαρτώνται σημαντικά από τις παραμέτρους της διεργασίας. Στο πρώτο μέρος της εργασίας αναπτύσσεται η εναπόθεση υμενίων YSZ με τη τεχνική πλάσματος χαμηλής πίεσης από μεταλλοργανικές πρόδρομες ενώσεις υττρίου και ζιρκονίου σε δύο διαφορετικούς αντιδραστήρες πλάσματος, ενός επαγωγικά και ενός χωρητικά συζευγμένου. Μελετήθηκε η επίδραση της παρεχόμενης στο πλάσμα ισχύος, των παροχών των πρόδρομων ενώσεων, του συνολικού χρόνου της διεργασίας και της θερμοκρασίας του υποστρώματος στα μορφολογικά χαρακτηριστικά, στην δομή και τη σύσταση των παραγόμενων υμενίων. Στην συνέχεια εξετάσθηκε πως η χρήση πλάσματος αργού-οξυγόνου, σε ήδη εναποτεθειμένα υμένια ζιρκονίου και υττρίου με τις τεχνικές φυσικής εναπόθεσης (spin και spray coating), ενισχύει την κρυστάλλωση του υμενίου σε κυβική YSZ. Γίνεται σύγκριση με τα αποτελέσματα που λαμβάνονται για την κρυστάλλωση των υμενίων με τη μέθοδο της θερμικής ανόπτησης ως προς τον χρόνο αλλά και τη θερμοκρασία κρυστάλλωσης που χρειάζεται ώστε να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα. Τα υμένια χαρακτηρίσθηκαν με μια σειρά από τεχνικές όπως: φασματοσκοπία φωτοηλεκτρονίων ακτίνων Χ (XPS), ηλεκτρονιακή μικροσκοπία σάρωσης (SEM), περίθλαση ακτίνων Χ (XRD) και μικροσκοπία ατομικών δυνάμεων (AFM). Τα αποτελέσματα των πειραμάτων έδειξαν ότι η παρεχόμενη ισχύ, ο χρόνος της διεργασίας καθώς και η θερμοκρασία του υποστρώματος παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη τη δομή και τη μορφολογία των υμενίων YSZ. Για την πλήρη κρυστάλλωση σε κυβική ζιρκονία σταθεροποιημένη με ύττρια αλλά και την πλήρη απομάκρυνση του άνθρακα από το υμένιο, απαιτήθηκε ένα στάδιο ανόπτησης του υμενίου σε φούρνο υψηλής θερμοκρασίας. Αντικατάσταση αυτού του βήματος με επεξεργασία με πλάσμα, οδήγησε σε σημαντική ελάττωση του χρόνου αλλά και της θερμοκρασία κρυστάλλωσης με αποτέλεσμα η συγκεκριμένη τεχνική χημικής ανόπτησης να είναι ενεργειακά συμφέρουσα σε σχέση με την θερμική. Βελτιστοποίηση της διεργασίας χημικής ανόπτησης με πλάσμα έδειξε ότι είναι εφικτή η κρυστάλλωση των υμενίων σε πολύ μικρούς χρόνους και σε θερμοκρασίες μικρότερες από 400°C.
Η κλινική αξία της οστεοποντίνης στον καρκίνο του πνεύμονα
Authors: Καζάκου Αικατερίνη
Published: September 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η οστεοποντίνη (OPN) είναι μια πολυλειτουργική γλυκοπρωτεΐνη, που ανευρίσκεται σε διάφορους ιστούς και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε φυσιολογικές και παθολογικές διεργασίες, συμπεριλαμβανομένης της βιολογίας του καρκίνου. ΣΚΟΠΟΣ: Ο σκοπός της μελέτης ήταν α) ο προσδιορισμός των επιπέδων της OPN στον ορό αίματος ασθενών με καρκίνο πνεύμονα και σύγκριση με δείγματα υγιών εθελοντών, β) η συσχέτιση των, προ θεραπείας, επιπέδων OPN, αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF) και μεταλλοπρωτεϊνάσης-9 (MMP-9) στον ορό ασθενών με διάφορες κλινικοπαθολογικές παραμέτρους, την ανταπόκριση στη θεραπεία και τη συνολική επιβίωση και γ) η αναζήτηση ενδεχόμενης συσχέτισης των επιπέδων OPN με τα κυκλοφορούντα επίπεδα VEGF και MMP-9.ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Στην παρούσα μελέτη έλαβαν μέρος 90 ασθενείς - μέσης ηλικίας 66,22±9,09 έτη - με πρωτοπαθή καρκίνο πνεύμονα (70 με Μη Μικροκυτταρικό Καρκίνο Πνεύμονα και 20 με Μικροκυτταρικό Καρκίνο Πνεύμονα), πριν από τη λήψη οποιασδήποτε θεραπείας και 40 υγιείς εθελοντές, ως ομάδα ελέγχου. Οι μετρήσεις των επιπέδων OPN, VEGF και MMP-9 στον ορό αίματος έγιναν με τη μέθοδο ELISA (Enzyme-Linked Immunosorbent Assay). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα επίπεδα OPN ήταν αυξημένα στους ασθενείς έναντι των υγιών μαρτύρων (52,10 ng/ml έναντι 22,98 ng/ml, p<0.0001). Επιπλέον, οι καπνιστές ασθενείς είχαν υψηλότερα επίπεδα OPN και MMP-9 από τους μη καπνιστές και τους πρώην καπνιστές (p=0.012 και p=0.008, αντίστοιχα). Επίσης, οι ασθενείς με χειρότερη γενική κατάσταση επέδειξαν υψηλότερα επίπεδα OPN, VEGF και MMP-9 (p=0.0036, p<0.0001 και p=0.0004, αντίστοιχα). Όσοι είχαν σημαντική απώλεια βάρους, παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα OPN (p=0.0003). Ακόμη, οι ασθενείς χωρίς μεταστατική νόσο στους μεσοθωρακικούς λεμφαδένες είχαν χαμηλότερες τιμές τόσο του VEGF, όσο και της MMP-9 (p=0.0101 και p=0.0144, αντίστοιχα). Δεν βρέθηκε συσχέτιση ανάμεσα στα επίπεδα OPN, VEGF και MMP-9 με την ανταπόκριση στη θεραπεία. Οι ασθενείς με τιμές κυκλοφορούσης OPN πάνω από τη διάμεση τιμή είχαν χειρότερη συνολική επιβίωση (39 εβδομάδες έναντι 64,6 εβδομάδων, p=0.0018, log-rank test). Επιπλέον, η πολυπαραγοντική ανάλυση ανέδειξε ότι τα επίπεδα OPN ορού παρουσίαζαν μια τάση στο να είναι ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας για τη συνολική επιβίωση (p=0.0656, 95% CI 0.9723-2.6563). Ομοίως χειρότερη συνολική επιβίωση, παρουσίαζαν τα άτομα με τιμές VEGF πάνω από τη διάμεση τιμή (43,30 εβδομάδες έναντι 62,90 εβδομάδων, p=0.0065). Τα επίπεδα OPN ορού συσχετίσθηκαν θετικά τόσο με τις τιμές του VEGF, όσο και με τις τιμές της MMP-9 (p=0.0008, Spearman r=0.36, και p<0.0001, Spearman r=0.42, αντίστοιχα).ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Στους ασθενείς με ΚΠ, η OPN αποτελεί πιθανό προγνωστικό βιοδείκτη και η συσχέτιση ανάμεσα σε OPN και VEGF και MMP-9 υπαινίσσεται νέα δεδομένα στη διαδικασία της καρκινικής αγγειογένεσης.
Θεωρίες βαθμίδας με αυθόρμητη παραβίαση της συμμετρίας και μελέτη της μη γραμμικότητας με τη διαταρακτική μέθοδο των πολλαπλών κλιμάκων
Authors: Τσαγκαράκης Χαρίλαος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετάται η κλασική μη γραμμική δυναμική αβελιανών και μη αβελιανών θεωριών βαθμίδας με παραβιασμένη συμμετρία και παρουσιάζονται αναλυτικές προσεγγιστικές λύσεις για τα αντίστοιχα πρότυπα. Οι λύσεις αυτές προκύπτουν μέσω της εφαρμογής της θεωρίας διαταραχών πολλαπλών κλιμάκων στις εξισώσεις κίνησεις των προτύπων, η οποία αναδεικνύει την μη γραμμική εξίσωση Schrödinger ως κυρίαρχη εξίσωση. Οι λύσεις που μελετώνται είναι μη γραμμικά επίπεδα κύματα με τετραδιάστατη εξάρτηση ή ταλαντούμενες σολιτονικές λύσεις με εξάρτηση από τις (1+1) διαστάσεις. Γίνεται η μελέτη και διερεύνηση της ευστάθειας των λύσεων αυτών, η οποία συνδέεται με τον προσδιορισμό περιοχών των μαζών των πεδίων των προτύπων. Η μελέτη της ευστάθειας γίνεται με αναλυτικά κριτήρια και επιβεβαιώνεται αριθμητικά. Οι ανωτέρω λύσεις ελέγχονται ως προς την φαινομενολογία των στοιχειωδών σωματιδίων αλλά και της υπεραγωγιμότητας
Αρχιτεκτονικές και αλγόριθμοι πρόσβασης και παροχής υπηρεσιών πολυμέσων σε περιβάλλοντα διαδικτυακής τηλεόρασης
Authors: Παπαπαναγιώτου Σταύρος
Published: September 2021

Η διαδικτυακή τηλεόραση έχει αναπτυχθεί τεχνολογικά και βρίσκεται σε πλήρη επιχειρηματική ανάπτυξη την τελευταία δεκαετία. Παράλληλα τεχνολογίες διανομής πολυμεσικού περιεχομένου και κυρίως διαδικτυακού βίντεο παρέχονται στους χρήστες μέσω πολλαπλών αλγορίθμων, αρχιτεκτονικών σε πλατφόρμες διαδικτυακής τηλεόρασης. Όσο η τηλεόραση «μεταναστεύει» προς το διαδίκτυο, τόσο μεγαλύτερη είναι η ώθηση για την παροχή προηγμένων εξατομικευμένων υπηρεσιών στους χρήστες. Το ζητούμενο την σημερινή εποχή είναι η μετάδοση πολυμεσικού περιεχομένου σε οποιαδήποτε συσκευή, οποιαδήποτε στιγμή, οπουδήποτε. Αυτή η ανάγκη διαμορφώνει και το νέο οικοσύστημα της διαδικτυακής τηλεόρασης λαμβάνοντας υπόψη πλέον τις προτιμήσεις και την εξατομίκευση του χρήστη. Οδηγούμαστε στην τηλεόραση κοινωνικής δικτύωσης (Social TV) που ο χρήστης σαν μέλος μίας κοινωνικής ομάδας μπορεί να παρεμβαίνει και να διαμορφώνει την τηλεοπτική εμπειρία. Η παρούσα διατριβή εξετάζει τους αλγορίθμους και τις αρχιτεκτονικές πρόσβασης και παροχής υπηρεσιών πολυμέσων σε περιβάλλοντα διαδικτυακής τηλεόρασης. Παρουσιάζει όλο το μοντέλο από την IPTV 1.0 στην IPTV 3.0, που αποτελεί και το νέο μοντέλο μετάδοσης πολυμεσικού περιεχομένου. Η εξατομίκευση της διαδικτυακής τηλεόρασης και η διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου ενημερωμένων τεχνολογικά και καταρτισμένων χρηστών χωρίς γεωγραφικά, κοινωνικά και οικονομικά όρια οδηγεί την νέα εμπειρία της τηλεόρασης. Εξετάζονται αλγόριθμοι μετάδοσης πολυμεσικού περιεχομένου σε αρχιτεκτονικές παροχής τριπλής υπηρεσίας αναλύοντας τα αποτελέσματα απόδοσης σε προσομοιωμένο περιβάλλον. Εξετάζει τα νέα πρότυπα στην λειτουργία και αξιοποίηση των συστημάτων δικτύων επικεντρωμένων στην πληροφορία για την διανομή πολυμεσικού περιεχομένου. Παράλληλα εξετάζεται το ζήτημα της ψηφιακής διαχείρισης των δικαιωμάτων που αποτελεί και προτείνεται με βάση το υφιστάμενο ρυθμιστικό κανονιστικό πλαίσιο, η θέσπιση ενός κατ΄αποκοπή τέλους για την κάλυψη των συλλογικών δικαιωμάτων.
Η επιλογή λογιστικών μεθόδων και τεχνικών στην αποτελεσματικότητα των υποδειγμάτων πρόβλεψης της εταιρικής πτώχευσης
Authors: Κοσμίδης Κοσμάς
Published: September 2021

Ο κύριος σκοπός της διατριβής είναι να διερευνηθεί η σχέση της εταιρικής πτώχευσης με την επιλογή λογιστικών μεθόδων και τεχνικών καθώς και η επίδραση μιας τέτοιας διοικητικής απόφασης στην αποτελεσματικότητα των υποδειγμάτων πρόβλεψης της εταιρικής πτώχευσης.Στην παρούσα έρευνα χρησιμοποιήθηκε η πολυμεταβλητή διακριτή ανάλυση και η λογαριθμική ανάλυση για την κατασκευή υποδειγμάτων πρόβλεψης της εταιρικής πτώχευσης με τη συμμετοχή χρηματοοικονομικών και λογιστικών μεταβλητών.Τα ευρήματα της έρευνας αποδεικνύουν ότι υπάρχει σχέση μεταξύ εταιρικής πτώχευσης και επιλογής λογιστικών μεθόδων και τεχνικών. Επιπλέον, η ενσωμάτωση ενός χαρτοφυλακίου λογιστικών επιλογών στα υποδείγματα πρόβλεψης της εταιρικής πτώχευσης οδηγεί στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας τους με όρους ορθής ταξινόμησης και των δύο τύπων σφαλμάτων. Οι επιπτώσεις της παρούσας έρευνας συνίστανται στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των υφιστάμενων υποδειγμάτων πρόβλεψης της εταιρικής πτώχευσης που θα οδηγήσει σε ορθότερη αποτίμηση του πιστωτικού κινδύνου των τραπεζών και τελικά θα μειώσει τις επισφάλειες του τραπεζικού συστήματος. Οι ρυθμιστικές αρχές διαθέτουν νέα στοιχεία για την αναθεώρηση του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου (Βασιλεία ΙΙΙ, επιλογή λογιστικών μεθόδων). Τα αποτελέσματα της διατριβής παρέχουν επίσης στήριξη στη Θεωρία του Κόστους Πρακτορείας και στην καιροσκοπική συμπεριφορά των διοικητικών στελεχών, τουλάχιστον για ορισμένες λογιστικές μεταβλητές τις οποίες ονομάζουμε «πρόδρομους» δείκτες καθώς σηματοδοτούν έγκαιρα και με μεγαλύτερη ακρίβεια τη μελλοντική πορεία της εταιρείας.