Προς ένα ενιαίο ρυθμιστικό πλαίσιο, στην αγορά των χρηματοοικονομικών προϊόντων
Authors: Παναγόπουλος Αθανάσιος 
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή εξετάζει αρχικά το εάν και πόσο βοήθησαν, ισχυροποίησαν, προστάτεψαν το διεθνές χρηματοοικονομικό σύστημα, εάν αναπτύχθηκαν άλλες αγορές με μετακινήσεις συναλλακτικών δραστηριοτήτων και εάν συνέβαλλαν στην μεταβολή των παγκόσμιων οικονομικών κύκλων, οι ρυθμίσεις μέσω των Κοινοτικών Οδηγιών και Κανονισμών σε Ευρωπαϊκό επίπεδο αλλά και των νόμων που διέπουν τις Αγορές Χρήματος και Κεφαλαίου στις ΗΠΑ. Ερευνήθηκαν οι επιπτώσεις στους επενδυτές και στις εθνικές δικαιϊκές τάξεις (jurisdictions), εάν προστατεύονται και αν επηρεάζονται όλοι οι παράγοντες του συστήματος (χρηματιστήρια, αποθετήρια, επενδυτές, εισηγμένες, πιστωτικά ιδρύματα, αρχές κεφαλαιαγοράς, θεσμικοί επενδυτές, Hedge Funds, κλπ). Η έρευνα εστιάσθηκε στο εάν και κατά πόσο υπάρχει δυνατότητα να τεθεί ένα ενιαίο πλαίσιο κανονισμών που θα ρυθμίζει σε παγκόσμια κλίμακα όλα τα χρηματοοικονομικά προϊόντα σε συνάρτηση με όλους τους παράγοντες της αγοράς και ποιες είναι οι επιπτώσεις από την αλληλεπίδραση του με τις εθνικές και τις διεθνείς οικονομικές (και μη) πολιτικές. Οι εθνικές πολιτικές, είναι ουσιαστικές πολιτικές που αφορούν την δημόσια διοίκηση (public administration) σε εθνικό επίπεδο και λαμβάνονται επίσημα στο σύνολο τους από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, σχεδιαζόμενες και εκτελούμενες από κυβερνητικούς δημόσιους οργανισμούς (του στενού ή του ευρύτερου Δημόσιου τομέα). Στα αποτελέσματα παρουσιάζεται ότι η υλοποίηση, ενός πραγματικά διεθνούς ενιαίου ρυθμιστικού πλαισίου για όλα τα χρηματοοικονομικά προϊόντα απέχει έως την τελική και ρεαλιστική επίτευξη του. Η θεωρητική όμως ύπαρξη ενός ενοποιημένου θεσμικού μοντέλου διαπραγμάτευσης οργανωμένης αγοράς και μια ομάδα από κανονιστικές και οργανωτικές πολιτικές, που θα το θωρακίσουν αλλά σε σημείο ισορροπημένης ρύθμισης, που θα προσφέρει την ισότιμη πληροφόρηση προς τους συμμετέχοντες, με τα λιγότερα κόστη συναλλαγών και κατ΄ επέκταση την μεγαλύτερη διαφάνεια, την αύξηση της ρευστότητας και την μείωση των περιπτώσεων κατάχρησης και χειραγώγησης αγοράς, αποδεικνύεται, ότι είναι εφικτή και μπορεί να εφαρμοστεί, έστω και μπορεί να εμφανιστεί αρχικά μια αντιμετωπίσιμη μείωση της αρχικής αξίας των περιουσιακών στοιχείων (Hirshleifer effect). Το αν μπορεί αυτό το θεωρητικό μοντέλο να εφαρμοστεί και στην πράξη εξαρτάται από την διάθεση, τις απόψεις, τις οικονομικές (και μη) πρακτικές και κοινωνικές πολιτικές, αλλά και την δεσπόζουσα θέση στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική αγορά, των χωρών του κόσμου. Συνεπώς απαντώντας στο ερώτημα που έχει τεθεί από τους ερευνητές δηλ. στο που πραγματικά απαιτούνται εναρμονισμένες διεθνείς κανονιστικές ρυθμίσεις και πρότυπα και που μπορούμε με ασφάλεια να αφήσουμε χώρο στην ρυθμισμένη αγορά, μετά την ερευνητική μας διαπίστωση, είναι στην ρυθμιστική ενοποίηση των προϊόντων εντός των διεθνών αγορών, με συγκεκριμένο ρυθμιστικό πλαίσιο, εφαρμόζοντας μέσω εθνικών και διεθνών πολιτικών, που αλληλεπιδρούν και εδράζονται, σε τομείς κυρίως χρηματοοικονομικούς και κοινωνικούς-εργασιακούς, όπως υποστηρίζουμε. Μια ρυθμιστική ενοποίηση, που θα λάβει υπόψη της και πιθανές συγκρουσιακές περιπτώσεις Δικαίου.