bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Προγνωστικοί παράγοντες εμφάνισης κιρσών και πρώτης κιρσορραγίας σε ασθενείς με κίρρωση ήπατος
Authors: Λούβρος Εμμανουήλ
Published: September 2021

Υπόβαθρο και Στόχοι: Ενδογενή ηπαρινοειδή έχουν ανιχνευθεί με θρομβοελαστογραφία και έχουν ποσοτικοποιηθεί με δοκιμασίες αντι-Χα δραστηριότητας σε ασθενείς με κίρρωση του ήπατος. Ωστόσο η παρουσία τους σε ασθενείς με κιρσορραγία δεν έχει προσδιοριστεί. Ασθενείς και Μέθοδοι: Η δραστηριότητα αντι-Xα μετρήθηκε σε Α) 30 ασθενείς με κιρσορραγία, Β) 15 μη κιρρωτικούς ασθενείς με αιμορραγία λόγω πεπτικού έλκους, Γ) 10 κιρρωτικούς ασθενείς χωρίς λοίμωξη ή αιμορραγία, και Γ) 10 κιρρωτικούς ασθενείς με ηπατοκυτταρικό καρκίνο (HCC). Αποτελέσματα: Η αντι-Χα δραστηριότητα δεν ανιχνεύθηκε σε ασθενείς με αιμορραγία λόγω έλκους ή σε κιρρωτικούς ασθενείς χωρίς λοίμωξη ή αιμορραγία αλλά ήταν παρούσα σε επτά (23%) ασθενείς με κιρσορραγία [διάμεσος: 0.03 u / mL (0.01-0.07)] και ήταν ανιχνεύσιμη για 3 ημέρες σε έξι από τους επτά ασθενείς. Τέσσερις από τους επτά ασθενείς με κιρσορραγία και ανιχνεύσιμη αντι-Χα δραστηριότητα είχαν HCC (p = 0.023). Η ηλικία (p = 0.014), η κρεατινίνη (p = 0.032), ο αριθμός των αιμοπεταλίων (p = 0.004) και η παρουσία λοιμώξεων τη δεύτερη ημέρα από την εισαγωγή των ασθενών στο νοσοκομείο (p = 0.019) συσχετίστηκαν σημαντικά με την παρουσία ανιχνεύσιμων και μετρήσιμων επιπέδων αντι-Χα. Στην ομάδα των ασθενών που είχαν HCC, η αντι-Χα δραστηριότητα εμφανίστηκε σε τρεις ασθενείς (30%) [διάμεση τιμή: 0.05 u / mL (0.01-0.06)]. Συμπεράσματα: Σε αυτή τη μελέτη, οι ασθενείς με κιρσορραγία καθώς και το 30% των ασθενών με HCC είχαν ανιχνεύσιμα επίπεδα ενδογενών ηπαρινοειδών, ενώ δεν ήταν δυνατή η ανίχνευση αντι-Χα δραστηριότητας σε ασθενείς με κίρρωση χωρίς λοίμωξη ή αιμορραγία ή HCC, ούτε σε ασθενείς με αιμορραγία λόγω έλκους. Θεωρούμε ότι η αντι-Χα δραστηριότητα πιθανόν αποτελεί απάντηση στην παρουσία βακτηριακής λοίμωξης και / ή παρουσία HCC σε ασθενείς με κίρρωση.
Λειτουργικές και μορφολογικές μεταβολές του περιτοναίου υπό την επίδραση γαλακτικών και διττανθρακικών διαλυμάτων περιτοναϊκής κάθαρσης
Authors: Ζαββός Βασίλειος
Published: September 2021

Η ίνωση του περιτοναίου αποτελεί μια μακροχρόνια επιπλοκή της περιτοναϊκής κάθαρσης που μπορεί να οδηγήσει σε αποτυχία της μεθόδου. Η σκληρυντική περιτονίτιδα,μια ακραία εκδήλωση περιτοναϊκής ίνωσης, αποτελεί μια σπάνια αλλά δυνητικά καταστροφική επιπλοκή της περιτοναϊκής κάθαρσης. Η διάγνωσή των δύο αυτών οντοτήτων είναι συχνά καθυστερημένη, λόγω της έλλειψης ειδικών διαγνωστικών και προγνωστικών δεικτών. Στην παρούσα μελέτη αναλύσαμε δείγματα περιτοναϊκού διαλύματος με σκοπό τον εντοπισμό πιθανών βιοδεικτών, οι οποίοι θα μπορούσαν να προβλέψουν ή να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση της περιτοναϊκής ίνωσης ή/και της σκληρυντικής περιτονίτιδας. Η ανακάλυψη τέτοιων βιοδεικτών θα επέτρεπε την καλύτερη επιλογή και διαστρωμάτωση των ασθενών και θα μπορούσε να κατευθύνει τη λήψη κλινικών αποφάσεων.Χρησιμοποιήσαμε προοπτικά συλλεχθέντα δείγματα περιτοναϊκού διαλύματος από τη μελέτη GLOBAL Fluid Study και από μια ομάδα Ελλήνων ασθενών του ΠΓΝ Πατρών και εφαρμόσαμε την τεχνολογία πρωτεωμικής ανάλυσης με ηλεκτροφόρηση δύο διαστάσεων και φασματογραφία μάζας (2D SDS-PAGE) για να εντοπίσουμε διαφορές στο πρωτέωμα του περιτοναϊκού διαλύματος ασθενών που εκδήλωσαν περιτοναϊκή ίνωση και σκληρυντική περιτονίτιδα, σε σχέση με ασθενείς – μάρτυρες με παρόμοιο χρόνο έκθεσης στην περιτοναϊκή κάθαρση. Επιπλέον, χρησιμοποιήσαμε μια συνδυαστική βιβλιοθήκη ολιγοπεπτιδίων για να συμπιέσουμε το δυναμικό εύρος των συγκεντρώσεων των πρωτεϊνών, διευκολύνοντας τον εντοπισμό πρωτεϊνών που βρίσκονται σε πολύ χαμηλή συγκέντρωση.Σε ασθενείς με σταθερή λειτουργία περιτοναϊκής μεμβράνης, η αλυσίδα-γ του ινωδογόνου και η πρωτεογλυκάνη θειικής ηπαράνης αυξάνονται με την πάροδο του χρόνου στην περιτοναϊκή κάθαρση. Στους ασθενείς που εκδήλωσαν σκληρυντική περιτονίτιδα, η αλυσίδα-α1 του κολλαγόνου τύπου Ι, η γ-ακτίνη και οι παράγοντες του συμπληρώματος Β καιΙ ήταν αυξημένοι στο περιτοναϊκό διάλυμα 5 έτη πριν τη διάγνωση. Η συμπίεση του δυναμικού εύρους είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των πρωτεϊνών που εντοπίστηκαν και τη βελτίωση της ανάλυσής τους στο gel ηλεκτροφόρησης, σε σχέση με τα αρχικά δείγματα. Στα δείγματα ασθενών που είχαν υποστεί αυτή την επεξεργασία, η ιντελεκτίνη-1, η δερματοποντίνη και η RBP-4 ήταν αυξημένες στους ασθενείς με σκληρυντική περιτονίτιδα σε σχέση με τους ασθενείς που είχαν μόλις ξεκινήσει περιτοναϊκή κάθαρση. Hσυγκέντρωση της δερματοποντίνης και της αλυσίδας-α1 του κολλαγόνου τύπου Ι στο περιτοναϊκό διάλυμα, σχετίζεται με τη μεταφορική ικανότητα του περιτοναίου και τον αριθμό των προηγηθέντων επεισοδίων περιτονίτιδας.Επομένως, η προοπτική πρωτεωμική ανάλυση περιτοναϊκού διαλύματος ανέδειξε πρωτεΐνες ενδεικτικές φλεγμονωδών και προϊνωτικών διεργασιών που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης ως πιθανοί προγνωστικοί/διαγνωστικοί βιοδείκτες.
Η κινητική της άρθρωσης του γόνατος πριν και μετά την αποκατάσταση σε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα
Authors: Αμπουχεμούντ Χάλεντ
Published: September 2021

Η ολική αρθροπλαστική του γόνατος αποτελεί μια από τις πιο συχνές ορθοπαιδικές επεμβάσεις παγκοσμίως. Θεωρείται αποτελεσματική μέθοδος για την αποκατάσταση των ασθενών που πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα σε προχωρημένο στάδιο.Η αξιολόγηση των ασθενών που πάσχουν από ΟΑ γίνεται μέσω κλινικής εκτίμησης και με την χρήση της ποσοτικής ανάλυσης της βάδισης για την αξιολόγηση κινητικών και κινηματικών δεδομένων.Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση του αποτελέσματος της TKA σύμφωνα με τα κλινικά δεδομένα και τα δεδομένα της ανάλυσης της βάδισης (χωροχρονικές μεταβλητές, κινητικά και κινηματικά δεδομένα). ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ. Στην έρευνα συμμετείχαν 25 ασθενείς, οι 17 ήταν γυναίκες και 8 άνδρες. Όλοι έπασχαν από τελικού σταδίου ΟΑ του γόνατος (3-4 κατά Kellgren-Lawrence) και υποβλήθηκαν σε ολική αρθροπλαστική του γόνατος. Η ομάδα ελέγχου αποτελούνταν από ίσο αριθμό υγιών μαρτύρων.Οι ασθενείς αξιολογήθηκαν κλινικά πριν την αρθροπλαστική και ένα χρόνο μετά με την χρήση των ερωτηματολογίων KSS και ΚΟS-ADLS. Η ανάλυση βάδισης των ασθενών και των μαρτύρων γινόταν ένα χρόνο μετά την επέμβαση με την χρήση VICON MOTION ANALYSIS (Oxford Metrics, Oxford, UK). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Όλες οι κλινικές παράμετροι που εξετάστηκαν παρουσίασαν βελτίωση ένα χρόνο μετά την ολική αρθροπλαστική του γόνατος. Οι κινηματικές και κινητικές παράμετροι των ασθενών δεν επανήλθαν ένα χρόνο μετά την ΤΚΑ στο επίπεδο των υγιών μαρτύρων, καθώς παρουσιάζουν μειωμένο ρυθμό βάδισης, μειωμένη ροπή και γωνία κάμψης και μειωμένη ροπή προσαγωγής του γόνατος. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Οι ασθενείς μετά την ολική αρθροπλαστική του γόνατος παρουσιάζουν σαφή βελτίωση σε κλινικό επίπεδο παρόλα αυτά οι κινηματικές και κινητικές παράμετροι δεν επανέρχονται στο επίπεδο των υγιών μαρτύρων.
Advanced interface engineering for solution-processable photovoltaics
Authors: Κακαβελάκης Γεώργιος
Published: September 2021

Οι επεξεργασμένες σε διάλυμα φωτοβολταϊκές συσκευές που είναι βασισμένες σε φωτοενεργά στρώματα οργανικών ετεροεπαφών και υβριδικών περοβσκιτών θεωρούνται μεταξύ των πλέον υποσχόμενων φωτοβολταϊκών τεχνολογιών τρίτης γενιάς επειδή παρουσιάζουν μικρούς χρόνους ενεργειακής απόσβεσης. Το βασικό πρόβλημα αυτών των φωτοβολταϊκών τεχνολογιών είναι η μη ύπαρξη ενός βελτιστοποιημένου πειραματικού πρωτοκόλου κατασκευής τους το οποίο να οδηγεί σε συσκευές με χαμηλές απώλειες και μακροπρόθεσμη σταθερότητα. Η ανάπτυξη ενός τέτοιου προτοκόλου χρησιμοποιώντας καινοτόμα διεπιφανειακά και φωτοενεργά στρώματα που να οδηγούν σε επεξεργασμένα σε διάλυμα, χαμηλού κόστους, αξιόπιστα και αποδοτικά φωτοβολταϊκά αποτελεί πρωταρχικής σημασίας ζήτημα προς επίλυση.Το πρώτο μέρος αυτής της εργασίας αναφέρει την χρησιμοποίηση πλασμονικών μεταλλικών νανοσωματιδίων σε φωτοβολταϊκά επεξεργασμένα σε διάλυμα. Από τη μία μεριά, οργανικές φωτοβολταϊκές συσκευές με σημαντικά αυξημένη απόδοση (άνω του 8%) επετεύχθησαν με την ενσωμάτωση νανοράβδων χρυσού στο TiOx στρώμα μεταφοράς ηλεκρονίων λόγω ενίσχυσης της παγίδευσης του φωτός μέσα στο ενεργό στρώμα. Η ενισχυμένη παγίδευση φωτός διερευνήθηκε συστηματικά μέσω μικροσκοπίας, φασματοσκοπίας και βελτιστοποίησης συσκευών, καθώς και υπολογιστικών προσομοιώσεων. Από την άλλη μεριά, τα μεταλλικά νανοσωματίδια που παρασκευάστηκαν μέσω εκτομής με λέιζερ προστέθηκαν επιτυχώς στο PEDOT:PSS στρώμα μεταφοράς οπών των φωτοβολταϊκών περοβσκίτη. Η εισαγωγή των νανοσωματιδίων Ag και Au στο PEDOT:PSS οδήγησε σε σημαντική αύξηση της απόδοσης των συσκευών, ενώ η προσθήκη νανοσωματιδίων Al στο PEDOT:PSS αύξησε σημαντικά τη σταθερότητα των συσκευών υπό παρατεταμένο φωτισμό σε συνθήκες περιβάλλοντος.Το δεύτερο μέρος του αυτής της εργασίας αναφέρει την χρησιμοποίηση δισδιάστατων παραγώγων του γραφενίου σε φωτοβολταϊκά επεξεργασμένα σε διαλύματα. Συγκεκριμένα, αποδείχθηκε πώς η ρύθμιση του έργου εξόδου των ενδιάμεσων στρωμάτων βασισμένων στο γραφένιο μπορεί να επηρεάσει την απόδοση των οργανικών φωτοβολταϊκών συσκευών. Επιπλέον, δείχθηκε η σημαντική επίδραση των μορφολογικών ιδιοτήτων νιφάδων WSe2 που έχει στην απόδοση των οργανικών φωτοβολταϊκών. Επιπλέον, έγινε επιτυχής ενσωμάτωση rGO στο PCBM στρώμα μεταφοράς ηλεκτρονίων φωτοβολταϊκών περοβσκίτη. Η εισαγωγή του rGO στο PCBM οδήγησε σε φωτοβολταϊκές συσκευές με υψηλή απόδοση (14.5%), και με σημαντικά αυξημένη σταθερότητα υπό παρατεταμένο φωτισμό σε ατμοσφαιρικό αέρα. Τέλος, αποδείχθηκε ότι η εισαγωγή MoS2 νιφάδων μεταξύ του PTAA στρώματος μεταφοράς οπών και του περοβσκίτη MAPbI3 είναι μια αποτελεσματική προσέγγιση για την ενίσχυση της απόδοσης των φωτοβολταϊκών περοβσκίτη, επιτυγχάνοντας ρεκόρ απόδοσης ≈17%. Τέλος, το MoS2 βελτίωσε σημαντικά τη σταθερότητα των συσκευών σε συνθήκες περιβάλλοντος υπό συνεχή λειτουργία στο σημείο μέγιστης ισχύος.
Γενετική μελέτη σε γονίδια που σχετίζονται με την εμφάνιση και την έκβαση ασθενών με ενδοεγκεφαλική αιμορραγία
Authors: Ζαφειρίδης Τηλέμαχος
Published: September 2021

Οι αυτόματες ενδοεγκεφαλικές αιμορραγίες αντιπροσωπεύουν το 10-15% των αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων, έχουν ποικίλη αιτιολογία και προκαλούν δυσανάλογα μεγαλύτερη θνητότητα και νοσηρότητα από τα ισχαιμικά αγγειακά εγκεφαλικά. Ένας περιορισμένος αριθμός γενετικών παραλλαγών έχει συσχετιστεί με την εμφάνιση της ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας. Έχει βρεθεί ότι πειραματοζωα που δεν εκφράζουν την ιντεγκρίνη AV ή/και την Β8 παρουσιάζουν ενδοεγκεφαλική αιμορραγία. Η παρούσα μελέτη συσχέτισης υποψήφιων γονιδίων σχεδιάστηκε με σκοπό την διερεύνηση της πιθανής επίδρασης των πολυμορφισμών στην περιοχή των γονιδίων των ιντεγκρινών ΑV (ITGAV) και B8 (ITGB8) στον κίνδυνο εμφάνισης ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας σε ενήλικες ασθενείς. 1015 ασθενείς (250 Έλληνες και 193 Πολωνοί με πρωτοπαθή ενδοεγκεφαλική αιμορραγία καθώς και 250 Έλληνες και 322 Πολωνοί στην ομάδα ελέγχου) συμμετείχαν στη μελέτη. Με τη χρήση λογιστικής παλινδρόμησης, 11 σημειακοί νουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί σήμανσης (tagSNPs) για το ITGAV και 11 για το ITGB8 γονίδιο ελέγχθηκαν για πιθανή συσχέτιση με τον κίνδυνο για ΕΕΑ, με τον κίνδυνο για λοβώδη ΕΕΑ και μη λοβώδη ΕΕΑ αφού διορθώθηκε για την ηλικία, το φύλο, ιστορικό υπέρτασης και χώρα προέλευσης. Η επίδραση των tagSNPs στη ηλικία εμφάνισης ΕΕΑ ελέγχθηκε με ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης. Η συσχέτισή τους με την έκβαση των ΕΕΑ διερευνήθηκε με τον υπολογισμό γενικευμένων λόγων πιθανοτήτων. Το rs7565633 tag SNP του γονιδίου ITGAV, βρέθηκε ότι σχετίζεται ανεξάρτητα με τον κίνδυνο εμφάνισης λοβώδους ΕΕΑ σε ένα συνεπικρατούν μοντέλο κληρονόμησης [OR 0.56; 95 % CI 0.36–0.86, p= 0.0013]. Επιπλέων, ετεροζυγώτες για το rs10251386 και το rs10239099 του γονιδίου ITGB8 είχαν σημαντικά μικρότερη ηλικία έναρξης ΕΕΑ συγκρινόμενοι με τους συνηθισμένους γονότυπους [συντελεστής παλινδρόμησης (b) -3.884 (95 % CI -6.519, -1.249), p = 0.0039 και b = -4.502 (95 % CI -7.159, -1.845), p = 0.0009, αντίστοιχα]. Πολυμορφισμοί στο rs3911238 του ITGAV και στο rs752474 του ITGB8 φαίνεται ότι επιδρούν στο mRS εξαμήνου. Η παρούσα μελέτη παρέχει σημαντικές ενδείξεις για τη συσχέτιση ενός πολυμορφισμού του ITGAV γονιδίου με την εμφάνιση λοβώδους ΕΕΑ, στην επίδραση πολυμορφισμών του ITGB8 γονιδίου στην ηλικία εμφάνισης ΕΕΑ, καθώς και στη συσχέτιση και των δύο γονιδίων με την έκβαση.
Αποδόμηση και αναδόμηση του αναλυτικού προγράμματος μαθημάτων οικονομικής κατεύθυνσης στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση προς τη βιώσιμη/αειφόρο ανάπτυξη με την υποστήριξη των Τ.Π.Ε.
Authors: Βουζαξάκης Γεώργιος
Published: September 2021

Η παρούσα έρευνα είναι μία χειραφετική έρευνα δράσης με σκοπό την αποδόμηση και αναδόμηση του Αναλυτικού Προγράμματος μαθημάτων οικονομικής κατεύθυνσης στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση προς τη Βιώσιμη/Αειφόρο Ανάπτυξη με την υποστήριξη των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνίας. Για τις ανάγκες της έρευνας διερευνήθηκαν βιβλιογραφικά οι διασυνδέσεις της Εκπαίδευσης για την Βιώσιμη/Αειφόρο Ανάπτυξη (ΕΑΑ) με την οικονομική επιστήμη και την οικονομική Δευτεροβάθμια εκπαίδευση. H ποσοτική έρευνα έδειξε ότι οι οικονομολόγοι εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούν περισσότερο συμπεριφορικές διδακτικές προσεγγίσεις σε σχέση με εποικοδομητικές-χειραφετικές διδακτικές προσεγγίσεις, ενώ αναδείχτηκε και η ανάγκη αειφορικού γραμματισμού των οικονομολόγων εκπαιδευτικών κυρίως στον πυλώνα της οικονομίας. Η βιβλιογραφική έρευνα έδειξε ότι στα Αναλυτικά Προγράμματα (ΑΠ) των οικονομικών μαθημάτων υπάρχει η ανάγκη ενστάλαξης της αειφορικής οπτικής όχι μόνο από πλευράς περιεχομένου αλλά κυρίως με την ευρύτερη παιδαγωγική φιλοσοφία της ΕΑΑ. Οι ανάγκες αυτές μπορούν να προσεγγισθούν με την δημιουργία ενός ΑΠ ως πράξης που θα συνδέεται με την αληθινή ζωή και την αυθεντική μάθηση και που θα ενθαρρύνει την χειραφέτηση των ενδιαφερόμενων μερών. Με την αξιοποίηση της μεθοδολογικής προσέγγισης DeCoRe plus επιχειρήθηκε από τον ερευνητή η αποδόμηση και η αναδόμηση του Αναλυτικού Προγράμματος μαθημάτων οικονομικής κατεύθυνσης στην βάση τη φιλοσοφία της ΕΑΑ. Εννέα οικονομολόγοι εκπαιδευτικοί – συν-ερευνητές που συμμετείχαν στην έρευνα δράσης, μέλη μιας ηλεκτρονικής κοινότητας πρακτικής στην πλατφόρμα Edmodo, αναδιαμόρφωσαν και υλοποιήσαν το αναδομημένο ΑΠ στις τάξεις τους. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι το αναδομημένο ΑΠ, όπως υλοποιήθηκε, λειτούργησε ως αφόρμηση ενδυνάμωσης της χειραφέτησης των συν-ερευνητών, καθώς συνέβαλε στην κατανόηση της διδασκαλίας ως ηθικής και πολιτικής πράξης καθώς και στην ανάπτυξη αειφορικού γραμματισμού. Το αναδομημένο ΑΠ συνέβαλε στην ενεργή συμμετοχή των μαθητών στην εκπαιδευτική διαδικασία καθώς και στην προώθηση της αυθεντικής μάθησης, αλλά δεν λειτούργησε σε μεγάλο βαθμό ως αφόρμηση προβληματισμού για αλλαγή στάσεων και αντιλήψεων των μαθητών/τριων. Για την υποστήριξη των εκπαιδευτικών, οι οποίοι επιθυμούν να εντάξουν κριτικά την εκπαίδευση για ένα βιώσιμο μέλλον στην καθημερινή τους πρακτική αναπτύχθηκε ένας εκπαιδευτικός ιστότοπος-ιστολόγιο, που ευελπιστεί να αποτελέσει και το όχημα για την βιωσιμότητα της παρούσας προσπάθειας.
The contribution of the human factor to systems of innovation and the formulation of regional innovation policies
Authors: Μαρτινίδης Γεώργιος
Published: September 2021

Η καινοτομία ορίζεται ως ουσιώδης αλλαγή, η οποία προσφέρει ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε προϊόντα, διαδικασίες και τρόπους οργάνωσης. Η καινοτομία θεωρείται κινητήρια δύναμη για την οικονομική ανάπτυξη. Η μοντέρνα τάση είναι η μελέτη της καινοτομίας να γίνεται στο πλαίσιο συστημάτων, αποτελούμενων από διαφορετικούς οργανισμούς και τι σχέσεις και συνδέσεις μεταξύ τους. Το περιφερειακό σύστημα θεωρείται ως το πιο κρίσιμο. Οι κρατικές πολιτικές που προωθούν την καινοτομία τείνουν επίσης να επικεντρώνονται στο περιφερειακό επίπεδο, όπως στην περίπτωση της αναγνωρισμένης ευρωπαϊκής στρατηγικής της Έξυπνης Εξειδίκευσης.Παρά την διαρκή βελτίωση των τεχνολογικών υποδομών, τα στοιχεία της καινοτομίας που έχουν να κάνουν με τον άνθρωπο είναι ακόμα το πιο σημαντικό μέρος της διαδικασίας. Ο ανθρώπινος παράγοντας στην καινοτομία ουσιαστικά έχει τρία συστατικά: 1) το Ανθρώπινο Κεφάλαιο, που αναφέρεται στην εκπαίδευση, την γνώση και τις δεξιότητες, 2) το Κοινωνικό Κεφάλαιο, που αναφέρεται στην ισχύ των κοινωνικών συνδέσεων και την κοινωνική συνοχή, 3) το Ψυχολογικό Κεφάλαιο, που αναφέρεται στις αξίες, στάσεις και συμπεριφορές των ανθρώπων. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση δίνει τεκμήρια για την σημασία και των τριών τύπων κεφαλαίου, και καταλήγει σε ένα νέο «ολιστικό μοντέλο του ανθρώπινου παράγοντα στην καινοτομία».Η μεθοδολογία προτείνει έναν αριθμό δεικτών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την μέτρηση του ανθρώπινου παράγοντα στην καινοτομία σε περιφερειακό επίπεδο. Συλλέχθηκαν δεδομένα για αυτούς τους δείκτες, για όλες τις περιφέρειες των χωρών της ΕΕ. Τα ευρήματα της έρευνας επιβεβαιώνουν την υπόθεση ότι ο ανθρώπινος παράγοντας έχει σημαντικό αντίκτυπο στην παραγωγή καινοτομίας (η οποία μετρήθηκε με βάση την παρουσία καινοτομιών στην αγορά), και δείχνουν ότι το κοινωνικό και το ψυχολογικό κεφάλαιο είναι ακόμη σημαντικότερα από το ανθρώπινο κεφάλαιο.Η έρευνα κατέδειξε επίσης ποιοι συγκεκριμένοι δείκτες είχαν σημαντικό αντίκτυπο στην παραγωγή καινοτομία. Τα ευρήματα αναλύονται εις βάθος. Με βάση αυτά, δίνεται ένας παράδειγμα μιας νέας, εκτεταμένης κλίμακας καινοτομίας που δίνει στον ανθρώπινο παράγοντα την δέουσα σημασία. Επίσης με βάση τα ευρήματα, και έχοντας υπ’ όψιν τις τρέχουσες ευρωπαϊκές πολιτικές καινοτομίας, προτείνεται ένας αριθμός από μέτρα και πολιτικές που μπορούν να ενδυναμώσουν τους τρεις τύπους κεφαλαίου για να αυξήσουν την παραγωγή καινοτομίας, να αυξήσουν την συνοχή και να μειώσουν το χάσμα ανάμεσα στις πλουσιότερες και τις φτωχότερες περιοχές που απειλεί την σταθερότητας της ΕΕ. Η διατριβή επίσης αποκάλυψε πολλά ενδιαφέροντα ερωτήματα και ευκαιρίες για περαιτέρω έρευνα επάνω σ’ αυτό το σημαντικό θέμα.
Πειραματική διερύνηση της ηπατοτοξικότητας της δαναζόλης μετά από μερική ηπατεκτομή και συγχορήγηση φαρμάκων
Authors: Δήμου Παντελής
Published: September 2021

Στην εργασία αυτή, μελετήθηκε η ηπατοτοξικότητα της δαναζόλης μετά από μερική ηπατεκτομή, και ενδομυϊκή χορήγηση φαρμάκων σε ποντίκια Wistar, που επιδρούν πάνω στο μικροσωμικό ενζυματικό σύστημα του ήπατος. Επιπλέον, μελετήθηκε η μεταβολή της ηπατοτοξικότητας της θειακεταμίδης, ενός καρκινογόνου και ηπατοτοξικού φαρμάκου, με τη συγχορήγηση δαναζόλης ενδοπεριτοναικά σε ποντίκια Wistar.Τα συμπεράσματα μας έχουν ως εξής:Α) Για την πρώτη πειραματική μελέτηΗ δαναζόλη προκαλεί σαφή ηπατοτοξικότητα μετά από μερική ηπατεκτομή.Η φαινοβαρβιτάλη αυξάνει την ηπατοτοξικότητα της δαναζόλης μετά από μερική ηπατεκτομή.Η Ιβοπρουφένη αυξάνει την ηπατοτοξικότητα δαναζόλης μετά από μερική ηπατεκτομή.Η σπειρονολακτόνη μειώνει την ηπατοτοξικότητα της δαναζόλης μετά από μερική ηπατεκτομή.Η προπυλθειουρακίλη μειώνει την ηπατοτοξικότητα δαναζόλης μετά από μερική ηπατεκτομή. Β) Για την δεύτερη πειραματική μελέτη:Η θειακεταμίδη (με τη μεγάλη ηπατοτοξικότητά της) αν χορηγηθεί με δαναζόλη ενδοπεριτοναϊκώς σε ποντίκια Wistar, μειώνεται η ηπατοτοξικότητά της, αν και τα δύο φάρμακα είναι ηπατοτοξικά. Αυτό οφείλεται προφανώς στο γεγονός ότι η δαναζόλη ή κάποιο από τα μεταβολικά της προϊόντα μπλοκάρει το μεταβολισμό της θειακεταμίδης με αποτέλεσμα να μην εκδηλώνεται πλήρως η ηπατοτοξικότητά της.
Ιστική αναζήτηση δεικτών βιολογικής συμπεριφοράς στο καρκίνωμα της ουροδόχου κύστεως
Authors: Μπατσή Ουρανία
Published: September 2021

Aim: The aim of this study was to investigate the expression of CXCL12, CXCR4and of VEGFR-3 in primary urothelial bladder carcinoma(UCs) and their recurrentin relation to grade and pT status.Material and Method: Immunohistochemistry was applied on 67 primary tumorsand their 67 recurrences.Results: The expression of CXCL12 both in primary cancer(PC) and in recurrentcancer (RC)was positively associated to grade(p<0.0001 and p<0.0001respectively) and pT stage (p=0.001 and p=0.007 respectively).The expression ofCXCR4 both in PC and RC was positively related to grade (p=0.001 and p<0.0001respectively) and pT stage (p=0.008 and p=0.005 respectively).We compared theexpression of CXCL12 and CXCR4 in PC related to RC and we found that both ofthem are more intensive in RC than in PC (p<0.0001 and p<0.0001respectively).CXCL12 was positively correlated with the expression of VEGFR3in RC (p=0.045).Conclusions: CXCL12 and CXCR4 expression was related toadverse prognostic markers at UCs through their association with grade and pTstage both in PC and RC. The axis CXCL12 /CXCR4 may influence the expressionof VEGFR3 in UCs and promote tumour recurrence
Μελέτη της επίδρασης των αντιεπιληπτικών φαρμάκων στη σωματική αύξηση, τις ορμόνες λεπτίνη και γκρελίνη και τη συσχέτισή τους με τη θυρεοειδική λειτουργία σε παιδιά με επιληψία
Authors: Κοεμτζίδου Ευαγγελία
Published: September 2021

Εισαγωγή: Τα αντιεπιληπτικά και η επιληπτική νόσος επιδρούν στη σωματική αύξηση και στο ορμονικό σύστημα των παιδιών, με μη πλήρως διευκρινισμένους μηχανισμούς.Σκοπός: Μελέτη της επίδρασης της οξκαρβαζεπίνης (OXC) και του βαλπροϊκού (VPA) σε: σωματική αύξηση, θυρεοειδική λειτουργία, πεπτιδικές ορμόνες, λιπίδια αίματος. Υλικό-Μεθοδολογία: 59 παιδιά, ηλικίας 3.7-15.4 χρόνων, 26 σε μονοθεραπεία με OXC και 33 με VPAαξιολογήθηκαν προ αγωγής, 8ο και 18ο μήνα χορήγησης. Στατιστική ανάλυση: SPSS 17.0 και σημαντικό p<0,05.Αποτελέσματα: Στον 8ο μήνα αγωγή το ποσοστό υπέρβαρων-παχύσαρκων παιδιών αυξήθηκε από 23% σε 38,5% (OXC) και από 33,3% σε 54,5% (VPA. Τα Δ-SDS-βάρους, Δ-SDS-ΒΜΙ και τα επίπεδα της TSH αυξήθηκαν σημαντικά, ενώ της FT4 μειώθηκαν (OXC-VPA). Σημαντική αύξηση της LDL χοληστερόλης και της γGT παρατηρήθηκε μόνο στην ομάδα υπό OXC, ενώ της Lp(a) και στις δύο ομάδες. Στα παιδιά υπό VPA ο ρυθμός αύξησης του βάρους επιδεινώθηκε στους 8 μήνες. Η χορήγησηOXC ή VPA δεν είχε σημαντική επίδραση στο Δ-SDS-ύψους και στα επίπεδα λεπτίνης, αδιπονεκτίνης και ολικής-δραστικής γκρελίνης. Τα παιδιά με επιληψία, προ αγωγής, είχαν σημαντικά υψηλότερη λεπτίνη και χαμηλότερη γκρελίνη συγκριτικά με τους μάρτυρες.Συμπεράσματα: Τα παιδιά υπό ΟΧC ή VPA είναι σε αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσουν παχυσαρκία,υποθυρεοειδισμό και δυσλιπιδαιμία. Επιπλέον, τα παιδιά με επιληψία, πριν την αγωγή, μπορεί να έχουν υψηλά επίπεδα λεπτίνης και χαμηλά γκρελίνης.
Οι παραστάσεις λιτανειών στη ζωγραφική της Ζακύνθου
Authors: Δελλαπόρτα Αικατερίνη-Μαρία-Ρόζα
Published: September 2021

Αντικείμενο της Διατριβής είναι ομάδα δέκα ζωγραφικών έργων από εκκλησίες της Χώρας και της υπαίθρου της Ζακύνθου που παραπέμπουν άμεσα στις πομπές των θρησκευτικών τελετών των λιτανειών στην Ζάκυνθο από τα μέσα του 18ου αι. έως και τα τέλη του 19ου αι. Επιχειρείται η παρουσίαση του εικονογραφικού τύπου των λιτανειών της Ζακύνθου στο σύνολό τους, ως πρωτογενούς υλικού . Στο σύνολό τους τα έργα εντάσσονται στη λεγόμενη αφηγηματική ζωγραφική, που εκτός από την μελέτη της εξέλιξης του εικονογραφικού τύπου, προσφέρουν παράλληλα ένα ευρύ ερευνητικό πεδίο θεωρητικών προσεγγίσεων και ερμηνευτικών αναλύσεων της λιτανείας. Έτσι το θέμα της λιτανείας δεν εξετάζεται αυτό καθ’ εαυτό ως αυτόνομο γεγονός δημόσιας τελετής, αλλά ως αφορμή και κίνητρο διερεύνησης ποκίλων ζητημάτων. Η προβληματική της έρευνάς περιστρέφηκε γύρω από δύο άξονες:α) Στην αναζήτηση της ιστορικής προέλευσης του εικονογραφικού τύπου, κατά πόσον δηλαδή αυτός εκφράζει μια αντίληψη στο πλαίσιο της βυζαντινής και μεταβυζαντινής παράδοσης ή μία αντίληψη που εκπηγάζει από τον αναγεννησιακό κόσμο της Ευρώπης, ιδιαίτερα της Βενετίας εφ’ όσον πρόκειται για τα βενετοκρατούμενα Επτάνησα, και πώς αυτή μεταφέρεται ή διαφοροποιείται στα συγκεκριμένα έργα και υπό ποίες προϋποθέσεις. β) Στην εικονολογική προσέγγιση επί μέρους θρησκευτικών, αρχαιολογικών - αρχιτεκτονικών, πραγματολογικών , ιστορικο-πολιτικών, τελετουργικών, πολιτιστικών, κοινωνικών και λαογραφικών στοιχείων, που χαρακτηρίζουν τις συγκεκριμένες λιτανείες. Οι Λιτανείες αποτελούν ένα unicum του κλειστού φαινομένου της Επτανησιακής Σχολής, εμφανίζονται να είναι αποκλειστικά ζακυνθινό θέμα, εφ’ όσον οι σχεδόν πανομοιότυποι σε σύνθεση πίνακες του συγκεκριμένου εικονογραφικού τύπου απαντώνται μόνον στον πολιτισμικό χώρο της Ζακύνθου.
Η σημασία του μηχανικού καθαρισμού του πεπτικού σωλήνος για την πρόληψη των μετεγχειρητικών λοιμώξεων στισ μείζονες ενδοκοιλιακές επεμβάσεις εκτός παχέος εντέρου
Authors: Κούκης Γεώργιος
Published: September 2021

Η μικροβιακή διαμετάθεση αποτελεί πιθανώς την αιτία της λοίμωξης από εντερικής προέλευσης μικροοργανισμούς .οι Danner και συν(1988) βρήκαν μικροβιαιμία από εντερικής προέλευσης μικροοργανισμούς στο 54% των ασθενών μιας ΜΕΘ με τοξιναιμία και στο 24% χωρίς τοξιναιμία. Οι Fiddian-Green και Gnantz (1987) ενοχοποιούν την διαμετάθεση ως αιτία των λοιμώξεων από εντερικής προέλευσης μικροοργανισμούς στο 54%σε ασθενείς που υφίστανται χειρουργικές επεμβάσεις επί της κοιλιακής αορτής δεδομένου ότι η επίπτωση των λοιμώξεων αυτών αυξάνεται αλματωδώς όσο αυξάνεται η οξέωση του παχέος εντέρου ενδοβλεννογονίως. Η ενδοβλεννογόνιος οξέωση προηγείται κατά μερικές ημέρες των ενδοσκοπικών ευρημάτων της ισχαιμικής κολίτιδας η οποία έπεται κατά δυο ως δεκατέσσερις ημέρες της εμφάνισης μικροοργανισμών στο αίμα. Επίσης οι Fabian και συν(1988) απομόνωσαν εντερικής προέλευσης μικροοργανισμούς στο αίμα ασθενών της Μ.Ε.Θ, στην συντριπτική πλειοψηφία των οποίων συνοδευόταν από αύξηση των επίπεδων του γαλακτικού οξέος, που ερμηνεύτηκε ως ένδειξη ιστικής ισχαιμίας. (Antonsson και Fiddian-Green 1991).Από την παρούσα εργασία προκύπτουν αρκετά συμπεράσματα με πρώτο και κύριο την στατιστική απόδειξη της μειώσεως των λοιμώξεων όταν έχουμε μείωση του μικροβιακού φορτίου του εντέρου. Την μείωση αυτή την επιτύχαμε με τον μηχανικό καθαρισμό του εντέρου, μια διαδικασία εύκολη, χαμηλού κόστους και άριστα ανεκτή από τον ασθενή.ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ1. Antonsson J.B. and Fiddian Green R.G. The role of the gut in shock and multiple system organ failure. Eur. J.Syrg. 157: 3, 19912. Berg R.D. Bacterial translocation from the gastrointestinal tract of mice receiving immunosuppressive agents. Current Microbiol. 8: 285, 1983 (ως Berg R.D. 1983).3. Cuevas P and Fine J. Route of absorption from the intestine in the non septic shock. J. Reticuloedothel. Soc 11: 535, 1972 (ως Cuevas και Fine 1972-β).4. Deitch E.A. Bacterial translocation from the gut. A mechanism of infection. J Burn Care Rehabit. 8- 475, 1987 (ως Deitch E.A 1987).5. Fiddian-Green R.G. Splachnic ischemia and multiple organ failure in the critically ill. Ann. Coll. Surg. Engl. 70: 128, 1988 (ως Fiddian Green R.G. 1988).6. Gans H. and Matsumoto K. The escape of endotoxine from the intestine S.G.O. 139:395, 1974.7. Haglund U, Abe T, Cren C, Braide L and Lundgreen O. The intestinal mucosal lesions in shock. Eur. Surg. Res. 8: 435,1976 (ως Hanglud και συν. 1976).8. Levin J.Tomasulo P.A. and Oser R.S. Detection of endotoxine in human blood and demonstration of an inhibitor. J. Lab. Clin. Med. 75: 903, 1070.9. Owens W.E. and Berg R.D. Bacterial translocation coli from the gastrointestinal tract of athymic (nu/nu) mice. Infect. Immun. 27: 461, 1980.10. Wells C.L, Maddaus M.A, Hechoreck R.P, Simmons R.I. Role of macrophage in tranlocation of intestinal bacteria. Arch. Surg
Ο Θεσμός της υιοθεσίας ως δικαίωμα στην ανατροφή τέκνου
Authors: Σιμιτζή Σταυρούλα
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή επικεντρώνεται στη μελέτη του θεσμού της υιοθεσίας ανηλίκου ως μηχανισμού δόμησης πλασματικής συγγένειας στην Ελλάδα. Μέσα από τη βιβλιογραφική επισκόπηση αναδύεται η υιοθεσία ως ένας θεσμός άγνωστος στον ευρωπαϊκό κόσμο έως και τον ύστερο 19ο αιώνα, ενώ αντίθετα στον ελλαδικό χώρο γνωρίζει μία εντυπωσιακή ιστορικότητα. Αναζητώντας τις ρίζες της στο βάθος των αιώνων διαπιστώνουμε τη μεταβλητότητα του θεσμού ως προς τη φιλοσοφία, τις αρχές και την πρακτική του ανάλογα με τα ισχύοντα κοινωνικά και πολιτισμικά συμφραζόμενα κάθε εποχής, που πάντοτε, όμως, κατατείνουν στην προάσπιση κυρίως των συμφερόντων των θετών γονέων. Η εξέλιξη του δικαίου της υιοθεσίας κατά τον 20ο αιώνα εδραιώνει την παιδοκεντρική φυσιογνωμία του θεσμού υπό την έννοια, ότι πλέον δε στοχεύει στην παραμυθία των άτεκνων ζευγαριών ούτε και συνιστά μία ιδιότυπη νομική θεραπεία της ετερόφυλης στειρότητας. Τα διεθνή νομοθετικά κείμενα για την προστασία του παιδιού εισάγουν καινοτόμες νομικές διατάξεις για την περιφρούρηση των δικαιωμάτων της απροστάτευτης ανηλικότητας και την εξάλειψη φαινομένων καταχρηστικής και ανήθικης εφαρμογής της υιοθεσίας. Στο πλαίσιο της προνοιακής θεώρησης του θεσμού διερευνούμε, αν στην πράξη το βέλτιστο συμφέρον του υιοθετούμενου ανηλίκου θωρακίζεται επαρκώς διά των προβλεπόμενων νομικών διατάξεων και των κριτηρίων εξειδίκευσής του από τους αρμόδιους κρατικούς φορείς. Παράλληλα και υπό το φως των διεθνών εξελίξεων στο χώρο της τεχνητής εκσυγγένευσης και της ομογονεϊκότητας εξετάζουμε, αν στο ελληνικό νομικό και εμπειρικό τοπίο οι μεταβλητές της γονεϊκής καταλληλότητας, ήτοι ο σεξουαλικός προσανατολισμός, η γαμηλιότητα, η κοινωνικοοικονομική κατάσταση και η προσωπικότητα των ενδιαφερομένων, συσχετίζονται με την προοπτική μίας επιτυχούς πράξης υιοθεσίας. Δια της ποιοτικής μεθοδολογικής προσέγγισης αποδεικνύεται, τελικά, ότι το επωφελές του διακινούμενου ανηλίκου διασφαλίζεται μέσα στο κυρίαρχο κανονιστικό ετεροσεξουαλικό πλαίσιο της πυρηνικής δισυζυγικής συμβίωσης ελάχιστα απέχουσας από την ιδεολογία των προηγούμενων δεκαετιών. Επιτακτική, λοιπόν, κρίνεται μία ριζική και συγκροτημένη συλλογική αναμόρφωση του οικογενειακού δικαίου συμπλέουσα με την ευρωπαϊκή έννομη τάξη, τα σύγχρονα κοινωνικά και πολιτισμικά δεδομένα, αλλά κυρίως με τις δημοκρατικές αρχές της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Νευροβιολογία της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής - υπερκινητικότητας
Authors: Αγγέλη Ελένη
Published: September 2021

Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις για δυσλειτουργία του συστήματος του στρες σε άτομα με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχή- Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ). Το σύστημα του στρες περιλαμβάνει νευροανατομικές και λειτουργικές συνιστώσες που συνεργάζονται για την διατήρηση της ομοιόστασης. Τα κύρια μέρη του είναι ο άξονας υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων (ΥΥΕ) και το συμπαθητικό νευρικό σύστημα (ΣΝΣ). Καθώς η δραστηριότητα του συστήματος του στρες χαρακτηρίζεται από ημερήσια διακύμανση, επιδιώξαμε να περιγράψουμε ταυτόχρονα τους ημερήσιους ρυθμούς λειτουργίας τόσο του άξονα ΥΥΕ όσο και του ΣΝΣ σε παιδιά με ΔΕΠΥ και σε ομάδα ελέγχου. Επιπλέον, επιχειρήσαμε να διερευνήσουμε την απάντηση του συστήματος του στρες σε ένα στρεσσογόνο γεγονός, τη φλεβοκέντηση, και στις δύο ομάδες. Εξήντα δύο παιδιά προεφηβικής ηλικίας με ΔΕΠΥ συνδυασμένου (ΔΕΠΥ-Σ) ή απρόσεκτου τύπου (ΔΕΠΥ-Α) και 40 παιδιά τυπικής ανάπτυξης παρείχαν δείγματα σιέλου σε έξι συγκεκριμένα χρονικά σημεία κατά την διάρκεια μιας ημέρας, καθώς και πριν και 10 λεπτά μετά από προγραμματισμένη πρωινή φλεβοκέντηση. Η κορτιζόλη και η α-αμυλάση σιέλου επελέγησαν ως αξιόπιστοι μη επεμβατικοί βιοδείκτες για τη λειτουργία του άξονα ΥΥΕ και του ΣΝΣ και οι συγκεντρώσεις τους μετρήθηκαν στα ληφθέντα δείγματα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα παιδιά με ΔΕΠΥ-Σ είχαν χαμηλότερες τιμές κορτιζόλης σε σχέση με τα παιδιά τυπικής ανάπτυξης, τόσο 30 λεπτά μετά την αφύπνιση όσο και στις 18:00 (p= 0,002 και p = 0,018 αντίστοιχα), καθώς και χαμηλότερες τιμές CAR και AUCi (p = 0,004 και p = 0,001, αντίστοιχα). Επίσης, η μέση τιμή CAR και η AUCi κορτιζόλης ήταν χαμηλότερες σε παιδιά με ΔΕΠΥ-Α σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (p = 0,034 και p = 0,038 αντίστοιχα). Οι συγκεντρώσεις της α-αμυλάσης παρουσίασαν αύξηση με την πάροδο του χρόνου (p <0,001), η οποία ήταν παρόμοια και στις τρεις ομάδες. Οι μεταβολές της α-αμυλάσης με την πάροδο του χρόνου συσχετίστηκαν με τις αντίστοιχες μεταβολές της κορτιζόλης (p <0,001). Η φλεβοκέντηση προκάλεσε σημαντική αύξηση μόνο στα επίπεδα α-αμυλάσης και ιδιαίτερα στην ομάδα ελέγχου (p = 0,003). Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν μερική υπολειτουργία του συστήματος του στρες σε παιδιά με ΔΕΠΥ.
Μελέτη της επίδρασης της θερμοκρασίας ανάπτυξης στην καρδιά, στην κολυμβητική ικανότητα και στη γονιμότητα του zebrafish Danio rerio (Hamilton 1822)
Authors: Δημητριάδη Αναστασία
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη της επίδρασης της θερμοκρασίας ανάπτυξης στην ανατομία της καρδιάς, και στην κολυμβητική ικανότητα του zebrafish, μετά από κάποιους μήνες μετά το τέλος της επίδρασης των διαφορετικών συνθηκών. Σε δευτερεύον επίπεδο, στόχος ήταν η μελέτη της γονιδιακής έκφρασης πέντε γονιδίων-δεικτών αναδιαμόρφωσης της καρδιάς καθώς και η επίδραση της θερμοκρασίας ανάπτυξης στο σχήμα σώματος και στη γονιμότητα του zebrafish. Για τη διεξαγωγή των πειραμάτων χρησιμοποιήσαμε το zebrafish ως κατάλληλο οργανισμό μοντέλο καθώς είναι ένα είδος με έντονη φαινοτυπική πλαστικότητα έναντι της θερμοκρασίας ανάπτυξης ενώ ταυτόχρονα εμφανίζει ίδιο πρότυπο οντογένεσης με την πλειοψηφία των τελεόστεων.
Βρογχόσπασμος κατά τη γενική αναισθησία σε παχύσαρκους ασθενείς
Authors: Ιερόπουλος Πολυχρόνης
Published: September 2021

ΙΣΤΟΡΙΚΟ. Υπάρχοντα επιστημονικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι η παχυσαρκία συσχετίζεται με την υπεραντιδραστικότητα των αεραγωγών. Η συχνότητα των παχύσαρκων ασθενών οι οποίοι υποβάλλονται σε βαριατρικές χειρουργικές επεμβάσεις για απώλεια σωματικού βάρους έχει αυξηθεί. Ωστόσο, για τη συχνότητα εκδήλωσης βρογχόσπασμου σε παχύσαρκους ασθενείς στη διάρκεια της βαριατρικής χειρουργικής επέμβασης δεν υπάρχουν αρκετά επιστημονικά δεδομένα. Ειδικά, η εικόνα και η ακριβής συχνότητα εκδήλωσης του βρογχόσπασμου δεν αναφέρονται, χωρίς βέβαια να μπορεί να αποκλειστούν, δεδομένου ότι οι παραπάνω μελέτες δεν ήταν σχεδιασμένες για τον ακριβή εντοπισμό τους. ΜΕΘΟΔΟΙ. Στα πλαίσια της έρευνας πραγματοποιήθηκε μία προοπτική μελέτη παρατήρησης στην οποία η συλλογή των δεδομένων έγινε από μια ομάδα 50 ασθενών με ΔΜΣ ≥35kg/m2 (ομάδα παρατήρησης) που έπασχαν από νοσογόνο παχυσαρκία και υποβλήθηκαν σε επέμβαση εκλεκτικής λαπαροσκοπικής γαστρεκτομής και από άλλη ομάδα 50 ασθενών με ΔΜΣ ≤35kg/m2 (ομάδα ελέγχου) οι οποίοι υποβλήθηκαν σε άλλου είδους λαπαροσκοπικές επεμβάσεις. Η συλλογή των στοιχείων έγινε σε χρονική διάρκεια 2 ετών. Ο βρογχόσπασμος ανιχνεύθηκε κλινικά με ακρόαση και επιβεβαιώθηκε με τη μέτρηση της μέγιστης πίεσης των αεραγωγών κατά τη διάρκεια του μηχανικού αερισμού. Τα αέρια αρτηριακού αίματος μετρήθηκαν σε προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα διεγχειρητικά. Οι μεταβλητές των ομάδων συγκρίθηκαν χρησιμοποιώντας το Chi square ή Fisher’s exact test, ανάλογα με την περίπτωση. Επαναλαμβανόμενα μέτρα γενικού γραμμικού μοντέλου χρησιμοποιήθηκαν για την ανίχνευση στατιστικών διαφορών μεταξύ των ομάδων, αλλά και εντός των ομάδων, σε διαφορετικά χρονικά σημεία. Οι παρατηρούμενες διαφορές θεωρήθηκαν σημαντικές όταν P <0,05. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Η συχνότητα του βρογχόσπασμου ήταν υψηλότερη στους παχύσαρκους σε σύγκριση με τους μη παχύσαρκους ασθενείς (p = 0,027). Οι μέγιστες πιέσεις των αεραγωγών και τα αέρια του αρτηριακού αίματος εμφάνισαν σημαντικές διαφορές, όταν συγκρίθηκαν μη παχύσαρκοι ασθενείς έναντι παχύσαρκων ασθενών χωρίς βρογχόσπασμο έναντι παχύσαρκων ασθενών με βρογχόσπασμο. Ο υποαερισμός που οδήγησε σε σταδιακή αύξηση της PaCO2 σημειώθηκε και στις δύο ομάδες παχύσαρκων ασθενών κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Η εκδήλωση του βρογχόσπασμου εμφανίζει υψηλότερη συχνότητα στους παχύσαρκους ασθενείς σε σύγκριση με τους μη παχύσαρκους ασθενείς που υποβάλλονται σε εκλεκτική λαπαροσκοπική χειρουργική επέμβαση. Οι πιέσεις των αεραγωγών και οι τιμές των αερίων αίματος σε παχύσαρκους ασθενείς είναι ανάμεσα στις τιμές των μη παχύσαρκων ασθενών και τις τιμές των παχύσαρκων ασθενών με βρογχόσπασμο. Το αποτέλεσμα υποδηλώνει ότι η παχυσαρκία σχετίζεται με μια κατάσταση όπου οι λείες μυϊκές ίνες των βρόγχων δεν είναι πλήρως χαλαρές. Η περεταίρω διερεύνηση της υπεραντιδραστικότητας των αεραγωγών σε παχύσαρκους ασθενείς που υποβάλλονται σε λαπαροσκοπική χειρουργική είναι σημαντική για τη βελτίωση της περιεγχειρητικής φροντίδας και την ασφαλή χορήγηση αναισθησίας.
Χημειοενζυμική σύνθεση οπτικώς καθαρών φυσικών προϊόντων και χειρόμορφων ενδιάμεσων
Authors: Μπαριωτάκη Άννα
Published: September 2021

Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν στερεοεκλεκτικές ενζυμικές αναγωγές με NADPH εξαρτώμενες κετορεδουκτάσες για την σύνθεση σημαντικών χειρόμορφων ενδιαμέσων και πιο συγκεκριμένα για την σύνθεση οπτικά καθαρών υδροξυ-κετο εστέρων, διυδροξυ εστέρων και α- ή γ-υποκατεστημένων υδροξυ-κετοεστέρων. Επίσης πραγματοποιήθηκε η χημειοενζυμική προσέγγιση για τη σύνθεση του φυσικού προϊόντος (R)-Goniothalamin. Σε όλα τα προϊόντα των ενζυμικών αναγωγικών αντιδράσεων πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός της απόλυτης στερεοδομής τους με φασματοσκοπία NMR. Οι εργασίες αυτές πραγματοποιήθηκαν στα πλαίσια του Προγράμματος ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ ΙΙ. Αρχικά ολοκληρώθηκε η ενζυμικά καταλυόμενη αναγωγή του υποστρώματος 3,5-διόξο-εξανικού τριτ-βουτυλεστέρα προς τον σχηματισμό οπτικά καθαρών διαφορετικών στερεοϊσομερών διυδρόξυ-κετο εστέρων σε μία διαδικασία δύο σταδίων σε μία φιάλη, χωρίς την απομόνωση του ενδιαμέσου. Οι ενζυμικές αναγωγές πραγματοποιήθηκαν με χρήση κετορεδουκτασών οι οποίες εμφάνισαν εξαιρετική τοπο εκλεκτικότητα και διαστερεοεκλεκτικότητα.Ακολούθησε η μελέτη των ενζυμικά καταλυόμενων αναγωγών του 2-μεθυλο-3,5-διόξο-εξανικού τριτ-βουτυλεστέρα προς το σχηματισμό οπτικά καθαρών διαφορετικών στερεοϊσομερών 2-μεθυλο-5-υδροξυ-3-κετο τριτβουτυλεστέρων με υψηλή χημική και οπτική καθαρότητα.Επίσης, μελετήθηκαν οι ενζυμικά καταλυόμενες αναγωγές του 4-μεθυλο3,5-διόξο-εξανικού τριτ-βουτυλεστέρα προς το σχηματισμο 4-μεθυλο-5-υδροξυ-3-κετο εστέρων και 4-μεθυλο-3-υδροξυ-5-κετο εστέρων με υψηλή τοποεκλεκτικότητα και υψηλά ποσοστά εναντιομερικής και διαστερεομερικής περίσσειας.Ακόμη, πραγματοποιήθηκε η χημειοενζυμική προσέγγιση για τη σύνθεση του φυσικού προϊόντος (R)-Goniothalamin. Τέλος, παρουσιάζεται η μελέτη ενός νέου φωτοκαταλύτη, τουgraphiticCarbonNitride, στην οξείδωση της κυκλοεξανόλης προς το σχηματισμό κυκλοεξανόνης.
Επίδραση της θεραπείας με διφωσφονικά στον οστικό μεταβολισμό σε παιδιά με ατελή αστεογένεση
Authors: Παπαφυλακτού Μαρία
Published: September 2021

Η ατελής οστεογένεση (ΑΟ) αφορά μία φαινοτυπικά και μοριακά ετερογενή ομάδα σπάνιων κληρονομικών παθήσεων του συνδετικού ιστού με παρόμοιες σκελετικές ανωμαλίες, η οποία προκαλεί ευθραυστότητα των οστών και παραμορφώσεις, οδηγώντας σε διαταραχή της ανάπτυξης.Τα διφωσφονικά είναι φαρμακευτικές ουσίες με ισχυρή αντικαταβολική δράση, τα οποία αναστέλλουν τη λειτουργία των οστεοκλαστών. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να εκτιμηθεί σε παιδιά με ΑΟ η επίδραση της θεραπείας με διφωσφονικά στον αριθμό των καταγμάτων, στην οστική πυκνότητα (BMD) της σπονδυλικής στήλης, στους δείκτες οστικού μεταβολισμού και στα επίπεδα του διαλυτού συνδέτη του υποδοχέα ενεργοποίησης του πυρηνικού παράγοντα κΒ (sRANKL) και της οστεοπροτεγερίνης (OPG).Μελετήθηκαν 10 παιδιά με ΑΟ, με διάμεση ηλικία 8.12 έτη, στα οποία χορηγήθηκε παμιδρονάτη σε κυκλική έγχυση για δύο ημέρες, κάθε οκτώ ως δεκαέξι εβδομάδες, ανάλογα με την ηλικία των παιδιών ή ζολεδρονικό οξύ για μία ημέρα, κάθε έξι μήνες, για χρονικό διάστημα δώδεκα μηνών. Εκτιμήθηκαν οι κλινικές μεταβολές σε κάθε κύκλο θεραπείας και οι μεταβολές της BMD δώδεκα μήνες μετά την ενδοφλέβια χορήγηση διφωσφονικών. Προσδιορίστηκαν τα επίπεδα των βιοχημικών δεικτών ολικό ασβέστιο (Ca), ιονισμένο ασβέστιο (iCa), φώσφορος (P), κρεατινίνη (Cr), παραθορμόνη (PTH) και 25 υδροξυ βιταμίνη D (25-OH-D), των δεικτών οστικού σχηματισμού ολική αλκαλική φωσφατάση (ολική ALP) και οστική αλκαλική φωσφατάση (bALP), των δεικτών οστικής απορρόφησης ορού καρβοξυτελικό τελοπεπτίδιο του κολλαγόνου τύπου I (CTX) και ούρων ασβέστιο (uCa), ελεύθερη πυριδινολίνη (PYD) και δεοξυπυριδινολίνη (DPD) και του sRANKL και της OPG, πριν την έγχυση και 48 ώρες μετά τη χορήγηση των διφωσφονικών, σε κάθε κύκλο θεραπευτικού σχήματος.Η χορήγηση των διφωσφονικών υπήρξε ασφαλής και καλά ανεκτή από τους ασθενείς. Σημειώθηκε αύξηση της όρεξης, βελτίωση της διάθεσης, μείωση της εφίδρωσης και του χρόνιου άλγους και βελτίωση της λειτουργικής τους ικανότητας. Τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά των ασθενών δεν μεταβλήθηκαν σημαντικά. Οι ασθενείς, εκτός από έναν, δεν εμφάνισαν νέα κατάγματα.Το σχήμα και το ύψος των σπονδυλικών σωμάτων βελτιώθηκε και η BMD αυξήθηκε σημαντικά.Επίσης, παρατηρήθηκε μείωση των επιπέδων, τόσο των δεικτών της οστικής απορρόφησης, όσο και του οστικού σχηματισμού, ενώ τα επίπεδα του sRANKL και της OPG δεν μεταβλήθηκαν.Συμπερασματικά, η ενδοφλέβια χορήγηση διφωσφονικών σε παιδιά με ΑΟ για 12 μήνες είχε θετική επίδραση στη σκελετική τους υγεία.
Η διερεύνηση των δυναμικών αλληλεξαρτήσεων της χρηματιστηριακής αγοράς με το μακροοιοκονομικό περιβάλλον
Authors: Πάτσικα Βικτώρια
Published: September 2021

Η παρούσα επιστημονική εργασία διερευνά τα μακροοικονομικά μεγέθη και τις τιμές των μετοχών, σε συνδυασμό με την λεπτομερή εξέταση της αγορά ακινήτων και της βιομηχανίας πετρελαίου. Πρώτον, γίνεται εμπειρική διερεύνηση των μακροχρόνιων αιτιωδών εξαρτήσεων και της βραχυπρόθεσμης δυναμικής ενός συνόλου μακροοικονομικών μεγεθών και των τιμών των μετοχών της ελληνικής χρηματιστηριακής αγοράς. Οι δυναμικές σχέσεις μεταξύ των μακροοικονομικών μεγεθών και των τιμών των χρηματιστηριακών αγορών διερευνώνται εφαρμόζοντας γραμμικούς και μη γραμμικούς ελέγχους. Τα αποτελέσματα της έρευνας υποδηλώνουν την ύπαρξη ασύμμετρης μακροχρόνιας αιτιώδους εξάρτησης και βραχυπρόθεσμων προσαρμογών μεταξύ της ελληνικής χρηματιστηριακής αγοράς και του μακροοικονομικού περιβάλλοντος. Δεύτερον, η μελέτη διερευνά τις δυναμικές αιτιώδους εξαρτήσεις μεταξύ της τιμής της αγοράς ακινήτων και της τιμής της χρηματιστηριακής αγοράς με δύο μηχανισμούς μετάδοσης, δηλαδή μέσω της επίδρασης του πλούτου “wealth effect” και μέσω του πιστοληπτικού αποτελέσματος, “credit-price effect” . Η εμπειρική ανάλυση χρησιμοποιεί προηγμένες μεθοδολογικές τεχνικές και παρουσιάζει στοιχεία που υποστηρίζουν την ύπαρξη τόσο της επίδρασης πλούτου όσο και του πιστοληπτικού αποτελέσματος μακροπρόθεσμα, ενώ βραχυπρόθεσμα υπάρχει μια μονόδρομη αιτιώδης επίδραση από τη χρηματιστηριακή αγορά προς την αγορά ακινήτων. Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν ασύμμετρη προσαρμογή στη διαδικασία ισορροπίας που είναι σημαντικά ισχυρότερη για θετικές αποκλίσεις. Τρίτον, αυτή η διατριβή χρησιμοποιεί μεγάλο αριθμό υπαρχόντων ερευνητικών μελετών που δείχνουν ότι οι μακροοικονομικοί δείκτες έχουν σημαντική επίδραση στις τιμές των μετοχών. Ωστόσο, υπάρχουν λίγες μελέτες που εστιάζουν στην ανάλυση των μακροοικονομικών επιπτώσεων σε συγκεκριμένους κλάδους. Οι διάφοροι κλάδοι λόγω των χαρακτηριστικών τους και την ιδιαιτερότητα των οικονομικών δεικτών συμπεριφέρονται διαφορετικά. Η μελέτη στοχεύει στην πετρελαϊκή βιομηχανία μέσω διαφορετικών τύπων και διαφορετικών μεγεθών εταιρειών. Ο ερευνητικός στόχος είναι να διερευνηθεί η σχέση μεταξύ των οικονομικών μεταβλητών και της τιμής των μετοχών των εταιριών που δραστηριοποιούνται στην πετρελαϊκή βιομηχανία . Επιπλέον, αυτή η διατριβή συνοψίζει πολλές υπάρχουσες μελέτες σχετικά με τη σύγχρονη θεωρία τιμολόγησης χρηματιστηριακών τιμών, χρησιμοποιώντας τη factor model theory ως τη θεωρητική βάση για την ανάλυση των εμπειρικών αποτελεσμάτων. Η βασική διαπίστωση αυτής της μελέτης είναι ότι οι μακροοικονομικοί δείκτες έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην τιμή των μετοχών των εταιριών πετραιλοειδών, αλλά υπάρχουν διαφορές μεταξύ των οικονομικών δεικτών. Οι δείκτες μεταβολής αποθεμάτων, ο δείκτης κόστους εργασίας και η χρησιμοποίηση της παραγωγικής ικανότητας έχουν αισθητή συσχέτιση με την τιμή των μετοχών της πετρελαϊκής βιομηχανίας. Η μελέτη εκτιμά και διαπιστώνει ότι η κοινή συμπεριφορά των οικονομικών δεικτών έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην διαμόρφωση των τιμών των μετοχών στη βιομηχανία πετρελαίου.
Σύνθεση, χαρακτηρισμός και μελέτη νέων συμπλόκων ενώσεων, αλάτων του υδραργύρου(ΙΙ) και μολύβδου(ΙΙ) με υποκαταστάτες παράγωγα της θειουρίας και αμινοξέων
Authors: Μπαλάς Βασίλειος
Published: September 2021

H παρούσα διατριβή πραγματεύεται τη σύνθεση νέων συμπλόκων ενώσεων του ανόργανου υδραργύρου (ΙΙ) και μολύβδου(ΙΙ) με υποκαταστάτες παράγωγα της θειουρίας και αμινοξέα. Ο χαρακτηρισμός των ενώσεων έγινε σε στερεά κατάσταση με κρυσταλλογραφία φθορισμού (XRF) και κόνεος (XRPD), με φασματοσκοπία υπερύθρου (IR) και με θερμοσταθμική ανάλυση. Σε διάλυμα οι ενώσεις χαρακτηρίστηκαν με φασματοσκοπία υπεριώδους-ορατού (UV-Vis) και πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού πυρήνων υδρογόνου (1H-NMR) ενώ πραγματοποιήθηκε και μελέτη φθορισμού σε στερεά κατάσταση και σε διάλυμα. Οι ενώσεις: Hg(tpp)2(pmt-)2, Hg(pmt-)3(pmtH)Cl, Hg2(pmt)2(pmtH)2Br2, Hg(pmtH)2I2, Hg(tpp)2I2, [Hg(tu)4]2+2[Cl]-, [glyH]+[HgCl3]- και (Hg(cysH2)(cysH-)Cl.H2O, [Et3NH]+ [Cl(HgCl2)6]-, [Et3NH]+ [Hg2Cl5)]-, [na-onaH]+ [HgI3]-, [HSCH2CHNH3+COO-], [Et3NH+][CH2SCSNHCHCOO-], [Et3NH]+ [tbaH]-.H2O και [naH+][NO3-] χαρακτηρίστηκαν με κρυσταλλογραφία περίθλασης ακτίνων Χ μονοκρυστάλλου. Επίσης προσδιορίστηκε και η δομή του προϊόντος Hg(pmt-)2 από την αντίδραση του HgCl2 με την αποπρωτονιομένη 2-μερκαπτοπυριμιδίνη. Για τις ενώσεις αυτές μελετήθηκε η σχέση δομής με το είδος και το μέγεθος των τοξικών επιδράσεων που προκαλούνται in vitro σε βιολογικά συστήματα προκαρυωτικών κυττάρων (Gram +: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Gram –: Pseudomonas aeruginosa). Επίσης εκτιμήθηκε η in vitro τοξική τους δράση έναντι υγιών ευκαρυωτικών κυττάρων δέρματος (HaCaT) και ινοβλαστών πνεύμονα (MRC5) ως πρότυπα διαφορετικών κύριων οδών απορρόφησης των βαρέων μετάλλων από τον ανθρώπινο οργανισμό. Τέλος, στο πλαίσιο διερεύνησης της πιθανής γενοτοξικής τους δράσης πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση: α) in vitro με την ανιχνεύση μικροπυρηνίσκων σε κύτταρα HaCaT που βρίσκονται στη φάση της μεσόφασης και β) in vivo με την ανίχνευση χρωμοσωμικών ανωμαλιών και εκτίμηση του μιτωτικού δείκτη σύμφωνα με το πρωτόκολλο Allium cepa.
Μηχανική όραση για ανίχνευση γεγονότων σε βίντεο στοχαστικών κινήσεων
Authors: Καλτσά Βάγια
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή παρουσιάζει την ανάπτυξη καινοτόμων τεχνικών με σκοπό το χειρισμό ακολουθιών βίντεο, όπως συλλαμβάνονται από στατικές κάμερες παρακολούθησης για λόγους ασφαλείας. Συγκεκριμένα, μελετάται εις βάθος το πρόβλημα της ανίχνευσης ανωμαλιών, οριζόμενων ως οι αποκλίσεις από τα κυρίαρχα συμβάντα, για μια ποικιλία καταστάσεων πραγματικού κόσμου, σε μια προσπάθεια να αποφευχθούν πιθανά γεγονότα κρίσης. Στα πλαίσια της συγκεκριμένης εργασίας, προτείνονται διαφορετικές μεθοδολογίες που αφορούν σε τρεις ευρέως διαδεδομένες κατηγορίες του τομέα της βιντεοεπιτήρησης (σενάρια ανθρώπινων πληθών, οδικής κυκλοφορίας και χρονομεταβαλλόμενων υφών) για την επιτυχή αντιμετώπιση όλων των προβλημάτων που προκύπτουν στην εκάστοτε περιοχή.Αρχικά, σε μία προσπάθεια να εξαχθούν ισχυροί περιγραφείς κίνησης, εφαρμόζεται μια καινοτόμος ιδέα εμπνευσμένη από τη θεωρία σμήνους. Αναλυτικότερα, εκμεταλλευόμενοι τη νοημοσύνη των σμηνών, σε συνδυασμό με ορισμένα χαρακτηριστικά εμφάνισης, οδηγούμαστε στην ανάπτυξη ενός νέου, ισχυρού περιγραφέα, ικανού να συλλάβει αποτελεσματικά τη δυναμική σκηνών αποτελούμενων από πλήθη ανθρώπων. Την ίδια στιγμή, για την αντιμετώπιση των βίντεο οδικής κυκλοφορίας, υιοθετούμε μια διαφορετική υβριδική (τοπική-καθολική) προσέγγιση που σχετίζεται με την εξαγωγή πολλαπλών ιεραρχικών διεργασιών Dirichlet. Η προτεινόμενη μεθοδολογία καταφέρνει να καταγράψει με επιτυχία τους συσχετισμούς και τους κανόνες που διέπουν τις σκηνές αυτής της κατηγορίας βίντεο, οδηγώντας έτσι σε μια αποτελεσματική ανάλυση της κυκλοφορίας. Τέλος, εισάγουμε ένα νέο σχήμα, το οποίο εστιάζει στην ανίχνευση και τον εντοπισμό ενός ευρέος φάσματος δυναμικών υφών, όπως συλλαμβάνονται από κάμερες παρακολούθησης. Συγκεκριμένα, υιοθετείται ένας νέος περιγραφέας, ενώ εισάγεται ένα καινοτόμο πλαίσιο βασισμένο στην πολυστρωματική ομαδοποίηση υπερεικονοστοιχείων, ούτως ώστε να ανιχνευτούν υφές υψηλού ενδιαφέροντος για την υπαίθρια επιτήρηση (π.χ. φωτιά, νερό κλπ.).Σε κάθε περίπτωση, τα προτεινόμενα σχήματα επικυρώνονται σε ένα ευρύ φάσμα σεναρίων της κατηγορίας τους, παρουσιάζοντας αξιοσημείωτες επιδόσεις και αποδεικνύοντας τη γενικευσιμότητα και τη δυνατότητα εφαρμογής τους σε πραγματικές καταστάσεις. Ο ισχυρισμός αυτός ενισχύεται επιπλέον από το χαμηλό υπολογιστικό κόστος που παρουσιάζουν οι προτεινόμενοι αλγόριθμοι, καθιστώντας τους κατάλληλους για μια μεγάλη ποικιλία εφαρμογών της βιντεοεπιτήρησης.