bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
H2O2-induced mild stress in relation with in vitro ovine oocyte developmental competence: implications for blastocyst apoptosis and related genes expression
Authors: Nikdel K. , Aminafshar M. , Mohammadi-Sangcheshmeh A. , EmamJomeh-Kashan N. , Seyedjafari E.
Published: July 2017

In this study, in vitro maturation was performed in presence of various concentrations (0, 10, 100, or 1000 µM) of H2O2. The intracellular glutathione (GSH) level, fertilization, cleavage, and blastocyst rates, total cell number, and apoptotic cell number and expression of Bax, Bcl-2, and p53 genes in blastocyst-stage embryos were studied. At 10 Î¼M H2O2 concentration, a higher GSH level was detected in comparison to the other groups while oocytes exposed to 1000 Î¼M H2O2 had the lowest GSH level. Treatment of oocytes with 1000 Î¼M H2O2 decreased the rate of two pronuclei formation as compared with other groups. A higher rate of blastocyst formation was seen in 100 Î¼M H2O2 group as compared with the control group. However, exogenous H2O2 in maturation medium did not affect total cell numbers and apoptotic cell ratio at the blastocyst stage. Moreover, mRNA transcript abundance of Bax, Bcl-2, and p53 genes was similar between blastocysts derived from H2O2-induced oocytes and control blastocysts. Treatment of oocytes with H2O2 at mild level during in vitro maturation had a positive effect on GSH level and this, in turn, may lead to improvement in preimplantation embryonic development.
On Reference Dependent Shortlisting Behavior
Authors: Qin Dan
Published: July 2017

This article studies and characterizes a family of reference-dependent choice procedures. The decision maker is assumed to compare alternatives with a reference alternative by a single criterion or multiple criteria. The choice set contains all alternatives passing the threshold (set by the reference alternative) in terms of all criteria. Characterizations are provided for variants of such choice procedures.
Optimal Strong Rates of Convergence for a Space-Time Discretization of
the Stochastic Allen–Cahn Equation with Multiplicative Noise
Authors: Majee Ananta K. , Prohl Andreas
Published: July 2017

The stochastic Allen–Cahn equation with multiplicative noise involves
the nonlinear drift operator

𝒜
⁢

(
x
)

=

Δ
⁢
x

-

(

|
x
|

2

-
1

)

⁢
x

{{\mathscr{A}}(x)=\Delta x-(|x|^{2}-1)x}

. We use the fact that

𝒜
⁢

(
x
)

=

-

𝒥
′

⁢

(
x
)

{{\mathscr{A}}(x)=-{\mathcal{J}}^{\prime}(x)}

satisfies a weak monotonicity property to deduce uniform bounds
in strong norms for solutions of the temporal, as well as of the spatio-temporal discretization of the problem. This weak monotonicity property then allows
for the estimate

sup

1
≤
j
≤
J

⁡

𝔼
⁢

[

∥

X

t
j

-

Y
j

∥

𝕃
2

2

]

≤

C
δ

⁢

(

k

1
-
δ

+

h
2

)

\sup_{1\leq j\leq J}{\mathbb{E}}[\|X_{t_{j}}-Y^{j}\|_{{\mathbb{L}}^{2}}^{2}]%
\leq C_{\delta}(k^{1-\delta}+h^{2})

for all small

δ
>
0

{\delta>0}

, where
X is the strong variational solution of the stochastic Allen–Cahn equation, while

{

Y
j

:

0
≤
j
≤
J

}

{\{Y^{j}:0\leq j\leq J\}}

solves a structure preserving finite element based space-time discretization
of the problem on a temporal mesh

{

t
j

:

1
≤
j
≤
J

}

{\{t_{j}:1\leq j\leq J\}}

of size

k
>
0

{k>0}

which covers

[
0
,
T
]

{[0,T]}

.
Impulsive Impressions
Authors: Blackson Thomas
Published: July 2017

There are two main interpretations of how the Stoics understood impulsive impressions in adults: the “form” interpretation and the “no-form” interpretation. I assess these interpretations against the well-known passages in Stobaeus’ account of Stoic ethics that provide the primary evidence for how the Stoics understood impulsive impressions. It is in terms of these passages that Inwood and other historians argue for the form interpretation. I argue that these arguments for the form interpretation are not sound and that these passages in Stobaeus provide no reason to believe that the form interpretation is more plausible than the no-form interpretation.
Effect of Resistance Training on Blood Pressure and Autonomic Responses in Treated Hypertensives
Authors: Trevizani Gabriela A. , Seixas Mariana B. , Benchimol-Barbosa Paulo R. , Vianna Jeferson M. , da Silva Lilian P. , Nadal Jurandir
Published: July 2017

Trevizani, GA, Seixas, MB, Benchimol-Barbosa, PR, Vianna, JM, da Silva, LP, and Nadal, J. Effect of resistance training on blood pressure and autonomic responses in treated hypertensives.J Strength Cond Res32(5): 1462–1470, 2018—This study evaluated the effect of resistance training (RT) on heart rate variability (HRV) and on blood pressure (BP) responses to acute and short-term exposure in treated hypertensive (HT) subjects. Twenty-one men participated in the study, 8 HT under drug treatment regimen and achieving adequate BP control before inclusion and 13 normotensive (NT). The RT protocol consisted of 12 sessions with eight exercises (leg extension, leg press, leg curl, bench press, seated row, triceps push-down, seated calf flexion, and seated arm curl) performed for two sets of 15–20 repetitions with 50% of one repetition maximum with 2-minute rest intervals in between sets, 3×/week. Heartbeat measurements were taken before and after RT, and BP was measured at the beginning and at the end of each session after 10-minute rest. The repeated measures analysis of variance (effect: group vs. training) evaluated BP and HRV responses. Effect size (ES) calculation measured the magnitude of the RT effect on these variables. There was a statistically significant reduction in postexercise systolic BP in both groups (p= 0.040), without significant change in resting BP along RT (p= 0.159). Regarding HRV, it was observed a reduced sympathetic-vagal balance (training interaction vs. group:p= 0.058, ES = −0.83) in HT subjects. Resistance training promotes a significant acute reduction of BP in the HT and NT groups and provides a slight benefit of cardiac autonomic balance in the HT.
Effects of 12-Week Resistance Training on Sprint and Jump Performances in Competitive Adolescent Rugby Union Players
Authors: Harries Simon K. , Lubans David R. , Buxton Anthony , MacDougall Thomas H.J. , Callister Robin
Published: July 2017

Harries, SK, Lubans, DR, Buxton, A, MacDougall, THJ, and Callister, R. Effects of 12-week resistance training on sprint and jump performances in competitive adolescent rugby union players. J Strength Cond Res 32(10): 2762–2769, 2018—Sprint performance is an important characteristic for success in many sports, including rugby union. Resistance training is used to increase muscular fitness (i.e., strength, endurance, and power) and may also be effective for improving sprint and jump performances. The aims of this study were to examine the effects of resistance training using 2 different periodized programs (linear and daily undulating) on sprint and jump performances and explore relationships between performance measures. Sixteen male (16.9 ± 1.0 years) adolescent rugby union players participated in 12 weeks of resistance training. A further 10 male (15.5 ± 1.0 years) participants were recruited as a control group. Assessments of strength (box squat), 10- and 20-m sprint (electronically timed), and jump height (maximal unloaded (body mass only) and loaded (body mass + 10 kg) countermovement jumps) were conducted before and after 12 weeks training. Large to very large increases in 1 repetition maximum box squat (linear: 33.9%; p < 0.001; effect size (ES) = 1.64; daily undulating: 44.5%; p < 0.001; ES = 2.33) were observed after training. Small decreases were seen in 10-m (linear: −1.6%; p = 0.171; ES = −0.84; daily undulating: −2.5%; p = 0.038; ES = −0.36) and 20-m (linear: −0.5%; p = 0.506; ES = −0.20; daily undulating: −1.7%; p = 0.047; ES = −0.27) sprint times. Small-to-moderate associations between changes in lower-body strength and improvements in 10- and 20-m sprint times were found. Resistance training increases lower-body strength in adolescent rugby union players and increases in lower-body strength may transfer to improved sprinting performance with improvements after daily undulating periodized resistance training slightly superior.
Langobardski poglavar Ildigis i Slaveni
Authors: Dulinicz Marek
Published: July 2017

U svom značajnom djelu Prokopije iz Cezareje spominje i neke činjenice iz zanimljivog života Ildigisa, nasljednika langobardskog trona, koji, međutim, nije nikad postao kraljem. Bizantski autor također spominje i Slavene što je vrlo važno za njihovu povijest u 6. stoljeću. Dugotrajne rasprave među povjesničarima nisu dovele do jedinstvenog zaključka o smještaju naselja Ildigisovih slavenskih saveznika. Sve veći broj arheoloških nalaza koji se mogu povezati s tim problemom omogućuje da u raspravi sudjeluju i arheolozi. U članku se analiziraju moguće interpretacije Prokopijevih navoda i različite ideje o točnom položaju slavenskih naselja koja spominje. Te se teorije razmatraju u svjetlu dostupnih arheoloških podataka, posebice stoga što moderne metode omogućuju precizno datiranje nalaza, a sve veći broj arheoloških podataka iz Hrvatske, Slovenije, Rumunjske i ostalih zemalja omogućuje novi pristup problemu najranijih slavenskih naselja.
Brončana petlja ranokarolinške ostružne garniture s Putalja iznad Kaštel Sućurca
Authors: Petrinec Maja
Published: July 2017

U tekstu se razmatra petlja ranokarolinške ostružne garniture za koju se može pretpostaviti da potječe iz ranosrednjovjekovnog groba uništenog kasnijim ukopima. Petlja ima izravnu analogiju u primjercima iz jednog od kneževskih grobova uz baziliku Sv. Marije na Crkvini u Biskupiji. Ujedno je i prvi takav nalaz na solinsko-kaštelanskom prostoru u neposrednom zaleđu Splita.
Ranosrednjovjekovno koplje s krilcima iz okolice Dugog Sela u svjetlu novih saznanja o ovoj vrsti oružja na motki
Authors: Demo Željko
Published: July 2017

U središtu znanstvene analize nalazi se vrijedna akvizicija Arheološkog muzej u Zagrebu – vrlo dobro očuvano ranosrednjovjekovno koplje s krilcima iz okolice Dugog Sela, grada dvadesetak kilometara istočno od Zagreba. Koplje je tipičan ranokarolinški proizvod koji prema starijim tipološko-kronološkim shemama pripada Petersenovu tipu B te bi shodno tomu pripadalo ranokarolinoškom razdoblju i vremenu oko 800. godine. Novija arheološka istraživanja i spoznaje do kojih se došlo u posljednjih dvadesetak godine drukčije promatraju i analiziraju predmete ove vrste pa je i koplje iz okolice Dugog Sela analizirano na temelju tih novih spoznaja (Solberg, Westphal). Analizi su osim toga podvrgnuti i svi dosad poznati primjerci kopalja s krilcima u muzejskim i drugim zbirkama u Hrvatskoj (11+1 kom.) i Bosni i Hercegovini (8 kom.), koji su za ovu prigodu podvrgnuti analizi mjera i proporcija kako bi i oni napokon bili uspoređeni i interpretirani u okviru morfoloških postavki i zaključaka do kojih je svojedobno došao njemački arheorestaurator H. Westphal. Istraživanja su pokazala postojanje nekoliko tipoloških skupina čije su predložene kronološke koordinate drukčije od onih u kojima su se dosad kretala istraživanja i interpretacije kopalja s krilcima u radovima naših arheologa. Mjerni pristup analizi hrvatskih nalaza potvrdio je postojanje primjerka koji pripada najranijoj tradiciji ranokarolinških koplja s krilcima te uputio na još nekoliko kopalja čija morfološka obilježja upućuju na prvu polovinu 8. stoljeća. Preostala koplja pripadaju uglavnom dvjema glavnim tipološkim skupinama, tj. vremenu od druge polovine 8. dou drugu polovinu 9. stoljeća.
Dva ranoromanička ulomka crkvenog namještaja pronađena u četvrtastoj kuli kaštela Tnin
Authors: Gugo Rumštajn Katarina
Published: July 2017

U članku se obrađuju dva nova ranoromanička ulomka crkvenog namještaja pronađena tijekom građevinske i konstruktivne sanacije na kninskoj tvrđavi, točnije sjevernom kaštelu Tnin 2006. godine. Prilikom razgradnje četvrtaste kule, koje je išlo do zdrave osnove, pronađena su dva uzidana ranoromanička ulomka, očito kao spolija u zidu. Detaljnom analizom utvrđeno je da ta dva ranoromanička ulomka pripadaju rekonstruiranom pilastru čija su dva originalna ulomka pronađena 1934. godine u bedemima kninske tvrđave. Do sada su, što u objektima kninske tvrđave, što u objektima ispod kninske tvrđave, pronađena i dvadeset četiri ulomka crkvenog namještaja. Upravo jednom od njih posvećuje se pažnja, a to je rekonstruirani pilastar kojemu su dva ulomka originalni dijelovi, a preostala dva rekonstrukcijom su nadomještena. U radu se prvi put objavljuje podatak o pronalasku dvaju ulomaka istoga pilastra koji se kod S. Gunjače navodi pod rednim brojem 9, a kasnije dobiva muzejski inventarni broj 2133. u MHAS-u. Stoga je logično primijetiti da bi i ova dva novopronađena ulomka pripadali istoj crkvi. Također se navode i komparacije s prethodno pronađenim ulomcima s kninske tvrđave, koje je svojevremeno i V. Delonga analizirala s obzirom na postojanje natpisnog polja na njima. Riječ je o pet ulomaka crkvenog namještaja, i to onih s natpisnim poljem, te ih s obzirom na stilske karakteristike datirala u vrijeme rane romanike. Iz tog vremena poznata je crkva sv. Stjepana s kraja 11 ili prijelaza u 12. st. Na kraju se daje i osvrt na radionički krug kojemu bi mogli pripadati obrađeni ulomci.
Analiza drvene građe srednjovjekovnih brodica iz Nina
Authors: Radić Rossi Irena , Liphschitz Nili
Published: July 2017

Krajem šezdesetih godina 20. stoljeća na ulazu u ninsku luku pronađeni su dobro očuvani ostatci dviju srednjovjekovnih brodica. Na inicijativu voditelja istraživanja Zdenka Brusića i konzervatora Božidara Vilhara oba su plovna objekta izvađena iz mora, konzervirana i izložena u Muzeju ninske baštine, čime je projekt zadobio sustavni karakter te donedavno predstavljao jedini arheološki projekt usmjeren na sustavno istraživanje i obradu podmorskih nalaza. Unatoč stručnim i znanstvenim radovima u kojima su brodovi sumarno obrađeni, detaljna objava nalaza tek predstoji. Stoga je 2008. započeo rad na dopuni postojeće dokumentacije, a jedan od prvih koraka bio je određivanje vrsta drvene građe korištene za izradu brodskih konstrukcija. U radu se ukratko iznose rezultati dosadašnjih istraživanja i provedenih analiza, te upozorava na alarmantno loše stanje nalaza.
Akti Salonitanskih metropolitanskih sabora održanih 530. i 533. godine - analiza
Authors: Škegro Ante
Published: July 2017

U ovom se prilogu ukratko analiziraju akti Salonitanskih metropolitanskih sabora (concilia metropolitana Salonitana) održanih 15. srpnja 530. i 4. svibnja 533. g. pod predsjedanjem salonitanskog nadbiskupa (archiepiscopus Salonitanus) Honorija Mlađeg (528.-547.). Sudionici su ih potpisivali sukladno značaju svojih dijeceza, odnosno službi, počevši od samoga nadbiskupa do opunomoćenika (primas) Senijske biskupije (do 530. g.), odnosno biskupâ triju novoutemeljenih biskupija (533. g.). Akte iz 530. g. supotpisali su i salonitanski arhiprezbiter sa još dvojicom salonitanskih svećenika, četvorica prezbitera nedefinirane dijecezanske pripadnosti te dvojica po svoj prilici predstavnika monaških zajednica (patres). Akte iz 533. g. potpisali su samo biskupi, što je i razumljivo s obzirom na činjenicu da su tijekom održavanja toga sabora rješavana pitanja reorganizacije crkvene hijerarhije u Dalmaciji odnosno Salonitanske metropolije. Akte obaju sabora potpisao je i biskup panonske Siscije, ne samo zbog toga što se i njegova dijeceza, baš kao i Dalmacija, od 493. g. nalazila pod vlašću Ostrogota, nego vjerojatno i zato što se i ona suočavala sa sličnim problemima kao i crkva u Dalmaciji.
Ranosrednjovjekovne zemunice: problemi terminologije, tipologije i rekonstrukcije
Authors: Šalkovský Peter
Published: July 2017

U radu se obrađuju temeljni problemi terminologije, tipologije i rekonstrukcije arheoloških objekata koji se nesustavno opisuju kao zemunice, poluzemunice, ukopane kolibe, kolibe. Temeljem različitih analiza, autor pokušava opisati i definirati različite tipove ranosrednjovjekovnih ukopanih objekata u srednjoj i istočnoj Europi.
Dvije novinske bilješke (Osservatore Dalmato) o nalazu natpisa CIL III, 1745. iz godine 1856.
Authors: Glavičić Miroslav
Published: July 2017

U trećem svesku zbirke latinskih natpisa Corpus inscriptionum Latinarum pod brojem 1745 objavljen je natpis ispisan na bazi spomenika koji je u prvoj polovici 2. st. bio podignut u počast epidaurskog uglednika P. Elija Osilijana (P. Aelius Ossilianus). Natpis je pronađen godine 1856., a tada su u zadarskim novinama Osservatore Dalmato (broj 79 i 96) objavljena dva zanimljiva članka o nalazu tog natpisa u Cavtatu. Autori su im Mato Vodopić i Šime Ljubić. Autor donosi prijepis objavljenih članaka te komentira njihov sadržaj, dajući pritom i osnovne biografske podatke o njihovim autorima. Mato Vodopić je teolog, književnik i prirodoslovac, koji pred kraj života postaje dubrovački biskup. Šime Ljubić je književnik, historičar i arheolog, kojega se zbog njegova samoprijegornog i nadasve stručnog rada s pravom drži za jednog od utemeljitelja suvremene arheologije u Hrvatskoj. Na temelju provedene epigrafske i onomastičke analize autor donosi i vlastiti komentar teksta natpisa CIL III, 1745. P. Aelius Osillianus bio je epidaurski odličnik, koji je po svoj prilici potjecao iz autohtone romanizirane porodice s teritorija kolonije ili bliže unutrašnjosti. Naime, kako se zaključuje iz njegova imenovanja, ta je porodica građansko pravo stekla u doba cara Hadrijana, a već se tijekom prve polovice 2. st. značajno uzdigla i uvrstila u sam vrh epidaurske aristokracije. To je razvidno iz teksta natpisa, jer zbog ugleda porodice, svakako i zbog osobnih zasluga, cjelokupno gradsko vijeće jednoglasnom odlukom iskazuje počast P. Eiju Osilijanu i određuje mjesto za postavljanje kipa. Sve poslove oko postavljanja spomenika s kipom i organizacije popratnih ceremonija, što predmnijeva i pokriće svih troškova, preuzimaju i vode Osilijanova majka Novia Bassila i baka Iustilla. One su pri inauguraciji spomenika podijelile članovima gradskog vijeća, augustalima i sevirima prigodne darove (sportulae), a za sugrađane organizirale održavanje šakačkih borbi. Natpis CIL III, 1745 neobično je važan, jer dokumentira gotovo cjelokupan postupak iskazivanja počasti zaslužnom sugrađaninu tijekom prve polovice 2. st. u Epidauru.
Nalazi slavenske keramike s lokaliteta Podvršje - Glavčine
Authors: Gusar Karla
Published: July 2017

U radu se analiziraju nalazi ranosrednjovjekovne keramike slavenskih tipološko-tehnoloških karakteristika koji potječu s istraživanja lokaliteta Glavčine u selu Podvršje kod Zadra na kojem je otkriven starokršćanski kompleks dvojnih crkava s popratnim prostorijama i grobljem. Uz brojne nalaze koji pripadaju kasnoantičkom vremenu, ističu se ulomci šest ranosrednjovjekovnih posuda koje prema svojim karakteristikama pripadaju vremenu 7. i 8. stoljeća.
Numizmatički nalazi iz dijela antičkog kompleksa u Caskoj - katastarska čestica 1941/24
Authors: Ilkić Mato
Published: July 2017

Autor članka obrađuje numizmatičku građu koja je otkrivena 2005. i 2006. godine u Caskoj, i to na parceli 1941/24. Od 13 moneta dvije pripadaju Rimskoj republici. Vremenski slijede Augustov as. Nađena je i jedna njegova imitacija. Dvije su kovanice iz početka druge polovice 3. st. Svi ostali novčići pripadaju razdoblju vladavine cara Konstantina Velikoga i njegovih sinova.
Novi nalaz reljefne staklene boce oblika ribe
Authors: Fadić Ivo
Published: July 2017

Pri zaštitnim arheološkim istraživanjima antičke nekropole u Zadru, na lokaciji "Trgovački centar" na Relji, 2005. godine, u grobu 59 (kvadrant 3A) pronađena je reljefna staklena boca u obliku ribe. S obzirom na to da je poznato mjesto i cjelokupni kontekst nalaza, ona predstavlja posebnu vrijednost u pitanju rasprostranjenosti ovog tipa boce te u pitanju dosadašnjih neujednačenosti u kronološkom određenju njezina nastanka. Te kronološke dileme rješavaju grobni prilozi i tipologija ukopa na antičkoj nekropoli Jadera. Po staklenim nalazima koji su zajedno s reljefnom bocom oblika ribe sačinjavali grobne priloge groba 59, pouzdano se može kazati da je reljefna riba puhana u dvodijelni kalup nastala u razdoblju od sredine 1. do početka 2. st. po Kristu, točnije u drugoj polovini 1. st. po Kristu. Spoznajom da se za ukupno 8 poznatih primjeraka samo za četiri, od kojih su dva sa hrvatskog priobalja, pouzdano zna mjesto nalaza (Rumunjska, Grčka i Hrvatska), te da ni jedno sigurno nalazište nije u zapadnom dijelu Rimskog Carstva, nameće se mišljenje da su reljefne boce u obliku ribe nastale na istočnom Mediteranu, najvjerojatnije u sirijskim staklarskim radionicama 1. st. po Kristu, kada su i inače u modi sirijske reljefne bočice s biljnim i antropomorfnim oblicima i reljefnom dekoracijom.
Prilog poznavanju prapovijesti Dugog Otoka
Authors: Čelhar Martina
Published: July 2017

U radu se analizira slučajno otkriveni bogati ženski pokop na položaju Zdrakovac između Malog i Velog jezera kod Žmana na Dugom otoku. Na osnovu tipološke analize materijala grob pripada željeznom dobu, odnosno 5. st. pr. Kr. Pretpostavlja se postojanje nekropole koja je pripadala ili povremeno naseljenoj gradini Zarubinjak ili možda naselju bez gradinskih svojstava s vidljivim ostatcima suhozidnih kućica na padinama grebena Zdrakovac.
Primjeri pečatnog prstenja iz Vodočke nekropole kod Strumice
Authors: Maneva Elica
Published: July 2017

Na nekropoli u Vodoči kod Strumnice (oko 170 km jugoistočno od Skoplja) otkriveno je preko tisuću grobova. Na ovoj lokaciji je bila sahranjivana populacija jedne naseobine (Vodica – Vodoča) u dugom vremenskom rasponu od XIII/XIV. stoljeća u kontinuitetu do XX. stoljeća. Na Vodočkoj nekropoli, kao i na ostalim kršćanskim grobljima toga vremena u široj regiji, dominantan arheološki materijal je nakit. Nekoliko zanimljivih primjera prstenja sa sfragističkom namjenom, koji su tema ovoga rada, potiču iz perioda od druge polovice XIV. do XVII. stoljeća. Pored čitavih ili reduciranih, heraldičkih i amblematskih oznaka, tokom vremena se zapaža i rustifikacija kvalitete te siromaštvo izrade i materijala. Očito je nastojanje očuvanja tradicionalnih obilježja s jedne i prodor orijentalne sfragistike s druge strane. Nositelji ovog pečatnog prstenja su, prije svih, "baštinari" spominjani u turskim popisnim knjigama. Oni su ostatci srednjovjekovnog sitnijeg plemstva – "pronijara" i njihovih potomaka koji "baštine" imovinu i naslijeđeno zemljište. Ovakvim prstenjem se, uz to, dokazuje i pripadnost određenom staležu i zanimanju, kao i investiture.
Maksimijanov aureus iz skupnog nalaza u Petrijancu 1808. god.
Authors: Mirnik Ivan
Published: July 2017

Potaknut nalazom značajnog rimskog carskog novčanog blaga u Petrijancu godine 2005., pisac opisuje ono starije zakopano blago iz 1805. Sadržavalo je prekrasni zlatni nakit, jedan jedinstveni zlatni medaljon Kara i Karina, te približno 230 aureja rimskih careva od Trajana do Dioklecijana i Maksimijana. Nakit se čuva u Bečkom Povjesno umjetničkome muzeju, a novac je raspršen. Jedini primjerak, za kojeg se s pouzdanošću znade da je iskopan u Petrijancu jest aurej Maksimijana, iskovan u Nikomediji 305./306. po Kr. Čuva se u Numizmatičkoj zbirci Arheološkoga muzeja u Zagrebu.
Arheološka baština u podmorju Kaštelanskog zaljeva
Authors: Radić Rossi Irena
Published: July 2017

Kaštelanski zaljev predstavlja geografski određenu cjelinu koja obuhvaća prostor između Trogira na zapadu i Splita na istoku. Iznimno povoljne prirodne osobine utjecale su na njegovu intenzivnu naseljenost tijekom raznih povijesnih razdoblja, ali je nemilosrdna devastacija krajolika tijekom XX. stoljeća negativno tjecala na očuvanje njegove prirodne i kulturno-povijesne baštine. Prvi podmorski nalaz privukao je pozornost stručnjaka još tijekom XIX. stoljeća. Riječ je o antičkim sarkofazima u plitkome moru uz zapadnu obalu poluotočića Vranjica, gdje je 1899. godine obavljena prvaorganizirana akcija podmorskog dokumentiranja arheoloških nalaza u hrvatskom podmorju. Pedesetih godina prošloga stoljeća otkriveno je značajno nalazište na području splitskog Spinuta, a krajem osamdesetih godina i značajno nalazište iz prapovijesnog, helenističkog i rimskog doba u turističkom naselju Resnik. Niz novih nalaza na području Kaštela, Pantana i Kopilica kod Trogira, zaštitno istraživanje u Vranjicu i nova otkrića u Spinutu i Resniku ukazuju na činjenicu kako se u podmorju Kaštelanskoga zaljeva očuvala vrijedna i zanimljiva arheološka baština. Riječ je prije svega o drvenim konstrukcijama koje ukazuju na intenzivno morsko gospodarstvo u doba antike i ranoga srednjega vijeka, a u slučaju Vranjica potvrđeno je postojanje značajnog prapovijesnoga naselja.Iako se situacija u Zaljevu postupno mijenja, nasilan odnos prema prirodnoj i kulturno-povijesnoj baštini još uvijek nije zaustavljen, a mnoga podmorska nalazišta izravno su ugrožena građevinskim radovima i dinamikom života uz njegovu obalu. Stoga je u svrhu kvalitetne zaštite podmorskih arheoloških nalazišta i nalaza potrebno što prije ostvariti sustavni pregled kaštelanskoga podmorja.
Ein Beamter und ein Philosoph aus dem spätantiken Thessaloniki
Authors: Stefanidou-Tiveriou Theodosia
Published: July 2017

Zu der kleinen Zahl der bis heute aus Thessaloniki bekannt gewordenen spätantiken Porträts (Abb. 5-6, 7-8) kommt ein überlebensgroßer Kopf aus der näheren Umgebung der antiken Stadt hinzu, der im Archäologischen Museum von Thessaloniki aufbewahrt wird (Abb. 1-4). Es handelt sich um einen umgearbeiteten Kopf ursprünglich aus dem 2. Jh. n. Chr., der in eine Statue eingesetzt war. Hingewiesen wird auf die betonten Charakteristika des Gesichts und die harte Wiedergabe der Hautfalten. Der Kopf ist wahrscheinlich in der 1. Hälfte des 5. Jhs. n. Chr. umgearbeitet worden und kann mit Köpfen dieser Zeit aus Kleinasien, aber auch aus Griechenland selbst verglichen werden. Die prägnanten, strengen Charakteristika der realistischen Physiognomie, die bei zahlreichen Privatporträts dieser Zeit Parallelen finden, die herausragende Persönlichkeiten, staatliche Würdenträger oder Mitglieder der lokalen Elite, darstellen.Zum Schluss wird auf eine etwa zur selben Zeit entstandene Büste aus Thessaloniki (Abb. 7-8) eingegangen, die einen älteren Mann mit langem Bart, tiefen Falten und einem Gesichtsausdruck darstellt, der auf eine eher geistige als mondäne Welt weist. Der Typus unterscheidet sich deutlich von dem zuerst besprochenen Typus des Würdenträgers und steht Philosophenporträts dieser Zeit nahe. Der sanfte Ausdruck des Gesichts, der die Wiederverwendung der Büste durch die Christen erklärt, die sie als Darstellung eines christlichen Heiligen umdeuteten und sie in einem Kultraum innerhalb der Cryptoporticus der Agora aufstellten.
Torre di Parenzo. Risultati delle analisi architettonico/stratigrafiche
Authors: Cuscito Giuseppe , Riavez Pietro
Published: July 2017

Le ricerche effettuate in Istria, nel sito di Torre di Parenzo, hanno permesso -attraverso le operazioni di rilievo e le analisi stratigrafiche delle murature, unitamente alle ricognizioni nel territorio dipendente- di proporre un localizzato modello di sviluppo insediativo strutturato attorno al passaggio dalla villa al castrum, con l’evoluzione -nel corso del V-VI secolo- di una fabbrica rustica romana connessa al sistema curtense, in un nucleo fortificato altomedievale, probabilmente legato alla sintesi di nuove morfologie dell’abitato rurale.
Il fregio con danzatrici da Narona
Authors: Verzár Monika
Published: July 2017

Il fregio con danzatrici di Narona, conservato nel Museo Archeologico di Split, è stato, finora, poco considerato nella letteratura specialistica. L'importante monumento di marmo greco, tradizionalmente datato alla metà del II sec. a.C., o poco dopo, viene analizzato dal punto di vista stilistico e formale. Da un lato sono stati proposti confronti con opere databili della fine del periodo classico e del primo periodo ellenistico, come una base con danzatrici del Museo dell'Acropoli di Atene e una simile da Balčik in Bulgaria, dall'altro con monumenti del tardo ellenismo come il fregio dello heroon di Sagalassos in Pisidia, ora datato ad epoca augustea, o con monumenti neoattici. Tali confronti, assieme all'uso del marmo proconnesio, suggeriscono un inquadramento cronologico, al più presto, alla seconda metà del I sec. a.C. Quanto all'aspetto originario del monumento, si è partiti dalla constatazione che lo sviluppo del rilievo doveva essere superiore a quello dei due blocchi conservati. Il fregio poteva decorare, forse su più lati, una struttura legata ad un luogo di culto dove venivano venerate le ninfe, probabilmente in associazione con Silvano, testimoniati più volte nella regione.
Paun – kantaros – grozd – križ
Authors: Tomičić Željko
Published: July 2017

Autor nastoji simbole, tj. motive euharistijskih ptica – paunova, potom kàntharosa, grozda vinove loze i križa, povezati u logičnu i prepoznatljivu cjelinu s jasnom porukom. Ishodišta tih simbola i tih poruka nalaze se i prepoznaju na širokom prostoru Europe i njezinim cirkummediteranskim regijama, a u radu se prate, poglavito na ozemlju Hrvatske, od antike, preko kasne antike i tijekom ranoga srednjovjekovlja. Tom dijelu univerzalnog europskog kulturnog naslijeđa pridružuju se potom usporedna arheološka i svjedočanstva knjižnog slikarstva iz susjednih europskih regija. Pritom se izdvajaju pojedina remek-djela karolinške provenijencije sa simbolikom paunova, kantharosa, vinove loze i križeva, te dovode u logičnu svezu sa specifičnim ranosrednjovjekovnim primjerima, poglavito u sferi sakralne umjetnosti i umjetničkog obrta na tlu ranosrednjovjekovne Hrvatske. Tim se zanimljivim primjerima s razlogom pridaje posebno mjesto: prepoznaju im se ishodišta i prati konstanta višestoljetnog pojavljivanja.
Neka pitanja ranog neolitika istočnog Jadrana
Authors: Marijanović Brunislav
Published: July 2017

U članku se razmatra problematika ranog neolitika na području istočnog Jadrana u kontekstu rezultata novih arheoloških iskopavanja u Dalmaciji. Autor kritički valorizira ranije hipoteze o naravi i modelima neolitizacije, a posebice podatke na kojima su temeljeni. U tom je kontekstu osobito kritički razmotrena vjerodostojnost stratigrafskih podataka iz Škarinog samograda i Gudnje, pouzdanost i kvaliteta bioarheoloških podataka s istih nalazišta, sigurnost radiokarbonskih datuma iz Škarinog samograda, Gudnje, Pokrovnika i Gospodske pećine, te obrazloženi razlozi zbog kojih podatci s tih nalazišta nemaju veliku znanstvenu vrijednost pri rješavanju temeljnih pitanja ranog neolitika na području istočnog Jadrana. Problematiku ranog neolitika toga područja autor razmatra u suodnosu prema njegovim ambijentalnim svojstvima, te odbacuje sve hipoteze koje generaliziraju vremensku prednost stočarske nad poljodjelskom komponentom u privredi ranoneolitičkih zajednica, a isto tako i sve hipoteze koje neolitizaciju istočnog Jadrana interpretiraju primarno kroz različite oblike doseljavanja i useljavanja zajednica s južnog dijela Balkanskog ili s Apeninskog poluotoka. Posebno je naglašen nedostatak bilo kakvih arheoloških potvrda takvog procesa, pa autor problem neolitizacije istočnog Jadrana promatra kroz različite oblike suodnosa između populacija sa susjednih područja.
Novi Heraklov žrtvenik iz Trogira
Authors: Maršić Dražen
Published: July 2017

U radu se objavljuje novi Heraklov žrtvenik iz Trogira, otkriven tijekom iskopnih radova na južnim padinama brda sv. Ilije, u rimskom kamenolomu lokalno poznatijem kao Kučićeva kava. Iscrpno se analizira sadržaj natpisa i prikazi na bočnim stranicama: toljaga, koža nemejskog lava i grana s hesperidskim jabukama na lijevoj, te tronožac s peharom na desnoj stranici. Na temelju fragmenata amfore Dressel 2-4, stilskih karakteristika u klesarskom tretmanu te oblika i dekoracije prikazanog pehara (skifosa), izrada žrtvenika datira se u drugu ili treću četvrtinu 1. st. po Kr.
Privjesci rimske konjske orme iz Salone
Authors: Ivčević Sanja
Published: July 2017

U članku su obrađeni privjesci konjske orme iz Salone, koji pripadaju vremenu 1. i 2. st. Takvi se predmeti često nalaze na području Rimskog Carstva, a uz ukrasnu imali su i simboličku ulogu. Dva obrađena primjerka pripadaju tipu Bishop 2a, a datiraju se u 1. st., šest tipu Bishop 5e, koji traju od sredine 1. do kraja 2. st. Dva su svrstana u tip 10, no pripadaju različitim inačicama: 10c i 10r, obje iz 1. st. Neki se primjerci tipološki nalaze između dvaju tipova, što ne čudi s obzirom na postojanje brojnih radionica takve vrste materijala. To je vjerojatno uzrokovalo i raznolikost izraza i detalja na privjescima, premda postoji izvjesna uniformnost u oblikovanju te još više u načinu ukrašavanja.
Aes grave iz Jesenica
Authors: Bonačić Mandinić Maja
Published: July 2017

U zbirci Arheološkog muzeja u Splitu čuva se primjerak aes grave tipa Apolon/Apolon (RRC 18/1). Pripada emisiji kovnice u Rimu iz 275. do 270. godine prije Krista. Nađen je oko 1901. godine u Jesenicama. Bilo kakve pojedinosti o kontekstu nalaza nisu poznate. Jesenice su selo na oko 200 do 250 m nadmorske visine, na padini Peruna - južna kosa planine Mosor. Uz ostale helenističke nalaze sa šireg područja Jesenica, na potezu uz obalu između Splita i Omiša, ovaj nalaz bi mogao svjedočiti o vezi Ilira s Grcima iz Ise i Farosa, preko obližnjeg Epetija, odnosno s prvim rimskim trgovcima koji su najvjerojatnije putem grčkih kolonija došli u kontakt s Ilirima. Pored aes grave iz Jesenica u zbirci Arheološkog muzeja u Splitu nalaze se još tri semisa, frakcije vrijednosti polovine aes grave. Dva su tipa bik/kotač (RRC 24/4), emisija iz 265.-242. pr. Kr., a jedan tipa Saturn/pramac broda (RRC 35/2), emisija iz 225.-217. pr. Kr. Ovako rani rimski novac na ilirskom području nije služio kao novac, već je najvjerojatnije smatran vrijednim predmetom od bronce, osebujnog izgleda, pa je kao takav i pohranjen, a nije korišten za izradu drugih brončanih predmeta.
Pečat splitskog i šibenskog kneza Domalda
Authors: Duplančić Arsen
Published: July 2017

U radu se objavljuje do sada nepoznati crtež pečata splitskog i šibenskog kneza Domalda (o. 1160. – o. 1243.) koji se nalazi u rukopisnom grbovniku D. S. Karamana. On se povezuje s podatcima iz pisama Ivana Lučića Luciusa iz 1667., čime dobiva na vjerodostojnosti. Pečat je važan jer sadrži Domaldov grb koji pokazuje da on nije pripadao ni plemenu Kačića ni plemenu Nelipića.
Mozaici antičke Isse
Authors: Matulić Branko
Published: July 2017

Analizirajući geometrijske i figuralne uzorke svih poznatih mozaika urbane Isse, nameće se zaključak kako je mozaična produkcija na istočnoj jadranskoj obali postojala još u helenističkom razdoblju. Do danas sačuvana emblema, otkrivena početkom dvadesetoga stoljeća u podu, na žalost, uništenog helenističkog mauzoleja, svojim stilskim i likovnim karakteristikama pripada helenističkoj mozaičnoj tradiciji Sicilije i italskoga kopna, a autor smatra da je najvjerojatnije uvezena i datira je u prijelaz iz 2. u 1. stoljeće prije Krista. U sklopu velikih rimskih urbanih termi sačuvali su se brojni podni mozaični tapeti iz prijelaza 1. u 2. stoljeće poslije Krista. Dominantnu rimsku strogost i jednostavnost geometrijskih formi obogatila je razigrana figuracija dupina kao poveznica s ranijim helenističkim mozaicima. Odraz te najranije mozaične produkcije jasno je vidljiv i odabirom prevladavajućih motiva meandra i svastike. Mozaici viških termi, kao jedinstvena likovna cjelina sačuvana u izvornom arhitektonskom okviru, odraz su vrlo aktivnog mozaičkog stvaralaštva koje se temelji na jakoj helenističkoj tradiciji i sve ozbiljnijem domaćem stvaralaštvu koje preuzima uobičajeni repertoar rimskih uzoraka 1. i 2. stoljeća. Upravo preko ove grupe mozaika, nastalih u neposrednoj blizini glavnoga grada Salone, možemo naslutiti obrise nastajanja i ranog djelovanja salonitanske škole mozaika koja se zasigurno u svojim začetcima poglavito naslanjala i na helenističku mozaičnu tradiciju Farosa i pogotovo Isse.
Osvrt na legijske denare Marka Antonija s posebnim naglaskom na nalaze toga novca u sjevernoj Dalmaciji
Authors: Šeparović Tomislav
Published: July 2017

Autor se osvrće na rimske republikanske denare koje je kovao triumvir Marko Antonije za potrebe financiranja svojih legija. Ti legijski denari s karakterističnim prikazom bojnog broda na aversu emitirani su iz vojne putujuće kovnice najvjerojatnije 32.-31. godine prije Krista do bitke kod Akcija. Skupni nalazi svjedoče da su u optjecaju mogli ostati sve do trećeg stoljeća. Posebna pažnja pridana je nalazima toga novca na prostoru sjeverne Dalmacije gdje su zabilježeni na dvanaest lokaliteta.
Ostatci tijesaka u dvorištu rimske vile u uvali Madona na Brijunima (tzv. Kastrum)
Authors: Matijašić Robert
Published: July 2017

Na arheološkom lokalitetu u uvali Madona na otoku Veliki Brijun (istražen 1976. – 1984.), koji je bio naseljen od sredine I. stoljeća pr. Kr. do srednjeg vijeka, najviše je pažnje dosad privukla druga faza: klasična rimska rustična vila iz I. stoljeća poslije Krista. Preobrazba klasične vile u kasnoantičko naselje počela je u IV. stoljeću pregradnjom i novom gradnjom u dvorištu klasične vile. Tada su nastali i tijesci koji su glavna okosnica ovog teksta. Tek nakon toga, u V. i VI. stoljeću, nastali su drugi dijelovi naselja koji su tada dobili i bedeme. U dijelu najbližem moru izgrađena su tri tijeska za ulje, s horizontalnom gredom (dužine 9-10 m) i vitlom koje je ugrađeno u udubljenje u podu. Oni su tehnološki posve identični, vremenski gotovo istovremeni, ali nisu nastali po istom planu, koordinirano, već svaki za sebe. Korištenje tih tijesaka najintenzivnije je bilo na prijelazu V. u VI. stoljeće, kad prefekt pretorija na dvoru ostrogotskog kralja Teodorika, senator Kasiodor, u svojim pismima hvali pokrajinu poradi rodnosti i bogatstva plodovima zemlje.
Djelatnost Katedre za prapovijesnu arheologiju Odjela za arheologiju Sveučilišta u Zadru
Authors: Marijanović Brunislav
Published: July 2017

U radu se ukratko izlaže djelatnost Katedre za prapovijesnu arheologijuna nekadašnjem Filozofskom fakultetu u Zadru, danas Sveučilištu u Zadru. Opisuju se postignuća terenskih istraživanja, s kratkim osvrtom na karakter pojedinih lokaliteta.
Annotated Draft Genome Assemblies for the Northern Bobwhite (Colinus virginianus) and the Scaled Quail (Callipepla squamata) Reveal Disparate Estimates of Modern Genome Diversity and Historic Effective Population Size
Authors: Oldeschulte David L , Halley Yvette A , Wilson Miranda L , Bhattarai Eric K , Brashear Wesley , Hill Joshua , Metz Richard P , Johnson Charles D , Rollins Dale , Peterson Markus J , Bickhart Derek M , Decker Jared E , Sewell John F , Seabury Christopher M
Published: July 2017

Northern bobwhite (Colinus virginianus; hereafter bobwhite) and scaled quail (Callipepla squamata) populations have suffered precipitous declines across most of their US ranges. Illumina-based first- (v1.0) and second- (v2.0) generation draft genome assemblies for the scaled quail and the bobwhite produced N50 scaffold sizes of 1.035 and 2.042 Mb, thereby producing a 45-fold improvement in contiguity over the existing bobwhite assembly, and ≥90% of the assembled genomes were captured within 1313 and 8990 scaffolds, respectively. The scaled quail assembly (v1.0 = 1.045 Gb) was ∼20% smaller than the bobwhite (v2.0 = 1.254 Gb), which was supported by kmer-based estimates of genome size. Nevertheless, estimates of GC content (41.72%; 42.66%), genome-wide repetitive content (10.40%; 10.43%), and MAKER-predicted protein coding genes (17,131; 17,165) were similar for the scaled quail (v1.0) and bobwhite (v2.0) assemblies, respectively. BUSCO analyses utilizing 3023 single-copy orthologs revealed a high level of assembly completeness for the scaled quail (v1.0; 84.8%) and the bobwhite (v2.0; 82.5%), as verified by comparison with well-established avian genomes. We also detected 273 putative segmental duplications in the scaled quail genome (v1.0), and 711 in the bobwhite genome (v2.0), including some that were shared among both species. Autosomal variant prediction revealed ∼2.48 and 4.17 heterozygous variants per kilobase within the scaled quail (v1.0) and bobwhite (v2.0) genomes, respectively, and estimates of historic effective population size were uniformly higher for the bobwhite across all time points in a coalescent model. However, large-scale declines were predicted for both species beginning ∼15–20 KYA.
Determination of the aglycon moieties of glycosidically bound compounds in Flos Chrysanthemi by GC × GC–TOFMS
Authors: Zhou Yun , Huang Guifeng , Li Xiaolan , Chen Feng , Liu Hong , Yang Ying , Fan Zhong , Jiang Jinghui , Yang Jun
Published: July 2017

A credible method for determination of the aglycon moieties of glycosidically bound aroma compounds in Flos Chrysanthemi by comprehensive two-dimensional gas chromatography–time-of-flight mass spectrometry (GC × GC–TOFMS) has been proposed. The aglycon moieties of glycosidically bound aroma compounds were isolated using methyl-tert-butyl ether (MTBE) extraction following enzymatic hydrolysis. The GC × GC–TOFMS analysis was performed to comprehensively identify different forms of the released aroma components in Flos Chrysanthemi. The result shows that the limit of detection of the released aglycon moieties ranged from 0.3 to 3.1 ng/mL, the recovery of the released 1-octanol was better than 98.3%, and the intra-day and inter-day precisions of this method were 0.2 to 8.9% and 1.3 to 9.1%, respectively. The proposed method was applied to the analysis of four types of Flos Chrysanthemi (Chuju, Boju, Hangju, and Gongju). A total of 60 aglycon moieties of interest were identified in the four types of Flos Chrysanthemi. These aglycones mainly consisted of aliphatic, aromatic, monoterpene, C13-norisoprenoids, and miscellaneous compounds.
Tecnologias digitais na educação: experiência do uso de aplicativos de celular no ensino da biologia
Authors: Pontes dos Santos Raquel , Freitas Silvia Regina Sampaio
Published: July 2017

Este trabalho visou elaborar, aplicar, e comparar o rendimento e a opinião dos estudantes do segundo ano do Ensino Médio a partir de sequências didáticas baseadas no método tradicional de ensino, com sequências didáticas complementadas com mídias digitais. O estudo foi realizado no segundo semestre de 2016 em uma escola da rede pública de ensino, localizada no município de Tefé-AM. Para a execução da sequência didática pautada no uso de métodos de ensino tradicional utilizou-se quadro branco e livro didático. Na sequência didática com mídias digitais empregou-se aplicativos educativos disponíveis para aparelhos de celular. A partir da comparação dos resultados dos questionários aplicados no final das duas metodologias de ensino, verificou-se que a utilização das sequências didáticas mediadas com tecnologia digital, facilitou o processo de ensino e aprendizagem nas aulas de Biologia.
O PIBID e suas contribuições na qualificação do cotidiano escolar
Authors: Fernandes Magda Marly , Santos da Silva Patrícia Cristina
Published: July 2017

As políticas públicas para qualificação da formação docente, são ações necessárias para a melhoria da qualidade na educação básica. Nesse contexto o Programa Institucional de Bolsa de Iniciação à Docência - PIBID[1] visa a oferecer, por sua configuração, uma dinâmica na formação básica aos futuros professores, com experiências e saberes em diferentes dimensões essenciais à profissão. Os estudantes vivenciam o trabalho interdisciplinar, com atuação em processos grupais, e são instigados a buscar diferentes metodologias para favorecer a aprendizagem, além da prática de registros para análise crítica dos contextos de ensino.  Sendo assim, o programa afronta o currículo e transcorre em paralelo à vida dos universitários e dos escolares. O texto apresenta a percepção de coordenadoras de área frente a atuação do PIBID na formação dos estudantes e sua consolidação no trabalho desenvolvido nas escolas públicas. Foram realizadas observações nas escolas parceiras públicas de Ensino Fundamental I, diálogos com gestores, docentes e com os/as bolsistas licenciandos/as que nos permitiram discorrer sobre os cuidados fundamentais para que o PIBID seja aceito e aproveitado no currículo da escola.  Foi verificado que as escolas observadas valorizam e respeitam o PIBID, reconhecendo o Programa como parte da instituição pública. Os estudantes são acolhidos e convidados a vivenciarem o cotidiano escolar com um olhar reflexivo e formativo. Percebe-se que há um amadurecimento, com mudança de postura dos bolsistas de passivo para uma postura ativa em termos de iniciativa sobre a prática pedagógica, com produção positiva de resultados que são apresentados inclusive fora do estado.[1] O Programa Institucional de Bolsa de Iniciação à Docência – PIBID é um programa de incentivo e valorização do magistério e de aprimoramento do processo de formação de docentes para a educação básica, vinculado a Diretoria de Educação Básica Presencial – DEB – da Coordenação de Aperfeiçoamento de Pessoal de Nível Superior – CAPES. O PIBID oferece bolsas para que alunos de licenciatura exerçam atividades pedagógicas em escolas públicas de educação básica, contribuindo para a integração entre teoria e prática, para a aproximação entre universidades e escolas e para a melhoria de qualidade da educação brasileira. Para assegurar os resultados educacionais, os bolsistas são orientados por coordenadores de área – docentes das licenciaturas - e por supervisores - docentes das escolas públicas onde exercem suas atividades.http://www.ufvjm.edu.br/prograd/pibid.html
Avaliação escolar: um estudo no ensino de ciências naturais e suas áreas
Authors: Dias Natália , Marques Paloma , Mesquita Lucas , Doná Carolina , Rosalen Marilena
Published: July 2017

Este trabalho teve como objetivo realizar um estudo sobre a avaliação escolar do processo de aprendizagem em Ciências Naturais no Ensino Fundamental e nas suas áreas no Ensino Médio: Biologia, Física e Química. Por ser uma pesquisa do tipo estado da arte, ela tem um caráter bibliográfico, com intenção de mapear e discutir certa produção acadêmica na área do Ensino de Ciências em diferentes épocas e locais. Diante disso, foi realizada uma busca nos trabalhos das atas das últimas cinco edições (2015, 2013, 2011, 2009, 2007) do Encontro Nacional de Pesquisa em Educação em Ciências (ENPEC), considerado o mais relevante evento na área de Ensino de Ciências, do país, referentes à avaliação, em específico, trabalhos relacionados aos processos de ensino e aprendizagem, no ensino básico. Foi levantada uma amostra inicial de 105 trabalhos, do qual apenas 23 trabalhos foram selecionados, por se encaixarem nos critérios de inclusão e exclusão previamente estabelecidos nessa pesquisa. Como resultados principais, podemos destacar que: os trabalhos analisaram em sua maior parte o Ensino Médio, em especial o Ensino de Biologia; as abordagens metodológicas destes trabalhos foram equilibradas entre qualitativa, quantitativa e mista; observou-se que a grande maioria das avaliações foram realizadas em aula, mas foram verificadas atividades do PIBID (Programa Institucional de Bolsa de Iniciação à Docência) e de projetos de extensão que foram utilizadas para a avaliação escolar; mesmo surgindo novos aspectos estruturais da avaliação, a pesquisa realizada mostrou que  ainda predomina sua forma clássica e factual, priorizando a avaliação/exame de conteúdos conceituais.
Ensino de Administração: análise das técnicas de exposição e seminário
Authors: Vasconcelos Yumara Lúcia
Published: July 2017

Esse artigo teve como objetivou verificar se as citadas técnicas de ensino seminário e aula expositiva são empreendidas à luz do ideário construtivista, refletindo suas orientações. Especificamente, visou-se lançar uma discussão acerca das bases que alicerçam o referencial. O estudo, de natureza qualitativa e alcance exploratório, enquadra-se como pesquisa survey (levantamento), baseando-se na obtenção de dados referentes às expectativas, impressões e experiências efetivas dos aprendentes no empreendimento das técnicas de ensino investigadas. Elegeu-se como instrumento de coleta o questionário em escala psicométrica Likert, definindo-se como sujeitos da pesquisa alunos de graduação e pós-graduação dos cursos de Administração e Ciências Contábeis e egressos desses cursos nos últimos 3 anos. Como principal resultado, o estudo verificou-se apenas um pequeno hiato entre as expectativas dos discentes e sua experiência efetiva no empreendimento das técnicas de ensino. As expectativas acenam para uma abordagem construtivista, com práticas didático-pedagógicas abertas, dialógicas, reflexivas e críticas.