bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ενσωμάτωση καινοτομικών ψηφιακών υπηρεσιών σε βιομηχανικά προϊόντα
Authors: Ντάνος Εμμανουήλ
Published: September 2021

Οι σύγχρονες βιομηχανικές επιχειρήσεις απομακρύνονται από το μοντέλο του αποκλειστικού παραγωγού υλικών προϊόντων, και προχωρούν στον σταδιακό εμπλουτισμό των φυσικών προϊόντων με συναφείς υπηρεσίες. Ο εμπλουτισμός αυτός φτάνει μέχρι τη δημιουργία ενιαίων «Συστημάτων Προϊόντος – Υπηρεσίας» (ΣΠΥ), τα οποία αντικαθιστούν τα αποκλειστικώς φυσικά προϊόντα στις καταναλωτικές και τις βιομηχανικές αγορές. Η ενσωμάτωση υπηρεσιών στα σύγχρονα βιομηχανικά προϊόντα υποστηρίζεται από Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών. Οι ΤΠΕ, επιτρέπουν την παροχή προηγμένων υπηρεσιών, αφού παρέχουν τα απαραίτητα κανάλια επικοινωνίας, αυτοματισμούς, υλοποιούν την απαραίτητη επιχειρησιακή λογική και παρέχουν δυνατότητες επεξεργασίας αποθήκευσης και μετάδοσης δεδομένων. Παρόλα αυτά, δεν υπάρχουν επαρκείς μεθοδολογίες και εργαλεία που να υποστηρίζουν την ανάπτυξη λογισμικού για τις ιδιαίτερες συνθήκες των ΣΠΥ. Σχεδόν όλες οι μεθοδολογίες ανάπτυξης ΣΠΥ στην υφιστάμενη βιβλιογραφία εστιάζουν σε στρατηγικές ή επιχειρησιακές πλευρές του ΣΠΥ και δεν υποστηρίζουν ικανοποιητικά την ανάπτυξη λογισμικού για την ενσωμάτωση ψηφιακών υπηρεσιών. Με βάση την ανάλυση της τρέχουσας βιβλιογραφίας, ορίζεται ένα σύνολο από απαιτήσεις για κατάλληλες μεθοδολογίες και εργαλεία: υποστήριξη πολλών τύπων εφαρμογών, υποστήριξη ανάπτυξης με μοντέλα, παροχή Ολοκληρωμένου Περιβάλλοντος Ανάπτυξης, διασύνδεση με την πλατφόρμα εκτέλεσης των διαδικασιών και υποστήριξη υπηρεσιοστραφών αρχιτεκτονικών (Service – Oriented Architectures) και μεθόδων διαχείρισης επιχειρησιακών διαδικασιών (Business Process Management). Για την ικανοποίηση των παραπάνω απαιτήσεων, και με βάση τη μεθοδολογία ανάπτυξης υπηρεσιών MDSEA (Model-Driven Service Engineering Architecture) προτείνεται μία κατάλληλη μεθοδολογία ανάπτυξης λογισμικού με μοντέλα. Η μεθοδολογία υποστηρίζει παράλληλα «δομικές» και «συμπεριφορικές» αναπαραστάσεις των υπηρεσιών και μπορεί να οδηγήσει τη δημιουργία λογισμικού, υπηρεσιών web, συνθέσεων υπηρεσιών και εκτελέσιμων επιχειρησιακών διαδικασιών. Μαζί με τη μεθοδολογία περιγράφεται η αρχιτεκτονική ενός Ολοκληρωμένου Περιβάλλοντος Ανάπτυξης το οποίο θα την υποστηρίζει. Το περιβάλλον ανάπτυξης θα διασυνδέεται με τα εργαλεία σχεδιασμού του συστήματος υπηρεσιών και την πλατφόρμα παροχής υπηρεσιών στην οποία θα εκτελείται το παραγόμενο λογισμικό. Με σκοπό την αξιολόγηση της μεθοδολογίας και του προτεινόμενου εργαλείου, αναπτύχθηκε πρωτότυπη Πλατφόρμα Ανάπτυξης στα πλαίσια ευρύτερου ερευνητικού έργου. Η αξιολόγηση έγινε σε τρεις πιλοτικές εφαρμογές ενσωμάτωσης ψηφιακών υπηρεσιών σε βιομηχανικά προϊόντα, και διαπιστώθηκε η βελτιωμένη επικοινωνία και συνεργασία μεταξύ των εμπλεκόμενων στη διαδικασία ανάπτυξης λογισμικού.
Quality of institutions and macroeconomic performance
Authors: Χρίστου Τρύφωνας
Published: September 2021

This thesis studies the importance of institutional quality on macroeconomic performance. To do so, we augment the standard real business cycle (RBC) model with rent seeking competition. The idea is that agents allocate a part of their effort time competing with each other for a fraction of a contestable prize. At first, our analysis considers alternative contestable prizes like government transfers, total tax revenue, economy-wide output and economy-wide income in a homogeneous agents RBC model. Then, we extend our analysis to a heterogeneous agents model (capitalists and workers), where we consider the contestable prize to be the "income of the others", i.e the contestable prize for workers is the income of capitalists and the contestable prize of capitalists is the income of workers.
Καινοτόμα νανο-υλικά με βάση λειτουργικά δενδριτικά πολυμερή για βιολογικές εφαρμογές
Authors: Παναγιωτάκη Αικατερίνη
Published: September 2021

Είναι γνωστό στη βιβλιογραφία ότι συστήματα μεταφοράς φαρμάκων που φέρουν τριφαινυλοφωσφονικές ομάδες είναι πολύ αποτελεσματικά διότι στοχεύουν μιτοχόνδρια των κυττάρων και κυρίως μιτοχόνδρια καρκινικών κυττάρων. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή αναπτύχθηκαν συστήματα μεταφοράς φαρμάκων με βάση λειτουργικά δενδριτικά πολυμερή τα οποία φέρουν στην επιφάνειά τους τριφαινυλοφωσφονικές ομάδες (ΤΡΡ) μέσω μιας ανθρακικής αλυσίδας που φέρει 3 ή 10 άτομα άνθρακα. Τα δενδριτικά πολυμερή που χρησιμοποιήθηκαν είναι παράγωγα της υπερδιακλαδισμένης πολυ(αιθυλενιμίνης) δύο διαφόρων μοριακών βαρών (1300 και 5000 Da). Στα συστήματα αυτά εγκλείστηκαν τα βιοδραστικά μόρια της δοξορουβικίνης και της χλωροκίνης. Τα βιοδραστικά μόρια εγκλείστηκαν στις νανοκοιλότητες των δενδριτικών συστημάτων και μελετήθηκε η δραστικότητάς τους καθώς και ο εντοπισμός τους μέσα στα κύτταρα. Επίσης, ερευνήθηκε η επίδραση των νανοσωματιδίων με τα εγκλεισμένα φάρμακα στον κυτταρικό κύκλο των καρκινικών κυττάρων. Με βάση τα αποτελέσματα, βρέθηκε ότι αποτελεσματικότερο σύστημα ήταν το παράγωγο της πολυ(αιθυλενιμίνης) μοριακού βάρους 1300 τροποποιημένο με ομάδες TPP μέσω μιας δέκυλο αλειφατικής αλυσίδας, το οποίο βελτίωνε σημαντικά τη δράση και των δύο φαρμάκων λόγω της επιτυχούς συσσώρευσής τους στα μιτοχόνδρια. Επιπλέον είναι γνωστό από τη βιβλιογραφία ότι συστήματα τα οποία φέρουν τριφαινυλοφωσφονικές ομάδες εμφανίζουν ενισχυμένες αντιβακτηριακές ιδιότητες. Με βάση την ιδιότητα αυτή μελετήθηκαν τα παραπάνω παρασκευασθέντα υπερδιακλαδισμένα πολυμερή ως προς την αντιβακτηριακή τους ικανότητα σε δύο στελέχη βακτηρίων, ένα gram (-), Escherichia coli και ένα gram (+) Staphylococcus Aureus. Πραγματοποιήθηκε κινητική μελέτη της ανάπτυξης των βακτηρίων, μελέτη της τοξικότητας με τη μέθοδο της ρεσαζουρίνης, μελέτη του οξειδωτικού στρες και παρατηρήθηκε η μορφολογία των βακτηρίων παρουσία των νανοσωματιδίων με εικόνες SEM. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα παράγωγα της υπερδιακλαδισμένης πολυ(αιθυλενιμίνης) με μοριακά βάρη 1300 και 5000 Da που φέρουν τις δεκυλο-τριφαινυλοφωσφονικές ομάδες είναι τα πιο τοξικά, καθώς επίσης και ότι όλα τα νανοσωματίδια παρουσίαζαν μεγαλύτερη τοξικότητα έναντι των gram (+) βακτηρίων Staphylococcus Aureus.
Το σχήμα λόγου από το πρωτότυπο στη μετάφραση
Authors: Γκάτσου Νεφέλη
Published: September 2021

Η παρούσα πρόταση έχει ως κεντρικό αντικείμενο την εξέταση του βαθμού διατήρησης των σχημάτων λόγου στο πέρασμά τους από πρωτότυπα γαλλικά κείμενα στις νεοελληνικές τους μεταφράσεις. Ο στόχος της εργασίας είναι διττός: α) να μελετήσει τη μεταφορά των σχημάτων λόγου στις μεταφράσεις και β) να ανιχνεύσει τη συγγένεια ή την εγγύτητα του μεταφράσματος με το πρωτότυπο.Λόγω του εύρους της γαλλικής λογοτεχνίας, κρίθηκε σκόπιμο να επικεντρωθούμε σε επιλεγμένα ανθολογημένα έργα Γάλλων ποιητών του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Η υπό εξέταση περίοδος έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, λόγω της συνύπαρξης πολλών λογοτεχνικών ρευμάτων στην ποίηση αλλά και γενικότερα στη λογοτεχνία. Επιπλέον, τη δεδομένη περίοδο σημειώνεται αύξηση του ενδιαφέροντος ως προς τη μετάφραση της γαλλικής λογοτεχνίας (και ιδίως της ποίησης) στον ελληνικό χώρο, σε σύγκριση με παλαιότερες χρονικές περιόδους. Η πρωτοτυπία της έρευνας καθίσταται σαφής, καθώς, ενώ έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες σχετικές με τα σχήματα λόγου σε ένα πρωτότυπο κείμενο, η λειτουργία των σχημάτων λόγου σε ποιητικό λόγο δεν έχει ποτέ μελετηθεί σε επίπεδο ολοκληρωμένης πρότασης και εργασίας πάνω σε μεταφράσματα. Η σημασία των αποτελεσμάτων της έρευνας έγκειται στο γεγονός ότι η μεταφορά και η προσαρμογή της ξένης λογοτεχνίας στην ελληνική πραγματικότητα αποτελεί μεγάλο κομμάτι της ευρύτερης λογοτεχνικής παράδοσης.
Πρωτότυπες αριθμητικές διαδικασίες μαθηματικού προγραμματισμού για την ανελαστική ανάλυση τρισδιάστατων πλαισιωτών σχηματισμών με τη μέθοδο των δυνάμεων
Authors: Πάτσιος Θεόδωρος
Published: September 2021

Στην παρούσα εργασία αναπτύχθηκε μια μέθοδος για την ανάλυση ανελαστικών στατικώς υπέρ-ορισμένων δισδιάστατων (2Δ) και τρισδιάστατων (3Δ) φερόντων πλαισίων. Η πλαστικότητα προσομοιώνεται υπό την παραδοχή σημειακών πλαστικών αρθρώσεων. Προτείνεται ένας καινούργιος, πλήρως αυτοματοποιημένος φορμαλισμός που χρησιμοποιεί τους πολλαπλασιαστές του Lagrange προκειμένου να προσομοιωθούν οι ασυνέχειες ενός φορέα, με εύκολο και αποτελεσματικό τρόπο. Ως άγνωστοι του (πρωτεύοντος) προβλήματος νοούνται οι στατικώς πλεονάζουσες δυνάμεις και ροπές. Λαμβάνονται υπ’ όψιν η κρατυνόμενη πλαστικότητα, οι εσωτερικές ασυνέχειες (π.χ. αρθρώσεις), και οι εκκεντρότητες των κόμβων ενώσεως μεταξύ μελών. Επίσης, στα πλαίσια της παρούσας εργασίας, διερευνήθηκε και ένας φορμαλισμός που συμπεριλαμβάνει τις γεωμετρικές μη-γραμμικότητες (ή αλλιώς τα φαινόμενα “P-Δ” και “P-Δ-δ”). Συγγράφηκε ένα λογισμικό μικτού κώδικα σε γλώσσες FORTRAN 2003/2008 και ANSI C/C++, το οποίο δύναται να παρακολουθεί την ακριβή βήμα-προς-βήμα πλαστικοποίηση και την ανάπτυξη παραμορφώσεων πέραν των ελαστικών, για δομικά πλαίσια οποιασδήποτε γεωμετρίας, σύμφωνα με μια προκαθορισμένη κατανομή εξωτερικών φορτίσεων και υπό την παραδοχή μη-ολόνομης πλαστικής συμπεριφοράς υλικού, μέχρι τον αποτελεσματικό προσδιορισμό του σημείου κατάρρευσης (φορτίου και μηχανισμού). Η προτεινόμενη μέθοδος, η οποία είναι μια μέθοδος που ανήκει στην κατηγορία των μεθόδων «βήμα προς βήμα», διατυπώθηκε και αναπτύχθηκε χρησιμοποιώντας αλγορίθμους εύρεσης συντομότερης διαδρομής εντός γράφων, την έννοια της μη-ολόνομης πλαστικότητας, και τον μαθηματικό προγραμματισμό.
Ο καρκίνος του οφθαλμού και η χειρουργική του αντιμετώπιση από την αρχαιότητα έως τις αρχές του 20ου αιώνα
Authors: Λάιος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Ο καρκίνος του οφθαλμού είναι μια νόσος που απασχόλησε τους ιατρούς ήδη από την ελληνική αρχαιότητα. Οι απόψεις για το θέμα των αρχαίων Ελλήνων ιατρών επιβίωσαν έως την Αναγέννηση. Με την ανάπτυξη της επιστημονικής ιατρικής τα αρχαία δόγματα αναθεωρήθηκαν και από τον 17ο – 18ο αιώνα με τη βοήθεια της ανάπτυξης της παθολογοανατομίας τέθηκαν οι βάσεις για τη σύγχρονη και επιστημονική διαπραγμάτευση της νόσου. Η ανάπτυξη των χειρουργικών τεχνικών της εξόρυξης του οφθαλμικού βολβού από την ίδια εποχή ήταν οι κύριες χειρουργικές προσεγγίσεις που χρησιμοποιήθηκαν για την αντιμετώπιση της νόσου. Η ιστορική διαπραγμάτευση της θεωρητικής ερμηνείας και της χειρουργικής αντιμετώπισης του καρκίνου του οφθαλμού είναι ένα ουσιαστικό παράδειγμα για την εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης από την αφετηρία της ορθολογιστικής ιατρικής σκέψης στην αρχαία ελληνική ιατρική έως τις βάσεις της σύγχρονης επιστημονικής ιατρικής.
Γηγενείς ξένοι
Authors: Κερπάτσι Καλίε
Published: September 2021

Αντικείμενο της έρευνας αυτής είναι η διερεύνηση της παλιννόστησης των αλβανών μεταναστών πρώτης γενιάς από την Ελλάδα, οι οποίοι ζουν και εργάζονται στα Τίρανα για τουλάχιστον 12 μήνες ή είναι συνταξιούχοι. Η έρευνα εστιάζεται στα νοήματα που οι παλιννοστούντες αποδίδουν στις εμπειρίες τους σε τρεις περιόδους της ζωής τους: πριν μεταναστεύσουν, κατά τη μετανάστευση και, τέλος, μετά την επιστροφή τους στην Αλβανία. Η εξέταση αυτών των τριών περιόδων παρέχει τη δυνατότητα να γίνει κατανοητό μέχρι ποιο βαθμό η μεταναστευτική εμπειρία και το κοινωνικό/θεσμικό πλαίσιο της χώρας υποδοχής και προέλευσης έχουν επηρεάσει την απόφασή τους να παλιννοστήσουν, καθώς και την μετέπειτα διαδικασία προσαρμογής τους, να διερευνηθεί το πώς αισθάνθηκαν αρχικώς κατά την διαδικασία εγκατάστασής τους στην χώρα υποδοχής και κατόπιν στην χώρα προέλευσης, να επισημανθούν τα προβλήματα προσαρμογής τους σε αυτές τις δύο χώρες, να αναλυθεί πως έχει αλλάξει το ανθρώπινο, κοινωνικό και οικονομικό κεφαλαίο των παλιννοστούντων και, τέλος, να εντοπισθεί ο ρόλος του αλβανικού κράτους στην ένταξή τους στην αλβανική κοινωνία. Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων με παλιννοστούντες, για την εύρεση και επιλογή των οποίων χρησιμοποιήθηκε η τεχνική της χιονοστιβάδας. Οι αφηγήσεις τους προσεγγίζονται από την σκοπιά της ερμηνευτικής θεωρίας η οποία επιτρέπει να αναλυθούν σε βάθος τα νοήματα που οι παλιννοστούντες επισυνάπτουν στις εμπειρίες τους.Η έρευνα δείχνει ότι η παλιννόστηση δεν είναι απλώς μια επιστροφή σε έναν παλιό και γνώριμο περιβάλλον. Αντίθετα πρόκειται για επιστροφή σε ένα περιβάλλον ταυτόχρονα παλιό και νέο, οικείο και μεταλλαγμένο. Το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον έχει αλλάξει τόσο ώστε οι παλιννοστούντες να νιώθουν ως «ξένοι» στην χώρα τους. Όντας σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι παλιννοστούντες κάνουν συνεχώς συγκρίσεις μεταξύ της ζωής τους στην κομμουνιστική Αλβανία, στην Ελλάδα και στην τωρινή Αλβανία. Από τις συγκρίσεις αυτές αναδύεται η εικόνα της πατρίδας στην οποία θα επιθυμούσαν να είχαν παλιννοστήσει. Πρόκειται για μια ιδανική εικόνα η οποία αποτελείται από το άθροισμα όλων των θετικών χαρακτηριστικών αυτών των σχετικά διαφορετικών κόσμων. Η κατανόηση της κατάστασης στην οποία βρίσκονται τους ωθεί στην αναζήτηση ευκαιριών για μια καλύτερη ζωή σε άλλες, πιο αναπτυγμένες χώρες της Δύσης.
Μελέτη δεικτών μεθυλίωσης στον καρκίνο των ωοθηκών
Authors: Γιαννοπούλου Λυδία
Published: September 2021

Ο καρκίνος των ωοθηκών αποτελεί τον τέταρτο συχνότερα εμφανιζόμενο γυναικολογικό καρκίνο και την πέμπτη αιτία θανάτου σχετιζόμενη με καρκίνο στις γυναίκες. Χαρακτηρίζεται από αξιοσημείωτη ιστολογική και μοριακή ετερογένεια, με κυριότερο υπότυπο τον ορώδη καρκίνο ωοθηκών υψηλού βαθμού κακοήθειας (high grade serous ovarian carcinoma, HGSC), που μελετήθηκε στη διατριβή. Η παρούσα διατριβή έχει σκοπό τη μελέτη της μεθυλίωσης επιλεγμένων γονιδίων στον ορώδη καρκίνο ωοθηκών υψηλού βαθμού κακοήθειας. Τα κλινικά δείγματα που χρησιμοποιήθηκαν είναι δείγματα πρωτοπαθών όγκων, αντίστοιχα δείγματα παρακείμενων ιστών, καθώς και αντίστοιχα δείγματα κυκλοφορούντος καρκινικού DNA (circulating tumor DNA, ctDNA) από τις ίδιες ασθενείς. Οι μεθοδολογίες που εφαρμόστηκαν συνιστούν την real-time MSP για την ανίχνευση της μεθυλίωσης σε δείγματα πρωτοπαθών όγκων, παρακείμενων ιστών και πλάσματος, καθώς και την MS-HRMA για τον ημιποσοτικό προσδιορισμό της μεθυλίωσης σε δείγματα πρωτοπαθών όγκων και παρακείμενων ιστών. Αρχικά εξετάστηκε η μεθυλίωση του ογκοκατασταλτικού γονιδίου RASSF1A, όπου πραγματοποιήθηκε μία συγκριτική μελέτη σε δείγματα πρωτοπαθών όγκων, παρακείμενων ιστών και ctDNA ασθενών με HGSC. Η μεθυλίωση του γονιδίου στα δείγματα πρωτοπαθών όγκων και παρακείμενων ιστών συσχετίστηκε με σημαντικά μειωμένη ολική επιβίωση (overall survival, OS) των ασθενών. Τα συνολικά αποτελέσματα της μελέτης υπέδειξαν για πρώτη φορά την προγνωστική σημασία της μεθυλίωσης του γονιδίου στον HGSC. Στη συνέχεια, ακολούθησε μελέτη μεθυλίωσης του γονιδίου ESR1, όπου πραγματοποιήθηκε μελέτη σε δείγματα πρωτοπαθών όγκων και ctDNA ασθενών με HGSC. Η μεθυλίωση του γονιδίου στα δείγματα πρωτοπαθών όγκων συσχετίστηκε με σημαντικά αυξημένα OS και διάστημα επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου (progression free survival, PFS) των ασθενών. H παρούσα μελέτη αποτέλεσε μία προσπάθεια αποσαφήνισης του ρόλου της μεθυλίωσης του γονιδίου στον HGSC. Ακολούθησαν οι μελέτες μεθυλίωσης γονιδίων που εμπλέκονται σε μοριακά μονοπάτια που διαταράσσονται στον HGSC, όπως τα γονίδια BRCA1 και MGMT που συμμετέχουν σε διαφορετικές πορείες επιδιόρθωσης του DNA, το γονίδιο NR2F1 που συμμετέχει ενεργά στην κυτταρική αδράνεια, τα γονίδιο RASSF10 που εμπλέκεται στην ανάπτυξη χημειοαντίστασης, καθώς και το γονίδιο RKIP που συμμετέχει στην ΕΜΤ διαδικασία. Ύστερα από τη συνολική επεξεργασία των αποτελεσμάτων, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση της μεθυλίωσης του γονιδίου NR2F1 στα δείγματα πρωτοπαθών όγκων, με μειωμένο PFS. Επιπλέον, η μεθυλίωση του γονιδίου BRCA1 στο ctDNA συσχετίστηκε με σημαντικά αυξημένο PFS. Τέλος, πραγματοποιήθηκε μελέτη της έκφρασης του γονιδίου PD-L1 σε δείγματα κυκλοφορούντων καρκινικών κυττάρων (circulating tumor cells, CTCs) ασθενών με HGSC, με την εφαρμογή RT-qPCR. Με βάση τα αποτελέσματα της μελέτης, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση της έκφρασης του γονιδίου με μειωμένη OS των ασθενών, υποδεικνύοντας μία πιθανή προγνωστική σημασία στον HGSC.
Σχολές εκκλησιαστικής μουσικής κατά την καποδιστριακή και οθωνική περίοδο (1828-1862)
Authors: Βαρβιτσιώτη Ευφροσύνη
Published: September 2021

Σκοπός της έρευνας ήταν η ανασύνθεση των στοιχείων σχετικά με την ίδρυση και λειτουργία των Σχολών Εκκλησιαστικής Μουσικής στο ελεύθερο ελληνικό κράτος κατά την Καποδιστριακή και Οθωνική περίοδο (1828-1862): Ίδρυση, Σκοπός, Λειτουργία, Διδάσκοντες, Μαθητές, Συγγράμματα, Κανονισμοί, Οικονομικά στοιχεία για την λειτουργία των Σχολών. Η έρευνα στηρίχθηκε κυρίως στο αρχείο του Υπουργείου Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως (ΥΕΔΕ) των Γενικών Αρχείων του Κράτους, έγινε έρευνα και αντλήθηκε υλικό από το Ιστορικό Αρχείο της Εκκλησίας της Ελλάδος (ΙΑΕΕ) και αξιοποιήθηκε η υπάρχουσα βιβλιογραφία και οι δημοσιευμένες πηγές ιδιαίτερα για την σύνταξη του ιστορικού πλαισίου της εργασίας. Στο ελεύθερο ελληνικό κράτος η εκκλησιαστική μουσική της καθ’ ημάς Ανατολής, αρχικά δεν διδασκόταν συστηματικά σε μουσικές σχολές, αλλά ιδιωτικά από διάφορους ψάλτες και άλλους γνώστες της μουσικής. Το κενό, που προέκυπτε από τη μη συστηματική διδασκαλία της Εκκλησιαστικής μουσικής, κάλυψε μερικώς σειρά ολόκληρη μουσικοδιδασκάλων πρωτοψαλτών. Οι ανωτέρω, κατά κανόνα απόφοιτοι της Σχολής Κωνσταντινουπόλεως, μετά από μικρή διδακτική θητεία επί Καποδίστρια στα Σχολεία της Αίγινας, έζησαν ως μουσικοδιδάσκαλοι και πρωτοψάλτες στο Ναύπλιο, κατά την Οθωνική περίοδο (1833-1862) και τελικά μετώκησαν στην Αθήνα, όπου δίδαξαν σε σπουδαία εκπαιδευτικά ιδρύματα και διηύθυναν τον εκκλησιαστικό χορό της Αγίας Ειρήνης, του πρώτου Καθεδρικού ναού των Αθηνών. Ιδρύθηκαν και λειτούργησαν οι εξής Σχολές:Σχολή Εκκλησιαστικής Μουσικής στην Αίγινα (1828-1829). Δάσκαλος αυτής της Σχολής υπήρξε ο Γεώργιος Λέσβιος, ο οποίος μετέδωσε το σύστημά του («λέσβιον σύστημα») σε αρκετούς μαθητές. Σχολή Εκκλησιαστικής Μουσικής στο Ναύπλιο (1833). Η Διοικητική Επιτροπή του Βασιλείου της Ελλάδος, μετά από πρόταση του Γραμματέα των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως Ιωάννη Ρίζου, διόρισε στις 10 Ιανουαρίου 1833 τον Ζαφείριο Ζαφειρόπουλο, δημόσιο διδάσκαλο της εκκλησιαστικής μουσικής στην πρωτεύουσα του Κράτους στο Ναύπλιο. Το Φθινόπωρο του 1833 η Αντιβασιλεία ανέθεσε τη μισθοδοσία του δασκάλου της Εκκλησιαστικής Μουσικής στο Δήμο Ναυπλίου, ο οποίος μη μπορώντας να ανταποκριθεί στα έξοδα διέλυσε το Σχολείο. Σχολή Εκκλησιαστικής Μουσικής στην Αθήνα (1837-1862). Ιδρύθηκε με Διάταγμα του βασιλιά Όθωνα στις 26 Ιανουαρίου 1837, με πρώτο δάσκαλο τον Ζαφείριο Ζαφειρόπουλο και με δεύτερο δάσκαλο και βοηθό του τον ιεροδιάκονο Θεόκλητο Ρεοντάκη. Η Σχολή λειτούργησε στο Διδασκαλείο κατά την Οθωνική περίοδο και ακολούθησε το ίδρυμα σε όλες του τις μετακινήσεις.
Boosting organizational decision making through structured Super-Forecasting
Authors: Κατσαγούνος Ηλίας
Published: September 2021

Η επιτυχία του Good Judgment Project στην αναγνώριση και αξιοποίηση των ‘superforecasters’ οδηγεί φυσικά στο ερώτημα πώς μπορεί κανείς να εφαρμόσει αυτή την προσέγγιση σε μικρότερη κλίμακα με περιορισμένους πόρους και λιγότερους συμμετέχοντες. Τα μικρά επιχειρησιακά περιβάλλοντα και οι δομές λήψης αποφάσεων τύπου ΜΜΕ αποτελούν πρωταρχικά παραδείγματα όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια τροποποιημένη προσέγγιση του superforecasting. Σε αυτή την έρευνα επικεντρωνόμαστε σε μια ‘υβριδική προσέγγιση’ της δια κρίσεως πρόβλεψης για ειδικά γεγονότα όπου συνδυάζουμε την εκπαίδευση των μελλοντικών - δυνητικών ‘superforecasters’ με μια τροποποιημένη έκδοση των δομημένων αναλογιών. Ονομάζουμε την προκύπτουσα προσέγγιση δομημένο superforecasting και καταδεικνύουμε την αποτελεσματικότητά της σε δείγματα συμμετεχόντων από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και την ακαδημαϊκή κοινότητα. Συγκεκριμένα, μέσω ενός πειραματικού σχεδιασμού που περιλαμβάνει μία εκπαιδευμένη ομάδα και μία ομάδα αναφοράς, εφαρμόζουμε την παραπάνω μεθοδολογία και συγκρίνουμε τις επιδόσεις. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιεί πέρα από τις τυποποιημένες έννοιες μέτρησης της κριτικής πρόβλεψης, τη μεθοδολογία της στοχαστικής δεσπόζουσας θέσης (SD) για την αξιολόγηση της απόδοσης των συμμετεχόντων - για πρώτη φορά εξ όσων γνωρίζουμε σε αυτό το σκέλος της βιβλιογραφίας. Η χρήση της ιδέας SD είναι σημαντική για δύο λόγους: πρώτον, επιτρέπει μια πλήρη / καλύτερη εικόνα της υπεραπόδοσης σε σύγκριση με τα πιο παραδοσιακά στατιστικά στοιχεία και δεύτερον, παρέχει οτπικές απεικονίσεις των διαφορετικών επιδόσεων για κάθε τρόπο διαμόρφωσης του δείγματός μας. Εϊναι ιδιαίτερα σημαντική η διαπίστωσή μας ότι οι συμμετέχοντες οι οποίοι έχουν εκπαιδευτεί στις δομημένες αναλογίες ξεπερνούν το δείγμα ελέγχου σχεδόν σε όλες τις τεθείσες ερωτήσεις, ενώ παράλληλα, μέσω της παρούσας πειραματικής διαδικασίας, επιτυγχάνεται η έγκαιρη αναγνώριση (κατόπιν 6 ερωτήσεων) των συστηματικά αποτελεσματικών ‘forecasters’. Τα οφέλη από την παραπάνω προσέγγιση διαφαίνονται ως ιδιαίτερα σημαντικά και ως εκ τούτου κρίνεται σκόπιμη η επέκταση της παρούσας έρευνας και σε διαφορετικά δείγματα.
Μελέτη παραγωγής δέσμης αρνητικών ιόντων μεγάλου ρεύματος - μεγάλης ενέργειας και φωτο-ουδετεροποίησή της για τη χρήση σε αντιδραστήρες Tokamak
Authors: Περράκης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Για την θέρμανση του πλάσματος σε μια μηχανής πυρηνικής σύντηξης για παραγωγή καθαρής ενέργειας όπως οι ITER και DEMO, απαιτείται συνεχής παροχή ενέργειας. Μία μέθοδος για να επιτευχθεί αυτό είναι η εισαγωγή στο πλάσμα μιας δέσμης ουδέτερων σωματίων ισοτόπων του υδρογόνου (Neutral Beam Heating). Η παρούσα διατριβή συμβάλλει στην ανάπτυξη μιας μεθόδου παραγωγής δέσμης ουδέτερων σωματίων υδρογόνου μέσω της παραγωγής, επιτάχυνσης και εξαγωγής αρνητικών ιόντων υδρογόνου ιόντων από μια μαγνητικά μονωμένη δίοδο. Στην παρούσα εργασία γίνεται προσομοίωση της διόδου λαμβάνοντας υπόψη τις διάφορες γεωμετρικές και φυσικές παραμέτρους αυτής (εφαρμοζόμενη διαφορά δυναμικού, ένταση μαγνητικού πεδίου) καθώς και του πλάσματος που δημιουργείται μέσα της (θερμοκρασία, είδος και πυκνότητα σωματιδίων) και εκτελούνται αριθμητικοί υπολογισμοί για την επιτάχυνση και την εξαγωγή μιας δέσμης αρνητικών ιόντων. Το πλάσμα της καθόδου από το οποίο εξάγονται τα ιόντα μπορεί να παραχθεί από αλληλεπίδραση λέιζερ με cluster ενώ η μαγνητική μόνωση χρησιμοποιείται για τον διαχωρισμό αρνητικών ιόντων και ηλεκτρονίων. Ένα αριθμητικό μοντέλο δύο ρευστών σε κυλινδρική γεωμετρία περιγράφει την χωροχρονική εξέλιξη των αρνητικών ιόντων και των ηλεκτρονίων μέσα στην δίοδο. Τα αποτελέσματα του κώδικα χρησιμοποιούνται για επιβεβαίωση πειραματικών δεδομένων που αφορούν παλμικές συσκευές υψηλής ενέργειας και υψηλού ρεύματος αρνητικών ιόντων από την διεθνή βιβλιογραφία, προκειμένου να διερευνηθούν οι φυσικές διαδικασίες της εξαγωγής και επιτάχυνσης της δέσμης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο κώδικας παράγει αποτελέσματα που βρίσκονται σε συμφωνία με τα πειραματικά δεδομένα στις αντίστοιχες φυσικές και γεωμετρικές παραμέτρους. Η χρήση λέιζερ προτείνεται επίσης ως μέσο ουδετεροποίησης της δέσμης των αρνητικών ιόντων προς παραγωγή ουδετέρων, με την μέθοδο της φωτο-απόσπασης, με σκοπό αφ' ενός την μεγαλύτερη απόδοση της διάταξης και αφ' ετέρου την επαναχρησιμοποίηση του ίδιου συστήματος λέιζερ τόσο για την παραγωγή του πλάσματος όσο και για την ουδετεροποίηση της δέσμης, με σκοπό την οικονομία κλίμακος. Η πρωτοτυπία της παρούσης εργασίας συνίσταται στο ότι ενώ οι σχετικές επιστημονικές μέθοδοι είναι θεμελιωμένες εδώ και χρόνια, δεν έχουν προταθεί ξανά για εφαρμογή σε μηχανές Tokamak, ενώ γίνεται φανερό ότι παρέχουν συγκριτικά πλεονεκτήματα σε σχέση με άλλες για την θέρμανση πλάσματος. Η συμβολή στην επιστήμη συνίσταται στην απόδειξη με τη βοήθεια των προσομοιώσεων και της σύγκρισης με πειραματικά αποτελέσματα ότι η μαγνητικά μονωμένη δίοδος μπορεί να παραγάγει μεγάλης ισχύος ουδέτερες δέσμες υδρογόνου ή δευτερίου από ουδετεροποίηση μεγάλης ενέργειας και μεγάλου ρεύματος δέσμης αρνητικών ιόντων.
Αυτισμός και ψυχωτικές διαταραχές στην παιδική ηλικία και η εξέλιξή τους στην εφηβεία και την ενήλικη ζωή
Authors: Σεβασλίδου Ησαΐας
Published: September 2021

Η Διαταραχή Φάσματος του Αυτισμού(ΔΑΦ), εντάσσεται στην ευρύτερη κατηγορία των Νευροαναπτυξιακών διαταραχών. Αν και η διαταραχή αυτή, διαρκεί καθόλη τη διάρκεια της ζωής του ατόμου, ωστόσο είναι δυνατή η βελτίωση των συμπτωμάτων καθώς επίσης και βελτίωση της λειτουργικότητας των ατόμων, χάρη σε θεραπευτικές παρεμβάσεις και θεραπευτικά προγράμματα. Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας δείχνει ότι οι έρευνες που εστιάζουν στην έκβαση του αυτισμού στην εφηβεία και την ενήλικη ζωή καθώς και στους παράγοντες που την επηρεάζουν,είναι περιορισμένες. Αντικείμενο της παρούσας έρευνας αποτελεί η μελέτη της έκβασης του Αυτισμού καθώς και των παραγόντων που την επηρεάζουν, στην εφηβεία και την ενήλικη ζωή σε ένα δείγμα Ελληνικού πληθυσμού. Στους συμμετέχοντες περιλαμβάνονται 28 άτομα με ΔΑΦ και 69 γονείς 53 ατόμων που κατά την παιδική τους ηλικία διαγνώστηκαν με αυτισμό. Πραγματοποιήθηκαν ημιδομημένες συνεντεύξεις με τους γονείς και τα παιδιά και συγκεντρώθηκαν στοιχεία από το ατομικό ιστορικό και την παρούσα κατάσταση των ατόμων με Αυτισμό. Η συνολική έκβαση ήταν φτωχή στις περισσότερες περιπτώσεις( 22,6% πολύ φτωχή και 24,5% φτωχή ), ενώ σε ένα μικρότερο ποσοστό ήταν καλή( 18,9%) και πολύ καλή( 22,6%). Οι παράγοντες που εκτιμάται ότι επηρεάζουν την έκβαση είναι η βαρύτητα της αρχικής διάγνωσης (χ2=65,956, DF=8, p<0,001), η παρουσία συννοσηρότητας κατά την πρώτη εκτίμηση(χ2=14,085, DF=4,p<0,007), η παρουσία συννοσηρότητας κατά την παρούσα κατάσταση ( χ2=15,834, DF=4, p=0.003) καθώς και η ηλικία κατάκτησης του λόγου( χ2=16,991,DF=8,p= 0,030). Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας συμφωνούν με αυτά της διεθνούς βιβλιογραφίας. Συγκεκριμένα εκτιμάται ότι βασικός παράγοντας που επηρεάζει την έκβαση είναι η συννοσηρότητα και ειδικότερα η παρουσία Νοητικής Υστέρησης. Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας, υπογραμμίζουν τη σημασία σχεδιασμού και υλοποίησης προγραμμάτων μακροπρόθεσμης παρέμβασης για άτομα με αυτισμό.
Διαχείριση υδατικών πόρων σε περιβάλλον ασαφούς λογικής
Authors: Βρέκος Χρήστος
Published: September 2021

Ο σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής υπήρξε η επιλογή της βέλτιστης τοποθεσίας κατασκευής ενός μικρού υδροηλεκτρικού σταθμού μεταξύ οχτώ υποψήφιων εναλλακτικών θέσεων. Οι περιοχές αυτές βρίσκονται στο δυτικό τμήμα του νομού Καρδίτσας, αφού εκεί η ύπαρξη του φυσικού πόρου (νερό) λόγω των αξιόλογων βροχοπτώσεων, σε συνδυασμό με την υψομετρική διαφορά που επιτυγχάνεται από την υδροληψία μέχρι το σταθμό παραγωγής ενέργειας λόγω του ορεινού αναγλύφου, εξασφαλίζουν τη σκοπιμότητα και βιωσιμότητα του έργου. Για τις συγκεκριμένες θέσεις πραγματοποιήθηκε η υδρολογική ανάλυση των λεκανών απορροής, η διαστασιολόγηση των απαιτούμενων έργων και η οικονομοτεχνική ανάλυσή τους. Κατά το παρελθόν έχουν αναπτυχθεί διάφορες μέθοδοι εύρεσης της βέλτιστης θέσης εγκατάστασης μιας μικρής υδροηλεκτρικής μονάδας βασιζόμενες, κυρίως, στην ανάλυση κόστους-οφέλους. Στην προκειμένη περίπτωση, στην παρούσα δηλαδή διδακτορική διατριβή, λήφθηκαν υπόψιν και άλλα κριτήρια, όπως περιβαλλοντικά και κοινωνικά, τα οποία παίζουν σημαντικό ρόλο στη χωροθέτηση του έργου, καθώς η βέλτιστη θέση ενός σταθμού εξαρτάται από πολλούς παράγοντες-κριτήρια, με πολλά από αυτά να έχουν ποιοτικό χαρακτήρα, μετατρέποντας έτσι το πρόβλημα σε πρόβλημα πολυκριτηριακής ανάλυσης. Ως βέλτιστη τοποθεσία κατασκευής του σταθμού θεωρήθηκε εκείνη που ικανοποιούσε με τον καλύτερο τρόπο μια ομάδα επιλεγμένων κριτηρίων, ενώ οι θέσεις των υδροηλεκτρικών σταθμών αποτελούσαν τις εναλλακτικές δραστηριότητες ή προτάσεις. Για τη βαθμολόγηση τόσο των εναλλακτικών προτάσεων ως προς τα κριτήρια όσο και για την εύρεση των βαρών των κριτηρίων, εφαρμόστηκε η μέθοδος του Saaty, Analytic Hierarchy Process (AHP), ώστε να αντικειμενικοποιηθούν όσο το δυνατόν η βαθμολόγηση των εναλλακτικών προτάσεων και τα σταθμιστικά βάρη. Επιπλέον της μεθόδου ΑΗΡ, εξετάστηκε η εύρεση των σταθμιστικών βαρών και με βάση τη μέθοδο της εντροπίας του Shannon. Η πολυκριτηριακή μέθοδος η οποία χρησιμοποιήθηκε για το συγκεκριμένο πρόβλημα είναι η μέθοδος της σχετικής αναλογίας, η οποία αποτελεί μία σχετικά πρόσφατη (2009), αλλά και πρωτότυπη μέθοδο. Η μέθοδος αυτή προτάθηκε από τον Li, αποτελεί επέκταση της μεθόδου Vikor και εντάσσεται στις γενικές μεθόδους του συμβιβαστικού προγραμματισμού. Στη συγκεκριμένη μέθοδο μέσω του υπολογισμού του δείκτη ξ, λαμβάνεται ταυτόχρονα υπόψιν τόσο η απόσταση της εναλλακτικής πρότασης από την ιδεατή λύση όσο και από την αντι-ιδεατή. Εξαιτίας του γεγονότος ότι πολλά από τα δεδομένα του προβλήματος παρουσιάζουν ασάφειες και αβεβαιότητες οδηγηθήκαμε στη χρήση της ασαφούς λογικής, εφαρμόζοντας τελικά την προσαρμοσμένη μέθοδο της ασαφούς σχετικής αναλογίας. Έτσι, η χρήση της συγκεκριμένης μεθόδου καθόρισε την κατάταξη των εναλλακτικών προτάσεων και την επίλυση του προβλήματος με τη βοήθεια ενός αλγορίθμου που δημιουργήθηκε σε περιβάλλον Visual Fortran για το σκοπό αυτό. Ο αλγόριθμος αυτός καθόρισε την ιεράρχηση των οκτώ εναλλακτικών θέσεων και επέτρεψε τη λήψη της βέλτιστης απόφασης.
The difficult exercise of jus communis
Authors: Σωτηροπούλου Ιόλη
Published: September 2021

Στο κεφάλαιο 1, αναλύονται οι δυσκολίες των προπαρασκευαστικών εργασιών της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού αναφορικά με τέσσερα αμφιλεγόμενα ζητήματα: 1.τον ορισμό της παιδικής ηλικίας -ήτοι πότε αρχίζει και πότε ολοκληρώνεται η παιδικότητα -άρθρο 1 της Σύμβασης. 2. υιοθεσία- άρθρο 21 της Σύμβασης- Σύμφωνα με το Ισλάμ, η υιοθεσία δεν επιτρέπεται. 3. θρησκευτική ελευθερία των παιδιών-άρθρο 14 της Σύμβασης- Σύμφωνα με το Ισλάμ, τα παιδιά δεν έχουν δικαίωμα να επιλέξουν διαφορετική θρησκεία από τη μουσουλμανική. 4. ηλικία συμμετοχής των παιδιών στις ένοπλες συρράξεις-άρθρο 38 της Σύμβασης. Υπήρχε η άποψη ότι ακόμη και στην περίπτωση που τα παιδιά στρατολογούνται στην ηλικία των 15 ετών, δεν θα πρέπει να λαμβάνουν συμμετοχή σε εχθροπραξίες. Η συμμετοχή τους σε εχθροπραξίες θα πρέπει να επιτρέπεται μόνον μετά τη συμπλήρωση του 18ου έτους τους. Στο Κεφάλαιο 2, παρουσιάζεται το περιεχόμενο της Σύμβασης, δηλαδή ο κατάλογος των δικαιωμάτων των παιδιών, η ευθεία εφαρμογή των διατάξεών της, οι προβλεπόμενοι περιορισμοί στην απόλαυση των δικαιωμάτων και οι τελικές της διατάξεις. Στο Κεφάλαιο 3, αναλύεται το άρθρο 35 της Σύμβασης περί προστασίας των παιδιών από την απαγωγή, την πώληση και το δουλεμπόριο, με έμφαση στις προπαρασκευαστικές εργασίες του, στις σχετικές θέσεις του οργάνου ελέγχου της Σύμβασης και ειδικότερα της Επιτροπής για τα δικαιώματα του παιδιού και στο Πρωτόκολλο του Παλέρμο για την εμπορία των ανθρώπων. Το άρθρο 35 απαγορεύει την απαγωγή, των πώληση ή το δουλεμπόριο των παιδιών για οποιοδήποτε σκοπό και με οποιαδήποτε μορφή, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Το Κεφάλαιο 4, αφιερώνεται στον ρόλο του μηχανισμού ελέγχου της Σύμβασης, ήτοι της Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Παιδιού, στις Οδηγίες της Επιτροπής προς τα συμβαλλόμενα κράτη για τον τρόπο υποβολής των εθνικών Εκθέσεων και στην αποτελεσματικότητα των παρατηρήσεων και των σχολίων της. Παρουσιάζεται ακόμη η συμβολή της Επιτροπής στον προσδιορισμό της παιδικής ηλικίας. Στο Κεφάλαιο 5, παρατίθεται ο ρόλος της Επιτροπής στην ομογενοποίηση των εθνικών κανόνων υπέρ του διεθνούς δικαίου για τα δικαιώματα του παιδιού και οι αντιδράσεις και ενστάσεις των συμβαλλομένων κρατών στην εν λόγω προσπάθεια. Στο Κεφάλαιο 6, επιχειρείται η καταγραφή των λοιπών δυσκολιών στην εφαρμογή της Σύμβασης, ήτοι η ασάφεια ορισμένων διατάξεων της Σύμβασης, η διατύπωση συγκεκριμένων άρθρων και η περιορισμένη ευθύνη των κρατών μερών.
Identification of novel genes implicating in habituation of D. melanogaster, using Minos transposable element
Authors: Ρούσσου Ηλιάνα-Γεωργία
Published: September 2021

Η εξοικείωση αποτελεί μια πολύ συντηρημένη μορφή μη συνειρμικής μνήμης κατά την οποία η απόκριση σε επαναλαμβανόμενα, ακίνδυνα ερεθίσματα μειώνεται. Είναι μια διαδικασία απαραίτητη για την επιβίωση των οργανισμών και την εξοικονόμιση ενέργειας. Η ελλειμματική εξοικείωση σχετίζεται με ανθρώπινες διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια. Για το λόγο αυτό η εύρεση γονιδίων αλλά και μηχανισμών που διέπουν τη διαδικασία είναι απαραίτητη. Στην παρούσα διατριβή, πραγματοποιήθηκε γενετική σάρωση χρησιμοποιώντας το τροποποιημένο Minos μεταθέσιμο γενετικό στοιχείο MiMIC, με σκοπό την εύρεση γονιδίων που συμμετέχουν στην εξοικείωση στη D. melanogaster. Από την σάρωση προέκυψαν 12 νέα γονίδια εκ των οποίων τα 3 από αυτά (Btk, Tau, rut) μελετήθηκαν περαιτέρω. Επίσης, εντοπίστηκαν τα συγκεκριμένα νευρωνικά υποσύνολα (α'/β' νευρώνες των μισχοειδών σωματίων) στα οποία πραγματοποιείται η εξοικείωση και δείχθηκε πως η ελλειμματική εξοικείωση μπορεί να αντιστραφεί μετά από την χορήγηση των αντιψυχωσικών φαρμάκων κλοζαπίνη και ρισπεριδόνη. Έτσι, καταδεικνύεται πως η D. melanogaster μπορεί να αποτελέσει ικανό μοντέλο για τη μελέτη της εξοικείωσης ως ενδοφαινοτύπου της σχιζοφρένειας αλλά και την εύρεση νέων σχετικών γονιδίων.
Inflammatory stress and adult neurogenesis
Authors: Γαμπιεράκης Ιωάννης-Αλέξανδρος
Published: September 2021

Ο όρος Ιδιοπαθής Φλεγμονώδης Νόσος του Εντέρου (ΙΦΝΕ) αναφέρεται σε χρόνιες, υποτροπιάζουσες διαταραχές του γαστρεντερικού σωλήνα, κυρίως στην Ελκώδη κολίτιδα και τη Νόσο του Crohn. Οι ασθενείς με Ιδιοπαθή Φλεγμονώδη Νόσο παρουσιάζουν αυξημένη πιθανότητα συννοσυρότητας με ψυχιατρικές διαταραχές και γνωστικά ελλείμματα. Ο Ιππόκαμπος είναι μια περιοχή του εγκεφάλου που εμπλέκεται σε διάφορες γνωστικές λειτουργίες όπως είναι η μνήμη, η μάθηση και η ρύθμιση της διάθεσης, ενώ διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην παθοφυσιολογία των διαταραχών διάθεσης. Επιπρόσθετα, ο ιππόκαμπος είναι μια από τις περιοχές του εγκεφάλου στις οποίες υπάρχει νευρογένεση εφόρου ζωής. Τα νευρικά βλαστικά κύτταρα βρίσκονται τοπολογικά στην οδοντωτή έλικα του ιππόκαμπου και εμπλέκονται σε διάφορες γνωστικές λειτουργίες, όπως η διάκριση μοτίβου και η γνωστική ευελιξία, στο στρες αλλά και στην κατάθλιψη. Μια πληθώρα μελετών έχουν δείξει ότι η απορρύθμιση της νευρογένεσης στον ιππόκαμπο προκαλεί ελλείμματα στην μνήμη και στην μάθηση, ενώ έχει σχετιστεί με την ανάπτυξη κατάθλιψης και αγχωδών διαταραχών. Στην παρούσα μελέτη, χαρακτηρίσαμε τις επιδράσεις της οξείας και χρόνιας πειραματικής κολίτιδας με την χρησιμοποίηση ενός πειραματικού μοντέλου χημικά επαγόμενης κολίτιδας που βασίζεται στην χορήγηση του δεξτρο-θεϊικού νατρίου (DSS) στο πόσιμο νερό, στην ενεργοποίηση της μικρογλοίας και στα διάφορα στάδια της ενήλικης νευρογένεσης του ιππόκαμπου. Τα αποτελέσματα μας έδειξαν ότι κατά την διάρκεια της οξείας κολίτιδας η μικρογλοία στην περιοχή του ιππόκαμπου ενεργοποιείται προς τον προφλεγμονώδη φαινότυπο, ενώ υπάρχει αυξημένη διήθηση φλεγμονωδών μακροφάγων από την περιφέρεια και αύξηση των προ-φλεγμονώδων κυτταροκινών. Επίσης, η νευρογένεση στον ιππόκαμπο ήταν αυξημένη αλλά με αλλαγές στην κινητική του κυτταρικού κύκλου των διαιρούμενων νευρικών προγονικών βλαστικών κυττάρων. Αντίθετα, στην χρόνια φάσης της κολίτιδας, η μικρογλοία είναι ενεργοποιημένη προς τον αντιφλεγμονώδη φαινότυπο, ενώ αυξημένα επίπεδα της ιντερλευκίνης 10 (IL-10) ανιχνεύονται τόσο στην περιφέρεια όσο και στην περιοχή του ιππόκαμπου. Παράλληλα, τα επίπεδα των προφλεγμονώδων κυτταροκινών καθώς και η διήθηση φλεγμονώδων μακροφάγων ήταν μειωμένα στην περιοχή του ιππόκαμπου. Κατά την διάρκεια της χρόνιας φάσης της κολίτιδας, οι νέοι νευρώνες παρουσίασαν τροποποιημένη μετανάστευση και λειτουργική ενσωμάτωση στο κύκλωμα του ιππόκαμπου. Tα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι κατά την διάρκεια της οξείας και χρόνιας κολίτιδας το ανοσοποιητικό σύστημα τόσο της περιφέρειας όσο και του εγκεφάλου ενεργοποιείται με έναν διακριτό τρόπο και με άμεσο αντίκτυπο στα διάφορα στάδια της νευρογένεσης του ιππόκαμπου. Αυτά τα αποτελέσματα καταδεικνύουν την ύπαρξη μηχανισμών οι οποίοι μπορούν να αποτελέσουν την βάση για καινοτόμες θεραπείες για την στήριξη ασθενών με κολίτιδα που παρουσιάζουν συννοσυρότητα με διάφορες ψυχοπαθολογίες, όπως είναι η κατάθλιψη και οι αγχώδεις διαταραχές.
Ετεροδομημένα νανοϋλικά για καταλυτικές και περιβαλλοντικές εφαρμογές
Authors: Γεωργίου Γιάννης
Published: September 2021

Τα νανοσωματίδια και τα νανοδομημένα υλικά έχουν κερδίσει εξέχουσα θέση στις τεχνολογικές εξελίξεις εξαιτίας των συντονισμένων φυσικοχημικών τους χαρακτηριστικών, όπως τα φαινόμενα κβαντικού μεγέθους, οπτοηλεκτρονικές και θερμικές ιδιότητες, η υψηλή καταλυτική δραστικότητα, μαγνητικές και πλασμονικές ιδιότητες τους δίνουν αυξημένες επιδόσεις σε ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών. Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή υλοποιήθηκε πάνω σε δύο άξονες: πρώτον την ανάπτυξη μεθοδολογίας σύνθεσης νανοδομημένων υλικών με τεχνολογία Ψεκασμού Πυρόλυσης Φλόγας (Flame Spray Pyrolysis, FSP). Αυτό περιελάμβανε το στήσιμο, πιλοτική λειτουργία και βελτιστοποίηση αντιδραστήρα FSP μίας (Single-Nozzle FSP) και δύο κεφαλών (Double Nozzle FSP). Δεύτερον, την αξιολόγηση & βελτιστοποίηση της καταλυτικής απόδοσης επιλεγμένων νανοϋλικών σε διεργασίες ενεργειακού και περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος. Οι καταλυτικές εφαρμογές στις οποίες αξιολογήθηκαν οι νανοκαταλύτες εστιάζονται στην τεχνολογία του Υδρογόνου και μπορούν να διακριθούν σε δύο ομάδες: καταλυτική παραγωγή Η2 και καταλυτική αξιοποίηση Η2. Η καταλυτική παραγωγή Η2 μελετήθηκε είτε μέσω της φωτοκαταλυτικής διάσπασης Η2Ο, ή καταλυτικής αφυδρογόνωσης HCOOH. Η καταλυτική αξιοποίηση Η2 μέσω την αναγωγής 4-Νιτροφαινόλης σε 4-Ανιμοφαινόλη. Στο παρόν κείμενο παρουσιάζεται η διεργασία FSP μέσω της βελτιστοποίησης παρασκευής νανοσωματιδίων γ-Al2O3, TiO2 και CeO2 μα SN-FSP. Με βάση αυτά, έγινε βελτιστοποίηση της σύνθεσης ετεροδομημένων νανοϋλικών με εναπόθεση νανοπλειάδων (nanoclusters) Cu ή ευγενών μετάλλων Au, Pt, Pd, Αg. Η διεργασία ελεγχόμενης σύνθεσης-απόθεσης νανοπλειάδων μελετήθηκε σε αντίστιξη με την απόθεση νανοσωματιδίων των ίδιων μετάλλων. Έτσι το στάδιο αυτό υλοποιήθηκε μέσω λεπτομερούς μελέτης, βελτιστοποίησης πολύ χαμηλών ποσοτήτων ατόμων Cu, Au, Pt, Pd, Αg πάνω σε μήτρες γ-Al2O3, TiO2 και CeO2. Για το λόγο αυτό έγινε ανάπτυξη και βελτιστοποίηση της διεργασίας FSP-δύο-κεφαλών , DN-FSP: μία κεφαλή βελτιστοποιήθηκε για την παραγωγή των οξειδίων/μητρών γ-Al2O3, TiO2 και CeO2 ενώ η δεύτερη κεφαλή βελτιστοποιήθηκε για την παραγωγή των νανοδομών Cu, Au, Pt, Pd, Αg οι οποίες εναποτίθενται in-situ, σε ένα βήμα, στις μήτρες. Έτσι μέσω της αναπτυχθείσας τεχνολογίας SN-FSP και DN-FSP, η παρούσα Διδακτορική Διατριβή θέτει τις βάσεις για βιομηχανικής-κλίμακας παραγωγή προηγμένων νανοϋλικών με στοχευμένες εφαρμογές και ιδιότητες. Έγινε μελέτη των παραγόμενων νανοφάσεων, της καθαρότητας, έλεγχος του μεγέθους των νανοκρυστάλλων με pXRD, φασματοσκοπία Raman και της μορφολογίας με μικροσκοπία TEM. Οι επιφανειακές ιδιότητες μελετήθηκαν με ποροσιμετρία αζώτου, φασματοσκοπία FT-IR και θερμοβαρυτική ανάλυση TGA. Οι ηλεκτρονιακές και μαγνητικές ιδιότητες μελετήθηκαν με φασματοσκοπία Uv-Vis/DRS, XPS και EPR.
Essays on measuring systemic risk
Authors: Κωνσταντάτος Χριστόφορος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή ερευνά διάφορα μέτρα συστημικού κινδύνου, αναγνωρίζοντας – προσδιορίζοντάς τα συστημικά τραπεζικά ιδρύματα της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσής (Ευρωζώνης). Επίσης εξετάζει τις ακραίες κινήσεις της τιμής των μετοχών των τραπεζικών ιδρυμάτων της Ευρωζώνης. Η παρούσα αποτελείται από τρία κεφάλαια εστιάζοντας στα τραπεζικά ιδρύματα των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωζώνης. Το Κεφάλαιο 2 συγκρίνει τα συστημικά μέτρα τα επονομαζόμενα (i) Delta Conditional Value at Risk, (ii) Marginal Expected Shortfall και (iii) Systemic RISK. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι τα τραπεζικά ιδρύματα της ζώνης του ευρώ συνεισφέρουν τον υψηλότερο κίνδυνο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα (συμβολή στον συστημικό κίνδυνο). Επιπροσθέτως είναι και τα πιο ευάλωτα τραπεζικά ιδρύματα σε περίπτωση ύφεσης. Τα τραπεζικά ιδρύματα με τις υψηλότερες αναμενόμενες απώλειες σε περίπτωση ακραίων γεγονότων είναι κυρίως τα τραπεζικά ιδρύματα των ΗΠΑ. Το Κεφάλαιο 3 διερευνά τον συστημικό κίνδυνο που διαχέεται μεταξύ των τραπεζικών ιδρυμάτων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωζώνης κάνοντας χρήση του μέτρου Conditional Value at Risk. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι δύο από τα μεγαλύτερα γερμανικά τραπεζικά ιδρύματα συγκαταλέγονται στα πιο ευάλωτα τραπεζικά ιδρύματα της ζώνης του ευρώ στον συστημικό κινδύνου που προέρχονται από τα αντίστοιχα αμερικανικά τραπεζικά ιδρύματα, επίσης παρατηρείτε υψηλός βαθμός έκθεσης των αμερικανικών τραπεζικών ιδρυμάτων στα τρία μεγαλύτερα γαλλικά τραπεζικά ιδρύματα. Το Κεφάλαιο 4 ερευνά τη δομή εξάρτησης των ουρών των είκοσι τεσσάρων μεγαλύτερων τραπεζών στη ζώνη του ευρώ πριν και μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι στη μετά κρίση περίοδο το επίπεδο της ακραίας συσχέτισης αυξάνεται σημαντικά στα τραπεζικά ιδρύματα του πυρήνα του ευρώ. Επίσης, μεταξύ των χωρών που λαμβάνουν δέσμη μέτρων διάσωσης τα μεγαλύτερα τραπεζικά ιδρύματα σε Ελλάδα και Ιρλανδία παρατηρείτε ότι μείωσαν την ακραία συσχέτιση με τα αντίστοιχα τραπεζικά ιδρύματα της ζώνης του ευρώ.
Χάρτης και τέχνη
Authors: Στάμου Λήδα
Published: September 2021

Στη διδακτορική διατριβή με τίτλο "Χάρτης και Τέχνη. Tο χρώμα ως κρίσιμη παράμετρος", επιχειρείται να αναδειχθεί η άρρηκτη σχέση της Χαρτογραφίας με την Τέχνη, μέσω της μελέτης του ρόλου του χρώματος που αποτελεί σημαντικό στοιχείο μορφοποίησης τόσο στα χαρτογραφικά προϊόντα όσο και στα ζωγραφικά έργα. Γίνεται αναφορά στη θεωρία του χρώματος μέσω της επιστημονικής, της ψυχολογικής και της φιλοσοφικής προσέγγισης και εξετάζεται το πώς αναλύεται, περιγράφεται και χρησιμοποιείται το χρώμα τόσο από τους ζωγράφους όσο και από τους χαρτογράφους. Η χρονική τοποθέτηση του θέματος ξεκινά από το τέλος του Μεσαίωνα κατά τον 13ο αιώνα και καταλήγει στις αρχές του 21ου, ενώ η τοποθέτηση στον χώρο γίνεται στη Δυτική Ευρώπη, αφορά δηλαδή κατά κύριο λόγο στον δυτικοευρωπαϊκό πολιτισμό. Σε αυτό το πλαίσιο, διερευνάται η ιστορία του χρώματος στη ζωγραφική, συσχετίζονται οι χαρτογραφικές σχολές με τις καλλιτεχνικές περιόδους, προκειμένου να απαντηθεί το ερώτημα εάν και σε ποιο βαθμό οι χάρτες ακολουθούν τα καλλιτεχνικά ρεύματα και εάν μπορεί να χρησιμοποιηθεί το χρώμα ως στοιχείο αναγνώρισης της σχολής και της αντίστοιχης περιόδου. Για κάθε καλλιτεχνική περίοδο που εξετάζεται, παρατίθενται αντιπροσωπευτικά ζωγραφικά έργα και για κάθε ένα από αυτά, προσδιορίζεται η χρωματική ακολουθία που έχει χρησιμοποιηθεί για τη μορφοποίησή του και καταγράφεται στον χρωματικό κύκλο. Για την ίδια περίοδο, αναζητούνται χάρτες της ίδιας εποχής και με τον ίδιο τρόπο για κάθε έναν από αυτούς προσδιορίζεται και καταγράφεται στον χρωματικό κύκλο η χρωματική ακολουθία στην οποία στηρίζεται. Η σύγκριση των χρωμάτων γίνεται τόσο με περιγραφικούς όρους μέσω του σχολιασμού της απόχρωσης, της φωτεινότητας και του κορεσμού όσο και με ποσοτικούς, μέσω της καταγραφής στον χρωματικό κύκλο, διαδικασία που επιτρέπει την επισκόπηση του εύρους και της θέσης των χρωματικών ακολουθιών. Τα ζωγραφικά έργα αποτελούν πεδίο υλοποίησης των χαρακτηριστικών του χρώματος, πεδίο ανάδειξης των σχέσεων των χρωμάτων και της ταυτόχρονης αντίθεσης και μπορούν να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης για τη δημιουργική χαρτογραφική σύνθεση. Σημειώνεται επίσης, η διαχρονική διαφοροποίηση του χρωματικού χαρακτήρα των χρωμάτων τόσο στο ταξίδι του χρώματος στα ζωγραφικά έργα όσο και στους χάρτες. Η μελέτη των ζωγραφικών έργων και η δυνατότητα αναγνώρισης της αντίστοιχης περιόδου ή του αντίστοιχου καλλιτεχνικού ρεύματος με βάση το πώς χρησιμοποιήθηκε το χρώμα, αποτελεί σημαντικό εφόδιο που μπορεί να αξιοποιηθεί σε βάθος τόσο στη σύνθεση του χάρτη όσο και στην κρίση του χαρτογραφικού αποτελέσματος. Στη διατριβή αυτή παρουσιάζονται ενδελεχώς τα στοιχεία που τεκμηριώνουν τη δυνατότητα σύγκρισης της τυποποίησης του χρώματος στη Ζωγραφική και τη Χαρτογραφία, τη λειτουργία του χρώματος ως συνδετικού κρίκου ανάμεσα στα ζωγραφικά έργα και τους χάρτες σε διάφορες χρονικές και καλλιτεχνικές περιόδους, την άντληση γνώσης από τη διαχρονική διαφοροποίηση των οπτικών χαρακτηριστικών των χρωμάτων και εν τέλει τον διαχρονικό διάλογο Χαρτογραφίας και Τέχνης.
Η διαιτητική απόφαση
Authors: Ρόβας Νικόλαος
Published: September 2021

Η διαιτητική απόφαση αποτελεί την κατάληξη της διαιτητικής διαδικασίας. Βάσει αυτής το νικήσαν μέρος μπορεί να επιβάλλει την ικανοποίησή της απαίτησής του. Για να είναι δυνατό αυτό θα πρέπει να έχουν τηρηθεί όλες οι αναγκαίες προϋποθέσεις για την νόμιμη έκδοσή της, καθώς επίσης και να ληφθεί υπόψη το πεδίο εφαρμογής των εννόμων συνέπειών της. Κρίσιμες παράμετροι για αυτό είναι α) η «εθνικότητα» της διαιτητικής απόφασης, βάσει της οποίας θα καθορισθούν οι εφαρμοστέες διατάξεις για τα παραπάνω β) οι διατάξεις που ορίζουν τα σχετικά με την μορφή, το περιεχόμενο της διαιτητικής απόφασης καθώς και τη διάσκεψη, που προηγείται αυτής γ) οι διατάξεις, που ορίζουν τα σχετικά με τις έννομες συνέπειες της διαιτητικής απόφασης. Αντικείμενο της μελέτης αυτής είναι: α) ο τρόπος καθορισμού της «εθνικότητας» της διαιτητικής απόφασης και οι συνέπειες που αυτός συνεπάγεται β) η προσέγγιση της μορφής, του περιεχομένου της διαιτητικής απόφασης και της διάσκεψης, που προηγείται αυτής με κύριους άξονες τις ρυθμίσεις και τη νομολογία της ελληνικής έννομης τάξης για την εσωτερική και διεθνή διαιτησία και υπό το πρίσμα διατάξεων αλλοδαπών εννόμων τάξεων, διεθνών νομοθετημάτων και «διεθνικών» κανόνων γ) πτυχές των εννόμων συνεπειών της με βάση και πάλι τις διατάξεις της ελληνικής έννομης τάξης για την εσωτερική και τη διεθνή διαιτησία, τις αντίστοιχες αλλοδαπών εννόμων τάξεων αλλά και τους «διεθνικούς» κανόνες.
Ανάμεσα στις τάξεις
Authors: Ζερμπούλης Μιλτιάδης
Published: September 2021

Μετά το τέλος της κατοχής και του εμφυλίου πολέμου που την ακολούθησε αναδείχθηκε ως κυρίαρχη επιθυμία και ανάγκη από διαφορετικές πλευρές του κοινωνικού σώματος των νικητών του πολέμου η θεμελίωση και η περιφρούρηση του δυτικού αστικού φιλελεύθερου προσανατολισμού της χώρας και των κατοίκων της. Η επιτυχής έκβαση αυτής της στοχοθεσίας προέκυψε από τη ταξική αναδιαμόρφωση της ελληνικής κοινωνίας. Συγκεκριμένα ενδυναμώθηκαν τα μικρομεσαία και μεσαία αστικά στρώματα, τα οποία θα συγκροτούσαν κοινωνικά, πολιτισμικά και ιδεολογικά το σώμα του πολεμικού έθνους- κράτους. Η παρούσα διατριβή έρχεται να συνομιλήσει με τις μελέτες μαρξιστικής έμπνευσης και κριτικής, οι οποίες κυριάρχησαν στη μεταπολίτευση και επιχειρούσαν να περιγράψουν το φαινόμενο του « μικροαστισμού». Από τη σκοπιά της Ανθρωπολογίας και με τα εργαλεία της Εθνογραφίας η διατριβή πρόκειται να καλύψει κενά και σημασίες της βιωμένης εμπειρίας που έφεραν οι αλλαγές των εκσυγχρονιστικών προγραμμάτων στη χώρα μας. Η συγκεκριμένη έρευνα προσεγγίζει το θέμα αυτό κυρίως ημικά αναδεικνύοντας συμπεριφορές και βιωμένες εμπειρίες των πληροφορητών από το πεδίο, αλλά και μικροϊστορίες που προέκυψαν από τη μελέτη αρχείων στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Η παρούσα μελέτη εστιάζει συγκεκριμένα στις επιπτώσεις και τις σημασίες του κοινωνικού και πολιτικού μετασχηματισμού μετά τον εμφύλιο πόλεμο, με την επικράτηση των συντηρητικών στην πολιτική σκηνή αλλά και την προώθηση τεχνολογιών πολιτικής επιτήρησης και συμμόρφωσης στην καθημερινότητα της πόλης. Η διατριβή καταλήγει στο βασικό συμπέρασμα πως η συγκρότηση μιας ελληνικής μεσαίας τάξης και η διερεύνηση της μεταπολεμικά δεν ήταν αποτέλεσμα μόνο πολιτικών από τα πάνω και ούτε συνδέεται αποκλειστικά με εμπειρίες αποτυχίας, φόβου για «προλεταριοποίηση», κοινωνικού αποκλεισμού, διαφθοράς, «καταναλωτικής σπατάλης» και «κακού γούστου». Τα δρώντα υποκείμενα που αυτοπροσδιορίζονται ως «νοικοκυραίοι» είναι διαφορετικά μεταξύ τους με διαφορετικές βιογραφίες και συμπεριφορές. Πρόκειται κυρίως για άνδρες και γυναίκες που ζουν σε ένα περιβάλλον ανοιχτό σε επιρροές, όχι μόνο από την ελληνική κοινωνία, αλλά και από το ευρύτερο πολιτικό, κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο κινούνται και από το οποίο επηρεάζονται. Η ανοδική κοινωνική κινητικότητα ή καλύτερα η ανάγκη για πρόοδο εκφράστηκε μεταπολεμικά όχι μόνο στην ελληνική κοινωνία αλλά σε όλες τις κοινωνίες που βγήκαν πληγωμένες μετά το τέλος του μεγάλου πολέμου. Στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης που απειλεί την Ελλάδα από το 2008 οι πληροφορητές ως μέλη της μεσαίας τάξης , την οποία η συγκεκριμένη κρίση φαίνεται να απειλεί, χρησιμοποιούν τις θετικές εμπειρίες του παρελθόντος, αλλά και τα δύσκολα χρόνια του παγκόσμιου και εμφύλιου πολέμου, πρoκειμένου να αντισταθούν σε αυτήν, ενώ αναπτύσσουν παράλληλα διαγενεακά καινούργιους τρόπους και στρατηγικές προκειμένου να αναπαραχθούν κοινωνικά.