Η εκτίμηση του κατακερματισμού του DNA των σπερματοζωαρίων στους υπογόνιμους άνδρες
Authors: Κανταρτζή Περσεφόνη-Δήμητρα 
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν να διερευνηθεί αν: 1. οι υπογόνιμοι και οι γόνιμοι άνδρες διαφέρουν ως προς το επίπεδο κατακερματισμού του DNA. 2. υπάρχουν διαφορές στο επίπεδο του κατακερματισμού του DNA ανάλογα με το αίτιο της υπογονιμότητας. 3. συσχετίζεται ο κατακερματισμός του DNA των σπερματοζωαρίων με τις παραμέτρους του σπερμοδιαγράμματος. 4. επιδρά η κατάψυξη και απόψυξη του δείγματος σπέρματος, στο επίπεδο του κατακερματισμού του DNA. Στη μελέτη συμμετείχαν 55 υπογόνιμοι άνδρες. Την ομάδα ελέγχου αποτέλεσαν 22 άνδρες. Η επίδραση της κατάψυξης – απόψυξης μελετήθηκε σε 38 δείγματα σπέρματος. Η εξέταση του κατακερματισμού του DNA των σπερματοζωαρίων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο TUNEL, με μικροσκόπιο φθορισμού. Από τους 55 υπογόνιμους άνδρες οι 16 διαγνώστηκαν με κιρσοκήλη, οι 22 με ιδιοπαθή δυσπερμία, οι 8 με σπάνια αίτια υπογονιμότητας και οι 9 με ανεξήγητη υπογονιμότητα. Όσον αφορά το πρώτο ερευνητικό ερώτημα, βρέθηκε ότι, παρ’ όλο που οι υπογόνιμοι άνδρες παρουσίαζαν υψηλότερο επίπεδο κατακερματισμού του DNA σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (20,8% έναντι 16,7%), η διαφορά αυτή δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p = 0,310). Οι υποομάδες των υπογόνιμων ανδρών με τα δύο συχνότερα αίτια υπογονιμότητας, δηλαδή οι άνδρες με κιρσοκήλη και αυτοί με ιδιοπαθή δυσπερμία δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ τους (p = 0,204), παρότι η ομάδα της ιδιοπαθούς δυσπερμίας παρουσίαζε υψηλότερη τιμή κατακερματισμού (28,7% έναντι 22,1%). Οι άνδρες με ιδιοπαθή δυσπερμία είχαν σημαντικά υψηλότερο επίπεδο κατακερματισμού του DNA σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (28,7% έναντι 16,7%, p = 0,004), ενώ η αντίστοιχη διαφορά της ομάδας των ανδρών με κιρσοκήλη δεν ήταν σημαντική (22,1% έναντι 16,7%, p = 0,147). Ο κατακερματισμός του DNA συσχετίστηκε αρνητικά με όλες τις παραμέτρους του σπερμοδιαγράμματος. Επίσης βρέθηκε αρνητική συσχέτιση με το μέγεθος των όρχεων. Η κατάψυξη και απόψυξη του σπέρματος οδήγησε σε στατιστικά σημαντική αύξηση του επιπέδου κατακερματισμού του DNA (13,3% έναντι 16,3%, p = 0,002). Συμπερασματικά φάνηκε ότι υπάρχει μία τάση για υψηλότερο επίπεδο κατακερματισμού του DNA στους υπογόνιμους σε σχέση με τους γόνιμους άνδρες. Το εύρος, όμως, των τιμών στους δύο πληθυσμούς και ιδιαίτερα στους υπογόνιμους άνδρες είναι αρκετά μεγάλο, με αποτέλεσμα να υπάρχει σημαντική αλληλοεπικάλυψη των καταγραφόμενων τιμών. Επιπρόσθετα, το επίπεδο κατακερματισμού του DNA δεν μπόρεσε να διακρίνει τα κυριότερα αίτια υπογονιμότητας, αν και παρατηρήθηκε μία τάση για υψηλότερο επίπεδο κατακερματισμού στους άνδρες με ιδιοπαθή δυσπερμία. Ο κατακερματισμός του DNA δεν φαίνεται να αποτελεί ανεξάρτητο δείκτη της ανδρικής γονιμότητας, αφού παρουσίασε αρνητική συσχέτιση, αν και χαλαρή, με όλες τις παραμέτρους του σπερμοδιαγράμματος, καθώς επίσης και με το μέγεθος των όρχεων. Τέλος η διαδικασία της κατάψυξης – απόψυξης του σπέρματος, που συχνά πραγματοποιείται κυρίως στο πλαίσιο των μεθόδων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, προκαλεί αύξηση στο επίπεδο κατακερματισμού του DNA των σπερματοζωαρίων, χωρίς να είναι βέβαιο αν η αύξηση αυτή είναι κλινικά σημαντική.