Προσδιορισμός παραγόντων κινδύνου για την εμφάνιση μεταβολικού συνδρόμου στην ενήλικη ζωή σε έμβρυα και νεογνά με ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης
Authors: Κυριακάκου Μαριαλένα 
Published: January 2014

Η διατριβή αποτελείται από το ΓΕΝΙΚΟ και το ΕΙΔΙΚΟ ΜΕΡΟΣ. Το Γενικό μέρος περιλαμβάνει τα κεφάλαια: Ι. Eνδομήτρια Υπολειπόμενη Αύξηση (ΕΥΑ)-Intrauterine growth restriction. (IUGR). Γίνεται ιστορική αναδρομή και δίνεται ο ορισμός της ΕΥΑ (και η σημασία της διάκρισης του ΕΥΑ από το small for gestational age-SGA νεογνό), καθώς και επιδημιολογικά δεδομένα. Αναφέρονται τα στάδια της ενδομήτριας αύξησης και οι τύποι της ΕΥΑ. Αναλύεται εκτενώς η αιτιολογία της ΕΥΑ από τη μητέρα, το έμβρυο, τον πλακούντα, τους γενετικούς και ενδοκρινικούς παράγοντες. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στη διάγνωση της ΕΥΑ, με τον προσδιορισμό της ηλικίας κύησης, με κλινικές μεθόδους [ψηλάφηση των κοιλιακών τοιχωμάτων-χειρισμοί Λεοπόλδου, μέτρηση της απόστασης από τον πυθμένα της μήτρας ως την ηβική σύμφυση (symphysis-fundal height, S-F height)], με απεικονιστικές μεθόδους (υπερηχογραφικός προσδιορισμός του εμβρυϊκού βάρους και του όγκου του αμνιακού υγρού, τρισδιάστατη υπερηχογραφία-3D, Doppler υπερηχογραφία, βαθμολόγηση του πλακούντα, αυξημένος λόγος HC/AC), και τονίζεται η σημασία των καμπυλών εμβρυικής αύξησης και της διάκρισης της συμμετρικής από την ασύμμετρη ΕΥΑ για την πρόγνωση του εμβρύου. Αναφέρονται τρόποι πρόληψης ανάλογα με την επιλογή του χρόνου και του είδους του τοκετού. Αναλύεται η αντιμετώπιση της κύησης με ΕΥΑ και στη συνέχεια αναφέρονται διάφορες θεραπευτικές μέθοδοι που έχουν κατά καιρούς προταθεί για την αντιμετώπιση της ΕΥΑ, η αντιμετώπιση του νεογνού μετά τη γέννηση και τα άμεσα προβλήματα νεογνών με ΕΥΑ. Αναφέρεται η έκβαση μετά τη νεογνική περίοδο σε παιδιά με ΕΥΑ, όπου δίνονται στοιχεία για τη νοσηρότητα και τις επιπλοκές της ΕΥΑ (βραχυ- και μακροπρόθεσμες σχέση με νόσους ενηλίκων) και τη σχετιζόμενη με ΕΥΑ θνησιμότητα. ΙΙ. EYA και Μεταβολικό Σύνδρομο. Γίνεται ιστορική αναδρομή της έννοιας του μεταβολικού συνδρόμου και δίνονται οι ορισμοί που έχουν προταθεί μέχρι αυτόν που ισχύει σήμερα (WHO, European Group for the Study of Insulin Resistance, ATPIII, IDF ). Γίνεται ιστορική αναδρομή της συσχέτισης μεταξύ ΕΥΑ και μεταβολικού συνδρόμου, αναφέρονται οι βασικές μελέτες πάνω στις οποίες βασίστηκε αυτή η συσχέτιση καθώς και η παθοφυσιολογία της ΕΥΑ που οδηγεί στη συσχέτιση αυτή. Αναλύονται οι υποθέσεις για τη διερεύνηση του υποκείμενου παθογενετικού μηχανισμού της συσχέτισης ΕΥΑ και μεταβολικού συνδρόμου (υπόθεση του λιτού φαινοτύπου, υπόθεση του λιτού γονότυπου, υπόθεση της εμβρυϊκής ινσουλίνης, υπόθεση της «σωτηρίας» του εμβρύου, υπόθεση της αναπληρωματικής αύξησης, υπόθεση του εμβρυϊκού προγραμματισμού, υπόθεση της εμβρυϊκής προέλευσης των νοσημάτων των ενηλίκων). Ακολούθως, γίνεται αναφορά στους μεταβολικούς μηχανισμούς που συνδέουν την ΕΥΑ με νόσους ενηλίκων. Τέλος, αναφέρονται ο ρόλος της αναπληρωματικής αύξησης και των γλυκοκορτικοειδών. ΙΙΙ. Λεπτίνη, Αντιπονεκτίνη, Γκρελίνη και o ρόλος τους στην ΕΥΑ. Στο κεφάλαιο αυτό αναλύονται η δομή, η σύνθεση, οι λειτουργίες, η κλινική σημασία της λεπτίνης, της αντιπονεκτίνης και της γκρελίνης. Αναφέρεται ο ρόλος τους στην κύηση καθώς και στην ΕΥΑ. [...]