bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
ปริมาณปิโตรเลียมไฮโดรคาร์บอนในน้ำทะเลจากชายฝั่งอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
Authors:   , โชคบัณฑิต นภดา
Published: February 2025

ความเจริญและการพัฒนาอุตสาหกรรมตามชายฝั่งทะเลก่อให้เกิดการปนเปื้อนปิโตรเลียม ไฮโดรคาร์บอนในน้ำทะเล และส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและสิ่งมีชีวิตในทะเล วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้ เพื่อวิเคราะห์หาปริมาณปิโตรเลียมไฮโดรคาร์บอนที่ละลายและแพร่กระจายในน้ำทะเล (dissolved and dispersed petroleum hydrocarbons, DDPHs) บริเวณชายฝั่งอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ในช่วงเดือน สิงหาคม 2563 ถึงเดือนมีนาคม 2564 โดยเก็บตัวอย่างทั้งสิ้น 6 ครั้ง สกัด DDPHs ในน้ำทะเลด้วยเฮกเซน (hexane) และวัดปริมาณ DDPHs ด้วยเทคนิคฟลูออเรสเซนต์สเปคโตรสโคปี (fluorescence spectroscopy) โดยเทียบกับสารมาตรฐานไครซีน (chrysene) พบว่าDDPHs ที่ปนเปื้อนในน้ำทะเลเฉลี่ยจาก ทุกสถานีในช่วงเวลา 6 เดือนมีค่า0.885±0.802 (0.095-3.189) μg/L (chrysene equivalent) โดยเดือนที่มี ค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ เดือนสิงหาคมมีค่า 1.612±0.475 (0.845-2.379) μg/L (chrysene equivalent) ซึ่ง อาจเป็นเพราะว่าอยู่ในช่วงฤดูฝน น้ำฝนชะคราบน้ำมันจากแผ่นดินลงสู่ทะเล ในขณะที่เดือนที่มีค่าเฉลี่ยน้อย ที่สุด คือ เดือนธันวาคมมีค่า 0.207±0.105 (0.095-0.418) μg/L (chrysene equivalent) ซึ่งเป็นช่วงฤดูแล้ง ทั้งนี้ สถานีที่ 7 ซึ่งอยู่บริเวณท่าเรือขนส่งสินค้า พบว่ามีปริมาณ DDPHs ในบางเดือนสูงกว่าค่ามาตรฐาน คุณภาพน้ำทะเลประเภทที่ 3 (คุณภาพน้ำทะเลเพื่อการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ) ที่กำหนดไว้ที่ 1 μg/L (chrysene equivalent) อย่างไรก็ดี ค่า DDPHs ที่พบในพื้นที่ศึกษาส่วนใหญ่มีค่าไม่เกินค่ามาตรฐานคุณภาพน้ำทะเล ประเภทที่ 5 (คุณภาพน้ำทะเลเพื่อการอุตสาหกรรมและท่าเรือ) ที่กำาหนดไว้ไม่เกิน 5 μg/L (chrysene equivalent)
การสรุปบทความโดยใช้หลักการเรียนรู้ของเครื่อง
Authors:   , รุ่งศรีพัฒนพร ธนเดช
Published: February 2025

โครงงานวิจัยเรื่อง “การสรุปบทความโดยใช้หลักการเรียนรู้ของเครื่อง” มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาวิธีการสรุปบทความอัตโนมัติโดยใช้หลักการเรียนรู้ของเครื่อง ที่ได้นำความรู้ และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องมาประยุกต์ใช้ในการทำโครงงานวิจัยฉบับนี้ การสรุปบทความโดยใช้หลักการเรียนรู้ของเครื่องเป็นการสรุปบทความภาษาไทย โดยทำการเก็บรวบรวมข้อมูลมาจาก www.thepotential.org แล้วจึงนำบทความที่ได้มาเปลี่ยนแปลงเป็น Word Embedding ซึ่งเป็นการแปลงจากตัวอักษรไปเป็นเวกเตอร์จำนวนจริง หลังจากนั้นจึงนำเวกเตอร์ที่ได้มาใช้ในการจัดกลุ่มโดยใช้วิธีการจัดกลุ่ม แล้วจึงวัดผลด้วย BLEU Score, ROUGH Score และ F1 Score ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า ผลสรุปที่ได้จากแบบจำลองนั้นดีกว่าผลสรุปที่ได้จากการสุ่ม
การผลิตและทดสอบรีคอมบิแนนท์ scFv-Fc ต่อ NOTCH1 และ NOTCH2 ที่ผลิตโดยเซลล์ไลน์ CHO-K1 เพื่อยับยั้งวิถีสัญญาณ Notch ในเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาว
Authors:   , อาชาวงศ์ ธนวันต์
Published: February 2025

วิถีสัญญาณ Notch เป็นวิถีสัญญาณภายในเซลล์ที่มีในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมซึ่งทำหน้าที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงของเซลล์ การเพิ่มจำนวน และการตายของเซลล์ ความผิดปกติของการส่งวิถีสัญญาณ Notch นำไปสู่การเกิดมะเร็งหลายชนิด โดยพบการกลายพันธุ์ของยีนที่แสดงออกโปรตีน NOTCH1 มากกว่า 50% ในผู้ป่วยมะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิด T cell (T cell acute lymphoblastic leukemia; T-ALL) โดยเฉพาะอย่างยิ่งการกลายพันธุ์ของยีนแสดงออกโปรตีน HD พบมากกว่า 40% ของผู้ป่วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิด T cell ซึ่งส่งผลให้วิถีสัญญาณ Notch เพิ่มขึ้นอย่างมาก หนึ่งในวิธียับยั้งวิถีสัญญาณ Notch ที่เพิ่มขึ้นอย่างมากนี้คือการใช้ gamma secretase inhibitor (GSI) อย่างไรก็ตามการใช้ GSI ก็ยังมีข้อเสียคือการมีสับสเตรทหลายชนิด (pan-inhibitor activity) เช่น APP ERBBP4 E-cadherin ephrinB2 และ CD44 เป็นต้น จึงเป็นสาเหตุที่การรักษาด้วย GSI ผลข้างเคียงตามมา การใช้รีคอมบิแนนท์แอนติบอดี scFv-Fc ที่มีความจำเพาะอย่างมากต่อ negative regulatory region (NRR) ของ NOTCH1 และ NOTCH2 (αN1 scFv-Fc และ αN2 scFv-Fc) จึงเป็นทางเลือกที่มีความหวังในการรักษาโรค T-ALL ที่เกิดจากการกลายพันธุ์ที่ยีน NOTCH การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตรีคอมบิแนนท์แอนติบอดีทั้ง 2 ชนิดจากเซลล์ไลน์ CHO-K1 เพื่อทดสอบประสิทธิภาพการรักษาในเซลล์ไลน์มะเร็งเม็ดเลือดขาวชนิด T cell ประกอบไปด้วยเซลล์ไลน์ Molt4 และ Jurkat ผลพบว่าเซลล์ไลน์ CHO-K1 ที่ผลิต αN1 scFv-Fc and αN2 scFv-Fc มีผลิตภาพจำเพาะ 16.20 และ 28.96 พิโคกรัมต่อเซลล์ต่อวัน ภายใน 7 วันของการผลิตตามลำดับ ผลิตภัณฑ์ที่ผ่านการทำให้บริสุทธิ์ด้วยวิธีการคอลัมน์ โครมาโทกราฟีสัมพรรคภาพถูกตรวจสอบด้วย SDS-PAGE และ Western Blot นอกจากนี้ Molt4 และ Jurkat ยังตรวจพบการแสดงออกของ NOTCH1 และ NOTCH2 ซึ่งบ่งบอกถึงการส่งวิถีสัญญาณ Notch ภายในเซลล์ การทดลองที่ควรทำเพิ่มเติมคือการลดระดับของวิถีสัญญาณ Notch การลดความเป็นเซลล์มะเร็งต้นกำเนิด (cancer stemness) และการตายของเซลล์ในเซลล์ไลน์ Molt4 และ Jurkat จากการให้ αN1 scFv-Fc และ αN2 scFv-Fc จำเป็นต้องถูกศึกษาในอนาคต การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่ารีคอมบิแนนท์แอนติบอดีสามารถในไปใช้ในการยังยั้งวิถีสัญญาณ Notch ในเซลล์ไลน์มะเร็งเม็ดเลือดขาวได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเป็นทางเลือกหนึ่งสำหรับการใช้ภูมิคุ้มกันบำบัดในการรักษารโรค T-ALL
ปัญญาประดิษฐ์สำหรับวิเคราะห์สาเหตุที่ผลิตภาพการเลี้ยงสุกรไม่เป็นไปตามเป้า และขั้นตอนวิธีสำหรับแจ้งเตือนการกินอาหารผิดปกติรายวัน
Authors:   , ธนาผลไพบูลย์ ธนวัฒน์
Published: February 2025

ปัจจุบันเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์หรือ AI (Artificial Intelligence) หรือระบบอัตโนมัติต่าง ๆ กำลังเข้ามามีบทบาทมากขึ้นและถูกนำมาใช้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการเลี้ยงปศุสัตว์เพื่อการค้าหรือในด้านต่าง ๆ ในโครงงานนี้ผู้จัดทำจึงพัฒนาขั้นตอนการแจ้งเตือนความผิดปกติไปยังผู้ดูแลสถานที่เลี้ยงสุกรและศูนย์ผู้เชี่ยวชาญของบริษัท เมื่อสุกรกินอาหารไม่เป็นไปตามมาตรฐาน และปัญญาประดิษฐ์สำหรับวิเคราะห์สาเหตุที่ผลิตภาพการเลี้ยงสุกรไม่เป็นไม่ตามเป้า ขั้นตอนในการพัฒนาระบบจะเริ่มต้นด้วยการรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการกินอาหาร แล้วจึงนำไปวิเคราะห์ข้อมูล จากนั้นเตรียมข้อมูลเพื่อนำไปสร้างตัวแบบการเรียนรู้ของเครื่องสำหรับวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของรูปแบบการกินอาหารเทียบกับผลิตภาพการเลี้ยงสุกรเมื่อปิดรุ่น และแจ้งเตือนความผิดปกติของการกินอาหาร ซึ่งผู้จัดทำจะสร้างตัวแบบการเรียนรู้เพื่อหาว่าการกินอาหารของสุกรในช่วงใดที่ส่งผลกับน้ำหนักจำหน่ายออก เพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญสามารถวิเคราะห์เพิ่มเติมเพื่อหาสาเหตุที่แท้จริงและปรับปรุงมาตรฐานการแจ้งเตือนในรุ่นต่อ ๆ ไปได้
โปรแกรมประยุกต์สำหรับคำนวณอัตราส่วนนิวเคลียสต่อไซโทพลาซีมจากเซลล์ในน้ำช่องท้อง
Authors:   , ชาสุวรรณ กนกวรรณ
Published: February 2025

โครงงานนี้มีจุดประสงค์เพื่อสร้างโปรแกรมประยุกต์คำนวณอัตราส่วนนิวเคลียสต่อไซโทพลาซึม (N/C ratio) จากเซลล์ในน้ำช่องท้อง เพื่ออำนวยความสะดวกแก่พยาธิแพทย์ แทนการอ่านค่าด้วยตาเปล่าโดยใช้กล้องจุลทรรศน์ ในการศึกษานี้ขั้นแรกแปลงภาพที่รับมาเป็นปริภูมิเอชเอสไอ จากนั้นใช้อัลกอริทึมการแบ่งกลุ่มแบบเคมีนในการหากลุ่มเซลล์ที่คล้ายกัน หลังจากนั้นแปลงเป็นภาพขาวดำ โดยใช้อัลกอริทึมค่าขีดแบ่ง ซึ่งจะได้จุดเล็ก ๆ ซึ่งเป็นสิ่งรบกวนปรากฎขึ้นมาในภาพ จากนั้นจึงใช้เทคนิค opening ในการกำจัดสิ่งรบกวนที่ปรากฏบนภาพ ถัดไปทำการแยกเซลล์ที่ติดกัน ต่อไประบุ unknown region เพื่อใช้สำหรับอัลกอริทึม watershed ซึ่งได้จุดศูนย์กลางของเซลล์ หลังจากนั้นใช้อัลกะริทึม watershed เพื่อแสดงขอบเขตของแต่ละเซลล์ถัดไปคำนวณระยะทางยูคลิเดียน ซึ่งจะได้พื้นที่ของนิวเคลียสและไซโทพลาซึม สุดท้ายคำนวณอัตราส่วนนิวเคลียสต่อไซโทพลาซึม โดยนำพื้นที่นิวเคลียสหารพื้นที่ไซโทพลาซึม ทำให้ได้อัตราส่วนนิวเคลียสต่อไซโทพลาซึม และแสดงผลทางหน้าจอ เพื่ออำนวยความสะดวกแก่พยาธิแพทย์ในการหาอัตราส่วนนิวเคลียสต่อไซโทพลาซึม
การเตรียมคอนกรีตทนไฟแมกนีเซียมโดยใช้ซีเมนต์ฐานแมกนีเซียเป็นตัวเชื่อมประสาน
Authors:   , การิวัตร วันวิสา
Published: February 2025

คอนกรีตทนไฟแมกนีเซียเป็นวัสดุเซรามิกที่มีสมบัติในด้านความทนไฟสูง ทนต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพหรือรูปร่างที่อุณหภูมิสูง สามารถทนทานต่อการกัดกร่อนเชิงด่างได้ดี โดยทั่วไปคอนกรีตทนไฟผลิตจากการนำเอาวัตถุดิบหลายๆขนาดมาผสมกันโดยใช้แคลเซียมอะลูมิเนตซีเมนต์เป็นตัวเชื่อมประสาน อย่างไรก็ตามปริมาณอะลูมินาในแคลเซียมอะลูมิเนตซีเมนต์จะส่งผลทำให้ความทนทานต่อการกัดกร่อนเชิงด่างลดลง งานวิจัยนี้ศึกษาการเตรียมคอนกรีตทนไฟแมกนีเซียโดยใช้แมกนีเซียมออกซีซัลเฟตซีเมนต์เป็นตัวเชื่อมประสาน เพื่อให้ชิ้นงานแข็งตัวและคงรูปได้ที่อุณหภูมิห้อง เมื่อผ่านการเผาที่อุณหภูมิสูงแมกนีเซียมออกซี ซัลเฟตซีเมนต์จะสลายตัวเหลือแมกนีเซียเพียงเฟสเดียว ทำให้ไม่ส่งผลเสียต่อความทนทานต่อการกัดกร่อนของคอนกรีตทนไฟ ในการทดลองนี้ศึกษาผลของปริมาณการเติมแมกนีเซียที่ผ่านการเผาที่อุณหภูมิต่ำและแมกนีเซียมซัลเฟตเฮปตะไฮเดรตเซียอย่างละร้อยละ 1 ถึง 4 ต่อสมบัติของชิ้นงานที่เตรียมได้ จากผลการทดลองพบว่า ความแข็งแรงต่อแรงดัดของชิ้นงานคอนกรีตทนไฟแมกนีเซียหลังอบแห้งมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น เมื่อเพิ่มปริมาณแมกนีเซียที่ผ่านการเผาที่อุณหภูมิต่ำและแมกนีเซียมซัลเฟตเฮปตะไฮเดรต ซึ่งมีค่าความแข็งแรงต่อแรงดัดของชิ้นงานสูงสุดเท่ากับ 246.3 กิโลกรัมต่อตารางเซนติเมตร เมื่อเติมแมกนีเซียที่ผ่านการเผาที่อุณหภูมิต่ำและแมกนีเซียมซัลเฟตเฮปตะไฮเดรตอย่างละร้อยละ 4 จากการวิเคราะห์องค์ประกอบเฟส ปรากฏเฟสบลูไซต์ แมกนีไซต์ และแมกนีเซียมออกซีซัลเฟตซีเมนต์ เฟส 3-1-8 ขึ้นภายในโครงสร้างของชิ้นงาน จากการทำปฏิกิริยาระหว่างแมกนีเซียที่ผ่านการเผาที่อุณหภูมิต่ำและแมกนีเซียมซัลเฟตเฮปตะ ไฮเดรต เมื่อนำชิ้นงานไปทำการเผาที่อุณหภูมิ 1500 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 5 ชั่วโมง พบว่าชิ้นงานหลังเผามีความแข็งแรงต่อแรงดัดและความหนาแน่นรวมลดลง แต่ค่าการดูดซึมน้ำและค่าความพรุนตัวเพิ่มขึ้นเมื่อเพิ่มปริมาณแมกนีเซียที่ผ่านการเผาที่อุณหภูมิต่ำและแมกนีเซียมซัลเฟตเฮปตะไฮเดรต เนื่องจากเกิดจากการสลายตัวทางความร้อนของบลูไซต์ แมกนีเซียมคาร์บอเนต และแมกนีเซียมออกซีซัลเฟตซีเมนต์ เกิดเป็นเฟส เพอริเคลส ส่งผลให้เกิดรูพรุนในโครงสร้างของชิ้นงาน จึงส่งผลให้ความแข็งแรงลดลง
ความหลากหลายทางพันธุกรรมของเต่ากระ (Eretmochelys imbricata) บริเวณเกาะทะลุ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
Authors:   , คันธารัตนกุล นันทนัช
Published: February 2025

เต่ากระ (Eretmochelys imbricata) เป็นเต่าทะเลขนาดกลางที่มีแนวโน้มการลดลงของจำนวน อย่างต่อเนื่อง ด้วยผลกระทบทั้งทางตรงและอ้อมของกิจกรรมมนุษย์ ปัจจุบันเต่ากระถูกขึ้นบัญชีเป็นสัตว์ ทะเลที่เข้าขั้นวิกฤต การศึกษาและวิจัยเต่ากระเพื่อการอนุรักษ์เพิ่มมากขึ้น ทั้งในเรื่องระบบนิเวศ พฤติกรรม และ พันธุกรรม การศึกษาครั้งนี้มุ่งเน้นการสำรวจความหลากหลายทางพันธุกรรมของเต่ากระ บริเวณเกาะ ทะลุ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งอยู่ในอ่าวไทยฝั่งตะวันตก โดยใช้ลำดับนิวคลีโอไทด์ในไมโทคอนเดรีย บริเวณคอนโทรลรีเจียน (control region) ซึ่งเป็นบริเวณที่พบอัตราการกลายพันธุ์มากที่สุด ตัวอย่างเลือด ของลูกเต่ากระอายุ 8, 9 และ 14 เดือน ถูกเก็บไว้บนกระดาษกรอง โดยเก็บตัวอย่างเลือดจากลูกเต่า 10 ตัว ในแต่ละช่วงอายุ สารพันธุกรรม (DNA) สกัดด้วยวิธีการสกัดโดยใช้เกลือ (salting out) ผลผลิตพีซีอาร์ ของคอนโทรลรีเจียนมีขนาด 808 คู่เบส ซึ่งใช้จากการเปรียบเทียบลำดับนิวคลีโอไทด์ของลูกเต่ากระทั้งหมด 15 ตัวอย่าง (5 ตัวอย่างต่อช่วงอายุ) ไม่พบความแปรปรวนทางพันธุกรรมของลูกเต่ากระ ซึ่งอาจเป็นผลมา จากลูกเต่ากระในแต่ละช่วงอายุมาจากแม่เต่ากระตัวเดียวกัน หรือแม่เต่ากระที่มาวางไข่ที่เกาะทะลุส่วนใหญ่ มีพันธุกรรมของบรรพบุรุษทางแม่ตัวเดียวกัน หรืออาจเป็นเพราะเครื่องหมายพันธุกรรมที่ใช้ไม่มีความ แปรปรวนเพียงพอที่จะสำรวจความหลากหลายของเต่ากระบริเวณเกาะทะลุได้
การวิเคราะห์สีของลิปสติกที่เตรียมจากสารให้สีธรรมชาติ
Authors:   , นาวัลย์ กนกอร
Published: February 2025

โครงการนี้ศึกษาสีของลิปสติกที่เตรียมจากสารให้สีธรรมชาติจากข้าวแดง (อังคัก) ฟักทอง อัญชัน และบีทรูท ได้เป็นสารให้สีธรรมชาติสีแดง สีเหลือง สีน้าเงิน และสีน้ำตาลแดง ตามลำดับ เตรียมลิปสติกที่ไม่ใส่สารให้สี (เบส) ลิปสติกแท่งสีเดี่ยว และสีผสมที่อัตราส่วนต่างกัน 7 อัตราส่วน ได้ลิปสติกสีผสม 3 เฉดสี คือ ลิปสติกเฉดสีม่วงจากการผสมของสารให้สีจากข้าวแดงและอัญชัน ลิปสติกเฉดสีส้มแดงจากการผสมของสารให้สีจากฟักทองและข้าวแดง และลิปสติกเฉดสีส้มจากการผสมของสารให้สีจากฟักทองและบีทรูท นำมาวิเคราะห์ผลของอัตราส่วนสารให้สีต่อสีของลิปสติกแท่งในแต่ละเฉดสี พบว่า อัตราส่วนการผสมของสารให้สีส่งผลต่อสีสัน (a*b*) ความสว่าง (L*) และความอิ่มตัวสี (C*ab) ค่าสีมีการเปลี่ยนแปลงเมื่ออัตราส่วนเปลี่ยนไป ซึ่งผลของการเปลี่ยนแปลงขึ้นกับสารให้สีที่นำมาผสมกัน ลิปสติกที่ใส่สารให้สีทั้งสีผสมและสีเดี่ยวมีความสว่างต่ำกว่าลิปสติกที่ไม่ใส่สารให้สี เมื่อเพิ่มอัตราส่วนการผสมของสารให้สีจากฟักทองของลิปสติกเฉดสีส้มแดงและสีส้ม พบว่า ความสว่างและความอิ่มตัวสีของสีผสมจะเพิ่มขึ้น สำหรับลิปสติกเฉดสีม่วง พบว่า เมื่อเพิ่มอัตราส่วนของสารให้สีจากข้าวแดง ความอิ่มตัวสีจะเพิ่มขึ้น แต่ความสว่างจะลดลง ทั้งนี้อัตราการเปลี่ยนแปลงของค่าสีไม่ได้เปลี่ยนแปลงด้วยค่าคงที่
การวิเคราะห์กระบวนการผลิตสีของเครื่องพิมพ์ 3 มิติ ระบบเอฟดีเอ็ม
Authors:   , ทิตาสิริมณีรดา สิรภัทร
Published: February 2025

โครงการนี้วิเคราะห์ความสามารถในการผลิตสีของเครื่องพิมพ์ 3 มิติ ด้วยเทคโนโลยีการพิมพ์วัตถุ 3 มิติ ร่วมกับการพิมพ์สีระบบอิงก์เจ็ตบนพื้นผิวของวัตถุ และศึกษาผลของการเปลี่ยนแปลงความหนาต่อสีที่พิมพ์ ได้ โดยทำการทดลองสร้างแผ่นตัวอย่างสี 2 รูปแบบ ได้แก่ Texture และ Surface เพื่อเลือกรูปแบบในการ พิมพ์ ซึ่งการทดลองเลือกพิมพ์รูปแบบพิมพ์พื้นผิวด้านบน (Surface) จากนั้นสร้างแผ่นตัวอย่างสี 49 ช่อง กำหนดความหนาของสิ่งพิมพ์ต่างกัน 5 ขนาด คือ 1 มม., 2 มม., 4 มม., 8 มม. และ 16 มม. แต่ละช่องมีสี ต่างกัน เพื่อศึกษาอิทธิพลของความหนาต่อสีที่พิมพ์ได้ และทดสอบพิมพ์ 125 ช่อง ที่ความหนาเดียว โดย กำหนดความหนาสิ่งพิมพ์ที่ 4 มม. ซึ่งสีในแต่ละช่องได้จากการแบง่ สัญญาณของแม่สี RGB จาก 0 ถึง 255 ออกเป็น 5 ช่วงเท่า ๆ กัน ทำให้ได้จำนวนสี 125 สี ที่แตกต่างกัน วัดค่าสี L*a*b* ของสิ่งพิมพ์แต่ละชิ้นภายใต้ สภาวะ D65/2° นำค่าสีที่วัดได้จากแผ่นตัวอย่างสี 49 ช่อง มาวิเคราะห์เปรียบเทียบค่าสีระหว่างสิ่งพิมพ์ทุก ความหนากับต้นฉบับ (sRGB) และนำค่าสีที่วัดได้จากแผ่นตัวอย่างสี 125 สี มาวิเคราะห์การกระจายตัวของค่า สีระหว่างสิ่งพิมพ์กับต้นฉบับ (sRGB) จากการทดลองพบว่า ความหนาไม่มีผลชัดเจนต่อการพิมพ์สีของสิ่งพิมพ์ นอกจากนี้ขอบเขตสีที่หมึกพิมพ์ได้และสูตรการคำนวณสัดส่วนหมึกพิมพ์ของเครื่องพิมพ์มีผลต่อการพิมพ์สีของเครื่องพิมพ์
แอปพลิเคชันเลือกสีรองพื้น
Authors:   , ธนะศิระสมุทร กฤษฎิ์ติณณ์
Published: February 2025

โครงการนี้ศึกษาความเป็นไปได้ในพัฒนาแอปพลิเคชันการเลือกสีรองพื้น โดยทดลอง เขียนโปรแกรม GUI ทำนายสีรองพื้นที่ใกล้เคียงกับสีผิวของผู้ใช้งานด้วยการเทียบความต่างสีใน ระบบ CIELAB (Delta E) โดยใช้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 10 คน ที่ถ่ายรูปในสภาวะแสงที่แตกต่างกัน ใช้ตัวอย่างสีรองพื้นที่ใช้ในการทดลองทั้งหมด 27 เฉดสี จากการทดลองพบว่าการทดลองนี้สามารถ ช่วยเลือกสีรองพื้นที่ใกล้เคียงกับผิวของผู้ใช้งานมีความแม่นยำเท่ากับร้อยละ 70 และโปรแกรม GUI ที่สร้างขึ้นสามารถทำนายสีรองพื้นที่ใกล้เคียงกับผิวของผู้ใช้งานได้ไม่ว่าจะถ่ายด้วยสภาพแสง ใดและต้องการหาสีรองพื้นที่บริเวณใดก็ตาม
ผลของน้ำมันพืชต่อคุณภาพของไอศกรีมน้ำนมข้าวโพด
Authors:   , มะมา พนิตพิชา
Published: February 2025

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของชนิดน้ำมันพืชต่อสมบัติทางกายภาพและประสาทสัมผัสของไอศกรีมน้ำนมข้าวโพด และเพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงสมบัติทางกายภาพและเคมีระหว่างการเก็บรักษาของไอศกรีมน้ำนมข้าวโพด ซึ่งประกอบด้วยน้ำนมข้าวโพด (อัตราส่วนข้าวโพด:น้ำ = 1.2:1) น้ำมันพืช น้ำตาลทราย คาร์ราจีแนน กัวร์กัม เกลือแกง และเลซิทิน ร้อยละ (โดยน้ำหนัก) 84.5, 7.00, 8.00, 0.150, 0.150, 0.100 และ 0.100 ตามลำดับ โดยแปรชนิดน้ำมันพืชได้แก่ น้ำมันคาโนลา น้ำมันข้าวโพด น้ำมันมะพร้าว น้ำมันแมคคาเดเมีย และ น้ำมันรำข้าว พบว่าไอศกรีมน้ำนมข้าวโพดที่ใช้น้ำมันมะพร้าวเป็นองค์ประกอบมีร้อยละการขึ้นฟูสูงที่สุด ร้อยละการละลายต่ำที่สุด มีคะแนนความชอบโดยรวมจากการทดสอบทางประสาทสัมผัสสูงที่สุด และแตกต่างจากตัวอย่างอื่นอย่างมีนัยสำคัญ (p ≤ 0.05) เมื่อศึกษาองค์ประกอบทางเคมี พบว่าไอศกรีมน้ำนมข้าวโพดที่ใช้น้ำมันมะพร้าวเป็นองค์ประกอบมีปริมาณความชื้น ไขมัน โปรตีน เถ้า และคาร์โบไฮเดรต ร้อยละ (โดยน้ำหนัก) 76.99, 8.60, 0.70, 0.79, 0.55 และ 13.00 ตามลำดับ ชนิดของกรดไขมันส่วนใหญ่เป็นกรดไขมันอิ่มตัว โดยมี lauric acid (C12:0) มากที่สุด รองลงมาคือ myristic acid (C14:0) และพบกรดไขมันไม่อิ่มตัวเพียงเล็กน้อย เมื่อศึกษาสมบัติทางกายภาพและเคมีของไอศกรีมน้ำนมข้าวโพดระหว่างการเก็บรักษาที่อุณหภูมิ -11 ± 2 °C เป็นเวลา 8 สัปดาห์ พบว่าค่า peroxide และค่าความแข็งเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p ≤ 0.05) ส่วนค่าสี (ΔE) ของไอศกรีมไม่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ (p > 0.05) ในระหว่างการเก็บรักษา
การดัดแปลงลำดับนิวคลิโอไทด์บริเวณตำแหน่งที่ไรโบโซมจับของโอเพอรอน phaCAB เพื่อการผลิตพอลิ 3-ไฮดรอกซีบิวทิวเรด
Authors:   , ศรีโมรา ธเนศ
Published: February 2025

การผลิตพลาสติกชีวภาพชนิดพอลิ 3–ไฮดรอกซีบิวทิเรต (PHB) ในรีคอมบิแนนท์ E. coli โดยการใช้ยีนชีวสังเคราะห์ที่เกี่ยวข้องกับการผลิต PHB โอเพอรอน phaCAB มีข้อดีกว่าสายพันธุ์ ดั้งเดิม เช่น สามารถเจริญเติบโตได้รวดเร็ว สามรถใช้อาหารราคาถูกได้ มีประสิทธิภาพในการผลิต PHB สูงรวมถึงไม่มีเงินไซม์ดีพอลิเมอไรเซชันด้วย โดยปกติแล้วโอเพอรอน phaCAB จะสามารถ แสดงออกได้ภายใต้การควบคุมของโปรโมเตอร์และตำแหน่งจับกับไรโบโซม (RBS) ซึ่งโปรโมเตอร์ที่ นิยมใช้กันนั้นมักเป็นโปรโมเตอร์เหนี่ยวนำที่ต้องใช้สารเคมี เช่น ไอโซพรอพิล บีต้า ดี หนึ่ง ไทโอ กาแล็คโตไพแรนโนไซด์ (IPTG) ซึ่งจะเป็นการเพิ่มมูลค่าของต้นทุนการผลิต งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์ เพื่อศึกษาการใช้โปรโมเตอร์ที่สามารถทำงานได้แรงอย่างต่อเนื่องที่ชื่อว่า BBa_J23100 แทนการใช้ โปรโมเตอร์เหนี่ยวนำและได้สร้างไลบรารีของ RBS โดยใช้ไพรเมอร์ที่มีลำดับนิวคลิโอไทด์แบบสุ่มใน บริเวณตำแหน่งสแตนด์บาย (standby site) และบริเวณว่าง (spacer region) ของ RBS จากนั้น คัดเลือกสายพันธุ์ E. coli ที่มีการดัดแปลง RBS และโอเพอรอน phaCAB .ให้สามารถผลิต PHB ใน ปริมาณสูงได้โดยกระบวนการคัดเลือกนั้นจะคัดเลือกบนอาหารเลี้ยงเชื้อแข็ง LB และจานเพาะเลี้ยง เชื้อขนาด 96 หลุมที่มีกลูโคเเป็นแหล่งคาร์บอนและไนล์เรดเป็นตัวตรวจวัด โดยจะคัดเลือกโคโลนีที่มี ค่าฟลูออเรสเซ็นสูง 14 โคโลนีไปทดสอบการผลิต PHB เบื้องต้นด้วยการเพาะเลี้ยงระดับขวดเขย่า จากนั้นผู้วิจัยได้คัดเลือกโคโลนีที่มีอัตราการเจริญจำเพาะและอัตราการผลิตภัณฑ์จำ เพาะที่สูง และปานกลางไปศึกษาการเจริญของรีคอมบิแนนท์ E. coli ผลจากการทดลองพบว่า โคโลนีที่ 20 สามารถผลิต PHB ได้สูงที่สุดเท่ากับ 60.91% ของน้ำหนักเซลล์แห้งคิดเป็นปริมาณ PHB เท่ากับ 4.02 กรัมต่อลิตร ขณะที่สายพันธุ์ที่ใช้เป็นตัวควบคุมสามารถผลิต PHB ได้เท่ากับ 26.98% ของน้ำหนักเซลล์ แห้งคิดเป็นปริมาณ PHB เท่ากับ 0.054 กรัมต่อลิตร ดังนั้นในงานวิจัยนี้แสดงให้เห็นถึงการใช้ โปรโมเตอร์ BBa_J23100 ร่วมกับการดัดแปลง RBS ในรีคอมบิแนนท์ E. coli สามารถเพิ่ม ประสิทธิภาพของการผลิต PHB และสามารถนำไปหาสภาวะที่เหมาะสมของการผลิต PHB ในระดับที่ สูงขึ้นในอนาคตได้
การศึกษาปริมาณน้ำฝนในประเทศไทย : การกระจายตัวเชิงพื้นที่
Authors:   , ประเสริฐวิริยะ กันยกร
Published: February 2025

ปริมาณน้ำฝน ถือเป็นปัจจัยที่สำคัญอย่างหนึ่งในทางอุตุนิยมวิทยา โดยหากมีปริมาณน้ำฝนที่ มากเกินไป อาจก่อให้เกิดปัญหาอุทกภัยตามมาได้ โครงงานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการ กระจายตัวเชิงพื้นที่ของปริมาณน้ำฝนในประเทศไทย เพื่อเป็นแนวทางในการป้องกันและเตรียมตัว รับมือกับภัยพิบัติที่อาจเกิดขึ้น โดยได้ทำการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความเข้มข้นของปริมาณน้ำฝน กับจำนวนหรืออัตราการเกิดปริมาณน้ำฝนในช่วงเวลาต่างๆ ผ่านสมการการกระจายตัวเชิงความถี่และ ขนาดของเหตุการณ์ (Frequency-Magnitude Distribution, FMD) หรือที่รู้จักกันอีกชื่อว่า สมการกู เต็นเบิร์ก-ริกเตอร์ (Gutenberg-Richter Relationship) ซึ่งสามารถวิเคราะห์การกระจายตัวเชิงพื้นที่ ของค่า a และค่า b ได้ โดยบริเวณที่มีค่า a ต่ำ บ่งบอกได้ว่ามีอัตราการเกิดโดยรวมของปริมาณน้ำฝน ต่ำ และบริเวณที่มีค่า b ต่ำ บ่งบอกได้ว่ามีโอกาสเกิดความเข้มข้นของปริมาณน้ำฝนสูงมากกว่าความ เข้มข้นของปริมาณน้ำฝนเบา ซึ่งสามารถน้ำไปวิเคราะห์หา (1) ความเข้มข้นสูงสุดของปริมาณน้ำฝน (2) คาบอุบัติซ้ำ และ (3) โอกาสในการเกิดปริมาณน้ำฝนต่อไป โดยปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อความเข้มข้นของ ปริมาณน้ำฝน ได้แก่ ลมมรสุม พายุหมุนเขตร้อน และการวางตัวของเทือกเขา โดยความเข้มข้นของ ปริมาณน้ำฝนที่สูงขึ้น ส่งผลให้มีคาบอุบัติซ้ำในการเกิดมากขึ้น และบริเวณที่มีคาบอุบัติซ้ำต่ำ แสดงถึง มีอัตราการเกิดปริมาณน้ำฝนสูง และปริมาณน้ำฝนที่ความเข้มข้นต่ำนั้น จะมีโอกาสเกิดปริมาณน้ำฝน เกือบ 100% ในขณะที่ความเข้มข้นสูงมีโอกาสเกิดปริมาณน้ำฝนแตกต่างกันไปตามลักษณะภูมิประเทศ และปัจจัยดังที่กล่าวข้างต้น นอกจากนี้ ยังได้ทำการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณน้ำฝน (มิลลิเมตร) และเวลา (ปี) ซึ่งสามารถบ่งบอกได้ว่า ปริมาณน้ำฝนมีการผันแปรตามฤดูกาล (Seasonal Variation) โดยบริเวณที่มีความเข้มข้นของปริมาณน้ำฝนสูง ได้แก่ ภาคตะวันออก แถบตะวันออกสุด ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้เกือบทุกจังหวัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งจังหวัดระนอง และจังหวัด พังงา ในขณะที่บริเวณที่มีความเข้มข้นของปริมาณน้ำฝนต่ำ ได้แก่ ภาคเหนือ ภาคตะวันตก ภาคกลาง และฝั่งตะวันตกของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
การยับยั้งเชื้อราก่อโรคในกล้วยไม้โดยใช้ lipopeptide จากแบคทีเรีย Bacillus amyloliquefaciens
Authors:   , บุตรรักษ์ ณัฐพงษ์
Published: February 2025

ปัญหาจากศัตรูพืชในกล้วยไม้ โดยเฉพาะจากเชื้อราโรคพืชเข้าทำลายกล้วยไม้ เป็นหนึ่งในปัญหา ที่มีความสำคัญในการปลูกกล้วยไม้เพื่อจำหน่ายและส่งออกของประเทศไทย จากการศึกษาแบคทีเรียใน สกุล Bacillus พบว่าสามารถสร้างสาร lipopeptide ที่ใช้ควบคุมศัตรูพืชได้ และยังสามารถกระตุ้นกลไก การตอบโต้และการป้องกันตัวเองในพืช ซึ่งจัดว่าเป็นการควบคุมทางวิธีชีวภาพ (biological control) นอกจากนี้พบว่าแบคทีเรีย Bacillus amyloliquefaciens สามารถสร้าง lipopeptide ได้ แต่ยังไม่มี การนำมาทดลองเรื่องประสิทธิภาพการยับยั้งเชื้อราที่ก่อโรคบนกล้วยไม้ ดังนั้นจุดประสงค์ของงานวิจัยใน ครั้งนี้คือเพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความแตกต่างของประสิทธิภาพของสารคัดหลั่งที่ผลิตจากแบคทีเรีย B. amyloliquefaciens สายพันธุ์ C59 ที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของแต่ละเชื้อราใน 5 ชนิดที่ก่อโรคใน กล้วยไม้ ได้แก่ Colletotrichum sp., Phyllosticta sp., Cladosporium sp., Sclerotium sp. และ Fusarium sacchari เริ่มต้นจากการผลิตสารคัดหลั่งจากแบคทีเรียสายพันธุ์ C59 จากนั้นนำมาทดสอบ ประสิทธิภาพของแบคทีเรียสายพันธุ์ C59 ต่อเชื้อราก่อโรคในพืชทั้ง 5 ชนิดในห้องทดลอง โดยทดสอบ บนอาหารเลี้ยงเชื้อผสม lipopeptide สำหรับปริมาณการผลิตสารคัดหลั่งจากแบคทีเรียสายพันธุ์ C59 พิจารณาจากผลการทดสอบ drop collapse test ได้เลือก Pterious Broth ในการเลี้ยงเชื้อแบคทีเรีย เพื่อใช้ผลิตสาร lipopeptide ในการทดสอบการยับยั้งเชื้อราในห้องปฏิบัติการ พบว่า lipopeptide สามารถยับยั้งเชื้อราทั้ง 5 ชนิดแต่สามารถยับยั้ง Sclerotium. sp. ได้มีประสิทธิภาพที่สุด โดยมี เปอร์เซ็นต์การยับยั้งเท่ากับ 87.17±2.43% ในวันที่ 7 รองลงมาเป็น Phyllosticta sp. เท่ากับ 70.56% ในวันที่ 7 ในขณะที่ F. sacchari, Cladosporium sp. และ Collectotrichum sp. สามารถถูกยับยั้งได้ บางส่วนมีเปอร์เซ็นต์การยับยั้งเท่ากับ 42.59±2.60% ในวันที่ 3, 55.14% ในวันที่ 7 และ 35.52±3.80% ในวันที่ 3 ตามลำดับ lipopeptide ทั้งนี้การยับยั้งเชื้อราทั้ง 5 ชนิด จาก lipopeptide ที่ผ่านการ autoclave พบว่า ส่วนใหญ่มีประสิทธิภาพในการยับยั้งเชื้อราลดลง เนื่องจาก lipopeptide จะเกิดการ เสื่อมสภาพเมื่อผ่านอุณหภูมิสูง ดังนั้นอาจถูกนำไปใช้เป็นตัวควบคุมทางชีวภาพในอุตสาหกรรมกล้วยไม้ ได้
การศึกษาราคาหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ไทยในกลุ่มอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้างโดยใช้อนุกรมเวลา
Authors:   , วงศ์สุวัฒน์ ธิดารัตน์
Published: February 2025

โครงการวิจัย เรื่อง “การศึกษาราคาหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ไทยในกลุ่มอสังหาริมทรัพย์และ ก่อสร้าง โดยใช้อนุกรมเวลา” มีวัตถุประสงค์ คือ (1) เพื่อศึกษาแบบจำลองอนุกรมเวลาที่เหมาะสม ของราคาหุ้นในกลุ่มอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้างในปี พ.ศ. 2553 - พ.ศ. 2563 และ (2) เพื่อวิเคราะห์ และพยากรณ์ราคาหุ้นโดยใช้การวิเคราะห์อนุกรมเวลา จุดมุ่งหมายของงานวิจัยเพื่อให้ทราบถึงวิธีการ พยากรณ์ราคาหุ้นในอนาคต ขอบเขตการวิจัยศึกษารูปแบบความสัมพันธ์ของราคาหุ้นในแต่ละหมวด ของหุ้นกลุ่มอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง วิธีการวิจัยจะใช้วิธีการพยากรณ์ด้วยแบบจำลองอนุกรมเวลา ตัวแปรเดียวและแบบจำลองอนุกรมเวลาหลายตัวแปร ผลการวิจัยที่ได้แสดงให้เห็นถึงวิธีการพยากรณ์ หุ้นในอนาคตโดยใช้แบบจำลองอนุกรมตัวแปรเดียวและแบบจำลองอนุกรมหลายตัวแปร และยังเห็น ถึงความสัมพันธ์ของหุ้นในหมวดเดียวกันผ่านการวิเคราะห์โดยใช้โปรแกรม R
การปรับปรุงประสิทธิภาพส่วนงานฝ่ายขายด้วยระบบการจัดการสารสนเทศ (กรณีศึกษาสำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย)
Authors:   , จูวัฒนสำราญกุล สุธาดา
Published: February 2025

โครงการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพในการดำเนินงานของพนักงานขายด้วยระบบการ จัดการสารสนเทศ(Management Information System) เพื่อหาจุดอ่อนการบริการลูกค้าของพนักงานขายของ สำนักพิมพ์จุฬาฯ ทดลองโดยการสร้างแบบสอบถาม ถามถึงปัญหาที่พบในการใช้บริการจากลูกค้า 35 คน และนำ ปัญหาที่ได้มาทำแบบสำรวจความพึงใจในการบริการของลูกค้ากับพนักงานขาย โดยหาลำดับความสำคัญ (Weight ratio) ของจุดอ่อนหลักที่ได้จากลูกค้า มาวิเคราะห์ผลแบบตามลำดับชั้น (Analytic Hierachy Process) เพื่อนำไป คำนวณหาค่าประสิทธิภาพการบริการของแผนกขาย และหาความพึงพอใจของการบริการลูกค้าทั้งก่อนและหลัง การปรับปรุง จากผลการสำรวจพบว่าประสิทธิภาพการบริการพนักงานขายสำนักพิมพ์จุฬาฯ เพิ่มขึ้นอย่างมี นัยสำคัญ ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 หลังมีการปรับปรุงประสิทธิภาพด้วยระบบการจัดการสารสนเทศ จากปัญหา หลักที่มีความสำคัญต่อการบริการของพนักงานขาย ได้แก่ การบริการให้ข้อมูลของสำนักพิมพ์ การโต้ตอบ ช่อง ทางการติดต่อ และระยะเวลาในการออกใบเสนอราคา ซึ่งผลหลังการปรับปรุงประภาพที่ได้คือการออกใบเสนอ ราคาที่รวดเร็วขึ้น การบริการของแผนกขายดีขึ้น การโต้ตอบดีขึ้น และความพึงพอใจของลูกค้าดีขึ้น
การพัฒนาโยเกิร์ตจากถั่วลูกไก่
Authors:   , สุวิสุทธิเกษม ภัทร์ธีนันท์
Published: February 2025

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการทดแทนนมวัวด้วยนมถั่วลูกไก่ในโยเกิร์ต ผลการแปรปริมาณโปรตีนถั่วเหลือง (5, 6 และ 7% w/v) ต่อสมบัติทางเคมีและทางกายภาพของโยเกิร์ตถั่วลูกไก่ และผลของการเก็บรักษาโยเกิร์ตถั่วลูกไก่ที่เติมโปรตีนถั่วเหลืองต่อสมบัติทางกายภาพ เคมี และจุลชีววิทยา เปรียบเทียบกับโยเกิร์ตนมวัว ในระหว่างการเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 4 °C เป็นเวลา 21 วัน โดยวิเคราะห์สมบัติทางกายภาพ เคมี และจุลชีววิทยา ดังนี้ ค่าสี (L*, a* และ b*) ค่าความเป็นกรด-ด่าง ปริมาณกรดทั้งหมด ความหนืด ปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมด และฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH และวิธี FRAP ปริมาณจุลินทรีย์ทั้งหมด ปริมาณยีสต์และรา ปริมาณโคลิฟอร์มและ E. coli จากการทดลองในการหาสูตรของโยเกิร์ตถั่วลูกไก่ที่มีการแปรปริมาณโปรตีนถั่วเหลือง พบว่าโยเกิร์ตที่มีการแปรปริมาณโปรตีนถั่วเหลือง 5% w/v และ 6% w/v มีค่าความเป็นกรด-ด่างไม่แตกต่างอย่างมีนัยสาคัญ (p>0.05) และการแปรปริมาณโปรตีนถั่วเหลืองทั้ง 3 ระดับไม่ส่งผลต่อปริมาณกรดทั้งหมดและค่าความหนืดอย่างมีนัยสาคัญ (p>0.05) จากนั้นเลือกโยเกิร์ตที่เติมโปรตีนถั่วเหลือง 6% w/v ไปใช้ในการศึกษาการเปลี่ยนแปลงของโยเกิร์ตถั่วลูกไก่เปรียบเทียบกับโยเกิร์ตนมวัวในระหว่างการเก็บรักษาที่อุณหภูมิ 4 °C เป็นเวลา 21 วัน จากการศึกษาการเปลี่ยนแปลงสมบัติทางกายภาพพบว่าค่า L* a* และ b* ของทุกตัวอย่างมีค่าลดลงตลอดการเก็บรักษา เช่นเดียวกับค่าความหนืด และการศึกษาการเปลี่ยนแปลงสมบัติทางเคมีพบว่า ค่าความเป็นกรด-ด่างของโยเกิร์ตถั่วลูกไก่ที่เติมโปรตีนถั่วเหลือง 6% w/v และโยเกิร์ตนมวัวมีค่าลดลงเล็กน้อย และปริมาณกรดทั้งหมดของโยเกิร์ตถั่วลูกไก่ที่เติมโปรตีนถั่วเหลือง 6% w/v และโยเกิร์ตนมวัวมีปริมาณเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสาคัญ (p≤0.05) ทั้งนี้สารประกอบ ฟีนอลิกทั้งหมดในโยเกิร์ตถั่วลูกไก่ที่เติมโปรตีนถั่วเหลือง 6% w/v มีปริมาณสูงกว่าในโยเกิร์ตนมวัวในระยะเวลาการเก็บ 14 วันแรกอย่างมีนัยสาคัญ (p≤0.05) และฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH ในโยเกิร์ตถั่วลูกไก่ที่เติมโปรตีนถั่วเหลือง 6% w/v มีค่าสูงกว่าในโยเกิร์ตนมวัว อีกทั้งฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี FRAP แสดงให้เห็นว่าโยเกิร์ตถั่วลูกไก่ที่เติมโปรตีนถั่วเหลือง 6% w/v มีฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระที่สูงกว่าโยเกิร์ตนมวัวในวันแรกหลังจากการผลิต โดยปริมาณสารประกอบฟีนอลิกทั้งหมดและฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระของโยเกิร์ตถั่วลูกไก่ที่เติมโปรตีนถั่วเหลือง 6% w/v และโยเกิร์ตนมวัวมีแนวโน้มลดลงตลอดระยะการเก็บรักษา นอกจากนี้ยังพบว่าปริมาณจุลินทรีย์ทั้งหมดในโยเกิร์ตนมวัวมีแนวโน้มลดลงอย่างมีนัยสาคัญ (p≤0.05) ตลอดระยะการเก็บรักษา ในขณะที่ปริมาณจุลินทรีย์ทั้งหมดในโยเกิร์ตถั่วลูกไก่ที่เติมโปรตีนถั่วเหลือง 6% w/v ลดลงตั้งแต่วันที่ 1 จนถึงวันที่ 7 และเพิ่มขึ้นในวันที่ 14 จากนั้นลดลงอีกครั้งในวันที่ 21 ของการเก็บรักษา ไม่พบการเจริญของยีสต์และราในทุกตัวอย่าง และปริมาณโคลิฟอร์มมีค่าน้อยกว่า 1 MPN/mL และไม่พบ E. coli ในทุกตัวอย่างตลอดการเก็บที่อุณหภูมิ 4 ºC เป็นเวลา 21 วัน
การพัฒนาฟิล์มน้ำกะทิสำหรับขนมไทย
Authors:   , วิจิตรานนท์ กฤตนัย
Published: February 2025

งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์แผ่นฟิล์มน้ำ กะทิสำ หรับขนมไทย โดยใช้ มอลโทเดกซ์ทรินผสมแซนแทนกัมเป็นสารก่อฟิล์มหลัก สารละลายก่อฟิล์มจากมอลโทเดกซ์ทรินความเข้มข้น ร้อยละ 30 โดยน้ำหนักและแซนแทนกัม ร้อยละ 0.5 ผสมกับน้ำกะทิสูตรพื้นฐาน (หางกะทิผสมน้ำตาล มะพร้าว อัตราส่วน 70:30) โดยอัตราส่วนสารก่อฟิล์มต่อสารละลายน้ำกะทิเป็น 35:65 จากนั้นขึ้นรูปฟิล์มด้วย การอบที่อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 14 ชั่วโมง พบว่า แผ่นฟิล์มน้ำกะทิมีความแข็งแรง ไม่เปราะ แตกง่าย มีความยืดหยุ่น สามารถลอกออกจากถาดได้ง่าย และมีความสามารถในการละลายน้ำกลับ ขั้นตอนที่ 2 เพื่อเปรียบเทียบสูตรสารละลายน้ำกะทิ 6 สูตร โดยแปรชนิดของน้ำกะทิ (หัวกะทิและหางกะทิ) และแปร ชนิดของน้ำตาล 2 ชนิด เป็น 3 สัดส่วน ได้แก่ น้ำตามะพร้าว น้ำตาลทราย และ นํ้าตาลมะพร้าวผสมกับน้ำตาล ทราย (1:1) พบว่า ทุกสูตรสามารถขึ้นรูปฟิล์มได้ โดยค่าความหนา ค่าความชื้น ค่าปริมาณน้ำอิสระ ค่าความต้านทานแรงดึง ค่าการยืดตัว ค่าความสามารถในการละลายน้ำที่ 1 นาที และ 2 นาที ของ ฟิล์ม น้ำกะทิทั้ง 6 สูตร ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p>0.05) แต่มีความแตกต่างกันในค่าสีของแผ่นฟิล์ม น้ำกะทิ (p<0.05) เนื่องจากสีของน้ำตาลมะพร้าวที่สีออกน้ำตาลและมืดกว่าน้ำตาลทราย จากเหตุผลที่หาง กะทิมีสัดส่วนไขมันน้อยกว่าหัวกะทิ และน้ำตาลปี๊บที่มีกลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์ จึงได้คัดเลือกสูตรที่ใช้หางกะทิ ร่วมกับน้ำตาลมะพร้าว และสูตรที่ใช้หางกะทิร่วมกับน้ำตาลมะพร้าวผสมน้ำตาลทราย (1:1) เพื่อพัฒนาและ ปรับปรุงสูตรของผลิตภัณฑ์ฟิล์มน้ำกะทิต่อไป โดยการแปรสูตรน้ำกะทิและน้ำตาลที่ได้คัดเลือกไว้ กับแปร สัดส่วนของซอร์บิทอลทดแทนน้ำตาล 3 สัดส่วน ได้แก่ 0.00% 3.25% และ 6.50% พบว่าสามารถขึ้นรูปฟิล์ม ได้ และฟิล์มมีลักษณะปรากฏที่ดีขึ้น โดยค่าความหนา ค่าความต้านทานแรงดึง ค่าการยืดตัว ค่าความชื้น และ ค่าความสามารถในการละลายน้ำที่ 1 นาที ของฟิล์มน้ำกะทิสูตรปรับปรุงทั้ง 6 สูตร ไม่มีความแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญ (p>0.05) พบว่าปริมาณน้ำอิสระ ของแผ่นฟิล์มน้ำกะทิสูตรปรับปรุง มีความแตกต่างอย่างมี นัยสำคัญขึ้นอยู่กับสัดส่วนของซอร์บิทอล (p<0.05) ค่าความสามารถในการละลายน้ำมีแนวโน้มสูงขึ้นเมื่อมี สัดส่วนของซอร์บิทอลสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) ในการทดสอบการยอมรับทางประสาทสัมผัสของ แผ่นฟิล์มน้ำกะทิ พบว่า ผู้ทดสอบส่วนใหญ่ชอบสารละลายน้ำกะทิหลังการละลายของสูตรน้ำตาลปี๊บ (นํ้าตาลมะพร้าว) มากกว่า แต่ควรต้องปรับปรุงในด้านการละลายน้ำกลับ
การพัฒนาผลิตภัณฑ์โจ๊กอกไก่ก้อนผสมแป้งรำข้าวเสริมโปรตีนจากโปรตีนถั่วเหลืองและไข่ขาวผงพร้อมรับประทาน
Authors:   , บุญส่ง ฌวนา
Published: February 2025

งานวิจัยนี้ศึกษาการพัฒนาผลิตภัณฑ์โจ๊กอกไก่ก้อนผสมแป้งรำข้าวเสริมโปรตีนจากโปรตีนถั่วเหลือง และไข่ขาวผงพร้อมรับประทาน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเพิ่มคุณค่าทางโภชนาการโดยเฉพาะอย่างยิ่งปริมาณโปรตีนของผลิตภัณฑ์โจ๊กอกไก่ก้อนและเพิ่มมูลค่าของแป้งรำข้าว โดยใช้ Mixture Design ในการออกแบบสูตรโจ๊กเป็น 3 สูตร ที่มีการแปรปริมาณปลายข้าวหอมมะลิผสมข้าวเหนียว (อัตราส่วน 4 ต่อ 1) ไข่ขาวผง และแป้งรำข้าว โดยในโจ๊ก 1 ซอง น้ำหนักรวม 300 กรัม หรือหนึ่งหน่วยบริโภค ประกอบด้วย 2 ส่วนหลัก คือ เนื้อโจ๊กและอกไก่ก้อน โดยเนื้อโจ๊กของโจ๊กทั้ง 3 สูตร มีปริมาณน้ำซุป ผักอบแห้ง และเครื่องปรุงเท่ากันที่ร้อยละ 59.00, 0.50 และ 0.50 ตามลำดับ เนื้อโจ๊กของโจ๊กสูตรที่ 1, 2 และ 3 มีปลายข้าวหอมมะลิผสมข้าวเหนียวที่ร้อยละ 22.50, 22.50 และ 21.25 ตามลำดับ และแปรปริมาณไข่ขาวผงในเนื้อโจ๊กของโจ๊กสูตรที่ 1, 2 และ 3 ที่ร้อยละ 1.88, 1.25 และ 2.50 ตามลำดับ สำหรับอกไก่ก้อนมีส่วนผสมพื้นฐานที่คงที่ คือ เนื้ออกไก่ที่ร้อยละ 10.00 โปรตีนถั่วเหลืองที่ร้อยละ 5.00 แต่แปรปริมาณแป้งรำข้าวเป็น 2 ระดับ โดยอกไก่ก้อนสูตร A ที่ใส่ในโจ๊กสูตรที่ 1 มีแป้งรำข้าวที่ร้อยละ 0.62 และอกไก่ก้อนสูตร B ที่ใส่ในโจ๊กสูตรที่ 2 และ 3 มีแป้งรำข้าวที่ร้อยละ 1.25 จากนั้นนำโจ๊กอกไก่ก้อนที่บรรจุในถุงลามิเนตปิดสนิทไปผ่านกระบวนการฆ่าเชื้อจุลินทรีย์ระดับสเตอริไลซ์ที่ค่า F0 เท่ากับ 3 จากการประเมินเบื้องต้นโดยผู้วิจัยพบว่าโจ๊กทุกสูตรมีสมบัติด้านประสาทสัมผัสคล้ายคลึงกัน ดังนั้นผู้วิจัยจึงเลือกโจ๊กสูตรที่ 3 ซึ่งเป็นสูตรที่มีปริมาณโปรตีนสูงที่สุด คือ มีปริมาณโปรตีน 23.16 กรัมต่อ 300 กรัมของน้ำหนักผลิตภัณฑ์ ซึ่งเป็นปริมาณที่เพียงพอสำหรับอาหารหนึ่งมื้อตาม Thai RDI จากการติดตามการเปลี่ยนแปลงสมบัติทางเคมีกายภาพและสมบัติทางจุลินทรีย์ของผลิตภัณฑ์โจ๊กอกไก่ก้อนที่ผ่านกระบวนการสเตอริไลซ์สูตรที่ 3 ระหว่างการเก็บรักษาเป็นเวลา 0, 1 และ 2 เดือน พบว่าค่าความเป็นกรด-ด่าง (pH) ของผลิตภัณฑ์ที่อายุการเก็บรักษาตลอด 2 เดือน มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) ผลิตภัณฑ์มีสีที่เข้มขึ้นและมีสีเหลืองมากขึ้นเมื่อมีอายุการเก็บรักษาที่นานขึ้น โดยที่ค่าของสีแดง (a*) ค่าของสีเหลือง (b*) ค่าความอิ่มตัวของสี (Chroma) และมุมของเฉดสี (Hue angle) มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ในขณะที่ค่าความสว่าง (L*) ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) สำหรับความหนืดจะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในช่วง 1 เดือนแรก และลดลงอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) ในเดือนที่ 2 โดยผลิตภัณฑ์มีความหนืดสูงกว่าผลิตภัณฑ์อ้างอิงอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) ผลการวิเคราะห์ทางจุลชีววิทยาชี้ให้เห็นว่ามีปริมาณจุลินทรีย์ที่มีชีวิตทั้งหมดน้อยกว่า 10 CFU/g และไม่พบการปนเปื้อนของเชื้อจุลินทรีย์กลุ่มที่สร้างสปอร์และเจริญได้ในอุณหภูมิสูง (Thermophilic spore-forming) ได้แก่ กลุ่ม Thermophilic anaerobic spoilage และกลุ่ม Flat sour spoilage ซึ่งเป็นสาเหตุให้เกิดการเสื่อมเสียของผลิตภัณฑ์อาหารที่มีความเป็นกรดต่ำ (pH>4.6) จากข้อมูลข้างต้นแสดงให้เห็นว่าอาหารมีความปลอดภัยตลอดระยะเวลาการเก็บรักษา 2 เดือน
ระบบจำลองการสร้างลายโครเชต์
Authors:   , ศิริประทุม ณัฐวัตร
Published: February 2025

ผังลายโครเชต์มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการถักโครเชต์ ในปัจจุบันวิธีที่นิยมใช้กันอย่าง แพร่หลายในการบันทึกผังลายโครเชต์ คือ การเขียนด้วยมนุษย์และการใช้โปรแกรมทางคอมพิวเตอร์ ในการบันทึกลายโครเชต์เพื่อสร้างผังลายโครเชต์จะใช้เพียงรูปภาพซึ่งประกอบด้วยสัญลักษณ์ต่าง ๆ แต่อาจมีความผิดพลาดได้ ผู้จัดทำจึงอยากใช้วิธีที่สามารถบันทึกผังลายได้ชัดเจน และสะดวกยิ่งขึ้น โดย ใช้สายอักขระของตัวอักษรภาษาอังกฤษแทนสัญลักษณ์ของโครเชต์ และแปลงผลลัพธ์ของสายอักขระ เป็นรูปภาพของผังลายโครเชต์เพื่อใช้งานต่อไป จึงเป็นที่มาของโครงงานนี้
การลดการเกิดรีโทรเกรเดชันของเม็ดไข่มุกในชานมโดยใช้แป้งข้าวเหนียวดำ แซนแทนกัม และน้ำตาลทรีฮาโลส
Authors:   , วีระสกุลชัย อรุณ
Published: February 2025

เม็ดไข่มุกที่รับประทานกับชานมไข่มุกทำจากแป้งมันสำปะหลัง น้ำตาลทราย ผงโกโก้และน้ำ เมื่อแช่เย็นเป็นเวลานานเกิดการรีโทรเกรเดชันของแป้ง ส่งผลทำให้เม็ดไข่มุกมีเนื้อสัมผัสที่แข็งกระด้าง ไม่เหนียวนุ่ม ซึ่งผู้บริโภคไม่ยอมรับ ทำให้ไม่สามารถเตรียมไข่มุกต้มสุกล่วงหน้า และไม่สามารถผลิตชานมไข่มุกพร้อมขายได้ ดังนั้น งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมบัติทางกายภาพของเม็ดไข่มุกที่มีส่วนผสมของแป้งข้าวเหนียวดำ น้ำตาลทรีฮาโลส และแซนแทนกัม เพื่อได้สูตรที่มีเนื้อสัมผัสใกล้เคียงสูตรควบคุม รวมถึงหาปริมาณของส่วนผสมที่เหมาะสมต่อการลดการเกิดรีโทรเกรเดชันของเม็ดไข่มุกและเป็นที่ยอมรับของผู้บริโภค ซึ่งศึกษาจากเปลี่ยนแปลงของสมบัติด้านความหนืด เนื้อสัมผัส และคุณภาพของการหุงต้ม เปรียบเทียบระหว่างเม็ดไข่มุกสูตรควบคุมหลังต้มสุกทันทีและเม็ดไข่มุกสูตรพัฒนาที่ผ่านการแช่เย็นเป็นเวลา 2 ชั่วโมง จากการทดลองทดแทนแป้งมันสำปะหลังด้วยแป้งข้าวเหนียวดำในปริมาณร้อยละ 20 ถึง 100 พบว่าการทดแทนแป้งมันสำปะหลังด้วยแป้งข้าวเหนียวดำร้อยละ 20 สามารถลดค่า setback ของแป้งผสมลงได้ถึงร้อยละ 40.52 และยังคงลักษณะทางเนื้อสัมผัสของเม็ดไข่มุกได้ใกล้เคียงกับสูตรควบคุมมากที่สุด จึงนำสูตรดังกล่าวมาศึกษาต่อโดยการทดแทนซูโครสด้วยทรีฮาโลสในปริมาณร้อยละ 20 ถึง 100 พบว่าทรีฮาโลสสามารถชะลอการรีโทรเกรเดชันได้ เเต่ส่่งผลให้โดมีลักษณะแห้งและแข็ง ซึ่งยากต่อการขึ้นรูปเป็นเม็ดไข่มุก การใช้ทรีฮาโลสจึงไม่เหมาะต่อการพัฒนาเม็ดไข่มุก ดังนั้นจึงนำสูตรควบคุมและสูตรทดแทนแป้งมันสำปะหลังด้วยแป้งข้าวเหนียวปริมาณร้อยละ 20 มาศึกษาต่อด้วยการเติมแซนแทนกัมในปริมาณร้อยละ 0.1 ถึง 0.9 พบว่าปริมาณแซนแทนกัมร้อยละ 0.1 สามารถลดค่า setback ของแป้งผสมลงได้ถึงร้อยละ 51.61 และยังคงลักษณะทางเนื้อสัมผัสได้ใกล้เคียงสูตรข้าวเหนียวดำร้อยละ 20 มากที่สุด และการเติมแซนแทนกัมร้อยละ 0.1 ในสูตรควบคุมสามารถลดค่า setback ของแป้งผสมลงได้ถึงร้อยละ 29.68 โดยที่ยังมีลักษณะเนื้อสัมผัสใกล้เคียงสูตรควบคุม ดังนั้น จึงนำเม็ดไข่มุก 4 สูตร ได้แก่ สูตรทดแทนแป้งมันสำปะหลังด้วยแป้งข้าวเหนียวดำร้อยละ 20 สูตรควบคุมที่เติมแซนแทนกัมร้อยละ 0.1 สูตรทดแทนแป้งมันสำปะหลังด้วยแป้งข้าวเหนียวดำร้อยละ 20 และเติมแซนแทนกัมร้อยละ 0.1 และสูตรควบคุม มาทดสอบทางประสาทสัมผัสโดยผู้ทดสอบจำนวน 40 คน พบว่า สูตรที่ได้รับการยอมรับมากที่สุด คือ สูตรที่เติมแซนแทนกัมร้อยละ 0.1 (p<0.05) เมื่อนำเม็ดไข่มุกสูตรดังกล่าวไปทดสอบเพื่อหาความแตกต่างระหว่างเม็ดไข่มุกหลังต้มทันที กับหลังจากแช่เย็น 2 ชั่วโมงพบว่าผู้ทดสอบไม่สามารถแยกความแตกต่างของผลิตภัณฑ์ได้ จึงสรุปได้ว่า สูตรที่มีเนื้อสัมผัสใกล้เคียงสูตรควบคุมมากที่สุดจากการศึกษาสมบัติทางกายภาพ รวมถึงมีปริมาณของส่วนผสมที่เหมาะสมกับการลดรีโกรเกรเดชันของเม็ดไข่มุกและเป็นที่ยอมรับของผู้บริโภคมากที่สุด คือ สูตรที่เติมแซนแทนกัมร้อยละ 0.1
อัตราการรอดตายและการเติบโตของกล้าไม้ป่าชายเลนในแปลงปลูกแบบผสมชนิด บนหาดเลนงอกใหม่ สถานตากอากาศบางปู จังหวัดสมุทรปราการ
Authors:   , นิลสอาด อุสมาน
Published: February 2025

ปัจจุบันป่าชายเลนมีพื้นที่ลดลง การปลูกฟื้นฟูป่าชายเลนจึงมีความสำคัญและได้รับความสนใจมากขึ้น แต่การปลูกฟื้นฟูป่าชายเลนโดยทั่วไปนั้นไม่ประสบผลสำเร็จเนื่องจากกล้าไม้มีอัตราการรอดตายต่ำ การศึกษานี้ ได้ทำการศึกษาอัตราการรอดตายและการเติบโตของกล้าไม้ป่าชายเลนที่ใช้ในการปลูกฟื้นฟู จำนวน 4 ชนิด ได้แก่ โกงกางใบใหญ่ (Rhizophora mucronata) โกงกางใบเล็ก (R. apiculata) แสมขาว (Avicennia alba) และลำพู (Sonneratia caseolaris) จากแปลงปลูกแบบผสมชนิด (Mix1 และ Mix2) เทียบกับแปลงปลูกโกงกาง ชนิดเดียว (R1) บนหาดเลนงอกใหม่ ณ สถานตากอากาศบางปู จังหวัดสมุทรปราการ พบว่า อัตราการรอดตาย ของกล้าไม้ทั้งหมดในแปลงปลูกกล้าไม้แบบผสมชนิดสูงกว่าในแปลงปลูกกล้าไม้โกงกางเพียงชนิดเดียว (R1) โดย ที่อัตราการรอดตายเฉลี่ยเมื่อสิ้นสุดการศึกษา (6 เดือน) มีค่าเท่ากับ 60.4%, 93.9% และ 100% สำหรับแปลง R1, Mix1 และ Mix2 ตามลำดับ ความสูงเฉลี่ยของกล้าไม้แสมขาวในแปลง Mix1 และ Mix2 มีค่าสูงกว่าใน แปลง R1 ผลการศึกษาความหนาแน่นของดินพบว่าบริเวณหาดเลนโล่ง (Mudflat) ที่ไม่มีการปลูกกล้าไม้และใน แปลง R1 มีความหนาแน่นของดินน้อยกว่าในแปลงปลูกแบบผสมชนิดทั้ง 2 แปลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สัดส่วนการกระจายตัวของอนุภาคทรายแป้งและดินเหนียวมีความแตกต่างระหว่างช่วงก่อนและสิ้นสุดการศึกษา โดยในแปลง Mix2 เท่านั้นที่มีลักษณะเนื้อดินเปลี่ยนแปลงจากดินร่วนปนตะกอนเป็นดินตะกอนซึ่งสอดคล้องกับ การเพิ่มขึ้นของระดับความสูงของพื้นที่ กล่าวคือในแปลง R1, Mix1 และ Mix2 มีระดับความสูงของพื้นที่เพิ่มขึ้น มาก เนื่องจากเกิดการทับถมของตะกอนมากกว่าบริเวณหาดเลนโล่ง จากผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าการปลูก ฟื้นฟูป่าชายเลนโดยใช้วิธีการปลูกกล้าไม้แบบผสมชนิดโดยมีต้นแสมขาวรวมอยู่ด้วยนั้นส่งผลดีต่ออัตราการรอด ตายและการเติบโตของกล้าไม้มากกว่าการปลูกใช้ต้นโกงกางเพียงชนิดเดียว เนื่องจากต้นแสมขาวมีคุณลักษณะ ในการเป็นพืชเบิกนำที่ยึดครองพื้นที่โล่งได้ดีและมีอัตราการเติบโตเร็ว อีกทั้งยังส่งผลเชิงบวกต่อลักษณะทางกายภาพของดินในบริเวณแปลงปลูกอีกด้วย
การวิเคราะห์หาสีของเสื้อผ้าที่เหมาะสมกับสีผิว
Authors:   , ศิริภาธนพัฒน์ ณัฐพัชร์
Published: February 2025

โครงการนี้วิเคราะห์สีเสื้อผ้าที่เหมาะสมกับสีผิวของแต่ละบุคคล โดยการประเมินจำกกลุ่มสีผ้าที่ แบ่งประเภทของสีที่เหมาะสมของแต่ละบุคคล (personal color) เป็น 4 กลุ่มฤดูกาล คือ Spring, Summer, Winter และ Autumn ทดลองกับกลุ่มผู้ทดสอบจำนวน 35 คน วัดค่าสีผิวของผู้ทดสอบและเทียบสีกับแผ่นสี มาตรฐานของแพนโทน ถ่ายรูปผู้ทดสอบกับกลุ่มผ้าประเภทต่าง ๆ และให้ผู้สังเกตประเมิน personal color ของผู้ทดสอบแต่ละคนแบบออนไลน์ เปรียบเทียบผลที่ประเมินจากผู้สังเกตและผู้วิจัยพบว่า จัดกลุ่มตรงกันร้อย ละ 40 จากผลการทดลองพบว่า การเทียบเคียงสีผิวกับแผ่นสี Pantone ไม่สามารถจำแนกสีผิวเป็นกลุ่มได้ จาก การวิเคราะห์ค่าสีผิว พบว่า ผู้ที่มี personal color ในกลุ่ม Winter มีสีผิวค่อนข้างไปทางสีแดง มีความอิ่มตัวสี สูง ครอบคลุมตั้งแต่สีผิวคล้ำ ไปจนถึงสีผิวขาว กลุ่ม Summer มีสีผิวค่อนข้างไปทางสีเหลือง มีความอิ่มตัวสีต่ำ ครอบคลุมตั้งแต่สีผิวคล้ำ ไปจนถึงสีผิวขาว กลุ่ม Spring มีสีผิวกลาง ๆ ไม่ออกสีแดงหรือเหลืองชัดเจน แต่มี ความอิ่มตัวสีครอบคลุมในช่วงกว้าง และกลุ่ม Autumn ครอบคลุมสีผิวในช่วงกว้างทั้งสีผิวออกสีแดงไปจนถึงสี ผิวเหลืองที่ความอิ่มตัวสูง
การหาสภาะที่เหมาะสมในการล้างฟิล์มเนกาทีฟขาวดำด้วยน้ำยาล้างฟิล์มชนิดแคฟฟินอล
Authors:   , เกิดสุข ชลลดา
Published: February 2025

ปัจจุบันการถ่ายภาพฟิล์มกลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้ง แต่การถ่ายภาพด้วยฟิล์มซึ่งเป็นเทคโนโลยีในอดีต นั้น อาจมีค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้น สืบเนื่องจากฟิล์มในท้องตลาดมีจำนวนน้อย ส่งผลให้ฟิล์มและน้ำยาล้างฟิล์มมีราคา ค่อนข้างสูง ในน้ำยาล้างฟิล์มขาว-ดำมีสารเคมีที่ใช้ในกระบวนสร้างภาพหลายตัวที่เป็นสารอนินทรีย์ จึงอาจทำ ให้เกิดการระคายเคืองต่อผิวหนังได้นอกจากนี้ ในขั้นตอนการกำจัดสารเคมีก็อาจมีค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นด้วย โครงการนี้ศึกษาหาสภาวะที่เหมาะสมในการล้างฟิล์มเนกาทีฟขาว-ดำด้วยน้ำยาล้างฟิล์มชนิดแคฟฟินอล (Caffenol Film Developer) ซึ่งเป็นกระบวนการสร้างภาพโดยใช้กาแฟ โดยทำการศึกษา 2 สูตร ได้แก่ สูตร ที่ใช้กาแฟสำเร็จรูปเพียงอย่างเดียว และสูตรที่ใช้กาแฟสำเร็จรูปผสมกับวิตามินซี ผลที่ได้จากการทดลอง เช่น เวลาที่ใช้ในการสร้างภาพ ค่าความเปรียบต่าง (contrast) และส่วนที่ดำที่สุดของภาพ ได้ถูกนำมา เปรียบเทียบ กับผลที่ได้จากการล้างด้วยน้ำยาสร้างภาพฟิล์มขาว-ดำ Kodak D-76 ซึ่งเป็นกระบวนการ มาตรฐาน จากการทดลองพบว่า เวลาที่ใช้ในการสร้างภาพจะน้อยลงเมื่อมีการเติมวิตามินซีลงไปด้วย ปริมาณ วิตามินซี และ Na₂CO₃ ที่เหมาะสม คือ 1,000 มิลลิกรัม และ 17.25 กรัม ตามลำดับ และเวลาการสร้างภาพที่ เหมาะสมของน้ำยาสร้างภาพฟิล์มเนกาทีฟขาว-ดำชนิดแคฟฟินอล คือ 11 นาที
การผลิตน้ำมันชีวภาพจากไม้ไผ่ด้วยวิธีไพโรไลซิสในเครื่องปฏิกรณ์เบดนิ่ง
Authors:   , ซอนรัมย์ ทีปกร
Published: February 2025

งานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการผลิตน้ำมันชีวภาพจากไม้ไผ่กิมซุงด้วยวิธีการไพโรไลซิสในเครื่องปฏิกรณ์แบบเบดนิ่ง ตัวแปรที่ศึกษาคือ อุณหภูมิของการไพโรไลซิส 400 450 500 และ 550 องศาเซลเซียส ขนาดอนุภาคไม้ไผ่ 4 ช่วง คือ 0.25-0.50 0.50-0.71 0.71-1.18-2.00 มิลลิเมตร และอัตราการไหลของไนโตรเจนที่ 40 80 120 และ 160 มิลลิลิตรต่อนาที ตัวแปรที่กำหนดให้คงที่คือ น้ำหนักของไม้ไผ่ 4 กรัม ความดันบรรยากาศ และเวลาที่ใช้ในการทำปฏิกิริยา 30 นาที ผลิตภัณฑ์น้ำมันชีวภาพที่ได้ถูกนำมาวิเคราะห์องค์ประกอบและค่าความร้อน ด้วยเครื่องแก๊สโครมาโทกราฟีแบบแมสสเปกโตรมิเตอร์ (GC-MS) และเครื่องบอมบ์แคลิริมิเตอร์ ตามลำดับ ผลิตภัณฑ์ของแข็งถูกนำเข้าโถดูดความชื้นก่อนนำไปชั่งน้ำหนักส่วนผลิตภัณฑ์แก๊สที่เกิดขึ้น ถูกเก็บหลังจากเกิดปฏิกิริยาแล้ว 3 นาที ซึ่งนำไปวิเคราะห์องค์ประกอบด้วย เครื่องแก๊สโครมาโทกราฟี (GC) ผลการทดลองพบว่า สภาวะการทดลองที่ให้น้ำมันชีวภาพมากที่สุด คือ อุณหภูมิ 500 องศาเซลเซียส ขนาดของไม้ไผ่ 0.50—.71 มิลลิเมตร และอัตราการไหลของไนโตรเจนที่ 120 โดยได้น้ำมันร้อยละ 54.37 โดยน้ำหนัก มีค่าความร้อน 23.93 เมกะจูลต่อกิโลกรัม ซึ่งใกล้เคียงกับค่าความร้อนของน้ำมันชีวภาพที่ได้จากการไพโรไลซิสไม้ยูคาลิปตัสในเครื่องปฏิกรณ์ชนิดเดียวกัน คือ 23.14 เมกะจูลต่อกิโลกรัม เมื่อวิเคราะห์องค์ประกอบของน้ำมันชีวภาพพบว่ามีปริมาณสารในกลุ่มฟีนอลมากที่สุด รองลงมาคือ สารในกลุ่มคีโทน ไฮโดรคาร์บอน อีเทอร์ ฟูแรน แอลดีไฮด์ แซ็กคาไรด์ และมีปริมาณน้อยสุดคือสารในกลุ่มกรดคาร์บอกซิลิก ตามลำดับ
การผลิตเซลล์จุลินทรีย์ที่สร้างรงควัตถุด้วยน้ำทิ้งในอุตสาหกรรมอาหารที่มีส่วนประกอบของเกลือ เพื่อใช้ในการผลิตสารสีจากธรรมชาติ
Authors:   , กิจสิริรัตนกุล กัญญภา
Published: February 2025

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาสูตรอาหารเลี้ยงแบคทีเรีย Salinicoccus sp. ที่ผลิตรงควัตถุสีชมพู โดยประเมินปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับอัตราการเจริญและการสร้างรงควัตถุ ได้แก่ ค่า pH และความเข้มข้นเกลือ เพื่อใช้ในการ พัฒนาสูตรอาหารเลี้ยงเชื้อต้นทุนต่ำ เพาะเลี้ยง Salinicoccus sp. ในอาหารเหลว โดยการเขย่าด้วย Orbital Shaker 150 รอบต่อนาที ที่อุณหภูมิห้อง 30±2 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 72 ชั่วโมง ติดตามการเพิ่มจำนวนเซลล์และปริมาณรงควัตถุ สีชมพู ในระหว่างการเพาะเลี้ยงที่เวลา 0, 24, 48 และ 72 ชั่วโมง ด้วยวิธี UV-visible spectrophotometric ที่ OD₆₀₀ และ OD₅₀₉ ตามลำดับ เมื่อเพาะเลี้ยงแบคทีเรียใน NB ที่ปรับ pH เป็น 6, 7, 8 และ 9 พบว่า OD₆₀₀ และ OD₅₀₉ มีค่าสูงสุดที่ pH 8 (p<0.05) เมื่อเพาะเลี้ยงเชื้อใน NB ที่ pH 8 และแปรระดับความเข้มข้นของโซเดียมคลอไรด์ (NaCl) 3, 5 และ 10% (w/v) พบว่า OD₆₀₀ และ OD₅₀₉ มีค่าสูงสุดที่ความเข้มข้น 10% (w/v) (p<0.05) เมื่อเพาะเลี้ยงเชื้อใน สูตรอาหาร ได้แก่ สูตรที่ 1; 1% peptone water และปรับความเข้มข้นสุดท้ายของไนโตรเจนให้เป็น 0.4% ด้วยน้ำปลา, สูตรที่ 2; 1% peptone water และปรับความเข้มข้นสุดท้ายของไนโตรเจนให้เป็น 0.4% ด้วยซีอิ๊ว, สูตรที่ 3; น้ำปลา เจือจาง 0.4% ไนโตรเจน และสูตรที่ 4; ซีอิ๊วเจือจาง 0.4% ไนโตรเจน โดยทั้ง 4 สูตรแปรการเติมกลูโคส 1% และไม่เติม กลูโคส และทุกสูตรปรับ pH เท่ากับ 8 และปรับค่าความเข้มข้นเกลือสุดท้ายให้เป็น 10% (w/v) พบว่าการเพาะเลี้ยง ในอาหารเลี้ยงเชื้อสูตรที่ 2 ที่ไม่เติมกลูโคส Salinicoccus sp. สามารถเพิ่มจำนวนและผลิตรงควัตถุสีชมพูได้เท่ากับ สูตรควบคุม (NB, pH8 และ NaCl 10% (w/v)) (p<0.05) และพบว่าการเพาะเลี้ยง Salinicoccus sp. ในอาหารทุกสูตร ที่เติมกลูโคส Salinicoccus sp. จะเพิ่มจำนวนเซลล์และสร้างปริมาณรงควัตถุต่ำกว่าสูตรที่ไม่ได้เติมกลูโคส 1% (w/v) อย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05)
การก่อการกลายพันธุ์เฉพาะตำแหน่งของยีน Malonyl-Coenzyme A Reductase (MCR) เพื่อการผลิต 3 hydroxypropionate (MCR) ในยีสต์ Kamagatella pastoris ATCC 204164
Authors:   , คัมภิโร พีระพรรณ
Published: February 2025

3-Hydroxypropionic acid หรือ 3-Hydroxypropionate (3-HP) เป็นกรดอินทรีย์ที่ใช้ใน การผลิตสารเคมีและสารอนุพันธ์ ซึ่งนิยมใช้ในอุตสาหกรรมที่สำคัญ แต่วิธีการสังเคราะห์ผ่าน กระบวนเคมีของ 3-HP ได้ผลน้อย ไม่คุ้มต้นทุน และมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ในงานวิจัยนี้จึงใช้ กระบวนการชีวสังเคราะห์ในการผลิต 3-HP ผ่านวิถี malonyl-CoA ใน Kamagatella pastoris ทีถูกก่อการกลายพันธุ์เฉพาะตำแหน่งของยีน malonyl-Coenzyme A reductase (mcr) ตำแหน่ง S1114K โดยมีการวิเคราะห์ codon usage ของยีน MCR สำหรับการแสดงออกใน K. pastoris จากนั้นสังเคราะห์ยีน mcr เพื่อการก่อการกลายพันธุ์เฉพาะตำแหน่งโดยอาศัยหลักการทำพีซีอาร์ แล้วจึงสังเคราะห์เวคเตอร์ที่ประกอบไปด้วยยีนกลายของ mcr เข้าสู่เซลล์เจ้าบ้าน K. pastoris และทดสอบความสามารถในการผลิต 3-HP ด้วย Gas Chromatography จากผลการทดลอง พบว่า การใช้ไพรเมอร์ที่ออกแบบเฉพาะร่วมกับการใช้ KOD Plus Mutagenesis Kit สามารถ สังเคราะห์การกลายที่สองตำแหน่งของการกลายที่อยู่ข้างกันได้สมบูรณ์ อัตราการเกิดการกลาย ถูกต้องหลังจากเข้าสู่เซลล์เจ้าบ้าน Escherichia coli แม่นยำตามตำแหน่งที่ความถูกต้องทุกลำดับ เบสนิวคลิโอไทด์ที่สังเคราะห์การกลายในส่วนการนำยีนกลาย mcr เข้าสู่ K. pastoris และการ ผลิต 3-HP จะมีการดำเนินการในอนาคต
การพัฒนากระบวนการรีไซเคิลชีวภาพโดยการย่อยสลายพลาสติกชีวภาพ ด้วยแบคทีเรียที่ผลิตพอลิไฮดรอกซีแอลคาโนเอต
Authors:   , มิตรจิตร์ สิริยากร
Published: February 2025

พลาติกชีวภาพ ประกอบด้วยวัตถุดิบที่ผลิตจากแหล่งชีวมวล ซึ่งสามารถหมุนเวียนได้ โดยพลาสติก ชีวภาพนั้นมีคุณสมบัติเด่นคือ มีความเข้ากันได้ทางชีวภาพ และสามารถย่อยสลายได้ทางชีวภาพภายใต้สภาวะที่ เหมาะสม โดยทุกวันนี้พลาสติกชีวภาพถูกนำมาใช้ทดแทนพลาสติกปิโตรเคมีกันแพร่หลายมากยิ่งขึ้น ซึ่งด้วย เหตุผลที่กล่าวข้างต้นทำให้การย่อยสลายพลาสติกชีวภาพอาจกลายเป็นปัญหาได้ในอนาคต ดังนั้นการรีไซเคิล ชีวภาพโดยการย่อยสลายพลาสติกชีวภาพที่การใช้งานอย่างแพร่หลาย ได้แก่ โคพอลิเมอร์ของ poly(3- hydroxybutyrate-co-3-hydroxyvalerate), พอลิแลคติกแอซิด และเทอร์โมพลาสติกสตาร์ชด้วยแบคทีเรียที่มี ความสามารถในการผลิต PHAs เป็นอีกทางเลือกหนึ่งในจัดการขยะพลาสติกชีวภาพ งานวิจัยนี้วิจัยนี้มีจุดประสงค์ เพื่อพัฒนากระบวนการรีไซเคิลชีวภาพโดยการย่อยสลายพลาสติกชีวภาพด้วยเชื้อ Cupriavidus necator strain A-04, เชื้อ Burkholderia contaminans SCN-KJ ซึ่ งคั ด แยก โน น างส าวก น ก จัน ท ร์ ใจบุญ แล ะ เชื้อ Burkholderia gladioli A7 ที่คัดแยกโดยนายศิริราชย์ นันทะชัย ซึ่งเป็นแบคที่เรียที่สามารถผลิต PHAs ได้ จาก ผลการทดสอบการย่อยสลายพลาสติกชีวภาพในระดับขวดเขย่าพบว่า ในการเลี้ยงเชื้อทั้งสามสายพันธุ์โดยพลาสติก ชีวภาพชนิด PLA เป็นแหล่งคาร์บอนมีเปอร์เซ็นต์การสูญเสียมวลของพลาสติกสูงที่สุดที่ 11% ด้วยเชื้อ B. gladioli A7 และในการเลี้ยงเชื้อด้วยพลาสติกชนิด TPS ที่ 4% ด้วยเชื้อ B. gladioli A7 อย่างไรก็ตามไม่พบการ ผลิต PHAs จากผลิตภัณฑ์จากการย่อยสลายในทั้งสามสายพันธุ์ที่ทดสอบ จึงจำเป็นต้องมีการปรับสภาวะเพิ่มเติม เพื่อให้เกิดการย่อยสลายพลาสติกชีวภาพและผลิต PHAs พร้อมกัน
การพัฒนาวิธีการสังเคราะห์ suberanilohydroxamic acid (SAHA) และอนุพันธ์
Authors:   , อ่องจรูญ ประภัสสร
Published: February 2025

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการพัฒนาวิธีการสังเคราะห์ suberanilohydroxamic acid (SAHA) และอนุพันธ์ ซึ่ง SAHA นั้นเป็นสารในกลุ่ม histone deacetylase inhibitor (HDACi) ที่มีคุณสมบัติในการยับยั้งการแบ่งตัวของเซลล์ที่มีการแบ่งตัวผิดปกติหรือที่รู้จักกันทั่วไปว่า เซลล์มะเร็ง จากการศึกษาหลากหลายวิธีการสังเคราะห์อนุพันธ์ที่ใกล้เคียงกับ suberanilohydroxamic acid (SAHA) ซึ่งก็คือ N-hydroxy-N-phenyl-hexanediamide เป็นต้นแบบ ผลการศึกษาให้ข้อมูลที่สนับสนุนว่า สามารถสังเคราะห์สารต้นแบบนี้ได้ จากสารตั้งต้น adipoyl chloride ผ่านปฏิกิริยา nucleophilic substitution ได้สารผลิตภัณฑ์ร่วมกับผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ซึ่งการสำรวจกระบวนการเพื่อปรับปรุงการเพิ่มสัดส่วนของผลิตภัณฑ์ที่ต้องการจากปฏิกิริยานี้จะดำเนินการต่อไป
Study on rings whose prime right ideals are two-sided
Authors:   , Laoiam Chanagarn
Published: February 2025

In this project, we study on rings whose prime right ideals are two-sided and investigate some properties of such rings. In particular, we obtain that prime right ideals of these rings relate to good ideals. However, some restriction on this ring motivates us to study the ring whose completely prime right ideals are two-sided. We investigate some of their properties about a quotient ring; moreover, about the intersection of all completely prime right ideals which relates to nilpotent elements in this ring.
การพัฒนาปุ๋ยเคลือบเม็ดแบบใหม่
Authors:   , ว่องไวเกรียงไกร รัญชนา
Published: February 2025

งานวิจัยนี้จัดทำขึ้นเพื่อศึกษาและพัฒนาวิธีการเคลือบเม็ดปุ๋ยซึ่งช่วยควบคุมการปลดปล่อยธาตุอาหารในระยะเวลาที่เหมาะสมและไม่ก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม วิธีในการศึกษาและพัฒนาเริ่มจากศึกษาองค์ประกอบจากปุ๋ยตัวอย่างที่มีและค้นหาพอลิเมอร์ที่จะนำมาทำการเคลือบ โดยสามารถแบ่งชนิดสารที่นำมาทดลองได้เป็น 4 ชนิดด้วยกัน คือ 1) พอลิยูรีเทนแบบสำเร็จ 2) อัลคิดเรซิน 3) อะคริลิค และ 4) พอลิยูรีเทนแบบ 2 ส่วน พบว่า พอลิยูรีเทนแบบ 2 ส่วนเป็นพอลิเมอร์ที่ดีที่สุดในการสังเคราะห์ปุ๋ยเคลือบเม็ดด้วยพอลิเมอร์ (Polymer coated fertilizer; PCF) เพราะสามารถยืดเวลาในการปลดปล่อยปุ๋ยได้ถึง 2 วัน ในขณะที่ปุ๋ยเคลือบด้วยพอลิเมอร์ชนิดอื่นไม่สามารถอยู่ได้นานเกิน 6 ชั่วโมง
การทดสอบหาสาเหตุความเสียหายของรีเวิร์สออสโมซิสเมมเบรน
Authors:   , สุภาพิมพ์ อัฐภิญญา
Published: February 2025

หนึ่งในกระบวนการหลักสำคัญของโรงไฟฟ้าที่เกี่ยวข้องกับการผลิตกระแสไฟฟ้าของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) คือ กระบวนการควบคุมคุณภาพน้ำ หนึ่งในระบบสำคัญที่ใช้ผลิตน้ำบริสุทธิ์คือระบบการกรองรีเวิร์สออสโมซิส (RO) ซึ่งมีหัวใจสำคัญของระบบคือเมมเบรนที่ทำหน้าที่แยกสารปนเปื้อนออกจากน้ำ แต่ปัญหาที่พบมากคือเมมเบรนมักเสื่อมสภาพและสึกหรอก่อนเวลาอันควร ซึ่งส่งผลกระทบต่อการดำเนินงานและการบำรุงรักษาโรงงาน RO วิธีการออทอปซี่ของ RO เมมเบรนได้รับการพิสูจน์แล้วว่าสามารถประเมินสภาพของ RO เมมเบรนได้ดีและระบุสาเหตุที่แท้จริงของการสูญเสียประสิทธิภาพการทำงานได้ในงานวิจัยนี้สนใจวิเคราะห์หาสาเหตุความเสียหายด้วยเทคนิค External Visual Inspection, Fujiwara Test , Scanning Electron Microscopy – Energy Dispersive X-ray Analysis (SEM-EDX), และ Attenuated Total Reflectance Fourier Transform Infrared (ATR-FTIR) Spectroscopy ผลที่ได้แสดงให้เห็นว่าสาเหตุความเสียหายเกิดขึ้นทั้งทางเคมีและทางกายภาพ โดยความเสียหายทางเคมีเกิดจากเมมเบรนถูกการออกซิไดส์โดยคลอรีน 89% และอีก 11% เกิดจากความเสียหายทางกายภาพ คือความเสียหายจากคราบสกปรกเปรอะเปื้อนที่สะสมบนแผ่นเมมเบรนประกอบไปด้วยองค์ประกอบธาตุกลุ่มอินทรีย์ 83% และกลุ่มอนินทรีย์ 17% และพบว่าการเปรอะเปื้อนหลักๆประกอบด้วยพอลิแซ็กคาไรด์และสารประกอบอะโรมาติกเป็นสารปนเปื้อนหลัก ซึ่งพบว่าแผ่นเมมเบรนตำแหน่งทางฝั่งน้ำป้อน (feed water, L) ได้รับความเสียหายมากกว่า เกิดจากปริมาณสิ่งปนเปื้อนที่ยังมีปริมาณมากอยู่จึงเกิดการเสียหายมากกว่า และเมื่อการกรองน้ำไปสู่บริเวณส่วนกลาง (M) และตำแหน่งฝั่งน้ำซึมผ่าน (permeate water, T) ก็จะมีปริมาณสิ่งปนเปื้อนน้อยลงนำไปสู่ความเสียหายที่น้อยลงด้วยตามลำดับ ดังนั้นความเสียหายที่เกิดขึ้นข้างต้นทั้งทางเคมีและทางกายภาพ สามารถอธิบายถึงปัญหาการเสื่อมสภาพ อายุการใช้งานของเมมเบรนที่สั้นลง การสูญเสียการซึมผ่านและฟลักซ์ของ RO เมมเบรนได้อีกทั้งเป็นแนวทางในการน าไปต่อยอดแก้ไขปัญหาได้ไม่มากก็น้อย ข้อเสนอแนะเพิ่มเติมงานวิจัยนี้คือควรมีข้อมูลของแผ่น RO เมมเบรนแบบใหม่ที่ไม่ผ่านการใช้งาน มาเป็นข้อมูลเปรียบเทียบ เพื่อให้ได้ข้อมูลที่ชัดเจนและเป็นประโยชน์ต่อการวิเคราะห์ข้อมูลมากขึ้น