Μελέτη αδιποκυτοκινών και λιπιδαιμικού προφίλ σε πειραματικό μοντέλο μεταβολικού συνδρόμου σε επίμυες
Authors: Μαργώνη Αγγελική 
Published: January 2014

ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η παχυσαρκία και ο ΣΔ τύπου Ι, λαμβάνουν διαστάσεις επιδημίας στο πληθυσμό. Ο λιπώδης ιστός ρυθμίζει την ενεργειακή ισορροπία και συντονίζει τον μεταβολισμό των λιπών και των υδατανθράκων, χάρη στην έκκριση των αδιποκινών. Οι παθολογικές τιμές της λεπτίνης, της αδιπονεκτίνης και του TNF-α ίσως συνδέουν αιτιολογικά τη παχυσαρκία, την υπερλιπιδαιμία, το διαβήτη και τα καρδιαγγειακά συμβάματα. ΣΚΟΠΟΣ Σκοπός της μελέτης μας ήταν να συγκρίνουμε τα επίπεδα της λεπτίνης, της αδιπονεκτίνης και του TNF-α μεταξύ των διαβητικών ομάδων που έλαβαν διαφορετική τροφή και να προσδιορίσουμε τις συσχετίσεις μεταξύ των αδιποκινών, της υπεργλυκαιμίας και της υπερλιπιδαιμίας. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ Χρησιμοποιήθηκαν 40 αρσενικοί επίμυες ηλικίας 10 εβδομάδων οι οποίοι χωρίστηκαν σε 4 ομάδες (n=10). Η ομάδα Α (ελέγχου) και η ομάδα Γ έλαβε για 12 εβδομάδες κανονική τροφή. Η ομάδα Β και Δ έλαβαν για 12 εβδομάδες τροφή εμπλουτισμένη με χοληστερόλη 2%. Η ομάδα Γ και Δ υπεβλήθηκαν στην έναρξη του πειράματος σε ενδοπεριτοναiκή έγχυση στρεπτοζοτοκίνης (STZ) 50 mg/ml/kg. Προσδιορίστηκαν σε χρόνους 0 και 12 εβδομάδων (ευθανασία) το λιπιδαιμικό προφίλ, τα επίπεδα σακχάρου, ινσουλίνης, λεπτίνης, αδιπονεκτίνης και TNFa στον ορό. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Τα επίπεδα της γλυκόζης παρουσίασαν στατιστικά σημαντική αύξηση στις ομάδες που έγινε έγχυση STZ, ενώ τα επίπεδα της λεπτίνης και της αδιπονεκτίνης μειώθηκαν σημαντικά στις διαβητικές ομάδες σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (A: 242.80±104.5 pg/ml; Γ: 124.60±125.5 pg/ml; Δ: 89.20±102.9 pg/ml; p<0.05),(A: 109.20±95.4 ng/ml; B: 10.64±7.1 ng/ml; Γ: 16.90±10.4 ng/ml; Δ: 18.86±14.74 ng/ml; p<0.01) αντιστοίχως. Η ολική χοληστερόλη (TCHOL) παρουσίασε στατιστικά σημαντική αύξηση στην ομάδα Δ σε σχέση με την Α και Γ (A: 67.25±12.2 mg/dl; B: 76.00±7.6 mg/dl; Γ: 67.25±18.8 mg/dl; Δ: 155.60±160.5 mg/dl; p<0.05), ενώ τα επίπεδα της TCHOL διαφέρουν μεταξύ των διαβητικών ομάδων Γ και Δ (Γ vs Δ; p<0.01). Τα επίπεδα της λεπτίνης σχετίζονται με την ινσουλίνη νηστείας (r=0.420, p<0.05) και με την γλυκόζη (r=-0.415, p<0.05). Η αδιπονεκτίνη σχετίζεται με την γλυκόζη (r=-0.359, p<0.05) και τη λεπτίνη (r=0.530, p<0.01). Τα επίπεδα του TNF-α αυξήθηκαν στις ομάδες Β και Δ που έλαβαν αθηρογόνο δίαιτα (A: 2.02±0.7 pg/ml; B: 20.51±18.4 pg/ml; Δ: 10.52±19.7 pg/ml; p<0.05). Αντιθέτως τα επίπεδα του TNF-α μειώθηκαν στην ομάδα Γ σε σχέση με την Β και Δ (p<0.005) και σχετίζονται με την TCHOL (r=0.754, p<0.005) και την HDL-C (r=0.823, p<0.001). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:Τα επίπεδα της λεπτίνης και της αδιπονεκτίνης στον ορό μειώνονται σημαντικά στους διαβητικούς επίμυες. Παρά την σημαντική αύξηση στα επίπεδα TCHOL και LDL στην διαβητική ομάδα που έλαβε αθηρογόνο δίαιτα, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στα επίπεδα της λεπτίνης και της αδιπονεκτίνης μεταξύ των διαβητικών ομάδων. Αντιθέτως, παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στα επίπεδα του TNF-α μεταξύ των διαβητικών ομάδων, λόγω της σημαντικής συσχέτισης του με την TCHOL. Τα επίπεδα της λεπτίνης, της αδιπονεκτίνης και του TNF-α αποτελούν αξιόπιστους προγνωστικούς δείκτες και μελλοντικούς θεραπευτικούς στόχους για την αντιμετώπιση των μεταβολικών και καρδιαγγειακών διαταραχών.