bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Σταθερά ισότοπα (δ²Η, δ¹⁸Ο) στον υετό
Authors: Λυκούδης Σπυρίδων
Published: August 2021

Η διατριβή αυτή μελετά τα σταθερά ισότοπα στον υετό της Ελλάδας. η γεωγραφική κατανομή τους είναι η θεωρητικά αναμενόμενη, ενώ οι βαθμίδες με τη θερμοκρασία και το υψόμετρο και η τοπική μετεωρική γραμμή συμφωνούν με τη βιβλιογραφία για την ευρύτερη περιοχή. Η επίδραση της πορείας της αέριας μάζας, δεν είναι ευδιάκριτη λόγω της επίδρασης τοπικών διεργασιών κλασμάτωσης. Επίσης, η ισοτοπική σύσταση των πηγών ακολουθεί την κατανομή της σύστασης του υετού και είναι γενικά απεμπλουτισμένη σε σχέση με αυτόν. Ελέγχεται η καταλληλότητα των δεδομένων για κλιματολογική θεώρηση των ισότοπων του υετού στην κεντρική και ανατολική Μεσόγειο. Οι υπάρχουσες τάσεις σπανίως είναι σημαντικές και δεν έχουν χωρικά οργανωμένες μορφές. Επομένως, έχει νόημα ο υπολογισμός κλιματικών τιμών και η ανάπτυξη, με χρήση συνδυασμού προτύπων παλινδρόμησης και γεωστατιστικών μεθόδων, πλεγματικών κλιματικών ισοτοπικών δεδομένων και πλεγματικών ισοτοπικών χρονοσειρών. Τέλος, ερευνάται η ικανότητα των συνοπτικών ταξινομήσεων να οδηγούν σε ισοτοπικά διακριτές κλάσεις, αναπαράγοντας, ταυτόχρονα, σημαντικό μέρος της παρατηρούμενης ισοτοπικής μεταβλητότητας. Γενικά οι ταξινομήσεις βελτιστοποίησης με σχετικά μεγάλο αριθμό κλάσεων ικανοποιούν τα ανωτέρω. επιχειρείται η ανασύσταση ισοτοπικών χρονοσειρών χρησιμοποιώντας μέσες τιμές, σταθμισμένες βάσει των συχνοτήτων εμφάνισης των συνοπτικών κλάσεων και των υψών υετού. Η βέλτιστη επίδοση επιτυγχάνεται από εποχικές ταξινομήσεις με κλάσεις που αναπαράγουν τις βασικές ατμοσφαιρικές κυκλοφορίες, ακόμα και αν αυτό δεν συνεπάγεται βέλτιστους στατιστικούς δείκτες.
Περιβαλλοντικά βιομηχανικά δίκτυα
Authors: Μουρτσιάδης Ανδρέας
Published: August 2021

Στη διατριβή διερευνώνται οι προϋποθέσεις και τα όρια της βιομηχανικήςσυμβίωσης Η διερεύνηση γίνεται σε δυο επίπεδα σε χωρικό και σε τεχνολογικόΗ διερεύνηση γίνεται μέσω της βιβλιογραφικής έρευνας και της ανάλυσης μελετώνπερίπτωσης απο τον ελληνικό χώροΗ αναζήτηση των προϋποθέσεων της βιομηχανικής συμβίωσης γίνεται μέσω τηςανάλυσης της χωρικής κατανομής ενός σημαντικού αριθμού (455) περιπτώσεωνβιομηχανικής συμβίωσης απο τον ελληνικό χώροΗ αναζήτηση τυχόν ορίων που να περιορίζουν τη δυνατότητα βιομηχανικήςσυμβίωσης γίνεται μέσω της περιβαλλοντικής αξιολόγησης με τη μέθοδο τηςΑπλοποιημένης Εκτίμησης Κύκλου Ζώης της μελέτης περίπτωσης του υφιστάμενουστην Ελλάδα Περιβαλλοντικού Βιομηχανικού Δικτύου Επιχειρήσεων ΑλουμινίουΑπο τη διερεύνηση προέκυψε το κεντρικό συμπέρασμα οτι η βιομηχανικήσυμβίωση έχει προϋποθέσεις και όρια που περιορίζουν τις δυνατότητες τηςAva επίπεδο διερεύνησης προέκυψαν τα έξης συμπεράσματα• χωρικό επίπεδοΗ χωρική κλίμακα στην οποία αναπτύσσονται τα Περιβαλλοντικά ΒιομηχανικάΔίκτυα έκτος απο τους «γενικούς» χωροοικονομικους χωροκοινωνικους καιπεριβαλλοντικούς παράγοντες που επηρεάζουν τη χωροθετηση της βιομηχανίαςεπηρεάζεται και απο μια σειρά «ειδικών» παραγόντωνΚατά συνέπεια η ανάπτυξη ενός Περιβαλλοντικού Βιομηχανικού Δικτύου σε μιασυγκεκριμένη χωρική κλίμακα πχ περιφερειακή μπορεί να γίνει μονό εφόσονληφθούν υπ όψιν οι παράγοντες αυτοίΤο ίδιο ισχύει και για την περίπτωση ανάπτυξης ενός Περιβαλλοντικού ΒιομηχανικούΔικτύου στο χαμηλότερο επίπεδο χωρικής κλίμακας δηλαδή η ανάπτυξη ενόςΠεριβαλλοντικού Βιομηχανικού ΠάρκουΕπειδή η σύνθεση των κλάδων δραστηριότητας των επιχειρήσεων που είναιεγκατεστημένες σε υφιστάμενα Συμβατικά Βιομηχανικά Πάρκα δεν είναισχεδιασμένη άλλα τυχαία και ως εκ τούτου οι προαναφερθέντες «ειδικοί»παράγοντες μπορεί να μην τηρούνται η μετατροπή των Πάρκων αυτών σεΠεριβαλλοντικά Βιομηχανικά Πάρκα είναι δύσκολη και συχνά ανέφικτη• τεχνολογικό επίπεδοΥπάρχουν περιβαλλοντικά και οικονομικά όρια που περιορίζουν τη δυνατότητα τηςβιομηχανικής συμβίωσης των επιχειρήσεων Σε περίπτωση της μη τήρησης τωνορίων αυτών υπάρχει το ενδεχόμενο είτε να μην υπάρχει κανένα όφελος για τοπεριβάλλον απο τη συνεργασία τους είτε οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις να είναι καιδυσμενέστερες σε σχέση με τις επιπτώσεις των συμβατικών συστημάτωνπαράγωγης με χρήση πρωτογενών πρώτων υλών
Διερεύνηση συνδρόμου επαγγελματικής εξουθένωσης σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό γενικών νοσοκομείων
Authors: Μαυρίδου Άννα
Published: August 2021

[…] Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η συγκριτική διερεύνηση του επιπέδου της επαγγελματικής εξουθένωσης, της αγχώδους συμπτωματολογίας, της ικανοποίησης από τη ζωή, της κατάθλιψης, των έξεων/συνηθειών /δημογραφικών στοιχείων και των χαρακτηριστικών της προσωπικότητας, σε δείγμα ιατρονοσηλευτικού προσωπικού διαφόρων τμημάτων Γενικών Νοσοκομείων, καθώς και τυχόν διαφορές μεταξύ τους. […]
Ποσοτικοποίηση παθήσεων διαμέσου πνευμονικού ιστού στην υπολογιστική τομογραφία μέσω αλγόριθμων αυτόματης διάγνωσης εικόνας
Authors: Καζαντζή Αλεξάνδρα
Published: August 2021

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής ήταν η αξιολόγηση ενός αυτόματου συστήματος ποσοτικοποίησης της έκτασης της διάμεσης νόσου με απεικονιστικά κριτήρια, όπως την σύγκριση με την ημιποσοτική αξιολόγηση των ακτινολόγων και με την συνεχή αξιολόγηση από ακτινολόγους βασιζόμενη στον χειρωνακτικό σχεδιασμό των παθολογικών περιοχών. Τα αποτελέσματα του αυτοματοποιημένου συστήματος συγκρίθηκαν και με την υποβοήθηση από το σύστημα. Για την οπτικοποίηση της διασύγκρισης των συστημάτων μεταξύ τους χρησιμοποιήθηκαν οι καμπύλες συμφωνίας. Τέλος, μελετήθηκε η συσχέτιση του συστήματος και των ημιποσοτικών εκτιμήσεων των ακτινολόγων με εργαστηριακούς απεικονιστικούς δείκτες, τις πνευμονικές δοκιμασίες. […]
Το πρόβλημα της ποινικής ευθύνης των νομικών προσώπων - επιχειρήσεων
Authors: Παπαϊωάννου Μαρία
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή προσεγγίσαμε ζήτημα της ποινικής ευθύνης νομικών προσώπων, ως δογματικό σχήμα άγνωστο μεν στο ελληνικό δίκαιο, θεσμοθετημένο δε σε πολλές αλλοδαπές έννομες τάξεις. Μετά από μία διαδρομή στα συστήματα απόδοσης ευθύνης σε νομικά πρόσωπα-επιχειρήσεις για ποινικά αξιόλογες προσβολές σε αλλοδαπές και στην ελληνική έννομη τάξη επιχειρήσαμε τη δογματική ανάλυση του θεσμού και της συμβατότητάς του προς τις συνταγματικά κατοχυρωμένες αρχές του ελληνικού ποινικού δικαίου. Αξιοποιώντας τις θέσεις για τη διάκριση ποινικών και διοικητικών κυρώσεων, προτείναμε ένα εναλλακτικό της ποινικής ευθύνης των νομικών προσώπων μοντέλο ευθύνης για την αντιμετώπιση της ποινικά αξιόλογης δράσης τους με βασικό γνώμονα τη διατήρηση αλώβητου του ποινικού δόγματος. Εξετάσαμε τέλος ειδικά το ζήτημα της ποινικής ευθύνης εκπροσώπων νομικών προσώπων και διατυπώσαμε de lege ferenda προτάσεις για την αναμόρφωση διατάξεων του γενικού μέρους του ποινικού κώδικα, προκειμένου να αντιμετωπισθούν τα προβλήματα που ανακύπτουν κατά την απόδοση ποινικής ευθύνης εντός συλλογικών οντοτήτων.
Το γλωσσικό μάθημα σε διαπολιτιστικό περιβάλλον δημοτικού σχολείου
Authors: Καπετανίδου Μαρία
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή υπό τον τίτλο: «Το γλωσσικό μάθημα σε διαπολιτισμικό περιβάλλον δημοτικού σχολείου: η συμβολή των διδακτικών παρεμβάσεων» διερευνά τις παραμέτρους οργάνωσης διδακτικών παρεμβάσεων για το γλωσσικό μάθημα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Συγκεκριμένα η διατριβή εντάσσεται στο πλαίσιο της διερεύνησης των θεωριών της οργάνωσης του νοήματος μέσω ρεπερτορίου σημαντικών κοινωνικών πρακτικών κατά την ανάγνωση με έμφαση στο σχεδιασμό, στην υλοποίηση και στην αποτίμηση της αποτελεσματικότητας των διδακτικών παρεμβάσεων. Η γνώση της ανάγνωσης και της γραφής διασυνδέεται με τη γνώση των κοινωνικοπολιτισμικών πρακτικών που διαμορφώνονται μέσα σε ένα εξελικτικό συνεχές των σημειωτικών συστημάτων που διανοίγουν νέα πεδία μάθησης και ερμηνείας. Έτσι, η ανάγνωση και η γραφή δεν σχετίζονται μόνο με τις δεξιότητες αλλά αφορούν τη μαθητεία και την πρόσβαση στους θεσμούς, στις πηγές, στις ομιλίες και στα κείμενα. Στην παρούσα διατριβή η οργάνωση του νοήματος κατά την ανάγνωση αντιμετωπίζεται ως διαχείριση της εθνοπολιτισμικής διαφοράς και των κοινωνικών ανισοτήτων μέσω της ανάπτυξης παιδαγωγικών στρατηγικών με έμφαση στη διεπίδραση μεταξύ μαθητών από διαφοροποιημένα κοινωνικοπολιτικά περιβάλλοντα. Από την έποψη αυτή η διαπολιτισμικότητα προσεγγίζεται με τη διευρυμένη έννοια της διαφοροποίησης στη σχολική τάξη και -μέσω της ανάπτυξης κοινωνικών δεξιοτήτων- και συνδέεται με το Μοντέλο των Τεσσάρων Ρόλων ή/και Συγγενών Πρακτικών του Αναγνώστη (αποκωδικοποιητής, χρήστης, συμμετέχων, αναλυτής) καθώς και με την ταυτόχρονη αξιοποίηση της στρατηγικής της Αμοιβαιότητας. Ο έλεγχος της αποτελεσματικότητας αυτής της διασύνδεσης κατέληξε στη δημιουργία φάσεων δοκιμών και στο σχεδιασμό ενός συνθετικού εργαλείου αποτίμησης-αξιολόγησης των διεργασιών σύμφωνα με τις οποίες η ανάγνωση αποτελεί ένα προνομιακό πεδίο για την αξιοποίηση των κοινωνικοπολιτισμικών διαφορών με σκοπό την ανάληψη ενεργητικής στάσης των μαθητών στην κατανόηση, ερμηνεία και διαπραγμάτευση του νοήματος στο γλωσσικό μάθημα.
Το δικαίωμα επικοινωνίας με το τέκνο
Authors: Σαμαρά Ναταλή-Χριστίνα
Published: August 2021

Η διατριβή πραγματεύεται τα θεωρητικά και πρακτικά προβλήματα που αφορούνε το θέμα της επικοινωνίας των γονέων, των απώτερων ανιόντων και των αδελφών με το ανήλικο τέκνο. Από την έρευνα και τη συνδυαστική ερμηνεία των κρίσιμων επί του θέματος διατάξεων του εθνικού και ευρωπαϊκού δικαίου, με αναγωγή στο γράμμα, το σκοπό, την ιστορική τους διάσταση και τη συστηματική και ιεραρχική τους σχέση μέσα στο ισχύον σύστημα δικαίου, προέκυψαν τα παρακάτω βασικά πορίσματα: 1. Το δικαίωμα επικοινωνίας με το τέκνο θεσπίζεται από το νομοθέτη ως αυτοτελές δικαίωμα, που αναγνωρίζεται και προστατεύεται από το εθνικό, αλλά και από το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο. Έχει προσωπικό, αναγκαστικό και λειτουργικό χαρακτήρα, αποτελώντας ταυτοχρόνως και υποχρέωση του δικαιούχου γονέα και θεμελιώνεται στην Α.Κ. 1520, από την οποία πηγάζει ευθέως. Η αυτοτέλεια αυτή σημαίνει ότι το δικαίωμα επικοινωνίας 2. ναι μεν σχετίζεται με τη γονική μέριμνα αλλά δεν απορρέει από αυτήν. 3. το δικαίωμα επικοινωνίας ανήκει κατ' αρχήν στους κατά νόμο γονείς, δηλαδή σε εκείνα τα πρόσωπα των οποίων η γονική σχέση με το τέκνο θεμελιώνεται και ιδρύεται με βάση τους περιοριστικά προβλεπόμενους στο νόμο τρόπους. Κατ' εξαίρεση μόνο, μπορεί να αναγνωριστεί το δικαίωμα αυτό και στους φυσικούς γεννήτορες, δηλαδή στους βιολογικούς γονείς του παιδιού, των οποίων η ιδιότητα ως πατέρα ή μητέρας δεν έχει αναγνωρισθεί νομικά, υπό ορισμένες αυστηρές προϋποθέσεις, οι οποίες προσδιορίζονται και εξειδικεύονται στη νομολογία του ΕΔΑΔ. 4. Αναγνωρίζεται ως αυτοτελές δικαίωμα των απώτερων ανιόντων του τέκνου, το οποίο πηγάζει ρητώς από το νόμο (Α.Κ. 1520 παρ. 2) και ασκείται από τους εν λόγω φορείς του απευθείας και όχι μέσω των γονέων. 5. Επιβάλλεται για λόγους συνέπειας και ενότητας του δικαίου να αναγνωρίζεται και στους αδελφούς του τέκνου, στο πρόσωπο των οποίων συντρέχουν οι ίδιες προϋποθέσεις με εκείνες των απώτερων ανιόντων. Τούτο επιτυγχάνεται με αναλογία νόμου, η οποία μεθοδολογικά επιβάλλεται προς πλήρωση του σχετικού, γνήσιου δευτερογενούς κενού. 6. Θα πρέπει να ρυθμίζεται από το δικαστήριο, αφού ληφθεί υπόψη και η γνώμη του τέκνου, εάν ο βαθμός ωριμότητας, η αντίληψη και η ηλικία του επιτρέπουν την επικοινωνία του με το δικαστή. Στην περίπτωση που συντρέχουν οι παραπάνω προϋποθέσεις, η ακρόαση του τέκνου αποτελεί για το δικαστήριο υποχρέωση και δεν εναπόκειται στη διακριτική του ευχέρεια. 7. Ρυθμίζεται δικαστικά όχι μόνο ύστερα από αίτηση των φορέων του δικαιώματος (γονέων, απώτερων ανιόντων, κλπ.) αλλά και κατόπιν σχετικής αίτησης του υπόχρεου της επικοινωνίας γονέα, ο οποίος έχει άμεσο και προσωπικό έννομο συμφέρον, νομιμοποιούμενος ενεργητικά προς τούτο. 8. Αναγνωρίζεται ρητώς και προστατεύεται τόσο από το εθνικό όσο και από το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο, αναγόμενο έτσι σε θεμελιώδες δικαίωμα του οικογενειακού δικαίου.
Ο ρόλος της ανθρώπινης θυμικής λεμφοποιητίνης σε φλεγμονώδη νοσήματα
Authors: Μπογιατζή Σοφία
Published: August 2021

Η ανθρώπινη θυμική λεμφοποιητίνη (TSLP) είναι μία επιθηλιακής προέλευσης κυτταροκίνη που εμπλέκεται στην έναρξη της αλλεργικής φλεγμονής μέσω της ενεργοποίησης δενδριτικών κυττάρων (DC). Στην παρούσα διατριβή διερευνώνται οι παράγοντες που πυροδοτούν την παραγωγή TSLP από ανθρώπινα κερατινοκύτταρα δέρματος και ο ρόλος της TSLP στην διαμόρφωση των Τ κυτταρικών αποκρίσεων στα πλαίσια αλλεργίας και αυτοανοσίας. Δείχνουμε πως ο συνδυασμός προφλεγμονωδών και Th2 κυτταροκινών δρα συνεργικά για την επαγωγή TSLP σε ανθρώπινα κερατινοκύτταρα. Η επακόλουθη ενεργοποίηση των DC και των κυττάρων Τ, κάτωθεν της TSLP, έχουν ως αποτέλεσμα την παραγωγή του προ-αλλεργικού συνδυασμού των TNF, IL-4, IL-5 και IL-13. Αυτό υποδηλώνει την ύπαρξη ενός βρόγχου θετικής επανατροφοδότησης με τις κυτταροκίνες αυτές να επιδρούν στο δέρμα συντηρώντας την παραγωγή TSLP. Η ανακάλυψη ότι η IL-17 είναι ικανή να διακόψει αυτό τον κύκλο θετικής επανατροφοδότησης μέσω αναστολής της παραγωγής TSLP, τόσο σε καλλιέργειες ανθρωπίνων ιστοτεμαχίων δέρματος, όσο και σε βιοψίες δέρματος προσβεβλημένου από ατοπική δερματίτιδα, οδήγησε στη συστηματική ανάλυση των αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στα φλεγμονώδη δίκτυα της TSLP που σχετίζονται με αλλεργία και των κυττάρων Th17 που σχετίζονται με αυτοανοσία. Δείχνουμε ότι οι κυτταροκίνες που επάγουν Th17 ρυθμίζουν αρνητικά την TSLP-κατευθυνόμενη διαφοροποίηση αθώων Τ λεμφοκυττάρων προς Th2. Αντίστροφα, τα TSLP-ενεργοποιημένα DC εξασθενούν τις αποκρίσεις Th17 μέσω αναστολής της παραγωγής IL-17 απο τα Τ λεμφοκύτταρα. Τα δεδομένα μας προτείνουν την ύπαρξη ενός μηχανισμού αμφίδρομης αναστολής, η οποία δύναται να εξηγήσει την παρατηρούμενη από επιδημιολογικές μελέτες αρνητική συσχέτιση ανάμεσα στην επίπτωση αλλεργικών και αυτοάνοσων νόσων. Τέλος, η συνολική θεώρηση του προφίλ των κυτταροκινών που προέρχονται απο τα Τ λεμφοκύτταρα αποκάλυψε ότι ο συνδυασμός IL-9 και TNF αποτελούν τους κύριους μεσολαβητές που καθοδηγούν τις αποκρίσεις TSLP υπο συνθήκες που επάγουν Th17, προτείνοντας έτσι, ένα νέο ρόλο για την TSLP στην οργάνωση της φλεγμονώδους διεργασίας πέραν του πλαισίου της αλλεργίας. Συνολικά, η εργασία μας αποκαλύπτει νέες αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στα μονοπάτια TSLP και Th17, προτείνει νέους τρόπους για την επαγωγή και τον έλεγχο της παραγωγής TSLP απο το ανθρώπινο δέρμα και ανοίγει νέες προοπτικές για την θεραπεία της ατοπικής δερματίτιδας, η οποία μεσολαβείται από την TSLP, μέσω της ανάπτυξης αναλόγων IL-17.
Αντιϋπερτασική αγωγή με αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου αγγειοτασίνης (α-ΜΕΑ) σε υπερτασικούς ασθενείς με χρόνιες αποφρακτικές πνευμονοπάθειες
Authors: Ροτζιώκος Γιάννης
Published: August 2021

Σε μεγάλη αναλογία -αλλά όχι στο σύνολο- των υπερτασικών ασθενών, η χορήγηση αναστολέων ΜΕΑ προκαλεί καθήλωση της ενεργοποιήσεως της αγγειοτενσίνης I στην αγγειοσπαστική της μορφή II και μείωση των περιφερικών αγγειακών αντιστάσεων. Στην εργασία αυτή χορηγήσαμε υπογλωσσίως 25 mg καπτοπρίλης σε δύο ομάδες αποφρακτικών ασθενών με υπέρταση. Στην ομάδα 1 εντάχθηκαν 1 2 ασθενείς με εργαστηριακά ευρήματα συμβατά με πνευμονικό εμφύσημα (ακτινολογικά ευρήματα, μείωση παραμέτρων αερισμού, μείωση παραμέτρων ικανότητας διαχύσεως, υποξαιμία, υπο/νορμοκαπνία) και στην ομάδα 2, συμπεριλήφθησαν 24 ασθενείς με αμιγή χρόνια βρογχίτιδα (φυσιολογική ακτινογραφία θώρακος, μείωση παραμέτρων αερισμού, υποξαιμία, υπερκαπνία, διατήρηση ικανοποιητικών επιπέδων ικανότητας διαχύσεως). Οι δύο ομάδες αποφρακτικών, υπερτασικών ασθενών συγκρίθηκαν με 1 6 ασθενείς με υπέρταση και φυσιολογική αναπνευστική λειτουργία. Διαπιστώθηκε ότι οι αναστολείς ΜΕΑ, ενώ απέφεραν αναμενόμενο αποτέλεσμα στους βρογχιτιδικούς ασθενείς της ομάδας 2, δεν έχουν κλινικά αξιοποιήσιμο αντιϋπερτασικό αποτέλεσμα σε εκείνους από τους αποφρακτικούς ασθενείς μας με εργαστηριακά ευρήματα πνευμονικού εμφυσήματος (ομάδα 1). Συγκεκριμένα, στο τέλος της περιόδου ελέγχου, η μέση ελάττωση της συστολικής πιέσεως ήταν 13.1 5%, για τους ασθενείς της ομάδας 1, ενώ 31.14% για τους ασθενείς της ομάδας 2. Τα ευρήματά μας μπορεί να ερμηνεύονται από την εκ της μειώσεως της πνευμονικής αγγειακής κοίτης ελάττωση του ΜΕΑ στα ενδοθηλικά κύτταρα των πνευμονικών τριχοειδών. Η ενδεχόμενα διαφορετική δραστηριότητα του ΜΕΑ μεταξύ διαφορετικών τύπων αποφρακτικής πνευμονοπάθειας έχει έκδηλο κλινικό ενδιαφέρον και καθώς δεν έχει ερευνηθεί στην προσιτή μας βιβλιογραφία, ανοίγεται προς συζήτηση.
Οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις ενώσεων του αρσενικού και μελέτη του δισουφλιδίου του Bansen, Me4As2S2
Authors: Σιδέρης Θεόδωρος
Published: August 2021

Οι ενώσεις του αρσενικού στις οξειδωτικές βαθμίδες As(III) και As(V), έχουν αξιοσημείωτη βιολογική σημασία, η οποία σχετίζεται τόσο με τη δραστικότητα αυτών των ενώσεων, όσο και με τους μηχανισμούς των αντιδράσεων οξείδωσης και αναγωγής από τη μια οξειδωτική βαθμίδα του αρσενικού στην άλλη.Επιπροσθέτως, τα μεθυλιωμένα παράγωγα του τρισθενούς και πεντασθενούς αρσενικού, έχουν αποδεδειγμένα τοξική δράση μέσω της παρεμβολής τους στα μονοπάτια μεταφοράς σημάτων. Επιπροσθέτως, συμμετέχουν σε οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις, αντιδρούν με το μοριακό οξυγόνο κ.ά., επιδρώντας έτσι σε σημαντικές κυτταρικές πρωτεΐνες και στο DNA.Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα ανωτέρω, μελετήθηκαν ορισμένες ενώσεις του αρσενικού ως προς την οξειδοαναγωγική τους δράση. Επιλέχθηκαν ενώσεις που περιείχαν ως υποκαταστάτες του αρσενικού αλκύλια, φαινύλιο και υποκατεστημένα φαινύλια.Πιο συγκεκριμένα, μελετήθηκε η αναγωγή νιτρο- και αμινο- φαινυλαρσονικών οξέων, αρσινικών οξέων και του οξειδίου της τριφαινυλαρσίνης, με τη χρήση των αναγωγικών συστημάτων ασκορβικό οξύ/ιώδιο και τριφαινυλοφωσφίνη/ιώδιο. Πραγματοποιήθηκε έτσι μια σύγκριση μεταξύ των υποκαταστατών ως προς τη συνεισφορά τους στην ευκολία αναγωγής του As(V) σε As(III).Στη συνέχεια, μελετήθηκε η οξείδωση από τον αέρα ενώσεων του αρσενικού, και συγκεκριμένα εστέρων, θειοεστέρων, και της θειοφαινόλης. Η κινητική μελέτη αυτών των αντιδράσεων, οδήγησε σε συμπεράσματα τόσο ως προς την επίδραση της φύσης των υποκαταστατών, όσο και των ατόμων που είναι συνδεδεμένα με το As (O ή S).Ιδιαίτερη σημασία δόθηκε στη μελέτη του δισουλφιδίου του κακωδυλίου (δισουλφίδιο του Bunsen): μιας ένωσης που δεν έχει μελετηθεί αρκετά. Η ένωση αυτή παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, διότι το As βρίσκεται και στις δύο οξειδωτικές βαθμίδες, δηλαδή As(III) και As(V).Έγινε επίσης μια γενική ανασκόπηση των μεθόδων σύνθεσης του δισουλφιδίου του κακωδυλίου και της χημικής του συμπεριφοράς, η μελέτη της σταθερότητάς του παρουσία MeOH/H2O και H2S, και η μελέτη της αντίδρασής του με το H2S.Έπειτα μελετήθηκε η χημική συμπεριφορά του δισουλφιδίου του κακωδυλίου ως προς κατιόντα βαρέων μετάλλων, καθώς επίσης και η χημική συμπεριφορά των προϊόντων αυτών των αντιδράσεων. Επόμενο βήμα ήταν η μελέτη της χημικής συμπεριφοράς του δισουλφιδίου του κακωδυλίου ως προς διάφορα νουκλεόφιλα των στοιχείων της 15ης Ομάδας του Περιοδικού Πίνακα, καθώς επίσης και της χημικής συμπεριφοράς των ενώσεων που προκύπτουν από αυτές τις αντιδράσεις.Τέλος, μελετήθηκαν οι αντιδράσεις του ενεργοποιημένου με τριαιθυλαμίνη οκταθείου με τριθειοαρσενικώδη, δισουλφίδιο του κακωδυλίου, και τριφαινυλαρσίνη.
Συμβολή στην αντιμετώπιση οφθαλμικών επιπλοκών περιφερικής πάρεσης του προσωπικού νεύρου
Authors: Μαυρικάκης Ιωάννης
Published: August 2021

Σκοπός: Να υπολογιστεί η επίδραση της εμφύτευσης εύκαμπτης αλυσίδας απόπλατίνα στο άνω βλέφαρο, χρησιμοποιώντας την τεχνική της προταρσικής ένθεσης, στονκερατοειδικό αστιγματισμό.Μέθοδοι: Πρόκειται για μία προοπτική, μονοκεντρική μελέτη. Δεκαπέντε οφθαλμοίαπό 15 ασθενείς υποβλήθηκαν σε εμφύτευση εύκαμπτης αλυσίδας απο πλατίνα στο άνωβλέφαρο, χρησιμοποιώντας την τεχνική της προταρσικής ένθεσης, λόγω πάρεσηςπροσωπικού νεύρου. Οι πληροφορίες που καταγράφηκαν περιελάμβαναν, τα δημογραφικάστοιχεία των ασθενών, την αιτία πάρεσης του προσωπικού νεύρου, το βάρος τουεμφυτεύματος, το χρονικό διάστημα από την εγκατάσταση της πάρεσης έως την εμφύτευσητης εύκαμπτης αλυσίδας από πλατίνα στο άνω βλέφαρο, τις συνοδές χειρουργικέςεπεμβάσεις, καθώς επίσης και τις προεγχειρητικές και μετεγχειρητικές τιμές τηςκερατομετρίας.Αποτελέσματα: Από τους 15 ασθενείς που μελετήθηκαν, οι 10 ήταν άνδρες και οι 5ήταν γυναίκες. Η μέση ηλικία ήταν 55.9 ± 13.8 έτη (εύρος, 33-87 έτη). Η πιο συχνή αιτίαπάρεσης προσωπικού νεύρου ήταν το ακουστικό νευρίνωμα. Το βάρος των εμφυτευμάτωνκυμαινόταν από 0.6 έως 1.6gr (διάμεση τιμή 1.2gr). Το χρονικό διάστημα από τηνεγκατάσταση της πάρεσης έως την εμφύτευση της εύκαμπτης αλυσίδας από πλατίνα στο άνωβλέφαρο κυμαινόταν από 1 εβδομάδα έως 3 μήνες (διάμεση τιμή 1 μήνας). Σε 4 ασθενείςπραγματοποιήθηκε μία επιπλέον χειρουργική επέμβαση, κατά την εμφύτευση της εύκαμπτηςαλυσίδας από πλατίνα στο άνω βλέφαρο, προκειμένου να διορθωθεί το παραλυτικό εκτρόπιο.- 66 -Δεν διαπιστώθηκε στατιστικώς σημαντική διαφορά στον συμφώνως με τον κανόνααστιγματισμό πριν και μετά την εμφύτευση της εύκαμπτης αλυσίδας απο πλατίνα.Συμπεράσματα: Η εμφύτευση εύκαμπτης αλυσίδας από πλατίνα στο άνω βλέφαρο,χρησιμοποιώντας την τεχνική της προταρσικής ένθεσης, δεν φαίνεται να προκαλεί σημαντικήμεταβολή στον κερατοειδικό αστιγματισμό. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με δεδομένα πουαφορούν στην προταρσική ένθεση βαριδίων χρυσού, η οποία προκαλεί σημαντικό συμφώνωςμε τον κανόνα αστιγματισμό.
Οι έλληνες τραγικοί στη σύγχρονη γαλλική δραματουργία
Authors: Κουλάνδρου Στέλλα
Published: August 2021

Η διατριβή διαιρείται σε τρία μέρη: -Η μετεξέλιξη του τραγικού: Καταγραφή της μετατόπισης της έννοιαςτου τραγικού εντός της αρχαίας τραγωδίας, Ανάλυση των ιδιαιτεροτήτων της σύγχρονης τραγωδίας,Καταγραφή του τραγικού στοιχείου στο θέατρο του Υπαρξισμού και στο θέατρο του Παραλόγου.-Οι έλληνες τραγικοί στη σύγχρονη γαλλική δραματουργία: Ανάλυση των γαλλικών αρχαιόμυθων έργωνσε αντιπαράθεση με την αρχαία τραγωδία και διερεύνηση της έννοιας του σύγχρονου τραγικού. Ηδιαίρεση του υλικού γίνεται ανά ήρωα: Ο οίκος των Ατρειδών-Ιφιγένεια-Ο οίκος της Κνωσού-Μήδεια-Αντιγόνη-Οιδίπους-Τρωάδες-Άλκηστη-Προμηθέας.-Η παρουσία των σύγχρονων γαλλικών έργων που πραγματεύονται τον τραγικό μύθο στην ελληνικήθεατρική σκηνή και η υποδοχή της από τους κριτικούς: Παραστασιογραφία-Κριτικογραφία των εν λόγωέργων.
Κάρτες αυτόματης συναλλαγής και ποινικό δίκαιο
Authors: Σάμιος Θωμάς
Published: August 2021

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής αποτελεί η ποινική αξιολόγηση των πράξεων που συνδέονται με την προπαρασκευή και την χωρίς δικαίωμα εκτέλεση της ανάληψης μετρητών από Αυτόματα Ταμειολογιστικά Μηχανήματα με την χρήση καρτών αυτόματης συναλλαγής. Σε ό,τι αφορά την προπαρασκευή της, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην απόκτηση της κάρτας καθεαυτήν και την γνώση του PIN (ή και στην απόσπαση των υπολοίπων δεδομένων που είναι ενσωματωμένα στην μαγνητική λωρίδα της κάρτας, στην αξιοποίηση των δεδομένων αυτών για την παραγωγή μιας νέας κάρτας και στην επέμβαση στα δεδομένα αυτά), αλλά και στην χρησιμοποίηση της κάρτας για την απόκτηση πρόσβασης στον περίκλειστο χώρο του τραπεζικού καταστήματος όπου είναι εγκατεστημένο το ATM. Σε ό,τι αφορά δε την εκτέλεση της συναλλαγής, στην μελέτη γίνεται διάκριση ανάμεσα σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις: α) την ανάληψη μετρητών χωρίς δικαίωμα (από επιλήψιμο κάτοχο της κάρτας) με γνήσια κάρτα τρίτου προσώπου, περίπτωση που αποτελεί και το κύριο αντικείμενο της διατριβής, β) την ανάληψη που πραγματοποιείται από τρίτο πρόσωπο, διαφορετικό από τον νόμιμο δικαιούχο, αλλά κατ' εξουσιοδότησιν του τελευταίου και γ) την ανάληψη που υλοποιείται με την χρησιμοποίηση πλαστής κάρτας. Στην μελέτη διατυπώνεται το συμπέρασμα ότι οι σημαντικότερες και πρακτικώς συνηθέστερες πράξεις που εξετάζονται σε αυτήν δεν αντιμετωπίζονται από άποψη θετικού ποινικού δικαίου, ως μη υπαγόμενες στις ποινικές υποστάσεις της κλοπής, της υπεξαίρεσης, της (κοινής) απάτης και της διατάραξης οικιακής ειρήνης. Επίσης, επισημαίνονται οι δυσχέρειες που ανακύπτουν ως προς την υπαγωγή στο άρθρο 386Α' ΠΚ της χωρίς δικαίωμα ανάληψης μετρητών με γνήσια κάρτα (είτε από πρόσωπο που την απέκτησε με παράνομο τρόπο είτε από πρόσωπο στο οποίο ο νόμιμος δικαιούχος παρέδωσε την κάρτα), καθώς και της ανάληψης με "πλαστό" αντίγραφο μιας γνήσιας κάρτας (με χρησιμοποίηση δηλαδή των δεδομένων που είναι ενσωματωμένα στην μαγνητική λωρίδα της γνήσιας κάρτας και έχουν μεταφερθεί στην αντίστοιχη μαγνητική πίστα του αντιγράφου). Στον Επίλογο της διδακτορικής διατριβής επισημαίνεται η ευκαιρία που σηματοδοτούν, για την νομοθετική επίλυση των κενών της ποινικής αξιολόγησης των επίμαχων πράξεων, αφενός μεν η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης της 21η ς Νοεμβρίου 2001 «για το έγκλημα στον Κυβερνοχώρο», αφετέρου δε η Απόφαση-Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 28ης Μαΐου 2001 «για την καταπολέμηση της απάτης και της πλαστογραφίας που αφορούν τα μέσα πληρωμής πλην των μετρητών».
The construction of age identities in everyday talk
Authors: Πούλιος Απόστολος
Published: August 2021

Η διατριβή εξετάζει τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται από ηλικιωμένους ομιλητές και ομιλήτριες για την κατασκευή της ηλικιακής τους ταυτότητας. Το θεωρητικό πλαίσιο αποτελείται από τη συνδυαστική αξιοποίηση της Ανάλυσης της Συνομιλίας (Sacks, Schegloff and Jefferson 1974) και της Ανάλυσης της Κατηγοριοποίησης των Μελών (Sacks 1992a, b), εντός της Εθνομεθοδολογικής μελέτης του λόγου στη διάδραση (Garfinkel 1967). Η εθνομεθοδολογική προσέγγιση εμπλουτίζεται με τη Θεωρία της Επικοινωνιακής Προσαρμογής (Coupland, Coupland and Giles 1991), η οποία έχει επίσης ασχοληθεί με ζητήματα ταυτότητας και ηλικίας, καθώς και με τη θεωρία του ‘προσώπου’ (Brown and Levinson 1987), η οποία αντιστοιχίζεται με την έννοια της ‘προτίμησης’ στην Ανάλυση της Συνομιλίας. Στη βάση αυτή, αναλύονται αυθεντικά δεδομένα προερχόμενα από καθημερινές συνομιλίες καθώς και από τηλεοπτικά προγράμματα προφορικού λόγου. Εντός του συγκεκριμένου θεωρητικού πλαισίου, η ταυτότητα αντιμετωπίζεται ως ζήτημα ενδεικτικότητας και τοπικής συγκρότησης, και όχι αμετάβλητης ουσίας του προσώπου. Ανάλογα με την εκάστοτε περίσταση επικοινωνίας, τα άτομα μέσης ή μεγάλης ηλικίας επιχειρούν μεθοδικά την κατασκευή της ηλικιακής τους ταυτότητας: διεκδικούν, απορρίπτουν ή μεταβάλλουν την ιδιότητα του μέλους στην ηλικιακή κατηγορία γέρος-γριά/μεσήλικας/μεγαλύτερος-μεγαλύτερη και στα χαρακτηριστικά ή στις δράσεις που συνεπάγονται· αποκαλύπτουν ή συγκαλύπτουν τη βιολογική ηλικία τους· επιδίδονται σε εξομολογήσεις προβλημάτων ή σε αφηγήσεις της ζωής τους. Τα προσδοκώμενα οφέλη ποικίλουν κατά περίσταση, αλλά η σχετικότητα της επιδιωκόμενης ηλικιακής ταυτότητας επαφίεται, εντέλει, στην αποδοχή η την απόρριψή της από τις εκάστοτε συνομιλήτριες και συνομιλητές τους, μέσω της πραγμάτωσης σχετικών διαδραστικών κινήσεων. Σε κάθε περίπτωση, οι μέθοδοι των μελών συναρθρώνονται αναπόφευκτα με εντόπιες κοινωνικοπολιτισμικές διαστάσεις και, ιδίως, με την επικρατούσα στερεοτυπική και μεροληπτική αντιμετώπιση των γηρατειών.
Η επίδραση του θεσμικού, πολιτικού και διοικητικού περιβάλλοντος στη μεταρρύθμιση του τομέα της υγείας στην Ελλάδα, 1950-2005
Authors: Γορανίτης Ηλίας
Published: August 2021

The Greek NHS, thirty years after its establishment, faces important performance deficiencies. With an ongoing economic crisis placing a further burden, a call for national health care reform is urgent. This doctoral thesis drawing upon (a) political theories of change, (b) institutional, political and administrative developments in Greece as well as (c) international experience, aims to provide a framework, in terms of planning and implementation process, for health care reform in Greece. The existing order of things, in every public policy system, impedes change and forces policies along specific paths, the deviation from which to a new policy paradigm is extremely difficult. The Greek NHS has never deviated from this path indicating the existence of strong interest groups, institutions with high set-up cost and limited political willingness or ability for strategic approach to overcome the ‘veto points’ of the reform in the system. In this thesis the way forward in reforming fragmented and path-dependent health care systems like the Greek NHS has been identified. By addressing big questions such as: How the Greek NHS reached this low performing level? What are the ingredients of a well performing health care system? What factors impede or promote successful reforms? How health care reforms in systems with multiple ‘veto points’ should be implemented? Political science and international experience from Spain, Portugal, Italy, the Netherlands and the United States provide important insights to our study.
Σχεδίαση αυτόνομου υποβρύχιου καταγραφικού οχήματος οδηγούμενου με μεταβολή πλευστότητας
Authors: Μπουρμά Παρασκευή
Published: August 2021

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής είναι η ανάπτυξη τεχνογνωσίας και η σχεδίαση μετρητικού οργάνου σε μορφή υποβρύχιου οχήματος, ικανού να πραγματοποιεί αυτόνομες ωκεανογραφικές μετρήσεις με προγραμματισμένη διαδρομή και πορεία (υδρόπτερο). Στην παρούσα διδακτορική διατριβή διατυπώνονται αρχικά οι εξισώσεις κίνησης αυτόνομου υποβρύχιου υδρόπτερου με σκοπό την επίλυση τους σε κατάσταση ισορροπίας ώστε να γίνει ο σχεδιασμός σταθερών διαδρομών για συγκεκριμένο όχημα. Ο σχεδιασμός του υδρόπτερου έγινε με βασικό γνώμονα την ελαχιστοποίηση της κατανάλωσης ενέργειας κατά τη διάρκεια των αποστολών. Μέσα από τη διαδικασία αυτή αναπτύχθηκε μεθοδολογία σχεδιασμού αυτόνομων υποβρύχιων οχημάτων (υδρόπτερων) οδηγούμενων με μεταβολή πλευστότητας. Υπολογίσθηκαν οι υδροδυναμικές δυνάμεις, επιλύθηκαν οι εξισώσεις κίνησης, καθορίστηκαν οι παράμετροι κίνησης σε κατάσταση ισορροπίας, καθώς και οι παράμετροι ελέγχου της σε τρόπο ώστε να επιτυγχάνεται η επιθυμητή διαδρομή με την ελάχιστη κατανάλωση ενέργειας. Η μεθοδολογία αυτή εφαρμόστηκε στην περίπτωση πρότυπης σχεδίασης υποβρύχιου οχήματος ενώ συγκρίθηκαν τα χαρακτηριστικά του με αυτά άλλων υφιστάμενων υδρόπτερων. Τα υποβρύχια υδρόπτερα δεν χρησιμοποιούν κινητήρες και προπέλες για την πρόωσή τους. Η υποθαλάσσια πορεία τους επιτυγχάνεται μεταβάλλοντας την πλευστότητά τους με τη βοήθεια εσωτερικών δεξαμενών και αντλιών και τη θέση τους στο χώρο μετακινώντας εσωτερικές μάζες. Στα πλαίσια αυτής της διατριβής δίνονται αρχικά οι γενικές δυναμικές εξισώσεις κίνησης του οχήματος και διατυπώνεται η σύζευξη της κίνησης του με τις εσωτερικές μάζες. Στη συνέχεια οι εξισώσεις προσαρμόζονται στο όχημα που σχεδιάστηκε στο ΕΜΠ. Ο υδροδυναμικός σχεδιασμός τουπεριβλήματος έγινε με στόχο την βελτιστοποίηση του σχήματος ώστε να ελαχιστοποιείται η επαγόμενη αντίσταση. Μελετήθηκε η υδροδυναμική συμπεριφορά του οχήματος και τα χαρακτηριστικά του υιοθετήθηκαν από το αναλυτικό μοντέλο. Ο περιορισμός της κίνησης στο επίπεδο και η επίλυση των δυναμικών εξισώσεων οδήγησε στην εύρεση των βέλτιστων διαδρομών όπου ελαχιστοποιείται η κατανάλωση ενέργειας. Σε συνδυασμό με ένα εύρωστο σύστημα ελέγχου το υδρόπτερο που σχεδιάστηκε είναι ικανό να πραγματοποιεί τις αποστολές του με ευελιξία και οικονομία στην κατανάλωση ενέργειας. Με αυτό το στόχο σχεδιάσθηκαν αλγόριθμοι ανάδυσης, κατάδυσης και βρόγχοι ανατροφοδότησης για τη διόρθωση της πορείας του ενώ προτάθηκαν για περαιτέρω εφαρμογή μέθοδοι βελτίωσης τέτοιων συστημάτων με τη βοήθεια του αναλυτικού μοντέλου. Το αναλυτικό μοντέλο έχει εφαρμογή και στη σχεδίαση του οχήματος. Διερευνήθηκε η σχέση μεταξύ διαφόρων παραμέτρων του συστήματος όπως ταχύτητα, μεταβλητή μάζα και μέγεθος του οχήματος. Έτσι προέκυψε μία βασική δομή στη διαδικασία σχεδιασμού και κάποιες θεμελιώδεις αρχές για την επιλογή των χαρακτηριστικών του. Τέλος παρουσιάσθηκαν οι τεχνολογικές του αρχές με το μηχανολογικό του σχεδιασμό και μια προκαταρκτική περιγραφή των ηλεκτρονικών του συνιστωσών.
Ανοσοϊστοχημική, απεικονιστική και εμβιομηχανική μελέτη βιολογικών φαινομένων σε πειραματικό μοντέλο διαταραχών πωρώσεως
Authors: Τζιούπης Χριστόφορος
Published: August 2021

Background: Fracture healing is a complex, well-orchestrated regenerative process, initiated in response to injury, resulting in optimal skeletal repair and restoration of skeletal function. Despite the progress accomplished towards the treatment of fractures in recent years, impaired healing in terms of delayed union and nonunion are still one of the most severe local complications, as they require a lengthy treatment. Most importantly, they represent a chronic clinical condition, which is difficult for patients to endure. Despite the effectiveness of treatments applied so far, no method has proven its efficacy regarding its reproducibility and cost justification. In this context, the field of Bone Tissue Engineering emerges as a promising alternative, accumulating and implementing knowledge from various disciplines and aiming at bone regeneration by use of biomimetic materials, growth factors and mesenchymal cells.Objective: The aim of this study was to investigate the efficacy of the implementation of biomimetic, naturally-derived and synthetic scaffolds alone or in combination with autologous growth factors and bone marrow stromal cells in terms of their ability to heal critical-size defects.Materials and Methods: Forty-eight NWZ rabbits weighing 2.9 to 3.5 kg were used for the purposes of the present study. An ulna osteotomy (15mm) was performed and the void was filled with naturally-derived and synthetic scaffolds alone or in combination with PRP and BMSCs. Imaging assessment of the regenerative process was made by use of x-rays at 4 and 8 weeks, as well as with CT and micro-CT at 8 weeks. After this time, all animals were sacrificed. Subsequently, the test samples were subjected to histological, imaging and biomechanical assessment.Results: All animals survived until the end of the study. No complications were encountered. The implemented scaffolds proved highly biocompatible and exerted a high degree of bone regenerative capacity, especially when they were seeded with growth factors and mesenchymal stem cells. Histological assessment revealed the existence of mature lamellar bone in all groups, with statistically significant superiority of those groups in which PRP and BMSCs were used concomitantly. Based on the 3D-histomorphometry, the synthetic biomimetic scaffold yielded superior results either alone or in combination with PRP and BMSCs.Conclusions: The implementation of biomimetic scaffolds is a safe alternative therapeutic approach in the treatment of nonunions. The seeding of biomimetic scaffolds with growth factors and stromal cells enhances their bone regenerative quantitative and the qualitative properties. The synthetic biomimetic scaffold used has proven superior, as compared to the naturally-derived one. This “on-site” strategy is safe, minimally invasive, and could be easily translated into the clinical field.
Ανάπτυξη μεθόδων και αναλυτικών μοντέλων για την επίδραση θορύβου σε ολοκληρωμένα κυκλώματα
Authors: Μπόντζιος Γεώργιος
Published: August 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί η εξέταση του θορύβου στα ολοκληρωμένα κυκλώματα. Στόχος της διατριβής είναι η ανάπτυξη μεθόδων εκτίμησης των επιπέδων θορύβου με απώτερο σκοπό να συνεισφέρουν στη βελτίωση της διαδικασίας σχεδίασης και κατασκευής ολοκληρωμένων.Στα πλαίσια της παρούσας έρευνας αναπτύχθηκαν τέσσερις μέθοδοι υπολογισμού μοντέλων για την εκτίμηση της επίδρασης θορύβου: Η πρώτη λαμβάνει υπόψη της τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά των υπό μελέτη δομών και κύριο χαρακτηριστικό της είναι ότι στηρίζεται στη φυσική κατανόηση του προβλήματος και ειδικότερα στην αρχή της ελάχιστης ενέργειας. Η δεύτερη λαμβάνει υπόψη της την κατανομή φορτίων των δεδομένων αγωγών και μετασχηματίζει το αρχικό πρόβλημα σε ένα πρόβλημα βέλτιστης τοποθέτησης,το οποίο στη συνέχεια επιλύεται με τη βοήθεια εξελικτικών αλγορίθμων. Η τρίτη εκμεταλλεύεται την αναλυτική επίλυση ενός ισοδύναμου προβλήματος διάχυσης θερμότητας μετασχηματίζοντας κατάλληλα τις εμπλεκόμενες ποσότητες. Ως εκ τούτου οι αναλυτικοί τύποι που προκύπτουν είναι ακριβείς. Στην τέταρτη μέθοδο, η επίλυση του προβλήματος επιτυγχάνεται με τη χρήση στοιχειωδών ρευματοφόρων αγωγών, το πεδίο των οποίων περιγράφεται από κλειστούς αναλυτικούς τύπους. Όλες οι μέθοδοι είναι γενικές,κλιμακούμενες με τις διαστάσεις της τεχνολογίας, γρήγορες και ανεξάρτητες από τις εκάστοτε τεχνολογικές παραμέτρους.Παράλληλα, αναπτύχθηκε μια μεθοδολογία προσδιορισμού των παραμέτρων του υποστρώματος ολοκληρωμένων κυκλωμάτων. Η προτεινόμενη μεθοδολογία είναι μη καταστρεπτική, χαμηλού κόστους,απλή στη χρήση και ενσωματώνει δυο από τις παραπάνω μεθόδους.
Μέτρηση γεωμετρικών χαρακτηριστικών και αναλογίας μεγεθών ερυθρών αιμοσφαιρίων με ψηφιακή επεξεργασία της σκεδαζόμενης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας
Authors: Αποστολόπουλος Γεώργιος
Published: August 2021

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι η ανάπτυξη κατάλληλων μεθόδων ψηφιακής επεξεργασίας εικόνας και αναγνώρισης προτύπων με τις οποίες θα προσδιορίζονται βιομετρικές και διαγνωστικές παράμετροι μέσω της αλληλεπίδρασης φωτονίων στο ορατό και υπέρυθρο φάσμα. Πιο συγκεκριμένα επιλύεται ένα αντίστροφο πρόβλημα σκέδασης ΗΜ ακτινοβολίας από ένα ανθρώπινο, υγιές και απαραμόρφωτο ερυθρό αιμοσφαίριο. Παρουσιάζονται μέθοδοι εκτίμησης και αναγνώρισης των γεωμετρικών χαρακτηριστικών απαραμόρφωτων υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων με χρήση εικόνων που προσομοιώνουν φαινόμενα σκέδασης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που διέρχεται από προσανατολισμένα ερυθρά αιμοσφαίρια. Η διαδικασία της ανάκτησης της πληροφορίας περιλαμβάνει, εξαγωγή χαρακτηριστικών με χρήση δισδιάστατων μετασχηματισμών, κανονικοποίηση των χαρακτηριστικών και την χρήση νευρωνικών δικτύων για την εκτίμηση των γεωμετρικών ιδιοτήτων του ερυθροκυττάρου. Παράλληλα σχεδιάστηκε και αξιολογήθηκε σύστημα αναγνώρισης των γεωμετρικών χαρακτηριστικών των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Οι εικόνες σκέδασης δημιουργήθηκαν προσομοιώνοντας το πρόβλημα εμπρόσθιας σκέδασης ενός επίπεδου ηλεκτρομαγνητικού (ΗΜ) κύματος, χρησιμοποιώντας την μέθοδο των συνοριακών στοιχείων, λαμβάνοντας υπόψη τόσο την αξονοσυμμετρική γεωμετρία του ερυθροκυττάρου όσο και τις μη αξονοσυμμετρικές οριακές συνθήκες του προβλήματος. Η επίλυση του εν λόγω προβλήματος πραγματοποιήθηκε στα 632.8 nm και εν συνεχεία επεκτάθηκε σε 12 διακριτά ίσου βήματος μήκη κύματος από 432.8 nm έως 1032.8 nm. Επίσης, προτάθηκε μία νέα πειραματική διάταξη για την απόκτηση πολλαπλών εικόνων σκέδασης και την εκτίμηση των γεωμετρικών χαρακτηριστικών των ερυθρών αιμοσφαιρίων, αποτελούμενη από μία πολυχρωματική πηγή φωτός (Led) και πολλαπλά χρωματικά φίλτρα. Επίσης κατασκευάστηκε μέθοδος επίλυσης του σημαντικού προβλήματος εύρεσης της περιεκτικότητας του διαλύματος σε ερυθρά αιμοσφαίρια διαφορετικών μεγεθών στην περίπτωση απόκτησης πολλαπλών εικόνων σκέδασης από διαφορετικές φωτοδιόδους και πολλαπλά χρωματικά φίλτρα. Στα πειράματα αξιολόγησης της μεθόδου που προτείνεται με εικόνες προσομοίωσης δείχνεται ότι είναι ικανή η εύρεση της αναλογίας των ερυθρών αιμοσφαιρίων με πολύ μεγάλη ακρίβεια ακόμα και στη περίπτωση όπου στις εικόνες έχει προστεθεί λευκός κανονικός θόρυβος. Η βασική μεθοδολογία που παρουσιάζεται στην παρούσα διατριβή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αναγνώριση παθολογικών αιμοσφαιρίων ή να χρησιμοποιηθεί στην αναγνώριση μικροσωματιδίων σε υγρά ή αέρια.
Θέατρο και πολιτική στον Δάντη και τον Σεφέρη
Authors: Παπαγεωργίου Παναγιώτης
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρώ να δείξω ότι δύο ποιητές τους οποίους χωρίζουν επτά αιώνες, έχουν σημαντικά κοινά στοιχεία όσον αφορά τόσο το περιεχόμενο, όσο και την έκφραση του έργου τους. Βασιζόμενος στο γεγονός ότι η μεσαιωνική λογοτεχνία χαρακτηρίζεται από πρωτογενή ή δευτερογενή προφορικότητα, ενώ η μοντέρνα ποίηση στην προσπάθεια επιστροφής στις ρίζες επιχειρεί μια στροφή στην προφορικότητα, ισχυρίζομαι ότι ο λόγος και των δύο ποιητών καταλήγει σε μια μορφή θεάτρου - θεατρικού. Όσον αφορά το περιεχόμενο των έργων τους, αυτό εξαιτίας και της θεατρικότητας της έκφρασης καταλήγει να είναι ουσιαστικά πολιτικό. Η μεθοδολογία την οποία ακολουθώ είναι μια διεπιστημονική προσέγγιση, που συνδυάζει τη σημειολογία με άλλα θεωρητικά εργαλεία, όπως είναι ο ιστορικός λόγος, η φαινομενολογία και η θεωρία της πρόσληψης.
Συμβολή στη θεραπεία της πνευμονικής ίνωσης με αντιοξειδωτικά και αντιαποπτωτικά φάρμακα
Authors: Τσαβλής Δρόσος
Published: August 2021

Η πνευμονική ίνωση είναι μια νοσολογική οντότητα αγνώστου αιτιολογίας και αγνώστου θεραπείας. Στην παρούσα διατριβή θελήσαμε να διαπιστώσουμε εάν η ερυθροποιητίνη, ως ουσία με αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιαποπτωτικές ιδιότητες μπορεί να δράσει κυτταροπροστατευτικά στην πνευμονική ίνωση. Χρησιμοποιήθηκαν 50 άρρενες ένηβοι επίμυες που χωρίστηκαν σε 5 ομάδες. Η πρώτη ομάδα δεν έλαβε καμία ουσία. Η δεύτερη ομάδα έλαβε ενδοτραχειακά κι ενδοπεριτοναϊκά φυσιολογικό ορό, η τρίτη ομάδα έλαβε ενδοτραχειακά μόνο μπλεομυκίνη, η τέταρτη έλαβε μπλεομυκίνη ενδοτραχειακά κι ερυθροποιητίνη ενδοπεριτοναϊκά, ενώ η Πέμπτη ομάδα έλαβε φυσιολογικό ορό ενδοτραχειακά και ερυθροποιητίνη ενδοπεριτοναϊκά. Μελετήθηκαν οι μεταβολές του σωματικού βάρους, του αιματοκρίτη και των επιπέδων της ερυθροποιητίνης στο ορό αίματος, έγιναν ανοσοϊστοχημικές χρώσεις για τη μελέτη έκφρασης γνωστών φλεγμονωδών οξειδωτικών και αποπτωτικών παραγόντων/κυκλοξυγενάσης-2, επαγώγιμη συνθάση του μονοξειδίου του αζώτου, μεταλλοπρωτεϊνάση-9, υποδοχέας ερυθροποιητίνης και κυτόχρωμα-C) καθώς και χρώση αιμοτοξυλίνης, εωσίνης. Σε όλα τα ένζυμα μειώθηκε η έκφραση τους όταν έλαβαν ερυθροποιητίνη. Άρα η ουσία έδρασε κυτταροπροστατευτικά στην πνευμονική ίνωση.
Τουριστικά ηχοτόπια
Authors: Γκούμας Αριστείδης
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή μελετά τη συμβολή του ηχοτοπίου στη διαδικασία branding του Café del Mar, μιας εποχικής τουριστικής επιχείρησης, η οποία λειτουργεί εδώ και 30 χρόνια στο παραθαλάσσιο θέρετρο του San Antoni de Portmany, στην Ίμπιζα της Ισπανίας. Η συγκεκριμένη επιχείρηση έχει εδραιώσει ένα ισχυρό εμπορικό όνομα τόσο στη τουριστική, όσο και στη μουσική βιομηχανία. Χρησιμοποιώντας το μεθοδολογικό εργαλείο των συνεντεύξεων βάθους και της συμμετοχικής παρατήρησης, επιχείρησα να αποτυπώσω και να αναλύσω το πολλαπλό ρόλο του ακουστικού περιβάλλοντος στη κατασκευή και αναπαραγωγή της ανταγωνιστικής ταυτότητας, του περιβάλλοντος των υπηρεσιών αλλά και της βιωματικής εμπειρίας στο Café del Mar. Ειδικότερα μέσα από την ερμηνεία των συνεντεύξεων των πληροφορητών διερευνώ τα δομικά χαρακτηριστικά του ηχοτοπίου και εξετάζω το ρόλο του θορύβου και της μουσικής στην αποτίμηση της αισθητηριακής οπτικό-ακουοτικής εμπειρίας του «ηλιοβασιλέματος μετά μουσικής», την οποία προσφέρει το μουσικό καφενείο. Στην εθνογραφική έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Ίμπιζα, συμμετείχαν διαφορετικές κατηγορίες πληροφορητών, οι οποίες περιελάμβαναν τους επισκέπτες στο Café del Mar, αλλοδαπούς και ημεδαπούς, τους ιδιοκτήτες και το προσωπικό της επιχείρησης, μέλη της τοπικής κοινωνίας, εκπροσώπους φορέων τοπικής αυτοδιοίκησης και της περιφερειακής ενότητας του νησιού, αλλά και τοπικούς επαγγελματίες του τουρισμού. Η ανάλυση των απόψεων των πληροφορητών καταδεικνύει ότι το Café del Mar συνιστά «τόπο» πολλαπλών ταυτοτήτων και νοηματοδοτήσεων, ανάλογα με τη θέση και τη σχέση της κάθε κατηγορίας πληροφορητών με την επιχείρηση. Η εργασία αυτή συνιστά μια προσπάθεια διεπιστημονικής προσέγγισης του τουριστικού ηχοτοπίου, ιδωμένου ως δυναμικού πεδίου μελέτης και αξιολόγησης της τουριστικής εμπειρίας. Για την ερμηνεία του ηχοτοπίου στηρίχτηκα στις αφηγήσεις και τις «αναγνώσεις» των υποκειμένων, στην άποψη που διαμόρφωσα για το Café del Mar μέσα από τη συμμετοχική παρατήρηση, εντός και εκτός «πεδίου» και τέλος σε μια σειρά προσεγγίσεων και προβληματισμών ποικίλων επιστημονικών κλάδων και γνωστικών αντικειμένων.
Δείκτες κυτταρικής διαφοροποίησης στην διερεύνηση πορογενών καρκινωμάτων του μαστού σε υλικό κυτταρολογίας υγρής φάσης, ThinPrep
Authors: Μάργαρη Νίκη
Published: August 2021

Εισαγωγή: Σύμφωνα με τα δεδομένα της βιβλιογραφίας η σύγχρονη εκτίμηση πολλαπλών βιολογικών παραμέτρων, συμπεριλαμβανομένων των ER, PgR, Ki- 67, C-ERB2 και p53, καθώς και η ανάλυση της πλοειδίας, είναι δυνατό να καθορίσουν την βιολογική συμπεριφορά των καρκινωμάτων του μαστού. Σκοπός της μελέτης μας είναι η εφαρμογή των τεχνικών αυτών σε υλικό παρακέντησης δια λεπτής βελόνης (FNA), τα οποία έχουν παρασκευαστεί με την μέθοδο κυτταρολογίας υγρής φάσης ThinPrep®. Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε παρακέντηση με λεπτή βελόνη (FNA) σε γυναίκες ασθενείς που προσήλθαν στο νοσοκομείο με ογκίδιο μαστού. Ακολούθησε ανάλυση της πλοειδίας του DNA και ανοσοκυτταροχημική διερεύνηση των νεοπλασμάτων του μαστού ως προς τους υποδοχείς ER, PR και τα αντισώματα έναντι Κi-67, p53 και C-erbB2, με την τεχνική ανοσοκυτταροχημείας με ανάλυση εικόνας. Αποτελέσματα: Στην παρούσα μελέτη παρατηρήθηκε συσχέτιση της πλοειδίας του όγκου με τον ιστολογικό βαθμό διαφοροποίησης. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά του δείκτη DNA, της διακυμάνσεως της πλοειδίας, του βαθμού ανευπλοειδίας, του δείκτη πολλαπλασιασμού και του βαθμού υπερπλοειδίας μεταξύ καρκινωμάτων βαθμού κακοήθειας I, II και III (p<0,05). Κατά την ανοσοκυτταροχημική διερεύνηση των καρκινωμάτων παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά του ποσοστού θετικής ανοσοχρώσης και της παραμέτρου Quick score ως προς στους οιστρογονικούς και προγεστερονικούς υποδοχείς, καθώς και των δεικτών Κi-67 και του p53 μεταξύ των καρκινωμάτων ιστολογικού βαθμού κακοήθειας I, II και ΙΙΙ (p<0,05). Συμπεράσματα: Με την εφαρμογή της κυτταρολογίας υγρής φάσης, ThinPrep®, είναι δυνατή η ανάλυση της πλοειδίας του DNA, καθώς και η ανοσοκυτταροχημική διερεύνηση των νεοπλασμάτων του μαστού με την τεχνική ανοσοκυτταροχημείας με ανάλυση εικόνας. Η διερεύνηση της πλοειδίας, καθώς και η εκτίμηση των παραμέτρων της θετικής ανοσοχρώσης και Quick Score των βιολογικών δεικτών που μελετήθηκαν, με την τεχνική DNA image analysis, μπορούν να προσφέρουν επιπρόσθετες πληροφορίες σχετικά με την βιολογική συμπεριφορά των καρκινωμάτων του μαστού.
Διερεύνηση του ρόλου του αναπτυξιακού παράγοντα μετασχηματισμού-β1 (TGF-β1) και του αναπτυξιακού παράγοντα τύπου ινσουλίνης-Ι (IGF-I) στην παθογένεια του ρινικού πολύποδα ανθρώπου
Authors: Αθανασίου Σωτήριος
Published: August 2021

Ο ρινικός πολύποδας είναι μια χρόνια νόσος του ρινικού βλεννογόνου, η οποία χαρακτηρίζεται από διήθηση φλεγμονωδών κυττάρων, τροποποιήσεις στη διαφοροποίηση του επιθηλίου, ανάπλαση ιστού, συσσώρευση εξωκυττάριου υλικού και οίδημα. Μελέτες έχουν δείξει ότι τόσο ο TGF-β1 όσο και ο IGF-I, παράγοντες οι οποίοι έχουν ενοχοποιηθεί για την εμπλοκή τους στις διαδικασίες ίνωσης. εκφράζονται έντονα στο ρινικό πολύποδα και παίζουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεια της νόσου. Το πρωτεόσωμα είναι ένα ενδοκυττάριο πρωτεολυτικό σύμπλεγμα που αποτελείται από τρεις υπομονάδες και αποικοδομεί επιλεκτικά ενδοκυττάριες πρωτεΐνες. Σκοπός της διατριβής ήταν η διερεύνηση της επίδρασης του IGF-I, ο οποίος απελευθερώνεται μετά από πρωτεολυτική διάσπαση του συμπλόκου IGF-IGFBP-3, αλλά και του TGF-β1, στην παραγωγή παραγόντων οι οποίοιεμπλέκονται στην παθογένεια του ρινικού πολύποδα όπως IL-6. ΤΙΜΡ-1 και κολλαγόνο τύπου-I, καθώς και την συνεισφορά του πρωτεοσώματος στην επίδραση αυτή. Από εκχυλίσματα ιστών ρινικού πολύποδα απομονώθηκε ενζυμική δραστικότητα τύπου σερινοπρωτεάσης η οποία είχε την ικανότητα αποικοδόμησης πρότυπης ανασυνδυασμένης IGFBP-3 και μείωσης της αλληλεπίδρασης της με τον IGF-i. Σε ινοβλάστες ρινικού πολύποδα, το ένζυμο αυτό είχε επίσης την ικανότητα αποικοδόμησης της IGFBP-3 υπό τη μορφή συμπλόκου IGF-I-1GFBP-3. και απελευθέρωσης της μιτογόνου δράσης του IGF-l. Το ένζυμο αυτό ταυτοποιήθηκε ως η β-τρυπτάση. Σε ιστούς και ινοβλάστες ρινικού πολύποδα διαπιστώθηκε υψηλή έκφραση IL-6, ΤΙΜΡ-1 και κολλαγόνου τύπου-I. Στις ινοβλάστες ο TGF-ß1 και IGF-I προκάλεσαν σημαντική δόσο- και χρόνο-εξαρτώμενη αύξηση στην παραγωγή IL-6. ΤΙΜΡ-1 και κολλαγόνου τύπου-I. Παρουσία των αναστολέων του πρωτεοσώματος MG-132 και Epoxomycin, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση στα συστατικά παραγόμενο ή επαγόμενο από TGF-β1 ή IGF-l κολλαγόνο τύπου-l και ΤΙΜΡ-1, ενώ παρατηρήθηκε αύξηση στη παραγωγή της 1L-6. Η δραστικότητα του πρωτεοσώματος στις ινοβλάστες ρινικού πολύποδα βρέθηκε αυξημένη σε σχέση με τις ιvoβλάστες φυσιολογικού ρινικού βλενογόνου. Ο TGF-β1 και IGF-I είχαν την ικανότητα να αυξάνουν τη δραστικότητα του πρωτεοσώματος καθώς και την έκφραση και των τριών υπομονάδων του με ένα δοσο-εξαρτώμενο τρόπο. Η επίδραση αυτή διαπιστώθηκε ότι πραγματοποιείται μέσω του NRF2-ARE μονοπατιού. Τέλος, όταν πραγματοποιήθηκε καλλιέργεια ιστού ρινικού πολύποδα παρουσία των αναστολέων του πρωτεοσώματος παρατηρήθηκε σημαντική μείωση των επιπέδων του ΤΙΜΡ-1, του κολλαγόνου τύπου-I αλλά και της IL-6.