Συγκριτική μελέτη επίμυ και ανθρώπου στις βιοχημικές ανταποκρίσεις στην άσκηση
Authors: Τζιούρα Αικατερίνη 
Published: January 2022

Τα ζωικά μοντέλα, συγκεκριμένα τα τρωκτικά χρησιμοποιούνται ευρέως στις βιολογικές επιστήμες και τα αποτελέσματα των ερευνών αυτών, μπορούν να χρησιμοποιηθούν στους ανθρώπους. Πρόσφατες δημοσιεύσεις έχουν εγείρει σημαντικές ανησυχίες σχετικά με το εάν τα δεδομένα αυτά είναι μεταβιβάσιμα και ισχύουν για τον άνθρωπο in vivo. Σκοπός της παρούσης διατριβής ήταν να διερευνήσει εάν ο επίμυς αποτελεί κατάλληλο πειραματικό μοντέλο, ώστε να μελετηθούν οι φυσιολογικές αποκρίσεις που προκαλούνται κατά την άσκηση και στον άνθρωπο. Πραγματοποιήθηκε η εφαρμογή ενός πανομοιότυπου ερεθίσματος άσκησης, το τρέξιμο σε εργοδιάδρομο, καθώς αυτό επιτρέπει τον πλήρη έλεγχο του φόρτου της εκγύμνασης και τη σύγκριση μεταξύ επίμυ και ανθρώπου. Ακολούθησε η άμεση σύγκριση βιοχημικών αιματολογικών αποκρίσεων, πριν και μετά την άσκηση.Μεθοδολογία- Οι συμμετέχοντες, επίμυες και άνθρωποι, μετά την εξοικείωση στον εργοδιάδρομο, εκτέλεσαν ένα δρομικό τεστ, για τον προσδιορισμό της μέγιστης ταχύτητας. Ακολούθως έτρεξαν στον ίδιο οριζόντιο εργοδιάδρομο, έως την εξάντληση, με ταχύτητα που αντιστοιχούσε στο 86% της μέγιστης ταχύτητας. Ο χρόνος μέχρι την εξάντληση, στο 86% της μέγιστης ταχύτητας προσδιορίζεται ως ο χρόνος μεταξύ της επίτευξης του καθορισμένου στόχου και το πέρας της άσκησης. Δείγματα αίματος συλλέχθηκαν σε ηρεμία και μετά την άσκηση, από όλους τους συμμετέχοντες. Μετρήθηκαν τόσο στους επίμυες, όσο και στους ανθρώπους, 31 παράμετροι του αίματος, οι οποίες καθορίζουν, το λιπιδαιμικό προφίλ, τη ρύθμιση της γλυκόζης, το μεταβολισμό των πρωτεϊνών, τη λειτουργία ήπατος και νεφρών, τα επίπεδα βιταμινών και σιδήρου. Οι ομοιότητες στις βιοχημικές αποκρίσεις του αίματος μεταξύ επιμύων και ανθρώπων, εμφανίστηκαν σε 23/31 παραμέτρους, παρά τις καλά περιγραφείσες διαφορές στη φυσιολογία μεταξύ των ειδών και τις σημαντικές διαφορές στις τιμές κατά την ηρεμία. Η ανάλυση διακύμανσης ANOVA, επεσήμανε ότι σχεδόν όλες οι βιοχημικές παράμετροι ακολουθούν παρόμοια μεταβολή μετά την άσκηση και στα δύο είδη. Μόνον 2/31 σημαντικές αλληλεπιδράσεις είδους-άσκησης, έδειξαν διαφορετικές αποκρίσεις μεταξύ επιμύων και ανθρώπων, στην τεστοστερόνη και τις σφαιρίνες. Αντίθετα, η κύρια επίδραση της άσκησης ήταν σημαντική σε 16/31 παραμέτρους και οριακά μη σημαντική σε άλλες δύο παραμέτρους (χαλκός, p=0.060 και απολιποπρωτεΐνη Β, p=0.058). Οι μεταβολές στις βιοχημικές παραμέτρους είχαν επίσης παρόμοια ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά. 27/31 μεταβλητές άλλαξαν προς την ίδια κατεύθυνση μετά την άσκηση (ποιοτική συμφωνία). Το μέγεθος στις μέσες απόλυτες τιμές, των ομοιόμορφων αλλαγών, ήταν επίσης όμοια, 7,9% στους επίμυες και 7,3% στους ανθρώπους (ποσοτική συμφωνία). Συμπεράσματα- Χρησιμοποιώντας μία άμεση σύγκριση και την εφαρμογή ενός πανομοιότυπου ερεθίσματος άσκησης και για τα δύο είδη, αποδείξαμε ότι ο επίμυς αντικατοπτρίζει επαρκώς τις ανθρώπινες αποκρίσεις στην άσκηση, σε παραμέτρους του αίματος που συνδέονται με όργανα, ιστούς, λειτουργίες και ασθένειες. Η μελέτη μας υπογραμμίζει την αποτελεσματικότητα της άσκησης ως φυσιολογικό περιβαλλοντικό ερέθισμα για τη διερεύνηση βιολογικών φαινομένων. Η ποικιλομορφία των βιοχημικών μετρήσεων που εξετάσθηκαν, παρείχαν αποδείξεις που υποστηρίζουν ότι ο επίμυς αποτελεί ένα κατάλληλο πειραματικό μοντέλο στην έρευνα της φυσιολογίας της άσκησης.