bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
การประเมินความสามารถของแบบจำลอง RegCM4 ในการจำลองฟลักซ์ความร้อนและลมบริเวณประเทศไทย
Authors:   , แซ่ซิน พิภัทรา
Published: September 2023

ฟลักซ์ความร้อนและลมเป็นปัจจัยสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงทางทะเล และสภาพภูมิอากาศ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความสามารถในการจำลองฟลักซ์ความร้อน และลมในประเทศไทยโดยวิธีการลดขนาดแบบพลวัตด้วยแบบจำลองภูมิอากาศระดับภูมิภาค RegCM4 จากแบบจำลองหมุนเวียนทั่วไปในบรรยากาศ EC-EARTH และ MPI-ESM-MR และศึกษาการเปลี่ยนแปลงฟลักซ์ความร้อนและลมในอนาคตภายใต้ภาพจำลองการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากสารประกอบจากมนุษย์ RCP 4.5 และ RCP 8.5 โดยแบ่งภาพการณ์จำลองในอนาคตเป็นสองช่วงระยะเวลา ได้แก่ ช่วงอนาคตอันใกล้ (ค.ศ. 2020-2049) และช่วงอนาคตอันไกล (ค.ศ. 2070-2099) ผลการศึกษาพบว่าแบบจำลองทั้งสองจำลองค่าฟลักซ์รังสีคลื่นสั้น ฟลักซ์รังสีคลื่นยาว ฟลักซ์ความร้อนแฝง และลมสูงกว่าข้อมูล ERA-Interim ขณะที่ผลการจำลองฟลักซ์ความร้อนสัมผัส ต่ำกว่าข้อมูล ERA-Interim แบบจำลอง MPI-ESM-MR ให้ผลการจำลองฟลักซ์ความร้อน และลมได้ใกล้เคียงกับข้อมูล ERA-Interim มากกว่าแบบจำลอง EC-EARTH ผลศึกษาการเปลี่ยนแปลงในอนาคตพบว่าในช่วงอนาคตอันไกลมีการเปลี่ยนแปลงของตัวแปรมากที่สุด โดยเฉพาะภาพการณ์ RCP 8.5 การลดลงของฟลักซ์รังสีคลื่นยาวสุทธิในอนาคตเป็นปัจจัยสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงสมดุลความร้อน ซึ่งอาจเป็นผลจากการเพิ่มขึ้นของก๊าซเรือนกระจกในชั้นบรรยากาศ ขณะที่ฟลักซ์รังสีคลื่นสั้นสุทธิมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเนื่องจากปริมาณเมฆในบรรยากาศมีแนวโน้มลดลง ส่วนการเพิ่มขึ้นของฟลักซ์ความร้อนแฝงอาจเป็นผลจากอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น ส่งผลให้ความสามารถในการรองรับไอน้ำในบรรยากาศเพิ่มขึ้น การเปลี่ยนแปลง ฟลักซ์ความร้อนทั้งสามองค์ประกอบ ส่งผลให้ฟลักซ์ความร้อนรวมในช่วงอนาคตอันไกลภายใต้ภาพการณ์ RCP 8.5 เพิ่มขึ้นประมาณ 7-10 W/m2 สัมพันธ์กับการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิอากาศที่ผิวพื้น 3oC การเปลี่ยนแปลงของลมในอนาคตมีการเปลี่ยนแปลงค่อนข้างน้อย (~ 1 m/s) โดยฤดูมรสุมตะวันตกเฉียงใต้จะได้รับอิทธิพลของลมจากทางทิศใต้มากขึ้น ขณะที่ฤดูมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือจะได้รับอิทธิพลของลมจากทางทิศตะวันออกมากขึ้น ทั้งนี้การเปลี่ยนแปลงของฟลักซ์ความร้อน และลมในอนาคตอาจส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศทั้งบนบกและทะเล เนื่องจากการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิและการเปลี่ยนแปลงวัฏจักรของน้ำ
การผลิตและการใช้มัลติเอนไซม์เพื่อกำจัดสิ่งสกปรกบนเส้นใยสับปะรด
Authors:   , นิรมล พิชญาภา
Published: September 2023

งานวิจัยนี้แสดงการศึกษาการผลิตมัลติเอนไซม์ที่ประกอบด้วยเพกติเนส เซลลูเลสและ
ไซแลนเนสจากเชื้อรากลุ่ม Aspergillus sp. สำหรับใช้กำจัดสิ่งสกปรกบนเส้นด้ายใยสับปะรด โดยทดลองหาสูตรอาหารและภาวะที่เหมาะสมสำหรับการเพาะเลี้ยงเชื้อราที่ใช้ผลิตมัลติเอนไซม์ให้มีแอกทิวิตีสูงและวิเคราะห์อุณหภูมิและพีเอชที่เหมาะสมสำหรับการใช้งานมัลติเอนไซม์ จากนั้นหาภาวะที่เหมาะสมสำหรับการกำจัดสิ่งสกปรกด้วยมัลติเอนไซม์และการกำจัดสิ่งสกปรกด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์ แล้วศึกษาสมบัติของเส้นด้ายหลังการกำจัดสิ่งสกปรกจากทั้งสองกระบวนการเปรียบเทียบกัน จากผลการทดลองพบว่า
สูตรอาหารเลี้ยงเชื้อและภาวะที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการผลิตมัลติเอนไซม์ที่มีแอกทิวิตีสูงคือ อาหาร
เลี้ยงเชื้อที่มีองค์ประกอบหลักของรำข้าวสาลี เพปโตนและยีสต์สกัด ในภาวะการหมักแบบอาหารเหลว (Submerged fermentation, SmF) ที่อุณหภูมิ 30ºC เป็นเวลา 7 วัน โดยมัลติเอนไซม์มีภาวะที่เหมาะสมสำหรับการใช้งานคือ ที่พีเอช 4 และอุณหภูมิ 50ºC สำหรับกระบวนการที่เหมาะสมในการกำจัดสิ่งสกปรกบนเส้นด้ายใยสับปะรดด้วยมัลติเอนไซม์คือ ใช้มัลติเอนไซม์ความเข้มข้น 20 เปอร์เซ็นต์ (น้ำหนักต่อปริมาตร) ที่พีเอช 4 อุณหภูมิ 50ºC เป็นเวลา 60 นาที และกระบวนการที่เหมาะสมสำหรับการกำจัดสิ่งสกปรกด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์คือ ใช้โซเดียมไฮดรอกไซด์ความเข้มข้น 0.2 เปอร์เซ็นต์ (น้ำหนักต่อปริมาตร) ที่อุณหภูมิ 100ºC เป็นเวลา 60 นาที การทดสอบสมบัติของเส้นด้ายหลังการกำจัดสิ่งสกปรกพบว่า เส้นด้ายที่ผ่านการกำจัดสิ่งสกปรกด้วยมัลติเอนไซม์และเส้นด้ายที่ผ่านการกำจัดสิ่งสกปรกด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์ต่างมีสมบัติใกล้เคียงกันกล่าวคือ สิ่งเจือปนบนเส้นด้ายถูกกำจัดออกไปมากพอที่ทำให้เส้นด้ายดูดซึมน้ำได้ทันทีอย่างสม่ำเสมอ และหลังนำเส้นด้ายไปย้อมสีพบว่า เส้นด้ายที่ผ่านการกำจัดสิ่งสกปรกทั้งสองวิธีมีสีเข้มและเฉดสีใกล้เคียงกัน นอกจากนี้พบว่า การกำจัดสิ่งสกปรกด้วยมัลติเอนไซม์สามารถลดความเหลืองของเส้นด้ายลง (ขาวมากขึ้น) ได้มากกว่าการกำจัดสิ่งสกปรกด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์ อีกทั้งเส้นด้ายที่ผ่านการกำจัด
สิ่งสกปรกด้วยมัลติเอนไซม์จะมีการสูญเสียน้ำหนักมากกว่าประมาณ 1.5 เปอร์เซ็นต์ แต่มีค่าความเหนียวและการยืดตัวที่จุดขาดสูงกว่าประมาณ 33 และ 18 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ
การสลายสารคาร์บาริลตกค้างในน้ำด้วยปฏิกิริยาโฟโตคะตะไลซิสโดยใช้แผ่นกรองใยแก้วเคลือบไทเทเนียมไดออกไซด์
Authors:   , โกยโภไคสวรรค์ สิรีพัชร
Published: September 2023

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการสลายคาร์บาริลในน้ำความเข้มข้น 10 มิลลิกรัมต่อลิตร ด้วยปฏิกิริยาโฟโตคะตะไลซิสโดยใช้ผงไทเทเนียมไดออกไซด์ (Degussa P25) เปรียบเทียบกับการใช้แผ่นกรองใยแก้วเคลือบไทเทเนียมไดออกไซด์ด้วยกระบวนการโซล-เจลที่เตรียมจากสารตั้งต้นไทเทเนียมไอโซโพรพอกไซด์ ร่วมกับโพลีเอทิลีน ไกลคอล น้ำหนักโมเลกุล 4000 และกรดไนตริก หรือกรดอะซิติก หรือกรดไฮโดรคลอริก โดยใช้แสงจากหลอดไฟแบล็คไลท์เป็นตัวกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยา นาน 300 นาที ทุก 30 นาที มีการดูดน้ำตัวอย่างมาวิเคราะห์ค่าการดูดกลืนแสงของคาร์บาริลที่ความยาวคลื่น 220 นาโนเมตร ด้วยเครื่องยูวี-วิสิเบิล สเปคโตรโฟโตมิเตอร์ ผลการศึกษาพบว่า ผงไทเทเนียมไดออกไซด์ความเข้มข้น 2 กรัมต่อลิตร สามารถสลายคาร์บาริลได้มากที่สุด 95.5% ส่วนการใช้ แผ่นกรองใยแก้วเคลือบที่ใช้กรดไนตริกในกระบวนการโซล-เจลแล้วเผาที่อุณหภูมิ 470 องศาเซลเซียส พบว่าเกิดผลึกอะนาเทสมากที่สุด และไทเทเนียมไดออกไซด์บนแผ่นกรอง 0.53-0.54 กรัมต่อแผ่น (2.65 ± 0.027 กรัมต่อลิตร) สามารถสลายคาร์บาริลได้มากที่สุด 84.4% ส่วนการใช้กรดอะซิติกในกระบวนการโซล-เจลแล้วเผาที่อุณหภูมิ 460 องศาเซลเซียส ก่อให้เกิดผลึกอะนาเทสดีที่สุด น้ำหนักไทเทเนียมไดออกไซด์ 1.07-1.2 กรัมต่อแผ่น (5.78 ± 0.37 กรัมต่อลิตร) สามารถสลายคาร์บาริลได้มากที่สุด 85.4% ขณะที่การใช้กรดไฮโดรคลอริกในกระบวน การโซล-เจล แล้วเผาที่อุณหภูมิ 600 องศาเซลเซียส พบว่าไทเทเนียมไดออกไซด์ 0.51 ± 0.005 กรัมต่อแผ่น (2.56 ± 0.02 กรัมต่อลิตร) สามารถสลายคาร์บาริลได้มากที่สุด 73.9% เมื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพของปฏิกิริยาโฟโตคะตะไลซิสในการสลายคาร์บาริลพร้อมๆ กันระหว่างผงไทเทเนียมไดออกไซด์ และแผ่นกรองเคลือบ สามารถเรียงลำดับประสิทธิภาพจากมากไปน้อยคือ ผงไทเทเนียมไดออกไซด์ 2 กรัมต่อลิตร (100%) > แผ่นกรองเคลือบที่ใช้กรดไนตริก 2.07 ± 0.004 กรัมต่อลิตร (86.9%) > แผ่นกรองเคลือบที่ใช้กรดอะซิติก 4.14 ± 0.14 กรัมต่อลิตร (76.4%) > แผ่นกรองเคลือบที่ใช้กรดกรดอะซิติก 2.08± 0.1 กรัมต่อลิตร (67.1%) > แผ่นกรองเคลือบที่ใช้กรดไฮโดรคลอริก 2.02 ± 0.02 กรัมต่อลิตร (61.9%) แต่เมื่อนำแผ่นกรองเคลือบจากการใช้กรดไนตริกมาบดให้เป็นผงแล้วเปรียบเทียบกับผงไทเทเนียมไดออกไซด์ พบว่าประสิทธิภาพในการสลายคาร์บาริลในน้ำเรียงจากมากไปหาน้อยคือ ผงโซล-เจลที่ใช้กรดไนตริก 4.09 กรัมต่อลิตร (92.4%) > ผงโซล-เจลที่ใช้กรดไนตริก 3.01 กรัมต่อลิตร (92.1%) > ผงโซล-เจลที่ใช้กรดไนตริก 5.04 กรัมต่อลิตร (91.1%) > ผงโซล-เจลที่ใช้กรดไนตริก 5.98 กรัมต่อลิตร (86.4%) > ผงไทเทเนียมไดออกไซด์ 2 กรัมต่อลิตร (85.7)% > ผงโซล-เจลที่ใช้กรดไนตริก 2.13 กรัมต่อลิตร (78.1%) เมื่อครบเวลา 300 นาที
การผลิตเชื้อเพลิงอัดแท่งจากเศษเยื่อไม้ ขี้เลื่อย และด้าย
Authors:   , แสงสุข กัณมณี
Published: September 2023

วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ คือ 1) ศึกษาอัตราส่วนที่เหมาะสมของเชื้อเพลิงอัดแท่งที่ผลิตจากเศษเยื่อไม้ ขี้เลื่อย และด้าย ตามเกณฑ์คุณสมบัติของเสียที่สามารถนำมาแปรรูปเป็นเชื้อเพลิงอัดแท่งของกรมโรงงานอุตสาหกรรม (2555) 2) ประเมินวัฏจักรชีวิตผลิตภัณฑ์ของก้อนเชื้อเพลิงอัดแท่ง 1 กิโลกรัม ของการใช้เศษเหลือทิ้ง ได้แก่ เศษเยื่อไม้ ขี้เลื่อย และด้าย เป็นวัตถุดิบในการผลิตเชื้อเพลิงอัดแท่ง เปรียบเทียบกับการจัดการวัตถุดิบของโรงงานในปัจจุบัน 3) ประเมินความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ เพื่อวิเคราะห์ต้นทุนในการผลิตเชื้อเพลิงอัดแท่ง โดยนำเศษเยื่อไม้ ขี้เลื่อย และด้าย มาผสมกันทั้งหมด 11 อัตราส่วนดังนี้ 50:50:0, 50:45:5, 50:40:10, 50:35:15, 50:30:20, 50:25:25, 45:50:5, 40:50:10, 35:50:15, 30:50:20 และ 25:50:25 ด้วยวิธีการอัดเย็นและใช้แรงอัดต่ำ โดยผลการทดลองทำให้ทราบว่าอัตราส่วนที่เหมาะสมที่สุด คืออัตราส่วนเศษเยื่อไม้ต่อขี้เลื่อยต่อด้ายที่ร้อยละ 40:50:10 มีคุณสมบัติทางกายภาพดีที่สุด ได้แก่ มีปริมาณความชื้น 8.64% เถ้า 2.79% สารระเหย 69.63% คาร์บอนคงตัว 18.92% ค่าความร้อน 4,010 แคลอรี/กรัม ความยาวการขยายตัวด้านความยาว 0.77% และความสูง 0.58% ค่าการทนแรงอัด 26.1 กก./ตร.ซม. และดัชนีการแตกร่วน 0.9997 ผลการประเมินประเมินวัฏจักรชีวิตผลิตภัณฑ์ของเชื้อเพลิงอัดแท่งโดยใช้โปรแกรม SimaPro 7.3 พบว่ามีผลกระทบในด้านศักยภาพการก่อให้เกิดภาวะโลกร้อนมากที่สุด โดยการผลิตเชื้อเพลิงอัดแท่ง มีผลกระทบด้านศักยภาพการก่อให้เกิดภาวะโลกร้อนเท่ากับ 0.13 กิโลกรัมของคาร์บอนไดออกไซด์-เทียบเท่า และการจัดการเศษเยื่อไม้และขี้เลื่อยมีผลกระทบด้านศักยภาพการก่อให้เกิดภาวะโลกร้อนรวมเท่ากับ 2.45 กิโลกรัมของคาร์บอนไดออกไซด์-เทียบเท่า ส่วนผลกระทบด้านอื่น ๆ มีปริมาณน้อยมาก การประเมินความคุ้มค่าทางเศรษฐศาสตร์ของเชื้อเพลิงอัดแท่งจากเศษเยื่อไม้ ขี้เลื่อย และด้ายในอัตราส่วน 40:50:10 ทำให้ทราบว่าการผลิตเชื้อเพลิงอัดแท่งมีต้นทุนการผลิตเชื้อเพลิงอัดแท่งต่อก้อนที่ราคา 0.63 บาท/ก้อน และสามารถคืนทุนได้ในระยะเวลา 1.2 ปี สาเหตุหลักของการเกิดภาวะโลกร้อนคือเกิดมลพิษทางอากาศ จากการเผาไหม้เชื้อเพลิงในกระบวนการขนส่งและจากการใช้ไฟฟ้าระหว่างการเตรียมวัตถุดิบและการอบแห้งเชื้อเพลิงอัดแท่ง
การพัฒนากลยุทธ์ในการจัดการชั้นเรียนที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคลสำหรับนิสิตนักศึกษาครู
Authors:   , เจริญพร เชี่ยวเวทย์
Published: September 2023

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สำรวจระดับความรู้ ความเข้าใจ และลักษณะเกี่ยวกับการจัดการชั้นเรียนของนิสิตนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู และ 2) เพื่อพัฒนากลยุทธ์ในการจัดการชั้นเรียนที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคลที่เหมาะสมสำหรับนิสิตนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู กลุ่มตัวอย่างมี 2 กลุ่ม คือ นิสิตนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูที่ฝึกประสบการณ์วิชาชีพในปีการศึกษา 2559 จำนวน 565 คน และอาจารย์นิเทศสถานศึกษาจำนวน 16 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมีดังนี้ (1) แบบสอบถามเกี่ยวกับความรู้ ความเข้าใจ และลักษณะการจัดการชั้นเรียนที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคลที่นิสิตนักศึกษาปฏิบัติจริงและควรปฏิบัติแบ่งเป็น 3 ด้าน ได้แก่ ด้านการจัดเนื้อหาที่เหมาะสมสำหรับผู้เรียน มีค่าความเที่ยงของระดับการปฏิบัติจริงและระดับที่ควรปฏิบัติ เท่ากับ 0.91 และ 0.77 ตามลำดับ ด้านการจัดกลุ่มผู้เรียนที่มีความเหมาะสม มีค่าความเที่ยงของระดับการปฏิบัติจริงและระดับที่ควรปฏิบัติ เท่ากับ 0.76 และ 0.58 ตามลำดับ ด้านการวัดการประเมินผล มีค่าความเที่ยงของระดับการปฏิบัติจริงและระดับที่ควรปฏิบัติ เท่ากับ 0.75 และ 0.73 ตามลำดับ (2) แบบบันทึกการสัมภาษณ์ความคิดเห็นเกี่ยวกับกลวิธีหรือกลยุทธ์ในการจัดการชั้นเรียนที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคล (3) แบบจัดเรียงความคิดเห็นและแบบสอบถามประกอบ (4) บัตรรายการแบบคิว (Q cards) และ (5) แบบประเมินกลยุทธ์การจัดการชั้นเรียนที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคลสำหรับนิสิตนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู วิเคราะห์ข้อมูลความแตกต่างระหว่างระดับการปฏิบัติจริงและระดับที่ควรปฏิบัติ โดยการรายงานค่า Priority Needs Index แบบปรับปรุง วิเคราะห์ข้อมูลจากการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา วิเคราะห์ข้อมูลความคิดเห็นที่มีต่อกลยุทธ์ออกเป็นกลุ่ม โดยใช้หลักการวิเคราะห์องค์ประกอบ ประกอบกับการวิเคราะห์ข้อมูลจากการบันทึกการแสดงเหตุผลการจัดเรียงอันดับข้อความด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา และประเมินกลยุทธ์ที่นำเสนอด้วยการรายงานค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นิสิตนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูมีความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการชั้นเรียนที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคลโดยภาพรวมได้คะแนนเฉลี่ย 4.28 คะแนน จากคะแนนเต็ม 9 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 47.56 ซึ่งด้านที่มีความรู้ ความเข้าใจมากที่สุดคือ ด้านการจัดการเรียนการสอน มีคะแนนเฉลี่ย 1.69 คะแนน จากคะแนนเต็ม 3 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 56.33 รองลงมาคือ ด้านการจัดกลุ่มผู้เรียน มีคะแนนเฉลี่ย 1.04 คะแนน จากคะแนนเต็ม 2 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 52.00 และด้านที่มีความรู้ ความเข้าใจน้อยที่สุดคือ ด้านการวัดและการประเมินผลนักเรียน มีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 1.55 คะแนน จากคะแนนเต็ม 4 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 38.75 ซึ่งเป็นด้านเดียวที่มีค่าร้อยละของคะแนนเฉลี่ยต่ำกว่าร้อยละ 50.00 โดยประเด็นที่ขาดความรู้ ความเข้าใจมากที่สุด คือ การเลือกเครื่องมือที่ใช้ประเมินผู้เรียนสำหรับการจัดการเรียนการสอนที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคล ซึ่งมีผู้ที่ตอบประเด็นนี้ถูกเพียงร้อยละ 29.47 2. กลยุทธ์การจัดการชั้นเรียนที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคลสำหรับนิสิตนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูมี 7 กลยุทธ์ ดังนี้ 1) การศึกษาข้อมูลภูมิหลังของนักเรียนในด้านต่างๆ 2) การมีตัวอย่างที่ดี 3) การสร้างเงื่อนไขและการเสริมแรง 4) ความยืดหยุ่นในชั้นเรียน 5) เพื่อนช่วยเพื่อน 6) การจัดกลุ่มในชั้นเรียน และ 7) การจัดการพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์
กลยุทธ์การส่งเสริมการมองอาชีพครูในแง่ดีของนักศึกษาวิชาชีพครู
Authors:   , ภรณ์ธนธร ณารีย์อร
Published: September 2023

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการมองอาชีพครูในแง่ดีของนักศึกษาวิชาชีพครู 2) เพื่อวิเคราะห์สาเหตุของการมองอาชีพครูในแง่ดีที่แตกต่างกันของนักศึกษาวิชาชีพครู และ 3) เพื่อนำเสนอกลยุทธ์การส่งเสริมการมองอาชีพครูในแง่ดีของนักศึกษาวิชาชีพครู โดยใช้การวิจัยแบบผสมวิธี แบบเชิงอธิบายเป็นลำดับ (explanatory sequential design) ในการศึกษาระดับและสาเหตุของการมองอาชีพครูในแง่ดีของนักศึกษาวิชาชีพครู เริ่มจากการศึกษาเชิงปริมาณ ตัวอย่างวิจัยคือ นักศึกษาวิชาชีพครู ระดับปริญญาบัณฑิต ชั้นปีที่ 5 ที่ศึกษาในมหาวิทยาลัย เขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 506 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย และใช้สถิติอนุมานในการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยเลขคณิตของนักศึกษาวิชาชีพครูที่มีการมองอาชีพครูในแง่ดีระดับสูงและต่ำ โดยใช้การทดสอบที (t-test) จากนั้นศึกษาเชิงคุณภาพจากการคัดเลือกกรณีศึกษานักศึกษาวิชาชีพครูที่มีการมองอาชีพครูในแง่ดีระดับสูงและต่ำ จำนวนกลุ่มละ 20 คน โดยการสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา นำไปสู่การเสนอกลยุทธ์การส่งเสริมการมองอาชีพครูในแง่ดีของนักศึกษาวิชาชีพครู จากการวิเคราะห์ SWOT และ TOWS matrix ผลการวิจัยมีดังต่อไปนี้ 1. นักศึกษามีการมองอาชีพครูในแง่ดีระดับมาก และเมื่อเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของนักศึกษาที่มีการมองอาชีพครูในแง่ดีระดับสูงและต่ำ พบว่า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ผลการวิเคราะห์สาเหตุของการมองอาชีพครูในแง่ดี แบ่งออกเป็น สาเหตุที่ทำให้นักศึกษามีการมองอาชีพครูในแง่ดีระดับสูง ประกอบด้วย 8 ประเด็น ได้แก่ ความประทับใจระหว่างการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู การได้รับการถ่ายทอดกระบวนการจัดการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัยที่ส่งเสริมการประกอบอาชีพครู การมีลักษณะนิสัยที่เป็นพื้นฐานในการประกอบอาชีพครู การรับรู้ความสามารถในตนเอง การได้รับการสนับสนุนจากผู้ปกครอง การได้รับการสนับสนุนจากครูอาจารย์ ความประทับใจครูอาจารย์ที่เป็นต้นแบบ และความรู้สึกมั่นคงในการดำเนินชีวิต และสาเหตุที่ทำให้นักศึกษามีการมองอาชีพครูในแง่ดีระดับต่ำ ประกอบด้วย 5 ประเด็น ได้แก่ การประสบปัญหาระหว่างการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู การรับรู้ถึงกระบวนการจัดการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัยที่ไม่ได้ส่งเสริมการประกอบอาชีพครู การรับรู้ถึงผลตอบแทนที่ไม่คุ้มค่ากับภาระงานในการประกอบอาชีพครู อาจารย์ไม่ดูแลเอาใจใส่นักศึกษา และพฤติกรรมของอาจารย์เป็นแบบอย่างที่ไม่ดี 3. กลยุทธ์การส่งเสริมการมองอาชีพครูในแง่ดีประกอบด้วย 25 กลยุทธ์ ประกอบด้วย กลยุทธ์เชิงรุกจำนวน 7 กลยุทธ์ กลยุทธ์เชิงแก้ไขจำนวน 6 กลยุทธ์ กลยุทธ์เชิงป้องกันจำนวน 6 กลยุทธ์ และกลยุทธ์เชิงรับจำนวน 6 กลยุทธ์
การเพิ่มความว่องไวในการทำปฏิกิริยารีดักชันแบบเลือกเกิดและการเผาไหม้โทลูอีนของตัวเร่งปฏิกิริยา V2O5/TiO2 ด้วยการปรับสภาพด้วยกรดกำมะถัน
Authors:   , อิ่มประพันธ์ตรี นันทญา
Published: September 2023

งานวิจัยนี้ศึกษาความเป็นไปได้ในการกำจัดไนโตรเจนออกไซด์ (NO) ร่วมกับโทลูอีนที่มีอยู่ร่วมกันในแก๊สปล่อยทิ้งด้วยตัวเร่งปฏิกิริยาวานาเดียมออกไซด์บนตัวรองรับไทเทเนีย (V2O5/TiO2) ที่เตรียมด้วยวิธีการเคลือบฝังแบบเปียก ตัวรองรับ TiO2 ได้รับการปรับสภาพด้วยสารละลายกรดกำมะถันเข้มข้น 0, 0.2 และ 0.5 M ก่อนนำมาเตรียมตัวเร่งปฏิกิริยา ทำการวิเคราะห์คุณลักษณะตัวเร่งปฏิกิริยาด้วยเทคนิค Inductively coupled plasma-optical emission spectroscopy (ICP-OES), Nitrogen Physisorption, X-ray diffraction (XRD), pyridine adsorption เเละ NH3 Temperature Programmed Desorption (NH3-TPD) ทำการทดสอบประสิทธิภาพของตัวเร่งปฏิกิริยาใน 3 ระบบ ได้เเก่ ระบบการกำจัดไนโตรเจนมอนอกไซด์ (ปฏิกิริยาการรีดักชันแบบเจาะจง), ระบบการกำจัดโทลูอีน (ปฏิกิริยาโทลูอีนออกซิเดชัน) เเละระบบการกำจัดรวม (ปฏิกิริยาการรีดักชันแบบเจาะจงพร้อมกับปฏิกิริยาโทลูอีนออกซิเดชัน) ในช่วงอุณหภูมิทำปฏิกิริยา 120-450°C สำหรับระบบปฏิกิริยาการรีดักชันแบบเจาะจงพบว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา V2O5/TiO2 ที่ผ่านการปรับสภาพด้วยกรดกำมะถันเข้มข้น 0.2 M มีประสิทธิภาพสูงสุดในการกำจัดไนโตรเจนมอนอกไซด์ในช่วงอุณหภูมิ 250-300°C ในขณะที่ตัวเร่งปฏิกิริยา V2O5/TiO2 ที่ผ่านการปรับสภาพด้วยกรดกำมะถันเข้มข้น 0.5 M มีประสิทธิภาพสูงสุดในระบบปฏิกิริยาโทลูอีนออกซิเดชัน สำหรับระบบการกำจัดรวมพบว่าที่อุณหภูมิสูงตัวเร่งปฏิกิริยาจะมีความสามารถในการกำจัดไนโตรเจนมอนอกไซด์ได้ดีขึ้นเมื่อมีโทลูอีน ร่วมอยู่ด้วยเมื่อเทียบกับระบบปฏิกิริยาเดี่ยว นอกจากนี้ยังตรวจพบสารเบนโซไนไตรล์ที่เกิดจากปฏิกิริยาแอมมอกซิเดชันที่เป็นปฏิกิริยาข้างเคียงในปริมาณเล็กน้อย
การปรับปรุงการวนซ้ำของขั้วแอโนดของแบตเตอรี่สังกะสีอากาศโดยใช้อนุภาคสังกะสีเคลือบด้วยกรดซิตริก
Authors:   , วงศ์รุจิไพโรจน์ กฤตพร
Published: September 2023

แบตเตอรี่สังกะสี-อากาศมีศักยภาพสูงในการประยุกต์ใช้ในอนาคต เนื่องจากมีความหนาแน่นพลังงานสูง ต้นทุนต่ำ ปลอดภัยและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม อย่างไรก็ตามแบตเตอรี่สังกะสี-อากาศที่ประจุไฟซ้ำได้หรือเซลล์ทุติยภูมินั้น ในปัจจุบันยังคงมีปัญหาซึ่งเกี่ยวข้องกับการลอกและสะสมอนุภาคสังกะสีบนขั้วแอโนดระหว่างวงรอบการจ่ายประจุไฟฟ้า ได้แก่ การเปลี่ยนรูปร่างของอนุภาคสังกะสี และการเกิดโครงสร้างกิ่งหรือที่เรียกว่าเดนไดรต์ การเกิดเดนไดรต์จะค่อยๆลดสมรรถนะของแบตเตอรี่หรือทำให้แบตเตอรี่ลัดวงจร ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงศึกษาการปรับปรุงการวนซ้ำของแบตเตอรี่สังกะสี-อากาศ โดยการเคลือบสังกะสีด้วยกรดซิตริกและการใช้คาร์โบพอลเจลเพื่อลดการเกิดเดนไดรต์ที่ขั้วแอโนด จากผลการทดลองปริมาณกรดซิตริกที่เหมาะสมเท่ากับร้อยละ 0.5 โดยน้ำหนักและปริมาณคาร์โบพอลที่ร้อยละ 1.8 โดยน้ำหนักให้สมรรถนะของแบตเตอรี่ดีที่สุด หลังจากการวนซ้ำ 50 รอบ จ่ายประจุที่ 1 มิลลิแอมป์ต่อตารางเซนติเมตรและประจุไฟซ้ำ 10 มิลลิแอมป์ต่อตารางเซนติเมตร โดยความลึกของการคายประจุร้อยละ 10 สมรรถนะของแบตเตอรี่มีค่าศักย์ไฟฟ้าต่ำลงเล็กน้อย นอกจากนั้นอนุภาคของสังกะสีที่สะสมลงบนขั้วแอโนดมีลักษณะโครงสร้างแบบหกเหลี่ยม (hexagonal) เมื่อจ่ายประจุที่ความหนาแน่นของกระแสสูงขึ้น สังกะสีจะเปลี่ยนโครงสร้างเป็นแบบมอส (mossy) โดยมีขนาดอนุภาคของสังกะสีเล็กลง เมื่อประจุไฟซ้ำที่ความหนาแน่นของกระแสสูงขึ้น ขนาดอนุภาคสังกะสีจะมีขนาดเล็กลง และ ไม่พบการก่อตัวของสังกะสีลักษณะเดนไดรต์บนผิวของขั้วแอโนด
การใช้เถ้าแกลบผสมปูนซีเมนต์เพื่อปรับปรุงคุณภาพของคอนกรีต
Authors:   , พงษ์พิทักษ์กุล ภาณุพงศ์
Published: September 2023

งานวิจัยนี้มุ่งการนำเถ้าแกลบมาผสมในปูนซีเมนต์โดยทำการทดลองในระดับห้องปฏิบัติการวิจัย เพื่อปรับปรุงคุณภาพคอนกรีต โดยอาศัยกลไกการเกิดปฏิกิริยาปอซโซลานนิก และ การปรับปรุงคุณสมบัติการกระจายตัวของเถ้าแกลบที่เหมาะสม เถ้าแกลบที่ใช้มีโครงสร้างที่ได้มีปริมาณซิลิกาที่เป็นอสัณฐานร้อยละ 96.96 โดยมวล ความสัมพันธ์ระหว่างค่าความละเอียดของเถ้าแกลบและสัดส่วนการผสมเถ้าแกลบต่อปูนซีเมนต์โดยมวล มีผลต่อการปรับปรุงคุณภาพของคอนกรีต ซึ่งพิจารณาจากความต้านแรงอัดของคอนกรีตที่อายุ 3, 7 และ 28 วัน ความต้านแรงอัดของมอร์ตาร์ปูนซีเมนต์ไฮดรอลิกที่อายุ 1, 3, 7 และ 28 วัน และระยะเวลาก่อตัวของปูนซีเมนต์ไฮดรอลิกโดยใช้เข็มไวแคต ในงานวิจัยนี้ทำการศึกษาอิทธิพลของความละเอียดของเถ้าแกลบด้วยหม้อบดในห้องปฏิบัติการ (Lab mill) ตั้งแต่ค่าความละเอียด 3,200 ถึง 5,100 ตารางเซนติเมตรต่อกรัม และค่าสัดส่วนการผสมเถ้าแกลบต่อปูนซีเมนต์ร้อยละ 5 ถึง 20 โดยมวล พบว่าค่าความละเอียดของเถ้าแกลบและสัดส่วนการผสมเถ้าแกลบในปูนซีเมนต์มีผลต่อความต้านแรงอัดของคอนกรีตที่อายุ 3, 7 และ 28 วัน ความต้านแรงอัดของมอร์ตาร์ปูนซีเมนต์ไฮดรอลิกที่อายุ 1, 3, 7 และ 28 วัน และระยะเวลาก่อตัวของปูนซีเมนต์ไฮดรอลิกโดนใช้เข็มไวแคต ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าค่าความละเอียดที่ 5,100 ตารางเซนติเมตรต่อกรัมจะให้ค่ากำลังอัดของคอนกรีตและมอร์ตาร์ ที่มากที่สุดในทุกช่วงอายุที่ค่าสัดส่วนการผสมผสมเถ้าแกลบต่อปูนซีเมนต์ร้อยละ 10 ถึง 15 โดยมวล โดยที่ระยะเวลาก่อตัวของปูนซีเมนต์ไฮดรอลิกโดยใช้เข็มไวแคตยาวขึ้นเล็กน้อย เนื่องจากปริมาณและขนาดของซิลิกาที่เป็นอสัณฐานที่เหมาะสมทำให้เกิดปฏิกิริยาปอซโซลานนิกและลดปริมาณน้ำที่ใช้ในการผสมคอนกรีตผสมเสร็จลง  ดังนั้นการปรับปรุงคุณภาพของคอนกรีตเพื่อเป็นการลดต้นทุนการผลิต และเพิ่มมูลค่าให้กับสินค้าประเภทมูลค่าเพิ่มสูง นอกจากนี้เป็นการใช้เถ้าแกลบที่เหลือใช้จากอุตสาหกรรมให้เกิดประโยชน์สูงสุดและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
การขยายขนาดเครื่องปฏิกรณ์แบบกะสำหรับการสังเคราะห์ 7-ไฮดรอกซี่-4-คลอโรเมทิลคูมารินเชื่อมต่อกับกรดอินโดล-3-บิวทีริก
Authors:   , แซ่แต้ ชุติกาญจน์
Published: September 2023

กรดอินโดล-3- บิวทีริกเป็นฮอร์โมนพืชใช้เพื่อเร่งการสร้างราก ในกรณีที่กรดอินโดล -3-บิวทีริกมีความเข้มข้นสูงจะส่งผลในการยับยั้งการเติบโตในส่วนอื่น ๆ ของพืชดังนั้นปริมาณของกรดอินโดล-3- บิวทีริกจำเป็นต้องถูกควบคุมไม่ให้มีปริมาณสูงเกินไป 7-ไฮดรอกซี่-4-คลอโรเมทิล คูมารินเชื่อมต่อกับกรดอินโดล-3-บิวทีริก สามารถนำมาใช้ในการเกษตรเพื่อเป็นฮอร์โมนพืชสำหรับช่วยในการเจริญเติบโตของพืช 7-ไฮดรอกซี่-4-คลอโรเมทิล คูมารินเชื่อมต่อกับกรดอินโดล-3-บิวทีริกสามารถควบคุมการปลดปล่อยของกรดอินโดล-3- บิวทีริกได้ในห้องปฏิบัติการ 7-ไฮดรอกซี่-4-คลอโรเมทิล คูมารินเชื่อมต่อกับกรดอินโดล-3-บิวทีริก ถูกแยกด้วยใช้วิธีโครมาโตรกราฟฟี งานวิจัยนี้ทำการขนาดการผลิตจากขวดกลมที่มีปริมาตร 250 มล.ไปสู่เครื่องปฏิกรณ์ถังกวนขนาด 2 ลิตรและ 10 ลิตรตามลำดับ ในขนาด 250 มล.ได้ทำการศึกษาผลของพารามิเตอร์ต่างๆที่มีผลต่อปฏิกิริยาซึ่งประกอบด้วย อุณหภูมิในการทำปฏิกิริยา (50 - 60 องศาเซลเซียส) เวลาในการทำปฏิกิริยา (15นาที - 5 ชั่วโมง) และเวลาในการตกผลึก (1 - 4 วัน) จากผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าผลผลิตของผลิตภัณฑ์ลดลงเมื่ออุณหภูมิสูงกว่า 60 องศาเซลเซียส สภาวะที่เหมาะสมคือ 55 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 1 ชั่วโมงให้ผลผลิตที่ 74% และทำการแยกสารโดยวิธีตกผลึกที่อุณหภูมิ 23 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 4 วัน ในเครื่องปฏิกรณ์ขนาด 2 ลิตรความเร็วของใบพัดที่เหมาะสมที่สุดคือ 700 รอบต่อนาทีและเมื่อขยายขนาดไปยังเครื่องปฏิกรณ์ขนาด 10 ลิตรพบว่าพบว่าเมื่อกาหนดให้การกระจายตัวของของเข็งคงที่ส่งผลให้ผลผลิตที่ 74% ใกล้เคียงกับในระดับห้องปฏิบัติการ
การพัฒนาและประเมินการเคลือบเม็ดอาร์บัสคูลาร์ไมคอร์ไรซา และปุ๋ยอินทรีย์ด้วยฟิล์มอัลจิเนต
Authors:   , พิทักษ์ธำรง พรพิชชา
Published: September 2023

อาร์บัสคูลาร์ไมคอร์ไรซา(Abuscular mycorrhizal fungi) เป็นเชื้อราที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายทางเกษตรกรรม เนื่องจากเส้นใยของราชนิดนี้มีความจำเพาะกับการดูดซับฟอสอรัสและยังทำหน้าที่เปรียบเหมือนรากพืชแต่มีขนาดเล็กกว่า ซึ่งสามารถช่วยเพิ่มความสามารถในการดูดซึมสารอาหารให้กับพืชได้ นอกจากนี้ ยังมีบทบาทสำคัญในการช่วยให้พืชสามากรถเจริญเติบโตได้ แม้ประสบปัญหาภัยแล้ง โดยในงานวิจัยนี้ ได้มีการเคลือบ Abuscular mycorrhiza (AM) ร่วมกับดิน และปุ๋ยอินทรีย์ (AM-organic fertilizer ; AMF) โดยใช้โซเดียมอัลจิเนตเป็นสารเคลือบ ศึกษาความเข้มข้นที่ต่างกัน 3 ค่า คือ 1 2 และ 3 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก และยังได้ศึกษาจำนวนชั้นในการเคลือบที่เหมาะสมคือ 1 และ 2 ชั้น โดยเปรียบเทียบผลการวิจัยระหว่างเม็ดตัวอย่าง AM และ AMF ซึ่งจากผลการศึกษาคุณสมบัติเชิงกลของเม็ดตัวอย่าง พบว่า ค่าความทนทานต่อการกดอัดของเม็ดตัวอย่าง และเปอร์เซ็นต์(%Porosity) จะเพิ่มขึ้น เมื่อความเข้มข้นของโซเดียมอัลจิเนตและจำนวนชั้นในการเคลือบเพิ่มขึ้น และยังพบว่า ที่ความเข้มข้น 2 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก ของโซเดียมอัลจิเนต จะให้อัตราการงอกของเชื้อราที่ดีที่สุด และมีสมบัติเชิงกลที่เหมาะสมสำหรับการจัดการ และการขนส่ง
วิธีออกแบบเฟืองบนเพลาขนานให้มีกำลังสูญเสียน้อยที่สุดและผลกระทบต่อลักษณะการสั่นสะเทือน
Authors:   , ธีระรังสฤษดิ์ กุลภัทร์
Published: September 2023

วิทยานิพนธ์นี้เสนอแนวทางการออกแบบชุดเฟืองเพื่อให้มีกำลังสูญเสียน้อยที่สุด แต่ยังมีความสามารถในการรับภาระได้เท่ากับชุดเฟืองตรงที่เป็นชุดเฟืองอ้างอิง หลักการที่เกี่ยวข้องในการออกแบบมี 2 ส่วน ได้แก่ 1. การออกแบบเฟืองตามคำแนะนำของ AGMA ซึ่งจะทำให้ได้ชุดเฟืองที่มีความสามารถในการรับภาระ และทำให้ทราบถึงผลของพารามิเตอร์ทางเรขาคณิตต่างๆ ต่อความแข็งแรงของฟันเฟือง และ 2. การประเมินกำลังสูญเสียของชุดเฟืองโดยใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่พัฒนาขึ้นก่อนหน้า การศึกษาในส่วนนี้ทำให้ทราบถึงผลของพารามิเตอร์ทางเรขาคณิตต่างๆ ที่มีต่อกำลังสูญเสียของชุดเฟืองได้ จากหลักการทั้ง 2 นี้ จะทำให้ทราบถึงแนวทางการเลือกพารามิเตอร์ของเฟืองต่างๆ ทำให้สามารถออกแบบเฟืองทดแทนที่สามารถรับภาระได้มากกว่าชุดเฟืองเดิม แต่มีกำลังสูญเสียน้อยที่สุดได้ และเนื่องจากแนวทางการออกแบบนี้อาจจะกระทบต่อคุณลักษณะอย่างอื่นของชุดเฟืองด้วย ในที่นี้จึงเลือกศึกษาผลของวิธีการออกแบบนี้ต่อการสั่นสะเทือนของชุดเฟืองด้วย ผลการศึกษาพบว่าการออกแบบชุดเฟืองที่มีกำลังสูญเสียน้อย แต่ยังมีความสามารถในการรับภาระได้มากกว่าชุดเฟืองอ้างอิง ทำได้โดย ปรับลดขนาดโมดูล เพิ่มมุมกด เพิ่มความกว้างหน้าฟัน และหากเป็นเฟืองเฉียงควรเลือกให้มีมุมฮีลิกซ์อยู่ในช่วง 10° - 20° ผลการประเมินกำลังสูญเสียพบว่า ชุดเฟืองที่ออกแบบมีกำลังสูญเสียน้อยกว่าชุดเฟืองตรงอ้างอิงประมาณ 35% การทดลองเพื่อตรวจสอบกำลังสูญเสียของชุดเฟืองที่ออกแบบใหม่ ทำโดยชุดทดสอบเฟืองแบบ back-to-back ผลการทดลองพบว่าชุดเฟืองที่ออกแบบใหม่มีกำลังสูญเสียรวมลดลงประมาณ 20% และกำลังสูญเสียจากการไถลลดลงถึงประมาณ 35% เมื่อเทียบกับชุดเฟืองตรงอ้างอิง ซึ่งสอดคล้องกับการประเมินโดยแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ในขั้นตอนการออกแบบ สำหรับการทดลองวัดการสั่นสะเทือนพบว่า ชุดเฟืองที่ออกแบบใหม่มีการสั่นสะเทือนที่ความถี่ที่เกี่ยวข้องกับการขบ และค่าการสั่นสะเทือน RMS ของความถี่ที่เกี่ยวข้องกับการขบน้อยกว่าชุดเฟืองตรงอ้างอิง ผลการศึกษาสรุปได้ว่าการเลือกพารามิเตอร์ของเฟืองที่เหมาะสมในขั้นตอนการออกแบบ ทำให้ได้เฟืองที่มีความแข็งแรง มีกำลังสูญเสียต่ำ และยังมีขนาดการสั่นสะเทือนต่ำลงได้
ซอฟต์แวร์ประเมินการคงสภาพและอายุใช้งานที่เหลือของภาชนะทรงกระบอกที่มีรอยร้าว
Authors:   , ช่างพานิช พงษ์ทิพย์
Published: September 2023

วิทยานิพนธ์นี้พัฒนาซอฟต์แวร์สำหรับประเมินการคงสภาพของโครงสร้างทรงกระบอกที่มีรอยร้าว โดยใช้ระเบียบวิธีของการประเมินตามมาตรฐาน API 579 สามารถทำการประเมินได้ 3 ระดับคือ ระดับ 1, ระดับ 2 เเละระดับ 3 (ทางเลือก B) ซอฟต์แวร์สามารถประเมินโครงสร้างทรงกระบอกที่รับภาระ ความดันภายใน, แรงแนวยาว, โมเมนต์ดัด และโปรไฟล์ความเค้นตามแนวความหนาในรูปสมการพหุนามอันดับสี่, ความเค้นเนื่องจากความเเตกต่างของอุณหภูมิ เเละความเค้นตกค้างเนื่องจากการเชื่อม โครงสร้างมีรอยร้าวผิวหรือรอยร้าวทะลุความหนาวางตัวตามแนวยาวหรือเเนวเส้นรอบวง นอกจากนี้ ซอฟต์แวร์ยังรองรับการประเมินอายุใช้งานที่เหลือเเละการประเมินการรั่วก่อนการเเตกหัก โครงสร้างของซอฟต์แวร์ออกแบบด้วยแนวคิดเชิงวัตถุ โดยมีคลาสหลัก 3 คลาส คือ คลาส GUI, คลาสโครงสร้าง และคลาสประเมินสภาพ คลาส GUI มีหน้าที่ติดต่อสื่อสารกับผู้ใช้ คลาสโครงสร้างมีคลาสย่อย สำหรับเก็บข้อมูลสมบัติวัสดุ, รอยร้าว, ภาระใช้งาน, คำนวณแรงขับเคลื่อนรอยร้าว, ภาระขีดจำกัด และประมาณค่าความต้านทานการแตกหัก คลาสประเมินสภาพสามารถคำนวณความยาวรอยร้าวที่ยอมรับ, คำนวณจุดประเมิน และคำนวณเส้นโค้งความเสียหาย วิทยานิพนธ์นี้ดำเนินการโดยใช้ภาษา Delphi โปรแกรม Delphi XE6 Embarcadero RAD Studio for Windows ซึ่งรองรับการออกแบบซอฟต์แวร์ด้วยแนวคิดเชิงวัตถุ สอบทวนความถูกต้องของซอฟต์แวร์ด้วยการเปรียบเทียบผลการคำนวณด้วยโปรแกรม MathCAD การสอบทวนเเบ่งเป็น 2 ส่วน คือ ปัญหาตัวอย่างใน API 579 เเละตัวอย่างปัญหาซึ่งครอบคลุมเงื่อนไขต่าง ๆ ของมาตรฐาน จากการตรวจสอบพบว่าผลการประเมินตรงกัน
การพัฒนาระบบเตือนการชนท้ายด้วยการแนะนำการควบคุมเบรกร่วมกับการเลี้ยวหลบโดยใช้หลักพลศาสตร์ยานยนต์
Authors:   , ลาภวิสุทธิสาโรจน์ เสฎฐวุฒิ
Published: September 2023

การชนท้ายเป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นมากที่สุดในประเทศไทย โดยสาเหตุหลักที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุจากการชนท้ายขึ้น คือความผิดพลาดจากผู้ขับขี่ ซึ่งการแก้ปัญหาที่เกิดจากความผิดพลาดจากผู้ขับขี่สามารถแก้ได้โดยระบบ Active Safety System ซึ่งในงานวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อพัฒนาระบบเตือนการชนด้านหน้า ซึ่งเป็นหนึ่งในระบบ Active Safety System เช่นกัน ระบบเตือนการชนด้านหน้ามีการทำงานโดยจะเตือนให้ผู้ขับขี่ทราบถึงโอกาสที่จะเกิดการชนขึ้น ซึ่งวิธีที่ผู้โดยสารจะตอบสนองเพื่อหลีกเลี่ยงการชนนั้นโดยส่วนใหญ่จะใช้วิธีการเบรก ซึ่งอาจไม่เพียงพอในบางสภาวะ เช่น ที่ความเร็วสูง เป็นต้น ในงานวิจัยนี้จึงพิจารณาการเลี้ยวหลบเพื่อเป็นวิธีเพิ่มเติมในการหลีกเลี่ยงการชน ซึ่งเส้นทางการเคลื่อนที่ของรถยนต์จากการเบรก และการเลี้ยวหลบถูกคำนวณด้วยแบบจำลองทางพลศาสตร์ยานยนต์ และนำผลที่ได้ไปคำนวณหาค่า เวลาที่จะเกิดการชน ( Time-To-Collision (TTC) ) ต่ำสุดที่ผู้ขับขี่จะสามารถหลีกเลี่ยงการชนได้ ซึ่ง TTC เป็นตัวแปรสำคัญที่ถูกใช้ในระบบเตือนการชนด้านหน้า โดยทำหน้าที่ในการเป็นขอบเขตที่ใช้ในการเตือนผู้ขับขี่ และใช้พิจารณาถึงโอกาสในการหลีกเลี่ยงการชน รวมถึงวิธีการที่ใช้ในการหลีกเลี่ยงการชน ระบบเตือนการชนด้านหน้าในงานวิจัยนี้ ใช้ระบบตรวจจับวัตถุด้านหน้าที่ใช้กระบวนการทาง Image Processing เพื่อคำนวณหาค่า TTC เพื่อนำมาเตือนตามแผนภาพค่า TTC ต่ำสุดที่ได้จากการใช้แบบจำลองทางพลศาสตร์ยานยนต์ ซึ่งระบบถูกนำมาทดสอบด้วยโปรแกรมจำลองการขับขี่ และทดสอบด้วยรถยนต์จริงในสภาวะแวดล้อมแบบปิด เพื่อศึกษาพฤติกรรมการตอบสนองของผู้ขับขี่ต่อระบบเตือนการชนด้านหน้า ผลจากการทดสอบระบบเตือนการชนด้านหน้าด้วยรถยนต์จริง ในสถานที่ทดสอบที่มีสภาวะแบบปิด ที่ความเร็ว 20, 30 และ 40 กิโลเมตรต่อชั่วโมง แสดงให้เห็นว่าระบบเตือนการชนด้านหน้าสามารถใช้งานกับรถยนต์จริงได้ แต่ค่า TTC ที่ระบบเตือนการชนด้านหน้าทำการเตือนจริง มีความล่าช้าซึ่งเกิดจาก เวลาในการประมวลผล และเวลาในการตอบสนองของผู้ขับขี่ จึงต้องทำการชดเชยค่า TTC 0.7 วินาที เพื่อให้เวลาในการควบคุมรถยนต์เพื่อหลีกเลี่ยงการชนมีค่า 1 วินาที ตามต้องการ
การคัดแยกอนุภาคตามขนาดด้วยอุปกรณ์การไหลที่มีท่อหน้าตัดแบบย่อและขยายสองส่วน
Authors:   , กำเหนิดสุข อำพล
Published: September 2023

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบอุปกรณ์การไหลที่มีท่อหน้าตัดแบบย่อและขยายสำหรับคัดแยกเซลล์ออกมาตามขนาด อุปกรณ์การไหลมีความลึก 50 ไมโครเมตรประกอบด้วยท่อทางเข้ามีลักษณะเป็นท่อหน้าตัดตรงกว้าง 50 ไมโครเมตร และยาว 5 มิลลิเมตร มีส่วนขยายที่มีหน้าตัดใหญ่กว่ามีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาด 500 ไมโครเมตร ในส่วนสุดท้ายเป็นท่อทางออกหลักกว้างเท่ากับท่อทางเข้าแต่ยาว 3 มิลลิเมตร  ด้านในของส่วนขยายจะมีท่อการไหลต่อออกไปทางด้านข้างซึ่งจะนำของไหลไปสู่ส่วนขยายที่สองที่มีส่วนประกอบเหมือนกับส่วนแรก  การทดลองสำหรับการคัดแยกอนุภาคได้ใช้เม็ดพลาสติกขนาด 5, 10, 15 และ 20 ไมโครเมตร การทดลองแสดงว่าที่ค่าเรย์โนลด์นัมเบอร์ของการไหลในส่วนที่หนึ่งและสองเท่ากับ 100 และ 80 นั้นสามารถคัดแยกอนุภาคขนาด 5, 10, 15 และ 20 ไมโครเมตร ได้เท่ากับ 53, 72, 93 และ 73% ตามลำดับ จากนั้นที่สภาวะการทดลองเดียวกันได้ทำการทดลองคัดแยกเซลล์ โดยเซลล์เม็ดเลือดแดง (RBC) เซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาว (Jurkat) และ เซลล์ไตมาดินดาร์บี้ (MDCK) ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าสามารถคัดแยกเซลล์เม็ดเลือดแดง เซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาว และ เซลล์ไตมาดินดาร์บี้ขนาด 15 และ 20 ไมโครเมตร ได้เท่ากับ 87, 88, 87 และ 72% ตามลำดับ และสุดท้ายได้ทำการตรวจสอบการมีชีวิตของเซลล์เม็ดเลือดขาว และเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาวที่คัดแยกโดยอุปกรณ์ที่มีท่อหน้าตัดแบบย่อและขยาย พบว่า เกิดการตายของเซลล์ภายในอุปกรณ์เท่ากับ 6 และ 4% ตามลำดับ
ความต้านทานการดึงออกของเหล็กเสริมยึดด้วยอิพอกซีเรซินบริเวณรอยต่อระหว่างพื้นและผนังคอนกรีตในภาวะเพลิงไหม้
Authors:   , พรวิริยะธรรม ประกิต
Published: September 2023

งานวิจัยนี้นำเสนอวิธีการประมาณค่าความต้านทานการดึงออกของเหล็กเสริมยึดด้วย อิพอกซีเรซินบริเวณรอยต่อระหว่างพื้นและผนังคอนกรีตในภาวะเพลิงไหม้ โดยประยุกต์ใช้ผลการทดสอบการดึงออกจากงานวิจัยที่ผ่านมาควบคู่กับการวิเคราะห์การถ่ายโอนความร้อนบริเวณรอยต่อระหว่างพื้นและผนังคอนกรีตซึ่งสัมผัสความร้อนจากเพลิงไหม้มาตรฐาน ISO 834 โดยใช้ระเบียบวิธี ไฟไนต์เอลิเมนต์ การตรวจสอบความแม่นยำของวิธีการที่นำเสนออาศัยการทดสอบชิ้นตัวอย่างขนาดจริงซึ่งใช้เหล็กเสริมข้ออ้อยชั้นคุณภาพ SD40 ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 12 มม. 16 มม. 20 มม. และ 25 มม. ภายใต้ระยะเวลาการให้ความร้อน 60 และ 120 นาที ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าวิธีการที่นำเสนอสามารถประมาณค่าอุณหภูมิของอิพอกซีเรซินได้ใกล้เคียงกับผลการทดสอบขนาดจริงสำหรับเหล็กเสริมทุกขนาด โดยมีค่าคลาดเคลื่อนสูงสุดของอุณหภูมิบริเวณผิวของผนังคอนกรีต และค่าคลาดเคลื่อนของอุณหภูมิสำหรับกรณีระยะเวลาการให้ความร้อน 120 นาทีสูงกว่ากรณีระยะเวลาการให้ความร้อน 60 นาที นอกจากนี้ วิธีการที่นำเสนอยังสามารถประมาณค่าความต้านทานการดึงออกได้ใกล้เคียงกับผลการทดสอบขนาดจริงสำหรับเหล็กเสริมทุกขนาดที่ทำการศึกษา โดยมีค่าคลาดเคลื่อนสูงขึ้นสำหรับกรณีเหล็กเสริมที่มีระยะฝังลึกเพิ่มขึ้นซึ่งส่งผลให้กำลังยึดเหนี่ยวของอิพอกซีเรซินได้รับผลกระทบเนื่องจากอุณหภูมิลดลง จากการศึกษาตัวแปรที่มีผลต่อความต้านทานการดึงออกของเหล็กเสริมบริเวณรอยต่อระหว่างพื้นและผนังคอนกรีตในภาวะเพลิงไหม้ พบว่า ระยะเวลาการให้ความร้อนที่เพิ่มขึ้นส่งผลให้ความต้านทานการดึงออกของเหล็กเสริมลดลง นอกจากนี้ ระยะคอนกรีตหุ้มเหล็กเสริมบริเวณแผ่นพื้นที่น้อยลงส่งผลให้ความต้านทานการดึงออกของเหล็กเสริมบริเวณรอยต่อลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
การวิเคราะห์ระดับคุณภาพชีวิตการทำงานของวิศวกรโยธาหญิงในอุตสาหกรรมก่อสร้างไทย
Authors:   , เลิศพิบูลย์กิจ พิชญา
Published: September 2023

อุตสาหกรรมก่อสร้างเป็นที่ต้องการสำหรับประเทศไทยอยู่อย่างต่อเนื่อง ทำให้วิศวกรโยธาเป็นที่ต้องการเป็นอย่างมากในอุตสาหกรรมก่อสร้าง ปัจจุบันสัดส่วนของวิศวกรโยธาหญิงต่อวิศวกรโยธาชายเพิ่มมากขึ้นในทุกๆ ปีและคาดว่าจะเพิ่มมากขึ้นอีกในอนาคต แต่ก็พบว่าอัตราการลาออกของวิศวกรโยธาหญิงสูงกว่าวิศวกรโยธาชาย การวิจัยนี้จึงตระหนักถึงคุณภาพชีวิตการทำงานของวิศวกรโยธาหญิงเพื่อที่วิศวกรโยธาหญิงจะได้ทราบถึงแนวทางการพัฒนาหรือปรับปรุงตนเองให้ทำงานในสายอาชีพนี้อย่างมีประสิทธิภาพ การศึกษาวิจัยเริ่มจากการทบทวนงานวิจัยในอดีตที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพชีวิตการทำงาน จากการศึกษาเรื่องคุณภาพชีวิตการทำงานแบ่งออกได้เป็น 4 ด้าน คือ 1) ความเครียดในการทำงาน 2) ความภาคภูมิใจในการทำงาน 3) ความพึงพอใจในการทำงาน และ 4) แนวโน้มการเปลี่ยนงาน แบบสอบถามถูกทดสอบความน่าเชื่อถือด้วยสัมประสิทธิ์แอลฟ่าของครอนบาคจากวิศวกรโยธาหญิงจำนวน 25 คน ขนาดของกลุ่มตัวอย่างใช้ตารางสำเร็จรูปของ Taro Yamane ที่ระดับความเชื่อมั่น 90 เปอร์เซ็นต์ในการกำหนด จากการแจกแบบสอบถามได้รับการตอบกลับจากวิศวกรโยธาหญิงจำนวน 116 คน โปรแกรมทางสถิติสำเร็จรูป SPSS Ver.22 ถูกใช้ในการวิเคราะห์ค่าทางสถิติ เช่น ค่าเฉลี่ย, ร้อยละ, การแจกแจงปกติ, สหสัมพันธ์สเปียร์แมน, One-way ANOVA, และการถดถอยพหุ เป็นต้น ผลการศึกษาได้สมการการวัดระดับคุณภาพชีวิตการทำงาน 2 รูปแบบ; 1) การวิเคราะห์ระดับคุณภาพชีวิตการทำงานของแต่ละบุคคลจากการตอบแบบสอบถาม และ 2) การวิเคราะห์ระดับคุณภาพชีวิตการทำงานของวิศวกรโยธาหญิงจากกลุ่มตัวแทน 116 คน ในปี พ.ศ.2559 โดยการวิเคราะห์ระดับคุณภาพชีวิตการทำงานของวิศวกรโยธาหญิงจากกลุ่มตัวแทน 116 คน ในปี พ.ศ.2559 ได้มาจาก 4 สมการ คือ 1) สมการระดับความเครียดในการทำงาน 2) สมการระดับความภาคภูมิใจในการทำงาน 3) สมการระดับความพึงพอใจในการทำงาน และ 4) สมการระดับแนวโน้มการเปลี่ยนงาน จากการทบทวนวรรณกรรมพบว่าการพัฒนาทักษะความรู้สามารถทำให้คุณภาพชีวิตในการทำงานดีขึ้น จากผลการศึกษานี้พบว่าวิศวกรโยธาหญิงส่วนใหญ่ใช้ทักษะด้านบริหารงานก่อสร้างและทักษะด้านโครงสร้าง ทักษะภาษาอังกฤษ และทักษะโปรแกรม AutoCAD ทั้งนี้จะเป็นประโยชน์สำหรับวิศวกรโยธาหญิงเพื่อเตรียมตัวหรือพัฒนาศักยภาพของตนเอง ข้อจำกัดของงานวิจัยนี้คือความหลากหลายของช่วงอายุและลักษณะของงานที่ทำ
การศึกษาพฤติกรรมการเดินทางของผู้ใช้บริการจอดแล้วจรในกรณียกเลิกจุดจอดแล้วจรหมอชิต
Authors:   , กิตติธรรมวงศ์ ดาวัต
Published: September 2023

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการเดินทางในอนาคตของผู้ที่ใช้จุดจอดแล้วจรสถานีรถไฟฟ้าหมอชิต ภายหลังการยกเลิกจุดจอดแล้วจรหมอชิต และพฤติกรรมการเดินทางเมื่อรถไฟฟ้าสายสีแดง (บางซื่อ-รังสิต) และรถไฟฟ้าสายสีเขียว (หมอชิต-คูคต) เสร็จสิ้นตามแผนในปี พ.ศ.2563 โดยกลุ่มเป้าหมายคือผู้ที่มาใช้บริการจุดจอดแล้วจรโดยไม่รวมผู้มาจอดรับ-ส่ง และศึกษาเฉพาะใน วันจันทร์ – วันศุกร์ จากการสำรวจพื้นที่จุดจอดแล้วจรในปัจจุบันพบว่ามีจำนวนที่มีช่องจอดประมาณ 1,250 ช่องจอดเปิดให้บริการทุกวันโดยเปิดให้บริการตั้งแต่ 05.00 น. – 01.00 น. และระยะทางจากลานจอดรถไปสถานีรถไฟฟ้าหมอชิตประมาณ 200 เมตร และลานจอดแล้วจรสถานีรถไฟฟ้าหมอชิตจะเต็มเวลาประมาณ 7.00 น. โดยกลุ่มเป้าหมายที่สัมภาษณ์จำนวน 315 คนโดยสอบถามจุดเริ่มต้น-จุดปลายทางของผู้ใช้บริการ พฤติกรรมของผู้ใช้บริการจุดจอดแล้วจรเมื่อมีการยกเลิกจุดจอดแล้วจรสถานีรถไฟฟ้าหมอชิต และพฤติกรรมการใช้บริการรถไฟฟ้าสายสีแดง (บางซื่อ-รังสิต) และรถไฟฟ้าสายสีเขียว (หมอชิต-คูคต) เมื่อเสร็จสิ้นตามแผน และการเดินทางเพื่อเข้าถึงสถานีรถไฟฟ้าแห่งใหม่ โดยผลจากการยกเลิกจุดจอดแล้วจรพบว่าปริมาณการเดินทางโดยรถส่วนตัวจะเพิ่มขึ้น เนื่องจากการที่ผู้ใช้บริการจุดจอดแล้วจรจะย้ายไปจอดบริเวณใกล้เคียง และมีการขับรถยนต์ส่วนตัวเพื่อไปถึงจุดปลายทาง ซึ่งจากผลการศึกษาสามารถนำไปใช้ในการประกอบการวางแผนในการสร้างจุดจรแล้วจรแห่งใหม่ในอนาคตเมื่อมีการยกเลิกสถานีรถไฟฟ้าหมอชิต
การลดผลกระทบจากวัตถุที่ไหลมากับสึนามิที่กระทำต่อโครงสร้างอาคาร
Authors:   , จริยาพันธ์ ชัชช์
Published: September 2023

จากภัยพิบัติสึนามิที่เกิดในมหาสมุทรอินเดียได้ก่อให้เกิดความเสียหายในวงกว้างต่อชายฝั่งทางตอนใต้ของประเทศไทย โดยสึนามิได้เคลื่อนตัวเข้าชายฝั่งทำให้โครงสร้างอาคารเกิดการวิบัติเนื่องจากแรงอุทกพลวัต, แรงลอยตัวสถิตและแรงกระแทกจากวัตถุขนาดต่างๆที่ไหลมากับสึนามิซึ่งเข้าชนกับโครงสร้างอาคาร โดยในการศึกษาครั้งนี้ได้ศึกษาถึงพฤติกรรมและผลตอบสนองของอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กแบบโครงต้านแรงดัดสูง 4 ชั้นภายใต้แรงกระทำจากสึนามิและวัตถุที่ไหลมากับสึนามิ โดยการวิเคราะห์แบบผลักด้านข้างแบบสถิตไม่เชิงเส้นและได้ศึกษาโครงป้องกันด้านนอกซึ่งเชื่อมต่อกับองค์อาคารด้านในด้วยอุปกรณ์ดูดซับพลังงาน (fender) โดยพิจารณาที่ระดับความสูงสึนามิ 9 เมตร และความเร็วในการไหลที่ 13 เมตรต่อวินาที ในการศึกษาพบว่าอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กภายใต้แรงกระทำจากน้ำหนักบรรทุกในแนวดิ่ง และแรงด้านข้างอันเนื่องมากจากแรงอุทกพลวัต ได้เกิดการวิบัติของเสาจากโมเมนต์ดัด และแรงเฉือน โดยในการศึกษาได้พิจารณาขนาดเสาให้ใหญ่ขึ้นซึ่งส่งผลให้โครงสร้างต้านทานแรงกระทำดังกล่าวโดยที่สถานะขององค์อาคารยังไม่ถึงสภาวะที่จุดคราก ในส่วนผลกระทบของแรงกระแทกจากวัตถุที่ไหลสึนามิในรูปแบบของพลังงานจลน์ที่กระทำต่อโครงสร้างนั้นวัตถุมวล 100 ตัน ที่ไหลมากับสึนามิที่ความเร็วดังกล่าวก่อให้เกิดพลังงานจลน์ 8560 kJ โดยพลังงานที่เกิดขึ้นถูกดูดซับโดยอุปกรณ์ดูดซับพลังงานขนาด 2000 มิลลิเมตรร่วมกับโครงอาคารด้านใน โดยอาศัยแบบจำลองของอาคารเดิมร่วมกับระบบโครงป้องกันด้านนอกซึ่งเชื่อมต่อกับอาคารด้านในด้วยตัวอุปกรณ์ดูดซับพลังงาน ในการวิเคราะห์ได้ใช้การผลักแบบสถิตไม่เชิงเส้นในการวิเคราะห์ถึงผลตอบสนองด้านพลังงานทั้งหมดของโครงสร้างที่สามารถสลายได้โดยอาศัยการเกิดจุดหมุนพลาสติกในชิ้นส่วนโครงสร้าง ในการศึกษาได้ทำการพิจารณาถึงรูปแบบของการเชื่อมต่อระหว่างเสา และคานของโครงป้องกัน 2 รูปแบบได้แก่ แบบยึดแน่น และยึดหมุน ซึ่งพบว่าการเชื่อมต่อแบบยึดแน่นมีผลตอบสนองที่ดีกว่าในเรื่องของการดูดซับพลังงานร่วมกับโครงอาคารด้านในมากกว่าแบบยึดหมุน 2% โดยสถานะของโครงอาคารด้านในยังอยู่ในสภาวะที่จุดคราก และชีวิตปลอดภัยที่ตำแหน่งการปะทะที่กึ่งกลาง และริมอาคารตามลำดับ
พฤติกรรมของรอยต่อคอนกรีตสำเร็จรูปเสริมเส้นใยสมรรถนะสูงมาก
Authors:   , คุณาวิศรุต อติชน
Published: September 2023

งานวิจัยนี้นำเสนอพฤติกรรมของรอยต่อคอนกรีตเสริมเส้นใยสมรรถนะสูงมาก ที่ต่อระหว่างชิ้นส่วนคอนกรีตเสริมเส้นใยสมรรถนะสูงมากสำเร็จรูปภายใต้แรงดัดและแรงเฉือน โดยในการศึกษาเริ่มต้นจากการวิเคราะห์กำลังของรอยต่อตามระเบียบวิธีไฟไนต์เอลิเมนต์ เพื่อหารูปแบบของรอยต่อที่มีกำลังการรับแรงดัดสูงที่สุด จากผลการวิเคราะห์พบว่ารอยต่อจะมีกำลังรับแรงดัดสูงเมื่ออัตราส่วนความลึกต่อความกว้างของสลักรับแรงเฉือนมีค่าเท่ากับ 1:1 จากนั้นนำรูปแบบของรอยต่อนี้ ไปศึกษาพฤติกรรมของรอยต่อคอนกรีตเสริมเส้นใยสมรรถนะสูงมากภายใต้แรงดัดและแรงเฉือน โดยได้ทดสอบตัวอย่างภายใต้แรงดัด จำนวน 7 ตัวอย่าง เพื่อศึกษาผลของความลึกรอยต่อ ระดับการอัดแรง จำนวนสลักรับแรงเฉือน และผลจากเหล็กเดือย อีกทั้งได้ทดสอบตัวอย่างภายใต้แรงเฉือน จำนวน 8 ตัวอย่าง เพื่อศึกษาผลของความลึกรอยต่อ ระดับการอัดแรง จำนวนสลักรับแรงเฉือน ผลจากเหล็กเดือยและขนาดเหล็กเดือย ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่ากำลังรับแรงดัดของรอยต่อคอนกรีตเสริมเส้นใยสมรรถนะสูงมากเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยยะสำคัญเมื่อความลึกของรอยต่อมากขึ้น และค่าการอัดแรงสูงขึ้น การอัดแรงยังสามารถเปลี่ยนรูปแบบความเสียหายจากการวิบัติแบบฉับพลัน เป็นการวิบัติแบบเหนียว นอกจากนี้การอัดแรงและการเพิ่มความลึกของรอยต่อยังเพิ่มค่าคงตัวอีกด้วย แต่เมื่อพิจารณาอิทธิพลของจำนวนสลักรับแรงเฉือนพบว่า เมื่อเพิ่มจำนวนสลักรับแรงเฉือนจะมีผลต่อกำลังรับแรงของรอยต่อภายใต้แรงดัด แต่ไม่มีผลต่อความคงตัว นอกจากนี้การใส่เหล็กเดือยในรอยต่อสามารถเพิ่มกำลังการรับแรงได้และยังเพิ่มความคงตัวด้วย จากผลการศึกษากำลังรับแรงเฉือนของรอยต่อคอนกรีตเสริมเส้นใยสมรรถนะสูงมากพบว่า การเพิ่มการอัดแรงและอิทธิพลของเหล็กเดือยมีผลต่อกำลังรับแรงเฉือนของรอยต่อคอนกรีตเสริมเส้นใยสมรรถนะสูงมาก มากกว่าการเพิ่มจำนวนสลักรับแรงเฉือนหรือการเพิ่มความลึกของรอยต่อ เนื่องจากผลจากการอัดแรงและเหล็กเดือยนั้นสามารถเพิ่มพฤติกรรมของแรงเฉือนเสียดทานในรอยต่อ
แนวทางพัฒนาแบบจำลองสารสนเทศอาคารก่อสร้างจริง
Authors:   , โคตรปาลี รัศรินทร์
Published: September 2023

วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาแบบจำลองสารสนเทศอาคารก่อสร้างจริง (as-built BIM model) ที่สอดคล้องกับวัตถุประสงค์ในการใช้งานของเจ้าของอาคาร โดยมุ่งเน้นองค์ประกอบที่จำเป็นสำหรับการพัฒนา as-built BIM model งานวิจัยนี้อาศัยข้อมูลที่ได้จากเอกสารที่เกี่ยวข้องและการสัมภาษณ์เชิงลึกฝ่ายต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องในโครงการก่อสร้างที่มีการนำการจำลองสารสนเทศอาคาร (BIM) มาใช้ในโครงการก่อสร้างอาคาร จำนวน 24 ท่าน จาก 14 องค์กร องค์ประกอบของแบบจำลองถูกรวบรวมจากมาตรฐาน OmniClass table 21 และถูกตรวจสอบความถูกต้องโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ BIM ข้อมูลสารสนเทศและคุณลักษณะของ as-built BIM model ถูกพัฒนาจากขั้นตอนการจัดเตรียมแบบสร้างจริงและการสัมภาษณ์ผู้ปฏิบัติงานจริงการบำรุงรักษาอาคาร และถูกตรวจสอบความถูกต้องโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับกลุ่มผู้เชี่ยวชาญทางด้านการบริหารจัดการทรัพยากรอาคาร แนวทางการพัฒนา as-built BIM model ที่สำคัญ ได้แก่ (1) แบบจำลอง as-built BIM ที่เหมาะสมจะต้องมาจากวัตถุประสงค์การนำไปใช้งานของเจ้าของอาคาร ในงานวิจัยนี้มุ่งเน้นไป operation and maintenance (2) การพัฒนา as-built BIM model ไม่จำเป็นต้องถูกพัฒนามาอย่างต่อเนื่องจากแบบจำลองในช่วงออกแบบ (design model) และแบบจำลองในช่วงการก่อสร้าง (constriction model) (3) as-built BIM model ควรจะพัฒนาอ้างอิงมาจากแบบจำลอง design models และข้อมูลบางส่วนมาจาก construction model (4) ระดับรายละเอียดที่เหมาะสม (Level of Details, LoD) ของ as-built BIM model ควรอยู่ระหว่าง LoD 300-LoD 400 (5) รายละเอียดขององค์ประกอบและข้อมูลสารสนเทศควรมาจากความต้องการของผู้ใช้งานอาคารเป็นสำคัญ นอกจากนี้ยังมีองค์ประกอบหลักของ as-built BIM model ประกอบด้วย 3 ส่วน คือ (1) องค์ประกอบของแบบจำลอง (model elements) (2) ข้อมูลสารสนเทศและคุณลักษณะของแบบจำลอง (information and model attributes) (3) ระดับรายละเอียดของแบบจำลอง (Level of Detail, LoD) แนวทางที่นำเสนอนี้ได้ถูกตรวจสอบโดยประยุกต์ใช้กับกรณีศึกษา อาคารจุฬาพัฒน์ 14 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อยืนยันว่าแนวทางที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปใช้ได้จริง
การวิเคราะห์ความสูญเสียในกระบวนการก่อสร้างผนังอาคารเพื่อใช้ในการปรับปรุงกระบวนการก่อสร้าง: กรณีศึกษาอาคารที่พักอาศัยประเภทคอนโดมิเนียม
Authors:   , ธนกัญญา ณัชพล
Published: September 2023

ความสูญเสียในกระบวนการก่อสร้างเป็นสาเหตุที่ก่อให้เกิดปัญหาเช่น ความล่าช้า และการเพิ่มขึ้นของต้นทุน การก่อสร้างผนังอาคารเป็นกระบวนการหนึ่งที่มีแนวโน้มของความสูญเสียมาก เนื่องจากมีการใช้แรงงานในสัดส่วนที่สูง รวมทั้งยังก่อให้เกิดเศษวัสดุเหลือทิ้งในปริมาณมาก อย่างไรก็ตามการศึกษาความสูญเสียในกระบวนการก่อสร้างผนังอาคารในประเทศไทยยังมีอยู่อย่างจำกัด ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์สัดส่วน และมูลค่าความสูญเสียด้านเวลา ความสูญเสียด้านวัสดุ รวมถึงระบุกิจกรรมความสูญเสียด้านเวลาที่มีสัดส่วนสูงในกระบวนการก่อสร้างผนังอาคาร โดยมุ่งเน้นในงานผนังคอนกรีตมวลเบา ผนังอิฐมวลเบา และผนังอิฐมอญ

ผลการวิเคราะห์ข้อมูลจากกรณีศึกษาระบุว่างานก่ออิฐมอญมีสัดส่วนกิจกรรมที่ก่อให้เกิดคุณค่า (VA) อยู่ในช่วง 42%-50% ในขณะที่งานติดตั้งผนังคอนกรีตมวลเบา และงานก่ออิฐมวลเบามีสัดส่วนดังกล่าวใกล้เคียงกันอยู่ในช่วง 30%-40% ในส่วนของกิจกรรมที่จำเป็นแต่ไม่ก่อให้เกิดคุณค่า (NVAR) ในงานทั้งสองนี้อยู่ในช่วง 35%-40% และ 40%-50% ซึ่งสูงกว่าผนังอิฐมอญซึ่งอยู่ในช่วง 29%-32% สาเหตุส่วนหนึ่งเป็นเพราะกระบวนการทั้งสองใช้เวลาในการตัดวัสดุผนังสูงส่งผลให้สัดส่วนกิจกรรมประเภท VA ต่ำกว่าผนังอิฐมอญ สำหรับสัดส่วนกิจกรรมที่ไม่จำเป็นและไม่ก่อให้เกิดคุณค่า (NVA) ในกระบวนการก่อสร้างผนังทั้งสามค่อนข้างใกล้เคียงกันซึ่งอยู่ในช่วง 20%-30% สำหรับการฉาบในผนังอิฐมวลเบา และอิฐมอญมีสัดส่วนกิจกรรมประเภท VA และ NVA อยู่ในช่วง 34%-60% และ 14%-40% ในขณะที่สัดส่วน NVAR อยู่ในช่วง 26%-33% จากการสังเกตการณ์พบว่ารูปแบบการจ้างงาน ส่งผลกระทบโดยตรงต่อสัดส่วน VA และ NVA ในการฉาบผนัง แต่กลับไม่มีผลมากต่อสัดส่วน NVAR

 ผลการวิเคราะห์ต้นทุนระบุว่าผนังอิฐมอญมีต้นทุนด้านวัสดุ และด้านแรงงานรวมกันต่อตรม. ในงานก่อ และฉาบผนังสองด้านอยู่ในช่วง 640-693 บาท ในขณะที่ผนังคอนกรีตมวลเบา และอิฐมวลเบามีต้นทุนดังกล่าวอยู่ในช่วง 568-587 บาท และ 530-587 บาท อย่างไรก็ตามงานวิจัยนี้ไม่ได้ศึกษาต้นทุนงานฉาบในผนังคอนกรีตมวลเบาซึ่งหากคำนึงถึงต้นทุนส่วนนี้จะส่งผลให้ต้นทุนต่อตรม. ในผนังดังกล่าวเพิ่มขึ้นราว 40-45 บาท สำหรับต้นทุนความสูญเสียด้านวัสดุรวมในงานก่อ และฉาบของผนังทั้งสามดังกล่าวอยู่ในช่วง 52-67 บาท 36-42 บาท และ 24-33 บาท ตามลำดับ ความสูญเสียส่วนใหญ่ของผนังอิฐมอญเกิดจากเศษปูนก่อ และปูนฉาบ ในขณะที่ผนังคอนกรีตมวลเบา และผนังอิฐมวลเบาเกิดจากเศษแผ่นผนัง และเศษปูนฉาบ สำหรับต้นทุนความสูญเสียด้านเวลาการทำงานในผนังอิฐมอญ ผนังคอนกรีตมวลเบา และผนังอิฐมวลเบา อยู่ในช่วง 49-89 บาท 26-34 บาท และ 48-103 บาท ตามลำดับ สาเหตุที่ผนังคอนกรีตมวลเบามีต้นทุนความสูญเสียด้านเวลาการทำงานต่ำเนื่องจากผนังคอนกรีตมวลเบามีการใช้แรงงานในสัดส่วนที่น้อยกว่า
การเพิ่มสมรรถนะต้านแผ่นดินไหวของอาคารเตี้ยด้วยกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทาน
Authors:   , อัศวรักษ์ อาทิกวี
Published: September 2023

อาคารเตี้ยจำนวนมากออกแบบและก่อสร้างก่อนกฎกระทรวงด้านแผ่นดินไหวมีผลบังคับใช้ ทำให้โครงสร้างมีความต้านทานแผ่นดินไหวต่ำกว่าเกณฑ์ที่ใช้ออกแบบอาคารใหม่ในปัจจุบัน การเสริมความแข็งแรงหรือเพิ่มความสามารถในการสลายพลังงานให้กับอาคารเหล่านี้ แม้จะสามารถทำได้แต่มักมีค่าใช้จ่ายสูงหรือกระทบต่อการใช้งานปกติทำให้ไม่เป็นที่นิยม งานวิจัยนี้ศึกษาความเป็นไปได้และประสิทธิภาพของกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทาน ซึ่งติดตั้งแทนที่ผนังก่ออิฐเดิมเพื่อเพิ่มสมรรถนะในการต้านทานแผ่นดินไหวให้กับอาคาร โดยระบบกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทานที่นำมาประยุกต์ใช้นี้ประกอบด้วยแผ่นโลหะที่สร้างแรงเสียดทานและกำแพงหล่อคอนกรีตมวลเบาเพื่อสร้างแรงกดทับ ซึ่งข้อดีของระบบกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทานเมื่อเปรียบเทียบกับระบบสลายพลังงานทั่วไป คือ มีราคาถูก ไม่ต้องการการบำรุงรักษาและไม่ส่งผลกระทบต่อความสวยงามหรือการใช้งานปกติของอาคาร งานวิจัยนี้พิจารณาอาคารเตี้ยคอนกรีตเสริมเหล็กสูง 4 ชั้น ก่อสร้างในเขตภาคเหนือของประเทศไทยโดยไม่ได้มีการออกแบบรับแรงแผ่นดินไหว แต่มีการเพิ่มสมรรถนะต้านทานแผ่นดินไหวด้วยกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทาน งานวิจัยศึกษาถึงผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงค่าแรงเสียดทานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการสลายพลังงานของกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทาน โดยพิจารณากรณีค่าแรงเสียดทานต่างกัน 5 ค่า ซึ่งแปรเปลี่ยนตามหน่วยน้ำหนักของกำแพง ผลการวิเคราะห์โครงสร้างอาคารด้วยวิธีพลศาสตร์ไม่เชิงเส้นภายใต้คลื่นแผ่นดินไหวสมมติจำนวน 12 คลื่นที่มีความรุนแรงในระดับออกแบบ แสดงให้เห็นว่าอาคารที่ติดตั้งระบบกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทานสามารถลดการเคลื่อนตัวของอาคารได้อย่างมีนัยสำคัญ โดยพบว่ากำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทานสามารถลดค่าการเคลื่อนตัวสัมพัทธ์ของอาคารได้เฉลี่ย 53% ส่งผลให้ความเสียหายที่เกิดในเสาอาคารลดลง ทั้งนี้พบว่าค่าความเสียหายเฉลี่ยลดจากระดับ CP เหลือ LS ซึ่งเป็นความเสียหายที่อยู่ในระดับความปลอดภัยต่อชีวิตของผู้ใช้อาคารตามเกณฑ์มาตรฐานการออกแบบดังนั้นการติดตั้งกำแพงคอนกรีตเบาแบบเสียดทานให้กับอาคารเตี้ยจึงอาจเป็นอีกหนึ่งทางเลือกในการเพิ่มสมรรถนะต้านทานแผ่นดินไหวให้กับโครงสร้างอาคารเตี้ยได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Impact assessment of Community Engagement Programs of San Beda University in Pactil, Bauko, Mountain Province
Authors: Halcon Neil Angelo , Viloria Rulina
Published: September 2023

The study is a follow-through analysis of past research among St. Bede Mushroom and Vegetable Growers Association (SBMVGA) stakeholders which seeks to determine the impact of the Community Engagement Programs initiated by San Beda University concerning its economic, social, educational, spiritual, and psychological dimensions.  It was guided by an “ex-post” impact assessment framework conceptualized by the Organization for Economic Cooperation and Development (OECD) and anchored on the theory of change provided by UNDG-UNDAF (United Nations Development Group – United Nations Development Assistance Framework). The research aims to: (1) analyze past studies on SBU community engagement programs via documentary analysis; (2) conduct an impact assessment survey and analysis among SBMVGA beneficiaries and analyze using Excel Data Analysis and Jamovi; and (3) generate recommendations for the CEC-SBU to further strengthen community engagements and partnerships moving forward.  Upon completion, the key findings include the following: (1) the beneficiaries are willing and able to implement the SBU-CEC initiated programs on their own; and (2) spiritual dimensions had the highest and strongly significant value in terms of impact while economic dimensions had the lowest yet still significant value in terms of impact. Based on the findings obtained the recommendations for SBU as an institution to consider include the following: (1) a gradual and phase-based turnover of the SBU-CEC programs to the local government unit in Pactil, Bauko, Mountain Province is encouraged; and  (2) a targeted and comprehensive agreement and undertaking should still be done by the CEC-SBU concerning its service assistance, monitoring and evaluation – capitalizing on SBU’s various clusters and colleges towards its partner communities.
Exploring pedagogical leadership opportunities for a hybrid classroom from the experiences and perspectives of selected college deans and administrators in Manila
Authors: Cruz Maria Eliza , Dulay Teresita
Published: September 2023

This study is an exploration of how the hybrid classroom model influenced teaching and learning in higher education institutions in Manila using the perspectives and experiences of Deans and Administrators who were selected via snowball sampling. Through phenomenography, a qualitative research approach that could represent variations of individuals’ experience of a common phenomenon while at the same time, capturing the essence of the need to improve or reform the response towards the phenomenon, opportunities for pedagogical leadership were undermined. Ambiguity in terms of the extent of student participation and engagement, disparity in online and on-site student test scores, weak self-directedness, and time management were identified to be learning gaps. On the other hand, the complexity of doing both online and on-site tasks, lack of digital training, alongside available technical support was culled to be teaching gaps. Outcome spaces drawn from these findings were: conceptual clarity, academic integrity, digital equity, and digital inclusion. From these aforesaid outcome spaces, the following pedagogical leadership opportunities are mapped: 1) the Creation of a standard hybrid syllabus template alongside policies concerning academic integrity, and 2) the Application of the Plan-Do-Study-Act (PDSA) cycle as a baseline method for constantly identifying the weak digital skills of teachers and consequently, mapping retooling and upskilling activities for them, thereby promoting digital equity and inclusion.