Μεταμόσχευση ήπατος
Authors: Μάσσα Ελένη 
Published: June 2022

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της στοχευμένης περιεγχειρητικής χημειοπροφύλαξης για πολυανθεκτικά Gram-βακτήρια σε ασθενείς που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση ήπατος, στην εμφάνιση μετεγχειρητικής λοίμωξης και τη θνητότητα των ασθενών αυτών. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 79 ενήλικες ασθενείς που νοσηλεύθηκαν στη ΜΕΘ >24 ώρες, μετά από μεταμόσχευση ήπατος. Σε όλους τους συμμετέχοντες καταγράφηκαν τα βασικά δημογραφικά χαρακτηριστικά, το ιατρικό ιστορικό, οι δείκτες βαρύτητας της νόσου, καθώς και η διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και τη ΜΕΘ. Έγινε συστηματική λήψη καλλιεργειών, για την αναζήτηση αποικισμού από Gram (-) ανθεκτικά στις καρβαπενέμες βακτήρια. Τα δείγματα λαμβάνονταν προεγχειρητικά, άμεσα μετεγχειρητικά κατά την εισαγωγή στη ΜΕΘ, καθώς και την 7η, 14η, 21η, 28η ημέρα νοσηλείας, όπως και επί κλινικοεργαστηριακών ενδείξεων λοίμωξης. Επίσης, διενεργήθηκε εργαστηριακός έλεγχος των παραμέτρων ενδεικτικών λοίμωξης, πολυοργανικής ανεπάρκειας ή δυσπραγίας του ήπατος. Στη συνέχεια, οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: στην ομάδα, που έλαβε τη στοχευμένη περιεγχειρητκή χημειοπροφύλαξη και την ομάδα που έλαβε την καθιερωμένη αντιβιοτική προφύλαξη, η οποία και αποτέλεσε την ομάδα ελέγχου της μελέτης. Τέλος, στις δύο Ομάδες καταγράφηκε η συχνότητα εμφάνισης λοίμωξης, το είδος της και ο χρόνος εμφάνισης της από την ημέρα της μεταμόσχευσης και κατά τη διάρκεια νοσηλείας του ασθενούς στη ΜΕΘ. Από την μελέτη μας διαπιστώσαμε ότι στο σύνολο του πληθυσμού της μελέτης οι μετεγχειρητικές λοιμώδεις επιπλοκές βρέθηκαν σημαντικά λιγότερες από τις μη-λοιμώδεις (p=0,005). Από τις λοιμώδεις επιπλοκές, συχνότερες ήταν η μικροβιαιμία (18, 22,7%), η πνευμονία (14, 17,7%) και οι λοιμώξεις χειρουργικής θέσης (2,5%). Τα περισσότερα σηπτικά επεισόδια παρουσιάστηκαν το πρώτο δεκαπενθήμερο και τα συχνότερα πολυανθεκτικά GRAM- μικρόβια που απομονώθηκαν ήταν: η Klebsiella pneumoniae, το Acinetobacter baumannii, και η Pseudomonas aeruginosa. Η συνολική θνητότητα από λοίμωξη βρέθηκε επίσης μικρότερη σε σχέση με τη θνητότητα από μη λοιμώδη αίτια. Κατά τη συγκριτική ανάλυση των δύο Ομάδων δεν διαπιστώθηκε σημαντική διαφορά σχετικά με τη συχνότητα εμφάνισης λοιμωδών και μη λοιμωδών επιπλοκών, τη θνητότητα στις 30 ημέρες και τη θνητότητα στους 3 μήνες (p=0,195, p=0,285, p=0,77, p=0,125 αντίστοιχα). Η συχνότητα εμφάνισης λοιμώδους επιπλοκής, στην ομάδα της στοχευμένης προφύλαξης ήταν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη σε σχέση με την συχνότητα εμφάνισης μη-λοιμωδών επιπλοκών (22,8%,έναντι 68,5%, p=0,008) και η συχνότητα μικροβιαιμίας βρέθηκε σημαντικά μικρότερη (p=0,007). Επίσης, η θνητότητα από λοιμώδη αίτια ήταν σημαντικά μικρότερη σε σχέση με τα μη λοιμώδη αίτια ( p=0,039), ενώ στην ομάδα ελέγχου δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά (p=0,774). Η μέση διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ ήταν μικρότερη στην ομάδα της στοχευμένης παρέμβασης (3 ημέρες) σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (5 ημέρες), χωρίς να βρεθεί στατιστική σημαντικότητα (p=0,239). Συμπερασματικά, η γνώση του αποικισμού με ανθεκτικά βακτήρια μπορεί κατά ένα ποσοστό να προσφέρει σημαντικά στην κατεύθυνση της μείωσης των σηπτικών επεισοδίων με την λήψη κατάλληλης αντιβιοτικής αγωγής, σε αυτή την ιδιαίτερα ευαίσθητη ομάδα σθενών. Απαιτούνται συγκριτικές προοπτικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών για την τεκμηρίωση της χρησιμότητας αυτής της πρακτικής, για τη βελτίωση της έκβασης, την ελάττωση του κόστους νοσηλείας και τελικά τον έλεγχο της μικροβιακής χλωρίδας.