bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ενδείξεις και χειρουργικές τεχνικές μεταμόσχευσης κερατοειδούς - αναδρομική μελέτη 16 ετών
Authors: Μπατζίκος Γεώργιος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Είναι κοινή διαπίστωση ότι η μεταμόσχευση κερατοειδούς έχει εξελιχθεί ραγδαία τα τελευταία χρόνια. Η ανάπτυξη νέων τεχνικών τμηματικής μεταμόσχευσης κερατοειδούς έχει αποφέρει αποτελέσματα ισοδύναμα ή και ανώτερα από αυτά της διαμπερούς κερατοπλαστικής, αναφορικά με τη μετεγχειρητική οπτική οξύτητα, και μάλιστα με μειωμένο κίνδυνο επιπλοκών.Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να περιγράψει την εξέλιξη των ενδείξεων και τεχνικών της μεταμόσχευσης του κερατοειδούς στο μεγαλύτερο ίσως κέντρο μεταμοσχεύσεων της Ελλάδας σε διάστημα 16 ετών.Υλικό και Μέθοδος: Μελετήσαμε αναδρομικά όλους τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση κερατοειδούς από το 2000 έως το 2015 στις δύο οφθαλμολογικές κλινικές του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών, Γ. Γεννηματάς. Τα κυριότερα δεδομένα που αναλύθηκαν ήταν η ετήσια επίπτωση των διαφόρων ενδείξεων και τεχνικών κερατοπλαστικής, καθώς και οι αντίστοιχες τάσεις τους με την πάροδο του χρόνου.Αποτελέσματα: Πραγματοποιήθηκαν συνολικά 1256 κερατοπλαστικές από τρεις χειρουργούς. Η μέση ηλικία ασθενούς ήταν 62,5 ± 4,7 έτη. Οι 5 πιο συχνές ενδείξεις ήταν η φυσαλιδώδης κερατοπάθεια (38,4%), ακολουθούμενη από την επαναληπτική μεταμόσχευση (18,6%), την ουλή του κερατοειδούς (10,3%), τον κερατόκωνο (9,6%), τη δυστροφία του Fuchs (9,6%). Επιπλέον, παρατηρήθηκε πτωτική τάση εμφάνισης του κερατοκώνου ως ένδειξη κερατοπλαστικής (P = 0.009) ενώ αντίθετα αυξητική ήταν η τάση για τη φυσαλιδώδη κερατοπάθεια (P = 0.003) και τη δυστροφία του Fuchs (P = 0.001). Όσον αφορά τις τεχνικές κερατοπλαστικής, η διαμπερής κερατοπλαστική αποτελούσε τη μοναδική τεχνική από το 2000 έως το 2009 (όταν και πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες τμηματικές κερατοπλαστικές στο νοσοκομείο μας) και περιορίστηκε στο 21,4% κατά το τελευταίο έτος της μελέτης μας. Κατά το ίδιο έτος, η DSAEK ήταν η συχνότερη πραγματοποιούμενη τεχνική κερατοπλαστικής (59,8%) και το αντίστοιχο ποσοστό της επιλεκτικής μεταμόσχευσης ενδοθηλίου DMEK ήταν 18,8%.Συμπέρασμα: Η συχνότερη ένδειξη κερατοπλαστικής στο νοσοκομείο μας ήταν η φυσαλιδώδης κερατοπάθεια με αυξανόμενη τάση κατά την περίοδο παρακολούθησης. Παρατηρήθηκε μια σημαντική αλλαγή στις τεχνικές κερατοπλαστικής, από την διαμπερή κερατοπλαστική σε πιο τμηματικές τεχνικές όπως οι DSAEK και η DMEK, με τις δύο αυτές τεχνικές να αποτελούν πλέον χειρουργικές θεραπείες εκλογής των παθήσεων του ενδοθηλίου του κερατοειδούς.
Το ιστορικό παρελθόν των βυζαντινών πόλεων
Authors: Κουκλάκης Γεώργιος
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας μελέτης αποτελεί το ιστορικό παρελθόν των πόλεων του Βυζαντίου, όπως αυτό εκφράζεται στα εγκώμια και στις εγκωμιαστικές εκφράσεις πόλεων του 13ου-15ου αι. Το κύριο ερώτημα που τέθηκε είναι ποιο παρελθόν (βυζαντινό ή αρχαίο ελληνικό) πρόβαλαν οι Βυζαντινοί αυτήν την περίοδο και σε ποια θέματα επεδίωξαν να δώσουν απαντήσεις μέσα από την αφήγηση της ιστορικής τους αναδρομής. Αυτή στηρίχθηκε στην αρχαία ρητορική, κυρίως στον Μένανδρο που διαμόρφωσε ένα πρότυπο για τη μορφή και το περιεχόμενο του γένους, δηλαδή του παρελθόντος της πόλης. Από τη μελέτη των εγκωμίων προέκυψε ότι διάφοροι παράγοντες, όπως η σχέση του αυτοκράτορα και των υπηκόων, η σχέση του Βυζαντίου με άλλα κράτη, η απόσταση μιας επαρχιακής πόλης από την κεντρική εξουσία, η αυτονομία πόλεων κ.ά., συνετέλεσαν στην ιστορική ανασύνθεση του παρελθόντος των βυζαντινών πόλεων που ήταν χρήσιμο για να τοποθετηθούν οι βυζαντινοί λόγιοι σε σύγχρονα πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα. Συμπεραίνεται ότι η Ρώμη και η Αθήνα, ο Μέγας Κωνσταντίνος και ο Μέγας Αλέξανδρος, έγιναν σύμβολα του βυζαντινού και του αρχαίου ελληνικού κόσμου, στους οποίους αναζητήθηκε η ιστορική συνέχειά των Βυζαντινών. Η Ρώμη συμβόλιζε την αυτοκρατορική παράδοση, ενώ η Αθήνα την αρχαία ελληνική καταγωγή (ελληνικό γένος) και τις ελληνικές αρετές. Ανάλογα με την ιδεολογία που εξέφρασε ο κάθε λόγιος οι ιστορικές καταβολές των Βυζαντινών τοποθετούνταν στον ένα ή στον άλλο ιστορικό κόσμο ή/και στους δύο. Τον 13ο αι. τονίσθηκε ο συγκερασμός της κλασικής παιδείας και του χριστιανικού λόγου, απόρροια των ιδεών που είχαν εκφραστεί από τον 11ο -12ο αι., ενώ τον 14ο αι. οι λόγιοι εξέφρασαν πιο έντονα τις σκέψεις τους για τη σχέση τους με τον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Ταυτόχρονα διαμορφώθηκε ένα ιδεολογικό ρεύμα, το οποίο πρόβαλε την άμεση γενεαλογική σχέση των Βυζαντινών με τους αρχαίους Έλληνες (ελληνικό γένος) όπως προσδιορίστηκε από τη ρητορική παράδοση. Τον 15ο αι. οι προηγούμενες ιδεολογικές κατευθύνσεις εξελίχθηκαν σε δύο ιδεολογικά ρεύματα, την «ελληνορωμαϊκή ιδεολογία» και την «καθ’ ημάς ιδεολογία». Οι εκφραστές της πρώτης υποστήριξαν ότι διέθεταν το ελληνικό γένος από τους αρχαίους Έλληνες, στο πλαίσιο ενός ιστορικού κόσμου που προσδιορίστηκε ως ελληνορωμαϊκός και αγνόησαν το ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα για να επιτύχουν την Ένωση των Εκκλησιών. Αντίθετα οι υποστηρικτές της «καθ’ ημάς ιδεολογίας» αντέταξαν το ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα, γιατί η καθ’ ημάς οικουμένη που υπερασπίζονταν είχε ξεπεραστεί από την προοπτική της ιστορικής ενοποίησης με τη Δύση και την ελευθερία της σκέψης του ανθρώπου της Αναγέννησης. Στις αρχές του 14ου αι. ο Θεόδωρος Μετοχίτης στον Βυζάντιο διεκδικούσε ακόμα για το Βυζάντιο τη διαδοχήν από τη Ρώμη, ενώ έναν αιώνα αργότερα ο Μανουήλ Χρυσολωράς στη Σύγκριση της Παλαιάς και Νέας Ρώμης διεκδικούσε τη διαδοχήν από τους αρχαίους Έλληνες και τον Μέγα Αλέξανδρο.
Ανάπτυξη διαδικτυακού εκπαιδευτικού περιβάλλοντος δυναμικής οπτικοποίησης αλγορίθμων ταξινόμησης πινάκων και μελέτη της συμβολής του στην αλγοριθμική σκέψη μαθητών λυκείου
Authors: Βραχνός Ευριπίδης
Published: September 2021

Η διδασκαλία των βασικών αλγοριθμικών δομών σε μαθητές και φοιτητές αποτελεί ένα ανοικτό ερευνητικό πρόβλημα, το οποίο αποκτά συνεχώς ενδιαφέρον με την εξέλιξη των γλωσσών προγραμματισμού και των προγραμματιστικών εργαλείων. Οι πίνακες και οι αλγόριθμοι ταξινόμησης και αναζήτησης είναι από τις πιο προχωρημένες έννοιες που συναντούν οι μαθητές σε ένα εισαγωγικό μάθημα αλγοριθμικής και προγραμματισμού.Οι έννοιες αυτές είναι δύσκολο να γίνουν κατανοητές από τους μαθητές επειδή αναφέρονται σε αφηρημένα αντικείμενα, για τα οποία δεν είναι εύκολο να βρεθούν επιστημονικά συνεπείς και διδακτικά επεξηγηματικές αναπαραστάσεις στον πραγματικό κόσμο και δεν σχετίζονται πάντα με τις προϋπάρχουσες γνώσεις ή τις καθημερινές εμπειρίες των μαθητών. Επίσης, η διδασκαλία τους με συμβατικά μέσα αποτελεί ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα λόγω της δυναμικής φύσης τους, η οποία δεν επιτρέπει την γραφική απεικόνιση της λειτουργίας τους με χαρτί και μολύβι. Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί διάφορα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα οπτικοποίησης αλγορίθμων, τα οποία έχουν ως στόχο να βοηθήσουν τους μαθητές να οικοδομήσουν επαρκείς αναπαραστάσεις για διάφορες προγραμματιστικές έννοιες μέσα από την ανάδειξη σημαντικών χαρακτηριστικών των αλγόριθμων. Η συνεισφορά της διατριβής είναι διττή. Αρχικά διερευνήθηκαν οι προϋπάρχουσες γνώσεις, οι αναπαραστάσεις, οι δυσκολίες και οι παρανοήσεις που έχουν οι μαθητές για τη δομή του πίνακα και τους αλγόριθμους ταξινόμησης. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με χρήση της ταξινομίας γνωστικών στόχων SOLO. Αξιοποιώντας τα αποτελέσματα της βιβλιογραφικής επισκόπησης και των εμπειρικών ερευνών της διατριβής σχετικά με τις δυσκολίες των μαθητών για την έννοια του πίνακα και τους αλγόριθμους ταξινόμησης πινάκων, καθορίστηκαν τα βασικά χαρακτηριστικά σχεδιασμού ενός νέου εκπαιδευτικού λογισμικού οπτικοποίησης αλγορίθμων. Με βάση αυτά, σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε το διαδικτυακό σύστημα οπτικοποίησης αλγορίθμων DAVE (Dynamic Algorithm Visualization Environment), το οποίο μπορεί να εκτελεστεί μέσω φυλλομετρητή σε οποιαδήποτε πλατφόρμα ή συσκευή που έχει πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Η εμπειρική μελέτη που ακολούθησε έδειξε ότι το περιβάλλον DAVE ενίσχυσε την προσπάθεια των μαθητών στην επίλυση αλγοριθμικών προβλημάτων με πίνακες, προωθώντας την ενεργό συμμετοχή και τον πειραματισμό τους με οπτικοποιήσεις αλγορίθμων. Οι μαθητές αξιοποίησαν τις δυνατότητες του λογισμικού και, κυρίως, την τροποποίηση του κώδικα του αλγορίθμου και τη βηματική εκτέλεση της οπτικοποίησης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα δυναμικά χαρακτηριστικά του DAVE και οι δυνατότητες εντοπισμού λογικών λαθών συνέβαλαν στην ανάδειξη και διόρθωση λογικών σφαλμάτων και στην οικοδόμηση επαρκών αναπαραστάσεων των μαθητών για τις έννοιες του πίνακα, του δείκτη, της αντιμετάθεσης και της σύγκρισης στοιχείων.
Άγχος - κατάθλιψη αιμοκαθαιρόμενων ασθενών σε σχέση με το άγχος - κατάθλιψη των φροντιστών τους
Authors: Γερογιάννη Γεωργία
Published: September 2021

Σκοπός: Το άγχος και η κατάθλιψη έχουν υψηλή συχνότητα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και στους φροντιστές τους και έχουν άμεση συσχέτιση με κοινωνικούς και δημογραφικούς παράγοντες. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της συχνότητας του άγχους και της κατάθλιψης σε ασθενείς υπό αιμοκάθαρση και στους φροντιστές τους, η συσχέτιση του άγχους - κατάθλιψης με τα κοινωνικά και δημογραφικά στοιχεία, καθώς και η συσχέτιση άγχους - κατάθλιψης ασθενών και άγχους - κατάθλιψης φροντιστών. Μεθοδολογία: Τετρακόσια δέκα τέσσερα ζευγάρια (414) ασθενών - φροντιστών, από 24 κέντρα αιμοκάθαρσης συμμετείχαν στην παρούσα μελέτη. Η διάμεση ηλικία των ασθενών ήταν τα 64 έτη περίπου και η διάμεση διάρκεια αιμοκάθαρσης ήταν οι 36 μήνες. Η διάμεση ηλικία των φροντιστών ήταν τα 54 έτη περίπου. Το άγχος και η κατάθλιψη και για τις δύο ομάδες συμμετεχόντων αξιολογήθηκαν με την κλίμακα άγχους και κατάθλιψης (Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS), την κλίμακα κατάθλιψης του Beck (Beck Depression Inventory -BDI), την κλίμακα άγχους του Beck (Beck Anxiety Inventory -ΒΑΙ), την κλίμακα Άγχους του Spielberger (Strait- Anxiety Inventory -STAI).Αποτελέσματα: Από το σύνολο των 414 ασθενών, 35.9% (n = 149) είχαν άγχος και (29.4%, n = 122) είχαν κατάθλιψη. Η κατάθλιψη και το άγχος είχαν στατιστικά σημαντική συσχέτιση με το γυναικείο φύλο, το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης, την αυξημένη ηλικία των ασθενών, τη συνταξιοδότηση, τη χαμηλή οικονομική κατάσταση, την οικογενειακή κατάσταση και τις συνυπάρχουσες ασθένειες.Από το σύνολο των 414 φροντιστών, 52% (n = 215) είχαν άγχος και (30.2%, n = 125) είχαν κατάθλιψη. Η κατάθλιψη και το άγχος είχαν στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τους γονείς ή τα αδέλφια των φροντιστών, το χαμηλό επίπεδο εκπαίδευσης, την αυξημένη ηλικία των φροντιστών, τη συνταξιοδότηση, τη χαμηλή οικονομική κατάσταση, την ύπαρξη παιδιών στην οικογένεια, και τις συνυπάρχουσες ασθένειες. Επιπλέον, οι ασθενείς και οι φροντιστές με υψηλά επίπεδα άγχους είχαν υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης και αυτοί με υψηλά ποσοστά κατάθλιψης είχαν υψηλότερα επίπεδα άγχους. Παράλληλα, οι φροντιστές είχαν σε μεγαλύτερο ποσοστό υψηλά επίπεδα άγχους και κατάθλιψης όταν και οι ασθενείς είχαν υψηλά επίπεδα άγχους και κατάθλιψης (p<0.001). Συμπεράσματα: Τα συνολικά ευρήματα της μελέτης έδειξαν μια σημαντική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων άγχους και κατάθλιψης μεταξύ ασθενών και φροντιστών. Keywords: Άγχος; κατάθλιψη; ασθενείς; φροντιστές; χρόνια νεφρική ανεπάρκεια; Αιμοκάθαρση.
Μια εμπειρική διερεύνηση των σχέσεων της αυθεντικότητας, υπαρξιακής σκέψης και εμπιστοσύνης στα πλαίσια της θεωρίας της αυθεντικής ηγεσίας
Authors: Αγαπητού Βασιλική
Published: September 2021

[…] Ο σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει εμπειρικά την όλη διαδικασία της αυθεντικής ηγεσίας (δηλαδή προϋποθέσεις ανάδυσης, μεσολαβητές, και αποτελέσματα) για πρώτη φορά σε επίπεδο διδακτορικού με δεδομένα που προέρχονται από μεσαίες και μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις. Κεντρική θέση αυτής της διατριβής είναι ότι ενώ ο εαυτός είναι βασικό σημείο αναφοράς για την αξιολόγηση και απόδοση αυθεντικότητας, δεν είναι το μόνο, και ενδεχομένως το πιο σημαντικό σημείο αναφοράς για την αυθεντική ηγεσία (Algera & Lips-Wiersma, 2012). Η αυθεντικότητα δεν είναι μόνο μια παραδοχή που αφορά στο να είναι κάποιος αληθινός προς τον εαυτό του, αλλά επίσης να είναι και ο εαυτός του στις σχέσεις του με τους άλλους (Eagly, 2005; Erickson, 1995), ενώ εμπεριέχει και τη σχέση του εαυτού με τον κόσμο (Terry, 1993b). Παρόλο που η θεωρία της αυθεντικής ηγεσίας αναγνωρίζει τη σχεσιακή φύση της αυθεντικότητας, επικεντρώνεται κυρίως στις έννοιες της αυτοεπίγνωσης, της ανάπτυξης του εαυτού και της αυτορρύθμισης. Σε αυτή την εργασία, διερευνούμε την ιδέα της υπαρξιακής αυθεντικότητας θεωρώντας ότι εξυπηρετεί καλύτερα τους στόχους της θεωρίας της αυθεντικής ηγεσίας. Συγκεκριμένα, με αφορμή τις απόψεις των υπαρξιστών φιλοσόφων, οι οποίοι εκτενώς ασχολήθηκαν με το ζήτημα, η αυθεντικότητα γίνονται κατανοητή ως ένας τρόπος που διαχωρίζει τον μη συνειδητό τρόπο ζωής από εκείνον που βασίζεται στην επίγνωση και τη συνειδητή επιλογή. […]
Development of mass spectrometric methods for the determination of emerging pollutants in wastewater
Authors: Μπλέτσου Άννα
Published: September 2021

The presence of emerging pollutants in environmental samples is unquestionable,since urban, industrial and agricultural activities release in the aquatic environmentgreat amounts of diverse organic micropollutants over the last decade. Environmentalmonitoring is an urgent nowadays, as a part of a holistic environmental riskassessment. The main objective of this thesis was the development of highlysensitive methods for the determination of multi-class emerging pollutants with theuse of different mass spectrometric techniques.First, an introduction on the emerging pollutants is presented, since they encompassa diverse group of compounds, highlighting their wide-scope properties. Specificworkflows and techniques for their determination are then presented, focusing intarget and suspect screening by mass spectrometric techniques and especially in thedevelopment of high-resolution mass analyzers. The experimental section of thethesis consists of three parts: (i) Determination of Linear and Cyclic Siloxanes by gaschromatography hyphenated with mass spectrometry in environmental samples andevaluation of Mass Loadings and Fate in a Wastewater Treatment Plant in Greece(Chapter 3), (ii) Wide-scope quantitative target screening of 2327 emergingcontaminants in wastewater samples with Ultra-Performance Liquid ChromatographyQuadrupole-Time-Of-Flight Mass Spectrometry (UPLC-Q-ToF-HRMS/MS) (Chapter4) and (iii) Suspect screening workflow for the characterization of emerging polarorganic contaminants in wastewater samples with Ultra-Performance LiquidChromatography High-Resolution Mass Spectrometry (UPLC-HRMS/MS) (Chapter5).It is our strong belief that these studies will constitute a step forward in environmental analysis of emerging pollutants
Το φαινόμενο του βίαιου εκφοβισμού σε σχολικές και εξωσχολικές δραστηριότητες
Authors: Δούμα Ειρήνη
Published: September 2021

Ο σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να διευρύνει τη μελέτη του εκφοβισμού στο σχολικό περιβάλλον καταγράφοντας τη συχνότητα εμφάνισης εκφοβιστικών συμπεριφορών, να διερευνήσει τις διαφορές μεταξύ των βασικών χαρακτηριστικών που διαφοροποιούν τις κοινωνικές ομάδες όπου εμφανίζεται ο εκφοβισμός, να διερευνήσει τη σχέση της ηθικής αποδέσμευσης και της αυτο-αποτελεσματικότητας με τον εκφοβισμό και να επεκτείνει τη μελέτη στον χώρο αυτό μελετώντας την επίδραση που έχουν οι επιμέρους μηχανισμοί της ψυχολογικής αποδέσμευσης στη διαμόρφωση και εκδήλωση εκφοβιστικών συμπεριφορών, και να διερευνήσει την επίδραση που έχει ο τύπος του σχολείου και το αντίστοιχο πλαίσιο κοινωνικών αλληλεπιδράσεων στην εκδήλωση επιθετικών συμπεριφορών. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 2252 μαθητές/τριες από 41 δημόσια σχολεία (24 Δημοτικά σχολεία και 17 Γυμνάσια) των νομών Αττικής και Λακωνίας. Οι μαθητές/τριες του δείγματος συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο που περιλάμβανε α) Γενικές ερωτήσεις και δημογραφικά χαρακτηριστικά, όπως την τάξη, το σχολείο, το κοινωνικό και μορφωτικό επίπεδο γονέων, β) ερωτηματολόγιο εκφοβισμού, γ) ερωτηματολόγιο ηθικής αποδέσμευσης και δ) ερωτηματολόγιο αντιληπτής αυτο-αποτελεσματικότητας. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων έδειξαν ότι οι παράμετροι του προσωπικού παράγοντα (τύπος σχολείου, ενασχόληση με τον αθλητισμό, φύλο και ηλικία) αποτελούν σημαντικούς δείκτες που συνδέονται με τη συμμετοχή σε περιστατικά εκφοβισμού. Επίσης, η ηθική αποδέσμευση βρέθηκε να αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα διαφοροποίησης των εφήβων σχετικά με τη συμμετοχή τους σε περιστατικά εκφοβισμού και ένα σημαντικό παράγοντα πρόβλεψης της συμμετοχής σε περιστατικά εκφοβισμού. Τέλος, από τις αναλύσεις προέκυψε ότι η γενική αυτο-αποτελεσματικότητα αποτελεί μέτριας βαρύτητας δείκτη πρόβλεψης της συμμετοχής σε περιστατικά εκφοβισμού και ανάλογης διαφοροποίησης των εφήβων. Από τα ευρήματα της έρευνας προκύπτουν σημαντικές πληροφορίες για τη δημιουργία και εφαρμογή παρεμβάσεων αντιμετώπισης του εκφοβισμού.
Development of state-of-the-art mass spectrometry-based analytical methodologies for the study of bioactive natural products fate after dietary administration
Authors: Μπαΐρα Ειρήνη
Published: September 2021

Τα φλαβονοειδή είναι μια κατηγορία πολυφαινολικών μορίων που περιέχονται σε τρόφιμα, όπως φρούτα, λαχανικά και παράγωγα φυτικών χυμών.Αντιπροσωπεύουν μία από τις πιο σημαντικές κατηγορίες βιολογικών ενώσεων με ενδιαφέρουσα δράση.Στην παρούσα εργασία, εξετάστηκε η τύχη και οι βιοχημικές επιδράσεις της ναργινίνης και εσπεριδίνης μετά τη χορήγηση τους μέσω της τροφής σε Ross308 κοτόπουλα, μελετώντας την αύξηση της αντιοξειδωτικής ικανότητα τους στους ιστούς.Δύο πλήρως επικυρωμένες μεθοδολογίες αναπτύχθηκαν για την ταυτόχρονη ποσοτικοποίηση της εσπεριδίνης, ναργινίνης, εσπερετίνης και ναριγενίνης σε δείγματα πλάσματος και ιστών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, στα δείγματα πλάσματος μόνο τα επίπεδα συγκέντρωσης της ναργινίνης ήταν πάνω από το κατώτατο όριο ποσοτικοποίησης (LLOQ) μετά από 30 ημέρες χορήγησης,ενώ στα δείγματα ιστών δεν ανιχνεύτηκαν οι ουσίες.Λόγω των χαμηλών επιπέδων συγκέντρωσης των ουσιών στο πλάσμα,διεξήχθη μελέτη μεταβολισμού βασιζόμενη σε υψηλής ανάλυσης φασματομετρία μάζας, με σκοπό να μελετηθεί η πιθανότητα γρήγορου κι εκτεναμένου μεταβολισμού των ουσιών. Δύο μεταβολικές τροποποιήσεις εντοπίστηκαν για τη ναργινίνη, ναριγενίνη και εσπεριδίνη, αντίστοιχα. Καθώς και καμία μεταβολική τροποποίηση δεν ανιχνεύθηκε για την εσπερετίνη. Στο επόμενο στάδιο, διερευνήθηκε η επίδραση των ουσιών στο ολικό βιοχημικό προφίλ του οργανισμού. Λόγω της πολυπλοκότητας των αναλύσεων αυτών, κρίνεται αναγκαία η ανάπτυξη και η επικύρωση καινούργιων μεθοδολογιών επεξεργασίας των δεδομένων. Κάτω από αυτό το πλαίσιο, μια νέα στρατηγική για την επεξεργασία των μεταβολομικών δεδομένων από φασματόμετρο μάζας αναπτύχθηκε, με στόχο να αυξηθεί ο αριθμός των μεταβολιτών που ανιχνεύονται με αξιοπιστία. Αυτή η μεθοδολογία εφαρμόστηκε στη μεταβολομική μελέτη των δειγμάτων πλάσματος κοτόπουλου, στα οποία χορηγήθηκαν εσπεριδίνη ή ναργινίνη για 30 ημέρες. Τέσσερις μεταβλητές εμφανίστηκαν να διαχωρίζουν την ομάδα ελέγχου από την ομάδα χορήγησης της ναργινίνης, ενώ μόνο μία μεταβλητή συνέβαλλε στο διαχωρισμό της ομάδας ελέγχου από την ομάδα χορήγησης της εσπεριδίνης. Επιπλέον, δυο μεταβολομικές μελέτες πραγματοποιήθηκαν (μια για την αργινίνη και μια για την εσπεριδίνη) σε δείγματα ιστών. Μελετήθηκαν οι μεταβολομικές αλλαγές της απόκρισης που συμβαίνουν στους ιστούς, λόγω της χορήγησης της ναργινίνης και εσπεριδίνης μέσω της τροφής. Έξι μεταβλητές εντοπίστηκαν να διαχωρίζουν την ομάδα ελέγχου από την ομάδα χορήγησης της ναργινίνης και δώδεκα μεταβλητές να διαχωρίζουν την ομάδα ελέγχου από την ομάδα χορήγησης της εσπεριδίνης.
Το θεσμικό πλαίσιο της επιμόρφωσης του ανθρώπινου δυναμικού στην ελληνική δημόσια διοίκηση για τις ξένες γλώσσες στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Authors: Μπουρμπούλη Αγγελική
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική μελέτη εξετάζει την εξέλιξη του θεωρητικού και θεσμικού πλαισίου της εκμάθησης και συνεχούς επιμόρφωσης του ανθρώπινου δυναμικού της Δημόσιας Διοίκησης στις γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο αντικειμενικός στόχος της μελέτης είναι να αναλύσει τις τάσεις της ελληνικής δημόσιας διοίκησης απέναντι στις ευρωπαϊκές ξένες γλώσσες από τη δεκαετία του 1990 η οποία χαρακτηρίστηκε από μια έντονη κινητικότητα σε σχέση με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση του κράτους σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες μέχρι σήμερα. Η συνεχής και ουσιαστική επιμόρφωση του ανθρώπινου δυναμικού για την δημόσια διοίκηση προβάλλει ως πρώτη προτεραιότητα για τις χώρες εκείνες, που ενδιαφέρονται να ανανεώσουν και να αναπτύξουν το εσωτερικό τους σύστημα και γίνεται κινητήρια δύναμη και μοχλός ανάπτυξης και βελτίωσης της δημόσιας διοίκησης.Η επιμόρφωση των δημοσίων λειτουργών στην Ελλάδα δεν έχει μπορέσει μέχρι στιγμής να αποκτήσει βαθιές ρίζες, ίσως γιατί δεν αναπτύχθηκε ενδογενώς, αλλά ως εφαρμογή μοντέλων εισηγμένων από συστήματα χωρών του δυτικού κόσμου. Μέχρι σήμερα, δεν υπήρξε μια συνεπής επιμορφωτική πολιτική, η οποία να στηρίζεται στη συστηματική και οργανωμένη επιστημονική καταγραφή και ανάλυση των επιμορφωτικών αναγκών των δημοσίων λειτουργών.Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να προσεγγίσει συνολικά τον τομέα της επιμόρφωσης των δημοσίων λειτουργών και να διερευνήσει τη σχέση επιμόρφωσης και επαγγελματικής ανάπτυξης των Ελλήνων δημοσίων λειτουργών. Εξετάζει το θεσμικό και θεωρητικό πλαίσιο για τη δια βίου μάθηση και την εκπαίδευση ενηλίκων. Γίνεται μια ιστορική αναδρομή στη θεμελίωση της διά βίου μάθησης στην εκπαίδευση ενηλίκων από την UNESCO (Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών). Στη συνέχεια γίνεται λόγος για την πολιτική του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), τις στρατηγικές του αλλά και τις νέες μεθοδολογίες για μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα στον τομέα της Δημόσιας Διοίκησης. Ολοκληρώνεται με το θεωρητικό πλαίσιο για τη δια βίου μάθηση τις έννοιες της κατάρτισης και της επιμόρφωσης, και τις έννοιες της Απασχόλησης και της Απασχολησιμότητας. Ο καθορισμός των χαρακτηριστικών του ενήλικα εκπαιδευόμενου Δημόσιου Λειτουργού είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της μελέτης. Όλα τα παραπάνω διερευνώνται μέσα από το πρίσμα της Διοίκησης Ολικής Ποιότητας στην εκπαίδευση του προσωπικού του Δημόσιου Τομέα.Πρέπει να σημειωθεί ότι η εκμάθηση και η βελτίωση των γλωσσικών δεξιοτήτων αποτελεί κομβικό τομέα για την ενίσχυση του γνωστικού κεφαλαίου των δημόσιων λειτουργών όπως και για την ανταλλαγή εμπειριών, γνώσεων και καλών πρακτικών με τους ομόλογους τους στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διαρκής επιμόρφωση στις ξένες γλώσσες και η προώθηση της πολυγλωσσίας τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι κρίσιμο στοιχείο για τη διαχείριση των επερχόμενων αλλαγών και για την ανάπτυξη δεξιοτήτων Δημοσίων Λειτουργών.
Ανάπτυξη συστήματος μικρορευστονικής (microfluidics) με ηλεκτροχημική ανίχνευση
Authors: Κουτιλέλλης Γαβριήλ
Published: September 2021

Σε αυτήv τη διατριβή με τίτλο «Ανάπτυξη συστήματος μικρορευστονικής (microfluidics) με ηλεκτροχημική ανίχνευση» μελετάται ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη ενός ευαίσθητου ποτενσιοστάτη με την αξιοποίηση ενός νέου ολοκληρωμένου κυκλώματος μέτρησης ασθενέστατων ρευμάτων (1 pA – 1 nA), που βασίζεται στην ολοκλήρωσή τους μέσω μικτής διάταξης ακολουθητή ρεύματος – αναλογικού ολοκληρωτή. Η μεγάλη ευαισθησία του κυκλώματος, αξιοποιείται σε μικρορευστονικά συστήματα, όπου εκ των πραγμάτων τα μετρούμενα φαρανταϊκά ρεύματα αμπερομετρικής ανίχνευσης είναι απειροελάχιστα. Συνδυαστικά αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε μια γεννήτρια υψηλής τάσης για τη βασική οργανολογία βολταμμετρικών πειραμάτων σε μικρορευστονικές διατάξεις. Συχνά, η εξεύρεση νέων κυκλωμάτων συνοδευόταν με αλλαγές και βελτιώσεις των προδιαγραφών καθιστώντας έτσι τη διατριβή μια «ζωντανή» εξελισσόμενη πορεία προς την ειδική γνώση οργανολογικών θεμάτων. Συνάμα αναπτύχθηκε ένα λογισμικό ελέγχου και σε συνδυασμό με την κατάλληλη οργανολογία έγινε εφικτή η διασύνδεσή του συστήματος με φορητό υπολογιστή (διασύνδεση τύπου USB). Επιπλέον, έχει γίνει πλήρης εξέταση και αξιολόγηση (επίπεδα θορύβου, γραμμικότητα) των κυκλωμάτων αυτών τόσο σε επίπεδο προσομοιώσεων μέσω τεχνητών πηγών ασθενέστατων ρευμάτων αλλά και με την εφαρμογή απλών τυπικών πειραμάτων βολταμμετρίας. Ο πηγαίος κώδικας ελέγχου του μικροελεγκτή του κυκλώματος (γλώσσα C) και του κώδικα ελέγχου της όλης διάταξης (γλώσσα Delphi) ξεπερνά συνολικά σε μέγεθος τις εξηνταεφτά χιλιάδες γραμμές.Παρουσιάζονται επίσης μερικές βελτιώσεις που προέκυψαν στην πράξη, γίνεται εφαρμογή του συστήματος ανίχνευσης σε ένα τυπικό παράδειγμα διαχωρισμού σε μικρορευστονική διάταξη και η διατριβή δημοσιεύθηκε σε επιστημονικό περιοδικό (Rev. Sci. Instrum. 87, 034101 (2016), http://dx.doi.org/10.1063/1.4942915).
Catalytic polymerization of olefins and cycloolefins with transition metal complexes
Authors: Ραπτόπουλος Γρηγόριος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετάμε δύο είδη πολυμερισμού που προάγονται από μεταλλικά σύμπλοκα: τον ελεγχόμενο ριζικό πολυμερισμό (CRP) και το μεταθετικό πολυμερισμό με διάνοιξη δακτυλίου (ROMP).CRP. Μελετήσαμε την καταλυτική δραστικότητα μιας οικογένειας συμπλόκων των CoII καιMnII που φέρουν τριφαινυλαμιδο-αμινικούς υποκαταστάτες ως προς τη CRP του στυρενίου και του μεθακρυλικού μεθυλεστέρα. Τα σύμπλοκα του CoII είναι πιο δραστικά, με τη στερεοχημεία τους να παίζει κύριο ρόλο στη δραστικότητα και τον έλεγχο του πολυμερισμού. Σε πολλές περιπτώσεις τα λαμβανόμενα πολυμερή εμφανίζουν διμοριακές κατανομές μοριακών βαρών, υποδεικνύοντας τη δράση δύο παράλληλων μηχανισμών.ROMP. Χρησιμοποιήσαμε το διμεταλλικό σύμπλοκο Na[W2(μ-Cl)3Cl4(THF)2]·(THF)3 ({W2},{W 3 W} 6+, a΄2 e΄4) για τη σύνθεση νέων πολυμερικών υλικών. Το {W2} είναι ένας δραστικός ενεργοποιητής της ROMP του νορβορνενίου (NBE) και παραγώγων του. Συνθέσαμε στατιστικά συμπολυμερή NBE/NBD (NBD: νορβορναδιένιο), που συνδυάζουν ιδιότητες γραμμικών και δικτυωμένων πολυμερών. Η καταλυτική δραστικότητα του {W2} μπορεί να βελτιωθεί με προσθήκη μικρής ποσότητας φαινυλακετυλενίου (PA) ως συγκαταλύτη. Το{W2} και το {W2}/PA παρέχουν πολυμερή με υψηλή cis στερεοεκλεκτικότητα. Μελετήσαμε τη δραστικότητα του {W2}/PA και το χρησιμοποιήσαμε για τη σύνθεση μέσω ROMP πηκτωμάτων πολυ(δικυκλοπενταδιενίου) (PDCPD) με υψηλό βαθμό δικτύωσης. Η δομή και οι ιδιότητές τους συγκρίθηκαν με εκείνες πηκτωμάτων PDCPD που ελήφθησαν με χρήση του εμπορικά διαθέσιμου WCl6 και των καταλυτών Grubbs 1ης και 2ης γενιάς. Η διαμόρφωση της αλυσίδας παίζει σημαντικό ρόλο στη διόγκωση των πηκτωμάτων PDCPD σε οργανικούς διαλύτες, η οποία μελετήθηκε διεξοδικά και οδήγησε στην εκτίμηση των παραμέτρων διαλυτότητας Hansen (HSP) του PDCPD με υψηλό ποσοστό cis και της δυνατότητας διαχωρισμού χλωριωμένων διαλυτών από το νερό. Συμπερασματικά, το{W2}/PA διαθέτει μοναδικά πλεονεκτήματα ως προς τη στερεοχημεία, τις ιδιότητες και τις πιθανές εφαρμογές των πηκτωμάτων PDCPD σε σχέση με μονοπυρηνικά συστήματα βασισμένα σε W ή Ru.
Η ολυμπιακή ιδεολογία (1851-1896) με βάση το αρχείο και το έργο του Δ. Βικέλα (1835-1908)
Authors: Σπαντιδάκης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Τίτλος της διατριβής είναι: «Η Ολυμπιακή Ιδεολογία (1851 – 1896) με βάση το Αρχείο και το έργο του Δ. Βικέλα (1835 – 1908).Αποδείχτηκε ότι ήταν ελάχιστες οι αναφορές στις ελληνικές προσπάθειες αναβίωσης των Ολυμπιακών Αγώνων και ιδιαιτέρως της συμβολής του Έλληνα λόγιου – οραματιστή Δημήτριου Βικέλα. Ο Σύριος οραματιστής είχε κλίση από μικρός στα γράμματα, πολυταξιδεμένος με ισχυρή προσωπικότητα και μόρφωση.Το ενδιαφέρον του για τον αθλητισμό και τον Ολυμπισμό διαφαίνεται από τα γραπτά, κυρίως την αλληλογραφία και τα βιβλία του. Το ιδιαίτερο στοιχείο το οποίο ο ίδιος αναλύει ήταν η σχέση του με τα αγωνίσματα. Δεν ήταν επομένως τυχαία η επιλογή του από τον ΠΓΣ (Πανελλήνιος Γυμναστικός Σύλλογος) και συγκεκριμένα από τον «ιδρυτή» της Γυμναστικής Ιωάννη Φωκιανό για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στο Διεθνές Αθλητικό Συνέδριο του Παρισιού «περί ανασυστάσεως των Ολυμπιακών Αγώνων». Δεν σταμάτησε ποτέ να αγωνίζεται και να υπερασπίζεται τη γνώση. Αξίζει να σημειωθεί ότι το έργο του, σε όλο του το μέγεθος και την αξία του, αναγνωρίστηκε αμέσως μετά την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων.Κατέπληξε το ακροατήριο στο συνέδριο της Σορβόνης το 1900 με το λόγο του: «Στην Αθήνα, ασφαλώς δεν θα έχουμε τη δυνατότητα να οργανώσουμε μεγαλοπρεπείς γιορτές, αλλά τις πολλές ελλείψεις μας θα αναπληρώσει η εγκαρδιότητα της υποδοχής μας. Δεν θα προσφέρουμε στους επισκέπτες μας διασκεδάσεις άξιες προς την περίσταση, αλλά έχουμε να δείξουμε τα µνηµεία και τα ερείπια της αρχαιότητος και να τους οδηγήσουμε στους τόπους όπου τελούσαν οι αρχαίοι Έλληνες τους αγώνες τους…» Για το Ηράκλειο της Κρήτης έτρεφε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και τούτο αποδεικνύεται από το γεγονός ότι βοήθησε έμπρακτα την Κρητική Επανάσταση (1866 -1869).Επίσης προσέφερε μεγάλο τμήμα της προσωπικής βιβλιοθήκης του στο Δήμο Ηρακλείου, η οποία και ονομάστηκε Βικελαία Βιβλιοθήκη (1908).
Ανάπτυξη αναγνωστικών κινήτρων σε μαθητές δημοτικού σχολείου
Authors: Χρυσός Μιχαήλ
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως βασικό σκοπό τη διερεύνηση της επίδρασης ενός προγράμματος παρέμβασης στις δύο βασικές συνιστώσες του αναγνωστικού κινήτρου, την αυτοαποτελεσματικότητα και την εσωτερική παρώθηση στο πεδίο της αφηγηματικής ανάγνωσης, και τις επιμέρους υποκλίμακες που τις συνδιαμορφώνουν. Συμπληρωματικά, εξετάζει το ρόλο του φύλου στη διαμόρφωση των παραπάνω συνιστωσών και υποκλιμάκων, πριν την εφαρμογή της παρέμβασης.Πενήντα εφτά μαθητές της έκτης τάξης του δημοτικού συμμετείχαν στη συγκεκριμένη έρευνα,διάρκειας έντεκα εβδομάδων, οι οποίοι αποτελούσαν το μαθητικό δυναμικό των τεσσάρων φυσικώς καθορισμένων τμημάτων των δύο τυχαία επιλεγμένων δημοτικών σχολείων της πόλης της Καλαμάτας. Ακολουθώντας έναν προ-μετά (ημι)πειραματικό σχεδιασμό επί πειραματικών ομάδων και ελέγχου, η συγκεκριμένη παρέμβαση στηρίχθηκε στη «συναλλακτική» λογοτεχνική θεωρία τηςRosenblatt, δίνοντας έμφαση στην προσωπική ανταπόκριση και νοηματοδότηση του αναγνώστη μέσα από αντιπροσωπευτικές δραστηριότητες και στρατηγικές αφηγηματικής ανάγνωσης. Για την αξιολόγηση της αυτοαποτελεσματικότητας και εσωτερικής παρώθησης συνολικά και ως προς τις επιμέρους υποκλίμακες, χρησιμοποιήθηκαν δύο εξειδικευμένα ερωτηματολόγια αυτοαναφοράς. Πριν την περιγραφική και επαγωγική ανάλυση των δεδομένων, ελέγχθηκαν η ισοδυναμία των ομάδων και η αξιοπιστία των εργαλείων μέτρησης. Η διπαραγοντική μονομεταβλητή και πολυμεταβλητή ανάλυση διακύμανσης μεικτού σχεδιασμού έδειξε ότι, αν και μετά την παρέμβαση το αναγνωστικό κίνητρο βελτιώθηκε σε γενικές γραμμές για όλα τα παιδιά, υπήρξαν σημαντικές διαφορές μεταξύ της πειραματικής ομάδας και ομάδας ελέγχου ως προς τις δύο πτυχές του αναγνωστικού κινήτρου συνολικά, ενώ εξίσου σημαντική θετική εξέλιξη εμφάνισαν οι υποκλίμακες της προόδου και της κοινωνικής ανατροφοδότησης με αντίκτυπο στην αυτοαποτελεσματικότητα, όσο και κείνες της ικανότητας και της σύναψης σχέσεων με αντίκτυπο στην εσωτερική παρώθηση. Επιπλέον, από τον έλεγχο t για ανεξάρτητα δείγματα προέκυψαν σημαντικές διαφυλικές διαφορές μόνο ως προς την αυτοαποτελεσματικότητα στην αφηγηματική ανάγνωση και την υποκλίμακα της προόδου. Σύμφωνα λοιπόν με τα ευρήματα της έρευνας, το συγκεκριμένο πρόγραμμα παρέμβασης επηρέασε θετικά και σε μεγάλο βαθμό τις δύο πτυχές του αναγνωστικού κινήτρου, υποδεικνύοντας έτσι ότι η«συναλλακτική» ανάγνωση της Rosenblatt, εκτός από εναλλακτική διδακτική πρόταση, μπορεί να αποτελέσει ένα αποτελεσματικό πλαίσιο ανάπτυξης και ενδυνάμωσης του αναγνωστικού κινήτρου.
Ουδέτερες κινδύνου κατανομές πιθανότητας μεμειγμένων στοχαστικών διαδικασιών και εφαρμογές
Authors: Τζανίνης Σπυρίδων
Published: September 2021

Σε αυτή την διδακτορική διατριβή αποδεικνύεται αρχικά, κάτω από μία ασθενή υπόθεση, ότι μέσα στην κλάση των μεικτών ανανεωτικών διαδικασιών το βασικό πρόβλημα πότε κάθε διαδικασία Markov είναι μία μεικτή διαδικασία Poisson με παράμετρο μείξης μία τυχαία μεταβλητή έχει μία θετική λύση. Αυτό συνεπάγεται την ισοδυναμία των διαδικασιών Markov, των μεικτών διαδικασιών Poisson και των διαδικασιών που ικανοποιούν την πολυωνυμική ιδιότητα μέσα στην κλάση των μεικτών ανανεωτικών διαδικασιών. Μία δεύτερη συνέπεια του παραπάνω αποτελέσματος είναι η ισοδυναμία, κάτω από μία ασθενή συνθήκη, όλων των γνωστών σε εμάς ορισμών των μεικτών διαδικασιών Poisson.Στη συνέχεια, γενικεύοντας ένα παλαιότερο αποτέλεσμα των Delbaen & Haezendonck [4] παρουσιάζουμε, για δοσμένη σύνθετη ανανεωτική διαδικασία S κάτω από ένα μέτρο πιθανότητας P , ένα χαρακτηρισμό όλων των μέτρων πιθανότητας Q επάνω στο πεδίο ορισμού του P , ώστε τα P και Q να είναι προοδευτικά ισοδύναμα και η S να παραμένει μία σύνθετη ανανεωτική διαδικασία κάτω από το Q. Ως συνέπεια αποδεικνύεται ότι κάθε σύνθετη ανανεωτική διαδικασία μπορεί να μετατραπεί σε μία σύνθετη διαδικασία Poisson μέσω μίας αλλαγής μέτρων, και παρουσιάζονται κάποιες εφαρμογές στις αρχές υπολογισμού ασφαλίστρου. Τα παραπάνω αποτελέσματα γενικεύονται σε σύνθετες μεικτές ανανεωτικές διαδικασίες, που παρουσιάζουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον, αφού αυτές αποτελούν τα υποδείγματα για την μελέτη ανομοιογενών χαρτοφυλακίων ασφαλιστικών εταιρειών. Το τελευταίο αποτέλεσμα έχει εφαρμογές στην τιμολόγηση ασφαλιστικών κινδύνων και γενικεύει το κύριο αποτέλεσμα της διδακτορικής διατριβής του Λυμπερόπουλου [1], Θεώρημα 7.2.9.
Πολυλειτουργικές σύμπλοκες ενώσεις του ρουθηνίου με δισχιδείς και τρισχιδείς οργανικούς υποκαταστάτες
Authors: Κολοβού Ευγενία
Published: September 2021

Οι αντιδράσεις «μεταφοράς υδρογόνου» σε ακόρεστες κετόνες, είναι μία εναλλακτική μέθοδος για την παρασκευή αλκοολών σε ήπιες συνθήκες, σε αντίθεση με την καταλυτική υδρογόνωση με μοριακό υδρογόνο. Σύμπλοκα του Ru(II) υποκατεστημένα από φωσφίνες έχουν αναφερθεί στην πρόσφατη βιβλιογραφία ως αποτελεσματικοί καταλύτες για αντιδράσεις υδρογονώσεως από μεταφορά σε υποστρώματα αρωματικών κετονών.Επιπλέον σύμπλοκα του ρουθηνίου έχουν μελετηθεί για την πιθανή βιολογική τους δράση όπως αντιμικροβιακή, ανοσοκατασταλτική, αντιβιοτική και αντιφλεγμονώδη. Τις τελευταίες δεκαετίες μελετάται η αντιφλεγμονώδης δράση συμπλόκων του Ru(II) και Ru(III) ως αναστολείς του PAF σε πλυμένα αιμοπετάλια κουνελιών (WRPs).Στην αναζήτηση νέων και πιθανά δραστικότερων καταλυτών του Ru(II), συντέθηκε και χαρακτηρίστηκε πλήρως μια σειρά σύμπλοκων της γενικής μορφής cis-[RuCl2(PPh3)2L], cis-[Ru(CH3CN)2(PPh3)2L](BF4)2, και [RuCl(bpp)L]Cl όπου L=διδοντικοί υποκαταστάτες όπως η 2,2΄-πυριδιλο κινοξαλίνη και παράγωγα της 2,2΄-πυριδιλο κινολίνης. Πραγματοποιήθηκε μελέτη της καταλυτικής δράσης, των νέων συμπλόκων, με κύρια πηγή «υδρογόνου» την 2-προπανόλη παρουσία ισχυρής βάσης, σε διαφορετικά υποστρώματα αρωματικών κετονών. Ακόμη, μελετήθηκε η ικανότητα αναστολής των νέων σύμπλοκων ενώσεων έναντι του PAF, σε πλυμένα αιμοπετάλια κουνελιών, καθώς και των ελεύθερων υποκαταστατών. Διαπιστώθηκε ότι οι οκταεδρικές σύμπλοκες ενώσεις του ρουθηνίου (ΙΙ) ανέστειλαν ικανοποιητικά τον PAF σε μικρομοριακό επίπεδο (μΜ). Σε αυτή τη Διδακτορική Διατριβή μελετήσαμε σύμπλοκες ενώσεις του δισθενούς ρουθηνίου με δισχιδείς και τρισχιδείς υποκαταστάτες, οι οποίες συντέθηκαν και χαρακτηρίστηκαν πλήρως με φασματοσκοπικές τεχνικές. Η μοριακή δομή των συμπλόκων, αυτών, ακολουθεί την οκταεδρική γεωμετρία. Τα νέα σύμπλοκα μελετήθηκαν εξίσου για την καταλυτική και τη βιολογική τους δράση.
Η πολιτική δραστηριότητα των λογοτεχνών στη δεκαετία 1940 -1950
Authors: Μόσχος Βασίλειος
Published: September 2021

Ως τα σήμερα κατατέθηκαν αξιόλογες μελέτες με αντικείμενο την αποτύπωση της περιόδου 1940-1950 στο λογοτεχνικό έργο, την επίδραση της στις θεματικές επιλογές και τα τεχνοτροπικά γνωρίσματα, τη σύζευξη της συνολικά με το λογοτεχνικό προϊόν. Ως προς τη συμμετοχή των λογοτεχνών στα γεγονότα υπήρξαν μόνο αφιερώματα, κατάλογοι με όσους εντάχθηκαν στα εαμικά σχήματα και στον Δ.Σ.Ε., καταγραφές των διώξεων, μονογραφίες για αστούς λογοτέχνες, προφορικές μαρτυρίες και βιωματικές-βιογραφικές αναφορές. Η παρούσα έρευνα στοχεύει σε μια πληρέστερη προσέγγιση της κατά το εξεταζόμενο διάστημα πολιτικής δραστηριότητας των λογοτεχνών, των γνωρισμάτων της και των παραγόντων διαμόρφωσής της. Κύριο εργαλείο αποτελεί η επεξεργασία και η σύνθεση όσων στοιχείων εντοπίστηκαν σε σχετικά αρχεία, στον τύπο της εποχής και σε μια δευτερογενή βιβλιογραφία.Παράγεται ένα κείμενο σε ένα βαθμό κατατοπιστικό, ως προς τη δραστηριότητα των λογοτεχνών, τη σχέση της με το σύγχρονό της κοινωνικό-πολιτικό περιβάλλον, τη λογοτεχνική ιδιότητα και την προσωπικότητα κάθε λογοτέχνη. Το υλικό είναι συνάμα αξιοποιήσιμο στη σύγκριση της πολιτικής λειτουργίας των λογοτεχνών με αυτή της υπόλοιπης κοινωνίας, σε μια ακόμη σύγκριση μεταξύ της στάσης κάποιου λογοτέχνη, όπως εκδηλώνεται στο δημόσιο βίο του και όπως αποτυπώνεται στο λογοτεχνικό του έργο, στη συνολικότερη εν γένει κατανόηση της τότε εποχής και στην ιστορική-μεθοδολογική προσέγγισή της.
Υδρογεωλογικές και υδροχημικές έρευνες στο κεντρικό τμήμα της νήσου Εύβοιας
Authors: Χαμίς Αμπελαζίζ
Published: September 2021

Στην διδακτορική διατριβή αναλύονται οι γεωμορφολογικές, οι υδρογεωλογικές και οι υδροχημικές συνθήκες της υδρογεωλογικής λεκάνης. Η περιοχή μελέτης καταλαμβάνει έκταση 717km². Ο σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση της δυναμικότητας, της ποιότητας και της καταλληλότητας του νερού στις διάφορες χρήσεις. Οι γεωλογικοί σχηματισμοί που απαντούν στη περιοχή είναι οι αλπικοί της Πελαγονικής Ζώνης και οι μεταλπικοί. Η μορφολογία της περιοχής είναι λοφώδης, διαυλακώνεται από υδρογραφικά συστήματα του Μεσαπίου, Μορτερή και Πεθαμένου ποταμού. Από απογραφή 709 φρέατα και πηγές ύδρευσης και άρδευσης, εντοπίζεται η υδροφορία σε ελεύθερους υδροφόρους ορίζοντες, σε Μακροπερατούς σκληρούς σχηματισμούς και σε μικροπερατούς χαλαρούς σχηματισμούς. Η διεύθυνση της υπόγειας ροής στις παραθαλάσσιες λεκάνες (Αρτάκης, Ψαχνών και Πολιτικών) κατευθύνεται προς τον Ευβοϊκό. Τα υπολογισμένα αποθέματα π.χ. την λεκάνη Αρτάκης ήταν 9445m³, 6510m³ και 4465m³ σε τρεις υδρολογικούς περιόδους. Πραγματοποιήθηκαν 8618 υπαίθριες και εργαστηριακές χημικές αναλύσεις νερού ανιχνεύουν την Θερμοκρασία °C, pH, Eh, Salinity, EC, TDS, Ca, Mg, Na, K, HCO₃ / CO₃, Cl, NO₃, SO₄, CaCO₃, NO₂, NH₄, PO₄, Cd, Cr, Cu, Fe, Mn, Ni και Pb. Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν σε διαγράμματα, τύπους και σχέσεις (H. Schoeller, C. Waterlot, Richards, Revelle, Mandel - Shiftan, Sawyer - McCarty, Hem, Ayers, Επικινδυνότητα Μαγνησίου και πίνακες ποιότητας Ευρωπαϊκής και Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας).
The role of free radicals and inter-individual variability in exercise adaptations
Authors: Μαργαριτέλης Νικόλαος
Published: September 2021

Οι ελεύθερες ρίζες αποτελούν μια από τις σημαντικότερες νέες προσθήκες στην μακρά λίστα των ασκησιογενών «σημάτων». Όλες οι προηγούμενες μελέτες που διερεύνησαν το ρόλο των ελευθέρων ριζών στις ασκησιογενείς προσαρμογές περιελάμβαναν εξωγενείς οξειδοαναγωγικές παρεμβάσεις, όπως χορήγηση οξειδωτικών και αντιοξειδωτικών παραγόντων ή χρήση αναστολέων πηγών ελευθέρων ριζών. Προκειμένου να διερευνηθεί ο ρόλος των ελευθέρων ριζών στις ασκησιογενείς προσαρμογές υπό φυσιολογικές in vivo συνθήκες και χωρίς την παρεμβολή άλλων εξωγενών οξειδοαναγωγικών παραγόντων, επινοήθηκε μια πρωτότυπη μεθοδολογική προσέγγιση, η οποία αξιοποίησε τη μεγάλη διακύμανση στις οξειδοαναγωγικές αποκρίσεις μετά από άσκηση. Πιο συγκεκριμένα, το ασκησιογενές οξειδωτικό στρες χρησιμοποιήθηκε για την ταξινόμηση των ομάδων (χαμηλό, μέτριο και υψηλό) και μια σειρά από φυσιολογικές και οξειδοαναγωγικές προσαρμογές αξιολογήθηκαν μετά από 6 εβδομάδες προπόνησης αντοχής. Προκειμένου να αποφευχθεί το φαινόμενο της «παλινδρόμησης προς το μέσο όρο», το οποίο λαμβάνει χώρα όταν οι συμμετέχοντες επιλέγονται με βάση την αρχική τιμή μιας συγκεκριμένης παραμέτρου, πραγματοποιήθηκε μια δεύτερη μέτρηση (πριν την παρέμβαση) αφού πρώτα ολοκληρώθηκε μια μη-τυχαία ταξινόμηση των συμμετεχόντων με βάση την πρώτη μέτρηση. Η ομάδα με το χαμηλό ασκησιογενές οξειδωτικό στρες παρουσίασε τις χαμηλότερες προσαρμογές σε σχέση με τις άλλες δύο ομάδες σε μια σειρά από κλασικές προσαρμογές μετά από προπόνηση αντοχής (VO2max, δοκιμασία απόδοσης και Wingate test), καθώς επίσης και σε ένα σύνολο οξειδοαναγωγικών βιοδεικτών. Αυτά τα ευρήματα επιβεβαιώνουν, για πρώτη φορά σε ένα απολύτως φυσιολογικό in vivo περιβάλλον, το ζωτικό ρόλο των ελευθέρων ριζών που παράγονται κατά την άσκηση στις προσαρμογές. Επιπλέον, παρόλο που οι ελεύθερες ρίζες είναι απαραίτητες για τις ασκησιογνείς προσαργμογές, φαίνεται ότι το μέγεθος της παραγωγής δεν αποτελεί καθοριστική παράμετρο, όπως υποδεικνύεται από τις παρόμοιες προσαρμογές στις ομάδες με μέτριο και υψηλό οξειδωτικό στρες. Βάσει αυτού, η θεωρία της όρμησης, μέσω της οποίας ερμηνεύεται συχνά η δράση των ελευθέρων ριζών, δεν επιβεβαιώθηκε ούτε στις οξείες αποκρίσεις ούτε στις χρόνιες προσαρμογές. Τέλος, το φαινόμενο της «παλινδρόμησης προς το μέσο όρο» επαληθεύτηκε για πρώτη φορά σε ένα οξειδοαναγωγικό πλαίσιο. Η προσέγγιση της διαστρωμάτωσης των συμμετεχόντων που υλοποιήθηκε στην παρούσα μελέτη, βάσει ενός οξειδοαναγωγικού φαινότυπου, μπορεί να αποτελέσει μια νέα χρήσιμη πειραματική στρατηγική για να αποκαλυφθεί ο ρόλος των ελευθέρων ριζών και των αντιοξειδωτικών στη βιολογία.
Εφαρμογές ασαφούς λογικής στη μέτρηση των στάσεων
Authors: Καζάνη Αγγελική
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η Ασαφής Λογική και τα Τεχνητά Νευρωνικά Δίκτυα, πεδία της Τεχνητής Νοημοσύνης και πιο συγκεκριμένα των έμπειρων συστημάτων, και η εφαρμογή αυτών στη μέτρηση των στάσεων με τη βοήθεια των κλιμάκων Likert. Οι κλίμακες Likert (ή υπό κλίμακες) συνήθως κατασκευάζονται με την άθροιση (ή τον μέσο όρο) των αντίστοιχων τιμών όταν η εκτίμηση των ψυχομετρικών ιδιοτήτων τους έχει ως αποτέλεσμα την αξιοπιστία και την εγκυρότητα της κλίμακας. Η παρούσα διδακτορική διατριβή αρχικά παρουσιάζει μια μεθοδολογία για την ανάπτυξη μιας λύσης συνδυάζοντας τη θεωρία της ασαφούς λογικής με τα στοιχεία της κλίμακας Likert σε μια ενιαία συνολική κλίμακα (ή υπό κλίμακες). Η προτεινόμενη μεθοδολογία συγκεντρώνει τις πληροφορίες που παράγονται από την κατασκευή της εγκυρότητας της εννοίας, τη στατιστική ανάλυση αλλά και τη γνώση των εμπείρων του συστήματος, η οποία παράγεται κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης της θεωρίας, σε ένα ασαφές σύστημα συλλογιστικής με σκοπό να αναπτύξει μια πιο ακριβή μέτρηση για τη στάση. Ακόμα, στην παρούσα διατριβή προτείνεται μια μεθοδολογία για την ανάπτυξη των «προφίλ» για κάθε άτομο η οποία θα βασίζεται στη σύγκριση των πρωτογενών με τους ασαφείς βαθμούς μιας κλίμακας Likert χρησιμοποιώντας τα εκατοστημόρια ως νόρμα. Στόχος είναι η διαπίστωση του κατά πόσο οι πρωτογενείς ή ασαφείς βαθμοί αφού μετασχηματιστούν χρησιμοποιώντας τα εκατοστημόρια ως νόρμα θα αντανακλούν καλύτερα τα σχετικά επίπεδα της υποκείμενης στάσης. Τέλος, στην παρούσα διατριβή προτείνεται μια μεθοδολογία για την ανάπτυξη ενός νευρο-ασαφούς συστήματος που θα ταξινομεί τους ερωτώμενους στα επίπεδα της υποκείμενης στάσης λαμβάνοντας υπόψη έναν αριθμό παραγόντων που είναι σημαντικοί μειώνοντας με αυτόν τον τρόπο την αβεβαιότητα. Η αξιολόγηση των μεθοδολογιών που παρουσιάζονται δοκιμάζονται σε μια κλίμακα Likert που χρησιμοποιήθηκε σε μια δειγματοληπτική έρευνα μεγάλης κλίμακας για τη μέτρηση της ξενοφοβίας στη Βόρεια Ελλάδα και η οποία διενεργήθηκε υπό την αιγίδα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών με επιστημονικά υπεύθυνη την Καθ. κ. Μιχαλοπούλου. Οι μεθοδολογίες μπορούν να εφαρμοστούν με μικρές τροποποιήσεις σε άλλα σύνολα δεδομένων.
Ιδεολογικές και πολιτικές ζυμώσεις στην Ελλάδα κατά την περίοδο 1853-1854
Authors: Βλαχοδήμου Γεωργία
Published: September 2021

Η διετία 1853-1854 αποτελεί περίοδο ζυμώσεων νέων ιδεολογιών και αντιλήψεων σε όλους τους τομείς του δημόσιου βίου από μεγάλη μερίδα των πολιτών αλλά κυρίως τη νέα γενιά. Συνυπάρχει το όραμα της Μεγάλης Ιδέας με την Ελληνική Αυτοκρατορία, την ανάπτυξη και την πολιτιστική αποστολή της Ελλάδας και αναδύεται η Ομοσπονδία. Στο χώρο της πολιτικής και της διοίκησης σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο κατακρίνεται η διαφθορά, οι πελατειακές σχέσεις και οι παρεμβάσεις του βασιλιά. Τα αποτελέσματα της αντίδρασης, οδήγησαν στην κυοφορία φιλελεύθερων τάσεων, την «εξάντληση» των κομμάτων, τη «νέα γενιά» και στην υιοθέτηση προτάσεων για αλλαγή των πολιτικών και κοινωνικών δομών την περίοδο που ο εκσυγχρονισμός και η ανάπτυξη αποτελούσαν αιτήματα προς υλοποίηση. Προς την κατεύθυνση αυτή ευνοϊκά θα λειτουργήσει και η μετακίνηση των ανθρώπων προς τις μεγαλουπόλεις, καθώς και η μείωση των αναλφάβητων, μολονότι στην εκπαίδευση δεν παρουσιάστηκαν σοβαρές καινοτομίες. Το ίδιο συμβαίνει και με την αναδιοργάνωση του στρατού την οποία δεν επέτρεπε η οικονομική δυσπραγία. Οι προθέσεις-σχεδιασμοί για ανάπτυξη και έργα υποδομής γίνονται πράξη αφού ψηφίζονται σχετικοί νόμοι ή αρχίζει η κατασκευή τους παρόλο που θα ολοκληρωθούν την επόμενη δεκαετία. Οι Έλληνες προσέβλεπαν στην Ευρώπη και την Αμερική για τη συνταγματική διακυβέρνησή τους και την επέκτασή τους. Όσον αφορά τις εθνικές διεκδικήσεις, το 1854 πραγματοποιείται μια ανοργάνωτη ένοπλη εξέγερση για υλοποίηση της Μεγάλης Ιδέας κυρίως στην Ήπειρο, Θεσσαλία και Μακεδονία και κάποιες περιοχές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, χωρίς εκτίμηση της ευρωπαϊκής διπλωματικής συγκυρίας. Ακολούθησε η Κατοχή των λιμανιών της Ελλάδας και λιγοστές αντιδράσεις στρατιωτών και πολιτών κατά των Αγγλογάλλων και η περίθαλψη των προσφύγων. Συμπερασματικά στη διετία 1853-1854 το όραμα του εκσυγχρονισμού ήταν σαφές, ίσως και ο δρόμος για την επίτευξή του, όμως οι κοινωνικές ισορροπίες δεν ήταν ακόμη ευνοϊκές.
Συγκριτική αξιολόγηση της μετεγχειρητικής γνωστικής δυσλειτουργίας ανάλογα με τον παράγοντα αναστροφής του νευρομυϊκού αποκλεισμού
Authors: Ρήγα Μαρία
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ της μελέτης είναι η αναζήτηση πιθανής επίδρασης του παράγοντα αναστροφής του νευρομυϊκού αποκλεισμού στην εμφάνιση μετεγχειρητικής γνωσιακής δυσλειτουργίας (POCD) σε ασθενείς που λαμβάνουν γενική αναισθησία.ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Πρόκειται για διπλή-τυφλή προοπτική τυχαιοποιημένη μελέτη επί ασθενών ηλικίας >40 ετών, ASA I-III, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε προγραμματισμένη επέμβαση υπό γενική αναισθησία. Η γνωσιακή λειτουργία των ασθενών εκτιμήθηκε προεγχειρητικά, μία ώρα μετά την αφύπνισή τους και κατά την έξοδό τους από το νοσοκομείο με τη χρήση τριών νευροψυχολογικών τεστ: Mini Mental State Examination (MMSE), Clock drawing test (CDT), και Isaacs Set Test (IST). Το πρωτόκολλο της εισαγωγής και διατήρησης ήταν το ίδιο για όλους τους ασθενείς με propofol, rocuronium, fentanyl/remifentanil & sevoflurane με εξαίρεση την αναστροφή του νευρομυϊκού αποκλεισμού, που πραγματοποιούνταν τυχαιοποιημένα είτε με sugammadex είτε με το συνδυασμό νεοστιγμίνης/ ατροπίνης. Η επίδραση του παράγοντα αναστροφής του νευρομυϊκού αποκλεισμού στην εμφάνιση μετεγχειρητικής γνωσιακής δυσλειτουργίας (οριζόμενη ως μείωση >,=1 SD σε >,= 2 γνωσιακές δοκιμασίες) ήταν ο πρωταρχικός στόχος της μελέτης, ενώ ταυτόχρονα ερευνήθηκαν μεταβολές σε κάθε γνωσιακή δοκιμασία ξεχωριστά καθώς και η πιθανή συσχέτιση διάφορων περιεγχειρητικών παραγόντων με την έκπτωση της γνωσιακής λειτουργίας μετεγχειρητικά.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Μελετήθηκαν συνολικά 160 ασθενείς, εκ των οποίων 82 έλαβαν το συνδυασμό νεοστιγμίνης/ ατροπίνης και 78 sugammadex. Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά ως προς την εμφάνιση μετεγχειρητικής γνωσιακής δυσλειτουργίας μεταξύ των δύο ομάδων. Ως προς το MMSE δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά αλλά οι ασθενείς που έλαβαν sugammadex παρουσίασαν μικρότερη έκπτωση 1 ώρα μετεγχειρητικά και μεγαλύτερη βελτίωση κατά την έξοδό τους. Σημαντική μείωση εμφάνισε η ομάδα της νεοστιγμίνης στο CDT τόσο 1 ώρα μετεγχειρητικά όσο και κατά το εξιτήριο. Τέλος, ως προς το IST μεγαλύτερη μείωση παρατηρήθηκε στην ομάδα του sugammadex. Η ηλικία, το επίπεδο εκπαίδευσης και η αγγειακή νόσος φαίνεται να συσχετίζονται θετικά με την έκπτωση της γνωσιακής λειτουργίας μετεγχειρητικά.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Δεν παρατηρήθηκε διαφορά στην εμφάνιση μετεγχειρητικής γνωσιακής δυσλειτουργίας με τη χορήγηση sugammadex ή το συνδυασμό νεοστιγμίνης/ατροπίνης. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα ως προς την πιθανή επίδραση των παραγόντων αναστροφής του νευρομυϊκού αποκλεισμού στην γνωσιακή λειτουργία μετεγχειρητικά.