bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Επισήμανση και αξιολόγηση rgd πεπτιδικών παραγώγων για απεικόνιση της αγγειογένεσης
Authors: Ψημάδας Δημήτριος
Published: January 2014

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί η μελέτη της επισήμανσης δύο νέων παραγώγων του κυκλικού πεπτιδίου cRGDfK (Arg-Gly-Asp-D-Phe-Lys) με 99mTc(Ι). Τα παράγωγα που συντέθηκαν και μελετήθηκαν ήταν το cRGDfK-His και το cRGDfK-CPA. Το πενταπεπτίδιο cRGDfK συντέθηκε με τη μέθοδο της SPPS πάνω σε μια ο-χλωρο-αμιδομεθυλοπολυστυρενική ρητίνη ακολουθώντας την Fmoc στρατηγική. Στο μόριο του πεπτιδίου συζεύχθηκαν μέσω της Nε-αμινομάδας της Lys οι δύο περιφερειακοί υποκαταστάτες His και CPA. Η επισήμανση των παραγώγων έγινε μέσω του προσυμπλόκου [99mTc(H2O)3(CO)3]+ και οδήγησε στο σχηματισμό ενός επισημασμένου προϊόντος κάθε φορά με απόδοση >98%. Ακολούθως μελετήθηκαν η επίδραση του χρόνου θέρμανσης και της συγκέντρωσης του πεπτιδίου στην επισήμανση. Βρέθηκε ότι για χρόνους θέρμανσης ?20min ο σχηματισμός των cRGDfK-His-99mTc(H2O)(CO)3 και cRGDfK-CPA-99mTc(CO)3 λαμβάνει χώρα σε υψηλό ποσοστό (>98%). Από τη μελέτη προέκυψε ότι και τα δύο πεπτιδικά παράγωγα μπορούν να επισημανθούν σε μεγάλο ποσοστό, ακόμα και σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις. cRGDfK-His: 10-5Μ (>87%) και cRGDfK-CPA: 5 / 10-5Μ (>93%). Η in vitro σταθερότητα των επισημασμένων πεπτιδικών παραγώγων μελετήθηκε: α) με την πάροδο του χρόνου, β) παρουσία περίσσειας His/Cys, γ) παρουσία ανθρώπινου πλάσματος, δ) παρουσία ανθρώπινου ορού και ε) σε ομογενοποιήματα νεφρών και ήπατος. Και τα δύο επισημασμένα πεπτιδικά παράγωγα παρουσιάζουν ικανοποιητική σταθερότητα στις παραπάνω συνθήκες, αφού δεν παρατηρείται σε καμία περίπτωση κανενός είδους διαμοριακή ανταλλαγή/αντικατάσταση, ενώ το cRGDfK-CPA-99mTc(CO)3 είναι λίγο σταθερότερο από το cRGDfK-His-99mTc(H2O)(CO)3 μετά από επώαση σε ανθρώπινο ορό. Και τα δύο παράγωγα εσωτερικοποιούνται γρήγορα και σε αρκετά μεγάλο ποσοστό σε καρκινικά κύτταρα, ενώ δεν παρατηρείται εγκλωβισμός της ραδιενέργειας σε αυτά. Η μελέτη και συγκριτική αξιολόγηση της in vivo συμπεριφοράς των προϊόντων έγινε μετά από βιοκατανομή τους σε φυσιολογικούς μυς άλλα και σε παθολογικά πρότυπα καρκίνου. Από τη συγκριτική μελέτη της βιοκατανομής τους βρέθηκε ότι και τα δύο παρουσιάζουν παρόμοια, ταχεία αιματική κάθαρση, με το cRGDfK-His-99mTc(H2O)(CO)3 να παραμένει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στον οργανισμό συγκριτικά με το cRGDfK-CPA-99mTc(CO)3. Η αποβολή και των δύο επισημασμένων RGD πεπτιδικών παραγώγων γίνεται κατά πρώτο λόγο μέσω του ηπατοχολικού και κατά δεύτερο μέσω του ουροποιητικού συστήματος. Το ποσοστό πρόσληψης στον όγκο 30min p.i. ήταν υψηλότερο για το cRGDfK-CPA-99mTc(CO)3 (4.14 ± 1,52% ID/g) από ότι για το cRGDfK-His-99mTc(H2O)(CO)3 (2,79 ± 1,48% ID/G). Οι σπινθηρογραφικές μελέτες έδειξαν ότι ο όγκος ήταν πιο διακριτός στο χρονικό διάστημα από 20 μέχρι 40min p.i. και για τα δύο. Το ότι δεν λαμβάνεται ευκρινής σπινθηρογραφική απεικόνιση οφείλεται στη μεγάλη ραδιενεργή συγκέντρωση στην κοιλιακή περιοχή. Τέλος διαπιστώθηκε ότι όσο μικρότερος σε μέγεθος είναι ο όγκος τόσο μεγαλύτερος είναι ο εντοπισμός του επισημασμένου πεπτιδικού παραγώγου σε αυτόν.
Επιδημιολογική μελέτη της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας στον ελληνικό πληθυσμό
Authors: Αναστασόπουλος Ελευθέριος
Published: January 2014

Σκοπός της επιδημιολογικής αυτής μελέτης είναι η εκτίμηση κατά ηλικία και φύλο του επιπολασμού της Ηλικιακής Εκφύλισης της Ωχράς Κηλίδας (Εξιδρωματικής Ωχροπάθειας και Γεωγραφικής Ατροφίας) σε τυχαίο δείγμα γενικού πληθυσμού, ηλικίας άνω των 60 ετών, κατοίκων του Δήμου Θεσσαλονίκης. Επίσης να μελετηθεί η συσχέτιση της ΗΕΩ με παράγοντες κινδύνου όπως είναι η ηλικία, το φύλο, το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ. Από τα 3617 επιλέξιμα άτομα, 2554 τελικά συμμετείχαν στη μελέτη (ποσοστό συμμετοχής 71%). Η εξέταση περιλάμβανε συνέντευξη με συγκεκριμένο ερωτηματολόγιο και οφθαλμολογική εξέταση με σχισμοειδή λιχνία. Ο επιπολασμός της ΗΕΩ στο σύνολο της μελέτης ήταν 2.5%. Ο επιπολασμός της Εξιδρωματικής Ωχροπάθειας (ΕΩ) ήταν 1.4% και της Γεωγραφικής Ατροφίας (ΓΑ) 1.3%. Αμφοτερόπλευρη ΗΕΩ παρουσιάζονταν στο 40% των περιπτώσεων ή στο 1% του συνολικού πληθυσμού. Η συχνότητα της ΗΕΩ, ΕΩ, ΓΑ και της αμφοτερόπλευρης ΗΕΩ αυξάνονταν με την αύξηση της ηλικίας. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στα δύο φύλα. Από όλους τους συμμετέχοντες με ΗΕΩ μόνο το 33% ανέφερε ότι γνώριζε ότι έπασχε από τη νόσο. Οι ενεργοί καπνιστές είχαν περίπου διπλάσια πιθανότητα να πάσχουν από ΗΕΩ σε σχέση με τους μη καπνιστές, ενώ η κατανάλωση αλκοόλ δεν παρουσίαζε συσχέτιση με την ΗΕΩ. Συμπερασματικά, ο επιπολασμός της ΗΕΩ στην Ελλάδα είναι σχετικά υψηλός, συγκρίσιμος με αυτόν σε άλλους λευκούς πληθυσμούς. Παρατηρήθηκε δραματική αύξηση της συχνότητας της νόσου στα άτομα ηλικίας άνω των 80 χρονών. Παρά την καταστροφική επίδραση της ΗΕΩ στη όραση και την ποιότητα ζωής των ασθενών, η νόσος είναι ιδιαίτερα υποδιαγνωσμένη στην Ελλάδα.
Φαρμακοκινητική / φαρμακοδυναμική συσχέτιση της αμοξικιλλίνης στο πρόβατο
Authors: Δελής Γεώργιος
Published: January 2014

Η αμοξικιλλίνη (ΑΜΧ), μία ημισυνθετική, ευρέος φάσματος α-αμινο-p- υδροξυβενζυλοπενικιλλίνη, χρησιμοποιείται επί μακρόν στην κτηνιατρική πράξη για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων του αναπνευστικού και του ουροποιητικού συστήματος, καθώς και του γαστρεντερικού σωλήνα, του δέρματος, των οδόντων κ.λπ. Στη θεραπευτική του προβάτου χορηγείται κατά κανόνα ενδομυϊκώς, υπό την τριυδρική μορφή της, η οποία και περιέχεται σε ιδιοσκευάσματα (εναιωρήματα) συμβατικής ή μακράς διάρκειας δράσης. Αν και οι μέχρι σήμερα δημοσιευμένες μελέτες της φαρμακοκινητικής της ΑΜΧ σε διάφορα είδη ζώων και στον άνθρωπο περιγράφουν, γενικά, μία υψηλής παραλλακτικότητας κατανομή της στα διάφορα όργανα και ιστούς του σώματος (π.χ. καλή διείσδυση σε νεφρούς, ήπαρ, πνεύμονες, μύς, περιτοναϊκό υγρό, πλευρικό υγρό, αρθρικό υγρό κ.λπ. και μειωμένη διείσδυση σε κεντρικό νευρικό σύστημα, υδατοειδές υγρό, δάκρυα, ιδρώτα, σίελο και γάλα), δεν υπάρχουν αντίστοιχα δεδομένα στα πρόβατα. Πλήρης έλλειψη δεδομένων υπάρχει επίσης και αναφορικά με την επίδραση της επιλογής του τύπου του ιδιοσκευάσματος και του σημείου ενδομυϊκής χορήγησης στην απορρόφηση της ΑΜΧ και ακολούθως στη φαρμακοκινητική συμπεριφορά της. Oι β -λακτάμες γενικά χαρακτηρίζονται ως αντιμικροβιακά φάρμακα με βακτηριοκτόνο δράση εξαρτώμενη από το χρόνο. Κατά συνέπεια, η in vivo αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται από την επιτυγχανόμενη τιμή του θεραπευτικού χρόνου (T>MIC), δηλαδή του χρονικού διαστήματος εκφραζόμενου ως ποσοστό του 24ώρου μετά από τη χορήγηση, στο οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου υπερβαίνει την ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωσή του (minimal inhibitory concentration, MIC) εναντίον του παθογόνου βακτηρίου-στόχου. Έχει προταθεί ότι η επίτευξη του μέγιστου δυνατού βακτηριοκτόνου αποτελέσματος της ΑΜΧ προϋποθέτει ταυτόχρονα και την άνοδο των επιπέδων της, σε μερικές περιπτώσεις, έως και τα 5 ? MIC, χωρίς ωστόσο το τελευταίο συμπέρασμα να έχει μέχρι σήμερα επιβεβαιωθεί σε παθογόνους μικροοργανισμούς απομονωμένους από κλινικά περιστατικά λοιμώξεων σε πρόβατα. Η παρούσα διατριβή πραγματοποιήθηκε με στόχους: α) τη μελέτη της φαρμακοκινητικής και της κατανομής της ΑΜΧ στα πρόβατα, με τη χρήση του προτύπου των κοίλων υποδόριων εμφυτευμάτων, μετά από ενδοφλέβια και ενδομυϊκή χορήγησή της, β) τη μελέτη της φαρμακοδυναμικής της εναντίον παθογόνων μικροοργανισμών, υπεύθυνων για την πρόκληση σοβαρών λοιμώξεων στο συγκεκριμένο είδος ζώου, και γ) τη συσχέτιση των φαρμακοκινητικών και φαρμακοδυναμικών δεδομένων για την εκτίμηση της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας της.
Η επίδραση της χορήγησης της οκτρεοτίδης και του ουρσοδεοξυχολικού οξέος στη διαδικασία προσαρμογής του εντέρου και στην ομοιοστασία των χολικών οξέων μετά από πρόκληση συνδρόμου βραχέος εντέρου στη γάτα
Authors: Κούτη Βασιλεία
Published: January 2014

Το σύνδρομο του βραχέος εντέρου χαρακτηρίζεται από την πλημμελή πέψη και απορρόφηση των συστατικών της τροφής που προκαλείται λόγω της εκτεταμένης εκτομής του λεπτού εντέρου. Έναυσμα της δικής μας μελέτης αποτέλεσε, αφενός, η έλλειψη πληροφοριών σχετικά με την εκδήλωση και την παθογένεια του ΣΒΕ μετά από ευρεία εκτομή του λεπτού εντέρου στη γάτα και αφετέρου, η δυνατότητα αντιμετώπισής του μέσω της διερεύνησης της επίδρασης της οκτρεοτίδης και του ουρσοδεοξυχολικού οξέος στην κλινική εικόνα του συνδρόμου και στην προσαρμογή του βλεννογόνου του εναπομείναντος λεπτού εντέρου. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν 21 νεαρές ενήλικες γάτες, κοινής ευρωπαϊκής φυλής, που υποβλήθηκαν σε ευρεία εκτομή του λεπτού εντέρου με όρια 5 cm περιφερικά της δωδεκαδακτυλοκολικής πτυχής μέχρι 2 cm πριν από την ειλειοτυφλική βαλβίδα και τελικοτελική αναστόμωση. Τα ζώα χωρίστηκαν με τυχαιοποιημένο σχέδιο στην ομάδα OCT (n=7) που λάμβανε οκτρεοτίδη στη δόση του 1μg/kg ΣΒ ανά 8ωρο, sc, στην ομάδα UDCA (n=7) που λάμβανε ουρσοδεοξυχολικό οξύ στη δόση των 15mg/kg ΣΒ ανά 24ωρο, per os, και στην ομάδα Μ (n=7) που περιελάμβανε τους μάρτυρες στους οποίους χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο. Η χορήγηση των φαρμάκων έγινε με τυφλή μέθοδο. Από το εκταμέν τμήμα του λεπτού εντέρου που εξαιρέθηκε λήφθηκαν ιστοτεμάχια μήκους 1 cm, τόσο από τη νήστιδα όσο και από τον ειλεό, τα οποία προορίζονταν για την ιστοπαθολογική εξέταση, τη μορφομετρική ανάλυση του εντερικού βλεννογόνου και την εκτίμηση της απόπτωσης. Επίσης, από το κεντρικό τμήμα της νήστιδας έγινε απόξεση και απομάκρυνση του εντερικού βλεννογόνου με σκοπό τον προσδιορισμό της ποσότητας της πρωτεΐνης και του DNA και της δραστηριότητας της αλκαλικής φωσφατάσης και της σουκράσης στο ομογενοποίημα του εντερικού βλεννογόνου. Η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε στο τέλος του πειραματισμού. Ο πειραματισμός διήρκησε έξι εβδομάδες κατά τη διάρκεια των οποίων τα ζώα υποβάλλονταν σε καθημερινή κλινική εξέταση και καταγραφή του σωματικού τους βάρους, καθώς και στην εκτίμηση της διάθεσης, της όρεξης, της θρεπτικής κατάστασης, της σύστασης των κοπράνων και της συχνότητας των κενώσεων. Πριν από την έναρξη του πειραματισμού και ανά εβδομαδιαία χρονικά διαστήματα μετά την έναρξη του λαμβάνονταν δείγματα αίματος για τον αιματολογικό και το βιοχημικό έλεγχο των ζώων. Προεγχειρητικά, την έβδομη και την 18η ημέρα του πειραματισμού λαμβάνονταν δείγματα αίματος για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης των χολικών οξέων, καθώς και κοπράνων για τον εντοπισμό και τον ποσοτικό προσδιορισμό των λιποσφαιρίων σε αυτά. Μετά το πέρας των έξι εβδομάδων σε όλα τα ζώα διενεργήθηκε εκ νέου ερευνητική λαπαροτομή κατά την οποία αφαιρέθηκε το εναπομείναν λεπτό έντερο και συλλέχθηκαν ιστοτεμάχια από το ήπαρ και το πάγκρεας. Αμέσως μετά, σε όλες τις γάτες έγινε ευθανασία.
Μελέτη της αξιοποίησης του σιτηρεσίου των παχυνόμενων χοίρων μετά από προσθήκη σε αυτό χαρουπιών
Authors: Κοτρώτσιος Νικόλαος
Published: January 2014

Το φυτό χαρουπιά είναι γνωστό από τους αρχαιότατους χρόνους στην περιοχή της Μεσογείου, όπου ο καρπός του αποτέλεσε θρεπτική τροφή για τον άνθρωπο και τα ζώα. Η παρούσα εργασία αποτελεί μελέτη της αξιοποίησης του σιτηρεσίου των παχυνόμενων χοίρων μετά από προσθήκη σε αυτό χαρουπιών. Με τη μελέτη αυτή καταβλήθηκε προσπάθεια να προσδιοριστούν τα κύρια κριτήρια, με τα οποία είναι δυνατόν να γίνεται η αξιοποίηση ενός σιτηρεσίου παχυνόμενων χοίρων, αφού προστέθηκαν στο πλήρες σιτηρέσιό τους χαρούπια ελληνικής παραγωγής. Έτσι, σε σχετικό πειραματισμό με παχυνόμενους χοίρους που άρχισε από τον απογαλακτισμό τους και τέλειωσε με τη σφαγή τους, προσδιορίστηκαν: η αύξηση του σωματικού βάρους, η κατανάλωση της τροφής, ο δείκτης μετατρεψιμότητας τροφής, η απόδοση των χοίρων σε σφάγιο, η ποιότητα του σφάγιου (μετρώντας το πάχος λαρδιού και την περιεκτικότητα των σφάγιων σε κατά Weende θρεπτικές ουσίες), η πεπτικότητα των κατά Weende θρεπτικών ουσιών του σιτηρεσίου, η περιεκτικότητα των ταννινών στα χαρούπια, η θνησιμότητα και η υφή των παραγόμενων κοπράνων των παχυνόμενων χοίρων. Για τη διερεύνηση της αξιοποίησης του σιτηρεσίου των παχυνόμενων χοίρων με την προσθήκη χαρουπιών στο σιτηρέσιό τους, διενεργήθηκαν 4 πειραματικοί κύκλοι με τη χρησιμοποίηση 40 χοιριδίων ανά κύκλο. Σε κάθε πειραματικό κύκλο επιλέγονταν 40 απογαλακτιζόμενα χοιρίδια και, αφού γινόταν η τοποθέτηση αριθμημένων ενωτίων σε αυτά, διαχωρίζονταν σε 4 ομάδες Α, Β, Γ και Δ με 10 χοιρίδια (5 αρσενικά και 5 θηλυκά) η καθεμιά και αποτελούσαν τις υποομάδες Α1, Α2, Α3, Α4, Β1, Β2, Β3, Β4, Γ1, Γ2, Γ3, Γ4 και Δ1, Δ2, Δ3, Δ4 στους 4 κύκλους του πειραματισμού, αντίστοιχα. Ο γενότυπος των χοιριδίων που επιλέχτηκαν και χρησιμοποιήθηκαν σε όλους τους κύκλους του πειραματισμού ήταν μιγάδες F1 γενεάς από τα «υβρίδια» >Seghers x +Whiteroc. Παρασκευάστηκαν 4 είδη πειραματικών σιτηρεσίων (Α, Β, Γ και Δ), ένα για την καθεμιά από τις 4 ομάδες, σε σύγχρονο εργοστάσιο παραγωγής ζωοτροφών με την προσθήκη σε αυτά 0%, 7,5%, 10%, και 12,5% αντίστοιχα, αλεσμένων χαρουπιών ελληνικής παραγωγής. Τα 4 είδη σιτηρεσίων ήταν ισοενεργειακά και ισοαζωτούχα και γενικώς ισορροπημένα ως προς όλες τις θρεπτικές ουσίες, καλύπτοντας τις ανάγκες των πειραματόζωων στα 3 στάδια της πάχυνσής τους (απογαλακτισμός, προπάχυνση και τελική πάχυνση). Κατά τον πειραματισμό, που διήρκεσε 150 ημέρες, έγινε ο προσδιορισμός όλων των παραμέτρων αξιοποίησης του σιτηρεσίου των χοίρων που αναφέρθηκαν παραπάνω.
Υπολογιστική ανάλυση της διάδοσης ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε ασύρματες επικοινωνίες εσωτερικού χώρου
Authors: Θεοφιλογιαννάκος Γεώργιος
Published: January 2014

Στις σύγχρονες ασύρματες επικοινωνίες, για την σχεδίαση ενός δικτύου ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην απόδοση, στην μείωση του κόστους, στην ασφάλεια και στην συμμόρφωση με τους κανονισμούς ασφαλείας. Έτσι, για τη σχεδίαση δικτύων σε εσωτερικούς χώρους εφαρμόζονται υπολογιστικά μοντέλα για την πρόβλεψη της κατανομής του ηλεκτρικού πεδίου, των διαλείψεων και των φαινομένων πολλαπλών οδεύσεων σε εσωτερικούς χώρους. Οι κυρίαρχες μέθοδοι που χρησιμοποιείται για την προσομοίωση τέτοιων καναλιών διάδοσης ανήκουν στην οικογένεια των τεχνικών παρακολούθησης ακτίνας (ray-tracing). Οι μέθοδοι αυτές έχουν το μειονέκτημα ότι για την ακριβή περιγραφή όλων των μηχανισμών διάδοσης, όπως διαθλάσεις, ανακλάσεις και περιθλάσεις εντός κτιρίων πολύπλοκης γεωμετρίας απαιτείται η χάραξη τεράστιου αριθμού ακτίνων μαζί με την πλήρη τροχιά. Στην διατριβή αυτή προτείνεται μία νέα μέθοδος που συνδυάζει την ευρείας γωνίας παραβολική εξίσωση πολλαπλών βημάτων, βασισμένη στην προσέγγιση Pade και ολοκληρωτικές εξισώσεις. Στο πρώτο βήμα της μεθόδου η παραβολική εξίσωση εφαρμόζεται για τον υπολογισμό του πεδίου στο εσωτερικό των δομικών στοιχείων του κτιρίου. Η χρήση της παραβολικής εξίσωσης έχει το πλεονέκτημα ότι διασπά το τρισδιάστατο πρόβλημα στην διαδοχική επίλυση διδιάστατων προβλημάτων αλλά δεν λαμβάνει υπόψη κάποια σημαντικά φαινόμενα που έχουν να κάνουν με την προς τα πίσω σκέδαση. Έτσι στο δεύτερο βήμα θεωρώντας στο εσωτερικό των δομικών στοιχείων δευτερεύουσες πηγές εφαρμόζεται η μέθοδος των ολοκληρωτικών εξισώσεων με την οποία υπολογίζεται το πεδίο σε όλα τα σημεία του υπό εξέταση χωρίου. Για την επιβεβαίωση της καταλληλότητας της μεθόδου εφαρμόστηκε αρχικά η μέθοδος σε προβλήματα σκέδασης από διηλεκτρικό κύλινδρο και σφαίρα. Για την καλύτερη όμως τεκμηρίωση της ισχύος της μοντελοποιήθηκε ένα πολύπλοκο κτίριο αποτελούμενο από δώδεκα γραφεία συνολικού εμβαδού 535m2. Για τις προσομοιώσεις επιλέχθηκαν οι συχνότητες των 1 και 2.5GHz που είναι δύο από τις συνηθέστερες συχνότητες που χρησιμοποιούνται σε σύγχρονα ασύρματα συστήματα επικοινωνιών. Τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων συγκρίθηκαν με μετρήσεις σε 98 διαφορετικά σημεία του χωρίου υπολογισμού επιβεβαιώνοντας ότι η προτεινόμενη μέθοδος παρέχει ακριβή πρόβλεψη της λαμβανόμενης ισχύος σε κάθε σημείο του υπολογιστικού χωρίου και μπορεί να αποτελέσει μια ισχυρή μέθοδο για τον σχεδιασμό σύγχρονων ασυρμάτων δικτύων καθώς και δικτύων κινητής τηλεφωνίας.
Αντιλήψεις και πρακτικές των εκπαιδευτικών ως προς τη διαχείριση της εκπαιδευτικής ανισότητας και μαθητική επίδοση
Authors: Φραγκούλης Γεώργιος
Published: January 2014

Σε αυτήν την εργασία διερευνάται η συγκρότηση των αντιλήψεων και των πρακτικών των εκπαιδευτικών ως προς τη διαχείριση της εκπαιδευτικής ανισότητας στο ελληνικό κοινωνικό και εκπαιδευτικό πλαίσιο. Πιο συγκεκριµένα, διερευνάται πώς οι εκπαιδευτικοί αντιλαµβάνονται τα αίτια της άνισης σχολικής επίδοσης των µαθητών και ποιες πρακτικές χρησιµοποιούν για την ενίσχυση των µαθητών χαµηλής επίδοσης. Η αναγνωστική ικανότητα αποτελεί το πεδίο διερεύνησης των αντιλήψεων και των πρακτικών των εκπαιδευτικών. Η άνιση ανάπτυξη της αναγνωστικής ικανότητας των µαθητών σχετίζεται εν πολλοίς µε την ανισότητα στη σχολική τους επίδοση, αλλά και έχει ευρύτερες συνέπειες ως προς τη µελλοντική τους δυνατότητα να συµµετέχουν στις κοινωνικο-οικονοµικές και πολιτισµικές δραστηριότητες µιας κοινωνίας. Το µέγεθος της εκπαιδευτικής ανισότητας που οι εκπαιδευτικοί καλούνται να διαχειριστούν διερευνάται µέσω της επισκόπησης της σχετικής βιβλιογραφίας και της δευτερογενούς ανάλυσης των δεδοµένων της έρευνας PIRLS για την αναγνωστική ικανότητα. Ο στόχος αυτής της µελέτης είναι να σκιαγραφηθεί το πλαίσιο της ανισότητας µέσα στο οποίο οι εκπαιδευτικοί δρουν και που εν µέρει συµµετέχει στη συγκρότηση των αντιλήψεων τους. Παράλληλα, µέσα από τη συγκεκριµενοποίηση των µορφών που λαµβάνει η ανισότητα στην αναγνωστική ικανότητα µαθητών διαφορετικής κοινωνικο-πολιτισµικής προέλευσης, αναδεικνύεται η σηµασία των πρακτικών των εκπαιδευτικών.
Πειραματικό μοντέλο επιληψίας σε νεαρούς επίμυες
Authors: Παπαδοπούλου Ηλιάνα
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή σκοπό έχει τη διερεύνηση του ρόλου του ΝΟ στην επιληψία πειραματοζώων κατά τα πρώτα στάδια της ζωής και ειδικότερα στους παρατεινόμενους σπασμούς που παρατηρούνται σε υπόστρωμα υποξικών νεογνικών σπασμών. Στο πειραματικό μοντέλο που εφαρμόσθηκε, επίμυες ηλικίας 10 ημερών εκτίθενται σε υποξικές συνθήκες με σταδιακή μείωση της συγκέντρωσης του οξυγόνου από 7% σε 4%, για 15 λεπτά. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν ζώα που παρουσίασαν περισσότερους από 5 τονικοκλονικούς σπασμούς κατά τη διάρκεια της υποξίας. Στους ίδιους επίμυες, σε ηλικία 21 ημερών, προκλήθηκε επεισόδιο παρατεινόμενης επιληπτικής κρίσης (status epileptcus-SE), με τη χορήγηση καϊνικού οξέος (ΚΑ) (10mg/kg, ενδοπεριτοναϊκά). Για τη μελέτη του ρόλου του ΝΟ, σε μία ομάδα πειραματοζώων, 30 λεπτά πριν την χορήγηση του ΚΑ, χορηγήθηκε 7-Νιτροϊνδαζόλη (50mg/kg), που είναι εκλεκτικός αναστολέας της νευρωνικής συνθάσης του ΝΟ (nNOs). Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη περιελάμβαναν την κλινική αξιολόγηση των επιληπτικών κρίσεων, δοκιμασίες συμπεριφοράς (ανοιχτού και υδάτινου λαβύρινθου, δοκιμασίες παθητικής και ενεργητικής αποφυγής) και ιστολογική και ανοσοϊστοχημική αξιολόγηση της νευροεκφύλισης (4, 24, 48, 72, 96 ώρες) και των βρυωδών εκβλαστήσεων (50 ημέρες μετά το SE). Με βάση τα αποτελέσματα της μελέτης, η αναστολή της παραγωγής του ΝΟ από τους νευρώνες δεν φαίνεται να επηρεάζει την κλινική εικόνα των πειραματοζώων κατά την οξεία φάση του SE, ωστόσο φαίνεται να ασκεί νευροπροστατευτική δράση καθώς μειώνει το ποσοστό του νευρωνικού θανάτου. Η δράση αυτή ασκείται μέσω της αναστολής της νεκρωτικής αλλά όχι της αποπτωτικής διαδικασίας για τους νευρώνες, ενώ στα αστροκύτταρα 96 ώρες μετά το SE, η αναστολή της παραγωγής του ΝΟ φάνηκε να προκαλεί έκφραση δεικτών αποπτωτικού θανάτου. Πιθανόν αυτός να είναι ένας μηχανισμός προστασίας από τις αρνητικές συνέπειες της αστροκυττάρωσης μετά από επιληπτικές κρίσεις. Παράλληλα, η ανατολή του ΝΟ δεν επέδρασε σημαντικά στην έκπτωση των ανώτερων φλοιϊκών λειτουργιών που παρατηρούνται λόγω της επιληπτογένεσης, αν και μείωσε το ποσοστό των εκβλαστήσεων των βρυωδών ινών της CA3 περιοχής του ιπποκάμπου. Οι μεταβολές αυτές στην πλαστικότητα των συνάψεων και τη συναπτική αναδιοργάνωση, ωστόσο, δε φαίνεται να έχει έμμεση συσχέτιση με την επίδοση των πειραματοζώων στις δοκιμασίες συμπεριφοράς. Το γεγονός όμως ότι η αναδιοργάνωση των συνάψεων μετά από επιληπτικές κρίσεις καθιστά τον εγκέφαλο πιο ευάλωτο στην εμφάνιση νέων επιληπτικών κρίσεων, φαίνεται να περιορίζεται με την αναστολή του ΝΟ. Η κλινική εκδήλωση αυτής της παρατήρησης ήταν η εμφάνιση υποτροπιαζουσών επιληπτικών κρίσεων στην ομάδα του ΚΑ κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης τους μέχρι την ηλικία των 70 ημερών.
Μελέτη της δράσης της ιξωδοκαναλοστομίας (viscocanalostomy) σε διάφορες μορφές γλαυκωμάτων
Authors: Στάγκος Αλέξανδρος-Αθανάσιος
Published: January 2014

Το ΓΕΝΙΚΟ ΜΕΡΟΣ του παρόντος πονήματος περιλαμβάνει την εισαγωγή (όπου τονίζεται ότι κύριος σκοπός της διατριβής είναι να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα της επιτροπής της ΑΑΟ Ophthalmic Technology Assessment; Non Penetrating Glaucoma Surgery 2001), στοιχειώδη ταξινόμηση των γλαυκωμάτων, στοιχεία ανατομίας της παραγωγής και αποχέτευσης του υδατοειδούς υγρού, σύγχρονες αντιλήψεις για την παραγωγή και αποχέτευση του ΥΥ, αναδρομή στη θεραπεία των γλαυκωμάτων όπου τονίζεται ότι η κατεξοχήν χειρουργική αντιμετώπιση είναι και σήμερα η τραμπεκουλεκτομή, που, όμως, συνοδεύεται από σημαντικές διεγχειρητικές και μετεγχειρητικές επιπλοκές. Το ΕΙΔΙΚΟ ΜΕΡΟΣ του παρόντος πονήματος αποτελεί τη βασική συμβολή μας στη μελέτη της δράσης της ιξωδοκαναλοστομίας σε διάφορες μορφές γλαυκωμάτων. […]
Αξιολόγηση της γονοτοξικότητας ψυχοθεραπευτικών σκευασμάτων σε λεμφοκύτταρα ανθρώπου
Authors: Ακριτοπούλου Κυριακή
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή γίνεται προσπάθεια να μελετηθεί η κυτταρογενετική επίδραση μερικών γνωστών ψυχοτρόπων ουσιών, στα λεμφοκύτταρα καλλιεργειών περιφερικού αίματος υγιών αιμοδοτών (in vitro). Διερευνήθηκε η δραστικότητα εννέα αντιπροσωπευτικών σκευασμάτων, των κυριότερων κατηγοριών ψυχοθεραπευτικών φαρμάκων: κλοζαπίνης (CZP), ρισπεριδόνης (RSD), ολανζαπίνης (OLZ) και ζιπραζιδόνης (ZPN), που κατατάσσονται στα μείζονα ηρεμιστικά, διαζεπάμης (DZ), αλπραζολάμης (AZ), λοραζεπάμης (LZ) και βρωμαζεπάμης (BZ), που ανήκουν στα ήπια ηρεμιστικά και του βαλπροϊκού οξέος (BΟ), που χρησιμοποιείται κυρίως ως αντιεπιληπτικό. Επίσης, εξετάστηκε και η κυτταρογενετική συμπεριφορά τεσσάρων νεοσυντεθεισών 1,5-βενζοδιαζεπινών στο ίδιο πειραματικό υλικό. Η αύξηση των SCEs και η πτώση του PRI στις καλλιέργειες λεμφοκυττάρων περιφερικού αίματος υγιών αιμοδοτών, μετά την επίδραση των εννέα ψυχοφαρμάκων που μελετήσαμε, αποδεικνύουν τη γονοτοξική και κυτταροστατική δραστικότητα των ουσιών αυτών in vitro και σε συγκεντρώσεις ισοδύναμες με τις από του στόματος χορηγούμενες αντίστοιχες δόσεις. Όλα τα μελετώμενα φάρμακα παρουσίασαν κυτταροτοξικότητα κυρίως στις υψηλότερες από του στόματος χορηγούμενες δόσεις, ενώ η κυτταροστατικότητα περιορίζεται σε μερικά από αυτά (CZP, ZPN, DZ, AZ, BZ και BO). Τα αποτελέσματά των νεοσυντεθεισών 1,5-βενζοδιαζεπινών ήταν εντυπωσιακά, καθώς οι 3 από αυτές προκάλεσαν συμπίεση των SCEs και έλλειψη κυτταροστατικής δράσης, ενώ η 4η αποδείχθηκε κυτταρογενετικά αδρανής.
Συγκριτικός προσδιορισμός του ασκορβικού και δεϋδροασκορβικού οξέος στο πλάσμα και τα λευκά αιμοσφαίρια με τη μέθοδο της υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης
Authors: Πασχαλίδου Σμάρω
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να βρεθούν οι ιδανικές συνθήκες προσδιορισμού του ΑΑ με HPLC, ώστε να διασφαλιστεί η σταθερότητα, η εξειδίκευση και η ευαισθησία τόσο σε δείγματα πλάσματος, όσο και λευκών αιμοσφαιρίων. Για το λόγο αυτό αναζητήθηκαν οι καταλληλότερες συνθήκες επεξεργασίας των δειγμάτων, ώστε να επιτευχθεί η ποσοτική αναγωγή του DHA. Τέλος, για να αξιολογηθεί η αξιοπιστία και η επαναληψιμότητα της μεθόδου, εφαρμόστηκε σε μεγάλο αριθμό υγιών ατόμων, καπνιστών και μη καπνιστών, δηλαδή σε συνθήκες μεταβαλλόμενης συγκέντρωσης του ΑΑ. H μέθοδος εφαρμόστηκε σε 100 υγιή άτομα, άνδρες και γυναίκες καπνιστές και μη καπνιστές. Τα άτομα χωρίστηκαν σε ομάδες των 10 ατόμων κατά ηλικία (δέκα έτη) και φύλο και προσδιορίστηκε το ΑΑ και το DHA στο πλάσμα και τα λευκά αιμοσφαίρια. Συνοπτικά, τα αποτελέσματα που προέκυψαν από την εργασία μας ήταν: 1) το ΑΑ εμφανίζει μεγαλύτερη σταθερότητα τόσο σε ρυθμιστικό διάλυμα φωσφορικών pH=5, όσο και σε διάλυμα μ-φωσφορικού οξέος 2) η ιδανική μέθοδος προσδιορισμού είναι η HPLC σε συνδυασμό με χρωματογραφική στήλη αντίστροφης φάσης C18 και σε συνδυασμό δύο ανιχνευτών, υπεριώδους φωτός και ηλεκτροχημικού σε σειρά 3) οι βέλτιστες συνθήκες αναγωγής του DHA σε ΑΑ είναι σε pH=7 και περίσσεια διθειοθρεϊτόλης ως αναγωγικό 4) παρατηρήθηκε πτωτική τάση των επιπέδων ΑΑ πλάσματος σε συνδυασμό α) με το κάπνισμα β) με την πρόοδο της ηλικίας 5) οι τιμές του ΑΑ των μη καπνιστών, είναι παρόμοιες και στα δύο φύλα 6) οι τιμές του ΑΑ στο πλάσμα των καπνιστών είναι ψηλότερες στις γυναίκες ανεξαρτήτως ηλικίας 7) στα πολυμορφοπύρηνα οι γυναίκες μέχρι την ηλικία των 50 ετών, έχουν σταθερά υψηλότερα επίπεδα ΑΑ ανεξαρτήτως καπνίσματος, πιθανώς λόγω της ύπαρξης υψηλών επιπέδων οιστρογόνων. Αντίθετα στις ηλικίες άνω των 50 ετών, οι τιμές του ασκορβικού οξέος μεταξύ των δύο φύλων εξισώνονται 8) στα μονοπύρηνα παρατηρήθηκε μείωση των επιπέδων ΑΑ λόγω καπνίσματος μόνο στους άνδρες 20-50 ετών 9) στους μη καπνιστές δεν βρέθηκε DHA στα μονοπύρηνα, ούτε στα πολυμορφοπύρηνα.
Φλεγμονώδης αντίδραση και οξειδωτική βλάβη σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χρόνια αιμοκάθαρση
Authors: Κιρμιζής Δημήτριος
Published: January 2014

Εισαγωγή: Η χρόνια φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες θεωρούνται από τους βασικούς παράγοντες που ενέχονται στην παθογένεια της επιταχυμένης αθηρωματικής νόσου που χαρακτηρίζει τον πληθυσμό των ασθενών με ΧΝΝ τελικού σταδίου. Μελέτες τα τελευταία χρόνια παρέχουν ενδείξεις ότι οι στατίνες, πέραν των αντι-λιπιδαιμικών δράσεών τους, ασκούν και αρκετές πλειοτρόπες, αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές, δράσεις. Επιπλέον, η βιταμίνη Ε, γνωστή αντιοξειδωτική ουσία, τα τελευταία χρόνια έχει εφαρμοσθεί ως επικάλυψη σε μεμβράνες αιμοκάθαρσης, με σκοπό τη μείωση του οξειδωτικού στρες των αιμοκαθαιρόμενων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της ενδεχόμενης επίδρασης των δύο αυτών θεραπευτικών παρεμβάσεων σε δείκτες ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας, φλεγμονής και οξειδωτικού στρες σε χρονίως αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς. […]
Φαρμακοκινητική μελέτη και τοξικότητα των COX-2 αναστολέων στο καρδιαγγειακό σύστημα επιμύων
Authors: Δελβιζή Ευαγγελία
Published: January 2014

Σκοπός αυτής της διατριβής ήταν η μελέτη της επίδρασης των COX-2 αναστολέων στο καρδιαγγειακό σύστημα επίμυων, καθορίζοντας τις βιοχημικές, τοξικολογικές και ιστολογικές αλλαγές σε σχέση με το χρονικό διάστημα χορήγησης. Προσδιορίσθηκαν οι συγκεντρώσεις της ροφεκοξίμπης στον ορό αίματος επίμυων μετά από την υποδόρια χορήγησή της σε 4 ομάδες αρσενικών επίμυων Wistar σε δόση 25mg/kg Β.Σ εφάπαξ για 10, 20, 30 και 45 ημέρες. Άλλες 4 ομάδες χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες. Στο τοξικολογικό μέρος αναπτύχθηκε μια νέα πρωτότυπη HPLC-UV μέθοδος για την ανίχνευση και τον ποσοτικό προσδιορισμό της ροφεκοξίμπης. Στις 45 ημέρες, η συγκέντρωση της ροφεκοξίμπης ήταν στατιστικώς σημαντική (p=0,0027). Στο βιοχημικό μέρος σημειώθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές όλων των βιοχημικών δεικτών της καρδιαγγειακής και μεταβολικής δυσλειτουργίας (SGOT/SGPT, CPK, CRP και τροπονίνη) που ήταν χρονο-εξαρτώμενες, με εξαίρεση τη χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια, που οι τιμές τους παρουσίασαν διακυμάνσεις. Η ιστολογική μελέτη δεν ανίχνευσε ιστολογικές και δομικές αλλοιώσεις στο μυοκάρδιο των πειραματοζώων σε σχέση με των μαρτύρων στο οπτικό μικροσκόπιο.
Πειραματική διερεύνηση της επιδράσεως της λεπτίνης στον υποθαλαμοϋποφυσιακό άξονα
Authors: Αρναούτογλου Χρήστος
Published: January 2014

Η εργασία εστίασε στην επίδραση της λεπτίνης στην τονική έκκριση των γοναδοτροπινών. Οι θήλεις επίμυες της φυλής Wistar, που χρησιμοποιήθηκαν διαιρέθηκαν στις ακόλουθες ομάδες: Την ομάδα Α που περιλάμβανε άθικτα ζώα (γενικοί μάρτυρες), την ομάδα Β στα ζώα της οποίας χορηγήθηκε μόνο λεπτίνη (ειδικοί μάρτυρες) και σε τρεις ομάδες (Γ, Δ, και Ε) πειραματοζώων στα οποία, αφού καταστράφηκαν με επίδραση ηλεκτρικού ρεύματος είτε ο τοξοειδής (ομάδα Γ), είτε ο κοιλιακός-έσω πυρήνας (ομάδα Δ) του υποθαλάμου, είτε και οι δύο μαζί (ομάδα Ε), στη συνέχεια χορηγήθηκε λεπτίνη στερεοταξικά στην τρίτη κοιλία. Ακολούθησαν δύο αιμοληψίες μετά από 6 και 24 ώρες, οπότε μετρήθηκαν η LH και η FSH στον ορό του αίματος. Η επιλογή καταστροφής του τοξοειδή και του κοιλιακού-έσω πυρήνα έγινε επειδή αυτοί ελέγχουν την τονική έκκριση των LH και FSH και επειδή αποτελούν θέση του εγκεφάλου στην οποία εκφράζονται με αφθονία και ποικιλία οι υποδοχείς της λεπτίνης (Οb-R). Διαπιστώθηκε σημαντική αύξηση της LH (340%) στις 6 ώρες, μετά την χορήγηση στα λεπτίνης ζώα της ομάδας Β, η οποία αποσβέσθηκε στις 24 ώρες. Η ιδία απάντηση, αλλά ασθενέστερη, παρατηρήθηκε στα ζώα των ομάδων Γ και Δ (148% και 157% αντίστοιχα). Η αύξηση ήταν ακόμη μικρότερη, χωρίς βέβαια να εξαλείφεται πλήρως, όταν καταστράφησαν και οι δύο πυρήνες (123%). Συμπεραίνεται επομένως, ότι η λεπτίνη εμφανίζεται ότι δρα τόσο στους πυρήνες του υποθαλάμου όσο και απευθείας στην υπόφυση. Η FSH διπλασιάσθηκε στο πρώτο εξάωρο μετά τη χορήγηση λεπτίνης στα ζώα της ομάδας Β και σε 24 ώρες επανέκαμψε στα προηγούμενα επίπεδα. Η καταστροφή των πυρήνων (τοξοειδούς ή/και κοιλιακού) δεν είχε συνέπειες στην αύξηση της έκκρισης της FSH. Η διαφορετική επίδραση της λεπτίνης στην έκκριση των γοναδοτροπινών θα μπορούσε να αποδοθεί στα ακόλουθα: α) διαφορετική εντόπιση των Οb-R υποδοχέων β) διαφορετική ισομορφή Ob-R, γ) διαφορετικό μηχανισμό ορμονικής δράσης ή τέλος δ) στην ύπαρξη διαφορετικού εκλυτικού παράγοντα για LH και FSH.
Σχολείο και έφηβοι χρήστες ψυχοτρόπων ουσιών
Authors: Κουτρουβίδης Παναγιώτης
Published: January 2014

Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθούν στοιχεία που αφορούν τη σχολική πορεία των εφήβων χρηστών ψυχοτρόπων ουσιών ,καθώς και παραγόντων που την επηρεάζουν ή αλληλεπιδρούν ώστε να την διαμορφώσουν .Μελετήθηκαν ποιοτικά, ημιδομημένες συνεντεύξεις από εφήβους και γονείς που παρακολουθούσαν τα θεραπευτικά προγράμματα ΚΕΘΕΑ ΣΤΡΟΦΗ και ΚΕΘΕΑ ΠΛΕΥΣΗ .Το υλικό που μελετήθηκε αφορούσε 30 εφήβους (16-22 ετών ) και 27 γονείς (41- 63 ετών), ενώ χρησιμοποιήθηκε για την επεξεργασία του , η μέθοδος Grounded Theory Analysis . Αποκαλύπτεται ένας πληθυσμός που πλήττεται στο σύνολό του από το φαινόμενο της σχολικής αποτυχίας και σε μεγάλα ποσοστά από το φαινόμενο της σχολικής διακοπής. Ωστόσο οι έφηβοι αυτοί κατορθώνουν να αποπειραθούν, οι περισσότεροι με επιτυχία, την εκπαιδευτική τους επανασύνδεση με την διαμεσολάβηση του θεραπευτικού πλαισίου και αξιοποιώντας τις εκπαιδευτικές υπηρεσίες που προσφέρονται (συμβουλευτική σε θέματα εκπαίδευσης , φοίτηση σε Μεταβατικό Σχολείο).Το γενικό σενάριο που αποτυπώνει την σχολική τους διαδρομή περιγράφει ένα πληθυσμό που ξεκινά την σχολική εκπαίδευση, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα επιδόσεων ,ενώ αναπτύσσονται με το χρόνο, προβλήματα συμπεριφοράς την χρονική περίοδο του Δημοτικού. Ο πληθυσμός αυτός των εφήβων μεγαλώνει σε οικογένειες με πολλά και ποικίλα προβλήματα και γονείς που αδυνατούν να τα διαχειριστούν .Το θέμα των σχολικών επιδόσεων του παιδιού γίνεται προνομιακό πεδίο ισχυρών συγκρούσεων ,γεγονός που επηρεάζει και την σχολική προσαρμογή στις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού. Η μετάβαση από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο σηματοδοτεί την περίοδο που ο έφηβος, βιώνοντας προσωπικές δυσκολίες ( ανασφάλεια , ανάγκη αναγνώρισης και επιβεβαίωσης , δυσκολίες ένταξης στο νέο σχολικό περιβάλλον), σχετίζεται με κύκλους άλλων εφήβων, συνήθως μεγαλυτέρων του με παραβατικές συμπεριφορές και συνήθειες χρήσης ψυχοτρόπων ουσιών . Η αναζήτηση αυτή θα τον οδηγήσει σε σύγκρουση με το θεσμό του σχολείου και τους ανθρώπους που τον εκπροσωπούν. Για μια μεγάλη ομάδα εφήβων οι συνεχείς αλλαγές σχολικού περιβάλλοντος ,θα τους οδηγήσουν στην σχολική διακοπή , η οποία συνοδεύεται με ραγδαία επιδείνωσή σε όλα τα επίπεδα της ζωής τους ( υγεία, ουσίες χρήσης , παραβατικότητα κλπ) Η ένταξη των εφήβων και των οικογενειών τους στα θεραπευτικά προγράμματα και η αξιοποίηση εκ μέρους τους των υπηρεσιών τους, δημιουργούν συνθήκες για την συνολική μετακίνησης τους σε επίπεδο αξιών, στάσεων και συμπεριφορών που αφορούν την εκπαίδευση , γεγονός που δημιουργεί συνθήκες για εκπαιδευτική και σχολική επανένταξη, ακόμη και σε περιπτώσεις που η προσπάθεια αυτή πραγματοποιείται στα σχολεία που οι έφηβοι είχαν διακόψει. Αναδεικνύονται προς συζήτηση θέματα ,όπως η αντιμετώπιση σημαντικών κρίσεων της οικογένειας και διαχείρισης των προβλημάτων, ο παιδαγωγικός χαρακτήρας του σχολείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και η διαχείριση θεμάτων των μαθητών , η εμφάνιση και η αντιμετώπιση φαινομένων χρήσης ουσιών στις σχολικές μονάδες , η ανάπτυξη προγραμμάτων πρόληψης εντός αυτών ,οι επιτυχημένες στρατηγικές εκπαιδευτικής επανένταξης για τον πληθυσμό των πρώην χρηστών .
Δημιουργία χωρικού συστήματος υποστήριξης λήψης αποφάσεων για τη χωροθέτηση μονάδων εδαφικής διάθεσης αποβλήτων
Authors: Κοντός Θεμιστοκλής
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή ασχολείται με την αξιολόγηση της καταλληλότητας γης για τη χωροθέτηση οχλουσών δραστηριοτήτων. Περίπτωση εφαρμογής, είναι η εκτίμηση της καταλληλότητας της νήσου Λήμνου για τη χωροθέτηση μιας Μονάδας Εδαφικής #ιάθεσης Απορριμμάτων. Στόχος της είναι η διερεύνηση, η ανάπτυξη και η εφαρμογή σύγχρονων μεθοδολογικών εργαλείων που προσφέρει η Γεωπληροφορική, η Πολυκριτηριακή Ανάλυση και η Ασαφής Λογική. Παράλληλα αναπτύχθηκε ένα Χωρικό Σύστημα Υποστήριξης Λήψης Αποφάσεων, το οποίο χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την εφαρμογή της προτεινόμενης μεθοδολογίας. Το πρώτο στάδιο είναι η συλλογή και οργάνωση των απαραίτητων χωρικών και μη χωρικών δεδομένων. Παράλληλα, γίνεται ο καθορισμός της ιεραρχικής δομής του πολυκριτηριακού προβλήματος. Επιλέχθηκε προσέγγιση ιεραρχικής δομής πέντε επιπέδων σύμφωνα με την οποία στο πρώτο επίπεδο βρίσκεται ο τελικός στόχος, στο δεύτερο επίπεδο βρίσκονται τα κριτήρια απόφασης, στο τρίτο επίπεδο βρίσκονται τα κριτήρια αξιολόγησης, στο τέταρτο επίπεδο βρίσκονται τα υποκριτήρια αξιολόγησης και στο πέμπτο επίπεδο βρίσκονται οι χωρικές και μη χωρικές ιδιότητες των παραμέτρων. Για τη στάθμιση των παραμέτρων χρησιμοποιείται η Μέθοδος Αναλυτικής Ιεράρχησης, η οποία έχει ως κύριο χαρακτηριστικό τον μειωμένο βαθμό του υποκειμενικού παράγοντα. Για τη βαθμολόγηση των περιοχών, χρησιμοποιείται η μέθοδος της Υποκειμενικής Αξιολόγησης για τις διακριτές παραμέτρους και η θεωρία των Ασαφών Συνόλων για τις συνεχείς παραμέτρους. Για τον υπολογισμό του δείκτη καταλληλότητας, χρησιμοποιούνται οι μέθοδοι Σταθμισμένος Μέσος, Σταθμισμένο Γινόμενο, TOPSIS και Συμβιβαστικός Προγραμματισμός. Στη συνέχεια, γίνεται η ανάλυση των αποτελεσμάτων και η ανάδειξη των ευρύτερα κατάλληλων περιοχών. Εκτελούνται διάφορα επίπεδα επεξεργασίας του δείκτη καταλληλότητας με την εφαρμογή μεθόδων Χωρικής Αυτοσυσχέτισης, Χωρικής Εντροπίας και Χωρικής Ομαδοποίησης. Οι ευρύτερα κατάλληλες περιοχές, προκύπτουν από την εφαρμογή λογικών κανόνων. Το αποτέλεσμα της συγκεκριμένης διαδικασίας ανέδειξε 28 διακριτές περιοχές, οι οποίες έχουν τιμές του δείκτη καταλληλότητας οι οποίες κυμαίνονται από 0.7936 έως 0.8673 και καλύπτουν το 9.7% επί του συνόλου της έκτασης της νήσου. Τέλος, εκτελείται ανάλυση ευαισθησίας τόσο στα αποτελέσματα που προκύπτουν από την εφαρμογή της προτεινόμενης μεθοδολογίας όσο και σε κάποια κρίσιμα σημεία της
Συγκριτική διερεύνηση της αρχιτεκτονικής συγκρότησης και της περιβαλλοντικής συμπεριφοράς των παραδοσιακών κατοικιών του 19ου αιώνα στην Φλώρινα
Authors: Οικονόμου Αινείας
Published: January 2014

Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική κάθε τόπου βασίζεται στη συσσωρευμένη εμπειρία και πρακτική πολλών αιώνων και μπορεί να αποτελέσει συνεχή πηγή γνώσης. Η χρήση τοπικών υλικών στην κατασκευή των κτιρίων, ο εναρμονισμός με το άμεσο φυσικό περιβάλλον και τις τοπικές κλιματικές συνθήκες είναι ορισμένοι από τους βασικούς καθοριστικούς παράγοντες του ιδιαίτερου αρχιτεκτονικού χαρακτήρα μιας περιοχής. Σε αυτή τη διατριβή, πραγματοποιείται μια διερεύνηση της αρχιτεκτονικής (των τυπολογικών, μορφολογικών και κατασκευαστικών χαρακτηριστικών) της παραδοσιακής κατοικίας της Φλώρινας κατά την τελευταία περίοδο της Τουρκοκρατίας. Παράλληλα, δίνεται βάρος στη συγκριτική θεώρηση αυτών των χαρακτηριστικών με τα αντίστοιχα που συναντώνται σε άλλα αστικά κέντρα της Δυτικής Μακεδονίας, καθώς και της ευρύτερης περιοχής των Βαλκανίων και της Τουρκίας. Μέσα από αυτή τη σύγκριση προκύπτουν οι ομοιότητες και οι τοπικές ιδιαιτερότητες και διαφοροποιήσεις που χαρακτηρίζουν την παραδοσιακή κατοικία του 19ου αιώνα στη Φλώρινα, ως προς τη διάταξη των χώρων στην κάτοψη, τα μεγέθη τους, αλλά και τις αναλογίες του όγκου του κτίσματος και τα ρυθμολογικά χαρακτηριστικά των όψεων. Επίσης, διαφαίνεται το υψηλό επίπεδο σχεδιασμού και τυποποίησης που χαρακτηρίζει την κατοικία της περιόδου αυτής και βασίζεται σε συγκεκριμένα μετρικά μοντέλα, συσχετιζόμενα με το μετρικό σύστημα του τεκτονικού πήχη. Η μελέτη περιλαμβάνει ακόμα στοιχεία σχετικά με την πόλη και το φυσικό περιβάλλον της, τη συγκρότηση της και τις σχέσεις μεταξύ δομημένου και ελεύθερου χώρου. Πέρα από τα παραπάνω, η διατριβή αυτή αναλύει την επίδραση που έχει το κλίμα στο σχεδιασμό των παραδοσιακών κατοικιών του 19ου αιώνα στη Φλώρινα. Μέσα από αυτήν την ανάλυση προκύπτει ότι ο προσανατολισμός του οικοπέδου και κατά συνέπεια του κτίσματος, αλλά συγχρόνως και οι συγκεκριμένες κλιματικές συνθήκες της περιοχής (δριμείς, ψυχροί χειμώνες και θερμά, ξηρά καλοκαίρια), επηρέαζαν δραστικά τον σχεδιασμό των κατοικιών. Σε κάθε μεμονωμένη κατοικία,εντοπίζονται αρχιτεκτονικοί και κατασκευαστικοί χειρισμοί, που είχαν ως στόχο την εξασφάλιση των καλύτερων δυνατών συνθηκών θερμικής και οπτικής άνεσης στους εσωτερικούς χώρους κατά τις διαφορετικές εποχές του έτους. Συγχρόνως, αναγνωρίζεται ότι πέρα από τον υψηλό βαθμό σχεδιασμού της σε επίπεδο κάτοψης και όψης, η κατοικία της περιόδου της Τουρκοκρατίας χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη αντιμετώπιση απέναντι στα υλικά και τους φυσικούς πόρους. Τέλος, γίνεται σαφής ο ενεργός ρόλος των κατοίκων και κυρίως η προσαρμοστική συμπεριφορά τους στις διαφορετικές περιβαλλοντικές συνθήκες που επικρατούν κατά τη διάρκεια του χρόνου.
Διερεύνηση επίδρασης της στρατηγικής για τη διοίκηση αλυσίδας εφοδιασμού στην εξυπηρέτηση πελάτη
Authors: Θεοδωράς Δημήτριος
Published: January 2014

Η διερεύνηση της επίδρασης της στρατηγικής logistics στην εξυπηρέτηση πελάτη διατυπώνεται στην παρούσα μελέτη ως εξής: σε τι βαθμό η διαφορετική στρατηγική logistics των πελατών επηρεάζει τις αντιλήψεις τους για τη σημασία της εξυπηρέτησης που παρέχουν οι προμηθευτές. Η παρούσα ερευνητική προσπάθεια εξετάζει το βαθμό εσωτερικής και εξωτερικής ενοποίησης logistics των λιανέμπορων τροφίμων στη συνεργασία με τους προμηθευτές αλλά και την αντίληψή τους για την εξυπηρέτηση πελάτη που προσφέρουν οι προμηθευτές τροφίμων. Τα ερωτήματα που εξετάζονται στην παρούσα διατριβή είναι : α) η στρατηγική logistics αναφορικά με το βαθμό εσωτερικής και εξωτερικής ενοποίησης logistics διαφοροποιείται μεταξύ των λιανέμπορων τροφίμων που ανήκουν σε πολυεθνικές και ελληνικές επιχειρήσεις, β) οι προμηθευτές τροφίμων μπορούν να διαφοροποιήσουν την εξυπηρέτηση πελάτη (παρεχόμενο επίπεδο και στοιχεία εξυπηρέτησης) ανάλογα με τη στρατηγική logistics που εφαρμόζουν οι λιανέμποροι τροφίμων, γ)οι προμηθευτές τροφίμων μπορούν να διαφοροποιήσουν την εξυπηρέτηση πελάτη (παρεχόμενο επίπεδο και στοιχεία εξυπηρέτησης) ανάλογα με τις διαφορετικές κατηγορίες προϊόντων τροφίμων. Δεδομένου ότι οι αντιλήψεις για την εξυπηρέτηση πελάτη μπορεί να διαφέρουν ανά κατηγορία προϊόντων και επειδή στον κλάδο τροφίμων τα προϊόντα ανάλογα με τις συνθήκες αποθήκευσης και διανομής διακρίνονται σε διάφορες χαμηλές θερμοκρασίες όπως ψυγείου-κατάψυξης και σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, η ανάλυση έγινε και για τις δύο διαφορετικές κατηγορίες προϊόντων.
Υπολογιστικές προσομοιώσεις κρυστάλλωσης πολυμερικών τηγμάτων
Authors: Ρωμανός Νικόλαος
Published: January 2014

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη της τήξης και κρυστάλλωσης δομών ισοτακτικού πολυπροπυλενίου. Στα πλαίσια της εργασίας αυτής μελετήθηκαν οι δομικές, θερμοδυναμικές και δυναμικές ιδιότητες ισοτακτικού πολυπροπυλενίου υπό διάφορες συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας, σε διάφορες φάσεις και γεωμετρίες. Καταρχάς κατασκευάστηκαν οι μοριακές δομές ισοτακτικού πολυπροπυλενίου από κρυσταλλικά δεδομένα (α, β, και γ μορφή) και τοποθετήθηκαν τα υδρογόνα στην α1 και α2 μορφή. Το πλήρες εύκαμπτο μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε για προσομοίωση του τήγματος σε προηγούμενη εργασία μεταφέρθηκε από το υπολογιστικό πακέτο LΑΜMPS στο υπολογιστικό πακέτο Gromacs με τετοιο τρόπο, ούτως ώστε να μη χρειάζεται καμιά τροποποίηση του κώδικα του πακέτου προσομοίωσης. Αναπαρήχθησαν σε μεγάλο βαθμό τα αποτελέσματα για τη δομή και την ογκομετρική συμπεριφορά στο τήγμα του ισοτακτικού πολυπροπυλενίου και έγινε μεταφορά του δυναμικού στην α2 κρυσταλλική μορφή του. Υπολογίστηκαν ιδιότητες της κρυσταλλικής φάσης, συμπεριλαμβανομένων των ελαστικών ιδιοτήτων αυτής. Μελετήθηκε το φαινόμενο της τήξης πολυμερικών δομών με τη χρησιμοποίηση κρυσταλλικών δομών πεπερασμένου μοριακού βάρους, οι οποίες κατασκευάστηκαν από αντίστοιχες απείρου μοριακού βάρους. Τέλος, έγινε προσπάθεια μελέτης του φαινομένου κρυστάλλωσης πολυμερικών τηγμάτων δημιουργώντας συστήματα επάλληλων στρωμάτων τήγματος-κρυστάλλου (δομές Σάντουιτς) και μελετώντας την εξέλιξή τους υπό διάφορες θερμοκρασίες. Όλες οι προσομοιώσεις διεξάχθηκαν με τη μέθοδο της μοριακής δυναμικής (MD). Κατά τη διάρκεια εκπόνησης της διδακτορικής διατριβής ο συγγραφέας συμμετέσχε στην επανασυναρμολόγηση και την επίβλεψη της συστάδας υπολογιστών (cluster) με τον κωδικό όνομα Hercules. Συμμετέσχε επίσης στην έρευνα αγοράς, στο σχεδιασμό, τη συναρμολόγηση και επίβλεψη της συστάδας υπολογιστών με το κωδικό όνομα Pericles, στην οποία και διεξάχθηκαν τα περισσότερα των υπολογιστικών πειραμάτων.
Διερεύνηση εναλλακτικών διατάξεων ψύξης καυσαερίου με ταυτόχρονη θέρμανση αερίου μίγματος σε αεροπορικούς κινητήρες
Authors: Κρητικός Κοσμάς
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται την υπολογιστική μελέτη εναλλακτικών διατάξεων ψύξης καυσαερίων, οι οποίες βρίσκουν εφαρμογή σε αεροπορικούς κινητήρες. Η μελέτη έγκειται στην διερεύνηση της συμπεριφοράς ενός εναλλάκτη τόσο από πλευράς απωλειών πίεσης όσο και της θερμικής του συμπεριφοράς. Η πτώση πίεσης εξετάζεται σαν συνάρτηση των γωνιών εισόδου του αέρα στον εναλλάκτη καθώς και της θερμοκρασίας αυτού. Εμπειρικοί νόμοι που εξήχθησαν από προγενέστερες πειραματικές μετρήσεις ενσωματώθηκαν σε εργαστηριακό υπολογιστικό κώδικα επίλυσης ροών. Οι νόμοι αυτοί προβλέπουν την πτώση πίεσης ανάλογα με την ταχύτητα και τη γωνία εισόδου καθώς και τη μεταφορά θερμότητας μεταξύ των δύο ρευμάτων του εναλλάκτη. Η επαλήθευση αυτών έγινε με την αριθμητική επίλυση της ροής, όπως αυτή διαμορφώνεται στην αεροσήραγγα που διεξήχθησαν τα πειράματα. Κατόπιν, έγινε επίλυση της ροής στον πυρήνα του εναλλάκτη ώστε να διασταυρωθούν τα παραπάνω αποτελέσματα αλλά και να κατανοηθεί σε βάθος ο μηχανισμός μεταφοράς θερμότητας. Για το σκοπό αυτό υπολογίστηκε ο τοπικός αριθμός Nusselt κατά μήκος της επιφάνειας κάθε σωλήνα του πυρήνα. Επίσης υπολογίστηκε ο μέσος αριθμός Nusselt κάθε σωλήνα όπως και ο συνολικός αριθμός Nusselt για διάφορες συνθήκες εισόδου του αέρα. Η μελέτη της ροής στον πυρήνα επιβεβαιώνει και την ακρίβεια των εμπειρικών νόμων. Επιπλέον, διερευνήθηκε η επίδραση των μη μόνιμων φαινομένων που λαμβάνουν χώρα στη μεταφορά θερμότητας. Τέλος, οι εμπειρικοί νόμοι εφαρμόστηκαν στην πραγματική διάταξη των εναλλακτών μέσα στο ακροφύσιο εξόδου καυσαερίων αεροπορικού κινητήρα, ώστε να επιλυθεί η ροή εκεί, χωρίς να απαιτείται η προσομοίωση της ροής στην ακριβή γεωμετρία του πυρήνα αυτών, και να γίνει βελτιστοποίηση της διάταξής τους μέσα στο ακροφύσιο, προκειμένου να μειωθούν οι απώλειες πίεσης που εισάγει η συνολική εγκατάσταση.
Πρότυπο αξιολόγησης της εγκυρότητας δομής συστημάτων πιστοποίησης γλωσσομάθειας
Authors: Τσομπάνογλου Μαρία
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή αποτελεί μία αξιολογική έρευνα, η οποία έχει ως στόχο την αξιολόγηση του Κρατικού πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας επιπέδου Β2 της αγγλικής γλώσσας, με βάση ένα σύγχρονο πλαίσιο ελέγχου της εγκυρότητας δομής μέσων αξιολόγησης. Σύμφωνα με το συγκεκριμένο αξιολογικό πλαίσιο, η εγκυρότητα δομής αποτελεί μία "συγκεντρωτική" έννοια, η οποία περικλείει τα υπόλοιπα είδη εγκυρότητας. Τα διαφορετικά είδη μαρτυρίας, τα οποία συγκεντρώθηκαν μέσω ποιοτικών, αλλά κυρίως ποσοτικών μεθόδων, μας οδήγησαν στην επιβεβαίωση της συνολικής εγκυρότητας του τεστ, καθώς και σε χρήσιμα συμπεράσματα για τη φύση της γλωσσικής επάρκειας, η οποία αξιολογείται από αυτό.
Η συμβολή των νοητικών πειραμάτων στη διδασκαλία της φυσικής
Authors: Βελέντζας Αθανάσιος
Published: January 2014

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή µελετάται η χρήση των Νοητικών Πειραµάτων (ΝΠ) ως εργαλείων στη διδασκαλία της Φυσικής. Συγκεκριµένα, διερευνάται κατά πόσο η χρήση των ΝΠ στη σχολική τάξη µπορεί να συµβάλλει αποτελεσµατικά στην προσέγγιση των µαθητών του Λυκείου µε έννοιες και θεωρίες της Φυσικής µε υψηλό βαθµό αφαίρεσης, όπως είναι οι θεωρίες της Φυσικής του 20ου αιώνα. […]
Θεωρία ομάδων και lie αλγεβρών
Authors: Κοφίνας Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Για ένα θετικό ακέραιο n, με n?2, έστω Fn(Tc) η σχετικά ελεύθερη ομάδα σε μια ελεύθερη στρέψης πολλαπλότητα των μηδενοδύναμων ομάδων κλάσης το πολύ c, Tc . Στην Fn(Tc) αντιστοιχούμε με φυσικό τρόπο δύο πεπερασμένης διάστασης μηδενοδύναμες Lie άλγεβρες, πάνω από σώμα χαρακτηριστικής 0. Μελετάμε τη σχέση αυτών των δύο Lie αλγεβρών. Θεωρούμε L να είναι μια σχετικά ελεύθερη μηδενοδύναμη Lie άλγεβρα πεπερασμένης βαθμίδας πάνω από το Q. Κατασκευάζουμε μια σχετικά ελεύθερη τ-ομάδα Η που αντιστοιχεί στην L. Μελετάμε τη σχέση των L και των Lie αλγεβρών που αντιστοιχούν στην Η. Ακόμη, μελετάμε την Aut(L) σε σχέση με την Aut(H). Εφαρμόζουμε τη μέθοδο που αναπτύσσουμε για να κατασκευάσουμε σύνολα γεννητόρων για τις ομάδες αυτομορφισμών συγκεκριμένων σχετικά ελεύθερων μηδενοδύναμων Lie αλγεβρών.
Το Βυζάντιο και οι Άβαροι, ΣΤ'-Θ' αι.
Authors: Καρδαράς Γεώργιος
Published: January 2014

[…] Η παρούσα διδακτορική διατριβή φιλοδοξεί να αποτελέσει μία ερευνητική συμβολή στις σχέσεις του Βυζαντίου με τους Αβάρους, ιδιαίτερα μετά το 626, όπου οι πληροφορίες των γραπτών πηγών για τις βυζαντινοαβαρικές σχέσεις είναι ελάχιστες. Η μέχρι τώρα έρευνα έχει καλύψει σε μεγάλο βαθμό τις σχέσεις του Βυζαντίου με τους Αβάρους από το 558 ως το 626. Για αυτή την περίοδο, θα επιχειρηθεί η κριτική προσέγγιση ή η ανάδειξη ορισμένων ζητημάτων, όπως π.χ. εάν οι Άβαροι είχαν καθεστώς υποσπόνδων (φοιδεράτων) με το Βυζάντιο από το 558 ώς το 574, οι προεκτάσεις της βυζαντινοαβαρικής συνεργασίας εναντίον των Σλάβων το 578, η ύπαρξη φιλειρηνικής "τάσης" στους Αβάρους αξιωματούχους μετά το 582 καθώς και οι λόγοι για τους οποίους απέτυχαν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του Μαυρικίου εναντίον των Αβάρων από το 592 ώς το 602. […]
Προοπτική μελέτη πυρετικών σπασμών
Authors: Παυλίδου Ευτέρπη
Published: January 2014

Το ποσοστό εμφάνισης επιληψίας μετά το πρώτο επεισόδιο πυρετικών σπασμών (ΠΣ) ανέρχεται σε 2-7%. Η παρούσα μελέτη διεξήχθη την περίοδο 2002-2005 με σκοπό να αναγνωρίσει τους προγνωστικούς παράγοντες που θα οδηγήσουν τα παιδί με ΠΣ σε επιληψία. Περιελήφθησαν σε προοπτική μελέτη 501 παιδιά με πρώτο επεισόδιο ΠΣ. Η πολυπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι οι πιο ισχυροί προγνωστικοί παράγοντες είναι: η ηλικία έναρξης ΠΣ (>3 ετών), το οικογενειακό ιστορικό επιληψίας, οι επιπλεγμένοι ΠΣ και τα πολλαπλά επεισόδια ΠΣ (περισσότερα από τέσσερα). Σε ότι αφορά τις υποτροπές των ΠΣ προγνωστική ισχύ είχαν η εστιακή σημειολογία που πολλαπλασιάζει την ισχύ της σε βάθος χρόνου και η μικρή διάρκεια του πυρετού (<12 ώρες) από το επεισόδιο για την 1η και 2η υποτροπή. Η έρευνά μας θα αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο για τον παιδίατρο με εύκολα διαθέσιμα κλινικά στοιχεία.