A MODERN VIEW ON THE ETHIOPATOGENESIS OF PRETERN BIRTH. REVIEW.
Authors: A.S. Nikolaeva , G.A. Tanysheva , Zh.A. Ryspaeva , Zh.M.A. Zhumanbayeva 
Published: October 2024

Introduction: Among all pregnancies worldwide, approximately 5 to 18% end prematurely, a major cause of infant morbidity and mortality. About 70% are spontaneous preterm births and have multiple comorbid causes. Prevention and treatment of preterm birth is an unresolved worldwide problem in modern obstetrics. It is for this reason that studying the pathogenetic mechanisms of preterm birth, which threaten the health and well-being of future generations and represents a major scientific challenge requiring both moral and material investment. Aim: An analysis of the literature on the role of etiopathogenetic mechanisms of preterm birth. Search strategy: Sources were searched in PubMed, Medline, Cochrane Library, Web of Science, Embase and Google Scholar, e-Library. The depth of the search was 10 years, from 2011 to 2021. Inclusion criteria: full-text articles in Russian and English, reports of cohort and randomized trials describing different etiopathogenetic mechanisms of preterm birth. This review did not include publications describing single cases, abstracts of reports, personal communications and abstracts. Results: The search retrieved 797 articles. After reviewing titles, abstracts, and full text, 80 sources were selected for detailed review, describing all currently known etio-pathogenetic mechanisms of preterm birth. Among the most significant are the following: 1. activation of the central nervous system (pituitary and hypothalamus) by both the fetus and the mother; 2. preterm birth associated with the development of pregnancy complications, such as: detachment of the normally located placenta, severe pre-eclampsia, acute placental insufficiency, etc.; 3. triggering an inflammatory reaction and involvement of the uterine-placental complex, both with and without the identification of an infective agent. Conclusions: The analysis of the sources once again demonstrates the polyetiology of the problem. It is clear that preterm birth continues to be an issue for a long time due to the lack of a complete understanding of the pathogenetic mechanisms.

Введение: Среди всех беременностей в мире примерно от 5 до 18% заканчиваются преждевременно, что является одной из основных причин младенческой заболеваемости и смертности. Около 70% – спонтанные преждевременные роды, имеют множество сочетанных причин. Профилактика и лечение преждевременных родов – это нерешенная мировая проблема в современном акушерстве. Именно поэтому изучение патогенетических механизмов преждевременных родов, которые ставят под угрозу здоровье и благополучие будущих поколений и представляет собой серьезный научный вызов, требующий как моральных, так и материальных вложений. Цель: анализ данных литературы о роли этиопатогенетических механизмов преждевременных родов. Стратегия поиска: поиск источников был проведен в базах PubMed, Medline, Cochrane Library, Web of Science, Embase и Google Scholar, e-Library. Глубина поиска составила 10 лет, с 2011 г. по 2021г. Критерии включения: полнотекстовые статьи на русском и английском языках, отчеты о когортных и рандомизированных исследованиях, описывающих различные этиопатогенетические механизмы преждевременных родов. В данный обзор не были включены публикации, описывающие единичные случаи, резюме докладов, личные сообщения и тезисы. Результаты: В результате поиска было обнаружено 797 статей. После обзора заголовков, выдержек и полного текста было отобрано 80 источников для подробного изучения, в которых были описаны все известные на сегодняшний день этиопатогенетические механизмы преждевременных родов. Среди наиболее значимых можно выделить следующие: 1. активация центральной нервной системы (гипофиза и гипоталамуса) как со стороны плода, так и со стороны матери; 2. преждевременные роды, связанные с развитием осложнений беременности, таких как: отслойка нормально расположенной плаценты, тяжелой преэклампсии, острой плацентарной недостаточности и т.д.; 3. запуск реакции воспаления и вовлечения в нее маточно-плацентарного комплекса, как при идентификации инфекционного агента, так и без. Выводы: проведенный анализ источников в очередной раз доказывает полиэтиологичность данной проблемы. Становится совершенно ясно, что проблема преждевременных родов продолжает быть актуальной на протяжении длительного времени в виду недостаточно полного представления о патогенетических механизмах.

Әлемдегібарлық жүктіліктің шамамен5 - тен 18% - ы мерзімінен бұрын аяқталады, бұл нәрестелер мен өлім-жітімнің негізгі себептерінің бірі. Шамамен70% - өздігіненмерзімінен бұрынбосану, көптегенбіріктірілген себептер бар. Мерзімінен бұрын босанудың алдын алу жәнеемдеу қазіргізаманғыакушериядағышешілмеген әлемдікпроблема болып табылады. Сондықтан болашақ ұрпақтардың денсаулығымен әл-ауқатына қауіптөндіретінжәнеморальдық жәнематериалдық салымдарды қажетететін маңызды ғылымисынақ болып табылатын мерзімінен бұрынбосанудың патогенетикалық механизмдерін зерттеу. Мақсаты: мерзімінен бұрын босанудың этиопатогенетикалық механизмдерінің рөлі туралы әдебиеттер деректерін талдау. Іздену стратегиясы: деректерді іздеу PubMed, Medline, Cochrane Library, Web of Science, Embase және Google Scholar, e-Library базаларында жүргізілді.Іздеу тереңдігі2011 жылдан 2021 жылғадейін 10 жылды құрады. Қосылу критерийлері: орыс жәнеағылшынтілдеріндегі толық мәтіндімақалаларды, ерте босанудың әртүрліэтиопатогенетикалық механизмдерін сипаттайтын когорттық жәнерандомизацияланғанзерттеулер туралы есептерді енгіздік. Бұл шолуғаоқшауланғанжағдайлардысипаттайтын жарияланымдар, баяндамалардың түйіндемелері, жеке хабарламалар мен тезистер енгізілмеген. Нәтижелер: іздеу нәтижесінде 797 мақалатабылды. Тақырыптарды, үзінділерді және толық мәтінді қарапшыққаннанкейін, егжей-тегжейлі зерттеу үшін 80 дереккөзтаңдалды, онда мерзімінен бұрынбосанудың барлық белгілі этио-патогенетикалық механизмдері сипатталған. Ең маңыздыларыныңішінде мыналарды бөлугеболады: 1. орталық жүйкежүйесін(гипофиз жәнегипоталамус) ұрық жағынанда, ана жағынанда белсендіру; 2. жүктіліктің асқынуының дамуымен байланысты мерзімінен бұрынбосану, мысалы: қалыптыорналасқанплацентаның бөлінуі, ауыр преэклампсия, жедел плацентарлы жеткіліксіздік жәнет. б.; 3. инфекциялық агентті анықтаукезінде де, онсыз да қабынуреакциясын жәнеоғанжатыр-плацентарлы кешенді тарту. Қорытынды: дереккөздерге жасалған талдау осы мәселенің полиэтиленизмін тағы бір рет дәлелдейді. Патогенетикалық механизмдер туралы толық түсінік болмағандықтан, мерзімінен бұрын босану мәселесі ұзақ уақыт бойы өзекті болып қала беретіні анық.