bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ο επιστημονικός ρεαλισμός του Ernan Mcmullin και οι αριστοτελικές του καταβολές
Authors: Πεχλιβανίδης Χρήστος
Published: January 2014

O σκοπός αυτής της διατριβής είναι να παρουσιάσει και να αναλύσει τον επιστημονικό ρεαλισμό του Ernan McMullin διερευνώντας παράλληλα τις Αριστοτελικές του καταβολές. Στο πλαίσιο αυτό σταχυολογούμε τις θέσεις του E. McMullin για τον σκοπό των φυσικών επιστημών υπό το πρίσμα της ιστορικής πορείας που διαγράφει το επιστημονικό εγχείρημα: από την πρόβλεψη και το Αριστοτελικό αποδεικτικό ιδεώδες έως τη Θεωρητική (Θ-) επιστήμη και την εξήγηση. Ακόμη, αναλαμβάνουμε να εξετάσουμε το θέμα της απαγωγής, που συγκροτεί τον πυρήνα της φιλοσοφικής σκέψης του McMullin. Η διερεύνηση του θέματος μας οδηγεί να εξετάσουμε σε βάθος τις απόψεις του Αριστοτέλη λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο όσα μας λέει ο Σταγειρίτης στις λογικές του πραγματείες, αλλά επιπλέον το γνωσιακό του σύστημα, όπως αυτό αναπτύσσεται σε διάφορες πραγματείες του και κυρίως στο Περ? ψυχ?ς. Προτείνουμε ότι το τρίπτυχο ?παγωγή-νο?ς-φαντασία που επεξεργάζεται ο Αριστοτέλης, ενέχει το στοιχείο μιας δημιουργικής λογικής κίνησης, την ?φοδο που είναι απαραίτητη στην επαγωγική πορεία του νου προς τη σύλληψη του καθολικού. Θεωρούμε πως αυτή η ιδέα βρίσκει το ανάλογό της στη θεωρία του McMullin για την απαγωγή, όπου ο φιλόσοφος δηλώνει ότι ο συμπερασμός που συντελείται από το παρατηρούμενο γεγονός πίσω στην άγνωστη αιτία προϋποθέτει τη λειτουργία της φαντασίας. Επιπλέον, υποστηρίζουμε ότι η απαγωγική στρατηγική που υιοθετεί ο McMullin έχει τις καταβολές της στο Αριστοτελικό γνωσιακό σύστημα. Παρά το γεγονός ότι ο Αριστοτέλης δεν συστήνει κάποια απαγωγική στρατηγική, προσφέρει, ωστόσο, εκείνα τα εννοιολογικά σχήματα (συλλογισμός, επαγωγή, νους, φαντασία-φάντασμα, απαγωγή, διά τί εστί) που θέτουν τις βάσεις για τα επιχειρήματα που επεξεργάζεται ο McMullin υπέρ του επιστημονικού ρεαλισμού. Ανασυγκροτώντας την εξηγητική-απαγωγική στρατηγική του McMullin κρίνουμε ότι αυτή δομείται γύρω από το επιχείρημα, πως, αν δεχτούμε ότι η ενισχυτική απαγωγική μέθοδος είναι δυνατόν να δικαιολογήσει τους θεωρητικούς ισχυρισμούς αναφορικά με το μη παρατηρήσιμο και ότι η εξηγητική επιτυχία μιας θεωρίας αποτελεί συστατικό αυτής της ενισχυτικής απαγωγής, τότε δεν μπορούμε παρά να δεχτούμε ότι η εξηγητική επιτυχία των θεωριών μπορεί να δικαιολογήσει αυτούς τους θεωρητικούς ισχυρισμούς. Σύμφωνα με τον McMullin, μπορούμε, να υποστηρίξουμε βάσιμα το επιχείρημα αυτό, εφόσον, όμως, μετατοπίσουμε το θέμα από την αλήθεια στην πραγματικότητα, δηλαδή στο πεδίο της οντολογίας του μη παρατηρήσιμου
Μέθοδοι βαθμωτής έκλουσης σε στήλες υγρής χρωματογραφίας διαφόρων τύπων για το διαχωρισμό παραγώγων αμινοξέων με ηλεκτροχημική, φθορισμομετρική και φασματοφωτομετρική ανίχνευση
Authors: Μπαλκατζοπούλου Πασχαλία
Published: January 2014

Στόχος της παρούσης διατριβής ήταν η ανάπτυξη διαφόρων μεθόδων βαθμωτής έκλουσης στην υγρή χρωματογραφία αντίστροφης φάσης. Έτσι, αναπτύχθηκε για πρώτη φορά η θεωρία μίας βαθμωτής έκλουσης διπλού τύπου που περιλαμβάνει ταυτόχρονη μεταβολή τόσο στη συγκέντρωση του οργανικού διαλύτη στην κινητή φάση όσο και στην ταχύτητα ροής. Το μαθηματικό μοντέλο που προέκυψε για την περιγραφή της ταυτόχρονης μεταβολής της σύστασης της κινητής φάσης και της ταχύτητας ροής με το χρόνο εφαρμόστηκε με επιτυχία στο διαχωρισμό δεκαοχτώ παραγώγων αμινοξέων με ο-φθαλαλδεύδη σε συμβατική στήλη αντίστροφης φάσης. Η ανίχνευση των παραγώγων αμινοξέων γινόταν με τη χρήση σε σειρά τριών ανιχνευτών, φασματοφωτομετρικού, φθορισμομετρικού και ηλεκτροχημικού. Οι βέλτιστες συνθήκες ηλεκτροχημικής ανίχνευσης βρέθηκαν μετά από μία διεξοδική ηλεκτροχημική μελέτη. Η πρόβλεψη των χρόνων συγκράτησης για το πειραματικό μας σύστημα με εκλουστικά συστήματα τροποποιημένα με ακετονιτρίλιο ή μεθανόλη κάτω από συνθήκες διπλού τύπου βαθμωτής έκλουσης ήταν πάρα πολύ ικανοποιητική. Στη συνέχεια το μαθηματικό μοντέλο που αναπτύχθηκε εφαρμόστηκε για το διαχωρισμό των παραγώγων αμινοξέων και σε μονολιθική στήλη αντίστροφης φάσης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η θεωρία που αναπτύχθηκε μπορεί να εφαρμοστεί με επιτυχία και σε μεγάλες ταχύτητες ροής που απαιτούνται για τον καλό διαχωρισμό σε μονολιθικές στήλες και δεν περιορίζεται η εφαρμογή της σε μικρές ταχύτητες ροής που επιβάλλουν οι συμβατικές στήλες χρωματογραφίας. Τέλος, χρησιμοποιήθηκε και η θερμοκρασία της στήλης ως ένας επιπλέον παράγοντας βελτιστοποίησης του χρωματογραφικού διαχωρισμού των παραγώγων των αμινοξέων. Η μελέτη αυτή επέτρεψε την εύρεση της βέλτιστης θερμοκρασίας διαχωρισμού, καθώς και της βέλτιστης ταυτόχρονης μεταβολής του οργανικού διαλύτη και της ταχύτητας ροής που οδηγεί στον καλύτερο διαχωρισμό των υπό μελέτη ουσιών. Το συμπέρασμα που προέκυψε από τη διατριβή είναι ότι ο συνδυασμός των δύο τύπων βαθμωτής έκλουσης (σύσταση κινητής φάσης και ταχύτητα ροής) σε διάφορες αλλά σταθερές θερμοκρασίες μπορεί να συμβάλλει τα μέγιστα στη βελτιστοποίηση των διαχωρισμών με HPLC. Οι αλγόριθμοι της διατριβής αυτής μπορούν να αποτελέσουν ένα μέρος ενός σύνθετου πακέτου προγραμμάτων βελτιστοποίησης διαχωρισμών με HPLC που θα δίνει τη δυνατότητα στους επιστήμονες που μέχρι σήμερα εύρισκαν τις βέλτιστες συνθήκες διαχωρισμού ενός δείγματος εμπειρικά, να τις προβλέψουν θεωρητικά και να τις εφαρμόσουν στη συνέχεια με επιτυχία στην πράξη ιδιαίτερα όταν πρόκειται για δύσκολους διαχωρισμούς.
Τεχνικές δρομολόγησης μηνυμάτων μη δομημένων δικτύων
Authors: Κολτσίδας Γεώργιος
Published: January 2014

Το αντικείμενο της παρούσης διδακτορικής διατριβής συνίσταται στη μελέτη τεχνικών δρομολόγησης σε ασύρματα τοπικά δίκτυα πολλαπλών αλμάτων, και συγκεκριμένα σε ασύρματα μη δομημένα δίκτυα πολλαπλών αλμάτων (wireless multihop ad hoc networks) καθώς επίσης και σε ασύρματα δίκτυα αισθητήρων (wireless sensor networks). Το πρόβλημα της δρομολόγησης των μηνυμάτων σε μεταβαλλόμενης τοπολογίας δίκτυα πολλαπλών αλμάτων κρίνεται υψίστης σημασίας καθώς οι τεχνικές αυτές εξασφαλίζουν τις απαραίτητες διαδρομές που πρέπει να ακολουθήσουν τα πακέτα δεδομένων από τον κόμβο-πηγή στον κόμβο-προορισμό, και για το λόγο αυτό αποτελεί ένα από τα σημεία υψηλού ενδιαφέροντος παγκοσμίως. Στην παρούσα διατριβή προτείνονται αρχικά δύο αλγόριθμοι δρομολόγησης για μη δομημένα δίκτυα. Ο πρώτος (AFHSLS) ανήκει στην κατηγορία των τεχνικών προληπτικής δρομολόγησης, βασίζεται στο πρωτόκολλο HSLS και επιτυγχάνει μείωση του επίφορτου δρομολόγησης και της καθυστέρησης των πακέτων δεδομένων. Ο δεύτερος αλγόριθμος δημιουργεί τις απαιτούμενες διαδρομές μόνον όταν αυτές χρειαστούν (κατ' αίτηση δρομολόγηση) και χρησιμοποιεί πολλαπλές διαδρομές, εξασφαλίζοντας μειωμένη καθυστέρηση και μικρό επίφορτο δρομολόγησης, βασίζεται δε στον αλγόριθμο DYMO. Ο τελευταίος δε αλγόριθμος εξετάζεται σε πραγματικό ασύρματο μη δομημένο δίκτυο, ενώ παρέχεται και μία θεωρητική συγκριτική μελέτη των αλγορίθμων μίας και πολλαπλών διαδρομών αναφορικά με το ρυθμό του επίφορτου δρομολόγησης. Στη συνέχεια, εξετάζεται η περίπτωση των ασύρματων δικτύων αισθητήρων υπερδιευρυμένου φάσματος, στα οποία ο πρωταρχικός στόχος είναι η κατά το δυνατόν μικρότερη κατανάλωση ενέργειας αλλά και η κατά το δυνατόν μικρότερη δυνατή παρεμβολή σε γειτονικά συστήματα. Έτσι, προτείνονται τρεις αλγόριθμοι συσταδοποίησης, που είναι μία βασική τεχνική δρομολόγησης για περιπτώσεις δικτύων με πολύ μεγάλο αριθμό κόμβων. Τέλος, παρατίθεται μία θεωρητική μελέτη της συσταδοποίησης επικεντρωμένη σε ασύρματα δίκτυα αισθητήρων, βασισμένη στη μη-συνεργατική Θεωρία Παιγνίων. Αφού οριστεί και αναλυθεί το Παίγνιο Συσταδοποίησης για εγωιστικά συμπεριφερόμενους αισθητήρες, στη συνέχεια παρατίθεται ένας αλγόριθμος συσταδοποίησης βασισμένος ακριβώς στη μελέτη αυτή, ο αλγόριθμος CROSS. Ο αλγόριθμος αυτός συγκρίνεται με έναν από τους πιο γνωστούς αλγορίθμους συσταδοποίησης σε δίκτυα αισθητήρων, αποδεικνύοντας έτσι ότι έχει την ίδια ή καλύτερη απόδοση από αυτόν.
Μοριακές ενώσεις μετάλλων - χαλκογονιδίων
Authors: Φιλιππίδης Άγγελος
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αναφέρεται στην σύνθεση και των χαρακτηρισμό ενώσεων μετάλλου χαλκογονιδίου. Συγκεκριμένα, η διατριβή χωρίζεται σε δύο ενότητες. Η πρώτη ενότητα αναφέρεται στη μελέτη διαλυτών ανιοντικών ομάδων όπως [MQ4]4-, [M2Q6]4- και [M4Q10]4- (M=Ge, Sn, Q=S, Se), χρησιμοποιώντας τεχνικές φασματομετρίας μάζας ESI-MS, 119Sn NMR, 77Se NMR και φασματοσκοπία 119Sn Mossbauer. Στόχος της συγκεκριμένης ενότητας αποτελεί ο ειδοπροσδιορισμός (speciation) των διαφόρων ειδών στο διάλυμα τα οποία προκύπτουν από την διάλυση πρόδρομων αλάτων όπως Α4MQ4, A4Μ2Q6 και A4M4Q10 (όπου A=Na+, K+ ή (CH3)4N+). Ο συνδυασμός των παραπάνω τεχνικών εφαρμόζεται για πρώτη φορά και έρχεται να αντιμετωπίσει την αρκετά πολύπλοκη χημεία των σχετικών ανιόντων τα οποία τονίζεται ότι έχουν χρησιμοποιηθεί πρόσφατα ως δομικές μονάδες για την ανάπτυξη καινοτόμων νανοδομημένων ημιαγώγιμων στερεών. Η ειδοταυτοποίηση των διαφόρων μοριακών ειδών στο διάλυμα θα βοηθήσει σημαντικά στον συστηματικό και όχι τον εμπειρικό σχεδιασμό νανοδομημένων στερεών. Στόχος αποτελεί η δυνατότητα σχεδιασμού νέων υλικών με επιθυμητές ιδιότητες και εφαρμογές. Η δεύτερη ενότητα αναφέρεται στην σύνθεση και τον χαρακτηρισμό νέων κρυσταλλικών στερεών με βάση τα χαλκογονίδια (S, Se), χρησιμοποιώντας οργανικά μόρια (κυρίως αμίνες) ως περιγράμματα δομής (templates). Συγεκριμένα, πραγματοποιήθηκαν διαλυτο-θερμικές (solvo-thermal) αντιδράσεις σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες (200 oC) υπό πίεση. Η κρυσταλλική δομή επτά (7) νέων ενώσεων προσδιορίστηκε με περίθλαση ακτίνων-Χ από μονοκρύσταλλο. Επιπλέον, ο πλήρης χαρακτηρισμός της μορφολογίας και της δομής των συγκεκριμένων στερεών πραγματοποιήθηκε με ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης (SEM/EDS), περίθλαση ακτίνων-Χ σε δείγματα σκόνης, φασματοσκοπία 119Sn Mossbauer, IR, Raman και θερμική ανάλυση, ενώ οι οπτικές ιδιότητες μελετήθηκαν με φασματοσκοπία διάχυτης ανακλαστικότητας (UV-vis/near IR) σε στερεά κατάσταση. Λέξεις κλειδιά: χαλκογονίδια, ημιαγωγοί, ειδοπροσδιορισμός, ηλεκτροψεκασμός σε συνδυασμό με φασματομετρία μάζας, υβριδικά στερεά
Κατάκτηση και διδακτική της ορθογραφίας
Authors: Αναγνωστοπούλου Ασημίνα
Published: January 2014

Όσον αφορά το θεωρητικό μέρος στόχος ήταν η μελέτη της θεωρίας της ορθογραφίας γενικά και της Νέας Ελληνικής ειδικά. Γίνεται εκτενής αναφορά στη σχέση προφορικής-γραπτής γλώσσας και παρουσιάζονται θεωρίες και ερμηνευτικά πρότυπα κατάκτησης της γραπτής γλώσσας/ορθογραφίας, καθώς και προσεγγίσεις, μέθοδοι και τεχνικές που αφορούν τη διδακτική της ορθογραφίας. Όσον αφορά το ερευνητικό μέρος στόχοι ήταν: α. να προταθεί ένα τρόπος διδακτικής προσέγγισης του ορθογραφικού συστήματος της Νέας Ελληνικής στο πλαίσιο των αρχών της γνωστικής ψυχολογίας σχετικά με τη μνήμη, και β. να μετρηθεί η μεταβολή της ορθογραφικής δεξιότητας των μαθητών σε δύο χαρακτηριστικές τάξεις της εκπαιδευτικής διαδρομής τους. Για πρώτη φορά στη σχετική βιβλιογραφία το ίδιο δείγμα παιδιών εξετάστηκε στην ορθογραφία του ίδιου ακριβώς κειμένου στην Α΄ Γυμνασίου και στη Γ΄ Λυκείου. Μέθοδοι Για την ανάπτυξη του θεωρητικού μέρους χρησιμοποιήθηκε ελληνική και ξενόγλωσση βιβλιογραφία. Κατά την επεξεργασία του υλικού της έρευνας έγινε κατηγοριοποίηση των λέξεων ανάλογα με τη γραμματική κατηγορία, τη μορφολογική δομή, την προέλευση, τον αριθμό των συλλαβών και τον Βαθμό Δυσκολίας (ΒΔ) τους. Οι παραπάνω παράμετροι εξετάστηκαν σε σχέση με το φύλο και με το σχολείο φοίτησης των μαθητών. Αποτελέσματα Ο ΒΔ αποδείχτηκε αξιόπιστο εργαλείο πρόβλεψης ορθογραφικών λαθών στη λέξη. Τα περισσότερα λάθη γίνονται κατά πρώτον στις λέξεις που περιέχουν διπλά σύμφωνα και κατά δεύτερο λόγο στις λέξεις που περιέχουν /i/. Όσον αφορά τη θέση του λάθους μέσα στη λέξη διαπιστώθηκε ότι το μεγαλύτερο ποσοστό λαθών γίνεται στο θέμα συγκριτικά με τα παραγωγικά προσφύματα ή το κλιτικό μόρφημα, γεγονός που καταδεικνύει ότι οι μαθητές δυσκολεύονται να συσχετίσουν τη φωνολογική εικόνα της λέξης με τη σημασία της. Παρατηρήθηκε σαφώς σημαντική βελτίωση των μαθητών όσον αφορά την ορθογραφική επίδοσή τους μετά το πέρας της φοίτησής τους στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση σε σχέση με την έναρξη φοίτησής τους σε αυτήν. Συμπέρασμα Με βάση τα παραπάνω τονίζεται η ανάγκη για συστηματική διδασκαλία του μορφολογικού συστήματος της Νέας Ελληνικής, του ετυμολογικού πεδίου των λέξεων και του μηχανισμού παραγωγής και σύνθεσής τους. Το νέο στοιχείο που φέρει η έρευνα στον χώρο μελέτης της ορθογραφίας είναι η δημιουργία του ΒΔ, βασικού εργαλείου μέτρησης της δυσκολίας στην ορθογράφηση της λέξης. Θα πρέπει με περαιτέρω έρευνα να επιβεβαιωθούν η χρησιμότητα και η αξιοπιστία αυτού του εργαλείου, καθώς και η επαναληψιμότητα των ευρημάτων.
Φαινόμενα μεταφοράς και χημικών αντιδράσεων σε παγίδες αιθάλης με καταλυτική επίστρωση
Authors: Δαρδιώτης Χρήστος
Published: January 2014

Βασικός στόχος της εργασίας είναι η μελέτη των φαινομένων μεταφοράς μάζας και ενέργειας, καθώς και των χημικών αντιδράσεων σε κεραμικά φίλτρα σωματιδίων με καταλυτική επίστρωση. Η μελέτη βασίζεται τόσο σε πειράματα, όσο και σε χρήση υπολογιστικών εργαλείων προσομοίωσης της μεταβατικής λειτουργίας του φίλτρου αιθάλης και του οξειδωτικού καταλυτικού μετατροπέα, που έχουν εξελιχθεί από το Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Θερμοδυναμικης. Η εξέταση των καταλυτικών φίλτρων ξεκινά με τη μελέτη της συμπεριφοράς τους όσον αφορά στην απόδοση διήθησης και στην πτώση πίεσης κατά τη διάρκεια της φόρτισής τους με αιθάλη. Το νέο ημι-εμπειρικό μοντέλο υπολογισμού της απόδοσης διήθησης που παρουσιάζεται για πρώτη φορά, επαληθεύεται σε ποικίλες συνθήκες λειτουργίας. Η παρουσία της καταλυτικής επικάλυψης αυξάνει την απόδοση διήθησης και την πτώση πίεσης, λόγω της μείωσης του πορώδους του τοιχώματος του φίλτρου. Σε συνθήκες υψηλής παροχής και σε υπόστρωμα με μεγάλο μέσο μέγεθος πόρων, η αιθάλη που συσσωρεύεται στο τοίχωμα είναι περισσότερη, επηρεάζοντας στη συνέχεια τη συμπεριφορά του φίλτρου κατά την αναγέννηση Διερευνήθηκε η οξειδωτική δραστηριότητα συστημάτων απλού καταλυτικού φίλτρου (CDPF) και συστήματος οξειδωτικού καταλύτη και καταλυτικού φίλτρου (DOC+CDPF). Υπό σταθερές συνθήκες λειτουργίας και υψηλής παροχής, το CDPF είναι αποδοτικότερο στην οξείδωση των HC. Υπό μεταβατικές συνθήκες θέρμανσης ο DOC είναι αποδοτικότερος στην οξείδωση των CO και ΗC. Η εξέταση των συστημάτων αντιρρύπανσης συνεχίστηκε με τη μελέτη της παθητικής αναγέννησης υπό χαμηλή θερμοκρασία. Στους 330°C τα συστήματα με DOC αποδεικνύονται αποτελεσματικότερα στην αναγέννηση, λόγω της αυξημένης συγκέντρωσης του εισερχόμενου ΝΟ2 στο CDPF. Στους 400°C ενισχύεται ο μηχανισμός αναγέννησης με το ΝΟ2 που παράγεται στο καταλυτικό τοίχωμα και διαχέεται στην σωματιδιακή στρώση. Ακολούθησε η εξέταση της συμπεριφοράς των καταλυτικών φίλτρων σε συνθήκες εξαναγκασμένης αναγέννησης, υπό υψηλή θερμοκρασία καυσαερίου. Αν η φόρτιση της αιθάλης ελέγχεται στα 8g/l μέσω του συστήματος ελέγχου της αναγέννησης, τότε είναι δυνατή η αφαίρεση του DOC από το σύστημα DOC+CDPF χωρίς μεγάλη διαφορά στην εξέλιξη της ενεργητικής αναγέννησης με δευτερογενή έγχυση καυσίμου. Προσομοιώθηκε για πρώτη φορά καταλυτικό φίλτρο με δύο ζώνες καταλυτικής επίστρωσης διαφορετικής δραστικότητας. To CDPF με αξονικά μη ομοιόμορφη κατανομή φόρτισης Pt με περισσότερη ποσότητα μπροστά μπορεί να αντικαταστήσει το ομοιόμορφα επικαλυμμένο CDPF, με όφελος στο κόστος.
Προσομοίωση της σεισμικής κίνησης με τη χρήση δισδιάστατων και τρισδιάστατων μοντέλων
Authors: Σκαρλατούδης Ανδρέας
Published: January 2014

Στο πρώτο μέρος της διατριβής παρουσιάζονται τα θεωρητικά χαρακτηριστικά της μεθόδου των Πεπερασμένων Διαφορών (Π.Δ.) και τροποποιούνται οι εξισώσεις της μεθόδου των «μη χωριζόμενων-απόλυτα ταυτιζόμενων στρωμάτων» στο καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων. Παράλληλα παρουσιάζεται η ενσωμάτωση των «μη χωριζόμενων-απόλυτα ταυτιζόμενων στρωμάτων» στον κώδικα των Π.Δ. που χρησιμοποιήθηκε στη διατριβή και ελέγχεται η συμπεριφορά και η αποδοτικότητα του νέου σχήματος σε διάφορα συνθετικά προσομοιώματα. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής γίνεται μια προσπάθεια για τη μελέτη της σεισμικής απόκρισης της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης, με τη χρήση σύγχρονων υπολογιστικών εργαλείων και συγκεκριμένα της μεθόδου των Π.Δ.. Στο παρελθόν έχουν πραγματοποιηθεί και άλλες προσπάθειες μελέτης της σεισμικής απόκρισης της συγκεκριμένης περιοχής, αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που η μελέτη επεκτείνεται στις τρείς διαστάσεις, δηλαδή η τεχνική εφαρμόζεται σε τρισδιάστατο μέσο. Το γεγονός αυτό επέτρεψε τόσο την αξιολόγηση των διαθέσιμων τρισδιάστατων γεωφυσικών προσομοιωμάτων για την περιοχή αλλά και τη λεπτομερέστερη και ακριβέστερη αποτύπωση των τρισδιάστατων χαρακτηριστικών της εδαφικής κίνησης από διάφορες σεισμικές πηγές που μπορεί να απειλήσουν το πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης
Διαβλεφαρική αποσυμπίεση του κόγχου επί ενδοκρινικής οφθαλμοπάθειας με αφαίρεση οπισθοβολβικού λίπους
Authors: Στάμπος Μιχαήλ
Published: January 2014

Η Ενδοκρινική Οφθαλμοπάθεια (Ε.Ο.), κοινά γνωστή και ως "εξόφθαλμος", είναι νόσος του ανοσοποιητικού συστήματος και η εκδήλωσή της συσχετίζεται κατά 90% με την ύπαρξη αυτοάνοσου υπερθυρεοειδισμού (νόσος του Graves). Τα αποτελέσματα της Ε.Ο., ανάλογα με το στάδιο, μπορεί να είναι σύσπαση και βράχυνση του άνω βλεφάρου, οίδημα των βλεφάρων, επιπεφυκίτις, δακρύρροια, φωτοφοβία, αίσθημα οπισθοβολβικής πίεσης και καύσου, πρόπτωση των βολβών, διπλωπία, στραβισμός, κερατίτις εξαιτίας λαγοφθάλμου και ελάττωση της οπτικής οξύτητας, η οποία μπορεί να καταλήξει σε απώλεια της οράσεως. Αναπτύχθηκαν διάφορες τεχνικές διερεύνησης του οφθαλμικού κόγχου με οστεοτομές. Οι επεμβάσεις αυτές όμως είναι μεγάλης βαρύτητας και εμφανίζουν πολλές και σημαντικές επιπλοκές. Αυτό οδήγησε στην ανάγκη να αναπτυχθεί μία νέα τεχνική αποσυμπίεσης του οφθαλμικού κόγχου, χωρίς οστεοτομές, με αφαίρεση του ενδοκογχικού λίπους. Τα αποτελέσματα των δικών μας ασθενών είναι ενθαρρυντικά. Από το 1991 έως 2006 αποσυμπιέστηκαν συνολικά 39 κόγχοι. Σε όλους τους ασθενείς της δικής μας σειράς, πρόπτωση βελτιώθηκε κατά μέσον όρο 6,2 mm (από 4 έως 10 mm). Η ποιότητα των αποτελεσμάτων που πετύχαμε και το χαμηλό ποσοστό μετεγχειρητικών επιπλοκών, μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η μέθοδος αποσυμπίεσης του κόγχου με αφαίρεση ενδοκογχικού λίπους μπορεί να θεωρηθεί ως μέθοδος επιλογής για την αντιμετώπιση των πασχόντων από Ε,Ο., ιδίως όταν τα άτομα έχουν βραχύ ιστορικό (<5 έτη), η CT ή η MRI δείχνουν υπερτροφία κυρίως του ενδοκογχικού λίπους με μέτρια υπερτροφία των μυών και ο οφθαλμικός κόγχος δεν έχει προηγουμένως υποβληθεί σε ακτινοθεραπεία.
Ποιότητα ζωής και ψυχική υγεία ασθενών με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου
Authors: Θεοφίλου Παρασκευή
Published: January 2014

Η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια αποτελεί μία σοβαρή, χρόνια νόσο, η οποία επιφέρει αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των ασθενών, και ειδικότερα όσον αφορά στην ψυχολογική τους ευεξία, αλλά και στην κοινωνική και οικονομική τους ευημερία. Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται σημαντική ανάπτυξη κατάλληλων μεθόδων διερεύνησης και παρεμβάσεων από την πλευρά των ειδικών σε θέματα ποιότητας ζωής των ασθενών. Στην κατεύθυνση αυτή έχει συμβάλλει η προοδευτική επικράτηση της ολιστικής προσέγγισης στην υγεία και της αντίληψης ότι ο ασθενής πρέπει να αποτελεί το επίκεντρο της ιατρικής πράξης (patient-centered medicine). Ως εκ τούτου, σε αρκετές μελέτες εξετάζονται οι συσχετίσεις μεταξύ παραγόντων που αφορούν στη θεραπευτική αγωγή και των επιπτώσεων στην ποιότητα ζωής των ασθενών με χρόνιες παθήσεις, όπως των ασθενών με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Σκοπός της συγκεκριμένης έρευνας είναι η συγκριτική μελέτη μεταξύ αιμοκαθαιρόμενων και περιτοναϊκών ασθενών αναφορικά με την αυτο-αναφερόμενη ποιότητα ζωής καθώς και ορισμένες ψυχολογικές διαστάσεις που ενδέχεται να επηρεάζουν και να επηρεάζονται από την κατάσταση της υγείας του ασθενούς, όπως οι πεποιθήσεις για την εστίαση ελέγχου της υγείας, η κατάθλιψη και το άγχος. Οι αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς αναφέρουν χειρότερη ποιότητα ζωής σε παραμέτρους που αφορούν την ποιότητα του περιβάλλοντός τους. Επίσης, δηλώνουν περισσότερα συμπτώματα άγχους και σοβαρής κατάθλιψης και αποδίδουν μεγαλύτερη βαρύτητα στην εσωτερική εστίαση ελέγχου αναφορικά με την υγεία τους. Παράγοντες που διαφαίνεται να επιδρούν αρνητικά στην ποιότητα ζωής των ασθενών με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια είναι η κατάθλιψη, το άγχος καθώς και η απουσία υποκειμενικού ελέγχου υγείας.
Three essays on macroeconomic volatility
Authors: Γρυδάκη Μαρία
Published: January 2014

[…] The objective of this study is to fill the aforementioned gaps in the literature in the following way: extending the work of Driskill and McCafferty (1980) by including an output equation in order to account for domestic fiscal and international factors, we derive theoretically the determinants of exchange rate and output volatilities, assuming rational expectations under flexible exchange rates. At this point we address the role of the comovement of monetary and fiscal variables in the determination of exchange rate and output variability. Regarding the empirical investigation, we estimate multivariate GARCH models including all the variables of interest in the system specification. At a first stage, conditional variance and covariance vectors are computed. At a second stage a reduced form model is estimated in order to test for the causality of the proposed determinants of exchange rate and output volatilities, both in the short and long run. Therefore, the contribution of this dissertation is fourfold: First, we extend the model of Driskill and McCafferty (1980). Second, empirical analysis is conducted in order to explore the determinants of output volatility. Third, the empirical investigation of exchange rate volatility determinants is undertaken. Fourth, we use multivariate GARCH (BEKK) models for the simultaneous determination of volatility proxies of macroeconomic variables. The underlying questions of the study are the following: • Are changes in monetary and fiscal policy significant driving forces of exchange rate and output volatilities? • Does the volatility of international factors explain the fluctuations in exchange rate and output? • What is the role of the covariance of selected macroeconomic variables in the determination of volatility both in exchange rate and output? Is it significant? • What is the contribution of exchange rate regimes in the behavior of nominal and real exchange rate volatility? Two applications are undertaken to study the determinants of exchange rate and output volatilities. The first one considers the explanatory factors of output volatility for the sample of the G3 countries, namely, Germany, Japan and the U.S. over the period 1974- 2009 using quarterly data. The second application examines the determinants of nominal and real exchange rate volatility in three Latin American countries, namely, Argentina, Bolivia and Chile, using monthly data for the period 1979-2009. […]
Δυαδικές συναρτήσεις Green πολυκεντρικών σφαιρικών σωμάτων
Authors: Μονέδα Αγγελική
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή παρουσιάζεται ο αναλυτικός υπολογισμός της Δυαδικής Συνάρτησης Green (DGF) πολυκεντρικών σφαιρικών σκεδαστών, δηλ. σωμάτων που ορίζονται από μη τεμνόμενες σφαιρικές επιφάνειες. Στο κύριο μέρος της ανάλυσης υπολογίζονται για πρώτη φορά οι DGF τριών πολυκεντρικών σφαιρικών σωμάτων α)του συσσωματώματος διηλεκτρικών σφαιρών, β) της σφαίρας με έκκεντρες σφαιρικές ανομοιογένειες και γ) της έκκεντρα στρωματοποιημένης σφαίρας. Οι παραπάνω αναλυτικές λύσεις χρησιμοποιούνται ώστε να διαμορφωθεί ένας αλγόριθμος που επιτρέπει τον υπολογισμό της DGF οποιουδήποτε πολυκεντρικού σφαιρικού σώματος. Οι λύσεις (α)-(γ) ελέγχθηκαν επιτυχώς τόσο αναλυτικά όσο και αριθμητικά. Η διατριβή ολοκληρώνεται με τέσσερεις αριθμητικές εφαρμογές της ανάλυσης. Στην πρώτη μελετάται η επίδραση μιας γραμμικής διπόλου. Η δεύτερη αποσκοπεί στον περιορισμό του βάρους της σφαίρας που εστιάζει την προσπίπτουσα ακτινοβολία, θεωρώντας μια σφαιρική κοιλότητα στο εσωτερικό της. Στην τρίτη εφαρμογή ελέγχεται η επίδραση ενός ενεργού εμφυτεύματος σε ένα μοντέλο του ανθρώπινου κεφαλιού. Τέλος, στην τέταρτη αριθμητική εφαρμογή μελετάται το φαινόμενο της επιφανειακά ενισχυμένης σκέδασης Raman (surface enhanced Raman scattering) σε έκκεντρα στρωματοποιημένα νανο-σφαιρίδια που αποτελούνται από χρυσό και γυαλί.
Δραστικότητα κασπασών σε προκαρκινικές και καρκινικές καταστάσεις τραχήλου μήτρας ανθρώπου
Authors: Μπάμπας Ευάγγελος
Published: January 2014

Φυσιολογικό επιθήλιο τραχήλου μήτρας, καθίσταται δυσπλαστικό προ της δυνητικής ανάπτυξης σε καρκίνωμα. Αποτυχία έναρξης ή περάτωσης της απόπτωσης σε κύτταρα ικανά να διαιρούνται, όπου εγκαταστάθηκαν και συσσωρεύτηκαν βλάβες στο DNA, συμβάλλει στην εμφάνιση καρκίνου. Η οικογένεια των κασπασών παίζει κεντρικό ρόλο στη ρύθμιση της απόπτωσης. Εναρκτήριες κασπάσες (-8, -9, 10, 12 κ.α.) ενεργοποιούνται με προαποπτωτικές διαδικασίες και αναλαμβάνουν την ενεργοποίηση τελεστών κασπασών (-3, -6, -7, και 14) προάγοντας την απόπτωση. Σε μια ευρύτερη προσπάθεια διερεύνησης της συμπεριφοράς των κασπασών σε προκαρκινικές και καρκινικές καταστάσεις τραχήλου μήτρας ανθρώπου, μελετήθηκαν: 1) φασματοφωτομετρικά η ειδική δραστικότητα των εναρκτήριων κασπασών -2, -8 και -9, των κασπασών τελεστών -3 και -6 και της κασπάσης φλεγμονής -5 σε δείγματα τραχήλου όλων των προκαρκινικών σταδίων, αλλά και του διηθητικού καρκίνου (LGSIL, HGSIL και Ca). 2) φασματοφωτομετρικά η ειδική δραστικότητα των ίδιων κασπασών στον ορό των δοτών των ιστών και 3) ανοσοϊστοχημικά η ανοσοθετικότητα των κασπασών -3 και -8 στους ίδιους ιστούς. Εξετάστηκαν συνολικά 100 περιπτώσεις γυναικών με τραχηλική ενδοεπιθηλιακή δυσπλασία και διηθητικό καρκίνωμα καθώς και 80 φυσιολογικών τραχηλικών βιοψιών (μάρτυρες). Η δραστικότητα όλων των υπό μελέτη κασπασών βρέθηκε σε όλα τα στάδια της δυσπλασίας αλλά και της κακοήθειας, υψηλότερη αυτής των μαρτύρων. Συγκεκριμένα, οι εναρκτήριες κασπάσες (-2, -8 και -9) παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη αύξηση της δραστικότητάς τους στο στάδιο LGSIL, η οποία μειώνεται βαθμιαία στα στάδια HGSIL και Ca. Η δραστικότητα των κασπασών τελεστών (-3 και -6) αυξάνει σημαντικά, έναντι αυτής των μαρτύρων, στους ιστούς με LGSIL, η αύξηση γίνεται μεγαλύτερη στους HGSIL, ενώ μειώνεται στο διηθητικό Ca. Η κασπάση φλεγμονής -5 εμφανίζει την υψηλότερη δραστικότητα στους ιστούς LGSIL. Στα δείγματα HGSIL έχει τιμές παραπλήσιες των μαρτύρων, ενώ επαυξάνεται στους ιστούς με Ca. Οι τιμές της δραστικότητας των κασπασών του ορού, μολονότι βρέθηκαν πολύ χαμηλότερες εκείνων των ιστών, παρουσίασαν ακριβώς την ίδια εικόνα αυξομειώσεων με τους αντίστοιχους ιστούς. Τα αποτελέσματα της ανοσοϊστοχημικής χρώσης για τις κασπάσες -3 και -8 ταυτίζονται με τα ποσοτικά αποτελέσματα του φωτομετρικού προσδιορισμού. Από τα ανωτέρω ευρήματα διαφαίνεται ότι ο ιστός σε όλα τα στάδια της νεοπλασίας προσπαθεί να απαλλαγεί από τα κακοήθη κύτταρα επάγοντας τους μηχανισμούς απόπτωσης, οι οποίοι όμως τελικά αποτυγχάνουν να υπερνικήσουν τις διεργασίες της κακοήθειας που επικρατούν. Τρόποι και κυρίως θεραπευτικά σχήματα (χημικές ουσίες) ενίσχυσης των αποπτωτικών διαδικασιών πιθανόν να μπορέσουν να αναστείλουν ή/και να καταστείλουν την πορεία της καρκινογένεσης.
Ανάπτυξη και αξιολόγηση μιας γενικευμένης διαγνωστικής μεθόδου στην ορθοπαιδική βασισμένη στην κινησιομετρία του ανθρώπινου σώματος
Authors: Τζαγκαράκης Γεώργιος
Published: January 2014

Η ανάπτυξη και αξιολόγηση μιας νέας μεθόδου, βασισμένη στη στατιστική εντροπία. Η προτεινόμενη μέθοδος προσπαθεί να επιτύχει την αντικειμενική της βάδισης ασθενών με σπονδυλική στένωση καθώς και να εκτιμήσει την μετεγχειρητική εξέλιξη των ασθενών με σπονδυλική στένωση. Επιπλέον προσπαθεί να επιτύχει την αντικειμενική αξιολόγηση της μεταβλητότητας της βάδισης τραυματιών με οξεία ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου. Μέθοδοι: Δύο ομάδες εξεταζομένων συμμετείχαν στην πρώτη μελέτη. Το δείγμα ασθενών αποτελούνταν από ασθενείς με σπονδυλική στένωση, ενώ το δείγμα ελέγχου αποτελούνταν από υγιείς. Στη δεύτερη μελέτη, αξιολογήθηκε η ικανότητα της μεθόδου να πραγματοποιεί μετεγχειρητική εκτίμηση ασθενών με σπονδυλική στένωση. Δώδεκα ασθενείς με σπονδυλική στένωση, μετρήθηκαν προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά. Στην τρίτη μελέτη, συγκρίθηκαν υγιείς με τραυματίες με οξεία ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου. Αποτελέσματα: Για την πρώτη μελέτη, από την ROC ανάλυση προκύπτει 97.1% ευαισθησίας, 80.0% ειδικότητα και 97.6% πιθανότητα διαχωρισμού υγιών από ασθενείς με σπονδυλική στένωση. Ο συντελεστής Spearman μεταξύ εντροπίας και Oswestry είναι 0.654. Στη δεύτερη μελέτη, η στατιστική ανάλυση με ANOVA επαναλαμβανομένων μετρήσεων διαπίστωσε στατιστικά σημαντική μείωση της τιμής της εντροπίας μετεγχειρητικά. Η post-hoc Bonferroni ανάλυση επιβεβαίωσε την στατιστικά σημαντική μείωση της τιμής της εντροπίας, μετεγχειρητικά. Στην τρίτη μελέτη, διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των τιμών εντροπίας υγιών και τραυματιών ως προς τον πλάγιο άξονα της βάδισης. Από την ROC ανάλυση προκύπτει 90.0% ευαισθησίας, 85.0% ειδικότητα και 95.6% πιθανότητα διαχωρισμού υγιών από τραυματίες. Συμπεράσματα: Η μέθοδος μπορεί να πραγματοποιήσει ποσοτική εκτίμηση της βάδισης ασθενών με σπονδυλική στένωση καθώς και εκτιμά την μετεγχειρητική τους εξέλιξη. Επίσης μπορεί να πραγματοποιήσει ποσοτική εκτίμηση της βάδισης τραυματιών με οξεία ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου
Διερεύνηση οικονομικών εργαλείων για τη βέλτιστη ολοκληρωμένη διαχείριση οργανικών στερεών αποβλήτων
Authors: Μαλαμάκης Απόστολος
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή αναλύεται η έννοια του οργανικού αποβλήτου και γίνεται η σύνδεση της παραγωγής οργανικών αποβλήτων με τις διαχειριστικές προκλήσεις σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Σε αυτό το πλαίσιο, για κάθε ένα από τα παραπάνω 3 επίπεδα χωρικής παραγωγής οργανικών αποβλήτων περιγράφονται τα διαθέσιμα διαχειριστικά εργαλεία που έχουν προταθεί στην διεθνή βιβλιογραφία καθώς και νέα τα οποία εισάγονται για πρώτη φορά. Τα εργαλεία που αναλύονται σε τοπικό επίπεδο περιλαμβάνουν την εφαρμογή συστημάτων «Πληρώνεις όσο Απορρίπτεις» και περιβαλλοντικής συγκριτικής ανάλυσης επιδόσεων, όπως επίσης και την ενίσχυση προγραμμάτων μείωσης στην πηγή με κατ’ οίκον κομποστοποίηση. Συντίθεται και προτείνεται για πρώτη φορά στη διαθέσιμη βιβλιογραφία μια μέθοδος απογραφής και εκτίμησης της παραγωγής αποβλήτων από εξωοικιακούς παραγωγούς δημοτικών στερεών αποβλήτων, η οποία αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό ποσοστό της συνολικής ποσότητας αστικών απορριμμάτων. Σε περιφερειακό επίπεδο, μελετήθηκαν και εφαρμόστηκαν οι αρχές των συστημάτων ανάστροφης εφοδιαστικής αλυσίδας για την αντιμετώπιση του ζητήματος της εκτατικής παραγωγής οργανικών αποβλήτων γεωργικής και κτηνοτροφικής προέλευσης και προτάθηκε νέα ιεραρχία της λήψης αποφάσεων για την κατασκευή τέτοιων αλυσίδων. Παράλληλα συντέθηκε και 4-βάθμια μεθοδολογία εκτίμησης των διαθέσιμων δυναμικών βιομάζας και οργανικών αποβλήτων σε περιφερειακό επίπεδο και μελετήθηκε η διεπιφάνεια της παραγωγής οργανικών αποβλήτων με τις διαθέσιμες τεχνολογικές πορείες αξιοποίησης τους. Σε εθνικό επίπεδο, αναπτύχθηκε μεθοδολογία βασισμένη σε πέντε στρατηγικούς πυλώνες-εργαλεία για την επίτευξη ορθολογικής διαχείρισης των οργανικών αποβλήτων: (α) κριτήρια αποδοχής οργανικών αποβλήτων προς τελική διάθεση, (β) προώθηση δράσεων Διαλογής στην Πηγή, (γ) ενσωμάτωση των δευτερογενών καυσίμων στο ενεργειακό μείγμα της χώρας, (δ) εφαρμογή πρότυπων δεικτών επίδοσης αποτελέσματος στο σύνολο φορέων και εγκαταστάσεων διαχείρισης οργανικών αποβλήτων και (ε) διαμόρφωση τελών πύλης για μονάδες επεξεργασίας και τελικής διάθεσης που θα υποστηρίζουν τις δράσεις εκτροπής του βιοαποικοδομήσιμου κλάσματος από την τελική διάθεση. Τέλος εφαρμόσθηκε το εργαλείο της Ανάλυσης Ροής Υλικών ως μέσω μοντελοποίησης της παραγωγής οργανικών αποβλήτων σε εθνικό επίπεδο και πρόβλεψης μελλοντικών ποσοτήτων.
Η επίδραση του levosimendan στη μυοκαρδιακή λειτουργία σε επεμβάσεις αορτοστεφανιαίας παράκαμψης
Authors: Τσοτσόλης Νικόλαος
Published: January 2014

Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί, αν τα αιμοδυναμικά οφέλη από τη χρήση του Levosimendan μπορεί να επεκταθούν και σε ασθενείς με χαμηλό προεγχειρητικό LVEF και μυοκαρδιακή δυσπραγία μετά KPX επεμβάσεις . Μετά την έξοδο από την εξωσωματική και τουλάχιστον 15 min μετά τη χορήγηση πρωταμίνης, 50 ασθενείς που εκπλήρωσαν τα κριτήρια εισόδου (CI < 2L/min/m², PCWP >18 mg Hg, mBP > 70 mm Hg, SVR > 1500 dyn/sec/cm⁵, HR< 90/min, προεγχειρητικό LVEF < 40%) χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και με τυχαιοποιημένο τρόπο έλαβαν Levosimendan ή Ντουπιουταμίνη. Το Levosimendan χορηγήθηκε με δόση φόρτισης 12 g/kg σε 10 min ακολουθούμενη από σταθερή στάγδην έγχυση 0,1 g/kg/min για 12 ώρες. Η ντομπιουταμίνη χορηγήθηκε σε δοσολογία 10 g/kg/min αυξανόμενη μέχρι 20 g/kg/imn ανάλογα με την αιμοδυναμική ανταπόκριση. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης όχι μόνο επιβεβαιώνουν τα ευρήματα προηγούμενων μελετών που αφορούσαν καρδιοχειρουργικούς ασθενείς με ικανοποιητική προεγχειρητική λειτουργία, αλλά επεκτείνουν τη χρήση του Levosimendan και σε ασθενείς με επηρεασμένη προεγχειρητική καρδιακή λειτουργία (LVEF <40%) και μυοκαρδιακή δυσπραγία μετά την έξοδο από την CΡΒ. Όλες οι μετρούμενες και υπολογιζόμενες αιμοδυναμικές παράμετροι της ομάδας Levosimendan εμφάνισαν στατιστικά σημαντική βελτίωση σε σχέση με την ομάδα της Ντομπιουταμίνης. Η αύξηση του CI αποδόθηκε στην αύξηση του SV. Η αύξηση του SV αποδόθηκε στη συνδυασμένη δράση του φαρμάκου, στην ελάττωση της μεταφόρτισης της αριστερής κοιλίας και στην αύξηση της συσταλτικότητάς της. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα αιμοδυναμικά οφέλη από το Levosimendan δεν περιορίστηκαν από τη χρήση του β-αποκλειστή. Η στατιστικά σημαντική ελάττωση της PCWP συνοδεύτηκε και από μορφολογικές αλλαγές της κυματομορφής της, ενδεικτικές άρσης της ισχαιμίας. Το Levosimendan μπορεί να χρησιμοποιηθεί πρώιμα με αποτελεσματικό και ασφαλή τρόπο στην αντιμετώπιση του συνδρόμου καρδιακής παροχής μετά εξωσωματική για εγχειρήσεις αορτοστεφανιαίας παράκαμψης και δεν πρέπει να θεωρείται παράγοντας έσχατης ανάγκης.
Μελέτη της σχέσης του πολυμορφισμού C677T του γονιδίου της αναγωγάσης του μεθυλενοτετραϋδροφυλλικού οξέος ( MTHFR ) και της ανταπόκρισης στη θεραπεία με μεθοτρεξάτη παιδιών με αιματολογικές κακοήθειες από τη Β. Ελλάδα
Authors: Χατζηδάκης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνάται η πιθανή συσχέτιση του πολυμορφισμού MTHFR C677T, του γονιδίου της αναγωγάσης του 5,10-μεθυλενοτετραϋδροφυλλικού, με την ανταπόκριση στη θεραπεία με το πρωτόκολλο ALL-BFM90/95, παιδιών με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία από τη βόρεια Ελλάδα τα οποία νοσηλεύτηκαν στη Β’ Παιδιατρική Κλινική του Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ και την Παιδοογκολογική Κλινική του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης. Η μελέτη εστιάστηκε στις φάσεις Εφόδου και Εδραίωσης του πρωτοκόλλου, ενώ ως δείκτης ανταπόκρισης των ασθενών στη θεραπεία χρησιμοποιήθηκε η διακύμανση των εργαστηριακών παραμέτρων αμινοτρανσφεράση της αλανίνης (ALT) του ορού του αίματος, αιμοσφαιρίνη (Hb), συνολικός αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων (WBC) και αριθμός αιμοπεταλίων (PLT), όπως αυτές καταγράφηκαν στους φακέλους νοσηλείας των ασθενών. Ο γονοτυπικός έλεγχος του πολυμορφισμού έγινε με ενίσχυση του αντίστοιχου τμήματος του γονιδίου MTHFR με την αλυσιδωτή αντίδραση της πολυμεράσης (PCR) με ειδικούς εκκινητές και συνακόλουθη πέψη του ενισχυμένου DNA με την ενδονουκλεάση περιορισμού Hinf1. Στη συνέχεια έγινε σύγκριση των κατανομών των μέσων όρων των παραπάνω εργαστηριακών παραμέτρων ανάμεσα στους ασθενείς φορείς του MTHFR 677T αλληλομόρφου και τους ασθενείς μη-φορείς (με MTHFR 677CC γονότυπο). Διαπιστώθηκε, αφενός μια γενική τάση των MTHFR 677CC ομοζυγωτών να εμφανίζουν χαμηλότερες τιμές και των τεσσάρων παραμέτρων (ALT, Hb, WBC, PLT) στην ίδια φάση θεραπείας (Εφόδου ή Εδραίωσης) και, αφ΄ετέρου, ότι οι διαφορές στις κατανομές των ίδιων παραμέτρων μεταξύ των φάσεων Εφόδου και Εδραίωσης, είναι εντονότερες στους MTHFR 677CC ομοζυγώτες από ότι στους φορείς του MTHFR 677Τ αλληλομόρφου. Τα αποτελέσματα αυτά θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως μια ένδειξη καλύτερης ανταπόκρισης των MTHFR 677CC ομοζυγωτών στη χημειοθεραπεία με το πρωτόκολλο ALL-BFM90/95.
Μελέτη των ανατομικών δομών του σπλαχνικού κρανίου και των παραλλαγών τους και η σημασία τους στη λειτουργική ενδοσκοπική χειρουργική της ρινός και των παραρρινικών κόλπων
Authors: Λαζαρίδης Νικόλαος
Published: January 2014

Σκοπός της μελέτης: α) ακριβείς αποστάσεων και γωνιών επί ανατομικών δομών του πλάγιου ρινικού τοιχώματος με άμεση χειρουργική εφαρμογή. Παράλληλη καταγραφή όλων των υπαρχόντων παραλλαγών. Υλικό-μέθοδος: 75 ημίσεα κεφαλικά παρασκευάσματα, κομμένα κατά την μέση γραμμή σε οβελιαίο επίπεδο. Ψηφιακή φωτογράφηση και επεξεργασία των εικόνων με ειδικό πρόγραμμα Morphomet© και στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων (μέση τιμή-διάμεσος-ελάχιστη-μέγιστη). Αποτελέσματα-συμπεράσματα: μετρήθηκαν 29 αποστάσεις, 3 γωνίες και καταγράφηκαν 20 παραλλαγές επί του πλάγιου ρινικού τοιχώματος. Πλέον αξιοσημείωτα συμπεράσματα: 1) "ο κανόνας των 7cm" δηλ. η απόσταση μεταξύ προδόμου ρινός και φαρυγγικού στομίου της ευσταχιανής, είναι ίση με εκείνη μεταξύ προδόμου ρινός και στομίου του σφηνοειδούς κόλπου. 2) "το βήμα των 10°". Στη γωνία μεταξύ εδάφους ρινός και πρόσθιου άκρου τετρημένου πετάλου, μετακινώντας την άνω πλευρά με βήματα 10°, στα δύο πρώτα βήματα συναντούμε το οπίσθιο άκρο του τετρημένου πετάλου και στο τρίτο βήμα ερχόμαστε στο στόμιο του σφηνοειδούς κόλπου.
Προτυποποίηση των χαρτών της ηλεκτρικής δραστηριότητας του μυοκαρδίου που προκύπτουν από πολλαπλά ηλεκτρόδια με τη βοήθεια μικροανατομικών δεδομένων και της μαγνητικής τομογραφίας
Authors: Θεοφιλογιαννάκος Ευστράτιος
Published: January 2014

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτέλεσε ο έλεγχος της επίδρασης των γεωμετρικών χαρακτηριστικών θώρακα και καρδιάς καθώς και η σημασία της ανισοτροπίας τους στα ηλεκτρικά δυναμικά που καταγράφονται στο επίπεδο του θώρακα. Στα πλαίσια της προσπάθειας αυτής, η οποία αντιστοιχεί ουσιαστικά στην προσέγγιση του ευθέως προβλήματος της ηλεκτροκαρδιογραφίας, δημιουργήθηκαν ρεαλιστικά και λεπτομερή μοντέλα της ανθρώπινης καρδιάς και του θωρακικού κλωβού. Αναλυτικότερα, δημιουργήσαμε ένα τρισδιάστατο πρότυπο της διεύθυνσης των μυοκαρδιακών ινών με την επεξεργασία δύο νεκροτομικών παρασκευασμάτων, ενώ παράλληλα προχωρήσαμε στην προτυποποίηση και πλεγματοποίηση των νεκροτομικών καρδιών. Χρησιμοποιώντας ειδικό software πλεγματοποιήσαμε τους θωρακικούς κλωβούς δύο ασθενών με σημαντική διαφορά στα σωματομετρικά χαρακτηριστικά τους και λάβαμε υψηλής ποιότητας τετραεδρικά πλέγματα. Κατόπιν προχωρήσαμε στην ενοποίηση των πλεγμάτων των δύο θωρακικών κλωβών με αυτό της νεκροτομικής καρδιάς (με τη βοήθεια ειδικού software), δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό ένα μοντέλο έτοιμο για ηλεκτροκαρδιολογικές προσομοιώσεις. Εν συνεχεία προχωρήσαμε στην πρόβλεψη των δυναμικών στην επιφάνεια του θωρακικού κλωβού ελέγχοντας τις μεταβολές των υπολογιζόμενων δυναμικών που προκύπτουν από τη μετατόπιση και τη στροφή της καρδιάς μέσα στο θώρακα. Τέλος ελέγξαμε τις διαφορές των διαγραμμάτων των ισοσταθμικών περιοχών στην επιφάνεια των δύο θωράκων, ενεργοποιώντας την ίδια καρδιά.
Επιδημιολογική και ανοσολογική μελέτη ασθενών με γλοιώματα του ΚΝΣ
Authors: Γούσιας Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Σκοπός: Η διερεύνηση της κυτταρικής και χυμικής ανοσίας των ασθενών με γλοιώματα και η εύρεση πιθανών συσχετίσεων μεταξύ των στοιχείων του ανοσολογικού συστήματος καθώς και των τελευταίων με το σύστημα ιστολογικής κατάταξης του WHO και την επιβίωση των ασθενών. Υλικό και Μέθοδος : Διεξάγαμε μια case-control μελέτη, που αποτελούνταν από 49 ασθενείς που χειρουργήθηκαν στη Νευροχειρουργική Κλινική του ΠΝ Ιωαννίνων και 30 υγιείς μάρτυρες. Η αιμοληψία (30 ml) έγινε προεγχειρητικά. Χρησιμοποιήσαμε ELISA για τον ποσοτικό προσδιορισμό των IL2, IL10, IL16, TNF-a, granzyme-b, IgM, IgG, IgA, IgE, CMV IgM και IgG, EBV IgM και IgG, toxoplasma gondii IgM και IgG, anti-dsDNA, ENA και αντισώματα αντι-καρδιολιπίνης. Επιπρόσθετα αξιολογήσαμε τους παράγοντες C3 και C4 του συμπληρώματος μέσω ακτινωτής ανοσοδιάχυσης, ΑΝΑ με έμμεση, RF μέσω Latex test. Κυτταρομετρία ροής εφαρμόστηκε για τον καθορισμό των CD3, CD4, CD8, CD19, CD16+56 θετικών κυττάρων και κλάσματος CD4/CD8. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με γλοιώματα παρουσιάζουν μειωμένες τιμές των IL2 (p=0.000), TNFa (p=0.033), IgG(p=0.011), IgA(p=0.027), C4 (p=0.026), CD3 (p=0.001), CD4 (p=0.000), CD8 (p=0.002), κλάσμα CD4/CD8 (p=0.000), CD19 (p=0.04) και αυξημένες για IL10 (p=0.05) σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες. Δεν παρατηρήθηκε κάποια στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ ασθενών και μαρτύρων σχετικά με τους μικροβιακούς παράγοντες, ολικά NK-κύτταρα, IgM, IL16, granzyme-b, RF, ANA, ENA, anti-dsDNA και αντισώματα της αντικαρδιολιπίνης. Ο υψηλότερος βαθμός WHO grade σχετίζεται με μειωμένο αριθμό των CD3 (p=0.011), CD4 (p=0.015), CD8 (p=0.048) του κλάσματος CD4/CD8 (p=0.027), όπως επίσης με μειωμένες τιμές IL2 (p=0.018), C4 (p=0.02) και IgG (p=0.05). Οι αριθμοί CD4 και οι τιμές της IL2 αποτελούν σημαντικούς παράγοντες πρόβλεψης του βαθμού κακοήθειας κατά WHO. Ευνοϊκοί προγνωστικοί παράγοντες είναι η νεότερη ηλικία κατά τη διάγνωση (p=0.020), χειρουργική αφαίρεση vs στερεοτακτικής βιοψίας (p=0.042), συμπληρωματική χημειοθεραπεία (p=0.028) και ακτινοθεραπεία (p=0.002), καθώς και αριθμός CD4 θετικών κυττάρων άνω των 200 /mm3 (p=0.001). Ο τελευταίος αποτελεί και ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα επιβίωσης. Επίσης παρατηρούνται διάφορες αλληλεπιδράσεις μεταξύ των δομών του ανοσολογικού συστήματος. Συμπεράσματα: Μια στροφή από την Th1 προς την Th2 αντίδραση, μια τόσο CD3 όσο και CD19 λυμφοπενία, μειωμένο κλάσμα CD4/CD8 και μειωμένος αριθμός ανοσοσφαιρινών και συμπληρώματος παρατηρούνται στους ασθενείς με γλοιώματα. Υψηλότερο WHO grade σχετίζεται με μεγαλύτερες ελλείψεις της ανοσίας. Οι τελευταίες είναι παρούσες τόσο στη χυμική όσο και στην κυτταρική ανοσία. Η ποσότητα των CD4 και οι τιμές της IL2 αποτελούν σημαντικούς παράγοντες πρόβλεψης του βαθμού κακοήθειας κατά WHO. Ο αριθμός των CD4 θετικών κυττάρων σχετίζεται αντίστροφα με μια καλύτερη επιβίωση ασθενών με γλοιοβλάστωμα. Προτείνουμε μια προεγχειρητική αξιολόγηση του ανοσολογικού συστήματος σε ασθενείς με γλοιώματα.
Βρυοφυτική χλωρίδα της Ελλάδας
Authors: Τσακίρη Ευδοξία
Published: January 2014

Στη διατριβή παρουσιάζονται τα αποτελέσματα βρυοφυτικής έρευνας στο υδρογραφικό δίκτυο του ποταμού Άνω Αλιάκμονα (Δυτική Μακεδονία). Καταγράφηκαν 101 βρυοφυτικά taxa (12 ηπατικά, 89 φυλλόβρυα), όλα νέες αναφορές για την περιοχή έρευνας. Μεταξύ αυτών δύο νέα taxa για την Ελλάδα τα: Brachythecium mildeanum (Schimp.) Schimp. ex Milde και Mnium lycopodioides Schwaegr., καθώς και 24 taxa νέες αναφορές για τις φυτογεωγραφικές περιοχές της Βόρειο-Κεντρικής Ελλάδας και της Πίνδου. Αναλύεται το χωρολογικό φάσμα και η κατανομή των στρατηγικών ζωής των ειδών. Παράλληλα συγκεντρώθηκε και καταγράφηκε η βρυοφυτική χλωρίδα της Ελλάδας, και ιδιαίτερα της Βόρειας Ελλάδας όπου ανήκει γεωγραφικά η περιοχή έρευνας του Άνω Αλιάκμονα. Καταγράφηκαν ca 750 taxa (4 κερασφόρα, ca 155 ηπατικά, ca 590 φυλλόβρυα) για την Ελλάδα (ca 39% βρυοφυτικών taxa της Ευρώπης). Αντίστοιχα για τη Βόρεια Ελλάδα καταγράφηκαν ca 550 taxa (2 κερασφόρα, ca 105 ηπατικά, ca 440 φυλλόβρυα). Τα taxa του χλωριδικού καταλόγου χρησιμοποιήθηκαν ως δείκτες για τον οικολογικό χαρακτηρισμό των θέσεων συλλογής, καθώς και της ευρύτερης περιοχής έρευνας (ως προς το βαθμό ηπειρωτικότητας, τις συνθήκες θερμοκρασίας, φωτός, υγρασίας, οξύτητας υποστρώματος). Καταγράφηκε η εξάπλωση στην περιοχή έρευνας ειδών δεικτών υποστρώματος (δεικτών ασβεστίου, διαθεσιμότητας θρεπτικών - ευτροφισμού, ρύπανσης και καθαρότητας των υδάτων, αέριας ρύπανσης και ανθρωπογενούς επίδρασης). Έγινε διερεύνηση των οικοθέσεων των ειδών του χλωριδικού καταλόγου (ADE-4, και τη μέθοδο Outlying Mean Index). Τέλος, καταγράφηκαν τα δεδομένα που αφορούν το καθεστώς προστασίας των βρυοφύτων της Ελλάδας, αλλά και ειδικότερα οι απειλές - προβλήματα για τα taxa του χλωριδικού καταλόγου καθώς και για συγκεκριμένα ενδιαιτήματα στην περιοχή έρευνας.
Εξέλιξη δοκιμής πλάγιας επαναλαμβανόμενης κρούσης για την αξιολόγηση μηχανισμών συνάφειας και μικροαπόξεσης λεπτών σκληρών επικαλύψεων επί κοπτικών πλακιδίων και στοιχείων μηχανών
Authors: Ασημακόπουλος Αντώνιος
Published: January 2014

Στα πλαίσια της παρούσας έρευνας εξελίχθηκε η δοκιμασία της πλάγιας επαναλαμβανόμενης κρούσης ώστε να γίνει δυνατή μια ουσιαστική αποτίμηση της συνεκτικής και ταυτόχρονα της συναφειακής αντοχής των λεπτών σκληρών επικαλύψεων. Κατά τη δοκιμή αυτή, μια σφαίρα συνήθως σκληρομετάλλου προσκρούει επαναλαμβανόμενα στην επικαλυμμένη επιφάνεια με επιθυμητό μέγιστο φορτίο υπό σταθερή γωνία πρόσκρουσης. Αρχικά επιδιώχθηκε να αποσαφηνιστούν οι κυρίαρχοι μηχανισμοί που επιδρούν κατά την φάση της έναρξης της αστοχίας της επικάλυψης, μέσω της δοκιμασίας της πλάγιας επαναλαμβανόμενης κρούσης. Η παραπάνω πειραματική μέθοδος συνοδεύεται από ένα πρόσφατα εξελιγμένο μοντέλο πεπερασμένων στοιχείων που προβλέπει την έναρξη της αστοχίας της επικάλυψης, στο οποίο λαμβάνονται υπόψη οι μηχανικές ιδιότητες των υπαρχόντων υλικών και η δύναμη συνάφειας στη διεπιφάνεια επικάλυψης-υποστρώματος. Μέσω αυτού, μπορούν να υπολογιστούν οι κρίσιμες τάσεις στην επικάλυψη και να ποσοτικοποιηθεί η στιβαρότητα της σύνδεσης μεταξύ επικάλυψης και υποστρώματος ως σταθερά του συστήματος των δύο υλικών. Η δοκιμή της πλάγιας επαναλαμβανόμενης κρούσης εφαρμόστηκε επίσης σε επικαλυμμένα δοκίμια σε μη λιπαινόμενο περιβάλλον, αλλά και σε πλακίδια ίδιου τύπου και επικάλυψης που βρίσκονταν μέσα σε δοχείο με υγρό λίπανσης. Με την χρήση του υγρού λίπανσης και με εκλογή κατάλληλων πειραματικών συνθηκών επιδιώχθηκε η απομόνωση της κόπωσης από τους μηχανισμούς φθοράς της επικάλυψης ώστε να μελετηθεί η συμπεριφορά της επικάλυψης αποκλειστικά στο φαινόμενο της μικροαπόξεσης. Εξαιρετικής σημασίας είναι η δυνατότητα πραγματοποίησης της πειραματικής διαδικασίας απευθείας σε δακτυλίους εδράνων κυλίσεως, καθώς η διαδικασία εναπόθεσης PVD επηρεάζει σημαντικά τις ζητούμενες ιδιότητες της επικάλυψης και τη συνάφειά της. Εν προκειμένω χρησιμοποιήθηκαν μεθοδολογίες προσδιορισμού των μηχανικών ιδιοτήτων και ελέγχου της συνάφειας της επικάλυψης που βασίζονται στην έρευνα που εμπεριέχεται στην παρούσα εργασία, ώστε να επιδειχθεί η εφαρμογή των μεθόδων σε ένα πρακτικό παράδειγμα που παρουσιάζει ιδιαιτερότητες ως προς την εκτέλεση των πειραματικών διαδικασιών. Τέλος, ειδικά για επικαλύψεις μεγάλου πάχους, όπως τις θερμικού ψεκασμού, δημιουργήθηκε μεθοδολογία η οποία μπορεί να ποσοτικοποιήσει τον ρυθμό με τον οποίο η επικάλυψη αποδομείται, ώστε να είναι δυνατή η άμεση σύγκριση της απόδοσης των διάφορων επικαλύψεων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την αύξηση της διάρκειας ζωής εξαρτημάτων συγκεκριμένων εφαρμογών.