ЛЕЧЕНИЕ ЗАСТАРЕЛЫХ ПОВРЕЖДЕНИЙ И ТРАВМ ГРУДНОГО И ПОЯСНИЧНОГО ОТДЕЛА ПОЗВОНОЧНОГО СТОЛБА
Authors: С.А. Джумабеков , уулу А. Мырзахат , У.К. Нурматов , А.С. Усенов 
Published: November 2024

В отделении патологии позвоночника БНИЦТО и КБСМП с 2015 по 2024 годы проведено хирургическое лечение 573 пациентов с травмами и застарелыми повреждениями грудного и поясничного отдела позвоночника, с применением различных методик вентральной и дорсальной стабилизации. Среди 573 оперированных пациентов было 396 мужчин (69,1%) и 177 женщин (30,9%). Возрастной диапазон пациентов был от 18 лет до 68 лет. В предоперационном периоде пациентам проводились обзорные спондилографии, компьютерная томография (КТ), магнитно-резонансная томография (МРТ). Пациентам с застарелой травмой проводилась игольчатая электронейромиография для оценки нервной-мышечной проводимости. По результатам исследований повреждения классифицировались по F. Magerl и соавт., а также по F. Denis. Проводилось измерение локального кифоза, который в среднем составил 20,1º ± 2,7º. Все пациенты (n-573) по методу выполненной оперативной методики были распределены на 4 группы. Оценена эффективность каждой из методик с определением конкретных показаний для их применения, и изучены особенности при использовании устройств для фиксации поврежденных сегментов Оценка степени регресса неврологических нарушений проводилась по Н. Frankel, до и после оперативного вмешательства, где имеется градация на группы по степени выраженности и проявления двигательных и чувствительных расстройств. Также, выявляли интенсивность болевого синдрома по визуально-аналоговой шкале (ВАШ) и показатель нарушения дееспособности по индексу Освестри (ODI). У всех прооперированных пациентов проконтролированы ближайшие клинические результаты лечения: хорошие получены в 467 (81,5%) случаях; удовлетворительные – в 87 (15,2%), неудовлетворительные – в 19 (3,3%). Через 1 год и более клинические результаты оценены у 359 (62,6%) пациентов; у 301 (83,4%) получены хорошие, у 58 (16,2%) – удовлетворительные.

2015-жылдан 2024-жылга чейин БШИИТОБ жана КМТЖБО нын омуртка патологиясы бөлүмүндө көкүрөк жана бел омурткаларынын жаракаттары жана өнөкөт жаракаттары бар 573 бейтапка вентралдык жана дорсалдык стабилдештирүүнүн ар кандай ыкмаларын колдонуу менен хирургиялык дарылоо жүргүзүлгөн. Операция жасалган 573 бейтаптын ичинен 396 эркек (69,1%) жана 177 аял (30,9%) болгон. Бейтаптардын жаш аралыгы 18 жаштан 68 жашка тузгөн Операцияга чейинки мезгилде бейтаптардын баардыгы, омуртка тутумунун рентген изилдөөсүнөн, компьютердик томографиядан (КТ), магниттик-резонанстык томографиядан (МРТ) өтүшкөн. Өнөкөт жаракат менен ооруган бейтаптарда нерв-булчуң өткөргүчтүгүн баалоо үчүн ийне электронейромиографиясы жүргүзүлгөн. Изилдөөлөрдүн жыйынтыгы боюнча жаракаттар Ф. Магерл жана башкалар, ошондой эле Ф. Денис боюнча классификацияланган. Жабыркаган омуртка бөлүмүндөгу кифоз өлчөнүп, орточо чени 20,1º ± 2,7º болгон. Бардык бейтаптар (n573) жасалган хирургиялык ыкмага ылайык 4 топко бөлүнгөн. Ыкмалардын ар биринин натыйжалуулугу бааланган, аларды колдонуунун түзмө-түз көрсөткүчтөрү аныкталган жана жабыркаган сегменттерди бекитүү үчүн конструкцияларды колдонуудагы өзгөчөлүктөр изилденген. Неврологиялык бузулуулардын азаюу даражасын баалоо операцияга чейин жана операциядан кийин Н. Франкель боюнча жүргүзүлгөн, мында кыймыл-аракет жана сезүү бузулууларынын оордугу жана көрүнүшү боюнча топторго градация бар. Ошондой эле, оорунун интенсивдүүлүгү визуалдык аналогдук шкала (VAS) жана Освестри Индекси (ODI) майыптык көрсөткүчү менен аныкталган. Операция болгон бардык бейтаптарда дарылоонун жакынкы клиникалык натыйжаларын изилдөө жүргүзүлдү: 467 (81,5%) учурда жакшы натыйжалар алынган; канааттандырарлык – 87 де (15,2%), канааттандырарлык эмес – 19 да (3,3%). 1 жыл же андан көп убакыт өткөндөн кийин 359 (62,6%) бейтапта клиникалык натыйжалар бааланган; 301 и (83,4%) жакшы жыйынтыкка, 58 и (16,2%) канааттандырарлык жыйынтыкка ээ болушкан.

In BSRCTO and ICHEMA in the Department of Spine Pathology from 2015 to 2024, 573 patients with trauma and chronic injuries of the thoracic and lumbar spine were surgically treated using various techniques of ventral and dorsal stabilization. Among the 573 operated patients, there were 396 males (69.1%) and 177 females (30.9%). The age range of patients was from 18 years to 68 years. In the preoperative period, patients underwent review spondylographies, computed tomography (CT), and magnetic resonance imaging (MRI). Patients with a long-standing injury underwent needle electroneuromyography to evaluate nervemuscle conduction. Based on the findings, injuries were categorized according to F. Magerl et al. and by F. Denis. Local kyphosis was measured, which averaged 20.1º ± 2.7º. All patients (n-573) were categorized into 4 groups according to the method of the performed operative technique. The efficacy of each of the techniques was evaluated with the determination of specific indications for their application and the peculiarities in the use of devices for fixation of the damaged segments were studied The degree of regression of neurological disorders was assessed according to N. Frankel, before and after surgical intervention, where there is a gradation into groups according to the degree of severity and manifestation of motor and sensory disorders. Also, the intensity of pain syndrome was determined using the visual analog scale (VAS) and the Oswestry Disability Index (ODI). The post-operative clinical results of treatment were controlled in all operated patients: good results were obtained in 467 (81.5%) cases; satisfactory - in 87 (15.2%), unsatisfactory - in 19 (3.3%). After 1 year and more clinical results were evaluated in 359 (62.6%) patients; good results were obtained in 301 (83.4%), satisfactory - in 58 (16.2%).