Παθήσεις χοληφόρων
Authors: Πτώχης Νικόλαος 
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η διαδερμική τοποθέτηση μεταλλικής ενδοπρόθεσης είναι μια αποδεκτή ανακουφιστική θεραπεία για την αντιμετώπιση της κακοήθους απόφραξης των χοληφόρων. Παρ όλα αυτά δεν είναι γνωστοί οι προγνωστικοί παράγοντες όσο αφορά την επιβίωση των ασθενών. Σκοπός: Να αξιολογήσουμε τους προγνωστικούς παράγοντες που καθορίζουν την επιβίωση των ασθενών με ανεγχείρητο, κακοήθη αποφρακτικό ίκτερο, που αντιμετωπίστηκαν με διαδερμική τοποθέτηση μεταλλικών ενδοπροθέσεων, καθώς επίσης και την αποτελεσματικότητα της μεθόδου. Υλικό-Μέθοδος: Σε χρονικό διάστημα τριών ετών 95 ασθενείς με ανεγχείρητη κακοήθη απόφραξη των χοληφόρων αντιμετωπίστηκαν με διαδερμική τοποθέτηση μεταλλικής ενδοπρόθεσης. Είκοσι πέντε ασθενείς είχαν βλάβη που δεν εντοπίζονταν στην πύλη του ήπατος. Εβδομήντα ασθενείς είχαν βλάβη στην πύλη εκ των οποίων οι 18 ήταν τύπου I, οι 31 τύπου II, οι 15 τύπου III και οι 6 τύπου IV σύμφωνα με την ταξινόμηση κατά Bismuth. Αναφέρονται τα ποσοστά τεχνικής και κλινικής επιτυχίας, οι επιπλοκές και τα μακροχρόνια αποτελέσματα. Τα ποσοστά κλινικής επιτυχίας, η βατότητα και τα ποσοστά επιβίωσης συγκρίνονται ανάμεσα σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν με ολική (n=52) παροχέτευση του ηπατικού παρεγχύματος έναντι αυτών που αντιμετωπίστηκαν με μερική παροχέτευση (n=43). Υπολογίστηκε και αναλύθηκε η επιβίωση όσον αφορά πιθανούς προγνωστικούς παράγοντες όπως ο τύπος του όγκου, η επέκταση της νόσου, το επίπεδο της απόφραξης και τα επίπεδα της χολερυθρίνης μετά την επέμβαση. Αποτελέσματα: Η τοποθέτηση της ενδοπρόθεσης ήταν τεχνικά επιτυχής σε όλους τους ασθενείς (Ετερόπλευρη παροχέτευση σε 86 ασθενείς, αμφοτερόπλερη παροχέτευση σε 9 ασθενείς) και η μείωση των επιπέδων της χολερυθρίνης μετά την επέμβαση (p<0.001) ήταν στατιστικά σημαντική, συμβάλλοντας σε ποσοστό κλινικής επιτυχίας 97.9%. Οι ασθενείς των οποίων τα επίπεδα χολερυθρίνης μειώθηκαν σε 0.4-3.9mg/dl, είχαν μέση επιβίωση 227.5 ημέρες (SD= 224.0), ενώ οι υπόλοιποι με τιμές ≥4mg/dl μετά την τοποθέτηση της ενδοπρόθεσης παρουσίασαν μέση επιβίωση 101.0 ημέρες (SD= 89.9). Τα ποσοστά κλινικής επιτυχίας ήταν παρόμοια σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν με ολική παροχέτευση και σε αυτούς που αντιμετωπίστηκαν με μερική παροχέτευση, οι ελάσσονες και οι μείζονες επιπλοκές αφορούσαν το 6.3% και το 11.6% των ασθενών αντίστοιχα. Η μέση ολική πρωτογενής βατότητα της ενδοπρόσθεσης ήταν 146.1 ημέρες ενώ ο βαθμός επαναστένωσης ήταν 13.7%. Η μέση ολική δευτερογενής βατότητα ήταν 166.9 ημέρες. Η μέση ολική επιβίωση ήταν 167.6 ημέρες (SD= 184.3) Η επιβίωση ήταν παρόμοια στους ασθενείς με ολική και μερική παροχέτευση. Τα επίπεδα χολερυθρίνης μετά την επέμβαση ήταν ανεξάρτητος προγνωστικός δείκτης επιβίωσης (p<0.001). Η τιμή χολερυθρίνης 4 mg/dl μετεπεμβατικά ήταν το όριο που διαχώριζε τους ασθενείς, σε αυτούς με καλή πρόγνωση και σε αυτούς με κακή πρόγνωση. Η ηλικία του ασθενούς και οι τύπου IV κατά Bismuth βλάβες ήταν επίσης ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες. Συμπεράσματα: Η διαδερμική τοποθέτηση μεταλλικής ενδοπρόσθεσης παρέχει ανακούφιση από τον κακοήθη ίκτερο. Η μερική παροχέτευση του ήπατος είχε το ίδιο καλά αποτελέσματα όσο και η ολική παροχέτευση του ήπατος. Το επίπεδο χολερυθρίνης κάτω από 4 mg/dl μετεπεμβατικά είναι ο σημαντικότερος ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας, ενώ η μεγάλη ηλικία και οι βλάβες τύπου IV κατά Bismuth ήταν δυσμενείς προγνωστικοί παράγοντες.