Διαταραχές πηκτικότητας στη Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ)
Authors: Κυριακόπουλος Χρήστος 
Published: November 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι ασθενείς με ΧΑΠ εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου και θρομβοεμβολικής νόσου. Οι μηχανισμοί που προάγουν τον θρομβοεμβολικό κίνδυνο περιλαμβάνουν: 1) την συστηματική φλεγμονή, 2) την ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων, 3) το οξειδωτικό στρες και 4) την υποξία, είτε συνεχή στους ασθενείς με σοβαρή ΧΑΠ, είτε διαλείπουσα κατά τη διάρκεια της άσκησης και του ύπνου. ΣΚΟΠΟΣ: 1) Η ανάδειξη της υπερπηκτικότητας στη ΧΑΠ μέσω της μέτρησης των παραγόντων και αναστολέων πήξης και 2) η εκτίμηση του βαθμού της υπερπηκτικότητας. ΜΕΘΟΔΟΙ: Πρόκειται μία μελέτη υγιών-μαρτύρων όπου συγκρίθηκαν τα επίπεδα των παραγόντων πήξης: ινωδογόνο, FII, FV, FVII, FVIII, FIX, FX, D-dimers, των φυσικών αναστολέων πήξης: πρωτεΐνη S, πρωτεΐνη C και αντιθρομβίνη, καθώς και των INR, PT και aPTT ανάμεσα σε 103 πάσχοντες από ΧΑΠ σπιρομετρικού σταδίου I-IV και 42 υγιείς μάρτυρες, καπνιστές, παρόμοιας ηλικίας και φύλου. Ασθενείς που λάμβαναν αντιπηκτικά και αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα, αποκλείστηκαν από τη μελέτη. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι ασθενείς με ΧΑΠ είχαν υψηλότερα επίπεδα : 1) δ-διμερών [360 (230-600) έναντι 240 (180-400) ng/mL, p=0.001], 2) ινωδογόνου (399±82 έναντι 346±65 mg/dL, p<0.001), 3) παράγοντα II (122±22 έναντι 109±19, p=0.004), 4) παράγοντα V (131±25 έναντι 121±19, p=0.015), 5) παράγοντα VIII (143±32 έναντι 122±20, p<.001) και 6) παράγοντα X [111 (94-134) έναντι 98 (88-107), p=0.002] και χαμηλότερα επίπεδα: 1) πρωτεΐνης S [95 (85-105) έναντι 116 (98-121), p<0.001] και 2) αντιθρομβίνης (94.4±11.5 έναντι 102.3±13.2, p=0.001) εν συγκρίσει με τους υγιείς. Εν συνεχεία στην ομάδα των ασθενών με ΧΑΠ έγινε περαιτέρω ταξινόμηση ανάλογα με τα σπιρομετρικά στάδια, τις ομάδες της GOLD, το CAT σκορ (CAT<10 έναντι CAT ≥10) και το ιστορικό παροξύνσεων (<2 έναντι ≥2) και ακολούθησε στατιστική ανάλυση ανάμεσα στους παράγοντες πήξης και τις υποκατηγορίες των ασθενών με ΧΑΠ. Ειδικότερα ο παράγοντας II εμφάνισε συσχέτιση με τα σπιρομετρικά στάδια κατά GOLD (p=0.006), τo επίπεδo της σπιρομετρικής απόφραξης (FEV1) (p=0.003), τα γκρουπ της ΧΑΠ κατά GOLD (p=0.017) και τον αριθμό των παροξύνσεων (p=0.005), ο παράγοντας V με τo επίπεδo της σπιρομετρικής απόφραξης (FEV1) (p=0.018) και τον αριθμό των παροξύνσεων (p=0.018), ο παράγοντας X με τα σπιρομετρικά στάδια κατά GOLD (p=0.015), τo επίπεδo της σπιρομετρικής απόφραξης (FEV1) (p=0.001), τα groups της ΧΑΠ κατά GOLD (p=0.002), το βαθμό συμπτωμάτων (CAT score) (p=0.034) και τον αριθμό των παροξύνσεων (p=0.003) και η πρωτεΐνη S με το βαθμό συμπτωμάτων (CAT score) (p=0.033). Στην πολυπαραγοντική ανάλυση που διενεργήθηκε οι παράγοντες πήξης II, V, X και τα δ-διμερή συσχετίστηκαν με παραμέτρους βαρύτητας της ΧΑΠ, το ινωδογόνο, ο παράγοντας VIII, η πρωτεΐνη S και η αντιθρομβίνη με παραμέτρους συστηματικής φλεγμονής και οι παράγοντες II και X με το λιπιδαιμικό προφίλ.Ο καρδιαγγειακός κίνδυνος και οι συννοσηρότητες εκτιμήθηκαν με το Heart score και τον δείκτη Charlson comorbidity index, αντίστοιχα και δεν διέφεραν ανάμεσα στις δύο ομάδες. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η παρούσα μελέτη διερεύνησε και ανέδειξε την ύπαρξη υπερπηκτικότητας σε ασθενείς με σταθερή ΧΑΠ. Επίσης τα ευρήματα αυτής αποτελούν ισχυρή ένδειξη για την ύπαρξη συσχέτισης μεταξύ της επιδείνωσης της αναπνευστικής λειτουργίας, της βαρύτητας και της προόδου της ΧΑΠ, του επίπεδου των συμπτωμάτων και του ιστορικού παροξύνσεων της νόσου και προθρομβωτικής κατάστασης των ασθενών.