bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Συνδυασμένη γενετική προσέγγιση οστεοπόρωσης και αθηροσκλήρυνσης σε γυναίκες με ψυχογενή ανορεξία
Authors: Δεληγεώρογλου Ευαγγελία
Published: September 2021

Η ψυχογενής ανορεξία (ΨΑ) αποτελεί ένα νόσημα όπου ένας από τους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που εμπλέκονται στην εκδήλωσή του αποτελεί η δυσλειτουργία του άξονα υποθάλαμος- υπόφυση-γονάδες με δυσμενείς επιδράσεις στην σκελετική ακεραιότητα των ασθενών. Στόχος: Ο προσδιορισμός των πιθανών συσχετίσεων των πολυμορφισμών που συνδέονται με την επιδείνωση της σκελετικής υγείας σε ένα δείγμα εφήβων και ενήλικων κοριτσιών με ΨΑ. Υλικό και Μέθοδος: Η μελέτη διεξήχθη σε δείγμα 40 γυναικών ηλικίας από 12 έως 21 ετών με διαγνωσμένη ΨΑ σύμφωνα με τα κριτήρια της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας. Η στρατηγική συλλογής δεδομένων περιελάμβανε τη λήψη λεπτομερούς ιατρικού ιστορικού, ενώ ελήφθησαν δείγματα αίματος με σκοπό το γονιδιακό έλεγχο και την ορμονολογική αξιολόγηση των συμμετεχόντων. Η οστική πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (BoneMassDensity, BMD) εκτιμήθηκε χρησιμοποιώντας διπλής απορροφησιομετρία ακτίνων Χ. Αποτελέσματα: Χαμηλότερες τιμές BMD παρατηρήθηκαν σε κορίτσια με: i) παρουσία του CTR-AluI πολυμορφισμoού έναντι του άγριου τύπου (BMD, CC&CT έναντι γονότυπων ΤΤ: 0.84 ± 0.21 g / cm2 έναντι 0,96 ± 0,12 g / cm2, ρ-τιμή = 0,028), ii) παρουσία πολυμορφισμού MTHFR677T έναντι άγριου τύπου (BMD, ΤΤ &CT έναντι γονοτύπων CC: 0,86 ± 0,23 g / cm2 έναντι 0,94 ± 0,11 g / cm2, ρ-τιμή = 0,047, προσαρμοσμένη ως προς την ηλικία, Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), αμηνόρροια). Οι τιμές BMD παρουσίασαν μία κλιμακωτή σταδιακή μείωση με την προσθήκη του CTR-AluI και / ή του MTHFR677 πολυμορφισμού (BMD, άγριου τύπου έναντι ενός έναντι δύο πολυμορφικών παραλλαγών:0,97 ± 0,11 g / cm2 έναντι 0,90 ± 0,11 g / cm2 έναντι 0,75 ± 0,33 g / cm2, ρ-τιμή για γραμμική συσχέτιση 0,011). Τα κορίτσια που έφεραν τον πολυμορφισμό MTHFR677 είχαν 5.67 φορές υψηλότερες πιθανότητες για μεγαλύτερο ΒΜΙ (ΒΜΙ > 16,4 kg/m2 έναντι ≤ 16,4 kg/m2, πολυμορφισμός MTHFR677, CT&TT έναντι CC γονοτύπων: OR = 5.667, 95% CI: 1.254-25.606, ρ-τιμή = 0.024). Οι μέσες τιμές των BMI Ζ-score διαφέρουν σχεδόν σημαντικά μεταξύ των περιπτώσεων που φέρουν τον πολυμορφισμό MTHFR A1298C έναντι αυτών του wild type (CA + CC έναντι ΑΑ γονότυποι: ΒΜΙ Ζ-score: -2,51 ± 1,39 έναντι 1,80 ± 1,29, ρ-τιμή = 0,091). Η ανάλυση πολυπαραγοντικής παλινδρόμησης έδειξε ότι τα κορίτσια με ΒΜΙ Ζ- scores στο άνω τεταρτημόριο είχαν σημαντικά μικρότερο κίνδυνο να φέρουν τoν πολυμορφισμό MTHFR A1298C σε σύγκριση με το κατώτερο τεταρτημόριο (CA + CC γονότυπος έναντι ΑΑ γονότυπος: OR 0,047, p-value = 0,032), προσαρμοσμένο ανάλογα με την ηλικία, τα επίπεδα οιστρογόνων και τη διάρκεια της αμηνόρροιας. Συμπεράσματα: Η συνδυασμένη παρουσία των πολυμορφισμών MTHFR677, CTR-AluI και MTHFR A1298C φαίνεται να σχετίζεται με χαμηλότερη οστική πυκνότητα σε νεαρές γυναίκες με νευρική ανορεξία, υποδηλώνοντας την ύπαρξη επίδρασης του τύπου δόσης-απόκρισης. Η σχέση μεταξύ του MTHFR677 και του μεταβολισμού των οστών είναι πιθανώς επαγόμενη από το σωματικό βάρος των ασθενών.
Εξευρωπαϊσμός και διπλωματία πόλεων
Authors: Καρβούνης Αντώνιος
Published: September 2021

Η πολιτική αναγνώριση του διεθνούς ρόλου των τοπικών αρχών από τα όργανα της ΕΕ, και ειδικότερα των συμπράξεών τους, σε επίπεδο θεσμικό, πολιτικών, και επιχειρησιακό (ευρωπαϊκά προγράμματα), στο πλαίσιο ενός νέου προτύπου ήπιας διακυβέρνησης των δικτύων, σε συνδυασμό με το περιορισμένο ακαδημαϊκό ενδιαφέρον για τις ευρωπαϊκές διαδημοτικές συνεργασίες τις τελευταίες δεκαετίες, συνιστούν το πλαίσιο της παρούσας διατριβής, η οποία ασχολείται με την ευρωπαϊκή δικτύωση των ελληνικών οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης α΄ βαθμού στη διάρκεια της προγραμματικής περιόδου 2007-2013. Αξιοποιώντας το θεωρητικό πλαίσιο του εξευρωπαϊσμού και της διπλωματίας πόλεων, η μελέτη εξετάζει τα αποτελέσματα της συμμετοχής των ελληνικών δήμων σε ευρωπαϊκά δίκτυα πόλεων. Το χρησιμοποιούμενο μεθοδολογικό πλαίσιο, μέσω ποιοτικών και ποσοτικών μετρήσεων, οδηγεί την έρευνα σε βασικές καινοτομίες, αφενός, ως προς την τυπολογία των ευρωπαϊκών δικτύων πόλεων σε αυτοδιοικητικά, ενωσιακά, εργοκεντρικά και διεθνή, και αφετέρου, ως προς την εξειδίκευση των επιμέρους μορφών εξευρωπαϊσμού των δημοτικών αρχών, σε διοικητικό, χρηματοδοτικό, πολιτικό, γνωστικό, ιδεαλιστικό και βιώσιμο. Το γενικότερο εμπειρικό συμπέρασμα της διατριβής είναι ότι η συμμετοχή των ελληνικών δήμων σε ευρωπαϊκά δίκτυα πόλεων συνεπάγεται αλλαγές σε επίπεδο δομών, πολιτικών και διαδικασιών (διοικητικός εξευρωπαϊσμός), προώθησης τοπικών συμφερόντων και ταυτότητας της τοπικής αρχής (πολιτικός εξευρωπαϊσμός), συμμετοχής σε ευρωπαϊκά προγράμματα (χρηματοδοτικός εξευρωπαϊσμός), τεχνογνωσίας και επιμόρφωσης προσωπικού (γνωστικός εξευρωπαϊσμός), ενίσχυσης της ευρωπαϊκής συνείδησης και ταυτότητας (ιδεαλιστικός εξευρωπαϊσμός) και δημιουργίας ευνοϊκού εσωτερικού περιβάλλοντος για οργανωσιακές αλλαγές και μακρόπνοες συνεργασίες (βιώσιμος εξευρωπαϊσμός). Ωστόσο, τα ανωτέρω αποτελέσματα και οι μορφές εξευρωπαϊσμού φιλτράρονται από το ενδογενές πλαίσιο νοοτροπιών, γραφειοκρατικών διαδικασιών, οργανωτικών και πολιτικών ελλειμμάτων και ενός δυσμενούς οικονομικού περιβάλλοντος, μετριάζοντας τη μεταρρυθμιστική δυναμική της ευρωπαϊκής δικτύωσης και θέτοντας σε αμφισβήτηση τις μεταρρυθμιστικές δυνατότητες των ελληνικών δήμων.
Διερεύνηση του αντίκτυπου των υπαίθριων αθλητικών διοργανώσεων στην τοπική τουριστική ανάπτυξη στην Ελλάδα
Authors: Καραγιώργος Θωμάς
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση του αντίκτυπου των υπαίθριων ορεινών δρομικών διοργανώσεων μικρής κλίμακας στην τοπική τουριστική ανάπτυξη. Η έρευνα διεξάγεται σε δυο βασικές κατευθύνσεις. Η πρώτη κατεύθυνση εξετάζει τον αντίκτυπο που έχουν οι υπαίθριες αθλητικές διοργανώσεις στην τοπική κοινωνία. Δηλαδή, διερευνώνται οι οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντολογικές επιπτώσεις που έχουν οι ίδιες στον τόπο φιλοξενίας, βάσει της γνώμης των τοπικών κατοίκων και φορέων. Η δεύτερη κατεύθυνση εξετάζει την επίδραση που έχουν τα αθλητικά γεγονότα στην συμπεριφορά των καταναλωτών και τη διαμόρφωση των μελλοντικών τους στάσεων. Αναλυτικότερα, μελετάται η εμπλοκή με το ορεινό τρέξιμο, η εικόνα του προορισμού, η ευημερία των συμμετεχόντων και η προσωπικότητα των διοργανώσεων ως προς τις μελλοντικές προθέσεις συμπεριφοράς όπως επικοινωνία από στόμα σε στόμα και υιοθέτηση ενός ενεργού τρόπου ζωής. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 317 άνδρες και 39 γυναίκες. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 38,2 έτη, οι περισσότεροι απόφοιτοι ΑΕΙ (43,4%) και ελεύθεροι επαγγελματίες (35,2%). Η μέθοδος έρευνας που ακολουθήθηκε ήταν η μικτή. Αρχικά, πραγματοποιήθηκαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις για την ανάπτυξη ενός νέου ερωτηματολογίου μέτρησης της προσωπικότητας των διοργανώσεων. Στη συνέχεια, τα νέα δεδομένα προστέθηκαν στο μοντέλο της Aaker (1997). Τέλος, τα όργανα μέτρησης για την ποσοτική έρευνα ήταν των Beaton, et al., (2011) για την εμπλοκή, Kaplanidou & Vogt (2007) για την εικόνα του προορισμού, Kern, et al., (2015) για την ευημερία, Aaker (1997) για την προσωπικότητα, Kern, et al., (2015) για την υιοθέτηση ενός ενεργού τρόπου ζωής και ικανοποίηση από τη ζωή και Alexandris, et al., (2004) για την επικοινωνία από στόμα σε στόμα. Οι δείκτες προσαρμογής, οι φορτίσεις και οι συσχετίσεις των κλιμάκων έδειξαν την αξιοπιστία και εγκυρότητα του συνολικού ερωτηματολογίου. Τα αποτελέσματα από τη γνώμη της τοπικής κοινωνίας φανέρωσαν τον θετικό αντίκτυπο που προσφέρουν στην εκάστοτε περιοχή, καθώς και την πρόθεση των τοπικών φορέων για επανάληψη της διοργάνωσης στο μέλλον. Σχετικά με τα ευρήματα των συμμετεχόντων, αναδείχθηκε ο βαθμός εμπλοκής με το ορεινό τρέξιμο και η καλή εικόνα των τουριστικών προορισμών. Ακόμη, φάνηκε ότι μία ισχυρή προσωπικότητα συνεισφέρει σημαντικά στην ενίσχυση της εμπλοκής με το τρέξιμο μέσω της ευημερίας. Επιπλέον, η ευημερία μέσω της συμμετοχής σε αθλητικές διοργανώσεις προβλέπει την ικανοποίηση από τη ζωή. Ωστόσο, αναδείχθηκε ο ρυθμιστικός ρόλος της προσωπικότητας των διοργανώσεων στη σχέση πρόβλεψης της υιοθέτησης ενός πιο ενεργού τρόπου ζωής από την εμπλοκή, μέσω της ευημερίας. Τα νέα θεωρητικά μοντέλα, η ερευνητική συνεισφορά και η πρακτικές εφαρμογές για την αγορά συζητιούνται διεξοδικά παρακάτω.
Development and validation of LC-MS and NMR methods for the qualitative and quantitative determination of carotenoids in food and byproducts
Authors: Τσιάκα Θάλεια
Published: September 2021

Τα τελευταία χρόνια, οι νέες καταναλωτικές συνήθειες έδωσαν ώθηση στην αγοράφυσικών προϊόντων με ευεργετικές ιδιότητες. Επιπρόσθετα, η αύξηση των φυσικώνπαραπροϊόντων καθιστά ως επιτακτική ανάγκη την αξιοποίησή τους μέσω τηςπαραλαβής βιοδραστικών ενώσεων από αυτά. Στην παρούσα διατριβή, μελετήθηκε ηανάκτηση καροτενοειδών από παραπροϊόντα φυτικής (βερίκοκα) ή ζωϊκής (κεφάλιγαρίδας) προέλευσης και από λιπιδικά τρόφιμα (κρόκος αυγών και σώμα γαρίδας)εφαρμόζοντας μια συνδυαστική αναλυτική προσέγγιση που περιλαμβάνει (α) εκχυλίσειςυψηλών ενεργειών με χρήση συμβατικών και καινοτόμων πράσινων διαλυτών (φυσικοίβαθιά ευτηκτικοί διαλύτες, NADES) και πειραματικού σχεδιασμού (DOΕ) (β)υγροχρωματογραφία συζευγμένη με φασματομετρία μάζας (LC-MS/MS) καιφασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR) και (γ) μοντέλωνπολυμεταβλητής στατιστικής ανάλυσης. Πιο συγκεκριμένα, εφαρμόστηκε εκχύλιση μευπερήχους (UAE) και με μικροκύματα (ΜΑΕ) για την παραλάβη καροτενοειδών από ταμελετούμενα υποστρώματα. Οι συνθήκες εκχύλισης βελτιστοποιήθηκαν με δυοδιαφορετικά DOE μοντέλα (23 full factorial design, Box-Behnken design). Η LC-MS/MSποσοτικοποίηση των καροτενοειδών υπέδειξε την καταλληλότερη μεθόδο εκχύλισης γιακάθε υπόστρωμα. Τα φάσματα NMR (1D-, 2D-NMR) ανέδειξαν το μεταβολικόαποτύπωμα των εκχυλισμάτων παραπροϊόντων βερίκοκου συναρτήσει των τεχνικών καισυνθηκών εκχύλισης. Η ταυτοποίηση των συνεκχυλιζόμενων μεταβολιτών υπεύθυνωνγια την ταξινόμηση των εκχυλισμάτων και η αξιολόγηση της επίδραση των συνθηκώνεκχύλισης σε αυτούς πραγματοποιήθηκε μέσω μοντέλων πολυμεταβλητής στατιστικήςανάλυσης (PCA, OPLS-DA). Συνοψίζοντας, η μελλοντική πιλοτική εφαρμογή τηςπαρούσας αναλυτικής μεθοδολογίας μπορεί να οδηγήσει στην μετατροπή τωνπαραπροϊόντων σε προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας και στην εμπορικήαξιοποίησή τους σε διάφορους τομείς της βιομηχανίας (τρόφιμα, φάρμακα, καλλυντικά,τροφοφάρμακα)
Σχεδιασμός και εφαρμογή διοίκησης ολικής ποιότητας στην εκπαίδευση
Authors: Καραγεώργος Χρήστος
Published: September 2021

Η μετάβαση της Διοίκησης Ολικής Ποιότητας (ΔΟΠ) από το επιχειρηματικό πεδίο στην εκπαίδευση ξεκίνησε το 1994 με σκοπό να ενισχύσει τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης και να βελτιώσει την ποιότητα παροχής υπηρεσιών με τη συμμετοχή όλων όσων εμπλέκονται στο έργο της σχολικής κοινότητας με βάση τα χαρακτηριστικά της εκάστοτε χώρας. Η Κύπρος αναγνωρίζεται, ότι έχει αναπτυγμένη παιδεία και τα μεσογειακά κράτη παρακολουθούν και ακολουθούν το εκπαιδευτικό της σύστημα ως πρότυπο. Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της κυπριακής εκπαίδευσης είναι εύκολο να εντοπιστούν στις νέες νομοθετικές ρυθμίσεις και τα μέτρα που λαμβάνονται για να ενταχθεί η Κύπρος στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Διασφάλισης της Ποιότητας. Στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο, ανασκόπηση της βιβλιογραφίας δείχνει, ότι δεν φαίνεται να έχει διεξαχθεί ακόμη μελέτη ανασκόπησης που να καταγράφει την εφαρμογή της ΔΟΠ στην Κύπρο η οποία παρουσιάζει κοινά στοιχεία με την Ελλάδα ως προς τη χρήση κοινής γλώσσας, αλλά διαφέρει κατά πολύ ως προς τη διάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος που εφαρμόζεται. Σκοπός της διδακτορικής διατριβής ήταν να εξετάσει τον σχεδιασμό, την εφαρμογή και την αξιολόγηση της ΔΟΠ στην Α/θμια και Β/θμια εκπαίδευση της Κύπρου, προκειμένου η εργασία να αποτελέσει μία μελλοντική βάση αναφοράς όλων των εφαρμογών εκπαίδευσης της ΔΟΠ, παρέχοντας μια συνολική εικόνα. Πραγματοποιήθηκε μία συστηματική ανασκόπηση των άρθρων που αφορούσαν τον σχεδιασμό και την εφαρμογή της ΔΟΠ στην εκπαίδευση με τη χρησιμοποίηση ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων και αντίστοιχες λέξεις κλειδιά που περιλάμβαναν συνδυασμούς των εννοιών της εκπαίδευσης και της ΔΟΠ καθώς και των έξι παραγόντων που καθορίζουν την ποιότητα στην εκπαίδευση. Η επιλογή και αξιολόγηση αφορούσε δημοσιευμένα άρθρα γραμμένα μόνο στην αγγλική ή ελληνική γλώσσα, σχετικές διδακτορικές διατριβές και περιλήψεις σε συνέδρια των τελευταίων 20 χρόνων οδηγώντας σε συμπεράσματα και προτάσεις εφαρμογής της ΔΟΠ. Η Κύπρος, επικεντρώνεται πλέον στη συνολική αξιολόγηση για την εφαρμογή της ΔΟΠ με βάση την καινοτομία και τη βελτίωση της ποιότητας στην εκπαίδευση, τη διαφοροποιημένη και ‘εικονική’ διδασκαλία, τη δια βίου μάθηση, την ανάδειξη της διαφορετικότητας, την ένταξη των μαθητών με αναπηρίες και την πρόσληψη νέων εκπαιδευτικών που θα υλοποιήσουν την ολιστική προσέγγιση προώθησης της ποιότητας μέσα στα σχολεία.
Σύνθεση, χαρακτηρισμός και μελέτη σύμπλοκων ενώσεων του ρηνίου
Authors: Καλοφωλιάς Δημήτριος
Published: September 2021

Η χρήση των υποκαταστατών 2-υδρόξυ-ναφθαλδεΰδη (naphtH), 2-άμινο-2-μέθυλο-1,3-προπανοδιόλη (H3L) και 2-άμινο-ισοβουτυρικό οξύ (aibH) στη χημεία του ρηνίου οδήγησε στην απομόνωση δεκατριών νέων ενώσεων με το μεταλλικό κέντρο να υιοθετεί τις +1, +3, +4, +5 και +7 οξειδωτικές βαθμίδες: 1.trans-[ReIIICl2(napht)(PPh3)2]. 2.trans-[ReIIICl2(C11H7O)(PPh3)2]. 3.[ReVIIO4].[OHC10H6CH2PPh3].EtOH4.[ReIII2Cl. 4(HL)(PPh3)].2C7H8. 5.[ReIVCl2(HL)(PPh3)]. 6.[ReIV/V4O4Cl8].Cl.DMF.2HN(CH3)2. 7.[ReVOCl2(aib)(PPh3)]. 8.[ReVOCl(aib)2]. 9.[ReIII2(OΗ)Cl3(aib)2(PPh3)2].C7H8.EtOH. 10.[ReIV2OCl4(aib)2(PPh3)2]. 11.cis-[ReIII2Cl4(Haib)2(DMF)2].2Cl.3DMF. 12.[ReVCl2(aib)(PPh3)(NCH(CH3)2)]. 13.trans-[ReICl(CO)2(DMF)(PPh3)2].DMF. Ο χαρακτηρισμός των συμπλόκων πραγματοποιήθηκε με Κρυσταλλογραφία Ακτινών-Χ Μονοκρυστάλλου, με διάφορες φασματοσκοπικές τεχνικές του Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού – NMR (σύμπλοκα 7, 8, 11.2Cl.3DMF και 12) και της Φασματοσκοπίας Υπεριώδους-Ορατού - UV-Vis (σύμπλοκα 1, 4.2C7H8, 5, 7, 8, 9.C7H8.EtOH, 11.2Cl.3DMF και 12). Επίσης, μελετήθηκαν οι μαγνητικές ιδιότητες των ενώσεων 1, 4.2C7H8, 5 και 9.C7H8.EtOH μέσω μετρήσεων μαγνητικής επιδεκτικότητας υπό σταθερό μαγνητικό πεδίο και μετρήσεις μαγνήτισης σε εύρος εφαρμοζόμενων πεδίων και θερμοκρασιών. Επιπρόσθετα, πραγματοποιήθηκαν κβαντομηχανικοί υπολογισμοί βάση της Θεωρίας του Συναρτησιακού της Πυκνότητας (DFT) για την περεταίρω μελέτη των δομικών και ηλεκτρονιακών ιδιοτήτων των ενώσεων 1, 4.2C7H8, 5 και 11.2Cl.3DMF.Ανάμεσα στα σημαντικά αποτελέσματα της παρούσας Διατριβής ξεχωρίζει το σύμπλοκο [ReIII2Cl4(HL)(PPh3)].2C7H8 (4.2C7H8), το οποίο αποτελεί το πρώτο παράδειγμα στην βιβλιογραφία, διπυρηνικής ένωσης του ρηνίου όπου αναπτύσσεται τριπλός μεταλλικός δεσμός ανάμεσα σε ιόντα Re(III), 55 χρόνια μετά την ανακάλυψη πολλαπλών μεταλλικών δεσμών σε σύμπλοκες ενώσεις. Τέλος, στα πλαίσια των προοπτικών της παρούσας εργασίας, παρουσιάζεται η σύνθεση και ο δομικός χαρακτηρισμός τριών νέων ενώσεων, [ReVOCl(ala)2] (14), [H2O(OPPh3)4MnIIOReVIIO3].[ReVIIO4] (15) και [Mn7II(CH3CH2CH2O)12].2[ReVIIO4] (16), τα οποία απομονώθηκαν από τα χημικά συστήματα Re με υποκαταστάτες α-αμινοξέα και Re-Mn με τον υποκαταστάτη H3L.
Οργανοκαταλυτικοί οξειδωτικοί μετασχηματισμοί φιλικοί προς το περιβάλλον
Authors: Τριανταφυλλίδη Ιερασία
Published: September 2021

Η Οργανοκατάλυση αποτελεί έναν σύγχρονο και φιλικό προς το περιβάλλον τομέα κατάλυσης. Βάσει του οξειδωτικού πρωτοκόλλου που θεσπίστηκε από το Εργαστήριο Οργανικής Χημείας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, χρησιμοποιώντας το υπεροξείδιο του υδρογόνου ως οξειδωτικό και την 2,2,2-τριφθορομέθυλο ακετοφαινόνη ως καταλύτη για την ενεργοποίηση του οξειδωτικού, στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε η χρήση της συγκεκριμένης μεθόδου για την ανάπτυξη one-pot αντιδράσεων με σκοπό: Τη σύνθεση ισοξαζολινών μέσω οξείδωσης αλλυλο-οξιμών. Τη βελτιστοποίηση συνθηκών της εκλεκτικής οξείδωσης σουλφιδίων σε σουλφοξείδια ή σουλφόνες. Τη σύνθεση διϋδροξυ-βενζοφουρανίων μέσω οξείδωσης αλλυλο-φαινολών. Τη σύνθεση λακτονών μέσω οξείδωσης αλκενυλο-οξέων.Επίσης, μελετήθηκαν φωτοχημικές αντιδράσεις, στις οποίες με τη χρήση μεταλλικών συμπλόκων ως καταλύτες και οικιακών λαμπτήρων ως πηγή ενέργειας επετεύχθη: Η σύνθεση λακτονών από αλκένια και ιωδο-οξικό οξύ και η μελέτη του μηχανισμού της αντίδρασης με τη χρήση Φασματομετρίας Μάζας Υψηλής Διακριτικής Ικανότητας (HRMS). H σύνθεση ενώσεων που φέρουν κυανο-ομάδα από αλκένια και βρωμο-ακετονιτρίλιο.Τέλος, μελετήθηκε η σύνθεση λακτονών από κετο-οξέα με χρήση της εποξείδωσης Corey-Chaykovsky.
Θέματα γεωμετρίας ολόμορφων συναρτήσεων
Authors: Κελγιάννης Γεώργιος
Published: September 2021

Παρουσιάζονται δύο θεωρήματα. Το πρώτο είναι ένα θεώρημα μονοτονίας για ολόμορφες συναρτήσεις σε σχέση με τα ελλειπτικά εμβαδά του προτύπου και της εικόνας, Το δεύτερο αφορά τις κλίσεις των τροχιών μιας ημιομάδας ολόμορφων αυτομορφισμών του μοναδιαίου δίσκου και τη σχέση τους με το αρμονικό μέτρο του αντίστοιχου επίπεδου τόπου.
Γεωμετρικές εκδοχές λήμματος Schwarz και ημιομάδες ολόμορφων συναρτήσεων
Authors: Κούρου Μαρία
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή εμπίπτει κυρίως στην περιοχή της Μιγαδικής Ανάλυσης και σχετίζεται άμεσα με τη Γεωμετρία. Τα πρώτα δύο κεφάλαια είναι εισαγωγικά και περιέχουν έννοιες σχετικές με τις ολόμορφες συναρτήσεις αλλά και με τη Θεωρία Δυναμικού. Στο τρίτο κεφάλαιο, παρουσιάζονται αρχικά ήδη γνωστά θεωρήματα μονοτονίας, που αποτελούν γεωμετρικές παραλλαγές του Λήμματος Schwarz. Στην πορεία, αποδεικνύουμε δύο θεωρήματα μονοτονίας για κυρτές συναρτήσεις και μία γεωμετρική παραλλαγή του Λήμματος Schwarz για την ολική καμπυλότητα. Στο τέταρτο κεφάλαιο, εξετάζουμε αν υπάρχουν αντίστοιχα θεωρήματα μονοτονίας όταν ο μοναδιαίος δίσκος είναι εφοδιασμένος με την υπερβολική μετρική. Αποδεικνύουμε γεωμετρικές παραλλαγές του Λήμματος Schwarz για την κλάση των υπερβολικά κυρτών συναρτήσεων. Στο πέμπτο κεφάλαιο, γίνεται εισαγωγή στη θεωρία των ημιομάδων ολόμορφων συναρτήσεων του μοναδιαίου δίσκου. Διατυπώνουμε το πρόβλημα με το οποίο ασχολούμαστε, που αφορά τη συμπεριφορά της εικόνας ενός συμπαγούς συνόλου μέσω μίας ημιομάδας. Η ασυμπτωτική συμπεριφορά της εικόνας εξετάζεται υπό το πρίσμα μεγεθών της Υπερβολικής Γεωμετρίας και της Θεωρίας Δυναμικού.
Kρυφές στοχαστικές διαδικασίες με άλματα και μοντέλα χώρου καταστάσεων με ανισοτικούς περιορισμούς. Εφαρμογή στη Χρηματοοικονομική
Authors: Θεοδοσιάδου Ουρανία
Published: September 2021

Το πρώτο κεφάλαιο της παρούσας διατριβής εισάγει τον αναγνώστη στο πεδίο της έρευνας που αυτή πραγματεύεται. Αναδεικνύεται η σημασία της ύπαρξης των στοχαστικών διαδικασιών αλμάτων στη χρηματοοικονομική, ενώ παράλληλα παρατίθενται οι βασικές αρχές των στοχαστικών μοντέλων χώρου καταστάσεων. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζεται μια συνοπτική περιγραφή των αποτελεσμάτων και της συνεισφοράς της παρούσας διατριβής στο σχετιζόμενο ερευνητικό πεδίο. Στο τρίτο κεφάλαιο αναπτύσσεται μια νέα, ημι-παραμετρική μέθοδος για την εκτίμηση των συντελεστών βήτα των αλμάτων, δηλαδή των συντελεστών επίδρασης των κρυφών θετικών και αρνητικών αλμάτων των αποδόσεων της αγοράς στις αποδόσεις της μετοχής. Η μέθοδος αποδεικνύεται ότι έχει πάντα μια μοναδική πραγματική λύση ως προς τους συντελεστές βήτα, ενώ παράλληλα λειτουργεί και ως ένα κριτήριο ελέγχου της καταλληλότητας οποιουδήποτε ζεύγους των εν λόγω συντελεστών στα εμπειρικά δεδομένα. Στη συνέχεια, τα κεφάλαια που ακολουθούν αφορούν στο πεδίο των μοντέλων χώρου καταστάσεων, όπου το διάνυσμα κατάστασης υπόκειται σε ανισοτικούς περιορισμούς. Προτείνονται νέες, μη γραμμικές μεθοδολογίες εκτίμησης των καταστάσεων για την ικανοποίηση των ανισοτικών περιορισμών σε κάθε χρονικό βήμα, ενώ ακολούθως οι προτεινόμενες μέθοδοι εφαρμόζονται στη χρηματοοικονομική για την εκτίμηση των κρυφών αλμάτων των αποδόσεων. Πιο συγκεκριμένα, στο τέταρτο κεφάλαιο προτείνεται μια νέα μεθοδολογία εκτίμησης του κρυφού διανύσματος κατάστασης σε ένα μοντέλο χώρου καταστάσεων, όταν οι συνιστώσες του υπόκεινται σε ανισοτικούς περιορισμούς. Η μη γραμμική μέθοδος περιλαμβάνει τρία στάδια, τα οποία συνοψίζονται ως εξής: (α) χρήση του φίλτρου Kalman, (β) αποκοπή κατανομών, και (γ) κλιμάκωση. Ακολουθεί εφαρμογή της προτεινόμενης μεθόδου στην εκτίμηση των κρυφών θετικών και αρνητικών αλμάτων των αποδόσεων μετοχών για κάθε χρονικό βήμα, κατασκευάζοντας ένα κατάλληλο μοντέλο χώρου καταστάσεων. Στο πέμπτο κεφάλαιο τροποποιείται η μεθοδολογία του προηγούμενου κεφαλαίου, προκειμένου να ενσωματωθεί το χαρακτηριστικό της δεσμευμένης ως προς τον χρόνο ετεροσκεδαστικότητας στην εκτίμηση του κρυφού διανύσματος κατάστασης που υπόκειται σε ανισοτικούς περιορισμούς. Ακολούθως, γίνεται σύγκριση των δύο μεθόδων αναφορικά με τα προκύπτοντα αποτελέσματα σχετικά με την εκτίμηση των κρυφών αλμάτων στις αποδόσεις μετοχών. Τέλος, στο έκτο κεφάλαιο προτείνεται ένα εκθετικό μοντέλο χώρου καταστάσεων για την εκτίμηση του κρυφού διανύσματος κατάστασης, όταν οι τιμές του ανήκουν σε ένα αριστερά ή δεξιά φραγμένο χωρίο, και παράλληλα εξάγονται οι αναδρομικές σχέσεις εκτίμησης των καταστάσεων. Εν συνεχεία, το προτεινόμενο μοντέλο χρησιμοποιείται για την εκτίμηση των κρυφών θετικών και αρνητικών αλμάτων των αποδόσεων μετοχών.
Προοπτική μελέτη καταγραφής του επιπολασμού της αυτοάνοσης θυρεοειδοπάθειας με την μέτρηση της ημερήσιας πρόσληψης ιωδίου σε ασθενείς στο Βόρειο Αιγαίο
Authors: Γιασσά Τερψιθέα
Published: September 2021

Η Αυτοάνοση Θυρεοειδική Νόσος (ΑΘΝ) αποτελεί τη συχνότερη οργανοειδική αυτοάνοση διαταραχή. Συνδέεται στενά με την διαιτητική πρόσληψη ιωδίου, είτε την υψηλή πρόσληψη (~400–600 μg/ημέρα) ή τη σοβαρή έλλειψη ή ακόμα και την επάρκεια ιωδίου και προσβάλλει πολύ συχνότερα τις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες, ιδίως άτομα μέσης ηλικίας ή και μεγαλύτερης. Σκοπός της μελέτης μας ήταν να προσδιοριστεί η επίπτωση της ΑΘΝ σε μια μεγάλη περιοχή της Ελληνικής νησιωτικής περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, συγκριτικά με αντίστοιχα δεδομένα από την ηπειρωτική Ελλάδα και να συνδυασθεί με την πρόσληψη Ιωδίου. Σε 522 υγιή άτομα (405 γυναίκες και 177 άνδρες), 200 άτομα (150 γυναίκες και 50 άνδρες) από το νησί της Χίου (περιοχή Βορείου Αιγαίου) και 322 (255 γυναίκες και 67 άνδρες) από διάφορες ηπειρωτικές περιοχές της Νοτιοδυτικής Ελλάδας (ΝΔΕ) πραγματοποιήθηκε έλεγχος της θυρεοειδικής λειτουργίας (προσδιορισμός στον ορό TSH και των αυτοαντισωμάτων anti-TPO και anti-TG), υπερηχοτομογραφική μελέτη του θυρεοειδούς και προσδιορισμός της συγκέντρωσης του ιωδίου (UIC) σε δείγμα ούρων. Όλοι οι συμμετέχοντες στην μελέτη ήταν ευθυρεοειδικά άτομα.Η διάμεσος τιμή του UIC στην Χίο ήταν σημαντικά υψηλότερη σε σχέση με αυτή στην ΝΔΕ (136.1 έναντι 104.5 μg/L, p < 0.001), γεγονός που υποδεικνύει επίσης ότι και οι δύο περιοχές παρουσιάζουν, σύμφωνα με τα κριτήρια του παγκόσμιου Οργανισμού υγείας (Π.Ο.Υ.), επάρκεια ιωδίου. Η συχνότητα εμφάνισης αυξημένου τίτλου θυρεοειδικών αυτοαντισωμάτων ήταν 66.5% στην Χίο και 27% στη ΝΔΕ, όπως επίσης σημαντικά υψηλότερη στις γυναίκες (46.7%) σε σχέση με τους άνδρες (26.5%). Επιπλέον, τα άτομα με αυξημένα θυρεοειδικά αυτοαντισώματα (anti-TPO ή anti-Tg) (TAbs) παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα UIC συγκριτικά με τους συμμετέχοντες με φυσιολογικά αυτοαντισώματα (126.7 έναντι 108.95 μg/L, p < 0.001). Τέλος, τα επίπεδα της TSH στον ορό (mIU/L) ήταν αυξημένα στις γυναίκες (μέση τιμή= 2.1 ± 1.41) συγκριτικά με τους άνδρες (μέση τιμή = 1.82 ± 1.26) (p = 0.04) και μειώνονταν με την ηλικία.Συμπερασματικά, η μελέτη μας υποδεικνύει ότι η ΑΘΝ παρουσιάζει θετική συσχέτιση με την αυξημένη πρόσληψη ιωδίου, καθώς και με το γυναικείο φύλο. Επίσης, τόσο η ΑΘΝ αλλά και η πρόσληψη του ιωδίου είναι σημαντικά υψηλότερες στις παραθαλάσσιες περιοχές (Χίος) σε σχέση με τις ηπειρωτικές (ΝΔΕ). Επιπρόσθετοι περιβαλλοντικοί παράγοντες, εκτός από το ιώδιο, θα πρέπει να εξεταστούν σε μελλοντικές μελέτες. Τα επίπεδα της TSH στον ορό ήταν υψηλότερα στις γυναίκες και μειώνονταν με την ηλικία. Η αρνητική συσχέτιση της TSH με την ηλικία ενδεχομένως να οφείλεται στην αυξημένη εμφάνιση βρογχοκήλης στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, ως αποτέλεσμα της μακροχρόνιας ανεπάρκειας ιωδίου κατά τα παρελθόντα έτη.
Ο ρόλος της τεχνικής χαρτών με αυτόματη οργάνωση (self organizing map) στη λήψη θεραπευτικής απόφασης ενδοεπιθηλιακών αλλοιώσεων τραχήλου μήτρας
Authors: Σαλαμαλέκης Ευάγγελος
Published: September 2021

Σήμερα, υπάρχουν πολυάριθμες τεχνικές που ανιχνεύουν HPV DNA ή mRNA και θεωρούνται είτε ανταγωνιστικές είτε επικουρικές ως προς το τεστ Παπανικολάου για τον έλεγχο των κολποτραχηλικών επιχρισμάτων. Ωστόσο, καμία τεχνική δεν είναι τέλεια, επειδή η αύξηση της ευαισθησίας συνεπάγεται ταυτόχρονη μείωση της ειδικότητας. Για την επίλυση αυτού του προβλήματος έχουν εφαρμοστεί στο παρελθόν διάφορες τεχνικές που χρησιμοποιούν αποτελέσματα από πολλές εξετάσεις ταυτόχρονα, όπως δέντρα ταξινόμησης και παλινδρόμησης (Classification and Regression Trees – CARTs) και εποπτευόμενα τεχνητά νευρωνικά δίκτυα. Σε αυτή την εργασία χρησιμοποιήθηκαν 1258 περιπτώσεις με αποτελέσματα από τεστ Παπανικολάου, HPV DNA, HPV mRNA και p16, προκειμένου να αξιολογηθούν οι επιδόσεις του αυτο-οργανούμενου χάρτη (Self Organizing Map – SOM). Το SOM είναι ένα τεχνητό νευρωνικό δίκτυο που παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με τις άλλες μεθοδολογίες, καθώς δεν είναι επιβλεπόμενο (δηλαδή δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε σε ποια ομάδα ανήκουν τα περιστατικά κατά την εκπαίδευσή του), μπορεί να διαχειριστεί ελλιπή δεδομένα (κάτι πολύ συνηθισμένο σε πραγματικές μελέτες) και παράγει τοπογραφικούς χάρτες (έτσι, με εύκολο τρόπο γίνονται συσχετίσεις των σημαντικών παραμέτρων στη διάγνωση). Τα αποτελέσματα της εφαρμογής της τεχνικής αυτής ήταν ενθαρρυντικά και οδήγησαν σε πολύ υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα στη διάκριση των αλλοιώσεων <CIN2 από ≥CIN2, όπως αυτές αξιολογήθηκαν με ιστολογική εξέταση (όπου ήταν εφικτό). Επιπλέον, οι παραγόμενοι χάρτες μπορούν να βοηθήσουν στον εντοπισμό των σημαντικών δοκιμασιών (tests) για τη διάκριση μεταξύ περιστατικών <CIN2 από ≥CIN2.
Regulation of gene expression in cis and trans
Authors: Παβελ Πιβκο
Published: September 2021

Η τρανς-ενεργοποίηση είναι το φαινόμενο όπου ένας μεταγραφικός ενισχυτής ενεργοποιεί έναν υποκινητή που βρίσκεται στο ομόλογο χρωμόσωμα. Έχει τεκμηριωθεί επαρκώς στη Drosophila όπου τα ομόλογα είναι στενά συνδεδεμένα στους περισσότερους, αν όχι όλοι, σωματικούς πυρήνες, αλλά είναι γνωστό ότι σπάνια εμφανίζονται και στα θηλαστικά. Επωφελήθηκα από τη θέση-κατευθυνόμενη διαγονιδίωση για να εισάγουμε κατασκευάσματα αναφοράς στον ίδιο γενετικό τόπο στην Drosophila και έχουν αξιολογήσει την ικανότητά τους να εμπλέκονται στη μεταμόσχευση ελέγχοντας πολλούς ετερόζυγους συνδυασμούς. Διαπιστώνω ότι η μετατόπιση απαιτεί την ύπαρξη ενός στοιχείου μονωτή και στις δύο ομόλογες. Ομοτυπικές δια-αλληλεπιδράσεις μεταξύ τεσσάρων διαφορετικών μονωτών μπορούν να υποστηρίξουν τη μετάδοση: ο μονωτήρας του τσιγγάνου (GI), Wari, Fab-8 και 1A2. Τα GI και Fab-8 είναι πιο αποτελεσματικά από το Wari ή το 1A2. Παρουσιάζω ότι με την παρουσία μονωτών, η μετατόπιση εμφανίζει τα χαρακτηριστικά που έχουν περιγραφεί προηγουμένως: απαιτεί ομόλογο ζεύγος, αλλά μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε από αρκετούς τόπους στο γονιδίωμα. ένας μοναχικός ενισχυτής που έρχεται αντιμέτωπος με έναν ενισχυτή αναφοράς δεν επαρκεί για να οδηγήσει τη μεταγραφή. είναι ασθενέστερη από τη δράση του ίδιου ζεύγους ενισχυτή-προαγωγού στο cis και καταστέλλεται περαιτέρω από ανταγωνισμό cis-προαγωγέα. Αν και είναι απαραίτητο, η παρουσία ομοτυπιών μονωτών δεν επαρκεί για τη μεταμόσχευση. η θέση, ο αριθμός και ο προσανατολισμός τους. Μία μοναδική GI γειτονική προς αμφότερα τον ενισχυτή και τον προαγωγό είναι η βέλτιστη διαμόρφωση. Η ταυτότητα των ενισχυτών και των προαγωγέων στην περιοχή ενός ζεύγους μονωτήρων που αλληλεπιδρούν είναι επίσης σημαντική, ενδεικτική των πολύπλοκων αλληλεπιδράσεων ενισχυτή μονωτή-ενισχυτή.
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων οδών σε ασθενείς με ιδιοπαθή φλεγμονώδη πάθηση των εντέρων
Authors: Φουσέκης Φώτιος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Εξωεντερικές εκδηλώσεις από το ήπαρ και τις χοληφόρους οδούς έχουν περιγραφεί λεπτομερώς στους ασθενείς με νόσο του Crohn και ελκώδη κολίτιδα. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν η καταγραφή της συχνότητας εμφάνισης των εκδηλώσεων αυτών στους ασθενείς με ΙΦΠΕ στη Βορειοδυτική Ελλάδα, καθώς και η συσχέτισή τους με την νόσο και τη φαρμακευτική αγωγή την οποία λαμβάνουν οι ασθενείς με ΙΦΠΕ. Ακόμη δόθηκε έμφαση επιπλέον και στις εκδηλώσεις από το πάγκρεας. Μέθοδοι: Τα δεδομένα συλλέχθηκαν αναδρομικά από τα αρχεία των ασθενών με ΙΦΠΕ της Γαστρεντερολογικής κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ιωαννίνων.Αποτελέσματα: Στη μελέτη μας συμπεριελήφθησαν 602 ασθενείς που πάσχουν από ΙΦΠΕ και είχαν ανά τακτά χρονικά διαστήματα εργαστηριακούς βιοχημικούς ελέγχους της ηπατικής βιολογίας. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης των ασθενών αυτών ήταν 5.8 έτη (Std. Dev.: 6.72). Σε απεικονιστικές εξετάσεις του ήπατος και των χοληφόρων οδών υποβλήθηκαν 220 ασθενείς και απεικονιστικά ευρήματα ανευρέθηκαν από το ήπαρ, τις χοληφόρους οδούς και το πάγκρεας στο 54.5% των εξετασθέντων ασθενών (120 ασθενείς). Οι πιο συχνές εκδηλώσεις από το ήπαρ, τις χοληφόρους οδούς και το πάγκρεας ήταν το λιπώδες ήπαρ, η χολολιθίαση και η οξεία παγκρεατίτιδα, αντιστοίχως. Επιπλέον, 7 ασθενείς έπασχαν από πρωτοπαθή σκληρυντική χολαγγειίτιδα. Σχετικά με τις ιογενείς ηπατίτιδες, το ένα τρίτο των ασθενών είχε υποβληθεί σε έλεγχο για τις ιογενείς ηπατίτιδες Β και C. Το 5.3% από αυτούς έπασχαν από ηπατίτιδα Β και είχαν θετικό αυστραλιανό αντιγόνο, ενώ το 13.4% των ελεγμένων ασθενών είχε παρελθούσα λοίμωξη από ηπατίτιδα Β (anti-HBcore: θετικό). Επιπροσθέτως, οι περισσότεροι από τους ασθενείς δεν είχαν αντισώματα έναντι της ηπατίτιδας Β (anti-HBs: αρνητικό). Όσον αφορά την ιογενή ηπατίτιδα C, το 3% των ασθενών είχε anti-HCV αντισώματα θετικά αλλά μόνο ένας ασθενής έπασχε από ιογενή ηπατίτιδα C. Επιπλέον, ανεπιθύμητες ενέργειες από τη φαρμακευτική αγωγή, οι οποίες σχετίζονται με το ήπαρ τις χοληφόρους οδούς και το πάγκρεας, καταγράφηκαν σε 26 ασθενείς. Στις ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνονται 23 περιπτώσεις ηπατοτοξικότητας και 3 περιπτώσεις οξείας παγκρεατίτιδας. Επιπλέον, καταγράφηκαν 2 περιπτώσεις επανεργοποίησης του ιού της ηπατίτιδας Β και μια περίπτωση έξαρσης χρόνιας ηπατίτιδας C, οι οποίες αντιμετωπίστηκαν επιτυχώς. Συμπεράσματα: Στη μελέτη μας, περίπου ένα στους τέσσερις ασθενείς με ΙΦΠΕ είχε κάποιο εύρημα ή εκδήλωση από το ήπαρ, τις χοληφόρους οδούς ή το πάγκρεας. Επομένως, είναι σημαντικό να υπάρχει παρακολούθηση ανά τακτά χρονικά διαστήματα του ήπατος και των χοληφόρων οδών και η διαφορική διάγνωση για ανωμαλίες των βιοχημικών δεικτών πρέπει να κυμαίνεται από καλοήθεις νόσους και ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκων έως σοβαρές παθήσεις, όπως η πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα.
Συγκριτική επίδραση σταθερών συνδυασμών βαλσαρτάνης με υδροχλωροθειαζίδη ή με αμλοδιπίνη στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και στις μεταβολικές παραμέτρους
Authors: Χριστογιάννης Λεωνίδας
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η βαλσαρτάνη, η αμλοδιπίνη και η HCTZ είναι φάρμακα τα οποία αποδεδειγμένα μειώνουν τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης, αλλά εμφανίζουν διαφορές όσον αφορά την επίδρασή τους σε ποικίλες μεταβολικές παραμέτρους. Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της μελέτης ήταν να εκτιμηθεί εάν ο σταθερός συνδυασμός βαλσαρτάνης / αμλοδιπίνης (160/5 mg) υπερέχει έναντι του συνδυασμού βαλσαρτάνης / υδροχλωροθειαζίδης (160/12,5 mg)όσον αφορά τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και την επίδραση στις μεταβολικές παραμέτρους. Υλικό και μέθοδοι: Στη μελέτη συμμετείχαν 90 ασθενείς με ιδιοπαθή αρτηριακή υπέρταση, οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν σε βαλσαρτάνη (160 mg) και αμλοδιπίνη (5mg) (ομάδα VA) ή σε βαλσαρτάνη (160mg) και HCTZ (12,5mg) (ομάδα VH). Πριν από την έναρξη της θεραπείας, καθώς και μετά από 16 εβδομάδες αγωγής προσδιορίσθηκαν οι μεταβολικές παράμετροι στον ορό των ασθενών. Αποτελέσματα: Συνολικά 60 ασθενείς ολοκλήρωσαν τη μελέτη (30 στην ομάδα VA και 30 στην ομάδα VH). Η χορήγηση του συνδυασμού VH συνοδεύτηκε από μια μεγαλύτερη τάση μείωσης του GFR και μια στατιστικά σημαντική (p<0,05) αύξηση της νεφρικής απέκκρισης α-1 μικροσφαιρίνης έναντι της χορήγησης του συνδυασμού VA. Όσον αφορά το μεταβολισμό των υδατανθράκων, όπως αυτός εκτιμήθηκε με τον υπολογισμό της γλυκόζης ορού νηστείας, της ινσουλίνης και του δείκτη HOMA-IR, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές μεταβολές σε καμία από τις δύο ομάδες ασθενών της μελέτης. Η χορήγηση του συνδυασμού VH οδήγησε σε αύξηση των TRG νηστείας κατά 9% (p<0,05) και σε μείωση της HDL-C κατά 5% (p<0,05) με τις μεταβολές αυτές να είναι στατιστικά σημαντικές κατά τη σύγκριση με την ομάδα VA. Στους ασθενείς της ομάδας VH παρατηρήθηκε αύξηση της συγκέντρωσης της χοληστερόλης των μικρών πυκνών LDL σωματιδίων, τα οποία αποτελούν το κατεξοχήν αθηρογόνο υποκλάσμα της LDL-C, και μείωση της χοληστερόλης των μεγάλων LDL σωματιδίων, ενώ στους ασθενείς της ομάδας VA δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στα υποκλάσματα της LDL-C. Επίσης, η χορήγηση του συνδυασμού VH οδήγησε σε μείωση της χοληστερόλης των μικρών και ενδιάμεσων HDL σωματιδίων ενώ η χορήγηση του συνδυασμού VA δεν προκάλεσε σημαντικές μεταβολές στα υποκλάσματα της HDL-C. Τέλος, διαπιστώθηκε αύξηση της ενεργότητας της LpPLA2 κατά 12,6% στην ομάδα VH και μείωσή της κατά 9,9% στην ομάδα VA. Συμπέρασμα: Η χορήγηση του συνδυασμού VH σε υπερτασικούς ασθενείς προκαλεί ποικίλες μεταβολές στις μεταβολικές παραμέτρους σε σύγκριση με τη χορήγηση του συνδυασμού VA.
Control system and data acquisition for the remote monitoring of the personnel in the ATLAS experimental infrastructure at CERN
Authors: Αδαμίδη Ελένη
Published: September 2021

Η ασφάλεια του προσωπικού, η επίβλεψη και η παρακολούθηση των εργασιών σε πραγματικό χρόνο, αποτελούν σημαντικές βασικές παραμέτρους κατά την εκτέλεση δραστηριοτήτων σε επικίνδυνα περιβάλλοντα και ακραίες περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως το περιβάλλον του πειράματος ATLAS στο CERN. Τα επικίνδυνα περιβάλλοντα δεν είναι φιλικά προς το χρήστη όσον αφορά τη συχνή πρόσβαση, την εκτέλεση τακτικών ή μη προγραμματισμένων παρεμβάσεων, την παρακολούθηση και την εποπτεία. Οι μηχανικοί και το προσωπικό πρέπει να εκτελούν πολύπλοκες δραστηριότητες όπως εργασίες εγκατάστασης και συντήρησης σε βαριά μηχανήματα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν είναι δυνατή η απομνημόνευση των διαδικασιών συντήρησης ενός σύνθετου μηχανήματος. Εάν τα μηχανήματα περιέχουν ραδιενεργά στοιχεία, τότε η κατάσταση είναι ακόμα πιο κρίσιμη για την υγεία και την ασφάλεια του προσωπικού. Στόχος της παρούσας έρευνας είναι η ανάπτυξη και βελτιστοποίηση του Συστήματος Ελέγχου (CS) και του Συστήματος Εξαγωγής Δεδομένων (DAQ) για το Σύστημα Ασφαλείας Προσωπικού που χρησιμοποιείται στο σπήλαιο της ATLAS. Προτείνουμε ένα σύστημα παρακολούθησης για την επίβλεψη της κατάστασης υγείας του προσωπικού και την παροχή καθοδήγησης κατά την εκτέλεση σύνθετων δραστηριοτήτων στο εσωτερικό του περιβάλλοντος του πειράματος ATLAS. Παρακολούθηση της ακτινοβολίας υποβάθρου μπορεί επίσης να επιτευχθεί μέσω της επικοινωνίας του συστήματος με μια γάμμα κάμερα τοποθετημένη στο σπήλαιο. Το σύστημα αυτό αναπτύσσεται για να εποπτεύει πολλαπλές παρεμβάσεις σε πραγματικό χρόνο. Έχει επίσης διεξαχθεί μια έρευνα προσαρμοστικότητας, από την οπτική εφαρμογών υπηρεσιών (SBA), προκειμένου να εξεταστεί η χρήση αυτού του συστήματος σε άλλες ακραίες περιβαλλοντικές συνθήκες.
Μελέτη της αποτελεσματικότητας της ριβαροξαμπάνης και δαβιγατράνης στην πρόληψη δημιουργίας θρόμβου και στην διατήρηση της βατότητας αρτηριακών αναστομώσεων έπειτα από συνθλιπτική βλάβη
Authors: Παπαδόπουλος Δημήτριος
Published: September 2021

ΣΤΟΧΟΣ: Την τελευταία δεκαετία τα από του στόματος αντιπηκτικά (ΑΣΑΠ) έχουν μελετηθεί και χρησιμοποιηθεί σε διαφόρους τομείς της ιατρικής. Η μελέτη αυτή έχει ως στόχο να μελετήσει την αποτελεσματικότητα των ΑΣΑΠ στην πρόληψη δημιουργίας θρόμβου έπειτα από μικροαγγειακές αναστομώσεις. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στην μελέτη αυτή, 101 δεξιές μηριαίες αρτηρίες επιμύων διαχωρίστηκαν σε 4 ομάδες. Οι αρτηρίες υπέστησαν συνθλιπτική βλάβη με χρήση λαβίδας και στην συνέχεια διατμήθηκαν και αναστομώθηκαν. Η ομάδα Α (20 επίμυες- ομάδα ελέγχου) έλαβε θεραπεία placebo ( 1 ml φυσιολογικού ορού NaCl 0,9% per os), ενώ η ομάδα Β (27 επίμυες), η ομάδα Γ (27 επίμυες), και η ομάδα Δ (27 επίμυες) έλαβαν ριβαροξαμπάνη (3 mg/kgr per os), δαβιγατράνη (30 mg/kgr per os) και ενοξαπαρίνη (30 mg/kgr υποδόρια) αντίστοιχα.. Η εκτίμηση της βατότητας έγινε μέσω της δοκιμασίας κένωσης/πλήρωσης. Η δοκιμασία αυτή διενεργήθηκε την 1η μετεγχειρητική ημέρα σε 37 αρτηρίες (10 αρτηρίες της ομάδας Α, 9 αρτηρίες της ομάδας Β, 9 αρτηρίες της ομάδας Γ, και 9 αρτηρίες της ομάδας Δ), την 7η μετεγχειρητική ημέρα σε άλλες 37 αρτηρίες (10 αρτηρίες της ομάδας Α, 9 αρτηρίες της ομάδας Β, 9 αρτηρίες της ομάδας Γ, και 9 αρτηρίες της ομάδας Δ) και τέλος την 20η μετεγχειρητική ημέρα στις τελευταίες 27 αρτηρίες (9 αρτηρίες της ομάδας Β, 9 αρτηρίες της ομάδας Γ, και 9 αρτηρίες της ομάδας Δ). Μετά την εκτίμηση της βατότητας ακολουθούσε ευθανασία των πειραματόζωων και λήψη των αγγείων για την διενέργεια της παθολογοανατομικής εξέτασης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Κατά την μετεγχειρητική περίοδο που ακολουθούσε των επεμβάσεων δεν κατέληξε κανένα πειραματόζωο λόγω επιπλοκών. Συνολικά λοιπόν τα ποσοστά βατότητας της ριβαροξαμπάνης (77%) , της δαβιγατράνης (70%) και της ενοξαπαρίνης (62%) ήταν στατιστικώς παρόμοια μεταξύ τους, αλλά σημαντικά υψηλότερα σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Η συνθλιπτική βλάβη τόσο στα βατά, όσο και στα θρομβωμένα αγγεία προκαλούσε ρήξη και παραμόρφωση του ενδοθηλίου, ρήξη ή αποκόλληση του έσω ελαστικού πετάλου και λέπτυνση του μυϊκού στρώματος. Κύτταρα με μορφολογικά χαρακτηριστικά ενδοθηλιακών κυττάρων εμφανίστηκαν από την 7η μετεγχειρητική μέρα, καθώς επίσης την ίδια χρονική περίοδο παρατηρήθηκε και μερικός βαθμός επανασηραγγοποίησης στα κάποια από τα θρομβωμένα αγγεία. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Συμπερασματικά τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής καταδεικνύουν τα ακόλουθα: (1) η ασφάλεια της ριβαροξαμπάνης και δαβιγατράνης ήταν παρόμοια με αυτήν της ενοξαπαρίνης, (2) η ριβαροξαμπάνη και δαβιγατράνη μέσω της αναστολής σχηματισμού θρόμβου αυξάνουν σημαντικά τα ποσοστά βατότητας συγκριτικά με την θεραπεία placebo, (3) η αντιθρομβωτική αποτελεσματικότητα της ριβαροξαμπάνης και δαβιγατράνης σε τραυματισμένα αγγεία ήταν παρόμοια με αυτήν της ενοξαπαρίνης, το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο αντιπηκτικό παράγοντα παγκοσμίως.
Αξιολόγηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων εναλλακτικών αναπτυξιακών σεναρίων για την παράκτια ζώνη του Στρυμονικού Κόλπου, στο πλαίσιο της ολοκληρωμένης διαχείρισής της, με τη βοήθεια πολυκριτηριακής ανάλυσης και εφαρμογής της μεθόδου της αναλυτικής ιεραρχικής προσέγγισης
Authors: Γιαννακοπούλου Ελισάβετ-Σοφία
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη της αειφορικής διαχείρισης παράκτιας ζώνης και πιο συγκεκριμένα του Στρυμονικού κόλπου και η εφαρμογή της πολυκριτηριακής μεθόδου της Αναλυτικής Ιεραρχικής Διαδικασίας μέσω μιας εφαρμογής που σχεδιάστηκε στην γλώσσα προγραμματισμού C# (sharp). Στα πλαίσια της παρούσας διατριβής προτείνεται ένα μεθοδολογικό πλαίσιο για την αξιολόγηση των διαχειριστικών σεναρίων, στα πλαίσια της αειφορικής διαχείρισης παράκτιων ζωνών. Έτσι, παρουσιάζονται τρία εναλλακτικά διαχειριστικά σενάρια για την υπό εξέταση περιοχή που είναι η παράκτια ζώνη του Στρυμονικού κόλπου. Τα προτεινόμενα σενάρια είναι υποθετικά και στηρίζονται στις επιτρεπόμενες χρήσεις των Γ.Π.Σ./Σ.Χ.Ο.Ο.Α.Π. των δήμων. Το πρώτο δίνει έμφαση στη οικονομική ανάπτυξη, το δεύτερο στην ανάπτυξη με σεβασμό στο περιβάλλον και το τρίτο αποτελεί συνδυασμό των δύο παραπάνω σεναρίων. Η επιλογή της καταλληλότερης εναλλακτικής πρότασης έγινε με τη βοήθεια της πολυκριτηριακής ανάλυσης. Πιο συγκεκριμένα, εφαρμόστηκε η μέθοδος της Αναλυτικής Ιεραρχικής Διαδικασίας, έτσι ώστε οι προτεινόμενες εναλλακτικές λύσεις να εκτιμηθούν και να κατηγοριοποιηθούν χρησιμοποιώντας οικονομικά, περιβαλλοντικά και κοινωνικά κριτήρια, έτσι ώστε να συνεισφέρουν θετικά στη αειφορική διαχείριση της παράκτιας ζώνης. Για την εφαρμογή της προτεινόμενης πολυκριτηριακής μεθόδου σχεδιάστηκε ένα πρόγραμμα σε γλώσσα προγραμματισμού C# (sharp). Σκοπός του προγράμματος είναι η ευκολότερη και πιο γρήγορη εφαρμογή της μεθόδου της Αναλυτικής Ιεραρχικής Διαδικασίας, για την επιλογή του καταλληλότερου εναλλακτικού σεναρίου, βοηθώντας με αυτό τον τρόπο τους λήπτες αποφάσεων στην κατασκευή ενός διαχειριστικού σχεδίου παράκτιας ζώνης. Το καταλληλότερο εναλλακτικό σενάριο είναι το τρίτο, το οποίο είναι ένας συνδυασμός των άλλων δύο σεναρίων, με «ελαφριά» ανάπτυξη του τουρισμού και της βιομηχανίας και με προώθηση της οργανικής παραγωγής όσον αφορά τον δευτερογενή τομέα. Συμπεραίνεται, ότι η μέθοδος που παρουσιάστηκε και το πρόγραμμα που κατασκευάστηκε για την εφαρμογή της, με την απλότητα και την σαφήνεια της, καθώς και με τις πολλές δυνατότητες που προσφέρει στον χρήστη, αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο για τη επιλογή μιας «καλής» απόφασης και μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά για τους σκοπούς της αειφορικής διαχείρισης παράκτιας ζώνης.
Ενδοφλέβια χορήγηση σενθακίνης σε χοίρειο μοντέλο καρδιακής ανακοπής επαγόμενης από κοιλιακή μαρμαρυγή
Authors: Παπαλεξοπούλου Κωνσταντίνα
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η σενθακίνη είναι ένας νέος παράγοντας που αναπτύσσεται για χρήση στη θεραπεία της αιμορραγικής καταπληξίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί αν η χορήγηση σενθακίνης θα βελτίωνε την ανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας, την 24ωρη επιβίωση και τη νευρολογική έκβαση συγκριτικά με την αδρεναλίνη μόνο, σε χοίρειο μοντέλο κοιλιακής μαρμαρυγής.Υλικό και Μέθοδοι: Τα χοίρεια μοντέλα που συμπεριελήφθησαν στη μελέτη ήταν 20 υγιή Landrace/Large White στα οποία προκλήθηκε κοιλιακή μαρμαρυγή. Τα ζώα τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν εικονικό φάρμακο συν αδρεναλίνη 0,02mg/kg (n=10, Ομάδα C) και αδρεναλίνη 0,02mg/kg συν σενθακίνη 0,015mg/kg (n=10, Ομάδα S). Όλα τα ζώα αναζωογονήθηκαν σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του 2010 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αναζωογόνησης. Οι αιμοδυναμικές μεταβλητές μετρήθηκαν πριν την ανακοπή, κατά τη διάρκεια της αναζωογόνησης και στη διάρκεια των 2 πρώτων ωρών μετά από την ανάκτηση της αυτόματης κυκλοφορίας. Επίσης, αξιολογήθηκε η 24ωρη επιβίωση καθώς και η νευρολογική κατάσταση των ζώων. Αποτελέσματα: Σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε στον ρυθμό ανάκτησης της αυτόματης κυκλοφορίας μεταξύ των δύο ομάδων, καθώς 10 ζώα (100%) από την ομάδα S και 4 ζώα (40%) από την ομάδα C πέτυχαν ROSC (p=0.011). Η συστολική, διαστολική και μέση αορτική πίεση αλλά και η πίεση πλήρωσης των στεφανιαίων αγγείων ήταν σημαντικά υψηλότερες στην ομάδα S στο τέλος του 2ου κύκλου της ΚΑΑ. Στη μελέτη μας, όλα τα ζώα που ανέκτησαν αυτόματη κυκλοφορία επιβίωσαν για 24 ώρες, ενώ δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην νευρολογική εξέταση (Ομάδα C 100±0, Oμάδα S 96 ±12,64 p=0,527). Συμπέρασμα: Η χορήγηση σενθακίνης με αδρεναλίνη βελτίωσε τα ποσοστά ROSC και την 24ωρη επιβίωση σε χοίρειο μοντέλο καρδιακής ανακοπής επαγόμενης από κοιλιακή μαρμαρυγή.
Μελέτη φαινομένων συμβολής κβαντικών διαδρομών ηλεκτρονίων από ευθυγραμμισμένα μόρια σε ισχυρά πεδία laser και παραγωγή κυκλικά πολωμένης ακτινοβολίας στη φασματική περιοχή του ακραίου υπεριώδους (XUV)
Authors: Χατζηαθανασίου Στέφανος
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή, χρησιμοποιώντας την απεικονιστική μέθοδο του μικροσκοπίου ιόντων χρονικής πύλης (Time Gated Ion Microscopy), μελετήθηκε η διαδικασία της παραγωγής των αρμονικών στην περιοχή της παραγωγής τους. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε για αρμονικές που παράγονται από την αλληλεπίδραση ισχυρών IR παλμών λέιζερ με άτομα (Ar) και ευθυγραμμισμένα μόρια αζώτου (N2). Η ευθυγράμμιση των μορίων επιτεύχθηκε με την ανάπτυξη μίας διάταξης άντλησης-ανίχνευσης (pump-probe). Η καταγραφή της χωρικής κατανομής της έντασης των αρμονικών στην περιοχή της παραγωγής τους οδήγησε σε σημαντικά συμπεράσματα τόσο για την εξάρτηση της διαδικασίας παραγωγής των αρμονικών από την σχετική θέση του jet παραγωγής και της δέσμης του IR στην περιοχή της παραγωγής των αρμονικών, όσο και για την δυναμική της ευθυγράμμισης των μορίων. Η ίδια διάταξη χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή XUV ακτινοβολίας με υψηλό βαθμό ελλειπτικότητας από ευθυγραμμισμένα μόρια διοξειδίου του άνθρακα (CO2).
Μαθηματική μοντελοποίηση με χρήση της ασαφούς λογικής με εφαρμογές σε θέματα μηχανικών
Authors: Παγουρόπουλος Παναγιώτης
Published: September 2021

Η ασαφής λογική αποτελεί γενίκευση της κλασικής δίτιμης λογικής και κατ’ επέκταση της μαθηματικής (κλασικής) θεωρίας συνόλων. Η ικανότητα της περιγραφής συνόλων και συστημάτων στα οποία ενυπάρχει ασάφεια, καθιστά την ασαφή λογική βασικό πυλώνα της υπολογιστικής νοημοσύνης. Ειδικότερα, τεχνικές της ασαφούς λογικής και της θεωρίας ασαφών συνόλων όπως είναι τα ασαφή συστήματα, βρίσκουν πλήθος εφαρμογών στην τεχνητή νοημοσύνη, και στα πεδία της προσεγγιστικής συλλογιστικής και των συστημάτων συμπερασμού. Τα ασαφή συστήματα χρησιμοποιούνται σε εφαρμογές της ασαφούς λογικής στην επιστήμη του μηχανικού και βασίζονται στην κατασκευή ασαφών συνόλων, στην χρήση ασαφών τελεστών και την εφαρμογή ασαφών κανόνων συμπερασμού. Τα συστήματα αυτών των ασαφών κανόνων περιγράφονται από συναρτήσεις, οι οποίες αποτελούν σχέσεις της ασαφούς προτασιακής λογικής μεταξύ ασαφών συνόλων. Πιο συγκεκριμένα, τέτοιου είδους σχέσεις, οι οποίες είναι απαραίτητες για να επιτυγχάνεται ο συμπερασμός από τα ασαφή συστήματα, είναι συνήθως οι ασαφείς συνεπαγωγές. Στις εφαρμογές με δεδομένα στις οποίες οι ασαφείς συνεπαγωγές χρησιμοποιούνται, η επιλογή της πιο κατάλληλης ή ενός συνόλου κατάλληλων ασαφών συνεπαγωγών είναι μείζονος σημασίας καθώς καθορίζουν τον συμπερασμό που προκύπτει από τα ασαφή συστήματα στα οποία αναφέρονται. Το πρόβλημα της επιλογής κατάλληλων ασαφών συνεπαγωγών σε εφαρμογές δεν έχει στην γενική περίπτωση λύση. Επιπλέον, η θεωρητική καταλληλότητα δεν προκύπτει από τα δεδομένα των εφαρμογών αλλά από κριτήρια τα οποία προκύπτουν από τους θεωρητικούς κανόνες συμπερασμού. Τα προβλήματα αυτά αποτέλεσαν τα κίνητρα για την ανάπτυξη της μεθόδου στην οποία αναφέρεται η παρούσα έρευνα. Ο σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η ανάπτυξη μιας μεθόδου για την εύρεση της πιο κατάλληλης ασαφούς συνεπαγωγής από ένα αρχικό σύνολο ασαφών συνεπαγωγών οι οποίες είναι υποψήφιες για χρήση σε ασαφή συστήματα. Το αποτέλεσμα της μεθόδου είναι η ασαφής συνεπαγωγή που είναι η καταλληλότερη για την υλοποίηση των κανόνων συμπερασμού ενός ασαφούς συστήματος από τα δεδομένα μιας εφαρμογής. Παράλληλα, εισάγεται μια νέα προσέγγιση της αποτίμησης της καταλληλότητας ασαφών συνεπαγωγών βάσει της οποίας η διάκριση των ασαφών συνεπαγωγών προκύπτει από τα δεδομένα της εκάστοτε εφαρμογής. Επιπλέον, οι ασαφείς υποθετικές προτάσεις που αντιστοιχούν στην συνεπαγωγή η οποία προκύπτει ως το αποτέλεσμα της εφαρμογής της μεθόδου είναι εκείνες που επιτυγχάνουν τον μεγαλύτερο βαθμό αληθείας για τα δεδομένα της εφαρμογής. Κατ’ επέκταση, η μέθοδος διακρίνει την συνεπαγωγή για την οποία επιτυγχάνεται ο καλύτερος συμπερασμός από το σύνολο των δεδομένων της εφαρμογής, σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ασαφείς συνεπαγωγές που εξετάζονται για τον ίδιο σκοπό.
Fantasy literature
Authors: Τσαμπουράκη Μαρία
Published: September 2021

Η παρούσα έρευνα εστιάζει στο σχεδόν αδιερεύνητο κειμενικό είδος της μεταφρασμένης ελληνικής λογοτεχνίας του φανταστικού. Πιο συγκεκριμένα, ερμηνεύει τις αποκλίσεις μεταξύ των δύο Ελληνικών μεταφράσεων του επικού διηγήματος του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών (1954), το οποίο εκδόθηκε το 1985 (Κείμενο Στόχος α) και το 2001 (Κείμενο Στόχος β) από τον ίδιο εκδοτικό οίκο και την ίδια μεταφράστρια, επιχειρώντας να αποκαλύψει τους μηχανισμούς, τα αίτια, τη σπουδαιότητα και το βαθύτερο νόημα συγκεκριμένων μεταφραστικών επιλογών.Η αντιπαραβολική ανάλυση επιλεγμένων κεφαλαίων μεταξύ του πρωτοτύπου και των δύο μεταφρασμάτων που αφορούν σε διαχρονικά σημαντικά αφηγήματα (Somers and Gibson 1994; M. Baker 2005; 2006 a& b; 2007), (αντίληψη του χρόνου, επίγνωση του περιβάλλοντος, κοινωνικός αποκλεισμός και περιθωριοποίηση, ιστορική μνήμη, κρατική εξουσία και υποδούλωση, το δρων άτομο, πόλεμος, αναπαράσταση του φύλου, “queer” ιδεολογία και μετανάστευση) εδράζεται στην εφαρμογή του συγκριτικού μοντέλου μετάφρασης (Williams and Chesterman 2002) με απώτερο στόχο την παρατήρηση του διαφορετικού χειρισμού θεμελιωδών εννοιών στις δύο ελληνικές μεταφράσεις ή μεταξύ του κειμένου αφετηρίας και των μεταφρασμάτων. Το υλικό οργανώθηκε σε τρία κεφάλαια, καθένα εκ των οποίων επικεντρώνεται στην τριμερή πραγμάτωση των πολιτιστικών σπουδών του Stuart Hall (1990/1992) (κειμενικότητα, ιστορικά γεγονότα, πολιτικές σχέσεις).Τα ευρήματα, τα οποία καταδεικνύουν τη δυνατότητα της μετάφρασης να αναδομεί ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα μέσω της επαναδιαπραγμάτευσης του «φανταστικού» με την πάροδο των ετών, μπορούν αν θεωρηθούν σημαντικά καθώς αναδεικνύουν τη μετάφραση ως μία διαδικασία εξαρτώμενη από τις πολύπλευρες ανάγκες μίας μεταβαλλόμενης κοινωνίας, παρά ως αποτέλεσμα μίας συμπτωματικής διεργασίας.