bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη καταλυτικών συστημάτων για την αξιοποίηση του διοξειδίου του άνθρακα για την παραγωγή υγρών καυσίμων
Authors: Καμπόλης Αναστάσιος
Published: August 2021

Η βιώσιμη ανάπτυξη (Sustainability) επιβάλλει την αξιοποίηση ανανεώσιμων/ανακυκλώσιμων υλικών και πηγών ενέργειας, λαμβάνοντας πάντα υπόψη και την ανάγκη για προστασία του περιβάλλοντος. Το βιοαέριο, ένα από τα παράγωγα της βιομάζας που αποτελείται κυρίως από CO2 και CH4, είναι μια ελκυστική ανανεώσιμη πηγή άνθρακα και η αξιοποίησή του θα μπορούσε να είναι ωφέλιμη τόσο από οικονομικής όσο και περιβαλλοντικής πλευράς. Η καταλληλότερη διαδικασία για την πλήρη αξιοποίηση του βιοαερίου καθώς και του φυσικού αερίου με μεγάλη περιεκτικότητα σε διοξείδιο του άνθρακα είναι η αναμόρφωση του CH4 με CO2 ή ξηρή αναμόρφωση του μεθανίου (Dry reforming of methane - DRM) προς παραγωγή αερίου σύνθεσης και στη συνέχεια η παραγωγή υγρών ενεργειακών φορέων μέσω της τεχνολογίας Fischer–Tropsch. Η αντίδραση DRM παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα: δεν απαιτείται η απομάκρυνση του CO2 από την τροφοδοσία, δεν απαιτείται η χρήση ύδατος, οι θερμοδυναμικές μετατροπές είναι αρκετά υψηλές, ενώ και το αέριο σύνθεσης που παράγεται έχει την κατάλληλη αναλογία για συνθέσεις Fischer–Tropsch. Επιπλέον, η αντίδραση DRM έχει μεγάλη θερμότητα αντίδρασης και είναι αμφίδρομη, επομένως μπορεί να βρει εφαρμογή σε χημικά συστήματα αποθήκευσης ενέργειας. Όμως, η αντίδραση αντιμετωπίζει και ορισμένα προβλήματα, με το σημαντικότερο από αυτά να είναι η απενεργοποίηση του καταλύτη και το φράξιμο του αντιδραστήρα εξαιτίας της απόθεσης coke. Οι καταλύτες Ni είναι αρκετά υποσχόμενοι για την αντίδραση αυτή, αλλά είναι ευαίσθητοι στις ανθρακούχες αποθέσεις.Στην παρούσα εργασία, μελετήθηκαν καταλύτες Ni για την αντίδραση αναμόρφωσης CH4 με CO2. Διάφορα οξείδια μετάλλων, μικτά ή απλά, επιλέχθηκαν ως υποστρώματα ούτως ώστε να βελτιωθεί η διασπορά του Ni, ο σχηματισμός μικρών σωματιδίων του μετάλλου, να αυξηθεί η διαθεσιμότητα των ειδών οξυγόνου, όπως επίσης και να ευνοηθεί η προσρόφηση και ενεργοποίηση του CO2. Τα υποστρώματα παρασκευάστηκαν με διάφορες μεθόδους, και χαρακτηρίστηκαν φυσικοχημικά ως προς τη μέτρηση της ειδικής επιφάνειας (μέθοδος ΒΕΤ), το πορώδες (μέθοδος BJH), τη σύσταση (XRD, UV-Vis DRS), το μέγεθος κρυσταλλιτών (XRD, εξίσωση Scherrer), το ηλεκτρονιακό περιβάλλον και το περιβάλλον ένταξης (DRS) καθώς και την αναγωγιμότητα(H2-TPR). Η καταλυτική συμπεριφορά τους για την αντίδραση της ξηρής αναμόρφωσης του μεθανίου αξιολογήθηκε σε αντιδραστήρα σταθερής κλινης, για 24 h, σε συνθήκες: 973 Κ, 1 atm, τροφοδοσία 50%CH4-50%CO2. Ο εναποτιθέμενος άνθρακας στους χρησιμοποιημένους καταλύτες μετρήθηκε με τη μέθοδο της θερμοπρογραμματισμένης υδρογόνωσης (TPH). Εικόνες των χρησιμοποιημένων καταλυτών λήφθησαν με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (SEM), εφοδιασμένο με αναλύτη EDS. […]
Μορφολογική και λειτουργική συγκριτική μελέτη των γευστικών υποδοχέων της γλώσσας σε βλάβες της γευστικής λειτουργίας
Authors: Παυλίδης Παύλος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η λειτουργική και μορφολογική μελέτη των περιφερικών γευστικών υποδοχέων σε πάσχοντες από γευστικές διαταραχές. Οι ηλεκτρογευσιομετρικοί ουδοί προσδιορίσθηκαν με το ηλεκτρογευσιόμετρο TR-06 (Rion Co, Japan). Η αξιολόγηση της μορφολογίας, της πυκνότητας και της αγγείωσης των γευστικών θηλών έγινε με τη χρήση ενδοσκοπίου εξ΄επαφής. Για το σχηματισμό της ομάδας ελέγχου μελετήθηκαν 156 άτομα (74 άρρενες και 82 γυναίκες). Στη δεύτερη ομάδα μελετήθηκαν οι επιπτώσεις του καπνού στο σχήμα, το μέγεθος και την πυκνότητα των μυκητοειδών θηλών καθώς και στις τιμές των ηλεκτρογευσιομετρικών ουδών. Η τρίτη ομάδα μελέτης ήταν άτομα τα οποία έπασχαν από Σακχαρώδη Διαβήτη. Συνολικά στην μελέτη περιελήφθησαν 36 άτομα (19 γυναίκες και 17 άνδρες). Η τελευταία ομάδα μελέτης αφορούσε άτομα τα οποία εμφανίζουν γευστικές διαταραχές μετά από τη λήψη καπτοπρίλης. Οι γευστικοί ουδοί στα σημεία που νευρώνονταν από τη χορδή του τυμπάνου ήταν σημαντικά αυξημένοι τόσο για τους άνδρες, όσο και για τις γυναίκες με ηλικία ≥60 έτη. Σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν επίσης στην μορφή και το σχήμα των μυκητοειδών θηλών με τη χρήση της ενδοσκόπησης εξ επαφής. Και στις δυο ομάδες καπνιστών που μελετήθηκαν διαπιστώθηκαν μεταβολές τόσο στους γευσιομετρικούς ουδούς, όσο και στην μορφολογία και την αγγείωση των μυκητοειδών θηλών. Οι μυκητοειδείς θηλές και σε αυτήν την κατηγορία των ασθενών παρουσίαζαν μεταβολές στην αγγείωση και την μορφολογία τους. Αυξημένοι ηλεκτρογευσιομετρικοί ουδοί και αλλαγές στις θηλές παρατηρήθηκαν στις ομάδες των σακχαροδιαβητικών και των ασθενών που λάμβαναν καπτοπρίλη. Η αξιολόγηση όλων των παραπάνω καταγραφών έδειξε πως σε πολλές περιπτώσεις οι εξεταζόμενοι εμφάνιζαν ελαττωμένη γευστική ευαισθησία (υψηλοί ηλεκτρογευσιομετρικοί ουδοί αλλά και χημικοί ουδοί όπου κρίθηκε αναγκαία η χρήση της μεθόδου) χωρίς οι ίδιοι να έχουν πλήρη συναίσθηση ή και αξιολόγηση του παραπάνω γεγονότος. Ο συνδυασμός μεθόδων όπως οι παραπάνω προσφέρει αξιόπιστα δεδομένα για την εκτίμηση και την αξιολόγηση των γευστικών διαταραχών.
Asymptotic behaniour of Schrodinger and Euler Lagrange equations near singular points
Authors: Πλιάκης Δημήτριος
Published: August 2021

Στη διατριβή αυτή αντιμετωπίζονται προβλήματα ιδιομορφιών που συναντώνται στις εξισώσεις Schrodinger και Euler-Lagrange, παρέχονται δε ασυμπτωτικά αναπτύγματα συναρτήσεων που έχουν ενδιαφέρον στη Φυσική. Συγκεκριμένα στο πρώτο μέρος μελετάται το ασυμπτωτικό ανάπτυγμα μικρού χρόνου του ίχνους του τελεστή της θερμότητας που ορίζεται μέσω του γενικού τυπικού τελεστή Schrodinger με ομαλές ιδιομορφίες. Αυτό το ασυμπτωτικό ανάπτυγμα μας επιτρέπει να εξετάσουμε τις προϋποθέσεις για το φασματικό προσδιορισμό του δυναμικού που εμφανίζεται σε έναν τέτοιο τελεστή. Η απάντηση είναι καταφατική εφόσον το δυναμικό είναι αναλυτική συνάρτηση σε κάποιο διάστημα (0,R) με συγκλίνον ανάπτυγμα σε δυνάμεις και λογαρίθμους καθώς χ Υ 0+. Στη συνέχεια αποδεικνύεται μία γενίκευση της ανισότητας Hardy προς την ακόλουθη κατεύθυνση: έστω P ένα γενικό τυπικό πολυώνυμο, ομογενές βαθμού m σε n-μεταβλητές με ρίζες επί του αλγεβρικού συνόλου V(P), τότε υπάρχει C>0 ώστε για κάθε f Ξ C0 ₯ (Rn V(P)) ισχύει ς Rn P-2/m f 2 dx £ C ς Rn (grad f)2 dx. Η ανισότητα αυτή, όπως και κάποιες συγγενείς απαιτεί τη χρήση τεχνικών της αλγεβρικής γεωμετρίας προκειμένου να εξεταστούν αλγεβρικά σύνολα με ιδιομορφίες, αποτελεί δε το θεμέλιο λίθο για τη μελέτη αντίστροφων προβλημάτων σε υψηλότερη διάσταση. Στο δεύτερο μέρος μελετώνται ιδιόμορφα προβλήματα του λογισμού μεταβολών. Με αφετηρία την κίνηση ενός σωματιδίου με μικρή μάζα εντός ενός ισχυρού πεδίου Yang-Mills, κατά την οποία η Λαγκρανζιανή συνάρτηση είναι γραμμική ως προς τις ταχύτητες, μελετάται η γενική τυπική Λαγκρανζιανή συνάρτηση που οδηγεί σε ιδιόμορφο μετασχηματισμό Legendre και κατ΄ επέκταση σε ιδιόμορφες εξισώσεις Euler-Lagrange. Η μελέτη εστιάζεται στην αναζήτηση των προϋποθέσεων κάτω από τις οποίες οι ιδιομορφίες των εξισώσεων αναιρούνται, οπότε έχουμε την εισαγωγή μίας κατάλληλης άλγεβρας λείων συναρτήσεων δυναμικού. Η μελέτη μας προσδιορίζει τη μορφή αυτών των συναρτήσεων κοντά στον τόπο ιδιομορφιών των εξισώσεων Euler-Lagrange. Η μελέτη απαιτεί τη λήψη διαφόρων θεωρημάτων διαίρεσης στην κατηγορία των λείων συναρτήσεων.
Παράλληλα συστήματα λογικού προγραμματισμού με υποστήριξη περιορισμών
Authors: Σακελλαρίου Ηλίας
Published: August 2021

Ο λογικός προγραμματισμός (LP) διατηρεί όλα τα πλεονεκτήματα του δηλωτικού προγραμματισμού, με βασικό μειονέκτημα τη μειωμένη απόδοση. Για την επίλυση αυτού του προβλήματος προτάθηκαν δύο λύσεις: η εκμετάλλευση του παραλληλισμού και η αντικατάσταση της διαδικασίας ενοποίησης με επίλυση περιορισμών (LP με υποστήριξη περιορισμών-CLP). Οι δύο λύσεις είναι ορθογώνιες, δηλαδή είναι δυνατή η ταυτόχρονη εκμετάλλευση τους σε ένα σύστημα, οδηγώντας έτσι στα παράλληλα συστήματα λογικού προγραμματισμού με υποστήριξη περιορισμών. Η διατριβή προτείνει μια λύση στο ανοικτό πρόβλημα της υλοποίησης τέτοιων συστημάτων. Στο πλαίσιο αυτό, η ερευνητική εργασία έγινε στην κατεύθυνση εύρεσης μιας ολοκληρωμένης λύσης για την αύξηση της απόδοσης προγραμμάτων CLP, προτείνοντας τόσο μια πλατφόρμα, την CSPCONS, κατάλληλη για την ανάπτυξη παράλληλων/κατανεμημένων CLP εφαρμογών, καθώς και ενός παράλληλου αλγορίθμου εξασφάλισης συνέπειας σε προβλήματα περιορισμών, του Dis-SAC. Η CSPCONS υποστηρίζει προγραμματισμό βασισμένο σε σειριακές διεργασίες που επικοινωνούν μέσω καναλιών και συμβάντων. Η επικοινωνία μεταξύ των διεργασιών επεκτείνεται με φυσικό τρόπο πάνω από TCP/IP δίκτυα, επιτρέποντας έτσι την παράλληλη εκτέλεση CLP προγραμμάτων σε πολυεπεξεργαστικά περιβάλλοντα χαμηλού κόστους. H CSPCONS αποτελεί την πρώτη πλατφόρμα LP που συνδυάζει ικανοποίηση περιορισμών, διεργασίες και επικοινωνία μέσω καναλιών και αποτελεί μια εξαιρετική πλατφόρμα για προτυποποίηση και ανάπτυξη κατανεμημένων/παράλληλων CLP εφαρμογών. Η καταλληλότητα της πλατφόρμας καταδεικνύεται στα πλαίσια της παρούσας έρευνας με την ανάπτυξη δύο εφαρμογών: μιας κατανεμημένης εφαρμογής διαχείρισης προσωπικού και ενός εργαλείου απεικόνισης εκτέλεσης Χ-μηχανών. Στην κατεύθυνση της αποδοτικής επίλυσης προβλημάτων CSP προτάθηκε επίσης ο κατανεμημένος αλγόριθμος διήθησης τιμών Dis-SAC. Ο Dis-SAC ανήκει στην κατηγορία των αλγορίθμων συνέπειας CSP προβλημάτων και παρουσιάζει σημαντικά χαρακτηριστικά, όπως είναι το γεγονός ότι εξασφαλίζει ισχυρή συνέπεια, απλότητα στην υλοποίηση, καθώς και γραμμική αύξηση της απόδοσης του σε σχέση με τον αριθμό των επεξεργαστών. Ο συνδυασμός της CSPCONS και του αλγορίθμου Dis-SAC για την επίλυση προβλημάτων αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποδοτικός, όπως φάνηκε από την αρχική υλοποίηση και πειραματική μελέτη. Ο συνδυασμός των δύο αποτελεί και το κύριο αποτέλεσμα της παρούσας ερευνητικής εργασίας: μια ολοκληρωμένη λύση για την αποδοτική εκτέλεση προγραμμάτων CLP σε πολυεπεξεργαστικά περιβάλλοντα.
Η επίδραση της γλουταμίνης και των συμβιοτικών (ευβιοτικών και προβιοτικών) στην επουλωτική διαδικασία αναστομώσεων παχέος εντέρου
Authors: Σαπίδης Νικόλαος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας πειραματικής μελέτης είναι η διερεύνηση της πιθανής θετικής επίδρασης της περιεγχειρητικής χορήγησης γλουταμίνης, καθώς και της χορήγησης συμβιοτικών στην βιολογική συμπεριφορά του εντερικού βλεννογόνιου φραγμού και στην επούλωση των αναστομώσεων του παχέος εντέρου σε επίμυες. Υλικό-Μέθοδοι: 80 επίμυες χωρίστηκαν τυχαία σε 5 ομάδες: ΟΜΑΔΑ Α (Ελέγχου), ΟΜΑΔΑ Β (Μηχανικός καθαρισμός και χημειοπροφύλαξη), ΟΜΑΔΑ Γ (Γλουταμίνη), ΟΜΑΔΑ Δ (Συμβιοτικά), ΟΜΑΔΑ Ε (Συμβιοτικά και γλουταμίνη). Την 3η ή 7η μετεγχειρητική μέρα πραγματοποιούνταν η προγραμματισμένη θυσία. Αποτελέσματα: Κατά τη νεκροτομή διενεργούνταν επισκόπηση για πιθανή ρήξη της αναστόμωσης, μακροσκοπικός έλεγχος των συμφύσεων και μέτρηση της πίεσης διάσπασης της αναστόμωσης. Tμήμα παχέος εντέρου που περιείχε την αναστόμωση αποστέλλονταν για ιστολογική εξέταση και αξιολόγηση της φλεγμονώδους αντίδρασης, της νεοαγγειογέννεσης, της σύνθεσης κολλαγόνου και των ινοβλαστών. Ένα άλλο τμήμα της αναστόμωσης αποστέλλονταν για προσδιορισμό της υδροξυπρολίνης, η οποία αποτελεί έμμεσο δείκτη της εναπόθεσης κολλαγόνου στην αναστόμωση. Η θνητότητα που καταγράψαμε ήταν μηδενική. Από τα αποτελέσματα του πειράματος μας, τόσο την 3η μετεγχειρητική ημέρα όσο και την 7η μετεγχειρητική ημέρα, η μέση πίεση διάσπασης ήταν στατιστικά υψηλότερη στην ομάδα Ε, όπου χορηγήθηκαν συμβιοτικά και γλουταμίνη σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Η μεγαλύτερη συχνότητα ρήξης στην περιοχή μακριά από την αναστόμωση την 3η μετεγχειρητική ημέρα παρατηρήθηκε στην ομάδα Ε (γλουταμίνη και συμβιοτικά), όπου η ρήξη μακριά από την αναστόμωση σημειώθηκε σε 6 περιπτώσεις (75%). Την 7η μετεγχειρητική ημέρα, η μεγαλύτερη συχνότητα ρήξης στην περιοχή μακριά από την αναστόμωση παρατηρήθηκε, επίσης, στην ίδια ομάδα όπου η ρήξη μακριά από την αναστόμωση σημειώθηκε σε όλες τις περιπτώσεις (100%). Στο πείραμά μας, την 3η μετεγχειρητική ημέρα, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στο βαθμό κολλαγόνου ενώ, την 7η μετεγχειρητική ημέρα, η στατιστικά σημαντικά αύξηση εμφάνιση η ομάδα Ε (γλουταμίνη και συμβιοτικά). Επίσης, η ομάδα Ε (γλουταμίνη και συμβιοτικά) παρουσίασε τη μεγαλύτερη τιμή υδροξυπρολίνης τόσο την 3η όσο και την 7η μετεγχειρητική ημέρα. Συμπεράσματα: Η ταυτόχρονη χορήγηση συμβιοτικών και γλουταμίνης αυξάνει τη μικροκυκλοφορία στον βλεννογόνο, τη φλεγμονώδη αντίδραση στην περιοχή της αναστόμωσης, καθώς και τον πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών και την εναπόθεση του κολλαγόνου στις αναστομώσεις του παχέος εντέρου. Οι δράσεις αυτές έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση της μηχανικής ισχύος των αναστομώσεων.
Το λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων και η ευρύτερη περιοχή της Μολοσσίας στην Κεντρική Ήπειρο
Authors: Πλιάκου Γεωργία
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής είναι η μελέτη, παρουσίαση και ερμηνεία των αρχαιολογικών καταλοίπων του λεκανοπεδίου των Ιωαννίνων και η ένταξη των δεδομένων στο αρχαιολογικό υπόβαθρο της μείζονος περιφέρειας της αρχαίας Μολοσσίας, στην κεντρική Ήπειρο. Επιχειρείται καταρχήν η ανασύνθεση της τοπογραφίας, οικιστικής οργάνωσης και οικονομίας στην αυστηρά προσδιορισμένη περιοχή του λεκανοπεδίου των Ιωαννίνων, με κύριο μεθοδολογικό εργαλείο τη μελέτη του αδημοσίευτου αρχαιολογικού υλικού και την παράλληλη αξιολόγηση – αξιοποίηση των δημοσιευμένων στοιχείων. Εξετάζονται θέματα όπως η μορφή και η οργάνωση των οικισμών, οι οδικοί άξονες, οι παραγωγικές δραστηριότητες, η κεραμική, οι πολιτιστικές επαφές. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν για την περιοχή του λεκανοπεδίου επιχειρείται εν συνεχεία να συνδεθούν με ζητήματα ιστορικής τοπογραφίας της ευρύτερης περιοχής της Μολοσσίας. Γίνεται στο πλαίσιο αυτό μια κριτική θεώρηση και ερμηνεία των ακροπόλεων και επιχειρείται ο προσδιορισμός των ορίων της μολοσσικής επικράτειας.Χρονικά η μελέτη καλύπτει το διάστημα από την αρχή της Πρώιμης Εποχής Σιδήρου έως τους ρωμαϊκούς χρόνους.
Διαμορφωτική μελέτη αντιυπερταστικών φαρμάκων και αλληλεπιδράσεις τους με λιποειδείς διπλοστιβάδες με χρήση φυσικοχημικών μεθόδων.
Authors: Ντουντανιώτης Δημήτριος
Published: August 2021

Η υπέρταση είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που αυξάνει τα καρδιαγγειακά επεισόδια τα οποία ευθύνονται περίπου για το ήμισυ των θανατηφόρων επεισοδίων στους ενήλικους. To σύστημα ρενίνης-αγγειοτασίνης-αλδοστερόνης (ΣΡΑΑ) διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην παθοφυσιολογία των καρδιαγγειακών νόσων. Η αναστολή του ΣΡΑΑ σε παθολογικές καταστάσεις μπορεί να πραγματοποιηθεί με αναστολή του ενζύμου της ρενίνης ή παρεμπόδιση της σύνδεσης της ΑΙΙ με τους υποδοχείς ΑΤ1. Έχει διατυπωθεί η υπόθεση ότι τα αμφοτερικά μόρια για να αλληλεπιδράσουν με τον υποδοχέα θα πρέπει πρώτα να εισδύσουν σε κατάλληλη τοπογραφική θέση στις βιολογικές μεμβράνες και μετά με διάχυση να προσεγγίσουν το ενεργό κέντρο όπου όταν προσδεθούν με μία σειρά αντιδράσεων θα εξασκήσουν τη βιολογική τους δράση. Για την κατανόηση του ρόλου των μεμβρανών στο σύστημα ΣΡΑΑ μελετήθηκαν οι αλληλεπιδράσεις της αλισκιρένης (αναστολέας ρενίνης) και ολμεσαρτάνης (ανταγωνιστής αγγειοτασίνης ΙΙ) σε μοντέλα διπλοστιβάδων διπαλμιτικής φωσφατιδυλοχολίνης με ή χωρίς χοληστερόλη. Οι μελέτες διεξήχθησαν κάνοντας χρήση Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (υγρής και στερεής κατάστασης), Διαφορικής Θερμιδομετρίας Σάρωσης, Φασματοσκοπίας Raman και Περίθλασης Ακτίνων-Χ. Σύγκριση των πειραματικών αποτελεσμάτων με άλλες σαρτάνες που μελετήθηκαν κάνοντας χρήση τις ίδιες τεχνικές απόδειξαν ότι όλα τα φάρμακα του ΣΡΑΑ εντοπίζονται στην ενδιάμεση φάση όπου εξασκούν διαφορετικές υδρόφιλες και λιπόφιλες αλληλεπιδράσεις. Επομένως το κάθε φάρμακο αποτυπώνει τη δική του σφραγίδα μέσα στις λιπιδικές διπλοστιβάδες. Αυτή η μοναδικότητα στις αλληλεπιδράσεις κάθε φαρμάκου με τις λιπιδικές διπλοστιβάδες ίσως να σχετίζεται και με τη μοναδικότητα του στο φαρμακευτικό του προφίλ. Ένα άλλο ενδιαφέρον αποτέλεσμα που προέκυψε από τις μελέτες είναι ότι η ολμεσαρτάνη σε μεθανολικό διάλυμα τόσο σε χαμηλή θερμοκρασία όσο και σε θερμοκρασία δωματίου δεν είναι σταθερή και μετατρέπεται στο αιθερικό της παράγωγο το οποίο ταυτοποιήθηκε φασματοσκοπικά. Στις ίδιες συνθήκες δεν παρατηρήθηκε εστεροποίηση.
Γενετικές παραλλαγές-πολυμορφισμοί των γονιδίων των Fcγ υποδοχέων
Authors: Χατζηχαρίση Ευδοξία
Published: August 2021

Οι πολυμορφισμοί των FcγRIIα (CD32) και FcγRIIIα (CD16) έχουν συσχετισθεί με την έκβαση των ασθενών στη θεραπεία με ριτουξιμάμπη. Η ριτουξιμάμπη είναι ένα IgG1 MA, που στοχεύει το αντιγόνο CD20 και αποτελεί βασικό παράγοντα της θεραπείας ασθενών με NHL, συμπεριλαμβανομένης και της μακροσφαιριναιμίας του Waldenström (WM). Ωστόσο, οι ανταποκρίσεις στη θεραπεία είναι ετερογενείς και ο ρόλος των πολυμορφισμών του FcγRIIIα είναι άγνωστος στην WM. Στην παρούσα μελέτη, καθορίσθηκαν αρχικά οι πολυμορφισμοί ολόκληρης της μεταγραφικής περιοχής του FCGR₃A σε 58 ασθενείς με WM και σε ομάδα ελέγχου με 52 υγιείς εθελοντές. Στη συνέχεια διερευνήθηκε ο ρόλος αυτών των πολυμορφισμών στην ανταπόκριση των ασθενών σε μονοθεραπεία με ριτουξιμάμπη. Στη μελέτη συμπεριλάβαμε και ανάλυση των πολυμορφισμών του FCGR₂A γονιδίου στην ομάδα ελέγχου, επειδή η έκφραση ιστιδίνης (Η) στη θέση FcγRIIα-131H/H έχει συσχετισθεί με υψηλότερα ποσοστά ανταποκρίσεων στη θεραπεία με ριτουξιμάμπη. Οι συχνότεροι πολυμορφισμοί και για τις δύο ομάδες αφορούσαν SNP στις θέσεις που κωδικοποιούν τα αμινοξέα 48 και 158 του FcγRIIIα υποδοχέα με συχνότερα αλλήλια της λευκίνης (L) και φαινυλαλανίνης (F), αντίστοιχα. Οι συχνότεροι πολυμορφισμοί του FCGR₂A αφορούσαν αντικαταστάσεις νουκλεοτιδίων στις θέσεις που κωδικοποιούν τα αμινοξέα 27 και 131 του υποδοχέα, με συχνότερα αλλήλια της γλουταμίνης (Q) και της ιστιδίνης (H) αντίστοιχα. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων διαπιστώθηκε γενετική συσχέτιση μεταξύ των γονοτύπων των θέσεων FcγRIIIα-158 και -48 και στις δύο ομάδες μελέτης (όλοι οι 158 F/F) είναι και 48 L/L, p<.001). Φάνηκε επίσης ότι η ανταπόκριση των ασθενών στη θεραπεία με ριτουξιμάμπη εξαρτάται κυρίως από τον πολυμορφισμό FcγRIIIα-158. Οι συνολικές ανταποκρίσεις ήταν μεγαλύτερες για τους V/V και V/F έναντι των F/F (40% και 35% έναντι 9% αντίστοιχα, p=0.03), γεγονός που υποδηλώνει τη σαφή υπεροχή του πολυμορφισμού στη θέση 158 έναντι της θέσης 48 στον καθορισμό της ανταπόκρισης στη θεραπεία με ριτουξιμάμπη. Στην ομάδα ελέγχου, διαπιστώθηκε ευρεία γενετική σύνδεση μεταξύ των γονοτύπων του FcγRIIΙα και FcγRIIα. Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η συσχέτιση της έκφρασης (H) στη θέση FcγRIIα-131 και της έκφρασης (V) στη θέση FcγRIIIα158. Η παρουσία αυτών των δύο αμινοξέων έχει συσχετισθεί με αυξημένα ποσοστά ανταπόκρισης στη θεραπεία με ριτουξιμάμπη. Από τη διερεύνηση του πολυμορφισμού FcγRIIIα158 σε μοριακό και λειτουργικό επίπεδο διαπιστώθηκαν: (α) υψηλότερα επίπεδα μεταγράφων του γονιδίου στους V/V σε σύγκριση με τους V/F και F/F, (β) μεγαλύτερος αριθμός CD16 ανά NK κύτταρο στους φέροντες τουλάχιστον ένα αλλήλιο V (V/V ή V/F συγκριτικά με τους F/F) και (γ) μεγαλύτερη ικανότητα σύνδεσης της ριτουξιμάμπης και της ADCC (V/V > V/F > F/F). Συμπεραίνουμε επομένως, ότι οι V/V και V/F έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα κλινικής ανταπόκρισης στη θεραπεία με ριτουξιμάμπη, που οφείλεται: (α) στην αυξημένη έκφραση του CD16 στην επιφάνεια των NK κυττάρων τους, (β) στην καλύτερη σύνδεση της ριτουξιμάμπης και (γ) σε μεγαλύτερη ADCC.
Λύσεις ελλειπτικών συστημάτων με μικτές συνοριακές συνθήκες
Authors: Σμυρνέλης Παναγιώτης
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η κατασκευή και η μελέτη λύσεων ελλειπτικών συστημάτων μερικών διαφορικών εξισώσεων που ικανοποιούν τις μικτές συνοριακές συνθήκες για πολυεδρικά χωρία ενός Ευκλειδείου χώρου. Εξετάσαμε πρώτα μη γραμμικά ελλειπτικά συστήματα όταν το δυναμικό είναι αναλλοίωτο ως προς μια διακριτή ομάδα ανακλάσεων, και κατασκευάσαμε θετικές λύσεις που ικανοποιούν τις μικτές συνοριακές συνθήκες για το θεμελιώδες χωρίο της ομάδας. Αποδείξαμε μια εκτίμηση των λύσεων και μελετήσαμε επίσης τα όριά τους όταν διαστέλλεται ή συστέλλεται το πλέγμα του πεδίου ορισμού. Έπειτα, επικεντρωθήκαμε στις αρμονικές απεικονίσεις στο επίπεδο. Δοθέντων δύο πολυγώνων με τον ίδιο αριθμό πλευρών, αποδείξαμε την ύπαρξη μιας μοναδικής αρμονικής απεικόνισης που ικανοποιεί τις μικτές συνοριακές συνθήκες για τα δύο πολύγωνα αυτά. Η προαναφερθείσα λύση χαρακτηρίζεται ως ο μοναδικός ελαχιστοποιητής της Dirichlet ενέργειας στην κλάση των απεικονίσεων που ικανοποιούν την πρώτη μικτή συνοριακή συνθήκη. Στη συνέχεια, εξετάσαμε το αντίστοιχο πρόβλημα για ομαλά χωρία του επιπέδου και απαντήσαμε στο ερώτημα της μοναδικότητας των λύσεων. Τέλος, διατυπώσαμε την Χαμιλτονιανή ταυτότητα και την ταυτότητα Pohozaev για τις λύσεις ελλειπτικών συστημάτων που ικανοποιούν τις μικτές συνοριακές συνθήκες.
Γονιδιωματική αστάθεια στο επιθήλιο μετά από αλλογενή μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων
Authors: Θέμελη Μαρία
Published: August 2021

Υποθέσαμε ότι το χρόνιο ιστικό στρες που προκαλείται από τις αλλοαντιδράσεις μετά από αλλογενή Μεταμόσχευση Αιμοποιητικών Κυττάρων (άλλο-ΜΑΚ) μπορεί να επάγει την εμφάνιση γονιδιωματικής αστάθειας (GI) στους επιθηλιακούς ιστούς. Για αυτό, 176 στοματικά επιχρίσματα από 71 ασθενείς μετά από άλλο-ΜΑΚ αναλύθηκαν για την ανίχνευση αστάθειας μικροδορυφορικών αλληλουχιών (microsatellite instability-MSI). Tα αποτελέσματα συσχετίσθηκαν με κλινικές παραμέτρους. Σε ένα in vitro σύστημα ανίχνευσης μεταλλάξεων ελέγξαμε την υπόθεση ότι οι αλλοαντιδράσεις μπορεί να επάγουν τη GI στην κυτταρική σειρά HaCaT. Ανιχνεύθηκε MSI στο 52% των αλλομεταμοσχευμένων ασθενών ενώ δεν ανιχνεύθηκε MSI σε ασθενείς μετά από αυτόλογη ΜΑΚ και υγιείς εθελοντές. Βρέθηκε σημαντική συσχέτιση της εμφάνισης MSI με την ηλικία του ασθενούς και του δότη, τη μεταμόσχευση από γυναίκα σε άνδρα και τον αριθμό CD34+ κυττάρων στο μόσχευμα. Οι ασθενείς με ιστορικό σοβαρού βαθμού αντίδρασης μοσχεύματος εναντίον ξενιστή είχαν μεγαλύτερο σχετικό κίνδυνο για εμφάνιση MSI. Δευτεροπαθής κακοήθεια διαγνώσθηκε σε 5 από τους MSI+ ενώ μόνο σε ένα από τους MSI- ασθενείς. Στο in-vitro σύστημα ανίχνευσης GI παρατηρήθηκε σημαντική επαγωγή μεταλλάξεων και βλάβης του DNA μετά από επώαση των HaCaT κυττάρων με Μεικτή Λεμφοκυτταρική Καλλιέργεια (MLC) ενώ η επίδραση με κυτταροκίνες, υπερκείμενο MLC ή ενεργοποιημένα με PHA περιφερικά μονοπύρηνα κύτταρα δεν προκάλεσε την επαγωγή GI. Τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν τη συμμετοχή των ενεργών ριζών οξυγόνου στον υποκείμενο μηχανισμό. Οι in vivo και in vitro μελέτες μας επιβεβαιώνουν ότι παράγοντες που ενέχονται στο αλλοαντιδραστικό μικροπεριβάλλον μετά από άλλο-ΜΑΚ μπορεί να προκαλέσουν GI στο επιθήλιο. Η κατανόηση του υποκείμενου μηχανισμού μπορεί να αναδείξει νέους βιοδείκτες και θεραπευτικούς στόχους.
Ανάπτυξη υπολογιστικής μεθοδολογίας εξόρυξης, ανάλυσης και παρουσίασης δεδομένων πρωτεωμικής καρκινικών δειγμάτων
Authors: Αλεξανδρίδου Αναστασία
Published: August 2021

Τα πεπτίδια, είτε ως πρωτεϊνικά θραύσματα είτε ως φυσικές οντότητες, χαρακτηρίζονται από την ακολουθία τους και από τα λειτουργικά τους χαρακτηριστικά. Ο σκοπός αυτής της Διδακτορικής Διατριβής είναι η ανάπτυξη μιας μεθοδολογίας εξόρυξης δεδομένων για μοναδικά tags και πεπτιδικά/πρωτεϊνικά χαρακτηριστικά του ανθρώπινου πρωτεώματος καθώς επίσης η ανάλυση και η εφαρμογή αυτών των βιολογικών δεδομένων σε πρωτεϊνες που σχετίζονται με τον καρκίνο. Δημιουργήθηκε μια αποθήκη αρχείων η οποία περιέχει μοριακά βάρη με ακρίβεια 0.01 Da που συνδέονται με τις αντίστοιχες πεπτιδικές ακολουθίες ανθρώπινων πρωτεϊνών της Swiss-Prot βάσης. Αυτές οι πρωτεϊνες διασπάστηκαν εξαντλητικά παρέχοντας ανεξαρτησία στις πεπτιδικές ακολουθίες από άλλες μεθόδους που βασίζονται στην ενζυματική διάσπαση. Από αυτήν την αποθήκη δεδομένων, διαχωρίστηκαν τα μοριακά βάρη που είναι μοναδικά και φτάνουν μέχρι τα 10 kDa καθώς και οι μοναδικές πεπτιδικές ακολουθίες (μέχρι 10 kDa). Στα πλαίσια της αξιοποίησης των δεδομένων εξόρυξης για την ταυτοποίηση των πρωτεϊνών, αναπτύχθηκε μια ευρέως διαθέσιμη διαδικτυακή εφαρμογή όπου γίνεται η αντιστοίχιση των μοριακών βαρών υψηλής ανάλυσης με πεπτίδια και πρωτεϊνες. Μια ακόμη διαδικτυακή εφαρμογή αναπτύχθηκε για να προσφέρει την πληροφορία της μοναδικότητας των μοριακών βαρών και των πεπτιδικών ακολουθιών στο ανθρώπινο πρωτέωμα. Η εφαρμογή μπορεί να αναζητήσει μοναδικά πρωτεϊνικά θραύσματα που προκύπτουν από την εζυματική διάσπαση πρωτεϊνών και να προσφέρει την πληροφορία για όλα τα μοναδικά μοριακά βάρη και τις μοναδικές πεπτιδικές ακολουθίες που περιέχονται σε μια πρωτεϊνη. Πολλές φορές χρειάζεται η μαζική διαχείριση των πεπτιδίων από λίστες. Για το σκοπό αυτό, αναπτύχθηκε ένας web server ο οποίος διαχειρίζεται τις πεπτιδικές λίστες, αναλύοντας τα χαρακτηριστικά των πεπτιδίων και ομαδοποιώντας τα πεπτίδια σύμφωνα μα αυτά τα χαρακτηριστικά, ενώ οπτικοποιείται η ομαδοποίηση με την χρήση ενός java applet. Το PepServe είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για την κατανόηση της κατανομής των πεπτιδικών χαρακτηριστικών για ένα σύνολο πεπτιδίων. Τέλος, αναλύθηκαν σύνολα πρωτεϊνών που σχετίζονται με διάφορες περιπτώσεις καρκίνων, για πεπτιδικά χαρακτηριστικά. Αυτή η ανάλυση έχει σκοπό την εύρεση πιθανών προτιμήσεων σε χαρακτηριστικά και την εύρεση μοναδικών tags των πρωτεϊνών που σχετίζονται με καρκίνους. Τα μοναδικά tags μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην ανακάλυψη βιοδεικτών και την ανάπτυξη νεων φαρμάκων για την πιο αποτελεσματική διάγνωση και θεραπεία.
Η σχέση των μεταπτυχιακών σπουδών με την αγορά εργασίας
Authors: Σαρβανάκη Βασιλική
Published: August 2021

[…] Θέμα της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης των μεταπτυχιακών σπουδών με την αγορά εργασίας σήμερα. Ειδικότερα η εργασία εστιάζει στην περίπτωση των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίοι κατέχουν μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης, σε μια προσπάθεια να διαπιστωθεί κατά πόσο η απόκτηση του μεταπτυχιακού διπλώματος βοηθά ουσιαστικά τους πτυχιούχους, εξασφαλίζοντάς τους, εκτός από την πρόσβαση στην αγορά εργασίας που για πολλούς είναι δεδομένη ήδη πριν από το χρόνο απόκτησης του μεταπτυχιακού τίτλου, επαγγελματική και προσωπική εξέλιξη. Κύριοι στόχοι της εργασίας είναι οι κάτωθι: - διερεύνηση της σημερινής κατάστασης απασχόλησης των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που έχουν ειδικευτεί και σε μεταπτυχιακό επίπεδο, - ανάδειξη μέσα από τον πληθυσμό της έρευνας μιας τυπολογίας εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (σε α΄ και β΄ επίπεδο προφίλ) με μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών,- προσδιορισμός της σχέσης των μεταπτυχιακών σπουδών με την επαγγελματική, κοινωνική, οικονομική, προσωπική και παιδαγωγική εξέλιξη των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. […]
Μέρες ραδιοφώνου
Authors: Θεοδοσιάδου Σοφία
Published: August 2021

[…] Βασικό ερευνητικό αντικείμενο της μελέτης ήταν το προφίλ του ραδιοπειρατή το οποίο εξετάστηκε σε συνάρτηση με περιμετρικούς ερευνητικούς προβληματισμούς όπως την πολύμορφη διαπλοκή του με τα πολιτικά, κοινωνικά και πολιτιστικά διακυβεύματα της εποχής. Η περίοδος που διενεργήθηκε η έρευνα εστιάζεται στα τέλη της δεκαετίας του 1970 έως τα τέλη της δεκαετίας του 1980 με επίκεντρο της μελέτης το φαινόμενο της ραδιοπειρατείας στην πόλη της Θεσσαλονίκης. […]
Αναγνώριση συναισθημάτων από ομιλία με χρήση τεχνικών ψηφιακής επεξεργασίας σήματος και μηχανικής μάθησης
Authors: Κωστούλας Θεόδωρος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή με τίτλο "Αναγνώριση Συναισθημάτων από Ομιλία με XρήσηΤεχνικών Ψηφιακής Επεξεργασίας Σήματος και Μηχανικής Μάθησης" υποβλήθηκεστο Πανεπιστήμιο Πατρών για τη μερική εκπλήρωση των υποχρεώσεων όσον αφοράστην απόκτηση Διδακτορικού τίτλου.Η διατριβή είναι οργανωμένη ως εξής:Στο Κεφάλαιο 1 παρουσιάζεται μια γενική επισκόπηση του ερευνητικού χώρουεπικοινωνίας ανθρώπου μηχανής. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται η αναγκαιότηταύπαρξης συστήματος αναγνώρισης συναισθημάτων από ομιλία και δίνεται μιαπεριγραφή των κύριων προσεγγίσεων στη διεθνή βιβλιογραφία. Τέλος, αναφέρουμετη συνεισφορά της διατριβής και περιγράφουμε τη δομή αυτής.Στο Κεφάλαιο 2 εισάγουμε τον αναγνώστη στο χώρο της αναγνώρισηςσυναισθημάτων από ομιλία. Συγκεκριμένα, γίνεται μια εισαγωγή στα ευρέωςυιοθετημένα μοντέλα συναισθημάτων, και στον χώρο της αναγνώρισηςσυναισθημάτων από ομιλία, με έμφαση στην αναγνώριση συναισθημάτων από ομιλίαμε χρήση ακουστικής πληροφορίας, που είναι το αντικείμενο της διδακτορικήςδιατριβής.Στο Κεφάλαιο 3 περιγράφεται η αρχική μελέτη της συμπεριφοράς ενόςολοκληρωμένου συστήματος αναγνώρισης συναισθημάτων από ομιλία με δέντρααπόφασης. Η συμπεριφορά του συστήματος μελετάται σε προσποιητή ομιλία, σεδιαφορετικές συνθήκες θορύβου και συγκρίνεται με υποκειμενική αξιολόγησηακροατών.Στο Κεφάλαιο 4 παρουσιάζεται η διαδικασία για τη δημιουργία πραγματικώνδεδομένων που εξυπηρετούν την έρευνα στο χώρο της αναγνώρισηςσυναισθηματικών καταστάσεων σε πραγματικά δεδομένα. Προτείνεται ένα σύστηματο οποίο εντοπίζει αρνητικές συναισθηματικές καταστάσεις, στο εξαρτημένου καιανεξάρτητου ομιλητή πρόβλημα, με χρήση μοντέλου Γκαουσιανών κατανομών. Ηπροτεινόμενη αρχιτεκτονική συνδυάζει εξαγωγή παραμέτρων ομιλίας χαμηλού καιυψηλού επιπέδου και εφαρμόζεται στα πραγματικά δεδομένα.Στο Κεφάλαιο 5 παρουσιάζεται η πρακτική εφαρμογή ενός συστήματος αναγνώρισηςσυναισθημάτων βασισμένου σε οικουμενικό μοντέλο Γκαουσιανών κατανομών σεδιαφορετικούς τύπους δεδομένων πραγματικής ζωής: για υποστήριξη ατόμων μενοητική δυσλειτουργία και εντοπισμό συναισθημάτων σε μη-τυπικές καταστάσεις σεδιαφορετικά περιβάλλοντα. Επίσης, περιγράφεται η διαδικασία βελτίωσης ενόςσυστήματος αναγνώρισης συναισθημάτων με επιλογή παραμετρικού διανύσματος.Στο Κεφάλαιο 6 προτείνεται μια νέα μεθοδολογία για μοντελοποίηση συνυπαρχουσώνσυναισθηματικών καταστάσεων, όπως αυτές εμφανίζονται σε οποιαδήποτε δεδομέναπραγματικής ζωής. Δείχνουμε ότι το σύστημα επιτυγχάνει υψηλότερη απόδοση σεσχέση με τρέχουσες τεχνολογίες και είναι εφαρμόσιμο σε πραγματικά δεδομένα.Στο Κεφάλαιο 7 γίνεται μια γενική επισκόπηση της διατριβής και δίνονταιμελλοντικές κατευθύνσεις.
Εργαλεία για την αποτελεσματική διαχείριση και την τεκμηρίωση των προτεραιοτήτων ανάπτυξης υποδομών πολυτροπικών μεταφορών
Authors: Μιλτιάδου Μάριος
Published: August 2021

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΤΗΣ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΜΩΝ, ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΩΝ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ ΣΕ ΔΡΑΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΆΞΟΝΑ Χ, ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΗΣ ΟΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΙΣΤΩΣΑΣ, Η ΟΠΟΙΑ, ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ, ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΑΧΥΤΕΡΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ. ΚΑΤ’ ΕΠΕΚΤΑΣΗ Η ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΕΧΕΙ ΩΣ ΣΤΟΧΟ ΝΑ ΚΑΤΑΓΡΑΨΕΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΩΣ ΤΗΝ ΣΥΝΤΕΛΕΣΘΕΙΣΑ ΠΡΟΟΔΟ ΣΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΚΑΙ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΆΞΟΝΑ Χ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΑΝΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΛΛΩΝ ΑΞΟΝΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ Η ΕΥΡΥΤΕΡΩΝ ΔΙΚΤΥΩΝ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ, ΟΠΩΣ ΤΟΥ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΆΞΟΝΑ, ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΠΛΕΟΝ ΕΓΓΡΑΦΕΤΑΙ ΚΑΙ Ο ΆΞΟΝΑΣ Χ.Η ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: -ΤΟΥ ΘΕΣΜΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΝΤΑΣΣΕΤΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΆΞΟΝΑ Χ˙ -ΤΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΆΞΟΝΑ Χ ΚΑΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΩΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥ˙ -ΤΗΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΘΕΙΣΑΣ ΠΡΟΟΔΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΟΥ ΆΞΟΝΑ Χ, ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΗΔΗ ΕΚΠΟΝΗΜΕΝΩΝ Η ΕΚΠΟΝΟΥΜΕΝΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΩΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ˙-ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΩΝ ΠΟΥ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΑΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΆΞΟΝΑ Χ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΥ ΤΟΥΣ˙ -ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΩΝ ΡΟΩΝ ΣΤΟΥΣ ΜΕΘΟΡΙΑΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΚΑΙ-ΤΩΝ ΠΙΟ ΠΡΟΣΦΑΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΔΙΚΤΥΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.
Μελέτη λεπτών υμενίων και νανοδομών σε ηλεκτροχημικά δυναμικά συστήματα με μη γραμμική απόκριση
Authors: Κουρουζίδου Μαριάννα
Published: August 2021

Αντικείμενο έρευνας της διδακτορικής διατριβής, αποτέλεσε η μελέτη του ρόλου λεπτών υμενίων (οξειδίου ή/και ημιαγώγιμων πολυμερών) στη μεταλλική επιφάνεια ηλεκτροχημικών συστημάτων μέταλλο|ηλεκτρολύτης (Μ|ηλεκτρολύτης), με δυνατότητα μη γραμμικής δυναμικής απόκρισης. Ειδικότερα, μελετήθηκε η απόκριση του Fe|HNO3, που εμφανίζει διαφορετικό μηχανισμό λειτουργίας και δυναμική του συμπεριφορά, ανάλογα με τη συγκέντρωση του ΗΝΟ₃ (cHNO₃). Σε αραιό ΗΝΟ₃ (cHNO₃ ≤ 10.5Μ), χαρακτηρίζεται ως ταλαντωτής Ν–NDR εμφανίζοντας ταλαντώσεις ρεύματος για κατάλληλες τιμές ωμικής πτώσης τάσης. Σε πυκνό ΗΝΟ₃ (cHNO₃ ≥ 11Μ), η ανάπτυξη του οξειδίου είναι αυθόρμητη, εξαιτίας της οξειδωτικής ισχύος του ΗΝΟ₃, που ενδεχομένως οδηγεί στο σχηματισμό Fe(VI). Έτσι, ο σίδηρος μεταβαίνει σε ευσταθή παθητική κατάσταση, ενώ το Fe|π.HNO₃ είναι διεγέρσιμο με εφαρμογή κρίσιμης τιμής καθοδικού ρεύματος. Για το χαρακτηρισμό του Fe|HNO₃ και των ηλεκτρονιακών ιδιοτήτων του οξειδίου, χρησιμοποιούνται μετρήσεις χωρητικότητας και φασματοσκοπίας ηλεκτροχημικής εμπέδησης. Κομβικό ρόλο στη μη γραμμική δυναμική του απόκριση, υπό γαλβανοστατικές συνθήκες, έχει η συγκέντρωση του ενδιαμέσου ΗΝΟ₂. Βάσει των αποτελεσμάτων, προτείνεται ένας μηχανισμός ταλάντωσης με θετική και αρνητική ανάδραση. Σε αναλογία με τον αυθόρμητο σχηματισμό οξειδίου στο Fe παρουσία οξειδωτικού στο διάλυμα, μελετήθηκε το ενισχυμένο οξείδιο που σχηματίζεται αυθόρμητα στον ανοξείδωτο χάλυβα (SS) AISI 304 και 316, όπου στοιχεία με διαφορετικές οξειδωτικές καταστάσεις προστίθενται σε ορισμένη αναλογία στη στερεή φάση του συστήματος Μ|ηλεκτρολύτης. Η περιγραφή των οξειδίων στηρίζεται στην ύπαρξη κενών πλεγματικών θέσεων (σημειακών ατελειών) οι οποίες συμμετέχουν στην ιονική και ηλεκτρονιακή αγωγιμότητα των οξειδίων. Τα οξείδια είναι ασταθή παρουσία Cl-. Ενίσχυση της αντίστασης του οξειδίου στο AISI 304 επιτυγχάνεται με την απόθεση πολυανιλίνης (PAn) με διάφορες ηλεκτροχημικές τεχνικές. Η PAn προστατεύει το SS με τη μορφή άλατος εμεραλδίνης ενισχύοντας την παθητικότητα του οξειδίου. Διαπιστώθηκε ότι, οι προστατευτικές ιδιότητες της PAn εξαρτώνται από την ποσότητα, την οξειδωτική κατάσταση και μορφολογία των υμενίων της. Η νανοδομημένη PAn παρέχει βελτιωμένη προστασία. Τέλος, περαιτέρω ενίσχυση του SS επιχειρείται με σύνθετα υμένια συμπολυμερούς της ανιλίνης με ο–αμινοφαινόλη και Nafion®.
Η συνοικία Grognon της Βέλγικης πόλης Namur
Authors: Απέργης Γεώργιος
Published: August 2021

Η διατριβή αποτελείται από δύο μέρη και το παράρτημα. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει είκοσιένα αιώνες ιστορικής – γεωγραφικής ανάλυσης της συνοικίας Grognon της πόλης Namur. Κοινός τόπος των κεφαλαίων είναι η κοινωνία, ο κοινωνικός χώρος, οι χρήσεις και τα κελύφη. Με την εφαρμοζόμενη μέθοδο της διαδικασίας και μορφής ερμηνεύονται οι χρήσεις και τα κελύφη. Κάθε κεφάλαιο αρχίζει με το γενικό ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο, ακολουθούν τα δημογραφικά στοιχεία, τα οικονομικά , οι κοινωνικο- επαγγελματικές κατηγορίες, τα πολεοδομικά στοιχεία με αντικείμενο την πολεοδομική οργάνωση των επαγγελμάτων στον χώρο και ολοκληρώνεται με τα μορφολογικά στοιχεία και την οργάνωσή τους. Το δεύτερο μέρος αναφέρεται στον δομημένο χώρο, περιλαμβάνει πέντε κεφάλαια : στο πρώτο ανήκουν τα ιστορικο-μορφολογικά στοιχεία της τοπικής αρχιτεκτονικής, στο δεύτερο η νομοθεσία, οι απαλλοτριώσεις και η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, στο τρίτο οι μαρτυρίες των κατοίκων που έζησαν στην Grognon, στο τέταρτο οι διαγωνισμοί για την αξιοποίηση της απαλλοτριωθείσας περιοχής και στο πέμπτο η τεχνική αξιοποίησης του συγκεντρωθέντος φωτογραφικού υλικού. Η μελέτη ολοκληρώνεται με την ψηφιακή αναπαράσταση της συνοικίας Grognon. Το παράρτημα αποτελείται από τις καρτέλες με τα τυπολογικά, μορφολογικά και ιστορικά στοιχεία των κτηρίων της Grognon.
Παιδική ηλικία, μορφές παιδικής εργασίας και προστασία της παιδικής ηλικίας στην Ελλάδα του 20ου αιώνα
Authors: Βαλασσόπουλος Ευάγγελος
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής, σε πρώτο επίπεδο, είναι η ανάδειξη των κυρίαρχων αντιλήψεων της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στην παιδική ηλικία κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Για την κατασκευή μιας όσο το δυνατόν πληρέστερης εικόνας σχετικά με την κατάσταση του παιδιού στην Ελλάδα, εξετάστηκαν το αξιακό και νομοθετικό πλαίσιο της εκάστοτε ιστορικής περιόδου, η ευμετάβλητη θέση του παιδιού στο κοινωνικό γίγνεσθαι και οι τρόποι αντιμετώπισής του από την κυρίαρχη τάξη. Σε δεύτερο επίπεδο, παρουσιάστηκαν οι μορφές που έλαβε η παιδική εργασία στους διάφορους τομείς της οικονομίας (και της παραοικονομίας), και συνάμα, οι πολιτικές προστασίας που ακολουθήθηκαν, είτε από το κράτος είτε από την ιδιωτική πρωτοβουλία, όσον αφορά στην φροντίδα και μέριμνα της παιδικής ηλικίας από τους κινδύνους της δημόσιας και ιδιωτικής σφαίρας. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να οδηγηθούμε σε ασφαλή συμπεράσματα είναι η ιστορική – συγκριτική ανάλυση και ειδικότερα, ως ερευνητική στρατηγική, η διαμόρφωση αιτιακής εξήγησης μέσω της σύγκρισης και αντιπαράθεσης διαφορετικών ιστορικών περιόδων με επίκεντρο την παιδική ηλικία στον ελλαδικό χώρο (ερμηνεία των ιστορικών φαινομένων και αλλαγών). Στην περίπτωση της παρούσας διατριβής, ερευνήθηκε το χρονικό διάστημα της νεότερης ελληνικής ιστορίας από το 1909 έως το 2009 και οι αιτιακοί μηχανισμοί που επηρέασαν το φαινόμενο της παιδικής εργασίας. Η συγκριτική και σε βάθος ανάλυση των ιστορικών αυτών περιόδων, κατέληξε στην προβολή ομοιοτήτων και διαφορών ανάμεσά τους και στη συναγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για την κατάσταση της παιδικής ηλικίας στην Ελλάδα του 20ου αιώνα. Τα αποτελέσματα της έρευνας φανέρωσαν την άμεση σχέση του φαινομένου της παιδικής εργασίας με την ανάπτυξη του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και επίσης, την πορεία που διέγραψε η παιδική εργασία στην παραγωγική διαδικασία. Τέλος, η έξαρση των «χειρότερων μορφών παιδικής εργασίας» και η ελλιπής προστασία των ευαίσθητων κοινωνικά ομάδων εξαιτίας της σοβούσας οικονομικής κρίσης, ενισχύουν επίκινδυνα τα ποσοστά της παιδικής εργασίας. Ζητήματα όπως η παιδική φτώχεια και οι κοινωνικός αποκλεισμός αναδύονται στην επιφάνεια.
Η δυναμική της πλοκής στο μυθιστορηματικό έργο για παιδιά και νέους της Katherine Paterson και της Λότης Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου
Authors: Κοζανίτα Χρύσα
Published: August 2021

[…] Στην παρούσα εργασία θα ασχοληθούμε με τη δυναμική της πλοκής στα μυθιστορήματα δύο καταξιωμένων και πολυδιαβασμένων συγγραφέων της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους, μίας Ελληνίδας και μίας Αμερικανίδας, της Λότης Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου (1937) και της Katherine Paterson (1932). Με τον όρο «δυναμική της πλοκής» αναφερόμαστε στην ένταση και την εγκαρδιότητα που αναπτύσσονται, όταν ο σωστός νεαρός αναγνώστης και ένα βιβλίο συναντηθούν την κατάλληλη στιγμή. Αυτό δείχνει ότι οι ιστορίες αγγίζουν κάποιες βαθύτερες ανάγκες του αναγνώστη και στόχος μας είναι να προσεγγίσουμε αυτές τις ανάγκες αλλά κυρίως τους παράγοντες που εξασφαλίζουν στις ιστορίες τη συγκεκριμένη δυναμική. Θεωρώντας πολύ σημαντικό όχι μόνο τον τρόπο που κατασκευάζεται η πλοκή του κάθε λογοτεχνήματος, αλλά και το γιατί η πλοκή προκαλεί το ενδιαφέρον του αναγνώστη, το θεωρητικό πλαίσιο που θα στηρίξουμε την έρευνά μας δε θα περιοριστεί σε μία θεωρία, αλλά στον συνδυασμό δύο θεωριών, της κειμενοκεντρικής και της αρχετυπικής, που πιστεύουμε ότι μέσα από την πορεία εργασίας μας θα φανεί ότι δεν αποκλείουν η μία την άλλη αλλά, αντίθετα, την συμπληρώνουν. Πιο συγκεκριμένα, σε ένα πρώτο στάδιο και με το οπλοστάσιο που μας προσφέρει η κειμενοκεντρική προσέγγιση, θα εξετάσουμε τον τρόπο που διαρθρώνεται η πλοκή των υπό εξέταση μυθιστορημάτων. Στη συνέχεια, και αφού εξετάσουμε ενδελεχώς τις συγκλίσεις και τις τυχόν αποκλίσεις στον τρόπο που οι δύο συγγραφείς κατασκευάζουν τις πλοκές τους και καταλήξουμε σε κάποια συμπεράσματα, θα εφαρμόσουμε στα μυθιστορήματα την αρχετυπική θεωρία, με σκοπό να καταδείξουμε ότι η πλοκή έχει μία δυναμική που υπερβαίνει τα οποιαδήποτε στατικά σχήματα και αποτελεί το παράγοντα που ωθεί το λογοτεχνικό έργο μπροστά και τον αναγνώστη να γυρίζει τις σελίδες. […]
Algebraic methods in analysis and synthesis of stabilizing feedback compensators in linear multivariable automatic control systems
Authors: Καζαντζίδου Χριστίνα
Published: August 2021

Το αντικείμενο της παρούσας ιδακτορικής ιατριβής είναι η ανάπτυξη καιεξέλιξη μαθηματικών τεχνικών ανάλυσης και σύνθεσης σταθεροποιητικώνελεγκτών ή αντισταθμιστών για γραμμικά και χρονικά αναλλοίωτα πολυμετα-βλητά συστήματα Αυτομάτου Ελέγχου με αλγεβρο-πολυωνυμικές μεθόδους.Τέτοιες μέθοδοι είναι μοντέρνες τεχνικές ανάλυσης και σύνθεσης συστημάτων,σημάτων και βιομηχανικών διαδικασιών που βασίζονται σε μαθηματικά μοντέλαφυσικών συστημάτων και διαδικασιών, τα οποία συνίστανται από συστήματαγραμμικών διαφορικών και αλγεβρικών εξισώσεων ή εξισώσεων διαφορών μεσταθερούς συντελεστές. Οι μαθηματικές τεχνικές ανάλυσης και σύνθεσηςσταθεροποιητικών ελεγκτών τέτοιων συστημάτων προκύπτουν ως συνέπειεςαλγεβρικών ιδιοτήτων μαθηματικών μοντέλων πολυμεταβλητών συστημάτων, ταοποία περιγράφονται με πίνακες ρητών συναρτήσεων, και κάτω απόμετασχηματισμούς που περιγράφουν με αλγεβρικό τρόπο τη διασύνδεσημαθηματικών μοντέλων πολυμεταβλητών συστημάτων μέσω ανάδρασης. Σκοπόςτους είναι ο έλεγχος και η αλλαγή (όποτε αυτή είναι δυνατή) των δομικώνιδιοτήτων συστημάτων, όπως για παράδειγμα της ευστάθειας, της χρονικήςαπόκρισης ή της απόκρισης στο πεδίο των συχνοτήτων, σε αντίστοιχεςεπιθυμητές ιδιότητες για το προκύπτον κλειστό σύστημα.
Μελέτη ιζηματογενών διεργασιών και τεκτονικών δομών στον Κορινθιακό κόλπο με τη χρήση γεωφυσικών μεθόδων
Authors: Στεφάτος Αριστοφάνης
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή βασίζεται στην ανάλυση ενός ευρύ φάσματος δεδομένων θαλάσσιας σεισμικής ανάκλασης (μονο-κάναλα και πολυ-κάναλα) με στόχο την μελέτη της γεωτεκτονικής δομής, και των μηχανισμών που ελέγχουν τις ιζηματογενείς διεργασίες πλήρωσης της λεκάνης του Κορινθιακού κόλπου, του πλέον ενεργού τμήματος της ευρύτερης Κορινθιακής τάφρου, και ενός από τα ταχύτερα διανοιγώμενα τμήματα ηπειρωτικού φλοιού παγκοσμίως. Πιο συγκεκριμένα η διατριβή ασχολείται με: (1) την αναγνώριση και λεπτομερή χαρτογράφηση των υποθαλάσσιων ρηγμάτων του Κορινθιακού κόλπου και τη σύνδεσή τους με τις τεκτονικές και σεισμολογικές παρατηρήσεις στην ευρύτερη Κορινθιακή τάφρο, (2) τη διερεύνηση του βάθους του γεωλογικού υποβάθρου και της δομής του Κορινθιακού κόλπου, (3) τη μελέτη των ενεργών ιζηματογενών διεργασιών και της επίδρασης της ενεργού τεκτονικής στους μηχανισμούς διασποράς και απόθεσης ιζημάτων. Η διατριβή αποτελείται από εννέα (9) κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο (1), επιχειρείται μια σύντομη βιβλιογραφική ανασκόπηση των έως σήμερα δημοσιευμένων εργασιών σχετικά με την τάφρο του Κορινθιακού. Ακολουθούν δύο σύντομα κεφάλαια, το κεφάλαιο 2 όπου προσδιορίζεται και περιγράφεται γεωγραφικά η περιοχή ερευνών και το κεφάλαιο 3 όπου αναπτύσσεται η μεθοδολογία της παρούσας μελέτης. Στο κεφάλαιο 4 παρουσιάζεται μια συνολική, ευρείας κλίμακας μελέτη των υποθαλάσσιων ρηγμάτων του Κορινθιακού κόλπου και παρουσιάζεται η χαρτογράφηση τους. Στο τέλος του κεφαλαίου ακολουθεί μια εκτενής συζήτηση γύρω από την σημασία των ευρημάτων της παρούσας έρευνας σε σχέση με τις υπάρχουσες δημοσιεύσεις. Στο κεφάλαιο 5, παρουσιάζονται τα συλλεγμένα δεδομένα της πολυ-κάναλης σεισμικής ανάκλασης που επέτρεψε την σεισμική απεικόνιση της τεκτονικής τάφρου έως και το βάθος του αλπικού υποβάθρου. Ακολουθεί το κεφάλαιο 6 όπου αναλύονται διεξοδικά οι κύριες ιζηματογενείς διεργασίες στο δυτικό Κορινθιακό κόλπο και συσχετίζονται με τη λεπτομερή τεκτονική χαρτογράφηση της περιοχής. Στο τέλος του κεφαλαίου 6, παρατίθεται επιπλέον η αξιολόγηση των βασικών μοντέλων ταξινόμησης των ιζηματογενών συστημάτων βαθιάς θάλασσας με βάση τα ευρήματα της διατριβής για το δυτικό Κορινθιακό κόλπο. Στο τέλος καθενός από τα κεφάλαια 4, 5 και 6 πραγματοποιείται σύνθεση των αποτελεσμάτων και αναπτύσσεται συζήτηση ως προς την σημασία των παρουσιαζόμενων ευρημάτων της έρευνας. Στο κεφάλαιο 7 επιχειρείται μία σύντομη περίληψη και ανακεφαλαίωση των βασικότερων συμπερασμάτων της διατριβής,. Στο κεφάλαιο 8 γίνεται παράθεση της χρησιμοποιημένης βιβλιογραφίας, ενώ το κεφάλαιο 9 αποτελεί μια σύντομη σύνοψη της διατριβής στην αγγλική γλώσσα. Τέλος, στο παράρτημα Ι παρατίθενται τα βασικά στοιχεία και χαρακτηριστικά του ερευνητικού πλόα του ωκεανογραφικού σκάφους R/V Maurice Ewing που πραγματοποιήθηκε στο Κορινθιακό κόλπο το καλοκαίρι του 2001, για την συλλογή πολυ-κάναλων δεδομένων σεισμικής ανάκλασης χρησιμοποιώντας ένα σύστημα που περιελάμβανε ένα συνδυασμό από τις μεγαλύτερες σεισμικές πηγές και συστοιχίες υδροφώνων σε παγκόσμιο επίπεδο.
Η λατρεία και η απεικόνιση της θεάς Εκάτης στα Δωδεκάνησα
Authors: Χατζηνικόλα Τσαμπίκα
Published: August 2021

[...] Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να εξεταστούν τα Εκαταία από τα Δωδεκάνησα στο σύνολό τους και να ερευνηθούν προβλήματα σχετικά με την τυπολογία τους. Ξεκινώντας από την προβληματική αυτή εξετάζουμε και θέματα όπως η επιρροή που δέχθηκαν τα νησιά στη διαμόρφωση των τύπων, αλλά και την επιρροή που αυτά άσκησαν. Ταυτόχρονα προτείνουμε την ύπαρξη σχολής στα νησιά, κυρίως στον τρόπο που οι καλλιτέχνες χειρίζονται το ένδυμα, ένας τρόπος που είναι εύκολα διακριτός από άλλες περιοχές ή καλλιτεχνικές σχολές. Παράλληλα, καταδεικνύεται το πλήθος των τύπων που παρατηρούνται στα Εκαταία της περιοχής. Το στοιχείο αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την πρωτοτυπία που χαρακτήριζε την παραγωγή γλυπτών, καθώς σε ένα σχετικά μικρό σύνολο έργων παρατηρούνται μεν οι βασικοί τύποι, αλλά και σ’ αυτούς μπορεί να διακρίνει κανείς σημαντικές παραλλαγές από τον αρχικό, οι οποίες συνιστούν ιδιαίτερες και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ομάδες. [...]
Η χώρα των Αιτωλών
Authors: Νεραντζής Ιωάννης
Published: August 2021

Στόχος τής διδακτορικής διατριβής μου είναι η οικιστική, γεωπολιτική και ιστορική ανασύνθεση ενός εκάστου από τα τρία βασικά φύλα τού «έθνους τών Αιτωλών», που αρχικά το συναπάρτιζαν οι Ευρυτάνες, οι Οφιονείς και οι Αποδωτοί. Δηλαδή, προβαίνω στην φυσική και πολιτική υποδιαίρεση τής επικράτειας τού φυλετικού κράτους τών Αιτωλών, μέχρι το 367 π.Χ., με χώρα αυτού τα υδρονομικά συστήματα, τής λίμνης Τριχωνίδος, τού ποταμού Ευήνου και τού ποταμού Δάφνου (Μόρνου). Αναλυτικότερα, προσπαθώ να ανεύρω τη σχέση μεταξύ γεωγραφικής και οικιστικής/πολιτικής διαίρεσης τού φυλετικού κράτους τών Αιτωλών στην πρωταρχική επικράτεια αυτού, - λ. Τριχωνίς, π. Εύηνος, π. Δάφνος -. Τελικά, αποδίδω φυσικούς χώρους σε πολιτικές επικράτειες καλύπτοντας τις ως άνω περιοχές. Η μέθοδος προσέγγισης βασίζεται στην υπόθεση εργασίας ότι, στο Κράτος τών Αιτωλών – «Κοινόν τών Αιτωλών («Αιτωλική Συμπολιτεία»)», κάθε επιμέρους κοινότητα, κώμη, και πόλις για να αναδειχθεί σε πολιτικόν οργανισμόν με κάποιον βαθμόν αυτονομίας και ανεξαρτησίας, ώστε να συμμετέχει ισότιμα στις πολιτικές διαδικασίες και αποφάσεις τού ιστορικά διαμορφωμένου ‘’Κοινού’’, θα έπρεπε να διαθέτει έναν συγκεκριμένον παραγωγικόν χώρο και επομένως τα πολιτικά γεωγραφικά όρια κάθε τέτοιας μονάδας θα έτειναν να συμπέσουν με τα φυσικά όρια μιας συγκεκριμένης περιοχής. Καταλήξαμε στα εξής συμπεράσματα: Στο βαθύπεδο τών λιμνών, η ζώνη περιμετρικώς τής λίμνης Τριχωνίδας δείξαμε ότι υποδιαιρείται σε δέκα επτά (17) επικράτειες που πρέπει να ανήκαν στο ευρύτερο αιτωλικό φύλο τών Ευρυτάνων. Η λεκάνη απορροής τού Ευήνου ποταμού δείξαμε ότι υποδιαιρείται τουλάχιστον σε δέκα εννέα (19) επικράτειες, οι οποίες ανήκαν πιθανότατα, αν όχι προφανώς, στους Οφιονείς. Ως προς την γεωπολιτική υποδιαίρεση τού ποταμίου υδροσυστήματος τού Δάφνου (Μόρνου) διαπιστώσαμε ότι αυτό, (αφαιρουμένου τού εκβολικού παράλιου τμήματος τού ποταμού), υποδιαιρείται σε είκοσι οκτώ (28) επιμέρους γεωπολιτικές λεκάνες/επικράτειες. Συμπεράναμε, επίσης, ότι η ανεξαρτησία τών κωμών τού «έθνους τών Αιτωλών» οδήγησε βαθμιαία στη δημιουργία αυτόνομων οικιστικών κέντρων με οχύρωση, ενώ η κοινή συνείδηση στη συνεργασία μεταξύ τους οδήγησε στις αρχές τού 4ου αιώνα π.Χ. στη διαμόρφωση τού «Κοινού τών Αιτωλών», τής Αιτωλικής Συμπολιτείας.