bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
TÜRKİYE CUMHURİYETİ TARİHİ- III (1939- 1945), MİLLİ ŞEF DÖNEMİ
Authors: Çetinkaya Gürdal
Published: March 2021

Mustafa Kemal Atatürk’ün 10 Kasım 1938 yılında vefat etmesinden sonra İsmet İnönü Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin ikinci Cumhurbaşkanı olmuştur. Kendisine “Milli Şef” unvanı verilmiştir. İncelemesini yapacağım eser Mahmut Goloğlu tarafından kaleme alınarak Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları tarafından yayımlanmıştır. Eser Türkiye’nin İkinci Dünya Savaşı yıllarını kapsayan (1939- 1945) dönemini incelemektedir. Eserde Türkiye’nin İkinci Dünya Savaşı’nın başladığı tarih olan 1939’dan 1945’te sona ermesine kadar olan dönemdeki iç ve dış politikası hakkında meydana gelen önemli gelişmeleri ele almaktadır.
MODERN BİR ANLATI OLARAK İSLAM SANATI VE MÜSLÜMAN SANATÇI
Authors: Aksoy Murat
Published: March 2021

İslam sanatı ve Müslüman sanatçı kavramları modern kavramlar olmanın yanı sıra batı menşeli kavramlardır. İslam sanatı kavramına yüklenen mistik anlamlar hem İslam’ın hem de İslam sanatının anlaşılmasını zorlaştırırken Müslüman sanatçı kavramına yüklenen anlamlarla da bir çeşit Rönesans sanatçısı profili çizilmektedir. Başta Tradisyonalistler olmak üzere İslam sanatı ve Müslüman sanatçı deyiminin geri planını tasavvufi/mistik bir dünya ile inşa edenler İslam sanatını ve Müslüman sanatçıyı anlaşılmaz, tarihi gerçeklerle ilgisiz bir mecraya mahkûm ederler. Gizem ve sembollerle dolu bu dünya sıradan bir insana uzak bir dünyadır. Bu dünyanın sanatını anlamak için oldukça zor olan gizemli dilini bilmek gerekir. İslam’ın kendisi oldukça sade bir din anlayışı sunarken bazı gruplarca sanatının bu kadar gizemli hale getirilmesi İslam Sanatını Hıristiyan sanatı mantığıyla incelemenin bir sonucudur. Bu gizemli dünyanın sanatçısı da gizemli bir sanatçı olmuştur. İslam sanatının mistik yorumcuları geleneksel dünyanın usta-çırak ilişkisiyle yetişen sanatkârından/zanaatkârından bir 20. yüzyıl modern sanatçısı çıkarmayı başarmıştır. Bu sanatçı derin felsefi, estetik ve ontolojik kaygıları olan bir sanatçıdır. Müslüman sanatçı teolojik ve sanatsal donanımları ile adeta estetiğin kutsal elçisidir.
STEM+A İLE EĞİTİM UYGULAMALARINA ÖRNEKLER
Authors: Özrili Yaşar
Published: March 2021

Bilimsel bilgide, sanayide, teknolojide, ticarette dönüşümlerin yaşandığı bu yenidünya da yaratıcılık, İnnovasyon, gelişmeleri önemli paradigmalardır. Fen, matematik, sanat gibi kavramları günlük hayatla ilişkilendirebilen bireyler yetiştirmek bu çağda çok kıymetlidir. STEM+A (Bilim, Teknoloji, Mühendislik, Matematik) disiplinlerinin İngilizce sözcüklerinin baş harflerinin oluşturduğu bir yaklaşım olarak ifade edilmektedir. Daha sonra bu oluşumda sanatında gerekliliği düşünülerek Art’ın baş harfi A eklenmiştir. Çağdaş eğitimde STEM+A uygulamaları için en elverişli mekânların, bilimin birçok alanına yönelik eserler barındıran ve öğrencilerin etkinliklerde aktif olarak görev alıp deneyimlemelerde bulunabileceği, müzelerin önemini vurgulamaktadır. Müzeler disiplinler arası öğrenmelerin gerçekleştirilebileceği informal öğrenme alanlarıdır. Erken çocukluk döneminden itibaren kazandırılmaya başlanacak olan bilimsel okuryazarlığın, okul öncesi döneminden başlayarak devam eden gelişim süreçlerine uygun nitelikte, müzelerde eğitim olanakları hazırlanmaktadır. STEM+A ile doğa bilimleri, teknik dallar, dijital alanlar, ölçme, hesaplama, matematik ve sanat disiplinlerinin ana felsefesini sentezleyerek yeni bir durumla karşılaştıklarında keşfetme, veri oluşturma gibi doğrudan yaratıcılık nitelikleri kazanabilmektedir. STEM+A eğitiminde bilimsel yöntem kurabilme yetkinliği kazandırması da amaçlanmaktadır. Bu amaçla çalışmada Türkiye’den Havacılık Müzesi, Cahit Arf Matematik Müzesi, İstanbul Oyuncak Müzesi, İstanbul Rahmi Koç Müzesi, dünya müzelerinden de Münih’te Almanya Müzesi (Deutsches Museum), Hong Kong Uzay Müzesi, ABD Boston Bilim Müzesi, Belgrad, Sırbistan’da Nikola Tesla Müze örnekleri ele alınmıştır.
OSMANLI SARAYINDA PEHLİVANLARIN HİMAYE EDİLMESİ VE CEYB-İ HUMAYUN DEFTERLERİNE KAYDEDİLMELERİ
Authors: Karadoğan Umut C.
Published: March 2021

ÖZ

Fiziksel olduğu kadar zihinsel mücadeleye de dayanan güreşin geçmişi, Türkistan coğrafyasına kadar uzanmaktadır. Türk folklorunda yiğitliği sergilemenin en önemli yöntemlerinden birisi olan güreşin, Selçuklulardan itibaren hükümdarlar tarafından himaye edilmesiyle birlikte, sosyal hayatın bir parçası olduğu kadar saray hayatının da bir ritüeli olmuştur. Bu düşünceden hareketle saraya pehlivan alımı konusu ise Anadolu’nun yurt edinilmesi ile başlayan tekke kültürü ile açıklanabilmektedir. Çalışma içerisinde bu sebeple tekkelerin oluşumuna ve pehlivan yetiştirme süreçlerine de değinilmiştir.

Türklerde güreş sıradan bir idman faaliyeti olmanın ötesinde dini, sosyal, askeri değerde bir organizasyon olup, Türk hükümdarlarının dahi üzerinde hassasiyet ile durdukları kitlesel bir eylemdir. Özellikle hükümdarların binişleri sonrasında düğün ve bayram törenlerinde, huzurda icra edilen güreşlerin ardından pehlivanlara yapılan ödemeler, takdim edilen ödüller, sultanların “örtülü ödeneği” olan Ceyb-i Humayun defterlerine kaydedilmiştir. Bu bağlamda çalışma içerisinde elde edilen arşiv belgelerinden, XV. Yüzyıldan, XX. Yüzyıla kadar Osmanlı padişahları huzurda yapılan güreşlerin amacı, yapıldıkları yerler, pehlivanların ad ve unvanları, müsabakaları yapanlar, mücadelenin sonucu, duacılara ve pehlivanlara ödenen meblağların ayrıntılı biçimde verilmesine gayret edilmiştir.
POPÜLER KÜLTÜR ODAĞINDA BİREYİN ÖLÜMSÜZ OLMA ARZUSU
Authors: Piyadeoğlu Çiğdem
Published: March 2021

İnsan, çağlar boyunca, varoluşundan beri ölümsüzlüğü aradı durdu. Birey, dünyaya yok olmak için geliyor olamazdı. İlk insandan günümüz insanına; geçen binlerce, milyonlarca yıl boyunca insan ölüm ve sonrasında ne olup bittiğini, bunun nihai bir son olup olmadığını merak edip durdu. Bilimsel araştırmalar, metafizik yaklaşımlar, spritüal akımlar hep ölüm kavramını açıklamak ve bireyin sonsuza dek yaşama arzusunu tatmin etmek için kullanılageldi. İnsan bilinmeyenden korkmaktaydı ve ölüm bir bilinmezlik haliydi. Ölümle sonlanan bir hayat bireye öyleyse “neden varım?”ı sorgulatmaktaydı. Varoluşsal sorgulamanın temeli aslında ölümle son bulacak bir yok oluş isyanı mıydı?
Birey ölümsüz olma arzusuna, somut bir bedenle yaşama devam etme imkânı bulamadığından; yaşadığı çağa özgün; bilimsel, teknolojik ve toplumsal gelişmeleri baz alarak popüler olanın getirisi ile yeni ve kendine has kalıcı çözümler üretme çabası içerisine girdi. Bu çalışmanın ışığı altında popüler kültürde, tüketim odaklı olan bireyin ölümsüz olma arzusu ve bu arzuya giden yoldaki çabalarına alan yazım taraması yöntemiyle değinilmeye çalışıldı.
DOĞU VE GÜNEYDOĞU ANADOLU İLLERİNDEN TÜRK ORDUSUNA YAPILAN YARDIMLARDA TÜRK KIZILAYI'NIN ROLÜ (1940-1943)
Authors: Kılınççeker Özlem , Gök Selahaddin
Published: March 2021

1940’lı yıllar hem Dünya Tarihi açısından hem de Türkiye Tarihi açısından zor günler içerir. Bu zorlu süreçte Türkiye’de iktidarı elinde tutan CHP hükümeti, ortaya çıkan sorunlara iktisadi ve sosyal açıdan çözümler aramıştır. Bu kapsamda pek çok sosyal içerikli kampanya başlatılmıştır. Türkiye Kızılay Cemiyeti ve diğer hayır kurumları da bu yardım faaliyetlerinde çok önemli görevler üstlenmiştir. Türkiye Kızılay Cemiyeti’nin ön ayak olduğu bu yardım faaliyetlerinden birisi, 1940 yılından 1942 yılına kadar süren askerlere yardım kampanyasıdır. Bu cemiyet, 1940-1942 yılları arasında, Türkiye’nin farklı bölgelerinden yün ve pamuklu giyecek eşyaları toplamıştır. Bu yardımların toplandığı bölgelerden olan Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgeleri de yapılan çağrıya kayıtsız kalmamışlardır. Cemiyet bu bölgelerin illeri, kazaları ve köylerinden topladığı giysileri taksim ederek en kısa sürede askeri makamlara ulaştırmıştır. Bu çalışmada, Kızılay'ın Doğu ve Güney Doğu Anadolu illerindeki bu faaliyetleri hakkında bilgiler sunulmuştur.
ANADOLU’DA BİR CEVELÂN: NAMIK EKREM’İN İSTANBUL’DAN BİRECİK’E SEYAHATİ
Authors: Bektaş Ekrem
Published: March 2021

Birecikli Namık Ekrem, Osmanlının son yarım yüzyıldaki siyasi ve içtimaî olaylarını müşahede etmiş bir aydındır. Henüz yirmili yaşlarda iken yükseköğrenim için İstanbul’a giden Namık Ekrem, Dârü’l-mu’allimîn-i Âliye’den mezun olur ve Makriköy Mekteb-i İdâdîsinde öğretmenliğe başlar. Yazarın 1898-99 yılında başlayan İstanbul’daki hayatı 1909 tarihine kadar devam eder. Ekrem, hem uzun süredir göremediği ailesini görmek hem de hava değişimi için 24 Temmuz 1909 tarihinde İstanbul’dan ayrılır. Deniz yoluyla seyahate başlayan yazar, önce İzmir’e oradan Rodos ve Beyrut’a uğrar. Beyrut’tan trenle Halep’e giden Namık Ekrem, Gaziantep ve Nizip üzerinden memleketi Birecik’e ulaşır. İsimlerini zikrettiğimiz bu şehirlerle ilgili müşahedelerini, intibalarını ve başından geçen hadiseleri edebî bir üslupla kaleme alan yazar, Anadolu’da Bir Cevelân adıyla 1327/1909-10 yılında yayımlar. Yazarın tamamı on altı gün süren bu yolculuğu maceralarla doludur.
Bu makalede, Namık Ekrem’in İstanbul’dan Birecik’e yolculuğunu konu alan ve bu yönüyle bir seyahatname sayılan Anadolu’da Bir Cevelân isimli eserin içeriği hakkında bilgi verildikten sonra
bazı değerlendirmelerde bulunulacak ve eski harfli eserin Latin harfli metni verilecektir.
İSLAM İNANCINDA MELEK KAVRAMI VE MİNYATÜR SANATINDAKİ YORUMLARI
Authors: Bayrak Kaya Elif
Published: March 2021

Melek kelimesi birçok insana, saflığın, güzelliğin, gücün ve itaatin karşılığı olarak gelmektedir. İnsanların melek ismini çocuklarına sıklıkla vermeleri bu inanışı destekler niteliktedir. İnsanoğlunun bu denli sevdiği ve saygı duyduğu melekler fiziki görünüm olarak da insanlarda büyük merak konusu olmuştur.
Melek tasvirleri İslam sanatlarında oldukça yaygın kullanılmıştır. Toplum üzerindeki melek algısı ve bu algının minyatür sanatına yansımalarını birçok örnekte görebilmek mümkündür. Melek yorumlarının Kur’an-ı Kerim, başta olmak üzere diğer kutsal kitaplar ve hadislerden edinilen rivayetler doğrultusunda şekillendiği görülmektedir.
Bu makalede; Minyatür sanatındaki melek tasvirlerinin yer aldığı minyatür yorumların iyi bir biçimde kavranarak çözümlenmesi için; Melek kavramı, meleklerin yaratılışı ve sureti, meleklerin kısımları, yeryüzünde ve gökyüzünde görevli melekler, meleklerin sayısı ve dört büyük melek hakkında kaynak taraması yapılarak aktarılmıştır. Bu bilgiler ışığında ve toplumdaki melek algısının da yardımıyla örneklerdeki melek figürleri değerlendirilmiştir. Araştırmanın evrenini, Yeryüzünde ve gökyüzünde görevli melekler ve dört büyük meleğin minyatür sanatındaki betimlemeleri ve yer aldıkları kompozisyonlardan seçmeler oluşturmaktadır. Örneklem gurubu olarak on dört adet minyatür örnek incelenmiştir. Araştırmada; alan araştırması, tarama ve analiz yöntemleri kullanılmıştır.
AHMET HAMDİ TANPINAR’IN ESERLERİNDE İNSAN
Authors: Parlak Simel
Published: March 2021

Çok yönlü oluşuyla ve verdiği eserlerle, edebiyat tarihinde önemli bir yere sahip olan Ahmet Hamdi Tanpınar, edebiyat alanı yanında felsefe ve psikoloji alanında çalışan uzmanların da dikkatini çekmiştir. Eserleri psikolojik ve felsefi değerlendirmelerle incelenmiştir. Tanpınar şiir, hikaye, roman, deneme, inceleme-araştırma ve çeviri alanlarında olmak üzere geniş bir yazın yelpazesinde eserler vermiştir. Tanpınar’ın eserleri incelendiğinde, eserlerinde yer alan karakterlerin hem içsel dünyaları hem de bulundukları toplumsal ve siyasal bağlam içinde ele alındığı görülmektedir. Tanpınar, geçmişle bağı zayıflamış, yeni ile ilişkilenemeyen, kültürel ve manevi değerlerinde çatışma ve anlamsızlık duyguları yaşayan bireyin ruhsal ve toplumsal dünyasını tasvirlemiştir. Bireyin yaşadığı anlamsızlık duygusundan çıkmasının yolunu ise süreklilik hissini verecek ve geçmiş, gelecek ve şu an arasında bağ kurulmasını sağlayan mimari, kültürel öğeler ve toplumsallık olduğunu ifade etmiştir. Bu çalışmada Tanpınar’ın yaşamı ve insana bakış açısı, kadın ve aşk, erkek ve aşk kavramları üzerinden psikoloji penceresinden ele alınmaya çalışılmıştır. Tanpınar’ın eserlerindeki bireyin, ölüm düşüncesinin, yalnızlığının pençesinde parçalanma yaşadığı ve bulunduğu toplumsal ve kültürel çevrenin ikiliği içinde kendisinden ne beklenildiği konusunda belirsizlik içinde bocaladığı, yaşamına dair anlamı oluşturamadığı söylenebilir.
İZZET’İN “KATİLLER YAHUT AHZ-I İNTİKAM” ADLI TİYATROSU ÜZERİNE BİR İNCELEME (İNCELEME-METİN)
Authors: Gürbüz Adem
Published: March 2021

Tiyatro türü, Tanzimat dönemiyle birlikte edebiyatımıza girmiş ve 1870’li yıllarda halkın büyük beğenisini toplamış bir türdür. Bu yıllarda tiyatro türü hızla yayılmış ve sahne sanatı oldukça ilerlemiştir. Fakat Tanzimat’ın ikinci döneminden itibaren bireysel temalara olan rağbet, romantizm akımına olan ilgi ve II. Abdülhamit döneminin tiyatroya elverişli olmayanı ortamı bu türe olan rağbeti azaltır. Sanatçılar, tiyatro türüyle ilgilenmeyi bırakır ve bireysel konuları daha rahatça işleyebilecekleri roman, öykü ve şiire yönelir. Bu bağlamda tiyatro türü,1880-1908 yılları arasında duraklama veya gerileme dönemi olarak nitelendirilebilecek bir dönem yaşar. Tiyatro sayısı oldukça azalır, yazılanlarsa sahnelenme imkânı bulamaz.
Bu çalışma, tiyatro türünün ilgi görmediği bir dönemde yayımlanmış olan Katiller Yahut Ahz-ı İntikam adlı bir tiyatroyu incelemeyi amaçlamaktadır. Adı geçen eser, İzzet adlı bir yazar tarafından hicri 1304 (miladi 1886-1887) yılında yayımlanmıştır, Latin harflerine aktarılmamıştır. Eser, toplumsal bir problem olan eşkıyalığı konu edinmekte ve dram niteliği arz etmektedir. Çalışmayla hem Tanzimat döneminde yayımlanmış olan bir tiyatro eseri Latin harflerine aktarılarak gün ışığına çıkarılacak hem de eser, tiyatro unsurlarına göre irdelenecektir.
MİRZÂ MUHAMMED NAKÎ (KUMRÎ)’NİN KENZÜ’L-MESÂİB ’İ ÜZERİNE
Authors: Karataş Muzaffer
Published: March 2021

Osmanlı kültür ve edebiyatı çok geniş coğrafyalarda ve uzun bir tarih sürecinde varlığını devam ettirmiştir. Osmanlı Devleti’nin tarihi, siyasi ve sosyal hayatı ile birlikte oluşan bu kültür ve edebiyat Osmanlı Devleti’nin dağılma ve yıkılma süreci olan 19. yüzyılda etkisini giderek azaltmıştır. Adını çokça duyduğumuz ve eserlerini bildiğimiz şairlerin yanında isimlerine kaynak ve tezkirelerde az rastlanan, günümüz Türkiye sınırları içinde ve dışında yetişmiş divan şairleri de kültürümüzün önemli parçalarındandır. Bu sebeple divan şairleri ile ilgili yapılacak çalışmalar, Türk kültür ve sanat dünyası için önem taşımaktadır. Şairler yüzyıllar içerisinde tüm duygu ve düşüncelerini, yaşanılan tarihi, sosyal ve dinî olayları edebî bir zevke hitap edecek şekilde şiirler vasıtasıyla anlatmaya çalışmışlardır. Tüm İslâm âlemini derinden yaralayan olaylardan biri olan Kerbelâ hâdisesi divan şiiri çerçevesinde çokça konu edilmiştir. Bu hâdiseyi konu edinen eserlerden biri 19. yüzyılda yazılmış olan Mirzâ Muhammed Nakî (Kumrî)’nin Kenzü’l- Mesâib adlı eseridir. Söz konusu çalışmada bu eserin elde bulunan tek nüshası, şairin hayatı, dil ve üslûp özellikleri, eserin te’lif sebebi ve muhtevası incelenerek eser günümüz bilim dünyasına tanıtılmaya çalışılacaktır.
NİNO ROTA: SAHNE MÜZİĞİ VE BEYAZ PERDE ÜZERİNE
Authors: Doğangün Deniz
Published: March 2021

20. yy. bestecileri arasında genellikle yazdığı film müzikleri ile uluslar arası görünürlüğü öne çıkmış olan İtalyan besteci Nino Rota (1911-1979), sahne üzeri için yazdığı konser müzikleri ile ele alındığı zaman müzikal dünyası bütünüyle anlaşılır hale gelmektedir. 19.yy.’da İtalyan opera sanatı, bestecilik ve performans bakımından toplumsal desteği zirvede geçirmiş fakat 20.yy.’da değişen ve dönüşen politik şartlar diğer müzikal formlara daha sık alan açarak İtalyan bestecilerin adeta yeni bir eşiğin önüne taşınmalarını gerektirmiştir. II. Dünya Savaşı öncesi yetişip, üretim vermeye başlamış kuşak içerisinde olan Nino Rota’nın, akademik kariyerinin yanı sıra yazdığı sayısız yapıt ile geleneksel bestecilik çizgisini film müziği kariyerine paralel kurduğu görülmektedir. Bestecinin 20.yy. müziği içerisindeki konumu, akademik otoriteler açısından özellikle Orta Avrupa ve Amerika’da gelişmekte ve serpilmekte olan diğer akımların gerisinde kalan, gelenekselci, İtalyan Operası etkisinde, melodiye öncelik veren konumuyla çağı yakalayamayan bir tutuculukla eleştirilmiştir. Bu eleştirinin bestecinin üretkenliği üzerine bir etkisi olmadığı gibi kendi müzikal dilini oluştururken barok dönemden geç romantik döneme etkileşimde bulunduğu formlar, melodik yapılar ve kimi zaman orkestrasyonlar ile çeşitli göndermelerde bulunurken bazen de kendi müziğinin içinden unsurları yeniden yorumlayarak bir başka müziğine adapte etmesiyle biricik dilini oluşturmuştur.
ON THE RELATIONSHIP BETWEEN GENERATION Z, CORPORATE ENTREPRENEURSHIP AND LEADERSHIP
Authors: Erkut Burak
Published: March 2021

The purpose of this work is to analyze the relationship between corporate entrepreneurship and leadership from the perspective of generation Z. In this work, a conceptual analysis of the recent literature on corporate entrepreneurship and leadership will be performed, also by identifying recent empirical evidence on generation Z, especially by focusing on what generation Z expects from work life and leadership. It has been identified that generation Z differs from its predecessor generations. Based on this finding, there is a need for a new and different leadership approach when engaging generation Z in corporate entrepreneurship. This leadership should be value-oriented, it should manage the expectations and share the values of generation Z. This conceptual work serves as a starting point for future empirical work by organizing its findings in four logical propositions. These propositions can be easily implemented in a corporate entrepreneurship setup; they are also testable in a research framework.
LORD BYRON’IN TÜRK HİKÂYESİNDEN BİR KESİT- GÂVUR ADLI ESERİNDE TÜRK İMGESİ
Authors: Bölükmeşe Engin , Özdemir Halil
Published: March 2021

Yabancı ülkelere ait edebiyat eserlerinde ötekine veya kendi öz kimliğine dönük alışılmadık ve olumsuz peşin yargıları inceleyen imgebilim araştırmaları disiplinlerarası bir çalışma gerektirmektedir. İngiliz romantik dönem şairi Lord Byron’ın Türk Hikâyesinden Bir Kesit- Gâvur eseri, şiir görünümünde ideolojik olmakla birlikte, sosyal psikoloji çerçevesinde kalıp yargılar içermekte ve imgebilim açısından oldukça zengin öğeler barındırmaktadır. Söz konusu eserde Türk, yabancı (Gâvur), Müslüman ve Hristiyan bağlamında “öteki” kavramını oluşturan unsurların bir araya getiren kültür ve mantalitenin incelenmesi gerekmektedir. Bu bağlamda Türk imgesinin esere ne şekilde yansıdığı, olumlu veya olumsuz açıdan ne gibi peşin hükümler içerdiği imgebilim açısından irdelenecektir. Lord Byron’un kendi bakış açısıyla özgün bir şekilde kurguladığı şiirde Türk/Osmanlı imajına dönük dizeler ele alınacak; esere ismini veren yabancının ya da Türk gözüyle “Gâvur” olarak adlandırılan karakterin algısında oluşmuş ve dizelere dökülmüş Türk imgesinin tespiti, yorumlanması ve değerlendirilmesi yapılacaktır.
XIX. YÜZYIL SONLARINDA OSMANLI İMPARATORLUĞU'NDA İLKÖĞRETİMLE İLGİLİ GELİŞMELERİN MANİSA’YA YANSIMALARI
Authors: İnci İbrahim , Özdemir Burcu
Published: March 2021

Osmanlı İmparatorluğu’nda kuruluşundan itibaren ilköğretim hizmetini veren eğitim kurumları sıbyan mektepleriydi. Osmanlılar sıbyan mekteplerini kendilerinden önceki Müslüman toplumlardan almışlardır. Bu okullarda okutulan temel ders Kuran’ın okunması olmakla birlikte dini bilgiler, yazı ve aritmetik de öğretiliyordu.
İlk dönemlerde Osmanlı toplumunun ilköğretim alanındaki ihtiyacını karşılayan sıbyan mektepleri zaman içerisinde meydana gelen değişmelere karşı duyarsız kalarak toplumsal ihtiyacı karşılamayacak duruma gelmişlerdir. Tanzimat’la birlikte eğitim ve öğretimde yenileşme hareketi modernleşme hareketinin bir parçası kabul edilmiştir. Devlet, sıbyan mekteplerini iyileştirmede güçlükle karşılaşınca bunların yerine “usul-i cedid” denilen yenilikçi okulları açmıştır. İlköğretimde reform girişimlerine iptidai mekteplerinin açılıp ülke çapında yaygınlaştırılması çabaları öncülük etmiştir.
II. Abdülhamit devrinde Manisa kazasında da iptidai okulları açılmış ve sayıları hızla artmıştır. Bu dönemde cehaletin giderilip eğitim hizmetlerinin halka götürülmesine öncelik verilmiştir. Yine bu dönemde ilköğretim zorunluluğu anayasaya girmiştir. İncelediğimiz dönemde sıbyan okullarında yeni eğitim-öğretim yöntemleri uygulanmaya başlanmıştır. Osmanlı’da ilköğretimin modernleşmesinin önündeki en önemli engel kaynak yetersizliği idi. Bu sorun İmparatorluğun sonuna kadar devam etmiştir.
TÜRKİYE’NİN AVRUPA ENTEGRASYONU’NA KAPİTALİST BİR BAKIŞ
Authors: Ercan Arda
Published: March 2021

Kurtuluş savaşı sonrasında kurulan cumhuriyetin en önemli önceliği yeni bir toplum modeli ortaya koymak olmuştur. 1920’li yıllardan itibaren genç devletin ortaya koyduğu tüm çabalar, bu yeni toplum modelini hayata geçirmek için yapısal reformlar üretmeye yönelik olmuştur. Bu sırada dünyada İkinci Dünya Savaşı yaşanmış ve Avrupa kıtası bir kez daha yıkıma uğramıştır. İkinci Dünya Savaşı sonrasında ekonomik ve ideolojik olarak dünyayı ikiye bölen soğuk savaş dönemi ve onun doğal bir sonucu olan kutuplaşma ortaya çıkmıştır. Kuruluş aşamasından itibaren dış politikada statüko ve batı eğilimini prensip edinen Türkiye Cumhuriyeti, Batı Bloğuna ve onun ideolojisi olan liberal ekonomiye uyum sağlamaya çalışmıştır. Bu uyum çabalarının en belirgin sonucu olarak devlet eliyle ortaya çıkan burjuva sınıfıdır. Avrupa kıtasının yeniden inşa edilmesi sürecinde, Amerikan yardımlarının bir ön koşulu olarak devlet eliyle kurgulanan burjuva sınıfı, ortaya çıkış koşullarına uygun olarak kapitalist bir tavırla, Türk dış politikasında söz sahibi olmaya çalışmaktadır. Bu makalede tarihsel süreçlerde yaşanan ekonomik dönüşümler göz önünde bulundurularak, Türkiye’nin bitmeyen Avrupa Birliği sürecine kapitalist bir bakış açısı sunulmaya çalışılmış ve üyeliğin gereklilikleri ekonomik seçkin sınıfın değerleri üzerinden incelenmiştir.
NAMUS CİNAYETLERİ SARHOŞ KAVGALARI: II. ABDÜLHAMİD DÖNEMİNDE ŞİDDET - ROGER A. DEAL (ÇEVİRİ: ZEYNEP RONA)
Authors: Döner Şenay
Published: March 2021

Roger A. Deal, Namus Cinayetleri Sarhoş Kavgaları II. Abdülhamid Döneminde Şiddet (çeviri: Zeynep Rona) (İstanbul: Kitapyayınevi, 2017), 175 s., ISBN: 978-605-105-165-9.

Kitap İncelemesi
İRAN TÜRKLERİNİN MİZAHINDA BEHLÜL (DÂNÂ/DÂNENDE/DİVÂNE) LATİFELERİ ÜZERİNE MİZAH VE ELEŞTİRİ İLİŞKİSİ BAĞLAMINDA BİR İNCELEME
Authors: Solmaz Erhan , Sarpkaya Seçkin
Published: March 2021

İran Türkleri, geçmişten günümüze İran coğrafyasında üç temel bölgede yoğunlukla olmak üzere İran’ın tamamında halk bilgisi ürünlerini yaratıp, icra edip aktarmaktadırlar. İran’ın kuzeybatı bölgesine denk düşen ve Tebriz, Erdebil, Urmiye, Zencan gibi Azerbaycan Türklerinin yoğun olarak yaşadığı bölge Doğu Azerbaycan ve Batı Azerbaycan eyaletlerini içermektedir ve İran’ın Azerbaycan bölgesine denk düşmektedir. İran Azerbaycanı olarak anabileceğimiz bu bölgede başta Tebriz olmak üzere birçok şehirde mizah ve fıkra türü önemli bir yer tutmaktadır ve sözlü ve yazılı kaynaklarda bu konularda önemli bir birikim mevcuttur. İran Türklerinin bu birikiminde ön plana çıkan isimlerden biri de Behlül’dür. Behlül tipi genelde Türk Dünyası’nın birçok bölgesi, özelde ise Azerbaycan Cumhuriyeti ve İran Azerbaycanı’nda veya daha farklı bir ifadeyle Azerbaycan Türk kültür sahasında Behlül, Behlül Dânâ, Behlül Dânende veya Behlül Divâne gibi isimlerle geniş bir yayılım alanı göstermektedir ve İran Azerbaycanı’nın mizahi yaratmalarında önemli bir konumu vardır. Biz de bu makalede, İran Türklerinin mizahi yaratmalarından olan latife türü ve bu türün en meşhur tipi olan Behlül üzerinde durduk. Makalede ilk olarak latife kavramı hakkında bilgi verdik, ardından da Behlül tipinin latifelerde ne şekilde yer aldığını inceledik. Mizah-eleştiri ilişkisi bağlamında yaptığımız değerlendirmede Behlül’ün hiciv dilini kullanarak toplumsal hayattaki olumsuzlukları dile getirişi ve mizahı bir düzeltme aracı olarak kullandığı neticesine vardık.
KASABALI NÛRİ’NİN “KERBELÂ DESTANI”NIN ŞAHISLAR ÜZERİNDEN DEĞERLENDİRİLMESİ
Authors: Yılter Sait , Kaya Molla Mücahit
Published: March 2021

Kasabalı Nûrî divanındaki “Kerbelâ Destanı” adlı manzumeyi konu edindiğimiz bu çalışma giriş kısmı ve üç ana başlık ve bunların alt başlıklarından oluşmaktadır. Birinci bölümde Ehl-i Beyt teriminin İslamiyet öncesi ve sonrası dönemdeki kapsamı ile Türk edebiyatında Ehl-i Beyt sevgisi açıklanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde Kerbelâ olayı, konu bütünlüğünün sağlanması için olayın öncesinde yaşanan ve olayın yaşanmasına götüren süreçler kronolojik olarak verilmiş; Kerbelâ olayının Türk edebiyatında ne şekilde ve hangi edebi türlerle işlendiği açıklanmıştır. Üçüncü bölümde Kasabalı Nûrî ’nin hayatı, edebi şahsiyeti ve Kerbelâ Destanın şahıslar üzerinden değerlendirilmesi yapılmıştır. Makalede yaşanmış bir hadisede adı geçen şahsiyetlerin tarihî gerçekliğe uygunluğu, şairin bunu edebi bir dil ve duygusal bir üslupla anlatımı açıklanmaya çalışılmış, adı geçen şahısların tarihsel kişilikleri ve olaydaki rollerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu kişilerin olaylara etkileri, bunların olumlu veya olumsuz rolleri ve bu rollerin tarihsel gerçeklikle bağdaşıp bağdaşmadığı incelenmiş; bu kişiler üzerinden olayın değerlendirilmesi yapılmıştır.
Developing Rural Tourism with The Participation of Related Parties in Bac Kan Province
Authors: Nuong Le Ngoc , Huyen Trang Ngo Thi , Thuy Trang Nguyen Thi , Lam Nguyen Tien
Published: March 2021

Tourism development policy will pay attention to stakeholders, especially the people, who play an important role. However, in reality, when people participate in rural tourism development, they are not equipped with basic knowledge and skills in managing and serving tourists. Because the benefits between stakeholders are still not clear, the participation of people in rural tourism development is currently only passive. Active participation need to be directed from the Government and local authorities because the concept that rural tourism development is not only about creating economic benefits but also associated with conservation and preservation, together with keeping and promoting cultural - historical values in rural areas.
FUNERAL RITE AS A SOURCE OF STUDYING IDEOLOGICAL CONCEPTS OF THE POPULATION OF DAGESTAN OF THE ERA OF THE MIDDLE BRONZE
Authors: Ataev Gamzat D. , Akhundov Tufan I.
Published: March 2021

The article is devoted to the study of burial rites of the Middle Bronze Age - the most important source for the study of the ideological ideas of the population of Dagestan. The funeral rite is an important ethnographic feature and a conservative element of archaeological culture. Along with the inventory, it is considered a reliable base for identifying the characteristics of a culture, its chronology and boundaries. The aim of this work is to study the burial rite of the population of Dagestan of the Middle Bronze Age based on the analysis of burial monuments, the study of which allows us to identify various religious ideas and rituals of the cult character of the local population. Fundamental shifts in the development of the culture of Dagestan at the turn of the Early and Middle Bronze Age led to the cultural transformation of the region and caused changes in the ideological perceptions of the local population, which was reflected in the funeral rites. This led to an increase in ethnic diversity, mobility of the population, the spread of the burial rite, cromlechs around burial structures, the appearance of burials in log cabins and with carts, the use of ocher, pebble, tree and reed bedding in the funeral rite, etc. All these facts testify to the great diversity of the funeral rite.These events are associated with the significant influence of the steppe tribes on the culture and ideological ideas of local tribes. A comprehensive study of burial structures and rituals of the population of Dagestan in the Middle Bronze Age made it possible to highlight many problems associated with ideological ideas and social organization of society, ethnocultural contacts of the local population with neighboring tribes. The study of the materials of burial monuments made it possible to form an idea of ​​the spiritual culture of the population of the region under consideration: to reveal that the population of Dagestan in the Middle Bronze Age had complex and varied beliefs, among which ideas about the "soul", "afterlife", magical, protective techniques, cults of animals, nature and other cosmological representations, etc.
KURO-ARAK MONUMENTS
NORTH-EASTERN AZERBAIJAN:
ISSUES OF HISTORICAL, CULTURAL AND
CHRONOLOGICAL INTERPRETATION
(based on the materials of archaeological exploration 2001-2002.
on the International project IPARC).
Authors: Kohl Philip L. , Magomedov Rabadan G.
Published: March 2021

The article is devoted to the results of exploratory archaeological research in 2001-2002. in North-East Azerbaijan, incl. Khachmass-Cuban zone, within the framework of the IPARC project (The International Program for Anthropological Research in the Caucasus; project leader - Professor Wellesley College, USA F.L.Cole). Along with the study of the medieval Gilgilchay defensive system, an international expedition, in which Azerbaijani, Dagestani and American scientists participated, conducted an exploratory survey of 15 famous settlements of the Early Bronze Age. At one of the sites (Serkertepe), a deep exploration pit was laid, which gave a fundamentally new archaeological material. The first part of the article deals with the issues of the historiography of the archaeological study of this region of Azerbaijan, adjacent to Dagestan; provides an overview of exploration and monitoring of known Kuro-Arak settlements; outlines the prospects for their further scientific study. In the second part of the article, much attention will be paid to the characterization and analysis of the materials of the exploration pit at Serkertepe, and also a new concept of the historical, cultural and chronological interpretation of the Kuro-Arak monuments of Northeastern Azerbaijan in the framework of the Great Archaeological culture will be proposed.
THE MILL TRADITIONAL CRAFTS OF DAGESTAN: ETHNIC CULTURE, TERMINOLOGY
Authors: Magomedov Amirbek J. , Yusupov Khizri A.
Published: March 2021

The article is devoted to the characteristics of the traditions of mill crafts in Dagestan, their development in the historical perspective. The topic is poorly researched. At the same time, there are valuable observations on the topic made by Dagestani ethnographers. Admittedly, "mill" adaptations and crafts appear with the advent of agriculture, and crafts using water mills begin to develop in the conditions of arable farming. The design of water mills with a horizontal turbine is considered an invention of the Caucasian peoples. Watermills in Dagestan in the conditions of mountain rivers have become widespread. Researchers attribute the emergence of such crafts in Dagestan to the beginning of a new era. Written sources about such mills belong to the middle of the XIV century. On the basis of linguistic (terminology) materials, we can make a cautious conclusion that initially watermills were widespread in the Dagestan foothills. Then they spread to the mountain zone. The mill industries of Dagestan can be divided into flour-milling, grain-milling, and production of oils, pastes (urbech) from fruit seeds (apricot seed oil was especially popular), cereals (flax, hemp), oilseeds (sunflower), vegetables (pumpkin), and others.In the past, if a river flowed near the village, water mills were actively built. They were in every village and often there were several of them. In addition to public mills, there were privately owned and owned by individual tukhums mills. Water mills in Dagestan "survived" until the end of the twentieth century. Presumably in EIGHTEENTH and early NINETEENTH century in the plains and foothill zone of Dagestan began to spread of water mills with a vertical turbine, borrowed from Russian. In the twentieth century, steam, electric, and windmills were also used here. Today, historic watermills are still used in a number of places to make traditional urbecha paste (oil) and rarely flour.
NOTES ON SACRED SITES WORSHIPING IN KRASNODAR KRAI IN 1940-1960s: PILGRIMAGE AND ETHNICITY
Authors: Tiukhtiaev Andrei
Published: March 2021

The paper presents an analysis of documents describing the history of holy sites worshipping in Krasnodar Krai in the Soviet era. The research aims to shed light on the little-known episodes of the history of pilgrimages in Soviet times North-West Caucasus from the perspective of relationships between Soviet authorities and ethnic minorities. Sources chosen for this work are archive documents of the Council for the Affairs of the Russian Orthodox Church.
The pilgrimage had been prohibited by Soviet authorities, and the Orthodox clergy avoided supporting such practices as well. However, worshipping sacred sites was significant for folk religion all across the country. “Holy Hand” is an example of a place a visit to which was and remains an act of solidarization of Pontic Greeks communities in Krasnodar krai. This case demonstrates that the reason of why people kept maintaining pilgrims’ practices is the lack of other ways to support ethnicity. Pontic Greeks had certain support and political promotion in early Soviet nation-building project but was repressed afterward. As a result, pilgrimage turned out to be one of a few public dimensions of ethnic tradition.
Representatives of the Council for the Affairs of Russian Orthodox Church visited Holy Hands many times and tried not only prevent pilgrimage but understand social background of such activities for more effective struggle against religion. Bureaucrats realized that pilgrimage is not only religious practice but also a place for keeping folk traditions alive. Folk traditions were positive phenomena for the social imagination of that time, and they weren’t necessary associated with religion. However, this didn’t help much in Council fight against pilgrimage, Soviet authorities could stop holy springs worshipping only through enforcement.
ON THE QUESTION OF ETHNO-LINGUISTIC CONTACTS OF MOUNTAIN JEWS WITH THE PEOPLES OF THE NORTH CAUCASUS (BASED ON ANTHROPONYMIC MATERIALS)
Authors: Murzakhanov Yuriy I.
Published: March 2021

The purpose of our research is to study the specifics of ethnolanguage contacts between mountain Jews and the peoples of the North Caucasus, which allows us to trace the ethnocultural Parallels that existed in the past between them. As you know, language is an important historical source, and since language communication involves interaction between members of an ethnic group, ethnographic group, or subethnos, it can be stated that each language is characterized by the totality of all forms of its existence: a spoken language with its division into territorial dialects, a literary language in oral and written varieties, a special cult language, etc. Accordingly, studies on the language contacts of mountain Jews with the peoples of the North Caucasus (of course, structurally diverse and genetically unrelated peoples) are of great value from the point of view of not only linguistics, but also history and Ethnography. The study of the anthroponic Fund of the North Caucasian mountain Jews is also of great interest in this regard. Anthroponymy, due to its special functional nature, is subject to rapid changes, and its composition is heterogeneous. The mountain Jews of the North Caucasus attached special importance to the naming ceremony. In the second half of the XIX – early XX century, the anthroponymicon of mountain Jews was dominated by Jewish names, but in addition to them, there was also a significant layer of names of Persian and Turkic origin, as well as names that arose on the mountain-Jewish soil proper. During the Soviet period, borrowed names (of Latin, Greek, and Slavic origin) became the predominant foreign-language names among the mountain Jews of the North Caucasus, which is typical for almost all the Caucasian peoples of the Caucasus.
WALL HOSCHMENZIL IN THE VALLEY RUBAS
Authors: Gmyrya Ludmila B.
Published: March 2021

The Khoshmenzil Wall is a new archaeological site discovered in the lower reaches of the river. Rubas, on the northern outskirts of the village. Rubas of Derbent region of the Republic of Dagestan. It received its designation from the old name of the village located in the place of its location - with. Hochmenzil [Nice place]. The archaeological site is the 6th section of a stone wall preserved on a country road in the northern outskirts of the village. Rubas.The article presents materials from the exploration excavations of this monument, carried out in 2020. The purpose of the research was to determine the functional belonging of the construction site, establish its dating and possible belonging to the barrage defensive line noted in written sources of the mid-18th century. in the lower reaches of the river. Rubas. The relevance of the study was due to the development of the problem of the structure and layout of a large defensive complex of the middle of the 6th century. - Rubas fortification, located 2 km to the west on the left bank of the river. Rubas.The tasks of excavating a new archaeological site were to identify the structure and layout of the structure, to determine the technology of its construction and the degree of preservation.The construction is a section of a stone wall, erected by armour-clad technique from processed stone blocks. The southern facade of the wall with a length of 3.6 m and an adjoining section of backfilling, including torn stone and lime mortar, have been preserved. The stone blocks of the wall are installed using the "poke-spoon" technology. The base of the wall is placed on a stone fill, consisting of torn stone, filled with lime mortar. The height of the preserved section of the wall is 0.6 m. The section of the wall is located on the left bank of the river, it is oriented along with its channel (W – E).The preliminary dating of the monument was determined by the features of the facade design and masonry technology within the middle of the 6th century.
INFORMATION ON THE HISTORY OF DAGESTAN IN AN ANONYMOUS PERSIAN WORK OF 1126
Authors: Timokhin Dmitry
Published: March 2021

Among the historical and geographical works of the XII century, researchers were less in demand for an anonymous monument, which is dated by scientists to 1126 and is called «Mujmal at-tawarih wa-l-kisas» («a Set of stories and narratives»). Despite the fact that this anonymous work has been known to the scientific world for quite a long time, V. V. Barthold has already given it a detailed description in one of his works, so far we have not seen its translation into European languages, as well as special studies on this monument. Russian and foreign scholars have focused on the description of «Mujmal at-tavarikh» either in the analysis of the corpus of monuments of the XII century, or in General works on the history of Persian literature or Seljuk historiography. In such studies, for obvious reasons, the authors have given «Mujmal at-tawarih» much less attention than it, from our point of view, deserves. At the same time, the anonymous essay, which will be discussed in this article, was analyzed, with rare exceptions, for the content of historical information in it. In the same article, we will be interested in both historical and geographical information that can be found in the framework of «Mujmal at-tavarikh» regarding Dagestan. Note that this kind of research is the first experience, at least we are not aware of other special works of this kind, the analysis of «Mujmal at-tawarih» for the presence of information in this source for the specified region. We will also be interested in possible historiographical connections between this work and earlier Arab-Persian historical and geographical monuments. Given the fact that this monument, as the researchers have already noted, is compiled, it seems to us an important scientific task to identify the above-mentioned connections. We hope that this article will increase the interest of researchers, both directly to «Mujmal at-tavarikh» and to the history of Dagestan in the pre-Mongol period.
OVERVIEW OF POLISH EPIGRAPHY IN THE CAUCASUS
Authors: Adamczewski Przemysław
Published: March 2021

The issue of Polish epigraphy in the Caucasus is still very poorly understood and until now no one of the scientists has attempted to analyze this phenomenon. This is probably due to the very scant research material that can be relied on in the 21st century. Despite the passage of time, there are, however, sources that allow us to study Polish epigraphy in the Caucasus. It can be divided into four main groups: a) inscriptions on temples; b) epitaph; c) advertising epigraphs; d) graffiti, especially the kind called Style-Writing.Most of the Polish epigraphy in the Caucasus is associated with the presence of Poles in this area at a time when part of the lands of the Commonwealth was part of the Russian Empire. How many Poles ended up in the Caucasus and when is difficult to calculate, at least due to the lack of statistical data taking into account nationality. Presumably, although accurate calculations on this issue were not published, recruits from the territory of the former Rzeczpospolita to the Caucasus began to be expelled after 1773, i.e. after the I partition of Poland. The sending of exiles to serve in the Caucasus as a punishment took place, in turn, during the war, as, for example, after Napoleon's campaign in Moscow. Ludwik Wiedershal gave information that in 1812, apparently (it should be emphasized that the author used a conditional mood) 10 thousand Poles were sent to the Caucasus, although in 1815 almost all of them returned to the country. Other Polish groups exiled to the Caucasus included participants in uprisings for independence, as well as those who were repressed for participating in various organizations that, in the opinion of the tsarist government, posed a threat to the then existing system, for example, filarets, persons associated with the so-called Konarski case, and others.
COMMEMORATIVE PRACTICES IN KABARDINO-BALKARIA ABOUT THE GREAT PATRIOTIC WAR
Authors: Tetuev Alim
Published: March 2021

The article explores commemorative practices about the Great Patriotic War on the example of Kabardino-Balkaria.
    The state of historiography and the sources of the studied problem is analyzed, its relevance, novelty, theoretical and practical significance are substantiated. The regulatory legal acts of the Russian Federation and Kabardino-Balkaria, providing for various commemorative practices to preserve the memory of the Great Patriotic War, are considered.
 The experience of state, municipal authorities and civil society institutions on the formation of commemorative practices at the federal, regional, municipal and family levels is summarized. It is noted that the main national symbols of the memory of the Great Patriotic War are such as Victory Day, Day of Remembrance and Sorrow, Day of the Unknown Soldier and other dates specified in the Federal Law “On Days of Military Glory and Memorable Dates of Russia”
 Revealed places of memory in Kabardino-Balkaria: military cemeteries, mass graves, memorial places of military operations of soldiers of the Red Army, memorial plaques, books of memory, museums of military glory, as well as streets, squares, schools named after the heroes of the Great Patriotic War,
The experience of the work of state and municipal authorities and civil society institutions on the search and establishment of the names of the dead, the burial of their remains, the improvement of monuments, and reconstruction of the events of the war years that took place in Elbrus region in 1942–1943 is summarized.
 The commemoration created at the initiative of family members, their relatives and veterans is analyzed. The activities of public movements, the Immortal Regiment, and the Candle of Remembrance campaigns to preserve the family’s personal memory of the generation of World War II are highlighted.
 An analysis of the problem under study showed that commemorative practices create the conditions for preserving the memory of the Great Patriotic War and consolidating society
Alevi-Bektaşi Toplumunun İç Sorunları ve Çözüm Önerileri
Authors: GÜL İbrahim
Published: March 2021

Öz Alevilik-Bektaşilik, İslam dinine bağlı bir inançtır. Bu inancın temeli Hacı Bektaş Veli öğretisine dayalıdır. Hacı Bektaş Veli'nin Dört Kapı Kırk Makam öğretisi içinde Alevi-Bektaşi inancı ikinci kapı içinde yer alır. Yani Alevi-Bektaşiler kendilerini Tarikat kapısı içinde görürler. Her inancın yaşanması ve yaşatılmasında sorunlar ortaya çıkabilir. Bu araştırmanın amacı, Alevi-Bektaşi inancına yönelik sorunları ortaya çıkarmak ve bunlara yönelik çözüm önerileri geliştirmektir. Alevi-Bektaşi toplumundaki sorunların geleneksel inanca yönelik değerlerin bozulmasından kaynaklandığı söylenebilir. Şehirleşmeyle birlikte geleneksel Alevi-Bektaşi değerlerinden bir uzaklaşma görülmektedir. Araştırma kültür analizi yöntemiyle desenlenmiş nitel bir çalışmadır. Alevi-Bektaşi toplumu dışa açılmasına rağmen halen kapalılık özelliği göstermektedir. Alevi-Bektaşi yaşamında yazılı kaynakların sınırlı olması, güvenilir bilgi toplamayı güçleştirmektedir. Bu bakımdan bilgilerin önemli bir kısmı katılmalı gözlem tekniği ile elde edilmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlar şöyle özetlenebilir: Şehirlerde yaşayan bazı Aleviler hangi Alevi ocağına mensup olduklarını bilmemektedirler. Şehirlerde dernek ve vakıflar kendi anlayışlarına göre yol-erkan sürmektedirler. Alevi dedelerinin pedagojik eğitimi yetersizdir. Alevi-Bektaşi kimliğine ilişkin birtakım sorunlar bulunmaktadır. Gençlerin çoğunluğunun inanca yönelik bilgileri yetersizdir. Alevi Bektaşi toplumunda cem evleri ibadethane olarak kabul edilmemektedir. Diğer yandan örgütlenmeye yönelik bazı sorunlar bulunmaktadır. Konuyla ilgili olarak bazı önerilerde bulunulmuştur.
İş Aile Çatışması ve Çalışmaya Tutkunluk Arasındaki İlişkiye Yönelik Bir Araştırma
Authors: TOKMAK Mutlu
Published: March 2021

Bu çalışmanın amacı, işgörenlerin yaşadıkları iş aile çatışması ile çalışmaya olan tutkunlukları arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Araştırma Türkiye’de Ağrı ilinde çalışan kamu kurumu personeline uygulanmıştır. Araştırmaya 170 kamu personeli katılmıştır. İş aile çatışması ve çalışmaya tutkunluk arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla korelâsyon analizi gerçekleştirilmiştir. Ayrıca iş aile çatışmasının çalışmaya tutkunluk üzerindeki etkisini belirlemeye yönelik basit regresyon analizi gerçekleştirilmiştir. Korelâsyon analizi neticesinde istatistiksel olarak anlamlı sonuçlar elde edilmiş ancak regresyon analizi istatistiksel olarak (F=3.833; R2=0.022; p > 0.05) anlamlı sonuç vermemiştir. Araştırma sonucunda, iş aile çatışması ile çalışmaya tutkunluk arasında negatif yönlü (r = -0.201, p < 0.01) ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. İş aile çatışması ile çalışmaya tutkunluk alt boyutlarından dinçlik ile negatif yönlü (r = -0.326, p < 0.01), adanmışlık ile negatif yönlü (r = -0.193, p < 0.05) bir ilişki tespit edilmiştir. Çalışanların iş ve aile ilişkilerinde yaşadıkları olumsuzluklar, çalışma yaşamlarına negatif olarak yansımakta ve onların çalışmaya tutkunluklarını azaltmaktadır.