bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Το θέλημα του Θεού στους σύγχρονους ασκητικούς συγγραφείς
Authors: Lockwood Χριστόφορος
Published: August 2021

Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στο ζήτημα του θελήματος του Θεού με ιδιαίτερη έμφαση στη διδασκαλία σύγχρονων ορθόδοξων ασκητών. Τα συγγράμματα που αποτελούν το πηγαίο υλικό για τη διατριβή ανήκουν στους ακόλουθους ασκητές: Άγιο Σιλουανό τον Αθωνίτη, Γέροντα Σωφρόνιο Σαχάρωφ, Άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη και Γέροντα Θαδδαίο της Βιτόβνιτσα. Παρόλο που η διατριβή κυρίως αντλεί και επικεντρώνεται στα παραπάνω συγγράμματα για να διαμορφώσει μια πρακτική και ενιαία θεολογική προσέγγιση στο ζήτημα του θελήματος του Θεού, ταυτόχρονα λαμβάνει υπ’ όψιν συγγράμματα προγενέστερων αγίων που σχετίζονται με το θέμα. Αυτή η δεύτερη κατηγορία πηγαίου υλικού περιλαμβάνει τον Άγιο Βαρσανούφριο, τον Ιωάννη τον Προφήτη, τον Αββά Δωρόθεο της Γάζας (η υπακοή και το θέλημα του Θεού), καθώς επίσης τον Συμεών τον Νέο Θεολόγο (πνευματική πατρότητα) και τον Άγιο Ιωάννη της Κροστάνδης (προσευχή). Αναφορικά με το περιεχόμενό η εργασία διαπραγματεύεται τα ακόλουθα ερωτήματα: Ποιά είναι η πεμπτουσία των θείων εντολών και σε τί συνίσταται η υπακοή στο θείο θέλημα (κεφάλαιο 2); Ποιός είναι ο ρόλος και η συμβολή του πνευματικού πατέρα και του ιερέα στην αποκάλυψη του προσωπικού θελήματος του Θεού (κεφάλαιο 3); Ποιά η φύση και το εύρος της ανθρώπινης ελευθερίας (κεφάλαιο 5); Με ποιόν τρόπο η ανθρώπινη και η θεία θέληση αλληλεπιδρούν και ευθυγραμμίζονται δια μέσου της προσευχής (κεφάλαιο 6); Και τέλος, με ποιόν τρόπο η «κλήση» υποδηλώνει και οδηγεί σε μια προσωπική συνάντηση με το θείο θέλημα (κεφάλαιο 7); H παρούσα μελέτη αποπειράται να καταπιαστεί με αυτές τις ερωτήσεις τοποθετώντας τες μέσα στο γενικότερο πλαίσιο του θείου θελήματος, όπως αυτό αποκαλύπτεται εν Χριστώ και στην Αγία Γραφή (κεφάλαιο 1). Λαμβάνει επίσης υπ’ όψιν τον τρόπο που τα παραπάνω θέματα διαμορφώνουν το χριστιανικό περιεχόμενο της πίστης και της ταπείνωσης (κεφάλαιο 4). Ολόκληρη η θεολογική συζήτηση της μελέτης περιστρέφεται γύρω από μια σημαντική πατερική διάκριση, αυτήν μεταξύ του κατ’ ευδοκίαν και του κατά παραχώρησιν θείου θελήματος. Είναι λόγω αυτής της πραγματικότητας, που υποδηλώνεται από την παραπάνω διάκριση, που η ανθρώπινη ελευθερία είναι πραγματική, κάτι που επιτρέπει και την επιλογή του κακού. Σύμφωνα με τους ασκητές και τους Πατέρες το κατά παραχώρησιν θείο θέλημα συνίσταται σε αυτά που συμβαίνουν με την παραχώρηση-άδεια του Θεού, ενώ το κατ’ ευδοκίαν θείο θέλημα είναι το απώτερο θέλημά Του για την ανθρωπότητα και την κτίση, όπως αποτυπώνεται στο σωτηριώδες έργο του Χριστού. Για να αναγεννηθεί κάποιος εν Χριστώ στο πλαίσιο του κατ’ ευδοκίαν θείου θελήματος πρέπει πρώτα να νεκρώσει τον παλαιό άνθρωπο με το μεταπτωτικό του θέλημα. Ο επίλογος της μελέτης υποδεικνύει το θείο θέλημα ως το μέγα μυστήριο του ανθρώπου εν Χριστώ, το οποίο αποτελεί την απώτερη εσχατολογική ανακεφαλαίωση κάθε ύπαρξης. Το θέλημα του Θεού εν Χριστώ είναι ο λόγος της δημιουργίας του ανθρώπου, είναι η επίλυση όλων των προβλημάτων και διλημμάτων και είναι η ύστατη σημασία αυτής της ίδιας της ζωής.
Κοινωνικο-πολιτισμικοί παράγοντες και ο ρόλος τους στη διαμόρφωση αλτρουιστικής συμπεριφοράς και άλλων κοινωνικών συμπεριφορών
Authors: Δρίτσα Δήμητρα
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή διερευνά την αλτρουιστική προδιάθεση παιδιών ηλικίας 8-10 ετών σε δύο διαφορετικά κοινωνικο-πολιτισμικά περιβάλλοντα, την Ελλάδα και τη Μ. Βρετανία. Σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι να μελετηθούν η πρόθεση των παιδιών να εκδηλώσουν αλτρουιστική συμπεριφορά και ενσυναίσθηση καθώς και η ικανότητά τους να αναγνωριζουν συναισθήματα. Διερευνάται, επίσης, η σχέση των παραπάνω μεταβλητών με κοινωνικο-πολιτισμικές μεταβλητές, όπως είναι οι παραδοσιακές οικογενειακές αξίες, οι οικογενειακές λειτουργίες και η συναισθηματική εγγύτητα των μελών μέσα στην οικογένεια. Οι θετικά προσανατολισμένες κοινωνικές συμπεριφορές των παιδιών μελετήθηκαν με τη βοήθεια της μεθόδου των ιστοριών, ενώ οι ανωτέρω κοινωνικές παράμετροι μελετήθηκαν με τη χρήση ενός σύνθετου ερωτηματολογίου που αποτελείται από τα εξής: ερωτηματολόγιο προσωπικότητας – επιθυμητή συμπεριφορά, ερωτηματολόγιο παραδοσιακών οικογενειακών αξιών, ερωτηματολόγιο οικογενειακών ρόλων και λειτουργιών και ερωτηματολόγιο συναισθηματικής εγγύτητας. Ελέγχθηκε η δομική ισοτιμίαπαραγοντικών δομών των μεταβλητών κάθε υποκλίμακας του ερωτηματολογίου στα δύο πολιτισμικά δείγματα και οι στατιστικές αναλύσεις σύγκρισης πραγματοποιήθηκαν σε όσες μεταβλητές παρουσίασαν δομική ισοτιμία. Τα ευρήματα που προκύπτουν δείχνουν ότι τα παιδιά στην Ελλάδα δείχνουν σε υψηλότερο βαθμό ενσυναίσθηση και πρόθεση να εκδηλώσουν αλτρουιστική συμπεριφορά συγκριτικά με τα παιδιά στη Μ. Βρετανία. Οι συσχετίσεις που προέκυψαν ανάμεσα στις εν λόγω προθέσεις των παιδιών και στους επιμέρους κοινωνικο-πολιτισμικούς παράγοντες του σύνθετου ερωτηματολογίου των γονέων αποτελούν τη βάση της συζήτησης, όπου επιχειρείται συναγωγή συμπερασμάτων και η ερμηνεία τους με βάση τις υπάρχουσες θεωρίες.
Simulation of magnetic resonance imaging
Authors: Ξάνθης Χρήστος
Published: August 2021

Σε αυτή την εργασία παρουσιάζεται ένας νέος, ολοκληρωμένος προσομοιωτής της φυσικής τηςΜαγνητικής Τομογραφίας (MRISIMUL) που βασίζεται στην επίληση του συστήματος των Blochεξισώσεων. Κύριος στόχος αυτής της εργασίας ήταν η ανάπτυξη ενός προσομοιωτή της ΜαγνητικήςΤομογραφίας (MRI) που δεν κάνει υποθέσεις σε σχέση με την υποκείμενη ακολουθία παλμών και πουεπιτρέπει την πολύπλοκη ανάλυση προβλημάτων μεγάλης κλίμακας με τη χρήση ενός υπολογιστή,χωρίς να απαιτείται απλούστευση του πειραματικού μοντέλου.Η εργασία αυτή βασίστηκε στην υπόθεση ότι μια τέτοια πλατφόρμα προσομοίωσης θα μπορούσε νααναπτυχθεί κάνοντας χρήση της παράλληλης τεχνολογίας που προσφέρει το προγραμματιστικόπεριβάλλον των σύγχρονων καρτών γραφικών (GPU). Ο προσομοιωτής MRISIMUL ενσωματώνειρεαλιστικές πτυχές του πειράματος της Μαγνητικής Τομογραφίας, από την παραγωγή του σήματος έωςτο σχηματισμό της εικόνας ενώ παράλληλα επιτρέπει την επίλυση του προβλήματος για πυκνά χωρικάκαι χρονικά μοντέλα. Η πλατφόρμα προσομοίωσης αναπτύχθηκε σε MATLAB ενώ οι υπολογιστικάαπαιτητικές βασικές διεργασίες αναπτύχθηκαν στο περιβάλλον της CUDA-C. Ο προσομοιωτήςMRISIMUL ενσωματώνει τρία διαφορετικά υπολογιστικά μοντέλα: ένα καθορισμένο από το χρήστημοντέλο, ένα ανθρώπινο μοντέλο του εγκεφάλου και ένα ανθρώπινο μοντέλο της καρδιάς, ενώ τρίαεπιπλέον μοντέλα κίνησης εισήχθησαν: καρδιακή κίνηση, αναπνευστική κίνηση και ροή.Η υψηλή υπολογιστική ισχύ των σύγχρονων καρτών γραφικών (GPU) στη προσομοίωση ΜαγνητικήςΤομογραφίας συγκρίθηκε έναντι άλλων διαμορφώσεων υπολογιστικών συστημάτων. Η χρήση μιαςκάρτας γραφικών παρουσίασε επιτάχυνση περίπου 228 φορές συγκριτικά με την εκτέλεση σειριακού C-κώδικα σε μια CPU ενώ επιτάχυνση μεταξύ 31 και 115 φορές παρουσιάστηκε συγκριτικά με τηνOpenMP έκδοση του C-κώδικα σε μια CPU, ανάλογα με τον αριθμό των νημάτων πουχρησιμοποιήθηκαν σε αρχιτεκτονική πολυνημάτωσης (2-8 νήματα). Επιπλέον, εξετάστηκανπροσομοιώσεις κίνησης με τον προσομοιωτή MRISIMUL σε συστήματα μονού κόμβου και πολλαπλώνκόμβων με τη χρήση πολλαπλών καρτών GPU επιδεικνύοντας μια σχεδόν γραμμική σχέση ανάμεσαστην επιτάχυνση και στον αριθμό των διαθέσιμων καρτών GPU στα συστήματα πολλαπλών καρτώνγραφικών, είτε μονού νόμβου είτε πολλαπλών κόμβων.Ο προσομοιωτής MRISIMUL είναι η πρώτη πλατφόρμα προσομοίωσης της φυσικής της ΜαγνητικήςΤομογραφίας που επιτρέπει την εκτέλεση υπολογιστικά επιβαρυμένων, ρεαλιστικών προσομοιώσεωνσε υπολογιστικά συστήματα πολλαπλών καρτών γραφικών. Η υψηλή απόδοση του MRISIMUL μπορείνα φέρει την υπολογιστική ισχύ ενός υπερυπολογιστή ή ενός μεγάλου συμπλέγματος υπολογιστών(cluster) σε έναν προσωπικό υπολογιστή που διαθέτει μια σύγχρονη κάρτα γραφικών. Η ενσωμάτωσηρεαλιστικών πτυχών των πειραμάτων Μαγνητικής Τομογραφίας , όπως πχ κίνηση, μπορεί να ωφελήσειστο μέλλον τον σχεδιασμό και τη βελτιστοποίηση των υφιστάμενων ή νέων παλμοσειρών,πρωτοκόλλων και αλγορίθμων της Μαγνητικής Τομογραφίας.
Η τσαμπούνα του Αιγαίου
Authors: Σχινάς Γεώργιος-Περικλής
Published: August 2021

Πρόκειται για μια οργανολογική μελέτη για την τσαμπούνα του Αιγαίου. Η τσαμπούνα, ένα όργανο στενά συνδεδεμένο οργανολογικά, μουσικά και λειτουργικά με την προνεωτερική μικροτοπική κοινότητα, πέρασε κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα μια πορεία εγκατάλειψης, χωρίς όμως να χαθεί τελείως, και από το γύρισμα στον 21ο αιώνα μια φάση αναβίωσης.Εξετάζονται ζητήματα οργανολογίας, κατασκευής και ρεπερτορίου και χαρτογραφείται αναλυτικά όλη η ποικιλία της σχετικής παράδοσης ανά νησιά. Επίσης καταγράφεται λεπτομερώς και αναλύεται η ιστορία της αναβίωσής της κατά την πρώτη κυρίως δεκαετία του 21ου αιώνα.
Χορήγηση σενθακίνης και κρυσταλλοειδούς διαλύματος σε παιδιατρικό χοίρειο μοντέλο αιμορραγικής καταπληξίας
Authors: Παπαπαναγιώτου Παναγιώτης
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η αιμορραγική καταπληξία αποτελεί μείζον πρόβλημα με μεγάλη θνητότητα. Κύρια θεραπεία είναι η αποκατάσταση του κυκλοφορούντος όγκου αίματος με τη χορήγηση υγρών. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί εάν η σενθακίνη βελτιώνει την επιβίωση στις 24 ώρες καθώς και εάν δύναται να μειώσει την συνολική χορήγηση υγρών και τον απαιτούμενο χρόνο ανάνηψης σε χοίρειο μοντέλο αιμορραγικής καταπληξίας.Υλικό και Μέθοδοι: Τα χοίρεια μοντέλα που συμπεριελήφθησαν στην παρούσα μελέτη ήταν είκοσι πέντε. Οι φάσεις του ερευνητικού πρωτοκόλλου ήταν έξι: η σταθεροποίηση, η πρόκληση αιμορραγίας, η συντήρηση, η αναζωογόνηση, η ωριαία παρατήρηση και η 24ωρη παρακολούθηση. Σε όλα τα ζώα προκλήθηκε οξεία αιμορραγία έως ότου η μέση αορτική πίεση (ΜΑΠ) να μειωθεί στα 40-45 mmHg. Είκοσι από αυτά τυχαιοποιήθηκαν σε δύο επιμέρους ομάδες των δέκα, την ομάδα ελέγχου και την ομάδα σενθακίνης, η οποία έλαβε την σενθακίνη σε δόση 0,015 mg/kg. Σε όλα τα ζώα χορηγήθηκε ''Lactated Ringer's solution'' κατά την φάση της αναζωογόνησης έως ότου η ΜΑΠ επανέλθει στο 90% της αρχικής. Μία επιπλέον ομάδα πέντε ζώων, η ομάδα μίμησης, προστέθηκε μεταγενέστερα, προκειμένου να μιμηθεί την αιμοδυναμική εικόνα της ομάδας που έλαβε σενθακίνη.Αποτελέσματα: Στατιστικώς σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε ανάμεσα στις τρεις ομάδες όσον αφορά τον χρόνο επίτευξης της ΜΑΠ, κατά τη φάση της αναζωογόνησης, 36,88 ± 3,26 λεπτά για την ομάδα ελέγχου έναντι 9,40 ± 1,01 της ομάδας μίμησης και 7,10 ± 0,97 για την ομάδα σενθακίνης (p<0,001). Ο συνολικός όγκος των υγρών στις ομάδες ελέγχου και μίμησης ήταν σημαντικά υψηλότερος από τον αντίστοιχο της σενθακίνης (2093 ± 196 ml, 1830 ± 173 και 342 ± 48 αντίστοιχα, p<0,001). Όλα τα ζώα που έλαβαν σενθακίνη επεβίωσαν τις επόμενες 24 ώρες ενώ, αντίθετα, μόνο 3 από την ομάδα ελέγχου και μόλις 1 από την ομάδα μίμησης (p=0,002).Συμπέρασμα: Η σενθακίνη χορηγούμενη στη φάση της αναζωογόνησης βελτιώνει σημαντικά την επιβίωση ενώ απαιτεί μικρότερο όγκο υγρών καθώς και λιγότερο χρόνο ανάνηψης.
Efficient bayesian marginal likelihood estimation for generalized latent trait models
Authors: Βιτωράτου Βασιλική
Published: August 2021

Ο όρος μοντέλα λανθανουσών μεταβλητών (ΜΛΜ) αναφέρεται σε μία ευρεία οικογένεια μοντέλων τα οποία χρησιμοποιούνται για να μετρήσουν αφηρημένες έννοιες (μη παρατηρούμενες/ λανθάνουσες μεταβλητές ή παράγοντες) χρησιμοποιώντας πολλαπλούς δείκτες(παρατηρούμενες μεταβλητές ή λήμματα). Η κεντρική ιδέα είναι ότι οι σχέσεις μεταξύ των p παρατηρούμενων μεταβλητών μπορούν να αποδοθούν σε k μη παρατηρούμενες μεταβλητές, όπου k<<p. Κατά συνέπεια, η ΜΛΜ μεθοδολογία συνιστά μία πολυμεταβλητή ανάλυση που στόχο έχει να μειώσει τις διαστάσεις, με όσο το δυνατόν λιγότερη απώλεια πληροφορίας. Ακόμα σημαντικότερο είναι το γεγονός ότι τα ΜΛΜ μπορούν να μετρήσουν ποσότητες που δεν είναι άμεσα μετρήσιμες, όπως για παράδειγμα συναισθήματα, τάσεις, στάσεις και αντιλήψεις ατόμων. Στην παρούσα διατριβή, τα ΜΛΜ μελετούνται σύμφωνα με τη στατιστική κατά Bayes, όπου η αξιολόγηση των μοντέλων γίνεται μέσω της εκ των υστέρων πιθανότητας. Βασικό ρόλο σε αυτό διαδραματίζει η περιθώρεια πιθανοφάνεια του εκάστοτε μοντέλου, η οποία συχνά είναι ένα πολυδιάστατο ολοκλήρωμα το οποίο δεν υπολογίζεται σε κλειστή μορφή. Σε αυτή την εργασία χρησιμοποιούνται οι ιδιότητες των ΜΛΜ προκειμένου να εκτιμηθεί αποτελεσματικά η περιθώρεια πιθανοφάνεια. Συγκεκριμένα, στο Κεφάλαιο 1 παρουσιάζονται οι απαρχές και οι βασικές ιδέες των διαφορετικών τύπων ΜΛΜ. Παρουσιάζονται επίσης τα βασικά σημεία της ανάλυσης κατά Bayes και γίνεται αναδρομή στη σύγχρονη βιβλιογραφία. Το Κεφάλαιο 2 εστιάζει στα ΜΛΜ με δίτιμες μεταβλητές και περιγράφει τα βασικά σημεία της ανάλυσης κατά Bayes (επιλογή της εκ των προτέρων κατανομής, δειγματοληψία από την εκ των υστέρων κατανομή και αξιολόγηση του μοντέλου). Στο Κεφάλαιο 3 παρουσιάζονται δύο εναλλακτικές μορφές της περιθώρειας πιθανοφάνειας. Υπολογίζονται οι συνιστώσες της μεταβλητότας που αφορούν την κάθε μία από τις δύο προσεγγίσεις καθώς και οι παράγοντες που τις επηρεάζουν. Eπιπλέον, περιγράφεται αναλυτικά ο ρόλος της δειγματικής συνδιασποράς και παρουσιάζεται ένας δείκτης απόκλισης από την ανεξαρτησία, ως το πολυδιάστατο ανάλογο της συνδιασποράς. Στο Κεφάλαιο 4 οι ιδιότητες των ΜΛΜ χρησιμοποιούνται για να απλοποιήσουν γνωστούς εκτιμητές της περιθώρειας πιθανοφάνειας, μειώνοντας έτσι το χρόνο που χρειάζεται για τον υπολογισμό τους. Στο Κεφάλαιο 5 παρουσιάζεται η στενή σχέση της στατιστικής κατά Bayes με τις ιδέες που έχουν αναπτυχθεί στο χώρο της Θερμοδυναμικής. Αποδεικνύεται ότι οι αποκλίσεις μεταξύ κατανομών πιθανοτήτων μπορούν να εκτιμηθούν μέσω της Θερμοδυναμικής ολοκλήρωσης, ενώ παρουσιάζονται νέοι εκτιμητές της περιθώρειας πιθανοφάνειας. Στο Κεφάλαιο 6, οι μέθοδοι που αναφέρονται στην παρούσα διατριβή, εφαρμόζονται και συγκρίνονται σε προσομοιωμένα και σε πραγματικά δεδομένα. Η διατριβή ολοκληρώνεται με μία σύντομη συζήτηση των σημείων που χρήζουν μελλοντικής έρευνας.
Πετρελαϊκές κρίσεις
Authors: Σελλάς Σταμάτης
Published: August 2021

Η διερεύνηση των επιπτώσεων που μπορούν να επιφέρουν οι πετρελαϊκέςκρίσεις στην οικονομία συνεχίζει να προσελκύει το έντονο ενδιαφέρον τωνερευνητών τα τελευταία χρόνια .Σκοπός της διατριβής αυτής είναι να αναλύσει τις επιπτώσεις που μπορεί ναπροκαλέσει μία μεταβολή της τιμής του πετρελαίου -εξαιτίας μεταβολών στηζήτηση ή την προσφορά του- στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν, το ρυθμόπληθωρισμού και το ποσοστό ανεργίας 14 ανεπτυγμένων χωρών και στηνΕυρωπαϊκή Ένωση των 15. Επίσης, να μελετήσει και να συγκρίνει τααποτελέσματα άσκησης διαφορετικών οικονομικών πολιτικών για τηναντιμετώπιση των κρίσεων αυτών. Για το σκοπό αυτό εκτιμάται ένα διαρθρωτικό υπόδειγμα τεσσάρωνγραμμικών εξισώσεων με τη μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων σε δύοστάδια. Επιπλέον, εξετάζεται η προβλεπτική ικανότητα του υποδείγματοςεξισώσεων εφαρμόζοντας τη μέθοδο της προσομοίωσης και εκτιμώντας τουςδυναμικούς πολλαπλασιαστές των επιπτώσεων της μεταβολής τηςπετρελαϊκής τιμής καθώς και διαφόρων εναλλακτικών οικονομικών πολιτικώνώστε να εξαχθούν συγκριτικά συμπεράσματα για τις οικονομίες των χωρών. Τα αποτελέσματα της εμπειρικής ανάλυσης έδειξαν οτι στην πλειοψηφία τωνχωρών που εξετάστηκαν μία αύξηση της πετρελαϊκής τιμής η οποία μπορεί ναπροέρχεται ειτε από αύξηση της ζήτησης του ειτε από μείωση της προσφοράςτου, προκαλεί μείωση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, αύξηση τουπληθωρισμού και αύξηση του ποσοστού ανεργίας. Η άσκηση μίας οικονομικής πολιτικής η οποία στοχεύει στη μείωση τουκόστους, και εκφράζεται με τη μείωση του ονομαστικού επιτοκίου είναι ικανήνα καταπολέμησει σε έναν βαθμό τα δυσμενή αποτελέσματα μίας αύξησηςτης πετρελαϊκής τιμής, επιτυγχάνοντας αύξηση του ΑΕΠ, μείωση τουπληθωρισμού και του ποσοστού ανεργίας. Από την άλλη πλευρά η άσκησημίας πολιτικής με επίκεντρο την αύξηση των δημοσίων δαπανών είναι ικανήνα οδηγήσει σε μία αύξηση του ΑΕΠ και μείωση του ποσοστού ανεργίαςπυροδοτόντας όμως μεγαλύτερο πληθωρισμό.
Προσομοίωση της σχέσης βροχόπτωσης - απορροής με μεθόδους μηχανικής μάθησης
Authors: Μπότσης Δημήτριος
Published: August 2021

Το υδρολογικό φαινόμενο του μετασχηματισμού των κατακρημνίσεων σε απορροή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα πεδία έρευνας στην επιστήμη της υδρολογίας. Η μοντελοποίηση της σχέσης βροχόπτωσης-απορροής παρέχει αξιόλογες πληροφορίες για την υδρολογική συμπεριφορά μίας λεκάνης απορροής και την πιθανότητα εμφάνισης πλημμυρικών γεγονότων που προκαλούνται συνήθως από ακραία καιρικά φαινόμενα. Η διαχείριση των νερών σε επίπεδο λεκάνης απορροής και ο σχεδιασμός υδραυλικών τεχνικών έργων στηρίζονται στις εισροές, απώλειες και τελικές εκροές νερού, δηλαδή στις κατακρημνίσεις, στις απώλειες που δημιουργούνται από τη διήθηση, εξατμισοδιαπνοή και υδατοσυγκράτηση και τελικά στο νερό που απομένει και απορρέει. Η πολυπλοκότητα του φαινομένου και ο μεγάλος αριθμός παραμέτρων από τους οποίους επηρεάζεται καθιστούν δύσκολη την εύρεση μίας μαθηματικής συνάρτησης που να προσδιορίζει με ακρίβεια την τελική απορροή. Οι μέθοδοι τεχνητής νοημοσύνης και μηχανικής μάθησης έχουν το τεράστιο πλεονέκτημα της προσέγγισης υδρολογικών φαινομένων, όπως η σχέση βροχόπτωσης-απορροής, χωρίς να είναι απαραίτητη η γνώση των φυσικών παραμέτρων που την επηρεάζουν. Η ικανότητά τους να δημιουργούν μία σχέση μεταξύ δεδομένων εισόδων και στόχων τα καθιστά πανίσχυρα υπολογιστικά εργαλεία για την προσομοίωση των πολύπλοκων διεργασιών του νερού, όπως ο μετασχηματισμός των κατακρημνίσεων σε απορροή. Στην παρούσα ερευνητική εργασία αναπτύχθηκαν μοντέλα για την προσομοίωση της σχέσης βροχόπτωσης-απορροής που εντάσσονται σε τέσσερις διαφορετικές προσεγγίσεις μηχανικής μάθησης. Ειδικότερα δημιουργήθηκαν μοντέλα τεχνητών νευρωνικών δικτύων, Bayesian νευρωνικών δικτύων, παλινδρόμησης των μηχανών διανυσμάτων υποστήριξης και συνδυαστικών αλγορίθμων μάθησης (Boosting και Bagging). Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει σε ένα μοντέλο συνδυαστικού αλγόριθμου μάθησης Boosting το οποίο κατασκευάστηκε με σκοπό να προσαρμόζεται στις ιδιαιτερότητες των μετεωρολογικών και υδρολογικών δεδομένων παρέχοντας τη μέγιστη δυνατή ακρίβεια πρόβλεψης κανονικών και ακραίων τιμών απορροής ταυτόχρονα. Για το συγκεκριμένο μοντέλο προτάθηκε η ονομασία HydroBAL που αποτελεί το ακρωνύμιο της έκφρασης «Hydrologic Boosting ALgorithm». Ως πεδίο εφαρμογής των μοντέλων επιλέχθηκαν τρεις λεκάνες απορροής, για τις οποίες υπήρχαν διαθέσιμα στοιχεία κατακρημνίσεων και απορροών. Η εφαρμογή των μοντέλων κατέδειξε τη μεγάλη αποτελεσματικότητα τους στην προσομοίωση του υδρολογικού φαινομένου και οι μεταξύ τους διαφορές διαπιστώθηκε ότι είναι πολύ μικρές. Αξιοσημείωτη είναι η καλή συμπεριφορά των μοντέλων στις πολύ ακραίες τιμές, οι οποίες παρατηρούνται σποραδικά στις χρονοσειρές των προτύπων εισόδων-στόχων και αποκλίνουν από το σύνηθες εύρος τιμών των δεδομένων με αποτέλεσμα η πρόβλεψη τους να είναι δύσκολη. Η σημαντικότητα του γεγονότος έγκειται στο ότι οι ακραίες τιμές είναι αυτές που δίνουν τα πλημμυρικά γεγονότα. Τελικά η αποτελεσματικότητα των μοντέλων σε όλα τα επίπεδα προσομοίωσης και πρόβλεψης της απορροής δημιουργεί θετικές προοπτικές για τη γενικευμένη εφαρμογή τους.
Επίδραση της αστικής μορφολογίας στη διαμόρφωση του αστικού μικροκλίματος
Authors: Καντζιούρα Αθηνά
Published: August 2021

Τα σύγχρονα αστικά κέντρα χαρακτηρίζονται από πολύμορφες και ποικίλες κτιριακές δομές. Η αστική μορφολογία της κάθε περιοχής επιδρά στη διαμόρφωση και στη διαφοροποίηση του μικροκλίματος. Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη παραγόντων του αστικού μικροκλίματος σε σχέση με την αστική μορφολογία, σε δύο περιοχές μελέτης της Θεσσαλονίκης, αστικό κέντρο και Τριανδρία, που διαφέρουν ως προς τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά, τη μορφολογία, τη θέση τους και τη χρήση τους. Στα πλαίσια της διερεύνησης διεξήχθη μία σειρά από επιτόπιες μετρήσεις. Καταγράφηκαν και αποτυπώθηκαν σε 12/ωρη βάση οι θερμοκρασιακές διακυμάνσεις των κάθετων επιφανειών στις προσόψεις οικοδομημάτων και η μεταβολή μικροκλιματικών χαρακτηριστικών στη διάρκεια του 24/ώρου. Οι μετρήσεις περιελάμβαναν την καταγραφή δεδομένων σε διαφορετικές θέσεις κατά μήκος και καθ’ ύψος των δρόμων μελέτης, σε διάφορους προσανατολισμούς, συγκεκριμένους μήνες του έτους. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν επίδραση της αστικής γεωμετρίας στη θερμοκρασιακή διακύμανση των κάθετων επιφανειών και μεταβολή των μικροκλιματικών χαρακτηριστικών σε διαφορετικές θέσεις μελέτης της ίδιας περιοχής. Επίσης, στα πλαίσια της έρευνας γίνεται παράθεση των αποτελεσμάτων των επιτόπιων μετρήσεων με τα αποτελέσματα λογισμικού προσομοίωσης. Συμπερασματικά προκύπτει ότι η αστική μορφολογία και τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του πολεοδομικού ιστού αποτελούν σημαντικούς παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν στον περιβαλλοντικό σχεδιασμό των πόλεων, εφόσον επιδρούν στη διαμόρφωση των συνθηκών του αστικού μικροκλίματος.
Κινητοποίηση των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων και κινητική εμφύτευσης
Authors: Ψαθά Νικολέτα
Published: August 2021

Για επιτυχή γονιδιακή θεραπεία στη β-θαλασσαιμία υπάρχει ανάγκη υψηλού αριθμού γενετικά τροποποιημένων αιμοποιητικών στελεχιαίων κυττάρων (hematopoietic stem cells - HSCs), με ενισχυμένη ικανότητα εμφύτευσης και γονιδιακής μεταφοράς. Διερευνήθηκε η κινητοποίηση με G-CSF, Plerixafor ή Plerixafor+G-CSF, σε θαλασσαιμικά ποντίκια τύπου Hbbth3/45.2+ ως προς την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα, όπως επίσης και ως προς την κινητική εμφύτευσης των κινητοποιημένων κυττάρων μετά από ανταγωνιστική πρωτογενή και μη ανταγωνιστική δευτερογενή μεταμόσχευση αλλά και ως προς την ικανότητα διαμόλυνσης των διαφορετικά κινητοποιημένων κυττάρων. Δεν παρατηρήθηκε θάνατος ή κλινική ένδειξη σπληνική ρήξης σε φυσιολογικά και θαλασσαιμικά ζώα που έλαβαν G-CSF, Plerixafor ή το συνδυασμό Plerixafor+G-CSF, παρατηρήθηκαν ωστόσο αιμορραγικά έμφρακτα στο θαλασσαιμικό σπλήνα, σε μικρό ποσοστό σε όλες τις ομάδες κινητοποίησης. Τα HBBth-3 ζώα κινητοποιούν λιγότερο αποτελεσματικά με τον G-CSF συγκριτικά με τα φυσιολογικά ζώα, τύπου C57Bl6, λόγω αυξημένης παγίδευσης των αιμοποιητικών στελεχιαίων και προγονικών κυττάρων στον υπερμεγέθη θαλασσαιμικό σπλήνα. Η σπληνεκτομή αποκατέστησε την αποτελεσματικότητα της κινητοποίησης στα θαλασσαιμικά ποντίκια σε συγκρίσιμα επίπεδα με τα φυσιολογικά. Ο νέος παράγοντας κινητοποίησης, Plerixafor, έδειξε να κινητοποιεί παρόμοιο αριθμό αιμοποιητικών και στελεχιαίων κυττάρων με τον G-CSF, ενώ ο συνδυασμός Plerixafor+G-CSF απέδωσε σημαντικά υψηλότερο αριθμό κυττάρων σε σχέση με τους μονήρεις παράγοντές κινητοποίησης. Τα Plerixafor+G-CSF-κινητοποιημένα Hbbth3/45.2+ κύτταρα πέτυχαν ταχύτερη αιματολογική αποκατάσταση και υψηλότερα ποσοστά χίμαιρας του δότη συγκριτικά με όλες τις υπόλοιπες ομάδες, μετά από ανταγωνιστική μεταμόσχευση σε συγγενεικούς B6.BoyJ /45.1+ λήπτες. Επιπλέον, οι G-CSF- και Plerixafor+G-CSF- δευτερογενείς λήπτες παρουσίασαν παρόμοια ή ακόμη και υψηλότερα ποσοστά χίμαιρας, σε αντίθεση με τα χαμηλά ποσοστά χίμαιρας των ποντικών που έλαβαν μοσχεύματα από Plerixafor-μεταμοσχευμένους δότες. Τα Plerixafor-κινητοποιημένα κύτταρα εμφανίζουν λοιπόν μειωμένη ανταγωνιστικότητα συγκριτικά με τα G-CSF- ή Plerixafor+G-CSF- κινητοποιημένα κύτταρα, ένα εύρημα που συσχετίσθηκε με την Plerixafor-επαγώμενη κινητοποίηση περισσότερο ενεργοποιημένων προγονικών κυττάρων με υψηλότερη έκφραση του υποδοχέα CD26. Τόσο τα κινητοποιημένα με διάφορες στρατηγικές κύτταρα όσο και αυτά που προήλθαν από μυελό των οστών σταθερής κατάστασης, παρουσίασαν υψηλή ικανότητα διαμόλυνσης από GFP λεντιιικό φορέα αναφοράς, με τα Plerixafor-κινητοποιημένα κύτταρα να παρουσιάζουν υψηλότερη GFP έκφραση. Συνολικά, το Plerixafor+G-CSF κινητοποιημένο περιφερικό αίμα αντιπροσωπεύει τη βέλτιστη πηγή μοσχεύματος για τη γονιδιακή θεραπεία στη θαλασσαιμία, λόγω της υψηλότερης απόδοσης σε HSCs, της ταχύτερης αιματολογικής ανάκαμψης, της υπεροχής στην μακχροχρόνια εμφύτευση και της υψηλής ικανότητας διαμόλυνσης.
Αξιολόγηση της επικοινωνιακής πολιτικής της υγειονομικής αρχής κατά τη διαχείριση της πανδημίας γρίπης Η1Ν1
Authors: Καραμπουτάκης Γεώργιος
Published: August 2021

Οι κρίσεις αφορούν γεγονότα αντικειμενικά, οι αιτίες τους, οι ειδικές και οι γενικότερες επιπτώσεις τους, και κυρίως ο τρόπος με τον οποίο επηρεάζουν την ατομική αλλά και τη συλλογική αντίληψη, εν πολλοίς γεννιούνται, δημιουργούνται, «κατασκευάζονται», κατευθύνονται, αυξάνονται ή μειώνονται από τους μηχανισμούς επικοινωνίας σε τοπικό, εθνικό αλλά και διεθνές επίπεδο. Η επικοινωνία του προβλήματος της κρίσης παίζει τον πλέον κυρίαρχο ρόλο στον ψυχολογικό παράγοντα όλων των εμπλεκομένων σε μια κρίση. Η παρούσα έρευνα στοχεύει στην αξιολόγηση της επικοινωνιακής πολιτικής της Υγειονομικής Αρχής κατά τη διαχείριση της πανδημίας γρίπης Η1Ν1. Στην έρευνα συμμετείχαν 178 λειτουργοί υγείας (ιατροί, νοσηλευτικό και διοικητικό και ευρύτερο βοηθητικό προσωπικό) από νοσοκομεία της Αθήνας , της Θεσσαλονίκης, της Έδεσσας, των Ιωαννίνων, της Ρόδου και της Μυτιλήνης, ηλικίας 18-65 ετών. Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στην αξιολόγηση της επικοινωνιακής πολιτικής σύμφωνα με το φύλο, την ηλικία και τον τόπο διαμονής. Επιπλέον, η χρησιμότητα των παρεχόμενων πληροφοριών φάνηκε να επιδρά στη διενέργεια ή μη εμβολιασμού.
Τοπικές ασθενείς τάξεις σταυρωτού γινομένου
Authors: Τομπουλίδου Αναστασία
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη των τάξεων ασθενών σταυρωτών γινομένων. Αρχικά γενικεύσαμε συμπεράσματα της συνομολογικής θεωρίας πεπερασμένων ομάδων στη νέα συνομολογική θεωρία που εισήγαγαν το 1982 οι Haile, Larson και Sweedler προκειμένου να βρεθούν ιδιότητες του συνκύκλου που ορίζει την υπό μελέτη τάξη. Στη συνέχεια υπολογίσαμε το ριζικό του Jacobson μίας τοπικής τάξης ασθενούς σταυρωτού γινομένου. Το συμπέρασμα αυτό αναφέρεται σε τυχαία πεπερασμένη επέκταση του Galois και γενικεύει συμπεράσματα των Haile (1987), Wilson (2011), Theohari-Apostolidi (1986) και Chalatsis and Theohari-Apostolidi (1988). Ακόμη εξετάσαμε τις αναπαραστάσεις τις τάξης αυτής που ορίζουν τις μέγιστες τάξεις που την περιέχουν. Ασχοληθήκαμε επιπλέον με τις τάξεις ασθενών σταυρωτών γινομένων που δεν ορίζονται απαραίτητα από μία επέκταση του Galois και επιλύσαμε προβλήματα που αναφέρονται στο κέντρο αυτής της τάξης. Τέλος δώσαμε συνθήκες ώστε η τάξη αυτή να είναι βαθμωτή μέγιστη, βαθμωτή κληρονομική, κληρονομική, μέγιστη και διαχωρίσιμη γενικεύοντας συμπεράσματα της Nauwelaerts (1998) και Van Oystaeyen (1999) που αναφέρονται σε τάξεις ασθενών σταυρωτών γινομένων όπου δεν υπάρχει δράση της ομάδας, δηλ. τάξεις γενικευμένων δακτυλίων ομάδων με στρέψη, όπως τις ονόμασαν.
Μελέτη στοιχείων προσωπικότητας και διαστάσεων ενεστώσης ψυχοπαθολογίας σε παχύσαρκους
Authors: Δημητριάδης Δημήτριος
Published: August 2021

Η πρόσφατη βιβλιογραφία υποδεικνύει ότι υπάρχει σημαντική συσχέτιση μεταξύ παχυσαρκίας και ψυχοπαθολογίας, η φύση της οποίας, όμως, παραμένει αδιευκρίνιστη. Μελετήσαμε το διαμεσολαβητικό ρόλο των βιοχημικών διαταραχών, της σωματικής δραστηριότητας, των διατροφικών συνηθειών και του καπνίσματος στη σχέση αυτή, σε ένα δείγμα παχύσαρκων ατόμων που αναζητούν θεραπεία.Στην μελέτη αυτή έλαβαν μέρος 142 ενήλικοι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι και 119 ενήλικοι με φυσιολογικό BMI, με αντιστοιχία των δύο ομάδων ως προς την ηλικία και το φύλο (μέση ηλικία 35.88±10.42 vs 34.05±8.96) . Τα στοιχεία ψυχοπαθολογίας αξιολογήθηκαν μέσω της Κλίμακας Ελέγχου Συμπτωμάτων (Symptom Checklist 90-Revised - SCL 90-R), οι διατροφικές συνήθειες μέσω του Μεσογειακού Διατροφικού Σκορ (MedDietScore – MDS) και η σωματική άσκηση μέσω του Διεθνούς Ερωτηματολογίου Σωματικής Δραστηριότητας (International Physical Activity Questionnaire – IPAQ). Οι συμμετέχοντες στην μελέτη ερωτήθηκαν επίσης ως προς τις συνήθειες καπνίσματος. Επιπλέον, μετρήθηκαν τα επίπεδα πλάσματος γλυκόζης νηστείας, χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων. Εφαρμόστηκε μία σειρά από γραμμικά και μη γραμμικά μοντέλα για τη στατιστική ανάλυση της μελέτης.Η παχυσαρκία σχετίστηκε θετικά και σημαντικά (p<0.05) με όλες τις υποκλίμακες της SCL-90R, με εξαίρεση εκείνες του άγχους και του φοβικού άγχους, καθώς και με τα επίπεδα πλάσματος γλυκόζης και λιπιδίων, την καθιστική δραστηριότητα και το κάπνισμα, ενώ σχετίστηκε αρνητικά με το συνολικό σκορ του MDS. Η συσχέτιση μεταξύ παχυσαρκίας και ψυχοπαθολογίας φαίνεται ότι διαμεσολαβείται μερικώς από τα επίπεδα λιπιδίων πλάσματος, την ανθυγιεινή διατροφή, την καθιστική ζωή και το κάπνισμα. Οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί που πιθανώς ερμηνεύουν τις διαμεσολαβήσεις αυτές αφορούν καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου (όπως αύξηση των δεικτών φλεγμονής, ενδοθηλιακή δυσλειτουργία), βιοχημικές παραμέτρους (όπως μείωση των νευροτροφικών παραγόντων, π.χ. BDNF) και δομικές αλλοιώσεις του εγκεφάλου (όπως ατροφία του προμετωπιαίου φλοιού) που συνδέονται με το κάπνισμα, την έλλειψη σωματικής δραστηριότητας, την κακή διατροφή και τη δυσλιπιδαιμία. Δεδομένου ότι στη μελέτη μας συμμετείχαν σχετικά νεαρά σε ηλικία άτομα, είναι σκόπιμο να αναφέρουμε ότι πρόσφατες μελέτες δείχνουν πως οι καρδιαγγειακοί/ βιοχημικοί/ δομικοί παράγοντες αυτοί είναι δυνατό να εκδηλωθούν και σε άτομα νεαρής ηλικίας. Φαίνεται ότι σημαντικότερο ρόλο στους συγκεκριμένους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς δεν παίζει τόσο η ηλικία, αλλά o Δείκτης Μάζας Σώματος (Body Mass Index – ΒΜΙ), τα επίπεδα λιπίδίων πλάσματος και η παχυσαρκία.
Μελέτες στις ταχέως εξαπλωνόμενες χρηματοοικονομικές κρίσεις με τη χρήση υποδειγμάτων απαριθμητών δεδομένων και δεδομένων διάρκειας
Authors: Σιάκουλης Βασίλειος
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή πραγματοποιούμε εμπειρικές αναλύσεις στο αντικείμενο της Χρηματοοικονομικής Μόλυνσης στον χρηματοπιστωτικό τομέα και στις αγορές μετοχών και ομολόγων, με την χρήση υποδειγμάτων απαριθμητών δεδομένων και δεδομένων διάρκειας.
Φτώχεια και κοινωνικός αποκλεισμός στην τοπική αυτοδιοίκηση
Authors: Πετράκη Μαρία
Published: August 2021

Κύριος σκοπός της διατριβής είναι η περιγραφή και η εκτίμηση στοιχείων κινδύνου φτώχειας, πολλαπλής στέρησης και κοινωνικού αποκλεισμού σε τοπικό επίπεδο στην Ελλάδα.Αρχικά, επιχειρείται η θεωρητική και μεθοδολογική προσέγγιση της φτώχειας και πιο εξειδικευμένα της αστικής φτώχειας, σε ένα διευρυμένο πλαίσιο που αφορά την υλική και κοινωνική στέρηση και διασαφηνίζει τις μεταξύ τους σχέσεις.Στη συνέχεια, διερευνώνται οι κοινωνικοί και οικονομικοί παράγοντες που επηρεάζουν τον κίνδυνο φτώχειας και τον κοινωνικό αποκλεισμό στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Χρησιμοποιούνται στοιχεία από επιτόπια δειγματοληπτική έρευνα που διενεργήθηκε το β΄ εξάμηνο του 2012 σε τυχαίο δείγμα 2.000 ατόμων/νοικοκυριών στους Δήμους Αθηναίων, Ελληνικού-Αργυρούπολης, Αιγάλεω και Χαλανδρίου.Τα ερευνητικά ερωτήματα είναι τα εξής: Ποιο το επίπεδο και τα χαρακτηριστικά της εισοδηματικής φτώχειας και ποια επιπλέον στοιχεία είναι κατάλληλα για την ανάδειξη πολλαπλής στέρησης ή/και κοινωνικό αποκλεισμό σε τοπικό επίπεδο; Υπάρχουν δράσεις/ πολιτικές σε τοπικό επίπεδο για τη καταπολέμηση του φαινομένου και ποια η επίπτωσή τους; Είναι το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα ένα αποτελεσματικό μέτρο καταπολέμησης της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού σε τοπικό επίπεδο;Η ανάλυση των στοιχείων βασίζεται σε απλές και σύνθετες κατανομές καθώς και σε σχετικούς ποσοτικούς δείκτες και ποιοτικές αναλύσεις. Ιδιαίτερα, αναδεικνύεται ότι ο κίνδυνος φτώχειας στο Δήμο Αθηναίων κυμαίνεται σε υψηλά επίπεδα, τα οποία όμως είναι χαμηλότερα από ότι ισχύει για το σύνολο της χώρας. Διαπιστώνεται πόλωση εντός της Αττικής, με το Αιγάλεω να καταγράφει υψηλό κίνδυνο φτώχειας και υλική στέρηση και το Χαλάνδρι να καταγράφει ελάχιστες τιμές. Καθώς οι κοινωνικές δαπάνες περιορίζονται λόγω της κρίσης, διαπιστώνεται ότι οι στοχευμένες πολιτικές σε τοπικό επίπεδο είναι απαραίτητες για την ανακούφιση των ομάδων κάτω από το όριο φτώχειας και όσων πλήττονται από κοινωνικό αποκλεισμό.Η γενίκευση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος σε ολόκληρη τη χώρα, είναι ένα μέτρο που αναμένεται να δώσει λύσεις σε δήμους με πληθυσμό που έρχεται αντιμέτωπος με οικονομικά προβλήματα, αδυναμία ένταξης στην αγορά εργασίας και άλλα προβλήματα, όπως είναι η πιθανή αδυναμία πληρωμής δανείου, πάγιων λογαριασμών, κ.λπ.
Investigation of the fuctional architecture of the human thermoregulatory system through biochemical indices
Authors: Valente Angelica
Published: August 2021

Η αποσυζευκτική πρωτεΐνη 1 (UCP1), η οποία είναι μία πρωτεΐνη της εσωτερικής μεμβράνης των μιτοχονδρίων, παίζει θεμελιώδη ρόλο στη θερμογέννεση χωρίς ρίγος των θηλαστικών και εκφράζεται στα καφέ και στα μπεζ λιποκύτταρα. Η θερμογέννεση μέσω της UCP1 οδηγεί σε αύξηση του μεταβολικού ρυθμού, καθώς η ενέργεια που είναι αποθηκευμένη στα λιποκύτταρα χρησιμοποιείται για την παραγωγή θερμότητας στο σώμα και, ως εκ τούτου, είναι ένα από τα πιο ραγδαία αναπτυσσόμενα πεδία στην έρευνα κατά της παχυσαρκίας. Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως στόχο τον εντοπισμό παραγόντων για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας μέσω της δραστηριοποίησης της UCP1. Η συστηματική μας ανάλυση εντόπισε τη μέντα (L-menthol) ως ένα από τα μόρια τα οποία μπορούν να ενεργοποιήσουν την UCP1 σε καφέ και μπεζ λιποκύτταρα τρωκτικών μέσω των ιοντικών διαύλων transient receptor potential melastatin 8 (TRPM8). Η διαδικασία αυτή έχει ως αποτέλεσμα να αυξηθεί ο μεταβολισμός των τρωκτικών και να μειωθούν τα επίπεδα παχυσαρκίας. Μελέτες μας σε υγιείς ανθρώπους έδειξαν ότι μια εφαρμογή L-menthol στο δέρμα (με κρέμα επάλειψης) αύξησε την παραγωγή θερμότητας και το μεταβολικό ρυθμό. Αντίστοιχη χορήγηση δια του στόματος (χάπι) έδειξε πολύ μικρή αύξηση στην παραγωγή θερμότητας και το μεταβολικό ρυθμό. Ωστόσο, καθημερινή χορήγηση εφαρμογής L-menthol με κρέμα για 30 ημέρες δεν προκάλεσε αλλαγές στο μεταβολισμό ή την πλαστικότητα του λευκού λιπώδους ιστού και δεν προκάλεσε μεταβολές στη σύσταση του σώματος. Περαιτέρω μελέτες είναι απαραίτητες για τη διερεύνηση των επιπτώσεων της καθημερινής χορήγησης L-menthol στη δραστηριότητα των πρωτεϊνών οι οποίες επηρεάζουν το μεταβολισμό και την πλαστικότητα του λευκού λιπώδους ιστού καθώς επίσης και τη λειτουργία των ιοντικών διαύλων TRPM8 στο κρύο. Οι μελέτες αυτές θα επιβεβαιώσουν (ή όχι) τη χορήγηση L-menthol ως θεραπεία για τα καρδιο-μεταβολικά νοσήματα που μαστίζουν την ανθρωπότητα.
'Ασκηση, κάπνισμα και συμπτώματα κατάθλιψης
Authors: Τσιάμη Αναστασία
Published: August 2021

Τα άτομα που πάσχουν από κατάθλιψη έχουν υψηλότερο ποσοστό καπνίσματος και εξάρτησης από τη νικοτίνη, επιβαρύνοντας περισσότερο την υγεία τους. Ο σκοπός της μελέτης αυτής, ήταν να ερευνήσει το ρόλο της άσκησης σε σχέση με το κάπνισμα και την κατάθλιψη μέσα από εμπειρίες ατόμων που συμμετείχαν σε πρόγραμμα διακοπής του καπνίσματος. Στη πρώτη φάση 2 άτομα με συμπτώματα κατάθλιψης συμμετείχαν σε πειραματική διαδικασία του προγράμματος ESCAPPE. Οι συμμετέχοντες δοκιμάστηκαν σε 2 συνθήκες άσκησης 30 λεπτών σε κύκλο-εργόμετρο (μέτρια, υψηλή ένταση), στη συνθήκη ελέγχου, και αξιολογήθηκαν μέσω συμπλήρωσης ερωτηματολογίων στους ψυχολογικούς παράγοντες διάθεσης και καπνίσματος. Μετά την ολοκλήρωση της πειραματικής διαδικασίας τα άτομα με συμπτώματα κατάθλιψης συμμετείχαν σε συνέντευξη. Και οι δύο συμμετέχοντες αναφέρουν τη πειραματική διαδικασία ως μια ενδιαφέρουσα εμπειρία που τους έκανε να αισθανθούν πιο δυνατοί και δραστήριοι. Υποστήριξαν ότι η συμμετοχή στην άσκηση μειώνει την επιθυμία για κάπνισμα, καθώς και ότι η άσκηση σε υψηλή ένταση είναι και για τους δύο πιο ενδιαφέρουσα, αλλά για το μέλλον θα προτιμούσαν να συμμετέχουν σε άσκηση με μέτρια ένταση. Στη δεύτερη φάση, οι συμμετέχοντες ήταν τέσσερις ενήλικες καπνιστές (3 άνδρες και 1 γυναίκα) με αυξημένα συμπτώματα κατάθλιψης. Τα άτομα συμμετείχαν σε πρόγραμμα διακοπής τους καπνίσματος τουλάχιστον σε 3 συναντήσεις την εβδομάδα για 8 εβδομάδες. Σε κάθε συνάντηση οι συμμετέχοντες ακολούθησαν ένα πρόγραμμα άσκησης σε συνδυασμό με τεχνικές αυτορρύθμισης (καθορισμός στόχων, ασκήσεις αναπνοής και αυτο-ομιλία). Στην έναρξη, τη λήξη και τρεις μήνες μετά την ολοκλήρωσή του προγράμματος άσκησης τα άτομα συμμετείχαν σε ημι-δομημένες συνεντεύξεις. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν ότι το κάπνισμα συνδέεται περισσότερο με αισθήματα άγχους και στρες και αναγνώρισαν την άσκηση ως ρυθμιστή στη σχέση διάθεσης και καπνίσματος, καθώς και ως ένα μέσο αύξησης της αυτοπεποίθησης και της αυτοεκτίμησής τους. Υποστήριξαν ότι η συμμετοχή στην άσκηση τους βοήθησε να απέχουν από το κάπνισμα και να βελτιώσουν τη διάθεσή τους καθώς τους έκανε να νιώθουν πιο δυνατοί και με περισσότερη ενέργεια, ενώ αναφέρθηκαν και στη χρησιμότητα των τεχνικών αυτορρύθμισης. Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος δύο συμμετέχοντες διέκοψαν το κάπνισμα και δύο το ελάττωσαν σημαντικά. Φαίνεται ότι η άσκηση πραγματικά αποτελεί ένα σοβαρό ρυθμιστικό παράγοντα στη μείωση της κατάθλιψης και τη βελτίωση της διάθεσης, και ταυτοχρόνως στην ενίσχυση των καπνιστών να περιορίσουν ή διακόψουν το κάπνισμα.
Η διακόσμηση της κατοικίας του βαλκανικού χώρου κατά την περίοδο της όψιμης αρχαιότητας
Authors: Πλιώτα Αναστασία
Published: August 2021

Η εργασία πραγματεύεται τα είδη, την κατανομή και τη λειτουργία των διακοσμητικών μέσων που απαντούν στις οικίες της Βαλκανικής κατά την περίοδο της ύστερης αρχαιότητας. Στο συνθετικό μέρος της διατριβής παρουσιάζoνται: το σωζόμενο υλικό με βάση την αριθμητική κατανομή των κτηρίων στα σύγχρονα κράτη της βαλκανικής χερσονήσου και με παράλληλη αναγωγή στη διοικητική διάρθρωση του γεωγραφικού αυτού χώρου κατά την όψιμη αρχαιότητα· οι βασικοί αρχιτεκτονικοί τύποι των κτηρίων· τα ειδικότερα χαρακτηριστικά των επιμέρους χώρων των οικιών (περιστύλια, τρικλίνια και άλλοι χώροι υποδοχής, προθάλαμοι, «υπνοδωμάτια», λατρευτικοί χώροι, βιβλιοθήκες, αποθηκευτικοί και δευτερεύοντες χώροι)· τα διαφορετικά είδη εντοίχιου, επιδαπέδιου και γλυπτού διακόσμου· ο βαθμός ανάμειξης των ιδιοκτητών στην επιλογή του είδους και του θεματολογίου της διακόσμησης, καθώς η επίδραση της παιδείας τους στη διαμόρφωση των συγκεκριμένων επιλογών· τα εικονογραφικά θέματα των δαπέδων σε τεχνική opus tessellatum, που αποτελούν τους σημαντικότερους σωζόμενους φορείς πληροφοριών· ο ρόλος των γλυπτών έργων· οι ελληνόγλωσσες γραπτές μαρτυρίες από τον 4ο έως και τον 8ο αιώνα που αφορούν τη διακόσμηση των κατοικιών και η σχέση τους με τα ανασκαφικά ευρήματα. Ο κατάλογος των επιλεγμένων κτηρίων στα οποία βασίστηκε η μελέτη (εβδομήντα ένα) αποτελεί το βασικό αναλυτικό τμήμα της εργασίας. Κάθε λήμμα του καταλόγου περιλαμβάνει σε διακριτά πεδία τα στοιχεία που αφορούν τη θέση, το χρονικό της ανασκαφής, την αρχιτεκτονική διαμόρφωση, τη διακόσμηση, τη χρονολόγηση και τη βιβλιογραφία. Η εργασία ολοκληρώνεται με τέσσερα παραρτήματα: Tο πρώτο περιλαμβάνει τα δεδομένα που αφορούν τη διακόσμηση ογδόντα πέντε οικιών που διασώζουν κατάλοιπα διακόσμησης, οι χώροι τους όμως δεν ταυτίζονται με ασφάλεια· το δεύτερο περιέχει τα αποσπάσματα των ελληνόγλωσσων αφηγηματικών κειμένων της περιόδου ανάμεσα στον 4ο και στον 8ο αι. που αναφέρονται στο θέμα της διακόσμησης του ιδιωτικού χώρου· το τρίτο αποτελεί έναν πολύ συνοπτικό κατάλογο των κυριότερων συλλογών γλυπτών που προέρχονται από τις εκτός Βαλκανικής αριστοκρατικές οικίες της ύστερης αρχαιότητας με τις οποίες παραβάλλονται τα αντίστοιχα ευρήματα της Βαλκανικής, ενώ στο τέταρτο συγκεντρώνεται το σύνολο των δεδομένων για τα είδη της διακόσμησης που απαντούν στο βασικό υλικό της μελέτης.
Ατμοκίνηση στην Ελλάδα του 19ου αιώνα
Authors: Παρασκευόπουλος Διονύσιος
Published: August 2021

This PhD dissertation studies the history of steam locomotives purchased and used by the Greek railway companies in the period 1868-1909, that is the period between the start and completion of the Greek railroad network construction.It explores the types and quality of these locomotives, their tracking effort and the countries they were imported from. From these findings, the dissertation searches whether a specific technological style (by purchase and use) emerges in the Greek railroad system, in both the companies and in national scale.Finally, it examines whether the choices of the Greek companies were reasonable, whether the use of the locomotives was the proper one, and places the Greek practice in the international, especially the European, railway context of the era.
Ελλαδικοί προϊστορικοί πίθοι
Authors: Γιαννακάκης Ιωάννης
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση του συνόλου των εκφάνσεων των πίθων και μεγάλων αποθηκευτικών αγγείων στη νότια ηπειρωτική Ελλάδα κατά την Εποχή του Χαλκού και η ανάδειξη του σχήματος σε ό,τι αφορά στη μελέτη της εν λόγω περιόδου, ως εξής: 1. Δημιουργία ενός μορφολογικού και χρονολογικού πλαισίου 2. Κατασκευαστική τεχνολογία 3. Παράμετροι κατανάλωσης 4. Μοτίβα διακίνησης και 5. Κοινωνικά συμφραζόμενα, στα οποία το σχήμα σχετίζεται με την οικονομία και κατ’ επέκταση αποτελεί εν δυνάμει δείκτη ισχύος. Με βάση τα παραπάνω έγινε ένας διαχωρισμός που μελετά ξεχωριστά την κάθε έκφανση στην εκάστοτε υποπερίοδο της πρώιμης, μέσης και ύστερης Εποχής του Χαλκού, με βάση το εκάστοτε πολιτισμικό πλαίσιο. Η ανάλυση του συνόλου του διαθέσιμου δείγματος οδήγησε στη δημιουργία τυπολογιών, τόσο του σχήματος όσο και της διακόσμησης, ως σημαντική πρωταρχική διαδικασία της έρευνας και ως γενικότερο πλαίσιο αναφοράς. Για τη μελέτη του συνόλου των εκφάνσεων των πίθων, χρησιμοποιήθηκαν μέθοδοι που βασίζονται στη διαδικαστική και μεταδιαδικαστική αρχαιολογία και περιλαμβάνουν πέραν των αρχαιολογικών δεδομένων, ένα σύνολο προσεγγίσεων όπως αυτές που βασίζονται σε αναλυτικές μεθόδους που αφορούν στους πηλούς και την πυροτεχνολογία, παράλληλα με την εθνογραφία, την ανάλυση οικονομικών και κοινωνικών μοτίβων κ.λπ.. Η έρευνα οδήγησε στην παρατήρηση κάποιων μορφολογικών και χρονολογικών ακολουθιών, παρά τις ιδιαιτερότητες του σχήματος που λειτουργούν ανασταλτικά ως προς αυτή την κατεύθυνση όπως η μεγάλη διάρκεια ζωής. Δημιουργήθηκε ένα -επιπλέον- μέσο περιγραφής και αναφοράς (τυπολογίες) σε ότι αφορά στα μεγάλα αποθηκευτικά αγγεία της περιόδου. Αποσαφηνίστηκαν οι χρησιμοποιούμενες τεχνικές κατασκευής πίθων, το είδος της πρώτης ύλης, η συμπεριφορά αυτής κατά την όπτηση, η δυνατότητα ύπαρξης ειδίκευσης επί της όλης διαδικασίας, καθώς και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τελικού προϊόντος. Σε ότι αφορά στην κατανάλωση πίθων, πέραν των αναμενόμενων εφαρμογών (πρωτεύουσες /δευτερεύουσες), υφίσταται ένα σημαντικό σύνολο ιδιαίτερων περιπτώσεων, οι οποίες αν μη τι άλλο αναδεικνύουν τη σημασία του σχήματος. Ως αντικείμενο ο πίθος, είναι σε θέση να χρησιμοποιηθεί ως δείκτης κοινωνικής διαφοροποίησης σε δύο τομείς: Ως προϊόν εξειδικευμένης εργασίας και ως φορέας πλούτου και κοινωνικής προβολής. Σημαντικό παράγοντα στον καθορισμό της λειτουργίας του πλεονάσματος αποτελεί η διάκριση ανάμεσα στην ατομική και τη συλλογικού χαρακτήρα αποθήκευση. Παρουσιάζονται περιπτώσεις οικονομικού συγκεντρωτισμού, οι οποίες περιλαμβάνουν την αποθήκευση πλεονάσματος κατά την Πρωτοελλαδική (π.χ. «Οικίες με διαδρόμους», «Κυκλικό κτήριο» της Τίρυνθας), τη Μεσοελλαδική και Υστεροελλαδική περίοδο, όπου εξετάζεται μεταξύ άλλων το ανακτορικό σύστημα διοίκησης μέσα από το πλεόνασμα και την αποθήκευση. Ο ρόλος που φαίνεται να έπαιζε ένας πίθος σε μια κοινωνία είναι σύνθετος και πολυδιάστατος. Πέραν από τον προφανή του ρόλο στην αποθήκευση προϊόντων, ο οποίος είναι κατά βάση χρηστικός, συχνά υποδηλώνεται παράλληλα ένας συμβολικός χαρακτήρας στη λειτουργία ή και απλή ακόμη παρουσία του πίθου σε ένα σύνολο.
Μεθοδολογίες συστημάτων ταξινόμησης για την αντιμετώπιση του προβλήματος ιστολογικού χαρακτηρισμού αγγειακού τοιχώματος από εικόνες ενδοστεφανιαίου υπερηχογραφήματος
Authors: Γιαννόγλου Βασίλειος
Published: August 2021

Η ανίχνευση ευάλωτης αθηρωματικής πλάκας στα τοιχώματα ενός αγγείου είναι πρωτεύουσας σημασίας για το ενδεχόμενο ρήξης του αγγείου και πρόκλησης καρδιαγγειακού επεισοδίου. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή αναπτύσσονται μεθοδολογίες για τον αποτελεσματικό ιστολογικό χαρακτηρισμό αγγειακού τοιχώματος, και κατ’ επέκταση εντοπισμού της ευάλωτης αθηρωματικής πλάκας, σε εικόνες ενδοστεφανιαίου υπερηχογραφήματος (IVUS). Η ενδελεχής διερεύνηση του προβλήματος περιλαμβάνει καινοτόμες τεχνικές εξαγωγής χαρακτηριστικών, επιλογής χαρακτηριστικών, καθώς και μοντέλα ασαφών ταξινομητών. Η ανάπτυξη των παραπάνω μεθόδων γίνεται έχοντας ως βάση τεχνικές και αρχές ασαφούς λογικής και μηχανικής μάθησης. Μεταξύ άλλων, προτείνεται ένας νέος τρόπος ασαφούς χρωματισμού του χαρακτηρισμένου αγγειακού τοιχώματος με βάση το βαθμό εμπιστοσύνης στον οποίο ο ταξινομητής αναγνωρίζει κάθε ιστό. Μέσω μετα-διαδικασιών, γίνεται αποκάλυψη του ασβεστοϊνώδους ιστού, ο οποίος αποτελεί ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ ασβεστίου και ινώδους ιστού. Επιπλέον, η εικόνα IVUS μετασχηματίζεται σε πολικές συντεταγμένες μέσω μιας πρωτοπόρου διαδικασίας με στόχο την ανάσυρση του ραδιοσυχνοτικού σήματος από το οποίο προκύπτει η εικόνα IVUS για βελτίωση του τελικού αποτελέσματος. Ακόμα, εφαρμόζονται για πρώτη φορά αλγόριθμοι συγχώνευσης αποφάσεων προκειμένου να γίνει η μέγιστη δυνατή εκμετάλλευση των εξαγόμενων χαρακτηριστικών, ενώ υλοποιείται μια νέα μέθοδος στο πεδίο αυτό, χρησιμοποιώντας έναν ταξινομητή SVM ως συγχωνευτή αποφάσεων. Τέλος, γενετικά ασαφή συστήματα προσαρμόζονται καταλλήλως προκειμένου να βοηθήσουν στο δύσκολο εγχείρημα της λεπτομερούς ανίχνευσης των συστατικών του αγγειακού τοιχώματος.
Επίπτωση της χρόνιας χρήσης φυτοφαρμάκων επί της υγείας αγροτικού πληθυσμού στο νόμο Αιτωλοακαρνανίας
Authors: Ντέμος Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Αντικρουόμενα συμπεράσματα παρουσιάζονται στη βιβλιογραφία σχετικά με την υγεία των καλλιεργητών. Στην παρούσα μελέτη η επίδραση της ενασχόλησης με τις αγροτικές καλλιέργειες διερευνήθηκε με κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα, συγκρίνοντας αγρότες με μη αγρότες που διαμένουν στις ίδιες αγροτικές περιοχές. Δείγμα 328 αγροτών και 347 μη αγροτών, σταθμισμένα κατά ηλικία και φύλο, επελέγησαν με τυχαίο τρόπο σε αγροτικές περιοχές του νομού Αιτωλοακαρνανίας στη Δυτική Ελλάδα. Στα μέλη και των δύο ομάδων έγινε αιμοληψία για διενέργεια γενικής εξέτασης αίματος και βιοχημικών εξετάσεων ενώ εφαρμόστηκαν δύο νευροψυχιατρικές δοκιμασίες, η MMSE και η MADRS για την εκτίμηση της μνήμης και της διάθεσης αντίστοιχα και δύο νευρομυϊκές δοκιμασίες, η MRCS και η MAS για την εκτίμηση του μυϊκού τόνου και της μυϊκής κινητικότητας αντίστοιχα. Έγινε καταγραφή των δημογραφικών στοιχείων, διατροφικών και άλλων συνηθειών και του ατομικού ιατρικού ιστορικού. Από τους αγρότες ζητήθηκαν πληροφορίες σχετικά με τις καλλιέργειες, τα χρησιμοποιούμενα φυτοφάρμακα και τα λαμβανόμενα προστατευτικά μέσα. Οι αγρότες ανέφεραν συχνότερα αρτηριακή υπέρταση και κάποιες καρδιαγγειακές νόσους, ορθοπεδικά και ΩΡΛ προβλήματα. Στους αγρότες παρατηρήθηκαν χαμηλότερες τιμές αιματοκρίτη, αιμοσφαιρίνης και χολινεστεράσης πλάσματος και υψηλότερες τιμές καλίου, ασβεστίου, SGOT, LDH, χολερυθρίνης, ολικών λευκωμάτων, CRP και τριγλυκεριδίων. Στους αγρότες νεότερων ηλικιών παρατηρήθηκαν χαμηλότερες τιμές αρτηριακής υπέρτασης και καλύτερες επιδόσεις στις δοκιμασίες MMSE και MADRS σε σχέση με τους μη αγρότες, ενώ στις μεγαλύτερες ηλικίες συνέβαινε το αντίθετο. Κανένας νέος αγρότης δεν εμφάνιζε παθολογικά αποτελέσματα στις δοκιμασίες MRCS και MAS, ενώ οι ηλικιωμένοι αγρότες είχαν μεγαλύτερη συχνότητα παθολογικών αποτελεσμάτων σε σχέση με τους ηλικιωμένους μη αγρότες. Οι αγρότες είναι περισσότερο ευάλωτοι σε διάφορα προβλήματα υγείας. Οι παράγοντες που σχετίζονται με αυτή την τάση δεν είναι απολύτως σαφείς. Χρειάζονται περισσότερες αποδείξεις για να συνδεθεί η έκθεση στα φυτοφάρμακα με τα παρατηρούμενα προβλήματα υγείας.