bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Τεχνικές της περιγραφικής θεωρίας συνόλων σε θεωρήματα επιλογής για συνολοσυναρτήσεις
Authors: Μαυρίδης Φώτιος
Published: September 2021

Ο σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η εφαρμογή τεχνικών της Περιγραφικής Θεωρίας Συνόλων σε θεωρήματα επιλογής για συνολοσυναρτήσεις. Με βασικό εργαλείο τις αναδρομικές κατασκευές πάνω σε δέντρα: 1) παρουσιάζουμε μια εννιαία μέθοδο απόδειξης θεωρημάτων συνεχούς επιλογής, μετρήσιμης επιλογής και επιλογής για υπερχώρους, 2) επεκτείνουμε το θεώρημα επιλογής συμπαγών τιμών του Michael, προκειμένου να μελετήσουμε τον χώρο των συμπαγών υποσυνόλων με την κάτω Vietoris τοπολογία, 3) γενικεύουμε το πιο γνωστό θεώρημα επιλογής του Michael. Επιπλέον, δείχνουμε ότι αυτή η γενίκευση μπορεί να εξειδικευτεί σε ένα θεώρημα σύγχρονης επιλογής και σε ένα θεώρημα επέκτασης τύπου Dugundji. Τέλος, συνδυάζοντας το θεώρημα σύγχρονης επιλογής μαζί με γνωστές τεχνικές, γενικεύουμε τα κλασικά θεωρήματα ισομορφισμού του Milutin και του Etcheberry για χώρους συνεχών διανυσματικών συναρτήσεων εφοδιασμένους με διάφορες τοπολογίες.
Θέματα και μοτίβα εγκλεισμού νέας στον αγροτικό και τον αστικό πολιτισμό
Authors: Καπροΐτη Παναγιώτα
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσης μελέτης αποτελεί το θέμα του γυναικείου «εγκλεισμού» σε δύο τύπους παραμυθιού (ATU 310 ΚΑΙ ATU 930B) και σε δύο δείγματα της προσωπικής λογοτεχνίας: στην Αυτοβιογραφία της Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου και στο θεατρικό έργο του Γρηγορίου Ξενόπουλου «Στέλλα Βιολάντη). Αιτία επιλογής των συγκεκριμένων κειμένων για την έρευνα που ακολουθεί, αποτέλεσε το γεγονός πως τόσο στους δύο παραμυθιακούς τύπους όσο και στα άλλα δύο είδη λογοτεχνίας που μελετά η εργασία, ο εγκλεισμός αποτελεί το βασικό τους θέμα. Επίσης, τα είδη των κειμένων προσφέρουν τη δυνατότητα να μελετηθεί το θέμα του εγκλεισμού και στον αγροτικό (με τους δύο παραμυθιακούς τύπους) και στον αστικό πολιτισμό (με την αυτοβιογραφία της Ελισάβετ Μουτζάν και τη νουβέλα του Γρ. Ξενόπουλου). […]
Ανάπτυξη μεθόδων για τη σύνθεση αναστολέων ενζύμων
Authors: Ψαρρά Αναστασία
Published: September 2021

Οι φωσφολιπάσες Α2 είναι μια πολυμελής οικογένεια υδρολυτικών ενζύμων που καταλύουν την υδρόλυση του εστερικού sn-2 δεσμού των φωσφολιπιδίων της κυτταρικής μεμβράνης. Αποτέλεσμα της υδρόλυσης αυτής είναι η απελευθέρωση λιπαρών οξέων, συμπεριλαμβανομένου του αραχιδονικού οξέος (ΑΑ). Το αραχιδονικό οξύ μέσω διαφόρων ενζύμων μετατρέπεται σε πλήθος εικοσανοειδών ενώσεων, όπως οι προσταγλανδίνες που αποτελούν βασικούς μεσολαβητές της φλεγμονής, καθώς και άλλων παθοφυσιολογικών καταστάσεων, όπως τα αυτοάνοσα νοσήματα, η σκλήρυνση κατά πλάκας και ο καρκίνος. Επομένως, ισχυροί αναστολείς των φωσφολιπασών Α2 μπορεί να αποτελέσουν νέα μέσα για την καταπολέμηση της φλεγμονής και του πόνου.Οι προσταγλανδίνες αποτελούν μία κατηγορία λιπιδίων που συμμετέχουν τόσο σε φυσιολογικές (προστασία του πεπτικού και καρδιαγγειακού συστήματος) όσο και σε παθολογικές καταστάσεις. Παράγονται από το ΑΑ έπειτα από δράση διαφόρων ενζύμων, με σημαντικότερο τη μικροσωμική συνθάση της προσταγλανδίνης E2 (PGE-S). Πιο συγκεκριμένα η mPGES-1 αυξάνεται σημαντικά σε ιστούς με φλεγμονή, ενώ υπερεκφράζεται σε όγκους. Θεωρείται λοιπόν ένζυμο-κλειδί για την αντιμετώπιση φλεγμονωδών καταστάσεων όπως η αρθρίτιδα, η αθηροσκλήρωση, το εγκεφαλικό και ο καρκίνος. Για το λόγο αυτό, αναστολείς της mPGES-1 μπορούν να αποτελέσουν νέου τύπου θεραπευτικά μέσα για καταστάσεις οξείων και χρόνιων φλεγμονωδών καταστάσεων, χωρίς τις παρενέργειες των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων. Στην παρούσα εργασία περιγράφονται ο σχεδιασμός και η σύνθεση ενώσεων με ανασταλτική δράση ως προς ορισμένες φωσφολιπάσες, συγκεκριμένα των GIVA cPLA2 και GVIA iPLA2. Συντέθηκαν και μελετήθηκαν in vitro 2-οξοαμίδια που ενσωματώνουν άτομο θείου σε β-θέση ως προς το ενεργοποιημένο καρβονύλιο. Επίσης συντέθηκαν νέοι 2-οξοεστέρες και ανάλογα τους με ισχυρότατη ανασταλτική δράση έναντι της GIVA cPLA2 και διερευνήθηκε η μεταβολική τους σταθερότητα. Εν συνεχεία, και στην προσπάθεια ανάπτυξης νέων ενώσεων ικανών να αναστέλλουν την παραγωγή PGE2 σε κυτταρικό επίπεδο, συντέθηκαν και μελετήθηκαν α-κετο-βενζοθειαζολικές ενώσεις και ανάλογά τους. Μεταξύ αυτών ανευρέθηκαν ενώσεις ικανές να αναστέλλουν την παραγωγή PGE2 σε μεσεγχυματικά κύτταρα σε υπομικρομοριακό επίπεδο.
Επαγγελματική κινητικότητα
Authors: Μπάτιου Βασιλική
Published: September 2021

Η διατριβή αυτή έχει ως αντικείμενο μελέτης και έρευνας την επαγγελματική κινητικότητα. Σκοπός της διατριβής είναι η αποτύπωση των χαρακτηριστικών και παραμέτρων της επαγγελματικής κινητικότητας μέσα από την καταγραφή του συνόλου των επαγγελματικών αλλαγών, που πραγματοποιούν άτομα κινητικά σε επίπεδο σταδιοδρομίας. Για τον σκοπό αυτό εξετάζονται συγκεκριμένοι δημογραφικοί και εργασιακοί παράγοντες, που επιδρούν στη διαμόρφωση του εν λόγω φαινομένου. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διερεύνηση στάσεων, συμπεριφορών και δεξιοτήτων σταδιοδρομίας ατόμων, που έχουν πραγματοποιήσει επαγγελματικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής τους πορείας, σε σχέση με την επαγγελματική κινητικότητα. Η διατριβή χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος εξετάζει ζητήματα εννοιολογικού περιεχομένου και θεσμικού πλαισίου της επαγγελματικής κινητικότητας. Παρουσιάζονται σύγχρονες θεωρίες και μοντέλα σταδιοδρομίας, ενώ δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στη σύνδεσή τους με θεωρητικές προσεγγίσεις, που προέρχονται από το επιστημονικό πεδίο της κοινωνιολογίας, αναδεικνύοντας το ρόλο των κοινωνικών παραμέτρων στην επαγγελματική κινητικότητα. Τέλος, στο πρώτο μέρος της διατριβής αποτυπώνονται τα σημαντικότερα εμπειρικά αποτελέσματα, που έχουν προκύψει από έρευνες στο συγκεκριμένο πεδίο. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής διερευνάται η επαγγελματική κινητικότητα, μέσα από την εφαρμογή της Παραγοντικής Ανάλυσης Αντιστοιχιών, με σκοπό την ανάδειξη εκείνων των διαστάσεων που περιγράφουν σχεδόν καθολικά το υπό μελέτη φαινόμενο. Επίσης, κατασκευάζεται ένα μοντέλο δομικών εξισώσεων, μέσα από τη διερεύνηση της επίδρασης των διαστάσεων της επαγγελματικής κινητικότητας μεταξύ τους, καταδεικνύοντας την ύπαρξη ενός δομικού μοντέλου. Τέλος, εντοπίζονται εκείνοι οι δημογραφικοί και εργασιακοί παράγοντες καθώς και οι διαστάσεις που αναδείχθηκαν από το μοντέλο, που φαίνεται να επηρεάζουν την επαγγελματική κινητικότητα. Δύο από τις διαστάσεις της επαγγελματικής κινητικότητας και αρκετοί από τους δημογραφικούς και εργασιακούς παράγοντες, όπως το εκπαιδευτικό επίπεδο και τα έτη προϋπηρεσίας των ερωτώμενων, δείχνουν να επηρεάζουν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό το υπό μελέτη φαινόμενο.
Examining forensic testimonies as a genre of narrative discourse
Authors: Iegorova Anna
Published: September 2021

Η πλειονότητα των ερευνών σχετικά με την αλληλεπίδραση στις δικαστικές αίθουσες στις Ηνωμένες Πολιτείες κυρίως εστίασε στις έννοιες της ασύμμετρης επικοινωνίας και των αναγκαστικών συνεντεύξεων. Η έρευνα επικεντρώθηκε στο ρόλο των δικηγόρων που είναι επαγγελματικά εκπαιδευμένοι και νομικά εξουσιοδοτημένοι να υποβάλλουν ερωτήσεις για να αποσπάσουν την αλήθεια. Η αφηγηματική παραγωγή από αλληλεπίδραση σε ανάλογα περιβάλλοντα έχει επίσης αντιμετωπιστεί από την ίδια οπτική γωνία, με τους δικηγόρους να γίνονται αντιληπτοί ως οι κύριοι αφηγητές, οι οποίοι μετακινούν τις προτιμώμενες εκδοχές των ιστοριών τους με διάφορους τρόπους και μέσα από τα στοιχεία που παρέχουν οι μάρτυρες. Ωστόσο, αυτή η έρευνα φέρνει στο προσκήνιο τον μάρτυρα ως πρωταρχικό και πλήρη αφηγητή, μνημονεύοντας την προσωπική του εμπειρία. Ο στόχος της παρούσας διατριβής δοκιμάζει να αποδώσει στους μάρτυρες τα δικαιώματά τους στην αφήγηση έτσι ώστε να κατανεμηθούν οι εγκληματολογικές μαρτυρίες σε ένα ξεχωριστό είδος αφηγηματικού λόγου. Για να επιτευχθεί αυτό το έργο, η έρευνα έπρεπε να συνθέσει τη γενική θεωρία των ‘γλωσσικών ειδών’ (συμπεριλαμβανομένων των πραγματιστικών στόχων του ομιλητή και των ειδικών χαρακτηριστικών του πλαισίου) και το πλαίσιο των αφηγηματικών διαστάσεων (συμπεριλαμβανομένων των συγκεκριμένων μακρο-παραμέτρων της δομικής οργάνωσης των αφηγήσεων, όπως φερεγγυότητα, ακροαματικότητα, ενσωμάτωση, γραμμικότητα και ηθική στάση). Στην μέθοδο διερεύνησης των δεδομένων περιλαμβάνονται στοιχεία της συνομιλητικής ανάλυσης, της ανάλυσης του λόγου, της παραδοσιακής αφηγηματικής ανάλυσης, της ανάλυσης τοπικών επεισοδίων, της ανάλυσης σχεδιασμού ανάληψης του λόγου, της ανάλυσης πρωτοβουλίας και μιας νέας μεθόδου που σχεδιάστηκε ειδικά για τη μέτρηση της κατανόησης στην ανάλυση της αλληλεπίδρασης της αφηρημένης πληροφορίας. Καθώς οι υποθέσεις έχουν επιβραβευθεί από την ανάλυση των δεδομένων, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η έρευνα αυτή έχει επιτύχει τον κύριο στόχο της. Έχοντας δημιουργήσει και δοκιμάσει ένα θεωρητικό μοντέλο εγκληματολογικής μαρτυρίας ως αφηγηματικό είδος, τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας υποδηλώνουν ότι παράμετροι που συνιστούν αφηγηματικές μαρτυρίες από την αλληλεπίδραση στις δικαστικές αίθουσες αντιπροσωπεύουν ένα μοναδικό αφηγηματικό είδος νομικού λόγου.
Αξιολόγηση προγραμμάτων ανοικτής εκπαίδευσης και προτάσεις για το σχεδιασμό τους
Authors: Βαβούρας Θεόδωρος
Published: September 2021

Τα προγράμματα ανοικτής μάθησης μέσω διαδικτύου τα τελευταία χρόνια έχουν μία εκρηκτική ανάπτυξη. Η αρχή έγινε με τους Ανοικτούς Εκπαιδευτικούς Πόρους και πλέον τα Μαζικά Ανοικτά Διαδικτυακά Μαθήματα (MOOC) απαριθμούν χιλιάδες τίτλους μαθημάτων και εκατομμύρια μαθητές σε όλο τον κόσμο. Στην παρούσα εργασία γίνεται αξιολόγηση των προγραμμάτων MOOC, η αξιολόγηση αφορά δύο βασικούς γνωστικούς παράγοντες, ως προς τα κίνητρα και τα εμπόδια σε όλη τη διαδικασία της εμπλοκής των μαθητευομένων. Η αξιολόγηση γίνεται σε βάθος των δύο γνωστικών παραγόντων και με βάση συγκεκριμένα κριτήρια. Η ανάλυση των ευρημάτων ανέδειξε τα πιο σημαντικά κίνητρα και εμπόδια των μαθητευομένων. Η μαθηματική και στατιστική επεξεργασία των δεδομένων έδωσε τον Τελικό Δείκτη Πρόθεσης που συσχετίζεται με την πρόθεση του μαθητή να ολοκληρώσει ή όχι τα μαθήματα. Τέλος, προτείνονται δομικές αλλαγές στη σχεδίαση των προγραμμάτων ανοικτής μάθησης ώστε να μεγιστοποιείται η εμπλοκή με τα μαθήματα σε όλη τη διαδικασία της μάθησης.
Γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί στη Μεσόγειο και αντιμετώπιση της ανόδου του πολιτικού Ισλάμ
Authors: Κυριακίδης Κλεάνθης
Published: September 2021

Μέσω ποσοτικής και ποιοτικής ανάλυσης, περιπτωσιολογικών περιπτώσεων και πρωτογενούς έρευνας, καταδεικνύονται οι τρόποι αντιμετώπισης της ανόδου του Πολιτικού Ισλάμ, ειδικότερα για την χώρα μας αλλά και ευρύτερα για την ΕΕ, λαμβανομένης υπόψη της παρούσας γεωπολιτικής κατάστασης, των περιφερειακών ανταγωνισμών και των εξελίξεων στην Μεσόγειο και στην ευρύτερη Μέση Ανατολή μετά τις Αραβικές εξεγέρσεις. Συγκεκριμένα καταδεικνύονται τα ακόλουθα: -Οι παρανοήσεις σχετικά με το Ισλάμ, οι πλείστες ομοιότητες αλλά και οι ουσιώδεις διαφορές με τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό και αληθινή έννοια του όρου τζιχάντ (εξήγηση των διαφορών μεταξύ «μεγάλης» και «μικρής» τζιχάντ).-Πότε οι αντιδράσεις, οι πόλεμοι, οι αντιστάσεις, ακόμα και η ίδια η τρομοκρατία, είναι πράγματι σχετιζόμενη με το Πολιτικό Ισλάμ ή απλά το χρησιμοποιεί για συσπείρωση την στιγμή που αφορά κατά βάση σε εθνικές διεκδικήσεις ή προσωπικές φιλοδοξίες. -Η πιθανότητα, δυνατότητα και οι τρόποι αντίδρασης σε περίπτωση ίδρυσης ισλαμικού κόμματος στη χώρα μας (η έρευνα έδειξε ότι ο μέσος Έλληνας θεωρεί δεδομένο ότι στο μέλλον θα τον απασχολήσει η ίδρυση ενός ισλαμικού κόμματος και είναι κάθετα αντίθετος σε αυτό).-Η ευρύτερη αντιμετώπιση του Πολιτικού Ισλάμ μετά από συγκριτική ανάλυση από την παγκόσμια βιβλιογραφία των επιλογών της καταδίωξης και του κατευνασμού του, τόσο για την Ελλάδα, όσο και για την Ευρωπαϊκή Ένωση, με τελική πρόταση την υιοθέτηση ενός στρατηγικού πλαισίου. -Οι λόγοι για τους οποίους το Πολιτικό Ισλάμ αποτέλεσε την βασική αιτία για δημιουργία νέων συμμαχιών στο πλαίσιο των γεωπολιτικών ανταγωνισμών στη Μεσόγειο και η διερεύνηση της βιωσιμότητας/ χρησιμότητάς τους. -Ανάλυση/ επεξήγηση της τάσης «ισλαμοποίησης» της Τουρκίας και της εργαλειακής χρησιμοποίησης του Ισλάμ από τον πρόεδρο Ερντογάν. -Ανάλυση της περιρρέουσας ισλαμοφοβίας με έμφαση στην Ελλάδα (παρότι η ισλαμική τρομοκρατία ούτε έχει κτυπήσει την χώρα μας, ούτε έχει χρησιμοποιήσει ως όχημα - με εξαίρεση έναν τρομοκράτη - τις μεταναστευτικές ροές), με προτεινόμενο πλαίσιο διαχείρισης τόσο των μουσουλμάνων της ελληνικής μειονότητας στη Θράκη, όσο και των μεταναστών και προσφύγων. -Ανάλυση της μεγαλύτερης πρόκλησης ασφαλείας, που δημιουργεί η άνοδος του Πολιτικού Ισλάμ, εξαιτίας της παράτυπης μετανάστευσης και των προσφυγικών ροών και την εκμετάλλευσή του φαινομένου από κόμματα της άκρας δεξιάς και του ευρωσκεπτικισμού σε όλη την ΕΕ.-Ανάλυση του τρόπου που αντιμετωπίζει ο μέσος Έλληνας τους μουσουλμάνους που διαβιούν στη χώρα μας (ημεδαπούς και αλλοδαπούς). -Ανάλυση των ευκαιριών και όχι μόνο των απειλών που δημιουργεί η άνοδος του Πολιτικού Ισλάμ.
Μελέτη των φαινοτυπικών αλλαγών κυττάρων του νεφρικού παρεγχύματος κατά την ανάπτυξη της νεφρικής ίνωσης
Authors: Ρίζου Μυρτώ
Published: September 2021

Η Χρόνια Νεφρική Νόσος, το τελικό αποτέλεσμα των περισσότερων νεφρικών και ορισμένων συστηματικών παθήσεων, είναι μια κατάσταση στην οποία υπάρχει έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας οφειλόμενη κυρίως στην ίνωση. Κατά την ανάπτυξη της νεφρικής ίνωσης, η calreticulin, μια πολυλειτουργική πρωτεΐνη-συνοδός του ενδοπλασματικού δικτύου υπερεκφράζεται στα σωληναριακά επιθηλιακά κύτταρα του νεφρού τόσο in vitro όσο και in vivo. Η πρωτεωμική ανάλυση σε κυτταρική σειρά σωληναριακών επιθηλιακών κυττάρων που υπερεκφράζουν calreticulin οδήγησε στην ταυτοποίηση της οικογένειας των 14-3-3 πρωτεϊνών. Η έκφραση της πλειοψηφίας των μελών της οικογένειας αυτής βρέθηκε αυξημένη σε τρία διαφορετικά ζωικά πρότυπα νεφρικών παθήσεων: το μοντέλο της μονόπλευρης ουρητηρικής απόφραξης, το μοντέλο της χορήγησης νεφροτοξικού ορού και το μοντέλο της ισχαιμίας-επαναιμάτωσης. Σε όλα τα μοντέλα, η ισομορφή 14-3-3σ (γνωστή και ως stratifin) είχε την μεγαλύτερη υπερέκφραση. Καθώς σε όλα τα μοντέλα που μελετήθηκαν η υποξία είναι κοινός παρανομαστής δείξαμε ότι ο επαγόμενος από την υποξία μεταγραφικός παράγοντας HIF1α προσδένεται στον υποκινητή του γονιδίου 14-3-3σ in vivo. Τέλος, αξιολογήσαμε την έκφραση της οικογένειας των 14-3-3 πρωτεϊνών καθώς και της ισομορφης 14-3-3σ σε βιοψίες από ασθενείς με σπειραματονεφριτιδες ποικίλης αιτιολογίας. Τα αποτελέσματα αυτά υποδεικνύουν εμπλοκή της 14-3-3σ στην νεφρική παθολογία και παρέχουν για πρώτη φορά στοιχεία ότι η υποξία μπορεί να είναι υπεύθυνη για την αλλαγή στην έκφρασή της.
Επίδραση του ζολεδρονικού οξέος σε οστικές μεταστάσεις πρωτοπαθούς καρκίνου του πνεύμονα
Authors: Τρέμμας Ιωάννης
Published: September 2021

Εισαγωγή: Πρόσφατες μελέτες έχουν τεκμηριώσει την αποτελεσματικότητα της χορήγησης των διφωσφωνικών στην αντιμετώπιση των οστικών μεταστάσεων σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. Σκοπός: Η μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση του πιθανού οφέλους της χορήγησης ζολενδρονικού οξέος (ZOL) σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα όσον αφορά τις οστικές αλλοιώσεις. Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 160 ασθενείς με στάδιο IIIB-IV, μικροκυτταρικού ή μη μικροκυτταρικού τύπου Ca πνεύμονα, με ή χωρίς οστικές μεταστάσεις. Oι ασθενείς χωρίστηκαν σε 4 ομάδες των 40 ατόμων ως εξής: 1η ομάδα: ασθενείς με οστικές μεταστάσεις στους οποίους χορηγήθηκε ζολεδρονικο, 2η ομάδα = ασθενείς με οστικές μεταστάσεις στους οποίους δεν χορηγήθηκε ζολεδρονικο, 3η ομάδα = ασθενείς χωρίς οστικές μεταστάσεις στους οποίους χορηγήθηκε ζολεδρονικο, 4η ομάδα = ασθενείς χωρίς οστικές μεταστάσεις στους οποίους δεν χορηγήθηκε ζολεδρονικο. Στην 1η και 3η ομάδα χορηγήθηκε ενδοφλεβίως 4 mg i.v. Ζολεδρονικο, σε μία δόση με ρυθμό άνω των 15 λεπτών, αρχικά κάθε 28 ημέρες κατά τη χημειοθεραπεία, ενώ μετά το πέρας της χημειοθεραπείας ανά 21 ημέρες σαν θεραπεία συντήρησης. Σε όλους τους ασθενείς διενεργήθηκαν εργαστηριακές εξετάσεις για τη μέτρηση των τιμών οστεοπροτεγερίνης, οστεοκαλσίνης, RANK και RANKL. Αποτελέσματα: Η χορήγηση ZOL συσχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης νέων οστικών μεταστάσεων σε ασθενείς με και χωρίς προηγούμενο ιστορικό προηγούμενων οστικών αλλοιώσεων (1η και 3η ομάδα) συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν έλαβαν ZOL (2η και 4η ομάδα). Στους ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε ZOL καταγράφτηκε μείωση του RANKL, ενώ αντίθετη συμπεριφορά (αύξηση) παρατηρήθηκε στους ασθενείς που δεν έλαβαν ZOL. Αντίστροφα ευρήματα διαπιστώθηκαν για την οστεοπροτεγερίνη και την οστεοκαλσίνη. Συμπεράσματα: Τα ευρήματα της μελέτης επιβεβαίωσαν την αποτελεσματικότητα της θεραπευτικής αντιμετώπισης του καρκίνου του πνεύμονα με ζολενδρονικό οξύ όσον αφορά τον περιορισμό της επίπτωσης και τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης οστικών μεταστάσεων σε αυτούς τους ασθενείς.
Συνδυαστική αποτίμηση της διακινδύνευσης και της αναταξιμότητας οδικών δικτύων έναντι ισχυρών σεισμών ως βάση λήψης αποφάσεων
Authors: Κοιλανίτης Ιωάννης
Published: September 2021

Ένας ισχυρός σεισμός μπορεί να προκαλέσει σημαντικές δομικές βλάβες στα τεχνικά έργα του οδικού δικτύου της πληγείσας περιοχής καθώς και ολισθήσεις των φυσικών ή τεχνιτών πρανών από τα οποία διέρχεται το δίκτυο. Οι πιο πάνω βλάβες σχετίζονται με ένα κόστος επισκευής ή αλλιώς με τις άμεσες σεισμικές απώλειες ενώ παράλληλα οδηγούν με τη σειρά τους σε παρατεταμένη υπολειτουργία του δικτύου και σε σημαντικές έμμεσες απώλειες. Οι τελευταίες είναι αναπόφευκτα συνδεδεμένες και με τις κοινωνικοοικονομικές δομές καθώς και την εκτεταμένη εξάρτηση της καθημερινότητας των πολιτών από την εύρυθμη λειτουργία των οδικών δικτύων. Κατά συνέπεια, η ανάλυση της σεισμικής διακινδύνευσης του οδικού μιας περιοχής που έχει ως αντικείμενο την εκτίμηση των άμεσων και έμμεσων απωλειών αποτελεί βασικό εργαλείο για τον προσεισμικό σχεδιασμό και προετοιμασία της πολιτείας έναντι μελλοντικών σεισμών. Μία έννοια άμεσα συναρτημένη με τη σεισμική διακινδύνευση ενός οδικού δικτύου είναι η “αναταξιμότητα” (resilience) η οποία ορίζεται ως δυνατότητά του δικτύου να προσαρμόζεται και να ανακάμπτει μετά από μία φυσική καταστροφή. Η διατριβή αυτή λαμβάνει υπόψη της τα παραπάνω ζητήματα και προτείνει μία ολοκληρωμένη μεθοδολογία για τη συνδυαστική αποτίμηση της σεισμικής διακινδύνευσης και της αναταξιμότητας ενός οδικού δικτύου μέσω του υπολογισμού μιας σειράς ποσοτικών και ποιοτικών δεικτών αντίστοιχα. Προκειμένου να εκφραστεί η πολυδιάστατη φύση των απωλειών εισάγονται νέοι δείκτες που αποτιμώνται στις διάφορες φάσεις της περιόδου αποκατάστασης που ακολουθεί μετά από έναν ισχυρό σεισμό με βάση την ευρύτερη σεισμική επικινδυνότητα, την τρωτότητα των τεχνικών έργων και πρανών του δικτύου, καθώς και τη σχέση μεταξύ βλαβών και μετασεισμικής λειτουργικότητας. Οι δείκτες αυτοί αξιοποιούνται για τον εντοπισμό των πιο καθοριστικών στοιχείων του δικτύου σε όρους σεισμικής διακινδύνευσης και αναταξιμότητας και εν τέλει για την καλύτερη αξιοποίηση της διαθέσιμης αναταξιμότητας του δικτύου μέσω της τροποποίησης της διαδικασίας αποκατάστασης. Η παραπάνω μεθοδολογία επεκτείνεται για την επιλογή του βέλτιστου, μεταξύ των πολλών εναλλακτικών, σχήματος προσεισμικής ενίσχυσης των στοιχείων του δικτύου.
Οι ρωμαϊκοί αμφορείς της Δήλου και το εμπόριο του κρασιού στην ύστερη ελληνιστική εποχή
Authors: Ράπτη Ελένη
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή περιλαμβάνει τη μελέτη των ρωμαϊκών αμφορέων και οστράκων που έχουν ανακαλυφθεί στη Δήλο, καθώς και την ιστορία του εμπορίου του οίνου στην ανατολική Μεσόγειο κατά την ύστερη ελληνιστική εποχή, όταν η ρωμαϊκή αυτοκρατορία κυριάρχησε και το ιταλικό εμπόριο άκμασε, με τη δημιουργία της Ρωμαϊκής Συνοικίας, της Ιταλικής Αγοράς και πληθώρας μνημείων και οικιών. Τα αρχαιολογικά ευρήματα δηλώνουν τη δυναμική παρουσία των Ρωμαίων ήδη από τα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ. έως και το 69 π.Χ., όταν η νήσος καταστράφηκε από τους πειρατές του Αθηνόδωρου.Η ανακήρυξη από τους Ρωμαίους του λιμανιού της Δήλου ως ελεύθερου από δασμούς, σε συνδυασμό με την καταστροφή της Κορίνθου (146 π.Χ.), είχε ως αποτέλεσμα την ανάδειξη της Δήλου ως του μεγαλύτερου διαμετακομιστικού κέντρου προϊόντων του Αιγαίου και ενός από τα σημαντικότερα της αν. Μεσογείου.Η ύπαρξη μεγάλου αριθμού ρωμαϊκών αμφορέων και οστράκων (ενσφράγιστες λαβές, χείλη κ.λπ.) μαρτυρούν τη σημαντική παρουσία της ρωμαϊκής κοινότητας στο νησί και τις προτιμήσεις της σε προϊόντα που προέρχονταν κυρίως από τις περιοχές της Ιταλίας και τις δαλματικές ακτές, περιορίζοντας έτσι τη διακίνηση των περίφημων ελληνικών οίνων.Από τα αναλυτικά αποτελέσματα του περιεχομένου των πέντε τύπων αμφορέων (Lamb.2, Dressel 1a, b, c, Dressel 2-4, Brindisi και Greco-Italic) που εξετάζουμε σε αυτήν τη μελέτη, διαπιστώθηκε ότι το περιεχόμενό τους ήταν κυρίως οίνος και σε κάποιες περιπτώσεις λάδι ή γάρος.
Διαστάσεις ψυχοκοινωνικής προσαρμογής μαθητών Γυμνασίου και η σχέση τους με το σχολικό κλίμα και τις σύγχρονες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες στην Ελλάδα
Authors: Στασινού Βασιλική
Published: September 2021

Η μελέτη των παραγόντων που σχετίζονται με την ψυχοκοινωνική προσαρμογή των παιδιών και των εφήβων, έχει προκαλέσει τις τελευταίες δεκαετίες το ερευνητικό ενδιαφέρον των μελετητών στο χώρο της σχολικής ψυχολογίας. Οι σύγχρονες θεωρητικές προσεγγίσεις εστιάζουν στη διαμόρφωση ενός θετικού κλίματος στο σχολείο που θα προάγει τόσο τη μαθησιακή διαδικασία όσο και τη προσαρμογή των μαθητών στη σχολική ζωή, αλλά, και στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, οι οποίες λαμβάνουν χώρα τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, γίνεται όλο και πιο επιτακτική η ανάγκη να διερευνηθούν οι παράγοντες που συμβάλουν στη θετική ψυχοκοινωνική προσαρμογή του ατόμου.Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση ατομικών και συστημικών παραγόντων αναφορικά με την ψυχοκοινωνική προσαρμογή, το σχολικό κλίμα και πώς αυτά σχετίζονται με δημογραφικά χαρακτηριστικά και δεδομένα σχετικά με τις επιπτώσεις της οικονομικής δυσχέρειας, καλύπτοντας μέρος ενός ερευνητικού κενού στον ελλαδικό χώρο.Το δείγμα αποτέλεσαν 746 έφηβοι μαθητές της Α, Β και Γ Γυμνασίου από σχολεία της ευρύτερης περιοχής των Αθηνών. Στους έφηβους συμμετέχοντες χορηγήθηκαν ερωτηματολόγια που διερευνούσαν το επίπεδο της ψυχοκοινωνικής τους επάρκειας, την υποκειμενική αίσθηση ευεξίας, τις αντιλήψεις τους για τις ψυχολογικές, εκπαιδευτικές και οργανωτικές διαστάσεις του σχολικού κλίματος και τις πιθανές δυσκολίες που συνδέονται με την οικονομική δυσχέρεια όπως τη βιώνουν στο οικογενειακό και στο σχολικό πλαίσιο. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι, σύμφωνα με τις αντιλήψεις των μαθητών, η οικονομική δυσχέρεια φαίνεται να σχετίζεται με την ψυχοκοινωνική τους προσαρμογή. Παρ’ όλα αυτά, οι εν λόγω δυσκολίες δεν προβλέπουν το σχολικό κλίμα, το οποίο έχει μία θετική επίδραση πάνω στην κοινωνική και συναισθηματική προσαρμογή των μαθητών. Επιπλέον, φαίνεται να αμβλύνει τις αντιξοότητες στη σχολική ζωή που απορρέουν από την οικονομική δυσχέρεια. Τα ευρήματα της εν λόγω έρευνας αναδεικνύουν το ρόλο του σχολείου ως προστατευτικού παράγοντα στη ζωή των μαθητών που δύναται να προάγει την ψυχοκοινωνική τους προσαρμογή εν μέσω δύσκολων κοινωνικοοικονομικών συνθηκών. Επιπλέον, συζητούνται και προτείνονται κατευθυντήριες γραμμές για την προαγωγή της ψυχικής υγείας των παιδιών και των εφήβων και του θετικού σχολικού κλίματος, οι οποίες μπορούν να αξιοποιηθούν τόσο από ειδικούς όσο και από εκπαιδευτικούς για την ανάπτυξη προγραμμάτων πρόληψης και παρέμβασης στη σχολική κοινότητα.
Novel insights into the role of nitric oxide and hydrogen sulfide in myocardial protection
Authors: Μπιμπλή Σοφία-Ίρις
Published: September 2021

Σκοπός: Να διερευνήσουμε το ρόλο των ενδογενών παραγόμενων και εξωγενώς χορηγούμενων αέριων διαβιβαστών, NO και H₂S, i) στη παθοφυσιολογία του εμφράγματος του μυοκαρδίου, ii) στην ικανότητά τους να μιμούνται το PostC και iii) το φυσιολογικό τους ρόλο στο κάπνισμα. Οι σκοποί προσεγγίστηκαν με την διενέργεια τεσσάρων διακριτών μελετών. Μέθοδοι και Αποτελέσματα: Στην πρώτη μελέτη η επαγωγή οξειδωτικού στρες σε καρδιομυοκύτταρα ή η in vivo επαγωγή εμφράγματος του μυοκαρδίου ενεργοποίησε την PYK2 και φωσφορυλίωσε την eNOS τόσο στην ανασταλτική Y656 όσο και στη θέση ενεργοποίησης S1176. Με δοκιμασίες ενεργότητας η θέση Y657 αποδείχθηκε κυρίαρχη σε σχέση με τη θέση S1176. Η φαρμακολογική αναστολή της PYK2 ανέστρεψε την αναστολή, της eNOS και μείωσε την έκταση του εμφράγματος στους μύες άγριου τύπου, αλλά όχι στους eNOS KO μύες. Στη δεύτερη και τρίτη μελέτη η χορήγηση Νιτρογλυκερίνης και NaHS μείωσαν την έκταση του εμφράγματος σε in vivo κονίκλους. Ωστόσο η μοριακή σηματοδότηση των δύο μορίων διαφοροποιήθηκε. Η καρδιοπροστατευτική δράση της νιτρογλυκερίνης ανατράπηκε κατόπιν αναστολής των PI3K και NOS ενώ η χορήγησή της δε μείωσε την έκταση του εμφράγματος σε μύες eNOS KO. Επιπρόσθετα, η Νιτρογλυκερίνη δεν αύξησε τα επίπεδα του καρδιακού cGMP ενώ η αναστολή της PKG δεν ανέτρεψε την προστατευτική της δράση. Μηχανιστικά, η Νιτρογλυκερίνη προστάτευσε μέσω ενός εξαρτώμενου από την CypD τρόπου καθώς δεν οδήγησε σε επιπρόσθετη προστασία σε CypD KO μύες. Ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός ότι η δράση της σχετίστηκε με μία εξαρτώμενη από την eNOS μείωση του νιτρο-οξειδωτικού στρες. Αντίθετα η αναστολή των NOS δεν επηρέασε την ευεργετική δράση του NaHS στην ομάδα των κονίκλων, ωστόσο, στους μύες η γενετική ή φαρμακολογική αναστολή της eNOS ανέτρεψε τη δράση του NaHS. Το NaHS αύξησε τα καρδιακά επίπεδα του cGMP και η αναστολή της PKG ανέστρεψε την προστατευτική του δράση. Επιπρόσθετα, το NaHS ενεργοποίησε τη φωσφολαμβάνη (PLN), με τρόπο εξαρτώμενο από την PKG και δεν μείωσε την έκταση του εμφράγματος σε μύες PLN KO. Στην τέταρτη μελέτη η έκθεση μυών σε καπνό τσιγάρου αύξησε την αρτηριακή πίεση και ενεργοποίησε το μονοπάτι NOS/sGC/cGMP ενώ μείωσε την έκφραση των ενζύμων που παράγουν H2S. Η έκθεση στο κάπνισμα δεν αύξησε την έκταση του εμφράγματος σε σχέση με την ομάδα έκθεσης σε αέρα δωματίου. Η εφαρμογή του PreC αλλά όχι του PostC ήταν αποτελεσματική στους μύες υπό έκθεση σε καπνό τσιγάρου. Το PreC διατήρησε την καρδιοπροστατευτική του δράση καθώς δεν επηρέασε την σηματοδότηση επιβίωσης σε αντίθεση με το PostC. Συμπεράσματα: i) η PYK2 αποτελεί κυρίαρχο ρυθμιστή της eNOS στο έμφραγμα του μυοκαρδίου; ii) Η εξωγενής χορήγηση δοτών ΝΟ και H₂S μειώνει την έκταση του εμφράγματος. Οι δύο αέριοι διαβιβαστές λειτουργούν με διακριτό μοριακό μηχανισμό, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν την καρδιακή μιτοχονδριακή ακεραιότητα και iii) Το κάπνισμα αποτελεί μία νέα συννοσυρότητα η οποία αναστέλλει την ευεργετική δράση του PostC στο μυοκάρδιο επιδρώντας στα σηματοδοτικά μονοπάτια διάσωσης.
Συμβολή των μονάδων αιμοδοσίας στη δωρεά σώματος για ερευνητικούς και διδακτικούς σκοπούς
Authors: Κωστορρίζος Αριστείδης
Published: September 2021

Η ανατομή των πτωμάτων είχε θεμέλιο ρόλο στη διδασκαλία και την κατανόηση της ανατομίας. Η δωρεά σώματος «μετά θάνατον» που έχει κάνει ο δωρητής ενώ βρίσκεται εν ζωή, είναι μία σημαντική πηγή πτωμάτων και δίνει την ευκαιρία να γίνει έρευνα και εκπαιδευτική δραστηριότητα στην ιατρική και ειδικότερα στη χειρουργική. Το αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι να καθορίσει την νοοτροπία και τις προοπτικές σχετικά με τη δωρεά σώματος σε αιμοδότες και ηλικιωμένους που ζούσαν σε οίκους ευγηρίας. Τα αποτελέσματα αυτά είναι υψίστης σημασίας προκειμένου να τονισθεί η δωρεά σώματος, οι αντιλήψεις περί αυτής και οι υποκειμενικοί παράγοντες που την επηρεάζουν. Σχετικά με την αντίληψη της δωρεάς σώματος μεταξύ των αιμοδοτών και των ηλικιωμένων, ο πιο κοινός λόγος είναι για να συνεισφέρει κανείς στην έρευνα, ενώ στην άρνηση για δωρεά είναι η έλλειψη πληροφόρησης η οποία ακολουθείται από προσωπικούς λόγους. Οι αιμοδότες παρουσίαζαν περισσότερο ενδιαφέρον για τη δωρεά σώματος προκειμένου να βοηθήσουν την έρευνα ή ακόμα και για προσωπικούς λόγους και οι πιο ηλικιωμένοι από τους αιμοδότες ήταν αυτοί που αρνούνταν τη δωρεά για προσωπικούς λόγους. Στους αιμοδότες, αυτοί που απαντούσαν ότι η αιμοδοσία και η δωρεά σώματος είναι ταυτόσημες έννοιες ήταν πιο νέοι, ενώ στην ομάδα των ηλικιωμένων από τους τους οίκους ευγηρίας ήταν οι μεγαλύτεροι σε ηλικία. Η αναλογία των αιμοδοτών που θεωρούν τη δωρεά σώματος ίδια με την αιμοδοσία είναι υψηλότερη σε μορφωμένα άτομα. Υπάρχει ανάγκη σωστά οργανωμένων προγραμμάτων δωρεάς σώματος. Κατευθύνοντας το κοινό σε αυτή την πρακτική είναι υψίστης ηθικής σημασίας και ιατρικής αξίας, αφού αυτή η τόσο σημαντική διάδοση της ιδέας της δωρεάς σώματος είναι πράξη αλτρουισμού που πρέπει να εξαπλωθεί σε παγκόσμιο επίπεδο.
Μελέτη εφαρμογής της κοστολόγησης δραστηριοτήτων στον τομέα των υπηρεσιών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων
Authors: Καραγιώργος Αλκιβιάδης
Published: September 2021

Τα τελευταία χρόνια, η ανάπτυξη του εκπαιδευτικού τομέα ώθησε τα ιδρύματα που δραστηριοποιούνται σε αυτόν να δώσουν προτεραιότητα στις βελτιώσεις στη χρήση της διοικητικής λογιστικής και της στρατηγικής κόστους. Αυτή η νέα εποχή έφερε την εφαρμογή τεχνικών διοίκησης και στρατηγικής στα εκπαιδευτικά ιδρύματα καθώς ευνοείται η υιοθέτηση κοστολογικών και διοικητικών εργαλείων, όπως η κοστολόγηση βάσει δραστηριοτήτων (ABC), για τον έλεγχο, τη διαχείριση και τη μείωση του κόστους. Η ABC έχει τη δυνατότητα να υποστηρίξει δημόσια και ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα που ακολουθούν πολιτικές ανάπτυξης της ανταγωνιστικότητας και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν καλύτερα τους πόρους τους.Η έρευνα αυτή στοχεύει στον εντοπισμό των διοικητικών και επιχειρησιακών παραγόντων που υποστηρίζουν ή εμποδίζουν την εφαρμογή ενός συστήματος ABC στα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τη δυνατότητα να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα και ανταγωνιστικότητά τους. Το προτεινόμενο θεωρητικό μοντέλο δοκιμάστηκε εμπειρικά για τον προσδιορισμό των σχέσεων μεταξύ της διοίκησης, του λογιστικού τμήματος, των επιλεγμένων διαδικασιών κόστους που χρησιμοποιούνται, της μεταδοσιμότητας των κοστολογικών ή συναφών πληροφοριών και της αντιληπτής από τον οργανισμό ανταγωνιστικότητας βασισμένη σε κοστολογικές στρατηγικές. Η επισκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας και οι μελέτες περίπτωσης που εξετάστηκαν σχετικά με την εφαρμογή της ABC σε εκπαιδευτικά ιδρύματα, μαζί με την διεξαγωγή συνεντεύξεων από εμπειρογνώμονες επέτρεψαν τη δημιουργία μιας κλίμακας ερωτήσεων που προσμετρούν την ικανότητα ενός εκπαιδευτικού οργανισμού να εξελίξει την στρατηγική κόστους που χρησιμοποιεί και να εξετάσει την πιθανή διαμόρφωση μιας στρατηγικής χρησιμοποιώντας ως βασική μέθοδο την ABC.Τα ευρήματα της έρευνας υποδεικνύουν τη σημασία απόκτησης αξιόπιστων δεδομένων κόστους, του ρόλου του λογιστικού τμήματος όσον αφορά τη μεταβίβασή τους και την οργανωτική δομή του ιδρύματος ως προς την ανταγωνιστικότητά του. Η έρευνα αυτή αποδεικνύει τη σημασία του λογιστικού τμήματος, της διοίκησης και της μεταξύ τους συνεργασίας. Επιπλέον ο αντίκτυπος της ανάγκης αναμόρφωσης ενός εκπαιδευτικού οργανισμού όσον αφορά τους εσωτερικούς διαύλους μετάδοσης των πληροφοριών βρέθηκε ως ζωτικής σημασίας παράγοντας για την ανταγωνιστικότητα και βελτίωση του εκάστοτε ιδρύματος. Τέλος, η ανάγκη για κοστολογικά στοιχεία οδήγησε την έρευνα αυτή στο συμπέρασμα ότι η συγκεκριμένες πληροφορίες μπορούν να ανακτηθούν ευκολότερα μέσω της ABC. Η χρησιμότητα των πηλοφοριών αυτών στην βελτίωση κοστολογικής στρατηγικής ενός εκπαιδευτικού οργανισμού μπορούν να λειτουργήσουν ως επιτρεπτικοί παράγοντες εφαρμογής της ABC, ενώ η εισαγωγή αυτών των αλλαγών στη στρατηγική κόστους θα οδηγήσει σε σημαντικές βελτιώσεις σχετιζόμενες με την ανταγωνιστικότητα.
Το νευρωνικό δίκτυο προσήμου για προβλήματα ελαχίστου χωρίς περιορισμούς
Authors: Μωραΐτης Μιχαήλ
Published: September 2021

Στην παρούσα Διατριβή εξετάζεται το δυναμικό σύστημα προσήμου για την επίλυση προβλημάτων ελαχιστοποίησης μιας συνεχώς διαφορίσιμης συνάρτησης f χωρίς περιορισμούς. Αυτό το δυναμικό σύστημα περιγράφεται από διαφορικές εξισώσεις με ασυνεχές δεξιό μέλος και, στην παρούσα Διατριβή, θεωρείται σαν αναδρομικού τύπου νευρωνικό δίκτυο το οποίο ονομάζουμε Νευρωνικό Δίκτυο Προσήμου. Αποδεικνύουμε πρώτα ότι οι λύσεις του Νευρωνικού Δικτύου Προσήμου συγκλίνουν ασυμπτωτικά, κάνοντας χρήση της θεωρίας Filippov, και στη συνέχεια ότι συγκλίνουν σε πεπερασμένο χρόνο. Εξάγεται ένα βελτιωμένο άνω φράγμα για τον χρόνο σύγκλισης.Μία πρώτη συνεισφορά της παρούσης Διατριβής είναι ο λεπτομερής υπολογισμός της απεικόνισης Filippov για το Νευρωνικό Δίκτυο Προσήμου στην γενική περίπτωση, δηλαδή χωρίς περιοριστικές υποθέσεις για την συνάρτηση f που ελαχιστοποιείται. Η σύγκλιση των λύσεων του Νευρωνικού Δικτύου Προσήμου σε στάσιμα σημεία της f αποδεικνύεται χρησιμοποιώντας τα συνήθη αποτελέσματα, δηλαδή μια γενικευμένη μορφή του θεωρήματος LaSalle. Στη συνέχεια, προκειμένου να αποδειχθεί η σύγκλιση πεπερασμένου χρόνου, επεκτείνονται τα γνωστά σχετικά αποτελέσματα έτσι ώστε να μπορούν να εφαρμοσθούν στο Νευρωνικό Δίκτυο Προσήμου. Τέλος προτείνεται μια πρωτότυπη αποδεικτική διαδικασία για την απόδειξη σύγκλισης πεπερασμένου χρόνου η οποία (i) χαλαρώνει τις απαιτούμενες υποθέσεις για την συνάρτηση f, και (ii) βελτιώνει το άνω φράγμα για τον χρόνο σύγκλισης.Τα αποτελέσματα αριθμητικών πειραμάτων επιβεβαιώνουν τόσο την αποτελεσματικότητα όσο και την σύγκλιση πεπερασμένου χρόνου του Νευρωνικού Δικτύου Προσήμου.
Προσδιορισμός μέσου μήκους τελομεριδίων και δραστηριότητα της τελομεράσης στα κύτταρα περιφερικού αίματος ασθενών με β-χρόνια λεμφική λευχαιμία
Authors: Τσιλίκα Αρετή
Published: September 2021

Η σταδιακή αύξηση των λευχαιμικών κυττάρων στη Β-ΧΛΛ δεν είναι προϊόν αυξημένουρυθμού πολλαπλασιασμού, αλλά είναι κυρίως αποτέλεσμα της μακράς επιβίωσης αυτών,που οφείλεται στην αναστολή της φυσιολογικής διαδικασίας της απόπτωσης ή, όπως λέγε-ται, Προγραμματισμένος Κυτταρικός Θάνατος (ΠΚΘ).Η αναστολή της απόπτωσης δεν αποτελεί αυτόνομη ιδιότητα του λευχαιμικού κυττάρου,αλλά πιθανό να οφείλεται και στην συνεπικουρική δράση κυττάρων του μικροπεριβάλλο-ντος και των εξ αυτών παραγομένων κυτοκινών. Κυρίως, όμως, η απόπτωση (Π.Κ.Θ.)ρυθμίζεται από παράγοντες γνωστούς και αρκετά μελετημένους από διάφορες ερευνητικέςομάδες, όπως:α. Η οικογένεια των μορίων Bcl-2 αποτελείται από πρωτεΐνες των οποίων η κύριαλειτουργία τους είναι η ρύθμιση της απόπτωσης και μάλιστα με έντονη αντι-αποπτωτικήδράση.Στην έρευνά μας διαπιστώθηκε σημαντικά μεγαλύτερη έκφραση bcl2 και μικρότερη όψιμηαπόπτωση στους ασθενείς με Β-ΧΛΛ σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες p=0.0002 καιp=0.0003 αντίστοιχα ενώ για την πρώιμη απόπτωση δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντικήδιαφορά p = 0.1298.β. Πρόσφατα τα τελομερίδια και η τελομεράση, η οποία υπερ-εκφράζεται στα λευ-χαιμικά κύτταρα, έχουν εμπλακεί για τους ρόλους τους στη ρύθμιση της διάρκειας ζωής,της αναπαραγωγής και του Προγραμματισμένου Κυτταρικού Θανάτου. Η τελομεράσηαποκαθιστά το μήκος των τελομεριδίων που χάνεται σε κάθε κυτταρική διαίρεση και έτσιτα κύτταρα αποκτούν απεριόριστη ικανότητα κυτταρικών διαιρέσεων, όπως συμβαίνειστις νεοπλασίες, που είναι και η Β-ΧΛΛ.Στη δική μας εργασία το μέσο μήκος τελομεριδίων ασθενών πασχόντων από Β-ΧΛΛ ήτανσημαντικά μικρότερο σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες (P=0.0014).Η δραστηριότητα της τελομεράσης ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στους ασθενείς σε σχέσημε τους μάρτυρες ( P=0.0041).Στους πάσχοντες από Β-ΧΛΛ η λειτουργία της τελομεράσης είναι εντονώτατη, για να δια-τηρείται έτσι το μήκος των τελομεριδίων, που χάνεται σε κάθε κυτταρική διαίρεση, τοκύτταρο να μην οδηγείται στο θάνατο, ώστε να αυξάνεται ο αριθμός των λευχαιμικών κυτ-τάρων. Δεν διαπιστώθηκε συσχέτιση μεταξύ μήκους τελομεριδίων και τελομεράσης με ταστάδια της νόσου κατά Rai και Binet και μεταξύ του βαθμού απόπτωσης και δραστηριότη-τας τελομεράσης υποδηλώνοντας ότι άλλοι μηχανισμοί πιθανότατα προερχόμενοι από τομικροπεριβάλλον του νεοπλάσμαστος ευθύνονται για την αναστολή της απόπτωσης in vivo.
Μελέτη θραυστότητας δομικών λίθων ιστορικών μνημείων και αποτίμηση των αποτελεσμάτων υλικών στερέωσης
Authors: Χανακούλας Νικόλαος-Στυλιανός
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας έρευνας είναι η μελέτη θραυστότητας δομικών λίθων ιστορικών μνημείων, καθώς και η αποτίμηση υλικών στερέωσης. Ως εκ του τούτου, η έρευνα χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος πραγματοποιείται η μελέτη θραυστότητας δομικών λίθων. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν τέσσερις τύποι λίθων. Πιο συγκεκριμένα μάρμαρο και ασβεστόλιθος Μάνης, ο οποίος συναντάται σε διάφορα ιστορικά κτίρια όπως το Αρχοντικό των Μεδίκων και το Δημοτικό Κτίριο Οιτύλου, ψαμμιτικός ασβεστόλιθος Λευκωσίας από την Κύπρο, ο οποίος συναντάται σε ιστορικά κτίρια όπως η Δημοτική Αγορά Λεμεσού και τέλος πωρόλιθος Λευκωσίας από την Κύπρο, που συναντάται σε ιστορικά κτίρια όπως η ενορία της Χρυσαλινιώτισσας. Η αντοχή σε θραύση των δειγμάτων μαρμάρου και ασβεστόλιθου Μάνης υπολογίστηκε με τη διεξαγωγή πειραμάτων κάμψης τριών σημείων σε δείγματα με προϋπάρχουσες ρωγμές. Τα δείγματα αυτά ήταν πρισματικοί δοκοί, με εγκοπές στο κέντρο διαφόρων βαθών (σχήμα εγκοπής U). Για την μελέτη λήφθηκαν υπόψη το άνοιγμα της εγκοπής ή αλλιώς Crack Opening Displacement (COD), καθώς και ο Κρίσιμος Συντελεστής Εντάσεως των Τάσεων ή αλλιώς Critical Stress Intensity Factor (KIC) για τον Τρόπο Ι. Η έρευνα αποκάλυψε ότι η αντοχή σε θραύση παραμένει σταθερή όταν η αναλογία της εγκοπής σε σχέση με το ύψος του δείγματος υπερβαίνει το 0,2. Κατόπιν πραγματοποιήθηκαν δοκιμές θραύσης κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο στον ψαμμιτικό ασβεστόλιθο και πωρόλιθο Λευκωσίας, με μόνη διαφορά τις διαστάσεις στις εγκοπές, όπου είχαν το ίδιο πλάτος με το ύψος της ρωγμής. Η έρευνα αποκάλυψε ότι η αντοχή σε θραύση παραμένει η ίδια, πράγμα που υποδεικνύει ότι η αντοχή σε θραύση εξαρτάται κυρίως από το ύψος της εγκοπής και όχι τόσο από το πάχος της.Στα πλαίσια της παρούσας περιεκτικής μεθοδολογίας για την προσέγγιση των ιστορικών κτιρίων, στο δεύτερο και τελικό στάδιο της έρευνας πραγματοποιήθηκε μελέτη στο ιστορικό κτίριο «Αρχοντικό των Μεδίκων» της Μάνης, όπου έγινε περιγραφή του με μοντέλο πεπερασμένων στοιχείων. Για την περιγραφή πραγματοποιήθηκαν κάποιες επιπλέον δοκιμές στα δείγματα του πρώτου μέρος και πιο συγκεκριμένα αντοχής σε θλίψη για τον ασβεστόλιθο Μάνης αλλά και εφελκυσμού στο κονίαμα του κτιρίου. Στη συνέχεια έγινε έλεγχος της στατικής συμπεριφοράς του μοντέλου υπό την επίδραση σεισμικών δράσεων στην υπάρχουσα κατάστασή του αλλά και αποτιμώντας το με τρεις διαφορετικές προτάσεις αποκατάστασης με υλικά στερέωσης από ανόργανα υλικά (HAP) και αλκοξυσιλάνια (ES και TEOS), πάντα με τη βοήθεια του λογισμικού προγράμματος SAP2000 v18.2. 0 - Structural Analysis Program.
Αξιολόγηση μεθόδων εκτίμησης της επιδεκτικότητας σε εκδήλωση κατολίσθησης με την αξιοποίηση της γεωπληροφορικής
Authors: Πολυκρέτης Χρήστος
Published: September 2021

Η γνώση σχετικά με τη χωρική πιθανότητα εκδήλωσης ενός φυσικού κινδύνου είναι ιδιαιτέρως χρήσιμη για τον μετριασμό του, και την εκτίμηση του πλήθους των ενδεχόμενων ζημιών και απωλειών που μπορεί να προκαλέσει. Ωστόσο, η απόκτηση αυτής της γνώσης απαιτεί την αντιμετώπιση σημαντικών ζητημάτων, όπως είναι η ύπαρξη των πολύπλοκων σχέσεων μεταξύ των παραγόντων που σχετίζονται με την εκδήλωση ενός τέτοιου κινδύνου, η έλλειψη σχετικών δεδομένων, και η ενσωμάτωση των δυναμικών αλλαγών που λαμβάνουν χώρα στο περιβάλλον. Οι σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις στον επιστημονικό κλάδο των Γεωεπιστημών επιτρέπουν την προσομοίωση των φυσικών κινδύνων. Γι’ αυτό το λόγο, αξιοποιώντας τις δυνατότητες των βασισμένων στη Γεωπληροφορική τεχνολογιών (όπως Συστήματα Γεωγραφικών Πληροφοριών, Τηλεπισκόπηση, κ.ά.), η παρούσα διδακτορική διατριβή στοχεύει στη διαμόρφωση χωρικών προβλέψεων εκδήλωσης κατολισθήσεων. Οι επιδιωκόμενες προβλέψεις προέκυψαν από την εκτίμηση της επιδεκτικότητας σε εκδήλωση κατολίσθησης μέσω εμπειρικών αναλύσεων στον Ελληνικό χώρο. Στα πλαίσια αυτής της εκτίμησης, εξετάστηκε η επίδραση της μεταβολής της κλίμακας ανάλυσης στην απόδοση επιλεγμένων μοντέλων. Ένα σύνολο ποιοτικών, ποσοτικών και ενοποιημένων μοντέλων εφαρμόστηκε σε δύο διαφορετικές κλίμακες ανάλυσης (περιφερειακή και λεπτομερέστερη), και κατ’ επέκταση, σε δύο διαφορετικού μεγέθους περιοχές του Ελληνικού χώρου (σύστημα λεκανών απορροής της βόρειας Πελοποννήσου, και λεκάνη απορροής του ποταμού Σελινούντα, αντιστοίχως). Λόγω της διαφοράς της κλίμακας ανάλυσης, παρόμοια σύνολα δεδομένων κατολισθήσεων και αιτιολογικών παραγόντων συλλέχθηκαν τα οποία χαρακτηρίζονταν από διαφορετική χωρική ανάλυση (με μέγεθος ψηφίδας 90 και 20 μέτρα, αντιστοίχως). Η απόδοση των μοντέλων αξιολογήθηκε συγκριτικώς μέσω εξειδικευμένων μεθόδων επικύρωσης. Επιπλέον, για κάθε μια από τις δύο κλίμακες ανάλυσης, διερευνήθηκε η ύπαρξη χωρικής μη-στασιμότητας στις σχέσεις μεταξύ της εκδήλωσης κατολισθήσεων και των αναλυθέντων παραγόντων. Τέλος, η επίδραση που αναμένεται να έχει η επαλήθευση του «βέλτιστου» αποτελέσματος επιδεκτικότητας στα κοινωνικο-οικονομικά στοιχεία της περιοχής μελέτης στη λεπτομερέστερη κλίμακα ανάλυσης, εξετάστηκε μέσω της εκτίμησης της τρωτότητας σε εκδήλωση κατολίσθησης.
Επίδραση του χλωριδικού πλούτου και της εδαφικής υγρασίας στις κοινότητες των αρθροπόδων σε πειραματικές και φυσικές μεσογειακές χορτολιβαδικές κοινότητες
Authors: Γιαννέλλη Μαρία
Published: September 2021

Στα χερσαία οικοσυστήματα δυνάμεις «από τη κορυφή προς τη βάση» αλλά και «από τη βάση προς τη κορυφή» συνυπάρχουν ρυθμίζοντας τη δυναμική των πληθυσμών φυτών και ζώων. Οι ισορροπίες των δυνάμεων μοιάζουν ιδιαίτερα εύθραυστες εν όψει της επικείμενης κλιματικής αλλαγής, η οποία, εκτός των άλλων, προβλέπεται να οδηγήσει σε μεγάλες απώλειες ειδών καθώς και σε υπερθέρμανση του πλανήτη και συνεπώς μείωση της διαθεσιμότητας του νερού. Στη παρούσα πειραματική μελέτη, εξετάστηκαν α) η επίδραση παραμέτρων της φυτικής ποικιλότητας, της παραγωγικότητας και της δομής πειραματικών φυτοκοινοτήτων πάνω στις αφθονίες των αρθροπόδων και β) η επίδραση της μεταβολής της εδαφικής υγρασίας στις αφθονίες των αρθροπόδων καθώς και οι εποχικές διακυμάνσεις των πληθυσμών των αρθροπόδων σε φυσικές φυτοκοινότητες. Χρησιμοποιήθηκαν παγίδες εδάφους και η συσκευή αναρρόφησης για τη δειγματοληψία των αρθροπόδων και οι μετρήσεις έγιναν σε φυτοκοινότητες σε μεσογειακό χορτολίβαδο. Όσον αφορά στη διερεύνηση του πρώτου ερωτήματος, τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας υποδηλώνουν ότι τα διάφορα τροφικά επίπεδα δεν μπορούν να θεωρηθούν ομοιογενείς ομάδες καθώς η απόκριση στις μεταβολές της φυτικής ποικιλότητας, της δομής και της παραγωγικότητας μεμονωμένων ομάδων του ίδιου τροφικού επιπέδου συσχετίζονται με χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης ομάδας, όπως π.χ. η κινητικότητα, το μέγεθος, οι διατροφικές συνήθειες κ.α. Η υπόθεση των φυσικών εχθρών επιβεβαιώθηκε μόνο για τη Τάξη Araneae, ενώ η υπόθεση της συγκέντρωσης των πόρων δεν αποδείχθηκε στη παρούσα πειραματική μελέτη. Σχετικά με το δεύτερο ερώτημα, στα πλαίσια της παρούσας πειραματικής μελέτης, η Τάξη Collembola εμφανίζεται να είναι εκείνη που θα επηρεαστεί περισσότερο από όλες τις ομάδες αρθροπόδων από μια ενδεχόμενη μείωση της εδαφικής υγρασίας στα πλαίσια της επικείμενης κλιματικής μεταβολής. Το γενικό συμπέρασμα που προκύπτει από τη πειραματική προσέγγιση των δύο παραπάνω ερωτημάτων είναι ότι υπάρχει ανάγκη για περισσότερη έρευνα σχετικά με την απόκριση χαμηλότερων ταξινομικών ομάδων ή και μεμονωμένων ειδών, αλλά και κοινοτήτων στην πλανητική αλλαγή (κλιματική αλλαγή, μεταβολή της βιοποικιλότητας).
Ανάπτυξη λογισμικού και δυναμικής μεθόδου τεχνητής νοημοσύνης ανάλυσης χρονοσειρών και λήψης βέλτιστων αποφάσεων, με εφαρμογές στα συστήματα συναλλαγών
Authors: Βεζέρης Δημήτριος
Published: September 2021

Η διεργασία της ανάδρομης δοκιμής (backtesting) χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα στην πρόβλεψη με δοκιμαστικά τεστ. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της κερδοφορίας ενός συστήματος συναλλαγών, εφαρμοζόμενο σε συγκεκριμένη παρελθούσα περίοδο. Τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται, αντιστοιχούν σε αυτή την συγκεκριμένη παρελθούσα περίοδο και ονομάζονται "ιστορικά δεδομένα" ή "δεδομένα εκπαίδευσης”.Υπάρχει μία πληθώρα συστημάτων συναλλαγών, τα οποία περιέχουν τεχνικούς δείκτες, δείκτες που ακολουθούν την τάση, ταλαντωτές, δείκτες ελέγχου επιπέδου τιμής, κλπ. Σήμερα συνηθίζεται, για τον υπολογισμό των τιμών των τεχνικών δεικτών να χρησιμοποιείται σε σχέση με τις τιμές των αξιογράφων ή μετοχών, για δεδομένα εκπαίδευσης σε ασαφή συστήματα και σε μηχανές υποστήριξης ανυσμάτων και παλινδρομήσεων (SVM/SVR). Είτε τα δεδομένα χρησιμοποιούνται σε ασαφή συστήματα, ή σε SVΜ και SVR συστήματα εκπαίδευσης, η επιλογή χρονικής περιόδου (διαστήματος) ιστορικών δεδομένων, στις περισσότερες περιπτώσεις στερείται επικύρωσης ή αξιολόγησης (Στην συγκεκριμένη διατριβή, τα ιστορικά δεδομένα λογίζονται ως δεδομένα εκπαίδευσης).Τεκμηριώνουμε ότι ένα τέτοιο σύστημα συναλλαγών, φτάνει στα άκρα της κερδοφορίας –όσο αφορά σε μελλοντικές συναλλαγές- εν συγκρίσει με τις γνωστές στρατηγικές συστημάτων συναλλαγών οι οποίες απλοϊκά ενσωματώνουν βελτιστοποίηση παραμέτρων. Για το σκοπό αυτό, πρώτα από όλα, , μία βέλτιστη περίοδο ιστορικών δεδομένων πρέπει να καθορίζεται, δευτερευόντως πρέπει να ολοκληρώνεται ένας υπολογισμός βελτιστοποίησης παραμέτρων και τέλος οι ορθές συνθήκες παραμέτρων πρέπει να εφαρμόζεται για την επιλογή των βέλτιστων τιμών των παραμέτρων.Σε αυτήν την προσέγγιση, αναπτύσσουμε έναν ολοκληρωμένο δυναμικό αλγόριθμο υπολογισμού επιλογής βέλτιστης περιόδου ιστορικών δεδομένων, περιοδικά. Επιπρόσθετα, δοκιμάζουμε τιμές και σχέσεις παραμέτρων μέσω back-testing, χρησιμοποιώντας τεχνολογία πολλών πρακτόρων, ενσωματωμένα σε ένα αυτοματοποιημένο σύστημα συναλλαγών βασισμένο στον τεχνικό δείκτη MACD. Αυτή η δυναμική μέθοδος υπολογισμού (d-BackTest method) μπορεί να χρησιμοποιηθεί, ανεξάρτητα από το δείκτη MACD, σε άλλους τεχνικούς δείκτες, σε ασαφή, σε SVR & SVM συστήματα πρόβλεψης. Το αποτέλεσμα είναι ένα αυτόνομο σύστημα συναλλαγών τεχνητής νοημοσύνης.
Self-assembling peptides and their applications in tissue engineering
Authors: Deidda Graziano
Published: September 2021

Τα πρωτεϊνικά ικριώματα τα οποία σχηματίζονται από αυτοοργανωμένα πεπτίδια μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εναλλακτικά των πρωτεϊνών της εξωκυττάριας μήτρας (ECM) και θα μπορούσαν να βρουν εφαρμογή στην αναγεννητική ιατρική. Στο πρώτο κεφάλαιο της παρούσας διατριβής ένα πεπτίδιο που περιέχει την αμυλοειδή αλληλουχία NSGAITIG η οποία έχει ανακτηθεί από το μίσχο της πρωτεΐνης, ίνας του αδενοϊού ανασχεδιάστηκε για την κατασκευή τρισδιάστατων (3D) ικριωμάτων ανθρώπινου ιστού και μοντέλων κυτταρικής καλλιέργειας in vitro. Εν συνεχεία αυτή η ακολουθία μελετήθηκε έτσι ώστε να διαμορφωθεί ένα εντεκαπεπτίδιο το οποίο περιέχει το μοτίβο RGD στο αμινοτελικό άκρο και ένα κομβικό αμινοξύ όπως η κυστεΐνη στο καρβοξυτελικό άκρο, έτσι ώστε να σχηματιστεί η αλληλουχία RGDSGAITIGC ως τελικό προϊόν. Το αμυλοειδές αυτό πεπτίδιο μπορεί να παίξει έναν πολλά υποσχόμενο διλειτουργικό ρόλο ως βιολογικό ικρίωμα καθώς επάγει την κυτταρική προσκόλληση και λόγω του αμινοξέα της κυστεΐνης μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ενδιάμεσος προσδέτης βιομορίων. Εναλλακτικά, στο δεύτερο κεφάλαιο, φωτοευαίσθητα κατάλοιπα όπως η τυροσίνη ή η τρυπτοφάνη σχεδιάστηκαν για να εισαχθούν στο καρβοξυτελικό άκρο ώστε να δώσουν τις αλληλουχίες RGDSGAITIGY και RGDSGAITIGW. Αυτά τα κατάλοιπα μπορούν να πυροδοτήσουν ένα φαινόμενο πολυφωτονικού πολυμερισμού (MPP/MPA) μέσω της χρήσης της τεχνικής της Direct Laser Writing (DLW) με απώτερο στόχο την εφαρμογή σε υψηλά ανταποκρινόμενες βιολογικές θεραπείες, όπως η αναγέννηση του μυοκαρδίου. Εν συνεχεία, στο τρίτο κεφάλαιο, τα πεπτιδικά παράγωγα τα οποία χαρακτηρίστηκαν προηγουμένως, μελετήθηκαν ως υποστρώματα στη θεραπεία βλαστοκυττάρων. Επιπλέον τροποποιημένα εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα μελετήθηκαν για κυτταρική προσκόλληση και πολλαπλασιασμό. Επιπροσθέτως, η μελέτη των ρεολογικών ιδιοτήτων όλων των υποστρωμάτων και η περαιτέρω αξιολόγηση της λειτουργικής έγχυσης μελετήθηκε με σκοπό την προοπτική θεραπευτικής χρησιμοποίησής τους in situ.