bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Διδακτικές προσεγγίσεις δυναμικών γεωγραφικών φαινομένων
Authors: Γαλάνη Αποστολία
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η ανάπτυξη και η δόμηση ενός διδακτικού μοντέλου το οποίο βασίζεται πάνω στο επιστημονικό γεωγραφικό μοντέλο δομής και λειτουργίας των δυναμικά μεταβαλλόμενων φυσικών διεργασιών σε γεωγραφικά συστήματα (ποτάμια, λίμνες). Αφετηρία του εγχειρήματος αποτέλεσε η διδακτική προσέγγιση των γεωμορφών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση: οι μαθητές αναφέρονται στους τρόπους διαχείρισης και προστασίας των δυναμικών γεωγραφικών φαινομένων (ποτάμια, λίμνες, κτλ.) χωρίς στην πραγματικότητα να αναγνωρίζουν το αίτιο δημιουργίας του φαινομένου, με αποτέλεσμα να μην κατανοούν επαρκώς και άρα να μην ερμηνεύουν το ίδιο το φαινόμενο αλλά ούτε και τις δομές του. Το διδακτικό μοντέλο παρέμβασης με τη διδασκαλία του αιτίου συμβάλλει στην αντιμετώπιση του ποταμού και της λίμνης ως δυναμικά φαινόμενα και κατά συνέπεια στην κατανόηση και αιτιολόγηση των διεργασιών και των αλλαγών που συμβαίνουν στις δομές τους και στο περιβάλλον. Μέσα από αυτό οι μαθητές/-τριες συνειδητοποιούν τη σπουδαιότητα των συνετών παρεμβάσεων των ανθρώπων στο περιβάλλον, αφού οι συνέπειες των ενεργειών του ανθρώπου που σημειώνονται στο παρόν μπορεί να γίνουν ορατές πολλά χρόνια αργότερα. Στο νέο διδακτικό μοντέλο, οι μαθητές/-τριες χρησιμοποιούν με συνέπεια τη νέα γνώση, χωρίς να είναι αντιφατική με τις υπόλοιπες εξηγήσεις που δίνουν. Το διδακτικό μοντέλο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την αντίληψη που έχουν οι μαθητές/-τριες για την έννοια της βαρύτητας καθώς και από το επεξηγηματικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται αυτή κάθε φορά. Η διδασκαλία των θεμάτων που αφορούν τις γεωμορφές θα πρέπει να σχεδιάζεται έτσι ώστε (i)να οδηγεί τους μαθητές/-τριες να συνειδητοποιήσουν τις πεποιθήσεις τους, (ii)να καταλάβουν τα όρια των εξηγήσεών τους και (iii)να οικοδομήσουν πάνω σε αυτά αιτιολογώντας τα, τροποποιώντας τα ή και αλλάζοντάς τα όπου χρειάζεται.
Τεκμήρια από τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές στον προχωρημένο καρκίνο του παχέος εντέρου
Authors: Γκολφινόπουλος Βασίλειος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Ο καρκίνος του παχέος εντέρου κατατάσσεται τρίτος τόσο σε επίπτωση όσο σε θανάτους από καρκίνο στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η επίπτωση και η θνητότητα της νόσου μειώνονται σταθερά κατά την τελευταία δεκαετία με την ολική πενταετή επιβίωση για τους ασθενείς που διεγνώσθησαν κατά τα έτη 1996-2004, να είναι 64,4%· Εντούτοις, για το 19% των ασθενών που διαγιγνώσκονται με μεταστατική νόσο η ολική πενταετής επιβίωση παραμένει φτωχή, της τάξης του 10%. Αν και είναι ευρέως αποδεκτό ότι η χημειοθεραπεία παρατείνει την επιβίωση των ασθενών με μεταστατικό ή υποτροπιάζοντα καρκίνο του παχέος εντέρου, το ακριβές μέγεθος του οφέλους με συγκεκριμένα σχήματα είναι λιγότερο σαφές. Για πολλά χρόνια το fluorouracil ήταν το βασικό φάρμακο της συστεμικής θεραπείας, αν και το όφελος στην επιβίωση ήταν μικρό. Η βιοχημική τροποποίησή του, κυρίως με leucovorin, προσέφερε ένα μικρό επιπλέον όφελος στην επιβίωση. Νεώτερα χημειοθεραπευτικά σκευάσματα, όπως το irinotecan και το oxaliplatin, και μοριακά στοχεύοντα φάρμακα, όπως το bevacizumab και το cetuximab, έχουν επίσης αποδειχθεί δραστικά στον προχωρημένο καρκίνο του παχέος εντέρου. Περισσότερες από 200 τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές έχουν δημοσιευθεί με συγκρίσεις σχημάτων για τον μεταστατικό κολοορθικό καρκίνο. Καθώς νεώτερα ή εντατικότερα σχήματα παρουσιάζουν επίσης αυξημένη τοξικότητα, είναι σημαντικό να ποσοτικοποιηθεί το όφελος που προσφέρουν σε σύγκριση με παλαιότερα σχήματα ή σκευάσματα. […]
Αντιδράσεις τρισθενών λανθανιδίων με δυνητικά γεφυρωτικούς υποκαταστάτες
Authors: Θειακού Αικατερίνη
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή ασχολείται με τρία θέματα της χημείας ένταξης των τρισθενών και τετρασθενών λανθανιδίων (LnIII και LnIV) με έμφαση στις οπτικές και/ ή μαγνητικές ιδιότητες των συμπλόκων. Επίσης ένα μικρό μέρος της διατριβής ασχολείται με τη σύνθεση μεταλλο-οργανικών “κατασκευών” των 3d μεταλλοϊόντων.
Μελέτη της εναπόθεσης Cr(VI) σε TiO2 και της καταλυτικής συμπεριφοράς των TiO2, Cr/TiO2 καθώς και ζεολιθικών καταλυτών κατά την μερική οξείδωση του λεμονενίου προ π-κυμένιο
Authors: Πέτση Θεανώ
Published: August 2021

The main goal of the first part of this work is the investigation of the mode of interfacial deposition and the elucidation of the local structure of chromium-oxo species formed upon impregnation at the “titania / electrolytic solution” interface. To achieve this target we used jointly several methodologies which were combined with spectroscopic techniques as well as with ab-initio calculations for the determination of the kinds of the surface oxygens, their charges and their concentrations. Second Part The main goal of this work is the study of the catalytic production of p-cymene via the dehydrogenation / isomerization of a mixture of monoterpenes and of limonene. The production of p-cymene is of great industrial interest because it can be used in the perfume industry and in the production of synthetic fibers and p-cresol. To achieve this target we developed a experimental setup which included a batch reactor where we studied the reaction in low temperatures. A GC-MS was used for the analysis of the samples taken during the reaction. We have prepared catalytic samples by applying the method of ion exchange. During this method Na+ ions of the zeolite framework were partially exchanged with methyl viologen (MV2+) organic cation. More precisely, two catalytic samples with different amount of MV2+ (NaY/MVI and NaY/MVII) were prepared and characterised using diffuse reflectance spectroscopy. The exact loading of the MV2+ in the prepared samples (NaY/MVI and NaY/MVII) was determined using spectroscopic techniques and carbon analysis. The catalytic production of p-cymene, via the dehydrogenation / isomerization of a mixture of monoterpenes and limonene, took place in the batch reactor in a temperature of 25 and 40 0C. The NaY zeolite and NaY/MVI catalytic sample were used as catalysts. The results that have been obtained weren’t satisfactory as the zeolite and the NaY/MVI sample exhibited a p-cymene yield equal to zero.
Σύνθεση και ιδιότητες γεωπολυμερών απο βιομηχανικά πετρώματα και παραπροϊόντα
Authors: Παναγιωτοπούλου Χρυσάνθη
Published: August 2021

Το θέμα της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η διερεύνηση της αξιοποίησης ελληνικών βιομηχανικών ορυκτών και παραπροϊόντων στην τεχνολογία των γεωπολυμερών. Ως πρώτες ύλες χρησιμοποιήθηκαν ιπτάμενη τέφρα, σκωρία υψικαμίνων, ζεόλιθος και μηλαϊκή γη. Αρχικά διερευνήθηκε το εύρος της διαλυτοποίησης σε αλκαλικά διαλύματα των υλικών αυτών καθώς και οι παράμετροι που την επηρεάζουν (χρόνος, αλκαλικότητα διαλύματος, είδος αλκαλικού ιόντος). Στη συνέχεια, μελετήθηκε μια σειρά παραμέτρων με την μέθοδο της «μεταβολής ενός παράγοντα τη φορά» και παρασκευάστηκαν διαφορετικές σειρές δοκιμίων από κάθε υλικό προκειμένου να διερευνηθεί η επίδραση των παραμέτρων αυτών στον γεωπολυμερισμό των συγκεκριμένων πρώτων υλών. Κριτήριο για τον καλό γεωπολυμερισμό αποτέλεσε η επίδοσή των τελικών προϊόντων κατά τη δοκιμή σε μονοαξονική, ανεμπόδιστη θλίψη ενώ πραγματοποιήθηκε και μελέτη τους με XRD, FTIR και SEM προκειμένου να ερευνηθούν οι δομικές αλλαγές στην μικροδομή τους. Τέλος, με χρήση του πολυπαραγοντικού μοντέλου σχεδιασμού πειραμάτων Taguchi μελετήθηκε η συνδυαστική επίδράση των παραμέτρων που, όπως προέκυψε από το προηγούμενο στάδιο, επηρεάζουν σημαντικά τον γεωπολυμερισμό. Όπως προέκυψε, όλα τα υλικά που μελετήθηκαν μπορούν να γεωπολυμεριστούν. Ο βαθμός γεωπολυμερισμού, η δομή και οι ιδιότητες των τελικών προιόντων διαφοροποιούνται σημαντικά από υλικό σε υλικό και εξαρτώνται από τη χημική και ορυκτολογική σύσταση των πρώτων υλών καθώς και από τη θερμική τους προιστορία. Τα υλικά που μελετήθηκαν διαφοροποιούνται επίσης και ως προς τις μηχανικές αντοχές των αντίστοιχων γεωπολυμερών. Τα γεωπολυμερή της σκωρίας αναπτύσσουν τις υψηλότερες αντοχές σε θλίψη (~100 ΜPa), ακολουθούν τα γεωπολυμερή της Ιπτάμενης Τέφρας (~40 ΜPa), ενώ τα γεωπολυμερή του ζεολίθου και της μηλαικής γης αναπτύσσουν χαμηλές αντοχές (~10 ΜPa). Οι μηχανικές αντοχές των τελικών προϊόντων βρέθηκε πως επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τον λόγο Si/Al, την ποσότητα αλκαλίων και νερού που περιέχονται στο αντιδρών αλκαλικό διάλυμα αλλά και από το είδος του αλκαλικού ιόντος που περιέχει. Η μελέτη της συνδυαστικής επίδρασης των παραμέτρων που επηρεάζουν τον γεωπολυμερισμό με χρήση του πολυπαραγοντικού μοντέλου σχεδιασμού πειραμάτων Taguchi έδειξε ότι η ιπτάμενη τέφρα και η σκωρία, αν και είναι και τα δύο βιομηχανικά παραπροϊόντα με θερμική προϊστορία, εντούτοις επηρεάζονται διαφορετικά από τις παραπάνω παραμέτρους, εξαιτίας των μεγάλων διαφορών στη χημική και ορυκτολογική τους σύσταση.
Διασφάλιση ιδιωτικότητας σε προσωπικά δίκτυα με επίγνωση κατάστασης
Authors: Κυριαζάνος Δημήτριος
Published: August 2021

Η διατριβή πραγματεύεται την διασφάλιση της ιδιωτικότητας σε Προσωπικά Δίκτυα με επίγνωση κατάστασης. Αρχικά αναλύονται το περιβάλλον εφαρμογής, οι γενικές αλλά και ειδικές απαιτήσεις ασφαλείας και ιδιωτικότητας, με βάση τα σενάρια χρήσης Προσωπικών Δικτύων και συνασπισμών Προσωπικών Δικτύων. Η προσέγγιση αυτή αρμόζει στα πλαίσια του ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα και σχεδίασης που διέπουν αυτά τα δίκτυα. Στη συνέχεια εξετάζεται τί πρέπει να προστατευτεί, από τί απειλείται και ποιες είναι οι υπάρχουσες λύσεις αλλά και προτάσεις της έρευνας σχετικά. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε εκτενής βιβλιογραφική μελέτη εστιασμένη στις ασύρματες προσωπικές επικοινωνίες για τεχνικές, τεχνολογίες και λύσεις σχετικά με: την προστασία της ηλεκτρονικής ταυτότητας και την υποστήριξη της ανωνυμίας (λύσεις Freedom, Anonymity, Freenet κ.α.), την προστασία και την χρήση της προσωπικής πληροφορίας και πληροφορίας επίγνωσης κατάστασης στην ασφάλεια εφαρμογών και υπηρεσιών αλλά και στον έλεγχο πρόσβασης ειδικότερα (PBAC, RBAC, DRBAC, GRBAC μοντέλα κ.α.) καθώς και την ανάλυση απειλών και την επακόλουθη μέτρηση και αξιολόγηση παραμέτρων ασφαλείας του συστήματος (Swiderski-Snyder, Network Modelling, PTA Threat analysis κ.α.). Με αυτές τις βάσεις, προτείνεται αρχικά ο μηχανισμός εγκαθίδρυσης σχέσεων εμπιστοσύνης με ανώνυμη και ασφαλή ανταλλαγή πληροφοριών που βασίζεται στη καινοτόμο πρόταση διαχωρισμού των πληροφοριών ταυτοποίησης από τις υπόλοιπες προσωπικές πληροφορίες. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται η ολοκληρωμένη πρόταση διαχείρισης ασφάλειας και προστασίας της πληροφορίας με επίγνωση κατάστασης, μαζί με το καινοτόμο μοντέλο πληροφορίας ασφαλείας που χρησιμοποιεί και το οποίο ενσωματώνει δυναμικούς κανόνες τόσο για τη πληροφορία προφίλ αλλά και τη συγκείμενη πληροφορία και κατάστασης δικτύου. Τέλος, προτείνεται η μεθοδολογία ανάλυσης απειλών για αξιολόγηση και σχεδίαση ενίσχυσης ασφάλειας στα Προσωπικά Δίκτυα, με έμφαση στον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα του συστήματος. Η μεθοδολογία υιοθετεί μια ολιστική προσέγγιση αξιολόγησης καθώς προτείνεται μια νέα προσέγγιση αποδόμησης και ανάλυσης του συστήματος. Στη συνέχεια προτείνεται και ένα πρότυπο μετρικό σύστημα βαθμολόγησης και ιεράρχησης των απειλών. Τέλος, εξάγονται τα συμπεράσματα τις διατριβής καθώς και οι προοπτικές για μελλοντικές επεκτάσεις, με έμφαση στην ανάγκη για προτυποποίηση.
Μελέτη και σχεδίαση κυματοδηγικού vircator
Authors: Μπέτζιος Παναγιώτης
Published: August 2021

Η παρούσα έκθεση παρουσιάζει την μελέτη που έχει διεξαχθεί επάνω σε έναν ιδιαίτερο τύπο μικροκυματικής λυχνίας, τον Ταλαντωτή Εικονικής Καθόδου - Virtual Cathode Oscillator ή, όπως ευρύτερα ονομάζεται, λυχνία Vircator. Στην εργασία συνοψίζεται η έρευνα που έχει γίνει για αυτού του είδους τις λυχνίες. Περιγράφονται τα συστήματα μικροκυμάτων υψηλής ισχύος και συνοψίζονται οι δυσκολίες που αντιμετωπίζονται. Αναπτύσσονται αρχές της φυσικής, οι οποίες είναι απαραίτητες για την περαιτέρω κατανόηση πολλών φαινομένων που διέπουν τη λειτουργία των λυχνιών. Περιγράφονται κλασσικά προβλήματα της φυσικής, όπως η κίνηση φορτισμένων σωματιδίων στο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, ο θεμελιώδης νόμος Child-Langmuir για την ιδανική δίοδο κενού, η εμφάνιση εικονικής καθόδου στην τρίοδο απείρων πλακών, στη βραχυκυκλωμένη δίοδο και σε ηλεκτρονικές δέσμες. Περιγράφονται φαινόμενα που αφορούν τις λυχνίες, όπως οι διεργασίες ηλεκτρονικής εκπομπής, οι ταλαντώσεις πλάσματος, η ηλεκτρική διάσπαση στο κενό και η συμπεριφορά των ηλεκτροδίων σε περιπτώσεις διάσπασης εν κενώ. Στην εργασία περιέχεται εκτεταμένη μελέτη, σχετικά με τους Vircator. Αναπτύσσονται εκτενώς οι φυσικές διεργασίες, που οδηγούν στην παραγωγή μικροκυματικής ακτινοβολίας από τους Vircator. Εξηγείται γιατί είναι εξαιρετικά ασταθής η λειτουργία τους αλλά και γιατί οι λυχνίες αυτές αποτελούν μία ελκυστική και ιδιάζουσα κλάση. Αναπτύσσεται, με αναλυτικό τρόπο, η μέθοδος σχεδίασης μίας λυχνίας Vircator και ο υπολογισμός των μεγεθών οδήγησης. Εν συνεχεία αναπτύσσεται η θεωρητική μελέτη και η προετοιμασία του πειράματος με τη λυχνία κυματοδηγικού Vircator. Περιγράφεται η σχεδίαση της λυχνίας, η κατασκευή της, το σύστημα κενού, το σύστημα υψηλής τάσης καθώς και η προετοιμασία των πειραμάτων. Παρατίθενται εκτενή πειραματικά αποτελέσματα από τις δοκιμές. Αναπτύσσονται οι δυσκολίες, που αντιμετωπίστηκαν στις μετρήσεις, εξαιτίας του θορυβώδους περιβάλλοντος της υψηλής τάσης. Τα πειραματικά αποτελέσματα καταγράφονται και συγκρίνονται με τις θεωρητικές προβλέψεις από τα αναλυτικά μοντέλα οδήγησης της λυχνίας. Παρατίθενται, ακόμα, παρατηρήσεις, που αφορούν την παραγωγή ακτινών X και την επίδραση της πίεσης της λυχνίας στην παραγωγή μικροκυμάτων. Στη διατριβή παρουσιάζεται ακόμα η επέκταση του συστήματος Vircator, η οποία επιδιώχθηκε με την κατασκευή μίας πολυβάθμιας κρουστικής γεννήτριας. Η πολυβάθμια διάταξη σχεδιάστηκε, προκειμένου να οδηγηθεί ο Vircator με μεγαλύτερες τάσεις και ρεύματα, ώστε να κλιμακωθεί η ισχύς των μικροκυματικών εξόδων. Παρουσιάζονται τα πειραματικά αποτελέσματα των δοκιμών της λυχνίας, με τη νέα διάταξη υψηλής τάσης. Στο τελευταίο κεφάλαιο αναπτύσσονται προτάσεις για μελλοντική έρευνα. Παρατίθενται ιδέες για βελτιστοποίηση του πρωτοτύπου συστήματος, καθώς και προτάσεις για χρήση του συστήματος ως εργαλείου σε τομείς έρευνας όπως η ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα, τα radar, η μελέτη ιονισμού αερίων, η φυσική πλάσματος και η φυσική υψηλών ενεργειών.
Μη-γραμμικά δυναμικά συστήματα και εύρωστη επεξεργασία και αναγνώριση φωνής
Authors: Πιτσικάλης Βασίλειος
Published: August 2021

Το ευρύτερο θέμα το οποίο πραγματεύεται η διατριβή αυτή είναι η ανάπτυξη μεθόδων με σκοπό την ανάλυση και τον χαρακτηρισμό φωνητικών σημάτων. Αεροδυναμικά φαινόμενα κατά την παραγωγή φωνής, όπως η τυρβώδης ροή και σύγχρονες εξελίξεις στην θεωρία των φράκταλς για ποσοτικοποίηση της πολυπλοκότητας κατά την μέτρηση μιας ποσότητας, σχηματοποιούν τους αρχικούς διασυνδεδεόμενους κινητήριους άξονες, για την εξέλιξη της ερευνητικής διαδικασίας. Επιπλέον κίνητρα παρέχονται από την υστέρηση των συστημάτων αναγνώρισης φωνής, όσον αφορά στην απόδοσή τους, ειδικά όταν αυτά συγκρίνονται με τις αντίστοιχες ανθρώπινες ικανότητες. Προς αυτές τις κατευθύνσεις προτείνονται μέθοδοι επεξεργασίας σημάτων φωνής εμπνευσμένες από τις θεωρίες δυναμικών συστημάτων και φράκταλ γεωμετρίας. Η ανάλυση σημάτων φωνής σε αυτά τα πλαίσια, στοχεύει στον χαρακτηρισμό των σημάτων φωνής, στην εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την ακουστική μοντελοποίηση τους και στην εφαρμογή των μεθόδων σε συστήματα αναγνώρισης και κατηγοριοποίησης. Αυτό προσεγγίζεται αναπτύσσοντας μεθόδους εξαγωγής χαρακτηριστικών οι οποίες σχετίζονται με την θεωρία φράκταλ και γενικευμένων φράκταλ διαστάσεων και στηρίζονται στην επεξεργασία ενός ανακατασκευασμένου πολυδιάστατου χώρου κατάστασης. Ο χώρος αυτός θεωρείται εγγύτερος προς το σύστημα παραγωγής σε σχέση με το μετρούμενο βαθμωτό φωνητικό σήμα. Στον χώρο αυτό αναπτύσσεται επιπλέον εύρωστη μέθοδος επεξεργασίας για την περίπτωση θορυβωδών σημάτων, αξιοποιώντας χαρακτηριστικά της γεωμετρίας του. Οι προτεινόμενες μέθοδοι εφαρμόζονται σε προβλήματα κατηγοριοποίησης φωνημάτων και σε προβλήματα αναγνώρισης σε καθαρά και σε θορυβώδη δεδομένα. Η αξιολόγηση των πειραμάτων πραγματοποιείται σε διεθνώς αποδεκτές προτυποποιημένες βάσεις φωνητικών δεδομένων, καταδεικνύοντας την δυναμική και τη σημασία των προτεινόμενων μεθόδων στο θέματα του χαρακτηρισμού φωνητικών σημάτων μέσω της πραγματοποιούμενης ανάλυσης. Τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά, κατά την περίπτωση κατηγοριοποίησης ευρέων φωνητικών κλάσεων και κατά την αναγνώριση σε θορυβώδη δεδομένα. Επιπλέον εξετάζεται το πρόβλημα του συνδυασμού διαφορετικού τύπου χαρακτηριστικών υποδεικνύοντας την σημασία του συνυπολογισμού της αβεβαιότητας κάθε μέτρησης.
Αριθμητική μελέτη χαρακτηριστικών ροής ανέμου και διασποράς ρυπαντών σε μια τυπική αστική οδική χαράδρα των Αθηνών
Authors: Αγγελίδης Διονύσιος
Published: August 2021

Ο βασικός στόχος της παρούσας διατριβής είναι η αριθμητική μελέτη της ροής του αέρα και της διασποράς ρύπων σε οδικές χαράδρες για διάφορα σενάρια γεωμετριών των οδικών χαραδρών, πνέοντος ανέμου και θερμοκρασιακής διαστρωμάτωσης. Σε αυτά τα πλαίσια αναπτύχθηκε νέος διδιάστατος υπολογιστικός κώδικας ο οποίος έχει την δυνατότητα προσομοίωσης στρωτής ή τυρβώδους ασυμπίεστης συνεκτικής ροής, επιλύοντας τις εξισώσεις Navier-Stokes με την μέθοδο των πεπερασμένων όγκων. Στον υπολογιστικό κώδικα ενσωματώθηκε μια τεχνική τοπικής πύκνωσης του υπολογιστικού πλέγματος με σκοπό την αύξηση της υπολογιστικής ακρίβειας σε περιοχές ιδιαίτερου ενδιαφέροντος με μικρό υπολογιστικό κόστος. Επιπλέον, αναπτύχθηκε μία νέα τεχνική διαχείρισης κεκλιμένων τοιχωμάτων, με σκοπό την επίλυσης της ροής γύρω από καμπυλόγραμμες γεωμετρίες σε καρτεσιανά πλέγματα. Η επίλυση των εξισώσεων ροής πραγματοποιείται με την επαναληπτική σάρωση του υπολογιστικού χωρίου επεκτείνοντας την μεθοδολογία ADI σε μη δομημένα πλέγματα. Η υπολογιστική μέθοδος επεκτάθηκε και στις τρεις διαστάσεις για την μελέτη του πεδίου ροής σε σύνθετη τοπογραφία πόλης. Στις περιπτώσεις που είναι κυρίαρχη μια δίνη στην οδική χαράδρα, εντοπίζονται υψηλά επίπεδα ρύπων στην υπήνεμη πλευρά των δρόμων. Ο κυρίαρχος μηχανισμός μεταφοράς τους είναι η συναγωγή, ενώ ο μηχανισμός απεγκλωβισμού τους από τις οδικές χαράδρες είναι η τυρβώδης διάχυσης αλλά και η τυχόν μη μονιμότητα του ροϊκού πεδίου. Σε περιπτώσεις όπου τα κτίρια έχουν κεκλιμένες οροφές διαφοροποιείται σημαντικά ο μηχανισμός διασποράς ρύπων λόγω της εμφάνισης διπλών ανακυκλοφοριών. Όταν κυριαρχεί ασταθής διαστρωμάτωση, διαπιστώνεται η αύξηση της έντασης των κατακόρυφων κινήσεων και της κυρίαρχης ανακυκλοφορίας. Η θερμοκρασιακή αστάθεια ευνοεί την διασπορά ρύπων, ενώ συντελεί στην αύξηση της μη-μονιμότητας των πεδίων ροής. Σε περιπτώσεις έντονης θερμοκρασιακής ευστάθειας, μειώνονται σημαντικά τα επίπεδα τυρβώδους κινητικής ενέργειας αλλά και τα επίπεδα του μέτρου των ταχυτήτων. Η αριθμητική διερεύνηση του πεδίου ροής και της διασποράς ρύπων σε μία εκτεταμένη περιοχή των Αθηνών υποδεικνύει ότι τα επίπεδα ρύπων εξαρτώνται σημαντικά από την ασυμμετρία των οδικών χαραδρών, την γεωμετρία των «σκεπών» και την κλίση των οδικών αξόνων ως προς την επικρατούσα κατεύθυνση ανέμου. Ακάλυπτοι χώροι οικοδομικών τετραγώνων έχουν συνήθως χαμηλά επίπεδα ρύπανσης.
Κατασκευή και χαρακτηρισμός αισθητηρίων τύπου αγωγιμότητας για την ανίχνευση χημικών ενώσεων
Authors: Τριανταφυλλοπούλου Ρουμπίνη
Published: August 2021

Στόχος της διδακτορικής διατριβής είναι ο σχεδιασμός και η κατασκευή μικρομηχανικών αισθητήρων αερίων τύπου αγωγιμότητας πολύ χαμηλής κατανάλωσης ισχύος, για την ανίχνευση αερίων ενώσεων (ΝΗ₃, NO, CO). Οι αισθητήρες αυτοί βασίζονται στην τεχνολογία του πορώδους πυριτίου, ένα υλικό που έχει πολύ μικρό συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας, ώστε να εξασφαλίζεται πολύ χαμηλή κατανάλωση ισχύος. Οι αισθητήρες που κατασκευάσθηκαν, στηρίζονται σε δύο βασικούς τύπους μικροθερμαντικών πλακών: (α) αιωρούμενες με τέσσερις δοκούς στήριξης στο υπόστρωμα και (β) με μία δοκό στήριξης στο υπόστρωμα (τύπου προβόλου). Τα πειραματικά αποτελέσματα από το χαρακτηρισμό των μικροθερμαντικών πλακών (μέθοδος θερμογραφίας) δείχνουν ρυθμούς αύξησης της θερμοκρασίας 23°C/mW, που αποτελούν από τις καλύτερες τιμές που έχουν αναφερθεί σε διεθνές επίπεδο, προσφέροντας ταυτόχρονα διατάξεις με εξαιρετική μηχανική σταθερότητα. Όσο αφορά στο χαρακτηρισμό των χημικών αισθητήρων σε περιβάλλον αερίων, μελετήθηκε η μεταβολή της αγωγιμότητας σε διάφορα ευαίσθητα υλικά (SnO₂, SnO₂:Pd, WO₃:Cr) τα οποία είχαν παρασκευασθεί με δύο εναλλακτικές τεχνικές: (α) την τεχνική της ιοντοβολής (sputtered) και (β) με την τεχνική της μικροσταγόνας (micro-dropped). Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν με δύο μεθοδολογίες (σταθερής τάσης και με παλμούς τάσης) και σε διάφορα αέρια περιβάλλοντα: αμμωνία (ΝΗ₃), μονοξείδιο του αζώτου (NO) και μονοξείδιο του άνθρακα (CO). Και για τις δύο περιπτώσεις των ευαίσθητων υλικών, οι αισθητήρες παρουσιάζουν μεγαλύτερη ευαισθησία στο μονοξείδιο του αζώτου, έπειτα στην αμμωνία και τέλος στο μονοξείδιο του άνθρακα. Συγκρίνοντας τα ευαίσθητα υλικά μεταξύ τους, για την ανίχνευση των ίδιων αερίων για τις ίδιες ποσότητες, παρατηρήθηκε ότι οι αισθητήρες με το ευαίσθητο υλικό SnO₂:Pd παρουσιάζουν αρκετά μεγαλύτερη ευαισθησία. Με την εναλλακτική τεχνική μέτρησης με παλμούς θερμοκρασίας, επιτεύχθηκε όχι μόνο αύξηση της ευαισθησίας των αισθητήρων, αλλά και λειτουργία με χαμηλότερη κατανάλωση ισχύος. Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι ο χρόνος απόκρισης των αισθητήρων που κατασκευάσθηκαν, είναι για τις συνήθεις συνθήκες λειτουργίας, της τάξης των μερικών δευτερολέπτων.
Detect the live after eartquake with CW radar
Authors: Javadi Moghaddam Seyed Javad
Published: August 2021

In this paper, new algorithm for Detecting the Live after Earthquake is presented. Here the application of the CW Radar with frequency 2.45GHz in a portable system for detecting the live below a mass of concrete or trash is introduced. The characters of radar hardware are shown too. The software which is used for computer process is LabVIEW, that some part of it is presented. Output of the Radar system which is analog convert to digital signal and enters into PC then for using of continues filtering by a section of the program digital signal is converted to an analog signal again. Now a software band-pass filter with variable pass band is applied, which change the quantity of the system. For the mathematic analyze a special wavelet transform (in-place kind) is applied that its algorithm and its mathematic debate are existed.
Συγκριτική μελέτη των μετασχηματισμών χρόνου - συχνότητας για σήματα ραντάρ αντίστροφης συνθετικής απεικόνισης εναέριων στόχων
Authors: Μπουλταδάκης Γεώργιος
Published: August 2021

Παρουσιάζεται μια συγκριτική μελέτη των μετασχηματισμών χρόνου-συχνότητας για ραντάρ αντίστροφης συνθετικής απεικόνισης (ISAR). Αρχικά, αποδίδεται μία λεπτομερής παρουσίαση της γεωμετρίας ISAR καθώς και των μεθόδων-αλγορίθμων απεικόνισης στόχου ραντάρ αντίστροφης συνθετικής απεικόνισης, ενώ γίνεται μια εισαγωγή στο θεωρητικό υπόβαθρο των γραμμικών και διγραμμικών μετασχηματισμών που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για την εξαγωγή των αριθμητικών αποτελεσμάτων. Παρουσιάζονται πλήθος αριθμητικών αποτελεσμάτων για έναν εναέριο στόχο ραντάρ, ο οποίος εκτελεί περιστροφική κίνηση γύρω από το κέντρο μάζας του, για πολλές περιπτώσεις θορύβου. Οι τελικές ISAR απεικονίσεις του στόχου αποδίδονται και αναλύονται ποιοτικά με τη χρήση μιας συνάρτησης κόστους βασιζόμενη στον ορισμό της εντροπίας. Επιπρόσθετα, οι χρόνοι υπολογισμού των απεικονίσεων λαμβάνονται υπόψη. Αντίστοιχη, εν συνεχεία, προσομοίωση λαμβάνει χώρα για την ISAR απεικόνιση στόχου, που όμως θεωρείται ότι εκτελεί κίνηση σε ευθύγραμμη τροχιά με σταθερή ταχύτητα, χωρίς καμία περιστροφική κίνηση. Συμπερασματικά, ο μετασχηματισμός Smoothed Pseudo Wigner-Ville αποδίδει απεικονίσεις των στόχων -και για τις δύο περιπτώσεις- εξαιρετικής ευκρίνειας και ποιότητας. Επιπρόσθετα, η ανάλυση των αποτελεσμάτων καταδεικνύει την χρησιμότητα των διγραμμικών μετασχηματισμών χρόνου-συχνότητας για ISAR απεικονίσεις στόχων, ενώ παρουσιάζει και τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του κάθε μετασχηματισμού.
Οι εθνικές αρμοδιότητες στο πλαίσιο των νέων μορφών διακυβέρνησης της Ε.Ε.
Authors: Μανουβέλος Ευάγγελος
Published: August 2021

Οι νέες μορφές διακυβέρνησης, που βασίζονται περισσότερο στην εθελοντική συμμετοχή των κρατών-μελών, παρά στην κλασική κοινοτική μέθοδο, έχουν αποκτήσει ιδιαίτερη βαρύτητα στην Ε.Ε. Τα ερωτήματα που ανακύπτουν όμως είναι αρκετά και σημαντικά: Μπορούν οι νέες μορφές διακυβέρνησης να προσφέρουν μια αξιόπιστη λύση στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η παραγωγή πολιτικής στην Ε.Ε.; Ο συντονισμός σύμφωνα με ποσοτικούς δείκτες, μπορεί να οδηγήσει σε αποδοτικότερους κανόνες και σε περισσότερες ευκαιρίες πολιτικής συμμετοχής; Είναι τελικά εφικτή η συνύπαρξη εθελοντικών μορφών διακυβέρνησης από τη μια και υποχρεωτικού κοινοτικού δικαίου από την άλλη; Τελικά, πόσο μεταβάλλονται οι εθνικές αρμοδιότητες στο πλαίσιο των νέων μορφών διακυβέρνησης; Οι νέες προκλήσεις που κλήθηκε να αντιμετωπίσει η Ε.Ε. έκαναν τους πολιτικούς δρώντες να υιοθετήσουν τις νέες μορφές διακυβέρνησης, ως τις πιο ενδεδειγμένες μεθόδους διαμόρφωσης πολιτικής σε συγκεκριμένα πεδία. Αυτό συμβαίνει μιας και οι νέες μορφές διακυβέρνησης επιτρέπουν τη συνεργασία και το συντονισμό των εθνικών πολιτικών προς κοινούς στόχους, ενώ ταυτοχρόνως διατηρούν την αυτονομία και την ετερότητα κάθε κράτους-μέλους. Βασικό αντικείμενο μελέτης της παρούσας εργασίας είναι η κατανόηση της μετεξέλιξης των εθνικών αρμοδιοτήτων στον καινούργιο χώρο πολιτικής που δημιούργησαν οι νέες μορφές διακυβέρνησης: έναν χώρο συνεργασίας και πολιτικής σύγκλισης πάνω σε κοινούς στόχους. Παρόλα αυτά, η πολιτική σύγκλιση μέσω μη-νομοθετικών εργαλείων αποτελεί ένα περίπλοκο συμπεριφορικό φαινόμενο, η ερμηνεία του οποίου εδράζεται σε έναν συνδυασμό εθνικών και υπερεθνικών παραγόντων. Στο πλαίσιο αυτό αναλύονται οι διαφορετικοί βαθμοί πολιτικής σύγκλισης των νέων μορφών διακυβέρνησης καθώς και οι προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες, είναι λογικό για τους πολιτικούς δρώντες να αποδεχθούν τις συγκεκριμένες μεταφορές πολιτικών των νέων μορφών διακυβέρνησης όταν απουσιάζει η νομική δέσμευση. Μεγάλη βαρύτητα έχουν οι παράγοντες που επηρεάζουν τη συμπεριφορά των εθνικών πολιτικών δρώντων: το εθνικό συμφέρον, η σπουδαιότητα της εκάστοτε πολιτικής, η αναγκαιότητα της πολιτικής σύγκλισης και το πολιτικό κόστος που συνεπάγεται η πολιτική αλλαγή.
Αρχιτεκτονική αύξησης βιωσιμότητας MANET με βάση ενεργειακούς περιορισμούς
Authors: Κατσιγιάννης Χρήστος
Published: August 2021

Οι εξελίξεις στα σύγχρονα τηλεπικοινωνιακά συστήματα επέβαλλαν την αναγκαιότητα συνδεσιμότητας του χρήστη από οποιαδήποτε θέση σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή με χρήση διαφορετικών συσκευών. Η συγκεκριμένη ιδέα οδήγησε στη δημιουργία αυτόνομων συστημάτων, των Mobile Ad hoc NETworks (MANETs) που παρέχουν ένα πλήθος εφαρμογών, συμβάλλοντας στην βελτίωση της καθημερινότητας του χρήστη. Από τα δίκτυα αισθητήρων μέχρι και τα vehicular networks τα ad hoc δίκτυα κατατάσσονται στα πιο εξελιγμένα κινητά δίκτυα δεδομένων χαμηλής κλιμάκωσης και υψηλής κινητικότητας. Τα συγκεκριμένα δίκτυα δεν απαιτούν την ύπαρξη δικτυακής υποδομή, δίνοντας τη δυνατότητα αξιοποίησής τους σε περιπτώσεις έκτακτων αναγκών. Οι κόμβοι που συνθέτουν ένα τέτοιο δίκτυο είναι απλές συσκευές καθημερινής χρήσης, όπως κινητό τηλέφωνο, laptop, smart phone, PDAs κ.τ.λ. Τα προβλήματα που ανακύπτουν από τη χρήση τέτοιων δικτύων σχετίζονται με την ενεργειακή κατανάλωση των συσκευών, καθώς και με την κινητικότητα των κόμβων που οδηγεί σε συχνές τοπολογικές μεταβολές. Στην παρούσα διατριβή μελετάται, παρουσιάζεται και αναλύεται μια αρχιτεκτονική πολλών επιπέδων για την καλύτερη διαχείριση των ενεργειακών αποθεμάτων του δικτύου. Βελτιώνεται η συμπεριφορά επιτυχημένων αλγορίθμων σε επίπεδο δρομολόγησης, αλλά και παράδοσης υπηρεσίας λαμβάνοντας υπόψη την υπολειπόμενη ενέργεια των κόμβων. Επεκτείνοντας τις υπάρχουσες υλοποιήσεις του πρωτοκόλλου AODV (Ad hoc On Demand distance Vector) σε πρώτο στάδιο σχεδιάζεται και υλοποιείται ένα ενεργειακό πρωτόκολλο σε επίπεδο δρομολόγησης. Επιλέγεται πάντα το κυρίαρχο ενεργειακά μονοπάτι, και με αυτόν τον τρόπο αυξάνονται οι διαθέσιμες διαδρομές και το χρονικό διάστημα επιβίωσης των ασύρματων ζεύξεων. Επιπλέον σε επίπεδο επιλογής και παράδοσης υπηρεσίας επεκτείνεται το πρωτόκολλο SLPv2 (Service Location Protocol) προκειμένου να επιλέγεται ο πιο δυνατός ενεργειακά εξυπηρετητής. Έτσι εξασφαλίζεται ότι η TCP σύνδεση μεταξύ του πελάτη και του παρόχου της υπηρεσίας, θα είναι διαθέσιμη και ενεργή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Ο συνδυασμός των βελτιστοποιήσεων στα δύο επίπεδα, οδηγούν σε αύξηση της βιωσιμότητας του δικτύου, αυξάνοντας ταυτόχρονα τη διάρκεια ζωής των διαθέσιμων κόμβων.
Πρακτικά συστήματα συλλογιστικής για εκφραστικές ασαφείς περιγραφικές λογικές
Authors: Σίμου Νικόλαος
Published: August 2021

Ένα από τα σημαντικότερα θέματα της Επιστήμης των Υπολογιστών είναι η αναπαράσταση της ανθρώπινης γνώσης και η χρήση της για συλλογιστική. Οι Περιγραφικές Λογικές αποτελούν μια πολύ διαδεδομένη οικογένεια γλωσσών αναπαράστασης γνώσης που δημιουργήθηκαν για αυτό το σκοπό. Παρά όμως τη μεγάλη εκφραστική τους ικανότητα, αδυνατούν να χρησιμοποιηθούν σε πεδία εφαρμογής που πραγματεύονται με ατελή ή ασαφή πληροφορία. Τέτοιου είδους πληροφορία εμπεριέχεται στις έννοιες ψηλός, μακριά κ.α., και επειδή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας, η ανάγκη για την αναπαράσταση της είναι επιτακτική. Για αυτό το λόγο προτάθηκαν στη βιβλιογραφία επεκτάσεις των Περιγραφικών Λογικών με τη χρήση της ασαφούς συνολοθεωρίας. Ανάμεσα τους ξεχωρίζει η εργασία των Stoilos et al. που παρουσιάζει έναν αλγόριθμο συλλογιστικής για την εκφραστική ασαφή Περιγραφική Λογική f-SHIN. Η εργασία αυτή έθεσε τις βάσεις για την πρακτική εφαρμογή των ασαφών Περιγραφικών Λογικών, χωρίς να είναι όμως από μόνη της αρκετή. Η θεωρητική πολυπλοκότητα του συγκεκριμένου αλγορίθμου είναι πολύ υψηλή (2-Nexptime), γεγονός που κάνει την υλοποίηση ενός ασαφούς συστήματος συλλογιστικής, βάσει του θεωρητικού αλγορίθμου, άνευ πρακτικής σημασίας. Κύριος στόχος της εργασίας, είναι η μετατροπή του θεωρητικού φορμαλισμού της ασαφούς Περιγραφικής Λογικής f-SHIN σε έναν πρακτικά εφαρμόσιμο αλγόριθμο. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, πραγματοποιήθηκε μελέτη των τεχνικών και εργαλείων που επιτρέπουν την πρακτική εφαρμογή των κλασικών εκφραστικών Περιγραφικών Λογικών για την αναπαράσταση διαφόρων πεδίων. Από τη μελέτη αυτή προέκυψαν τα παρακάτω αποτελέσματα. Τροποποιήσαμε κάποιες τεχνικές βελτιστοποίησης κλασικών Περιγραφικών Λογικών έτσι ώστε να μπορούν να εφαρμοστούν στην ασαφή Περιγραφική Λογική f-Shin. Αναπτύξαμε κάποιες νέες πρότυπες τεχνικές βελτιστοποίησης που εφαρμόζονται αποκλειστικά σε ασαφείς Περιγραφικές Λογικές. Επιπρόσθετα, υλοποιήσαμε το σύστημα συλλογιστικής FiRE (Fuzzy Reasoning Engine) που αποτελεί το πρώτο σύστημα συλλογιστικής που υλοποιήθηκε για εκφραστικές ασαφείς Περιγραφικές Λογικές. Το FiRE επεκτάθηκε με τη χρήση triple stores, ώστε να μπορεί να αποθηκεύει μια ασαφή βάση γνώσης και να υποστηρίζει ασαφή συζευκτικά επερωτήματα. Το σύστημα συλλογιστικής FiRE αξιολογήθηκε ως προς την απόδοση του σε υπηρεσίες συλλογιστικής αλλά και στα ασαφή συζευκτικά επερωτήματα. Τέλος, κάνοντας χρήση των συστημάτων συλλογιστικής που υλοποιήσαμε προτείναμε νέες προσεγγίσεις για τη σημασιολογική τεκμηρίωση πολυμεσικού περιεχομένου που στηρίζονται σε εκφραστικές ασαφείς Περιγραφικές Λογικές, ενώ εργαστήκαμε και για την συνύφανση ασαφών Περιγραφικών Λογικών και Νευρωνικών Δικτύων.
Η επίδραση της υπολιπιδαιμικής αγωγής - είτε με αναστολείς της σύνθεσης της χοληστερόλης είτε με αναστολείς της απορρόφησης της χοληστερόλης - στους δείκτες φλεγμονής και θρομβωτικούς και ιστικούς παράγοντες σε ασθενείς με δυσλιπιδαιμία
Authors: Κωστάκου Παναγιώτα
Published: August 2021

Οι στατίνες έχουν ευνοϊκή επίδραση στο λιπιδαιμικό προφίλ, μειώνουν την ολική θνησιμότητα και παρουσιάζουν επίσης πολλές πλειοτροπικές δράσεις. Ο σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να προσδιοριστούν και να συγκριθούν οι πλειοτροπικές δράσεις ενός αναστολέα της σύνθεσης της χοληστερόλης και συγκεκριμένα της σιμβαστατίνης (Σ) και ενός αναστολέα της απορρόφησης της χοληστερόλης και συγκεκριμένα της εζετιμίμπης (Ε), σε ασθενείς με δυσλιπιδαιμία. Σε 44 ασθενείς (24 άνδρες και 20 μεταεμμηνοπαυσιακές γυναίκες) με χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνη (low density lipoprotein-LDL) > 130 mg/dl ή LDL > 100 mg/dl σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο ή ανάλογο αυτής, χορηγήθηκαν 10 mg Σ (η=21) ημερησίως ή 10 mg E (η=23) ημερησίως. Ελήφθησαν δείγματα αίματος στην αρχή και τρεις μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας. Σε όλα τα δείγματα μετρήθηκαν τα επίπεδα της ολικής χοληστερόλης, των τριγλυκεριδίων, της υψηλής σε πυκνότητα λιποπρωτεΐνης (high density lipoprotein-HDL), της LDL, της απολιποπρωτεΐνης [apolipoprotein (apo)] A, της apoB, της λιποπρωτεΐνης [Lipoprotein (lp)] (a), της ομοκυστεΐνης , του ‘tissue factor’ (TF), του παράγοντα von Willebrand (vW) και της C αντιδρώσας πρωτεΐνης (C-reactive protein, CRP). Οι αρχικές τιμές των λιπιδίων και των αιματολογικών παραμέτρων ανάμεσα στις δύο ομάδες ήταν παρόμοιες. Η Σ και η Ε μείωσαν την ολική χοληστερόλη (262 mg/dl σε 189 mg/dl, p<0,001 και 268 mg/dl σε 220 mg/dl, p=0,001, αντίστοιχα, την LDL (177 mg/dl σε 114 mg/dl, p<0,001 και 196 mg/dl σε 146 mg/dl, p<0,001, αντίστοιχα). Επίσης, η Σ ελάττωσε τα επίπεδα της apoB (125 mg/dl σε 93 mg/dl, p<0,001). Κανένα από τα φάρμακα δεν επηρέασε τις συγκεντρώσεις της lp(a), του TF, του vW και της ομοκυστεϊνης. Και τα δύο φάρμακα βελτίωσαν το λιπιδαιμικό προφίλ των ασθενών και τα επίπεδα της CRP. Παρόλ’ αυτά, δε διαπιστώθηκε καμία επίδραση στους TF και vW. Τα αποτελέσματά μας δεν υποδεικνύουν κάποια επιπρόσθετη πλειοτροπική αντιφλεγμονώδη δράση των στατινών πέραν της μείωσης της ολικής και της LDL χοληστερόλης.
Interaction for design
Authors: Σταυράκης Μόδεστος
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η διερεύνηση των θεωρητικών και μεθοδολογικών προσεγγίσεων που συμβάλλουν στην κατανόηση για την επίτευξη της αλληλεπίδρασης, της επικοινωνίας, και της συνεργασίας σε κοινωνικό-τεχνολογικά πλαίσια εφαρμογής. Η παρούσα διατριβή εστιάζει στην εισήγηση ενός συστημικού οντολογικού πλαισίου βασισμένου στην περικείμενη συσχέτιση ψυχολογικών, κοινωνικών και υλικών παραγόντων και σκοπεύει στην ανάλυση και την περιγραφή των διεργασιών της αλληλεπίδρασης, της επικοινωνίας, και της συνεργασίας. Ο απώτερος στόχος της διατριβής είναι η περιγραφή ενός μη-τελεολογικού (απο)δομητικού οντολογικού πλαισίου για την πλουραλιστική συγκρότηση πολύ-μεθοδολογιών που συμβάλλουν στην ανάδειξη της αλληλεπίδρασης σε περιβάλλοντα ή (περι)κείμενα σχεδίασης (το περιβάλλον το οποίο ερμηνεύεται βάσει της κειμενικότητας του). Τα βασικά θέματα που διερευνώνται στην παρούσα διατριβή μπορούν να συνοψιστούν σε: α) Εισαγωγή στις βασικές θεωρίες αναπαράστασης της γνώσης και της πραγματικότητας (οντολογία - επιστημολογία), β) Ανάλυση των βασικών θεωριών αλληλεπίδρασης, κοινωνικής επικοινωνίας (social communication), και συνεργασίας (collaboration), γ) Εισήγηση του οντολογικού μετά-ερμηνευτικού πλαισίου της (απο)δόμησης, δ) Ανάλυση των εννοιών της δημιουργικότητας και της σχεδίασης βάσει του πλαισίου (απο)δόμησης, ε) Εφαρμογή του θεωρητικού πλαισίου (απο)δόμησης για την παραγωγή πολύ-μεθοδολογιών αλληλεπίδρασης σε (περι)κείμενα σχεδίασης.
Δείκτες απόπτωσης και πολλαπλασιασμού στο ηπατικό παρέγχυμα
Authors: Καραπιπερίδης Δαμιανός
Published: August 2021

Η απόπτωση είναι μια γενετικά προγραμματισμένη διαδικασία κυτταρικού θανάτου που παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και ομοιόσταση των ιστών. Ο πολλαπλασιασμός του ηπατοκυττάρου είναι μια καλά περιγραφόμενη απάντηση του οργανισμού σε ηπατική βλάβη, σαν αποτέλεσμα της δράσης ιών, τοξινών ακόμα και ηπατεκτομών. Η δράση του πιστεύεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο και στην χρόνια ηπατική νόσο. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της έκφρασης των δεικτών της απόπτωσης και του πολλαπλασιασμού των κυττάρων τόσο σε φυσιολογικές όσο και σε παθολογικές καταστάσεις του ήπατος. Το υλικό της μελέτης αποτελούν 71 ιστοτεμάχια ήπατος και προήλθε από το εργαστήριο Ιατροδικαστικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων από άτομα που υπέστησαν ιατροδικαστική διερεύνηση μετά από αιφνίδιο ή βίαιο θάνατο. Επίσης μελετήθηκαν 45 ιστοτεμάχια ήπατος βιοπτικού υλικού με παθολογία. Οι αποπτωτικοί δείκτες και οι δείκτες πολλαπλασιασμού ki67, bax, p21, ρ27, p53,bcl2. Χρησιμοποιήθηκαν για την ανοσοιστοχημική μελέτη. Η έκφραση του Ρ53 είναι πυρηνική. Ανευρίσκεται αυξημένη στην κίρρωση και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα σε σχέση με την χρόνια ηπατίτιδα. Η έκφραση του ki67 παρατηρήθηκε αυξημένη σε μη καρκινικές παθήσεις του ήπατος ανάλογα με την σοβαρότητα της βλάβης της υποκείμενης ηπατικής νόσου. Στατιστικά σημαντική διαφορά ανευρίσκεται στην έκφραση της Ρ21 μεταξύ κίρρωσης και ηπατοκυτταρικού καρκινώματος. Η έκφραση της Ρ27 ανευρίσκεται αυξημένη σε ηπατίτιδα, στη κίρρωση και στο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα σε σχέση με τη μετάσταση. Η bcl2 εκφράζεται αυξημένη σημαντικά σε ηπατίτιδα σε σύγκριση με την κίρρωση Και στη μετάσταση σε σχέση με το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Η Βαχ εκφράζεται ισχυρώς σε ηπατίτιδα σε σχέση με στεατοηπατίτιδα και σε ηπατίτιδα σε σχέση με την κίρρωση. Η αξιολόγηση των δεικτών πολλαπλασιασμού και απόπτωσης στις διάφορες παθήσεις του ήπατος που μελετήσαμε μπορεί να είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για την α) αναγνώριση ασθενών με κίρρωση υψηλού κινδύνου για ανάπτυξη ΗΚΚ, β) ανάλυση της διαδικασίας της ηπατικής αναγέννησης και της καρκινογένεσης, γ) αναγνώριση φυσιολογικού, αναγεννητικού και νεοπλασματικού ήπατος κυτταρολογικά και ιστολογικά με βιοψίες δια λεπτής βελόνης, δ) πρόγνωση της επιβίωσης των ασθενών με ΗΚΚ Συμπερασματικά αναδείξαμε την έκφραση των γονιδίων Ρ21, Ρ27, Ρ53, bcl-2 και Βαχ σε διάφορα επίπεδα και παθήσεις του ήπατος. Ειδικότερα η επιβεβαίωση της διάγνωσης του ΗΚΚ σε πρώιμα στάδια με χρήση του δείκτη Ρ27 βοηθά στη βελτίωση της πρόγνωσης της νόσου και στην αύξηση της επιβίωσης των ασθενών. Η σημαντική όμως προσφορά της εργασίας αυτής στις παθήσεις του ήπατος είναι η ανακάλυψη ότι όσο αυξάνεται η βαρύτητα της ηπατικής νόσου, τόσο αυξάνεται και η έκφραση των δεικτών (πίνακας 19). Κλινικά τα αποτελέσματα-συμπεράσματα της εργασίας αυτής μπορεί να βοηθήσουν στη βελτίωση της πρόγνωσης του ΗΚΚ, λόγω του ότι οι στοχευμένες θεραπείες που εφαρμόζονται σήμερα δύναται να πραγματοποιηθούν νωρίτερα εξατομικευμένες για κάθε ασθενή.
Μοριακή διερεύνηση και ταυτοποίηση ειδών μυκοπλασμάτων από δείγματα ουροποιογεννητικού συστήματος
Authors: Χατζησωτηρίου Μαρία
Published: August 2021

Τα μυκοπλάσματα U. urealyticum και Μ. hominis αποτελούν συχνούς αποικιστές του γεννητικού συστήματος των γυναικών και ενοχοποιούνται για την εμφάνιση διαφόρων μαιευτικών επιπλοκών όπως και για λοιμώξεις της νεογνικής ηλικίας. Η σύγχρονη αναγνωρισμένη μέθοδος για την απομόνωσή τους είναι η καλλιέργεια, η οποία όμως παρουσιάζει μειονεκτήματα: είναι χρονοβόρα και επίπονη μέθοδος, έχει σχετικά χαμηλή ευαισθησία και μπορεί να επιμολυνθεί από άλλους μικροοργανισμούς. Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, η αλυσιδωτή αντίδραση της πολυμεράσης (PCR) φαίνεται να αποτελεί την πιο υποσχόμενη μέθοδο για την άμεση ανίχνευση των U. urealyticum και Μ. hominis από κλινικά δείγματα, λόγω της υψηλής ευαισθησίας και ταχύτητας που παρουσιάζει. Επιπλέον στη χώρα μας, οι συστηματικές μελέτες που αφορούν στη συχνότητα απομόνωσης των μυκοπλασμάτων καθώς και στις αντοχές που παρουσιάζουν στα αντιβιοτικά είναι περιορισμένες. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν ο προσδιορισμός της συχνότητας απομόνωσης των μυκοπλασμάτων U. urealyticum και Μ. hominis σε κολπικά δείγματα γυναικών στον Ελληνικό πληθυσμό, η αξιολόγηση της χρήσης της PCR σε σχέση με την καλλιέργεια για την ανίχνευσή τους, καθώς και η μελέτη της αντοχής που αυτά παρουσιάζουν στα συνήθως χρησιμοποιούμενα αντιβιοτικά. Από τα 245 κολπικά δείγματα που καλλιεργήθηκαν, το U. urealyticum απομονώθηκε σε 123 (50.2%), το Μ. hominis σε 28 (11.4%), ενώ σε 25 (10.2%) απομονώθηκαν και οι δύο μικροοργανισμοί. Η ευαισθησία, η ειδικότητα, η θετική προγνωστική αξία και η αρνητική προγνωστική αξία της PCR για την ανίχνευση U. urealyticum και Μ. hominis ήταν 94.2%, 92%, 92.4%, 93.9% και 95.6%, 86.9%, 62.8%, 98.8% αντίστοιχα, όταν η καλλιέργεια χρησιμοποιήθηκε σαν μέθοδος αναφοράς. Αν η PCR αντί της καλλιέργειας χρησιμοποιηθεί σαν μέθοδος αναφοράς, η ευαισθησία και η ειδικότητα της καλλιέργειας για την απομόνωση U. urealyticum ήταν 92.4% και 93.8%, ενώ για την απομόνωση Μ. hominis ήταν 62.8% και 98.8%. Επιπλέον, η PCR μείωσε το χρόνο που απαιτείται για τα αποτελέσματα από 5 ημέρες που απαιτεί η καλλιέργεια σε λιγότερο από 24 ώρες. Τα αποτελέσματα του ελέγχου ευαισθησίας στα αντιβιοτικά των U. urealyticum και Μ. hominis επιβεβαίωσαν τη φυσική αντοχή του Μ. hominis στις 14μελείς και 15μελείς μακρολίδες. To U. urealyticum εμφάνισε υψηλό ποσοστό αντοχής στις κινολόνες και παλαιότερες μακρολίδες, ενώ η πλειονότητα των στελεχών του ήταν ευαίσθητη στις τετρακυκλίνες και νεότερες μακρολίδες.
Ευστάθεια συνεργετικών (tensegrity) και κυτταρομηχανικών μοντέλων
Authors: Πηρεντής Αθανάσιος
Published: August 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διατριβής μοιράζεται μεταξύ της κατασκευής θεωρητικών μηχανικών μοντέλων για την περιγραφή συγκεκριμένων κυτταρικών ή υπό-κυτταρικών φαινομένων, και της περιγραφής της γενικής μηχανικής συμπεριφοράς μίας οικογένειας δομικών συστημάτων γνωστά ως συνεργετικά. Τα δύο αυτά αντικείμενα έρευνας, αν και εκ πρώτης φαίνονται ξένα μεταξύ τους, αποδεικνύεται ότι συνδέονται στενά υπό τη σκέπη του σχετικά νέου επιστημονικού πεδίου που συνιστά η εμβιομηχανική. Ειδικότερα, τις τελευταίες δεκαετίες αποκαλύφθηκε ότι η μηχανική δράση-παραμόρφωση εμπλέκεται, συνδράμει, ή και ελέγχει σε μεγάλο βαθμό σχεδόν το σύνολο των κυτταρικών λειτουργιών επιπλέον, ανακαλύφθηκε ότι ο κυτταρικός σκελετός, ο κυριότερος ρυθμιστής και φορέας της κυτταρικής παραμόρφωσης, οργανώνεται σύμφωνα με τις αρχές της συνεργετικής αρχιτεκτονικής. […]
Ανίχνευση μεταλλάξεων στο γονίδιο BRCA2 σε Έλληνες αθενείς με οικογενή καρκίνο του μαστού
Authors: Αρμακόλας Αθανάσιος
Published: August 2021

Το οικογενειακό ιστορικό είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού. Η απομόνωση των γονιδίων BRCA1 και BRCA2, των δύο κύριων προδιαθεσικών γονιδίων του οικογενούς, του πρώιμου καρκίνου του μαστού, καθώς και του καρκίνου των ωοθηκών, είχε σαν αποτέλεσμα την αναγνώριση μεγάλου αριθμού οικογενειών με μεταλλάξεις στα γονίδια αυτά. Αναλύσαμε 27 Έλληνες ασθενείς με οικογενή καρκίνο του μαστού. Η πλειοψηφία των ασθενών αυτών είχε τουλάχιστον έναν πρώτου και ένα δευτέρου βαθμού συγγενή με τη νόσο για μεταλλάξεις στο γονίδιο BRCA2. Μελετήσαμε ακόμα 28 ασθενείς με σποραδικό καρκίνο του μαστού. Οι τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η ανάλυση της διαμόρφωσης της μονής έλικας του DNA (SSCP) και η απευθείας ανάλυση της αλληλουχίας των νουκλεοτιδίων (Sequencing). Επιπλέον η κλινική παρουσίαση και πρόγνωση των περιπτώσεων του καρκίνου του μαστού που συνδέονταν με μεταλλάξεις στο γονίδιο BRCA2, συγκρίθηκε με 20 επαρκώς αντίστοιχους για ηλικία και ημερομηνία διάγνωσης της νόσου ασθενείς (ομάδα ελέγχου), με σποραδικό καρκίνο του μαστού. Αναγνωρίσαμε τρεις καινούριες μεταλλάξεις (3058delA, 6024delTA και 4147delG) στην περιοχή που συνδέεται με καρκίνο των ωοθηκών (OCCR) και μία γνωστή (2024del5), στο γονίδιο BRCA2 σε πέντε διαφορετικές οικογένειες με καρκίνο του μαστού. Η μετάλλαξη 4147delG ανιχνεύθηκε σε δύο μη συγγενείς ασθενείς. Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο BRCA2 συνδέονταν με πρώιμο καρκίνο του μαστού RR=4.77 (95% CΙ: 0.666-34.463). Οι ασθενείς με μεταλλάξεις στο γονίδιο BRCA2 δεν παρουσίασαν διαφορετικό ιστολογικό φαινότυπο ωστόσο είχαν βελτιωμένη συνολική επιβίωση (100% vs 65%). Τα ευρήματα μας συνιστούν ότι υπάρχει μία ομάδα νέων μεταλλάξεων στα εξόνια 10 και 11 σε Έλληνες ασθενείς με οικογενή καρκίνο του μαστού. Οι μεταλλάξεις αυτές παρουσίασαν ηπιότερο κλινικό φαινότυπο σε σύγκριση με τους υπόλοιπους ασθενείς που μελετήθηκαν.
Η παιδαγωγική σκέψη στο έργο του Ρήγα Φεραίου - Βελεστινλή
Authors: Φραγκούλης Αντώνιος
Published: August 2021

Η παρούσα μελέτη διερευνά την παιδαγωγική σκέψη του Ρήγα, έτσι όπως αυτή αναδύεται μέσα από την παιδεία που έλαβε ο ίδιος και από τα συγγράμματα που κατέλειπε. Σκοπός μας είναι να δειχθεί, μέσα από την ανάλυση των έργων του ότι ο μεγάλος αυτός αγωνιστής και οραματιστής, δεν προσπαθούσε μόνο να ξεσηκώσει το υπόδουλο γένος των Ελλήνων για την απόκτηση της ελευθερίας του. Αυτό αποτελεί μόνο τη μια παράμετρο, την άμεσα και εύκολα εννοούμενη. Η δεύτερη παράμετρος είναι η δημιουργία διοίκησης με βάση δίκαιους νόμους, με προκομμένους συμβούλους και με υπακοή στον αρχηγό, «γιατί και η αναρχία ομοιάζει την (πνευματική) σκλαβιά». Από μεθοδολογικής απόψεως, ακολουθούμε την ιστορικοκριτική και ερμηνευτική μέθοδο. Ανιχνεύουμε τις παιδαγωγικές σκέψεις που ο Ρήγας διαχέει στο έργο του, με τέτοιο τρόπο ώστε να επισημάνουμε τις κυριότερες επιδράσεις που ο εθνομάρτυρας δέχτηκε, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο τις εισάγει στα έργα του, αφού πρώτα τις αφομοιώσει. Κατόπιν, επιχειρούμε τη σύνθεση των ιδεών του σε ολότητα και την παρουσίαση των απόψεών του για την παιδεία και την εκπαίδευση, που επιθυμούσε για την ελεύθερη Ελλάδα. Κεντρική θέση στην προσπάθεια του Ρήγα κατέχει η διαπαιδαγώγηση των ελληνοπαίδων, η οποία αποσκοπεί στη δημιουργία πατριδο-κεντρικής οικογένειας. Πρώτος ο Ρήγας, μέσα από το έργο του, αποσκοπεί στη μελλοντική πορεία του Γένους προς την καθολική ευημερία του, στηριγμένη στις αρχές της ελευθερίας, της ισονομίας και της αδελφοσύνης, τις οποίες, δανείζεται κυρίως από την Αγία Γραφή και δευτερευόντως από τη Γαλλική επανάσταση. Ο Ρήγας είναι επίσης ο πρώτος που διατρανώνει την ανάγκη για ομοψυχία των αγωνιστών. Προηγείται και ποιητικά του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολομού, που με τον «΄Υμνον εις την Ελευθερίαν», επαναλαμβάνει τα ίδια μηνύματα. Ο Ρήγας επιθυμεί ίδρυση σχολείων και στο πιο απομακρυσμένο οικισμό, ώστε κάθε ελληνόπουλο να μπορεί να έχει τις ίδιες ευκαιρίες μετοχής στη γνώση. Για τη διαδικασία της μετάδοσης της γνώσης, ζωντανός φορέας είναι ο φωτισμένος δάσκαλος, ο οποίος διακατέχεται από την κυρίαρχη παιδαγωγική αρχή, την αγάπη για τον μαθητή σε όλα τα στάδια της διδασκαλίας. Ο Βελεστινλής είναι από τις λίγες προσωπικότητες στη νεότερη ελληνική ιστορία, που προσπάθησαν να συνδυάσουν τη θεωρία με την πράξη (παιδαγωγική αρχή της εμπειρίας - βιωματικότητας). Πρόκειται για κήρυκα και «ποιητή» (εφαρμοστή) πρωτοποριακών - για την εποχή του τουλάχιστον - παιδαγωγικών αρχών και αξιών.
Περιφερειακή πολιτική και χωρική ανάπτυξη
Authors: Θωίδου Ελισάβετ
Published: August 2021

Ο στόχος της διατριβής είναι να εξετάσει τη δημόσια παρέμβαση στον περιφερειακό χώρο κατά τη δεκαετία του 1990 και ειδικότερα την υλοποίηση των προτεραιοτήτων των πολιτικών χωρικής ανάπτυξης στο πλαίσιο των αναπτυξιακών προγραμμάτων. Το ενδιαφέρον για τη διερεύνηση αυτή ξεκινάει από τη σημασία που έχει η περιφερειακή πολιτική και η δημόσια παρέμβαση γενικότερα για την αντιμετώπιση των χωρικών ανισοτήτων. Στη διερεύνηση αυτή εμπεριέχονται: Ένα γενικό θεωρητικό/ερμηνευτικό πλαίσιο που ανάγεται στις βασικές θεωρίες χωρικής ανάπτυξης καθώς επίσης και στη σχέση χώρου και ανάπτυξης κατά τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, με έμφαση στις κατευθύνσεις των πολιτικών χωρικής ανάπτυξης. […]