Tadeusz Maringe (1888-1952) - ziemianin ze Smoliny, kawaler orderu Virtuti Militari
Authors: Durka Jarosław 
Published: March 2022

Artykuł przedstawia biogram Tadeusza Maringe, ziemianina ze Smoliny, inżyniera mechanika po University of London. Należał do pokolenia, które dążyło do modernizacji gospodarstw, a nawet próbowało podjąć pracę w przemyśle. Po studiach, aż do wybuchu I wojny światowej pracował Fabryce „Wilhelm Fitzner i Konrad Gamper” w Sosnowcu. Był przykładem polskiego patrioty. W czasie wojny polsko-bolszewickiej wstąpił ochotniczo do 1 szwadronu 203 pułku ułanów. W okolicach miasta Kostopol wykazał się bohaterstwem podczas patrolu. W brawurowy sposób, na oczach całej jego jednostki wziął jeńca, którego można było później przesłuchać. Pozyskane informacje posłużyły Polakom w szybkim przejęciu Kostopola. Tadeusz Maringe został odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy. Po zakończeniu wojny powrócił do Smoliny. 10 lipca 1921 r. witał tam przybywającego z wizytą Józefa Piłsudskiego. Działał aktywnie w Związku Ziemian. Niestety niektóre inwestycje okazały się nietrafione. Tadeusz Maringe musiał sprzedać część dóbr rodzinnych i zaczął pracować w różnych majątkach ziemskich, a później prowadził firmę nasienną w Warszawie. W czasie II wojny światowej, wraz z całą najbliższą rodziną, zaangażował się w ruch oporu. Po zakończeniu wojny wraz z kilkoma wspólnikami otworzył Dom Rolniczo-Handlowy Wspólna Praca. Przedsiębiorstwo to współpracowało z prowadzoną przez jego brata, Witolda Maringe firmą Państwowe Nieruchomości Ziemskie. W 1949 r. komuniści aresztowali kierownictwo Państwowych Nieruchomości Ziemskich. Tadeusz Maringe, na skutek działań reżimu komunistycznego, musiał zlikwidować Dom Rolniczo-Handlowy Wspólna Praca. Po pokazowym procesie brata, którego skazano na dożywocie, podupadł na zdrowiu, a w 1952 r. zmarł. Tadeusz Maringe - Landowner from Smolina, Knight of the Order of Virtuti Militari The article presents the biography of Tadeusz Maringe, a landowner from Smolina, a mechanical engineer graduated from the University of London. He belonged to the generation which strove to modernise agricultural holdings, and even tried to work in the industry. After his graduation, he worked in the ‘Wilhelm Fitzner and Konrad Gamper’ factory in Sosnowiec until the outbreak of the First World War. He was an example of a Polish patriot. During the Polish-Soviet War, he volunteered to the 1st squadron of the 203rd Uhlan Regiment. He demonstrated his heroism during a patrol in the vicinity of Kostopol. In a daring way, in front of his entire unit, he took a prisoner of war, who could later be interrogated. The information he gained was used by the Poles to quickly take over Kostopol. Tadeusz Maringe was awarded the Order of Virtuti Militari (Class V). After the war, he returned to Smolina. On 10 July 1921, he welcomed Józef Piłsudski who paid a visit there. Maringe was actively involved in the Landowners’ Union. Unfortunately, some of his investments turned out to be unsuccessful. He had to sell part of his family property and began working in various estates. Later, he ran a seed company in Warsaw. During the Second World War, he and his closest family members became involved in the resistance movement. After the end of the war, he opened - together with several partners - Dom Rolniczo-Handlowy ‘Wspólna Praca’ (‘Joint Labour’ Farming and Trading House). This enterprise cooperated with Państwowe Nieruchomości Ziemskie (State-Owned Land Management Agency) - a company run by his brother, Witold Maringe. In 1949, the communists arrested the management of Państwowe Nieruchomości Ziemskie. Due to the actions of the communist regime, Tadeusz Maringe had to liquidate Dom Rolniczo-Handlowy ‘Wspólna Praca’. After the show trial against his brother, who was sentenced to life imprisonment, his health deteriorated. He died in 1952.