Ηχοκαρδιογραφική εκτίμηση της επίδρασης του διαστήματος μεταξύ των συνεδριών αιμοκάθαρσης στην καρδιαγγειακή λειτουργικότητα
Authors: Τσιλώνης Κωνσταντίνος-Νεκτάριος 
Published: September 2021

Οι ασθενείς με τελικού σταδίου χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) υπό αιμοκάθαρση διατρέχουν υψηλό κίνδυνο καρδιαγγειακών συμβαμάτων και θνησιμότητας συγκριτικά με το γενικό πληθυσμό ή άλλους πληθυσμούς με σοβαρές συννοσηρότητες. Την κύρια αιτία θνησιμότητας αποτελούν τα καρδιαγγειακά συμβάματα, που ευθύνονται για περισσότερο από το 50% των θανάτων. Ευρείες επιδημιολογικές μελέτες κατέδειξαν ότι η πλειονότητα των θανάτων, καθώς και των νοσοκομειακών νοσηλειών από καρδιαγγειακές αιτίες, συμβαίνουν με αυξημένη συχνότητα την ημέρα που ακολουθεί το 3ημερο μεσοδιαλυτικό διάστημα. Κύριος στόχος της διδακτορικής διατριβής αυτής είναι να διερευνηθεί υπερηχοκαρδιογραφικά, με τη χρήση κλασσικών και νεότερων υπερηχοκαρδιογραφικών δεικτών, η συστολική και η διαστολική λειτουργία, η μορφολογία και τα αιμοδυναμικά χαρακτηριστικά των καρδιακών κοιλοτήτων των ασθενών με τελικού σταδίου ΧΝΝ υπό αιμοκάθαρση κατά τη διάρκεια των μεσοδιαλυτικών διαστημάτων, καθώς η συγκριτική αξιολόγηση των πιθανών μεταβολών μεταξύ του 3ημερου και του 2ημερου διαστήματος, αλλά και μεταξύ του πριν και του μετά από τις προγραμματισμένες συνεδρίες. Στην παρούσα μελέτη συμμετείχαν 41 ασθενείς με τελικού σταδίου ΧΝΝ που υποβάλλονταν σε πρόγραμμα αιμοκάθαρσης, τρείς φορές την εβδομάδα. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε βασική υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη, με επιπρόσθετες μετρήσεις ιστικού Doppler. Τα αποτελέσματα της διατριβής έδειξαν κατά τη διάρκεια των μεσοδιαλυτικών διαστημάτων σημαντική αύξηση στην καρδιακή παροχή, στον όγκο παλμού, στον δείκτη μάζας της αριστερής κοιλίας καθώς στις μέγιστες ταχύτητες της αριστερής κοιλίας κατά τη διαστολική φάση. Η αύξηση του σωματικού βάρους κατά τη διάρκεια των μεσοδιαλυτικών διαστημάτων, καθώς και η αύξηση της διαμέτρου της κάτω κοίλης φλέβας ήταν μεγαλύτερες κατά τη διάρκεια του 3ημερου σε σύγκριση με το 2ημερο μεσοδιαλυτικό διάστημα. Οι υπερηχοκαρδιογραφικοί δείκτες συστολικής και διαστολικής λειτουργίας της αριστερής κοιλίας δεν διέφεραν μεταξύ του 3ημερου και του 2ημερου μεσοδιαλυτικού διαστήματος. Σε αντίθεση, η αύξηση του όγκου του αριστερού και του δεξιού κόλπου, η συστολική πίεση στη δεξιά κοιλία, η μέγιστη ταχύτητα στην τριγλώχινα βαλβίδα και η διάμετρος της κάτω κοίλης φλέβας ήταν σημαντικά μεγαλύτερες κατά τη διάρκεια του 3ημερου σε σύγκριση με το 2ημερο μεσοδιαλυτικό διάστημα. Τα αποτελέσματα αυτά φαίνεται να σχετίζονται με την αυξημένη υπερφόρτωση όγκου που παρατηρείται κατά τη διάρκεια του 3ημερου σε σύγκριση με το 2ημερο μεσοδιαλυτικό διάστημα. Οι παρατηρήσεις αυτές είναι πιθανόν να αποτελούν μια μηχανιστική εξήγηση για τον αυξημένο κίνδυνο θνητότητας και τον αυξημένο κίνδυνο για εισαγωγές στο νοσοκομείο λόγω καρδιαγγειακών αιτιών που παρατηρείται στο τέλος του 3ημερου μεσοδιαλυτικού διαστήματος. Αναφορικά με την επίδραση της αιμοκάθαρσης παρατηρήθηκε σημαντική ελάττωση στο σωματικό βάρος και στη συστολική αρτηριακή πίεση μετά από τη συνεδρία αιμοκάθαρσης. Επιπλέον, παρατηρήθηκε ελάττωση στις διαστάσεις του αριστερού και του δεξιού κόλπου, καθώς και της αριστερής και δεξιάς κοιλίας. Επιπλέον, σημαντικά βελτιωμένη ήταν η υπερφόρτωση της πνευμονικής κυκλοφορίας, όπως αυτή εκτιμήθηκε μέσω της συστολικής πίεσης της δεξιάς κοιλίας. Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκαν μεταβολές στη συστολική καρδιακή λειτουργία πριν και μετά τη συνεδρία αιμοκάθαρσης. Τα ευρήματα αυτά είναι πιθανόν να αποτελούν ένδειξη ότι η απότομη και ξαφνική απομάκρυνση όγκου κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης, είναι πιθανόν να σχετίζεται με την απόδοση του μυοκαρδίου.