Επίπεδα αντιπονεκτίνης γκρελίνης λεπτίνης και κατεχολαμινών πλάσματος δείχτης μάζας σώματος και επικαρδιακό λίπος σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και ή χωρίς στεφανιαία νόσο
Authors: Τζιώλας Νικόλαος 
Published: August 2021

ΠΕΡΙΛΗΨΗ Νικόλαος Τζιώλας: Επίπεδα αντιπονεκτίνης, γκρελίνης, λεπτίνης, κατεχολαμινών πλάσματος, δείχτης μάζας σώματος και επικαρδιακό λίπος σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και / ή χωρίς στεφανιαία νόσο. ( Με την επίβλεψη του κ Φίλιππου Τρυποσκιάδη, Καθηγητή Καρδιολογίας ) Εισαγωγή. Το επικαρδιακό λίπος, ως μεταβολικά ενεργός ιστός, παράγει κυτοκίνες οι οποίες μπορεί να επιφέρουν αρνητικές δράσεις, ευοδώνοντας την διαδικασία της αθηρωμάτωσης. Επίσης συμμετέχει στην παραγωγή βιοδραστικών μορίων όπως η λεπτίνη, η γκρελίνη και η αντιπονεκτίνη. Συσχετίζεται με καταστάσεις όπως αντίσταση στην ινσουλίνη, υποκλινική αθηροσκλήρυνση, χρόνια στεφανιαία νόσο, αλλά και με οξέα στεφανιαία σύνδρομα. Μπορεί επομένως να εμφανίσει ευνοïκές ή αρνητικές δράσεις στην καρδιακή λειτουργία και μορφολογία. Σκοπός. Η διερεύνηση πιθανής συσχέτισης ανάμεσα στο πάχος του επικαρδιακού λίπους και τα επίπεδα της αντιπονεκτίνης, της γκρελίνης, της λεπτίνης και των κατεχολαμινών πλάσματος σε 57 ασθενείς με -ανεξαρτήτως της αιτιολογίας της νόσου- καρδιακή ανεπάρκεια χωρίς καρδιακή καχεξία και σε 64 υγιείς μάρτυρες. Μέθοδος και αποτελέσματα. Όλοι οι συμμετέχοντες υπεβλήθησαν σε υπερηχογραφικό έλεγχο καρδιάς. Δείγματα φλεβικού αίματος για τον προσδιορισμό των επιπέδων των ορμονών ομοιόστασης βάρους, αλλά και των CRP, BNP, κατεχολαμινών, ελήφθησαν μετά από 12ωρη νηστεία. Οι συγκεντρώσεις των ορμονών ομοιόστασης βάρους δε διέφεραν στατιστικώς σημαντικά ανάμεσα στους ασθενείς και την ομάδα ελέγχου. Ομοίως δεν ανευρέθη διαφορά στο πάχος του επικαρδιακού λίπους στις δύο ομάδες (3,97±1,61 έναντι 3,86±1,71 p=0,731). Το πάχος του επικαρδιακού λίπους παρουσιάζει σημαντικά θετική συσχέτιση με το δείχτη μάζας σώματος, τις περιμέτρους κοιλίας-μηρού και στις δύο ομάδες μελέτης, αλλά και στο συνολικό πληθυσμό (p<0,001). Ανάλυση πολλαπλής παλινδρόμησης έδειξε ότι στην ομάδα ελέγχου οι λογαριθμικές τιμές των συγκεντρώσεων της γκρελίνης και της hsCRP αποτελούν προγνωστικούς παράγοντες για το πάχος του επικαρδιακού λίπους (p=0,001 και 0,013 αντιστοίχως), ακόμα και έπειτα από διόρθωση με το δείχτη μάζας σώματος (p=0,009 και 0,049 αντιστοίχως). Στους ασθενείς η ανάλυση πολλαπλής παλινδρόμησης έδειξε την παρουσία του σακχαρώδους διαβήτη και τις λογαριθμικές συγκεντρώσεις της λεπτίνης ως προγνωστικούς παράγοντες του πάχους του επικαρδιακού λίπους(p=0,001 και 0,018 αντίστοιχα). Μετά από διόρθωση ως προς το δείχτη μάζας σώματος, δε διατηρείται καμία σημαντικότητα στην ανωτέρω συσχέτιση. Αντιθέτως δεν ευρέθη στατιστικά σημαντική σχέση ανάμεσα στο πάχος του επικαρδιακού λίπους και τις κατεχολαμίνες πλάσματος, έπειτα από διόρθωση ως προς το δείχτη μάζας σώματος. Συμπεράσματα. Το πάχος του επικαρδιακού λίπους σχετίζεται με τα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά τόσο σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, όσο και στους υγιείς μάρτυρες. Για πρώτη φορά αναδεικνύεται στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στο επικαρδιακό λίπος και τις λογαριθμικές συγκεντρώσεις γκρελίνης και τις τιμές της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης σε υγιείς, σημαντικότητα η οποία διατηρείται ακόμα και μετά από την εισαγωγή στην ανάλυση του δείχτη μάζας σώματος ως σταθερής ανεξάρτητης μεταβλητής. Λέξεις-κλειδιά: καρδιακή ανεπάρκεια, καρδιακή καχεξία, δείχτης μάζας σώματος, C-αντιδρώσα πρωτεΐνη, ορμόνες ομοιόστασης βάρους.