Εκτίμηση των επιπτώσεων της εφαρμογής διαφορετικών πρωτοκόλλων εμβολιασμού κατά του κυκλοϊού τύπου 2 σε χοιρομητέρες και χοιρίδια στην υγεία και τις αποδόσεις τους
Authors: Καραπάνος Θεόδωρος 
Published: March 2021

Ο κυκλοιός τύπου 2 (PCV2) είναι ο αιτιολογικός παράγοντας Συστημικής νόσου οφειλόμενης σε χοίρειο Κυκλοϊό τύπου2 (ΣΝ-PCV2) που προκαλεί σημαντικά κλινικά συμπτώματα σε χοίρους, συνηθέστερα, από τον απογαλακτισμό μέχρι την αρχή της πάχυνσής τους. Σήμερα, κυκλοφορούν στην παγκόσμια αγορά αρκετά εμβόλια κατά του PCV2 με μεγάλη αποτελεσματικότητα τόσο στον έλεγχο τον νοσημάτων που οφείλονται στη λοίμωξη από τον PCV2 όσο και στη βελτίωση των παραγωγικών παραμέτρων, σε επίπεδο εκτροφής. Η δική μας διδακτορική διατριβή είχε στόχο τη μελέτη, σε επίπεδο εκτροφής με παρουσία ΣΝ-PCV2, της επίδρασης του εμβολιασμού κατά του PCV2 χοιριδίων ηλικίας 21 ημερών στις παραγωγικές αποδόσεις τους. Επιπλέον, επιχειρήθηκε η διερεύνηση, για πρώτη φορά σε παγκόσμιο επίπεδο, της επίδρασης του εμβολιασμού νεαρών άνηβων αρσενικών χοίρων κατά του PCV2 την 21η ημέρα της ζωής τους, στην ποιότητα του σπέρματός τους κατά την ενήβωση. Στα πλαίσια του πρώτου πειραματισμού διερευνήθηκε η αποτελεσματικότητα του εμβολιασμού, 1.200 χοιριδίων (4 πειραματικές ομάδες) ηλικίας 21 ημερών κατά του PCV2, που προέρχονταν από εμβολιασμένες και ανεμβολίαστες χοιρομητέρες και συγκεκριμένα, την πιθανή βελτίωση του σωματικού βάρους, της μέσης ημερήσιας αύξησης, της νοσηρότητας και της θνησιμότητας από την 21η ημέρα έως την 150η ημέρα της ζωής τους, καθώς και τις αντίστοιχες συγκρίσεις μεταξύ των διαφορετικών πειραματικών ομάδων που προέρχονταν από εμβολιασμένες και ανεμβολίαστες χοιρομητέρες κατά του PCV2. Επιπλέον, από 10 χοιρίδια από κάθε πειραματική ομάδα λήφθηκαν δείγματα αίματος ώστε να ελεχθεί το επίπεδο των ανοσοσφαιρινών IgM και IgG κατά του PCV2. Συνολικά, τα καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τις παραγωγικές παραμέτρους που εκτιμήθηκαν στον πειραματισμό μας παρουσίασαν τα χοιρίδια της ομάδας των εμβολιασμένων χοιριδίων, γεγονός που καταδεικνύει την αποτελεσματικότητα του εμβολιασμού κατά του PCV2, εφαρμοζόμενου στην των 21 ημερών, σε επίπεδο εκτροφής με ΣΝ-PCV2. Στον δεύτερο πειραματισμό, 20 αρσενικοί άνηβοι χοίροι, ηλικίας 21 ημερών, επιλέχθηκαν από κάθε πειραματική ομάδα. Οι συνολικά 80 αρσενικοί άνηβοι χοίροι οδηγήθηκαν στο σφαγείο στην ηλικία των 6 μηνών και ελήφθησαν τα όσχεα (2 όρχεις μαζί με τις σύστοιχες επιδιδυμίδες) για τη λήψη και εξέταση του επιδιδυμικού σπέρματος. Οι παράμετροι που εκτιμήθηκαν ήταν η κινητικότητα και οι επιμέρους μορφές κίνησης καθώς και η μορφολογία και η πυκνότητα του σπέρματος. Κατά τον έλεγχο των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι αναφορικά με τις κινητικές παραμέτρους (εκτός των προοδευτική κίνηση και συνολική κινητικότητα) η ομάδα χοιριδίων από εμβολιασμένες χοιρομητέρες παρουσίασε στατιστικά σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά για τις παραμέτρους VCL και ALH, σε σχέση με τις ομάδες των εμβολιασμένων χοιριδίων. Επιπρόσθετα, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντικά υψηλότερο ποσοστό μορφολογικών ανωμαλιών κεφαλής στην ομάδα των χοιριδίων από εμβολιασμένες χοιρομητέρες σε σχέση με τις ομάδες των εμβολιασμένων χοιριδίων. Συμπερασματικά και σε σχέση με την ποιότητα του σπέρματος των άνηβων αρσενικών χοιριδίων, τα καλύτερα αποτελέσματα παρατηρήθηκαν στα χοιρίδια που προέρχονταν από ανεμβολίαστες χοιρομητέρες και εμβολιάστηκαν την 21η ημέρα της ζωής τους (ομάδα Χ). Στηριζόμενοι στα παραπάνω, φαίνεται ότι ο εμβολιασμός των αρσενικών χοιριδίων γραμμής κάπρων κατά του PCV2, σε νεαρή ηλικία, θα μπορούσε να συμβάλλει αποτελεσματικά στη βελτίωση της ποιότητας του σπέρματος, αργότερα, κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής τους ζωής.