bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Characterisation of a second actin gene
Authors: Morgan Rhiannon
Published: August 2021

Ο μολυσματικός παράγοντας της ελονοσίας είναι το παράσιτο που ανήκει στο γένος του πλασμωδίου. Στο φύλο των Apicomplexa το πλασμώδιο είναι το μόνο που έχει ένα επιπλέον γονίδιο που κωδικοποιεί για ένα επιπλέον γονίδιο ακτίνης πέρα της ακτίνης Ι. Η δεύτερη ακτίνη ονομάζεται Ακτίνη II και εκφράζεται στα αρσενικά γαμετοκύτταρα και ωοκινέτες στο παράσιτο Plasmodium berghei των τρωκτικών. Η έλλειψη του γονιδίου είχε ως αποτέλεσμα την ανικανότητα των αρσενικών γαμετοκυττάρων να παράγουνε ενεργά μαστίγια και 50 φορές μειωμένο αριθμό ωοκινετών, ενώ καμιά αλλαγή δεν παρατηρήθηκε στα θηλυκά γαμετοκύτταρα. Στη μελέτη αυτή διερευνάται ο ρόλος της Ακτίνης II κατά την ανάπτυξη του παρασίτου στο κουνούπι. Πραγματοποιήσαμε γενετικές διασταυρώσεις μεταξύ ενός παρασιτικού στελέχους στο οποίο λείπει το γονίδιο της ακτίνης II (actinll(-)) και του άγριου τύπου (wt) και δείξαμε ότι δημιουργούνται ετερόζυγες ωοκίστες που δεν αναπτύσσονται πέρα από τις 3 ημέρες σε αντίθεση με τις ομόζυγες ωοκίστες. Για να μελετήσουμε αυτό το φαινότυπο, δοκιμάσαμε να αλλάξουμε τα επίπεδα έκφρασης της ακτίνης II με αντικατάσταση του υποκινητή από υποκινητές γονιδίων που είναι γνωστά ότι εκφράζονται στο αρσενικό γαμετοκύτταρο. Δύο μεταλλαγμένα στελέχη παράχθηκαν το cdpk4-octinll και setp-actinll. Τα cdpk4-actinll στελέχη δεν παρουσίασαν διαφορετικό φαινότυπο σε σχέση με τον άγριο τύπο ενώ τα setp-actinll στελέχη παρουσίασαν πολύ αργό ρυθμό ανάπτυξης στα μη σεξουαλικά στάδια παρόλο που ο υποκινητής αυτός εκφράζεται αποκλειστικά στα σεξουαλικά στάδια. Μελετήθηκε επίσης ένας ετερόζυγος πληθυσμός οοκινετών που δημιουργήθηκε μεταξύ ενός παρασιτικού στελέχους που παράγει μόνο ενεργά αρσενικά γαμετοκύτταρα με το θηλυκά γαμετοκύτταρα του στελέχους όπου λείπει το γονίδιο της ακτίνης II. Οι ωοκίστες που παράχθηκαν με αυτή τη διασταύρωση δεν περιείχαν γονιδιακό DNA. Χρησιμοποιώντας ένα στέλεχος όπου η ακτίνη II είναι συζευγμένη με την πράσινη φθορίζουσα πρωτεΐνη (GFP) δείξαμε ότι η μεγαλύτερη πρωτεϊνική έκφραση πραγματοποιείται τις πρώτες ώρες μετά το σχηματισμό του ζυγωτού. Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουνε ότι η ακτίνη II απαιτείται στα σεξουαλικά στάδια της ζωής του παρασίτου στη γαμετογέννεση του αρσενικού γαμετοκυττάρου ενώ κληροδοτείται στο ζυγωτό μέσω του θηλυκού γαμέτη έτσι ώστε να μπορέσει να ολοκληρωθεί ο κύκλος ζωής του παρασίτου μέσα στο κουνούπι.
Ο ρόλος των αστικών συνεταιρισμών στην ανάπτυξη της ελληνικής περιφέρειας
Authors: Νιονάκης Σπυρίδων-Ελευθέριος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσης διδακτορικής διατριβής, είναι η διερεύνηση του ρόλου των αστικών συνεταιρισμών στην περιφερειακή ανάπτυξη της Κρήτης. Η μέχρι σήμερα έρευνα των επιπτώσεων στην οικονομία της χώρας έχει κυρίως επικεντρωθεί στους γεωργικούς συνεταιρισμούς, ενώ το ενδιαφέρον των ερευνητών στον τομέα των αστικών συνεταιρισμών της χώρας θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι δεν έχει εκδηλωθεί σε ικανοποιητικό βαθμό. Για το λόγο αυτό δεν έχει οριοθετηθεί κατά τρόπο αποτελεσματικό ο ρόλος τους στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας και ιδιαίτερα στην ανάπτυξη της περιφέρειας. Tα ευρήματα της έρευνας εντοπίζουν και αξιολογούν το ρόλο των αστικών συνεταιρισμών της Περιφέρειας Κρήτης.
Νευροορμονικές διαταραχές και λειτουργία της αορτής στις συγγενείς καρδιοπάθειες (μεσοκολπική επικοινωνία)
Authors: Χαμάκου Αικατερίνη
Published: August 2021

Σκοπός: Η μελέτη πιθανών νευροορμονικών και φλεγμονωδών διαταραχών και της αορτικής λειτουργίας σε ασθενείς με μεσοκολπική επικοινωνία, καθώς και της επίδρασης της επέμβασης διόρθωσης στις παραπάνω παραμέτρους. Μέθοδος: Μελετήθηκαν 52 ασθενείς με μεσοκολπική επικοινωνία, διαιρεμένοι σε 2 ομάδες. Η πρώτη ομάδα (προοπτική μελέτη) περιέλαβε 28 νέους ασθενείς, ασυμπτωματικούς ή με ήπια συμπτώματα, προγραμματισμένους για επεμβατική σύγκλειση, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν έως 6 μήνες μετά την επέμβαση σε τακτά διαστήματα. Η δεύτερη ομάδα αφορούσε 24 ασθενείς με επεμβατικά διορθωμένη μεσοκολπική επικοινωνία τουλάχιστον 1 έτος πριν. Υγιείς εθελοντές αντίστοιχης ηλικίας επελέγησαν και για τις δύο ομάδες. Το δείγμα υποβλήθηκε σε φυσική εξέταση, υπερηχογράφημα καρδιάς, όπου προσδιορίστηκε η διατασιμότητα-σκληρότητα της αορτής, μέτρηση δεικτών ανάκλασης σφυγμικού κύματος (πίεση αύξησης, δείκτης αύξησης της κεντρικής αορτικής πίεσης) και αιμοληψία (προσδιορίστηκαν οι συγκεντρώσεις του κολπικού και εγκεφαλικού νατριουρητικού πεπτιδίου (NT-proΑΝΡ, NT-proBNP) ιντερλευκίνης-6 (IL-6), ιντερλευκίνης-Ι0(IL-10), και παράγοντα νέκρωσης όγκου (TNF-α). Αποτελέσματα: Οι ασθενείς μας προ επέμβασης παρουσίασαν αυξημένα επίπεδα ΝΤ-proANP και IL-6 συγκριτικά με τους υγιείς εθελοντές. Στη διάρκεια της 6μηνης παρακολούθησης, η μεν IL-6 βελτιώθηκε, φτάνοντας τα επίπεδα των υγιών εθελοντών, το δε NT-proΑΝΡ παρέμεινε υψηλό. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η αύξηση του NT-proBNP στο τέλος του πρώτου μήνα μετά την επέμβαση και η αποκατάστασή του στο τέλος του τρίτου μήνα, ενώ οι υπόλοιποι φλεγμονώδεις δείκτες δεν παρουσίασαν σημαντική διακύμανση. Επίσης, η πίεση αύξησης και ο δείκτης αύξησης της κεντρικής αορτικής πίεσης παρέμειναν φυσιολογικοί στο διάστημα της παρακολούθησης, ενώ η διατασιμότητα της αορτής και ο δείκτης σκληρότητας εμφάνισαν επιδείνωση στο τέλος του 6ου μήνα μετά την επέμβαση. Στην αναδρομική μας μελέτη, οι ασθενείς είχαν φυσιολογικά επίπεδα νατριουρητικών πεπτιδίων, μειωμένη IL-10 με φυσιολογικές τις υπόλοιπες κυτταροκίνες και φυσιολογική διατασιμότητα-σκληρότητα της ανιούσας αορτής, καθώς και πίεση αύξησης και ο δείκτης αύξησης της κεντρικής αορτικής πίεσης. Συμπεράσματα: Η σύγκλειση με συσκευή της μεσοκολπικής επικοινωνίας σε νέους ασθενείς φαίνεται να μην επιδεινώνει και εν μέρει να βελτιώνει τα αυξημένα επίπεδα νατριουρητικών πεπτιδίων και φλεγμονωδών δεικτών, αλλά επηρεάζει την ελαστικότητα της ανιούσας αορτής μεσοπρόθεσμα. Μακροπρόθεσμα, οι παραπάνω παράμετροι φαίνεται να αποκαθίστανται. Όμως, πιθανόν να παρουσιάζεται επιρρέπεια στην ενεργοποίηση της διαδικασίας της φλεγμονής πιθανώς λόγω της φυσικής πορείας της νόσου. Περαιτέρω διερεύνηση των ευρημάτων είναι απαραίτητη.
Διερεύνηση νέων βιοχημικών παραγόντων (π.χ ισοπροστάνια, ομοκυστεΐνη) σε συσχετισμό με το βαθμό άσκησης και άθλησης
Authors: Σωτηρόπουλος Αντώνιος
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να διερευνήσει την επίδραση ενός επίσημου αγώνα ποδοσφαίρου και ενός αγώνα χόκεϋ επί χόρτου, στη συγκέντρωση των επιπέδων ορισμένων λιπιδιακών ενώσεων, της ομοκυστείνης και των ισοπροστανίων σε αθλητές της ποδοσφαίρισης και του χόκεϋ. Στην παρούσα εργασία, μελετήσαμε 21 επιλεγμένους αθλητές ποδοσφαίρισης ηλικίας 24,3 +- 5,2 ετών, προπονητικής ηλικίας 12 +- 3,4 έτη, 18 επιλεγμένους αθλητές χόκεϋ ηλικίας 25,8 +- 4,9 ετών και προπονητικής ηλικίας 10 +- 4,5 έτη. Κατά τη διάρκεια του πειράματος ελήφθησαν δύο δείγματα αιμάτων. Το πρώτο δείγμα (προαγωνιστικό) ελήφθη το πρωί της ημέρας των αγώνων (oh) και το δεύτερο ελήφθη αμέσως μετά τα παιχνίδια (μετααγωνιστικό 8h). Προσδιορίστηκαν τα επίπεδα της συγκέντρωσης των ακόλουθων βιοχημικών παραμέτρων: Ολικής χοληστερόλης (T-C), Τριγλυκεριδίων (TG), Χοληστερόλη της υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης (HDL-C) και των υποκλασμάτων αυτής (HDL-2, HDL-3), της ομοκυστεΐνης (HCY) και των ισοπροστανίων (F2 - ισοπροστάνια). Η στατιστική επεξεργασία των στοιχείων έγινε με ανάλυση διασποράς (ANOVA) με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις στον τελευταίο παράγοντα για την εξαρτημένη μεταβλητή. Επίσης χρησιμοποιήθηκε και η post hoc μέθοδος Bonferronia. Το επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε στο Ρ=0.05. Τα πλέον σημαντικά αποτελέσματα, τα οποία προκύπτουν μετά από έναν αγώνα ποδοσφαίρισης και χόκεϋ επί χόρτου αφορούν στη μείωση των επιπέδων της T-C, TG, LDL-C, και στην αύξηση της HDL-C και των υποκλασμάτων HDL2,3. Τέλος, όσον αφορά στην ομοκυστεΐνη και στα ισοπροστάνια παρατηρήθηκε μια ιδιαίτερη σημαντική αύξηση στα επίπεδα συγκέντρωσής τους και στις δύο αυτές παραμέτρους.
Ανθρωπογεωγραφίες της ελληνικής διασποράς
Authors: Φράγκου Μαρίνα
Published: August 2021

Η ενασχόληση με τον απόδημο ελληνισμό είναι αναμφισβήτητα μια συναρπαστική εμπειρία. Δημιουργεί, όμως, και πολλά ερωτηματικά: Συντέλεσαν, πράγματι, οι μεγάλες μεταναστεύσεις από την Ελλάδα κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα στη δημιουργία μιας διασποράς; Αν ναι, τι είδους διασπορά είναι η ελληνική; Η παρούσα διατριβή διερευνά τις υποθέσεις αυτές με βάση την πιο πρόσφατη διεθνή τυπολογία περί διασπορών, εξετάζοντας την ιστορία της ελληνικής περίπτωσης στη σύγχρονη εποχή. Τα προαναφερόμενα ερωτήματα απαντώνται υπό το πρίσμα των διερευνήσεων για την ύπαρξη ελληνικής διασποράς θυμάτων και εργατικής, εμπορικής και πολιτισμικής διασποράς. Επιχειρείται να επαληθευτούν οι σχετικές υποθέσεις εξετάζοντας τα πολιτιστικά προϊόντα, δηλαδή την ελληνική λογοτεχνία, τον κινηματογράφο και τη μουσική. Εντοπίζονται τα σύγχρονα κοινωνικά δίκτυα της ελληνικής διασποράς, όπως έχουν διαμορφωθεί στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Στην παρούσα διατριβή επιχειρείται η σφαιρική προσέγγιση του συνόλου της ελληνικής διασποράς με ποιοτικά ανθρωπογεωγραφικά κριτήρια.
Η Ήπειρος ως λογοτεχνικός μύθος στη μεταπολεμική πεζογραφία
Authors: Κούγκουλος Αθανάσιος
Published: August 2021

Στη διδακτορική διατριβή μας εξετάζουμε τη λειτουργία της γεωγραφικής περιοχής της Ηπείρου ως λογοτεχνικού μύθου στην πεζογραφία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και, ειδικότερα, στην πεζογραφία που μυθοποιεί τον ηπειρώτικο χώρο ως γενέθλιο τόπο. Επικεντρωνόμαστε σε εκατόν σαράντα δύο κείμενα οκτώ πεζογράφων που ανήκουν και στις δύο μεταπολεμικές γενιές. Στην πρώτη κατατάσσονται οι Δημήτρης Χατζής, Κίμωνας Τζάλλας, Φρίξος Τζιόβας και Γιάννης Δάλλας και στη δεύτερη οι Τάσος Πορφύρης, Χριστόφορος Μηλιώνης, Στέφανος Σταμάτης και Φάνης Μούλιος. Στην πλειονότητά τους λειτουργούν ως ομάδα κατά το ξεκίνημά τους και συμμετέχουν στην εκδοτική επιτροπή της περιοδικής έκδοσης των Ιωαννίνων Ενδοχώρα (1959 -1966). Με βάση διάφορες εκδοχές της θεωρίας του λογοτεχνικού χώρου και του λογοτεχνικού μύθου, που παρουσιάζονται στο εισαγωγικό μέρος, και ακολουθώντας τη μέθοδο της χαρτογράφησης την οποία προτείνει η λογοτεχνική γεωγραφία, διακρίνουμε την κειμενική αναπαράσταση της ηπειρώτικης γεωγραφίας σε δύο κατηγορίες: «τόπος-σκηνικό» και «τόπος-φάσμα». Στην πρώτη μελετάμε το άστυ (κυρίως τα Ιωάννινα) και την ύπαιθρο, σε συνάρτηση με τον συμβολισμό που διαθέτουν και με τους αξιακούς κώδικες που μεταφέρουν, ως προσδιορισμένο άμεσα ή έμμεσα τοπογραφικό υπόστρωμα του κειμένου. Στη δεύτερη ερευνούμε τη φασματική ανασυγκρότηση της Ηπείρου, όταν η μυθοπλασία τοποθετείται σε μη ηπειρώτικη σκηνογραφία (Αθήνα, Γερμανία, Αγγλία). Παρατηρούμε ότι η λογοτεχνική Ήπειρος συμβαδίζει κατά γράμμα με τη βιωμένη Ήπειρο των δημιουργών. Προσεγγίζουμε ακόμη τις αθέατες χωρικές όψεις της ηπειρώτικης παρουσίας: α. την ιστορική διάσταση της Ηπείρου από τη σκοπιά της θεματικής του πολέμου, ιδίως της πολεμικής δεκαετίας του 1940 ως πεδίο εχθρικής δράσης και β. τον συμβολοποιημένο τόπο-Ήπειρο ως πεδίο θετικής δράσης. Στον αντίποδα του πολέμου, ο χώρος συμβολοποιείται θετικά από την προφορική λογοτεχνία (δημοτικό τραγούδι, θρύλοι), το τοπικό γλωσσικό ιδίωμα και την τοπική ιστοριογραφία. Διαπιστώνουμε ότι κυρίαρχα θέματα και μοτίβα προέρχονται από τον Δημήτρη Χατζή και κατεξοχήν από τη συλλογή του Το τέλος της μικρής μας πόλης (1953, 1963) και τονίζουμε τον κεντρικό του ρόλο στη συγκρότηση της μεταπολεμικής πεζογραφίας της ηπειρώτικης εντοπιότητας.
Investigating the contribution of culture to city branding
Authors: Κλάδου Στυλιανή
Published: August 2021

The thesis follows a bottom-up approach in order to provide a structural guide for evaluating city branding efforts. Focusing on the tourism perspective and the cultural city brand, the thesis and the research undertaken for it reveal several gaps regarding the application of corporate and product brand equity in the respective field. Therefore, the study identifies and attempts to clarify and fill significant gaps in this application of brand equity. An examination of the respective literature in city branding, cultural tourism and destination brand equity is provided. The need to provide a more complete tool for evaluating the city branding efforts addressing to a significant stakeholders, international tourists, emerges. The practical application for investigating the contribution of culture to city branding follows a modeling approach which tests and validates an integrated cultural brand equity model in three European cities (Athens, Istanbul and Rome). Developments in city branding often evolve around Anholt’s hexagon (2003). Place branding has turned into a popular strategy believed to lead to increased competitiveness and differentiation. Given the complexity and different challenges which have to be considered when attempting to evaluate each one of the hexagon dimensions, a study in the field needs to focus on specific hexagon dimensions. Therefore, the two dimensions, which attract much interest in the literature, namely tourism and culture & heritage have been selected. The thesis argues that when city stakeholders want to capitalize on these two dimensions, knowledge of their cultural brand and tourists’ perspectives and evaluations of this cultural brand should be the starting point for every successful effort. Within the destination branding literature, measuring the performance of destination brands has attracted some academic interest. Unlike the previous versatility in measuring the customer’s perspective on brands, some efforts leading to an agreement on common measures are recognized. These steps are evident in analyses based on Aaker (1991) and Keller’s (1993, 2003) categorizations. According to the seminal work made by Aaker (1991), brand equity measures are classified into five dimensions: 1) awareness, 2) associations/image, 3) perceived quality, 4) loyalty and 5) brand assets. Nevertheless, only the first four attributes are commonly included in brand equity models in the destination branding context. However, this thesis seeks to assess all five brand equity dimensions in the case of cultural destinations. Besides, brand assets may lead to a competitive advantage (Aaker, 1991). Therefore, in the case of a cultural city, different representations of the city culture could contribute in the creation of a competitive advantage. […]
Σχεδιασμός και υλοποίηση διαδυκτιακής αρχιτεκτονικής τομέων μεταξύ ετερογενών ασύρματων IP δικτύων
Authors: Τσακουντάκης Αλέξανδρος
Published: August 2021

Τα τελευταία χρόνια, η χρήση ασυρμάτων και κινητών συστημάτων επικοινωνίας έχει επεκταθεί και αγγίζει πολλές πτυχές της ζωής μας. Τα ασύρματα και κινητά δίκτυα, από αποκλειστικά ερευνητικό πεδίο πριν δύο δεκαετίες, αποτελούν σήμερα σημαντικό τμήμα της επικοινωνιακής υποδομής. Επιπλέον, σύγχρονες τάσεις καταδεικνύουν αύξηση του μεριδίου της συγκεκριμένης αγοράς στο κοντινό μέλλον. Παράλληλα, οι προσφερόμενες σχετικές υπηρεσίες και εφαρμογές πληθαίνουν με γοργό ρυθμό. Σημαντική συνεισφορά στην ολοένα και αυξανόμενη διείσδυση των ασύρματων τεχνολογιών στην αγορά έχει η δυνατότητα μετάδοσης πολυμέσων. Συγχρόνως με την εισαγωγή νέων υπηρεσιών, τα νεότερα ασύρματα δίκτυα τέταρτης γενιάς έχουν οδηγήσει στην αλλαγή του παραδοσιακού ρόλου των παροχών δικτύου (ή διαχειριστών δικτύου) και υπηρεσιών. Υπάρχει πλέον σαφής διαχωρισμός του ρόλου του παρόχου υπηρεσιών από αυτόν του παρόχου δικτύου με παράλληλη αύξηση του πλήθους και του μεγέθους των διαφορετικών παροχών. Ως αποτέλεσμα, τα μελλοντικά δίκτυα 3ης (3G) και 4ης γενιάς (4G) αναμένεται να αξιοποιούν πολλαπλές τεχνολογίες πρόσβασης στο μέσο και παράλληλα να εκτείνονται σε διαφορετικούς δικτυακούς τομείς διαχείρισης. Η ετερογενής και πολύ-διαχειριστική αυτή δικτυακή αρχιτεκτονική απαιτεί, εκτός των άλλων, ένα κεντρικό σημείο ελέγχου βασικών λειτουργιών του δικτύου (αυθεντικοποίηση, εξουσιοδότηση και λογιστική καταγραφή) και παράλληλα μηχανισμούς διασύνδεσης ανάμεσα σε διαφορετικούς δικτυακούς τομείς διαχείρισης. Στο πλαίσιο αυτό, απαιτείται η υλοποίηση μιας κατάλληλης διαδικτυακής αρχιτεκτονικής τομέων μεταξύ ετερογενών ασυρμάτων IP δικτύων. Η παρούσα διατριβή εστιάζει σε μηχανισμούς πρόσβασης ΑΑΑ παρέχοντας το πλαίσιο για την απρόσκοπτη επικοινωνία και πρόσβαση σε υπηρεσίες στα νεότερα ετερογενή και πολύ-διαχειριστικά περιβάλλοντα. Συγκεκριμένα, αντικείμενο της διατριβής είναι η αναγνώριση αδυναμιών και ελλείψεων στους μηχανισμούς ΑΑΑ και αντίστοιχα ο σχεδιασμός και αξιολόγηση πιθανών λύσεων και αντιμέτρων. Η μελέτη της σχετικής διεθνής βιβλιογραφίας καταδεικνύει την ύπαρξη πληθώρας εργαλείων αντιμετώπισης των προκλήσεων στους τομείς της αυθεντικοποίησης και της εξουσιοδότησης. Αντίθετα, διαφαίνεται η αδυναμία των υπαρχόντων μηχανισμών λογιστικής καταγραφής να αντιμετωπίσουν τις σύγχρονες και πολυεπίπεδες ανάγκες, όπως αυτές σκιαγραφήθηκαν στα παραπάνω. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διατριβή εστιάζει στο σχεδίασμά και την υλοποίηση ενός νέου ολοκληρωμένου συστήματος λογιστικής καταγραφής, το οποίο σε συνδυασμό με τις υπάρχουσες τεχνολογίες αυθεντικοποίησης και εξουσιοδότησης θα παρέχει στους διαχειριστές δικτύου ένα κεντρικό πλαίσιο ελέγχου, καθιστώντας παράλληλα δυνατή την ασφαλή επικοινωνία μεταξύ των διαφορετικών παροχών. Τέλος, αναγνωρίζοντας τη σημασία των υπηρεσιών μετάδοσης πολυμέσων, το γενικό σύστημα λογιστικής καταγραφής τροποποιείται κατάλληλα, ώστε να υποστηρίξει τις απαιτήσεις του SIP περιβάλλοντος.
Συνεκπαίδευση ή μη παιδιών με προβλήματα υγείας στο συνηθισμένο σχολείο
Authors: Γεωργιάδη Μαρία
Published: August 2021

Η συνεκπαίδευση του μαθητή με χρόνιο νόσημα είναι ένα θέμα που δεν έχει απασχολήσει σε μεγάλο βαθμό την ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα. Ο κυριότερος λόγος για αυτή την απουσία ενασχόλησης με την εκπαίδευση του παιδιού με χρόνιο νόσημα, είναι ότι η «ασθένεια» θεωρείται σαν ένα ζήτημα που απασχολεί τις ιατρικές κυρίως υπηρεσίες, χωρίς όμως να αναγνωρίζονται οι συναισθηματικές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές ανάγκες του μαθητή που νοσεί. Εάν θέλουμε να κάνουμε λόγο για μια αναβαθμισμένη ποιότητα ζωής του παιδιού με χρόνιο νόσημα δεν μπορούμε να μη λάβουμε υπόψη την παράμετρο της εκπαίδευσής του. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η ανίχνευση όλων εκείνων των παραμέτρων με τις οποίες μπορεί να επιτευχθεί η πλήρης συμμετοχή και αποδοχή του παιδιού με χρόνιο νόσημα στο σχολικό του περιβάλλον. Για το λόγο αυτό συλλέξαμε τις απόψεις όλων των εμπλεκομένων φορέων: εκπαιδευτικών, μαθητών, γονέων παιδιών με χρόνιο νόσημα αλλά και των ίδιων των μαθητών που νοσούν. Η συνεργασία μεταξύ οικογένειας-σχολείου-ιατρικού προσωπικού, η ενημέρωση εκπαιδευτικών και μαθητών, ο διορισμός ψυχολόγου/διαμεσολαβητή και η ύπαρξη νοσηλευτή στο σχολείο, είναι μερικές από τις πιο σημαντικές παραμέτρους που σύμφωνα με τους συμμετέχοντες στην έρευνά μας, μπορούν να οδηγήσουν σε μια επιτυχημένη σχολική φοίτηση των μαθητών με χρόνιο νόσημα.
On the assessment of manufacturing systems complexity
Authors: Ευθυμίου Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη μεθόδων για την εκτίμηση πολυπλοκότητας συστημάτων παραγωγής και η διερεύνηση της σχέσης ευελιξίας και πολυπλοκότητας. Προς αυτή την κατεύθυνση προτείνεται μια ολοκληρωμένη προσέγγιση βασισμένη στην θεωρία της πληροφορίας που επιτρέπει μια αναλυτική, ποσοτικοποιημένη και συστηματική προτυποποίηση και εκτίμηση τόσο της στατικής όσο και της δυναμικής πολυπλοκότητας των συστημάτων παραγωγής. Η στατική πολυπλοκότητα αφορά την δομή των συστημάτων παραγωγής, και σχετίζεται με τα προϊόντα, τις διεργασίες, τους παραγωγικούς πόρους που αποτελούν το σύστημα καθώς και τις μεταξύ τους σχέσεις. Η στατική πολυπλοκότητα αντιμετωπίζεται ως η πληροφορία που απαιτείται για να περιγραφεί ένα σύστημα παραγωγής. Πολυ-πεδιακοί πίνακες αναπαριστούν τις σχέσεις μεταξύ προϊόντων, διεργασιών και πόρων και προτυποποιούνται ως δίκτυα ακολουθώντας την θεωρία γράφων. Το πληροφοριακό περιεχόμενο κάθε πίνακα εκτιμάται με την χρήση της εντροπίας Shannon και το άθροισμα για όλους τους πίνακες δίνει την στατική πολυπλοκότητα. Η δυναμική πολυπλοκότητα σχετίζεται με την αβεβαιότητα της συμπεριφοράς των συστημάτων παραγωγής και στην παρούσα διατριβή συνδέεται με την απροβλεψιμότητα των χρονοσειρών δεικτών απόδοσης ενός συστήματος. Οι χρονοσειρές των δεικτών απόδοσης προκύπτουν από υπολογιστική προσομοίωση και η απροβλεψιμότητα τους εκτιμάται με των αλγόριθμο Lempel Ziv ο οποίος υπολογίζει την πολυπλοκότητα Kolmogorov. Η δυναμική πολυπλοκότητα είναι η απροβλεψιμότητα είτε μιας συγκεκριμένης χρονοσειράς είτε ο σταθμισμένος μέσος όρος ενός συνόλου χρονοσειρών δεικτών απόδοσης. Η σχέση ευελιξίας – πολυπλοκότητας διερευνάται για 19 διαμορφώσεις ενός συστήματος παραγωγής. Συγκεκριμένα, η ευελιξία λειτουργίας που αναφέρεται στην ικανότητα ενός συστήματος να παράγει ένα σύνολο προϊόντων χρησιμοποιώντας διαφορετικές μηχανές και διεργασίες και πολυπλοκότητα τόσο η στατική όσο και η δυναμική μελετώνται με μια συνάρτηση χρησιμότητας. Ως περίπτωση μελέτης εξετάζονται δύο γραμμές συναρμολόγησης που παράγουν τρία δάπεδα αμαξιού σε τρία μείγματα παραγωγής. Η δυναμική πολυπλοκότητα κάθε γραμμής και η σχέση μείγματος παραγωγής και δυναμικής πολυπλοκότητα μελετώνται. Η αξιολόγηση της περίπτωσης μελέτης αποδεικνύει την αποτελεσματικότητα των προτεινόμενων μεθόδων σε βιομηχανικό περιβάλλον.
Ο Κοζανίτης ιατροφιλόσοφος Γεώργιος Σακελλάριος (1767-1838)
Authors: Νοτοπούλου Βασιλική
Published: August 2021

ZIEL DER ARBEIT WAR DIE ERFORSCHUNG DES LEBENS UND DES WERKES DES GEORGIOSSAKELLARIOS. HAUPTZIEL WAR DIE PRÄSENTATION SEINES MEDIZINISCHEN WERKES, DASIN UNEDIERTEN AUTOGRAPHEN ERHALTEN IST, UND DIE SUCHE NACH SEINEM BEITRAG INDER ENTWICKLUNG DER MEDIZIN IM GRIECHISCHEN RAUM IN DER ZEIT DER NEUGRIECHISCHENAUFKLÄRUNG. ES HANDELT SICH HAUPTSÄCHLICH UM ÜBERSETZUNGEN VON DREIHAUPTWERKEN WICHTIGER DEUTSCHEN WISSENSCHAFTLERN, PRAKTISCHE HEILKUNST,PATHOLOGIE, NOSOLOGIE.METHODE: PRÄSENTANTION, ANALYSE UND SYNTHESE DES MEDIZINISCHEN WERKES. ESWURDEN SPEZIFISCHE ASPEKTE DES BEITRAGS VON SAKELLARIOS IN DER MEDIZIN DERZEIT VOR DER REVOLUTION ERFORSCHT. DIE DISSERTATION BASIERT SICH AUFHANDSCHRIFTLICHEN GRUNDQUELLEN, MODERNER BIBLIOGRAPHIE UND ALTEN EDITIONEN,AUFGRUND INTERWISSENSCHAFLTICHER ANNÄHERUNG. LEBEN UND MEDIZINISCHESWERK SIND IN DER GESCHICHTLICHKEIT MITEINBEZOGEN. ZU DIESEM ZWECK WURDENSOWOHL DIE GESELLSCHAFT IN KOZANI ALS AUCH DAS NIVEAU DER MEDIZIN IN DER ZEITVON SAKELLARIOS ERFORSCHT, UND SCHLIESSLICH DIE GESCHICHTE EINIGER ÜBLICHENKRANKHEITEN DEISER EPOCHE.ERGENBIS: SAKELLARIOS TRUG IN DER WISSENSCHAFTLICHEN FÖRDERUNG DER MEDIZININ GRIECHENLAND BEI, DURCH DIE TRANSMISSION MODERNER MEDIZINISCHEN BIBLIOGRAPHIE,UND IST EIN WICHTIGER VERTRETER DER NEUGRIECHISCHEN AUFKLÄRUNGAUFGRUND SEINES MEDIZINISCHEN UND HISTORISCH-PHILOLOGISCHEN WERKES.
Πώληση οργανωμένων ταξιδιών
Authors: Τριανταφυλλίδου Φιλιώ
Published: August 2021

Στόχος της διατριβής είναι η ευρύτερη εξέταση του νομοθετικού πλαισίου που εισάγει η οδηγία 314/90 για τα οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις και η πρόταση δημιουργίας ενός μοντέλου πολιτικής πώλησης οργανωμένων ταξιδιών και ευρύτερης λειτουργίας των τουριστικών γραφείων, η οποία ανταποκρίνεται με τον καλύτερο τρόπο τόσο στην προστασία του τουρίστα-καταναλωτή, όσο και στον εκσυγχρονισμό των προυποθέσεων λειτουργίας τους. Η μελέτη εστιάζεται κυρίως στην συγκριτική εμβάθυνση των θεσμικών πλαισίων πώλησης οργανωμένων ταξιδιών και λειτουργίας των τουριστικών γραφείων στα κράτη μέλη της Ευρωπαικής Ενωσης πριν από τη διεύρυνση, με ιδιαίτερη έμφαση στο θεσμικό πλαίσιο της Ελλάδας. Για το λόγο αυτό δημιουργήθηκε μήτρα διπλής εισόδου, όπου στην οριζόντια διάταξη τοποθετήθηκαν οι χώρες, τα θεσμικά πλαίσια των οποίων αποτελούν τα πρότυπα εφαρμογής ενώ στη κάθετη τα χαρακτηριστικά εκείνα που προσδιορίζουν σε κάθε πρότυπο την ιδιαιτερότητα του. Τα συμπεράσματα αφορούν κυρίως την περίπτωση της Ελλάδας όπου διαπιστώνεται ότι το σύστημα πάσχει όσον αφορά την πολιτική οργάνωσης των τουριστικών γραφείων και πώλησης οργανωμένων ταξιδιών.
Διαδικασίες συγκρότησης μιας τουριστικής πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Authors: Διονυσοπούλου Παναγιώτα
Published: August 2021

Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η διερεύνηση των διαδικασιών, που ακολουθούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για τη στήριξη της τουριστικής ανάπτυξης, ως ευρωπαϊκού φαινομένου και ευρωπαϊκής οικονομικοκοινωνικής δραστηριότητας. Ο σκοπός αυτός δεν ετέθη, για να εκπληρωθεί διαμέσου μιας παραθετικής ή περιγραφικής παρουσίασης αυτών των διαδικασιών, αλλά για να ερμηνευθούν οι διαδικασίες αυτές κάτω από το ερώτημα, εάν και κατά πόσον οδηγούν ή μπορούν να οδηγήσουν στη συγκρότηση μιας διακριτής πολιτικής για τον ευρωπαϊκό τουρισμό, δηλαδή, για το εάν οδηγούν στη συγκρότηση μιας ευρωπαϊκής τουριστικής πολιτικής. Η έρευνα στο επίπεδο αυτό και η γενικότερη μέχρι σήμερα βιβλιογραφία είναι σχεδόν απόλυτα ελλιπής πολύ δε περισσότερο, που η μέχρι σήμερα συζήτηση για τη φύση και τον ορισμό του τουρισμού, ως αναλυτικής κατηγορίας της οικονομίας υποδοχής δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, έτσι που να οδηγεί σε έναν οριστικό και γενικά αποδεκτό εθνικοοικονομικό προσδιορισμό. […]
Η χρησιμοποίηση μεθόδων τεχνητής νοημοσύνης για την αναγνώριση των επιδράσεων νευροτρόπων ουσιών στα προκλητά δυναμικά
Authors: Πιτσαλίδης Χρήστος
Published: August 2021

Με την παρούσα εργασία επιχειρήθηκε αρχικά η ανάδειξη της επιληπτόμορφης δραστηριότητας σε μεσοκριτικές διπολικές καταγραφές. Αναπτύξαμε μία μέθοδο με κύριο μαθηματικό εργαλείο την συσχέτιση. Με την συσχέτιση όλων των απαγωγών σε όλους τους δυνατούς συνδυασμούς και την εύρεση των ισχυρότερων συσχετίσεων αναδείξαμε αυτές τις επιληπτόμορφες δραστηριότητες, για να προχωρήσουμε στην συνέχεια στην ανάλυση των σχετικών χρονοσειρών ως φάσματα, μελετώντας το συχνοτικό περιεχόμενο αυτών. Ακολούθησε η στατιστική ανάλυση της επίδρασης συγκεκριμένων αντιεπιληπτικών φαρμάκων, (βαλπροϊκό, καρβαμαζεπίνη, οξκαρβαζεπίνη), σε ασθενείς υπό μονοθεραπεία με αυτά. Η μελέτη ήταν συγκριτική. Χρησιμοποιήθηκαν αρχικά μέθοδοι περιγραφικής στατιστικής, όπου για το ύψος της μέσης κυματομορφής υπολογίστηκαν οι παράμετροι θέσης (μέση τιμή) και διασποράς (τυπική απόκλιση) ανά κατηγορική μεταβλητή, ήτοι απαγωγή, φάρμακο και συχνότητα και ανά συνδυασμό αυτών. Στη συμπερασματική στατιστική χρησιμοποιήθηκαν τα Γενικευμένα Γραμμικά Μοντέλα, η ανάλυση διακύμανσης διπλής κατεύθυνσης, και ο έλεγχος πολλαπλών συγκρίσεων του Tukey. Τέλος, επιχειρήθηκε για την απαγωγή 1 η εύρεση θεωρητικών εξισώσεων πρόβλεψης του ύψους της μέσης κυματομορφής ανά φάρμακο (με επιλογή βάση του συντελεστή προσδιορισμού του υποδείγματος της συνάρτησης δύναμης), ανοίγοντας τον δρόμο για αντίστοιχες εξισώσεις που να αφορούν και τις λοιπές απαγωγές.
Παροχή ποιότητας υπηρεσιών σε ασύρματα τοπικά δίκτυα πολυμέσων τεχνολογίας ΙΕΕΕ 802.11e
Authors: Πολίτης Αναστάσιος
Published: August 2021

The fast growth of Wireless Local Area Networks (WLANs) during the last decade, has led to their wide acceptance by the vast majority of electronic equipment users as the dominant wireless networking technology. The indisputable functionality standard of WLANs is the IEEE 802.11. At the same time, multimedia applications technology has received a similar success. It was, therefore, an expected result that the users of both technologies required that multimedia applications were adequately supported by the wireless infrastructure. Towards this direction, the IEEE has published a series of amendments to the initial WLAN standard. The widely accepted amendment for supporting multimedia in WLANs is the IEEE 802.11e. This specification defined the functionality of a new Medium Access Control (MAC), capable of providing Quality of Service (QoS) to applications with high demands from the network.However, the IEEE 802.11 has received negative reviews regarding its capability of multimedia support in highly congested wireless networks. These conditions are quite common, especially in infrastructure networks with large numbers of users (e.g., public hotspots, university networks etc.). As a response to this challenge, the international scientific community, has designed and proposed various enhancements mechanisms to improve the IEEE 802.11e functionality in high load situations.This thesis contributes to this international effort of QoS provisioning in multimedia WLANs, by developing and assessing a novel mechanism which combines, adapts and enforces the characteristics and the design techniques that have been proposed in the international bibliography, into an integrated architecture. The efficiency of the mechanism is evaluated and compared to other implementations, and the related experimental results are proven to be very promising.
Σύστημα διάγνωσης δομικής ακεραιότητας, αποτίμησης επικινδυνότητας και καθορισμού βέλτιστου σχήματος συντήρησης θαλασσίων έργων
Authors: Διαμαντουλάκη Σουλτάνα-Ιωάννα
Published: August 2021

Ο κύριος στόχος της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη καινοτόμου συστήματος καθορισμού του βέλτιστου σχήματος συντήρησης, καθ’ όλη τη σχεδιασμένη διάρκεια λειτουργίας (χρόνος σχεδιασμού - design life), για την περίπτωση αγκυρωμένης συστοιχίας αρθρωτά συνδεδεμένων πλωτών κυματοθραυστών. Στο σημείο αυτό, κρίνεται σκόπιμο να τονιστεί ότι το αριθμητικό μοντέλο αγκυρωμένης συστοιχίας αρθρωτά συνδεδεμένων πλωτών κυματοθραυστών είναι πρωτότυπο και αναπτύχθηκε στα πλαίσια της παρούσας διατριβής. Αναλυτικότερα, για την ορθή μοντελοποίηση της αγκυρωμένης συστοιχίας αρθρωτά συνδεδεμένων πλωτών κυματοθραυστών, πραγματοποιήθηκε η ταυτόχρονη μοντελοποίηση της συστοιχίας καθώς και του συστήματος αγκύρωσής της. Η μοντελοποίηση αυτή υλοποιήθηκε με την κατάστρωση κατάλληλων εξισώσεων, οι οποίες στη συνέχεια ενσωματώθηκαν σε κώδικα υπολογισμού Η/Υ. Όσον αφορά το προτεινόμενο σύστημα, αυτό διασφαλίζει ότι η δομική ακεραιότητα, και παράλληλα η επικινδυνότητα της αγκυρωμένης συστοιχίας αρθρωτά συνδεδεμένων πλωτών κυματοθραυστών, κυμαίνεται στα επιθυμητά επίπεδα για όλο το χρόνο σχεδιασμού. Το σημαντικότερο είναι ότι η διασφάλιση της επιθυμητής επικινδυνότητας επιτυγχάνεται εφαρμόζοντας τον ελάχιστο αριθμό δυνατών επεμβάσεων συντήρησης (αντικαταστάσεις αλυσίδων αγκύρωσης), και ταυτόχρονα ελαχιστοποιώντας το κόστος συντήρησης. Η απομείωση της δομικής ακεραιότητας των αλυσίδων με το χρόνο λόγω οξείδωσης λαμβάνεται υπόψη. Επομένως, η επικινδυνότητα θεωρείται χρονικά μεταβαλλόμενη, όπως άλλωστε ισχύει και στην πραγματικότητα. Η αποτίμηση της επικινδυνότητας επιτυγχάνεται συνυπολογίζοντας το επίπεδο φόρτισης καθώς και την επίδραση πιθανών προηγούμενων εργασιών συντήρησης. Η μεθοδολογία αποτίμησης της επικινδυνότητας παρέχει τη δυνατότητα συνεχούς ανανέωσης της αποτίμησης αυτής βάσει καταγραφής χαρακτηριστικών της πλωτής κατασκευής σε πραγματικό χρόνο. Η βαθμιαία αυξανόμενη ανάπτυξη και χρήση αισθητήρων διαφόρων τύπων ενθαρρύνει την ανάπτυξη τέτοιων καινοτόμων τεχνικών, οι οποίες άλλωστε συνιστούν σύγχρονη ερευνητική πρόκληση. Κρίνεται σκόπιμο να τονιστεί ότι η ανάπτυξη και η εφαρμογή του προτεινόμενου συστήματος δεν απαιτεί απαραίτητα τη διαθεσιμότητα καταγραφής χαρακτηριστικών της πλωτής κατασκευής σε πραγματικό χρόνο. Συγκεκριμένα, η δυνατότητα συνεχούς ανανέωσης της πρόγνωσης για την επικινδυνότητα συνιστά ένα επιπλέον εργαλείο για τις περιπτώσεις όπου διατίθεται η προαναφερθείσα καταγραφή. Σε αυτή την περίπτωση, η πρόγνωση της επικινδυνότητας που παρέχεται χαρακτηρίζεται από υψηλή ακρίβεια.
Συμβολή στη διαχείριση γεωθερμικών ταμιευτήρων χαμηλής ενθαλπίας με τη χρήση αριθμητικών προσομοιώσεων
Authors: Παπαχρήστου Μαρία
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται τη συμβολή των αριθμητικών προσομοιώσεων στην ορθολογική διαχείριση ενός υπό εκμετάλλευση γεωθερμικού ταμιευτήρα χαμηλής ενθαλπίας. Ως περιοχή εφαρμογής επιλέχθηκε η λεκάνη του Παρισιού, ο ταμιευτήρας της οποίας αξιοποιείται ενεργειακά από τη δεκαετία του 1980. Η χωροχρονική μεταβολή των παραμέτρων του ταμιευτήρα προσεγγίστηκε με τη μέθοδο των πεπερασμένων διαφορών. Διαπιστώθηκε ότι ο συγκεκριμένος πολυστρωματώδης ταμιευτήρας προσομοιώνεται ικανοποιητικά σε τοπική κλίμακα με τριδιάστατα μοντέλα τριών παραγωγικών και δύο μη παραγωγικών (αδιαπέρατων) αλλά θερμικά ενεργών στρωμάτων. Σε περιοχική ή υπο-περιοχική κλίμακα, πιο αντιπροσωπευτική δομή θεωρείται η “sandwich”, όπου ο ταμιευτήρας αναπαριστάται με δύο συμμετρικά παραγωγικά στρώματα και ένα ενδιάμεσο αδιαπέρατο. Αποδεικνύεται ότι τα αδιαπέρατα στρώματα λειτουργούν ως αποθήκες θερμότητας, προκαλώντας καθυστέρηση στην προέλαση του θερμικού μετώπου. Η ανάλυση ευαισθησίας έδειξε ότι η μεταβολή του συνολικού πάχους του ταμιευτήρα επιδρά σημαντικά στα αποτελέσματα, ακόμη και χωρίς μεταβολή του καθαρού παραγωγικού πάχους. Αντίθετα, με σταθερό συνολικό πάχος, τυχόν επιμέρους μεταβολές έχουν ελάχιστη επίδραση στη θερμοκρασία. Η θερμοκρασία επηρεάζεται αρνητικά από τις μεγάλες αντιθέσεις της διαπερατότητας των παραγωγικών σχηματισμών καθώς και από την απλοποίηση της εσωτερικής γεωμετρίας. Η ανασύνθεση της υφιστάμενης κατάστασης σε ετερογενείς, μεγάλης έκτασης και με πυκνό δίκτυο γεωτρήσεων περιοχές, παρείχε αποτελέσματα με γενικά μικρή απόκλιση από τα διαθέσιμα καταγεγραμμένα στοιχεία, επιτρέποντας έτσι την ασφαλή αξιοποίηση των προσομοιώσεων σεναρίων μελλοντικής εκμετάλλευσης και αναδεικνύοντας τις προσομοιώσεις ως ένα σημαντικό διαχειριστικό εργαλείο. Σύμφωνα με τα μοντέλα πρόβλεψης, η εναλλαγή στη διάταξη και λειτουργία των γεωτρήσεων, η κατασκευή και σωστή χωροθέτηση νέων γεωτρήσεων και η επιλογή κατάλληλων παροχών, σταθεροποιεί τη θερμοκρασία των ρευστών ή επιβραδύνει το ρυθμό μείωσής της, ενώ επιτρέπει τη σταδιακή επαναφορά της στα προ-εκμετάλλευσης επίπεδα στις θέσεις παλαιών γεωτρήσεων. Με βάση τις εκτιμώμενες τάσεις μεταβολής των παραμέτρων του ταμιευτήρα, φαίνεται ότι η εκμετάλλευσή του μπορεί να συνεχιστεί με ευνοϊκούς όρους, τουλάχιστον για τα επόμενα 50 έτη, χωρίς να παρατηρηθεί συνολική υποβάθμιση του θερμικού δυναμικού του, επιβεβαιώνοντας τη δυνατότητα βιώσιμης ανάπτυξης της γεωθερμικής εκμετάλλευσης για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Η μεθοδολογική προσέγγιση και η διαχειριστική ανάλυση που εφαρμόστηκε στην παρούσα διατριβή θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να υιοθετηθεί και σε άλλες περιπτώσεις πολυστρωματωδών και ετερογενών ταμιευτήρων, ιδιαίτερα όσων αναπτύσσονται μέσα σε ιζηματογενείς σχηματισμούς.
Συμβολή στην οικονομική και περιβαλλοντική αποτίμηση των οδικών μεταφορικών υποδομών
Authors: Στάμου Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Στα πλαίσια της συγκεκριμένης διατριβής, έγινε προσπάθεια συνολικής αποτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΣΠΕ) και των κριτηρίων αποδοχής μιας όδευσης. Καθορίζεται η σημασία των επιπτώσεων, η έννοια του εύρους της περιβαλλοντικής τιμής των επιμέρους περιβαλλοντικών παραμέτρων, το εύρος περιβαλλοντικής αποδοχής τμημάτων μιας όδευσης και συνολικά της χάραξης. Καταγράφονται και αναλύονται οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις ανάλογα με την διαχρονικότητα, την ένταση, την συνέργεια κλπ. Δίνεται η διαδικασία αξιολόγησης των επιπτώσεων με ποιοτική και ποσοτική κοστολόγηση με μία σχέση γενικής μορφής. Επίσης γίνεται χρηματική αξιολόγηση της αέριας ρύπανσης σε σχέση με την γεωμετρία του άξονα της οδού, τον κυκλοφοριακό φόρτο και τις ταχύτητες, γίνεται χρηματική αξιολόγηση των ατυχημάτων, της στατιστικής αξίας της ζωής, της νοσηρότητας, της γης και των υπόγειων και επιφανειακών υδάτων. Στην συνέχεια προτείνεται μιας διαδικασίας χρηματοδότησης οδικών έργων και ένταξης τους στα προγράμματα δημοσίων επενδύσεων. Προτείνεται η διαδικασία διμερούς χρηματοδότησης των σημαντικών υποδομών μεταφορών, να γίνεται με βάση την καθαρή παρούσα αξία (ΚΠΑ) του έργου. Κριτήριο ιεραρχικής ένταξης - κατάταξης ενός οδικού έργου στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, να αποτελεί ο λόγος της προεξοφλημένης Καθαρής Παρούσας Αξίας του έργου, προς το δυνητικά αναμενόμενο συνολικό κοινωνικό πλεόνασμα από την εκτέλεση όλων των προτεινόμενων έργων, σε σχέση το ευκαιριακό κόστος ή συντελεστή σπανιότητας του χρήματος. Υπολογίζεται ενός αναλογικός «πράσινος φόρος ή τέλος χρήσης οδικού δικτύου» με βάση την εγκατεστημένη στο οχήματα αντιρρυπαντική τεχνολογία, με σκοπό την απόσβεση του πρόσθετου νομισματικού περιβαλλοντικού κόστους που προκαλείται από τους χρήστες της οδού. Αναλύεται η σχέση δημόσιων δαπανών προστασίας περιβάλλοντος και οικονομικής μεγέθυνσης μιας αναπτυσσόμενης ή αναπτυγμένης οικονομίας και αποδεικνύεται ότι οι επενδύσεις στην προστασία του περιβάλλοντος, προκαλούν οικονομική μεγέθυνση. Αναδεικνύεται ο θετικός ρόλος της ποιότητας του περιβάλλοντος στην συσσώρευση ανθρώπινου κεφαλαίου και την οικονομική ανάπτυξη, με την ρύπανση αντίθετα να προκαλεί εκτός των άλλων αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των ατόμων μειώνοντας την ικανότητα μάθησης.
Επιδρομές και εγκαταστάσεις σλαβικών φύλων στο βορειοελλαδικό χώρο από τον 6ο μέχρι τον 8ο αιώνα
Authors: Αλεκάκης Παναγιώτης
Published: August 2021

Με δεδομένη τη διαπίστωση σύγχρονων ιστορικών ότι γύρω από τις σλαβικές επιδρομές και τις προσπάθειες των σλαβικών φύλων να εγκατασταθούν σε εδάφη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας έχουν διατυπωθεί απόψεις που έχουν δημιουργήσει σύγχυση, έθεσα ως αντικείμενο τη διδακτορικής διατριβής μου την εξέταση των επιδρομών και των εγκαταστάσεων των σλαβικών φύλων στο βορειοελλαδικό χώρο στη διάρκεια του 6ου μέχρι τον 8ο αιώνα. Στόχος μου είναι να συμβάλω στην προσέγγιση της αλήθειας με την ενδελεχή μελέτη των σχετικών πηγών και της εκτενούς βιβλιογραφίας, ελληνικής και ξενόγλωσσης, καθώς επίσης και με το να συμπεριλάβω στην εργασία μου τα νέα δεδομένα της αρχαιολογικής έρευνας. […]
Ο νομικός ρεαλισμός στο έργο του Roscoe Pound
Authors: Δίγκας Ιωάννης
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη του Νομικού Ρεαλισμού στο έργο του Roscoe Pound. Εξετάσαμε τις συνθήκες της διαμόρφωσης της πρώιμης ρεαλιστικής νομικής σκέψης, στο πλαίσιο της κοινωνιολογικής θεωρίας του δικαίου του Pound, παραθέτοντας, αρχικά, πλούσια βιογραφικά στοιχεία για τον σπουδαίο νομικό. Στη συνέχεια περιγράψαμε την αντίδρασή του στο νομικό φορμαλισμό και την ανάπτυξη της πολεμικής του στη νομική τυποκρατεία που χαρακτήριζε το αμερικανικό νομικό σύστημα στις αρχές του 20ου αιώνα. Ακόμη μελετήσαμε κάποιες χαρακτηριστικές περιπτώσεις από την αμερικανική νομολογία εκείνης της ιστορικής περιόδου. Αναλύσαμε επίσης τα βασικά χαρακτηριστικά της νομικής θεωρίας του Pound καθώς και τις βασικές του διαφορές με τους νομικούς ρεαλιστές. Ασχοληθήκαμε εκτεταμένα με την ιστορική του δημόσια αντιπαράθεση με τον Karl Llewellyn καθώς αυτή αποτέλεσε ορόσημο για τη σχέση του Pound με το Νομικό Ρεαλισμό.
Fractal states and quantum chaos in disordered graphene
Authors: Κλεφτόγιαννης Ιωάννης
Published: August 2021

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα θέματα στη σύγχρονη φυσική είναι οι νανοεπιστήμες, οι οποίες κτίζουν το υπόβαθρο για την κατανόηση των θεμελιωδών αρχών της νανοηλεκτρονικής. Το γραφένιο από την παραγωγή του το 2004 έχει γίνει ένα από τα κύρια αντικείμενα της έρευνας στον τομέα των νανοεπιστημών. Είναι το πρώτο πραγματικό δισδιάστατο μέταλλο που φτιάχθηκε ποτέ και οι ηλεκτρονικές ιδιότητές του, προσφέρουν ένα ευρύ πεδίο για εφαρμογές και για θεμελιώδη θεωρητική έρευνα. Στην παρούσα διατριβή μελετάμε τις ηλεκτρονικές ιδιότητες του γραφενίου παρουσία αταξίας, η οποία αποτελεί έναν αναπόφευκτο παράγοντα σε κάθε μεσοσκοπικό σύστημα. Η μελέτη των σχετικών φαινομένων γίνεται μέσω καθιερωμένων μεθόδων της μεσοσκοπικής φυσικής, όπως η Μορφοκλασματική Γεωμετρία και το Κβαντικό Χάος. Αυτές μας επιτρέπουν να μελετήσουμε την αλληλεπίδραση της γνωστής ηλεκτρονικής συμπεριφοράς του καθαρού γραφενίου, με τα φαινόμενα διάχυσης και εντοπισμού που εισάγει η αταξία. Δέιχνουμε ότι οι ευαίσθητες στις συνοριακές συνθήκες ηλεκτρονικές ιδιότητες του γραφενίου διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην μορφοκλασματική φύση των κυματοσυναρτήσεων στο επίπεδο Fermi γνωστό και ως σημείο Dirac. Παρουσία αταξίας εκτός της διαγωνίου η οποία διατηρεί την κατοπτρική συμμετρία του πλέγματος κερύθρας του γραφενίου, ο μηχανισμός κβαντικής καταστρεπτικής συμβολής που οδηγεί στις λεγόμενες καταστάσεις άκρης επιβιώνει. Οι κυματοσυναρτήσεις που αντιστοιχούν σε αυτές τις καταστάσεις βρίσκονται στα όρια των πεπερασμένων συστημάτων και μοιάζουν με τις μορφοκλασματικές κυματοσυναρτήσεις για αλυσίδες μικρού μήκους με αταξία εκτός της διαγωνίου. Ο μηχανισμός καταστρεπτικής συμβολής διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο στην κβαντική χαοτική συμπεριφορά του γραφενίου με αταξία. Τα επίπεδα της ενέργειας, στο σημείο Dirac για τετράγωνα δείγματα γραφενίου με αταξία εμφανίζουν μια ασθενώς χαοτική στατιστική συμπεριφορά η οποία δεν απαντάνται σε συμβατικά δισδιάστατα συστήματα, όπως το τετράγωνο πλέγμα. Η συμπεριφορά αυτή είναι εξαιρετικής σημασίας για την κατασκευή νανοηλεκτρονικών βασισμένων στο γραφένιο, καθώς συνεπάγεται μία ημι-μεταλλική συμπεριφορά, ενδιάμεση μεταξύ μετάλλων και μονωτών.
Σύστημα διαπραγματεύσεων και βέλτιστες πρακτικές για συμβάσεις παραχώρησης λιμενικών υποδομών
Authors: Πατσιαδάς Παναγιώτης
Published: August 2021

Το πολύπλοκο πλαίσιο των συμβάσεων παραχώρησης λιμενικών υποδομών, το οποίο οφείλεται στην ιδιαίτερη μορφή τους – σχεδιασμός, χρηματοδότηση, κατασκευή και λειτουργία ενός έργου - απαιτεί τη διενέργεια επίπονων διαπραγματεύσεων στο τελικό προσυμβατικό στάδιο με σκοπό την τελική επίλυση νομικών, οικονομικών και τεχνικών θεμάτων. Οι διαπραγματεύσεις αυτές μεταξύ Κυρίου του Έργου και Παραχωρησιούχου είναι και χρονοβόρες και καταναλώνουν αυξημένες ποσότητες πόρων, τόσο ανθρώπινων όσο και υλικών. Η ταχεία επομένως ολοκλήρωσή τους μειώνει σημαντικά το κόστος της όλης διαδικασίας. Επιδιώκοντας το εξεταζόμενο Σύστημα Διαπραγμάτευσης σε πρώτη φάση να καθορίσει μια κοινή ατζέντα θεμάτων προς επίλυση υποχρεώνει τις δυο πλευρές σε μια λεπτομερή εξέταση και ουσιαστική αξιολόγηση των ενδιαφερόντων τους. Η επίλυση του χρησιμοποιούμενου αλγορίθμου - ο οποίος στηρίζεται σε τακτικές βασιζόμενες στην εμπειρία (heuristics) – επιμερίζει τα θέματα στους διαπραγματευόμενους αποζημιώνοντας σε κάθε ενδιάμεσο στάδιο τον εκάστοτε χαμένο ή κερδισμένο και προσαρμόζοντας αντίστοιχα τη βαθμολογία των εναπομείναντων σημείων τριβής. Η όλη διεργασία καταλήγει στον επιμερισμό των εξαρχής προσδιορισμένων θεμάτων στους διαπραγματευόμενους με αποκλειστικό κριτήριο την κατά το δυνατό μέγιστη ικανοποίηση αμφότερων των πλευρών. Η ανάπτυξη του μοντέλου στηρίζεται στη σύγκριση των ζευγών αξιολογήσεων των θεμάτων/υποθεμάτων, όπως αυτές δόθηκαν από τα διαπραγματευόμενα μέρη και ξεκινώντας από το θέμα με τη μεγαλύτερη απόλυτη τιμή διαφοράς βαθμολογιών. Μετά από κάθε ενδιάμεσο βήμα επιμερισμού πραγματοποιείται μια στρατηγική αποζημίωσης στις υπολειπόμενες τιμές των συμμετεχόντων πλευρών και επαναλαμβάνεται η παραπάνω διαδικασία μέχρι τον επιμερισμό και του τελευταίου ζεύγους τιμών. Τοιουτοτρόπως διαμορφώνεται ένας πίνακας επιμερισμού των θεμάτων της ατζέντας στα αντισυμβαλλόμενα μέρη. Στη συνέχεια έκαστη πλευρά αποκτά το δικαίωμα να «ορίσει»/να «ποσοτικοποιήσει» κατά το δοκούν τα θέματα που της έχουν καταχωρηθεί μετά το τέλος της σχετικής διεργασίας. Το συγκεκριμένο μοντέλο διαπραγμάτευσης, πέραν των άλλων, καταλήγει ταχύτατα σε μια πρόταση επιμερισμού σύνθετων θεμάτων μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών, επιτυγχάνοντας σημαντικότατη εξοικονόμηση ανθρώπινων και υλικών πόρων. Με αυτόν τον τρόπο παρέχεται επίσης η δυνατότητα γρήγορης εξέτασης εναλλακτικών σεναρίων.
Μελέτη, σχεδιάση και ανάπτυξη συστήματος για την παροχή υπηρεσιών φροντίδας σε χρόνιες παθήσεις, με την ενσωμάτωση αναγνώρισης της φυσικής δραστηριότητας και τη χρήση τεχνολογιών τηλεματικής
Authors: Κουρής Ιωάννης
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζονται οι δυνατότητες που προσφέρουν τα έξυπνα κινητά τηλέφωνα (smartphones) στην παροχή υπηρεσιών φροντίδας σε άτομα με χρόνιες παθήσεις, μέσω των τεχνολογιών τηλεματικής. Για το σκοπό αυτό μελετήθηκε, σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε ένα δίκτυο φορετών ασύρματων αισθητήρων για την αναγνώριση της φυσικής δραστηριότητας, το οποίο καταγράφει δεδομένα της κίνησης και βιολογικά σήματα, τα οποία στη συνέχεια επεξεργάζονται για την αναγνώριση της δραστηριότητας που εκτελείται, σε πραγματικό χρόνο. Σε σχέση με τις μέχρι σήμερα προσεγγίσεις, στην παρούσα εργασία γίνεται συγκριτική μελέτη πολλαπλών τεχνικών αναγνώρισης προτύπων καθώς και τεχνικών που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί μέχρι σήμερα, ενώ γίνεται εξέταση των αποτελεσμάτων που προκύπτουν κάνοντας χρήση του συνδυασμού μικρότερου αριθμού δεδομένων. Η πληροφορία της αναγνώρισης της φυσικής δραστηριότητας συνδυάζεται στη συνέχεια με περιβαλλοντικά δεδομένα, ώστε να μελετηθούν τα μοτίβα της καθημερινής δραστηριότητας υγειών ατόμων και ατόμων με χρόνιες παθήσεις. Με την αναζήτηση Emerging Patterns στα αποθηκευμένα δεδομένα, εξετάζεται ο βαθμός συμμόρφωσης στις ιατρικές οδηγίες, αλλά οι δυνατότητες πρόβλεψης των βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων επιπλοκών των χρόνιων παθήσεων.
Μορφολογική εκτίμηση της συνομιλίας (cross-talk) των μεταγραφικών παραγόντων PPARy και AP-1 στην καρκινογένεση του παχέος εντέρου
Authors: Βανδώρος Γεράσιμος
Published: August 2021

Ο ακριβής ρόλος των μεταγραφικών παραγόντων AP-1, NF-κB και PPARγ στην καρκινογένεση του παχέος εντέρου δεν είναι πλήρως εξακριβωμένος. Είναι γνωστό ότι ο υποκινητής του γονιδίου cox-2 περιλαμβάνει περιοχές πρόσδεσης των μεταγραφικών παραγόντων AP-1 και NF-κB. ΣΚΟΠΟΣ Με σκοπό την διερεύνηση του ρόλου των AP-1, NF-κB και PPARγ στην καρκινογένεση του παχέος εντέρου, εξετάστηκε η έκφραση των c-FOS, pc-JUN (φωσφορυλιωμένος-ενεργός c-JUN), pIκB-α (φωσφορυλιωμένος IκB-α – δείκτης ενεργοποίησης του μονοπατιού του ΝF-κB), CBP (κοινός μεταγραφικός συνενεργοποιητής των AP-1, NF-κB και PPARγ), EGFR, p53, PPARγ και COX-2, τόσο στον φυσιολογικό εντερικό βλεννογόνο όσο και σε αδενοκαρκινώματα παχέος εντέρου. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ Εφαρμόστηκε ανοσοϊστοχημική μεθοδολογία σε τομές μονιμοποιημένες σε ουδέτερη φορμόλη και εγκλεισμένες σε παραφίνη από 60 ασθενείς με καρκίνο παχέος εντέρου. Για κάθε ασθενή δημιουργήθηκε ένα “μοριακό προφίλ”, τόσο για τα φυσιολογικά επιθηλιακά κύτταρα όσο και για τα καρκινικά. Οι στατιστικές σχέσεις μεταξύ των μεταγραφικών παραγόντων και των γονιδίων-στόχων μελετήθηκαν με την χρήση του Spearman’s rho συντελεστή συσχετίσεως, και έγινε περαιτέρω ανάλυση και επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων με την βοήθεια μη-παραμετρικής ανάλυσης Kruskall-Wallis. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Ο pΙκΒ-α βρέθηκε υπερεκφρασμένος στο 81.7% των αδενοκαρκινωμάτων σε σχέση με το γειτονικό φυσιολογικό επιθήλιο και η έκφρασή του συσχετιζόταν θετικά με την COX-2 (Spearman’s rho = 0.513, P < 0.001). H έκφραση του PPARγ βρέθηκε ελαττωμένη στο 77.3% των αδενοκαρκινωμάτων και παρουσίαζε αρνητική συσχέτιση με την έκφραση της COX-2 (Spearman’s rho = -0.412, P < 0.001) και του pIκB-α (Spearman’s rho = -0.444, P < 0.001). Ο CBP βρέθηκε υπερεκφρασμένος στο 50% των αδενοκαρκινωμάτων σε σχέση με το γειτονικό φυσιολογικό επιθήλιο και η έκφρασή του συσχετιζόταν θετικά με την COX-2 (Spearman’s rho = 0.461, P < 0.001). Οι EGFR και pc-JUN βρέθηκαν υπερεκφρασμένοι στο 41.7% και στο 43.3% των αδενοκαρκινωμάτων, αντίστοιχα, σε σχέση με το γειτονικό φυσιολογικό επιθήλιο και η έκφρασή τους συσχετιζόταν θετικά με την COX-2 (Spearman’s rho = 0.444, P < 0.001 και Spearman’s rho = 0.431, P < 0.001, αντίστοιχα). Επιπλέον, η έκφραση του p53 εμφάνιζε θετική συσχέτιση με την έκφραση της COX-2 (Spearman’s rho = 0.435, P = 0.004). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η ανάλυση των παραπάνω αποτελεσμάτων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η επαγωγή του μονοπατιού EGFR–MAPK–AP-1 και του μονοπατιού του ΝF-κB, καθώς και η ελάττωση της έκφρασης του PPARγ, είναι σημαντικά γεγονότα κατά την διάρκεια της καρκινογένεσης του παχέος εντέρου. Οι σχέσεις μεταξύ των μεταγραφικών παραγόντων AP-1, NF-κB, PPARγ και της COX-2 οδήγησαν στην δημιουργία ενός μοριακού μοντέλου, το οποίο εξηγεί την υπερέκφραση της COX-2 στα αδενοκαρκινώματα του παχέος εντέρου. Η κλινική σημασία αυτού του μοντέλου για την χημειοπροφύλαξη και την θεραπεία του καρκίνου παχέος εντέρου συζητείται διεξοδικά. - See more at: http://nemertes.lis.upatras.gr/jspui/handle/10889/5019#sthash.qYpXfKDx.dpuf