Αιμοδυναμικές και αναπνευστικές επιδράσεις της θειϊκής πρωταμίνης σε σχέση με την οδό και τον ρυθμό χορήγησης
Authors: Τσιώρα Βασιλική 
Published: January 2014

Σκοπός της εργασίας μας είναι η μελέτη των αιμοδυναμικών και αναπνευστικών επιδράσεων της Θειϊκής Πρωταμίνης (Θ.Π.), σε σχέση με τον τρόπο χορήγησης του φαρμάκου. Χρησιμοποιήθηκαν 36 σκύλοι, οι οποίοι χωρίσθηκαν σε 6 εξαμελείς ομάδες (Ι, II, III, IV, V και VI). Όλοι αναισθητοποιήθηκαν με θειοπεντάλη, διασωληνώθηκαν και τέθηκαν σε πλήρως ελεγχόμενο μηχανισμό αερισμό, με αναπνευστικά SERVO 900'C. Σε όλα τα ζώα τοποθετήθηκε στην αριστερή μηριαία αρτηρία καθετήρας για την άμεση μέτρηση της αρτηριακής πίεσης και την λήψη αερίων αίματος, και στην πνευμονική αρτηρία καθετήρας SWAN-GANZ για την μέτρηση της πίεσης της πνευμονικής αρτηρίας (PAP) της πίεσης ενσφήνωσης των πνευμονικών τριχοειδών (PCWP) και της καρδιακής παροχής (CO). Μέσα από το αναπνευστικό κύκλωμα και με την βοήθεια ειδικών συσκευών (Analyzer CO₂ και Lung mechanics calculator - SIEMENS) γινόταν συνεχής μέτρηση της πνευμονικής ευενδοτότητας (compliance) και του τελοεκπνευστικού διοξειδίου του άνθρακα (ETCO₂). Η συνεχής απεικόνηση και καταγραφή του ΗΚΓ και όλων των πιέσεων καθώς και η μέτρηση του CO γινόταν με την βοήθεια monitor τύπου ΚΟΝΕ-565Α και καταγραφικού CANON-PJ-1080Α. Σε όλα τα πειραματόζωα χορηγήθηκε Ηπαρίνη σε δόση 5 mg/Kg και μετά 10 λεπτά έγινε έγχυση διαλύματος Θ.Π. 1:1, 10 mg/Kg από διαφορετική οδό και με διαφορετική ταχύτητα σε κάθε ομάδα: Στην ομάδα Ι βραδεία έγχυση από περιφερική φλέβα, στην ομάδα II ταχεία έγχυση από περιφερική φλέβα, στην ομάδα III βραδεία έγχυση από τον δεξιό κόλπο, στην ομάδα IV ταχεία έγχυση επίσης από τον δεξιό κόλπο, και στις ομάδες V και VI βραδεία και ταχεία έγχυση αντίστοιχα, από την ανιούσα αορτή. Κατά το μέσον και το πέρας της έγχυσης, καθώς και 15, 30 και 45 λεπτά μετά γινόταν καταγραφή των διαφόρων παραμέτρων και ανάλυση αερίων του αρτηριακού και μικτού φλεβικού αίματος. Παράμετροι που λήφθηκαν υπ' όψη, άμεσα μετρούμενες ή έμμεσα υπολογιζόμενες ήταν: HR, PCWP, PAP, PVR, SVR, LVSWI, RVSWI, PaO₂, PvO₂, QS/QT, ETCO₂ και compliance. Για την στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκαν οι μη παραμετρικές δοκιμασίες Kruskal-Wallis και Wilcoxon. Παρατηρήθηκε σε όλες τις ομάδες πτώση της MAP, του CI και του LVSWI με άνοδο του HR και της PCWP, άνοδο επίσης της PAP και των PVR, ενώ οι SVR και οι RVSWI παρέμειναν στατιστικά αμετάβλητα. Παράλληλα υπήρξε έντονη πτώση του PaO₂, του ΡνO₂ του ETCO₂ και της compliance με στατιστικά ασήμαντες μεταβολές του QS/QT. Ήταν εμφανής σε όλες τις ομάδες η άσκηση αρνητικής ινότροπης δράσης του φαρμάκου, με εξαιρετικά πιθανή την συμμετοχή και άλλων μηχανισμών στην πρόκληση των αιμοδυναμικών διαταραχών. Στην ομάδα II παρατηρήθηκαν οι εντονότερες αιμοδυναμικές και αναπνευστικές επιπτώσεις από την χορήγηση της Θ.Π. Η ομάδα IV παρουσίασε τις ηπιώτερες αιμοδυναμικές μεταβολές, αλλά όχι και αναπνευστικές, οι οποίες ήταν αναλογικά μικρότερες κατά τις ενδοαορτικές εγχύσεις (ομάδες V και VI). Η διαφορετική καρδιοαγγειακή απάντηση των σκύλων στην Θ.Π. η αδυναμία απόλυτης τεκμηρίωσης των ευρημάτων μας αλλά και οι αντιφατικές απόψεις που εκφράζονται στην σχετική βιβλιογραφία, μας καθιστούν επιφυλακτικούς ως προς την κλινική εφαρμογή των συμπερασμάτων μας.