bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Συμπεριφορά βόσκησης αιγών, θρεπτική αξία βοσκήσιμης ύλης και ποιότητα γάλακτος
Authors: Μανουσίδης Θεόδωρος
Published: September 2021

Οι αίγες παρουσιάζουν ιδιαίτερη συμπεριφορά βόσκησης, είναι ιδιαίτερα εκλεκτικές ως προς την επιλογή της βοσκήσιμης ύλης και διαφέρουν σημαντικά από τα υπόλοιπα εκτρεφόμενα μηρυκαστικά (βοοειδή, πρόβατα). Ο μηχανισμός που διέπει τη συμπεριφορά βόσκησης και την επιλογή δίαιτας είναι ιδιαίτερα σύνθετος, αφού επηρεάζεται από πολλούς και αλληλοεξαρτώμενους παράγοντες, και δεν είναι πλήρως κατανοητός. Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η μελέτη της συμπεριφοράς βόσκησης ενός κοπαδιού αιγών εγχώριας φυλής που έβοσκε σε ημιορεινό Μεσογειακό λιβαδικό οικοσύστημα. Για να αντιμετωπιστεί η πολυπλοκότητα του θέματος, η μελέτη έγινε με προσέγγιση πολλαπλών επιπέδων: το περιγραφικό που μελετά τη συμπεριφορά βόσκησης και την επιλογή της δίαιτας (ηθολογία ζώων), το χωρικό που διερευνά την κίνηση των ζώων στο χώρο, και το διατροφικό, το οποίο ασχολείται με τη χημική σύσταση της βοσκήσιμης ύλης. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν δύο βασικές μεθοδολογίες καταγραφής των χαρακτηριστικών της συμπεριφοράς των ζώων: η απευθείας παρατήρηση και η χρήση κολάρων με συσκευές GPS. Επίσης, προσδιορίστηκε η χημική σύσταση δειγμάτων των επιλεγόμενων φυτικών ειδών και λειτουργικών ομάδων βλάστησης που καταναλώθηκαν από τις αίγες, καθώς και του παραγόμενου γάλακτος υπό το πρίσμα των εποχικών μεταβολών. Τέλος, έγινε προσπάθεια ανάλυσης και ερμηνείας της συμπεριφοράς βόσκησης και της επιλογής δίαιτας με τη χρήση στατιστικών μοντέλων. Συμπερασματικά, οι αίγες είναι ζώα ιδιαίτερα ευέλικτα και επιλεκτικά με χαρακτηριστική ικανότητα προσαρμογής της συμπεριφοράς βόσκησής τους στην εποχική διαθεσιμότητα και ποιότητα της βοσκήσιμης ύλης των σύνθετων και ευμετάβλητων Μεσογειακών λιβαδικών οικοσυστημάτων. To Quercus frainetto (δρυς) ήταν το επικρατέστερο είδος στη δίαιτα των αιγών και ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Τα βελανίδια αποτέλεσαν σημαντικό μέρος της δίαιτας των αιγών κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου του έτους πληροκαρπίας της δρυός. Η επιλογή βοσκήσιμης ύλης επηρεάστηκε από την εποχή, την ομάδα βοσκήσιμης ύλης, τη χημική της σύσταση, τη διαθεσιμότητα και τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις. Ο βοσκός επίσης επηρέασε τη συμπεριφορά κίνησης και βόσκησης των αιγών ανάλογα με τις διαχειριστικές πρακτικές που εφάρμοσε. Η διακοπή χορήγησης συμπληρωματικών ζωοτροφών κατά το τελευταίο στάδιο της γαλακτοπαραγωγής με ταυτόχρονη αύξηση της συμβολής της βόσκησης δεν επηρέασε την απόδοση και τη χημική σύσταση του παραγόμενου γάλακτος. Η πολυεπίπεδη προσέγγιση στην ανάλυση της συμπεριφοράς βόσκησης (ηθολογική, χωρική και διατροφική) και η προσπάθεια συνδυασμού των αποτελεσμάτων των διαφορετικών προσεγγίσεων με την ανάπτυξη κατάλληλων στατιστικών μοντέλων επιτρέπουν την ολιστική μελέτη της συμπεριφοράς βόσκησης των αιγών και επεκτείνουν τις δυνατότητες πληρέστερης κατανόησή της.
Ανάπτυξη υβριδικών μικρο- και νανοπορώδων υλικών για τεχνολογικές και περιβαλλοντικές εφαρμογές
Authors: Κώστας Βασίλειος
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή παρασκευάστηκαν και μελετηθήκαν νέα πορώδη υλικά καθώς και μαγνητικά υβριδικά παράγωγά τους και αξιολογήθηκαν σε διάφορες περιβαλλοντικές και τεχνολογικές εφαρμογές. Συγκεκριμένα, πορώδη υλικά άνθρακα με οργανωμένη και μη-οργανωμένη δομή πόρων αναπτύχθηκαν κυρίως με πρώτη ύλη βιομάζα, καθώς και παράγωγα υλικά από άνθρακα και πυριτία. Συγκεκριμένα, μεσοπορώδης άνθρακας τύπου CMK-3 συντέθηκε έχοντας ως πηγή άνθρακα μείγμα στέβιας και μαλτοδεξτρίνης, σε τέσσερις διαφορετικές θερμοκρασίες ανθρακο-ποίησης, παρουσιάζοντας πολύ υψηλές τιμές ειδικής επιφάνειας. Ένα άλλο υλικό με οργανωμένη διάταξη πόρων που παρασκευάστηκε ήταν το μακροπορώδες υλικό τύπου 3-DOM, χρησιμοποιώντας διάφορες πηγές άνθρακα όπως ρητίνη πεύκου, στέβια και φουρφουρυλική αλκοόλη. Το υλικό 3-DOM από φουρφουρυλική αλκοόλη, αξιολογήθηκε ως προς την καταλυτική του απόδοση για την εποξείδωση αλκενίων. Παράλληλα, υλικά με μη-οργανωμένη δομή πόρων παρασκευάστηκαν και μελετήθηκαν καθώς και μαγνητικά υβρίδια χρησιμοποιώντας τα υλικά αυτά ως πρόδρομες ενώσεις. Συγκεκριμένα, μαγνητικά υβρίδια με βάση πορώδη άνθρακα από άμυλο αναπτύχθηκαν επιτυχώς σε συνδυασμό με νανοσωματίδια οξειδίων του σιδήρου. Επιπρόσθετα, πορώδη υλικά άνθρακα μη-οργανωμένης δομής πόρων, αναπτύχθηκαν με χρήση διαφορετικού πολυσακχαρίτη, τη γλυκομαννάνη. Μαγνητικά υβρίδια και στην περίπτωση αυτή παρασκευάστηκαν με την in-situ ανάπτυξη νανοσωματιδίων με βάση το σίδηρο. Επιπρόσθετα, μελετήθηκε ένα μικροπορώδες υλικό τύπου πολυμερικού οργανικού δικτυώματος και αξιολογήθηκε ως προς την ικανότητά του για τον καθαρισμό υδατικών διαλυμάτων μολυσμένων με εξασθενές χρώμιο. Διερευνήθηκε επίσης ο μηχανισμός της κινητικής των αντιδράσεων φωτοκατάλυσης σε διάφορες συνθήκες και πραγματοποιήθηκε μοντελοποίηση των ιδιοτήτων του υλικού. Τέλος, αναπτύχθηκε μια καινοτόμα μορφή νανοράβδων άνθρακα και δοκιμάστηκαν ως προς τη δυνατότητά τους για τη βελτίωση των μηχανικών ιδιοτήτων των νανοσύνθετων υλικών με βάση το πολυστυρένιο. Για την αύξηση της διασποράς των νανοράβδων αυτών στην πολυμερική μήτρα, πραγματοποιήθηκε οξείδωση και επιφανειακή τροποποίησή τους. Όλα τα προαναφερόμενα δείγματα χαρακτηρίστηκαν πλήρως με ένα συνδυασμό αναλυτικών τεχνικών όπως φασματοσκοπίες FT-IR, Raman, UV-Vis και XPS, περίθλαση ακτίνων-X, θερμικές μετρήσεις, ποροσιμετρίες αζώτου και υδραργύρου, SEM, TEM, AFM, μαγνητικές μετρήσεις Mössbauer και SQUID, μετρήσεις μηχανικής αντοχής και DMA.
Ο ρόλος της πρωτεΐνης S100B στον ορό αίματος σε ασθενείς με καταπληξία χωρίς εγκεφαλική βλάβη
Authors: Σταθόπουλος Αναστάσιος
Published: September 2021

Η πρωτεΐνη S100B αποτελεί αναγνωρισμένο δείκτη εγκεφαλικής βλάβης. Αυξημένα επίπεδα έχουν μετρηθεί και στο αιμορραγικό shock. Η οξεία απώλεια αίματος συνοδεύεται και από φλεγμονώδη απάντηση. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης η μέτρηση των συγκεντρώσεων της S100B πρωτεΐνης και η σχέση της με την ιντερλευκίνη 6, με την βαρύτητα της ιστικής υποάρδευσης και την πρόγνωση σε ασθενείς που οδηγούνται στο χειρουργείο για τον έλεγχο σοβαρής αιμορραγίας. Ασθενείς που υποβλήθηκαν σε εκλεκτική επέμβαση αποκατάστασης ανευρύσματος κοιλιακής αορτής αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Δείγματα αίματος ελήφθησαν αμέσως μετά την εισαγωγή στην αναισθησία, στο τέλος της χειρουργικής επέμβασης και στις 6 και 24 ώρες μετά το τέλος της χειρουργικής επέμβασης. Εξήντα τέσσερις ασθενείς με σοβαρή αιμορραγία (23 συνεπεία τραύματος και 41 μη τραυματικής αιτιολογίας) και 17 ασθενείς που αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου συμμετείχαν στην έρευνα. Αυξημένες προεγχειρητικές τιμές S100B (1.70 ± 2.13 and 0.81 ± 1.23 µg/l) και IL-6 (241 ± 291 and 226 ± 238 pg/ml) βρέθηκαν στους ασθενείς με τραυματικής και μη τραυματικής αιτιολογίας αιμορραγία αντίστοιχα. Οι τιμές παρέμειναν αυξημένες στη διάρκεια του 24ώρου της μελέτης. Οι ασθενείς με τραύμα εμφάνισαν υψηλότερες τιμές S100B (p<0.05). Η θνητότητα συνολικά ήταν 47 %. Στους ασθενείς της ομάδας ελέγχου οι προεγχειρητικές τιμές S100B και IL-6 ήταν εντός φυσιολογικών ορίων και αυξήθηκαν σημαντικά στο τέλος της χειρουργικής επέμβασης (p< 0.001 και p< 0.01 αντίστοιχα). Οι προεγχειρητικές τιμές S100B εμφάνισαν σημαντική συσχέτιση με την IL-6 (r=0.78, p< 0.01), το γαλακτικό οξύ (r=0.50, p<0.01), το pH (r=-0.45, p< 0.01), και τα διττανθρακικά (r= -0.40, p< 0.01). Η ανάλυση πολλαπλής παλινδρόμησης έδειξε ότι οι προεγχειρητικές τιμές S100B και γαλακτικού οξέος σχετίζονται με ανεξάρτητο τρόπο με την έκβαση στους ασθενείς με τραύμα και στους ασθενείς χωρίς τραύμα αντίστοιχα. Για τις προεγχειρητικές τιμές S100B μετρήθηκε επιφάνεια κάτω από την καμπύλη ROC 0,73 και 0,80 στην πρόγνωση της θνητότητας, συνολικά στους ασθενείς με αιμορραγία και μεμονωμένα στους ασθενείς με τραύμα αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η σοβαρή αιμορραγία σε ασθενείς χωρίς εγκεφαλική βλάβη σχετίζονται με αυξημένες τιμές S100B, η οποία και εμφανίζει σημαντική συσχέτιση με την IL-6 και τους δείκτες ιστικής υποάρδευσης. Επιπλέον η προγνωστική αξία της S100B όσον αφορά τη θνητότητα θα μπορούσε να έχει σημαντική κλινική εφαρμογή στην ανίχνευση των ασθενών με αιμορραγικό shock με υψηλότερη πιθανότητα δυσμενούς έκβασης.
Recommendation models for dynamic spatiotemporal big data
Authors: Κεφαλάς Παύλος
Published: September 2021

Τα τελευταία χρόνια η εξελισσόμενη φύση των κοινωνικών δικτύων έχει οδηγήσει στην ταχεία ανάπτυξη του Διαδικτύου και παράλληλα στη ραγδαία αύξηση του όγκου των δεδομένων σε παγκόσμια κλίμακα. Η ανάγκη για πρόσβαση και ανάκτηση πληροφοριών σχετικά με τις προτιμήσεις των χρηστών είναι ένα ανοικτό πρόβλημα που εγείρει συνεχώς νέες προκλήσεις για την έρευνα. Η ερευνητική αυτή περιοχή ονομάζεται συστήματα συστάσεων και εστιάζει στη μοντελοποίηση και ανάλυση των δεδομένων ώστε να ανακτηθεί σχετική πληροφορία με βάση τις προτιμήσεις των χρηστών ώστε να προταθούν κάποιες νέες εναλλακτικές επιλογές. Η εξερεύνηση των μεγάλων όγκων δεδομένων από τα υπάρχοντα μοντέλα που αναφέρονται στη βιβλιογραφία δεν είναι επαρκής εξαιτίας της ακολουθούμενης κατανομής που κάνει την εξατομίκευση μια δύσκολη διαδικασία. Το πρόβλημα αυτό είναι γνωστό και ως “Cold start” κατά το οποίο γίνεται προσπάθεια να ανακτηθεί σχετική πληροφορία με βάση τις προτιμήσεις των χρηστών για τους οποίους η πληροφορία δεν είναι επαρκής ώστε να μπορέσουν τα μοντέλα να τους συσχετίσουν με άλλους χρήστες, τοποθεσίες ή προϊόντα. Στο πρόβλημα αυτό θα πρέπει να εξετάσουμε τη δυναμική εξέλιξη των προτιμήσεων των χρηστών μεταξύ των χρονικών περιόδων, η οποία εναλλάσσει συνεχώς την ακρίβεια των μοντέλων πρόβλεψης. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν μοντέλα που ενσωματώνουν τη χρονική διάσταση της εναλλαγής των προτιμήσεων των χρηστών, αλλά πάσχουν από την εξατομίκευση των αποτελεσμάτων τους, καθώς είναι λιγοστές οι πληροφορίες για το ιστορικό των περισσότερων χρηστών. Αυτές οι προσεγγίσεις εστιάζουν μόνο στη χρονική επιρροή και αγνοούν την άμεση ή έμμεση πληροφορία που σχετίζεται με τους χρήστες. Κατά συνέπεια δεν μπορούν να επιλύσουν επαρκώς το πρόβλημα της πρόβλεψης για χρήστες με μικρό ιστορικό. Τέλος, υπάρχουν προσεγγίσεις που κλιμακώνουν την ευρωστία των προβλέψεων τους με την ενσωμάτωση γεωγραφική πληροφορίας αλλά πάσχουν από την αγνόηση τόσο της διάστασης του χρόνου όσο και της διάστασης της παράπλευρης πληροφορίας που σχετίζονται με τη συμπεριφορά των χρηστών. Τα περισσότερα από τα αναγραφόμενα στη βιβλιογραφία μοντέλα αγνοούν αυτή τη δυναμική με αποτέλεσμα να μειώνεται η ικανότητά τους να προσωποποιήσουν τις συστάσεις τους αλλά και ταυτόχρονα αδυνατούν να ξεπεράσουν το πρόβλημα του cold start. Με αυτή τη διατριβή, διερευνούμε την επίδραση όλων των προαναφερθέντων θεμάτων σχετικά με την προβλεψιμότητα των μοντέλων κατά την ανάκτηση των σχετικών πληροφοριών με το ιστορικό των χρηστών εξειδικεύoντας τις συστάσεις μας για κάθε μεμονωμένο χρήση ανεξαρτήτως του μεγέθους του ιστορικού του. Σε αυτό το πλαίσιο παρουσιάζονται 5 καινοτόμα μοντέλα συστάσεων που βελτιώνουν τις υπάρχουσες προσεγγίσεις, καθώς και ένας καινοτόμος τρόπος ταξινόμησης των μοντέλων βασιζόμενος στα δίκτυα πληροφορίας που χρησιμοποιούν.
Bayesian uncertainty quantification and optimal experimental design in data driven simulations of engineering systems
Authors: Αργύρης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Ο στόχος της διατριβής είναι διπλός. Πρώτα αναπτύσσονται οι θεωρίες ποσοτικοποίησης και διάδοσης αβεβαιοτήτων κατά Bayes και εφαρμόζονται σε πραγματικά προβλήματα. Στη συνέχεια μελετώνται οι θεωρίες βέλτιστου πειραματικού σχεδιασμού και εφαρμόζονται επίσης σε αριθμητικά παραδείγματα. Αρχικά παρατίθεται η θεωρία κατά Bayes για ποσοτικοποίηση και διάδοση αβεβαιοτήτων καθώς και για επιλογή βέλτιστου μοντέλου και συζητούνται τα υπολογιστικά προβλήματα. Η θεωρία εφαρμόζεται σε 3 περιπτώσεις πραγματικών προβλημάτων χρησιμοποιώντας πειραματικά δεδομένα που συλλέχθηκαν από μετρήσεις πεδίου. Δείχνεται πως οι μέθοδοι Bayes μπορούν να εφαρμοστούν σε προβλήματα αναθεώρησης μοντέλων πραγματικής κλίμακας και πως μπορούν να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα για τα συστήματα τα οποία μελετώνται. Τα εξεταζόμενα προβλήματα περιλαμβάνουν: 1) Αναθεώρηση και επιλογή βέλτιστου μοντέλου σε καλώδιο γέφυρας χρησιμοποιώντας μορφικά δεδομένα αναγνωρισμένα από μετρήσεις ταλαντώσεων. 2) Αναθεώρηση μοντέλου πεπερασμένων στοιχείων γέφυρας αξιοποιώντας πειραματικά αναγνωρισμένα μορφικά δεδομένα. Τα μορφικά δεδομένα εξάγονται από περιβαλλοντικές μετρήσεις ταλαντώσεων χρησιμοποιώντας κατάλληλο λογισμικό το οποίο αναπτύχθηκε στα πλαίσια της διατριβής. 3) Εκτίμηση παραμέτρων σε μη-γραμμικά μοντέλα σεισμικά απομονωμένων γεφυρών χρησιμοποιώντας πειραματικά μετρούμενες χρονοιστορίες από την γέφυρα. Στη συνέχεια παρουσιάζεται η θεωρία βέλτιστου πειραματικού σχεδιασμού κατά Bayes. Αναπτύσσονται δύο μέθοδοι για την εκτίμηση της αντικειμενικής συνάρτησης, η μέθοδος sampling και η ασυμπτωτική. Παρουσιάζονται καινοτόμες συνεισφορές και στις δυο μεθόδους οι οποίες οδηγούν σε καλύτερη κατανόηση του προβλήματος του βέλτιστου πειραματικού σχεδιασμού. Οι θεωρίες εφαρμόζονται σε αριθμητικά προβλήματα χρησιμοποιώντας μοντέλα πεπερασμένων στοιχείων. Η ασυμπτωτική μέθοδος χρησιμοποιείται για το σχεδιασμό της βέλτιστης τοποθέτησης αισθητήρων επιτάχυνσης σε γέφυρα με σκοπό την αναγνώριση μορφικών χαρακτηριστικών. Επίσης εφαρμόζονται τα καινοτόμα θεωρητικά αποτελέσματα. Στη συνέχεια παρουσιάζεται μια εφαρμογή σε εκτίμηση παραμέτρων και βέλτιστο πειραματικό σχεδιασμό, όπου η καινούρια μέθοδος sampling χρησιμοποιείται για να βρεθούν οι βέλτιστες θέσεις αισθητήρων παραμόρφωσης σε μια πλάκα με ρωγμή υπό την επίδραση στατικού φορτίου.
Διαχρονική μελέτη της HIV λοίμωξης σε παιδιά και εφήβους στην Ελλάδα
Authors: Θεοδωρίδου Καλλιόπη
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή περιλαμβάνει:Ι.Αναδρομική μελέτη με τα πεπραγμένα της μονάδας του «Παιδικού AIDS» του Νοσοκομείου Παίδων «Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ» 1985 – 2011.ΙΙ. Προοπτική μελέτη με αναζήτηση βιολογικών δεικτών παρακολούθησης της λιποδυστροφίας, ανεπιθύμητης ενέργειας της αντιρετροϊκής αγωγής που συνδέεται με κίνδυνο ανάπτυξης καρδιαγγειακής νόσου. ΥΛΙΚΟ. Ελέγχθηκαν 17 παιδιά με κάθετη μετάδοση του ιού (μέση ηλικία 12.5 χρόνια και μέση διάρκεια αντιρετροϊκής θεραπείας HAART 5.2 χρόνια) και 20 παιδιά μάρτυρες συμβατοί ως προς την ηλικία και τον δείκτη βάρους σώματος ΒΜΙ. Τα HIV παιδιά επανεξετάσθηκαν με προσδιορισμό των δεικτών RBP4, NGAL, a-FABP & YKL-40 μετά 12 μήνες. Οι δείκτες συσχετίσθηκαν με το λίπος σώματος και την αντίσταση στην ινσουλίνη. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Τα επίπεδα της RBP4 βρέθηκαν παρόμοια στην έναρξη της μελέτης και μετά 12 μήνες στα HIV παιδιά και τους μάρτυρες. Δεν διαπιστώθηκε συσχέτιση με το λίπος σώματος και την αντίσταση στην ινσουλίνη.RBP4 (mg/L)•Μάρτυρες: 22.0 ± 0.8•Ασθενείς (έναρξη): 21.1 ± 2•Ασθενείς με HAART 1 χρόνο μετά: 21.3 ±6Τα επίπεδα της NGAL ήταν χαμηλότερα στα HIV παιδιά στην έναρξη της μελέτης αλλά αποκαταστάθηκαν στο φυσιολογικό μετά 12 μήνες χωρίς να διαπιστωθεί θετική συσχέτιση με την αντίσταση στην ινσουλίνη.NGAL (μg/L)•Μάρτυρες: 67.5 ± 55 (33.5 – 136.1)•Ασθενείς (έναρξη): 18.8 ± 4.6 (4.4 – 81.7) p<0.001•Ασθενείς με HAART 1 χρόνο μετά: 68.2 ± 22.3 (6.1 – 377.9) p<0.001a-FABPΤα επίπεδα είχαν σημαντική θετική συσχέτιση με το λίπος του σώματος, ειδικά του κορμού τόσο κατά την αρχική αξιολόγηση όσο και μετά από 12 μήνες υπό HAART παρακολούθηση. Θετική βρέθηκε επίσης μετά από 12 μήνες η συσχέτιση με την αντίσταση στην ινσουλίνη.•Μάρτυρες: 39.5 ± 3.9 (18.6 – 74.5)•Ασθενείς (έναρξη): 19.0 ± 3.0 (5.4 – 54.8) p<0.001•Ασθενείς με HAART 1 χρόνο μετά: 16.8 ± 2.9 (4.0 – 49.5) p<0.001YKL-40. Τα επίπεδα της YKL-40 σε HIV παιδιά στην έναρξη της μελέτης δεν διέφεραν από τους μάρτυρες μετά από 12 μήνες υπό HAART. Τα επίπεδα της YKL-40 ήταν παρόμοια με εκείνα της έναρξης της μελέτης αλλά σημαντικά υψηλότερα από εκείνα των μαρτύρων. •Μάρτυρες: 38.3 ± 2.7 (17.6 – 57.9)•Ασθενείς (έναρξη): 48.0 ± 4.5 (19.4 – 87.7)•Ασθενείς με HAART 1 χρόνο μετά: 59.7 ± 6.9 (18.5 – 110.9) p=0.003 Συμπέρασμα. Από τη μελέτη διαπιστώνεται για πρώτη φορά ότι ο προσδιορισμός της a-FABP μιας νέας λιποκίνης θα μπορούσε να αποτελέσει δείκτη αξιολόγησης της λιποδυστροφίας σε HIV παιδιά υπό αγωγή με υψηλής δραστικότητας αντιρετροϊκή αγωγή (HAART). Προοπτικές μελέτες με μεγάλο αριθμό ασθενών απαιτούνται για επιβεβαίωση των ευρημάτων της παρούσης μελέτης.
Η διαχείριση της γνώσης στο περιβάλλον των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών
Authors: Κολωνιάρη Μαρία
Published: September 2021

Στο περιβάλλον των βιβλιοθηκών, η διαχείριση γνώσης (ΔΓ) έχει αναγνωριστεί ως μέσο για τη βελτίωση της συνολικής τους απόδοσης και τη δημιουργία καινοτόμων υπηρεσιών. Έτσι, η ΔΓ έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον τόσο των επαγγελματιών όσο και των ερευνητών του κλάδου της βιβλιοθηκονομίας και επιστήμης της πληροφόρησης. Εξαιτίας, όμως, της πολυπλοκότητας της γνώσης, καθώς και της πολύπλευρης φύσης της ΔΓ, δεν υπάρχει ενιαία αντίληψη μεταξύ των επιστημόνων της πληροφόρησης για τη σχέση της ΔΓ με τη διαχείριση των πληροφοριών. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα μελέτη στοχεύει να διερευνήσει πώς το προσωπικό των ελληνικών ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών αντιλαμβάνεται τη ΔΓ, αλλά κυρίως αν αυτές οι αντιλήψεις, μαζί με άλλους παράγοντες, επηρεάζουν τη δημιουργία γνώσης και την καινοτομία στις βιβλιοθήκες. Πιο συγκεκριμένα, υπό το πρίσμα της επιχειρηματικής προσέγγισης, εξετάζει εμπειρικά –με τη χρήση δομικών μοντέλων εξισώσεων– την επίδραση παραγόντων τριών κατηγοριών, δηλαδή οργανωσιακών, τεχνολογικών και ατομικών, στη δημιουργία γνώσης και την καινοτομία. Για τη συλλογή των πρωτογενών δεδομένων αναπτύχθηκε και διανεμήθηκε ηλεκτρονικά ένα δομημένο ερωτηματολόγιο στο προσωπικό 28 ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών της Ελλάδος. Το τελικό δείγμα της έρευνας αποτελείται από 289 επιστήμονες της πληροφόρησης, 17 πληροφορικούς και 12 λοιπών ειδικοτήτων. Το όραμα και οι στόχοι και η οργανωσιακή κουλτούρα αναδείχθηκαν ως οι πιο σημαντικοί παράγοντες που επηρεάζουν τη δημιουργία οργανωσιακής γνώσης και την καινοτομία στις βιβλιοθήκες. Τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν ότι οι ηγέτες των βιβλιοθηκών θα πρέπει να επικεντρωθούν στη δημιουργία κοινού οράματος και στόχων και κουλτούρας που χαρακτηρίζεται από συνεργασία, εμπιστοσύνη και μάθηση. Συνολικά, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι μια ηγεσία με όραμα που καλλιεργεί κουλτούρα φιλική προς τη γνώση, ενθαρρύνει την ανάληψη πρωτοβουλιών και παρέχει τα κατάλληλα κίνητρα και τεχνολογικά εργαλεία συντελεί στην ανάπτυξη ενός περιβάλλοντος που διευκολύνει τη δημιουργία νέας γνώσης. Η νέα αυτή γνώση στη συνέχεια, βοηθάει τις βιβλιοθήκες να αναπτύξουν καινοτόμες υπηρεσίες και έτσι, να προσαρμοστούν με επιτυχία στο μεταβαλλόμενο εξωτερικό περιβάλλον. Επιπλέον, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι παρότι το προσωπικό των Ελληνικών ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών φαίνεται να κατανοεί τον όρο ΔΓ και τα οφέλη της τόσο για τις βιβλιοθήκες όσο και για τους ίδιους τους επιστήμονες της πληροφόρησης, υπάρχει έλλειψη κατανόησης γύρω από θεμελιώδη ζητήματα της ΔΓ. Τέλος, οι διοικήσεις και το προσωπικό των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών καταβάλλουν προσπάθειες για τη σύλληψη της ρητής γνώσης τόσο του προσωπικού όσο και των χρηστών• ωστόσο, οι κοινωνικές πρακτικές, όπως οι κοινότητες πρακτικής που διευκολύνουν την ανταλλαγή της άρρητης γνώσης και της τεχνογνωσίας, δεν υιοθετούνται.
Αξιολόγηση και εκπαίδευση
Authors: Κασούτας Μιχαήλ
Published: September 2021

Η παρούσα έρευνα χρησιμοποιεί ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα για να διερευνήσει το μοντέλο αξιολόγησης της στοχαστικοκριτικής σκέψης (King & Kitchener, 1994) και να το συνδέσει τόσο με τη λήψη απόφασης σε διλημματικές καταστάσεις κατά τη διδακτική πράξη όσο και με τη στοχαστικοκριτική πράξη.
Ανίχνευση μεταλλάξεων στο γονίδιο του παράγοντα VIII σε παιδιά με βαριά αιμορροφιλία Α
Authors: Καψιμάλη Ζωή
Published: September 2021

Η αιμορροφιλία Α είναι η πιο γνωστή φυλοσύνδετη διαταραχή της αιμόστασης, οφείλεται σε ποικιλία μεταλλάξεων στο γονίδιο του παράγοντα VIII, οι οποίες προκαλούν φαινότυπο ποικίλης βαρύτητας. Η μοριακή βάση της αιμορροφιλίας Α είναι εξαιρετικά ετερογενής και σχεδόν κάθε οικογένεια φέρει τη δική της μετάλλαξη. Οι πιο συχνές μεταλλάξεις είναι οι αναστροφές που συμβαίνουν στα εσώνια 22 και 1, με συχνότητα 40-50% και 2-5%, αντίστοιχα. Οι υπόλοιπες είναι διασκορπισμένες σε όλο το μήκος του γονιδίου του παράγοντα VIII. Ανερμηνεύσιμες μεταλλάξεις, μεγάλες ελλείψεις και αναστροφές θεωρείται ότι έχουν μεγάλο κίνδυνο ανάπτυξης αναστολέων. Ο σκοπός της παρούσης μελέτης ήταν να προσδιορισθούν οι μεταλλάξεις στο γονίδιο του FVIII σε παιδιά με βαριά αιμορροφιλία Α. DNA από 96 παιδιά με βαριά αιμορροφιλία Α αναλύθηκε, αρχικά, για τις δύο αναστροφές των εσωνίων 22 και 1. Σε 14 παιδιά που δεν έφεραν τις αναστροφές έγινε ανίχνευση των μεταλλάξεων, με τη μέθοδο προσδιορισμού της αλληλουχίας του DNA κατά Sanger. H αναστροφή του εσωνίου 22 βρέθηκε σε ποσοστό 50% (48/96), ενώ η αναστροφή του εσωνίου 1 δεν ανιχνεύθηκε σε κάποιο παιδί. Η ανάλυση DNA των εξωνίων καθώς και των ορίων εξωνίων/εσωνίων έδειξε 13 διαφορετικές μεταλλάξεις εκ των οποίων 5 δεν αναφέρονται στη διεθνή βάση δεδομένων (HAMSTeRs;http:hadb.org.uk). Συγκεκριμένα, βρέθηκαν δύο μικρές ελλείψεις, μία μεγάλη, μία ανερμηνεύσιμη και μία σε θέση ματίσματος. Σε ένα παιδί δεν εντοπίσθηκε μετάλλαξη. Από τις 13 μεταλλάξεις, 4 (31%) αφορούν σε μικρές ελλείψεις, 4 (31%) σε σημειακές που οδηγούν σε κωδικόνιο λήξης, 2 (15%) σε θέση ματίσματος, 2 (15%) σε παρερμηνεύσιμες και 1 (8%) αφορά σε μεγάλη έλλειψη. Από τα 61 παιδιά στα οποία ταυτοποιήθηκαν οι μοριακές βλάβες, τα 21 (34%) ανέπτυξαν αναστολέα. Συγκεκριμένα, ανιχνεύθηκε αναστολέας σε 16 παιδιά με αναστροφή του εσωνίου 22, σε 2 με ανερμηνεύσιμες μεταλλάξεις, σε 2 με μικρές ελλείψεις και σε ένα με μεγάλη έλλειψη. Οι ασθενείς που έφεραν την αναστροφή του εσωνίου 22 είχαν βαρύ κλινικό φαινότυπο σε ποσοστό 92%. Η γνώση της γενετικής βλάβης θα βοηθήσει ώστε ο μεν ασθενής να επωφεληθεί από πρώιμη εκτίμηση της πιθανότητας για ανάπτυξη αναστολέα και την επιλογή κατάλληλων θεραπευτικών χειρισμών, αλλά, επίσης, και η οικογένεια να αξιοποιήσει τη γνώση για τον έλεγχο των γυναικών φορέων και την αποφυγή γέννησης νέου παιδιού με βαριά αιμορροφιλία Α, μέσω της προγεννητικής διάγνωσης.
Διαχείριση κρίσεων στην εκπαίδευση ενηλίκων
Authors: Ζάγαρης Νικόλαος
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη της διαχείρισης κρίσεων στην εκπαίδευση ενηλίκων και της διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού στον ευρύτερο αεροπορικό χώρο. Στο πλαίσιο της διατριβής τονίζεται ότι υφίστανται κίνδυνοι τους οποίους δύσκολα ένας οργανισμός μπορεί να ελέγξει ώστε να διαμορφώσει και διατηρήσει ένα ασφαλές περιβάλλον.
Structure-property relationships and stability studies of multi-promoted catalytic systems for nitrogen (NOx) and/or nitrous (N2O) oxides abatement
Authors: Παχατουρίδου Ελένη
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή καταπιάνεται με την επίδραση των δομικών (CeO2, La2O3) και επιφανειακών (Κ) ενισχυτών στα φυσικοχημικά και καταλυτικά χαρακτηριστικά ευγενών μετάλλων (Pt, Pd, Ir) υποστηριγμένων σε φορέα Al2O3, κατά την επιτέλεση των αντιδράσεων αποδόμησης οξειδίων (ΝΟx) ή/και υποξειδίου (Ν2Ο) του αζώτου. Η επίδραση των ενισχυτών στα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά, καθώς και στην καταλυτική δραστικότητα και σταθερότητα των προς μελέτη καταλυτικών συστημάτων, διερευνήθηκε εκτενώς μέσω ποικίλων τεχνικών χαρακτηρισμού, όπως είναι η μέθοδος φυσιορόφησης Ν2 (μέθοδος BET), η περίθλαση ακτινών Χ (XRD), η θερμοπρογραμματιζόμενη αναγωγή/εκρόφηση (TPR/TPD), η μέθοδος της μικροσκοπίας σάρωσης/διέλευσης (HRΤΕΜ/STEM) και φασματοσκοπία υπερύθρου (FTIR, DRIFTS). Απώτερο σκοπό της παρούσας διατριβής αποτελεί η κατανόηση σε θεμελιώδες επίπεδο της δράσης των ενισχυτών, καθώς και η ανάπτυξη σχέσεων δομής-δραστικότητας κατά τη διάσπαση του Ν2Ο ή την αναγωγή των ΝΟx σε υποστηριγμένους καταλύτες ευγενών μετάλλων.
Μετεγχειρητική έκπτωση γνωσιακών λειτουργιών μετά από επαναλαμβανόμενες αναισθησίες
Authors: Ανδρίτσος Ευστράτιος
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της εργασίας μας είναι να μελετήσουμε εάν η επαναλαμβανόμενη αναισθησία με πτητικά αναισθητικά επηρεάζει σημαντικά τις γνωσιακές ικανότητες του ασθενή. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Μετά από έγκριση της Επιστημονικής Επιτροπής του Νοσοκομείου και ενυπόγραφη δήλωση συγκατάθεσης των ασθενών μελετήθηκαν 46 ασθενείς ηλικίας 70,09 ±7,1 έτη, που επρόκειτο να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση με λαπαροτομία. Οι ασθενείς χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες, την ομάδα Α, (25 ασθενείς που δεν έχουν υποβληθεί σε άλλη αναισθησία)και στην ομάδα Β (21 ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε αναισθησία τα τελευταία 2-5 χρόνια). Οι ασθενείς αξιολογήθηκαν προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά την 8η ημέρα με μια σειρά νευρογνωσιακών δοκιμασιών. Στατιστική: μέσες τιμές, τυπικές αποκλίσεις, παραμετρικός έλεγχος t, Wilcoxon test, Shapiro Wilk test. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Προεγχειρητικά οι δυο ομάδες δε διέφεραν σημαντικά μεταξύ τους σε ότι αφορά τα βασικά τους χαρακτηριστικά. Οι ασθενείς της ομάδας Β είχαν σημαντικές διαφορές από τους ασθενείς της ομάδας Α στις δοκιμασίες που αξιολογούν, την άμεση και τη σύνθετη προσοχή, την οπτική προσοχή και ικανότητα εναλλαγής εργασιών και μερικώς στη μάθηση και μνήμη (Three Words - Three Shapes test στο incidental recall test), ενώ η λεκτική ευχέρεια ήταν ίδια και στις δύο ομάδες. Μετεγχειρητικά στους ασθενείς της ομάδας Β παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές - στις δοκιμασίες αυτές όπως επίσης στο MMSE (Mini MentalState Examination Test). Η επιδείνωση αυτή συνδυάστηκε με αυξημένα επίπεδα κατάθλιψης (Beck Depression Inventory) και παθολογικές τιμές του (Clock Drawing Test) που αξιολογεί την άνοια. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η επαναλαμβανόμενη χορήγηση αναισθησίας φαίνεται να επιδεινώνει την γνωσιακή λειτουργία ηλικιωμένων ασθενών που θα υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση.
Αντιλήψεις γονέων, νηπιαγωγών, δασκάλων και ειδικών ψυχικής υγείας για τη σχολική ετοιμότητα
Authors: Παπαδήμα Αιμιλία
Published: September 2021

Υπόβαθρο: Η σχολική ετοιμότητα εμφανίζεται ως μια πολλαπλή έννοια η οποία περιλαμβάνει την ετοιμότητα του παιδιού ως προς τις δεξιότητες σε διάφορους τομείς (γλωσσικό, συναισθηματικό, οπτικό-αντιληπτικό-κινητικό, συμπεριφορά, κοινωνικό, γνωστικό και προσοχή-συγκέντρωση). Επίσης, προϋποθέτει την ετοιμότητα της οικογένειας, του σχολείου, και της Πολιτείας. Προσπαθώντας να ορίσουμε τα κριτήρια σχολικής ετοιμότητας, πρέπει να λάβουμε υπόψη τις απόψεις των εκπαιδευτικών (δασκάλων και νηπιαγωγών), των ειδικών ψυχικής υγείας, καθώς και των γονέων. Η υπάρχουσα βιβλιογραφία καταγράφει ομοιότητες και διαφορές στις αντιλήψεις γονέων και εκπαιδευτικών.Στόχοι: Η έρευνα αποσκοπεί να καταγράψει διαφορές και ομοιότητες στις εκτιμήσεις των δασκάλων, νηπιαγωγών, ειδικών και γονέων καθώς και την επίδραση δημογραφικών και άλλων παραγόντων όπως το φύλο, η ειδικότητα (για τους ειδικούς), τα έτη προϋπηρεσίας (για τους ειδικούς και τους εκπαιδευτικούς), το επάγγελμα (για τους γονείς) και η ηλικία. Μεθοδολογία: 402 άτομα, 105 ειδικοί ψυχικής υγείας, 104 δάσκαλοι, 93 νηπιαγωγοί και 100 γονείς απάντησαν σε ένα ερωτηματολόγιο κλίμακας Likert, το οποίο δημιουργήθηκε για τις ανάγκες της έρευνας και αποδίδει βαθμολογία σε 9 παράγοντες σχολικής ετοιμότητας: γλωσσικό, συναισθηματικό, οπτικό-αντιληπτικό-κινητικό, συμπεριφορά, οικογενειακό περιβάλλον, κοινωνικό, σχολικό περιβάλλον, γνωστικό και προσοχή-συγκέντρωση.Αποτελέσματα: Οι γυναίκες φάνηκε να αποδίδουν μεγαλύτερη σημασία σε σύγκριση με τους άνδρες στους εξής τομείς: γλωσσικό, συναισθηματικό, συμπεριφορά, κοινωνικό, σχολικό περιβάλλον, γνωστικό και προσοχή-συγκέντρωση. Οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς φάνηκε να αποδίδουν μεγαλύτερη σημασία στον συναισθηματικό τομέα σε σύγκριση με τους ειδικούς. Επίσης, στον τομέα της συμπεριφοράς και στον κοινωνικό τομέα οι εκπαιδευτικοί έδειξαν να αποδίδουν τη μεγαλύτερη σημασία, με τους γονείς να έπονται και τους ειδικούς να αποδίδουν τη μικρότερη. Επιπρόσθετα, οι τέσσερις ομάδες ιεράρχησαν μια σειρά από προτάσεις ως προς τη σπουδαιότητά τους για τη σχολική ετοιμότητα. Και οι τέσσερις ανέδειξαν σε υψηλή θέση την πρόταση «Η ικανότητα του εκπαιδευτικού να ανταποκρίνεται στις ατομικές εκπαιδευτικές ανάγκες του παιδιού» και ιεράρχησαν τελευταία την πρόταση «Να χωρίζει λέξεις σε συλλαβές και φωνήματα και να συνθέτει λέξεις από συλλαβές και φωνήματα».Συμπεράσματα: Και οι τέσσερις ομάδες αποδίδουν μεγάλη σημασία σε όλους τους τομείς σχολικής ετοιμότητας, συμπεριλαμβανομένων των παραγόντων του οικογενειακού και του σχολικού περιβάλλοντος. Επίσης, και οι τέσσερις ομάδες δίνουν μεγάλη έμφαση στην ετοιμότητα του εκπαιδευτικού και σαφώς μικρότερη σε προσχολικές δραστηριότητες φωνημικής και συλλαβικής επίγνωσης.
Αξιολόγηση της ποιότητας ζωής σε ασθενείς με οξείες ενδοκοιλιακές χειρουργικές παθήσεις
Authors: Κουμαρέλας Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η συγκεκριμένη μελέτη αφορούσε την αποτύπωση της πορείας των ασθενών με οξείες ενδοκοιλιακές χειρουργικές παθήσεις έως και 3 μήνες μετά την εισαγωγή τους στο νοσοκομείο,με επικέντρωση στη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής.Σχεδιασμός – τοποθεσία Κατά τη διάρκεια της μελέτης συγκεντρώθηκαν ασθενείς από το ΓΝΑ ' Γ. Γεννηματάς και το ΓΝΑ ' Ιπποκράτειο ' οι οποίοι προσήλθαν στα επείγοντα και αντιμετωπίσθηκαν χειρουργικά ( ανοικτά ή λαπαροσκοπικά ) ή συντηρητικά. Οι ασθενείς αυτοί παρακολουθήθηκαν σε τακτά χρονικά διαστήματα ( 10 ημερών, 1 μήνα και 3 μηνών ) με χρήση συγκεκριμένων γενικών και ειδικών ερωτηματολογίων ( EQ 5D, SF 36 και GIQLI ) ύστερα από προσωπική ή τηλεφωνική συνέντευξη.Μετά τη συλλογή των δεδομένων ακολούθησε η στατιστική ανάλυση με χρήση Wilcoxon rangtest για τη σύγκριση ποσοτικών μεταβλητών και το Mann – U – Whitney test για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά, ενώ ακολούθησε και η προσθήκη πολυπαραγοντικής ανάλυσης και logisticregression analysis, για τη διερεύνηση των παραμέτρων που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των ασθενών στην πάροδο του χρόνου από το χειρουργείο. Αποτελέσματα/συμπεράσματα : Όσον αφορά την οξεία σκωληκοειδίτιδα, σημαντικές βελτιώσεις στους τομείς της γενικής υγείας και της φυσικής λειτουργικότητας παρατηρήθηκαν στις 15 ημέρες ενώ ο σωματικός πόνος ήταν χειρότερος. Η πλειοψηφία των παραμέτρων της σχετιζόμενης με την υγεία ποιότητας ζωής ήταν σημαντικά βελτιωμένη τον πρώτο και τον τρίτο μήνα συγκρινόμενες με την προσέλευση και τις μετρήσεις των 15 ημερών. Η γενική υγεία, η φυσική και η συναισθηματική λειτουργικότητα αποκαταστάθηκαν στα επίπεδα του γενικού πληθυσμού μεταξύ 15 ημερών και ενός μήνα, ενώ ο σωματικός πόνος, η κοινωνική λειτουργικότητα μεταξύ μηνός και τριμήνου. Η ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης κατέδειξε ότι το υψηλό Alvarado score ήταν ο ισχυρότερος επιβαρυντικός προγνωστικός παράγοντας της ποιότητας ζωής ενώ η μεγάλη ηλικία ερχόταν δεύτερη.Όσον αφορά τις λοιπές παθήσεις ήταν εφικτό να αναλυθούν οι ασθενείς με οξεία χολοκυστίτιδα που αντιμετωπίσθηκαν χειρουργικά και οι ασθενείς με εκκολπωματίτιδα και ειλεό που αντιμετωπίσθηκαν συντηρητικά. Οι δείκτες ποιότητας ζωής ήταν σημαντικά βελτιωμένοι στους ασθενείς με χολοκυστίτιδα που χειρουργήθηκαν λαπαροσκοπικά στον πρώτο μήνα και αφορούσαν κυρίως τη φυσική λειτουργικότητα και το δείκτη συναισθηματικής λειτουργικότητας, ενώ μετά τον πρώτο μήνα οι διαφορές λαπαροσκοπικής και ανοικτής ομάδας ασθενών αμβλύνονταν. Οι ασθενείς με εκκολπωματίτιδα και ειλεό αναλύθηκαν ενδεικτικά με τις περισσότερες από τις παραμέτρους να βελτιώνονται σημαντικά από την ημέρα της εισαγωγής, στις 15 ημέρες και εν συνεχεία στο μήνα με σχεδόν πλήρη αποκατάσταση στο τρίμηνο.
Slasher films
Authors: Πετρίδης Σωτήριος
Published: September 2021

Αυτή η διατριβή διατυπώνει ένα θεωρητικό πλαίσιο που αποτελεί τη βάση μιας στοχοποιημένης αφηγηματικής ανάλυσης των ταινιών slasher. Έχοντας ως βάση μια σημασιολογική και συντακτική προσέγγιση, η διατριβή διαχωρίζει και ταυτοποιεί τα τέσσερα βασικά σημασιολογικά στοιχεία αυτών των αφηγήσεων που υπάρχουν καθόλη τη διάρκεια της ύπαρξης του υποείδους (Κανονικότητα, Άλλος, Τελικός Επιζώντας και Θύματα), ενώ γίνεται και μια μελέτη των αλλαγών του συντακτικού των αφηγήσεων, που βασίζονται σε τρεις κύριες κατηγορίες (η προϊστορία του Άλλου, η σύνδεση του Άλλου και του Τελικού Επιζώντα και η σχέση της Κανονικότητας με τα υπόλοιπα τρία σημασιολογικά στοιχεία). Μέσω αυτής της ανάλυσης, η διατριβή αποδεικνύει ότι το υποείδος έχει εξελιχθεί σημαντικά και μπορεί να χωριστεί σε τρεις κύκλους ταινιών: τον κλασσικό (1974-1993), τον αυτοαναφορικό (1994-2000) και τον neoslasher κύκλο (2000-2013). Η έρευνα αυτή βασίζεται σε ένα σώμα ταινιών από ολόκληρη τη διάρκεια ζωής του υποείδους. Το ερευνητικό δείγμα αποτελείται από τις ταινίες που κατάφεραν να μπουν στις πρώτες 100 θέσεις του ετήσιου box office των ΗΠΑ μεταξύ 1974 και 2016.
Συμβολή στη διερεύνηση της σχέσης του εργασιακού θορύβου σε Έλληνες πιλότους και της ακουστικής οξύτητας αυτών
Authors: Λέκκας Ιωάννης
Published: September 2021

Είναι γνωστό ότι ο θόρυβος αποτελεί κίνδυνο για την ακοή του ανθρώπου ειδικά αν εκτεθεί σε μεγάλες εντάσεις και για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σε τέτοιο κίνδυνο εκτίθενται όσοι εργάζονται σε θορυβώδες περιβάλλον και συγκεκριμένα, στη διατριβή αυτή, μας ενδιαφέρουν οι πιλότοι αεροσκαφών, οι οποίοι δεν έχουν μελετηθεί ξανά στην Ελλάδα. Μετρήσαμε, λοιπόν, την ακοή 159 πιλότων που τους κατανείμαμε σε 3 μεγάλες ομάδες. Οι 96 ήταν ηλικιών 30-39, οι 35 ήταν ηλικιών 20-29 και οι 28 ηλικιών 50-59. Από αυτούς η πρώτη ομάδα ανήκε στη πολεμική αεροπορία και οι 35 βρέθηκε να πάσχουν από βαρηκοΐα (άνω των 25db) υψηλών συχνοτήτων (άνω των 2000hz) είτε στο ένα είτε και στα δύο αυτιά. Η δεύτερη ομάδα ήταν κι αυτή της πολεμικής αεροπορίας και βρέθηκε να πάσχουν μόλις οι 4. Τέλος η τρίτη ομάδα ανήκε στην πολιτική αεροπορία (συνήθως οι ηλικίες αυτές έχουν αποσυρθεί στην πολεμική) και βρέθηκαν να πάσχουν οι 14 από βαρηκοΐα στο ένα ή και στα δύο αυτιά στις υψηλές συχνότητες. Οι ομάδα των 96 συγκρίθηκε με κοντρόλ ομάδα 30 επαγγελματιών παρόμοιας οικονομικής στάθμης χωρίς εργασιακό θόρυβο ενώ και οι 3 ομάδες συγκρίθηκαν με τα αποτελέσματα της μεγαλύτερης μελέτης των ΗΠΑ γενικού πληθυσμού πάνω στην ακοή. Οι ομάδες των 20-29 και 50-59 δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά ως προς τα ποσοστά βαρηκοΐας υψηλών συχνοτήτων σε σχέση με τις υπάρχουσες μελέτες γενικού πληθυσμού, αν και δεν μελετήθηκε ο μέσος όρων των επιπέδων βαρηκοΐας, ειδικά για την ομάδα των ηλικιωμένων, που μπορεί και να διέφερε. Η ομάδα των 30-39, που είναι και η πιο ενεργή με αρκετές ώρες πτήσης, διέφερε σε ποσοστό στατιστικά σημαντικό από το γενικό πληθυσμό των ΗΠΑ και σε ποσοστό οριακά σημαντικό από την ομάδα ελέγχου μας, οπότε συμπεραίνουμε πως ο εργασιακός θόρυβος των πιλότων ασκεί αρνητική επίδραση στην ακοή τους, παρά το ότι λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης.
Η μουσειοποίηση της θεατρικής τέχνης
Authors: Ανδριοπούλου Δέσποινα-Αναστασία
Published: September 2021

Η διατριβή αναζητά τον όρο «θεατρική κληρονομιά» μέσα από την πράξη της μουσειοποίησης. Οι τρεις βασικοί άξονες της πράξης της μουσειοποίησης: α) τί επιλέγεται, β) πώς διατηρείται και γ) ποιος λαμβάνει τις αποφάσεις, αποτελούν το θεωρητικό εργαλείο με το οποίο αναλύονται οι μελέτες περιπτώσεων. Για τον σκοπό της διατριβής οργανώθηκε έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε σε δύο φάσεις. Αρχικά, με επίκεντρο το Θεατρικό Μουσείο της Αθήνας, μελετήθηκαν οι φορείς που επιλέγουν και διατηρούν θεατρικά τεκμήρια, στους οποίους η πράξη της μουσειοποίησης λαμβάνει χώρα μετά το πέρας του παραστασιακού γεγονότος. Το υλικό συλλέχθηκε μέσα από συνεντεύξεις και αρχειακή έρευνα σε αρχεία εφημερίδων, νομικά και άλλου είδους έγγραφα, καθώς επίσης και σε αρχειακό οπτικοακουστικό υλικό. Η δεύτερη φάση της έρευνας αναλύει τη δράση «Το Θέατρο στο Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου», στην οποία η πράξη της μουσειοποίησης λαμβάνει χώρα τη στιγμή που το παραστασιακό γεγονός εξελίσσεται μπροστά στα μάτια των θεατών μέσα σε ένα μουσείο. Σε αυτή την περίπτωση το υλικό συλλέχθηκε μέσα από συνεντεύξεις από τους συμμετέχοντες στη δράση, δηλαδή τους συντελεστές των θεατρικών παραστάσεων και το κοινό που τις παρακολούθησε. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η θεατρική κληρονομιά είναι ένα όρος που μπορεί να προσεγγιστεί από διαφορετικές οπτικές και να της δοθεί διαφορετική διάσταση, η οποία σχετίζεται με τους στόχους του κάθε φορέα ως προς το τί επιλέγει να εντάξει στους κόλπους του, με ποιον τρόπο εξασφαλίζει τη συνέχειά του και ως προς το ρόλο των εμπλεκόμενων μερών. Έτσι, η διατριβή κατέληξε ότι σύμφωνα με την αξία που της αποδίδεται κάθε φορά, η θεατρική κληρονομιά έχει έξι διαφορετικές προσεγγίσεις: α) την προσωποκεντρική προσέγγιση, β) την παραστασιοκεντρική προσέγγιση, γ) την ερευνητική/ιστορική προσέγγιση, δ) την καλλιτεχνική/ αισθητική προσέγγιση, ε) την ερμηνευτική προσέγγιση και στ) την εμπειρική προσέγγιση.
Μαγεία στην Ελληνορωμαϊκή Αίγυπτο
Authors: Πιπεράκης Σπυρίδων
Published: September 2021

Το 1878 ήταν το έτος όταν μια σύντομη μυθοπλαστική επιστολή, χρονολογούμενη στον δεύτερο αιώνα μ.Χ., δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από τον Charles Graux. Η επιστολή ήταν μια εισαγωγή σε μια ερμητική πραγματεία αστρολογικής ιατρικής, γνωστή ως Περί ιερών βοτανών και χυλώσεως, και μέρος μιας ευρύτερης ομάδας ελληνο-αιγυπτιακών κειμένων που ασχολούνται με την αστρολογία, τα βότανα και την ιατρική. Η ιστορία διηγείται τις περιπέτειες του Θεσσαλού, ενός νεαρού και φιλόδοξου ανθρώπου που ταξιδεύει στην Αίγυπτο από τη Μικρά Ασία με σκοπό να σπουδάσει ιατρική. Ύστερα από την ανακάλυψη ενός αναποτελεσματικού βιβλίου που αποδίδεται στον μυθικό αστρολόγο Νεχεψώ, σχετικού με την τέχνη της αστρολογικής φαρμακοποιίας, ο Θεσσαλός αποφασίζει να μάθει τις αυθεντικές συνταγές της τέχνης, διαφορετικά είναι διατεθειμένος να αφαιρέσει τη ζωή του. Έτσι, περιπλανάται στην Άνω Αίγυπτο και καταλήγει στη Διόσπολη (Θήβες), αναζητώντας να βρει αν η μαγική δραστηριότητα υπάρχει ακόμα. Δυστυχώς, το γηγενές ιερατείο αρνείται να τον βοηθήσει, με την εξαίρεση ενός μόνο ιερέα, ο οποίος αποσυνδέεται από το υπόλοιπο ιερατείο. Ύστερα από τριήμερη νηστεία, την προετοιμασία ενός ιερού δωματίου και με την πρακτική της λεκανομαντείας, ο ιερέας επιτυγχάνει την αποκάλυψη του Ιμχοτέπ/ Ασκληπιού, φέροντας την αναζήτηση του Θεσσαλού σε ένα τέλος. Κατά τη διάρκεια της αποκάλυψης, ο Θεσσαλός καταγράφει τα λόγια του θεού, δημιουργώντας, με τον τρόπο αυτόν, την πραγματεία που ακολουθεί την επιστολή. Η Αίγυπτος ως η χώρα της μαγείας και η εικόνα του μάγου αποτελούν τα σημεία-κλειδιά της αφήγησης του ήρωα. Η δημιουργία του κειμένου βασίζεται στην επιθυμία για τη διαμόρφωση μιας αφηγηματικής ουτοπίας, μιας φαντασιακής ‘πραγματικότητας’, ως ένα μέσο αναπαράστασης μιας διαπραγμάτευσης στις κυρίαρχες αρνητικές αντιλήψεις του ελληνο-ρωμαϊκού κόσμου σχετικά με την απαξίωση του αιγυπτιακού πολιτισμού. Η κατασκευή αυτής της ουτοπίας προέρχεται από τις αμφίσημες έννοιες της μαγείας, ως κάτι θαυμαστό, αλλά και ξένο, παράνομο και ανατρεπτικό. Δημιουργώντας μια σύνθεση από αυτές τις έννοιες, ο συγγραφέας προβάλλει στο αιγυπτιακό ιερατείο την υβριδική του αντίληψη για τη μαγεία, διαμορφώνοντας μια αφηγηματική πραγματικότητα για την κατοχή και τη μετάδοση μιας γνώσης που είναι αποτελεσματική αλλά ξένη και απαγορευμένη.
The athenian grand stategy during the fourth century BC
Authors: Λεντάκης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Με τη λήξη του Πελοποννησιακού Πολέμου η Αθήνα είχε χάσει όλες τις κληρουχίες της στις ελληνικές πόλεις-κράτη και την ναυτική της ισχύ, τα δυο στοιχεία που αποτελούσαν τον πυλώνα της ηγεμονίας της. Παράλληλα η Σπάρτη είχε αποκτήσει τον έλεγχο όλων των πρώην Αθηναϊκών κρατών-δορυφόρων και κυριαρχούσε σε ολόκληρο τον Ελληνικό κόσμο της ανατολικής Μεσογείου. Οι Αθηναίοι προκειμένου να επανακτήσουν την χαμένη τους πυγμή υποχρεώθηκαν να δημιουργήσουν καινούργιες συμμαχίες και να αναπτύξουν νέες στρατηγικές και τακτικές. Προς το τέλος του τετάρτου αιώνα π.Χ. η Αθήνα είχε φτάσει πιο κοντά από κάθε άλλη πόλη-κράτος στο αν εξασφαλίσει μια πλήρη ηγεμονία, αλλά ηττήθηκε από το Μακεδονικό βασίλειο του Φιλίππου. Ο συγγραφέας εξετάζει τις στρατηγικές και τις πολιτικές που αποτελούν τα μέρη της Αθηναϊκής υψηλής στρατηγικής, καθώς και τις στρατηγικές προσεγγίσεις των αντιπάλων της Αθήνας και καταλήγει σε συμπεράσματα ως προς την αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Ο συγγραφέας χρησιμοποίησε όλο το σχετικό συγγραφικό υλικό που έχει διασωθεί από την αρχαιότητα, το επιγραφικό υλικό που έχει πρόσφατα ανακαλυφθεί και εξέτασε παράλληλα όλη την ιστορική και αρχαιολογική έρευνα που ασχολείται με αντικείμενο του θέματος του.
Μελέτη του χρωματισμού χημικής χαρτομάζας με φυτικές βαφές
Authors: Παπαδάκη Σοφία
Published: September 2021

Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής, διάφορες φυτικές ύλες της ελληνικήςχλωρίδας εξετάστηκαν ως πηγές φυσικών χρωμάτων, τα οποία εν συνεχείαχρησιμοποιήθηκαν κατά τη διαδικασία βαφής ινών κυτταρίνης. Πιο συγκεκριμένα, ταπαραγόμενα φυτικά βαφικά εκχυλίσματα αποτέλεσαν το λουτρό βαφής χημικήςχαρτόμαζας, προκειμένου να μελετηθεί η βαφική τους ικανότητα. Τα φυτικά βαφικάεκχυλίσματα που παρήχθησαν από τις επιλεγμένες φυτικές ύλες είχαν ιδιαίτερα υψηλόπεριεχόμενο σε χρωστικές ουσίες όπως πολυφαινολικές ενώσεις, τανίνες, ανθοκυανίνεςκαι άλλα φλαβονοειδή. Οι πιο αποδοτικές συνθήκες υδατικής εκχύλισης των φυτικώνχρωστικών ενώσεων, καθώς και οι βέλτιστες συνθήκες της διαδικασίας βαφής τηςχημικής χαρτόμαζας προσδιορίστηκαν για κάθε μία από τις εξεταζόμενες φυτικές ύλεςξεχωριστά. Επιπλέον εξετάστηκαν διάφορες μέθοδοι εκχύλισης των φυτικών χρωστικώνκαι βαφής της χημικής χαρτόμαζας συμπεριλαμβανομένης της χρήσης υπερήχων καιμικροκυμάτων. Εξετάστηκε επίσης, η επίδραση διαφόρων μεθόδων και συνθηκώνξήρανσης των επιλεγμένων φυτικών υλών στην βαφική τους ικανότητα. Η ξήρανση τωνφυτικών υλών είναι μία εξαιρετικά σημαντική διεργασία, καθώς επιτρέπει καιδιευκολύνει την αποθήκευση και διαχείριση τους. Οι μέθοδοι ξήρανσης πουεξετάστηκαν στα πλαίσια της παρούσας διατριβής ήταν η φυσική ξήρανση, η ξήρανση σερεύμα αέρα και η ξήρανση υπό κατάψυξη, σε διάφορες συνθήκες. Για την επιλογή τωνβέλτιστων συνδυασμών μεθόδων και συνθηκών ξήρανσης, εκχύλισης και βαφής πέρατου τελικού βαφικού αποτελέσματος ελήφθησαν σοβαρά υπ’ όψιν η εξοικονόμησηπόρων και ενέργειας, καθώς και οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Για το λόγο αυτόεπιλέχθησαν οι μέθοδοι που εξασφάλιζαν ικανοποιητικό βαφικό αποτέλεσμα σε σχετικάμικρούς χρόνους παραμονής και χαμηλές θερμοκρασίες. Συγκεκριμένα, η ξήρανση σερεύμα αέρα σε χαμηλές θερμοκρασίες και υψηλή σχετική υγρασία αποδείχθηκε ηαποτελεσματικότερη μέθοδος ξήρανσης βάσει του τελικού βαφικού αποτελέσματος γιατις φυτικές βαφικές ύλες με χαμηλά αρχικά ποσοστά υγρασίας. Αντίθετα, η ξήρανση υπόκατάψυξη κρίθηκε καταλληλότερη για τις βαφικές φυτικές ύλες που διέθεταν υψηλά αρχικά ποσοστά υγρασίας. Η μέθοδος εκχύλισης που έδωσε τα βέλτιστα αποτελέσματαήταν η εκχύλιση παρουσία μικροκυμάτων με την εκχύλιση παρουσία υπερήχων ναακολουθεί με σχεδόν ισάξια απόδοση. Η μέθοδος βαφής που έδωσε τα βέλτιστααποτελέσματα και υπερτερεί σαφώς των υπολοίπων μεθόδων είναι η βαφή της χημικήςχαρτόμαζας παρουσία μικροκυμάτων. Τέλος, παρατηρήθηκε ότι τα φύλλα χημικήςχαρτόμαζας που χρωματίστηκαν με βαφικά εκχυλίσματα πλούσια σε φλαβονοειδήπαρουσίασαν αισθητά μικρότερη σταθερότητα του χρώματος κατά την πάροδο τουχρόνου έναντι αυτών που είχαν βαφεί με εκχυλίσματα πλούσια σε τανίνες καικινονοειδείς ενώσεις.
Αστικός εκσυγχρονισμός, οδικό δίκτυο και πόλη
Authors: Χατζηκωνσταντίνου Ευαγγελία
Published: September 2021

Η λεωφόρος Συγγρού, η εμβληματική λεωφόρος που συνέδεε απευθείας «άνευ παρεκκλίσεων και καμπυλώσεων» την Αθήνα με τη θάλασσα δόθηκε σε δημόσια χρήση το Νοέμβριο του 1904. Ο σχεδιασμός του άξονα ήταν αποτέλεσμα μακράς διαπραγμάτευσης μεταξύ Ελλήνων και ξένων τεχνικών, φορέων της διοίκησης και ιδιοκτητών, η κατασκευή του συναρτήθηκε με την εισαγωγή νεωτερικών απόψεων για την πόλη και τις υποδομές, ενώ το έδαφός του αποτέλεσε επί δεκαετίες πεδίο τεχνολογικού πειραματισμού και διαφιλονικούμενο τόπο μεταξύ διαφορετικών χρήσεων και χρηστών. Μέσα από τη μελέτη του παραδείγματος της λεωφόρου Συγγρού και τη συμβολή αρχειακού υλικού και πρόσφατων θεωρητικών προσεγγίσεων η διατριβή παρακολουθεί τις μετατοπίσεις, τις εντάσεις και συγκρούσεις που σχετίζονται με την παραγωγή του μοντέρνου χώρου στην Ελλάδα τον 19ο αιώνα και την περίοδο του Μεσοπολέμου. Η μελέτη της λεωφόρου Συγγρού και των οδικών υποδομών της ελληνικής πόλης επιχειρείται στη βάση τριών μεθοδολογικών αξόνων. Οι άξονες αυτοί σχετίζονται με την επιδίωξη διεπιστημονικής μελέτης του χώρου και των υποδομών, την ανάγκη επανατοποθέτησης της ιστορίας στη Μελέτη της πόλης και την επιλογή ένταξης της ελληνικής πόλης σε ένα ευρύτερο πλαίσιο παραδειγμάτων και περιπτώσεων, τα οποία σχετίζονται και αλληλεπιδρούν και για το λόγο αυτό εντάσσονται σε μια κοινή ιστορία. Η διατριβή ξεκινά τον 19ο αιώνα, όποτε συγκροτούνται οι σύγχρονες θεωρίες του αστικού σχεδιασμού, και κλείνει με την περίοδο του Μεσοπολέμου, περίοδο κατά την οποία θεωρώ πως παίρνει συγκροτημένη μορφή στην Ελλάδα η ιδέα του εκσυγχρονισμού μέσω της κατασκευής αστικών και μεταφορικών υποδομών. Σε αυτό το πλαίσιο διερευνά πώς έγινε αντιληπτή και πώς υλοποιήθηκε στην Ελλάδα η ιδέα του τεχνικού εκσυγχρονισμού και πώς αυτή αρθρώθηκε με την ιδέα της προόδου, την αστική και περιφερειακή ανάπτυξη και τις προσδοκίες χειραφέτησης ευρύτερων κοινωνικών ομάδων. Άλλωστε, όπως υποστηρίζεται στην παρούσα διατριβή, η σύνδεση της υποδομής με την πόλη μπορεί να ανοίξει διόδους για τη μελέτη της νεωτερικότητας και των μορφών που πήρε σε διαφορετικά συμφραζόμενα, όπως αυτό της ευρωπαϊκής περιφέρειας.
Το νεοελληνικό θέατρο στα μεταπολεμικά χρόνια (1944-1967)
Authors: Σταματοπούλου Ελένη
Published: September 2021

Η διατριβή πραγματεύεται την πολιτική ρεπερτορίου των επαγγελματικών αθηναϊκών θιάσων κατά τα μεταπολεμικά χρόνια και κατά πόσο αυτή επηρεάστηκε από τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες της εποχής. Δίνονται πληροφορίες για τους εν ενεργεία θιάσους, έχει συνταχθεί συνολική παραστασιογραφία της θεατρικής δραστηριότητας και μέσα από μια επιλεγμένη κριτικογραφία, προκύπτουν κάποια συμπεράσματα για την πρόσληψη των παραστάσεων.
Διερεύνηση του μηχανισμού δράσης των ογκοκατασταλτικών πρωτεϊνών p21WAF1/CIP1 και ARF
Authors: Παπανάγνου Παναγιώτα
Published: September 2021

Η p21WAF1/CIP1 είναι ένας «καθολικός» αναστολέας των κυκλινο-εξαρτώμενων κινασών και παίζει κρίσιμο ρόλο στο μονοπάτι της απόκρισης στην βλάβη του DNA (DDR). Η p21WAF1/CIP1 είναι ένα πολυλειτουργικό μόριο ενώ στην καρκινογένεση ο αρχικός της χαρακτηρισμός της ως ογκοκατασταλτικής πρωτεΐνης να αμφισβητείται. Στην παρούσα έρευνα χρησιμοποιήθηκε ένα επαγώγιμο κυτταρικό σύστημα, το Saos2-p21WAF1/CIP1 Τet ON, και διενεργήθηκε ελεύθερη-γέλης πρωτεωμική ανάλυση iTRAQ σε 3 διαφορετικά χρονικά σημεία μετά την επαγωγή της p21WAF1/CIP1, δηλ. στις 12, 48 και 96 ώρες, με σκοπό να αποσαφηνιστούν οι ογκογενετικές ιδιότητες της p21WAF1/CIP1 που πιθανό να σκιαγραφούνται καλύτερα όταν η έκφραση της p21WAF1/CIP1 είναι παρατεταμένη και απουσιάζει η ογκοκατασταλτική πρωτεΐνη p53. Η πρωτεωμική ανάλυση ακολουθούμενη από αναλύσεις δεδομένων με την βοήθεια βιοπληροφορικής έδειξε πως ανάμεσα στις περισσότερο επηρεαζόμενες πρωτεΐνες που υφίστανται αυξορρύθμιση και μειορρύθμιση από την p21WAF1/CIP1 είναι εκείνες που συμμετέχουν στην αντιγραφή του DNA και την μίτωση, αντίστοιχα. Δεδομένου ότι η απορρύθμιση της αντιγραφικής αλλά και της μιτωτικής μηχανής έχουν συνδεθεί με την πυροδότηση της γενωμικής αστάθειας, τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας προσφέρουν νέα στοιχεία για την ογκογενετική συμπεριφορά της p21WAF1/CIP1.H ΑRF (alternative reading frame) από την άλλη, είναι και αυτή όπως η p21 Waf1 μία ογκοκατασταλτική πρωτεΐνη με πολλαπλές κυτταρικές λειτουργίες. Πρόσφατα βρέθηκε πως υπάρχει μία αλληλεπίδραση του μονοπατιού της ARF με την DDR, συγκεκριμένα την DDR κινάση ΑΤΜ. Στην παρούσα μελέτη, εφαρμόζοντας μία σειρά μοριακών και in situ τεχνικών, αλλά και βιοπληροφορικής διερευνήθηκε η σχέση της ARF με την ATM-σχετιζόμενη κινάση ATR και την MKK7 που είχε δειχθεί πως σταθεροποιεί την p53 σε απόκριση σε ογκογονικά ερεθίσματα. Επιπλέον αναλύθηκαν ξενομοσχεύματα σε ποντίκια για να χαρακτηρισθεί η αντι-αγγειογενετική δράση της ΑRF όταν καταστέλλεται η ΑΤΜ. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ARF συμμετέχει σε ένα πολυπλοκότερο δίκτυο σχέσεων στην DDR απ’ ότι ήταν τώρα γνωστό και ότι η καταστολή της ΑΤΜ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμα και σε όγκους που δεν εκφράζουν την p53 ως θεραπευτική αντι-αγγειογενετική προσέγγιση μέσω της αυξορρύθμισης της ARF.