Μελέτη του προστατευτικού ρόλου των αναστολέων των μεταλλοπρωτεϊνασών (στατίνη, περινδοπρίλη) στην αναστολή της αθηρωμάτωσης και της δημιουργίας ανευρυσμάτων της θωρακικής αορτής
Authors: Ανδρουτσοπούλου Βασιλική 
Published: September 2021

Εισαγωγή:Το ανεύρυσμα ορίζεται ως η αύξηση της διαμέτρου της αορτής κατά 50 % του φυσιολογικού.Αν και είναι συνήθως ασυμπτωματικό ,εντούτοις συνοδεύεται από υψηλή θνητότητα και θνησιμότητα,λόγω του κινδύνου ρήξης ή διαχωρισμού.Η παθοφυσιολογία των ανευρυσμάτων της κατιούσης θωρακικής αορτής είναι σύνθετη και πολυπαραγοντική καθώς περιλαμβάνει γενετικούς ,ανοσολογικούς,εμβιομηχανικούς και περιβαλλοντικούς μηχανισμούς.Μέχρι σήμερα η αντιμετώπιση των ανευρυσμάτων είναι χειρουργική (κλασσική και ενδοαυλική).Κλινικές μελέτες προσπάθησαν να ανακαλύψουν φαρμακευτικούς παράγοντες,που θα επιβραδύνουν την αύξηση της διαμέτρου των ανευρυσμάτων.Όμως τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα.Η περινδοπρίλη είναι αναστολέας του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης και χρησιμοποιείται ως αντιυπερτασικό.Επίσης χρησιμοποιείται για την μείωση της θνησιμότητας σε ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο.Η συμβαστατίνη ,έχει εκτός από την υπολιπιδαιμική της δράση και αποδεδειγμένη πλειοτρόπο δράση.Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της πειραματικής εργασίας είναι να διερευνήσει την επίδραση της περινδοπρίλης και της συμβαστατίνης στην φλεγμονώδη διαδικασία και στην ιστική αναδιαμόρφωση ,σε πειραματικό μοντέλο δημιουργίας ανευρύσματος της κατιούσης θωρακικής αορτής.Υλικό-μέθοδος: Τρίαντα εννέα αρσενικοί κόνικλοι ,ηλικίας 8 εβδομάδων και βάρους 3-4 κιλών ,χρησιμοποιήθηκαν για την πειραματική αυτή μελέτη. Ταξινομήθηκαν σε ομάδες ως εξής:α)Ομάδα Control (n=6) – Τα πειραματόζωα υποβάλλονταν σε οπισθοπλάγια θωρακοτομή και φυσιολογικός ορός εφαρμοζόταν γύρω από την κατιούσα θωρακική αορτή. β)Ομάδα CaCl2 (n=15) – Τα πειραματόζωα υποβάλλονταν σε οπισθοπλάγια θωρακοτομή και διάλυμα 0.5 mol/L CaCl2 εφαρμοζόταν γύρω από την κατιούσα θωρακική αορτή.γ) Ομάδα συμβαστατίνης(n=9) – Τα πειραματόζωα ελάμβαναν από του στόματος συμβαστατίνη 2.5 mg/kg/day μία εβδομάδα πρίν και 11 εβδομάδες μετά την εφαρμογή του CaCl2 δ) ) Ομάδα περινδοπρίλης (n=9) – Τα πειραματόζωα ελάμβαναν από του στόματος περινδοπρίλη 0,3 mg/kg/day μία εβδομάδα πρίν και 11 εβδομάδες μετά την εφαρμογή του CaCl2. Αποτελέσματα:Η περιαορτική εφαρμογή του CaCl2 είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση της διαμέτρου της κατιούσης αορτής κατά 21% συγκριτικά με την ομάδα Control (4,876617 μm vs. 3,856604 μm, αντίστοιχα p=0.014).Η χορήγηση συμβαστατίνης ή περινδοπρίλης εξασθενούσε τη δράση του CaCl2 (4,145484 μm; p=0.039, και 4,209280 μm; p=0.05, αντίστοιχα, συγκριτικά με την ομάδα του CaCl2 ) .Το πάχος του αορτικού τοιχώματος δεν διέφερε σε βαθμό στατιστικά σημαντικό μεταξύ των ομάδων (p>0.05 ).Οι αορτές ,μετά την εφαρμογή CaCl2 περιαορτικά ,εμφάνιζαν αθηροσκλήρωση σε ποσοστό 75% ,ενώ η ομάδα Control παρουσίαζε αθηροσκλήρωση σε ποσοστό μόλις 20%.Η χορήγηση συμβαστατίνης ,εξασθενούσε τη δράση του CaCl2 καθώς το ποσοστό εμφάνισης αθηροσκληρυντικών αλλοιώσεων σε αυτήν την ομάδα μειωνόταν στο 30 %.Το μέσο μάχος της αθηρωματικής πλάκας ήταν μεγαλύτερο στην ομάδα του CaCl2 όταν συγκρινόταν με τις ομάδες control,συμβαστατίνης και περινδοπρίλης (134157 μm vs. 1326 μm vs. 3264 μm vs. 4283 μm,αντίστοιχα) . Ωστόσο, η στατιστική σημαντικότητα δεν επιτεύχθηκε στις παραπάνω παρατηρήσεις, λόγω της ευρείας κλίμακας και της τυπικής απόκλισης των κατανομών.Η έκφραση της IL-6 και της MMP-9 στο αορτικό τοίχωμα μελετήθηκε με ανοσοϊστοχημικές μελέτες.Στην περίπτωση της έκφρασης της MMP-9 δεν υπήρχε διαφορά μεταξύ των ομάδων. Ενώ στην περίπτωση της έκφρασης της IL-6,αυτή ήταν χαμηλότερη τόσο στην ομάδα της συμβαστατίνης όσο και στην ομάδα της περινδοπρίλης, συγκρινόμενη με την ομάδα του CaCl2 (p=0.01 ).Συμπεράσματα: τα πρωταρχικά αποτελέσματα της μελέτης μας είναι ο προστατευτικός ρόλος της περινδοπρίλης και της συμβαστατίνης τόσο στον σχηματισμό ανευρύσματος όσο και στην εξέλιξη της αθηρωμάτωσης της κατιούσης θωρακικής αορτής,μέσω της μείωσης της τοπικής φλεγμονής του αορτικού τοιχώματος.Τα δευτερογενή αποτελέσματα περιλαμβάνουν: α) την αποτελεσματικότητα της εφαρμογής διαλύματος CaCl2 στην κατιούσα θωρακική αορτή των κουνελιών, ως πειραματικό μοντέλο σχηματισμού ανευρύσματος και β) την απώλεια συσχέτισης μεταξύ της διαμέτρου της αορτής και του πάχους του αορτικού τοιχώματος στις ομάδες που υποβλήθηκαν σε αγωγή με συμβαστατίνη ή περινδοπρίλη. Ωστόσο, πρόκειται για μια πειραματική μελέτη και απαιτείται περαιτέρω έρευνα και κατάλληλες κλινικές μελέτες για την επαλήθευση των ευρημάτων μας.