bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
A study of efficiency in capital markets
Authors: Παπαναγιώτου Ευαγγελία
Published: January 2014

Η ύπαρξη ή μη προβλεπτικής ικανότητας σε επενδυτικές στρατηγικές είναι ένα ερώτημα τόσο παλιό όσο και η δημιουργία χρηματοοικονομικών αγορών. Στον ακαδημαϊκό χώρο εδώ και μερικές δεκαετίες έχει αναπτυχθεί η θεωρία των λεγόμενων αποτελεσματικών αγορών και στο πλαίσιο αυτό μέχρι πρότινος οι περισσότεροι εμπειρικοί έλεγχοι κατέτειναν στην αποδοχή της υπόθεσης των αποτελεσματικών αγορών (ΥΑΚ) σύμφωνα με την οποία οι τιμές των αξιόγραφων ενσωματώνουν πλήρως όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες και επομένως η μελέτη παρελθουσών τιμών δεν μπορεί να οδηγήσει σε προβλέψεις. Παρόλα αυτά, στις αρχές της δεκαετίας του 90’ η υπόθεση τέθηκε υπό αμφισβήτηση καθώς πληθώρα μελετών εμφάνιζε απλούς συναλλακτικούς κανόνες της τεχνικής ανάλυσης να εμπερίεχουν προβλεπτική ικανότητα. Από τους διάφορους συναλλακτικούς κανόνες της τεχνικής ανάλυσης ο πλέον ευρέως χρησιμοποιούμενος είναι αυτός του κινητού μέσου ο οποίος αποτελεί και το βασικό εργαλείο για τον έλεγχο της ΥΑΚ στην παρούσα διατριβή. Η παρούσα διδακτορική διατριβή αρχικά αποσκοπεί στον εντοπισμό ευπαθειών στους ήδη υπάρχοντες τρόπους ελέγχου της ΥΑΚ με χρήση συναλλακτικών κανόνων κινητού μέσου (ΣΚΚΜ) και στην πρόταση εναλλακτικών οικονομετρικών μεθοδολογιών για τον έλεγχό της. Η πρώτη οικονομετρική μεθοδολογία η οποία προτείνεται στην παρούσα διατριβή για την αποτίμηση της προβλεπτικής ικανότητας των ΣΚΚΜ είναι μια παραλλαγή των υποδειγμάτων εκτίμησης επιπτώσεων που αρχικά προτάθηκαν από τους Box και Tiao. Η προτεινόμενη μεθοδολογία επιτρέπει να εκτιμηθεί η προβλεπτική ικανότητα ενός κανόνα κινητού μέσου ενώ συγχρόνως λαμβάνεται υπόψη η ύπαρξη αυτοσυσχέτισης στη σειρά των αποδόσεων .Όπως επιχειρηματολογείται η προτεινόμενη μεθοδολογία έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα σε σχέση με τις ήδη υπάρχουσες. Η δεύτερη οικονομετρική μεθοδολογία, σε αντίθεση με τις ήδη υπάρχουσες όπου ο έλεγχος της ΥΑΚ πραγματοποιείται για ΣΚΚΜ με συγκεκριμένα μήκη, λαμβάνει υπόψη την μεταβλητότητα της σειράς των αθροιστικών αποδόσεων για διάφορα μήκη κινητού μέσου. Βασικό πλεονέκτημα της προτεινόμενης μεθοδολογίας είναι πως ο έλεγχος της ΥΑΚ μπορεί να γίνει με ποιο αξιόπιστο τρόπο και τα εξαγόμενα συμπεράσματα να μην αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας για την αποδοχή ή όχι της υπόθεσης. Οι παραπάνω μεθοδολογίες στη συνέχεια εφαρμόζονται προκειμένου να διερευνηθούν παράγοντες που πιθανών σχετίζονται με την προβλεπτική ικανότητα των συναλλακτικών κανόνων και επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα μιας κεφαλαιαγοράς. Αρχικά, μελετάται ο βαθμός κατά τον οποίο συμβάλλουν οι γραμμικές και οι μη-γραμμικές αλληλεξαρτήσεις των αποδόσεων ενός δείκτη στην προβλεπτική ικανότητα των ΣΚΚΜ. Στη συνέχεια προτείνεται ένας τρόπος ελέγχου της αλληλεπίδρασης μεταξύ διαφόρων αγορών...
Παθοφυσιολογία του μυοκαρδίου και βιορυθμιστικό σύστημα IGF-1/IGF-1-R
Authors: Σταυροπούλου Αναστασία
Published: January 2014

Ο ινσουλινομιμητικός αυξητικός παράγοντας-1 (IGF-1) εμπλέκεται στην αναδιαμόρφωση του μυοκαρδίου και την υπερτροφία. Δυο IGF-1 mRNA εναλλακτικά μετάγραφα έχουν ανιχνευτεί στα τρωκτικά (IGF-1Ea και MGF). Στη παρούσα διατριβή μελετήσαμε το πρότυπο έκφρασης των ισομορφών του IGF-1 και του υποδοχέα του (IGF-1R) σε διάφορα χρονικά σημεία κατά την διάρκεια της μετεμφραγματικής περιόδου (από μια ώρα έως και οκτώ εβδομάδες) μετά από περίδεση του κατιόντα κλάδου της στεφανιαίας αρτηρίας επίμυων. Επίσης, μελετήθηκε το μονοπάτι σηματοδότησης του IGF-1 και του MGF E πεπτιδίου στα H9C2 μυοκαρδιακά κύτταρα. Η IGF-1Ea και κυρίως η MGF ισομορφή παρουσίασαν σημαντική αύξηση τόσο σε μεταγραφικό όσο και μεταφραστικό επίπεδο κατά τη διάρκεια της ύστερης μετεμφραγματικής περιόδου (4 εβδομάδες και 8 εβδομάδες μετά το έμφραγμα). Τα επίπεδα του IGF-1 στον ορό μειώθηκαν κατά τα πρώιμα στάδια ενώ παρέμειναν αμετάβλητα κατά την διάρκεια της ύστερης μετεμφραγματικης περιόδου. To συνθετικό MGF E πεπτίδο καθώς και ο IGF-1 ενεργοποίησαν τον πολλαπλασιασμό των H9C2 κυττάρων. Ωστόσο, η δράση του συνθετικού MGF E πεπτιδίου των H9C2 κυττάρων δεν παρεμποδίστηκε από την δράση του αντισώματος αδρανοποίησης του IGF-1R. Αντιθέτως, το αντίσωμα αδρανοποίησης του IGF-1R παρεμπόδισε πλήρως την μεσολαβούμενη από τον IGF-1 δράση στα κύτταρα H9C2, γεγονός που μας επιτρέπει να υποθέσουμε ότι η δράση του πεπτιδίου MGF E πραγματοποιείται μέσω ενός IGF-1R-ανεξάρτητου μηχανισμού.
Κλινικά και μικροβιολογικά χαρακτηριστικά και έκβαση της πνευμονίας που σχετίζεται με τον αναπνευστήρα
Authors: Ιωαννίδης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Η ΠΣΑ αποτελεί τη συχνότερη λοίμωξη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας που αυξάνει σημαντικά τη θνησιμότητα, τη διάρκεια και το κόστος νοσηλείας. Πραγματοποιήσαμε την επιδημιολογική μελέτη για την ταυτοποίηση των μικροβίων που προκαλούν την ΠΣΑ και των αντιβιοτικών στα οποία αυτά είναι ευαίσθητα. Στο χρονικό διάστημα 18 μηνών νοσηλεύτηκαν 184 ασθενείς από τους οποίους 52 παρουσίασαν ΠΣΑ. Οι εν λόγω ασθενείς αποτελούσαν το 28,3 % του συνόλου των νοσηλευθέντων στη ΜΕΘ. Η προέλευση των ασθενών με ΠΣΑ ήταν: 29 παθολογικά περιστατικά (αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια ή/και αναπνευστική ανεπάρκεια), 2 ασθενείς μετά από προγραμματισμένες και 21 μετά από έκτακτες χειρουργικές επεμβάσεις. Η μέση διάρκεια νοσηλείας των ασθενών με ΠΣΑ στη ΜΕΘ ήταν 36,7 ± 36,9 ημέρες και η μέση διάρκεια του μηχανικού αερισμού ήταν 29,2 ± 15,9 ημέρες. Η πνευμονία εκδηλώθηκε την 8,6 ± 7,4 ημέρα μετά την ενδοτραχειακή διασωλήνωση και είχε μέση διάρκεια 12,7 ± 5,4 ημέρες. Η συχνότητα της ΠΣΑ ήταν 15,9 επεισόδια ανά 1000 αναπνευστηροημέρες. Η αποδιδόμενη στην ΠΣΑ θνητότητα ήταν 19%. Τα αποτελέσματα της μελέτης μας επιβεβαιώνουν ότι η θνητότητα της ΠΣΑ οφείλεται σε ακατάλληλη και μη έγκαιρη αγωγή ή και στα δύο Στα 52 αναφερόμενα επεισόδια απομονώθηκαν 56 στελέχη βακτηρίων. Από τα συνολικά 56 απομονωμένα στελέχη, τα 46 (82.1%) ήταν πολυανθεκτικά. Ακόμη και στην πρώιμη ΠΣΑ, από τα 15 στελέχη τα 10 (66.7%) ήταν πολυανθεκτικά. Τα πιο συχνά απομονωθέντα στελέχη ήταν Acinetobacter baumanii (45/56). Από αυτά, 4/45 στελέχη ήταν ευαίσθητα σε συνδυασμό β-λακτάμης με αναστολέα των β-λακταμασών, αντιψευδομοναδικές κεφαλοσπορίνες, αμινογλυκοσίδες, αντιψευδομοναδικές καρβαπενέμες, φθοριοκινολόνες και κολιστίνη. 31/45 στελέχη ήταν ευαίσθητα σε αμινογλυκοσίδες, αντιψευδομοναδικές καρβαπενέμες και κολιστίνη. 8/45 στελέχη ήταν ευαίσθητα σε αντιψευδομοναδικές καρβαπενέμες και κολιστίνη και 2/45 μόνο σε κολιστίνη. Το δεύτερο κατά συχνότητα απομονωθέν μικρόβιο ήταν Pseudomonas aeruginosa (9/56). 5/9 στελέχη ήταν ευαίσθητα σε συνδυασμό β-λακτάμης με αναστολέα των β-λακταμασών, αντιψευδομοναδικές κεφαλοσπορίνες, αμινογλυκοσίδες, αντιψευδομοναδικές καρβαπενέμες, φθοριοκινολόνες και κολιστίνη. 2/9 στελέχη ήταν ευαίσθητα σε συνδυασμό β-λακτάμης με αναστολέα των β-λακταμασών και κολιστίνη και 2/9 ήταν ευαίσθητα μόνο σε κολιστίνη. Τα 2/56 στελέχη ήταν Klebsiella pneumoniae από τα οποία το ένα ήταν ευαίσθητο σε συνδυασμό β-λακτάμης με αναστολέα των β-λακταμασών, αντιψευδομοναδικές κεφαλοσπορίνες, αμινογλυκοσίδες, αντιψευδομοναδικές καρβαπενέμες, φθοριοκινολόνες και κολιστίνη και το άλλο ήταν ευαίσθητο σε αντιψευδομοναδικές καρβαπενέμες, τετρακυκλίνες και κολιστίνη. ...........................................
Καρκίνος του χείλους
Authors: Ντομουχτσής Άρης
Published: January 2014

Το καρκίνωμα από πλακώδες επιθήλιο των χειλέων είναι η συχνότερη μορφή κακοήθειας της στοματικής κοιλότητας, ενώ ο επιπολασμός του είναι αρκετά υψηλός στον ελλαδικό χώρο. Σκοπός της παρούσης μελέτης είναι η καταγραφή και ανάλυση των κλινικών στοιχείων και των παθολογοανατομικών δεδομένων των ασθενών που αντιμετωπιστήκαν στην Κλινική της Στοματικής Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής του Α.Ν.Θ «Θεαγένειο», για κακοήθειες των χειλέων, με ιδιαίτερη έμφαση στο καρκίνωμα από πλακώδες επιθήλιο. Ελέγχθηκαν οι φάκελοι 275 ασθενών με κακοήθεις βλάβες των χειλέων και καταγράφηκαν το φύλο, η ηλικία, η επαγγελματική ενασχόληση, το κάπνισμα, η χρήση αλκοόλ, η εντόπιση των αλλοιώσεων, οι διαστάσεις, η παρουσία ή όχι μεταστάσεων, το είδος της βλάβης, το είδος της θεραπείας, καθώς και οι τρόποι αποκατάστασης που εφαρμόστηκαν και τα αποτελέσματα της θεραπείας. Επίσης καταγράφηκαν τα ιστοπαθολογικά χαρακτηριστικά των βλαβών, που αφορούσαν τον βαθμό διαφοροποίησης , το βάθος διήθησης του νεοπλάσματος. Όπου ήταν δυνατόν πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση των παραπάνω παραμέτρων, για να καθοριστεί η σημαντικότητά τους, καθώς και η επίδρασή τους στην επιβίωση. Στις περιπτώσεις στις οποίες υπήρχαν λεμφαδενικές μεταστάσεις, είτε κατά την πρώτη επίσκεψη των ασθενών, είτε σε δεύτερο χρόνο, προχωρήσαμε σε περαιτέρω έλεγχο των ιστολογικών τους παρασκευασμάτων με μεθόδους ανοσοϊστοχημείας, για την ανεύρεση τυχόν προγνωστικών παραγόντων καθορισμού της βαρύτητας της νόσου, όσον αφορά τον βαθμό της κακοήθειας. Τα αποτελέσματα της μελέτης κατέδειξαν τα ακόλουθα. Ανευρέθηκαν συνολικά 275 περιπτώσεις με κακοήθεις βλάβες των χειλέων και 7 διαφορετικές παθολογοανατομικές οντότητες. Η ανάλυση επιβίωσης έδειξε ότι υπήρξε στατιστική σημαντικότητα στην επιβίωση για τις παραμέτρους ηλικία, επάγγελμα, κατανάλωση καπνού, μέγιστη διάμετρος, κλινικό στάδιο, βαθμός διαφοροποίησης, βάθος διήθησης, είδος θεραπευτικής αντιμετώπισης και λεμφαδενικό καθαρισμό. Ξεχωριστά μελετήθηκαν 41 ασθενείς με καρκίνωμα από πλακώδες επιθήλιο των χειλέων εμφάνισαν τραχηλικές μεταστάσεις. Εκτός από την στατιστικά ανάλυση, πραγματοποιήθηκε περαιτέρω διερεύνηση σε 26 περιπτώσεις στις οποίες υπήρξε η δυνατότητα της ανοσοϊστοχημείας. Στατιστικά σημαντικό αποδείχθηκε μόνο ο ανοσοδείκτης CD44 (p-value=0.050), αλλά και χαμηλή έκφραση της E-Cadherin στο σύνολο των 26 περιπτώσεων. Διαφοροποιώντας την μελέτη και δημιουργώντας δύο υποομάδες, στην ομάδα 1 (ασθενείς με τραχηλικές μεταστάσεις κατά την πρώτη εξέταση) σημαντικός αναδείχθηκε μόνον ο EGFR (p-value=0.008) και για την ομάδα 2 (ασθενείς με τραχηλικές μεταστάσεις σε 2ο χρόνο) σημαντικός αναδεικνύεται ο CD34 (p-value=0.047). Η στατιστική ανάλυση του χ2 έδειξε σημαντική συσχέτιση μεταξύ του CD44 και του EGFR, καθώς και του p53 με το Cyclin D... χαρακτήρας.
Νέες γεωγραφίες στην Ελληνοαλβανική μεθόριο και διαδικασίες παραγωγής κατοικίας
Authors: Βαταβάλη Φερενίκη
Published: January 2014

Αντικείμενο της έρευνας είναι η διερεύνηση, μέσα από την παράγωγη της κατοικίας, των νέων γεωγραφικών ιεραρχιών και αλληλεξαρτήσεων που αναπτύσσονται στην ελληνοαλβανική μεθόριο, μελετώντας τον τρόπο με το οποίο συμμετέχουν σε αυτές οι πόλεις των Ιωαννίνων και του Αργυροκάστρου μετά το 1989. Βασικό στοιχείο της μεθόδου προσέγγισης του θέματος είναι η διερεύνηση των ποιοτικών χαρακτηριστικών του πεδίου της έρευνας ακριβώς λόγω της σημασίας που αποκτά η δράση ατόμων και ομάδων στη συγκεκριμένη πολιτική και οικονομική συγκυρία. Η ποιοτική προσέγγιση του πεδίου συμπληρώνεται από την επεξεργασία στατιστικών στοιχείων προκειμένου να συντεθεί μια γενική εικόνα των μεταλλαγών. Επίσης η μελέτη του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου και των προωθούμενων πολιτικών πάνω σε ζητήματα λειτουργίας των συνόρων, πολεοδομικών ρυθμίσεων ιδιοκτησίας, επενδύσεων λειτουργίας της διοίκησης κλπ. συνθέτει ένα πλαίσιο περιορισμών και δυνατοτήτων μέσα στο οποίο αναπτύσσονται πρακτικές σε σχέση με την παράγωγη κατοικίας. Εκτός από το πλέγμα επιμέρους συμπερασμάτων, η έρευνα επισημαίνει τρεις άξονες, με ιδιαίτερη σημασία για τους μετασχηματισμούς της ελληνοαλβανικής μεθορίου και των διασυνοριακών ροών: το άτυπο, την κατανάλωση και τις χωροχρονικές μεταβολές.
Βιολογικός δείκτης κυτταρικής δυσλειτουργίας στη σχιζοφρένεια
Authors: Μακρής Λεωνίδας
Published: January 2014

Συμπεράσματα :Η παρούσα ανοσοϊστοχημική και βιοχημική μελέτη της παρεγκεφαλίδας των ατόμων με σχιζοφρένεια, ανέδειξε: Α) τη δυσλειτουργία του πυρήνα των πουρκινίων κυττάρων με την έντονη εντόπιση της ουμπικουϊτίνης, μιας πρωτεΐνης του στρες. Αυτή η εντόπιση της ουμπικουϊτίνης δηλώνει ότι η ανωμαλία που διαφαίνεται στο χώρο του πυρήνα έχει αντίκτυπο και στο χώρο των δενδριτών των πουρκινίων κυττάρων που επεκτείνονται στην μοριώδη στοιβάδα της παρεγκεφαλίδας όπου βρίσκονται οι περισσότερες συνάψεις επαφής των αναρριχώμενων ινών, οι οποίες προέρχονται από τη περιοχή της κατώτερης ελαίας. Ομοίως, η ανωμαλία του πυρήνα, κατά συνέπεια, θα έχει επιρροή και στις συνάψεις των κοκκιωδών κυττάρων με τους παράλληλους άξονες που βρίσκονται στη μοριακή στιβάδα καθ’όλο το μήκος της. Η παρουσία της ουμπικουϊτίνης στον πυρήνα (γενετικό υλικό) και στους κύριους δενδρίτες των κυττάρων Purkinje αποτελεί είναι ενδεικτική των περιοχών όπου εντοπίζονται πιθανώς οι ανωμαλίες της παρεγκεφαλίδας στη σχιζοφρένεια. Β) τη δυσλειτουργία των συνάψεων στα συναπτικά σπειράματα της κοκκιώδους στιβάδας, με την έλλειψη της πρωτεΐνης του στρες HSP70 σε αυτές τις περιοχές. Η πρωτεΐνη αυτή εκφράζεται στους ιστούς παρεγκεφαλίδας νεκροτομικού υλικού των φυσιολογικών ατόμων, για να προστατεύσει τα κύτταρα από καταστάσεις του στρες πριν από το θάνατο όπως είναι η συνολική εγκεφαλική ισχαιμία. Το γεγονός ότι τα επίπεδα της HSP70 είναι ελάχιστα έως ανύπαρκτα, στα συναπτικά σπειράματα της κοκκιώδους στοιβάδας της παρεγκεφαλίδας των ατόμων με σχιζοφρένεια δηλώνει ότι υπάρχει παθολογία στις συνάψεις της παρεγκεφαλίδας και ότι δεν υπάρχουν κυτταροπρστατευτικοί μηχανισμοί στα νευρωνικά κυκλώματα της παρεγκφαλίδας.
Μελέτη της διατασιμότητας της αορτής σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2
Authors: Παπαζαφειροπούλου Αθανασία
Published: January 2014

Οι κλασικοί παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου εξηγούν εν μέρει την αυξημένη συχνότητα των μακροαγγειοπαθητικών επιπλοκών στα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔΤ2). Η απώλεια των ελαστικών ιδιοτήτων της αορτής αποτελεί πρώιμο δείκτη της αθηροσκληρωτικής διαδικασίας και εμφανίζεται νωρίς στην πορεία του ΣΔΤ2. Οι δυσμενείς επιδράσεις στην αορτική διατασιμότητα (ΑΔ) των κλασικών παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου είναι γνωστές. Ωστόσο, η συσχέτιση μερικών από τους νεότερους προτεινόμενους παράγοντες κινδύνου όπως είναι οι υψηλές συγκεντρώσεις της ομοκυστεΐνης, του ινωδογόνου, του ουρικού οξέος, και της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης στο πλάσμα, ο αυξημένος αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων και οι μειωμένες συγκεντρώσεις της αδιπονεκτίνης του πλάσματος με την ΑΔ δεν έχουν μελετηθεί. Επίσης, στα άτομα με διαβήτη δεν έχει μελετηθεί η πιθανή συσχέτιση των μεταλλοπρωτεiνασών και του ιστικού αναστολέα τους με την ΑΔ. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη της συσχέτισης των κλασικών και των νεότερων παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου καθώς και των μεταλλοπρωτεiνασών με την ΑΔ σε άτομα με ΣΔΤ2 και σε υγιείς μάρτυρες. Μελετήθηκαν συνολικά 100 άτομα (μέση ηλικία: 59,4 ± 1 έτη, μέση διάρκεια ΣΔ: 9,8 ± 7,1 έτη, 49 άνδρες / 51 γυναίκες) με ΣΔΤ2 και 100 υγιείς μάρτυρες (μέση ηλικία: 59,2 ± 1,0 έτη, 49 άνδρες / 51 γυναίκες). Η αορτική διατασιμότητα μετρήθηκε μη επεμβατικά με τη χρήση υπερηχοτομογραφίας υψηλής ευκρίνειας, τεχνική που βασίζεται στη σχέση μεταξύ των αλλαγών της αορτικής διαμέτρου και της αρτηριακής πίεσης σε κάθε καρδιακό κύκλο. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε η τεχνική της τονομετρίας για την εκτίμηση των ελαστικών ιδιοτήτων της αορτής. Στα άτομα με ΣΔΤ2 η ΑΔ ήταν σημαντικά μικρότερη σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες (1,86 ± 0,21 έναντι 2,34 ± 0,15 10-6 dyn-1 cm2 αντίστοιχα, P<0,001). Αντίθετα, δεν παρατηρήθηκε διαφορά μεταξύ των ομάδων της μελέτης ως προς το δείκτη ενίσχυσης. Οι συγκεντρώσεις ΜΜΡ-2 και ΜΜΡ-9 δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ ατόμων με ΣΔΤ2 και υγιών μαρτύρων, ενώ αυτές του ΤΙΜΡ-1 ήταν σημαντικά μικρότερες στα άτομα με ΣΔΤ2. Επιπλέον, τα επίπεδα των ΜΜΡ-2, ΜΜΡ-9 και ΤΙΜP-1 δεν σχετίζονταν σημαντικά ούτε με την ΑΔ ούτε με τον ΑΙx τόσο στα άτομα με όσο και στα άτομα χωρίς ΣΔΤ2. Στα μη διαβητικά άτομα η μονοπαραγοντική ανάλυση έδειξε σημαντική συσχέτιση μεταξύ της ΑΔ και της ηλικίας (P<0,001), του BMI (P=0,006), του καπνίσματος (P=0,03), της δυσλιπιδαιμίας (P=0,004), της μέσης αρτηριακής πίεσης (MAΠ) (P<0,001), του ιστορικού αρτηριακής υπέρτασης (P<0,001), των επιπέδων του ουρικού οξέος στο πλάσμα (P=0,007), του λόγου αλβουμίνη προς κρεατινίνη (A/Κ) (P=0,001), και του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων (P=0,02). Δεν βρέθηκαν σημαντικές συσχετίσεις με τα επίπεδα της ομοκυστεΐνης, της υψηλής ευαισθησίας CRP, της αδιπονεκτίνης, του ινωδογόνου και του αριθμού των ουδετερόφιλων. Η πολυπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι η ηλικία, η ΜΑΠ, το κάπνισμα και η δυσλιπιδαιμία σχετίζονταν ανεξάρτητα με την ΑΔ. ...............................................................................................
Μεταλλοένζυμα τύπου VIM στα εντεροβακτήρια
Authors: Λώλη Αλεξάνδρα
Published: January 2014

Ενα από τα σύγχρονα προβλήματα στην αντιμικροβιακή χημεοθεραπεία είναι η εμφάνιση και διασπορά βακτηρίων που παράγουν μεταλλοένζυμα. Τα μεταλλοένζυμα εντοπίστηκαν αρχικά σε στελέχη Pseudomonas aeruginosa και μεταγενέστερα σε στελέχη εντεροβακτηριακών. Τα ένζυμα αυτά υδρολύουν σχεδόν όλα τα β-λακταμικά αντιβιοτικά πλην της αζτρεονάμης. Συνέπεια αυτού είναι η υψηλή εμφάνιση αντοχής στα νεώτερα β-λακταμικά συμπεριλαμβανομένων και των καρβαπενέμων. Στην Ελλάδα η διασπορά διαφόρων ειδών εντεροβακτηριακών που παράγουν μεταλλοένζυμα αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα μικροβιακής αντοχής. Στελέχη που παράγουν μεταλλοένζυμα, κυρίως Klebsiella pneumonia, αλλά και σποραδικά Escherichia coli, Serratia spp. και Enterobacter spp., έχουν γίνει πλέον ενδημικά στα ελληνικά νονοσοκομεία. Σκοπός αυτής της διατριβής είναι η διερεύνηση αυτής της επιδημίας. Διερευνήθηκε η διασπορά εντεροβακτηριακών στελέχων που παράγουν μεταλλοένζυμα σε ελληνικά νοσοκομεία, χαρακτηρίστηκαν οι γενετικές μονάδες που φέρουν τα blaVIM γονίδια και εντοπίστηκαν μεταθετά στοιχεία τα οποία είναι πιθανά υπεύθυνα για τη συνεχή διασπορά των υπεύθυνων γονιδίων για την παραγωγή της VIM-1 μεταλλο-β-λακταμάσης. Το blaVIM γονίδιο χαρτογραφήθηκε σε όλες τις περιπτώσεις ως μέρος της μεταβλητής περιοχής ενσωματονίων τάξης 1. Πιο συχνά ανευρισκόμενο είναι το ενσωματόνιο In-e541 που φέρει τέσσερεις γονιδιακές κασσέτες στη μεταβλητή του περιοχή. Το In-e541 βρέθηκε στα στελέχη Escherichia coli, Klebsiella pneumonia και Proteus mirabilis. Στα στελέχη του γένους Enterobacter χαρτογραφήθηκαν δύο άλλα ενσωματόνια τάξης 1, τα οποία έχουν βρεθεί σποραδικά στον ελληνικό χώρο. Η τυποποίηση έδειξε ότι ο πληθυσμός των εντεροβακτηρίων που παράγουν την VIM-1 β-λακταμάση είναι πολυκλωνικός αλλά παρόλα αυτά υπάρχουν τύποι στελεχών που μπορούν να χαρακτηριστούν ως ενδημικοί σε ορισμένα νοσοκομεία Αντίθετα, η τυποποίηση των πλασμιδίων έδειξε ότι στον ελληνικό χώρο έχει διασπαρεί και επικρατεί ένα VIM-1/IncN πλασμίδιο, το οποίο φαίνεται να είναι το πιο συχνά ανευρισκόμενο μεταξύ των πλασμιδίων που φέρουν το blaVIM γονίδιο. Η διερεύνηση των IncN πλασμιδίων έδειξε ότι δεν είναι πανομοιότυπα και παρουσιάζουν ποικιλλομορφία ως προς το μέγεθος και το γενετικό τους πρότυπο μετά από πέψη με περιοριστικές ενδονουκλεάσες (RFLP). Η ποικιλλομορφία, στην οικογένεια των VIM/IncN πλασμιδίων, είναι πιθανό να οφείλεται στην ύπαρξη πολλαπλών IS26 αλληλουχιών εισδοχής οι οποίες είναι υπεύθυνες για ανακατατάξεις, ελλείψεις ή εισδοχές τμημάτων σε ένα βασικό IncN σκελετό. Η μελέτη των βιολογικών μηχανισμών οι οποίοι διέπουν την μετακίνηση και διασπορά των blaVIM γονιδίων στον πληθυσμό των εντεροβακτηριακών έδειξε ότι η επιδημία που καταγράφεται τα τελευταία χρόνια στα ελληνικά νοσοκομεία από εντεροβακτηριακά που παράγουν μεταλλοένζυμα είναι εξελισσόμενη και υπάρχει δυνατότητα περαιτέρω διασποράς σε πολλά διαφορετικά είδη εντεροβακτηριακών. Τα υπεύθυνα πλασμίδια μπορούν να χαρακτηριστούν ως παραλλαγές μιας βασικής πλασμιδιακής μονάδας και μπορούν να χαρακτηριστούν πλέον ως ενδημικά στην Ελλάδα
Τεχνικές ορθογωνικής πολυπλεξίας σε περιβάλλον διαλείψεων
Authors: Κατσής Πέτρος
Published: January 2014

Το αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής επικεντρώνεται στη μελέτη τεχνικών αύξησης της απόδοσης συστημάτων πολυπλεξίας με πολλά ορθογωνικά φέροντα σε ζεύξεις πολλαπλών οδεύσεων με διαλείψεις. Διερευνάται η επίδραση της κωδικοποίησης (όπως η Turbo κωδικοποίηση) και της διαμόρφωσης σε αυτά τα συστήματα όταν το κανάλι εφαρμογής είναι το οικιακό δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, εφόσον αυτό χρησιμοποιείται για την ευρυζωνική μετάδοση δεδομένων. Η αξιολόγηση πραγματοποιείται με τη μέτρηση του ρυθμού σφαλμάτων bit σε συνάρτηση με το ρυθμό δεδομένων που επιτυγχάνεται. Κατόπιν, εξετάζονται τεχνικές πρόσβασης στο μέσο που βελτιώνουν τη ρυθμαπόδοση ενός συστήματος με πολλά φέροντα, όταν αυτό συνδυάζεται με τη διαίρεση κώδικα στο πεδίο της συχνότητας σε ένα γενικευμένο κανάλι διαλείψεων. Η έμφαση δίνεται στην τεχνική διαφορισμού επιλογής πολλαπλών χρηστών που απαιτεί κατάλληλη τροποποίηση πριν την εφαρμογή της σε αυτό το πλαίσιο. Αναπτύσσονται μοντέλα για την εξαγωγή του λόγου σήματος προς το θόρυβο και τις παρεμβολές, από τα οποία θα προκύψουν τελικά τρεις αλγόριθμοι χρονοπρογραμματισμού, με έναν εξ αυτών να είναι εμπνευσμένος για το συγκεκριμένο σύστημα εφαρμογής. Για την αποτίμηση της απόδοσης σχηματίζονται εκφράσεις κλειστής μορφής που αφορούν την αθροιστική χωρητικότητα του συστήματος, παράλληλα με την αριθμητική προσομοίωση της διάταξης. Η επέκταση του παραπάνω πεδίου έρευνας εστιάζει έπειτα στην εκμετάλλευση των εκτιμήσεων της κατάστασης του διαύλου με στόχο τον ορθότερο χρονοπρογραμματισμό αναφορικά με το ισοζύγιο ρυθμαπόδοσης - δικαιοσύνης. Τέσσερις νέοι αλγόριθμοι που κάνουν χρήση της δυναμικής συμπεριφοράς του καναλιού προτείνονται και αξιολογούνται με κριτήρια ρυθμαπόδοσης και μέσης δικαιοσύνης.
Κυτταρικοί μηχανισμοί μεταβίβασης σήματος στη νόσο του Alzheimer
Authors: Μαρκάκης Ιωάννης
Published: January 2014

[…] Σκοπός της μελέτης: 1) Η λειτουργική μελέτη της γλουταμινεργικής μεταβίβασης στα ανθρώπεια Τ-λεμφοκύτταρα, με κριτήριο τη δράση του γλουταμικού οξέος στις βιοφυσικές ιδιότητες των διαύλων Kv1.3 της πλασματικής τους μεμβράνης. 2) Η αναζήτηση διαταραχών στις εγγενείς βιοφυσικές ιδιότητες των διαύλων Kv1.3 σε Τ-λεμφοκύτταρα πασχόντων από νόσο του Alzheimer. 3) Η αναζήτηση διαταραχών στη γλουταμινεργική ρύθμιση των διαύλων Kv1.3 σε Τ-λεμφοκύτταρα πασχόντων από νόσο του Alzheimer. […]
Πολιτικές διαχείρισης ουρών για παροχή υπηρεσιών υψηλής ποιότητας σε επίγεια και διαστημικά διαδίκτυα
Authors: Δημητρίου Στυλιανός
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή μελετάμε τα προβλήματα που απαντώνται σε επίγεια και διαστημικά διαδίκτυα και προτείνουμε λύσεις βασισμένες στη διαχείριση των πακέτων στους καταχωρητές των δρομολογητών. Η ετερογένεια των συνθηκών του κάθε δικτύου και των εφαρμογών που διακινούνται από αυτό, απαιτεί από εμάς προσεγγίσεις στοχευμένες στα συγκεκριμένα προβλήματα, οι οποίες όμως δε θα προκαλούν διενέξεις στα υπόλοιπα πρωτόκολλα. Η μελέτη μας αποτελείται από τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος, ασχολούμαστε με τα επίγεια διαδίκτυα και, συγκεκριμένα, με την αύξηση της απόδοσης των μεταδόσεων (Head-to-Tail), με την παροχή διαφοροποιημένων υπηρεσιών σε εφαρμογές πραγματικού χρόνου (Size-oriented Queue Management) και τον έλεγχο της συμπεριφοράς του δικτύου ως προς την απόδοση και δικαιοσύνη (Equilibrium-RED). Στο δεύτερο μέρος μελετάμε τα διαστημικά διαδίκτυα και προτείνουμε, για πρώτη φορά στη βιβλιογραφία, μία αρχιτεκτονική διαχείρισης ουρών για διαστημικούς κόμβους. Η καινοτομία έγκειται και στο γεγονός ότι λαμβάνουμε υπ΄ όψιν την προσφάτως προτεινόμενη, αρχιτεκτονική DTN, που σκοπό έχει τη διασύνδεση των διαστημικών δικτύων με το Διαδίκτυο. Τέλος, στο τρίτο μέρος, ενοποιούμε τις επιμέρους προτάσεις μας, προτείνοντας μια γενικευμένη αρχιτεκτονική διαχείρισης ουρών σε κόμβους που κινούνται σε δίκτυα διαφορετικών χαρακτηριστικών.
Μελέτη της επίδρασης του μαστιχέλαιου και των αναλόγων του στην αγγειογένεση
Authors: Μαγκούτα Σοφία
Published: January 2014

Το μαστιχέλαιο, το αιθέριο έλαιο που προέρχεται από το φυτό Pistacia lentiscus variation chia αποτελεί μη τοξικό φυσικό προϊόν συνδεδεμένο με την παραδοσιακή ιατρική καθώς είναι γνωστό για την αντιμικροβιακή αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη του δράση. Τα τελευταία χρόνια έχουν συσσωρευθεί δεδομένα τα οποία αφορούν την αντικαρκινική και αντιαγγειογενετική του δράση. Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση της δράσης του μαστιχέλαιου και των κυριοτέρων συστατικών του στην ανάπτυξη όγκων και την μετάσταση in vivo και να εντοπιστούν οι κυριότεροι μηχανισμοί και τα μόρια στόχοι μέσω των οποίων αυτή πραγματοποιείται. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν δύο ευρέως μελετημένα in vivo μοντέλα, αυτό της υποδόριας εμφύτευσης όγκων σε συγγενή ποντίκια της σειράς C57BL6 για τη μελέτη της αύξησης όγκων και το τροποποιημένο μοντέλο της χοριοαλλαντοϊκής μεμβράνης κοτόπουλου για τη μελέτη της μετάστασης. Χρησιμοποιήθηκαν οι σειρές αδενοκαρκινώματος (LLC) και μελανώματος (Β16) ποντικού. Στο πρώτο μοντέλο παρατηρήθηκε ότι τα ζώα στα οποία χορηγήθηκε μαστιχέλαιο παρουσίασαν παρεμπόδιση της αύξησης των LLC/B16 όγκων κατά στατιστικά σημαντικό τρόπο. Ανοσοϊστοχημική ανάλυση των τομών των όγκων έδειξε ότι η μείωση αυτή σχετίζεται με μειωμένη αγγειογένεση και αυξημένα επίπεδα απόπτωσης στο περιβάλλον του όγκου. Επιπλέον τα επίπεδα των προφλεγμονωδών πρωτεϊνών Χημειοτακτική Πρωτεΐνη Μονοκυττάρων 1 (Monocyte Chemoattractant Protein 1 MCP 1) και Φλεγμονώδους Πρωτεΐνης Μακροφάγων 2 (Macrophage Inflammatory Protein 2 ΜΙΡ 2) ήταν χαμηλότερα σε σχέση με εκείνα των ζωών στα οποία χορηγήθηκε ο φορέας. Η δράση του μαστιχέλαιου σχετίζεται περαιτέρω με τη μείωση των συνολικών επίπεδων έκφρασης των μικρών GTPασων RhoA και Ras που αποτελούν μόρια κλειδιά μεταγωγής σημάτων και τη μειωμένη ενεργοποίηση του γενικού μεταγραφικού παράγοντα NF-κB in vivo αλλά και in vitro. Στο τροποποιημένο μοντέλο της χοριοαλλαντοϊκής μεμβράνης κοτόπουλου βρέθηκε ότι το μαστιχέλαιο παρεμποδίζει τη μετάσταση των καρκινικών κυττάρων στο κάτω μέρος της μεμβράνης μειώνοντας ταυτόχρονα την αγγειογένεση στο πάνω μέρος της. Η αντιμεταστατική αυτή δράση του μαστιχέλαιου σχετίζεται περαιτέρω με την ικανότητά του να παρεμποδίζει τη διήθηση τη μετανάστευση και την προσκόλληση των καρκινικών κυττάρων στην εξωκυττάρια ύλη και την έκκριση της Μεταλλοπρωτεϊνάσης υποστρώματος 2 (Matrix Metalloproteinase 2 ΜΜΡ 2). Η δράση του αυτή σχετίζεται με την ικανότητά του να παρεμποδίζει την αναδιοργάνωση του κυτταροσκελετού μέσω της μείωσης του πολυμερισμού της ακτίνης στα καρκινικά κύτταρα. Επιπλέον, μειώνει την ικανότητα προσκόλλησης των καρκινικών κυττάρων στο ενδοθήλιο μέσω της αναστολής της έκφρασης των μορίων προσκόλλησης ICAM 1 και VCAM 1 από τα ενδοθηλιακά κύτταρα και παρεμποδίζει τη μεταναστευτική απόκριση των ενδοθηλιακών κυττάρων σε χημειοτακτικους παράγοντες που εκκρίνονται από τα καρκινικά κύτταρα. Για τους παραπάνω λόγους φαίνεται ότι το μαστιχέλαιο έχει αντικαρκινική και αντιμεταστατική δράση in vivo και αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο στο πεδίο της χημειοπροστασίας.
Καταθλιπτική και ιδεοψυχαναγκαστική συμπτωματολογία σε ασθενείς με σχιζοφρένεια
Authors: Χριστοδούλου Νικόλαος
Published: January 2014

Εισαγωγή: Στη σχιζοφρένεια συχνά παρατηρείται συννοσηρότητα με καταθλιπτικά και ιδεοψυχαναγκαστικά συμπτώματα. Τα συμπτώματα αυτά συνοδεύονται από αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα, συνεπώς είναι σημαντική η μελέτη τους και η ανάπτυξη εργαλείων για την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία τους. Σκοποί και Μέθοδοι: Σκοποί της εργασίας ήταν: α) η καταγραφή του στιγμιαίου επιπολασμού της καταθλιπτικής και της ιδεοψυχαναγκαστικής συμπτωματολογίας, όπως και της συνεπικράτησης τους στη σχιζοφρένεια, β) η διερεύνηση συσχετισμών της καταθλιπτικής και της ιδεοψυχαναγκαστικής συμπτωματολογίας με δημογραφικές και κλινικές παραμέτρους, και γ) η ανάπτυξη μοντέλων παλινδρόμησης για την ερμηνεία και πρόβλεψη της καταθλιπτικής και της ιδεοψυχναγκαστικής συμπτωματολογίας στον υπο διερεύνηση πληθυσμό. Μελετήθηκε συγχρονικά δείγμα 101 ενδονοσοκομειακών ασθενών με σχιζοφρένεια. Τα δεδομένα συνελέχθησαν με τη χρήση ημι-δομημένης συνέντευξης και κλινικών κλιμάκων (PANSS, CDSS, Y-BOCS, GAF, CGI, SUMD). Αποτελέσματα: Εντοπίσθηκαν καταθλιπτικά συμπτώματα στο 61.4% των ασθενών, ενώ βρέθηκε ότι 24.8% ικανοποιούσαν κριτήρια συνδρομικής κατάθλιψης. Ιδεοψυχαναγκαστικά συμπτώματα διαπιστώθηκαν στο 12.9% των ασθενών, και σε ποσοστό 4% σημειώθηκε σοβαρή συμπτωματολογία. Συνεπικάλυψη ιδεοψυχαναγκαστικής και καταθλιπτικής συμπτωματολογίας σημειώθηκε σε τέσσερεις ασθενείς. Κατεγράφησαν οι συσχετισμοί μεταξύ των κλινικο-δημογραφικών παραμέτρων. Συνετέθησαν έξι μοντέλα παλινδρόμησης (τρία για την καταθλιπτική και τρία για την ιδεοψυχαναγκαστική συννοσηρότητα), τα οποία ερμήνευσαν σε ικανοποιητικό βαθμό την παρουσία καταθλιπτικών η ιδεοψυχαναγκαστικών συμπτωμάτων, και είχαν πολύ καλά προγνωστικά χαρακτηριστικά. Συμπεράσματα: Η καταθλιπτική και η ιδεοψυχαναγκαστική συμπτωματολογία είναι συχνά παρούσες στη φαινομενολογία της σχιζοφρένειας και συσχετίζονται με πολλά κλινικο-επιδημιολογικά χαρακτηριστικά της. Τα μοντέλα παλινδρόμησης που αναπτύχθηκαν μπορούν να χρησιμεύσουν στην ερμηνεία και την πρόβλεψη της συννοσηρότητας στον πληθυσμό της μελέτης. Μελέτη της διαπολιτισμικής διασταύρωσης της εγκυρότητας των παραπάνω μοντέλων βρίσκεται σε εξέλιξη.
Σχεδιασμός βέλτιστης λειτουργίας ενεργειακών συστημάτων με χρήση ανανεώσιμων και εναλλακτικών πηγών
Authors: Ιψάκης Δημήτριος
Published: January 2014

Η ραγδαία μείωση των αποθεμάτων ορυκτών καυσίμων και η ταυτόχρονη αύξηση των εκπομπών των αερίων του θερμοκηπίου, ενέπνευσαν την ερευνητική κοινότητα στην μελέτη των αλληλένδετων ενεργειακών και περιβαλλοντικών προβλημάτων. Βασικό μέλημα της διατριβής αποτελεί η ανάπτυξη και η μελέτη της βέλτιστης λειτουργίας, δύο καινοτόμων ολοκληρωμένων συστημάτων που βασίζονται στην αξιοποίηση ανανεώσιμων (Α.Π.Ε.) και εναλλακτικών πηγών ενέργειας. Η ολοκληρωμένη μονάδα αξιοποίησης ηλιακής και αιολικής ενέργειας, απαρτίζεται από φωτοβολταϊκά συστήματα και ανεμογεννήτριες που αποδίδουν ισχύ προς κάλυψη των ενεργειακών αναγκών ενός σταθερού φορτίου. Συσσωρευτής μολύβδου-οξέος χρησιμοποιείται για την απορρόφηση της περίσσειας ισχύος και την απόδοση της σε περιόδους ελλειμματικής παραγωγής. Η ενίσχυση της αυτονομίας του συστήματος, εξασφαλίζεται με την ενσωμάτωση μίας μονάδας ηλεκτρόλυσης και μίας κυψέλης καυσίμου. Σε περιπτώσεις προβληματικής λειτουργίας (π.χ. ελλείμματος υδρογόνου), αξιοποιείται μία ντηζελογεννήτρια που λαμβάνει τον χαρακτήρα υποσυστήματος εκτάκτου ανάγκης. Η ολοκληρωμένη μονάδα αξιοποίησης μεθανόλης περιλαμβάνει την απόδοση ισχύος από κυψέλη καυσίμου προς κάλυψη των ενεργειακών αναγκών ενός μεταβαλλόμενου φορτίου. Το απαιτούμενο υδρογόνο παράγεται από την καταλυτική επεξεργασία μεθανόλης σε αντιδραστήρα αυτόθερμης αναμόρφωσης. Λόγω όμως, της ανάγκης παραγωγής υδρογόνου υψηλής καθαρότητας, υλοποιείται και αντιδραστήρας επιλεκτικής οξείδωσης που επιφορτίζεται με το ρόλο της μείωσης του CO σε επίπεδα χαμηλότερα των 50ppm. Συμπληρωματικά υποσυστήματα της ολοκληρωμένης μονάδας αποτελούν δύο εναλλάκτες θερμότητας, καθώς και ένας φούρνος που αποδίδει θερμότητα με βάση το ρεύμα των απαερίων της κυψέλης καυσίμου, καθώς και της επιπλέον παροχής μεθανόλης. [...]
Τρισδιάστατη επιβεβαίωση ακτινοθεραπείας με δοσιμετρία πολυμερισμού και απεικόνιση μαγνητικού πυρηνικού συντονισμού
Authors: Τάτσης Ηλίας
Published: January 2014

This work describes a method for quality control of stereotactic radiosurgery with Leksell Gamma Knife model C®. The Leksell Gamma Knife utilizes 201 intersecting 60Co beams and four helmets with different size collimators to form four standard clinical beam sizes of 18, 14, 8 and 4 mm nominal diameter and a total geometrical accuracy in dose delivery of the order of 0.5 mm (Leksell Gamma Unit User’s Manual Vol. 2). Quality assurance checks were made for every step of the entire planning and treatment procedure, including mechanical accuracy, precise dose delivery, Automatic Positioning System (APS) accuracy, as well as imaging and target localization accuracy, in order to guarantee a high quality standard. The polymer gel (Vipar and Pabig) - magnetic resonance imaging (MRI) dosimetry method is being used due to its inherent three-dimensional feature and linear dose response over the range of gamma knife applications. Percentage relative dose results are presented not only in the form of one dimensional profiles but also planar isocontours and isosurfaces in three dimensions. Experimental results are compared with corresponding Gammaplan treatment planning system calculations as well as radiochromic film measurements. A good agreement, within the experimental uncertainty, has been observed between measured and expected dose distributions. Accuracy of the experimental data depends on the scanning resolution in MRI. Pituitary adenoma treatment by using four 8 mm and one 14 mm collimator helmet shots delivers to the 50% isodose line, a prescription dose of 15 Gy (30 Gy maximum dose) to the target. The comparison of experimental and theoretical data in terms of percentage isodose contours on axial, coronal and sagittal planes, as well as 3D plan evaluation criteria such as dose-volume histograms for the target volume, target coverage and conformity indices, were in good argument. The multiple metastasis treatment plan includes planning system calculations in different dose matrices which are be combined in the final stage of the calculations. The accuracy of APS, maximum dose and increased intra-target distances has been verified. Measured dose distributions were found to agree with corresponding treatment planning calculations, besides statistical fluctuation of experimental results. On average, distance to agreement between experimental and calculated dose distributions was satisfied within the experimental uncertainty of the order of one pixel in the MRI gel readout session (< 1 mm). The measured and calculated DVH results were in good agreement.
Κατανομή της ουσίας καολίνης στα διάφορα όργανα και επιπλοκές μετά από έγχυση αυτής της ουσίας στην υπεζωκοτική κοιλότητα
Authors: Πολυχρονόπουλος Γεώργιος
Published: January 2014

Ο σκοπός της παρούσης ερεύνης ήταν να μελετηθεί η απορρόφηση των σωματιδίων Καολίνης, μετά την έγχυση τους στην υπεζωκοτική κοιλότητα, η μεταφορά τους στα διάφορα όργανα και η διερεύνηση πιθανών ιστολογικών αλλοιώσεων που προκαλούνται στους ιστούς από την εναπόθεση των σωματιδίων Καολίνης. Υλικό - Μέθοδος: Σε 30 κόνικλους (40 συνολικά με την ομάδα των μαρτύρων) έγινε ενδοϋ­πεζωκοτική έγχυση Καολίνης μέσου μικρής θωρακοτομής. Τα πειραματόζωα κατάνεμήθηκαν σε 4 ισάριθμες ομάδες Α, Β, Γ, και Δ και θανατώθηκαν 7 ώρες και 7 ημέρες αντίστοιχα μετά την ενδοϋπεζωκοτική έγχυση ποσότητας Καολίνης 25mg/kg βάρους που είχε διαλυθεί σε 20ml φυσιολογικού ορού. Μετά την θανάτωση των πειραματόζωων αφαιρέθηκαν από αυτά: αμφότεροι οι πνεύμονες, η καρδιά, μέρος της αορτής, λεμφαδένες υπό το αορτικό τόξο, παρατραχειακοί λεμφαδένες, κυτταρολιπώδης ιστός του άνω και κάτω μεσοθωρακίου, μέρος του θωρακικού τοιχώματος, του διαφράγματος, του ήπατος, του σπληνός, αμφότεροι οι νεφροί και του εγκεφάλου. Δείγματα από αυτά τα όργανα εξετάστηκαν με κοινό οπτικό μικροσκόπιο και με μικροσκόπιο πολωμένου φωτός, με σκοπό την ανίχνευση των σωματιδίων Καολίνης στους ιστούς καθώς και των αλλοιώσεων που ενδεχομένως προκαλούσαν σε αυτούς. Αποτελέσματα: Από την επεξεργασία των ευρημάτων διαπιστώθηκε προοδευτικά αυξανόμενη ποσότητα σωματιδίων Καολίνης στους περισσότερους ιστούς από την στιγμή της ενδοϋ­πεζωκοτικής εγχύσεως. Το γεγονός αυτό αντανακλά την ταχεία απορρόφηση και κατανομή των σωματιδίων Καολίνης στους ιστούς δεδομένου ότι βρέθηκαν κρύσταλλοι Καολίνης σε όργανα σε διάστημα 7 ωρών μετά την έγχυση. Η μόνη παρενέργεια - ιστολογική αλλοίωση που καταγράφηκε από την εναπόθεση Καολίνης στους ιστούς ήταν στο πνευμονικό παρέγχυμα. Η φλεγμονώδης αντίδραση ήταν παρόμοια με αυτή που περιγράφεται στο Σύνδρομο Αναπνευστικής Δυσχέρειας του Ενήλικος (ARDS). Το μέγεθος της αντιδράσεως διαφοροποιήθηκε στο διάστημα των 7 ημερών. Το γεγονός αυτό συνδυάζεται με την κλινική εξέλιξη του ανωτέρου συνδρόμου. Συμπεράσματα: Από τη μελέτη αποδείχθηκε ταχεία απορρόφηση και προοδευτική εναπόθεση Καολίνης στους ιστούς, μετά από ενδοϋπεζωκοτική έγχυση με σκοπό την πλευρόδεση. Χαρακτηριστικές ήταν οι ιστολογικές αλλοιώσεις στο πνευμονικό παρέγχυμα ως αποτέλεσμα της κατανομής των κρυστάλλων Καολίνης. Κρίνεται αναγκαία η συνέχιση της έρευνας, παράλληλα με μετρήσεις κλινικών και εργαστηριακών παραμέτρων, έτσι ώστε να μελετηθεί η αντίδραση των ιστών στην Καολίνη πέραν των 7 ημερών και ταυτόχρονα να ερμηνευθεί η παθογένεια των ιστολογικών αλλοιώσεων στον πνεύμονα..
Πειραματική μελέτη των επιπτώσεων του στρες στη μάθηση και τη μνήμη του χώρου
Authors: Κρεμμύδα Ολυμπία
Published: January 2014

Η απάντηση του οργανισμού στο στρες ρυθμίζεται κεντρικά μέσω της ενεργοποίησης του άξονα Υποθαλάμου –Υπόφυσης- Επινεφριδίων. Η αρνητική παλίνδρομη ρύθμιση που εξασκεί ο άξονας στη δραστηριότητα της υπόφυσης, του υποθαλάμου και του ιπποκάμπου οδηγεί στον ολοκλήρωση της απάντησης στο στρες και στη συνακόλουθη επαναφορά της ομοιόστασης. Η δράση αυτή εξασκείται κυρίως μέσω των υποδοχέων των γλυκοκορτικοειδών, που διακρίνονται σε τύπου Ι (MR) και τύπου ΙΙ (GR). Τα τελευταία χρόνια υπάρχουν ενδείξεις ότι η έκφραση και η λειτουργικότητα των γλυκοκορτικοειδών στον εγκέφαλο και των υποδοχέων τους αλλάζει μετά από έκθεση σε στρεσογόνα ερεθίσματα, με τρόπο που εξαρτάται από το είδος του στρες, την εγκεφαλική περιοχή και το φύλο του πειραματόζωου. Στην παρούσα διατριβή, μελετήσαμε την επίδραση του στρες περιορισμού, στην χωρική μάθηση και μνήμη, σε αρσενικούς, θηλυκούς και ωοθηκεκτομημένους ενήλικους επίμυες, και τις αντίστοιχες αλλαγές στα γλυκοκορτικοειδή του πλάσματος και στους υποδοχείς τους στον ιππόκαμπο. Για τη μελέτη των επιπτώσεων του χρόνιου στρες, τα πειραματόζωα υποβλήθησαν σε 21 ημέρες στρες περιορισμού, 6 ώρες την ημέρα και μετά υποβλήθησαν σε μια δοκιμασία χωρικής μνήμης και μάθησης, τον υδάτινο λαβύρινθο Morris. Τα θηλυκά της ομάδας του χρόνιου στρες βελτίωσαν την επίδοσή τους στη δοκιμασία αυτή, ενώ τα αρσενικά την χειροτέρευσαν. Τα ωοθηκεκτομημένα θηλυκά δεν είχαν αλλαγές στην απόδοσή τους. Η άνοδος της κορτικοστερόνης μετά από το στρες ήταν επίσης εντονότερη στα θηλυκά από ό,τι στα αρσενικά. Τα επίπεδα των υποδοχέων των γλυκοκορτικοειδών επηρεάστηκαν με διαφυλικό τρόπο, πριν και μετά την δοκιμασία του υδάτινου λαβύρινθου: Τα υψηλά επίπεδα GR στην CA1 ιπποκάμπεια περιοχή πριν τη δοκιμασία μάθησης συσχετίστηκαν με τη βελτιωμένη επίδοση στα θηλυκά ενώ τα χαμηλά επίπεδα GR στην ίδια περιοχή με τη χεριοτέρευση της επίδοσης των αρσενικών. Τα επίπεδα των MR στην CA3 περιοχή αυξήθηκαν σημαντικά μόνο στα θηλυκά πειραματόζωα μετά το χρόνιο στρες. Για τη μελέτη των επιπτώσεων του εφάπαξ στρες στη μνημονική ανάκληση, εφαρμόστηκαν 6 ώρες στρες περιορισμού μεταξύ των δοκιμασιών μάθησης και μνήμης. Και σε αυτήν την περίπτωση τα θηλυκά βελτίωσαν την απόδοσή τους, ενώ τα αρσενικά είχαν μειωμένη μνήμη για τη θέση της κρυμμένης πλατφόρμας. Τα θηλυκά πειραματόζωα, μία ημέρα μετά το στρες είχαν ακόμη υψηλά επίπεδα κορτικοστερόνης, ενώ στους νευρώνες του ιπποκάμπου των αρσενικών παρατηρήθηκε πυρηνική μετατόπιση των GR και αύξηση της πρωτε8νης θερμικού σοκ 70. Συμπερασματικά, η παρούσα διατριβή δείχνει ότι τα επίπεδα των κυκλοφορούντων γλυκοκορτικοειδών και των υποδοχεών τους στον ιππόκαμπο μετά από σύντομες και χρόνιες στρεσογόνες καταστάσεις συσχετίζονται πιθανώς με την μάθηση και τη μνήμη του χώρου, με διαφυλικό τρόπο. Λαμβάνοντας υπόψη το ρόλο του ΥΥΕ άξονα στην παθολογία της κατάθλιψης και της μετατραυματικής αγχώδους διαταραχής, ίσως είναι απαραίτητο οι θεραπευτικές προσεγγίσεις να λαμβάνουν υπόψη και το φύλο τους ασθενούς.
Αναζήτηση νέων ειδικοτήτων και των κλινικών τους συσχετίσεων σε ασθενείς με συστηματικό σκληρόδερμα και AIDS
Authors: Πήχα Λευκοθέα
Published: January 2014

Το Συστηματικό Σκληρόδερμα (ΣΣκ) αποτελεί χρόνια νόσο του συνδετικού ιστού άγνωστης αιτιολογίας, που χαρακτηρίζεται από εκτεταμένη μικροαγγειοπάθεια, αυτοάνοση/ανοσολογική ενεργοποίηση και αξιοσημείωτη εναπόθεση κολλαγόνου στο δέρμα και τα εσωτερικά όργανα. Από κλινικής σκοπιάς, η νόσος διακρίνεται σε δύο οντότητες με βάση την έκταση της σκλήρυνσης του δέρματος, ήτοι το διάχυτο Συστηματικό Σκληρόδερμα (δΣΣκ), που χαρακτηρίζεται από διάχυτη σκλήρυνση του δέρματος κυρίως εγγύς των αγκώνων, των γονάτων και του κορμού, ενώ κυριαρχείται από ταχεία πρόοδο της ίνωσης του δέρματος και ίνωση των πνευμόνων, νεφρών και γαστρεντερικής οδού, καθώς και το περιορισμένο Συστηματικό Σκληρόδερμα (πΣΣκ), που χαρακτηρίζεται από σκλήρυνση του δέρματος περιοριζόμενη στα περιφερικά άκρα των αγκώνων και γονάτων, στο πρόσωπο και στα δάκτυλα (δακτυλικά έλκη) και από ηπιότερη προσβολή των εσωτερικών οργάνων με συνήθη εμφάνιση πνευμονικής υπέρτασης. Αν και oι ακριβείς μηχανισμοί που εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία του ΣΣκ δεν είναι πλήρως κατανοητοί, οι ινοβλάστες αποτελούν τα κύτταρα που ευθύνονται για την ανάπτυξη ινώδους συνδετικού ιστού, ενώ παρατηρούνται Τ-λεμφοκυτταρικές διηθήσεις και ενεργοποίηση αιμοπεταλίων, ενδοθηλιακών, επιθηλιακών και φλεγμονωδών κυττάρων. Mεταξύ των εκκρινόμενων κυτταροκινών που κατέχουν προεξάρχοντα ρόλο στις διεργασίες της ίνωσης, ο αυξητικός παράγοντας μετασχηματισμού-β (TGF-β) φαίνεται ότι επάγει την υπερδραστηριότητα των ινοβλαστών, σε αντίθεση με τον παράγοντα-α νέκρωσης των όγκων (TNF-α), που παρεμποδίζει την σύνθεση κολλαγόνου τύπου Ι στο δέρμα και τους πνεύμονες, ενώ ο υποδοχέας του αυξητικού παράγοντα προερχόμενου από τα αιμοπετάλια (PDGFR) αποτελεί σημαντικό συστατικό στοιχείο στην παθογένεια του ΣΣκ, καθόσον σηματοδοτεί την παραγωγή κολλαγόνου από τους ινοβλάστες. Εξάλλου, σε συνδυασμό με τους μηχανισμούς της κυτταρικής ανοσίας, οι in vivo Τ-αντιγονο-εξαρτώμενες και Τ-αντιγονο-ανεξάρτητες αντισωματικές αποκρίσεις, που αποτελούν φυσικό χαρακτηριστικό της χυμικής ανοσίας στους ασθενείς με ΣΣκ, οφείλονται στην ενεργοποίηση των Β-λεμφοκυττάρων με αποτέλεσμα την παραγωγή αυτοαντισωμάτων και την επαγωγή υπεργαμμασφαιριναιμίας. .................................................
Συμβολή και προοπτικές των κεφαλαίων υψηλού κινδύνου (Κ.Υ.Κ.) στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, καινοτομίας και απασχόλησης στην ελληνική οικονομία
Authors: Γερονικολάου Γεώργιος
Published: January 2014

Στην διατριβή διερευνήθηκε η συμβολή του θεσμού των Ελληνικών Κεφαλαίων Υψηλού Κινδύνου καθώς και η προοπτική του στη χρηματοδότηση της καινοτομικής επιχειρηματικότητας και μέσω αυτής στην απασχόληση σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης, όπου ο θεσμός αυτός είναι ενεργός. Οι συγκρίσεις αυτές επιτρέπουν τον εντοπισμό και τη διερεύνηση των αιτίων της περιορισμένης ανάπτυξης του θεσμού στην Ελλάδα, εστιάζοντας κυρίως σε τρία σημεία. Πρώτον, στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της μη αντιστρέψιμης επένδυσης ή μη ανακτήσιμης επενδυτικής δαπάνης καθώς και στα χαρακτηριστικά της πληροφοριακής ασυμμετρίας μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων. Δεύτερον, στη σχέση και αλληλεπίδραση μεταξύ της προσφοράς κεφαλαίων μέσω Κ.Υ.Κ. και της ζήτησης κεφαλαίων της καινοτομικής επιχειρηματικότητας. Τρίτον, στη θεωρητική διερεύνηση των στάσεων και των προτιμήσεων των εμπλεκομένων φορέων (εξωτερικοί επενδυτές, διαχειριστές Κ.Υ.Κ., επιχειρηματίες) και πώς αυτές αλληλεπιδρούν επηρεάζοντας τις συμβάσεις και τις χρηματοοικονομικές σχέσεις μεταξύ των φορέων. Τα σημαντικότερα αποτελέσματα της διατριβής μπορούν να συνοψιστούν σε τρία κυρίως σημεία: α) η υστέρηση των Ελληνικών επενδύσεων έχει να κάνει πιθανότατα με την προοπτική της Ελληνικής Οικονομίας και με το κόστος του κεφαλαίου β) παράγοντας της Ελληνικής υστέρησης είναι η έλλειψη ικανών επιχειρηματικών ιδεών και όχι η έλλειψη κεφαλαίων, με άλλα λόγια, η ζήτηση για επενδύσεις και όχι η προσφορά και γ) η χρηματοδότηση της καινοτομίας στην Ελλάδα πρέπει να βασιστεί σε φορείς με μακροπρόθεσμους επενδυτικούς ορίζοντες.
A study of membrane bioreactors for wastewater treatment and water reclamation
Authors: Πάτσιος Σωτήριος
Published: January 2014

Οι βιοαντιδραστήρες μεμβρανών αποτελούν μια καινοτόμο τεχνολογία, ιδανική για την επεξεργασία λυμάτων και την ανάκτηση του επεξεργασμένου νερού, μέσω της συνδυασμένης χρήσης της τεχνολογίας των μεμβρανών και της βιολογικής επεξεργασίας. Στόχος της διδακτορικής διατριβής είναι να συνεισφέρει στην καλύτερη κατανόηση της στενής αλληλεπίδρασης μεταξύ των βιολογικών δράσεων και της διήθησης διαμέσου της μεμβράνης, με έμφαση στην επιρροή που έχουν εξωτερικά ρυθμιζόμενες λειτουργικές μεταβλητές πάνω στο φαινόμενο της ρύπανσης των μεμβρανών, επηρεάζοντας κρίσιμα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά του διηθούμενου υγρού (μικτό υγρό). Η ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας αποκαλύπτει τον σημαντικό ρόλο που παίζουν δύο συγκεκριμένα οργανικά κλάσματα του μικτού υγρού: το διαλυτό οργανικό κλάσμα του μικτού υγρού (Dissolved Organic Matter - DOM) και τα σωματιδιακής φύσεως βιοπολυμερή, τα οποία σχηματίζουν το εξωκυτταρικό συνεκτικό σύμπλεγμα των αιωρούμενων βιοσυσσωματωμάτων του μικτού υγρού (Extracellular Polymeric Substances - EPS). Αναπτύχθηκε ένα μαθηματικό μοντέλο των βιοδιεργασίων σε βιοαντιδραστήρες μεμβρανών (μοντέλο ASM_MBR), εξ’ αρχής εστιασμένο στις ανάγκες της συγκεκριμένης τεχνολογίας ενώ παράλληλα σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε ένα πιλοτικό σύστημα βιοαντιδραστήρα μεμβρανών εργαστηριακής κλίμακας, που προσομοιάζει την λειτουργία συστημάτων πραγματικής κλίμακας. Ακολουθήθηκε ένα προσεκτικά σχεδιασμένο πρωτόκολλο μετρήσεων που αποσκοπούσε στη συλλογή πειραματικών δεδομένων για τη βαθμονόμηση και τελικό έλεγχο του μοντέλου ASM_MBR καθώς και για τη μελέτη της ρύπανσης των μεμβρανών σε σχέση με τις συγκεντρώσεις των οργανικών κλασμάτων DOM και EPS. Συνολικά, καθόσον αφορά της βέλτιστες λειτουργικές συνθήκες των βιοαντιδραστήρων μεμβρανών στην πράξη, τα δεδομένα της παρούσας μελέτης δείχνουν καθαρά ότι σε σχετικά υψηλές τιμές χρόνου παραμονής στερεών (ενδεικτικά 40 d) το σταθερά υψηλής ποιότητας διήθημα συνδυάζεται με ικανοποιητική απόδοση των μεμβρανών. Η συστηματική ανάλυση των πειραματικών δεδομένων υποστηρίζει σαφώς τον κρίσιμο και πολύπλευρο ρόλο των οργανικών κλασμάτων DOM και EPS όσο αφορά τη ρύπανση των μεμβρανών και αναδεικνύει μηχανισμούς και φαινόμενα που χρήζουν περαιτέρω μελέτης. Το προτεινόμενο μοντέλο ASM_MBR αναμένεται να συμβάλει στη μελέτη αυτή αποτελώντας ένα πολύτιμο εργαλείο για την ενοποίηση των μαθηματικών μοντέλων των βιοδιεργασιών και της διήθησης διαμέσου της μεμβράνης στα συστήματα των βιοαντιδραστήρων μεμβρανών.
Aerosol nanoparticles synthesis and their application on monolithic reactors for catalytic soot oxidation and solar hydrogen production from water-splitting
Authors: Λορέντζου Σουζάνα
Published: January 2014

Ο στόχος της παρούσας διατριβής ήταν η σύνθεση νανοδομημένων υλικών μέσω τεχνικής αερολυμάτων για τη χρήση τους στο πεδίο της ηλιακής παραγωγής Η2 και της κατάλυσης για τον έλεγχο εκπομπών κινητήρων diesel. Για την παραγωγή ηλιακού Η2, μελετήθηκε η σύνθεση οξειδίου του σιδήρου «ενισχυμένου» με Mn, Ni και Zn (φερρίτες) με την Πυρόλυση Νέφους Αερολύματος για τη θερμοχημική διάσπαση υδρατμών. Οι παράμετροι που μελετήθηκαν ήταν η θερμοκρασία της σύνθεσης και το είδος του συμπλοκοποιητή στο πρόδρομο διάλυμα και τα υλικά χαρακτηρίστηκαν με Ηλεκτρονική Μικροσκοπία Σάρωσης, Διέλευσης και Περιθλασιμετρία ακτίνων Χ. Ακολούθησε αξιολόγηση των υλικών ως προς τη δραστικότητά τους στη διάσπαση υδρατμών στο επίπεδο κόνεων. Το υλικό με την καλύτερη απόδοση εναποτέθηκε σε μονολιθικές δομές για την αξιολόγησή του σε εργαστηριακή κλίμακα και υπό ρεαλιστικές συνθήκες σε εγκαταστάσεις ηλιακού αντιδραστήρα. Στην περίπτωση της καταλυτικής οξείδωσης σωματιδίων αιθάλης κινητήρων diesel, νανοδομημένοι καταλύτες οξείδωσης της αιθάλης συντέθηκαν με την τεχνική Πυρόλυσης Νέφους Αερολύματος. Για το σκοπό αυτό, Zr, K, Cu, Fe, V και Mo προστέθηκαν κατά τη σύνθεση του «ενισχυμένου» οξειδίου του δημητρίου και αξιολογήθηκε η μορφολογία τους, η σύσταση φάσεων, και η κρυσταλλικότητά τους. Η εκτίμηση της καταλυτικής δράσης των συντεθειμένων υλικών ως προς την οξείδωση της αιθάλης πραγματοποιήθηκε σε επίπεδο σκόνης και μονόλιθου. Οι καταλύτες με την καλύτερη επίδοση, εναποτέθηκαν μέσω τεχνικής αερολυμάτων σε μονολιθικά φίλτρα για την αξιολόγησή τους υπό πραγματικές συνθήκες σε κελίο δοκιμών κινητήρα diesel. Στην περίπτωση των επικαλυμμένων με καταλύτη φίλτρων παρατηρήθηκε ότι υπήρχαν μεταβολές στο σχήμα των καμπυλών που απεικονίζουν το ρυθμό οξείδωσης της αιθάλης και των διαγραμμάτων Arrhenius, οι οποίες μπορούν να ερμηνευθούν υιοθετώντας πολλαπλούς πληθυσμούς αιθάλης σε διαφορετικά είδη επαφής με τα σωματίδια του καταλυτικού στρώματος. Επίσης, στην περίπτωση των καταλυτικών προσθέτων στα καύσιμα, ο ρυθμός της αντίδρασης ως συνάρτηση του ποσοστού μετατροπής μεταβάλλεται με τέτοιο τρόπο καθώς η θερμοκρασία και η ποσότητα του προσθέτου αυξάνουν, που ερμηνεύεται με μια χωρική εξέλιξη των καταλυτικών σωματιδίων πάνω στο σωματίδιο της αιθάλης. Βασισμένοι σε αυτές τις παρατηρήσεις και γενικεύοντας την ιδέα του μοντέλου Two-layer, μικροδομημένα μοντέλα εφαρμόστηκαν για να περιγραφούν τα στοιχεία της μικρομηχανικής των αλληλεπιδράσεων των σωματιδίων αιθάλης-καταλύτη.