Βελτιστοποίηση της αναπνευστικής υποστήριξης στη νεογνική περίοδο
Authors: Βερβενιώτη Αγγελική 
Published: September 2023

Εισαγωγή: Ένας μεγάλος αριθμός μεθόδων και τεχνικών μηχανικού αερισμού και γενικότερα αναπνευστικής υποστήριξης είναι πλέον διαθέσιμος στα νεογνά. Τα νεογνά, ειδικά τα πρόωρα, εμφανίζουν υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν κόπωση των αναπνευστικών μυών, λόγω μειωμένης οξειδωτικής ικανότητας των αναπνευστικών μυών τους. Είναι σημαντικό να προσδιοριστούν οι τεχνικές αναπνευστικής υποστήριξης με το χαμηλότερο έργο αναπνοής σε πρόωρα νεογνά ώστε να εξασφαλίζεται η ταχύτερη απεξάρτησή τους από την οποιαδήποτε αναπνευστική υποστήριξη. Το ολοκλήρωμα της δια-διαφραγματικής πίεσης επί του εισπνευστικού χρόνου, το προϊόν πίεσης- χρόνου του διαφράγματος (diaphragmatic pressure-time product, PTPdi), αντανακλά τις ενεργειακές δαπάνες του διαφράγματος και έχει χρησιμοποιηθεί ως μέτρο εκτίμησης του έργου της αναπνοής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η σύγκριση του έργου της αναπνοής με μέτρηση και υπολογισμό του προϊόντος πίεσης-χρόνου του διαφράγματος (PTPdi) σε πρόωρα νεογνά, υποστηριζόμενα από μεθόδους μηχανικής αναπνευστικής υποστήριξης που συνήθως χρησιμοποιούνται σε Μονάδες Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών (ΜΕΝΝ), ώστε να προσδιοριστεί ο τύπος μηχανικού αερισμού που σχετίζεται με το μικρότερο έργο αναπνοής και ως εκ τούτου να χρησιμοποιείται η βέλτιστη μέθοδος πάντα σε συνάρτηση με την ηλικία κύησης και την ωριμότητα των νεογνών. Δευτερεύων σκοπός της διατριβής ήταν να ελεγχθεί η υπόθεση ότι το έργο της αναπνοής δεν θα αυξηθεί κατά τη διάρκεια μιας σύντομης δοκιμής ενδοτραχειακής συνεχούς θετικής πίεσης αεραγωγών (ETT-CPAP) σε σύγκριση με συγχρονισμένο διαλείποντα υποχρεωτικό μηχανικό αερισμό (SIMV) με χαμηλή αναπνευστική συχνότητα στις παραμέτρους, ώστε να ελαττωθεί η συχνότητα αποτυχίας της αποσωλήνωσης των πρόωρων νεογνών. Υλικό και Μέθοδοι: Συμπεριλήφθηκαν πρόωρα νεογνά, που υποστηρίζονταν από επεμβατικό μηχανικό αερισμό και μελετήθηκαν κατά την απεξάρτηση από το μηχανικό αερισμό στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών της Παιδιατρικής κλινικής του Πανεπιστημίου Πατρών. Το έργο της αναπνοής εκτιμήθηκε με υπολογισμό του προϊόντος πίεσης-χρόνου του διαφράγματος (PTPdi). Τα νεογνά υποστηρίζονταν από υποβοηθούμενο/ελεγχόμενο μηχανικό αερισμό (A/C), συγχρονισμένο διαλείποντα μηχανικό αερισμό (SIMV), διαλείποντα υποχρεωτικό αερισμό (IMV), μηχανικό αερισμό υποστήριξης πίεσης (PSV) και ενδοτραχειακή συνεχή θετική πίεση αεραγωγών (ETT-CPAP). Αποτελέσματα: Το PTPdi ήταν χαμηλότερο στον A/C σε σχέση με τον IMV και τον SIMV (p <0,0001), όπως επίσης ήταν χαμηλότερο στον SIMV σε σχέση με τον IMV (p <0,0001). Η διαφορά του PTPdi μεταξύ του A/C και του IMV, καθώς και του A/C με τον SIMV εμφάνισε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση με την ηλικία μετά την εμμηνόρροια (PMA). Στην υποομάδα του SIMV-PS, το PTPdi ήταν σημαντικά υψηλότερο στον IMV συγκρινόμενο με τον A/C (p <0,0001) ή τον SIMV-PS75 (p=0,0027), και στον SIMV συγκρινόμενο με τον A/C (p = 0,0301). Επίσης το PTPdi στο ETT-CPAP δεν ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικό από το PTPdi στον SIMV (p = 0,267). Η διάμεση διαφορά του PTPdi στο CPAP σε σύγκριση με το PTPdi στο SIMV (αρνητικό deltaPTPdi), συσχετίζετο ανεξάρτητα από τους υπόλοιπους παράγοντες (βάρος γέννησης, ηλικία μετά την εμμηνόρροια) με την ηλικία κύησης (p = 0,025). Συμπεράσματα: Σε πρόωρα νεογνά, στη φάση απεξάρτησης από τον αναπνευστήρα, οι μέθοδοι συγχρονισμένου αερισμού (A/C, SIMV-PS, SIMV) έχουν σαν αποτέλεσμα χαμηλότερο έργο αναπνοής σε σχέση με τον IMV. Ο A/C σχετίζεται επίσης, με χαμηλότερο PTPdi συγκρινόμενος με τον SIMV, ένα εύρημα που θα μπορούσε να εξηγεί την αναφερόμενη κλινική ανωτερότητά του. Η διαφορά στο επιβαλλόμενο διαφραγματικό φορτίο ανάμεσα στις μεθόδους μηχανικού αερισμού που εξετάστηκαν ήταν αντιστρόφως ανάλογη της ηλικίας μετά την εμμηνόρροια (PMA), κάτι που συνεπάγεται ότι τα λιγότερο ώριμα νεογνά θα μπορούσαν να ωφεληθούν περισσότερο από μεθόδους υποβοηθούμενου/ελεγχόμενου μηχανικού αερισμού (A/C). Επιπλέον κατεδείχθη ότι μια σύντομη δοκιμή ενδοτραχειακού CPAP πριν από την αποσωλήνωση σε σύγκριση με SIMV με χαμηλή αναπνευστική συχνότητα, δεν αυξάνει το έργο της αναπνοής σε πρόωρα νεογνά υποστηριζόμενα από μηχανικό αερισμό και έτσι μια δοκιμή αυθόρμητης αναπνοής μπορεί να ελαττώσει με ασφάλεια τη συχνότητα αποτυχίας της αποσωλήνωσης.