bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Επίδραση ανοσοτοξικών παραγόντων σε in vitro μοντέλο ανοσοποίησης
Authors: Βλατά Ζαχαρένια
Published: January 2014

Οι μυκοτοξίνες είναι δευτερογενείς μεταβολίτες των μυκήτων που σχετίζονται με δριμύτατες τοξικολογικές επιδράσεις τόσο στα ζώα όσο και στον άνθρωπο. Η δυναμική παρουσία των μυκοτοξινών στα τρόφιμα τις καθιστά κίνδυνο δημόσιας υγείας και η τοξικότητα τους χρειάζεται να προσδιοριστεί καλύτερα. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσουμε την πιθανή κυτταρο-παθητική δράση δύο επιλεγμένων μυκοτοξινών, της Τ-2 τοξίνης και της Zearalenone (ZEA), καθώς επίσης και της νευροτοξίνης Botulinum-Α (BoNT-A) (BOTOX), σε ανθρώπινα περιφερικά μονοπύρηνα κύτταρα αίματος (PBMC) in vitro. Η Τ-2 τοξίνη, είναι μια τριχοθεσίνη τύπου Α μυκοτοξίνη η οποία εκθέτει υψηλή ανοσοτοξική δράση. Εξετάζοντας την επίδραση της Τ-2 σε υποτοξικά (0.1ng/ml) και τοξικά (10ng/ml) επίπεδα στα PBMC, δεν παρατηρήσαμε άμεση επίδραση της τοξίνης σε μη διεγερμένα λεμφοκύτταρα. Η τοξική δόση της τοξίνης, πάντως, ανέστειλε πλήρως τον επαγόμενο από την phytohemagglutinin (PHA) πολλαπλασιασμό των Τ λεμφοκυττάρων και προκάλεσε πρώιμη απόπτωση η οποία κορυφώθηκε 8h μετά την έκθεση στην τοξίνη. Παροδική αύξηση στα επίπεδα των ενδοκυτταρικών ιόντων ασβεστίου (Ca2+) παρουσία της Τ-2 παρατηρήθηκε πριν την επαγωγή της απόπτωσης. Και οι δύο μεγαλύτεροι Τ λεμφοκυτταρικοί υποπληθυσμοί, CD4+ και CD8+, επηρεάστηκαν καθώς έδειξαν μια θετική απόκριση στην Τ-2 μετά από 8h ακολουθούμενη από απότομη μείωση αυτών μετά από 96h. Περαιτέρω έρευνα των παρθενικών (CD45RA+) και των αναμνηστικών (CD45RO+) υποπληθυσμών επιβεβαίωσαν τις παρατηρήσεις αυτές. Η υποτοξική δόση της Τ-2 φάνηκε να εκθέτει συν-διεγερτικές ιδιότητες στα διεγερμένα με PHA κύτταρα. Τα αποτελέσματα αυτά υποστηρίζουν την υπόθεση ότι η Τ-2 επηρεάζει τον μηχανισμό του επαγόμενου από ενεργοποίηση κυτταρικού θανάτου των Τ λεμφοκυττάρων. Η ΖΕΑ είναι μία μη-στεροειδής οιστρογονική μυκοτοξίνη χαμηλής σχετικά τοξικότητας. Η ανοσοκυτταροπαθητική δράση της ΖΕΑ στα ανθρώπινα PBMC μελετήθηκε σε δύο οριακές συγκεντρώσεις των 30μg/ml και 1μg/ml. Στην υψηλότερη συγκέντρωση των 30μg/ml ZEA παρατηρήθηκε πλήρης αναστολή του Τ και Β λεμφοκυτταρικού πολλαπλασιασμού μετά από ενεργοποίηση με PHA και pokeweed mitogen (PWM) αντίστοιχα. Η ανασταλτική επίδραση της ZEA συσχετίστηκε περαιτέρω με την κυτταρική νέκρωση και απόπτωση. Ανάλυση με κυτταρομετρία ροής έδειξε σαφή νεκρωτική δράση της ΖΕΑ στα PBMC, ανεξάρτητα από μιτογόνο διέγερση, ενώ η αποπτωτική δραστηριότητα ήταν λιγότερο εμφανής. Αύξηση στα επίπεδα του ενδοκυτταρικού Ca2+ παρουσία της ΖΕΑ παρατηρήθηκε μόνο στην πύλη των μονοκυττάρων/κοκκιοκυττάρων πολυμορφοπύρηνων κυττάρων. Χρησιμοποιώντας δύο λυσσοσωμικούς αναστολείς νέκρωσης, το phenylmethyl sulfonyl fluoride (PMSF) και το χλωριούχο αμμώνιο, δείξαμε ότι το PMSF σε συγκέντρωση 0.05mM και το χλωριούχο αμμώνιο σε 1 και 10mM μείωσαν την κυτταροπαθητική νέκρωση που επάγεται από 30μg/ml ZEA, ενώ η απόπτωση επηρεάστηκε λιγότερο...
Η επίδραση της εν ξηρώ απόθεσης των θαλασσίων αερολυμάτων στους δομικούς λίθους των μνημείων
Authors: Στεφανής Νικόλαος-Αλέξιος
Published: January 2014

Ο στόχος της εργασίας είναι η μελέτη της τροφοδοσίας των δομικών λίθων με διαλυτά άλατα τα οποία ακολουθούν την ατμοσφαιρική οδό οδηγώντας στην διάβρωση των ιστορικών κτιρίων. Η μελέτη στηρίχθηκε σε ένα πείραμα πεδίου που πραγματοποιήθηκε στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου. Ένα δίκτυο παρακολούθησης οργανώθηκε στις οχυρώσεις της μεσαιωνικής πόλης. Τα αιωρούμενα σωματίδια συλλέχθηκαν με το MOUDI (Micro Orifice Uniform Deposit Impactor) κατά τη διάρκεια δώδεκα κύκλων δειγματοληψίας αερολυμάτων κατανεμημένων σε ένα ημερολογιακό έτος. Συγχρόνως, συλλέχθηκαν μετεωρολογικά δεδομένα για τη συσχέτιση των φαινομένων της παραγωγής και της απόθεσης των αερολυμάτων με τις επικρατούσες μετεωρολογικές συνθήκες. Ειδικά διαμορφωμένα δοκίμια λίθου τοποθετήθηκαν στα οχυρωματικά τείχη της πόλης για τη μελέτη του ρυθμού απόθεσης των σωματιδίων και της έντασης της διάβρωσής τους. Επίσης δείγματα δομικού λίθου από χρονολογημένα μνημεία με ποικίλο προσανατολισμό και απόσταση από την ακτή, ελήφθησαν ώστε να μελετηθούν οι παράγοντες που επηρεάζουν την αποτιθέμενη ποσότητα θαλασσίου αλίτη. Η μορφολογία και η χημική σύσταση των αιωρούμενων και αποτεθειμένων σωματιδίων μελετήθηκε με τη χρήση SEM/EDΧ. Οι μικροφωτογραφίες που ελήφθησαν από το SEM και οι στοιχειακοί χάρτες μικροανάλυσης των ακτίνων Χ, επεξεργάσθηκαν ψηφιακά με το λογισμικό πακέτο Image-Pro Discovery, ώστε να μελετηθούν τα φυσικά χαρακτηριστικά των σωματιδίων. Η συγκέντρωση του χλωρίου στα δοκίμια και στα δείγματα λίθου, προσδιορίσθηκε με την εφαρμογή της ποτενσιομετρικής τιτλοδότησης υδατικών διαλυμάτων. Τα αιωρούμενα και αποτεθειμένα σωματίδια έχουν πανομοιότυπη μορφολογία, χημική σύσταση και μέγεθος, Η κρυσταλλική συμπεριφορά του αλίτη εξαρτάται από τις μετεωρολογικές συνθήκες που επικρατούν κατά τη φάση της απόθεσής του. Παρατηρήθηκε ότι οι βόρειοι άνεμοι στη Ρόδο παράγουν σωματίδια μικρής αεροδυναμικής διαμέτρου, γαιώδους και θαλάσσιας προέλευσης, τα οποία μπορούν να μεταφερθούν σε μεγάλες αποστάσεις. Αν και η απόθεση του θαλασσίου άλατος επηρεάζει όλη την περιοχή που καλύπτει η μεσαιωνική πόλη της Ρόδου, οι πιο ευάλωτες κατασκευές είναι αυτές που έχουν βόρειο προσανατολισμό και βρίσκονται σε ακτίνα 100 m από τις παραθαλάσσιες οχυρώσεις. Η διαβρωτική δράση των θαλασσίων αερολυμάτων μελετήθηκε και επιβεβαιώθηκε σε δοκίμια λίθου τα οποία εκτέθηκαν στο περιβάλλον για ένα έτος. Υπολογίσθηκε ο βαθμός απώλειας του δομικού υλικού από την απόθεση θαλασσίου άλατος και συγχρόνως υπολογίσθηκε η πίεση κρυστάλλωσης που ασκεί ο αλίτης σε πρόσφατα λατομευμένο λίθο. Το δομικό υλικό δέχεται από τον αυξανόμενο κρύσταλλο αρκετά μεγαλύτερες δυνάμεις από την υπολογισθείσα δύναμη εφελκυσμού που μπορεί να υποστεί χωρίς να αστοχήσει. Τα αποτελέσματα συσχετίσθηκαν με τα πειραματικά δεδομένα ώστε να αποδειχθεί η διαβρωτική δράση των θαλασσίων αερολυμάτων στους δομικούς λίθους.
Η μελέτη της λειτουργικότητας του μέσου ωτός και της ευσταχιανής σάλπιγγας σε παιδιά με υπερωιοσχιστία μετά την χειρουργική αποκατάσταση
Authors: Χρόνη Ματθίλδη
Published: January 2014

Οι σχιστίες αποτελούν μία από τις πιο συχνές συγγενείς ανωμαλίες στα παιδιά . Περίπου 1 στα 700 παιδιά γεννιέται με κάποιου είδους σχιστία . Στη παρούσα εργασία μελετήσαμε 100 παιδιά με σχιστία με τυμπανόγραμματα προεγχειρητικά και στη συνέχεια μετεγχειρητικά στο 1ο,2ο,3ο και 4ο έτος ηλικίας τους .Σκοπός ήταν να δούμε αν υπάρχει βελτίωση της λειτουργικότητας της ευσταχιανής σάλπιγγας και σε ποιο ποσοστό μετά τη χειρουργική αποκατάσταση. Αποτελέσματα: Σε ποσοστό 16,5% υπήρχε βελτίωση των τυμπανογραμμάτων από προεγχειρητικά στο τέταρτο έτος μετεγχειρητικά , από τύπου Β σε Α και 13,5% από B σε C. Η βελτίωση αυτή ήταν στατιστικά σημαντική με p-value < 0,0005. Τα παιδιά με χειλεουπερωιοσχιστία και υπερωιοσχιστία εμφανίζουν βελτίωση σε ποσοστό μεγαλύτερο από το αντίστοιχο της ομάδας χειλεογναθουπερωιοσχιστίας σε στατιστικά σημαντικό επίπεδο p-value < 0,084 για το δεξί και p- value < 0,026 για το αριστερό αυτί . Υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά όσων αφορά στο φύλο των παιδιών σε σχέση με το είδος της σχιστίας . Συγκεκριμένα τα αγόρια είναι περισσότερα στα παιδιά με χειλεογναθουπερωιοσχιστία (83% ) και χειλεουπερωιοσχιστία (66,7%) ενώ τα κορίτσια είναι περισσότερα στις υπερωιοσχιστίες (54,4%) σε επίπεδο στατιστικά σημαντικό με p- value =0,0027.
Η κλινική και εργαστηριακή αξιολόγηση της κυφοπλαστικής σε συμπιεστικά κατάγματα της σπονδυλικής στήλης
Authors: Γαϊτάνης Ιωάννης
Published: January 2014

Συμπεράσματα: Το οστεοπορωτικό συμπιεστικό σπονδυλικό κάταγμα έχει σαν αποτέλεσμα την κυφωτική παραμόρφωση. Αυτή η παραμόρφωση ευθύνεται για την εμφάνιση σπονδυλικού άλγους και αύξηση της νοσηρότητας και θνησιμότητας των ασθενών. Μέχρι το πρόσφατο παρελθόν τα συμπιεστικά οστεοπορωτικά κατάματα ακολουθούσαν την φυσική τους εξέλιξη, δηλαδή την κυφωτική παραμόρφωση. Γενικά όλα τα υπόλοιπα οστεοπορωτικά κατάγματα, όπως του ισχίου της ΠΔΚ, ΠΧΚ κλπ, αντιμετωπίζονταν με ανάταξη και σταθεροποίηση, είτε συντηρητικά είτε χειρουργικά. Λόγω των πολλαπλών επιπλοκών της σπονδυλοδεσίας η μέθοδος εφαρμοζόταν μόνο σε κατάγματα με σοβαρό νευρολογικό έλλειμμα. Έτσι η κυφοπλαστική ήρθε να καλύψει αυτό το κενό. Στο εργαστήριο αποδείχθηκε πως η κύφωση έχει σαν αποτέλεσμα την έκκεντρη μεταφορά των φυσιολογικών συμπιεστικών προ-φορτίων προς τα εμπρός με αποτέλεσμα τον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης νέου κατάγματος. Επιπλέον η έκκεντρη μεταφορά των φορτίων επιβαρύνει όλα τα ανατομικά στοιχεία της σπονδυλικής στήλης με αποτέλεσμα την επιτάχυνση της εκφύλισης των ήδη επιβαρημένων ανατομικών δομών λόγω γήρανσης. Με την κυφοπλαστική μπορεί να διορθωθεί η παραμόρφωση του σπονδυλικού σώματος, ενώ με την έγχυση του οστικού τσιμέντου το σπονδυλικό ενισχύεται προς αποφυγή επανακατάγματος στο ίδιο επίπεδο. Τα αποτελέσματα μας τείνουν να δείξουν ότι η απεικόνιση με STIR MRI είναι ο καλύτερος προγνωστικός δείκτης για ανάταξη του σπονδυλικού ύψους και διόρθωση της κυφωτικής παραμόρφωσης. Επομένως, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι, όταν το θετικό σπινθηρογράφημα οστών με TC99 συνδέεται με αρνητικό STIR MRI, το οστεοπορωτικό κάταγμα μπορεί να θεωρηθεί άκαμπτο και να μην ανατάσσεται. Επιπλέον θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι συνυπάρχουσες σπονδυλικές παθήσεις όπως η σπονδυλική στένωση και να αντιμετωπίζονται ταυτόχρονα με το κάταγμα. Ένα σημείο που θα πρέπει να προσεχθεί είναι η έγχυση του οστικού τσιμέντου προς αποφυγή διαρροής του. Αν και σπάνια εμφανίζεται νευρολογικό έλλειμμα μετά από διαρροή του οστικού τσιμέντου ωστόσο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Η μείωση της έντασης του άλγους και η επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες είναι άμεση. Η μέθοδος έχει χαμηλά ποσοστά επιπλοκών και μπορεί να εφαρμοστεί και σε επιβαρημένους ασθενείς. Το αδύναμο σημείο της μεθόδου είναι η μεγάλη αύξηση της αντοχής και της ελαστικότητας του ενισχυμένου με οστικό τσιμέντο σπονδυλικού σώματος διαταράσσοντας τοπικά την αρμονία της σπονδυλικής με την αποτέλεσμα εμφάνιση νέου κατάγματος σε παρακείμενο σπονδυλικό σώμα. Αν και μελέτες έχουν δείξει χαμηλότερα ποσοστά εμφάνισης νέου κατάγματος σε παρακείμενο σπονδυλικό σώμα μετά από κυφοπλαστική σε σχέση με την συντηρητική θεραπεία ή την σπονδυλοπλαστική, εντούτοις τα ποσοστά παραμένουν ακόμη υψηλά. Γιαυτό το λόγο πιστεύουμε ότι η έρευνα θα πρέπει να συνεχιστεί ως προς την εγχυόμενη ουσία σταθεροποίησης η οποία θα πρέπει να δυναμώνει το σπονδυλικό σώμα αλλά να μην αυξάνει την ελαστικότητά του
Ανίχνευση κυτταρικής απόπτωσης στα επιθηλιακά κύτταρα του περιφακίου καταρρακτικών φακών
Authors: Χαρακίδας Αντώνιος
Published: January 2014

Σκοπός: Η ανίχνευση της παρουσίας απόπτωσης και αντισταθμιστικού κυτταρικού πολλαπλασιασμού στο επιθήλιο των κρυσταλλοειδών φακών ενήλικων ασθενών με καταρράκτη οποιασδήποτε αιτιολογίας εκτός της συγγενούς μορφής. Υλικό και Μέθοδος: Η ύπαρξη απόπτωσης ανιχνεύθηκε με την μέθοδο της in situ σήμανσης κατατετμημένου DNA (TUNEL) στο επιθήλιο καταρρακτικών (Ν=51) και μη-καταρρακτικών φακών (Ν=25). Ο δείκτης πολλαπλασιασμού του επιθηλιακού πληθυσμού υπολογίσθηκε σε 23 καταρρακτικούς και 20 μη-καταρρακτικούς φακούς, μετά από ενσωμάτωση του μονοκλωνικού αντισώματος MIB-1 στα κύτταρα που βρίσκονταν στην ενεργό φάση του κυτταρικού κύκλου. Αποτελέσματα: Έκφραση TUNEL παρατηρήθηκε σε 25 από τα 27 παρασκευάσματα προσθίου περιφακίου φακών με φλοιώδη καταρράκτη καθώς και στα 4 περιφάκια οπίσθιου υποκαψικού καταρράκτη, ενώ στα περιφάκια φακών με καταρράκτη πυρηνικού τύπου, ανιχνεύθηκαν μόλις μεμονωμένα αποπτωτικά κύτταρα σε 5 από τα 20 δείγματα. Απόπτωση ανιχνεύθηκε σε 2 (8%) επιθήλια μη-καταρρακτικών φακών. Ευρέθησαν μόνο δύο θετικά στην χρώση ΜΙΒ-1 δείγματα περιφακίου, ένα εκ των οποίων προερχόταν από ακέραιο περιφάκιο που ελήφθη με την ενδοπεριφακική μέθοδο εξαίρεσης του καταρράκτη. Συμπέρασμα: Ανιχνεύθηκε χαμηλού ρυθμού απόπτωση στο επιθήλιο ανθρώπειων φακών με φλοιώδη και οπίσθιο υποκαψικό καταρράκτη. Η παρατηρούμενη απόπτωση είναι απίθανο να προκαλέσει αξιόλογη ελάττωση της κυτταρικής πυκνότητας του επιθηλίου, καθώς οι κυτταρικές απώλειες συνεχώς αντικαθίστανται από πολλαπλασιασμό κυττάρων στην βλαστική ζώνη του επιθηλίου. Εντούτοις, η συσσώρευση απωλειών του επιθηλίου κατά την διάρκεια της ζωής μπορεί να επάγει, με διαφόρους πιθανούς μηχανισμούς, μεταβολές στον σχηματισμό και την ομοιόσταση των φακαίων ινών.
Τεχνικές μετάδοσης με χρήση παρασιτικών κεραιών σε ασύρματα συστήματα πολλαπλών εισόδων - πολλαπλών εξόδων
Authors: Μπαρούσης Βλάσιος
Published: January 2014

Η διδακτορική διατριβή αντιμετωπίζει το πρόβλημα του αυξημένου μεγέθους και της πολυπλοκότητας του υλικού (hardware) των συστημάτων επικoινωνιών πολλαπλών εισόδων – πολλαπλών εξόδων (multiple input – multiple output, MIMO). Παρά τα σημαντικά οφέλη της τεχνολογίας ΜΙΜΟ στην επίδοση, οι παράγοντες αυτοί συχνά καθιστούν αδύνατη την πρακτική εφαρμογή της σε σύγχρονα συστήματα επικοινωνιών. Τα μειονεκτήματα αυτά αντιμετωπίζονται κυρίως με τεχνικές σχεδίασης συμπαγών (compact) στοιχειοκεραιών για τη μείωση των διαστάσεων της κεραίας και με αλγορίθμους βασισμένους σε τεχνικές επεξεργασίας σήματος για τη μείωση του πλήθους των ενεργών αλυσίδων RF. Σε αντίθεση με αυτές τις τεχνικές, η ερευνητική δραστηριότητα που συνοψίζεται στη διατριβή εστιάζει στη μελέτη και αξιολόγηση μίας πρωτότυπης αρχιτεκτονικής ΜΙΜΟ, που αντί συμβατικών στοιχειοκεραιών χρησιμοποιεί κεραίες ESPAR με ένα και μόνο ενεργό κεραιοστοιχείο και πλήθος παρασιτικών. Ο συγκεκριμένος τύπος κεραίας επιτρέπει ταυτόχρονα τόσο τη σημαντική μείωση των διαστάσεων όσο και της πολυπλοκότητας του υλικού, αφού απαιτεί μία μόνο αλυσίδα RF και εκμεταλλεύεται την ισχυρή σύζευξη μεταξύ όλων των κεραιοστοιχείων για την επίτευξη των επιθυμητών διαγραμμάτων ακτινοβολίας. Οι περιορισμοί υλοποίησης των κεραιών ESPAR ωστόσο απαγορεύουν την αξιοποίησή τους σε συμβατικούς πομποδέκτες ΜΙΜΟ, καθώς η απαίτηση για ένα και μόνο ενεργό κεραιοστοιχείο καθιστά αδύνατη τη χωρική διασπορά των σημάτων εκπομπής και τη χωρική δειγματοληψία των σημάτων λήψης. Κατά συνέπεια, η μελέτη και περιγραφή των συστημάτων ΜΙΜΟ με μία αλυσίδα RF γίνεται στο πεδίο των διαγραμμάτων ακτινοβολίας (beamspace domain, BS) των κεραιών ESPAR. Επομένως, προτείνεται μέθοδος για τη μελέτη των παρασιτικών κεραιών στο πεδίο BS και την εκτίμηση των αποτελεσματικών ακτινοβολούμενων βαθμών ελευθερίας που προσφέρουν, ως συνάρτηση των γεωμετρικών χαρακτηριστικών τους. Κατόπιν, μελετάται διεξοδικά η προτεινόμενη αρχιτεκτονική ΜΙΜΟ, όπου για να δοθεί έμφαση στην αρχή λειτουργίας της θα καλείται BS-MIMO, και ακολουθεί εκτεταμένη αξιολόγηση της σε σύγκριση με τα αντίστοιχα συμβατικά συστήματα. Επιπρόσθετα, μελετώνται τα οφέλη των κεραιών ESPAR στη μέση διεκπαιρεωτική ικανότητα των συστημάτων πολλαπλών χρηστών και ειδικότερα σε εφαρμογές προσαρμοστικής διαμόρφωσης διαγράμματος ακτινοβολίας για τη μεγιστοποίηση του σηματοθορυβικού λόγου ή/και την ακύρωση των παρεμβολών. Τέλος, γίνεται συνοπτική αναφορά στα ερευνητικά αποτελέσματα της διατριβής και ακολουθούν προτάσεις για μελλοντική έρευνα προς αυτή την κατεύθυνση.
Experimental and theoretical study of seismic ground motion in the city of Aegion, Greece, focusing on local site and topographic effects
Authors: Κτενίδου Όλγα-Τζοάν
Published: January 2014

Ο στόχος της διατριβής είναι να εκτιμηθεί η επιρροή στην ελαστική σεισμική απόκριση των γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών του Αιγίου, μελετώντας όλες τις συνιστώσες της κίνησης με σχετική πληρότητα, κάνοντας χρήση όλων των διαθέσιμων δεδομένων, χρησιμοποιώντας θεωρητικές και ενόργανες προσεγγίσεις και δίνοντας έμφαση στην αβεβαιότητα των εκτιμήσεων. Στην ενόργανη προσέγγιση χρησιμοποιήθηκε ασυνήθιστα μεγάλος όγκος δεδομένων. Στη θεωρητική προσέγγιση χρησιμοποιήθηκε ένα νέο, πιο ρεαλιστικό εδαφικό προσομοίωμα και η κίνηση διερευνήθηκε με τη χρήση διαφορετικού κώδικα για την κίνηση εντός και εκτός επιπέδου. Τα αποτελέσματα της ενόργανης και της θεωρητικής προσέγγισης συγκρίθηκαν και επικυρώθηκαν στο βαθμό που ήταν δυνατό και κατόπιν οι δύο προσεγγίσεις χρησιμοποιήθηκαν συμπληρωματικά. Η ενόργανη προσέγγιση χρησιμοποιήθηκε μόνο για την εκτίμηση της επιρροής της λεκάνης. Οι εμπειρικοί φασματικοί λόγοι έδωσαν ενδείξεις δισδιάστατης εδαφικής απόκρισης και σαφούς υπερίσχυσης της εγκάρσιας συνιστώσας σε σχέση με την ακτινική. Η διασπορά στα αποτελέσματα δε μπόρεσε να αποδοθεί σε κάποια σεισμική παράμετρο. Γι’ αυτό αναπτύχθηκε μια στατιστική τεχνική για την ανίχνευση των καταγραφών που συντελούν περισσότερο στην αβεβαιότητα. Η μέγιστη εδαφική επιτάχυνση στο έδαφος σε σχέση με το βράχο ξεπερνά τις κανονιστικές προβλέψεις. Οι φασματικοί λόγοι απόκρισης ανέδειξαν την επιρροή των τοπικών εδαφικών συνθηκών. Χρησιμοποιήθηκαν επίσης μεμονωμένες σεισμικές καταγραφές για τον επαναπροσδιορισμό του προφίλ Vs και βρέθηκε πως παρόμοια αποτελέσματα μπορούν να εξαχθούν με τη χρήση θορύβου. Οι δισδιάστατες αναλύσεις οδήγησαν σε μεγαλύτερες ενισχύσεις από τις μονοδιάστατες λόγω επιρροής της λεκάνης και της τοπογραφίας. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν επιτυχώς με τις ενόργανες παρατηρήσεις, αναπαράγοντας βασικά σημεία όπως ότι η εγκάρσια συνιστώσα ενισχύεται περισσότερο από την ακτινική. Αυτό υποδηλώνει εν μέρει ισχυρότερα κύματα Love τα οποία αποσβέννυνται λιγότερο από τα αντίστοιχα Rayleigh. Η παραμετρική ανάλυση που ακολούθησε κατέδειξε τη σημασία κάθε διεπιφάνειας του προσομοιώματος. Η τοπογραφική ενίσχυση δεν είναι το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της ελαστικής εδαφικής απόκρισης στο Αίγιο μα υπερβαίνει τις προβλέψεις των αντισεισμικών κανονισμών, κυρίως στο πεδίο των συχνοτήτων, και προκαλεί διαφορική κίνηση και ενίσχυση της κατακόρυφης συνιστώσας για τις οποίες δε γίνεται πρόβλεψη. Η επιρροή της λεκάνης είναι σημαντικότερη και δε λαμβάνονται υπ΄ όψιν από κανένα κανονισμό.
Συμβολή των γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών στον χωροταξικό σχεδιασμό της βιολογικής γεωργίας σε συνδυασμό με την αειφορική διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος
Authors: Μαυρίδης Αβραάμ
Published: January 2014

This dissertation treats with the dynamics of existence and installation of plots of Organic Agriculture within the agroenvironment and the influence of their spatial proximity and contiguity from geospatial entities that constitute it and they vary in type, geometrical form and size. These are elements that develop in geoinformational formats that can be fully elaborated and managed only through sophisticated implementations and methods of GIS software. This approach has been fulfilled through the development of methodology of Multicriteria Analysis for three Study Areas in Greece, of different size scale, focusing to the estimation of geospatial levels of punctual and polygonal form. The ascription of weights of importance to every criterion and sub-criterion which was considered under presuppositions that it participates to the structure of the environment, resulted to the production of the Index of Suitability of Bioregions (ISBr). This geospatial element corresponds to the spatial planning of the implicit territories for the installation of biological exploitations, developing at the same time a series of alternative scenarios of factors’ priorities. Through this methodology, an Environmental Umbrella is created focusing to the protection of the environment and the spatial distribution of Wild Flora and Fauna, with dominant specie the Brown Bear (Ursus arctos, L.). Simultaneously, efforts for sustainable development and maintenance of biodiversity are consolidated, as well as the improvement of the quality of the natural resources. Finally, the establishment of the term of Precision Organic Agriculture (POA) and the extension of BioGeoCode develop even further the combination of the agricultural sector with GIS in order to support the environmentally responsible, active citizen. Simultaneously, they offer through contribution of new technologies administrative standards for quality products, economical support to the bioproducers and health to the consumers, as well as for the natural environment.
Επίπεδα αγγειακού παράγοντα αύξησης του ενδοθηλίου, ινωδογόνου και μορίων προσκόλλησης σε παιδιά με αποφρακτική άπνοια - υπόπνοια στον ύπνο
Authors: Καλαμπούκα Ευθυμία
Published: January 2014

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Το σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας- υπόπνοιας στον ύπνο (ΣΑΑΥ) σχετίζεται με την ανάπτυξη καρδιαγγειακών επιπλοκών. Ο αγγειακός παράγοντας αύξησης του ενδοθηλίου, το ινωδογόνο και τα μόρια προσκόλλησης μπορεί να αποτελούν τους παθοφυσιολογικούς κρίκους που συνδέουν το σύνδρομο με τις καρδιαγγειακές παθήσεις. ΣΚΟΠΟΣ: Να μελετηθεί ο ρόλος των παραπάνω παραγόντων στην παθογένεια του ΣΑΑΥ στα παιδιά προκειμένου να διευκρινιστεί η ύπαρξη συσχέτισης ΣΑΑΥ και καρδιαγγειακών παθήσεων. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Μελετήθηκαν παιδιά ηλικίας 2 έως 14 ετών με συμπτώματα διαταραχών της αναπνοής στον ύπνο. Σε όλα τα παιδιά με συμπτώματα αποφρακτικής διαταραχής στον ύπνο πραγματοποιήθηκε πολυκαταγραφική μελέτη ύπνου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι μέσες πρωινές τιμές του VEGF ήταν 35,4±42,5 pg/mL σε παιδιά με ροχαλητό και ΔΑΑΥ? 5, 46,7±54,5 pg/mL σε παιδιά με ροχαλητό και ΔΑΑΥ < 5 και 50,7±37,1 pg/mL σε άτομα χωρίς ροχαλητό. Δε βρέθηκε συσχέτιση ανάμεσα στα πρωινά επίπεδα του VEGF και το σχετικό δείκτη μάζας σώματος (r=-0.04, p>0.05), τον ΔΑΑΥ (r=-0.15, p>0.05), τον ελάχιστο κορεσμό της αιμοσφαιρίνης σε οξυγόνο (r= 0.04, p> 0.05), το δείκτη αποκορεσμών (r= -0.2, p> 0.05) και το επί τοις εκατό ποσοστό ύπνου με κορεσμό αιμοσφαιρίνης <90% (r = -0.06, p> 0.05). Οι τιμές του ινωδογόνου σε παιδιά με μέτριο- σοβαρό ΣΑΑΥ ήταν ανάλογες με εκείνες των παιδιών με ήπιο ΣΑΑΥ- πρωτοπαθές ροχαλητό (318 mg/dL (168-593) έναντι 307 mg/dL (177-452), αντίστοιχα? p>0,05). Εντούτοις, και οι δύο ομάδες των παιδιών με ροχαλητό είχαν υψηλότερες τιμές σε σχέση με τα παιδιά χωρίς ροχαλητό: p=0,003 για τη σύγκριση των ατόμων χωρίς ροχαλητό έναντι αυτών με ΔΑΥ ?5 και p=0,006 έναντι αυτών με ΔΑΥ <5. Δε διαπιστώθηκε συσχέτιση ανάμεσα στα επίπεδα του ινωδογόνου και τον ΔΑΥ (r=0,13, p>0,05), το δείκτη αποκορεσμού της αιμοσφαιρίνης (r=0,11, p>0,05) ή τον % χρόνου ύπνου με SpO2 <95% (r=0,07, p>0,05). Οι μέσες τιμές του cICAM σε παιδιά με μέτριο- σοβαρό ΣΑΑΥ, παιδιά με ήπιο ΣΑΑΥ και παιδιά με πρωτοπαθές ροχαλητό ήταν 289,5± 120,2 (81,9- 541), 274,8± 138,6 (73,7- 561) και 248,8± 110,7 (74,2- 475), αντίστοιχα. Οι τιμές του cICAM δε συσχετιζόταν με τις παραμέτρους της πολυκαταγραφικής μελέτης ύπνου ή το z- score του Δείκτη Μάζας Σώματος (p>0,05). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στα πρωινά επίπεδα του VEGF, του ινωδογόνου και του ICAM- 1 και τη βαρύτητα του ΣΑΑΥ σε παιδιά με ροχαλητό δε διαπιστώθηκε. Εντούτοις, τα παιδιά με ΣΑΑΥ έχουν υψηλότερα επίπεδα ινωδογόνου σε σχέση με παιδιά χωρίς ροχαλητό.
Έλεγχος της διαπλακουντιακής και περιγεννητικής μετάδοσης του ιού της ηπατίτιδας Β
Authors: Παπαδάκης Μιλτιάδης
Published: January 2014

Η κάθετη μετάδοση του ιού της ηπατίτιδας Β κατά την περιγεννητική περίοδο αποτελεί την κύρια αιτία μετάδοσης του HBV σε ενδημικές περιοχές. Σε χώρες με μεγάλη επίπτωση της ηπατίτιδας Β, η ενδομήτρια/διαπλακουντιακή μετάδοση πραγματοποιείται σε ένα σημαντικό ποσοστό και είναι η κύρια αιτία αποτυχίας του σχήματος ενεργητικής και παθητικής ανοσοποίησης και εξάπλωσης της λοίμωξης. Στη χώρα μας, η επίπτωση του αυστραλιανού αντιγόνου στις Ελληνίδες γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία είναι πολύ χαμηλή, εμφανίζεται όμως σημαντικά υψηλότερη στις αλλοδαπές που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας. Η μεγάλη πλειοψηφία των HΒsAg οροθετικών γυναικών στη χώρα μας (>95%) είναι HBeAg οροαρνητικές. Ωστόσο, το ένα τρίτο από αυτές εμφανίζει στον ορό του υψηλό τίτλο HBV-DNA γεγονός που ερμηνεύεται από την ύπαρξη προ-πυρηνικής μετάλλαξης (G1896A) στο γένωμα του HBV. Σκοπός της μελέτης: Με την παρούσα μελέτη, αναμένετο να καθοριστούν: α) Τα ποσοστά περιγεννητικής ή/και διαπλακουντιακής μετάδοσης του ιού σε νεογνά οι μητέρες των οποίων πάσχουν από χρόνια HBV λοίμωξη στη χώρα μας, τα οποία υφίστανται την κλασική μέθοδο ανοσοπροφύλαξης (ενεργητική και παθητική). β) Η πιθανή επίδραση του τρόπου μαίευσης στην κάθετη μετάδοση της λοίμωξης. γ) Τα επίπεδα ιαιμίας (HBV-DNA) των εγκύων γυναικών με HΒeAg ορο- αρνητική χρόνια HBV λοίμωξη στη χώρα μας κατά την περιγεννητική περίοδο και η πιθανή συσχέτισή τους με την κάθετη μετάδοση του HBV. δ) Η σημασία του ορολογικού και ιολογικού προφίλ του ομφαλοπλακουντιακού αίματος των HBsAg οροθετικών/HΒeAg οροαρνητικών επιτόκων, της προσβολής του πλακουντιακού ιστού τους από τον HBV και η πιθανή συσχέτισή τους με την περιγεννητική μετάδοση του ιού της ηπατίτιδας Β και την πιθανή αποτυχία του σχήματος της ενεργητικής και παθητικής ανοσοποίησης των νεογνών. Ασθενείς και μέθοδος: Μελετήθηκαν ορολογικά και ιολογικά πενήντα HBsAg οροθετικές/ HBeAg οροαρνητικές επίτοκες και τα νεογνά τους. Ελήφθη δείγμα ομφαλοπλακουντιακού αίματος κατά τη διάρκεια του τοκετού από όλες τις επίτοκες και μελετήθηκε ορολογικά και ιολογικά για τον HBV. Επίσης ελήφθη δείγμα αίματος από τα νεογνά το 1ο και 3ο 24ωρο της ζωής τους και εξετάσθηκε ιολογικώς. Τέλος, ελήφθη τμήμα του πλακούντα μετά το πέρας του τοκετού και εξετάστηκε για την παρουσία του HBsAg και HBcAg με την Envission HRP ανοσοϊστοχημική μέθοδο. Έγινε επανεκτίμηση του ιολογικού προφίλ του ορού των νεογνών στην ηλικία των 6, των 12 και των 24 μηνών (σε όσα κρίθηκε αναγκαίο). Για την τεκμηρίωση πιθανής περιγεννητικής μετάδοσης του HBV εξετάστηκε δείγμα αίματος των νεογνών σε ηλικία 6, 12 και 24 μηνών για την ανίχνευση ιικού φορτίου (HBV-DNA). ...................................
Τα συνταγματικά όρια του φορολογικού ελέγχου
Authors: Πανταζόπουλος Πέτρος
Published: January 2014

Σκοπός της διατριβής ήταν να υποβάλει το κανονιστικό πλαίσιο της ελληνικής φορολογικής ελεγκτικής διαδικασίας καθώς και την πρακτική εφαρμογής του υπό τον έλεγχο των συνταγματικών κανόνων περί φόρου, στην πορεία για την διαμόρφωση ενός συνταγματικά ανεκτού «μοντέλου» φορολογικού ελέγχου. Για αυτό εξετάστηκε το συνταγματικό και το θεσμικό πλαίσιο της διοικητικής φορολογικής και κατόπιν της φορολογικής ελεγκτικής διαδικασίας. Κατόπιν, εξετάστηκαν οι συνταγματικές αρχές και κανόνες που πρέπει να εφαρμόζονται κατά τη διαμόρφωση του κανονιστικού πλαισίου της φορολογικής ελεγκτικής διαδικασίας και την εκτέλεσή του από τα αρμόδια δημοσιονομικά όργανα. Η έρευνα κατέδειξε ότι η σύγχρονη φορολογική ελεγκτική διαδικασία παρουσιάζει σοβαρές παθογένειες. Ειδικότερα, το κανονιστικό πλαίσιο του φορολογικού ελέγχου ελάχιστα υπακούει στις αρχές περί καλής νομοθέτησης. Επίσης, από τη φορολογική Διοίκηση ελλείπει ο στρατηγικός σχεδιασμός, ενώ δεν έχει ληφθεί πρόνοια ούτε για την μέτρηση της αποτελεσματικότητάς της ούτε για τη στελέχωσή της με ικανούς υπαλλήλους και την συνεχή κατάρτιση και αξιολόγησή τους. Περαιτέρω, το ασαφές κανονιστικό πλαίσιο του προληπτικού, του προσωρινού και του συμπληρωματικού φορολογικού ελέγχου διανοίγει πεδίο για αντινομίες και αυθαιρεσίες σε βάρος των ελεγχόμενων. Το ίδιο ισχύει και με ορισμένες από τις τυποποιήσεις του φορολογικού ελεγκτικού συστήματος, όπως η χρήση τεκμηρίων και η περαίωση φορολογικών δηλώσεων και υποθέσεων. Ζητήματα αντισυνταγματικότητας γεννά, επίσης, η πρακτική των διαρκών παρατάσεων του χρόνου παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου για κοινοποίηση καταλογιστικών πράξεων. Εξάλλου, η δογματική κατάταξη της πλειοψηφίας των φορολογικών κυρώσεων στις διοικητικές κυρώσεις, παρ’ ότι πολλές από αυτές έχουν χαρακτηριστικά ποινής, αποκλείει την εφαρμογή ποινικοδικαιικών αρχών. Παρόμοια, η συμπλοκή διοικητικής φορολογικής και ποινικής φορολογικής διαδικασίας επιδρά, ώστε η ποινική δίωξη και η παραγραφή στα φορολογικά ποινικά αδικήματα να απέχει κατά πολύ από το χρόνο τέλεσής τους. Ακόμη, το δικαίωμα του ελεγχόμενου στο φορολογικό απόρρητο βλάπτεται από τις υπερβολικές εξαιρέσεις του εν λόγω απορρήτου. Υπέρμετρα περιορίζονται, εξάλλου, τα δικαιώματα προηγούμενης ακρόασης και πρόσβασης στα φορολογικά στοιχεία. Τη φορολογική ελεγκτική διαδικασία διατρέχει, τέλος, ένα ελάττωμα, που επιδρά έμμεσα σε πολλά από τα συνταγματικά της προβλήματα, αυτό της σχεδόν μονοδιάστατης υπεροχής του ταμιευτικού συμφέροντος του Δημοσίου.
Σωφρονιστική μεταχείριση και δικαιώματα των τελούντων υπό κράτηση προσώπων
Authors: Γαλανού Μαρία
Published: January 2014

Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής υπήρξε η ανάδειξη ζητημάτων που άπτονται της νομικής και της πραγματικής θέσης των προσώπων που τίθενται υπό κράτηση, ανεξαρτήτως του χώρου κράτησής τους -σωφρονιστικό ίδρυμα, αστυνομικό κρατητήριο ή χώρος κράτησης αλλοδαπών που τελεί υπό την δικαιοδοσία της ελληνικής αστυνομίας. Ο τρόπος παρουσίασης της προβληματικής αποσκοπούσε στην συστηματοποίηση του καταστατικού χάρτη των δικαιωμάτων των κρατουμένων και τη συσχέτισή του με τα πραγματικά δεδομένα της κράτησης. Σε επίπεδο μεθοδολογίας, και στα έξι κεφάλαια, στα οποία αναλύεται η παρούσα εργασία, τίθεται ως σημείο εκκίνησης η ισχύουσα σωφρονιστική νομοθεσία, η οποία αξιολογείται από μια πολυπρισματική οπτική. Λαμβάνεται υπόψη η συνταγματική αφετηρία κάθε ρύθμισης, συσχετίζεται με τους διεθνείς και ευρωπαϊκούς κανόνες που δεσμεύουν την χώρα μας, επικεντρώνεται ειδικότερα στην πρόβλεψη της ΕΣΔΑ και στη νομολογία του ΕΔΔΑ, η οποία παρουσιάζεται με τρόπο σχεδόν εξαντλητικό, και καταγράφονται συγκριτικές παρατηρήσεις με αλλοδαπές έννομες τάξεις, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο. Επίσης, γίνονται αναφορές στην κοινωνικοπολιτική και ιστορική διαμόρφωση της κάθε ρύθμισης μέσα από την σύγκριση των σωφρονιστικών κωδικοποιητικών κειμένων του 1969, του 1989 και του 1999, αλλά και των μεταγενέστερων τροποποιήσεών τους, ενώ ταυτόχρονα αξιολογείται η διασύνδεση της σωφρονιστικής πρόβλεψης με τον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ή άλλους κώδικες από άλλους δικαιικούς κλάδους. Ειδικότερα, εξετάζονται και παρουσιάζονται ερευνητικά δεδομένα από αλλοδαπές έννομες τάξεις ή από τα ελληνικά σωφρονιστικά καταστήματα, σε συνδυασμό με τα πορίσματα του Συνηγόρου του Πολίτη, μη-κυβερνητικών οργανώσεων και διεθνών ή ευρωπαϊκών οργανισμών, όπως η CPT, απεικονίζοντας την τρέχουσα ελληνική σωφρονιστική πραγματικότητα. Όλες αυτές οι αναφορές συνδυάζονται, με παράλληλη ανάπτυξη, μέσα στο ίδιο κείμενο κάθε ενότητας, κάθε υποενότητας και κάθε υποδιαίρεσης των ειδικότερων υποενοτήτων. Ωστόσο, ο τρόπος ανάπτυξης κάθε ενότητας ή κάθε υποκεφαλαίου διαφέρει από το προηγούμενο και το επόμενο, ώστε αποφεύγεται η μονότονα και επαναλαμβανόμενα πανομοιότυπη ανάπτυξη της υπό εξέταση ύλης. Τα συμπεράσματα της διατριβής συγκλίνουν: α) στην επιδοκιμασία του νομικού οπλοστασίου που διασφαλίζει την απόλαυση των δικαιωμάτων των κρατουμένων? β) στην διαπίστωση της αποθαρρυντικής και απογοητευτικής πραγματικής κατάστασης που επικρατεί στους χώρους κράτησης της χώρας μας? γ) στην επιβεβαίωση της αποσπασματικότητας και αστοχίας των μέτρων αντεγκληματικής και σωφρονιστικής πολιτικής που αποσκοπούν στην αποσυμφόρηση των φυλακών? και δ) στην διατύπωση θέσεων για την ενδεδειγμένη στάση που θα έπρεπε να αναλάβει η Πολιτεία και η σωφρονιστική διοίκηση, ώστε να βελτιωθεί η λειτουργία του σωφρονιστικού συστήματος, σύμφωνων με τις θεσμικές αρχές και κείμενα του Συμβουλίου της Ευρώπης και των οργάνων του αλλά και λοιπών διεθνών οργάνων.
Patterns of language learning strategy use by greek-speaking young learners of English
Authors: Βρεττού Αθηνά
Published: January 2014

Η παρούσα έρευνα έχει σκοπό να εξερευνήσει μοτίβα αναφερόμενης χρήσης γλωσσικών στρατηγικών μάθησης από ελληνόφωνες μαθητές της αγγλικής γλώσσας στην 6η τάξη Δημοτικού Σχολείου σε σχέση με το επίπεδο γλωσσομάθειάς τους, τα κίνητρά τους για την εκμάθηση της αγγλικής και το φύλο τους. Η κύρια ερευνητική υπόθεση προτείνει ότι και οι τρεις μεταβλητές ασκούν επιρροή στη χρήση στρατηγικών από αυτούς τους μαθητές. Στόχος είναι η επισήμανση των στρατηγικών εκείνων οι οποίες διαφοροποιούν τους μαθητές υψηλότερου επιπέδου γλωσσομάθειας από αυτούς με χαμηλότερο επίπεδο καθώς και η αξιοποίηση αυτής της γνώσης για εμπλουτισμό των στρατηγικών οδών των μαθητών και επαύξηση της επίτευξής τους στη γλώσσα-στόχο. Υιοθετήθηκε και ποσοτική και ποιοτική προσέγγιση με συνολικό δείγμα 763 συμμετεχόντων σε είκοσι επτά Δημοτικά Σχολεία στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Τα ερευνητικά εργαλεία ήταν ένα ερωτηματολόγιο στρατηγικών προσαρμοσμένο από τον «Κατάλογο Στρατηγικών για Εκμάθηση Γλώσσας» (“Strategy Inventory for Language Learning”: SILL) της Oxford (1990) ώστε να ανταποκρίνεται πλήρως στις ανάγκες των νεαρών μαθητών, ένα συνοδευτικό ερωτηματολόγιο όπου έγινε καταγραφή των κινήτρων για την εκμάθηση της αγγλικής με βάση το κοινωνικo-εκπαιδευτικό μοντέλο του Gardner (2001), και το «Τεστ Γρήγορης Κατάταξης» (“Quick Placement Test”: QPT: UCLES 2001) για έγκυρη μέτρηση της γλωσσομάθειας. Πιλοτική δοκιμασία προγενέστερη της έρευνας οδήγησαν στην τελική μορφοποίηση του ερωτηματολογίου στρατηγικών. Όλα τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν την κύρια υπόθεση της έρευνας. Πιο συγκεκριμένα, το επίπεδο γλωσσομάθειας επηρέασε περίπου τις μισές στρατηγικές στο προσαρμοσμένο ερωτηματολόγιο ενώ τα κίνητρα για την εκμάθηση της αγγλικής είχαν σημαντικότατη επίδραση στα τρία τέταρτα των στρατηγικών. Τα κορίτσια υπερέβησαν των αγοριών στην αναφερόμενη χρήση των γνωστικών, μεταγνωστικών, συναισθηματικών και κοινωνικών στρατηγικών επιδεικνύοντας πρώιμη βιολογική, συναισθηματική και κοινωνική ωριμότητα καθώς και υψηλότερα κίνητρα. Η ανάλυση των σύντομων και εκτενών συνεντεύξεων ενίσχυσαν τα ποσοτικά αποτελέσματα και οδήγησαν στο πορτρέτο του «πολύ πετυχημένου μαθητή», επιπέδου γλωσσομάθειας Β1 (Συμβούλιο της Ευρώπης: Council of Europe 2011), το οποίο θεωρείται ως εξαιρετικό και διακρίνει το μαθητή αυτό από τα χαμηλότερα επίπεδα. Τέλος, γίνονται σημαντικές παιδαγωγικές συστάσεις για την τάξη της αγγλικής γλώσσας προς την κατεύθυνση συγκεκριμένης παρέμβασης για εκπαίδευση στις στρατηγικές, και δίνονται οδηγίες για μελλοντική έρευνα.
Οι αγίες της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας
Authors: Κουτρουμπέλη Βασιλική
Published: January 2014

Οι Σέρβοι εμφανίστηκαν στη Βαλκανική τον 6ο αιώνα. Ο εκχριστιανισμός τους έγινε προοδευτικά και μακροχρόνια και ολοκληρώθηκε στα χρόνια της βασιλείας του Βασιλείου Α΄ του Μακεδόνος. Σημαντικό ρόλο στον εκχριστιανισμό των Σέρβων έπαιξε και το κήρυγμα των ιεραποστόλων από τη Θεσσαλονίκη Κυρίλου και Μεθοδίου και των μαθητών τους. Τρεις σερβικές ηγεμονικές οικογένειες έδωσαν μεγάλο αριθμό αγίων. Από πλευράς γυναικών της βυζαντινής περιόδου είναι οι εξής: Αναστασία Νεμάνια, Ελένη Ανδεγαβική, Ελένη της Δετσάνης, Ελισάβετ σύζυγος του Δουσάν, Μίλτσα Χρεμπελιάνοβιτς, μοναχή Ευφημία, Ελένη Στυλιάνοβιτς, Οσία Υπομονή (μητέρα του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου) και Αγγελίνα. Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας δεν έχουμε πολλά στοιχεία για γυναίκες νεομάρτυρες. Αυτό οφείλεται πιθανόν στο γεγονός ότι πολλοί Σέρβοι εγκατέλειπαν τη Σερβία και εγκαθίσταντο στην Αυστρία και Ουγγαρία για να αποφύγουν τα αντίποινα των Τούρκων, λόγω των διαφόρων εξεγέρσεων. Υπάρχουν λίγα στοιχεία κυρίως από την προφορική παράδοση για την νεομάρτυρα αγία Νικολίνα η οποία τιμάται στη μονή Νίμνικ. Σκληρούς διωγμούς υπέστησαν οι Σέρβοι την περίοδο 1941-1945 από τους φανατικούς Ρωμαιοκαθολικούς Ουστάσι με την υποστήριξη των γερμανών κατακτητών. Την περίοδο εκείνη μαρτύρησαν και πάρα πολλές γυναίκες. Προς τιμήν αυτών των μαρτύρων το 1991 ο Σέρβος Πατριάρχης Παύλος έβαλε θεμέλιο λίθο στο ναό που κτίστηκε γι’ αυτούς στο Prebilovac. Οι μάρτυρες αυτοί τιμώνται μερικές φορές το χρόνο και στη νέα Εκκλησία της Glina. Με τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ του 1999 οι Σέρβοι υπέστησαν εκ νέου σκληρές επιθέσεις. Την περίοδο αυτή σκοτώθηκε η τριετής Μίλιτσα Ράκιτς, την οποία για συμβολικούς λόγους η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία κατέταξε μεταξύ των αγίων.
Η διαδικασία της απεξάρτησης
Authors: Φλωρά Αικατερίνη
Published: January 2014

Κύριο θέμα αυτής της εργασίας είναι η μελέτη των συντελεστών που ευνοούν την επιτυχία έκβασης στα θεραπευτικά προγράμματα απεξάρτησης από ψυχοτρόπες ουσίες. Η επισκόπηση της βιβλιογραφίας ανέδειξε τους βασικότερους παράγοντες, στους οποίους και θα αναφερθούμε αναλυτικά. Στόχος της εργασίας είναι να μελετήσει εάν οι παράγοντες αυτοί συνδέονται με την ολοκλήρωση των προγραμμάτων στην Ελλάδα. Οι μεταβλητές αυτές αξιολογούνται σε τρεις φάσεις της θεραπείας (αρχή, μέση και τέλος). Στόχος είναι η μελέτη τόσο των παραγόντων που συνδέονται με την επιτυχή ολοκλήρωση του θεραπευτικού προγράμματος όσο και του μηχανισμού αλλαγής που συντελείται στη διάρκεια της θεραπείας. Τα αποτελέσματα της έρευνας κατέδειξαν τον σημαντικό ρόλο της ετοιμότητας για αλλαγή, της κλινικής εικόνας και της κοινωνικής υποστήριξης στη μετάβαση από το ένα στάδιο θεραπείας στο άλλο και ανέδειξαν το ρόλο νέων μεταβλητών στο πεδίο όπως τα θετικά συναισθήματα και η αντίληψη του νοήματος της ζωής. Η θετική προβλεπτική σχέση της αυτοαποτελεσματικότητας με την ετοιμότητα, τα θετικά συναισθήματα και το νόημα ζωής ειδικά στο τέλος της θεραπείας δείχνει τη σημασία της μεταβλητής αυτής (προερχόμενης από το χώρο της γνωσιακής σχολής) ως προβλεπτικού παράγοντα της θεραπείας. Η παρούσα μελέτη συμβάλλει με την αξιολόγηση του συνδυασμού μιας σειράς παραγόντων σε επαναλαμβανόμενα σημεία στο χρόνο στην κατανόηση της διαδικασίας της αλλαγής ως δυναμικής διεργασίας, μέσα από τους παράγοντες που την προωθούν, αυτούς που την αναστέλλουν και άλλους με διττό και πολύπλευρο ρόλο. Η διαμόρφωση ενός μοντέλου ικανού να εξηγήσει τη θεραπευτική πορεία αλλαγής στην εξάρτηση αξιοποιώντας τα μέχρι τώρα δεδομένα θα μπορούσε να αποτελέσει το επόμενο ερευνητικό βήμα.
Μεταβολές στη δομή και λειτουργία του κυτταρικού πυρήνα κατά τη διαδικασία της γήρανσης
Authors: Χανδρής Παναγιώτης
Published: January 2014

Η κυτταρική γήρανση (senescence) συνιστά τη μόνιμη ανάσχεση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού παρά την παρουσία εξωτερικών μιτογόνων στο μέσο καλλιέργειας. Επαγώμενη είτε μέσω σταδιακής μείωσης του μήκους των τελομερών με ακόλουθη γενωμική αστάθεια, είτε μετά από επίδραση στρεσογόνων παραγόντων όπως παρουσία ογκογονιδίων ή οξειδωτικό στρες, η κυτταρική γήρανση συνιστά ουσιαστικά ένα εδραιωμένο σύστημα αναφοράς και σύγκρισης για τη διερεύνηση μονοπατιών κυτταρικής σηματοδότησης καθώς και μεταβολών που αφορούν στη λειτουργικότητα υποκυτταρικών οργανιδίων ιδιαίτερα σε παθολογικές καταστάσεις. Στο πλαίσιο αυτό η παρούσα διατριβή χρησιμοποιώντας την κυτταρική γήρανση ανθρώπινων διπλοειδών ινοβλαστών ως σύστημα αναφοράς, μελετά διεξοδικότερα δομικές και βιοχημικές αλλαγές στον πυρήνα του κυττάρου, σχετιζόμενες με τις λαμίνες καθώς και με τα ένζυμα που τις τροποποιούν στο καρβοξυτελικό τους άκρο και ιδιαίτερα την ενδοπρωτεάση Rce1 και τη μεθυλτρανσφεράση Icmt. Μελετώντας διεξοδικότερα το ρόλου των ενζύμων αυτών στην πρόοδο του κυτταρικού κύκλου η διατριβή οδηγήθηκε σε ευρήματα τα οποία υποδεικνύουν ρυθμιστικό ρόλο για τη μεθυλτρανσφεράση στο μέσο της φάσης G1, με τη λειτουργία του ενζύμου να συνιστά προϋπόθεση τόσο για την είσοδο του κυττάρου στη φάση S όσο και για το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την περαίωσή της. Παράλληλα αναδείχθηκε νέος ρόλος των ενζύμων αναφορικά με την ορθή διεξαγωγή και ολοκλήρωση της κυτταρικής διαίρεσης (μίτωση), με πλημμελή παρουσία των ενζύμων να οδηγεί σε αλλοίωση της δομής του πυρήνα και σε φαινότυπους γενωμικής αστάθειας και κυτταρικής γήρανσης. Η επίδραση των ενζύμων στο μεταίχμιο G2/M οφείλεται τουλάχιστον εν μέρει στην ολοκληρωμένη επεξεργασία της λαμίνης Β, καθώς αναδείξαμε πως καρβοξυτελικά μεταλλάγματα της πρωτεΐνης με αδυναμία μεταμεταφραστικής επεξεργασίας οδηγούν σε συγκέντρωση σε ενδοπυρηνικές εστίες στις οποίες συσσωρεύονται πρωτεΐνες απαραίτητες για την ορθή διεξαγωγή της μιτωτικής προόδου όπως η πρωτεΐνη των κεντρομεριδίων Cenp-F καθώς και η φωσφορυλιωμένη μορφή της ιστόνης 3, H3(ser10). Η ανάσχεση προόδου ή η απώλεια πιστότητας της μιτωτικής λειτουργίας κορυφώνεται σε περιπτώσεις πλημμελούς παρουσίας των δύο ενζύμων σε νεαρά κύτταρα, με την αδυναμία ορθού σχηματισμού της μιτωτικής ατράκτου, οδηγώντας το κύτταρο σε γηρασμένο φαινότυπο. Περαιτέρω μελετήθηκε η ορθή λειτουργία της μηχανής μετα-μεταγραφικής επεξεργασίας των μεταγράφων τύπου ΙΙ (mRNAs) κατά τη γήρανση. Αναδείξαμε πλημμελή επεξεργασία των μεταγράφων τύπου ΙΙ διασυνδέοντας για πρώτη φορά τη λειτουργία αυτή με τη φωσφορυλιωμένη μορφή της κινάσης ATR στη σερίνη 428 και συσσώρευσή της στις εστίες εναλλακτικού ματίσματος. Ο νέος αυτός ρόλος της ATR συνδέεται επίσης με την ακεραιότητα του πυρηνικού πλέγματος καθώς η ανακατανομή της p-ATR(ser 428) που αναδείξαμε στα γηρασμένα κύτταρα, συνόδευε επίσης και την αλλοίωση της πυρηνικής λάμινας μετά από μεταρρύθμιση των λαμινών με μικρό παρεμβαλλόμενο RNA σε νεαρά κύτταρα.
Η ελάττωση της τάσης offset σε αισθητήρες ρεύματος βασισμένους στο φαινόμενο Hall
Authors: Πετούσης Βλάσιος
Published: January 2014

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή σκοπός και επιδίωξη ήταν μια πραγματικά απαλλαγμένη από offset συσκευή αισθητήρα Hall. Mόvo τα εξαρτώμενα από το μαγνητικό πεδίο φαινόμενα λήφθηκαν υπόψη στην παρούσα εργασία. Όλες οι πηγές παραγωγής offset και όλες οι πήγες άλλων ισοδυνάμων φαινομένων χρειάζεται να ελαττωθούν. Το offset μεταβάλλεται με την πίεση που προκαλείται από τον εγκλεισμό του αισθητήρα στο κέλυφός του, την θερμοκρασία και τον χρόνο και προσδιορίζει ένα ελάχιστο μαγνητικό πεδίο που μπορεί να μετρηθεί τυπικά στα 100μT χωρίς περιοδική βαθμονόμηση του αισθητήρα. Ο μόνος τρόπος που μπορεί να μειώσει τις μεταβαλλόμενες πηγές παραγωγής του offset είναι να επιδιωχθεί μια προσπάθεια αντιστάθμισής τους και μάλιστα σε ένα και μόνο αισθητήρα. Μετά από την κατηγοριοποίηση των πηγών παράγωγης offset σε πλακέτες Hall, η μέθοδος της περιστροφής του ρεύματος (spinning current technique) είναι μια μέθοδος που ελαττώνει την τάση offset με βάση την διεύθυνση πόλωσης στην ροής του ρεύματος πόλωσης. Με την τεχνική αυτή μπορεί να μειωθεί η τάση offset από όποια πηγή και εάν προέρχεται. Η μικρότερη τιμή παραμένοντος offset είναι κάτω από τα 100μΤ και προσδιορίζεται από πήγες που έχουν την ίδια ανεξαρτησία με την διεύθυνση όπως στο φαινόμενο Hall, το φαινόμενο Peltier κ.α. Στις πλακέτες οι οποίες έχουν μια κυκλική συμμετρία μπορεί να εφαρμοσθεί η τεχνική της περιστροφής του ρεύματος, ο παράγοντας offset τότε είναι δέκα ή ακόμα περισσότερες φορές χαμηλότερος από τις πλακέτες Hall που βρίσκονται σε ορθογώνια σύζευξη. […]
Simulation of transport phenomena in conditions far from thermodynamic equilibrium via kinetic theory with applications in vacuum technology and MEMS
Authors: Πανταζής Σαράντης
Published: January 2014

Αντικείμενο της διατριβής είναι η προσομοίωση ροών αέριων μέσω της κινητικής θεωρίας. Σε συστήματα χαμηλής πίεσης/μικρών διαστάσεων πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν η σωματιδιακή φύση του αερίου με συνέπεια τη σημαντική αύξηση του υπολογιστικού κόστους. Η κατανομή των μορίων στο χρόνο, το φυσικό χώρο και τον χώρο των μοριακών ταχυτήτων υπολογίζεται μέσω της εξίσωσης Boltzmann ή κινητικών μοντέλων. Εδώ εφαρμόζονται οι μέθοδοι Διακριτών Ταχυτήτων (DVM) και Απευθείας Προσομοίωσης Monte Carlo (DSMC) σε όλο το εύρος του αριθμού Knudsen. Η αλληλεπίδραση του αερίου με στέρεα τοιχώματα μελετάται μέσω των συνοριακών συνθηκών Cercignani-Lampis. Η μη-γραμμική μορφή τους εφαρμόζεται για πρώτη φορά σε προβλήματα μεταφοράς θερμότητας ενώ η γραμμικοποιημένη μορφή επιστρατεύεται για ροή και μεταφορά θερμότητας. Συγκρίνοντας με πειραματικά αποτελέσματα οδηγούμαστε στο χαρακτηρισμό επιφανειών. Έχουν μελετηθεί μη γραμμικά φαινόμενα μεταφοράς θερμότητας για ένα μεγάλο εύρος διαφορών θερμοκρασίας με το μοντέλο Shakhov. Παρουσιάζονται αποτελέσματα για τη θερμοροή, την πυκνότητα και τη θερμοκρασία και σχολιάζονται φαινόμενα εκτός θερμοδυναμικής ισορροπίας όπως ανομοιόμορφη κατανομή πίεσης. Ένα αναβαθμισμένο σχήμα διακριτών ταχυτήτων αναπτύχθηκε για την αντιμετώπιση γραμμικών και μη γραμμικών προβλημάτων. Οι απαιτήσεις σε μνήμη και υπολογιστικό χρόνο μειώθηκαν σημαντικά. Εδώ εφαρμόζεται στο πρόβλημα μη γραμμικής ροής σε αγωγό πεπερασμένου μήκους μέσω τριών κινητικών μοντέλων και της DVM. Η σύγκριση με την DSMC οδήγησε σε ευνοϊκά συμπεράσματα για την αποδοτικότητα του αλγορίθμου. Στο ίδιο πρόβλημα αναπτύχθηκε και εφαρμόσθηκε ένας νέος τύπος συνοριακών συνθηκών για αδιαβατικά τοιχώματα. Το εύρος ισχύος των γραμμικοποιημένων εξισώσεων μελετάται μέσω σύγκρισης με μη γραμμικά αποτελέσματα. Έχει βρεθεί ότι η γραμμική θεωρία μπορεί να εφαρμοσθεί και πέραν των θεωρητικών ορίων με ικανοποιητική ακρίβεια και σε συνδυασμό με τη DSMC καλύπτουν όλες τις πιθανές συνθήκες. Μελετήθηκε για πρώτη φορά η ροή διαμέσου καναλιών λόγω χαμηλής διαφοράς πίεσης. Η περίπτωση μηδενικού μήκους είναι σημαντική για την αξιολόγηση μοντέλων και αριθμητικών μεθόδων ενώ η DSMC αντιμετωπίζει δυσκολίες στην επίλυση αυτών των προβλημάτων. Τέλος η επίδραση των άκρων του καναλιού μελετάται για ορθογωνικούς αγωγούς με μεγάλους λόγους πλευρών και κυλινδρικά κανάλια. Μέσω μιας καινοτόμου μεθοδολογίας η τυπική ανάλυση των πλήρως ανεπτυγμένων ροών επεκτείνεται και δίνει πολύ ακριβή αποτελέσματα χωρίς χρονοβόρες προσομοιώσεις.
Κατασκευή και εφαρμογή προγράμματος παρέμβασης σε παιδιά με αναγνωστικές δυσκολίες με χρήση διαβαθμισμένων βιβλίων παιδικής λογοτεχνίας
Authors: Μπελίτσου Αναστασία
Published: January 2014

Η παρούσα μελέτη είναι μια εμπειρική -ποσοτική και ποιοτική- έρευνα που επιχειρεί να καλύψει το κενό που υπάρχει στον ελληνικό χώρο όσον αφορά τα προγράμματα αποκατάστασης των αναγνωστικών δυσκολιών μέσα από μια ολιστική προσέγγιση του μαθητή με έμφαση στην ενδυνάμωσή του ως αναγνώστης. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιούνται βιβλία παιδικής λογοτεχνίας διαβαθμισμένης αναγνωστικής δυσκολίας, που αναπτύσσουν τα κίνητρα του παιδιού για ανάγνωση, και ενισχύουν το αυτοσυναίσθημα του πτωχού αναγνώστη. Ειδικότερα, κατασκευάζεται ένα πρόγραμμα παρέμβασης που προσεγγίζει ολιστικά τον μαθητή και εφαρμόζεται σε 40 μαθητές με αναγνωστικές δυσκολίες, προκειμένου να ελεγχθεί η αποτελεσματικότητά του. Περιλαμβάνει: (α) Την κατασκευή ενός σύντομου προκριματικού κριτηρίου αναγνωστικής ικανότητας για τον έγκαιρο εντοπισμό των μαθητών με αναγνωστικές δυσκολίες (αρχή β΄ τάξης) και τη δυνατότητα δημιουργίας του αναγνωστικού προφίλ τους. (β) Την κατασκευή μίας φόρμας διαβάθμισης βιβλίων παιδικής λογοτεχνίας σε επίπεδα αναγνωστικής δυσκολίας, καθώς και τη διαβάθμιση 257 ελληνόγλωσσων βιβλίων για παιδιά σχολικής ηλικίας. (γ) Την κατασκευή ενός προγράμματος αποκατάστασης των αναγνωστικών δυσκολιών με βάση διαβαθμισμένα βιβλία παιδικής λογοτεχνίας , προσεγγίζοντας την ανάγνωση κάτω από το πρίσμα της ολιστικής προσέγγισης της γλώσσας (κειμενοκεντρική προσέγγιση, βιβλιοθεραπεία, αξιοποίηση των βιωμάτων των μαθητών). Η έρευαν περιλαμβάνει δύο φάσεις: Στην πρώτη φάση που προηγείται του πειραματισμού, έγιναν τρεις έρευνες με σκοπό την κατασκευή εργαλείων. Συγκεκριμένα: Α΄ έρευνα: Διερευνήθηκαν οι απόψεις των υπεύθυνων τμημάτων παιδικής λογοτεχνίας 8 εκδοτικών οίκων, καθώς και 234 εκπαιδευτικών για την αναγκαιότητα ή μη μιας φόρμας διαβάθμισης βιβλίων. Β΄ έρευνα: Κατασκευάστηκε μια φόρμα διαβάθμισης λογοτεχνικών βιβλίων για παιδιά σε 8 επίπεδα αναγνωστικής δυσκολίας (readability formula) και διαβαθμίστηκαν σε επίπεδα αναγνωστικής δυσκολίας 257 ελληνόγλωσσα βιβλία. Γ΄ έρευνα: Κατασκευάστηκε ένα σύντομο προκριματικό κριτήριο αναγνωστικής ικανότητας (αποκωδικοποίηση 106 λέξεων) για μαθητές β΄ τάξης και δημιουργήθηκε μια κλείδα που επιτρέπει να αποδοθεί αναγνωστικό προφίλ για το μαθητή. Στη δεύτερη φάση πραγματοποιήθηκε η κυρίως έρευνα (τέταρτη κατά σειρά). Αφορούσε στο σχεδιασμό και την εφαρμογή του προγράμματος παρέμβασης σε μαθητές που παρακολουθούσαν τμήμα ένταξης λόγω αναγνωστικών δυσκολιών. Η εφαρμογή του προγράμματος έγινε σε δύο φάσεις: ...............................
Conductivities of magnetic chains with (non-)magnetic impurities
Authors: Μεταβιτσιάδης Αλέξανδρος
Published: January 2014

Αυτή η δουλειά είναι μια συνεισφορά στην θεωρητική μελέτη μονοδιάστατων κβαντικών συστημάτων. Μελετάμε την επίδραση διαφόρων ελαττωμάτων στις ιδιότητες μεταφοράς αυτών των εξωτικών μαγνητών, καθώς είναι στενά συνδεδεμένη με ανοιχτά ζητήματα σε πειραματικό και τεχνολογικό επίπεδο. Χρησιμοποιώντας κατά κύριο λόγο τεχνικές αριθμητικής διαγωνιοποίησης μελετάμε την σπιν και θερμική αγωγιμότητα καθώς επίσης και στις αντίστοιχες συναρτήσεις μνήμης. Παρουσία αταξίας βρήκαμε ότι οι αλληλεπιδράσεις απεντοπίζουν τις εντοπισμένες μονοσωματιδιακές καταστάσεις σε οποιαδήποτε πεπερασμένη θερμοκρασία. Μια μη-μαγνητική πρόσμιξη καθιστά την βαλιστική μεταφορά ασυναφή. Η θερμική αγωγιμότητα – η οποία είναι ιδανική για την μελέτη της επίδρασης μιας πρόσμιξης αφού δεν υπάρχουν άλλοι μηχανισμοί σκεδάσης – αποκτά λορεντζιανή μορφή στο όριο ασθενών διαταραχών ενώ ισχυρές διαταραχές κόβουν την αλυσίδα για την μεταφορά θερμότητας. Τα ίδια συμπεράσματα ισχύουν και για μαγνητικές προσμίξεις. Το σχήμα της θερμικής αγωγιμότητας χρησιμοποιείται για να διερευνήσουμε την συνεισφορά «κοψίματος-ίασης», καθώς χαμηλώνει η θερμοκρασία. Για φερρομαγνητική ανισοτροπία βρίσκουμε «ίαση» για όλες τις περιπτώσεις μιας πρόσμιξης που μελετήσαμε ενώ για αντιφερρομαγνητική ανισοτροπία η θεμελιώδης κατάσταση είναι τελείως μονοτική.