bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ηλεκτρονευρομυϊκή διέγερση σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε Μ.Ε.Θ. ως επιπρόσθετο μέτρο συμβατικής φυσιοθεραπείας
Authors: Κουτσιούμπα Ευαγγελία
Published: September 2021

Σκοπός: Σκοπός μας ήταν να εξετάσουμε εάν η εφαρμογή της ηλεκτρονευρομυϊκής διέγερσης (ΗΝΜΔ) μπορεί να μειώσει τη συχνότητα ή τη σοβαρότητα της μυοπάθειας των βαρέως πασχόντων που νοσηλεύονται σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ).Μέθοδος – Ασθενείς: Πρόκειται για μια προοπτική, ανοιχτή, ελεγχόμενη, τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή που διεξήχθη στη ΜΕΘ του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας. Στη μελέτη συμμετείχαν όλοι οι ασθενείς που ήταν σε μηχανική αναπνοή για τουλάχιστον 96 ώρες και άνω των 18 ετών.Παρεμβάσεις: Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, στην ομάδα ελέγχου όπου εφαρμοζόταν η συμβατική φυσικοθεραπεία και την ομάδα παρέμβασης όπου εφαρμοζόταν πλέον της συμβατικής φυσικοθεραπείας ΗΝΜΔ για 10 συνεχόμενες ημέρες. Η μυοπάθεια της κρίσιμης ασθένειας αξιολογήθηκε ιστολογικά (βιοψία μυός τετρακέφαλου άμφω) την 4η και 14η ημέρα νοσηλείας στη ΜΕΘ. Αποτελέσματα: Είκοσι επτά από τους 68 (39.7%) ασθενείς εμφάνισαν μυοπάθεια της κρίσιμης ασθένειας την 14η ημέρα νοσηλείας τους στη ΜΕΘ: 11 ασθενείς ήταν της ομάδας παρέμβασης (ΗΝΜΔ) (βαθμού + n=9, βαθμού ++ n=1, βαθμού +++ n=1) και 16 ασθενείς της ομάδας ελέγχου (βαθμού+ n=13, βαθμού ++ n=2, βαθμού +++ n=1). Οι ασθενείς που εμφάνισαν προοδευτική εξέλιξη της μυοπάθειας από την πρώιμη μυοπάθεια, βαθμού + σε μέτρια ++ ή και σοβαρότερη μυοπάθεια +++ μεταξύ της 4ης και της 14ης ημέρας είχαν σημαντικά χαμηλότερο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα (ημέρες) κατά τη νοσηλεία τους ήταν σε ανεπαρκή σίτιση εν συγκρίσει με το υπόλοιπο των ασθενών (p<0,05). Η τροποποιημένη κλίμακα βαθμονόμησης μυϊκής δύναμης Rankin scale score των 6 σημείων που αξιολογήθηκε 6 μήνες μετά την έξοδό τους από τη ΜΕΘ, έδειξε ότι στην ομάδα παρέμβασης (ΗΝΜΔ) και την ομάδα ελέγχου ήταν 3,18 (1,8) και 3,8 (2,1) αντίστοιχα (p = 0,09). Ωστόσο, εκτιμήσαμε ότι το ποσοστό των ασθενών με βαθμολογία <4 (μέτρια αναπηρία ή χωρίς συμπτώματα) ήταν σημαντικά υψηλότερο στην ομάδα παρέμβασης (ΗΝΜΔ) σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (57% έναντι 40%, p = 0,01).Συμπέρασμα: Η ΗΝΜΔ δεν είχε σημαντική επίδραση στη μυοπάθεια των βαρέως πασχόντων της ΜΕΘ σε αυτή τη μελέτη.
Integrated decision support methodology for energy planning in decentralized regions
Authors: Στράντζαλη Ελένη
Published: September 2021

Αντικείμενο της διατριβής είναι η ανάπτυξη ολοκληρωμένης μεθοδολογίας υποστήριξης αποφάσεων για τον ενεργειακό σχεδιασμό μη διασυνδεδεμένων (νησιωτικών) περιοχών, στο πλαίσιο των νέων παραμέτρων διαμόρφωσης στον ενεργειακό τομέα. Στόχος της διατριβής είναι η ανάπτυξη μιας πρότυπης συνεκτικής μεθοδολογίας που θα συμπεριλαμβάνει τεχνικές, οικονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές πτυχές του προβλήματος.Η προτεινόμενη μεθοδολογική προσέγγιση περιλαμβάνει τις παρακάτω υποενότητες: Αξιολόγηση εναλλακτικών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σε νησιωτικά συστήματα: Μελετάται η χρήση του φυσικού αερίου, ως εναλλακτικό καύσιμο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σε απομονωμένα νησιωτικά συστήματα σε συνδυασμό με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Το μοντέλο που αναπτύσσεται εφαρμόζεται σε ένα επιλεγμένο αντιπροσωπευτικό νησί της Ελλάδας, τη Λέσβο. Αξιολόγηση δυνατοτήτων ανεφοδιασμού σε ΥΦΑ (Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο) μιας χώρας: Η ραγδαία αύξηση της ζήτησης του φυσικού αερίου, σε συνδυασμό με την ταχεία εξάπλωση του ΥΦΑ, τις χαμηλές τιμές και τις μειωμένες περιβαλλοντικές επιπτώσεις καθιστούν τη μελέτη των εναλλακτικών ανεφοδιασμού επιτακτική ανάγκη. Προτείνεται η εξέταση των εναλλακτικών επιλογών ανεφοδιασμού χρησιμοποιώντας μια σειρά από καινοτόμα κριτήρια, που επικεντρώνονται κυρίως στη θαλάσσια μεταφορά του ΥΦΑ. Το μοντέλο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί τόσο σε εθνικό επίπεδο, όσο και στον ιδιωτικό τομέα.Ολοκληρωμένη αξιολόγηση επιλογών ΥΦΑ μικρής κλίμακας: Με βάση τα αποτελέσματα του πρώτου μοντέλου, όπου το ΦΑ κρίνεται ως πλεονεκτική επιλογή και συνδυαστικά με την προηγούμενη μεθοδολογία, μελετώνται οι δυνατότητες και οι επιλογές ανεφοδιασμού με ΥΦΑ των νησιωτικών μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Η εφαρμογή του προτεινόμενου μοντέλου γίνεται σε μια ομάδα αντιπροσωπευτικών περιπτώσεων στον Ελλαδικό χώρο.Τέλος, αναπτύχθηκε ένα εργαλείο υποστήριξης αποφάσεων για την αξιολόγηση των πιθανών επιλογών ανεφοδιασμού ΥΦΑ της χώρας και μεμονωμένων συστημάτων, καθώς παρατηρήθηκε έλλειψη παρόμοιων μοντέλων στη συγκεκριμένη ερευνητική περιοχή. Πρόκειται για μία φιλική προς το χρήστη πλατφόρμα που στοχεύει στη διευκόλυνση της διαδικασίας λήψης απόφασης. Είναι χωρισμένη σε δύο επίπεδα με βάση τις δύο υποενότητες που αναλύθηκαν παραπάνω και μπορεί να προσαρμοστεί στις υπό εξέταση περιπτώσεις.
Preparation and characterization of advanced nonohybrid materials with the use of nanoparticles and triblock terpolymer matrices
Authors: Ζάψας Γεώργιος
Published: September 2021

Η συνεχώς ακμάζουσα επιστημονική αναζήτηση για νανο-υλικά που χαρακτηρίζονται από οργάνωση σε μεγάλες επιφάνειες (DSA) μέσω των υποστρωμάτων από συμπολυμερή κατά συστάδες (BCP) έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια σημαντικό ακαδημαϊκό ενδιαφέρον εξαιτίας της απλότητας της μεθόδου. Η ιδέα της παρασκευής πρότυπων δραστικών υλικών μέσω της επιλεκτικής ενσωμάτωσης σωματιδίων σε νάνο διαστάσεις καθιστά τα δισυσταδικά και τα τρισυσταδικά συμπολυμερή ως εξίσου σημαντικές πολυμερικές μήτρες που μπορούν νατα φιλοξενήσουν και να οδηγήσουν στην παρασκευή υβριδικών υλικών υψηλής οργάνωσης.Ακολουθώντας την μέθοδο “εμβολιασμό σε”, ήδη συντεθειμένα νανοσωματίδια οξειδίου του σιδήρου (γ-Fe2O3, Fe3O4) και ευγενών μετάλλων (Au και Ag) υπέστησαν χημική τροποποίηση της επιφάνειας τους με σκοπό να προσδεθούν ομοπολυμερικές αλυσίδες.Τελικός σκοπός αυτών των ανόργανων σωματιδίων είναι να διασπαρθούν μέσω της ανάμιξης τους με διαλύματα συμπολυμερών και τριπολυμερών. Γι’ αυτόν το λόγο, για την παρασκευή αυτό-οργανομένων υποστρωμάτων, χρησιμοποιήθηκαν δισυσταδικά συμπολυμερή και τρισυσταδικά τριπολυμερή συνδυάζοντας συστάδες πολυστυρενίου, πολυ(βουταδιενίου) καιπολυ(ισοπρενίου). Όλες οι συνθετικές προσπάθειες της παρούσας διδακτορικής διατριβής διεξήχθησαν μέσω της μεθόδου του ανιοντικού πολυμερισμού στα πλαίσια της τεχνικής“υψηλού κενού”.Ακολούθως, προκειμένου να μελετηθούν ο μηχανισμός με τον οποίο ενσωματώνονται τα σωματίδια εντός των μητρών και κατά πόσο επηρεάζουν την μορφολογία των αρχικών μητρών, ο μορφολογικός χαρακτηρισμός με Ατομική Μικροσκοπία Δύναμης (AFM) και Ηλεκτρονική Μικροσκοπία Διέλευσης (TEM) απέφερε σημαντικά αποτελέσματα.Επιπρόσθετες τεχνικές χαρακτηρισμού όπως TGA, XRD, SE, 1H-NMR and SECαποδείχθηκαν ιδιαίτερα χρήσιμες για την επιτυχή ανάλυση και περιγραφή των αποτελεσμάτων της διατριβής.Κλείνοντας, με γνώμονα την αύξηση της “κινητικότητας” των πολυμερικών αλυσίδων αλλά και τον έλεγχο της εκάστοτε προκύπτουσας μορφολογίας, ιδιαίτερα σημαντική αποδείχθηκε η θερμική ανόπτηση (TA) αλλά και η ανόπτηση μέσω ατμών διαλύτη (SVA)καθώς και ο χρόνος εφαρμογής της.
Πειραματική διερεύνηση για την εύρεση μιας νέας σχέσης μεταξύ της αστράγγιστη διατμητικής αντοχής και του δείκτη υδαρότητας
Authors: Αγγελίδης Τριαντάφυλλος
Published: September 2021

Η έμμεση εκτίμηση της αστράγγιστης συνοχής Cu από την τιμή του δείκτη υδαρότητας αποτελεί μία από τις πιο γνωστές και ενδιαφέρουσες εμπειρικές σχέσεις στην εδαφομηχανική, καθώς επιτρέπει την εκτίμηση μιας βασικής παραμέτρου της αντοχής των εδαφών με χρήση τιμών φυσικών παραμέτρων. Έχει αποδειχθεί ότι η Cu εξαρτάται από τα γνωστά όρια του Atterberg και παρουσιάζει ιδιαίτερη ευαισθησία στο δείκτη υδαρότητας. Διαπιστώθηκε ότι ενώ τα όρια του Atterberg αναφέρονται σε εδαφικό υλικό διερχόμενο από το κόσκινο Νο40 η περιεχόμενη υγρασία αντιπροσωπεύει όλο το εδαφικό δείγμα. Έτσι επαναπροσδιορίζεται η τιμή της φυσικής υγρασίας Wn για το αργιλικό κλάσμα και κατ’ επέκταση προκύπτει διορθωμένη τιμή για το IL. Για τη συγκεκριμένη έρευνα συλλέχτηκαν δείγματα αργιλικού εδάφους από την ευρύτερη περιοχή του Ν. Θεσσαλονίκης. Έγινε υπολογισμός του δείκτη υδαρότητας IL και της διορθωμένης τιμής ILcor με τη βοήθεια των WL και WP και της αστράγγιστης διατμητικής αντοχής Cu με τη μέθοδο α) πτερυγίου τσέπης και β) ανεμπόδιστης μονοαξονικής θλίψης. Για εδάφη που η θέση τους στο διάγραμμα Casagrande είναι πάνω από τη γνωστή ευθεία Α με τιμές του WL από 35 έως 105 ελέγχθηκαν οι εξισώσεις παλινδρόμησης και προέκυψε μία εξίσωση. Η εξίσωση αυτή αποτελεί μια ικανοποιητική προσεγγιστική εκτίμηση της Cu-IL
Dynamic thermal modelling and characterisation of power lines
Authors: Χατζηπαναγιώτου Παναγιώτης
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η δυναμική θερμική μοντελοποίηση και χαρακτηρισμός γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Για αυτόν τον σκοπό, αναπτύχθηκε η νέα μέθοδος Εκτίμησης Συνάρτησης Μεταφοράς (Transfer Function Estimation – TFE) για δυναμική θερμική ανάλυση. Η νέα μέθοδος καθώς και η υπάρχουσα μέθοδος Αναγνώρισης Δικτύων μέσω Αποσυνέλιξης (Network Identification by Deconvolution – NID) εφαρμόστηκαν για την επεξεργασία θερμοκρασιακών βηματικών αποκρίσεων θεωρητικών και πειραματικών διατάξεων γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Επίσης προτάθηκε μία νέα μέθοδος για τη μοντελοποίηση μονωμένων γραμμών μεταφοράς. Προτάθηκε επιπλέον ένα βελτιωμένο θερμικό μοντέλο για γραμμές μεταφοράς σε περίπτωση φυσικής συναγωγής. Τέλος, αναπτύχθηκε μία μαθηματική συσχέτιση μεταξύ αποκρίσεων λόγω επιβολής βηματικής ισχύος και βηματικού ηλεκτρικού ρεύματος.
Obstruction to isometric immersions
Authors: Όντι Χρήστος-Ράεντ
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή χωρίζεται σε δύο μέρη:Στο πρώτο μέρος, (Κεφάλαια 2, 3 και 4) αποδεικνύουμε φράγματα, που εξαρτώνται από τους αριθμούς Betti, για ολοκληρωτικές καμπυλότητες συμπαγών υποπολυπτυγμάτων του Ευκλειδείου χώρου, με χαμηλή συνδιάσταση. Ως συνέπεια,(i) Υπολογίζουμε την ομολογία των σχεδόν σύμμορφα ισόπεδων (almost conformallyflat) υπερεπιφανειών σε πλήρη και απλά συνεκτικά πολυπτύγματα Riemann,με σταθερή καμπυλότητα τομής (χώροι μορφής).(ii) Αποδεικνύουμε μια αναγκαία συνθήκη έτσι ώστε ένα συμπαγές πολύπτυγμα Riemannνα επιδέχεται ελαχιστική ισομετρική εμβάπτιση ως υπερεπιφάνεια στη σφαίρα.(iii) Επεκτείνουμε ένα αποτέλεσμα των Shiohama και Xu [58] για συμπαγείς υπερεπιφάνειες σε χώρους μορφής.(iv) Δίνουμε τοπολογικούς περιορισμούς για δ-pinched εμβαπτίσεις.(v) Δίνουμε εσωτερικούς περιορισμούς για συμπαγή ελαχιστικά υποπολυπτύγματα της σφαίρας με pinched δεύτερη θεμελιώδη μορφή.Στο δεύτερο μέρος (Κεφάλαιο 5), ασχολούμαστε με το πρόβλημα της ταξινόμησης των υποπολυπτυγμάτων Einstein με ισόπεδη κάθετη δέσμη σε χώρους μορφής. Συγκεκριμένα,αποδεικνύουμε ότι τέτοια υποπολυπτύγματα είναι (τουλάχιστον τοπικά) holonomic.Ως εφαρμογή, κάτω από την υπόθεση ότι ο δείκτης μηδενοκατανομής (relativenullity) της εμβάπτισης είναι θετική σταθερά, συμπεραίνουμε ότι το υποπολύπτυγμα έχει τη δομή γενικευμένου κύλινδρου επί ενός υποπολυπτύγματος με ισόπεδη κάθετη δέσμη. Τέλος, δίνουμε ταξινόμηση των ανωτέρω υποπολυπτυγμάτων υπό την επιπλέον συνθήκη ότι το διανυσματικό πεδίο μέσης καμπυλότητας είναι παράλληλο ως προς την κάθετη συνοχή.
Κλινικο-εργαστηριακή μελέτη του χειρουργικού ερεθίσματος κατά τη νεφρεκτομή και νεφροουρητηρεκτομή
Authors: Μπερεδάκη Μαρία-Ιωάννα
Published: September 2021

Σκοπός. Το τραύμα επάγει μια συστημική ενδοκρινική-μεταβολική απόκριση το μέγεθος της οποίας είναι ανάλογο της έκτασης του τραύματος. Στη παρούσα μελέτη το ενδιαφέρον εστιάστηκε στην επίδραση του χειρουργικού ερεθίσματος στο καρδιαγγειακό σύστημα καθώς και στη μεταβολική και φλεγμονώδη απόκριση στο στρες κατά τη νεφρεκτομή και νεφροουρητηρεκτομή. Υλικό-Μέθοδος. Μελετήθηκαν συνολικά 99 ασθενείς που υπεβλήθησαν σε νεφρεκτομή και νεφροουρητηρεκτομή (63 υπεβλήθησαν σε ριζική νεφρεκτομή [ομάδα Α], 21 υπεβλήθησαν σε μερική νεφρεκτομή [ομάδα Β] και 15 υπεβλήθησαν σε ριζική νεφροουρητηρεκτομή [ομάδα Γ]). Οι παράμετροι που αξιολογήθηκαν ήταν σάκχαρο, δείκτες φλεγμονής (C-αντιδρώσα πρωτεΐνη [CRP], λευκά αιμοσφαίρια [WBC]) καθώς και αιματοκρίτης (Ht), αιμοσφαιρίνη (Hb) και αριθμός αιμοπεταλίων (PLT), τόσο προεγχειρητικά όσο και στις 6, 24 ώρες μετεγχειρητικά. Για κάθε ασθενή καταγράφονταν επίσης οι τιμές αρτηριακής πίεσης, καρδιακής συχνότητας και ο κορεσμός σε οξυγόνο (SaO₂). Αποτελέσματα. Τα επίπεδα γλυκόζης αυξήθηκαν σημαντικά αμέσως μετά το χειρουργείο σε όλους τους ασθενείς. Οι τιμές CRP καθώς και ο αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων αυξήθηκαν σημαντικά 24 ώρες μετά το χειρουργείο. Οι ομάδες Α, Β εμφάνισαν σημαντική διαφορά ως προς τη διάρκεια του χειρουργείου, ενώ όλες οι ομάδες διέφεραν σημαντικά ως προς τη διάρκεια της αναισθησίας. Καμία από τις παρατηρούμενες διαφορές δε σχετίζεται με την αύξηση των επιπέδων των μετρούμενων παραμέτρων. Συμπεράσματα. Η αύξηση των επιπέδων γλυκόζης είναι χαρακτηριστικό εύρημα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε νεφρεκτομή και νεφροουρητηρεκτομή ενώ παρατηρείται και σημαντική αύξηση των επιπέδων CRP, με την ομάδα Β να εμφανίζει μεγαλύτερη αύξηση των επιπέδων CRP αντανακλώντας ίσως το μέγεθος της φλεγμονής. Η συνεχής παρακολούθηση των ασθενών καθώς και η αντιμετώπιση του πόνου μπορούν να μειώσουν την επίδραση του χειρουργικού στρες.
Μελέτη των φυσικοχημικών μεταβολών, που λαμβάνουν χώρα κατά την επεξεργασία και αποθήκευση της σταφίδας
Authors: Νικολιδάκη Ειρήνη
Published: September 2021

Η Κορινθιακή σταφίδα, ποικιλίας Vitis vinifera var. Apyrena, αποτελεί ένα εγχώριο προϊόν με σημαντική θρεπτική αξία που χαρακτηρίζεται από μέτριο γλυκαιμικό δείκτη, παρά την υψηλή περιεκτικότητά της σε υδατάνθρακες. Ωστόσο, κατά την επεξεργασία και αποθήκευση της λαμβάνουν χώρα μια σειρά φυσικοχημικών διεργασιών που αποτελούν εν δυνάμει παράγοντες υποβάθμισης των ποιοτικών χαρακτηριστικών της. Δεδομένης της υψηλής περιεκτικότητάς της σε σάκχαρα, η κρυστάλλωσή τους αποτελεί ένα φυσικοχημικό φαινόμενο που ευθύνεται για τη σημαντική υποβάθμιση της ποιότητάς της και χρήζει διερεύνησης. Επιπρόσθετα, η περιστασιακή εμπυρηνία της αποτελεί ανεπιθύμητο οργανοληπτικό χαρακτηριστικό και μειώνει σε σημαντικό βαθμό την ανταγωνιστικότητά της, απέναντι σε άλλες ποικιλίες. Ως εναλλακτική λύση της χρήσης των εμπύρηνων σταφίδων προτείνεται η ανάπτυξη νέων προϊόντων που θα σχεδιασθούν με βάση την πάστα σταφίδας. Σκοπό της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτέλεσε αρχικά η χημική ανάλυση του προϊόντος αναφορικά με τα μακροσυστατικά του και κυρίως η σύστασή του σε απλά σάκχαρα. Επιπλέον, η συγκεκριμένη έρευνα επικεντρώθηκε στην διερεύνηση των φυσικοχημικών, ρεολογικών, μηχανικών, θερμικών και οργανοληπτικών ιδιοτήτων της σταφίδας και των προϊόντων της, όπως η σταφιδόπαστα, καθώς και των μεταβολών που υφίστανται αυτές κατά την παρατεταμένη αποθήκευση, οι οποίες συσχετίστηκαν άμεσα με το φαινόμενο της κρυστάλλωσης. Επίσης, διερευνήθηκε η επίδραση της αναλογίας των δομικών σακχάρων και της προσθήκης φυτικών ινών (πηκτίνη και κυτταρίνη) στην κρυστάλλωση πρότυπων μιγμάτων τους. Τέλος, επιπρόσθετο σκοπό της μελέτης αποτέλεσε η αναβάθμιση της αξίας της Κορινθιακής σταφίδας, μέσω του σχεδιασμού και της ανάπτυξης ενός λειτουργικού προϊόντος αρτοποιΐας (μπισκότου) με σταφιδόπαστα, η οποία χρησιμοποιήθηκε ως πρόσθετο συστατικό για μερική ή πλήρη υποκατάσταση της ζάχαρης.
Γλωσσική διδασκαλία στην Α΄ δημοτικού
Authors: Τύμπα Ευαγγελία
Published: September 2021

Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η μελέτη της γλωσσικής διδασκαλίας σε μία τάξη Α΄ Δημοτικού και η ανάδειξη των ποικίλων λόγων (discourses) που τη διαμόρφωσαν. Με δεδομένο το γεγονός ότι εκτός από ερευνήτρια ήμουν και η εκπαιδευτικός της τάξης, η έρευνα αφορούσε την ανάλυση και των δικών μου διδακτικών επιλογών (κριτική αυτοεθνογραφία), οι οποίες συνδέονται τόσο με τη διδακτική μου εμπειρία όσο και με ποικίλες άλλες παραμέτρους. Προσεγγίζω τη διδασκαλία όχι ως μια τεχνική υπόθεση που συμβαίνει σε κοινωνικοπολιτισμικό κενό, αλλά από μια πολυπαραγοντική διάσταση, εντάσσοντας στη μελέτη της το κοινωνικό και πολιτισμικό συγκείμενο, αναδεικνύοντας τη συνθετότητά της. Η σύλληψη της γλωσσικής διδασκαλίας ως πολυπαραγοντικής και δυναμικής διαδικασίας προσδιόρισε σε σημαντικό βαθμό τις θεωρητικές και μεθοδολογικές μου επιλογές. Αξιοποιώ παραδόσεις από τον χώρο της Κοινωνικής Σημειωτικής (Social Semiotics), της Κριτικής Ανάλυσης Σχολικού Λόγου (Critical Discourse Analysis) και των Κοινοτήτων Πρακτικής (Communities of Practice). Στο πλαίσιο αυτό αναλύω τη διδασκαλία ως μακροκείμενο και ως μια συγκεκριμένη μορφή κοινωνικής πρακτικής, όπου αναζητώ τη σύνδεσή της με τις ταυτότητες των κοινωνικών πρωταγωνιστών καθώς και με το στενό και ευρύτερο συγκειμενικό πλαίσιο. Οι αναλύσεις του σχολικού χώρου, των διδακτικών μακροκειμένων και των διδακτικών συμβάντων ανέδειξαν ποικίλες όψεις του γραμματισμού που καλλιεργήθηκε και επηρέασε την εγγράμματη εμπειρία των παιδιών. Ανέδειξαν επίσης την πολυπλοκότητα της διδασκαλίας που συγκροτήθηκε, η οποία οφείλεται σε ποικίλες και διαφορετικές παραμέτρους που σχετίζονταν με εμένα ως διδάσκουσα, τα παιδιά, τους γονείς αλλά και την ισχύουσα στην ελληνική εκπαίδευση και στο συγκεκριμένο σχολείο πραγματικότητα. Από την έρευνα προκύπτει ότι κάθε πρόταση σχολικού γραμματισμού δεν αποτελεί μια ουδέτερη διαδικασία μεταβίβασης γνώσεων και κατάκτησης δεξιοτήτων αλλά ένα ιδεολογικό και βαθύτατα πολιτικό ζήτημα.
Financial stability monetary policy and growth
Authors: Αποστολάκης Γεώργιος
Published: September 2021

Μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2007, η χρηματοπιστωτική σταθερότητα έλαβε την προσοχή των μελετητών και των κεντρικών τραπεζών και κατέστη ένα εξέχον θέμα στη χρηματοοικονομική και οικονομική βιβλιογραφία. Κατά τον ορισμό της Τραπέζης της Ελλάδος, χρηματοπιστωτική σταθερότητα είναι μια κατάσταση στην οποία το συνολικό χρηματοπιστωτικό σύστημα διαθέτει ισχυρές αντοχές και επαρκείς αντιστάσεις στους απροσδόκητους κραδασμούς ή διορθώσεις ανισορροπιών, ώστε να ελαχιστοποιείται η πιθανότητα αποδιοργάνωσης του συστήματος σε βαθμό που θα διακύβευε την αποτελεσματική λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Σε αυτή τη διατριβή, εξετάζουμε εμπειρικά τις συνεργατικές κινήσεις και διάχυση του χρηματοπιστωτικού στρες μεταξύ αρκετών οικονομιών, χρησιμοποιώντας δείκτες χρηματοπιστωτικού στρες. Επιπλέον, εξετάζουμε την αλληλεξάρτηση των τραπεζικών αγορών, των αγορών κινητών αξιών και των αγορών συναλλάγματος για τις προηγμένες οικονομίες. Εκτός από την εξέταση των δεσμών οικονομικού στρες μεταξύ χωρών και αγορών, εξετάζουμε τη σχέση μεταξύ χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και πολλών μακροοικονομικών θεμελιωδών μεγεθών. Σε αυτή τη διατριβή, με τη διενέργεια εμπειρικής ανάλυσης, επιδιώκουμε να συμβάλουμε στην συνεχώς αυξανόμενη βιβλιογραφία για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
Semiconductor nanomaterials for environmental applications
Authors: Μοχάμεντ Αχμέντ
Published: September 2021

Μετά την δήλωση του Richard Feynman το 1959 "Υπάρχει άφθονος χώρος στο κατώτατο σημείο", πυροδοτήθηκε μια εκτεταμένη έρευνα για την άμεσο χειρισμό των ατόμων και μετά από αρκετές δεκαετίες έρευνας γεννήθηκε μια νέα τεχνολογία, η οποία ονομάζεται "Νανοτεχνολογία". Αυτή η νέα τεχνολογία αποτελεί μια πολύ ευρεία περιοχή, συμπεριλαμβανομένων των τομέων της επιστήμης, όπως η επιστήμη επιφανειών, η οργανική χημεία, η μοριακή βιολογία, η φυσική των ημιαγωγών, η μοριακή μηχανική κ.ο.κ. Η νανοτεχνολογία είναι η μηχανική των λειτουργικών συστημάτων στη μοριακή κλίμακα και διαθέτει την ικανότητα να κατασκευάζει υλικά από προσεγγίσεις από κάτω προς τα πάνω και από πάνω προς τα κάτω. Είναι μία από τις σημαντικότερες και δυναμικότερες τεχνολογίες λόγω των πολυάριθμων εφαρμογών της, όχι μόνο στους τομείς της ηλεκτρονικής, της οπτικής, της κατάλυσης, της περιβαλλοντικής μηχανικής και της αεροδιαστημικής αλλά και της βιομηχανίας καλλυντικών, της ιατρικής, της φαρμακοβιομηχανίας και της μηχανικής κλπ. Γενικά, η νανοτεχνολογία είναι η τεχνολογία σχεδιασμού, κατασκευής και εφαρμογών νανοδομών και νανοϋλικών που βασίζεται στη θεμελιώδη κατανόηση των φυσικών ιδιοτήτων και φαινομένων.Ο ημιαγωγός είναι ένα υλικό που έχει μια ηλεκτρική αγωγιμότητα μεταξύ ενός αγωγού και ενός μονωτή. Όταν το μέγεθος των ημιαγώγιμων υλικών μειωθεί στην περιοχή της νανοκλίμακας, οι φυσικές και χημικές ιδιότητές τους αλλάζουν δραστικά λόγω της μεγάλης επιφάνειας τους ή του κβαντικού μεγέθους. Έτσι, τα νανοϋλικά ημιαγωγών κατέχουν ιδιαίτερη θέση στη νανοτεχνολογία, δεδομένου ότι αυτά τα νανοϋλικά δεν χρησιμοποιούνται μόνο για την κατασκευή οπτοηλεκτρονικών συσκευών και συστημάτων υψηλής απόδοσης, αλλά και για βιολογικές και περιβαλλοντικές εφαρμογές. Λόγω διαφόρων υψηλών τεχνολογικών εφαρμογών, έχουν γίνει εκτενείς ερευνητικές εργασίες για τη σύνθεση, τα χαρακτηριστικά και τις εφαρμογές των ημιαγώγιμων νανοϋλικών. Ωστόσο, είναι ακόμα επιθυμητό να παρασκευαστούν ημιαγώγιμα νανοϋλικά με πρόδρομες ενώσεις φιλικές προς το περιβάλλον και με διαδικασίες που να δίνουν διάφορα μεγέθη και μορφολογίες με σκοπό την αποτελεσματική χρήση τους σε συγκεκριμένες εφαρμογές.Η διδακτορική αυτή εργασία επικεντρώνεται στη σύνθεση, τον χαρακτηρισμό και τις περιβαλλοντικές εφαρμογές μιας ποικιλίας ημιαγώγιμων νανοϋλικών. Τα ημιαγώγιμα νανοϋλικά που μελετήθηκαν σε αυτή τη διατριβή είναι το οξείδιο του ψευδαργύρου (ZnO), το ZnO εμπλουτισμένο με οξείδιο του Σαμαρίου (Sm2O3), το ZnO εμπλουτισμένο με άργυρο (Ag), νανοσωλήνες άνθρακα με ZnO, οξείδιο του χαλκού (CuO), οξείδιο του Υττερβίου (Yb2O3), οξείδιο του νικελίου (NiO) και υποανθρακικό βισμούθιο (Bi2O2CO3).
Κλινικά αποτελέσματα και απεικονιστικές μεταβολές μετά από μικροδισκεκτομή σε ασθενείς με κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου της ΟΜΣΣ
Authors: Παπαναστασίου Ευάγγελος
Published: September 2021

Σκοπός: Η καταγραφή αποτελεσμάτων και η αξιολόγηση συσχετίσεων μεταξύ του επιπέδου πόνου,της αναπηρίας, της ποιότητας ζωής και των ευρημάτων της μαγνητικής τομογραφίας (MRI )προεγχειρητικά και έως πέντε έτη μετά τη μικροδισεκτομή στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης(ΟΜΣΣ). Υλικό και μέθοδοι: Προοπτική μελέτη 91 ασθενών που υποβλήθηκαν σε μικροδισκεκτομή στην ΟΜΣΣ από τον ίδιο χειρουργό. Ο πόνος, η αναπηρία και η ποιότητα ζωής καταγράφηκαν μέσω των ερωτηματολόγιων ODI, SF-36, Roland-Morris και VAS προεγχειρητικά και έως πέντε έτη μετεγχειρητικά. Οι 61 ασθενείς πραγματοποίησαν MRI ΟΜΣΣ προεγχειρητικά και στο τέλος της πενταετούς παρακολούθησης υπό σταθερό πρωτόκολλο. Σε αυτούς καταγράφηκαν οι συσχετίσεις μεταξύ των κλινικών και ακτινολογικών αποτελεσμάτων.Αποτελέσματα: Σε όλα τα ερωτηματολόγια παρατηρήθηκε σημαντική βελτίωση τον πρώτο μετεγχειρητικό μήνα σε σχέση με προεγχειρητικά που διήρκεσε έως και ένα έτος μετά τη δισκεκτομή. Μετά το πρώτο έτος η βελτίωση ήταν στατιστικά σημαντική αλλά χωρίς κλινική σημασία. Στη μετεγχειρητική MRI η μορφολογία του χειρουργημένου δίσκου ήταν βελτιωμένη, ωστόσο υπήρξε επιδείνωση της αρθρίτιδας των αποφυσιακών αρθρώσεων και της εκφύλισης του χειρουργημένου και του ουραίου παρακείμενου δίσκου. Αυτά τα ευρήματα σχετίστηκαν με την ηλικία κατά τη χειρουργική επέμβαση. Προεγχειρητικά οι ασθενείς χωρίς μεταβολές Modic είχαν παρόμοια κλινική εικόνα με εκείνους που παρουσίαζαν Modic 1 και κατέγραψαν καλύτερα κλινικά αποτελέσματα. Αντίστοιχη κλινική εικόνα εμφάνισαν και οι ασθενείς με μεταβολές Modic 2 και 3. Προεγχειρητικά οι βαθμοί εκφύλισης IV και V κατά Pfirrmann στο χειρουργημένο και στους δύο παρακείμενους δίσκους συσχετίστηκαν με χειρότερα κλινικά αποτελέσματα κατά τη διάρκεια του πρώτου μετεγχειρητικού έτους σε σύγκριση με τους βαθμούς I και II. Συμπεράσματα: Σημαντική κλινική βελτίωση καταγράφηκε από τον πρώτο μετεγχειρητικό μήνα έως το πρώτο μετεγχειρητικό έτος. Οι υψηλότεροι βαθμοί εκφύλισης δίσκου και αλλοιώσεων Modicσυνδέθηκαν με χειρότερα κλινικά αποτελέσματα, ωστόσο οι απεικονιστικές αλλαγές μπορούν να αποδοθούν στη φυσική ιστορία εκφύλισης της ΟΜΣΣ και όχι στη μικροδισκεκτομή.
Οι κοινωνικές επιστήμες και η σχολική εκδοχή τους
Authors: Φραγκουλίδου Παναγιώτα
Published: September 2021

Γενικός σκοπός αυτής της εργασίας είναι η ανάδειξη των επιστημολογικών επιλογών της Διδακτικής, όπως αυτές εγγράφονται στο προτεινόμενο μοντέλο Προγράμματος των υπό έρευνα Αναλυτικών Προγραμμάτων των Κοινωνικών Επιστημών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης από το 1982 έως το 2004. Η ανάλυση αυτή καθώς επίσης και η διερεύνηση σύμπλευσης των διδακτικών σκοπών των Προγραμμάτων με τους σκοπούς της εκπαίδευσης αποσκοπούν στην αποσαφήνιση του ρόλου των Κοινωνικών Επιστημών στην εκπαίδευση την υπό έρευνα περίοδο. Η μέθοδος της έρευνας είναι η ποιοτική ή ερμηνευτική και ερευνητικό εργαλείο η ανάλυση περιεχομένου. Η παρούσα έρευνα αφορά στα Αναλυτικά Προγράμματα των Ημερησίων Γυμνασίων και Λυκείων, λόγω του ότι αυτά αναλαμβάνουν ευθέως το ρόλο της κοινωνικής και πολιτικής διαπαιδαγώγησης και της οικονομικής εκπαίδευσης των μαθητών/μαθητριών. Τα 45 Αναλυτικά Προγράμματα ταξινομήθηκαν και αναλύθηκαν σε τρεις διακριτές περιόδους (Α΄ περίοδος: 1982-1997, Β΄ περίοδος: 1998-2000 και Γ΄ περίοδος: 2001-2004), όπως αυτές προκύπτουν με βάση τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις στη χώρα μας. Η ανάλυση έδειξε ότι τα Αναλυτικά Προγράμματα κυρίως αποσκοπούσαν οι μαθητές/μαθήτριες να μάθουν και να κατανοήσουν τις βασικές έννοιες των Κοινωνικών Επιστημών, να αποκτήσουν μια γενική παιδεία, ώστε να είναι σε θέση να διαβιούν σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον, στο οποίο έπρεπε να ενταχθούν κοινωνικά, πολιτικά και επαγγελματικά. Η χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση φαίνεται να έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη συγγραφή ή και την αντικατάσταση αυτών των Προγραμμάτων. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι τα Προγράμματα προάγουν μια μορφή ιδεολογικής χειραγώγησης, στο σημείο που κατακερματίζουν την επιστημονική γνώση και αποκλείουν τη μη σχολική γνώση, δηλαδή την εμπειρία των μαθητών.
Η επίδραση της χειρουργικής αποκατάστασης της αριστερής κιρσοκήλης στη σπερματογένεση σε κρυπτοζωοσπερμικούς ή αζωοσπερμικούς άνδρες με αριστερή κιρσοκήλη
Authors: Γιαννάκης Ιωάννης
Published: September 2021

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της ευρωπαϊκής ουρολογικής εταιρίας, ως υπογονιμότητα ορίζεται η αδυναμία γονιμοποίησης ενός ωαρίου μετά από διάστημα 12 μηνών ελεύθερων σεξουαλικών επαφών. Η περαιτέρω διερεύνηση των αιτίων υπογονιμότητας ανέδειξε στο 1/3 των περιστατικών υπογονιμότητας τον άνδρα ως υπαίτιο, στο 1/3 τη γυναίκα, ενώ το υπόλοιπο παρέμεινε αγνώστου αιτιολογίας. Όλες οι μέχρι τώρα έρευνες υποστήριξαν το ρόλο της κιρσοκήλης στην ποιότητα των σπερματοζωαρίων. Μελετήσαμε την επίδραση στη σπερματογένεση της χειρουργικής αποκατάστασης της αριστερής κιρσοκήλης σε κρυπτοζωοσπερμικούς ή αζωοσπερμικούς ασθενείς μη απoφρακτικής αιτιολογίας. Πρόκειται για μια αναδρομική μη τυχαιοποιημένη μελέτη κατά την οποία οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε 2 ομάδες. Στην ομάδα Α περιελήφθησαν οι ασθενείς μετά από χειρουργική αποκατάσταση κιρσοκήλης, ενώ στην ομάδα Β οι ασθενείς επέλεξαν μια συντηρητική θεραπεία της κιρσοκήλης. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν μια βελτίωση της ποιότητας των σπερματοζωαρίων καθώς και αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης στους ασθενείς της ομάδας Α. Παρόλα αυτά, εξαιτίας μιας πιθανής υποτροπής της διαταραχής της σπερεματογένεσης, η κρυοσυντήρηση των σπερματοζωαρίων ενδείκνυται σε ασθενοζωοσπερμικούς ή αζωοσπερμικούς ασθενείς μη αποφρακτικής αιτιολογίας.
Proactive computing in industrial maintenance decision making
Authors: Μπουσδέκης Αλέξανδρος
Published: September 2021

Η προδραστική πληροφορική οδηγούμενη από γεγονότα αφορά τη χρήση πληροφοριακών συστημάτων οδηγούμενων από γεγονότα που έχουν την ικανότητα να εξαλείφουν ή να αμβλύνουν την επίδραση μελλοντικών ανεπιθύμητων γεγονότων ή να αξιοποιούν μελλοντικές ευκαιρίες με βάση δεδομένα αισθητήρων πραγματικού χρόνου και τεχνολογίες λήψης αποφάσεων. Η διοίκηση συντήρησης μπορεί να επωφεληθεί από την προδραστική πληροφορική για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις στο πλαίσιο της Βιομηχανίας 4.0 (Industry 4.0).Για το σκοπό αυτό, η παρούσα διατριβή συνδυάζει τους ερευνητικούς τομείς της Βιομηχανίας 4.0, της Διοίκησης Συντήρησης και της Προδραστικής Πληροφορικής. Με αυτό τον τρόπο, ανοίγει το δρόμο για την επόμενη γενιά διοίκησης συντήρησης στο πλαίσιο της Βιομηχανίας 4.0, την Προδραστική Συντήρηση (Proactive Maintenance). Το επίκεντρο της διατριβής είναι η λήψη προδραστικών αποφάσεων. Συνεπώς, προτείνει μεθόδους προδραστικών αποφάσεων για βιομηχανική συντήρηση, αλγόριθμους για συνεχή βελτίωση της λήψης προδραστικών αποφάσεων μέσω της προτεινόμενης προσέγγισης Ανατροφοδότηση Υποβοηθούμενη από Αισθητήρες (Sensor-Enabled Feedback - SEF) και αλγόριθμους για την επίγνωση πλαισίου. Για να γίνει αυτό, αξιοποιεί μεθόδους και τεχνικές επιχειρησιακής έρευνας, ανάλυσης δεδομένων και μηχανικής μάθησης.Οι προαναφερθέντες αλγόριθμοι έχουν ενσωματωθεί σε ένα προδραστικό πληροφοριακό σύστημα για τη λήψη αποφάσεων το οποίο ολοκληρώθηκε με άλλα εργαλεία για την υλοποίηση όλων των βημάτων του πλαισίου της Προδραστικής Συντήρησης. Το σύστημα εγκαταστάθηκε και αξιολογήθηκε σε πραγματικό βιομηχανικό περιβάλλον, ενώ πραγματοποιήθηκε περαιτέρω αξιολόγηση με εκτεταμένα πειράματα προσομοίωσης.
Implementation of green extraction and isolation methodologies for the recovery of bioactive compounds from olive-growing products and by-products
Authors: Ξυνός Νικόλαος
Published: September 2021

The experimental work of this PhD thesis has been scheduled on a three-axis base. Theaims that were set, they concerned the optimal exploitation of four different by-products of the table olive, olive oil and olive kernel oil industries, for the recovery of specific highadded-value compounds with well-known biological properties. Those natural productswere desired either in the form of enriched fractions or pure compounds. The prerequisitewas to utilize as eco-friendly technologies as possible for extraction and purification and tooptimize the processes in laboratory as well as in pilot scale. Thus, trustworthy estimationof industrial feasibility is provided. The main technologies that were implicated for therecovery of the target compounds are: Supercritical fluid extraction Pressurized liquid (and subcritical water) extraction Liquid/liquid extraction Adsorption resin technology Centrifugal Partition ChromatographyThe by-products that were the subject of the tracing/ extraction/ enrichment/identification/ quantification on studies for this PhD thesis were the following: Olive leaves (by-products of the pruning of the trees and of the olive fruit harvest) Olive mill pomace waste (biphasic process) Table olive process wastewater (by-product of the debittering process for theproduction of table olives) Olive kernel oil deodorization distillates (by-product of the refining process for theproduction of olive kernel oil from olive pomace)The natural compounds that were targeted for their recovery, enrichment and isolation dueto their well-established (and still under research) biological properties and theirapplication in pharmaceutical, phytotherapeutical, nutraceutical, cosmetic andcosmeceutical industries were respectively: Oleuropein Hydroxytyrosol SqualeneIn all cases, not only biomarkers’ content but also the overall chemical profile of theextracts was studied. The applied scientific interest of this work was that novel green extraction technologies and combinatorial processes as well as experimental design wereimplemented in lab and pilot scale for the exploitation of certain by-products that occur invery large quantities every year as a result of the agricultural/ industrial processing of theolive tree, with the aim of recovering high added value natural products.
Methodologies for effective self-adaptive decisions in routing, signaling, cooperation, and other operations in diverse mobile networks
Authors: Μανωλόπουλος Ιωάννης
Published: September 2021

Η ραγδαία ανάπτυξη των σύγχρονων κατά περίπτωση κινητών δικτύων αναδεικνύει τοπολογίες που συχνά σχετίζονται με έντονα μεταβαλλόμενες συνθήκες πυκνότητας και κινητικότητας. Για αυτά τα δίκτυα, η παροχή θεμελιωδών δικτυακών λειτουργιών (π.χ. αυτο-οργάνωση, δρομολόγηση κ.ά.) αποτελούν δύσκολο στόχο, επειδή οι κόμβοι καλούνται να λαμβάνουν αποφάσεις βασισμένοι σε αρκετές πηγές, σχετιζόμενες με το τοπικό περιβάλλον τους καθώς και με τα χαρακτηριστικά των γειτόνων τους (π.χ. θέση, ταχύτητα, ενεργειακοί πόροι, επίπεδο συνεργατικότητας κ.ά.).Η διδακτορική διατριβή καλύπτει αυτό το κενό, εισάγοντας ποσότητες εκφρασμένες σε μορφή χρόνου, οι οποίες «μετατρέπουν» κατάλληλα τις συνθήκες του περιβάλλοντος και τα χαρακτηριστικά των κόμβων (που μπορούν να οριστούν με κατάλληλο τρόπο ώστε να συλλαμβάνουν και άλλα κοινωνικά ζητήματα) σε μορφή τέτοια ώστε να βοηθούν στη λήψη των εν λόγω αποφάσεων. Για το σκοπό αυτό, διατυπώνεται η καινοτόμος έννοια του «χρόνου διακράτησης» που αναφέρεται στο χρόνο που ένας κόμβος κατέχει ένα μήνυμα προτού το προωθήσει και χρησιμοποιείται με σκοπό τη δυναμική αυτο-προσαρμοσμένη δρομολόγηση σε μεταβαλλόμενες τοπολογίες μέσω του προτεινόμενου πρωτοκόλλου “MAD”.Ο χρόνος διακράτησης είναι ειδική περίπτωση μίας γενικότερης έννοιας, συνδεδεμένης με τις χρονικές στιγμές που συμβαίνουν γεγονότα σχετιζόμενα με την απόφαση (“Decision-Related Event Occurrence Time”-DREOT). Η διατριβή συνεισφέρει καινοτόμες τεχνικές θεωρίας πιθανοτήτων και αποτελέσματα χρήσιμα για τους σχετικούς υπολογισμούς και που είναι ευρέως εφαρμόσιμα, ανεξάρτητα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του πρωτοκόλλου ή μοντέλου κίνησης. Τα αποτελέσματα για τα DREOT χρησιμοποιούνται επίσης στη μοντελοποίηση και τον υπολογισμό του χρόνου διακράτησης.Ένα σημαντικό συμπληρωματικό ζήτημα είναι το θέμα της σηματοδοσίας που απαιτείται για μία ρεαλιστική υλοποίηση του πρωτοκόλλου δρομολόγησης. Η διατριβή μελετά τεχνικές σηματοδοσίας στις οποίες η πληροφορία συλλέγεται όταν απαιτηθεί για χρήση, προτείνοντας μία γενικευμένη ανάλυση και πολιτικές για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των εμπλεκομένων κόμβων.Τέλος, για όλα τα ζητήματα της διατριβής παρέχεται ένα ευρύ σύνολο αριθμητικών αποτελεσμάτων και προσομοιώσεων. Αυτά αποδεικνύουν την αποδοτική και αποτελεσματική φύση των προτεινόμενων τεχνικών και εννοιών και παρέχουν κατευθύνσεις για τον τρόπο που οι πολιτικές αποφάσεων διαφορετικών λειτουργιών είναι ικανές να αυτό-προσαρμόζονται σε μεταβλητά περιβάλλοντα.
Κριτικές προσεγγίσεις της διδασκαλίας της ποίησης με τη συνδρομή των τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνιών
Authors: Παντίδου Γεωργία
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αναφέρεται σε μία ερευνητική προσπάθεια, κατά την οποία, αφενός μεν διερευνήθηκαν και εξετάστηκαν κριτικά οι τρόποι προσέγγισης του ποιητικού φαινομένου, κυρίως με τη συμβολή των Τ.Π.Ε., στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αφετέρου δε καταγράφηκαν οι ψηφιακοί πόροι και τα εργαλεία που υπάρχουν στο ελληνόφωνο και αγγλόφωνο Διαδίκτυο και προσφέρονται για διδακτική αξιοποίηση.
Έμφυλες διαστάσεις της σχολικής βίας
Authors: Μπούνα Ανδρομάχη
Published: September 2021

Η σχολική βία είναι ένα σύνθετο κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο διαφοροποιείται ως προς την εκδήλωσή του μεταξύ των μαθητών ανάλογα με διάφορα χαρακτηριστικά τους, όπως το φύλο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα πολλών ερευνών τα αγόρια εμπλέκονται σε περιστατικά βίας πιο συχνά σε σχέση με τα κορίτσια. Η διαφοροποίηση αυτή, σύμφωνα με τις θεωρίες του P. Bourdieu και της J. Butler συνδέεται με τη διαμόρφωση της έμφυλης ταυτότητας και την αναπαραγωγή των έμφυλων διακρίσεων. Στην παρούσα εργασία εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίο η εκδήλωση βίας από τους μαθητές συμβάλει στη διαμόρφωση της έμφυλης ταυτότητάς τους. Δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 386 μαθητές. Ως μέσα συλλογής των στοιχείων χρησιμοποιήθηκαν το ερωτηματολόγιο και η ημιδομημένη συνέντευξη. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας τα αγόρια σε σχέση με τα κορίτσια εκδηλώνουν σε μεγαλύτερο βαθμό σωματική βία και σε λιγότερο βαθμό διάδοση κακόβουλων φημών. Οι μαθητές ερμηνεύουν την έκταση αλλά και το είδος της βίας που εκδηλώνουν με βιολογικούς/φυσικούς όρους. Τα αγόρια αναφέρουν ότι στη είναι «φύση» τους και ότι ένα κορίτσι δεν είναι «σωστό» να ασκήσει σωματική βία. Η άσκηση βίας τόσο ως προς την έκταση όσο και ως προς τις μορφές με τις οποίες εκδηλώνεται συμβάλει στη διαμόρφωση της έμφυλης ταυτότητας και στην αναπαραγωγή των έμφυλων διακρίσεων.
Η μετάβαση του παιδιού από το οικογενειακό περιβάλλον στον παιδικό σταθμό και το νηπιαγωγείο
Authors: Αναγνωστοπούλου Ροδόκλεια
Published: September 2021

Κάθε χρόνο χιλιάδες παιδιά ετοιμάζονται να ζήσουν μια νέα εμπειρία καθώς θα μεταβούν από το οικογενειακό στο προσχολικό περιβάλλον. Η ομαλή προσαρμογή, η ευημερία, η επιτυχημένη εξέλιξη, η διασφάλιση θετικών προσχολικών εμπειριών και τα υψηλής ποιότητας προσχολικά προγράμματα είναι δικαίωμα κάθε παιδιού. Η παρούσα μελέτη θεωρεί τη μετάβαση τόσο ως μια πολύπλοκη και δυναμική διαδικασία, μακρού χρονικού διαστήματος, κατά την οποία το παιδί μετακινείται από το οικείο οικογενειακό περιβάλλον στον χώρο του παιδικού σταθμού και μετέπειτα του νηπιαγωγείου όσο και ως αλλαγή προσχολικής βαθμίδας, δηλαδή από τη μη υποχρεωτική φοίτηση του παιδικού σταθμού στη μονοετή υποχρεωτική εκπαίδευση του νηπιαγωγείου.Η παρούσα έρευνα είχε ως στόχο να προσεγγίσει το ζήτημα της μετάβασης σε σχέση με την οικοσυστημική θεωρία από την πλευρά των βρεφονηπιαγωγών (Ν: 217), των νηπιαγωγών (Ν:194) και των γονέων (Ν:55) παιδιών προσχολικής ηλικίας από την περιφέρεια της Ηπείρου και να προσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται τη μετάβαση. Συνάμα, να επιχειρήσει να εντοπίσει τις ομάδες παιδιών που βιώνουν με δυσκολία τη μετάβαση στα προσχολικά κέντρα αγωγής και εκπαίδευσης, να διακριβώσει τους παράγοντες που εμποδίζουν την αποτελεσματική της έκβαση και να αναδείξει τις προϋποθέσεις της επιτυχημένης μετάβασης. Επιπλέον, να ανιχνεύσει τις παιδαγωγικές πρακτικές που υιοθετούνται από τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς και να αξιολογήσει τις διεθνείς πρακτικές μετάβασης που δυνητικά μπορεί να αξιοποιούνται ή όχι από τα ελληνικά περιβάλλοντα μάθησης.Κοινή πεποίθηση των εκπαιδευτικών και των γονέων είναι, ότι η μετάβαση είναι μια κρίσιμη περίοδος για το παιδί. Οι εκπαιδευτικοί δηλώνουν ότι χρειάζονται κρατική και κοινοτική στήριξη καθώς και διαρκή επιμόρφωση για να υποστηρίξουν το παιδί και την οικογένειά του, να συνεργαστούν, να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν ρεαλιστικά και ευέλικτα προγράμματα μετάβασης. Οι γονείς υποστηρίζουν ότι χρειάζονται ενημέρωση και προσανατολισμό προκειμένου να έχουν ενεργητική συμμετοχή στη διαδικασία της μετάβασης και μαζί με τους εκπαιδευτικούς και την κοινότητα να εξασφαλίσουν ένα υγιές ξεκίνημα για το παιδί. Οι εκπαιδευτικοί, οι οικογένειες και οι κοινότητες μπορούν να στηρίξουν τις μεταβάσεις των παιδιών, χρειάζονται όμως ουσιαστικές αλλαγές στην προσχολική αγωγή προκειμένου να υπάρχει συνέχεια και εποικοδομητική αλληλεπίδραση μεταξύ των θεσμών.
Οργάνωση, διοίκηση, εποπτεία των ελληνικών πανεπιστημίων από το 1932 έως το 2016
Authors: Μπουσίου Ουρανία
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη των προσπαθειών εκσυγχρονισμού της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε θέματα οργάνωσης και διοίκησης που επιχειρήθηκαν από τις εκάστοτε κυβερνήσεις στην Ελλάδα, την περίοδο από το 1932 έως το 2016, εστιάζοντας σε τέσσερις περιόδους – σταθμούς (1932, 1982, 1992, 2011) αλλά και εμβαθύνοντας στο δίπολο «Αυτονομία – Εποπτεία». Τα τελευταία χρόνια, οι κυβερνήσεις θέτουν ως στρατηγικό στόχο την εναρμόνιση των ελληνικών πανεπιστημίων με τις αρχές του Ευρωπαϊκού Χώρου της Ανώτατης Εκπαίδευσης, καθώς και την προώθηση νέων μεθόδων για την ενίσχυση της διδασκαλίας και της έρευνας. Οι πηγές που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τεκμήρια, τα οποία κάλυπταν ένα ευρύ φάσμα που αφορούσε την οργάνωση, διοίκηση και αυτονομία των Α.Ε.Ι., όπως για παράδειγμα, νόμοι, εισηγητικές εκθέσεις νομοσχεδίων, πρακτικά της Βουλής, δημοσιεύματα στον τύπο, ερμηνευτικές διατάξεις, κ.ά. Για τη σύγκριση της αυτονομίας των ελληνικών πανεπιστημίων σε σχέση με τα ευρωπαϊκά χρησιμοποιήθηκαν οι έρευνες του επίσημου ευρωπαϊκού θεσμού «European Union Association (EUA)» που διεξήχθησαν το 2007 και το 2017. Αρχικά, παρουσιάζονται τα συστήματα οργάνωσης και διοίκησης των πανεπιστημίων, ανά εξεταζόμενη περίοδο και η σύνδεση των αλλαγών με το πολιτικό – κοινωνικό – ιστορικό και οικονομικό πλαίσιο της περιόδου. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται το κατά πόσο τα προωθούμενα μέτρα αύξησαν το βαθμό αυτονομίας των ελληνικών πανεπιστημίων, ενώ τέλος παρουσιάζεται η θέση της Ελλάδας σε σχέση με τα ευρωπαϊκά κράτη, στον τομέα αυτό. Η μεθοδολογία που υιοθετήθηκε για την κατανόηση της νομοθεσίας που αφορά την ανώτατη εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι αυτή της «ιστορικής-κοινωνικής ανάλυσης». Για την προσέγγιση του θέματος της αυτονομίας των πανεπιστημίων, υιοθετήθηκε η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε στις έρευνες της EUA. Συγκεκριμένα, εκτιμήθηκε, τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά, με τη χρήση μετρήσιμων δεικτών, η πανεπιστημιακή αυτονομία στην Ελλάδα κατά την περίοδο εφαρμογής του Ν. 4009/11. Ο ποσοτικός προσδιορισμός βασίστηκε στη χρήση τεσσάρων βασικών δεικτών: της οργανωτικής αυτονομίας, της οικονομικής αυτονομίας, της αυτονομίας σε θέματα προσωπικού και της ακαδημαϊκής αυτονομίας. Μετά τον προσδιορισμό των τιμών αυτών των δεικτών, ακολούθησε η σύγκριση των αποτελεσμάτων με εκείνα που είχαν καταγραφεί από την αντίστοιχη έρευνα που διεξήχθη το 2007 (περίοδος εφαρμογής του Ν. 1268/82). Τα ευρήματα χρησιμοποιήθηκαν για την αποτίμηση της κατάστασης των ελληνικών πανεπιστημίων στο θέμα της αυτονομίας τους, την αναζήτηση των αιτιών για τους χαμηλούς βαθμούς αυτονομίας που λαμβάνουν και τη διατύπωση προτάσεων για μια ρεαλιστική, για τα ελληνικά δεδομένα, αύξηση της πανεπιστημιακής αυτονομίας. Ο στόχος είναι η αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών των ιδρυμάτων και η ανταπόκρισή τους στις σύγχρονες απαιτήσεις της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας και αγοράς.
Η θεωρία της δραστηριότητας στην εκπαίδευση των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στη διδασκαλία θεμάτων των φυσικών επιστημών σε τυπικά και μη τυπικά περιβάλλοντα μάθησης
Authors: Νάννη Ευτυχία
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνά τη διαδικασία εκπαίδευσης των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σε θέματα διδασκαλίας των φυσικών επιστημών και ειδικότερα σε θέματα που αφορούν τη διδασκαλία εννοιών της έμβιας ύλης, υπό το πρίσμα της κοινωνικοπολιτισμικής θεωρίας της δραστηριότητας. Σκοπός μας είναι η διερεύνηση του πώς ένα πρόγραμμα επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών στη διδασκαλία θεμάτων των φυσικών επιστημών επηρεάζει τις απόψεις και τις διδακτικές πρακτικές τους σε σχέση με το συγκεκριμένο διδακτικό αντικείμενο. Παράλληλα, υπό το πρίσμα της θεωρίας της δραστηριότητας, μελετώνται οι αλληλεπιδράσεις που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια του προγράμματος επιμόρφωσης στο συγκεκριμένο σύστημα δραστηριότητας. Η θεωρία της δραστηριότητας, ως μια κοινωνικοπολιτισμική θεωρία, προσδίδει σημαίνοντα ρόλο στην κοινωνική αλληλεπίδραση, καθώς, σύμφωνα με τις βασικές αρχές της, η μάθηση, η γνώση και η εξειδίκευση διανέμονται ουσιαστικά μέσα από τη συμμετοχή των ατόμων στην κοινότητα. Συγχρόνως, μάς παρέχει τα απαραίτητα εργαλεία ανάλυσης για το πώς μεμονωμένα άτομα ή ομάδες χρησιμοποιούν τα διαμεσολαβούμενα τεχνουργήματα για να επιτευχθεί ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή αποτέλεσμα. Αυτά τα εργαλεία ανάλυσης περιγράφουν τις κοινωνικοπολιτισμικές επιρροές των κανόνων και ρόλων, της κοινότητας και του καταμερισμού της εργασίας στο ίδιο σύστημα δραστηριότητας και παράλληλα εξετάζουν τις μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις για τον εντοπισμό αντιφάσεων και συγκρούσεων μέσα στο σύστημα. Για τις ανάγκες διερεύνησης του ερευνητικού μας σκοπού και των επιμέρους ερευνητικών ερωτημάτων, σχεδιάσαμε και υλοποιήσαμε ένα επιμορφωτικό σεμινάριο με τη μέθοδο της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης σε εν ενεργεία εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η θεματική του σεμιναρίου αφορά τη διδασκαλία των φυσικών επιστημών και ειδικότερα τη διδασκαλία ενοτήτων της έμβιας ύλης στο δημοτικό σχολείο.Ο σχεδιασμός του προγράμματος βασίστηκε στο θεωρητικό και μεθοδολογικό πλαίσιο της θεωρίας της δραστηριότητας, στη βάση μιας διαδικασίας κοινωνικής αλληλεπίδρασης όπου η μάθηση αναπτύσσεται βαθμιαία μέσω της συμμετοχής σε κατάλληλα σχεδιασμένες δραστηριότητες. Η δομή, δε, και η οργάνωση του επιμορφωτικού σεμιναρίου πραγματοποιήθηκε έτσι ώστε να αναδεικνύεται και να προκύπτει αβίαστα η ολιστική προσέγγιση που διέπει τη θεματική της έμβιας ύλης. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων που προέκυψαν στη διάρκεια της έρευνάς μας, προκύπτει ότι το κοινωνικοπολιτισμικό πλαίσιο της θεωρίας της δραστηριότητας αποτελεί ένα πρόσφορο έδαφος για το σχεδιασμό και την ανάλυση επιμορφωτικών παρεμβάσεων σε εκπαιδευτικούς, ιδιαίτερα στο πεδίο της διδακτικής των φυσικών επιστημών.
Μελέτη αλληλεπίδρασης συστήματος λιθόσφαιρα – ιονόσφαιρα
Authors: Βλάχου Κωνσταντίνα
Published: September 2021

Η μελέτη ανώμαλων μεταβολών της κατακόρυφης συνιστώσας της ολικής συγκέντρωσης ηλεκτρονίων (VTEC) στο F2 στρώμα της Ιονόσφαιρας και η συσχέτιση των μεταβολών αυτών με ισχυρούς σεισμούς (M 5.8) πρόσφατα εκδηλωθέντες στον Ελλαδικό Χώρο (2006-2014), απετέλεσαν το αντικείμενο έρευνας της παρούσας διδακτορικής διατριβής. Για τον σκοπό αυτόν, αναπτύχθηκε βάσει της θεωρίας διάδοσης Η/Μ κυμάτων σε διαθλαστικό μέσο και της θεωρίας του πλάσματος ένας μαθηματικός αλγόριθμος, σύμφωνα με τον οποίον αξιοποιήθηκαν CGPS δεδομένα συχνότητας 1Hz από μόνιμους σταθμούς στην Ελλάδα ευρισκόμενους τόσο εντός της εκάστοτε ζώνης σεισμικής προετοιμασίας, και δη πλησίον κάθε σεισμικού επικέντρου, όσο και εκτός της αντίστοιχης ζώνης. Εφαρμόζοντες, εν συνεχεία, στατιστική προσέγγιση επί των προσδιοριζόμενων ανά σταθμό VTEC τιμών για χρονικό διάστημα δεκαπέντε ημερών πριν και μετά από την εκάστοτε σεισμική εκδήλωση, προσδιορίσθηκε η ιονοσφαιρική διαταραχή μέσω θετικών ή αρνητικών αποκλίσεων των παρατηρούμενων VTEC τιμών από τα ανώτερα ή κατώτερα όρια των κανονικών τους τιμών. Επιπλέον, για κάθε έναν από τους υπό μελέτη σεισμούς, προσδιορίστηκαν οι γεωμαγνητικοί δείκτες (Kp, Ap & Dst) προκειμένου να καθοριστούν οι γεωμαγνητικές συνθήκες πριν από την σεισμική δραστηριότητα και συνεπώς να διασφαλιστεί το καθεστώς γεωμαγνητικής ηρεμίας, το οποίο απαιτείται για την ανίχνευση πιθανών ενδείξεων σεισμο-ιονοσφαιρικής ζεύξης. Παράλληλα, μελετήθηκε το γεωδυναμικό καθεστώς στον Ελλαδικό Χώρο και δη στις κύριες σεισμικές ζώνες. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν CGPS παρατηρήσεις για τον προσδιορισμό της εδαφικής παραμόρφωσης περιοχών ανά την Ελληνική Επικράτεια όπου έχει εκδηλωθεί ισχυρή σεισμική δραστηριότητα κατά την τελευταία δεκαετία, δίνοντας έμφαση στην ευρύτερη περιοχή του Πατραϊκού Κόλπου και των Κεντρικών Ιονίων Νήσων. Βάσει της διεξαχθείσας διδακτορικής έρευνας δύνατο να συναχθεί ότι τόσο η σεισμική δραστηριότητα του Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου 2014 (Mw=6.1 & 5.9) στην Κεφαλληνία, όσο και ο σεισμός της 24ης Μαΐου 2014 (Mw=6.8) στο ΒΑ Αιγαίο φαίνεται να επηρέασαν σημαντικά την Ιονόσφαιρα. Ισχυρές, επίσης, ενδείξεις σεισμο-ιονοσφαιρικής ζεύξης εντοπίσθηκαν πριν από τον σεισμό της 8ης Ιουνίου 2008 (Mw=6.4) στην ΒΔ Πελοπόννησο και τον σεισμό της 25ης Μαρτίου 2007 (Mw=5.6) ΒΒΔ της Κεφαλληνίας. Ενώ, λιγότερο σαφείς ενδείξεις σεισμο-ιονοσφαιρικής αλληλεπίδρασης δύναντο να διακριθούν κατά την μελέτη των σεισμών: i) της 6ης Ιανουαρίου 2008 (Mw=6.0) στο Λεωνίδιο της Πελοποννήσου, ii) της 15ης Ιουλίου 2008 (Mw=6.3) ΝΝΔ της Ρόδου, iii) της 15ης και 16ης Ιουνίου 2013 (Mw=6.1 & 5.8) νότια της Κρήτης. Επιπροσθέτως, όσον αφορά στα ανωτέρω σεισμικά γεγονότα, ισχυρή εδαφική παραμόρφωση και δη στο οριζόντιο επίπεδο εντοπίσθηκε στους πλησιέστερους σε κάθε επικεντρική περιοχή CGPS σταθμούς, αποδεικνύοντας ότι το εύρος της περιοχής σεισμικής προετοιμασίας στην Λιθόσφαιρα είναι ανάλογο με την περιοχή της Ιονόσφαιρας η οποία φαίνεται να επηρεάστηκε από την εκάστοτε σεισμική δραστηριότητα.