bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη μιγμάτων πολυμερών με ποικίλη αρχιτεκτονική με προσομοίωση monte carlo
Authors: Θεοδωράκης Παναγιώτης
Published: August 2021

Αυτή η διατριβή πραγματεύεται το ρόλο της αρχιτεκτονικής σε δυαδικά μίγματα πολυμερών. Μελετήθηκαν μίγματα ετεροπολυμερών, με χημικά ίδια μονομερή και σε γεωμετρία λεπτών υμενίων. Για τις περιπτώσεις αυτές, μελετήθηκαν μίγματα γραμμικών/γραμμικών, γραμμικών/αστεροειδών κι αστεροειδών/αστεροειδών πολυμερών. Τέλος μελετήθηκαν δενδριτικά πολυμερή 1ης γενιάς. Ο κύριος σκοπός της διατριβής αυτής είναι η μελέτη της επίδρασης της αρχιτεκτονικής στην αναμιξιμότητα των παραπάνω μιγμάτων για διάφορα μοριακά βάρη αλυσίδας, κλάσμα όγκου και αριθμό κλάδων αστεροειδών αλυσίδων. Η μελέτη έγινε με τεχνικές με τεχνικές προσομοίωσης χρησιμοποιώντας το Μοντέλο Διακύμανσης Δεσμού. Για μίγματα ετεροπολυμερών, βρέθηκε ότι αναμιξιμότητα των μιγμάτων γραμμικών/γραμμικών αλυσίδων είναι μεγαλύτερη από εκείνη των μιγμάτων γραμμικών/αστεροειδών αλυσίδων. Επιπλέον, τα μίγματα αστεροειδών/αστεροειδών αλυσίδων είναι πιο αναμίξιμα από τα αντίστοιχα μίγματα γραμμικών/αστεροειδών πολυμερών, και η αναμιξιμότητα αυξάνεται με την αύξηση του αριθμού των κλάδων των αστεροειδών αλυσίδων. Σε μίγματα με χημικά ίδια μονομερή, τα συμπεράσματα που προέκυψαν είναι αντίθετα με την περίπτωση των μιγμάτων ετεροπολυμερών. Στην περίπτωση των μιγμάτων σε γεωμετρία λεπτών υμενίων ετεροπολυμερών, τα κύρια συμπεράσματα που αφορούν την επίδραση της αρχιτεκτονικής είναι παρόμοια με την περίπτωση της μάζας. Επιπλέον, παρατηρήθηκε ότι η αναμιξιμότητα αυξάνεται σημαντικά με τη μείωση του πάχους του υμενίου. Τα συμπεράσματα της διατριβής συγκρίνονται με πειραματικά και θεωρητικά ευρήματα.
Μηχανισμοί σηματοδότησης που εμπλέκονται στις φυσιολογικές αποκρίσεις των καρδιακών κυττάρων στις μεταβολές του pH
Authors: Σταθοπούλου Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση των επιπτώσεων των μεταβολών του εξωκυτταρικού pH και συνθηκών που σχετίζονται με μεταβολές του ενδοκυτταρικού pH, όπως είναι η επίδραση αυξητικών παραγόντων και οξειδωτικού στρες, στην ενεργοποίηση των σηματοδοτικών μονοπατιών των MAPKs σε πειραματικά μοντέλα καρδιακών κυττάρων. Τα βιολογικά υλικά που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η απομονωμένη εμποτισμένη καρδιά του αμφιβίου Rana ridibunda, οι H9c2 καρδιακοί μυοβλάστες αρουραίου και τα απομονωμένα καρδιακά κοιλιακά μυοκύτταρα νεογνού αρουραίου. Για τους σκοπούς της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν βιοχημικές, ανοσολογικές, ιστοχημικές, μοριακές και ραδιοχημικές μέθοδοι. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αλκάλωση, η οξέωση και το σύστημα της ξανθίνης/οξειδάσης της ξανθίνης ενεργοποιούν την p38-ΜΑΡΚ στην καρδιά του αμφιβίου, το τελευταίο μέσω της παραγωγής του ανιόντος του υπεροξειδίου. Η επαγόμενη από την αλκάλωση ενεργοποίηση της p38-ΜΑΡΚ εξαρτάται από τη λειτουργία του ΝΗΕ1 και της Νa⁺/Κ⁺-ΑΤΡάσης, ενώ τόσο αυτό το ερέθισμα όσο και το σύστημα της ξανθίνης/οξειδάσης της ξανθίνης αυξάνουν τα επίπεδα φωσφορυλίωσης δύο πρωτεϊνών που βρίσκονται καταρροϊκά της p38-ΜΑΡΚ, της ΜΑΡΚΑΡΚ2 και της HSP27. Από πειράματα στα H9c2 κύτταρα βρέθηκε ότι η εξωκυτταρική αλκάλωση προκαλεί αύξηση του ενδοκυτταρικού pH και αυτό εξαρτάται τόσο από τον ΝΗΕ1 όσο και από τις ERKs. Η επώαση των κυττάρων με μέσο τιμής pH 8,5 ενεργοποιεί την p38-ΜΑΡΚ, τις JNKs και τις ERKs και, όπως στην περίπτωση του αμφιβίου, έτσι και στα H9c2 κύτταρα αυτό εξαρτάται από τον ΝΗΕ1. Ενεργοποίηση των ERKs αλλά και της κινάσης ΡΚΒ παρατηρείται επίσης και σε απομονωμένα καρδιακά κοιλιακά μυοκύτταρα νεογνού αρουραίου κατά την επίδραση αυξητικών παραγόντων και πεπτιδικών ορμονών. Στα H9c2 κύτταρα, και σε συνθήκες αλκάλωσης (pH 8,5), οι JNKs φωσφορυλιώνουν την υπομονάδα του μεταγραφικού παράγοντα ΑΡ-1 c-Jun και την αντιαποπτωτική πρωτεΐνη Bcl-2, γεγονός που υποδεικνύει ότι οι κινάσες αυτές ελέγχουν τη γονιδιακή έκφραση και την επιβίωση των κυττάρων. Από την άλλη πλευρά, οι ERKs και η p38-ΜΑΡΚ συγκλίνουν στο επίπεδο της κινάσης MSK-1 υποδεικνύοντας ότι μέσω αυτής πιθανώς ρυθμίζουν από κοινού κάποιες από τις φυσιολογικές αποκρίσεις των κυττάρων σε αυτές τις συνθήκες. Τελικά, όλες αυτές οι αντιδράσεις φαίνεται ότι συμβάλλουν στην επιβίωση των H9c2 κυττάρων σε συνθήκες αλκάλωσης αφού η αναστολή και των τριών MAPKs που εξετάστηκαν αυξάνει μαζικά τον αριθμό των νεκρών κυττάρων.
Μεταφορείς πουρινών και πυριμιδινών των παθογόνων πρωτόζωων leishmania και trypanosoma
Authors: Παπαγεωργίου Ιωάννης
Published: August 2021

Τα παθογόνα πρωτόζωα Leishmania και Trypanosoma τα οποία προκαλούν μερικές από τις σημαντικότερες ασθένειες του ανθρώπου και άλλων θηλαστικών είναι αυξότροφα για τις πουρίνες. Στο πρώτο μέρος της διατριβής πραγματοποιήθηκε πλήρης βιοχημικός χαρακτηρισμός του μεταφορέα ουρακίλης LmU1 των προμαστιγωτών μορφών της Leishamia major, ο οποίος φανέρωσε την ύπαρξη ενός μεταφορέα υψηλής συγγένειας και μεταφορικής ικανότητας για την ουρακίλη. Στο δεύτερο και τρίτο μέρος της εργασίας πραγματοποιήθηκε κινητική ανάλυση του μεταφορέα υποξανθίνης του T. Brucei. Επίσης η τυχαία και κατευθυνόμενη μεταλλαξογένεση του μεταφορέα ενίσχυσε τη σημασία του πέμπτου και όγδοου δαιμεμβρανικού τμήματος στην εξειδίκευση και τη λειτουργικότητά του. Τέλος οι μεταλλαγές αμινοξέων του έβδομου διαμεμβρανικού τμήματος αποκαλύπτουν τη συμμετοχή του στο καθορισμό της αρχιτεκτονικής του κέντρου δέσμευσης, ενώ προτείνεται ένα τριτοταγές μοντέλο του μεταφορέα στηριζόμενο στην υψηλή ομολογία που διαθέτει σε επίπεδο δευτεροταγούς δομής με το μεταφορέα λακτόζης της E. coli.
Παιδαγωγική και εκπαιδευτική δράση της Ρόζας Ιμβριώτη
Authors: Χρονοπούλου Χρυσάνθη
Published: August 2021

Η εργασία είναι ιστορική έρευνα και επιδιώκει α) να κάνει γνωστή την παιδαγωγική και εκπαιδευτική δράση της Ρ. Ιμβριώτη, β) να κρίνει την ιδεολογική της πορεία, γ) την εξέλιξη του πολιτικοκοινωνικού της προβληματισμού, δ) τις απόψεις της για τη λειτουργία του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος και, ε) να παρουσιάσει το σχολείο το οποίο επιθυμεί να εφαρμοστεί στην Ελλάδα. Η μεθοδολογία της διατριβής στηρίχθηκε στην ιστορική έρευνα και την τεχνική της ανάλυσης περιεχομένου. Για την ερμηνεία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν οι απόψεις των εκπροσώπων του Κινήματος της Νέας Αγωγής και οι εκπαιδευτικές αντιλήψεις του μαρξισμού-λενινισμού. Η Ρόζα Ιμβριώτη από τη νεαρή της ηλικία στρατεύτηκε στους κοινωνικούς και εκπαιδευτικούς αγώνες για την αναβάθμιση του σχολείου και της κοινωνίας. Για την υλοποίηση του σκοπού αυτού συντάχθηκε με τις αριστερές πολιτικές δυνάμεις και αγωνίστηκε για τη θεσμοθέτηση του σοσιαλιστικού μοντέλου εκπαίδευσης, ή αλλιώς την Πολυτεχνική Εκπαίδευση.
Δομικός και λειτουργικός χαρακτηρισμός χρωμοπρωτεϊνών
Authors: Μπόλης Δημοσθένης
Published: August 2021

Το chromodomain έχει αναδειχθεί βιβλιογραφικά σε κεντρικό "παίκτη" στην αναδιαμόρφωση της χρωματίνης, ο ρόλος του όμως έχει περιορισθεί στην αναγνώριση μετά-μεταφραστικών σημάτων με τη μορφή ομοιοπολικών τροποποιήσεων επί των ιστονικών ουρών. Με χρήση βιοχημικών τεχνικώνεπιβεβαιώθηκε η πρόσδεση του c2 απ' ευθείας σε μόρια DNA, ενώ για πρώτη φορά δείχθηκε συγγένεια και προς την ιστόνη Η3. Προκειμένου να προσδιοριστεί πώς το c2 διαφοροποιείται ώστε να εμφανίζει συγγένεια για έναν τόσο χημικά διαφορετικό από τις ιστόνες προσδέτη όπως είναι το DNA, επιχειρήθηκε η επίλυση της τριτοταγούς δομής του με NMR. Ο ολιγομερισμός του απομονωμένου c2 τιθασεύτηκε μερικώς με χρήση τεχνικών Μοριακής Βιολογίας σε βαθμό που νακαθίσταται εφικτός ο προσδιορισμός της τριτοταγούς δομής με NMR. Ανάλυση της δομής έδειξε ότι το c2 είναι μια συμπαγής, καλά αναδιπλωμένη πρωτεΐνη, αποτελούμενη από μια β- πτυχωτή επιφάνεια και μια καρβοξυτελική α-έλικα, που είναι διατεταγμένα στο χώρο, έτσι ώστε να σχηματίζουν τη χαρακτηριστική α+β αναδίπλωση των chromodomain (α+β chromodomain fold). Ο χαρακτηριστικός για τα chromodomain αρωματικός κλωβός υφίσταται μεν στην επιφάνεια του c2,διαφέρει όμως από αυτόν των "προτύπων" μελών της οικογένειας των chromodomain. Αποκαλύφθηκε επιπλέον μια ανισομερής κατανομή φορτίου στην επιφάνεια του c2, η οποία επιτρέπει την ύπαρξη θετικά φορτισμένων όψεων του μορίου, γεγονός μη αναμενόμενο δεδομένου του θεωρητικού ισοηλεκτρικού του σημείου (pI=4.90). Τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας του θα επέτρεπαν τη συζευγμένη πρόσδεση νουκλεοσωμικού DNA και ιστονών στο c2, καθιστώντας τοτο μόνο -έως τη συγγραφή αυτής της διατριβής- chromodomain που αλληλεπιδρά με περισσότερα του ενός νουκλεοσωμικά συστατικά. Τέλος ο βιοφυσικός, βιοχημικός και δομικός χαρακτηρισμός του c2 προδίδει τον υβριδικό του χαρακτήρα μεταξύ του chromo- και του chromo-shadow domain.
Τοιχογραφίες του Ξένου Διγενή στη μονή Μυρτιάς Αιτωλίας (1491)
Authors: Αγρεβή Μαρία
Published: August 2021

Αντικείμενο της εν λόγω διατριβής είναι η μελέτη των τοιχογραφιών που ζωγράφισε το 1491 ο Ξένος Διγενής από το Μουχλί της Αρκαδίας στο καθολικό της Μονής Μυρτιάς στην Αιτωλία. Ο ίδιο ζωγράφος είναι γνωστός και για τις ενυπόγραφες τοιχογραφίες του στους Αγίους Πατέρες στα Απάνω Φλώρια Σέλινου στο Νομό Χανίων της Κρήτης (1470) και στην Κοίμηση της Θεοτόκου στα Παλαιά Φραστανά, (σημερινή Κάτω Μερόπη) στο Πωγώνι της Ηπείρου (1470, 1491). […]
Οι επιβιώσεις του Διοσκουρίδη στα δημοσιευμένα χειρόγραφα γιατροσόφια της Ηπείρου
Authors: Τσαγκαλά Ευθαλία
Published: August 2021

Εξετάζονται οι επιβιώσεις των διδασκαλιών του σπουδαιότερου γιατρού και φαρμακολόγου της αρχαιότητας Πεδάνιου Διοσκουρίδη στα δημοσιευμένα χειρόγραφα γιατροσόφια της Ηπείρου. Οι λαϊκές συνταγές των δημοσιευμένων ηπειρωτικών γιατροσοφιών αντιστοιχίζονται μετά από Λεπτομερή σύγκριση με συνταγές του Διοσκουρίδη και διαπιστώνεται το ποσοστό επιβίωσης και επίδρασης των δύο έργων του Διοσκουρίδη στα δημοσιευμένα γιατροσόφια της Ηπείρου. Για το κάθε φυτικό, ζωικό ή ορυκτό φάρμακο της κάθε λαϊκής συνταγής των γιατροσοφιών, αφού αυτό προσδιορισθεί με την επιστημονική του βοτανολογική ονομασία στα ελληνικά και λατινικά, γίνεται έρευνα για την ταύτισή του με αντίστοιχο φάρμακο που αναφέρεται στα έργα του Διοσκουρίδη. Στη συνέχεια εξετάζεται αν στα κοινά φάρμακα αποδίδονται οι ίδιες θεραπευτικές και άλλες ιδιότητες και από τις λαϊκές συνταγές των γιατροσοφιών και από τον Διοσκουρίδη, αν δηλαδή τα φάρμακα αυτά συνιστώνται και στις δύο περιπτώσεις για τις ίδιες παθήσεις και ασθένειες. Γενικά από τις 732 λαϊκές συνταγές της γραπτής λαϊκής ιατρικής (των ιατροσοφίων) που μελετήθηκαν οι 606 ανήκουν στην ορθολογική πρακτική-εμπειρική ιατρική και από τις τελευταίες το ποσοστό 52,47%, είτε είναι ολόιδιες με αντίστοιχες συνταγές του Διοσκουρίδη. Το γενικό συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι ένα μεγάλο ποσοστό των λαϊκών ιατροσοφικών συνταγών και των συνιστώμενων φαρμάκων τους είναι επιβιώσεις αντίστοιχων συνταγών και φαρμάκων του Διοσκουρίδη και ότι ο σπουδαιότερος αυτός Έλληνας γιατρός και φαρμακολόγος είναι και σήμερα ‘ζωντανός’ μέσω του έργου του στη νεοελληνική λαϊκή ιατρική.
Μεταβολές της μορφολογίας των πυρηνίσκων των λεμφοκυττάρων του περιφερικού αίματος και προγνωστική τους σημασία στον καρκίνο του παχέος εντέρου
Authors: Τζιράκης Εμμανουήλ
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η μορφολογία των πυρηνίσκων των λεμφοκυττάρωντου περιφερικού αίματος σε ασθενείς με νεόπλασμα του παχέος εντέρου (σταδίων A, Β1,Β2, Cl και C2 κατά ASTLER-COLLER) προεγχειρητικά και μετά την χειρουργικήαφαίρεση του.Παρατηρήθηκε, προεγχειρητικά, στατιστικά σημαντική πτώση των ανενεργών, αλλάικανών προς βλαστική μεταμόρφωση λεμφοκυττάρων, με δακτυλιοειδή πυρηνίσκο,καθώς και στατιστικά σημαντική άνοδος των ανίκανων ανοσολογικά λεμφοκυττάρων, μεμικροπυρηνίσκους, στους καρκινοπαθείς όλων των σταδίων σε σχέση με τα υγιή άτομα,αλλαγές που ήταν ανάλογες του σταδίου της νόσου. Στατιστικά σημαντική αύξηση στουςκαρκινοπαθείς παρουσίασαν επίσης τα ενεργά λεμφοκύτταρα, με συμπαγή πυρηνίσκο.Μετά την αφαίρεση του νεοπλάσματος παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αύξησητων ικανών λεμφοκυττάρων, με δακτυλιοειδή πυρηνίσκο, καθώς και στατιστικάσημαντική πτώση των ανίκανων λεμφοκυττάρων, με μικροπυρηνίσκους, χωρίς όμως ταποσοστά των ανοσολογικά ικανών λεμφοκυττάρων, με ένα πυρηνίσκο (δακτυλιοειδή ήσυμπαγή), να ανέρχονται στα επίπεδα των υγιών ατόμων. Η βελτίωση δε τηςμορφολογίας των πυρηνίσκων των λεμφοκυττάρων ήταν ανάλογη του σταδίου τηςνόσου, έτσι ώστε ασθενείς σταδίου C μετεγχειρητικά να βρίσκονται, αν και σημαντικάβελτιωμένοι, στα προεγχειρητικά επίπεδα των ασθενών σταδίου Α.Ασθενείς που δεν βελτίωσαν τη μορφολογία των πυρηνίσκων των λεμφοκυττάρων τους,παρουσίασαν, σε υψηλό ποσοστό (71,42%), πρώιμη υποτροπή της νόσου τους, γεγονόςπου δεν παρατηρήθηκε σε κανέναν από τους ασθενείς που παρουσίασαν μετεγχειρητικήαύξηση των λεμφοκυττάρων με δακτυλιοειδή πυρηνίσκο και μείωση τωνλεμφοκυττάρων με μικροπυρηνίσκους, στο διάστημα που παρακολουθήθηκαν (12-18μήνες).Με βάση τα αποτελέσματα, φαίνεται ότι η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε αξίζει ναμελετηθεί περαιτέρω, και ίσως να αποτελέσει έναν οικονομικότατο και μάλλον αξιόπιστοδείκτη για την ανίχνευση ασθενών που χειρουργήθηκαν λόγω νεοπλάσματος παχέοςεντέρου και πρόκειται να παρουσιάσουν πρώιμη υποτροπή της νόσου τους.
Μεταβολές της δραστικότητας των ενζύμων NO- συνθάση και ξανθινοξειδάση σε καρκίνους δέρματος
Authors: Τούμπη Ευγενία
Published: August 2021

Ο περίπλοκος ρόλος του μονοξειδίου του αζώτου NO στον καρκίνο του δέρματος παραμένει ασαφής. Μπορεί να συμβάλλει στην καρκινογένεση μέσω χρόνιας φλεγμονής, είτε αυξάνοντας τη συγκέντρωσητων νιτροσαμινών τοπικά, είτε άμεσα, βλάπτοντας το DNA, προκαλώντας έτσι ρήξη στη αλυσίδα (DNA strands), καθώς και μεταλλάξεις. Όμως, από την άλλη πλευρά, η πρόληψη του καρκίνου από το NO, πιθανότατα γίνεται μέσω των προστατευτικών μηχανισμών του NO στο δέρμα, οι οποίοι συμπεριλαμβάνουν την απομάκρυνση μεταλλαγμένων κυττάρων ή/και τον έλεγχο αναπτυξιακής ανταπόκρισης ή γονιδιακών εκφράσεων. Ανεξάρτητα για κάθε περίπτωση, ο χαρακτηρισμός του ρόλου του NO στον καρκίνο του δέρματος υπόσχεται να αποτελέσει μία σημαντική πηγή στην κατανόηση της βιολογίας του δέρματος και του καρκίνου. Μπορεί να προστεθεί σαν ένα πολύτιμο εργαλείο στις σύχρονες διαγνωστικές μεθόδους καθώς και στην πρόληψη του καρκίνου του δέρματος. Επιπλέον, πιθανότατα να αποτελέσει τη βάση για την ανάπτυξη νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων, οι οποίες μπορούν να τροποποιήσουν, να αναστείλουν ή να αναστρέψουν την πορεία του καρκίνου του δέρματος.
Συγκριτική μελέτη του νευρομυϊκού αποκλεισμού δύο μη αποπολωτικών μυοχαλαρωτικών, του cis-ατρακουρίου και του ροκουρονίου σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση
Authors: Ράλλη Σοφία
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η σύγκριση των φαρμακοδυναμικών παραμέτρων του ροκουρόνιου και του cis-ατρακούριου σε χειρουργικούς ασθενείς οι οποίοι έλαβαν γενική αναισθησία με σεβοφλουράνιο 2%. Υλικό και Μέθοδος. Στην παρούσα μελέτη συμπεριλήφθηκαν 150 ασθενείς, ASA I και II, οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν σε δύο ομάδες. Μετά την εισαγωγή στην αναισθησία με προποφόλη και φαιντανύλη χορηγήθηκαν ισοδύναμες δόσεις ED₉₅x2 από κάθε μυοχαλαρωτικό της μελέτης. Στην ομάδα A χορηγήθηκε ροκουρόνιο (αρχική δόση 0,6mg/kg), ενώ στην ομάδα Β cis-ατρακούριο (αρχική δόση 0,15mg/kg). Δόση συντήρησης χορηγούνταν κατά την επαναφορά της Τ1 στο 25%. Μελετήθηκαν ο χρόνος έναρξης δράσης, η διάρκεια δράσης της αρχικής και των επαναληπτικών δόσεων και ο χρόνος αυτόματης ανάνηψης για τα δύο μυοχαλαρωτικό κατά τη διάρκεια αναισθησίας με σεβοφλουράνιο 2% και φεντανύλη. Η παρακολούθηση του νευρομυϊκού αποκλεισμού έγινε με περιφερικό νευροδιεγέρτη. Αποτελέσματα. Οι χρόνοι έως το μέγιστο αποκλεισμό 160(62) sec για το ροκουρόνιο και 243,60(60) sec για το cis-ατρακούριο διαφέρουν μεταξύ τους σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (p<0.001). Η διάρκεια δράσης της αρχικής δόσης για τα δύο συγκρινόμενα μυοχαλαρωτικά 51,96(21) min και 59,44(12) min, αντίστοιχα παρουσιάζει επίσης στατιστικά σημαντική διαφορά (p<0.05). Όσον αφορά το χρόνο αυτόματης ανάνηψης δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά. Μελετώντας την επίδραση του φύλου στις φαρμακοδυναμικές παραμέτρους των δύο μυοχαλαρωτικών, παρατηρήθηκε παράταση της διάρκειας δράσης της αρχικής δόσης στις γυναίκες της ομάδας A σε σχέση με τους άνδρες της ίδιας ομάδας {43,53(15) min και 59(23) min, αντίστοιχα} (ρ<0.001). Σημαντικές διαφορές δεν παρατηρήθηκαν μεταξύ ανδρών και γυναικών της ομάδας Β. Στη σύγκριση των δύο μυοχαλαρωτικών σε σχέση με την ηλικία, παρατηρήθηκε ότι η διάρκεια δράσης της αρχικής δόσης του ροκουρονίου ήταν μεγαλύτερη στους ασθενείς ηλικίας ≥ 65 ετών σε σχέση με τους νεότερους {47,56(19) min και 63,29(23) min, αντίστοιχα} (p<0.001). Ο δείκτης αυτόματης ανάνηψης και για τα δύο μυοχαλαρωτικά δεν παρουσίασε καμία ουσιαστικά διαφορά σε σχέση με την ηλικία. Συμπερασματικά αναφέρουμε ότι το ροκουρόνιο εμφανίζει ταχύτερη έναρξη και μικρότερη διάρκεια δράσης σε σχέση με το cis-ατρακούριο. Παράταση της δράσης του ροκουρόνιου παρατηρείται στις γυναίκες και στους ασθενείς ηλικίας >65 ετών, γεγονός που πρέπει να λαμβάνεται πάντοτε υπόψη. Τα φαρμακοδυναμικά χαρακτηριστικά του cis-ατρακούριου δε φαίνεται να τροποποιούνται ανάλογα με το φύλο ή την ηλικία, γεγονός το οποίο υποδεικνύει ότι δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας σε αυτές τις ομάδες των ασθενών.
Προσδιορισμός της χημικής σύστασης και μελέτη της αντιμικροβιακής δράσης αιθέριων ελαίων της ελληνικής βιοποικιλότητας με στόχο την παρασκευή ασφαλών τροφίμων
Authors: Χωριανόπουλος Νικόλαος
Published: August 2021

Στα πλαίσια της παρούσας διατριβής μελετήθηκαν 49 φυτά της ελληνικής βιοποικιλότητας ως προς την χημική σύσταση και την αντιμικροβιακή δράση έναντι τροφικών παθογόνων, των αιθέριων ελαίων τους. Αναπτύχθηκε μια νέα γρήγορη μεθοδολογία για τον προσδιορισμό της ελάχιστης και της μη ανασταλτικής συγκέντρωσης. Έγινε μελέτη της εποχιακής παραλλαγής στη χημική σύσταση των αιθέριων ελαίων των φυτών Satureja thymbra και Satureja pamassica καθώς και η εύρεση του δραστικότερου αντιμικροβιακά αιθέριου ελαίου ως προς την εποχή. Μελετήθηκε η επιβίωση της Listeria monocytogenes σε δέκα προϊόντα της ελληνικής αγοράς υπό την επίδραση του αιθέριου ελαίου της Satureja thymbra. Πραγματοποιήθηκε μελέτη της επίδρασης των πτητικών συστατικών του αιθέριου ελαίου της ρίγανης στο κρέας μόσχου. Επίσης μελετήθηκε η επιβίωση παθογόνων σε ελληνικές σαλάτες. Τέλος, αξιολογήθηκαν φυσικά απολυμαντικά μέσα με βάση την δραστικότητά τους στην καταπολέμηση βιοϋμενίων.
Αλγόριθμοι τεχνητής ευφυΐας σμήνους και εφαρμογές σε μη-ντετερμινιστικά πολυωνυμικά προβλήματα
Authors: Φούντας Χρυσόστομος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή ασχολείται με τα Μη ντετερμινιστικά Πολυωνυμικά Προβλήματα και τις λύσεις που προτείνονται για αυτά από τους Αλγορίθμους Ευφυΐας Σμήνους. Προβλήματα με πλήθος εφαρμογών μπορούν να αναχθούν σε προβλήματα της κλάσης Non deterministic Polynomial και οι τροποποιήσεις τους με σκοπό να καλύψουν μεγαλύτερο εύρος εφαρμογών δείχνουν το ενδιαφέρον που έχουν προκαλέσει στη ερευνητική κοινότητα καθώς και την αντίστοιχη προσπάθεια που έχει γίνει για την επίλυση τους. Τα προβλήματα που ερευνήθηκαν στην παρούσα διατριβή όπως, το Πρόβλημα Περιοδεύοντος Πωλητή, το Πρόβλημα Δρομολόγησης Οχημάτων, το Πρόβλημα Τετραγωνικής Ανάθεσης υπό τη μορφή του Προβλήματος Γραμμικής Τοποθέτησης Μηχανών προσεγγίζονται με παλαιότερες μεθόδους, όπως της Προσομοιωμένης Ανόπτησης, αλλά και με νέους αλγορίθμους σμήνους ευφυΐας μυρμηγκιών. Γίνεται εκτενής έρευνα της διεθνούς αρθρογραφίας και βιβλιογραφίας με σκοπό την επιλογή των βέλτιστων αλγορίθμων και τη κατανόηση της συμπεριφοράς των αλγορίθμων σε σχέση με τα υπό έρευνα προβλήματα. Τέλος προτείνεται και ελέγχεται η απόδοση ενός νέου αλγορίθμου σμήνους ευφυΐας μυρμηγκιών.
Πρόκληση σηπτικού συνδρόμου σε πειραματικό μοντέλο. Μελέτη των παθογενετικών μηχανισμών
Authors: Μεσσάρης Ευάγγελος
Published: August 2021

Ο προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος αποτελεί μια φυσιολογική διαδικασία των πολυκυτταρικών οργανισμών, η οποία ενδέχεται να συμμετέχει και στη παθοφυσιολογία της σήψης και της πολυοργανικής ανεπάρκειας. Σκοπός της παρούσης διατριβής είναι η μελέτη του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου και της δράσης των γονιδίων Bcl-2 και Bax, τα οποία ελέγχουν την απόπτωση, στα ζωτικά όργανα σηπτικών πειραματόζωων. Σε όλα τα όργανα των σηπτικών αρουραίων παρατηρήθηκε αυξημένη απόπτωση στα παρεγχυματικά κύτταρα. Κατά τη διάρκεια της σήψης η αντιαποπτωτική δράση του γονιδίου Bcl-2 βρέθηκε να είναι σημαντικά αυξημένη στο παχύ έντερο, ενώ ήταν σημαντικά μειωμένη στο μυοκάρδιο και το ήπαρ. Η αυξημένη παρουσία της πρωτεΐνης Bcl-2 στα επιθηλιακά κύτταρα του παχέος εντέρου συσχετίζεται με σημαντικά βελτιωμένη επιβίωση των σηπτικών πειραματόζωων. Το προ-αποπτωτικό γονίδιο Bax εμφανίζει μειωμένη έκφραση στα κύτταρα του ήπατος, αλλά αυξημένη στον ιστό του παχέος εντέρου. Ο προγνωστικός ρόλος της πρωτεΐνης Bax είναι θετικός όταν υπάρχει υπερέκφραση της στο πνευμονικό ιστό και αρνητικός όταν αυτή ανιχνεύεται στο ήπαρ και το στόμαχο σηπτικών πειραματόζωων. Η απόπτωση συμμετέχει στη παθοφυσιολογία της σήψης και τα γονίδια που την ελέγχουν παρουσιάζουν ποικίλα επίπεδα έκφρασης ανάλογα με τον υπό μελέτη κάθε φορά διαφοροποιημένο ιστό - ζωτικό όργανο. Τα γονίδια που ελέγχουν τον αποπτωτικό θάνατο στη σήψη δύνανται ανά περίπτωση να έχουν προγνωστική σημασία.
Μελέτη βιοδραστικών φυσικών προϊόντων και σύνθεση αναλόγων τους
Authors: Φωτακοπούλου Ειρήνη
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν: (α) η σύνθεση λιπιδικών αμινοαλκοολών και διολών ώστε να μελετηθεί η επίδρασης της θέσης της υδροξυλομάδας και της αμινομάδας στην αντιφλεγμονώδη δράση τους, (β) ο ενζυμικός διαχωρισμός ρακεμικού μίγματος Ν- προστατευμένων 2-αμινοαλκοολών, με χρήση της χαμηλού κόστους παγκρεατικής λιπάσης χοίρου (PPL) και (γ) η μελέτη της ικανότητας της Bacillus subtilis εστεράσης (BS2) και Candida antarctica λιπάσης A (CAL-A), να απομακρύνουν κάτω από ήπιες συνθήκες, μια σειρά από καρβοξυλικές προστατευτικές ομάδες, που περιλαμβάνουν απλούς αλλά και στερεοχημικά παρεμποδισμένους εστέρες. Για το στόχο (α) συντέθηκαν διάφορες λιπιδικές αμινοαλκοόλες και εξετάσθηκαν ως προς την αντιφλεγμονώδη δράση τους. Βρέθηκε ότι αλλαγή στη στερεοχημεία του μορίου από (S) σε (R) βελτίωσε κατά πολύ την αναστολή του οιδήματος. Επίσης η PPL παρουσιάζει εναντιοεκλεκτικότητα ως προς τις Ν-προστατευμένες 2-αμινοαλκοόλες. Για το στόχο (γ) συντέθηκαν μια σειρά από tert-βουτυλο, μεθυλο, βενζυλο, αλληλο, χλωροαιθυλο και διφαινυλομεθυλεστέρες. Η BS2 και η CAL-A υδρόλυσαν επιτυχώς ακόμα και τους στερεοχημικά παρεμποδισμένους εστέρες.
Η επίδραση διαφόρων βιολογικών υποστρωμάτων ανάπτυξης φυτών καπνού στα επικίνδυνα για την υγεία προϊόντα του καπνίσματος
Authors: Δουμά Δήμητρα-Κλεοπάτρα
Published: August 2021

Τα βαρέα μέταλλα και οι αζωτούχες ενώσεις των φύλλων του καπνού συμβάλλουν στην παραγωγήτοξικών ενώσεων στο αέριο προϊόν της καύσης του. Η βιοδιαθεσιμότητα των μετάλλων και τωναζωτούχων ενώσεων του καπνού εξαρτάται από το υπόστρωμα ανάπτυξης, τον γονότυπο του και τοτμήμα του φυτού. Στόχος της διατριβής είναι η μελέτη των επιπτώσεων της ανάπτυξης καπνού σε ιλύεπεξεργασμένων αστικών λυμάτων στην σύσταση των τσιγάρων και την υγεία των καταναλωτώνκαπνιστών. 80 φυτά ποικιλίας Ι και ποικιλίας II κατανεμήθηκαν σε 10 ομάδες όξινου (5,5) και αλκαλικού(7,4) pH, δηλαδή ανά 5 ομάδες υποστρώματος (0%, 10%,20%και 40% λάσπης και ανόργανηςλίπανσης).Τα φύλλα συλλέχθηκαν σε 4 χρόνους και ακολούθησε μέτρηση Cd,Cu,Zn,Pb και Cr,νικοτίνης, ολικού αζώτου και νιτρικών. Μέγιστη επιβάρυνση σε Cu και Cr στις δύο ποικιλίεςεμφανίστηκε στην ομάδα 0%.Η εφαρμογή 40% λάσπης μείωσε σημαντικά το Cd και αύξησε τον Ζη σεσύγκριση με την ομάδα ανόργανης λίπανσης. Σε αλκαλικό pH διαπιστώθηκε μείωση όλων των μετάλλωνεκτός Pb. Μέγιστη επιβάρυνση σε νιτρικά εμφανίστηκε στα νεώτερα φύλλα και την ομάδα ανόργανηςλίπανσης της ποικιλίας Ι και στα γηραιότερα φύλλα και την ομάδα 40% της ποικιλίας II. Μέγιστηεπιβάρυνση σε νικοτίνη εμφανίστηκε στα μεσαία φύλλα και την ομάδα 40% της ποικιλίας Ι και στανεώτερα και μεσαία φύλλα και την ομάδα 20% της ποικιλίας II. Η νικοτίνη μειώθηκε σημαντικά σεόξινο pH στις δύο ποικιλίες. Η πολλαπλή παλίνδρομη ανάλυση έδειξε ότι στην ποικιλία Ι το Cd και στηνποικιλία II ο Cu και το Cr είναι οι σημαντικότεροι παράγοντες πρόβλεψης της νικοτίνης.Συμπεραίνεται ότι η υγεία των καπνιστών σχετίζεται άμεσα με την βιοδιαθεσιμότητα των βαρέωνμετάλλων και των αζωτούχων ενώσεων που επηρεάζονται από τα χαρακτηριστικά της λάσπης και τογενετικό υπόστρωμα των ποικιλιών καπνού.
Η επίδραση της δυσλειτουργίας της αριστερής κοιλίας στη φλεγμονώδη αντίδραση της εξωσωματικής κυκλοφορίας
Authors: Καρφής Ηλίας
Published: August 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η συστηματική φλεγμονώδης αντίδραση αποτελεί ένα μηχανισμό, ο οποίος κινητοποιείται στη διάρκεια των καρδιοχειρουργικών επεμβάσεων και έχει συσχετισθεί με δυσμενή πρόγνωση και αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα. Έχει βρεθεί ότι οι ασθενείς με επηρεασμένη συσταλτικότητα της αριστερής κοιλίας είναι περισσότερο επιρρεπείς στην ανάπτυξη μετεγχειρητικών επιπλοκών μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση και αποτελούν μία ευαίσθητη ομάδα καρδιοχειρουργικών αρρώστων. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της έρευνας είναι να εξετάσει το βαθμό, στον οποίο η επηρεασμένη συσταλτικότητα της αριστερής κοιλίας επηρεάζει την έκλυση της συστηματικής φλεγμονώδους αντίδρασης σε στεφανιαίους αρρώστους κατά τη διάρκεια και μετά την εκτέλεση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης. ΥΛΙΚΟ - ΜΕΘΟΔΟΙ: Κλινική προοπτική μελέτη, όπου 28 συνολικά ασθενείς υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης.12 ασθενείς είχαν προεγχειρητικά επηρεασμένη συσταλτικότητα της αριστερής κοιλίας (Χαμηλό κλάσμα εξώθησης < 30%) - Ομάδα χαμηλού κλάσματος εξώθησης (Ομάδα μελέτης). 16 ασθενείς είχαν φυσιολογικό κλάσμα εξώθησης - Ομάδα φυσιολογικού κλάσματος εξώθησης (Ομάδα ελέγχου).Προσδιορίστηκαν οι τιμές των φλεγμονωδών δεικτών TNF-α, IL-6, IL-8, IL-10 και PAF-AcH προεγχειρητικά, στη διάρκεια και 24 ώρες μετά την εκτέλεση της καρδιοχειρουργικής επέμβασης.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Υψηλότερες τιμές όλων των δεικτών με ελάχιστες εξαιρέσεις ανιχνεύθηκαν σε όλες τις χρονικές στιγμές της δειγματοληψίας στους ασθενείς με επηρεασμένη συσταλτικότητα της αριστερής κοιλίας. Η IL-6 βρέθηκε στατιστικά σημαντικά υψηλότερη στην ομάδα με χαμηλό κλάσμα εξώθησης, πριν την εισαγωγή της αναισθησίας (ρ=0,039) και μετά τη χορήγηση της πρωταμίνης (ρ=0,02). Η IL-8 βρέθηκε στατιστικά σημαντικά υψηλότερη στην ομάδα με χαμηλό κλάσμα εξώθησης, πριν την εισαγωγή της αναισθησίας (ρ=0,05), 30 λεπτά μετά την έναρξη τηςεξωσωματικής κυκλοφορίας {ρ=0,02), μετά τη χορήγηση της πρωταμίνης (ρ=0,015) και 24 ώρες μετά το χειρουργείο (ρ=0,05). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων στο σύνολο των δειγμάτων για τους παράγοντες TNF-a, IL-10 και PAF-AcH. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι ασθενείς με επηρεασμένη συσταλτικότητα της αριστερής κοιλίας παρουσιάζουν μεγαλύτερη κινητοποίηση του μηχανισμού της συστηματικής φλεγμονώδους αντίδρασης, όταν υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργική επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης με εξωσωματική κυκλοφορία σε σχέση με ασθενείς με φυσιολογική λειτουργικότητα.
Αντιμετώπιση της οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας με πρηνή τοποθέτηση του αρρώστου
Authors: Κωσταντή Ελεονώρα
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Η παρούσα μελέτη εξέτασε την επίδραση της πρηνούς θέσης στους ασθενείς με υδροστατικό πνευμονικό οίδημα που βρισκόταν σε μηχανική υποστήριξη της αναπνοής. ΜΕΘΟΔΟΣ: Μελετήθηκαν 8 ασθενείς με υδροστατικό πνευμονικό οίδημα (hydrostatic pulmonary edema, ΗΡΕ) σε μηχανικό αερισμό, που τοποθετήθηκαν σε πρηνή θέση (Ομάδα1). Έξι ασθενείς με οξύ ΗΡΕ υπό μηχανικό αερισμό σε ύπτια θέση (Ομάδα 2), 20 ασθενείς με ARDS (Ομάδα 3), και 5 ασθενείς με πνευμονική ίνωση (pulmonary fibrosis, PF) (Ομάδα 4) αποτέλεσαν τις ομάδες ελέγχου. Οι ασθενείς με ΗΡΕ που μετά τουλάχιστον 6 ώρες από την έναρξη του μηχανικού αερισμού, χρειαζόταν ένα FIo2 > 0.6 για να έχουν ένα Sao2 ~ 90%, και οι οποίοι δεν απαντούσαν σε χειρισμούς επιστράτευσης (recruitment maneuvers), γυρίστηκαν σε πρηνή θέση. Καταγράφονταν οι παράμετροι της οξυγόνωσης, της μηχανικής του αναπνευστικού και οι αιμοδυναμικές μεταβολές στην ύπτια και την πρηνή θέση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Όλοι οι ασθενείς με ΗΡΕ παρουσίασαν βελτίωση της οξυγόνωσης στην πρηνή θέση. Η σχέση Pao2/FIo2 αυξήθηκε από 72 ± 16 στην ύπτια θέση, σε 208 ± 61 μετά από 6 ώρες στην πρηνή θέση (ρ < 0.001). Η αύξηση αυτή του Pao2 ήταν σταθερή, ενώ δεν σημειώθηκαν σημαντικές αιμοδυναμικές μεταβολές. Δεκαπέντε από τους 20 ασθενείς με ARDS (75%) βελτίωσαν την οξυγόνωση με την τοποθέτηση στην πρηνή θέση. Η σχέση Pao2/FIo2 αυξήθηκε από 83 ± 14 στην ύπτια θέση, σε 189 ± 34 μετά από 6 ώρες στην πρηνή θέση (ρ < 0.001). Αντίθετα, 5 από τους 20 ασθενείς με ARDS (25%) και κανένας από τους ασθενείς με PF δεν ανταποκρίθηκε θετικά στην πρηνή θέση. Οι ασθενείς με ΗΡΕ και πρώιμο (early) ARDS απάντησαν καλύτερα στην τοποθέτηση στην πρηνή θέση, σε σχέση με εκείνους με όψιμο (late) ARDS και PF. Οι ασθενείς με ΗΡΕ σε μηχανικό αερισμό στην ύπτια θέση, είχαν χαμηλότερη σχέση Pao2/FI02, ενώ η διάρκεια του μηχανικού αερισμού ήταν μεγαλύτερη, σε σύγκριση με εκείνους που γυρίστηκαν σε πρηνή θέση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η πρηνής θέση αποτελεί χρήσιμο χειρισμό στην αντιμετώπιση των ασθενών με σοβαρή υποξαιμία λόγω πνευμονικού οιδήματος. Η παρουσία πνευμονικού οιδήματος, όπως στο early ARDS και το ΗΡΕ, είναι προγνωστικός παράγοντας της θετικής επίδρασης της πρηνούς θέσης στην ανταλλαγή των αερίων. Αντίθετα, η ύπαρξη ίνωσης, όπως στο late ARDS και την πνευμονική ίνωση, προδιαθέτει σε αρνητική ανταπόκριση στην πρηνή θέση.
Η θέση της μανομετρίας του οισοφάγου στη χειρουργική αντιμετώπιση της γαστροοισοφαγικής παλινδρομικής νόσου
Authors: Κιτσάκος Αθανάσιος
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να εκτιμηθεί ο ρόλος και η αποφασιστική βοήθεια της μανομετρίας του οισοφάγου, μαζί με τον υπόλοιπο έλεγχο, στην: - ακριβή διάγνωση της γαστρο-οισοφαγικής παλινδρομικής νόσου (ΓΟΠΝ), - επιλογή της ενδεδειγμένης για κάθε ασθενή θεραπείας (συντηρητική ή χειρουργική) και κυρίως - επιλογή του τύπου της επέμβασης έτσι ώστε να έχουμε το επιθυμητό αντιαναγωγικό αποτέλεσμα χωρίς τις γνωστές παρενέργειες (δυσφαγία, gas-bloat). Υλικό-Μέθοδος: Από τους 481 συνολικά ασθενείς που μελετήθηκαν στο εργαστήριο μας, από τον Απρίλιο του 1986 μέχρι σήμερα, ΓΟΠΝ διαγνώσθηκε σε 164 (34%) από αυτούς (92 άνδρες και 72 γυναίκες με μέση ηλικία 53 ετών (11 έως 87). Από τους 164 ασθενείς, οι 44 (26,8%) αντιμετωπίσθηκαν χειρουργικά ενώ οι υπόλοιποι 120 (73,2%) συντηρητικά. Από τους 44 ασθενείς οι οποίοι υποβλήθηκαν σε αντιαναγωγική επέμβαση οι 24 ολοκλήρωσαν με επιτυχία τον πλήρη μετεγχειρητικό έλεγχο. Οι 17 υποβλήθηκαν σε εγχείρηση Lortat-Jacob (τυπική ή τροποποιημένη κατά Κασιούμη), και 7 σε μερική θολοπλαστική (4 Toupet - 3 Dor). Αποτελέσματα: Ο ρόλος της μανομετρίας στη διάγνωση της νόσου και την επιλογή των προς εγχείρηση ασθενών ήταν αποφασιστικός. Ενώ στα πρώτα 8 χρόνια λειτουργίας του εργαστηρίου χειρουργήθηκε το 50% των ασθενών με ΓΟΠΝ, στα επόμενα 10 (με τη βοήθεια και της μανομετρίας), επιλέχτηκε μόνο το 16% αυτών. Αξιοσημείωτο το γεγονός ότι από τους ασθενείς με KOT χειρουργήθηκε μόνο το 44% αυτών σε αντιδιαστολή με το 100% των πρώτων ετών. Η επιλογή της επέμβασης γινόταν από τα ευρήματα της μανομετρίας, ενώ ο μετεγχειρητικός έλεγχος μας βοήθησε να τροποποιήσουμε την εγχειρητική μας τακτική για την επίτευξη επαρκούς αντιαναγωγικού αποτελέσματος (υποτροπή 11,3%) χωρίς επιπλοκές (παροδική δυσφαγία σε έναν) αυξάνοντας τα περισταλτικά κύματα του κατώτερου οισοφάγου και βελτιώνοντας την πίεση του κατώτερου οισοφάγου. Συμπεράσματα: Ο πλήρης έλεγχος του οισοφάγου θεωρούμε ότι είναι απαραίτητος στην επιλογή, όχι μόνο των προς εγχείρηση ασθενών, αλλά και του κατάλληλου τύπου της αντιαναγωγικής επέμβασης για κάθε ένα από αυτούς, με βάση τα μανομετρικά τους ευρήματα, έτσι ώστε να βρεθεί η δύσκολη «χρυσή τομή» ανάμεσα στο αποτελεσματικό αντιαναγωγικό αποτέλεσμα και στις γνωστές επιπλοκές της δυσφαγίας και του συνδρόμου gas-bloat (αδυναμία ερυγών και εμέτων).
Ο έρως στο έργον του Πλωτίνου
Authors: Δαμάσκος Παναγιώτης
Published: August 2021

Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΥΕΤΑΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΩΤΙΝΙΚΗ ΦΙΑΟΣΟΦΙΑ.ΕΞΕΤΑΣΑ ΤΟΝ ΠΛΩΤΙΝΙΚΟ ΕΡΩΤΑ ΜΕ ΑΞΟΝΑ ΤΗΝ ΧΑΡΗ Η ΟΠΟΙΑ ΣΠΙΝΘΗΡΟΒΟΑΕΙΕΠΙ ΤΗΣ ΩΡΑΙΟΤΗΤΟΣ. Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΔΙΑΡΘΡΩΘΗΚΕ Η ΔΙΑΤΡΙΒΗΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΟΦΙΛΟΑΟΓΙΚΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ. Η ΔΙΑΤΡΙΒΗΔΙΑΡΘΡΩΘΗΚΕ ΣΕ ΤΡΙΑ ΜΕΡΗ, ΣΕ ΕΠΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ.^ΔΙΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΕΡΩΤΟΣ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ Η ΤΕΛΕΙΟΤΗΣ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΕΚ ΤΗΣ ΑΠΟΡΡΟΙΑΣΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ.Τ ~ 'Ο ΝΟΥΣ ΑΦ' ΕΝΟΣ ΜΕΝ ΩΣ ΟΡΩΝ ΤΟ ΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΣΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ TÖY~~KÄI ΝΑ ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ~ΟΙΟΥΤΟΤΡΟΠΩΣ ΕΜΦΡΩΝ ΚΑΙ ΑΦ" ΕΤΕΡΟΥΩΣ ΕΡΩΝ ΝΑ ΕΝΟΥΤΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΕΝΟΣ.· ΣΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Ο ΕΡΩΣΕΚΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΥΠΟ ΜΙΑ ΤΡΙΠΛΗ ΙΔΙΟΤΗΤΑ. ΩΣ ΘΕΟΣ, ΩΣ ΔΑΙΜΩΝ ΚΑΙ ΩΣ ΠΑΘΟΣΑΝΑΛΥΕΤΑΙ Η ΕΡΩΤΙΚΗ ΦΟΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΘΟΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥΕΡΩΤΟΣ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Ο ΕΡΩΣ Σ' ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΕΙΝΑΙΠΑΡΩΝ ΜΟΝΟ ΕΜΜΕΣΩΣ. ΔΕΝ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ. Ο ΠΛΩΤΙΝΟΣ ΑΝΑΓΑΓΕΙΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ. Ο ΕΡΩΣ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΕΚΔΗΛΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΙΚΗΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΧΕΣΕΩΣ Η ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΤΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΙΕΡΑΡΧΗΜΕΝΩΝΥΠΟΣΤΑΣΕΩΝ. Η ΚΑΘΕ ΥΠΟΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΝΩΤΕΡΟ ΣΥΓΚΡΟΤΕΙΤΗΝ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΤΩΤΕΡΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΩΤΕΡΑΥΠΟΣΤΑΣΗ. ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΥΨΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΙΣΘΗΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.Ο ΜΑΓΟΣ ΕΡΩΣ ο ΕΡΩΣ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΕΓΚΑΘΙΣΤΑ ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΟΝΤΑΑΠΟΜΑΚΡΥΣΜΕΝΑ . Α Υ Τ Η ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΣΚΕΙ Ο ΔΑΙΜΩΝΕΡΩΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ "ΦΥΛΑΚΙΖΕΙ" ΤΗΝ ΨΥΧΗΝ ΣΤΟΝ ΑΙΣΘΗΤΟ ΚΟΣΜΟ. Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣΦΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΤΗ ΤΩΝ ΜΑΓΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΟΠΟΙΑ ΣΥΝΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΙΝΗΜΑΓΕΙΑ. ο ΠΛΩΤΙΝΟΣ ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥ~Σ~ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΥΣΥΜΠΟΣΙΟΥ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΘΟΥΝ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣΤΟΥ.
Συγκριτική μελέτη της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης της πρωτεΐνης p53 και των αριθμητικών ανωμαλιών του γονιδίου p53 και του χρωμοσώματος 17 με την μέθοδο του φθορίζοντα in situ υβριδιμού σε νεοπλασματικές παθήσεις του παχέος εντέρου
Authors: Ντέμου Ασήμω
Published: August 2021

Η παρούσα μελέτη ερευνά τις αριθμητικές ανωμαλίες του χρωμοσώματος 17 και του γονιδίου p53 σε 22 αδενωματώδεις πολύποδες και 54 αδενοκαρκινώματα παχέος εντέρου από blocks παραφίνης με την μέθοδο FISH. Η ανίχνευση της p53 πρωτεΐνης έγινε ανοσοϊστοχημικά. Τα ευρήματα συσχετίσθηκαν με την 5ετή ελεύθερη-νόσο και την συνολική αθροιστική επιβίωση 31 ασθενών. Ανιχνεύθηκε μονοσωμία του χρωμοσώματος 17 σε3/22 (13,6%) αδενωματώδεις πολύποδες και σε 18/54 (33,3%) αδενοκαρκινώματα (p=0,08) ενώ έλλειμμα του γονιδίου p53 ανιχνεύθηκε σε 7/22 (31,8%) αδενωματώδεις πολύποδες και σε 33/54 (61%) αδενοκαρκινώματα (p<0,01). Έκφραση της πρωτεΐνης p53 ανιχνεύθηκε σε 2/22 (9,0%) αδενωματώδεις πολύποδες και σε 32/54 (59,2%) αδενοκαρκινώματα (p<0,0002). H 5ετής ελεύθερη νόσου και η αθροιστική συνολική επιβίωση είχαν ισχυρή στατιστική συσχέτιση με το έλλειμμα του γονιδίου p53 και τη μονοσωμία του χρωμοσώματος 17. Η συσχέτιση ήταν ισχυρότερη όταν η ανάλυση περιορίστηκε σε όγκους περιφερικά της αριστερής κολικής καμπής. Αντίθετα η ανοσοϊστοχημική έκφραση της πρωτεϊνης p53 δεν αποτελεί εξ’ ίσου ευαίσθητο προγνωστικό δείκτη.
Ιεράρχηση και αξιολόγηση του βαθμού ικανοποίησης των αναγκών των ασθενών με αναπνευστική ανεπάρκεια που νοσηλεύονται σε ΜΕΘ και πνευμονολογικές κλινικές τόσο από του ιδίους όσο και από το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό
Authors: Παπαγεωργίου Δημήτριος
Published: August 2021

Ο σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν τριπλός: α) η ιεράρχηση και αξιολόγηση των αναγκών και προβλημάτων που οι ασθενείς με αναπνευστική ανεπάρκεια αντιμετωπίζουν νοσηλευόμενοι σε ΜΕΘ, β) η αξιολόγηση του βαθμού ικανοποίησης τους από τον τρόπο που το προσωπικό της ΜΕΘ αντιμετωπίζει τα προβλήματα τους και γ) η αποτίμηση της διαφοράς αξιολόγησης μεταξύ των αναπνευστικών ασθενών και του προσωπικού μονάδων. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 10 νοσοκομεία με 12 ΜΕΘ και το δείγμα αποτελούσαν 62 αναπνευστικοί ασθενείς και 49 μέλη προσωπικού ΜΕΘ. Χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPSS 11 για την στατιστική ανάλυση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι επαγγελματίες υγείας και οι αναπνευστικοί ασθενείς διαφωνούν ως προς την ποιότητα της φροντίδας που παρέχεται στις ελληνικές ΜΕΘ ενώ την ίδια στιγμή το προσωπικό φαίνεται να μην εκτιμά επακριβώς τις αντιλήψεις, συναισθήματα ή ανάγκες των ασθενών τους.
Εδαφικοί παράγοντες που επηρεάζουν τη διαθεσιμότητα του 134Cs σε φυτά ηλίανθου και σόγιας
Authors: Μάσσας Ιωάννης
Published: August 2021

Σε πείραμα θερμοκηπίου με γλάστρες σε έξι επαναλήψεις μελετήθηκε η επίδραση των ιδιοτήτων επτά γεωργικών εδαφών στην απορρόφηση του 134Cs από φυτά ηλίανθου και σόγιας. Για να εκτιμηθεί η επίδραση του χρόνου στη διαθεσιμότητα του 134Cs τα φυτά του ηλίανθου καλλιεργήθηκαν για τρεις περιόδους και της σόγιας για δύο. Για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκαν δύο τρόποι, ο συντελεστής μεταφοράς του 134Cs (Σ Μ) (Bq kg-1 Ξ Β φυτού/Bq kg-1 Ξ Β έδαφος) και η ημερήσια απορρόφηση ανά γλάστρα (Η.Α.Γ.) (Bq γλάστρα-1 ημέρα-). Δεν παρατηρήθηκε κάποια σταθερή τάση (αυξητική ή πτωτική) των Σ Μ του 134Cs με το χρόνο. Βρέθηκε μία σημαντική αρνητική εκθετική σχέση των Σ Μ του 134Cs με τη συγκέντρωση του ανταλλάξιμου Κ όταν αυτό εκφράστηκε σαν ποσοστό της Ι.Α.Κ. των εδαφών, η οποία στη περίπτωση του ηλίανθου ερμήνευσε το 89% της διακύμανσης των Σ Μ του 134Cs. Με τη χρήση παραμέτρων των καμπυλών ρυθμιστικής ικανότητας των εδαφών για το Κ ερμηνεύθηκε έως και το 93% της διακύμανσης των τιμών της Η.Α.Γ. Παρατηρήθηκε διαφορετική κατανομή των 134Cs και Κ στα διάφορα μέρη των δύο φυτικών ειδών, ενώ είναι πιθανόν τα φυτά να απορροφούν επιλεκτικά το Κ σε βάρος του 134Cs από το έδαφος. Τέλος, δεν ανιχνεύθηκε 134Cs στα σπορέλαια που εκχυλίστηκαν από σπόρους των δύο φυτικών ειδών με μεγάλη συγκέντρωση 134Cs.
Προσδιορισμός ανοσοφαινοτύπων λεμφοκυττάρων βρογχοκυψελιδικού εκπλύματος και περιφερικού αίματος στην πνευμονική σαρκοείδωση
Authors: Γούναρη Ευδοξία
Published: August 2021

Σκοπός: Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη των ΤH1/ΤΗ2 και TC1/TC2 φαινοτύπων των Τ λεμφοκυττάρων και των συχνοτήτων των iNKT και CD16/56⁺ Τ λεμφοκυττάρων στο βρογχοκυψελιδικό έκπλυμα (BAL) και στο περιφερικό αίμα ασθενών με πνευμονική σαρκοείδωση, με χρησιμοποίηση της κυτταρομετρίας ροής. Ασθενείς και μέθοδοι: Είκοσι ασθενείς με πνευμονική σαρκοείδωση, έξι ασθενείς με πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία και δέκα φυσιολογικοί μάρτυρες συμμετείχαν στη μελέτη. Από τους ασθενείς λήφθηκε BAL και περιφερικό αίμα για διαγνωστικούς λόγους, ενώ από τους μάρτυρες μόνο περιφερικό αίμα. Η κυτταρομετρία ροής χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό της ενδοκυττάριας παραγωγής των κυτταροκινών IFN-γ, IL-2, TNF-α, IL-4 και IL-13 σε διεγερμένα με PMA/ionomycin CD4⁺ και CD8⁺ Τ λεμφοκύτταρα. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με σαρκοείδωση παρουσίαζαν αυξημένα ποσοστά IFN-γ⁺ CD4⁺ Τ και iNKT λεμφοκυττάρων στο BAL συγκριτικά με το περιφερικό αίμα, ενώ το αντίθετο παρατηρήθηκε για τα ποσοστά των IL-2⁺ CD4⁺, IFN-γ⁺ και TNF-α⁺ CD8⁺, και CD16/56⁺ Τ λεμφοκυττάρων. Ισχυρές θετικές συσχετίσεις παρατηρήθηκαν μεταξύ των ποσοστών έκφρασης IFN-γ, IL-2 και TNF-a από τα CD4⁺ και CD8⁺ Τ λεμφοκύτταρα του BAL. Οι ασθενείς με σαρκοείδωση σταδίου Ι παρουσίαζαν σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά IFN-γ⁺ CD4⁺, IFN-γ⁺ CD8⁺ και TNF-α⁺ CD8⁺ Τ λεμφοκυττάρων στο BAL, συγκριτικά με τους ασθενείς σταδίων ΙΙ-IV. Συγκριτικά με τους φυσιολογικούς μάρτυρες, οι ασθενείς με σαρκοείδωση εμφάνιζαν ελαττωμένα ποσοστά IL-4⁺ και IL-13⁺ CD4⁺ Τ λεμφοκυττάρων και μικρότερη συγκέντρωση iNKT λεμφοκυττάρων στο αίμα. Συμπεράσματα: Τα ευρήματα μας ενισχύουν τη θεωρία της διαμερισματοποίησης της ανοσιακής απάντησης στους πνεύμονες των ασθενών με πνευμονική σαρκοείδωση και δείχνουν μειωμένη τύπου 1 ανοσιακή απάντηση στους ασθενείς με αναμενόμενη ευνοϊκότερη πρόγνωση.
Διέγερση Τ λεμφοκυττάρων με CD3+CD28 μονοκλωνικά αντισώματα σε συσχέτιση με το CD28 αντιγόνο επιφάνειας και άλλες παραμέτρους για την παρακολούθηση της HIV-1 λοίμωξης
Authors: Παναγιώτου Νικόλαος
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν 152 HIV-1(+) ασθενείς με και χωρίς εξέλιξη σε AIDS για τη CD28 συνδιέγερση και άλλες λειτουργικές δοκιμασίες όπως οι απαντήσεις πολλαπλασιασμού των Τ λεμφοκυττάρων στη διέγερση με CD3 MoAb και μιτογόνα όπως το PWM και το ΡΗΑ. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε ήταν η καλλιέργεια ολικού αίματος και οι ασθενείς μελετήθηκαν από την πρώτη επίσκεψη μέχρι και τη διάγνωση του AIDS ή τη λήξη της περιόδου παρακολούθησης. Επίσης μελετήθηκε η έκφραση του CD28 αντιγόνου επιφάνειας στα CD4+ και CD8+ Τ λεμφοκύτταρα και στις δύο ομάδες των ασθενών. Βρέθηκε ότι στην HIV-1 λοίμωξη: 1) Υπάρχει σημαντική ελάττωση των απαντήσεων πολλαπλασιασμού των Τ λεμφοκυττάρων στη CD28 συνδιέγερση και σε άλλους διεγέρτες. Η ελάττωση αυτή γίνεται εμφανής νωρίς στην πορεία της λοίμωξης από το ασυμπτωματικό ακόμη στάδιο. 2) Οι HIV-1(+) ασθενείς που παρουσίασαν εξέλιξη σε AIDS είχαν σημαντική ελάττωση των απαντήσεων πολλαπλασιασμού στη CD28 συνδιέγερση κατά τη διάγνωση του AIDS σε σχέση με τα αρχικά επίπεδα, ενώ οι απαντήσεις των ασθενών χωρίς εξέλιξη σε AIDS παρέμεναν σταθερές κατά τη λήξη της περιόδου παρακολούθησης. 3) Το μονομεταβλητό μοντέλο της Cox regression ανάλυσης για μεταβλητές σε σχέση με το χρόνο έδειξε ότι η ελάττωση (i) του απόλυτου αριθμού (αα) των CD4⁺, CD4⁺CD28⁺ και CD8⁺CD28⁺ Τ κυττάρων, (ii) της CD28 συνδιέγερσης με CD28 MoAb και (iii) των απαντήσεων πολλαπλασιασμού των Τ λεμφοκυττάρων στο CD3 MoAb και τους άλλους διεγέρτες και η αύξηση του CD8⁺CD28⁻% έχουν σημαντική προγνωστική αξία για την εξέλιξη σε AIDS. 4) Στο πολύ μεταβλητό μοντέλο της Cox regression ανάλυσης για μεταβλητές σε σχέση με το χρόνο, μόνο η ελάττωση των απαντήσεων στη CD28 συνδιέγερση από τις λειτουργικές δοκιμασίες είχε σημαντική προγνωστική αξία για εξέλιξη σε AIDS, ενώ προγνωστική αξία είχε και η ελάττωση του ποσοστού των CD4⁺ Τ λεμφοκυττάρων και του απόλυτου αριθμού των CD4⁺CD28⁺ Τ λεμφοκυττάρων. Γι' αυτό το λόγο η συνδιέγερση Τ λεμφοκυττάρων με CD28 MoAb μπορεί να θεωρηθεί ως μια χρήσιμη δοκιμασία για την παρακολούθηση της HIV-1 λοίμωξης. 5) Η ελάττωση του αα των CD4⁺CD28⁺ Τ λεμφοκυττάρων αποτελεί καλύτερο προγνωστικό δείκτη για την εξέλιξη σε AIDS από τον αα των CD4+ Τ λεμφοκυττάρων. 6) Εκτός από την αρχική αύξηση του ποσοστού των CD8⁺CD28⁻ Τ λεμφοκυττάρων και την αύξηση του ποσοστού των CD28⁻ στα CD8⁺ Τ λεμφοκύτταρα που παρατηρήθηκε και στις δύο ομάδες των ασθενών κατά την έναρξη της παρακολούθησης σε σύγκριση με τα φυσιολογικά άτομα, βρέθηκε μια αρνητική συσχέτιση μεταξύ του ποσοστού των CD4⁺ ή CD4⁺CD28⁺ και του ποσοστού των CD8⁺CD28⁻ Τ λεμφοκυττάρων. Είναι πιθανόν οι κυτταρικοί αυτοί υποπληθυσμοί να ρυθμίζονται κατά τρόπο αμοιβαίο.
Μελέτη της κυτταρικής ανοσίας δια του DNCB σε υγιείς και πάσχοντες
Authors: Ντεριάν Αρμέν
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης μας ήταν η διερεύνηση του τρόπου αντίδρασης στο DNCB τεσσάρων (4) ομάδων ασθενών, με χρόνια νόσο [2 ομάδες] και με δεδομένη την διαταραχή της ανοσολογικής ικανότητας [2 ομάδες]. Η ταξινόμηση των ανωτέρω ομάδων ασθενών σε αντιδρώντες ή μη και η συγκριτική ανάλυση της ικανότητάς τους για ανοσολογική αντίδραση, τόσον in vivo όσο και in vitro, είναι δυνατόν να μας δώσει σοβαρά στοιχεία για την συμμετοχή του αμυντικού μηχανισμού στην εμφάνιση της αρχικής νόσου, και πιθανά στην εξέλιξη της. Η ομάδα των υγιών μαρτύρων αποτελεί τον πληθυσμό, έναντι του οποίου γίνονται οι συγκρίσεις τόσον στα in vitro όσο και στα in vivo αποτελέσματα. […]
Μελέτη του είδους και της συχνότητας εμφάνισης της πολυμορφικής θέσης δράσης απαγορευτικών ενδονουκλεασών του γονιδίου της απολιποπρωτεΐνης B-100 στον ελληνικό πληθυσμό και αξιολόγησή της στην ιατροδικαστική
Authors: Κυριακούση Αρετή
Published: August 2021

Η πολυπαραγοντικής παθογένειας, στεφανιαία νόσος έχει, μεταξύ των άλλων, συσχετιστεί και με τα επίπεδα της apoB-100. Σε μοριακό επίπεδο, η μετάλλαξη που μελετήθηκε αφορά στην αντικατάσταση της βάσης γουανίνης από αδενίνη στην πολυμορφική θέση 4154 του εξονίου 29 της apoB-100. Ακολούθησε έλεγχος της μετάλλαξης με τη βοήθεια της απαγορευτικής ενδονουκλεάσης EcoRI. Μελετήθηκαν: 1. Ομάδα βάσης δεδομένων (ελληνική καταγωγή, τυχαία επιλογή δειγμάτων, 2. Ομάδα μαρτύρων (άτομα με φυσιολογικό βιοχημικό έλεγχο), 3. Ομάδα στεφανιαίας νόσου (άτομα με διαγνωσμένη στεφανιαία νόσο), 4. Ομάδα υπερλιπιδαιμικών (άτομα με δυσλιπιδαιμία κατά τον βιοχημικό έλεγχο). Από την μελέτη προέκυψαν τρεις γονότυποι: R1R1 (απουσία μετάλλαξης), R1R2 (ετεροζυγώτες), R2R2 (ομοζυγώτες ως προς την μετάλλαξη). Συμπεράσματα: 1) Η συχνότητα του γονότυπου RIR1 στον Ελληνικό πληθυσμό είναι 67,8%, του R1R2 28,1% και του R2R2 3,9%. 2) Η συχνότητα του αλληλομόρφου R1 είναι 81% και του R2 19%. 3) Δεν υπάρχει καμία σχέση μεταξύ του γονότυπου R1R2 ή R2R2 και της επίπτωσης του εμφράγματος του μυοκαρδίου. 4) Δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των γονοτύπων και της αυξημένης αρτηριακής πίεσης. 5) Ο γονότυπος R1R2 πιθανότατα προκαλεί μεταβολική διαταραχή που εκδηλώνεται με δυσλιπιδαιμικά χαρακτηριστικά. 6) Δεδομένης της σπανιότητάς του, ο γονότυπος R2R2 θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην Ιατροδικαστική σαν τμήμα γενετικού αναγνωριστικού κώδικα, προς αναγνώριση άγνωστου βιολογικού υλικού, όχι όμως για διερεύνηση πατρότητας, αφού δεν αποτελεί μοναδικό χαρακτηριστικό κάθε ανθρώπου.
Γενετικοί πολυμορφισμοί των αιμοπεταλικών αντιγόνων και η επίδρασή τους στη θρομβογένεση in vitro
Authors: Θεοδωρόπουλος Ηλίας
Published: August 2021

Τα αποτελέσματα ενός σημαντικού αριθμού κλινικών μελετών αναφέρουν ότι το αλλήλιο b του πολυμορφικού συστήματος 1 των ανθρώπινων αιμοπεταλιακών αντιγόνων (Human Platelet Antigen-1, ΗΡΑ-1), αποτελεί παράγοντα κινδύνου για τη θρόμβωση των στεφανιαίων αγγείων. Ερευνήσαμε το αποτέλεσμα των πολυμορφισμών ΗΡΑ-1, -2, -3 και -5 στην in vitro αιμοπεταλιακή συσσώρευση με διεγέρτη την αδρεναλίνη και το κολλαγόνο, σε 30 υγιείς εθελοντές. Ανευρέθη στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερη συχνότητα φορέων του πολυμορφισμού ΗΡΑ-1 b μεταξύ των ατόμων τα οποία παρουσίασαν μέγιστη συσσώρευση μεγαλύτερη του 50% («αντιδρώντες»), έναντι των «μη-αντιδρώντων». Τα ετερόζυγα για τον πολυμορφισμό ΗΡΑ-1 b αιμοπετάλια παρουσιάζουν οξύτερη και στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερη συσσώρευση με διεγέρτη την αδρεναλίνη, συγκριτικώς με αυτά τα οποία δε φέρουν τον εν λόγω πολυμορφισμό. Σημαντικότερη συσσώρευση παρατηρήθηκε και στα αιμοπετάλια με γονότυπο ΗΡΑ-1ab, όταν ως διεγέρτης χρησιμοποιήθηκε το κολλαγόνο. Η αναστολή της συσσώρευσης μετά επώαση με ασπιρίνη ήταν επίσης στατιστικώς σημαντικά μεγαλύτερη στα άτομα με γονότυπο ΗΡΑ-1ab έναντι των HPA-1aa. Η οφειλόμενη στη δράση του κολλαγόνου αιμοπεταλιακή συσσώρευση ήταν αμβλύτερη στους φορείς του αλληλίου HPA-5b σε σχέση με τα HPA-5aa άτομα. Δεν απεδείχθη συσχέτιση των πολυμορφισμών ΗΡΑ-2, -3 με την αιμοπεταλιακή αντίδραση στην αδρεναλίνη ή το κολλαγόνο. Τα αποτελέσματά μας υποστηρίζουν την προηγηθείσα κλινική παρατήρηση της αυξημένης θρομβογονικότητας επί παρουσίας του πολυμορφισμού HPA-1b και αποτελούν την πρώτη εργαστηριακή ένδειξη του ρόλου του ΗΡΑ-5 στην αιμοπεταλιακή απάντηση στην επαφή με το κολλαγόνο.
Νευροορμονικοί μηχανισμοί κατά την οξεία φάση του εμφράγματος του μυοκαρδίου
Authors: Τσαλόπουλος Ευριπίδης
Published: August 2021

Αυτή η μελέτη απέδειξε την ασφάλεια και την καλή ανοχή της κλονιδίνης σε ασθενείς με οξύ πρόσθιο έμφραγμα του μυοκαρδίου (OEM) και δοκίμασε το αποτέλεσμα της καταστολής του κεντρικού συμπαθητικού νευρικού συστήματος στην καταστροφή του μυοκαρδικού ιστού, στις αρρυθμίες και το κλάσμα εξώθησης. 24 ασθενείς χωρίς προηγούμενη θεραπεία, με πρώτο πρόσθιο OEM έλαβαν συγκεκριμένη θεραπεία, η οποία περιλάμβανε θρομβόλυση, οι οποίοι τυχαία διαιρέθηκαν σε ομάδα 1 (n=11, έλεγχος) και ομάδα 2 (n=13, με προσθήκη 0,75 milligrams από του στόματος, 2 φορές ημερησίως, για μια εβδομάδα). Η δραστικότητα της ρενίνης του πλάσματος (PRA), της νορεπινεφρίνης (ΝΕ), της επινεφρίνης (Ε), της αργινίνης-βασοπρεσίνης (AVP) και των επιπέδων των ένζυμων του αίματος μετρήθηκαν και ελήφθη ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ) πριν και μετά την θρομβόλυση στις 2,24 και 48 ώρες. Στους ασθενείς τοποθετήθηκε 24ωρη καταγραφή ΗΚΓφήματος (HOLTER) για το πρώτο 24ωρο και έγινε υπερηχοκαρδιολογική μελέτη μετά μια εβδομάδα. Οι αρχικές μετρήσεις ήταν το ίδιο περίπου υψηλές και στις δυο ομάδες και μειώθηκαν σε αμφότερες με την πάροδο του χρόνου, στην δεύτερη ομάδα όμως, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση των επιπέδων της NE μετά 2 ώρες (Ρ<.02), η οποία παρέμεινε πραγματικά η ίδια στις 24 και 48 ώρες, μείωση της PRA στις 48 ώρες (Ρ<.03), και μείωση της AVP σε 2 ώρες (Ρ<.03). Όλες οι άλλες μετρήσεις, επίσης, έτειναν να μειωθούν σε μεγαλύτερη έκταση στην ομάδα 2, συμπεριλαμβανομένων των κοιλιακών ταχυκαρδιών σε μια εβδομάδα. Ακόμη, το κλάσμα εξώθησης ήταν υψηλότερο στους ασθενείς της ομάδας της κλονιδίνης (Ρ<.07). Τρεις ασθενείς οι οποίοι απεβίωσαν, όλοι από την ομάδα 1, εμφάνισαν μια ανεξήγητη μείωση της NE στις πρώτες 2 ώρες η οποία αυξήθηκε απότομα στη συνέχεια. Η χορήγηση κλονιδίνης στην άμεση μετεμφραγματική περίοδο είναι καλώς ανεκτή, καταστέλλει τα επίπεδα των νευροορμονών και, ίσως, αυξάνει την επιβίωση.