bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Locative media and narrative in North American literature and culture
Authors: Δεληογλάνης Βασίλειος
Published: September 2021

Αυτή η διδακτορική διατριβή στοχεύει στη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ των μέσων επικοινωνίας δι’ εντοπισμού και των αφηγηματικών πρακτικών στο πλαίσιο της Λογοτεχνίας και του Πολιτισμού της Βορείου Αμερικής. Η εμφάνιση των τεχνολογιών δι’ εντοπισμού στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα σηματοδότησε μία μεταβολή ως προς τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να γίνει αντιληπτός ο φυσικός, ο ψηφιακός και ο αφηγηματικός χώρος. Η διατριβή πραγματεύεται την επίδραση των τεχνολογιών δι’ εντοπισμού στην αφηγηματική παραγωγή, στοχεύοντας στο να φέρει στο προσκήνιο διαφορετικές εκφάνσεις της σύγκλισης των τεχνολογιών δι’ εντοπισμού και της αφηγηματικής πρακτικής σε έντυπα και ψηφιακά μέσα. Μέσα από τη μελέτη κειμένων — λογοτεχνικών και μη — που έχουν παραχθεί από συγγραφείς και άλλους δημιουργούς της Βορείου Αμερικής, η παρούσα διατριβή εξετάζει τα πλεονεκτήματα, τους περιορισμούς, καθώς και τον αντίκτυπο των νέων αυτών τεχνολογιών στις τεχνικές ανάγνωσης και αφήγησης. Το πρώτο κεφάλαιο εξετάζει αναπαραστάσεις των μέσων επικοινωνίας δι’ εντοπισμού στα μυθιστορήματα του William Gibson, Spook Country (2007) και The Peripheral (2014). Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύεται το μυθιστόρημα The Silent History των Eli Horowitz, Kevin Moffett και Matthew Derby, το οποίο εμφανίζεται σε ψηφιακή μορφή ως κινητή εφαρμογή (2012) αλλά και σε έντυπη μορφή (2014), καθώς και τα συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής ηχητικά έργα, Times Beach (2017) της Teri Rueb, και Fens (2017) των Teri Rueb και Ernst Karel, που βρίσκονται στο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης και στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης αντίστοιχα. Το τρίτο κεφάλαιο επικεντρώνεται στο παιχνίδι δι’ εντοπισμού της Niantic, Inc., Ingress (2012-). Τα κείμενα αυτά καταδεικνύουν την καινοτόμο συμβολή των μέσων επικοινωνίας δι’ εντοπισμού — όταν αυτά εξετάζονται στο πλαίσιο των θεωριών αφήγησης και των νέων μέσων — στους τρόπους με τους οποίους αντιλαμβάνεται κανείς τις έννοιες της κειμενικότητας και της αφηγηματικότητας.
Ανάπτυξη νέων μεθοδολογιών για τη σύνθεση κλασικών και μη κλασικών φωσφινικών ψευδοπεπτιδίων
Authors: Βορεάκος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Τα οργανοφωσφορικά ισοστερή πεπτιδίων φωσφινικού τύπου ή φωσφινικά ψευδοπεπτίδια αποτελούν μια σημαντική κατηγορία βιοδραστικών ενώσεων. Παρά την ευρεία εφαρμογή που έχουν βρει στη φαρμακευτική χημεία και τη χημική βιολογία, οι συνθετικές μεθοδολογίες που στοχεύουν σε αυτές τις δομές παρουσιάζουν σημαντικούς περιορισμούς. Συνέπεια αυτού είναι η αδυναμία εφαρμογής σύγχρονων προσεγγίσεων στην ανακάλυψη φαρμάκων, όπως η διαφοροποίηση τελικού σταδίου και η εισαγωγή στοιχείων περιορισμένης διαμορφωτικής ελευθερίας. H παρούσα διατριβή είχε ως αντικείμενο: (α) Tην ανάπτυξη ενός πρωτοκόλλου διαφοροποίησης τελικού σταδίου φωσφινικών πεπτιδίων που βασίζεται στη ριζική C-αλκυλίωση με χρήση της μεθόδου Giese. Η νέα μέθοδος επιτρέπει την εύκολη εισαγωγή αλκυλομάδων σε κατάλληλες πρόδρομες ενώσεις τύπου ψευδοδεΰδροαλανίνης και συγκεντρώνει μια σειρά πλεονεκτημάτων, όπως συμβατότητα με μη προστατευμένες λειτουργικές ομάδες, χρήση ήπιων συνθηκών, ευκολία χειρισμών, χημειοεκλεκτικότητα, υψηλές αποδόσεις και μικρούς χρόνους αντίδρασης. (β) Την ανάπτυξη ενός καινοτόμου, γενικού συνθετικού πρωτοκόλλου που να επιτρέπει τη σύνθεση μη κλασικών, πολύ-υποκατεστημένων φωσφινικών ψευδοπεπτιδικών δομών, με στόχο τον έλεγχο της διαμορφωτικής τους ελευθερίας. Η μέθοδος βασίζεται σε μια τροποποίηση της αντίδρασης P-Michael και είναι αποδοτική ακόμα και με υποστρώματα που χαρακτηρίζονται από αυξημένες στερεοχημικές απαιτήσεις. Επίσης, διατυπώνεται μια πιθανή μηχανιστική υπόθεση βάσει των αποτελεσμάτων κινητικών μελετών που πραγματοποιήθηκαν με χρήση φασματοσκοπίας NMR.
Attribute level variety-seeking behavior
Authors: Λουκοπούλου Αποστολία
Published: September 2021

Ο σκοπός της παρούσας διατριβής είναι διπλός: πρώτον, να διερευνηθεί η συμπεριφορά αναζήτησης ποικιλίας για ηδονικά και χρηστικά προϊόντα και να προσδιορισθούν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που οδηγούν στην εκδήλωση της συμπεριφοράς αυτής σε διαφορετικές κατηγορίες προϊόντων. Δεύτερον, να εξετασθεί αν η αναζήτηση ποικιλίας είναι συμπεριφορική συνέπεια της υπερφόρτωσης επιλογών και να διερευνηθεί η τάση αναζήτησης ποικιλίας σε περιπτώσεις επιλογής από εξαιρετικά μεγάλες συλλογές προϊόντων. Για τους σκοπούς της διατριβής, πραγματοποιήθηκαν πέντε ανεξάρτητες, αλλά σχετιζόμενες πειραματικές μελέτες. Τα αποτελέσματα του πρώτου πειράματος δείχνουν ότι ο τύπος του προϊόντος (ηδονικός ή χρηστικός) και ο τύπος του χαρακτηριστικού (αισθητηριακός ή λειτουργικός) αλληλεπιδρούν στην συμπεριφορά αναζήτησης ποικιλίας: στα ηδονικά προϊόντα, οι καταναλωτές αναζητούν μεγαλύτερη ποικιλία σε αισθητηριακά χαρακτηριστικά, ενώ στα χρηστικά προϊόντα οι καταναλωτές αναζητούν μεγαλύτερη ποικιλία σε λειτουργικά χαρακτηριστικά. Το δεύτερο πείραμα επιβεβαιώνει έναν μηχανισμό κορεσμού πίσω από την αλληλεπίδραση του τύπου προϊόντος και του τύπου χαρακτηριστικού στην αναζήτηση ποικιλίας, όπου διαφορετικά επίπεδα κορεσμού σχετίζονται με συγκεκριμένους τύπους χαρακτηριστικών σε κάθε κατηγορία προϊόντος: σε ηδονικές κατηγορίες προϊόντων, οι καταναλωτές τείνουν να αντιλαμβάνονται τα προϊόντα πιο όμοια και επαναλαμβανόμενα όταν διαφέρουν σε αισθητηριακά παρά σε λειτουργικά χαρακτηριστικά ενώ σε χρηστικές κατηγορίες προϊόντων, οι καταναλωτές τείνουν να αντιλαμβάνονται τα προϊόντα πιο όμοια και επαναλαμβανόμενα όταν διαφέρουν σε λειτουργικά παρά σε αισθητηριακά χαρακτηριστικά. Τα αποτελέσματα του τρίτου πειράματος δείχνουν ότι σε μια προϊοντική κατηγορία που δεν γίνεται αντιληπτή αμιγώς ως ηδονική ή λειτουργική, ο τύπος του χαρακτηριστικού δεν έχει στατιστικά σημαντική επίδραση στην αναζήτηση ποικιλίας. Όσον αφορά την αναζήτηση ποικιλίας στην περίπτωση επιλογής από εξαιρετικά μεγάλες συλλογές προϊόντων, τα αποτελέσματα του τέταρτου πειράματος δείχνουν ότι για τους καταναλωτές που αντιμετωπίζουν υπερφόρτωση επιλογών, η συμπεριφορά αναζήτησης ποικιλίας λειτουργεί ως ένας γνωστικός μηχανισμός προκειμένου να αποφύγουν να κάνουν δύσκολες συγκρίσεις. Τέλος, τα αποτελέσματα του πέμπτου πειράματος δείχνουν ότι οι μεγάλες συλλογές προϊόντων τείνουν να οδηγούν σε μεγαλύτερο κορεσμό καθώς οι καταναλωτές εστιάζουν λιγότερο στις πτυχές (χαρακτηριστικά) που διαφοροποιούν τα επεισόδια κατανάλωσης και αντιλαμβάνονται τη διαδικασία ως πιο επαναλαμβανόμενη. Ωστόσο, αυτό το αποτέλεσμα δεν είναι το ίδιο για όλους τους καταναλωτές καθώς καταναλωτές που δεν έχουν οικειότητα με την προϊοντική κατηγορία τείνουν να αναζητούν τον ίδιο βαθμό ποικιλίας είτε επιλέγουν από μεγάλη είτε από μικρή συλλογή προϊόντων. Σύμφωνα με όσα γνωρίζει η συγγραφέας, η παρούσα διατριβή αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια να εξετασθούν η αναζήτηση ποικιλίας για συγκεκριμένα χαρακτηριστικά σε διαφορετικές κατηγορίες προϊόντων, καθώς και οι τάσεις αναζήτησης ποικιλίας σε περιπτώσεις επιλογής από μεγάλες συλλογές προϊόντων.
Incidental emotions and hedonic forecasting
Authors: Πολυπόρτης Αθανάσιος
Published: September 2021

Τα περιστασιακά συναισθήματα, δηλαδή τα συναισθήματα που δεν σχετίζονται με την παρούσα απόφαση, μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο σε ύστερες εκτιμήσεις και κρίσεις. Μια βασική διάσταση που διαφοροποιεί τη συναισθηματική εμπειρία αναφέρεται στη διάσταση εκτιμήσεων βεβαιότητας-αβεβαιότητας. Η θέση μιας συναισθηματικής κατάστασης σε αυτήν τη διάσταση καθορίζεται από το βαθμό στον οποίο οι άνθρωποι καταλαβαίνουν τι συμβαίνει και μπορούν να προβλέψουν τι πρόκειται να συμβεί στο μέλλον (Lerner & Keltner, 2000; Smith & Ellsworth, 1985).Η παρούσα έρευνα στοχεύει να συμβάλει στη σχετική βιβλιογραφία με το ρόλο της διάστασης εκτιμήσεων βεβαιότητας-αβεβαιότητας των περιστασιακών συναισθημάτων και να διερευνήσει την επίδρασή της στο πλαίσιο της ηδονικής πρόβλεψης, ενός σημαντικού πεδίου λήψης αποφάσεων (Kahneman & Snell, 1990, 1992; Wilson & Gilbert, 2003). Η παρούσα έρευνα υποθέτει ότι η βεβαιότητα-αβεβαιότητα των περιστασιακών συναισθημάτων διαμορφώνει το αποτέλεσμα των ηδονικών προβλέψεων. Τα αποτελέσματα τεσσάρων πειραμάτων αποδεικνύουν ότι τα περιστασιακά συναισθήματα που χαρακτηρίζονται από αβεβαιότητα ενισχύουν την προβλεπόμενη χρησιμότητα και μειώνουν το σφάλμα πρόβλεψης κατά την ηδονική πρόβλεψη συγκριτικά με τα περιστασιακά συναισθήματα που χαρακτηρίζονται από βεβαιότητα. Αυτά τα ευρήματα επεκτείνουν τον αντίκτυπο της βεβαιότητας-αβεβαιότητας στο πλαίσιο της ηδονικών προβλέψεων και ενισχύουν περαιτέρω το σημαντικό ρόλο των περιστασιακών συναισθημάτων στη λήψη αποφάσεων.
Πολιτικές απηχήσεις στα τραγικά αποσπάσματα του Σοφοκλέους
Authors: Πλαφουντζή Δήμητρα
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι να ερευνήσουμε την πιθανή ύπαρξη πολιτικών υπαινιγμών σε είκοσι τρεις αποσπασματικά σωζόμενες τραγωδίες του Σοφοκλή και να προσπαθήσουμε να αποδείξουμε την πρόθεση του τραγικού ποιητή να θίξει κάποιες πολιτικές πτυχές της σύγχρονής του πραγματικότητας. Αν και δεν γνωρίζουμε την ακριβή χρονολογία που συνεγράφησαν και παρουσιάστηκαν οι συγκεκριμένες τραγωδίες - γεγονός που αποτελεί μια προβληματική για τη συγκεκριμένη μελέτη - παρόλα αυτά εικάζουμε ότι ανήκουν στην περίοδο από το τέλος των Μηδικών Πολέμων (479 π.Χ.) έως πριν το τέλος του Πελοποννησιακού Πολέμου το 404 π.Χ. Η μελέτη ξεκινά με την παρουσίαση της σχέσης του Σοφοκλή με την πολιτική και συνεχίζει με την απόδειξη της στενής σχέσης της τραγωδίας με την πολιτική και ειδικότερα με την πολιτειακή οργάνωση του αθηναϊκού κράτους. Θεωρούμε ιδιαίτερα χρήσιμο να τονίσουμε ότι στη μελέτη μας αρχικά πραγματοποιήθηκε μια σύντομη ανάλυση του μυθολογικού πλαισίου, στο οποίο οι αποσπασματικές τραγωδίες είναι ενταγμένες και έπειτα διενεργήθηκε εξέταση των πολιτικών προεκτάσεών τους με αφορμή συγκεκριμένα αποσπάσματα που κατά την άποψή μας αναδείκνυαν έναν έμμεσο πολιτικό προβληματισμό. Η συζήτησή μας επικεντρώθηκε στις τραγωδίες Αθάμας, Αίας Λοκρός, Αιγέας, Αιθίοπες, Αιχμαλωτίδες, Ακρίσιος, Αλεάδαι, Ελένης Απαίτησις, Εριφύλη, Ευρύπυλος, Θυέστης, Ιφιγένεια, Κολχίδες, Ναύπλιος, Οδυσσέας Μαινόμενος, Παλαμήδης, Πηλεύς, Πολυξένη, Σκύριοι, Φαίδρα, Χρύσης, και στα αποσπάσματα 865/867/870 και 936/937. Μέσα από τη μελέτη των εν λόγω τραγωδιών παρατηρήσαμε τη διάθεση του ποιητή να αναδείξει έμμεσα κάποια κρίσιμα ζητήματα της εποχής του και συγχρόνως να προασπιστεί υψηλά ιδεώδη της αθηναϊκής δημοκρατίας. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι κάθε δραματικό έργο συνιστούσε για τον Αθηναίο πολίτη του 5ου αιώνα π.Χ. στοιχείο προβληματισμού και περισυλλογής το οποίο θα πρόσφερε το έναυσμα για τη βελτίωση των κοινωνικοπολιτικών συνθηκών της ζωής του. Φαίνεται τελικά ότι ο Σοφοκλής μετριάζοντας την σπουδαιότητα του μυθολογικού στοιχείου των έργων του, ίσως, οδηγεί τους Αθηναίους θεατές στο να προβούν σε μια ευρύτερη ερμηνεία των τραγωδιών του. Το γεγονός αυτό τους δίνει το έναυσμα να αναγνωρίσουν στους δραματικούς διαλόγους και μονολόγους κάποιες πτυχές των σύγχρονων δημοκρατικών τους βιωμάτων και να συσχετίσουν διάφορα μυθολογικά στοιχεία με ζητήματα της επικαιρότητας, εφόσον η τραγωδίες αγγίζουν τη πολιτική τους πραγματικότητα. Στο σημείο αυτό θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι πέρα από τους συνειρμούς και τις συνδέσεις που έκανε το θεατρόφιλο κοινό με τη δική του κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα, πιθανώς, να απολάμβανε και το γεγονός ότι μέσω των τραγωδιών ετίθεντο υπό αμφισβήτηση τόσο οι καθιερωμένες κοινωνικές και ηθικές αξίες όσο και οι παγιωμένες πολιτικές ιδεολογικές αρχές.
Μορφολογική, βιοχημική και μοριακή μελέτη της προστατευτικής δράσης των μορίων U-743896G (λαζαροειδές), της ερυθροποιητίνης, της σιλδεναφίλης και της οκτρεοτίδης, στη συντήρηση καρδιάς-πνευμόνων για μεταμόσχευση
Authors: Στυλιανάκη Αικατερίνη
Published: September 2021

Η συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση για μεγαλύτερη δωρεά και διανομή ανθρωπίνων οργάνων για μεταμόσχευση, ακολουθώντας πάντα τους διεθνείς κανόνες ιατρικής πρακτικής και δεοντολογίας, έχει δημιουργήσει μεγάλες ανάγκες σε κλινικό και πειραματικό επίπεδο, για την βελτίωση των διαλυμάτων συντήρησης και αύξησης του χρόνου της συντήρησης. Παράλληλα, παρόλη την αυξανόμενη εμπειρία των χειρουργικών ομάδων, οι ιστικές βλάβες των οργάνων από το φαινόμενο της ισχαιμίας και της επαναιμάτωσης είναι πάντα παρούσες, με δύσκολα αντιμετωπιζόμενες συνέπειες (κακή ή μη ικανοποιητική λειτουργία των οργάνων ή πρώιμη μη λειτουργία τους – primary non function). Μια βασική επιλογή που θα βοηθούσε σημαντικά στην πρόληψη των βλαβών από την ισχαιμία και την επαναιμάτωση, είναι η προσπάθεια για βασικές βελτιώσεις κατά το στάδιο λήψης του προς μεταμόσχευση οργάνου (του παγκρέατος) και αμέσως μετά της διαδικασίας συντήρησής του. Σκοπός αυτής της πειραματικής εργασίας είναι να εξεταστεί η πιθανή επίδραση 4 (τεσσάρων) διαφορετικών χημικών μορίων, εκ των οποίων 3 είναι ήδη γνωστά φάρμακα, το 21 αμινοστεροειδές U-74389G (Λαζαροειδές), την Ερυθροποιητίνη, τη Σιλδεναφίλη και την Οκτρεοτίδη, στην πρόληψη των ιστικών βλαβών από την ισχαιμία, με στόχο την καλύτερη διατήρηση των προς μεταμόσχευση οργάνων. Στο Ερευνητικό – Πειραματικό Κέντρο ELPEN μελετήθηκαν 56 ζώα (θηλυκοί και αρσενικοί χοίροι, ≥20 kg). Τα αποτελέσματα μας έδειξαν μείωση του ενδιάμεσου οιδήματος στον πνεύμονα μετά από 8 ώρες θεραπείας με ερυθροποιητίνη και οκτρεοτίδη. Τα καρδιακά μοσχεύματα δεν έδειξαν κάποια αλλαγή. Δεδομένης της ευαισθησίας της καρδιάς στην υποξία, η προοπτική χρήσης μεταβολικής υποστήριξης μέσω της αιμάτωσης έχει εμφανή πλεονεκτήματα. Η ιδέα μας να προσπαθήσουμε να βελτιστοποιήσουμε τις συνθήκες συντήρησης με τη χρήση επιπρόσθετων φαρμακολογικών παραγόντων στο διάλυμα συντήρησης δεν έδειξε κανένα προστατευτικό αποτέλεσμα έναντι της ισχαιμικής βλάβης των καρδιακών μοσχευμάτων.
Η διοικητική λογιστική πληροφόρηση για την αποτελεσματικότητα και τον έλεγχο τραπεζικών επιχειρήσεων
Authors: Τρίγκας Σωτήριος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στον τρόπο και το βαθμό της επίδρασης των διαφόρων ειδών ενδογενών και εξωγενών μεταβλητών επί του χρόνου και της απόδοσης τραπεζικών επιχειρήσεων και οργανισμών. Η προσέγγιση πραγματοποιήθηκε μέσω ενιαίας μεθοδολογίας χρηματοοικονομικού, λογιστικού και μαθηματικού προγραμματισμού, με ταυτόχρονη χρήση σύγχρονων αναλυτικών εργαλείων και μεθόδων επιχειρησιακής έρευνας, όπως αυτών των γενετικών αλγορίθμων. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε μελέτη εφαρμογής υποδειγμάτων ρευστότητας και κατανομής των πόρων τραπεζικής επιχείρησης, για τον έλεγχο της αποδοτικότητας και της κερδοφορίας, μέσω μίας πρωτότυπης και συνεπούς οικονομικής και μαθηματικής μοντελοποίησης της δραστηριότητας τραπεζικής επιχείρησης. Ο έλεγχος της οικονομικότητας και της αποδοτικότητας αναλύονται από πλευράς τραπεζικής (banking), διοικητικής λογιστικής πληροφόρησης (managerial accounting) και διαχείρισης του κινδύνου ρευστότητας (liquidity risk) μεταξύ των θεωρητικών προσεγγίσεων που έχουν διαχρονικά αναπτυχθεί στη διεθνή βιβλιογραφία αλλά και της συμπεριφοράς των μεταβλητών-λογαριασμών τραπεζικής επιχείρησης με την υποβοήθηση τεχνικών επιχειρησιακής έρευνας. Ως αποτέλεσμα της διδακτορικής έρευνας, αναπτύσσεται μια σχέση αλληλεξάρτησης θεωρητικής και ποσοτικής προσέγγισης με τρόπο καινοτόμο και πρωτότυπο.
Αποτίμηση αντιοξειδωτικής ικανότητας ποικιλίας ελαιολάδου του Αγίου Όρους με συνδυασμό μοριακών τεχνικών
Authors: Κούκα Παρασκευή
Published: September 2021

Τις τελευταίες δεκαετίες, τα επιστημονικά ευρήματα που τονίζουν τις ωφέλιμες συνέπειες για την υγεία των φυτικών προερχόμενων ενώσεων (δηλαδή φυτικά εκχυλίσματα πλούσια σε πολυφαινόλες) έχουν αυξηθεί σημαντικά. Η αξιολόγηση των ιδιοτήτων τέτοιων ενώσεων στο οξειδοαναγωγικό δυναμικό είναι μια κοινή πρακτική για την αξιολόγηση της δυναμικής τους στην ενίσχυση της αντιοξειδωτικής και αντιγενοτοξικής άμυνας των ιστών, ολόκληρων οργανισμών ή στην καλή έκβαση μιας ασθένειας που σχετίζεται με τις ελεύθερες ρίζες. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή έγινε μια προσπάθεια έτσι ώστε να αποδοθεί στο ελαιόλαδο ένα «δακτυλικό αποτύπωμα» όσον αφορά τις αντιοξειδωτικές ιδιότητες των βιοφαινολικών συστατικών του, με in vitro δοκιμές, με τη χρήση κυτταροκαλλιεργειών (φυσιολογικές και καρκινικές κυτταρικές σειρές) αλλά και in vivo δοκιμών. Εξετάσθηκαν εκχυλίσματα (μίγματα) ελαιολάδου με διαφορετική πολυφαινολική σύσταση, καθώς και οι κύριες πολυφαινόλες ως καθαρές απομονωμένες ενώσεις. Επιπλέον, έγινε έλεγχος της αντιοξειδωτικής ικανότητας πολυφαινολικών εκχυλισμάτων ανθέων ελιάς, τα οποία αποτελούν το λιγότερο μελετημένο τμήμα του ελαιόδεντρου. Τέλος, έγινε οξεία χορήγηση (σύντομο χρονικό διάστημα- 14 ημέρες) σε αρουραίους Wistar, ενός ελαιολάδου εμπλουτισμένου με πολυφαινόλες, με σκοπό να διαλευκανθεί ο μηχανισμός δράσης του σε in vivo σύστημα.
Εύρεση βιοδεικτών που σχετίζονται με την ενδομήτρια υπολειπόμενη ανάπτυξη με χρήση μεταβολωμικής
Authors: Μώρος Γεώργιος
Published: September 2021

Η ενδομήτρια υπολειπόμενη ανάπτυξη (IUGR) αναφέρεται στην αδυναμία του εμβρύου να επιτύχει το γενετικά καθορισμένο ενδογενές δυναμικό αύξησης. Η IUGR παθολογία χαρακτηρίζεται από την περιορισμένη μεταφορά οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών από τη μητέρα στο έμβρυο και σχετίζεται με αυξημένη περιγεννητική νοσηρότητα και θνησιμότητα, καθώς και απώτερες επιπλοκές κατά την παιδική ηλικία και την ενήλικο ζωή. Η παρούσα διατριβή εστίασε στην εφαρμογή της μεταβολωμικής για τον εντοπισμό δευτερογενών μεταβολιτών που χαρακτηρίζουν την IUGR παθολογία. Η μεταβολωμική πραγματοποιήθηκε με χρήση με φασματοσκοπίας πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR) σε δείγματα ομφαλικού και μητρικού αίματος. Η μελέτη περιλάμβανε 84 κυήσεις εκ των οποίων οι 48 αφορούσαν IUGR περιπτώσεις και οι 36 κυήσεις νεογνών με φυσιολογική ανάπτυξη (AGA). Με εφαρμογή τεχνικών επιβλεπόμενης και μη επιβλεπόμενης πολυμεταβλητής στατιστικής ανάλυσης επιτεύχθηκε ο διαχωρισμός των ομφαλικών και των μητρικών δειγμάτων μεταξύ των IUGR και AGA υποσυνόλων. Το μεταβολικό προφίλ των μητρικών προσομοιάζει αυτό των ομφαλικών δειγμάτων στις IUGR κυήσεις. Στο φάσμα NMR ταυτοποιήθηκαν 56 μεταβολίτες, εκ των οποίων 7 φάνηκε ότι συμμετέχουν παρόμοια στη διάκριση μεταξύ IUGR και AGA περιπτώσεων. Αυτή η συσχέτιση πιθανώς αναδεικνύει ότι μεταξύ των εμβρύων με IUGR παθολογία και των μητέρων τους επιδρούν κοινοί μηχανισμοί που διαφοροποιούν το μεταβολικό τους αποτύπωμα. Αυτό το συμπέρασμα, εφόσον επικυρωθεί με επιπρόσθετες μελέτες, είναι δυνατόν να οδηγήσει στην χρήση βιοδεικτών στο αίμα των εγκύων με σκοπό την ανάπτυξη νέων διαγνωστικών εργαλείων για την IUGR. Η ανάδειξη υποψήφιων βιοδεικτών σε πρώιμο στάδιο της κύησης θα μπορούσε να συμβάλλει στην ανάσχεση των αρνητικών επιπτώσεων της IUGR είτε μέσω κάποιας φαρμακευτικής ή διατροφικής παρέμβασης. Συγκεκριμένα, η ενίσχυση της γλυκονεογένεσης και η καταστολή της γλυκερονεογένεσης στην ομάδα των IUGR νεογνών φαίνεται να αποδίδεται στη σχέση της IUGR παθολογίας με την αντίσταση στην ινσουλίνη. Η αύξηση των BCAAs και κατ’ επέκταση του 3 μέθυλο-2-οξοβαλερικού οξέος στις IUGR ομάδες, πιθανόν να σχετίζεται με την έλλειψη ή δυσλειτουργία του πολυ-ενζυμικού συμπλέγματος BCKD (Branched chain α-keto acid dehydrogenase). Τέλος, η μείωση της θρυπτοφάνης στα IUGR νεογνά φαίνεται να σχετίζεται με την ανάπτυξη μηχανισμών προσαρμογής για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών τους σε σεροτονίνη. Τα αποτελέσματα της παρούσας διατριβής επιβεβαιώνουν προηγούμενα διφορούμενα αποτελέσματα που σχετίζονται με την περίπλοκη παθολογία της ενδομήτριας υπολειπόμενης ανάπτυξης, και προσφέρουν νέα δεδομένα με έμφαση σε δυνητικούς βιοδείκτες για μελλοντική εφαρμογή στην έγκαιρη διάγνωση.
Ιστολογική μελέτη της ζημιογόνου επίδρασης της ηλιακής ακτινοβολίας στο χόριο του δέρματος
Authors: Μπισκανάκη Φωτείνη
Published: September 2021

Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι η αθροιστική έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, μπορεί να προκαλέσει αρνητικές επιπτώσεις στο δέρμα και στην υγεία του ανθρώπου. Η βασική διερεύνηση σε αυτή τη μελέτη ήταν στις αλλοιώσεις του χορίου που προκαλούνται από την υπεριώδη ακτινοβολία. Η UV ακτινοβολία απορροφάται από το χόριο και ακόμη περισσότερο από την επιδερμίδα. Γι αυτό το λόγο η ηλιακή ελάστωση εμφανίζεται επιφανειακά και μπορεί να αλλάξει τη δομή του κολλαγόνου του δέρματος. Στόχος ήταν η αναζήτηση περιπτώσεων που μπορεί να προκληθεί διήθηση σε γύρω ιστούς ή όργανα, καθώς και η παρακολούθηση της πορείας των κυττάρων του δέρματος από υγιή σε παθολογικά. Το δείγμα που χρησιμοποιήθηκε ήταν υλικό προερχόμενο από το αρχείο της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ (135 δέρματα σε μπλοκ παραφίνης). Πραγματοποιήθηκε η τεχνική της ανοσοϊστοχημείας με τα αντισώματα κολλαγόνου τύπου I (ColI) και κολλαγόνου τύπου VI (ColVI). Η τεχνική αυτή ενώνει τους κλάδους της ανοσολογίας, ιστολογίας και της χημείας, καθώς αποτελεί συνδυασμό ανοσολογικών και χημικών αντιδράσεων, που γίνονται ορατές με το μικροσκόπιο. Συνολικά μελετήθηκαν με το μικροσκόπιο 405 πλακίδια για την διεξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Για να γίνει κατανοητή η έκφραση του ColI και ColVI στο χόριο μελετήσαμε την έκφραση και τον εντοπισμό τους σε φυσιολογικά υγιή δέρματα και σε δέρματα που έχουν χαρακτηριστεί με εκφυλιστικές αλλοιώσεις. Έγινε στατιστική ανάλυση των ιστολογικών ευρημάτων από τα υγιή και τα παθολογικά δέρματα σχετικά με την έκφραση του ColΙ και ColVI κατά μήκος του χορίου, μεταξύ της επιδερμίδας και της ηλιακής ελάστωσης. Αξιολογήθηκε η σοβαρότητα της ηλιακής ελάστωσης στα παθολογικά δέρματα και η επίδραση στην έκφραση των δύο κολλαγόνων. Στο ColI παρατηρήθηκε εκφυλισμός κατά μήκος του χορίου των δειγμάτων με νεοπλασίες, ενώ στο ColVI παρατηρήθηκε η ομοιογενή και πιο έντονη έκφραση σε σχέση με το ColI. Τα δύο κολλαγόνα παρουσίασαν ίδια συμπεριφορά στα υγιή δέρματα και τελείως διαφορετική κατανομή στο χόριο σε δέρματα με φωτογήρανση και νεοπλασίες. Από τα συμπεράσματα αυτής της μελέτης θα μπορούσε να υπάρξει συσχέτιση της αυξημένης έκφρασης του collagen VI με την εμφάνιση του νεοπλάσματος (καλοήθη, in situ, καρκινικό) το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ως πιθανός βιοδείκτης για τη διάγνωση του καρκίνου. Οι μελέτες της βιβλιογραφίας που δημοσιεύθηκαν μέχρι στιγμής τονίζουν την παρουσία ColVI σε κακοήθη κύτταρα και έχουν αναφερθεί στη διαφορική έκφραση του ColVI ως μία πολλά υποσχόμενη διαγνωστική και προγνωστική παράμετρο. Παρόλ' αυτά εξακολουθεί να είναι ένα πολλά υποσχόμενο ανοιχτό πεδίο έρευνας.
Αξιοποίηση της εκπαιδευτικής ρομποτικής για τη διδασκαλία παιδιών με αυτισμό
Authors: Παπάζογλου Θεοδώρα
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στο σχεδιασμό και την υλοποίηση πρωτότυπων εκπαιδευτικών σεναρίων Εκπαιδευτικής Ρομποτικής αξιοποιώντας το εργαλείο Lego Wedo 2.0. Οι εκπαιδευτικοί στόχοι σχετίζονται με βασικές έννοιες Ρομποτικής και Προγραμματισμού, αλλά και (Προ)Μαθηματικών, Φυσικής και δεξιοτήτων του 21ου αιώνα. Πρωταρχικό στόχο της μελέτης αποτελεί η διερεύνηση της επίδρασης συγκεκριμένου εργαλείου Εκπαιδευτικής Ρομποτικής στην μαθησιακή διαδικασία παιδιών με αυτισμό με έμφαση στον τομέα της κοινωνικής συμμετοχής, του κοινωνικού στάτους και της εμπλοκής τους σε πλαίσια συνεκπαίδευσης. Το δείγμα της έρευνας περιλαμβάνει δώδεκα (12) Δημοτικά Σχολεία, δεκατέσσερις και συνολικά (14) γενικές τάξεις Δημοτικών αυτών σχολείων της Περιφέρειας Θεσσαλίας (Ελλάδα), όπου φοιτούσαν συνολικά δεκατέσσερις (14) μαθητές με αυτισμό ενώ στο παρόν εκπαιδευτικό πρόγραμμα συμμετείχαν όλοι οι μαθητές των τάξεων, δηλαδή συνολικά 228 μαθητές. Ακολουθείται ο μεικτός ερευνητικός σχεδιασμός με ποιοτικά και ποσοτικά ερευνητικά εργαλεία συλλογής των δεδομένων όπως (αρχική – τελική αξιολόγηση, κοινωνιομετρικά τεστ, κλείδες παρατήρησης, πρωτόκολλα ημι-δομημένων συνεντεύξεων) και ανάλυσης (ποσοτικοποιημένα - στατιστικά στοιχεία, κοινωνιογράμματα, θεματική ανάλυση και ανάλυση περιεχομένου). Τα ερευνητικά εργαλεία βασίστηκαν σε αντίστοιχα άλλων μελετών αλλά τροποποιήθηκαν και συμπληρώθηκαν ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της παρούσας μελέτης. Η ποσοτική και ποιοτική ανάλυση των δεδομένων καταλήγει σε θετικά συμπεράσματα σχετικά με την επίδραση της Εκπαιδευτικής Ρομποτικής σε τομείς,όπως ο μαθησιακός τομέας, ο τομέας της κοινωνικής συμμετοχής και του κοινωνικού στάτους καθώς και της εμπλοκής μαθητών με αυτισμό σε πλαίσια συνεκπαίδευσης, εμπλουτίζοντας την υπάρχουσα βιβλιογραφία.
Μια διαδικτυακή ομάδα υποστήριξης ως τόπος αφήγησης και συλλογικής επεξεργασίας εμπειριών απιστίας
Authors: Ντάλη Ευδοκία
Published: September 2021

Η πανταχού παρουσία του διαδικτύου έχει μεταμορφώσει όψεις της βίωσης των στενών διαπροσωπικών σχέσεων, συμπεριλαμβανομένων των σχεσιακών παραβάσεων, όπως η απιστία. Έχει επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται, αντιμετωπίζουν και νοηματοδοτούν αυτές τις εμπειρίες. Το γεγονός αυτό αποτυπώνεται στην απήχηση των διαδικτυακών ομάδων υποστήριξης, όπου εκατομμύρια άνθρωποι αφηγούνται τα βιώματά τους σχετικά με εμπειρίες απιστίας. Εκκινώντας από την υπόθεση ότι «κατασκευάζουμε τα αντικείμενά μας και τα αντικείμενα μας κατασκευάζουν», στην παρούσα διατριβή εξετάζεται (α) πώς το υποκείμενο που έχει βιώσει εμπειρίες απιστίας-ως «προδομένος», «προδοτικός» σύντροφος ή ως το «τρίτο πρόσωπο» - απεικονίζει τον εαυτό του και τη σχέση του μέσα από την αυτο-αποκάλυψη σε διαδικτυακές κοινότητες και (β) ποια είναι τα χαρακτηριστικά της επικοινωνίας τα οποία συνθέτουν σε αυτές τις ομάδες ένα περιβάλλον «κοινωνικής υποστήριξης». Για τη συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε σκόπιμη δειγματοληψία 630 αναρτήσεων από το διαδικτυακό φόρουμ Loveshack, με βάση τις συζητήσεις για εμπειρίες απιστίας που αναρτήθηκαν σε μια περίοδο 5 μηνών, μεταξύ 1 Φεβρουαρίου 2017 έως 31 Ιουνίου 2017. Τα δεδομένα αναλύθηκαν μέσω ποιοτικής ανάλυσης περιεχομένου. Εξετάζοντας τις εμπειρίες εξωδυαδικών σχέσεων, η παρούσα έρευνα υπογραμμίζει πώς παρουσιάζεται ο εαυτός στο πλαίσιο νέων μορφών κοινοτήτων και λαμβάνοντας υπόψη τη ρευστότητα των σχέσεων- ένας εαυτός που στην παρούσα ομάδα εμφανίζεται ως διλημματικός, αμφίθυμος, ματαιωμένος και συγκρουσιακός. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διαδικτυακή ομάδα αναδεικνύεται ως αποθετήριο εμπειριών σχεσιακής παράβασης και ρήξης, καθώς και ως καταφύγιο συναισθηματικής υποστήριξης. Έτσι, με την παρούσα μελέτη εξάγονται συμπεράσματα σχετικά με το πώς υφαίνεται ο εαυτός υπό συνθήκες ρήξης και πώς προσπαθεί να επαναδιαπραγματευθεί αυτή τη ρήξη διαδικτυακά. Το πλαίσιο αυτό υποδεικνύει τις προεκτάσεις της παρουσίας των διαδικτυακών κοινοτήτων για την κατανόηση της κοινωνικότητας, όπου τελικά συναντάμε ένα υποκείμενο με πολλαπλές ταυτότητες, που προσπαθεί να ικανοποιήσει και να δώσει προτεραιότητα στις ατομικές του ανάγκες, ενώ συνεχίζει να αναζητά τον «Άλλον», υπό νέους όμως όρους. Τα αποτελέσματα αντανακλούν τον κοινωνικό χαρακτήρα των νέων τεχνολογιών. Η ανθρώπινη ανάγκη του ανήκειν και της εμπερίεξης υπό συνθήκες σχεσιακής ρήξης συνεπάγεται την αναζήτηση πηγών υποστήριξης και το διαδίκτυο φαίνεται ότι μπορεί να αναλάβει έναν διαμεσολαβητικό ρόλο. Η παρούσα μελέτη υποδεικνύει πώς οι διαμεσολαβημένες ταυτότητες κατασκευάζονται στις διαδικτυακές ομάδες υποστήριξης και πώς οι ομαδικές διεργασίες υποστήριξης εμφανίζονται σε διαδικτυακούς χώρους. Οι διεργασίες νοηματοδότησης και η προσπάθεια επαναδιαπραγμάτευσης εμπειριών συναισθηματικής ρήξης ενέχουν έναν σχεσιακό χαρακτήρα και υπό κάποιες συνθήκες μπορούν να ενισχυθούν μέσω της διαδικτυακής οδού.
Μικροσκοπία φωτοϊονισμού στο άτομο του μαγνησίου
Authors: Καλαϊτζής Παναγιώτης
Published: September 2021

Η μικροσκοπία φωτοϊονισμού (ΜΦ) είναι μια από τις λίγες τον αριθμό τεχνικές οι οποίες στοχεύουν στην απευθείας καταγραφή του τετραγωνισμένου μέτρου της ηλεκτρονιακής κυματοσυνάρτησης (πυκνότητα πιθανότητας). Πιο συγκεκριμένα η ΜΦ είναι μια απεικονιστική τεχνική που επιτρέπει την καταγραφή της ροής του ηλεκτρονιακού ρεύματος, το οποίο εκπέμπεται κατά την διαδικασία φωτοϊονισμού ουδετέρων ατόμων, υπό την παρουσία στατικού και ομογενούς ηλεκτρικού πεδίου. Στην παρούσα εργασία η ΜΦ εφαρμόζεται στο άτομο του μαγνησίου, το οποίο ιονίζεται μέσω ενός διφωτονικού σχήματος διέγερσης ξεκινώντας από την βασική του κατάσταση. Τα πειραματικά δεδομένα υποστηρίζονται από υπολογισμούς στο άτομο του υδρογόνου, ενώ η μελέτη χωρίζεται σε τρεις επιμέρους άξονες: (i) Ο πρώτος άξονας αφορά στην καταγραφή και τον χαρακτηρισμό συντονιστικών καταστάσεων του μαγνησίου στην ενεργειακή περιοχή ακριβώς επάνω από την ενέργεια σαγματικού σημείου. Έτσι το μαγνήσιο αποτελεί το μεγαλύτερο άτομο για το οποίο έχει γίνει η παρατήρηση συντονιστικών χαρακτηριστικών. Παρ’ όλα αυτά τα χαρακτηριστικά αυτά βρέθηκαν να είναι λιγότερο εμφανή σε σχέση με τα αποτελέσματα προηγούμενων μελετών σε μικρά άτομα (Z≤3). (ii) Όσον αφορά στον δεύτερο άξονα, δίνεται έμφαση στη λεπτομερή καταγραφή των (κυρίως μη-συντονιστικών) κατανομών την ορμής των φωτοηλεκτρονίων, στην διεύθυνση κάθετα στο στατικό ηλεκτρικό πεδίο. Στόχος είναι η εξερεύνηση των καθολικών (ανεξαρτήτως του ατόμου στόχου) πληροφοριών, που μπορούν να εξαχθούν από την ανάλυση των μοτίβων συμβολής. Με αυτό τον τρόπο αποδεικνύεται πως οι ταλαντώσεις έντασης στο κέντρο των εικόνων ΜΦ ως συνάρτηση της ενέργειας συνδέονται με την δυναμική των φωτοηλεκτρονίων.και τέλος (iii) Μελετώνται τα παρατηρούμενα φαινόμενα που εμφανίζονται στις εικόνες ΜΦ όταν το διάνυσμα της γραμμικής πόλωσης της δέσμης laser στρέφεται σε σχέση με την διεύθυνση του στατικού ηλεκτρικού πεδίου. Αποδεικνύεται πως, ξεκινώντας από την βασική κατάσταση του μαγνησίου με m=0, η διφωτονική απορρόφηση οδηγεί στη διέγερση τελικών καταστάσεων Stark με |m|=0,1,2. Αυτές οι καταστάσεις πολλαπλών τιμών του |m|, συμβάλουν μεταξύ τους με αποτέλεσμα οι εικόνες ΜΦ να παρουσιάζουν μια περίπλοκη ακτινική και γωνιακή κατανομή. Τέλος, αναφορικά με τα παραπάνω αποτελέσματα, συζητούνται οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι τεχνικές τομογραφικής ανακατασκευής σε πειράματα όπου εμπλέκονται αργά ηλεκτρόνια.
Μεθοδολογική-υπολογιστική προσέγγιση της επιρροής των εμπεριεχομένων περιβαλλοντικών επιπτώσεων στα βέλτιστα επίπεδα κόστους των κτιρίων σχεδόν μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης
Authors: Χαστάς Παναγιώτης
Published: September 2021

Οδεύοντας προς το σχεδόν μηδενικό στόχο της κατανάλωσης ενέργειας και των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, η Ευρωπαϊκή νομοθεσία ενίσχυσε την αυστηρότητα των κανονισμών της με το πέρασμα των ετών στο πλαίσιο της παγκόσμιας δράσης για τη διαχείριση της ενέργειας και την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Στον κτιριακό τομέα, η αναθεώρηση της Ευρωπαϊκής οδηγίας 2010/31/ΕΕ, όπως αυτή συμπληρώθηκε μεταγενέστερα από τον κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμό 244/2012 και τις συνοδευτικές του οδηγίες, αντικατοπτρίζουν εν μέρει την πορεία αυτή και ορίζουν τις κατευθύνσεις και τις απαιτήσεις για το σχεδόν μηδενικό ενεργειακό στόχο, τα κτίρια σχεδόν μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης και τον προσδιορισμό των βέλτιστων επιπέδων κόστους τους. Καθώς τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσπαθούν να συμμορφωθούν με τις αυξανόμενες απαιτήσεις των κανονισμών και των μέτρων για τον περιορισμό των περιβαλλοντικών επιπτώσεων που απορρέουν από τη φάση λειτουργίας των κτιρίων, η διεθνής βιβλιογραφία επισημαίνει την εκτεταμένη χρήση υλικών και πόρων στο πλαίσιο της συμμόρφωσης αυτής, η οποία συνοδεύεται από σημαντική αύξηση των εμπεριεχομένων περιβαλλοντικών επιπτώσεων που σχετίζονται με τα λοιπά στάδια του κύκλου ζωής των κτιρίων. Έναυσμα για την εκπόνηση της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτέλεσε η απουσία των εμπεριεχομένων περιβαλλοντικών επιπτώσεων από το ισχύον πλαίσιο για τον προσδιορισμό των βέλτιστων επιπέδων κόστους των κτιρίων σχεδόν μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης, σύμφωνα με το οποίο λαμβάνονται υπόψη μονομερώς οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις, περιορίζοντάς τες σε αυτές που σχετίζονται με τη φάση λειτουργίας των κτιρίων. Επομένως, σκοπό της παρούσας διατριβής αποτέλεσε η επέκταση του ισχύοντος μεθοδολογικού-υπολογιστικού πλαισίου σε πλήρη ανάλυση και κοστολόγηση κύκλου ζωής, με απώτερο στόχο την αποτίμηση της επιρροής των εμπεριεχομένων περιβαλλοντικών επιπτώσεων στα βέλτιστα επίπεδα κόστους των κτιρίων σχεδόν μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης, επικεντρώνοντας την παρούσα διερεύνηση στα κτίρια κατοικίας. Τα αποτελέσματα της προτεινόμενης μεθοδολογικής-υπολογιστικής προσέγγισης και ανάλυσης υποδεικνύουν ότι η συμπερίληψη των εμπεριεχομένων περιβαλλοντικών επιπτώσεων στο μέχρι σήμερα ισχύον πλαίσιο, σχετίζεται με τη μετατόπιση των βέλτιστων επιπέδων κόστους σε κτιριακές παραλλαγές, οι οποίες αντικατοπτρίζουν υψηλότερα επίπεδα κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας, χαμηλότερη χρήση υλικών και κατ’ επέκταση χαμηλότερα επίπεδα εμπεριεχομένων περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Η προτεινόμενη προσέγγιση θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος της υποχρεωτικής ανάλυσης ευαισθησίας, όπως αυτή ορίζεται από την αναθεώρηση της Ευρωπαϊκής οδηγίας 2010/31/ΕΕ, και να αποδώσει μέσω των ποικίλων αποτιμήσεων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρόσθετες πληροφορίες, τιμές αναφοράς και πιθανόν μία νέα προοπτική στη διαχείριση των κτιρίων σχεδόν μηδενικής ενεργειακής κατανάλωσης.
Using verbal fluency tasks to investigate the lexicon in Greek-speaking children with literacy and language disorders
Authors: Μεγγησίδου Μαρία
Published: September 2021

Στην παρούσα έρευνα, δοκιμασίες σημασιολογικής ευχέρειας χρησιμοποιήθηκαν για τη διερεύνηση του λεξιλογίου σε εξήντα έξι παιδιά με δυσλεξία και/ή ΑΓΔ (εφεξής ομάδα ΔΑΓΔ) ηλικίας 7-12 ετών και σε 83 τυπικά αναπτυσσόμενα (ΤΑ) παιδιά ηλικίας 6-12 ετών, όλοι μονόγλωσσοι ομιλητές ελληνικών. Στις δοκιμασίες σημασιολογικής ευχέρειας, τα παιδιά συχνά παράγουν σχηματισμούς σημασιολογικά σχετιζόμενων λέξεων (π.χ., «γάτα-σκύλος»). Tα παιδιά με ΔΑΓΔ εμφανίζουν φτωχή επίδοση σε σημασιολογικές δοκιμασίες ευχέρειας σε σύγκριση με παιδιά με ΤΑ. Ωστόσο, δεν είναι ακόμα σαφές αν αυτή η δυσκολία μπορεί να αποδοθεί στη φτωχή σημασιολογική δομή του νοητικού λεξικού, ή εναλλακτικά, στις βραδύτερες διαδικασίες εύρεσης λέξεων παρά την τυπική σημασιολογική δομή του νοητικού λεξικού. Η παρούσα έρευνα εξέτασε το Μοντέλο Φτωχής Λεξικο-Σημασιολογικής Δομής και το Μοντέλο Αργής-Εύρεσης. Και τα δύο μοντέλα προβλέπουν ότι τα παιδιά με ΔΑΓΔ θα βρουν λιγότερες λέξεις σε σύγκριση με τα παιδιά με ΤΑ. Ωστόσο, ενώ το Μοντέλο Φτωχής Λεξικο-Σημασιολογικής Δομής προβλέπει ένα λιγότερο περίπλοκο δίκτυο σημασιολογικών συνδέσεων, όπως αποδεικνύεται από μικρότερους σχηματισμούς λέξεων στα παιδιά με ΔΑΓΔ, το Μοντέλο Αργής-Εύρεσης προβλέπει τυπικές συνδέσεις, όπως αποδεικνύεται από σχηματισμούς λέξεων που έχουν ένα παρόμοιο μέγεθος στις δύο ομάδες παιδιών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα παιδιά με ΔΑΓΔ βρήκαν σημαντικά λιγότερες λέξεις σε σύγκριση με τα παιδιά με ΤΑ, αλλά το μέσο σημασιολογικό μέγεθος σχηματισμού λέξεων δε διέφερε σημαντικά στις δύο ομάδες. Τα ευρήματα υποστηρίζουν το Μοντέλο Αργής-Εύρεσης, το οποίο αποδίδει τη φτωχότερη επίδοση σημασιολογικής ευχέρειας στην πιο αργή εύρεση λέξεων από το νοητικό λεξικό ενώ η σημασιολογική δομή είναι τυπική.
Εκτίμηση της δομής και δικτύωσης του ανθρώπινου εγκεφάλου στην τραυματική εγκεφαλική βλάβη με χρήση προηγμένων τεχνικών απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού
Authors: Γιαννακκαράς Χαράλαμπος
Published: September 2021

Η εργασία διερευνά τις χρόνιες επιπτώσεις της μέτριας – σοβαρής τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης (ΤΕΒ) στην ακεραιότητα της λευκής ουσίας, όπως αυτές περιγράφονται από τα βαθμωτά μεγέθη του τανυστή υδατικής διάχυσης, και αξιολογεί τη συσχέτιση τους με τη νευρογνωσιακή απόκριση. Δεκατρείς άρρενες με τραυματική εγκεφαλική βλάβη (μέσο χρονικό διάστημα μετά τον τραυματισμό 8.4 έτη) συγκρίθηκαν με μια ανάλογα προσαρμοσμένη νευρολογικά υγιή ομάδα. Κανένας από τους συμμετέχοντες με τραυματική εγκεφαλική βλάβη δεν είχε λάβει νευρογνωσιακή ή/και νευροψυχολογική αποκατάσταση. Οι δύο ομάδες συγκρίθηκαν ως προς τα μεγέθη της κλασματικής ανισοτροπίας, της μέσης διαχυτότητας, της αξονικής διαχυτότητας και της ακτινικής διαχυτότητας σε όλο τον εγκέφαλο. Μια σύγκριση που πραγματοποιήθηκε ανάμεσα στην κλασματική ανισοτροπία και στην εντροπία Shannon οδήγησε στην επιλογή μη συμπερίληψης της εντροπίας Shannon στις προαναφερόμενες παραμέτρους. H νευροψυχολογική απόκριση των ομάδων σε δοκιμασίες οπτικής και λεκτικής (εργαζόμενης/επεισοδικής) μνήμης συσχετίστηκε με τις παραμέτρους υδατικής διάχυσης σε μια συγκριτική διαδικασία, καθώς και σε μια διαδικασία αξιολόγησης για κάθε ομάδα ξεχωριστά, σε επιλεγμένες περιοχές ενδιαφέροντος, δηλαδή στο μεσολόβιο, την ψαλίδα και τις αγκιστρωτές δέσμες. Σημαντικές αλλοιώσεις σε όλο το εύρος του εγκεφάλου σε ότι αφορά την κλασματική ανισοτροπία, τη μέση διαχυτότητα και την ακτινική διαχυτότητα κατέδειξαν τη χρόνια απώλεια της ακεραιότητας της λευκής ουσίας στους συμμετέχοντες με τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Ένα εκτεταμένο σύνολο δοκιμασιών οπτικής και λεκτικής μνήμης χρησιμοποιήθηκε για συγκριτική αξιολόγηση της νευρογνωσιακής απόδοσης των ομάδων. Στην τραυματική εγκεφαλική βλάβη παρατηρήθηκε έκπτωση στην απόδοση οπτικής μνήμης η οποία συσχετίστηκε με απώλεια της ακεραιότητας της λευκής ουσίας στο μεσολόβιο και στη δεξιά αγκιστρωτή δέσμη. Ανάλογη έκπτωση παρατηρήθηκε και στην περίπτωση της λεκτικής μνήμης, η οποία συσχετίστηκε με απώλεια της ακεραιότητας της λευκής ουσίας στο μεσολόβιο, στην ψαλίδα και στη δεξιά αγκιστρωτή δέσμη. Η αλλοίωση της λευκής ουσίας στο μεσολόβιο συσχετίστηκε με οπτική και λεκτική, εργαζόμενη και επεισοδική μνήμη, στην ψαλίδα συσχετίστηκε με λεκτική επεισοδική μνήμη, στη δεξιά αγκιστρωτή δέσμη συσχετίστηκε με οπτική και λεκτική επεισοδική μνήμη. Οι αλλοιώσεις στο μεσολόβιο, την ψαλίδα, τη δεξιά αγκιστρωτή δέσμη και στο σύνολο του εγκεφάλου που προκλήθηκαν από τραυματική εγκεφαλική βλάβη εξακολουθούν να εντοπίζονται αρκετά χρόνια μετά τον τραυματισμό και συσχετίζονται με νευρογνωσιακή έκπτωση, ενώ η απώλεια της ακεραιότητας της λευκής ουσίας στον εγκέφαλο φαίνεται να συσχετίζεται με έκπτωση στην οπτική και λεκτική (εργαζόμενη/επεισοδική) μνήμη.
Επίδραση της χορήγησης GnRH αγωνιστών στο ωοθηκικό περιβάλλον και τη γονιμότητα γυναικών που πάσχουν από ενδομητρίωση
Authors: Χατζόπουλος Γρηγόριος
Published: September 2021

Σκοπός: Η αξιολόγηση της επίδρασης των αγωνιστών της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH-a) στη γονιμότητα σε γυναίκες με ήπια ενδομητρίωση που υποβλήθηκαν σε εξωσωματική γονιμοποίηση-εμβρυομεταφορά. Σχεδιασμός :Προοπτική, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη μελέτη.Υλοποίηση: Σε τρία Τριτοβάθμια Νοσοκομεία. Ασθενείς: Τετρακόσιες υπογόνιμες γυναίκες με ήπια ενδομητρίωση τεκμηριωμένη με λαπαροσκόπηση, οι οποίες υποβλήθηκαν σε διενέργεια εξωσωματικής γονιμοποίησης και διακόσιες γυναίκες με σαλπιγγικό παράγοντα υπογονιμότηταςπου αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Μέθοδος :Οι ασθενείς με ήπιας βαρύτητας ενδομητρίωση , χωρίστηκαν τυχαιοποιημένα σε δύο ομάδες: α) ασθενείς στις οποίες χορηγήθηκε θεραπεία με GnRH-a για τρεις μήνες πριν τη προσπάθεια εξωσωματικής γονιμοποίησης (ομάδα Α, n=200) και β) ασθενείς στις οποίες δεν χορηγήθηκε GnRh-a(Ομάδα Β, n=200). Παράμετροι που μετρήθηκαν: Παράγοντας νέκρωσης όγκων -α TNF-a, ιντερλευκίνη IL-1b ,IL-6, IL-8 και ανταγωνιστής υποδοχέων ιντερλευκίνης IL-1-ra, μετρήθηκαν στο ωοθυλακικό υγρό(FF) σε όλες τις γυναίκες. Ο Δείκτης Γονιμοποίησης (FR), ο Δείκτης Εμφύτευσης (IR), η ποιότητα των εμβρύων και τα ποσοστά κλινικά επιβεβαιωμένων κυήσεων (PR) καταγράφηκαν και αξιολογήθηκαν επίσης. Αποτελέσματα: Οι γυναίκες που έλαβαν τη θεραπεία με GnRH-a εμφάνισαν στατιστικώς σημαντική ελάττωση της συγκέντρωσης κυτοκινών στο ωοθυλακικό υγρό (FF) συγκριτικά με τις γυναίκες που δεν έλαβαν αυτή τη θεραπεία . Οι γυναίκες της Ομάδας Β παρουσίασαν μειωμένα ποσοστά γονιμοποίησης (FR) σε σύγκριση με τις γυναίκες της Ομάδας Α και με τις γυναίκες με υπογονιμότητα σαλπιγγικήςαιτιολογίας. Η ποιότητα των εμβρύων , το ποσοστό εμφύτευσης (IR) και το ποσοστό των κυήσεων (PR) δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντική βελτίωση στις γυναίκες της Ομάδας Α σε σύγκριση με τις γυναίκες της Ομάδας Β. Συμπεράσματα: Οι γυναίκες με μέτρια ενδομητρίωση που έλαβαν GnRH-a για τρεις μήνες παρουσίασαν ελαττωμένη συγκέντρωση κυτοκινών στο ωοθυλακικό υγρό (FF) και επίσης υψηλότερο ποσοστό γονιμοποίησης μετά την πραγματοποίηση της εξωσωματικής γονιμοποίησης σε σύγκριση με τις γυναίκες που δεν έλαβαν GNRH-a. Ωστόσο, η χορήγηση της GNRH δεν προκάλεσε μεταβολή στο ποσοστό γονιμοποίησης στο ποσοστό κλινικά επιβεβαιωμένης κύησης και στην ποιότητα των εμβρύων.
Σχεδιασμός, σύνθεση και βιολογικός έλεγχος νέων βιοδραστικών ενώσεων, αναλόγων της Νιλοτινίβης (Νilotinib) και της Ιματινίβης (Ιmatinib) ως αναστολέων πρωτεϊνικών κινασών και της πολυμεράσης της πόλυ­(ΑDP­ριβόζης) (PARP)­
Authors: Ντέμου Νικολέτα
Published: September 2021

Οι πρωτεϊνικές κινάσες είναι ένζυμα που τροποποιούν άλλες πρωτεΐνες, προσθέτοντας τους φωσφορική ομάδα από το ΑΤΡ, μια διαδικασία που ονομάζεται φωσφορυλίωση. Οι κινάσες μεσολαβούν και ρυθμίζουν την πλειοψηφία των κυτταρικών μονοπατιών, συμπεριλαμβανομένου αυτού της επιβίωσης, πολλαπλασιασμού, μεταγραφής, διαφοροποίησης, απόπτωσης καθώς και άλλες κυτταρικές διεργασίες. Η φωσφορυλίωση των πρωτεϊνών έχει ως αποτέλεσμα την τροποποίηση της λειτουργίας του υποστρώματος της πρωτεΐνης μέσω της αλλαγής της ενζυμικής δραστηριότητας. Ωστόσο, η απορρύθμιση των πρωτεϊνικών κινασών οδηγεί σε τροποποιήσεις των ενζυμικών λειτουργιών, γεγονός που δυνητικά επάγει μια σειρά παθολογικών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένων και κακοήθων ασθενειών, όπως η χρόνια μυελογενής λευχαιμία, στρωματικοί όγκοι του πεπτικού, αλλά και διάφορες μη κακοήθεις ασθένειες. Υπάρχουν μη αμφιλεγόμενα στοιχεία που καταδεικνύουν ότι οι πρωτεϊνικές κινάσες αποτελούν στόχους για τη θεραπεία πολυποίκιλων ασθενειών, όπως ο καρκίνος. Αποτελούν ελκυστικούς στόχους από πολλές φαρμακευτικές εταιρίες για την ανάπτυξη αναστολέων μικρού μοριακού βάρους ως θεραπευτικών παραγόντων κατά των διαφόρων ασθενειών που προκαλούν οι κινάσες. Πέρα από το ρόλο των πρωτεϊνικών κινασών στις κυτταρικές διεργασίες, θα γίνει αναφορά σε μια πολύ σημαντική οικογένεια πρωτεϊνών, που είναι πολυμεράσες της πόλυ-(ΑDP ριβόζης) (PARPs). Οι συγκεκριμένες πολυμεράσες είναι ένζυμα που καταλύουν τη σύνθεση αρνητικά φορτισμένων και διακλαδισμένων πολυμερών της ΑDP ριβόζης (PAR), τα οποία προσαρτώνται σε πρωτεΐνες στόχους, χρησιμοποιώντας ως υπόστρωμα το ΝΑD+. Ένα επιπλέον αντικείμενο μελέτης της παρούσας διδακτορικής διατριβής για τη σύνθεση αναστολέων κινασών αποτελεί ο σχεδιασμός, η σύνθεση και ο βιολογικός έλεγχος νέων αναλόγων Νilotinib και Ιmatinib, και δη ισοστερικών ενώσεων που σχετίζονται δομικά με τα συγκεκριμένα φαρμακευτικά σκευάσματα, μετά από συγκεκριμένες τροποποιήσεις. Ένας επιπρόσθετος στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί η ανάπτυξη μιας αποδοτικότερης, χαμηλού κόστους ολικής συνθετικής πορείας για την Παρασκευή των νέων αναλόγων του Νilotinib και Ιmatinib, εν συγκρίσει με την πορεία που προτάθηκε και κατοχυρώθηκε από την εταιρεία Νovartis. Αναπτύχθηκε μια ολική συνθετική πορεία χαμηλού κόστους και με υψηλότερη συνολική απόδοση, κατά την οποία όλες οι ενδιάμεσες ενώσεις και τα τελικά προϊόντα, εν δυνάμει αναστολείς πρωτεϊνικών κινασών, απομονώθηκαν εύκολα και σε υψηλές αποδόσεις σε σχέση με την συνθετική πορεία της εταιρείας Νοvartis. Τέλος, όλες οι τελικές ενώσεις, εν δυνάμει αναστολείς ταυτοποιήθηκαν πλήρως με όλες τις σύγχρονες φασματοσκοπικές τεχνικές (IR, 1H-NMR, 13C-NMR και φάσματα μάζας υψηλής ευκρίνειας/ΕSI-HRMS), απομονώθηκαν δε σε υψηλή αναλυτική καθαρότητα, 99% και άνω, μέσω χρωματογραφίας στήλης.
Σχολική κοινότητα και αυτοαξιολόγηση σχολείου με στόχο τη βελτίωσή του
Authors: Θεοδώρου Ιωάννης
Published: September 2021

Κύριος σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η διερεύνηση και η διεξοδική εξέταση "IS συμβολής της σχολικής κοινότητας στη βελτίωση του σχολείου, μέσω της διαδικασίας αυτοαξιολόγησής του. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση υλοποιήθηκε η διαδικασία της αυτοαξιολόγησης του σχολείου με τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών, γονέων, μαθητών και του σχολικού συμβούλου κατά το σχολικό έτος 2013-2014. Η διαδικασία αυτοαξιολόγησης του σχολείου ακολούθησε τις αρχές του παρατηρητηρίου της ΑΕΕ (Αξιολόγησης Εκπαιδευτικού Έργου) με την αξιοποίηση όμως διάφορων πρωτότυπων εργαλείων. Με την Ολοκλήρωση της αυτοαξιολόγησης του σχολείου η σχολική κοινότητα αποφάσισε την υλοποίηση μιας δράσης για τον σχολικό εκφοβισμό. Η δράση και τα αποτελέσματα αυτής αποτέλεσαν τη δεύτερη φάση της διδακτορικής διατριβής κατά το σχολικό έτος 2014-2015. Ένα από τα ευρήματα μεταξύ άλλων της διδακτορικής διατριβής είναι ότι έγινε κατανοητός στους εκπαιδευτικούς ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί το σχολείο και η σχολική κοινότητα (εκπαιδευτικοί, μαθητές και γονείς). Συγκεκριμένα δημιουργήθηκε μια συνολική εικόνα του σχολείου με ισχυρά και αδύναμα σημεία, τα οποία αποτυπωθήκαν στην τελική έκθεση αυτοαξιολόγησης του σχολείου. Επίσης διαπιστώθηκε η αδυναμία των γονέων να υποστηρίξουν τα παιδιά τους στο σπίτι, καθώς και οι λόγοι για τους οποίους συμβαίνει αυτό. Συνέπεια του τελευταίου αυτού ήταν και η ύπαρξη κάποιων δυσλειτουργικών συμπεριφορών από μερικούς μαθητές. Λόγω των τελευταίων αυτών αποφασίστηκε από την εκπαιδευτική κοινότητα η υλοποίηση μιας δράσης με θέμα τον σχολικό εκφοβισμό. Μετά την υλοποίηση της σχολικής δράσης οι συμπεριφορές αυτές μειώθηκαν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό. Αναφορικά με την ίδια τη διαδικασία της αυτοαξιολόγησης του σχολείου, φαίνεται ότι οι εκπαιδευτικοί του συγκεκριμένου σχολείου θεωρούν ότι αυτή δεν στοχεύει μόνο σε μια δημιουργική ανατροφοδότηση με στόχο τη βελτίωση του σχολείου, αλλά εγκυμονεί τον κίνδυνο της μισθολογικής καθήλωσης και ενδεχομένως και απολύσεων. Η έλλειψη εμπιστοσύνης των εκπαιδευτικών του σχολείου για την εκπαιδευτική πολιτική απορρέει από το γενικότερο πολιτικό κλίμα σε εποχή Οικονομικής κρίσης (2013-2015), η οποία επιτείνεται από τη διαρκή αναβολή πραγματοποίησης μόνιμων διορισμών στην εκπαίδευση (2019) σε συνδυασμό με την απουσία από τις σπουδές των εκπαιδευτικών παραστάσεων στο γνωστικό αντικείμενο της εκπαιδευτικής αξιολόγησης σε επίπεδο σχολείου.
Παιδαγωγική αξιοποίηση της διερευνητικής δραματοποίησης σε μουσειακό περιβάλλον από παιδιά σχολικής ηλικίας
Authors: Καραγιάννη Αγνή
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως σκοπό να διερευνήσει και να αξιολογήσει τη διερευνητική δραματοποίηση (Παπαδόπουλος, 2004) ως παιδαγωγική μέθοδο στο μουσειακό περιβάλλον. H διερευνητική δραματοποίηση φέρει πέντε στάδια ανάπτυξης (Παπαδόπουλος, 2007, 2010). Αξιοποιεί στοιχεία θεατρικής διερεύνησης και τεχνικές δραματοποίησης (Baldwin, 2012; Heathcote & Bolton, 1995; Neelands & Goode, 2015). Η αποτελεσματικότητά της αξιολογείται ως προς την επίτευξη της διευρυμένης μουσειακής μάθησης μέσω του εννοιακού πλαισίου «Γενικά Αποτελέσματα Μάθησης» (Dodd & Jones, 2009; Hooper-Greenhill, 2007) κατά την εφαρμογή του Μουσειοπαιδαγωγικού Μοντέλου Διερευνητικής Δραματοποίησης. Το μοντέλο σχεδιάστηκε για τις ανάγκες της παρούσας έρευνας και εφαρμόστηκε σε μουσειοπαιδαγωγικές παρεμβάσεις με συμμετέχοντες μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η διατριβή αποτελείται από δύο μέρη. Στο θεωρητικό γίνεται βιβλιογραφική ανασκόπηση της Παιδαγωγικής του Θεάτρου, της Μουσειοπαιδαγωγικής και του τρόπου συνάντησης της θεατρικής με τη μουσειακή αφήγηση. Στο εμπειρικό μέρος οριοθετούνται ο σκοπός, τα ερευνητικά ερωτήματα, η ερευνητική μέθοδος, ο σχεδιασμός και η διεξαγωγή της ερευνητικής διαδικασίας. Η έρευνα είναι ποιοτική. Το μουσειακό περιβάλλον ως περιβάλλον μάθησης διερευνήθηκε με μεθοδολογικά εργαλεία της Συμμετοχικής Παρατήρησης (Participant Observation). Οι ερευνητικές παρεμβάσεις σχεδιάστηκαν, εφαρμόστηκαν, επανασχεδιάστηκαν και αξιολογήθηκαν σε τρεις επάλληλους ερευνητικούς κύκλους, όπως προτείνεται στην Έρευνα-Δράση (Action Re-search). Η συλλογή, ανάλυση και ερμηνεία των ποιοτικών δεδομένων έγινε με βάση την ενδεδειγμένη σύγχρονη βιβλιογραφία (Babbie, 2011; Creswell, 2016; McNiff & Whitehead, 2010). Από την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι το υπό διερεύνηση μουσειακό περιβάλλον λειτουργεί τόσο ως περιβάλλον διερευνητικής μάθησης όσο και ως περιβάλλον με στοιχεία παραστατικής τέλεσης ώστε να μπορεί να αξιοποιηθεί για διερευνητικές θεατροπαιδαγωγικές παρεμβάσεις. Επίσης, διαπιστώθηκε η αποτελεσματικότητα του Μουσειοπαιδαγωγικού Μοντέλου Διερευνητικής Δραματοποίησης στη μουσειακή μάθηση, αναδεικνύοντας τη δυνατότητα παιδαγωγικής αξιοποίησης της διερευνητικής δραματοποίησης στο μουσείο και τη δημιουργία ενός ενεργητικού περιβάλλοντος μάθησης, όπου οι μαθητές βιώνουν το μουσείο μέσω μιας δυναμικής διαδικασίας αλληλεπίδρασης, με κοινωνικό και πολιτισμικό χαρακτήρα.