ОСОБЕННОСТИ ПЕРЕЛОМОВ КОСТЕЙ СТОПЫ У ДЕТЕЙ И ПОДРОСТКОВ ПРИ РЕНТГЕНОЛОГИЧЕСКОМ ИССЛЕДОВАНИИ
Authors: ЖАКЕНОВА Ж.К. , ЛИ Е.Л. , ЖУМАБАЕВА А.Н. , МАУЛЕНОВ Ж.Б. , АБУБАКИРОВА М.П. , АЛЖАН А.А. 
Published: December 2024

Введение. Переломы костей стопы составляют около 10% всех переломов костей скелета в педиатрической практике. Рентгенография остаётся основным методом диагностики переломов стопы у детей, однако для точной интерпретации рентгенологической картины необходимо учитывать особенности развития скелета, чтобы минимизировать риск диагностических ошибок и своевременно выявлять возможные осложнения. Целью исследования является изучение особенностей переломов костей стопы у детей и подростков по данным рентгенологического исследования. Материалы и методы. Изучены результаты рентгенологических исследований и медицинские документы 1159 пациентов, поступивших в приемное отделение ДКГБ №2 г. Алматы с острой травмой стопы в период с 01.09.2023 г. по 31.12.2023 г. Критериями включения в исследование являлись возраст пациентов от 1 года до 18 лет; наличие острой травмы стопы в анамнезе. Результаты. При изучении результатов рентгенологических исследований выявлены переломы костей стопы в 471 (40,6%), ушиб мягких тканей стопы в 674 (58,2%), открытая рваная рана мягких тканей стопы в 12 (1,0%), посттравматический инфильтрат мягких тканей стопы – в 2 (0,2%) случаях. Причинами переломов стопы являлись бытовая, спортивная, дорожно-транспортное происшествие. По локализации переломы костей стопы от 1 года до 18 лет наиболее часто визуализировались в 462 (98%) переднем отделе стопы, в среднем отделе в 7 (1,6%) и 2 (0,4%) случаях заднем отделе стопы. Наиболее часто на рентгенограммах стоп визуализировались косые переломы (42,7%), по типу «зеленой ветки» (32,7%) и эпифизеолиз (11,5%). Анализ осложнений переломов костей стопы выявил, что внутрисуставной перелом в 172 (36,5%) случаях часто наблюдался при острой травме стопы, отличие от смещения отломков в 17 (3,6%) случаях. Заключение. Данные исследование показывает, что большинство переломов костей стопы у детей приходится на возрастной период от 7 лет до 14 лет, среди них значительно более высокий риск переломов у мальчиков по сравнению с девочками. Также по результатам исследования передний отдел стопы является самой уязвимой локализацией при переломах стопы. Полученные данные подчеркивают важность рентгенографии для правильной диагностики и лечения переломов стопы у детей, а также необходимость профилактических мер для снижения травматизма в данной возрастной группе.

Кіріспе. Аяқ сүйектерінің сынуы педиатриялық тәжірибеде барлық қаңқа сүйектерінің сынуының шамамен 10% құрайды. Рентгенография балалардағы аяқтың сынуын диагностикалаудың негізгі әдісі болып қала береді, бірақ рентгендік көріністі дәл түсіндіру үшін диагностикалық қателіктер қаупін азайту және ықтимал асқынуларды уақтылы анықтау үшін қаңқаның даму ерекшеліктерін ескеру қажет. Зерттеудің мақсаты- рентгенологиялық зерттеуге сәйкес балалар мен жасөспірімдердегі аяқ сүйектерінің сыну ерекшеліктерін зерттеу. Әдістері. 01.09.2023 - 31.12.2023 аралығандағы Алматы қаласының №2 ҚБКА қабылдау бөліміне жедел табан жарақатымен түскен 1159 науқастың медициналық құжаттары мен рентгенологиялық зерттеу нәтижелеріне сараптама жүргізілді. Зерттеуге қосу критерийлері 1 жастан 18 жасқа дейінгі науқастар және анамнезінде жедел табан жарақатының болуы деп табылды. Нәтижелері. Рентгенологиялық мәліметтердің қорытындысы бойынша, табан сүйегінің сынуы 471 жағдайда (40,6%), табан жұмсақ тіндердің соғылуы 674 жағдайда (58,2%), табан сүйегінің жұмсақ тіндерінің ашық жыртылған жарасы 12 жағдайда (1,0%), табан сүйегінің жұмсақ тіндерінің травмадан кейінгі инфильтраты 2 жағдайда (0,2%) болып келді. Табан сүйегінің сынуының негізгі себептері тұрмыстық, спорттық, жол-көлік оқиғасы екені анықталды. Локализациясы бойынша 18 жасқа дейінгі табан сүйегінің сынуы жиі табанның алдыңғы бөлімінде 462 (98%), ортаңғы бөлімінде (7 – 1,6%), 2 (0,4%) жағдайда табанның артқы бөлімінде кездесті. Рентгенограммаларда көбінесе қиғаш сынықтар (42,7%), «жасыл бұтақ типі» бойынша (32,7%) және эпифизеолиз (11,5%) көрініс берді. Табан сүйегінің асқынуларының сараптамасы бойынша, жедел травма кезінде ығысқан сыныққа (17 – 3,6%) қарағанда, буынішілік сынуы (172 – 36,5%) жиірек кездесетіні анықталды. Қорытынды. Зерттеу деректері көрсеткендей балалардағы аяқ сүйектерінің сынуының көпшілігі 7 жастан 14 жасқа дейін, олардың арасында қыздармен салыстырғанда ұлдарда сыну қаупі айтарлықтай жоғары. Сондай- ақ, зерттеу нәтижелері бойынша алдыңғы аяқ сынған кезде ең осал локализация болып табылады. Нәтижелер балалардағы аяқтың сынуын дұрыс диагностикалау және емдеу үшін рентгенографияның маңыздылығын, сонымен қатар осы жас тобындағы жарақаттануды азайту үшін алдын алу шараларының қажеттілігін көрсетеді.

Introduction. Fractures of the foot bones account for about 10% of all skeletal bone fractures in pediatric practice. Radiography remains the main method of diagnosing foot fractures in children, however, for an accurate interpretation of the X-ray picture, it is necessary to take into account the peculiarities of skeletal development in order to minimize the risk of diagnostic errors and timely identify possible complications. The aim of the study is to study the features of fractures of the foot bones in children and adolescents according to X-ray examination. Methods. The results of X-ray examinations and medical documents of 1159 patients admitted to the emergency of Children's City Clinical Hospital No. 2 in Almaty with an acute foot injury in the period from 01.09.2023 to 31.12.2023 were studied. The criteria for inclusion in the study were the age of patients from 1 to 18 years; history of acute foot injury. Results. Of the studied results of radiological data, fractures of the foot bones were revealed in 471 (40.6%), contusion of the soft tissues of the foot in 674 (58.2%), open laceration of the soft tissues of the foot in 12 (1.0%), post-traumatic infiltration of soft tissues feet – in 2 (0.2%) cases. It was found that the main causes of foot fractures were household, sports, and traffic accidents. By location, fractures of the bones of the foot before the age of 18 were most often visualized in 462 (98%) cases of the forefoot, in the middle section (7 - 1.6%) and 2 (0.4%) cases in the hindfoot. The most frequently visualized fractures on radiographs of the feet were oblique fractures (42.7%), “green stick” fractures (32.7%) and epiphysiolysis (11.5%). An analysis of complications of fractures of the foot bones revealed that an intra-articular fracture (172 - 36.5%) was often observed in acute foot trauma, in contrast to displacement of fragments in 17 (3.6%) cases. Conclusions. These studies show that the majority of fractures of the foot bones in children occur in the age period from 7 years to 14 years, among them there is a significantly higher risk of fractures in boys compared to girls. Also, according to the results of the study, the anterior part of the foot is the most vulnerable localization in fractures of the foot. The findings highlight the importance of radiography for the correct diagnosis and treatment of foot fractures in children, as well as the need for preventive measures to reduce injuries in this age group.