Η επίδραση της λεβοσιμεντάνης στη λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας στα οξέα στεφανιαία σύνδρομα
Authors: Μποστανίτης Ιωάννης 
Published: August 2021

Σκοπός. Η αξιολόγηση της λειτουργικότητας της αριστεράς κοιλίας με βιοχημικές παραμέτρους μετά τη χορήγηση λεβοσιμεντάνης, σε ασθενείς με οξέα στεφανιαία σύνδρομα (ΟΣΣ).Υλικό-Μέθοδοι. Τον πληθυσμό της μελέτης αποτέλεσαν 46 ασθενείς με ΟΣΣ οι οποίοι χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες, Α και Β. Στην Α ομάδα (31 άτομα) χορηγήθηκε λεβοσιμεντάνη για 24 ώρες στη μέγιστη ανεχόμενη δόση ενώ η Β ομάδα (15 άτομα) αποτέλεσε την ομάδα ελέγχου. Έγινε μέτρηση των δεικτών IL-6, IL-10, V-CAM-1, hs-CRP, BNP και της τροπονίνης Ι την πρώτη και τελευταία. ημέρα νοσηλείας. Επιπρόσθετα, καταγράφηκαν οι παρενέργειες του φαρμάκου. Στατιστικά σημαντική θεωρήθηκε η πιθανότητα λάθους 0.5% (p<0.05).Αποτελέσματα. Από τα 46 άτομα, 30 ήταν άντρες ηλικίας 70 ετών (min 44 max 85 έτη) και 16 γυναίκες ηλικίας 69.54±11.04 ετών αντίστοιχα, με μέσο χρόνο νοσηλείας 7 ημέρες. Ποσοστό 50 % του δείγματος ήταν STEMI και 50% ΝSTEMI. Δεν παρατηρήθηκε επιδείνωση της ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας των ασθενών που πήραν το φάρμακο. Στην ομάδα Α η IL6 ήταν υψηλότερη την τελευταία ημέρα νοσηλείας (4.29±0.85 vs 4.8, min 3.9 και max 8.8, p<0.05) , όπως και η ΙL10 (7.28±1.97 vs 8.7±3.6, p>0.05), ο ΤΝFα παρουσίασε ελάττωση την τελευταία ημέρα νοσηλείας (22.4 ±4.91 vs 17.4 ±8.29, p>0.05), όπως και η CRP (0.6, min 0.08 και max 1.8 vs 0.49±0.33 , p>0.05) ενώ τα VCAM-1 και ΒΝP παρουσίασαν αύξηση (4.8, min 3.2, max 10 και 68, min 5, max 630 την πρώτη ημέρα νοσηλείας vs 6.01±2.35 & 106, min 6.2, max 927 την τελευταία ημέρα νοσηλείας αντίστοιχα, p>0.05). Στους STEMI ασθενείς με BNP την πρώτη ημέρα νοσηλείας <100 pg/ml,το BNP διατηρήθηκε σε φυσιολογικά επίπεδα (21.9, min 5 max 89.3, την πρώτη ημέρα νοσηλείας vs 56.45, min 6.20 max 927, την τελευταία ημέρα νοσηλείας αντίστοιχα, p=0.04). Η τροπονίνη ελαττώθηκε την τελευταία ημέρα νοσηλείας (1.27, min 0.01, max >10 vs 0.66, min 0.01, max 7.66, p<0.05). Στην ομάδα Β, η IL6 ήταν υψηλότερη την τελευταία ημέρα νοσηλείας (4.04±0.56 vs 5.6± 1.95, p<0.05), η IL10 μικρότερη (7.27±2.9 vs 4.2, min 2,8 και max 18, p>0.05), ο ΤΝFα παρουσίασε ελάττωση την τελευταία ημέρα νοσηλείας (24.07 ±0.82 vs 20.39 ±8.48, p>0.05) όπως και η CRP (0.8, min 0.08 και max 0.9 vs 0.58±0.29 αντίστοιχα, p>0.05). Τα VCAM-1 και ΒΝP παρουσίασαν αύξηση (5.26±2.09 & 89.4, min 5, max 580 την πρώτη ημέρα νοσηλείας vs 7.08±2.36 & 149, min 5, max 904 την τελευταία ημέρα νοσηλείας αντίστοιχα, p>0.05). H τροπονίνη ελαττώθηκε κατά την έξοδο των ασθενών από το νοσοκομείο (1.8, min 0.03- max >10 vs 0.79±0.73, αντίστοιχα, p<0.05). Το φάρμακο ήταν καλά ανεκτό από τους ασθενείς με μηδενική θνησιμότητα. Αναφέρθηκαν λίγα περιστατικά υπότασης.Συμπεράσματα. Η χορήγηση της λεβοσιμεντάνης δε φαίνεται να βελτιώνει τη λειτουργικότητα της αριστεράς κοιλίας σε ΟΣΣ με βάση τους προσδιοριζόμενους βιοχημικούς δείκτες. Ωστόσο, φαίνεται πως το φάρμακο επιδρά θετικά στη λειτουργικότητα της αριστεράς κοιλίας κυρίως στους STEMI ασθενείς με αρχικές φυσιολογικές τιμές BNP. Η σημαντική ελάττωση της τροπονίνης Ι και στις δύο ομάδες αντικατοπτρίζει τη φυσική πορεία εξέλιξης της νόσου. Η λεβοσιμεντάνη δεν επιβαρύνει τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, αποτελεί καλά ανεκτό φάρμακο με συχνότερη παρενέργεια την υπόταση.