Επιδράσεις του σακχαρώδη διαβήτη στην ορθοδοντική μετακίνηση σε επιμύες
Authors: Δαμανάκης Γεώργιος 
Published: September 2021

Τις τελευταίες δεκαετίες, ο αριθμός των ενηλίκων και των παιδιών με σοβαρά χρόνια προβλήματα υγείας έχει αυξηθεί, ειδικά όσον αφορά στις περιπτώσεις του σακχαρώδους διαβήτη. Το 2000, ο αριθμός των διαβητικών στον κόσμο ήταν περίπου 171 εκατομμύρια [American Diabetes Association, 2001]. Η πρόβλεψη για το 2030 είναι ότι η ασθένεια θα φθάσει τα 366 εκατομμύρια ανθρώπων, κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες. Λόγω της μεγαλύτερης διάρκειας ζωής που απολαμβάνει ο παγκόσμιος πληθυσμός τώρα και με την πρόοδο της ιατρικής που σχετίζεται με το διαβήτη, είτε έχουν λάβει διάγνωση είτε όχι, οι ασθενείς αποζητούν όλο και πιο συχνά οδοντιατρικές υπηρεσίες. Σκοπός αυτής της εργασίας είναι να μελετηθεί η πιθανή διαφοροποίηση των βιολογικών φαινομένων που επισυμβαίνουν στο φατνιακό οστό κατά την εφαρμογή ορθοδοντικών δυνάμεων σε γομφίους επιμυών που έχουν προηγουμένως πειραματικά καταστεί διαβητικοί, σε σύγκριση με βιολογικά φαινόμενα μετά από εφαρμογή αντίστοιχων δυνάμεων σε ζώα που δεν είναι διαβητικά. Δέκα έξι αρσενικοί επίμυες Wistar χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα μελέτη και τα ζώα θα διαιρέθηκαν σε δύο ομάδες. Στην πρώτη ομάδα τα ζώα θα καταστάθηκαν διαβητικά μετά από ενδοφλέβια ένεση στρεπτοζοτοκίνης ενώ στη δεύτερη ομάδα όλα τα ζώα θα ήταν φυσιολογικά . Σε όλα τα ζώα και των δύο ομάδων θα εφαρμόσθηκε ορθοδοντική δύναμη 30gr στον πρώτο δεξιό γομφίο της άνω γνάθου με την εφαρμογή κλειστού ελικοειδούς ελατηρίου . Τα ζώα παρέμειναν σε κλουβιά από ανοξείδωτο χάλυβα, ανοικτής βάσης με κανενός είδους επίθεμα και σε ομάδες των δύο ανά κλουβί με σταθερό κύκλο φωτισμού/σκότους, έχοντας ελεύθερη πρόσβαση σε τυπική διατροφή εργαστηρίου και νερό βρύσης. Η θερμοκρασία του χώρου ρυθμίστηκε μεταξύ 18-22C και η σχετική υγρασία ήταν 55-66%. Καθ’ όλη τη διάρκεια του πειράματος ελήφθησαν επαρκή μέτρα ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο πόνος και η δυσφορία των ζωικών προτύπων. Έγινε σήμανση όλων τον πειραματόζωων στην ουρά καθώς και μέτρηση του σωματικού τους βάρους. Στην 2η ομάδα έγινε πρόκληση διαβήτη με χορήγηση στρεπτοζοτοκίνης. Ακολούθησε η επιβεβαίωση του διαβήτη 24 ώρες μετά την χορήγηση στρεπτοζοτοκίνης με μέτρηση του σακχάρου και νηστείας 8-10 ώρες, με λήψη αίματος από αγγείο στο πέλμα του ποδιού του πειραματόζωου, με σακχαρόμετρο. Στην ομάδα πλέον που είχε πιστοποιηθεί ο διαβήτης, τοποθετηθήκαν ελατήρια με ολική αναισθησία: Έγινε προνάρκωση χρησιμοποιώντας αιθέρα και 2 καπάκια διαιθηλαιθέρα σε γυάλα. Αμέσως μετά έγινε χορήγηση ενδομυϊκά: Xylazine 1-5mg/kg και ketamine 50-100mg/kgr.Η πειραματική περίοδος θα διήρκησε είκοσι οκτώ ημέρες. Την πρώτη ημέρα τα ζώα θα ζυγίσθηκαν και στα ζώα της πρώτης ομάδας θα χορηγήθηκε ενδοφλέβια ένεση στρεπτοζοτοκίνης για την πειραματική πρόκληση του διαβήτη. Την όγδοη μέρα θα εφαρμοσθήκαν σε όλα τα ζώα και των δύο ομάδων οι ορθοδοντικές δυνάμεις στον πρώτο γομφίο της άνω γνάθου και λήφθηκαν ειδικές πωγονοβρεγματικές ακτινογραφίες. Την εικοστή όγδοη μέρα του πειράματος θυσιάστηκαν με ευθανασία όλα τα ζώα και των δύο ομάδων με συνδυασμό διαλύματος υδροχλωρικής κεταμίνης 200mg/kg βάρους σώματος (ενδομυικά) και διαλύματος πεντοθάλης 10% (ενδοπεριτοναικά). Μετά την ευθανασία έγινε η μέτρηση του τελικού βάρους κάθε πειραματόζωου. Ακολούθησε ιστολογική και ιστοχημική εξέταση του φατνιακού οστού της περιοχής του πρώτου δεξιού γομφίου της άνω γνάθου κάθε ζώου χωριστά. Επίσης λήφθηκαν ακτινογραφίες των γνάθων καθώς και αποτυπώματα και μετρήθηκαν οι αποστάσεις μεταξύ των άνω πρώτων γομφίων δεξιά και του κεντρικού τομέα δεξιά σε όλες τις ομάδες των επίμυων. Τέλος, έγινε λήψη του κρανίου αφού αφαιρέθηκε το δέρμα, η άνω γνάθος αφαιρέθηκε και τοποθετήθηκαν για συντήρηση σε φορμόλη 10% . Επίσης ελήφθησαν αποτυπώματα των γνάθων με το ελατήριο και χωρίς αυτό και πάρθηκαν ακτινογραφίες. Τα δείγματα αργότερα ξεπλύθηκαν σε νερό, χωρίστηκαν στο δεξί και αριστερό ημιμόριο σε πρόσθια και οπίσθια περιοχή, τεμαχίζοντας κατά μήκος της μέσης γραμμής και βυθίστηκαν σε παραφίνη. Μετά έγιναν ιστολογικές τομές στο εργαστήριο και ελήφθησαν φωτογραφίες οι οποίες στάλθηκαν για υπολογιστική ανάλυση εικόνας.Τα πειραματόζωα μας κατέστησαν διαβητικά, με πρόκληση διαβήτη χορηγώντας στρεπτοζοτοκίνη. Ο διαβήτης επιβεβαιώθηκε με μέτρηση σακχάρου. Το ελατήριο παρέμεινε στο στόμα και των δύο ομάδων επί δύο εβδομάδες. Παρατηρήθηκε μειωμένη οστεοκυτταρική δραστηριότητα, στατιστικώς σημαντική, στην ομάδα των διαβητικών πειραματοζώων σε αντίθεση με τα υγιή καθώς και μεγαλύτερη μετακίνηση των γομφίων στα διαβητικά πειραματόζωα. Το φατνιακό οστό στα διαβητικά ζώα είναι οστεοπορωτικό. Η υπολογιστική ανάλυση εικόνας που χρησιμοποιήσαμε σα μοντέλο ανάλυσης εικόνας είναι έγκυρη