Μηχανική – νευρομυϊκή προσαρμοστικότητα καμπτήρων – εκτεινόντων του αγκώνα με αναφορά στην ηλικία και στην αθλητική ειδίκευση
Authors: Νικολαΐδου Μαρία-Ελισσάβετ 
Published: August 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ. Σε διάφορες μελέτες υποστηρίζεται μια προσαρμοστική τάση της μυϊκής λειτουργίας λόγω της συστηματικής και ειδικευμένης φόρτισης του μυός, με έμφαση στη μηχανική και νευρομυϊκή ερμηνεία του φαινόμενου. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι η σχέση Ροπής Δύναμης-Γωνιακής Θέσης των εκτεινόντων του γονάτου διαφοροποιήθηκε μεταξύ αθλητών διαφορετικών ειδικεύσεων (Herzog et al., 1991). Σκοπός της εργασίας υπήρξε η εξέταση της μηχανικής – νευρομυϊκής προσαρμοστικότητας των καμπτήρων και εκτεινόντων του αγκώνα, σε ειδικευμένα μηχανικά ερεθίσματα, στα οποία υποβάλλονται αθλητές διαφορετικών ηλικιακών κατηγοριών και ειδίκευσης με κρουστικό και ριπτικό χαρακτήρα των άνω άκρων. ΜΕΘΟΔΟΣ. Σε δείγμα 20 αθλητών (νεαροί (Ν), ενήλικες (Ε)) της Πετοσφαίρισης (Π) (Ν=10, Ε=10), 24 της Χειροσφαίρισης (Χ) (Ν=11, Ε=13) και 20 της Υδατοσφαίρισης (Υ) (Ν=10, Ε=10), διεξήχθηκαν μετρήσεις: α) ειδικής σωματομορφίας, β) μηχανικής δράσης σε ισομετρική (ΡΔΙΣΟΜ: γωνίες 45-120° κάμψης ανά 15°, 0° = πλήρη έκταση) και ισοκινητική συνθήκη (ΡΔΙΣΟΚ: 90-210-300°/s) και γ) νευρομυϊκής δραστηριότητας (Int και RMS) των καμπτήρων – εκτεινόντων, δ) λειτουργικής ικανότητας σε κάμψη-έκταση των αγκώνων (χρόνο – δυναμικές παράμετροι) και ε) επιταχυνσιακής ακολουθίας του άκρου ρίψης. Οι βασικές στατιστικές τεχνικές περιελάμβαναν: α) μόνο- και δι-παραγοντικές αναλύσεις διασποράς επαναλαμβανόμενων μετρήσεων, β) ανάλυση παλινδρόμησης και γ) ανάλυση συσχέτισης με επίπεδο σημαντικότητας p≤.05. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Τα αποτελέσματα έδειξαν για τους καμπτήρες-εκτείνοντες: α) συμμετρία της μυϊκής δύναμης και της νευρομυϊκής δραστηριότητας μεταξύ των άνω άκρων σε όλες τις ομάδες, β) σημαντική επίδραση της αρθρικής γωνίας του αγκώνα στη μηχανική λειτουργία και την αποτελεσματικότητα, όχι και όμως και της νευρομυϊκής δράσης αυτών, γ) σημαντική επίδραση της ΓΤ στη μυϊκή απόδοση αυτών, δ) μορφή παραβολικής καμπύλης στη σχέση ΡΔ-ΓΘ σε όλες τις ομάδες για τους καμπτήρες, αλλά μόνον στους Ν-Ε αθλητές Π και Ν αθλητές Χ για τους εκτείνοντες, ε) αυξημένη ικανότητα παραγωγής δύναμης και ταχο-δυναμική μυϊκή απόδοση για τους Ε έναντι των Ν αθλητών Π, Χ και Υ, αλλά παρόμοια νευρομυϊκή δραστηριότητα και μηχανική αποτελεσματικότητα μεταξύ των αθλητών, στ) παρόμοια μηχανική και νευρομυϊκή λειτουργία καθώς και λειτουργική απόδοση αυτών μεταξύ των ειδικεύσεων Π-Χ-Υ στους Ν και Ε αθλητές, ζ) υψηλότερη λειτουργική απόδοση των Ε έναντι των Ν αθλητών Χ και Υ στη δοκιμασία κάμψης-έκτασης αγκώνων και η) παρόμοια λειτουργικότητα της ριπτικής απόδοσης ανεξαρτήτως ηλικιακής κατηγορίας και ειδίκευσης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Η μακροπρόθεσμη συμμετοχή σε συγκεκριμένη προπονητική διαδικασία πιθανότατα συνδέεται με την υψηλότερη μηχανική και λειτουργική απόδοση των καμπτήρων και εκτεινόντων του αγκώνα των ενήλικων έναντι των νεαρών αθλητών. Οι καμπτήρες φαίνεται να εμφανίζουν παρόμοια προσαρμοστικότητα στη μηχανική-νευρομυϊκή λειτουργία, με πιθανή ερμηνεία τις παρόμοιες συνθήκες μηχανικής φόρτισης. Επιπλέον, οι εκτείνοντες δείχνουν να παρουσιάζουν τάση διαφορετικής προσαρμογής της μηχανικής τους λειτουργίας, και ως πιθανή εξήγηση δίνεται η διαφορετικότητα των συνθηκών μηχανικής επιβάρυνσης και εκτέλεσης των κινήσεων σε κρουστικές και ριπτικές δράσεις των άνω άκρων.