Διερεύνηση του ρόλου των μαστοκυττάρων και CXC ELR motif (ELR+) χυμοκινών στην αγγειογένεση του πολλαπλού μυελώματος
Authors: Παππά Κωνσταντίνα 
Published: August 2021

Υπάρχοντα δεδομένα: Το πολλαπλό μυέλωμα είναι μια νεοπλασματική νόσος τωνπλασματοκυττάρων, εντοπιζόμενη στο μυελό των οστών. Αυτά τα νεοπλασματικά κύτταρααλληλοεπιδρούν με το μυελικό μικροπεριβάλλον, με αποτέλεσμα να το τροποποιήσουν. Ηαγγειογένεση, δηλαδή η δημιουργία νέων αγγείων από τα προϋπάρχοντα, εξαρτάται απόαυτές τις αλληλεπιδράσεις, και τελικά εμπλέκεται στην ανάπτυξη του όγκου με πολλαπλούςτρόπους. Η διαδικασία της αγγειογένεσης έχει ήδη μελετηθεί σε διάφορα καλοήθη καικακοήθη νοσήματα, συμπεριλαμβανομένου του μυελώματος, και ήδη έχουν προκύψειειδικές αντιαγγειογενετικές θεραπευτικές παρεμβάσεις, ακόμα και στο πολλαπλό μυέλωμαμε ικανοποιητική αποτελεσματικότητα. Όμως, παρά την εξέλιξη στην κατανόηση τηςπαθοφυσιολογίας της νόσου και στην κλινική εφαρμογή της, το πολλαπλό μυέλωμαπαραμένει ανίατο και συνεπώς απαιτεί περισσότερη διερεύνηση των εμπλεκόμενωνμηχανισμών στη βιολογία της εξέλιξής του.Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν να μελετήσει το ρόλο τωνELR CXC+ χυμοκινών και των μαστοκυττάρων στην αγγειογενετική δραστηριότητα τουπολλαπλού μυελώματος. Μετρήθηκε η περιφερική ανίχνευση αυτών των χυμοκινών καθώςκαι η εντόπιση των μαστοκυττάρων στο μυελό και εξετάσθηκε η σχέση τους, τόσο με τηναγγειογενετική δραστηριότητα του μυελού.Υλικά και μέθοδοι: Μελετήθηκαν 63 ασθενείς κατά τη διάγνωση του μυελώματος, καθώςκαι 30 από αυτούς, που μπήκαν σε ύφεση μετά από θεραπεία. Επίσης μελετήθηκαν 30 υγιείςμάρτυρες. Η μελέτη έγινε σε 2 φάσεις. Αρχικά μελετήθηκαν οι ELR+ CXC χυμοκίνες(GRO-α, ENA-78 και ΙL-8) στο περιφερικό αίμα, σε συνδυασμό με την εκτίμηση τηςαγγειογενετικής δραστηριότητας του μυελού, μέσω άμεσης μέτρησης της μικροαγγειακήςπυκνότητας του (MVD) και μέσω έμμεσης μέτρησης των αγγειογενετικών κυτταροκινώνHGF, VEGF, TNF-α, αγγειογενίνη και PDGF-AB, στο περιφερικό αίμα.. Στην επόμενηφάση μετρήθηκε η μαστοκυτταρική πυκνότητα στο μυελό (MCD) σε συνδυασμό με τηνεκτίμηση της αγγειογενετικής δραστηριότητάς του, μέσω άμεσης μέτρησης της MVD τουκαι μέσω έμμεσης μέτρησης των αγγειογενετικών κυτταροκινών VEGF, bFGF, TNF-ακαθώς των ELR+ CXC χυμοκινών.Αποτελέσματα: Τα επίπεδα των ELR+ CXC χυμοκινών, των μετρούμενων αγγειογενετικώνπαραγόντων καθώς και η MVD και η MCD στο μυελό, ήταν όλα στατιστικά σημαντικάαυξημένα στους ασθενείς σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες. Επίσης όλες οι παραπάνωπαράμετροι αυξάνονταν με την πρόοδο του σταδίου της νόσου, με εξαίρεση την ΕΝΑ-78.Παρόμοια, όλες οι παραπάνω παράμετροι ελαττώνονταν στατιστικά σημαντικά μετά από αποτελεσματική θεραπεία, με εξαίρεση την ENA-78 και το GRO-α, όπου δε διαπιστώθηκεδιαφορά. Σημαντικές θετικές συσχετίσεις βρέθηκαν ανάμεσα στις τιμές του GRO-α με αυτέςτων HGF, VEGF, TNF-α αλλά και με τη MVD και MCD. Επίσης η ΕΝΑ-78συσχετίσθηκε με τον VEGF και τον TNF-α, καθώς και με τη MCD, αλλά όχι με τη MVD.H IL-8 σχετίσθηκε με τον TNF-α, τον PDGF-AB, την αγγειογενίνη και τη MCD, αλλά όχιμε τη MVD. Τέλος η MCD συσχετίσθηκε τόσο με τη MVD, όσο και με τις υπόλοιπεςαγγειογενετικές κυτταροκίνες..Συμπεράσματα: Τα κυκλοφορούντα επίπεδα των ELR+ CXC χυμοκινών (IL-8, GRO-ακαι ΕΝΑ-78) καθώς και η μαστοκυτατρική πυκνότητα του μυελού είναι αυξημένα στουςασθενείς με πολλαπλό μυέλωμα, εξαρτώνται από το στάδιο της νόσου και ελαττώνονται μετάαπό αποτελεσματική θεραπεία. Οι συσχετίσεις τους με την αγγειογενετική διαδικασίαπροτείνει τη συμμετοχή των ELR+ CXC χυμοκινών και των μαστοκυττάρων στηδιαδικασία της μυελωματικής αγγειογένεσης.