bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Darwin's Orchids
Authors: Schaefer Donovan O.
Published: September 2021

Is there a queer Darwin? It is often assumed that Darwinian biology is an ally of conservative approaches to sexuality and gender. The Christian legal framework known as natural law philosophy, for instance, reads Darwin as a champion of heterosexual coupling, proving the biological imperative of straight sex. Some feminist readings of Darwin (such as that of Elizabeth Grosz) find in Darwin a confirmation of the necessity of sexual difference organized around masculinity and femininity—an approach Myra Hird has called the “ontology of heterosexuality.” But these interpretations are incorrect. Schaefer argues that far from being an advocate for the ontology of heterosexuality, Darwin provides tools to demolish it. Turning to his research on barnacles and orchids and his speculation on the sources of organic variation, this essay highlights the irreducible importance of diversity and change for Darwin's framework. The ongoing ferment of variation that is the guideline of all life on earth extends not only to the morphology of sex organs but to desire itself. Darwin shows that the ontology of heterosexuality is an arbitrary snapshot, a single moment in the fluid trajectory of life, rather than a law that can be arbitrarily cast over the whole arc. In this, Darwin supports Eve Kosofsky Sedgwick's first axiom for queer theory: “People are different from each other.” The essay concludes by connecting a Darwinian approach to sex with José Esteban Muñoz's call for a queer ecstasy that anticipates the futurity of desire.
HiraethiJan Morris
Authors: Gwenffrewi Gina
Published: September 2021

Within transgender studies, Jan Morris casts a problematic shadow, with Aren Aizura identifying how “Morris's entire literary and historical oeuvre . . . [is] a tacit articulation of a British colonial ideology.” Yet this position appears to be based on Morris's works between the 1950s and 1970s, up to and including her memoir Conundrum, and represents arguably only the first of three periods in Morris's writing. This essay argues that two subsequent periods diversify our understanding of Morris as a complex, transcultural figure: her broadly leftist, anticolonial writing on Wales and the Welsh language (1980s–90s), and then in the twenty-first century when Morris increasingly appears to question the colonial, nationalist, and cisheteropatriarchal ideologies that have shaped her previous writing. This essay concludes that Morris's body of work provides valuable evidence as to the complex interplay of Welsh, British, and European conceptions of gender that characterize her attitude and writing on transgender identity.
Regulation of hemidesmosome dynamics and cell signaling by integrin α6β4
Authors: te Molder Lisa , de Pereda Jose M. , Sonnenberg Arnoud
Published: September 2021

Hemidesmosomes (HDs) are specialized multiprotein complexes that connect the keratin cytoskeleton of epithelial cells to the extracellular matrix (ECM). In the skin, these complexes provide stable adhesion of basal keratinocytes to the underlying basement membrane. Integrin α6β4 is a receptor for laminins and plays a vital role in mediating cell adhesion by initiating the assembly of HDs. In addition, α6β4 has been implicated in signal transduction events that regulate diverse cellular processes, including proliferation and survival. In this Review, we detail the role of α6β4 in HD assembly and beyond, and we discuss the molecular mechanisms that regulate its function.
IMPACTO DO PROGRAMA “MAIS LEITE SAUDÁVEL” EM UMA INDÚSTRIA DO RAMO DE LATICÍNIOS DA MESORREGIÃO DO CAMPO DAS VERTENTES – MINAS GERAIS
Authors: Silva Robert Wiliam Fernandes da , Nazareth Luiz Gustavo Camarano , Almeida Mário Sérgio de , Bertassi André Luiz
Published: September 2021

O objetivo geral desta pesquisa foi analisar o impacto do Programa Mais Leite Saudável no resultado de uma indústria do setor lácteo da mesorregião dos Campos das Vertentes. Essa análise contribui para avaliar os impactos financeiros e tributários do programa, bem como os resultados econômicos da empresa com a implantação do programa. No estudo de caso, foram analisadas as demonstrações contábeis de uma indústria do setor lácteos. Procurou-se avaliar os incentivos fiscais na compra do leite in natura, que é o aproveitamento dos créditos presumidos de PIS e COFINS. Constatou-se, que desde seu lançamento em outubro de 2015, o programa beneficiou mais de sessenta mil produtores. O Mais Leite Saudável representou uma economia de capital de, aproximadamente, um milhão e quatrocentos mil reais, viabilizando a ampliação da indústria e investimentos em novos produtos e equipamentos.
SUSTENTABILIDADE NOS CURSOS DE ADMINISTRAÇÃO NO BRASIL
Authors: Galleli Bárbara , Freitas-Martins Mateus Santos de , Teles Noah Emanuel Brito
Published: September 2021

Este artigo tem por objetivos: i) identificar o panorama da inserção da temática da sustentabilidade nos cursos de Administração das universidades públicas brasileiras; e ii) comparar esse panorama com as IES participantes do Principles for Responsible Management Education (PRME) no Brasil. Para tanto, foram mapeadas as grades curriculares dos cursos simultaneamente presentes nas universidades públicas mais bem classificadas no Ranking Universitário Folha (RUF) no ano de 2019. Entre os principais resultados, está a baixa proeminência da temática da sustentabilidade nos currículos em uma das regiões do país, a presença considerável de disciplinas optativas que abordam o tema, mas não garantem a formação do estudante, assim como a proeminência de temas relacionados à gestão ambiental. As evidências desta pesquisa permitem inferir que a educação para a sustentabilidade, via inserção curricular, nos cursos de graduação em Administração, nas melhores universidades do país, ainda está em seus estágios iniciais. O artigo também apresenta implicações teóricas, práticas e sociais, além de sugestões para pesquisas futuras.
ECOLOGIA ORGANIZACIONAL: RELEVÂNCIA E IMPACTO NA PRODUÇÃO CIENTÍFICA NACIONAL E INTERNACIONAL
Authors: Sobrinho Erica Juvercina , Rodrigues Cintia
Published: September 2021

a) Objetivos do estudo: a perspectiva ecológica organizacional (HANNAN; FREEMAN, 1977) gerou grande excitação, controvérsia e debate dentro da comunidade científica dedicada à teoria das organizações e da administração (CLEMENTS; BAUM; CUMMING, 2016). Essa abordagem pode agregar valor, ao realizar uma análise profunda dos fenômenos ambientais, principalmente nas investigações que envolvem perspectivas futuras da organização. Diante disso, o objetivo do presente estudo é esboçar um panorama da produção científica acerca da ecologia organizacional de impacto nacional e internacional. b) Metodologia: realizou-se uma pesquisa bibliométrica por meio das bases de dados Web of Science e Scopus, que resultou em 856 artigos no período de 1958 a 2020. c) Principais resultados: os interesses e focos de investigação obtiveram relevante crescimento e destaque dessa teoria para o conhecimento científico. O mapeamento da produção apontou um cenário amplamente relacionado aos países economicamente desenvolvidos. Os artigos de origem nacional ainda apresentam baixa representatividade em comparação ao nível internacional. Foi evidenciado que os países economicamente desenvolvidos (Estados Unidos, Canadá, Países Baixos, Alemanha e Reino Unido) possuem maior interesse pela temática e, consequentemente, maior contribuição. d) Contribuições: primeiro, conectamos as literaturas relacionadas à ecologia organizacional de relevância tanto nacional como internacional. Segundo, fornecemos uma visão quantitativa da evolução da temática desde seu surgimento na literatura cujos indicadores resultantes apontam instituições, estudiosos e periódicos relevantes que aparecem na produção do conhecimento. Terceiro, fica evidenciado o potencial dessa teoria para fundamentar investigações diante das diretrizes fornecidas pela teoria, possibilitando, na prática, intervenções organizacionais como respostas planejadas às mudanças ambientais.
ANÁLISE DOS CUSTOS DE PRODUÇÃO DA CULTURA DA SOJA EM UMA PEQUENA PROPRIEDADE RURAL DE JAGUARI – RS
Authors: Migliorin Andreia Da Silva , Milani Bruno
Published: September 2021

Neste estudo, buscou-se analisar os custos e a lucratividade de uma propriedade agrícola e comparar com os custos de produção médios do Centro-Sul do Brasil. A pesquisa se caracteriza como descritiva, com abordagem quantitativa, podendo, também ser compreendida como um estudo de caso, com coleta de dados documentais. Os dados foram disponibilizados por um pequeno produtor rural do município de Jaguari – RS e, posteriormente, organizados em uma planilha eletrônica, na qual foram realizados cálculos baseados em metodologia similar à do IMEA. Constatou-se que a propriedade obteve lucro e que, em relação à média da região Centro-Sul, os custos por hectare foram menores, mas os custos por saca foram maiores. Comprovou-se que a contabilidade de custos é uma ferramenta que assiste os produtores rurais a organizar e identificar os custos do processo produtivo, proporcionando a eles o controle e a tomada de decisão correta para garantir eficiência e lucratividade.
H Λεσβιακή Άνοιξη
Authors: Καλάργαλης Αριστείδης
Published: September 2021

Σκοπός της εργασίας ήταν να καταγράψει και να εξετάσει τις ποικίλες μορφές πολιτισμικής δημιουργίας όπως αποτυπώθηκαν στον Τύπο της Λέσβου την περίοδο 1910-1932. Με άξονα τη συστηματική και λεπτομερή αποδελτίωση των δημοσιευμάτων συγκεντρώθηκε ένα εκτεταμένο ερευνητικό υλικό και έγινε ανασύσταση του πολιτισμικού φαινομένου της Λεσβιακής Άνοιξης. Οι οικονομικές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές συνθήκες που δημιουργήθηκαν στη Λέσβο κατά τον 19ο αιώνα, επέδρασαν και συνέβαλαν στην πνευματική κίνηση και πολιτισμική δημιουργία της Λέσβου. Υποστηρικτικός ήταν ο ρόλος των πολλών εντύπων που εκδόθηκαν στη Λέσβο ο Τύπος και η λογοτεχνία είχαν αμφίδρομη σχέση. Ο μεγάλος αριθμός των δημιουργών, εκτός των γνωστών συντελεστών, ήταν σημαντικός λόγος συγκρότησης του φαινομένου της Λεσβιακής Άνοιξης. Η λογοτεχνική παραγωγή, πεζογραφία, ποίηση, χρονογράφημα, που αναπτύχθηκε, δεν εντάσσεται σε κάποιο λογοτεχνικό ρεύμα ή σχολή. Κάθε δημιουργός είχε αυτονομία και εντελώς προσωπική έκφραση. Ιδιαίτερες και χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις των μυθιστορημάτων των Μυριβήλη και Βενέζη. Με κάποιες προϋποθέσεις μπορούσαν να διακριθούν και άλλοι δημιουργοί. Από τα λογοτεχνικά είδη κυριαρχούν η ποίηση και το χρονογράφημα. Την ποίηση τη χαρακτηρίζει κάποιος ιδιότυπος λυρισμός, στον απόηχο του ρομαντισμού. Το χρονογράφημα αναδείχθηκε ως το δημοφιλέστερο είδος των εφημερίδων. Στις περιόδους των πολέμων και των διωγμών υπήρξε μια τάση έκφρασης του αλυτρωτισμού και ενός ιδιότυπου τοπικού πατριωτισμού. Η πλειονότητα των πνευματικών δημιουργών έγραψε και δημοσίευσε τα έργα της στη δημοτική γλώσσα. Σ' αυτή τυπώθηκαν σχεδόν όλες οι εφημερίδες και τα περιοδικά, καθώς επίσης και τα λογοτεχνικά έργα. Εκτός της λογοτεχνικής δημιουργίας οι συντελεστές ασχολήθηκαν με την έκδοση εφημερίδων και περιοδικών, με το θέατρο και την τέχνη, υπήρξαν επίσης υποστηρικτές του εκπαιδευτικού δημοτικισμού. Στην πορεία και εξέλιξη της Λεσβιακής Άνοιξης σταθμοί υπήρξαν η απελευθέρωση της Λέσβου (1912), η Μικρασιατική Καταστροφή (1922) και η ανταλλαγή των πληθυσμών (1923). Ιδιαίτερη ήταν η συμβολή των Μικρασιατών δημιουργών που εγκαταστάθηκαν στη Λέσβο. Παρά την επίδραση που άσκησε η Λεσβιακή Άνοιξη δε συγκροτήθηκε ποτέ ως (συλλογική) ομάδα λογοτεχνών, συγγραφέων, δημοσιογράφων και εκπαιδευτικών, με σαφείς ιδεολογικούς ή καλλιτεχνικούς στόχους. Ήταν ένα ανομοιογενές σύνολο δημιουργών που έδρασε στη συγκεκριμένη περίοδο, ταυτίστηκε μ’ αυτή και απόκτησε αίγλη στα μετέπειτα χρόνια. Στόχος των πρωτεργατών αυτής της πνευματικής δραστηριότητας, ήταν η ιδιαίτερη πολιτισμική δημιουργία και η απαίτηση για ισότιμη αναγνώριση από το πολιτιστικό κέντρο της Αθήνας. Η Λεσβιακή Άνοιξη είναι σημαντικό πολιτισμικό, κυρίων λογοτεχνικό, φαινόμενο μιας ελληνικής επαρχίας, του νησιού της Λέσβου, που εξελίχθηκε κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα.
Η συμβολή της οδοντοϊατροδικαστικής στην ταυτοποίηση του άγνωστου δράστη
Authors: Παππά Μαρία
Published: September 2021

Η αναζήτηση του άγνωστου δράστη μιας εγκληματικής πράξης, αποτελεί, όπωςείναι φυσικό, το κύριο μέλημα των ασχολουμένων με την καταστολή του εγκλήματος.Η ταυτοποίηση ενός αγνώστου πτώματος, είναι μια διαδικασία, ιδιαίτερα δύσκο-λη και γίνεται δυσκολότερη όταν μετά από μαζικές καταστροφές, ο αριθμός τωνθυμάτων είναι μεγάλος.Στην προσπάθεια ταυτοποίησης εξαιρετικά σημαντική είναι η συνεισφορά τηςοδοντοϊατροδικαστικής.Η Ιατροδικαστική του στόματος αποτελεί κλάδο της Ιατροδικαστικής στον οποίοχρησιμοποιούνται οι γνώσεις της οδοντιατρικής επιστήμης στην απονομή δικαιο-σύνης. Μέχρι την καθιέρωση της ταυτοποίησης του DNA ως μεθόδου ταυτοποίησητου άγνωστου δράστη, η Ιατροδικαστική στόματος συνετέλεσε για πολλές δεκαετίεςστην αναγνώριση ενός οικτρά παραμορφωμένου, διαμελισμένου ή και απανθρα-κωμένου πτώματος.Η διαχρονικότητα των οδοντικών ευρημάτων, οι οδοντιατρικές παρεμβάσεις καιτα αποτελέσματά τους συνιστούν εξατομικευμένα χαρακτηριστικά γνωρίσματα, επι-πρόσθετα των φυσικών δοντιών του ατόμου. Επιπλέον η μεγάλη αντοχή των οδο-ντικών φραγμών σε εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες (υψηλές θερμοκρασίες, υγρασία,ταφή, έκθεση σε χημικές ουσίες σε σχέση με τους υπόλοιπους ιστούς).Η εξέταση και η εκτίμηση των κακώσεων των οδόντων, των γνάθων και τωνάλλων ιστών του στόματος σε ζώντα και νεκρά άτομα καθώς και η αναγνώριση των κακώσεων που προκαλούνται από τους οδόντες ως μορφή σωματικής βλάβης είναιστοιχεία που βοηθούν την επιστημονική ομάδα για την ταυτοποίηση ενός ή περισ-σοτέρων θυμάτων.Η συλλογή, η μελέτη, η αξιολόγηση και η επιστημονική τεκμηρίωση των στομα-τογναθικών στοιχείων απαιτεί ακρίβεια και σχολαστικότητα. Σήμερα προς αυτή τηνκατεύθυνση τα μέγιστα έχει συνεισφέρει η χρήση του ηλεκτρονικού υπολογιστή σά-ρωσης.Ενδεικτικά αναφέρεται ότι σε τέσσερες καταστροφές από το 1980 το 30% τωνθυμάτων ταυτοποιήθηκαν με οδοντολογικά κριτήρια ενώ στο τσουνάμι της Ταϋ-λάνδης το Φεβρουάριο του 2000, το 77% των θυμάτων ταυτοποιήθηκε από τα δόντιατα καθιστούν αναντικατάστατα εργαλεία στην ταυτοποίηση του άγνωστου δράστη.
Μελέτη της έκφρασης του γονιδίου προσκόλλησης ICAM-1 και της πρωτεΐνης p53 στην αθηρωματική πλάκα
Authors: Λημναίος Αλέξανδρος
Published: September 2021

Σκοπός: Αν είναι πιθανή η διασύνδεση μεταξύ της έκφρασης του παράγοντα p53 με την επαγωγή της έκφρασης του ICAM-1, με βάση τον δημοσιευμένο μηχανισμό (Gorgoulis και συν, EMBO J 2003; 22: 1567–1578), στη πρόκληση της κυτταρικής γήρανσης στις αθηρωματικές πλάκες. Υλικό: Χρησιμοποιήθηκαν 20 συνολικά αθηρωματικές πλάκες από ανθρώπινες καρωτιδικές αρτηρίες. Το υλικό αυτό ήταν διαθέσιμο σε μορφή μονιμοποιημένου σε φορμόλη βιοπτικού υλικού και σκηνομένου σε παραφίνη. Για τις λειτουργικές δοκιμασίες χρησιμοποιήθηκαν ανθρώπινα λεία μυϊκά κύτταρα από αγγεία (vascular smooth muscle cells-VSMCs) τα οποία παρουσιάζουν κυτταρική γήρανσηΜέθοδοι: Ανοσοϊστοχημική μελέτη, RT-PCR και στύπωμα κατά Western για p53, p21WAF1/CIP1 και ICAM1 και χρώση β-γαλακτοσιδάσης τόσο σε ιστούς εγκλεισμένους σε παραφίνη όσο και σε ανθρώπινα λεία μυϊκά κύτταρα προερχόμενα από αγγεία. Αποτελέσματα: Κατά την ανοσοϊστοχημική μελέτη προέκυψε ότι περιοχές θετικές για παράγοντα p53 βρέθηκαν να συμπίπτουν με μεγάλη πιστότητα με τις περιοχές οι οποίες ήταν θετικές για την έκφραση του ICAM-1. Μάλιστα οι περιοχές με ταυτόχρονη θετική ανοσοχρώση για τους παράγοντες ICAM-1, p53, p21WAF1/CIP1 ήταν επίσης θετικές στη χρώση για τη β-γαλακτοσιδάση. Τα ανωτέρω ευρήματα επιβεβαιώθηκαν με τη χρήση των ανθρώπινων λείων μυϊκών κυττάρων. Επιπλέον, χρησιμοποιώντας έναν αναστολέα της p53, τον παράγοντα PFT-a, βρέθηκε ότι η υπερέκφραση του ICAM-1 μειώθηκε σημαντικά, σχεδόν επανήλθε στα αρχικά επίπεδα έκφρασης.Συμπέρασμα: Τα ανωτέρω ευρήματα αναδεικνύουν τη σύνδεση του παράγοντα p53 και του ICAM1 στη γήρανση και ως εκ τούτου σε σχετιζόμενες με την ηλικία εκφυλιστικές παθήσεις όπως η αθηροσκλήρωση.
Μελέτη της συσχέτισης της ενεργού λοίμωξης από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού με τον καρκίνο του παχέος εντέρου
Authors: Στροφυλάς Αλέξανδρος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η γαστρίνη έχει συσχετισθεί με την καρκινογένεση τουεπιθηλίου του παχέος εντέρου. Η μελέτη αυτή εξετάζει κατά πόσοη υπεργαστριναιμία και η λοίμωξη από το ελικοβακτηρίδιο τουπυλωρού και ειδικά η λοίμωξη από το στέλεχος CagA +στατιστικά σχετίζεται με καρκίνο του παχέος εντέρου και ναεξετάσει πιθανές συσχετίσεις με το στάδιο, τον βαθμόδιαφοροποίησης την λεμφαδενική μετάσταση, καθώς και με τηντοπική υποτροπή και την επιβίωση.Υλικό και Μέθοδος: Σε αυτή την προοπτική μελέτη ασθενών-μαρτύρων, προεγχειρητικά δείγματα αίματος νηστείας λήφθηκαναπό 93 ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου για τη μέτρησητων επιπέδων της γαστρίνης και το ορολογικό έλεγχο έναντι τουελικοβακτηριδίου και καθώς και την έκφραση της CagAπρωτεΐνης. Μια ομάδα 20 σταθμισμένων ασθενών με κήληκοιλιακών τοιχωμάτων χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες. Επίσηςκαταγράφηκα τα δεδομένα της ιστολογικής έκθεσης. Η στατιστικήανάλυση των δεδομένων εκτελέστηκε με την στατιστική σουίταSPSS 13.Αποτελέσματα: IgG αντισώματα έναντι του ελικοβακτηριδίουανιχνεύθηκαν σε 66/93 (71%) στην ομάδα του καρκίνου του παχέος και 13/20 ασθενείς στην ομάδα ελέγχου (65%), με τηνδιαφορά να μην έχει στατιστική σημαντικότητα. Η συχνότηταανίχνευσης του υπότυπου CagA + ήταν υψηλότερη στην ομάδατου καρκίνου του παχέος (56% θετικότητα), σε σύγκριση με τηνομάδα ελέγχου (38,4% θετικότητα), όμως η διαφορά δε ήτανστατιστικά σημαντική. Τα μέσα επίπεδα της γαστρίνης του ορούστις δύο ομάδες δεν διέφεραν σημαντικά. Οι ασθενείς μεμετάσταση στους λεμφαδένες είχαν στατιστικά σημαντικάυψηλότερα επίπεδα γαστρίνης ορού από τους ασθενείς χωρίςμετάσταση. Δεν ανευρέθηκε συσχέτιση της τοπικής υποτροπής καιτης επιβίωσης με τα επίπεδα γαστρίνης, την λοίμωξη από H. pyloriή την λοίμωξη από το στέλεχος CagA +Συμπεράσματα: Τα επίπεδα γαστρίνης ορού ήταν σημαντικάυψηλότερα σε ασθενείς με λεμφαδενική μετάσταση. Επιπλέον ηανίχνευση του στέλεχους CagA + σχετίσθηκε με μικρότερηδιαφοροποίηση του όγκου και υψηλότερη CPR. Περαιτέρω έρευνατου ρόλου της γαστρίνης στην ικανότητα των καρκινικώνκυττάρων να μεθίστανται στους λεμφαδένες πιθανόν να έχεισημαντική κλινική αξία.
Έλεγχος αποτελεσματικότητας συνθετικού μορίου (Τ1) για την αντιμετώπιση της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης
Authors: Ξεΐνης Σπυρίδων
Published: September 2021

Σκοπός: Η επίδραση του συνθετικού μορίου Τ1 επί της οστικής μάζας, γεωμετρίας και μηχανικής αντοχής μελετήθηκε σε ενήλικες επίμυες μετά από ωοθηκεκτομή σε πειραματικό πρότυπο οστεοπόρωσης. Το Τ1 μόριο ανήκει στην κατηγορία των SERMs.Υλικά και μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκε ένα σύνολο από 30 θυλυκούς επίμυες, ηλικίας 7 μηνών. Τα πειραματόζωα χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες Α, Β και Γ και όλοι υποβλήθηκαν σε ωοθηκεκτομή. Ένα μήνα αργότερα, το σύνολο χωρίστηκε σε 3 ομάδες ως εξής: Ομάδα Α έλαβε εικονικό φάρμακο (OVX), ομάδα Β, 17-β οιστραδιόλη, ομάδα Γ, συνθετικό μόριο Τ1 (Τ1).Έγιναν μετρήσεις της οστικής μάζας των επιμύων στη δεξιά κνήμη από την μη επεμβατική μέθοδο της περιφερικής ποσοτικής υπολογιστικής τομογραφίας-pQCT, αμέσως πριν από την ωοθηκεκτομή και κατά τον πρώτο, τρίτο και έκτο μήνα μετά την ωοθηκεκτομή. Μετά την ευθανασία, έγιναν μετρήσεις στη δεξιά κνήμη, μηριαίο και 3ο οσφυϊκό σπόνδυλο από κάθε πειραματόζωο. Πραγματοποιήθηκε εμβιομηχανική μελέτη χρησιμοποιώντας την μέθοδο 3 σημείων κάμψης για τα μακρά οστά και αξονική συμπίεση για το σπόνδυλο.Αποτελέσματα: Οι μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν με το pQCT αποκάλυψαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων Α και Γ στο 3ο μήνα μετα την ωοθηκεκετομή στο total και trabecular density (p = 0.019 και p <0.0005, αντίστοιχα). Αυτές οι διαφορές δεν ήταν εμφανείς στο 6ο μήνα. Οι μετρησεις στο trabecular area ήταν σημαντικά υψηλότερες στην ομάδα C από ό, τι στην ομάδα Β (p = 0.028) στον τον τρίτο μήνα, αλλά ήταν οριακά κατά τον 6ο μήνα (π = 0,08). Οι εμβιομηχανικες δοκιμές έδειξαν ότι η ομάδα C είχαν τα υψηλότερα ελαστικότητας .Συμπέρασμα: Φαίνεται ότι το συνθετικό μόριο Τ1 έχει θετική επίδραση στο trabecular density και cortical area της κνήμης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Επιπλέον, φαίνεται να έχει μια θετική επίδραση και στην μηχανική αντοχή των οστών, όπως αποδεικνύεται από τις μετρήσεις της εμβιομηχανικής μελέτης.
Μη δικαιούχοι και μη υπόχρεοι διάδικοι στην πολιτική δίκη
Authors: Πλεύρη Άννα
Published: September 2021

Ο στόχος της διατριβης συνίσταται στην έρευνα της εξαιρετικής νομιμοποιήσεως στην πολιτική δίκη. Ακολουθήθηκε κυρίως η τελολογική μέθοδος ερμηνείας. Συμπεράσματα της έρευνας: Η υιοθέτηση από τον ΚΠολΔ της τυπικής θεωρίας περί διαδίκων επιβεβαίωσε την ορθότητά της, μεταξύ των λοιπών υποστηριζόμενων θεωρίων, και «δημιούργησε» το δικονομικό μόρφωμα των μη δικαιούχων ή μη υπόχρεων διαδίκων. Οι περιπτώσεις των μη δικαιούχων ή μη υπόχρεων διαδίκων προβλέπονται σε ποικίλες νομοθετικές διατάξεις, εντός και εκτός του ΚΠολΔ. Η εξαιρετική νομιμοποίηση, ως μέρος του δημοσίας φύσεως δικονομικού δικαίου δεν μπορεί να θεμελιωθεί στην αυτονομία της ιδιωτικής βουλήσεως. Η εξαιρετική νομιμοποίηση μπορεί να είναι είτε αποκλειστική είτε παράλληλη (συντρέχουσα) με την εξουσία του αληθούς δικαιούχου ή υπόχρεου. Επι αποκλειστικής εξαιρετικής νομιμοποιήσεως, ο αποκλεισμός του αληθούς δικαιούχου ή υπόχρεου από την εξουσία διεξαγωγής δίκης για δικό του δικαίωμα ή υποχρέωση ελέγχεται από τη σκοπιά της συμβατότητας με το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα ακροάσεως του. Yποχρεωτική ανακοίνωση της δίκης του μη δικαιούχου διαδίκου στον πραγματικό φορέα προβλέπεται μόνο στην περίπτωση του ΤΕΕ. Η πρόβλεψη βέβαια υποχρεωτικής ανακοινώσεως κάθε δίκης που διεξάγει μη δικαιούχος διάδικος στον πραγματικό δικαιούχο θα υπηρετούσε την προστασία του δικαιώματος ακροάσεώς του τελευταίου. Η παράλληλη εκδίκαση της αγωγής του μη δικαιούχου διαδίκου με εκείνη που ασκεί για το ίδιο αντικείμενο δίκης ο αληθής δικαιούχος αποκρούεται βάσιμα με την ένσταση εκκρεμοδικίας, λόγω «συγγένειας» μεταξύ των θεσμών εκκρεμοδικίας και δεδικασμένου, ανάγκης περί ασφάλειας δικαίου, αποφυγής του κινδύνου εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων και διεξαγωγής περιττών δικών. Στο Ελληνικό δικονομικό δίκαιο απουσιάζει (γενική) διάταξη περί επεκτάσεως του δεδικασμένου στον αληθή δικαιούχο ή υπόχρεο. Η επέκταση του δεδικασμένου στον πραγματικό φορέα τους δικαιώματος ή της υποχρεώσεως απορρέει εμμέσως από τις διάφορες διατάξεις του ουσιαστικού ή του δικονομικού δικαίου, που επιλέγουν να προσδώσουν σωρευτικά σε περισσότερα πρόσωπα την εξουσία διεξαγωγής δίκης για το ίδιο δικαίωμα. Σε κάθε περίπτωση, η επέκταση του δεδικασμένου σε τρίτο μπορεί να νοηθεί μόνον υπό την προϋπόθεση ότι η επέκταση αυτή δεν θίγει το δικαίωμα δικαστικής ακροάσεως και προστασίας του. Η υιοθέτηση της απόψεως περί επεκτάσεως του ευνοϊκού μόνο δεδικασμένου στον αληθή δικαιούχο ή υπόχρεο, υπηρετεί πραγματικά την οικονομία της δίκης και συμπορεύεται απόλυτα με τη διδασκαλία περί εννόμου συμφέροντος που απαιτείται να συντρέχει στο πρόσωπο όποιου αξιώνει δικαστική προστασία. Σε περίπτωση δυσμενούς, για τον πραγματικό δικαιούχο ή υπόχρεο, δεδικασμένου, η επέκτασή του μπορεί να δικαιολογηθεί, μόνον αν αυτός άσκησε παρέμβαση στη δίκη που προηγήθηκε ή αποδεδειγμένα του έγινε, με ανακοίνωση δίκης, γνωστή η έναρξή της. Τέλος, υπό την εκδοχή ότι ο αληθής δικαιούχος ή υπόχρεος καταλαμβάνεται από το ευνοϊκό δεδικασμένο παρεμβαίνει αυτοτελώς προσθέτως στη δίκη του μη δικαιούχου ή μη υποχρέου.
Η παρουσία του νερού στην εξέλιξη της πόλης των Αθηνών
Authors: Χρηστάκη Μαρία
Published: September 2021

Στην διατριβή αυτή μελετάται η ιστορική, οικιστική και πληθυσμιακή ανάπτυξη των Αθηνών σε σχέση με την πορεία υδρεύσεως της πόλης από τα προϊστορικά χρόνια, και συγκεκριμένα από το τέλος της τελικής Νεολιθικής περιόδου μέχρι σήμερα. Αναδεικνύονται οι πρωτογενείς πηγές υδροδότησης και διαχείρισης του νερού και οι ιστορικοί σταθμοί στην εξέλιξή τους, με το πέρασμα του χρόνου και την πρόοδο της τεχνολογίας. Ταυτόχρονα, καταγράφονται τα ιστορικά, κοινωνικά αίτια και οι επιπτώσεις της μεγάλης αστικοποίησης στην υδρολογική και περιβαλλοντική εικόνα του σημερινού Λεκανοπεδίου.Η συμβολή της μελέτης βρίσκεται στην ανάδειξη της στενής σχέσης ανάμεσα στην πόλη της Αθήνας - και την παροχή νερού, πιο συγκεκριμένα την πρόοδο της υδροδότησης σε σχέση με την ανάπτυξη της πόλης.
Εργατικό κίνημα, κοινωνικές δομές και πολιτισμικά μορφώματα στην Αλίαρτο Βοιωτίας, από το 1920 μέχρι σήμερα
Authors: Κατσιφή Βενετία
Published: September 2021

Η Αλίαρτος Βοιωτίας αποτελεί «μελέτη περίπτωσης», στην οποία ενυπάρχουν και συνυπάρχουν τοπικά και χρονικά, πρωτότυπα και σημαντικά ιστορικοκοινωνικά γεγονότα ή φαινόμενα. Οι πολύχρονες προσπάθειες για την αποξήρανση της «γείτονος» λίμνης Κωπαΐδας, προκάλεσαν σημαντικές αλλαγές στο φυσικό, τεχνητό και ανθρωπογενές περιβάλλον. Κατά τη διάρκεια αυτών των αλλαγών, οι άσημοι οικισμοί στον περιβάλλοντα τη λίμνη χώρο μετατράπηκαν σε ομογεννοποιητικά και συνεκτικά στοιχεία της σημερινής κωμόπολης της Αλιάρτου. Κατά κύριο λόγο, αποτελεί ένα χώρο «εγκατάστασης ξένων» εργοδοτών ή, κατ’ άλλη έκφραση, χώρο «αποικισμού», με ιδιαιτερότητες: συνέβη για πρώτη και ίσως μοναδική φορά στον ελληνικό χώρο, υλοποιήθηκε μέσα από πολιτικές κρατικές συμφωνίες, αφορούσε μικρό πληθυσμό ατόμων και περιέκλειε ιδιόμορφες εργασιακές σχέσεις. Κατά δεύτερο λόγο, ο χώρος της Αλιάρτου παρουσιάζει στον χρόνο διερεύνησής του (1920 μέχρι σήμερα) εμφανείς πληθυσμιακές και κοινωνικές μεταβολές, οι οποίες συνετέλεσαν στη δημιουργία μιας νέας κωμόπολης. Παρουσιάζει επίσης κοινωνικοπολιτισμικές μεταβολές, οι οποίες, μέσα από τη συλλογική μνήμη, αποδίδονται στην επίδραση των «ξένων», κυρίως των Άγγλων εργοδοτών. Οι Άγγλοι εργοδότες εκπροσωπούσαν την «Ανώνυμη Εταιρεία προς αποξήρανση της λίμνης Κωπαΐδας», η οποία ανέλαβε το δύσκολο έργο της ολοκληρωτικής αποστράγγισης των υδάτων και απέβλεπε όχι μόνο στην αποξήρανση της λίμνης αλλά κυρίως στη μακροπρόθεσμη εκμετάλλευση του πεδίου της Κωπαΐδας. Το έργο αυτό πραγματοποιήθηκε σε μεγάλο χρονικό εύρος και απαίτησε σημαντικό αριθμό εργατών. Οι περισσότεροι από τους εργάτες προέρχονταν από εσωτερική, μόνιμη ή περιοδική μετανάστευση και οι δύσκολες συνθήκες της διαβίωσης και της εργασίας περιγράφονται στην παρούσα μελέτη μέσα από προφορικές μαρτυρίες και δημοσιευμένα κείμενα.Παράλληλα με την καθημερινή ζωή των εργατών, ερευνώνται και οι σχέσεις των αυτόχθονων καλλιεργητών ή/και νομάδων, γύρω από τη λίμνη αρχικά και στο αποξηραμένο πεδίο αργότερα, με την Αγγλική Εταιρεία αλλά και με το Ελληνικό Κράτος. Από τη μελέτη προκύπτει ότι οι εργάτες και οι παραλίμνιοι καλλιεργητές αντέδρασαν πολλές φορές και διαμαρτυρήθηκαν έντονα για τις συνθήκες εργασίας τους και συνεργασίας τους με την Εταιρεία. Οι διαμαρτυρίες και οι στάσεις αυτές κορυφώθηκαν το 1929 και κατέληξαν στη μεγάλη απεργία των δύο χρόνων. Ως εκ τούτου, το εργατικό κίνημα στην Κωπαΐδα μελετάται ιδιαίτερα στην παρούσα εργασία και στη συνέχεια συνδέεται με τα κοινωνικά και πολιτισμικά συμφραζόμενα.
Οι διδακτικές αναλογίες και η συμβολή τους στην κατανόηση βασικών εννοιών της χημείας
Authors: Θεοδοσίου Μαριάννα
Published: September 2021

Η αναλογική σκέψη αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς μηχανισμούς κατασκευής νέας γνώσης. Αυτή της η αξία αναγνωρίζεται και στο πλαίσιο της Διδακτικής των Φυσικών Επιστημών, όπου θεωρείται πως κατάλληλα σχεδιασμένες διδακτικές αναλογίες μπορούν να συμβάλουν στην απεμπλοκή της σκέψης μαθητών από εναλλακτικές αντιλήψεις για έννοιες και φαινόμενα των φυσικών επιστημών. Η καταγραφή των εναλλακτικών αντιλήψεων των μαθητών σχετικά με έννοιες της Χημείας έχει διεξαχθεί συστηματικά σε διεθνές επίπεδο και τα ευρήματα έχουν επαληθευτεί από την ελληνική βιβλιογραφία. Επίσης, για την υπέρβαση των εναλλακτικών αντιλήψεων έχουν προταθεί διδακτικά εργαλεία και πρακτικές, τα οποία κατά κανόνα στόχευαν στην αντιμετώπιση μιας εναλλακτικής αντίληψης ή στην αποσαφήνιση μιας συγκεκριμένης έννοιας των Φυσικών Επιστημών. Η παρούσα έρευνα στοχεύει στη διδακτική αντιμετώπιση ενός συνόλου εναλλακτικών αντιλήψεων εστιάζοντας στη διδασκαλία ενός πλέγματος εννοιών που αποτελούν το βασικό κορμό του αναλυτικού προγράμματος της Χημείας. Οι διδακτικές παρεμβάσεις έγιναν σε δύο τάξεις μαθητών της εισαγωγικής βαθμίδας του γνωστικού αυτού αντικειμένου που είναι η Β΄ Γυμνασίου για τρεις εκτεταμένες διδακτικές ενότητες: χημικά στοιχεία και χημικές ενώσεις, χημική αντίδραση, άτομα και μόρια. Στην Ομάδα Ελέγχου ακολουθήθηκε συμβατική διδασκαλία, ενώ στην Πειραματική Ομάδα το εποικοδομητικό μοντέλο διδασκαλίας στο πλαίσιο του οποίου αξιοποιήθηκαν πολλαπλές διδακτικές αναλογίες που κατασκευάστηκαν και συνδυάστηκαν με βάση συγκεκριμένα κριτήρια καταλληλότητας όπως προτείνονται από τη διεθνή βιβλιογραφία. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι με τη χρήση των διδακτικών αναλογιών βελτιώθηκε σημαντικά το επίπεδο κατανόησης των χημικών εννοιών που διδάχτηκαν οι μαθητές. Η κεντρική συνεισφορά της διατριβής συνίσταται στο ότι εισάγει μια συγκροτημένη, συνεκτική, πρωτότυπη και εφαρμόσιμη στο σχολικό πλαίσιο διδακτική πρόταση για τη διαπραγμάτευση βασικών εννοιών της Χημείας, όπως προβλέπει το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών για τη Β΄ Γυμνασίου, με γνώμονα την υπέρβαση από τους μαθητές σημαντικών εναλλακτικών αντιλήψεων μέσω της χρήσης ενός πλέγματος διδακτικών αναλογιών.
Ο πολυμορφισμός στους προεκκινητές των γονιδίων των κυτταροκινών και της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης στη παθογένεια της καρδιακής ανεπάρκειας στο σακχαρώδη διαβήτη
Authors: Παπαϊωάννου Γαρυφαλιά
Published: September 2021

Εισαγωγή: Ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ) πολύ συχνά συνδέεται με τηνεμφάνιση καρδιακής ανεπάρκειας (ΚΑ). Η φλεγμονή φαίνεται νααποτελεί τον κοινό υποκείμενο παθοφυσιολογικό μηχανισμό πουσυνδέει τον ΣΔ με την ΚΑ. Τα επίπεδα της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης(CRP), της ιντερλευκίνης (IL-6) και του παράγοντα νέκρωσης όγκου-άλφα (TNF-α) είναι αυξημένα στο ΣΔ και στη χρόνια ΚΑ (ΧΚΑ).Πολυμορφισμοί στα γονίδια των παραγόντων αυτών έχουναναγνωριστεί ως παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση φλεγμονής καικαρδιαγγειακής νόσου. Για τη ΧΚΑ ο γονότυπος αυτών δεν έχειδιερευνηθεί εκτενώς.Σκοπός: Να διερευνηθεί η τυχόν συμμετοχή σημειακώνπολυμορφισμών στους προεκκινητές των CRP, IL-6 και TNF-α σεασθενείς με ΣΔ που ανέπτυξαν ΧΚΑ, (ομάδα +ΧΚΑ), σε σχέση με τουςδιαβητικούς χωρίς ΧΚΑ, (ομάδα -ΧΚΑ) και να αξιολογηθούν σε σχέσημε τη βαρύτητα της καρδιακής ανεπάρκειας.Υλικό και Μέθοδοι: Σε 249 ασθενείς με ΣΔ διερευνήθηκαν οι σημειακοίπολυμορφισμοί στους προεκκινητές των γονιδίων του TNF-α (-308), τηςIL-6 (-174) και της CRP (από -300 εως -1 βάσεις). Επίσηςπροσδιορίστηκαν οι συγκεντρώσεις στο περιφερικό αίμα των TNF-α, IL-6 και CRP. Εξήντα έξη ασθενείς εμφάνιζαν σημεία και συμπτώματα ΚΑ,ενώ οι υπόλοιποι δεν εμφάνιζαν συμπτώματα ή σημεία καρδιαγγειακήςνόσου. Σε όλους τους ασθενείς εκτιμήθηκε η καρδιακή λειτουργία. Μετεχνικές μοριακής βιολογίας προσδιορίστηκε ο γονότυπος, ενώ για ταεπίπεδα των φλεγμονωδών παραγόντων χρησιμοποιήθηκαν ειδικέςτεχνικές ανάλυσης συγκεντρώσεων ουσιών στον ορό.Αποτελέσματα: Ο γονότυπος TNF-A2 (-308/G→A) είχε τη μεγαλύτερηπρογνωστική αξία για τη πρόβλεψη της ΧΚΑ στο ΣΔ. Οι συγκεντρώσειςτων CRP, IL-6 και TNF-α στο περιφερικό αίμα συσχετίζονταν αρνητικάμε το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας. Οι ασθενείς με τογονότυπο TNF-A2 είχαν 2πλάσιο κίνδυνο για την εμφάνιση ΧΚΑ σεσχέση με τους ασθενείς με το γονότυπο TNF-A1 (-308/G→G, OR=2,1έναντι OR=0,33 αντίστοιχα). Οι πολυμορφισμοί στην IL-6 και στη CRPδεν είχαν ιδιαίτερη διακριτική ικανότητα.Συμπεράσματα: Τα αυξημένα επίπεδα των CRP, IL-6 και TNF-ακαθώς και ο γονότυπος TNFA2 σχετίζονται σε μεγάλο βαθμό με τη ΧΚΑστο ΣΔ τύπου 1 και 2. Πιθανώς και άλλοι παράγοντες να έχουνμεγαλύτερη προγνωστική αξία.
Ανατομική μελέτη θέσεων συμπίεσης των νεύρων του άνω άκρου
Authors: Σταύρου Ιωάννης
Published: September 2021

Aπό το υλικό των εικοσιπέντε (25) ταριχευμένων πτωμάτων ανδρών και γυναικών που χρησιμοποιήθηκαν για την εκπαίδευση και άσκηση των φοιτητών της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών από το έτος 2004 έως το 2011,μελετήθηκαν κατ’ αρχάς τα νεύρα, τα συμμετέχοντα στο σχηματισμό του βραχιονίου πλέγματος, καθώς και η διαμόρφωση του βραχιονίου πλέγματος και η διάταξη των πρωτευόντων στελεχών στον τράχηλο.Τα κύρια στοιχεία της έρευνας (θέσεις συμπίεσης) μελετήθηκαν σύμφωνα με τον τίτλο, κυρίως δε οι θέσεις συμπίεσης των νεύρων και η ανεύρεση των θέσεων που συμπιέζουν τα νεύρα του άνω άκρου για να γίνει η ανατομική μελέτη αυτών.Στην έρευνα δεν ασχοληθήκαμε με τα αίτια πίεσης των νεύρων. Στα κλασικά ανατομικά συγγράμματα στο σύνολο, η αναφερομένη ανατομική διαμόρφωση των νεύρων των συμμετεχόντων στο σχηματισμό του βραχιονίου πλέγματος στον άνθρωπο ευρέθησαν όπως και από εμάς σε αναλογία 59%. Ανάλογα του αριθμούτων νεύρων των συμμετεχόντων στο σχηματισμό του πλέγματος επί του εξετασθέντος πτωματικού υλικού, βρήκαμε ότι το βραχιόνιο πλέγμα εμφανίζει πέντε ποικιλίες, εκ των οποίων η συχνότερη είναι η εμφανιζόμενη με τη συμμετοχή του Α5 - Α6 - Α7 - Α8- (Θ1) (59%) και σπανιοτέρα η εμφανίζουσα τη συμμετοχή του (Α3) - (Α4) - Α5 - Α6 -Α7 - Α8 - (Θ1) (0,25%). Ο συνολικός αριθμός των νεύρων που συμμετέχουν στο σχηματισμό του πλέγματος κυμαίνεται από 5 έως 7. Τις ποικιλίες δε του βραχιονίου πλέγματος, τις κατατάξαμε σε δύο τύπους: το κεφαλικό (23,25%) και το ουραίο(76,75%). Ο αριθμός των πρωτευόντων στελεχών του πλέγματος ποικίλλει από 2 έως 4 όπως φαίνεται παρακάτω το [(2:20%), (3:79%), 4:1%)].Από τα πρωτεύοντα στελέχη του βραχιονίου πλέγματος σχηματίζονται τα δευτερεύοντα στελέχη του βραχιονίου πλέγματος: το ραχιαίο, το πρόσθιο έσω και το πρόσθιο έξω στέλεχος και άλλες ακόμα πολλές παραλλαγές αυτών.Στη μελέτη που έγινε καταγράφτηκαν όλες οι ανατομικές θέσεις συμπίεσης των νεύρων του άνω άκρου με σκοπό να διευκολύνεται στην καθ’ ημέρα ιατρική πράξη ο κάθε ιατρός που ασχολείται με το επιστημονικό αντικείμενο αυτό.
Χημικά τροποποιημένα υλικά άνθρακα για καταλυτικές τεχνολογίες
Authors: Σημαιοφορίδου Αναστασία
Published: September 2021

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών η ανάπτυξη καινούργιων ετερογενοποιημένων μοριακών καταλυτών Mn(II) για χρήση τους στην εποξείδωση αλκενίων έχει αυξημένο ερευνητικό ενδιαφέρον. Προσφάτως, γίνονται προσπάθειες τα ετερογενοποιημένα αυτά συστήματα να ακινητοποιηθούν σε καινούργια πιο σύγχρονα υλικά υποστήριξης και κυρίως σε νέας δομής υλικά άνθρακα, ξεφεύγοντας έτσι από τα κλασικά υλικά όπως οι ζεόλιθοι και τα πυριτικά υλικά. Στην οξειδωτική κατάλυση έχουν πραγματοποιηθεί αρκετές προσπάθειες ώστε να χρησιμοποιηθεί το υπεροξείδιο του υδρογόνου, έναντι άλλων οξειδωτικών, διότι είναι προσιτό, έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε οξυγόνο και είναι φιλικό προς το περιβάλλον. Παρόλα αυτά, όπως αναφέρεται και στη βιβλιογραφική ανασκόπηση της παρούσης διατριβής, υπάρχουν ελάχιστες αναφορές που χρησιμοποιούν υπεροξείδιο του υδρογόνου ως οξειδωτικό μέσο, διότι διασπάται προς οξυγόνο και νερό.Η παρούσα εργασία περιγράφει την ανάπτυξη νέων υποστηριγμένων καταλυτών οξείδωσης βασισμένων σε σύμπλοκα Mn(II) με βάσεις του Schiff. H ακινητοποίηση των παραπάνω συμπλόκων, πραγματοποιήθηκε σε υλικά υποστήριξης άνθρακα. Χρησιμοποιήθηκε για το σκοπό αυτό το οξείδιο του γραφενίου, το γραφιτικό νιτρίδιο του άνθρακα, ο πυρολυτικός άνθρακας από ανακυκλωμένα ελαστικά αυτοκινήτων, το μεσοπορώδες CMK-3 και ο μακροπορώδης τρισδιάστατης δομής άνθρακας 3DOM. Οι υποκαταστάτες και τα τροποποιημένα υλικά χαρακτηρίστηκαν με φασματοσκοπία υπερύθρου (FTIR), Raman, μάζας (MS), NMR, θερμική ανάλυση (DTA-TG), περίθλαση ακτίνων-Χ (XRD), ποροσιμετρία N2 και ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης (SEM). Τα υποστηριγμένα σύμπλοκα MnII αξιολογήθηκαν στη καταλυτική οξείδωση αλκενίων, ενεργοποιώντας το υπεροξείδιο του υδρογόνου, παρουσία οξικού αμμωνίου ως πρόσθετο. Επιπλέον, μελετήθηκε η επίδραση της ποσότητας του πρόσθετου. Τα υποστηριγμένα σύμπλοκα παρουσίασαν υψηλή καταλυτική δραστικότητα και εκλεκτικότητα. Επίσης, μελετήθηκε και η ανακυκλωσιμότητα τους. Τα πειραματικά δεδομένα έδειξαν πως οι άμορφες δομές άνθρακα υπερτερούν ως προς την συνολική δραστικότητα και ως προς τον μικρό χρόνο ολοκλήρωσης των αντιδράσεων που καταλύουν. Επίσης, παρουσιάστηκε πως τα φυλλόμορφα καταλυτικά υλικά χαρακτηρίζονται από μειωμένη ικανότητα ανάκτησης. Κλείνοντας προτείνονται κάποιος ρόλος δράσης του πρόσθετου
Η ελληνική κοινωνία πολιτών στη δικτατορία των συνταγματαρχών
Authors: Τσιρίδης Γεώργιος
Published: September 2021

Η διατριβή εξετάζει το ρόλο της ελληνικής κοινωνίας πολιτών στα χρόνια της δικτατορίας των συνταγματαρχών. Ποια σχέση αναπτύσσεται ανάμεσα στις εκδηλώσεις της κοινωνίας πολιτών και σε ένα αυταρχικό καθεστώς; Υπήρξε η ελληνική κοινωνία πολιτών αποτελεσματική απέναντι στο δικτατορικό καθεστώς και σε συνάρτηση με τους στόχους που η ίδια έθετε; Εκτενής λόγος γίνεται για την έννοια της κοινωνίας πολιτών και τις άτυπες εκδηλώσεις της και υιοθετείται ένας ορισμός που τις περιλαμβάνει. Τονίζεται η αυξημένη σημασία που αυτές προσλαμβάνουν υπό αυταρχική διακυβέρνηση, καθώς οι άτυπες ομάδες απολαμβάνουν συνήθως, κατά τη διάρκεια δικτατορικών περιόδων, μια – από την άποψη της πολιτικής δράσης - πιο ελεύθερη πραγματικότητα σε σύγκριση με τις τυπικές ομάδες. Χάριν αποτελεσματικότητας, η κοινωνία πολιτών προχώρησε στη διάρκεια της επταετίας σε ένα μετασχηματισμό των χαρακτηριστικών της και των μέσων αντίστασης που μεταχειρίστηκε, αμφισβητώντας και υπονομεύοντας σταθερά την πολιτική νομιμοποίηση του καθεστώτος.
Καρδιομεταβολικοί δείκτες
Authors: Φαρμάκη Αλίκη-Ελένη
Published: September 2021

Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την κύρια αιτία θνησιμότητας παγκοσμίως με παράγοντες κινδύνου την υπέρταση, υπερλιπιδαιμία, παχυσαρκία, μη υγιεινή διατροφή, κάπνισμα, ηλικία, φύλο και γενετικό υπόβαθρο. Οι μελέτες σάρωσης του γονιδιώματος έχουν εντοπίσει περισσότερες από 100 περιοχές που συσχετίστηκαν με διάφορους καρδιομεταβολικούς δείκτες. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης διατροφικών και γενετικών παραγόντων καθώς επίσης και των αλληλεπιδράσεών τους σε καρδιομεταβολικούς δείκτες σε δύο απομονωμένους πληθυσμούς. Συγχρονική μελέτη σε δύο Ελληνικούς πληθυσμούς: 1,553 άτομα από τα χωριά του Μυλοποτάμου, Κρήτη και 1,702 άτομα από τα Πομακοχώρια, Ξάνθη. Καταγράφηκαν ανθρωπομετρικά, βιοχημικά και κλινικά δεδομένα μαζί με δεδομένα του τρόπου ζωής. Τα διατροφικά πρότυπα προέκυψαν από ανάλυση σε κύριες συνιστώσες με βάση ένα ερωτηματολόγιο συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων. Πραγματοποιήθηκε σάρωση του γονιδιώματος στο Wellcome Trust Sanger Institute, UK.Οι δύο πληθυσμοί ταυτοποιήθηκαν ως γενετικά απομονωμένοι. 82.5% του πληθυσμού των Κρητικών ήταν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Μεγαλύτερη συμμόρφωση στο τοπικό πρότυπο σχετιζόταν με υψηλότερα επίπεδα γλυκόζης (β=4.026, p<0.001), ενώ μεγαλύτερη συμμόρφωση στο πρότυπο καφενείου σχετιζόταν με υψηλότερο λόγο περιφέρειας μέσης/περιφέρεια ισχίου (β=0.012, p<0.001), αρτηριακή πίεση (β=1.015, p=0.005) και ολική χοληστερόλη (β=5.398, p<0.001).67% του πληθυσμού των Πομάκων ήταν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Μεγαλύτερη συμμόρφωση στο πρότυπο υψηλής περιεκτικότητας σε απλά σάκχαρα σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο για χαμηλή HDL (ΣΛ1.84, p=0.003), συστολική και διαστολική υπέρταση (ΣΛ2.40, p=0.002 και ΣΛ2.61, p<0.001, αντίστοιχα) και υπεργλυκαιμία (ΣΛ1.85, p=0.018). Η αλληλεπίδραση 9 πολυμορφισμών με τα διατροφικά πρότυπα ήταν σημαντική στους εκάστοτε καρδιομεταβολικούς δείκτες και επαληθεύτηκε και στους δύο πληθυσμούς.Η διαλεύκανση της σχέσης του γενετικού υποβάθρου με τους διατροφικούς και άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες μέσω της συνδυαστικής μελέτης των αλληλεπιδράσεών τους στον καρδιαγγειακό κίνδυνο ίσως συμβάλει στην κατανόηση και πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων.
Ανίχνευση του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) σε ιστολογικά παρασκευάσματα διαφόρων κλινικών μορφών δερματικού κακοήθους μελανώματος στον ελληνικό πληθυσμό
Authors: Κουσκούκης Αλέξανδρος-Ευστράτιος
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή ερευνήθηκε η συσχέτιση της ύπαρξης του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων HPV με το κακόηθες δερματικό μελάνωμα σε ιστολογικά παρασκευάσματα στον ελληνικό πληθυσμό. Η ύπαρξη ενδείξεων από άλλες μελέτες ερευνητών έδωσε το κίνητρο για την πραγματοποίηση αυτής της μελέτης χρησιμοποιώντας τις σύγχρονες κλασικές μεθόδους για την ανίχνευση των υποτύπων του ιού HPV.Το κακόηθες δερματικό μελάνωμα είναι μία πάρα πολύ επιθετική νόσος που έχει πολύ χαμηλό προσδόκιμο ζωής και οφείλεται σε πλειάδα παραγόντων όπως η γενετική προδιάθεση, η έκθεση σε περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως η ακτινοβολία UVA/UVB καθώς και άλλες παραμέτρους. Ο καρκίνος αυτός οφείλεται σε μεταλλάξεις πρωτο-ογκογονιδίων καθώς και ογκοκατασταλτικών γονιδίων που έχουν αθροιστική και συσσωρευτική δράση με τελικό αποτέλεσμα την ανικανότητα των κυττάρων να επιδιορθώσουν τις βλάβες. Συνέπεια αυτού σε τελικό στάδιο είναι η εμφάνιση του κακοήθους μελανώματος του δέρματος.Υπάρχουν πολλοί τρόποι αντιμετώπισης του κακοήθους δερματικού μελανώματος αλλά μετά από κάποιο στάδιο η νόσος δεν είναι ιάσιμη. Οι τρόποι αντιμετώπισης που εφαρμόζονται σήμερα αφορούν στην πρόγνωση και στην πρόληψη της νόσου σε πρώτο στάδιο, στις χειρουργικές επεμβάσεις, στην ανοσοθεραπεία και στη χημειοθεραπεία καθώς και στο συνδυασμό τους στην φάση ανάπτυξης της νόσου.Οι τεχνικές και οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για την απομόνωση του DNA από τα ιστολογικά παρασκευάσματα παραφίνης, ήταν η χρήση της τεχνολογίας ενός κιτ απομόνωσης DNA, το οποίο βασίστηκε στην κατεργασία των τομών των δειγμάτων με πρωτεϊνάση Κ. To DNA ενισχύθηκε μέσω των εκκινητών MY09 και MY11 και της PCR και μεταφέρθηκε σε πηκτώματα αγαρόζης που εφαρμόστηκε τάση για το διαχωρισμό του. Μετά την ηλεκτροφόρηση τα πηκτώματα μεταφέρθηκαν σε transilluminator και φωτογραφήθηκαν.Στις τομές των δειγμάτων των ιστολογικών παρασκευασμάτων που εφαρμόστηκαν οι τεχνικές και οι μέθοδοι του πρωτοκόλλου της έρευνας αυτής της διδακτορικής διατριβής, δεν ανιχνεύθηκε ο ιός HPV. Αναλύθηκαν τα ιστολογικά παρασκευάσματα 32 ασθενών με κακόηθες δερματικό μελάνωμα ηλικίας από 22-92 ετών που εμφάνιζαν την ασθένεια σε διάφορα μέρη του σώματος και της κεφαλής. Το 37,5% των δειγμάτων ήταν γυναίκες και το 62,5% άνδρες.Τα συμπεράσματα που εξήχθησαν από τη μελέτη αυτή είναι ότι δεν υπάρχει συσχέτιση ανάμεσα στον ιό HPV και το δερματικό κακόηθες μελάνωμα στα ιστολογικά παρασκευάσματα του ελληνικού πληθυσμού που μελετήθηκαν, παρ’ ότι υπήρχαν ενδείξεις από προγενέστερες μελέτες ότι ο ιός HPV και το δερματικό κακόηθες μελάνωμα συσχετίζονται. Το σημαντικότερο ρόλο στην ανάπτυξη του κακοήθους δερματικού μελανώματος εξακολουθεί να παίζει η υπεριώδης ηλιακή ακτινοβολία καθώς και οι μεταλλάξεις του γονιδίου CDKN2A με την συνύπαρξη πολυμορφισμών στο γονίδιο MC1R, περαιτέρω όμως μελέτες για την ανάλυση της αιτιοπαθογένειας του κακοήθους δερματικού μελανώματος είναι αναγκαίες.
Πολυκριτηριακή βελτιστοποίηση σε βιομηχανικά μοντέλα χρονικού προγραμματισμού με τη χρήση εξελικτικών αλγορίθμων
Authors: Γιαννόπουλος Νικόλαος
Published: September 2021

Η συγκεκριμένη διατριβή ασχολείται με την επίλυση πολυκριτηριακών προβλημάτων χρονικού προγραμματισμού σε συστήματα παραγωγής συνεχούς ροής καθώς και σε συστήματα αποτελούμενα από μια μηχανή. Το πρόβλημα αυτό αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο της βιομηχανικής παραγωγής, της διαχείρισης ανθρώπινων πόρων σε έργα, της λειτουργίας αεροδρομίων και νοσοκομείων καθώς και πολλών άλλων καθημερινών διεργασιών. Η δυσκολία του προβλήματος είναι συνάρτηση τόσο των πολλαπλών κριτηρίων όσο και του αριθμού των μηχανών (όταν αναφέρεται σε πρόβλημα πολλαπλών μηχανών).
Ζητήματα μετάφρασης περιβαλλοντικών όρων από την αγγλική στην ελληνική
Authors: Καραδήμου Δέσποινα
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή έχει ως αντικείμενο την ελληνική περιβαλλοντική ορολογία, τις σχέσεις της με την αντίστοιχη αγγλική, καθώς και τη χρήση της σε νομικώς δεσμευτικά κείμενα, όπως είναι οι διεθνείς συμβάσεις. Αφετηρία του θεωρητικού μέρους της διατριβής αποτελεί η ενασχόληση με το θεματικό πεδίο της Ορολογίας και συγκεκριμένα με τα αντικείμενα, τις έννοιες, τις κατασημάνσεις και τις γλώσσες για ειδικούς σκοπούς. Επιπρόσθετα, περιγράφεται η παρούσα κατάσταση της ελληνικής περιβαλλοντικής ορολογίας με τις παραμέτρους που την καθορίζουν (ανάγκη δημιουργίας όρων, σχηματισμός, καθιέρωση, χρήση, αποτύπωση σε λεξικά κ.λπ.), ενώ γίνεται ειδική μνεία στην (αρχαία) ελληνική γλώσσα και στον τρόπο συμβολής της στον σχηματισμό όρων. Τέλος, επιχειρείται μια πρώτη προσέγγιση των γλωσσικών χαρακτηριστικών των συμβάσεων (ύφος, ορολογία, μετάφραση κ.λπ.), καθώς και του τρόπου ενσωμάτωσης της περιβαλλοντικής ορολογίας σε διεθνείς συμβάσεις παρόμοιας θεματικής. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής η μελέτη επικεντρώνεται σε μία συγκεκριμένη σύμβαση, τη Σύμβαση του Aarhus, όπου παρουσιάζονται διεξοδικά τα μεταφραστικά προβλήματα/ ζητήματα που προκύπτουν αναφορικά με τη μετάφραση της περιβαλλοντικής ορολογίας και τον αντίκτυπο των μεταφραστικών επιλογών στην αντίληψη και κατανόηση του κειμένου. Σε αυτά περιλαμβάνονται αρχικά γενικότερα μεταφραστικά ζητήματα, ενώ σε ένα επόμενο βήμα παρουσιάζονται αγγλικοί περιβαλλοντικοί όροι που εμφανίζονται στη Σύμβαση και έχουν διπλή ή πολλαπλή απόδοση στην Ελληνική. Η ανάλυση των όρων αυτών γίνεται με τη βοήθεια πινάκων, στους οποίους διερευνάται ο βαθμός συμφωνίας των ελληνικών όρων με τις αρχές σχηματισμού όρων, όπως αυτές έχουν καθοριστεί από το πρότυπο ISO 704:2009. Παράλληλα, αξιολογείται η μεταφραστική απόδοση του εκάστοτε όρου στο ελληνικό κείμενο και, σε περίπτωση που αυτή κρίνεται ανεπιτυχής, ανεπαρκής ή μη αποδεκτή για λόγους που αναφέρονται ρητά στην παρούσα διατριβή, προτείνεται μια εναλλακτική λύση. Τέλος, πραγματοποιείται αναφορά σε παραλείψεις λέξεων-οροστοιχείων κατά τη μετάφραση, ενώ εντοπίζονται περιβαλλοντικοί όροι με την ίδια απόδοση στην Ελληνική. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την επεξεργασία του υλικού της έρευνας αναδεικνύουν την ανάγκη εκτενέστερης ενασχόλησης με την περιβαλλοντική ορολογία και περιλαμβάνουν την καταγραφή και παγίωση των εν χρήσει περιβαλλοντικών όρων, τη δημιουργία και αδιάλειπτη λειτουργία ενός Εθνικού Φορέα Ορολογίας, καθώς και τη συγκέντρωση και βελτίωση των μεταφραστικών εργαλείων.
Η πλαστική ως γλώσσα των διαλογικών τεχνών
Authors: Ντάφλος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Ο όρος Διαλογικές Τέχνες είναι γενικότερος και ευρύτερος και συμπεριλαμβάνει τονδημοφιλή και διαδεδομένο όρο Διαδραστικές Τέχνες που εντοπίζεται στις τεχνολογίες και στιςυβριδικές αναδυόμενες τέχνες, επεκτείνοντας έτσι το πεδίο δράσης ή ορισμού των ΔιαλογικώνΤεχνών.Στη Διατριβή διερευνούνται η ιστορική διαδικασία συγκρότησης (λογοτεχνία) τηςαρχιτεκτονικής των Διαλογικών Χωρικών Πρακτικών, τα όρια της κεντρικής έννοιαςΔιαλογική Τέχνη, στην ιστορική προοπτική της διαλογικής ηθικής και αισθητικής, και οι(πρώιμες) τεχνολογίες διάδρασης στις τέχνες (ηλεκτρονική, αυτοματική, ρομποτική,κυβερνητική).Προσεγγίζεται η φιλοσοφική, η ψυχολογική και η κοινωνική συνθήκη του Διαλόγου πουκαλλιεργήθηκε στον σχεσιακό υποκειμενικό / διυποκειμενικό χώρο, Εγώ-Αυτό (επιστήμες),Εγώ-Εσύ (φεμινισμός), Εγώ-Εαυτός (γλωσσολογία), Εγώ-Άλλος (φιλοσοφία), Εμείς-Αυτοί(κοινωνιολογία).Οι διαλογικές χωρικές πρακτικές εντοπίζονται σε μια σύντηξη ευρύτερων δημιουργικώνπεδίων τα οποία διατηρούν οριζόντια άρθρωση, μη-ιεραρχική δομή, πολυγλωσσία, καιπολυφωνία, στη λογική της ανοικτής πηγής (η του ανοικτού κώδικα).Υποστηρίζονται από νεότερες τακτικές (τακτικά τεχνοπολιτικά μέσα) οι οποίες συνδυάζονταιμε παλιότερες πρακτικές (ακτιβισμός, περφόρμανς, χάκερ, μπρικολάζ), στη βάση επιτελέσεωνπου αναμιγνύουν διαλογικές (τεχνο)διατάξεις με σωματικούς τελεστές για τη συγκρότησηκοινών-τόπων και τη διερεύνηση του χαρακτήρα τους.Η έρευνα κατευθύνεται:-πέρα από τις υψηλές τεχνολογίες, προς τις χαμηλές (αειφόρες, αποαναναπτυγμένες) προσιτέςτεχνολογίες (ψηφιακές και αναλογικές),-πέρα από την ιστορική παρουσία του συστήματος-τέχνη και του προσώπου-καλλιτέχνη, προςοριζόντιες δομές,-πέρα από το σταθερό και τετελεσμένο αντικείμενο, προς τα ρευστά όρια και την ωσμωτικήφύση ανοικτών ΄οντοτήτων΄ (ημι)αντικειμένων,-πέρα από τον σταθερό και ολοκληρωμένο εαυτό, προς πολλαπλές, αποσπασματικές, ρευστέςταυτότητες σε (-μεταξύ) διαμοιρασμένους κοινούς-και-σε-απόσταση-τόπους,-πέρα από τις λογικές του γεγονότος (της συναίνεσης ή της ανάδυσης ανταγωνισμών), προςτον ρευστό ανοικτό μη-τετελεσμένο χαρακτήρα του συμβάντος,-πέρα από τη χειραφέτηση του αποστασιοποιημένου θεατή /αναγνώστη, προς (DIY) ηθικέςκοινών πνευματικών δικαιωμάτων στην κυριολεκτική ζωή για τον γραφέα /υποκινητή και τουςεμπλεκόμενους συμπαραγωγούς.-πέρα από την τοποειδικότητα στην τέχνη πεδίου, προς αποεδαφικοποιημένες πρακτικές πουαντιλαμβάνονται τους τόπους ως διευρυμένους -σε-κίνηση και -σε-ακολουθία.Ο επιτελεστικός διαλογικός χώρος (-μεταξύ) σχηματοποιεί χωρικές /χρονικές στιγμέςσυνάρθρωσης και διαμοιρασμού της παρουσίας σε κοινούς-και-σε-απόσταση τόπους, καιπαράγει διαλογικές σχέσεις αντικείμενων-σωμάτων-τόπων μέσα από σχεσιακές κοινωνικέςαναπτυσσόμενες δράσεις.