bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
The immunometabolite itaconate inhibits heme synthesis and remodels cellular metabolism in erythroid precursors
Authors: Marcero Jason R. , Cox James E. , Bergonia Hector A. , Medlock Amy E. , Phillips John D. , Dailey Harry A.
Published: September 2021

As part of the inflammatory response by macrophages, Irg1 is induced, resulting in millimolar quantities of itaconate being produced. This immunometabolite remodels the macrophage metabolome and acts as an antimicrobial agent when excreted. Itaconate is not synthesized within the erythron but instead may be acquired from central macrophages within the erythroid island. Previously, we reported that itaconate inhibits hemoglobinization of developing erythroid cells. Herein we show that this action is accomplished by inhibition of tetrapyrrole synthesis. In differentiating erythroid precursors, cellular heme and protoporphyrin IX synthesis are reduced by itaconate at an early step in the pathway. In addition, itaconate causes global alterations in cellular metabolite pools, resulting in elevated levels of succinate, 2-hydroxyglutarate, pyruvate, glyoxylate, and intermediates of glycolytic shunts. Itaconate taken up by the developing erythron can be converted to itaconyl–coenzyme A (CoA) by the enzyme succinyl-CoA:glutarate-CoA transferase. Propionyl-CoA, propionyl-carnitine, methylmalonic acid, heptadecanoic acid, and nonanoic acid, as well as the aliphatic amino acids threonine, valine, methionine, and isoleucine, are increased, likely due to the impact of endogenous itaconyl-CoA synthesis. We further show that itaconyl-CoA is a competitive inhibitor of the erythroid-specific 5-aminolevulinate synthase (ALAS2), the first and rate-limiting step in heme synthesis. These findings strongly support our hypothesis that the inhibition of heme synthesis observed in chronic inflammation is mediated not only by iron limitation but also by limitation of tetrapyrrole synthesis at the point of ALAS2 catalysis by itaconate. Thus, we propose that macrophage-derived itaconate promotes anemia during an inflammatory response in the erythroid compartment.
Dasatinib and dexamethasone followed by hematopoietic cell transplantation for adults with Ph-positive ALL
Authors: Wieduwilt Matthew J. , Yin Jun , Wetzler Meir , Uy Geoffrey L. , Powell Bayard L. , Kolitz Jonathan E. , Liedtke Michaela , Stock Wendy , Beumer Jan H. , Mattison Ryan J. , Storrick Elizabeth , Christner Susan M. , Lewis Lionel D. , Devine Steven , Stone Richard M. , Larson Richard A.
Published: September 2021

Post-remission strategies after dasatinib-corticosteroid induction in adult Philadelphia chromosome (Ph)–positive acute lymphoblastic leukemia (ALL) are not well studied. We evaluated dasatinib and dexamethasone induction then protocol-defined post-remission therapies, including hematopoietic cell transplantation (HCT). Adults (N = 65) with Ph-positive ALL received dasatinib-dexamethasone induction, methotrexate-based central nervous system (CNS) prophylaxis, reduced-intensity conditioning (RIC) allogeneic HCT, autologous HCT, or chemotherapy alone, and dasatinib-based maintenance. Key end points were disease-free survival (DFS) and overall survival (OS). The median age was 60 years (range, 22-87 years). The complete remission rate was 98.5%. With a median follow-up of 59 months, 5-year DFS and OS were 37% (median, 30 months) and 48% (median, 56 months), respectively. For patients receiving RIC allogeneic HCT, autologous HCT, or chemotherapy, 5-year DFS were 49%, 29%, and 34%, and 5-year OS were 62%, 57%, and 46%, respectively. Complete molecular response rate after CNS prophylaxis was 40%. Relative to the p190 isoform, p210 had shorter DFS (median 10 vs 34 months, P = .002) and OS (median 16 months vs not reached, P = .05). Relapse occurred in 25% of allogeneic HCT, 57% of autologous HCT, and 36% of chemotherapy patients. T315I mutation was detected in 6 of 8 marrow relapses. Dasatinib CNS concentrations were low. Dasatinib-dexamethasone followed by RIC allogeneic HCT, autologous HCT, or chemotherapy was feasible and efficacious, especially with RIC allogeneic HCT. Future studies should address the major causes of failure: T315I mutation, the p210 BCR-ABL1 isoform, and CNS relapse. This study was registered at www.clinicaltrials.gov as #NCT01256398.
Clinical efficacy of bone transport technology in Chinese older patients with infectious bone nonunion after open tibial fracture
Authors: Wen Ying , Liu Peiming , Wang Zhichao , Li Ning
Published: September 2021

Objective

This study was designed for the first time to analyze clinical efficacy of bone transport technology in Chinese older patients with infectious bone nonunion after open tibial fracture.

Methods

This study retrospectively analyzed 220 older patients with infectious bone nonunion after open tibial fracture. There were 110 patients receiving bone transport technology (Group A) and 110 patients receiving membrane induction technique with antibiotic bone cement (Group B).

Results

There were 164 male patients and 56 female patients, with an age range of 65 to 71 years and an average age of 67 ± 1.3 years. Traffic accident, high-fall injury and crush injury account for 45.5, 27.7 and 26.8%, respectively. Age, gender, histories, causes and fracture location had no significant difference between the two groups (P > 0.05 for all). Operation time in the Group A was significantly shorter than that in the Group B (P < 0.05). Linear and positional alignment (70.9 vs. 57.3), American Knee Society knee function score (167.7 ± 14.9 vs. 123.8 ± 15.7), Baird-Jackson ankle function score (89.9 ± 3.5 vs. 78.4 ± 4.9), bone healing index (43.0 ± 2.0 vs. 44.3 ± 3.0) and clinical recovery (8.2 vs. 4.5) of patients in the Group A were significantly better than those in the Group B (P < 0.05 for all). Wound infection in the Group A (7.3%) was significantly less than that in the Group B (16.4%; P < 0.05). There were neither a neurovascular complication nor a recurrence of infection in the two groups.

Conclusion

Bone transport technology achieved better knee and ankle joint function recovery and superior bone healing and clinical efficacy than membrane induction technique with antibiotic bone cement, suggesting that bone transport technique is worthy of extensive promotion to improve clinical condition of older patients with infectious bone nonunion after open tibial fracture.
Efficacy of rituximab in thymoma associated minimal change disease: case report
Authors: El Ouafi Zhour , Mugnier Clovis , Jeannet Robin , Danthu Clément , Duval Marion , Belle Mbou Valère , Touré Fatouma
Published: September 2021

Background

Thymomas have been associated with a broad spectrum of autoimmune diseases. Minimal change disease (MCD) is the most frequent pathological lesion reported. Pathophysiological mechanisms involved in secondary MCD, and linking MCD to thymoma are not yet fully explained, although the hypothesis of T cell dysfunction has been suggested. The fundamental therapeutic principles are steroids and surgical treatment of thymoma, but failures and relapses often require immunosuppressant combinations.

Case presentation

A 62-year-old female was admitted in our unit for a nephrotic syndrome associated with a thymoma. The diagnosis of thymoma associated MCD was confirmed by kidney biopsy. After surgical resection of the thymoma and steroid therapy, no remission was observed. Immunosuppressive therapy was then intensified with introduction of rituximab. Here, we report a steroid-resistant nephrotic syndrome secondary to MCD associated thymoma, which achieved complete remission after rituximab therapy. To the best of our knowledge, this is the first report of the use and efficacy of rituximab therapy in this pathology.

Conclusions

Our case report suggests that primary and secondary MCD may share similar pathophysiological mechanisms. It does not allow us to draw any conclusions about the mechanism of action of rituximab, but we believe this report argues for the safety and efficacy of rituximab use in thymoma-associated MCD, and therefore constitutes a rationale for future studies.
Altered trigeminothalamic spontaneous low-frequency oscillations in migraine without aura: a resting-state fMRI study
Authors: Kim Ye Eun , Kim Min Kyung , Suh Sang-il , Kim Ji Hyun
Published: September 2021

Background

Recent resting-state fMRI studies demonstrated functional dysconnectivity within the central pain matrix in migraineurs. This study aimed to investigate the spatial distribution and amplitude of low-frequency oscillations (LFOs) using fractional amplitude of low-frequency fluctuation (fALFF) analysis in migraine patients without aura, and to examine relationships between regional LFOs and clinical variables.

Methods

Resting-state fMRI data were obtained and preprocessed in 44 migraine patients without aura and 31 matched controls. fALFF was computed according to the original method, z-transformed for standardization, and compared between migraineurs and controls. Correlation analysis between regional fALFF and clinical variables was performed in migraineurs as well.

Results

Compared with controls, migraineurs had significant fALFF increases in bilateral ventral posteromedial (VPM) thalamus and brainstem encompassing rostral ventromedial medulla (RVM) and trigeminocervical complex (TCC). Regional fALFF values of bilateral VPM thalamus and brainstem positively correlated with disease duration, but not with migraine attack frequency or Migraine Disability Assessment Scale score.

Conclusions

We have provided evidence for abnormal LFOs in the brainstem including RVM/TCC and thalamic VPM nucleus in migraine without aura, implicating trigeminothalamic network oscillations in migraine pathophysiology. Our results suggest that enhanced LFO activity may underpin the interictal trigeminothalamic dysrhythmia that could contribute to the impairments of pain transmission and modulation in migraine. Given our finding of increasing fALFF in relation to increasing disease duration, the observed trigeminothalamic dysrhythmia may indicate either an inherent pathology leading to migraine headaches or a consequence of repeated attacks on the brain.
Construction of a survival prediction model for high-and low -grade UTUC after tumor resection based on “SEER database”: a multicenter study
Authors: Wang Mengmeng , Ren Xin , Wang Ge , Sun Xiaomin , Tang Shifeng , Zhang Baogang , Xing Xiaoming , Zhang Wenfeng , Gao Guojun , Du Jing , Zhang Shukun , Liu Lijuan , Zheng Xia , Zhang Zhenkun , Sun Changgang
Published: September 2021

Background

There are differences in survival between high-and low-grade Upper Tract Urothelial Carcinoma (UTUC). Our study aimed to develop a nomogram to predict overall survival (OS) of patients with high- and low-grade UTUC after tumor resection, and to explore the difference between high- and low-grade patients.

Methods

Patients confirmed to have UTUC between 2004 and 2015 were selected from the Surveillance, Epidemiology and End Results (SEER) database. The UTUCs were identified and classified as high- and low-grade, and 1-, 3- and 5-year nomograms were established. The nomogram was then validated using the Chinese multicenter dataset (patients diagnosed in Shandong, China between January 2010 and October 2020).

Results

In the high-grade UTUC patients, nine important factors related to survival after tumor resection were identified to construct nomogram. The C index of training dataset was 0.740 (95% confidence interval [CI]: 0.727–0.754), showing good calibration. The C index of internal validation dataset was 0.729(95% CI:0.707–0.750). On the other hand, Two independent predictors were identified to construct nomogram of low-grade UTUC. The C index was 0.714 (95% CI: 0.671–0.758) for the training set,0.731(95% CI:0.670–0.791) for the internal validation dataset. Encouragingly, the nomogram was clinically useful and had a good discriminative ability to identify patients at high risk.

Conclusion

We constructed a nomogram and a corresponding risk classification system predicting the OS of patients with an initial diagnosis of high-and low-grade UTUC.
Evaluation of educational interventions on eye health for dietetic and pharmacy professions: a pre-post study
Authors: Tang Diana , Dinh Helen , Almansour Hadi , Burlutsky George , Bussing Jocelyn , Eisenhauer Bronwyn , Gopinath Bamini , Flood Victoria M , Saini Bandana
Published: September 2021

Background

We piloted an educational intervention that aimed to enhance awareness about nutrition-age-related macular degeneration (AMD) links among practising and student dietitians then expanded the scope of this intervention to include general eye health, which was delivered to pharmacy students.

Methods

A pilot intervention was conducted in 2019 at the Dietitians Australia Conference (Gold Coast, Australia) where practising and student dietitians underwent a 2-hour small group educational workshop on nutrition and AMD links. Pre-post questionnaires were administered to participants, with voluntary completion of both questionnaires an indicator of consent to participate in the intervention. The primary intervention outcome was a change in AMD-related nutrition knowledge pre-post intervention. A larger intervention was then conducted at the University of Sydney (Sydney, Australia) where pharmacy students underwent a 4-hour educational module to improve general eye health knowledge, as well as student perceptions and attitudes towards a pharmacists’ role in low vision care. Similarly, pre-post questionnaires were administered, with voluntary completion of both questionnaires an indicator of consent to participate in the intervention. The primary intervention outcomes were changes in total knowledge, total perception and total attitude scores pre-post intervention.

Results

(1) Among 10 accredited and 5 student dietitians, there was significant overall knowledge improvement (mean pre-post score: 7.07 ± 1.94 vs. 10.8 ± 1.01, p = 0.001) specifically around appropriate dietary advice, food sources of key AMD-related nutrients, and awareness of supplements. (2) Among 179 second-year pharmacy students enrolled in the ‘Pharmacy Practice’ Unit of Study (Bachelor of Pharmacy, University of Sydney), total eye health knowledge (6.25 ± 1.93 vs. 6.64 ± 2.0; p = 0.011) significantly improved, along with total perception scores (41.54 ± 5.26 vs. 42.45 ± 4.95; p = 0.004). Total attitude scores were not significantly different.

Conclusions

The pilot intervention improved relevant nutrition-AMD knowledge among practising/student dietitians. The modified intervention for pharmacy students also significantly improved general eye health knowledge as well as students’ perception of a pharmacists’ role in low vision care.
‘The best interest of patients, not self-interest’: how clinicians understand altruism
Authors: Sajjad Madiha , Qayyum Shazia , Iltaf Samina , Khan Rehan Ahmed
Published: September 2021

Background

Altruism refers to acting in ‘the best interest of patients, not self-interest’. With an observed discordance between the concept and practice of altruism, and increasing attention to ‘pathologic altruism’, the role of altruism is blurred in present day medical care. In this background, the required balance of altruistic attitude which needs to be fostered in medical students needs clarity. This problem may be best addressed by the practicing clinicians. The objectives of this study were to explore clinicians’ understanding of altruism in the clinical context and to identify the key concepts of altruism which they felt, must be included in clinical practice.

Methods

It was an exploratory qualitative study to identify clinicians’ understanding of altruism and the key practice points for altruism. Online semi-structured interviews were conducted from 18 clinicians through Zoom and transcribed using Otter. Open coding of interview transcripts was done using Atlas ti 8 and grouped by commonalities under sub themes and themes.

Results

The main concepts regarding the clinicians’ understanding of altruism were prioritizing patients’ interest above oneself, favouring patients beyond routine duty and organized team work for practicing altruism. The essential practice areas identified for altruism were finding a balance between altruistic tendency and self/family life, identifying one’s individual capacity for altruism, establishing teamwork for developing a workplace altruistic attitude, and facilitating patients beyond routine duty.

Conclusions

Altruism is an important professionalism attribute for clinicians, however prioritizing patients interest requires a balanced approach so that it is effective and sustainable. Workplace altruistic cultures may be better promoted through organized team-based approach rather than individual efforts.
Impact of COVID-19 lockdown on glycemic control in patients with type 1 and type 2 diabetes mellitus: a systematic review
Authors: Eberle Claudia , Stichling Stefanie
Published: September 2021

Background

In 2019, a new virus known as severe acute respiratory syndrome coronavirus type 2 (SARS-CoV-2) has emerged. Coronavirus disease 2019 (COVID-19) was classified as a pandemic in a short period of time. In order to reduce the spread of COVID-19, many countries have imposed a lockdown with movement restrictions, social distancing and home confinement, which has affected routine healthcare activities and everyday life. The aim of this systematic review was to examine the impact of the COVID-19 lockdown on glycemic control in patients with type 1 diabetes (T1D) and type 2 diabetes (T2D).

Methods

We systematically identified studies by searching the databases Cochrane Library, MEDLINE via PubMed, Web of Science Core Collection, EMBASE, and CINAHL until April 2021. We included n = 33 observational studies of which n = 25 investigated T1D and n = 8 T2D.

Results

Overall, we analyzed n = 2881 T1D patients and n = 1823 T2D patients. Glycemic values in patients with T1D improved significantly during lockdown. Overall, n = 18 (72%) T1D studies indicated significant improvements in glycemic outcomes. Meta-analysis revealed a mean difference in HbA1c of − 0.05% (95% CI − 0.31 to 0.21) due to lockdown, and in time in range (TIR) of + 3.75% (95% CI 2.56 to 4.92). Lockdown determined a short-term worsening in glycemic values in patients with T2D. Overall, n = 4 (50%) publications observed deteriorations in glycemic control. Meta-analysis demonstrated a mean difference in HbA1c of + 0.14 (95% CI − 0.13 to 0.40) through the lockdown. Moreover, n = 3 (75%) studies reported a not significant deterioration in body weight.

Conclusions

Glycemic values in people with T1D significantly improved during COVID-19 lockdown, which may be associated with positive changes in self-care and digital diabetes management. In contrast, lockdown rather determined a short-term worsening in glycemic parameters in patients with T2D. Further research is required, particularly into the causes and effective T2D management during lockdown.
Thrombosis of the right iliac, femoral, popliteal, and tibial arteries in a post-COVID-19 in adolescent
Authors: da Silva Mariana Orate Menezes , Amorim Santos Henrique , da Silva Amanda Fernandes Vidal , Marum Guilherme , de Godoy Jose Maria Pereira
Published: September 2021

Background

Viral infection into lung, muscular, and endothelial cells results in inflammatory response, including edema, degeneration, and necrotic alterations. The involvement of the major arteries in adolescent with COVID-19 has been infrequently reported in the literature. The aim of the present study is to report thrombosis of the right iliac, femoral and tibial arteries and stenosis of left iliac artery in an adolescent with COVID-19 and to discuss the pathophysiological hypotheses.

Case presentation

We report the case of a 17-year-old female patient with COVID-19 infection. She was seen at the physician specialized general medicine in her hometown, was diagnosed with COVID-19 but did not require hospitalization. After 15 days, she had sudden pain in the left leg that has limited her ability to walk more than 10 met, associated with extremity cyanosis and coldness. Angiotomography revealed thrombosis of a portion of the iliac and popliteal arteries. Na emergency embolectomy was successfully performed, followed by full-dose heparinization with unfractionated heparin.

Conclusion

Arterial thrombosis of large arteries may be associated with chronic inflammatory syndrome secondary to COVID-19 infection and the treatment with a late embolectomy was successful, even in a thrombotic event.
Update on hypnotherapy for psychiatrists
Authors: Chan Natalie A. , Zhang Zhisong , Yin Guoxing , Li Zhimeng , Ho Roger C.
Published: September 2021

Although hypnosis has played a part in psychotherapy for a long time, it is not yet seen as an evidence-based therapy and is absent from many practice guidelines when it comes to the treatment of psychiatric disorders. At present, the applications and methods of hypnotherapy are poorly understood and other methods of psychotherapy tend to be favoured. This review article aims to introduce the role of hypnotherapy and its application for certain common psychiatric presentations, as well as examine its efficacy by summarising recent evidence from high-quality outcome studies and meta-analyses.
Cabozantinib in Combination With Atezolizumab for Advanced Renal Cell Carcinoma: Results From the COSMIC-021 Study
Authors: Pal Sumanta K. , McGregor Bradley , Suárez Cristina , Tsao Che-Kai , Kelly William , Vaishampayan Ulka , Pagliaro Lance , Maughan Benjamin L. , Loriot Yohann , Castellano Daniel , Srinivas Sandy , McKay Rana R. , Dreicer Robert , Hutson Thomas , Dubey Sarita , Werneke Scott , Panneerselvam Ashok , Curran Dominic , Scheffold Christian , Choueiri Toni K. , Agarwal Neeraj
Published: September 2021

PURPOSE

COSMIC-021 is evaluating cabozantinib plus atezolizumab in patients with solid tumors. We report results from patients with advanced clear cell (cc) and non–clear cell (ncc) renal cell carcinoma (RCC).

METHODS

This phase Ib study ( NCT03170960 ) enrolled patients age ≥ 18 years with advanced RCC. A dose-escalation stage was followed by expansion cohorts. For cohort expansion, prior systemic therapy was not permitted for ccRCC but allowed for nccRCC. Patients received oral cabozantinib 40 mg once a day (ccRCC and nccRCC) or 60 mg once a day (ccRCC only) plus atezolizumab (1,200 mg intravenously, once every 3 weeks). The primary end point was investigator-assessed objective response rate (ORR) per RECIST v1.1; the secondary end point was safety.

RESULTS

A total of 102 patients were enrolled. Median follow-up was 25.8, 15.3, and 13.3 months for the 40-mg ccRCC, 60-mg ccRCC, and nccRCC groups, respectively. ORR was 53% (80% CI, 41 to 65) in the 40-mg ccRCC group (n = 34) and 58% (80% CI, 46 to 70) in the 60-mg ccRCC group (n = 36), 3% and 11%, respectively, with complete response; median progression-free survival (exploratory end point) was 19.5 and 15.1 months, respectively. In nccRCC (n = 32), ORR was 31% (80% CI, 20 to 44), all partial responses; median progression-free survival was 9.5 months. Grade 3 or 4 treatment-related adverse events (TRAEs) were reported by 71% of patients in the 40-mg ccRCC group, 67% in the 60-mg ccRCC group, and 38% in the nccRCC group; TRAEs leading to discontinuation of both agents occurred in 15%, 6%, and 3% of patients, respectively. There were no grade 5 TRAEs.

CONCLUSION

The novel combination of cabozantinib plus atezolizumab demonstrated encouraging clinical activity and acceptable tolerability in patients with advanced ccRCC and nccRCC. Disease control was observed across dose levels and histologic subtypes.
Merkel Cell Carcinoma: Changing Practice Patterns and Impact on Recurrence-Free and Overall Survival at a Single Institution and Nationally
Authors: Esposito Andrew , Jacobs Daniel , Ariyan Stephan , Galan Anjela , Kluger Harriet , Clune James , Weiss Sarah , Tran Thuy , Olino Kelly
Published: September 2021

Background

Merkel cell carcinoma (MCC) is an aggressive neuroendocrine carcinoma of the skin. Our report describes the evolution of management and characteristics associated with recurrence, disease-specific survival (DSS) and overall survival (OS) in the treatment of MCC.

Methods

A single institution retrospective review of MCC and SEER data to determine factors associated with RFS, DSS, and OS using a multivariable Cox regression on inverse-probability weighted cohorts.

Results

One hundred fifty-nine patients were identified with a median age of 75. Of these, 96% were Caucasian and 60% male. Fifty-eight out of 159 (36%) of all patients were deceased with 21/58 (36%) dead from MCC with a median follow-up of 3.1 years. Institutionally, trends over time demonstrated an increased use of immunotherapy with a concomitant decrease in chemotherapy and decreased use of radiotherapy alone. Institutionally and nationally, there has been increased surgical nodal staging. Institutionally, factors associated with shorter DSS included advanced age, active cigarette smoker (p = 0.002), cT2 disease (p = 0.007), and MCC with unknown primary (p < 0.001). Institutionally, factors associated with shorter OS included ages ≥ 75 years (p < 0.001), an immunocompromised state (p < 0.001), truncal primary site (p = 0.002), and cT2 disease (HR 9.59, p < 0.001).

Conclusion

Changing practice patterns in MCC management have been driven by the adoption of immunotherapy. Our study highlights that competing risks of mortality in MCC patients likely prevents OS from being an accurate surrogate outcome measure to understand factors associated with DSS.
Emergency CT misdiagnosis in acute aortic syndrome
Authors: Dreisbach John G , Rodrigues Jonathan CL , Roditi Giles
Published: September 2021

Objectives:

This cross-sectional study assessed the accuracy of emergency CT reports at presentation in acute aortic syndrome (AAS).

Methods:

Retrospective identification of cases of AAS presenting within a large health board with three acute hospitals receiving adult patients between January 2013 and December 2016. CT studies and reports at presentation were reviewed for discrepancies related to diagnosis, complications and classification by two cardiovascular radiologists. The specialist interest of the original reporters, clinically suspected diagnosis at referral for CT and technical adequacy of the scans were also assessed. False-positive diagnoses were identified and evaluated separately.

Results:

Among 88 consecutive confirmed cases of AAS at least one discrepancy was identified in 31% (n = 27), including failure to identify or misinterpretation of the AAS itself in 15% (n = 13), haemorrhage in 13% (n = 11), branch involvement in 9% (n = 8), and misclassification in 3% (n = 3). All discrepancies occurred among the 80% (n = 70) of cases reported by radiologists without specialist cardiovascular interest. 26% (n = 23/88) of AAS cases were not clinically suspected at referral for CT and although this was associated with suboptimal protocols, only 51% of CT scans among suspected cases were technically adequate. Seven false-positive diagnoses were identified, three of which related to motion artefact.

Conclusion:

Significant discrepancies are common in the emergency CT assessment of positive cases AAS and this study highlights important pitfalls in CT technique and interpretation. The absence of discrepancies among radiologists with specialist cardiovascular interest suggests both suspected and confirmed cases warrant urgent specialist review.

Advances in knowledge:

CT angiography is central to the diagnosis of AAS; however, significant radiology discrepancies are common among non-specialists. This study highlights important pitfalls in both CT technique as well as interpretation and supports routine specialist cardiovascular imaging input in the emergency assessment of AAS.
Functional magnetic resonance imaging for distinguishing type of papillary renal cell carcinoma: a preliminary study
Authors: Zhu Qingqiang , Ye Jing , Zhu Wenrong , Wu Jingtao , Chen Wenxin , Ling Jun
Published: September 2021

Objective:

To investigate the feasibility of magnetic resonance diffusion kurtosis imaging (DKI) and intravoxel incoherent motion (IVIM) for distinguishing Type 1 and 2 of papillary renal cell carcinoma (PRCC).

Methods:

A total of Type 1 (n = 20) and Type 2 (n = 16) of PRCC were examined by pathology. For DKI and IVIM, mean diffusivity (MD), fractional anisotropy (FA), mean kurtosis (MK), kurtosis anisotropy (KA), radial kurtosis (RK), diffusivity (D), pseudodiffusivity (D*) and perfusion fraction (f) were performed in assessment of type of PRCC.

Results:

The mean SNRs of IVIM and DKI images at b = 1500 and 2000 s/mm2 were 8.6 ± 0.8 and 7.8 ± 0.6. Statistically significant differences were observed in MD and D values (1.11 ± 0.23 vs 0.73 ± 0.13, 0.91 ± 0.24 vs 0.49 ± 0.13, p < 0.05) between Type 1 and Type 2 of PRCC, while comparable FA, RK, D* and f values were found between Type 1 and Type 2 of PRCC (p > 0.05). Statistically significant differences were observed in MK and KA values (1.23 ± 0.16 vs 1.91 ± 0.26, 1.49 ± 0.19 vs 2.36 ± 0.39, p < 0.05) between Type 1 and Type 2 of PRCC. Areas of MD, MK, KA and D values under ROC curves for differentiating Type 1 and Type 2 of PRCC were 0.836, 0.818, 0.881 and 0.766, respectively. Using MD, MK, KA and D values of 0.93, 1.64, 1.94, 0.68 as the threshold value for differentiating Type 1 from Type 2 of PRCC, the best result obtained had a sensitivity of 85.0%, 80.0%, 90.0%, 85.0%, a specificity 75.0%, 68.7%, 87.5%, 81.2%, and an accuracy of 83.3%, 80.5%, 88.9%, 86.1%, respectively.

Conclusion:

DKI and IVIM are feasible techniques for distinguishing type of PRCC, given an adequate SNR of IVIM and DKI images.

Advances in knowledge:

1. MD and D values are higher for Type 1 of PRCC and lower for Type 2 of PRCC.

2. MK and KA values are higher for Type 2 of PRCC and lower for Type 1 of PRCC.

3. DKI and IVIM can be used as clinical biomarker for PRCC type’s differential diagnosis, given an adequate SNR.
Axillary ultrasonography combined with pre-operative wire localisation of clipped node in nodal restaging after neoadjuvant chemotherapy in node positive breast cancer patients: a pilot study
Authors: Pulappadi Vishnu Prasad , Paul Shashi , Hari Smriti , Dhamija Ekta , Manchanda Smita , Kataria Kamal , Mathur Sandeep , Mani Kalaivani , Gogia Ajay , Deo SVS
Published: September 2021

Objective:

To evaluate the role of axillary ultrasonography (axUS) and ultrasound-guided pre-operative wire localisation of pre-treatment positive clipped node (CN) for prediction of nodal response to neoadjuvant chemotherapy (NACT) in node positive breast carcinoma patients.

Methods and materials:

A prospective study was conducted between June 2018 and August 2020 after Ethics Committee approval. Breast carcinoma patients (cT1-cT4b) with palpable axillary nodes (cN1-cN3) and suitable for NACT were recruited after written informed consent. Single, most suspicious node was biopsied and clipped. Nodal response to NACT was assessed on axUS. Wire localisation of CN was performed prior to axillary lymph node dissection (ALND). Diagnostic performances of axUS and CN excision were assessed.

Results:

Of the 69 patients evaluated, 32 patients (mean age, 43.5 ± 11.8 years; females, 31/32 [97%]; pre-menopausal, 18/32 [56.3%]) with metastatic nodes who received NACT were included. Nodal pathological complete response rate was 34.4% (11/32) overall and 70% (7/10) in patients with ≤2 suspicious nodes on pre-NACT axUS. False-negative rates (FNRs) of axUS and CN excision were 4.8% and 28.6% respectively. Combination of post-NACT axUS and CN excision had an FNR of 4.8% overall and 0% in patients with ≤2 suspicious nodes on pre-NACT axUS.

Conclusion:

Combination of AxUS and ultrasound-guided wire localisation of pre-treatment positive CN has high diagnostic accuracy for nodal restaging after NACT in node positive breast cancer patients.

Advances in knowledge:

Addition of axUS assessment to wire localisation of CN reduces its FNR for detecting residual metastasis after NACT.
Πεπτίδια με πολλαπλούς δισουλφιδικούς δεσμούς
Authors: Ταταράκη Δέσποινα
Published: September 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η σύνθεση πεπτιδίων με πολλαπλούς δισουλφιδικούς δεσμούς και για το σκοπό επιλέχθηκαν δύο πεπτίδια που το καθένα περιέχει τρεις δισουλφιδικούς δεσμούς. Συγκεκριμένα συντέθηκε η ω-MVIIA κωνοτοξίνη, ένα πεπτίδιο ανοιχτής πεπτιδικής αλυσίδας που αποτελεί τη δραστική ουσία ενός εγκεκριμένου φαρμάκου κατά του χρόνιου πόνου και το CyO2 κυκλοτίδιο το οποίο είναι ένα κυκλικό πεπτίδιο με πολύ σταθερό μοτίβο CCK που το καθιστά ανθεκτικό τόσο σε ενζυμική όσο και σε χημική κατεργασία. Η σύνθεση της γραμμικής αλληλουχίας των πεπτιδίων πραγματοποιήθηκε εφαρμόζοντας αντιδράσεις κλασικής οργανικής χημείας χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της σταδιακής προσθήκης αμινοξέων καθώς και τη συμπύκνωση πεπτιδικών τμημάτων. Πρωταρχικό στόχο αποτέλεσε η επιτυχής σύνθεση της πεπτιδικής αλληλουχίας σε υψηλή καθαρότητα και δεύτερος ο εκλεκτικός σχηματισμός των δισουλφιδικών δεσμών. Οι προστατευτικές ομάδες των κυστεϊνών καθώς και η θέση αυτών στην πεπτιδική αλληλουχία απεδείχθησαν καθοριστικής σημασίας για τον εκλεκτικό σχηματισμό των δισουλφιδικών δεσμών. Στην περίπτωση της κωνοτοξίνης, η εξακρίβωση του σωστού ισομερούς πραγματοποιήθηκε με συνδυασμό χημικής και ενζυμικής κατεργασίας ενώ αυτή η προσέγγιση δεν ενδείκνυται στην περίπτωση του κυκλοτιδίου διότι το CCK μοτίβο καθιστά αδύνατη την παραγωγή μοναδικών θραυσμάτων και συνεπώς απαιτείται συνέκλουση με το φυσικό προϊόν.
Οι γεωπολιτικές διαστάσεις της προστασίας των θαλάσσιων συνόρων και η διαχείριση κινδύνων
Authors: Γκρίζης Βασίλειος
Published: September 2021

Η μετανάστευση αφορά την μετακίνηση ατόμων από ένα κράτος σε ένα άλλο. Η μετανάστευση αποτελεί φαινόμενο διαχρονικό, διεθνές, πολύπλοκο και πολυδιάστατο. Επίσης, επιφέρει οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές, πολιτισμικές και ψυχολογικές αλλαγές-επιπτώσεις στην χώρα – υποδοχής. Η όξυνση της παράνομης εισόδου μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση της τελευταίας δεκαετίας, προκαλεί μεγάλες αντιδράσεις από τα κράτη μέλη υποδοχής. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, κρίθηκε ιδιαίτερα σημαντικό να διερευνηθεί και να αναπτυχθεί ένα γενικό πλαίσιο αξιολόγησης (ανάλυσης & διαχείρισης) κινδύνου για την καλύτερη επιτήρηση των θαλάσσιων συνόρων, σύμφωνα με την έννοια της ολοκληρωμένης διαχείρισης των συνόρων, καλύπτοντας οποιαδήποτε απειλή που θέτει σε αμφισβήτηση την ασφάλεια. Η συμβολή της παρούσας διατριβής είναι ένα μεθοδολογικό πλαίσιο αξιολόγησης κινδύνου (ΜΠΑΚ), που υποβοηθά στην καλύτερη αντιμετώπιση των παράτυπων (παράνομων) μεταναστών και των διακινητών τους. Επιπλέον, συμβάλει με την εισαγωγή νέων εργαλείων, την εφαρμογή σε περιοχές με γεωγραφική ασυνέχεια όπως είναι η περίπτωση των θαλασσίων συνόρων, την υιοθέτηση διαδικασιών διαχείρισης έργων (projectmanagement), και στη βελτίωση των υφιστάμενων επιχειρησιακών μεθόδων και διαδικασιών διαχείρισης κινδύνου. Συνοψίζοντας, η ανάπτυξη του προτεινόμενου πλαισίου αποκτά σημαντική αξία για την Ελλάδα, καθότι τα θαλάσσια σύνορα της είναι ταυτόχρονα σύνορα της ΕΕ και του χώρου του Σένγκεν, και είναι το κράτος μέλος της ΕΕ που δέχεται την μεγαλύτερη πίεση από πλευράς μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών.
Μεθοδολογικό πλαίσιο εκτίμησης επιπτώσεων ξηρασίας στους υδατικούς πόρους και στη γεωργική παραγωγή για τον προληπτικό και επιχειρησιακό σχεδιασμό
Authors: Τίγκας Δημήτριος
Published: September 2021

Το φαινόμενο της ξηρασίας αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους φυσικούς κινδύνους, με επιπτώσεις σε πολλούς νευραλγικούς τομείς της κοινωνίας, της οικονομίας και του περιβάλλοντος. Οι συνέπειες της ξηρασίας είναι περισσότερο καταστροφικές σε αναπτυσσόμενες περιοχές, όπου οι διοικητικές και τεχνικές υποδομές για τη θωράκιση των συστημάτων, την εκπόνηση προληπτικών σχεδίων και την εφαρμογή επιχειρησιακών δράσεων, είναι περιορισμένες. Σκοπός της διατριβής είναι η συμβολή στην αποτελεσματικότερη ανάλυση του φαινομένου της ξηρασίας για την εκτίμηση των επιπτώσεων στους υδατικούς πόρους και στη γεωργική παραγωγή. Έμφαση δίνεται στις απαιτήσεις σε δεδομένα, καθώς και στη δομή του προτεινόμενου μεθοδολογικού πλαισίου, ώστε να είναι δυνατή η εφαρμογή του σε ευρύ φάσμα περιοχών, με διαφορετικές κλιματικές συνθήκες, αλλά και περιορισμένη διαθεσιμότητα δεδομένων. Βάση της έρευνας αποτελεί η ανάλυση και ο χαρακτηρισμός του φαινομένου της ξηρασίας για κάθε εξεταζόμενη περιοχή, μέσω της εφαρμογής κατάλληλων δεικτών ξηρασίας. Για την επίτευξη των στόχων της έρευνας, προτείνονται στοχευμένες τροποποιήσεις και βελτιώσεις σε επιλεγμένους δείκτες, λαμβάνοντας υπόψη και την επίδραση της κλιματικής αλλαγής στο φαινόμενο της ξηρασίας. Επίσης, αναπτύσσεται το λογισμικό DrinC (Drought Indices Calculator) στο οποίο ενσωματώνονται οι κλασικές και οι προτεινόμενες προσεγγίσεις ανάλυσης της ξηρασίας, προκειμένου να υπάρχει δυνατότητα ολοκληρωμένης και άμεσης εφαρμογής του μεθοδολογικού πλαισίου. Η εκτίμηση των επιπτώσεων της ξηρασίας στους υδατικούς πόρους εστιάζει στο επιφανειακό υδατικό δυναμικό, εξετάζοντας ως κύρια παράμετρο την απορροή ποταμού. Για την μοντελοποίηση και διερεύνηση της απόκρισης της απορροής σε διάφορα κλιματικά σενάρια, αναπτύσσεται το λογισμικό Medbasin, στο οποίο περιλαμβάνονται δύο υδρολογικά μοντέλα (ημερήσιας και μηνιαίας βάσης, αντίστοιχα), καθώς και σειρά εργαλείων προσομοίωσης. Το πλαίσιο εκτίμησης των επιπτώσεων της ξηρασίας αποτελείται από σειρά ενεργειών που περιλαμβάνουν την ανάλυση της ξηρασίας, την προσομοίωση της απόκρισης της απορροής υπό διαφορετικές συνθήκες και την πρόβλεψη της ετήσιας υδρολογικής ξηρασίας. Όσον αφορά στην εκτίμηση των επιπτώσεων της ξηρασίας στη γεωργική παραγωγή, δίνεται έμφαση στα στοιχεία που καθορίζουν τις υδατικές ανάγκες των φυτών, αξιοποιώντας μοντέλα καλλιεργειών και συγκεκριμένους δείκτες ξηρασίας. Η προσέγγιση που διαμορφώνεται στοχεύει αφενός στον προσδιορισμό των επιπτώσεων του φαινομένου σε συγκεκριμένες καλλιέργειες, αφετέρου στην έγκαιρη (1-3 μήνες προ της συγκομιδής) εκτίμηση των αναμενόμενων προβλημάτων, προκειμένου να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα αντιμετώπισης.
Μελέτη των χαρακτηριστικών του σφυγμικού κύματος και άλλων αιμοδυναμικών παραμέτρων του καρδιαγγειακού συστήματος στην απόφραξη της υπονεφρικής κοιλιακής αορτής
Authors: Αργυρίου Χρήστος
Published: September 2021

Σε ασθενείς οι οποίοι υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση επαναιμάτωσης λόγω υπονεφρικής απόφραξης κοιλιακής αορτής (ΥΑΟ) παρατηρούνται βελτιωμένα ποσοστά επιβίωσης συγκριτικά με τους ασθενείς που λαμβάνουν συντηρητική αγωγή. Ο σκοπός της παρούσας διατριβής είναι να τεκμηριώσει τις αιμοδυναμικές αλλαγές που επέρχονται μετά την επαναιμάτωση της ΙΑΟ χρησιμοποιώντας δείκτες όπως η ταχύτητα μετάδοσης του σφυγμικού κύματος (PWV), ο δείκτης ενίσχυσης (AIx), η πίεση ενίσχυσης (AP) και ο δείκτης ανάκλασης (RC). Δώδεκα ασθενείς υπεβλήθησαν σε επέμβαση επαναιμάτωσης (9 ασθενείς σε οαρτο-διμηριαία/αορτο-διλαγόνια παράκαμψη, 2 ασθενείς σε πρωτογενές stenting και ένας ασθενή σε υβριδική επαναιμάτωση με διενέργεια αορτο-μονο-λαγόνιου stenting και ετερόπλευρη μηρο-μηριαία παράκαμψη). Η μέτρηση των αιμοδυναμικών παραμέτρων διενεργήθηκε σε όλους τους ασθενείς προεγχειρητικά, στον 1ο και 12ο μήνα. Πραγματοποιήθηκε μέτρηση της ανάλυσης της ταχύτητας του σφυγμικού κύματος (PWA) μέσω τονομετρίας με την τοποθέτηση περιχειρίδας στον βραχίονα βασιζόμενη στην συσκευή Mobil-O-Graph (IEM, Stolberg, Germany). Η συσκευή τονομετρίας πραγματοποιούσε ανάλυση των αιμοδυναμικών δεικτών όπως του δείκτης ενίσχυσης (Aix), της πίεσης ενίσχυσης (AP), του συντελεστή ανάκλασης (RC) και της ταχύτητας μετάδοσης του σφυγμικού κύματος (PWV). Η επεξεργασία των δεδομένων έγινε με την ανάλυση Friedman ANOVA. Ο Aix μειώθηκε σημαντικά στον 1ο και 12ο μήνα μετεγχειρητικά συγκριτικά με τις προεγχειρητικές μετρήσεις (24±11 και 17±13 έναντι 34±13.5 αντιστοίχως, p<0.0006). Η AP μειώθηκε στον 1ο και 12ο μήνα μετεγχειρητικά συγκριτικά με τις προεγχειρητικές τιμές (6.5±4 mmHg και 8±6.5mmHg έναντι 13±12mmHg αντιστοίχως, p<0.045). O RC μειώθηκε στον 1ο και 12ο μήνα μετεγχειρητικά συγκριτικά με την προεγχειρητική μέτρηση ( 62±5.5mmHg, 64±4.3mmHg έναντι 73±5.1 αντιστοίχως, p<0.002). Παρά ταύτα όσον αναφορά την PWV, δεν υπήρξαν στατιστικά σημαντικές μεταβολές στην άμεση και μεσοπρόθεσμη μετεγχειρητική περίοδος. Συνεπώς, το βελτιωμένο αιμοδυναμικό προφίλ των ασθενών με απόφραξη της υπονεφρικής αορτής θα μπορούσε θεωρητικά να συμβάλλει στην βελτίωση των αιμοδυναμικών παραμέτρων ως δείκτες αορτικής σκληρίας.
Ανάπτυξη καινοτόμου διεργασίας κυψελίδας καυσίμου για την ενεργειακή αξιοποίηση υγρών αποβλήτων
Authors: Τρεμούλη Ασημίνα
Published: September 2021

Η μικροβιακή κυψελίδα καυσίμου (ΜΚΚ) είναι ένας βιοαντιδραστήρας ο οποίοςμετατρέπει απευθείας τη χημική ενέργεια ποικίλων υποστρωμάτων σε ηλεκτρικήενέργεια μέσω μικροβιακών καταλυτικών αντιδράσεων, σε αναερόβιες συνθήκες. Ηδιττή υπόστασή της τεχνολογίας να επεξεργάζεται λύματα με ταυτόχρονη παραγωγήηλεκτρικής ενέργειας, έχει κερδίσει τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον τηςεπιστημονικής κοινότητας.Η παρούσα διδακτορική διατριβή προτείνει μια πρωτότυπη ΜΚΚ ενός θαλάμουιδιαίτερης αρχιτεκτονικής, η οποία συνδυάζει πληθώρα πλεονεκτημάτων. Ταπειράματα που διεξήχθησαν είχαν ως απώτερο στόχο τη βελτιστοποίηση τόσο τωνσχεδιαστικών όσο και των λειτουργικών παραμέτρων της κυψελίδας, η οποίαμελετήθηκε κάτω από το πρίσμα της εφαρμογής της σε μονάδες βιολογικούκαθαρισμού αστικών λυμάτων. Η λογική που εργάστηκα βασίστηκε στη λειτουργίατης συσκευής με πλήρη αντικατάσταση των ακριβών υλικών από φθηνότερα, ενώταυτόχρονα προσπάθησα σταδιακά να βελτιώσω την απόδοσή της, ακόμα και σελειτουργίες μακράς διαρκείας. Η καινοτόμος κυψελίδα λειτούργησε σε συνθήκεςδιαλείποντος και συνεχούς έργου.Παράλληλα, με τη λειτουργία της καινοτόμου διάταξης, μελετήθηκε η επίδρασηδιαφορετικών παραμέτρων στην απόδοση ΜΚΚ δύο θαλάμων (τύπου H). Η εμπειρίαπου αποκτήθηκε από την προκειμένη λειτουργία, καθώς και τα αποτελέσματα τωνπειραμάτων αυτών, είναι πρωταρχικής σημασίας, καθώς αποτέλεσαν τον οδηγό γιατην καινοτόμο κατασκευή και τη λειτουργία της ΜΚΚ ενός θαλάμου.Έτσι λοιπόν, στα πλαίσια της παρούσας έρευνας μελετήθηκαν τόσο συνθετικά(γλυκόζη, πεπτόνη από χωνευμένο με τρυψίνη κρέας και αραβοσιτέλαιο) όσο καιπραγματικά απόβλητα (ορρός τυρογάλακτος, αστικό λύμα). Ειδικότερα, μελετήθηκανοι παράμετροι της ιοντικής ισχύος, του pH, του είδους του αποδέκτη ηλεκτρονίων,της θερμοκρασίας, της αρχικής συγκέντρωση του υποστρώματος, του υδραυλικούχρόνου παραμονής (HRT), της επιφάνειας του ανοδικού ηλεκτροδίου αλλά και τηςποσότητας του καταλύτη της καθόδου. Επιπρόσθετα, προκειμένου να επιτευχθείπλήρης ηλεκτροχημικός χαρακτηρισμός των κυψελίδων, διεξήχθηκαν πειράματαΦασματοσκοπίας Ηλεκτροχημικής Εμπέδησης (Electrochemical ImpedanceSpectroscopy, EIS) ενώ παράλληλα ελήφθησαν ηλεκτρονικές μικρογραφίες τωνανοδικών ηλεκτροδίων με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (SEM). Τέλος, στα πλαίσια αξιοποίησης των πειραματικών αποτελεσμάτων της παρούσαςδιατριβής το μαθηματικό μοντέλο των Zeng et al τροποποιήθηκε κατάλληλα ώστε νακαταστεί δυνατή η περιγραφή των αποτελεσμάτων της ΜΚΚ δύο θαλάμων.
Ανατομική μελέτη στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο των κυττάρων sertoli και των σπερματογονίων κυττάρων στην αρχική κυρίως εμβρυογένεση στον άνθρωπο
Authors: Φιλντίσης Ανδρέας
Published: September 2021

Το εγκλεισθέν υλικό αφορά στην αρχική ορχεογένεση του ανθρώπου και μελετήθηκαν τα σπερματικά σωληνάρια τόσο στο Φ.Μ. όσον και στο Η.Μ. Η διασαφηνίση των διαφορικών γνωρισμάτων της αρχικής διαπλάσεως των όρχεων από την αρχική διάπλαση των ωοθηκών στον άνθρωπο. Το σπάνιο αλλά και η ποικίλουσα αριθμητική παρουσία των εμβρυϊκών σπερμογόνιων κυττάρων. Η σχετικά μεγάλη παρουσία εμβρυϊκών κυττάρων Sertoli σε σχέση προς τα εμβρυϊκά σπερμογόνια. Η δυσκολία αναγνώρισης υποποικιλιών εμβρυϊκών σπερμογονίων κυττάρων – παρ´ ότι οι τελευταίες ειναι προφανείς – όπως διαπιστώνεται και στην βιβλιογραφία . Τα βλαστικά γνωρίσματα των εμβρυϊκών κυττάρων Sertoli . Η σπανιότερη θυλακιώδης διάταξη των τελευταίων γύρω από ένα σπερμογόνιο κύτταρο. Η προσφορά σύγχρονων τεχνικών έγκλεισης σε πλαστικό για την καλύτερη προβολή των κυτταρικών γνωρισμάτων. Η ανάγκη να επακολουθήσουν και άλλες εργασίες για την βαθύτερη και εκτενέστερη μελέτη του ιδίου θέματος.
Σύνθεση του ABCDE πολυκυκλικού σκελετού των φυσικών προϊόντων Pectenotoxins και α,β-ακόρεστων γ-λακταμών με φωτοξείδωση φουρανίων
Authors: Κουριδάκη Αντωνία
Published: September 2021

Στο πρώτο κεφάλαιο της παρούσας διδακτορικής διατριβής περιγράφεταισυνοπτικά η χημεία του διεγερμένου μοριακού οξυγόνου απλής κατάστασης.Αναφέρονται οι μέθοδοι παραγωγής του, οι αντιδράσεις στις οποίες συμμετέχει και οιεφαρμογές που βρίσκουν αυτές σε διάφορα επιστημονικά πεδία, και ιδιαίτερα στοπεδίο της οργανικής σύνθεσης.Το δεύτερο κεφάλαιο πραγματεύεται την σύνθεση των σκελετών CDE καιABCDE των φυσικών προϊόντων pectenotoxins. Αρχικά παρουσιάζεται η συνθετικήπροσέγγιση του δακτυλίου C και η περαιτέρω παραγοντοποίησή του προς τονσχηματισμό μιας κατάλληλα υποκατεστημένης φουρανικής ένωσης, η οποία οδηγείστον σχηματισμό του CDE σκελετού μέσω αντίδρασης φωτοξείδωσης. Έπειταπαρουσιάζεται η σύνθεση του πολυπλοκότερου τμήματος ABCDE των φυσικώνπροϊόντων μέσω φωτοξείδωσης ενός διφουρανικού υποστρώματος. Οι δομικάπερίπλοκοι αυτοί σκελετοί συντέθηκαν σε ένα μόνο στάδιο, μετά από σύνθετουςδιαδοχικούς μετασχηματισμούς που εκκινούνται από φωτοξείδωση απλώνφουρανίων. Στο τρίτο κεφάλαιο αναπτύσσεται μια μεθοδολογία σύνθεσης α,β-ακόρεστωνγ-λακταμών σε ένα μόνο στάδιο, μέσω φωτοξείδωσης φουρανίων, χρησιμοποιώνταςmethylene blue ως φωτοευαισθητοποιητή. Παράλληλα διερευνάται ο ρόλος τουmethylene blue ως οξειδωτικός καταλύτης και προτείνεται ο μηχανισμόςσχηματισμού των α,β-ακόρεστων γ-λακταμών. Η μεθοδολογία εφαρμόστηκεεπιτυχώς σε ποικιλία φουρανικών υποστρωμάτων, οδηγώντας σε δομικά μοτίβα που περιλαμβάνονται σε σειρά φυσικών προϊόντων με αξιοσημείωτη βιολογικήδραστικότητα.