bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη της ηλεκτρικής απόδοσης και ηλεκτροχημική ενίσχυση της καταλυτικής ενεργότητας ανόδων πλατίνας και χρυσού κυψελών καυσίμου πολυμερικής μεμβράνης
Authors: Σαπουντζή Φωτεινή
Published: January 2014

Το φαινόμενο της Μη-Φαρανταϊκής Ηλεκτροχημικής Τροποποίησης της Καταλυτικής Ενεργότητας (Non-Faradaic Electrochemical Modification of Catalytic Activity, NEMCA effect) ή της Ηλεκτροχημικής Ενίσχυσης της Κατάλυσης (Electrochemical Promotion of Catalysis, EPOC) αναφέρεται στην αντιστρεπτή μεταβολή της καταλυτικής ενεργότητας και εκλεκτικότητας καταλυτικών υμενίων εναποτεθειμένων σε στερεούς ηλεκτρολύτες, η οποία προκαλείται από την επιβολή σταθερού ρεύματος ή δυναμικού μεταξύ του καταλυτικού υμενίου και ενός δεύτερου υμενίου (βοηθητικό ηλεκτρόδιο) το οποίο είναι επίσης εναποτεθειμένο στον στερεό ηλεκτρολύτη. Το φαινόμενο ανακαλύφθηκε την δεκαετία του 1980, και έκτοτε έχει μελετηθεί για πλήθος καταλυτικών συστημάτων. Η επίδραση του φαινομένου έχει επιβεβαιωθεί για διάφορους μεταλλικούς καταλύτες, εναποτεθειμένων σε διάφορους ηλεκτρολύτες, και για διαφορετικά είδη καταλυτικών αντιδράσεων. Για την διερεύνηση του μηχανισμού του φαινομένου της ηλεκτροχημικής ενίσχυσης, έχουν χρησιμοποιηθεί πολλές πειραματικές τεχνικές. Αποδείχθηκε πως οι μεταβολές στην καταλυτική ενεργότητα και εκλεκτικότητα οφείλονται στην μετακίνηση προωθητικών (promoting) ειδών από τον στερεό ηλεκτρολύτη προς την καταλυτική διεπιφάνεια μετάλλου/αερίου, η οποία λαμβάνει χώρα ως αποτέλεσμα της επιβολής ρεύματος ή δυναμικού. Τα προωθητικά αυτά ιοντικά είδη, μαζί με το αντισταθμιστικό φορτίο τους στο μέταλλο, σχηματίζουν επιφανειακά δίπολα και καταλαμβάνουν θέσεις σε ολόκληρη την καταλυτική επιφάνεια δημιουργώντας μια αποτελεσματική ηλεκτροχημική διπλοστοιβάδα, η οποία επηρεάζει την ισχύ των δεσμών και συνεπώς την καταλυτική ενεργότητα των ροφημένων αντιδρώντων μορίων και ενδιαμέσων προϊόντων. Οι κυψέλες καυσίμου είναι ηλεκτροχημικές διατάξεις οι οποίες επιτρέπουν την απευθείας μετατροπή της ελεύθερης χημικής ενέργειας ενός καυσίμου σε ηλεκτρική. Η λειτουργία τους βασίζεται σε μία αντίδραση οξείδωσης ενός καυσίμου, η οποία λαμβάνει χώρα στην άνοδο, και σε μία αντίδραση αναγωγής ενός οξειδωτικού μέσου, η οποία λαμβάνει χώρα στην κάθοδο. Οι κυψέλες καυσίμου πολυμερικής μεμβράνης (ΡΕΜ) χρησιμοποιούν ηλεκτρολύτη αγωγιμότητας Η+, το , με αποτέλεσμα τη σημαντική υποβάθμιση της λειτουργίας της κυψέλης. θερμοκρασιακό εύρος λειτουργίας τους είναι 30-100oC και αποτελούν μία υποσχόμενη τεχνολογία, που βρίσκεται πολύ κοντά στο στάδιο της εμπορευματοποίησης. Το κυριότερο καύσιμο που χρησιμοποιείται στις κυψέλες καυσίμου είναι το Η2, το οποίο παράγεται συνήθως από διεργασίες αναμόρφωσης υδρογονανθράκων ή αλκοολών. Το μονοξείδιο του άνθρακα που παράγεται επίσης κατά την διαδικασία της αναμόρφωσης, αποτελεί ένα σημαντικό άλυτο πρόβλημα στις κυψέλες καυσίμου τύπου ΡΕΜ, καθώς η ρόφησή του στην άνοδο της κυψέλης, παρεμποδίζει τη ρόφηση του Η2 Στην παρούσα εργασία μελετάται η ηλεκτρική απόδοση και η επίδραση της παρουσίας CO στην τροφοδοσία, καθώς επίσης και η ηλεκτροχημική ενίσχυση της οξείδωσης μίγματος αναμόρφωσης μεθανόλης σε ανόδους πλατίνας και χρυσού κυψέλης καυσίμου ΡΕΜ. ...............
Αναγνώριση επιθέσεων άρνησης εξυπηρέτησης
Authors: Γαβρίλης Δημήτρης
Published: January 2014

Στη Διδακτορική Διατριβή μελετώνται 3 κατηγορίες επιθέσεων άρνησης εξυπηρέτησης (Denial-of-Service). Η πρώτη κατηγορία αφορά επιθέσεις τύπου SYN Flood, μια επίθεση που πραγματοποιείται σε χαμηλό επίπεδο και αποτελεί την πιο διαδεδομένη ίσως κατηγορία. Για την αναγνώριση των επιθέσεων αυτών εξήχθησαν 9 στατιστικές παράμετροι οι οποίες τροφοδότησαν τους εξής ταξινομητές: ένα νευρωνικό δίκτυο ακτινικών συναρτήσεων, ένα ταξινομητή κ-κοντινότερων γειτόνων και ένα εξελικτικό νευρωνικό δίκτυο. Ιδιαίτερη σημασία στο σύστημα αναγνώρισης έχουν οι παράμετροι που χρησιμοποιήθηκαν. Για την κατασκευή και επιλογή των παραμέτρων αυτών, προτάθηκε μια νέα τεχνική η οποία χρησιμοποιεί ένα γενετικό αλγόριθμο και μια γραμματική ελεύθερης σύνταξης για να κατασκευάζει νέα σύνολα παραμέτρων από υπάρχοντα σύνολα πρωτογενών χαρακτηριστικών. Στη δεύτερη κατηγορία επιθέσεων, μελετήθηκαν επιθέσεις άρνησης εξυπηρέτησης στην υπηρεσία του παγκόσμιου ιστού (www). Για την αντιμετώπιση των επιθέσεων αυτών προτάθηκε η χρήση υπερσυνδέσμων-παγίδων οι οποίοι τοποθετούνται στον ιστοχώρο και λειτουργούν σαν νάρκες σε ναρκοπέδιο. Οι υπερσύνδεσμοι-παγίδες δεν περιέχουν καμία σημασιολογική πληροφορία και άρα είναι αόρατοι στους πραγματικούς χρήστες ενώ είναι ορατοί στις μηχανές που πραγματοποιούν τις επιθέσεις. Στην τελευταία κατηγορία επιθέσεων, τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου spam, προτάθηκε μια μέθοδος κατασκευής ενός πολύ μικρού αριθμού παραμέτρων και χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά νευρωνικά δίκτυα για την αναγνώριση τους.
Δενδρικές δομές διαχείρισης πληροφορίας και βιομηχανικές εφαρμογές
Authors: Σοφοτάσιος Δημήτριος
Published: January 2014

Η διατριβή διερευνά προβλήματα αποδοτικής οργάνωσης χωροταξικών δεδομένων προτείνει συγκεκριμένες δενδρικές δομές για τη διαχείριση τους και τέλος δίνει παραδείγματα χρήσης τους σε ειδικές περιοχές εφαρμογών. Το πρώτο κεφάλαιο ασχολείται με το γεωμετρικό πρόβλημα της εύρεσης των ισο προσανατολισμένων ορθογώνιων που περικλείουν ένα query αντικείμενο που μπορεί να είναι ένα ισο προσανατολισμένο ορθογώνιο είτε σημείο η κάθετο/οριζόντιο ευθύγραμμο τμήμα. Για την επίλυση του προτείνεται μια πολυεπίπεδη δενδρική δομή που βελτιώνει τις πολυπλοκότητες των προηγουμένων καλυτέρων λύσεων. Το δεύτερο κεφάλαιο εξετάζει το πρόβλημα της ανάκτησης σημείων σε πολύγωνα. Η προτεινομένη γεωμετρική δομή είναι επίσης πολυεπίπεδη και αποδοτική όταν το query πολύγωνο έχει συγκεκριμένες ιδιότητες. Το τρίτο κεφάλαιο ασχολείται με την εφαρμογή δενδρικών δομών σε δυο βιομηχανικά προβλήματα. Το πρώτο άφορα στη μείωση της πολυπλοκότητας ανίχνευσης συγκρούσεων κατά την κίνηση ενός ρομποτικού βραχίονα σε μια επίπεδη σκηνή με εμπόδια. Ο αλγόριθμος επίλυσης κάνει χρήση μιας ουράς προτεραιότητας και μιας UNION FIND δομής ενώ αξιοποιεί γνωστές δομές και αλγορίθμους της Υπολογιστικής Γεωμετρίας όπως υπολογισμός κυρτών καλυμμάτων έλεγχος polygon inclusion κλπ. Το δεύτερο πρόβλημα ασχολείται με το σχεδιασμό απαιτήσεων υλικών (MRP) σε ένα βιομηχανικό σύστημα παραγωγής. Για το σκοπό αυτό αναπτύχθηκε ένας MRP επεξεργαστής που χρησιμοποιεί διασυνδεμένες λίστες και εκτελείται στην κυρία μνήμη για να είναι αποδοτικός. Το τελευταίο κεφάλαιο εξετάζει το πρόβλημα του ελέγχου της παράγωγης και συγκεκριμένα της δρομολόγησης εργασιών. Στο πλαίσιο αυτό σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε ένα ευφυές σύστημα δρομολόγησης σε περιβάλλον ροής που συνδυάζει γνωσιακή τεχνολογία και προσομοίωση με on line έλεγχο προκειμένου να υποστηρίζει το διευθυντή παράγωγης στη λήψη αποφάσεων.
Συμβολή στη διαμόρφωση μεθοδολογίας ελέγχου και αξιολόγησης της οδικής ασφάλειας και κινητικότητας πεζών στο αστικό περιβάλλον
Authors: Γαλάνης Αθανάσιος
Published: January 2014

Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η διαμόρφωση μιας μεθοδολογίας ελέγχου και αξιολόγησης της οδικής ασφάλειας και κινητικότητας των πεζών στο αστικό περιβάλλον. Αρχικά, εκπονείται μια εκτενής βιβλιογραφική ανασκόπηση στον τομέα της πολιτικής βιώσιμης αστικής κινητικότητας και των χαρακτηριστικών των πεζών και ποδηλατών που αποτελούν τα σημαντικότερα μη μηχανοκίνητα βιώσιμα μέσα αστικών μετακινήσεων. Επιπλέον, εξετάζονται τα χαρακτηριστικά μιας φιλικής οδικής υποδομής απέναντι στον πεζό στο πλαίσιο της έννοιας της «περπατησιμότητας» ή «walkability». Ακολούθως, παρουσιάζονται οι διαδικασίες ελέγχου οδικής ασφάλειας και οι κυρίες μεθοδολογίες εξέτασης και αξιολόγησης του αστικού οδικού περιβάλλοντος κίνησης των πεζών. Στη συνέχεια, αναπτύσσεται και εφαρμόζεται μια μεθοδολογία εξέτασης και αξιολόγησης του οδικού περιβάλλοντος κίνησης των πεζών σε επιλεγμένες οδούς της πόλης του Βόλου. Αρχικά, αποτυπώνεται η οδική υποδομή των πεζών και υπολογίζονται δείκτες για τα οδικά τμήματα, τις γωνίες και τις διαβάσεις. Στη συνέχεια αναπτύσσεται και εφαρμόζεται ένα εργαλείο ελέγχου αποτελούμενο από έναν κατάλογο ελέγχου για τα οδικά τμήματα και ένα για τις διαβάσεις. Ακολούθως, καταγράφεται ο κυκλοφοριακός φόρτος των οχημάτων και των πεζών και η παραβατική συμπεριφορά κίνησης των πεζών στα οδικά τμήματα, Τέλος, στις υπό μελέτη οδούς αξιολογούνται τα χαρακτηριστικά του οδικού περιβάλλοντος κίνησης των πεζών για κάθε οδικό τμήμα και διάβαση. Τα αποτελέσματα της έρευνας αναδεικνύουν την άμεση σχέση των χαρακτηριστικών του οδικού περιβάλλοντος, του κυκλοφοριακού φόρτου και της συμπεριφοράς κίνησης των πεζών. Στα πλαίσια της έρευνας εφαρμόζεται ένα νέο λογισμικό (Captiv L2100, TEA) μέσω της αξιοποίησης δεδομένων βίντεο για την εξέταση της συμπεριφοράς διάσχισης των οδών από τους πεζούς σε σηματοδοτούμενες διαβάσεις. Παρουσιάζεται η μεθοδολογία συλλογής, επεξεργασίας και ανάλυσης των δεδομένων. Προκύπτει ότι η συμπεριφορά και ταχύτητα διάσχισης των οδών εξαρτάται από τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των πεζών και τις κυκλοφοριακές συνθήκες της οδού.
Γεωφυσική, ιζηματολογική μελέτη - τηλεμετρική παρακολούθηση κρατήρων διαφυγής ρευστών σε σεισμικά ενεργές περιοχές
Authors: Χριστοδούλου Δημήτριος
Published: January 2014

Τρεις περιοχές της Δυτικής Ελλάδας, με διαφυγές ρευστών από τον πυθμένα της θάλασσας μελετήθηκαν. Η διατριβή βασίζεται στη μελέτη θαλάσσιων γεωφυσικών δεδομένων, στη μελέτη των φυσικοχημικών παραμέτρων της υδάτινης στήλης, στη χημική και ισοτοπική ανάλυση των ρευστών, στη μελέτη των δεδομένων που προέκυψαν από την πρώτη παγκόσμια καταγραφή μακράς περιόδου διαφυγών ρευστών από τον πυθμένα, στη μελέτη των διαφυγών στην παράκτια ζώνη πλησίον των υποθαλάσσιων θέσεων και τέλος στην οπτική παρατήρηση των θέσεων διαφυγών ρευστών. Το πεδίο κρατήρων διαφυγής ρευστών του Πατραϊκού κόλπου σχηματίζεται σε Ολοκαινικές ιλυούχες αποθέσεις που υπέρκεινται Πλειστοκαινικών ιζημάτων, και ελέγχεται από ρηξιγενείς δομές. Το πεδίο κρατήρων διαφυγής ρευστών του Πατραϊκού κόλπου παρουσιάζει μία σχεδόν συνεχή μικροδραστηριότητα η οποία διακόπτεται από παροξυσμικά γεγονότα μεγάλων διαφυγών ρευστών που σχετίζονται με μεγάλους σεισμούς. Τα ρευστά που διαφεύγουν είναι αέριοι υδρογονάνθρακες (μεθάνιο μικροβιακής προέλευσης) με ή χωρίς νερό των πόρων των ιζημάτων. Συνολικά η παράκτια ζώνη της Πάτρας, τόσο το χερσαίο όσο και το θαλάσσιο περιβάλλον της, προσφέρει τουλάχιστον 4.7tn μεθανίου ετησίως στην ατμόσφαιρα, με τη μέγιστη προσφορά μεθανίου να μπορεί να φτάσει τους 19 τόννους ετησίως. Στην περιοχή του Όρμου του Ελαιώνα οι κρατήρες διαφυγής ρευστών σχηματίζονται σε Ολοκαινικές ιλύες και ο πυθμένας των κρατήρων φτάνει στην διεπιφάνεια Ολοκαίνου/Πλειστοκαίνου, με κύριο μηχανισμό σχηματισμού την εκφόρτιση του γλυκού νερού. Οι βενθικές βιοκοινωνίες που εντοπίστηκαν στο εσωτερικό των κρατήρων διαφυγής ρευστών οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το υπόγειο νερό, εμπλουτισμένο με θρεπτικά συστατικά και διαλυμένο οξυγόνο δημιουργεί ένα εξαιρετικό οικότοπο για την ανάπτυξη βενθικών οργανισμών. Στην περιοχή του Κατακόλου εντοπίστηκαν και καταγράφηκαν πολύ μεγάλες διαφυγές ρευστών σε τρεις περιοχές, στον Λιμένα Κατακόλου, στη θέση «Φάρος» Κατακόλου και νότια του Λιμένα. Οι έντονες διαφυγές ρευστών, κυρίως θερμογενούς μεθανίου, φαίνεται να συνδέονται με τις ενεργές διαπυρικές δομές στην περιοχή, που επηρεάζουν τις υπερκείμενες ακολουθίες σχηματίζοντας κανονικά ρήγματα, τα οποία συγκροτούν μία ιδανική δίοδο μετανάστευσης των αερίων από τους Μεσοζωικούς ταμιευτήρες υδρογονανθράκων προς την επιφάνεια. Στην υποθαλάσσια περιοχή του Λιμένα Κατακόλου εκτιμήθηκε ότι η ποσότητα μεθανίου που διαφεύγει από το θαλάσσιο πυθμένα είναι της τάξεως των 1260-1500 τόννων το χρόνο.
Μελέτη της βιολογίας και οικολογίας του χαρακτηριστικού είδους της κοινότητας των μεσοπαραλιακών άμμων, Donacill cornea (Poli, 1791)
Authors: Μαβίδης Μιχαήλ
Published: January 2014

Η παρούσας έρευνα στοχεύει στη μελέτη της οικολογίας και της βιολογίας του δίθυρου μαλάκιου Donacilla cornea. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα εφάπαξ δειγματο- ληψιών σε 117 ακτές στην Ελλάδα και την Κύπρο, μηνιαίων δειγματοληψιών διατομής στην παραλία Κορινού Κατερίνης και συμπληρωματικών δειγματοληψιών σε επιλεγμένες ακτές. Το D. cornea είναι αποκλειστικός - χαρακτηριστικός κάτοικος της μακροπανιδικής κοινότητας των μεσοπαραλιακών αμμω- δών υποστρωμάτων. Η γεωγραφική διανομή του καθορίζεται κυρίως από το βαθμό έκθεσης της ακτής στην κυματική δράση. Η αφθονία του είδους είναι υψηλότερη σε μέτρια εκτεθειμένες στην κυματική δράση ακτές ενώ η αύξηση ή η μείωση της έντασης της κυματικής δράσης πέρα από συγκεκριμένα όρια δεν επιτρέπει την παρουσία του στην ακτή. Η μέση ετήσια αφθονία του D. cornea στον Κορινό Πιερίας ήταν 1589 άτομα/m2. Η περίοδος ανανέωσης του πληθυσμού είναι σχετικά μακρόχρονη και μπορεί να διαρκεί από το Μάιο μέχρι το Νοέμβριο, αλλά είναι πιο εντατική από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο. Το D. cornea είναι γονοχωριστικό είδος με αναλογία φύλου 1:1, στο οποίο δεν παρατηρείται ερ- μαφροδιτισμός. Τα άτομα ωριμάζουν γεννητικά σε μήκος κογχύλης περίπου 10 mm. Η γοναδική δρα- στηριότητα αρχίζει στο τέλος του Ιανουαρίου ενώ η ωρίμανση των γαμετών ολοκληρώνεται κυρίως τον Μάιο και η απελευθέρωσή τους πραγματοποιείται κυρίως τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Η ηλικία των ατό- μων μπορεί να προσδιοριστεί μόνο από τους ετήσιους δακτυλίους αύξησης και ξεπερνάει τα 6 έτη. Οι παράμετροι της αύξησης της κογχύλης όπως υπολογίστηκαν από την εποχική VBGF ήταν: L?=22,02 mm, K=0,63 έτη-1, C=0,75, WP=0,02. Η ολική θνησιμότητα του είδους είναι χαμηλή (Z=0,45-0,54 έτη- 1). Η χαμηλή ετήσια σωματική παραγωγή (32,884 g/m2) και ο ρυθμός ανανέωσης της βιομάζας (0,630) οφείλονται στην ηλικιακή σύνθεση του πληθυσμού στον οποίο κυριαρχούν μεγάλης ηλικίας άτομα
Η επίδραση της χρόνιας ισχαιμίας οπισθίου άκρου στην έκταση του εμφράγματος του μυοκαρδίου, στην αγγειογένεση και στην παράπλευρη στεφανιαία ροή
Authors: Βαρνάβας Βαρνάβας
Published: January 2014

Υπόβαθρο: Η ανάπτυξη παράπλευρης κυκλοφορίας παρατηρείται σε σκελετικούς μύες ως απάντηση μετά από χρόνια ισχαιμία. Επιπλέον η ισχαιμία αυτών, παροδική ή οξεία, παρέχει κυτταροπροστασία στο μυοκάρδιο. Στόχος: Εξετάσαμε την επίδραση της χρόνιας ισχαιμίας περιφερικών σκελετικών μυών στο μέγεθος του εμφράγματος και στην νεοαγγείωση του μυοκαρδίου. Μέθοδοι: Σε επίμυες τύπου Wistar και κόνικλους τύπου New Zealand προκλήθηκε ισχαιμία οπισθίου άκρου με αφαίρεση της αριστερής μηριαίας αρτηρίας. Τέσσερις εβδομάδες αργότερα, στους επίμυες εκτιμήθηκε το μέγεθος του εμφράγματος χωρίς επαναιμάτωση, η λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας μετά από ισχαιμία-επαναιμάτωση, η νεοαγγείωση και η στεφανιαία ροή, ενώ στους κόνικλους προσδιορίστηκε ο λόγος εμφραγματική/ισχαιμική περιοχή (I/R) μετά από ισχαιμία επαναιμάτωση σε συνδυασμό με πρωτόκολλα προετοιμασίας και η νεοαγγείωση. Αποτελέσματα: Στους επίμυες μετά από ισχαιμία άκρου το μέγεθος του εμφράγματος ήταν μικρότερο (p<0.0001), η λειτουργία της αριστερής κοιλίας μετά την επαναιμάτωση βελτιώθηκε (αναπτυσσόμενη πίεση αριστερής κοιλίας: p=0.008; max+dp/dt: p=0.004; max-dp/dt: p=0.041), ενώ η στεφανιαία ροή δε μειώθηκε κατά την ισχαιμία (F=1.36, p=0.28) σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Στους κόνικλους με ισχαιμία άκρου, μετά ισχαιμίας-επαναιμάτωσης και συνδυασμού ισχαιμικής και μετα-ισχαιμικής προετοιμασίας ο λόγος I/R ήταν μικρότερος (p=0.003, p=0.0015, p=0.00014), ενώ η πυκνότητα των στεφανιαίων αγγείων ήταν υψηλότερη, τόσο στους επίμυες (p=0.00021) όσο και στους κόνικλους (p=0.008). Συμπέρασμα: Η χρόνια ισχαιμία περιφερικών σκελετικών μυών δρα καρδοπροστατευτικά, επάγοντας την ανάπτυξη παράπλευρης στεφανιαίας κυκλοφορίας.
Three-dimensional thermo-mechanical modeling of austenitic stainless steel welding
Authors: Κυριακόγγονας Ανδρέας
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή μελετάται η αριθμητική μοντελοποίηση της διαδικασίας συγκόλλησης ανοξείδωτων ωστενιτικών χαλύβων με τη μέθοδο των πεπερασμένων στοιχείων. Για την πραγματοποίηση αριθμητικών μοντελοποιήσεων απαραίτητη είναι η μελέτη της διαδικασίας συγκόλλησης αλλά και του υλικού. Η γνώση και κατανόηση της συμπεριφοράς του υλικού κατά τη θέρμανσή του, από το τόξο της συγκόλλησης, αλλά και κατά την ψύξη του είναι απαραίτητες για την κατασκευή του μοντέλου, την ακριβή εφαρμογή του θερμικού φορτίου και την πρόβλεψη της θερμομηχανικής ανάδρασής της συγκολλητής κατασκευής. Συνεπώς, καταστρώθηκαν και πραγματοποιήθηκαν μετωπικές συγκολλήσεις ελασμάτων, διαφόρων διαστάσεων, ανοξείδωτων ωστενιτικών χαλύβων και μετρήθηκαν κατά τη διάρκεια της συγκόλλησης οι θερμικοί κύκλοι, οι παραμορφώσεις και κατόπιν οι παραμένουσες τάσεις, ενώ ακολούθησε μεταλλογραφική μελέτη του προφίλ της συγκόλλησης. Η ολοκληρωμένη διερεύνηση της διαδικασίας συγκόλλησης επιτυγχάνεται κυρίως με την κατασκευή τρισδιάστατων μοντέλων. Η θερμομηχανική επίλυσή τους όμως με τη μέθοδο των πεπερασμένων στοιχείων απαιτεί αρκετό χρόνο σε σχέση με την αντίστοιχη δισδιάστατη ανάλυση, λόγω του αυξημένου αριθμού στοιχείων και κόμβων. Ο χρόνος επίλυσης έχει μειωθεί επιτυχώς χάρη στους σύγχρονους ισχυρούς υπολογιστές, αλλά οι προσπάθειες σήμερα επικεντρώνονται στη μείωση του χρόνου επίλυσης με διάφορες τεχνικές χωρίς όμως την πιθανότητα απώλειας της ακρίβειας των αποτελεσμάτων. Συνεπώς στην παρούσα διατριβή πραγματοποιούνται μια σειρά από αριθμητικές αναλύσεις που αποσκοπούν στη μείωση του χρόνου επίλυσης, ενώ ταυτοχρόνως ελέγχεται και η ακρίβεια των αποτελεσμάτων τους. Τελικώς, η εφαρμογή της τεχνικής «ομαδοποίησης» των περασμάτων επιτυγχάνει μείωση του χρόνου επίλυσης κατά 35% και εξαιρετική ακρίβεια των αποτελεσμάτων της.
Πειραματική συγκριτική μελέτη ανάγγειων μοσχευμάτων για την πλήρωση οστικών ελλειμμάτων
Authors: Αθανασίου Βασίλειος
Published: January 2014

Σκοπός αυτής της πειραματικής μελέτης είναι ο έλεγχος βιολογικής συμπεριφοράς διαφόρων τύπων μοσχευμάτων που σήμερα χρησιμοποιούνται ευρέως ως υποκατάστατα οστοών. Υλικο-Μεθοδος: Στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 90 κουνέλια Νέας Ζηλανδίας, ηλικία 3.5 μηνών και βάρους 4(±0.25)kg τα οποία χωρίσθηκαν σε 6 ομάδες, η κάθε μια εκ των οποίων περιελάμβανε 15 κουνέλια. Υπό γενική αναισθησία, με ενδομυϊκή χορήγηση κεταμίνης 3.5mg/kg και ξυλαζίνης 5mg/kg δημιουργήθηκε με πλάγια χειρουργική προσπέλαση μια οπή με φρέζα διαμέτρου 4.5mm και βάθους 8mm, στους μηριαίους κονδύλους των 2 οπισθίων άκρων του κάθε κουνελιού (σύνολο 180 οπές). Στις οπές αυτές τοποθετήθηκαν τα ακολούθα μοσχεύματα: Ομάδα Ι - αυτομόσχευμα, Ομάδα II - αλλομόσχευμα (Grafton®), Ομάδα III-ξενομόσχευμα (Lubboc®) Ομάδα IV - συνθετικό υποκατάστατο οστικών μοσχευμάτων (Ceraform®), Ομάδα V - συνθετικό υποκατάστατο οστικών μοσχευμάτων (Osteoset®), Ομάδα VI - χωρίς μόσχευμα. Μετά την τοποθέτηση των μοσχευμάτων τα κουνέλια θυσιάστηκαν με ενδοφλέβια νατριούχο θειοπεντάλη 5ml (pentothal) 10%, σε 1, 3 και 6 μήνες όπου έγινε λήψη δειγμάτων (το κάτω τριτημόριο του μηριαίου) για ιστολογική μελέτη. Τα δείγματα αξιολογήθηκαν με μια ιστολογική κλίμακα βαθμολόγησης 15-point για να καθοριστεί η ποιότητα της πώρωσης, η παρουσία οστικού ελλείμματος η νεοαγγειογένεση και η αντιδραστική παρουσία κυττάρων φλεγμονής, καθώς και ο βαθμός ενσωμάτωσης και ανακατασκευής του πώρου. Αποτελέσματα: Σύμφωνα με την ιστολογική κλίμακα το αυτομόσχευμα έδειξε τα καλύτερα αποτελέσματα σε όλες τις χρονικές στιγμές. Όλοι οι άλλοι τύποι μοσχεύματος έδειξαν σημαντικά κατωτέρα αποτελέσματα σε σχέση με το αυτόλογο μόσχευμα (p≤0.05). Το Lubboc είχε σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τα άλλα τρία μοσχεύματα (Grafton, Ceraform και Osteoset). To Ceraform είχε τα κατωτέρα αποτελέσματα σε όλες τις κατηγορίες. Συμπεράσματα: Το αυτόλογο μόσχευμα παραμένει το πρότυπο αναφοράς “gold standard” των μοσχευμάτων, επιδεικνύοντας εξαιρετικές ικανότητες ενσωμάτωσης. Το βόειο ξενομόσχευμα (Lubboc®) συνέβαλλε στη σύνθεση του πεταλιώδους οστού πιο αποτελεσματικά από το αλλομόσχευμα (Grafton®). Τα υποκατάστατα οστών (Ceraform® και Osteoset®) ήταν κατωτέρα από τα αλλομοσχεύματα και τα ξενομοσχεύματα.
Προσχεδιασμένη συγκριτική διπλή τυφλή μελέτη της αποτελεσματικότητας της επιμήκους γαστρεκτομής και της μερικής γαστρικής παράκαμψης Roux-en-Y σε ασθενείς με κλινικά σοβαρή παχυσαρκία (MBI 35-49,9)
Authors: Καραμανάκος Σταύρος
Published: January 2014

Η λαπαροσκοπική γαστρική παράκαμψη (LRYGB) αποτελεί στις μέρες μας το χρυσό κανόνα για τη χειρουργική αντιμετώπιση της κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας. Η λαπαροσκοπική επιμήκης γαστρεκτομή (LSG) είναι μια σχετικώς νέα επέμβαση περιοριστικού τύπου η οποία τελευταία έχει αρχίσει να εφαρμόζεται ως μοναδική επέμβαση για την κλινικά σοβαρή παχυσαρκία. Η παρούσα προοπτική διπλή τυφλή μελέτη έχει σκοπό να διερευνήσει την ασφάλεια των παραπάνω επεμβάσεων καθώς και την αποτελεσματικότητα τους σε χρονικό ορίζοντα τριών χρονών. Μέθοδος: Εξήντα ασθενείς με δείκτη σωματικής μάζας ≤50 Kg/m² μετά από τυχαιοποίηση υπεβλήθησαν τριάντα σε LSG και τριάντα σε LRYGB. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν μετεγχειρητικά για τρία χρόνια. Στο διάστημα αυτό καταγράφηκε η απώλεια βάρους, η πρώιμη και όψιμη νοσηρότητα και θνητότητα, η ίαση των συνοδών της παχυσαρκίας νόσων και η ανάπτυξη μικροθρεπτικών ανεπαρκειών μετά τους δύο τύπους χειρουργείων. Αποτελέσματα: Η θνητότητα ήταν μηδενική και στους δυο τύπους επεμβάσεων. Δεν καταγράφηκε σημαντική διαφορά στην πρώιμη (10% μετά από LRYGBP και 13.3% μετά από LSG Ρ>0.05) και όψιμη νοσηρότητα (10% σε κάθε ομάδα) μετά και τους δύο τύπους χειρουργείων. Η απώλεια βάρους ήταν στατιστικώς μεγαλύτερη μετά από LSG καθόλη τη διάρκεια της μελέτης. Τον τρίτο μετεγχειρητικό χρόνο η επί τις εκατό απώλεια του υπερβάλλοντος βάρους κυμαίνονταν στο 62.09% μετά από LRYGBP και στο 68.46% μετά από LSG (p=0.02). Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διάφορα ως προς την ίαση των συνοδών της παχυσαρκίας νόσων έκτος από τη δυσλιπιδαιμία η οποία βελτιώθηκε σε σημαντικότερο βαθμό μετά από LRYGB και την υπέρταση η οποία βελτιώθηκε σε σημαντικότερο βαθμό μετά από LSG. Ανεπάρκεια μικροθρεπτικών συστατικών παρατηρήθηκε σε ανάλογο βαθμό μετά τις δύο επεμβάσεις εκτός από την έλλειψη βιταμίνης Β12 η οποία παρατηρήθηκε σε μεγαλύτερο βαθμό μετά από LRYGB (Ρ<0.001). Συμπεράσματα: Και οι δύο επεμβάσεις είναι ασφαλείς και αποτελεσματικές ως προς την απώλεια βάρους και την ίαση των συνοδών της παχυσαρκίας νόσων. Η LSG συνοδεύεται από λιγότερες μεταβολικές ανεπάρκειες και δεν απαιτεί τη χορήγηση συμπληρωμάτων εφ’ όρου ζωής. Η LSG φαίνεται ότι είναι μια υποσχόμενη επέμβαση για την κλινικά σοβαρή παχυσαρκία η οποία στα τρία χρόνια μετεγχειρητικής παρακολούθησης επιτυγχάνει μεγαλύτερη απώλεια βάρους από την LRYGB.
Μονόγλωσσα ελληνικά παιδαγωγικά λεξικά
Authors: Μάντζαρη Ελένη
Published: January 2014

Η διατριβή επικεντρώνεται στη συζήτηση ζητημάτων σχεδιασμού και διδακτικής αξιοποίησης που αφορούν τους λεξικογραφικούς ορισμούς στα μονόγλωσσα ελληνικά παιδαγωγικά λεξικά. Κύριος σκοπός της είναι η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας διαφορετικών λεξικογραφικών προσεγγίσεων στη διατύπωση των ορισμών από την πλευρά του χρήστη. Με βάση το θέμα της και τη μεθοδολογική της προσέγγιση εντάσσεται στο επίκαιρο και αναπτυσσόμενο πεδίο της λεξικογραφίας που αφορά τη χρήση του λεξικού. Η πρωτοτυπία της έγκειται στο ότι διερευνά ζητήματα σχετικά με τη χρήση του λεξικού από μια ηλικιακή ομάδα που ελάχιστα μέχρι σήμερα έχει αποτελέσει ομάδα-στόχο πειραματικών ερευνών στη διεθνή λεξικογραφική βιβλιογραφία, πολύ λιγότερο δε στην ελληνική γλώσσα, για την οποία οι ελάχιστες ερευνητικές μελέτες σε αυτό το πεδίο βασίζονται σε ερωτηματολόγια και όχι σε πειραματικά δεδομένα. Στο θεωρητικό σκέλος, παρουσιάζονται παραδοσιακές τεχνικές (αναλυτικοί ορισμοί, ορισμοί με συνώνυμα και μορφολογικοί ορισμοί) και σύγχρονες τεχνικές (ορισμοί με πλήρη πρόταση) που κρίθηκε ότι επηρεάζουν το περιεχόμενο και τη μορφή των ορισμών, και τελικά το βαθμό κατανόησής τους από τους τελικούς αναγνώστες. Στο εμπειρικό σκέλος, παρουσιάζεται η πειραματική έρευνα στην οποία συμμετέχουν 351 μαθητές των δύο τελευταίων τάξεων του δημοτικού. Στόχος της έρευνας είναι να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα παραδοσιακών και των πιο σύγχρονων προσεγγίσεων στη διατύπωση των λεξικογραφικών ορισμών, με βάση την επίδοση των μαθητών σε δύο τεστ (παραγωγή προτάσεων και κατανόηση σημασίας). Το ποσοστό των σωστών απαντήσεων για τους μαθητές που συμβουλεύτηκαν τους προτασιακούς ορισμούς ανέρχεται στο 72,4%, ενώ τα ποσοστά των σωστών απαντήσεων των μαθητών που συμβουλεύτηκαν τους παραδοσιακούς ορισμούς με δυσκολότερο και απλούστερο λεξιλόγιο ανήλθαν στο 22,9% και 26,6% αντίστοιχα. Ειδικότερα, παρατηρήθηκε ότι οι προτασιακοί ορισμοί βοήθησαν στην αποτελεσματικότερη κατανόηση της σημασίας μιας λέξης αλλά και στην ενεργοποίηση παραγωγικών μηχανισμών σύνδεσης της περιγραφόμενης σημασίας με τις πραγματολογικές καταστάσεις στις οποίες αυτή συνήθως χρησιμοποιείται. Η δήλωση των συμφραστικών επιλογών και των σημασιολογικών προτιμήσεων μιας λέξης μέσα στο κείμενο του ορισμού, σε ρέοντα φυσικό λόγο, βοηθά την ορθή χρήση και την ορθή αναγνώριση της σημασίας των λέξεων, ενώ ειδικότερα στην παραγωγή προτάσεων ενεργοποιεί συνδέσεις μεταξύ συστηματικών σημασιολογικών σχέσεων μέσω λογικών συναγωγών, που βοηθούν τους μαθητές να χρησιμοποιούν παραγωγικότερα τις λέξεις στα δικά τους κείμενα. Η δήλωση της συντακτικής συμπεριφοράς μέσα στο κείμενο του ορισμού βοηθά τους μαθητές να αναπαραγάγουν σε ικανοποιητικό βαθμό τη συντακτική δομή των λέξεων κατά τη δημιουργία δικών τους προτάσεων. Τέλος, με βάση και τα αποτελέσματα της έρευνας, διατυπώνονται προτάσεις και δραστηριότητες για την εκπαίδευση των μαθητών στην αποτελεσματικότερη χρήση και αξιοποίηση των λεξικογραφικών ορισμών.
Μελέτη της φαγοκυττάρωσης και της χημειοταξίας σε σηπτικούς ασθενείς και η επίδραση των αυξητικών παραγόντων σε ουδετεροπενικούς ασθενείς με σήψη
Authors: Δανίκας Δημήτριος
Published: January 2014

Ο ρόλος της φαγοκυτταρικής ικανότητας των μονοκυττάρων και των πολυμορφοπυρήνων στην σήψη δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Η παρούσα έρευνα είχε ως σκοπό να εκτιμήσει την επίδραση της φαγοκυτταρικής δραστηριότητας των μακροφάγων στην τελική έκβαση ασθενών με βαριά σήψη. 31 ασθενείς και 30 υγιή άτομα πήραν μέρος στην μελέτη. Η φαγοκυττάρωση των πολυμορφοπυρήνων και των μονοκυττάρων εκτιμήθηκε τις πρώτες 24 ώρες μετά την εισαγωγή του ασθενούς ενώ τα αποτελέσματα συσχετίσθηκαν με την έκφραση του CD64 στα πολυμορφοπύρηνα και στα μονοκύτταρα, την έκφραση του CD14 στα μονοκύτταρα, το SAPSII score και την επιβίωση των ασθενών. Η ελαττωμένη φαγοκυττάρωση των ουδετεροφίλων τις πρώτες 24 ώρες μετά την εισαγωγή ήταν αρνητικός προγνωστικός δείκτης για την επιβίωση. Η αυξημένη έκφραση τoυ CD64 τόσο στα PMN όσο και στα μονοκύτταρα επηρέασε θετικά την πρόγνωση των ασθενών. Σε πολυπαραγοντική ανάλυση η φαγοκυτταρική δραστηριότητα των πολυμορφοπυρήνων ήταν ο μοναδικός ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας για τη επιβίωση. Ασθενείς με φαγοκυτταρική δραστηριότητα PMN<37% παρουσίασαν μικρότερη έκφραση του CD64 στα πολυμορφοπύρηνα και στα μονοκύτταρα και κακή πρόγνωση ενώ ασθενείς με φαγοκυτταρική δραστηριότητα PMN>37% παρουσίασαν μεγαλύτερη έκφραση CD64 στα ουδετερόφιλα και στα μονοκύτταρα και καλή πρόγνωση. Η ελαττωμένη φαγοκυτταρική ικανότητα των ουδετεροφίλων πιθανά αντιπροσωπεύει μία κατάσταση ελαττωμένης δραστηριότητας παρόμοια με εκείνη των μονοκυττάρων κατά την διάρκεια του CARS (Compensatory Anti-inflammatory response syndrome, σύνδρομο αντισταθμιστικής αντιφλεγμονώδους απάντησης). Η χημειοτακτική δραστηριότητα των πολυμορφοπυρήνων στους επιβιώσαντες ασθενείς ήταν σημαντικά αυξημένη σε σχέση με τους ασθενείς που απεβίωσαν ενώ αντίθετα δεν παρουσιάσθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην χημειοτακτική ικανότητα των ουδετεροφίλων ανάμεσα στην ημέρα της εισαγωγής και την ημέρα του εξιτηρίου. H χορήγηση του αυξητικού παράγοντα G-CSF στους ογκολογικούς ασθενείς με εμπύρετο ουδετεροπενία δεν επηρέασε την φαγοκυτταρική δραστηριότητα των πολυμορφοπυρήνων σε σημαντικό βαθμό.
Θεωρίες κοινωνικού κράτους
Authors: Κωτσονόπουλος Λουδοβίκος
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή ερευνά το ζήτημα της μεταβολής του κοινωνικού κράτους στο επίπεδο τηςθεωρίας. Υποστηρίζεται ότι η σύγχρονη θεωρητική προβληματική γύρω από το κοινωνικό κράτοςαντιμετωπίζει δυσκολίες ως προς την οριοθέτηση της μεταβολής του αντικειμένου. Αυτό συμβαίνει διότι στο πλαίσιο της τελευταίας το κράτος υποβιβάζεται στις στενές προνοιακές πλευρές του και κατανοείται ως ένα ετερόκλητο άθροισμα επί μέρους κοινωνικών πολιτικών, οι οποίες είναι πλήρως αποσυνδεδεμένες από τη συνολικότερη διαδικασία κοινωνικής αναπαραγωγής. Ο συγκεκριμένος τύπος κατανόησης του κράτους αντιστοιχεί σε έναν δομικό υπολειμματισμό της θεωρίας, στο πλαίσιο του οποίου οποιαδήποτε κρατική μεταβολή ταυτίζεται με την παθητική προσαρμογή των επί μέρους κρατικών πολιτικών στις «αντικειμενικές» κοινωνικές συνθήκες. Το μεγαλύτερο μέρος της μελέτης αφιερώνεται στη διερεύνηση της διαδικασίας που οδήγησε τη θεωρητική προβληματική γύρω από το κοινωνικό κράτος σε αυτόν τον δομικό υπολειμματισμό. Σε αυτήν την κατεύθυνση προτείνεται η περιοδολόγηση της θεωρίας στη βάση τριών στιγμών ρήξης: της συγκρότησης, της κρίσης και, τέλος, της αναδιάρθρωσης. Σε κάθε μία από αυτές τις στιγμές αντιστοιχεί και μία οικογένεια θεωριών. Η συγκρότηση αντιστοιχεί στις δομολειτουργικές επεξεργασίες, η κρίση περιλαμβάνει κυρίως τις νεομαρξιστικές και ένα κομμάτι των σοσιαλδημοκρατικών επεξεργασιών, ενώ η αναδιάρθρωση συνδέεται με τις κρατοκεντρικές και, ακολούθως, τις νεοθεσμικές προσεγγίσεις. Η μετάβαση από το ένα σημείο ρήξης στο άλλο συνοδεύεται και από μία διαδοχή των αντίστοιχων θεωρήσεων. Ωστόσο, μέσα από τη διαδικασία αυτής της διαδοχής παρατηρήθηκε μία σταδιακή συρρίκνωση της εμβέλειας των προβληματικών γύρω από τη θεμελίωση και τη μεταβολή του κοινωνικού κράτους. Συρρίκνωση που εντέλει καταλήγει στον κερματισμό του ίδιου του αντικειμένου της θεωρίας που συνεπάγεται τον ερματισμό του κράτους σε επιμέρους πολιτικές και την αποσύνδεσή του από τη διαδικασία κοινωνικής αναπαραγωγής. Η μελέτη ολοκληρώνεται με τη διατύπωση μίας εναλλακτικής θεωρητικής πρότασης που στοχεύει στην επανασύνδεση του κοινωνικού κράτους με τη διαδικασία κοινωνικής αναπαραγωγής. Στο πλαίσιο αυτής της επανασύνδεσης η μεταβολή του κράτους ερμηνεύεται ενεργητικά μέσα από τη δομή νομιμοποίησης των πολιτικών του, σε αντίθεση με την αντίληψη της μεταβολής ως παθητικής προσαρμογής στις αντικειμενικές κοινωνικές συνθήκες.
Εφαρμογές των τεχνολογιών της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών στην επεξεργασία και τη μετάδοση βιολογικών σημάτων με έμφαση στη τηλεϊατρική
Authors: Μπέρλερ Αλέξανδρος
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή αφορά στο σχεδιασμό και υλοποίηση ενός μοντέλου διαχείρισης ιατρικής πληροφορίας σε περιβάλλον περιφερειακού πολιτοκεντρικού δικτύου υγείας. Η διατριβή πραγματεύεται αναλυτικά τον ερευνητικό τομέα και το πεδίο εφαρμογής ήτοι θέματα δημόσιας υγείας, στρατηγικών σχεδιασμών υγείας, ιατρικής πληροφορικής, ιατρικών πληροφοριακών συστημάτων και ποιότητας της υγείας. Στη συνέχεια αναλύονται οι μεθοδολογίες που αξιοποιήθηκαν για την ανάπτυξη του μοντέλου (Donabedian, Zachman, UML, Norton & Kaplan), αναλύεται το προτεινόμενο μοντέλο και περιγράφονται αναλυτικά τα δομικά του στοιχεία (τεχνολογικές προσεγγίσεις, διαδικασίες, κλπ.). Στο τέλος περιγράφεται η πειραματική υλοποίηση (έργα ολοκληρωμένων πληροφοριακών συστημάτων υγείας στο πλαίσιο του Γ΄ΚΠΣ) καθώς και τα συμπεράσματα από την υλοποίηση αυτή. Στο τέλος προτείνονται νέες ερευνητικές ιδέες και προτάσεις για την επέκταση του προτεινόμενου μοντέλου.
Ολική αρθροπλαστική χωρίς τσιμέντο τύπου Zweymüller σε εγχειρήσεις αναθεώρησης μετά από αποτυχία ημιολικών και ολικών αρθροπλαστικών ισχίου με ή χωρίς τη χρήση ακρυλικού τσιμέντου
Authors: Ρεπάντης Θωμάς
Published: January 2014

Εισαγωγή: Η αναθεώρηση μιας ολικής αρθροπλαστικής ισχίου λόγω χαλάρωσης του μηριαίου τμήματος της αποτελεί μια πρόκληση ακόμα και για πεπειραμένους χειρουργούς. Η άσηπτη χαλάρωση συνήθως σχετίζεται με κάποιο βαθμό οστικής απώλειας. Διερευνήσαμε εάν η πρόθεση Zweymüller SLR-Plus®, μαζί με την βιολογική αναδόμηση με αλλομοσχεύματα του ελλειμματικού οστικού περιβάλλοντος του μηριαίου, θα επιτύγχανε επιβίωση, οστεοενσωμάτωση και σταθερότητα παρόμοια ή και καλύτερη από άλλες προθέσεις που χρησιμοποιούνται στη βιβλιογραφία για αναθεώρηση του μηριαίου τμήματος ΟΑΙ. Μέθοδος: Εξετάσαμε αναδρομικά 69 επιλεγμένους ασθενείς (70 ισχία) οι οποίοι υποβλήθηκαν σε αναθεώρηση του μηριαίου τμήματος με χρήση του SLR-Plus® στειλεού σε μια περίοδο 10 ετών. Οι ενδείξεις για την αναθεώρηση περιελάμβαναν άσηπτη και σηπτική αποτυχία της βιολογικής στερέωσης, εσφαλμένη εμφύτευση, και περιπροθετικό κάταγμα. Επτά ασθενείς πέθαναν και τέσσερις χάθηκαν κατά το διάστημα παρακολούθησης. Πενήντα οκτώ από τους 69 ασθενείς (59 ισχία) ήταν διαθέσιμοι σε μέσο χρονικό διάστημα 8,3±2,7 χρόνια (εύρος, 4-14 ετών) μετά τη χειρουργική επέμβαση αναθεώρησης. Υπήρχαν 14 άνδρες και 44 γυναίκες (μέση ηλικία, 69 έτη εύρος 42-89 ετών). Αποτελέσματα: Τέσσερις μηριαίες προθέσεις (7%) αναθεωρήθηκαν ξανά. Η 10ετής επιβίωση της πρόθεσης λαμβάνοντας ως αιτία αναθεώρησης την άσηπτη χαλάρωση ήταν 95% (95% C Ι 86% -98%). Δεν παρατηρήθηκε περιπροθετική οστεόλυση του μηριαίου γύρω από την πρόθεση και 91% των SLR-Plus στειλεών εμφανίστηκε ακτινολογικά σταθερό είτε μέσω οστεοενσωμάτωσης είτε μέσω ινώδους στερέωσης. Συμπεράσματα: Με βάση τα στοιχεία επιβίωσης, πιστεύουμε ότι η χρήση του SLR-Plus® στειλεού είναι μια αξιόπιστη λύση για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση αναθεώρησης ΟΑΙ, με απώλεια οστικής μάζας στο κεντρικό τμήμα του μηριαίου.
Ο αποκλεισμός των υποδοχέων της αλδοστερόνης στην ασβέστωση της αορτικής βαλβίδας
Authors: Γκίζας Σπυρίδων
Published: January 2014

Η ασβέστωση της αορτικής βαλβίδας σχετίζεται με αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα, ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους. Μέχρι σήμερα η φαρμακευτική θεραπεία δεν έχει αποδειχθεί τόσο αποτελεσματική, όσο η χειρουργική. Στην παρούσα εργασία χρησιμοποιήθηκε μοντέλο υπερλιπιδαιμικών κονίκλων προκειμένου να μελετηθεί η επίδραση του εκλεκτικού ανταγωνισμού της αλδοστερόνης στα πρώιμα στάδια της ασβέστωσης της αορτικής βαλβίδας. Αυτή η φαρμακευτική προσέγγιση δεν είχε προηγουμένως διερευνηθεί. Σαράντα αρσενικοί κόνικλοι τύπου Νέας Ζηλανδίας παρέμειναν για 4 εβδομάδες σε κανονική διατροφή και στη συνέχεια χωρίστηκαν σε 3 ομάδες: (1) ομάδα ελέγχου (control) που αποτελούνταν από 10 πειραματόζωα και συνέχισαν να τρέφονται με κανονική διατροφή για 8 εβδομάδες ακόμη, (2) ομάδα vehicle που αποτελούνταν από 15 πειραματόζωα και συνέχισαν να τρέφονται με υπερλιπιδαιμική διατροφή (1% χοληστερόλη) για 8 εβδομάδες ακόμη συν ένα διάλυμα γλυκόζης 5% vehicle), για τις τελευταίες 4 εβδομάδες και (3) ομάδα επλερενόνης που αποτελούνταν από 15 πειραματόζωα και συνέχισαν να τρέφονται με υπερλιπιδαιμική διατροφή για 8 εβδομάδες ακόμη και τουs χορηγούνταν επλερενόνη 100 mg/kgr/day σε διάλυμα γλυκόζης 5%, για τις τελευταίες 4 εβδομάδες. Πριν από τη θυσία κάθε πειραματόζωου γινόταν μέτρηση της αρτηριακής πίεσης καθώς και των επιπέδων καλίου, ολικής χοληστερόλης και αλδοστερόνης στο πλάσμα. Μετά τις 8 εβδομάδες όλα τα πειραματόζωα θυσιάστηκαν και οι παρασκευασμένες αορτικές βαλβίδες εξετάσθηκαν με χρώση αιματοξυλίνης - ηωσίνης και Von Kossa silver stain και με ανοσοχρώσεις για τους υποδοχείς των αλατοκορτικοειδών (αλδοστερόνης), τα μακροφάγα και το μετατρεπτικό ένζυμο της αγγειοτενσίνης. Η παρουσία εναποθέσεων ασβεστίου επιβεβαιώθηκε με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης. Η επλερενόνη αύξησε τα επίπεδα αλδοστερόνης στο πλάσμα, αλλά δεν επηρέασε την αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα χοληστερόλης και καλίου. Η υπερλιπιδαιμία προκάλεσε συνάθροιση μακροφάγων και αύξηση της έκφρασης του μετατρεπτικού ενζύμου, όπως επίσης και μικροσκοπική εναπόθεση ασβεστίου στις γλωχίνες. Όλοι αυτοί οι δείκτες ελαττώθηκαν με τη χορήγηση της επλερενόνης. Η ανοσοϊστοχημεία για τους υποδοχείς των αλατοκορτικοειδών ανέδειξε παρόμοια έκφραση στις γλωχίνες της ομάδας ελέγχου και της υπερλιπιδαιμικής ομάδας (vehicle). Συμπερασματικά τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν πως οι υποδοχείς της αλδοστερόνης εκφράζονται στην αορτική βαλβίδα και πως η εκλεκτική αναστολή τους με τη χορήγηση της επλερενόνης αναστέλλει το σχηματισμό των σκληρυντικών αλλοιώσεων που προκαλούνται από την υπερλιπιδαιμική διατροφή.
Διερεύνηση της επίπτωσης του άγχους και της κατάθλιψης στις ανάγκες νοσηλευομένων ασθενών με στεφανιαία νόσο
Authors: Πολυκανδριώτη Μαρία
Published: January 2014

ΣΚΟΠΟΣ H διερεύνηση της επίπτωσης του άγχους και της κατάθλιψης στις ανάγκες νοσηλευομένων ασθενών με στεφανιαία νόσο. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Τον πληθυσμό της παρούσης μελέτης αποτέλεσαν 702 νοσηλευόμενοι ασθενείς με στεφανιαία νόσο σε τέσσερα δημόσια νοσοκομεία του νομού Αττικής και σε δυο νοσοκομεία της επαρχίας. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση ειδικού ερωτηματολογίου, το οποίο εκτός από τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά περιελάμβανε την κλίμακα «The Hospital Anxiety And Depression Scale (HADS)» και ένα ειδικά διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο που αφορούσε στην εκτίμηση των αναγκών των ασθενών. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS 17. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Από τους συμμετέχοντες το 78,3% ήταν ηλικίας 50-80 χρόνων, το 71,4% ήταν παντρεμένοι, το 48,1% ήταν συνταξιούχοι, το 48,4% ήταν βασικής εκπαίδευσης και το 48,3% είχε 2 παιδιά. Ως προς τη διάγνωση, το 32,2% των συμμετεχόντων είχε έμφραγμα του μυοκαρδίου με ανάσπαση του ST (STEMI) και το 27,1% καρδιακή ανεπάρκεια. Το 63,4% το πληθυσμού της μελέτης ελάμβανε φαρμακευτική θεραπεία, το 49,7% είχε ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου και στο 43,8% συνυπήρχε άλλη νόσος. Το 25,5% των συμμετεχόντων βίωνε μέτρια επίπεδα άγχους και το 32,7% υψηλά επίπεδα άγχους, ενώ το 19,1% βίωνε μέτρια επίπεδα κατάθλιψης και το 20,0% υψηλά επίπεδα. Όσον αφορά στις ανάγκες νοσηλευομένων ασθενών σχετικά με τη ψυχική τους υγεία, βρέθηκε, ότι κανένα είδος από τις ανάγκες δεν σχετίζονταν στατιστικά σημαντικά με το άγχος των ασθενών. Αντιθέτως, : α) η ανάγκη για στήριξη και καθοδήγηση, β) η ανάγκη για πληροφόρηση από το ιατρο-νοσηλευτικό προσωπικό, γ) η ανάγκη για επικοινωνία με άλλες ομάδες ασθενών και εξασφάλιση συνθηκών για επικοινωνία με τους συγγενείς, δ) η ανάγκη για εξατομίκευση της φροντίδας και συμμετοχή του ιδίου του ασθενή στη φροντίδα, ε) η ανάγκη για κάλυψη των συναισθηματικών αναγκών (π.χ. άγχος, φόβος, μοναξιά) και φυσικών αναγκών (όπως ξεκούραση, ύπνος, καλύτερες συνθήκες νοσηλείας), στ) η ανάγκη εμπιστοσύνης από το ιατρο-νοσηλευτικό προσωπικό συσχετίζονταν στατιστικά σημαντικά με τα επίπεδα κατάθλιψης, p<0,001. Επιπρόσθετα, η πολυπαραγοντική γραμμική παλινδρόμηση έδειξε ότι η κατάθλιψη συσχετίζονταν με τις ανάγκες των ασθενών ακόμα και μετά από τη διόρθωση για την ηλικία των ασθενών, το φύλο τους, την οικογενειακή τους κατάσταση, τον τόπο διαμονής τους, τον τύπο του καρδιολογικού προβλήματος, το βαθμό ενημέρωσής τους για το καρδιολογικό τους πρόβλημα και τα έτη που πάσχουν από το συγκεκριμένο πρόβλημα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Η εκτίμηση των αναγκών των ασθενών με στεφανιαία νόσο και η συστηματική προσέγγιση του άγχους και της κατάθλιψης πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της θεραπείας αφού επιτρέπουν την αποτελεσματική βιο-ψυχοκοινωνική προσέγγιση των ασθενών και την καλύτερη έκβαση της νόσου.
Μετάβαση από τη μέτρηση της απόδοσης στη διαχείριση της απόδοσης
Authors: Δελής Ηλίας
Published: January 2014

Το κύριο ερευνητικό ερώτημα που τίθεται και διερευνάται επιστημονικά είναι «η διερεύνηση και σύνδεση τόσο της μέτρησης της απόδοσης όσο και της διαχείρισης της απόδοσης στην Άσκηση Διοίκησης Μονάδων Υπηρεσιών Υγείας». Στην έρευνα που παρουσιάζεται διερευνάται τόσο η αναγκαιότητα της μέτρησης της απόδοσης όσο και η διαχείριση των ευρημάτων από τη μέτρηση της απόδοσης και η αξιοποίηση των εν λόγω ευρημάτων για την αρτιότερη λειτουργία των Νοσοκομειακών Μονάδων. Η διερεύνηση της ύπαρξης προβλημάτων κατά τη μέτρηση της απόδοσης των Νοσοκομειακών Μονάδων και η αδυναμία ορθής υλοποίησης των αποτελεσμάτων που προκύπτουν από τη μέτρηση επιχειρείται με την εφαρμογή στατιστικής ανάλυσης στοιχείων τα οποία προκύπτουν από τη συμπλήρωση ερωτηματολογίων από στελέχη και εργαζομένους σε νοσοκομεία. Η ποσοτική ανάλυση που έχει χρησιμοποιηθεί αναφέρεται σε στατιστική ανάλυση, περιγραφική στατιστική, έλεγχο υποθέσεων, παραγοντική ανάλυση και οικονομετρικές εκτιμήσεις. Συνοπτικά επιχειρείται η ανάλυση των παραγόντων που ευθύνονται για το «χάσμα» κατά τη μετάβαση από τη μέτρηση στη διαχείριση της απόδοσης. Διαπιστώθηκε μεταξύ άλλων ότι η «χρησιμότητα των σύγχρονων εργαλείων διοίκησης στη λήψη αποφάσεων» θεωρείται ως παράγων που επιδρά θετικά και αποτελεί ένδειξη ότι η ύπαρξη συστήματος μετάβασης επιδρά θετικά στην αποτελεσματική λειτουργία της Διοίκησης του Οργανισμού.
Γνώσεις και στάσεις τυπικών και δυσλεξικών μαθητών του δημοτικού σχολείου απέναντι σε περιβαλλοντικά προβλήματα
Authors: Δημακοπούλου Μαρία
Published: January 2014

Κύριος σκοπός της εργασίας είναι να διερευνηθούν οι γνώσεις και οι στάσεις των μαθητών με δυσλεξία της ΣΤ’ τάξης του Δημοτικού σχολείου, συγκριτικά με τους «κανονικούς» συμμαθητές τους αναφορικά με τα περιβαλλοντικά προβλήματα. Ειδικότερα: - Επιχειρείται η διερεύνηση των γνώσεων και των στάσεων των δυσλεξικών μαθητών του δείγματος αναφορικά με τα περιβαλλοντικά προβλήματα συγκριτικά με τις αντίστοιχες των «κανονικών» συμμαθητών τους. - Μελετάται αν οι παράγοντες «φύλο», «αυτοαντίληψη - αυτοεκτίμηση», «συμμετοχή ή όχι σε (Π.Π.Ε.)», «σχολική επίδοση, και «κοινωνικο-μορφωτικό επίπεδο οικογένειας», οι οποίοι επιδρούν στις γνώσεις και στις στάσεις για τα περιβαλλοντικά προβλήματα των «κανονικών» μαθητών, επιδρούν με τον ίδιο τρόπο στις γνώσεις και στάσεις των δυσλεξικών μαθητών του δείγματος. Εξετάζεται πιθανή ύπαρξη συνάφειας, θετικής η αρνητικής, μεταξύ των περιβαλλοντικών γνώσεων και στάσεων, στους μαθητές με δυσλεξία του δείγματος και αν αυτή λειτουργεί όπως στους «κανονικούς» μαθητές. Η παρούσα μελέτη χρησιμοποίησε ως κύριο μέσο συλλογής δεδομένων την ημιδομημένη συνέντευξη. Το ερωτηματολόγιο αποτελείται: α) από ερωτήσεις για δημογραφικά στοιχεία των μαθητών, β) από 10 ερωτήσεις που αφορούν γενικά τα περιβαλλοντικά προβλήματα, γ) από 37 ερωτήσεις περιβαλλοντικών γνώσεων, 12 «σενάρια» και 27 ερωτήσεις περιβαλλοντικών στάσεων, επιμερισμένες σε δέκα άξονες, για θέματα φυσικού περιβάλλοντος αναφορικά με τα περιβαλλοντικά προβλήματα και συνοδευόμενες από φωτογραφικό υλικό. Για την αξιολόγηση της Αυτοαντίληψης-Αυτοεκτίμησης χορηγήσαμε το Ερωτηματολόγιο Self-Perception Profile for Children, στην ελληνική του έκδοση «ΠΑΤΕΜ ΙΙ». Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων, καταδεικνύεται ότι οι «τυπικοί» μαθητές του δείγματος έχουν σχετικά ικανοποιητικές περιβαλλοντικές γνώσεις και στάσεις αναφορικά με τα περιβαλλοντικά προβλήματα. Το ίδιο θα μπορούσαμε να υποστηρίξουμε και για τους μαθητές με δυσλεξία του δείγματος, με την επισήμανση πως οι περιβαλλοντικές γνώσεις των εν λόγω μαθητών είναι σαφώς χαμηλότερες από εκείνες των τυπικών συμμαθητών τους. Η αυτοαντίληψη-αυτοεκτίμηση και των δύο ομάδων, φαίνεται να συνδέεται στενά με την περιβαλλοντική τους γνώση. Η συμμέτοχη, ιδιαίτερα των μαθητών με δυσλεξία, σε Π.Π.Ε., φαίνεται πως τους επηρεάζει θετικά ως προς τις γνώσεις και το ενδιαφέρον τους απέναντι στο περιβάλλον και τους βοηθά να συνειδητοποιηθούν στα οικολογικά ζητήματα. Τέλος, οι παράγοντες φύλο, σχολική επίδοση και κοινωνικο-μορφωτικό επίπεδο οικογένειας επηρεάζουν τη διαμόρφωση των περιβαλλοντικών γνώσεων και στάσεων των μαθητών και των δύο ομάδων του δείγματος, σχεδόν με τον ίδιο τρόπο.
Πεπτιδικά ανάλογα του αιμοπεταλιακού υποδοχέα IIb/IIIa
Authors: Παπαμιχαήλ Νικόλαος
Published: January 2014

Η αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων αποτελεί τον κύριο στόχο των αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων. Έχουμε πρόσφατα συνθέσει ένα πεπτίδιο το YMESRADR, που αντιστοιχεί στην αλληλουχία 313-320 της αIIb υπομονάδας του υποδοχέα-ιντεγκρίνης των αιμοπεταλίων. Το πεπτίδιο παρουσιάζει ισχυρή αντιαιμοπεταλιακή δράση in vitro. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να μελετηθεί η δράση του πεπτιδίου σε πειραματικό μοντέλο αρτηριακής θρόμβωσης σε κουνέλια. Τα πειραματόζωα χωρίστηκαν σε ομάδες (n=5, για την κάθε ομάδα) και έλαβαν ενδοφλέβια α. φυσιολογικό ορό (ομάδα ελέγχου), β. YMESRADR σε δόσεις 3, 7,5, 12 και 15 mg/kg, γ) ηπαρίνη σε δόση 100 IU/kg/h και δ) επτιφιμπατίδη σε δόσεις 180 μγ/kg εφάπαξ και εν συνεχεία 2 μg/kg/min (χαμηλή δόση) και 900 μg/kg εφάπαξ και στη συνέχεια 10 μg/kg/min (υψηλή δόση). Η δημιουργία θρόμβου επετεύχθη με εφαρμογή συνεχούς ηλεκτρικού ρεύματος στην κοινή καρωτίδα (υπό συνεχή καταγραφή της ροής του αγγείου). Ελήφθησαν δείγματα αίματος για τον προσδιορισμό της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων στο ADP ex vivo, και πηκτικών δοκιμασιών (χρόνος θρομβίνης ΤΤ, χρόνος προθρομβίνης PT, χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης aPTT, επίπεδα ινωδογόνου fg και παράγοντα ΧΙΙΙ). Επιπρόσθετα υπολογίστηκαν, το βάρος του θρόμβου (90 λεπτά μετά την εφαρμογή του ηλεκτρικού ρεύματος) και το ποσό απώλειας αίματος από δεδομένη τομή στο πρόσθιο κοιλιακό τοίχωμα. Στην ομάδα ελέγχου το αγγείο αποφράχθηκε πλήρως σε 23,3±3,2 min. Αντίθετα στις ομάδες του YMESRADR (15 mg/kg), της ηπαρίνης και της επτιφιμπατίδης η ροή στην καρωτίδα (90 λεπτά μετά την εφαρμογή ρεύματος) μειώθηκε στο 23,9±0,9%, 26,3%±12,7%, 36,9±5,0% (χαμηλή δόση), 35,3±5,1% (υψηλή δόση) της αρχικής, αντίστοιχα (p<0,001 σε σχέση με την ομάδα ελέγχου). Το βάρος του θρόμβου ήταν σημαντικά μειωμένο στις ομάδες: YMESRADR 12 και 15 mg/kg, της ηπαρίνης και της επτιφιμπατίδης έναντι της ομάδας ελέγχου: 1,66±1,18mg, 3,15±2,19, 3,92±0,74mg και 1,72±0,58 mg (χαμηλή δόση) και 2,1±1,1 mg (υψηλή δόση) έναντι 5,72±0,86mg αντίστοιχα, p<0,003). Δεν παρατηρήθηκε αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων στην ομάδα ελέγχου προ και 60 min μετά την χορήγηση της ουσίας αντίθετα παρατηρήθηκε αναστολή κατά 34,3±14,5% και 28,0±6,6% (χαμηλή δόση) και 38,3±11,0% (υψηλή δόση) στις ομάδες του YMESRADR 15 mg/kg, και της επτιφιμπατίδης αντίστοιχα, (p<0,004).Το πεπτίδιο YMESRADR, παρόμοια με την επτιφιμπατίδη, περιορίζει σημαντικά την δημιουργία θρόμβου μέσω της αναστολής της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων σε πειραματικό μοντέλο αρτηριακής θρόμβωσης σε κουνέλια, χωρίς να επηρεάζει τους παράγοντες πήξης.