bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη οδοντογναθικών χαρακτηριστικών παιδιών με μειωμένη σωματική ανάπτυξη λόγω ανεπάρκειας αυξητικής ορμόνης και των μεταβολών τους μετά την χορήγησή της
Authors: Μανουκάκης Ιωάννης
Published: September 2021

Ο σκοπός αυτής της προοπτικής μακρόχρονης έρευνας είναι να μελετήσει και να διερευνήσει για πρώτη φορά στην βιβλιογραφία α) τα οδοντογναθικά χαρακτηριστικά παιδιών με μειωμένη σωματική ανάπτυξη και κοντό ανάστημα λόγω μεμονωμένης ιδιοπαθούς ανεπάρκειας αυξητικής ορμόνης και β) την επίδραση της χορήγησης αυξητικής ορμόνης στο κρανιοπροσωπικό σύμπλεγμα κατά την θεραπεία του κοντού αναστήματος σε συνδυασμό με την μειωμένη σωματική ανάπτυξη. Τα ευρήματα αυτής της προοπτικής μακρόχρονης έρευνας αναδεικνύουν την σοβαρή επίδραση της ανεπάρκειας της αυξητικής ορμόνης στα οδοντογναθικά χαρακτηριστικά όπως και την έντονη επίδραση του φύλου τόσο στην ανεπάρκεια της αυξητικής ορμόνης όσο και στην θεραπευτική χορήγηση της. Η θεραπευτική χορήγηση της αυξητικής ορμόνης σε συνδυασμό με την μειωμένη σωματική ανάπτυξη επέφερε σημαντικές μεταβολές , στο συγκεκριμένο ηλικιακό εύρος ασθενών στην πρώτη διετία, που οδήγησαν κύρια σε βελτιώσεις και ομαλοποιήσεις των χαρακτηριστικών που η ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης είχε επηρεάσει. Η ηλικία του ασθενούς κατά την έναρξη της θεραπείας έδειξε σημαντικές συσχετίσεις με μεταβολές συγκεκριμένων οδοντογναθικών χαρακτηριστικών.
Ανίχνευση αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων στην κύηση
Authors: Φουντουλάκη-Παπαρίζου Λεοντίνη
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η συχνότητα ανάπτυξης αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων στις έγκυες στην Ελλάδα δεν είναι γνωστή.Σκοπός Της Μελέτης: H εκτίμηση της συχνότητας και της ειδικότητας των αλλοαντισωμάτων κατά την κύηση στην Ελλάδα και η μελέτη των παραγόντων που σχετίζονται με την εμφάνισή τους.Υλικό Και Μέθοδος: Μελετήθηκαν 4638 έγκυες γυναίκες μεταξύ Ιανουάριου 2006 και Ιούνιου 2011 σε δύο Τριτοβάθμια Νοσοκομεία της Αττικής. Έγινε καταγραφή των δημογραφικών στοιχείων και του ιστορικού των εγκύων. Προσδιορίστηκαν η ΑΒΟ ομάδα αίματος, το σύστημα Rhesus D, C c E e και το Kell ενώ η ανίχνευση των αλλοαντισωμάτων (έμμεση δοκιμασία Coombs) έγινε με πλήρως αυτοματοποιημένη μέθοδο (INNOVA Ortho Clinical Diagnostics). Η ταυτοποίηση των αλλοαντισωμάτων έγινε με panel ερυθροκυττάρων γνωστής αντιγονικής σύνθεσης των εταιρειών Ortho Clinical Diagnostics και Diamed. Η στατιστική ανάλυση (chi-square και Fisher's exact test) έγινε με τη χρήση του προγράμματος Prism 2.Αποτελέσματα: Από τις 4368 έγκυες που μελετήθηκαν, 3292 (75,37%) ήταν ελληνίδες και 1076 (24,63%) αλλοδαπές. Ανιχνευτήκαν 41 αλλοαντισώματα σε 39 αλλοανοσοποιημένες εγκυμονούσες (0,89%). Η συχνότητα αλλοανοσοποίησης ήταν 0,66% (22/3292) στις ελληνίδες και 1,76% (17/1076) στις αλλοαδαπές (p=0,01).Το συχνότερο κλινικά σημαντικό αλλοαντίσωμα ήταν το anti-D, n=8 (0,18%). Το anti-D ήταν σημαντικά συχνότερο στις Rh-D(-) αλλοδαπές 6/104 (5,76%) συγκριτικά με τις Rh-D(-) ελληνίδες 2/353 (0,56%), (p=0,002).Η συχνότητα των αλλοαντισώματων πέραν του anti-D κατανεμήθηκε ως εξής anti-C (0,02%), anti-c (0,05%), anti-E (0,14%) anti-Ce (0,02%), anti-K (0,11%), anti-Jka (0,02%), anti-Jkb (0,02%), anti-Lea (0,09%), anti-M (0,07%). Σε μια έγκυο ανιχνεύθηκαν πολλαπλά αλλοαντισώματα: anti-D+C+Jkb.Η συχνότητα ανάπτυξης ερυθροκυτταρικών αντισωμάτων ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στις πολύτοκες σε σχέση με τις πρωτοτόκες (p=0,0088) καθώς και σε αυτές με ιστορικό μετάγγισης (p<0,0001).Συμπεράσματα: Η συχνότητα ανίχνευσης ερυθροκυτταρικών αντισωμάτων στην κύηση στην Ελλάδα είναι: 0,89%.Το anti-RhD είναι το συχνότερο αντίσωμα. Υπάρχει ετερογένεια στην αντιμετώπιση και παρακολούθηση των εγκύων και διαφαίνεται επιτακτική η ανάγκη σύνταξης και εφαρμογής εθνικών κατευθυντήριων οδηγιών για την πρόληψη της αιμολυτικής νόσου του νεογνού.
Το syntax score στην αξιολόγηση χρόνιων στεφανιαίων ασθενών οι οποίοι πρόκειται να υποβληθούν σε αγγειοπλαστική στεφανιαίων αρτηριών ή αορτοστεφανιαία παράκαμψη
Authors: Παπαδόπουλος Κυριάκος
Published: September 2021

Η στεφανιαία νόσος αποτελεί σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας παγκοσμίως και βασικό αίτιο νοσηρότητας και θνησιμότητας ενηλίκων. Η επιλογή της βέλτιστης στρατηγικής επαναγγείωσης σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο αποτελεί αντικείμενο διαφωνίας μεταξύ Επεμβατικών Καρδιολόγων και Καρδιοχειρούργων. Τα τελευταία 30 χρόνια καταγράφονται σημαντικές εξελίξεις στο χώρο της διαδερμικής αγγειοπλαστικής (PCI: Percutaneous Coronary Intervention), ενώ αντιθέτως οι αντίστοιχες εξελίξεις στο χώρο της αορτοστεφανιαίας παράκαμψης (CABG: Coronary Artery Bypass Grafting) παρουσιάζουν σχετική στασιμότητα. Εντούτοις, τα αποτελέσματα πολυάριθμων κλινικών μελετών που συνέκριναν τις 2 στρατηγικές επαναγγείωσης εμφανίζονται ετερόκλητα και αρκετές φορές διφορούμενα, περιπλέκοντας και αυξάνοντας τον βαθμό δυσκολίας του κλινικού ιατρού στην τελική επιλογή της μεθόδου θεραπείας. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση ομάδας ασθενών με χρόνια στεφανιαία νόσο που υποβλήθηκαν σε CABG ή PCI με stents έκλουσης φαρμάκων 2ης γενιάς, χρησιμοποιώντας το SYNTAX score το οποίο αποτελεί μέθοδο εκτίμησης σοβαρότητας της στεφανιαίας νόσου. Τα αποτελέσματα της μελέτης ανέδειξαν στατιστική σημαντικότητα για μια σειρά διαφορετικών παραγόντων μεταξύ των 2 μεθόδων επαναγγείωσης. Η σύγκριση της PCI και της CABG πραγματοποιήθηκε 1 χρόνο μετά την επαναγγείωση σε επίπεδο δυσμενών καρδιαγγειακών συμβαμάτων. Οι δύο ομάδες ασθενών κατέγραψαν παραπλήσια αποτελέσματα σε επίπεδο στηθάγχης, θνησιμότητας, εμφράγματος του μυοκαρδίου και νέας επαναγγείωσης. Επίσης επικυρώθηκε η προγνωστκή iκανότητα του SYNTAX score στην εμφάνιση στηθάγχης, 1 χρόνο μετά την θεραπεία με PCI ή CABG, ανεξαρτήτως στρατηγικής επαναγγείωσης που ακολούθησαν. Η παρούσα μελέτη συνηγορεί υπέρ της χρήσης του SYNTAX score στην αξιολόγηση ασθενών με χρόνια στεφανιαία νόσο εν όψει επαναγγείωσης. Τα επόμενα χρόνια αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον η ανάπτυξη ολοκληρωμένων αλγορίθμων διαχείρισης της στεφανιαίας νόσου, που σε συνδυασμό με την πολύπλευρη παρακολούθηση του ασθενούς από εξειδικευμένη ιατρική ομάδα, θα αποτελέσει το κατάλληλο υπόβαθρο για την έγκαιρη επιλογή της κατάλληλης στρατηγικής επαναγγείωσης.
Cosmological asymptotics in higher–order gravity theories
Authors: Κολιώνης Γεώργιος
Published: September 2021

Μελετάμε την πρώιμη συμπεριφορά, ισότροπων και ομογενών λύσεων τόσο στο κενό όσο και σε κοσμολογικά μοντέλα με ακτινοβολία στις πλήρεις, λυσιτελείς (effective), τετραδιάστατες βαρυτικές θεωρίες υψηλότερης τάξης. Χρησιμοποιούμε ασυμπτωτικές μεθόδους για να αναλύσουμε όλους τους πιθανούς τρόπους προσέγγισης της αρχικής ιδιομορφίας σε τέτοιου είδους σύμπαντα. Εφαρμόζουμε αυτά τα μαθηματικά εργαλεία κατασκευάζουντας αυτόνομα δυναμικά συστήματα που περιγράφουν την εξέλιξη αυτών των μοντέλων και διασπάμε τα αντίστοιχα διανυσματικά πεδία. Αποδεικνύουμε ότι σε πρώιμο χρόνο όλα τα επίπεδα καθώς επίσης και τα καμπυλωμένα κενά σύμπαντα έλκονται συνολικά από την "καθολική" λύση του παράγοντα κλίμακας ως τετραγωνικής ρίζας της χρονικής συνιστώσας. Τα ανοιχτά κενά σύμπαντα επιδεικνύουν πιο πολύπλοκες λογαριθμικές ιδιομορφίες. Τα αποτελέσματά μας για την ασυμπτωτική συμπεριφορά, αναδεικνύουν μια πιθανή συσχέτιση με τις κυκλικές και εκπυρωτικές κοσμολογίες κατά τη μετάβαση διαμέσου της ιδιομορφίας. Στην ίδια κατηγορία συμπάντων με ακτινοβολία, δείχνουμε την ουσιώδη μοναδικότητα και ευστάθεια των προκυπτόντων ασυμπτωτικών σχημάτων, στα οποία και πάλι επικρατεί η t^{1/2} σε όλες τις περιπτώσεις εκτός ίσως από τη σύμμορφη αναλλοίωτη βαρύτητα Bach-Weyl. Σε κάθε περίπτωση κατασκευάζουμε μια αναπαράσταση των γενικών λύσεων αυτών των μοντέλων σε μορφή τυπικής (formal) σειράς γύρω από την αρχική ιδιομορφία και αποδεικνύουμε ότι τα χαρακτηριστικά τόσο της καμπυλότητας όσο και της ακτινοβολίας διαδραματίζουν υπολείποντα ρόλο στην επικρατούσα συμπεριφορά. Αναφερόμαστε επίσης στις γενικότερες συνέπειες των αποτελεσμάτων μας για την τυπική αρχική κατάσταση της εν λόγω θεωρίας.
Η συλλογική αγωγή
Authors: Λανταβού Ειρήνη
Published: September 2021

Η αναγκαιότητα της προστασίας του καταναλωτή ως του ασθενεστέρου στη σύμβαση μέρους δεν αποτελεί σύγχρονη διαπίστωση. Ομοίως δεν απασχολεί το πρώτον σήμερα τη νομική επιστήμη η διαμόρφωση κανόνων και διαδικασιών για την προστασία του. Ωστόσο, η συγκρότηση των δυτικών κοινωνιών επί τη βάσει της υπερπροσφοράς αγαθών και υπηρεσιών και της υπερδιευρύνσεως των ανθρωπίνων αναγκών διαγράφει την ανάγκη αυτή ως επιτακτική.Ο μεμονωμένος καταναλωτής στέκει κατά κανόνα αδύναμος να αντιταχθεί σε συμβατικές ρήτρες, αλλά και σε εκτός της συμβάσεως ενέργειες βλαπτικές των συμφερόντων του. Την αδυναμία του, μάλιστα, επιτείνει το κόστος της εναντιώσεώς του και συνακόλουθα της δικαστικής διαμάχης. Στην περίπτωση αυτή, το βάρος της ασκήσεως της αγωγής είναι ανάγκη να μετατοπίζεται σε συλλογικά μορφώματα, τα οποία έχουν ως σκοπό τους να λειτουργούν υπέρ του καταναλωτικού κοινού συνολικώς. Η συλλογική αγωγή συνιστά, σε εσωτερικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, το ισχυρότερο αμυντικό όπλο για την προστασία του καταναλωτή και ως τέτοιο αποκτά βαρύνουσα σημασία και επί του δικονομικού δικαίου.Η δικονομική της βέβαια ρύθμιση δεν είναι αυτονόητη. Αντιθέτως, κρίνεται ιδιαίτερα προβληματική, καθόσον το περιεχόμενό της αφορά (και) σε δικαιώματα και συμφέροντα ατόμων χωρίς συμμετοχή στη δίκη. Περαιτέρω, η χρησιμοποίησή της ως αποτελεσματικού ενδίκου βοηθήματος επιτάσσει την αναγνώριση και υπέρ αυτών των τελευταίων κάποιας δεσμευτικότητας από τη δικαστική κρίση που θα ακολουθήσει. Η παρούσα μελέτη έχει ακριβώς ως αντικείμενο τον εντοπισμό των ορίων της ασκήσεως της συλλογικής αγωγής από τις ενώσεις καταναλωτών και τη διερεύνηση της διαδικασίας εκδικάσεώς της, καθώς και των αποτελεσμάτων της εκδιδομένης δικαστικής αποφάσεως.Η μελέτη διαιρείται σε τρία βασικά κεφάλαια: στο πρώτο ερευνάται η προστασία των καταναλωτικών συμφερόντων στην ελληνική νομοθεσία, τη νομοθεσία της ΕΕ και σε ξένες δικαιϊκές τάξεις, ακολούθως δε στο δεύτερο κεφάλαιο η αληθής φύση της ενεργητικής νομιμοποιήσεως των ενώσεων καταναλωτών προς άσκηση της συλλογικής αγωγής και οι τιθέμενες κατά νόμο προϋποθέσεις. Εν συνεχεία, εξετάζεται η ακολουθητέα διαδικασία εκδικάσεως της αγωγής αυτής και επιχειρείται η ερμηνεία κατά τους ορισμούς του νόμου της αμφιλεγομένης ισχύος της αποφάσεως έναντι πάντων (τρίτο κεφάλαιο), ενώ η μελέτη ολοκληρώνεται με την παράθεση των συμπερασματικών σκέψεων.
Formation, stability and structure of transition metal oxide clusters
Authors: Γκλόντιτς Παύλος
Published: September 2021

Η έρευνα που εξετάζεται σε αυτή τη διατριβή έχει δύο διαφορετικές πτυχές. Στο πρώτο μέρος ερευνήσαμε την επίδραση της διαλυτοποίησης στη δυναμική φωτοδιάσπασης ενός διατομικού μορίου. Διεξήγαμε μια λεπτομερή μελέτη για το μονοχλωρίδιο του ιωδίου (ICI). Στο δεύτερο μέρος της εργασίας ερευνήσαμε τους μηχανισμούς δομής, σταθερότητας και κατακερματισμού των συσσωματωμάτων (clusters) nοξειδίων μετάλλων μεταπτώσεως. Τα πειράματα πραγματοποιήθηκαν σε μικρά clusters οξειδίου νιόβιου και οξειδίου του υτρίου.
Ορμόνες του γαστρεντερικού συστήματος σε ασθενείς με κοιλιοκάκη με και χωρίς σακχαρώδη διαβήτη
Authors: Παπασταματάκη Μαρία
Published: September 2021

Εισαγωγή: Προηγούμενες έρευνες έδειξαν ότι η κοιλιοκάκη συνδέεται με τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 (ΣΔ1). Παρ’όλα αυτά, η έκκριση των πεπτιδικών ορμονών του άξονα γαστρεντερικού συστήματος-εγκεφάλου δεν έχει μελετηθεί μέχρι σήμερα σε ασθενείς με κοιλιοκάκη πριν από την έναρξη δίαιτας ή υπό δίαιτα, ανεξάρτητα από τη συνύπαρξη ΣΔ1 ή όχι. Επομένως, στόχος της μελέτης μας ήταν ο προσδιορισμός των προγευματικών επιπέδων αυτών των ορμονών του γαστρεντερικού συστήματος σε ασθενείς με κοιλιοκάκη πριν από την έναρξη δίαιτας και υπό δίαιτα, ανεξάρτητα από τη συνύπαρξη ΣΔ1 ή όχι.Μέθοδοι: Στη μελέτη συμπεριλήφθησαν σαράντα επτά παιδιά με κοιλιοκάκη, εκ των οποίων 12 ήταν πρωτοδιάγνωστα (ΠΚ), 22 ήταν υπό δίαιτα ελεύθερη γλουτένης (ΔΚ), 13 υπό δίαιτα και με ΣΔ1 συγχρόνως (ΚΣΔ) και 18 υγιείς μάρτυρες (Μ). Τα προγευματικά επίπεδα των ενεργής amylin, ακυλιωμένης ghrelin (AG), leptin, glucose-dependent-insulinotropic-polypeptide (GIP), glucagon-like-peptide-1 (GLP-1), pancreatic polypeptide (PP) και peptide-tyrosine-tyrosine (PYY) προσδιορίστηκαν με τεχνολογία hormone-map-array.Αποτελέσματα: Σε ασθενείς με κοιλιοκάκη συγκριτικά με τους υγιείς μάρτυρες παρατηρήσαμε ότι η συγκέντρωση (α) της amylin ήταν αξιοσημείωτα ελαττωμένη (P<0.01) σε όλους τους ασθενείς με κοιλιοκάκη, (β) της AG ήταν σημαντικά μειωμένη σε ασθενείς ΚΣΔ (P<0.01), (γ) του GIP ήταν μικρότερη στους ασθενείς ΠΚ (P=0.008), (δ) του GLP-1 ήταν αξιοσημείωτα μειωμένη σε όλους τους ασθενείς με κοιλιοκάκη (P=0.008), ενώ (ε) της leptin, του PP και του PYY δεν διέφεραν σημαντικά. Τα επίπεδα των GIP, GLP-1 και της amylin συσχετίστηκαν θετικά με τις συγκεντρώσεις της ινσουλίνης (P<0.001, P=0.004 και P<0.01, αντιστοίχως) σε όλους τους ασθενείς. Τα επίπεδα των amylin και GIP συσχετίστηκαν ισχυρά με τις συγκεντρώσεις των τριγλυκεριδίων (P<0.001 και για τα δύο πεπτίδια) σε παιδιά με κοιλιοκάκη. Συμπεράσματα: Η μελέτη μας αποκάλυψε ένα διαφορετικό πρότυπο έκκρισης των ορμονών του άξονα γαστρεντερικού συστήματος-εγκεφάλου σε παιδιά με κοιλιοκάκη συγκριτικά με τους μάρτυρες. Οι μεταβολές στον άξονα ήταν πιο έντονες στα παιδιά με κοιλιοκάκη και ΣΔ1 συγχρόνως.
Φυσικές επιστήμες και θεολογία
Authors: Παναγιωτόπουλος Πέτρος
Published: September 2021

Στο έργο επιχειρείται μία ευρεία προσέγγιση των σχέσεων μεταξύ της Ορθόδοξης Θεολογίας και των θετικών επιστημών. Καταγράφονται οι πτυχές των σχέσεων αυτών και εντοπίζονται συγκεκριμένες κομβικές φάσεις της εξέλιξής τους. Διαγράφονται τα σημεία απόκλισης αλλά και το πλαίσιο, στο οποίο υπάρχει δυνατότητα να αναπτυχθεί διάλογος ανάμεσά τους. Στην προοπτική αυτή, δίνεται το περίγραμμα της επιστημονικής λειτουργίας στις κεντρικές του γραμμές και τις βασικές του διαστάσεις. Επίσης, εξετάζονται οι φιλοσοφικές του αναφορές και οι κοινωνικές του εφαρμογές, και παράλληλα ανιχνεύονται οι αντίστοιχες θεολογικές τοποθετήσεις.Συγκεκριμένα, περιγράφονται οι βασικές αρχές της επιστημονικής σκέψης κατά την ανάπτυξη του έργου της, η διαδικασία αντικατάστασης των θρησκευτικών από επιστημονικές ερμηνείες σε διάφορες περιοχές του επιστητού, το ζήτημα της αντικειμενικότητας που αναπόφευκτα τίθεται, η σημασία της συνεκτικότητας των επιστημονικών θεωριών, η θέση της επιστημονικής βεβαιότητας στην ανθρώπινη ζωή, οι συνέπειες της εξειδίκευσης σε κλάδους του επιστητού, καθώς επίσης και ο καίριος ρόλος που παίζουν η παρατήρηση, το πείραμα και η θεωρητική συγκρότηση στην επιστημονική ανάπτυξη. Ειδική μνεία αφιερώνεται στο ζήτημα της επιδίωξης της διαρκούς προόδου, στις επιδράσεις της στην επιστημονική προσπάθεια, στη νοοτροπία που τη συνοδεύει και την αντίστοιχη θεολογική σκέψη. Εξετάζεται, ακόμη, ο ξεχωριστός πνευματικός χαρακτήρας, όχι απολύτως εμφανής απαραίτητα, που διέπει τις επιστημονικές διεργασίες. Εξάλλου, η εξοικείωση με τους σύγχρονους τρόπους ανάπτυξης της γνώσης είναι ποιμαντικά απαραίτητη, αφού λόγοι στοιχειώδους ποιμαντικής ευθύνης υποχρεώνουν το θεολογικό λόγο να εγκαταλείψει όσες προσλαμβάνουσες παραστάσεις έχουν καταστεί παρωχημένες από τις νέες γνώσεις που προέκυψαν. Εφόσον ο απώτερος στόχος είναι η διακονία (και εντέλει η σωτηρία) του ανθρώπινου προσώπου, αποτελεί καθήκον της θεολογικής και της εκκλησιαστικής μέριμνας να αναζητήσει τους ευχερέστερους τρόπους με τους οποίους θα υπηρετήσει τους σκοπούς της. Και αυτή η αναζήτηση σίγουρα περιλαμβάνει τόσο έναν ειλικρινή διάλογο με τις σύγχρονες μορφές επιστημονικής σκέψης όσο και την πρόσβαση σε εκείνες τις μεθόδους του παρόντος, οι οποίες θα συνεπικουρήσουν στην επίτευξη αυτών των στόχων. Εξάλλου, η ποιμαντική ευθύνη του εκκλησιαστικού λόγου δεν επιτρέπει – ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή – να ορίζονται κάποιες περιοχές σκέψης σαν απαγορευμένες ή να βδελύσσεται τις έστω και λανθασμένες αντιλήψεις κάποιων σκεπτόμενων συνανθρώπων. Ο αυθεντικός θεολογικός λόγος δεν επιδεικνύει φοβικά ανακλαστικά ούτε ενοχλείται από τη φιλέρευνη διάθεση οποιασδήποτε προέλευσης. Η πρόσληψη των επιστημονικών ζητημάτων από τους θεολογικούς και εκκλησιαστικούς αρμόδιους κατά την άσκηση του ποιμαντικού έργου οφείλει να γίνεται με σύνεση και υπευθυνότητα και να μην κυριαρχεί η υπεραπλούστευση ή η πρόχειρη και επιφανειακή πρόσληψη. Επιπλέον, η ενημέρωση και η κατάρτιση των κληρικών σε ανάλογα ζητήματα κρίνονται στις μέρες μας απαραίτητες.
Η ποιοτική ανάλυση των μικροαποτιτανώσεων της μαστογραφίας, σε συνδυασμό με (V) DMSA και ΜΙΒΙ σπινθηρομαστογραφία, στην ανίχνευση και διαφοροδιάγνωση προδιηθητικών βλαβών του μαστού
Authors: Χριστοδουλίδου Ιουλία
Published: September 2021

Ο σκοπός της μελέτης είναι ο προσδιορισμός ιδιαίτερων χαρακτηριστικών στην κατανομή των (V) DΜSA και ΜIBI ραδιοφαρμάκων (ρ/φ), στον in situ πορογενή καρκίνο (DCIS) του μαστού και η συσχέτιση με την ύπαρξη ή όχι μικροαποτιτανώσεων καθώς και άλλων ιστολογικών και ανοσοϊστοχημικών παραμέτρων. Υλικό και Μέθοδος: 102 ασθενείς προσήλθαν στο νοσοκομείο ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ για τον έλεγχο ύποπτων ψηλαφητικών ή/και μαστογραφικών ευρημάτων. Οι ασθενείς αυτές υποβλήθηκαν σε (V) DMSA ή/και MIBI σπινθηρομαστογραφία (SM), σε διαφορετικές συνεδρίες. 45 από αυτές έλαβαν και τα δύο ραδιοφάρμακα. Αποτελέσματα: Σε 46 ασθενείς επιβεβαιώθηκε ιστολογικά ο καρκίνος του μαστού. DCIS ανευρέθηκε σε 18 ασθενείς, ενώ lobular carcinoma in situ (LCIS), σε 2 ασθενείς. Σε 14/18 DCIS συνυπήρχε διηθητικός πορογενής καρκίνος (ILC), ενώ 2/2 LCIS συνδυάζονταν με διηθητικό λοβιδιακό καρκίνο (ILC). Το (V) DMSA ανίχνευσε 39/44 διηθητικές βλάβες, ενώ με το MIBI διαγνώστηκαν 29/33. Παρατηρήθηκε διάχυτη, μη σαφώς αφοριζόμενη καθήλωση του (V) DMSA, που συχνά περιέβαλε την περιοχή του IDC/ILC, σε 16/17 DCIS και σε 2/2 LCIS. Ανάλογη πρόσληψη επέδειξε και το MIBI σε 6/13DCIS-LCIS. Συμπεράσματα: Με βάση τα ευρήματα της SM, συγκριτικά με τις καλοήθειες, ο καρκίνος φαίνεται να διατηρεί υψηλούς δείκτες πρόσληψης (uptake ratio), του ρ/φ, τόσο στις πρώιμες όσο και στις καθυστερημένες λήψεις. Στις κακοήθειες ο βαθμός πρόσληψης (Τumor/Βackground), σχετίζεται με τον ιστολογικό τύπο. Ο δείκτης κατακράτησης (Retention Index), αντικατοπτρίζει το στάδιο της κακοήθειας και μπορεί να διευκολύνει στη διάκριση μεταξύ grade II και grade III καρκινωμάτων. Ο δείκτης πρόσληψης (Τ/Β ratio), παρέχει τη δυνατότητα διάκρισης μεταξύ πορογενούς και λοβιδιακού καρκίνου του μαστού.
Η προστασία της μειοψηφίας στην περίπτωση της υποχρεωτικής δημόσιας πρότασης αγοράς κινητών αξιών
Authors: Κηπουργού Αδαμαντία
Published: September 2021

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής είναι η προστασία της μειοψηφίας «εισηγμένης» εταιρίας στην περίπτωση της υποχρεωτικής δημόσιας πρότασης αγοράς κινητών αξιών, όπως η τελευταία ρυθμίζεται στο ελληνικό δίκαιο. Το θέμα αναπτύσσεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος καταδεικνύεται η ανάγκη ειδικής προστασίας της μειοψηφίας σε περίπτωση αλλαγής του φορέα ελέγχου «εισηγμένης» εταιρίας. Σημαντική, στην κατεύθυνση αυτή, είναι η προσέγγιση των ποιοτικών χαρακτηριστικών της μειοψηφίας «εισηγμένης» εταιρίας. Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται η καταλληλότητα της υποχρεωτικής δημόσιας πρότασης αγοράς κινητών αξιών ως θεσμού του δικαίου της κεφαλαιαγοράς. Ειδικότερα, εκτίθενται τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του εν λόγω θεσμού σε σχέση με τους περιορισμούς που η πρόβλεψή του θέτει στην αρχή της συμβατικής ελευθερίας καθώς και η νομική και οικονομική του θεμελίωση. Στο δεύτερο μέρος επιχειρείται η αναλυτική προσέγγιση της ρύθμισης της υποχρεωτικής δημόσιας πρότασης στην ελληνική έννομη τάξη (Ν. 3461/2006), όπως η ρύθμιση αυτή ενσωματώνει την Οδηγία 2004/25/ΕΚ, προκειμένου να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητά της σε σχέση με την επιδιωκόμενη προστασία της μειοψηφίας. Η ανάλυση επικεντρώνεται στις επιλογές του έλληνα νομοθέτη στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που του παρέχει η παραπάνω Οδηγία σχετικά με τις δημόσιες προτάσεις εξαγοράς. Ειδικότερα, εξετάζεται το ποσοστό των δικαιωμάτων ψήφου που ενεργοποιεί την υποχρέωση υποβολής της πρότασης καθώς και ο τρόπος υπολογισμού του. Ακόμη, δίνεται έμφαση στα κριτήρια υποχρεωτικής διαμόρφωσης του προσφερόμενου ανταλλάγματος καθώς και στη δυναμική των προβλεπόμενων κυρώσεων, χωρίς να παραλείπεται ο σκοπός που υπαγορεύει τη θέσπιση κάθε μίας από τις εξαιρετικές περιπτώσεις απαλλαγής από την εν λόγω υποχρέωση. Η συχνή και εκτεταμένη χρήση της δικαιοσυγκριτικής μεθόδου προβάλλει ιδιαίτερα χρήσιμη για την ανάδειξη των αδυναμιών κατά τη μεταφορά της ως άνω οδηγίας-πλαισίου στο εθνικό δίκαιο και την εύρεση λύσεων για την αντιμετώπιση των αδυναμιών αυτών.
Λήψη βέλτιστων αποφάσεων για τη διασφάλιση της ποιότητας των οικονομικών καταστάσεων
Authors: Αναστασόπουλος Νικόλαος
Published: September 2021

[…] Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η ανάδειξη της θεωρίας παιγνίων ως εργαλείου μοντελοποίησης και βελτιστοποίησης του σχεδιασμού των ελεγκτικών διαδικασιών, λαμβάνοντας υπόψη τα αναθεωρημένα ελεγκτικά πρότυπα. Για το λόγο αυτό, γίνεται παρουσίαση και εν συνεχεία συγκριτική ανάλυση των βασικών μοντέλων ελέγχου. Επιπρόσθετα, για πρώτη φορά στη βιβλιογραφία το μοντέλο ελέγχου του Coate et.al (2002) επεκτείνεται προκειμένου να συμπεριλάβει την επίδραση του χρόνου παραμονής του ελεγκτή. Το καινοτόμο μοντέλο που παρουσιάζεται στην συγκεκριμένη εργασία είναι πιο ακριβές σε σχέση με αυτό του Fairchild (2007) αφού λαμβάνει υπόψη του περισσότερες παραμέτρους, όπως για παράδειγμα το κόστος διαμάχης μεταξύ ελεγκτή-ελεγχόμενου. Παράλληλα, νέες πιθανές ισορροπίες διερευνώνται. Έτσι, ενώ στο μοντέλο του Fairchild (2007) ο ελεγχόμενος μειώνει το ποσοστό χρησιμοποίησης της στρατηγικής απάτης μόνον όταν ο ελεγκτής προβεί σε εκτεταμένους ελέγχους, στο νέο μοντέλο εξετάζεται και το ενδεχόμενο ο ελεγχόμενος να αλλάξει πρώτος τη στρατηγική του. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με κατάλληλη προσαρμογή των συναρτήσεων κέρδους των παικτών, μειώνοντας σημαντικά το αριθμό των εκτεταμένων ελέγχων και κατ’ επέκταση το συνολικό κόστος ελέγχου. Τέλος, μια ακόμη βασική διαφοροποίηση είναι ότι το νέο μοντέλο δε θεωρεί ότι η αρχική ικανότητα του ελεγκτή για εντοπισμό της απάτης είναι μηδενική, αλλά ξεκινά από μια αρχική τιμή Po. […]
Μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα και μονοπάτι PI3K
Authors: Τρίγκα Ελένη-Ανδριάνα
Published: September 2021

Το μονοπάτι phosphoinositide 3-kinase (PI3K)/v-akt murine thymoma viral oncogene homolog (AKT)/mammalian target of rapamycin (mTOR) ενεργοποιείται σε μεγάλο αριθμό ανθρώπινων καρκινωμάτων, συμπεριλαμανομένου του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα. Ο πιθανολογούμενος ρόλος του στην εξέλιξη των μη μικροκυτταρικών καρκινωμάτων του πνεύμονα το καθιστά στόχο αντικαρκινικής θεραπείας. Μελετήθηκε ανοσοϊστοχημικά η έκφραση του φωσφορυλιωμένου mTOR (p-mTOR), του φωσφορυλιωμένου AKT (p-AKT), των p85 και p110γ υπομονάδων του PI3K, του φωσφορυλιωμένου p70S6K (p-p70S6K), του ομολόγου φωσφατάσης και τενσίνης (PTEN) και του φωσφορυλιωμένου 4E-BP1 (p-4E-BP1) σε 102 περιπτώσεις μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα. Τα αποτελέσματα συσχετίσθηκαν με τα κλινικοπαθολογοανατομικά χαρακτηριστικά. Μελετήσαμε επίσης 61 από τις περιπτώσεις μας για την παρουσία PIK3CA, AKT1, PTEN και K-RAS μεταλλαγών. Σε δύο δείγματα εντοπίστηκε μια PIK3CA μεταλλαγή στο εξόνιο 9 (p.E545K), ενώ σε ένα άλλο δείγμα αναγνωρίστηκε μια σπάνια μεταλλαγή (p.D1018N). Επίσης, 10 από τις 54 περιπτώσεις (18.5%) εμφάνισαν K-RAS μεταλλαγή στο κωδικόνιο 12, 5 είχαν PTEN μεταλλαγή (εξόνια 7 και 8) και σε μία περίπτωση αναγνωρίστηκε AKT1 μεταλλαγή (p.E17K). Οι PTEN μεταλλαγές συνοδεύονταν από λεμφαδενικές μεταστάσεις. Η έκφραση του p-mTOR συσχετίσθηκε θετικά με αυτήν των p-AKT και p-p70S6K και ήταν υψηλότερη στα αδενοκαρκινώματα, όπως και η πυρηνική p110γPΙ3Κ έκφραση, ενώ η p-4E-BP1 έκφραση ήταν υψηλότερη στα πλακώδη καρκινώματα. Αποδείξαμε επίσης θετική συσχέτιση μεταξύ p85αPI3K/p110γPI3K και κυτταροπλασματικού p-AKT και των υποκείμενων τελεστών του. Αντίστροφος συσχετισμός παρατηρήθηκε μεταξύ της ανοσοέκφρασης του p-4E-BP1 και του σταδίου Τ του όγκου καθώς και της πυρηνικής έκφρασης του p-AKT με το στάδιο Τ του όγκου. Η μονοπαραγοντική ανάλυση επιβίωσης ανέδειξε πως η έκφραση του p-4E-BP1, είτε μεμονωμένη είτε σε συνδυασμό με την κυτταροπλασματική έκφραση του p-AKT, είχε αντίστροφη προγνωστική σημασία στα αδενοκαρκινώματα. Ο συνδυασμός της έκφρασης του p-4E-BP1 και της κυτταροπλασματικής έκφρασης του p-AKT παρέμεινε σημαντικός στην πολυπαραγοντική ανάλυση ως αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης τους με τον ιστολογικό τύπο. Τα στοιχεία μας ανέδειξαν τη σημασία της ανοσοέκφρασης του p-4E-BP1 ως μοριακό δείκτη με προγνωστική αξία στα αδενοκαρκινώματα, ειδικά σε συνδυασμό με το p-AKT.
Ευρήματα υπολογιστικής τομογραφίας σε παιδιά με χρόνια πυώδη βρογχίτιδα και συσχέτιση αυτών με τα ευρήματα της βρογχοσκόπησης
Authors: Νικοπούλου Αγγελική
Published: September 2021

Στόχος της διατριβής ήταν η συσχέτιση των ευρημάτων της υπολογιστικής τομογραφίας σεπαιδιά με χρόνια πυώδη βρογχίτιδα με τα ευρήματα της βρογχοσκόπησης με εύκαμπτοβρογχοσκόπιο. Πραγματοποιήθηκε αναδρομική μελέτη σε αποτελέσματα εξετάσεων 93 παιδιών.Καταληκτικό συμπέρασμα ήταν ότι οι δυο μέθοδοι πρέπει να θεωρούνται συμπληρωματικές στηνανάδειξη των αλλοιώσεων των αεραγωγών.
Νέοι παθογενετικοί στόχοι για την κατανόηση του ρόλου της απόπτωσης στα αυτοάνοσα νοσήματα
Authors: Φραγκούλης Γεώργιος
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη της ικανότητας για φαγοκυττάρωση τωνμακροφάγων ασθενών με σύνδρομο Sjogren, αποπτωτικών και νεκρωτικών κυττάρων.Χρησιμοποιήθηκαν κύτταρα Jurkat στα οποία επήχθη απόπτωση μέσω UVB ακτινοβόλησηςπροκειμένου να μελετηθεί η φαγοκυττάρωση των αποπτωτικών κυττάρων (ΑΠΚ-φαγοκυττάρωση) καθώς και περιφερικά μονοπύρηνα υγιούς ατόμου, στα οποία επάχθηκενέκρωση μέσω θερμότητας, για τη μελέτη της φαγοκυττάρωσης νεκρωτικού υλικού. Ηφαγοκυττάρωση μελετήθηκε τόσο σε φαγοκύτταρα ολικού αίματος όσο και σεδιαφοροποιημένα από μονοπύρηνα, μακροφάγα. Παρατηρήθηκε μειωμένη ΑΠΚ-φαγοκυττάρωση από τα φαγοκύτταρα των ασθενών με σ Sjogren και ΣΕΛ σε σύγκριση μεαυτά των υγιών δοτών ή των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα (ΡΑ). Η μειωμένη αυτήΑΠΚ-φαγοκυττάρωση αποδόθηκε τόσο σε ανασταλτική δράση IgG αντισωμάτων όσο και σεέλλειψη οψονινοποιητικών παραγόντων στους ορού των ασθενών. Από την άλλη μεριάπαρατηρήθηκε αυξημένη φαγοκυττάρωση νεκρωτικού υλικού (SNEC-φαγοκυττάρωση) απότα φαγοκύτταρα των ασθενών με σ Sjogren ή ΣΕΛ. αυτή συσχετίστηκε με αυξημένη επίπτωσηαντισωμάτων anti-Ro, anti-histone και anti-chromatin στους ορούς που είχαν την ικανότητανα επάγουν SNEC-φαγοκυττάρωση αλλά και με μειωμένη ενργότητα του ενζύμου DNase-Iστους ορούς αυτούς.Συμπερασματικά, φαίνεται ότι στο σ Sjogren όπως και στο ΣΕΛ υπάρχει μειωμένη αποκομιδήτων αποπτωτικών κυττάρων η οποία πιθανότατα οδηγεί σε αυξημένες ποσότητες νεκρωτικούυλικού, το οποίο φαγοκυτταρώνεται από τα φαγοκύτταρα των ασθενών δεδομένης τηςμειωμένης δραστικότητας της DNase-I και της παρουσίας αυτοαντισωμάτων.
Συσχέτιση του προτύπου έκφρασης των microRNA με τα κλινικοπαθολογικά δεδομένα και την πρόγνωση στον καρκίνο του παγκρέατος
Authors: Μαντά Ασημίνα
Published: September 2021

Στόχος Η παρούσα διδακτορική διατριβή είχε ως στόχο την διερεύνηση του προφίλ έκφρασης τωνκαλά-καθιερωμένων microRNAs στο παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα και τις συσχετίσεις τουςμε κλικοπαθολογικούς παράγοντες και την επιβίωση των ασθενών, με απώτερο σκοπό τηνανάδειξη νέων βιοδεικτών και πιθανών θεραπευτικών στόχων.Υλικά & Μέθοδοι Απομονώθηκαν 88 δείγματα πορογενούς παγκρεατικού αδενοκαρκινώματος καισυλλέχθηκαν 98 δείγματα υγιών ατόμων-ομάδα μάρτυρας, τα οποία αναλύθηκαν με τητεχνική μοριακής βιολογίας real-time polymerase chain reaction, για τον έλεγχο της έκφρασηςτων miR-21, miR-31, miR-122, miR-145, miR-146a, miR-155, miR-210, miR-221 και miR-222. Τα αποτελέσματα ομαλοποιήθηκαν και μετά ακολούθησε στατιστική ανάλυσηχρησιμοποιώντας μη-παραμετρικά στατιστικά τεστ ( non parametric statistical tests).Αποτελέσματα Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης μας, τα miR-21, miR-155, miR-210, miR-221και miR-222 υπερεκφράστηκαν σε ιστούς αδενοκαρκινώματος παγκρέατος, σε σύγκριση με ταεπίπεδα από φυσιολογικό παγκρεατικό ιστό. Αντιθέτως, miR-31, miR-122, miR-145 και miR-146a, ανευρέθησαν υπο-εκφραζόμενα σε δείγματα αδενοκαρκινώματος παγκρέατος. Επιπλέον, η υπερέκφραση των miR-21 και miR-155 συσχετίσθηκε με T3 και T4 στάδιο τουόγκου των ασθενών υπό μελέτη και τη κακή πρόγνωση της επιβίωσης των ασθενών μεαδενοκαρκίνωμα παγκρέατος.Συμπεράσματα Ο ρόλος των miR-21 και miR-155 στη καρκινογένεση επιβεβαιώθηκε με τη παρούσαδιδακτορική διατριβή, ενώ η υποέκφραση των miR-31, miR-145 και miR-146a, σε αντίθεσημε τη τρέχουσα βιβλιογραφία, καθιστά απαραίτητη την αναθεώρηση της χρήσης τωνmicroRNAs ως βιολογικούς δείκτες. Περαιτέρω έρευνες είναι αναγκαίες για τον καθορισμότων βιολογικών λειτουργιών και μηχανισμών, όπως επίσης του χαρακτηρισμού τωνσυγκεκριμένων miRNAs ως προγνωστικών βιολογικών δεικτών στο αδενοκαρκίνωμαπαγκρέατος. Παρόλα αυτά, τα miRNAs μπορούν να ρυθμίζουν πολλαπλές οδούς στηδιαδικασία της καρκινογένεσης, και για το λόγο αυτό, μπορούν να χρησιμεύσουν στο εγγύςμέλλον, ως θεραπευτικοί στόχοι στην αντιμετώπιση του καρκίνου του παγκρέατος.
Η μαρτυρία των μεταλλικών αντικειμένων από τα κάστρα Χλεμούτσι, Γλαρέντζα και άλλες θέσεις της φραγκικής Ηλείας
Authors: Μπαρμπαρίτσα Ελένη
Published: September 2021

Η διατριβή εξετάζει ένα σύνολο μεταλλικών αντικειμένων καθημερινής χρήσης, που χρονολογούνται στην πλειοψηφία τους στην περίοδο της Φραγκοκρατίας στην Πελοπόννησο (1205-1428) και προέρχονται από ανασκαφική δραστηριότητα και επιφανειακή έρευνα στα κάστρα Χλεμούτσι, Γλαρέντζα και σε άλλες μεσαιωνικές θέσεις του νομού Ηλείας. Τα ευρήματα κατατάσσονται με βάση τη χρήση τους στις εξής ενότητες: Θωράκιση και οπλισμός, ιπποσκευή, στοιχεία ένδυσης, υπόδησης και καλλωπισμού, οικοσκευή (με ενότητες για την ασφάλεια και τον φωτισμό του νοικοκυριού, στοιχεία του μεταλλικού εξοπλισμού του μαγειρείου, είδη ραπτικής και ύφανσης) και ακόμη εργαλεία, εξαρτήματα και σύνεργα του εμπορίου. Σε δυο ξεχωριστά παραρτήματα εντάσσονται καρφιά και ελάσματα που χρονολογούνται με ανασκαφικά κριτήρια στην περίοδο της Φραγκοκρατίας.Ακολούθως, με αφορμή τα μεταλλικά ευρήματα εξετάζονται όψεις της καθημερινής ζωής στο φραγκικό πριγκιπάτο. Διαπιστώνεται ότι οι ιππότες της Αχαΐας χρησιμοποίησαν αλυσιδωτή θωράκιση με πρόσθετη εξασφάλιση από επίπεδα μεταλλικά ή δερμάτινα στοιχεία. Λόγχη και ξίφος ήταν τα κύρια όπλα των ιπποτών. Τόξα και βαλλιστρίδες χρησιμοποιήθηκαν κυρίως από τη χαμηλότερη στρατιωτική ιεραρχία. Μεγάλος αριθμός στοιχείων ιπποσκευής, κυρίως σπιρούνια και πέταλα, μαρτυρά διευρυμένη χρήση πολεμικών αλόγων και υποζυγίων. Η ενδυμασία των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων ήταν συμβατή με τις σύγχρονες τάσεις της δυτικής Ευρώπης και κυρίως της Ιταλίας. Διαπιστώνεται, σταδιακά από τον 14ο αιώνα και εξής, η χρήση από άνδρες και γυναίκες περισσότερο εφαρμοστών εξωτερικών ενδυμάτων που στερεώνονταν με ζωνάρια. Τα στοιχεία της οικοσκευής μαρτυρούν συνήθειες διαβίωσης κοινές σε ολόκληρο το μεσαιωνικό κόσμο κατά τον ύστερο Μεσαίωνα (λιτή επίπλωση, λάδι και κερί ως κύρια φωτιστικά μέσα, διατροφικές συνήθειες βασισμένες στις εγχώριες πρώτες ύλες, ραπτική και ύφανση στο πλαίσιο οικοτεχνικής απασχόλησης). Ο μεγάλος αριθμός καρφιών και ελασμάτων πιστοποιεί τουλάχιστον περιοδικές εγκαταστάσεις σιδηρουργείων. Οι ταφικές συνήθειες των αστών της Γλαρέντζας αντιστοιχούν στο μεσαιωνικό τυπικό της ταφής, κοινό σε όλο το χριστιανικό κόσμο. Τέλος, ο γνωστός από τις πηγές, εμπορικός χαρακτήρας του λιμανιού της Γλαρέντζας, διαπιστώθηκε κατά τις ανασκαφές και αποτυπώθηκε σε ενδεικτικά μεταλλικά ευρήματα εμπορικής δραστηριότητας.
Museum theater techniques in greek museum spaces
Authors: Φασόη Έλλη
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή βασίζεται στην φιλοσοφία της "Νέας Μουσειολογίας" και εστιάζει σε δύο βασικούς προβληματισμούς. Πρώτον, διερευνά και αναλύει την χρήση του μουσειακού θεάτρου σε μουσεία τέχνης του εξωτερικού και σε μουσεία της Ελλάδας. Δεύτερον, παρουσιάζει, μελετά, και εξετάζει την εφαρμογή του μουσειακού θεάτρου σε δύο περιπτωσιολογικές μελέτες με εστίαση στον ενήλικα επισκέπτη.Πιο συγκεκριμένα, στο Κεφάλαιο Ι, δίνεται ο ορισμός ορισμένων βασικών μουσειολογικών εννοιών, καθώς και ο ορισμός του μουσειακού θεάτρου. Επιπροσθέτως, τίθενται το κύριο ερώτημα και οι στόχοι της διατριβής. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται η βιβλιογραφική ανασκόπηση, στην οποία μελετητές παρατίθενται με χρονολογική σειρά, η δε επιλογή τους έγινε με βάση το κύρος της δουλειάς τους και της σχέσης της με τα μουσεία τέχνης. Επιπλέον, το κεφάλαιο περιλαμβάνει την μεθοδολογία, τους περιορισμούς, τις καινοτομίες και την σημασία της διατριβής. Τέλος, δίνεται η ιστορική αναδρομή του μουσειακού θεάτρου εν συντομία, καθώς και ορισμένοι παράμετροι του.Το Κεφάλαιο ΙΙ παρουσιάζει τα διάφορα είδη του μουσειακού θεάτρου και καταγράφει την χρήση τους σε μουσεία τέχνης του εξωτερικού καθώς και σε μουσεία της Ελλάδας. Η έρευνα επιτεύχθηκε μέσω διαδικτυακής έρευνας, μελέτης πρόσφατων εργασιών, προσωπικών επισκέψεων, και συνεντεύξεων μέσω μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.Το Κεφάλαιο ΙΙΙ παρουσιάζει βήμα-βήμα τον σχεδιασμό, την διεξαγωγή και την αξιολόγηση της πρώτης περιπτωσιολογικής μελέτης της διατριβής, του προγράμματος μουσειακού θεάτρου "Ο δρόμος είναι τα Πάντα", που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο πολιτισμού "Περί Τεχνών", στην Πάτρα.Στο Κεφάλαιο IV παρουσιάζεται η δεύτερη περιπτωσιολογική μελέτη, το μουσειακό θεατρικό δρώμενο "Το Ορφανοτροφείο: Καθαρίζοντας και Συλλογιζόμενη Διαμέσου των Ετών". Το δρώμενο πραγματοποιήθηκε στην έκθεση "Skagiopouleio Project" στα πλαίσια του φεστιβάλ "RE-Culture III", στην Πάτρα. Στο κεφάλαιο αυτό παρουσιάζονται βήμα-βήμα η σύλληψη της ιδέας της θεατρικής παράστασης, ο σχεδιασμός της, η διεξαγωγή της, καθώς και η αξιολόγησή της.Τέλος, στο Κεφάλαιο V καταγράφονται τα βασικά αποτελέσματα και συμπεράσματα της διατριβής. Παράλληλα, δίνονται ιδέες για περαιτέρω έρευνα και ανάλυση.
Συσχέτιση των ιχνοστοιχείων με κλινικοεργαστηριακά ευρήματα στην οξεία ηπατίτιδα
Authors: Παπανικολόπουλος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Ο χαλκός και ο ψευδάργυρος είναι απαραίτητα ιχνοστοιχεία και παίζουν σημαντικό ρόλο σε ποικίλες βιολογικές διεργασίες. Έλλειψη ψευδαργύρου είναι συχνή σε ηπατοπάθειες, ενώ διαταραχές χαλκού σπάνια αναφέρονται. Σκοπός: Να διερευνηθούν διαφορές στα επίπεδα Cu και Zn στον ορό μεταξύ ασθενών με οξεία ηπατίτιδα και μαρτύρων και να προσδιορισθούν πιθανές συσχετίσεις των ιχνοστοιχείων με την αιτιολογία και τη βαρύτητα της νόσου.Μέθοδοι: Οι συγκεντρώσεις στον ορό Cu και Zn 40 ασθενών με οξεία ηπατίτιδα και 150 υγιών μαρτύρων, προσδιορίστηκαν με φασφατοφωτόμετρο ατομικής απορρόφησης Varian. Συνολικά και κατά φύλο διαφορές στα επίπεδα Cu και Zn μεταξύ ασθενών και μαρτύρων, αξιολογήθηκαν με Chi-Square και μη παραμετρικές δοκιμασίες. Μεταξύ των ασθενών μόνον, ο συσχετισμός Cu και Zn με διάφορα εργαστηριακά ευρήματα έγινε με Spearman’s rank correlation.Αποτελέσματα: Τα επίπεδα Zn ήταν υψηλότερα στους ασθενείς με οξεία ηπατίτιδα σε σχέση με τους μάρτυρες (διάμεση τιμή 106,5μg/dl έναντι 74 μg/dl, p<0,001), ενώ τα επίπεδα του χαλκού στον ορό μεταξύ ασθενών και μαρτύρων δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά. (διάμεση τιμή 133,5μg/dl έναντι 118 μg/dl, p=0,374).Το 478,56% των ασθενών είχαν παθολογικές τιμές είτε του χαλκού ή /και του ψευδαργύρου συγκρινόμενο με το 23,3% των μαρτύρων (p<0,001).Υπήρχε η τάση για τις σοβαρές μορφές οξείας ηπατίτιδας να έχουν παθολογικές τιμές Cu. Στην υποκατηγορία αυτή, ο Cu και ο Zn συσχετίζονταν θετικά με το χρόνο προθρομβίνης (PT) και την αλανινική αμινοτρανσφεράση (ALT) αντίστοιχα. Τέλος, οι αυτοάνοσες και φαρμακευτικές οξείες ηπατοπάθειες είχαν συχνότερα παθολογικές τιμές Zn σε σύγκριση με τις ιογενείς και κρυψιγενείς ηπατίτιδες.Συμπεράσματα: Στην οξεία ηπατίτιδα παρατηρούνται συχνά διαταραχές των ιχνοστοιχείων. Παθολογικές τιμές Zn είναι συχνές στις φαρμακευτικές και αυτοάνοσες οξείες ηπατίτιδες. Στις σοβαρές μορφές της ηπατοπάθειας, ο Cu και ο Zn συσχετίζονταν θετικά με το χρόνο προθρομβίνης (PT) και την αλανινική αμινοτρανσφεράση (ALT) αντίστοιχα.
Συμβούλιο εφετών και παραπομπή του κατηγορουμένου με αμετάκλητο βούλευμα
Authors: Βασιλειάδης Νικόλαος
Published: September 2021

Αντικείμενο της διατριβής είναι το μοντέλο παραπομπής του κατηγορουμένου με αμετάκλητο βούλευμα του συμβουλίου εφετών. Με την παρούσα μελέτη επιχειρείται η διεξοδική διερεύνηση και η συνολική ανάλυση και καταγραφή όλων των αναφυομένων προβλημάτων του συγκεκριμένου μοντέλου παραπομπής, που σήμερα ισχύει για τα εγκλήματα του άρθρου 1 του νόμου 1608/1950 και αυτά που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του νόμου 4022/2011. Στο πλαίσιο αυτό γίνεται μια συνολική καταγραφή της παραπομπής του κατηγορουμένου στο ακροατήριο όπως ίσχυε και όπως ισχύει σήμερα στην Ελλάδα και σε άλλες Χώρες, εκθέτοντας και αναλύοντας και το σύνολο των θεωρητικών συζητήσεων γύρω από τον χώρο αυτό. Ακολουθεί η μελέτη του αμετακλήτου βουλεύματος του συμβουλίου εφετών υπό το πρίσμα της διαπλοκής του με άλλα μοντέλα παραπομπής του κατηγορουμένου, χώρος ιδιαίτερα δυσχερής στην προσέγγισή του. Εκτίθενται επίσης και αναλύονται τα ακόλουθα θέματα: Η συμπληρωματική ανάκριση στον χώρο του αμετακλήτου βουλεύματος του συμβουλίου εφετών, τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με το αμετάκλητο του σχετικού βουλεύματος και την έκτασή του, τα μέτρα δικονομικού καταναγκασμού στον χώρο αυτό και η συμβατότητα του συγκεκριμένου μοντέλου με τους κανόνες αυξημένης τυπικής ισχύος.
Η αντιμετώπιση των μαγικών τεχνών από τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς της δύσης μέχρι και τον 5ο αιώνα
Authors: Ζαρωτιάδης Νικόλαος
Published: September 2021

Στην ανάπτυξη του θέματος έγινε προσπάθεια να διερευνηθεί, μέχρι και την εποχή του αγίου Αυγουστίνου, η στάση των Πατέρων και των εκκλησιαστικών συγγραφέων της Δύσης απέναντι στις μαγικές πρακτικές. Η μαγεία, η πανάρχαια αυτή τέχνη, δεν αποτέλεσε καινούριο φαινόμενο για τον χριστιανικό κόσμο. Συνοδευόμενη από παγανιστικές τελετές και ειδωλολατρικά έθιμα ταυτίστηκε άμεσα, στους πρώτους μετά – χριστιανικούς αιώνες, με την λατρεία των δαιμόνων. Οι Πατέρες και οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς δίδαξαν την μοναδικότητα του αληθινού Θεού και την ματαιότητα των εθνικών θεοτήτων. Γι’ αυτό και όταν οι μάγοι στις τελετές τους επικαλούνταν τους εθνικούς θεούς, στα μάτια των χριστιανών η αναφορά τους γινόταν στους ίδιους τους δαίμονες. Η χριστιανική διδασκαλία θα καταδικάσει τις μαγικές πρακτικές με το επιχείρημα ότι ο διάβολος και τα πειθήνια όργανά του, οι δαίμονες, είναι οι δημιουργοί της μαγείας και αποβλέπουν στον όλεθρο της ανθρώπινης ψυχής. Οι Πατέρες της Δύσης θα ξετυλίξουν τον μίτο της μαγικής απάτης και θα ξεσκεπάσουν τη δαιμονική πλάνη. Καταληκτικά, σταχυολογώντας τις λατινικές πηγές, ξεχωρίζει η διδασκαλία του ιερού Αυγουστίνου. Ο Χριστιανός φιλόσοφος θα αναφερθεί στον πονηρό ρόλο των δαιμόνων και θα συνδυάσει τη δράση τους, άρρηκτα, με τις μαγικές απάτες. Ο πιστός οφείλει να ακολουθεί τον δρόμο του Κυρίου και να αποφεύγει να συναναστρέφεται με μάγους και αστρολόγους, καθώς η αλήθεια βρίσκεται μόνο στη χριστιανική πίστη.
Πιθανοθεωρητικές μέθοδοι στην κυρτή γεωμετρική ανάλυση
Authors: Χιώνη Λαμπρινή
Published: September 2021

Χρησιμοποιώντας πιθανοθεωρητικές μεθόδους συμβάλλουμε σε προβλήματα που αφορούν τα ισοτροπικά κυρτά σώματα αλλά και γενικότερα τα λογαριθμικά κοίλα μέτρα πιθανότητας και αυτά είναι τα εξής : Υποκανονικές διευθύνσεις ισοτροπικού κυρτού σώματος , τυχαίες τομές ισοτροπικού κυρτού σώματος , τυχαία προσέγγιση και δείκτης κορυφών κυρτών σωμάτων καθώς και το ασυμπτωτικό σχήμα τυχαίων πολυτόπων.
Κατοικία και νομοθεσία
Authors: Ζαρακάς Γεώργιος
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η διεπιστημονική αναλυτική καταγραφή και παρουσίαση των νόμων, των αρχαιολογικών τεκμηρίων και των πηγών της βυζαντινής περιόδου, σε μια προσπάθεια να αναδειχθούν οι σχέσεις των διατάξεων με τα τεκμήρια της ύλης και να εικονογραφηθεί το περιεχόμενο και η εφαρμογή των νόμων μέσα από τα αρχαιολογικά δεδομένα και τις πηγές στο πεδίο της οικιστικής αρχιτεκτονικής και ειδικότερα στον τομέα του γειτονικού δικαίου. Από το ύψος των κτηρίων και τις αποστάσεις, που όφειλαν να καταλείπονται μεταξύ τους, μέχρι τις διατάξεις για τα παράθυρα, τα μπαλκόνια, τις στέγες και τη χρήση αυτών, τις ιδιωτικές συμφωνίες δουλείας, που συνάπτονταν μεταξύ των γειτόνων για τα ζητήματα του ύψους, του φωτός και της θέας, έως το καθεστώς των διαχωριστικών τοίχων, της ύδρευσης, της αποχέτευσης και της σχέσης των οικιών με τον περιβάλλοντα αστικό χώρο, η διασύνδεση των νόμων των εγγράφων και των αρχαιολογικών δεδομένων και η συνθετική παρουσίασή τους προσφέρει τα εργαλεία για την κατανόηση του περιεχομένου και της ουσίας των διατάξεων και την αφήγηση της οικοδομικής, κοινωνικής, οικονομικής και νομικής ιστορίας των κατοικιών και των κατοίκων τους κατά τη μακραίωνη διάρκεια του βίου της βυζαντινής αυτοκρατορίας στη λεκάνη της Μεσογείου.
Μελέτη συσχέτισης του δείκτη μάζας σώματος της μητέρας με περιγεννητικά προβλήματα καθώς και προβλήματα της νηπιακής και πρώτης παιδικής ηλικίας
Authors: Παπαχατζή Ελένη
Published: September 2021

Η παχυσαρκία στις μέρες μας αποτελεί ένα μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας με ολοένα αυξανόμενη επίπτωση τόσο στις αναπτυγμένες, όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες. Ο ρόλος της μητρικής παχυσαρκίας προ περιόδου κύησης, φαίνεται να αυξάνει τα τελευταία χρόνια και έχει φανεί να επιδρά τόσο στη μητέρα, όσο και στο νεογνό. Ο αυξημένος ΔΜΣ της μητέρας, προ περιόδου κύησης, έχει συσχετισθεί με μαιευτικές επιπλοκές (αρτηριακή υπέρταση κύησης, προεκλαμψία, εκλαμψία, σακχαρώδη διαβήτη κύησης, τοκετό με καισαρική τομή κα) αλλά και με επιπτώσεις στο νεογνό (χαμηλό Apgar score, πρόωρο τοκετό, εισαγωγή στη ΜΕΝΝ, μακροσωμία, συγγενείς ανωμαλίες, θνησιμότητα κα). Η παρούσα διατριβή αποτελεί μια από τις πρώτες προσπάθειες στην Ελλάδα για την εκτίμηση του επιπολασμού της μητρικής παχυσαρκίας σε μεγάλο δείγμα πληθυσμού. Σκοπός της διδακτορικής διατριβής ήταν να διερευνήσει την πιθανή επίδραση του αυξημένου ΔΜΣ της μητέρας προ περιόδου κύησης, σε επιπλοκές κατά τη διάρκεια της κύησης, σε περιγεννητικές επιπλοκές, καθώς και σε επιπτώσεις στην υγεία και τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά των απογόνων υπέρβαρων και παχύσαρκων γυναικών. Η παρούσα μελέτη απαρτίζεται από 4 συνολικά υπομελέτες: α. Μια βιβλιογραφική ανασκόπηση, β. Μια αναδρομική μελέτη κοόρτης, γ. Δύο αναδρομικές μελέτες ασθενών - μαρτύρων και δ. Μια προοπτική μελέτη ιστορικού τύπου. Το δείγμα αποτελείται από 5.757 γυναίκες - και τα νεογνά τους -, που γεννήθηκαν στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Παναγία η Βοήθεια» από το 2003 έως και το 2008. Ο επιπολασμός της μητρικής υπερβαρότητας και παχυσαρκίας στο δείγμα ήταν 25% και 10,3%, αντίστοιχα. Η μητρική παχυσαρκία προ περιόδου κύησης, συσχετίστηκε με εμβρυική και περιγεννητική απώλεια, αυξημένη επίπτωση καισαρικής τομής, εισαγωγή στη ΜΕΝΝ, χαμηλό Apgar score, αυξημένο βάρος γέννησης νεογνών και με πρόωρο τοκετό. Παράλληλα, τα παιδιά παχύσαρκων μητέρων ήταν σε υψηλότερο κίνδυνο, συγκριτικά με τα παιδιά γυναικών με φυσιολογικό ΔΜΣ, για να εμφανίσουν αλλεργίες, αναπνευστικά νοσήματα καθώς και υπερβαρότητα και παχυσαρκία κατά την παιδική ηλικία. Από την πλευρά της δημόσιας υγείας, η παρούσα μελέτη τονίζει την αναγκαιότητα έγκαιρης λήψης μέτρων προκειμένου να αναχαιτισθεί η επιδημία της παχυσαρκίας, της οποίας οι επιπτώσεις φαίνεται να επηρεάζουν και τις επόμενες γενεές.
Διασυνοριακές μετακινήσεις στη Βόρεια Ελλάδα
Authors: Βάτσου Αναστασία
Published: September 2021

Η διατριβή έχει ως στόχο να συμβάλλει στην ανάπτυξη της συζήτησης αναφορικά με τα σύνορα στην Ευρώπη. Αφορμή για την έρευνα αποτέλεσαν δύο βασικές διαπιστώσεις. Η πρώτη αφορά στην απουσία ποιοτικών εμπειρικών ερευνών που προσεγγίζουν τις διασυνοριακές μετακινήσεις στην Ελλάδα. Ενώ η δεύτερη εστιάζει στη σημασία που αποδίδεται στη διεθνή βιβλιογραφία σε μελέτες που επικεντρώνονται εξειδικευμένα σε τύπους διασυνοριακής μετακίνησης, κυρίως εντός της Βόρειας και Δυτικής ΕΕ. Βασικό ερευνητικό ερώτημα της διατριβής αποτέλεσε ο βαθμός διαπερατότητας των συνόρων στη Βόρεια Ελλάδα με τις όμορες χώρες. Σε αυτό το πλαίσιο διερευνήθηκαν οι αντιλήψεις των διασυνοριακά μετακινούμενων που πραγματοποιούνται αυθημερόν από τους τέσσερις συνοριακούς σταθμούς (Εύζωνοι, Δοϊράνη, Νίκη και Προμαχώνα) της Βόρειας Ελλάδας στα σύνορα με την ΠΓΔΜ και την Βουλγαρία. Η εμπειρική διερεύνηση πραγματοποιήθηκε με βασικό ερευνητικό εργαλείο τις συνεντεύξεις σε βάθος σε διασυνοριακά μετακινούμενους Έλληνες, που διέρχονται από τους τέσσερις συνοριακούς σταθμούς. Η δειγματοληψία έγινε με τη μέθοδο της «χιονοστιβάδας» και ολοκληρώθηκε όταν είχε επέλθει ο «θεωρητικός κορεσμός» των 22 ερωτώμενων με το εύρος των ηλικιών τους να κυμαίνεται από 23 μέχρι 78 ετών. Από τα ερευνητικά ευρήματα διαπιστώνεται ο πλουραλισμός των αντιλήψεων και των εμπειριών που αποκομίζουν οι ερωτώμενοι όταν διασχίζουν το σύνορο. Επίσης, από τη συγκριτική ανάλυση των διασυνοριακών μετακινήσεων προς την ΠΓΔΜ και τη Βουλγαρία αναδεικνύεται η σημασία της πολιτισμικής και γεωγραφικής εγγύτητας με τις Βαλκανικές χώρες . Τέλος, κατανοώντας σε βάθος τις αντιλήψεις των διασυνοριακά μετακινούμενων διαπιστώνεται ότι το σύνορο γίνεται αντιληπτό ως διαπερατό τόσο με την ΠΓΔΜ όσο και με τη Βουλγαρία. Κατά συνέπεια τα σύνορα για να θεωρούνται ανοιχτά από τους διασυνοριακά μετακινούμενους δεν αποτελεί προϋπόθεση να ανήκουν στην ΕΕ.
Επεξεργασία ιλύος από την κατεργασία υγρών βυρσοδεψικών αποβλήτων με σκοπό την ανάκτηση του χρωμίου και τη σταθεροποίησή της
Authors: Πανταζοπούλου Ερασμία
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε ο χαρακτηρισμός της βυρσοδεψικής ιλύος, που προκύπτει ως παραπροϊόν από τη φυσικοχημική επεξεργασία των υγρών αποβλήτων των βυρσοδεψείων, για τον έλεγχο της περιβαλλοντικής τοξικότητάς της, καθώς και η δυνατότητα επεξεργασίας της με σκοπό: (1) τη σταθεροποίησή της με τη συνεπεξεργασία της με άλλα στερεά βιομηχανικά απόβλητα, όπως είναι η ιλύς από την ανοδίωση αλουμινίου, η ερυθρά ιλύς, η σκωρία σιδηρονικελίου, η ιπτάμενη τέφρα Μεγαλόπολης και άλλα πρόσθετα, όπως είναι η οργανικά τροποποιημένη άργιλος και (2) την ανάκτηση του περιεχόμενου χρωμίου υδρομεταλλουργικά είτε απευθείας από την αποξηραμένη ιλύ, είτε από την τέφρα της, που προέκυψε από τη θερμική επεξεργασία της ιλύος σε συνθήκες πυρόλυσης. Η χρωμιούχος βυρσοδεψική ιλύς δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή σε χώρους υγειονομικής ταφής επικίνδυνων αποβλήτων, γιατί η συγκέντρωση των διαλυμένων οργανικών στο έκπλυμα υπερβαίνει το αντίστοιχο όριο των επικίνδυνων αποβλήτων, ενώ η συγκέντρωση του ολικού χρωμίου υπερβαίνει το όριο των μη-επικίνδυνων αποβλήτων. Για τη σταθεροποίηση της χρωμιούχου βυρσοδεψικής ιλύος χρησιμοποιήθηκαν ως σταθεροποιητικά μέσα άλλα στερεά βιομηχανικά απόβλητα. Από τα αποτελέσματα των δοκιμών σταθεροποίησης με τα απόβλητα-πρόσθετα, που δοκιμάστηκαν, διαπιστώθηκε η αναγκαιότητα χρήσης κάποιου επιπλέον προσθέτου για τη σταθεροποίηση των εκπλενόμενων οργανικών συστατικών της ιλύος, καθώς μόνο το χρώμιο και γενικότερα τα μέταλλα σταθεροποιούνται ικανοποιητικά με την προσθήκη των αποβλήτων. Βρέθηκε ότι με τη χρήση της οργανικά τροποποιημένης αργίλου σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα απόβλητα-πρόσθετα, που εξετάστηκαν, επιτυγχάνεται ικανοποιητική σταθεροποίηση του χρωμίου και των οργανικών συστατικών με αποτέλεσμα τα σταθεροποιημένα απόβλητα να μπορούν να γίνουν πλέον αποδεκτά σε χώρους υγειονομικής ταφής μη-επικίνδυνων αποβλήτων και να εμφανίζουν ελαττωμένη οικοτοξικότητα και φυτοτοξικότητα. Εναλλακτική διεργασία για την επεξεργασία της βυρσοδεψικής ιλύος αποτελεί η υδρομεταλλουργική ανάκτηση του χρωμίου από αυτή, καθώς και από την τέφρα της. Για το σκοπό αυτό μελετήθηκε η θερμική επεξεργασία της ιλύος ως μέθοδος προ-επεξεργασίας της. Κατά τη θερμική επεξεργασία της ιλύος μελετήθηκε αρχικά η οξείδωση του περιεχόμενου χρωμίου παρουσία αέρα και στη συνέχεια έγινε προσπάθεια ελαχιστοποίησης της οξείδωσης του χρωμίου σε συνθήκες πυρόλυσης. Η οξείδωση του χρωμίου περιορίστηκε στην περίπτωση της τέφρας που παράχθηκε σε συνθήκες πυρόλυσης, η οποία χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια για την ανάκτηση του περιεχόμενου χρωμίου. Από τα αποτελέσματα των δοκιμών ανάκτησης διαπιστώθηκε η ικανοποιητική έκπλυση του χρωμίου απευθείας από το αρχικό απόβλητο, ενώ δυσκολότερη είναι η παραλαβή του χρωμίου από την τέφρα του. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η καταβύθιση του τρισθενούς χρωμίου με την προσθήκη μαγνησίας, υδροξειδίου του ασβεστίου και υδροξειδίου του νατρίου. Το στερεό που προκύπτει με καταβύθιση του χρωμίου με καυστικό νάτριο μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί στη βυρσοδεψική κατεργασία.