Λοξή οστεοτομία κνήμης χωρίς την αφαίρεση οστικού τμήματος και οστεοτομία κνήμης με αφαίρεση οστικής σφήνας για διόρθωση του οστεοαρθριτικού γόνατος
Authors: Σταυλάς Παναγιώτης 
Published: September 2021

Σκοπός: Η πειραματική αυτή μελέτη έγινε για να φωτίσει την εμβιομηχανική συμπεριφορά δύο τεχνικά διαφορετικών τύπων υψηλής οστεοτομίας κνήμης (ΥΟΚ), οι οποίες στην κλινική πράξη χρησιμοποιούνται για τη διόρθωση του (ραιβού) οστεοαρθριτικού γόνατος με βλαισοποίηση της κνήμης. Η πρώτη από αυτές αφορά τη λοξή οστεοτομία κνήμης δίχως αφαίρεση οστού (Λ-ΥΟΚ) και η δεύτερη αφορά τη διπλού επιπέδου (δίεδρη) οστεοτομία κνήμης με αφαίρεση οστικής σφήνας (Σ-ΥΟΚ). Χαρακτηριστικό τους είναι πως αν και το επίπεδο οστεοτομίας της εγγύς μετάφυσης της κνήμης σε κάθε μία από αυτές είναι διαφορετικό, ο τρόπος σταθεροποίησης και το υλικό οστεοσύνθεσης είναι κοινό (γωνιώδης πλάκα). Συνεπώς η σύγκρισή τους έγινε για να αναδείξει την επίδραση της γεωμετρίας κάθε οστεοτομίας στην εμβιομηχανική της συμπεριφορά.Υλικό και Μέθοδος: Για τη σύγκριση των δύο τύπων οστεοτομίας χρησιμοποιήθηκαν 14 συνθετικές κνήμες 3ης γενιάς, με ραιβότητα 13° της εγγύς αρθρικής τους επιφάνειας. Με τη χρήση ειδικών ιδιοκατασκευών ώστε να διασφαλίζεται η επαναληψιμότητα της τεχνικής, έγινε η Λ-ΥΟΚ σε 7 από αυτές και η Σ-ΥΟΚ στις υπόλοιπες 7. Η μελέτη περιελάμβανε αξονικές φορτίσεις (συμπίεσης – θλίψης) των δοκιμίων, εύρους 100 – 500 Ν, για 2.000 κύκλους φορτίσεων με συχνότητα 1 Hz σε κάθε δοκίμιο.Αποτελέσματα: Όλα τα δοκίμια ολοκλήρωσαν με επιτυχία την πειραματική διαδικασία. Τα δοκίμια της ομάδας με τη Λ-ΥΟΚ εμφάνισαν εμβιομηχανικά ελαφρά καλύτερη συμπεριφορά από τα δοκίμια της ομάδας με τη Σ-ΥΟΚ. Συγκεκριμένα η μέση ακαμψία των δοκιμίων της ομάδας με τη Λ-ΥΟΚ ήταν 2.480,44 N/mm (±436,77) και της ομάδας με τη Σ-ΥΟΚ 2.059,47 N/mm (±421,65), με στατιστική υπεροχή της πρώτης (p<0,001). Ανάλογη ήταν και η συσχέτιση της σχετικής μετακίνησης του εμβόλου φόρτισης της μηχανής φορτίσεων κατά τη διάρκεια των κύκλων, η οποία κατά παραδοχή αντικατοπτρίζει τη σχετική μετακίνηση που υπάρχει μεταξύ των επιφανειών της οστεοτομίας. Η μετακίνηση αυτή παρέμεινε μέσα σε σταθερό εύρος κατά τη διάρκεια των κύκλων, με ελαφρά υπεροχή της ομάδας με τη Λ-ΥΟΚ, όπου με την πρόοδο των κύκλων τα δοκίμια διατήρησαν σταθερότερη συμπεριφορά. Αναλυτικότερα, η μέση σχετική μετακίνηση για την ομάδα με τη Λ-ΥΟΚ ήταν 166,7 μm (±34,6) και για την ομάδα με τη Σ-ΥΟΚ 202,7 μm (±44,8), με στατιστική υπεροχή της πρώτης (p<0,001).Συμπεράσματα: Η ανάλυση των αποτελεσμάτων πιστοποίησε πως και οι δύο τύποι οστεοτομίας για το εύρος και τον τύπο των φορτίσεων που υποβλήθηκαν εμφανίζουν ομοιόμορφη συμπεριφορά. Η ελαφρά υπεροχή της μίας σε σχέση με την άλλη θα μπορούσε να εξηγηθεί επί της βάσης τεχνικών λεπτομερειών της διενέργειας των οστεοτομιών, όπως η ελαφρά αυξημένη προφόρτιση των δοκιμίων της Λ-ΥΟΚ ή η παρουσία διπλού επιπέδου οστεοτομίας στα δοκίμια της Σ-ΥΟΚ. Ωστόσο, και για τις δύο οστεοτομίες η σχετική κατά παραδοχή μετακίνηση των επιφανειών τους κατά τη διάρκεια των φορτίσεων, βρίσκεται εντός του ‘φυσιολογικού’ εύρους των 100 – 500 μm που είναι συμβατό με τη δημιουργία πρωτογενούς πώρου στο φυσιολογικό οστό.Για το εύρος και τον τύπο φορτίσεων που υποβλήθηκαν διαπιστώθηκε πως τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά τους έχουν μικρότερη επίδραση στη συμπεριφορά τους καθώς πιθανότατα υπερισχύει η σταθερότητα που προσφέρει η γωνιώδης πλάκα ως υλικό της οστεοσύνθεσής τους.