Επίδραση των μεταβολών της ροής του αίματος και του διαλύματος στην αποτελεσματικότητα της αιμοκάθαρσης
Authors: Ζυγά Σοφία 
Published: January 2014

Σκοπός: Η διερεύνηση και η συσχέτιση της επίδρασης: α) των μεταβολών της ροής του αίματος, β) των μεταβολών της ροής του διαλύματος και γ) του συνδυασμού των δύο παραπάνω παραμέτρων, στην αποτελεσματικότητα της αιμοκάθαρσης, η οποία εκτιμάται ποσοτικά μέσω των δεικτών Kt/V (όγκος κατανομής ουρίας), TACurea (μέση τιμή συγκέντρωσης ουρίας σε σχέση με το χρόνο ) και PCR (ρυθμός πρωτεϊνικού καταβολισμού). Ερευνητικός σχεδιασμός (ασθενείς και μέθοδοι): Η μελέτη περιέλαβε 48 επιλεγμένους ασθενείς (21 άνδρες και 27 γυναίκες, μέσης ηλικίας 59 ± 15.57 και 57.22 ± 13.38 ετών αντίστοιχα, mean± SD), οι οποίοι υποβάλλονταν σε Χρόνια Περιοδική Αιμοκάθαρση στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού του Ιπποκρατείου ΓΝΑ. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με λήψη δειγμάτων αίματος και ούρων, για 8 συνολικά μήνες, προκειμένου να μετρηθεί το άζωτο ουρίας (BUN) σύμφωνα με τις Κατευθυντήριες Οδηγίες της DOQI. Ο υπολογισμός των δεικτών αποτελεσματικότητας έγινε με τη χρήση του λογισμικού προγράμματος Up To Date 2000, Vol. 8, No 1. Κάθε ασθενής αποτελούσε ταυτόχρονα και μάρτυρα του εαυτού του σε κάθε μία φάση του ερευνητικού σχεδιασμού καθόλη τη χρονική περίοδο διεξαγωγής της έρευνας. Στην πρώτη φάση της μελέτης (t1), η οποία αφορούσε τους δύο πρώτους μήνες εφαρμογής του πρωτοκόλλου, οι συνθήκες αιμοκάθαρσης ήταν οι εξής: ροή διαλύματος 500 ml και ροή αίματος 250-280 ml/min. Στην δεύτερη φάση της μελέτης (t2), έγινε αύξηση μόνο της ροής αίματος από 250-280 ml/min σε 320-350 ml/min. Στην τρίτη φάση της μελέτης (t3) έγινε αύξηση μόνο της ροής διαλύματος από 500 ml/min σε 800 ml/min και στην τέταρτη φάση της μελέτης (t4) αυξήθηκαν ταυτόχρονα και η ροή αίματος και η ροή διαλύματος. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας τη στατιστική δοκιμασία t-test κατά ζεύγη (paired t-test). Αποτελέσματα: Από τη μελέτη μας βρέθηκαν τα εξής: § Όσον αφορά το δείκτη Kt/V, η αύξηση της ροής αίματος οδήγησε σε αύξηση της μέσης τιμής του συγκεκριμένου δείκτη αλλά η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική (P=0.170). Αντίθετα η αύξηση της ροής διαλύματος οδήγησε σε στατιστικά σημαντική αύξηση της μέσης τιμής του Kt/V (P<0.01). § Όσον αφορά το δείκτη TACurea, η αύξηση της ροής αίματος οδήγησε σε στατιστικά σημαντική μείωση της μέσης τιμής του (P<0.05). Αντίθετα η αύξηση της ροής διαλύματος οδήγησε σε μείωση της μέσης τιμής του δείκτη TACurea αλλά η διαφορά αυτή δεν ήταν στατιστικά σημαντική. § Τέλος, στην περίπτωση του δείκτη PCR η αύξηση της ροής αίματος μείωσε στατιστικά σημαντικά την τιμή του δείκτη PCR (P<0.05). Αντίθετα, η αύξηση της ροής διαλύματος μείωσε την τιμή του δείκτη PCR αλλά η διαφορά αυτή δεν ήταν στατιστικά σημαντική. § Στην περίπτωση μελέτης των μεταβολών της κρεατινίνης, διαπιστώθηκε ισχυρά στατικά σημαντική μείωση της κρεατινίνης όταν αυξήθηκαν ταυτόχρονα η ροή αίματος και η ροή διαλύματος (P<0.01). Συμπέρασμα: Οι μεταβολές της αιματικής ροής και της ροής διαλύματος σχετίζονται θετικά με την μεταβολή των δεικτών Kt/V (όγκος κατανομής ουρίας), TACurea (μέση τιμή συγκέντρωσης ουρίας σε σχέση με το χρόνο) και PCR (ρυθμός πρωτεϊνικού καταβολισμού) και συνεπώς με την αποτελεσματικότητα της αιμοκάθαρσης και ως μεμονωμένοι παράγοντες και όταν συνδυαστούν μεταξύ τους. Στην περίπτωση ταυτόχρονης αύξησης των δύο παραμέτρων, η μεταβολή και των τριών δεικτών εμφάνισε ισχυρά στατιστικά σημαντική διαφορά (P<0.01).Το γεγονός αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψη από τους επαγγελματίες υγείας με σκοπό τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της αιμοκάθαρσης και ως εκ τούτου τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των αιμοκαθαιρόμενων ασθενών.