bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Regional suicide prevention planning: a dynamic simulation modelling analysis
Authors: Skinner Adam , Occhipinti Jo-An , Song Yun Ju Christine , Hickie Ian B.
Published: August 2021

Background

Regional planning may help to ensure that the specific measures implemented as part of a national suicide prevention strategy are aligned with the varying needs of local services and communities; however, there are concerns that the reliability of local programme development may be limited in practice.

Aims

The potential impacts of independent regional planning on the effectiveness of suicide prevention programmes in the Australian state of New South Wales were quantified using a system dynamics model of mental health services provision and suicidal behaviour in each of the state's ten Primary Health Network (PHN) catchments.

Method

Reductions in projected suicide mortality over the period 2021–2031 were calculated for scenarios in which combinations of four and five suicide prevention and mental health services interventions (selected from 13 possible interventions) are implemented separately in each PHN catchment. State-level impacts were estimated by summing reductions in projected suicide mortality for each intervention combination across PHN catchments.

Results

The most effective state-level combinations of four and five interventions prevent, respectively, 20.3% and 22.9% of 10 312 suicides projected under a business-as-usual scenario (i.e. no new policies or programmes, constant services capacity growth). Projected numbers of suicides under the optimal intervention scenarios for each PHN are up to 6% lower than corresponding numbers of suicides projected for the optimal state-level intervention combinations.

Conclusions

Regional suicide prevention planning may contribute to significant reductions in suicide mortality where local health authorities are provided with the necessary resources and tools to support reliable, evidence-based decision-making.
Prediction of Neutropenic Events in Chemotherapy Patients: A Machine Learning Approach
Authors: Wiberg Holly , Yu Peter , Montanaro Pat , Mather Jeff , Birz Suzi , Schneider Michelle , Bertsimas Dimitris
Published: August 2021

PURPOSE

Severe and febrile neutropenia present serious hazards to patients with cancer undergoing chemotherapy. We seek to develop a machine learning–based neutropenia prediction model that can be used to assess risk at the initiation of a chemotherapy cycle.

MATERIALS AND METHODS

We leverage rich electronic medical records (EMRs) data from a large health care system and apply machine learning methods to predict severe and febrile neutropenic events. We outline the data curation process and challenges posed by EMRs data. We explore a range of algorithms with an emphasis on model interpretability and ease of use in a clinical setting.

RESULTS

Our final proposed model demonstrates an out-of-sample area under the receiver operating characteristic curve of 0.865 (95% CI, 0.830 to 0.891) in the prediction of neutropenic events on the basis of only 20 clinical features. The model validates known risk factors and offers insight into potential novel clinical indicators and treatment characteristics that elevate risk. It relies on factors that are directly extractable from EMRs, provided a tool can be easily integrated into existing workflows. A cost-based analysis provides insight into optimal risk thresholds and offers a framework for tailoring algorithms to individual hospital needs.

CONCLUSION

A better understanding of neutropenic risk on an individual level enables a more informed approach to patient monitoring and treatment decisions.
Tolerability and Efficacy of Long-Term Medical Therapy in Primary Aldosteronism
Authors: Tang Fengjie , Loh Lih M , Foo Roger S , Loh Wann J , Lim Dawn S T , Zhang Meifen , Tan Pei T , Swee Du S , Khoo Joan , Tay Donovan , Lee Lynette , Tan Sarah Y , Zhu Ling , Soh Shui B , Tan Eberta , Kek Peng C , Puar Troy H
Published: August 2021

Introduction

Patients with primary aldosteronism (PA) have increased cardiovascular risk, and there are concerns about the efficacy of medical therapy.

Objective

We aimed to assess long-term tolerability and efficacy of medical therapy in PA patients.

Methods

We conducted a retrospective study on 201 PA patients treated with medical therapy (spironolactone, eplerenone, or amiloride) from 2000 to 2020 at 2 tertiary centers. Clinical and biochemical control and side effects were assessed.

Results

Among 155 patients on long-term medications, 57.4% achieved blood pressure (BP) <140/90 mmHg, 90.1% achieved normokalemia (48.0% potassium ≥4.3 mmol/L), and 63.2% achieved renin >1 ng/mL/h. Concordance of biochemical control using potassium and renin levels was 49.1%. Side effects were experienced by 52.3% of patients, with 10.3% switching, 22.6% decreasing dose, and 11.0% stopping medications. Risk factors for side effects were spironolactone use, dose ≥ 50 mg, treatment duration ≥1 year, male gender, and unilateral PA. Patients with unilateral PA used higher spironolactone doses vs bilateral (57 vs 50 mg, P < 0.001) and had more side effects (63.2% vs 41.8%, P = 0.008). Forty-six unilateral PA patients who underwent surgery after initial medical therapy experienced improved BP (systolic from 141 to 135 mmHg, P = 0.045; diastolic from 85 to 79 mmHg, P = 0.002).

Conclusion

Dose-dependent side effects limit efficacy of medical therapy in PA. Future prospective studies should assess the best monitoring strategy for biochemical control during long-term medical therapy. For unilateral PA, surgery remains preferable, yielding better control with less long-term side effects.
Whole-body clonal mapping identifies giant dominant clones in zebrafish skin epidermis
Authors: Roan Hsiao-Yuh , Tseng Tzu-Lun , Chen Chen-Hui
Published: August 2021

Skin expansion during development is predominantly driven by growth of basal epithelial cell (BEC)-derived clonal populations, which often display varied sizes and shapes. However, little is known about the causes of clonal heterogeneity and the maximum size to which a single clone can grow. Here, we created a zebrafish model, basebow, for capturing clonal growth behavior in the BEC population on a whole-body, centimeter scale. By tracking 222 BECs over the course of a 28-fold expansion of body surface area, we determined that most BECs survive and grow clonal populations with an average size of 0.013 mm2. An extensive survey of 742 sparsely labeled BECs further revealed that giant dominant clones occasionally arise on specific body regions, covering up to 0.6% of the surface area. Additionally, a growth-induced extracellular matrix component, Lamb1a, mediates clonal growth in a cell-autonomous manner. Altogether, our findings demonstrate how clonal heterogeneity and clonal dominance may emerge to enable post-embryonic growth of a vertebrate organ, highlighting key cellular mechanisms that may only become evident when visualizing single cell behavior at the whole-animal level.
Contrast-enhanced mammography: what the radiologist needs to know
Authors: Neeter Lidewij M.F.H. , Raat H.P.J. (Frank) , Alcantara Rodrigo , Robbe Quirien , Smidt Marjolein L. , Wildberger Joachim E. , Lobbes Marc B.I.
Published: August 2021

Contrast-enhanced mammography (CEM) is a combination of standard mammography and iodinated contrast material administration. During the last decade, CEM has found its place in breast imaging protocols: after i.v. administration of iodinated contrast material, low-energy and high-energy images are retrieved in one acquisition using a dual-energy technique, and a recombined image is constructed enabling visualisation of areas of contrast uptake.

The increased incorporation of CEM into everyday clinical practice is reflected in the installation of dedicated equipment worldwide, the (commercial) availability of systems from different vendors, the number of CEM examinations performed, and the number of scientific articles published on the subject. It follows that ever more radiologists will be confronted with this technique, and thus be required to keep up to date with the latest developments in the field. Most importantly, radiologists must have sufficient knowledge on how to interpret CEM images and be acquainted with common artefacts and pitfalls.

This comprehensive review provides a practical overview of CEM technique, including CEM-guided biopsy; reading, interpretation and structured reporting of CEM images, including the accompanying learning curve, CEM artefacts and interpretation pitfalls; indications for CEM; disadvantages of CEM; and future developments.
Πειραματικός και υπολογιστικός καθορισμός της έκθεσης ανθρώπων σε ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία
Authors: Μίμος Ευάγγελος
Published: August 2021

Η διατριβή αποτελεί μια συμβολή στον πειραματικό και υπολογιστικό καθορισμό της έκθεσης ανθρώπων σε ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία στοιχείων συστημάτων ηλεκτρικής ενέργειας (εναέριες γραμμές, καλώδια, μετασχηματιστές, υποσταθμοί). Οι πεδιακές εντάσεις στους υποσταθμούς προκύπτουν κυρίως από μετρήσεις, επειδή ο υπολογισμός τους είναι πρακτικά αδύνατος, λόγω των συνθέτων διατάξεων των υπό τάση στοιχείων. Στις εναέριες γραμμές διπλού κυκλώματος και στα υπόγεια καλώδια υψηλής τάσεως (συγκρότηση των τριφασικών συστημάτων από μονοπολικά καλώδια) καθορίζονται οι διατάξεις των αγωγών των φάσεων, ώστε να επιτυγχάνεται η ελαχιστοποίηση των πεδιακών εντάσεων σε θέσεις προσιτές σε ανθρώπους. Οι δυνατότητες μετρήσεων στο δίκτυο 400kV είναι πολύ περιορισμένες και προφανώς δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες εκτεταμένων παραμετρικών διερευνήσεων. Για την πειραματική επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων των θεωρητικών διερευνήσεων κατασκευάστηκε στο Εργαστήριο Παράγωγης, Μεταφοράς Διανομής και Χρησιμοποιήσεως Ηλεκτρικής Ενέργειας του Πανεπιστήμιου Πατρών ένα μοντέλο δύο παράλληλα οδευουσών γραμμών 400kV.
Χρήση αυτορυθμιζόμενων ηλεκτρονικών εξισωτών σε οπτικά τηλεπικοινωνιακά συστήματα και δίκτυα με πυκνή πολυπλεξία μήκους κύματος και ρυθμό σηματοδοσίας 10 GB/S ανά οπτικό κανάλι
Authors: Βγένης Αθανάσιος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή εστιάζεται σε οπτικά τηλεπικοινωνιακά συστήματα με σύμφωνο δέκτη τετραδική διαμόρφωση φάσης και πολύπλεξη κατά πόλωση. Το κυριότερο πλεονέκτημα αυτών των συστημάτων σε σύγκριση με τα συμβατικά οπτικά τηλεπικοινωνιακά συστήματα με δέκτες άμεσης φώρασης είναι οι αυξημένες δυνατότητες ψηφιακής επεξεργασίας σήματος στο δέκτη που καθιστά εφικτή την εξίσωση των φαινομένων διάδοσης και την αποπολύπλεξη πόλωσης με ηλεκτρονικά μέσα. Μελετώνται διατάξεις ηλεκτρονικής επεξεργασίας σήματος. Η μελέτη διεξάγεται με χρήση προσομοίωσης με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή. Προτείνεται η χρήση δύο πρωτότυπων μεθόδων αποπολύπλεξης σημάτων πολυπλεγμένων κατά πόλωση με πλεονεκτήματα ως προς την απόδοση, την αξιοπιστία και την ταχύτητα σύγκλισης σε σύγκριση με τις μεθόδους που έχουν προταθεί στη βιβλιογραφία. Στη συνέχεια μελετάται η απόδοση των ηλεκτρονικών εξισωτών ελαχίστου μέσου τετράγωνου (least-mean square) και σταθερής περιβάλλουσας (constant modulus algorithm) στην εξίσωση της χρωματικής διασποράς και της διασποράς τρόπων πόλωσης, τόσο μεμονωμένα, όσο και από κοινού. Στη μελέτη μας συμπεριλαμβάνουμε το θόρυβο φάσης και την ενδιάμεση συχνότητα, αίροντας αντίστοιχες απλοποιήσεις που συνήθως γίνονται στη βιβλιογραφία. Ακολούθως αναφερόμαστε στο πρόβλημα του εκφυλισμού του πίνακα συντελεστών των εξισωτών ελάχιστου μέσου τετραγώνου και σταθερής περιβάλλουσας παρουσία έντονης διεξασθένησης. Ο πίνακας συντελεστών στον οποίο έχει συγκλίνει ο εξισωτής ονομάζεται εκφυλισμένος όταν παράγεται η ίδια απεσταλμένη ακολουθία συμβόλων και στις δύο εξόδους του εξισωτή. Προτείνουμε τη χρήση του πολυχρηστικού εξισωτή σταθερής περιβάλλουσας (multiuser constant modulus algorithm equalizer). Η λύση που προτείνεται έχει πλεονεκτήματα αξιοπιστίας και απλότητας σε σχέση με αντίστοιχες προτάσεις στη βιβλιογραφία και αποδεικνύεται η άριστη απόδοσή της. Στη συνέχεια, γίνεται αναφορά στο φαινόμενο της ανισοσταθμίας ορθογωνιότητας που παρατηρείται στα οπτικά συστήματα με σύμφωνους δέκτες και αποτελεί ένα φαινόμενο το οποίο κατά κανόνα παραβλέπεται στις μελέτες της βιβλιογραφίας και αποδεικνύεται το ότι οι συμβατικοί ηλεκτρονικοί εξισωτές δεν μπορούν να το αντιμετωπίσουν. Τέλος, παραθέτουμε αποτελέσματα από την επεξεργασία πραγματικών πειραματικών δεδομένων για την επαλήθευση των συμπερασμάτων που προέκυψαν θεωρητικά.
Διάχυση και ενεργοποίηση προσμίξεων τύπου p σε πυρίτιο υπό μηχανική τάση και γερμάνιο
Authors: Ιωάννου Νικόλαος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη της επίδρασης των τεχνολογικών διεργασιών στην κινητική των προσμίξεων σε ημιαγωγούς της ομάδας IV καθώς και η διερεύνηση των φυσικών μηχανισμών που επηρεάζουν την κινητική των σημειακών ατελειών και κατ’ επέκταση τη διάχυση και ενεργοποίηση των προσμίξεων. Αρχικά μελετήθηκε η επίδραση της θερμικής ανόπτησης στην απώλεια δόσης των προσμίξεων στο γερμάνιο, η οποία είναι πολύ σημαντική για την κατασκευή διατάξεων. Από τα πειραματικά αποτελέσματα τόσο σε νοθευμένα όσο και σε μη-νοθευμένα υποστρώματα γερμανίου διαπιστώθηκε ότι, σε αντίθεση με ότι αναφέρεται στη βιβλιογραφία, η απώλεια δόσης της πρόσμιξης είναι αποτέλεσμα της απώλειας του υποστρώματος και όχι της εξω-διάχυσης της πρόσμιξης. Επιπλέον βρέθηκε ότι ο ρυθμός απώλειας συνδέεται με την συγκέντρωση των πλεγματικών κενών στο υπόστρωμα, γεγονός που υποδεικνύει ότι η απώλεια του υποστρώματος οφείλεται σε εξάχνωση του γερμανίου. Στην συνέχεια μελετήθηκε η κινητική των δύο βασικών προσμίξεων p-τύπου στο γερμάνιο, του Γαλλίου και του Βορίου, μετά από ιοντική εμφύτευση και ανόπτηση. Για την περίπτωση του Γαλλίου μελετήθηκε η διάχυση και ενεργοποίηση τόσο σε χαμηλές όσες και υψηλές συγκεντρώσεις. Διαπιστώθηκε ότι σε χαμηλές συγκεντρώσεις το Γάλλιο διαχέεται πολύ αργά σε συμφωνία με προηγούμενα πειραματικά αποτελέσματα, αν και παρατηρήθηκε μία αυξημένη τάση για εξω-διάχυση σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες από 650°C. Σε υψηλές συγκεντρώσεις, διαπιστώθηκε ότι το γάλλιο είναι σχεδόν ακίνητο γύρω από το μέγιστο της κατανομής του, ενδεικτικό της δημιουργίας συσσωματωμάτων και εμφανίζει αυξημένη διάχυση στην ουρά της κατανομής. Για την περίπτωση του Βορίου μελετήθηκε η κινητική της διάχυσης μετά από συν-εμφύτευση Βορίου και Φωσφόρου. Διαπιστώθηκε ότι η διάχυση του Βορίου δεν επηρεάζεται από την παρουσία του Φωσφόρου ακόμα και σε πολύ υψηλές συγκεντρώσεις. Σε αντίθεση η παρουσία του Βορίου σε υψηλές συγκεντρώσεις μπορεί να επιβραδύνει ή και να σταματήσει τη διάχυση του Φωσφόρου, ενδεικτικό ότι ο Φώσφορος κινείται κυρίως με διπλά φορτισμένα πλεγματικά κενά. Τέλος μελετήθηκε η επίδραση της οξεινιτριδίωσης στην διάχυση του γερμανίου από υποστρώματα SiGe σε υπερκείμενο υμένιο πυριτίου υπό μηχανική τάση και η επίδραση της στα ηλεκτρικά χαρακτηριστικά των διατάξεων MOS.
Κρυσταλλική μηχανική σύμπλοκων ενώσεων των Co(II), Ni(II), CU(II) και Zn(II) με παράγωγα του ιμιδαζολίου ως υποκαταστάτες
Authors: Κουνάβη Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Βασικός στόχος της παρούσης Διατριβής ήταν η μελέτη της κρυσταλλικής μηχανικής συμπλόκων ενώσεων των μεταβατικών μετάλλων CoII, NiII, CuII και ZnII με ιμιδαζολικά παράγωγα ως υποκαταστάτες. Η κρυσταλλική μηχανική μπορεί να θεωρηθεί ως ο κλάδος της υπερμοριακής χημείας στη στερεά κατάσταση. Η υπερμοριακή χημεία (supramolecular chemistry) είναι μια από τις πλέον δημοφιλείς και γρήγορα αναπτυσσόμενες περιοχές της πειραματικής χημείας. Χαρακτηρίζεται ως η χημεία των ασθενών διαμοριακών δυνάμεων και εστιάζει στη δομή και λειτουργία χημικών συστημάτων με υψηλότερη πολυπλοκότητα (υπερμόρια) που προκύπτουν από το συνδυασμό δύο ή περισσοτέρων διακριτών χημικών ειδών (μορίων, ιόντων) και συγκρατούνται με ασθενείς (και αντιστρεπτές) διαμοριακές δυνάμεις (π.χ. αλληλεπιδράσεις π-π, δεσμούς υδρογόνου, υδρόφοβες αλληλεπιδράσεις, δυνάμεις van der Waals, αλληλεπιδράσεις διπόλου-διπόλου, δεσμούς ένταξης μετάλλου-υποκαταστάτη κλπ). [...]
The nature of cosmological singularities in isotropic universes and braneworlds
Authors: Κλαουδάτου Ιφιγένεια
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή ερευνούμε τον χαρακτήρα των ιδιωμάτων που δύνανται να εμφανιστούν σε πεπερασμένο χρόνο σε ισοτροπικά σύμπαντα καθώς και σε σύμπαντα βρανών. Ξεκινούμε με μία ανασκόπηση της δομής και των ιδιοτήτων των ισοτροπικών χώρων. Παράλληλα, εφαρμόζουμε ένα γενικό θεώρημα πληρότητας σε αυτούς τους χώρους και αναλύουμε πλήρη κοσμολογικά μοντέλα από τη σύγχρονη βιβλιογραφία. Συνεχίζουμε με τη κατασκευή αναγκαίων συνθηκών για την εμφάνιση ιδιωμάτων μέσω της χρήσης του αντιθετοαντίστροφου του θεωρήματος πληρότητας. Αυτό μας οδηγεί σε μία ταξινόμηση των ιδιωμάτων των ισοτροπικών συμπάντων η οποία βασίζεται στη συμπεριφορά του ρυθμού διαστολής Hubble και μας προσφέρει μία πρώτη ένδειξη για τη φύση των ιδιωμάτων. Έπειτα επεκτείνουμε και συμπληρώνουμε αυτή την ταξινόμηση με τη χρήση της ενέργειας Bel-Robinson. Επίσης, συσχετίζουμε την ύπαρξη κλειστών παγιδευμένων επιφανειών με τον απειρισμό της ενέργειας Bel-Robinson προκειμένου να καθορίσουμε την εξέλιξη συγκεκριμένων κοσμολογικών μοντέλων. Προχωρούμε στη μελέτη μοντέλων από την σύγχρονη βιβλιογραφία τα οποία προσφέρουν τις κατάλληλες συνθήκες για την εμφάνιση διαφόρων από τους τύπους των ιδιωμάτων που προβλέπονται από την ταξινόμησή μας. Από τη μελέτη αυτή προκύπτει ότι η ταξινόμησή μας όχι μόνο περιλαμβάνει όλους τους ήδη γνωστούς τύπους ιδιωμάτων αλλά επιπλέον προβλέπει και πολλούς νέους τύπους. Καταλήγουμε με τη μελέτη σύμπαντων βρανών μίας τρισδιάστατης βράνης εμβαπτισμένης σε ένα πενταδιάστατο περιβάλλοντα χώρο μέσα στον οποίο δρα ένα βαθμωτό πεδίο ή ένα ιδανικό ρευστό. Στόχος μας σε αυτήν την περίπτωση είναι η διερεύνηση των ιδιωμάτων που μπορούν να αναπτυχθούν σε πεπερασμένη απόσταση από τη βράνη. Εφαρμόζοντας τη μέθοδο των ασυμπτωτικών διασπάσεων αποδεικνύουμε ότι αυτά τα σύμπαντα βρανών μπορούν να εμφανίσουν κυρίως τριών ειδών ιδιώματα.
Service provision with autonomic characteristics in mesh environment
Authors: Γκουβάς Παναγιώτης
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εστιάζει στο πεδίο των υπηρεσιών σε κινητούς ομότιμους κόμβους. Πιο συγκεκριμένα, στα πλαίσια της διατριβής προτείνεται μια αρχιτεκτονική και αναλύεται μια υλοποίηση ενός Κατανεμημένου Πίνακα Κατακερματισμού (Distributed Hash Table-DHT) η οποία είναι ικανή να λειτουργήσει χωρίς καμία κεντρικοποίηση. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των DHT όπως η αποκέντρωση, η επεκτασιμότητα και η ανεκτικότητα, τους δίνει μια δεσπόζουσα θέση στην αρχιτεκτονική των δικτύων ομότιμων κόμβων σε σταθερά δίκτυα. Ωστόσο, σοβαρά προβλήματα προκύπτουν όταν υπάρχουσες υλοποιήσεις 'μεταφέρονται' σε κινητά δίκτυα. Η συνεισφορά της παρούσας διδακτορικής διατριβής μπορεί να συνοψισθεί σε τέσσερις κύριους άξονες: Ο πρώτος άξονας αφορά την αναγνώριση των προβλημάτων που δημιουργούνται όταν οι υπάρχουσες υλοποιήσεις DHT μεταφερθούν σε ένα δίκτυο κινητών κόμβων. Η πλειοφηφία των προβλημάτων απορρέουν από το γεγονός ότι οι υπάρχουσες υλοποιήσεις βασίζονται στην αξιοπιστία και την αποδοτικότητα του υποκείμενου σταθερού δικτύου. Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν υπάρχουν σε ασύρματα μη κεντρικοποιημένα δίκτυα. Ο δεύτερος άξονας επικεντρώνεται σε μια αρχιτεκτονική πρόταση για την υπέρβαση των παραπάνω προβλημάτων. Η αρχιτεκτονική πρόταση βασίζεται στις αρχές των αυτόνομων συστημάτων και εισάγει μια πολυεπίπεδη προσέγγιση που μπορεί να υλοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Η προσέγγιση αυτή αρχικά αξιολογείται σε έναν προσομοιωτή και κατόπιν ειδικές τροποποιήσεις εισάγονται προκειμένου να επιτευχθούν μεγαλύτερη κλιμάκωση και αποτελεσματικότητα. Ο τρίτος άξονας αναφέρεται σε μια υλοποίηση της προτεινόμενης αρχιτεκτονικής. Αυτή η υλοποίηση ονομάζεται UbiChord. Δεδομένου ότι συγκεκριμένες τεχνικές επιλογές ακολουθήθηκαν προκειμένου να υλοποιηθεί η πολυεπίπεδη προσέγγιση, αυτές οι επιλογές αναλύονται. Τέλος, ο τέταρτος άξονας επικεντρώνεται στη δημιουργία και τη συγκριτική αξιολόγηση κάποιων ενδεικτικών εφαρμογών που βασίζονται στην εφαρμογή του UbiChord. Ένα εκτεταμένο σύνολο προσομοιώσεων και εξομοιώσεων έχουν διεξαχθεί στα πλαίσια της παρούσας διατριβής. Οι προσομοιώσεις αναφέρονται στο μοντέλο προσομοίωση που έχει αναπτυχθεί, ενώ η εξομοίωση αναφέρεται στην πραγματική εφαρμογή. To UbiChord μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία υπηρεσιών σε ασύρματα δίκτυα όπως εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης, διανομής αρχείων κ.λ.π.
Σύνθεση μερκαπτο ενώσεων σε στερεά φάση
Authors: Μούρτας Σπυρίδων
Published: August 2021

Για να αυξήσουμε την ποικιλομορφία των βιολογικώς δραστικών ενώσεων και πεπτιδικών δομών, εξελίξαμε απλές και αποτελεσματικές μεθόδους, για την εισαγωγή θείου σε ενώσεις και πεπτιδικές αλυσίδες. Αυτές περιλαμβάνουν την εφαρμογή κατάλληλα προστατευμένων θειολ-ενώσεων και ρητινών τριτυλ-τύπου. Συντέθηκαν έτσι διαφόρων τύπου μερκαπτοπαράγωγα, μεταξύ των οποίων μερκαπτοακυλ-ενώσεις, μερκαπτοακυλ-πεπτίδια ανάλογα, αμινοθειολ-ενώσεις και πεπτιδυλ-αμινοθειόλες. Επίσης αναπτύχθηκαν πρωτότυπες και εξαιρετικά απλές, μέθοδοι σύνθεσης 2-βενζοθειαζολίων σε διάλυμα και σε στερεά φάση. Ελήφθησαν έτσι διάφορες 2-βενζοθειαζολυλ-ενώσεις καθώς και βενζοθειαζολύλ-τροποποιημένες πεπτιδικές δομές.
Ο διαχωρισμός αρμοδιοτήτων της Γενικής Συνέλευσης και του διοικητικού οργάνου στην Α.Ε.
Authors: Μηλαθιανάκη Μαρία
Published: August 2021

Η παρούσα μελέτη αφορά στην επεξεργασία του προβλήματος του διαχωρισμού των αρμοδιοτήτων της Γ.Σ. και του Διοικητικού Οργάνου της Α.Ε. με την μέθοδο της σύγκρισης του ελληνικού και γερμανικού δικαίου. Στοχεύει στο να καταδείξει ότι το πρόβλημα αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί διαφορετικά ακόμα και σε έννομες τάξεις - όπως η ελληνική και η γερμανική - των οποίων οι νομοθετικές ρυθμίσεις εμφανίζουν σημαντικές ομοιότητες και στο να ερευνήσει τη δυνατότητα μιας υπό όρους υιοθέτησης της «γερμανικής λύσης» και στην ελληνική έννομη τάξη ακριβώς λόγω της συγγένειας που εμφανίζουν τα νομικά πλαίσια περί Α.Ε. των δυο αυτών χωρών. Το ζήτημα του διαχωρισμού των αρμοδιοτήτων της Γ.Σ. και του Διοικητικού Οργάνου της Α.Ε. αναδεικνύεται υπό δυο εκδοχές: (α) της δυνατότητας παρέμβασης της Γ.Σ. στις διαχειριστικές αρμοδιότητες του Διοικητικού Οργάνου μέσω καταστατικών ρυθμίσεων ή αποφάσεών της και (β) του προσδιορισμού του αρμόδιου οργάνου σε εταιρικές υποθέσεις οι οποίες δεν ρυθμίζονται από τον νόμο ή το καταστατικό της εταιρίας και για τις οποίες λόγω της σοβαρότητάς τους γεννάται αμφιβολία ως προς το διαχειριστικό η μη χαρακτήρα τους. Η οριοθέτηση των εξουσιών των δυο βασικών οργάνων της Α.Ε. απασχόλησε τους νομικούς τόσο της Ελλάδας όσο και της Γερμανίας αν και όχι στον ίδιο βαθμό ούτε ως προς την ίδια πτυχή της. Στην ελληνική έννομη τάξη εκτεταμένες είναι οι συζητήσεις σε επίπεδο θεωρίας ως προς το ζήτημα των δυνατοτήτων παρέμβασης της Γ.Σ. στις εξουσίες του Δ.Σ. μέσω του καταστατικού ή αποφάσεών της. Στη Γερμανία πρωτοποριακή για το αυστηρό σύστημα κατανομής των εταιρικών εξουσιών του AktG αν και όχι αναντίρρητη υπήρξε η θέση του Ανώτατου Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου της Γερμανίας στην απόφαση Holzmuller’ του έτους 1982 η οποία έθεσε τον θεμέλιο λίθο της θεωρίας των «άγραφων αρμοδιοτήτων» της Γ.Σ. (άλλως «δόγμα - Holzmuller»). Προτείνουμε την υιοθέτηση της θεωρίας των «άγραφων αρμοδιοτήτων» της Γ.Σ. στην ελληνική έννομη τάξη καθ’ ότι ενσωματώνει όλα τα κρίσιμα κριτήρια που αίρουν οιαδήποτε αμφιβολία για την εξεύρεση του αρμόδιου οργάνου επί αρρύθμιστων (στο νομό ή το καταστατικό ή ακόμα και σε απόφαση Γ.Σ.) εταιρικών υποθέσεων. Κατά την άποψή μας η Γ.Σ. της ελληνικής Α.Ε. πρέπει να θεωρείται αποκλειστικώς αρμόδια να αποφασίζει για κάθε αρρύθμιστη στο νόμο ή το καταστατικό της εταιρίας υπόθεση μη διαχειριστικού χαρακτήρα κατ’ αναλογία δικαίου με τις ήδη ρητώς θεσπισμένες αρμοδιότητές της.
Βελτιστοποίηση συστημάτων εκπαίδευσης και συλλογικής ευφυΐας βασισμένη σε μοντελοποίηση συμπεριφοράς και τεχνικές μηχανικής μάθησης
Authors: Λυκουρέντζου Ιωάννα
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στα ερευνητικά πεδία της τηλεκπαίδευσης και των συνεργατικών συστημάτων συλλογικής ευφυΐας, παρουσιάζοντας καινοτόμες μεθόδους βελτιστοποίησης τους, οι οποίες θεμελιώθηκαν με χρήση τεχνικών μηχανικής μάθησης καθώς και μεθόδων μοντελοποίησης της συμπεριφοράς των διαδικτυακών χρηστών. Όσον αφορά το γνωστικό πεδίο της τηλεκπαίδευσης η διατριβή αναλύει το πρόβλημα της μειωμένης δυνατότητας των διδασκόντων για έγκαιρη και ακριβή πρόβλεψη της μελλοντικής συμπεριφορά των εκπαιδευόμενων, κυρίως λόγω της απόστασης η οποία υπεισέρχεται σε αυτόν τον τύπου εκπαίδευσης. Αυτή η αδυναμία πρόβλεψης δημιουργεί με τη σειρά της δυσκολία στην κάλυψη των εξειδικευμένων μαθησιακών αναγκών των σπουδαστών και οδηγεί στα πολύ υψηλότερα, σε σχέση με την παραδοσιακή εκπαίδευση, ποσοστά εκπαιδευομένων οι οποίοι εγκαταλείπουν την παρακολούθηση των μαθημάτων τηλεκπαίδευσης. Για την επίλυση του ανωτέρω προβλήματος στη παρούσα διατριβή θεμελιώνονται δύο νέες μέθοδοι έγκαιρης και δυναμικής πρόβλεψης της τελικής επίδοσης των σπουδαστών τηλεκπαίδευσης καθώς και της πιθανότητάς τους να αποσυρθούν από το μάθημα. Οι μέθοδοι βασίζονται στη χρήση τεχνικών μηχανικής μάθησης και στη μοντελοποίηση της συμπεριφοράς των εκπαιδευομένων και στόχο έχουν να δώσουν στους διδάσκοντες τη δυνατότητα να ανταποκρίνονται στις εξειδικευμένες εκπαιδευτικές ανάγκες των σπουδαστών έγκαιρα και με ακρίβεια, συμβάλλοντας έτσι στην αύξηση των επιπέδων συγκράτησης των σπουδαστών στο θεσμό της τηλεκπαίδευσης. Εκτός από το πρόβλημα της μειωμένης ανάδρασης λόγω απόστασης, ένα από τα κυριότερα προβλήματα τόσο της τηλεκπαίδευσης όσο και γενικότερα των συστημάτων Ιστού είναι η διασφάλιση της ποιότητας της πληροφορίας η οποία αποστέλλεται στους χρήστες. Το πρόβλημα αυτό εντοπίζεται ιδιαίτερα στα συνεργατικά συστήματα συλλογικής ευφυΐας, και συγκεκριμένα στα συστήματα Ιστού δεύτερης γενιάς τα οποία επιτρέπουν τη συνεργασία πολλών χρηστών στη δημιουργία περιεχομένου. Αν και τα συστήματα αυτά παρέχουν δυνατότητα συνεργασίας στους χρήστες οι οποίοι συμμετέχουν, ωστόσο δεν καταφέρνουν να αξιοποιήσουν τις γνώσεις τους και να συντονίσουν τις ενέργειές τους με βέλτιστο τρόπο ώστε να προκόψει το ποιοτικότερο δυνατό περιεχόμενο της συλλογικής τους ευφυΐας. Για την επίλυση του ανωτέρω προβλήματος, στην παρούσα διατριβή προτείνεται ένα καινοτόμο αυτορρυθμιζόμενο σύστημα συλλογικής ευφυΐας το οποίο δρα προς τη διασφάλιση της ποιότητας του περιεχομένου του συνδυάζοντας τεχνικές μηχανικής μάθησης με τη συλλογική ευφυΐα των ομότιμων χρηστών του.
Συνεργατικές επικοινωνίες και τεχνικές προώθησης σε ασύρματα ευρυζωνικά επίγεια και δορυφορικά δίκτυα
Authors: Σακαρέλλος Βασίλειος
Published: August 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η ανάλυση της επίδοσης των ασύρματων τηλεπικοινωνιακών συστημάτων που χρησιμοποιούν τεχνικές συνεργατικής διαφορικότητας. Τα συνεργατικά συστήματα αποτελούνται από πολλαπλούς κόμβους οι οποίοι συνεργάζονται μεταξύ τους δημιουργώντας πολλαπλά κανάλια διαφορικότητας που γενικά υποφέρουν από συσχετισμένες διαλείψεις. Επομένως, ο τελικός χρήστης λαμβάνει πολλαπλές εκδοχές του ίδιου σήματος πληροφορίας μέσω των συνεργατικών κόμβων και τις συνδυάζει κατάλληλα δημιουργώντας το τελικό σήμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της επίδοσης και της αξιοπιστίας των τηλεπικοινωνιακών συστημάτων. Στο 1° Κεφάλαιο παρουσιάζονται τα γενικά χαρακτηριστικά των συνεργατικών δικτύων. Στο 2° Κεφάλαιο περιγράφεται η μοντελοποίηση του φυσικού στρώματος των καναλιών που μελετώνται, στη συνέχεια χρησιμοποιώντας την από κοινού λογαριθμοκανονική και γάμμα κατανομή και λαμβάνοντας υπόψη τη χωρική δομή του μέσου διάδοσης. Στο 3° Κεφάλαιο παρουσιάζεται ένα ολοκληρωμένο φυσικό μοντέλο για την ανάλυση της ολικής επίδοσης ενός συστήματος δυο βημάτων και υπολογίζεται η πιθανότητα αποκοπής ενός συστήματος με έναν αναγεννητικό και ένα μη-αναγεννητικό επαναλήπτη σταθερού ή μεταβλητού κέρδους. Επίσης, μελετάται ένας επαναλήπτης που περιλαμβάνει έναν εκτιμητή καναλιού που προβλέπει την απόσβεση του δευτέρου βήματος βασισμένος στην πληροφορία που λαμβάνει από το πρώτο βήμα. Τα διάφορα είδη επαναλήπτη συγκρίνονται με μια ενεργειακά ισοδύναμη απευθείας ζεύξη και διερευνάται η βέλτιστη θέση του επαναλήπτη. Στο 4° Κεφάλαιο υπολογίζεται αναλυτικά η πιθανότητα αποκοπής ενός συνεργατικού συστήματος με έναν αναγεννητικό επαναλήπτη ενώ γίνεται σύγκριση μεταξύ διαφορετικών πρωτοκόλλων συνεργασίας πολλαπλής πρόσβασης και συνδυαστικών τεχνικών λαμβάνοντας υπόψη την ενεργειακή και φασματική ισοδυναμία των συστημάτων αυτών. Τα αριθμητικά αποτελέσματα υποδεικνύουν το εύρος τιμών του σηματοθορυβικού λόγου και των διάφορων παραμέτρων του συστήματος που η συνεργασία μεταξύ των κόμβων υπερτερεί ή αποτυγχάνει να δώσει κέρδος σε σχέση με την περίπτωση μη συνεργασίας. Στο 5° Κεφάλαιο αρχικά υπολογίζεται η πιθανότητα αποκοπής ενός συστήματος διπλής δορυφορικής διαφορικής λήψης που υποφέρει από διαλείψεις λόγω βροχής και στη συνέχεια προτείνεται η συνεργασία μεταξύ δορυφορικών και επίγειων δικτύων με σκοπό να αποφευχθεί η χρήση πολλαπλών δορυφόρων και ταυτόχρονα να βελτιωθεί η επίδοση ενός συστήματος.
Συμβολή εις την μελέτην του χρόνου υποδιπλασιασμού και της εκτόπου προσλήψεως του ραδιενεργού κολλοειδούς χρυσού (Au198) κατά το σπινθηρογράφημα του ήπατος
Authors: Παπανικολάου Νικόλαος
Published: August 2021

Σκοπός, όθεν, της παρούσης εργασίας είναι ή ανασκόπησις του θέματος της εκτόπου προσλήψεως του χρυσού κατά την διάρκειαν του ηπατικού σπινθηρογραφήματος, ή όποια δεν έτυχε μέχρι τούδε ικανοποιητικής μελέτης και η αιτιολόγησις ταύτης από πλευράς φυσιοπαθολογικής, ως και η εκτίμησις της προσφοράς ταύτης εις την διαφορικήν διαγνωστικήν του ηπατικού σπινθηρογραφήματος. Ή όλη εργασία ακολουθεί την εξής σειράν : Εν αρχή αναφέρομεν στοιχεία αφορώντα εις το δικτυοενδοθηλιακόν σύστημα ( δ. ε. σ. ) και την υπό των κυττάρων αυτού φαγοκυττάρωσιν τωνδιαφόρων ουσιών, ίδια δε του κολλοειδούς χρυσού. Αναλύομεν ακολούθως την διά των κολλοειδών ουσιών μέτρησιν της καθάρσεως του ήπατος, την τεχνικήν τον σπινθηρογραφήματος και εκθέτομεν,εν συνεχεία, λεπτομερώς τα αφορώντα εις τας βιβλιογραφικάς μας γνώσεις, εν σχέσει προς την έκτοπον πρόσληψιν του ραδιενεργού κολλοειδούς χρυσόν Au-198. Εις το Δεύτερον Μέρος της παρούσης διατριβής αναφέρεται το υλικόν και περιγράφονται αι χρησιμοποιηθείσαι μέθοδοι μελέτης αυτόν. Τα ημέτερα αποτελέσματα αναλύονται λεπτομερώς δι' εκάστην ομάδα νόσων του ήπατος ως και ετέρων οργάνων. ’Επακολουθεί ή κριτική των ημετέρων αποτελεσμάτων, έπονται τα συμπεράσματα τα προκύπτοντα εκ της ημετέρας μελέτης και τέλος, μετά μικρόν περίληψιν του όλου θέματος, παρατίθεται ή βιβλιογραφία.
Σχεδιασμός και σύνθεση πεπτιδικών και μη πεπτιδικών αναλόγων επιτόπων της μυελίνης για πιθανή ανοσοθεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας
Authors: Φρυλίγγου Ειρήνη
Published: August 2021

Κατά την εκπόνηση της παρούσας διατριβής έγινε προσπάθεια, με βάση την κατανόηση της παθοφυσιολογίας της ΣΚΠ, να ελεγχθεί η ανοσολογική επίθεση στη μυελίνη, χωρίς να κατασταλεί ευρύτερα το ανοσοποιητικό σύστημα. Συγκεκριμένα, έγιναν: (α) Σύνθεση γραμμικών πεπτιδικών αναλόγων, τα οποία είναι υπεύθυνα για εμφάνιση ΣΚΠ (Πίνακας 1). (β) Σύνθεση πεπτιδικών αναλόγων, γραμμικών και κυκλικών, που φέρουν το δεκαπεπτίδιο (Lys-Gly)5 ως γέφυρα σύνδεσης με τον πολυσακχαρίτη μαννάνη (Πίνακας 2). (γ) Σύνθεση πολυπεπτιδίου με βάση το copolymer-1 και το δεκαπεπτίδιο (Lys-Gly)5 ως γέφυρα σύνδεσης με τον πολυσακχαρίτη μαννάνη (Πίνακας 2). (δ) Σύνθεση πεπτιδικών δενδριμερών (MAPs) που φέρουν το τετραπεπτίδιο (Lys-Gly)2 ως γέφυρα σύνδεσης με τον πολυσακχαρίτη μαννάνη (Πίνακας 3). (ε) Σύνθεση αναλόγων ανθρακινονών (Σχ. 1) και σύζευξή τους με πεπτιδικά ανάλογα (Σχ. 2). Η σύνθεση των πεπτιδικών αναλόγων έγινε είτε με το συμβατικό τρόπο είτε με τη χρήση μικροκυμάτων. Οι ρητίνες που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι CLTR-Cl, Wang και NovaSynTGA, οι οποίες συνδυάζονται με την Fmoc/tBu μεθοδολογία. Μερικά από τα πεπτιδικά ανάλογα που συντέθηκαν συζεύχθηκαν με τον πολυσακχαρίτη μαννάνη στην οξειδωμένη και ανηγμένη μορφή του (Πίνακας 4). Η σύζευξη με τη μαννάνη έγινε σε υγρή φάση και ο έλεγχος της σύζευξης έγινε με RP-HPLC χρωματογραφία.
Αναδιάταξη και πολυπλοκότητα των επικοινωνιακών συστημάτων
Authors: Νικολόπουλος Νικόλαος
Published: August 2021

[…] Η παρούσα διατριβή αποσκοπεί να εξετάσει και να αναλύσει την ευρωπαϊκή πολιτική στον τομέα των τηλεπικοινωνιών. Επιχειρεί να θέση την ευρωπαϊκή τηλεπικοινωνιακή πολιτική στο πλαίσιο και την προοπτική των διαδικασιών της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Ασχολείται επίσης με τις αλλαγές που δρομολογήθηκαν από το 1984 έως το 2009, στο ρυθμιστικό πεδίο (regulatory regime), στους οργανισμούς των τηλεπικοινωνιών και στις πολιτικές που εφαρμόστηκαν στο ευρωπαϊκό τηλεπικοινωνιακό περιβάλλον των κρατών-μελών καθώς και στην πολιτική που τα κράτη-μέλη που κλήθηκαν να εφαρμόσουν. Με άλλα λόγια, η ανά χείρας μελέτη επιδιώκει να διερευνήσει τα αίτια των μεταρρυθμίσεων και τις επιπτώσεις που αυτές είχαν (και θα έχουν) στο τηλεπικοινωνιακό πεδίο. Επίσης εστιάζεται στο πώς αυτή η πολιτική «μεταφέρθηκε» και υιοθετήθηκε από τα κράτη-μέλη. […]
Μελέτη του ρυθμιστικού ρόλου του παράγοντα αναστολής της μετανάστευσης των μακροφάγων (MIF) στην επίδραση των κορτικοειδών στην παραγωγή μεταλλοπρωτεασών και των ενδογενών αναστολέων τους, κυτταροκινών και κολλαγόνου στο ρινικό πολύποδα
Authors: Σταθάς Θεόδωρος
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε η έκφραση του παράγοντα αναστολής της μετανάστευσης των μακροφάγων (MIF) στον ιστό από ρινικό πολύποδα αλλά και στον φυσιολογικό ρινικό βλεννογόνο, καθώς και η ικανότητα αυτού να εξουδετερώνει την ανασταλτική δράση των γλυκοκορτικοειδών (ΓΚ) στην επαγόμενη από διάφορους αυξητικούς παράγοντες παραγωγή διαμεσολαβητών, όπως η IL-6 η ΜΜΡ-1, η ΜΜΡ-3 το κολλαγόνο τύπου-Ι και ο ΤΙΜΡ-1, που εμπλέκονται στη παθογένεια του ρινικού πολύποδα (ΡΠ). Ο MIF ανιχνεύθηκε στο μέσο καλλιέργειας όλων των ιστών και σε όλα τα εκχυλίσματα. Η έκφρασή του ήταν αυξημένη στον ρινικό πολύποδα σε σχέση με τον φυσιολογικό ρινικό βλεννογόνο. Ο TGF-β1 προκάλεσε δοσο- και χρονο-εξαρτώμενη αύξηση των επιπέδων της IL-6 του ΤΙΜΡ-1 και του κολλαγόνου τύπου-Ι, και παράλληλα ο TNF-α προκάλεσε δοσο- αλλά και χρονο-εξαρτώμενη διέγερση στην παραγωγή της IL-6 του ΤΙΜΡ-1 και των μεταλλοπρωτεασών ΜΜΡ-1 και ΜΜΡ-3. Η δεξαμεθαζόνη προκάλεσε στατιστικά σημαντική και δοσοεξαρτώμενη μείωση της επαγόμενης από τον TGF-β1 και TNF-α, παραγωγής της IL-6 του ΤΙΜΡ-1 του κολλαγόνου τύπου-Ι και των μεταλλοπρωτεασών ΜΜΡ-1 και ΜΜΡ-3. Διερευνώντας τον μηχανισμό μέσω του οποίου η δεξαμεθαζόνη ασκεί την κατασταλτική της δράση στην επαγόμενη τόσο από τον TGF-β1 όσο και από τον TNF-α, παραγωγή της IL-6, φάνηκε πως αυτή εκδηλώνεται κυρίως μέσω της επαγωγής αλλά και της προστασίας της ΜΚΡ-1 και κατά συνέπεια της καταστολής του μονοπατιού των ΜΑΡΚ και της ενεργοποίησης του ΑΡ-1, και λιγότερο μέσω της καταστολής της ενεργοποίησης του NF-κΒ. Ο ISO- 1, ένας αναστολέας της δράσης του MIF, ενίσχυσε σημαντικά την κατασταλτική επίδραση της δεξαμεθαζόνης στα επίπεδα της IL-6 και του ΤΙΜΡ-1 στο μέσο καλλιέργειας ιστού από ΡΠ, ενώ αντίθετα προκάλεσε αναστροφή της κατασταλτικής δράσης της δεξαμεθαζόνης, η οποία ήταν στατιστικά σημαντική για την ΜΜΡ-1 όχι όμως και για την ΜΜΡ-3. Η ενίσχυση της κατασταλτικής δράσης της δεξαμεθαζόνης παρουσία του ISO-1, που κυμάνθηκε από 15.0% έως 20.5% θα πρέπει μάλλον να οφείλεται στην αναστολή του ενδογενούς MIF από τον ISO-1. Συμπερασματικά, η παρουσία του MIF στον ιστό του ρινικού πολύποδα, φαίνεται να εξασθενίζει το κατασταλτικό αποτέλεσμα της δεξαμεθαζόνης στην παραγωγή IL-6 και ΤΙΜΡ-1 από αυτόν τον ιστό, ενώ η ταυτόχρονη χρήση του αναστολέα του MIF, ISO-1 οδηγεί σε μια περαιτέρω ενίσχυση της κατασταλτικής δράσης της δεξαμεθαζόνης. Έτσι, είναι λογικό κατ’ αρχήν, να προταθεί πως η δημιουργία ενός φαρμακευτικού σχήματος που περιέχει κορτιζόλη και ένα αναστολέα του MIF, θα μπορούσε να είναι πιο αποτελεσματικό στην θεραπεία της ΡΠ. Απαιτούνται περαιτέρω πειράματα με συνδυασμό ΓΚ και αναστολέων του MIF για να μελετηθεί η επίδρασή τους στη παραγωγή και άλλων παραγόντων που εμπλέκονται στη παθογένεια της ΡΠ προκειμένου να εξαχθούν ασφαλέστερα συμπεράσματα.
Χορήγηση των αμινοξέων διακλαδιζόμενης αλύσου ως επικουρική θεραπεία της κετογονικής δίαιτας σε παιδιά με ανθεκτική επιληψία
Authors: Δουλιόγλου Βάη
Published: August 2021

Στην μελέτη μας χορηγήσαμε τα ΒCAA ως συμπληρωματική θεραπεία της κετογονικής δίαιτας σε παιδιά με ανθεκτική επιληψία, με σκοπό την βελτίωση των επιληπτικών τους κρίσεων και τον περιορισμό των επιπλοκών της κετογονικής δίαιτας. Στην μελέτη συμμετείχαν συνολικά 31 παιδιά, 17 αγόρια και 14 κορίτσια, ηλικίας 10 μηνών έως 12 ετών με ανθεκτική επιληψία. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: 1. Η πρώτη ομάδα περιελάμβανε 31 ασθενείς με ανθεκτική επιληψία που ακολούθησαν την κετογονική δίαιτα για τουλάχιστον 6 μήνες. 2. Η δεύτερη ομάδα περιελάμβανε όσους από τους ασθενείς της πρώτης ομάδας δεν παρουσίασαν σαφή βελτίωση των επιληπτικών τους κρίσεων. Στους ασθενείς αυτούς (11 συνολικά) χορηγήθηκαν αμινοξέα διακλαδιζόμενης αλύσου (ΒCAA). Και στις δύο ομάδες των ασθενών μελετήθηκαν ο αριθμός των επιληπτικών κρίσεων, ο αριθμός των αντιεπιληπτικών φαρμάκων, τα ηλεκτροεγκεφαλογραφικά τους ευρήματα καθώς και οι παρενέργειες που παρατηρήθηκαν. Τα αποτελέσματα της μελέτης ήταν τα ακόλουθα: 1. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων πριν και μετά την κετογονική δίαιτα στο σύνολο των ασθενών. 2. Ο αριθμός των αντιεπιληπτικών φαρμάκων πριν και μετά την κετογονική δίαιτα ελαττώθηκε στατιστικά σημαντικά στο σύνολο των ασθενών. 3. Στους ασθενείς που έλαβαν τα ΒCAA παρατηρήθηκε ελάττωση στον αριθμό των επιληπτικών κρίσεων πριν και μετά την χορήγηση των ΒCAA, η οποία όμως δεν ήταν στατιστικά σημαντική, λόγω του μικρού μεγέθους του δείγματος.. 4. Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στον αριθμό των αντιεπιληπτικών φαρμάκων που έπαιρναν οι ασθενείς πριν και μετά την χορήγηση των ΒCAA λόγω του μικρού μεγέθους του δείγματος. 5. Οι παρενέργειες που εμφάνισε η ομάδα των ασθενών κατά την κετογονική δίαιτα, ελαττώνονται στατιστικά σημαντικά μετά την χορήγηση των BCAA. Συμπερασματικά η χορήγηση των BCAA ως συμπληρωματική θεραπεία της κετογονικής δίαιτας σε ασθενείς με ανθεκτική επιληψία, δείχνει να έχει ευνοϊκή επίδραση στην ελάττωση του αριθμού των επιληπτικών κρίσεων των ασθενών και στην εμφάνιση των παρενεργειών που σχετίζονται με την δίαιτα, καθιστώντας την περισσότερο δραστική και καλύτερα ανεκτή από τους ασθενείς.
Φασματοσκοπική μελέτη ιστών και βιοϋλικών
Authors: Πισσαρίδη Αικατερίνη
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η προσέγγιση και πιθανή απάντηση στον μηχανισμό αθηρογένεσης μελετώντας αθηρωματικές πλάκες στεφανιαίων και καρωτίδων αρτηριών με FT-IR φασματοσκοπία και SEM ανάλυση. Τα FT-IR φάσματα έδειξαν ότι η αθηροσκλήρωση οφείλεται στην υπεροξείδωση των λιπιδίων και πρωτεϊνών των μεμβρανών. Η επίδραση των ελευθέρων ριζών στις μεμβράνες προκαλεί σχάση του μήκους των ανθρακικών αλυσίδων των μεγαλομορίων που σχηματίζουν τις μεμβράνες, καταστρέφοντας την ευκινησία και την ρευστότητα των μεμβρανών με αποτέλεσμα την καταστροφή του κυττάρου. Η ταινία στα 3080 cm-1 αποδίδεται στην τερματική ολεφινική ομάδα (=CH). H ένταση της ταινίας αυτής είναι συνάρτηση της κλινικά υπολογισμένης LDL χοληστερόλης των ασθενών και σε συνδυασμό με την ταινία στα 1735 cm-1 μπορούν να αποτελέσουν δείκτες για την LDL χοληστερόλη. Μετά από διάλυση των αθηρωμάτων σε οργανικούς διαλύτες η FT-IR φασματοσκοπία έδειξε ότι οι apoΑ διαλύονται στα συσσωματώματα των λιποειδών ενώσεων και παρεμποδίζεται η φυσιολογική λειτουργία της HDL χοληστερόλης. Για τους υπερουρικαιμικούς ασθενείς διαπιστώθηκε ότι υπερπαράγονται ελεύθερες υπερόξυ ρίζες με αποτέλεσμα την παρεμπόδιση της λειτουργίας των μολυβδαινοενζύμων, άρα κα την αδρανοποίησή τους. Η παρατήρηση αυτή ενισχύθηκε και από την ανίχνευση μολυβδαινίου με EDAX ανάλυση στις αθηρωματικές πλάκες των υπερουρικαιμικών ασθενών. Η αδρανοποίηση των μολυβδαινοενζύμων συνεπάγεται την κατανάλωση των γλουταθειολών. Αυτό επιβεβαιώνεται από την αύξηση της έντασης της ταινίας του φάσματος στην περιοχή 600-400 cm-1 όπου απαντούν οι χαρακτηριστικές ταινίες των C-S ομάδων των θειολών και των S-S ομάδων των δισουλφιδίων, προϊόντων οξείδωσης των θειολών (GSH). Η SEM ανάλυση έδειξε ότι οι αθηρωματικές πλάκες είναι πλούσιες σε ανθρακικό ασβέστιο. Η EDAX ανάλυση έδειξε την παρουσία τοξικών μεταλλικών ιόντων, όπως χρώμιο, νικέλιο, τα οποία συνδέθηκαν με το εργασιακό περιβάλλον των ασθενών. Συμπερασματικά, φαίνεται ότι η FT-IR φασματοσκοπία μπορεί να αποτελέσει μια ακριβή μέθοδο μελέτης της εξέλιξης της νόσου και να δώσει σημαντικές πληροφορίες για το εκάστοτε στάδιο σε συνάρτηση με την κλινική εικόνα του ασθενούς. Από τις μεταβολές των ταινιών γίνεται εμφανές ότι το οξειδωτικό στρες του οργανισμού ευθύνεται για την έναρξη της υπεροξείδωσης των μεμβρανών. Σε αντίθεση με τις μέχρι σήμερα ισχύουσες διαγνωστικές μεθόδους, η FT-IR φασματοσκοπία δίνει πληροφορίες για το είδος της βλάβης και θα μπορούσε να απαντήσει στην πρόβλεψη για πιθανή αιμορραγική κατάληξη.
Συγκριτική μελέτη της απώλειας βάρους και της εμφάνισης επιπλοκών, ασθενών με νοσογόνο παχυσαρκία (BMI 40-50) που υποβάλλονται σε γαστρική παράκαμψη Roux-en-Y και χολοπαγκρεατική παράκαμψη με Roux-en-Y αποκατάσταση
Authors: Ανεσίδης Ευστάθιος
Published: August 2021

Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση των αποτελεσμάτων και των μεταβολικών επιπλοκών της γαστρικής παράκαμψης Roux-en-Y και μιας εκδοχής της χολοπαγκρεατικής εκτροπής σε έναν αποκλειστικά non-superobese πληθυσμό. Τα κύρια χαρακτηριστικά της χολοπαγκρεατικής εκτροπής ήταν: γαστρικός θύλακος 15±5L, χολοπαγκρεατική έλικα 200, κοινό κανάλι 100 και διατροφική έλικα το λοιπό λεπτό έντερο. Τα κύρια χαρακτηριστικά της RYGBP ήταν: γαστρικός θύλακος 15±5L, χολοπαγκρεατική έλικα 60, Roux έλικα 100 και κοινό κανάλι το υπόλοιπο μήκος του λεπτού εντέρου. Από 130 ασθενείς με BMI 35-50 kg/m², οι 65 υποβλήθηκαν σε RYGBP και οι 65 σε BPD. Όλοι οι ασθενείς ολοκλήρωσαν το δεύτερο μετεγχειρητικό έτος. Η μέση απώλεια υπερβάλλοντος βάρους (excess weight loss, %EWL) ήταν καλύτερη μετά από BPD καθόλη τη διάρκεια του follow-up, ενώ στα 2 χρόνια η EWL ήταν >50% στο 100% των ασθενών της BPD σε σύγκριση με το 88.7% της RYGBP. Η παθολογική ανοχή γλυκόζης, η υπερχοληστερολαιμία, η υπερτριγλυκεριδαιμία και η υπνική άπνοια παρουσίασαν πλήρη ύφεση και στις δύο ομάδες, αλλά τα μέσα επίπεδα ολικής χοληστερόλης ήταν σημαντικά χαμηλότερα μετά από BPD στα 2 χρόνια. Ο διαβήτης υποχώρησε πλήρως σε όλους τους ασθενείς της BPD και σε 7 στους 10 ασθενείς της RYGBP. Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις πρώιμες και όψιμες μη μεταβολικές επιπλοκές. Υποαλβουμιναιμία παρατηρήθηκε σε 1 ασθενή της RYGBP (1.5%) και σε 6 ασθενείς της BPD (9.2%). Μόνο ένας ασθενής από κάθε ομάδα χρειάστηκε νοσηλεία και ολική παρεντερική διατροφή. Συμπεραίνουμε πως οι μεταβολικές επιπλοκές μετά από BPD δεν ήταν σοβαρές και δεν παρουσίαζαν στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες, οπότε και οι δύο επεμβάσεις είναι ασφαλείς και αποτελεσματικές σε non-superobese πληθυσμούς, αλλά η BPD είναι πιο αποτελεσματική στην απώλεια βάρους και στην επίλυση του διαβήτη και τηςυπερχοληστερολαιμίας.
Μελέτη προσρόφησης και σχηματισμού υμενίων, τασενεργών ουσιών ή/και μιγμάτων τους, στη διεπιφάνεια υδραργύρου/ηλεκτρολυτικoύ διαλύματος
Authors: Κόνιαρη Αργυρή
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία πραγματοποιείται μία σειρά πειραμάτων η οποία βασίζεται στην παρατήρηση φαινομένων κατά την προσρόφηση τασενεργών ουσιών πάνω στη σταγόνα του υδραργύρου. Αποτέλεσμα της προσρόφησης αυτής είναι ο σχηματισμός συμπαγών στοιβάδων με χαμηλή τιμή χωρητικότητας καθώς επίσης και μικκυλίων με συγκεκριμένο γεωμετρικό σχήμα (ημικυλινδρικά και ημισφαιρικά) στη διεπιφάνεια. Κάποιες φορές επίσης παρατηρείται και σχηματισμός ανομοιογενών δομών. Η ανομοιογένεια αυτή εκφράζει τη μετάβαση από Ευκλείδεια σε fractal δομή. Κριτήριο για τη μετάβαση αυτή είναι η τιμή της γεωμετρικής διάστασης D. Ο υπολογισμός της γίνεται με τη μέθοδο της «κλιμάκωσης μεγέθους» (size scaling) στο ηλεκτρόδιο της κρεμασμένης σταγόνας υδραργύρου (HMDE) και βασίζεται στην ιδιότητα των δομών fractal που είναι γνωστή ως “αμεταβλησία της κλίμακας” (scale invariance).Στο πρώτο κεφάλαιο δίνονται οι βασικές αρχές της διπλοστοιβάδας καθώς και πληροφορίες για τις τασενεργές ουσίες που μελετώνται. Στο δεύτερο κεφάλαιο αποτυπώνεται λεπτομερώς η πειραματική διαδικασία που ακολουθείται. Στο τρίτο κεφάλαιο παρατίθενται αναλυτικά τα αποτελέσματα που λαμβάνονται. Αρχικά δίνονται οι μετρήσεις των επιφανειακών τάσεων από τις οποίες υπολογίζεται η cmc των τασενεργών ουσιών που μελετώνται. Η μέτρηση της επιφανειακής τάσης γίνεται με τη μέθοδο της πλάκας Wilhelmy. Στη συνέχεια λαμβάνονται μετρήσεις χωρητικότητας πάνω στο HMDE σε διάφορες συνθήκες, οι οποίες χωρίζονται στις ακόλουθες κατηγορίες: Στην πρώτη κατηγορία λαμβάνονται μετρήσεις μετά τη μεταφορά σταγόνας από διάλυμα τασενεργής ουσίας (διάλυμα Ι) σε διάλυμα φέροντα ηλεκτρολύτη (διάλυμα ΙΙ). Οι τασενεργές δεν απομακρύνονται από τη διεπιφάνεια υδραργύρου/διαλύματος ηλεκτρολύτη και οι μετρήσεις διαφέρουν. Στην δεύτερη κατηγορία λαμβάνονται μετρήσεις μετά τη μεταφορά σταγόνας από διάλυμα τασενεργής ουσίας σε διάλυμα δεύτερης τασενεργής ουσίας ή σε μίγμα τασενεργών ουσιών. Η πρώτη τασενεργή προσροφάται. Η προσρόφηση της δεύτερης τασενεργής δεν απομακρύνει την πρώτη από τον υδράργυρο. Στην τρίτη κατηγορία λαμβάνονται μετρήσεις με αύξηση αρχικά του εμβαδού της σταγόνας μέσα σε διάλυμα τασενεργής ουσίας και κατόπιν με μεταφορά και αύξηση της σταγόνας μέσα σε διάλυμα φέροντα ηλεκτρολύτη ή άλλης τασενεργής ουσίας. Οι μετρήσεις αυτές συνδιάζουν δύο παραμέτρους: (α) το εμβαδόν της σταγόνας του ηλεκτροδίου και (β) το σταθερά εφαρμοζόμενο δυναμικό.
Λειτουργική ερμηνευτική κατά τα αρεοπαγίτικα συγγράμματα
Authors: Simic Kosta
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελούν τα αρεοπαγιτικά συγγράμματα, τα οποία μελετώνται και αξιολογώνται ως κατ’ εξοχήν λειτουργική πηγή που μας παρέχει μαρτυρίες τόσο για την τέλεση των ιερών μυστηρίων της Εκκλησίας γύρω στο έτος 500 μ.Χ., όσο και για την ερμηνεία τους. Η παρουσίαση της λειτουργικής ερμηνείας περιστρέφεται γύρω από τους δύο βασικούς άξονες πάνω στους οποίους βασίζονται τα συγγράμματα αυτά. Ο ένας είναι η περί προόδου και επιστροφής η αναγωγή νεοπλατωνική ιδέα, και ο άλλος - η ιδέα περί τριών οδών της μυστικής ζωής, οι οποίες είναι η κάθαρση, ο φωτισμός και η τελείωση ή ένωση. Για το λόγο αυτό το κάθε επί μέρους μυστήριο εξετάζεται υπό το πρίσμα αυτών των δύο ιδεών που, κατά τη γνώμη μου, αποτελούν το κλειδί για τη σωστή κατανόηση της λειτουργικής ερμηνείας των αρεοπαγιτικών συγγραμμάτων. Ερμηνεύοντας τα μυστήρια της Εκκλησίας, ο συντάκτης εφαρμόζει διάφορες ερμηνευτικές μεθόδους, όπως την τυπολογία, την αλληγορία και κυρίως την αναγωγή. Η θεωρία των λειτουργικών τελετών ανάγει την ψυχή προς την πνευματική πραγματικότητα του νοητού κόσμου, κάτι που προσδίδει στη λειτουργική ερμηνεία του ανώνυμου συντάκτη των αρεοπαγιτικών συγγραμμάτων και τη μυστική διάσταση. Με τη συμμετοχή στα μυστήρια της Εκκλησίας και ιδιαίτερα στη Θεία Λειτουργία ο άνθρωπος ανάγεται, μέσα από την κάθαρση, το φωτισμό και την τελείωση, προς την ένωση με τον Θεό και τη θέωση. Στις τρεις οδούς της μυστικής ζωής, δηλαδή την κάθαρση, τον φωτισμό και την τελείωση ή ένωση, ο συντάκτης προσαρμόζει και τη διαίρεση της εκκλησιαστικής ιεραρχίας σε τελετές, ιερατική διακόσμηση ή κλήρο και τελούμενους ή λαϊκούς, θεωρώντας ότι οι τελετές τελειοποιούν, ο κλήρος φωτίζει, ενώ οι λαϊκοί καθαίρονται. Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη διαίρεση το βάπτισμα παρέχει στον άνθρωπο την κάθαρση και κυρίως το φωτισμό, ενώ η σύναξη και η τελετή μύρου τον τελειοποιούν και τον ενώνουν με το Θεό. Όσον αφορά τις ιερατικές τάξεις, η των ιεραρχών τάξις είναι τελειωτική και τελεσιουργός, «η των ιερέων τάξις» είναι φωτιστική και φωταγωγός, και η των λειτουργών τάξις είναι καθαρτική. Και τέλος, στην τάξη των τελούμενων ανήκουν οι κατηχούμενοι, οι εν μετάνοια όντες και οι ενεργούμενοι, πού αποτελούν την τάξη των καθαιρομένων, ο πιστός λαός συνιστά τη τάξη των φωτιζόμενων, και οι μοναχοί αποτελούν την τετελεσμένη τάξη. Με τον τρόπο αυτό ολόκληρη η εκκλησιαστική ιεραρχία χαρακτηρίζεται με όρους μυστικούς. Ο συντάκτης, ερμηνεύοντας το κάθε επί μέρους μυστήριο, διακρίνει και στη δομή του τις προαναφερθείσες τρεις οδούς της μυστικής ζωής. Έχοντας λοιπόν υπόψη τα προαναφερθέντα, μπορούμε να πούμε ότι το Corpus Dionysiacum αποτελεί μία δημιουργική σύνθεση της προγενέστερης λειτουργικής και ασκητικής παράδοσης της Εκκλησίας, προσαρμοσμένης στο νεοπλατωνικό φιλοσοφικό σύστημα ως προς την ορολογία και τη μεθοδολογική προσέγγιση των επί μέρους θεμάτων.