Η επιλογή της κατάλληλης χειρουργικής προσπέλασης, σε σχέση με τα απεικονιστικά ευρήματα της τομογραφίας εκπομπής ποζιτρονίων, στη διαχείριση ασθενών με όγκους του θύμου αδένα
Authors: Μωραΐτης Σωτήριος 
Published: April 2022

Σκοπός: Έχει καταδειχθεί στη βιβλιογραφία η χρησιμότητα της Αξονικής Τομογραφίας Εκπομπής Ποζιτρονίων με τη χρήση 18F-Φθορο-Δεσοξυ-Γλυκόζης (18F-FDG/PET CTscan) στη διαχείριση των ασθενών με όγκους του Θύμου Αδένα. Φαίνεται ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ του βαθμού πρόσληψης της 18F-FDG (SUV max: Standard Uptake Value) από τούς επιθηλιακούς όγκους και του ιστολογικού τύπου του μορφώματος καθώς και του σταδίου της νόσου. Αυτή η μελέτη στοχεύει να χρησιμοποιήσει το πηλίκο SUVmax του μορφώματος (αριθμητής) προς SUVmax των αγγειακών δομών και ιστών του μεσοθωρακίου (παρονομαστής), ώστε να κατευθύνει την επιλογή της χειρουργικής προσπέλασης.Μέθοδος: Όλοι οι ασθενείς οι οποίοι παρουσιάστηκαν με μάζα προσθίου μεσοθωρακίου υψηλής υποψίας προέλευσης από το Θύμο Αδένα, συμπεριλήφθηκαν σε μία προοπτική βάση δεδομένων. Η υπόθεση ανέφερε ότι, τιμή πηλίκου κατώτερη της μονάδας, θα μπορούσε να προβλέψει την καλοήθη φύση και τη λιγότερο επιθετική συμπεριφορά του μορφώματος και υιοθετήθηκε μία ελάχιστα επεμβατική προσπέλαση, δηλαδή η Θωρακοσκοπική. Αντίστοιχα, πηλίκο μεγαλύτερο της μονάδας θα πρότεινε κακοήθη και επιθετική συμπεριφορά του όγκου, με αποτέλεσμα την πραγματοποίηση Μέσης Στερνοτομής ή Θωρακοτομής. Αποτελέσματα: Υπήρξαν 15 άρρενες (μέσης ηλικίας 44.6 ετών και εύρους 25-73) και 15 θήλεις ασθενείς (μέσης ηλικίας 50.1 ετών και εύρους 25-76). Σε 10 ασθενείς το πηλίκο ήταν κατώτερο της μονάδας (Ομάδα 1) και σε 20 ασθενείς το πηλίκο ήταν ανώτερο της μονάδας (Ομάδα 2). Όταν το πηλίκο ήταν κατώτερο της μονάδας, συνδυάσθηκε με καλοήθη πάθηση στο 80% των περιπτώσεων. Όταν ήταν μεγαλύτερο της μονάδας, συνδυάσθηκε στις μισές των περιπτώσεων, με προχωρημένους ιστολογικούς τύπους (υψηλού κινδύνου Θυμώματα και Θυμικά Καρκινώματα), ενώ μπορεί με σχετική ακρίβεια να «προβλέψει» τα προχωρημένα στάδια κατά Masaoka-Koga. Στην Ομάδα 2, η διήθηση της κάψας, ήταν σημαντικά υψηλότερη (p=0,02). Το τεστ χ2 αποκάλυψε συσχετισμό μεταξύ διήθησης της κάψας και παρουσίας κακοήθειας (p=0,001) και μεταξύ παρουσίας κακοήθειας και είδους επεμβάσεως (p=0,025). Δεν αναδείχθηκε συσχέτιση μεταξύ διήθησης κάψας και είδους επεμβάσεως (p=0,080). Για να εκτιμηθεί η συσχέτιση μεταξύ των τιμών του πηλίκου και της παρουσίας κακοήθειας, χρησιμοποιήθηκε η τεχνική της λογιστικής παλινδρόμησης. Η μεταβλητή «παρουσία κακοήθειας» φαίνεται να είναι στατιστικά σημαντική (p=0,009). Οι σχετική πιθανότητα, είναι 12. Η μετατροπή της σχετικής πιθανότητας σε πιθανότητα, αναδεικνύει ότι η πιθανότητα της παρουσίας κακοήθειας με πηλίκο μεγαλύτερο της μονάδος (SUVmax μορφώματος/SUVmax μεσοθωρακίου > 1), είναι 92,31%. Επιπλέον, μοντέλο λογιστικής παλινδρόμησης ανέδειξε ότι αν η διάμετρος του όγκου αυξάνεται κατά 1 εκατοστό, τότε η πιθανότητα της παρουσίας στην Ομάδα 2, είναι 1,719 υψηλότερη. Συμπεράσματα: Το πρωτόκολλο αυτής της μελέτης, βρίσκεται σε ακολουθία με τη σύγχρονη βιβλιογραφία, καταδεικνύοντας της χρησιμότητα της τομογραφίας εκπομπής ποζιτρονίων στη διάγνωση και θεραπεία των ασθενών οι οποίοι εμφανίζουν όγκους του Θύμου Αδένα. Αυτή η μελέτη όμως, πραγματοποιεί ένα περαιτέρω βήμα, δεδομένου ότι η επιλογή της χειρουργικής προσπέλασης, βασίζεται στις τιμές της SUVmax. Tο πηλίκο των τιμών πρόσληψης της 18F-FDG, του όγκου προς το μεσοθωράκιο, μπορεί να αποτελέσει ένα καινούργιο δείκτη, περισσότερο εύστοχο από τις απόλυτες τιμές SUV.