Ανίχνευση υπερτασικών ασθενών με επιρρέπεια για ανάπτυξη κολπικής μαρμαρυγής
Authors: Χατζηγιάννη-Κυριάκου Αμαλία 
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η ανίχνευση υπερτασικών ασθενών με επιρρέπεια για ανάπτυξη κολπικής μαρμαρυγής (ΚΜ) σε συσχέτιση με παραμέτρους από το ΗΚΓ, το υπερηχοκαρδιογράφημα, την 24ωρη ΗΚΓ καταγραφή ρυθμού, την 24ωρη καταγραφή αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) και βιοχημικές παραμέτρους.ΜΕΘΟΔΟΙ: Μελετήθηκαν 50 υπερτασικοί ασθενείς με τεκμηριωμένο επεισόδιο παροξυσμικής κολπικής μαρμαρυγής και 50 υπερτασικοί ασθενείς χωρίς κολπική μαρμαρυγή. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε 24ωρη καταγραφή της ΑΠ, σε 24ωρη καταγραφής ρυθμού και ΗΚΓ ηρεμίας 12 απαγωγών από το οποίο υπολογίστηκε η διασπορά του επάρματος p, σε διαθωρακικό υπερηχοκαρδιογραφικό έλεγχο και βιοχημικό έλεγχο ρουτίνας. Τέλος σε πρωινό δείγμα φλεβικού αίματος προσδιορίστηκαν η ενδοθηλίνη και η hs-CRP ως δείκτες υποκλινικής φλεγμονής, καθώς επίσης και τα νατριουρητικά πεπτίδια (ANP και BNP). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι υπερτασικοί ασθενείς με ΠΚΜ σε σχέση με αυτούς χωρίς ΚΜ είχαν μεγαλύτερο μέσο όρο ηλικίας κατά 14 έτη (63±9, 49±8 έτη, p<0.0001). Επιπλέον, η ομάδα των υπερτασικών με ΠΚΜ παρουσίασε χαμηλότερη διαστολική πίεση ιατρείου όπως επίσης και χαμηλότερες τιμές 24ωρης διαστολικής αρτηριακής πίεσης συγκριτικά με την ομάδα υπερτασικών χωρίς ΚΜ και συνεπώς υψηλότερη πίεση παλμού ιατρείου και 24ωρη μέση πίεση παλμού. Οι ασθενείς της ομάδας με ΑΥ και ΠΚΜ θεραπεύονταν συχνότερα με στατίνες έναντι της ομάδας χωρίς ΚΜ, αναστολείς του συστήματος ρενίνης αλδοστερόνης, διουρητικά και ανταγωνιστές διαύλων ασβεστίου. Η υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη έδειξε ένα υψηλότερο δείκτη διαμέτρου του αριστερού κόλπου καθώς επίσης και υψηλότερο δείκτη μάζας της αριστερής κοιλίας στους υπερτασικούς ασθενείς με ΚΜ. Η ίδια ομάδα παρουσίασε επίσης συγκριτικά με την ομάδα υπερτασικών χωρίς ΚΜ ένα παρατεταμένο χρόνο ισοογκοκικής χάλασης καθώς επίσης και χαμηλότερο κλάσμα βράχυνσης και εξώθησης. Ένα από τα κυριότερα ευρήματα της παρούσας εργασίας είναι ότι στην ηλεκτροκαρδιογραφική μελέτη του επάρματος p οι υπερτασικοί ασθενείς με ΚΜ παρουσίασαν ένα μικρότερο σε διάρκεια Pmin (13 ms, p≤0.01) και μεγαλύτερη διάρκεια της διασποράς του επάρματος p (Pdisp) (22ms, p<0.0001) σε σχέση με την ομάδα χωρίς ΚΜ. Οι ασθενείς με ΑΥ και ΠΚΜ παρουσίασαν υψηλότερες τιμές της log-hs-CRP (0.55 mg/l, p<0.0001) οι οποίες παρέμεναν στατιστικά σημαντικές και μετά από έλεγχο για άλλους συγχυτικούς παράγοντες. Τέλος, στην ομάδα ασθενών με παροξυσμική ΚΜ τα επίπεδα των BNP αλλά και αυτά των ANP ήταν σημαντικά αυξημένα έναντι της ομάδας των υπερτασικών χωρίς ΚΜ.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η παρούσα μελέτη εκτός από την επιβεβαίωση ότι οι υπερτασικοί ασθενείς με ιστορικό παροξυσμικής κολπικής μαρμαρυγής παρουσιάζουν αυξημένα επίπεδα της hs-CRP και υψηλότερες τιμές του Pdisp, έδειξε για πρώτη φορά ότι σε υπερτασικούς ασθενείς τα επίπεδα της hs-CRP και η διασπορά του επάρματος p στο ΗΚΓ συσχετίζονται στενά μεταξύ τους και με τη ΚΜ. Το εύρημα αυτό περιγράφεται για πρώτη φορά αναδεικνύοντας το σημαντικό ρόλο της συστηματικής φλεγμονής στην ηλεκτροφυσιολογική κολπική αναδιαμόρφωση. Τέλος, τα επίπεδα των νατριουρητικών πεπτιδίων (ANP και BNP) είναι αυξημένα σε υπερτασικούς ασθενείς με επιρρέπεια ανάπτυξης κολπικής μαρμαρυγής.