Επίδραση της ανοσιακής απάντησης στο ρινοϊό επί τη βρογχική φλεγμονή, ιικό φορτίο, αναδόμηση και βρογχική κυτταροτοξικότητα
Authors: Χατζηψάλτη Μαρία 
Published: August 2021

Ιαιμία παρατηρείται σε πολλές ιογενείς λοιμώξεις, ωστόσο δεν έχει αναφερθεί ποτέ μέχρι σήμερα ιαιμία από ρινοιό σε φυσιολογικά παιδιά. Σκοπός της παρούσας μελέτης αποτέλεσε η αναζήτηση της εισόδου του ρινοιού στη συστηματική κυκλοφορία και οι πιθανοί προδιαθεσικοί παράγοντες.Για το σκοπό αυτό ρινοφαρυγγικά εκπλύματα από 221 παιδιά με αναπνευστικά νοσήματα εξετάσθηκαν για την παρουσία ρινοιού με τη μέθοδο της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (RT-PCR). Το πλάσμα 88 παιδιών, των οποίων το ρινικό έκπλυμα ήταν θετικό για ρινοιό, και 31 παιδιών, με αρνητικό για ρινοιό ρινικό έκπλυμα, εξετάσθηκε στη συνέχεια για την ανίχνευση ρινοιού, χρησιμοποιώντας την πλέον ευάισθητη μέθοδο της semi-nested RT-PCR. Η ύπαρξη ιαιμίας συσχετίσθηκε με τα κλινικά χαρακτηριστικά της εκάστοτε νόσου.Ο ρινοιός ανιχνεύθηκε στο αίμα σε 10/88 περιπτώσεις με θετικό για ρινοιό ρινικό έκπλυμα (11.4%): 7/28 σε παιδιά με ασθματική κρίση (25.0%), 2/26 με κοινό κρυολόγημα (7.7%), 1/25 με βρογχιολίτιδα (4.0%) και 0/9 με πνευμονία (0%). Το ποσοστό ιαιμίας από ρινοιό σε παιδιά με ασθματικές κρίσεις ήταν στατιστικά υψηλότερο σε σχέση με αυτό των παιδιών που έπασχαν από τα υπόλοιπα αναπνευστικά νοσήματα. Σημαντικοί προδιαθεσικοί παράγοντες ήταν: λήψη δείγματος < 24 ώρες από την έναρξη των κλινικών συμπτωμάτων, ατομικό ιστορικό άσθματος και άρρεν φύλο.Τα παραπάνω αποτελέσματα δείχνουν ότι η ιαιμία από ρινοιό δεν αποτελεί σπάνιο φαινόμενο κατά τη διάρκεια αναπνευστικών νοσημάτων σε φυσιολογικά παιδιά, είναι δε αρκετά συχνή στην έναρξη των οξέων ασθματικών κρίσεων, υποδηλώνοντας ότι μπορεί να εμπλέκεται στην παθογένεια των ασθματικών κρίσεων πιθανώς μέσω ανεπαρκούς κάθαρσης του ιού στους ασθματικούς.Ο ρινοίός επίσης, παρόλο που επιδημιολογικά συνδέεται ως το κυριότερο εκλυτικό αίτιο ασθματικών κρίσεων τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες, οι μηχανισμοί με τους οποίους προκαλέι τις κρίσεις είναι ακόμα σήμερα υπό αναζήτηση. Από τους βασικούς μηχανισμούς φαίνεται να είναι η άμεση προσβολή του βρογχικού επιθήλιου από τον ιό και η ανοσιακή απάντηση του ξενιστή στην ιογενή λοίμωξη Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη επομένως της επίδρασης της ανοσιακής απάντησης στο ρινοιό επί της βρογχικής φλεγμονής, αναδόμησης, ιικού φορτίου και κυτταροτοξικότητας,Tux το σκοπό αυτό απομονώσαμε μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος (PBMC) από 13 ασθενείς και μάρτυρες που εκθέσαμε σε ρινοϊούς μείζονος και ελάσσονος τύπου (RV16, RVlb).Nteà 48 ώρες, τα υπερκείμενα των καλλιεργειών αυτών προστέθηκαν σε καλλιέργειες βρογχικών επιθηλιακών κυττάρων (BEAS-2B) οι οποίες μολύνθηκαν με τον ίδιο ορότυπο ρινοίού. 6 και 48 ώρες αργότερα μετρήθηκαν κυτταροκίνες και χημειοκίνες που είναι γνωστό ότι επάγονται από ρινοϊό (IL-6, IL-8, RANTES) και TGF-B. Τις ίδιες χρονικές στιγμές ελήφθησαν για τιτλοποίηση κύτταρα BEAS-2B, και μετρήθηκε η επαγόμενη κυτταροτοξικότηττα. Βρήκαμε ότι η επιθηλιακή παραγωγή των 1L-6, IL-8, RANTES ήταν στατιστικά μεγαλύτερη υπό την επίδραση του φυσιολογικού περιβάλλοντος συγκριτικά με του ατοπικού, ενώ αντίθετα η παραγωγή του αυξητικού παράγοντα TGF-B ήταν μαγαλύτερη στο ατοπικό περιβάλλον. Επίσης η διέγερση των BEAS-2B με PBMC υπερκείμενα από ατοπικούς οδήγησε σε αυξημένο τίτλο ρινοίού συγκριτικά με τους φυσιολογικούς και καθυστερημένη κάθαρση. Τέλος, βρέθηκε ότι ο ρινοίός προκαλεί μεγαλύτερη επιθηλιακή κυτταροτοξικότητα σε ατοπικό περιβάλλον συγγκριτικά με το φυσιολογικό.Συμερασματικά, η ανοσιακή απάντηση των ατοπικών στο ρινοϊό επηρεάζει και την επιθηλιακή απόκριση, οδηγώντας σε μειωμένη αρχικά φλεγμονή και ως εκ τούτου καθυστερημένη ιική κάθαρση, αλλά αυξημένο κυτταρικό θάνατο. Αντίθετα, αυξάνει συγκριτικά την επιθηλιακή παραγωγή του αναδομητικού παράγοντα TGF-B, υποδηλώνοντας έτσι ότι οι ιικές λιμώξεις μπορεί να συμβάλλουν στην έναρξη ή/και στην επιδείνωση της αναδόμησης.