bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Συγκριτική μελέτη της επίδρασης της ακτινοβολίας-γ και της ακτινοβολίας ηλεκτρονίων υψηλής ενέργειας στις φυσικοχημικές και μηχανικές ιδιότητες πλαστικών ιατρικών ειδών
Authors: Φίντζου Αθανασία
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας έρευνας ήταν η μελέτη της επίδρασης της ακτινοβολίας γ και της ακτινοβολίας ηλεκτρονίων υψηλής ενέργειας σε δόσεις 30, 60 και 120 kGy (παρουσία αλλά και απουσία O₂) στις φυσικοχημικές και μηχανικές ιδιότητες των συριγγών (ΡΡ και COC) καθώς και στα προϊόντα ραδιόλυσης που παράγονται λόγω ακτινοβόλησης, έχοντας τα μη ακτινοβολημένα δείγματα ως μάρτυρες. Ακολούθησε σύγκριση των αποτελεσμάτων της επίδρασης των δύο ακτινοβολιών στις ιδιότητες των συριγγών. Τέλος, πραγματοποιήθηκε σύγκριση της επίδρασης της ακτινοβολίας στους δύο τύπους συριγγών (ΡΡ και COC). Όσον αφορά τις μηχανικές ιδιότητες, τόσο των συριγγών πολυπροπυλενίου όσο και των συριγγών COC, παρατηρήθηκε ότι η ακτινοβολία γ και η παρουσία O₂ προκάλεσαν την μεγαλύτερη υποβάθμιση. Η επίδραση της ακτινοβόλησης ήταν αισθητή και στο χρώμα της πρώτης ύλης των συριγγών. Έπειτα από ακτινοβόληση οι σύριγγες ΡΡ εμφάνισαν κίτρινο χρώμα, ενώ οι σύριγγες COC πράσινο. Η δομή των συριγγών πολυπροπυλενίου επηρεάστηκε μόνο όταν η ακτινοβόληση πραγματοποιήθηκε παρουσία O₂, καθώς τότε εμφανίζονταν κορυφή στα 1720 cm⁻¹ η οποία αντιστοιχεί στον δεσμό καρβονυλίου. Κατά την ακτινοβόληση παρατηρήθηκε εμφάνιση πολλών προϊόντων ραδιόλυσης, αλλά και ταυτόχρονη μείωση της συγκέντρωσης πολλών ενώσεων που προϋπήρχαν στο δείγμα. Έπειτα από ακτινοβόληση των συριγγών ΡΡ παρατηρήθηκε έντονη διάσπαση του αντιοξειδωτικού Irgafos 168 και εμφάνιση του 1,3 Di-tert-butyl benzene και του 2,4 Di-tert-butylphenol (υποπροϊόντα του Irgafos 168). Γενικά λοιπόν, οι ιδιότητες των πολυμερών επηρεάζονται άμεσα από την ακτινοβόληση. Πολύ έντονη επίδραση εμφανίζεται στις μηχανικές ιδιότητες και στο χρώμα των υλικών. Η επίδραση αυξάνεται με αύξηση της δόσης ακτινοβόλησης και είναι εντονότερη όταν εφαρμόζεται ακτινοβολία γ και όταν η ακτινοβόληση πραγματοποιείται παρουσία O₂.
Τα δικαιοδοτικά όρια του δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υπό ευρωπαϊκή διακυβέρνηση
Authors: Περάκης Εμμανουήλ
Published: August 2021

[…] Βασικό αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι το ΔΕΚ, είναι απαραίτητο, για τη διαμόρφωση ενός ορισμού της έννοιας «δικαστική εξουσία» και κατ’ επέκταση «δικαιοδοτικό όρια», να ληφθεί υπ’ όψη μία ιδιαιτερότητα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ως συστήματος και πλαισίου, εντός του οποίου λειτουργεί το Δικαστήριο. Πρόκειται για την έντονη δικαιογένεια και δικαιοκρατία που χαρακτηρίζει το πολιτειακό αυτό σχήμα. Η κυριαρχία του δικαίου ως θεμελιώδους μέσου άσκησης της σύγχρονης ευρωπαϊκής διακυβέρνησης έχει άμεση επίδραση στην εξουσία του οργάνου που είναι υπεύθυνο για την τήρηση και εφαρμογή του, δηλαδή του ΔΕΚ. Έτσι, καθοριστικό παράγοντα διαμόρφωσης του εύρους εξουσίας του Δικαστηρίου αποτελεί το άρθρο 220 ΣυνθΕΚ, σύμφωνα με το οποίο: «Το Δικαστήριο ... εξασφαλίζει την τήρηση του δικαίου ...». Όταν επομένως μελετάται η έκταση εξουσίας του ΔΕΚ, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το ότι συνιστά το βασικό δικαιοδοτικό όργανο εντός ενός συστήματος, όπου οποιαδήποτε διαφορά επιλύεται και κάθε σχέση ρυθμίζεται αποκλειστικά και αναγκαστικά μέσω του δικαίου, με την αυτοδικία ή τις πολιτικές διαπραγματεύσεις να μην αποτελούν κρατική επιλογή. Από τις παραπάνω σκέψεις προκύπτει η εξής πιθανή εκδοχή ενός ορισμού για την έννοια δικαιοδοτικά όρια, της οποίας θα γίνει χρήση κατά την παρούσα μελέτη: «Δικαιοδοτικά όρια ενός δικαιοδοτικού οργάνου είναι τα όρια εκείνα, που τίθενται και καθορίζουν το εύρος της εξουσίας του, την ακτίνα δηλαδή της δικαιοδοσίας και αρμοδιότητάς του, το εύρος των παραγόντων που λαμβάνει υπόψη κατά την εκφορά της δικανικής του κρίσης, και το φάσμα των αποτελεσμάτων που έχουν οι αποφάσεις του στην άσκηση εξουσίας από άλλους φορείς της». Η έρευνα με βάση τον παραπάνω ορισμό θα προχωρήσει κυρίως με την εμπειρική μέθοδο. Αφενός θα επιχειρηθεί μία όσο το δυνατόν πληρέστερη μελέτη του θεμελιωδών νομικών κειμένων εκείνων, που καθορίζουν ενδογενώς τα δικαιοδοτικά όρια του ΔΕΚ, δηλαδή των Συνθηκών. Αφετέρου η έρευνα θα στηριχθεί σε μία αναλυτική προσέγγιση σημαντικών αποφάσεων του Δικαστηρίου, αφού η νομολογία συνιστά ουσιαστικά τον τρόπο άσκησης εξουσίας ενός δικαιοδοτικού οργάνου. Στον πυρήνα της μελέτης των δικαιοδοτικών ορίων του ΔΕΚ βρίσκεται ένα ερευνητικό τρίπτυχο. Σε πρώτο στάδιο μελετώνται τα δικαιοδοτικά του όρια και η άσκηση εξουσίας από αυτό με κριτήρια παραδοσιακές μεθόδους μελέτης και ορισμούς, όπου και διαπιστώνεται μία αδυναμία να ανταποκριθούν οι τελευταίοι στα νέα, σύγχρονα δεδομένα εξουσίας των δικαιοδοτικών οργάνων και ειδικότερα του ΔΕΚ. Σε δεύτερο στάδιο διατυπώνεται μία υπόθεση εργασίας, μία θέση που φιλοδοξεί να εναρμονίσει τις παλαιότερες διαπιστώσεις με το σύγχρονο πλαίσιο ευρωπαϊκής διακυβέρνησης και το ρόλο του ΔΕΚ, προκειμένου να διατυπώσει πια με σχετική ακρίβεια τα κριτήρια εκείνα, που καθορίζουν το εύρος των δικαιοδοτικών ορίων του Δικαστηρίου. Σε τρίτο στάδιο, η υπόθεση εργασίας ελέγχεται με βάση τα έως τώρα υπάρχοντα, αλλά και επιπρόσθετα νομολογιακά δεδομένα, προκειμένου να διαπιστωθεί η ορθότητα ή οι τυχόν αδυναμίες της. […]
Ανίχνευση εισβολών σε δίκτυα υπολογιστών με αλγόριθμους μηχανικής μάθησης
Authors: Μητροκώστα Αικατερίνη
Published: August 2021

Η αύξηση της συνδεσιμότητας των υπολογιστικών επικοινωνιών σε ενσύρματα και ασύρματα δίκτυα καθιστά επιτακτική την ανάγκη για διασφάλιση των υπολογιστικών και δικτυακών συστημάτων. Η ανίχνευση εισβολών αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέσα για τη διασφάλιση και προστασία των υπολογιστικών συστημάτων από κακόβουλους επιτιθέμενους, καθώς επιτυγχάνει την ανίχνευση επιθέσεων, περιορίζει την επίδραση τους και είναι απαραίτητη προκειμένου να επιτευχθεί μεγάλη επιβιωσιμότητα σε ένα δίκτυο. Στη διατριβή αυτή εξετάζεται το πρόβλημα των δικτυακών επιδέσεων και προσεγγίζεται η δυνατότητα διασφάλισης υπολογιστικών και δικτυακών επικοινωνιών προτείνοντας προσεγγίσεις ανίχνευσης εισβολών που βασίζονται σε μηχανισμούς ταξινόμησης και μηχανικής μάθησης. […]
Καταγραφή νέων γονιδιακών μεταλλάξεων και γενετικών πολυμορφισμών σε νεογνά και παιδιά με θρόμβωση σε ποικίλες θέσεις
Authors: Κομιτοπούλου Άννα
Published: August 2021

Σκοπό της παρούσας μελέτης απετέλεσε η σύγκριση της συχνότητας κατανομής εννέα μεταλλάξεων/πολυμορφισμών σε γονίδια που εμπλέκονται στην αιμόσταση (FV Leiden, FV HR₂, FII 20210Α, b-Fib 455G>A, FXIII Val34Leu, PAI-1 4G , ΗΡΑ-1b) και το μεταβολισμό της ομοκυστείνης (MTHFR C677T, MTHFR A1298C), καθώς και επιλεκτικών συνδυασμών τους, μεταξύ παιδιών με θρόμβωση και μαρτύρων. Επίσης, στα παιδιά με θρόμβωση, συσχετίσθηκε η φορεία αυτών των μεταλλάξεων/πολυμορφισμών με τα επίπεδα των αντιστοίχως κωδικοποιούμενων πρωτεϊνών. Τεχνική αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR), πηξιολογικές δοκιμασίες και υγρή χρωματογραφία υψηλής πιέσεως (HPLC) χρησιμοποιήθηκαν, αντιστοίχως, για τον προσδιορισμό των μεταλλάξεων/πολυμορφισμών, των πρωτεϊνών ή άλλων παραμέτρων της αιμόστασης και των επιπέδων της ομοκυστεΐνης σε 141 παιδιά με θρόμβωση σε ποικίλες θέσεις, μέσης ηλικίας 5.3 χρόνων, εκ των οποίων 31 παιδιά (22%) είχαν αναπτύξει το θρομβωτικό επεισόδιο στο κεντρικό νευρικό σύστημα ενδομητρίως. Το 26% ήταν νεογνά κατά τη διάγνωση. Οι ασθενείς συγκρίθηκαν με 103 μάρτυρες. Η θρόμβωση ήταν συχνότερη στα αγόρια (p=0.021). Ουδείς εκ των μελετηθέντων πολυμορφισμών βρέθηκε να είναι παράγοντας κινδύνου για θρόμβωση, εκτός από τον παράγοντα V Leiden (odds ratio 3.8,95% CI 1.4-10.6). Ο κίνδυνος ήταν διπλάσιος στην ομάδα των παιδιών με ενδομήτριο θρομβωτικό επεισόδιο (odds ratio 6.82, 95% CI 2.0-22.8). Η πιθανότητα για θρόμβωση ήταν δύο φορές μεγαλύτερη στους φορείς FVLeiden που είχαν ιδιοπαθή θρόμβωση (odds ratio 5.4) σε σχέση με τους ασθενείς που είχαν δευτεροπαθή θρόμβωση (odds ratio 2.7). Οι φορείς FVLeiden είχαν σχεδόν εξαπλάσια πιθανότητα να υποστούν θρομβωτικό επεισόδιο (odds ratio 5.7 95% CI 1.8-19.6), όταν ο πολυμορφισμός FVR₂ απουσίαζε. Η συνδυασμένη κατανομή της μετάλλαξης MTHFR C677T με MTHFR A1298C και του πολυμορφισμού FXIII Va134Leu με PAI-1 4G δεν διέφερε μεταξύ ασθενών και μαρτύρων. Στα παιδιά με θρόμβωση, ο λόγος της αντίστασης στην ενεργοποιημένη πρωτεΐνη C βρέθηκε σημαντικά χαμηλότερος στους φορείς FVL (p<0.001). Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα του ινωδογόνου, αν και υψηλότερα, στους φορείς b-Fib 455G>A σε σχέση με τους μη φορείς, ούτε και στα επίπεδα της προθρομβίνης στους φορείς FII 20210Α, εκτός από την υποομάδα των παιδιών με έμφρακτο ΚΝΣ , σε σχέση με τους μη φορείς (p<0.05). Οι ομοζυγώτες σε μία από τις δύο μεταλλάξεις MTHFR C677T και MTHFR A1298C ή οι διπλοί ετεροζυγώτες είχαν σημαντικά αυξημένα επίπεδα ομοκυστείνης σε σχέση με τους ετεροζυγώτες σε μία μόνο μετάλλαξη ή τους μη φορείς, όχι, όμως, υπερομοκυστιναιμία, πλην τριών περιπτώσεων.
Ο ρόλος του οξυγόνου σε συνάρτηση με την πίεση των αεραγωγών στην προκαλούμενη από τον αναπνευστήρα πνευμονική βλάβη
Authors: Κοπτερίδης Πέτρος
Published: August 2021

Η παρούσα εργασία σχεδιάστηκε με σκοπό τη μελέτη της επίδρασης του χορηγούμενου οξυγόνου στην προκαλούμενη από τον αναπνευστήρα πνευμονική βλάβη. Εξήντα ζεύγη απομονωμένων, αρδευομένων πνευμόνων κουνελιών αερίστηκαν για 60 λεπτά με αερισμό ελεγχόμενης πίεσης και μέγιστη εισπνευστική πίεση 25 ή 15 cm Η₂Ο, θετική τελο-εκπνευστική πίεση 3 cm Η₂Ο ενώ τους χορηγούνταν Ο₂ 100% ή 21% ή ανοξικό μείγμα. Ως δείκτες πνευμονικής βλάβης χρησιμοποιήθηκαν η αύξηση βάρους και η καταστροφή των πνευμόνων, η μεταβολή του συντελεστή τριχοειδικής υπερδιήθησης (Κf.c), οι ιστολογικές αλλοιώσεις των πνευμόνων, καθώς και οι αλλαγές των κυτταρικών υποπληθυσμών και των τιμών του παράγοντα νέκρωσης του όγκου (TNF-α) και της μαλονυλ-διαλδεΰδης (MDΑ) στο βρογχοκυψελιδικό έκπλυμα (BAL). Τα κύρια ευρήματα ήταν ότι οι 3 υπο-ομάδες υψηλής εισπνευστικής πίεσης παρουσίαζαν μεγαλύτερη αύξηση βάρους και αύξηση του Kfc καθώς και βαρύτερες ιστολογικές αλλοιώσεις από τις 3 υπο-ομάδες χαμηλής εισπνευστικής πίεσης. Δεν υπήρχαν διαφορές στο BAL στις τιμές των TNF-a ή MDA, αλλά ούτε και των διάφορων κυτταρικών υποπληθυσμών. Η υπεροξία και η υποξία δεν επιδείνωσαν κανέναν δείκτη πνευμονικής βλάβης πέρα από τη βλάβη που προκαλούσε ο αερισμός υψηλής πίεσης/υψηλού όγκου. Το κεντρικό συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι η συμβολή της μερικής πίεσης του εισπνεόμενου οξυγόνου στην προκαλούμενη από τον αναπνευστήρα πνευμονική βλάβη δεν είναι τόσο σημαντική όσο η συμβολή της πνευμονικής υπερδιάτασης στο συγκεκριμένο πειραματικό μοντέλο πνευμονικής βλάβης.
Στόχοι επίτευξης, αντίληψη του καθήκοντος και παρακίνηση καθηγητών φυσικής αγωγής και εκπαιδευτικών άλλων ειδικοτήτων
Authors: Χριστοδουλίδης Τριαντάφυλλος
Published: August 2021

Σκοπός αυτής της εργασίας ήταν η ανάπτυξη έγκυρων και αξιόπιστων οργάνων αξιολόγησης: α) των στόχων των εκπαιδευτικών γενικά στη ζωή τους και στη δουλειά τους και των αντιλήψεων τους για το πώς επιδρά η δουλειά στους στόχους τους, β) των διαστάσεων της Εσωτερικής-Εξωτερικής παρακίνησης των εκπαιδευτικών, γ) της Αυτό-αποτελεσματικότητας των εκπαιδευτικών, δ) της Ικανοποίησης των εκπαιδευτικών από το αντικείμενο της δουλειάς τους και ε) των Εκτός της Διδασκαλίας Εκπαιδευτικών Δραστηριοτήτων, να εξεταστούν οι σχέσεις μεταξύ των παραγόντων όλων των παραπάνω κλιμάκων και να εξεταστεί η ισχύς των βασικών αρχών του Πολυδιάστατου Ιεραρχικού Μοντέλου Στόχων (Papaioannou, 1999). Για τους σκοπούς της εργασίας έγιναν δυο πιλοτικές έρευνες και η κύρια έρευνα. Στην κύρια έρευνα συμμετείχαν 430 μόνιμοι εκπαιδευτικοί (163 άνδρες και 255 γυναίκες) διαφορετικών ειδικοτήτων και εκπαιδευτικής εμπειρίας, που εργάζονταν στην Α/βάθμια και Β/βάθμια εκπαίδευση. Τα αποτελέσματα της κύριας έρευνας επιβεβαίωσαν την καλή παραγοντική δομή, την εσωτερική και εξωτερική εγκυρότητα των ερωτηματολογίων και την ικανοποιητική αξιοπιστία των κλιμάκων. Από την εξέταση των σχέσεων μεταξύ των κλιμάκων φάνηκε ότι οι εκπαιδευτικοί πού είχαν στόχο τη βελτίωση, είχαν μεγαλύτερη εσωτερική παρακίνηση, πιο ανεπτυγμένη αίσθηση αυτοαποτελεσματικότητας στα διδακτικά τους καθήκοντα, ήταν περισσότερο πιθανό να εμπλακούν σε μια σειρά δραστηριοτήτων, εκτός του διδακτικού ωραρίου, που σκοπό θα είχαν την προσωπική τους βελτίο^ση. Ακόμη, φάνηκε ότι ο τρόπος που είναι ρυθμισμένο το περιβάλλον εργασίας, επηρεάζει τους στόχους των εκπαιδευτικών. Μόνο οι εκπαιδευτικοί που είχαν στόχο την προσωπική βελτίωση στη δουλειά και στη ζωή, είχαν ανεπτυγμένη υψηλή αίσθηση αυτό-αποτελεσματικότητας και ήταν ικανοποιημένοι από τη δουλειά τους. Τα ευρήματα της εργασίας αυτής υποστήριξαν τις βασικές υποθέσεις του Πολυδιάστατου Ιεραρχικού Μοντέλου Στόχων.
Ιστορικοί σταθμοί και στάδια εξέλιξης της κυτταρολογίας
Authors: Διαμαντής Αριστείδης
Published: August 2021

No science can advance unless based on the sound of knowledge of its previous achievements and historical developmental data, its history. Several times, achievements of the past, under the light of the contemporary era developments, answer and solve scientific and diagnostic dilemmas. This is why we have to be aware of the science that we serve historical background, and more in order to acknowledge the contribution of our ancestors in this science. Cytology-studying cells in both normal and disease- is a science developed predominantly over the previous two centuries. The clinical cytology was found on the basis of the cytology-scientific branch of biology.For several decades, the observations of scientists regarding the structure and function of cells were analyzed and correlated with pathological situations, especially cancer. Special techniques for recovering and staining cells were developed during 19th and the early 20th century.After having studied the sources, historical publications and articles as well as monographs in the field of cytology, we concluded that one can consider the developmental process of cytology as a series of five- inseparable, though-steps/periods: the period of the cytology-basic science, the preparative -transitional period to clinical cytology, the period of foundation of clinical cytology by George Papanicolaou, the post- Papanicolaou period of clinical cytology , and the contemporary (from decade 1970 and on) period leading to future.Additionally, we tried to shed light to the work of prominent researchers activated in the field of cytology, and solve problems regarding disputes in relation to the extent of their contribution in innovative methods conception and materialization. Of special care was the life and the scientific work of the cornerstone of Cytology, George Papanicolaou. The relationships of cytology to surgical pathology, at different eras of their parallel evolution, were investigated, as well. The interface between these two closely interrelated medical specialties-the fine needle aspiration biopsy (FNA)-and events in the evolution of gynaecologic cytology-the forerunner of the diagnostic cytology were examined historically in detail.In general, we tracked Cytology, as a science and medical specialty, from the ancient time relative implications to modem, lattermost era and the latter-day-day technology aided, cytology. This extended study was undertaken in the hope of building the future on sound knowledge of the past.
Συζυγείς μέθοδοι για το σχεδιασμό μορφών με βέλτιστη αεροδυναμική συμπεριφορά σε στρωτές και τυρβώδεις ροές
Authors: Ζυμάρης Αλέξανδρος
Published: August 2021

Η διδακτορική διατριβή αυτή ασχολείται με την ανάπτυξη, τον προγραμματισμό και την πιστοποίηση συζυγών μεθόδων για τον προσδιορισμό των παραγώγων ευαισθησίας συναρτήσεων κόστους στην αεροδυναμική/υδροδυναμική. Οι μέθοδοι που παρουσιάζονται ανήκουν στην κατηγορία των συνεχών συζυγών μεθόδων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ακρίβεια με την οποία υπολογίζονται οι ζητούμενες παράγωγοι ευαισθησίας για στρωτές και, κυρίως, για τυρβώδεις ασυμπίεστες ροές. Στη διατριβή, το πεδίο εφαρμογής των παραπάνω μεθόδων περιλαμβάνει ροές σε πτερυγώσεις στροβιλομηχανών και αγωγούς. Ως τελική εφαρμογή και πέραν των προαναφερθεισών περιπτώσεων το αναπτυχθέν λογισμικό χρησιμοποιήθηκε για υπολογισμούς σε πραγματικό μοντέλο επιβατικού αυτοκινήτου. Η διατριβή επεκτείνει την συνεχή συζυγή μέθοδο ώστε να είναι απόλυτα ακριβής και στις τυρβώδεις ροές. Για να επιτευχθεί αυτό η διατριβή προτείνει την εισαγωγή των συζυγών εξισώσεων των μοντέλων τύρβης, δηλαδή νέων εξισώσεων συζυγών ως προς αυτές του μοντέλου τύρβης. Ως βάση για τον προγραμματισμό της μεθόδου χρησιμοποιήθηκαν δύο προϋπάρχοντα λογισμικά επίλυσης των εξισώσεων της ροής, το ένα χρησιμοποιεί την μέθοδο της τεχνητής συμπιεστότητας και το άλλο τον αλγόριθμο SIMPLE οδηγώντας έτσι σε δύο διαφορετικά λογισμικά για την επίλυση των συζυγών εξισώσεων (το πρώτο σε γλώσσα Fortran77 και το δευτερο σε C++. Το χρησιμοποιούμενα μοντέλα τύρβης είναι δύο, το μοντέλο μιας εξίσωσης των Spalart-Allmaras και το μοντέλο δύο εξισώσεων k-ε. Οι διατυπώσεις αυτές καλύπτουν τόσο την περίπτωση μοντέλων χαμηλών αριθμών Reynolds όσο και μοντέλων υψηλών αριθμών Reynolds. Το πρώτο πρωτότυπο στοιχείο της διατριβής είναι ότι, για πρώτη φορά στη βιβλιογραφία, παρουσιάζεται η ανάπτυξη και χρήση των συνεχών συζυγών εξισώσεων μοντέλου τύρβης· οι λίγες εργασίες που υλοποιούν αντίστοιχες μεθόδους βασίζονται αποκλειστικά στη διακριτή συζυγή μέθοδο. Για την περίπτωση του μοντέλου ροής που βασίζεται στις συναρτήσεις τοίχου ορίστηκε η συζυγής ταχύτητα τριβής για το συζυγές πρόβλημα. Η εισαγωγή της τελευταίας ποσότητας αποτελεί το δεύτερο βασικό στοιχείο πρωτοτυπίας της διατριβής, μιας και για πρώτη φορά εισάγεται η έννοια αυτή στη σχετική βιβλιογραφία. Τέλος, η διατριβή ασχολείται με την ανάπτυξη συζυγών τεχνικών και για προβλήματα ελέγχου (της αποκόλλησης της) ροής. Εδώ, στόχος είναι ο προσδιορισμός των πλέον αποδοτικών θέσεων στις οποίες συμφέρει να εφαρμοστεί ενεργητικός έλεγχος της ροής με δέσμες ρευστού.
Ανοσογονότυπος και μικροπεριβαλλοντικός φαινότυπος του λ-πολλαπλού μυελώματος. Σύγκριση με άλλα λεμφοϋπερπλαστικά νοσήματα. Παθοφυσιολογικές και κλινικές προεκτάσεις των μοριακών δεδομένων
Authors: Μητσιάδης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή ερευνήθηκε το φαινόμενο των σωματικών υπερμεταλλάξεων στα γονίδια των Λ-ελαφρών αλύσων ανοσοσφαιρινών του πολλαπλού μυελώματος. Διαπιστώθηκε η παρουσία στα γονίδια αυτά, σωματικών υπερμεταλλάξεων με κατανομή συμβατή με επιλογή του αντίστοιχου κλωνικού κυττάρου από αντιγονικό ερέθισμα, και συχνότητα μεγαλύτερη απ’ ότι σε φυσιολογικά Β κύτταρα περιφερικού αίματος που φέρουν υπερμεταλλάξεις. Τα ευρήματα αυτά συνηγορούν υπέρ της ύπαρξης ποσοτικών και ποιοτικών διαφορών της υπερμεταλλαξιογένεσης στα φυσιολογικά έναντι των μυελωματικών κυττάρων. Επιπλέον, αναλύοντας την ανταπόκριση των κυττάρων μυελώματος και κυτοκίνες, διαπιστώθηκε ότι η αναστολή της βιολογικής δραστικότητας του συστήματος του ινσουλινοειδή αυξητικού παράγοντα 1 (IGF-1) και του υποδοχέα που αποτελεί αξιόλογο θεραπευτικό στόχο για την αντιμετώπιση του πολλαπλού μυελώματος.
Γενετική ποικιλότητα, φυλογενετικές σχέσεις και εξέλιξη του βακτηρίου wolbachia
Authors: Παρασκευόπουλος Χαράλαμπος
Published: August 2021

Το βακτήριο Wolbachia είναι ένα υποχρεωτικά ενδοκυττάριο βακτήριο που αποτελεί ίσως τον πιο διαδεδομένο συμβιωτικό οργανισμό στον πλανήτη, καθώς απαντά σε πληθώρα αρθροπόδων καθώς και σε νηματώδεις της φιλαρίασης. Στα αρθρόποδα ξενιστές, το βακτήριο είναι υπεύθυνο για μια σειρά αναπαραγωγικών ανωμαλιών, όπως κυτταροπλασματική ασυμβατότητα, παρθενογένεση, θανάτωση των αρσενικών εμβρύων και θηλυκοποίηση. Αντίθετα, το βακτήριο έχει εγκαθιδρύσει μια σχέση αμοιβαίας συμβίωσης με τους νηματώδεις ξενιστές του. Το ερευνητικό ενδιαφέρον εστιάζεται στο ρόλο του βακτηρίου σε εξελικτικές διαδικασίες (κυρίως ειδογένεση), αλλά και για τη χρησιμοποίησή του σε εφαρμογές βιολογικής καταπολέμησης οργανισμών που είναι επιβλαβείς στους τομείς του φυσικού περιβάλλοντος, της γεωργίας και της υγείας. Στην παρούσα διατριβή πραγματοποιήθηκε μια σειρά φυλογενετικών αναλύσεων με σκοπό: (α) την αξιολόγηση γενετικών μαρτύρων, (β) τον έλεγχο ύπαρξης φαινομένων γενετικού ανασυνδυασμού, (γ) την επιβεβαίωση ή μη της κατάταξης βακτηριακών στελεχών στις ήδη χαρακτηρισμένες υπερομάδες, (δ) την κατάταξη σε κάποια από αυτές τις υπερομάδες νέων άγνωστης υπερομάδας στελεχών ή το χαρακτηρισμό νέων υπερομάδων, και (ε) τον προσδιορισμό της αρχέγονης υπερομάδας, δηλαδή την υπερομάδα που συμπεριλαμβάνει το βακτηριακό στέλεχος που διαχωρίστηκε πρώτο από τον κοινό πρόγονο. Επιπλέον, δημιουργήθηκε το πρώτο σύστημα MLST για Wolbachia. Παρατηρήθηκε ομαδοποίηση βακτηριακού στελέχους που απαντά σε αρθρόποδο πολύ κοντά, ή ακόμα και στον ίδιο ευρύτερο κλάδο, με υπερομάδες που συμπεριελάμβαναν αποκλειστικά και μόνο στελέχη από νηματώδεις της φιλαρίασης. Παρατηρήθηκε όμως και το αντίθετο, δηλαδή βακτηριακό στέλεχος που απαντά σε νηματώδη της φιλαρίασης να ομαδοποιείται στον ίδιο ευρύτερο κλάδο με υπερομάδα που συμπεριλάμβανε μόνο στελέχη από αρθρόποδα. Το αποτέλεσμα αυτό ουσιαστικά επιφέρει σημαντικές αλλαγές στα κριτήρια χαρακτηρισμού των υπερομάδων. Τέλος, η αρχέγονη υπερομάδα είναι πέρα κάθε αμφισβήτησης, τουλάχιστον με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, η υπερομάδα Β. Το εύρημα αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι: το βακτήριο Wolbachia pipientis αρχικά μόλυνε ένα είδος αρθρόποδου και κατόπιν με ένα μέχρι στιγμής άγνωστο τρόπο μεταφέρθηκε στους νηματώδεις της φιλαρίασης, δηλαδή έγινε η σταδιακή εξελικτική μετάβαση από τον αναπαραγωγικό παρασιτισμό στην αμοιβαία συμβίωση.
Βαρύτητα και κοσμολογία σε πολυδιάστατα μοντέλα μεμβρανών
Authors: Μπογδάνος Χαράλαμπος
Published: August 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη μοντέλων μεμβρανών (brane models) με εφαρμογές στη θεωρία βαρύτητας και την κοσμολογία. Συγκεκριμένα, ασχολούμαστε με την κατασκευή νέων μοντέλων και εύρεση ακριβών αναλυτικών λύσεων, καθώς και με τη φαινομενολογία των λύσεων αυτών σε κοσμολογικό επίπεδο. Τα πρώτα τρία κεφάλαια είναι εισαγωγικά στη θεωρία των μοντέλων μεμβρανών και την κοσμολογία. Στο κεφάλαιο τέσσερα παρουσιάζουμε αναλυτικές λύσεις σε μοντέλα μεμβρανών του τύπου Randall-Sundrum πέντε διαστάσεων, παρουσία μη-ελάχιστη σύζευξης με ένα πενταδιάστατο βαθμωτό πεδίο ενώ στο κεφάλαιο πέντε εξετάζουμε την κοσμολογία των λύσεων αυτών. Το κεφάλαιο έξι ασχολείται με την κοσμολογία μεμβρανών παρουσία περιβάλλουσας ύλης και με ανταλλαγή ύλης μεταξύ της μεμβράνης και του Υπερχώρου (bulk). Τέλος, στο κεφάλαιο επτά εξετάζουμε το φαινόμενο του ημιεντοπισμού της βαρύτητας σε παραλλαγές του μοντέλου GRS, καθώς και την κατασκευή μοντέλων ψευδο-3-μεμβρανών και τις εφαρμογές τους στο πρόβλημα της κοσμολογικής σταθεράς.
Αξιολόγηση παρεμβάσεων πρωτογενούς πρόληψης της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών σε εφήβους
Authors: Παλαιολόγου-Μοστριού Αλίκη
Published: August 2021

Στις σημερινές επιδιώξεις επιστημονικής θεώρησης της πρόληψης της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών αναγνωρίζεται η αναγκαιότητα της αξιολόγησης των παρεμβάσεων για να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητά τους. Διαχωρίζοντας αποτελεσματικές και αναποτελεσματικές παρεμβάσεις επαληθεύεται η συνάφεια του επιλεγέντος θεωρητικού πλαισίου και διατυπώνονται βασικές αρχές αποτελεσματικότητας. Δοκιμασμένοι τρόποι προσέγγισης δεν αναπαράγονται χωρίς έλεγχο της αποτελεσματικότητάς τους στην Ελλάδα. Προκύπτει η ανάγκη πιλοτικής εφαρμογής προγραμμάτων και αξιολόγησης του σχεδιασμού, της υλοποίησης και του αποτελέσματός τους. Από τα αποτελέσματα των πιλοτικών εφαρμογών συνάδονται συμπεράσματα ως προς το μεθοδολογικό πλαίσιο του σχεδιασμού και της αξιολόγησης των παρεμβάσεων. Διαμορφώνεται το θεωρητικό υπόβαθρο και βασικές αρχές αποτελεσματικότητας της πρωτογενούς πρόληψης που τεκμηριώνουν την επιλογή πολιτικής πρόληψης στην Ελλάδα.
Προσρόφηση βαρέων μετάλλων από ανόργανα κολλοειδή (ζεόλιθοι)
Authors: Ντούλα Μαρία
Published: August 2021

Δύο ήταν οι αντικειμενικοί στόχοι της παρούσης Διδακτορικής Διατριβής: η μελέτη της προσροφητικής ικανότητας του κλινοπτιλολίτη σε μέταλλα και η παρασκευή μιας τροποποιημένης μορφής του ζεόλιθου αυτού με βελτιωμένες τις ιδιότητες προσρόφησης.Για την εκτέλεση του πρώτου μέρους, μελετήθηκε η προσρόφη-εκρόφηση του Cu με μεταβλητές πειράματος τη συγκέντρωση του Cu, την ιοντική ισχύ του παρόντος ηλεκτρολύτη (KC1), το pH και το είδος του ανιόντος του ηλεκτρολύτη (O', Ν03', S042").Η προσρόφηση του Cu βρέθηκε να αυξάνεται με την αύξηση της αρχικώς προστιθέμενης συγκέντρωσης αυτού, με την αύξηση του pH και την μείωση της ιοντικής ισχύος του ηλεκτρολύτη. Επιπλέον, η προσρόφηση του Cu βρέθηκε να είναι μεγαλύτερη όταν ως ηλεκτρολύτης χρησιμοποιήθηκε το ΚΝ03 και μικρότερη παρουσία K2S04, ενώ ενδιάμεση προσρόφηση παρατηρήθηκε για ηλεκτρολύτη KC1. Προσρόφηση Cu σε όξινες συνθήκες (pH 2,97) δεν διαπιστώθηκε.Εκτός όμως από την προσρόφηση του Cu, κατά τη διάρκεια του πειράματος το υπόστρωμα υπέστη διαφοροποιήσεις, οι περισσότερες από τις οποίες οφείλονται στη διαδικασία προσρόφησης του Cu. Έτσι, παρατηρήθηκε διαλυτοποίηση πλεγματικών Si και Al, εκρόφηση Ca, Mg, Na από αντισταθμιστικές θέσεις στο πλέγμα, προσρόφη-εκρόφηση Η+ σαν συνέπεια της δέσμευσης του Cu και της προσθήκης αυτών μαζί με τα διαλύματα του Cu, προσρόφηση Κ από τα διαλύματα του ηλεκτρολύτη και τέλος προσρόφηση C1' και Ν03'. Προσρόφηση S042' δεν διαπιστώθηκε.Με τη βοήθεια των EPR, XRD και FT-IR φασμάτων διαπιστώθηκε ο σχηματισμός δεσμών εσωτερικής σφαίρας του Cu με το υπόστρωμα, καθώς και οι μεταβολές τις οποίες υφίστανται οι δεσμοί υδρογόνου λόγω των παραπάνω διαδικασιών.Ο δεύτερος σκοπός της διατριβής επετεύχθη με την παρασκευή ενός υλικού με την τροποποίηση του κλινοπτιλολίτη, παρουσία Fc(N03)3»9H20. Αν και η παρασκευή του νέου υλικού χαρακτηρίζεται ως «απλή, οικονομική και ακίνδυνη», εν τούτοις τα αποτελέσματα της μελέτης της προσρόφησης του Cu από το νέο υλικό ήταν πολύ ικανοποιητικά. Μελετώντας την προσρόφηση του Cu σε μεταβλητό pH διαπιστώθηκε αύξηση της προσρόφησης του μετάλλου έως και 100% σε σχέση με τον ανεπεξέργαστο κλινοπτιλολίτη, ενώ το νέο υλικό έχει την ικανότητα να συγκρατεί στο πλέγμα του το μέταλλο και να αποδίδει μικρή ποσότητα αυτού κατά τα πειράματα εκρόφησης. Σημαντικό είναι επίσης το γεγονός ότι, μεγάλες συγκεντρώσεις Cu προσροφήθηκαν από το νέο υλικό ακόμα και σε όξινες συνθήκες για τις οποίες ο κλινοπτιλολίτης είχε βρεθεί ανενεργός.Η μελέτη των φασμάτων EPR, XRD και FT-IR καθώς και οι χημικές αναλύσεις του νέου υλικού οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το νέο υλικό έχει ως «βάση στήριξης» το πλέγμα του κλινποπτιλολίτη, στις επιφανειακές θέσεις του οποίου έχουν σχηματιστεί πολυμερικές δομές Fe-OVOH.
Μελέτες πολλαπλών γενετικών παραγόντων κινδύνου σε πολυσύνθετα νοσήματα
Authors: Πατσόπουλος Νικόλαος
Published: August 2021

Η ραγδαία ανάπτυξη της γενετικής επιδημιολογίας τα τελευταία χρόνια οδήγησε στην προσπάθεια συσχέτισης μεγάλου αριθμού νοσημάτων ή άλλων γνωρισμάτων με ακόμα μεγαλύτερο αριθμό γενετικών παραγόντων. Η συντριπτική πλειονότητα αυτών των γνωρισμάτων είναι πολυσύνθετοι φαινότυποι ή νοσήματα για τα οποία υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις για γενετική προδιάθεση, π.χ. αυτοάνοσα νοσήματα, καρκίνοι. Η αδυναμία εύρεσης ενός και μόνου γενετικού παράγοντα προδιάθεσης για τα γνωρίσματα έθεσε τις βάσεις για τη θεωρία των πολλών και συχνών γενετικών παραγόντων, δηλαδή πως τα γνωρίσματα αυτά προκαλούνται ή επηρεάζονται από πολλούς γενετικούς παράγοντες. Ως επακόλουθο υπάρχουν στη γενετική βιβλιογραφία σχεδόν όλοι οι πιθανοί συνδυασμοί συγκρίσεων γενετικών παραγόντων και γνωρισμάτων. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή έγινε προσπάθεια συστηματικής καταγραφής στοιχείων της σχετικής βιβλιογραφίας (2001-2003 και 2006) και εξερεύνησης των πιθανών συστηματικών σφαλμάτων που μπορεί να την επηρεάσουν. Επίσης, έγινε ιδιαίτερη προσπάθεια καταγραφής της ταυτόχρονης περιγραφής πολλαπλών γενετικών παραγόντων στην ίδια μελέτη και αλληλεπιδράσεων αυτών. Ειδικότερα έγινε μια αξιολόγηση των ισχυρισμών για αλληλεπιδράσεις γονιδίων-φύλου, και επανεξέτασή τους. Οι περισσότερες μελέτες που δημοσιεύτηκαν τη χρονική περίοδο 2001-2003 είχαν μικρό μέγεθος δείγματος και εξέταζαν μόνο ένα γονίδιο και λίγους πολυμορφισμούς. Λίγες μελέτες περιγράφανε μια αλληλεπίδραση γονιδίων (24.4%). Στο δείγμα του 2006 υπήρχε μια μικρή βελτίωση αλλά όχι στατιστικά σημαντική. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς αλληλεπιδράσεων γονιδίων-φύλου, αυτοί ήταν εκ των προτέρων σχεδιασμένοι στην πλειονότητά τους (66.2%), ενώ περίπου οι μισοί αναφέρονταν σε όλο το δείγμα. Κατάλληλη στήριξη των ισχυρισμών υπήρχε μόλις στο 12.7%, ενώ οι περισσότεροι ήταν είτε ανεπαρκώς υποστηριζόμενοι είτε εσφαλμένοι. Από τους 60 συνολικά ισχυρισμούς με την καλύτερη εσωτερική εγκυρότητα, μόνο ένας μπορούσε να επιβεβαιωθεί σε τουλάχιστον 2 άλλες μελέτες. Πολλά στοιχεία των μελετών γενετικής επιδημιολογίας δεν περιγράφονται επαρκώς στις μελέτες αυτές. Έως το χρονικό διάστημα πριν την έλευση των μελετών συσχέτισης σε όλη την έκταση του γονιδιώματος (genome wide association studies), οι μελέτες κατά κανόνα περιέγραφαν λίγα γονίδια ή γενετικούς παράγοντες και ελάχιστες εξέταζαν την αλληλεπίδραση μεταξύ γονιδίων, παρόλο που στην συντριπτική τους πλειονότητα τα υπό εξέταση γνωρίσματα ήταν πολυσύνθετα. Γενικά, σεβαστό ποσοστό αυτών ήταν εκτεθειμένες σε κλασσικά συστηματικά σφάλματα. Σε εκείνες τις μελέτες όπου γίνονταν κάποιος ισχυρισμός π.χ. για αλληλεπίδραση γονιδίου-φύλου λίγες ήταν οι επαρκώς τεκμηριωμένες περιπτώσεις και εξαιρετικά σπάνιες εκείνες με καλή εσωτερική και εξωτερική εγκυρότητα. Η μεθοδολογία που αναπτύχθηκε στην παρούσα διατριβή για την αξιολόγηση των ισχυρισμών για διαφορετικές επιδράσεις γενετικών παραγόντων στα δύο φύλα μπορεί να εφαρμοστεί και στη μελέτη αλληλεπιδράσεων γονιδίων μεταξύ τους ή με άλλα χαρακτηριστικά, όπως η ηλικία.
Υδρογονοτροφική απονιτροποίηση πόσιμου νερού
Authors: Βασιλειάδου Ιωάννα
Published: August 2021

Η αύξηση του πληθυσμού, του καταναλωτισμού, αλλά κυρίως η υπέρμετρη και αλόγιστη λίπανση των χωραφιών και η αυξανόμενη παραγωγή νέων χημικών ενώσεων, έχουν οδηγήσει σε σημαντική μείωση των διαθέσιμων αποθεμάτων πόσιμου νερού και στην ποιοτική υποβάθμισή τους. Η ύπαρξη νιτρικών και νιτρωδών είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα των υπογείων και επιφανειακών νερών. Η παρουσία νιτρικών στο πόσιμο νερό προκαλεί ανεπιθύμητες για τον ανθρώπινο οργανισμό επιπτώσεις, όπως τη μεθαιμοσφαιριναιμία και διάφορες μορφές καρκίνου. Γίνεται, λοιπόν, κατανοητό ότι είναι επιτακτική η ανάγκη ανάληψης δράσης. Τις τελευταίες δεκαετίες έχει γίνει μια σημαντική στροφή προς τα βιολογικά συστήματα επεξεργασίας καθώς είναι φιλικά προς το περιβάλλον, και επιτυγχάνουν υψηλές αποδόσεις. Η βιολογική απονιτροποίηση είναι μία μέθοδος επεξεργασίας που πραγματοποιείται μέσω κατάλληλων μικροοργανισμών που χρησιμοποιούν τα Ν0₃⁻ ως τελικό δέκτη ηλεκτρονίων για αναπνοή υπό ανοξικές συνθήκες. Η υδρογονοτροφική απονιτροποίηση είναι μία πολλά υποσχόμενη μέθοδος απομάκρυνσης νιτρικών. Το Η₂ είναι μια άριστη επιλογή δότη ηλεκτρονίων, λόγω της καθαρής φύσης, της χαμηλής παραγωγής βιομάζας, καθώς επίσης δεν απαιτείται η αφαίρεση αυτού ή των παραγώγων του από το επεξεργασμένο νερό. Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε η υδρογονοτροφική απονιτροποίηση πόσιμου νερού σε αντιδραστήρες διαλείποντος έργου αιρούμενης ανάπτυξης και σταθερής κλίνης. Πραγματοποιήθηκαν σειρές πειραμάτων για τη διεξοδική μελέτη της συμπεριφοράς μικτής υδρογονοτροφικής καλλιέργειας και μεμονωμένων υδρογονοτροφικών βακτηριών σε αντιδραστήρες διαλείποντος έργου. Διεξήχθησαν πειράματα σε αντιδραστήρες σταθερής κλίνης, σε διάφορες λειτουργικές παραμέτρους, για τον προσδιορισμό του κατάλληλου μεγέθους πληρωτικού υλικού και του πιο αποτελεσματικού τρόπου λειτουργίας με γνώμονα τη μέγιστη απόδοση και την αποφυγή λειτουργικών προβλημάτων. Τέλος, αναπτύχθηκαν μαθηματικά μοντέλα τα οποία περιγράφουν τη διαδικασία της απονιτροποίησης σε αντιδραστήρες διαλείποντος έργου και σταθερής κλίνης για διαφορετικές λειτουργικές συνθήκες και ένα μεγάλο εύρος συγκεντρώσεων νιτρικού αζώτου. Τα μοντέλα επιτρέπουν το σωστό σχεδιασμό συστημάτων απομάκρυνσης νιτρικών με γνώμονα το μικρότερο κόστος με τη μεγαλύτερη απόδοση.
Η χρήση της ανθρώπινης ανασυνδυασμένης ερυθροποιητίνης στην αντιμετώπιση της αναιμίας της κύησης και της λοχείας
Authors: Λιάλιος Γεώργιος
Published: August 2021

Η φυσιολογία της μητρικής και εμβρυϊκής ερυθροποίησης στην κύηση έδειξε, ότι η αιμοποίηση και η διέγερσή της λαμβάνει χώρα σε δυο ξεχωριστές κυκλοφορίες. Η ερυθροποιητίνη φαίνεται να είναι ο κύριος απαγωγέας τόσο στην μητέρα όσο και στο έμβρυο. Ο πλακούντας αποτελεί φραγμό τόσο για την ενδογενή όσο και για την ανασυνδυασμένη ερυθροποιητίνη, γεγονός που είναι θεμελιώδες για την χρήση της rHuEPO στην κύηση. Η επίπτωση της μητρικής αναιμίας στην κύηση, αλλά και στην λοχεία είναι υψηλή. Πάνω από το 90% οφείλεται σε έλλειψη σιδήρου, η οποία επιτείνεται από την απώλεια αίματος κατά τον τοκετό και την λοχεία. Η χρήση της rHuEPO θεραπεύει την αναιμία και της επιπλοκές της, σε γυναίκες με μικροδρεπανοκυτταρική, ενδιάμεση μεσογειακή αναιμία, προκαλώντας άνοδο της τιμής της αιμοσφαιρίνης αποτρέποντας έτσι τις μεταγγίσεις. Η ανθρώπινη ανασυνδυασμένη ερυθροποιητίνη προκαλεί θετική ψυχοτρόπο δράση, με αποτέλεσμα γρήγορη κινητοποίηση των ασθενών και μικρότερη νοσοκομειακή παραμονή. Προτείνουμε για την θεραπεία της αναιμίας της κύησης και της λοχείας, την υποδόρια χορήγηση της rhuepo σε δόση 200 IU/KG/ΒΣ με ταυτόχρονη λήψη 200 mg σιδήρου και 5 mg φυλλικού οξέος, κάτω από στενή ιατρική παρακολούθηση.
Μεταγραφική ρύθμιση της έκκρισης του TNFα σε ανθρώπινα μακροφάγα και αναστολή της έκκρισης του μέσω αντικογικών (antisense) ανασταλτικών μορίων
Authors: Σιδηρόπουλος Πρόδρομος
Published: August 2021

Στην παθογένεια χρόνιων φλεγμονωδών νοσημάτων, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα, είναι κεντρικός ο ρόλος του TNFα. Η γνώση της μεταγραφικής ρύθμισης του γονιδίου του TNFα αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση της κατανόησης της έκφρασης του. Στην παρούσα εργασία έγινε προσπάθεια να προσδιοριστούν οι μηχανισμοί με τους οποίους μεταγραφικοί παράγοντες (NF-κΒ, c-Jun και C/EBPß) επιδρούν στην έκφραση του ανθρώπινου γονιδίου του TNFα. Βρέθηκε ότι οι γειτνιάζουσες θέσεις σύνδεσης του προαγωγέα του TNFα κΒ3 και ΑΡ-1, συνεισφέρουν ανεξάρτητα στην επαγόμενη με LPS διέγερση του γονιδίου. Επίσης, τόσο η θέση κΒΙ όσο και η θέση κΒ3 συνδέουν μεταγραφικά ενεργά ετεροδιμερή NF-κΒ p65/ρ50, ενώ βρέθηκε ότι μόνο η θέση κΒΙ συνεισφέρει στην ελαττωμένη έκφραση του γονιδίου του TNFα σε επανειλημμένη διέγερση με LPS. Ερευνήθηκε επίσης η αναστολή της έκφρασης του γονιδίου του TNFα μέσω αντιλογικών TNFα μορίων (AS-TNFα), μεταφερόμενων διαμέσου ιογενών γονιδιακών φορέων (τροποποιημένων αδενοϊών). Αποδείχθηκε ότι είναι εφικτή η καταστολή της έκκρισης TNFα από τα ανθρώπινα μακροφάγα, με την εφαρμογή ειδικών αντιλογικών μορίων (ASTNF216) και ενός συστήματος προαγωγέα (CMV promoter ή Visna LTR), το οποίο είναι έντονα αποτελεσματικό στα ανθρώπινα μακροφάγα.
Η συμμετοχή των πρωτεϊνών θερμικού σοκ στον μετασχηματισμό και την πυρηνική μετατόπιση του υποδοχέα γλυκοκορτικοειδών
Authors: Συριάνη Δέσποινα
Published: August 2021

Προκειμένου να προσδιορισθεί ο ρόλος των πρωτεϊνών θερμικού σοκ στο μετασχηματισμότου υποδοχέα από ανενεργό σε ορμονικά ελεγχόμενο μεταγραφικό παράγοντα, μελετήθηκανκυτταρικά συστήματα μόνιμης και παροδικής υπερέκφρασής του, καθώς σε αυτά θεωρήθηκεπιθανή η παρουσία του υπό τη μορφή ενδιάμεσων συμπλοκών της πορείας ανασύστασης τηςμεταγραφικά ικανής μορφής του. Μελέτη του υπερεκφραζόμενου υποδοχέα έδειξε ότι ένασημαντικό κλάσμα του (~ 51%) δεν εμφανίζει ικανότητα σύνδεσης ορμόνης, ενώσυναπομονώνονται με αυτόν οι πρωτείνες hsp70, Hop και Hip. Εφαρμογή της τεχνικής τηςχημικής σύνδεσης των πρωτεϊνικών υπομονάδων των συμπλοκών και ανάλυση μεηλεκτροφόρηση δύο διαστάσεων, έδειξε ότι πρόκειται για σύμπλοκα με MB>460kDa, σταοποία συμμετέχει και η hsp90, και που κατόπιν επωάσεως με λύμα δικτυοερυθροκυττάρωνκουνελιού, μετατρέπονται στην ικανή μορφή. Χρήση DNA ακινητοποιημένου σε κυτταρίνηεπέτρεψε το διαχωρισμό των συμπλοκών του ανενεργού υποδοχέα σε ενδιάμεσα (άμεσηαλληλεπίδραση με την hsp90) και σε πρώιμα (άμεση αλληλεπίδραση με την hsp70)σύμπλοκα, ικανά να δράσουν ως τροποποιητές της μεταγραφής μέσω ειδικών αλληλουχιώνDNA. Επιπλέον, μελέτη της επίδρασης που ασκούν στην αποικοδόμηση του υποδοχέα τοθερμικό σοκ και η κατεργασία με γελνταναμυκίνη, αφενός υπέδειξε την επαγωγή των hsp90και hsp70 ως υπεύθυνη για την προστασία του θερμικά μετουσιωμένου υποδοχέα απόαποικοδόμηση, και αφετέρου μας οδήγησε να υποστηρίξουμε ότι η φύση της αλληλεπίδρασηςτου με την hsp70 είναι καθοριστικής σημασίας για το αν θα προαχθεί η ανασύσταση ή ηαποικοδόμηση του.
Οικολογία και φυσιολογία του χαμαιλέοντα (Chamaeleo spp.) στην Ελλάδα
Authors: Δημάκη Μαρία
Published: August 2021

Μελετάται η βιολογία δύο ειδών χαμαιλέοντα που συναντώνται στον Ελληνικό χώρο, του Κοινού Χαμαιλέοντα Chamaeleo chamaeleon και του Αφρικανικού Χαμαιλέοντα Chamaeleo africanus. Η έρευνα πεδίου έγινε στη Σάμο για το είδος C. chamaeleon και στην Πύλο για το C. africanus. Για τα μορφομετρικά χαρακτηριστικά μετρήθηκαν 16 μορφομετρικές μεταβλητές και 10 λόγοι μεταβλητών. Η μέση τιμή του μήκους κεφαλοκορμού για τον Κοινό Χαμαιλέοντα είναι 111,56 mm για τα αρσενικά άτομα και 115,33 mm για τα θηλυκά. Οι αντίστοιχες τιμές για τον Αφρικανικό Χαμαιλέοντα είναι 140,86 mm και 137,29 mm. Και στα δύο είδη διαπιστώθηκε φυλετικός διμορφισμός. Τα αρσενικά άτομα του Κοινού Χαμαιλέοντα έχουν μεγαλύτερο κράνος, στον Αφρικανικό Χαμαιλέοντα τα αρσενικά έχουν μεγαλύτερη ουρά, ολικό μήκος σώματος και κράνος. Ο Κοινός Χαμαιλέοντας έχει μικρότερες τιμές από τον Αφρικανικό στις περισσότερες μεταβλητές, με εξαίρεση τη διάμετρο του ματιού. Χρησιμοποιώντας την ιεραρχική ομαδοποίηση βρέθηκε ότι τα άτομα από την Ιβηρική Χερσόνησο, τη βόρεια Αφρική, τη Σαουδική Αραβία και τη Μέση Ανατολή ομαδοποιούνται, ενώ τα άτομα από τη Σάμο δεν ομαδοποιούνται. Τα άτομα του Αφρικανικού Χαμαιλέοντα από την Πύλο και τη βόρεια Αφρική ομαδοποιούνται. Η πληθυσμιακή πυκνότητα υπολογίστηκε με τη μέθοδο «σύλληψης-μαρκαρίσματος-επανασύλληψης» και τη μέθοδο των διαδρομών. Το μέγεθος του πληθυσμού του Αφρικανικού Χαμαιλέοντα ήταν από 196 μέχρι 301 άτομα, ενώ του Κοινού Χαμαιλέοντα στη Σάμο, ήταν από 30600 μέχρι 40000 άτομα. Μελετήσαμε τον ζωτικό χώρο και τις μετακινήσεις των ζώων τοποθετώντας μικροπομπούς σε 11 χαμαιλέοντες. Η μέση τιμή απόστασης μετακίνησης μεταξύ δύο ημερών ήταν 371,55 cm για τον Αφρικανικό Χαμαιλέοντα και 500,18 cm για τον Κοινό. Ο ζωτικός χώρος βρέθηκε να είναι από 39,22 m² μέχρι 76,67m² στον Κοινό Χαμαιλέοντα και από 53,28 m² μέχρι 441,91 m² στον Αφρικανικό. Η μελέτη της τροφικής οικολογίας έγινε με βάση το περιεχόμενο του πεπτικού σωλήνα και των περιττωμάτων. Η διατροφή του Κοινού Χαμαιλέοντα βρέθηκε ότι αποτελείται κυρίως από Κολεόπτερα, Υμενόπτερα, Δίπτερα και Ημίπτερα, ενώ του Αφρικανικού Χαμαιλέοντα από φυτικά υπολείμματα, Κολεόπτερα, Ημίπτερα και Υμενόπτερα Οι χαμαιλέοντες έχουν μια συγκεκριμένη δίαιτα (ευρυφαγία), χωρίς κάποια τροφική εξειδίκευση. Για τη μελέτη της οικολογίας της θερμορύθμισης έγιναν μετρήσεις στο πεδίο και στο εργαστήριο. Ο Κοινός Χαμαιλέοντας παρουσιάζει υψηλότερες τιμές στις θερμοκρασίες σώματος. Και στα δύο είδη η θερμοκρασία σώματος συσχετίζεται θετικά με τη θερμοκρασία του αέρα. Οι επιλεγόμενες θερμοκρασίες που υπολογίστηκαν στο εργαστήριο είναι 26-36°C για τον Κοινό Χαμαιλέοντα και 25- 35°C για τον Αφρικανικό. Και τα δύο είδη χαμαιλέοντα είναι περιστασιακοί θερμοσυμμορφωτές, εμφανίζοντας πλαστικότητα στη θερμική τους συμπεριφορά. Για τη μελέτη της οικολογίας της αναπαραγωγής χρησιμοποιήθηκαν χαμαιλέοντες που βρέθηκαν σκοτωμένοι στους δρόμους, καθώς και δείγματα μουσείων. Και τα δύο είδη παράγουν μόνο μία γέννα το χρόνο. Ο Κοινός Χαμαιλέοντας γεννά 4-31 αυγά (μέσο όρο 16), ενώ ο Αφρικανικός 4-43 (μέσο όρο 23).
Αρετολογία και μεταφυσική
Authors: Μπράγιοβιτς Μπόρις
Published: August 2021

The topic of this Dissertation concerns the relation of Metaphysics (especially Christian Metaphysics) to Virtue Ethics in the ascetical writings of the Byzantine Church Fathers from the 4rth to the 6th century. In particular, the writings of Evagrius Ponticus, Neilus of Ankyra, Diadochus of Photice and Ioannis Climacus are analyzed, discussed and related to the Virtue Ethics and Metaphysics of Ancient Greek Philosophy and especially Plato’s, Aristotle’s, the Stoics’ and the Neoplatonists’.Evagrius Ponticus writes that virtues reflect the spiritual health of man and that man cannot be virtuous by the reflecting and willing the evil. Utilizing the Platonic and Aristotelian conceptions of Virtue, he also emphasizes that virtues are the middle way and so the medium or a necessary condition for approaching and uniting mystically with God. According to Neilus of Ankyra, virtue ethics must not be conceived in an anthropocentric way, but in a theocentric one, and so virtue does not depend only on the ethical achievements of man, but on divine grace and on the personal relation of man to God. In the virtue ethics of Diadochus Photice, the notion of self-rule (αυτεξούσιον) is of paramount importance for the creative progress in one’s moral perfection. With the proper use of self-rule man can escape sin and turn himself to love. In addition, Diadochus also uses the notion of apatheia (απάθεια) to indicate the way for a successful cleansing (κάθαρση) of the soul, so that with this cleansing man can grasp the logoi (λόγοι) of beings. For Ioannis Climacus, virtues are akin to the human soul. Even after the Fall many “natural virtues” are preserved in human nature. But the perfection of the soul can be achieved only through the cultivation of all the virtues, and especially progressing from the partial to the more general ones with the purpose of achieving the perfect virtue and most general of all, that of Love (Αγάπη). Early ascetic thought as found in the writings of the above mentioned Byzantine Ascetic Fathers has integrated much of the framework of pre-Christian Ancient Greek philosophical thought and placed it in the Christian metaphysical context. Consequently, the Platonic, Aristotelian, Stoic and Neo-platonic concepts of Virtue became the object of further elaboration and were the context within which the ascetic Christian conception of virtue evolved. The ancient Greek concept of Virtue, which included courage, temperance, prudence and justice, was now complemented by the metaphysical virtues of love, hope and faith, which are a focal point for the proper interpretation of Christian Virtue Theory.
Άσκηση και ποιότητα ζωής σε άτομα με και χωρίς κινητικά προβλήματα
Authors: Κοντού Μαρία
Published: August 2021

Ο σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να εξετάσει τη σχέση της άσκησης, της αυτο-αποτελεσματικότητας, της ποιότητας ζωής και της συμπεριφοράς καπνίσματος σε ένα δείγμα ατόμων με και χωρίς κινητικά προβλήματα. Το δείγμα αποτέλεσαν 375 άτομα, ηλικίας 19-63 ετών (MO = 33.5, ΤΑ = 9.7). Από το σύνολο του δείγματος, οι 182 ήταν άτομα με κινητικά προβλήματα (Άντρες = 135, Γυναίκες = 47), και οι 193 ήταν άτομα χωρίς αναπηρία (Άντρες =131, Γυναίκες = 62). Το 53,3% (Ν = 97) των ατόμων με κινητικά προβλήματα και το 52,8% (Ν = 102) των ατόμων χωρίς αναπηρία, δήλωσαν ότι συμμετείχαν σε αθλητικές δραστηριότητες. Η ποιότητα ζωής στην έρευνα αξιολογήθηκε με το ερωτηματολόγιο «SF-36» (Ware, Kosinski, & Keller, 1994). Επιπλέον οι συμμετέχοντες στην έρευνα συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια αυτο-αποτελεσματικότητας, συμπεριφοράς άσκησης και καπνίσματος. Τα αποτελέσματα έδειξαν για τα άτομα με κινητικά προβλήματα, υψηλή στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ της συμπεριφοράς της άσκησης, της αυτο-αποτελεσματικότητας και της ποιότητας ζωής ενώ δεν υπήρχε συσχέτιση μεταξύ της συμπεριφοράς της άσκησης και της συμπεριφοράς καπνίσματος όπως και μεταξύ της ποιότητας ζωής και της συμπεριφοράς καπνίσματος. Παρόμοια και στα άτομα χωρίς κινητικά προβλήματα βρέθηκε υψηλή θετική συσχέτιση μεταξύ της συμπεριφοράς της άσκησης, της αυτο-αποτελεσματικότητας και της ποιότητας ζωής, ενώ φάνηκε να υπάρχει υψηλή αρνητική συσχέτιση μεταξύ της ποιότητας ζωής και της συμπεριφοράς καπνίσματος. Όσον αφορά την ποιότητα ζωής, βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές λόγω ύπαρξης ή όχι της αναπηρίας και λόγω συμμετοχής ή όχι σε προγράμματα άσκησης καθώς επίσης και σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ της ύπαρξης ή όχι της αναπηρίας και της συμμετοχής ή όχι σε προγράμματα άσκησης. Αναφορικά με την αυτο-αποτελεσματικότητα για φυσικές δραστηριότητες, υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές λόγω ύπαρξης ή όχι της αναπηρίας και λόγω συμμετοχής ή όχι σε προγράμματα άσκησης ενώ δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική αλληλεπίδραση. Παρόμοια και ως προς τη γενική αυτο-αποτελεσματικότητα, προέκυψε ότι, υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές λόγω της ύπαρξης ή όχι αναπηρίας και λόγω της συμμετοχής ή όχι σε προγράμματα άσκησης ενώ και πάλι δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική αλληλεπίδραση. Συμπερασματικά προέκυψε ότι, στην παρούσα έρευνα η ποιότητα ζωής σχετίζεται με τη συμμετοχή στην άσκηση και την αυτο-αποτελεσματικότητα τόσο στα άτομα με κινητικά προβλήματα όσο και στο τυπικό πληθυσμό. Ωστόσο, ενώ ο τυπικός πληθυσμός έδειξε αρνητική συσχέτιση μεταξύ της ποιότητας ζωής και της συμπεριφοράς καπνίσματος, στα άτομα με κινητικές αναπηρίες η συσχέτιση αυτή δεν υπήρχε. Επίσης, υπήρχαν διαφορές ως προς την ποιότητα ζωής και την αυτο-αποτελεσματικότητα μεταξύ των ατόμων με και χωρίς κινητικά προβλήματα" και μεταξύ των συμμετεχόντων ή όχι σε προγράμματα άθλησης.
Το ιερό της Δήμητρας στην Κύθνο και το Αττικό ελευσινιακό σκεύος
Authors: Μητσοπούλου Χριστίνα
Published: August 2021

Ο στόχος της μελέτης ήταν διττός. Το άσκαφο ιερό γυναικείας θεότητας στην ακρόπολη της αρχαίας πόλης της Κύθνου προσέφερε πλήρες χρονολογικό και τυπολογικό φάσμα ευρημάτων (πρώιμοι αρχαϊκοί χρόνοι - ύστερη αρχαιότητα). Υπήρχαν ισχυρές ενδείξεις ότι ήταν αφιερωμένο στη Δήμητρα. Η σπανιότητα ταυτισμένων και εντοπισμένων ιερών Δήμητρας τόσο στις Κυκλάδες, όσο και στην ίδια την Αττική, καθιστούσε τη μελέτη του υλικού πρόκληση. Έπρεπε να αντιπαραβληθεί προς το status quo της έρευνας στις Κυκλάδες, και τον ελλαδικό χώρο γενικότερα. Ειδικότερα, οι γνωστές από τις πηγές σχέσεις Κύθνου και Ελευσινιακού ιερού επιβεβαιώνονται από τα αρχαιολογικά δεδομένα, καθώς σημαντική κατηγορία μεταξύ των αναθημάτων ή λατρευτικών σκευών αναγνωρίστηκε ότι ανήκει στην σπανιότατη εκτός Αττικής κατηγορία των ελευσινιακών σκευών, γνωστών στην έρευνα ως «κέρνοι» ή «πλημοχόες». Στόχος λοιπόν ήταν η επιβεβαίωση της αυθεντικότητας των θραυσμάτων, και η ευρύτερη κατανόηση της κεραμικής κατηγορίας. Η έρευνα στράφηκε σε τρεις κατευθύνσεις: συστηματική επιτόπια καταγραφή και μελέτη των κινητών ευρημάτων του ιερού, με τη μορφή μονογραφίας-δημοσίευσης. Κατόπιν, επιχειρήθηκε η συγκριτική προσέγγιση σε γειτονικά νησιά των Κυκλάδων, προς αντιπαραβολή των δεδομένων. Κυρίως όμως η έρευνα επεκτάθηκε προς την Αττική, όπου αναζητήθηκαν τα διαθέσιμα αρχαιολογικά δεδομένα για τα ελευσινιακά αγγεία. Καθώς στην έρευνα επικρατεί ακόμη σύγχυση γύρω από την ερμηνεία αυτών, αναζητήθηκε υλικό πρωτογενές: μελετήθηκε το σύνολο των ελευσινιακών σκευών από τον αρχαίο Κεραμεικό, προσφέροντας πρωτογενή δεδομένα και κυρίως μια άμεση επαφή με το σχήμα, που επέτρεψε και νέες προτάσεις τυπολογικής και χρονολογικής κατάταξης. Προστέθηκε επιπλέον μια εικονογραφική μελέτη του ελευσινιακού σκεύους, που συμβάλει με νέα στοιχεία και συμπεράσματα. Το ιερό ταυτίζεται με βεβαιότητα με ιερό Δήμητρας. Οι σχέσεις με την Ελευσίνα υποδεικνύουν το οικονομικό ενδιαφέρον του κεντρικού ιερού προς το νησί, καθώς κατέχουν σε αυτό ιερό τέμενος και εισπράττουν μίσθωμα. Είναι πιθανό το ελευσινιακό ενδιαφέρον να σχετίζεται με τον πλούτο της νήσου σε μέταλλα. Τα ελευσινιακά σκεύη αποτελούν σχήμα-δημιούργημα πιθανώς του β μισού του 5ου αι. π.Χ., και παράγονται συστηματικά ως τον 3° αι. τουλάχιστον. Προτείνουμε ότι συνιστούν το πομπικό σκεύος των Ελευσίνιων Μυστηρίων, μέσα στα οποία μεταφερόταν ο κυκεώνας. Τα. σκεύη χρησίμευαν και κατά την τελετή λήξης των Μυστηρίων, τις Πλημοχόες. Πλημοχόη είναι αναμφισβήτητα και η μία αρχαία ονομασία αυτού.