bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Προστασία από την προκαλούμενη από σκιαστικά νεφροπάθεια κατά την ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρυσμάτων κοιλιακής αορτής
Authors: Καλογήρου Θωμάς
Published: September 2021

Η νεφροπάθεια από σκιαστικό είναι η τρίτη, κατά σειρά συχνότητας, αιτία πρόκλησης ενδονοσοκομειακής νεφρικής ανεπάρκειας με σημαντική νοσηρότητα και θνητότητα. Η επιλογή των ασθενών που θα υποβληθούν σε κάποια απεικονιστική μέθοδο πρέπει να συμπεριλαμβάνει μεταξύ άλλων την αναγνώριση των ασθενών υψηλού κινδύνου, την επιλογή του καταλληλότερου μεταξύ διαφόρων διαθέσιμων σκευασμάτων σκιαγραφικής ουσίας αλλά και την ουσιαστική γνώση των χαρακτηριστικών του χρησιμοποιούμενου σκευάσματος. Στον αντίποδα της μεγάλης κλινικής σπουδαιότητας της νεφρικής βλάβης από τη χρήση σκιαστικών μέσων βρίσκεται η ελλιπής κατανόηση της παθογένειας της κλινικής αυτής οντότητας και η ουσιαστική αδυναμία προληπτικής, προφυλακτικής αγωγής βάσει τεκμηριωμένων πρωτοκόλλων. Η περιορισμένη ανάπτυξη μέτρων προφύλαξης βασίζεται περισσότερο σε εμπειρικά μέτρα υποστήριξης της νεφρικής λειτουργίας παρά σε τεκμηριωμένα, μέσω τυχαιοποιημένων μελετών, συμπεράσματα. Σε γενικές γραμμές απαιτούνται διπλές, τυφλές, τυχαιοποιημένες μελέτες για την εξακρίβωση του καταλληλότερου πρωτοκκόλου προστασίας το οποίο θα περιλαμβάνει τεκμηριωμένες οδηγίες για την προεγχειρητική χρήση της ενυδάτωσης, το είδος, τον τρόπο, την ποσότητα αλλά και τον χρόνο χορήγησης των κατάλληλων υγρών αλλά και συγκεκριμένων φαρμακευτικών σκευασμάτων. Ο στόχος της μελέτης είναι η συγκριτική μελέτη του ρόλου της απευθείας ενδαρτηριακής έγχυσης της μαννιτόλης, της ακετυλκυστεϊνης και της απο το στόμα χορήγησης της σιμβαστατίνης σε ιστοπαθολογικό επίπεδο. Στην παρούσα μελέτη χορηγήθηκε ενδαρτηριακά μετά από λαπαροτομία ιοπρομίδη στην υπονεφρική αορτή 24 κονίκλων Νέας Ζηλανδίας. Τα πειραματόζωα χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες των έξι: στην ομάδα 1 έγινε χορήγηση ιοπρομίδης χωρίς προστασία, στην ομάδα 2 χορηγήθηκε ιοπρομίδη και μαννιτόλη, στην ομάδα 3 ιοπρομίδη και ακετυλκυστεϊνη και στην ομάδα 4 ιοπρομίδη και σιμβαστίνη από το στόμα. Οι βιοχημικές παράμετροι της νεφρικής λειτουργίας ελέγχθησαν πριν την χορήγηση σκιαστικού και σε 48ώρες και ακολούθησε ιστοπαθολογική μελέτη των νεφρικών παρασκευασμάτων. Νεφροπάθεια από σκιαστικό παρατηρήθηκε μόνο στην πρώτη ομάδα. Επιπλέον, η πρώτη ομάδα εμφάνισε στατιστικά σημαντικότερες βλάβες σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες σε ότι αφορά το σπείραμα, την κενοτοπίωση των νεφρικών σωληναριακών κυττάρων, τα πρωτεινικά συσσωματώματα και τη σωληναριακή νέκρωση. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης η ενδαρτηριακή έγχυση μαννιτόλης φαίνεται να είναι αποτελεσματική σε ότι αφορά την προστασία έναντι της σωληναριακής νέκρωσης. Σε γενικές γραμμές και οι τρεις νεφροπροστατευτικοί παράγοντες ασκούν νεφροπροστατευτική δράση έναντι της νεφροπάθειας από σκιαστικό παρόλο που φαίνεται ότι υπάρχουν διαφορετικοί παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί που θα πρέπει να μελετηθούν περαιτέρω.
Συγκριτική μελέτη δύο μεθόδων περιεγχειρητικής διαχείρησης αίματος στη χειρουργική της σπονδυλικής στήλης
Authors: Κατρανίτσα Λαμπρινή
Published: September 2021

Πραγματοποιήθηκε μια αναδρομική μελέτη σχετικά με την περιεγχειρητική διαχείριση αίματος ασθενών που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας. Στόχος ήταν να εξεταστούν οι πιθανοί τρόποι ελαχιστοποίησης της αλλογενούς μετάγγισης αίματος με τον καθορισμό των παραγόντων που μπορεί να επηρεάσουν τον κίνδυνο μετάγγισης και ο έλεγχος της αποτελεσματικότητας δύο γνωστών μεθόδων περιεγχειρηιτκής διαχείρισης αίματος, της αυτόλογης προκατάθεσης (PABD) και της διεγχειρητικής εφαρμογής συσκευών blood saver. Συγκεντρώθηκαν τα στοιχεία 515 ασθενών οι οποίοι υποβλήθηκαν σε σπονδυλοδεσία για την αντιμετώπιση σκολίωσης ή σπονδυλικής στένωσης από τον Ιούλιο του 1989 έως τον Ιούλιο του 2013. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν τελικά 345 ασθενείς με μέση ηλικία 38,6 έτη, εκ των οποίων οι 81 ήταν άνδρες και οι 264 γυναίκες. Αυτοί οι ασθενείς χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες σύμφωνα με τη μέθοδο της περιεγχειρητικής διαχείρισης αίματος που χρησιμοποιήθηκε. Στην πρώτη ομάδα (49 ασθενείς) χρησιμοποιήθηκαν συσκευές διεγχειρητικής διάσωσης αίματος. Η δεύτερη ομάδα περιελάμβανε 57 ασθενείς που συμμετείχαν σε πρόγραμμα αυτόλογης προκατάθεσης αίματος (PABD), ενώ η τρίτη ομάδα είχε 78 ασθενείς των οποίων οι ανάγκες μετάγγισης καλύφθηκαν με συνδυασμό PABD και συσκευών διάσωσης αίματος. Τέλος, στην τέταρτη ομάδα με 161 ασθενείς πραγματοποιήθηκαν μόνο αλλογενείς μεταγγίσεις. Παράγοντες που εξετάστηκαν για την πιθανή προγνωστική τους αξία σχετικά με τον κίνδυνο μετάγγισης ήταν: Τα προεγχειρητικά επίπεδα Hb και Hct, το φύλο, η ηλικία, το βάρος, το BMI, ο αριθμός των επιπέδων σπονδυλοδεσίας και ο αριθμός των προκατατεθιμένων μονάδων αίματος. Οι σημαντικότεροι προγνωστικοί παράγοντες των αναγκών μετάγγισης διαπιστώθηκε πως είναι ο αριθμός των επιπέδων σπονδυλοδεσίας και οι προεγχειρητικές τιμές Hct και Hb. Οι συνολικές ανάγκες σε αίμα ανήλθαν στις 2,8 μονάδες/ασθενή, με το μεγαλύτερο βαθμό μεταγγίσεων να πραγματοποιείται διεγχειρητικά (2,2 μονάδες/ασθενή) και μόλις 0,6 μονάδες/ασθενή μετεγχειρητικά. Μόνο το 17,7% του συνόλου των ασθενών δεν χρειάστηκαν μετάγγιση, ενώ οι ανάγκες όσων χρειάστηκαν μετάγγιση καλύφθηκαν κατά 53,2% με αυτόλογο αίμα και το υπόλοιπο 46,8% με αλλογενείς μεταγγίσεις. Ο μέσος χρόνος νοσηλείας ήταν 14,8 ημέρες και από τη συμμετοχή σε PABD παρατηρήθηκε ποσοστό 28,8% μη αξιοποιημένων μονάδων αυτόλογου αίματος. Οι ανάγκες μετάγγισης στο 67,5% των ασθενών που υποβάλλονται σε επέμβαση σπονδυλοδεσίας μπορούν να καλυφθούν με μόλις τρεις μονάδες αίματος, ανεξάρτητα από τον αριθμό των επιπέδων σπονδυλοδεσίας. Η εφαρμογή συσκευών blood saver φαίνεται να αυξάνει τις διεγχειρητικές ανάγκες μετάγγισης, αν και μειώνει το βαθμό αλλογενών μεταγγίσεων. Υψηλότερο ποσοστό κάλυψης με αυτόλογο αίμα εμφανίζει η μέθοδος της αυτόλογης προκατάθεσης. Περαιτέρω μελέτες πρέπει να αποδείξουν τον καλύτερο δυνατό συνδυασμό των διαφόρων μεθόδων αυτόλογης διάσωσης αίματος, έτσι ώστε η περιεγχειρητική διαχείριση αίματος να επιτύχει εξάλειψη της ανάγκης αλλογενών μεταγγίσεων.
Η προστασία του καταναλωτή - αποδέκτη τουριστικών υπηρεσιών με επικέντρωση στην ταξιδιωτική σύμβαση
Authors: Καρδούλια Ευανθία
Published: September 2021

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής ήταν η μελέτη της προστασίας μιας συγκεκριμένης κατηγορίας καταναλωτών, αυτών που γίνονται αποδέκτες τουριστικών υπηρεσιών, δηλαδή των τουριστών. Η έρευνα επικεντρώθηκε, παραδειγματικά, σε μία ειδική συμβατική μορφή, τη λεγόμενη «σύμβαση οργανωμένου ταξιδιού» και σε μία ειδική μορφή τουρίστα-καταναλωτή, τον «ταξιδιώτη» ο οποίος συνάπτει σύμβαση οργανωμένου ταξιδιού. Στο πλαίσιο της διατριβής, παρουσιάσαμε αναλυτικά τις έννοιες του καταναλωτή και του τουρίστα και το πεδίο προστασίας τους. Στη συνέχεια, αναφερθήκαμε στην προστασία του καταναλωτή που καταρτίζει σύμβαση οργανωμένου ταξιδιού, υπό το προϊσχύσαν νομοθετικό πλαίσιο, και αναλύσαμε την προστασία του ταξιδιώτη που καταρτίζει σύμβαση οργανωμένου ταξιδιού, υπό το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο. Προχωρήσαμε σε μια παρουσίαση και κριτική των σημαντικότερων ρυθμίσεων του Προεδρικού Διατάγματος 7/2018 - Εναρμόνιση νομοθεσίας με Οδηγία (ΕΕ) 2015/2302 σχετικά με τα οργανωμένα ταξίδια και τους συνδεδεμένους ταξιδιωτικούς διακανονισμούς, υπό το πρίσμα της προστασίας του ταξιδιώτη. Ερευνήσαμε, τέλος, εάν το υπάρχον νομικό πλαίσιο προστασίας του ταξιδιώτη, ως ασθενέστερου μέρους της σύμβασης οργανωμένου ταξιδιού, είναι επαρκές για να του παράσχει ουσιαστική προστασία και αν διαπιστώνεται νομικός κηδεμονισμός στο πεδίο της προστασίας του ταξιδιώτη.
Συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση και δικαιώματα του ανθρώπου
Authors: Αρβανίτης Δομίνικος
Published: September 2021

Mε την Οδηγία 2014/41/ΕΕ θεσπίστηκε η «ευρωπαϊκή εντολή έρευνας» (ΕΕΕ), ως μέσο συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ. Με αυτή αντικαταστάθηκε σε μεγάλο βαθμό το προϊσχύσαν νομικό πλαίσιο για τη συγκέντρωση και διαβίβαση αποδεικτικών μέσων για την ποινική δίκη –ιδίως μέσω της «μικρής δικαστικής συνδρομής»–, επειδή ήταν υπερβολικά πολύπλοκο και περιορισμένα αποτελεσματικό. Η ΕΕΕ βασίζεται στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων και διαταγών (άρθρ. 82§1 ΣΛΕΕ) και εκδίδεται από δικαστική αρχή του «κράτους έκδοσης» με σκοπό ιδίως την εκτέλεση ενός ή περισσοτέρων ερευνητικών μέτρων στο «κράτος εκτέλεσης». Συνεπεία της εφαρμογής του εν λόγω εργαλείου εύλογα ανακύπτουν διάφορα ζητήματα σε σχέση με την τήρηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του καθ’ ου. Στην ανά χείρας διδακτορική διατριβή κατ’ αρχάς αναλύονται, για συγκριτικούς λόγους, τα παραδοσιακά μέσα για τη «μικρή δικαστική συνδρομή», που απορρέουν από το πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για τη «διεθνή συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις». Επιπλέον, παρουσιάζεται η εξέλιξη της ενωσιακής «δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις» και παρατίθεται το ενωσιακό πλαίσιο για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Περαιτέρω, προσεγγίζεται το κανονιστικό πλαίσιο της ΕΕ για τη «μικρή δικαστική συνδρομή». Στη συνέχεια, ερευνάται εκτεταμένα η ΕΕΕ ως μέσο για την εκτέλεση ερευνητικών μέτρων σχεδόν κάθε είδους και την απόκτηση αποδεικτικών μέσων. Η έρευνα αυτή είναι απαραίτητη για να ελεγχθεί η συμβατότητα του νέου καθεστώτος με τα θεμελιώδη δικαιώματα που εγγυάται ο ΧΘΔΕΕ και, αντίστοιχα, η ΕΣΔΑ. Ειδικότερα, η παρούσα εργασία εστιάζει στην κριτική ανάλυση των ρυθμίσεων της Οδηγίας και του Ν. 4489/2017, με τον οποίο αυτή ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη. Στο πλαίσιο αυτό, εξετάζονται τα χαρακτηριστικά της ΕΕΕ, οι διαδικασίες έκδοσης, αναγνώρισης και εκτέλεσής της, οι λόγοι για τη μη αναγνώριση ή μη εκτέλεσή της, η λειτουργία της όσον αφορά στα προβλεπόμενα «ορισμένα διερευνητικά μέτρα» και οι ρυθμίσεις που προβλέπονται ή έπρεπε να είχαν θεσπιστεί για τη διασφάλιση των ποινικοδικονομικών δικαιωμάτων των ενδιαφερομένων προσώπων. Προς τούτο, διατυπώνονται προστατευτικές για τον καθ’ ου θέσεις, δεδομένου ότι οι εθνικές δικαστικές αρχές έχουν την υποχρέωση, όταν εφαρμόζουν την Οδηγία, να τηρούν απαρέγκλιτα την ενωσιακή δημόσια τάξη και, στο πλαίσιο αυτό, να σέβονται τα θεμελιώδη δικαιώματα. Στο τέλος κάθε κεφαλαίου, διατυπώνονται συμπερασματικές/κριτικές παρατηρήσεις – ιδίως ως προς τα θεμελιώδη δικαιώματα των θιγομένων υπόπτων, κατηγορουμένων και τρίτων μερών. Επιλογικά, διατυπώνονται διάφορες ίδιες θέσεις ως προς την αναζήτηση της ουσιαστικής αλήθειας μέσω της ΕΕΕ και τα δικαιώματα του καθ’ ου.
Μελέτη συνεργιστικής επίδρασης φυσικοχημικών περιβαλλοντικών παραγόντων και ρύπανσης σε πολιτισμικά και δομικά υλικά
Authors: Τσελεπίδου Αναστασία
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή επικεντρωθήκαμε στο Πεντελικό μάρμαρο, ένα από τα πιο διαδεδομέναασβεστολιθικά δομικά υλικά στην χώρα μας αλλά και παγκοσμίως. Πραγματοποιήσαμε ανάπτυξη μεθοδολογίας για την μελέτη των επιπτώσεων της συνεργιστικής δράσης των περιβαλλοντικών ρύπων, στην επιφάνεια και στο εσωτερικό της κρυσταλλικής δομής του μαρμάρου. Λήφθηκευπόψη η συνεργιστική επίδραση: Α) βαρέων μετάλλων, με επιλογή των ιόντων χαλκού Cu2+ ωςαντιπροσωπευτικότερο αυτών, Β) ανόργανων ιόντων, με χρήση δυο τύπων αντιπροσωπευτικών ιόντων: θειικά (SO42-) και φωσφορικά (PO42-), Γ) οργανικής ύλης, με αντιπροσωπευτικότερα των οργανικών δομών, Χουμικά Οξέα ΗΑ που έχουν απομονωθεί από ελληνικά εδάφη, τα οποία περιείχαν δραστικές ομάδες (καρβοξύλια, φαινολικές ομάδες, ελεύθερες ρίζες) καθώς και αρωματικές δομές. Επιπρόσθετο ενδιαφέρον παρουσιάζει η επίδραση Χουμικών οξέων πολύ υψηλών συγκεντρώσεων -που εντοπίζονται στο έδαφος-, επειδή αφορά στα ανασκαφικά μάρμαρα και στο σχηματισμό «πατίνας» στη διεπιφάνεια εδάφους-μαρμάρου. Πραγματοποιήθηκε πειραματική μελέτη με χρήση αναλυτικών τεχνικών (Ατομική Απορρόφηση, Ανοδική Αναδιαλυτική Βολταμετρία) και φασματοσκοπικών μεθόδων (Περιθλασιμετρία Ακτίνων Χ, Φασματοσκοπία Ηλεκτρονικού Παραμαγνητικού Συντονισμού), για την μελέτη δομικών και διεπιφανειακών χαρακτηριστικών.Ακολούθησε εκτεταμένη θεωρητική ανάλυση που περιελάμβανε: - μελέτη εις βάθος της Φασματοσκοπίας Ηλεκτρονικού Παραμαγνητικού Συντονισμού για το Mn2+ και - ανάπτυξη μοντέλων διεπιφανειακών αλληλεπιδράσεων. Συμπερασματικά, η πρωταρχική χρήση του συνδυασμού της Φασματοσκοπίας Ηλεκτρονικού Παραμαγνητικού Συντονισμού -ως βασικό εργαλείο για την μελέτη της δομής-, των αναλυτικών πληροφοριών και του Μοντέλου Διεπιφανειακών Αλληλεπιδράσεων, αποκάλυψε το σύνολο των διεργασιών με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Οριακές περιπτώσεις για τον τελεστή p(x)-Laplace
Authors: Καραγιώργος Ιωάννης
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη ενός Neumann προβλήματος που αφορά τον τελεστή p(x)-Laplace, στο οποίο ο μεταβλητός εκθέτης p(·) λαμβάνει τις οριακές τιμές 1 και άπειρο σε ένα υποσύνολο θετικού μέτρου του αρχικού χωρίου Ω. Η παραπάνω κατάσταση δεν είναι η πλέον συνηθισμένη, καθώς στα περισσότερα προβλήματα που συναντώνται στη βιβλιογραφία, ο μεταβλητός εκθέτης είναι “μακρυά” από τις οριακές τιμές 1 και άπειρο, προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν παθογένειες που εμφανίζονται είτε στους αντίστοιχους χώρους Sobolev μεταβλητού εκθέτη είτε στον τελεστή p(x)-Laplace. Η μελέτη των δύο περιπτώσεων έγινε ξεχωριστά. Στην περίπτωση του απείρου εμφανίζεται ο τελεστής ∞-Laplace, o οποίος δεν είναι σεμορφή απόκλισης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην ορίζεται η ασθενής-μεταβολική διατύπωση για το πρόβλημα. Προκειμένου να έχουμε μία ασθενέστερη διατύπωση χρησιμοποιούμε την έννοια της viscosity λύσης. Θεωρώντας μία κατάλληλη ακολουθία από μεταβλητούς εκθέτες pk(·), η οποία συγκλίνει στο p(·), δείχνουμε ότι η ακολουθία λύσεων (uk), των ενδιάμεσων pk(·)-προβλημάτων, συγκλίνει σε μία συνάρτηση u, η οποία ικανοποιεί ένα μεταβολικό χαρακτηρισμό στο κομμάτι που ο μεταβλητός εκθέτης είναι φραγμένος, ενώ είναι άπειρο αρμονική (δηλ. viscosity λύση για τον τελεστή ∞-Laplace) στο κομμάτι που ο p(·) απειρίζεται. Για την περίπτωση που ο μεταβλητός εκθέτης λαμβάνει την τιμή 1 σε ένα υποσύνολο θετικού μέτρου η κατάσταση είναι διαφορετική. Λόγω της “έλλειψης” συμπάγειας του χώρου Sobolev W1,1 εμφανίζεται ο χώρος των συναρτήσεων φραγμένης κύμανσης. Θεωρώντας πάλι μία κατάλληλη ακολουθία από μεταβλητούς εκθέτες pk(·), δείχνουμε ότι η ακολουθία λύσεων (uk), των ενδιάμεσων pk(·)-προβλημάτων, συγκλίνει σε μίασυνάρτηση u, η οποία είναι συνάρτηση φραγμένης κύμανσης και είναι υποψήφια λύση για το αρχικό p(·)-πρόβλημα. Για να ορίσουμε την έννοια της λύσης χρησιμοποιούμε τη θεωρία του Anzelloti για διανυσματικά πεδία των οποίων η απόκλιση ως κατανομή είναι L ∞ συνάρτηση.
Η προβλεπτική αξία των μεταλλάξεων του γονιδίου PI3K και της απώλειας της έκφρασης του γονιδίου PTEN σε ασθενείς με πρώιμο καρκίνο μαστού που έλαβαν συμπληρωματική θεραπεία με τραστουζουμάμπη
Authors: Λαζαρίδης Γεώργιος
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης: H απώλεια του PTEN και οι μεταλλάξεις του PIK3CA έχουν μελετηθεί ως δείκτες ενεργοποίησης του σηματοδοτικού μονοπατιού PI3K στον καρκίνο του μαστού. Αξιολογήσαμε αυτούς τους δείκτες σε πρώιμο καρκίνο του μαστού (EBC) υψηλού κινδύνου για υποτροπή, επικεντρώνοντας σε θέματα ανοσοϊστοχημείας (IHC) του PTEN, ιδιαίτερα στη HER2 θετική νόσο. Υλικά και μέθοδοι: Εξετάσαμε την απώλεια του PTΕΝ και τις μεταλλάξεις του PIK3CA σε 1265 ασθενείς με EBC που έλαβαν συμπληρωματική χημειοθεραπεία σε δύο κλινικές δοκιμές. Χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικές μέθοδοι για την αξιολόγηση της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης του PTEN, μία εκ των προτέρων δυαδική (απώλεια, μη απώλεια) και η άλλη αρχικά πολλαπλών κλιμάκων που επέτρεπε την ταξινόμηση όγκων "γκρίζας ζώνης" με χαμηλή και πολύ χαμηλή έκφραση πρωτεϊνών PTEN. Αποτελέσματα: Η απώλεια PTEN (33,4% και 22,1%, ανάλογα με τη μέθοδο IHC) και οι μεταλλάξεις PIK3CA (29,6%) συσχετίστηκαν με ER / PR / HER2-αρνητική και ER / PR θετική ασθένεια αντίστοιχα. Η συμφωνία των δύο μεθόδων IHC ήταν μέτρια (Cohen's kappa 0.624). Η ασυμφωνία στην εκτίμηση της απώλειας PTEN και η ετερογένεια εντός του όγκου αφορούσαν όγκους "γκρίζας ζώνης" και επικρατούσαν στους HER2-θετικούς καρκίνους. Η απώλεια του PTEN συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο για υποτροπή και θάνατο. Σε σύγκριση με τις μεμονωμένες μεταλλάξεις PIK3CA, η απλή απώλεια PTEN συνδέθηκε ανεξάρτητα με αυξημένο κίνδυνο υποτροπής και θανάτου. Ανάλογα με τη μέθοδο αξιολόγησης, σε HER2-θετικό καρκίνο, η απώλεια PTEN ήταν χωρίς ή με οριακή αρνητική προγνωστική σημασία. Συμπέρασμα: Στον EBC, η απώλεια PTEN είναι ένας ανεξάρτητος αρνητικός προγνωστικός δείκτης για την κλινική έκβαση των ασθενών. Όταν εμφανίζονται μεμονωμένα, η απώλεια PTEN και οι μεταλλάξεις PIK3CA έχουν αντίθετη προγνωστική επίδραση. Σε HER2 θετική νόσο, η εκτίμηση της απώλειας PTEN από την IHC φαίνεται αναξιόπιστη και ο δείκτης δεν έχει σαφή προγνωστική σημασία.
Ο λόγιος Ιάκωβος Πιτζιπιός
Authors: Χρυσοβέργη Ευθαλία
Published: September 2021

Il greco Pitzzipios, il ponte dei due mondi. Ένας γεφυροποιός, αυτός θέλησε να είναι σε όλη του τη ζωή ο Ιάκωβος Πιτζιπιός του Γεωργίου από τη Χίο, ένας κοσμοπολίτης του 19ου αιώνα. Ως τα 1850 κινήθηκε ανάμεσα στις δύο ακτές του Αιγαίου, στο νεοσύστατο Βασίλειο της Ελλάδας και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, στη χώρα της εθνικότητάς του, της οποίας την ακεραιότητα πάντοτε στήριζε, αλλά την ήθελε Βυζαντινή, με χριστιανό σουλτάνο και δυναμικό το εγγενές της στοιχείο. Ανήσυχη προσωπικότητα, ποτέ δεν αρκούνταν σε ό, τι έκανε και πάντοτε αναζητούσε το διαφορετικό. Σπούδασε νομικά στο Παρίσι, όπως έλεγε, αλλά ποτέ δεν άσκησε τη νομική. Δάσκαλος στην Οδησσό, στο Γυμνάσιο της Ερμούπολης και σχολάρχης στη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Το κακότροπον και ανοίκειον του χαρακτήρα του ήταν η αιτία των συνεχών μετακινήσεων και αναζητήσεών του. Φιλοδοξούσε με τις εκδόσεις του να έρθει σε ρήξη με το φαναριώτικο περιβάλλον. Επιδίωκε τα πρωτεία στην ελληνική μυθιστορία με την Ὀρφανὴ τῆς Χίου, προκάλεσε το κοινό αίσθημα με τον ημιτελή Πίθηκο Ξούθ. Αλλά ένιωθε να ασφυκτιά στα στενά γεωγραφικά όρια του ελληνόφωνου χώρου. Στο αδιέξοδό του έδωσε διέξοδο η εγκύκλιος του Πίου ΙΧ ad Orientales. Αποφάσισε να γίνει η φωνή του στον κόσμο της Ανατολής. Έγινε αποσυνάγωγος, εξωμότης, αποστάτησε από τους κύκλους της Ορθόδοξης Εκκλησίας και υπηρέτησε πιστά την παπική προπαγάνδα μέσα από τα υβριστικά για τον κλήρο της Κωνσταντινούπολης συγγράμματά του. Ίδρυσε τη Χριστιανική Ανατολική Εταιρία, ως συνέχεια της Βυζαντινής Ένωσης, προσέγγισε τον Ναπολέοντα ΙΙΙ και τους κύκλους της ρωσικής διανόησης στο Παρίσι. Οραματίστηκε την ένωση των δύο Εκκλησιών και πίστευε πως οι θεολογικές μεταξύ τους διαφορές δεν έχουν τόσο μεγάλη σημασία μπροστά στα οφέλη της ένωσης σε μια ταραγμένη από τους πολέμους και τους εθνικισμούς Ευρώπη. Αλλά οι εξελίξεις του Κριμαϊκού πολέμου και το Συνέδριο του Παρισιού, στα 1856, έστρεψαν το βλέμμα του στην πραγματικότητα. Απογοητεύθηκε από τους προστάτες του και επανήλθε στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Με τα συγγράμματά του κατακεραύνωσε τους Ρωμανιστές και όλους εκείνους που στήριζαν τις ψευδομεταρρυθμίσεις του Hatti-Houmayoun. Οραματίστηκε μια Ευρώπη ευημερούσα, πίστευε ότι ο δρόμος του πολιτισμού είναι ανοικτός για όλους τους ανθρώπους ανεξάρτητα από φυλή και θρησκεία και ήταν βέβαιος ότι ο δρόμος για την ειρήνη, την τάξη, την ισορροπία και την πρόοδο περνά μέσα από την ενότητα όλης της χριστιανοσύνη.
Δίκτυα αραιής ενεργοποίησης
Authors: Μπιζόπουλος Πασχάλης
Published: September 2021

Η πρόσφατη βιβλιογραφία σχετικά με τη μη-επιβλεπώμενη μάθηση επικεντρώθηκε στο σχεδιασμό δομών με στόχο την μάθηση χαρακτηριστικών. Αυτό όμως γινόταν χωρίς να ληφθεί υπόψη το μήκος περιγραφής των αναπαραστάσεων, το οποίο είναι ένα άμεσο και αμερόληπτο μέτρο της πολυπλοκότητας του μοντέλου. Στο πλαίσιο της διδακτορικής διατριβής προτείνουμε ένα μέτρο φ το οποίο αξιολογεί μη-επιβλεπώμενα μοντέλα με βάση την ακρίβεια ανακατασκευής και το βαθμό συμπίεσης των εσωτερικών αναπαραστάσεων. Έπειτα παρουσιάζουμε και ορίζουμε δύο συναρτήσεις ενεργοποίησης (Ταυτότητα, ReLU) ως βάσεις αναφοράς και τρεις αραιές συναρτήσεις ενεργοποίησης (Απόλυτα κ-μέγιστα, Δείκτες συγκέντρωσης ακρότατων, Ακρότατα) ως υποψήφιες δομές για την ελαχιστοποίηση του προηγουμένως ορισμένου μέτρου φ. Τέλος προτείνουμε μια νέα αρχιτεκτονική Νευρωνικών Δικτύων, τα Δίκτυα Αραιής Ενεργοποίησης (SANs), τα οποία αποτελούνται από πυρήνες με κοινά βάρη που κατά την κωδικοποίηση συνελλίσονται με την είσοδο και στη συνέχεια διέρχονται μέσω μιας συνάρτησης αραιής ενεργοποίησης. Κατά τη διάρκεια της αποκωδικοποίησης, τα ίδια βάρη συνελλίσονται με τον χάρτη αραιής ενεργοποίησης και έπειτα οι μερικές ανακατασκευές από κάθε βάρος αθροίζονται για να ανακατασκευάσουν την είσοδο. Συγκρίνουμε τα SANs χρησιμοποιώντας τις προηγουμένως ορισμένες συναρτήσεις ενεργοποίησης σε ένα σύνολο από βάσεις δεδομένων (15 βάσεις δεδομένων από την Physionet και EEG από την UCI για ταξινόμηση επιληπτικών κρίσεων) και δείχνουμε ότι τα SANs που επιλέγονται με χρήση του φ έχουν αναπαραστάσεις με μικρό μήκος περιγραφής και περιέχουν ερμηνεύσιμους πυρήνες.
Ελληνικά εστιατόρια στο Βερολίνο
Authors: Βενέρη Εριφύλη
Published: September 2021

Το θέμα της διατριβής αναπτύσσεται μέσα από μια θεώρηση που συνδυάζει το πεδίο των Εικαστικών Τεχνών – όπως αυτό συνδέεται ολοένα και περισσότερο με ζητήματα που αφορούν τον δημόσιο και ημιδημόσιο χώρο και διάλογο - με τα γνωστικά πεδία της Πολιτισμικής Θεωρίας και του Υλικού Πολιτισμού. Η διεπιστημονική αυτή προσέγγιση (interdisciplinarity) εισάγει μια πολυδιάστατη οπτική σε μια έρευνα που σχετίζεται με την ανάλυση και κατανόηση των χώρων κατανάλωσης και ελεύθερου χρόνου. Η εργασία συλλέγει στοιχεία σχετικά με τον ιστορικό προσδιορισμό του φαινομένου των ελληνικών εστιατορίων του Βερολίνου και κυρίως στοιχεία σχετικά με τη σύγχρονη ύπαρξή του. Μέσα από την ταξινόμηση του υλικού της επιτόπιας έρευνας, η οποία έλαβε χώρα όλο το 2015, αναγνωρίζονται κοινά γνωρίσματα και κριτήρια που συγκροτούν μια ενιαία κατηγορία· ορίζονται τα χαρακτηριστικά του “τυπικού” ελληνικού εστιατορίου του Βερολίνου, όπως αυτό κυριαρχεί ακόμα και σήμερα. Τα χαρακτηριστικά αυτά αφορούν στα σκηνοθετικά στοιχεία των χώρων τόσο ως προς την αισθητηριακή τους πρόσληψη μεμονωμένα (γευστικά/ γαστρονομικά ή σκηνογραφικά/ οπτικοακουστικά) όσο και στη συνολικότερη εμπειρία ενός σκηνοθετημένου όλου το οποίο προσλαμβάνεται πολυαισθητηριακά. Στο μέρος αυτό των επαναλαμβανόμενων μοτίβων (των τύπων) υπάγονται φυσικά τα πλέγματα των συμπεριφορών, αφού η σκηνοθετημένη εμπειρία που προσφέρεται προϋποθέτει τα υποκείμενα που την παρέχουν και τα υποκείμενα που την αποδέχονται, δημιουργώντας μια συνάντηση μεταξύ τους. Τα εστιατόρια εξετάζονται τόσο ως χωρικά συστήματα σε λειτουργία όσο και ως πολιτισμικό θέμα με έντονη σημειολογία. Τα συμβάντα στο εσωτερικό τους γίνονται από τη μια με έναν τρόπο πραγματικό/ ρεαλιστικό και από την άλλη με έναν τρόπο εννοιολογικό/ συμβολικό λόγω της σκηνοθετικής τους δύναμης που δημιουργεί συναισθήματα, συνειρμούς και εντυπώσεις. Ο ανθρώπινος παράγοντας είναι κεντρικής σημασίας αφού ενεργοποιεί και τα δύο αυτά μέρη.
Διερεύνηση των μηχανισμών γήρανσης συνθετικών μονωτήρων υπαιθρίου χώρου
Authors: Μαυρικάκης Νικόλαος
Published: September 2021

Αντικείμενο έρευνας της παρούσας διατριβής, που εκπονήθηκε στο Εργαστήριο Υψηλών Τάσεων του Α.Π.Θ., αποτέλεσε η διερεύνηση των μηχανισμών γήρανσης υπαίθριων συνθετικών μονωτήρων. Στο πλαίσιο της διατριβής, έγινε βιβλιογραφική επισκόπηση των παραγόντων καταπόνησης των μονωτήρων και των χημικών διεργασιών που λαμβάνουν χώρα στο υλικό και έχουν ως αποτέλεσμα τη μεταβολή της μοριακής δομής του και κατ’ επέκταση κρίσιμων ιδιοτήτων του. Αναπτύχθηκαν πειραματικές διατάξεις και προτάθηκαν πειραματικές διαδικασίες που περιλαμβάνουν διάφορες διαγνωστικές τεχνικές για την διερεύνηση της ανάπτυξης των ηλεκτρικών εκκενώσεων σε μονωτικές επιφάνειες αλλά και των επιπτώσεων της γήρανσης στα μονωτικά υλικά. Για το σκοπό αυτό έγιναν δοκιμές στο εργαστήριο σε δείγματα συνθετικών μονωτήρων ανάρτησης, οι οποίοι είχαν υποστεί φυσική γήρανση σε πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Μέσω διεξαγωγής μετρήσεων στατικής γωνίας επαφής σε ρυπασμένα δείγματα μονωτήρων αξιολογήθηκε η ιδιότητα μεταφοράς υδροφοβίας τους. Διερευνήθηκε η ανάπτυξη επιφανειακών μερικών εκκενώσεων και εκκενώσεων ξηράς ζώνης μέσω μετρήσεων ρεύματος διαρροής και θερμικών απεικονίσεων, για την εκτίμηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ μερικών εκκενώσεων και μονωτικών επιφανειών. Αξιολογήθηκαν οι επιπτώσεις της φυσικής γήρανσης καθώς και της υπερπήδησης στην κατάσταση των συνθετικών μονωτήρων μέσω οπτικής επιθεώρησης, μετρήσεων διαβροχής, μετρήσεων φασματοσκοπίας υπερύθρου με αποσβένουσα ολική ανάκλαση και ηλεκτρονικής μικροσκοπίας σάρωσης, καθώς και μετρήσεων φασματοσκοπίας διασκορπισμένης ενέργειας με ακτίνες X. Αξιολογήθηκε η αντοχή των μονωτικών επιφανειών έναντι σχηματισμού αγώγιμων οδεύσεων άνθρακα και διάβρωσης μέσω δοκιμών κεκλιμένου επιπέδου σύμφωνα με το πρότυπο ΙΕC 60587. Τα αποτελέσματα της διατριβής βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ ηλεκτρικών εκκενώσεων και πολυμερικών υλικών, καθώς και των μηχανισμών γήρανσης υπαίθριων συνθετικών μονωτήρων.
Δικαίωμα στην προσωπική ιστορία και ελευθερία της τέχνης
Authors: Πισκοπάνη Άννα-Μαρία
Published: September 2021

Στη μελέτη επιχειρείται η θεμελίωση του δικαιώματος στην προσωπική ιστορία. Το δικαίωμα διαφοροποιείται από άλλα συναφή δικαιώματα όπως της δικαίωμα ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας, του δικαιώματος προστασίας της ιδιωτικότητας, του δικαιώματος του πληροφοριακού αυτοκαθορισμού και του δικαιώματος στη λήθη. Αναδεικνύεται η σχέση του με δικαιώματα όπως της ελευθερίας της έκφρασης και της ειδικής εκφοράς της ελευθερίας της τέχνης και του δικαιώματος πληροφόρησης του κοινού για τις ιστορίες άλλων. Μελετώνται οι θεμιτοί περιορισμοί του δικαιώματος χάριν της ελευθερίας της έκφρασης ιδίως νέων λογοτεχνικών ειδών όπως της αυτομυθοπλασίας, της μη μυθοπλασιακής λογοτεχνίας, της μυθιστορηματικής βιογραφίας. Αναζητάται η δίκαιη επίλυση των συγκρούσεων μεταξύ αυτών των δικαιωμάτων μέσω μιας νέας μεθοδολογίας.
Συσχέτιση δεικτών οστικού μεταβολισμού και δραστικότητας της ακετυλοχολινεστεράσης σε πρόωρα και τελειόμηνα νεογνά
Authors: Δόκος Χαράλαμπος
Published: September 2021

Ιστορικό: Σχεδόν το 30% των πρόωρων βρεφών έχει χαμηλό σωματικό βάρος και οστική πυκνότητα λόγω πρόωρου τοκετού. Δεν υπάρχει συναίνεση για τον εντοπισμό πρόωρων νεογνών με μεταβολική νόσο των οστών επομένως, είναι σημαντικό να διερευνηθεί η χρήση των βιοχημικών παραμέτρων του οστικού μεταβολισμού. Νεότερες μελέτες αναδεικνύουν την πλειοτροπική δράση της ακετυλοχολινεστεράσης ως μεσολαβητή στην αναμόρφωση του οστού. Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης των βιοχημικών βιοχημικών δεικτών των οστών και της δράσης της ακετυλοχολινεστεράσης σε πρόωρα και τελειόμηνα νεογνά. Μέθοδοι: Μελετήθηκαν πενήντα νεογνά (26 πρόωρα με ηλικία κύησης <32 εβδομάδες, 24 τελειόμηνα νεογνά). Τα δημογραφικά δεδομένα (φύλο, εβδομάδα κύησης) και οι ανθρωπομετρικές παράμετροι (σωματικό βάρος) καταγράφηκαν για κάθε νεογνό. Μετρήθηκαν άμεσα οι οστικοί βιοχημικοί δείκτες στον ορό, όπως η αλκαλική φωσφατάση, το ασβέστιο, ο φώσφορος, το μαγνήσιο και η παραθυρεοειδής ορμόνη. Επιπλέον, μετρήσαμε τη δραστικότητα της ακετυλοχολινεστεράσης. Αποτελέσματα: Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης και παραθυρεοειδούς ορμόνης ήταν υψηλότερα, αλλά το ασβέστιο, ο φώσφορος και η ακετυλοχολινεστεράση ήταν χαμηλότερα στην ομάδα των πρόωρων νεογνών σε σύγκριση με τα τελειόμηνα νεογνά. Υπάρχει μια σημαντική θετική συσχέτιση της ηλικίας κύησης με το σωματικό βάρος, το ασβέστιο και την ακετυλοχολινεστεράση. Σημαντική αρνητική συσχέτιση παρατηρείται για την αλκαλική φωσφατάση και την παραθυρεοειδή ορμόνη με την ηλικία κύησης. Επίσης εντοπίσαμε μια αύξηση της δραστικότητας της ακετυλοχολινεστεράσης σε σχέση με την εβδομάδα κυήσεως. Υπήρξαν σημαντικές σχέσεις μεταξύ της δραστικότητας της ακετυλοχολινεστεράσης με τον φωσφόρο και την παραθυρεοειδή ορμόνη.
Η φοροδιαφυγή στο ΦΠΑ, τα μέτρα για την καταπολέμησή της και η άμυνα του φορολογούμενου
Authors: Κούνη Δήμητρα
Published: September 2021

Στα πλαίσια του σύγχρονου και ιδιαίτερα γενικευμένου παγκοσμίως φαινομένου της φοροδιαφυγής, η ως άνω διατριβή επιχειρεί κυρίως να προσδιορίσει το πλαίσιο της φοροδιαφυγής στο τομέα του ΦΠΑ, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Ελλάδα ειδικότερα. Αναλύοντας, μεταξύ άλλων, έννοιες όπως είναι το έλλειμα ΦΠΑ, όρος ευρωπαϊκός που κατατάσσει τις ευρωπαϊκές χώρες ανάλογα με την εκτίμηση απώλειας φορολογικών εσόδων ΦΠΑ, γίνεται μια προσπάθεια κατανόησης του προβλήματος, ειδικά στην Ελλάδα και αντίστοιχα της αναγκαιότητας λήψης των κατάλληλων μέτρων για την αντιμετώπιση του φαινομένου. Παράλληλα τονίζεται στη διατριβή ότι η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της φορολογικής απάτης αποτελεί μία από τις βασικές προτεραιότητες της φορολογικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αναφέροντας συγκεκριμένα όλες τις πρωτοβουλίες τόσο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσο και του Κοινοβουλίου.Επίσης πραγματοποιείται συστηματοποίηση της καταγραφής της άμυνας του φορολογουμένου σε περίπτωση απάτης στον ΦΠΑ, αφού έχει πρώτα εξαντλήσει την τυπολογία των μορφών απάτης και της αποστέρησης ή μη των δικαιωμάτων που απορρέουν από την ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία του ΦΠΑ. Η συστηματοποίηση αυτή επιτυγχάνεται με την συνδυαστική παρουσίαση νομοθεσίας και νομολογίας, εθνική και ευρωπαϊκή αλλά και με τις τρέχουσες εξελίξεις σε ενωσιακό και εθνικό επίπεδο, λαμβάνοντας πάντα υπόψη και την τεχνολογική πρόοδο και ψηφιοποίηση της φορολογίας και των δηλωτικών υποχρεώσεων.
HR practices, workplace well being and knowledge creation
Authors: Κουτίβα Μαρία
Published: September 2021

Η δημιουργία Νέας Γνώσης είναι ζωτικής σημασίας για έναν οργανισμό, καθώς μπορεί να αποτελέσει έναν από τους σημαντικότερους πόρους του. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί οργανισμοί επενδύουν στο να ανακαλύψουν πως δημιουργείται η νέα γνώση μέσα στo πλαίσιo λειτουργίας τους – όπως επίσης και ο λόγος για τον οποίο διενεργείται πληθώρα νέων ακαδημαϊκών ερευνών σε αυτό τον τομέα. Περισσότερη γνώση δημιουργείται καθημερινά και πάντα υπάρχει πρόσφορο έδαφος διερεύνησης των αιτιών που οδηγούν σε αυτή. Επιπλέον, ο τουριστικός τομέας στην Ελλάδα θα μπορούσε να ωφεληθεί από τη διερεύνηση των μηχανισμών δημιουργίας νέας γνώσης, καθώς είναι ένας τομέας με μεγάλες δυνατότητες – αλλά για να εκμεταλλευτεί αυτές τις δυνατότητες πλήρως, θα πρέπει να γίνει περισσότερο καινοτόμος. Η παρούσα έρευνα εστιάζει στις Πρακτικές Διαχείρισης Ανθρώπινων Πόρων, όπως αυτές σχεδιάζονται και υλοποιούνται από διευθυντικά στελέχη ξενοδοχείων ανά την Ελλάδα, καθώς και στον τρόπο που αυτές οι πρακτικές γίνονται αντιληπτές από τους εργαζόμενους. Επίσης, εστιάζει στην Ευημέρια στο Εργασιακό Περιβάλλον, η σχέση της οποίας με την έκβαση των διαδικασιών δημιουργίας νέας γνώσης δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς. Ο σχεδιασμός της έρευνας στοχεύει στο να δώσει απάντηση στα εξής ερωτήματα: «Εξηγούν οι Πρακτικές Διαχείρισης Ανθρώπινων Πόρων που εφαρμόζονται στα ξενοδοχεία, από τα στελέχοι, τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι πρακτικές γίνονται αντιληπτές, από τους εργαζόμενους, και επηρεάζει ο τρόπος αυτός το τελικό αποτέλεσμα της παραγωγής νέας γνώσης, και σε ποιο βαθμό η ευεξία στο εργασιακό περιβάλλον διαμεσολαβεί αυτή τη σχέση;». Η έρευνα είναι επαγωγικής φύσεως, καθώς οι υποθέσεις διατυπώθηκαν με βάση το υπάρχον θεωρητικό υπόβαθρο και στη συνέχεια εξετάστηκαν βάση ποσοτικών χαρακτηριστικών. Η ανάλυση έγινε σε ομαδικό, αλλά και σε ατομικό επίπεδο. Για το σκοπό της έρευνας, δεδομένα συλλέχθησαν από εργαζόμενους σε δώδεκα ξενοδοχειακούς οργανισμούς ανά την Ελλάδα και αναλύθηκαν με τη χρήση R και SPSS. Το δείγμα αποτελείται από 216 ερωτηματολόγια. 185 από αυτά συμπληρώθηκαν από εργαζόμενους και 31 από στελέχη των εν λόγω επιχειρήσεων. Τα αποτελέσματα κατέδειξαν αφενός ότι η ευημερία στο εργασιακό περιβάλλον προάγει τη δημιουργία αποτελεσμάτων νέας γνώσης, αφετέρου δε ότι οι πρακτικές διαχείρισης ανθρώπινων πόρων – όπως αυτές σχεδιάζονται και υλοποιούνται από διευθυντικά στελέχη – δεν γίνονται πάντα αντιληπτές με τον ίδιο τρόπο από τους εργαζόμενους. Επιπλέον, ο τρόπος με τον οποίο κάποιες από πρακτικές διαχείρισης ανθρώπινων πόρων γίνονται αντιληπτές επηρεάζει σημαντικά τη δημιουργία νέας γνώσης. Στη συνέχεια συζητώνται διεξοδικά τα ευρήματα και οι διαχειριστικές συνέπειες, παρουσιάζονται οι περιορισμοί που προέκυψαν κατά την ερευνητική διαδικασία και προτείνονται μελλοντικές ερευνητικές δυνατότητες και προοπτικές.
Order reduction of large thermal and electrical models with system-theoretic techniques and matrix equation algorithms
Authors: Φλώρος Γεώργιος
Published: September 2021

Η αριθμητική προσομοίωση των σύγχρονων υποσυστημάτων των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων, όπως τα ηλεκτρικά δίκτυα, οι αγωγοί διασύνδεσης και οι περιοχές υποστρώματος, έχουν θεμελιώδη σημασία για την βιομηχανία ολοκληρωμένων κυκλωμάτων. Τα ηλεκτρικά μοντέλα των προαναφερθέντων συστημάτων είναι τεράστια και η λειτουργική τους προσομοίωση απαιτεί την επίλυση συστημάτων εξισώσεων με διαστάσεις που μπορούν να φτάσουν αρκετά εκατομμύρια. Οι τεχνικές υποβιβασμού τάξης μοντέλου (model order reduction - MOR) παρέχουν ελκυστικούς τρόπους για τη μείωση αυτών των πολύπλοκων μοντέλων, αντικαθιστώντας τα με μοντέλα με πολύ μικρότερες εσωτερικές διαστάσεις των οποίων η συμπεριφορά στις θύρες εισόδου / εξόδου (ports) προσεγγίζει αυτή των αρχικών μοντέλων. Οι μέθοδοι MOR τύπου “εξισορρόπησης και αποκοπής” (Balanced Truncation - BT) των εσωτερικών καταστάσεων που είναι ταυτόχρονα μη επαρκώς ελέγξιμες από τις εισόδους και μη επαρκώς παρατηρήσιμες στις εξόδους, διαθέτουν το πλεονέκτημα των πολύ αξιόπιστων εκτιμήσεων για την ακρίβεια προσέγγισης του μειωμένου μοντέλου. Εμπεριέχουν, όμως, σημαντικό υπολογιστικό και αποθηκευτικό κόστος για την εξαγωγή των μειωμένων μοντέλων, καθώς απαιτούν την επίλυση δαπανηρών εξισώσεων πυκνών πινάκων τύπου Lyapunov, γεγονός που τις καθιστά άμεσα εφαρμόσιμες μόνο σε μοντέλα της τάξης λίγων χιλιάδων καταστάσεων. Για να απαλειφθεί το υπολογιστικό κόστος και οι ανάγκες αποθήκευσης, έχουν αναπτυχθεί μέθοδοι παραγοντοποίησης χαμηλού βαθμού (low-rank) που επιτρέπουν την χρήση αυτών των μεθόδων σε πραγματικές εφαρμογές. Η έμφαση στην παρούσα εργασία δίνεται σε κυκλωματικά και θερμικά μοντέλα που προκύπτουν από ολοκληρωμένα κυκλώματα και στον υπολογισμό του ελαττωμένου μοντέλου σε συγκεκριμένα παράθυρα συχνοτήτων ή χρόνου, καθώς και στην αποδοτική υλοποίηση μεθόδων τύπου Balanced Truncation. Στις περισσότερες εφαρμογές το κύκλωμα προορίζεται να λειτουργεί μόνο σε συγκεκριμένα παράθυρα συχνοτήτων, πράγμα που σημαίνει ότι το το μοντέλο μειωμένης τάξης μπορεί να γίνει άσκοπα μεγάλο για να επιτευχθεί προσέγγιση σε όλες τις συχνότητες. Αντίστοιχα στα θερμικά μοντέλα υπάρχει συνήθως ένας τελικός χρόνος κατά τον οποίο όλες οι θερμικές επιδράσεις μπορούν να θεωρηθούν ότι έχουν φθάσει σε σταθερή κατάσταση. Η εστίαση δίνεται σε μεθόδους υποβιβασμού τάξης μοντέλου σε συγκεκριμένα παράθυρα συχνοτήτων ή χρόνου, σε συνδυασμό με την αποδοτική υλοποίησης αραιών μεθόδων για τον υπολογισμό των εξισώσεων πινάκων τύπου Lyapunov με σκοπό τον χειρισμό μεγάλων μοντέλων εισόδου.
Διερεύνηση του μοριακού μονοπατιού και της κλινικής συσχέτισης του αυξητικού παράγοντα της ινσουλίνης τύπου Ι σε ασθενείς με προχωρημένο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα
Authors: Κωτσαντής Ιωάννης
Published: September 2021

Ο Insulin-like growth factor–1 (IGF-1) έχει προταθεί ως σημαντικό σηματοδοτικό μονοπάτι παθογένεσης διαφόρων κακοηθειών, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του πνεύμονα. Μέθοδοι: Εβδομήντα τρεις ασθενείς με προχωρημένο μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (ΜΜΚΠ) συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Η έκφραση των IGF1, IGF2, και IGFBP3 αξιολογήθηκε σε δείγματα περιφερικού αίματος, πριν την έναρξη οποιασδήποτε θεραπείας και 3 μήνες μετά. Η ανάλυση και η ποσοτικοποίηση των κυκλοφορούντων επιπέδων των IGF-1,IGF-2,και IGF-BP3 έγιναν με τεχνική ELISA. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση των επιπέδων των παραγόντων IGF-1, IGF-2 και IGF-BP3 στον ορό πριν και μετά τη χορήγηση θεραπείας ασθενών με τοπικά προχωρημένο/μεταστατικό ΜΜΚΠ και η συσχέτισή τους με την ανταπόκριση στη θεραπεία και την επιβίωση. Αποτελέσματα: Στη μονοπαραγοντική ανάλυση, η διάμεση τιμή του IGF-1 μετά τη θεραπεία (130.80 έναντι 98.00 ng/ml, p=0.087) και ο διάμεσος λόγος IGF-1/IGF-BP3(0.01044 έναντι 0.00678, p=0.056) ήταν υψηλότεροι στους ασθενείς που ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία. Η διάμεση τιμή του IGF-1 μειώθηκε μετά τη θεραπεία στο σύνολο των ασθενών (125.82 από 133.4 ng/ml, p=0.087), αν και δε βρέθηκε διαφορά ανάμεσα στις υποομάδες. Επιπρόσθετα, η διάμεση τιμή του λόγου IGF1/IGF-BP3 βρέθηκε να είναι χαμηλότερη μετά τη θεραπεία στο σύνολο των ασθενών(0.01006 από 0.01252, p=0.011). Ο λόγος IGF-1/IGF-BP3 μετά τη θεραπεία μειώθηκε σημαντικά στους ασθενείς που ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία (0.01044 από 0.01255, p=0.02). Δε βρέθηκε συσχέτιση ανάμεσα στη διακύμανση στις τιμές των βιοδεικτών και στην συνολική επιβίωση (OS) ή στο διάστημα ελεύθερο νόσου των ασθενών (PFS). Συμπεράσματα: Σε μια κοόρτη ασθενών με ΜΜΚΠ σταδίου III/IV που αντιμετωπίστηκαν με χημειοθεραπεία ή χημειοακτινοθεραπεία, η μείωση του λόγουIGF-1/IGF-BP3, που είναι δείκτης της βιοδιαθεσιμότητας του IGF-1, ήταν στατιστικά σημαντική σε ασθενείς που ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία. Αν επιβεβαιωθούν σε μεγαλύτερες ομάδες ασθενών, τα ευρήματά μας υποστηρίζουν τη χρήση του λόγουIGF-1/IGFBP3 ως ένα εργαλείο πρόβλεψης της ανταπόκρισης στη χημειοθεραπεία σε ασθενείς με ΜΜΚΠ.
Η ευρωπαϊκή αριστερά και το πολιτικό Ισλάμ
Authors: Σαμπάνα Ιχάμπ
Published: September 2021

Η διατριβή αυτή ερευνά το ζήτημα της προσέγγισης του πολιτικού Ισλάμ από την ελληνική και την βρετανική Αριστερά. Ένα ζήτημα που την περίοδο που μελετούμε είναι αχαρτογράφητο. Η βασική υπόθεση είναι η φαινομενική έλξη της Αριστεράς από την επαναστατική ορμή του ισλαμισμού και οι υποτιθέμενες συμμαχίες που συγκροτούνται μεταξύ τους μετά το 2001. Με αφετηρία το πλαίσιο αυτό ερευνούμε το πως αντιλήφθηκε η Αριστερά την έκρηξη του πολιτικού Ισλάμ από την ιρανική επανάσταση το 1979, ακολουθώντας το νήμα αυτής της προσέγγισης κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, όπου κυριαρχούσε ο διπολισμός, και κατά τη διάρκεια της μεταψυχροπολεμικής δεκαετίας του 1990. Οι περιπτώσεις που μελετούμε συνιστούν συγκριτικά δύο διαφορετικά παραδείγματα. Διαφορετικά διότι η Αριστερά σε Βρετανία και Ελλάδα δεν έχουν την ίδια ιστορική συνείδηση, δεν βρίσκονται σε όμορο γεωγραφικό περιβάλλον και δεν αντιλαμβάνονται την εξωτερική τους πολιτική υπό το πρίσμα του ίδιου συμφέροντος. Ωστόσο, μέσα από τις πρωτογενείς πηγές και τον αριστερό Τύπο της εποχής ανακύπτουν κάποιες πολύ ενδιαφέροντες διαπιστώσεις. Η Αριστερά στις δύο αυτές χώρες ακολουθεί ταυτόχρονα μια συγκλίνουσα και μια αποκλίνουσα πορεία. Από τη μία η στάση της συγκροτείται βάσει μιας ιδεολογικής θέσης, η οποία επικαθορίζεται από την ιδεολογική της ταυτότητα και από τα αντίστοιχα «κέντρα» της, όπως λόγου χάρη τα κομμουνιστικά κόμματα από τη Μόσχα. Από την άλλη παρατηρείται μια ευθυγράμμιση των αριστερών κομμάτων με τα εθνικά αφηγήματα, το οποίο επικαθορίζεται επίσης από τα αντίστοιχα εθνικά συμφέροντα και τις αντίστοιχες ιστορικές συγκυρίες. Οι αναλυτικοί αυτοί άξονες πολλές φορές επικαλύπτονται δημιουργώντας ένα ενδιαφέρον συγκριτικό αναλυτικό πεδίο. Η βασική μας αναλυτική προσέγγιση στηρίζεται στο πλαίσιο της γενικευμένης θρησκευτικής επανάκαμψης στα συμφραζόμενα του μεταποικιακού κόσμου. Η ερμηνεία αυτή ακολουθεί τις προσπάθειες της Αριστεράς να δώσει απαντήσεις σε ζητήματα που αφορούν στις αντιιμπεριαλιστικές προοπτικές, στην κριτική προσέγγιση της νεωτερικότητας αλλά και στην έντονη αναζήτηση μιας εναλλακτικής αυθεντικότητας ως αντίβαρο στην δυτική πολιτισμική κυριαρχία. Σημαίνοντα ρόλο στην διατριβή μας θα παίξουν δύο διαφορετικές μεταβλητές: αφενός η διαμεσολάβηση της εκάστοτε Αριστεράς από αντίστοιχα αριστερά αραβικά κόμματα με τα οποία υπάρχει επαφή και επικοινωνία. Αφετέρου, η πρόσληψη του (πολιτικού) Ισλάμ στο εσωτερικό της κάθε χώρας και οι αναπαραστάσεις που προκύπτουν από τις εκάστοτε συλλογικές μνήμες.
Consumer behavior and counterfeit luxury brands
Authors: Κοντοπούλου Βασιλική
Published: September 2021

Η άνοδος των απομιμήσεων πολυτελών προϊόντων αποτελεί ζήτημα μεγάλης οικονομικής και κοινωνικής σημασίας και έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον τόσο των ερευνητών όσο και των επαγγελματιών και των φορέων της πολιτικής. Σκοπός αυτής της διατριβής είναι να ερμηνεύσει τις προτιμήσεις των καταναλωτών για ψεύτικα αντικείμενα πολυτελείας αλλά και πώς οι άλλοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τους καταναλωτές απομιμήσεων προϊόντων πολυτελείας μέσα από μια εξελικτική προσέγγιση. Με βάση την εξελικτική ψυχολογία, το πρώτο πείραμα δείχνει ότι η πρόκληση κινήτρων ανταγωνισμού για στάτους με ανταγωνιστές του ίδιου φύλου οδηγεί τους καταναλωτές να επιλέγουν εν γνώσει τους απομιμήσεις πολυτελών προϊόντων αντί για προϊόντα ίσης χρηματικής αξίας αλλά χαμηλού στάτους. Τα ευρήματα της πρώτης μελέτης μας δείχνουν ότι τα προϊόντα που αποτελούν απομιμήσεις πολυτελών προϊόντων ενδέχεται να λειτουργήσουν ως παραπλανητικά σήματα στάτους και να αντιπροσωπεύουν μια προσαρμοστική επικοινωνιακή στρατηγική που αποσκοπεί στην επίτευξη υψηλού στάτους μεταξύ των ανθρώπινων ιεραρχιών του ίδιου φύλου. Επιπλέον, το δεύτερο πείραμα δείχνει ότι δεν υπάρχει διαφορά στην αντίληψη του στάτους μεταξύ των καταναλωτών που έχουν στην κατοχή τους απομιμήσεις πολυτελών προϊόντων και εκείνων που κατέχουν προϊόντα χαμηλού στάτους. Διαπιστώνουμε επίσης ότι οι άνθρωποι έχουν ισχυρότερο κίνητρο να συνδέονται φιλικά με καταναλωτές που κατέχουν προϊόντα χαμηλού στάτους και ότι η συνειδητή επιλογή των αντρών για απομιμήσεις πολυτελών προϊόντων επηρεάζει αρνητικά την ελκυστικότητα τους ως ρομαντικοί σύντροφοι στις γυναίκες. Τα ευρήματα του τρίτου πειράματος υποδεικνύουν ότι η κατανάλωση απομιμήσεων πολυτελών προϊόντων εξυπηρετεί μια διαφορετική λειτουργία μεταξύ ανδρών και γυναικών σε ένα περιβάλλον ζευγαρώματος. Συγκεκριμένα, οι απομιμήσεις πολυτελών προϊόντων ενδέχεται να δρουν για τους άνδρες καταναλωτές ως παραπλανητικά σήματα της υποκείμενης αξίας τους ως ρομαντικοί σύντροφοι που στοχεύουν στην επίδειξη του πλούτου τους σε πιθανούς ρομαντικούς συντρόφους. Αντίθετα, η επίδειξη απομιμήσεων πολυτελών προϊόντων από τις γυναίκες λειτουργεί σαν σύστημα σηματοδότησης που απευθύνεται σε άλλες γυναίκες αντιπάλους και σηματοδοτεί την ικανότητά τους να ανταγωνίζονται με αυτές. Από όσο γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη εμπειρική μελέτη που ασχολείται με την κατανάλωση απομιμήσεων αντικειμένων πολυτελείας ως μια κοινή παραπλανητική στρατηγική μέσα σε ένα εξελικτικό πλαίσιο.
Decision-making of autonomous agents in networks with adversaries
Authors: Ντέμος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Στα σύγχρονα δίκτυα, οι κόμβοι χαρακτηρίζονται από ανεπτυγμένες ικανότητες ανεξάρτητης λήψης αποφάσεων, με αποτέλεσμα την αύξηση της δικτυακής επίδοσης σε τομείς όπως η διεκπεραιωτική ικανότητα, η κατανάλωση ισχύος και η επεκτασιμότητα, αλλά από την άλλη νέα θέματα ασφαλείας αναδύονται. Οι κόμβοι μπορεί να έχουν διαφορετικά, ή ακόμη και αντικρουόμενα συμφέροντα και ως εκ τούτου, μπορεί να προκύψουν θέματα «κακής συμπεριφοράς». Ο όρος αυτός αναφέρεται στην περίπτωση που οι κόμβοι συμπεριφέρονται με τρόπο διαφορετικό από αυτόν που προβλέπουν τα δικτυακά πρωτόκολλα. Επομένως,η «αλτρουιστική» συνεργασία μεταξύ των κόμβων δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη σε δίκτυα που αποτελούνται από αυτόνομους «ευφυείς» κόμβους (agents).Για αυτόν τον λόγο, μηχανισμοί που μπορούν να οδηγήσουν τους κόμβους σε μία ωφέλιμη για το δίκτυο συμπεριφορά, έχουν προταθεί στην βιβλιογραφία. Τέτοιοι μηχανισμοί είναι τα λεγόμενα μοντέλα εμπιστοσύνης, τα οποία στόχο έχουν την παροχή κινήτρων στους κόμβους προκειμένου να συμπεριφερθούν συνεργατικά για το δικό τους όφελος. Η διατριβή αυτή έχει ως σκοπό την μελέτη των αλληλεπιδράσεων αυτόνομων δικτυακών κόμβων όταν αυτοί χαρακτηρίζονται από διαφορετικά ατομικά συμφέροντα, καθώς και της επίδρασης των μοντέλων εμπιστοσύνης στην συμπεριφορά τους. Πιο συγκεκριμένα,μελετάμε πότε οι κόμβοι, με «εγωιστικά» ή «κακόβουλη» συμπεριφορά, επιλέγουν να μοιραστούν μεταξύ τους πληροφορία κάτω από κάποιο μηχανισμό επιβολής συνεργασίας όπως τα μοντέλα εμπιστοσύνης ή οι τιμωρητικές στρατηγικές. Ξεκινάμε διερευνώντας τον διαμοιρασμό πληροφορίας στο πλαίσιο της πιο βασικής λειτουργίας ενός δικτύου, της προώθησης πακέτου. Σε αυτή τη μελέτη αναλύεται η επίδραση των μηχανισμών εμπιστοσύνης και παρατήρησης των δράσεων των κόμβων και εξάγονται συνθήκες που αν ικανοποιούνται, οι κόμβοι συμμορφώνονται με μία ωφέλιμη για το δίκτυο συμπεριφορά. Στη συνέχεια, προχωράμε στην μελέτη του διαμοιρασμού πληροφορίας σε ψηλότερο επίπεδο, θεωρώντας ένα συγκεκριμένο μοντέλο μετάδοσης διάδοσης της πληροφορίας και μελετάμε το πρόβλημα του διαμοιρασμού της κατανεμημένης εκτίμησης παραμέτρων σε ένα εχθρικό περιβάλλον, όπου υπάρχουν κακόβουλοι κόμβοι που έχουν την δυνατότητα να διαχέουν ηθελημένα ψευδή πληροφορία. Αναπτύχθηκαν καινοτόμοι αλγόριθμοι οι οποίοι είναι εύρωστοι στην διάχυση ψευδούς πληροφορίας για να οδηγήσουν τους κόμβους σε αποδοτική εκτίμηση παραμέτρων και λήψη αποφάσεων. Τέλος, κάνουμε μία αφαίρεση και μελετάμε το πρόβλημα διαμοιρασμού πληροφορίας σε ένα πιο γενικό πλαίσιο, χωρίς να υποθέτουμε κάποιο μοντέλο διαμοιρασμού της πληροφορίας. Χρησιμοποιούμε την έννοια της δεσμευμένης αμοιβαίας πληροφορίας για να ποσοτικοποιήσουμε την αξία της πληροφορίας που μοιράζεται. Κατασκευάστηκαν κατάλληλες τιμωρητικές στρατηγικές οι οποίες μπορούν αποδεδειγμένα να διατηρήσουν την ανταλλαγή πληροφορίας. Για να επιτευχθούν οι ερευνητικοί στόχοι αυτής της διατριβής, χρησιμοποιούνται μέθοδοι από την Θεωρία Στοχαστικού Ελέγχου, την Θεωρία Παιγνίων, την Επεξεργασία Σήματος και Αλγόριθμοι Εκμάθησης.
(Μετά)-νεωτερικότητα και γυναίκα
Authors: Κωνσταντοπούλου Μαρία
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζει το ρόλο του ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα και του AK Parti στην Τουρκία, όσον αφορά στον τερματισμό της περιθωριοποίησης συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων και δη του γυναικείου φύλου. Η μεθοδολογική προσέγγιση που ακολουθείται έχει γνώμονα τη Διαλεκτική διαδικασία των φαινομένων. Πιο συγκεκριμένα, η εγελιανή διαλεκτική λειτουργεί ως η γέφυρα μεταξύ νεωτερικότητας και μετανεωτερικότητας. Έτσι, το ΠΑΣΟΚ λαμβάνεται ως σταθμός της νεωτερικότητας στην ελληνική πραγματικότητα, ενώ το AK Parti, αντίστοιχα, λειτουργεί ως σταθμός της μετανεωτερικότητας για την τουρκική περίπτωση. Η περίοδος που μελετώνται τα δύο κόμματα ΠΑΣΟΚ και AK Parti, περιλαμβάνει το διάστημα από την ίδρυσή τους μέχρι και τις δύο πρώτες κυβερνητικές τους θητείες αντίστοιχα. Η έρευνα βασίστηκε σε αρχειακό υλικό, εφημερίδες, συνεντεύξεις και βιβλιογραφία από ελληνικές, τουρκικές και αγγλικές πηγές. Σε αυτή τη βάση, η συγκεκριμένη συγκριτική μελέτη επιχειρεί να δείξει πως τόσο η ελληνική κοινωνία όσο και η τουρκική κοινωνία οδηγήθηκαν, μέσα από το ΠΑΣΟΚ και το AΚ Parti σε μια ‘πολιτικό-κοινωνική μετάβαση’ με συνδετικό κρίκο τις γυναίκες.
Πλαίσιο υποστήριξης αποφάσεων για την αξιολόγηση και προώθηση δυναμικών δικτύων επιχειρήσεων
Authors: Μαρκάκη Ουρανία
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή με τίτλο «Πλαίσιο Υποστήριξης Αποφάσεων για την Αξιολόγηση και Προώθηση Δυναμικών Δικτύων Επιχειρήσεων» εστιάζει στο πεδίο των δικτύων παραγωγής, η εγκαθίδρυση των οποίων κερδίζει διαρκώς έδαφος, ως μετεξέλιξη των παραδοσιακών αλυσίδων εφοδιασμού. Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί πιο συγκεκριμένα η μελέτη και διερεύνηση της έννοιας των Δυναμικών Δικτύων Παραγωγής, ενός νέου τύπου σχηματισμών παραγωγής που βασίζεται στη συνεργασία και τη διαφάνεια, με απώτερο στόχο την αξιολόγηση και προώθηση της αποδοχής και υιοθέτησής τους από τις επιχειρήσεις παραγωγής ως απόκριση στις απαιτήσεις του σύγχρονου επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Η συμβολή της διατριβής της διατριβής εντοπίζεται σε δύο επίπεδα, εκείνα: Tης θεώρησης και ποιοτικής διερεύνησης ως προς τα οφέλη και τους κινδύνους μιας πρωτοποριακής και πολλά υποσχόμενης προσέγγισης οργάνωσης και λειτουργίας σχηματισμών συνεργατικών δικτύων παραγωγής. Η εν λόγω προσέγγιση μοντελοποιεί όλες τις φάσεις του κύκλου ζωής τους και επιτρέπει την από άκρο σε άκρο και σε πραγματικό χρόνο διαχείριση αυτών στη βάση ενός παραμετροποιήσιμου μοντέλου μεταδεδομένων και αρχιτεκτονικών λύσεων, προσανατολισμένων στις υπηρεσίες που καθιστούν δυνατή τη διασφάλιση διαλειτουργικότητας και αυξημένων επιπέδων συνεργασίας μεταξύ των εμπλεκόμενων εταίρων. Της ανάλυσης, μοντελοποίησης και αξιολόγησης του αντίκτυπου της υιοθέτησης του μοντέλου παραγωγής που αντιπροσωπεύουν οι εν λόγω σχηματισμοί σε όρους επίδοσης και ρίσκου με τη βοήθεια των Ασαφών Γνωστικών Δικτύων και κατ’ επέκταση τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων. Συνολικά, η διατριβή θέτει τα θεμέλια για την εισαγωγή ενός νέου, εύρωστου μοντέλου παραγωγής και παρέχει το πλαίσιο για την τεκμηρίωση των αποτελεσμάτων της λειτουργίας του, συμβάλλοντας ως εκ τούτου στη δημιουργία ενός αισθήματος εμπιστοσύνης, προτού μια επιχείρηση επενδύσει και προβεί ουσιαστικά στην υιοθέτησή του στην πράξη.