bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Low (0–5) Alberta Stroke Program Early Computed Tomography Score on admission predictive of worse functional outcome after mechanical thrombectomy for anterior circulation large vessel occlusion
Authors: Li Jinze , Duan Jinfeng , Zhang Luojin , Chen Jingshu , Duan Yang , Yang Benqiang
Published: August 2023

Background and purpose

We examined functional outcomes of mechanical thrombectomy (MT) procedures following anterior circulation large vessel occlusion (ACLVO)-related acute ischemic strokes (AIS). Results were based on admission non-contrast computed tomography (NCCT) studies, using the Alberta Stroke Program Early Computed Tomography Score (ASPECTS) as standard metric.

Methods

Qualifying subjects were consecutive patients (N = 343) at a single center undergoing MT for ACLVO-related AIS. Each was grouped according to ASPECTS status on admission, determined from NCCT images by two physicians. Primary clinical endpoint was functional independence, assessed via modified Rankin Scale (mRS) at 90 days. Secondary endpoints were vessel recanalization (i.e., modified Thrombolysis in Cerebral Infarction [mTICI] score), symptomatic intracranial hemorrhage (sICH), and mortality.

Results

In this study population (mean age, 63.6 ± 12.6 years; women, 30.3%; median baseline National Institute of Health Stroke Scale [NIHSS] score, 15.2 ± 4.5), patients were stratified by ASPECTS tier at presentation, either 0–5 (n = 50) or 6–10 (n = 293). Multivariate logistic regression showed a relation between ASPECTS values ≤ 5 and lesser chance of 90-day functional improvement (OR = 2.309, 95% confidence interval [CI] 1.012–5.271; p = 0.047), once adjusted for age, baseline NIHSS score, diabetes mellitus, HbA1c concentration, D-dimer level, occlusive location, numbers of device passes, and successful recanalization.

Conclusions

ASPECTS values ≤ 5 correspond with worse long-term functional improvement (mRS scores > 2) in patients undergoing MT for ACLVO-related AIS. Other independent determinants of functional outcomes after MT are age, baseline NIHSS score, HbA1c concentration, and successful recanalization.
Equatorial spread-F forecasting model with local factors using the long short-term memory network
Authors: Thammavongsy Phimmasone , Supnithi Pornchai , Myint Lin Min Min , Hozumi Kornyanat , Lakanchanh Donekeo
Published: August 2023

The predictability of the nighttime equatorial spread-F (ESF) occurrences is essential to the ionospheric disturbance warning system. In this work, we propose ESF forecasting models using two deep learning techniques: artificial neural network (ANN) and long short-term memory (LSTM). The ANN and LSTM models are trained with the ionogram data from equinoctial months in 2008 to 2018 at Chumphon station (CPN), Thailand near the magnetic equator, where the ESF onset typically occurs, and they are tested with the ionogram data from 2019. These models are trained especially with new local input parameters such as vertical drift velocity of the F-layer height (Vd) and atmospheric gravity waves (AGW) collected at CPN station together with global parameters of solar and geomagnetic activity. We analyze the ESF forecasting models in terms of monthly probability, daily probability and occurrence, and diurnal predictions. The proposed LSTM model can achieve the 85.4% accuracy when the local parameters: Vd and AGW are utilized. The LSTM model outperforms the ANN, particularly in February, March, April, and October. The results show that the AGW parameter plays a significant role in improvements of the LSTM model during post-midnight. When compared to the IRI-2016 model, the proposed LSTM model can provide lower discrepancies from observational data.

Graphical Abstract
Innovativeness in tradition: a comparative study of traditional leather armor scales and modern materials
Authors: Kim Taehoon , Hwang Jinyoung , Park Ga Young , Lee Min Wook
Published: August 2023

In medieval Korea, armors made of various materials were developed. Among these, the leather armors were lighter and cheaper than the iron armors and were easy to make. For these reasons, there was a movement toward replacing two-thirds of suits of iron armor with leather armor made of pig or cow skin. As a follow-up to a previous study in which the basic physical properties of a leather scale specimen were investigated, in this study, we focused on the protective performance of this material through a comparison with materials such as steel and polycarbonate. In particular, the superiority of the leather was verified through a quantitative comparison with a modern carbon fiber composite. As part of this study, armor that copied the shape of traditional myeonpigap was produced. Carbon fiber composite panels were used to coat this armor in order to satisfy the requirements for the armor to be light, wearable, and provide effective anti-stab protection at the same time.
Κοινοί τόποι του σαπφικού Ύμνου στην Αφροδίτη (Lobel-Page 1) και των ποιημάτων της Gaspara Stampa
Authors: Γρίβα Άννα
Published: August 2023

Στο παρόν άρθρο επιχειρείται μια συγκριτική μελέτη του σαπφικού απ.1 (Lobel-Page 1) με τα ποιήματα της Gaspara Stampa (Rime di Madonna Gaspara Stampa. Plinio Pietrasanta, Venezia, 1554): η πολεμική γλώσσα του έρωτα, οι θεϊκές επιφάνειες και οι επικλήσεις προς το θείο που συναντώνται στην ποίηση της Stampa ανακαλούν συγκεκριμένες εκφραστικές επιλογές και θεματικά μοτίβα του σαπφικού απ.1. Έτσι, προκύπτει μια ευρεία απήχηση της σαπφικής ποίησης στην Ιταλίδα ποιήτρια, ενώ εξάγονται και ευρύτερα συμπεράσματα για τον τρόπο με τον οποίο η Αναγέννηση επαναφέρει τη γυναίκα δημιουργό στο προσκήνιο, ως μια εκλεκτή των δυνάμεων που εξουσιάζουν τον έρωτα: η ερωτευμένη γυναίκα γίνεται εκ νέου επίκεντρο της άμεσης επικοινωνίας με το  θείο και μπορεί με ελευθερία και τόλμη να στοχάζεται και να εκφράζει τον ψυχικό της κόσμο.
Μάτση Χατζηλαζάρου και Joyce Mansour: H γυναικεία φωνή σε τόνους επαναστατικούς και ανατρεπτικούς
Authors: Λυτζερίνου Ευαγγελία
Published: August 2023

RésuméQuels échos entre l’œuvre poétique de J. Mansour et celle de M. Chatzilazarou concernant la place des femmes dans la société? Il s’agit d’explorer, dans le contexte de l’influence du mouvement surréaliste auquel elles appartiennent, l’usage des lieux communs et des analogies dans ces œuvres, à travers leurs différences. Les deux poétesses adoptent les principes généraux du mouvement surréaliste, tout en développant chacune une vision du monde particulière, exposant leur propre point de vue féministe en opposition à l’ordre établi. La représentation provocatrice de la figure féminine qu’on y trouve de manière récurrente, ainsi que la position centrale et pionnière qu’elles lui attribuent, manifestent leur intention de critiquer le contexte social et artistique de l’époque, dominé par la présence masculine, et de renforcer la position féminine et son empreinte. La voix poétique de M. Chatzilazarou, par ses tons plus doux et plus lyriques, se distingue de celle de J. Mansour, plus agressive et plus provocatrice; il n’en reste pas moins qu’elles visent toutes deux à remettre en question le point de vue traditionnel sur le rôle des femmes, pour se faire les chantres de leur dynamisme et de leur indépendance. Elles peignent l’image d’une femme qui soit l’égale de l’homme, capable d’exprimer de manière ferme sa volonté et ses désirs érotiques, avec audace et détermination, et capable de faire preuve de résistance.
Τηλεοπτικές διασκευές λογοτεχνικών έργων με την υπογραφή του Κώστα Κουτσομύτη
Authors: Αγάθος Θανάσης
Published: August 2023

Στο άρθρο αυτό θα επιχειρήσω μια ιχνηλάτηση του στίγματος που αφήνει ο σκηνοθέτης Κώστας Κουτσομύτης  στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης μέσα από τις 16 τηλεοπτικές διασκευές λογοτεχνικών έργων που γυρίζει στο διάστημα 1975-2008, ενώ, ταυτόχρονα, στο μέτρο που επιτρέπει ο χώρος, θα θίξω και ζητήματα «πιστότητας» των τηλεοπτικών αυτών σειρών στις λογοτεχνικές πηγές τους, επισημαίνοντας εξαρχής, ωστόσο, ότι το τηλεοπτικό μέσο έχει τους δικούς του κανόνες και τα δικά του όρια και, συνεπώς, η αποτίμηση των τηλεοπτικών σειρών του Κουτσομύτη (ή οποιουδήποτε άλλου δημιουργού) δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αποκλειστικά υπό το πρίσμα των αναλογιών με τις λογοτεχνικές πηγές τους.
Διακαλλιτεχνικές προσεγγίσεις στην ποίηση και τη ζωγραφική: η εικαστική ποιητική της Νατάσας Χατζηδάκι
Authors: Αγγελάτος Δημήτρης
Published: August 2023

Approches inter-artistiques en poésie et en peinture: la poétique picturale de Natasa HatzidakiNotre approche, méthodologiquement orientée dans le champ inter-artistique de la recherche comparative contemporaine, se concentre sur le caractère pictural du discours poétique, ou plutôt sur la convergence des réalités verbales et vi­suelles/picturales, qui exprime le choix poétique et artistique dominant dans les poèmes de Natasa Hatzidaki, réunis en cinq recueils (quatre entre 1971-1990, un en 2017 à titre posthume). Cette convergence met en évidence le fil à multiples facettes qui relie les poèmes ci-dessus aux conquêtes du surréalisme en peinture, principalement à celles de Max Ernst. C’est ainsi que l'analyse et l'interprétation des poèmes de Na­tasa Hatzidaki passe précisément à travers de leurs connexions avec des œuvres de Max Ernst, composées selon la ligne de decalcomania dans les années 1939-1941/1942, tels que sont par exemple, Le fascinant cyprès (1940) et l’Épiphanie (Dream Landscape) (1940).
Η ροζ λογοτεχνία και τα όριά της: Από το παγκόσμιο στο τοπικό και στο εγχώριο πεδίο
Authors: Λιότζης Ευάγγελος
Published: August 2023

Με το παρόν άρθρο βιβλιογραφικής επισκόπησης επιχειρείται μια σταχυολόγηση της εγχώριας και, κυρίως, διεθνούς συζήτησης για τη ροζ λογοτεχνία (chick-lit). Προσεγγίζοντας τη ροζ λογοτεχνία από μια πολιτισμική σκοπιά, γίνεται προσπάθεια να αναδειχθούν τα ιδιαίτερα εκείνα χαρακτηριστικά που την καθιστούν ένα ευδιάκριτο είδος μυθιστορηματικού Λόγου. Μέσα από την κριτική των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της επιδιώκεται η σύνδεση της ροζ λογοτεχνίας ως παγκόσμιο φαινόμενο με τις κατά τόπους εθνικές μορφές με σκοπό την σκιαγράφηση της εγχώριας περίπτωσης.
Το πρότυπο του επεισοδίου του Χαρίδημου (Ερωτόκριτος B 591-744): Ariosto ή Tasso;
Authors: Πασχάλης Μιχαήλ
Published: August 2023

The model of the Charidimos episode (Erotokritos B 591-744): Ariosto or Tasso; It is well known that Vitsentzos Kornaros based the story of Charidimos, who accidentally killed his wife during a hunting expedition (Erotokritos B 591-744) on some version of the mythical narrative of Cephalus and Procris as told by Ovid in Metamorphoses 7.796-865. As regards the circumstances of the death of Charidimos’ wife, Kornaros reworked the initial idea in such an original fashion that it differs from all versions of the same story or reconfigurations of it. The only certainty we have is that Charidimos’ decision to take part in jousts and offer the prizes he wins to the tomb of his beloved was inspired by the story of Rodomonte and Isabella in Ludovico Ariosto’s Orlando furioso, canto 29. As regards the possible association of the Charidimos episode with another modern reworking of the Cephalus and Procris narrative in Torquato Tasso’s Rinaldo 7.16-51, which was suggested by Eirini Lydaki in 2015, the most notable similarity with the Erotokritos version is the substitution of a real woman for Ovid’s “aura”. Kornaros, however, handled the third party in his story (a beautiful shepherdess) in such an original fashion that the existence of Tasso’s Ermilla, a beautiful virgin huntress and constant companion of the anonymous knight during his hunting expeditions, does not contribute in any significant way to our understanding of the Erotokritos episode.
Ο μεταφραστής Γιώργης Σημηριώτης: στοιχεία κοινωνιογραφίας
Authors: Δημητρούλια Τιτίκα
Published: August 2023

Le traducteur Yiorgos Simiriotis: éléments de sociographieNotre recherche se propose de présenter le poète et dramaturge Yiorgos Simiriotis en tant que traducteur prolifique de la littérature française et européenne, dont les traductions continuent à être lues et représentées jusqu’ a nos jours. Etant plus ou moins ignoré par les historiens de la littérature néohellénique, a largement contribué à l’ enracinement de la poésie française du 19e et du début du 20e siècle en Grèce et, par la, à l’enrichissement du champ littéraire néo-hellénique lui-même. Notre approche se situe sans les domaines de l’histoire et de la sociologie de la traduction de tendance bourdieusienne et nous examinons Simiriotis traducteur en tant que sujet historique, surdéfini par son habitus et agissant dans un champ, celui de la littérature, régi par des antagonismes divers.Dans un premier temps, nous allons exposer les résultats de notre recherche archivistique, qui nous a permis de restituer la vie et l’œuvre du traducteur invisible que fut pendant longtemps Simiriotis, malgré la popularité de ses traductions. Puis, nous allons essayer d’expliquer son trajet et aussi la survie de son œuvre, en proposant des données qui puissent servir à la sociographie complète de son itinéraire traduisant dans le futur.
Η τεθλασμένη πρόσληψη της αρχαιοελληνικής ποίησης και το ποίημα «Πάνω σ’ ένα ξένο στίχο» του Γ. Σεφέρη
Authors: Πασχάλης Μιχαήλ
Published: August 2023

Refracted Modern Greek reception of Ancient Greek poetry and George Seferis’ poem ‘Upon a Line of Foreign Verse’The term ‘refracted’ describes instances where Modern Greek reception of Ancient Greek poetry is mediated through one or more intertexts, like Italian-Latin or French-Latin. After treating briefly Dionysios Solomos’ poem ‘The Shade of Homer’ (1821-1822) the paper focuses on George Seferis’ ‘Reflections on a Foreign Line of Verse’ (1931). Each of the two poets claims the Homeric heritage for himself as a Greek poet through a poem that constitutes a refracted reception of Homer. The former opens a chain of three literary windows one after the other: first the appearance of Homer to the character Ennius in Petrarch’s Latin epic Africa; next Cicero’s ‘Dream of Scipio’; and finally the appearance of Homer to the Latin poet Ennius, who in the proem of his Annals represented himself as a reincarnation of the Greek poet. In responding to Solomos about a hundred years later Seferis treated the subject of Homeric Odysseus’ sea wanderings by commenting on ‘Heureux qui, comme Ulysse, a fait un beau voyage’, the opening line of Joachim du Bellay’s famous sonnet XXXI of the collection Les regrets (1558). Most probably Bellay reached back to Homeric Odysseus through a passage of Ovid’s collection of elegies written in exile and entitled Ex ponto. Ovid conceived his banishment from Rome to a region of modern Romania as the analogue of Odysseus’ wanderings away from Ithaca and became a source of inspiration for Du Bellay and other poets.
"Αποταμίευμα ποιητικής ύλης": Αναζητώντας τον Φιλόστρατο στην ποίηση του Κ. Π. Καβάφη
Authors: Τζώρτζη Μελίνα
Published: August 2023

“A treasure trove of poetic material”: Seeking Philostratus in C. P. Cavafy’s poetryThis study focuses on C. P. Cavafy’s poetic and intellectual interest in the movement of the Second Sophistic and especially in the work of Philostratus II – a major representative and historian of the sophistic movement. The paper traces Philostratus’ explicit and implicit presence in Cavafy’s work and offers a close examination of three poems (“Sculptor from Tyana”, “Maker of Wine Bowls”, and “Portrait of a Young Man of Twenty- Three Done by His Friend of the Same Age, an Amateur”), which center on sophists and rhetorical exercises, with particular attention to the uses of ekphrasis. The paper examines the emergence of a modern poetics based on the art of rhetoric, which is particularly evident in Cavafy poems that focus on ancient artists. The narrative content of these poems presents important statements on cultural creation and on the artists’ relationship with their work and with Art in general. The paper also traces the function of public art as code for the expression of private feelings and explores the use of aestheticist and decadent themes, set in antiquity, as vehicles for the manifestation of modern homosexual longings.
Η παρουσία του κινηματογράφου στα ελληνικά λογοτεχνικά περιοδικά των μεταπολεμικών και μεταπολιτευτικών χρόνων (1949-2009). Παρουσίαση του ομώνυμου ερευνητικού προγράμματος
Authors: Γαραντούδης Δήμητρα Ραζάκη Νάντια Φραγκούλη Ευριπίδης
Published: August 2023

The presence of cinema in Greek literary magazines in the second half of the twentieth century (1949-2009). Presentation of the research programThis paper describes the results of the research program  ‘The presence of cinema in Greek literary magazines in the second half of the twentieth century (1949-2009)’. This research project, funded by ESPA, resulted in the creation of a digital database that will become available online within the year 2021. This study presents the structure and content of the created data base, along with an indicative case study. The case study focuses on the theme cinemagoing as a part of everyday life, analysing text samples from a wide variety of genres found in the literary magazines of the second half of the twentieth century.
Θρησκευτικές ύβρεις: πολιτισμικοί ενδείκτες ή πολιτισμικά ταμπού; Ζητήματα και πρακτική της μετάφρασης των sacres québécois στο Incendies
Authors: Καραβέλη Σοφία
Published: August 2023

Jurons sacres: Indicateurs ou tabous culturels? Questions et acte de traduction des sacres québécois dans IncendiesNotre recherche porte sur la traduction du discours transculturel au théâtre. Ce discours, tel défini tant par Ortiz (1995 [1940]) que par Welsch (1999) soutient que, sous les effets de la mondialisation et de l’hybridité des populations, les cultures actuelles s’enchevêtrent les unes dans les autres en transgressant des frontières entre les nations et les cultures. Ce métissage culturel impose la redéfinition de la notion de « littérature nationale ». Parallèlement, la traduction, comme espace de rencontre et d’interaction des cultures, ne saurait négliger cette nouvelle réalité transculturelle. De cette hybridité culturelle résulte la littérature migrante qui, dans le domaine de la dramaturgie, pose au traducteur de nombreuses questions de nature interlinguistique, intersémiotique et transculturelle.Dans le cadre de l’hybridité, ce qui nous intéresse c’est d’examiner comment les sacres québécois –un phénomène culturel qui révèle des aspects importants de la dimension socioculturelle des Québécois (Légaré & Bougaïeff, 1984, p. 22)–, sont traduits et récontextualisés dans la culture grecque qui, quoique abondante de jurons, a tout de même développé d’importants tabous à l’égard des jurons blasphématoires qui seraient tournés directement vers Dieu ou la religion. Notre étude porte sur les sacres québécois que l’on trouve dans Incendies de Wajdi Mouawad. Appartenant à l’écriture migrante du Québec, Incendies est représentative d’une écriture transculturelle. Notre premier objectif est d’examiner le fonctionnement des sacres dans Incendies, puis entreprendre une traduction en se basant sur des procédés de traduction que nous analyserons par la suite. Notre essai de traduction est destiné à la lecture aussi bien qu’au spectacle. Il vise révéler l’oralité et la gestualité intrinsèque du genre théâtral (Déprats, 1987) et renforcer sa potentialité de représentation.
ΠΑΝΟΣ ΣΤΑΘΑΤΟΣ, Μια διακαλλιτεχνική συνάντηση των Χτιστών του Γιώργου Χειμωνά με την Pietà του Michelangelo και τον πίνακα Μορφέας ή Αποκαθήλωση του Αλέξανδρου Ίσαρη
Authors: Σταθάτος Πάνος
Published: August 2023

An inter-artistic interrelation of Giorgos Chimonas’ The Builders with  Michelangelo’s Pietà and the painting of Alexandros Isaris Morpheus or Deposition
The object of this interart study is the dialogical interrelation of Literature and Painting through the demonstration of the visual dimension of Giorgos Chimonas’ prose fiction, The Builders (1979). The research uses methodological tools from Comparative Poetics in order to set the necessary terms and preconditions of an approach between two distinct Arts, namely Literature and Painting. In this respect, the analysis is greatly influenced by Dimitris Angelatos’ hermeneutic study of the relations between literature and painting and specifically his theorization of the paradigm of simultaneity. Therefore, a synthesis is attempted between the numerous mentions of Chimonas’ theoretical work on logos (λόγος) and its simultaneity, on matters of consciousness and phenomenology, and most importantly on painting and on the crucial role of visuality, in combination with theoretical aspects of Maurice Merleau-Ponty and Gilles Deleuze on painting (and on art in general) as expression. Then the research goes on to the interart comparison of Chimonas’ artistic sketch “Valasi and the messenger of The Builders”, his sole visual artwork that represents a scene from his literary work, with the respective excerpt from The Builders, and with the paradigmatic - intertextual axis which is opened between the painting of Alexandros Isaris Morpheus or Deposition (1979) and Michelangelo’s Pietà, as the initial source of the former. Thus the paper has two correlated objectives: firstly to interconnect the theoretical and the artistic work in Chimonas’ oeuvre and secondly to showcase the visual and pictorial aspects of logos in The Builders.
ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΚΟΦΙΝΑ, Ἡ μεγάλη βδομάδα τοῦ Πρεζάκη: Από το διήγημα στην κομικ-ή μετάπλαση
Authors: Κοφίνα Στεφανία
Published: August 2023

The Big Week of Prezakis: From the short story to the comic transformation
The object of the present study is the transposition of the short story The Big Week of Prezakis by M. Karagatsis into a comic and specifically into a graphic novel, in order to investigate and analyse all the remarkable medial transformations that result from this inter-artistic transposition. The study starts from the structure in each of the two works under consideration, that is the way in which the narrative material is organized to serve the inherent imperatives of the genre in question. The transcription of narrative voice and focus in mediated adaptation is also a research desideratum as well as the multiple artistic realizations of the narrator in the comic idiom. Narrative temporality, as a predominantly graphically represented axis in the world of the comic book, as well as the imaginary soundtrack of the works, with the remarkable effect it is found to exert as a verbal statement in both cases, has also been of interest to the study. Finally, both selected characters in the works and the spaces in which they move were put under the microscope. It should be made clear, however, that this consideration is aware of the heterogeneity of the two media and the different semiotic code that governs each of them. Consequently, it is released from any attempt to identify points of convergence or divergence between the two works if these do not take the study towards interesting interpretative results about the adaptation and the transformations it brings about. After all, every adaptation constitutes a creative "departure" from the source work, and it is through this prism that this paper views the whole inter-artistic project.
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΓΑΡΑΝΤΟΥΔΗΣ, Το ποίημα «Όταν οι ευκάλυπτοι θροΐζουν στις αλλέες» ως λανθάνων άξονας της ποιητικής μυθολογίας του Εμπειρίκου
Authors: Γαραντούδης Ευριπίδης
Published: August 2023

The poem "When the eucalyptus trees rustle on the alleys" as a latent axis of the poetic mythology of Embiricos
The well-known prose poem by Andreas Embirikos, "When the eucalyptus trees rustle in the alleys" (written on 9 December 1964 and published in the collection Octana in 1980), entirely referring to K.G. Karyotakis, is examined as an emblematic landmark in the formation of Embirikos' personal poetic mythology. The main converging views of interpretation of the poem are summarized first, based on the main studies that refer to it. Then, the pragmatic terms of the poem are traced, in other words, the context of what and how, from a purely synchronic point of view, that of 1964, Embirikos knew about Karyotakis' life, his poetry and its critical reception is explored.
ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΦΕΡΕΝΤΙΝΟΥ, Τα συγκοινωνούντα δοχεία μιας υβριδικής ποιητικής: Ο μύθος ως διακαλλιτεχνική και διαπολιτισμική ώσμωση στο έργο του Νίκου Εγγονόπουλου
Authors: Φερεντίνου Βικτώρια
Published: August 2023

The Communicating Vessels of a Hybrid Poetics: Myth as Intermedial and Intercultural Osmosis in the Oeuvre of Nikos Engonopoulos
In 1938, the year of the International Exhibition of Surrealism at the Gallery Beaux-Arts in Paris, the poet and painter Nikos Engonopoulos created Birth of Orpheus and Genesis of Myth. The depiction of the birth of young Orpheus as emblematic of the construction of myth recalls the mythopoetic process as articulated in the anthology of the poet, psychoanalyst and photographer Andreas Embeirikos, Writings or Personal Mythology (1936-1946): “Each myth’s becoming is a child who grows up.” This reception of myth should be situated in the context of the French surrealists’ endeavour to formulate a new collective mythology that would respond to the political and social environment of the interwar years. This collective mythology resorted to cultural topoi that were deemed countercultural, marginalised or anti-Enlightenment, ranging from primitive, prehistoric and Gothic art to magic, alchemy and mythological traditions of archaic or non-European cultures. In this framework, surrealist myth was reconfigured as a new poetic language in constant metamorphosis that could articulate through diverse media and cultural traditions the surrealist vision for the radical transformation of the world.
              In Greece the appropriations of classical myth were central to the modernist canon. However, the Greek surrealists transformed myth in subversive ways initiating a dialogue with the present in the light of anthropology, ethnography, history of religions and psychoanalysis. Recent research has shown that Embeirikos and Engonopoulos conversed with French Surrealism and their colleagues’ engagement with alternative epistemologies and comparative religion and mythology, participating to a fecund renegotiation of the past. This paper aims at contributing to the revision of the history of Surrealism in Greece by exploring the function of myth, both as intermedial language and discursive practice, in Engonopoulos’s work. Most specifically, it purports to investigate the poetic anthologies Do not Speak to the Driver (1938) and The Clavichords of Silence (1939) alongside visual works he created at the end of the 1930s, such as the drawing SO4H2 (1937), and the engraving Vierge inviolable, métaphysique et surréaliste-sonore (1930s). The subtitles given initially to the aforementioned anthologies allude to the comparison of the arts and the equation of poetry and painting in an alchemical fusion pursued by the historical avant-gardes and Surrealism. Engonopoulos’s work and his experimentations with image-making should be revisited within this context and seen as a paradigm of the formulation of a new myth that sought to interweave the visual arts, poetry and alternative epistemologies into a revolutionary, hybrid form of expression that could effect the individual and society.
ΝΙΚΟΣ ΣΙΓΑΛΑΣ, «…Όπως όλες οι γυναίκες οι όμοιες με αυτή, όπως η Αλκμήνη…»: Γυναικεία και αντρική ομοφυλοφιλία στο έργο του Εμπειρίκου
Authors: Σιγάλας Νίκος
Published: August 2023

“… as all the women like her, as Alcmene…”: Female and male homosexuality in Embiricos’ work
This article deals with the place of homosexuality in Andreas Embiricos’ erotographic work. I do not argue that homosexuality holds a central place in his work. I consider, however, that it is a topic of great importance for Embiricos, for it has been a form of Eros cruelly subjected to prohibitions, stigmatisation and social outcry. Therefore, the way homosexual intercourses take place within the large spectrum of erotic interactions that constitute Embiricos’ erotography says a lot about its theoretical foundations. I believe that Embiricos' approach to homosexuality unlocks in the most direct way his understanding of eros.
ΑΝΝΑ ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗ, Ευτοπία (;) και προσωπική μυθολογία: Διακαλλιτεχνική μείξη και ανακατασκευή της παράδοσης στο Ες -Ες -Ες -Ερ Ρωσσία του Ανδρέα Εμπειρίκου
Authors: Κατσιγιάννη Άννα
Published: August 2023

Eutopia (?) and Personal Mythology: Interartistic relations and Reconstruction of intellectual tradition in USSR Russia of Andreas Embeirikos
The present paper focuses mainly on the extensive narrative poem USSR Russia (in Greek: Ες -Ες -Ες -Ερ Ρωσσία) by Andreas Embeiricos. It seeks to illuminate how different art forms are brought together in weaving the poem's narrative, language combining with visual imagery and Tsaikofsky’s music to «orchestrate» the poetic text. Another purpose of this paper is to trace the reconstruction of the intellectual tradition in this long programmatic poem. It highlights the intertextual connections between this poem and other related works by Embeiricos, such as «Amour-Amour», «I never forget Leo Tolstoy, my very first teacher», «The sight of Bogiati as a landscape in motion» (in Greek: «Αμούρ-Αμούρ», «Δεν λησμονώ ποτέ τον Λέοντα Τολστόϊ τον πρώτο δάσκαλό μου», «Το θέαμα του Μπογιατιού ως κινούμενου τοπίου») and other such poems in which Russia is rendered into myth. Hidden intertexts by political Palamas’ poetry The Wolves (in Greek: Οι Λύκοι), the poet's diary entries and interviews are examined in parallel, contributing to our understanding of his choice of intellectual forebears, pre-eminent among them being Leo Tolstoy at the head of the «resplendent triumvirate of Tolstoy, Freud, Breton», with the Russian novelist also included in the «saints of non-compliance», as a «heat-generating sun and cosmos, father of gods and men» in the poem «The Beati or The Saints of non-compliance», from the collection Octana (in Greek: «Οι Μπεάτοι ή της μη συμμορφώσεως οι άγιοι»).
ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΡΓΥΡΙΟΥ, Οι συνεργατικές φωτογραφίες Ανδρέα Εμπειρίκου και Μάτσης Χατζηλαζάρου
Authors: Παπαργυρίου Ελένη
Published: August 2023

The collaborative photographs of Andreas Embiricos and Matsi Hatzilazarou
This article explores Andreas Embiricos’ and Matsi Hatzilazarou’s collaborative photographs. Made during their marriage in the late 1930s and early 1940s, these images are unique in the history of Greek photography; their experimentality and playfulness sets them apart from the ideologically charged photography produced by professional Greek photographers at the time. These photographs nonetheless prove to be a pivotal moment in the history of Greek surrealism: their technique observes the movement’s international traits, while they are one of the very few occasions in which two surrealist Greek artists join forces to work on a common project. In the first part of the article I discuss the two poets’ photographic archive, while in the second I inquire into an unpublished manuscript by Matsi Hatzilazarou, dated to 1943, containing notes on the photographic illustrations of a book with texts by Odysseus Elytis. Some of these texts were later included in Elytis’ essay collection Open Papers (Ανοιχτά Χαρτιά, 1974); this points to the fact that Elytis at the time envisaged a photographically invested publication resembling André Breton’s books Nadja, Les Vases communicants and L’Amour fou. Despite the fact that the project never came to fruition, the manuscript showcases Hatzilazarou’s intense interest in photography and can be classified as an important surrealist artifact; the notes contain exciting poetic ideas which she thought could be developed into images.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΕΙΛΑΡΗΣ, Μεταπλάσεις του μύθου της Πηνελόπης στη νεοελληνική μεταπολεμική ποίηση
Authors: Χείλαρης Δημήτρης
Published: August 2023

Transformations of the myth of Penelope in modern Greek post-war poetry 
The research of the mythical texts, i.e. the multiple versions and representations of the myth in the Modern Greek literature, constitutes one of the most interesting fields of research of both modern Greek and Comparative Literature. The interpretive study of the myth in the post-war generations and the investigation of its transformations during this period is still an open issue of Humanities. The mythological character of Penelope consists of a heroine, which has faced various transformations, both in modern Greek and western traditions, confirming the multiform core of the myth. This paper aims to focus on the thematic transformations of myth in modern Greek post-war poetry using the tools of the theory of literature and comparative philology. Admittedly, during the 19th and 20th centuries, the image of the faithful wife is dominant. However, in late rewritings, this image is generally changed; from the self-referential Penelope of Katerina Aggelaki-Rouk, the ironic Penelope of Vavouris to the contemporary Penelope of Manos Eleftheriou, this heroine is constantly transformed. Besides, it’s a commonplace that the historical and socio-political reality of that morally and ideologically crucial era played a decisive role for the multiple transformations of the myths and for determining the position of the female sex, which also justifies the different mythological reinterpretations. The myth either underlines the painful historical conditions or triggers the creation of a personal mythology. Finally, myth appears as a channel for returning to the ancient Greek cultural heritage or constitutes a personal testimony to the existential pain of the modern individual.
ΜΑΙΡΗ ΜΙΚΕ, Τα δάκρυα της πέτρας. Λογοτεχνικές αναπλάσεις του μύθου της Νιόβης
Authors: Μικέ Μαίρη
Published: August 2023

The tears of stone. Literary transformations of the myth of Niobe
The aim of this essay is the study of recreations and transformations of the myth of Niobe and Niobidae in modern Greek literary texts of the end of 19th and 20th centuries. The research of the sources place the poetry in one primary position: a lot of poets (e.g. Palamas, Markoras, Varnalis, Ritsos) and one novelist (T. Athanasiadis) recreate the basic thematic lines of the myth and insist on divisions between life and death, loss and revengeful mania, deadening figure and living impetuous emotion or even more to redemptive petrifaction.
As the metamorphoses of the myth of Niobe, at least the most of them, are revolved round the maternal grief and the plea, the focus and the insistence on human insult are cancelled. Niobe - and the poet who suffers along with her – as is not arrogant but just sorrowful, is able, for example, to transform her accumulated grief into love, to search in existential surroundings the revival through the erotic desire or/and thematize the power of art for the achievement of her presence in the long duration of time. From this aspect, a signifying displacement is noticed: by projecting a distressed human existence the divine presence is confined only indirectly, that is from the consequences of the relentless punishment.
Ανάπτυξη και μελέτη ιδιοτήτων νανοδομημένων υλικών για φωτονικές εφαρμογές
Authors: Τσελεκίδου Δέσποινα
Published: August 2023

Στην παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκε η ανάπτυξη και η μελέτη ιδιοτήτων νανοδομημένων οργανικών φωτοενεργών υμενίων για εφαρμογή τους ως στρώμα εκπομπής σε πολυστρωματικές διατάξεις OLED, που βασίζονται σε υγρές τεχνικές εναπόθεσης. Σε πρώτο στάδιο, πραγματοποιήθηκε η συστηματική και ενδελεχής μελέτη των οπτικών, φωτοφυσικών και νανοδομικών ιδιοτήτων. Ειδικότερα, η τεχνική της Φασματοσκοπικής Ελλειψομετρίας χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό των οπτικών και ηλεκτρονικών ιδιοτήτων (διηλεκτρική συνάρτηση, δείκτης διάθλασης, συντελεστής απορρόφησης, ενεργειακό χάσμα), του πάχους αλλά και της σύστασης των νανοδομικών χαρακτηριστικών των υμενίων που λαμβάνονται κατόπιν εφαρμογής κατάλληλων μοντέλων προσομοίωσης των πειραματικών ελλειψομετρικών φασμάτων. Όσον αφορά τις φωτοφυσικές ιδιότητες διεξάχθηκαν μετρήσεις φασματοσκοπίας UV-Vis Απορρόφησης και Φωτοφωταύγειας. Συγκεκριμένα, μέσω της τεχνικής της Φασματοσκοπίας Φωτοφωταύγειας μελετώνται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά εκπομπής των υλικών, η φασματική κατανομή της, η ένταση αλλά και οι χρωματικές συντεταγμένες. Τέλος, με την Μικροσκοπία Ατομικών Δυνάμεων μελετήθηκε η τραχύτητα των υμενίων, η νανοτοπογραφία τους, το ποσοστό κάλυψης και αξιολογήθηκε η ομοιογένεια των υμενίων πάνω στο υπόστρωμα. Με βάση τα αποτελέσματα που προέκυψαν από τον αρχικό χαρακτηρισμό των απλών στρωμάτων των φωτοενεργών υλικών χαρακτηριστικής εκπομπής πραγματοποιήθηκε η ανάπτυξη OLED διατάξεων σε πολυστρωματικές αρχιτεκτονικές. Ακολούθησε ο χαρακτηρισμός και η αποτίμηση της λειτουργίας των OLED διατάξεων, που πραγματοποιήθηκε με την τεχνική της Hλεκτροφωταύγειας. Τα αποτελέσματα αφορούν την εξαγωγή των χαρακτηριστικών της φωτεινότητας και της πυκνότητας ρεύματος συναρτήσει της εφαρμοζόμενης τάσης, της φασματικής κατανομής εκπομπής για σταθερά εφαρμοζόμενες τάσεις καθώς και των χρωματικών συντεταγμένων εκπομπής. Επομένως, μπορούμε να συσχετίσουμε τις ιδιότητες των επιμέρους υλικών με τα χαρακτηριστικά των διατάξεων OLED, κατανοώντας τους μηχανισμούς εκπομπής τόσο στην περίπτωση της Φωτοφωταύγειας όσο και στην περίπτωση της Ηλεκτροφωταύγειας με τελικό στόχο την καθαρότητα και τη σταθερότητα εκπομπής. Σε επόμενο στάδιο επιλέχθηκαν ορισμένα από τα εξεταζόμενα φωτοενεργά και χρησιμοποιήθηκαν ως στρώμα εκπομπής σε εύκαμπτες OLED διατάξεις μεγάλης κλίμακας.
Νεολαία ΠΑΣΟΚ 1974-1982
Authors: Γκιώνης Νικόλαος
Published: August 2023

Η διδακτορική διατριβή εξετάζει την πορεία των νέων σε ηλικία μελών που οργανώθηκαν στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑ.ΣΟ.Κ.) από την ίδρυσή του, στη Μεταπολίτευση, έως την ίδρυση ξεχωριστού Υφυπουργείου για τη νέα γενιά, το 1982. Η μελέτη αυτής της πορείας εκκινεί από την υιοθέτηση μιας επαναστατικής οργανωτικής διαδικασίας από το ΠΑ.ΣΟ.Κ., αυτή της «αυτο-οργάνωσης», και καταλήγει στη θεσμική έκφραση των νεανικών αιτημάτων μέσα από το Υφυπουργείο Νέας Γενιάς και Αθλητισμού. Σκοπός της συγκεκριμένης διατριβής είναι να αναδείξει τη νεανική συμμετοχή στα κοινωνικά, πολιτικά και κομματικά τεκταινόμενα της εποχής, αλλά και να αναζητήσει τον τρόπο διαμόρφωσης και μεταβολής των νεανικών πολιτικών ταυτοτήτων, με έμφαση στη Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ. από τη Μεταπολίτευση του 1974 στην Αλλαγή του 1981. Η εν λόγω πορεία εξετάζεται δίνοντας έμφαση στην αλληλεπίδραση του χώρου της εμπειρίας με τον ορίζοντα προσδοκιών που αυτός δημιουργεί σε όλη την υπό μελέτη περίοδο. Επιπλέον, η διατριβή ιχνηλατεί τις σχέσεις της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. με τις υπόλοιπες οργανώσεις της Αριστεράς, με τα κινήματα νεολαίας και τη διαχείριση του ελεύθερου χρόνου, ενώ εστιάζει και στη σημασία της για τις εσωκομματικές συγκρούσεις στο κόμμα. Η διατριβή διαρθρώνεται σε έξι κεφάλαια: την εισαγωγή – ερμηνευτικό πλαίσιο, τις εξελίξεις στον μεταπολεμικό κόσμο μέχρι τη Μεταπολίτευση, το κύριο μέρος ανάλυσης του υλικού που χωρίζεται κατά βάση χρονολογικά και ένα κεφάλαιο τα συμπεράσματα. Κεντρικός για την ερμηνεία της πορείας της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. από την «αυτο-οργάνωση» στη θεσμοποίηση είναι ο μετασχηματισμός των κοινωνικών διεκδικήσεων από το 1974 έως το 1981.
Lean management στα κέντρα εξυπηρέτησης πολιτών
Authors: Κεραμίδα Ευθαλία
Published: August 2023

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να διερευνήσει τους Κρίσιμους Παράγοντες Επιτυχίας (ΚΠΕ) του Lean Management (LM) και να αξιολογήσει την επίδρασή του, στην οργανωσιακή απόδοση σε έναν συγκεκριμένο υποτομέα των δημόσιων υπηρεσιών της Ελλάδας και ειδικότερα στα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών (ΚΕΠ). Μεθοδολογία: Μια διαδικτυακή έρευνα, μέσω δομημένου ερωτηματολογίου διανεμήθηκε σε όλα τα Ελληνικά ΚΕΠ και εξακόσιοι εβδομήντα δύο υπάλληλοι απάντησαν συμπληρώνοντας πλήρως το ερωτηματολόγιο. Εφαρμόστηκε διερευνητική και επιβεβαιωτική παραγοντική ανάλυση για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας και της εγκυρότητας του μοντέλου μέτρησης. Οι σχέσεις μεταξύ των λανθανόντων κατασκευών εξετάστηκαν μέσω της Μοντελοποίησης Δομικών Εξισώσεων. Ευρήματα: Τα ευρήματα αποκάλυψαν ότι οι παράγοντες «εκπαίδευση και κατάρτιση», «δέσμευση/ υποστήριξη της ανώτατης διοίκησης και ηγεσία», «επικοινωνία», «οργανωσιακή κουλτούρα» και «ενδυνάμωση και συμμετοχή/δέσμευση εργαζομένων» συμβάλλουν σημαντικά στην υιοθέτηση της μεθοδολογίας LM. Τα δεδομένα αποκάλυψαν επίσης έναν έγκυρο λανθάνοντα παράγοντα που αντικατοπτρίζει την εφαρμογή του LM και συγκεκριμένα, τις «Αρχές LM», οοποίος σύμφωνα με τα ευρήματα επηρεάζει την οργανωσιακή απόδοση των Ελληνικών ΚΕΠ. Περιορισμοί της έρευνας: Το μικρό ποσοστό των εργαζομένων των Ελληνικών ΚΕΠ, δεδομένου του μεγάλου πληθυσμού τους και ο υποκειμενικός χαρακτήρας των δεδομένων που συλλέχθηκαν αποτελούν τους κύριους περιορισμούς της παρούσας μελέτης. Πρακτικές επιπτώσεις: Τα ευρήματα αυτής της έρευνας θα χρησιμεύσουν ως πηγή αναφοράς για τους διευθυντές και τους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων των ΚΕΠ, προκειμένου να θέσουν τα θεμέλια για την επιτυχή υιοθέτηση των αρχών Lean και επομένως να συμβάλλουν στη μείωση όλων των περιττών και στη βελτίωση της οργανωσιακής τους απόδοση όσον αφορά τη λειτουργική απόδοση και την ικανοποίηση των εργαζομένων και των πολιτών. Πρωτοτυπία/αξία: Με βάση τη βιβλιογραφία του δημόσιου τομέα, αυτή είναι η πρώτη μελέτη που περιγράφει ένα αξιόπιστο και έγκυρο μοντέλο LM και έναν τρόπο για ένα δημόσιο οργανισμό, ώστε να θέσει τα θεμέλια για τη βελτίωση της οργανωσιακής του απόδοσης.
Ανάπτυξη και επιβεβαίωση θεωρητικών οδηγιών υπολογισμού διάρκειας ζωής στοιχείων ανάρτησης οχημάτων
Authors: Γιαννάκης Ευστράτιος
Published: August 2023

H παρούσα διδακτορική διατριβή εστιάζει στην μελέτη της πειραματικής και θεωρητικής διάρκειας ζωής ελατηρίων (καμπτικών και αντιστρεπτικών ράβδων). Και το πετυχαίνει, με τη δημιουργία τράπεζας δεδομένων πειραματικών αποτελεσμάτων και χαρακτηριστικών των ελατηρίων και την χρήση θεωρητικών οδηγών υπολογισμού διάρκειας ζωής, όπως ο FKM guideline, και τελικά τη δημιουργία νέων εξειδικευμένων οδηγών με πιο ασφαλείς υπολογισμούς. Οι συνεχώς πιο απαιτητικές προδιαγραφές της αυτοκινητοβιομηχανίας στα κατασκευαστικά στοιχεία των οχημάτων και κυρίως των ελατηρίων τους, έχουν οδηγήσει τους κατασκευαστές να χρησιμοποιήσουν νέες παραγωγικές διαδικασίες και πιο σκληρά υλικά (χάλυβες), τα οποία δεν συμπεριλαμβάνονται στους υπάρχοντες κανονισμούς. Γεγονός που οδηγεί τους μηχανικούς παραγωγής των ελατηρίων αυτών σε εκτεταμένες πειραματικές δοκιμές σε διάφορες φάσεις της ανάπτυξης του προϊόντος μέχρι την έγκριση για μαζική παραγωγή. Με βάση τις πειραματικές μετρήσεις σε ελατήρια που περιλαμβάνουν: διάρκεια ζωής, επίπεδα φορτίσεων, όριο θραύσης του υλικού, μάκρο- και μίκρο-σκληρομετρήσεις, τραχυμετρήσεις, μεταλλογραφική ανάλυση και μέτρηση εναπομενουσών τάσεων στην επιφάνεια, και παράλληλα με αναλύσεις με τη μέθοδο των Πεπερασμένων στοιχείων, προτείνονται δύο νέοι υπολογισμοί για καμπτικά ελατήρια και αντιστρεπτικές ράβδους. Πρώτα, αξιολογήθηκε ο υπολογισμός διάρκειας ζωής του FKM Guideline και μετέπειτα αναπτύχθηκαν οι δύο νέες διαδικασίες υπολογισμού που περιγράφουν με επιτυχία τα πειραματικά αποτελέσματα. Συνεπώς, σκοπός της εργασίας είναι η δημιουργία θεωρητικών υπολογισμών διάρκειας ζωής ελατηρίων υψηλών επιδόσεων τα οποία δεν μπορούν να υπολογιστούν με τους υπάρχοντες κανονισμούς. Με την καλή κατανόηση του μηχανισμού της κόπωσης και της περιοχής αστοχίας και ταυτόχρονα δεδομένα θραύσεων μεγάλου αριθμού δοκιμίων με διαφορετικές παραμέτρους όπως πάχος, τραχύτητα, όριο θραύσης και εναπομένουσες τάσεις και διαφορετικές εταιρίες παραγωγής. Οι στόχοι της διατριβής είναι: •Δημιουργία τράπεζας δεδομένων πειραμάτων με διαφορετικές παραμέτρους που μέχρι σήμερα δεν ήταν διαθέσιμα στο κοινό. •Αξιολόγηση του υπάρχοντος κανονισμού FKM Guideline για αυτές τις δύο περιπτώσεις ως μη ικανοποιητικός σε θέματα ασφάλειας. •Ανάπτυξη δύο νέων υπολογιστικών εργαλείων για καμπτικά ελατήρια και αντιστρεπτικές ράβδους που αξιολογούνται ως ικανοποιητικά και ασφαλή για τον υπολογισμό διάρκειας ζωής, με χρήση απλών παραμέτρων που είναι εύκολο να βρεθούν. • Επιτάχυνση της διαδικασίας ανάπτυξης των νέων ελατηρίων με την χρήση των παραπάνω μεθόδων με τη μείωση του αριθμού των πειραμάτων και ταυτόχρονη μείωση του κόστους.
Νικάνδρου Ἀλεξιφάρμακα
Authors: Αναστασιάδης Μιχαήλ
Published: August 2023

Τα Αλεξιφάρμακα είναι ένα ποίημα 632 στίχων γραμμένο από τον Νίκανδρο, ο οποίος είχε κάποιο θρησκευτικό λειτουργικό αξίωμα στο ιερό του Απόλλωνα στην Κλάρο. Το ποίημα μελετά είκοσι δύο δηλητήρια. Περιγράφει τα συμπτώματα που προκαλούνται μετά από τη λήψη τους και δίνει συνταγές για τα αντίδοτά τους. Με πολλές αφορμές ο Νίκανδρος βγαίνει από το θέμα του και παραθέτει μυθολογικό υλικό, το οποίο είτε είναι απήχηση των Ἑτεροιουμένων του ή προανάκρουσμά τους. Ο Νίκανδρος, που ο ίδιος συστήνεται ως Ομήρειος, εκτός από το μέτρο που γράφει, δακτυλικό εξάμετρο, χρησιμοποιεί λεξιλογικό υλικό και ποιητικές τεχνικές από την ομηρική παράδοση. Ό,τι χρησιμοποιεί ο Νίκανδρος από την ομηρική παράδοση το χρησιμοποιεί δημιουργικά· άλλοτε το χρησιμοποιεί αυτούσιο με σκοπό να δώσει επικές διαστάσεις στον στίχο του, και άλλοτε δημιουργικά, μεταπλάθοντάς το και δημιουργώντας νέες λέξεις ή νέα εκφραστικά σχήματα. Η διατριβή εισάγει στην περί τον Νίκανδρο έρευνα τον όρο νικάνδρεια ειρωνεία. Η νικάνδρεια ειρωνεία είναι ένας ιδιότυπος διάλογος ανάμεσα στην persona του ιατρού και στην persona του ποιητή, που στην ουσία συναντώνται στο ένα πρόσωπο, του Νικάνδρου. Την ίδια στιγμή που ο ιατρός προτείνει συνταγές για αντίδοτα και προσπαθεί να σώσει τον ασθενή από κάποιο δηλητήριο που κατανάλωσε, ο ποιητής αμφιβάλλει για το εάν ο ασθενής θα σωθεί. Η διατριβή αναπτύσσεται σε τρία μέρη. Στην εισαγωγή της διατριβής συζητώνται θέματα λεξιλογικά, γραμματικά, μορφοσυντακτικά σχετικά με τα Ἀλεξιφάρμακα, και ζητήματα που ανακύπτουν από τη μετάφραση του ποιήματος στα ελληνικά. Επίσης, διατυπώνεται η περί Νικάνδρειας ειρωνείας θεωρία και περιγράφεται η θρησκευτική ατμόσφαιρα μέσα στη οποία κινείται το ποίημα. Ακολουθούν, το δεύτερο μέρος της διατριβής, που περιλαμβάνει τη μετάφραση του ποιήματος στα νέα ελληνικά, και, το τρίτο μέρος της διατριβής, που περιλαμβάνει τα ερμηνευτικά σχόλια.
Sections of complex convex bodies
Authors: Ζυμωνοπούλου Μαρία-Ισαβέλλα
Published: August 2023

Η Fourier-αναλυτική προσέγγιση τομών κυρτών σωμάτων έχει αναπτυχθεί αρκετά. Η κεντρική ιδέα είναι να εκφραστούν οι διάφορες παράμετροι ενός σώματος με τη βοήθεια του μετασχηματισμού Fourier και στη συνέχεια να εφαρμοστούν μέθοδοι από την ανάλυση Fourier για να λύσουν γεωμετρικά προβλήματα. Η αρχική προσέγγιση εφαρμόστηκε σε κυρτά σώματα του R^n. Η παρούσα διατριβή εστιάζει στην επέκταση της προσέγγισης στη μιγαδική περίπτωση, στην οποία συμμετρικά, ως προς το 0, μιγαδικά κυρτά σώματα είναι οι μοναδιαίες μπάλες νορμών στο C^n . Αν θεωρηθούν ως κυρτά σώματα στο R^{2n} τα μιγαδικά κυρτά σώματα αποκτούν την ιδιότητα του αναλλοίωτου ως προς συγκεκριμένες στροφές. Αυτή η κρίσιμη παρατήρηση προκύπτει από τη φύση των νορμών των σωμάτων. Επιπλέον, τα μιγαδικά υπερεπίπεδα αντιστοιχούν μόνο σε λίγους από τους (2n − 2)-διάστατους υποχώρους του R^{2n}. Οι παρατηρήσεις αυτές αποτέλεσαν κίνητρο για τη μελέτη των μιγαδικών αναλόγων ορισμένων αποτελεσμάτων σχετικά με τομές πραγματικών κυρτών σωμάτων. Στο κεφάλαιο 2 παρουσιάζουμε τη λύση του μιγαδικού προβλήματος των Busemann-Petty, το οποίο ρωτά αν σώματα με μικρότερες τομές από υπερεπίπεδα έχουν απαραίτητα μικρότερους όγκους στο C^n. Δείχνουμε ότι η απάντηση είναι καταφατική αν n ≤ 3 και αρνητική αν n ≥ 4. Εφόσον η απάντηση στο μιγαδικό πρόβλημα των Busemann-Petty είναι αρνητική στις περισσότερες διαστάσεις, είναι φυσιολογικό να ρωτάει κανείς τι συνθήκες θα μπορούσαν να τεθούν για τις κεντρικές τομές μιγαδικών κυρτών σωμάτων με μιγαδικά υπερεπίπεδα, ώστε να έχουμε καταφατική απάντηση στο πρόβλημα για όλες τις διαστάσεις. Στο Κεφάλαιο 3 απαντάμε σε αυτή την ερώτηση. Το Κεφάλαιο 4 είναι αφιερωμένο στη γενίκευση του μιγαδικού προβλήματος των Busemann-Petty, αντικαθιστώντας τον όγκο με οποιοδήποτε μέτρο. Το αποτέλεσμα αυτό είναι το μιγαδικό ανάλογο της γενίκευσης του (πραγματικού) προβλήματος για γενικά μέτρα του Zvavitch. Στο Κεφάλαιο 5 μελετάμε τις ακραίες κεντρικές τομές μιγαδικών l_p-μπαλών από μιγαδικά υπερεπίπεδα για 0 < p ≤ 2. Τέλος, στο Κεφάλαιο 6, αποδεικνύουμε ότι η μιγαδική μοναδιαία μπάλα, Bp (C^n ), του l_p, p > 2, δεν είναι ένα k-σώμα τομών, αν k < 2n − 4.