bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η δραματική τέχνη στην εκπαίδευση ως μέσο για την καλλιέργεια ιστορικής ενσυναίσθησης σε μαθητές γυμνασίου
Authors: Κωστή Αικατερίνη
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή ξεκινά από τη σύνδεση της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση και της Ιστορικής Ενσυναίσθησης, με σκοπό, μέσω της ανασκόπησης της βιβλιογραφίας και των θεωριών που σχετίζονται με την Ιστορική Ενσυναίσθηση, να αναδείξει τη σημασία της μεθόδου αυτής για τη διδασκαλία της Ιστορίας και να διερευνήσει έναν τρόπο διδακτικής προσέγγισης στη γυμνασιακή τάξη έτσι, ώστε η Ιστορική Ενσυναίσθηση να γίνει περισσότερο προσβάσιμη και πιο εύκολα διαχειρίσιμη διδακτικά για τους μαθητές Γυμνασίου.Το ερευνητικό σχέδιο που υιοθετήθηκε στη διατριβή ήταν διττού προσανατολισμού, ποσοτικού και ποιοτικού, και η ερευνητική στρατηγική που εφαρμόστηκε ήταν αυτή της έρευνας δράσης (action research). Τα συμπεράσματα της έρευνας θα μπορούσαν να συγκεφαλαιωθούν στα εξής:•Η Ιστορική Ενσυναίσθηση είναι μια δεξιότητα γνωστικού και θυμικού τύπου που μπορεί να καλλιεργηθεί με αξιοσημείωτα αποτελέσματα μέσω της διδασκαλίας με βάση τις αρχές της Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση.•Η Δραματική Τέχνη είναι μια παιδαγωγική για την Ιστορία που απευθύνεται σε όλους τους μαθητές Γυμνασίου, ανεξάρτητα από τάξη, ηλικιακή ομάδα και σχολική επίδοση, καθώς μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα στην καλλιέργεια Ιστορικής Ενσυναίσθησης είτε αυτή αφορά στην κατανόηση της θέσης των ανθρώπων του παρελθόντος είτε σχετίζεται με το ενδιαφέρον για αυτούς.
Απροσδιοριστία του νοήματος, σχετικότητα της αλήθειας και η θεωρία των λεξικόσμων
Authors: Μιχαήλ Δημήτριος
Published: August 2021

Υποστηρίζεται μια πρωτότυπη θεωρία εννοιολογικού και γνωσιολογικού σχετικισμού η οποία επιλύει μια σειρά από κλασικά σκεπτικιστικά παράδοξα και αντιμετωπίζει επιτυχώς τις αντιρρήσεις του Donald Davidson.
Μελέτη της αγγειογενετικής δράσης του νευρικού αυξητικού παράγοντα (NGF) σε μοντέλο ισχαιμίας οπίσθιων άκρων κονίκλων
Authors: Καρατζάς Ανδρέας
Published: August 2021

Η περιφερική αρτηριοπάθεια αποτελεί μία νόσο με αυξημένηεπίπτωση στις σύγχρονες χώρες. Οι τρόποι αντιμετώπισής τηςποικίλουν, ωστόσο, ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών δεν μπορεί νααντιμετωπιστεί με τις υπάρχουσες συμβατικές θεραπείες, είτεχειρουργικές, είτε συντηρητικές. Η αγγειογένεση αποτελεί έναν πολλάυποσχόμενο τρόπο αντιμετώπισης. Επιτελείται ευρεία έρευνα μεχρησιμοποίηση μιας μεγάλης ποικιλίας ουσιών και κυττάρων με στόχοτην επίτευξη θεραπευτικής αγγειογένεσης που θα βελτιώσει την κλινικήεικόνα των ασθενών με περιφερική αρτηριοπάθεια. Ο νευρικόςαυξητικός παράγοντας (NGF) υπάρχουν αναφορές ότι έχει σημαντικόρόλο στη φυσιολογική και παθολογική αγγειογένεση. Βασισμένοι σεαυτές τις παρατηρήσεις, υποθέσαμε ότι ο NGF μπορεί να επάγει τοσχηματισμό λειτουργικών αιμοφόρων αγγείων σε μοντέλο ισχαιμίαςοπισθίων άκρων κονίκλου. Η ισχαιμία στα οπίσθια άκρα προκλήθηκε σε34 κονίκλους με αμφοτερόπλευρο εμβολισμό της μηριαίας αρτηρίας.Την 7η, 14η και 20η ημέρα μετά τον εμβολισμό χορηγήθηκε NGFενδομυϊκά σε ένα από τα δύο ισχαιμικά άκρα και εγχύθηκε μάρτυραςστο άλλο άκρο. Την 40η ημέρα, τα νεοσχηματισμένα παράπλευρααγγεία διαμέτρου μεγαλύτερης των 500μm ποσοτικοποιήθηκαν μεδιαωτιαία ενδοαρτηριακή αφαιρετική αγγειογραφία.Πραγματοποιήθηκε, επίσης, in vivo δυναμική αξονική τομογραφίααιμάτωσης σε αμφότερα τα άκρα ώστε να διερευνηθεί η αιμοδυναμικήανάρρωση των ισχαιμικών ιστών. Η λειτουργική εκτίμηση αιμάτωσης των άκρων έδειξε στατιστικά σημαντική αύξηση τηςαιματικής ροής και του όγκου αίματος στα άκρα που χορηγήθηκε NGF.Ωστόσο, η αύξηση των παράπλευρων αγγείων δεν ήταν ανιχνεύσιμη αγγειογραφικά, κάτι που υποδηλώνει ότι ο NGF ενίσχυσε τη δημιουργίατριχοειδικού δικτύου αλλά όχι την αρτηριογένεση. Ο συνδυασμός τουNGF είτε με αναστολέα του TrkA είτε με αναστολέα του VEGFR-2,κατήργησε την αιμοδυναμική ανάρρωση που προκάλεσε ο NGF. Αυτόδείχνει εξάρτηση της αγγειογενετικής δράσης του NGF τόσο από το δικότου υποδοχέα άμεσα, όσο και από τον υποδοχέα του VEGF έμμεσα. Ταανωτέρω ευρήματα προσφέρουν νέους ορίζοντες στην κατανόηση τηςδράσης του NGF στο σχηματισμό νέων αγγείων και στις πιθανέςεφαρμογές του στη θεραπευτική αγγειογένεση.
Εξελικτισμός και σχετικισμός από τη σκοπιά της κοινωνιολογίας του δικαίου
Authors: Σκολιανός Μιχαήλ-Γεώργιος
Published: August 2021

Στη διδακτορική μου διατριβή μελετώ τα δύο κυρίαρχα ρεύματα σκέψης στον κόσμο, τον εξελικτισμό και τον σχετικισμό στο πεδίο του δικαίου. Ολόκληρη η φιλοσοφία συμπυκνώνεται και εκφράζεται σε αυτούς τους δύο θεμελιώδεις τρόπους θεώρησης και προσέγγισης του κόσμου. Όσο και αν φαίνεται παράδοξο ο εξελικτισμός και ο σχετικισμός δεν έχουν πολλές συνιστώσες παρά μόνο τον τρόπο σύνθεσης του αξιακού υποβάθρου των κοινωνιών. Όλες οι υπόλοιπες ανθρώπινες δραστηριότητες και πρακτικές είναι απλά υποσυστήματα του γενικού αξιακού συστήματος της κάθε κοινωνίας. Πιο συγκεκριμένα, υποστηρίζω ότι ο εξελικτισμός διακατέχεται και νοηματοδοτείται από την έννοια της προόδου, ειδικά στο πεδίο της κοινωνικής ηθικής και αποκρυσταλλώνεται στον δικαιικό κόσμο στο φυσικό δίκαιο διότι όλες οι θεωρίες του φυσικού δικαίου ανεξάρτητα από τις μεταξύ τους διαφορές έχουν ένα κοινό στοιχείο, προσπαθούν να νομιμοποιήσουν το δίκαιο ηθικά. Αντίθετα, ο σχετικισμός απορρίπτει την έννοια της προόδου στην κοινωνική ηθική. Για αυτό διατείνομαι ότι ο σχετικιστικός τρόπος σκέψης εκφαίνεται στον δικαιικό κόσμο στο θετικό δίκαιο, διότι όλες οι θεωρίες του θετικού δικαίου, παρά τις μεταξύ τους διαφορές, προσπαθούν να απομονώσουν το δίκαιο από οποιοδήποτε άλλο κανονιστικό σύστημα και δη αυτό της ηθικής.
Essays on inflation dynamics, the phillips curve and economic openness
Authors: Μπάκας Δημήτριος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή αποτελείται από τρία δοκίμια, όπου το κάθε ένα εστιάζει σε ένα συγκεκριμένο εμπειρικό ζήτημα της δυναμικής του πληθωρισμού στην μακροοικονομία. Οι κύριες συνεισφορές της διδακτορικής διατριβής είναι ότι διερευνά (1) τις επιπτώσεις του πληθωρισμού στην αλληλεπίδραση (trade-off) μεταξύ του συνολικού προϊόντος και του πληθωρισμού, (2) πώς η δυναμική του πληθωρισμού επηρεάζει την αποτελεσματικότητα της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής, και, τέλος, (3) πώς το επίπεδο της ανοικτής οικονομίας επηρεάζει τη δομή του πληθωρισμού. Το πρώτο δοκίμιο της διατριβής, εξετάζει την αλληλεπίδραση (trade-off) μεταξύ του συνολικού προϊόντος και του πληθωρισμού, όπως μετράται από την κλίση της καμπύλης Phillips, και παρέχει μια διερεύνηση των παραγόντων που καθορίζουν αυτή την αλληλεπίδραση. Τα αποτελέσματα, που βασίζονται σε ένα δείγμα 60 χωρών για την περίοδο 1970-2010, τονίζουν τη σημασία του επιπέδου του πληθωρισμού ως βασικού παράγοντα που επηρεάζει την αποτελεσματικότητα της ονομαστικής ζήτησης και δείχνουν ότι η κλίση της καμπύλης Phillips - όπως μετράται από την αλληλεπίδραση (trade-off) μεταξύ της συνολικής παραγωγής και του πληθωρισμού - είναι υψηλότερη σε χώρες με χαμηλότερα επίπεδα πληθωρισμού. Στο δεύτερο δοκίμιο εξετάζουμε την υπόθεση ότι η δυναμική του πληθωρισμού είναι καθοριστικός παράγοντας της αποτελεσματικότητας της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής. Τα ευρήματα μας, χρησιμοποιώντας ένα δείγμα 26 χώρων του ΟΟΣΑ κατά την περίοδο 1961-2011, υποστηρίζουν μια μειούμενη επίδραση του πληθωρισμού στους πολλαπλασιαστές της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής. Επιπλέον, όταν η ανάλυση στρέφεται στις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του πληθωρισμού, υπάρχουν ενδείξεις ενός αρνητικού αποτελέσματος του επιπέδου καθώς και της μεταβλητότητας του πληθωρισμού στον πολλαπλασιαστή της δημοσιονομικής πολιτικής, αλλά λιγότερο έδαφος για τις επιπτώσεις τους στη νομισματική πολιτική. Τα ευρήματά μας επαληθεύουν την υπόθεση ότι υψηλά και ασταθή επίπεδα του πληθωρισμού οδηγούν στην μείωση του μεγέθους του πολλαπλασιαστή της δημοσιονομικής πολιτικής και με μικρότερο αντίκτυπο στην μείωση του πολλαπλασιαστή της νομισματική πολιτική για τις χώρες του ΟΟΣΑ. Το επίπεδο της ανοικτής οικονομία επηρεάζει το επίπεδο του πληθωρισμού; Αν ναι, πώς το επίπεδο της ανοικτής οικονομίας επηρεάζει τη δομή του πληθωρισμού; Στο τρίτο δοκίμιο απαντούμε σε αυτά τα ερωτήματα, και συμβάλλουμε στην βιβλιογραφία της σχέσης μεταξύ της ανοικτής οικονομίας και του πληθωρισμού, παρέχοντας μια πλήρη έρευνα των διαύλων μέσω των οποίων το επίπεδο της ανοικτής οικονομία μπορεί να έχει επηρεάσει τη δομή του πληθωρισμού. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το επίπεδο της ανοικτής οικονομίας έχει αρνητικές επιπτώσεις τόσο στο επίπεδο του πληθωρισμού όσο και στην μεταβλητότητας του πληθωρισμού. Το επίπεδο της ανοικτής οικονομίας δεν έχει σημαντική επίδραση στην κλίση της καμπύλης Phillips, αλλά έχει ένα μικρό αρνητικό αντίκτυπο στην κλίση της καμπύλης Taylor.
Η σημασία των γονιδιακών πολυμορφισμών και της πρωτεϊνικής έκφρασής τους στη διάγνωση και πρόληψη της οστεοπόρωσης
Authors: Αδαμόπουλος Παναγιώτης
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η συσχέτιση πολυμορφισμών των σχετιζόμενων γονιδίων με την οστεοπόρωση και των προϊόντων μετεγγραφής τους, σε ασθενείς που προσέρχονται για αντιμετώπιση οστεοπορωτικών καταγμάτων. ΥΛΙΚΟ – ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Μελετήθηκαν προοπτικά η έκφραση των σχετιζομένων γονιδίων και τα προϊόντα έκφρασής τους από 100 ασθενείς γένους θηλυκού μέσης ηλικίας 74 ετών με οστεοπορωτικό κάταγμα, με διαγνωσμένη οστεοπόρωση υπό φαρμακευτική αγωγή ή όχι. Μετρήθηκαν μια σειρά από επτά βιοχημικές παραμέτρους με την τεχνική Luminex® και έχουν εξαχθεί γενετικά χαρακτηριστικά με τις τεχνικές κλινικών μικροσυστοιχιών Metabone®. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το μοντέλο λογιστικής παλινδρόμησης σε συνδυασμό με όλες της βιοχημικές και γενετικές παραμέτρους καθώς και με την ηλικία και τη λήψη φαρμάκων έδειξε πως η πιθανότητα κατάγματος αυξάνει με την ηλικία, μειώνεται όσο αυξάνει το επίπεδο της ινσουλίνης αλλά δεν είναι η ίδια για όλες τις ομάδες. Η κατάταξη των ομάδων με βάση τον κίνδυνο που διατρέχουν κατά αύξουσα σειρά είναι:1.Φαρμακευτική αγωγή - VDRB_BSMI = Bb2.Φαρμακευτική αγωγή - VDRB_BSMI = BΒ3.Όχι φαρμακευτική αγωγή - VDRB_BSMI = Bb4.Φαρμακευτική αγωγή - VDRB_BSMI = bb5.Όχι φαρμακευτική αγωγή - VDRB_BSMI = BB6.Όχι φαρμακευτική αγωγή - VDRB_BSMI = bbΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα συμπεράσματα που βγήκαν από την έρευνά μας, είναι ότι η λήψη φαρμακευτικής αγωγής από γυναίκες με γονότυπο VDRB_BSMI = Bb , μειώνει στατιστικά τη πιθανότητα κατάγματος καθώς επίσης και όσο αυξάνει το επίπεδο της ινσουλίνης.
Η σημασία του μετατρεπτικού αυξητικού παράγοντα β (tgf-β1) στη χρόνια ιογενή ηπατίτιδα
Authors: Κοτσίρη Ιωάννα
Published: August 2021

ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Ο TGF-β1 είναι μια σημαντική προ-ινωδογόνος κυτταροκίνη, παράγεται από τα μη παρεγχυματικά ηπατοκύτταρα, ενεργοποιεί τα ηπατικά αστεροειδή κύτταρα και έχει εμπλακεί στην παθογένεση της ηπατικής ίνωσης. Γι΄αυτό, ο ρόλος του στην εξέλιξη της ηπατικής ίνωσης έχει μελετηθεί για πολλά χρόνια, σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα C (CΗC) όσο και με χρόνια ηπατίτιδα B.Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη των επιπέδων του TGF-β1 στον ορό, η συσχέτισή τους με την ηπατική ίνωση, η μεταβολή τους ανάλογα με την ανταπόκριση στη θεραπεία, και η αξία του ως προγνωστικός δείκτης σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα C (CΗC) υπό αντιική θεραπεία.Στην μελέτη εντάχθηκαν 84 ασθενείς (μέση ηλικία 46 έτη, 44 άνδρες/40 γυναίκες) με ΧΗC όλων των γονοτύπων και τους χορηγήθηκε συνδυασμένη θεραπεία με πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη και ριμπαβιρίνη. Η ηπατική ίνωση εκτιμήθηκε μη επεμβατικά με ελαστογραφία ήπατος. Τα επίπεδα του TGF-β1 στον ορό μετρήθηκαν πριν την έναρξη, στο τέλος και στους 6 μήνες μετά το τέλος της θεραπείας με ανοσοενζυμική μέθοδο.Τα επιπέδα του TGF-β1 ορού δεν βρέθηκαν να σχετίζονται με επιδημιολογικές, βιοχημικές και ιολογικές παραμέτρους. Η μονοπαραγοντική ανάλυση έδειξε συσχέτιση της ανταπόκρισης στη θεραπεία με την ηλικία και τον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων, αλλά όχι με τα αρχικά επίπεδα TGF-β1 ορού. Στους ασθενείς που πέτυχαν μαχροχρόνια ιολογική αναπόκριση (SVR), τα επίπεδα του TGF-β1 μειώθηκαν σημαντικά κατά το τέλος (12.327 pg/ml, p<0.0001) και στους 6 μήνες μετά το τέλος της θεραπείας (13.555 pg/ml, p=0.007) σε σύγκριση με τις αρχικές τιμές (17.166 pg/ml), αλλά όχι σε ασθενείς με υποτροπή (11.487 έναντι 12.241 ή 9.648 pg/ml, p=0.814 ή p=0.344) ή μη ανταπόκριση (16.319 έναντι 11.362 ή 11.977 pg/ml, p=0.227 ή p=0.695). Δεν διαπιστώθηκε συσχέτιση των επιπέδων του TGF-β1 με τη σοβαρότητα της ηπατικής ίνωσης όπως εκτιμήθηκε με ελαστογραφία ήπατος πριν την έναρξη της θεραπείας (p=0.29).Συμπερασματικά, τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι τα επίπεδα του TGF-β1 ορού παρουσιάζουν σημαντική μείωση μόνο σε ασθενείς με ΧΗC με μακροχρόνια ιολογική ανταπόκριση στη συνδυασμένη αντιική θεραπεία. Τα επίπεδα τουTGF-β1 ορού δεν σχετίζονται με την βαρύτητα της ηπατικής ίνωσης ή την πιθανότητα ανταπόκρισης στη θεραπεία.
Ex vivo visualization of megakaryocytic endomitosis and the role of cyclin E in process
Authors: Παπαδαντωνάκης Νικόλαος
Published: August 2021

ΠερίληψηΟ ενδομιτωτικος κύκλος των μεγακαρυοκύτταρων, ο οποίος αποτελείται από επαναλαμβανόμενους μη ολοκληρωμενους κύκλους μίτωσης αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της μεγακαρυοκυτταρικης ανάπτυξης. Με την χρησιμοποίηση ενός μοναδικου διαγονιδιακόυ μοντέλου ποντικού, οπού η έκφραση της GFP-ιστόνης περιορίζεται στην μεγακαρυοκυτταρική κυταρρικη σειρα αποδείξαμε ότι ενδομίτωση είναι διαφορετική μεταξύ μεγακαρυοκύτταρων υψηλής και χαμηλής πλοειδίας. Στα χαμηλής πλοειδίας μεγακαρυοκύτταρα το DNA είναι σαφώς διαχωριζομενο σε δύο διακριτές περιοχές πριν επανασυσταθει σε ένα ενιαίο πυρήνα. Σε υψηλής πλοειδίας μεγακαρυοκύτταρα διαχωρισμός του DNA σε διακριτές περιοχές δεν παρατηρείται πριν από την επανασύνδεση του περιεχομένου του DNA σε ένα ενιαίο πυρήνα. Η μελέτη μας ήταν ο πρώτη που περιέγραψε την δυναμική των χρωμωσωματτων κατα την διάρκεια της ενδομίτωσης Ex-vivo χρησιμοποιώντας μικροσκοπία ζώντων κυττάρων.Προκειμένου να χαρακτηριστούν περαιτέρω οι διαδικασίες σχετιζόμενες με ενδομιτωση, έγιναν προσπάθειες για δημιουργία διαγονιδιακών ποντικών των οποίων το δίκτυο των μικροσωληνίσκων τους θα μπορούσε να παρατηρηθεί. Αρκετές διαγονιδιακές σειρές παρήχθησαν χωρίς επιτυχία και μια νέα προσέγγιση περιγράφεται που θα μπορούσε να ξεπεράσει τα προβλήματα των προηγούμενων διαγονιδιακων μοντέλων.Επιπλέον, με βάση ενα διαγονιδιακό μοντέλο ποντικού όπου η υπερέκφραση ανθρώπινης κυκλίνης Ε1 περιορίζεται στην μεγακαρυοκυτταρική κυτταρική σειρά έχουμε αποδείξει ότι ένας υψηλότερο κλάσμα των διαγονιδιακων μεγακαρυοκυτταρων του μυελού των οστών στην S φάση σε σύγκριση με το αγρίου τύπου μεγακαρυοκύτταρα υποδεικνύοντας ότι η υπερέκφραση της κυκλίνης Ε είναι επαρκής για να οδηγήσει μεγακαρυοκύτταρα στην S φάση. Περαιτέρω, μια μέθοδος για τον γηγορο εντοπισμό ομοζυγώτων από τους ετεροζυγώτες στις ιδρυτικές γραμμές (founder lines) διαγονιδιακών ποντικών περιγράφεται επίσης.Polo Like Kinase 3 είναι μια πρωτεΐνη που εμπλέκεται στη ρύθμιση του κυτταρικού κύκλου και ανιχνεύσαμε την έκφραση της σε μεγακαρυοκύτταρα, όμως πειράματα χρησιμοποιώντας Knock out ποντικια δεν αποκαλύπτουν μια επίδραση στη πολυπλοειδια.Το προπεπτιδιο της λυσυλ οξειδάσης (LOX-ΡΡ) είναι ενα πρωτεινικο θραύσμα μέρος της πρωτεΐνης Προ- λυσυλ οξειδάσης και απελευθερώνεται όταν η ωριμη λυσυλ οξειδάση παράγεται. Έχει αποδειχθεί σε πολλές μελέτες οτι ασκει μια ισχυρή αντι-αυξητική δραση σε κυτταρικές σειρές και εδώ περιγράφουμε την επίδρασή του στην φυσιολογία και στην πολυπλοειδια των μεγακαρυοκυτταρων. Δηλαδή το προπεπτιδιο της λυσυλ οξειδάσης ηταν ικανο να αναστείλει μεγακαρυοκυτταρική πολυπλοειδια σε καλλιέργειες μυελού των οστών χωρίς να επηρεάζει τη βιωσιμότητα. Ενα σημαντικο εύρημα ηταν οτι μεγακαρυοκύτταρα που εκφράζουν ανθρώπινη κυκλίνη Ε1 δεν ήταν σε θέση το αναστείλουν το αποτέλεσμα του LOX-ΡΡ.
Μελέτη του RNA μέσω της σύνθεσης μικρών οργανικών μορίων
Authors: Αναστασοπούλου Πανούλα
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αφορά σε ανάπτυξη στρατηγικών για τη σύνθεση καινοτόμων αναλόγων αμινογλυκοζιτών που δυνητικά θα έχουν βελτιωμένη αντιβιοτική δράση και εκλεκτικότητα πρόσδεσης στο αποκωδικοποιητικό κέντρο του βακτηριακού ριβοσωματικού RNA (A-site). Αφού αναφερθούν αντιπροσωπευτικά ανάλογα αμινογλυκοζιτών που υπάρχουν ήδη στη βιβλιογραφία, η προσοχή εστιάζεται σε στρατηγικές σύνθεσης κατάλληλα υποκατεστημένων αναλόγων της 2-δεοξυστρεπταμίνης (2-DOS), η οποία και αποτελεί τον κεντρικό διαμινοκυκλοεξιτολικό δακτύλιο στους περισσότερους φυσικούς αμινογλυκοζίτες. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ορθογωνικότητα των προστατευτικών ομάδων όλων των αναλόγων, ώστε να επιτευχθεί μεγαλύτερη ευελιξία στην υποκατάστασή τους. Συγκεκριμένα, με πρώτη ύλη τον αμινογλυκοζίτη νεομυκίνη Β, ο οποίος έχει σημαντική αντιβιοτική δράση, εξετάστηκαν εκτεταμένα κατάλληλοι συνδυασμοί προστατευτικών ομάδων στο δακτύλιο της 2-DOS, ώστε να μπορεί να προκύψει κατά βούληση περαιτέρω τροποποίησή της. Εν συνεχεία, έγινε εφαρμογή των ορθογωνικών αυτών στρατηγικών στη σύνθεση αντιπροσωπευτικών μονο-, δι-, τρι- και τετρα-υποκατεστημένων αναλόγων της 2-DOS. Παράλληλα κατά τη σύνθεση των νέων αναλόγων της 2-DOS, έγινε χρήση των οξαζολιδινονών ως φαρμακοφόρων ομάδων, αλλά και της 1,3-διπολικής κυκλοπροσθήκης για την εισαγωγή τριαζολικού δακτυλίου. Σε ορισμένα νεοσυντιθέμενα ανάλογα της 2-DOS εξετάστηκε η αντιβιοτική δράση με in vitro πειράματα, τόσο στο σύνολο του βακτηριακού ριβοσώματος όσο και στο αποκωδικοποιητικό του κέντρο (A-site), δίνοντας υποσχόμενα αποτελέσματα και τις πρώτες χρήσιμες πληροφορίες για την περαιτέρω διερεύνηση της σχέσης δομής-βιολογικής δραστικότητας.
Εύρωστη αναγνώριση ανθρώπινης δραστηριότητας σε ρεαλιστικά περιβάλλοντα
Authors: Γουδέλης Γεώργιος
Published: August 2021

Η μηχανική αναγνώριση ανθρωπίνων δράσεων έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής την τελευταία δεκαετία. Αυτοματοποιημένα μη επανδρωμένα συστήματα παρακολούθησης, διαδραστικά βιντεοπαιχνίδια, μηχανική μάθηση και ρομποτική, είναι μόνο μερικές από τις περιοχές οι οποίες εμπλέκουν την αναγνώριση της ανθρώπινης δραστηριότητας. Η παρούσα διατριβή εξετάζει την ικανότητα του γνωστού μετασχηματισμού Trace, στη μηχανική αναγνώριση ανθρώπινης δραστηριότητας και προτείνει αρχικά, δύο νέες μεθόδους για την εξαγωγή χαρακτηριστικών βασισμένες στο συγκεκριμένο μετασχηματισμό. Η πρώτη μέθοδος εξάγει μετασχηματισμούς από δυαδικές σιλουέτες που αναπαριστούν διάφορα στάδια μιας απλής περιόδου της κίνησης. Μια τελική αναπαράσταση, αποτελούμενη από τους παραπάνω μετασχηματισμούς, αναπαριστά ολόκληρη την ακολουθία της κίνησης εμπεριέχοντας πολλή από την πολύτιμη χωρο-χρονική πληροφορία της ανθρώπινης κίνησης. Η δεύτερη μέθοδος, βασίζεται στον ίδιο μετασχηματισμό για την κατασκευή ενός συνόλου αμετάβλητων χαρακτηριστικών τα οποία αναπαριστούν την ανθρώπινη κίνηση και μπορούν να αντεπεξέλθουν στις συνήθεις παραμορφώσεις που προκαλούνται κατά την λήψη ενός βίντεο. Η συγκεκριμένη μέθοδος, εκμεταλλεύεται τις φυσικές ιδιότητες του μετασχηματισμού Trace για να παράγει εύρωστα στο θόρυβο χαρακτηριστικά τα οποία είναι αμετάβλητα στην μετατόπιση, στην περιστροφή στην κλιμάκωση και είναι αποτελεσματικά, απλά και γρήγορα στην κατασκευή τους. Σε συνέχεια των παραπάνω, δημιουργήθηκε μια νέα τεχνική η οποία επεκτείνει την τελευταία μέθοδο στον τρισδιάστατο χώρο με τη δημιουργία για πρώτη φορά στη βιβλιογραφία μιας τρισδιάστατης μορφής του Trace, του ονομαζόμενου 3D Cylindrical Trace transform. Σε συνδυασμό με τα χωρο-χρονικά σημεία ενδιαφέροντος (STIPs), εφαρμόστηκε για την εξαγωγή εύρωστων χαρακτηριστικών απόβίντεο τόσο για την αναγνώριση ανθρώπινης δραστηριότητας όσο και για τον εντοπισμό ανθρωπίνων πτώσεων. Πειράματα κατηγοριοποίησης που πραγματοποιήθηκαν σε πέντε δημοφιλείς και απαιτητικές βάσεις με τη χρήση SVM πυρήνα Radial Basis Function, παρείχαν εντυπωσιακά αποτελέσματα αναδεικνύοντας τις δυνατότητες των προτεινόμενων τεχνικών. Τέλος, στην προσπάθεια ανάδειξης νέων προκλήσεων στο πεδίο της αναγνώρισης της ανθρώπινης δραστηριότητας, δημιουργήθηκε και προτάθηκε μια νέα μεγάλη βάση δεδομένων (THETIS) η οποίο κατά την πειραματική της αξιολόγηση αναδείχθηκε σε ένα ιδιαίτερα απαιτητικό σύνολο δεδομένων, το οποίο έχει αρχίσει ήδη να προσελκύει το ενδιαφέρον των ερευνητών.
The role of wnt signalling pathway in cardiomyocytes
Authors: Ψαρρός Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Το Wnt σηματοδοτικό μονοπάτι αποτελεί τον κύριο ρυθμιστή για μια πληθώρα κυτταρικών διεργασιών. Πρόσφατα δύο «μη κανονικά» Wnt σηματοδοτικά μονοπάτια. Αυτά είναι γνωστά ως το Planar Cell Polarity pathway (PCP) και το Calcium dependant pathway (CDP). Το Wnt5a είναι μια πρωτεΐνη που ενεργοποιεί εκλεκτικά τα μη κανονικά Wnt σηματοδοτικά μονοπάτια, ενώ ρυθμιστής της αποτελεί το Sfrp5. Ο ρόλος τους στο καρδιαγγειακό σύστημα και πιο συγκεκριμένα στην οξειδοαναγωγική κατάσταση του μυοκαρδίου δεν έχει ακόμα εξερευνηθεί.Η εξωγενής χορήγηση Wnt5a αλλά και η ενδογενής υπερέκφραση του σε κύτταρα H9C2 οδήγησαν σε αυξημένη παραγωγή υπεροξειδικών ριζών προερχόμενων από το ένζυμο NADPH οξειδάση. Επιπλέον η εξωγενής χορήγηση wnt5a ενεργοποιεί το CDP μέσω της CamKII αλλά και του PCP μέσω του Rac1. Επιπλέον, στο κυτταρικό μοντέλο υπερέκφρασης του Wnt5a παρατηρήθηκε και φωσφωρυλίωση της JNK αλλά και υπερτροφικός φαινότυπος κατά την διαφοροποίησή τους λόγω αυξημένης συγκέντρωσης ενδοκυτταρικού ασβεστίου. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώθηκαν περεταίρω και με την χρήση αναστολέων για το μονοπάτι CDP και του PCP. Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής υποδεικνύουν τον ρόλο του Wnt5a ως ρυθμιστή της οξειδοαναγωγικής κατάστασης στην καρδιά, καθιστώντας τo Wnt5a και τα μη κανονικά Wnt σηματοδοτικά μονοπάτια πιθανούς θεραπευτικούς στόχους για το οξειδωτικό στρες και την καρδιακή υπερτροφία.
Φυσικομαθηματική μεθοδολογία για τον προσδιορισμό νέων χαρακτηριστικών παραμέτρων της οστεοπόρωσης χρησιμοποιώντας ακτινοβολία Χ δύο ενεργειών (KVP) με στόχο τη βελτιστοποίηση της διάγνωσης και της χρονικής παρακολούθησης της νόσου
Authors: Σωτηροπούλου Παναγιώτα
Published: August 2021

Οι μη επεμβατικές μέθοδοι διπλής ενέργειας έχουν χρησιμοποιηθεί εκτενώς για την διάγνωση της οστεοπόρωσης κάνοντας εκτίμηση κάποιων ποσοτικών παραμέτρων, όπως, η οστική πυκνότητα (BMD) και η μέτρηση οστικού περιεχομένου (BMC). Ο σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να χρησιμοποιήσει το λόγο μαζών Ασβεστίου-Φωσφόρου (Ca/Ρ) ως ποιοτικό δείκτη αξιολόγησης της υγείας των οστών. Ο λόγος μαζών Ca/P προσδιορίζεται με την μέθοδο ακτινών Χ διπλής ενέργειας, χρησιμοποιώντας είτε γραμμικές εξισώσεις μοντέλο είτε μη γραμμικά, πολυωνυμικά μοντέλα. Στην πρώτη προσέγγιση του προσδιορισμού Ca/P, αναπτύχθηκε μια βελτιστοποιημένη μέθοδος διπλής ενέργειας ακτινών Χ για την ακρίβεια και την επαναληπτικότητα της μέτρησης του λόγου μαζών Ca/P των οστών. Αρχικά, μια μελέτη προσομοίωσης, με βάση την αναλυτική μοντελοποίηση διεξήχθη για να ληφθούν οι βελτιστοποιημένες παραμέτρους ακτινοβόλησης (υψηλή τάση λυχνίας ακτινών Χ, υλικό και πάχος φίλτρου, κ.α.). Την μελέτη προσομοίωσης ακολούθησε πειραματική αξιολόγηση της μεθόδου χρησιμοποιώντας τις βελτιστοποιημένες παραμέτρους. Η μέθοδος αυτή κατέληξε σε βελτιωμένη ακρίβεια και επαναληπτικότητα της μέτρησης του λόγου Ca/P σε σύγκριση με προηγούμενες μελέτες. Στη δεύτερη προσέγγιση για τον προσδιορισμό του Ca/P, διερευνήθηκε η χρήση μιας μη γραμμικής προσέγγισης των εξισώσεων διπλής ενέργειας ακτινών Χ. Τα δεδομένα διπλής ενέργειας προσομοιώθηκαν και αποκτήθηκαν με τη χρήση μεταβλητών παχών Ca και ΡΟ4 για σταθερό συνολικό πάχος οστού. Οι συντελεστές των αντίστροφων εξισώσεων υπολογίστηκαν με την εφαρμογή της εκτίμησης των ελαχίστων τετραγώνων σε δεδομένα που υπολογίζονται από το αναλυτικό μοντέλο προσομοίωσης. Οι αντίστροφες συναρτήσεις προσεγγίστηκαν με γραμμικές, τετραγωνικές και κυβικές συναρτήσεις. Για την αξιολόγηση της μεθόδου ελήφθησαν μετρήσεις εξασθένησης ακτινοβολίας από έξι ομοιώματα οστών με διαφορετικό συνολικό πάχος και λόγους μαζών Ca/P. Ο προσδιορισμός της ακρίβειας και της επαναληπτικότητας των χρησιμοποιούμενων μεθόδων σε πειραματικές συνθήκες απέδειξε ότι ο προσδιορισμός του λόγου Ca/P μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διάκριση των σταδίων της ασθένειας των οστών και να εφαρμοστεί στην κλινική πρακτική.
Διαχείριση πολιτισμικής κληρονομιάς
Authors: Λάππα Αλεξάνδρα
Published: August 2021

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής είναι η καταγραφή και παρουσίαση των μεταβυζαντινών και νεότερων κοσμικών μνημείων στην Αρκαδία, με σκοπό την προστασία, προβολή και ανάδειξή τους, καθώς και η εξεύρεση των κατάλληλων μεθόδων διαχείρισης της πολιτισμικής κληρονομιάς του τόπου. Τονίζεται, παράλληλα, η σημασία της ενσωμάτωσης της πολιτισμικής κληρονομιάς στη σύγχρονη ζωή ως ένα μέσο για την οικονομική και τουριστική ανάπτυξη και ως ένα εργαλείο για την τοπική ανάπτυξη. Ταυτόχρονα, διερευνάται η στάση των κατοίκων της Αρκαδίας σχετικά με την πολιτισμική κληρονομιά του τόπου και την επιθυμία τους το πολιτισμικό απόθεμα της περιοχής να συμβάλει στην ανάπτυξή της, αυξάνοντας την τουριστική ανταγωνιστικότητα και ελκυστικότητα του τόπου. Από την έρευνα προέκυψε ότι η Αρκαδία είναι μια περιοχή με μεγάλη ιστορία και πλούσια αρχιτεκτονική κληρονομιά, η οποία της δίνει μια ξεχωριστή πολιτιστική ταυτότητα. Διαθέτει πληθώρα μνημείων και τοπίων ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, τα οποία μπορούν να συμβάλουν στην προβολή και ανάδειξη του τόπου, να εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητά του, αλλά και να αποτελέσουν ζωντανό κομμάτι της σύγχρονης ζωής και των αναγκών της τοπικής κοινωνίας. Η έρευνα κατέδειξε, επίσης, ότι οι κάτοικοι της Αρκαδίας ενδιαφέρονται να βασιστεί η ανάπτυξη του τόπου τους στην ανάδειξη της πολιτισμικής κληρονομιάς, καθώς διαβλέπουν προοπτικές οικονομικής εξέλιξης στον τομέα αυτό. Επιπλέον, υποστηρίζουν την προβολή του αρχιτεκτονικού πλούτου της περιοχής, ώστε να γίνει πόλος έλξης για τους επισκέπτες, συμβάλλοντας τόσο στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, όσο και στην οικονομική και τουριστική ανάπτυξη. Τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαιώνουν ότι ο πολιτιστικός τουρισμός συμβάλλει στην οικονομική και πολιτιστική βιωσιμότητα της περιοχής και της τοπικής κοινότητας.
Ηλεκτροφυσιολογική μελέτη των οφθαλμών των πασχόντων από ημικρανίες
Authors: Βερροιόπουλος Γεώργιος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Μια εγκάρσια μελέτη με σκοπό να εξετάσει τις μορφολογικές και λειτουργικές μεταβολές της οπτικής οδού, που λαμβάνουν χώρα σε πάσχοντες από ημικρανίες.Μέθοδοι: Στην μελέτη αυτή, 15 ασθενείς (14 γυναίκες, 1 άνδρας) διαγνωσμένοι με ημικρανία με αύρα (ομάδα ΜΑ) και 23 ασθενείς (21 γυναίκες, 2 άνδρες) διαγνωσμένοι με ημικρανία χωρίς αύρα (ομάδα ΜΟ) συγκρίθηκαν με 20 υγιείς μάρτυρες (18 γυναίκες, 2 άνδρες). Όλοι οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε ηλεκτροαμφιβληστροειδογράφημα (ERG), σε καταγραφή των οπτικών προκλητών δυναμικών του ινιακού λοβού (VEP), σε πολυεστιακό ηλεκτροαμφιβληστροειδογράφημα (mf-ERG) και σε οπτική τομογραφία συνοχής (OCT).Αποτελέσματα: Κατά την σύγκριση των καταγραφών ERG, δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των τριών ομάδων στο μέσο εύρος του κύματος Ν1-Ρ1. Η μέση τιμή του εύρους των κυμάτων N80-P100 των VEP ήταν ελαττωμένη στους πάσχοντες από ημικρανίες σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες, αλλά αυτή η διαφορά δεν αποδείχθηκε στατιστικά σημαντική και παρατηρήθηκε μόνο μια στατιστική τάση προς αυτή την κατεύθυνση (one way ANOVA: p=0.075, F=2.718). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στον λανθάνοντα χρόνο εμφάνισης του κύματος Ρ100 ανάμεσα στις 3 ομάδες. Το μέσο ύψος αμφιβληστροειδικής απάντησης ανά μονάδα αμφιβληστροειδικής περιοχής (retinal response density, RRD) στον δακτύλιο 1, ήταν σημαντικά υψηλότερο στους υγιείς μάρτυρες σε σύγκριση με τους πάσχοντες από ημικρανίες (Kruskal-Wallis ANOVA and Dunn’s multiple comparisons test: p<0.001, Mean Rank Difference = -24.857 and p<0.001, Mean Rank Difference = -20.9, για τις συγκρίσεις MA-control and MO-control, αντίστοιχα). Στους ημικρανικούς ασθενείς με αύρα, η ελάττωση του πάχους της στιβάδας των νευρικών ινών του αμφιβληστροειδούς (RNFL) ήταν στατιστικά σημαντική στο άνω και κάτω τεταρτημόριο, σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, ενώ στους ημικρανικούς ασθενείς χωρίς αύρα, μόνο το άνω τεταρτημόριο του RNFL ήταν σημαντικά λεπτότερο σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες.Συμπεράσματα: Το μέσο ύψος αμφιβληστροειδικής απάντησης ανά μονάδα αμφιβληστροειδικής περιοχής (RRD) στον δακτύλιο 1, ήταν σημαντικά ελαττωμένο στους πάσχοντες από ημικρανίες σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη μέση τιμή του εύρους των κυμάτων N80-P100 των VEP στους πάσχοντες από ημικρανίες σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες, αλλά μόνο μια στατιστική τάση μειωμένου εύρους στους ημικρανικούς, ενώ δεν παρατηρήθηκε επίσης στατιστικά σημαντική διαφορά ούτε στον λανθάνοντα χρόνο εμφάνισης του κύματος Ρ100 ανάμεσα στις 3 ομάδες. Επιπρόσθετα, η ελάττωση του πάχους του RNFL των πασχόντων από ημικρανία με ή χωρίς αύρα, ήταν στατιστικά σημαντική σε μερικά τεταρτημόρια, σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Μπορούμε να υποστηρίξουμε την θεωρία της ελαττωμένης αμφιβληστροειδικής αιματικής ροής στην ημικρανία. Τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν επίσης ότι στους πάσχοντες από ημικρανίες επηρεάζονται πολλά επίπεδα της οπτικής οδού ταυτόχρονα και όχι μόνο ο οπτικός φλοιός.
Η επίδραση των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών στην επιστήμη των υπηρεσιών. Η στάση των καταναλωτών απέναντι στις ηλεκτρονικές υπηρεσίες πολιτισμού, τουρισμού, ενημέρωσης και ψυχαγωγίας
Authors: Τσουρέλα Μαρία
Published: August 2021

Η διαδικασία αποδοχής της τεχνολογίας από τους καταναλωτές, ερευνάται μέσα στα πλαίσια της επιστήμης των πληροφοριακών συστημάτων τα τελευταία 25 χρόνια και σχετίζεται με τις ατομικές αποφάσεις αποδοχής και υιοθέτησης των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών. Ως συνέπεια, υπάρχει μια εκτενής βιβλιογραφία που επικεντρώνεται στην αποδοχή τεχνολογικών συστημάτων και διάφορα μοντέλα και θεωρίες που εξηγούν την απόφαση ενός ατόμου να χρησιμοποιήσει τις τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών. Αυτές οι μελέτες, συνεχώς αποδεικνύουν την ύπαρξη σχέσεων ανάμεσα στις αντιλήψεις, τις στάσεις, τις προθέσεις συμπεριφοράς και τις συμπεριφορές χρήσης, που τυπικά βασίζονται στην αρχική απόφαση χρήσης ή απόρριψης μιας τεχνολογίας (Venkatesh et al., 2003). Μέχρι σήμερα, υπάρχει μεγάλος όγκος ερευνητικών άρθρων που μελετούν τους παράγοντες αποδοχής και υιοθέτησης τεχνολογικά βασιζόμενων υπηρεσιών και έχουν αναγνωριστεί διάφοροι παράγοντες πρόβλεψης υιοθέτησης αλλά και απόρριψης αυτών από τους καταναλωτές. Παρόλα αυτά, υπάρχει έλλειψη στις μελέτες σχετικά με τους παράγοντες που επηρεάζουν την αποδοχή και υιοθέτηση τεχνολογικά βασιζόμενων υπηρεσιών μέσα στην ελληνική κουλτούρα, όπως επίσης και σχετικά με τους διαφορετικούς βαθμούς επηρεασμού αυτών των παραγόντων στις διαφορετικές βιομηχανίες προσφοράς τεχνολογικά βασιζόμενων υπηρεσιών. Η παρούσα διατριβή εξετάζει τα δύο παραπάνω ζητήματα, αρχικά υιοθετώντας και προσαρμόζοντας θεμελιώδη μοντέλα τεχνολογικής αποδοχής σε Έλληνες καταναλωτές, στη συνέχεια συγκρίνοντας τέσσερεις διαφορετικές βιομηχανίες παροχής τεχνολογικά βασιζόμενων υπηρεσιών και τέλος προτείνοντας ένα νέο μοντέλο τεχνολογικής αποδοχής. Αρχικά, γίνεται μία εκτενής βιβλιογραφική επισκόπηση στα υπάρχοντα μοντέλα τεχνολογικής αποδοχής και δίνονται τα απαραίτητα στοιχεία για την κατανόηση των δομικών στοιχείων του κάθε μοντέλου. Στη συνέχεια σχεδιάζονται και υλοποιούνται πέντε ποσοτικές και μία ποιοτική έρευνα, για να απαντηθούν τα ερευνητικά ερωτήματα. Η παρούσα διατριβή προσφέρει σταδιακή γνώση στη βιβλιογραφία της αποδοχής και υιοθέτησης τεχνολογικά βασιζόμενων υπηρεσιών, απαντώντας ερωτήματα θεωρητικής και πρακτικής σημασίας για τον εντοπισμό και τη μέτρηση των παραγόντων που επηρεάζουν την αποδοχή και υιοθέτηση αυτών μέσα στην ελληνική κουλτούρα, ενώ παράλληλα επισημαίνονται κενά στην έρευνα, με σκοπό την μελλοντική τους αξιοποίηση και διερεύνηση.
Η ανάπτυξη του φωνητικού συστήματος κατά την εκμάθηση της γερμανικής ως ξένης γλώσσας
Authors: Νικολακάκης Ευστράτιος
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη της ανάπτυξης του φωνητικού συστήματος ελλήνων μαθητών της γερμανικής αποκλειστικά ως ξένης γλώσσας. Αναφερθήκαμε αναλυτικά στα μοντέλα ανάπτυξης του φωνητικού συστήματος μιας Γ2 και στις προβλέψεις στις οποίες προβαίνουν, καθώς επίσης και στην επίδραση εξωγλωσσικών παράγοντων, όπως η ηλικία, η εμπειρία, το φύλο, η διδασκαλία της Γ2, η χρήση της Γ2 και τα κίνητρα εκμάθησης των ομιλητών της Γ2. Η εγκυρότητα των προβλέψεων στις οποίες προβαίνουν τα μοντέλα αυτά, καθώς επίσης και η επίδραση των παραπάνω παραγόντων εξετάστηκαν εμπειρικά με την συμμετοχή ελλήνων μαθητών της γερμανικής. Οι μαθητές εξετάστηκαν σε ένα πλήθος ασκήσεων και ιδιαίτερα στην παραγωγή των μπροστινών φωνηέντων της γερμανικής γλώσσας. Επιπλέον, ελέγχθηκε η επίδραση του γλωσσικού ύφους στην προφορά των ομιλητών μιας Γ2.
Μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα της τοποθέτησης ενδαγγειακών προθέσεων στη θωρακική αορτή
Authors: Σπηλιωτόπουλος Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Objective: Surveillance for patients undergoing Thoracic Endovascular AorticRepair (TEVAR) for Blunt Thoracic Aortic Injury (BTAI) varies. Empiricalrecommendation of annual chest CTA is often suggested. Concerns over risks andcosts have emerged. Evaluation of optimal follow-up frequency is attempted,based on 11-years outcomes and surveillance experience.Methods: 76 patients with BTAI received TEVAR from May 2002 to July 2013.Demographics, cardiovascular risk factors and Injury Severity Score (ISS), types,sizes, timing and outcomes of stent-grafts were retrospectively collected.Results: Mean age: 39.7 years (17-85), 8 (11%) females. Mean ISS: 46.2+/-18.5(deceased: 61.0+/-19.2, surviving: 44.2+/-17.6, p=0.023). Technical success: 71(93.4%). Mortality, all-cause: 7 (9.2%), of which, one (1.3%) was procedurerelated.Lost in follow-up: 6 (8%). To examine the effect of surveillance frequencyon outcomes, after excluding the 2 most recent (<1 year) surviving patients, wearbitrarily divided the remaining 61, with stable repairs, on the basis of theirfollow-up timing; 36: timely (+/- 6 months annual due visit) follow-up (clinical,CTA/MRA/echocardiogram). 25: delayed (>6 months annual due visit). Nosignificant differences found on survival, graft-related complications, need for reintervention,except from persistent hypertension, higher in 1st group. Allsurviving patients: excellent outcomes, no CVAs, paraplegia/paraparesis, medianfollow-up, both groups: 3 years (IQR 2.0-3.5, 1.5-5.4 years).Conclusions: Mid-term outcomes of TEVAR for BTAI patients with stable repairare excellent, both with timely (1.0-1.5 years) and delayed (>1.5 years) follow-upintervals at a median surveillance of 3 years. A larger prospective randomizedstudy could lead to a more relaxed, but equally safe surveillance schedule forthese patients, lowering both risks and costs.
Le theatre d' idees en Grece de 1895 a 1922
Authors: Μπλέσιος Αθανάσιος
Published: August 2021

Το «θέατρο των ιδεών» είναι μια θεατρική κίνηση, χωρίς πάντα συνοχή ανάμεσα στους συντελεστές της, που αναπτύχθηκε στην Ελλάδα κυρίως κατά τις δύο πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα και αναφέρεται στη συγγραφή και στις παραστάσεις θεατρικών έργων, σύμφωνα με τις πνευματικές και κοινωνικές εξελίξεις, τα νέα δεδομένα στο χώρο του θεάτρου, της λογοτεχνίας και της κοινωνίας. Χαρακτηρίζεται από την προβολή νεωτεριστικών ιδεών και ιδεολογικών στοιχείων, κάτω από την επιρροή κοινωνικών, λογοτεχνικών και ευρύτερων πνευματικών ή καλλιτεχνικών κινημάτων, όπως ο σοσιαλισμός, ο φεμινισμός, ο εθνικισμός, ο ρεαλισμός, ο νατουραλισμός, ο συμβολισμός, ο αισθητισμός και ο νεορομαντισμός. Με βάση την κοινωνιοκριτική μέθοδο και τη διπλή ανάγνωση των κειμένων, δηλαδή με ενδοκειμενικά και εξωκειμενικά κριτήρια, προσπάθησα να αναδείξω τα στοιχεία αυτά και να τα επεξεργαστώ ως προς τη διαπλοκή, λειτουργικότητα, αποτελεσματικότητά τους και τη σχέση τους με την κοινωνία. Το «θέατρο των ιδεών» επεχείρησε, επίσης, τη ρεαλιστική αποτύπωση και απομυθοποίηση της πραγματικότητας, καθώς και την αξιοποίηση της ελληνικής παράδοσης, αρχαίας και λαϊκής. Τα έργα, από τη μια μεριά, κινήθηκαν στην κατεύθυνση της κριτικής ή απόρριψης στοιχείων της κυρίαρχης ιδεολογίας, από την άλλη προέβαλαν ουτοπικά στοιχεία ή συντήρησαν παραδοσιακά στοιχεία, συχνά με την αξιοποίηση μιας ρητορικής κυρίως και επιφανειακής επαναστατικότητας
Semantics of negation in extensional higher-order logic programming
Authors: Συμεωνίδου Ιωάννα
Published: August 2021

Θεωρούμε τις δύο υπάρχουσες εκτατικές προσεγγίσεις στη σημασιολογία των θετικών λογικών προγραμμάτων ανώτερης τάξης, προταθείσες από τον W. W. Wadge και τον M. Bezem αντίστοιχα. Η πρώτη προσέγγιση χρησιμοποιεί κλασικά εργαλεία από τη θεωρία πεδίων ενώ η δεύτερη στηρίζεται στις συντακτικές οντότητες που εμφανίζονται στο πρόγραμμα και βασίζεται στην επεξεργασία του βασικού αναπτύγματος του προγράμματος. Οι σχέσεις μεταξύ των δύο προσεγγίσεων δεν είχαν ως τώρα διερευνηθεί, ενώ μόνο η προσέγγιση του Wadge είχε επεκταθεί ώστε να εφαρμοστεί σε προγράμματα ανώτερης τάξης με άρνηση. Δείχνουμε ότι οι σημασιολογίες του Wadge και του Bezem συμπίπτουν για μία ευρεία και ενδιαφέρουσα κλάση προγραμμάτων, τα οποία δεν περιλαμβάνουν υπαρξιακά ποσοτικοποιημένες μεταβλητές στα σώματα των προτάσεων. Σημειώνουμε ότι έχουν επίσης ουσιαστικές διαφορές, οι οποίες γίνονται εμφανείς όταν επεκτείνουμε την θεωρούμενη γλώσσα ώστε να επιτρέπονται υπαρξιακές μεταβλητές. Επιπλέον, εστιάζουμε στη λιγότερο ανεπτυγμένη ερευνητική κατεύθυνση εκ των δύο, δηλαδή τη σημασιολογία του Bezem, και προσαρμόζουμε για πρώτη φορά την τεχνική του Bezem ώστε να ορίσουμε μία εκτατική σημασιολογία για λογικά προγράμματα ανώτερης τάξης με άρνηση. Για τον σκοπό αυτό, αξιοποιούμε την απειρότιμη προσέγγιση στην άρνηση-μέσω-αποτυχίας. Από την άλλη, δείχνουμε ότι o συνδυασμός της τεχνικής με τη σημασιολογία σταθερού μοντέλου ή με την καλώς θεμελιωμένη σημασιολογία, αποτυγχάνει να παράξει εκτατικές σημασιολογίες, στη γενική περίπτωση. Αναλύουμε τις αιτίες αυτής της αποτυχίας και ισχυριζόμαστε ότι μία τρίτιμη λογική δεν μπορεί να διαχωρίσει μεταξύ τους ορισμένα κατηγορήματα, τα οποία έχουν διαφορετική συμπεριφορά μέσα σε ένα πρόγραμμα, αλλά τυγχάνει να εμφανίζονται ως πανομοιότυπες τρίτιμες σχέσεις. Τέλος, ορίζουμε για πρώτη φορά τις έννοιες της στρωματοποίησης και της τοπικής στρωματοποίησης για λογικά προγράμματα ανώτερης τάξης με άρνηση. Αποδεικνύουμε ότι κάθε στρωματοποιημένο πρόγραμμα έχει ένα διακριτό εκτατικό μοντέλο, το οποίο μπορεί να κατασκευαστεί ισοδύναμα μέσω της καλώς θεμελιωμένης, της σταθερής ή της απειρότιμης σημασιολογίας. Επιπλέον, δείχνουμε ότι αυτό το μοντέλο δεν αποδίδει ποτέ την άγνωστη τιμή αληθείας. Τα αποτελέσματα αυτά αναδεικνύουν τη σπουδαιότητα και την καλή φύση των στρωματοποιημένων προγραμμάτων, που ήταν ως τώρα γνωστή μόνο στην περίπτωση των λογικών προγραμμάτων πρώτης τάξης.
maxRatio improves the detection of samples with abnormal amplification profiles on QIAgen’s artus HIV-1 qPCR assay
Authors: Marongiu Luigi , Shain Eric B. , Martinelli Marianna , Pagliari Matteo , Allgayer Heike
Published: August 2021

Background: Accurate viral load (VL) determination is paramount to determine the efficacy of anti-HIV-1 therapy. The conventional method used, fit-point (FP), assumes an equal efficiency in the polymerase chain reaction (PCR) among samples that might not hold for low-input templates. An alternative approach, maxRatio, was introduced to compensate for inhibition in PCR.

Methods: Herein, we assessed whether maxRatio could improve VL quantification using 2,544 QIAgen artus HI virus-1 RT-PCR reactions. The assay’s standard dilutions were used to build external standard curves with either FP or maxRatio that re-calculated the VLs.

Results: FP and maxRatio were highly comparable (Pearson’s ρ=0.994, Cohen’s  κ=0.885), and the combination of the two methods identified samples (n=41) with aberrant amplification profiles.

Conclusions: The combination of maxRatio and FP could improve the predictive value of the assay.
Python for gene expression
Authors: Bystrykh Leonid
Published: August 2021

Genome biology shows substantial progress in its analytical and computational part in the last decades. Differential gene expression is one of many computationally intense areas; it is largely developed under R programming language. Here we explain possible reasons for such dominance of R in gene expression data. Next, we discuss the prospects for Python to become competitive in this area of research in coming years. We indicate that Python can be used already in a field of a single cell differential gene expression. We pinpoint still missing parts in Python and possibilities for improvement.
Well-being, Interventions and Support during Epidemics (WISE): Protocol for a qualitative longitudinal study of older adults’ experiences during COVID-19
Authors: Guzman Viveka , Foley Ronan , Pertl Maria , Doyle Frank
Published: August 2021

Background: The coronavirus disease 2019 (COVID-19) pandemic has the potential to trigger multiple stress domains and lead to long-term repercussions in an individual’s quality of life, health, and well-being. Stressors from the pandemic are likely to be experienced in many ways by older adults with heterogeneous life experiences and supports available. In this context, it is necessary to tease out the underlying mechanisms leading to positive and negative well-being and mental health across interdependent individual, social and environmental factors. The aim of the present study is to explore community-dwelling older adults’ experiences during the COVID-19 pandemic, with a particular focus on mental health and psychosocial well-being.

Methods: An exploratory longitudinal qualitative study will be conducted with data collected through written submissions, narrative interviews and go-along interviews with older adults living in Irish community settings. To enable the exploration of participants’ responses to the evolving social, economic and environmental circumstances, data collection will take during the implementation of public health restrictions and once these are eased and the vaccination program is rolled out. Framework analysis will be carried out to identify data themes, linkages, and explanations within Bronfenbrenner’s socio-ecological model.

Ethics and dissemination:  Ethical approval has been granted by the Royal College of Surgeons in Ireland, Research Ethics Committee (REC202011028). Findings will be disseminated through peer-reviewed journal publications, presentations at relevant conferences, and in consultation with Public and Patient Involvement (PPI) contributors. A lay summary of findings and infographic will be distributed to multiple stakeholders including our PPI panel, older people, caregivers, community organizations, charities, and media.
The management of tetanus in adults in an intensive care unit in Southern Vietnam
Authors: Hao Nguyen Van , Yen Lam Minh , Davies-Foote Rachel , Trung Truong Ngoc , Duoc Nguyen Van Thanh , Trang Vo Thi Nhu , Nhat Phung Tran Huy , Duc Du Hong , Anh Nguyen Thi Kim , Lieu Pham Thi , Thuy Tran Thi Diem , Thuy Duong Bich , Phong Nguyen Thanh , Truong Nguyen Thanh , Thanh Pham Ba , Tam Dong Thi Hoai , Puthucheary Zudin , Thwaites C Louise
Published: August 2021

Background: Tetanus remains common in many low- and middle-income countries (LMICs) yet the evidence base guiding management of this disease is extremely limited, particularly with respect to contemporary management options. Sharing knowledge about practice may facilitate improvement in outcomes elsewhere.

Methods: We describe clinical interventions and outcomes of 180 adult patients ≥16 years-old with tetanus enrolled in prospective observational studies at a specialist infectious diseases hospital in Southern Vietnam. Patients were treated according to a holistic management protocol encompassing wound-care, antitoxin, antibiotics, symptom control, airway management, nutrition and de-escalation criteria.

Results: Mortality rate in our cohort was 2.8%, with 90 (50%) patients requiring mechanical ventilation for a median 16 [IQR 12-24] days. Median [IQR] duration of ICU stay was 15 [8-23] days.  Autonomic nervous system dysfunction occurred in 45 (25%) patients. Hospital acquired infections occurred in 77 (43%) of patients.

Conclusion: We report favourable outcomes for patients with tetanus in a single centre LMIC ICU, treated according to a holistic protocol. Nevertheless, many patients required prolonged intensive care support and hospital acquired infections were common.
Curriculare Mehrsprachigkeit am Beispiel des Deutschen in Estland
Authors: Miliste Merje
Published: August 2021

Curricular Multilingualism using the Example of German in Estonia. In Estonia, as everywhere in Europe, multilingualism and plurilingual competence are widely discussed topics. The present article looks at curricular multilingualism in Estonia and highlights the effect of political changes on language curricula at school and on learning multiple languages. The article shows how German as the first foreign language can contribute to plurilingualism.
A Rhapsody in Pink: Reflections on Seducing Nature through World Philosophies by way of James Joyce’s Ulysses
Authors: Jones David
Published: August 2021

Through a reflection on color in the natural world by way of James Joyce’s Ulysses, this paper is an ebullient, rhapsodic, and free-flowing associative meditation on the embodied place of humans in nature. Various sources are employed through a variety of philosophic literature: ancient Western, such as Heraclitus, Parmenides, Anaximander, and Plato; the Continental philosophical tradition, such as Nietzsche, Heidegger, Husserl, and Merleau-Ponty; and Asian sources, especially Buddhism (Dōgen and Thich Nat Hanh) and Daoism (Laozi and Zhuangzi). The meditation metaphorically opens with an encounter of the color pink, which is allegorically represented as our entry into the natural world, and how this color has been neutralized through its human intensification in the color red, which in its attempt to exaggerate pink and the natural accomplishes the opposite – the covering up the self-same reality of the world and the human place in the world. The liberation of the feminine by way of Joyce’s character Molly Bloom is heralded as a call to turn again to nature’s world as the only means of human redemption. This turn, or return, is a returning to the natural order by means of learning afresh how to seduce nature to love us as a species again; and in turn, nature holds out an existential challenge to our species – how to say yes, again and again, to who and what we truly are. And the what and who we are is to be in and a part of nature once again.
Literature and the Political: Multilingualism and Exophony in Contemporary Baltic and German- Language Culture
Authors: Pajević Marko
Published: August 2021

Literature and the Political: Multilingualism and Exophony in Contemporary Baltic and German- Language Culture
The Power of Renegotiation and Monitoring in Software Outsourcing: Substitutes or Complements?
Authors: Huang He , Hu Minhui , Kauffman Robert J. , Xu Hongyan
Published: August 2021

Monitoring and contract renegotiation are two common solutions for addressing information asymmetry and uncertainty between a client and a vendor of software outsourcing services. Monitoring is mostly applied in time-and-materials contracts, as a basis for inspecting and reimbursing the vendor’s efforts in system development. Renegotiation, by contrast, is deployed in fixed-price and time-and-materials contracts to mitigate the loss of surplus from uncertainty after system development. We investigate the interaction between monitoring and renegotiation and examine the corresponding contract choice problem. We find that the client benefits from renegotiation based on two effects: an uncertainty-resolution effect and a post-development incentive effect, which incentivizes the vendor to exert additional effort in system development. Monitoring does not resolve uncertainty, although it does encourage the vendor to exert additional effort, a pre-development incentive effect. Our analysis shows that the choice of renegotiation or monitoring depends on the interactions of the above effects, which are moderated by the renegotiation cost, monitoring cost, and bargaining power in renegotiation. When renegotiation cost is low: if the client has high bargaining power and low monitoring cost, monitoring and renegotiation are complements and both are selected; otherwise, the two instruments are substitutes and contract renegotiation is preferred. When renegotiation cost is high: monitoring substitutes for renegotiation and the client only chooses monitoring if the cost to do it is low; or else neither is used. Overall, this research shows that four appropriate contract strategies should be used under somewhat different circumstances. We further analyze the impacts of some other key aspects of software outsourcing and extend the base model to address two alternative situations to show the robustness of our findings. The results apply to a range of software reliability growth models, including when machine learning or cloud computing are used.