bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Παράγοντες που επηρεάζουν την ακρίβεια πρόβλεψης χρονοσειρών
Authors: Πετρόπουλος Φώτιος
Published: January 2014

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η ανάλυση των παραγόντων που επηρεάζουν τη στατιστική ακρίβεια πρόβλεψης των τεχνικών προέκτασης. Η μελέτη εστιάζει στα δεδομένα συνεχούς φύσης, τα οποία ορίζονται ως μία συνάρτηση των τεσσάρων βασικών συνιστωσών τους, που είναι η εποχιακότητα, η τάση, ο κύκλος και η τυχαιότητα. Η βιβλιογραφική έρευνα που εκπονήθηκε στα πλαίσια της διατριβής είχε ως στόχο την πλήρη κατανόηση των χρονοσειρών καθώς και της ανάλυσης αυτών. Μελετήθηκαν τα κύρια ποιοτικά χαρακτηριστικά, και έγινε καταγραφή μεθόδων αποσύνθεσης, στατιστικής ανάλυσης και μετασχηματισμού των αρχικών δεδομένων. Κατόπιν, μελετήθηκε σε βάθος η βιβλιογραφία που αφορά καθιερωμένες και σύγχρονες μεθοδολογίες πρόβλεψης, τόσο σε επίπεδο χρονοσειρών συνεχούς ζήτησης, όσο και σε επίπεδο δεδομένων διακοπτόμενης φύσης. Μελετήθηκε και αναπτύχθηκε πλήρης βιβλιογραφία σχετικά με τους παράγοντες που επηρεάζουν τις προβλέψεις, διακρίνοντάς τρεις βασικές κατηγορίες: στατιστικούς, κριτικούς και ψυχολογικούς. Η έρευνα επί του μετασχηματισμού οδήγησε στην περιγραφή και παρουσίαση της καινοτόμας μεθόδου προβλέψεων ADIDA, που πρόκειται για μια τεχνική συνάθροισης των δεδομένων σε σειρές χαμηλότερης συχνότητας με στόχο τη μείωση της παρουσίας μηδενικών τιμών. Η συνάθροιση των δεδομένων ακολουθείται από πρόβλεψη στο συναθροισμένο επίπεδο και, τελικά, διαχωρισμό των συναθροισμένων προβλέψεων σε προβλέψεις υψηλότερης συχνότητας. Η φιλοσοφία αυτή εφαρμόστηκε σε σύνολα πραγματικών δεδομένων συνεχούς και διακοπτόμενης φύσης και επιδεικνύει πολύ ελπιδοφόρα αποτελέσματα, λειτουργώντας ως ένας μηχανισμός «αυτό-βελτίωσης» των τεχνικών προέκτασης. Η μελέτη, ανάλυση και εξέταση των παραγόντων που επηρεάζουν τις στατιστικές προβλέψεις επιτεύχθηκε μέσω μιας εκτενούς πειραματικής διαδικασίας προσομοίωσης. Η διατριβή περιγράφει αναλυτικά την επιλογή των συνιστωσών και των επιπέδων αυτών αλλά και τη διαδικασία κατασκευής ενός πολύ μεγάλου τεχνητού συνόλου δεδομένων (σχεδόν 80 εκατομμύρια σειρές), οι οποίες και αποτέλεσαν και τη βάση για το κύριο μέρος της έρευνας της παρούσας διατριβής. Η στατιστική ανάλυση μέσω πολλαπλής παλινδρόμησης καθιστά σαφές το ύψος της επιρροής των εξεταζόμενων παραγόντων. Τέλος, προτείνεται ένα πλαίσιο επιλογής μεθόδου βάσει της ανάλυσης των χαρακτηριστικών της χρονοσειράς.
Ηθικά και δεοντολογικά ζητήματα στην άσκηση των ιατροδικαστικών επιστημών στην Ελλάδα
Authors: Λέων Γρηγόριος
Published: January 2014

Στόχος: Η ιατροδικαστική είναι μια συνθέτη επιστήμη με σημαντικό ρόλο στη σημερινή κοινωνία. Ο ιατροδικαστικός επιστήμονας εξαιτίας της φύσης του έργου του έρχεται πολλές φορές αντιμέτωπος με σημαντικά ηθικά διλήμματα. Η ιδιαίτερη σχέση της επιστήμης του με το νόμο και τη δικαστική διαδικασία με το νεκρό σώμα ή με την κοινωνία τον φέρνει συχνά ενώπιον των διλλημάτων αυτών. Απώτερος στόχος της μελέτης είναι η δημιουργία ενός Κώδικα Δεοντολογίας Ιατροδικαστικών Επιστημών στην Ελλάδα. Μεθοδολογία: Μελετήθηκε όλη η σχετική με το θέμα ελληνική και ξενόγλωσση βιβλιογραφία, όλοι οι υπάρχοντες εθνικοί και διεθνείς Κώδικες Δεοντολογίας Ιατροδικαστικών Επιστήμων καθώς και η σχετική με το θέμα νομοθεσία, νομολογία και Διεθνείς Συμβάσεις. Έγινε μια σαφής διάκριση μεταξύ Δίκαιου και Ηθικής καθώς και μεταξύ «νομιμότητας» και «ηθικότητας». Η Βιοηθική αποτέλεσε το σημαντικότερο εργαλείο για τη διερεύνηση και ανάλυση των ηθικών ζητημάτων. Η Δεοντολογία ήταν το αντικείμενο της μελέτης. Αναλύθηκαν ζητήματα όπως η αντιμετώπιση του νεκρού η κυριότητα επί του πτώματος η άρνηση της νεκροτομής, το νομικό πλαίσιο για τον πραγματογνώμονα, το επαγγελματικό απόρρητο η συναίνεση καθώς και η σχέση των ιατροδικαστικών επιστημόνων με τα M.M.E. Μελετήθηκαν δώδεκα υπάρχοντες Κώδικες Ιατροδικαστικών Επιστημών ως προς τη δομή και το περιεχόμενο τους καθώς και ως προς τα κοινά στοιχεία και τις διαφορές που παρουσιάζουν μεταξύ τους. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Η δημιουργία ενός Κώδικα Δεοντολογίας Ιατροδικαστικών Επιστημών και στην Ελλάδα κρίθηκε παραπάνω από αναγκαία. Σχετικά με τον τύπο που πρέπει να εφαρμοστεί συνεκτιμώντας και τις ιδιαίτερες συνθήκες που παρουσιάζουν οι ιατροδικαστικές επιστήμες στη χώρα επιλέχθηκε ως προτιμότερος ο λεπτομερής τύπος κώδικα. Ο προτεινόμενος ελληνικός «Κώδικας Δεοντολογίας Ιατροδικαστικών Επιστημών» αποτελείται από επτά τμήματα και θέτει υψηλά πρότυπα για τις Ιατροδικαστικές Επιστήμες στην Ελλάδα. Η κοινολόγηση του Κώδικα, η χρησιμοποίηση του ως εκπαιδευτικό εργαλείο, η εφαρμογή του από το σύνολο των επιστημόνων και η περαιτέρω ενδυνάμωση του θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό τη μελλοντική σχέση των ιατροδικαστικών επιστημών με την ελληνική κοινωνία.
Ιατροδικαστική διερεύνηση του αιφνίδιου καρδιακού θανάτου στην περιοχή της Ηπείρου
Authors: Φραγκούλη Κλειώ-Ευαγγελία
Published: January 2014

Σκοπός της µελέτης αυτής ήταν η καταγραφή των περιπτώσεων αιφνίδιου καρδιακού θανάτου στην Περιφέρεια της Ηπείρου κατά τη χρονική περίοδο 1998-2008, ώστε να συμβάλλει στην εκτίµηση της πραγµατικής επίπτωσής του, και η διερεύνηση της αιτιολογίας του. Καταγράφηκαν οι διαδοχικές περιπτώσεις αιφνίδιου θανάτου σε άτοµα ηλικίας 1-80 ετών στην περιοχή της Ηπείρου (πληθυσµού 353.820 κατοίκων) τη χρονική περίοδο Ιανουάριος 1998 - ∆εκέµβριος 2008. Οι περιπτώσεις αιφνίδιου θανάτου βρεφών και ατόµων ηλικίας >80 ετών, καθώς και οι περιπτώσεις στις οποίες η τοξικολογική εξέταση έδειξε συγκεντρώσεις διαφόρων ουσιών (κοκαΐνη, ηρωίνη, αλκοόλ, κλπ.) αποκλείστηκαν από τη µελέτη. Αναγνωρίστηκαν 688 περιπτώσεις αιφνίδιου καρδιακού θανάτου και η ετήσια επίπτωσή του υπολογίστηκε σε 18,6/100.000 κατοίκους (Μ.Ο. 63 θάνατοι ετησίως). Οι 549 (79,8%) περιπτώσεις αφορούσαν άνδρες, µέσης ηλικίας 59,5 ± 12,1 έτη, και οι 139 (20,2%) γυναίκες, µέσης ηλικίας 68,3 ± 11,5 έτη. Σε 564 (82%) περιπτώσεις από το συνολικό πληθυσµό η αιτία θανάτου ήταν η ισχαιµική καρδιοπάθεια. Στο 41,7% των περιπτώσεων ανευρέθηκε πρόσφατο έµφραγµα ή/και πρόσφατος θρόµβος, στο 28,4% το µοναδικό εύρηµα ήταν το παλαιό έµφραγµα, ενώ στο 29,9% διαπιστώθηκαν µόνο αθηροσκληρυντικές αλλοιώσεις των στεφανιαίων αγγείων, µετρίου ή σηµαντικού βαθµού. Στις 62 (9%) περιπτώσεις του συνόλου η αιτία θανάτου ήταν η υπερτροφία της αριστερής κοιλίας, στις 25 (3,6%) οι µυοκαρδιοπάθειες, ενώ στις 18 (2,6%) περιπτώσεις ο θάνατος χαρακτηρίστηκε ανεξήγητος. Από το υλικό της µελέτης µας, οι 28 (4,1%) περιπτώσεις (17 άνδρες και 11 γυναίκες, µέσης ηλικίας 27,9 ± 7,9 έτη και 21,6 ± 8,9 έτη, αντίστοιχα) αφορούσαν ηλικίες 1-35 ετών. Η συχνότητα του αιφνίδιου καρδιακού θανάτου στον πληθυσµό 1-35 ετών υπολογίστηκε σε 1,78/100.000 νέους ανά έτος (Μ.Ο. 2 θάνατοι ετησίως). Οι κύριες αιτίες θανάτου στο συγκεκριµένο πληθυσµό ήταν η αθηρωµάτωση σε 5 (17,8%) περιπτώσεις, η µυοκαρδίτιδα σε 3 (10,7%) και οι µυοκαρδιοπάθειες σε 3 (10,7%) περιπτώσεις (2 περιπτώσεις υπερτροφικής µυοκαρδιοπάθειας και 1 διατατικής), ενώ 11 (39,3%) θάνατοι χαρακτηρίστηκαν ανεξήγητοι. Ο αιφνίδιος θάνατος καρδιακής αιτιολογίας, κυρίως σε νέες ηλικίες (<35 ετών), παραµένει ένα σηµαντικό ιατρικό πρόβληµα. Ο έλεγχος των οικογενειών και η γενετική ανάλυση θα συµβάλλουν στη διευκρίνιση των περιστατικών µε ‘’φυσιολογική’’ καρδιά. Η έγκαιρη αναγνώριση και διάγνωση των πρόδροµων συµπτωµάτων κρίνεται απαραίτητη, προκειµένου να ενισχυθεί η πρόληψη του αιφνίδιου καρδιακού θανάτου.
Metal oxides for magnetotransport and thermoelectric applications
Authors: Βισκαδουράκης Ζαχαρίας
Published: January 2014

Στη διατριβή αυτή μελετώνται οξείδια, τα οποία είναι υποψήφια για εφαρμογές στα spin - ηλεκτρονικά αλλά και σε θερμοηλεκτρικές διατάξεις. Συγκεκριμένα μελετώνται οι ηλεκτρικές, μαγνητικές και μαγνητοηλεκτρικές ιδιότητες του μαγνητίτη (Fe₃O₄) σε μορφή λεπτών υμενίων. Ιδιαίτερη σημασίαδίδεται στην επίδραση των συνθηκών παραγωγής των λεπτών υμενίων, καθώς και η επίδραση της παρουσίας του υποστρώματος. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίδεται στα λεπτά υμένια μαγνητίτη, τα οποία είναι εναποτεθειμένα πάνω σε μονοκρυσταλλικά υποστρώματα πυριτίου Si (100), καθώς σε αυτά παρατηρείται μια ιδιάζουσα συμπεριφορά, όσο αφορά στις ηλεκτρικές και μαγνητοηλεκτρικές ιδιότητες σε συνάρτηση με τη θερμοκρασία και το μαγνητικό πεδίο. Για τα θερμοηλεκτρικά υλικά μελετάται η ένωση La₁₋ₓSrₓCoO₃, για την οποία υπάρχουν δημοσιευμένες αναφορές για υψηλό θερμοηλεκτρικό συντελεστή ποιότητας. Η μελέτη εκτείνεται σε πολυκρυσταλλικά δείγματα αλλά και λεπτά υμένια. Οι μετρήσεις της θερμικής αγωγιμότητας, θερμοηλεκτρικής ισχύος και ηλεκτρικής αντίστασης σε αυτή τη χημική ένωση αποσκοπούν στο να αποκαλύψουν το μηχανισμό, που ευθύνεται για την υψηλή θερμοηλεκτρική απόδοση του υλικού αυτού, και κάτω από ποιες συνθήκες αυτή μπορεί να επιτευχθεί.
Συμβολή στη μελέτη της επίδρασης αγγειοδιαστολής στην ανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας σε χοίρειο μοντέλο καρδιακής ανακοπής και καρδιοαναπνευστικής αναζωογόνησης
Authors: Κίτσου Βασιλική
Published: January 2014

Η καρδιακή ανακοπή παραμένει η κυρίαρχη αιτία θανάτου παγκοσμίως. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες του 2005 από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Αναζωογόνησης συνιστάται η χορήγηση αδρεναλίνης. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εκτιμήσει αν η χορήγηση ενός αγγειοδιασταλτικού παράγοντα, όπως η νιτρογλυκερίνη, σε συνδυασμό με αδρεναλίνη κατά την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση θα βελτιώσει την έκβαση της αναζωογόνησης σε ένα ζωϊκό πρότυπο κοιλιακής μαρμαρυγής. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στο Εργαστήριο Πειραματικής Χειρουργικής και Χειρουργικής Έρευνας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Προκλήθηκε κοιλιακή μαρμαρυγή σε 20 Landrace/Large-White χοίρους. Η μαρμαρυγή παρέμεινε για 8 λεπτά προτού πραγματοποιηθεί καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση με θωρακικές συμπιέσεις, μηχανικό αερισμό και απινιδισμό. Οι χοίροι τυχαιοποιήθηκαν σε δύο ομάδες των 10 η κάθε μία. Η ομάδα Α έλαβε φυσιολογικό ορό (10 ml bolus ) και αδρεναλίνη (0,02 mg/kg) και η ομάδα Β έλαβε νιτρογλυκερίνη (50 μg/kg) και αδρεναλίνη (0,02 mg/kg) κατά τη καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση. Ο απινιδισμός πραγματοποιήθηκε μετά από 10 λεπτά κοιλιακής μαρμαρυγής. Από την ομάδα Α τέσσερις χοίροι ανέκτησαν αυτόματη κυκλοφορία ενώ από την ομάδα Β 8 χοίροι ανέκτησαν αυτόματη κυκλοφορία. Η πίεση πληρώσεως στεφανιαίων αγγείων (p<0.0001) παρέμεινε σημαντικά υψηλότερη στην ομάδα Β κατά την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση. Συμπερασματικά, ένας αγγειοδιασταλτικός παράγοντας, όπως η νιτρογλυκερίνη, όταν χορηγείται σε συνδυασμό με έναν αγγειοσυσταλτικό παράγοντα, όπως η αδρεναλίνη, κατά την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση, αυξάνει την πίεση πληρώσεως στεφανιαίων αγγείων.
Πειραματική μελέτη της επίδρασης του πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια (P.R.P.) στην επιτάχυνση της επούλωσης οστών και βλεννογόνων
Authors: Τομπρής Σταύρος
Published: January 2014

Τα συμπεράσματα από την διεξαγωγή της παραπάνω ερευνητικής εργασίας είναι τα κάτωθι: 1. Η εφαρμογή του πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια επηρεάζει θετικά την επούλωση του βλεννογόνου, αυξάνοντας την αγγειογέννεση και την παρουσία λειτουργικών κυττάρων στην περιοχή του τραύματος. 2. Η εφαρμογή του πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια επηρεάζει θετικά την επούλωση του οστίτη ιστού, αυξάνοντας την πυκνότητα του οστίτη ιστού στην περιοχή οστικού τραύματος, σε σχέση με την περιοχή μάρτυρα στον ίδιο ασθενή. Με βάση την αυξημένη οστική πυκνότητα της περιοχής ελέγχου, σε σχέση με την περιοχή μάρτυρα, σε μία δεδομένη χρονική στιγμή όπου το οστούν ευρίσκεται ακόμη σε διαδικασία επούλωσης, συμπεραίνουμε ότι η περιοχή εφαρμογής του πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια παρουσιάζει ταχύτερο βαθμό ωρίμανσης του οστίτη ιστού. 3. Η εφαρμογή του πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια επηρεάζει θετικά την κλινική παράμετρο του μετεγχειρητικού πόνου. Αυτό καταδεικνύεται από τις απαντήσεις των ασθενών στα ερωτηματολόγια πόνου. Συμπεραίνουμε ότι η εφαρμογή αυξητικών παραγόντων στο τραύμα, μέσω της επιτάχυνσης της επουλωτικής διαδικασίας, επηρεάζει θετικά την κλινική παράμετρο του μετεγχειρητικού πόνου. 4. Η εφαρμογή του πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια επηρεάζει θετικά την κλινική παράμετρο του μετεγχειρητικού οιδήματος. Αυτό καταδεικνύεται από τις απαντήσεις των ασθενών στα ερωτηματολόγια οιδήματος. Συμπεραίνουμε ότι η εφαρμογή αυξητικών παραγόντων στο τραύμα, μέσω της επιτάχυνσης της επουλωτικής διαδικασίας, επηρεάζει θετικά την κλινική παράμετρο του μετεγχειρητικού οιδήματος. 5. Η εφαρμογή του πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια επηρεάζει θετικά την κλινική παράμετρο της μετεγχειρητικής αιμορραγίας. Αυτό καταδεικνύεται από τις απαντήσεις των ασθενών στα ερωτηματολόγια αιμορραγίας. Συμπεραίνουμε ότι η εφαρμογή αυξητικών παραγόντων στο τραύμα, μέσω της επιτάχυνσης της επουλωτικής διαδικασίας, επηρεάζει θετικά την κλινική παράμετρο της μετεγχειρητικής αιμορραγίας. 6. Όπως αναφέρθηκε στην ανάλυση και παρουσίαση της πειραματικής τεχνικής πέραν από την καταγραφή των κλινικών παραμέτρων πόνου οιδήματος και αιμορραγίας από του ίδιους του ασθενείς σε ερωτηματολόγια, έγινε και η κλινική εκτίμηση των τραυμάτων από τον ίδιο τον χειρουργό, μία εβδομάδα μετά την επέμβαση. Η εκτίμηση αυτή, ως απόλυτα υποκειμενική, δεν παρουσιάστηκε ως μέρος της έρευνας. Ως απλή συμμετοχή στα συμπεράσματα αναφέρεται ότι η κλινική εικόνα των τραυμάτων της δεξιάς πλευράς ήταν σαφώς καλύτερη από αυτά της αριστερής πλευράς, ως προς την επούλωση, μετά από μία εβδομάδα.
Παράγοντες που επιδρούν στην αξιολόγηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας από τον εκπαιδευόμενο
Authors: Τσαμάκης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Στόχος: Εντοπισμός παραγόντων - ατομικών χαρακτηριστικών του εκπαιδευόμενου που επιδρούν στην αξιολόγηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας όταν αυτή γίνεται από τον ίδιο. Η μελέτη έγινε σε τεταρτοετείς φοιτητές ιατρικής της Β΄ Προπαιδευτικής Χειρουργικής Κλινικής και της Α΄Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής του Λαϊκού Νοσοκομείου. Διήρκησε σε 3 ακαδημαϊκά έτη 2003-2004, 2004-2005, 2005-2006. Μεθοδολογία: Η μελέτη έγινε με ανώνυμα ερωτηματολόγια που μοιράστηκαν στο τέλος κάθε ακαδημαϊκού εξαμήνου στους φοιτητές, πριν τις εξετάσεις χωρίς προειδοποίηση. Συνολικά συγκεντρώθηκαν 496 ερωτηματολόγια από έξι (6) ακαδημαϊκά εξάμηνα. Αποτελέσματα: Η αξιολόγηση επηρεάζεται από τους εξής παρόντες: - ατομικά χαρακτηριστικά, - αρχικές προσδοκίες εκπαιδευόμενου, - ενδιαφέρον εκπαιδευόμενου για την εκπαιδευτική διαδικασία, - αυτοεκτίμηση εκπαιδευόμενου αναφορικά με την ποιότητά του ως φοιτητής, - βαθμός εξετάσεων. Η αξιολόγηση δεν επηρεάζεται από: φύλο, επαγγελματική φιλοδοξία εκπαιδευόμενου και ατομική εμπειρία. Συμπεράσματα: 1) Πιο θετικά διακείμενοι εκπαιδευόμενοι δίνουν υψηλότερη αξιολόγηση. 2) Ανάδειξη σχέσης μαθησιακού αποτελέσματος και αξιολόγησης. Στατιστική ανάλυση: Chi-square test, Fisher’s exact test, Mantel-Haenszel test.
Monotone and generalized monotone bifunctions and their application to operator theory
Authors: Alizadeh Mohammad Hossein
Published: January 2014

Το θέμα της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη των μονότονων και γενικευμένα μονότονων «δισυναρτήσεων», δηλαδή συναρτήσεων F:CxCR, όπου C είναι υποσύνολο του χώρου Banach X, οι οποίες ικανοποιούν τη σχέση f(x,y)+f(y,x)<=0. Κύριος σκοπός είναι η συσχέτιση των ιδιοτήτων των μονότονων δισυναρτήσεων με αντίστοιχες ιδιότητες των πλειότιμων μονότονων τελεστών από το X στο X*. Συγκεκριμένα, κάθε μονότονος τελεστής μπορεί να συσχετιστεί με ένα είδος υποδιαφορικού μιας κατάλληλης δισυνάρτησης. Αποδεικνύοντας ιδιότητες για δισυναρτήσεις, συνάγονται αντίστοιχες ιδιότητες για τελεστές. Για παράδειγμα, στη διατριβή εισάγεται η έννοια της σ-μονότονης δισυνάρτησης. Αποδεικνύεται ότι κάθε τέτοια δισυνάρτηση είναι τοπικά φραγμένη στο πεδίο ορισμού της. Ως συμπέρασμα, εξάγεται η αντίστοιχη ιδιότητα για όλους τους σ-μονότονους τελεστές, γενικεύοντας πρόσφατα αποτελέσματα των Iusem, Kassay, Sosa στις άπειρες διαστάσεις. Μάλιστα, αποδεικνύεται ότι οι δισυναρτήσεις συμπεριφέρονται καλύτερα από τους τελεστές: Για παράδειγμα, ένας μεγιστικά μονότονος τελεστής δεν είναι ποτέ τοπικά φραγμένος στο σύνορο του πεδίου ορισμού του, ενώ μια δισυνάρτηση είναι πάντοτε φραγμένη ακόμη και στο σύνορο, αν το πεδίο ορισμού είναι πολυεδρικό. Άλλα αποτελέσματα είναι: η γενίκευση του θεωρήματος του L. Vesely σε σ-μονότονους τελεστές, η απόδειξη της ύπαρξης λύσης για προβλήματα ισορροπίας κάτω από ασθενείς συνθήκες, και η γενίκευση ενός αποτελέσματος που αφορά τους πιεστικούς (coercive) τελεστές, σε σχεδόν πιεστικούς.Στο τελευταίο κεφάλαιο της διατριβής εισάγεται ο μετασχηματισμός Fitzpatrick για δισυναρτήσεις: για κάθε δισυνάρτηση που είναι κυρτή και κάτω ημισυνεχής ως προς της δεύτερη μεταβλητή, ο μετασχηματισμός Fitzpatrick είναι μια κυρτή και κάτω ημισυνεχής συνάρτηση (ως συνάρτηση δύο μεταβλητών) ορισμένη στο XxX*. Αποδεικνύεται ότι σε περίπτωση που η δισυνάρτηση προκύπτει από μεγιστικά μονότονο τελεστή, τότε ο μετασχηματισμός Fitzpatrick της δισυνάρτησης ισούται με τη συνάρτηση Fitzpatrick του τελεστή. Ο μετασχηματισμός Fitzpatrick χρησιμοποιείται στο τελευταίο κεφάλαιο για να εξαχθούν αποτελέσματα που ισχυροποιούν κατά πολύ κάποια γνωστά αποτελέσματα που αφορούν στη σχέση της μεγιστικότητας μιας μονότονης δισυνάρτησης με τη μεγιστικότητα του αντίστοιχου τελεστή, σε διάφορα αποτελέσματα των Blum-Oettli, και στη συσχέτιση της κυκλικής μονοτονίας δισυναρτήσεων και τελεστών με τη συνάρτηση Fitzpatrick.
Μέθοδοι δυναμικής διαχείρισης χαρτοφυλακίου στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων στην Ελλάδα
Authors: Κούλης Αλέξανδρος
Published: January 2014

Η εξέταση της αποτελεσματικότερης χρηματοοικονομικής διαχείρισης των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων στο σύγχρονο χρηματοοικονομικό περιβάλλον είναι στο επίκεντρο της παρούσας διατριβής. Οι διεθνείς αγορές χρήματος και κεφαλαίου παρουσιάζουν κατά καιρούς ευκαιρίες αλλά και κινδύνους, που ανατρέπουν τα σχέδια και τις μελλοντικές επιθυμίες των επενδυτών. Η επαγγελματική διαχείριση στοχεύει στην εκμετάλλευση των ευκαιριών αυτών μέσα από σύγχρονα εργαλεία διαχείρισης τα οποία μπορούν να προσφέρουν μέγιστη ευελιξία στις αποφάσεις των διαχειριστών.Ο σκοπός της παρούσας διατριβής είναι να αναλύσει μέσα από τις βασικές αρχές της χρηματοοικονομικής θεωρίας και τα σύγχρονα επενδυτικά εργαλεία κατά πόσο η επαγγελματική διαχείριση μπορεί να συμβάλλει στη βιωσιμότητα, την επάρκεια και την αξιοπιστία του εθνικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι η ενεργητική διαχείριση μπορεί να δώσει ικανοποιητικές αποδόσεις στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων ενώ παράλληλα μπορεί να μειώσει τους επενδυτικούς κινδύνους. Παράλληλα τα βασικά στοιχεία που πρέπει να χαρακτηρίζουν τη διαχείριση των αποθεμάτων των ασφαλιστικών ταμείων είναι η ευελιξία στο θεσμικό πλαίσιο και η αξιολόγηση των διαχειριστών τους.
Μηχανισμοί αλληλεπίδρασης του α αδρενεργικού συστήματος με το σύστημα της θυρεοειδικής ορμόνης - θυρεοειδικών υποδοχέων σε μοντέλο απομονωθέντων νεογνικών καρδιομυοκυττάρων
Authors: Περιμένης Φίλιππος
Published: January 2014

Ο θυρεοειδικός υποδοχέας α1 (TRa1) εκφράζεται κυρίως στο μυοκάρδιο, αλλά η βιολογική του λειτουργία υπό φυσιολογικές ή παθολογικές καταστάσεις παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστη. Η μελέτη αυτή πραγματεύεται τις πιθανές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της σηματοδοτικής οδού των α1 αδρενεργικών υποδοχέων και της θυρεοειδικής ορμόνης στο επίπεδο του TRa1 τους πιθανούς μηχανισμούς και τις φυσιολογικές συνέπειες. Αυτό μπορεί να έχει θεραπευτική σημασία, δεδομένου ότι τόσο η θυρεοειδική ορμόνη όσο και οι αδρενεργικοί υποδοχείς εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία της καρδιακής αναδιαμόρφωσης. Νεογνικά καρδιομυοκύτταρα απομονώθηκαν από επίμυες 0-72 ωρών και εκτέθηκαν σε 20μΜ φαινυλεφρίνης (ΡΕ, ένας α1 αδρενεργικός αγωνιστής) για 8 λεπτά, 60 λεπτά και 5 ήμερες, με παρουσία ή μη τριιωδοθυρονίνης (Τ₃) στο καλλιεργητικό μέσο. Η χορήγηση ΡΕ, απουσία Τ₃, αποδιοργάνωσε τα κύτταρα προσδίδοντάς τους ακανόνιστο σχήμα. Αυτή η απόκριση συνοδεύτηκε από αύξηση των φωσφο-p44 (20 φορές στα 8 και 3 φορές στα 60 λεπτά), φωσφο-p42 (16 φορές στα 8 και 4 φορές στα 60 λεπτά), φωσφο-Akt (1.5 φορές στα 8 λεπτά), φωσφο-JNK (3 φορές στα 8 λεπτά) και φωσφο-p38ΜΑΡΚ (2.2 φορές στα 8 λεπτά), p<0.05. Επιπρόσθετα, παρατηρήθηκε αύξηση της έκφρασης του TRa1 κατά 5 φορές στον πυρήνα και μείωση του κατά 2 φορές στο κυτταρόπλασμα, p<0.05. Συνεπώς, παρατηρήθηκε ένα εμβρυϊκό πρότυπο έκφρασης των ισόμορφων της μυοσίνης με σημαντική αύξηση της έκφρασης της β-MHC στην ομάδα ΡΕ σε σχέση με την ομάδα CONT. Το PD98059 (ένας αναστολέας της ERK σηματοδοτικής οδού) ανέστειλε αυτή την απόκριση. Η ραπαμυκίνη (ένας αναστολέας του m-TOR) ανέστειλε επίσης αυτή την απόκριση, χωρίς να επηρεάσει την έκφραση των ισομορφών της μυοσίνης. Η αναστολή των σηματοδοτικών μονοπατιών των JNK και p38ΜΑΡΚ δεν προκάλεσε καμία αλλαγή. Τα κύτταρα απέκτησαν επίμηκες σχήμα με καλά οργανωμένο κυτταροσκελετό, παρουσία 100nM Τ₃ στο θρεπτικό μέσο. Αυτή η απόκριση συνοδεύτηκε από αύξηση της έκφρασης του TRa1 κατά 1.6 φορές στον πυρήνα και 2 φορές στο κυτταρόπλασμα στην ομάδα ΡΕ-Τ₃ συγκρινόμενη με την ομάδα ΡΕ, p<0.05 και κατάργηση του εμβρυϊκού προτύπου έκφρασης των ισομορφών της μυοσίνης. Εν κατακλείδι, ο πυρηνικός υποδοχέας TRa1 υπερεκφράζεται σε νεογνικά καρδιομυοκύτταρα μετά από διέγερση της αδρενεργικής σηματοδότησης από την ΡΕ. Αυτή η απόκριση φαίνεται να εξαρτάται από τα σηματοδοτικά μονοπάτια των κινασών ERK ή/και m-TOR. Η υπερέκφραση του TRa1 ίσως οδηγεί στον εμβρυϊκό καρδιακό φαινότυπο απουσία θυρεοειδικής ορμόνης.
Η μορφολογική και συντακτική επίγνωση ως δείκτες πρόβλεψης των αναγνωστικών δυσκολιών σε παιδιά πρώτης σχολικής ηλικίας
Authors: Ρόθου Κυριακούλα
Published: January 2014

Η ανάγνωση είναι μια πολύπλοκη γνωστική διαδικασία που απαιτεί την ενεργοποίηση γνωστικών και μεταγλωσσικών δεξιοτήτων, με τη Φωνολογική Επίγνωση (ΦΕ) να κατέχει την κυρίαρχη θέση. Ωστόσο, η ΦΕ φαίνεται να μην αποτελεί το μοναδικό παράγοντα εκμάθησης της ανάγνωσης, καθώς μη φωνολογικές δεξιότητες, όπως η Μορφολογική Επίγνωση (ΜΕ), η Συντακτική Επίγνωση (ΣΕ) και το Λεξιλόγιο έχουν εξίσου σημαντική συνεισφορά στην ανάπτυξη της αναγνωστικής λειτουργίας. Επίσης τα παιδιά με αναγνωστικές δυσκολίες αποδεικνύεται πως έχουν περιορισμένες δεξιότητες ΜΕ και ΣΕ σε σύγκριση με τους συνομηλίκους τους.Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να περιγράψει τις μορφοσυντακτικές δεξιότητες παιδιών των τριών πρώτων τάξεων του δημοτικού και των μαθητών της Γ΄ τάξης με μαθησιακές δυσκολίες ανάγνωσης (ΜΔ ανάγνωσης) καθώς και των Α΄ και Β΄ τάξεων με φτωχή ανάγνωση. Ο προσδιορισμός της συνεισφοράς των δεξιοτήτων ΜΕ και ΣΕ στην αναγνωστική λειτουργία θα διευκολύνει την έγκαιρη διδακτική παρέμβαση και κατά συνέπεια την πρόληψη εμφάνισης ΜΔ ανάγνωσης.Διαπιστώθηκε ότι οι ΜΕ και ΣΕ αναπτύσσονται με το χρόνο, ενώ διαφοροποιούνται με το επίπεδο της αναγνωστικής ικανότητας. Οι μαθητές της Γ΄ τάξης με ΜΔ ανάγνωσης έχουν περιορισμένες μορφοσυντακτικές δεξιότητες από ότι οι συνομήλικοι καλοί αναγνώστες. Χαμηλότερη επίσης είναι η επίδοση των φτωχών αναγνωστών των δύο πρώτων τάξεων στις δοκιμασίες ΜΕ και ΣΕ σε σχέση με τους συνομηλικούς τους, ενώ οι φτωχοί αναγνώστες της Β΄ τάξης και οι μαθητές της Γ΄ τάξης με ΜΔ ανάγνωσης δεν διαφέρουν στις δεξιότητες διαχωρισμού σύνθετων (ΜΕΣδιαχ), σχηματισμού σύνθετων (ΜΕΣσχημ), κλιτικής μορφολογίας (ΜΕΚ) και ΣΕ. Επίσης βρέθηκε πως όταν ελέγχουμε ταυτόχρονα τις ΜΕΣδιαχ, ΜΕΣσχημ, ΜΕΚ, ΣΕ, Λεξιλόγιο και ΦΕ, οι δεξιότητες ΜΕΣσχημ και ΜΕΣδιαχ και το προσληπτικό λεξιλόγιο συνεισφέρουν σημαντικά μόνο στην κατανόηση κειμένου της Γ΄ τάξης, ενώ η ΣΕ και το προσληπτικό λεξιλόγιο στην κατανόηση της Β΄ τάξης. Τέλος επιβεβαιώνεται η κυριαρχία της ΦΕ στην ανάγνωση μεμονωμένων λέξεων. Η παρούσα έρευνα προσφέρει ενδείξεις ότι οι μορφοσυντακτικές δεξιότητες μπορούν να αποτελέσουν δείκτες πρόβλεψης των αναγνωστικών δυσκολιών στα παιδιά της πρώτης σχολικής ηλικίας.
Επίδραση της αναπτυσσόμενης βλάβης που προέρχεται από διαφορετικές αιτίες στη μηχανική συμπεριφορά συνθέτων υλικών
Authors: Ξεπαπαδάκη Αντωνία
Published: January 2014

Ο σκοπός της παρούσης διδακτορικής διατριβής ήταν η θεωρητική και πειραματική μελέτη της επίδρασης της αναπτυσσόμενης βλάβης που προέρχεται από διαφορετικές αιτίες στην μηχανική συμπεριφορά συνθέτων υλικών. Οι πηγές βλάβης που μελετήθηκαν ήταν: 1. Υγροθερμική Κόπωση 2. Θερμική Κόπωση 3. Ύπαρξη κεντρικής κυκλικής οπής διαφορετικών διαμέτρων ή εγκοπής διαφορετικών μηκών 4. Διαφορετικοί ρυθμοί παραμόρφωσης 5. Ερπυσμός και επανάταξη, και 6. Συνδυασμός των παραπάνω, όπως: ερπυσμός μετά από υγροθερμική ή θερμική κόπωση, ερπυσμό σε διαφορετικές θερμοκρασίες και χρονικές διάρκειες. Τα σύνθετα υλικά που μελετήθηκαν ήταν κοκκώδη, ινώδη και τύπου σάντουιτς σύνθετα υλικά. Για την καλύτερη μελέτη της μηχανικής και βισκοελαστικής συμπεριφοράς των συνθέτων υλικών, εφαρμόστηκε ένας σημαντικός αριθμός θεωρητικών μοντέλων, όπως είναι: 1. Το μοντέλο των τεσσάρων παραμέτρων. 2. Το μοντέλο των τριών παραμέτρων. 3. Το μοντέλο εναπομενουσών ιδιοτήτων, RPM. 4. Το θεωρητικό μοντέλο ανάλυσης των διεπιφανειακών ιδιοτήτων σε σάντουιτς υλικά. 5. Το μοντέλο πρόβλεψης βισκοελαστικής συμπεριφοράς στη μη γραμμική περιοχή. Τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την παραπάνω μελέτη ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα.
Μερικές διαφορικές εξισώσεις και προβλήματα αλλαγής φάσεων
Authors: Δάμιαλης Απόστολος
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή αποτελείται από δύο εργασίες στην περιοχή των μερικών διαφορικών εξισώσεων, οι οποίες ασχολούνται με δύο φυσικά φαινόμενα αλλαγής φάσεων. Η πρώτη ασχολείται με το φαινόμενο της ωρίμασης Ostwald και αναπαράγει μία εκδοχή της θεωρίας των Lifshitz, Slyozov και Wagner μέσω ομογενοποίησης ενός προβλήματος Stefan, ενώ η δεύτερη ασχολείται με την εξαγωγή των συνθηκών Plateau για τις γωνίες στις τριπλές συμβολές διεπιφανειών στον τριδιάστατο χώρο από τη διανυσματική εξίσωση Allen–Cahn μέσω ενός τανυστή τάσης που συνδέεται με την εξίσωση.
Προγράμματα σπουδών φυσικής της υποχρεωτικής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
Authors: Κεραμιδάς Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Η διατριβή αποτελεί τμήμα ακολουθίας διατριβών που αφορούν προγράμματα σπουδών μαθημάτων Φυσικών Επιστήμων για την υποχρεωτική βασική εκπαίδευση. Η διατριβή επικεντρώνεται στην ανάπτυξη προγράμματος σπουδών του μαθήματος της Φυσικής για την υποχρεωτική δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αποτελείται από τέσσερα μέρη: Στο Πρώτο Μέρος της διατριβής με τίτλο «Οπτικές και τάσεις στην ανάπτυξη προγραμμάτων Σπουδών Φυσικών Επιστημών υποχρεωτικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης» παρουσιάζονται ορισμένες από τις σύγχρονες τάσεις στην ανάπτυξη Προγραμμάτων Σπουδών Φυσικών Επιστημών. Επίσης εστιάζοντας στο επίπεδο ενοποίησης των Προγραμμάτων Σπουδών Φυσικών Επιστημών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης παρουσιάζονται διάφορα μοντέλαενοποίησης Προγραμμάτων Σπουδών Φυσικών Επιστημών. Στο Δεύτερο Μέρος παρουσιάζουμε την ανάλυση των προγραμμάτων σπουδών Φ.Ε. οκτώ χωρών που συμμετέχουν στο PISA με πολύ καλά αποτελέσματα ή έχουν αναμορφώσει πρόσφατα τα προγράμματα σπουδών τους (Φινλανδία, Αγγλία, Αυστραλία, Καναδάς (Οντάριο), Σουηδία, Γαλλία, Γερμανία (Βάδη-Βυρτεμβέργη), Ιταλία). Στόχος της ανάλυσης των προγραμμάτων σπουδών αυτών είναι να αναδείξουμε τις θέσεις και τις προτάσεις τους για τη διδασκαλία των Φ.Ε. στη δευτεροβάθμια υποχρεωτική εκπαίδευση. Στο Τρίτο Μέρος γίνεται σύνθεση των αποτελεσμάτων της ανάλυσης των προγραμμάτων των χωρών αυτών προκείμενου να διαμορφωθεί μια συνθετική πρόταση για τη δημιουργία προγράμματος σπουδώνΦυσικών Επιστήμων Υποχρεωτικής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην κατεύθυνση «Γνώσεις και Ικανότητες κλειδιά για την καθημερινή ζωή». Το Τέταρτο Μέρος αφιερώνεται στην τελική αποτίμηση της εργασίας μας στα γενικά συμπεράσματα και επισημάνσεις, καθώς επίσης και στις προοπτικές εξέλιξής της.
Χωροπλαστικές εκφράσεις και αρχιτεκτονημένος χώρος μετά την εννοιολογική τέχνη
Authors: Ρεπούσκου Ευαγγελία
Published: January 2014

Taking as a starting point the disruption of illusion in art after 1960, this dissertation discusses the transition of action and meaning from the illusory pictorial space, which is the space of solid meanings and representations, to the real physical and social space. This spatioplastic dialectic informs both the generation of objects, either works of art or everyday products, and also the conditions of spatial production and experience. From the non-representational expression of early-conceptual art to the augmented-space environments and relational practices after the 1990's, space becomes the center of reference, interaction and recognition of productive meanings.The basic hypothesis involves the idea of a generalized field for theory and intervention, concepts and materials, objects and social processes. The configuration of objects and the production of space lie beyond conventional materiality and concrete programs and identities. The form and meaning of contemporary objects and spaces is related to a new negotiation: the alteration between local and global, identity and «generic». As the perception of space changes, from static it tends to include networks of physical places and their immaterial links, its description involves the expansion of the scope: from the limits of a particular context to a changing network of contexts. Contemporary spatial experience is associated with the reinvention of a new narrative composed through processes of identification and rendering meaning in relation to an original event. Conversely, designing forms, objects and spaces becomes the organized handling of associations, inter-subjective events, individual and collective experiences, through the strategic parameterization of the physical and interactive features of products. For the methodological approach of these hypotheses, the main case of study is the art object as presented through the international exhibition Documenta. This event, taking place in Kassel of Germany, occurs from the beginning of the chronological framework set by this research, in 1955, and covers, every fifth year, its total range until the first decade of the 21st century.
Συμπεριφορά κόμβων δοκών-υποστυλωμάτων από οπλισμένο σκυρόδεμα σε σεισμικές καταπονήσεις
Authors: Κωτσοβού Γρηγορία
Published: January 2014

Στόχος της Διδακτορικής Διατριβής είναι η ανάπτυξη μιας νέας μεθοδολογίας σχεδιασμού εξωτερικών κόμβων δοκών- υποστυλωμάτων από Ο.Σ. η οποία βασίζεται στην ύπαρξη ενός μηχανισμού αντίστασης, αυτή του διαγώνιου θλιπτήρα, για την παραλαβή και μεταφορά των δυνάμεων μέσα στον κόμβο. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκαν δυο σειρές πειραμάτων σε στοιχεία εξωτερικών κόμβων από Ο.Σ. φυσικής κλίμακας υπό τη δράση στατικής -μονότονης και ανακυκλιζόμενης- φόρτισης. Μέσω της πρώτης σειράς πειραμάτων διερευνήθηκε η εγκυρότητα των κανονιστικών διατάξεων για το σχεδιασμό εξωτερικών κόμβων και από τα αποτελέσματα των πειραμάτων κρίθηκε αναγκαία η ανάπτυξη μιας νέας μεθοδολογίας σχεδιασμού. Στη δεύτερη σειρά πειραμάτων διερευνήθηκε η εγκυρότητα της προτεινόμενης μεθοδολογίας σχεδιασμού και στη συνέχεια τα αποτελέαματα της διερεύνησης αυτής επιβεβαιώθηκαν μέσω μιας συγκριτικής μελέτης των προβλέψεων της προτεινόμενης μεθόδου με δημοσιευμένα πειραματικά αποτελέσματα που προέκυψαν από δοκιμές άλλων ερευνητών σε ένα ευρύ φάσμα δοκιμίων εξωτερικών κόμβων υπό ανακυκλιζόμενη φόρτιση.
Environment-dependent shape and properties of gold nanoparticles
Authors: Μπαρμπαρής Γεώργιος
Published: January 2014

In the present Thesis a computational study that links extensive quantummechanicalcalculations, based on density functional theory (DFT), to Wul constructionsin order to predict the environment-dependent equilibrium shape andproperties of large gold nanoparticles is presented.We firstly present the methodology used to obtain the equilibrium shape, includingthe main aspects of the density functional theory and the Wul constructionmethod. We continue by presenting the code developed to construct any clean orhaving a molecule adsorbed at a given site Au(hkl) surface. Then, we study the adsorptionof CO and the dissociative adsorption of dimethyl disulde (CH3S-SCH3)on every possible Au(hkl) with h; k; l 3 plus the kinked Au(421) and we discusstrends on adsorption energies, bond lengths and bond angles as the surfacestructure changes.We calculate the surface energy per unit area for clean surfaces and use it togetherwith the Wul construction method to predict the equilibrium shape ofclean gold nanoparticles with diameters up to several tenths of a nanometer, inaccessibleby direct atomistic simulations. We also present the codes developed toconstruct atomistic models of nanoparticles using the Wul construction methodand analyse the geometrical features of them. We point out a surprising agreementbetween Wul construction, experiments, and atomistic simulations at smallsizes. Au nanoparticles smaller than 16.3 nm in diameter have truncated octahedralshape, exposing only (111) and (100) faces. Larger nanoparticles also exposehigher-index faces, mostly (332).Then we use the surface energies per unit area and the results for the adsorptionenergy to obtain the interface energy per unit area between Au and CO or Auand thiolates (CH3S-) at low pressure and temperature. These results are thenused to obtain the equilibrium shape of CO- or thiolate-covered Au nanoparticles.In agreement with experimental data, Au nanoparticles in CO are found to bemore spherical and more reactive compared to Au nanoparticles in noninteractingenvironments. Gold nanoparticles change their shape upon adsorption of thiolatestowards shapes of higher sphericity and higher concentration of step-edge atoms.Finally, we check the stability of these nanoparticles through Molecular Dynamicssimulations and we present a theoretical method providing shape-dependentspectroscopic properties of gold nanoparticles.
Μελέτη επίδρασης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας από ασύρματο τερματικό εξοπλισμό στα ηλεκτρικά σήματα του εγκέφαλου
Authors: Χουντάλα Χρυσάνθη
Published: January 2014

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη της επίδρασης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας από ασύρματο τερματικό εξοπλισμό στα ηλεκτρικά σήματα του εγκεφάλου. Χρησιμοποιήθηκαν ήδη υπάρχοντα δεδομένα και διεξήχθησαν καινούργια πειράματα για τη συλλογή νέων μετρήσεων με σκοπό τη μελέτη εγκεφαλικών σημάτων παρουσία ακτινοβολίας. Έγινε επεξεργασία και στατιστική ανάλυση των μετρήσεων με διάφορες μεθόδους για την εξαγωγή αποτελεσμάτων και συμπερασμάτων. Αρχικά παρουσιάζεται η δομή των νευρικών κυττάρων και τα δυναμικά που αναπτύσσονται σε αυτά με αποτέλεσμα τη δημιουργία και μετάδοση των ηλεκτρικών σημάτων. Περιγράφεται ο τρόπος καταγραφής του εγκεφαλικού σήματος και αναλύονται τα κύρια χαρακτηριστικά του, όπως οι φασματικές συνιστώσες και οι βασικές κορυφώσεις σε σχέση με το χρόνο των προκλητών δυναμικών. Στη συνέχεια παρουσιάζεται μία βιβλιογραφική επισκόπηση για την εξέλιξη της έρευνας στο θέμα της επίδρασης ακτινοβολίας στην ανθρώπινη εγκεφαλική λειτουργία και περιγράφονται οι πειραματικές διατάξεις που χρησιμοποιήθηκαν για τη συλλογή των δεδομένων.Αναλύεται η πειραματική διαδικασία στην οποία υπεβλήθησαν συνολικά 39 άτομα, κατά τη διάρκεια δύο πειραμάτων, υπό και χωρίς την επίδραση ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στις συχνότητες που λειτουργούν τα κινητά τηλέφωνα (900 και 1800 MHz) καθώς και η οργάνωση των καταγεγραμμένων δεδομένων. Όσον αφορά στo ηλεκτροεγκεφαλογράφημα που καταγράφεται εν ηρεμία γίνεται εφαρμογή του μετασχηματισμού Fourier και παρουσιάζονται τα αποτελέσματα που προέκυψαν για την ενέργεια των φασματικών συνιστωσών του σήματος ύστερα από στατιστική επεξεργασία. Στα μετασχηματισμένα δεδομένα εφαρμόζεται η μέθοδος της συσχέτισης φασματικής ισχύος για την εξαγωγή περαιτέρω συμπερασμάτων. Ακολούθως περιγράφονται οι μέθοδοι επεξεργασίας των δεδομένων του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος στο τμήμα που αφορά στα προκλητά δυναμικά, δηλαδή της δραστηριότητας του εγκεφάλου ύστερα από την έλευση ενός εξωτερικού ερεθίσματος. Παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της επεξεργασίας όπου μελετώνται οι διαφοροποιήσεις των κορυφώσεων του σήματος σε σχέση με την επίδραση της ακτινοβολίας καθώς και άλλων παραγόντων (φύση ερεθισμού, φύλο εξετασθέντων, σειρά ερωτήσεων). Στη συνέχεια περιγράφεται η πειραματική διαδικασία που διενεργήθηκε για τη συλλογή δεδομένων υπό την επίδραση Wi-Fi σήματος και στην οποία υπεβλήθησαν 30 άτομα. Παρουσιάζεται η επεξεργασία αυτών και αναλύονται αποτελέσματα για το τμήμα του σήματος που αφορά στα προκλητά δυναμικά ως προς την επίδραση ακτινοβολίας, φύλου και ψυχολογικής δοκιμασίας που ακολουθήθηκε.
Σύνθεση και μελέτη ιδιοτήτων συμπολυμερών του βινυλεστέρα του βερσατικού οξέος-10 με (μεθ-)ακρυλικούς αλκυλεστέρες: παρασκευή οικολογικών επιχρισμάτων
Authors: Κουκιώτης Χρίστος
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται την σύνθεση και μελέτη ιδιοτήτων γαλακτωμάτων του τριπολυμερούς μεθακρυλικού μεθυλεστέρα \ ακρυλικού βουτυλεστέρα \ βινυλεστέρα του βερσατικού οξέος-10 (ΜΜΑ\ΒΑ\ veova-10) για την παραγωγή οικολογικών επιχρισμάτων. Για την επίτευξη του στόχου κινηθήκαμε σε δύο κατευθύνσεις: πρώτη κατεύθυνση για παρασκευή κατάλληλου γαλακτώματος ΜΜΑ\ΒΑ\ veova-10 με χρήση σε οικολογικά αστάρια διείσδυσης και δεύτερη παρασκευή κατάλληλου γαλακτώματος ΜΜΑ\ΒΑ\ veova-10 για τελική επίστρωση. Για την πρώτη κατεύθυνση καταφέραμε να παρασκευάσουμε πολυμερικά νανογαλακτώματα ΜΜΑ\BA\veova-10 με υψηλά στερεά (~40%), μέσο μέγεθος σωματιδίων 50-60nm, χαμηλά ελεύθερα μονομερή και ελάχιστη θερμοκρασία σχηματισμού υμένα (Minimum Film Forming Temperature, MFFT) ≤0ο C που μπορούν χωρίς τη χρήση κάποιου διαλύτη ή πλαστικοποιητή να χρησιμοποιηθούν ως οικολογικά αστάρια διείσδυσης σε αντικατάσταση των κλασικών ακρυλικών ασταριών διαλύτη. Για την παρασκευή τους μελετήθηκαν διάφορα συστήματα σταθεροποίησης αποτελούμενα από διάφορα πράσινα βιομηχανικά τασιενεργά (πλήρως βιοδιασπάσιμα και ελεύθερα από αιθοξυλιωμένες αλκυλοφαινόλες), μαζί με ακρυλικό ή μεθακρυλικό οξύ.Για τη δεύτερη κατεύθυνση καταφέραμε να παρασκευάσουμε σταθερά αυτοδικτυούμενα πολυμερικά γαλακτώματα με την προσθήκη στην πολυμερική αλυσίδα του διακετονο-ακρυλαμίδιου (DAAM) και προσθήκη διυδραζιδίου του αδιπικού οξέος (ADH) στο τελικό γαλάκτωμα μετά τον πολυμερισμό. Στα γαλακτώματα BA\MMA\VEOVA-10\DAAM και στα αυτοδικτυούμενα με ADH μελετήθηκαν η επίδραση του συστήματος σταθεροποίησης και η σύσταση των μονομερών στις μηχανικές και δυναμικές ιδιότητες των υμένων και στα παρακάτω μεγέθη: επικαθήσεις-κροκιδώσεις στον αντιδραστήρα, ιξώδες, κατανομή μεγέθους σωματιδίων, ελάχιστη θερμοκρασία δημιουργίας υμένα, γυαλάδα των υμένων, απορρόφηση νερού των υμένων, διόγκωση των υμένων μετά από παραμονή μέσα σε βουτανόνη και σκληρότητα με μολύβι ( ASTM D-3363-00). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι κατά τη διάρκεια σχηματισμού φιλμ σε όλα τα πολυμερικά γαλακτώματος ΒΑ\ΜΜΑ\VEOVA-10\DAAM το DAAM δικτυώνεται ικανοποιητικά με το ADH σε θερμοκρασία δωματίου και δίδει εξαιρετικές ιδιότητες στους υμένες με ταυτόχρονη μικρή μείωση του MFFT και καθιστά αυτό το σύστημα πολύ κατάλληλο για χρήση σε ενός συστατικού τελικές επιστρώσεις υψηλών επιδόσεων.
Η σημασία της ενσωμάτωσης του κυβερνοχώρου στις κοινωνικοχωρικές δομές
Authors: Φυσεντζίδης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

O κυβερνοχώρος, το σύνολο των δικτυωμένων ψηφιακών τεχνολογιών και πληροφοριών, αναδύεται μέσα από την τεχνολογία του 20ου αιώνα. Στην παρούσα έρευνα ο κυβερνοχώρος παρουσιάζεται ως μια τριάδα: (α) ένα πολυσύνθετο φαινόμενο ροών και μορφωμάτων που συνεχώς μεταμορφώνεται σε διαφορετικές γεωγραφίες και άτοπους χώρους, (β) ένα νοούμενο, δημιούργημα του σύγχρονου τεχνολογικού τρόπου σκέψης και (γ) μια υβριδική οντότητα, αποτέλεσμα της ενσωμάτωσης του ψηφιακού εικονικού στις κοινωνικές δομές και λειτουργίες. Η ενσωμάτωση του κυβερνοχώρου στον υλικό κόσμο πνευματικοποιεί το υλικό τμήμα της κοινωνίας, κυρίως μέσω της τεχνητής νοημοσύνης, καθιστώντας το έτσι λειτουργικά νοήμονα. Ταυτόχρονα, η ενσωμάτωση του κυβερνοχώρου σε αόρατες άυλες δομές επιτρέπει στην υλοποίηση ανθρώπινων επιθυμιών, σκέψεων και προθέσεων. Αυτές οι δύο διαδικασίες μεταμορφώνουν ακατάπαυστα την ανθρώπινη συνείδηση και το κοινωνικό γίγνεσθαι. Ένα αποτέλεσμα της ενσωμάτωσης του κυβερνοχώρου είναι η μεταμόρφωση της πόλης σε κυβερνόπολη. Η εικονική πόλη, που συμπεριλαμβάνει άτοπους ρευστούς χώρους και εικονικές ψηφιακές δομές, διαχέεται παγκόσμια και ενσωματώνεται στην πραγματική υλική πόλη της γεωγραφίας και των τόπων δημιουργώντας έτσι την κυβερνόπολη, μια υβριδική οντότητα. Ο σχεδιασμός της κυβερνόπολης, κυρίως ως εννοιολογική προσέγγιση, παρουσιάζει νέες δύσκολες προκλήσεις επειδή το άυλο πληροφοριακό τμήμα της δεν μπορεί να αναλυθεί πλήρως και σε βάθος, με αποτέλεσμα το ψηφιακό εικονικό που βρίσκεται στον πυρήνα των μεταμορφωτικών διαδικασιών να παραμένει σχετικά άγνωστο. Ο άνθρωπος και ο κυβερνοχώρος μεταμορφώνουν τον υλικό, ψυχολογικό και πνευματικό κόσμο σε τέτοιο βαθμό που δημιουργείται η ανάγκη της επανεξέτασης εννοιών όπως χωροχρόνος, υλοενέργεια, πληροφορία, εικονικό, πραγματικό, νοημοσύνη, ζωή και άνθρωπος. Η διαχείριση της ψηφιακής πληροφορίας αυξανόμενα αποκτά μεγαλύτερη σημασία στον τρόπο που ο άνθρωπος σκέφτεται, δομεί και βιώνει την καθημερινότητά του, τοπικά και παγκόσμια. Η επιβίωση της ανθρωπότητας θα εξαρτηθεί από τον τρόπο που χειρίζεται τις πληροφορίες.
Ο ρόλος της συμπαθητικής νεύρωσης, των αδρενεργικών υποδοχέων και της παραγωγής τοπικών κατεχολαμινών στην ερμηνεία της τενοντοπάθειας της μακράς κεφαλής του δικεφάλου βραχιονίου μυός
Authors: Τοσουνίδης Θεόδωρος
Published: January 2014

Στην παρούσα έρευνα έγινε προσπάθεια να μελετηθούν οι δομές και να εξηγηθούν οι μηχανισμοί που πιθανώς εμπλέκονται στην δημιουργία του άλγους του τένοντα του δικέφαλου βραχιονίου μυός. Η μελέτη αυτή επικεντρώθηκε στην διερεύνηση της συμπαθητικής νεύρωσης, των αδρενεργικών υποδοχέων και της τοπικής παραγωγής κατεχολαμινών της μακράς κεφαλής του δικέφαλου βραχιονίου μυός σε περιπτώσεις οξείας (περιπτώσεις καταγμάτων) και χρόνιας (τενοντοπάθεια δικέφαλου με συνυπάρχουσα ρήξη του μυοτενοντίου πετάλου του ώμου) παθολογίας του. Η μελέτη έγινε με την χρήση των μεθόδων της κλασσικής ιστολογίας καθώς επίσης και της ανοσοϊστοχημείας. Παράλληλα έγινε προσπάθεια να συσχετιστούν τα ιστολογικά και ανοσοϊστοχημικά χαρακτηριστικά του τένοντα του δικέφαλου, με την παραγωγή του άλγους. Μέχρι σήμερα και σύμφωνα με την ελληνική αλλά και διεθνή βιβλιογραφία, αυτή η μελέτη αποτελεί την πρώτη συστηματική προσπάθεια ανάλυσης αυτών των δεδομένων σε βλάβες του συγκεκριμένου τένοντα. Συμπερασματικά στην παρούσα διδακτορική διατριβή, μελετήθηκαν τα ιστολογικά χαρακτηριστικά που σχετίζονται με παθολογία του τένοντα σε συνάρτηση με τα ανοσοϊστοχημικά χαρακτηριστικά που υποδηλώνουν διαδικασία παραγωγής άλγους. Η συσχέτιση αυτή έγινε σε υγιείς τένοντες, σε τένοντες με οξεία παθολογία (μετά από κατάγματα) και σε τένοντες με χρόνια παθολογία (τενοντοπάθεια δικέφαλου). Κατόπιν διενεργήθηκε σύγκριση των ανωτέρω ομάδων. […]
Προσδιορισμός των κέντρων της γεύσης στον εγκέφαλο με τη χρήση της μαγνητοεγκεφαλογραφίας
Authors: Γεμουσακάκης Τριαντάφυλλος
Published: January 2014

Μαγνητοεγκεφαλoγραφικές καταγραφές μετρήθηκαν σε πέντε διαφορετικές καταστάσεις: χωρίς γευστικό ερέθισμα, με γλυκιά, πικρή, ξινή και αλμυρή γεύση. Είκοσι οκτώ υγιείς εθελοντές, 14 άντρες (μέση τιμή : 23.4±10.4 έτη) και 14 γυναίκες (μέση τιμή : 22.7±7.5 έτη), ηλικίας 12 έως 50 ετών, συμμετείχαν στη μελέτη. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, στην κατάσταση χωρίς γευστικό ερέθισμα, καθώς και στη γλυκιά και την πικρή γεύση, οι άντρες εθελοντές είχαν μεγαλύτερο αριθμό καναλιών χαμηλής συχνότητας από ότι υψηλής σε σχέση με αυτά των γυναικών. Για την ξινή γεύση, δεν υπήρχε καμία σαφής διαφοροποίηση μεταξύ των δύο φύλων. Για την αλμυρή γεύση, οι γυναίκες εθελόντριες είχαν μεγαλύτερο πλήθος καναλιών χαμηλής συχνότητας και δεν υπήρχε καμία σαφής διαφοροποίηση του αριθμού των υψηλών συχνοτήτων μεταξύ των δύο φύλων. Επίσης, Μαγνητοεγκεφαλογραφικές (ΜΕΓ) καταγραφές μετρήθηκαν για 25 υγιείς γυναίκες εθελόντριες, σε πέντε διαφορετικές καταστάσεις: χωρίς γευστικό ερέθισμα, με γλυκιά, πικρή, ξινή και αλμυρή γεύση. Οι εθελόντριες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, ανάλογα με την ηλικία: ομάδα Α (9-19 ετών, μέση τιμή : 17±3.2) και ομάδα B (20-30 ετών, μέση τιμή : 24±3.2). Παρατηρήθηκε μια αύξηση των χαμηλών συχνοτήτων (2 Hz) και μια μείωση των υψηλών συχνοτήτων (7 Hz) με την αύξηση της ηλικίας, σε όλες τις καταστάσεις. Συγκρίναμε κάθε κατάσταση των δύο ομάδων στις συχνότητες 2 και 7 Hz. Στατιστικά σημαντικές διαφορές βρέθηκαν στην κατάσταση χωρίς γευστικό ερέθισμα και στη γλυκιά γεύση στις συχνότητες των 2 Hz και 7 Hz όπως επίσης και στην αλμυρή γεύση στη συχνότητα των 7 Hz. Έγινε σύγκριση των 5 καταστάσεων της ομάδας Α με τις 5 καταστάσεις της ομάδας Β στις συχνότητες των 2 και 7 Hz. Τα αποτελέσματα δεν ήταν στατιστικά σημαντικά. Η διαφοροποίηση στη χωρική κατανομή των συχνοτήτων παρέχει νέες πληροφορίες σχετικά με την αναγνώριση της γεύσης στα δύο φύλα και την εξάρτηση της γεύση με την ηλικία.
Στάθμιση του ερωτηματολογίου αυτό-αναφοράς υπομανιακών συμπτωμάτων HCL-32 (Hypomania Checklist-32) στον Ελληνικό πληθυσμό και διερεύνηση της επίπτωσης των διαταραχών του διπολικού φάσματος σε ασθενείς με διάγνωση μείζονος κατάθλιψης
Authors: Δημέλλης Δήμος
Published: January 2014

Η Διπολική Διαταραχή, η οποία αποτελεί μία σοβαρή και υποτροπιάζουσα ψυχική νόσο που συνδέεται με την απορρύθμιση της διάθεσης και της σκέψης, συχνά διαγιγνώσκεται και αντιμετωπίζεται, λανθασμένα, ως Μονοπολική Κατάθλιψη, με αρνητικές συνέπειες στην ποιότητα ζωής των ασθενών που πάσχουν από αυτήν, καθώς και στην κλινική τους πορεία. Ταυτόχρονα, η παρουσία υπομανιακής συμπτωματολογίας στα άτομα που πάσχουν από κατάθλιψη αποτελεί σημαντική προβλεπτική μεταβλητή για την εξέλιξη Διπολικής Διαταραχής και για το λόγο αυτό, ένα εργαλείο αυτοαναφοράς των ασθενών για τον εντοπισμό υπομανιακών συμπτωμάτων καθίσταται ιδιαίτερα χρήσιμο για την κλινική διάγνωση υπο-διαγνωσμένων περιπτώσεων της συγκεκριμένης νόσου. Το ερωτηματολόγιο HCL-32 (Hypomania Checklist-32), το οποίο έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια και εφαρμόζεται ευρέως. Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η στάθμισή του ερωτηματολογίου HCL-32 στον ελληνικό πληθυσμό, με στόχο τη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας και εγκυρότητάς του για τον εντοπισμό υπομανιακής συμπτωματολογίας και, κατά συνέπεια, διπολικότητας. Σύμφωνα με τα στατιστικά ευρήματα και μετά τη στάθμιση του σε διπολικούς (Ν=107) και μονοπολικούς (Ν=81) ασθενείς, το HCL-32 κατέδειξε υψηλό βαθμό εσωτερικής συνοχής, ευαισθησία σε ποσοστό 84,0% και ειδικότητα σε ποσοστό 69,0% στο cut-off point των 14 καταφατικών απαντήσεων, ενώ ανέδειξε διττή παραγοντική δομή, η οποία συνάδει απόλυτα με τη φύση της διπολικότητας. Ωστόσο, η στάθμιση του κλινικού αυτού εργαλείου χρήζει περαιτέρω διερεύνησης, λόγω της αμφισβητούμενης διακριτικής του ικανότητας να διαχωρίσει διαφορετικούς τύπους της Διπολικής Διαταραχής μεταξύ τους.
Ο ρόλος των μυοϊνοβλαστών στην ινωτική διεργασία στη νόσο του Crohn
Authors: Δρυγιαννάκης Ιωάννης
Published: January 2014

Υπόβαθρο/στόχοι.Επιθηλιακά κύτταρα και παρακείμενοι υποεπιθηλιακοί μυοϊνοβλάστες μετέχουν στην παθοφυσιολογία εντερικής φλεγμονής και ίνωσης αντίστοιχα. Ερευνήσαμε την πιθανή επικοινωνία μεταξύ τους, επικεντρωνόμενοι σε μονοπάτια φλεγμονής του βλεννογόνου που ενδεχομένως πυροδοτούν εντερική ίνωση.Μέθοδοι.Μελετήσαμε την επίδραση των προφλεγμονωδών κυτταροκινών IL-1α, TNF-α, IFN-γ σε ανθρώπινες επιθηλιακές κυτταρικές σειρές και των υπερκειμένων τους σε πρωτογενείς ανθρώπινους υποεπιθηλιακούς μυοϊνοβλάστες παχέος εντέρου και στην αντίστοιχη κυτταροσειρά 18CO ως προς TGF-β ισομορφές, TIMP-1, κολλαγόνο, δραστικότητα μεταλλοπρωτεασών MMP-2, -9 και μετανάστευση μυοϊνοβλαστών.Αποτελέσματα.Οι προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες αύξησαν την έκκριση των προϊνωτικών TGF-β και ΤΙΜΡ-1 σε επιθηλιακά κύτταρα, αλλά όχι σε μυοϊνοβλάστες. Οι TNF-α και IL-1α προκάλεσαν επαγωγή MMP-9 δραστικότητας σε μυοϊνοβλάστες, αλλά η IFN-γ ανέστειλε αυτό το φαινόμενο. Επιθηλιακά κύτταρα προδιεγερμένα με τις προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες προκάλεσαν δραστικότητα MMP-9 στους μυοϊνοβλάστες, εξαρτώμενη από σηματοδότηση του υποδοχέα Α των ενδοθηλινών της μεμβράνης τους. Επιπλέον, επιθηλιακά κύτταραπροεπωασμένα με τις προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες διπλασίαζαν τη συνολική παραγωγή κολλαγόνου στους μυοϊνοβλάστες, ανεξάρτητα από TGF-β, CTGF, TF και ενδοθηλίνες. Μυοϊνοβλάστες απομονωμένοι από ασθενείς με νόσο του Crohn επέδειξαν όμοιες απαντήσεις, με την εξαίρεση της ιδιοσυστασιακά αυξημένης βασικής παραγωγής κολλαγόνου. Η μετανάστευση/κινητικότητα των μυοϊνοβλαστών μειώθηκε άμεσα από τον TNF-α και την IFN-γ, αλλά αυξήθηκε από τον TGF-β1. Ωστόσο, επώαση με υπερκείμενο επιθηλιακών προδιεγερμένων με τις προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες μείωσε τη μετανάστευση/κινητικότητα των μυοϊνοβλαστών.Συμπεράσματα.Η μελέτη μας καταδεικνύει ότι τα κολονικά επιθηλιακά κύτταρα δυνητικά απαντούν σε φλεγμονώδες περιβάλλον προκαλώντας λειτουργίες των υποκείμενων μυοϊνοβλαστών παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται σε εντερική ίνωση.