bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
In vivo molecular imaging of epithelial pre - cancers based on dynamic optical scattering modeling
Authors: Παπουτσόγλου Γεώργιος
Published: August 2021

Παρουσιάζουμε μία καινοτόμο βιοφωτονική μέθοδο μοριακής απεικόνισης για την εκτίμηση και χαρτογράφηση των λειτουργικών και δομικών παραμέτρων του επιθηλίου του τραχή-λου της μήτρας κατά τη διάρκεια εξέλιξης της νεοπλασίας. Οι εκτιμήσεις βασίστηκαν σε in vivo πειραματικά δεδομένα οπτικής απεικόνισης ενισχυμένης-αντίθεσης. Τα δυναμικά χα-ρακτηριστικά του μετρούμενου οπτικού σήματος διέπονται από τα φαινόμενα επιθηλιακής μεταφοράς του βιοδείκτη. Βάσει αυτών αναπτύχθηκε ένα διαμερισματικό, φαρμακοκινητικό μοντέλο του νεοπλαστικού επιθηλίου. Οι παράμετροι που συσχετίζονται με την ανάπτυξη νεοπλασίας εμφανίζονται στα μετρούμενα δεδομένα με περίπλοκο τρόπο. Έτσι, βάσει κα-θολικής ανάλυσης ευαισθησίας εντοπίστηκε το υποσύνολο των παραμέτρων εισόδου που αποτελούν τους πιο καθοριστικούς παράγοντες. Αποδείξαμε ότι είναι δυνατόν να εκτιμη-θούν οι ακόλουθες παράμετροι: ο αριθμός των νεοπλαστικών στρωμάτων, οι διαστάσεις του εξωκυττάριου χώρου, η λειτουργικότητα των σφιχτών δεσμών και το εξωκυττάριο pH. Τεχνικές καθολικής βελτιστοποίησης, έδειξαν ότι οι εκτιμήσεις της μεθόδου μας είναι επαρ-κείς ως προς την ορθότητα και την ακρίβειά τους. Ιδιαίτερα, οι εκτιμήσεις τoυ αλγόριθμου της Διαφορικής Εξέλιξης συνέκλιναν με σφάλμα περίπου 1%. Κατόπιν τούτου, δείχνουμε ότι οι εκτιμώμενες τιμές είναι αρκετά συνεπής με τις πληροφορίες που παρέχονται στη βιβλιογραφία. Τα απο-τελέσματά μας είναι μοναδικά υπό την έννοια ότι χάρτες των λειτουργικών και μικροδομι-κών παραμέτρων μπορούν να υπολογίζονται και εμφανίζονται μαζί για πρώτη φορά, μεγι-στοποιώντας κατά συνέπεια τη διαγνωστική πληροφορία.
Πρακτικές ψηφιακού γραμματισμού υποψηφίων φιλολόγων
Authors: Τζιφόπουλος Μενέλαος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εντάσσεται στο επιστημονικό πεδίο των Νέων Τεχνολογιών στην εκπαίδευση και διερευνά το είδος των ψηφιακών περιβαλλόντων, τα οποία αξιοποιούν 720 υποψήφιοι φιλόλογοι των Τμημάτων Φιλολογίας, Ιστορίας-Αρχαιολογίας και Φιλοσοφίας-Παιδαγωγικής του Α.Π.Θ. σε ακαδημαϊκά και σε έξω-ακαδημαϊκά περιβάλλοντα μάθησης. Μελετά, ειδικότερα, τις πρακτικές ψηφιακού γραμματισμού και τη συχνότητα χρήσης οικιακών πρακτικών και πρακτικών ακαδημαϊκού χαρακτήρα. Εξετάζει, ακόμη, το κατακτημένο επίπεδο ψηφιακού γραμματισμού των υποκειμένων της έρευνας, τους φορείς μάθησης (τυπικούς, μη τυπικούς και άτυπους), από τους οποίους απέκτησαν ένα βασικό γνωστικό κεφάλαιο αναφορικά με τις ΤΠΕ, καθώς, επίσης και την αυτοαντίληψη του ρόλου τους ως προς τα σύγχρονα ψηφιακά μέσα διδασκαλίας. Από τα ευρήματα αυτής της έρευνας διαπιστώνεται ότι οι υποψήφιοι εκπαιδευτικοί θεωρούνται, σε ικανοποιητικό βαθμό, ψηφιακά εγγράμματοι και χρησιμοποιούν αρκετά συχνά τον Η/Υ ως πρακτική γραμματισμού για ψυχαγωγία, επικοινωνία και ενημέρωση, σε έξω-ακαδημαϊκά, ωστόσο, μαθησιακά περιβάλλοντα. Οι υποψήφιοι φιλόλογοι αξιοποιούν τις διαδικτυακές βιβλιογραφικές βάσεις δεδομένων και τις ηλεκτρονικές πηγές στον πανεπιστημιακό χώρο και στα ακαδημαϊκά τους μαθήματα. Μέσω της σύζευξης ποσοτικών και ποιοτικών μεθόδων έρευνας γίνεται αντιληπτό ότι οι υποψήφιοι εκπαιδευτικοί βαδίζουν στη λογική ενός διαφορετικού προ-επαγγελματικού ρόλου σε σύγκριση με τους μαθητές της νέας γενιάς. Ωστόσο, η παθογένεια που παρατηρείται στις καθηγητικές Σχολές αναφορικά με την έλλειψη της λεγόμενης ψηφιακής κουλτούρας, αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για μελλοντική εμπλοκή με τις ΤΠΕ. Τέλος, το γεγονός ότι οι ΤΠΕ δεν συνδέονται στενά με εφαρμογές φιλολογικού χαρακτήρα, σύμφωνα με τις απαντήσεις των συμμετεχόντων/ ουσών, δίνει κίνητρο για τη σύνδεση των ακαδημαϊκών με τις έξω-ακαδημαϊκές πρακτικές ψηφιακού γραμματισμού.
Τεχνικές υπολογιστικής όρασης και μηχανικής μάθησης για την παρακολούθηση και ταξινόμηση ανθρωποκεντρικών δεδομένων
Authors: Ζωίδη Όλγα
Published: August 2021

Το αντικείμενο που πραγματεύεται η παρούσα διατριβή είναι η σημασιολογική ανάλυση δεδομένων εικονοσειρών με χρήση μόνο οπτικής πληροφορίας. Πιο συγκεκριμένα, η σημασιολογική πληροφορία που εξάγεται αναφέρεται στην κίνηση των αντικειμένων της εικονοσειράς, μέσω της παρακολούθησης της θέσης τους και στην απόδοση σημασιολογικών ετικετών μέσω ταξινόμησης. Για το πρόβλημα της παρακολούθησης αντικειμένων αναπτύχθηκαν δύο αλγόριθμοι παρακολούθησης που βασίζονται αποκλειστικά στην οπτική πληροφορία της εικονοσειράς. Ο πρώτος αλγόριθμος παρακολούθησης εκτελεί παρακολούθηση της τροχιάς εντός αντικειμένου, εξάγοντας ένα μοντέλο για το παρουσιαστικό του αντικειμένου βάση ιστογραμμάτων χρώματος και περιγραφέων υφής τοπικών στρεφόμενων πυρήνων. Ο δεύτερος αλγόριθμος παρακολούθησης αποτελεί επέκταση του πρώτου, ώστε να εφαρμόζεται σε στερεοσκοπικές εικονοσειρές. Ο στερεοσκοπικός αλγόριθμος παρακολούθησης εκμεταλλεύεται πλήρως την επιπλέον πληροφορία που προέρχεται από την στερεοσκοπική γεωμετρία, ήτοι την στερεοσκοπική ανομοιότητα. Τα αποτελέσματα της παρακολούθησης της θέσης των αντικειμένων μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους αλγορίθμους ταξινόμησης με δύο τρόπους: στην δημιουργία του συνόλου δεδομένων στα οποία θα εφαρμοστεί η ταξινόμηση και στην εκμετάλλευση της σημασιολογικής πληροφορίας των τροχιών των αντικειμένων για την βελτίωση της επίδοσης ταξινόμησης. Στα πλαίσια της παρούσας διατριβής δημιουργήθηκαν δύο αλγόριθμοι ταξινόμησης. Ο πρώτος αλγόριθμος, ο οποίος ανήκει στην κατηγορία αλγορίθμων εκμάθησης με επίβλεψη, εκτελεί μείωση διάστασης και ταξινόμηση των αντικειμένων σε ένα ενιαίο βήμα. Διαισθητικά, ο αλγόριθμος ψάχνει την βέλτιστη αναπαράσταση των δεδομένων ούτως ώστε να μεγιστοποιείται η ακρίβεια ταξινόμησης. Ο δεύτερος αλγόριθμος, ο οποίος ανήκει στην κατηγορία αλγορίθμων εκμάθησης μερικής επίβλεψης, εκτελεί διάδοση ετικετών σε δεδομένα με πολλές αναπαραστάσεις, εκμεταλλευόμενος την πληροφορία των τροχιών των δεδομένων. Οι αλγόριθμοι που αναπτύχθηκαν εφαρμόστηκαν στα προβλήματα της αναγνώρισης ανθρώπων, ανθρώπινων εκφράσεων προσώπου και ανθρώπινων κινήσεων.
Οι απόψεις των παιδιών για τα ζητήματα ψυχικής υγείας των συνομηλίκων τους
Authors: Δεσερή Χαρίκλεια
Published: August 2021

Στόχος της μελέτης αποτελεί η καταγραφή των απόψεων των παιδιών και των εφήβων για τα θέματα ψυχικής υγείας/ διαταραχής στους συνομηλίκους τους, καθώς και των γονέων τους. Ειδικότερα, η μελέτη διερευνά τους τρόπους με τους οποίους τα παιδιά και οι έφηβοι κατανοούν και ερμηνεύουν τα ψυχολογικά προβλήματα των συνομηλίκων τους στο σχολικό πλαίσιο, τις στάσεις απέναντι σε ένα συμμαθητή τους που αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας και τον στιγματισμό, που υιοθετούν απέναντι σε αυτόν. Στη συνέχεια, οι απόψεις και οι ερμηνείες των παιδιών/νέων συγκρίνονται με αυτές των γονέων τους. Το θεωρητικό υπόβαθρο της μελέτης αντλεί από την νέα κοινωνιολογία της παιδικής ηλικίας, τις θεωρίες του κοινού νου και τα αιτιώδη-επεξηγηματικά μοντέλα. Στην έρευνα συμμετείχαν 2170 μαθητές της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του νομού Θεσσαλονίκης και 801 γονείς. Για την εκτίμηση των υπό την έρευνα παραγόντων χορηγήθηκαν τα ερωτηματολόγια CATCH, PATCH, όπως και η κλίμακα στιγματισμού. Οι στάσεις των παιδιών, όπως και των γονέων τους, απέναντι σε μαθητές με προβλήματα ψυχικής υγείας ήταν σχετικά θετικές, με χαμηλή τάση για στιγματισμό της ψυχικής δυσκολίας. Σημαντικότεροι παράγοντες που διαφοροποίησαν σημαντικά τις στάσεις των παιδιών απέναντι σε συνομηλίκους με ψυχολογικά προβλήματα, όπως και το βαθμό στιγματισμού, είναι η ηλικία, το φύλο, οι ερμηνείες που υιοθέτησαν οι μαθητές για να εξηγήσουν τα προβλήματα ψυχικής υγείας των συνομηλίκων τους, οι προτεινόμενοι από τα ίδια τρόποι αντιμετώπισης και η προηγούμενη εμπειρία τους σε σχέση με προβλήματα ψυχικής υγείας. Τα παιδιά και οι νέοι συγκλίνουν ως προς τις στάσεις, τις ερμηνείες και τις προτάσεις για την αντιμετώπιση των ψυχολογικών προβλημάτων με αυτές των γονέων τους. Ο κυριότερος προβλεπτικός παράγοντας για τη διαμόρφωση των στάσεων και του στιγματισμού των παιδιών και των γονέων προς συνομηλίκους με ψυχολογικά προβλήματα, ήταν ο βαθμός στον οποίο γονείς και παιδιά θεωρούν ότι οι συνομήλικοί τους με προβλήματα ψυχικής υγείας διαχωρίζονται/διαφέρουν από τους συμμαθητές τους ως προς την εκδήλωση της συμπεριφοράς.
Οικονομικές και κοινωνικές μεταβολές του αγροτικού τομέα
Authors: Παπαηλίας Μιχαήλ
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή διερευνά τις οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές του αγροτικού τομέα στην Ελλάδα μεταξύ 1950 και 2010.Η συμβολή της διατριβής εντοπίζεται στα ακόλουθα:1)Στην ανάλυση της αποτελεσματικότητας των αγροτικών εκμεταλλεύσεων μέσω λογιστικής αποτύπωσης (αποτελέσματα χρήσεως)2)Στη συσχέτιση των οικονομικών αλλαγών με τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις3)Στην ανίχνευση των οικονομικών εξελίξεων κατά περιφέρειαΈνα μέρος των δεδομένων προήλθε από επεξεργασία διαφόρων πηγών πληροφόρησης (όπως ΕΛ.ΣΤΑΤ., Αγροτική Τράπεζα Ελλάδος και Υπουργείο Γεωργίας), ενώ το μεγαλύτερο εκτιμήθηκε. Συγκεκριμένα, υπολογίσθηκαν στη πεντηκονταετία 1950-2000 κατά περιφέρεια η αγροτική απασχόληση, οι τόκοι των μεσο-μακροπροθέσμων δανείων, οι αποσβέσεις του παγίου κεφαλαίου και το κόστος εργασίας. Η προσέγγιση έγινε σε ετήσια βάση, αλλά για τεχνικούς λόγους τα ευρήματα παρουσιάζονται ανά δεκαετία.Το κυρίως ερευνητικό ερώτημα ήταν ότι η μέση αγροτική εκμετάλλευση δεν μπορεί να επιτύχει μακροχρόνια κέρδη. Η υπόθεση αυτή επαληθεύτηκε πλήρως. Αυτό έχει ως συνέπεια την επικράτηση της ατομικής εκμετάλλευσης της γης και την αδυναμία δημιουργίας αξιόλογου αγροτικού κινήματος.Η διατριβή αποτελείται από Πέντε Κεφάλαια. Στο Πρώτο παρουσιάζονται οι μετασχηματισμοί στην περίοδο 1830-1950, ενώ στο Δεύτερο οι αντίστοιχοι για το διάστημα 1950-2000. Στο Τρίτο κεφάλαιο, το οποίο είναι και η κύρια συνεισφορά της διατριβής, αναλύονται τα οικονομικά αποτελέσματα του αγροτικού τομέα. Στο Τέταρτο εκτίθενται οι κοινωνικές αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στο διάστημα 1830-2000 και σκιαγραφούνται οι εξελίξεις μέχρι το 2020. Το Πέμπτο περιλαμβάνει τα συμπεράσματα.
Πολυκριτηριακή ανάλυση με χρήση της μεθόδου VIKOR σε αρδευτικά δίκτυα της πεδιάδας Θεσσαλονίκης
Authors: Ζορμπά Δήμητρα
Published: August 2021

O σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής υπήρξε η επιλογή του βέλτιστου αρδευτικού δικτύου στην πεδιάδα της Θεσσαλονίκης μεταξύ μιας ομάδας αρδευτικών δικτύων, τα οποία επιλέχθηκαν προκειμένου να ενσωματωθούν στον οικονομικό χρονικό προγραμματισμό του ΓΟΕΒ Θεσσαλονίκης – Λαγκαδά. Ως βέλτιστο αρδευτικό δίκτυο θεωρήθηκε εκείνο το δίκτυο της ομάδας που ικανοποιούσε όσο ήταν δυνατόν περισσότερα κριτήρια από μια ομάδα κριτηρίων. Η ομάδα των αρδευτικών δικτύων αποτελούσε τις εναλλακτικές δραστηριότητες ή προτάσεις και επομένως κάθε εναλλακτική πρόταση βαθμολογήθηκε σε σχέση με τα κριτήρια αυτά. Για την λύση του πολύπλοκου αυτού προβλήματος, επιλέχθηκε η θεωρία της πολυκριτηριακής ανάλυσης και ειδικότερα η μέθοδος VIKOR που είναι μια εκ των τεσσάρων μεθόδων που περιλαμβάνονται στις συμβιβαστικές μεθόδους. Η μέθοδος VIKOR αναπτύχθηκε από τον Opricovic στο Πολυτεχνείο του Βελιγραδίου και βασίζεται στις L1 και L∞ νόρμες, με εισαγωγή μιας ενδιάμεσης Q νόρμας ως γραμμικού συνδυασμού των L1 και L∞. Η συμβιβαστική λύση που απορρέει, παρέχει μια μέγιστη ωφέλεια του συνόλου της «πλειοψηφίας» (maximum group utility of majority) και μια ελάχιστη ατομική διαφορά του «αντιπάλου» (minimum individual regret of the opponent). Στην παρούσα διατριβή εφαρμόστηκε για την βαθμονόμηση τόσο των αρδευτικών δικτύων (εναλλακτικές προτάσεις) όσο και των βαρών η μέθοδος Α.Η.Ρ.. Με τον τρόπο αυτό αντικειμενικοποιήθηκαν κατά το δυνατόν τα κριτήρια και τα σταθμιστικά βάρη. Στο τέλος των υπολογισμών προκύπτει μια ιεράρχηση αποστάσεων ως προς το ιδανικό σημείο, και επομένως εκείνο το αρδευτικό δίκτυο που έχει την μικρότερη απόσταση από το ιδανικό σημείο, θεωρείται ως το ιδανικό αρδευτικό δίκτυο, και έπονται ιεραρχικά τα υπόλοιπα. Η περιοχή μελέτης είναι σχεδόν όλη η πεδιάδα Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα μελετήθηκαν 24 αρδευτικά δίκτυα. Τα αρδευτικά δίκτυα που σχηματίζουν την Πρώην Λίμνη Γιαννιτσών, στην παρούσα μελέτη, θεωρήθηκαν σαν ένα ενιαίο αρδευτικό δίκτυο. Επιπρόσθετα μελετήθηκαν δύο περιπτώσεις, όπου κάθε περίπτωση αποτελείται από 6 κριτήρια. Η πρώτη περίπτωση αποτελείται από τα κριτήρια, του όγκου του αρδευτικού νερού που παροχετεύεται από τον Γ.Ο.Ε.Β. στην καλλιεργητική περίοδο ανά στρέμμα, τη μέση παραγωγικότητα ανά στρέμμα με βάση τις καλλιέργειες, το παραγωγικό κόστος των καλλιεργειών ανά στρέμμα, τις δαπάνες των εκτελεσθέντων έργων συντήρησης και αποκατάστασης των αρδευτικών δικτύων ανά στρέμμα, τη μηχανική σύσταση του κάθε αρδευτικού δικτύου και τη δυνατότητα διάθεσης των παραγόμενων προϊόντων. Η δεύτερη περίπτωση αποτελείται από τα κριτήρια, των αναγκών των καλλιεργειών σε αρδευτικό νερό στην καλλιεργητική περίοδο ανά στρέμμα, τη μέση παραγωγικότητα ανά στρέμμα με βάση τις καλλιέργειες, το παραγωγικό κόστος των καλλιεργειών ανά στρέμμα, τον προϋπολογισμός έργων συντήρησης και αποκατάστασης των αρδευτικών δικτύων ανά στρέμμα, τη μηχανική σύσταση του κάθε αρδευτικού δικτύου και τη δυνατότητα διάθεσης των παραγόμενων προϊόντων.
Φλεγμονώδεις παράγοντες που εκλύονται από βλαστοκύστεις, οι οποίες μεταφέρονται σε διαφορετικές ημέρες και ο ρόλος αυτών στην εμφύτευση
Authors: Μπίμπα Μαρία
Published: August 2021

Στόχος της αναπαραγωγικής ιατρικής είναι η μεταφορά ενός γονιμοποιημένου ωαρίου στη μήτρα της γυναίκας με υψηλά ποσοστά επιτυχίας, μειώνοντας έτσι το ποσοστό πολύδυμων κυήσεων που αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Η καλλιέργεια των γονιμοποιημένων ωαρίων μέχρι το στάδιο των βλαστοκύστεων αποτελεί ένδειξη της βιωσιμότητας τους, αυξάνει το ποσοστό εμφύτευσης και προσφέρει τη δυνατότητα να συμπεριληφθεί μικρότερος αριθμός τους στη μεταφορά.Η παρούσα μελέτη επικεντρώθηκε στην ανίχνευση των φλεγμονωδών παραγόντων IL1β και IL6 που εκλύονται από τις βλαστοκύστεις προ της μεταφοράς τους στη μήτρα και στο έλεγχο της χρήσης τους ως μέσο επιλογής του καταλληλότερου γονιμοποιημένου ωαρίου για μεταφορά. Συνολικά 300 ασθενείς χωρίστηκαν τυχαιοποιημένα σε 2 ομάδες ανάλογα με το αν η εμβρυομεταφορά τους ήταν την 5η ή την 6η ημέρα ανάπτυξης των βλαστοκύστεων. Σκοπός ήταν να ελεγχθεί, αν η παράταση της μεταφοράς κατά μία ημέρα, χρόνος απαραίτητος για τον έλεγχο των παραγόντων προς ανάλυση, διακυβεύει το ποσοστό επιτυχίας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά (P>0.05) σε ποσοστό εμφύτευσης (ΠΕ) και κύησης (ΠΚ) μεταξύ 5ης και 6ης ημέρας μεταφοράς, με την προϋπόθεση ότι κατά την μεταφορά 6ης ημέρας συμπεριλαμβάνονται γονιμοποιημένα ωάρια, τα οποία ήταν βλαστοκύστεις ήδη από την 5η ημέρα. Σε ότι αφορά στους φλεγμονώδεις παράγοντες IL1β και IL6 που εκκρίνονται από τις βλαστοκύστεις προ της μεταφοράς τους στη μήτρα, μετρήθηκαν στο καλλιεργητικό υγρό 683 βλαστοκύστεων, με τη χρήση του συστήματος Luminex, και μεταφέρθηκαν τελικά σε 245 γυναίκες. Η IL1-β ανιχνεύθηκε στο 26,5% των δειγμάτων (179/683) με μέση τιμή 0,099pg/ml και η IL-6 στο 20,35% (139/683) με μέση τιμή 0,046pg/ml (P<0.05). Η διαφορά αυτή είναι στατιστικά σημαντική και παρατηρήθηκε μόνο στα πρώιμα στάδια των βλαστοκύστεων. Η μέση τιμή των IL1-β και IL-6 στις βλαστοκύστεις που εμφυτεύθηκαν ήταν 0,073pg/ml και 0,036pg/ml, ενώ σε εκείνες που δεν εμφυτεύθηκαν 0,0141pg/ml και 0,060pg/ml, αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα δεν ανέδειξαν συσχετισμό των επιπέδων συγκέντρωσης των IL1-β και ΙL-6 με το ΠΚ και ΠΕ (P>0,05), αν και τα ποσοστά ήταν αυξημένα στις ομάδες γυναικών που δεν υπήρξε ανίχνευση των παραγόντων. Συμπερασματικά, η βλαστοκύστη εκκρίνει IL-1β και σε μικρότερο βαθμό IL-6, αλλά η μέτρηση των παραγόντων αυτών στο υπερκείμενο των καλλιεργειών των βλαστοκύστεων δεν σχετίζεται με την επιλογή της καταλληλότερης βλαστοκύστης για μεταφορά.
Μελέτη των γαστρεντερικών πεπτιδίων ομπεστατίνη και γκρελίνη σε παιδιά με κλινική εικόνα γαστροπάρεσης
Authors: Σαλιακέλλης Ευστράτιος
Published: August 2021

Η γκρελίνη (GHR) και η ομπεστατίνη (OB) αποτελούν γαστρεντερικά πεπτίδια του άξονα γαστρεντερικό - εγκέφαλος τα οποία εκκρίνονται από το στόμαχο. Το γονίδιο της ανθρώπινης γκρελίνης εντοπίζεται στο χρωμόσωμα 3p26-p25 και κωδικοποιεί ένα πολυπεπτίδιο την πρε-προ- γκρελίνη. Η πρε-προ- γκρελίνη υφίσταται σταδιακή διάσπαση του μορίου της (πρωτεόλυση) από την οποία προκύπτουν τόσο η γκρελίνη όσο και η ομπεστατίνη. Η γκρελίνη έχει ορεξιογόνες ιδιότητες και αυξάνει την κινητικότητα του πεπτικού συστήματος, ενώ η ομπεστατίνη ασκεί ανορεξιογόνο δράση, ελαττώνει το σωματικό βάρος και επιβραδύνει το χρόνο γαστρικής κένωσης καθώς και την κινητικότητα του λεπτού εντέρου.Ο πρώιμος κορεσμός, το αίσθημα μεταγευματικής πληρότητας, η ναυτία και οι έμετοι αποτελούν συμπτώματα συχνά απαντούμενα στην Παιδιατρική. Ο καθυστερημένος χρόνος γαστρικής κένωσης έχει προταθεί ως πιθανός παθοφυσιολογικός μηχανισμός πρόκλησης των ανωτέρω συμπτωμάτων.Στην παρούσα μελέτη υποθέσαμε ότι ο χρόνος γαστρικής κένωσης είναι παρατεταμένος και ότι τα ολικά επίπεδα ορού γκρελίνης και ομπεστατίνης είναι διαταραγμένα σε παιδιατρικούς ασθενείς με επίμονα (διάρκεια >6 μήνες) δυσπεπτικά συμπτώματα ενδεικτικά γαστροπάρεσης τα οποία παρέμειναν ασαφούς αιτιολογίας παρά την εκτεταμένη κλινικο-εργαστηρική διερεύνηση.Για να ελέγξουμε την υπόθεση αυτή προσδιορίσαμε σπινθηρογραφικά το χρόνο γαστρικής κένωσης καθώς και τα προ- και μεταγευματικά επίπεδα ολικής γκρελίνης και ομπεστατίνης με την ποσοτική μέθοδο RIA στην ανωτέρω ομάδα παιδιατρικών αθενών.Εννέα από τους 20 ασθενείς είχαν παρατεταμένο χρόνο γαστρικής κένωσης. Τα προγευματικά επίπεδα γκρελίνης και ομπεστατίνης ήταν σημαντικά υψηλότερα στους ασθενείς συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Τα μεταγευματικά επίπεδα γκρελίνης ήταν σημαντικά ελαττωμένα στους ασθενείς εκείνους οι οποίοι είχαν παρατεταμένο χρόνο γαστρικής κένωσης.Συμπερασματικά ο χρόνος γαστρικής κένωσης είναι συχνά παρατεταμένος και τα επίπεδα γκρελίνης και ομπεστατίνης διαταραγμένα σε παιδιά με ανεξήγητα δυσπεπτικά συμπτώματα ενδεικτικά γαστροπάρεσης.
Απομόνωση και χαρακτηρισμός συστατικών του Hypericum perforatum
Authors: Μητσοπούλου Κορνηλία
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή χωρίζεται σε τρεις κύριες θεματικές ενότητες.Στο πρώτο μέρος περιγράφεται η εκχύλιση του Hypericum triquetrifolium. Επίσης, περιγράφεται η απομόνωση της hyperibine J (γνωστή ως αδυπερφιρίνη), μιας ακυλο-φλωρογλυκινόλης τύπου Α, της οποίας η δομή που της είχε αποδοθεί ήταν λανθασμένη. Στο συγκεκριμένο μέρος αναλύεται ο τρόπος εύρεσης - αναθεώρησης της προτεινόμενης δομής της αδυπερφιρίνης σε hyperibine J.Στο δεύτερο μέρος περιγράφεται η εκχύλιση του Hypericum perforatum και η απομόνωση της υπερφορίνης και άλλων δευτερογενών μεταβολιτών του. Από τα επιμέρους κλάσματα της εκχύλισης διαπιστώθηκε η ύπαρξη ενός νέου μεταβολίτη, του μεθυλεστέρα του 3β-δεκαεπτανυλοξυ-ολεαν-12-εν-28-ικού οξέος. Επίσης, συντέθηκε η δεοξυκοχουμουλόνη και τα ακετυλιωμένα ανάλογα της. Τέλος, αξιολογήθηκε η αποτελεσματικότητά της υπερφορίνης, της δεοξυκοχουμουλόνης, των συντιθέμενων ακετυλιωμένων παράγωγων τους καθώς και των κλασμάτων της εκχύλισης, κατά των προνυμφών κουνουπιών του είδους Cx. pipiens. Στο τρίτο μέρος περιγράφεται ο σχεδιασμός, η σύνθεση και η βιολογική αξιολόγηση σε καρκινικές σειρές αναλόγων της υπερφορίνης. Τέλος, συνετέθη ένας νέος βιοδραστικός ανθρακικός σκελετός (δικυκλο[3.3.0]οκτανιο), η δομή του οποίου απεδείχθη με κρυσταλλογραφία ακτινών Χ.
Αθηρωματικές αλλοιώσεις νεφρικών αρτηριών
Authors: Αργυρίου Παναγιώτης
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣΣκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η προοπτική μελέτη των αποτελεσμάτων της διαδερμικής αγγειοπλαστικής με παράλληλη τοποθέτηση ενδαγγειακής μεταλλικής πρόθεσης (stent) σε ασθενείς με αθηρωματικής αιτιολογίας στένωση της νεφρικής αρτηρίας.ΑΣΘΕΝΕΙΣ- ΜΕΘΟΔΟΣΑπό τον Αύγουστο του 1997 έως τον Μάρτιο του 2005, τοποθετήθηκαν στο B΄ Εργαστήριο Ακτινολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών διαδερμικώς ογδόντα δύο stent νεφρικών αρτηριών σε εξήντα ασθενείς. Οι ασθενείς προγραμματίστηκαν σε κλινικό έλεγχο που συμπεριελάμβανε και υπερηχοτομογραφικό έλεγχο τους 3, 6 και 12 πρώτους μήνες και στη συνέχεια ανά 6 μήνες εκτός εάν υπήρχε οξεία επιδείνωση της κατάστασης του ασθενούς. Ταυτόχρονα με τον υπερηχοτομογραφικό έλεγχο γινόταν μέτρηση της αρτηριακής πίεσης (συστολική/διαστολική), της κρεατινίνης ορού και του αριθμού των αντιϋπερτασικών φαρμάκων που ελέμβανε ο ασθενής. H CT αγγειογραφία πραγματοποιούνταν τον πρώτο χρόνο μετά την αγγειοπλαστική και ακολούθως ανά χρόνο, εκτός εάν υπήρχαν ευρήματα από τον υπερηχοτομογραφικό έλεγχο. Σε περίπτωση ευρημάτων στένωσης γινόταν ψηφιακή αφαιρετική αγγειογραφία και στη συνέχεια προσπάθεια επανασηραγγοποίησης του stent.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑΟ μέσος χρόνος ηλικίας των ασθενών ήταν 62 ± 8 έτη. Από τους 60 ασθενείς οι 45 ήταν άρρενες. Όλοι οι ασθενείς είχαν βαριά υπέρταση αντιστεκόμενη σε πολλαπλές αντιϋπερτασικές θεραπείες. 23 δε από αυτούς είχαν επιπλέον και έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας. Η Νεφραγγειακή υπέρταση θεραπεύτηκε σε δεκαεπτά ασθενείς (28%), βελτιώθηκε σε 36 ασθενείς (60%) και δεν παρουσίασε ανταπόκριση στη θεραπεία σε επτά ασθενείς (12%). Από τους 23 ασθενείς με έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας, βελτίωση είχαμε στους 16 ασθενείς (70%), σταθεροποίηση στους 4 ασθενείς (17%) και αποτυχία ανταπόκρισης στη θεραπεία σε 3 ασθενείς (13%) οι οποίοι ακολούθως ξεκίνησαν αιμοκάθαρση. Κατά τη διάρκεια παρακολούθησης παρατηρήθηκε επαναστένωση σε 17 stents (ρυθμός επαναστένωσης: 20.73 %). Η πρωτογενής βατότητα των stents τον πρώτο και δεύτερο χρόνο παρακολούθησης ήταν 83% και 80% αντίστοιχα. Η δευτερογενής βατότητα ήταν στους 12 μήνες 96% και στους 24 μήνες 93%. H τεχνική επιτυχία ήταν 100%. Τo ποσοστό επιπλοκών στους 60 ασθενείς ήταν 5%.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑΗ χρονική διαρκεια παρακολούθησης των stents στην παρούσα μελέτη ήταν σημαντική. Ο επανέλεγχος μετά την τοποθέτηση του stent είναι απαραίτητος λόγω των αυξημένων πιθανοτήτων επαναστένωσης. Η παρακόλουθηση με απεικονιστικές μεθόδους είναι εύκολη τεχνικά και ευρέως διαθέσιμη.Η τοποθέτηση stent σε στενώσεις αθηρωματικής αιτιολογίας δρα καταλυτικά στον έλεγχο της αρτηριακής υπέρτασης και της νεφρικής λειτουργίας. Παρατηρήθηκαν αυξημένα ποσοστά πρωτογενούς και δευτερογενούς βατότητας των stent.Τέλος, η τεχνική ήταν απόλυτα επιτυχής (100%), ενώ παρατηρήθηκε χαμηλό ποσοστό επιπλοκών.
Ο εξωτερικός έλεγχος της δημοσιονομικής διαχείρισης στην Ελλάδα και η λειτουργία του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο πλαίσιο των διεθνών προτύπων
Authors: Κοντόγεωργα Γεωργία
Published: August 2021

Αποτελεί κοινό τόπο η διαπίστωση ότι οι δημόσιες δαπάνες σε μια δημοκρατική κοινωνία, θα πρέπει να βασίζονται σε ένα αποτελεσματικό σύστημα δημοσιονομικής διαχείρισης και ελέγχου. Τα ανώτατα ελεγκτικά ιδρύματα (Supreme Audit Institutions-SAIs), επιφορτισμένα με τον εξωτερικό έλεγχο που ασκείται στους δημόσιους οργανισμούς κάθε χώρας, συμβάλλουν αποφασιστικά στην ποιότητα και την αποτελεσματικότητα της δημοσιονομικής διαχείρισης. Ειδικά στην Ελλάδα, η σημερινή οικονομική συγκυρία, καθιστά περισσότερο επιτακτική την ανάγκη για λογοδοσία των δημοσίων λειτουργών, διαφάνεια στην διάθεση του δημοσίου χρήματος και αναδιοργάνωση του συστήματος εξωτερικού ελέγχου σύμφωνα με τα πρότυπα και τις καλές πρακτικές που ακολουθούνται σε διεθνές επίπεδο.Παραδόξως όμως, σε ερευνητικό επίπεδο, δεν έχει δοθεί η ανάλογη βαρύτητα στο θέμα των ανώτατων ελεγκτικών ιδρυμάτων και γενικά η έρευνα στον τομέα της κυβερνητικής λογιστικής και του εξωτερικού δημοσιονομικού ελέγχου, παρουσιάζει μια πρόσφατη σχετικά ανάπτυξη. Η παρούσα διδακτορική διατριβή, εστιάζει στο θέμα αυτό και ειδικά στη συμμόρφωση των δημόσιων οργανισμών προς τη δημοσιονομική νομοθεσία στην Ελλάδα, αναζητώντας κάποιους από τους παράγοντες που επιδρούν σε αυτή, προκειμένου να καταλήξει σε προτάσεις για την αναμόρφωση του συστήματος του εξωτερικού ελέγχου. Η έρευνα διενεργήθηκε με την στατιστική επεξεργασία των στοιχείων των Ετησίων Εκθέσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου των ετών 1998-2009, αλλά και με ανάλυση πρωτογενών δεδομένων, τα οποία συγκεντρώθηκαν με τη μέθοδο διανομής ερωτηματολογίων μεταξύ των δύο κύριων κατηγοριών των εμπλεκομένων στην ελεγκτική διαδικασία: των ελεγκτών και των ελεγχομένων φορέων, προκειμένου να αναδειχτούν διαφορετικές πτυχές του ίδιου θέματος. Περαιτέρω, η έρευνα εστιάζει και στον ελεγκτικό θεσμό της χώρας το Ελεγκτικό Συνέδριο, Ανώτατο Δημοσιονομικό Δικαστήριο, εξετάζοντάς το όμως, όχι από την πλευρά της νομικής επιστήμης, στο χώρο της οποίας είχε κατά κύριο λόγο αποτελέσει αντικείμενο έρευνας μέχρι σήμερα, αλλά υπό την οπτική γωνία μιας διαφορετικής επιστημονικής προσέγγισης: της επιστήμης της διοίκησης των επιχειρήσεων και των οργανισμών, τα εργαλεία της οποίας χρησιμοποιούνται ευρέως τα τελευταία χρόνια για την ανάπτυξη και την «οικοδόμηση» ικανοτήτων των ανώτατων ελεγκτικών ιδρυμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο.
Διαφορική ρύθμιση των γονιδίων του μείζονος συμπλόκου ιστοσυμβατότητας τάξης ΙΙ από τη μεθυλοτρανσφεράση PRMT6, μέσω μιας AT-hook, μιας νέας πρωτεϊνικής επικράτειας του RFX5
Authors: Σταυρίδη Φοίβη
Published: August 2021

Η οικογένεια των γονιδίων του Μείζονος Συμπλόκου Ιστοσυμβατότητας τάξης ΙΙ (MHCII) είναι καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη και λειτουργία του επίκτητου ανοσοποιητικού συστήματος. Η μεταγραφή όλων των μελών της οικογένειας ελέγχεται από τον κύριο ενεργοποιητή τους, CIITA, και ένα σύνολο παραγόντων προσδενόμενων στο DNA, από τους οποίους σημαντικότερος είναι ο RFX5. Προηγούμενα αποτελέσματα από το εργαστήριό μας έδειξαν ότι ο RFX5 υπόκειται σε μεθυλίωση αργινίνης από την οικογένεια μεθυλοτρανσφερασών PRMT. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η χαρτογράφηση και διερεύνηση της βιολογικής σημασίας των μεθυλιώσεων αυτών.Η χαρτογράφηση των αργινινών-στόχων μεθυλίωσης αποτέλεσε το πρώτο μέρος της εργασίας και έγινε σε δύο φάσεις: Αρχικά προσδιορίστηκαν οι περιοχές που περιείχαν τα κατάλοιπα αργινίνης-στόχους μεθυλίωσης, μέσα από μια διαδικασία διαδοχικών κλωνοποιήσεων, έκφρασης των αντίστοιχων πρωτεϊνών και μεθυλιώσεων in vitro, ενώ στη συνέχεια έγινε πιο λεπτομερής χαρτογράφηση με την κατασκευή μοναδιαίων μεταλλαγών όλων των αργινινών των περιοχών αυτών. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας αξιολογήθηκε η σημασία των μεθυλιώσεων αυτών, τόσο πειραματικά όσο και με μεθόδους βιοπληροφορικής. Κατά την ανάλυση αυτή εντοπίστηκε μία βοηθητική επικράτεια πρόσδεσης του DNA, τύπου AT-hook. Η ύπαρξη της επικράτειας αυτής στο μόριο του RFX5 ήταν προηγουμένως άγνωστη, ενώ αντίθετα, η μεθυλίωση αργινίνης τέτοιων επικρατειών, και συγκεκριμένα από τη μεθυλοτρανσφεράση PRMT6, έχει δημοσιευτεί στο παρελθόν. Το τρίτο μέρος της εργασίας αυτής εστιάστηκε στη διερεύνηση του ρόλου της επικράτειας AT-hook και της πιθανής ρύθμισής της από την PRMT6. Για το σκοπό αυτό κατασκευάστηκαν και μελετήθηκαν σταθεροί κλώνοι που φέρουν είτε τον αγρίου τύπου, είτε μία μορφή του παράγοντα RFX5 με έλλειψη της AT-hook (RFX5-Δhook), ενώ ο ρόλος της PRMT6 διερευνήθηκε με πειράματα υπερέκφρασής της in vivo. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η AT-hook παρουσιάζει διαφορετική δράση ανάλογα με την ισομορφή MHCII που εξετάζεται. Το ίδιο παρατηρείται και για την επίδραση της PRMT6, η δράση της οποίας διαμεσολαβείται από την AT-hook. Η επίδραση της PRMT6 αποτελεί επομένως τον πρώτο γνωστό μηχανισμό με τον οποίο μπορεί να γίνει διαφορική ρύθμιση της έκφρασης των MHCII υπό φυσιολογικές συνθήκες, μία ανακάλυψη με ιδιαίτερο μηχανιστικό και ανοσολογικό ενδιαφέρον, αλλά και πιθανές κλινικές εφαρμογές.
Μορφή και κανονιστικότητα. Η ζωή ως φιλοσοφική προϋπόθεση
Authors: Σκουρλά Λάρα (Αλεξάνδρα)
Published: August 2021

Η διατριβή συγκροτείται με άξονα το πρόβλημα της διάκρισης του ζωντανού από το άβιο. Αρχικά εστιάζει στο κατά πόσον υπάρχει δυνατότητα να δοθεί μια μοναδική εξήγηση του φαινομένου της ζωής που να περιλαμβάνει όλα τα αποκαλούμενα καθολικά χαρακτηριστικά της ζωής. Από αυτή την άποψη, το θέμα διατρέχεται από το ερώτημα του 'τι είναι αυτό που καθορίζει την ιδιαιτερότητα του ζώντος' ή αλλιώς του 'αν υπάρχει κάτι που προσιδιάζει αποκλειστικώς στα ζωντανά όντα και αποτελεί άρα την ειδοποιό διαφορά του ζώντος από το άβιο'. Λαμβάνοντας υπ'όψιν τα αδιέξοδα στα οποία έχουν οδηγηθεί οι σύγχρονες επιστημολογικές προσεγγίσεις επισημαίνεται πως το ίδιο το πρόβλημα είναι άλλης τάξης και το ερώτημα πρέπει να τεθεί με διαφορετικούς όρους. Προτείνεται μια οντολογική ανάλυση του φαινομένου της ζωής η οποία, μαζί με την συνακόλουθη διερεύνηση, αποσαφήνιση και επανεκτίμηση των μεταφυσικών παραδοχών και των συνυφασμένων οντολογικών δεσμεύσεων της βιολογικής επιστήμης, αναδεικνύει πως η λύση έγκειται σε μια συνολική αναθεώρηση του κυρίαρχου αναγωγιστικού-μηχανιστικού πλαισίου θεώρησης των έμβιων όντων. Ως εκ τούτου, μέσα από μια αριστοτελική προσέγγιση, προτείνεται μια διεύρυνση του σύγχρονου κατηγοριακού και αιτιακού πλαισίου που στοχεύει να συμβάλλει στην ανάπτυξη των προϋποθέσεων για μια διαφορετική κατανόηση και ερμηνεία του έμβιου που κατευθύνεται προς μια θεωρία της ζωής που υπερβαίνει το πλαίσιο μιας φιλοσοφικής βιολογίας. Στο νέο πλαίσιο, η Μορφή, ως βασική οντολογική κατηγορία, και ο Οργανισμός, ως ψυχοφυσική ενότητα, συγκροτούν τους όρους για μια σύλληψη της έννοιας της ζωής η οποία προδιαγράφει τον νου ενώ, συγχρόνως, υποδεικνύει έναν ακέραιο φιλοσοφικό μονισμό που δεν εξουδετερώνει αλλά απορροφά την δυϊστική οντολογική πόλωση. Η Μορφή ή Ψυχή δεν συνιστά ένα ιδεατό 'ως εάν' αλλά την κανονιστική αρχή και το πραγματικό και εμμενές στις ζωτικές πράξεις 'τέλος' που εκδηλώνεται ως το προσίδιο αυτοριοθετικό έργο κάθε ζωντανού όντος. Είναι το a priori της ζωής μέσα στην ζωή και ως ζωή.
Συγκριτική μελέτη διαθλαστικών επεμβάσεων Lasik με femtosecond laser και μηχανικό μικροκερατόμο
Authors: Δρανίδης Γεώργιος
Published: August 2021

ΠΕΡΙΛΗΨΗ Σκοπός Σκοπός της προοπτικής αυτής μελέτης είναι η σύγκριση των επεμβάσεων lasik με femtosecond laser και με μηχανικό μικροκερατόμο. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ. Μελετήθηκαν 200 οφθαλμοί ασθενών που υποβλήθηκαν σε διόρθωση μυωπίας ή υπερμετρωπίας και αστιγματισμού με lasik με μηχανικό μικροκερατόμο και αντίστοιχα 200 οφθαλμοί ασθενών που υποβλήθηκαν στην ίδια διαδικασία με lasik με femtosecond laser. Οι παράμετροι που μελετήθηκαν με μετρήσεις που έγιναν προεγχειρητικά, στον 1 και τους 3 μήνες ήταν: το πάχος του κερατοειδούς και ο αριθμός των ενδοθηλιακών του κυττάρων, η ενδοφθάλμιος πίεση με τονόμετρα Goldmann και Pascal, και η καταγραφή του πραγματικού flap που καταγράφηκε με τη βοήθεια της διεγχειρητικής παχυμετρίας του κερατοειδή μετά την άρση του flap και πριν την εφαρμογή του excimer laser. Επίσης μελετάται το τελικό διαθλαστικό αποτέλεσμα, η τελική αδιόρθωτη οπτική οξύτητα και η μεταβολή που παρατηρείται στη σφαιρική εκτροπή, με τη χρήση του wavefront aberrometer. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 1) ΜΥΩΠΙΑ Σε διόρθωση της μυωπίας και μυωπικού αστιγματισμού με LASIK με μηχανικό μικροκερατόμο υποβλήθησαν 178 οφθαλμοί 89 ασθενών. Σε διόρθωση της μυωπίας και μυωπικού αστιγματισμού με femtosecond LASIK υποβλήθησαν 166 οφθαλμοί 83 ασθενών. Συνολικά στην επέμβαση υποβλήθησαν 344 οφθαλμοί. Σε όλα αυτά τα περιστατικά δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά (p >0,05). Μεγαλύτερη διαφορά υπήρχε στον τομέα του flap , όπου στην femtosecond LASIK το πραγματικό πάχος του flap ήταν πιο κοντά στο επιθυμητό και παρουσίασε μικρότερες διακυμάνσεις. Στην μόνη παράμετρο όπου παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ήταν στη μεταβολή της σφαιρικής εκτροπής όπου στην Lasik με μηχανικό μικροκερατόμο υπάρχει αύξηση τους ενώ στην femtosecond υπάρχει μια μικρή μείωση ( p < 0,05). 2)ΥΠΕΡΜΕΤΡΩΠΙΑ Σε διόρθωση της υπερμετρωπίας και αστιγματισμού με LASIK με μηχανικό μικροκερατόμο υποβλήθησαν 22 οφθαλμοί από 11 ασθενείς. Σε διόρθωση της υπερμετρωπίας και αστιγματισμού με femtosecond lasik υποβλήθησαν 36 οφθαλμοί από 18 ασθενείς. Συνολικά στην επέμβαση υποβλήθησαν 58 οφθαλμοί. Κι εδώ τα αποτελέσματα δείχνουν ακριβώς το ίδιο, δηλαδή σε όλες αυτές τις περιπτώσεις υπήρχε μια ελαφρά υπεροχή της lasik με femtosecond χωρίς όμως να παρατηρηθεί στατιστικά σημαντική διαφορά πουθενά (p >0,05). Επίσης σημαντική διαφορά υπήρχε στον τομέα του flap, όπου στην lasik με femtosecond το πραγματικό πάχος του flap ήταν πολύ πιο κοντά στο επιθυμητό κι επίσης παρουσίασε μικρότερες διακυμάνσεις, αλλά και πάλι δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δυο μεθόδων. Στην μόνη παράμετρο όπου παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ήταν στη μεταβολή της σφαιρικής εκτροπής όπου στο μηχανικό μικροκερατόμο υπήρξε αύξηση τους ενώ στην lasik με femtosecond υπήρξε μια μικρή μείωση ( p < 0,05).Συμπεράσματα : Με την εξαίρεση της σφαιρικής εκτροπής όπου υπάρχει σαφής υπεροχή της lasik με femtosecond και στατιστικά σημαντική διαφορά, σε όλες τις άλλες παραμέτρους που μελετήθηκαν και συγκρίθηκαν δεν υπήρξε τέτοια διαφορά παρά την μικρή συνολικά υπεροχή της.
Μουσική βιβλιοθηκονομία
Authors: Ασλανίδη Μαρία
Published: August 2021

Μέσα από το παρόν πόνημα προβάλλεται ο σχεδιασμός και η πιλοτική εφαρμογή και υλοποίηση ενός Προγράμματος Πληροφοριακού Γραμματισμού με έμφαση στη Μουσική, ειδικά σχεδιασμένου και προορισμένου για την κάλυψη των αναγκών της κοινότητας του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου. Για την εφαρμογή του Προγράμματος προτείνεται το μοντέλο της ενσωματωμένης διδασκαλίας (course integrated instruction) στο Πρόγραμμα Σπουδών του ΤΜΣ-Ι.Π. στην Κατεύθυνση «Μουσικές Επιστήμες».Σε σχέση με το πλαίσιο, η παρούσα έρευνα εστιάζει και αφορά:1. Στη μελέτη, διερεύνηση και δημιουργία των απαραίτητων προϋποθέσεων στην ακαδημαϊκή μουσική βιβλιοθήκη Παράρτημα-Μονάδα ΒΙΚΕΠ-ΤΜΣ-Ι.Π. (μελέτη περίπτωσης) για την πλήρη ένταξη και ενσωμάτωση του Προγράμματος Πληροφοριακού Γραμματισμού στο Πρόγραμμα Σπουδών του ΤΜΣ-Ι.Π.2.Στη διερεύνηση των τρόπων/μεθόδων μέσω των οποίων μπορεί το συγκεκριμένο Πρόγραμμα να λειτουργήσει αποτελεσματικά, όντας πλήρως συμμορφωμένο και εναρμονισμένο με τους στόχους, την αποστολή και τις ανάγκες του Ιδρύματος και του Τμήματος.3.Στην προβολή προς το σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας ΤΜΣ-Ι.Π. της ανάγκης διαμόρφωσης πληροφοριακά εγγράμματων φοιτητών. 4.Στη μελέτη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του πληθυσμού της κοινότητας του ΤΜΣ-Ι. Π. στην οποία απευθύνεται και για την οποία προορίζεται το Πρόγραμμα.5.Στη μελέτη, αξιολόγηση, χρήση και διαχείριση συγκεκριμένων πληροφοριακών εργαλείων, παραδοσιακών και μη, στενά συνδεδεμένων με τη μουσική.6.Στη συστηματική συλλογή δεδομένων που αφορούν αυστηρά στην αξιολόγηση του προγράμματος.7.Στη συστηματική συλλογή δεδομένων που συμβάλλουν στην αξιολόγηση του μουσικού βιβλιοθηκονόμου σε ρόλο εκπαιδευτή-διδάσκοντα.8.Στην προβολή της σημασίας που έχει για τους μουσικούς βιβλιοθηκονόμους η τυποποίηση των γνώσεων και των δεξιοτήτων τους αναφορικά με: α. το ίδιο το επάγγελμα και τις απαιτήσεις του, β. την εξέλιξη της αναπαράστασης της μουσικής γνώσης και πληροφορίας, μέσα από τις δυνατότητες που παρέχει κάθε φορά η τρέχουσα τεχνολογία και γ. την τυποποίηση της εκπαίδευσης που οφείλουν να λαμβάνουν οι μουσικοί βιβλιοθηκονόμοι, εφόσον καλούνται να αναλάβουν ρόλο συμβούλου-εκπαιδευτή (educator όχι instructor) συμμετέχοντας ενεργά στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Η παραδοσιακή μουσική των περιοχών ΄Εδεσσας και Αλμωπίας
Authors: Γκουράνη Θεοδώρα
Published: August 2021

Φορέας της τοπικής μουσικής των περιοχών Έδεσσας και Αλμωπίας είναι τα συγκροτήματα χάλκινων πνευστών, ενώ χαρακτηριστική είναι η σπανιότητα του τραγουδιού, γεγονός που σχετίζεται με τις απαγορεύσεις των τοπικών σλαβικών ιδιωμάτων κατά τον 20ό αιώνα. Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη του τοπικού μουσικού ρεπερτορίου, η αναζήτηση και διερεύνηση της εκλιπούσας φωνητικής παράδοσης, καθώς και ο εντοπισμός της σχέσης της με την οργανική μουσική. Η επιτόπια έρευνα είχε ποιοτικό χαρακτήρα και αφορούσε στη στοχευμένη συλλογή υλικού, η επεξεργασία και μελέτη του οποίου οδήγησε στα τελικά αποτελέσματα. Οι παρατηρήσεις της γράφουσας μέσα από τη μελέτη του μουσικού υλικού και τη χρήση της σχετικής βιβλιογραφίας («ητική» προσέγγιση) συνδυάστηκαν με τις νοηματικές τυποποιήσεις που οι πληροφορητές δίνουν σε συγκεκριμένες καταστάσεις και περιπτώσεις («ημική» προσέγγιση).Τα 48 τραγούδια που ηχογραφήθηκαν κατά την επιτόπια έρευνα μελετώνται φιλολογικά, μουσικολογικά και σε σύγκριση με τις μεταγραφές που βρέθηκαν στην ξενόγλωσση βιβλιογραφία. Αυτή η διαδικασία βασίζεται μεν σε μεθόδους διαφόρων μελετητών που έχουν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν τόσο στον ελληνικό, όσο και στον διεθνή χώρο, οι οποίες όμως σε αρκετές περιπτώσεις τροποποιούνται ώστε να μπορέσουν να αναλύσουν νέα φαινόμενα. Όσον αφορά το οργανικό ρεπερτόριο, αρχικά ερευνάται ο τρόπος σχηματισμού των παραδοσιακών συγκροτημάτων χάλκινων πνευστών στην Κεντροδυτική Μακεδονία και η εξέλιξή τους στον 20ό αιώνα, ενώ ιδιαίτερο βάρος δίνεται στους επιφανέστερους μουσικούς των τελευταίων 40 χρόνων στις εξεταζόμενες περιοχές. Έπειτα αναλύονται 7 τοπικοί χοροί, οι οποίοι διαχωρίζονται σε τρεις κατηγορίες σύμφωνα με το αν σχετίζονται ή όχι με τοπικά τραγούδια. Η επιτόπια έρευνα απέδειξε πως στις περιοχές που εξετάζονται υπήρχε πλούσια φωνητική παράδοση με ιδιαίτερα μουσικοποιητικά χαρακτηριστικά. Λόγω των γλωσσικών απαγορεύσεων, τα περισσότερα τραγούδια ξεχάστηκαν στον ελληνικό χώρο, ενώ παράλληλα εισήχθησαν νέα σλαβόφωνα τραγούδια από γειτονικές της Ελλάδας χώρες. Τα τραγούδια που πέρασαν στο οργανικό ρεπερτόριο προσαρμόστηκαν στις δυνατότητες των οργανοπαιχτών και στις ιδιαιτερότητες των μουσικών οργάνων, διατηρώντας όμως σε αρκετές περιπτώσεις τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους. Σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του τοπικού οργανικού ρεπερτορίου έπαιξε μια σειρά παραγόντων και γεγονότων, όπως ο σχηματισμός των τοπικών χορευτικών συγκροτημάτων, που οδήγησαν στην φολκλοροποίηση της τοπικής παράδοσης.
Ηχητικός μουσειολογικός σχεδιασμός
Authors: Ζησίου Μιχαήλ
Published: August 2021

H παρούσα διατριβή στοχεύει στη δημιουργία ενός θεωρητικού πλαισίου με βάση το οποίο ο μουσειολογικός σχεδιασμός μπορεί να επεκταθεί σε μια ακόμη διάσταση συμπεριλαμβάνοντας τον ήχο σαν δομικό στοιχείο της μουσειακής εμπειρίας. Η εργασία αυτή εστιάζει επιπροσθέτως στη μελέτη του νοήματος των ηχητικών παραστάσεων και ειδικότερα στη διεύρυνση των μεθόδων αξιοποίησης του ηχητικού επικοινωνιακού μέσου στο μουσειακό περιβάλλον. Μέσα από τη διεπιστημονική σύνθεση θεωριών για την ακουστική εμπειρία, τον υλικό πολιτισμό, και τη μουσειολογία καθώς και την κριτική ανάλυση σύγχρονων εφαρμογών ηχητικού σχεδιασμού τεκμηριώνεται η θέση πως το ηχητικό περιβάλλον του μουσείου, όταν αντιμετωπίζεται ολιστικά ως ένα σχεδιασμένο ηχοτοπίο και σε συνέργεια με το μουσειολογικό και τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, μπορεί να παίξει ένα καθοριστικό ρόλο στην επικοινωνιακή πράξη που συντελείται σε μια μουσειακή έκθεση. Ως μια ζωτική συνιστώσα της μουσειακής εμπειρίας, η ακουστική εμπειρία του επισκέπτη παρουσιάζει σημαντικές δυνατότητες αλλά και ιδιομορφίες ώστε να αξιώνει έναν ενιαίο σχεδιασμό από τον ηχητικό σχεδιαστή-μουσειολόγο, μια νέα ειδικότητα, που εντάσσεται στον πυρήνα της δημιουργικής ομάδας του μουσείου. Στο πρώτο μέρος διατριβής αποσαφηνίζονται οι βασικές έννοιες που απαιτούνται για τη σύνθεση μιας θεωρίας για τον ηχητικό μουσειολογικό σχεδιασμό. Αναλύεται διεξοδικά το ηχητικό αντικείμενο και το νόημά του όπως αυτό προσεγγίζεται από τη θεωρία της ακουσματικής μουσικής καθώς και τη σύγχρονη μελέτη του υλικού πολιτισμού με έμφαση στη σημειωτική των ηχητικών μορφών, στην επιρροή των αρχών της οικολογικής ψυχολογίας και στην έννοια του ηχοτοπίου ως σύστημα ακουστικής επικοινωνίας. Τα συμπεράσματα συνδυάζονται με τις σύγχρονες μουσειολογικές θεωρητικές προσεγγίσεις για τη μουσειακή εμπειρία, τα μουσειακά αντικείμενα, την εκπαίδευση και την επικοινωνία ώστε να αναδειχθεί το νόημα των ηχητικών μορφών στο μουσειακό περιβάλλον. Στο δεύτερο μέρος επιχειρείται μια παράλληλη ανάπτυξη της θεωρίας και της πρακτικής του ηχητικού μουσειολογικού σχεδιασμού. Εξετάζεται η εξέλιξη της χρήσης των ηχητικών εφαρμογών στις μουσειακές εκθέσεις, αναλύεται η δομή και η λειτουργία του σχεδιασμένου μουσειακού ηχοτοπίου και εισάγεται μια τυπολογία των στρατηγικών ανάπτυξης σχεδιασμού ως προς το περιεχόμενο υποστηριζόμενη από μια ποικιλία παραδειγμάτων. Τέλος, προτείνεται ένα καινοτόμο διεπιστημονικό πλαίσιο αρχών και ένα μοντέλο μεθοδολογίας για την ορθή εφαρμογή του ηχητικού μουσειολογικού σχεδιασμού.
Φαινομενολογική έρευνα του χιώτικου μοιρολογιού και μελέτη εφαρμογής στοιχείων του στη σύγχρονη μουσικοθεραπεία παιδιού που πενθεί την απώλεια ενός γονέα
Authors: Ακογιούνογλου Δήμητρα
Published: August 2021

Η παρούσα μελέτη εστιάζει σε δύο ερευνητικά ερωτήματα: (α) στη διερεύνηση της θεραπευτικής διάστασης του Χιώτικου μοιρολογιού μέσα από ημι-δομημένες συνεντεύξεις με μοιρολογήτρες και, (β) στην εφαρμογή μουσικών, ρυθμικών και αφηγηματικών στοιχείων του μοιρολογιού σε συνεδρίες μουσικοθεραπείας με επτάχρονο κορίτσι που πενθεί την απώλεια του πατέρα της. Η παρούσα μελέτη περιορίζεται στο Χιώτικο μοιρολόι. Διεξήχθησαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις με έξι έμπειρες μοιρολογίστρες (από 79 έως 92 ετών) από τρία χωριά της Χίου, τα Καρδάμυλα, τα Μεστά και το Πυργί. Η έρευνα επικεντρώθηκε στον τρόπο με τον οποίο βιώνουν οι μοιρολογήτρες το ίδιο το μοιρολόγημα και το πώς εκτιμούν την επίδραση του μοιρολογιού στους πενθούντες. Χρησιμοποιήθηκε η περιγραφική φαινομενολογική ανάλυση υπό το πρίσμα της μουσικοθεραπείας για την ανάλυση των συνεντεύξεων. Για την ανάλυση των δεδομένων, η συγγραφέας ακολούθησε έναν συνδυασμό της μεθόδου των Giorgi και Giorgi (2003) με τα βήματα που προτείνουν οι McFerran και Grocke (2007). Στη συνέχεια, με την χρήση των μουσικών, ρυθμικών, αφηγηματικών και αυτοσχεδιαστικών στοιχείων του Χιώτικου μοιρολογιού, δομήθηκε και εφαρμόστηκε μουσικοθεραπευτικό πρόγραμμα για ένα επτάχρονο κορίτσι που πενθεί την αναπάντεχη απώλεια του πατέρα της. Γίνεται περιγραφή της μελέτης περίπτωσης. Κατά τις μουσικοθεραπευτικές συνεδρίες το κορίτσι συνέθεσε 14 τραγούδια, ακολουθώντας 6 βήματα συγγραφής βασισμένα στο μοιρολόι. Η θεματική ανάλυση περιεχομένου χρησιμοποιήθηκε για την αναγνώριση, ανάλυση και παρουσίαση των νοημάτων και θεματικών κατηγοριών που εμφανίζονται στα τραγούδια. Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται με ποσοτικούς πίνακες και με ποιοτικές περιγραφές (Braun & Clarke, 2006· Dean, Smith & Payne, 2006). Η θεραπευτική διάσταση του τελετουργικού του μοιρολογιού ήταν εμφανής σε όλες τις αφηγήσεις των μοιρολογητρών. Ως κοινές νοηματικές μονάδες προσδιορίστηκαν οι εξής: συνέχιση επικοινωνίας με τον νεκρό, ο πόνος ως εσωτερική ώθηση για το μοιρολόγημα, γυναικεία συλλογική ευθύνη η δημοσιοποίηση του πόνου της απώλειας, παρότρυνση όλων για εξωτερίκευση του πόνου τους, προστατευμένη έκφραση της θλίψης βασισμένη στην συντροφικότητα των γυναικών, ένα έθιμο αιώνων που χάνεται. Το επτάχρονο κορίτσι, μέσα από τη διαδικασία συγγραφής των δικών του μοιρολογιών, αναγνώρισε τα συναισθήματά του και αντιμετώπισε την θλίψη του. Στοιχεία του μοιρολογιού μπορούν να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά στα πλαίσια μουσικοθεραπευτικής συμβουλευτικής πένθους για παιδιά.
Συστηματική φλεγμονή και παράμετροι καρδιαγγειακού κινδύνου σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ)
Authors: Μυστρίδου Παρθένα
Published: August 2021

Η ΧΑΠ, στα πλαίσια της συστηματικής φλεγμονής και του οξειδωτικού stress, χαρακτηρίζεται από εξωπνευμονικές εκδηλώσεις, όπως είναι η αναιμία, η καχεξία και η οστεοπόρωση, ενώ αυξάνει ο κίνδυνος εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων, σακχαρώδους διαβήτη και μεταβολικού συνδρόμου.Για τη βελτιστοποίηση της εκτίμησης και θεραπευτικής αντιμετώπισης των ασθενών με ΧΑΠ απαιτείται συνολικότερη θεώρηση της νόσου, με καθορισμό διαφορετικών φαινοτύπων ΧΑΠ. Προς αυτήν την κατεύθυνση, έχουν εκτιμηθεί διάφοροι βιολογικοί δείκτες.Η φετουΐνη-Α είναι μια γλυκοπρωτεΐνη, που παράγεται από τα παρεγχυματικά κύτταρα του ήπατος, ως απάντηση στην απελευθέρωση προφλεγμονωδών κυτταροκινών. Προάγει την αντίσταση στην ινσουλίνη, αναστέλλει την επασβέστωση των αγγείων και των οστών και ενισχύει τη διαδικασία της φαγοκυττάρωσης. Στην παρούσα μελέτη προσδιορίστηκε η συγκέντρωση της φετουΐνης-Α ορού σε ασθενείς με ΧΑΠ, τόσο κατά τη σταθερή νόσο, όσο και κατά την έναρξη της παρόξυνσης, ώστε να εκτιμηθεί η αξία της ως προγνωστικού βιολογικού δείκτη για την εμφάνιση παροξύνσεων.Στη μελέτη συμπεριλήφθησαν 100 ασθενείς με ΧΑΠ σταδίων Ι-IV κατά GOLD, που βρίσκονταν υπό παρακολούθηση στο Ιατρείο ΧΑΠ της Πνευμονολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας, και 40 υγιείς μάρτυρες. Πραγματοποιήθηκε λεπτομερής καταγραφή του ιατρικού ιστορικού και κλινική εξέταση, ενώ όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε λειτουργικό έλεγχο του αναπνευστικού, σε εκτίμηση της ικανότητας για άσκηση με τη δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών και σε αποτίμηση της ποιότητας ζωής με το ερωτηματολόγιο SGRQ. Τέλος, λήφθηκε δείγμα φλεβικού αίματος για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης της φετουΐνης-Α ορού, της CRP ορού και παραμέτρων του μεταβολικού συνδρόμου. Η μελέτη διήρκεσε ένα έτος, με δύο προγραμματισμένες επισκέψεις στους 6 και 12 μήνες. Οι 36 από τους ασθενείς, που εμφάνισαν παρόξυνση ΧΑΠ, επανεκτιμήθηκαν και κατά την έναρξη αυτής.Από τα αποτελέσματα της μελέτης προκύπτει επαναληψιμότητα στις μετρήσεις της φετουΐνης-Α κατά την αρχική επίσκεψη και τις επισκέψεις στους 6 και 12 μήνες. Η συγκέντρωσή της ήταν χαμηλότερη στους ασθενείς με ΧΑΠ, συγκριτικά με τους υγιείς μάρτυρες [394.5 (321.8-419.6)mg/L έναντι 487.3 (441.0-548.0)mg/L, p<0.001]. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς με ΧΑΠ σταδίου IV κατά GOLD είχαν χαμηλότερη συγκέντρωση φετουΐνης-Α ορού, συγκριτικά με τους ασθενείς σταδίων I-II και ΙΙΙ (p<0.05). Ακόμη, η συγκέντρωση της φετουΐνης-Α μειώθηκε κατά την έναρξη της παρόξυνσης, συγκριτικά με την αρχική επίσκεψη (p<0.001). Το χρονικό διάστημα μέχρι την εμφάνιση της πρώτης παρόξυνσης διέφερε στατιστικώς σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων ασθενών με υψηλές και χαμηλές τιμές συγκέντρωσης φετουΐνης-Α ορού [HR 2.163 (95% CI 1.104-4.238), p=0.024].Από τα αποτελέσματα της μελέτης προκύπτει πως η φετουΐνη-Α αποτελεί έναν επαναλήψιμο βιολογικό δείκτη στους ασθενείς με ΧΑΠ και ενδέχεται να συμβάλλει στην αναγνώριση των ασθενών με ΧΑΠ που είναι ¨επιρρεπείς¨ στην εμφάνιση παροξύνσεων.
Κωνσταντινούπολη
Authors: Αγορίτσας Δημήτριος
Published: August 2021

Στη διατριβή επιχειρείται η συνθετική διερεύνηση του βίου της βυζαντινής πρωτεύουσας, του χώρου και των ανθρώπων, μετά την ανάκτησή της το 1261 –έπειτα από το 57 έτη Λατινοκρατίας- και για τα επόμενα εβδομήντα περίπου έτη, δηλαδή κατά τη διάρκεια της βασιλείας των δύο πρώτων Παλαιολόγων αυτοκρατόρων, του Μιχαήλ Η΄ και του Ανδρονίκου Β΄. Η περίοδος αυτή παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον, καθώς εγκαινιάζει την απαρχή μιας νέας εποχής για τη βυζαντινή πρωτεύουσα που ξεκινά με αισιοδοξία και πολλές προσδοκίες, αλλά που συν τω χρόνω μεταβάλλεται υπό το βάρος δυσμενών πολιτικών και άλλων εξελίξεων. Ειδικότερα γίνεται λόγος για το όραμα της επανάκτησης της πόλης, καθώς και για τις συνθήκες που οδήγησαν σε αυτή το 1261. Στη συνέχεια μελετάται η οργάνωση του αστικού χώρου, η εικόνα της Κωνσταντινούπολης, όπως προκύπτει μέσα από τα ρητορικά έργα της εποχής, η δημογραφία και η διοίκηση, οι σχέσεις της αυτοκρατορικής εξουσίας με την Εκκλησία, η κοινωνική διαφοροποίηση και η οικονομική δραστηριότητα. Ανιχνεύονται επίσης κάποια γενικά χαρακτηριστικά της κοινωνίας στην βυζαντινή πρωτεύουσα την περίοδο αυτή και ακόμη αντιλήψεις, νοοτροπίες και συμπεριφορές. Τέλος γίνεται αναφορά στην πολιτική, δημοσιονομική και κοινωνική κρίση του τέλους του 13ου και των αρχών του 14ου αι. και διερευνάται ο τρόπος που αντιλαμβάνονται τη μεταβολή στην οποία έχει περιέλθει το κράτος και η κοινωνία της πρωτεύουσας τόσο ο αυτοκράτορας και οι ανώτεροι αξιωματούχοι όσο και οι σημαντικότεροι λόγιοι της εποχής, η Εκκλησία και ο λαός της πρωτεύουσας.
Διδιαστατότητα
Authors: Κουτσώνας Αθανάσιος
Published: August 2021

Many combinatorial computational problems are considered in their generalform intractable, in the sense that even for modest size problems, providingan exact optimal solution is practically infeasible, as it typically involves theuse of algorithms whose running time is exponential in the size of the problem.Often these problems can be modeled by graphs. Then, additional structuralproperties of a graph, such as surface embeddability, can provide a handle forthe design of more ecient algorithms.The theory of Bidimensionality, dened in the context of ParameterizedComplexity, builds on the celebrated results of Graph Minor theory and establishesa meta algorithmic framework for addressing problems in a broadrange of graph classes, namely all generalizations of graphs embeddable onsome surface.In this doctoral thesis we explore topics of combinatorial nature related tothe implementation of the theory of Bidimensionality and to the possibilitiesof the extension of its applicability range.