bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Χρηματοοικονομική ανάπτυξη, θεσμοί και οικονομική πολιτική
Authors: Φιλιππίδης Ιωάννης
Published: August 2021

Η διερεύνηση της σχέσης ανάµεσα στην ανάπτυξη της χρηµατοπιστωτικής αγοράς και της ποιότητας των θεσμών προσέλκυσε το έντονο ενδιαφέρον των ερευνητών τα τελευταία χρόνια. Η διατριβή αυτή προσπαθεί να αναλύσει τους παράγοντες που επηρεάζουν τη χρηματοοικονοµική ανάπτυξη, εστιάζοντας το ενδιαφέρον ιδίως στην επίδραση των θεσμών στην ανάπτυξη της χρηµατοπιστωτικής αγοράς για 80 επιλεγμένες χώρες, που ομαδοποιούνται σε χώρες χαμηλού, μεσαίου και υψηλού εισοδήματος, λαµβάνοντας υπόψη το βαθμό απελευθέρωσης της αγοράς αγαθών και της αγοράς κεφαλαίων, καθώς και τους χρηματοοικονομικούς / μακροοικονομικούς παράγοντες. Σκοπός της διατριβής είναι πρωταρχικά να ερευνήσει την επίδραση των οικονομικών, πολιτικών και κοινωνικών θεσμών στη χρηματοοικονομική ανάπτυξη και στη συνέχεια να ερευνήσει ποια διάσταση των οικονομικών θεσμών (ποιότητα διακυβέρνησης, ρόλος του κράτους, ποιότητα του νομικού συστήματος) είναι πιο ισχυρή στην προώθηση της ανάπτυξης του χρηματοοικονομικού τομέα. Παρόλο που στη βιβλιογραφία έχουν σημειωθεί προσπάθειες με την εισαγωγή διαφόρων δεικτών θεσμικής ποιότητας στην παλινδρόμηση της χρηματοοικονομικής ανάπτυξης, είναι η πρώτη φορά που πραγματοποιείται μια τέτοια ανάλυση για τους θεσμούς, χρησιμοποιώντας επίσης ένα νέο δείκτη ανάπτυξης του τραπεζικού τομέα. Το εμπειρικό υπόδειγμα εκτιμάται με δυναμικές τεχνικές πάνελ δεδομένων και πιο συγκεκριμένα με τον εκτιμητή συστήματος εξισώσεων GMM που αναπτύχθηκε από τους Arellano και Bover (1995) και Blundell και Bond (1998), ο οποίος βελτιώνει σημαντικά την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων και μειώνει την πιθανή μεροληψία του δείγματος σε σχέση με άλλες δυναμικές τεχνικές πάνελ δεδομένων. Τα αποτελέσµατα της εµπειρικής ανάλυσης δείχνουν ότι: α) υπάρχει μια ισχυρή σχέση μεταξύ των θεσμών και της χρηματοοικονομικής ανάπτυξης, β) μεταξύ των διαστάσεων της θεσμικής ποιότητας, η οικονομική διάσταση είναι αυτή που έχει κυρίως σημασία για την ανάπτυξη του χρηματοπιστωτικού τομέα και γ) στα πρώτα στάδια της οικονομικής ανάπτυξης, η νομική διάσταση (δηλ. η βελτίωση της προστασίας των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας) μοιάζει να είναι η πιο σημαντική, ενώ η διάσταση της ποιότητας διακυβέρνησης και η διάσταση του πολιτικού παρεμβατισμού έχουν μεγαλύτερη επίδραση στις χώρες υψηλού εισοδήματος.
Η άλφα1-μικροσφαιρίνη ως δείκτης πρώιμης νεφρικής βλάβης σε βαρέως πάσχοντες σηπτικούς ασθενείς της Μ.Ε.Θ.
Authors: Τερζή Ειρήνη
Published: August 2021

Μελετήθηκε η συμβολή της άλφα1-μικροσφαιρίνης (alpha1-microglobulin, α1M) - ενός μέλους της οικογένειας των λιποκαλινών, που αποτελεί δείκτη εγγύς νεφροσωληναριακής δυσλειτουργίας - στην πρώιμη διαγνωστική της σχετιζόμενης με την σήψη οξείας νεφρικής βλάβης (acute kidney injury, AKI). Η μελέτη επικεντρώθηκε σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς μιας πολυδύναμης Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (Μ.Ε.Θ.). Από την προοπτική παρακολούθηση 290 ασθενών που εισήχθησαν για νοσηλεία σε διάστημα ενός έτους, μελετήθηκαν 45 σηπτικοί ασθενείς, εκ των οποίων οι 16 (35.6%) εκδήλωσαν νεφρική ανεπάρκεια. Η α1Μ προσδιορίσθηκε σε δείγματα ούρων από συλλογές ούρων 24ώρου κατά το σηπτικό επεισόδιο και σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα έκτοτε. Η διαγνωστική ικανότητα του βιοδείκτη εκτιμήθηκε με τον μη παραμετρικό υπολογισμό της περιοχής κάτω από την καμπύλη μίας καμπύλης λειτουργικού χαρακτηριστικού δέκτη (area under the curve (AUC) of the receiver operating characteristic (ROC) curve, AUCROC). Τα επίπεδα της α1Μ ήταν σημαντικά υψηλότερα σε όλους τους σηπτικούς ασθενείς (μέση τιμή επιπέδων σε όλα τα δείγματα στο σηπτικό επεισόδιο 46.02 ± 7.17 mg/l) και παρουσίασαν αυξητική τάση στους ασθενείς που τελικά ανέπτυξαν σηπτική νεφρική ανεπάρκεια. Η AUCROC για την πρόβλεψη της σηπτικής ΑKΙ σύμφωνα με τα επίπεδα της α1M 24 ώρες πριν την εμφάνιση της νεφρικής προσβολής ήταν 0.739 (ευαισθησία 87.5%, ειδικότητα 62.07%, τιμή-όριο 47.9 mg/l). Τα επίπεδα της α1Μ 24 ώρες πριν την σηπτική νεφρική προσβολή, η κρεατινίνη ορού και η βαθμολογία βαρύτητας νόσου κατά APACHE II στο επεισόδιο της σήψης, αναδείχθηκαν ως οι σημαντικότεροι ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες πρόβλεψης της ΑΚΙ. Ο συνδυασμός των ανωτέρω τριών παραμέτρων βελτίωσε την AUCROC της πρόγνωση της AKI σε 0.944. Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν την ιδέα πως τα επίπεδα της α1Μ στα ούρα θα μπορούσαν να συμβάλουν στην πρώιμη διάκριση των σηπτικών ασθενών που εξελίσσονται σε ΑΚΙ και μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμος βιοδείκτης. Παράλληλα, αναδεικνύουν ως θέμα για περαιτέρω έρευνα την παθογενετική εμπλοκή της α1Μ στην σήψη και στην σηπτική ΑΚΙ.
Ο ρόλος των αντινεοαγγειακών παραγόντων στο διαβητικό οίδημα της ωχράς
Authors: Παπαβασιλείου Ευαγγελία
Published: August 2021

Η πιο συναρπαστική αλλαγή στη θεραπεία της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας ήταν με την έλευση της αντι-VEGF θεραπείας με ranibizumab (Lucentis, Genentech) για το διαβητικό οίδημα της ωχράς κηλίδας (DME) (Brown et al, 2013). Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα που έδειξαν οι μελέτες RISE και RIDE είναι ότι οι ασθενείς με ΔOΩ που αφορά το κεντρικό βοθρίο έχουν μια πολύ καλή ευκαιρία να αυξήσουν σημαντικά την όρασή τους σε σχέση με ό,τι ήταν δυνατό να επιτύχουν με τη φωτοπηξία με λέιζερ. (Brown et al, 2013) O παράγοντας αντι-VEGF είναι η θεραπεία πρώτης γραμμής για το ΔOΩ με κεντρική συμμετοχή για πολλούς κλινικούς γιατρούς. Ωστόσο, για τους ασθενείς που παρουσιάζουν εντοπισμένο οίδημα που πληροί τα κριτήρια ETDRS, οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να χρησιμοποιούν το εστιακό laser (Photocoagulation for diabetic macular edema. Early Treatment Diabetic Retinopathy Study report number 1, Early Treatment Diabetic Retinopathy Study research group). Tα στοιχεία της οπτικής οξύτητας κατά τη μελέτη ETDRS έδειξαν ότι περίπου το 15% των ασθενών υπό θεραπεία με λέιζερ βελτιώθηκε κατά 3 γραμμές, ενώ στις μελέτες RIDE και RISE, περίπου σε 40% των ασθενών η οπτική οξύτητα βελτιώθηκε κατά 3 γραμμές με την αντι-VEGF θεραπεία. Στη μελέτη μας μπορέσαμε να δείξουμε ότι η συνδυαστική θεραπεία με λέιζερ και αντινεοαγγειακούς παράγοντες ήταν ανώτερη της μονοθεραπείας με λέιζερ. Ακόμα δείξαμε ότι η συνδυαστική θεραπεία ελάττωσε την ανάγκη για ένεσεις κατά τη διάρκεια του δεύτερου έτους θεραπείας και την ανάγκη για λέιζερ, με καλύτερα αποτελέσματα ως προς τη βέλτιστα διορθούμενη οπτική οξύτητα και το πάχος στην οπτική τομογραφία συνοχής. Προτείνουμε τηνέναρξη με τρεις μηνιαίες ενέσεις και λέιζερ κατά τον τρίτο μήνα. Στη συνέχεια προτείνουμε το συνδυασμό λέιζερ και αντι-VEGF όταν χρειάζεται. Βρήκαμε ότι υπάρχει ακόμα ένας ρόλος για το θερμικό λέιζερ στο ΔOΩ. Για το ΔOΩ που δεν αφορά το βοθρίο, και τα κυκλοτερή σκληρά εξιδρώματα η λέιζερ θεραπεία θεωρείται ακόμα η θεραπεία πρώτης γραμμής.
Η χονδροπροστατευτική δράση του ζολεδρονικού οξέος
Authors: Λαμπροπούλου-Αδαμίδου Καλλιόπη
Published: August 2021

Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση, σε ένα καθιερωμένο ζωικό πρότυπο της οστεοαρθρίτιδας, της διατήρησης της δομής του χόνδρου μακροσκοπικά και ιστολογικά, καθώς επίσης της διατήρησης της δομής του υποχόνδριου οστού σε μCT ανάλυση, μετά από χορήγηση ζολεδρονικού οξέος (ΖΟΛ) σε τρεις διαφορετικές δόσεις για την επιπλέον αξιολόγηση των πιθανών δοσοεξαρτώμενων επιδράσεών του. Τριάντα-οκτώ κόνικλοι υποβλήθηκαν σε διατομή προσθίου χιαστού συνδέσμου και χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες: ομάδα λήψης εικονικού φαρμάκου (n=8) και ομάδα λήψης 0,1, 0,3 και 0,6 mg/kg ΖΟΛ (n=10 η κάθε μία). Μετά απο 8 εβδομάδες έγινε ευθανασία όλων των κονίκλων. Η μελέτη κατέληξε ότι το ζολεδρονικό οξύ, στο συγκεκριμένο ζωικό πρότυπο οστεοαρθρίτιδας, φαίνεται να έχει χονδροπροστατευτική δράση και να βοηθά στη διατήρηση της δομής του υποχόνδριου οστού, με δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Είναι απαραίτητη η διεξαγωγή κλινικών μελετών για την απόδειξη ανάλογης θετικής επίδρασης των διφωσφονικών στην εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας στον άνθρωπο.
O θεσμός της θαλάσσιας επιστημονικής έρευνας στο σύγχρονο δίκαιο της θάλασσας
Authors: Μπούρτζης Τηλέμαχος
Published: August 2021

Η διατριβή εξετάζει τη Θαλάσσια Επιστημονική Έρευνα ως τμήμα του συγχρόνου πλαισίου του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, επιχειρώντας ένα συνδυασμό νομικών, επιστημονικών και θεσμικών προσεγγίσεων. Η διάρθρωση της διατριβής περιλαμβάνει ένα εισαγωγικό στο αντικείμενο κεφάλαιο, δύο κύρια μέρη, εκ των οποίων το πρώτο αφορά στο διεθνές επίπεδο και το δεύτερο στην ειδική περίπτωση της Ελλάδας και του αιγαιακού χώρου και ένα συμπερασματικό κεφάλαιο.Το πρώτο μέρος υπό τον τίτλο «Το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας και ο Θεσμός της Θαλάσσιας Επιστημονικής Έρευνας», επιχειρεί μία συνολική προσπάθεια θεσμικής καταγραφής και αξιολόγησης ειδικοτέρων ζητημάτων που αφορούν στη Θαλάσσια Επιστημονική Έρευνα, τόσο εντός του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας όσο και εντός συγγενών ειδικευμένων κλάδων.Η ανάλυση του δευτέρου μέρους λαμβάνει ειδικότερο χαρακτήρα επικεντρώνοντας στην Ελλάδα και επιχειρώντας την προβολή των κανόνων και εξελίξεων που αναπτύχθηκαν στο πρώτο μέρος ως προς τη θεσμική μεταφορά και αποτύπωση. Στο πλαίσιο αυτό λαμβάνονται υπόψη ιδιαίτεροι παράγοντες με ειδική ελληνική εφαρμογή όπως τα περιφερειακά πλαίσια συμμετοχής με ερευνητικές αναφορές (Ευρω-ενωσιακό και Μεσογειακό) και το, στην ειδικότερη εξέταση του Αιγαίου Πελάγους, ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Σημαντικό στοιχείο του δευτέρου μέρους αποτελεί η καταγραφή των ελληνικών θεσμών διεξαγωγής Θαλάσσιας Επιστημονικής Έρευνας αλλά και η αναδρομή στην ιστορία του κλάδου και η σύνδεση του με τα σχετικά διεθνή και εσωτερικά θεσμικά στοιχεία.
Η δημιουργία κρατών στη σύγχρονη διεθνή δικαιοταξία
Authors: Καλλία Μαρία
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσης διδακτορικής διατριβής είναι να διακριβώσει πότε μία οντότητα συνιστά κράτος υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου, ποιές είναι οι προϋποθέσεις που οφείλει να πληροί ώστε να τεκμαίρεται η κρατική υπόσταση, καθώς και ποιοί είναι οι σύννομοι τρόποι δημιουργίας ενός κράτους. Αποπειράται να απαντήσει στο καίριο ερώτημα εάν το διεθνές δίκαιο εμπεριέχει αρχές, κριτήρια και κανόνες που να ρυθμίζουν τη δημιουργία και την αναγνώριση των κρατών, αλλά να υπαγορεύουν και τη μη-αναγνώριση ορισμένων οντοτήτων. Η κρατική δημιουργία είναι πραγματικό ή δικαιικό γεγονός; Ποιός είναι ο ρόλος της αυτοδιάθεσης στη διαδικασία σχηματισμού ενός νέου κράτους; Ποιά η λειτουργία της αναγνώρισης σε αυτό το πλαίσιο; Και ποιό το καθεστώς μίας οντότητας η οποία στερείται νομιμότητας εν τη γενέσει της; Το τελευταίο αυτό ερώτημα οδηγεί αυτομάτως σε αρκετά ακόμη: Υπάρχει ιεραρχική σχέση ανάμεσα στην αρχή της εδαφικής ακεραιότητας των κρατών -και άρα του uti possidetis juris- και στην αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών κατά τη μετα-αποικιοκρατική εποχή; Ή μήπως αρχίζει να διαφαίνεται ένα «δικαίωμα διορθωτικής απόσχισης» σε εξαιρετικές περιστάσεις; Εάν είναι έτσι, σε ποιές περιπτώσεις μπορεί να υποστηριχτεί ένα τέτοιο «δικαίωμα» και από ποιόν; Ουσιαστικά, επιχειρείται η εκ βάθρων ανάλυση του κράτους ως δικαιικού γεγονότος σε άμεση συνάφεια με την πραγματικότητα.
Θεραπευτικές παρεμβάσεις στη μεμβρανώδη σπειραματονεφρίτιδα και εκτίμηση της αποτελεσματικότητάς τους με βάση δείκτες εξέλιξης της νόσου
Authors: Κουτρούλια Ελένη
Published: August 2021

Η Ιδιοπαθής Μεμβρανώδης Σπειραματονεφρίτιδα (ΙΜΣ) ή νεφροπάθεια, η πιο συχνή αιτία νεφρωσικού συνδρόμου στους ενήλικες, συνήθως αντιμετωπίζεται με τη χορήγηση κορτικοειδών και κυτταροτοξικών φαρμάκων ή κυκλοσπορίνης (cyclosporine-A, CsA). Σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της μακροχρόνιας χορήγησης CsA στην πρόκληση ύφεσης του νεφρωσικού συνδρόμου και των ιστολογικών αλλοιώσεων σε επαναληπτικές βιοψίες νεφρού μετά τη χορήγηση του δυνητικά νεφροτοξικού αυτού φαρμάκου. Επιπλέον, εκτιμήθηκε η αποτελεσματικότητα του Mycophenolate Mofetil (MMF) ως σχήματος θεραπείας της ΙΜΣ σε μικρό αριθμό ασθενών και η προγνωστική αξία των επιπέδων του αυξητικού παράγοντα TGF-β1 στα ούρα και στο πλάσμα ως δεικτών εξέλιξης της νόσου.Μελετήθηκαν 32 ασθενείς με ΙΜΣ οι οποίοι εμφάνιζαν νεφρωσικό σύνδρομο και είχαν ικανοποιητική νεφρική λειτουργία κατά τη διάγνωση της νόσου και στους οποίους χορηγήθηκε συνδυασμός πρεδνιζολόνης και CsA. Παρατηρήθηκε πλήρης ύφεση του νεφρωσικού συνδρόμου σε 18 (56%) και μερική ύφεση σε 10 ασθενείς (31%) μετά από 12 μήνες θεραπείας (συνολικά στο 87% των ασθενών). Επεισόδια υποτροπών παρατηρήθηκαν στο 39% και 60% των ασθενών με πλήρη ή μερική ύφεση αντίστοιχα, και πολλαπλές υποτροπές στο 25% των ασθενών, οι οποίοι παρουσίασαν βαθμιαία μείωση της απαντητικότητας στη CsA και επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας. Επαναληπτική βιοψία νεφρού έγινε σε 18 ασθενείς με ύφεση του νεφρωσικού συνδρόμου μετά από 24 μήνες θεραπείας για να εκτιμηθεί η δραστηριότητα της νόσου και οι πιθανές ιστολογικές αλλοιώσεις σε πλαίσια τοξικότητας από κυκλοσπορίνη. Στις επαναληπτικές βιοψίες παρατηρήθηκαν: εξέλιξη του σταδίου της νόσου, επιδείνωση της σπειραματοσκλήρυνσης και της διαμεσοσωληναριακής βλάβης στο 60% των ασθενών. Δεν παρατηρήθηκαν χαρακτηριστικές αλλοιώσεις νεφροτοξικότητας από την κυκλοσπορίνη. Η βαρύτητα των ιστολογικών αλλαγών συσχετίστηκε με το χρονικό διάστημα που είχε παρέλθει από την πρώτη βιοψία νεφρού (r = 0.452, p < 0.05) και θεωρήθηκε ως φυσική εξέλιξη της νόσου.Ικανοποιητικά αποτελέσματα διαπιστώθηκαν από τη χορήγηση Mycophenolate Mofetil σε 6 ασθενείς με ΙΜΣ, στους οποίους το MMF χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με μικρή δόση πρεδνιζολόνης, είτε λόγω ανθεκτικότητας του νεφρωσικού συνδρόμου στην CsA, είτε ως αρχική θεραπεία σε περιπτώσεις αντένδειξης στην χορήγηση CsA. Ύφεση του νεφρωσικού συνδρόμου παρατηρήθηκε σε 4 από τους 6 ασθενείς.Τα επίπεδα του TGF-β1 στα ούρα ασθενών με ΙΜΣ και λευκωματουρία ήταν σημαντικά υψηλότερα συγκριτικά με αυτά υγιών εθελοντών και ασθενών με άλλες σπειραματοπάθειες που δεν παρουσίαζαν λευκωματουρία και μειώθηκαν σημαντικά μετά από χορήγηση κορτικοειδών και κυκλοσπορίνης. Η συγκέντρωση του TGF-β1 στο πλάσμα δε διέφερε σημαντικά μεταξύ υγιών εθελοντών και ασθενών με ΙΜΣ και νεφρωσικό σύνδρομο, καθώς και μεταξύ ασθενών με ή χωρίς ύφεση της λευκωματουρίας μετά από τη θεραπευτική αγωγή.
Αριθμητική μελέτη της κατανομής της φωτοχημικής και σωματιδιακής ρύπανσης στην ευρύτερη περιοχή των Αθηνών μετά το 2004
Authors: Φαμέλη Κυριακή-Μαρία
Published: August 2021

Αντικείμενο της συγκεκριμένης διδακτορικής διατριβής είναι η διερεύνηση της κατανομής της φωτοχημικής και σωματιδιακής ρύπανσης στην Ευρύτερη Περιοχή των Αθηνών (ΕΠΑ) η οποία πραγματοποιήθηκε με τη λεπτομερή καταγραφή και χωροχρονική αποτύπωση των εκπομπών για την Ελλάδα και την ΕΠΑ σε ωριαία κλίμακα και τη χρήση του συστήματος μοντέλων MM5/CAMx. Πρωταρχικός στόχος ήταν η ανάπτυξη μιας πρακτικής μεθοδολογίας υπολογισμού των εκπομπών για την Ελλάδα και την ΕΠΑ, για την περίοδο 2006 - 2010, με χρήση τοπικών συντελεστών χωρικού και χρονικού καταμερισμού η οποία οδήγησε στη δημιουργία της βάσης δεδομένων εκπομπών F.E.I. – GRΕGAA (Flexible Emission Inventory for GREece and the GAA). Η μελέτη των εκπομπών για την ΕΠΑ για το έτος 2010 ανέδειξε ότι η πλειοψηφία των εκπομπών CO, ΝΟx και των σωματιδίων ΡΜ10 προέρχεται από τις οδικές μεταφορές, τις σταθερές πηγές καύσης και τη ναυτιλία. Η φωτοχημική προσομοίωση ενός θερινού επεισοδίου ρύπανσης για την ΕΠΑ ανέδειξε την ικανότητα του μοντέλου CAMx να αναπαράγει τη μεσημεριανή μέγιστη συγκέντρωση όζοντος που καταγράφηκε από τους σταθμούς μέτρησης τόσο ως προς τη χρονική στιγμή εμφάνισης, τη χρονική διάρκεια όσο και ως προς το μέγεθος στους περισσότερους σταθμούς. Όσον αφορά στα αιωρούμενα σωματίδια ΡΜ10, υψηλές συγκεντρώσεις εμφανίστηκαν στην αστική περιοχή του λεκανοπεδίου. Συμπερασματικά, η δημιουργία του συστήματος απογραφής εκπομπών με νέα, επίσημα και αξιόπιστα δεδομένα βοήθησε στη βελτιωμένη προσομοίωση των χαρακτηριστικών διασποράς των ρύπων στην ΕΠΑ.
Ηλεκτρονικός εκφοβισμός
Authors: Καπατζιά Αναστασία
Published: August 2021

Βασικός στόχος της έρευνας ήταν η διερεύνηση της εμπειρίας ηλεκτρονικής θυματοποίησης από τους εφήβους. Με τη χρήση μεικτής ερευνητικής μεθοδολογίας (concurrent research design) και τη συμμετοχή μαθητών και μαθητριών Γ΄ Γυμνασίου και Β΄ Λυκείου η έρευνα αποσκοπούσε να απαντήσει στο ερώτημα «Πώς αντιδρούν οι έφηβοι σε ηλεκτρονικό εκφοβισμό» (εκτίμηση της εμπειρίας/επίδραση, συναισθήματα και διαχείριση της θυματοποίησης). Στην ποσοτική έρευνα συμμετείχαν στο σύνολο 1183 μαθητές και μαθήτριες στη Γ’ Γυμνασίου και Β’ Λυκείου από 19 δημόσια σχολεία της Θεσσαλονίκης, ενώ στην ποιοτική έρευνα συμμετείχαν 103 έφηβοι σε 11 ομάδες εστίασης από πέντε δημόσια σχολεία. H συλλογή των δεδομένων έγινε με ερωτηματολόγια αυτοαναφοράς και συνεντεύξεις σε ομάδες εστίασης. Η ανάλυση των ποσοτικών δεδομένων έγινε στις ομάδες των θυμάτων και θυτών-θυμάτων. Η ανάλυση των ποιοτικών δεδομένων έγινε με βάση τις αρχές της θεμελιωμένης θεωρίας. Τα κυριότερα ευρήματα της έρευνας συνοψίζονται στα εξής: (α) η ερμηνεία της εμπειρίας θυματοποίησης καθορίζει τα συναισθήματα και την αντιμετώπιση για θύματα και θύτες-θύματα, ωστόσο καθοριστικός παράγοντας στην αντίληψη της εμπειρίας είναι η επανάληψη του ηλεκτρονικού εκφοβισμού. Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός επηρεάζει τη φήμη και τη δημόσια εικόνα του εφήβου, (β) οι έφηβοι αναφέρουν συναισθήματα τα οποία εκφράζουν στενοχώρια, λύπη, εκνευρισμό, θυμό, ενώ κυρίαρχο συναίσθημα για αγόρια και κορίτσια είναι ο φόβος. Τα συναισθήματα διαφοροποιούνται με βάση την ταυτότητα του δράστη, ο φόβος αναφέρεται σε άγνωστο δράστη και ο θυμός σε γνωστό δράστη. Αγόρια και κορίτσια υποτιμούν το κορίτσι στο ρόλο του δράστη, (γ) οι έφηβοι, θύματα και θύτες-θύματα αναφέρουν διαφορετικές στρατηγικές αντιμετώπισης, όπως αγνόηση, αντεκδίκηση, τεχνικές λύσεις και αναφορά σε επίσημες αρχές. Ωστόσο, καμία μέθοδος δε φαίνεται να είναι επαρκής. Η αντιμετώπιση είναι πιο δύσκολη, όταν ο δράστης είναι ανώνυμος. Αγόρια και κορίτσια εκτιμούν ότι είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπίσουν ένα αγόρι-δράστη και (δ) οι έφηβοι είναι διστακτικοί να μιλήσουν σε ενήλικες για την εμπειρία θυματοποίησης, όταν αντιλαμβάνονται ότι είναι μη υποστηρικτικοί κα θα αντιδράσουν υπερβολικά. Βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι η αντιμετώπιση του ηλεκτρονικού εκφοβισμού να αποτελεί μέρος της πολιτικής για τον εκφοβισμό σε φυσικό χώρο. Η διατριβή καταλήγει σε συμπεράσματα και εφαρμογές της έρευνας, ενώ αναφέρονται οι περιορισμοί και προτάσεις περαιτέρω έρευνας.
Διερεύνηση της ποιότητας της μη-συνταγογραφημένης χρήσης ψυχοδραστικών φαρμάκων στους εφήβους στην Ελλάδα
Authors: Φωτίου Αναστάσιος
Published: August 2021

Πλαίσιο: Επιδημιολογικές έρευνες δείχνουν αυξήσεις στον επιπολασμό της μη-συνταγογραφημένης χρήσης ψυχοδραστικών φαρμάκων στους εφήβους. Σκοπός της διατριβής: Ο έλεγχος της εγκυρότητας της μέτρησης της μη-συνταγογραφημένης χρήσης ηρεμιστικών, υπνωτικών και οπιοειδών παυσίπονων σε επιδημιολογικές έρευνες που υλοποιούνται στον μαθητικό πληθυσμό. Μέθοδος: Έγινε συνδυαστική χρήση ποσοτικής (επιδημιολογική έρευνα με τη χορήγηση ερωτηματολογίων σε 890 μαθητές Λυκείου) και ποιοτικής μεθοδολογίας (ημιδομημένες συζητήσεις). Ελέγχθηκαν: η κατανόηση των ερωτήσεων, η αξιοπιστία των απαντήσεων και η επιβεβαίωση ή μη εμπειρικών υποθέσεων. Εφαρμόστηκαν επαγωγικά στατιστικά μέτρα για τα ποσοτικά δεδομένα (έλεγχος χ2 και McNemar, μονο- και πολυμεταβλητές αναλύσεις λογαριθμιστικής παλινδρόμησης, έλεγχοι συνάφειας Cohen’s κ, Cramer’s V και συσχέτισης Spearman rho) και η τεχνική της ανάλυσης γνωστικών πλαισίων για τα ποιοτικά δεδομένα. Κύρια ευρήματα: Η μέτρηση της μη-συνταγογραφημένης χρήσης ηρεμιστικών και υπνωτικών ήταν ικανοποιητική σε όλους τους δείκτες εγκυρότητας (κατανόησης, αξιοπιστίας, εμπειρικής εγκυρότητας), ενώ η μέτρηση της χρήσης οπιοειδών παυσίπονων εμφάνισε αδυναμίες στην κατανόηση της έννοιας «ισχυρό» οπιοειδές παυσίπονο, προκαλώντας μεροληψία στη μέτρηση. Το νόημα που αποδίδεται από τους εφήβους στην έννοια της μη-συνταγογραφημένης χρήσης ψυχοδραστικών φαρμάκων εντάσσεται περισσότερο στο πλαίσιο της «αυτοθεραπείας» και λιγότερο στο πλαίσιο της αναζήτησης αισθητηριακών ερεθισμάτων («ψυχαγωγική» χρήση). Διατυπώνονται προτάσεις για τη βελτίωση της μέτρησης, με έμφαση στη μέτρηση της χρήσης οπιοειδών παυσίπονων.
Τοπολογικά και μη τοπολογικά σολιτόνια σε αβελιανές θεωρίες βαθμίδας με παραβιασμένη συμμετρία
Authors: Κατσιμίγα Γαρυφαλλιά
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή γίνεται μελέτη της κλασικής δυναμικής των Αβελιανών θεω-ριών βαθμίδας με παραβιασμένη τη συμμετρία δια μέσου του μηχανισμού Higgs. Υπολογίζονται αναλυτικά προσεγγιστικές λύσεις του τύπου των ταλαντουμένων με το χρόνο φωτεινών ή σκοτεινών σολιτονίων (oscillons, kinks), τόσο για το πεδίο βαθμίδας όσο και για τοπεδίο Higgs. Με αριθμητικές μεθόδους διερευνάται η ευστάθεια των λύσεων σε σχέση μετο πλήρες σύστημα των εξισώσεων που περιγράφουν την κλασική δυναμική της θεωρίας. Ηευστάθεια των λύσεων προσδιορίζει περιοχές συσχέτισης των δύο μοναδικών παραμέτρωντης θεωρίας, της μάζας του πεδίου βαθμίδας και της μάζας του πεδίου Higgs. Στο μεγαλύτερο μέρος της διατριβής γίνεται χρήση της θεωρίας διαταραχών των πολλαπλών κλιμάκων.Με τη μέθοδο αυτή γίνεται δυνατή η αναγωγή των μη γραμμικών εξισώσεων της θεωρίαςσε ένα σύνολο εξισώσεων, οι οποίες είναι μη γραμμικές επίσης αλλά επιλύσιμες. Οι εξισώσεις αυτές είναι του τύπου των συζευγμένων μη γραμμικών εξισώσεων Schrödinger. Τέλος παρέχει αποτελέσματα συμβατά με το φαινόμενο Meissner στην υπεραγωγιμότητα.
Σύγκριση μεθόδων ανεύρεσης νέων περιστατικών χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ) στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ)
Authors: Κωνσταντικάκη Βαΐα
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) αποτελεί την τέταρτη αιτία θανάτου παγκοσμίως και το βασικότερο πρόβλημα για την αντιμετώπισή της είναι η απουσία συμπτωμάτων στα αρχικά στάδια. Γίνεται έτσι επιτακτική η ανάγκη της έγκαιρης διάγνωσης ώστε να γίνει περισσότερο αποτελεσματική η αντιμετώπισή της.Σκοπός: Η σύγκριση δύο διαφορετικών στρατηγικών πρώιμης διάγνωσης της νόσου και η αποτελεσματικότητα του ερωτηματολογίου COPD-PS (Martinez) στην ανίχνευση περιστατικών ΧΑΠ.Πληθυσμός Μελέτης & Μέθοδος: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε 28 κέντρα υγείας της περιοχής της Θεσσαλίας για τη διετία 2009-2010 με συνολικά 1566 συμμετέχοντες. Συγκεκριμένα εφαρμόστηκαν δύο προγραμμάτα και δύο στρατηγικές, όπου στην πρώτη έγινε ανοιχτή πρόσκληση του πληθυσμού και σπιρομέτρηση, και στη δεύτερη, ανιχνεύτηκαν τα περιστατικά με τη βοήθεια γενικών γιατρών και με βάση το ερωτηματολόγιο COPD-PS (Martinez) Ακολούθησε σύγκριση των δύο μεθόδων ως προς την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα τους. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν πως η 2η στρατηγική είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική αλλά και αποδοτική ως προς το κόστος κυρίως και ως προς το προγενέστερο στάδιο διάγνωσης της νόσου. Όσον αφορά το ερωτηματολόγιο COPD-PS (Martinez), τα αποτελέσματα μεταξύ των δύο ερωτηματολογίων έδειξαν σαφέστερη εγκυρότητα και μεγάλη αξιοπιστία του ερωτηματολογίου COPD-PS στον εντοπισμό περιστατικών ΧΑΠ, χωρίς τη διενέργεια σπιρομέτρησης. Συμπεράσματα: Ένα πρόγραμμα ανίχνευσης το οποίο περιλαμβάνει γενικούς γιατρούς Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας ήταν πιο αποτελεσματικό για την ανίχνευση νέων περιστατικών ΧΑΠ και σε χαμηλότερο κόστος συγκριτικά με ένα πρόγραμμα ανοιχτής σπιρομέτρησης σε ημιαγροτικό πληθυσμό. Το ερωτηματολόγιο COPD-PS (Martinez) είναι ένα εργαλείο που δίνει ακριβή αποτελέσματα για την ύπαρξη ή μη της εν λόγω ασθένειας.
Επίδραση αντιοξειδωτικών και αντιφλεγμονωδών ουσιών και συνδυασμός αυτών σε κατάσταση ισχαιμίας - επαναιμάτωσης άνω μεσεντερίου αρτηρίας στους νεφρούς
Authors: Μπαζίγος Γεράσιμος
Published: August 2021

ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΑΝΤΙΟΞΕΙΔΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΛΕΓΜΟΝΩΔΩΝ ΟΥΣΙΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΑΥΤΩΝ ΕΠΙ ΙΣΧΑΙΜΙΑΣ-ΕΠΑΝΑΙΜΑΤΩΣΗΣ ΑΝΩ ΜΕΣΕΝΤΕΡΙΟΥ ΑΡΤΗΡΙΑΣ, ΣΤΟΥΣ ΝΕΦΡΟΥΣ. ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΣΕ ΕΠΙΜΥΕΣΠερίληψηΣκοπός μελέτης: Να μελετηθεί η επίδραση στους νεφρούς επίμυων μετά από ισχαιμία-επαναιμάτωση άνω μεσεντερίου αρτηρίας.Υλικό-μέθοδος: νεφροί από 40 επίμυες.Ομάδα Α: αποτελεί την ομάδα ελέγχου.Ομάδα Β: ισχαιμία επί 45λέπτο και 3ωρη επαναιμάτωση, χωρίς την χορήγηση ουσιών. Ομάδα Γ: χορήγηση Αtorvastatin (10mg/kg) per os, 24 ώρες προ ισχαιμίας. Ομάδα Δ: χορήγηση N-acetyl-cysteine (160mg/kg) per os, 24 ώρες προ ισχαιμίας. Ομάδα Ε: χορήγηση Αtorvastatin (10mg/kg) and N-acetyl-cysteine (160mg/kg) per os, 24 ώρες προ ισχαιμίας.Αποτελέσματα: Ομάδα Α: δεν παρουσιάζονται αλλοιώσεις. Ομάδα Β: το 12.5% των ουροφόρων σωληναρίων (ΣΛ) επί των εξεταστέων οπτικών πεδίων παρουσιάζει μικρού βαθμού διάταση (<25%ΣΛ), ενώ το 87% παρουσιάζει εκσεσημασμένου βαθμού διάταση (≥50%ΣΛ). Το 75% παρουσιάζει σημαντικού βαθμού νέκρωση, ενώ το 87.5% εμφανίζει κρυστάλλους στον αυλό, οίδημα και φλεγμονή διάμεσου ιστού (ΔΙ).Ομάδα Γ: το 100% (ΣΛ) παρουσιάζει διάταση (μικρού έως μετρίου βαθμού), στο 75% εμφανίζει μικρού βαθμού νέκρωση κυττάρων του επιθηλίου ΣΛ, ενώ κρύσταλλοι περιορισμένης έκτασης στο 87.5%, παρουσία μικρού οιδήματος ΔΙ στο 75%, λευκοκύτταρα ΔΙ 37,5% εστιακά, παρουσία λεμφοκυττάρων στο 75% των περιπτώσεων με μικρού έως μετρίου βαθμού διήθηση. Ομάδα Δ: το 87.5% εμφανίζει μικρή διάταση ΣΛ, 62.5% παρουσιάζει εστιακή και περιορισμένη νέκρωση κυττάρων ΣΛ, 37.5% κρύσταλλοι ΣΛ, παρουσία οιδήματος ΔΙ 50% περιπτώσεων, φλεγμονή ΔΙ εστιακή. Ομάδα Ε: το 100% παρουσιάζει διάταση ουροφόρων ΣΛ, 100% εστιακή νέκρωση επιθηλίου ΣΛ, παρουσία κρυστάλλων στον αυλό στο 75% των ΣΛ, οίδημα ΔΙ 75% περιπώσεων, 25% λευκοκύτταρα, 62.5% λεμφοκύτταρα εστιακά. Η αλλαγή (εκατοστιαία αύξηση) των μετρήσεων της ουρίας και της κρεατινίνης πριν και μετά την θεραπεία με φάρμακα μελετήθηκε χρησιμοποιώντας ανάλυση διακύμανσης (ANOVA).Η αλλαγή (αύξηση) για την κρεατινίνη δεν ήταν στατιστικά σημαντική στις διάφορες ομάδες (P=0,303).Παρόλο αυτά η αύξηση στην ουρία έδειξε να συνδέεται με τις ομάδες που υποβλήθηκαν σε θεραπεία.Ανοσοϊστοχημεία στον ορό:Το TNF-α έδειξε να συνδέεται με τις ομάδες που υποβλήθηκαν σε θεραπεία.Παρόμοια αποτελέσματα βρέθηκαν για την IL-6 και IL-1β (P<0,0001 και τις δύο).Ανοσοϊστοχημεία ιστών:Στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν μόνο μεταξύ της ομάδας ελέγχου και των υπολοίπων ομάδων, ενώ οι ομάδες που υποβλήθηκαν σε θεραπεία δεν διέφεραν σημαντικά από την ομάδα B.Συμπέρασμα: Η χορήγηση Atorvastatin, Ν-acetyl-cysteine ασκεί προστατευτική δράση στους νεφρούς, μετά από ισχαιμία–επαναιμάτωση άνω μεσεντερίου αρτηρίας.
Χαρτογράφηση του γονιδίου του Activin-like Kinase 1 υποδοχέα στις ελληνικές οικογένειες με αιμορραγική τηλαγγειεκτασία
Authors: Παπανικολάου Χρήστος
Published: August 2021

Προσδιορισμένη σχεδόν έναν αιώνα πριν η κληρονομική αιμορραγική τηλαγγειακτασία (ΗΗΤ) ή νόσος Rendu –Osler –Weber, θεωρούνταν για πολύ καιρό μία σπάνια περίπτωση. που προκαλεί ελάχιστα δυσάρεστα συμπτώματα στα προσβεβλημένα άτομα. Οι αναγνωρισμένες εκδηλώσεις της κληρονομικής αιμορραγικής τηλαγγειακτασίας οφείλονται όλες σε ανωμαλίες της κατασκευής και της δομής των αγγείων. Οι πάσχοντες παρουσιάζουν μεγάλο εύρος συμπτωμάτων, ενώ οι κλινικές εκδηλώσεις συχνά διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των οικογενειών, αλλά και μεταξύ των μελών της ίδιας οικογένειας. Οι ποικίλες κλινικές εκδηλώσεις της κληρονομικής αιμορραγικής τηλαγγειακτασίας περιλαμβάνουν αγγειακές διαταραχές (AVMs) στο ρινικό και στοματικό βλεννογόνο, στο δέρμα, στον εγκέφαλο, στον γαστρεντερικό βλεννογόνο, στο ήπαρ και στους πνεύμονες (PAVMs). Η HHT είναι γενετικά ετερογενής και διακρίνεται σε HHT-1 και HHT-2 και HHT-3, σύμφωνα με μεταλλάξεις στο γονίδιο της ενδογλίνης (ENG), στο γονίδιο ακτιβίνης Α υποδοχέα τύπου ΙΙ (ACVRL1) στο γονίδιο SMAD4, αντίστοιχα. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αναζήτηση παρόμοιων μεταλλάξεων ή και νέων, να ερευνηθεί αν οι μεταλλάξεις στο γονίδιο ACVRL1 που έχουν ήδη ταυτοποιηθεί είναι υπεύθυνες για την Κληρονομική Αιμορραγική Τηλαγγειεκτασία Τύπου 2, που παρουσιάζουν οι ασθενείς στην Ελλάδα. Χρησιμοποιήθηκαν ασθενείς που προσήλθαν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας το χρονικό διάστημα 2007-2011. Οι 14 ασθενείς κατάγονται από τη Θεσσαλία. (διάμεση ηλικία ±65 έτη). ¨Ολοι οι ασθενείς έδωσαν την συγκατάθεση συμετοχής στην μελέτη. Συλλέχθηκε ολικό αίμα και ακολούθησε απομόνωση του DNA με τη μέθοδος της φαινόλης-χλωροφόρμιου-ισοαμυλικής αλκοόλης. Ακολούθησε πολλαπλασιασμός των εξονίων των υπεύθυνων γονιδίων με την μέθοδο της PCR. Το γονίδιο ACVRL1 αποτελείται από 9 εξόνια, όπου σε όλα έχουν εντοπιστεί οι έως τώρα γνωστές μεταλλάξεις. Για την διαδικασία της PCR χρησιμοποιήθηκαν περιβάλλοντες εκκινητές (flanking primers) για το κάθε εξόνιο, που έχει σχεδιαστεί στο εργαστήριό μας με βάση τις αλληλουχίες των γονιδίων ACVRL1 που έχουν καταχωρηθεί στην GenBank (ACVRL1 – OMIM: 601284; 600376; GenBank: NG_009549.1, NM_000020.2). Σε μερικά από τα εξόνια χρησιμοποιήθηκε η τεχνική της nested PCR, για περαιτέρω ενίσχυση του προϊόντος. Για τον προσδιορισμό της πρωτοταγούς νουκλεοτιδικής αλληλουχίας του DNA εφαρμόστηκε η ενζυμική μέθοδος κατά Sanger.Διαπιστώθηκε μια αντικατάσταση βάσης Τ από C, στη θέση 11 του ιντρόνιου 3, στην οικογένεια 8. Αυτή η αλλαγή χρήζει μελέτης καθώς δεν αναφέρεται ως παθογόνος ή μη.Διαπιστώθηκε μια αντικατάσταση βάσης T από C, στη θέση 237 του εξονίου 7 στις οικογένειες 2 3, 4, 5 και 6. Αυτή η μετάλλαξη χρήζει βαθύτερης μελέτης σε μοριακό επίπεδο προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο είναι παθογόνος μετάλλαξη ή όχι.
Το corpus των επιστολών του Γεωργίου-Γρηγορίου Κυπρίου
Authors: Χρυσοστομίδης Ηλίας
Published: August 2021

Η εργασία αυτή στοχεύει στη μελέτη του επιστολογραφικού corpus του Γεωργίου-Γρηγορίου Κυπρίου, ενός από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της πρώιμης Παλαιολόγειας Αναγέννησης. Η εργασία διαρθρώνεται σε δύο μέρη: στο πρώτο μέρος επιχειρείται αρχικά η σύνταξη της βιογραφίας του Γεωργίου-Γρηγορίου Κυπρίου. Για τον σκοπό αυτό αξιοποιούνται τόσο οι σύγχρονες με την εποχή του πηγές (με έμφαση στην αυτοβιογραφία του και κυρίως στις επιστολές του, οι οποίες δεν είχαν αξιοποιηθεί ως τώρα ικανοποιητικά στην παρουσίαση της βιογραφίας του) όσο και στην σύγχρονη βιβλιογραφία. Ακολουθεί μια απόπειρα παρουσίασης των θεμάτων των επιστολογραφικών συλλογών της εποχής του Γεωργίου-Γρηγορίου Κυπρίου, προκειμένου να συναχθούν ασφαλέστερα συμπεράσματα που αφορούν τα θέματα τα οποία απασχολούν τους λογίους αυτήν την περίοδο και τον τρόπο πραγμάτευσής τους. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας εξετάζεται το επιστολογραφικό corpus του Γεωργίου-Γρηγορίου Κυπρίου: παρατίθεται πρώτα ένας κατάλογος των χειρογράφων που περιέχουν τις επιστολές και εξετάζονται τα συμπεράσματα της μελέτης της χειρόγραφης παράδοσης, όπως αυτή παρουσιάστηκε από τον W. Lameere. Ακολουθεί η μελέτη της συγκρότησης του επιστολογραφικού του corpus και, πιο συγκεκριμένα, ερευνώνται θέματα που αφορούν την πληρότητα της επιστολογραφικής συλλογής, τα κριτήρια σύνθεσής της, το περιεχόμενο, τον χρόνο σύνθεσης και τον συντάκτη της τελικής συλλογής. Παρουσιάζονται, επίσης, οι εκδόσεις των επιστολών μέχρι σήμερα, είτε μεμονωμένων επιστολών είτε και μεγάλου μέρους του επιστολογραφικού coprus.Στη συνέχεια εξετάζεται το κυρίως σώμα του επιστολογραφικού coprus: δίνεται συνοπτικά το περιεχόμενο των επιστολών και σχολιάζονται τα πρόσωπα και τα περιγραφόμενα γεγονότα, ενώ συζητούνται, παράλληλα, ζητήματα που αφορούν τους παραλήπτες και την χρονολόγηση των επιστολών. Στην αναλυτική αυτή παρουσίαση υπεισέρχονται, επίσης, ζητήματα που αφορούν τη γλώσσα και το ύφος των επιστολών, καθώς και γενικότερες φιλολογικές παρατηρήσεις. Η διατριβή ολοκληρώνεται με παρατηρήσεις που αφορούν το κείμενο των επιστολών, και πιο συγκεκριμένα προσωπογραφικά και πραγματολογικά σχόλια, θέματα ιδεολογίας και αισθητικής των επιστολών, καθώς και ζητήματα που αφορούν τον τρόπο δομής και σύνταξης των επιστολών του Γεωργίου-Γρηγορίου Κυπρίου.
Κωνσταντίνος Μανασσής, Οδοιπορικόν
Authors: Χρυσόγελος Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Το αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι το λεγόμενο Ὁδοιπορικόν, ποίημα του Κωνσταντίνου Μανασσή, γνωστού λογίου του 12ου αι., στο οποίο ο ποιητής εκθέτει τις εντυπώσεις του από το ταξίδι του στους Αγίους Τόπους, ως μέλος της πρεσβείας που στάλθηκε εκεί, με σκοπό την εξεύρεση νύφης για τον αυτοκράτορα Μανουήλ Κομνηνό. Η εργασία χωρίζεται σε τρία μέρη: Εισαγωγή, Κριτική έκδοση-Μετάφραση και Σχόλια. Στο πρώτο μέρος παρουσιάζεται κατ’ αρχάς ο βίος του Μανασσή και το ιστορικό υπόβαθρο του ποιήματος. Κατόπιν, επιχειρείται η ένταξη του Ὁδοιπορικοῦ στη λογοτεχνική ατμόσφαιρα του 12ου αι., καθώς ο εξομολογητικός τόνος του, η αποστροφή του αφηγητή για τα ταξίδια και η συνεχής επίκληση της Κωνσταντινούπολης μας επιτρέπουν τη συσχέτιση του ποιήματος με την επιστολογραφική και μυθιστορική παραγωγή της εποχής, καθώς και με τον τα λεγόμενα θέατρα (λογοτεχνικοί κύκλοι). Τα τελευταία κεφάλαια της Εισαγωγής περιέχουν ζητήματα έκδοσης και μετρικής ανάλυσης του ποιήματος. Το δεύτερο μέρος αποτελείται από την κριτική έκδοση του κειμένου, η οποία διαφοροποιείται σε αρκετά σημεία από εκείνη του K. Horna (1904), ενώ έχει λάβει υπόψη της και ένα χειρόγραφο που ο προηγούμενος εκδότης αγνοούσε. Η έκδοση συνοδεύεται από πεζή μετάφραση, στην οποία προσπαθήσαμε να μείνουμε, στο μέτρο του δυνατού, πιστοί στα λεπτά νοήματα που προσπαθεί να μεταδώσει ο ποιητής. Της έκδοσης έπονται σχόλια πραγματολογικής, ερμηνευτικής, μετρικής και λεξιλογικής υφής. Την εργασία ολοκληρώνουν 3 ευρετήρια (κυρίων ονομάτων, χωρίων και λέξεων του κειμένου).
Διερεύνηση του άγχους και της ψυχολογικής επιβάρυνσης σε ασθενείς χειρουργικών ειδικοτήτων, η συσχέτιση με την τελική έκβαση και διερεύνηση της ικανοποίησης τους ως κριτήριο ποιότητας των νοσηλευτικών υπηρεσιών στη Μονάδα Βραχείας Νοσηλείας
Authors: Χαρίση Ευαγγελή
Published: August 2021

Περίληψη Εισαγωγή: Ο βασικότερος δείκτης αποτίμησης του επιπέδου παροχής νοσηλευτικών υπηρεσιών είναι η συνολική αντίληψη των ασθενών για την φροντίδα που λαμβάνουν από το σύστημα υγείας το οποίο επισκέπτονται.Σκοπός: Ήταν η διερεύνηση της ικανοποίησης των χειρουργικών ασθενών που νοσηλεύονται στη ΜΒΝ και η συσχέτισή της με τα επίπεδα άγχους και πόνου. Στόχος ήταν οι παραπάνω παράμετροι να μελετηθούν ως κριτήρια της ποιότητας των παρεχομένων νοσηλευτικών υπηρεσιών στη ΜΒΝ.Υλικό και μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 302 διαδοχικοί ασθενείς συνολικά που νοσηλεύτηκαν στην ΜΒΝ κατά τη διάρκεια ενός εξαμήνου. Το ερωτηματολόγιο ικανοποίησης που χρησιμοποιήθηκε ήταν το SERVQUAL. Η εκτίμηση της επίπτωσης ανάπτυξης ψυχικών διαταραχών όπως αναφέρθηκε παραπάνω έγινε με τη χρήση της «Νοσοκομειακής Κλίμακας Άγχους και Κατάθλιψης» (Hospital Anxiety and Depression Scale, HADS). Η αξιολόγηση του πόνου έγινε με την οπτική αναλογική κλίμακα (VAS). Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 198 άνδρες ηλικίας 49,3±25,39 ετών και 104 γυναίκες ηλικίας 56,78±20,58 ετών. Η μέση ικανοποίηση των ασθενών ήταν ίση ή υψηλότερη του 6 στην επτάβαθμη κλίμακα Likert σε όλες τις εξεταζόμενες διαστάσεις. Η μέση τιμή του άγχους (7,67±2,90) ήταν υψηλότερη του ορίου 7 για τη φυσιολογική τιμή, ενώ στην περίπτωση της κατάθλιψης ήταν εντός φυσιολογικών ορίων (5,00±2,98). Στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στο επίπεδο συνολικής ικανοποίησης μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών των ασθενών [F(5,296)=4,130, p=0,001)]. Υψηλότερα επίπεδα άγχους και πόνου συσχετίστηκαν θετικά με τη συνολική ικανοποίηση (p<0,01).Συμπέρασμα: Το επίπεδο ικανοποίησης στη ΜΒΝ είναι μεν υψηλό, χρειάζεται όμως εξατομικευμένη φροντίδα και βελτίωση αντικειμενικών παραμέτρων νοσηλείας που συσχετίζονται με οργανωτικούς και οικονομικούς παράγοντες.
Εφαρμογή των γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών στον τομέα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με έμφαση στην προσβασιμότητα των ΑΜΕΑ
Authors: Μάγγου Ευδοκία
Published: August 2021

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής είναι η ανάπτυξη και διεύρυνση των οριζόντων αναψυχής ενός ΑμεΑ με κινητικούς περιορισμούς με αφετηρία και δεδομένο την υπάρχουσα διαμορφωμένη προσπελασιμότητα. Αφορά στον εντοπισμό και ανάδειξη προορισμών και διαδρομών που είναι ήδη προσπελάσιμοι αλλά άγνωστοι για το μεγάλο κομμάτι συνανθρώπων μας ΑμεΑ λόγω κοινωνικού αποκλεισμού, στην συστηματική καταγραφή τους και απόδοση τους. Aκολούθως η δημιουργία ενός εργαλείου για την καθημερινή αναψυχή ενός ΑμεΑ που είτε ζει μόνιμα στην Πόλη της Θεσσαλονίκης είτε επιλέγει να την επισκεφτεί ως τουριστικό προορισμό & θα μπορεί να αντλήσει όλες τις απαραίτητες αξιόπιστες πληροφορίες για την εκδρομή του, μονοήμερη ή πολυήμερη, ή ενδεχομένως ολιγόωρη έξοδο και να έρθει σε επαφή με νέες προτάσεις-διαδρομές που δεν είχε υπόψη του. Φιλοδοξείται να προσφερθεί αφενός στην κοινότητα των ΑμεΑ αλλά και στις αρχές της Πολιτείας ένα εργαλείο υποστήριξης των ατόμων αυτών και ενσωμάτωσής τους στο κοινωνικό σύνολο και αφ’ετέρου στην Πολιτεία και τους υπεύθυνους του τουρισμού μία εμπεριστατωμένη προσέγγιση που συντείνει στην λογική του Υπεύθυνου Τουρισμού για Όλους αξιοποιώντας τις υπάρχουσες υποδομές και ανοίγοντας δρόμους επιχειρηματικότητας στον τομέα του τουρισμού. Στόχος είναι η δημιουργία «ευφυών χαρτών» G.I.S. που εμπεριέχουν όλη την απαραίτητη πληροφορία των υπαρχόντων προσβάσιμων και επισκέψιμων φυσικών ομορφιών, μνημείων, μουσείων ,διαμονή κα. όπως επίσης και των προτεινόμενων διαδρομών εντός και εκτός πόλης Θεσσαλονίκης (ONE STOP SHOP Accessibilty Point). Οι ευφυείς αυτοί χάρτες (έξυπνοι χάρτες) είναι προσιτοί μέσω του ιστότοπου www.routesforall.gr, και από φορητές συσκευές (smartphones, tablets).
Humanitarian organizational analysis and decision making
Authors: Ιωαννίδης Παναγιώτης
Published: August 2021

Από το 2010 η Ελλάδα έχει εμπλακεί μέσα σε μια δίνη αντικρουόμενων πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών δυνάμεων. Για τον ανθρωπιστικό χώρο η κρίση αυτή αποτέλεσε μια πρωτόγνωρη πρόκληση: στα πέντε της χρόνια εξανάγκασε το κοινωνικό κράτος σε υποχώρηση, επιβαρύνοντας τον τρίτο τομέα ενώ παράλληλα περιόρισε τις δυνατότητες των ανθρωπιστικών φορέων μειώνοντας τα έσοδα τους και πολιτικοποιώντας την δράση τους. Με τις απαιτήσεις των δωρητών να γίνονται ολοένα και περισσότερες και με στόχο να πετύχουν μεγαλύτερα επίπεδα διαφάνειας και υπευθυνότητας, οι ΜΚΟ προσπαθούν να μεγιστοποιήσουν την αυτογνωσία τους. Η έρευνα αυτή στοχεύει να ενισχύσει την κατανόηση μας σε σχέση με το πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις στις ανθρωπιστικές ΜΚΟ. Κάνοντας χρήση μιας συστημικής προσέγγισης, η έρευνα προτείνει έναν ισχυρό συσχετισμό μεταξύ των δομικών στοιχείων των οργανώσεων και των αποφάσεων που λαμβάνονται. Η έρευνα δοκιμάζει την εφαρμογή τριών συγκεκριμένων μοντέλων λήψης απόφασης σε τρεις οργανώσεις (ΓχΣ, ΓτΚ, ΕΕΣ) μέσα στο Ελληνικό περιβάλλον. Για την επίτευξη των στόχο της, η έρευνα κάνει μια εκτεταμένη βιβλιογραφική ανασκόπηση αναφορικά με τις οργανωσιακές θεωρίες και κατόπιν συλλέγει στοιχεία από μια σειρά είκοσι δύο ημιδομημένων συνεντεύξεων μελών ανθρωπιστικών οργανώσεων με σημαντική εμπειρία μέσα στις προαναφερθείσες ΜΚΟ. Τα δεδομένα κωδικοποιήθηκαν και αναλύθηκαν βάσει των θεωρητικών προβλέψεων. Η έρευνα καταλήγει με μια συζήτηση των ευρημάτων και μια σειρά συστάσεων προς τις οργανώσεις. Η έρευνα συνεισφέρει με πρωτοτυπία στο σώμα της γνώσης μέσα από τέσσερα διαφορετικά σημεία: α) την αναλυτική συνένωση των δομικών στοιχείων των οργανώσεων και των διαδικασιών λήψης αποφάσεων στις ανθρωπιστικές ΜΚΟ, β) μια επανεξέταση της ευστοχίας των θεωρητικών μοντέλων σε σχέση με τη λήψη αποφάσεων, την οργανωσιακή κουλτούρα και συμπεριφορά, γ) την καταγραφή του Ελληνικό ανθρωπιστικού κινήματος –ειδικά των οργανώσεων που ακολουθούν το όραμα του Ερρίκου Ντυνάν, και δ) μια κριτική ανασκόπηση της δράσης των τριών ΜΚΟ της έρευνας.
Παράγοντες που σχετίζονται με την έγκαιρη διάγνωση του μελανώματος στον ελληνικό πληθυσμό
Authors: Ταλαγάνης Ιωάννης
Published: August 2021

Παρά την ανάπτυξη νέων διαγνωστικών τεχνικών με σκοπό την έγκαιρη κλινική διάγνωση του μελανώματος, η συχνότητά του φαίνεται να αυξάνεται σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών δεκαετιών. Η γνώση των παραγόντων που επηρεάζουν την έγκαιρη ανίχνευση του μελανώματος είναι σημαντική στην ανάπτυξη στρατηγικών για τη μείωση της σχετιζόμενης θνητότητας. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι η αναγνώριση κοινωνικών, δημογραφικών και σχετιζόμενων με τη συμπεριφορά και την ιατρική περίθαλψη παραγόντων, που συνδέονται με το πάχος του μελανώματος κατά την πρωτοδιάγνωση. Σε μια πολυκεντρική, αναδρομική μελέτη 202 ασθενών με πρόσφατη διάγνωση διηθητικού μελανώματος (< 1 έτους), συγκεντρώθηκαν στοιχεία όσον αφορά τους δημογραφικούς και συμπεριφοριστικούς παράγοντες, τις απόψεις των ασθενών απέναντι στην πρόληψη, την πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη, τη συχνότητα της αυτοεξέτασης και της κλινικής εξέτασης του δέρματος σε σχέση με το πάχος του μελανώματος. Λεπτότεροι όγκοι (≤ 1 mm) (80 μελανώματα) συσχετίστηκαν με το γυναικείο φύλο (p ≤ 0∙049), μη οζώδεις (SSM,LMM και ALM) ιστολογικούς υπότυπους (p < 0∙001), απουσία εξέλκωσης (p ≤ 0∙001) και θέση εντόπισης διαφορετική από τα κάτω άκρα ή τον κορμό (p ≤ 0∙004). Οι ασθενείς που ήταν παντρεμένοι τη στιγμή της διάγνωσης ή που αυτοεξετάζονταν κατά τη διάρκεια του έτους πριν τη διάγνωση είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν λεπτούς όγκους (OR 3∙45; 95% CI 1∙48-8∙04 και OR 2∙43; 95% CI 1∙10-5∙34, αντίστοιχα). Η ολόσωμη κλινική εξέταση από ιατρό δε συσχετίσθηκε στατιστικά σημαντικά με λεπτότερο μελάνωμα (OR 1∙99; 95% CI 0∙66-6∙07). Η μελέτη παρέχει ισχυρότερα στοιχεία τα οποία πλέον μπορούν να θέσουν το έναυσμα για νέες πρωτοβουλίες στον τομέα της δημόσιας υγείας. Η αυτοεξέταση του δέρματος αποδείχθηκε σημαντικός παράγοντας στην ανίχνευση λεπτών μελανωμάτων, σε αντίθεση με τη μερική ή ολόσωμη κλινική εξέταση από ιατρό, η οποία δε φάνηκε να έχει στατιστικά σημαντική επίδραση στο πάχος του όγκου.
Βιολογικοί, κοινωνικοί και οικογενειακοί παράγοντες που συνδέονται με αποκλίσεις της συμπεριφοράς και του συναισθήματος του εφήβου
Authors: Βάσση Ιππολύτη
Published: August 2021

Εισαγωγή: Πολλοί παράγοντες συσχετίζονται με διαταραχές ψυχικής υγείας στον παιδικό και εφηβικό πληθυσμό.Σκοπός: Η διερεύνηση παραγόντων που σχετίζονται συγχρονικά με αποκλίσεις ψυχικής υγεία παιδιών 7 και 18 ετών, παραγόντων από τη γέννηση, την παιδική ηλικία και την εφηβεία που σχετίζονται διαχρονικά με αποκλίσεις ψυχικής υγείας των εφήβων. Η διερεύνηση των διαφορών γονέων - εφήβων στην αναφορά προβλημάτων ψυχικής υγείας των εφήβων.Μεθοδολογία: Η συλλογή του πληθυσμού έγινε στα πλαίσια της Διαχρονικής Μελέτης της Υγείας των Ελληνοπαίδων στη γέννηση, τα 7 και 18 έτη. Για την εκτίμηση της ψυχικής υγείας στα 7 χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα του Rutter και στα 18 η κλίμακα του Achenbach. Ανεξάρτητες μεταβλητές είναι βιολογικοί, κοινωνικοί και οικογενειακοί παράγοντες από τις 3 περιόδους.Αποτελέσματα: Το φύλο, η μονογονεϊκή οικογένεια, το χρόνιο πρόβλημα υγείας παιδιού, η σωματική τιμωρία, η έλλειψη ενδιαφέροντος και το στρες των γονέων, η απουσία φίλων, οι επικίνδυνες συμπεριφορές σχετίζονται σημαντικά με. αποκλίσεις συμπεριφοράς, συναισθήματος των παιδιών. Τα προβλήματα συναισθήματος και συμπεριφοράς στα 7 συσχετίστηκαν με αντίστοιχα προβλήματα στα 18.Οι βαθμολογίες των εφήβων ήταν υψηλότερες από τις βαθμολογίες των γονέων, η διαφορά τους σχετίζεται με την οικογενειακή κατάσταση, την εργασία της μητέρας, την ελλιπή γονεϊκή εποπτεία, το φύλο.Συζήτηση: Στον πληθυσμό που μελετήθηκε παρατηρήθηκε συσχέτιση των προβλημάτων συμπεριφοράς στην παιδική ηλικία, με αντίστοιχες διαταραχές στην εφηβεία, ιδιαιτέρως για τα κορίτσια. Γενικότερα το φύλο συμβάλλει σε αποκλίσεις συμπεριφοράς πιθανότατα λόγω πολιτισμικών επιρροών. Επιπλέον σε μονογονεϊκές οικογένειες ίσως λόγω της διαδικασίας του χωρισμού και της διαταραγμένης φροντίδας, τα παιδιά παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων συμπεριφοράςΚαθ’ όλη τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας ακόμη και η ήπια σωματική τιμωρία, αποτελεί μορφή κακοποίησης και σχετίζεται με αρνητικές συμπεριφορές. Η συνολική εποπτεία της ζωής των παιδιών μπορεί μέσω της βοήθειας των γονέων, να βοηθήσει τα παιδιά να ενταχθούν στην κοινωνία. Η έλλειψη ενδιαφέροντος των γονέων για τις δραστηριότητες ενός παιδιού συνέβαλε σημαντικά στην εμφάνιση αποκλίσεων συμπεριφοράς. Αξίζει να σημειωθεί ο ρόλος του στρες των γονέων στις αποκλίσεις συμπεριφοράς και συναισθήματος των εφήβων.Για τα παιδιά η συναναστροφή με συνομηλίκους και η δημιουργία φιλικών σχέσεων είναι σημαντικές και ασκούν μεγάλη επιρροή στην εφηβεία γιατί έτσι αποκτούν κοινωνική στήριξη. Βέβαια υπάρχει πάντα η πιθανότητα εμφάνισης επικίνδυνων συμπεριφορών που παρουσιάζουν αμφίδρομη σχέση με τα προβλήματα ψυχικής υγείας.Δεδομένου ότι στην πρώιμη ανίχνευση των διαταραχών της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης στηρίζεται η πρόληψη των ψυχικών διαταραχών αργότερα, τα ευρήματα της μελέτης αποτελούν σημαντικό βοήθημα για τους παιδιάτρους και τους γονείς. Η έγκαιρη επισήμανση τους μπορεί να διευκολύνει τις παρεμβάσεις για την εξομάλυνσή τους.
Η επίδραση δίαιτας ανεπαρκούς σε χολίνη στο μυοκάρδιο επίμυων
Authors: Στριλάκου Αθηνά
Published: August 2021

Η χολίνη ανήκει στο σύμπλεγμα βιταμινών Β και η ανεπάρκειά της συνδέεται με καρδιαγγειακή νοσηρότητα. Χημικό ανάλογο της χολίνης, επικουρικό στη διαχείριση καρδιακών παθήσεων, είναι η καρνιτίνη. Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε, σε αρσενικούς επίμυες τύπου Wistar Albino, η επίδραση της διαιτητικής στέρησης χολίνης στην: α) καρδιακή λειτουργία (μέθοδος Langendorff), β) ιστοπαθολογία του μυοκαρδίου, γ) δραστικότητα των ενζύμων AChE (χολινεργικός δείκτης), Na+/K+-ΑΤΡάσης, και Mg2+-ΑΤΡάσης (φασματομετρικά στο ομογενοποίημα μυοκαρδίου), δ) ανοσοϊστοχημική έκφραση των μεταλλοπρωτεϊνασών και των ανασταλτών τους (ΜΜΡs και ΤΙΜΡs), που καθορίζουν τη δομική σύσταση της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας και επιπλέον μελετήθηκε η δράση της καρνιτίνης σε αυτό το υπόστρωμα (χορηγούμενη στο πόσιμο ύδωρ σε συγκέντρωση 0,15% w/v). Από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι: α) σε έδαφος ανεπάρκειας χολίνης εγκαθίσταται καρδιακή διαστολική δυσλειτουργία και λεμφοκυτταρική διήθηση του μυοκαρδίου με διάμεσο οίδημα και ίνωση και συνοδό αύξηση των επιπέδων BNP στον ορό, που μετριάζονται με τη χορήγηση καρνιτίνης, β) οι μεταβολές στην ανοσοϊστοχημική αποτύπωση των ΜΜΡs και ΤΙΜΡs (καταστολή της έκφρασης της MMP-2 και αύξησης του TIMP-2) προάγουν επίσης τη διάμεση ίνωση, την οποία η καρνιτίνη αναχαιτίζει μερικώς χωρίς όμως να αποκαθιστά τη διαταραχθείσα ισορροπία των MMPs-TIMPs, γ) σε συνθήκες διαιτητικής στέρησης χολίνης και παράλληλης χορήγησης καρνιτίνης παρατηρείται αύξηση της δραστικότητας της Na+/Κ+-ΑΤΡάσης με ταυτόχρονη μείωση στις δραστικότητες των Mg2+-ΑΤΡάσης και AChE. Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι η καρνιτίνη σε έδαφος ανεπάρκειας χολίνης επηρεάζει τη χολινεργική νευρομεταβίβαση και τη δραστικότητα των ΑΤΡασών υπέρ του αποδοτικού καρδιακού έργου. Συμπερασματικά, η ανεπάρκεια χολίνης επιδεινώνει την καρδιακή λειτουργικότητα και η καρνίτινη ασκεί καρδιοπροστατευτική επίδραση σε αυτό το υπόστρωμα.
Μελέτη των ανοσοτροποιητικών δράσεων του Lactobacillus Plantarum 299V στα κύτταρα του ανοσοποητικού συστήματος σηπτικού ξενιστή
Authors: Μαχαίρας Νικόλαος
Published: August 2021

Σημαντικός αριθμός τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών αναδεικνύει ωφέλεια στην πρόληψη λοιμώξεων στους βαρέως πάσχοντες με την από του στόματος χορήγηση προβιοτικών. Η παρούσα μελέτη επιδιώκει να διευκρινίσει την επίδραση των προβιοτικών στο ανοσιακό σύστημα του ξενιστή. Σε πειραματικό μοντέλο C57/Bl6 μυών έγινε προ-θεραπεία με στείρο ύδωρ προς ένεση (WFI) ή Lactobacillus plantarum και ακολούθησε πρόκληση σήψης με ενδοπεριτοναΐκή έγχυση πολυανθεκτικής Peudomonas aerginosa και ευαίσθητης Escherichia coli. Καταγράφηκαν η επιβίωση ενώ σε πειράματα ευθανασίας έγινε μέτρηση του ρυθμού απόπτωσης των υποπληθυσμών των λευκών αιμοσφαιρίων και των κυττάρων των σπληνός, ποσοτική καλλιέργεια του ήπατος και απομόνωση και καλλιέργεια των σπληνοκυττάρων προς απελευθέρωση κυτταροκινών. Ανάλογα πειράματα επεναλήφθηκαν στα οποία έγινε προ-θεραπεία με μείγμα τεσσάρων προβιοτικών (L.plantarum, Lactobacillus acidophilus, Sacchraromyces boulardii και Bifidobacterium lactis). Τα πειράματα επιβίωσης ανέδειξαν σημαντική προστατευτική δράση της προ-θεραπείας με L.plantarum στην πειραματική σήψη από πολυανθεκτική P.aeruginosa και E.coli. Δε μεταβλήθηκε το βακτηριακό φορτίο του ήπατος και ο ρυθμός της απόπτωσης των λευκών αιμοσφαιρίων και των σπληνοκυττάρων ενώ διαπιστώθηκε μείωση της παραγωγής IFNγ από τα σπληνοκύτταρα μετά προ-θεραπεία με L.plantarum. Η προστασία στην πειραματική σήψη από P.aeruginosa υπό μείγμα τεσσάρων προβιοτικών ήταν σημαντικά μεγαλύτερη αυτής που επιτεύχθηκε με την προ-θεραπεία μόνο με L.plantarum (επιβίωση 100%). Τα σπληνοκύτταρα αυτών των ζωικών προτύπων απελευθέρωσαν υψηλές συγκεντρώσεις προ-φλεγμονωδών κυτταροκινών. Η προστατευτική δράση των προβιοτικών σε πειραματικό μοντέλο σήψης είναι αποτέλεσμα ανοσοτροποποίησης και αφορά στην αναστροφή του φαινομένου της ανοσοπαράλυσης.