Διερεύνηση του ρόλου των μυών του πυελικού εδάφους και της οσφυοπυελικής ζώνης στην παθοφυσιολογία των διαφορετικών τύπων της γυναικείας ακράτειας ούρων και στη λειτουργική αποκατάσταση της εγκράτειας
Authors: Κωνσταντινίδου Ελένη 
Published: August 2021

Η επανεκπαίδευση των μυών του πυελικού εδάφους θεωρείται μέχρι σήμερα το κλειδί για την πρόληψη και τη θεραπεία της ακράτειας από προσπάθεια ή της μικτής ακράτειας και για τον λόγο αυτόν προτείνεται ως θεραπεία πρώτης γραμμής από τη Διεθνή Εταιρεία Εγκράτειας και το American College of Physicians. Εντούτοις υπάρχουν ενδείξεις ότι η επανεκπαίδευση της διαφραγματικής αναπνοής, των εν τω βάθει κοιλιακών και των μυών του ΠΕ στις γυναίκες με ακράτεια μπορεί να είναι ακόμα πιο αποτελεσματική. Με αφορμή αυτήν την υπόθεση σχεδιάστηκε η παρούσα εργασία ώστε α) να διερευνήσει τυχόν παθογνωμονικούς χαρακτήρες των μυών του πυελικού εδάφους και της οσφυοπυελικής ζώνης που σχετίζονται με την γυναικεία ακράτεια ούρων και β) να συγκρίνει τα δύο προγράμματα άσκησης για την αντιμετώπισή της: το συνηθισμένο πρόγραμμα για τη λειτουργική αποκατάσταση αποκλειστικά των μυών του πυελικού εδάφους με ένα προτεινόμενο πρόγραμμα άσκησης για τη λειτουργική αποκατάσταση τόσο των μυών του πυελικού εδάφους όσο και των μυών της οσφυοπυελικής ζώνης. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 34 γυναίκες χωρίς ακράτεια (ομάδα ελέγχου) και 60 γυναίκες με ακράτεια (προσπάθειας ή μικτή) οι οποίες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, την Α (άσκηση αποκατάστασης μυών πυελικού εδάφους) και τη Β (άσκηση αποκατάστασης μυών πυελικού εδάφους και οσφυοπυελικής ζώνης). Και οι δύο παρεμβάσεις ήταν αποτελεσματικές στη μείωση των επεισοδίων ακράτειας και του αριθμού των χρησιμοποιούμενων βοηθημάτων καθώς και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και της σεξουαλικής λειτουργικότητας. Η βελτίωση στην ομάδα Α φάνηκε να είναι ελαφρώς μεγαλύτερη σε ορισμένες μεταβλητές (βοηθήματα ακράτειας, ποιότητα ζωής, λίπανση) χωρίς να υπάρχει συστηματική υπεροχή της μιας από τις δύο παρεμβάσεις. Διάφοροι άλλοι παράγοντες επηρέασαν λιγότερο ή περισσότερο τα αποτελέσματα. Πιο συγκεκριμένα, οι γυναίκες με ακράτεια μικτού τύπου μετά την παρέμβαση μείωσαν τα βοηθήματα που χρησιμοποιούν περισσότερο από ό,τι οι γυναίκες με ακράτεια προαπάθειας, οι νεαρότερες γυναίκες είχαν υψηλότερη Επιθυμία και Διέγερση (κλίμακα FSFI), ενώ οι γυναίκες με μεγαλύτερο αριθμό τοκετών είχαν υψηλότερη βαθμολογία στην κλίμακα Σωματικοί Περιορισμοί (κλίμακα KHQ). Τέλος, από τον 3D υπερηχογραφικό έλεγχο των προαναφερόμενων μυικών ομάδων προκύπτει ότι (1) οι γυναίκες χωρίς ακράτεια (ομάδα ελέγχου) έχουν μικρότερο το τρήμα του ανελκτήρα του πρωκτού σε σύγκριση με τις γυναίκες με ακράτεια (ομάδα παρέμβασης), (2) η σύσπαση των μυών του ΠΕ οδηγεί πάντοτε σε σημαντική μείωση του τρήματος του ανελκτήρα του πρωκτού είτε γίνεται μόνη της είτε συνοδεύεται από ταυτόχρονη σύσπαση του εγκάρσιου κοιλιακού, (3) η σύσπαση μόνον του εγκάρσιου κοιλιακού έχει ως αποτέλεσμα μείωση του τρήματος του ανελκτήρα του πρωκτού που πάντως είναι μικρότερη από αυτήν που προκαλείται από τη σύσπαση των μυών του ΠΕ, (4) η φυσικοθεραπευτική παρέμβαση οδηγεί σε μεταβολή των υπερηχογραφικών χαρακτηριστικών του τρήματος του ανελκτήρα του πρωκτού, ανεξάρτητα από τη μέθοδο παρέμβασης, και (5) δεν υπάρχει διαφορά στα υπερηχογραφικά ευρήματα του τρήματος του ανελκτήρα του πρωκτού μεταξύ των γυναικών που υποβλήθηκαν στις δύο διαφορετικές παρεμβάσεις.