bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Επικινδυνότητα και ψυχιατρική μεταρρύθμιση στην Ελλάδα
Authors: Μάλαινος Παναγιώτης
Published: September 2021

Η παρούσα εργασία μελετά την έννοια επικινδυνότητας σε συνάρτηση με την έννοια της ψυχικής ασθένειας, έτσι όπως αυτή εμφανίζεται μέσα από την εξέταση του πληθυσμού των ακούσια νοσηλευόμενων ψυχικά πασχόντων, των ατόμων δηλαδή τα οποία νοσηλεύονται παρά τη θέλησή τους σε μια ψυχιατρική δομή κατόπιν δικαστικής απόφασης, γνωστών και ως «εισαγγελικών». Εξετάζει τους λόγους, τις θεσμικές, ιδεολογικές και διαχειριστικές πρακτικές του ελληνικού συστήματος ψυχιατρικής περίθαλψης -έτσι όπως το τελευταίο οργανώνεται υπό το πρίσμα του παραδείγματος της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης- σε σχέση με τον πληθυσμό των ακούσια νοσηλευομένων. Εξετάζει επίσης τις θεωρητικές και εργαλειακές συνιστώσες του νομικού και δικαστικού συστήματος, έτσι όπως αυτό εμπλέκεται στην διαδικασία της ακούσιας νοσηλείας. Η μελέτη ακολουθεί ποιοτικού τύπου μεθοδολογία, βασισμένη κυρίως στα εργαλεία της συμμετοχικής παρατήρησης και της συνέντευξης. Παρουσιάζονται και αναλύονται οι νεότευκτες αναπαραστάσεις αναφορικά με το ποιόν του «επικίνδυνου ψυχασθενή», και επιπλέον εξετάζεται η τυπολογία των επίσημων και άτυπων λόγων (discourses) η οποία δομεί το σύγχρονο μοντέλο περί επικινδυνότητας και της διαχείρισής της από το σύστημα παροχής ψυχιατρικών υπηρεσιών, έτσι όπως αυτό συνδέεται και επηρεάζεται διαλεκτικά από το νομικό και δικαστικό σύστημα. Φαίνεται ότι η εφαρμογή του μέτρου της ακούσιας νοσηλείας είναι δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με τον συνολικό όγκο των ψυχιατρικών νοσηλειών, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται πολλές στρεβλώσεις και δυσλειτουργικά φαινόμενα, τόσο σε επίπεδο κλινικής διαχείρισης των ασθενών αυτών, όσο και σε επίπεδο νομικής παρέμβασης και προάσπισης των συνταγματικών δικαιωμάτων των πασχόντων. Τα δικαιώματα των πασχόντων δεν διαφυλάσσονται επαρκώς, παρ’ όλες τις βελτιώσεις που υπάρχουν σε σχέση με παλαιότερα. Φαίνεται επίσης ότι το καθεστώς της ακούσιας νοσηλείας αποτελεί μια «εύκολη λύση», ειδικά αν συνυπολογιστεί η απουσία εναλλακτικών τρόπων παρέμβασης. Το τελευταίο επιτείνεται και λόγω α) της απουσίας εξειδικευμένων δομών νοσηλείας για άτομα στα οποία εφαρμόζεται το μέτρο αλλά δεν χρήζουν νοσηλείας β) λόγω της «υπερφόρτωσης» των δικαστικών υπηρεσιών και γ) λόγω της αδυναμίας επαρκούς δικτύωσης και διασύνδεσης των επιμέρους υπηρεσιών (ψυχιατρικό σύστημα, δικαστικές υπηρεσίες, αστυνομία). Σε μια συνολική αποτίμηση, φαίνεται ότι το μέτρο της ακούσιας νοσηλείας εφαρμόζεται για μια πλειάδα λόγων, οι οποίοι όμως ελάχιστη σχέση έχουν με την έννοια της επικινδυνότητας στις περισσότερες των περιπτώσεων. Τέλος, εξετάζονται κάποιες διαφορετικές λύσεις και προτείνεται ένα εναλλακτικό σχήμα παρέμβασης.
Στρατηγικές επιλογής και νέοι εκπαιδευτικοί θεσμοί στην ελληνική δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Authors: Ζορμπά Βησσαρία
Published: September 2021

H παρούσα εργασία διερευνά το ζήτημα της γονε'ικής επιλογής δημόσιου σχολείου στην ελληνική δευτεροβάθμια εκπαίδευση συσχετίζοντάς το με το ευρύτερο οικονομικό-κοινωνικό πλαίσιο, όπως αυτό διαμορφώνεται στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Πιο συγκεκριμένα διερευνά εάν η ίδρυση των δημόσιων μουσικών σχολείων αποτελεί κρατική προσπάθεια εξειδίκευσης των σχολείων της δημόσιας δευτεροβάθμιας εκπ/σης και εάν ο τρόπος λειτουργίας τους εντάσσεται στα κοινωνικά αιτήματα για θέσπιση συστημάτων γονε'ι'κής επιλογής των δημόσιων σχολείων. Για το λόγο αυτό εκθέτει συνοπτικά την εξέλιξη της δημόσιας μουσικής στον κόσμο, εκθέτει αναλυτικά τα νομοθετικά κείμενα που καθορίζουν τον τρόπο λειτουργίας των ανωτέρω σχολείων και παρουσιάζει τα δεδομένα σχετικής εμπειρικής έρευνας.
Slice imaging studies of the ultraviolet photodissociation of dihalogens and halomethanes
Authors: Καρτακούλλης Ανδρέας
Published: September 2021

Η κατανόηση της Μοριακής Φωτοχημείας στον όλικόν όγκο απαιτεί απάντηση στην ερωτηση: Πώς η φωτοδιάσπαση μεταβάλλεται με την διαλύτωση από ένα μόριο στον αντίστοιχο όλικόν όγκο; Για να απαντηθεί το ερώτημα, έχουμε χρησιμοποιήσει ιοντική απεικόνιση τομής της φωτοδιάσπασης συσσωματωμάτων με ευγενή αέρια όπως το Ξένον σαν φέρον αέριο, που θεωρείται ως αρχέτυπο μόριο για μην αντιδρούσα διαλύτωση.Εικόνες από την φωτοδιάσπαση ICl με φέρον αέριο είτε He και Xe, έχουν ανακτηθεί με την χρήση ιοντικής απεικόνισης τομής με σημείο διέγερσης τα 235nm. Από τις εικόνες εξάχθηκε η κινητική ενέργεια και η γωνιακή κατανομή των προϊόντων και αισθητές μεταβολές παρατηρήθηκαν όταν το Xe χρησιμοποιήθηκε σαν φέρον αέριο. Για τα θραύσματα Cl-Χe, η κινητική τους ενέργεια μπορεί να διαχωριστεί σε δύο συνιστώσες, μια αργή και μια ταχέα. Η αργή συνιστώσα ακολουθεί μια στατιστική κατανομή που φθίνει εκθετικά από σχεδόν μηδενικές τιμές μέχρι 2.5eV και η ταχέα κατανομή εμφανίζει θραύσματα με πιο ψηλή κινητική ενέργεια από τα αντίστοιχα θραύσματα Cl-Ηe. Τα θραύσματα Ι-Xe εμφανίζουν μεγαλύτερη μεταβολή σε σχέση με τα θραύσματα Cl-Χe και μια άμορφη κατανομή παίρνει τη θέση της διακριτής κατανομής του Ι-He. Αμφότερες οι παρατηρήσεις μπορούν να εξηγηθούν από ένα απλό μοντέλο συσσωματωμάτων, υποθέτοντας ότι το ICl μπορεί να υπάρξει είτε στην επιφάνεια είτε ενσωματωμένο σε ένα συσσωμάτωμα Xe.Η δεύτερη μελέτη αφορά την συσσωμάτωση του πολυατομικού CH3I με την χρήση He και Xe ως φέροντα αέρια και διέγερση στα 193nm. Τα θραύσματα CH3 έχουν καταγραφεί σε τρόπο δόνησης ομπρέλας (ν2= 0, 1, 2, 3). Με τα θραύσματα να εμφανίζουν τεράστια ευαισθησία στην συσσωμάτωση, με την κινητική τους ενέργεια και την γωνιακή κατανομή να έχουν αλλοιωθεί σε μεγάλο βαθμό λόγω μικτού τύπου συσσωμάτων (CH3I)N. ή (CH3I)N...XeM αναλόγως του φέροντος αερίου. Με το CH3I να είναι είτε μέσα σε συσσωμάτωμα XeΜ ή (CH3I)N-1 είτε στην επιφάνεια ενός XeΜ. Επίσης η δυναμική του CH3I προσθέτει στην συσσωμάτωση επιπλέον παράγοντες όπως την εξάρτηση της κινητικής ενέργειας και της γωνιακής κατανομής από το δονητικό επίπεδο των θραυσμάτων CH3.
Ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ευθύμιος Α΄ (907-912)
Authors: Γερμάνης Φίλιππος
Published: September 2021

Με βάση τις γραμματειακές πηγές και τη σύγχρονη βιβλιογραφία, προχωρήσαμε στη συγγραφή συνθετικής μονογραφίας περί του προσώπου και του έργου ενός αγίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ευθυμίου Α΄ (907-912). Επανεξετάσαμε, τη χρονολογία γέννησης του Ευθυμίου, την οποία και τοποθετούμε γύρω στο 832, καθώς και τον τόπο καταγωγής του, παρουσιάζοντας όλα εκείνα τα νέα στοιχεία, τα οποία συγκλίνουν υπέρ της καταγωγής του από τη Σελεύκεια της Ισαυρίας. Ο Λέων ΣΤ΄ ο Σοφός (866-912), έχοντας εκτιμήσει τις πνευματικές αρετές του τον επέλεξε από νωρίς ήδη για πνευματικό του πατέρα, ενώ πιθανόν αρχές του 889 του προσέφερε το αξίωμα του συγκέλλου. Μάλιστα, για να βρίσκεται εγγύτερά του, του ίδρυσε μονή στην περιοχή του Ψαμαθία κοντά στη μονή του Στουδίου. Εντούτοις οι σχέσεις των δύο ανδρών διαταράχθηκαν αρκετές φορές εξαιτίας της ιδιωτικής ζωής του αυτοκράτορα με συνέπεια τη δια περιορισμού δύο ετών ποινή του Ευθυμίου στη μονή του αγίου Διομήδους. Η μη αποδοχή από τον πατριάρχη Νικόλαο Α΄ Μυστικό (901-907) του τετάρτου γάμου του Λέοντα ΣΤ΄, καθώς και η κατ’ παρέκκλιση ανάμειξή του στην πολιτική, τον οδήγησαν σε παραίτηση και άνοδο του Ευθυμίου στον πατριαρχικό θώκο (Φεβρουάριος του 907). Η πατριαρχία του Ευθυμίου διήρκησε μέχρι και το Μάιο του 912 όποτε και καθαιρέθηκε από τον επανελθόντα Νικόλαο Α΄ (912-925). Ο ανταγωνισμός μεταξύ των υποστηρικτών του Ευθυμίου και εκείνων του Νικολάου, οδήγησε την Εκκλησία σε σχίσμα, το οποίο έληξε με τη λεγόμενη ενωτική σύνοδο του 920. Το υπόλοιπο της ζωής του το πέρασε στη μονή του Αγαθού, όπου και εκοιμήθη στις 5 Αυγούστου του 917, αφού πρώτα είχε συμφιλιωθεί με το Νικόλαο Α΄. Η ορθόδοξη Εκκλησία τον έχει κατατάξει μεταξύ των αγίων της, τιμώντας τη μνήμη του στις 5 Αυγούστου. Ο Ευθύμιος υπήρξε συγγραφέας ενός εγκωμίου στον απόστολο Θωμά (6 Οκτ.)-BHG 1844a και ενός λόγου στα Εισόδια της Θεοτόκου (21 Νοεμ.)-BHG 1112q. Επίσης, υπό το όνομα του σώζονται τρία εγκώμια στη Σύλληψη της αγίας Άννης (9 Δεκ.)-BHG 134a-c, καθώς και ένα εγκώμιο στην κατάθεση της Τίμιας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου (31 Αυγ.)-BHG 1138. Προσέτι, σύμφωνα με το Βίο του ο Ευθύμιος υπήρξε συγγραφέας ενός εγκωμίου στο μάρτυρα Πέτρο επίσκοπο Γορδορυνίας, ενός δεύτερου στον άγιο Κλήμη επίσκοπο Αγκύρας (23 Ιαν.), ενός Τυπικού, μίας Διαθήκης και πλήθους ακόμη εγκωμιαστικών λόγων, ύμνων και επιστολών που είτε δεν έχουν διασωθεί, είτε δεν έχουν ανευρεθεί. Στα αμφιβαλλόμενα έργα του Ευθυμίου εντάσσονται ένα εγκώμιο στον άγιο Ιερόθεο (4 Οκτ.)-BHG 751, μια συνοπτική έκθεση των γεγονότων των επτά Οικουμενικών συνόδων και της φωτιανής ενωτικής συνόδου (879-880) και δύο κανόνες. Στην περίπτωση, μάλιστα, του ενός εκ των δύο κανόνων, του Παρακλητικού, τα ερευνητικά αποτελέσματα είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα. Τα εγκώμια στην αγία Μαρία την Αιγυπτία (1 Απρ.)-BHG 1044e και στον άγιο Θεόδωρο Στρατηλάτη (8 Ιουν.)-BHG 1753b υπό το όνομα Ευθυμίου πρωτοασηκρήτη ανήκουν σε ένα δεύτερο Ευθύμιο, τον πρωτοασηκρήτη, έργο του οποίου είναι και ένας κανόνας.
Μοντελοποίηση και έλεγχος φωτοβολταϊκών συστημάτων σε συνθήκες σκίασης
Authors: Μπατζέλης Ευστράτιος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται ζητήματα μοντελοποίησης και ελέγχου φωτοβολταϊκών (ΦΒ) συστημάτων σε συνθήκες ομοιόμορφης ακτινοβολίας και μερικής σκίασης. Προτείνονται νέα μαθηματικά μοντέλα και εξισώσεις που συνδυάζουν ακρίβεια και ευκολία χρήσης, ενώ αναπτύσσονται τεχνικές ελέγχου του μετατροπέα ισχύος για βέλτιστη λειτουργία σε συνθήκες σκίασης και για τήρηση εφεδρείας ισχύος.Αρχικά, παρουσιάζεται μια ολοκληρωμένη μεθοδολογία μοντελοποίησης του ΦΒ συστήματος σε ομοιόμορφη ακτινοβολία, βασισμένη στο μοντέλο μίας διόδου (single-diode PV model). Η θεμελιώδης εξίσωση ρεύματος-τάσης διατυπώνεται σε ευθεία μορφή με χρήση της νεοεισαχθείσας συνάρτησης Lambert W και δίνονται απλές εξισώσεις για την εύρεση των πέντε παραμέτρων του μοντέλου με ευθύ τρόπο. Επίσης, προτείνονται αναλυτικές εκφράσεις υπολογισμού της τάσης και του ρεύματος στα σημεία βραχυκύκλωσης (SC), ανοιχτοκύκλωσης (OC) και μέγιστης παραγωγής (MPP), συναρτήσει είτε των πέντε παραμέτρων είτε απευθείας της ακτινοβολίας και θερμοκρασίας.Στη συνέχεια, μελετάται ενδελεχώς η επίδραση του φαινομένου της μερικής σκίασης στην ηλεκτρική απόκριση ενός ΦΒ συστήματος. Δομείται ένα κατάλληλο ηλεκτρικό μοντέλο αναλυτικής μορφής, το οποίο χρησιμοποιείται για προσομοίωση πληθώρας σεναρίων σκίασης και συστηματική καταγραφή της τροποποίησης που υφίστανται οι χαρακτηριστικές I-V και P-V. Η ανάλυση οδηγεί σε χαρακτηρισμό όλων των τοπικών κορυφών ισχύος (MPPs) που εμφανίζονται στην καμπύλη P-V και στην ανάπτυξη απλών περιγραφικών σχέσεων προσδιορισμού των χαρακτηριστικών τους. Με τις προτεινόμενες εκφράσεις, καθίσταται δυνατός ο υπολογισμός της ενεργειακής απόδοσης ενός ΦΒ συστήματος που υπόκειται σε σκίαση, με ευθύ τρόπο και χωρίς κοπιώδεις προσομοιώσεις. Όλα τα μοντέλα και οι εξισώσεις που εισάγονται, επιβεβαιώνονται πειραματικά με μετρήσεις σε υφιστάμενες ΦΒ διατάξεις.Επιπλέον, τα κεκτημένα της θεωρητικής μελέτης αξιοποιούνται στην ανάπτυξη έξυπνων αλγορίθμων ελέγχου του μετατροπέα ισχύος σε συνθήκες σκίασης. Διατυπώνεται μία απλή και γενικά εφαρμόσιμη τεχνική αναγνώρισης σκίασης, ενώ αναπτύσσονται δύο αλγόριθμοι ανίχνευσης του σημείου μέγιστης παραγωγής (maximum power point tracking – MPPT) που εγγυώνται καθολικά βέλτιστη λειτουργία σε συνθήκες σκίασης.Τέλος, διερευνάται το αντικείμενο της τήρησης εφεδρείας ισχύος από ένα ΦΒ σύστημα προς παροχή επικουρικών υπηρεσιών στο ηλεκτρικό δίκτυο. Αναπτύσσεται μία νέα τεχνική ελέγχου που επιτρέπει λειτουργία σε όλο το εύρος ισχύος από 0% έως 100% της μέγιστης παραγωγής, προσφέροντας παράλληλα συνεχή εκτίμηση του MPP σε πραγματικό χρόνο. Ο προτεινόμενος αλγόριθμος ελέγχου επιβεβαιώνεται σε πειραματική διάταξη 2 kW.
Αλγόριθμοι διαχείρισης εύρους ζώνης σε δίκτυα επικοινωνιών
Authors: Σαρηγιαννίδης Αντώνιος
Published: September 2021

Το αντικείμενο της παρούσας Διατριβής είναι η εισήγηση νέων αλγορίθμων για τη δίκαιη και αποδοτική διαχείριση του εύρους ζώνης σε δίκτυα επικοινωνιών. Οι προτεινόμενοι αλγόριθμοι εφαρμόζονται τόσο σε ασύρματα όσο και σε υβριδικά οπτικά-ασύρματα δίκτυα πρόσβασης. Οι προτεινόμενοι μηχανισμοί διαχείρισης του εύρους ζώνης λαμβάνουν υπόψη κρίσιμες παραμέτρους που καθορίζουν την απόδοση ενός δικτύου, όπως οι δυναμικά μεταβαλλόμενες συνθήκες ενός δικτύου πρόσβασης και οι διαφοροποιημένες απαιτήσεις για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Σε αυτό το πλαίσιο, παρουσιάζεται ένα προσαρμοστικό σχήμα δυναμικής διαχείρισης εύρους ζώνης στα ασύρματα δίκτυα και συγκεκριμένα σε ένα δίκτυο WiMAX. Ο προσαρμοστικός αλγόριθμος που προτείνεται επιχειρεί να ανταποκριθεί στις δυναμικές απαιτήσεις της καθοδικής και ανοδικής ζεύξης του δικτύου μέσω μηχανισμών μάθησης. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται αλγόριθμοι, που εφαρμόζονται τόσο στον οπτικό όσο και στον ασύρματο τομέα ενός υβριδικού δικτύου, που υλοποιούν σταθμισμένους μηχανισμούς παροχής δικαιοσύνης και τεχνικές βελτιστοποίησης που λαμβάνουν υπόψη σημαντικές παραμέτρους όπως τον αριθμό των συνδρομητών και την καθυστέρηση. Η απόδοση των προτεινόμενων αλγορίθμων αξιολογείται μέσω εκτεταμένων συγκριτικών πειραμάτων προσομοίωσης.
Μελέτη του μηχανισμού δράσης λιγνανίων δασικής προέλευσης σε κύτταρα καρκίνου του μαστού και σε ενδοθηλιακά κύτταρα
Authors: Σπηλιώτη Ελιάνα
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή αφορά τη διερεύνηση των βιολογικών δράσεων φυτικών λιγνανίων σε ενδοθηλιακά κύτταρα και κύτταρα καρκίνου μαστού. Τα λιγνάνια είναι δευτερογενείς μεταβολίτες των φυτών, ανήκουν στην τάξη των φυτοοιστρογόνων και εμφανίζουν πληθώρα βιολογικών δράσεων. Το πρώτο μέρος της μελέτης, αφορά τη διερεύνηση της επίδρασης απομονωμένων λιγνανίων σε ενδοθηλιακά κύτταρα αορτής. Με τον τρόπο αυτό διερευνήθηκαν πιθανές αντιαθηρωματικές/αντιφλεγμονώδεις δράσεις των υπό εξέταση ενώσεων. Σύμφωνα με τα πειραματικά αποτελέσματα τα βασικά λιγνάνια της διατροφής 7-υδρόξυματαιρεσινόλη και το απομονωμένο κύριο στερεοϊσομερές της 7-υδρόξυματαιρεσινόλη 2, παρουσιάζουν ισχυρές αντιφλεγμονώδεις δράσεις οι οποίες πραγματοποιούνται εν μέρει, μέσω αναστολής του μεταγραφικού παράγοντα ΝF-κΒ και της φωσφορυλίωσης της κινάσης ERK. Οι πυρηνικοί υποδοχείς ER και PPARγ δεν φαίνεται να ενέχονται στο μηχανισμό αντιφλεγμονώδους δράσης των ενώεσων αυτών στη διαδικασία της αθηρωμάτωσης. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής διερευνήθηκε η οιστρογονική/αντιοιστρογονική δράση των υπό εξέταση ενώσεων σε κύτταρα καρκίνου μαστού. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε η οιστρογονοεξαρτώμενη κυτταρική σειρά MCF-7 που εκφράζει κυρίως τον υποδοχέα οιστρογόνων ERα. Τα υπό εξέταση λιγνάνια ρυθμίζουν τον πολλαπλασιασμό κυττάρων οιστρογονοεξαρτώμενου καρκίνου μαστού, δεν ασκούν ωστόσο οιστρογονικές ή αντιοιστρογονικές δράσεις μέσω οιστρογονοαποκρινόμενων στοιχείων EREs.
HSP70
Authors: Βραζέλη Παρασκευή
Published: September 2021

Η πρωτεΐνη θερμικού σοκ Hsp70 (HSPA1A: heat shock πρωτεΐνη οικογένειας A (Hsp70) μέλος 1A) είναι η καλύτερα μελετημένη πρωτεΐνη στην οικογένεια A των Hsp70s. Πρόκειται για μια πρωτεΐνη επιβίωσης και πρωτεΐνη αντι-αποπτωτική, που σχετίζεται με πολλές ασθένειες στον άνθρωπο. Μεταξύ αυτών, ο καρκίνος, τα καρκινικά κύτταρα του οποίου συνήθως την εκφράζουν σε υψηλές ποσότητες. Η παρούσα μελέτη εστιάζεται στην δράση και τη σύνδεση της Hsp70, τόσο με την απόπτωση, η οποία οφείλεται στην απουσία προσκόλλησης (anoikis) και ταυτόχρονα συνιστά μέρος της διαδικασίας της μετάστασης, όσο και με την σύνδεσή της με την προώθηση της μετάστασης. Έπειτα από πολλές προσπάθειες, επιτεύχθηκε σχεδόν η παντελής αποσιώπηση της Hsp70, στην καρκινική κυτταρική σειρά MCF7. Αρχικά, μετρήθηκαν τα ποσοστά επιβίωσής των κυττάρων αυτών, υπό αυξανόμενο θερμικό σοκ. Παρατηρήθηκε ότι τα κύτταρα, από τα οποία απουσίαζε η Hsp70, ήταν πιο θερμοευαίσθητα, και με χαμηλή ικανότητα δημιουργίας αποικιών και πιο αποπτωτικά. Στη συνέχεια, η εμπλοκή των χημειοθεραπευτικών ουσιών δοξορουβικίνης και σισπλατίνης έδειξε πως η δοξορουβικίνη είναι πιο τοξική από την σισπλατίνη στα MCF7 κύτταρα. Επίσης, δρουν συνεργιστικά όταν η έκφραση της Hsp70 απουσιάζει από την κυτταρική σειρά MCF7. Η μελέτη της anoikis απόπτωσης, με ενεργοποιητή την ουσία poly-HEMA, ουσία η οποία εμποδίζει την προσκόλληση των κυττάρων στο ταπήτιο των τρυβλίων, οδήγησε στην απόδειξη περί εμπλοκής της phospho-p53 (Ser15) στην απόπτωση λόγω anoikis. Σημαντικό βήμα στην εξέλιξη της έρευνας ήταν η παρατήρηση ότι τα ίδια κύτταρα (MCF7-siRNA-Hsp70), από τα οποία απουσίαζε η Hsp70, παρουσίαζαν γρηγορότερο ρυθμό πολλαπλασιασμού, αλλά και μεγαλύτερη μεταναστευτική δραστηριότητα. Μορφολογικά, έπειτα από την αποσιώπηση της πρωτεΐνης Hsp70, τα κύτταρα παρουσιάζονταν πιο επιμήκη και πεπλατυσμένα. Βασιζόμενοι σε επιθηλιακούς και μεσεγχυματικούς δείκτες (Ε-καδερίνης, Slug, βιμεντίνη, Ν-καδερίνη) και σε πειράματα ανοσοαποτύπωσης κατά western και ανοσοφθορισμού σε συνεστιακό μικροσκόπιο, μελετήθηκε αυτή η φαινοτυπική αλλαγή. Αποδείχθηκε ότι η απουσία της έκφρασης της πρωτεΐνης Hsp70, από την κυτταρική σειρά MCF7, ωθεί τα κύτταρα να μεταπίπτουν από επιθηλιακά σε μεσεγχυματικά (φαινόμενο επιθηλιακής προς μεσεγχυματικής μετάπτωσης - ΕΜΤ). Η μετάπτωση αυτή ωθεί τα καρκινικά κύτταρα σε αυξημένη ικανότητα μετανάστευσης (migration). Αν τα αποτελέσματα αυτά τα αναγάγουμε σε in vivo συνθήκες, τότε θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι η απουσία της Hsp70 πρωτεΐνης προάγει την μετάσταση των καρκινικών κυττάρων. Αντίθετα, η παρουσία της Hsp70 συγκρατεί τα καρκινικά κύτταρα στον αρχικό όγκο. Σύμφωνα με το προτεινόμενο μοντέλο η p53 φωσφορυλιώνεται, κατά την διάρκεια της αποκόλλησης των κυττάρων, σε phospho-p53 (Ser 15), η οποία ωθεί τα κύτταρα, που αποκολλούνται προς μετάσταση, στον θάνατο. Ταυτόχρονα, η Hsp70 εμποδίζει την μέσω p53 προαγωγή της μετάστασης. Έτσι οι δύο πρωτεΐνες, δηλαδή οι phospho-p53 και Hsp70, δρουν αντι-μεταναστευτικά ή αντι-μεταστατικά και η εμπλοκή τους στα δύο μονοπάτια, anoikis και metastasis, θα παίξει σημαντικό ρόλο τουλάχιστον στην θεραπεία του καρκίνου του μαστού.
Κλινική και μοριακή διερεύνηση κυστικής μυελικής νόσου τύπου 1
Authors: Σολουκίδης Ανδρέας
Published: September 2021

Στόχος: H λεπτομερής περιγραφή της κλινικοεργαστηριακής και ακτινολογικής εικόνας της Κυστικής Μυελικής Νόσου Τύπου 1 (ΚΜΝ1), η περιγραφή της εξέλιξης των μεταμοσχευμένων ασθενών με ΚΜΝ1 και η ανεύρεση του υπεύθυνου γονιδίου και των μεταλλάξεων του.Μεθοδολογία: Eλέγχθηκε με γενετική ανάλυση σύνδεσης, με πολυμορφικούς μικροδορυφορικούς δείκτες, το γενετικό υλικό 299 ατόμων που ανήκαν σε επτά οικογένειες με ΚΜΝ1. Έγινε κατασκευή των απλοτύπων και σχεδιασμός των γενεαλογικών δέντρων. Ακολούθησε εντοπισμός υποψηφίων γονιδίων και αλληλούχιση τους σε αυτόματο αναλυτή. Κλινικοεργαστηριακή διερεύνηση έγινε κατορθωτή σε 59 φορείς και 33 μεταμοσχευμένους ασθενείς με ΚΜΝ1. Ταυτοποιήθηκε αντίστοιχος αριθμός μαρτύρων για τους φορείς και τους μεταμοσχευμένους με ΚΜΝ1.Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Μέση ηλικία επέλευσης της χρόνιας νεφρικής νόσου τελικού σταδίου (ΧΝΝΤΣ) ήταν τα 56.68 ± 12.14 έτη (εύρος 32-80 έτη). Η συχνότητα εμφάνισης κύστεων, υπέρτασης και υπερουριχαιμίας δεν διαπιστώθηκε να είναι στατιστικά σημαντική (p=0.083, p=0.446, p=0.461 αντίστοιχα). Μεταξύ των υπερουριχαιμικών ασθενών με ΚΜΝ1, 75% εμφάνιζαν μειωμένη κλασματική απέκκριση ουρικού. Κύστεις απουσίαζαν από το 49% των φορέων. Μεταξύ των ατόμων με φυσιολογική ή ήπια επηρεασμένη νεφρική λειτουργία, μη φλοιώδεις κύστεις παρατηρούνται συχνότερα στους φορείς της ΚΜΝ1 (p=0.04). Διαπιστώθηκε σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην υπερουριχαιμία και την υπέρταση (p=0.007). Η πλειοψηφία των ατόμων με ΚΜΝ1 (82.35%) δεν εμφάνιζαν ευρήματα από τη μικροσκοπική εξέταση ούρων ούτε λευκωματουρία. Η μέση επιβίωση του μοσχεύματος (p=0.543) και η μονοετής, πενταετής και δεκαετής επιβίωση του μοσχεύματος μεταξύ των δύο ομάδων ήταν παρόμοιες (p=1.0). Δεν διαπιστώθηκε επίδραση του φύλου (p=0.444), της ηλικίας μεταμόσχευσης (p=0.661) ή του τύπου του μοσχεύματος (p=0.108) στην επιβίωση του μοσχεύματος και στις 2 ομάδες Επίσπευση διαπιστώθηκε σε έξι οικογένειες. Δεν διαπιστώθηκε διαφορά σε σχέση με την πατρική ή μητρική προέλευση του πάσχοντος γονιδίου σε άτομα με την πρόωρη εμφάνιση ΧΝΝΤΣ (p=0.12). Ο εκτεταμένος απλότυπος της νόσου ήταν κοινός σε όλες τις οικογένειες, επιβεβαιώνοντας την κοινή καταβολή από ένα πρόγονο ιδρυτή. Έγινε σμίκρυνση της αρχικής περιοχής σε μια περιοχή 2-2.5 cM περίπου, μεταξύ των δεικτών D1S305 και D1S336mw28, χωρίς όμως ταυτοποίηση του υπεύθυνου γονιδίου. Οι αλλαγές που παρατηρήθηκαν στην νουκλεοτιδική ακολουθία των 15 γονιδίων που ελέγχθηκαν ήταν ελάχιστες και όσες παρατηρήθηκαν ήταν πολυμορφισμοί.
Τμηματοποίηση, ευθυγράμμιση και αυτόματη ταξινόμηση ιατρικών δεδομένων μίκρο-τομογραφίας σπογγώδους οστού
Authors: Κορφιάτης Βασίλειος
Published: September 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η επεξεργασία δεδομένων μίκρο-τομογραφίας οστών μέσω της εφαρμογής εξειδικευμένων υπολογιστικών αλγορίθμων. Στα πλαίσια της διατριβής γίνεται η παρουσίαση καινοτόμων αυτοματοποιημένων μεθοδο-λογιών τμηματοποίησης και ευθυγράμμισης εικόνων μίκρο-τομογραφίας οστών και ταξινόμησης δεδομένων που προκύπτουν από την εξαγωγή ιστομορφολογικών χαρακτηριστικών από τις εικόνες αυτές. Αρχικά, πραγματοποιείται εισαγωγή στα κυριότερα στοιχεία και δυναμικές διαδικασίες που χαρακτηρίζουν το οστό, στις παθογένειες και στις μεθόδους ανάλυσης και απεικόνισης του οστού. Πρώτα, παρουσιάζεται το σύστημα τμηματοποίησης εικόνας, αφού έχει προηγηθεί μια ολοκληρωμένη μελέτη των πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων της εφαρμογής συγκεκριμένων αλγορίθμων τμηματοποίησης στις εικόνες μίκρο-τομογραφίας σπογγώδους οστού. Το σύστημα τμηματοποίησης εικόνας υλοποιείται από ένα νέο ολοκληρωμένο πλαίσιο τμηματοποίησης εικόνων με το όνομα Τμηματοποίηση Ανεξάρτη-των Ενεργών Περιγραμμάτων που συνδυάζει ένα σύνολο από καινοτόμες τεχνικές τμηματοποίησης βασισμένες στα Ενεργά Περιγράμματα. Η προτεινόμενη μεθοδολογία καθιστά δυνατή την ευρεία χρήση των Ενεργών Περιγραμμάτων σε πλήρη σύνολα δεδομένων μίκρο-τομογραφίας οστών και ταυτόχρονα βελτιώνει αισθητά την επίδοση της τμηματοποίησης σε αντίστοιχα τεχνητά και πραγματικά δεδομένα. Επίσης, επιδεικνύεται η δυνατότητα ευρύτερης εφαρμογής της προτεινόμενης μεθόδου και σε άλλα είδη ιατρικών εικόνων, όπως εικόνες Αξονικής Τομογραφίας (CT) και Ιστολογικών δεδομένων. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται το σύστημα ευθυγράμμισης εικόνων μίκρο-τομογραφίας οστών το οποίο εφαρμόζεται στις δυαδικές εικόνες κάθε δείγματος πριν και μετά από τεχνητό σπάσιμο, με σκοπό την ανάπτυξη ενός ποσοτικού κριτηρίου αυτόματης εύρεσης της περιοχής κατάγματος. Στη συγκεκριμένη μελέτη παρουσιάζονται δισδιάστατες και τρισδιάστατες τεχνικές ευθυγράμμισης, ενώ ακολουθούν αποτελέσματα ευθυγράμμισης με βάση τη χρήση κατάλληλων κριτηρίων αξιολόγησης προκειμένου να διερευνηθεί η ακρίβειά τους. Επιπλέον, παρουσιάζεται ένα ολοκληρωμένο σύστημα αυτόματης ταξινόμησης για την αναγνώριση των περιοχών κατάγματος οστού με βάση τις τιμές διαφόρων ιστομορφομετρικών παραμέτρων που έχουν εξαχθεί από Όγκους Ενδιαφέροντος (VOI) των τμηματοποιημένων εικόνων. Η συγκεκριμένη μελέτη συνδυάζει τις τεχνικές Μη-Ισορροπημένης μάθησης και Πολλαπλών Ταξινομητών με δημοφιλείς αλγορίθμους ταξινόμησης, στοχεύοντας στην εύρεση του βέλτιστου συνδυασμού τους. Το τελικό σύστημα ελέγχεται σε ένα εκτενές σύνολο δεδομένων όπου παρουσιάζει πολύ υψηλές επιδόσεις συγκριτικά με τις απλούστερες μεθόδους, δίχως να αυξάνει σημαντικά την πολυπλοκότητα της διαδικασίας και το υπολογιστικό κόστος. Τέλος, ακολουθεί μια αξιολόγηση των σημαντικότερων ιστομορφομετρικών παραμέτρων με χρήση τεχνικών Επιλογής Χαρακτηριστικών σε σύνολα δεδομένων που έχουν υποστεί επεξεργασία με τεχνικές Μη-Ισορροπημένης μάθησης, με στόχο την εξαγωγή πιθανών βιοδεικτών για την περιοχή κατάγματος.
The role of NER factors in development and the physiology of the mouse
Authors: Αποστόλου Ζίβκος
Published: September 2021

Έμφυτες μεταλλάξεις σε γονίδια του μονοπατιού επιδιόρθωσης εκτομής νουκλεοτιδίων (NER) είναι γνωστό ότι σχετίζονται με σύνδρομα που φέρουν σοβαρές αναπτυξιακές ανωμαλίες. Ωστόσο, λίγα είναι γνωστά για τον λειτουργικό ρόλο των παραγόντων του NER μονοπατιού στην ανάπτυξη των θηλαστικών. Χρησιμοποιώντας ένα νέο knock-in μοντέλο ποντικού που εκφράζει την XPF ενδονουκλεάση συντηγμένη με ένα FTA-tag το οποίο βιοτινυλιώνεται ειδικά από την βακτηριακή λιγάση ΒirΑ, πραγματοποιήσαμε πειράματα pull-down σε συνδιασμό με πειράματα φασματομετρία μάζας (MS) για να απομονώσουμε και να χαρακτηρίσουμε σύμπλοκα πρωτεϊνών που αλληλεπιδρούν με την XPF κατά τη διάρκεια της μεταγεννητικής ανάπτυξης του ποντικού. Εντοπίσαμε 140 πρωτεΐνες που αλληλεπιδρούν με την XPF οι οποίες ήταν κοινές μεταξύ τριών πανομοιότυπων πειραμάτων. Με την ανάλυση των δεδομένων από τα πειράματα φασματομετρία μάζας και την επαλήθευση των αλληλεπιδράσεων με πειράματα ανοσοκατακρήμνισης, ήμασταν σε θέση να χαρακτηρίσουμε ένα νέο σύμπλοκο πρωτεϊνών που απαρτίζεται από τις ERCC1-XPF, CTCF, SMC1A, SMC3 και MBD2. Απαλοιφή της ERCC1 ή έκθεση σε παράγοντες που προκαλούν ICLs βλάβες στο DNA προκαλούν τον εντοπισμό του CTCF σε ετεροχρωματινικές περιοχές στον πυρήνα και την αποδέσμευση των CTCF, SMC1A, SMC3 και ATRX από υποκινητές και ρυθμιστικές περιοχές ICR των αποτυπωμένων γονιδίων. Σύμφωνα με τα ευρήματα αυτά, παρατηρούμε επίσης αλλαγή των μετα-μεταφραστικών τροποποιήσεων (PTMs) των ιστονών και την στρατολόγηση της RNAPII και βασικών μεταγραφικών παραγόντων σε υποκινητές και ρυθμιστικές περιοχές ICR των αποτυπωμένων γονιδίων. Ως αποτέλεσμα τα Ercc1-/- ποντίκια εμφανίζουν ανώμαλη έκφραση ενός υποσυνόλου αποτυπωμένων γονιδίων χωρίς να παρατηρείται διαταραχή στο πρότυπο μεθυλίωσης του DNA των ρυθμιστικών περιοχών ICRs των αποτυπωμένων γονιδίων. Αυτή η απόκριση είναι8κυτταρικά αυτόνομη και απαιτεί τη σηματοδότηση του παράγοντα ΑΤΜ. Προτείνουμε ότι η ERCC1-XPF δεσμεύει τους CTCF, SMC1A, SMC3 και MBD2 για να σχηματίσει ένα σύμπλοκο που απαιτείται για την αναπτυξιακή αποσιώπηση αποτυπωμένων γονιδίων και ότι συνεχείς βλάβες στο DNA πυροδότουν αλλαγές στη χρωματίνη επηρεάζοντας με τον τρόπο αυτό προγράμματα γονιδιακής έκφρασης που σχετίζονται με αναπτυξιακές διαταραχές του μονοπατιού NER.
Θεωρία διεθνών συστημάτων και περιφερειακών υποσυστημάτων
Authors: Ζάρρας Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Κεντρικός στόχος της διατριβής είναι η κατά το δυνατόν αντικειμενικότερη εξήγηση και βαθύτερη κατανόηση της πραγματικότητας των πολεμικών συγκρούσεων στο διεθνές σύστημα και ειδικότερα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Μέσω της επεξεργασίας, ανάλυσης και εφαρμογής της θεωρίας περιφερειακών υποσυστημάτων εξετάζονται οι θεωρητικές υποθέσεις που διατυπώνονται στο εισαγωγικό μέρος της μελέτης και αφορούν, μεταξύ άλλων, στο ρόλο της ισχύος και του συμφέροντος, στην κεντρικότητα του κράτους και στη σημασία της έννοιας της αυτοσυντήρησης για τη δράση και την ταυτότητα των ανεξάρτητων συλλογικών οντοτήτων. Στην πρώτη ενότητα εξετάζονται διάφορες πλευρές ενός συνεχούς θεωρητικού διαλόγου που λαμβάνει χώρα μεταξύ διεθνολόγων και απεικονίζεται το θεωρητικό τοπίο των Διεθνών Σχέσεων προκειμένου να μεταβούμε στη συνέχεια σε μια βαθύτερη διερεύνηση της ρεαλιστικής προσέγγισης. Στη συνέχεια αναλύεται η διασύνδεση της κοινωνικής οντολογίας με τις κοινωνικές επιστήμες, παρουσιάζονται οι θέσεις του Παναγιώτη Κονδύλη και συσχετίζονται με βασικά αξιώματα του Ρεαλισμού. Αντικείμενο της δεύτερης ενότητας της διατριβής είναι η ανάλυση, διαμόρφωση και προσαρμογή των βασικών εννοιών της θεωρίας περιφερειακών υποσυστημάτων που αποτελεί τη βάση για την περιπτωσιολογική μελέτη. Η μελέτη ολοκληρώνεται με την εξέταση των περιφερειακών δυναμικών ασφάλειας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής κατά την περίοδο 1990-2009.
Ποσοτικός προσδιορισμός κολλαγόνου και τάσεως των ιστών μετά χρήση συνθετικών και βιολογικών πλεγμάτων σε πειραματόζωα
Authors: Χριστοδούλου Μιχαήλ
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης ήταν να αξιολογηθούν οι βιομηχανικές ιδιότητες των ιστών των κονίκλων μετά από τοποθέτηση βιολογικών και συνθετικών πλεγμάτων και μακροχρόνια παραμονή τους στον ορθό κοιλιακό μυ, καθώς και η μέτρηση της ποσότητας του κολλαγόνου τύπου I και III. Οι ιστοί από τους κονίκλους στους οποίους είχε τοποθετηθεί συνθετικό πλέγμα επέδειξαν τη μεγαλύτερη ισχυροποίηση της τάσεως των ιστών σε σχέση με τις υπόλοιπες υποομάδες. Το πλέγμα του κολλαγόνου προκάλεσε τη μικρότερη ισχυροποίηση, ενώ οι 2 ομάδες ελέγχου είχαν παρόμοια συμπεριφορά μεταξύ τους. Οι ιστοί παρουσίασαν τη μεγαλύτερη ισχυροποίηση στους 9 μήνες. Στους 3 και στους 6 μήνες παρατηρήθηκε μη στατιστικά σημαντική αύξηση της ισχυροποίησης της τάσεως των ιστών. Παράλληλα παρατηρήθηκε αύξηση της ποσότητας τόσο του κολλαγόνου τύπου I , όσο και του κολλαγόνου τύπου III μετά την τοποθέτηση των πλεγμάτων, ενώ ο λόγος κολλαγόνου τύπου III/I ήταν μεγαλύτερος στους ιστούς των κονίκλων που είχε τοποθετηθεί βιολογικό πλέγμα.
Η συμβολή της τρισδιάστατης ψηφιακής κάμερας στη μελέτη του συνδρόμου Frey και της ασυμμετρίας του προσώπου στη χειρουργική καλοήθων όγκων της παρωτίδας
Authors: Καραβίδας Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Πρόκειται για μία αναδρομική μελέτη ασθενών, υποβληθέντων σε αφαίρεση καλοήθους όγκου της παρωτίδας με ελάχιστα επεμβατική τεχνική, μερική επιπολής παρωτιδεκτομή (σειρά ασθενών νοσοκομείων Ευαγγελισμού και Γ.Παπανικολάου) και περικαψικής εκτομής (σειρά ασθενών νοσοκομείου Guy’s). Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν να καταγραφούν και να συγκριθούν οι επιπλοκές των ελάχιστα επεμβατικών χειρουργικών τεχνικών της παρωτίδας σε καλοήθεις όγκους αυτής. Επιπλέον, στόχος μας ήταν να καταγραφεί και αντικειμενικοποιηθεί το σύνδρομο της Frey καθώς και η μετεγχειρητική ασυμμετρία του προσώπου, με τη χρήση της επιφανειακής απεικόνισης. Στην μελέτη μας συμμετείχαν 50 ασθενείς από το Νοσοκομείο Guy’s, 27 από την Κλινική του Ευαγγελισμού και 20 από την Κλινική του Γ.Παπανικολάου, οι οποίοι και πληρούσαν τα ανωτέρω ορισθέντα κριτήρια, επί συνόλου 231 συνολικά χειρουργηθέντων ασθενών. Οι 47 ασθενείς που βρίσκονταν κάτω από τη φροντίδα των Καθηγητών Παπαδογεωργάκη και Λαζαρίδη είχαν μέσο όρο ηλικίας τα 51,6 έτη και ο μέσος χρόνος μετεγχειρητικής τους παρακολούθησης ήταν οι 47,3. Οι 50 ασθενείς της κλινικής του Guy’s, χειρουργηθέντες από τον Καθηγητή McGurk, είχαν μέσο όρο ηλικίας τα 47,4 έτη και ο μέσος χρόνος μετεγχειρητικής τους παρακολούθησης ήταν οι 37,6. Η κάμερα που χρησιμοποιήσαμε στη μελέτη των ασθενών μας ανήκει στην κατηγορία των σαρωτών μη επαφής και βασίζεται στην αρχή της φωτογραμμετρίας. Η κάμερα αυτή χαρακτηρίζεται από υψηλή ακρίβεια μέτρησης και επαναληψιμότητα, μηχανική αξιοπιστία και ευκολία χειρισμών, εγκατάστασης και εργασίας. Από τη μελέτη των καταγραφών για την ασυμμετρία του προσώπου προέκυψε πως η μέση διαφορά μεταξύ της χειρουργηθείσας και επιπροβαλόμενης υγιούς καθρεφτιζόμενης περιοχής ήταν 1,0578mm για τους υποβληθέντες σε εξωκαψική εκτομή, ενώ για τους υποβληθέντες σε μερική επιπολής παρωτιδεκτομή ήταν 2,9846mm . Η αντίστοιχη διαφορά υπολογιζόμενη σε όγκο ήταν 5,6977ml και 12,4818ml αντίστοιχα. Κατά τη μελέτη μας διαχωρίσαμε αυθαίρετα το σύνδρομο της Frey σε πλήρες και σε μερικό. Σε σύνολο 97 χειρουργηθέντων ασθενών με τις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, 8 εμφάνισαν πλήρες σύνδρομο (8,247%) και 10 εμφάνισαν μερικό (10,30%). Συνολικά, καταγράφηκαν 18 ασθενείς με συνολικό ποσοστό 18,55%. Στη μελέτη μας, προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε έναν αντικειμενικό δείκτη καταγραφής και μέτρησης του συνδρόμου και χρησιμοποιήσαμε την αναλογία της θετικά χαρτογραφούμενης επιφανείας του προσώπου προς την ολική επιφάνεια μελέτης. Για τους ασθενείς μας, οι ελάχιστοι και μέγιστοι δείκτες ήταν 0,015 και 0,436 για την μερική επιπολής παρωτιδεκτομή και 0,018 και 0,463 για την εξωκαψική εκτομή.
Μέτρηση των κυτταροκινών IFNγ, IL-2, IL-4, IL-5 και αξιολόγησή τους σε παιδιά με έκζεμα, ρινίτιδα και άσθμα
Authors: Κουλούρη Μαρία
Published: September 2021

Εισαγωγή : Η Ατοπική Δερματίτιδα είναι μία χρόνια φλεγμονώδης νόσος τουδέρματος και η οποία σχετίζεται με ΤΗ2 κυτταρική ανοσιακή απάντηση, συχνά αυξη-μένη ολική IgE ορού και δυνατότητα ταυτόχρονης εκδήλωσης άλλων ατοπικών φαινο-τύπων, όπως βρογχικό άσθμα,αλλεργική ρινίτιδα και ηωσινοφιλική νόσο του πεπτι-κού. Το ατοπικό δέρμα είναι επιρρεπές στον αποικισμό κυρίως από StaphylococcusAureus, κάτι που μπορεί να έχει αντίκτυπο στην ανοσολογική απάντηση. Στα πλαίσιατης ανοσολογικής δυσλειτουργίας, η Ατοπική Δερματίτιδα έχει συσχετισθεί συχνά μευπογαμμασφαιριναιμία, χαμηλή IgA ορού καθώς και μειωμένο ποσοστό CD8 λεμφο-κυττάρων στο περιφερικό αίμα.Σκοπός : Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση των ενδοκυττα-ρίων ΤΗ1 και ΤΗ2 κυτταροκινών που εκκρίνονταν από τα CD3 Τ λεμφοκύτταρα παι-διών με Ατοπική Δερματίτιδα με ή χωρίς την εκδήλωση άλλων ατοπικών νοσημάτωνκαι η συσχέτισή τους με ανοσολογικές παραμέτρους στον ορό και το περιφερικό αί-μα.Δευτερευόντως η μελέτη αυτή αποσκοπούσε στην διερεύνηση της επίδρασης επι-δημιολογικών χαρακτηριστικών των ασθενών όπως το φύλο, η ηλικία, η βακτηριακήεπιμόλυνση του δέρματος και η βαρύτητα της νόσου στις προαναφερθείσες ανοσολο-γικές παραμέτρους.Υλικό-Μέθοδοι : Μελετήθηκαν 37 παιδιά, 26 αγόρια (70%) και 11 κορίτσια(30%), ηλικίας από 3 μηνών έως 16 ετών. (διάμεση ηλικία =18 μήνες). Από αυτά, τα17 παιδιά (46%) ήταν ≤ 1 έτους, τα 13 (35%) ήταν 1-4 ετών και,τέλος, τα υπόλοιπα 7(19%) ήταν ≥ 5 ετών. Όλα τα παιδιά έπασχαν από Ατοπική Δερματίτιδα με ή χωρίς τηνπαρουσία άλλων ατοπικών νοσημάτων. Μετρήθηκε το ποσοστό των CD3 T λεμφο-κυττάρων που παρήγαγαν ενδοκυττάρια IL-2, ΙFNγ, IL-4 και IL-5, μετά από διέγερσήτους με PMA και Ιονομυκίνη, παρουσία Μονενσίνης, με την μέθοδο κυτταρομετρίαςροής.Παράλληλα, εκτιμήθηκε ο βασικός ανοσοφαινότυπος των Τ και Β λεμφοκυττά-ρων καθώς και οι ανοσοσφαιρίνες στον ορό,οι υποομάδες της IgG, η ολική IgE και οιειδικές IgE (RASTs), καθώς και οι αντίστοιχες κυτταροκίνες στον ορό.Αποτελέσματα :. Η ενδοκυττάρια παραγωγή της IL-5 ήταν ανάλογη με την εκ-δήλωση και άλλων ατοπικών νοσημάτων καθώς και με το ποσοστό των CD8 κυττα-ροτοξικών λεμφοκυττάρων. Όσον αφορά την βαρύτητα της Ατοπικής Δερματίτιδας,βρέθηκε ότι συνδέεται αντίστροφα με την παρουσία και άλλων ατοπικών νοσημάτων,ενώ σχετίζεται άμεσα με την μικρή ηλικία, το άρρεν φύλο και την βακτηριακή δερματι-κή επιμόλυνση. Οι κυτταροκίνες στον ορό δεν είχαν τις ίδιες συσχετίσεις με τις αντί-στοιχες ενδοκυττάριες. Βρέθηκε μία σημαντική στατιστικά σχέση στην παραγωγή εν-δοκυττάριας IFNγ και του θήλεος φύλου.Τόσο η ενδοκυττάρια παραγωγή IFNγ και IL-5, όσο και οι συγκεντρώσεις των ανοσοσφαιρινών IgA και IgG στον ορό σχετίζοντανπαράλληλα με την ηλικία των ασθενών. Η ολική IgE ορού βρέθηκε υψηλότερη των φυ-σιολογικών για την ηλικία ορίων στην πλειονότητα των ασθενών μας ενώ δεν φάνηκενα σχετίζεται με την βαρύτητα της νόσου.
Αλλοιώσεις του οφθαλμού κατά τη διάρκεια και μετά την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση
Authors: Παπαδημητρίου Δημήτριος
Published: September 2021

Ο οφθαλμός υφίσταται ποικίλες αλλοιώσεις κατά τη διάρκεια ισχαιμίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθούν οι επιπτώσεις της ισχαιμίας σε αμφιβληστροειδή και οπτικό νεύρο μετά από καρδιακή ανακοπή και επαναιμάτωση.Χρησιμοποιήθηκαν συνολικά 30 χοίροι. Υπό γενική αναισθησία σε όλη τη διάρκεια του πειράματος, τα ζώα ήταν συνδεδεμένα με πλήρες monitoring, βασικό αλλά και εξειδικευμένο μετά από χειρουργική παρασκευή των μεγάλων αγγείων. Μετά τη σταθεροποίησή τους, σειρά είχε η πρόκληση κοιλιακής μαρμαρυγής, η αποσύνδεση από τον αναπνευστήρα και η παραμονή σε πλήρη άπνοια και αθεράπευτη καρδιακή ανακοπή επί 8 λεπτά. Τότε άρχιζε η προσπάθεια επαναιμάτωσης με ΚΑΑ για 2 λεπτά και η χορήγηση ενδοφλεβίως των αντίστοιχων για κάθε ομάδα φαρμάκων: Στην ομάδα Α μόνο επινεφρίνη, στην ομάδα Β επινεφρίνη και λεβοσιμεντάνη.Με τη λήξη του πειράματος γινόταν ευθανασία και νεκροτομή με λήψη αμφοτέρων των οφθαλμών με το σύστοιχο οπτικό νεύρο.Οι πρωτεΐνες S-100 και NSE (δείκτες εγκεφαλικής δυσλειτουργίας) εκτιμήθηκαν από παθολογοανατόμο αφού τα παρασκευάσματα από αμφιβληστροειδή και οπτικό νεύρο κόπηκαν σε λεπτές τομές. Οι φωτογραφίες αναλύθηκαν από αναλυτή εικόνας ως προς την ένταση και την έκταση της χρώσης. Η στατιστική ανάλυση τέλος έγινε με το πρόγραμμα SPSS.Η καρδιακή συχνότητα και οι πιέσεις βρέθηκαν ίδιες -ανεξαρτήτως ομάδας- πριν από την έναρξη της καρδιακής ανακοπής. Αντιθέτως, μετά την εφαρμογή της ΚΑΑ, η υπεροχή της ομάδας Β είναι εμφανής και στατιστικά σημαντική σε όλες τις αιμοδυναμικές μεταβλητές που μετρήθηκαν.Η ομάδα Β υπερτερεί και ως προς την επανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας των ζώων. Μόνο 6/15 της ομάδας Α κατάφεραν να επιβιώσουν, σε αντίθεση με 14/15 της ομάδας Β.Όσον αφορά την ανάλυση των πρωτεϊνών, σε όλες τις περιπτώσεις επιβεβαιώθηκε η υπεροχή της ομάδας Β έναντι της Α. Και η S-100 και η NSE στον αμφ/δή βρέθηκαν αυξημένες κατά σημαντικό βαθμό στην ομάδα Α. Το ίδιο συνέβη και στο οπτικό νεύρο, όπου η S-100 δεν ανιχνεύθηκε καν στην ομάδα Β, ενώ η NSE βρέθηκε αυξημένη στην ομάδα Α.Παρόμοια ήταν και τα αποτελέσματα από την αξιολόγηση των χρώσεων, αν και δεν αποδείχτηκαν στατιστικώς σημαντικά. Η ομάδα Α παρουσιαζόταν συχνά με ηπιότερη χρώση (δηλ. μεγαλύτερη κυτταρική καταστροφή), ενώ αντίθετα η ομάδα Β εντονότερη.Συμπερασματικά, από την παρούσα πειραματική μελέτη πρόκλησης ισχαιμίας και επαναιμάτωσης, ο συνδυασμός επινεφρίνης και λεβοσιμεντάνης φαίνεται να υπερτερεί έναντι της χορήγησης μόνο επινεφρίνης και να προσφέρει μεγαλύτερη προστασία.
Event-based model predictive controllers
Authors: Εκτάμι Αλίνα
Published: September 2021

H διατριβη αυτή εχει ασχοληθει με τα κατωθι:Α) Ανάπτυξη πλαισίου για μεθοδολογίες ελέγχου βασισμένες σε διεγέρσεις από συμβάντα σε συστήματα μη-γραμμικά αλλά και γραμμικά διακριτού χρόνου.Β) Δημιουργία πλαισίου για μεθοδολογίες προβλεπτικού ελέγχου βασισμένες σε διεγέρσεις από συμβάντα σε συστήματα μη-γραμμικά αλλά και γραμμικά, συγκεντρωμένα αλλά και απόκεντρωμένα, καθώς και σε συστήματα διακριτού αλλά και συνεχούς χρόνου τα οποία επηρεάζονται από διαταραχές.Γ) Δημιουργία πλαισίου για συνεργατικό προβλεπτικό έλεγχο πολλών πρακτόρων βασισμένο σε διεγέρσεις από συμβάντα.Δ) Δημιουργία πλαισίου για συνεργατικό προβλεπτικό έλεγχο ενός αλλά και πολλών μη ολονομικών πρακτόρων βασισμένο σε διεγέρσεις από το ίδιο το σύστημα.
Η προσωποπαγής Α.Ε.
Authors: Γκρίτζαλης Γεώργιος
Published: September 2021

Αντικείμενο διαπραγμάτευσης αποτελεί η προβληματική της δεκτικότητας της ΑΕ να προσλάβει προσωπικά στοιχεία στις εσωτερικές της σχέσεις και τα όρια αυτής της δυνατότητας.Η μονογραφία οργανώνεται σε τρία κεφάλαια. Στο πρώτο παρουσιάζεται ο «κεφαλαιοπαγής» εταιρικός τύπος της ΑΕ, στο πλαίσιο του νομοθετικού προτύπου της, κατά το ν.2190/1920. Αναλύεται η εσωτερική δομή της εταιρίας και εξετάζεται αναλυτικά η αναγκαστικού χαρακτήρα ρύθμιση των εσωεταιρικών σχέσεων της ΑΕ.Στο δεύτερο κεφάλαιο προσδιορίζεται το περιεχόμενο της έννοιας «προσωποπαγής ΑΕ». Εντοπίζονται οι πραγματικές καταστάσεις με τις οποίες η ΑΕ αποκτά προσωπικά στοιχεία και διαπλάθεται ως προσωποπαγής και αντιπαρατίθεται η έννοια της προσωποπαγούς προς εκείνες της «μικρής» ή «κλειστής» ΑΕ. Προσδιορίζονται οι τρόποι πρόσληψης προσωπικών στοιχείων στις εσωτερικές της σχέσεις (μέσω καταστατικών ρυθμίσεων, de facto, με εξωεταιρικές συμφωνίες ή με τη σύνδεση επιχειρήσεων). Εξετάζεται, με παράθεση επιχειρημάτων και επεξεργασία της βιβλιογραφίας, η αντιστοιχία της μετοχής με τα δικαιώματα ψήφου και αναλύονται τα θέματα της δυναμικής του μετόχου και των φορέων άσκησης της πραγματικής εξουσίας στην ΑΕ. Η έρευνα επεκτείνεται και στις εταιρίες που είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο, με ανάλυση των δομών εξουσίας που δημιουργούνται από τη συνύπαρξη διαφόρων κατηγοριών μελών της διοίκησης και μετόχων. Παρατίθενται οι θέσεις της γερμανικής και αγγλοαμερικανικής νομικής σκέψης.Στο τρίτο κεφάλαιο, που αποτελεί και το τμήμα της σύνθεσης της διατριβής, εκτίθενται οι μηχανισμοί πρόληψης και άρσης των παθογενειών της προσωποπαγούς ΑΕ. Αναπτύσσονται οι κλασικοί μηχανισμοί ως προς τις υποχρεώσεις και ευθύνες των εταιρικών διοικητών, με την υποχρέωση επιμελούς διαχείρισης και την υποχρέωση πίστης. Διαπιστώνεται η ανεπάρκεια των νομοθετικά τεθειμένων μηχανισμών για τις υποχρεώσεις και την ευθύνη του μετόχου που ασκεί, από τη συγκεκριμένη κάθε φορά θέση και με τη συγκεκριμένη κάθε φορά δυναμική, ουσιώδη επιρροή ή/και έλεγχο στην εταιρική διοίκηση και προτείνεται η υποχρέωση πίστης ως συμπληρωματικός (προληπτικός και κατασταλτικός) ρυθμιστικός μηχανισμός. Καταφάσκεται η υποχρέωση πίστης του μετόχου τόσο προς την εταιρία όσο και προς τους συνεταίρους του, με επιχειρηματολογία για τη θεμελίωσή της όχι μόνο ως προς τον κυρίαρχο μέτοχο, αλλά και ως προς το μέτοχο που δεν ασκεί επιρροή στη λήψη εταιρικών αποφάσεων, ως εκ της συμμετοχής του στην ΑΕ φορέα μιας τέτοιας εν δυνάμει, ατομικής ή συλλογικής, αποφασιστικής δυναμικής.
Γνωσιακή - συμβουλευτική παρέμβαση σε ιατρείο διακοπής καπνίσματος
Authors: Υποφάντη Μαρία
Published: September 2021

Σκοπό της έρευνας αποτέλεσε η εφαρμογή Γνωσιακής-Συμβουλευτικής παρέμβασης μέσω εφαρμογής αντικαπνιστικής μεθόδου σε άτομα που επιθυμούν τη διακοπή καπνίσματος και προσέρχονται σε ψυχολόγο και η μελέτη του ρόλου των χαρακτηριστικών προσωπικότητας και της αύξησης φυσικής δραστηριότητας ως βοηθητικά μέσα για τη διακοπή. Χρησιμοποιήθηκαν: α΄) Φύλλο με δημογραφικά στοιχεία, β΄) Ερωτηματολόγιο πέντε παραγόντων προσωπικότητας (Διεθνής Κλίμακα Προσωπικότητας-International Personality Item Pool-ΙΡΙΡ, Ypofanti, Zisi, Zourbanos, Mouchtouri, Tzanne, Theodorakis, & Lyrakos, 2015), γ΄) Μέθοδος Τέρμα το Κάπνισμα και Ώρα για Άσκηση, (Θεοδωράκης & Γουργουλιάνης, 2005) και δ΄) Φύλλο αυτοκαταγραφής βημάτων ημερήσιας δραστηριότητας 2 εβδομάδων ε΄) βηματόμετρα Yamax. Από 60 άτομα μόνο τα 41 άτομα ολοκλήρωσαν τη συμμετοχή τους σε πρόγραμμα παρέμβασης με εβδομαδιαίες συναντήσεις (ποσοστό ανταπόκρισης 68,33%). Από τους 41 συμμετέχοντες που ολοκλήρωσαν το πρόγραμμα κατάφεραν να διακόψουν οριστικά για διάστημα έως και 6 μήνες την καπνιστική συνήθεια οι 19 (46.30 %), ενώ δεν τα κατάφεραν οι 22 (53.70 %). Ακόμη, από τους 41 συμμετέχοντες που ολοκλήρωσαν το πρόγραμμα βοηθήθηκαν από την αύξηση της φυσικής δραστηριότητας μόλις οι 12 (29.30 %), ενώ οι 29 (70.70 %) δεν κατάφεραν να εντάξουν την αύξηση της φυσικής δραστηριότητας στο ημερήσιο πρόγραμμά τους. Στατιστικά σημαντικές διαφορές εμφάνισαν οι παράγοντες της αύξησης της φυσικής δραστηριότητας και της διακοπής καπνίσματος (p<.001). Ο παράγοντας Γνώσεις των καπνιστών για το κάπνισμα, σχετίστηκε κυρίως με τους παράγοντες της Άσκησης και της Πνευματικής Καλλιέργειας, οι Λόγοι διατήρησης της καπνιστικής συνήθειας με τον παράγοντα του Μορφωτικού Επιπέδου και της Ευσυνειδησίας και οι Λόγοι διακοπής με τον παράγοντα της Οικογενειακής Κατάστασης (p<.05). Από τους παράγοντες προσωπικότητας πιο σημαντικοί αναγνωρίστηκαν η Ευσυνειδησία, η Εξωστρέφεια και η Πνευματική Καλλιέργεια (p<.05). Από τους υπόλοιπους παράγοντες πιο σημαντικοί αναγνωρίστηκαν η Άσκηση, η Διακοπή, το Μορφωτικό Επίπεδο, η Οικογενειακή Κατάσταση και η Ηλικία (p<.05). Η αύξηση της φυσικής δραστηριότητας υπότις παρούσες συνθήκες φάνηκε να είναι δύσκολος στόχος και αποδείχθηκε πως όσοι δεν ασκήθηκαν, δεν διέκοψαν το κάπνισμα. Η αύξηση της φυσικής δραστηριότητας και οι παράγοντες προσωπικότητας της Πνευματικής Καλλιέργειας και της Ευσυνειδησίας σχετίζονται θετικά με κατοχή γνώσεων για τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος ως κίνητρο για τη διακοπή. Φαίνεται ότι οι παράγοντες Άσκηση, Διακοπή, Μορφωτικό Επίπεδο, Οικογενειακή Κατάσταση και Ηλικία διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην απόφαση για επιτυχημένη προσπάθεια για διακοπή του καπνίσματος. Oι παράγοντες προσωπικότητας της Ευσυνειδησίας και της Εξωστρέφειας και της Πνευματικής Καλλιέργειας μπορούν να έχουν επίδραση στην προσπάθεια της διακοπής καπνίσματος κυρίως στην αρχική διερεύνηση γνωσιών.
Το έργο του Στάμου ως πορεία μετασχηματισμού ενός διεθνούς κώδικα (field painting) σε κώδικα ερμηνείας του φωτός και του τοπίου
Authors: Ζιώγας Ιωάννης
Published: September 2021

Η διατριβή "Το έργο του Στάμου ως πορεία μετασχηματισμού ενός διεθνούς κώδικα (field painting) σε κώδικα ερμηνείας του φωτός και του τοπίου. Παιδαγωγικές Εφαρμογές" διερευνά τον τρόπο που το έργο του Θεόδωρου Στάμου μπορεί να ερμηνευτεί με μια προσέγγιση που αναπτύσσεται σε τρεις άξονες: στην μελέτη του πλαισίου του Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού (ιστορικού, πολιτικού, καλλιτεχνικού), στην διερεύνηση της σύγχρονης διάστασης της Αφηρημένης Ζωγραφικής και στην ανάδειξη της σημασίας του σώματος στην δημιουργία του εικαστικού έργου. Η διαδικασία καθορίζεται ως σωματομετρική διαδικασία. Το έργο του Θεόδωρου Στάμου εξετάζεται ως παράγωγο μιας εποχής και ταυτόχρονα μέσα από την ετερότητα που ο Στάμος αντιπροσωπεύει. Δίδεται έμφαση στα τρία στάδια ανάπτυξης της δουλειάς του με κορύφωση την παραμονή του, την τελευταία τριακονταετία σχεδόν της ζωής του στην Λευκάδα και τον τρόπο που εργάστηκε στο να μετασχηματίσει την χειρονομιακή επιφάνεια της προηγούμενης δουλειάς του σε επιφάνειες ερμηνείας του φωτός. Η μελέτη των παραπάνω εφαρμόστηκε στην ερμηνευτική προσέγγιση και ανάπτυξη της καλλιτεχνικής/εκπαιδευτικής διαδικασίας «Εικαστική Πορεία προς τις Πρέσπες». Η «Εικαστική Πορεία προς τις Πρέσπες» αποτελεί μια διαδικασία που ενσωματώνει την έννοια του πεδίου, της σημασίας του σώμα και τεχνικές με τους οποίους η βιωματική εμπειρία μπορεί να αποτελέσει το βασικό εννοιολογικό εργαλείο για τον σχηματισμό εικαστικής εμπειρίας και έργου.
Το αθλητικό σωματείο ως χώρος διαπαιδαγώγησης και κοινωνικοποίησης παιδιών της προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας
Authors: Δημάκος Παναγιώτης
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνηθεί αν ο αθλητισμός, ως κοινωνικόφαινόμενο όταν επιτελείται μέσα σε ένα αθλητικό κοινωνικό φορέα όπως το αθλητικόσωματείο διαπαιδαγωγεί και κοινωνικοποιεί τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας. Για τονσκοπό αυτό μελετήθηκαν 190 παιδιά προσχολικής ηλικίας που συμμετείχαν σε έναν ετήσιοπροπονητικό πρόγραμμα εκμάθησης κολύμβησης δύο κολυμβητικών Συλλόγων.Καταγράφηκαν οι παρατηρούμενες συμπεριφορές των παιδιών στην διάρκεια τηςπροπόνησης (παιδαγωγικό-κοινωνικές αντιδράσεις) και στην διάρκεια της καθημερινή τουςζωής (κοινωνικό-συναισθηματικές αντιδράσεις). Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας οιπαιδαγωγικό-κοινωνικές αντιδράσεις αφορούσαν συμπεριφορές πειθαρχίας, αλληλεγγύης,συνεργασίας, θάρρους, συναίνεσης και χαλαρότητας περιβάλλοντος που εκδηλώνουν ταπαιδιά στην διάρκεια των προπονήσεων. Επίσης οι κοινωνικό-συναισθηματικέςαντιδράσεις, αφορούσαν συμπεριφορές αλληλεγγύης, συνεργασίας, θάρρους, συναίνεσηςκαι χαλαρότητας που εκδηλώνουν τα παιδιά στην διάρκεια της καθημερινής τους ζωής. Γιατην στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν στατιστικοί δείκτεςπεριγραφικής στατιστικής, το κριτήριο t για ανεξάρτητα και εξαρτημένα δείγματα για τιςδιαφορές και ο δείκτης Pearson r. Με βάση τα ευρήματα της έρευνας τα περισσότεραπαιδιά παρουσίαζαν θετικές παιδαγωγικό-κοινωνικές και κοινωνικό-συναισθηματικέςαντιδράσεις στο τέλος του ετήσιου προπονητικού προγράμματος εκμάθησης κολύμβησηςενώ παράλληλα εμφανίστηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ τωνπαρατηρούμενων παιδαγωγικό-κοινωνικών και κοινωνικό-συναισθηματικών αντιδράσεωντων παιδιών πριν και μετά την συμμετοχή τους στο ετήσιο πρόγραμμα εκμάθησηςκολύμβησης.
Μελέτη των ακτινοβιολογικών φαινομένων που παρατηρούνται μετά από έκθεση καρκινικών κυττάρων σε ιοντίζουσα ακτινοβολία χαμηλής δόσης
Authors: Μαρτίνου Μαρία
Published: September 2021

Τα αποτελέσματα ποικίλων δόσεων ακτινών Χ στην κυτταρική απόπτωση, τον πολλαπλασιασμό, την έκφραση του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα (EGFR) και των μεταλλοπρωτεϊνασών-2 (MMP-2), μελετήθηκαν σε δύο κυτταρικές σειρές ανθρώπινου γλοιοβλαστώματος. Μέθοδος: Οι κυτταρικές σειρές LN18 και M059K ακτινοβολήθηκαν σε θερμοκρασία δωματίου με δόσεις κυμαινόμενες από 0,5 έως 15 Gy με τη χρήση πηγής 6 MV. Η απόπτωση μελετήθηκε με τη μέθοδο annexin V, ο πολλαπλασιασμός με τη μέθοδο MTT (methyl tetrazolium) και η έκκριση των MMP-2 με ζυμογράφημα. H καταγραφή των επιπέδων του φωσφοριωμένου EGFR έγινε με ELISA. Αποτελέσματα: Ο κυτταρικός πολλαπλασιασμός ανεστάλη με δόσο-εξαρτώμενο τρόπο ενώ η απόπτωση αυξήθηκε σημαντικά μετά την ακτινοβολία. Σε δόσεις μικρότερες των 2 Gy δεν καταγράφηκε καμία μεταβολή στην απόπτωση και τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Τα επίπεδα των MMP-2 αυξήθηκαν 48 ώρες μετά την ακτινοβόληση με δόσο-εξαρτώμενο τρόπο. Αντιθέτως, η έκφραση του EGFR αυξήθηκε σημαντικά 15 λεπτά μετά την ακτινοβόληση και κατά δόσο-εξαρτώμενο τρόπο. Συμπέρασμα: Η ιοντίζουσα ακτινοβολία επάγει την έκφραση του EGFR και αυξάνει την έκκριση των MMP-2 γεγονός που αιτιολογεί την διηθητική και κακοήθη συμπεριφορά των γλοιωμάτων καθώς και την ανταπόκριση τους στην ιοντίζουσα ακτινοβολία.