bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η σύνθεση με δεσμευμένο θέμα στην Αγγλική και τη νέα Ελληνική
Authors: Πετροπούλου Ευανθία
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή ασχολείται με τη συγκριτική μελέτη λέξεων στην Αγγλική και τη Νέα Ελληνική που περιέχουν δεσμευμένα μορφολογικά στοιχεία, δηλαδή μορφήματα που δεν απαντώνται ανεξάρτητα στο λόγο. Στην Αγγλική οι λέξεις αυτές είναι γνωστές με τον όρο «νεοκλασικά σύνθετα», καθώς τα δεσμευμένα στοιχεία που περιέχουν έχουν αρχαιοελληνική ή λατινική προέλευση. Στη Νέα Ελληνική πρόκειται για μία κατηγορία ρηματικών συνθέτων, που περιέχουν ένα δεσμευμένο θέμα ρηματικής προέλευσης σε τελική θέση. Σημαντικό χαρακτηριστικό των εν λόγω λέξεων είναι ότι ένα μεγάλο ποσοστό αυτών ανήκει σε ειδικά επιστημονικά και τεχνικά λεξιλόγια. Στόχος της μελέτης είναι ο άμεσος συσχετισμός των λέξεων αυτών στις δύο γλώσσες από μορφολογική άποψη, με απώτερο σκοπό τη βέλτιστη υπολογιστική τους επεξεργασία. Για τις ανάγκες της παρούσας συγκροτήθηκαν δύο σώματα δεσμευμένων θεμάτων που εμφανίζονται σε τελική θέση μέσα σε λέξεις της Αγγλικής και της Νέας Ελληνικής, τα οποία αποτέλεσαν τα κύρια γλωσσικά δεδομένα, τόσο για την θεωρητική ανάλυση, όσο και για την υπολογιστική επεξεργασία των υπό εξέταση λέξεων. Λαμβάνοντας υπόψη τις θεωρητικές απόψεις που έχουν διατυπωθεί, τα δεδομένα που προέκυψαν από την εξέταση των σωμάτων δεσμευμένων στοιχείων, καθώς και την παρουσία των λέξεων με δεσμευμένα στοιχεία κατά τη διάρκεια εξέλιξης της κάθε γλώσσας, πραγματοποιείται η μορφολογική τους ανάλυση, που έχει ως αποτέλεσμα τον άμεσο συσχετισμό τους με την αναγνώριση αντίστοιχων δομών στις εν λόγω λέξεις. Με βάση τα συμπεράσματα της θεωρητικής ανάλυσης επιχειρείται η δημιουργία ενός συστήματος υπολογιστικής μορφολογικής επεξεργασίας των εν λόγω λέξεων, που διέπεται από κοινές αρχές και κοινούς κανόνες για τις δύο γλώσσες, με στόχο την όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερη και οικονομικότερη περιγραφή του φαινομένου, για χρήση σε ένα πλήθος εφαρμογών της γλωσσικής επεξεργασίας. Ο φορμαλισμός που χρησιμοποιείται αποτελεί έναν λεξιλογικό μεταγλωττιστή (LEXC) που είναι ιδιαίτερα κατάλληλος για τον ορισμό λεξιλογίων φυσικών γλωσσών και βασίζεται στις μεθόδους πεπερασμένων καταστάσεων.
Ο Αριστοτέλης ως λογοτεχνικός κριτικός του αρχαϊκού έπους και της λυρικής ποίησης
Authors: Σαραντοπούλου Φωτεινή
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή κινήθηκε γύρω από έναν κεντρικό άξονα: την ιστορία και την κριτική της λογοτεχνίας στα δύο μεγάλα γένη της αρχαίας ελληνικής γραμματείας (επική και λυρική ποίηση). Στόχος της είναι η εξέταση της αρχαίας λογοτεχνικής κριτικής στο αριστοτελικό corpus με βάση το στερεότυπο κείμενο, προκειμένου να μελετηθούν αναλυτικά η λειτουργία, η σπουδαιότητα και τα όριά της. Μπορεί ο Αριστοτέλης να ασκεί αμιγώς λογοτεχνική κριτική στο Περὶ ποιητικῆς, στα κεφ. 1-12 του τρίτου βιβλίου του Περὶ ῥητορικῆς, στα βιβλία Α, α, Λ του Μετὰ τὰ Φυσικὰ και ενίοτε σε κάποια άλλα συγγράμματά του, αλλά η παρούσα εργασία στοχεύει στην περαιτέρω ανάλυση, στο μέτρο του δυνατού, όλων των αναφορών του σε κάποιον επικό ή λυρικό ποιητή και στην εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων. Η εργασία διαρθρώνεται σε επτά κεφάλαια, ακολουθούν τα συμπεράσματα (8ο κεφάλαιο), έπεται η βιβλιογραφία (πρωτογενής και δευτερογενής) και δύο ευρετήρια παραθεμάτων (αρχαίων και νεότερων κύριων ονομάτων) που βοηθούν στην ανάγνωσή της.
Φιλολογικός σχολιασμός του Ομηρικού ύμνου εις Αφροδίτην (V)
Authors: Χάψα Μαρία
Published: August 2021

Ο κύριος σκοπός αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι να φωτίσει με την αναλυτική προσέγγισή της τον ομηρικό Ύμνο στην Αφροδίτη, ο οποίος είναι από τους σημαντικότερους και σπουδαιότερους. Η σπουδαιότητά του έγκειται στη χρονολόγησή του, καθώς είναι από τους αρχαιότερους ομηρικούς ύμνους, όπως και στην πληθώρα των γλωσσικών, λογοτεχνικών, ιστορικών, αρχαιολογικών και θρησκευτικών πληροφοριών που περιέχει. Η Εισαγωγή της διατριβής πρωταρχικά εξετάζει τη φύση των ομηρικών ύμνων και έπειτα εστιάζει στον Ύμνο στην Αφροδίτη, στη δομή και στη χρονολόγηση του ύμνου, στη γλώσσα, στο ύφος και στην αφηγηματική τεχνική, στο μέτρο και στην προσωδία και τέλος στην χειρόγραφη παράδοσή του. Το αρχαίο κείμενο και η μετάφραση (έχει δοθεί προσοχή ώστε η μετάφραση να σέβεται όσον το δυνατόν περισσότερο την ιδιαίτερη λογοτεχνικότητα του ύμνου) συνοδεύουν τον λεπτομερή σχολιασμό του ύμνου που περιλαμβάνει γλωσσολογικές παρατηρήσεις και θεματικούς ή λογοτεχνικούς παραλληλισμούς ή σχόλια που αφορούν την αρχαϊκή ποίηση. Η φιλοδοξία αυτής της διδακτορικής έρευνας είναι διπλή: ρίξει φως στον ίδιο τον ύμνο αλλά και στους ομηρικούς ύμνους σαν είδος εν γένει.
Η μορφή της Κασσάνδρας στην αρχαία ελληνική και νεοελληνική λογοτεχνία
Authors: Γιωτοπούλου Δήμητρα
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή μελετά τη διαχρονική διαδρομή ενός αρχαίου μύθου, την πρόσληψή του από τους νεοέλληνες συγγραφείς και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ποιητών, με απώτερο στόχο τη διαχρονική ανάγνωση του μύθου της Κασσάνδρας. Ο Όμηρος αναφέρει για πρώτη φορά το όνομα της Κασσάνδρας και επικεντρώνεται στην ομορφιά και στο θάνατό της. Στα Κύκλια Έπη και στη λυρική ποίηση η Κασσάνδρα εμφανίζεται με προφητικές ικανότητες. Στην τραγική και ελληνιστική ποίηση το μυθικό πρόσωπο αποκτά αυτοδύναμο πρωταγωνιστικό ρόλο. Στον Αισχύλο και στον Ευριπίδη εμφανίζεται ως εμπνευσμένη προφήτισσα. Στην Αλεξάνδρα του Λυκόφρονα η Κασσάνδρα, έγκλειστη σε μια φυλακή, προφητεύει την άλωση της Τροίας, το νόστο των Ελλήνων, τη δική της τύχη και τον πόλεμο Ευρώπης-Ασίας. Tο πέρασμα από την παραδοσιακή στη νεοτερική ποίηση σηματοδοτεί μια νέα λειτουργία του μυθικού προσώπου. Ο Παλαμάς εκμεταλλεύτηκε ποιητικά το μυθικό πρόσωπο περισσότερο από τους άλλους ποιητές στην προσπάθειά του να ανασυνθέσει ολιστικά το παρελθόν. Στις νεοτερικές της αποτυπώσεις η Κασσάνδρα συμβολοποιείται και εμφανίζεται άλλοτε ως χρησμολόγος δεινών (Σικελιανός, Καρέλλη), άλλοτε ως σύμβολο διαχρονικών αξιών (Παλαμάς, Σεφέρης, Ρίτσος), άλλοτε αποτελεί απλά πηγή ποιητικής έμπνευσης και δημιουργίας (Πολέμης, Καβάφης). Ο μύθος της Κασσάνδρας αποτέλεσε πόλο έλξης τόσο για τους αρχαίους όσο και για τους νεοέλληνες συγγραφείς. Έτσι έχει δημιουργηθεί ένα μετα-μυθικό υπερκείμενο που εμπλουτίζεται και εξελίσσεται, επιτρέποντας παράλληλα το διακειμενικό διάλογο ανάμεσα στους συγγραφείς και την παλίνδρομη κίνηση παρελθόντος-παρόντος.
Γνωστική συμπεριφορική παρέμβαση σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες
Authors: Καρμπά-Σχοινά Χρυσούλα
Published: August 2021

Ο στόχος της έρευνας ήταν διττός. Πρώτον να διερευνήσει την δυνατότητα εφαρμογής των γνωστικών- συμπεριφορικών μεθόδων παρέμβασης στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, και δεύτερον να διερευνήσει και να συγκρίνει την αποτελεσματικότητα δύο αντίστοιχων προγραμμάτων παρέμβασης: ενός προγράμματος αυτοελέγχου, το οποίο αποτελεί έναν συνδυασμό γνωστικών και συμπεριφορικών τεχνικών και δεύτερον ενός προγράμματος άσκησης στην αυτοκαθοδήγηση, τεχνική η οποία αποτελεί μέρος του πρώτου προγράμματος παρέμβασης. Στην έρευνα συμμετείχαν τέσσερις ομάδες παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες, με 30 παιδιά η κάθε μια: α) δύο ομάδες παρέμβασης, και δύο ομάδες ελέγχου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα αυτοελέγχου επιδρά θετικά στην γνωστική και ψυχοσυναισθηματική συμπεριφορά των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες, καθώς επίσης έχει γενικότερη επίδραση στη βελτίωση της σχολικής τους επίδοσης.
Η διασπορά χειρογράφων του Αγίου Όρους σε βιβλιοθήκες του εξωτερικού
Authors: Μελισσάκης Ζήσης
Published: August 2021

Την περίοδο 1841-1843, σε μια εποχή που το φαινόμενο των οργανωμένων ξένων αποστολών προς τις αγιορειτικές βιβλιοθήκες, με σκοπό την απόκτηση ελληνικών κωδίκων, έδειχνε να βρίσκεται στο τέλος του, ο Έλληνας λόγιος Κωνσταντίνος (ή Μηνάς) Μηνωίδης πραγματοποίησε δύο περιηγήσεις στον Άθωνα με αυτό ακριβώς το κίνητρο. Κατά τη διάρκεια αυτών των ταξιδιών -μέρος των τριών μεγάλων αποστολών του στην Ανατολή για λογαριασμό της γαλλικής κυβέρνησης- ο Μηνάς επισκέφθηκε τις βιβλιοθήκες δεκαέξι αθωνικών μονών, κατέγραψε τις συνθήκες που συνάντησε εκεί, περιέγραψε τουλάχιστον 2113 χειρόγραφά τους και απέσπασε ολόκληρα ή εν μέρει εκατό περίπου από αυτά, τα οποία σήμερα φυλάσσονται σχεδόν όλα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας.Στην ίδια βιβλιοθήκη φυλάσσεται και το σχετικό αρχειακό υλικό του Έλληνα περιηγητή, οι κατάλογοι χειρογράφων που συνέταξε, οι επιστολές, οι αναφορές, το πρόχειρο ημερολόγιο και οι σημειώσεις του. Όλα αυτά συνιστούν μία πολύτιμη μαρτυρία για το περιεχόμενο και την κατάσταση των αγιορειτικών συλλογών χειρογράφων στα μέσα του 19ου αιώνα, αρκετά δηλαδή πριν από τη δημοσίευση του πρώτου συστηματικού συνολικού καταλόγου από τον Σ. Λάμπρο (1895 και 1900). Μάλιστα οι κατάλογοι του Μηνωίδη αποτελούν για τις περισσότερες μονές την πρώτη προσπάθεια συστηματικής καταγραφής των συλλογών τους.Εκμεταλλευόμενη το παραπάνω υλικό η διατριβή επιχειρεί καταρχήν να ανιχνεύσει με κάθε δυνατή λεπτομέρεια τις ελάχιστα γνωστές έως τώρα μετακινήσεις του Μηνά στο Άγιον Όρος. Η γνώση του ακριβούς δρομολογίου του και των ακριβών ημερομηνιών επίσκεψής του σε κάθε μονή είναι σημαντική για τον εντοπισμό της προέλευσης αρκετών από τους κώδικες που είτε μνημονεύει είτε απέσπασε, χωρίς να αναφέρει άλλες πληροφορίες. Μαζί με τις μετακινήσεις εξετάζονται και οι σχέσεις του με τους αδελφούς κάθε μονής χωριστά, αλλά και με την αθωνική κοινότητα συνολικά, καθώς και η δράση του, ενώ αναλύεται η μεθοδολογία του στη μελέτη των χειρογράφων.Ακολούθως παρατίθενται όλες οι καταγραφές κωδίκων που συνέταξε, οι συστηματικές εντός των καταλόγων, αλλά και οι περιστασιακές και συνοπτικές σε επιστολές και σημειώματά του. Στόχος είναι αφενός η ανασύσταση του περιεχομένου κάθε βιβλιοθήκης την εποχή του Μηνά και αφετέρου η σύγκρισή του με το σημερινό. Για τον λόγο αυτό κάθε χειρόγραφο που περιγράφει αναζητάται στους έντυπους καταλόγους και σε περίπτωση που δεν εντοπίζεται εξετάζεται το ενδεχόμενο απόσπασής του από τον ίδιο ή μεταγενέστερης μετακίνησής του εκτός Άθωνα. Με τον τρόπο αυτό βελτιώνονται οι γνώσεις μας για την άδηλη δράση του λογίου αυτού, αλλά και για την εξέλιξη κάθε συλλογής έως σήμερα.Με την ολοκλήρωση της μελέτης διαπιστώθηκε ότι οι περισσότεροι από τους κωδίκες που είδε στον Άθωνα ο περιηγητής αυτός συνεχίζουν να παραμένουν στη θέση τους, ένδειξη του αυξημένου σε σχέση με το παρελθόν ενδιαφέροντος των Αγιορειτών για τις βιβλιοθήκες τους. Αντιθέτως, ένα μικρό μέρος τους αποκτήθηκε από τον Μηνωίδη, συχνά ως αντάλλαγμα για διάφορες υπηρεσίες που προσέφερε στους μοναχούς, αν και όχι χωρίς αντιδράσεις από την αθωνική πολιτεία.
Επιβίωση επιχειρήσεων με την μεθοδολογία των υποδειγμάτων κινδύνου
Authors: Λαλούντας Διονύσιος
Published: August 2021

Η εξέλιξη των επιχειρήσεων και η ανάπτυξή τους έχει απασχολήσει από παλιά την ακαδημαϊκή κοινότητα (Gibrat 1931). Ένα εξιδεικευμένο τμήμα της βιβλιογραφίας αυτής ασχολείται με τον προσδιορισμό των παραγόντων επιβίωσης των επιχειρήσεων, που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας διατριβής. Οι παράγοντες αυτοί μπορεί να αναφέρονται σε ίδια χαρακτηριστικά των επιχειρήσεων και του κλάδου στον οποίο ανήκουν ή και σε μακροοικονομικούς παράγοντες. Ο προαναφερθείς σκοπός επιτυγχάνεται μέσα από την ανάπτυξη των θεωρητικών υποθέσεων με βάση τις οποίες καταρτίζεται το οικονομετρικό υπόδειγμα. Το κύριο βάρος της εργασίας εστιάζεται στην ανάλυση των συνεχών υποδειγμάτων κινδύνου και το έλεγχο των υποθέσεων στα οποία βασίζονται. Ειδικότερα εξετάζεται η επίδραση της μορφής των δεδομένων και της χρονικής συνάθροισης στους εκτιμητές των εφαρμοζόμενων στην μέχρι σήμερα εμπειρική έρευνα υποδειγμάτων. Συγκρίνοντας διαφόρους τύπους διακριτών και συνεχών υποδειγμάτων κινδύνου οδηγούμεθα στο συμπέρασμα ότι τα μέχρι σήμερα εφαρμοζόμενα συνεχή υποδείγματα καταλήγουν σε μεροληπτικά αποτελέσματα. Η εφαρμογή διακριτών υποδειγμάτων κινδύνου PCE, που αποτελεί και την συνεισφορά μας στη βιβλιογραφία, περιορίζει σε σημαντικό βαθμό τα μειονεκτήματα των εφαρμοζόμενων στην εμπειρική έρευνα υποδειγμάτων. Η εφαρμογή της παραπάνω μεθοδολογίας προϋποθέτει δεδομένα τύπου longitudinal τα οποία δεν είναι συνήθως διαθέσιμα. Αυτό εξηγεί το γεγονός των περιορισμένων εμπειρικών εργασιών στο χώρο της επιβίωσης των επιχειρήσεων. Δεδομένης της δυσκολίας εξεύρεσης κατάλληλων δεδομένων η εμπειρική εφαρμογή στηρίχθηκε σε δεδομένα δημοσίων εγγραφών της ελληνικής κεφαλαιαγοράς για την περίοδο 1993-2002. Από όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε είναι η πρώτη φορά στη βιβλιογραφία που διεξάγεται παρόμοια έρευνα με ελληνικά δεδομένα δημοσίων εγγραφών. Τέλος, η διατριβή καταλήγει στην εξαγωγή των βασικών συμπερασμάτων και προτάσεων σχετικά με μελλοντική έρευνα.
Οι οικονομικές και οργανωτικές επιπτώσεις από την υποχρεωτική εφαρμογή των διεθνών λογιστικών προτύπων (Δ.Λ.Π.) και των διεθνών προτύπων χρηματοοικονομικής πληροφόρησης (Δ.Π.Χ.Π.) στην ελληνική οικονομία
Authors: Παπαδάτος Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να καταγραφούν οι συνέπειες της υποχρεωτικής λογιστικής μετάβασης, από τα μέχρι πρότινος και για πολλά χρόνια εφαρμοζόμενα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα (ΕΛΠ) στα ΔΛΠ/ΔΠΧΠ. Κινούμενοι προς αυτή την κατεύθυνση η παρούσα διατριβή αρχικά μελετά το θεωρητικό υπόβαθρο των ΔΛΠ/ΔΠΧΠ και των ΕΛΠ και αναλύει, ταξινομεί και σχολιάζει τις διαφορές τους. Στη συνέχεια, προκειμένου να αποκαλυφτούν οι συνέπειες της υποχρεωτικής λογιστικής μετάβασης και να αναδειχτούν οι ανωτέρω διαφορές, πραγματοποιήθηκαν δύο ξεχωριστές εμπειρικές έρευνες. Στην πρώτη, μέσα από την πραγματοποίηση εξισώσεων παλινδρόμησης, εξετάστηκαν οι άμεσες συνέπειες της υποχρεωτικής υιοθέτησης των ΔΛΠ/ΔΠΧΠ, διερευνώντας την επιρροή τους στις οικονομικές καταστάσεις των εισηγμένων εταιριών του Χρηματιστηρίου Αθηνών. Στην δεύτερη εμπειρική ανάλυση, πραγματοποιήθηκε έρευνα πεδίου με ερωτηματολόγια στις εισηγμένες επιχειρήσεις του Χρηματιστηρίου Αθηνών, καταγράφοντας τις απόψεις των άμεσα θιγόμενων από την εξεταζόμενη λογιστική μετάβαση. Και για τις δύο εμπειρικές αναλύσεις που έλαβαν χώρα, εξετάστηκε το κατά πόσο οι συνέπειες της εφαρμογής των ΔΛΠ/ΔΠΧΠ είναι ομοιογενείς για όλες τις επιχειρήσεις.
Χαράλαμπος ( Μπάμπης ) Άννινος (1852-1934)
Authors: Τουμασάτος Ηλίας
Published: August 2021

Λίγα χρόνια μετά την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα και τον καταστροφικό σεισμό του 1867 στην Κεφαλονιά, ο Χαραλάμπης Άννινος (1852-1934), γόνος αριστοκρατικής, πλην με οικονομικά προβλήματα, οικογένειας του νησιού, μετά από μερικές ερασιτεχνικές εκδοτικές προσπάθειες στην Κεφαλονιά και δύο ταξίδια στην Ιταλία, αποφασίζει, όπως πολλοί νεαροί Επτανήσιοι της εποχής να αναζητήσει την τύχη του σταδιοδρομώντας ως συγγραφέας και δημοσιογράφος στην Αθήνα. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1880 και μέχρι το θάνατό του το 1934 συνεργάζεται επαγγελματικά με εφημερίδες και περιοδικά της εποχής,εκδίδει βιβλία, δημοσιεύει μεταφράσεις, γράφει για το θέατρο, και εντάσσεται στη φιλολογική και πνευματική ελίτ της εποχής, συμμετέχοντας στην ανανεωτική για τη λογοτεχνία γενιά του 1880. Η διατριβή παρακολουθεί την πορεία του από τις ερασιτεχνικές προσπάθειες του στην Κεφαλονιά και τον τρόπο με τον οποίο ένας πρώην πολίτης του Ιόνιου Κράτους ενσωματώνεται σε μια δυναμική και υπό συνεχή διαμόρφωση αθηναϊκή πραγματικότητα της εποχής. Πολυγραφότατος (συχνά εις βάρος της ποιότητας) και με συνεργασίες σε πλειάδα εντύπων ολόκληρου του ελληνικού κόσμου της εποχής, σχετικά ξεχασμένος κυρίως λόγω της επιλογής του να γράφει σε μια "χαριτωμένη" καθαρεύουσα, αλλά με τεράστια αποδοχή στην εποχή του, ο Άννινος είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα "αφομοίωσης" Επτανησίων λογοτεχνών από την αθηναϊκή πραγματικότητα, υπογραμμίζοντας τη διαφορά των υπόλοιπων Επτανήσων με την Κέρκυρα, η οποία διατήρησε για μερικές δεκαετίες ακόμα την επτανησιακή ιδιαιτερότητά της στον λογοτεχνικό χάρτη.
Ποιοτική και ποσοτική έρευνα με στόχο την χαρτογράφηση της ιστορικής συνείδησης και των κοινωνικών αναπαραστάσεων (για το έθνος και την ετερότητα) των μαθητών/-τριών του λυκείου στο πλαίσιο του προγράμματος της Βουλής
Authors: Παπαγεωργίου Ιωάννης
Published: August 2021

Θεμελιακός στόχος της παρούσας διατριβής είναι αφενός να καταρτίσει ένα κατά το δυνατόν πλήρη εννοιολογικό χάρτη σχετικά με την ιστορική συνείδηση, ο οποίος θα προσθέσει στοιχεία στον θεωρητικό προβληματισμό και αφετέρου να χαρτογραφήσει την ιστορική συνείδηση και τις κοινωνικές αναπαραστάσεις των μαθητών/-τριών που συμμετείχαν στο πρόγραμμα της Βουλής των Ελλήνων "Βουλή των Εφήβων". Το ερευνητικό μέρος και τα πορίσματα φιλοδοξούν να αποτελέσουν, μαζί με τις προηγούμενες έρευνες, σημείο εκκίνησης για τον επαναπροσδιορισμό και την αναπλαισίωση της διδακτικής πρακτικής αλλά και του τρόπου με τον οποίο προσεγγίζεται η σχέση με το παρελθόν στο δημόσιο χώρο και λόγο. Ειδικότερα, στο θεωρητικό κομμάτι αναλύεται η εννοιολογική γενεαλογία της ιστορικής συνείδησης και οι ποικίλες σημασίες που έλαβε, καταλήγοντας στην τυπολογία του γερμανού θεωρητικού της ιστορίας Jörn Rüsen (παραδοσιακός, παραδειγματικός, κριτικός και γενετικός τύπος ιστορικής συνείδησης)./Στο δεύτερο μέρος περιγράφεται η μεθοδολογία της έρευνας. Ειδικότερα, επιλέχθηκε η ποιοτική και ποσοτική Ανάλυση Περιεχομένου η οποία προσφέρεται για την προσπέλαση πρωτογενούς υλικού, δηλ. λεκτικά εναρθρωμένου υλικού, ενώ επικουρικά αξιοποιήθηκε η Πολυδιάστατη Ανάλυση. Στο τρίτο μέρος παρουσιάζεται η ποιοτική και ποσοτική ανάλυση: οι εισηγήσεις αναλύθηκαν ως προς τους ακόλουθους άξονες: τους τέσσερις τύπους ιστορικής συνείδησης, ιδεολογικά και νοητικά σχήματα, την πρόσληψη της ετερότητα και τις αντιλήψεις των μαθητών/-τριών για την ιστορία. Σε γενικές γραμμές οι υποθέσεις εργασία επιβεβαιώθηκαν: η ιστορική συνείδηση των μαθητών/-τριών κινείται ως επί το πλείστον στα όρια του παραδοσιακού και παραδειγματικού τύπου, ενώ κυριαρχούν οι ηγεμονικές κοινωνικές αναπαραστάσεις για το έθνος και την ετερότητα. Ο εθνοκεντρισμός, η ανωτερότητα του ελληνικού έθνους, η μανιχαϊκή σκέψη, η κυριαρχία του πρακτικού παρελθόντος, η αδιάσπαστη συνέχεια του έθνους αποτελούν μερικά κρίσιμα στοιχεία που επιπολάζουν στην ιστορική συνείδηση των συμμετεχόντων και καταδεικνύουν την κυριαρχία της παραδοσιακής και κυρίως της παραδειγματικής ιστορικής νοηματοδότησης.
Παράγοντες που επηρεάζουν την πιστοποίηση γνώσεων και δεξιοτήτων πληροφορικής με χρήση αυτοματοποιημένων συστημάτων εξέτασης
Authors: Χριστακούδης Χρήστος
Published: August 2021

Η πιστοποίηση των ικανοτήτων που διαθέτουν οι πολίτες αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η σύγχρονη κοινωνία για την προσαρμογή της στις έντονα μεταλλασσόμενες συνθήκες της αγοράς και της εργασίας. Στο πλαίσιο αυτό προκύπτει επιτακτικά η ανάγκη εφαρμογής μετρικών για την εκτίμηση της διάχυσης των ικανοτήτων σε μεγάλες ομάδες πληθυσμών. Πολλά εργαλεία διερεύνησης χρησιμοποιούνται σε μεγάλη κλίμακα και βασίζονται κυρίως στο χαρτί-μολύβι αλλά με την πάροδο του χρόνου όλο και ποιο έντονα επηρεάζονται από τη χρήση εργαλείων πληροφορικής τόσο για την ανάλυση όσο και για τη διάθεσή των διαγωνισμάτων (Chalhoub–Deville & Deville, 1999; Ripley, 2007; Gardner,, Holmes,, & Leitch,, 2009; OECD, 2010). Στο πλαίσιο της παρούσας διδακτορικής διατριβής παρουσιάζονται τα βασικά χαρακτηριστικά ενός αυτοματοποιημένου συστήματος εξέτασης που χρησιμοποιείται για την πιστοποίηση εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη βασική χρήση εργαλείων πληροφορικής και αξιολογείται η εφαρμογή του συστήματος στον ελλαδικό χώρο για μεγάλο χρονικό διάστημα (~10 έτη), σε μεγάλο δείγμα εκπαιδευτικών (~100.000) που καλύπτει με πληρότητα το φάσμα ειδικοτήτων (δάσκαλοι, φιλόλογοι, μαθηματικοί, φυσικοί κ.α) της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και τις γεωγραφικές περιοχές της Ελλάδος (αστικές και μη αστικές περιοχές, νησιωτική ελλάδα κλπ). Στο πλαίσιο της έρευνας προτείνεται ένα μοντέλο για τη σχεδίαση, οργάνωση και συντήρηση τράπεζας δοκιμασιών που υποστηρίζει την παραγωγή διαχρονικά ισοδύναμων ηδιαγωνισμάτων, παρουσιάζονται εργαλεία για την καταγραφή των επιμέρους ιδιοτήτων και την αξιολόγηση ενός συστήματος αυτοματοποιημένης εξέτασης, αξιοποιούνται ποσοτικές μέθοδοι ανάλυσης και τεκμηριώνεται κώδικας για την αποδοτική στατιστική ανάλυση μεγάλου πλήθους δεδομένων που αφορούν στις αποκρίσεις εξεταζόμενων σε διαδοχικά ηδιαγωνίσματα.
Μετανάστες, μετανάστευση, πολιτικές ενσωμάτωσης και ζητήματα δικαιωμάτων
Authors: Ζότο Λεονόρα
Published: August 2021

Σκοπός αυτής της έρευνας είναι η συγκριτική ανάλυση μεταναστευτικών πολιτικών των χωρών: Καναδάς, Γαλλία, Ελλάδα. Εξαιρετικής σημασίας είναι να εστιάσουμε στις προτεραιότητες αυτών των πολιτικών και στις όψεις της διαχείρισης της πολιτισμικής διαφοράς. Αντικείμενο σύγκρισης της έρευνας είναι η μεταναστευτική πολιτική των χωρών αυτών δηλαδή, το θεσμικό πλαίσιο των μεταναστευτικών τους πολιτικών, οι παράγοντες που επηρέασαν την διαμόρφωση τους, η οπτική γωνία τους ως προς την διαχείριση του Άλλου, οι κοινωνικό-οικονομικές συνέπειες της μετανάστευσης, οι προτεραιότητες αυτών των πολιτικών και άλλες διαστάσεις της μετανάστευσης συνδεδεμένες με την οικονομική πολιτική, την εκπαιδευτική πολιτική, με ζητήματα δικαιωμάτων, δημογραφικά ζητήματα και άλλα θέματα που θα αναφερθούμε κατά την διάρκεια της ανάλυσης. Πριν την συγκριτική ανάλυση σε ξεχωριστές ενότητες θα αναλύσουμε ξεχωριστά τις προαναφερόμενες μεταναστευτικές πολιτικές με βάση τα παραπάνω κριτήρια. Ένας πρώτος άξονας της ανάλυσης αυτών των μεταναστευτικών πολιτικών είναι η διαχείριση του Άλλου, του διαφορετικού και συνεπώς ένας δεύτερος άξονας και βασικός είναι το κατά πόσο αυτές οι πολιτικές μπορεί να έχουν ως στόχο την ένταξη των μεταναστών. Μετά από την συγκριτική ανάλυση είναι σημαντικό να αναφερθούμε στις επιτυχίες και στις αποτυχίες σε σχέση με την επιτυχή ενσωμάτοση των μεταναστών στην ευρήτερη κοινωνία, κάθε πολιτικής ξεχωριστά και επίσης στην αναφορά των παραγόντων αυτών που θα συντελέσουν την καλύτερη δυνατή μεταναστευτική πολιτική.
Η εμπειρία της κατοχής και της αντίστασης στην Αθήνα
Authors: Χαραλαμπίδης Μενέλαος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι να αναδείξει την εμπειρία, το βίωμα της Κατοχής και της Αντίστασης στην κατεχόμενη Αθήνα, μέσα από την ταυτόχρονη μελέτη των συνεπειών που είχαν οι πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις της κατοχικής περιόδου στην ανάπτυξη του αντιστασιακού κινήματος. Τα στοιχεία της μελέτης αντλήθηκαν από το σωζόμενο παράνομο αντιστασιακό Τύπο, προκηρύξεις της περιόδου, δελτία πληροφοριών ποικίλων φορέων και άλλες αρχειακές διαθεσιμότητες και από το προφορικό υλικό που προέκυψε από ένα μεγάλο αριθμό προφορικών συνεντεύξεων. Η προσέγγιση της περιόδου γίνεται μέσα από την οπτική της κοινωνικής ιστορίας, με την παράλληλη χρήση μεθοδολογικών εργαλείων της κοινωνικής ανθρωπολογίας (επιτόπια έρευνα, διεξαγωγή προφορικών συνεντεύξεων). Στη διατριβή θίγονται τα ζητήματα όπως η προσφυγική εγκατάσταση στην Αθήνα, το πολιτισμικό υπόστρωμα που έφεραν οι πρόσφυγες κάτοικοι των ανατολικών συνοικιών, οι αλλαγές που έφερε η στρατιωτική κατοχή στην καθημερινότητα των Αθηναίων, το ξέσπασμα του κατοχικού λιμού και η «συμβολή» του στην ανάπτυξη του αντιστασιακού κινήματος, οι τρόποι οργάνωσης των αντιστασιακών οργανώσεων του ΕΑΜ, οι λόγοι και οι τρόποι ένταξης των Αθηναίων στο ΕΑΜ, οι λόγοι που οδήγησαν στη μαζικοποίησή του και στην κλιμάκωση της πολιτικής αντιπαράθεσης με τη δοσίλογη κυβέρνηση Ράλλη, το ξέσπασμα των εμφύλιων συγκρούσεων (μάχες, μπλόκα, εκτελέσεις, συλλήψεις) ανάμεσα στις εαμικές οργανώσεις, τα Τάγματα και Σώματα Ασφαλείας και τις αντικομμουνιστικές οργανώσεις, υπό την εποπτεία των γερμανικών αρχών κατοχής. Μερικά από τα βασικά συμπεράσματα της διατριβής είναι τα εξής: α) στο πολιτικό κενό που προκλήθηκε λόγω της στρατιωτικής κατάληψης της χώρας, οι αντιστασιακές οργανώσεις αντικατέστησαν τα πολιτικά κόμματα ως φορείς πολιτικής έκφρασης των μαζών, β)ο μαζικός και δυναμικός χαρακτήρας του εαμικού αντιστασιακού κινήματος που εκδηλώθηκε στις ανατολικές συνοικίες της Αθήνας, υπήρξε απόρροια της γενικότερης πολιτικής ριζοσπαστικοποίησης των κατοίκων της πόλης, λόγω των σκληρών συνεπειών της στρατιωτικής κατοχής, αλλά και των ιδιαίτερων πολιτισμικών, κοινωνικών και οικονομικών χαρακτηριστικών που έφεραν οι πρόσφυγες κάτοικοί τους από την περίοδο του Μεσοπολέμου (κοινωνική και οικονομική περιθωριοποίηση προσφυγικού πληθυσμού στις ανατολικές συνοικίες, διαιώνιση των άθλιων συνθηκών διαβίωσης κ.α.), γ) για τη μεγάλη πλειοψηφία των νέων που εντάχθηκαν στις εαμικές οργανώσεις, ο κύριος λόγος ένταξης ήταν η επιθυμία για δράση. Η πολιτικοποίηση της δράσης αυτής ήρθε σταδιακά μέσα από την απόκτηση της αντιστασιακής εμπειρίας.
Η σύγκρουση των αρχών της οικονομικής ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος στο δίκαιο της ένωσης και στο εθνικό δίκαιο
Authors: Κουφάκη Ιωάννα
Published: August 2021

Σε αυτή τη διατριβή μελετάται η σύγκρουση της οικονομικής ανάπτυξης με την ειδικότερη μορφή του ελεύθερου εμπορίου και του ελεύθερου ανταγωνισμού και της προστασίας του περιβάλλοντος, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα μελέτης τα απόβλητα, στα οποία δεν έχει εφαρμοστεί, μέχρι σήμερα, η αρχή της αειφόρου ανάπτυξης, που μπορεί, κατά κανόνα, να επιτύχει την ισορροπία που επιδιώκεται σε συναφείς περιπτώσεις συγκρούσεων. Τα απόβλητα θεωρούνται εμπορεύματα, τα οποία θα πρέπει να διακινούνται, κατ’ αρχήν, ελεύθερα στην εσωτερική αγορά της Ένωσης. Ωστόσο, ως εμπορεύματα «ιδιαίτερης φύσης» διαφοροποιούνται από τα κοινά εμπορεύματα, εξαιτίας της διπλής σημασίας που έχουν για την οικονομία και το περιβάλλον της Ευρώπης. Αποτέλεσμα αυτής της «ιδιαίτερης φύσης» και της διπλής σημασίας τους είναι να εφαρμόζονται με παρεκκλίσεις, όχι πάντοτε αιτιολογημένες, οι κανόνες που ισχύουν στο δίκαιο της Ένωσης για την ελεύθερη κυκλοφορία και τον ελεύθερο ανταγωνισμό, αφού είναι δυνατόν εθνικές ρυθμίσεις που θεσπίζουν συστήματα ενίσχυσης της πρόληψης ή/και μείωσης των αποβλήτων ή εν γένει της διαχείρισής τους, να επηρεάσουν το ελεύθερο εμπόριο στην εσωτερική αγορά ταυτόχρονα όμως και το περιβάλλον της Ένωσης. Ακόμη και η εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει», όπως διαμορφώνεται μέσα από το καθεστώς της περιβαλλοντικής ευθύνης, είναι δυνατόν να επηρεάσει δυσμενώς τις επιχειρήσεις διαχείρισης αποβλήτων και, κατ’ επέκταση, να νοθεύσει τον ανταγωνισμό μεταξύ των επιχειρήσεων των κρατών μελών, που έχουν συναφές αντικείμενο εργασιών. Η έννομη τάξη της Ένωσης επιφυλάσσει μια διαφορετική μεταχείριση των αποβλήτων, αναλόγως αν προορίζονται για αξιοποίηση ή για τελική διάθεση, διαφοροποίηση που δεν δικαιολογείται από περιβαλλοντικούς παρά μόνο από οικονομικούς λόγους, γεγονός που αποδεικνύει ότι στις προτεραιότητες της Ένωσης είναι η ενίσχυση της βιομηχανίας της ανακύκλωσης σε επίπεδο ευρωπαϊκό και όχι η ενίσχυση των επιχειρήσεων τελικής διάθεσης, που παραμένει, κατά κανόνα, εθνικό ζήτημα.
Διερεύνηση μηχανισμών παράκτιας διάβρωσης - απόθεσης ιζημάτων στη περιοχή των εκβολών π. Νέστου
Authors: Αναστασίου Σωτηρία
Published: August 2021

Πραγματοποιήθηκε διερεύνηση των μηχανισμών διάβρωσης στην παράκτια ζώνη Κεραμωτής - Δέλτα π. Νέστου, η οποία βρίσκεται στο Θρακικό Πέλαγος, και συγκεκριμένα στο στενό της Θάσου. Ο σταθμός του Τρίτωνα, ο οποίος βρισκόταν ποντισμένος στο δυτικό τμήμα της περιοχής, στα 23 m βάθος κατά τη περίοδο 2007-2008, πρόσφερε όλα τα απαραίτητα δεδομένα. Βάσει αυτών έγινε ανάλυση του κυματικού κλίματος, της υδροδυναμικής κυκλοφορίας και προσδιορισμός της μορφής του παλιρροιακού κύκλου στην περιοχή γύρω από τον σταθμό. Στη συνέχεια εφαρμόσθηκαν το κυματικό μαθηματικά ομοίωμα SWAN και το υδροδυναμικό μαθηματικό ομοίωμα ELCOM, ξεχωριστά και διασυνδεδεμένα και έγινε βαθμονόμηση και επαλήθευση των αποτελεσμάτων τους σε κάθε χρονικό βήμα. Από τα αποτελέσματα των ομοιωμάτων έγινε περιγραφή του κυματικού κλίματος, της υδροδυναμικής κυκλοφορίας και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του παλιρροιακού κύκλου σε όλο το Δίαυλο της Θάσου. Τα δεδομένα σκέδασης ακουστικού σήματος που κατεγράφησαν από τον σταθμό κατά την διάρκεια πόντισής του, καθώς και τα δεδομένα που αποκτήθηκαν μέσα από νέες δειγματοληψίες κατά το 2012, χρησιμοποιήθηκαν για την σύνταξη μαθηματικού ομοιώματος υπολογισμού της συγκέντρωσης των αιωρούμενων στερεών. Αφού υπολογίσθηκε με την βοήθεια του παραπάνω μαθηματικού ομοιώματος η συγκέντρωση των αιωρούμενων στερεών για όλη την περίοδο πόντισης και για όλο το βάθος της στήλης νερού, πραγματοποιήθηκε ανάλυση της διακύμανσης της συγκέντρωσης του αιωρούμενου υλικού, σε σχέση με την διακύμανση όλων των άλλων φυσικών παραμέτρων. Το υδροδυναμικό ομοίωμα ELCOM εφαρμόστηκε για τη διερεύνηση του μηχανισμού κατανομής του λεπτόκοκκου κλάσματος του ιζήματος που συνδέεται με τη παροχή εκροής από τον π. Νέστο, καθώς και για τη διερεύνησης των αλλαγών που έχει επιφέρει η φραγματοποίηση του σε ότι αφορά την μείωση των διαθέσιμων φερτών υλών που τροφοδοτούν με ίζημα την παράκτια ζώνη και την αλλαγή της μορφής της υδροδυναμικής κυκλοφορίας σε όλο το Δίαυλο.Συντάχθηκε και εφαρμόσθηκε μαθηματικό ομοίωμα υπολογισμού του διαμήκους στην ακτογραμμή κυματογενούς ρεύματος και στην συνέχεια μαθηματικό ομοίωμα υπολογισμού φορτίου πυθμένα, βάσει των κυματικών και υδροδυναμικών δεδομένων για όλη την ακτογραμμή, από το οποίο καθαρίσθηκε και το εύρος της ζώνης ενεργού βάθους. Έγινε ψηφιοποίηση και επεξεργασία δορυφορικών εικόνων που κάλυπταν περίοδο 31 ετών (1975-2006) και απεικόνιση των μορφολογικών μεταβολών της παράκτιας περιοχής Κεραμωτής-εκβολών π. Νέστου.Τέλος εφαρμόσθηκαν τα μαθηματικά ομοιώματα παράκτιων μεταβολών LITLINE και LITPROF του λογισμικού MIKE ZERO. Έγινε επαλήθευση των αποτελεσμάτων τους βάσει των δεδομένων που προέκυψαν από την επεξεργασία των δορυφορικών εικόνων. Στη συνέχεια εφαρμόσθηκαν εκ νέου ώστε να διαπιστωθεί η καταλληλότητα των διαφόρων μεθόδων προστασίας από την παράκτια διάβρωση που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στην περιοχή μελέτης.
Διακρατικές περιβαλλοντικές συμφωνίες και διαχείριση κοινόχρηστων φυσικών πόρων
Authors: Κουτσούμπα Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Η παρούσα εργασία αναλύει μεθόδους κατανομής αλιευτικών δικαιωμάτων μεταξύ κρατών υπό όρους δικαιοσύνης και ισότητας. Τα κράτη προκειμένου να έχουν δικαιώματα αλίευσης κοινών αποθεμάτων υποχρεούνται να είναι μέλη αντίστοιχων Περιφερειακών Οργανώσεων Διαχείρισης Αλιείας (ΠΟΔΑ). Ως μέλη των ΠΟΔΑ τα κράτη συμμετέχουν σε διαπραγματεύσεις που αφορούν μεταξύ άλλων στον καθορισμό της ποσότητας των συνολικά επιτρεπόμενων αλιευμάτων και στην κατανομή αυτής μεταξύ τους. Η εργασία επικεντρώνεται στο δεύτερο αντικείμενο προς διαπραγμάτευση, αυτό δηλαδή της κατανομής. Συγκεκριμένα η κατανομή με όρους δικαιοσύνης και ισότητας καθώς και η παρουσίαση διαφορετικών θεωρητικών προσεγγίσεων για την επίτευξη του στόχου αυτού αποτελούν τα βασικά αντικείμενα έρευνας.Η ανάλυση πραγματοποιείται σε δύο στάδια Στο πρώτο και βασικό στάδιο εξετάζεται η κατανομή δικαιωμάτων μεταξύ της Ε.Ε. και των τρίτων χωρών της Μεσογείου. Στο στάδιο αυτό συγκεκριμένα, δέκα κανόνες κατανομής, εκ των οποίων έξι υιοθετούνται από τα προβλήματα χρεοκοπίας, δύο από τα κριτήρια ισότητα και δύο κανόνες ad hoc, αναλύονται, εφαρμόζονται και αξιολογούνται με τρεις διαφορετικές θεωρητικές προσεγγίσεις. Οι θεωρητικές προσεγγίσεις είναι η Θεωρία των Παιγνίων και συγκεκριμένα η Θεωρία της Διαπραγμάτευσης, η Θεωρία Κοινωνικής Επιλογής και τέλος η Θεωρία της Δικαιοσύνης. Κύριο ζητούμενο είναι ο προσδιορισμός του κανόνα που προκρίνεται περισσότερο σύμφωνα και με τις τρεις αυτές προσεγγίσεις. Η ανάλυση καταδεικνύει ότι ανάλογα με τη θεωρητική προσέγγιση προκρίνεται διαφορετικός κανόνας κατανομής ως καταλληλότερος. Στο δεύτερο στάδιο εξετάζεται η κατανομή δικαιωμάτων μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. Στο στάδιο αυτό εφαρμόζεται ένας επιπλέον κανόνας κατανομής που στοχεύει στη σύνδεση ανεξάρτητων μεταξύ τους πολιτικών της Ε.Ε. για την προστασία του θαλάσσιου μεσογειακού χώρου.Ως περίπτωση μελέτης επιλέγεται το αλιευτικό απόθεμα του ξιφία της Μεσογείου. Το συγκεκριμένο είδος αν και είναι ένα άκρως μεταναστευτικό, αλιεύεται κατά κύριο λόγο από χώρες που συνορεύουν με τη Μεσόγειο θάλασσα και η διαχείρισή του είναι αρμοδιότητα της ΠΟΔΑ ICCAT.
Τουρισμός και ελληνική κοινωνία την περίοδο 1945-1974
Authors: Νικολακάκης Μιχαήλ
Published: August 2021

Η μεταπολεμική ανάπτυξη του τουρισμού στην Ελλάδα είναι εγγεγραμμένη στο διεθνές συνεχές της μεταπολεμικής μαζικοποίησης του φαινομένου και της φυγής προς το νότο εκατομμυρίων πολιτών των δυτικών κοινωνιών που λειτουργούσαν σε καθεστώς κεϋνσιανής ρύθμισης. Οι ιδιαίτερες όμως πτυχές και διαστάσεις του τουριστικού φαινομένου στην Ελλάδα είναι εγγεγραμμένες στις πολιτικές ιδιαιτερότητες της εποχής και στην ασυμφωνία ανάμεσα στις διεθνείς απαιτήσεις της τουριστικής αγοράς και στους εγχώριους μεταπολεμικούς πολιτικούς σχεδιασμούς.Η ανάπτυξη του τουρισμού στην Ελλάδα μεταπολεμικά ευνοείται από την μετεμφυλιακή ένταξη της χώρας στο δυτικό στρατόπεδο και στον δυτικό διεθνή καταμερισμό της εργασίας που προωθούνταν μέσα από το σχέδιο Μάρσαλ. Οι πολιτικές ελίτ αναγνώρισαν σε αυτόν τόσο μία ελπιδοφόρα οικονομική διέξοδο για τον τόπο όσο όμως και μία μορφή κοσμοπολίτικου εκμοντερνισμού που θα τις συγκροτούσε πολιτισμικά γύρω από το αίτημα του εκδυτικισμού. Κατά την πρώτη μεταπολεμική περίοδο (1945-1974) η τουριστική βιομηχανία της Ελλάδας αναπτύχθηκε γύρω από τα παραπάνω προστάγματα, ως μία κρατική ή στηριζόμενη από το κράτος, οικονομική δραστηριότητα προσανατολισμένη προς τα ανώτερα στρώματα των δυτικών κοινωνιών. Η συνθήκη αυτή τίθεται υπό αμφισβήτηση αρχικά από την πραγματικότητα του τουριστικού κύματος που καταφθάνει στην Ελλάδα, καθώς νέοι ταξιδιώτες κατέκλυζαν τη χώρα, και αργότερα από τους συνειδητούς πολιτικούς σχεδιασμούς του καθεστώτος της στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974) που παγίωσε τη θέση της ως τμήμα του διεθνούς τουριστικού κυκλώματος. Η εργασία αυτή καταπιάνεται με τις παραπάνω διεργασίες την περίοδο 1945-1974. Επιχειρεί να το κάνει αυτό εστιάζοντας στις εφαρμοζόμενες πολιτικές, στο δημόσιο λόγο και στις αναπαραστάσεις του τουριστικού φαινομένου στον ελληνικό περιοδικό τύπο και διαφημιστικό λόγο της εποχής. Συγκεκριμένα, αντλεί από την ιδέα της σχέσης μεταξύ της ανάπτυξης της «οικονομίας της αγοράς» και των κρατικών πολιτικών, όπως αυτή αναπτύχθηκε από τον Καρλ Πολάνιυ, για να χαρτογραφήσει τους τρόπους με τους οποίους η τουριστική οικονομία θεμελιώθηκε στο συγκεκριμένο «χωροχρονικό» πλαίσιο. Επιπλέον, προσπαθεί να αντλήσει συμπεράσματα αναφορικά με τους πολιτισμικούς μετασχηματισμούς της ελληνικής κοινωνίας την πρώτη μεταπολεμική περίοδο χρησιμοποιώντας τις έννοιες του «εκχρηματισμού», όπως αναπτύσσεται στο έργο του Γκέοργκ Σίμμελ και της «εμπορευματοποίησης», όπως συναντάται στην ευρύτερη κριτική-μαρξιστική παράδοση.Εν κατακλείδι η εργασία επιχειρηματολογεί για το ότι η ανάπτυξη της τουριστικής αγοράς στο ελληνικό οικονομικό συγκείμενο σε συνδυασμό με την αδυναμία των δημοκρατικών θεσμών εκπροσώπησης οδήγησε μεσοπρόθεσμα στην ελλιπή ρύθμιση του δημόσιου χώρου, την αδυναμία της περιβαλλοντικής πολιτικής στη χώρα αλλά και στη διάχυση του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου από την τουριστική ανάπτυξη προς τα κατώτερα στρώματα. Παράλληλα, όμως, συνέβαλε και στον πολιτισμικό μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας με καθοριστικό τρόπο ως προς την διαμόρφωση της μεταπολιτευτικής ελληνικής ταυτότητας.
Η θεραπεία απεξάρτησης γυναικών υπό το πρίσμα της ενδυναμωτικής-φεμινιστικής κοινωνικής εργασίας
Authors: Κασσέρη Ζαχαρούλα
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως θέμα τη θεραπεία των τοξικοεξαρτημένωνγυναικών. Αντλεί το θεωρητικό της υπόβαθρο από την ενδυναμωτική-φεμινιστικήπροσέγγιση στην κοινωνική εργασία. Βασίζεται σε ποιοτική μελέτη που στόχο είχε ναδιερευνήσει τη θέση που κατέχει η διάσταση του φύλου των γυναικών στη θεραπείααπεξάρτησης. Για τον σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκαν 34 συνεντεύξεις μεκοινωνικούς λειτουργούς και θεραπευόμενες γυναίκες σε θεραπευτικές κοινότητεςτου Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕ.Θ.Ε.Α.) και γυναικείαθεραπευτικά προγράμματα του 18 Άνω. Από την επεξεργασία του εμπειρικού υλικούπροκύπτει ότι το ΚΕ.Θ.Ε.Α. και το 18 Άνω υιοθετούν μια κατ΄ αρχήν συμβατή προςτην ενδυνάμωση θεραπευτική φιλοσοφία. Στο ΚΕ.Θ.Ε.Α. ωστόσο οι θεραπευόμενεςγυναίκες αντιμετωπίζουν μια σειρά από δυσκολίες, οι οποίες πηγάζουν από τιςπαγιωμένες εξουσιαστικές σχέσεις των φύλων που μεταφέρονται στη θεραπεία από τηχρήση. Η παράβλεψη της οπτικής του φύλου στις θεραπευτικές κοινότητες είναιπροβληματική γιατί ο κάθε νέος εαυτός που αναδομείται μέσα από τις θεραπευτικέςδιαδικασίες δεν είναι απλώς και μόνο ένας εαυτός απαλλαγμένος από το πρόβληματης τοξικοεξάρτησης, αλλά είναι πάντοτε ένας έμφυλος εαυτός. Στο 18 Άνω, ηαπουσία θεραπευόμενων ανδρών δημιουργεί καλύτερες προϋποθέσεις για τηθεραπεία των γυναικών και ένα πλαίσιο που είναι περισσότερο ευνοϊκό για τηνεπεξεργασία «ευαίσθητων» έμφυλων εμπειριών. Η θεραπεία που απευθύνεταιαποκλειστικά σε άνδρες ή γυναίκες ωστόσο δεν πρέπει να θεωρείται συνώνυμη μετην ευαισθητοποιημένη ως προς το φύλο θεραπεία (gender sensitive treatment). Ηαναγνώριση της ανομοιογένειας των εμπειριών των τοξικοεξαρτημένων γυναικώναποτελεί σημαντική πρόκληση στη θεραπεία απεξάρτησης. Η θεωρητική και ηβιωματική εκπαίδευση των επαγγελματιών και ο εμπλουτισμός του περιεχομένου τηςμε πτυχές και ζητήματα, που έχει αναδείξει η ενδυναμωτική-φεμινιστική κοινωνικήεργασία, μπορεί να προσφέρει χρήσιμες κατευθύνσεις για τη χάραξηαποτελεσματικών θεραπευτικών πολιτικών τόσο στα μεικτά όσο και τα αμιγώςγυναικεία θεραπευτικά προγράμματα.
Συγκριτική μελέτη της μυϊκής δύναμης και σταθερότητας του γόνατος πριν και μετά από ανακατασκευή του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου με τετραπλό μόσχευμα ημιτενοντώδη και ισχνού μυός
Authors: Κούτρας Γεώργιος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσης διατριβής, είναι η διερεύνηση της επίδρασης της λήψης του μοσχεύματος των τενόντων του ημιτενοντώδη και ισχνού μυός, για την ανακατασκευή του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, στην δύναμη των καμπτήρων και έσω στροφέων μυών του γόνατος, στην δυναμική σταθερότητα του κάτω άκρου, στην γωνία της μέγιστης δύναμης των καμπτήρων μυών του γόνατος καθώς και σε άλλες μεταβλητές. Στην μελέτη συμμετείχαν 65 ασθενείς, που υποβλήθηκαν μία εβδομάδα προεγχειρητικά και τον 2ο, 3ο, 4ο, 6ο και 9ο μήνα μετεγχειρητικά, σε μετρήσεις με το ισοκινητικό δυναμόμετρο Cybex Norm της δύναμης των καμπτήρων, εκτεινόντων, έσω και έξω στροφέων μυών, καθώς και της δυναμικής και της παθητικής σταθερότητας του γόνατος, του εύρους κίνησης, της περιφέρειας του γόνατος και του μηρού καθώς και του επιπέδου της λειτουργικής ικανότητας του κάτω άκρου. Στα αποτελέσματα, η ισομετρική και ισοκινητική δύναμη των καμπτήρων μυών είναι μεγαλύτερη στην καθιστή θέση από την πρηνή θέση, ενώ η μείωση της δύναμης των καμπτήρων μυών, είναι μεγαλύτερη σε μεγάλες γωνίες κάμψης. Η μείωση της δύναμης των καμπτήρων μυών είναι μικρή, ενώ ανάκτηση της μυϊκής δύναμης και της δυναμικής σταθερότητας, στο όριο του 90%, που τίθεται για επιστροφή σε αθλητική δραστηριότητα, καθώς και του εύρους κίνησης και του επιπέδου λειτουργικής ικανότητας, συμβαίνει από τον 6ο μήνα μέτρησης. Συμπερασματικά επηρεάζονται σημαντικά μετρήσεις και δραστηριότητες που απαιτούν προσέγγιση των προσφύσεων των οπισθίων μηριαίων μυών και για αυτό η επιλογή του μοσχεύματος πρέπει να συναρτάται με το επάγγελμα ή τις δραστηριότητες του ασθενή.
Comprehension and production of Wh-interrogatives in the L1 acquisiton of Greek
Authors: Ασπρούδη Ευαγγελία
Published: August 2021

Ο γενικός σκοπός αυτής της διατριβής είναι να ερευνηθεί η ανάπτυξη των ερωτηματικών προτάσεων στην Ελληνική ως μητρική γλώσσα από φυσιολογικά αναπτυσσόμενα παιδιά. Πιο συγκεκριμένα, η κατανόηση και η παραγωγή των ερωτηματικών προτάσεων εξετάζεται βάσει τεσσάρων θεμελιωδών ερωτήσεων που σχετίζονται με την ευαισθησία των παιδιών στους περιορισμούς μακράς μετακίνησης, στην εξάλειψη των διαφορών μεταξύ φωνητικής και σημασιολογικής αναπαράστασης, στην τοπικότητα και στην οικονομική επεξεργασία. Όλες αυτές οι ερωτήσεις απαντώνται κυρίως μέσω των ακόλουθων συνθηκών: βραχεία/ μακρά εξαγωγή ερωτηματικού, παρουσία ή απουσία ερωτηματικών νησίδων/ άρνησης/ σύνδεσης λόγου (Discourse-linking), και παρουσία του συμπληρωματικού δείκτη ‘ότι’ ή ‘να’. Προκειμένου να ελεγχθούν οι προβλέψεις για τα Ελληνικά σχετικά με τις παραπάνω θεμελιώσεις ερωτήσεις, ενενήντα παιδιά ελληνικής καταγωγής 4-7 χρόνων συμμετείχαν σε μια σειρά πειραμάτων κατανόησης και παραγωγής. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων στοχεύει σε συγκρίσεις ανάμεσα στην κατανόηση και παραγωγή ερωτηματικών προτάσεων, καθώς και ανάμεσα στην παραγωγή ερωτηματικών προτάσεων μακράς και βραχείας απόστασης. Αυτές οι συγκρίσεις γίνονται σε ενδογλωσσικό και διαγλωσσικό επίπεδο, με απώτερο στόχο τη βαθύτερη κατανόηση της ανάπτυξης της μετακίνησης ερωτηματικού. Στο σύνολό τους τα αποτελέσματα αποδεικνύουν την ύπαρξη της κυκλικής μετακίνησης, την ευαισθησία σε νησίδες ερωτηματικού και άρνησης, τη σύγκλιση της σημασιολογικής και φωνητικής αναπαράστασης, την προτίμηση για τοπική μετακίνηση και, τέλος, τη λειτουργία αρχών οικονομικής επεξεργασίας. Συνολικά, όλα τα δομικά σχήματα που παρατηρήθηκαν δείχνουν μια γλωσσική συμπεριφορά συμβατή με την Καθολική Γραμματική και συνεπώς συνηγορούν υπέρ των θεωριών Συνέχειας στην κατάκτηση της γλώσσας. Η ωρίμανση φαίνεται να έγκειται στην ικανότητα επεξεργασίας των παιδιών και κυρίως στο επίπεδο της σημασίας παρά στο επίπεδο της μορφής.
Ανατομική μελέτη των κολποκοιλιακών βαλβίδων, των θηλοειδών μυών και των τενοντίων χορδών της καρδιάς, στον ελληνικό πληθυσμό
Authors: Σοφίδης Γεώργιος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η καταγραφή των κολποκοιλικών βαλβίδων, των θηλοειδών μυών και των τενόντιων χορδών της καρδιάς στον ελληνικό πληθυσμό, καθώς και η παρουσίαση των ανατομικών παραλλαγών, των διαστάσεων της καρδιάς και η ανάλυση των προεκτάσεων των ευρημάτων για την Ιατροδικαστική, την Ακτινολογία, την Καρδιολογία και την Καρδιοχειρουργική. Συγκεκριμένα μελετήθηκαν οι κολποκοιλιακές βαλβίδες, οι τενόντιες χορδές και οι θηλοειδείς μύες, σε καρδιές που ανήκαν στον Ελληνικό πληθυσμό και προέρχονταν από το εργαστήριο Ιατροδικαστικής-Τοξικολογίας του Α.Π.Θ. Οι μετρήσεις διενεργήθηκαν με τη χρήση ηλεκτρονικού παχύμετρου σε 40 ανθρώπινα νωπά παρασκευάσματα, που ανήκαν σε 28 άνδρες και 12 γυναίκες (Μ.Ο ηλικίας Μ.Ο. 44,12 έτη). Από την παρούσα μελέτη αποκλείστηκαν οι καρδιές που: - παρουσίαζαν κάποια εξωτερική παραμόρφωση ή συγγενή ανωμαλία κατά τη μακροσκοπική εξέταση, - η αιτία θανάτου οφειλόταν σε καρδιακά αίτια, - είχαν υποστεί αλλοιώσεις μετά το θάνατο ή είχαν τροποποιηθεί κατά τη διάρκεια της ζωής. Συνολικά, πραγματοποιήθηκαν 84 μετρήσεις. Παρατηρήθηκαν οι περισσότερες παραλλαγές που αναφέρονται στη βιβλιογραφία παραλλαγές, εκτός από εξαιρετικά σπάνιες. Τα αποτελέσματα επεξεργάστηκαν με το στατιστικό πακέτο SPSS (έκδοση 19.0) και παρουσιάζονται σε αναλυτικούς πίνακες για κάθε μέτρηση, όπου αναγράφεται αναλυτικά για κάθε φύλο ο μέσος όρος (Μ.Ο.), η ελάχιστη και η μέγιστη τιμή, το εύρος και η τυπική απόκλιση. Το επίπεδο σημαντικότητας στις μετρήσεις ορίστηκε στο p<0,05. Επιπρόσθετα, πραγματοποιήθηκαν νέες μετρήσεις που δεν περιγράφονται στη βιβλιογραφία και θεωρήθηκαν σημαντικές όπως: το πάχος των γλωχίνων της δεξιάς και αριστερής κολποκοιλιακής βαλβίδας, το πλήθος των αληθών τενόντιων χορδών από τους Θ.Μ. προς τις διάφορες ζώνες των γλωχίνων της αριστερής και δεξιάς κολποκοιλιακής βαλβίδας. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης με αυτά που αναφέρονται στη βιβλιογραφία, μας οδήγησαν στα ακολούθα συμπεράσματα: - Οι θηλοειδείς μύες σε όλα τα παρασκευάσματα εμφανίζονταν ως «σύμπλοκο» θηλοειδών μυών σε αντίθεση με τα κλασικά ανατομικά συγγράμματα που παρουσιάζονται ως μονήρης δομές -Το πλήθος των τενόντιων χορδών της αριστερής κοιλίας ήταν σαφώς μεγαλύτερο από αυτό της δεξιάς κοιλίας, παρατήρηση η οποία είναι σύμφωνη με το πλήθος των εκφυτικών κεφαλών που υπερτερούν στην αριστερή κοιλία, - Η παρούσα μελέτη μπορεί να αποτελέσει βάση δεδομένων για την διεξαγωγή συγκριτικών μελετών, που θα περιλαμβάνουν παθολογικά δείγματα. Επιπρόσθετα, μπορεί να αποτελέσει βάση δεδομένων για τη δημιουργία ενός μοντέλου προσομοίωσης για τη κατασκευή και τη βελτίωση των τεχνιτών καρδιακών βαλβίδων.
Η μεγάλη ροδιακή πλαστική των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων
Authors: Μπαϊράμη Καλλιόπη
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η παρουσίαση της μεγάλης λίθινης ροδιακής πλαστικής των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων, μέσα από τη μελέτη εξήντα αδημοσίευτων γλυπτών φυσικού ή μεγαλύτερου του φυσικού μεγέθους, τα οποία πλαισιώνονται από σαρανταπέντε ακόμα γλυπτά, γνωστά στη βιβλιογραφία. Τα γλυπτά εξετάζονται και κατηγοριοποιούνται με βάση τον τύπο τους (Θεοί, Θνητοί, εικονιστικά κεφάλια), ενώ για ορισμένα η βέβαιη ταύτιση είναι δυσχερής λόγω της αποσπασματικής τους κατάστασης και τοποθετούνται στην κατηγορία των αμφίβολων αποδόσεων. Στην πρώτη κατηγορία παρουσιάζονται κεφάλια και αγάλματα Αφροδίτης, Ασκληπιού, Αττιδος, Ηλίου, Αθηνάς, Απολλώνιες και Διονυσιακές μορφές και προτομή χθόνιας θεότητας. Στη δεύτερη κατηγορία παρουσιάζονται γυναικεία εικονιστικά αγάλματα στους τύπους των Μουσών, της Pudicitia, της Μικρής Ηρακλειώτισσας, της Polla Valeria και αγάλματα με την τύλη του ιματίου κάτω από το στήθος. Τα ανδρικά εικονιστικά αγάλματα αποδίδονται στο σχήμα της ιματιοφόρου μορφής (Κύριος τύπος, τύπος Κώ, τύπος Δημοσθένη, άλλοι τύποι). Επίσης παρουσιάζονται γυναικεία και ανδρικά ιδεαλιστικά κεφάλια, εικονιστικά κεφάλια ελληνιστικών ηγεμόνων, ρωμαίων αυτοκρατόρων και ιδιωτών, καθώς και λιγοστές παιδικές μορφές. Για την ολοκληρωμένη παρουσίαση των γλυπτών, γίνεται αναφορά στα ανασκαφικά τους δεδομένα, όπου υπάρχουν, στην τεχνική κατασκευής και στα τεχνοτροπικά τους χαρακτηριστικά με βάση την χρονολογική εξέλιξη. Προκειμένου να συναχθεί μια συνολική εικόνα της ροδιακής πλαστικής εξετάζονται οι παλαιότερες αποδόσεις (Λαοκόων, Μούσες Φιλίσκου, γλυπτά Σπερλόγκα, Νίκη Σαμοθράκης, τιμωρία της Δίρκης), γίνεται αναφορά στις καλλιτεχνικές υπογραφές και τις επιγραφικές μαρτυρίες όσον αφορά στα λίθινα έργα της Ρόδου, και η ροδιακή γλυπτική παραγωγή συγκρίνεται με άλλα καλλιτεχνικά κέντρα της Ανατολικής Μεσογείου. Στο τελικό κεφάλαιο παρατίθενται συγκεντρωτικά ποσοτικά συμπεράσματα για το μέγεθος, το είδος και το χρονολογικό εύρος της ροδιακής λίθινης παραγωγής και καταγράφονται τα τελικά συμπεράσματα σχετικά με τη σημασία και τη θέση της Ρόδου στην ελληνιστική και ρωμαϊκή καλλιτεχνική παραγωγή. Εξετάζεται επίσης η προβληματική της ροδιακής σχολής, μέσα από την παλαιότερη βιβλιογραφία και σε σχέση με τα καινούρια έργα. Στο δεύτερο τεύχος περιλαμβάνεται ο κατάλογος με τα δελτία των γλυπτών, οι πίνακες και οι χάρτες με τις θέσεις εύρεσης των γλυπτών από την πόλη και τη νεκρόπολη της αρχαίας Ρόδου.