Μελέτη των αιμοδυναμικών παραμέτρων σε θυρεοτοξικούς ασθενείς πριν και μετά τη χειρουργική θεραπεία
Authors: Μαρινάκης Εμμανουήλ 
Published: August 2021

Ο σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να εκτιμήσει τις μεταβολές στις Αιμοδυναμικές παραμέτρους θυρεοτοξικών ασθενών πριν και μετά τη χειρουργική θεραπεία. Κρίθηκε σκόπιμο όμως να συνεκτιμηθούν και Μεταβολικές, Αιματολογικές, και Βιοχημικές παράμετροι αφενός για να ελεγχθεί η συμβολή τους και αφετέρου για την πληρέστερη μελέτη της θυρεοτοξίκωσης και της πορείας της πριν και μετά τη χειρουργική θεραπεία. Ασθενείς: 26 θυρεοτοξικοί ασθενείς [(22 γυναίκες και 4 άνδρες), μ.ο. ηλικίας 48,3 έτη (24-72)], αφού έλαβαν προεγχειρητική φαρμακευτική αντιθυρεοειδική αγωγή (προπρανολόλη+προπύλθειουρακίλη+θυροξίνη για 4 περίπου εβδομάδες) εξετάσθηκαν την προηγούμενη μέρα πριν από την επέμβαση της θυρεοειδεκτομής. 13/26 έπασχαν από τη νόσο του Graves 7/26 από πολυοζώδη τοξική βρογχοκήλη, 5/26 από τοξικό αδένωμα, και 1/26 λόγω υποτροπής στο κολόβωμα υφολικής θυρεοειδεκτομής. Μέθοδος: Έγιναν τρεις μετρήσεις, η πρώτη την παραμονή της επέμβασης, (Προεγχ.), η δεύτερη 1 μήνα αργότερα (Α' Μετεγχ.) και η τρίτη 1 έτος (Β' Μετεγχ.) μετά την επέμβαση. Το καρδιαγγειακό ελέγχθηκε με M-Mode Υπερηχοκαρδιογράφημα, Δοκιμασία Κόπωσης, και 24ωρο ΗΚΓ (HOLTER), επίσης κατεγράφησαν οι Σφίξεις, ο Δείκτης Περιφερικών Αγγειακών Αντιστάσεων (ΔΠΑΑ), η Συστολική (ΣΠ) και η Διαστολική Πίεση (ΔΠ) στην ηρεμία και στην κόπωση οι Μικροβιολογικές (Ht, Hb, MCV, PLT και Λευκά Αιμοσφαίρια), οι Βιοχημικές (Γλυκόζη, Ουρία, Κρεατινίνη, Ουρικό Οξύ, Χοληστερίνη, Τριγλυκερίδια ορού, Αέρια Αρτηριακού Αίματος, και T3,T4,TSH), και οι Μεταβολικές περιέλαβαν την Καλοριμέτρηση που προσδιόρισε την Ενεργειακή Κατανάλωση (ΕΚ) και τη Διαφορά της % (ΔΒΜ%) από το φυσιολογικό Βασικό Μεταβολικό Ρυθμό (BMR), το Δείκτη Μάζας Σώματος (ΒΜΙ) και το Σωματικό Βάρος. Η Καλοριμέτρηση και το Holter εκτιμήθηκαν μόνο κατά την Α' μετεγχειρητική εκτίμηση. Αποτελέσματα: Από τις Μετεγχειρητικές Α' και Β' μετρήσεις προέκυψε ότι: ο ΚΛΟΑ (Κατά Λεπτό Όγκος Αίματος) μειώθηκε κατά 17,6% στην A' (p<.05, F=3.206) και 13,2% (Β'). Ο ΚΔ (CI, Καρδιακός Δείκτης) παρουσίασε μειώσεις 18% (A' p<.05, F=4.10.) και 13,9% (Β'). To EF% (Κλάσμα εξώθησης) μειώθηκε κατά 4,57% και 1,04% (Α' και Β' αντίστ.), το FS% (Κλάσμα Βράχυνσης) μειώθηκε 4,9% και 3,2%. Ο ΔΠΑΑ (Δείκτης Περιφερικών Αγγειακών Αντιστάσεων) αυξήθηκε 20,3% (Α' p<.05 F=4,614) και 15,8%. Οι Σφίξεις στην ηρεμία μειώθηκαν 8% και 20% (Β' p<.05 F=3,589), οι Σφίξεις στη μέγιστη κόπωση μειώθηκαν 9,8% και 8,3%, η ΣΠ ηρεμίας, μειώθηκε 4,2% στην Α' ενώ στη Β' αυξήθηκε 1%, η ΣΠ στη κόπωση αυξήθηκε σε όλα τα στάδια (σημαντικά στη Β'-4° στάδιο p<.05 F=5,447). Η ΔΠ στην ηρεμία αυξήθηκε 5,7% στην Α' ενώ παρέμεινε αμετάβλητη στη Β' Μετεγχ. Η ΔΠ στη κόπωση αυξήθηκε σημαντικά άλλοτε στην Α' και άλλοτε στη Β'. Η Διάρκεια της άσκησης αυξήθηκε 16,1% στην Α' και 18% στη Β' (Β': p<.05 F=3,200). Τα METS αυξήθηκαν 14,8% (p<.05, F=3,204) στην Α' και 14,2% στη Β'. Το 24ωρο Holter κατέγραψε μείωση των επεισοδίων υπερκοιλιακών και κοιλιακών αρρυθμιών. Περικαρδιακή συλλογή λόγω υποθυρεοειδισμού παρατηρήθηκε σε μία ασθενή τόσο στην Α' όσο και στη Β' εκτίμηση. Η ΡO2 (μερική αρτηριακή πίεση του οξυγόνου) μειώθηκε ελάχιστα αλλά η PCO2 αυξήθηκε τόσο στην Α' με 9,6% (p<.05, F=3,725) όσο και στη Β' με 7,9%. Το ΡΗ μειώθηκε ελάχιστα, ο Ht (Αιματοκρίτης) και η Hb (Αιμοσφαιρίνη) παρέμειναν αμετάβλητες, τα PLT (Αιμοπετάλια) αυξήθηκαν ελάχιστα, ο MCV (Μέσος όγκος ερυθρών) επίσης παρουσίασε ελάχιστη μείωση στην Α' και ελάχιστη αύξηση στη Β', τα Λευκά Αιμοσφαίρια αυξήθηκαν 21,8%, και 19,6% (Α' και Β' αντίστ.) αλλά όχι σημαντικά, η Γλυκόζη του ορού αυξήθηκε κατά 11,7% (Α') και 13,7% (Β') όχι σημαντικά, η Ουρία παρουσίασε μικρή αύξηση ενώ η Κρεατινίνη του ορού δεν παρουσίασε ουσιαστικές μεταβολές, η Χοληστερίνη του ορού αυξήθηκε κατά 4,6% (Α') και 23,6% (Β' p<.005 F=5,752). Τα Τριγλυκερίδια του ορού μειώθηκαν όχι σημαντικά 10% και 18,7% (Α' και Β'αντίστοιχα), και το Ουρικό οξύ του ορού μειώθηκε ελάχιστα μετεγχειρητικά. Η % ΔΒΜ κατέγραψε σημαντική μείωση από 19,81% Προεγχ. σε 8,48% Μετεγχειρητικά (p<.05 F=8,121). Ο BMR αυξήθηκε κατά 2,4%, η ΕΚ μειώθηκε Μτγχ κατά 6,4% (μη σημαντικά). Ο ΒΜΙ αυξήθηκε κατά 1,18kg/m2 (4%) και 1,68kg/m2 (5,6%) (A' και Β'), μη σημαντικά όπως και το Σωματικό Βάρος που αυξήθηκε Μτγχ. κατά 3,1 και 4,4 Kg (A' και Β' αντίστοιχα). Συμπέρασμα: Η θυρεοτοξίκωση εξακολουθεί να προκαλεί σημαντικές μεταβολές στις Αιμοδυναμικές και άλλες Καρδιαγγειακές παραμέτρους παρά τη βραχυχρόνια προεγχειρητική αντιθυρεοειδική φαρμακευτική αγωγή. Οι παράμετρες αυτές παρουσιάζουν άμεση βελτίωση μετά τη χειρουργική επέμβαση. Συγκεκριμένες Μεταβολικές και Βιοχημικές αλλά όχι Αιματολογικές παράμετροι παρουσίασαν επίσης σημαντική βελτίωση μετά τη χειρουργική θεραπεία.