Επίδραση της υπολιπιδαιμικής αγωγής σε δείκτες λειτουργικότητας της αριστερής κοιλίας της καρδιάς
Authors: Πεχλιβανίδης Άνθιμος 
Published: January 2014

Εισαγωγή-Σκοπός: Σε µελέτες επιβίωσης έχει αποδειχθεί ότι οι στατίνες ελαττώνουν σηµαντικά τη καρδιαγγειακή θνητότητα και νοσηρότητα. Ένας από τους µηχανισµούς δράσεις των στατινών, ο πλέον σηµαντικός, είναι η µείωση της LDL χοληστερόλης. Υπάρχουν όµως και οι πλειοτροπικές δράσεις των στατινών (ελάττωση της φλεγµονής του αγγείου, βελτίωση της λειτουργίας του ενδοθηλίου και οµαλοποίηση του πηκτικού µηχανισµού) που πιθανόν συµβάλουν στην έκφραση του κλινικού τους οφέλους. Λίγα όµως είναι γνωστά για την επίδρασή τους στις ελαστικές ιδιότητες της αορτής, στη βελτίωση της ανοχής στην κόπωση και στη µεταβλητότητα της καρδιακής συχνότητας. Σκοπός της µελέτης µας ήταν να διερευνηθεί η επίδραση διετούς χορήγησης στατίνης σε αυτούς του τρεις δείκτες του καρδιαγγειακού συστήµατος. Υλικό-Μέθοδοι: Μελετήθηκαν για δύο χρόνια σαράντα υπερλιπιδαιµικοί ασθενείς, είκοσι χωρίς και είκοσι µε επιβεβαιωµένη στεφανιαία νόσο, µέσης ηλικίας 61 ετών. Καταγράφηκαν πριν και µετά την αγωγή: (1) η διατασιµότητα και η ακαµψία της αορτής µετρηµένες υπερηχογραφικά, καθώς και το κλάσµα εξώθησης και η µάζα της αριστεράς κοιλίας, (2) η ανοχή στη δοκιµασία κοπώσεως και τέλος (3) οι δείκτες της µεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας. Αποτελέσµατα: Τα επίπεδα της ολικής χοληστερόλης ελαττώθηκαν κατά 38%, της LDL-χοληστερόλη κατά 46%, των τριγλυκεριδίων κατά 29%, ενώ τα επίπεδα της HDL-χοληστερόλης αυξήθηκαν κατά 9%. Η διετής θεραπεία µε τη στατίνη αύξησε τη διατασιµότητα της αορτής κατά 40%, ελάττωσε το δείκτη ακαµψίας της αορτής κατά 14%, αύξησε το κλάσµα εξώθησης κατά 12,7% και αύξησε και την ανοχή στην κόπωση κατά 75,8 δευτερόλεπτα (17,16 %). Τέλος αυξήθηκε σηµαντικά η ολική ισχύς της µεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας (+35,8%) και βελτιώθηκαν οι δείκτες της µεταβλητότητας, τόσο στους στεφανιαίους όσο και στους µη στεφανιαίους ασθενείς. Όλα τα ανωτέρω αποτελέσµατα είχαν άµεση συσχέτιση µε το βαθµό ελάττωσης της LDL-χοληστερόλης. Συµπεράσµατα: Η διατασιµότητα της αορτής φαίνεται να επηρεάζεται θετικά (δηλαδή να αυξάνει) και να εξαρτάται ποσοτικά από τα επίπεδα της ελάττωσης της LDL-χοληστερόλης. Το ίδιο ενθαρρυντικό αποτέλεσµα είχε η αγωγή και στο δείκτη ακαµψίας της ρίζας της αορτής, τόσο στους µη στεφανιαίους όσο και στους στεφανιαίους ασθενείς. Η βελτίωση των δεικτών είναι αξιοσηµείωτη και σηµειώθηκε µόλις στα δύο πρώτα χρόνια αγωγής, πράγµα που σηµαίνει ότι είναι πάρα πολύ πιθανό η ωφέλεια της αγωγής στην ελαστικότητα των αγγείων των ασθενών να συνεχιστεί και στα επόµενα χρόνια. Το πιο ενθαρρυντικό είναι ότι η βελτίωση παρατηρήθηκε και στην οµάδα των στεφανιαίων αρρώστων οι οποίοι ελάµβαναν στο σύνολό τους β-αποκλειστή, δηλαδή µια κατηγορία φαρµάκων που έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τη διατασιµότητα¹⁷⁵. Η ανοχή στην κόπωση, µε τη εξαίρεση δύο ασθενών στους οποίους παρατηρήθηκε επιδείνωση της µέτρησης χωρίς όµως θετικοποίηση της δοκιµασίας, βελτιώθηκε κατά άλλοτε άλλο βαθµό σε 38 από τους 40 ασθενείς, µετά παρέλευση σχεδόν δύο ετών από την πρώτη δοκιµασία. Σε τρεις από τους ασθενείς δε, παρατηρήθηκε αρνητικοποίηση προηγούµενα θετικής δοκιµασίας κοπώσεως. Τέλος, τα επίπεδα της µεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας βελτιώθηκαν κατά το διάστηµα της διετίας¹⁷⁶, κάτι που έχει αποδειχθεί ότι ελαττώνει την πιθανότητα για µελλοντικά στεφανιαία συµβάµατα ή αιφνίδιο καρδιακό θάνατο.