Η διακονία των αγίων (Α ΚΟΡ.16,15)
Authors: Edwards Joshua Stant 
Published: August 2021

_Αυτή η εργασία ξεκίνησε με το ερώτημα: ποια στάση θα έπρεπε να κρατήσουνοι Ορθόδοξοι σε μια χώρα όπου αποτελούν μόνο το 0,26% του πληθυσμού; Μιατέτοια κατάσταση απαιτεί συγκεκριμένη χριστιανική μαρτυρία προς τους γύρωτους. Ακόμη περισσότερο, είναι σημαντικό να διερευνηθούν τα κριτήρια με ταοποία θα κριθούν τελικά οι προσπάθειες. Για να απαντήσουμε σε αυτό τοερώτημα, εξετάσαμε, στα πρώτα δύο κεφάλαια, τα βιβλικά δεδομένα τηςδιακονίας και της μαρτυρίας και, πιο συγκεκριμένα, τα παύλεια θεμέλιά τους,καθώς και τις τριαδολογικές, πνευματολογικές, χριστολογικές, ευχαριστιακές,λειτουργικές και εκκλησιολογικές διαστάσεις της θεώρησης της χριστιανικήςμαρτυρίας. Στο τρίτο κεφάλαιο, εστιάσαμε σε μια ανάλυση της πρώτης προςΚορινθίους επιστολής 11 ως 13, και των εννοιών περί του Σώματος του Χριστούκαι των χαρισμάτων, που αναφέρει ο Απόστολος Παύλος. Στο τέταρτοκεφάλαιο, αναλύσαμε το ενανθρωπισιακό μοντέλο ιεραποστολής, ή«inculturation» (εμπολιτισμός). Στα συμπεράσματα του πρώτου μέρους,συνοψίσαμε τα θεολογικά κριτήρια της Ορθόδοξης διακονίας και μαρτυρίας.Επίσης, θέσαμε επτά συναφή ερωτήματα που σχετίζονται με καθένα από ταπαραδείγματα που μελετήσαμε στο Δεύτερο μέρος. Στο Δεύτερο μέρος,εξετάσαμε τρεις περιπτώσεις Ορθόδοξης χριστιανικής μαρτυρίας στη ΒόρειαΑμερική. Και οι τρεις που επελέγησαν, το μοναστικό κίνημα του πατρόςΕφραίμ, η περίπτωση του πατρός Σεραφείμ Ρόουζ, και η Μονή της ΝέαςΣκήτης, παρουσιάζονται για πρώτη φορά κριτικά ως ιεραποστολικά«παραδείγματα». Η προσέγγιση είναι συναφειακή, με την απαραίτητη ιστορικήπεριγραφή και την ορθόδοξη κριτική αποτίμηση. Και οι τρεις αναλύθηκαν μεβάση τα αρχεία τους και τις λοιπές σχετικές δημοσιεύσεις, αλλά και μέσα απόπροσωπικές συνεντεύξεις με τις κυριότερες προσωπικότητες τους.Χρησιμοποιήσαμε τις τρεις κατηγορίες του ετερόδοξου ειδικού σε θέματαΟρθόδοξης ιεραποστολής, του James Stamoolis. Η πρώτη είναι η«ενανθρωπισιακή» προσέγγιση, η οποία περιλαμβάνει μεταφράσεις στιςμητρικές γλώσσες και χειροτονίες του γηγενούς κλήρου. Η δεύτερη είναι η«πολιτική» προσέγγιση, η οποία βασίζεται σε κυβερνητική βοήθεια για τηδιάδοση του Ευαγγελίου. Η τρίτη είναι αυτό που ονομάζει ο Stamoolis«προσέγγιση της Ορθόδοξης παρουσίας», η οποία έχει ως αποκλειστικήμαρτυρία την παρουσία και παραδοσιακή βιωτή των Ορθοδόξων ανάμεσα σε μηΟρθοδόξους. Η πιο σημαντική διαφορά μεταξύ των τριών περιπτώσεων πουμελετήσαμε αφορά στην ενσαρκωτική προσέγγιση. Αν η Νέα Σκήτη βρίσκεταιστο ένα άκρο, αφού έχει συνειδητά υιοθετήσει τον εμπολιτισμό, στο άλλο άκροβρίσκονται τα μοναστήργια του πατρός Εφραίμ. Οι προσπάθειές της ΝέαςΣκήτης προς μια ενσαρκωτική ή «εμπολιτισμένη» προσέγγιση είναι οι εξής: ηλειτουργική μεταρρύθμιση, η επιμονή στη χρήση κατανοητής γλώσσας στιςακολουθίες, η προσαρμογή των παραδοσιακών μορφών του μοναστικούασκητισμού και η προσέγγιση των μη Ορθοδόξων χωρίς θεολογική υπεροψία.Στόχος της είναι να βασίζεται στις αιώνιες αλήθειες της Ορθοδοξίας. Όμως, ηέκφρασή της Ορθοδοξίας, θα πρέπει να προέρχεται από τον αμερικανικόπολιτισμό, έστι ώστε να μη εμφανίζεται πολιτιστικά ξένη (ελληνική, ρωσικήκτλ). Άσχετα από τις επιφυλάξεις ή τις διαφωνίες που μπορεί να έχει κανείςσχετικά με τις πρακτικές ή τις ιεραποστολικές μεθόδους της Νέας Σκήτης,πιστεύουμε ότι η μεθοδολογία της, δηλαδή ο εμπολιτισμός σε συνδυασμό μετην προσεγγίση Ορθοδόξου παρουσίας, αποτελεί μια καλή αρχή για τηνανάπτυξη μιας γνήσιας Ορθόδοξης χριστιανικής μαρτυρίας.