bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μετάφραση και προσαρμογή στα ελληνικά της Verona Service Satisfaction Scale - VSSS-54
Authors: Μπλέτσα Δήμητρα
Published: January 2014

Εισαγωγή Το μοντέλο ολοκληρωμένης αξιολόγησης της ποιότητας στη φροντίδα επιβάλει την αξιο- λόγηση των υπηρεσιών από τους ίδιους τους χρήστες (Ruggeri & Tansella 2002). Όλο και περισσότερο οι χρήστες αντιμετωπίζονται ως «εμπειρογνώμονες», ειδικοί σε θέματα που α- φορούν την ψυχική τους υγεία (Faulkner 1998, Powell 2004). Επιπλέον, γίνεται πια παραδε- κτό ότι τα άτομα με ψυχιατρικά προβλήματα είναι ικανά να κρίνουν αξιόπιστα τις υπηρεσίες που χρησιμοποιούν (Rose 2001). Ολοένα μεγαλύτερη έμφαση δίνεται σήμερα στην άμεση μέτρηση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων με τη χρήση σταθμισμένων μετρήσεων (Stendman 2000), αλλά και στην ανάγκη τακτικής αξιολόγησης της ποιότητας με τη χρήση ερωτη- ματολογίων που επιτρέπουν στους χρήστες να εκφράζουν τις εμπειρίες τους από τις υπηρεσί- ες που έλαβαν (Kissingl 2001, Holloway 2002). Η Verona Service Satisfaction Scale Η Verona Service Satisfaction Scale (VSSS-54) είναι μία σταθμισμένη, πολυδιάστατη κλί- μακα 63 λημμάτων που μελετά επτά διαστάσεις της ικανοποίησης των ασθενών και των συγ- γενών από τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας σε μια πενταβάθμια κλίμακα τύπου Likert (‘χείρι- στη’ έως ‘άριστη’). Τα λήμματα 41-54 δίνουν πληροφόρηση σχετικά με επιθυμητές αλλά μη προσφερόμενες υπηρεσίες. Επιπλέον, οι ερωτώμενοι εκφράζουν τις σημαντικότερες εμπειρίες τους από τις υπηρεσίες μέσω τεσσάρων ανοιχτών ερωτήσεων (Ruggeri και συν. 1993, 1995, 2006). Μια ευρωπαϊκή εκδοχή της κλίμακας (VSSS-EU) δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της EPSILON Study για τη σχιζοφρένεια. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η κλίμακα VSSS-EU είναι ένα αξιόπιστο εργαλείο μέτρησης της ικανοποίησης σε όλη την Ευρώπη (Ruggeri και συν. 2006). Μέθοδος Η διαδικασία μετάφρασης και πολιτισμικής προσαρμογής που ακολουθήθηκε ήταν παρό- μοια με την EPSILON Study και τα κριτήρια του ΠΟΥ (Knudsen και συν. 2000, 2006, Sartorius & Kuyken, 1994). Η μέθοδος που ακολουθήθηκε περιελάμβανε τα εξής στάδια: (α) Διαδικασία μετάφρασης Δύο επαγγελματίες ψυχικής υγείας μετέφρασαν ανεξάρτητα την αγγλική και στη συνέχεια την πρωτότυπη ιταλική εκδοχή. Τα μεταφρασμένα κείμενα συγχωνεύτηκαν σε ένα μετά από σειρά συζητήσεων. Ένας επαγγελματίας μεταφραστής, χωρίς προηγούμενη γνώση του εργα- λείου, μετάφρασε το τελικό κείμενο ξανά στην ιταλική γλώσσα. ....................
Το προπατορικό αμάρτημα και οι συνέπειες αυτού κατά την διδασκαλία του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης
Authors: Βαρκιντζόγλου Αντωνία
Published: January 2014

Η εν λόγω διδακτορική διατριβή διαπραγματεύεται το ζήτημα του ερμηνευτικού προσδιορισμού της φύσεως του προπατορικού αμαρτήματος, καθώς και των σοβαρών και οδυνηρών συνεπειών που αναδείχθηκαν από αυτό για τον άνθρωπο, σύμφωνα με την διδασκαλία του Αγ. Γρηγορίου Νύσσης. Η παρούσα εργασία διαιρείται σε δύο Μέρη και Επίμετρο, εκ των οποίων το πρώτο Μέρος περιλαμβάνει την διδασκαλία για την «κατ’ εικόνα» Θεού δημιουργία του ανθρώπου και ό,τι απορρέει από το γεγονός αυτό, καθώς και τη διδασκαλία για την φύση και τις συνθήκες διαπράξεως του προπατορικού αμαρτήματος. Στο δεύτερο Μέρος καταγράφονται λεπτομερώς οι συνέπειες αυτού. Στο Επίμετρο αναδεικνύεται το γεγονός της κατά σάρκα οικονομίας του Λόγου ως ο μοναδικός τρόπος άρσεως των συνεπειών της πτώσεως. Συμπερασματικώς καταδεικνύεται η σπουδαιότητα που αποδίδεται από το δρ. στο γεγονός της παρακοής και της πτώσεως εξ αιτίας της καταστάσεως της ανθρωπότητος και των θεμελιωδών κοσμολογικών μεγεθών. Αποδεικνύεται η λανθασμένη άσκηση του αυτεξουσίου ως αιτία της πτώσεως. Επισημαίνεται ότι η αμαρτία, ο θάνατος, το κακό δεν υφίστανται οντολογικώς, αφού αίρονται δια της ενανθρωπήσεως του Λόγου.
Μελέτιος Πηγάς ( 1550-1601) Πατριάρχης Αλεξανδρείας
Authors: Τζώγα Βασιλική
Published: January 2014

Ερευνητικό αντικείμενο της παρούσας μελέτης συνιστά το πρόσωπο του Μελετίου Πηγά (1550-1601) που αναντίρρητα συγκαταλέγεται στη χορεία των επιφανών λογίων της μεταβυζαντινής περιόδου, των οποίων η πολυσχιδής δράση συνέτεινε αφενός μεν στην ώσμωση με τα κυρίαρχα πνευματικά ρεύματα της ουμανιστικής δύσης, αφετέρου δε στον εκλεκτικό ενστερνισμό και τη δημιουργική αφομοίωσή τους σε συνάρτηση με τη μεταλαμπάδευσή τους στο χώρο της οθωμανοκρατούμενης καθ’ ημάς ανατολής. Προϊόν επισταμένης αναδίφησης των πρωτογενών και δευτερογενών πηγών, αξιολόγησης και εμβριθούς επεξεργασίας τόσο του αρχειακού όσο και του εκδεδομένου υλικού που απόκειται στον Ελλαδικό χώρο και στο εξωτερικό. Η προκείμενη μελέτη επιχειρεί μέσω της συστηματικής και τεκμηριωμένης διαπραγμάτευσης του θέματος να καλύψει το προϋπάρχον κενό στον τομέα της επιστημονικής έρευνας αναφορικά με τον Μελέτιο Πηγά. Η σκιαγράφηση της μελετώμενης προσωπικότητας ακολουθεί – αφού έχει προηγηθεί ένα εισαγωγικό κεφάλαιο που ανατέμνει το χωροχρονικό πλαίσιο, στο οποίο εντάσσεται ως ιστορικό πρόσωπο ο Μελέτιος Πηγάς – μια τριμελή διάθρωση, η οποία και έγκειται σε τρεις θεμελιώδεις άξονες-εκφάνσεις της παρουσίας της στο ιστορικό γίγνεσθαι του ΙΣΤ΄αιώνα: 1) Επανεξετάζονται, αναθεωρούνται, ανασκευάζονται προγενέστερες εσφαλμένες πληροφορίες και τελικά αποκαθίστανται όσα ζήτήματα άπτονται των βιογραφικών του στοιχείων, 2) Συντίθεται και ανασυντίθεται η πορεία της πνευματικής του ανέλιξης και της εκκλησιαστικής του σταδιοδρομίας, ενώ παράλληλα διερευνάται η εξατομικευμένη αλλά και η σε συλλογικό επίπεδο συμβολή του στη λυσιτελέστερη επίλυση των μείζονων προβλημάτων της εποχής του. 3) Αναλύονται τα σημεία αναφοράς του στοχασμού του μέσα από την εργογραφία του (recensio codicum και έντυπα έργα) και από την επιστολογραφία του με την Ευρωπαϊκή διανόηση.
Αριθμητική προσομοίωση των συνθηκών περιβάλλοντος θερμοκηπίου με συστήματα φυσικού αερισμού και δροσισμού υγρής παρειάς
Authors: Σαπουνάς Αθανάσιος
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή, εκπονήθηκε στη Σχολή Γεωπονίας του Α.Π.Θ. Οι κύριοι στόχοι που τέθηκαν κατά τον ορισμό της παρούσας διατριβής, που εντάσσεται στο επιστημονικό πεδίο του ελέγχου του περιβάλλοντος των θερμοκηπίων, αφορούν α) τη λεπτομερή περιγραφή του περιβάλλοντος του θερμοκηπίου υπό διαφορετικές συνθήκες δροσισμού, β) τη χωρική στοχαστική επεξεργασία των κλιματικών παραμέτρων του θερμοκηπίου, γ) την ανάπτυξη μεθοδολογίας για την κατασκευή ενός μοντέλου αριθμητικής προσομοίωσης του εσωτερικού και εξωτερικού περιβάλλοντος του θερμοκηπίου και δ) την ενεργειακή ανάλυση του συστήματος δροσισμού με υγρή παρειά και ανεμιστήρες. Πέραν των παραπάνω στόχων, βασικές επιδιώξεις της παρούσας διατριβής, που ταυτόχρονα αποτελούν και κριτήρια αξιολόγησης, υπήρξαν α) η μεγαλύτερη δυνατή ποσοτικοποίηση των αποτελεσμάτων, β) η εξαγωγή συμπερασμάτων που μπορούν να γενικευθούν και να χρησιμοποιηθούν στον αποδοτικότερο σχεδιασμό των συστημάτων ελέγχου του περιβάλλοντος ενός θερμοκηπίου και γ) η ανάδειξη των προβλημάτων του συγκεκριμένου επιστημονικού πεδίου που χρήζουν μελλοντικής ερευνητικής προσπάθειας.
Η επίδραση ενός προγράμματος υποστήριξης της αυτονομίας στην παρακίνηση, ψυχολογική ευεξία και προσκόλληση σε άσκηση
Authors: Μουστάκα Φρειδερίκη
Published: January 2014

Η παρούσα έρευνα αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα μίας παρέμβασης υποστήριξης της αυτονομίας στην άσκηση βασισμένη στη θεωρία του αυτοκαθορισμού (Self-determination theory), στο να επηρεάσει τις αντιλήψεις των ασκουμένων σχετικά με την υποστήριξη της αυτονομίας, τις βασικές ψυχολογικές ανάγκες τους, τους τύπους ρύθμισης της συμπεριφοράς, την υποκειμενική ζωντάνια και το βαθμό συμμετοχής τους σε άσκηση. Στην έρευνα συμμετείχαν 35 υγιείς γυναίκες ηλικίας 30 έως 58 ετών, οι οποίες χωρίσθηκαν σε δύο ομάδες, την πειραματική ομάδα (n= 19) και την ομάδα ελέγχου (n= 16) και συμμετείχαν σε ένα πρόγραμμα άσκησης οκτώ εβδομάδων, λαμβάνοντας μέρος σε 24 μαθήματα. Τα μαθήματα διδάχθηκαν είτε με τεχνικές υποστήριξης της αυτονομίας των ασκουμένων (πειραματική ομάδα), είτε με τεχνικές που δεν υποστήριζαν της αυτονομία (ομάδα ελέγχου). Η πειραματική ομάδα ανέφερε μία αύξηση στην αντιλαμβανόμενη υποστήριξη της αυτονομίας, την ικανοποίηση των βασικών ψυχολογικών αναγκών της αυτονομίας και της ικανότητας, την αναγνωρίσιμη ρύθμιση, την εσωτερική παρακίνηση και την υποκειμενική ζωντάνια. Επίσης, επέδειξε υψηλότερα ποσοστά συμμετοχής στο πρόγραμμα άσκησης κατά τη διάρκεια της παρέμβασης και συχνότερη συμμετοχή σε μέτριας και ήπιας έντασης φυσική δραστηριότητα ελεύθερης επιλογής για πέντε εβδομάδες μετά το τέλος του προγράμματος παρέμβασης. Η ομάδα ελέγχου ανέφερε μείωση στην αντιλαμβανόμενη υποστήριξη της αυτονομίας, στις ανάγκες για αυτονομία και ικανότητα, την εσωτερική παρακίνηση και την υποκειμενική ζωντάνια. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας υποστηρίζουν τις αρχές της θεωρίας του αυτοκαθορισμού και αναδεικνύουν την αποτελεσματικότητα ενός τρόπου διδασκαλίας υποστήριξης της αυτονομίας σε ασκούμενες γυναίκες μέσης ηλικίας στην βελτίωση της εμπειρίας τους στο πρόγραμμα άσκησης και στην ενίσχυση της συμμετοχής σε άσκηση. Λέξεις κλειδιά: θεωρία του αυτοκαθορισμού, υποστήριξη της αυτονομίας, πειραματικός σχεδιασμός, τύποι ρύθμισης της συμπεριφοράς, υποκειμενική ζωντάνια, φυσική δραστηριότητα
Καταλυτική υδρογόνωση ενώσεων με βιολογική δραστικότητα
Authors: Καραΐσκος Χρήστος
Published: January 2014

Σκοπός της εργασίας αυτής είναι η σύνθεση αναλόγων της στατίνης, ενός φυσικού προϊόντος με σημαντική βιολογική δραστικότητα. Τροποποιημένες δομές της φυσικής στατίνης χρησιμοποιούνται ως φαρμακευτικά σκευάσματα για τη ρύθμιση της χοληστερόλης στο αίμα. Από χημικής άποψης, είναι δυνατό να συνθέσουμε ανάλογα της φυσικής στατίνης, ξεκινώντας από τα υποκατεστημένα τετραμικά οξέα. Τα υποκατεστημένα τετραμικά οξέα έχουν σαν χαρακτηριστικό της δομής τους το λακταμικό δακτύλιο. Οι λακτάμες είναι και αυτές συστατικά φυσικών προϊόντων με βιολογική δραστικότητα, παρουσιάζοντας κυρίως αντιβιοτική δράση. Οι δυνατές δομές των υποκατεστημένων τετραμικών οξέων είναι πολλές, και η συμπεριφορά τους εξαρτάται από το είδος των υποκαταστατών που φέρει ο λακταμικός δακτύλιος, έτσι καθίστανται ιδανικά υποστρώματα. Συνολικά συνθέτουμε 37 διαφορετικά υποκατεστημένα τετραμικά οξέα. Για τη σύνθεση αναλόγων της στατίνης, ξεκινώντας με πρώτη ύλη τα υποκατεστημένα τετραμικά οξέα, πρέπει να πραγματοποιήσουμε προσθήκη υδρογόνου, εναντιοεκλεκτικά, σε συγκεκριμένους διπλούς δεσμούς του λακταμικού δακτυλίου. Τα υποκατεστημένα τετραμικά οξέα είναι εξαιρετικά σταθερές οργανικές ενώσεις, με συζυγείς διπλούς δεσμούς, που σε ορισμένες δομές είναι εκτεταμένοι και δίνουν υψηλή δραστικότητα στα μόρια αυτά. Στην παρούσα εργασία ασχολούμαστε ως επί το πλείστον με ομογενή κατάλυση. Για να είναι εναντιοεκλεκτική η προσθήκη η προσθήκη του υδρογόνου θα πρέπει το μέταλλο του καταλύτη να φέρει χειρόμορφο υποκαταστάτη. Στην εργασία αυτή εστιάζουμε κυρίως στο Rh και το Ru, ενώ δοκιμάζεται και ένας καταλύτης Pd. Συνολικά, πραγματοποιούμε επιτυχή καταλυτική υδρογόνωση 14 διαφορετικών υποστρωμάτων. Οι αποδόσεις που λαμβάνονται ποικίλουν από 5% έως 100%, ανάλογα με τον καταλύτη και το υπόστρωμα που χρησιμοποιείται. Τα πλέον εύχρηστα μόρια είναι τα 3- αρυλιδενο-5-αρυλιδενο τετραμικά οξέα, τα οποία είναι πολύ καλά στη συμπεριφορά τους τόσο κατά τη σύνθεση, όσο και κατά την υδρογόνωση. Μεγάλες διαφορές παρατηρούνται ανάμεσα στα σύμπλοκα Rh και τα σύμπλοκα Ru. Οι καταλύτες Rh έχουν την καλύτερη κινητική συμπεριφορά, ενώ οι καταλύτες Ru παρουσιάζουν μεγαλύτερο εύρος δραστικότητας. Οι εφαρμοζόμενες συνθήκες θερμοκρασίας (35-100oC) και πίεσης (10-60bar) προσφέρουν τη δυνατότητα για παραμετρική μελέτη της διεργασίας υδρογόνωσης. Η εφαρμογή της μεθανόλης και της αιθανόλης ως διαλύτες έδωσε καλά αποτελέσματα, σε αντίθεση με το διχλωρομεθάνιο και το τετραϋδροφουράνιο.
Διαχείριση εσωτερικού περιβάλλοντος σε κτίρια μουσείων
Authors: Βρανίκας Νικόλαος
Published: January 2014

Το περιεχόμενο της διατριβής αφορά την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και βελτιστοποίησης του εσωτερικού περιβάλλοντος του κτιριακού αποθέματος με μουσειακή χρήση στην Ελλάδα και ειδικότερα αυτό των «αρχαιολογικού» τύπου μουσείων. Η μεθοδολογία που παρουσιάζεται στο κείμενο της διατριβής στοχεύει στην κάλυψη του κενού που υπάρχει στο πεδίο της ολιστικής διαχείρισης του συγκεκριμένου περιβάλλοντος, των μεθόδων με τις οποίες αυτό μπορεί να παραμετροποιηθεί και τις δράσεις που είναι εφικτό να υιοθετηθούν στη περίπτωση των υφιστάμενων κελυφών με μουσειακή χρήση. Βασική παραδοχή της επιστημονικής προσέγγισης είναι ότι, τα δύο από τα τρία βασικά στοιχεία του μουσειακού περιβάλλοντος - το μουσειακό αντικείμενο και ο “άνθρωπος” - αν και αφορούν σε δύο φαινομενικά διαφορετικές πραγματικότητες όσον αφορά στην ικανοποίηση συγκεκριμένων εσωκλιματικών συνθηκών, κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις και για την πλειονότητα των περιπτώσεων, μπορούν να συνυπάρξουν μέσα στο ίδιο “κέλυφος” - τρίτο στοιχείο του μουσειακού περιβάλλοντος - και να μη συνεχίσουν να αποτελούν επιστημονικά, δύο διαφορετικά και συχνά αντικρουόμενα αντικείμενα μελέτης. Για την ρεαλιστική αποτίμηση του περιεχομένου των προτάσεων του μοντέλου διαχείρισης, έγινε καταγραφή του κτιριακού αποθέματος με μουσειακή χρήση και εξετάστηκαν τα υπάρχοντα νομοθετικά εργαλεία με τα οποία ασκείται ο διαχειριστικός έλεγχος και οι επεμβάσεις σε υφιστάμενα κτίρια μουσείων στην Ελλάδα. Σε επίπεδο οργάνωσης του μοντέλου διαχείρισης, αυτό αναπτύσσει μια σταδιακή και κλιμακωτή μεθοδολογική διαδικασία προσδιορισμού των μέσων βελτιστοποίησης του μουσειακού περιβάλλοντος. Περιλαμβάνει τα σενάρια μορφοποίησης του διαχειριστικού σχήματος, τη συμβολή και τον έλεγχο του εξωτερικού μικροκλίματος, τα πρότυπα καταγραφής του κελύφους, των υποδομών και των επιθυμητών συνθηκών, το διάγραμμα ροής και τις σχέσεις των απαιτούμενων μελετών, τη μέθοδο κατηγοριοποίησης των μουσείων από την οποία προκύπτει το εύρος των δυνητικών επεμβάσεων και οι συνθήκες θερμικής, οπτικής, ακουστικής άνεσης και της ποιότητας εσωτερικού αέρα που πρέπει να ικανοποιούνται μέσω αυτών, καθώς και το εγχειρίδιο λειτουργίας. Σε συνέχεια της μορφοποίησης του μοντέλου διαχείρισης, έγινε προσπάθεια προσομοίωσης σε συγκεκριμένο κέλυφος (Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού), υπό μορφή κατευθύνσεων, αφορά στο προπαρασκευαστικό στάδιο της δημιουργίας σχεδίου διαχείρισης του συγκεκριμένου φορέα και λειτουργεί ως πρότυπο και επαλήθευση της μεθοδολογικής προσέγγισης.
Νέοι αγρότες και ο ρόλος τους στην ανάπτυξη της υπαίθρου
Authors: Σουκιούρογλου Ιωάννης
Published: January 2014

Η ηλικιακή ανανέωση του γεωργικού πληθυσμού που επιχειρείται μέσα από το πρόγραμμα εγκατάστασης νέων στη γεωργία έχει ως στόχο τη δημιουργία βιώσιμων γεωργικών εκμεταλλεύσεων και την ανάπτυξη της υπαίθρου. Τα αποτελέσματα της επιτόπιας έρευνας σε δύο περιοχές με διαφορετικά γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά (μια πεδινή και μια ορεινή περιοχή) έδειξαν ότι η εγκατάσταση των νέων αγροτών στην πεδιάδα των Γιαννιτσών και στον ορεινό όγκο του Πάικου, εγγράφεται στην περίπτωση της οικογενειακής συνέχειας ή αναπαραγωγής των διαδόχων, με την υιοθέτηση διαφορετικών μοντέλων γεωργίας. Σύγχρονο μοντέλο εκμετάλλευσης, με επιχειρηματικού τύπου ανταγωνιστικές γεωργικές εκμεταλλεύσεις στην πεδιάδα των Γιαννιτσών, προσανατολισμένων σε εντατικές καλλιέργειες. Παραδοσιακό μοντέλο εκμετάλλευσης στον ορεινό όγκο του Πάικου, με προσανατολισμό σε εκτατικές καλλιέργειες και στην πολυδραστηριότητα. Επίσης, τυπική μπορεί να θεωρηθεί η επιτυχία του προγράμματος στην ηλικιακή ανανέωση του γεωργικού πληθυσμού, καθώς σημαντικό ποσοστό των νέων γεωργών είναι δεν είναι οι ίδιοι αρχηγοί των γεωργικών τους εκμεταλλεύσεων, δεν απασχολούνται στη γεωργία και μπορούν να χαρακτηριστούν ως «κατ’ όνομα» νέοι γεωργοί. Επιπλέον, πλασματικός είναι και ο εκγυνισμός της γεωργίας, καθώς οι περισσότερες γυναίκες εντάσσονται στην κατηγορία των «κατ’ όνομα» νέων γεωργών. Τέλος, ο ρόλος του προγράμματος στην ανάπτυξη της υπαίθρου δεν μπορεί να θεωρηθεί σημαντικός, καθώς περιορίστηκε κυρίως στη συγκράτηση του πληθυσμού στην ύπαιθρο και σε πολύ μικρό βαθμό στην εγκατάσταση στη γεωργία νέων από αστικές περιοχές, καινοτόμων, με διάθεση να δημιουργήσουν σύγχρονες εκμεταλλεύσεις, να αναλάβουν δράσεις και πρωτοβουλίες σε όλους τους τομείς και να δώσουν μια διαφορετική δυναμική στον τόπο που θα εγκατασταθούν.
Μέθοδοι αποτίμησης επιπέδων ατμοσφαιρικής ρύπανσης με συνεκτίμηση των μετεωρολογικών δεδομένων για την περιοχή ενδιαφέροντος
Authors: Σλίνη Θεοδώρα
Published: January 2014

Σκοπός της διατριβής είναι η ανάπτυξη μεθοδολογίας αποτίμησης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης με συνεκτίμηση των κλιματικών χαρακτηριστικών και μετεωρολογικών παραμέτρων της περιοχής ενδιαφέροντος. Προτείνονται συγκεκριμένα εργαλεία πρόλεξης της ποιότητας αέρα σε αστική κλίμακα λαμβάνοντας υπ’ όψιν τη δυνατότητα διασύνδεσης μετεωρολογικών δεδομένων και στοιχείων ποιότητας αέρα με τη χρήση στατιστικών μεθόδων. Παράλληλα, αναπτύσσεται και εφαρμόζεται η μέθοδος της αφομοίωσης δεδομένων με σκοπό τη διερεύνηση της καταλληλότητάς της στην προσπάθεια βελτίωσης των αποτελεσμάτων των μοντέλων διασποράς που επιτυγχάνεται με την αξιοποίηση εκ των υστέρων διαθέσιμων δεδομένων.
Formulation and efficient execution of frequent queries in RDF databases
Authors: Ντρίτσου Βασιλική
Published: January 2014

In this dissertation we first study issues regarding the formulation of frequent queries using semantic data models. We have conducted an extensive empirical analysis for the domain of cultural heritage which led us to identify a set of frequent/recurrent queries that can be considered as predefined queries for the specific domain. By representing such information in the form of RDF graphs, we identify a set of structural types, further developed as query patterns, that are sufficient to represent all the recorded predefined questions. These query patterns are expressed as Datalog rules and SPARQL queries, the variables of which can represent the various domain concepts. We then focus on the efficient execution of frequent queries in RDF databases. We define the notion of shortcut as a one-step substitute for a path query over RDF data, and we study the problem of selecting the most beneficial shortcuts to materialize given a data graph and a query workload. Materializing shortcuts requires additional space thus giving rise to a trade-off between space consumption and speed of query execution. We formulate the shortcut selection problem under a space constraint, which is reduced to a variation of the knapsack problem, known to be NP-hard. To address this problem we develop a greedy algorithm that incrementally selects the most beneficial shortcut to materialize, based on the per unit space benefit, that does not exceed the remaining budget. We also explore an alternative approach whereby, instead of considering a space constraint, we penalize space consumption by the shortcuts through appropriate cost terms in the objective function. The bi-criterion integer linear optimization problem thus obtained is subsequently relaxed to yield a totally unimodular linear optimization problem. Exploiting this feature, which guarantees integrality of the solutions, we develop an additional algorithm that includes the totally unimodular problem as a subproblem and introduces cuts to cope with violated constraints of the original problem. Two different heuristic methods for generating cuts are explored. The performance of all the proposed algorithms is extensively evaluated through a set of experiments, which demonstrate that shortcut materialization significantly reduces the query execution time, while keeping space requirements low.
Machine learning-based recommendation methods for multimedia data
Authors: Λαμπρόπουλος Αριστομένης
Published: January 2014

Τα συστήματα σύστασης (recommender systems, RS) παρέχουν πληροφορίες κατά τρόπο ώστε να είναι πιο κατάλληλες και πολύτιμες στους χρήστες και να αποτρέπεται η σύγχυση των χρηστών από τα τεράστια ποσά πληροφοριών τα οποία θα έπρεπε να εξετάσουν, χωρίς τη χρήση αυτών. Σε αυτή τη διατριβή αρχικά, ερευνήθηκε η χρήση υποσυνόλων αντικειμενικών χαρακτηριστικών βασισμένων στο περιεχόμενο για τη μοντελοποίηση της εξατομικευμένης (υποκειμενικής) αντίληψης για την ομοιότητα μεταξύ των πολυμεσικών αντικειμένων. Παρουσιάζεται ένα σύστημα σύστασης βασισμένο στο περιεχόμενο που κατασκευάζει τα πρότυπα αντίληψης των χρηστών για την ομοιότητα μουσικών κομματιών και τη συσχέτιση διαφορετικών μέτρων ομοιότητας με διαφορετικούς χρήστες. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης του συστήματος επαλήθευσαν τη σχέση που υπάρχει μεταξύ υποσυνόλων των αντικειμενικών χαρακτηριστικών και της εξατομικευμένης αντίληψης των χρηστών για την ομοιότητα μουσικών κομματιών. Επίσης, εξετάσθηκε η διαδικασία σύστασης ως ένας υβριδικός συνδυασμός αποτελούμενος από ταξινομητή εκπαιδευόμενο με δείγματα από μια μόνο κλάση και από φίλτρα συνεργατικής διήθησης.
Αναζήτηση πολυμορφικών παραλλαγών στα γονίδια των προφλεγμονωδών κυτταροκινών TNF-α, TGF-β1 και FAS-L και διερεύνηση του πιθανού ρόλου αυτών στην παθογένεια της χρόνιας ιδιοπαθούς ουδετεροπενίας
Authors: Ηλιόπουλος Δημήτριος
Published: January 2014

Σκοπός: Η χρόνια ιδιοπαθής ουδετεροπενία (CIN) χαρακτηρίζεται από ελάττωση των ουδετερόφιλων κοκκιοκυττάρων για μακρά χρονική περίοδο. Η διαταραχή της κοκκιοποίησης σχετίζεται με μια χρόνια φλεγμονώδη εξεργασία στο μυελό των οστών η οποία επάγει την παραγωγή προ-φλεγμονωδών και προ-αποπτωτικών κυτταροκινών όπως του παράγοντα νέκρωσης των όγκων (TNF)-α, του μετατρεπτικού αυξητικού παράγοντα (TGF)-β1 και του συνδέτη του Fas (Fas-L). Στην παρούσα μελέτη αναζητούμε τη συχνότητα των γνωστότερων πολυμορφισμών των γονιδίων του TNF-a, TGF-β1 and Fas-L σε ασθενείς με CIN και ερευνούμε το ρόλο τους στην αυξημένη παραγωγή των κυτταροκινών και εν τέλει στην παθοφυσιολογία της νόσου. Μεθοδολογία: Οι πολυμορφισμοί -308G/A του TNF-α, -509C/T, +869T/C και +915G/C του TGF-β1 και ο -844T/C του Fas-L μελετήθηκαν σε 57 ασθενείς με χρονία ιδιοπαθή ουδετεροπενία και σε 100 υγιή άτομα από την Κρήτη, μια γενετικά ομοιογενή περιοχή που επιτρέπει την καλύτερη κατανόηση της επίδρασης των γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Χρησιμοποιήθηκε η τεχνική περιορισμού μήκου θραύσματος με χρήση περιοριστικού ενζύμου, η οποία βασίζεται στην αλυσιδωτή αντίδραση της πολυμεράσης (PCR-RFLP). Αποτελέσματα: Ο πολυμορφικός γονότυπος C/T και T/T στη θέση -509 του TGF-β1 παρατηρήθηκε συχνότερα στους ασθενείς σε σχέση με τους μάρτυρες (p=0.033). Έχοντας ως αναφορά το μη-πολυμορφικό γονότυπο, η μετάλλαξη και στα δυο γονίδια σχετίσθηκε με αυξημένη κίνδυνο εμφάνισης της νόσου (ΣΚ: 5.7; 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης: 1.18-27.26; p = 0.033). Σε σχέση με τα υγιή άτομα, στους ασθενείς με γονότυπο CT και TT genotypes ανιχνεύθηκαν υψηλά επίπεδα του TGF-β1 στον ορό (p<0.0001 and p=0.0002, αντιστοίχως) και στο μυελό (p<0.0001 and p=0.0002, αντιστοίχως). Ο πολυμορφισμός δε σχετίζεται με τη βαρύτητα της ουδετεροπενίας. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική διαφορά στην κατανομή, μεταξύ ασθενών και μαρτύρων, της συχνότητας των πολυμορφισμών -308G/A του TNF-α, +869T/C και +915G/C του TGF-β1 και -844T/C του Fas-L Συμπεράσματα: Ο πολυμορφισμός -509C/T του TGF-β1 σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της χρονίας ιδιοπαθούς ουδετεροπενίας και συμμετέχει στην παθογένεση της νόσου επάγοντας την παραγωγή του TGF-β1. Για πρώτη φορά αναδυκνείεται ο ρόλος γενετικών παραγόντων στην παθοφυσιολογία της CIN
Επιδημιολογία ατυχημάτων σε νεαρά άτομα στην περιοχή Βελεστίνου
Authors: Αναστασίου-Κατσιαρδάνη Αναστασία
Published: January 2014

Στόχος α) Η εκτίμηση της επίπτωσης των ακουσίων ατυχημάτων κάθε τύπου καιβαρύτητας ,σε παίδια και νεαρούς έφηβους στη περιογη Βελεστίνου β) η εντόπισητων παραγόντων κίνδυνου, για να είναι δυνατός ο προγραμματισμός μελλοντικήςπαρέμβασης Μεθοδολογία Πρόκειται για επιδημιολογική πληθυσμιακή συνεχήμελέτη, τύπου ασθενων-μαρτυρων σε γεωγραφικά οροιοθετημενη περιογη τηςΘεσσαλίας, κατά την οποίαν έγινε 12μηνη παρακολούθηση 1327 άτομα 0-24ετωνΚαταγραφησαν γενικές και ειδικές πληροφορίες με τη βοήθεια εκτενώνερωτηματολογίων και προσωπικών συνεντεύξεων, για 307 ατυχήματα στα οποίαενεπλακησαν 247 άτυχη ματιές 211 απο αυτά αφορούσαν 170 παίδια και νεαρούςέφηβους 0-14ετων Κωδικοποιήθηκαν με διεθνείς κώδικες ICD-CM (9ηαναθεωρηση)και EHLASS (1986) Εντοπίστηκαν παράγοντες κίνδυνου με τη μέθοδο τηςπολλαπλής λογαριθμιστικης εξάρτησης Αποτελεσ ματ α-Συμπε ρ άσματα Ησυνολική επίπτωση των ατυχημάτων με βάση τους ατυχηματιες, ανα 100ανθρωποετη βρέθηκε υψηλή Στις ηλικίες 0-14 ετών υπολογίστηκε 28,2 με σαφήυπέροχη στα αγόρια (ρ<0 01) Η αντίστοιχη για τα σοβαρά ατυχήματα (ISS>4) ήταν6,3 Η μικρότερη ηλικία και το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο του πάτερα, η παιδικήεργασία έστω και μερικής απασχόλησης, τα προβλήματα όρασης (κυρίωςστραβισμός), το ιστορικό συχνών ατυχημάτων στην οικογένεια, εντοπίσθηκαν ωςπαράγοντες κίνδυνου για ατυχήματα Η επισήμανση τους κρίνεται απαραίτητη για τηθέσπιση προστατευτικού πλαισίου, προκείμενου να σχεδιαστούν σωστές στρατηγικέςκαι να εφαρμοστούν αποτελεσματικά προγράμματα παρέμβασης
Χαρακτηρισμός του τύπου της ανοσολογικής απάντησης και μελέτη του Vβ ρεπερτορίου του υποδοχέα των Τ-λεμφοκυττάρων σε πάσχοντες από χρόνια ιδιοπαθή ουδετεροπενία
Authors: Σπανουδάκης Μιχαήλ
Published: January 2014

Εισαγωγή: Δεδομένα από σειρά μελετών σε νοσήματα που σχετίζονται με σύνδρομα μυελικής ανεπάρκειας κυρίως όπως η Απλαστική Αναιμία, η LGL-PD και τα Μυελοδυσπλαστικά Σύνδρομα, συγκλίνουν στην παρουσία αυτοάνοσων διαδικασιών με την έννοια της ύπαρξης ολιγο/μονοκλωνικών εκπτύξεων των κυτταροτοξικών Τ κυττάρων (CTL) που πιθανά στρέφονται έναντι των διαφόρων προβαθμίδων της μυελικής σειράς. Η CIN αποτελεί, επίσης, ένα σύνδρομο μυελικής ανεπάρκειας χαρακτηριζόμενο από υποπλασία και αριστερή στροφή της κοκκιώδους σειράς στον μυελό. Μελέτες μας έχουν δείξει ότι οι ασθενείς με CIN, έχουν αυξημένο αριθμό ενεργοποιημένων Τ- λεμφοκυττάρων με μυελοκατασταλτικές ιδιότητες στο αίμα και στον μυελό. Σκοπός της Μελέτης είναι η ανάλυση του ρεπερτορίου της μεταβλητής περιοχή της β-αλυσίδας (variable b-chain, Vβ) του υποδοχέα του Τ-λεμφοκυττάρου (T-cell receptor, TCR) για πιθανή ανάδειξη ολιγοκλωνικών/μονοκλωνικών Τ-κυτταρικών πληθυσμών σε πάσχοντες από CIN. Ασθενείς και Μέθοδοι: Μελετήσαμε 85 CIN ασθενείς, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα κριτήρια διάγνωσης της νόσου, και 40 αναλόγου ηλικίας και φύλου υγιείς μάρτυρες. Αναλύσαμε στο αίμα ή/και στον μυελό ασθενών και μαρτύρων (α) το ρεπερτόριο του TCRVβ στα CD3+, CD4+ CD8+ κύτταρα χρησιμοποιώντας κυτταρομετρία ροής (IO Test Beta Mark kit, Becman Coulter), και (β) ακολούθησε μοριακή φασματομετρική ανάλυση της περιοχής 8 καθορισμού συμπληρωματικότητος-3 (complementarity determining region-3, CDR3) των CD4+ και CD8+ κυττάρων με PCR χρησιμοποιώντας ένα μείγμα Vβ και Jβ εκκινητών (TCRB Gene Clonality Assay, InVivoScribe Techologies). Ως υπερέκφραση μιας Vβ υποοικογένειας, στην ανάλυση με κυτταρομετρία ροής, ορίστηκε η απόκλιση πάνω από 2SD από τη μέση τιμή των 40 υγιών μαρτύρων. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με CIN παρουσιάζουν μη τυχαία επιλεγμένα πρότυπα χρησιμοποίησης Vβ οικογενειών στα CD3+, CD4+ και CD8+ κύτταρα του αίματος, σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Η συχνότητα ανεύρεσης τέτοιων μη τυχαία επιλεγμένων Vβ οικογενειών, όπως ορίζονται από την αύξηση του ποσοστού πάνω από τη μέση τιμή + 2 σταθερές αποκλίσεις της κατανομής των φυσιολογικών ατόμων, και ο αριθμός αυτών των μη τυχαία επιλεγμένων Vβ οικογενειών ανά άτομο ήταν σημαντικά υψηλότερος στους ασθενείς σε σχέση με τους μάρτυρες. Η συχνότητα ανεύρεσης μη τυχαία επιλεγμένων Vβ οικογενειών ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στα CD8+ σε σχέση με τα CD4+ κύτταρα και, επίσης, σημαντικά μεγαλύτερη στα μυελικά σε σχέση με τα κύτταρα του αίματος. Η ανάλυση του φάσματος κατανομής μεγέθους της CDR3 περιοχής έδειξε ότι η πλειοψηφία των ασθενών εμφανίζει ολιγοκλωνικότητα/μονοκλωνικότητα στα CD8+ κύτταρα του αίματος ή/και μυελού και πολυκλωνικότητα στα CD4+ κύτταρα. Συμπέρασμα: Οι ασθενείς με CIN εμφανίζουν επιλεκτική ανάπτυξη Τ-λεμφοκυτταρικών υποπληθυσμών στο αίμα και στον μυελό. Η ανωμαλία αυτή υποδηλώνει υποκείμενο αντιγονικό ερεθισμό που σχετίζεται πιθανότατα με την παθογένεια της νόσου
Μελέτη του ρόλου των p73 ισομορφών στον καρκίνο του πνεύμονα
Authors: Λογοθέτη Στυλιανή
Published: January 2014

Το γονίδιο p73 διαθέτει έναν εξωτερικό υποκινητή (P1) και έναν εσωτερικό υποκινητή (P2), από τους οποίους συντίθενται οι ισομορφές TAp73 πλήρους μήκους και οι ισομορφές ΔNp73 με περικομμένο αμινοτελικό άκρο, αντίστοιχα. Το τελικό αποτέλεσμα του γονιδίου p73 πιστεύεται ότι εξαρτάται από την αναλογία των αποπτωτικών ισομορφών TAp73 προς τις αντιαποπτωτικές ισομορφές ΔNp73. Η επιλεκτική ενεργοποίηση των υποκινητών του γονιδίου p73 θα μπορούσε να επάγει την έκφραση είτε των αποπτωτικών είτε των αντιαποπτωτικών ισομορφών του p73, μετατοπίζοντας με αυτό τον τρόπο την αναλογία ΔN/ΤΑ προς μια ογκογόνο ή ογκοκατασταλτική κατεύθυνση. Κατά συνέπεια, οι επιγενετικοί και οι μεταγραφικοί παράγοντες οι οποίοι ενεργοποιούν με διαφορικό τρόπο τους υποκινητές P1 και P2 αποτελούν σημαντικούς καθοριστικούς συντελεστές του ρόλου του γονιδίου p73, αφού μπορούν να μεταβάλλουν την αναλογία ΔN/ΤΑ. Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η ταυτοποίηση νέων επιγενετικών και μεταγραφικών παραγόντων οι οποίοι επηρεάζουν τη σύνθεση των ισομορφών TAp73 και ΔNp73 στον καρκίνο του πνεύμονα, στον οποίο έχουν βρεθεί υπερεκφρασμένες και οι δύο τάξεις ισομορφών. Αρχικά, διερευνήθηκε η κατάσταση μεθυλίωσης του DNA και των δύο υποκινητών, προκειμένου να καθοριστεί η επιγενετική ρύθμιση της μεταγραφής των αντίστοιχων ισομορφών τους σε 102 πρωτοπαθείς όγκους ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC). Καταδείχτηκε ότι η μείωση των επιπέδων mRNA του TAp73 η οποία οφείλεται σε υπερμεθυλίωση του υποκινητή P1 είναι σπάνια, ενώ αντίθετα η υπερέκφραση του mRNA του ΔNp73 η οποία οφείλεται σε υπομεθυλίωση του υποκινητή Ρ2 είναι ένα συχνό συμβάν, ιδιαίτερα μεταξύ ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα εκ πλακωδών κυττάρων. Ο υποκινητής P1 παρέμεινε ουσιαστικά μη μεθυλιωμένος στην πλειονότητα των καρκινωμάτων του πνεύμονα. Από την άλλη πλευρά, η υπομεθυλίωση του υποκινητή P2 συσχετίσθηκε έντονα με την υπομεθυλίωση του μεταθετονίου LINE-1, το οποίο αποτελεί δείκτη συνολικής υπομεθυλίωσης του DNA. Το γεγονός αυτό υποδεικνύει ότι η υπερέκφραση του ΔNp73 ενδέχεται να αποτελεί παθητική συνέπεια της συνολικής υπομεθυλίωσης του DNA. Καθώς η υπερέκφραση των ισομορφών TAp73 δεν ήταν δυνατό να αποδοθεί σε μεταβολή της κατάστασης μεθυλίωσης του υποκινητή P1, διατυπώθηκε η εύλογη υπόθεση ότι θα μπορούσε πιθανόν να οφείλεται σε απορρυθμισμένη ενεργότητα ειδικού ή ειδικών μεταγραφικών παραγόντων. ...............................
Μελέτη της αναγκαιότητας της προληπτικής αντιμικροβιακής αγωγής πληθυσμών υψηλού κινδύνου για ανάπτυξη λοιμώξεων
Authors: Βαρδάκας Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Η εντατικοποίηση στη θεραπεία διαφόρων νοσημάτων - ιδίως η χρήση ανοσοκατασταλτικών παραγόντων - και η παρατεταμένη νοσηλεία των βαρέων πασχόντων συμβάλλουν σημαντικά στην εξασθένιση των αμυντικών μηχανισμών του ανθρώπινου οργανισμού με αποτέλεσμα την αύξηση της συχνότητας εμφάνισης λοιμώξεων σε αυτούς τους ασθενείς.1 Η προφυλακτική χορήγηση αντιμικροβιακών σε ασθενείς υψηλού κινδύνου για την αποφυγή ανάπτυξης λοιμώξεων αποτελεί μια ελκυστική άποψη για την αντιμετώπιση του προβλήματος.2-6 Παράλληλα όμως αποτελεί και πηγή προβλημάτων κυρίως λόγω της ανάπτυξης μικροβιακών στελεχών ανθεκτικών τόσο στα χορηγούμενα αντιβιοτικά όσο και σε αυτά που δρουν μέσω παρόμοιου μηχανισμού (διασταυρούμενη αντοχή).7-10 Για τους λόγους αυτούς η αναγκαιότητα της προφύλαξης παραμένει θέμα ανοικτό και υπό μελέτη. Σκοπός της διατριβής είναι η εξακρίβωση της αποτελεσματικότητας της προληπτικής αντιμικροβιακής αγωγής στην ελάττωση της συχνότητας εμφάνισης λοιμώξεων αλλά και της θνητότητας στους ασθενείς υψηλού κινδύνου για ανάπτυξη λοιμώξεων και η τοξικότητα των χορηγούμενων αντιβιοτικών καθώς και η πιθανότητα ανάπτυξης αντοχής στους παράγοντες αυτούς. Θα πραγματοποιηθούν δυο μετα-αναλύσεις πάνω σε προηγούμενες προοπτικές, τυχαιοποιημένες, συγκριτικές μελέτες με θέμα την αποτελεσματικότητα και τις πιθανές αρνητικές συνέπειες της προφυλακτικής αγωγής σε ασθενείς υψηλού κινδύνου. Ως τέτοιοι ορίζονται οι ουδετεροπενικοί ασθενείς και ιδιαίτερα αυτοί που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση μυελού των οστών, οι ασθενείς με AIDS, οι ασθενείς που εισέρχονται στη μονάδα εντατικής θεραπείας για διαφόρους λόγους όπως κατόπιν εργώδους, παρατεταμένης ή σηπτικής επεμβάσεως και οι μετεγχειρητικοί ασθενείς (μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων ή βαρέως πάσχοντες μετεγχειρητικοί ασθενείς) για τους οποίους απαιτείται νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας και έχουν πολλούς παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη λοιμώξεων.11,12 Ταυτόχρονα θα γίνει ανασκόπηση της ήδη υπάρχουσας βιβλιογραφίας γενικώς για το θέμα της προφύλαξης και θα γίνουν συγκρίσεις με τα αποτελέσματα των αναλύσεων της παρούσας μελέτης. Επίσης θα πραγματοποιηθεί προοπτική μελέτη με θέμα την προφύλαξη σε μονάδες εντατικής θεραπείας. Θα μελετηθούν προοπτικά ασθενείς της μονάδος εντατικής θεραπείας του Νοσοκομείου Ερρίκος Ντυνάν και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου που βρίσκονται σε κίνδυνο για την ανάπτυξη λοιμώξεων. Θα εκτιμηθεί η κλινική έκβαση των ασθενών που έλαβαν την προφυλακτική αγωγή. Τα αποτελέσματα θα συγκριθούν με αυτά ασθενών που δεν έλαβαν προφύλαξη (prospective cohort study). .......
Λοιμώξεις τραύματος στερνοτομής μετά από επεμβάσεις αορτοστεφανιαίας παράκαμψης με αμφοτερόπλευρη χρήση αποσκελετωμένων έσω μαστικών αρτηριών
Authors: Ροσμαράκης Ευάγγελος
Published: January 2014

Coronary artery bypass on a beating heart (off-pump coronary artery bypass grafting or OPCABG) has become common in the last ten years in an attempt to decrease the complications associated with the use of extracorporeal circulation. There is also evidence that a new technique of OPCABG, which is performed with the use of bilateral skeletonized internal mammary arteries avoiding any procedure on the ascending aorta and a sternal closure technique based on alternative placement of figure of eight and single sternal wires, can further decrease sternal wound infections. In the retrospective part of the study, we examined the frequency, characteristics, and predisposing factors of postoperative infections, in a large cohort of patients undergoing OPCABG surgery over a period of 39 months (January 2001 - March 2004) at “Henry Dunant” Hospital, Athens, Greece. Cases were patients who developed microbiologically documented nosocomial infection. Patients who underwent valve surgery combined with coronary artery bypass surgery were excluded from the study. Twenty-one of 782 (2.7%) studied patients developed microbiologically documented nosocomial infection after OPCABG. Six of 782 studied patients (0,77%) developed sternal wound infection [4 (0.51%) developed superficial wound infection and 2 (0.26%) mediastinitis], 8 patients (1.02%) developed pneumonia, 7 (0.90%) bacteremia, 4 (0.51%) urinary tract infection (UTI), and 1 (0.13%) developed pressure sore infection. Four patients had infections at two or more different sites. Specifically, 1 patient had UTI and mediastinitis, 1 UTI and pressure sore infection, 1 pneumonia and bacteremia, and 1 pneumonia, urinary tract infection, and bacteremia. Thus, there were 26 episodes of microbiologically documented infections in 21 patients. The backward stepwise multivariable logistic regression model revealed that independent risk factors associated with development of microbiologically documented nosocomial infection were arterial hypertension, previous vascular surgery, urgent operation, postoperative atrial fibrillation, number of inotrops used during operation and after operation, transfusions of fresh frozen plasma during ICU stay and ICU stay until development of infection. ...............
Ο χαρακτήρας και η συμβολή των κοινοτικών πόρων στην ανάπτυξη των ελληνικών πανεπιστημίων σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο
Authors: Γιαννόπουλος Παναγιώτης
Published: January 2014

Η διδακτορική διατριβή έχει ως θέμα τις κοινοτικές χρηματοδοτήσεις και την επίδρασή τους στην ανάπτυξη των ελληνικών πανεπιστημίων σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο. Δηλαδή, ποιες μεταβολές, ποσοτικές και ποιοτικές, προκάλεσαν τα Α’, Β’ και Γ’ Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης (Κ.Π.Σ.) και κυρίως τα Επιχειρησιακά Προγράμματα Εκπαίδευσης και Αρχικής Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ε.Π.Ε.Α.Ε.Κ. 1 και 2) κατά τη χρονική περίοδο 1994 έως 2008 στον χαρακτήρα, τη δομή και τη λειτουργία των ελληνικών πανεπιστημίων (Α.Ε.Ι.). Στα πλαίσια της διατριβής διερευνώνται: • Σε ποιο βαθμό η πορεία και ανάπτυξη των ελληνικών πανεπιστημίων επηρεάσθηκε από τις οικονομικές και πολιτικές κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης • Η επίπτωση των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων στον χαρακτήρα της περιφερειακής, της τομεακής και της οργανωτικής αναδιάρθρωσης των ελληνικών πανεπιστημίων • Η ανάπτυξη των περιφερειακών Α.Ε.Ι. και ο βαθμός συσχέτισής της με την περιφερειακή ανάπτυξη της χώρας • Οι μεταβολές που διαπιστώνονται στον δημόσιο χαρακτήρα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης Τα στοιχεία εξετάζονται υπό το πρίσμα βασικών οικονομικών θεωριών αναφορικά με το κράτος, την εργασία, την εκπαίδευση και την τεχνολογία χρησιμοποιώντας τις εξής στατιστικές μεθόδους: α) Συντελεστή Μεταβλητότητας CV β) Συντελεστές Συμμετοχής (QLir) γ) Ανάλυση συστάδων (cluster analysis) Η μελέτη καταλήγει στα ακόλουθα συμπεράσματα: • Οι κοινοτικές χρηματοδοτήσεις χρησιμοποιήθηκαν ως βασικά «εργαλεία» για την υλοποίηση της Ευρωπαϊκής πολιτικής στα Ελληνικά πανεπιστήμια, με σκοπό την εξυπηρέτηση και πιο αποτελεσματική σύνδεσή τους με την οικονομία της αγοράς αλλά και την αξιοποίησή τους για τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη. • Οι κοινοτικές χρηματοδοτήσεις χρησιμοποιήθηκαν για την ίδρυση περιφερειακών πανεπιστημίων, για τη δημιουργία νέων τμημάτων, κυρίως σε περιφερειακά πανεπιστήμια, την ανάπτυξη μεταπτυχιακών προγραμμάτων ειδίκευσης και την αναμόρφωση προγραμμάτων σπουδών σε συγκεκριμένα γνωστικά πεδία, κυρίως πληροφορικής και επιστήμης μηχανικών. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις αναμένεται να ολοκληρωθούν με τις χρηματοδοτήσεις από το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς (ΕΣΠΑ) 2007-2013. • Η άκριτη σύνδεση των ιδρυμάτων με την οικονομία της αγοράς, και ο σχεδόν μονομερής προσανατολισμός σε τεχνικά γνωστικά αντικείμενα και η αλλοίωση του δημόσιου χαρακτήρα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης την οδηγούν σε απομάκρυνση από τον κοινωνικό και θεσμικό της ρόλο και σε παραγκωνισμό επιστημονικών πεδίων, κυρίως των ανθρωπιστικών σπουδών.
Κυτταρικές προσαρμογές της ακτινοθεραπείας
Authors: Ζώης Χρήστος
Published: January 2014

The aim of the present dissertation was to study the radiation toxicity and its protection of healthy tissues in male mice. Initially, we investigated the dose-dependent protection afforded by amifostine against lethal fractionated radiation in mice. Then we studied the ‘’'autophagic flux’’ in normal tissues under different stress conditions such as: i. starvation (induction of autophagy), ii. chloroquine (inhibition of autophagy) and iii. ionizing radiation. Then, we studied the affects of ionizing radiation in autophagic response in lung and liver tissues of mice, as well and the cytoprotective effect of the amifostine on radiation-induced dysfunctional autophagy. Finally, we investigated the role of exercise on the homeostatic mechanism of autophagy after exposure to ionizing radiation in mice. The results of the first study showed that the minimum dose of amifostine to achieve 100% survival in animals after a dose of 2x6 Gy and 3x6 Gy is 25 mg/kg/day and 75 mg/kg/day, respectively. Also the 200-300 mg/kg/day amifostine provided significant protection, after 4x6 Gy as 11 out of 18 mice survived 30 days of recording. The results of the second study shown that the LC3A protein follows discrete patterns of LC3A-I and LC3A-II changes in liver, lung, kidney and heart tissues of mice, whereas the LC3B protein didn’t follow the same pattern under stressor conditions. We conclude that the endogenous LC3A processing is a major marker of autophagy flux in mouse model. The results of the third study showed that the mechanism of autophagy deregulated after 6Gy gamma radiation in normal lung cells. Deregulation was characterized by reduced LC3A mRNA transcription and accumulation of LC3A, and p62 protein, either due to defective formation of autophagosomes (lysosome fusion) or disruption of the mechanisms of degradation of autophagy-lysosomes. The results of the fourth study showed that exercise increases the levels of LC3A after irradiation in the liver and lung tissues of mice. Also, exercise failed to protect against lethal dose 2x6Gy of fractionated radiation in mice. In conclusion the present thesis supports the idea that ionizing radiation causes dysfunctional autophagy and this might be the concept of the mechanism for the radiation-indueced cell death toxicity.
Προσομοίωση κοινωνικών συστημάτων με χρήση νέων τεχνολογιών
Authors: Κουλούρης Ανδρέας
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή αποτελεί μια διαφορετική μεθοδολογική προσέγγιση διερεύνησης του ζητήματος της δυναμικής εξέλιξης των γνωμών των ατόμων μιας κοινωνίας και της δυνατότητας των κοινωνικών επιστημόνων πραγματοποίησης προβλέψεων. Αντικείμενο της αποτελεί η μελέτη του ρόλου της τοπολογίας επικοινωνίας των πρακτόρων ενός δυναμικού μοντέλου εξέλιξης των γνωμών ενός συνόλου ατόμων για ένα κοινωνικό αντικείμενο. Το μοντέλο αυτό είναι ένα δραστοστρεφές μοντέλο προσομοίωσης, ονομάζεται Μοντέλο Πολλαπλών Κανονιστικών Ισορροπιών και κατασκευάστηκε από τους Ιωάννη Κατερέλο και Ανδρέα Κουλούρη. Επιχειρεί να καταδείξει ότι με ένα μίνιμουμ από αρχές που έχουν επιβεβαιωθεί από την εμπειρική κοινωνιοψυχολογική έρευνα η εξέλιξη των γνωμών των ατόμων μιας κοινωνίας μπορεί να είναι χαοτική (ντετερμινιστική και μη προβλέψιμη). Η δραστοστρεφή μοντελοποίηση (agent-based modeling) και οι κοινωνικές προσομοιώσεις (social simulations) είναι μια νέα προσέγγιση στη μοντελοποίηση συστημάτων που αποτελούνται από αυτόνομους αλληλεπιδρώντες πράκτορες ή δράστες (agents) και αποτελούν ένα πολύ αποτελεσματικό τρόπο έρευνας των ελάχιστων συνθηκών και προϋποθέσεων κάτω από τις οποίες εμφανίζονται συγκεκριμένα κοινωνικά φαινόμενα. Βασική υπόθεση του μοντέλου είναι ότι κάθε πράκτορας τείνει να διατηρήσει μια ισορροπία με το κοινωνικό του περιβάλλον καθώς επίσης να διατηρήσει και την εσωτερική του ισορροπία. Όσον αφορά στην κοινωνική ισορροπία κάθε πράκτορας υιοθετεί τον μέσο όρο των γνωμών των γειτονικών του πρακτόρων καθώς επίσης προσπαθεί να ισορροπήσει και ατομικά κατά συνέπεια και σύμφωνα με τη δομή των δύο γνωμών οι οποίες θεωρούνται αντίθετες, αν και οι δύο γνώμες του αυξηθούν προς την ίδια κατεύθυνση τότε ο πράκτορας αντιστρέφει τη γνώμη με τη μικρότερη μεταβολή και τη διορθώνει πολλαπλασιάζοντας με τον συντελεστή ενδοατομικής ισορροπίας ψ. Για την τοπολογία επικοινωνίας του πλήρους γράφου έχουμε ταλάντωση ως τελική κατάσταση του συστήματος για την τοπολογία του κυψελοειδούς αυτομάτου το σύστημα όχι μόνο δεν κατασταλάζει σε μια τελική σταθερή κατάσταση και βρίσκεται σε αέναη κίνηση αλλά επιπλέον διαθέτει την ιδιότητα της ευαισθησίας στις αρχικές συνθήκες, είναι δηλαδή μη προβλέψιμο και άρα χαοτικό. Για την τοπολογία «άστρο» το σύστημα γίνεται προβλέψιμο.
Αριθμητική προσομοίωση καύσης και εκπομπής μονοξειδίου του αζώτου κινητήρων Otto αερίων βιοκαυσίμων
Authors: Μίχος Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Βασικός σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η ανάπτυξη ενός προωθημένου θερμοδυναμικού μοντέλου προσομοίωσης του κλειστού κύκλου λειτουργίας κινητήρων Otto προαναμειγμένης γόμωσης με στόχο την πρόβλεψη της λειτουργικής τους συμπεριφοράς και των εκπομπών μονοξειδίου του αζώτου. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε εφαρμογή εξεργειακής ανάλυσης στη γόμωση του κυλίνδρου με στόχο την ποσοτικοποίηση των καταστροφών και απωλειών εξέργειας (διαθεσιμότητας) που λαμβάνουν χώρα εντός του θαλάμου καύσης. Ο συνδυασμός μοντέλου προσομοίωσης – εξεργειακής ανάλυσης εφαρμόστηκε στην ενδιαφέρουσα περίπτωση λειτουργίας κινητήρων Otto με αέρια βιοκαύσιμα. Τέλος, αναπτύχθηκε επιμέρους μοντέλο με στόχο να μελετηθεί η επίδραση της γεωμετρίας συμβατικών θαλάμων καύσης κινητήρων Otto στα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του διαδιδόμενου μετώπου της φλόγας, τα οποία επηρεάζουν το ρυθμό καύσης και το ρυθμό απωλειών θερμότητας μέσω των τοιχωμάτων του κυλίνδρου. Τα σημαντικότερα αποτελέσματα της παρούσας διδακτορικής διατριβής έχουν ως εξής: • Το προωθημένο μοντέλο προσομοίωσης προβλέπει ορθά την επίδραση λειτουργικών παραμέτρων και παραμέτρων καυσίμου στη λειτουργική συμπεριφορά (πίεση κυλίνδρου, κλάσμα καμένης μάζας) και τις εκπομπές μονοξειδίου του αζώτου κινητήρων Otto. • Η χρήση πολυζωνικού μοντέλου για την περιγραφή της θερμοδυναμικής κατάστασης της γόμωσης του κυλίνδρου βελτιώνει σημαντικά την ακρίβεια των προβλέψεων των εκπομπών μονοξειδίου του αζώτου συγκριτικά με την περίπτωση χρησιμοποίησης διζωνικού μοντέλου. • Το προωθημένο μοντέλο προσομοίωσης αναπαράγει ποιοτικά ορθά το μηχανισμό στρωμάτωσης θερμοκρασιών και συγκεντρώσεων μονοξειδίου του αζώτου εντός του καμένου αερίου κατά τη διάρκεια της καύσης. • Κατά τη διάρκεια του κλειστού κύκλου λειτουργίας των κινητήρων Otto, καταστροφή διαθεσιμότητας λαμβάνει χώρα αποκλειστικά στη φάση της καύσης. • Ο βαθμός της αντιστρεψιμότητας της καύσης καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τη θερμοκρασία καύσης. • Η προσθήκη υδρογόνου στο βιοαέριο οδηγεί σε επιτάχυνση της διεργασίας ανάπτυξης της φλόγας, όπως υποδεικνύεται τόσο από τη μείωση της γωνίας ανάπτυξης της φλόγας όσο και από την αύξηση του ρυθμού της καύσης, της ταχύτητας διάδοσης του μετώπου της φλόγας και των χαρακτηριστικών ταχυτήτων καύσης κατά το αρχικό στάδιο αυτής. • Ο συνδυασμός του υψηλού συντελεστή διάχυσης μάζας του υδρογόνου και των θετικά τεταμένων φλογών των κινητήρων Otto έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της έντασης της καύσης λόγω ύπαρξης τάσης φλόγας. • Η προσθήκη υδρογόνου στο βιοαέριο οδηγεί σε μείωση των μη-αντιστρεψιμοτήτων της καύσης. • Αύξηση του εμβαδού του μετώπου της φλόγας επιτυγχάνεται για θαλάμους καύσης με κοιλότητα εμβόλου και θαλάμους καύσης με κεντρική έναυση, με την επίδραση της θέσης του σπινθηριστή να υπερτερεί αυτής της μορφής του θαλάμου καύσης. • Θάλαμοι καύσης με κεντρική έναυση οδηγούν σε μείωση της διάρκειας της καύσης.