Η επίδραση του τραυματισμού του συζευκτικού χόνδρου στην ανάπτυξη των μακρών οστών
Authors: Οικονομίδης Λάζαρος 
Published: August 2021

Ο τραυματισμός του συζευκτικού χόνδρου των μακρών οστών κατά την διάρκεια της σκελετικής ανάπτυξης μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχές της ανάπτυξης τους. Καθοριστικό παράγοντα για το βαθμό της παραμόρφωσης που θα προκύψει, αποτελεί το μέγεθος της βλάβης που προκαλείται στο συζευκτικό χόνδρο της επίφυσης του αναπτυσσόμενου οστού. Όσο μεγαλύτερη η βλάβη τόσο μεγαλύτερη και η παραμόρφωση. Η πειραματική αυτή μελέτη πραγματοποιήθηκε με σκοπό να συμβάλλει στη διευκρίνιση του πως το μέγεθος και η γωνία τοποθέτησης ενός υλικού, δια μέσω του συζευκτικού χόνδρου, επιδρά στην ανάπτυξη ενός μακρού οστού. Για το σκοπό αυτό προκλήθηκε πειραματική βλάβη, μέσω διέλευσης λείας μεταλλικής καρφίδος, στο συζευκτικό χόνδρο της κεντρικής επίφυσης της κνήμης ανώριμων σκελετικά κονίκλων, και μελετήθηκαν τα αποτελέσματα στην ενηλικίωση. Τριάντα έξι συνολικά, ανώριμοι σκελετικά, αρσενικοί λευκοί κόνικλοι Νέας Ζηλανδίας, ηλικίας 8 εβδομάδων αποτέλεσαν το υλικό της μελέτης. Τα οπίσθια άκρα των πειραματόζωων ακτινογραφούνταν συγκριτικά με προσθιοπίσθιες και πλαγιο-πλάγιες λήψεις. Στην κεντρική επίφυση της αριστερής κνήμης εμφυτεύονταν λεία μεταλλική καρφίδα με φορά από την επίφυση προς τη μετάφυση, ενώ η δεξιά κνήμη χρησίμευε ως μάρτυρας. Τα πειραματόζωα χωρίστηκαν σε δύο ομάδες των 18 πειραματόζωων. Στην πρώτη ομάδα η καρφίδα είχε πάχος 1χιλ. και στη δεύτερη 2 χιλ. Η κάθε ομάδα χωρίστηκε σε τρείς υποομάδες των 6 πειραματόζωων. Στην πρώτη υποομάδα η καρφίδα τοποθετούνταν κάθετα στην επίφυση, στη δεύτερη υπό γωνία 300 και στην τρίτη υπό γωνία 600. Όταν κόνικλοι ενηλικιώνονταν, γίνονταν ευθανασία με σκοπό τη μελέτη της επίδρασης των έξι διαφορετικών βαθμών βλάβης στην ανάπτυξη του οστού. Τα οστά και των δύο οπίσθιων άκρων απογυμνώνονταν από τα γύρω μαλακά μόρια, φωτογραφίζονταν και τέλος ακτινογραφούνταν πάλι συγκριτικά σε προσθοπίσθιες και πλαγιο-πλάγιες λήψεις. Οι παράμετροι που μετρήθηκαν για την εκτίμηση των παραμορφώσεων, στις ακτινογραφίες, ήταν το μήκος της κνήμης, η εγγύς έσω κνημιαία γωνία, η ανατομική εγγύς οπίσθια κνημιαία γωνία και το ποσοστό βλάβης του συζευκτικού χόνδρου επί της διεπιφυσιακής διαμέτρου. Σε εγκάρσιο επίπεδο μετρήθηκε η στροφική ευθυγράμμιση της αρθρικής επιφάνειας της κνήμης στα απογυμνωμένα οστά. Με την ιστολογική μελέτη ελέγχθηκε η ύπαρξη ή μη οστικής γέφυρας και μετρήθηκε το πάχος της, μετρήθηκε το εύρος του αγωγού από τη διέλευση της καρφίδας και το πάχος του συζευκτικού χόνδρου. Όλες οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν συγκριτικώς στις δύο κνήμες με το ψηφιακό πρόγραμμα ακριβείας AutoCAD της Autodesk και η ανάλυση τους έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS v.19. Aπό τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής, προκύπτει ότι η πειραματική βλάβη, μέσω διέλευσης καρφίδας από τον συζευκτικό χόνδρο της κεντρικής επίφυσης της κνήμης προκαλεί διαταραχές στην ανάπτυξη του οστού. Όσο μεγαλύτερη διάμετρο και γωνία τοποθέτησης έχει η καρφίδα που τοποθετείται τόσο πιο έντονες οι παραμορφώσεις που εκδηλώνονται κυρίως με βράχυνση και μείωση της φυσιολογικής βλαισότητας, γιατί αυξάνεται το ποσοστό βλάβης στο συζευκτικό χόνδρο. Το μεγαλύτερο ποσοστό βλάβης του συζευκτικού χόνδρου οδηγεί σε μείωση του πάχους του με αποτέλεσμα τις έκδηλες παραμορφώσεις του άκρου κατά τη σκελετική ωρίμανση. Συμπεραίνεται, λοιπόν, ότι όταν μεγαλώνει η διάμετρος της βλάβης και η γωνία πρόκλησης της, αυξάνεται και ο κίνδυνος διαταραχής της ανάπτυξης των μακρών οστών.