Essays on the predictive ability of the yield curve in the aftermath of the global financial crisis
Authors: Αβδούλας Χρήστος 
Published: September 2021

Στο πρώτο δοκίμιο της διδακτορικής διατριβής, ακολουθώντας την έρευνα των Clarida et al. (2006), ερευνούμε τη δυναμική χρονική διάρθρωση της καμπύλης επιτοκίων των ΗΠΑ και της Γερμανίας χρησιμοποιώντας επιτόκια πέντε διαφορετικών περιόδων ωρίμανσης με βάση δεδομένα μηνιαίας συχνότητας μεταξύ του 1999 και 2015.Τα αποτελέσματα που προέκυψαν είναι τα ακόλουθα. Πρώτον αποδεικνύεται ότι υπάρχει μακροχρόνια σχέση ισορροπίας μεταξύ των επιτοκίων διαφορετικών περιόδων ωρίμανσης, στοιχείο που έρχεται να επιβεβαιώσει τη θεωρία προσδοκιών της καμπύλης επιτοκίων. Πιο συγκεκριμένα για τις ΗΠΑ εμφανίζονται ένα προς ένα μακροπρόθεσμες σχέσεις συνολοκλήρωσης μεταξύ του spot-next–6 month Treasury bill και του spot-next-one year Treasury yields, ενώ για την Γερμανία, τα εκτιμηθέντα μοντέλα VECM προσδιόρισαν one-to-one μακροπρόθεσμες σχέσεις συνολοκλήρωσης μεταξύ spot-next–1 month Treasury bills, spot-next–3 month Treasury bills και spot-next–6 month Treasury bills.Στη συνέχεια, παραθέτουμε τις εκτιμήσεις χρησιμοποιώντας ανάλυση με χρήση στοχαστικών κύριων συνιστωσών. Πιο συγκεκριμένα για τις ΗΠΑ, ανωμαλίες στo τρίμηνο, εξάμηνο και ετήσιο επιτόκιο φαίνεται να επηρεάζουν στατιστικά σημαντικά το ημερήσιο και μηνιαίο Treasury Bill, ενώ το εξαμηνιαίο επιτόκιο φαίνεται να επηρεάζει αρνητικά τα υπόλοιπα επιτόκια σε μακροπρόθεσμη βάση Για την Γερμανία αποδεικνύεται ότι ανωμαλίες στο ημερήσιο και ετήσιο επιτόκιο, μακροπρόθεσμα επιδρούν θετικά στα υπόλοιπα επιτόκια του συστήματος.Δεύτερον, με την χρήση ελέγχων διαχρονικής σταθερότητας των παραμέτρων των μοντέλων συνολοκλήρωσης δείχνουμε ότι τα αποτελέσματα είναι ανεξάρτητα από την επιλογή δείγματος που θα κάνουμε, με εξαίρεση μία αστάθεια των παραμέτρων των μοντέλων συνολοκλήρωσης κατά την διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης 2007-2009.Τέλος, προσπαθώντας να μελετήσουμε τις βραχυπρόθεσμες προσαρμογές των παραμέτρων των μοντέλων συνολοκλήρωσης για τα επιτόκια των πέντε διαφορετικών περιόδων ωρίμανσης, κάνοντας χρήση μη γραμμικών μοντέλων συνολοκλήρωσης (MS-VECM), αποδεικνύεται η ύπαρξη μη γραμμικότητας στις σχέσεις μεταξύ των επιτοκίων για τις ΗΠΑ και την Γερμανία.Συνεχίζοντας, στο δεύτερο δοκίμιο της διδακτορικής διατριβής, γίνεται διερεύνηση της προβλεπτικής ικανότητας των τριών παραγόντων της δομής της καμπύλης επιτοκίων (level, slope, curvature), όπως επίσης και της προβλεπτικής ικανότητας άλλων χρηματοοικονομικών δεικτών, όπως ο μηνιαίος ρυθμός αύξησης μεταβλητότητας του Chicago Board Options Exchange Market Volatility Index, ο μηνιαίος ρυθμός αύξησης του Composite Leading Indicators Δείκτη του ΟΟΣΑ και ο μηνιαίος ρυθμός αύξησης της προσφοράς χρήματος (όπως μετράται από RM2), ως δείκτες πρόβλεψης της οικονομικής δραστηριότητας και ιδιαίτερα της μελλοντική ανάπτυξης της βιομηχανικής παραγωγής. Συνολικά, χρησιμοποιώντας δεδομένα από 1985-2000 και 1985-2007 για τις ΗΠΑ και 1999-2009 για τις ευρωπαϊκές χώρες, τα δείγμα αποτελέσματα δείχνουν σε πολλές περιπτώσεις ότι ο όρος spread των αποδόσεων, το 3M T-Bill, η καμπυλότητα και ο δείκτης του ΟΟΣΑ έχουν πράγματι σημαντική προβλεπτική ισχύ για πρόβλεψη αύξησης της βιομηχανικής παραγωγής έως έξι μηνών χρονικό ορίζοντα, αλλά ο όρος spread των αποδόσεων δεν εμφανίζει στατιστικά σημαντική προβλεπτική ικανότητα σε χρονικό ορίζοντα ενός έτους για τις ίδιες περιόδους.Φαίνεται ότι τα μη γραμμικά μοντέλα μπορούν να παράγουν πιο ακριβείς προβλέψεις, εάν ο αριθμός των παρατηρήσεων για τον καθορισμό του μοντέλου και την εκτίμηση των παραμέτρων του είναι μεγάλος και με μεγαλύτερη συχνότητα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός, ότι πιθανά κέρδη από την πρόβλεψη με μη γραμμικά μοντέλα μπορεί να μειωθούν σε μεγάλο βαθμό λόγω της εκτίμησης των παραμέτρων, όπως συζητήθηκε από τους Lundbergh και Teräsvirta (2002). Η ιδέα του εξελικτικού προγραμματισμού και των γενετικών αλγορίθμων είναι εμπνευσμένη από την φυσικά γενετική διακύμανση και επιλογή. Στις οικονομικές εφαρμογές, μπορούμε να αξιοποιήσουμε γενετικούς αλγόριθμους για τη βελτιστοποίηση των κανόνων διαπραγμάτευσης ή της αύξησης της παραγωγής και τις παραμέτρους τους. Στo τρίτο δοκίμιο , ερευνήσαμε την απόδοση πρόβλεψης της οικογένειας των TAR μη γραμμικών μοντέλων (SETAR, STAR, LSTAR κ.λπ.) έναντι των γραμμικών αυτοπαλίνδρομων μοντέλων αναφοράς (ARMA) για τέσσερις χώρες της Ευρωζώνης. Δύο βόρειες χώρες, τη Γερμανία και τη Γαλλία και δύο νότιες χώρες την Ιταλία και την Ισπανία. Επιπλέον, εισαγάγουμε μια νέα προσέγγιση εκτίμησης υβριδικών παραμέτρων με βάση την χρήση γενετικών αλγόριθμων και Ελαχίστων Τετραγώνων σε αντίθεση με την γνωστή μέθοδο των γενικευμένων ελάχιστων τετράγωνων ή απλά OLS, που χρησιμοποιούνται συνήθως για τις εκτιμήσεις των παραμέτρων των TAR μοντέλων και τις προβλέψεις την παραγωγή. Με βάση οικονομετρικά κριτήρια και κριτήρια κερδοφορίας, επιβεβαιώθηκε το επιχείρημα των Stock και Watson (2003), ότι η προβλεπτική ικανότητα ενός μοντέλου εξαρτάται από τη βελτιστοποίηση των εκτιμώμενων παραμέτρων. Επιπλέον, έχουμε αποδεικνύουμε ότι η υβριδική μέθοδος βελτιστοποίησης δημιουργεί καλύτερες προβλέψεις για την εξέταση της αύξηση της παραγωγής με βάση τις βέλτιστες παραμέτρους που παράγονται.Τα αποτελέσματά μας μπορεί να έχουν σημαντικές συνέπειες για πολλούς λόγους. Επιχειρήσεις μπορούν να βοηθηθούν στην απόφαση τους για μεγαλύτερη παραγωγή έτσι ώστε να καλύψουν μια μελλοντική αύξηση της ζήτησης. Οι κρατικές υπηρεσίες θα πρέπει να προβλέψουν τα δημοσιονομικά πλεονάσματα ή ελλείμματα και οι Κεντρικές Τράπεζες να αποφασίσουν τη στάση τους σε σχέση με την τρέχουσα νομισματική πολιτική.