bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Δυναμική αλληλεπίδραση γονέων-μαθητών δημοτικού σχολείου και παιδικό άγχος
Authors: Μουταβελής Αδριανός
Published: January 2014

Η παρούσα έρευνα στοχεύει στη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ των τάσεων της συμπεριφοράς των γονέων προς τα παιδιά τους αναφορικά με το σχολείο και των επιπέδων διαταραχών άγχους και σχολικής επίδοσης και προσαρμοστικότητας των παιδιών, με βάση τις αυτοαναφορές των τελευταίων. Η συμπεριφορά των γονέων προς τα παιδιά αξιολογήθηκε με την κλίμακα “Αυτοαναφορές υναμικών Αλληλεπιδράσεων Μαθητών- Γονέων” (Α ΑΜ-Γ), η οποία μετρά με καλή παραγοντική δομή και ψυχομετρικές ιδιότητες τους εξής παράγοντες γονικής συμπεριφοράς προς τα παιδιά: Πίεση (άμεση και έμμεση τιμωρία), Υποστήριξη (θετική ενίσχυση) και Αδιαφορία (έλλειψη συνεπειών, απόσβεση). Η καταγραφή του άγχους των παιδιών πραγματοποιήθηκε με το "Hellenic Spence Children’s Anxiety Scale” (SCAS-GR), το οποίο βασίζεται στα διαγνωστικά κριτήρια του DSM-IV. Από την περαιτέρω ανάλυση των απαντήσεων των παιδιών, προέκυψε ένα μοντέλο έξι παραγόντων, που είναι σε γενικές γραμμές σύμφωνο με ευρήματα ανάλογων ερευνών και αντιστοιχούν στις εξής Αγχώδεις %ιαταραχές: Γενικευμένη Αγχώδης %ιαταραχή, Πανικός-Αγοραφοβία, Άγχος Αποχωρισμού, Φόβος Σωματικού Τραυματισμού (Ειδική Φοβία), Κοινωνική Φοβία και Ψυχαναγκασμοί. Η σχολική επίδοση και προσαρμοστικότητα αξιολογήθηκε με δύο αντίστοιχες κλίμακες του Teacher’s Report Form (TRF). Τους συμμετέχοντες αποτέλεσαν 1520 μαθητές των %΄, Ε΄ και Στ΄ τάξεων, από 75 σχολικά τμήματα του λεκανοπεδίου της Αττικής και οι δάσκαλοί τους. Εμφανίστηκε θετική συσχέτιση μεταξύ της συχνότητας χρήσης τιμωρίας την ώρα της μελέτης στο σπίτι με το επίπεδο άγχους των παιδιών. Παρόμοια, η συχνότητα αδιαφορίας των γονέων συσχετίστηκε θετικά με τις τιμές της κλίμακας του SCAS-GR. Τέλος, ενώ δεν εμφανίστηκε συστηματική σχέση μεταξύ επιπέδων θετικής ενίσχυσης και άγχους στο σύνολο του δείγματος, στα παιδιά με χαμηλές τιμές υποστήριξης υπήρξε αρνητική συσχέτιση, δηλαδή τα επίπεδα τιμών άγχους ήταν χαμηλότερα όταν οι γονείς ενίσχυαν θετικά πιο συχνά. Εμφανίστηκαν επίσης διαφοροποιήσεις με την ηλικία, με τις τιμές άγχους (εκτός της Κοινωνικής Φοβίας), πίεσης, υποστήριξης και αδιαφορίας εκ μέρους των γονέων να μειώνονται σταδιακά. Σημαντικές διαφορές παρουσιάστηκαν ανάμεσα στα δύο φύλα με τις μεγαλύτερες τιμές άγχους να δηλώνονται από τα κορίτσια εκτός των Ψυχαναγκασμών. Αντίστοιχα, τα αγόρια σε σχέση με τα κορίτσια, δήλωσαν ότι δέχονταν μεγαλύτερη πίεση και αδιαφορία εκ μέρους των γονέων τους. Επίσης, οι αυτοαναφορές των παιδιών με αλλοδαπή καταγωγή παρουσίασαν μεγαλύτερες τιμές άγχους, πίεσης και αδιαφορίας σε σχέση με αυτές των παιδιών ελληνικής καταγωγής. Τέλος, τα παιδιά που προέρχονταν από οικογένεια με χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, παρουσίασαν σε γενικές γραμμές την τάση να δηλώνουν σχετικά υψηλότερες τιμές άγχους, πίεσης και αδιαφορίας.
Συσχέτιση οξέων ισχαιμικών επεισοδίων και διαλυτές μορφές κυτταρικών μορίων προσκόλλησης
Authors: Κουτρούλης Γεώργιος
Published: January 2014

Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ανομοιογενή αποτελέσματα ως προς την έκφραση των μορίων προσκόλλησης στα οξέα στεφανιαία σύνδρομα. Τα μόρια αυτά σχετίζονται με τις φλεγμονώδεις και θρομβογόνες διαδικασίες που συμμετέχουν στην παθογένεση της ασταθούς στηθάγχης και του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου. Επιπρόσθετα, ο αυξητικός παράγοντας του αγγειακού ενδοθηλίου (VEGF) έχει πρόσφατα συσχετισθεί με την ύπαρξη μυοκαρδιακής ισχαιμίας και αποτελεί κακό προγνωστικό δείκτη. Σκοπός της μελέτης ήταν να προσδιοριστούν τα επίπεδα των κυκλοφορούντων στον ορό μορίων ICAM-1 (διακυτταρικό μόριο προσκόλλησης 1), VCAM-1 (μόριο προσκόλλησης αγγειακού ενδοθηλίου 1), και Ε- Σελεκτίνης καθώς και του VEGF, ως πιθανοί βιοχημικοί δείκτες παρακολούθησης ασθενών με οξέα στεφανιαία σύνδρομα. Υλικά και μέθοδοι: Μετρήθηκαν τα επίπεδα των ICAM-1, VCAM-1, Ε- Σελεκτίνης και VEGF στον ορό 63 ασθενών (47 άνδρες, 16 γυναίκες, μέση ηλικία 72.87 ± 7 έτη) από τους οποίους 36 έπασχαν από ασταθή στηθάγχη (μέση ηλικία 71.47 ± 4 έτη) και 27 από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (μέση ηλικία 69.3 ± 7 έτη). Στη μελέτη συμμετείχαν επίσης 30 υγιής μάρτυρες (18 άνδρες, 11 γυναίκες, μέση ηλικία 64.2 ± 4 έτη). Οι αιμοληψίες έγιναν την 1η και 4η ημέρα νοσηλείας.. Επίσης προσδιορίστηκαν οι τιμές των CPK, CPK-MB, LDH, και τροπονίνης Ι (ΤnΙ) τις αντίστοιχες ημέρες. Για την μέτρηση των ICAM-1, VCAM-1, Ε- Σελεκτίνης, και VEGF χρησιμοποιήθηκε η ανοσοενζυμική μέθοδος ΕLISA. Αποτελέσματα: Όλοι οι ασθενείς εξήλθαν μετά από νοσηλεία 5±1.5 ημερών, ενώ τον πρώτο μήνα μετά την νοσηλεία, κανένας ασθενής δεν υπέστη νέο οξύ στεφανιαίο επεισόδιο. Τα επίπεδα ICAM-1 και VCAM-1 βρέθηκαν αυξημένα στον ορό ασθενών με οξέα στεφανιαία σύνδρομα τόσο την 1η όσο και την 4η ημέρα νοσηλείας σε σχέση με τους μάρτυρες. Στον ορό ασθενών με οξέα στεφανιαία σύνδρομα παρατηρήθηκε αύξηση της E-Σελεκτίνης κατά την 1η ημέρα νοσηλείας. Τα επίπεδα του VEGF στον ορό ασθενών με ασταθή στηθάγχη βρέθηκαν αυξημένα την 1η ημέρα, σε σχέση με τους μάρτυρες, ενώ παρατηρήθηκε αύξηση των επιπέδων VEGF στον ορό ασθενών με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου κατά την 4η ημέρα νοσηλείας. Συμπεράσματα: Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τον ρόλο της φλεγμονής στην παθογένεια των οξέων στεφανιαίων συνδρόμων και υποδηλώνουν ότι η φλεγμονώδης απάντηση διατηρείται τουλάχιστον για τέσσερις ημέρες μετά την έναρξη του οξέος στεφανιαίου συνδρόμου. Η ελάττωση του VEGF στους ασθενείς με ασταθή στηθάγχη πιθανόν να αντανακλά την ανεπίπλεκτη πορεία των ασθενών της ομάδας αυτής. Είναι δυνατόν τα επίπεδα του VEGF στον ορό κατά την οξεία φάση ενός ισχαιμικού συμβάματος να αποτελούν ένα παροδικό δείκτη της πρόγνωσης των ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Οι μηχανισμοί που είναι υπεύθυνοι για την διαταραχή της μικροκυκλοφορίας στην ισχαιμία του μυοκαρδίου δεν έχουν πλήρως αποσαφηνιστεί. Η μελέτη της κυτταρικής ενεργοποίησης είναι δυνατόν να μας οδηγήσει στη ανάπτυξη ενός συστηματικού μοντέλου της αγγειακής νόσου.
Ανοσοϊστοχημική μελέτη επίδρασης ακτίνων - Χ σε κύτταρα όρχεων πειραματοζώων
Authors: Παππάς Αλκιβιάδης
Published: January 2014

Η μελέτη εστιάζετε στη διερεύνηση των αλλοιώσεων σε κυτταρικό και μοριακό επίπεδο της επίδρασης ακτίνων Χ σε κύτταρα όρχεων από ενήλικους επίμυες. Υλικά-Μέθοδοι. Για τη μελέτη αυτή χρησιμοποιήσαμε σαράντα επίμυες της φυλής wistar. Δεκαπέντε από αυτά,τα ακτινοβολήσαμε με 300 cGy ,δεκαπέντε με 600 cGy και δέκα χρησιμοποιήθηκαν ως ομάδα ελέγχου. Μια εβδομάδα μετά την ακτινοβόληση ελήφθησαν ορχικές βιοψίες τις οποίες μελετήσαμε ως εξής: α. Στο φωτονικό μικροσκόπιο με τη μέθοδο ΡΤΑΗ β.Με ανοσοφθορισμό για τον εντοπισμό της τεστοστερόνης ενδοορχικά. γ. Στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο , για μελέτη της λεπτής δομής των βιοψιών. Αποτελέσματα. Η μελέτη των βιοψιών με τη μέθοδο PTAH έδειξε ότι η στεραιομορφία της χρωματίνης των κυττάρων έχει τροποποιηθεί ανάλογα με τη δόση της ακτινοβολίας σε σχέση πάντα με τις βιοψίες της ομάδας ελέγχου. Η μέθοδος ανοσοφθορισμού μας δείχνει, μείωση της ενδοορχικής τεστοστερόνης, (13% και 36% αντίστοιχα μείωση των επιπέδων της, σε σχέση με την ομάδα ελέγχου) Στο ΗΜ παρατηρούμε εγκολπώσεις στην πυρηνική μεμβράνη των κυττάρων Leyding, καθώς επίσης τα μιτοχόνδρια είναι κατανεμημένα πλησίον της πυρηνικής μεμβράνης. Συμπεράσματα. Η ακτινοβολία Χ αλλοιώνει τη στερεομορφία της χρωματίνης των ορχικών κυττάρων (βλαστικά κύτταρα και Leyding). Τα κύτταρα των οποίων η χρωματίνη έχει υποστεί αλλοίωση σημαίνει ότι διαφοροποιείτε το διαχρονικό τους πρόγραμμα, για μείωση της λειτουργικότητά τους. Αυτό εκφράζετε και από τη μέθοδο ανοσοφθορισμού που επηρεάζει τη δραστηριότητα των κυττάρων Leyding, μειώνοντας τη σύνθεση τεστοστερόνης. Η μελέτη με ΗΜ μας έδειξε ότι ο πυρήνας αυξάνει την επιφάνεια και τα μιτοχόνδρια πλησιάζουν την πυρηνική μεμβράνη, για να έρχεται άμεσα σε επαφή με το κυτταρόπλασμα και να διευκολύνονται τα μηνύματα που πρόκειται να περάσουν από και προς το κυτταρόπλασμα. Η μείωση της λειτουργικής ικανότητας αυτών των κυττάρων με την επίδραση της ακτινοβολίας, έχει ως επακόλουθο την αύξηση του ρυθμού απόπτωσής τους. Η ένταση των παραπάνω αλλοιώσεων ποικίλει ανάλογα και με το στάδιο του κυτταρικού κύκλου στον οποίο βρίσκονται τα κύτταρα στη διάρκεια της ακτινοβόλησης.
Η τουριστική διαχείριση της ιστορικής μνήμης
Authors: Μπονάρου Χριστίνα
Published: January 2014

Ο τουρισμός δεν αποτελεί μόνο καταναλωτικό αγαθό και παροχή υπηρεσιών, αλλά κυρίως πολιτισμική δραστηριότητα? ένα πολύπλοκο προϊόν επιφορτισμένο με συμβολική αξία, που συνδέεται άμεσα με την οπτική διάσταση της ταξιδιωτικής εμπειρίας. Η ιστορία του τουρισμού είναι άρρηκτα δεμένη με την ιστορία της φωτογραφίας και οι φωτογραφικές καρτ ποστάλ, όντας αναπόσπαστο κομμάτι της τουριστικής «βιομηχανίας» ήδη από τα πρώτα της βήματα, γνωρίζουν, κατευθύνουν και επικυρώνουν το τουριστικό βλέμμα, χαράσσοντας έναν λόγο «ηγεμονικό» μέσα από την προβολή τοπίων που συνδέονται με το παρελθόν, τη μνήμη, την ιστορία, την παράδοση και το φαντασιακό του εκάστοτε λαού. Στη βάση αυτής της προβληματικής, η παρούσα διατριβή ασχολείται με την τουριστική διαχείριση της ιστορικής μνήμης -και εν γένει της ελληνικότητας- με μελέτη περίπτωσης τις αναπαραστάσεις της Ελλάδας στις σύγχρονες καρτ ποστάλ, εστιάζοντας σε θεματικές της τουριστικής έρευνας και του οπτικού πολιτισμού, όπως ζητήματα πολιτισμικών αναπαραστάσεων, ανάλυση τουριστικού λόγου και συγκρότηση της ταυτότητας στο πλαίσιο του τουρισμού. Η μελέτη ξεκινά από την έννοια της διαχείρισης της ιστορικής μνήμης, διερευνά την ιστορία και τη φύση του τουρισμού, αναλύει τη σχέση του με το βλέμμα, το τοπίο και τη φωτογραφία, προσεγγίζει τις καρτ ποστάλ ως πολιτιστικά αντικείμενα και επικεντρώνεται στις σύγχρονες ελληνικές τουριστικές κάρτες ως συλλογικές αυτο-αναπαραστάσεις που υπόκεινται σε κοινωνικά, πολιτισμικά και ιστορικά πλαίσια παραγωγής με έμφαση στην πολιτισμικά επικαθορισμένη εικόνα που παρέλαβε η χώρα από την Ευρώπη του 19ου αιώνα. Η μελέτη ακολουθεί κυρίως προσεγγίσεις της ανθρωπολογίας, της κοινωνιολογίας και των πολιτισμικών σπουδών, ενώ το κομμάτι της πρωτογενούς έρευνας περιλαμβάνει συνεντεύξεις βάθους με εκδότες τουριστικών καρτ ποστάλ (Ρέκος, Summer Dream, Τουμπής, Χαϊταλής), καθώς και σημειωτική ανάλυση ενός corpus 3.700 σύγχρονων τουριστικών καρτών. Μέσα από την κριτική προσέγγιση των αναπαραστάσεων η χώρα οριοθετείται ως ιστορικός και αυθεντικός προορισμός του ρομαντικού βλέμματος, χωρίς ωστόσο να λείπουν αναπαραστάσεις που απευθύνονται στο συλλογικό βλέμμα. Ειδικότερα, εντοπίζονται και ερμηνεύονται τέσσερις κυρίαρχοι λόγοι που αρθρώνονται για τη σύγχρονη Ελλάδα: α) η Ελλάδα ως κοιτίδα του ευρωπαϊκού πολιτισμού, β) η νησιωτικότητα ως πεμπτουσία του ελληνικού πνεύματος, γ) η λαϊκή παράδοση ως αναπόσπαστο στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας και δ) η Ελλάδα ως προορισμός των 4S: Sea, Sun, Sand and Sex.
Διερεύνηση οικολογίας-δυναμικής πληθυσμών της θαλασσιάς χελώνας Caretta caretta στο βιότοπο αναπαραγωγής το κόλπου Λαγανά με τη χρήση συγχρόνων μεθόδων
Authors: Schofield Gail
Published: January 2014

Η ορθολογική διαχείριση και προστασία των βιοτόπων κ’των ειδών που απειλούνται, απαιτεί την κατανόηση της δομής του πληθυσμού, της ηθολογίας και των προτύπων μετακίνησης και διασποράς τους. Έτσι παρέχονται τα απαραίτητα εργαλεία στους ερευνητές, ώστε να κατανοήσουν πως ένα απειλούμενο ειδος επηρεάζει την περιβάλλουσα κοινότητα, καθώς επίσης και τις λειτουργίες, την οργάνωση και την απόκριση σε πιθανές διαταραχές του οικοσυστήματος. Οι θαλάσσιες χελώνες, οι οποίες είναι απειλούμενα είδη παγκοσμίως, περνούν όλη τους τη ζωή στη θάλασσα, εκτός από το μικρό χρονικό διάστημα κατά το οποίο οι θηλυκές βγαίνουν στην παραλία για να ωοτοκήσουν. Η μελέτη τέτοιων μεγάλων σπονδυλωτών στο φυσικό τους περιβάλλον είναι δύσκολη. Γι’ αυτό το λόγο, το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας στηρίζεται στη χρήση της απομακρυσμένης τεχνολογίας για την παρακολούθηση της συμπεριφοράς και των κινήσεων των χελωνών. Αποτέλεσμα αυτού είναι η έρευνα να πραγματοποιείται κυρίως στις θηλυκές χελώνες, καθώς μόνο αυτές βγαίνουν στην παραλία για να γεννήσουν, παρέχοντας έτσι την ευκαιρία για την τοποθέτηση σ’ αυτές εξοπλισμού ο οποίος θα καταγράψει τις δραστηριότητές τους κατά την υπόλοιπη περίοδο ωοτοκίας. Ο κόλπος Λαγανά, στο νησί της Ζακύνθου, είναι ο μεγαλύτερος βιότοπος αναπαραγωγής της θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta στη Μεσόγειο. Εδώ συχνάζουν αρκετές εκατοντάδες θαλάσσιες χελώνες και αρκετές χιλιάδες τουρίστες κάθε καλοκαίρι. Η τοποθεσία των παραλιών ωοτοκίας και οι σχετικές πυκνότητες φωλεοποίησης χρησιμοποιήθηκαν για να προσδιοριστεί ο βαθμός προστασίας που προσφέρουν οι θαλάσσιες ζώνες προστασίας στον κόλπο του Λαγανά. Μετά την ίδρυση του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου (ΕΘΠΖ) ήταν προφανής η ανάγκη λήψης βασικών δεδομένων σχετικά με τις μετακινήσεις των χελωνών στη θάλασσα, ώστε να αξιολογηθούν και να βελτιωθούν τα υφιστάμενα μέτρα προστασίας στη θαλάσσια περιοχή. Στόχος της παρούσας διατριβής ήταν η απόκτηση στοιχείων τόσο για τις αρσενικές, όσο και για τις θηλυκές θαλάσσιες χελώνες, σχετικά με τη δομή του πληθυσμού, τη συμπεριφορά και τη χρήση του βιοτόπου αναπαραγωγής του είδους στη Ζάκυνθο, με συνδυασμό της άμεσης παρατήρησης και της χρήσης απομακρυσμένης τεχνολογίας.
Η επίδραση των εξωγενών παραγόντων στην ανδρική γονιμότητα
Authors: Μιχόπουλος Αλέξανδρος
Published: January 2014

Η υπογονιμότητα είναι πρόβλημα που απασχολεί περίπου 15% των εγγάμων ζευγαριών, ενώ σε ποσοστό >40% το αίτιο αποδίδεται στον άνδρα και κυρίως στην περιορισμένη ικανότητα του σπέρματος (δυσπερμία), η οποία οφείλεται και σε εξωγενείς παράγοντες. ΣΚΟΠΟΣ: Η μελέτη της επίδρασης των εξωγενών παραγόντων στην ανδρική γονιμότητα. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Πρόκειται για αναδρομική μελέτη ασθενών/μαρτύρων (cases/controls). Μελετήθηκαν 140 άνδρες, ηλικίας 20-47 ετών, 70 των οποίων αποτέλεσαν την ομάδα των δυσπερμικών (ασθενών) και 70 των ευσπερμικών (μαρτύρων), με βάση τον έλεγχο του σπέρματός τους σε εξειδικευμένο εργαστήριο. Όλοι συμπλήρωσαν δομημένο ερωτηματολόγιο μέσω προσωπικής συνέντευξης. Οι δύο ομάδες συγκρίθηκαν ως προς 11 εξωγενείς παράγοντες (προσδιοριστές): στάση σώματος στην εργασία, επαγγελματική έκθεση, κάπνισμα, χρήση αλκοόλ,αναβολικών και ναρκωτικών, υπερθερμία, οδήγηση, έκθεση σε χημικά και ακτινοβολία, και άθληση. Η στατιστική επεξεργασία έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα για τις κοινωνικές επιστήμες SPSS. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η εκτίμηση του σχετικού κινδύνου κάθε παράγοντα υπολογίστηκε μέσω του λόγου πιθανοτήτων (odds ratio),ο οποίος βρέθηκε, μετά λογιστική παλινδρόμηση, 1,21 για την καθιστή στάση εργασίας (ως προς όρθια/μικτή στάση), 1,1 για επαγγελματική έκθεση, 1,64 βαρύ κάπνισμα, 1,7 για χρήση αλκοόλ, 1,55 για (εξωεπαγγελματική) υπερθερμία γενετήσιας περιοχής και 1,6 για πολύωρη καθημερινή οδήγηση. Αν και όλοι οι σχετικοί κίνδυνοι υπολογίστηκαν >1, τα εξαχθέντα αποτελέσματα ήταν στατιστικώς μη σημαντικά,κυρίως λόγω μεγέθους του δείγματος. Εντούτοις, σε μελέτη συνέργειας (συνύπαρξης στο ίδιο άτομο) >2 προσδιοριστών το αποτέλεσμα ήταν στατιστικώς σημαντικό,και συγκεκριμένα ο κίνδυνος δυσπερμικών με >3 παράγοντες βρέθηκε 2,12 μεγαλύτερος (από των ευσπερμικών), ενώ για >4 2,6 , κ.ο.κ.. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Συμπερασματικά, εξωγενείς παράγοντες δύνανται να έχουν σημαντική επίδραση στην ανδρική γονιμότητα. Επομένως, η αποφυγή έκθεσης σε αυτούς μπορεί να αποτελέσει (πέραν των άλλων μορφών θεραπείας) όπλο κατά της υπογονιμότητας.
Στατικοί και δυναμικοί γραφοθεωρητικοί αλγόριθμοι με εφαρμογές στη διαχείριση της υποδομής και του περιεχομένου των σύγχρονων δικτύων
Authors: Πολλάτος Γεράσιμος
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή εστιάζει στα δίκτυα περιεχομένου. Τα δίκτυα αυτά μοντελοποιούνται με τη βοήθεια της θεωρίας γράφων και μελετώνται αλγόριθμοι που αφορούν στην διανομή περιεχομένου στους κόμβους τους και στην υποδομή τους. Σε σχέση με την υποδομή των δικτύων περιεχομένου, μελετάται το πρόβλημα της συντήρησης του δένδρου επικάλυψης ελαχίστου κόστους σε κατεθυνόμενους γράφους οι οποίοι υπόκεινται σε εισαγωγές και διαγραφές ακμών. H διανομή περιεχομένου μελετάται υπό δύο διαφορετικές οπτικές. Η πρώτη προϋποθέτει την ύπαρξη μιας εξωτερικής οντότητας, η οποία αποφασίζει σε ποιους κόμβους θα τοποθετηθούν ποια δεδομένα, με στόχο την ελαχιστοποίηση του συνολικού κόστους πρόσβασης από όλους τους αιτούντες. Εστιάζοντας σε δίκτυα όπου το πλήθος των κόμβων είναι σταθερό, προτείνονται βέλτιστοι αλγόριθμοι οι οποίοι αποφασίζουν τοποθετήσεις, ώστε το συνολικό κόστος πρόσβασης να είναι ελάχιστο. Οι αλγόριθμοι αυτοί συνιστούν την πρώτη ερευνητική προσπάθεια σε δίκτυα στα οποία οι τοπολογίες δεν είναι κατά ανάγκη μετρικές. Η δεύτερη οπτική βασίζεται στην υπόθεση ότι οι χρήστες δρουν ιδιοτελώς και αυτόνομα. Ορίζοντας ένα κατάλληλο μη συνεργατικό στρατηγικό παίγνιο, μελετάται η ύπαρξη απλών ισορροπιών Nash για διαφορετικές τοπολογίες ενώ παρέχονται σφικτά φράγματα για την τιμή της αναρχίας και την τιμή της ευστάθειας
Οι μαρτυρίες για τη χρήση μουσικής στα Ελευσίνια Μυστήρια
Authors: Μπάτζιου Ανδρομάχη
Published: January 2014

Είναι αναμφισβήτητο το γεγονός ότι η ερμηνευτική προσέγγιση των σχετικών με τα Ελευσίνια Μυστήρια μαρτυριών εν γένει αποτελεί εγχείρημα παρουσιάζον σοβαρές δυσχέρειες? ο λόγος περί της αντικειμενικής αδυναμίας του σύγχρονου ερευνητή να κατανοήσει μηνύματα, των οποίων παραλήπτης είναι, κατ’ ουσίαν, ένα κοινό εντεταγμένο σε ένα διαφορετικό χωρο-χρονικό πλαίσιο, μεμυημένο και, συνεπώς, ευνοημένο ως προς την ικανότητα πρόσληψης. Προκειμένου, επομένως, να αποφευχθούν ατυχή ολισθήματα σε περιοχές ουτοπικών ή εσφαλμένων συμπερασμών, θα επιχειρηθεί ένας, τρόπον τινά, απολογισμός της έως το σημείο αυτό ερευνητικής διαδικασίας. Αρχής γενομένης οι μαρτυρίες αποδεικνύουν την αμφίδρομη σχέση θεάτρου - τελετουργίας? τα βασικά συστατικά του αρχαίου δράματος, λόγος, μουσική και όρχηση, καθορίζουν τον χαρακτήρα της ελευσινιακής λατρείας. Ο παράγων ‘ευφωνία’, υπό την έννοια είτε της ορθοφωνίας είτε της καλλιφωνίας, συνιστά βασικό κριτήριο για την εκλογή ιερέων, κυρίως δε του ιεροφάντη και του ιεροκήρυκα. Για τον λόγο αυτόν, αλλά και εκ της αποδεδειγμένης ενασχολήσεως πολλών μελών του ελευσινιακού ιερατείου με τη ρητορική και την πολιτική, είναι δυνατόν να υποστηριχθεί η υποβολή τους στη φωνασκία, ήτοι τη συστηματική άσκηση της φωνής. Βεβαίως, οι μαρτυρίες για την κοσμική δράση των ελευσινιακών ιερέων προέρχονται από πηγές των ρωμαϊκών χρόνων, γεγονός, ωστόσο, το οποίο δεν άρει την αναγκαία προϋπόθεση της ευφωνίας σε πρωιμότερες χρονικές περιόδους. Τόσο οι Ευμολπίδες όσο και οι Κήρυκες, τα δύο ιερά γένη των Ελευσινίων Μυστηρίων, αντλούν από μακρές παραδόσεις τα πρότυπά τους, ήτοι εκείνο του ποιητή, του μουσικού - αοιδού, του επιδέξιου ομιλητή? η εκμετάλλευση, όμως, των εν λόγω προτύπων είναι εκ των πραγμάτων εφικτή μόνον δια της αντιγραφής τους, όπερ σημαίνει συστηματική καλλιέργεια φωνής και λόγου. Η καλλιέπεια και η ευφωνία, βασικές αρετές εφ’ ενός μεν του ρήτορα, αφ’ ετέρου δε του υποκριτή, συνδυασμένες με την κατάλληλη κινησιολογία ή ακόμη και την όρχηση, αλλά και με τη θεατροπρεπή ενδυματολογία των ιερέων, συνιστούν στοιχεία, τα οποία δηλώνουν, εμμέσως πλην σαφώς, την αμοιβαιότητα στη σχέση Δράματος - Μυστηρίων. Κατά πάσα πιθανότητα τα ελευσινιακά δρώμενα δεν είναι άλλο από την αναπαράσταση του θείου δράματος των δύο θεαινών, της Δήμητρας και της Κόρης, όπως αυτό παραδίδεται κατά κύριο λόγο από την ιερή παράδοση του ψευδο-ομηρικού ύμνου? ως εκ τούτου, η μουσική, οργανική και φωνητική, η απαγγελία και η όρχηση αποτελούν τα βασικά μέσα αφηγήσεως των θεϊκών παθών.
Μελέτη της μοριακής αντοχής του ιού της ανοσοανεπάρκειας του ανθρώπου (HIV-1) σε αντιρετροϊικά φάρμακα
Authors: Μαγιορκίνης Εμμανουήλ
Published: January 2014

Η εισαγωγή της υψηλά δραστικής συνδυαστικής αντιρετροϊικής θεραπείας στην κλινική πράξη βελτίωσε δραστικά το προσδόκιμο επιβίωσης και την ποιότητα ζωής των ασθενών με HIV λοίμωξη. Η ανάπτυξη αντοχής, ωστόσο, παραμένει ένα από τα βασικότερα αίτια αποτυχίας της αντιρετροϊικής θεραπείας. Η αντοχή στα αντιρετροϊικά φάρμακα σχετίζεται με την εμφάνιση μεταλλάξεων στα γονίδια στόχους της αντιρετροϊικής θεραπείας, την πρωτεάση, την αντίστροφη μεταγραφάση, την ιντεγκράση και την γλυκοπρωτεΐνη 41. Οι μελέτες στη διερεύνηση των προτύπων αντοχής επικεντρώνονται τόσο σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με σκοπό τη διερεύνηση των προτύπων αντοχής που σχετίζονται με συγκεκριμένα θεραπευτικά σχήματα, τη διερεύνηση των διαχρονικών μεταβολών των προτύπων αντοχής καθώς και την ταυτοποίηση νέων μεταλλάξεων σε νέα ή ήδη υπάρχοντα αντιρετροϊικά φάρμακα, όσο και σε πληθυσμούς ασθενών που δεν λαμβάνουν αντιρετροϊική θεραπεία. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η διερεύνηση του επιπολασμού αντοχής σε Έλληνες ασθενείς που δεν έχουν λάβει αντιρετροϊική θεραπεία σε διαφορετικές χρονικές περιόδους (<1999, 1999-2002, 2002-2003), η διερεύνηση του προτύπου αντοχής σε ασθενείς που αποτυγχάνουν σε θεραπευτικά σχήματα που εμπεριέχουν τενοφοβίρη, την ταυτοποίηση μεταλλάξεων που σχετίζονται με αποτυχία σε θεραπευτικά σχήματα που εμπεριέχουν τενοφοβίρης, καθώς επίσης και τη διερεύνηση ενδιαφέροντων περιστατικών αντοχής με ασυνήθιστα πρότυπα μεταλλάξεων. Από τις μελέτες επιπολασμού αντοχής σε ασθενείς που δεν λαμβάνουν αντιρετροϊική θεραπεία, εκτιμήθηκε ο επιπολασμός αντοχής σε νεοδιαγνωσθείσες λοιμώξεις κατά την χρονική περίοδο 2002-2003 για πρώτη φορά σε Έλληνες ασθενείς στο 9%, ενώ παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά περιστατικά μετάδοσης αντοχής μέσω σεξουαλικής επαφής στον ελλαδικό χώρο. Από τις μελέτες προσδιορισμού προτύπων αντοχής στην τενοφοβίρη, προσδιορίστηκαν νέες μεταλλάξεις με προγνωστική αξία για επιτυχία ή αποτυχία θεραπευτικών σχημάτων που εμπεριέχουν τενοφοβίρη στην 24η βδομάδα (μεταλλάξεις στις θέσεις 123 και 196), ενώ παράλληλα ταυτοποιήθηκαν νέες μεταλλάξεις σε ασθενείς που αποτυγχάνουν σε αυτά τα θεραπευτικά σχήματα (K70G, K70N). Τέλος, διερευνήθηκε ένα ενδιαφέρον περιστατικό ανάπτυξης μετάλλαξης μη νουκλεοσιδικών αναλόγων σε ασθενή με τον σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα υπότυπο CRF14_BG ο οποίος δεν έχει λάβει αντιρετροϊική θεραπεία με μη νουκλεοσιδικά ανάλογα υπότυπο, για πρώτη φορά στη διεθνή βιβλιογραφία.
Μελέτη της ευάλωτης αθηρωματικής πλάκας. Ανίχνευση και απεικόνιση με τεχνικές του ενδοστεφανιαίου υπερηχογραφήματος
Authors: Σανίδας Ηλίας
Published: January 2014

Η χρήση του ενδοστεφανιαίου υπερηχογραφήματος (IVUS) έχει καθιερώσει ορισμένα ιδιαίτερα μορφολογικά χαρακτηριστικά της «ευάλωτης» αθηρωματικής πλάκας. Επίσης παθολογοανατομικές μελέτες έχουν αναδείξει τη νεοαγγείωση, σαν ένα παράγοντα, ο οποίος σχετίζεται με τη φλεγμονή και την αστάθεια μιας αθηρωματικής πλάκας. Σκοπός της μελέτης ήταν ανίχνευση και ποσοτικοποίηση της αιματικής ροής στην περιοχή των vasa vasorum και των νεοαγγείων των αθηρωματικών πλακών, μέσω του IVUS, μετά από ενδοστεφανιαία έγχυση μικροφυσαλίδων αντίθεσης και τη χρήση ενός νέου ειδικού λογισμικού προγράμματος ανάλυσης της εικόνας. Ο πληθυσμός της μελέτης περιελάμβανε 35 ασθενείς (26 άνδρες και 9 γυναίκες, μέσης ηλικίας 61.8±10.1 έτη) με σταθερή στηθάγχη ή Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική σε μια ένοχη βλάβη. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε IVUS για διαγνωστικούς λόγους, μέσω ενός καθετήρα 20 MHz, σε μία μη ένοχη βλάβη, η οποία εμφάνιζε μορφολογικά χαρακτηριστικά «ευάλωτης» αθηρωματικής πλάκας. Εν συνεχεία, διαμέσου του οδηγού καθετήρα έγινε έγχυση ενός υπερηχογραφικού σκιαγραφικού αντίθεσης. Έγινε συνεχής καταγραφή των εικόνων μέσω του IVUS μέχρι και ένα λεπτό μετά την έγχυση. Η ανάλυση των εικόνων πραγματοποιήθηκε με την χρήση του ειδικού προγράμματος (ACESTM software) σε δεύτερο χρόνο. Η αλλαγή στην ένταση του σήματος μετά την έγχυση των μικροφυσαλίδων αντίθεσης εκφράστηκε μέσω του δείκτη MEIR (Mean Enhancement of Intensity of the Region of interest), ο οποίος υπολογίζεται μέσω κατάλληλης επεξεργασίας των καταγεγραμμένων εικονοσειρών. Παρατηρήθηκε σημαντική ενίσχυση μετά από την έγχυση των μικροφυσαλίδων στην ηχογένεια της πλάκας σε διαφορετικό όμως βαθμό σε κάθε ασθενή. Πιο συγκεκριμένα ο δείκτης MEIR αυξήθηκε από MEIR (πριν): 6.38±2.14% σε MEIR (μετά): 8.40±3.13%. Συμπερασματικά φαίνεται ότι είναι εφικτή η in vivo απεικόνιση της αιματικής ροής στην περιοχή των vasa vasorum, στις αθηρωματικές πλάκες των στεφανιαίων αρτηριών, ως στοιχείο αστάθειας της πλάκας, χρησιμοποιώντας IVUS τεχνικές και μικροφυσαλίδες αντίθεσης. Περισσότερες βέβαια μελέτες απαιτούνται για την αξιολόγηση της νέας αυτής μεθόδου, αλλά και για να συσχετίσουν την ποσοτικοποίηση της πυκνότητας των vasa vasorum και με άλλα κλινικά χαρακτηριστικά.
Η εικόνα της ετερότητας στα ΜΜΕ
Authors: Μπάτζιου Αθανασία
Published: January 2014

Βασισμένη στη Θεωρία της Πλαισίωσης, η παρούσα διατριβή στοχεύει στη διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο απεικονίζονται οι μετανάστες στον ελληνικό και ισπανικό Τύπο, μέσα από τον εντοπισμό των χρησιμοποιούμενων πλαισίων. Το δείγμα περιλαμβάνει φωτογραφίες μεταναστών από ελληνικές και ισπανικές εφημερίδες κατά τη διάρκεια των τελευταίων προγραμμάτων νομιμοποίησης. Οι εφημερίδες είναι Τα Νέα, η Ελευθεροτυπία, η Καθημερινή και οι El Pais, El Mundo, ABC. Η περίοδος δειγματοληψίας είναι: 7/2/2005-10/5/2005 για την Ισπανία και 1/10/2005-2/5/2006 για την Ελλάδα. Το δείγμα κωδικοποιείται μέσω ανάλυσης περιεχομένου και με βάση τα αποτελέσματα εντοπίζονται τα χρησιμοποιούμενα πλαίσια και πραγματοποιείται ανάλυση στο πλαίσιο των πολιτισμικών σπουδών. Εντοπίστηκαν δύο κυρίαρχα πλαίσια: Oι μετανάστες-ως-Άλλοι και οι μετανάστες-ως-Απειλή. Οι παραδοσιακές τεχνικές οπτικής πλαισίωσης της ετερότητας, που σχηματίζουν το πρώτο πλαίσιο, είναι η παρουσίαση των μεταναστών σε ομάδες, η ελλιπής διάδραση με ημεδαπούς και η απεικόνισή τους με άλλους αλλοδαπούς, η προτίμηση στη μέση και μακρινή απόσταση που τονίζει την ετερότητα των εικονιζόμενων και εγκαθιδρύει μια απρόσωπη σχέση με τους θεατές, και η απουσία συμβολικής επικοινωνίας με τους θεατές καθώς τα εικονιζόμενα άτομα δεν κοιτούν προς την κάμερα και εμφανίζονται ανέκφραστα. Ο σημαντικότερος μηχανισμός οπτικής πλαισίωσης των μεταναστών ως «απειλή» είναι η απεικόνιση τους σε ομάδες και μάλιστα από άνδρες. Καθώς η βίαιη συμπεριφορά είναι ιστορικά ανδρικό χαρακτηριστικό, ενώ οι γυναίκες συνδέονται νοητικά με παθητικούς ρόλους, μια ομάδα ή μάζα από άνδρες μετανάστες είναι πιο απειλητική από μια μάζα από γυναίκες μετανάστριες. Στις ισπανικές εφημερίδες ένα ακόμη στοιχείο πλαισιώνει οπτικά τους μετανάστες ως απειλή: εμφανίζονται κυρίως άνδρες της μαύρης φυλής αν και δεν αποτελούν την πλειοψηφία των μεταναστών στην Ισπανία. Αυτό σηματοδοτεί τον κίνδυνο της «επιστροφής των Μόρων» από την Αφρική. Τέλος, η οπτική πλαισίωση των μεταναστών ως άλλων, λειτουργεί η ίδια ως μηχανισμός πλαισίωσής τους και ως απειλή. Η οπτική πλαισίωση των μεταναστών ως «άλλων» και ως «απειλή», από τη μία αντανακλά και από την άλλη ενεργοποιεί προϋπάρχοντα γνωστικά σχήματα κοινά στο νοητικό πλέγμα των δύο χωρών. Αυτά τα σχήματα σχετίζονται με το ιστορικό τους παρελθόν (ξένη κατοχή, εδαφικές διαφορές), αλλά και με το κοινωνικό τους παρελθόν (φτώχεια, μετανάστευση), παρόν (ανεργία, ανασφάλεια, οικονομική στενότητα) και μέλλον (αβεβαιότητα, απαισιοδοξία, φόβος).
Ανάλυση αγορών στις θαλάσσιες μεταφορές χύδην υγρών φορτίων και αναγκαιότητα προσαρμογής της διεθνούς και εθνικής ναυτιλιακής πολιτικής
Authors: Νικολαΐδης Εμμανουήλ
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή επιχειρήθηκε η ενδελεχής ανάλυση της δομής της αγοράς του πετρελαίου, καθώς και η ανάλυση των προσδιοριστικών παραγόντων που επιδρούν στην διαμόρφωση των ναύλων των δεξαμενοπλοίων. Για τον σκοπό αυτό, εξετάστηκαν 45 χώρες παραγωγής πετρελαίου και αναλύθηκαν 161 διαφορετικού τύποι πετρελαίου ανάλογα με την χώρα παραγωγής, τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά, τις εταιρείες εκμετάλλευσης, εμπορίας και ναύλωσης, αλλά και ανά περιοχική αγορά διάθεσης. Επίσης, αναλύθηκαν 100 πετρελαϊκές εταιρείες και εκτιμήθηκαν με βάση επιλεγμένους δυναμικούς δείκτες, προκειμένου να εντοπιστούν οι μελλοντικές τάσεις στην αγορά ναύλωσης που άμεσα επηρεάζει τις στρατηγικές αποφάσεις της πλοιοκτησίας. Σε ότι αφορά το ναυτιλιακό ενδιαφέρον της διατριβής, αναλύθηκε ο στόλος των 9.500 δεξαμενοπλοίων (σύνολο αγοράς, Δεκέμβριος 2002), καθώς επίσης και δείγμα 58 ναυτιλιακών επιχειρήσεων οι οποίες ελέγχουν το 67% περίπου της παγκόσμιας χωρητικότητας. Οι χρονολογικές σειρές δεδομένων αφορούν την περίοδο 1970-2002), σε ότι αφορά τους ναύλους, αλλά και τους προσδιοριστικούς παράγοντες της προσφοράς και της ζήτησης θαλασσίων μεταφορικών υπηρεσιών. Από μεθοδολογικής άποψης, χρησιμοποιήθηκαν μεθοδολογίες όπως Analytical Hierarchy Process, Multiple Regression Analysis, Principal Component Analysis, One-Way Anova, Two-Way Anova with Interactions και ARIMA models. Τα κυριότερα συμπεράσματα της διατριβής αφορούν στον προσδιορισμό των οικονομικών παραγόντων που επηρεάζουν την τιμή των ναύλων, καθώς και στον προσδιορισμό της επίδρασης των πολιτικών παραγόντων στην διαμόρφωση γενικά της αγοράς του πετρελαίου.
Ανάλυση ανιόντων με φθορισμομετρία ακτίνων χ
Authors: Χατζησταύρος Βασίλειος
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή εφαρμόστηκε μια νέα μέθοδος ανάλυσης χημικής ειδοταυτοποίησης και ανίχνευσης στοιχείων με ιδιαίτερη περιβαλλοντική σημασία κάνοντας χρήση ανιοντικών εκλεκτικών μεμβρανών και ανάλυση αυτών μέσω της τεχνικής της TXRF. Πιο συγκεκριμένα η αναλυτική μεθοδολογία περιλαμβάνει τη δημιουργία και την εφαρμογή μηχανισμών χημικής ειδοταυτοποίησης στοιχείων του Περιοδικού Πίνακα τα οποία εξαιτίας των διαφορετικών χημικών μορφών τους (κυρίως αριθμού οξείδωσης)παρουσιάζουν διαφορετική χημική συμπεριφορά ως προς την τοξικότητα και τη βιοδιαθεσιμότητα τους προς τους ζωντανούς οργανισμούς καθώς και τις επιπτώσεις τους σε αυτούς. Χαρακτηριστικά παραδείγματα που εξετάζονται στην παρούσα εργασία αποτελεί η διάκριση του ιδιαίτερα τοξικού εξασθενούς χρωμίου από το τρισθενές, όπως και η διάκριση ανάμεσα στα βρωμιούχα και τα βρωμικά ιόντα τα οποία είναι παραπροιόντα της οζονόλυσηςκαι ιδιαίτερα τοξικά. Επίσης επιτυγχάνεται ποσοτική και ποιοτική ανάλυση χημικών στοιχείων(Αρσενικού, Βαναδίου, Σεληνίου) τα οποία αποκτούν ανιοντική μορφή σε υδατικά διαλύματα και έχουν σημαντική επίδραση στους ζωντανούς οργανισμούς. Η παραπάνω διαδικασία πραγματοποιείται κάνοντας χρήση εκλεκτικών μεμβρανών ιόντων επιτρέποντας την επιλεκτική πρόσδεση του επιθυμητού στοιχείου πάνω σε μια μεμβρανική μήτρα πολυμερούς υλικού. Η δομή αυτή είναι ακινητοποιημένη πάνω σε ένα ανακλαστήρα από χαλαζία και έχει εμπλουτιστεί με κατάλληλα χημικά αντιδραστήρια που προσδίδουν στην μήτρα την κατάλληλη ενεργότητα και εκλεκτικότητα ως προς την ικανότητα πρόσδεσης διαφόρων στοιχείων. Με αυτόν τον τρόπο πραγματοποιείται δέσμευση ιόντων μέσα από οποιαδήποτε υδατικό διάλυμα. Η ανάλυση των μεμβρανών πραγματοποιήθηκε μέσω της τεχνικής της TXRF η οποία αν και επιτρέπει στοιχειακές μόνο αναλύσεις με τη συγκεκριμένη μεθοδολογία επιτρέπεται η διάκριση διαφορετικών χημικών μορφών του ίδιου στοιχείου. Τα αποτελέσματα της παρούσης διατριβής μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη νέων ερευνητικών μεθόδων προσδιορισμού χημικής ειδοταυτοποίησης και ανίχνευσης χημικών στοιχείων με ιδιαίτερο περιβαλλοντικό και αναλυτικό ενδιαφέρον, όπως και σε πειράματα διαχωρισμού οργανομεταλλικών ενώσεων. Η υπεροχή της συγκεκριμένης μεθόδου έγκειται τόσο στην ευκολία χρήσης της και άμεσης ανάλυσης δειγμάτων όσο και στη φιλική προς το περιβάλλον τεχνολογία.
Διαχείριση και οικονομική αξιολόγηση του ακτινολογικού εργαστηρίου του πανεπιστημιακού γενικού νοσοκομείου Πατρών
Authors: Χρυσανθοπούλου Αθηνά
Published: January 2014

Κατά τα τελευταία έτη παρατηρείται μια ραγδαία αύξηση του ενδιαφέροντος, από μια μεγάλη γκάμα κοινωνικών ομάδων (φαρμακευτικές εταιρίες, ιδιώτες κτλ.), αλλά και το κράτος, για την οικονομική αποτίμηση των ιατρικών πράξεων. Ο χώρος της ακτινολογίας ιδιαίτερα, παρουσιάζει στην Ελλάδα μια ιδιαίτερη δυναμική και αυξανόμενους ρυθμούς, γι’ αυτό το λόγο πέρα από την καθαρά ιατρική επισκόπηση των εξελίξεων της επιστήμης, απαιτείται και μια επιστημονικά έγκυρη οικονομική αποτίμηση και αξιολόγηση. Η παρούσα διατριβή έρχεται να καλύψει το κενό αυτό που υπάρχει στον χώρο της υγείας, ή ακριβέστερα στην επιτομή της Ιατρικής και Οικονομικής Επιστήμης για την εξαγωγή γόνιμων συμπερασμάτων που αφορούν την ορθολογική αξιολόγηση των περιορισμένων πόρων της Υγείας. Το πρώτο μέρος της εργασίας, που αποτελείται από τα 4 πρώτα κεφάλαια, αναφέρεται στο καθαρά ιατρικό μέρος που αφορά την ακτινολογία στις μέρες μας. Στο δεύτερο μέρος η μεθοδολογία και το ύφος αλλάζουν, προκειμένου να καλυφθεί αυτή η δεύτερη αναγκαιότητα για την οποία έγινε λόγος παραπάνω. […]
Περιβάλλοντα ιζηματογένεσης και στρωματογραφική διάρθρωση του φλύσχη της Πελοποννήσου
Authors: Κωνσταντόπουλος Παναγιώτης
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή παρουσιάζεται η αριθμητική μέθοδος προσομοίωσης μεγάλων κυμάτων (LWS), για τη μελέτη της τυρβώδους ροής που αναπτύσσεται κατά τη θραύση κυμάτων (θραύση εκχείλισης) πάνω από πυθμένα σταθερής κλίσης. Κατά τη μέθοδο LWS, οι μεγάλες κλίμακες των τυρβωδών διακυμάνσεων της ταχύτητας και της ελεύθερης επιφάνειας επιλύονται αριθμητικά, ενώ η επίδραση των μικρών κλιμάκων λαμβάνeται υπόψη με τη χρήση υποπλεγματικού (subgrid scale ή SGS) μοντέλου τάσεων, αντίστοιχο της μεθόδου προσομοίωσης μεγάλων δινών LES. Η θραύση εκχείλισης προσομοιώνεται από τη δράση των SGS τάσεων, οι οποίες δημιουργούν το στρόβιλο θραύσης και παράγουν εγκάρσια στροβιλότητα στο μέτωπο του κύματος. Η μέθοδος LWS εφαρμόζεται σε σύζευξη με τις εξισώσεις Euler και των αντιστοίχων μη-γραμμικών οριακών συνθηκών. Επιπλέον, ως σημείο αναφοράς χρησιμοποιείται η προσομοίωση της θραύσης εκχείλισης με μοντέλο επιφανειακού στροβίλου, κατά το οποίο η επίδραση του στροβίλου θραύσης υπολογίζεται εμπειρικά. Το μοντέλο προσαρμόζεται στις εξισώσεις δισδιάστατης μη συνεκτικής ροής, με τη χρήση κατάλληλα τροποποιημένων οριακών συνθηκών. Παρουσιάζονται αποτελέσματα δισδιάστατης ροής, κατά τη θραύση κύματος κάθετα στην ακτογραμμή και τρισδιάστατης ροής, κατά τη θραύση κύματος κάθετα και υπό γωνία ως προς την ακτογραμμή. Γενικά, τα αποτελέσματα της ελεύθερης επιφάνειας και του πεδίου ταχυτήτων στη ζώνη απόσβεσης, κατά την θραύση κυμάτων κάθετα στην ακτογραμμή και πάνω από πυθμένα κλίσης 1/35, δείχνουν ικανοποιητική συμφωνία με τις αντίστοιχες πειραματικές μετρήσεις. Ωστόσο, παρά την ασθενή εξάρτηση της ροής εγκάρσια στην ακτογραμμή, παρατηρείται ότι, λόγω της τρισδιάστατης δομής του στροβίλου, ο μηχανισμός της θραύσης προσομοιώνεται ικανοποιητικότερα από τη μέθοδο LWS, όταν αυτή συνδυάζεται με τρισδιάστατο πεδίο ροής.
Μηχανική συμπεριφορά διαβρωμένων χαλύβων οπλισμού σκυροδέματος
Authors: Παπαδόπουλος Μιχαήλ
Published: January 2014

Το οπλισμένο σκυρόδεμα αποτελεί στις μέρες μας το πιο διαδεδομένο υλικό για την κατασκευή του φέροντος οργανισμού κτιριακών κατασκευών. Παρά την εξαιρετική επίδοση του οπλισμένου σκυροδέματος ως φέροντος υλικού, διαπιστώθηκε ότι στη διάρκεια ζωής των κατασκευών από οπλισμένο σκυρόδεμα, η οποία συχνά ξεπερνά τα 100 χρόνια, παρατηρείται μια βαθμιαία συσσώρευση βλάβης, ένας από τους κύριους παράγοντες της οποίας εντοπίζεται στη διάβρωση του σιδηροπλισμού. Tα τελευταία χρόνια το πρόβλημα της υποβάθμισης της φέρουσας ικανότητας του οπλισμού σκυροδέματος λόγω βλάβης διάβρωσης έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον αρκετών ερευνητών παγκοσμίως. Όμως, μέχρι σήμερα ούτε η τεχνολογική σημασία της υποβάθμισης αυτής μπορεί να εκτιμηθεί ικανοποιητικά, κυρίως λόγω της έλλειψης σχετικών συστηματικών μελετών αλλά και επαρκών πειραματικών δεδομένων, ούτε οι φυσικοί μηχανισμοί που συμβάλλουν στην παρατηρούμενη υποβάθμιση των μηχανικών ιδιοτήτων έχουν γίνει πλήρως κατανοητοί. Κατά την εκπόνηση της παρούσας διδακτορικής διατριβής πραγματοποιήθηκε μια συστηματική μελέτη της μηχανικής συμπεριφοράς χαλύβων οπλισμού σκυροδέματος διαβρωμένων τόσο στο φυσικό τους περιβάλλον εντός του σκυροδέματος όσο και σε συνθήκες εργαστηριακής επιταχυμένης διάβρωσης. Με βάση τη σύγκριση της απώλειας μάζας σε συνάρτηση με το χρόνο έκθεσης στο διαβρωτικό μέσο που καταμετρήθηκε στο εργαστήριο, με την απώλεια μάζας δειγμάτων υλικού τα οποία είχαν διαβρωθεί φυσικά σε κατασκευές, κατέστη δυνατή η εξαγωγή ενός εμπειρικού Περίληψη 6 συντελεστή επιτάχυνσης της βλάβης διάβρωσης όταν το υλικό διαβρώνεται με τη μέθοδο της αλατονέφωσης σε σχέση με τη βλάβη φυσικής διάβρωσης. Κατά την παρούσα εργασία εξετάστηκαν οι χάλυβες S400 και S500s, οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν ευρύτατα για κατασκευές του φέροντος οργανισμού κτιρίων στην Ελλάδα κατά το πρόσφατο παρελθόν, καθώς και ο χάλυβας B500c ο οποίος από τα τέλη του 2006 χρησιμοποιείται στην Ελλάδα σχεδόν αποκλειστικά. Για την εξασφάλιση μια επαρκούς πειραματικής βάσης, πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 500 δοκιμές εφελκυσμού σε διαβρωμένα και μη διαβρωμένα δοκίμια. Οι μηχανικές δοκιμές εφελκυσμού έδειξαν ότι οι ιδιότητες αντοχής του διαβρωμένου υλικού παρουσιάζουν μικρή μόνο υποβάθμιση. Παρά ταύτα, η μείωση της διατομής των ράβδων του σιδηροπλισμού λόγω βλάβης διάβρωσης οδηγεί σε αύξηση των εφαρμοζόμενων τάσεων, αφού το βάρος των δομικών στοιχείων των κατασκευών προφανώς δεν μεταβάλλεται. Αυτό έχει ως συνέπεια τη σημαντική μείωση των συντελεστών ασφαλείας. Αντίθετα με τις ιδιότητες αντοχής, παρατηρήθηκε μια σημαντική μείωση στην παραμόρφωση θραύσης του διαβρωμένου υλικού. Η παραμόρφωση θραύσης και η ειδική ενέργεια παραμόρφωσης είναι κρίσιμες τεχνολογικές ιδιότητες σε συνθήκες σεισμού. Για την κατανόηση των φυσικών μηχανισμών που συμβάλλουν στην παρατηρούμενη υποβάθμιση των μηχανικών ιδιοτήτων, διεξήχθη εκτενής μεταλλογραφική μελέτη καθώς και μελέτη των επιφανειών θραύσης του διαβρωμένου υλικού.
Ταυτότητες φύλου στο λόγο μαθητών και μαθητριών εφηβικής ηλικίας για την εργασία
Authors: Καραμπατζάκη Δέσποινα
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή στοχεύει στη μελέτη του λόγου με τον οποίο οι έφηβοι μαθητές και μαθήτριες διαπραγματεύονται τις έννοιες της εργασίας,, της μελλοντικής τους απασχόλησης και του ρόλου του φύλου στη διαμόρφωση της επαγγελματικής ζωής. Για τους σκοπούς της μελέτης διεξήχθησαν 47 (23 κορίτσια και 24 αγόρια) ημιδομημένες συνεντεύξεις με μαθητές/τριες Α και Β τάξης Ενιαίου Λυκείου και ΤΕΕ στους νομούς Θεσσαλονίκης και Τρικάλων. Η ανάλυση του λόγου των συνεντεύξεων βασίστηκε στις αρχές της κριτικής ανάλυσης λόγου, που αναπτύσσεται μέσα στο θεωρητικό πλαίσιο του φεμινιστικού μεταστρουκτουραλισμού και ανέδειξε την ποικιλία των ερμηνευτικών ρεπερτορίων και επιχειρημάτων που χρησιμοποιούνται. Συγκεκριμένα, η εργασία στο λόγο των εφήβων της έρευνας κατασκευάζεται τόσο ως μέσο επιβίωσης όσο και ως ευκαιρία για την ικανοποίηση ανώτερων ψυχολογικών αναγκών (ευχαρίστηση αυτοπραγμάτωση). Οι έφηβοι μαθητές και μαθήτριες παρουσιάζονται τόσο ως ρεαλιστές σχετικά με το μέλλον όσο και οραματιστές καλύτερων εργασιακών συνθηκών, τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο. Η ποικιλία και αντιφατικότητα στην επιχειρηματολογία των αγοριών και κοριτσιών για την επιρροή του φύλου στην επαγγελματική ζωή ‘επιλύεται‘ με τη χρήση του επιχειρήματος της εξατομίκευσης ή της ‘επικράτησης της προσωπικότητας’ με το οποίο δίνεται έμφαση στο άτομο και τις ικανότητες του και αποσιωπάται η επίδραση των κοινωνικο-δομικών παραγόντων κατά τις μεταβατικές διαδικασίες. Επίσης, οι διαφοροποιήσεις στο λόγο των αγοριών και κοριτσιών αναδεικνύουν, από τη μια ηγεμονικές μορφές της ανδρικής εφηβικής ταυτότητας, που δομούνται στη βάση των παραδοσιακών κυρίως ρόλων και από την άλλη μορφές και πρακτικές μιας γυναικείας εφηβικής ταυτότητας, που προσπαθεί να αμφισβητήσει τους παραδοσιακούς γυναικείους ρόλους, χωρίς όμως να διεκδικεί την πλήρη ανατροπή τους.
Μη γραμμική αλληλεπίδραση ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας με πλάσμα
Authors: Τσιρώνης Χρήστος
Published: January 2014

Η διατριβή αυτή ασχολείται με ορισμένες από τις μορφές αλληλεπίδρασης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας με πλάσμα κα τις εφαρμογές τους. Η αλληλεπίδραση ηλεκτρονίων με ηλεκτρομαγνητικά κυμάτα εμπλέκεται στην περιγραφή και κατανόηση πολλών φαινομένων. Εκτός από την αστροφυσική, όπου συνδέεται με παρατηρήσεις ακτινοβολίας από επιταχυνόμενα φορτία, πχ. στην ιονόσφαιρα ή κατά την διάρκεια ηλιακών εκλάμψεων, έχει σημαντικές πειραματικές εφαρμογές τόσο στην παραγωγή υψίσυχνης ακτινοβολίας, πχ. από γυροτρόνια και free electron lasers, όσο και στη θέρμανση του πλάσματος και τη δημιουργία μη επαγόμενων ρευμάτων σε μηχανές σύντηξης (tokamaks, stellarators). Η διατριβή επικεντρώνεται στην περιγραφή της διάδοσης ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας σε πλάσμα μέσα σε θερμοπυρηνικούς αντιδραστήρες. Η μελέτη αυτή γίνεται με στόχο την καλύτερη κατανόηση της εξέλιξης του κύματος και του πλάσματος, και δίνει έμφαση (α) στη μη γραμμική αλληλεπίδραση κύματος-φορτίου, (β) στον στατιστικό χαρακτήρα του πλάσματος (κινητικά φαινόμενα), (γ) στην πολυπλοκότητα της γεωμετρίας της κυματικής δέσμης. Η προσέγγιση του ψυχρού πλάσματος γιά την κυματική διάδοση, η γραμμική θεωρία γιά την απορρόφηση του κύματος και η ημιγραμμική θεωρία για την εξέλιξη της κατανομής των φορτίων είναι τα πιό διαδεδομένα εργαλεία γιά τη μελέτη της εξέλιξης του κύματος στο πλάσμα. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου η ισχύς των θεωριών αυτών είναι αμφίβολη, και τότε τα κινητικά ή/και τα μη γραμμικά φαινόμενα παίζουν σημαντικό ρόλο στη χρονική και χωρική εξέλιξη του συστήματος. Το περιεχόμενο της διατριβής είναι χωρισμένο σε έξι κεφάλαια. Στο πρώτο παραθέτουμε βασικές έννοιες γιά το πλάσμα και τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα, καθώς και τις κυριότερες εφαρμογές, ενώ στο έκτο κάνουμε μιά ανακεφαλαίωση με επίκεντρο τα κυριότερα αποτελέσματα, καθώς και μιά συζήτηση γύρω από τις πιθανές επεκτάσεις της τωρινής δουλειάς. Στο Κεφ. 2 μελετάμε την επίδραση υψίσυχνων ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε αραιό μαγνητισμένο πλάσμα, εστιάζοντας στην ενεργειακή και χωρική διάχυση των ηλεκτρονίων εγκάρσια στο μαγνητικό πεδίο. Στο Κεφ. 3 μελετάται η αλληλεπίδραση κύματος-πλάσματος από τη σκοπιά της επίδρασης του πλάσματος στο κύμα. Οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται εδώ είναι οι ασυμπτωτικές μέθοδοι γιά την επίλυση της κυματικής εξίσωσης. Τα Κεφ. 4 και 5 είναι προσανατολισμένα στην πληρέστερη περιγραφή του συστήματος πλάσμα-κύμα. Η αυτοσυνεπής ανάλυση της μη γραμμικής αλληλεπίδρασης πλάσματος-κύματος αποτελεί το περιεχόμενο του Κεφ. 4, ενώ στο Κεφ. 5 εφαρμόζουμε τον αλγόριθμο FDTD γιά την επίλυση της κυματικής εξίσωσης χωρίς προσεγγίσεις.
Πιθανότητα εμφάνισης ακτινικής πνευμονίτιδας σε σχέση με τον ακτινοβολούμενο όγκο πνεύμονα
Authors: Σπυροπούλου Δέσποινα
Published: January 2014

Εισαγωγή: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εκτιμηθούν οι πιθανές οξείες μεταβολές των πνευμονικών λειτουργιών σε γυναίκες που υποβλήθηκαν σε μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία για καρκίνο του μαστού μετά από συντηρητική επέμβαση διατήρησης του μαστού ή μετά από μαστεκτομή. Ασθενείς και μέθοδος: Η μελέτη συμπεριλάμβανε 35 γυναίκες εκ των οποίων οι 21 από αυτές είχαν υποβληθεί και σε χημειοθεραπεία. Από το συνολικό δείγμα των 35 γυναικών, οι 14 υποβλήθηκαν και σε ακτινοθεραπεία της μασχαλιαίας και της υπερκλείδιας χώρας λόγω διηθημένων μασχαλιαίων λεμφαδένων. Όλες οι γυναίκες που έλαβαν μέρος στη μελέτη υποβλήθηκαν σε έλεγχο της πνευμονικής λειτουργίας με τη μέτρηση της βίαιης ζωτικής χωρητικότητας (FVC), του βίαιου εκπνεόμενου όγκου αέρα σε 1 sec (FEV1), της μέγιστης μεσοεκπνευστικής ροής (MMEF25-75), της μέγιστης κατανάλωσης οξυγόνου (VO2max), και της διαχυτικής ικανότητας μονοξειδίου του άνθρακα (DLCO). Όλες οι παραπάνω παράμετροι μετρήθηκαν πριν από την έναρξη της ακτινοθεραπείας και τρείς μήνες μετά από την ολοκλήρωσή της. Αποτελέσματα: Από την στατιστική ανάλυση προέκυψε στατιστικά σημαντική πτώση των τιμών των FVC, FEV1 και του DLCO, τρείς μήνες μετά την ολοκλήρωση της ακτινοθεραπείας, στις γυναίκες που έλαβαν τοπικοπεριοχική ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία. Ωστόσο, στις γυναίκες που έλαβαν αποκλειστικά τοπική ακτινοθεραπεία δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική πτώση των παραπάνω τιμών. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, η τοπική ακτινοθεραπεία για τον καρκίνο του μαστού δεν συσχετίστηκε με στατιστικά σημαντική πτώση των τιμών των πνευμονικών λειτουργιών, ενώ η τοπικοπεριοχική ακτινοβόληση και η χορήγηση χημειοθεραπείας ανέδειξε στατιστικά σημαντική πτώση των FVC, FEV1 και του DLCO τρείς μήνες μετά την ολοκλήρωση της ακτινοθεραπείας.
Ανάλυση χειραγώγησης αγορών ηλεκτρικής ενέργειας με ευφυείς πράκτορες
Authors: Τελλίδου Αθηνά
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή έχει ως στόχο τη μελέτη της συμπεριφοράς των παραγωγών σε μία απελευθερωμένη αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και την ανάλυση φαινομένων χειραγώγησης της αγοράς, όπως η παρακράτηση δυναμικού και η σιωπηρή συμπαιγνία. Το πρόβλημα της μεγιστοποίησης των κερδών του παραγωγού προσεγγίζεται με τη βοήθεια της θεωρίας της ενισχυτικής μάθησης. Η συμπεριφορά του παραγωγού μοντελοποιείται με τον αλγόριθμο Q-learning και η πολιτική που χρησιμοποιείται, βασίζεται στο κριτήριο metropolis της προσομοίωσης ανάκτησης. Η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας περιγράφεται με όρους θεωρίας παιγνίων και μοντελοποιείται η συμπεριφορά παικτών με τη βοήθεια του αλγόριθμου ενισχυτικής μάθησης. Επίσης, δίνεται μία συνοπτική περιγραφή της συνολικής διαδικασίας, η οποία ακολουθείται κατά τη διάρκεια των προσομοιώσεων, και παρατίθενται οι περιορισμοί του μοντέλου. Τέλος, παρουσιάζονται δύο παραδείγματα εφαρμογής του. Στο πρώτο παράδειγμα, χρησιμοποιείται ένα σύστημα δύο ζυγών και αναλύονται δύο περιπτώσεις, με δύο και οκτώ παραγωγούς, ενώ στο δεύτερο παράδειγμα αναλύεται ένα σύστημα πέντε ζυγών με πέντε παραγωγούς.
Μελέτη πρωτοκόλλων επιπέδου πρόσβασης μέσου (MAC) για ασύρματα δίκτυα αισθητήρων
Authors: Καραπιστόλη Ειρήνη
Published: January 2014

Αντικείμενο αυτής της διδακτορικής διατριβής αποτελεί η μελέτη, ανάλυση και σχεδίαση πρωτοκόλλων επιπέδου πρόσβασης μέσου (Medium Access Control - MAC) για ασύρματα δίκτυα αισθητήρων (ΑΔΑ). Το πρόβλημα του ελέγχου πρόσβασης σε δίκτυα αισθητήρων κρίνεται ύψιστης σημασίας, καθώς η αποδοτική λειτουργία των τεχνικών αυτών μπορεί να μειώσει καταλυτικά την κατανάλωση ενέργειας των ασύρματων κόμβων που, ως γνωστόν, διαθέτουν περιορισμένους ενεργειακούς πόρους. Προς την κατεύθυνση αυτή, εξετάζεται το πρόβλημα της περιοδικής λειτουργίας των αισθητήριων κόμβων που απαρτίζουν το ΑΔΑ και προτείνεται ένας νέος αλγόριθμος που αποσκοπεί στην αποδοτικότερη διαχείριση της χρονοπρογραμματισμένης εκπομπής/λήψης πακέτων στα δίκτυα αυτού του είδους. Ο προτεινόμενος αλγόριθμος παρουσιάζει πολύ θετικά χαρακτηριστικά, υπερτερώντας των πιο γνωστών αλγορίθμων που έχουν προταθεί μέχρι σήμερα στη βιβλιογραφία. Στη συνέχεια, αναπτύσσεται ένα αναλυτικό μοντέλο Markov που επιτρέπει την αξιολόγηση της απόδοσης του μηχανισμού πρόσβασης του προτύπου ΙΕΕΕ 802.15.4 που υιοθετούν οι κόμβοι των ΑΔΑ, του οποίου η αξιοπιστία ελέγχεται και επιβεβαιώνεται μέσω προσομοιώσεων. Σε μια τροποποίηση του προτύπου που παραθέτουμε, διαπιστώθηκε ότι ο πομποδέκτης μπορεί με ασφάλεια να απενεργοποιηθεί μεταξύ των μεταδόσεων, ούτως ώστε να επιτευχθεί σημαντική μείωση στην κατανάλωση ενέργειας από τους αισθητήρες, δίχως να επηρεαστεί ο ρυθμός μετάδοσης των δεδομένων. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής, μας απασχόλησαν τεχνικές ελέγχου εισδοχής σε ΑΔΑ υπερευρυζωνικής (UWB) τεχνολογίας. Ο έλεγχος εισδοχής στα συστήματα αυτά αποτελεί μία πρόκληση λόγω της μεταβαλλόμενης τοπολογίας του δικτύου, αλλά και λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που παρουσιάζει το υποκείμενο φυσικό επίπεδο υπερευρείας ζώνης. Παρουσιάζεται ένα πρωτότυπο πρωτόκολλο MAC που εισάγει την έννοια του ελέγχου εισδοχής βασισμένου στην γνώση της απόστασης στα συστήματα αυτά. Τα θετικά χαρακτηριστικά του πρωτοκόλλου αυτού αποκαλύπτονται μέσω της σύγκρισης του με τους πιο γνωστούς αλγορίθμους που έχουν προταθεί στη βιβλιογραφία. Τέλος, η διδακτορική διατριβή ολοκληρώνεται με την εξέταση πρωτοκόλλων πρόσβασης μέσου για ΑΔΑ που χρησιμοποιούν κατευθυντικές κεραίες. Μελετάται η αποδοτικότητα αυτών των συστημάτων απέναντι στο γνωστό πρόβλημα της κώφωσης, ενώ για την αντιμετώπιση του, προτείνεται ένας πρωτότυπος αλγόριθμος. Οι προσομοιώσεις επιβεβαίωσαν την αποτελεσματικότητα του αλγορίθμου σε πολλές κρίσιμες παραμέτρους, κατόπιν σύγκρισης με αλγορίθμους που βασίζονται σε παγκατευθυντικές κεραίες.