Ο προγνωστικός ρόλος των δεικτών αγγειακής λειτουργίας σε ασθενείς με οξεία καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης
Authors: Γιαννίτση Σοφία 
Published: November 2021

Εισαγωγή – Σκοπός μελέτης: Παρόλο που η επηρεασμένη αρτηριακή λειτουργία έχει σχετιστεί με κακή πρόγνωση στη χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, ο ρόλος της στην οξεία καρδιακή ανεπάρκεια έχει μελετηθεί πολύ λίγο. Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να ερευνήσει προοπτικά τον προγνωστικό ρόλο των δεικτών της αρτηριακής λειτουργίας στη θνητότητα και τις επανανοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια σε ασθενείς που εισήχθησαν για σύνδρομο οξείας καρδιακής ανεπάρκειας.Υλικό και Μέθοδοι: Μελετήθηκαν ασθενείς που νοσηλεύτηκαν με σύνδρομο οξείας καρδιακής ανεπάρκειας (τόσο με μειωμένο όσο και με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης) και συναίνεσαν να συμμετέχουν στη μελέτη. Οι ασθενείς εξετάστηκαν 24-48 ώρες προ του εξιτηρίου και παρακολουθήθηκαν για 6 μήνες σε σχέση με προκαθορισμένα καταληκτικά κλινικά σημεία (θάνατος οποιαδήποτε αιτιολογίας και νοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια). Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ηχωκαρδιογραφική μελέτη και εκτενή έλεγχο της αρτηριακής λειτουργίας με μέτρηση της ενδοθηλιοεξαρτώμενης αγγειοδιαστολής στη βραχιόνιο αρτηρία (bFMD), της καρωτιδομηριαίας ταχύτητας σφυγμικού κύματος (cf-PWV), των κεντρικών αορτικών πιέσεων (cPP), του δείκτη ενίσχυσης ανακλώμενων κυμάτων (Alx), της αρτηριακής ελαστικότητας και του σφυροβραχιόνιου δείκτη (ABI). Μελετήθηκαν ακόμη βασικές κλινικές και βιοχημικές παράμετροι καθώς και σημαντικοί βιοδείκτες στην καρδιακή ανεπάρκεια όπως το νατριουρητικό πεπτίδιο BNP και η Galectin-3. Αποτελέσματα: Μελετήθηκαν συνολικά 100 ασθενείς, ηλικίας 70±11 ετών, 78% άνδρες. Το 61%των ασθενών είχαν κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας ≤40% και το 24% ≥50%. Η μέση τιμή cf-PWV ήταν 11.2±3.4 m/s και η διάμεση τιμή bFMD 3.14%. Στους 6 μήνες παρακολούθησης, 9 ασθενείς πέθαναν και 23 είχαν νοσηλεία για καρδιακή ανεπάρκεια. Οι υψηλότερες τιμές cf-PWV σχετίστηκαν ανεξάρτητα με την ολική θνητότητα (HR 1.59 ανά 1m/s, P<0.001) σε όλο τον πληθυσμό. Οι υψηλότερες τιμές αορτικής πίεσης παλμού cPP σχετίστηκαν ανεξάρτητα με τις νοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια σε όλο τον πληθυσμό (HR 1.17 ανά 5mmHg, P=0.022). Στους ασθενείς με μειωμένο κλάσμα εξώθησης (HFrEF), η ταχύτητα σφυγμικού κύματος cf-PWV σχετίστηκε ανάλογα με τη θνητότητα στους 6 μήνες παρακολούθησης (P = 0.002), ενώ στους ασθενείς με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (HFpEF), η κεντρική πίεση παλμού cPP σχετίστηκε ανάλογα με τα μείζονα καρδιαγγειακά συμβάντα στους 6 μήνες παρακολούθησης (P= 0.029). Άλλες παράμετροι - ηχωκαρδιογραφικές (κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας ≥50%, E/e’ > 14, αυξημένη μάζα αριστερής κοιλίας και αυξημένος όγκος αριστερού κόλπου) και μεταβολικές (χαμηλή HDL- χοληστερόλη και χαμηλή αλβουμίνη) επίσης σχετίστηκαν ανεξάρτητα με την ολική θνητότητα και τις νοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια σε όλο τον πληθυσμό (P<0.05 για όλες τις συσχετίσεις).Συμπεράσματα: Σε ασθενείς μετά από νοσηλεία για οξεία καρδιακή ανεπάρκεια, δείκτες περιφερικής κυκλοφορίας βρέθηκε να παίζουν σημαντικό ρόλο στην πρόγνωση των ασθενών και να σχετίζονται ανεξάρτητα με μείζονα καρδιαγγειακά συμβάντα στους 6 μήνες παρακολούθησης. Η αυξημένη αρτηριακή σκληρία όπως αυτή μπορεί να εκτιμηθεί με την καρωτιδομηριαία ταχύτητα σφυγμικού κύματος (cf-PWV) και η κεντρική πίεση παλμού (cPP) σχετίστηκαν ανεξάρτητα με τη θνητότητα και τις νοσηλείες για καρδιακή ανεπάρκεια, αντίστοιχα.Ηχωκαρδιογραφικοί δείκτες επηρεασμένης διαστολικής λειτουργίας, αυξημένης μάζας αριστερής κοιλίας και συμφόρησης, καθώς και μεταβολικές διαταραχές βρέθηκαν ακόμη να είναι ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες μειζόνων καρδιαγγειακών συμβάντων.Περαιτέρω έρευνα απαιτείται για να αποδειχθεί αν η αναλυτική διαχείριση των ασθενών με οξεία καρδιακή ανεπάρκεια (ενδεχομένως ξεχωριστά για κάθε υποκατηγορία HFrEF και HFpEF) με στόχο τη βελτίωση της καρδιακής και αγγειακής λειτουργίας και του μεταβολικού προφίλ, ίσως βελτιώσει την πρόγνωση μετά από νοσηλεία για οξεία καρδιακή ανεπάρκεια.