ПОСЛЕОПЕРАЦИОННЫЕ ВЕНТРАЛЬНЫЕ ГРЫЖИ. ХИРУРГИЧЕСКОЕ ЛЕЧЕНИЕ И ПРОФИЛАКТИКА РАНЕВЫХ ОСЛОЖНЕНИЙ. ОБЗОР ЛИТЕРАТУРЫ
Authors: С.Б. Имангазинов , Е.К. Каирханов , Р.С. Казангапов 
Published: November 2024

Введение. В современной Казахстанской и зарубежной литературе немалое число работ посвящено изучению послеоперационных вентральных грыж. Однако результаты их хирургического лечения не всегда устраивают как клиницистов, так и самих пациентов [5, 9, 47, 53, 55, 74]. Развитие инфекционных раневых осложнений в послеоперационном периоде - одна из причин увеличения длительности госпитализации, возникновения рецидива грыжи, роста расходов на лечение [34, 76, 78, 79]. Цель. Провести обзор литературных данных по вопросам хирургического лечения послеоперационных вентральных грыж и профилактики раневых осложнений после герниопластики. Стратегия поиска. Был проведен анализ полнотекстных научных публикаций в базах Google Scholar, E-library.ru, PubMed, Cyberleninka, а также анализ литературных источников «вручную». Глубина поиска составила 47 лет, с 1970 по 2017 года. Были изучены эпидемиология, патогенез, частота рецидивов, разновидность методов оперативного лечения послеоперационных вентральных грыж. Критерии включения: отчеты рандомизированных и когортных исследованиях, проведенных на больших популяциях, систематические обзоры, полные версии статей. С целью проведения литературного обзора изучалась литература на русском и английском языках. Критерии исключения: статьи, описывающие единичные случаи, резюме докладов, личные сообщения и газетные публикации, тезисы, личные сообщения. Всего было найдено источников 1435, из которых для последующего анализа отобраны 80. Результаты. Современные концепции лечения пациентов с послеоперационной вентральной грыжей заключаются в применении герниопластики с использованием сетчатых эндопротезов [62, 68]. Однако их применение сопровождается высокими показателями раневых осложнений, к которым относятся серомы, инфильтраты, разрыв и сморщивание эндопротеза [20]. Одним из путей устранения грыжевых ворот и предупреждения раневых осложнений является аутодермальная пластика [61], другие - причиной раневых осложнений после герниопластики считают место расположения трансплантатов, которые требуют уточнения. К тому же важным также является разработка простых эффективных способов профилактики осложнений послеоперационных ран с применением физических методов лечения под ультразвуковым контролем и показателями динамики цитокинов в течения раневого процесса. Выводы. Литературные данные свидетельствуют о необходимости поиска и разработки новых эффективных и простых способов в хирургическом лечении и ведении послеоперационных ран при герниопластике вентральных грыж для профилактики раневых осложнений.

Introduction. In today’s Kazakhstani and foreign literature there are lots of works devoted to the study of postoperative ventral hernia. However, the results of their surgical treatments do not always suit both clinicians and the patients themselves [5, 9, 47, 53, 55, 74]. The development of infectious wound complications in the postoperative period is one of the reasons for the increase in hospitalization duration, the occurrence of hernia recurrence, and the increase in treatment costs [34, 76, 78, 79]. Purpose.To review the literature data on the surgical treatment of postoperative ventral hernias and the prevention of wound complications after hernioplasty. Search strategy. The analysis of full-text scientific publications in the databases of Google Scholar, E-library.ru, PubMed, Cyberleninka, as well as the “manual” analysis of literary sources was carried out. The period studied was 47 years, from 1970 to 2017. Epidemiology, pathogenesis, recurrence rate, a variety of surgical treatment methods for postoperative ventral hernias were studied. Criteria for inclusion: reports of randomized and cohort studies conducted on large populations, systematic reviews, full versions of articles. In order to conduct a literary review, literature in Russian and English languages was studied as well. Criteria for exclusion: articles describing isolated cases, summaries of reports, private messages and newspaper publications, abstracts, personal messages. A total of 1435 sources were found, 80 of which were selected for further analysis. Results. Modern concepts of treating patients with postoperative ventral hernia consist in the use of hernioplasty using mesh endoprostheses [62, 68]. However, their use is accompanied by high rates of wound complications, which include seromas, infiltrates, rupture and wrinkling of the endoprosthesis [20]. One of the ways to eliminate the hernia orifice and prevent wound complications is autodermal plastics [61], the others consider the location of grafts requiring clarification to be the cause of wound complications after hernioplasty. In addition, it is also important to develop simple, effective ways to prevent complications of postoperative wounds using physical methods of treatment under ultrasound guidance and indicators of the dynamics of cytokines in the course of the wound process. Conclusion. Literary data show the need to find and develop new effective and simple methods in the surgical treatment and management of postoperative wounds in the hernioplasty of ventral hernias for the prevention of wound complications.

Кіріспе. Заманауи Қазақстандық және шетелдік әдебиеттерде операциядан кейінгі іш жарықтарын зерттеуге арналған ақпараттар аз емес. Дегенмен, олардың хирургиялық емінің нәтижелері дәрігерлерді де науқастарды да үнемі қанағаттандыра бермейді [5, 9, 47, 53, 55, 74]. Операциядан кейінгі кезеңде жаралардың инфекциялық асқынуының дамуы- науқастың ауруханада өткізетін күнінің ұзаруының, операциядан кейінгі іш жарығы рецидивінің және емдеу құнының өсуіне бірден бір себебі [34, 76, 78, 79]. Мақсаты. Операциядан кейінгі іш жарығының емі және герниопластикадан кейінгі жараның асқынуының алдын алу сұрақтары жайлы әдеби деректерге шолу жасау. Іздеу стратегиясы. Google Scholar, E-library.ru, PubMed, Cyberleninka дерекқорларында толық мәтінді ғылыми жарияланымдарды талдау, сондай-ақ әдебиет көздерін «қолмен» талдау жүргізілді. Іздеу тереңдігі 1970 жылдан 2017 жылға дейін 47 жылды құрды. Операциядан кейінгі іш жарықтарының эпидемиологиясы, патогенезі, қайталану жиілігі, оперативті әдіспен емдеудің әртүрлілігі зерттелді. Іріктеу критерилері: үлкен популяцияларда, жүйелі шолуларда, мақалалардың толық нұсқаларында жүргізілген рандомизацияланған және когорттық зерттеулерден алынған есептер. Әдеби шолу жүргізу үшін орыс және ағылшын тілдеріндегі әдебиеттер зерттелді. Ерекшелік критерийлері: оқшауланған жағдайларды сипаттайтын мақалалар, есептердің жиынтығы, жеке хабарламалар мен газеттер басылымдары, рефераттар, жеке хабарламалар. Барлығы 1435 ақпарат көзі табылды, соның ішінен 80-і қосымша талдау үшін іріктелді. Нәтижелері. Торлы эндопротезді пайдаланып герниопластиканы қолдану - операциядан кейінгі вентральді жарығы бар науқастарды емдеудің заманауи концепциясы болып табылады [62, 68]. Алайда оларды қолдану серома, инфильтрат, эндопротез жарылуы және жиырылуы сияқты жараның асқынуларының жоғарғы көрсеткішіне алып келеді. [20]. Жарықтың кірер көзі мен жаралардың асқынуының алдын алудың бір жолы аутодермальді пластика болып табылады [61], басқалар герниопластикадан кейінгі жараның асқынуы трансплантат орналасқан орнына байланысты деп санайды. Сонымен қатар, жаралық процесс ағымында физикалық әдістерді және цитокиндер көрсеткішін қолдану арқылы ультрадыбыстық бақылаумен емдеуді жүргізу сияқты операциядан кейінгі жаралардың асқынуының алдын алатын қарапайым әдістерді ойлап табу маңызды болып саналады. Қорытындылар. Әдеби деректер іш жарықтарының герниопластикасы кезіндегі операциядан кейінгі жараларды жүргізу және хирургиялық емдеуде заманауи әсері жоғары және қарапайым әдістерді іздеудің және ойлап табу қажет екенін көрсетеді.