Explaining the asynchronies in the introduction of prison privatisation in England and Wales
Authors: Παπαγεωργίου Ιωάννης 
Published: August 2021

Η εξάπλωση της ιδιωτικοποίησης των φυλακών παρουσιάζει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Ένα από αυτά είναι η ιδιόμορφη χρονική επέκταση της από μια συγκριτική άποψη. Η συγκεκριμένη έρευνα επικεντρώνεται στην ενδοκρατική χρονική εξάπλωση και συγκεκριμένα στην περίπτωση της Αγγλίας και της Ουαλίας. Η συγκεκριμένη έρευνα αναδεικνύει τον λόγο πίσω από την καθυστέρηση στην εμφάνιση της ιδιωτικοποίησης των φυλακών, με άλλα λόγια, την ασυγχρονία μεταξύ της εισαγωγής της γενικής και της σωφρονιστικής πολιτικής ιδιωτικοποίησης. Αυτή η διατριβή απορρίπτει επεξηγηματικά πλαίσια που βασίζονται σε ιστορικές αναλογίες, πραγματιστικές ανάγκες ή οικονομικά επιχειρήματα και τοποθετεί την επεξήγηση σε μια διαλεκτική πολιτικής διάδρασης. Σε αυτό το πλαίσιο, οι προηγούμενες προσεγγίσεις σχετιζόμενες με την έννοια της παγκοσμιοποίησης, της πολιτικής εμπορευματοποίησης και της πολιτικής κουλτούρας δεν παρέχουν επαρκή αναλυτικά εργαλεία για να εξηγήσουν την εν λόγω ασυγχρονία. Αντιθέτως, η έρευνα αυτή έχει ως στόχο να αναδείξει την ταξική πάλη ως καταλυτικό παράγοντα στην εξέλιξη του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης χρησιμοποιώντας τη δομική μαρξιστική έννοια του κράτους και των μετασχηματισμών του. Στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, το κράτος αποκτά ένα ενοποιητικό ρόλο μεταξύ των συγκρουόμενων τάξεων προωθώντας ένα υποθετικό γενικό κοινωνικό συμφέρον, προκειμένου να καταστεί δυνατή η συνέχιση της ταξικής κυριαρχίας και η εκμετάλλευσης της εργασίας. Αυτό είναι εφικτό μέσω της διαρκώς εξελισσόμενης ηγεμονικής στρατηγικής η οποία οργανώνει τη συνοχή του συνασπισμού εξουσίας και αποδιοργανώνει τις κυριαρχούμενες τάξεις. Η ηγεμονική στρατηγική υλοποιείται στους κρατικούς μηχανισμούς που δεν είναι απλά εργαλεία χάραξης πολιτικής, αλλά σημεία συμπύκνωσης αντίρροπων ταξικών δυνάμεων· η διαμόρφωση πολιτικής αντανακλά το διάνυσμα ταξικής εξουσίας μέσα στους μηχανισμούς. Η ηγεμονική στρατηγική τίθεται σε κίνηση από το κρατικό προσωπικό το οποίο αποτελεί ένα σχετικά ανεξάρτητο κόμβο στη μετάδοση κυριαρχίας μεταξύ του συνασπισμού εξουσίας και των κυριαρχούμενων τάξεων. Οι κρατικοί μετασχηματισμοί είναι ενδείξεις αυτής της στρατηγικής δεδομένου ότι εγγράφουν στη δομή του κράτους το διάνυσμα της ταξικής πάλης. Η ηγεμονική στρατηγική πήρε ενδιαφέρουσες προεκτάσεις μετά τα μέσα της δεκαετίας του '60. Η κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου από τη μία πλευρά και από την άλλη ο αυταρχικός κρατισμός προώθησαν εκτεταμένους κρατικούς μετασχηματισμούς, όπως στην περίπτωση των ιδιωτικοποιήσεων. Μαζικές αντιδράσεις, ωστόσο, προκαλούμενες από το εργατικό ______________________________________________________________________κίνημα, προϋπέθεταν τη συγκράτηση του και κατά συνέπεια την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης. Η περιχαράκωση των σωφρονιστικών υπαλλήλων, ως εκ τούτου, από τις ευρύτερες αλλαγές στο εργασιακό καθεστώς κατέστη κρίσιμη και αποτέλεσε έναν κρατικό μετασχηματισμό από μόνη της, δια μέσου της απουσίας οποιαδήποτε αλλαγής στο καθεστώς τους. Αυτό εξηγεί την καθυστέρηση της ιδιωτικοποίησης της φυλακής η οποία εμφανίζεται μόνο στο τέλος μιας μακράς κοινωνικά ασταθούς περιόδου.