Σύγκριση του νεφροσκοπίου 18Fr (πρόσβαση 22Fr) και του νεφροσκοπίου 7,5Fr (πρόσβαση 12Fr) με το συμβατικό νεφροσκόπιο 26Fr (πρόσβαση 30Fr) ως προς τον τραυματισμό του νεφρικού παρεγχύματος κατά τη διαδερμική προσπέλαση του πυελοκαλυκικού συστήματος
Authors: Αδάμου Κωνσταντίνος 
Published: February 2024

Η παρούσα μελέτη έχει ένα κλινικό και ένα πειραματικό μέρος. Ο σκοπός του πειραματικού μέρους ήταν να αξιολογηθεί εάν η μείωση της διαμέτρου της διαστολής στις επεμβάσεις PCNL οδηγεί σε μικρότερο νεφρικό τραύμα. Για να επιτευχθεί αυτό, πραγματοποιήσαμε διαδερμική νεφρική πρόσβαση σε έντεκα χοίρους. Δύο χοίροι θανατώθηκαν αμέσως μετά το πείραμα, ενώ εννέα χοίροι θανατώθηκαν ένα μήνα αργότερα. Οι διαδερμικές προσβάσεις είχαν διαστολή 30Fr, 22Fr ή 12Fr. Τα ζώα υποβλήθηκαν σε τομογραφία υπολογιστή με σκιαγραφικό αμέσως μετά τη διαδικασία και 30 ημέρες αργότερα. Πραγματοποιήθηκε επίσης σπινθηρογράφημα DMSA με SPECT-CT. Οι νεφροί όλων των ζώων συλλέχθηκαν για ιστολογική αξιολόγηση. Υπολογίστηκε ο όγκος του ουλώδους ιστού και το ποσοστό του νεφρικού όγκου που αντικαταστάθηκε από ουλώδη ιστό. Τα αποτελέσματα από τις άμεσες μετεγχειρητικές αξονικές τομογραφίες αποκάλυψαν σημαντική διαφορά στη διάμετρο του ελαττώματος μεταξύ των τριών μεθόδων. Ωστόσο, ο όγκος της ουλής που υπολογίστηκε στις εικόνες CT και στην ιστοπαθολογία έδειξε σημαντική διαφορά μόνο όταν η διαστολή 30Fr συγκρίθηκε με τη διαστολή 12Fr. Το ποσοστό του όγκου της ουλής ήταν αμελητέο σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά υπήρχε πάλι στατιστική διαφορά μεταξύ της διαστολής 30Fr και 12Fr. Η διαστολή 22 Fr δεν είχε στατιστικές διαφορές σε σύγκριση με τις άλλες δύο μεθόδους. Το σπινθηρογράφημα DMSA δεν έδειξε σε καμία περίπτωση ουλώδη ιστό. Συμπερασματικά, η διαστολή 30Fr μπορεί να προκαλέσει σημαντικά μεγαλύτερο ουλώδη ιστό στο νεφρικό παρέγχυμα σε σύγκριση με τη διαστολή 12Fr όπως φάνηκε στη CT και τη μικροσκοπική εξέταση, αλλά με βάση το DMSA/SPECT-CT αυτή η διαφορά φαίνεται να είναι ασήμαντη για νεφρική λειτουργία. Ο ουλώδης ιστός που προκλήθηκε από τη διαστολή 22Fr φάνηκε να μην έχει σημαντική διαφορά από τις δύο άλλες προσβάσεις. Ο σκοπός του κλινικού μέρους ήταν η σύγκριση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας μεταξύ standard, mini και ultra-mini PCNL (s-PCNL, m-PCNL, um-PCNL). Για να το επιτύχουμε αυτό, πραγματοποιήσαμε μια προοπτική, μη τυχαιοποιημένη μελέτη μεταξύ Ιανουαρίου 2018 και Ιουλίου 2020. Συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με πέτρες που ταξινομήθηκαν με το σύστημα Guy's ως βαθμός Ι. Οι s-PCNL και m-PCNL είχαν διαστολή 30Fr και 22Fr, αντίστοιχα. Και στις δύο, χρησιμοποιήθηκε υπερηχητικός/βαλλιστικός λιθοτριπτής. Στην περίπτωση της um-PCNL, η διαστολή ήταν 12Fr. Για τη λιθοτριψία χρησιμοποιήθηκε λέιζερ υψηλής ισχύος. Η πτώση της αιμοσφαιρίνης, το ποσοστό επιπλοκών, η διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο (LOS), το stone-free rate (SFR) και ο χρόνος χειρουργείου αξιολογήθηκαν. Συνολικά συμμετείχαν 84 ασθενείς, 28 ασθενείς ανά ομάδα. Η πτώση της αιμοσφαιρίνης ήταν υψηλότερη στην ομάδα s-PCNL σε σύγκριση με τις ομάδες m-PCNL(p=0,008) και um-PCNL (p<0,001), ενώ η ομάδα um-PCNL είχε τη μικρότερη πτώση. Η LOS ήταν παρόμοια μεταξύ s-PCNL και m-PCNL, ενώ η um-PCNL είχε τη μικρότερη παραμονή στο νοσοκομείο (p<0,001). Τα ποσοστά επιπλοκών και μετάγγισης καθώς και το SFR δεν διέφεραν μεταξύ των ομάδων. Ο χρόνος χειρουργείου στην um-PCNL ήταν μεγαλύτερος σε σύγκριση με τις s-PCNL(p<0,001) και m-PCNL(p=0,011), ενώ οι s-PCNL και m-PCNL δεν διέφεραν σημαντικά. Συμπερασματικά, η m-PCNL έδειξε λιγότερη πτώση αιμοσφαιρίνης, αλλά παρόμοιο χρόνο λειτουργίας και SFR σε σύγκριση με το s-PCNL. Η um-PCNL έδειξε ακόμη λιγότερη πτώση αιμοσφαιρίνης, αλλά ο χρόνος επέμβασης ήταν μεγαλύτερος σε σύγκριση με τις δύο άλλες μεθόδους.