Translation as a Form of Intercultural Interrelation (with Special Reference to D. Samoylov’s Translations of G. Emin’s Poetry)
Authors: Hayryan Zaruhi , Gasparyan Luiza 
Published: May 2024

The article is a special reference to the Russian-Armenian cultural-literary relations through the light of David Samoilov’s translations, whose literary heritage is closely connected with Armenian poetry. It is well-known that D. Samoilov is a poet of the front- line generation, whose lyrics reflected the best traditions of Russian literature. Following the traditions of classical Russian poetry, starting from Pushkin to the lyrics of Akhmatova, he perfectly manifested the richness of poetic personae and multiplication of poetic voice. Samoilov’s poetic individuality was also perfectly illustrated in his translations, where he managed to convey the national and individual characteristics of the verse and rhythmical features. His best translations were included in the book entitled as Contemporary Poets, which presents not only the works of Western and Eastern poets, but also some translation principles. Samoilov got acquainted with the best examples of Armenian poetry through the translations of V. Brusov, A. Blok and other famous members of the Russian literary elite, which inspired him to commence his own laborious translation work. The vast majority of Samoilov’s translation heritage is from the lyrics of the famous poet Gevorg Emin, whose poetry has unique philosophical content, profound patriotism, morality and aestheticism. On the basis of comparative analysis, this article examines the translations of G. Emin’s poems “The Twentieth Century” and “Rainy Autumn”, which have parallel poetical perception with original. Samoilov managed to convey not only the thematic content, but also the richness of style, rhyme and intonation. The translations masterfully recreated the poetic individuality of the Armenian poet, the progressiveness of his thoughts and feelings.
Հոդվածը նվիրված է ռուս բանաստեղծ Դավիթ Սամոյլովի թարգմանչական գործունեության ուսումնասիրությանը, որի գրական ժառանգության մեջ մեծ տեղ են զբաղեցնում հայ պոեզիայից կատարված թարգմանությունները, այդպիսով նպաստելով ռուս-հայկական գրական կապերի զարգացմանն ու ամրապնդմանը: Հոդվածում նշվում է, որ Դ.Սամոյլովը հայտնի է որպես Հայրենական մեծ պատերազմի սերնդի բանաստեղծ, որի քնարերգությունը ձեւավորվել է ռուս գրականության լավագույն ավանդույթների ազդեցությամբ: Սամոյլովն իրեն համարում էր ռուսական դասական պոեզիայի հետեւորդ։ Նրա քնարերգությունը իր մեջ ներառում է այն գրական ավանդույթները, որոնք սկիզբ են առել Պուշկինից մինչեւ Ախմատովայի պոեզիան։ Սամոյլովն իր բանաստեղծություններում հանդես է գալիս որպես խորհող, դիտարկող բանաստեղծ, որի քնարերգությունը աչքի է ընկնում հարուստ լեզվաոճական առանձնահատկություններով: Սամոյլովի բանաստեղծական անհատականությունը հստակ դրսեւորվել է նաեւ նրա թարգմանություններում, որտեղ նա կարողացել է նրբորեն եւ մեծ հուզականությամբ փոխանցել իր թարգմանած բանաստեղծի ազգային եւ անհատական ոճի առանձնահատկությունները: Նրա լավագույն թարգմանությունները, որոնք արտացոլում են բանաստեղծի թարգմանչական սկզբունքները, տեղ են գտել «Ժամանակակից բանաստեղծներ» գրքում, որտեղ ներկայացված են թարգմանություններ արեւմտյան եւ արեւելյան երկրների բանաստեղծների պոեզիաներից։
Статья посвящена исследованию переводческой деятельности русского поэта- переводчика Давида Самойлова, активного продолжателя литературных взаимосвязей между Россией и Арменией, литературное наследие которого тесно связано с армянской поэзией. В статье отмечается, что Д. Самойлов известен как поэт фронтового поколения, лирика которого вобрала и отразила в себе лучшие традиции русской литературы. Самойлов считал себя последователем классической русской поэзии, вобравшей в себя лучшие литературные традиции, начиная с Пушкина до лирики Ахматовой. В своих стихотворениях Самойлов предстает как поэт размышляющий, наблюдающий, лирика которого выделяется богатством его поэтического языка и стиля. Поэтическая индивидуальность Самойлова ярко проявилась также и в его переводах, где ему удавалось тонко и проникновенно передавать национальные и индивидуальные особенности стиха переводимого поэта. Лучшие переводы Самойлова, отразившие переводческие принципы поэта, вошли в книгу ‘’Поэты-современники’’, где представлены работы из поэзии европейских и восточных поэтов.