bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη εγγενώς ασυνεχών ηλεκτρομαγνητικών διατάξεων και γεωφυσικές εφαρμογές
Authors: Βαλαγιαννόπουλος Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η ολοκληρωτική εξίσωση του θεωρήματος σκέδασης αποτελεί το βασικό εργαλείο των ερευνητών για την επίτευξη αναλυτικών λύσεων σε ηλεκτρομαγνητικές δομές. Σύμφωνα με το θεώρημα αυτό, το πεδίο που παράγει ένας σκεδαστής σε μία διάταξη-υπόβαθρο ισούται με το ολοκλήρωμα της συνάρτησης Green της διάταξης πολλαπλασιασμένης με το άγνωστο πεδίο στον όγκο του αντικειμένου με παράγοντα τη διαφορά των κυματικών αριθμών του σκεδαστή και της διάταξης. Μεγάλος αριθμός προβλημάτων έχει αντιμετωπιστεί επιτυχώς με αυτή τη μέθοδο που προσφέρει ακρίβεια και αξιοπιστία. Το μειονέκτημά της είναι ότι εφαρμόζεται σε διατάξεις-υπόβαθρα με σχετικά απλή δομή προκειμένου να υπολογίζεται σε κλειστή μορφή η συνάρτηση Green. Στόχος της διδακτορικής διατριβής είναι να επεκτείνει το σύνολο προβλημάτων στα οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί το ολοκλήρωμα σκέδασης. Πιο συγκεκριμένα, υποθέτουμε διατάξεις-υπόβαθρα που έχουν ήδη μία ασυνέχεια και φροντίζουμε να υπολογίσουμε σε κατάλληλη μορφή τη συνάρτηση Green ώστε να εφαρμόσουμε τη μέθοδο σε μία επιπλέον ανομοιογένεια, εξετάζοντας έτσι πολυπλοκότερες δομές. Τα προβλήματα που μελετώνται στην παρούσα διδακτορική διατριβή είναι ασυνεχείς κυματοδηγοί στους οποίους εφαρμόζεται η τεχνική του ταιριάσματος ρυθμών. Το ζήτημα των ιδιομορφιών της συνάρτησης Green αντιμετωπίζεται πρωτότυπα λαμβάνοντας την πηγή διέγερσης να ανήκει σε όλους τους θεωρούμενους χώρους ταυτόχρονα. Επίσης, ο όρος ελεύθερου χώρου απομονώνεται προκειμένου να διευκολυνθεί η αναλυτική ολοκλήρωση σε κανονικού σχήματος σκεδαστές. Η παραπάνω φιλοσοφία χρησιμοποιείται για την επίλυση δύο κατηγοριών προβλημάτων. Αφενός την ηλεκτρομαγνητική διάδοση μέσα σε ασυνεχείς παράλληλες πλάκες, αφετέρου τη μελέτη και την εκμετάλλευση της ιονοσφαιρικής ασυνέχειας. Η πρώτη κατηγορία προβλημάτων αφορά την εξαγωγή των παραμέτρων σκέδασης, των μακρινών πεδίων απόκρισης και κυκλωματικών ισοδυνάμων για συγκεκριμένα μη συμμετρικά δίθυρα. Η δεύτερη κατηγορία προβλημάτων έχει υψηλό βαθμό πρωτοτυπίας και μελετά το κατά πόσον η αλλαγή του ύψους της ιονόσφαιρας από τη μέρα στη νύχτα και αντίστροφα, μπορεί να προσφέρει, μέσω μετρήσεων, πληροφορίες για την υφή του υπεδάφους. Πιο συγκεκριμένα, εκατέρωθεν της ασυνέχειας το πεδίο αλλάζει συμπεριφορά με αποτέλεσμα να τονίζεται περισσότερο η συνεισφορά του σημείου εκείνου του υπεδάφους που υφίσταται τη μεταβολή. Τα αριθμητικά αποτελέσματα επαληθεύουν την ορθότητα των θεωρητικών συλλογισμών και βεβαιώνουν ότι ο σκοπός της διατριβής μπορεί να ευοδωθεί. Δηλαδή, η χρήση αυστηρών ημιαναλυτικών μεθόδων να επεκταθεί σε πολύπλοκες διατάξεις με έμφαση τις γεωφυσικές εφαρμογές.
Λειτουργία κατανεμημένου ελέγχου πρόσβασης στο μέσο σε γνωστικά συστήματα ραδιοεπικοινωνιών δυναμικής χρήσης φάσματος
Authors: Αδάμης Αθανάσιος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η ανάπτυξη και η μελέτη επίδοσης πρωτοκόλλου ελέγχου πρόσβασης στο μέσο για δίκτυα Δυναμικής Χρήσης Φάσματος κατανεμημένης αρχιτεκτονικής. Μετά από μια σύντομη παρουσίαση του γνωστικού αντικειμένου των Γνωστικών Συστημάτων Ραδιοεπικοινωνιών και της τεχνολογίας Δυναμικής Χρήσης Φάσματος, τροποποιείται η Λειτουργία Κατανεμημένου Ελέγχου (DCF) ώστε η λειτουργία της, σαν πρωτόκολλο υποστρώματος MAC, να καταστεί αποδοτική στο διακοπτόμενο περιβάλλον Δεξαμενής Φάσματος. Η υλοποίηση των τροποποιήσεων πραγματοποιείται τόσο σε προσομοιωτή δικτύου για την επικύρωση της ορθής λειτουργίας του πρωτοκόλλου, όσο και στη γλώσσα SDL προκειμένου αυτές να προδιαγραφούν σαφώς. Στη συνέχεια, αναπτύσσεται αναλυτικό μοντέλο επίδοσης της τροποποιημένης Λειτουργίας Κατανεμημένου Ελέγχου (iDCF), με το οποίο μελετάται η επίδραση συγκεκριμένων παραμέτρων στην επίδοσή της και το οποίο αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για τη μελέτη εφικτότητας ρεαλιστικών σεναρίων Δεξαμενής Φάσματος. Τέλος, παρουσιάζονται ορισμένες προτάσεις εμπλουτισμού της λειτουργίας της iDCF, όπως η μείωση παρεμβολής προς το Πρωτεύον δίκτυο με μεθόδους του υποστρώματος MAC και η απόκτηση δυναμικού Κοινού Καναλιού Ελέγχου για το Δευτερεύον δίκτυο.
Η συμβολή της προωθητικού τύπου εντεροσκόπησης στη διάγνωση των παθήσεων του λεπτού εντέρου
Authors: Παρασκευά Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Σκοπός: Να μελετηθεί η συμβολή της προωθητικού τύπου εντεροσκόπησης στη διάγνωση των νοσημάτων του λεπτού εντέρου. Ασθενείς και μέθοδοι: Από τον Ιανουάριο του 1994 μέχρι το Νοέμβριο του 2001 υποβλήθηκαν σε προωθητικού τύπου εντεροσκόπηση συνολικά 235 ασθενείς. Όλες οι εντεροσκοπήσεις διενεργήθηκαν με το βίντεο εντεροσκόπιο VSB 2900 της εταιρείας Pentax. Οι ενδείξεις για την εξέταση ήταν: σιδηροπενική αναιμία μη διευκρινισθείσης αιτιολογίας (n=59), μακροσκοπική αιμορραγία μη εμφανούς αιτιολογίας (n=49), παθολογικός απεικονιστικός έλεγχος του λεπτού εντέρου (n=12), χρόνια διάρροια με ή χωρίς δυσαπορρόφηση (n=81 ), κοιλιακό άλγος (n=22), αναζήτηση πρωτοπαθούς ή δευτεροπαθούς νεοπλασματικής εστίας (n=7), σύνδρομα πολυποδίασης (n=5). Αποτελέσματα: Το διάμεσο βάθος της διείσδυσης ήταν 80 εκατοστά, (εύρος 20 έως 160 εκατοστά), μετά το σύνδεσμο του Treitz. Η διάρκεια της εξέτασης κυμαίνονταν από 15 έως 45 λεπτά. Η εξέταση ήταν καλώς ανεκτή από όλους τους ασθενείς, και κανείς δεν παρουσίασε επιπλοκές. Στους ασθενείς με απώλεια αίματος από το πεπτικό, αλλοιώσεις ανευρέθησαν σε 64/108 (59%) ασθενείς, ενώ σε 19/108 (17,5%) τα ευρήματα εντοπίζονταν εντός του διαγνωστικού πεδίου του γαστροσκοπίου. Στους ασθενείς με παθολογικό απεικονιστικό έλεγχο του λεπτού εντέρου, οι αλλοιώσεις επιβεβαιώθηκαν ή αποκλείστηκαν στους 11/12 ασθενείς (91%). Στους ασθενείς με διάρροια με ή χωρίς δυσαπορρόφηση, η διάγνωση ετέθη στους 28/81 ασθενείς (34,5%). Τέλος σε αυτούς με σύνδρομο Peutz-Jengers η εντεροσκόπηση επέτρεψε με απόλυτη ακρίβεια την προεγχειρητική διάγνωση όλων των πολυπόδων στη νήστιδα. Συμπέρασμα: Η προωθητικού τύπου εντεροσκόπηση αποτελεί ασφαλή και αξιόπιστη μέθοδο για τη διάγνωση των παθήσεων του λεπτού εντέρου.
Μελέτη και ανάπτυξη αντιδραστηρίων ανίχνευσης δεικτών διάγνωσης καρδιαγγειακών παθήσεων
Authors: Στρογγύλης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας έγινε μια προσπάθεια ανάπτυξης εξειδικευμένων αντιδραστηρίων ανίχνευσης των καρδιακών ισομορφών του συμπλόκου της ανθρώπινης τροπονίνης. Για το σκοπό αυτό: Επιλέχθηκαν κατάλληλες αμινοξικές αλληλουχίες των καρδιακών ισομορφών της ανθρώπινης τροπονίνης. Η λογική που χρησιμοποιήθηκε για την επιλογή των εν λόγω αλληλουχιών περιελάμβανε τον συνυπολογισμό τριών βασικών κριτηρίων: τις αντιγονικές ιδιότητες των επιτόπων, την ελάχιστη ομολογία τους έναντι των σκελετικών ισομορφών και την μη εμπλοκή τους σε αλληλεπιδράσεις με παρεμβατικούς παράγοντες των ορών, υγιών και ασθενικών πληθυσμών. Χρησιμοποιώντας διάφορες τεχνικές σύνθεσης, συντέθηκαν επτά συνολικά πεπτιδικά ανάλογα διακλαδισμένης αρχιτεκτονικής, με μοριακά βάρη που κυμαίνονται από ~6kDa μέχρι ~8,5kDa. Οι συνολικές αποδόσεις σύνθεσης των μακρομορίων κυμάνθηκαν στην περιοχή από 4,5% έως και 36,5%. Μελετήθηκαν και συσχετίστηκαν οι συνθετικές μεθοδολογίες που χρησιμοποιήθηκαν, για την σύνθεση των μακρομοριακών συμπλεγμάτων διακλαδισμένης αρχιτεκτονικής της παρούσας διατριβής. Το μικρό ποσοστό παραπροϊόντων, η ταχύτητα, η αποτελεσματικότητα και η πρακτική διευκόλυνση κατά την διεξαγωγή των αντιδράσεων, ανέδειξαν την συνθετική στρατηγική των χημειοεκλεκτικών αντιδράσεων σχηματισμού θειοαιθερικού δεσμού, ως την πλέον λειτουργική μεθοδολογία. Τα συνθετικά μακρομόρια χρησιμοποιήθηκαν με επιτυχία ως ανοσογόνα για την παρασκευή εξειδικευμένων αντισωμάτων έναντι της ανθρώπινης καρδιακής τροπονίνης. Η συνδυαστική χρήση των αντισωμάτων αυτών προσφέρει τη δυνατότητα ανάπτυξης εναλλακτικών ELISA τεχνικών, για τη βελτίωση των δοκιμασιών ανίχνευσης των ανθρώπινων καρδιακών τροπονινών. Τα αντισώματα αυτά ύστερα από κατάλληλο καθαρισμό, προσφέρονται επίσης για την απομόνωση αλλά και τον καθαρισμό καρδιακών τροπονινών από ορούς ασθενικών πληθυσμών. Τέλος, αναπτύχθηκε μια νέα αναλυτική τεχνική βασιζόμενη στους βιοαισθητήρες εμπέδησης, η οποία επιτρέπει την απ’ ευθείας ανίχνευση της αλληλεπίδρασης συζευγμένου σε ηλεκτρόδια χρυσού γραμμικού ανοσογονικού επιτόπου της καρδιακής ισομορφής της τροπονίνης C, έναντι των ειδικών για τον επίτοπο αντισωμάτων αντιορού. Η συγκεκριμένη τεχνική μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στην ανάπτυξη νέων ανοσοδιαγνωστικών τεχνικών.
Σύστημα τηλεδιάσκεψης και σχολιασμού ιατρικών δεδομένων
Authors: Καμηλάτος Ηρακλής
Published: August 2021

Κατά τη διάρκεια αυτής της διδακτορικής διατριβής υλοποιήθηκαν όλες οι απαραίτητες διεργασίες για τη δημιουργία ενός σταθμού παρακολούθησης και επεξεργασίας ιατρικών δεδομένων. Μεγάλη προσπάθεια καταβλήθηκε για να επιτευχθεί η ευχρηστία και το ομογενές περιβάλλον. Η ευχρηστία είναι απαραίτητη επειδή το τελικό πρόγραμμα απευθύνεται σε μη ειδικευμένους χρήστες ηλεκτρονικών υπολογιστών, όπως είναι οι γιατροί. H γενίκευση του περιβάλλοντος καθώς και η προσαρμοστικότητα του προγράμματος ανάλογα με τα δεδομένα διευκολύνει τον χρήστη στην εκμάθηση του προγράμματος και συνεπώς στο να χρειάζεται μικρότερο χρόνο εξάσκησης. Αυτό θεωρήθηκε σημαντικός παράγοντας καθώς σε επαγγέλματα όπως αυτά του ιατρικού κλάδου υπάρχει μια πληθώρα δεδομένων που ένας γιατρός πρέπει να ξέρει για να μπορέσει να κάνει μια διάγνωση. Αυτά τα δεδομένα μπορούν να καταταγούν σε τρεις κατηγορίες: Εικόνες (διαγνωστικά όργανα MRI, CT, ακτινογραφίες). Αριθμητικά δεδομένα (ηλεκτροκαρδιογράφημα, πίεση, αέρια αίματος). Κείμενα (Ιστορικό ασθενή, παρατηρήσεις). Ένα σημείο που πρέπει να τονισθεί είναι ότι θα πρέπει να είναι δυνατόν να γίνεται η επεξεργασία των δεδομένων με τέτοιο τρόπο ώστε με ορισμένες διαδικασίες να είναι δυνατή η επανάκτηση της αρχικής τους μορφής. Έτσι, οποιαδήποτε επεξεργασία τους πρέπει να είναι μη καταστροφική, άρα να είναι αντιστρέψιμη. […]
Ανάπτυξη μοντέλων πρόβλεψης παραγωγής αιολικής ισχύος με χρήση νευρωνικών δικτύων και τεχνικών ασαφούς λογικής
Authors: Σιδεράτος Γεώργιος
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή, αναπτύσσονται δύο προηγμένες μεθοδολογίες για την πρόβλεψη της παραγωγής ενός αιολικού πάρκου που βασίζονται σε τεχνικές τεχνητής νοημοσύνης. Με βάση τις αριθμητικές προβλέψεις καιρού που παρέχονται από μετεωρολογικά μοντέλα υψηλής κλίμακας, αναπτύχθηκαν δύο μοντέλα πρόβλεψης τα οποία αφού εξετάσουν την αξιοπιστία αυτών των προβλέψεων, δίνουν ακριβείς προβλέψεις της παραγωγής ενός αιολικού πάρκου για τις επόμενες δύο ή τρεις ημέρες. Εκ των προτέρων, αναλύονται οι διαδικασίες που ακολουθούν τα μετεωρολογικά μοντέλα υψηλής κλίμακας και οι παράγοντες που επηρεάζουν τις σχέσεις των αριθμητικών προβλέψεων καιρού με την παραγωγή ενός αιολικού πάρκου, οι οποίες συνθέτουν και το πρόβλημα της πρόβλεψης της αιολικής ισχύος. Η δομή του πρώτου μοντέλου πρόβλεψης της αιολικής ισχύος που θα παρουσιαστεί στην παρούσα διατριβή βασίζεται στην ποιότητα των αριθμητικών προβλέψεων καιρού. Δηλαδή, με χρήση τεχνικών ασαφούς λογικής αξιολογούνται οι καιρικές προβλέψεις και με βάση αυτήν την αξιολόγηση ενεργοποιείται ένα από τα νευρωνικά δίκτυα ακτινωτής βάσης του μοντέλου. Η δομή του δεύτερου μοντέλου πρόβλεψης της αιολικής ισχύος στηρίζεται στην κατάσταση της ατμόσφαιρας την χρονική στιγμή που γίνεται η πρόβλεψη. Η ατμοσφαιρική κατάσταση πρώτα κατηγοριοποιείται μέσω έναν αυτο-οργανούμενο χάρτη. Στην συνέχεια νευρωνικά δίκτυα ακτινωτής βάσης παρέχουν μία πρώτη εκτίμηση της αιολικής ισχύος. Στο επόμενο βήμα αξιολογούνται οι αριθμητικές προβλέψεις καιρού και τέλος νευρωνικά δίκτυα ακτινωτής βάσης διορθώνουν την αρχική πρόβλεψη της αιολικής ισχύος με βάση την παραπάνω αξιολόγηση. Στο δεύτερο μοντέλο πρόβλεψης της αιολικής ισχύος ενσωματώθηκε μία μεθοδολογία που μετατρέπει τις προβλέψεις σημείου σε προβλεπόμενες συναρτήσεις πυκνότητας πιθανότητας της αιολικής ισχύος. Η επικύρωση των προτεινόμενων μοντέλων πρόβλεψης της αιολικής ισχύος έγινε σε off-line και σε on-line κατάσταση σε πραγματικά αιολικά πάρκα με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Επιπλέον, η απόδοση των μοντέλων πρόβλεψης της αιολικής ισχύος συγκρίνεται με την απόδοση άλλων προηγμένων μοντέλων πρόβλεψης κατά την on-line λειτουργία τους σε πέντε διαφορετικά αιολικά πάρκα την ίδια χρονική περίοδο.
Σπερματολογικές μεταβολές και γενετικοί παράγοντες στην κρυψορχία
Authors: Μαμουλάκης Χαράλαμπος
Published: August 2021

Σκοπός: Να αξιολογηθεί η υπόθεση κατά πόσο: α) οι μικροαπαλοιφές της περιοχής Yq11 εμπλέκονται άμεσα στην παθογένεια της κρυψορχίας, β) γενετικές μεταβολές του γονιδίου INSL3 συσχετίζονται με την εμφάνιση κρυψορχίας, και γ) ο αριθμός των επαναλήψεων (n) της πολυμορφικής αλληλουχίας (ΤΑΑΑΑ)n του εγγύς προαγωγέα του γονιδίου SHBG συσχετίζεται με την εμφάνιση κρυψορχίας. Υλικό-Μέθοδοι: Στη μελέτη περιλήφθηκαν: α) 180 παιδιά με κρυψορχία από 174 διακριτές οικογένειες, β) 307 γονείς, γ) τρεις πάσχοντες συγγενείς β' βαθμού και δ) 100 μάρτυρες που συλλέχθηκαν κατά την περίοδο Δεκέμβριος 1999-Ιούλιος 2002, προοπτικά και αναδρομικά από δύο πηγές: α) Α' Παιδοχειρουργική Κλινική, Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία» και β) Ουρολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Κάθε άτομο υποβλήθηκε σε μία αιμοληψία από περιφερική φλέβα. Ακολούθησε εξαγωγή DNA. Η αναζήτηση των μικροαπαλοιφών της περιοχής Yq11 έγινε με δύο πολυπλεγματικές αντιδράσεις PCR (Multiplex A: sY86, sY127, sY254, sY238, Multiplex B: sY14, sY84, sY134, sY255). Η αναζήτηση γενετικών μεταβολών στο γονίδιο INSL3 έγινε με PCR-SSCP ενίσχυση των δύο εξωνίων του. Η στατιστική ανάλυση έγινε με εφαρμογή Χ² κατά Pearson ή Fisher. Η γενετική ανάλυση της (ΤΑΑΑΑ)η έγινε μετά από ενίσχυση, με ηλεκτροφόρηση σε γέλη πολυακρυλαμίδης 10% και χρώση αργύρου. Το (η) κάθε αλληλίου προσδιορίστηκε μετά από αντιπαραβολή με δείγματα γνωστού (n). Η στατιστική ανάλυση έγινε με τις μεθόδους AFBAC και ETDT. Αποτελέσματα: Σε κανέναν ασθενή ή μάρτυρα δεν ανιχνεύτηκαν μικροαπαλοιφές της περιοχής Yq11. Δεν εντοπίστηκαν μεταλλάξεις στο γονίδιο INSL3, αλλά ταυτοποιήθηκαν τρεις πολυμορφισμοί 27G>A (Α9Α), 126G>A (L42L) και 178G>A (Α60Τ). Ως προς την αλληλουχία (ΤΑΑΑΑ)n ανιχνεύτηκαν πέντε διαφορετικά αλλήλια (n=6-10) στους κρυψόρχεις, χωρίς να καταδειχθεί συσχέτιση (n)-κρυψορχίας. Συμπεράσματα: α) Ο άμεσος ρόλος των μικροαπαλοιφών της περιοχής Yq11 στην εμφάνιση της κρυψορχίας τίθεται υπό ισχυρή αμφισβήτηση. Η συστηματική αναζήτηση τους σε παιδιά με κρυψορχία δεν συστήνεται ως ρουτίνα στα πλαίσια προεγχειρητικού ελέγχου ή κατά την μετεγχειρητική παρακολούθηση, β) Οι γενετικές μεταβολές του γονιδίου INSL3 δεν αποτελούν συχνό αίτιο κρυψορχίας στον άνθρωπο, γ) Η αλληλουχία (ΤΑΑΑΑ)n του εγγύς προαγωγέα του γονιδίου SHBG δεν εμφανίζει συσχέτιση/γενετική ζεύξη με την κρυψορχία. Η γενετική προδιάθεση που φαίνεται να υπάρχει σε κάποιο κρυψορχικό υποπληθυσμό θα μπορούσε να αποσαφηνιστεί από τη μελέτη άλλων υποψηφίων-αιτιολογικά σχετιζόμενων γενετικών παραγόντων.
Τα επίπεδα της προκαλσιτονίνης του αίματος ως ενδεικτική παράμετρος βακτηριακής λοίμωξης σε πάσχοντες από εμπύρετη ουδετεροπενία
Authors: Πουλάκου Γαρυφαλλιά
Published: August 2021

Ο στόχος της παρούσας διατριβής ήταν ο προσδιορισμός της προκαλσιτονίνης (PCT) ως δείκτη βακτηριακής λοίμωξης σε ασθενείς με εμπύρετη ουδετεροπενία συγκριτικά με τη C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP). Συμπεριλήφθηκαν 115 ασθενείς και δείγματα αίματος συνελέγησαν προ της χημειοθεραπείας, ανά 48ωρο από της εμφάνισης ουδετεροπενίας και ανά 24ωρο πυρετού μέχρι και την πρώτη ημέρα απυρεξίας. Η PCT προσδιορίσθηκε με μέθοδο ανοσοχημειοφωταύγειας και η CRP με νεφελομετρική μέθοδο. Με βακτηριαιμία η διάμεση τιμή της PCT την πρώτη ημέρα του πυρετού ήταν 8.23 ng/ml και 0.86 ng/ml σε εντοπισμένη βακτηριακή λοίμωξη (Ρ=0.017); δεν παρατηρήθηκε διαφορά μεταξύ των αντιστοίχων τιμών της CRP. Η διάμεση τιμή της PCT με σοβαρή σήψη ήταν 2.62 και 0.57 σε κλινικώς εντοπισμένη λοίμωξη (Ρ<0.001). Καμιά διαφορά δεν καταγράφηκε μεταξύ των αντιστοίχων τιμών της CRP. Τα επίπεδα της ΡCΤ κατακρημνίζονταν μετά τον έλεγχο της λοίμωξης και αυξάνονταν επί επιδείνωσης. Η υψηλότερη ευαισθησία και ειδικότητα για τη διάγνωση της βακτηριαιμίας διαπιστώθηκε σε τιμές μεγαλύτερες του 1.0 ng/ml ενώ για την πρώιμη διάγνωση της σοβαρής σήψης του 2.0 ng/ml. Συμπερασματικά η PCT δύναται να συνεισφέρει στην έγκαιρη διάγνωση της βακτηριαιμίας και της σοβαρής σήψης σε εμπύρετο ουδετεροπενία ενώ παρέχει πληροφορίες για την ανταπόκριση στην αντιμικροβιακή αγωγή.
Ρήγας Βελεστινλής
Authors: Ανδρέου Λουκάς
Published: August 2021

Ένα νέο σύστημα βραδείας απελευθερώσεως αντιβιοτικών μελετήθηκε in vitro, με τη χρήση πολύ (L-γαλακτικού) οξέος, με το υψηλό μοριακό βάρος των 98.000, ως φορέα των νεωτέρων κινολονών σιπροφλοξασίνη, πεφλοξασίνη, οφλοξασίνη και φλεροξασίνη.Για την πειραματική μελέτη προετοιμάσθηκαν 5 παρασκευάσματα για κάθε κινολόνη, βάρους 1 gr το καθένα, στα οποία η αναλογία του ενσωματωμένου φαρμάκου ήταν 10%. Επιπλέον, παρασκευάσθηκαν 5 ακόμη δείγματα πολυμερούς - οφλοξασίνης με ποσοστό φόρτισης σε κινολόνη 20% κατά βάρος. Η αποδέσμευση του φαρμάκου έγινε σε θρεπτικό ζωμό και η μέτρηση της συγκεντρώσεως της ανά 24ωρο απελευθερούμενης ποσότητάς του, προσδιορίσθηκε με τη μικροβιολογική μέθοδο της διαχύσεως σε άγαρ.Η απελευθέρωση από τα παρασκευάσματα με ενσωματωμένη την κινολόνη σε αναλογία 10% διήρκεσε 350 ημέρες για την σιπροφλοξασίνη, 295 ημέρες για την πεφλοξασίνη και 290 ημέρες για την οφλοξασίνη και την φλεροξασίνη. Οι συγκεντρώσεις των απελευθερούμενων κινολονών στο θρεπτικό ζωμό κυμάνθηκαν σε υψηλές τιμές, διατηρούμενες κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της πειραματικής μελέτης, σε πολλαπλάσια επίπεδα (100-1000 φορές) των MIC90 των περισσοτέρων παθογόνων των οστικών λοιμώξεων. Η μεγαλύτερης διάρκειας απελευθέρωση, αλλά με χαμηλότερες τιμές ημερήσιας πυκνότητας, που παρατηρήθηκε στα παρασκευάσματα της σιπροφλοξασίνης, αποδίδεται σε χημική αλληλεπίδραση του μορίου της με αυτό του γαλακτικού οξέος που καθιστά πιο ισχυρή τη σύνδεση φαρμάκου - epopèa. Οι μεταβολές του ρυθμού απελευθέρωσης προϊόντος του χρόνου ήταν μικρές, με το διάγραμμα αυτού να προσεγγίζει, για το μεγαλύτερο διάστημα του πειράματος, την καμπύλη μηδενικής τάξεως και για τις 4 κινολόνες. Εξαίρεση αποτέλεσαν οι πρώτες ημέρες, κατά τις οποίες παρατηρήθηκε παροδικά εκσεσημασμένη αποδέσμευση των ενσωματωμένων στα παρασκευάσματα φαρμάκων. Τα δείγματα πολυμερούς - οφλοξασίνης με ενσωματωμένο το φάρμακο σε αναλογία 20%, παρουσίασαν διάρκεια απελευθερώσεως 275 ημερών. Η μέση πυκνότητα της απελευθερούμενης κινολόνης από αυτά ήταν σταθερά υψηλότερη, αλλά ανάλογου ρυθμού με τα δείγματα υποδιπλάσιας αναλογίας σε οφλοξασίνη. Η στατιστική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων οδήγησε στην διαπίστωση της αναπαραγωγιμότητος των πειραμάτων.Το υψηλού μοριακού βάρους πολυγαλακτικό οξύ, ένα βιοσυμβατό συνθετικό πολυμερές, που αποικοδομείται με τον ίδιο μηχανισμό τόσο in vitro όσο και in vivo (υδρολυτική διάσπαση), αποδεικνύεται κατάλληλος φορέας των κινολονών για την παρασκευή συστημάτων βραδείας απελευθερώσεως αυτών. Η μακρά διάρκεια χορηγήσεως του ενσωματωμένου φαρμάκου, σε σταθερά υψηλά επίπεδα πυκνότητος, που εξασφαλίζουν, σε συνδυασμό με τις πλεονεκτικές ιδιότητες των κινολονών, καθιστούν τα συστήματα αυτά δυνητικά εφαρμόσιμα (μετά από in vivo πειραματικές και κλινικές μελέτες) στο πεδίο της τοπικής αντιμικροβιακής θεραπείας των χρονιών οστικών λοιμώξεων.
Προσαρμοστικά εκπαιδευτικά συστήματα υπερμέσων στο διαδίκτυο
Authors: Παπανικολάου Κυπαρισία
Published: August 2021

Στο πλαίσιο της παρούσας διατριβής προτείνεται ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο σχεδιασμού και ανάπτυξης διαδικτυακών προσαρμοστικών εκπαιδευτικών συστημάτων υπερμέσων. Το προτεινόμενο πλαίσιο στοχεύει στην παροχή εξατομικευμένης διδασκαλίας και αξιοποιεί αρχές από την περιοχή του εκπαιδευτικού σχεδιασμού και των μαθησιακών στυλ. Επίσης ενσωματώνει διαδικασίες που διαμορφώνουν την προσαρμογή του συστήματος και αφορούν στην μοντελοποίηση των δομικών του μονάδων, πεδίο γνώσης, μοντέλο εκπαιδευόμενου, προσαρμοστική μηχανή. Αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα της διάγνωσης του επιπέδου γνώσης του εκπαιδευόμενου με μεθόδους από τις περιοχές της ασαφούς λογικής και της πολυκριτιριακής λήψης απόφασης, δίνοντας αποτελέσματα παρόμοια με αυτά της διάγνωσης εκπαιδευτή. Ως εφαρμογή και πρόταση αναπτύχθηκε το σύστημα INSPIRE (Intelligent System for Personalized Instruction in a Remote Environment) το οποίο παρέχει μαθήματα προσαρμοσμένα στο μαθησιακό στυλ. Το επίπεδο γνώσης και την πρόοδο του εκπαιδευμένου υποστηρίζονται διάφορα επίπεδα προσαρμογής παρέχοντας στον εκπαιδευόμενο τον έλεγχο του συστήματος.
Η χρησιμοποίηση του κνημιαίου νεύρου επίμυος ως μόσχευμα-αγωγός για τη διατομή του περονιαίου
Authors: Σακελλαρίου Αικατερίνη
Published: August 2021

Η αποκατάσταση των κακώσεων των περιφερικών νεύρων αποτελεί μέχρι σήμερα ένα πεδίο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς η διαδικασία της νευρικής αναγέννησης και της επανανεύρωσης του οργάνου-στόχου είναι σύνθετη και επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες. Η χρήση των νευρικών μοσχευμάτων τα οποία μετά την τελικοτελική συρραφή, αποτελούν την μέθοδο εκλογής, περιορίζεται όταν το νευρικό έλλειμμα είναι μεγάλο ή όταν το κεντρικό κολόβωμα έχει καταστραφεί ή είναι αδύνατο να βρεθεί. Η χρησιμοποίηση ενός φυσικού αγωγού που θα μπορούσε να γεφυρώσει αποτελεσματικά το νευρικό έλλειμμα, οδήγησε στην ιδέα της διπλής τελικοπλάγιας συρραφής. Σκοπός της μελέτης ήταν να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα της μεθόδου και να προσδιοριστεί ο ρόλος της ερυθροποιητίνης και του βαλπροϊκού οξέος ως νευροπροστατευτικοί παράγοντες και ως ουσίες που πιθανά να επάγουν την νευρική αναγέννηση στο ίδιο πειραματικό μοντέλο. Στην παρούσα μελέτη, χρησιμοποιήθηκαν 50 αρσενικοί επίμυες (Wistar rats), βάρους 250-320gr (μέση τιμή 265 gr). Τα πειραματόζωα χωρίστηκαν σε 5 ομάδες των 10. Ομάδα Α: Τελικοτελική συρραφή Ομάδα Β: Το κεντρικό κολόβωμα του περονιαίου νεύρου συμπλησιάστηκε τελικοπλάγια στο κνημιαίο νεύρο. Το περιφερικό κολόβωμα, σε απόσταση 0.8 cm από το κεντρικό, τοποθετήθηκε με τον ίδιο τρόπο στον κορμό του κνημιαίου νεύρου. Ομάδα Γ: Διπλή τελικοπλάγια συρραφή και ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση 300mg/Kg βαλπροϊκού οξέος, καθημερινά για 16 εβδομάδες Ομάδα Δ: Διπλή τελικοπλάγια συρραφή και υποδόρια χορήγηση 2680IU ερυθροποιητίνης για 20 ημέρες. Ομάδα Ε: Διατομή περοναίου νεύρου. Τα κολοβώματα αφήνονται χωρίς επιδιόρθωση και ενταφιάζονται στους γειτονικούς μυς. Η ιστομορφομετρική μελέτη, η ανάλυση της βάδισης καθώς και η εκτίμηση του βάρους του προσθίου κνημιαίου μυός είναι οι παράμετροι που χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση της λειτουργικότητας των μοντέλων και έδειξαν ότι: Η ομάδα Β είχε παρόμοιο μοντέλο λειτουργικής αποκατάστασης με την ομάδα Α. Επιπλέον αποδείχτηκε ότι η διπλή τελικοπλάγια συρραφή δεν επηρεάζει την λειτουργικότητα του νεύρου-αγωγού, δηλαδή του κνημιαίου νεύρου. Η χορήγηση της ερυθροποιητίνης (ομάδα Δ) οδήγησε σε λειτουργικά αποτελέσματα που υπερείχαν όλων των άλλων ομάδων, για χρονικό διάστημα 2 εβδομάδων. Στη συνέχεια διατήρησε καλά λειτουργικά αποτελέσματα μέχρι το πέρας της μελέτης, συγκρίσιμα με εκείνα των ομάδων A και Β. Η ομάδα του βαλπροϊκού υπολείπεται λειτουργικά των υπολοίπων ομάδων, σε κάθε χρονική στιγμή μέτρησης. Συμπερασματικά, το μοντέλο της διπλής τελικοπλάγιας συρραφής είναι αποτελεσματικό με τα δεδομένα της παρούσας μελέτης ενώ η χορήγηση της ερυθροποιητίνης φαίνεται να είναι ωφέλιμη τουλάχιστον για όσο χρονικό διάστημα χορηγήθηκε. Περαιτέρω μελέτες σε μεγαλύτερα ελλείμματα είναι απαραίτητες για να πιστοποιήσουν την αποτελεσματικότητα της μεθόδου και να την εντάξουν στην κλινική πράξη.
Αξιολόγηση τεσσάρων φυσικών συστημάτων (βραδείας εφαρμογής στο έδαφος) επεξεργασίας αστικών υγρών αποβλήτων και παραγωγής βιομάζας
Authors: Τζανακάκης Βασίλειος
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή, τέσσερα ΣΒΕ εγκαταστάθηκαν σε περιοχή του οικισμού Σκαλανίου, η οποία ευρίσκεται σε απόσταση 5 κτη νότια της πόλης του Ηρακλείου. Τα φυτικά είδη τα οποία αξιολογήθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν στα αντίστοιχα ΣΒΕ, ήταν η Ακακία (Acacia cyanophylla), ο Ευκάλυπτος (Eucalyptus camaldulensis), η Λεύκη (Populus nigra) και το γιγάντιο καλάμι (A. donax). Σκοπός της διατριβής ήταν: α) η εκτίμηση του βαθμού προεπεξεργασίας των αστικών υγρών αποβλήτων σε δίχωρη σηπτική δεξαμενή, β) η διερεύνηση της δυνατότητας χρήσης των φυτικών ειδών για την επεξεργασία/διαχείριση υγρών αστικών απόβλητων σε μικρές αγροτικές κοινότητες, γ) η αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων καθώς και των κινδύνων για την δηιιόσια υγεία από την χρήση των συστημάτων αυτών και γ) αξιολόγηση της ικανότητας των χρησιμοποιούμενων φυτικών ειδών στη παραγωγή βιομάζας. Η εφαρμογή του συστήματος προεπεξεργασίας προκάλεσε σημαντική μείωση στο οργανικό φορτίο (72% για TSS, 52% για COD και 45% για το BOD) κολοβακτηριδίων (78% για TC, 70% για FC). Σχετικά με την επεξεργασία στα συστήματα βραδείας εφαρμογής: COD (>85%) όμοια για N & P. H βιομάζα της Ακακία ήταν 123 t/ha (περισσότερη κατά 35, 77 & 188%) από τον ευκάλυπτο, το καλάμι και της Λεύκης αντίστοιχα.
Σύνθεση και αξιοποίηση φυσικών προϊόντων
Authors: Μπούζας Εμμανουήλ
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή αποτελείται από τρεις θεματικές ενότητες: Στο πρώτο μέρος περιγράφεται η ολική σύνθεση των φυσικών προϊόντων (+)-trans-Ρεσορκυλίδιο, (+)-cis-Ρεσορκυλίδιο και (+)-Μονοκιλλίνη I (πρόδρομη ένωση του αντικαρκινικού Ραδισικόλη, αναστολέα της μοριακής καπερόνης Hsp90), μέσω μίας νέας αποτελεσματικής και ευέλικτης μεθόδου παρασκευής ρεσορκυλικού τύπου μακρολιδίων. Το βασικότερο στάδιο της συγκεκριμένης μεθόδου είναι η στερεοεκλεκτική μακροκυκλοποίηση μέσω μετάθεσης ενόνης - ολεφίνης (RCM), η οποία οδηγεί με ικανοποιητικές αποδόσεις στο σχηματισμό των επιθυμητών 12- & 14-μελών δακτυλίων. Ειδικά στην περίπτωση των γεωμετρικών ισομερών trans- και cis-Ρεσορκυλιδίων, η E/Z εκλεκτικότητα κατά την RCM εξαρτάται από την ύπαρξη ή μη ενός ενδομοριακού δεσμού-Η. Οι άλλες δύο βασικές συζεύξεις επιτυγχάνονται μέσω: (α) μίας εστεροποίησης Mitsunobu μεταξύ ενός κατάλληλα υποκατεστημένου ρεσορκυλικού οξέος και της αντίστοιχης οπτικώς ενεργής δευτεροταγούς αλκοόλης και (β) μίας αντίδρασης Stille με ταυτόχρονη εισαγωγή καρβονυλίου μεταξύ ενός βενζυλο-αλογονιδίου και του κατάλληλου βινυλοκασσιτερικού υποστρώματος, για την ήπια και σε ένα στάδιο εισαγωγή της ευαίσθητης ενόνης. Ειδικά στην περίπτωση της Μονοκιλλίνης I, η εισαγωγή ενός β-μεθυλίου στην ενόνη οδηγεί σε σημαντική συνολική βελτίωση της σύνθεσης. Συγκεκριμένα, τα trans-Ρεσορκυλίδιο, cis-Ρεσορκυλίδιο και Μονοκιλλίνη I παρασκευάζονται σε συνολικές αποδόσεις 12.8% (8 στάδια), 15.7% (6 στάδια) και 12.3% (13 στάδια), αντίστοιχα. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής, περιγράφεται η σύνθεση ενός προχωρημένου ενδιάμεσου του νέου πολυκυκλικού, πολυκετιδικού αντιβιοτικού (αντι-MRSA και VRSA) Αβυσσομυκίνη C. Βασικότερο στάδιο της συγκεκριμένης πορείας είναι μία πιθανώς βιομιμητική, τοπο- και εναντιοεκλεκτική ενδομοριακή αντίδραση Diels-Alder (IMDA). Για την ανοικοδόμηση του πλήρους ανθρακικού σκελετού του πρόδρομου διενίου-διενιόφιλου χρησιμοποιήθηκαν δύο βασικές αντιδράσεις σύζευξης με καλές αποδόσεις: (α) μία 3-υδροξυ-αλκυλίωση ενός τετρονικού παραγώγου με χρήση LDA και της κατάλληλης χειρόμορφης αλδεΰδης και (β) μία σύζευξη Nozaki - Hiyama - Kishi για την εισαγωγή της ευαίσθητης τριενόνης. Η επιθυμητή Ε γεωμετρία της ενόνης επιτυγχάνεται μέσω μίας in situ ισομερείωσης κατά το τελικό κρίσιμο στάδιο της IMDA. Η συνολική απόδοση σύνθεσης του προχωρημένου ενδιαμέσου της Αβυσσομυκίνης C είναι 15.1% για 8 στάδια. Στο τρίτο μέρος της διατριβής περιγράφεται η σύνθεση και η βιολογική αξιολόγηση παραγώγων της ναφθοκινόνης Σικαλκίνη. Συγκεκριμένα, μελετήθηκαν in vitro η κυτταροτοξική, η κυτταροστατική και κυρίως η επουλωτική τους δράση [επαγωγή σύνθεσης κολλαγόνου, αναστολή των κολλαγονολυτικών μεταλλο-πρωτεασών (MMPs)] με σκοπό την πιθανή εφαρμογή τους σε επουλωτικά σκευάσματα. Αν και κανένα εκ των παραγώγων δεν εμφάνισε καλύτερη δράση από την πρόδρομη Σικαλκίνη, ενδιαφέρον παρουσιάζει το πεντακετυλιωμένο παράγωγο βρωμοϋδρίνης αφού συνδυάζει ικανοποιητικές βιολογικές ιδιότητες και ταυτοχρόνως είναι άχρωμο σε αντίθεση με την εντόνως κόκκινη και κατ’ επέκταση περιορισμένης εμπορευσιμότητας Σικαλκίνη.
Spectrofluorimetric determination of aluminum in biological, environmental and pharmaceutical formulation samples
Authors: Vijdeluc Cristina-Ioana
Published: August 2021

Περιγράφεται μία εκλεκτική και απλή φασματοφθορισμομετρική μέθοδος για τον προσδιορισμό του αργιλίου, η οποία βασίζεται σε μία αντίδραση φθορισμού του στοιχείου με το acid alizarin violet Ν, εντός ελαφρά όξινου ρυθμιστικού διαλύματος. Η κάλυψη παρεμποδιζόντων στοιχείων που υπάρχουν στο δείγμα έγινε με 1, 10-φαινανθρολίνη-υδροχλωρική υδροξυλαμίνη και θειϊκό βηρύλλιο. Οι δυναμικές περιοχές των γραμμών συσχέτισης για πρότυπα διαλύματα ΑΙ(ΙΙΙ) ήταν μεταξύ 10⁻⁹και 10⁻⁶ Μ, ενώ το όριο ανίχνευσης και ποσοτικοποίησης του αναλυτή υπολογίστηκαν από την τυπική απόκλιση και βρέθηκαν 2.2x10⁻¹⁰ Μ και 7.6x10⁻¹⁰ Μ, αντίστοιχα. Η δυναμική της μεθόδου ελέγχθηκε χρησιμοποιώντας πόσιμο νερό και γαρίδα (prawn) ως πιστοποιημένα υλικά αναφοράς. Σημαντικές παράμετροι της μεθόδου, όπως η συγκέντρωση του υποκατάστατη, το pH της αντίδρασης, η θερμοκρασία, ο χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση της αντίδρασης, η σχετική χημική συγγένεια ανάμεσα στα μέταλλα και τον υποκατάστατη, τα φάσματα απορρόφησης και φθορισμού, ο μέσος χρόνος εκπομπής της λάμπας, το εύρος των μονοχρωματόρων και η τάση του φωτοπολλαπλασιαστή, μελετήθηκαν λεπτομερώς έτσι ώστε να καθοριστούν οι βέλτιστες συνθήκες της προτεινόμενης μεθόδου. Το πραγματικό δείγμα, που αναλύθηκε ως προς το περιεχόμενο αργίλιο ήταν ένα φαρμακευτικό αντιόξινο παρασκεύασμα.
Το φαινόμενο της διπλής μονογονεϊκής κληρονομικότητας του μιτοχονδριακού DNA
Authors: Μίζη Αθανασία
Published: August 2021

Το φαινόμενο της Διπλής Μονογονεϊκής Κληρονομικότητας (ΔΜΚ) του μιτοχονδριακού DNA αποτελεί τη μοναδική εξαίρεση στο βασικό βιολογικό κανόνα της μονογονεϊκής κληρονόμησης του οργανιδιακού DNA. Περιγράφει την ύπαρξη στο ίδιο είδος δύο μιτοχονδριακών γονιδιωμάτων (F και Μ) καθένα από τα οποία ακολουθεί μονογονεϊκό πρότυπο κληρονόμησης. Σκοπό της διατριβής αποτέλεσε η διερεύνηση του πιθανού λειτουργικού ρόλου του mtDNA στο φαινόμενο. Προσδιορίστηκε η πλήρης πρωτοδιάταξη των τύπων F και Μ του είδους Mytilus galloprovincialis ώστε να πραγματοποιηθεί η συγκριτική τους ανάλυση. Τα δύο μόρια είναι λειτουργικά. Διαθέτουν ίδια γονιδιακή οργάνωση, νουκλεοτιδική σύσταση και προτίμηση χρήσης κωδικών παρότι ο βαθμός διαφοράς είναι της τάξης του 20%. Περιλαμβάνουν δώδεκα πρωτεϊνικά γονίδια, δύο γονίδια rRNA, 23 γονίδια tRNA και επτά μη κωδικές περιοχές. Στο μόριο Μ εντοπίστηκε η μοναδική γνωστή περίπτωση ανασυνδυασμού σε κωδική περιοχή μεταξύ των δύο τύπων. Για τη δημιουργία μίας μεγάλης έκτασης παρεμβολής στο μόριο Μ προτείνονται τρία διαδοχικά γενετικά γεγονότα. Η ταυτοποίηση των γονιδίων tRNA βασίστηκε στο σχηματισμό τυπικών δευτεροταγών δομών. Στη δημιουργία των δύο γονιδίων tRNA-Methionine πιθανώς συνέβαλλε το φαινόμενο της «αντιστροφής ρόλων». Οι μη κωδικές περιοχές στο 5' άκρο πρωτεϊνικών γονιδίων, σχηματίζουν ενεργειακά σταθερές δευτεροταγείς δομές και ενδέχεται να έχουν λειτουργική σημασία στην ωρίμανση των μιτοχονδριακών mRNA. Η κύρια ρυθμιστική περιοχή του mtDNA του Mytilus χαρακτηρίζεται από τριμερή δομή και περιέχει το σημείο έναρξης της αντιγραφής της βαριάς αλυσίδας. Στην κωδική περιοχή του γονιδίου nad3 εντοπίστηκε το σημείο έναρξης της αντιγραφής της ελαφριάς αλυσίδας. Τα αποτελέσματα της συσχέτισης του νουκλεοτιδικού περιεχομένου με το χρόνο παραμονής της βαριάς αλυσίδας σε μονόκλωνη κατάσταση κατά την αντιγραφή, ήταν συμβατά με το πρότυπο της ασύγχρονης αντιγραφής. Ο τύπος της μεταλλαγής που επικρατεί είναι η οξείδωση της γουανίνης. Οι αλληλουχίες F και Μ των ειδών με ΔΜΚ ομαδοποιούνται ανάλογα με το είδος στο οποίο ανήκουν και όχι ανάλογα με τον τρόπο κληρονόμησης. Η ανεξάρτητη εμφάνιση του φαινομένου της ΔΜΚ στα τρία είδη δεν θεωρείται πιθανή. Αντίθετα, υπό την παραδοχή της «αντιστροφής ρόλων» και με την υπόθεση ότι ο εξελικτικός ρυθμός αυτών των γονιδιωμάτων είναι σταθερός, η ομαδοποίηση αντικατοπτρίζει την πολύ πιο πρόσφατη «εισβολή» του τύπου F στη σπερματική γραμμή στο M. galloprovincialis σε σχέση με τα άλλα είδη.
Η βασική εκπαίδευση στο Αίγιο (1895-1913)
Authors: Μούρτζης Γεώργιος
Published: August 2021

Στη διατριβή επιχειρείται η μελέτη της ιστορίας της βασικής εκπαίδευσης στο Αίγιο, όπως αυτή διαμορφώθηκε την περίοδο 1895-1913. Ο συγγραφέας επιχειρεί να αναδείξει τη διείσδυση του σχολικού δικτύου της βασικής εκπαίδευσης στο Αίγιο κατά την εξεταζόμενη περίοδο, τη υλικοτεχνική υποδομή των σχολείων, θέματα εκπαιδευτικού προσωπικού, θέματα εποπτείας και διοίκησης των σχολείων καθώς και τις δαπάνες για τη στοιχειώδη εκπαίδευση. Έτσι το κύριο ενδιαφέρον εστιάστηκε στη συλλογή, καταγραφή, ταξινόμηση, παρουσίαση και σχολιασμό των ιστορικών τεκμηρίων. Η κατανόηση και ανάλυση των τεκμηρίων καθώς και η ερμηνεία των απόψεων επιχειρείται με την εφαρμογή της ερμηνευτικής μεθόδου. Η έρευνα ανέξειξε ότι τόσο στις ιδρύσεις σχολείων αρρένων όσο και στις ιδρύσεις σχολείων θηλέων ή τάση είναι αυξητική με μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης στην ίδρυση σχολείων θηλέων κυρίως στην περιφέρεια του Δήμου με αποτέλεσμα η αναλογία κατοίκων ανά δημοτικό σχολείο της πόλης να είναι πολύ μεγαλύτερη από την αναλογία κατοίκων ανά δημοτικό σχολείο ολόκληρου του Δήμου Αιγιέων. Την ίδια περίοδο κανένα δημόσιο διδακτήριο δεν οικοδομείται ενώ παρατηρείται αύξηση των ενοικιαζόμενων ιδιωτικών κτιρίων που χρησιμοποιούνται ως διδακτήρια λόγω της ίδρυσης νέων σχολικών μονάδων. Παράλληλα τα ποσά που δαπανώνται για τον εξοπλισμό των διδακτηρίων είναι πολύ μικρά. Το διδακτικό προσωπικό από την αρχή μέχρι το τέλος της υπό εξέταση περιόδου αυξάνεται κατά 56% και οι δαπάνες μισθοδοσίας διπλασιάζονται. Παγιώνονται τα όργανα διοίκησης και διαφοροποιούνται σε επίπεδα και κατηγορίες και τα κατώτερα στελέχη της εκπαίδευσης (Δ/ντες) επικοινωνούν με τον επιθεωρητή μέσω του διευθυντή του Α΄ πλήρους δημοτικού σχολείου αρρένων Αιγίου. Το σύνολο των διοικητικών λειτουργιών είναι ιεραρχημένο και η διοίκηση χαρακτηρίζεται από μονολιθικότητα. Η αύξηση των δαπανών για τη στοιχειώδη εκπαίδευση στο τέλος της υπό εξέταση περιόδου σε σχέση με την αρχή οφείλεται στην αύξηση των εξόδων για ενοίκια διδακτηρίων και μισθούς εκπαιδευτικού προσωπικού εξαιτίας της ίδρυσης και λειτουργίας νέων σχολείων της προαγωγής άλλων και της αύξησης του εκπαιδευτικού προσωπικού. Κύρια πηγή πόρων για τη λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων αποτελούν οι δαπάνες του Δήμου. Σε κάθε περίπτωση η κεντρική εκπαιδευτική πολιτική εφαρμόζεται σε τοπικό επίπεδο χωρίς αποκλίσεις.
Κατιούσα επεξεργασία ενζύμων που αναγνωρίζουν νουκλεϊνικά οξέα
Authors: Μελίσσης Σωτήριος
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή έγινε χρήση της τεχνολογίας των συνθετικών συνδυαστικών βιβλιοθηκών, για τον καθαρισμό ενζύμων που αναγνωρίζουν νουκλεϊνικά οξέα. Ο σχεδιασμός της πρωτότυπης βιβλιοθήκης βασίστηκε στην 'κατευθυνόμενη συνδυαστική μέθοδο', αξιοποιώντας δεδομένα της δομής των πρωτεϊνών-στόχων και εφαρμόζοντας μοριακή μοντελοποίηση των μορίων-δεσμευτών που αποτελούν την ορθολογική (εστιασμένη) βιβλιοθήκη. Ο σχεδιασμός της βιβλιοθήκης εστιάσθηκε στην λογική της μίμησης των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των dNTPs και του Β-μοτίβου, μια αυστηρά συντηρημένης περιοχής των Pol-Ι και Ρol-II οικογενειών των πολυμερασών, ενώ η πειραματική αξιολόγηση και τελική επιλογή έγινε με χρήση βιολογικών εκχυλισμάτων που περιείχαν τα ένζυμα-στόχους. Ως δεσμευτές (στοιχεία αναγνώρισης) χρησιμοποιήθηκαν παράγωγα των μορίων 9-αμινοαιθυλοαδενίνη και 9-αμινοαιθυλογουανίνη που μιμούνται τη λειτουργία των φυσικών βάσεων αδενίνη και γουανίνη του υποστρώματος και εμπορικά διαθέσιμες αρωματικές και αλειφατικές αμινο-ενώσεις που έφεραν αρνητική σουλφονική ή φωσφορική ομάδα προκειμένου να μιμούνται τη φωσφορική ομάδα των νουκλεοτίδιων. Η βιβλιοθήκη που προέκυψε περιείχε 26 μονοϋποκαταστημένους και διυποκαταστημένους νουκλεοτιδο-μιμητικούς τριαζινικούς δεσμευτές και αξιολογήθηκε για την ικανότητα καθαρισμού τριών ενζύμων που χρησίμευσαν ως πρότυπα: των Ρfu και Taq DNA πολυμερασών καθώς και της M-MLVH αντίστροφης τρανσκριπτάσης. Στους βέλτιστους προσροφητές που προέκυψαν από τη διαδικασία αξιολόγησης της ικανότητας καθαρισμού των ενζύμων (συγκεκριμένα ο oABSAd για την Pfu DNA πολυμεράση, ο mABSGu για την Taq DNA πολυμεράση και ο AEAd για την M-MLVH‾ αντίστροφη τρανσκριπτάση) έγινε εφαρμογή ενός απλού πρωτοκόλλου καθαρισμού εφαρμόζοντας έκλουση χαμηλού κόστους, οδηγώντας στην παρασκευή σε ένα χρωματογραφικό στάδιο, ενζύμων υψηλής καθαρότητας και σε καλή ανάκτηση, τα οποία πληρούσαν τις προϋποθέσεις για πειραματική χρήση.
Ιπποκράτης και νεογνολογία
Authors: Γαλιάκη-Παπαλεξάκη Βασιλική
Published: August 2021

Στη μελέτη αυτή επισημαίνονται τα στοιχεία εκείνα από τα Ιπποκρατικά έργα που αφορούν το νεογνό και γίνεται σύγκριση αυτών με τα επιστημονικός ισχύοντα σήμερα.Για την καλύτερη ανάπτυξη τα στοιχεία ταξινομήθηκαν σε τέσσερις ενότητες.Η πρώτη ενότητα περιλαμβάνει τη γονιμοποίηση του ωαρίου και τα προβλήματα γύρω απ’ αυτήν.Η δεύτερη αναφέρεται στην ενδομήτρια ζωή και τον τοκετό , καθώς και στα αίτια της προωρότητας.Η τρίτη ενότητα περιλαμβάνει την περιγεννητική θνησιμότητα και την παθοφυσιολογία κατά συστήματα του νεογνού .Στην τέταρτη ενότητα γίνεται αναφορά στα εργαλεία και τα φάρμακα που αφορούν τον τοκετό και το νεογνό , καθώς και στις ηθικές αρχές και τα καθήκοντα του γιατρού των Ιπποκρατικών χρόνων.
Επίπεδα μορίων προσκόλλησης και σελεκτινών στον ορό ως πρώιμος δείκτης αθηρωμάτωσης στα παιδιά
Authors: Μαύρη Αντωνία
Published: August 2021

Η αθηρωμάτωση αρχίζει στην παιδική ηλικία και οι βλάβες της εξελίσσονται στην εφηβεία και την ενήλικη ζωή. Αυτή η διαδικασία επιταχύνεται στα παιδιά με προδιαθεσικούς παράγοντες για καρδιαγγειακή νόσο.Τα μόρια προσκόλλησης φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο στα πρώτα στάδια της αθηρωμάτωσης διευκολύνοντας την προσκόλληση και μετανάστευση των λευκοκυττάρων στον υπενδοθηλιακό χώροήλιο. Φαίνεται λοιπόν ότι αυτά τα μόρια είναι αυξημένα στα παιδιά με προδιαθεσικούς παράγοντες κινδύνου, στα πρώτα στάδια αθηρωμάτωσης. Είναι γνωστό ότι η υπερλιπιδαιμία αποτελεί παράγοντα αυξημένου κινδύνου για αθηρωμάτωση.Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να διερευνηθεί αν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των διαλυτών μορίων προσκόλλησης και των επιπέδων λιπιδίων στα παιδιά.Η μελέτη αυτή περιλαμβάνει 80 παιδιά ηλικίας από 6-13 ετών (41 αγόρια, 39 κορίτσια). Σε όλα τα παιδιά καταγράφηκαν το οικογενειακό ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου, η ηλικία, το φύλο και οι ανθρωπομετρικές παράμετροι. Αιμοληψία έγινε σε όλα τα παιδιά μετά από 12ωρη νηστεία.Προσδιορίστηκαν στον ορό τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων, της ολικής χοληστερόλης και των κλασμάτων της, καθώς και τα επίπεδα της Ρ και Ε σελεκτίνης και των μορίων προσκόλλησης sVCAM-1, slCAM-1.Τόσο για το sVCAM-1 όσο και τη sP-σελεκτίνη βρέθηκε αντίστροφη συσχέτιση με τα επίπεδα της HDL.(r=-0.33, ρ=0.005 και r=-0.39, ρ=0.001 αντίστοιχα). Θετική συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ των τιμών του sVCAM-1 και των τιμών των τριγλυκεριδίων.(Γ=0.48, ρ<0.001).Αύξηση της HDL κατά 10mg/dl αντιστοιχεί σε μείωση του ενδεχόμενου παρουσίας ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας κατά 50% για, ενώ αντίστοιχη αύξηση των τιμών τριγλυκεριδίων αυξάνει κατά 3 φορές τον κίνδυνο παρουσίας ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας, όταν χρησιμοποιήθηκε ως ανεξάρτητος παράγων κινδύνου η 75η εκατοστιαία θέση της sVCAM-1 και της sP-σελεκτίνης.Έτσι, τα επίπεδα των μορίων προσκόλλησης μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως δείκτες για την ανίχνευση προκλινικής αθηρωμάτωσης στην παιδική ηλικία. Η δε πρώιμη παρέμβαση με σκοπό να ομαλοποιηθούν παράγοντες κινδύνου για αθηρωμάτωση, όπως η υπερλιπιδαιμία, θα προλάβει την έκφραση των μορίων προσκόλλησης που σηματοδοτούν την έναρξη της διαδικασίας της αθηρωμάτωσης. 42.
Συνδυαστική τρισδιάστατη υπολογιστική όραση και απεικόνιση φθορισμού για την αξιολόγηση καρκινικών όγκων
Authors: Γκόρπας Δημήτριος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής ήταν η επίλυση του αντιστρόφου προβλήματος στη Μοριακή Απεικόνιση Φθορισμού, μέσω της ανάπτυξης ενός διπλά συζευγμένου μοντέλου, το οποίο στηρίζεται στην Εξίσωση Μεταφοράς και την Προσέγγιση Διάχυσης και την κατασκευή μίας βάσης δεδομένων για τη βελτιστοποίηση της χρονικής απόκρισης της μεθόδου. Παράλληλα, στα πλαίσια της έρευνας αντιμετωπίστηκε και το πρόβλημα της τρισδιάστατης ανακατασκευής της επιφάνειας δομών με διάμετρο μικρότερη του 1 cm, μέσω της ανάπτυξης μίας μεθόδου βασιζόμενης στη χρήση του δομημένου φωτός. Για την αξιολόγηση των δύο μεθόδων που παρουσιάζονται στη διατριβή αναπτύχθηκε ένα συνδυαστικό σύστημα τρισδιάστατης υπολογιστικής όρασης και απεικόνισης φθορισμού, το οποίο στην απλούστερη μορφή του, χρησιμοποιήθηκε για τη γεωμετρική ποσοτικοποίηση μη μελανωματικών δερματικών όγκων, και στη συνέχεια με κατάλληλες βελτιστοποιήσεις-διαφοροποιήσεις, για την ανακατασκευή δομών που βρίσκονται στο εσωτερικό ιστών (μη διαυγών μέσων). Η ανακατασκευή δομών, οι οποίες βρίσκονται στο εσωτερικό μη διαυγών μέσων και οι οποίες έχουν επισημανθεί με κατάλληλους ιχνηθέτες φθορισμού, προϋποθέτει την επίλυση σύνθετων μαθηματικών μοντέλων, που διακρίνονται σε δύο εξίσου σημαντικά προβλήματα, το εμπρόσθιο και το αντίστροφο πρόβλημα. Το εμπρόσθιο πρόβλημα επιλύθηκε με την ανάπτυξη ενός διπλά συζευγμένου μοντέλου της Εξίσωση Μεταφοράς Ακτινοβολίας και της Προσέγγισης Διάχυσης. Το συνδυαστικό αυτό μοντέλο επιλύθηκε για την απεικόνιση φθορισμού με εφαρμογή τρισδιάστατων πεπερασμένων στοιχείων. Το αντίστροφο πρόβλημα επιλύθηκε συνδυάζοντας τεχνικές υπολογιστικής όρασης και σύγκρισης δεδομένων. Αναφορικά με την τρισδιάστατη ανακατασκευή της επιφάνειας δομών με διάμετρο μικρότερη του 1 cm, αναπτύχθηκε ένας σύνθετος αλγόριθμος υπολογιστικής όρασης για την κατάτμηση των λαμβανόμενων εικόνων, την αναγνώριση των στοιχείων του πλέγματος και την εξαγωγή της τρισδιάστατης πληροφορίας. Χρησιμοποιώντας μεθοδολογίες που εμπίπτουν στα πεδία της υπολογιστικής όρασης, της μοντελοποίησης και προσομοίωσης, της οπτικής και της βιοφυσικής προτάθηκαν λύσεις για όλα αυτά τα προβλήματα, συνεισφέροντας στην πρόοδο της έρευνας που πραγματοποιείται σήμερα. Επιπροσθέτως, για πρώτη φορά αναπτύχθηκε ένα σύστημα απεικόνισης φθορισμού το οποίο να συνδυάζεται με ένα σύστημα τρισδιάστατης υπολογιστικής όρασης, προσφέροντας τη δυνατότητα μετατροπής των αποτελεσμάτων επίλυσης του αντιστρόφου προβλήματος, στο πραγματικό σύστημα συντεταγμένων.
Επιδερμική μελέτη του δερματικού μελανώματος στην Ελλάδα
Authors: Κουλέρμου Γεωργία
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν 724 ασθενείς με μελάνωμα που προσήλθαν στη κλινική πλαστικής χειρουργικής του Περιφερειακού Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Γ. Γεννηματάς» μέχρι τον Νοέμβριου του 2002. Τα προσωπικά, δημογραφικά, κλινικά και ιστολογικά στοιχεία που μελετήθηκαν ήταν το φύλο, η ηλικία του ασθενούς, ο φωτότυπος, η θέση της πρωτοπαθούς εστίας. Διερευνήθηκε ο ρόλος της ηλιακής ακτινοβολίας, η εγκυμοσύνη σαν εκκλητικός παράγοντας, η ανάπτυξη σε προϋπάρχοντα σπίλο και ο ρόλος των δυσπλαστικών σπίλων και των συγγενών σπίλων. Ακολούθως μελετήθηκε η πρόγνωση του μελανώματος λαμβανομένων υπόψιν των προγνωστικών παραγόντων, δηλαδή των στοιχείων που προαναφέρθησαν.
Phytoplankton diversity and bloom dynamics in coastal ecosystems under the influence of terrestrial runoff
Authors: Σπαθάρη Σοφία
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η ποσοτική προσέγγιση των οικολογικών διεργασιών που ρυθμίζουν την βιοποικιλότητα, δομή και δυναμική των βιοκοινωνιών φυτοπλαγκτού σε παράκτια οικοσυστήματα υπό την επίδραση χερσαίων απορροών. Η διατριβή βασίστηκε στην ανάλυση φυσικών, χημικών, και βιολογικών δεδομένων που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια ενός έτους από τον Κόλπο Καλλονής, Νήσου Λέσβου, και σε υφιστάμενη πληροφορία από πέντε παράκτιες περιοχές του Αιγαίου Πελάγους. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με την εφαρμογή καινοτόμων μεθοδολογιών που έχουν σπανίως έως τώρα χρησιμοποιηθεί στην θαλάσσια οικολογία. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παρούσας διατριβής, η πρωτογενής παραγωγικότητα, βιοποικιλότητα και σύνθεση των ειδών στις φυτοπλαγκτικές βιοκοινωνίες παράκτιων οικοσυστημάτων επηρεάζεται έντονα από την εισροή θρεπτικών από τη χέρσο κυρίως κατά τη χειμερινή περίοδο. Βρέθηκε ότι η εισροή του ανόργανου διαλυτού αζώτου είναι πολύ πιο σημαντική από του φωσφόρου για την ανάπτυξη ευτροφικών κρίσεων και εξάρσεων πιθανώς τοξικών μικροφυκών. Κατά τη διάρκεια των εξάρσεων αυτών, η βιοποικιλότητα, η δομή και η σύνθεση της βιοκοινωνίας αλλάζουν σημαντικά εφόσον μικρός αριθμός ειδών κυριαρχεί σχεδόν ολοκληρωτικά. Η εφαρμογή βιολογικών μοντέλων σε βιοκοινωνίες χαρακτηριστικές διαφόρων περιβαλλοντικών συνθηκών, έδειξε ότι η δομή των φυτοπλαγκτικών βιοκοινωνιών ρυθμίζεται περισσότερο με βάση την διαθεσιμότητα πόρων για ανάπτυξη αντί διαδικασιών αυτό-οργάνωσης. Η σχέση βιοποικιλότητας-παραγωγικότητας στο φυτοπλαγκτόν βρέθηκε να είναι μια κυρτή καμπύλη, μόνο όταν στην ανάλυση συμπεριλαμβάνονταν δείγματα χαρακτηριστικά φυτοπλαγκτικών εξάρσεων. Περαιτέρω διερεύνηση της σχέσης αυτής έδειξε ότι σε συνθήκες πολύ χαμηλής και πολύ υψηλής πρωτογενούς παραγωγής, ένας μηχανισμός διπλού αβιοτικού 'στρες' πιθανώς ρυθμίζει τον πλούτο των ειδών φυτοπλαγκτού σε παράκτια οικοσυστήματα.
Χειρουργική αποκατάσταση επίκτητων ελλειμμάτων ολικού πάχους θωρακικού τοιχώματος
Authors: Κίντος Διονύσιος
Published: August 2021

Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να παρατεθεί η κλινική μας εμπειρία κατά την 20ετία 1984-2004 απο την αντιμετώπιση ασθενών με επίκτητα ελλείμματα ολικού πάχους του θωρακικού τοιχώματος και να γίνει βραχεία ανασκόπιση της διεθνούς βιβλιογραφίας επί του θέματος.Υλικό-μέθοδοι :Καταγράφησαν 172 ασθενείς με επίκτητα ελλείμματα ολικού πάχους του θωρακικού τοιχώματος (εξαιρείται η χειρουργική ογκολογία του μαστού), απο την 20ετή εμπειρία των Κλινικών Πλαστικής Επανορθωτικής και Αισθητικής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου του Illinois και του νοσοκομείου Cook County στο Σικάγο των Η.Π.Α. και της Β' Προπαιδευτικής Χειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών.Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν (αίτια, χρόνος, τοπογραφία, σύσταση κλπ. των βλαβών), μελετήθηκαν και ετέθησαν οι ενδείξεις και εφαρμόστηκαν οι απαιτούμενες θεραπευτικές μέθοδοι.Αποτελέσματα :> Από τους 172 ασθενείς οι 137 (79,7%) είχαν ομαλή έκβαση.> Σε 35 συνολικά ασθενείς (20,3%) καταγράφησαν επιπλοκές με αυξημένη συχνότητα στα ελλείμματα πρόσθιας-μέσης γραμμής.> Σε 10 ασθενείς (5,9%) χρειάστηκε επανεπέμβαση και επιμήκυνση του χρόνου νοσηλείας τους.> Σε 151 ασθενείς (88%) απαιτήθηκε η μεταφορά -για κάλυψη του ελλείμματος- αγγειούμενου κρημνού με ή χωρίς την χρήση βιοσυνθετικών υλικών.> Καταγράφησαν 2 θάνατοι (1,74%) επί του συνόλου των ασθενών από καρδιοαναπνευστικές επιπλοκές.Συμπεράσματα :> Θεωρείται απαραίτητη η συνεργασία του Θωρακοχειρουργού με τον Πλαστικό Χειρουργό στην αντιμετώπιση επίκτητων σύνθετων ελλειμμάτων του θωρακικού τοιχώματος.> Στόχος είναι η σκελετική σταθερότητα, η λειτουργική και η αισθητική ακεραιότητα στην αποκατάσταση του θωρακικού τοιχώματος.> Η δική μας κλινική εμπειρία θεωρεί ότι η κατάλληλη επιλογή, η ορθή παρασκευή και μεταφορά καλώς αγγειούμενων ιστών αποτελεί την λύση επιλογής στα ολικού πάχους ελλείμματα του θωρακικού τοιχώματος.