Ο ρόλος του ενδοθηλίου σε εγκύους υψηλού κινδύνου για εμφάνιση προεκλαμψίας
Authors: Αναστασάκης Ελευθέριος 
Published: January 2014

Σκοπός Η προεκλαμψία αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Ερευνήσαμε την συσχέτιση μεταξύ της παθολογικής Doppler ροομετρίας των μητριαίων αρτηριών, της ενδοθηλιακής λειτουργίας, δεικτών οξειδωτικού stress και του κινδύνου εμφάνισης προεκλαμψίας. Υλικό-μέθοδος Μεταξύ Οκτωβρίου 2005 και Φεβρουαρίου 2007, μελετήθηκαν προοπτικά 64 επίτοκες που παρακολουθούνταν στην Α’ Μαιευτική & Γυναικολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών, Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα». Όλες οι επίτοκες κυοφορούσαν μονήρεις κυήσεις και είχαν ανεπίπλεκτο ιατρικό και μαιευτικό ιστορικό. Με τη χρήση ερωτηματολογίου καταγράφηκαν τα σχετιζόμενα στοιχεία που αφορούσαν το κάπνισμα καθώς και το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό. Μετρήσαμε το πάχος του έσω χιτώνα της καρωτιδικής αρτηρίας (cIMT: υποκατάστατος δείκτης αρτηριοσκλήρυνσης και προγνωστικός δείκτης καρδιαγγειακών επεισοδίων) σε 34 επίτοκες με φυσιολογική μητροπλακουντιακή ροή σε σύγκριση με ομάδα 30 επιτόκων με παθολογική μητροπλακουντιακή ροή κατά την Doppler εξέταση των μητριαίων αρτηριών [μέσος δείκτης παλμικότητας (PI) ? 1.6] διακολπικά στο αναλυτικό γεννητικό υπερηχογράφημα (20-23 εβδομάδες κύησης). Αξιολογήσαμε επίσης την ταχύτητα του παλμικού κύματος (PWV) και την ενδοθήλιο-εξαρτώμενη αγγειοδιαστολή (FMD) της βραχιόνιου αρτηρίας. Τέλος διερευνήθηκε ο ρόλος του οξειδωτικού stress μετρώντας την μυλονική διαλδεϋδη (malondialdehyde, MDA) και το ουρικό οξύ σε όλες τις επίτοκες της μελέτης. Αποτελέσματα Οι επίτοκες με αυξημένη αντίσταση ροής στις μητριαίες αρτηρίες είχαν σημαντικά μεγαλύτερο cIMT στην έσω (αλλά όχι στην κοινή) καρωτιδική αρτηρία (0.58 ± 0.06 vs 0.53 ± 0.08, αντίστοιχα, p=0.005). Ο κίνδυνος για εμφάνιση προεκλαμψίας ήταν σημαντικά υψηλότερος (6/30 vs 0/34 δηλ 20% vs 0% αντίστοιχα, p=0.0079) σε σύγκριση με τις επίτοκες με φυσιολογική μητροπλακουντιακή ροή. Το PWV και το FMD δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων. Η μυλονική διαλδεϋδη ήταν σημαντικά υψηλότερη στην ομάδα των επιτόκων με παθολογικά Doppler των μητριαίων αρτηριών (1.65 ± 0.69 vs 1.27 ± 0.42 μM, αντίστοιχα, p = 0.005). Οι τιμές του ουρικού οξέος ήταν υψηλότερες στην ομάδα εξέτασης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, αλλά η διαφορά αυτή δεν ήταν στατιστικά σημαντική (3.50 ± 0.69 vs 1.27 ± 0.59 mg/dl, αντίστοιχα, p = 0.814). Συμπεράσματα Οι επίτοκες με παθολογικά αποτελέσματα κατά την Doppler εξέταση των μητριαίων αρτηριών βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο όχι μόνο για εμφάνιση προεκλαμψίας αλλά και για μελλοντική εμφάνιση καρδιαγγειακής νόσου. Ο αυξημένος αυτός κίνδυνος είναι ανεξάρτητος από την εμφάνιση της προεκλαμψίας. Η Doppler υπερηχογραφία των μητριαίων αρτηριών στις 20-23 εβδομάδες κύησης θα μπορούσε να αποτελέσει προγνωστικό δείκτη για την εμφάνιση καρδιαγγειακής νόσου. Οι τιμές του οξειδωτικού stress ήταν σημαντικά υψηλότερες όταν το μέσο PI ήταν πάνω από 1,6 κατά την διακολπική Doppler υπερηχογραφία των μητριαίων αρτηριών στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης. Αναμένεται να διερευνηθεί εάν αυτή, η αυξημένου κινδύνου κατηγορία επιτόκων για εμφάνιση προεκλαμψίας, μπορεί να ωφεληθεί από φαρμακευτική αντιοξειδωτική αγωγή.