bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Autonomic management systems for future internet
Authors: Φωτεινός Βασίλειος
Published: September 2021

Στο αναπτυσσόμενο δικτυακό περιβάλλον, οι διαχειριστές αντιμετωπίζουν δυσκολίες να αναπτύξουν, διαχειριστούν και διατηρήσουν τις υποδομές τους και τις υπηρεσίες τους με έναν τρόπο απλό, οικονομικά αποδοτικό και ολοκληρωμένο (από άκρο σε άκρο). Η κατάσταση αυτή αναμένεται να γίνει ακόμα χειρότερη καθώς τα νέα συστήματα ενσωματώνουν ένα σύνολο από ποικιλόμορφες και ετερογενής δικτυακές υποδομές. Η έλλειψη αυτοματισμών οδηγεί σε αργότερες και λιγότερο αποδοτικές διαδικασίες αντίδρασης. Επιπλέον, η έγερση του Διαδικτύου των Αντικειμένων (Internet of Things - IoT), όπου δισεκατομμύρια από συσκευές θα συνδεθούν στο Διαδίκτυο, έχει τη δυνατότητα να αλλάξει τα πάντα. Είναι εμφανές ότι υπάρχει η ανάγκη για προηγμένα συστήματα διαχείρισης, τα οποία θα είναι «έξυπνα» και αυτό-προσαρμοζόμενα έτσι ώστε να λαμβάνουν γρήγορες και αξιόπιστες αποφάσεις. Ωστόσο, η διαχείριση αυτής της ευφυΐας δεν μπορεί να βασιστεί στο παραδοσιακό παράδειγμα της εντολής και ελέγχου. Αντίθετα, χρειάζεται να βασιστεί σε συστήματα που κρύβουν την τεχνολογική πολυπλοκότητα από τον διαχειριστή και τον ανακουφίζουν από την σχετικά αργή και επιρρεπή σε λάθη διαδικασία της χειροκίνητης ρύθμισης.Για να ξεπεραστούν το διαρκώς αυξανόμενο μέγεθος και η πολυπλοκότητα της διαχείρισης των δικτύων, η αυτόνομη διαχείριση δικτύων (Autonomic Network Management - ANM) και τα δίκτυα καθοριζόμενα από λογισμικό (Software Defined Networking - SDN) έχουν αναγνωριστεί ως λύσεις αναδυόμενες και πολλά υποσχόμενες. Από την μία, η ANM απλοποιεί τη διαχείριση και τον έλεγχο των δικτύων και των υπηρεσιών, ελαχιστοποιώντας το βάρος της χειροκίνητης λειτουργίας. Από την άλλη, τα SDN κάνουν τη συμπεριφορά των δικτυακών συσκευών (δρομολογητές, μεταγωγείς) προγραμματιζόμενη και τις επιτρέπουν να ελέγχονται από ένα κεντρικό στοιχείο, προσφέροντας έτσι προηγμένη δυνατότητα προσαρμογής του δικτυακού ελέγχου και συμπεριφορών προώθησης. Με αυτή την έννοια, τα SDN μπορούν να θεωρηθούν ως καταλύτες για την απλοποίηση της εισαγωγής της αυτονομίας στα δίκτυα και στη διαχείριση των δικτύων.Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, σε αυτή τη διατριβή, σχεδιάζουμε ένα ενοποιημένο πλαίσιο διαχείρισης που αξιοποιεί τόσο την ANM όσο και τα SDN ώστε να παρέχει μία ρεαλιστική λύση στην πολυπλοκότητα της διαχείρισης των δικτύων. Το πλαίσιο υποστηρίζει την αποδοτική λειτουργία πολλαπλών αυτόνομων μηχανισμών. Ειδικότερα, σε αυτό το πλαίσιο, τρεις αυτόνομοι μηχανισμοί σχεδιάζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται. Ο πρώτος μηχανισμός αποφασίζει δυναμικά βέλτιστες ρυθμίσεις δρομολόγησης σε σχέση με τις πολιτικές του διαχειριστή για δίκτυα κορμού. Ο δεύτερος μηχανισμός αναθέτει το φορτίο της κίνησης στα πιο ενεργειακά αποδοτικά οπτικά μονοπάτια σε οπτικά δίκτυα κορμού. Ο τρίτος μηχανισμός αποφασίζει δυναμικά βέλτιστες συνθέσεις αντικειμένων για παροχή υπηρεσιών σύμφωνα με τις απαιτήσεις των τελικών χρηστών. Ο στόχος αυτής της διατριβής είναι να επικυρώσει ότι τα αυτόνομα συστήματα διαχείρισης είναι κατάλληλα να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του μελλοντικού Διαδικτύου.
Οι συνδυασμοί μονονουκλεοτιδικών πολυμορφισμών (single nucleotide polymorphisms, SNPs) του υποκινητή του γονιδίου mmp - 3 σε Ελληνίδες με και χωρίς πρόπτωση πυελικών οργάνων
Authors: Καραχάλιος Χαράλαμπος
Published: September 2021

Η πρόπτωση πυελικών οργάνων (ΠΠΟ) αποτελεί μία συχνή πολυπαραγοντική κατάσταση. Οι μεταλλοπρωτεϊνάσες της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας (Matrix Metalloproteinases, MMPs) συγκροτούν οικογένεια ενζύμων που διασπούν το συνδετικό ιστό. Μονονουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί (Single Nucleotide Polymorphisms, SNPs) σε ρυθμιστικές περιοχές γονιδίων που κωδικοποιούν MMPs μπορούν να μεταβάλουν το ρυθμό μεταγραφής των γονιδίων αυτών, αλλάζοντας έτσι την επίδραση των MMPs στις πυελικές δομές. Η εισαγωγή ενός νουκλεοτιδίου αδενίνης (Α) στη θέση -1612/-1617 του υποκινητή του γονιδίου που κωδικοποιεί την MMP-3 παράγει το αλληλόμορφο 6Α, ενώ το άλλο αλληλόμορφο είναι 5Α. Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση της συσχέτισης των SNPs της MMP-3 με τον κίνδυνο εμφάνισης ΠΠΟ στον ελληνικό πληθυσμό. Το δείγμα της μελέτης αποτελείται από 80 Ελληνίδες με ΠΠΟ και 80 Ελληνίδες χωρίς ΠΠΟ. Η ανίχνευση των SNPs έγινε στο DNA που ελήφθη από το αίμα των συμμετεχουσών και αναλύθηκε μέσω θερμής εκκίνησης πραγματικού χρόνου Αλυσιδωτής Αντίδρασης Πολυμεράσης (hot-start real-time Polymerase Chain Reaction, PCR) και συστοιχιών που προσδένονται σε ένα φθορίζοντα ανιχνευτή υβριδισμού συγκεκριμένης αλληλουχίας (sequence–specific hybridization probe binding assays). Η εργαστηριακή και η στατιστική επεξεργασία των δειγμάτων κατέληξε στην απουσία διαφοράς μεταξύ των δiαφόρων SNPs της MMP-3 και της παρουσίας ή μη ΠΠΟ. Συμπερασματικά, η αποκλειστική επίδραση των SNPs στον υποκινητή του γονιδίου που κωδικοποιεί την MMP-3 δεν αρκεί για να θεμελιώσει τη γενετική προδιάθεση για ανάπτυξη ΠΠΟ.
Electromagnetic wave propagation in gradient index metamaterials, plasmonic systems and optical fiber networks
Authors: Ματθαιάκης Μάριος
Published: September 2021

Τα μεταϋλικά αποτελούν ένα σχετικά νέο πεδίο έρευνας το οποίο είναι πολ-λά υποσχόμενο καθώς παρουσιάζει ιδιότητες οι οποίες δεν έχουν βρεθεί έωςτώρα στη φύση. Μία από τις σημαντικε΄ς κατευθύνσεις ερευνητικής δραστηριό-τητας στο πεδίο αυτό είναι η μελέτη καινοτόμων χαρακτηριστικών στη διάδοσηηλεκτρομαγνητικών (ΗΜ) κυμάτων σε φακούς με μεταβαλλόμενο δείκτη διά-θλασης. Στη Διατριβή αυτή, τρεις μέθοδοι γεωμετρικής οπτικής και μία κυμα-τική μέθοδος έχουν αναπτυχθεί για τη διερεύνηση της διάδοσης ΗΜ κυμάτωνμέσα από υλικά συγκεκριμένων δεικτών διάθλασης. Επιπλέον μελετάται η διά-δοση ΗΜ κυμάτων μέσα από οργανωμένες δομές καθώς και μέσα από τυχαίαδίκτυα φακών μεταβαλλόμενου δείκτη διάθλασης, όπως οι φακοί και οι οπέςLuneburg. Δείχνουμε ότι κυματοδηγοί, οι οποίοι αποτελούνται από φακούςLuneburg, προσφέρουν τη δυνατότητα καλύτερου ελέγχου στη διάδοση τωνΗΜ κυμάτων. Επίσης δείχνουμε ότι διακλαδισμένη διάδοση καθώς και ακραίαφαινόμενα μπορούν να αναδειχθούν σε τέτοια πολύπλοκα φωτονικά δίκτυα.Επί πρόσθετα, χρησιμοποιούμε την διακριτή μη γραμμική εξίσωση Schr¨odingerγια να διερευνήσουμε τη διάδοση ενός ΗΜ κυματοπακέτου μέσα από δομέςοπτικών ινών και μελετάμε πως επηρεάζουν η τυχαιότητα και η μη γραμμικότητατον εκθέτη διάχυσης.Τέλος, μελετάμε τα επιφανειακά πλασμόνια. Διερευνούμε πως η παρουσίαενός ενεργού διηλεκτρικού αλλάζει την σχέση διασποράς και βελτιώνει το μήκοςδιάδοσης των πλασμονίων. Δείχνουμε ότι η χρήση ενός ενεργού διηλεκτρικού,το οποίο αντισταθμίζει τις ωμικές απώλειες του μετάλλου, βελτιώνει σημαντικάτην διάδοση των πλασμονίων.
Μελέτη και χαρακτηρισμός νέων βιοαποικοδομήσιμων πολυεστέρων
Authors: Ζορμπά Τριανταφυλλιά
Published: September 2021

Οι ανάγκες της αγοράς σε προϊόντα κατασκευασμένα από συνθετικά πολυμερή αυξάνονται συνεχώς, δημιουργώντας σημαντικά προβλήματα στο περιβάλλον. Πολλά συνθετικά πολυμερή, όπως υλικά συσκευασίας, έχουν μικρό χρόνο χρήσης και μεγάλο χρόνο αποικοδόμησης. Μία λύση για την διαχείριση των στερεών υπολειμμάτων είναι και η ανάπτυξη νέων βιοαποικοδομήσιμων πολυμερών. Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η παρασκευή και ο χαρακτηρισμός τριών βιοαποικοδομήσιμων αλειφατικών πολυεστέρων και η τροποποίηση τους με νανοϋλικά. Παρασκευάστηκαν τρεις αλειφατικοί πολυεστέρες ο πολυ(αδιπικός αιθυλενεστέρας) PEAd, ο πολυ(αδιπικός προπυλενεστέρας) PPAd και ο πολυ(αδιπικός βουτυλενεστέρας) PBAd, με την μέθοδο πολυσυμπύκνωσης τήγματος δύο σταδίων και χαρακτηρίστηκαν με τις τεχνικές TA, NMR, FTIR, XRD, SEM, GPC, ιξωδομετρίας και μετρήθηκαν οι μηχανικές τους ιδιότητες. Οι παρασκευασθέντες πολυεστέρες ήταν υψηλού μοριακού βάρους, με μηχανικές ιδιότητες αντίστοιχες της δομής τους, με τον PPAd να εμφανίζει τις χαμηλότερες τιμές. Ο PBAd εμφάνισε την καλύτερη θερμική σταθερότητα. Μελετήθηκε ο μηχανισμός της θερμικής αποσύνθεσης τους και υπολογίστηκε η ενέργεια ενεργοποίησης Ε με ισομετατροπική ανάλυση με τις μεθόδους Ozawa, Flynn, Wall και Friedman. Η θερμική αποσύνθεση για τον PEAd περιγράφεται με ένα μηχανισμό και Ε 153.2 kJ/mol, ενώ για τους πολυεστέρες PPAd και PBAd με δύο μηχανισμούς, ο πρώτος αφορά μικρή απώλεια μάζας με Ε 121 και 185 kJ/mol αντίστοιχα και ο δεύτερος αφορά την κύρια αποσύνθεση με Ε 156.7 και 217.2 kJ/mol αντίστοιχα. Το μοντέλο αντίδρασης είναι n-τάξης με αυτοκατάλυση. Ο PPAd παρουσίασε τους μεγαλύτερους ρυθμούς ενζυμικής υδρόλυσης, ενώ ο PBAd τους μικρότερους. Ο πολυεστέρας PBAd επιλέχθηκε για να τροποποιηθεί με την προσθήκη νανοσωλήνων άνθρακα πολλαπλών τοιχωμάτων (MWCNT’s) και οξειδίου του γραφενίου. Για κάθε νανοπρόσθετο από τα παραπάνω παρασκευάστηκαν νανοσύνθετα υλικά σε διάφορες συγκεντρώσεις με την μέθοδο της ανάμιξης διαλύματος και χαρακτηρίστηκαν. Τα νανοσύνθετα με MWCNT’s παρουσίασαν, συγκριτικά με τον πολυεστέρα αναφοράς PBAd-r, πολύ καλύτερες μηχανικές ιδιότητες, χαμηλότερους ρυθμούς βιοαποικοδόμησης, ενώ δεν μεταβλήθηκε ιδιαίτερα η θερμική σταθερότητα και ο βαθμός κρυσταλλικότητας τους. Τα νανοσύνθετα με οξείδιο του γραφενίου παρουσίασαν σχετικά καλύτερες μηχανικές ιδιότητες, υψηλότερους ρυθμούς βιοαποικοδόμησης, ελαφρά μείωση της θερμικής τους σταθερότητας και αύξηση του βαθμού κρυσταλλικότητας τους με παράλληλη αύξηση της κρυσταλλικής φάσης β.
Αναγνωστικές και μορφοσυντακτικές δεξιότητες στην Ελληνική ως μητρική και στη Γαλλική ως ξένη γλώσσα σε μαθητές με ειδική διαταραχή της ανάγνωσης
Authors: Τσελά Βασιλική
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση διαφορών στις αναγνωστικές και μορφοσυντακτικές δεξιότητες μαθητών με καλή αναγνωστική ικανότητα και με ειδική διαταραχή της ανάγνωσης στην ελληνική ως μητρική και στη γαλλική ως ξένη γλώσσα στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο. Επίσης, η έρευνα εξέτασε τη σχέση μεταξύ του μορφοσυντακτικού γλωσσικού παράγοντα της ανάγνωσης με τις τρεις συνιστώσες της αναγνωστικής διαδικασίας, την ακρίβεια στην αποκωδικοποίηση, την ευχέρεια και την κατανόηση. Τέλος, βασικός στόχος της έρευνας ήταν να διερευνηθεί αν οι αναγνωστικές δεξιότητες στην ελληνική ως μητρική γλώσσα μπορούν να προβλέψουν τις αναγνωστικές δεξιότητες στη γαλλική ως ξένη γλώσσα τόσο των μαθητών με καλή αναγνωστική ικανότητα όσο και των μαθητών με ειδική διαταραχή της ανάγνωσης. Tο δείγμα της έρευνας αποτελούνταν από μία ομάδα μαθητών με καλή αναγνωστική ικανότητα (Ν=108) και μία ομάδα μαθητών με ειδική διαταραχή της ανάγνωσης (Ν=108), οι οποίοι αξιολογήθηκαν στην αποκωδικοποίηση, την ευχέρεια, τη μορφοσύνταξη και την κατανόηση τόσο στην ελληνική όσο και στη γαλλική γλώσσα.Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η επίδοση στη γαλλική ως ξένη γλώσσα ήταν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη έναντι της ελληνικής ως μητρικής και για τις δυο ομάδες. Οι μαθητές με ειδική διαταραχή της ανάγνωσης σε σχέση με τους μαθητές με καλή αναγνωστική ικανότητα είχαν χαμηλότερη επίδοση με στατιστικά σημαντική διαφορά σε όλες τις δοκιμασίες της γαλλικής γλώσσας. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι τα ελλείμματα στην κάθε δοκιμασία της μιας γλώσσας μεταφέρονταν αναλογικά στην ίδια δοκιμασία της άλλης γλώσσας. Αυτή η διαγλωσσική μεταφορά ήταν λιγότερο εμφανής στους μαθητές με ειδική διαταραχή της ανάγνωσης οι οποίοι είχαν δυσανάλογα χαμηλή επίδοση στην ξένη γλώσσα, πιθανόν λόγω του βαθμού αδιαφάνειας της γαλλικής γλώσσας. Η παρούσα έρευνα έδειξε επίσης ότι οι μορφοσυντακτικές δεξιότητες μπορούν να αποτελέσουν δείκτες πρόβλεψης των αναγνωστικών δυσκολιών στους μαθητές με ειδική διαταραχή της ανάγνωσης. Τέλος, παρατηρήθηκε στατιστικά πολύ σημαντική συσχέτιση μεταξύ των δοκιμασιών και στις δύο ομάδες μαθητών και στις δύο γλώσσες. Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την δημιουργία προγραμμάτων παρέμβασης τα οποία θα βοηθήσουν τους μαθητές με ειδική διαταραχή της ανάγνωσης να βελτιώσουν τις αναγνωστικές και μορφοσυντακτικές τους δεξιότητες στην ξένη γλώσσα
Ανατομική συσχέτιση της συμπαθητικής νεύρωσης στην αιτιοπαθογένεια του καρκίνου του μαστού
Authors: Μπούτσικος Γεώργιος
Published: September 2021

Μελετήθηκαν συνολικά 40 περιπτώσεις καρκίνου του μαζικού αδένα εκ των οποίων 6 περιπτώσεις προήλθαν από νεκροτομικό υλικό, 3 παρασκευάσματα από ανθρώπινα πτώματα που χρησιμοποιούνται για την ανατομική άσκηση των δευτεροετών φοιτητών της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και 31 χειρουργικά παρασκευάσματα ασθενών, 12 περιπτώσεις από Δημόσια Νοσοκομεία και 19 περιπτώσεις από Ιδιωτικά Θεραπευτήρια.Κατά τη μελέτη των προαναφερθέντων παρασκευασμάτων, διαπιστώθηκε η παρουσία υπολειμματικής συμπαθητικής νεύρωσης σε όλα αυτά. Ο ιστός του μαζικού αδένα μελετήθηκε με τη μέθοδο του ανοσοφθορισμού, ο οποίος βασίζεται στην ειδική πρόσδεση του σεσημασμένου αντισώματος με φθορίζον χρωμογόνο στο δικό του αντιγόνο. Για τη μελέτη του συμπαθητικού συστήματος χρησιμοποιήθηκε ως φθορίζον μόριο η φλουορεσκεΐνη, η οποία επιτρέπει να στοχεύσουμε τη φθορίζουσα ουσία σε συγκεκριμένες πρωτεΐνες και κυτταρικές δομές.Η μελέτη είναι πρωτότυπη στην Ελλάδα και από τις σπάνιες στο διεθνή χώρο, διότι έγινε σε ανθρώπινο υλικό μαζικού αδένα, ενώ διεθνώς χρησιμοποιούνται για την αντίστοιχη μελέτη πειραματόζωα.
Εξατομικευμένη δοσιμετρία στη θεραπεία με ραδιοφάρμακα, νέες τεχνικές
Authors: Βαμβακάς Ιωάννης
Published: September 2021

Εδώ και αρκετές δεκαετίες γίνεται χρήση των ραδιοφαρμάκων σε θεραπευτικές εφαρμογές διαφόρων μορφών νεοπλασιών. Οι δοσιμετρικές μελέτες οι οποίες έγιναν παράλληλα, ανέδειξαν την ανεπάρκεια των κλασικών μεθόδων εσωτερικής δοσιμετρίας για τις θεραπευτικές εφαρμογές. Στις θεραπείες με ραδιοφάρμακα απαιτείται καλή ακρίβεια στους δοσιμετρικούς υπολογισμούς. Οι υπολογισμοί πρέπει να γίνονται ιδιαιτέρως για κάθε ασθενή καθώς έχουν παρατηρηθεί μεγάλες διακυμάνσεις στην απορροφούμενη δόση μεταξύ ασθενών. Οι διαφορές αυτές οφείλονται στα διαφορετικά παθολογικά και ανατομικά χαρακτηριστικά του κάθε ασθενή.Σκοπός της εργασίας αυτής είναι η εκτέλεση εξατομικευμένης δοσιμετρικής μελέτης στις θεραπευτικές εφαρμογές με ραδιοφάρμακα με έμφαση στις νεώτερες τεχνικές οι οποίες δίνουν πιο λεπτομερή αποτελέσματα. Η βάση των δοσιμετρικών μελετών είναι οι σπινθηρογραφικές εικόνες του ασθενή οι οποίες λαμβάνονται μετά τη χορήγηση του θεραπευτικού ραδιοϊσοτόπου. Με κατάλληλη βαθμονόμηση του απεικονιστικού συστήματος οι σπινθηρογραφικές εικόνες δίνουν την ποσοτικοποιημένη κατανομή της ενεργότητας στο σώμα του ασθενή. Στη συνέχεια με τη χρήση κατάλληλων λογισμικών υπολογίζεται η απορροφούμενη δόση στον καρκινικό όγκο και στα παρακείμενα υγιή όργανα.Στην εργασία αυτή έγιναν εξατομικευμένοι δοσιμετρικοί υπολογισμοί με τη χρήση προσθιοπίσθιων σπινθηρογραφικών εικόνων και επίσης με τη χρήση τομογραφικών εικόνων οι οποίες αναπαριστούν την κατανομή της ενεργότητος με μεγαλύτερη λεπτομέρεια. Για τους δοσιμετρικούς υπολογισμούς χρησιμοποιήθηκε το λογισμικό MIRDOSE3.1 και επίσης αναπτύχθηκε λογισμικό σε κώδικα MATLAB για τον υπολογισμό της απορροφούμενης δόσης σε επίπεδο στοιχειωδών όγκων (voxel). Ο υπολογισμός της συνεισφοράς κάθε στοιχειώδους όγκου στη συνολική δόση έγινε με τη μέθοδο της συνέλιξης.Οι μέθοδοι δοσιμετρίας που εφαρμόστηκαν στην εργασία αυτή, αναδεικνύουν ότι με τις νεώτερες δοσιμετρικές τεχνικές μπορούν να υπολογιστούν με μεγαλύτερη ακρίβεια οι απορροφούμενες δόσεις με συνέπεια τη βελτίωση της ποιότητας των θεραπειών.
Τα ιεραποστολικά περιοδικά και η αποτύπωση της ορθόδοξης μαρτυρίας κατά τη μεταπολεμική περίοδο
Authors: Τσιρέβελος Νικόλαος
Published: September 2021

Η μελέτη των περιοδικών Πορευθέντες (Go Ye) και Πάντα τα Έθνη (All Νations) αναδεικνύει την ιστορική τους συμβολή στη μετάδοση και πρόσληψη του μηνύματος του Ευαγγελίου σε όλον τον κόσμο καθώς και στην αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος των Ελλήνων για την ιεραποστολή. Ιδρυτής των περιοδικών υπήρξε ο νυν Αρχιεπίσκοπος Τιράνων και πάσης Αλβανίας Αναστάσιος. Ειδικότερα, το περιοδικό Πορευθέντες, το οποίο προέκυψε από τις διεργασίες του «Συνδέσμου» το έτος 1959 και άρχισε να εκδίδεται το 1961 μέχρι το 1969 υπό τη μέριμνα του ομώνυμου «Διορθόδοξου Ιεραποστολικού Κέντρου», έθεσε τα θεμέλια για την αναβίωση της ιεραποστολής. Το περιοδικό Πάντα τα Έθνη, το οποίο είναι δημοσιογραφικό όργανο της Εκκλησίας της Ελλάδας, εργάζεται για τη συνέχεια της ελληνόφωνης ορθόδοξης μαρτυρίας στα έσχατα του κόσμου από το 1981 που εκδόθηκε μέχρι σήμερα. Στην παρούσα εργασία περιγράφεται η έκδοση των δύο περιοδικών (καλλιτεχνική επεξεργασία, δομή της ύλης, γλώσσα), ερευνώνται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των αρθρογράφων (πομπός) και παραδίδονται στοιχεία για τους αναγνώστες (αποδέκτες). Στη συνέχεια, μελετάται το περιεχόμενο των κειμένων (μορφή, σχέση με τον χρόνο, τίτλοι, βιβλική και πατερική τεκμηρίωση) και καταγράφεται η θεολογική τεκμηρίωση της Ορθόδοξης μαρτυρίας (μήνυμα) διακρινόμενη σε θεματικές κατηγορίες. Ακολούθως, αποτυπώνονται οι δημοσιογραφικές πληροφορίες από τις νέες εκκλησίες και τις πρωτοβουλίες των ιστορικών Εκκλησιών για τη στήριξη του ιεραποστολικού έργου, καθώς και τα θρησκειολογικά-εθνολογικά στοιχεία από τους διάφορους λαούς που συναντούν τα ορθόδοξα ιεραποστολικά κλιμάκια. Έπεται η έρευνα του ρόλου της εικόνας στη μετάδοση του μηνύματος των περιοδικών. Τέλος, γίνεται η συγκριτική αξιολόγηση των περιοδικών και αναδεικνύονται τα χαρακτηριστικά των κειμένων και των φωτογραφιών, με τα οποία κωδικοποιήθηκε το χριστιανικό μήνυμα και μεταδόθηκε από τους έντυπους ιεραποστολικούς αγωγούς. Πέρα από τις διαφορές τους τα περιοδικά Πορευθέντες και Πάντα τα Έθνη με τον ιεραποστολικό τους λόγο συνέβαλαν στην αναβίωση της Ορθόδοξης μαρτυρίας.
Η ελληνόγλωση εκπαίδευση στην Ατζαρία (1850-1938)
Authors: Λουκασβίλι Νίνο
Published: September 2021

Η πολύχρονη ιστορία των Ελλήνων της Ατζαρίας αποδεικνύει ακόμη μια φορά την ανεξάντλητη δύναμη κι αντοχή του Ποντιακού Ελληνισμού. Από τα πρώτα χρόνια της εγκατάστασής τους στο τουρκοκρατούμενο Βατούμ στη δεκαετία του 1840, οι Έλληνες της Ατζαρίας κατάφεραν να δημιουργήσουν μια δραστήρια και δυναμική κοινότητα και να αναπτύξουν διάφορους τομείς: θρησκευτικούς, εκπαιδευτικούς, καλλιτεχνικούς και εκδοτικούς. Ιδιαίτερα θεαματική ήταν η εξέλιξη της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στην περιοχή της Ατζαρίας. Οι Έλληνες, προσπαθώντας να διατηρήσουν την εθνική τους ταυτότητα, ίδρυσαν σχολεία σε όλους τους ελληνικούς οικισμούς αμέσως μετά την εγκατάστασή τους στην περιοχή. Κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας πορείας της, η ελληνόγλωσση εκπαίδευση της Ατζαρίας γνώρισε την ακμή, αλλά και την παρακμή της.
Μελέτη της εμπλοκής της κυτοκίνης οστεοποντίνης στην έναρξη και ανάπτυξη της εντερικής φλεγμονής
Authors: Κουρεπίνη Ευαγγελία
Published: September 2021

Οι ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου (ΙΦΝΕ) προκαλούνται απόυπερβολικές φλεγμονώδεις ανοσοαποκρίσεις ενάντια στην συμβιωτική μικροχλωρίδακαι σε άλλα αντιγόνα του εντερικού αυλού. Αλλαγές στα εντερικά δενδριτικάκύτταρα (ΔΚ) συμβάλλουν στην δημιουργία ΙΦΝΕ στους ανθρώπους καιπειραματικής κολίτιδας σε μύες. Τα ΔΚ των μεσεντέριων λεμφαδένων είναι βασικοίμεσολαβητές της επαγωγής της κολίτιδας και χωρίζονται σε δυο κύριους υποτύπουςμε διαφορετική έκφραση της ιντεγκρίνης αΕ (CD103): Υπάρχουν ταCD11chighCD103+ και τα CD11chighCD103- ΔΚ.Πρόσφατη μελέτη προτείνει τον προ-φλεγμονώδη ρόλο της κυτοκίνης οστεοποντίνης(Opn) στην χρόνια πειραματική κολίτιδα. Επιπροσθέτως, η Opn εκφράζεται σε πολύυψηλά επίπεδα σε κύτταρα ανοσοποιητικά και μη του εντέρου, στο πλάσμα ασθενώνμε ΙΦΝΕ, αλλά και στο κόλον και το πλάσμα μυών με κολίτιδα. Η Opn εκφράζεταικαι από τα ΔΚ συμβάλλοντας στους κυτταρικούς μηχανισμούς που διαμεσολαβούν τις αυτοάνοσες ασθένειες. Συνολικά, η Opn παίζει ρόλο στην ρύθμιση τουφαινοτύπου, της επιστράτευσης και της λειτουργιάς των ΔΚ σε διάφορες καταστάσειςφλεγμονής. Παρόλα αυτά είναι άγνωστο αν ο καίριος υπότυπος ΔΚ για την κολίτιδαεκφράζει Opn και την πιθανή σημαντικότητα αυτής της έκφρασης για την ασθένεια.Ο σκοπός της διδακτορικής διατριβής αρχικά στόχευε στην ταυτοποίηση του καίριουυπότυπου ΔΚ για την επαγωγή κολίτιδας. Αποδείξαμε πως τα CD103- ΔΚ τωνμεσεντέριων λεμφαδένων έχουν προ-φλεγμονώδη δράση στην οξεία κολίτιδα. Επίσηςορίσαμε ότι τα CD103- ΔΚ εκτός από άλλες προ-φλεγμονώδεις κυτοκίνες, εκφράζουν πολύ υψηλά επίπεδα Opn. Ακόμη βρήκαμε ότι η έκφραση Opn από τα CD103- ΔΚκαθορίζει την προ-φλεγμονώδη υπόσταση τους στην κολίτιδα.Με τη χρήση διαφορετικών πειραματικών προσεγγίσεων, σε αυτή τη διατριβήδείχνουμε ότι η έκφραση της Opn από τα CD103- ΔΚ μπορεί να είναι από μόνη τηςυπεύθυνη για την προ-φλεγμονώδη δράση τους. Αποδεικνύουμε για πρώτη φορά, ότιη έκφραση της Opn από τα CD103- ΔΚ είναι σημαντική για την έκφραση άλλων προ-φλεγμονωδών κυτοκινών από τα ίδια κύτταρα. Η έκφραση της Opn ενίσχυσε τηνικανότητα των CD103- ΔΚ να οδηγούν την διαφοροποίηση των Τ βοηθητικώνλεμφοκυττάρων Τύπου 1 (Th1) και Th17, διαμεσολαβητών της ασθένειας.Τέλος, η διατριβή προτείνει μια στοχευμένη θεραπευτική προσέγγιση: Συγκεκριμένα,χρήση αντισώματος ενάντια στην άλφα 9 ιντεγκρίνη που είναι προσδέτης της Opn,και εκφράζεται στην επιφάνεια των CD103- ΔΚ κατά την επαγωγή της κολίτιδας, εμπόδισε σημαντικά την προ-φλεγμονώδη δράση της Opn.
Γονεϊκή αυτοαποτελεσματικότητα και παρεμβάσεις θετικής ψυχολογίας
Authors: Καρακώστα Ασπασία
Published: September 2021

H παρούσα διατριβή είχε σκοπό να εξετάσει εάν ένα ομαδικό πρόγραμμα με ψυχοεκπαιδευτικές ασκήσεις βασισμένες σε αρχές της Θετικής Ψυχολογίας, επιφέρει βελτιώσεις στη Γονεϊκή αυτoαποτελεσματικότητα γονέων παιδιών προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Το πρόγραμμα παρέμβασης σχεδιάστηκε για το σκοπό της παρούσης μελέτης και βασίστηκε σε ασκήσεις από την προσέγγιση της Θετικής Ψυχολογίας, ώστε να εξυπηρετήσει επαρκώς τους στόχους της. Το πρόγραμμα εφαρμόστηκε σε δύο στάδια. Το πρώτο και πιλοτικό στάδιο της μελέτης, είχε ως στόχο τη διερεύνηση του ρόλου των ομαδικών προγραμμάτων γονέων στη Γονεϊκή αυτοαποτελεσματικότητα (ΓΑ), χρησιμοποιώντας ως εργαλείο μέτρησης την Κλίμακα Μέτρησης Γονεϊκής Αυτοαποτελεσματικότητας TOPSE. Ειδικότερα, διερευνήθηκαν αλλαγές στη γονεϊκή αυτοαποτελεσματικότητα σε ενα δείγμα 29 Ελλήνων Γονέων παιδιών ηλικίας κάτω των δέκα ετών, μετά τη συμμετοχή τους σε ομαδικό πρόγραμμα γονέων με ψυχοεκπαιδευτικές δραστηριότητες είτε (α) της προσέγγισης της Θετικής Ψυχολογίας, είτε (β) της Λογικοθυμικής προσέγγισης της Συμπεριφοράς. Η στατιστική ανάλυση κατέδειξε βελτιώσεις στη γονεϊκή αυτοαποτελεσματικότητα στις μετρήσεις που έγιναν αμέσως μετά και ένα μήνα μετά την ολοκλήρωση και των δυο ομαδικών προγραμμάτων γονέων. Επιπλέον, η Γονεϊκή αυτοαποτελεσματικότητα φάνηκε να βελτιώνεται περισσότερο στο ομαδικό πρόγραμμα γονέων με παρεμβάσεις Θετικής Ψυχολογίας. Στο δεύτερο και κύριο στάδιο της διδακτορικής έρευνας, το πρόγραμμα με ψυχοεκπαιδευτικές δραστηριότητες της προσέγγισης της Θετικής Ψυχολογίας εφαρμόστηκε εκ νέου σε δείγμα 67 ελλήνων γονέων παιδιών προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Πριν την έναρξη της παρέμβασης, μετά την ολοκλήρωση και τρείς μήνες μετά την ολοκλήρωση οι συμμετέχοντες σε αυτήν και μια ομάδα ελέγχου συμπλήρωσαν την Κλίμακα TOPSE. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων κατέδειξε βελτίωση σε όλους τους τομείς γονεϊκότητας που αξιολογεί η Κλίμακα TOPSE. Τα ευρήματα της πιλοτικής μελέτης διευρύνουν και ενισχύουν πορίσματα προγενέστερων μελετών, στις οποίες χρησιμοποιήθηκαν ανάλογα προγράμματα ενίσχυσης της ΓΑ. Τα ευρήματα της δεύτερης μελέτης, υποδεικνύουν την ανάγκη για περαιτέρω διερεύνηση των παρεμβάσεων Θετικής Ψυχολογίας στη Γονεϊκή Αυτοαποτελεσματικότητα. Τέλος, η παρούσα διατριβή αποτέλεσε μια πρώτη προσπάθεια να διερευνηθεί ένα κενό στη σχετική ελληνόφωνη βιβλιογραφία, αναφορικά με την ενίσχυση της Γονεϊκής Αυτοαποτελεσματικότητας, μέσα από ένα πρόγραμμα παρέμβασης βασισμένο σε ασκήσεις και πορίσματα μελετών από την προσέγγιση της Θετικής Ψυχολογίας.
Συγκριτική μελέτη παιδιών με συμπτώματα μετατραυματικής διαταραχής σε Ελλάδα και Παλαιστίνη
Authors: Σταθοπούλου Αγάθη
Published: September 2021

Πάνω από μία εικοσαετία, από το 1990, το διακεκριμένο περιοδικό Child Development αφιέρωσε μια ειδική έκδοση στην έρευνα των επιδράσεων της εθνικής και πολιτικής βίας στην ψυχολογία και στη συμπεριφορά των παιδιών, με εμπειρικές μελέτες στις φυλετικές ταραχές του Λος Άντζελες και των γκέτο της Ν.Αφρικής, στις εχθροπραξίες στις παλαιστινιακές περιοχές, τις βομβιστικές επιθέσεις στο Ισραήλ και στη Β. Ιρλανδία και τον πόλεμο στο Σεράγεβο. Η δουλειά αυτή ήταν ιδιαίτερα σημαντική, γιατί συγκέντρωσε το ενδιαφέρον αρκετών ερευνητών στις αρνητικές επιπτώσεις που προξενεί στην ομαλή ανάπτυξη των παιδιών η έκθεσή τους σε εθνικές και πολιτικές συγκρούσεις. Οι ερευνητές συγκλίνουν ότι τα παιδιά που έχουν εκτεθεί σε τέτοιες μορφές βίας, εμφανίζουν έντονα συναισθηματικά, γνωστικά και συμπεριφορικά προβλήματα. Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή εκπονείται στον Τομέα Ειδικής Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στην πραγματοποίηση της εργασίας αυτής συνέβαλε το ενδιαφέρον και η υποστήριξη με την οποία περιέβαλε το θέμα ο επιβλέπων καθηγητής Γιάννης Παπαδάτος, μέσω των κατευθύνσεων, των εποικοδομητικών σχολίων και των παρατηρήσεών του. Επίσης τον ευχαριστώ για τη βοήθεια την οποία προσέφερε, την επίβλεψη και την εποπτεία της έρευνας. Επίσης ευχαριστώ τους συνεπιβλέποντες της μελέτης μου κο Αντωνίου Αλέξανδρος-Σταμάτιο, Επίκουρο Καθηγητή Π.Τ.Δ.Ε. Αθηνών και κο Αναγνωστόπουλο Δημήτριο, Αναπληρωτή Καθηγητή Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών Η επίτευξη του ερευνητικού μέρους κατέστη δυνατή, χάρη στη βοήθεια των κατοίκων των περιοχών Λωρίδα της Γάζας και Δ. Όχθη στην Παλαιστίνη. Επίσης σημαντική υπήρξε η συμβολή των διευθυντών 2ου Γυμνασίου Ν.Ψυχικού και Δημοτικού Σχολείου Ζωγράφου που εξασφάλισαν στην ερευνήτρια πρόσβαση στα εκπαιδευτικά πλαίσια, διέθεσαν χρόνο από τα επαγγελματικά τους καθήκοντα, καθώς και ενδιαφέρον και κατανόηση για τη διεξαγωγή της έρευνας. Ιδιαίτερα, όμως, η ολοκλήρωση αυτής της ερευνητικής προσπάθειας οφείλεται στο σύζυγο μου Α. Φαγιαντ, η συνεισφορά του οποίου υπήρξε καθοριστική, σε σχέση με την πρόσβαση στις παλαιστινιακές περιοχές, κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες. Ήταν αυτός που κατάφερε τη συνεργασία των εκπαιδευτικών φορέων και των γονέων στη Λωρίδα της Γάζας και στη Δ. Όχθη, ώστε να αποδεχθούν την πρόσκληση για συμμετοχή στην έρευνα και να καταθέσουν τις προσωπικές τους απόψεις για τη συγκέντρωση του πρωτογενούς υλικού. Σε όλους τους προαναφερόμενους, και κυρίως στο σύζυγο μου, εκφράζονται οι εκ βαθέων ευχαριστίες της γράφουσας. Τους ευχαριστώ θερμά .
Ο ρόλος της ψηφιακής τεχνολογίας στην οργάνωση και το σχεδιασμό του χώρου
Authors: Τσίγκας Επαμεινώνδας
Published: September 2021

Η διατριβή εστιάζει στην αξιοποίηση της ψηφιακής τεχνολογίας, ιδίως εκείνης των Γεω-γραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (ΓΣΠ), στον χωρικό (πολεοδομικό και χωροταξικό) σχεδιασμό. Επικεντρώνεται στην ανάλυση της διασύνδεσης της τεχνολογίας των ΓΣΠ με τις διαφορετικές πτυχές του σχεδιασμού του αστικού περιβάλλοντος μέσα στο κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται. Αρχικά, συζητείται η συμβολή της τεχνολογικής εξέλιξης στην μεταβολή των χωρικών κοινωνικών σχέσεων και η ειδικότερη επίδρασή της στο σχεδιασμό του χώρου. Στη συνέχεια παρουσιάζονται οι θεωρητικές και επιστημολογικές προσεγγίσεις της χρήσης των GIS στο Σχεδιασμό του Χώρου. Όπως επιχειρηματολογείται στην διατριβή, τα GIS δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως μια κοινωνικά ουδέτερη τεχνολογία αλλά ως σημαντικός παράγοντας της θεσμικής οργάνωσης του σχεδιασμού και της λειτουργίας του αστικού χώρου. Στη συνέχεια, η διατριβή εξετάζει τον τρόπους με τους οποίους η χρήση και ανάπτυξη των GIS, συμβάλουν καθοριστικά στην διασύνδεση της χωρικής ανάλυσης και του χωρικού σχεδιασμού που αναφέρονται και οι δυο στην ανάπτυξη και οργάνωση των χωρικών κοινωνικών και φυσικών δομών. Ακολούθως, εξετάζεται η ιστορική εξέλιξη των GIS σε σχέση και με την ανάπτυξη εργαλείων ψηφιακής οργάνωσης του Χώρου όπως είναι τα συστήματα διαχείρισης βάσεων δεδομένων, τα σχεδιαστικά συστήματα CAD, τα συστήματα αυτοματοποιημένης χαρτογραφίας (ΑΜ/FM), τα συστήματα Πληροφοριών Γης, τα συστήματα επεξεργασίας εικόνας, τα λογισμικά μαθηματικής μορφολογίας, τα λογισμικά γεωστατιστικής, τα ολοκληρωμένα Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών GIS και, πιο πρόσφατα, τα διαδικτυακά GIS.Η οργανική διασύνδεση των GIS με την χωρική ανάλυση και τον χωρικό σχεδιασμό, όπως και οι μορφές που αυτή παίρνει, τεκμηριώνονται και διαφωτίζονται περαιτέρω μέσω της εξέτασης σε βάθος συγκεκριμένων επιμέρους πτυχών της, όπως:•Τα μοντέλα χωρικών δεδομένων, οι χωρικές μαθηματικές φόρμουλες και η τοπολογία που προσφέρουν στα GIS και συνακόλουθα στην χωρική ανάλυση, τις δυνατότητες χωρικής αναζήτησης και υποβολής χωρικών ερωτημάτων, συνδυασμού σύνθετων χωρικών συνόλων δεδομένων, σε βάθος χωρική ανάλυση και, τελικά, πρόγνωση συγκεκριμένων χωρικών φαινομένων. •ο ψηφιακός χώρος σε συνάρτηση με την εικονική πραγματικότητα, •οι δορυφορικές εικόνες ως πηγή δεδομένων, •η ταξινόμηση των χρήσεων γης •η συμβολή της ψηφιακής επεξεργασίας εικόνας στη χωρική ανάλυση και•τα διαδικτυακά GIS.Σε όλα τα παραπάνω πεδία εξετάζονται κριτικά και σε βάθος τα κύρια επιστημονικά ευρήματα, αξιοποιώντας κατάλληλα συγκεκριμένα πρότυπα και υποδείγματα εφαρμογής.
Η συμφωνία ως φόρμα, ως συνθετική διαδικασία και ως μέσο αναζήτησης αντιπροσωπευτικού ύφους
Authors: Οικονόμου Δημήτριος
Published: September 2021

Το παρόν κείμενο αποτελεί συνοδευτικό υπόμνημα του κύριου μέρους της διδακτορικής διατριβής στη Σύνθεση (Πρώτη Συμφωνία) και χωρίζεται σε τρία κύρια κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο περιγράφεται αρχικά η αισθητική αφετηρία, η οποία και καθόρισε τις τεχνικές σύνθεσης που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια εκπόνησης της διδακτορικής διατριβής. Στη συνέχεια παρουσιάζονται οι τεχνικές που συγκεκριμενοποιήθηκαν κατά τη σύνθεση της Πρώτης Συμφωνίας αλλά και όλων των παράλληλων έργων που γράφτηκαν κατά την ίδια χρονική περίοδο. Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύεται η Πρώτη Συμφωνία συστηματικά ανά μέρος, παρουσιάζοντας την πρακτική εφαρμογή των τεχνικών, και τη γενικότερη μορφολογία του έργου. Στο τρίτο κεφάλαιο τέλος, προσεγγίζεται το έργο μουσικοποιητικά, αναλύοντας τη χρήση της φωνής και παρουσιάζοντας τα συνολικά αισθητικά χαρακτηριστικά του.
Χρήση στερεών ιοντικών αγωγών σε καταλυτικές αντιδράσεις και εφαρμογή ηλεκτροχημικών μεθόδων και τεχνικών στη διερεύνηση του μηχανισμού τους
Authors: Γκαραγκούνης Ιωάννης
Published: September 2021

Οι κυψέλες καυσίμου στερεού άνθρακα (DCFC) είναι ηλεκτροχημικές συσκευές που μπορούν να μετατρέψουν απευθείας τη χημική ενέργεια στερεών ανθρακούχων καυσίμων (π.χ. λιγνίτη, ξυλάνθρακα) σε ηλεκτρική. Υπάρχουν πολύ τύποι DCFC, με διαφορετικούς μηχανισμούς οξείδωσης, οι οποίοι καλύπτουν ένα αρκετά μεγάλο εύρος θερμοκρασιών λειτουργίας και μπορούν να αξιοποιήσουν μια ευρεία γκάμα στερεών καυσίμων. Στην παρούσα διατριβή, ερευνώνται διάφορες στρατηγικές για την αύξηση της ηλεκτρικής παραγωγής σε DCFC βασισμένες σε στερεούς ηλεκτρολύτες, στο θερμοκρασιακό εύρος 700 - 800 oC. Αυτές περιλαμβάνουν, την προσθήκη καταλύτη αεριοποίησης στο καύσιμο, τη χρήση διοξειδίου του άνθρακα και υδρατμού ως φορείς αεριοποίησης και την προσθήκη ευτηκτικού μείγματος ανθρακικών αλάτων στο μείγμα καυσίμου. Το κοινό σημείο όλων αυτών των στρατηγικών είναι η αύξηση της επί τόπου (in situ) αεριοποίησης του στερεού καυσίμου, τα προϊόντα της οποίας μπορούν εύκολα να οξειδωθούν στην άνοδο της κυψέλης, αυξάνοντας την παραγόμενη ισχύ. Τα πρώτα πειράματα διεξάχθηκαν χρησιμοποιώντας καθαρό άνθρακα (carbon black) ως καύσιμο. Αφού βελτιστοποιήθηκαν οι ποσότητες του καυσίμου και των πρόσθετων για τη συγκεκριμένη γεωμετρία κυψέλης, διερευνήθηκε η επίδραση των φορέων αεριοποίησης και της φύσης του καταλύτη. Τα αποτελέσματα που λήφθηκαν ήταν ενθαρρυντικά (πυκνότητες ισχύος έως και 20,6 mW∙cm-2 παρουσία ανθρακικών αλάτων και καταλύτη Co/CeO2 με φορέα αεριοποίησης διοξείδιο του άνθρακα) οπότε οι στρατηγικές αυτές εφαρμόστηκαν και σε εμπορικούς άνθρακες. Εξετάστηκαν τρεις ορυκτοί άνθρακες (ανθρακίτης, πισσούχος και λιγνίτης) και ένας ξυλάνθρακας (πεύκου). Βρέθηκε ότι διάφορα χημικά (περιεκτικότητα σε πτητικά, τέφρα και θείο) και φυσικά (πορώδες, κρυσταλλικότητα) χαρακτηριστικά του καυσίμου παίζουν σημαντικό ρόλο στη δραστικότητα του άνθρακα υπό ροή CO2 και, κατ’ επέκταση, στη συμπεριφορά της κυψέλης. Επίσης, βρέθηκε ότι η απομάκρυνση της τέφρας από τον πισσούχο άνθρακα είχε θετική επίδραση, τόσο στον ρυθμό αεριοποίησης του καυσίμου, όσο και στην παραγόμενη πυκνότητα ισχύος. Τέλος, η χρήση λεπτότερης μεμβράνης-ηλεκτρολύτη (0,3 mm), σε συνδυασμό με κάθοδο ειδική για την αναγωγή του οξυγόνου (LSM) και πιο προηγμένες μεθόδους εναπόθεσης ηλεκτροδίων, οδήγησε σε αύξηση όχι μόνο της παραγόμενης ισχύος (52 mW∙cm-2), αλλά και της επίδρασης των παραπάνω στρατηγικών. Παρόλα αυτά, η αξιοποίηση (ηλεκτρο-οξείδωση) των προϊόντων της αεριοποίησης (κυρίως μονοξείδιο του άνθρακα) ήταν αρκετά χαμηλή, ακόμη και μετά τις βελτιώσεις στην κατασκευή της κυψέλης. Για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος προτείνεται η περεταίρω εξέλιξη των υλικών, η λειτουργία σε χαμηλότερες θερμοκρασίες και η μελέτη κυψέλης διαφορετικής γεωμετρίας.
Ο καθαγιασμός του Αγίου Μύρου στα πρεσβυγενή Πατριαρχεία της Ανατολής
Authors: Παντερή Βικτωρία
Published: September 2021

Η ιστορική και λειτουργική εξέλιξη του καθαγιασμού του Αγίου Μύρου στα Ορθόδοξα Πατριαρχεία των Ιεροσολύμων, της Αντιόχειας, της Αλεξάνδρειας και της Κωνσταντινούπολης ερευνάται με τη μέθοδο της Συγκριτικής Λειτουργικής. Βασίζεται στην μελέτη μας - και έκδοση κειμένου - που αφορά το ανέκδοτο χειρόγραφο Ειλητάριο 55 (Ε55) από τα Νέα Ευρήματα της Μονής της Αγίας Αικατερίνης του Σινά (Αγιασματάριο του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρονίου του Γ΄). Το χειρόγραφο περιέχει την Λειτουργία του Αγίου Μύρου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας – όπου καθαγιάζεται μόνο το Μύρον- και τον καθαγιασμό του Μύρου κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Η αποκατάσταση της Λειτουργίας του Μύρου πραγματοποιείται με το Ε55Α και όμοια κείμενα του 12ου αιώνα, καθώς και άλλες λειτουργικές και εκκλησιαστικές αρχαίες πηγές. Η ακολουθία είναι δομημένη πάνω στη Λειτουργία του Αγίου Ιακώβου με Αιγυπτιακές επιρροές (Λειτουργία του Αγίου Μάρκου και άλλα κείμενα). Επίσης, μελετάται, ο Βυζαντινός καθαγιασμός σύμφωνα με τo κείμενο Ε55Κ και πραγματοποιείται αντιπαραβολή μεταξύ της Λειτουργίας του Μύρου και του Βυζαντινού καθαγιασμού. Το Τυπικό και όλα τα λειτουργικά τμήματα του καθαγιασμού έχουν μελετηθεί λεπτομερώς: Βιβλικά Αναγνώσματα, Ευχές, Ύμνοι, Συναπτές (Καρποφορία). Το Μυστήριο του καθαγιασμού του Μύρου –πιθανόν η Λειτουργία του Μύρου- καθιερώθηκε στα Ιεροσόλυμα κι έπειτα στην Αντιόχεια. Η ίδια ακολουθία εξελίχθηκε κατά δύο τρόπους, όπως μαρτυρούν τα κοινά στοιχεία των Ευχών των δύο τύπων καθαγιασμού. Η μελέτη, επίσης, αφορά: α. την καθιέρωση της λειτουργικής πρακτικής του Χρίσματος και του καθαγιασμού του Μύρου μέσα στους αιώνες (από την αρχαιότητα έως σήμερα), β. τα υλικά που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή του Αγίου Μύρου και τη σημασία τους, γ. την θεολογία (διδασκαλία) των Ευχών του καθαγιασμού, δ. την επικράτηση του Βυζαντινού Τυπικού στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ε. την λειτουργική χρήση του Άμβωνα στις Λειτουργίες του Μύρου, στις εορτές του Τιμίου Σταυρού και στη Στέψη του Βυζαντινού αυτοκράτορα.
Η αξιολόγηση των ευρημάτων του ΕΝΥ και της αναγκαιότητας της ΟΝΠ με την συμβολή της PCR για την ανίχνευση εντεροϊών στο ΕΝΥ
Authors: Στέφος Ευστάθιος
Published: September 2021

Στη βιβλιογραφία δεν έχει απαντηθεί οριστικά το ερώτημα ποιες κλινικές και εργαστηριακές παράμετροι διαφοροδιαγιγνώσκουν με ασφάλεια τη βακτηριακή από την ιογενή μηνιγγίτιδα. Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε με σκοπό την αναζήτηση αυτών των παραμέτρων σε συνδυασμό με την ταξινόμηση της αιτιολογίας της νόσου με τη χρήση της PCR για βακτηριακούς παράγοντες και για εντεροϊούς. Διαπιστώθηκε ότι η κεφαλαλγία, οι έμετοι και η αυχενική δυσκαμψία αυξάνουν την πιθανότητα τα ευρήματα της οσφυονωτιαίας παρακέντησης να είναι συμβατά με μηνιγγίτιδα, χωρίς όμως με βάση την παρούσα μελέτη να συνιστάται η αναβολή της εύλογης απόφασης του κλινικού ιατρού για τη διενέργεια οσφυονωτιαίας παρακέντησης επί απουσίας τους, διότι η βακτηριακής αιτιολογίας νόσος είναι δυνητικά θανατηφόρος και οι ανωτέρω δείκτες δεν έχουν ευαισθησία 100% για την ανίχνευση της μηνιγγίτιδας.
Ανάπτυξη πλαισίου ανάλυσης και αξιολόγησης εκπαιδευτικού λογισμικού για την διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση
Authors: Ανεμούλη Ανδρονίκη
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή αποτελεί μια προσπάθεια ανάπτυξης ενός πλαισίου ανάλυσης και αξιολόγησης εκπαιδευτικού λογισμικού για την διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών στο Δημοτικό. Στόχος της είναι η πολυεπίπεδη προσέγγιση μιας ουσιαστικής πτυχής του ερευνητικού πεδίου της ένταξης εκπαιδευτικού λογισμικού στην διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών, που αφορά την αξιολόγησή του. Η μελέτη μας βασίστηκε στην επισκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας που σχετίζεται γενικότερα με το εκπαιδευτικό λογισμικό και ειδικότερα με το λογισμικό και τους ψηφιακούς δίσκους (CD-Roms) θρησκευτικής αγωγής. Από αυτήν, αναδείχθηκαν πολλά ενδιαφέροντα κριτήρια αξιολόγησης από εκπαιδευτική, τεχνική, κοινωνική, θεσμική ακόμα και επιστημολογική ή φιλοσοφική άποψη. Με βάση τα ευρήματα της βιβλιογραφίας αναπτύξαμε ένα πλαίσιο τριών οπτικών, του ειδικού ερευνητή, του δασκάλου και του μαθητή, κάθε μια από τις οποίες περιλαμβάνει άξονες που προσανατολίζουν την ερευνητική αναζήτηση ενός ειδικού και άλλους που ανταποκρίνονται στα άμεσα ενδιαφέροντα και τις ιδιαίτερες ανάγκες των χρηστών των προγραμμάτων, δασκάλων και μαθητών. Η πρωτοτυπία, ιδιαιτερότητα, αλλά και μοναδικότητα του συγκεκριμένου πλαισίου έγκειται στην συμπερίληψη κριτηρίων που απορρέουν από την ιδιαιτερότητα του Μ.Θ. και αφορούν όψεις της θρησκευτικής μάθησης, όπως η διδακτική χρήση της συμβολικής γλώσσας, η παρουσίαση των δογματικών αληθειών, η θεολογική αρτιότητα του περιεχομένου, η αντιστοιχία με το επίπεδο της θρησκευτικής ανάπτυξης του μαθητή, η διαχείριση της σχέσης θρησκείας και επιστήμης και άλλα. Το πλαίσιο που αναπτύχθηκε εφαρμόστηκε ενδεικτικά σε ένα εκπαιδευτικό λογισμικό αυτής της κατηγορίας. Κατά την πειραματική εφαρμογή υιοθετήθηκε η ποιοτική μεθοδολογική προσέγγιση με δομημένες συνεντεύξεις από δείγμα δασκάλων και μαθητών και αυτό συνιστά ένα επιπλέον στοιχείο πρωτοτυπίας της διατριβής, αν ληφθεί υπόψη, ότι η πλειονότητα των ερευνών αξιολόγησης ε.λ. υιοθετούν ποσοτικές μεθόδους ανάλυσης. Η εφαρμογή έδειξε ότι το πλαίσιο είναι εφαρμόσιμο, κατάλληλο για τον σκοπό τον οποίο σχεδιάστηκε, ευέλικτο στην χρήση του και ότι παρέχει έγκυρες και αξιόπιστες πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά των υπό αξιολόγηση προγραμμάτων από κάθε οπτική. Το έλλειμμα σε έρευνες αξιολόγησης εκπαιδευτικού λογισμικού θρησκευτικής αγωγής που διαπιστώθηκε από την βιβλιογραφική έρευνα, προβάλλει την ανάγκη για ανάληψη ερευνών με αντικείμενο την επισκόπηση των απόψεων δασκάλων και μαθητών, η οποία θα μπορούσε να εμπλουτίσει το αξιολογικό μας εργαλείο και με άλλα κριτήρια και αυτό αποτελεί πρότασή μας. Αναμένουμε, το πλαίσιο που αναπτύχθηκε, να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο στα χέρια κάθε ενδιαφερόμενου, για την μελέτη και ανάλυση διδακτικών υλικών που ενσωματώνουν νέες τεχνολογίες, με στόχο την αναβάθμιση της διδακτικής και μαθησιακής διαδικασίας του συγκεκριμένου μαθήματος. Άλλωστε, αυτός ήταν και ο απώτερος στόχος της παρούσας εργασίας.
Η επίδραση της συνεχούς θετικής πίεσης αεραγωγών (CPAP) και ο ρόλος της χρονοθεραπευτικής στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης σε υπερτασικούς ασθενείς με σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας-υπόπνοιας ύπνου
Authors: Κασιακόγιας Αλέξανδρος
Published: September 2021

Σκοπός: Να διερευνηθεί η αποτελεσματικότητα της εφαρμογής αρχών χρονοθεραπείας στην αντιυπερτασική αγωγή σε υπερτασικούς ασθενείς με Αποφρακτική Υπνική Άπνοια και χωρίς ημερήσια υπνηλία σε συνδυασμό με τη χρήση Συνεχούς Θετικής Πίεσης Αεραγωγών (CPAP). Υλικό και Μέθοδοι: Σε μία προοπτική, ανοικτή, διασταυρούμενη μελέτη χρονοθεραπείας σταθερής δόσης διάρκειας 16 εβδομάδων, παρακολουθήθηκαν 41 ασθενείς (ηλικίας 52±8 ετών, 78% άνδρες) με ιδιοπαθή υπέρταση και τουλάχιστον μέτριας βαρύτητας ΑΥΑ (δεικτής άπνοιας-υπόπνοιας-ΔΑΥ:37±20/ώρα), χωρίς ημερήσια υπνηλία (κλίμακα ημερήσιας υπνηλίας Epworth≤10 βαθμοί). Σε δύο διαδοχικές περιόδους 8 εβδομάδων έκαστη, χορηγήθηκε θεραπεία με βαλσαρτάνη (υπέρταση σταδίου Ι) ή συνδυασμένη θεραπεία με βαλσαρτάνη και αμλοδιπίνη (υπέρταση σταδίου ΙΙ) σε μία πρωινή και μία βραδυνή ημερήσια δόση αντίστοιχα. Στην αρχική επίσκεψη και στο πέρας κάθε περιόδου πραγματοποιήθηκε μέτρηση ΑΠ ιατρείου και 24ωρης ΑΠ. Βάσει της αποδοχής της θεραπείας με CPAP οι ασθενείς διαχωρίσθηκαν σε δύο ομάδες: υπό-CPAP (n=20) και άνευ-CPAP (n=21).Αποτελέσματα: Δεκαέξι ασθενείς είχαν υπέρταση σταδίου Ι και 25 ασθενείς υπέρταση σταδίου ΙΙ. Η ΑΠ ιατρείου μειώθηκε σημαντικά μετά από τις περιόδους πρωινής και βραδυνής δόσης σε σχέση με τα αρχικά επίπεδα (κατά 19.4±11/15.0±8.6mmHg και 23.1±11/16.7±8.4mmHg, ANOVA p<0.001). Η βραδυνή δόση οδήγησε σε σημαντικά μεγαλύτερη μείωση της συστολικής ΑΠ (κατά 3.7±6.5mmHg, p=0.002) σε σχέση με την πρωινή δόση. Η μείωση της 24ωρης ΑΠ ήταν σημαντική αλλά παρόμοια στους δύο δοσολογικούς χρόνους (κατά 16.4±11/11.0±7.5 mmHg και 18.4±11/12.1±7.5 mmHg, p<0.001). Η βραδυνή δόση προκάλεσε περαιτέρω μείωση της νυκτερινής ΑΠ κατά 4.4±8.6/2.9±5.6 mmHg (p=0.007 και 0.006 αντίστοιχα). Ο επιπολασμός του νυκτερινού dipping αυξήθηκε από 24% στην αρχική επίσκεψη σε 34% με την πρωινή δόση και σε 61% με τη βραδυνή δόση. Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση μεταξύ της εφαρμογής CPAP και των μεταβολών στα επίπεδα της ΑΠ ιατρείου και της 24ωρης, ημερήσιας και νυκτερινής ΑΠ. Η μεταβλητότητα της ΑΠ και η πρωινή αιχμή της συστολικής ΑΠ δε μεταβλήθηκαν σημαντικά στις διαδοχικές φάσεις της μελέτης.Συμπεράσματα: Η βραδυνή έναντι της πρωινής χορήγησης της αντιυπερτασικής αγωγής είναι αποτελεσματικότερη στη βελτίωση της νυκτερινής ΑΠ και της κατάστασης dipping, σε υπερτασικούς ασθενείς με ΑΥΑ χωρίς ημερήσια υπνηλία, ανεξάρτητα της εφαρμογής CPAP. Η επίδραση της CPAP στις παραμέτρους της ΑΠ δεν είναι εμφανής όταν επιπροστίθεται στην κλασσική αντιυπερτασική αγωγή.
Επιθηλιακή - μεσεγχυματική μετατροπή και καρκίνος του στομάχου
Authors: Σχίζας Δημήτριος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η επιθηλιακή – μεσεγχυματική μετατροπή αποτελεί έναν από τους μηχανισμούς που συμβάλουν στην κακή πρόγνωση του καρκίνου στομάχου και οισοφάγου. Η e-cadherin, η claudin 4 και το CD44 είναι κάποια από τα μόρια που φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο στο φαινόμενο της επιθηλιακής – μεσεγχυματικής μετατροπής. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι η συσχέτιση της έκφρασης αυτών των μορίων με κλινικές και παθολογοανατομικές παραμέτρους ασθενών με καρκίνο στομάχου και οισοφάγου. Υλικό και μέθοδος: Το υλικό περιλαμβάνει 86 ασθενείς που χειρουργήθηκαν από το 2003 έως το 2011 για καρκίνο στομάχου και οισοφάγου και στους οποίους μελετήθηκε η ανοσοιστοχημική έκφραση των e-cadherin, claudin 4 και CD44 με ημιποσοτική μέθοδο.Αποτελέσματα: Δε βρέθηκαν σημαντικές συσχετίσεις ανάμεσα στην έκφραση των e-cadherin και claudin 4 και στην ολική επιβίωση, στην ελεύθερη νόσου επιβίωση, στο φύλο, στο στάδιο Τ, στο στάδιο Ν, στον βαθμό διαφοροποίησης, στο ποσοστό των διηθημένων λεμφαδένων ή στην ύπαρξη λεμφαγγειακής ή περινευριδιακής διήθησης. Αντίθετα, βρέθηκε σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην έκφραση του CD44 και στο στάδιο Τ, στο στάδιο Ν, στο ποσοστό των διηθημένων λεμφαδένων και στην ύπαρξη λεμφαγγειακής ή περινευριδιακής διήθησης.Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματά μας ενισχύουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα στην προσπάθεια αποσαφήνισης του ρόλου των e-cadherin, claudin 4 και CD44 στον καρκίνο του στομάχου και οισοφάγου.
Η σχέση των πρωτεϊνών θερμικής καταπληξίας HSP 70 με τη φλεγμονή σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή
Authors: Σακαδάκης Ελευθέριος
Published: September 2021

Ο ρόλος των πρωτεϊνών θερμικής καταπληξίας 70 που κυκλοφορούν στον ορό(sHSP) ασθενών με κολπική μαρμαρυγή, παραμένει ακόμα αδιευκρίνηστος.Μελετήσαμε τη συσχέτιση της sHSP 70 υπερτασικών ασθενών με τη φλεγμονή καιτην κλινική τους διασύνδεση με την προσφάτου ενάρξεως συμπτωματική κολπικήμαρμαρυγή.Στην μελέτη εντάχθηκαν 90 υπερτασικοί ασθενείς με προσφάτου ενάρξεωςκολπική μαρμαρυγή (διάρκεια από την έναρξη των συμπτωμάτων ≤ 24ώρες) και 30υπερτασικοί ασθενείς χωρίς γνωστό ιστορικό κολπικής μαρμαρυγής ως ομάδαελέγχου. Στους ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή χορηγήθηκε ενδοφλέβια αμιωδαρόνηγια την ανάταξη της κολπικής μαρμαρυγής και για τον έλεγχο του ρυθμού.Μετρήθηκαν η HSP 70 στον ορό, η ιντερλευκίνη–2 (sIL-2) και η ιντερλευκίνη-4(sIL-4) και μελετήθηκε η σχέση τους με την παρουσία, την ανάταξη και τηνυποτροπή της κολπικής μαρμαρυγής ένα χρόνο μετά, ενώ βρίσκονταν σε θεραπεία μεαπό του στόματος χορήγηση αμιωδαρόνης.Σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου οι ασθενείς με προσφάτου ενάρξεωςκολπική μαρμαρυγή είχαν υψηλότερα επίπεδα sHSP70 και IL-2 και χαμηλότεραεπίπεδα IL-4. Μετά από 48 ώρες από την έναρξη της χορήγησης ενδοφλέβιαςαμιωδαρόνης 71/90 ασθενείς ανατάχθηκαν σε φλεβοκομβικό ρυθμό και 19/90παρέμειναν σε κολπική μαρμαρυγή. Η HSP70 του ορού αποτελεί έναν ανεξάρτητοπαράγοντα που σχετίζεται με την παρουσία προσφάτου ενάρξεως κολπικήςμαρμαρυγής (P=0.005). Σε αυτούς τους ασθενείς, η sHSP70 έχει μία θετικήσυσχέτιση με την IL-2 (r =0.494, P<0.001) και μία αρνητική συσχέτιση με την IL-4(r=-0.550, P<0.001). Οι ασθενείς που παρέμειναν σε κολπική μαρμαρυγή είχανυψηλότερα επίπεδα sΗSP70 και IL-2 και χαμηλότερα επίπεδα IL-4 συγκρινόμενοι μεαυτούς που ανατάχθηκαν επιτυχώς. Η HSP70 του ορού, η IL-2 και η IL-4 αποτελούνανεξάρτητους παράγοντες που σχετίζονται με την ανάταξη. (P=0.015, P<0.001,P=0.029, αντίστοιχα). Μετά την ανάταξη, η κολπική μαρμαρυγή υποτροπίασε σε38/71 ασθενείς, που βρίσκονταν σε φλεβοκομβικό ρυθμό. Η Cox ανάλυση έδειξε ότιγια την sHSP70 μία τιμή ≥ 0.65 ng/ml και για την IL-2 ≥ 0.21 pg/ml αποτελούνανεξάρτητους παράγοντες που σχετίζονται με την υποτροπή της κολπικής μαρμαρυγής. (hazard ratio: 3.311, 95% CI: 1.503-7.293, P=0.003 και hazard ratio:3.144, 95% CI: 1.341-7.374, P=0.008, αντίστοιχα).Η κυκλοφορούσα στον ορό HSP 70, η IL-2 και η IL-4 ίσως να αποτελούν έναχρήσιμο εργαλείο για την πρόβλεψη της ανάταξης και την πιθανότητα υποτροπής τηςαρρυθμίας σε υπερτασικούς ασθενείς με προσφάτου ενάρξεως κολπική μαρμαρυγή.