bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ανάλυση της συνολικής και τμηματικής σύστασης του ανθρώπινου σώματος με απορροφησιομετρία δύο ενεργειακών ομάδων ακτίνων Χ (DXA)
Authors: Θεοδώρου Σταυρούλα
Published: September 2021

Στην παρούσα μελέτη, μετρήθηκε η οστική πυκνότητα και αναλύθηκε η σύσταση ολόκληρου του σώματος και τμημάτων του σε 330 καυκάσιες, Ελληνίδες υγιείς γυναίκες ηλικίας 20-85 ετών με Hologic QDR Discovery W DXA. Υπολογίστηκαν τιμές αναφοράς για την οστική πυκνότητα και τη σύσταση του σώματος και αναλύθηκε η ηλικιακή τους μεταβολή. Τα στοιχεία αυτά συγκρίθηκαν μεάλλες μελέτες της διεθνούς βιβλιογραφίας, όπως και με τη βάση δεδομένων NHANES (National Health and Nutrition Examination Survey), την καθιερωμένη έρευνα για την εθνική υγεία και διατροφή στις Η.Π.Α. Η κορυφαία BMD και BMC ήταν 1.136 g/cm2 και 2211.4 g σε ολόκληρο το σώμα και επιτεύχθηκε στα 36-40 και 35-37 έτη αντίστοιχα. Στη βάση NHANES οι αντίστοιχες τιμές ήταν 1.122 g/cm2 (p=0.926) και 2198 g (p=0.843) και επιτεύχθηκε στα 40-44 έτη. Το κορυφαίοποσοστό ολόσωμου λίπους, ο κορυφαίος λόγος λίπους στον κορμό προς τα κάτω άκρα και ο κορυφαίος λόγος λίπους στον κορμό προς τα άκρα ήταν 41%, 1.7 και 1.140 και επιτεύχθηκαν στα 63-73, 63-79 και 59-85 έτη αντίστοιχα. Οι ανάλογες τιμές στη NHANES ήταν 43% (p=0.088), 0.906 (p=0) και 1.011 (p=0.19) και επιτεύχθηκαν στα 65-70 έτη. Ο κορυφαίος λόγος ολόσωμων λοιπών ουσιών προς το ύψος2 ήταν 17.7 kg/m2 στα 62-66 έτη, ενώ στη μελέτη NHANES ήταν 16.36 kg/m2 (p=0.256) στα 45-49 έτη. Ο κορυφαίος λόγος λοιπών ουσιών των άκρων προς το ύψος2 ήταν 7.1kg/m2 στα 55-65 έτη, ενώ στη NHANES ήταν 6.95 kg/m2 (p=0.961) στα 55-65 έτη. Όσον αφορά τη σχέση της οστικής μάζας με τα συστατικά των μαλακών μορίων βρέθηκε ότι οι λοιπές ουσίες παρουσίασαν υψηλότερη συσχέτιση με την οστική μάζα παρά η λιπώδης μάζα (r2=0,623 vs 0,295 αντίστοιχα). Τέλος, η συσχέτιση των τιμών μεταξύ της οστικής πυκνότητας της οσφύος που προκύπτει από την ολόσωμη σάρωση και της τοπικής σάρωσης ήταν άριστη r2 =0.93, p=0, ώστε θεωρητικά να μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην κλινική πράξη η μία εκ των δύο εξετάσεων. Οι τιμές αναφοράς για τις κορυφαίες ολόσωμες BMD και BMC των ενήλικων Ελληνίδων γυναικών ήταν πολύ παρόμοιες με αυτές της NHANES. Αν και δεν υπήρχε σημαντική διαφορά στο κορυφαίο ποσοστό ολόσωμου λίπους μεταξύ των Ελληνίδων και της NHANES, παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στην κατανομή αυτού με επιλεκτική συσσώρευση λίπους στον κορμό των Ελληνίδων, εύρημα πουμπορεί να συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο με νοσήματα που σχετίζονται με την παχυσαρκία. Οι τιμές αναφοράς για τον κορυφαίο λόγο λοιπών ουσιών προς ύψος2 ήταν παρόμοιες. Από ότι γνωρίζουμε αυτές είναι οι πρώτες τιμές αναφοράς ολόσωμων μετρήσεων στις Ελληνίδες. Τα στοιχεία αυτά σκοπό έχουν να βοηθήσουν τους κλινικούς γιατρούς στην ερμηνεία και παρακολούθηση των αποτελεσμάτων οστικής πυκνομετρίας και σύστασης του σώματος των Ελληνίδων. Χωρίς τηνκατάλληλη βάση δεδομένων, η φροντίδα προς τους ασθενείς με οστική νόσο και/ή διαταραχή στη σύσταση του σώματος είναι ανεπαρκής και μπορεί να οδηγήσει σε πλημμελή αντιμετώπιση.
Έκφραση και κλινική σημασία των Claudin77, PDL-1, PTEN, C-KIT, C-MET, CMYC, ALK, CK5/6, CK17, P53, EGFR, KI67 και P63 στον τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού
Authors: Κωνσταντίνου Χλόη
Published: September 2021

Ο τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού (TNBC) αντιπροσωπεύει το 10-15% των καρκίνωντου μαστού και ορίζεται ανοσοΐστοχημικά από την έλλειψη έκφρασης των ER, PR και HER2.Χαρακτηρίζεται από υψηλότερη θνησιμότητα σε σχέση με τους άλλους υποτύπους λόγω τηςεπιθετικής κλινικής συμπεριφοράς του, της κακής πρόγνωσης του και της έλλειψης στοχευμένων θεραπειών. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση προγνωστικών δεικτών για τους TNBCs -p53, p63, C-KIT, Ki67, cMet, claudin 7, CK 5/6, CK17, AR, PTEN, EGFR, ALK, PDL-1 και cMYC - σε σχέση με τον υψηλότερο βαθμό κακοήθειας, θετικούς λεμφαδένες, την λεμφαγγειακήδιήθηση (LVI), τοπική υποτροπή, μεταστάσεις, την ελεύθερη νόσου επιβίωση (DFS) καθώς και την συνολική επιβίωση (OS). Υλικό-Μέθοδοι: Διενεργήθηκε απλή ανοσοϊστοχημεία έναντι των 14 αντιγόνων σε 84 ασθενείς με τριπλά αρνητικό διηθητικό καρκίνωμα του μαστού. Επιλέγηκαν κατάλληλοι κύβοι παραφίνης για την δημιουργία ιστικών μικροσυστοιχιών (Tissue MicroArrays-TMA). Η ανοσοϊστοχημική διερεύνηση εφαρμόσθηκε σε τομές πάχους 3 μm, από τους τρεις ΤΜΑ κύβους παραφίνης. Αποτελέσματα: Μονοπαραγοντική ανάλυση με το Fisher’s exact test εδειξε στατιστικάσημαντική σχέση μεταξύ του βαθμού κακοήθειας του όγκου και της CLAUDIN 7 (pvalue=0.004), των θετικών λεμφαδένων και της πρωτεΐνης p53 (p-value=0.015), της λεμφαγγειακής διήθησης και της CLAUDIN 7 (p-value=0.032), καθώς και μεταξύ των μοριακών δεικτών ckit και των ck5/6 (p-value=0.022), ckit και EGFR (p-value=0.055), AR και cΜet (p-value=0.041), CK5/6 και EGFR (p-value=0.004), CK17 και Ki67 (p-value=0.041), Ki67 και cΜet (p-value=0.002). Η σημασία αυτής της συσχέτισης μεταξύ των δεικτών δεν έχει διερευνηθεί. Πολυπαραγοντική ανάλυση με logistic regression model with stepwise backward elimination of variables with a p-value=0.05 για τον βαθμό κακοήθειας έδειξε: Υψηλότερη έκφραση της cl7 ( OR=65.8, 95%CI=4.35-995.19, p-value=0.003), χαμηλότερη έκφραση της ckit (OR=0.14, 95%CI=0.025-0.793, p-value=0.026) αλλά και της πρωτεΐνης p63 (OR=0.18 95%CI=0.035-0.978, p-value=0.047) σχετίζονταν με υψηλότερο βαθμό κακοήθειας του όγκου. Παρατηρήθηκε υψηλότερη έκφραση του AR (OR=13.44, 95%CI=1.28-141.56, pvalue=0.031) και χαμηλότερη έκφραση των CK5/6 OR=0.072, 95%CI=0.007-0.732, (pvalue=0.026) σε ασθενείς με θετική LVI. Σύμφωνα με το Α-rank B, μόνο το Κi67 απεδείχθη στατιστικά σημαντικό για την OS (pvalue=0.0186) και για την DFS (p-alue=0.0378).Συμπέρασμα: Υψηλή έκφραση της claudin-7 και χαμηλή έκφραση της c-kit και της πρωτεΐνης p63 σχετίζονταν με υψηλότερο βαθμό κακοήθειας του όγκου. Υψηλότερη έκφραση του AR, και χαμηλότερη έκφραση των CK5/6 φαίνεται να σχετίζονται με θετικό LVI. Αυτά τα ευρήματα εισηγούνται ότι αυτοί οι μοριακοί δείκτες μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως προγνωστικοί δείκτεςγια τους TNBCς.
Η ιδιότητα του πολίτη στο ελληνικό γενικό λύκειο
Authors: Σειρά Ευαγγελία
Published: September 2021

Η εκπαίδευση οφείλει να στοχεύει στην προετοιμασία των νέων ανθρώπων για τον κόσμο του αύριο. Περισσότερο από κάθε άλλη βαθμίδα εκπαίδευσης, το Λύκειο −λόγω της επικείμενης ενηλικίωσης των εφήβων μαθητών/τριών, με ό,τι αυτό σημαίνει σε δικαιώματα και υποχρεώσεις− οφείλει να εστιάζει στην ανάπτυξη κοινωνικο−πολιτισμικού και πολιτικού ήθους, ώστε οι μαθητές/τριες ως αυριανοί πολίτες να αναπτύσσονται προσωπικά συμβάλλοντας ταυτόχρονα θετικά στο μέλλον της πολιτικής τους κοινότητας. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διατριβή εξετάζει τις δυνατότητες και τα όρια ανάπτυξης της ιδιότητας του πολίτη στους/στις μαθητές/τριες του Γενικού Λυκείου στο πλαίσιο του ισχύοντος Αναλυτικού Προγράμματος μέσω εκπαιδευτικών παρεμβάσεων. Η ερευνητική υπόθεση ότι το ελληνικό λύκειο είναι δυνατό να προετοιμάζει δημοκρατικούς πολίτες «υψηλών προδιαγραφών», οδήγησε στον σχεδιασμό μιας σύνθετης ερευνητικής διαδικασίας κατά την οποία η ερευνήτρια συνεργάστηκε με εκπαιδευτικούς τριών δημόσιων γενικών λυκείων της Θεσσαλονίκης. Αρχικά, οι εκπαιδευτικοί έδωσαν συνεντεύξεις και διερευνήθηκαν οι απόψεις των μαθητών/τριών ισάριθμων τμημάτων της Α΄τάξης (ένα σε κάθε λύκειο) σε θέματα πολιτειότητας. Κατόπιν, με τη σύμφωνη γνώμη των γονέων, εφαρμόσθηκαν σε όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς ευέλικτες διδακτικές παρεμβάσεις που διαπερνούσαν το Αναλυτικό Πρόγραμμα, αναπτύσσοντας στρατηγικές για συνεργατική αλληλεπίδραση στην ομάδα, καλλιέργεια συνευθύνης, ενσυναίσθησης και διάθεσης για διάλογο, συμμετοχή και ανάληψη δράσης στο σχολείο και στην κοινότητα, διαπολιτισμική ευαισθητοποίηση και συμπερίληψη, προώθηση των αξιών της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ενημέρωση και προετοιμασία για ενεργότερη συμμετοχή στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Ακολουθώντας την ποιοτική κυρίως ερευνητική προσέγγιση, ως ερευνητικά εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν συνεντεύξεις, ερωτηματολόγια, ομάδες εστίασης και ημερολογιακές καταγραφές. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι μαθητές/τριες μπορούν στο υπάρχον πλαίσιο του γενικού λυκείου να αναπτύξουν δεξιότητες ζωής (life skills) με θετικό αντίκτυπο τόσο στην κοινωνικοποίηση και τη σχολική επίδοση όσο και στην απόκτηση γνώσεων, δεξιοτήτων, στάσεων του δημοκρατικού πολίτη. Ο τριγωνισμός των ευρημάτων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, αν το σχολείο και οι εκπαιδευτικοί τοποθετήσουν την ανάπτυξη της δημοκρατικής ιδιότητας του πολίτη στην κορυφή της στοχοθεσίας τους, τότε θα πρέπει να επιλέξουν τρόπους και μεθόδους που συντελούν στην ολόπλευρη ανάπτυξη των μαθητών/τριών σε γνωστικό, συναισθηματικό, κοινωνικό, ηθικό επίπεδο και στη σύνδεση σχολείου και κοινότητας. Αναγκαίος κρίνεται ο συνδυασμός πειραματικής εφαρμογής και έρευνας σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.
Pricing policies in make-to-order systems with delay-averse strategic customers
Authors: Μπενιουδάκης Μύρων
Published: September 2021

Στη παρούσα διατριβή υποθέτουμε μαθηματικά μοντέλα για την τιμολόγηση, των ανακοινώσεων χρόνων παράδοσης και τις αποζημιώσεις καθυστέρησης σε συστήματα παραγωγής και εξυπηρέτησης με στρατηγικούς πελάτες που παρουσιάζουν αποστροφή στον κίνδυνο. Μεθοδολογικά, βρίσκεται στη διεπαφή μεταξύ της θεωρίας παιγνίων και της θεωρίας ουρών αναμονής. Το πλαίσιο εφαρμογής είναι ένα σύστημα παραγωγής (Make-To-Order) όπου οι πελάτες φτάνουν σύμφωνα με μια διαδικασία Poisson και οι χρόνοι παραγωγής/εξυπηρέτησης είναι i.i.d. εκθετικές τυχαίες μεταβλητές. Αυτό δημιουργεί ένα μοντέλο ουράς Μ/Μ/1. Οι πελάτες τοποθετούν μια αξία για την εξυπηρέτηση που λαμβάνουν και επιβαρύνονται με ένα κόστος ανά μονάδα χρόνου καθυστέρησης. Στο πρώτο κομμάτι αυτής της διατριβής, υποθέτουμε πως οι πελάτες γνωρίζουν το μέγεθος της ουράς πριν από την απόφασή τους. Εξετάζουμε τα προβλήματα μεγιστοποίησης κέρδους του παρόχου και ενός κεντρικού ελεγκτή και εξετάζουμε δύο περιπτώσεις σχετικά με την κλάση των χρόνων παράδοσης, δηλαδή δυναμικές και μεμονωμένες, όπου προσδιορίζουμε τα βέλτιστες πολιτικές κατωφλίου εισόδου. Παρατηρούμε πως τα επιζήμια αποτελέσματα της αποστροφής στον κίνδυνο μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικότερα από τον πάροχο σε σχέση με τον κεντρικό ελεγκτή. Επιπλέον η μεμονωμένη ανακοίνωση χρόνου παράδοσης οδηγεί γενικά σε μικρή απώλεια κέρδους σε σχέση με την δυναμική προσέγγιση. Στο δεύτερο μέρος, οι πελάτες δεν μπορούν να παρατηρήσουν την ακριβή κατάσταση του συστήματος κατά την άφιξη. Αναλύουμε την επίδραση της αποστροφής κινδύνου από τους πελάτες και την πολιτική αποζημίωσης στις στρατηγικές ισορροπίας και στον προκύπτοντα ρυθμό ζήτησης, και εκτιμούμε την ευελιξία του παρόχου σε ένα εύρος πιθανών ρυθμών ζήτησης υπό διάφορους περιορισμούς στην πολιτική τιμολόγησης/αποζημίωσης. Μια βασική εικόνα που προκύπτει από την ανάλυση είναι ότι το βασικό όφελος του χρόνου παράδοσης και της επιλογής αποζημίωσης είναι να επιτρέπεται να παραμένει υψηλή η τιμή εισόδου και πως ο πάροχος προτιμά στρατηγικές που οδηγούν σε αυτήν την κατεύθυνση.
Επιδημιολογική μελέτη της έλλειψης και ανεπάρκειας της βιταμίνης D επί ασθενών με λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού – πεπτικού συστήματος σε αντιπροσωπευτικά δείγματα του ελληνικού πληθυσμού
Authors: Διαμαντόπουλος Βασίλειος
Published: September 2021

Με τον όρο «βιταμίνη D» αναφερόμαστε στις διάφορες μορφές της βιταμίνης και ειδικότερα στη βιταμίνη D2 και τη βιταμίνη D3. Η D2 ή αλλιώς εργοκαλσιφερόλη απαντάται κυρίως στο φυτικό βασίλειο ενώ η D3 ή χοληκαλσιφερόλη προσλαμβάνεται από την τροφή ή συντίθεται μέσω της έκθεσης στον ήλιο στο δέρμα. Είναι λιποδιαλυτή βιταμίνη και απορροφάται καλύτερα όταν προσλαμβάνεται μετά από γεύμα πλούσιο σε λιπαρές τροφές. Τα κανονικά επίπεδα της βιταμίνης επιτρέπου τη διατήρηση της γενικής υγείας του οργανισμού καθώς και τη διατήρηση του κανονικού μεταβολισμού. Είναι απολύτως απαραίτητη για την διατήρηση της υγείας του σκελετού αλλά ταυτόχρονα είναι και σημαντικός ανοσοτροποποιητικός παράγοντας για τη λειτουργία των περισσότερων ιστών. Η παρούσα διατριβή εξετάζει εάν όντως υπάρχει έλλειψη ή / και ανεπάρκεια της βιταμίνης D σε ασθενείς, οι οποίοι παρουσιάζουν λοιμώξεις του αναπνευστικού και του πεπτικού συστήματος. Το γενικό μέρος της διατριβής παρουσιάζει το θεωρητικό υπόβαθρο τόσο των σχετικών ασθενειών όσο και της βιταμίνης D. Για την βιταμίνη D αναφέρεται ο ρόλος της στον οργανισμό, η σχέση της με τα νοσήματα, οι ιδιότητές της αλλά και η δοσολογία της. Επιπλέον, παρουσιάζεται η ευρύτερη εικόνα της βιταμίνης σε παγκόσμιο επίπεδο. Το ειδικό μέρος περιλαμβάνει την μελέτη που έχει εκπονηθεί σε τέσσερις περιοχές της Ελλάδας, οι οποίες επιλέχθηκαν σε διαφορετικά γεωγραφικά μήκη και πλάτη, αλλά και υψόμετρα, προκειμένου να αποδοθεί πληρέστερη εικόνα της συγκέντρωσης της βιταμίνης σε σχέση με τη γεωγραφία. Στην μελέτη έλαβαν μέρος ασθενείς όλων των ηλικιών, και των δύο φύλων, με ειδικές κατηγορίες τις έγκυες και τους Ρομά. Η προσθήκη αυτή πραγματοποιήθηκε ώστε να εξεταστούν ομάδες με ιδιαίτερα φυσιολογικά χαρακτηριστικά, όπως οι έγκυες, και ομάδες με διαφοροποιημένα κοινωνικά χαρακτηριστικά, όπως οι Ρομά. Ταυτόχρονα, στη μελέτη εξετάζονται και οι υπάρχουσες δομές υγείας σε κάθε περιοχή. Παρατηρείται ότι υπάρχουν μεγάλες αποκλίσεις από περιοχή σε περιοχή τόσο στον αριθμό των ιατρών, το πλήθος των ειδικοτήτων αλλά και τον αριθμό των ιατρών που αντιστοιχούν σε κάθε κάτοικο. Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι πράγματι ο πληθυσμός παρουσιάζει έλλειψη και ανεπάρκεια της βιταμίνης D. Ο ρόλος της ηλιοφάνειας ανάλογα με τον τόπο κατοικίας του ασθενούς είναι πολύ σημαντικός, καθώς οι περιοχές με υψηλότερη ηλιοφάνεια εμφανίζουν μεγαλύτερη συγκέντρωση βιταμίνης. Ωστόσο, και πάλι τα ποσά είναι αρκετά χαμηλά. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι διαφορές αυτές οφείλονται και σε λόγους διαφορετικών των γεωγραφικών αλλά είναι και κοινωνικοί, οικονομικοί και άλλοι.
Ο ρόλος των ενδιάμεσων ινιδίων σε μύες με μυοκαρδιοπάθεια
Authors: Αθανασιάδης Νικόλαος
Published: September 2021

Σκοπός: Ο ρόλος των πρωτεϊνών που σχετίζονται με τους εμβόλιμους δίσκους (ΕΔ) στη δομή και τη λειτουργία του κοιλιακού μυοκαρδίου έχει μελετηθεί εκτενώς, αλλά ο ρόλος τους στο στο ερεθισματαγωγό σύστημα της καρδιάς παραμένει θολός. Στόχος μας είναι να διερευνήσουμε την επίδραση των αλλαγών, των πρωτεϊνών αυτών, στη δομή και τη λειτουργία του ερεθισματαγωγού συστήματος της καρδιάς και τις επιπτώσεις τους στην αρρυθμιογένεση στην αρρυθμιογόνο καρδιομυοπάθεια (ΑΜΚ). Μέθοδοι και αποτελέσματα: Μελετώντας ποντίκια και ανθρώπινα δείγματα μυοκαρδίου, παρατηρήσαμε ότι η περιοχή του φλεβοκόμβου (ΦΚ) παρουσιάζει υψηλές ποσότητες δεσμίνης και δεσμοπλακίνης, σε δομές που ονομάζουμε «Πλάγιους Εμβόλιμους Δίσκους». Χρησιμοποιήσαμε ποντίκια με ανεπάρκεια της δεσμίνης (Des -/-) ως μοντέλο ΑΜΚ. Στο ΦΚ από Des -/- ποντίκια, οι ΠΕΔ μειώθηκαν και οι ηλεκτροφυσιολογικές καταγραφές αποκάλυψαν αυξημένο δυναμικό ηρεμίας και υψηλότερο ρυθμό διαστολικής εκπόλωσης, σε σύγκριση με ποντίκια άγριου τύπου (WT). Παρατηρήθηκε επίσης παρατεταμένη ενδοκολπική αγωγή σε Des -/- ποντίκια. H ανοδική ρύθμιση των καναλιών ICaT (Cav3.1 και Cav3.2) και η μείωση της έκφρασης του καναλιού HCN1 θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση αυτών των λειτουργικών διαφορών. Για να διερευνηθεί η αρρυθμιογένεση, η ηλεκτροκαρδιογραφική ανάλυση ποντικιών με ανεπάρκεια δεσμίνης αποκάλυψε σημαντική αύξηση των υπερκοιλιακών και κοιλιακών πρώιμων έκτακτων συστολών σε σύγκριση με τα ποντίκια WT. Η ανάλυση της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας, έδειξε μια επικράτηση της επενέργειας του συμπαθητικού συστήματος στα Des -/- ποντίκια που μπορεί να συμβάλει περαιτέρω στην αρρυθμιογένεση. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι το σύστημα αγωγής μπορεί να εμπλέκεται στην αρρυθμιογένεση στην ΑΜΚ μέσω δομικών και λειτουργικών ανωμαλιών στην περιοχή του ΦΚ. Αυτές οι μεταβολές μπορούν να ενισχυθούν από την επικράτηση του συμπαθητικού συστήματος στο μυοκάρδιο των Des -/- ποντικιών, οδηγώντας έτσι σε αυξημένη αρρυθμιογένεση.
Η επίδραση χαμηλών δόσεων αναστολέων της φωσφοδιεστεράσης 5 σε ποιοτικές και ποσοτικές παραμέτρους του σπέρματος
Authors: Κούκος Σωτήριος
Published: September 2021

Ο σκοπός της παρούσας κλινικής διατριβής ήταν η μελέτη της επίδρασης χαμηλών δόσεων αναστολέων της φωσφοδιεστεράσης 5 (Σιλδεναφίλης και Βαρδεναφίλης) στις ποσοτικές και ποιοτικές παραμέτρους του σπέρματος και στις αναπαραγωγικές ορμόνες υπογόνιμων ανδρών. Το πρωτόκολλο της έρευνας βασίστηκε σε ένα σύνολο 110 υπογόνιμων ανδρών που χωρίστηκε σε 4 ομάδες. Στους 22 άνδρες που εντάχθηκαν στην ομάδα Α (n=22) χορηγήθηκε σιλδεναφίλη 12,5mg ημερησίως για 30 ημέρες. Στην ομάδα Β, που αποτέλεσαν 22 υπογόνιμοι άνδρες (n=22), δόθηκε καθημερινά σιλδεναφίλη 12,5mg για 60 ημέρες. Η ομάδα C περιελάμβανε άλλους 22 ασθενείς (n=22), οι οποίοι για 30 μέρες έκαναν λήψη βαρδεναφίλης 5mg ημερησίως. Στους 22 ασθενείς που επιλέχτηκαν για την ομάδα D (n=22) χορηγήθηκε καθημερινά βαρδεναφίλη 5mg για 60 ημέρες. Τέλος, στην ομάδα E εντάχτηκαν άλλοι 22 υπογόνιμοι άνδρες (n=22) που αποτέλεσαν την ομάδα παρακολούθησης (control group), χωρίς να λάβουν καμιά φαρμακευτική αγωγή για τις 60 ημέρες που παρακολουθήθηκαν. Όλοι οι άντρες από κάθε ομάδα υποβληθήκαν πριν τη μελέτη και 48 ώρες μετά την τελευταία δόση του φαρμάκου σε εξετάσεις σπέρματος και ορμονικό έλεγχο. Σε κάθε δείγμα σπέρματος προσδιορίστηκε ο όγκος του σπέρματος (ml), η συγκέντρωση των σπερματοζωαρίων (x106/ml), το ποσοστό των κινητών σπερματοζωαρίων την 1η ώρα (MS%), και το ποσοστό των μορφολογικά φυσιολογικών σπερματοζωαρίων (MNS%). Το σύνολο των υπογόνιμων ανδρών που εντάχθηκαν στη μελέτη υποβλήθηκε σε ορμονολογικό έλεγχο που περιελάμβανε τη μέτρηση στον ορό του περιφερικού αίματος των τιμών της ολικής τεστοστερόνης – T. Testo (ng/ml), της προλακτίνης – PRL (ng/ml), της οιστραδιόλης - Ε2 (pg/ml), της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης – FSH (IU/ml) και της ωχρινοτρόπου ορμόνης - LH (IU/ml). Υπολογίστηκε, τέλος, ο λόγος ολικής τεστοστερόνης/οιστραδιόλης. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων της έρευνας αυτής προκύπτει ότι η χορήγηση σιλδεναφίλης αυξάνει την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων, ενώ το ποσοστό των μορφολογικά φυσιολογικών σπερματοζωαρίων και ο λόγος της ολικής τεστοστερόνης προς την οιστραδιόλη αυξάνονται στατιστικά σημαντικά μετά τη θεραπεία τόσο με σιλδεναφίλη όσο και με βαρδεναφίλη. Η θετική επίδραση των εκλεκτικών αναστολέων της PDE5 στην κινητικότητα και τη μορφολογία των σπερματοζωαρίων μάς κάνει να ελπίζουμε στην ένταξη των φαρμάκων αυτών στις θεραπευτικές φαρμακευτικές επιλογές του ουρολόγου για την αντιμετώπιση της ανδρικής υπογονιμότητας. Επίσης, η αύξηση του λόγου της ολικής τεστοστερόνης προς την οιστραδιόλη, που παρατηρήθηκε στους άντρες της μελέτης, η οποία μπορεί να εκφραστεί σαν μια ανασταλτική δράση των φαρμάκων αυτών στη λειτουργία της αρωματάσης, σε συνδυασμό με το γεγονός της υπερέκφρασης των PDE5 σε διάφορους καρκινικούς ιστούς, μας ανοίγει νέους ερευνητικούς ορίζοντες για την πιθανή χρήση των PDE5i σαν αντινεοπλασματικά φάρμακα. Αναμφίβολα, απαιτούνται περισσότερες μελέτες για να διασαφηνιστεί εάν στο μέλλον οι εκλεκτικοί αναστολείς της PDE θα χρησιμοποιηθούν ως βοηθητικό εργαλείο για την αντιμετώπιση της ανδρικής υπογονιμότητας.
Ο πολιτικός λόγος των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων και η ηχώ του
Authors: Χατζηβασιλείου Αναστάσιος
Published: September 2021

Μέσα από τον Ελληνοκυπριακό και Τουρκοκυπριακό Τύπο, αναδεικνύονται οι δυναμικές της περιόδου 1959 - 1963, κυρίως σε σχέση με την πορεία σύγκρουσης μεταξύ των εθνικισμών στο νησί, οι φορείς των εθνικιστικών ιδεολογιών αλλά και η πολύπλοκη ένταξη των εθνικών αλυτρωτισμών στο ψυχροπολεμικό κλίμα που αναδύεται μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο συμβιβασμός που επιτυγχάνεται με την κυπριακή ανεξαρτησία το 1960 καταγράφεται ως ανατροπή που προσπαθεί να βάλει τέλος στη σύγκρουση μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Η ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι στην ουσία μια έξοδος από το αδιέξοδο που παρατηρήθηκε την προηγούμενη περίοδο στις διαβουλεύσεις όλων των εμπλεκομένων μερών (Ελλάδα, Τουρκία, Ηνωμένο Βασίλειο, Κύπρος). Η κυπριακή ανεξαρτησία υποχρεώνει την ανάδυση μιας "κυπριακότητας" που θα καθιστά τις δύο κοινότητες υπεύθυνες για το μέλλον του νησιού. Στο πλαίσιο της ανεξαρτησίας οι δύο κοινότητες εισέρχονται σε μια λογική απόδειξης της ελληνικότητας και της τουρκικότητας του κυπριακού χώρου, γεγονός που αναδεικνύει τον συγκρουσιακό χαρακτήρα του κυπριακού κράτους. Έτσι, ο συμβιβασμός που επιχείρησε να υπερκεράσει τους εθνικούς αλυτρωτισμούς του παρελθόντος προσλαμβάνεται από τις εθνικιστικές δυνάμεις της κάθε κοινότητας ως το εμπόδιο της εθνικής ολοκλήρωσης.
Κείμενα και λόγοι για τα αρχαία ελληνικά στην εκπαίδευση
Authors: Παπαμανώλη Ελευθερία
Published: September 2021

Οι λόγοι (discourses) για την αρχαιότητα δεν παρουσιάζονται ενιαίοι, αλλά εξαρτώνται από το πώς προσδιορίζεται η εθνική, αλλά και η κοινωνική ταυτότητα. Κομβικό σημείο των σχετικών λόγων είναι η Αρχαία Ελληνική Γλώσσα, οι συναρθρώσεις της οποίας συγκροτούν ανταγωνιστικές μεταξύ τους αλήθειες που επιδιώκουν την ηγεμονία. Η μεταπολίτευση είναι η περίοδος κατά την οποία οι παραπάνω «αλήθειες» βρίσκουν πολιτική έκφραση και αποτυπώνονται σε θεσμικά γραπτά και προφορικά κείμενα που συνδέονται με την εκπαιδευτική πολιτική. Η έρευνα και η θεματική ανάλυση αντιπροσωπευτικών θεσμικών κειμένων αποκαλύπτει την κυρίαρχη, αλλά και τις εναλλακτικές «αλήθειες» που συγκροτούνται γύρω από το θέμα μέσα από την ανίχνευση μοτίβων νοήματος που συνδέονται με κομβικά σημεία. Ο εντοπισμός μοτίβων δεν οδηγεί στο συμπέρασμα πως οι λόγοι παραμένουν σταθεροί. Αντίθετα, οι αλλαγές του πλαισίου οδηγούν σε μετατοπίσεις από τα μοτίβα ή και σε αναδιπλώσεις που αναδεικνύουν τη ρευστότητα των λόγων και των ταυτοτήτων. Οι μεταβολές αυτές στην περίπτωση των συναρθρώσεων για την αρχαιότητα είναι εντονότερες σε συγκεκριμένες χρονικές τομές. Δύο είναι τα κυρίαρχα ανταγωνιστικά πεδία εντός του οποίου εκφέρονται οι λόγοι για την αρχαιότητα: το πεδίο της παράδοσης και το πεδίο της δυναμικής ανάπτυξης και της προόδου. Ο προσδιορισμός για μεγάλο χρονικό διάστημα του έθνους σε σχέση με το αρχαίο παρελθόν έχει ως αποτέλεσμα την κυριαρχία του λόγου της παράδοσης ακόμα και όταν οι συγκυρίες ευνοούν την έκφραση προοδευτικών λόγων. Η μεγαλύτερη ρευστότητα άλλωστε των προοδευτικών συναρθρώσεων εμποδίζει την καθήλωσή τους για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι λόγοι για την αρχαιότητα επηρεάζουν τις συναρθρώσεις για το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών η κυρίαρχη ταυτότητα του οποίου συγκροτείται από τον λόγο της παράδοσης. Οι μεταβολές προς την κατεύθυνση πιο ολιστικών προσεγγίσεων δεν τίθενται στο κέντρο της διαπραγμάτευσης, αφού το μάθημα προσδιορίζεται ως ιδιαίτερης αξίας αυτοτελώς. Οι πιέσεις από τα άλλα μαθήματα του ωρολογίου προγράμματος και από την ανάγκη εναρμόνισης με την ευρωπαϊκή εκπαιδευτική πολιτική βιώνονται ως απειλές για την επαγγελματική ταυτότητα των φιλολόγων και οδηγούν σε αναδιπλώσεις.
Η επίδραση της αρτηριοσκλήρυνσης όπως ανιχνεύεται με τους υπερήχους στην κλινική έκφραση της πολλαπλής σκλήρυνσης και στα απεικονιστικά ευρήματα του εγκεφάλου
Authors: Βαλαβάνης Αθηνόδωρος
Published: September 2021

Σκοπός: Ο σκοπός της μελέτης αυτής είναι να καταδειχθεί η σχέση της παρουσίας της αρτηριοσκλήρυνσης, όπως διακριβώνεται με τους αγγειακούς υπερήχους, με την κλινική έκφραση της Πολλαπλής σκλήρυνσης, τόσο σε κινητικό επίπεδο όσο και σε νοητικό επίπεδο, αλλά και με τα ευρήματα της μαγνητικής τομογραφίας εγκεφάλου. Μεθοδολογία: Στη μελέτη συμμετείχαν 105 ασθενείς με ΠΣ και 22 μάρτυρες. Όλοι οι συμμετέχοντες εξετάσθηκαν ως προς την EDSS και νευροψυχολογικές δοκιμασίες. Επίσης, με τη χρήση υπερήχων, εξετάσθηκαν οι μηριαίες και κοινές καρωτίδες και υπολογίσθηκε ο βαθμός στένωσης και το πάχος του έσω και μέσου χιτώνα. Προσδιορίσαμε το δείκτη διατασιμότητας και επινοήσαμε ένα νέο δείκτη αρτηριοσκλήρυνσης (ATHUS score) με βάση το βαθμό στένωσης και το πάχος του έσω και μέσου χιτώνα. Υπολογίσαμε το βαθμό της λευκοαραίωσης της λευκής ουσίας από τις μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου και κατατάξαμε το σύνολο του δείγματος ως προς την κλίμακα Fazekas. Στη συνέχεια, συσχετίσαμε τους δύο δείκτες αρτηριοσκλήρυνσης: ATHUS score και το δείκτη διατασιμότητας, με τις νοητικές επιδόσεις, την EDSS και με τα ευρήματα της μαγνητικής τομογραφίας εγκεφάλου. Συμπέρασμα: Από την ανάλυση των δεδομένων της εργασίας αυτής προκύπτει πως η μεταβολή της δομής του αρτηριακού έσω τοιχώματος έχει σχέση με την εκδήλωση της νόσου σε κινητικό επίπεδο, σε επίπεδο ανώτερων νοητικών λειτουργιών, αλλά και με τα ευρήματα της μαγνητικής τομογραφίας εγκεφάλου. Η μεταβλητή με την ισχυρότερη συσχέτιση είναι το ATHUS score. O υπερηχογραφικός αυτός δείκτης αναδεικνύει το ρόλο των υπερήχων στην παρακολούθηση των ασθενών με ΠΣ ως οδηγού για τη βελτιστοποίηση της διαχείρισης των αγγειακών παραγόντων κινδύνου. Η μελέτη αυτή δεν αναφέρεται στη μέχρι τώρα γνωστή θεραπεία της ΠΣ, της οποίας η συνέχιση, με βάση τις κατευθυντήριες οδηγίες, επιβάλλεται.
Γλωσσική διδασκαλία στην πρώτη τάξη του δημοτικού σχολείου με βάση την κατανόηση και παραγωγή κειμένων
Authors: Καρανταΐδου Σταυρούλα
Published: September 2021

Ο γραμματισμός, ως φαινόμενο, λειτουργεί ταυτόχρονα στην επικοινωνία και στη σκέψη των ανθρώπων. Κατά συνέπεια, η διδασκαλία του απαιτεί συνθετική προσέγγιση της κοινωνικής και γνωστικής διάστασής του. Σε αυτό το πλαίσιο η διδασκαλία του γλωσσικού γραμματισμού στο σχολείο είναι αναγκαίο να επικεντρώνεται στην επικοινωνία στοχεύοντας στην κατανόηση και παραγωγή προφορικών και γραπτών κειμένων και παράλληλα να αναπτύσσει τους επιμέρους παράγοντες από τους οποίους εξαρτώνται αυτές οι ικανότητες. Στη λογική αυτή οι υπάρχουσες γνώσεις, οι εμπειρίες και τα ενδιαφέροντα των παιδιών, χρειάζεται να αποτελούν την αφετηρία της διδασκαλίας και με βάση αυτά να αναπτύσσεται η θεματική και γλωσσική γνώση τους σε συνεργατικό πλαίσιο με τη χρήση αυθεντικών κειμένων. Τα στοιχεία αυτής της θεώρησης για τη διδασκαλία του γλωσσικού γραμματισμού καταγράφονται σε σύγχρονες διδακτικές προσεγγίσεις για την πρώτη σχολική ηλικία. Ωστόσο, αυτά δεν αξιοποιούνται στο ελληνικό σχολείο και ειδικότερα στην προβλεπόμενη από το αναλυτικό πρόγραμμα γλωσσική διδασκαλία για την πρώτη τάξη του δημοτικού. Το γλωσσικό μάθημα στην τάξη αυτή εξαντλείται στη διδασκαλία των γραμμάτων με κυρίαρχη την αναλυτικοσυνθετική μέθοδο και δεν στοχεύει στην επικοινωνία. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η παρουσίαση μίας εναλλακτικής διδακτικής πρότασης για τη διδασκαλία του γλωσσικού μαθήματος στην πρώτη τάξη του δημοτικού σχολείου. Η πρόταση αυτή στηρίζεται στη συνθετική θεώρηση για τη διδασκαλία του γλωσσικού γραμματισμού και στην αξιοποίηση στοιχείων από τις σύγχρονες προσεγγίσεις για τη διδασκαλία της γλώσσας. Η παρούσα έρευνα εφαρμόστηκε για ένα χρόνο σε τμήμα πρώτης τάξης πειραματικού δημοτικού σχολείου και ακολούθησε τη μεθοδολογία της έρευνας δράσης. Τα αποτελέσματά της ανέδειξαν α) τις αρχές και τα στοιχεία των γλωσσικών προσεγγίσεων που αξιοποίησε, β) τους στόχους που διαμορφώθηκαν για την ανάπτυξη της θεματικής και γλωσσικής γνώσης των παιδιών, τους στόχους οργάνωσης και λειτουργίας της τάξης καθώς και την εξέλιξη αυτών των στόχων, γ) το είδος των δραστηριοτήτων καθώς και το υλικό που αξιοποιήθηκε, δ) τις μορφές οργάνωσης και λειτουργίας της τάξης και τη λειτουργία τους, ε) τις προϋποθέσεις εφαρμογής της παρούσας παρέμβασης, στ) τα σημεία διαφοροποίησής της από την προβλεπόμενη διδασκαλία και ζ) τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν στα παιδιά που εφαρμόστηκε. Συμπερασματικά, η σημασία της παρούσας έρευνας έγκειται σε τρία σημεία. Πρώτον, στην υλοποίηση μιας συνθετικής προσέγγισης για τη διδασκαλία του γραμματισμού. Δεύτερον, στην επίτευξη καλύτερων αποτελεσμάτων συγκριτικά με τα αυτά που προβλέπονται από το αναλυτικό πρόγραμμα. Τέλος, στην ανάδειξη ενός διαφορετικού από τον παραδοσιακό ρόλο του εκπαιδευτικού.
Επιπολασμός και αποικισμός του Staphylococcus aureus στα οικόσιτα και παραγωγικά ζώα, καθώς και στους εμπλεκόμενους με τη φροντίδα τους
Authors: Χασιώτη Μαρκέλλα
Published: September 2021

Μέχρι τώρα, 47 είδη βακτηρίων που ανήκουν στο γένος του σταφυλόκοκκου έχουν ταυτοποιηθεί, οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν τόσο τους ανθρώπους όσο και άλλα είδη θηλαστικών. Τα βακτήρια που απομονώνονται στις περισσότερες περιπτώσεις από ανθρώπους είναι ο Staphylococcus aureus και ο Staphylococcus epidermidis. O S.aureus είναι ένα παθογόνο του γένους Staphylococcus, ενώ χαρακτηρίζεται κυρίως για την υψηλή αντοχή του στα αντιβιοτικά. Τα βακτηρίδια του γένους Staphylococcus μπορούν επίσης να προκαλέσουν τροφική δηλητηρίαση, και ο S.aureus είναι ο κύριος παράγοντας αυτής. Τα συμβάντα δηλητηρίασης τροφίμων από το S. aureus αποτελούν τις πιο συχνές ασθένειες που μεταδίδονται από τα τρόφιμα παγκοσμίως. Ο στόχος αυτής της έρευνας είναι να εξετάσει τη ρινική μεταφορά του S.aureus στα εγχώρια ζώα και τα άτομα που εμπλέκονται στη φροντίδα τους στη Θεσσαλία. Για την πραγματοποίηση του σκοπού της παρούσας έρευνας συλλέχθηκαν συνολικά 238 δείγματα από τη ρινική κοιλότητα των συμμετεχόντων. Τα 46 δείγματα προέρχονταν από ανθρώπους και τα υπόλοιπα 192 από οικόσιτα ζώα, όπως η γάτα (22 δείγματα), ο σκύλος (33 δείγματα), η κατσίκα (49 δείγματα), το άλογο (37 δείγματα) και το πρόβατο (117 δείγματα). Τα σημαντικότερα ευρήματα της παρούσας διατριβής είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των υπό μελέτη δειγμάτων, βρέθηκαν θετικά σε κάποιο είδος βακτηρίου, ενώ o S.aureus ταυτοποίηθηκε σε χαμηλό ποσοστό σε δείγματα που συλλέχθηκαν από ζώα στη περιοχή της Θεσσαλίας. Το βακτήριο που απομονώθηκε σε μεγαλύτερο ποσοστό ήταν το S. Sciuri, ενώ τα στελέχη του S.aureus ταυτοποιήθηκαν μόνο σε δείγματα που προήλθαν από το σκύλο, τον άνθρωπο και το άλογο. Τέλος, αναφορικά με την ευαισθησία και την αντοχή των δειγμάτων, φαίνεται ότι τα μεγαλύτερα ποσοστά ευαισθησίας βρίσκονται στην καναμυκίνη και στην κεφοξιτίνη στο πρόβατο, στο σκύλο και στα άλογα, μικρότερα ποσοστά ευαισθησίας παρατηρούνται στην πενικιλλίνη, τα στελέχη του S.aureus, εμφανίζονται ευαίσθητα στα περισσότερα αντιβιοτικά, ενώ παρατηρείται αντοχή έναντι της πενικιλλίνης, της κεφοξιτίνης και της οξακυλλίνης.
Συχνότητα των πολυμορφισμών Asp299Gly και Τhr399lle του υποδοχέα TLR4 σε ασθενείς με ισχαιμική καρδιακή νόσο
Authors: Σιδηρόπουλος Ανδρέας
Published: September 2021

Στόχος: Εκτός από τους παραδοσιακούς, αρκετοί νεότεροι παράγοντες έχουν προταθεί ως προδιαθεσικοί ή προστατευτικοί της εμφάνισης ισχαιμικής καρδιακής νόσου και σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2). Ειδικότερα, δύο πολυμορφισμοί του υποδοχέα TLR4 (Asp299Gly και Thr399Ile) έχουν πρόσφατα αναγνωριστεί ως πιθανά προστατευτικοί έναντι του ΣΔ2 και της διαβητικής νευροπάθειας ή προδιαθεσικοί για την εκδήλωση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Η συσχέτιση των αλληλόμορφων αυτών γονιδίων με τον κίνδυνο εμφάνισης ισχαιμικής καρδιακής νόσου είναι αμφιλεγόμενη, ενώ ο ρόλος τους στην εμφάνιση ισχαιμικής καρδιακής νόσου που συνδέεται με τον διαβήτη δεν έχει ποτέ μελετηθεί. Σχεδιασμός και μέθοδοι: Προκειμένου να διευκρινιστεί η πιθανή σχέση των πολυμορφισμών του TLR4 με τη σχετιζόμενη με τον ΣΔ2 ισχαιμική καρδιακή νόσο, εξετάσθηκε η κατανομή των μεταλλάξεων Asp299Gly και Thr399Ile, σε 286 διαβητικούς ασθενείς και 413 μη διαβητικούς μάρτυρες, με ή χωρίς ισχαιμική καρδιακή νόσο. Αποτελέσματα: Τα μεταλλαγμένα αλληλόμορφα γονίδια εντοπίστηκαν κυρίως σε μη-διαβητικά άτομα 79/413 έναντι 15/286 διαβητικών ασθενών (P<0.0001). Η συχνότητα ανίχνευσης για τα μεταλλαγμένα αλληλόμορφα γονίδια ήταν παρόμοια μεταξύ διαβητικών ασθενών με ή χωρίς ισχαιμική καρδιακή νόσο (7/142 έναντι 8/144, p>0.1), ενώ αποδείχθηκε διαφορετική μεταξύ των μη-διαβητικών ατόμων με ή χωρίς ισχαιμική καρδιακή νόσο (39/145 vs 40/268, P = 0,004). Μετά από πολυπαραγοντική ανάλυση, η διαφορά μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών, όσον αφορά στις μεταλλάξεις του TLR4 μόνο, παρέμεινε σημαντική (P = 0,04). Συμπεράσματα: Οι πολυμορφισμοί του υποδοχέα TLR4, Asp299Gly και Thr399Ile, παρέχουν προστασία έναντι του ΣΔ2. Ωστόσο, η παρουσία τους δεν φαίνεται να παίζει κανένα ρόλο, προστατευτικό ή επιβαρυντικό, στην εκδήλωση της ισχαιμικής καρδιακής νόσου τόσο σε διαβητικά όσο και σε μη-διαβητικά άτομα.
Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της εξωσωματικής λιθοτριψίας στη λιθίαση της ουροδόχου κύστεως
Authors: Καραγιώτης Θεόδωρος
Published: September 2021

Η λιθίαση της ουροδόχου κύστεως στις μέρες μας αποτελεί το 5% της λιθίασης του ουροποιητικού συστήματος στον δυτικό κόσμο, με τυπικά συμπτώματα τα δυσουρικά ενοχλήματα (επώδυνη, επιτακτική, διακοπτόμενη ούρηση) και την τελική αιματουρία. Συντηρητικές θεραπείες, διαδερμικές προσπελάσεις αλλά και ανοικτές χειρουργικές επεμβάσεις αντικαταστάθηκαν με την πάροδο του χρόνου από τη διουρηθρική κυστεολιθοτριψία. Σκοπός της μελέτης είναι η εξέταση της ασφάλειας και αποτελεσματικότητας μίας ελάχιστα επεμβατικής μεθόδου, της εξωσωματικής λιθοτριψίας (ESWL), στη θεραπεία της λιθίασης της ουροδόχου κύστεως. Συνολικά 47 ασθενείς υποβλήθηκαν σε ESWL με τη χρησιμοποίηση του ηλεκτρομαγνητικού Dornier Lithotripter S. Το μέγεθος του προστάτη και το υπόλειμμα ούρων υπολογίστηκαν υπερηχογραφικά. Επιτυχής ορίστηκε η θεραπεία σε περίπτωση απουσίας λίθου ή συγκρίματος μετά το πέρας 4 εβδομάδων. Ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών ανήλθε στα 69.1 έτη (34 – 93 ± 11.43), με τον μέσο όγκο προστάτη να καταγράφεται στα 50,1 cm3 (0-85 ± 15,81) και το υπόλειμμα ούρων στα 131 ml (50 – 190 ± 32,82). Το μέσο μέγεθος της λιθίασης διαπιστώθηκε στα 1.97 εκατοστά (1-4.5 ± 0.79), ενώ ο μέσος αριθμός κρουστικών κυμάτων κυμάνθηκε στα 2704.34 (1800 - 3000 ± 293.37) με μέση χρονική διάρκεια συνεδρίας τα 20.63 λεπτά (15 - 25 ± 2.63). Σε 2 ασθενείς απαιτήθηκε αναλγητική θεραπεία, με το VAS score να διαμορφώνεται στο 1.73 (0-4 ± 0.98). Το ποσοστό επιτυχίας άγγιξε το 76.5% (36/47) χωρίς να παρατηρηθούν σοβαρές επιπλοκές (Clavien-Dindo > 2). Η εξωσωματική λιθοτριψία αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική εναλλακτική θεραπευτική μέθοδο σε ασθενείς με λιθίαση ουροδόχου κύστεως, ειδικά σε ασθενείς υψηλού κινδύνου που δεν δύνανται να υποβληθούν σε χειρουργική αντιμετώπιση.
Δομικές και λειτουργικές μεταβολές του ενδομητρίου και γονιδιακή έκφραση κατά την εμφύτευση σε κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης
Authors: Κλώνος Ελευθέριος
Published: September 2021

Σχεδιασμός: Δεκαπέντε γυναίκες, 25 – 32 ετών (28,9 ± 2,89, μέσος όρος ± SD) που υποβλήθηκαν σε δωρεά ωαρίων προσλήφθηκαν για αυτήν την προοπτική μελέτη. Οι συμμετέχουσες υποβλήθηκαν σε διέγερση των ωοθηκών με GnRH-ant και ανασυνδυασμένη FSH. Η βιοψία αναρρόφησης του ενδομητρίου πραγματοποιήθηκε την ημέρα της ανάκτησης των ωαρίων και μετά από 5 ημέρες (ημέρες 0 και 5, αντίστοιχα). Η ιστολογία του ενδομητρίου, η αξιολόγηση των υποδοχέων των οιστρογόνων (ER) και της προγεστερόνης (PR) εξετάστηκαν τις ημέρες 0 και 5.Αποτελέσματα: Το ποσοστό αδενικών υποδοχέων ER την ημέρα 0 σχετίζεται με την ηλικία, ου γυναίκες <30 ετών έχουν 100% χρώση ενώ οι >30 ετών 90% (p = 0,014). Η ανοσοϊστοχημεία έδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ημερών 0 και 5 σε όλες τις χρώσεις (p για ER (αδένων% και στρώματος%) Ημέρα 0/5 p = 0,0001, για PR (αδένων % και στρώματος%) Ημέρα 0/5 p = 0,0001, και p = 0,035 αντίστοιχα. Για ER (βαθμός αδένων και στρώματος) Ημέρα 0/5 p = 0,0001, PR (βαθμός, αδένων και στρώματος) Ημέρα 0/5 p = 0,0001 και p = 0,016, αντίστοιχα. Συμπέρασμα: Η επιτυχής εμφύτευση συνεπάγεται με συγχρονισμό μεταξύ βλαστοκύστης και ενδομητρίου, το οποίο υφίσταται δομική και λειτουργική αναδιαμόρφωση. Αποδείχθηκε εδώ ότι τόσο το ERα όσο και το PRβ εκφράστηκαν άφθονα τις ημέρες 0 και 5, δείχνοντας σημαντική διακύμανση στα αδενικά και στρωματικά παρασκευάσματα. Η ηλικία φάνηκε να είναι ένας κρίσιμος παράγοντας, δεδομένου ότι υπήρχαν υψηλότερες τιμές αδενικής χρώσης ER στην ηλικιακή ομάδα <30 ετών. Επομένως, η εστίαση στα λειτουργικά χαρακτηριστικά του ενδομητρίου θα παρέχει καλύτερη εικόνα για την επιτυχή εμφύτευση εμβρύου, βελτιώνοντας έτσι τα αποτελέσματα της εξωσωματικής γονιμοποίησης.
Μελέτη ανοσολογικών παραμέτρων σε μυελοδυσπλαστικά και μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα
Authors: Γιαννόπουλος Γεώργιος
Published: September 2021

Στην εργασία αυτή μελετήθηκαν τα κλινικά, αιματολογικά και ανοσολογικά ευρήματα 52 ασθενών, με μυελοδυσπλασιτκά σύνδρομα που είχαν ταξινομηθεί με τα FAB κριτήρια...
Η συσχέτιση της νεφρικής λειτουργίας με τη πίεση στο αρτηριακό δέντρο και την κεντρική φλεβική πίεση σε ασθενείς που υποβάλλονται σε στεφανιογραφικό έλεγχο
Authors: Μίλκας Αναστάσιος
Published: September 2021

Η λειτουργία του νεφρού ως φίλτρου για την αποβολή των τοξικών προϊόντων του ανθρώπινου μεταβολισμού βρίσκεται σε άμεση αλληλεπίδραση με τις αιμοδυναμικές παραμέτρους της αγγειακής κυκλοφορίας όπως αυτές διαμορφώνονται από διάφορους παράγοντες. Κύριο ρόλο στη διαμόρφωση αυτών των παραγόντων διαδραματιζει η καρδιακή λειτουργία. Είναι δε τόσο καθοριστικό το ενδαγγειακό περιβάλλον που διαμορφώνεται από την καρδιακή λειτουργία για την εν γένει λειτουργία του νεφρού ώστε πλέον την τελευταία εικοσαετία έχει οριστεί λεπτομερώς το καρδιονεφρικό σύνδρομο. Αποτελεί δε εκείνη τη κλινική κατάσταση κατά την οποία η δυσλειτουργία της καρδιάς ή του νεφρού με οξύ ή χρόνιο χαρακτήρα στο ένα από τα δύο όργανα μπορούν να προκαλέσουν δυσλειτουργία με οξύ ή χρόνιο χαρακτήρα στο άλλο όργανο. Συνολικά έχουν περιγραφεί 5 κατηγορίες του συνδρόμου με τη μερίδα του λέοντος να καταλαμβάνει το καρδιονεφρικό σύνδρομο τύπου 2 ( χρόνια καρδιονεφρικό σύνδρομο) στο οποίο χρόνιες βλάβες του καρδιακού μυός προκαλούν δυσλειτουργία και ανεπάρκεια στο νεφρό. Αξίζει όμως στο σημείο αυτό να τονιστεί ότι δεδομένης της αλληλεπίδρασης μεταξύ νεφρού και καρδιάς σε χρόνια νοσήματα της καρδιάς όπως η καρδιακή ανεπάρκεια η βαρύτητα της έρευνας κατά τα τελευταία χρόνια έχει μετατοπιστεί στη μελέτη των ασθενών σε αρχικά στάδια καρδιολογικών προβλημάτων με στόχο να εντοπιστούν εκείνοι οι παράγοντες οι οποίοι αποτελούν 29 ανεξάρτητους δείκτες επιδείνωσης νεφρικής λειτουργίας με στόχο τη έγκαιρη θεραπεία και προφύλαξη της. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση ενός δείγματος ασθενών με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (>50%) και απουσία μείζονος βαλβιδοπάθειας οι οποίοι υποβάλλονται σε στεφανιογραφικό έλεγχο και η διερεύνηση σε χρονικό διάστημα παρακολούθησης 8 ετών της πορείας της νεφρικής λειτουργίας σε σχέση με πλήθος αιμοδυναμικών παραμέτρων. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στη διαλεύκανση του κατά πόσο το αρτηριακό ή το φλεβικό σκέλος της συστηματικής κυκλοφορίας έχουν μεγαλύτερη επίδραση στη λειτουργία των νεφρών κατά το συνολικό διαστημάτων οχτώ ετών παρακολούθησης. Τα ευρήματα της συγκεκριμένης μελέτης αποκαλύπτουν για πρώτη φορά πως στο συγκεκριμένο δείγμα ασθενών που βρίσκονται σε αρχικά στάδια καρδιαγγειακής νοσηρότητας, η πίεση του δεξιού κόλπου η οποία και αντικατοπτρίζει την πίεση στο φλεβικό σκέλος αποτελεί τον μοναδικό ανεξάρτητο παράγοντα που προβλέπει τη σπειραματική διήθηση (όπως αυτή μετράτε μέσω της φόρμουλας MDRD) ενώ η αρτηριακή πίεση αλλά και οι αιμοδυναμικά μετρούμενες πιέσεις κατά μήκος της αριστερής κοιλίας δεν έχουν την ίδια συσχέτιση. Επιπλέον κατά το χρονικό διάστημα παρακολούθησης των οχτώ ετών διαπιστώθηκε ότι η πίεση στο δεξιό κόλπο αποτελεί ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα θνητότητας σε πολυπαραγοντική ανάλυση στην οποία και συμπεριελάμβανε όλους στους γνωστούς παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση καρδιαγγειακών συμβαμάτων.
Η κάρτ ποστάλ ως μέσο υπόμνησης και διατήρησης της επαφής των απόδημων με τον τόπο καταγωγής
Authors: Λουράντος Νικόλαος
Published: September 2021

Σε αυτήν την εργασία οι καρτ ποστάλ αντιμετωπίζονται τελείως διαφορετικά από την συνηθισμένη τους ιδιότητα, δηλαδή ως τουριστικά αντικείμενα. Μελετώνται ως πολιτιστικά αντικείμενα, που γίνονται εργαλείο αναζήτησης της Νοσταλγίας του Μετανάστη. Μέσα από αυτήν προσπαθούμε να ανακαλύψουμε όλα εκείνα τα στοιχεία που μετέτρεψαν τους Έλληνες μετανάστες σε κομμάτι της νέας τους πατρίδας, κρατώντας όμως την ιδιαιτερότητα της καταγωγής. Χρησιμοποιώντας στοιχεία από μια από τις μεγαλύτερες απόδημες Ελληνικές μεταναστευτικές ροές, εκείνης των Κυθήρων και ειδικά κατά την περίοδο 1950-1970, προσπαθούμε να ανιχνεύσουμε τις επιπτώσεις που είχε η λήψη των καρτ ποστάλ από τον μικρότοπο καταγωγής σε αυτούς τους ανθρώπους και τους επιγόνους τους. Η έρευνα χρησιμοποίησε μια εμπειρική προσέγγιση σε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα υλικού, με γνώμονα την άποψη πως το αυτό χρειαζόταν πρωτίστως μια ποιοτική αντιμετώπιση, και ακόλουθα μια ποσοτική ανάλυσή συμπληρωματικά, ώστε να παραχθεί μια ολοκληρωμένη άποψη του όλου αφού, εκτός από την σημειωτική ερμηνεία των καρτ-ποστάλ, αντλεί από μια έρευνα ερωτηματολογίου και από μια εθνογραφική προσέγγιση. Μέσα από μια προσωπική εθνογραφική οπτική έγινε προσπάθεια τα βιώματα να αναλυθούν και να συνδυαστούν με την έρευνα. Η εργασία, τέλος, περιστρέφεται γύρω από το βασικό συναίσθημα των μεταναστών, εκείνο που διαποτίζει την ύπαρξή τους και δίνει νόημα σ’ αυτήν: την Νοσταλγία
Laser microstructured scaffolds for tissue engineering under dynamic cell culture conditions
Authors: Μπαμπαλιάρη Ελευθερία
Published: September 2021

Παρόλο που το περιφερικό νευρικό σύστημα εμφανίζει υψηλότερο ρυθμό αναγέννησης από εκείνο του κεντρικού νευρικού συστήματος μέσω αυθόρμητης αναγέννησης μετά από έναν τραυματισμό, η καθοδηγούμενη αξονική νευρική αναγέννηση και η λειτουργική αποκατάσταση είναι αρκετά σπάνια. Συνεπώς, η ανάπτυξη επιτυχημένων μεθόδων για την καθοδήγηση της νευρικής ανάπτυξης, «in vitro», είναι υψίστης σημασίας. Έχει αναφερθεί λεπτομερώς ότι η τοπογραφία του υποστρώματος επηρεάζει την ανάπτυξη, τον προσανατολισμό και τη διαφοροποίηση των νευρικών κυττάρων. Ωστόσο, η συνδυασμένη δράση της διατμητικής τάσης και της τοπογραφίας του υποστρώματος στην νευρική ανάπτυξη έχει ελάχιστα μελετηθεί, παρόλο που οι διατμητικές τάσεις είναι ευρέως γνωστό ότι διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση, ανάπτυξη και λειτουργία των ιστών. Σε αυτή τη μελέτη, ένα σύστημα μικροροών ακριβούς ελεγχόμενης ροής με συγκεκριμένους ειδικά σχεδιασμένους θαλάμους, που ενσωματώνουν μικροδομημένα υποστρώματα λέιζερ, αναπτύχθηκε για να μελετηθεί η συνδυασμένη δράση της διατμητικής τάσης και της τοπογραφίας υποστρώματος στην ανάπτυξη, στον προσανατολισμό, στην επιμήκυνση και στη διαφοροποίηση νευρικών κυττάρων. Πολυμερικά μικροδομημένα υποστρώματα, με ελεγχόμενη γεωμετρία και κανονικότητα μοτίβου, κατασκευάστηκαν με χρήση υπερβραχέων παλμών λέιζερ. Πραγματοποιήθηκε συγκριτική μελέτη μεταξύ στατικών και δυναμικών κυτταρικών καλλιεργειών για να αξιολογηθεί η συνεργατική ή ανταγωνιστική επίδραση της διατμητικής τάσης και της τοπογραφίας στη συμπεριφορά των νευρικών κυττάρων. Τα αποτελέσματα της κυτταρικής καλλιέργειας συμπληρώθηκαν με υπολογιστικές προσομοιώσεις ροής με σκοπό τον ακριβή υπολογισμό των αντίστοιχων τιμών διατμητικής τάσης.
Δομική εγκυρότητα και αξιοπιστία νέου δείκτη αξιολόγησης καλαθοσφαιριστών υψηλού επιπέδου
Authors: Μαρμαρινός Χρήστος
Published: September 2021

Στη μελέτη της σύγχρονης μορφής του αθλήματος της καλαθοσφαίρισης έχουν υπάρξει πολλές προσπάθειες για αξιολόγηση της απόδοσης του καλαθοσφαιριστή. Εργασίες έχουν εκπονηθεί από διαφορετικούς φορείς. Ελάχιστες είναι οι μελέτες που χρησιμοποιούν δεδομένα από τον ευρωπαϊκό χώρο. Το δείγμα της συγκεκριμένης διατριβής αποτελείται από τα στατιστικά δεδομένα αθλητών που συμμετείχαν στο κορυφαίο διασυλλογικό πρωτάθλημα στην Ευρώπη, την Ευρωλίγκα (Euroleague Basketball) κατά τις αγωνιστικές περιόδους 2016-2017 και 2017-2018. Ακολούθως, κατασκευάζεται ο Δείκτης Συνολικής Απόδοσης (ΔΣΑ). Ο δείκτης αυτός αποτελείται από το επιθετικό και το αμυντικό τμήμα. Στο επιθετικό μέρος συνυπολογίζονται η αποτελεσματικότητα στην εκτέλεση, μέσω της χρήσης ενός παράγοντα ευστοχίας (πόντοι που έχουν επιτευχθεί προς δυνητικά μέγιστο αριθμό πόντων σύμφωνα με τις προσπάθειες για σουτ), η οικονομία, μέσω του ελέγχου τελικών μεταβιβάσεων και λαθών και ο όγκος, μέσω των πόντων που έχουν επιτευχθεί. Οι ανακτήσεις των αναπηδήσεων για έναν παίκτη συνδέονται με την αποτελεσματικότητα της ομάδας και συνυπολογίζονται και αυτές. Στο αμυντικό μέρος υπολογίζονται δύο παράγοντες: η δυνατότητα για παραγωγή πόντων στην επίθεση μέσα από άμεση ανάκτηση κατοχής και οι κατά προσέγγιση πόντοι που δέχεται ένας αγωνιζόμενος. Στη συνέχεια, ο νέος δείκτης συγκρίνεται, βάση βιβλιογραφικών κριτηρίων, με τον δείκτη αξιολόγησης αθλητών που χρησιμοποιείται από την διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος, Δείκτη Αξιολόγησης Απόδοσης (Performance Index Rating – PIR). Πρώτα ελέγχεται κατά πόσο ο νέος δείκτης συσχετίζεται με τον PIR. Έπειτα ερευνάται κατά πόσο συνδέεται ο δείκτης με την εξήγηση του ποσοστού νίκης της κάθε ομάδας. Τέλος εξετάζεται η συσχέτιση των τιμών στον δείκτη σε παίκτες που συμμετείχαν και στις δύο περιόδους τόσο στην περίπτωση που αγωνίστηκαν στην ίδια ομάδα, όσο και αν αγωνίστηκαν σε διαφορετικές. Σε όλες τις περιπτώσεις της σύγκρισης ο ΔΣΑ λειτουργεί πιο επεξηγηματικά από τον PIR.
Ο μακεδονικός κύκλος των Αθηνών από το συνέδριο του Βερολίνου έως τους βαλκανικούς πολέμους
Authors: Κατσιώπη Ελευθερία
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή ερευνά το εθνικό έργο που ανέπτυξε ο Μακεδονικός κύκλος της ελληνικής πρωτεύουσας από το 1878 έως τους Βαλκανικούς Πολέμους. Καταγράφει, όσο το δυνατόν πληρέστερα, τους αυτόχθονες κι ετερόχθονες Μακεδόνες των μεσαίων κι ανώτερων κοινωνικών τάξεων, που εργάστηκαν στη θέση της πολιτείας για την προστασία, την απελευθέρωση και την ενσωμάτωση του μακεδονικού χώρου στο ελληνικό βασίλειο. Συγκεκριμένα, αναδεικνύει τον ρόλο των Μακεδόνων στη διαμόρφωση και την εφαρμογή της εξωτερικής πολιτικής. Επισημαίνει δηλαδή τις ιδεολογίες και τον τρόπο δράσης τους στο εθνικο-πολιτικό, οικονομικό, εκπαιδευτικό και κοινωνικό πεδίο. Συνάμα, αναλύει τον Μακεδονικό Λόγο που διατυπώθηκε από τα πρόσωπα αυτά μέσω των εθνικών συλλόγων. Επεξηγεί συνεπώς τα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά του, τα οποία μεταβάλλονταν με αφορμή τις διάφορες οξύνσεις του Ανατολικού Ζητήματος. Εξετάζει ακόμη τη συμβολή του στην εδραίωση της αστικής ηγεμονίας και στην προώθηση των εκκλήσεων των κατώτερων στρωμάτων.
Μορφολογική, βιοχημική και μοριακή μελέτη της προστατευτικής δράσης των μορίων U-74389G (λαζαροειδές), της ερυθροποιητίνης, της συλδεναφίλης και της οκτρεοτίδης στην συντήρηση ήπατος για μεταμόσχευση
Authors: Χαλαστή Μαρία
Published: September 2021

Η μεταμόσχευση αποτελεί τη θεραπεία εκλογής στην τελικού σταδίου ανεπάρκεια των ζωτικών οργάνων. Η ζήτηση για ακόμα μεγαλύτερη δωρεά και διανομή ανθρωπίνων οργάνων προς μεταμόσχευση, ακολουθώντας τους διεθνείς κανόνες ιατρικής πρακτικής και δεοντολογίας, δημιουργεί τεράστιες ανάγκες σε κλινικό επίπεδο. Οι ιστικές βλάβες των οργάνων από το φαινόμενο της ισχαιμίας / επαναιμάτωσης είναι πάντα παρούσες, με δύσκολα αντιμετωπιζόμενες συνέπειες. Σκοπός αυτής της πειραματικής μελέτης ήταν να εξεταστεί το χημικό μόριο, 21-ανιμοστεροειδές (λαζαροειδές) U-74389 G και οι φαρμακευτικές ουσίες Ερυθροποιητίνη, Σιλδεναφίλη και Οκτρεοτίδη στην πρόληψη των ιστικών βλαβών από την ισχαιμία, με στόχο την καλύτερη διατήρηση του μοσχεύματος για μεταμόσχευση. Στο Ερευνητικό – Πειραματικό Κέντρο ELPEN μελετήθηκαν 56 ζωικά πρότυπα (χοίροι θηλυκού και αρσενικού φύλου >= 20 kg). Τα αποτελέσματα μας έδειξαν ικανές διαφορές στους αιματολογικούς και βιοχημικούς δείκτες καθώς επίσης και στις παθολογοανατομικές παραμέτρους (οίδημα, αιμορραγία, πολυμορφοπύρηνα και νέκρωση). Επίσης προέκυψαν διαφορές και στις μετρήσιμες βιοχημικές παραμέτρους (MDA, MPO και TNF) και των τεσσάρων αυτών φαρμακολογικών παραγόντων. Η κατανόηση του μορφολογικού και μοριακού προφίλ που συμβάλει στην ελαχιστοποίηση των επιπλοκών θα βελτιώσει την ποιότητα της συντήρησης. Μέσα από τα συμπεράσματα της διατριβής, και ειδικότερα του πειράματος, προτείνεται ο σχεδιασμός και η υλοποίηση προοπτικών μελετών μεγάλου μεγέθους για την περαιτέρω αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της συγκεκριμένης μελέτης.