Ακτινομετρία μικροκυμάτων για την μη επεμβατική εκτίμηση της αιμάτωσης ίσχαιμων κάτω άκρων
Authors: Θεοδοσιάδου Βασιλική 
Published: March 2024

Ακτινομετρία μικροκυμάτων για την μη επεμβατική εκτίμηση της αιμάτωσης ίσχαιμων κάτω άκρων. Σκοπός. Η παρούσα διατριβή σκοπεύει να διερευνήσει τη χρήση της ακτινομετρίας μικροκυμάτων (ΑΜ), ως μη επεμβατική μέθοδο διάγνωσης της κρίσιμης ισχαιμίας σε ασθενείς με διαβητικό έλκος. Ειδικότερα, η έρευνα αποσκοπεί να αποδείξει την αποτελεσματικότητα της ακτινομετρίας μικροκυμάτων σε σύγκριση ή σε συνδυασμό με τις μέχρι σήμερα καθιερωμένες μεθόδους διάγνωσης, όσον αφορά στη διάγνωση της κρίσιμης ισχαιμίας σε διαβητικούς ασθενείς. Επιπλέον, αποβλέπει στη χρήση της συγκεκριμένης μεθόδου για τη μελέτη και αξιολόγηση των κλινικών αποτελεσμάτων της επαναιμάτωσης του άκρου ποδός, κατόπιν περιφερικής ενδαγγειακής αγγειοπλαστικής ή τοποθέτησης ενδοπρόθεσης, σε ασθενείς με κρίσιμη ισχαιμία κάτω άκρων. Υλικά και μέθοδος. Οι συμμετέχοντες ήταν 80 και χωριστήκαν σε τέσσερις ομάδες των 20 ατόμων έκαστη: α) ομάδα ελέγχου Ν: υγιείς εθελοντές, β) ομάδα DN : ασθενείς με ΣΔ και διαγνωσμένο νευροπαθητικό έλκος, χωρίς αγγειακή συμμετοχή, γ) ομάδα DC: ασθενείς με ΣΔ και CLI και δ) ομάδα NDC: ασθενείς με CLI αλλά χωρίς ΣΔ. Η τελική επιλογή των ασθενών αυτών βασίστηκε στον υπερηχογραφικό έλεγχο αλλά και στην ψηφιακή αρτηριογραφία. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ακτινομετρία μικροκυμάτων για την καταγραφή της μέσης θερμοκρασίας του ιστού σε προκαθορισμένα σημεία του άκρου πόδα. Για να προσδιοριστεί η σημασία των διαφορών θερμοκρασίας μεταξύ των τεσσάρων ομάδων χρησιμοποιήθηκαν τα one-way ANOVA και Dunn tests. Η ευαισθησία και η ειδικότητα της ακτινομετρίας μικροκυμάτων (MWR), καθώς και ο προσδιορισμός μιας τιμής 'κατώφλι' για τη διάγνωση της κρίσιμης ισχαιμίας του άκρου πόδα υπολογίστηκαν χρησιμοποιώντας την ανάλυση ROC. Αποτελέσματα. Οι θερμοκρασίες που καταγράφηκαν κοντά στις περιοχές με έλκη των ατόμων με CLI και DM ήταν παρόμοιες με εκείνες στους ασθενείς με CLI χωρίς DM, αλλά σημαντικά χαμηλότερες από αυτές σε άτομα με νευροπαθητικά έλκη και σε υγιή άτομα χωρίς αγγειακή συμμετοχή. Ειδικότερα, η μέση θερμοκρασία που καταγράφηκε στους ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν στην ομάδα DC ήταν 29,30 °C ± 1,89 έναντι 29,18 °C ± 1,78 σε ασθενείς της ομάδας NDC και 33,01 °C ± 0,45 σε υγιείς εθελοντές της ομάδας Ν έναντι 33,39 °C ± 1,37 σε ασθενείς που περιλαμβάνονται στην ομάδα DN (p < 0,0001 one-way ANOVA). Σύμφωνα με την ανάλυση ROC η θερμοκρασία 'κατώφλι' στη διάγνωση της ισχαιμίας του άκρου πόδα ήταν <31,8οC (0,984; 95% CI: 0,965–1.005; p< 0,001), με ευαισθησία 100,0% (95% CI: 90,26–100,0) και ειδικότητα 88,37% (95% CI: 74,92–96,11). Συμπεράσματα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, οι ασθενείς με κρίσιμη ισχαιμία κάτω άκρων, με είτε χωρίς σακχαρώδη διαβήτη, παρουσιάζουν σημαντικά χαμηλότερες θερμοκρασίες στην περιοχή της απώλειας ιστού, σε σύγκριση με υγιή άτομα, αλλά και με ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη και νευροπαθητικά έλκη. Η ακτινομετρία μικροκυμάτων επέδειξε ικανοποιητικά ποσοστά ευαισθησίας και ειδικότητας και θα μπορούσε να αποτελέσει ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για τη μη επεμβατική διάγνωση της αρτηριακής ισχαιμικής νόσου των κάτω άκρων σε ασθενείς με υποψία κρίσιμης ισχαιμίας και θα μπορούσε να βοηθήσει στη διαφορική διάγνωση της αγγειακής συμμετοχής στη διαβητική έλκη.