Αποικισμός των βρεφών από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο σε σχέση με τη φορία της μητέρας τους και το αναμνηστικό νοσηλείας τους σε Μονάδα Νεογνών
Authors: Χατζάκης Εμμανουήλ 
Published: January 2014

Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος (S. aureus) είναι ένα σημαντικό παθογόνο νοσοκομειακών όσο και εξωνοσοκομειακών λοιμώξεων με ανησυχητικούς αυξητικούς ρυθμούς ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά. Μπορεί να αποικίσει πολλά ανθρώπινα σημεία του ανθρώπινου σώματος, από τα οποία το πρόσθιο ρινικό επιθήλιο αντιπροσωπεύει την κύρια θέση. Φαίνεται να υπάρχει σχέση μεταξύ της φορίας και της λοίμωξης, καθώς τα στελέχη από το ρινικό επιθήλιο και τα στελέχη της λοίμωξης μοιράζονται συχνά το ίδιο γονότυπο. Τα ποσοστά λοίμωξης είναι υψηλότερα σε φορείς, ενώ με την εκρίζωση της φορίας έχει αποδειχθεί μείωση των νοσοκομειακών λοιμώξεων. Περίπου το 30% του πληθυσμού φέρει τον S. aureus. Το 20% είναι επίμονοι φορείς και το 10% είναι παροδικά φορείς. Ο αποικισμός των βρεφών από S. aureus δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς ενώ οι μελέτες για τη χρονική στιγμή και τη πηγή του αποικισμού των βρεφών σε παγκόσμιο επίπεδο είναι λίγες.Η αντίσταση στην μεθικιλλίνη εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε νοσοκομειακούς ασθενείς το 1961. Έκτοτε, ο ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη S. aureus (MRSA), είναι ευρέως διαδεδομένος σε νοσοκομεία και μονάδες εντατικής θεραπείας σε όλο τον κόσμο. Αυτό το υψηλό επίπεδο αντίστασης προκύπτει από την παρουσία του γονιδίου mecA που κωδικοποιεί την παραγωγή της πρωτεΐνη PBP2a, η οποία έχει μειωμένη χημική συγγένεια με τα περισσότερα βήτα-λακταμικά αντιβιοτικά. Ο MRSA είναι πλέον μία από τις πιο κοινές αιτίες βακτηριακής νοσοκομειακής λοίμωξης, αντιπροσωπεύοντας το 40-70% των λοιμώξεων στις μονάδες εντατικής θεραπείας. Κατά την τελευταία δεκαετία νέα στελέχη του MRSA (CA-MRSA) έχουν εμφανιστεί στην κοινότητα, προκαλώντας επιθετικές μολύνσεις σε νέους, κατά τα άλλα υγιείς ανθρώπους. Αρκετά στελέχη S. aureus παράγουν την πρωτεΐνη Panton Valentine Leukocidin (PVL), η οποία σχετίζεται με τη ικανότητα να είναι διεισδυτικά, να παράγουν αποστήματα με αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα.Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να ερευνήσει τους παράγοντες που σχετίζονται με τον αποικισμό στα βρέφη τον πρώτο χρόνο ζωής, τη μοριακή επιδημιολογία καθώς και την αντίσταση στα αντιβιοτικά των στελεχών που απομονώθηκαν από τα βρέφη και τις μητέρες τους σε μια σαφώς καθορισμένη έκταση, τη Κρήτη.Η ομάδα μελέτης αποτελούνταν από 128 νεογνά και τις μητέρες τους που γεννήθηκαν στο Βενιζέλειο-Πανάνειο Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου Κρήτης από τον Νοέμβριο 2005 έως τον Μάιο 2006. Από τα 128 νεογνά τα 98 προέρχονταν από την μαιευτική κλινική και ήταν υγιή, ενώ τα 30 προέρχονταν από τη Μονάδα Νεογνών. Ρινικά επιχρίσματα ελήφθησαν από τις μητέρες και τα βρέφη τους πριν από την έξοδο και μετά από 6 και 12 μήνες ενώ ερευνήθηκαν μια σειρά από παράγοντες από το περιβάλλον που σχετίζονται με το βρέφος, τη μητέρα, τον πατέρα και την οικογένεια. Η αναγνώριση του S. aureus έγινε με βάση την μορφολογία των αποικιών, την χρώση κατά Gram, τη δοκιμασία καταλάσης-κοαγκουλάσης και τη μέθοδο APIStaph 20, ενώ πραγματοποιήθηκαν δοκιμές ευαισθησίας στην οξακιλλίνη, την ερυθρομυκίνη και την κλινδαμυκίνη. Σε όλα τα ταυτόχρονα θετικά ζεύγη μητέρας-παιδιού, και σε όλα τα στελέχη S. aureus που απομονώθηκαν στα ίδια ζεύγη μητέρας-παιδιού, αλλά σε διαφορετική χρονική περίοδο έγινε τυποποίηση με pulsed-field gel electrophoresis (PFGE), multilocus sequence typing (MLST), και ανιχνεύτηκε η παρουσία των γονιδίων spa, mecA και Panton-Valentine Leukocidin (PVL). [...]