bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Οι κυτταροκίνες στα ωοθυλακικά υγρά ως δείκτες πρόγνωσης της έκβασης κύκλων εξωσωματικής γονιμοποίησης
Authors: Ντάλα Βάϊα
Published: August 2021

Σκοπός : Η έκβαση της τεχνικής ICSI (Intracytoplasmatic Sperm Injection ) εξαρτάται κυρίως από την ποιότητα των ωαρίων. Οι κυτταροκίνες και οι υποδοχείς τους, παίζουν ένα κρίσιμο ρόλο στην ωρίμανση των ωοκυττάρων, στη γονιμοποίηση και στην εμφύτευση του εμβρύου. Ο σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνήσει τα επίπεδα των VEGF, VEGFR1, VEGFR2 και λεπτίνης ,διαλυτού υποδοχέα της λεπτίνης (s-LepR), σε ωοθυλακικά υγρά από γυναίκες που συμμετέχουν σε κύκλους IVF / ICSI σε σχέση με την έκβαση του κύκλου.Υλικό και μέθοδος : Μελετήθηκαν δείγματα ωοθυλακικών υγρών και αίματος από 83 γυναίκες που συμμετείχαν σε ισάριθμους κύκλους ICSI. Οι κύκλοι ταξινομήθηκαν σε τρεις ομάδες υπογονιμότητας: ανδρικού παράγοντα, γυναικείου παράγοντα και χαμηλής ανταπόκρισης. Για την ελεγχόμενη διέγερση των ωοθηκών στην ομάδα ανδρικού και γυναικείου παράγοντα, χρησιμοποιήθηκε το «μακρύ» πρωτόκολλο με GnRH αγωνιστή Leuprolide και ανασυνδυασμένη FSH, ενώ ο GnRH ανταγωνιστής cetrorelix χρησιμοποιήθηκε στην ομάδα της χαμηλής ανταπόκριση. Τα επίπεδα κυτταροκινών μετρήθηκαν με ELISA.Αποτελέσματα : Το συνολικό ποσοστό κύησης ήταν 44,5%, το υψηλότερο που παρατηρήθηκε στην ομάδα γυναικείου παράγοντα (54,7% έναντι 35,7 % και 28,5 % στην ομάδα ανδρικού παράγοντα και στην ομάδα χαμηλής ανταπόκρισης αντίστοιχα). Η συγκέντρωση των υποδοχέων VEGFR1 διέφερε στατιστικά σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων, ήταν υψηλότερη στην ομάδα της κύησης (μέση τιμή 4.883,25 έναντι 3.458,27 στην ομάδα που δεν επιτεύχθηκε εγκυμοσύνη, p = 0,027).Υπήρξαν σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ των συγκεντρώσεων των υποδοχέων VEGF, οι οποίες διαφοροποιούνταν ανάλογα με τις ομάδες υπογονιμότητας. Δε διαπιστώθηκε σημαντική διαφορά στα επίπεδα της λεπτίνης και του υποδοχέα της σε σχέση με την έκβαση των κύκλων εξωσωματικής γονιμοποίησης.Συμπεράσματα : Το σύστημα VEGF και των υποδοχέων του είναι σημαντικό για την ανθρώπινη αναπαραγωγή και πιθανόν σχετίζεται με το αποτέλεσμα των κύκλων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής με εφαρμογή της μεθόδου ICSI.
Η κλινική σημασία των προγνωστικών δεικτών για την έγκαιρη διάγνωση κακοήθων αλλοιώσεων του θυρεοειδούς αδένα σε υλικό παρακέντησης δια λεπτής βελόνης
Authors: Βαρλατζίδου Αλεξάνδρα
Published: August 2021

Purpose: The purpose of the present study is to investigate the capability of the combination of Learning Vector Quantizer (LVQ) Νeural Νetworks (NNs) in the discrimination of benign from malignant thyroid lesions.Patients and Method: The study was performed on Liquid Based Cytology (LBC) specimens taken by FNA and stained by Papanikolaou technique. From the cytological images, using a custom image analysis system, certain features, describing the size, shape and texture of approximately 100 nuclei per case, have been extracted. These features were used to classify each individual nucleus by an LVQ NN. In the sequel, the nucleus classification results for each case were used to classify each individual case by a second cascaded LVQ NN. The cases were distributed according to the histological diagnosis as follows: 165 cases were classified as goiter, 2 as nodular hyperplasias, 61 as Hashimoto thyroiditis, 3 as non specific thyroiditis, 21 as adenomatoid nodules, 3 as oxyphic adenomas and 4 cases as follicular adenomas. Αdditionally, 62 cases of papilary carcinoma, 9 of medullary carcinoma, 2 of anaplastic carcinoma and 3 of follicular carcinoma, were included.The data of about 50% of the cases from each class, were used for the training of two LVQ classifiers and the remaining data were used to test their performance. The proposed system was used to discriminate into the individual cellular level and subsequently into the individual patient level, between benign from malignant nuclei or cases.Results: The application of the LVQ NNs system allows successful discrimination between benign and malignant cell nuclei and lesions (overall accuracy 94,1% and 100% respectively).Conclusions: The results indicate that the use of neural networks combined with image morphometry may offer useful information on the potential of malignancy of thyroid lesions and could improve the diagnostic accuracy of FNA of the thyroid gland, especially in cases of follicular neoplasms classified as suspicious for malignancy and in cases of oncocytic tumors.
Διερεύνηση εφαρμογής τεχνικών οριοθέτησης ζωνών προστασίας υδρογεωτρήσεων υπό συνθήκες αβεβαιότητας
Authors: Φωτοπούλου Ελένη
Published: August 2021

Η προστασία των υδατικών πόρων είναι, όχι μόνο επιβεβλημένη από την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία, αλλά πρωτίστως, από την ανάγκη επιβίωσης τόσο των ανθρώπων, όσο και του φυσικού περιβάλλοντος. Καθότι οι υπόγειοι υδατικοί πόροι αποτελούν την βασικότερη πηγή υδροληψίας, είναι προφανής η ανάγκη προστασίας της ποιότητας των υπόγειων υδροφορέων. Το ερευνητικό αντικείμενο της παρούσας διατριβής εστιάζει στον προσδιορισμό των ζωνών προστασίας γεωτρήσεων, των εδαφικών δηλαδή περιοχών που πρέπει να προστατευτούν, συνήθως επιβάλλοντας περιοριστικά μέτρα ως προς τις δραστηριότητες που επιτρέπεται να αναπτυχθούν, ώστε να αποτραπεί το ενδεχόμενο, ρύποι σε επικίνδυνες συγκεντρώσεις να φτάσουν στις γεωτρήσεις άντλησης. Η πρακτική αυτή, τόσο λόγω της πολυπλοκότητας ανάπτυξης της, όσο και λόγω της ανάγκης επιβολής περιοριστικών μέτρων, εφαρμόζεται συνήθως σε σημαντικές υδρευτικές γεωτρήσεις. Σημαντικό όμως ανασταλτικό παράγοντα για τον ακριβή προσδιορισμό των ζωνών προστασίας των γεωτρήσεων αποτελεί το γεγονός ότι, η γεωλογική δομή του υπεδάφους στο οποίο αναπτύσσεται ο υδροφορέας και η οποία καθορίζει το πεδίο της υπόγειας ροής και οτιδήποτε εξαρτάται απ’ αυτό, περιλαμβανομένων και των ζωνών προστασίας, χαρακτηρίζεται συνήθως από υψηλό βαθμό αβεβαιότητας. Στην παρούσα εργασία προτείνονται, περιγράφονται, αναπτύσσονται και εφαρμόζονται μια σειρά μέθοδοι που έχουν ως στόχο την εκτίμηση του επιπέδου της αβεβαιότητας, που χαρακτηρίζει τη γεωλογική δομή ενός υδροφορέα. Την εκτίμηση αυτή της αβεβαιότητας ακολουθεί η προσαρμογή της στα αποτελέσματα, οδηγώντας στην οριοθέτηση ζωνών προστασίας, οι οποίες προκύπτουν από την περιβάλλουσα διαδοχικών επιλύσεων, οι οποίες καλύπτουν όλο το φάσμα των τιμών που μπορεί να πάρει η παράμετρος που χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα. Με τον τρόπο αυτό, οι ζώνες προστασίας που διαμορφώνονται προσφέρουν μεγαλύτερη ασφάλεια στις γεωτρήσεις άντλησης, χωρίς όμως να οδηγούν σε υπερδιαστασιολόγηση, με αρνητικές επιπτώσεις στις χρήσεις γης των περιοχών που περιλαμβάνονται στις προστατευόμενες ζώνες. Η παρουσίαση της μεθοδολογίας παρουσιάζεται μέσω της εφαρμογής της στον υδροφορέα των Μουδανιών στη Χαλκιδική, ο οποίος χρησιμοποιείται ως ενδεικτικό πρόβλημα εφαρμογής. Η εφαρμογή στον υδροφορέα των Μουδανιών καταδεικνύει την αποτελεσματικότητα και την εφαρμοσιμότητα της προτεινόμενης μεθοδολογίας με στόχο την ορθολογική οριοθέτηση ζωνών προστασίας.
Μορφολογική ανάλυση και αυτόματη κατάτμηση βιολογικών δομών από ιατρικές απεικονίσεις τους
Authors: Ζαρπαλάς Δημήτριος
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί η δημιουργία αυτόματων τεχνικών για την αξιόπιστη απομόνωση του ιππόκαμπου από μαγνητικές τομογραφίες εγκεφάλου. Τα τελευταία χρόνια έχει βρεθεί και αποδειχθεί ο συσχετισμός της εκφύλισης του ιππόκαμπου με διάφορες ασθένειες (π.χ. Alzheimer's, σχιζοφρένεια κ.α.), και πλέον θεωρείται ότι η μορφολογική ανάλυσή του θα πρέπει να υιοθετηθεί στην κλινική πρακτική για την πιο αποτελεσματική διάγνωση αυτών των ασθενειών. Τα ευρήματα συσχετίσεων έχουν βασιστεί σε συγκρίσεις ιππόκαμπων που έχουν εξαχθεί μέσω χειροκίνητων απομονώσεων, αναγκαστικά σε περιορισμένο πληθυσμό λόγω υψηλού κόστους και της ασυμφωνίας μεταξύ διαφορετικών χειριστών. Η πλήρης επιβεβαίωση και καθιέρωση της ογκομετρίας του ιππόκαμπου στην κλινική ιατρική απαιτεί όμως την αξιόπιστη και με επαναλαμβανόμενο τρόπο απομόνωσή του σε μεγάλο πληθυσμό. Αυτό αποτελεί το κίνητρο της παρούσας διατριβής, η οποία εστίασε στη χρήση μοντέλων ενεργών περιγραμμάτων ενσωματώνοντας σε αυτά δυο μορφές «εκ των προτέρων γνώσης» του ιππόκαμπου, σε μια προσπάθεια μοντελοποίησης της εμπειρίας ενός εξειδικευμένου ακτινολόγου ή νευρολόγου. Η «εκ των προτέρων γνώση» αφορά την κατανομή των στοιχείων του ιππόκαμπου στο χώρο, αλλά και τις τοπικές ιδιότητες του ορίου του. Αναλύοντας τις τοπικές ιδιότητες του ιππόκαμπου, αποφασίζεται τι είδους πληροφορία ή μείγμα διαφορετικών ειδών, μπορεί να καθοδηγήσει τη διαδικασία απομόνωσης για κάθε τμήμα του ορίου του. Ο κατάλληλος τοπικός συνδυασμός των διαφορετικών ειδών πληροφορίας ορίζεται από ένα χάρτη τοπικής αλληλεπίδρασης των ενεργειακών όρων ενός υβριδικού μοντέλου ενεργών περιγραμμάτων, ο οποίος δημιουργείται βάσει της «εκ των προτέρων γνώσης» που αφορά τις τοπικές ιδιότητες του ορίου. Στην παρούσα διατριβή προτείνονται δυο διαφορετικοί τρόποι δημιουργίας του τοπικού χάρτη αλληλεπίδρασης. Η συνολική προτεινόμενη μεθοδολογία σχεδιάστηκε ώστε να λειτουργεί εκμεταλλευόμενη τα αρκετά αξιόπιστα αποτελέσματα της διαδικασίας των πολυ-ατλάντων (multi-atlas), οπότε προτείνεται η χρήση της ως ένα επιπλέον βήμα της διαδικασίας αυτής. Η αξιολόγηση της προτεινόμενης μεθοδολογίας έγινε σε τρεις διαφορετικές βάσεις τομογραφιών, που διαθέτουν χειροκίνητες απομονώσεις του ιππόκαμπου από εξειδικευμένο προσωπικό, αποδεικνύοντας τη βελτίωση που προσφέρει στην λεπτομερέστερη απομόνωση του ιππόκαμπου σε σχέση με τη διαδικασία των πολυ-ατλάντων, αλλά και την υπεροχή της από τις υπάρχουσες τεχνικές.
Μεταβολές των κυτταροκινών IL-1β, IL-6, TNF-α, καθώς και του εκλυτικού παράγοντα της κορτικοτρόπου ορμόνης (CRH) μετά την χορήγηση ενός ανταγωνιστή της ωκυτοκίνης [1-deamino-2-D-Tyr-8-Orn]-Oxytokin (Atosiban) σε πρόωρο τοκετό
Authors: Κουντούρης Απόστολος
Published: August 2021

Ο σκοπός της παρούσης μελέτης, ήταν να μελετηθούν οι μεταβολές των κυτταροκινών IL-1β, IL-6, και TNF-α, καθώς και του εκλυτικού παράγοντα της κορτικοτρόπου ορμόνης CRH, μετά την χορήγηση ενός ανταγωνιστή της ωκυτοκίνης, σε γυναίκες με επαπειλούμενο πρόωρο τοκετό. Στην μελέτη περιελήφθησαν δύο ομάδες εγκύων γυναικών. Η ομάδα Α αποτελείτο από 30 έγκυες πρωτοτόκες γυναίκες μεταξύ 24ης και 33ης εβδομάδος κύησης με συμπτώματα επαπειλούμενου πρόωρου τοκετού και εκπληρούσαν τα ακόλουθα κριτήρια: Mονήρης κύηση, συμπτώματα πρόωρου τοκετού (συστολές του μυομητρίου διάρκειας τουλάχιστον 30 δευτερολέπτων, με ρυθμό τουλάχιστον 4 συστολές ανά 30 λεπτά, διαστολή του τραχήλου της μήτρας από 1 μέχρι 2 εκατοστά ή εξάλειψη του τραχήλου της μήτρας μεγαλύτερη του 50%), χωρίς κλινικά σημεία χοριοαμνιονίτιδος . Η ομάδα Β αποτελείτο από 20 φυσιολογικές πρωτοτόκες γυναίκες ίδιας ηλικίας κύησης.Το υλικό της μελέτης διαχωρίστηκε σε ομάδες δειγμάτων πρίν και μετά την χορήγηση του φαρμάκου, όσο αφορά τις κυτταροκίνες και τον εκλυτικό παράγοντα της κορτικοτρόπου ορμόνης , και στην ομάδα ελέγχου. Η επεξεργασία των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το SPSS 11.0 στατιστικό μοντέλο, και η στατιστική σημαντικότητα ορίσθηκε στο επίπεδο p< 0.05. H παρούσα μελέτη έδειξε ότι τα επίπεδα των κυτταροκινών IL-6, και TNF-α, στο πλάσμα γυναικών με πρόωρο τοκετό είναι στατιστικά σημαντικά υψηλότερα σε σχέση με αυτά των γυναικών που δεν έχουν συμπτώματα πρόωρου τοκετού. Η ενδοφλέβια χορήγηση του ανταγωνιστή της ωκυτοκίνης δεν προκάλεσε διαφορές στα επίπεδα αυτών των κυτταροκινών. Αντιθέτως τα επίπεδα στο πλάσμα της κυτταροκίνης IL-1β, και του εκλυτικού παράγοντα της κορτικοτρόπου ορμόνης CRH, στο πλασμα γυναικών με πρόωρο τοκετό ήταν στατιτικά σημαντικά υψηλότερα σε σχέση με τα επίπεδα αυτών των ουσιών σε γυναίκες έγκυες που δεν είχαν συμπτωματολογία πρόωρου τοκετού. Η χορήχηση ενδοφλεβίως του ανταγωνιστή της ωκυτοκίνης προκάλεσε στατιστικά σημαντική μείωση της συγκέντρωσης στο πλάσμα τόσο της κυτταροκίνης IL-1β, όσο και του εκλυτικού παράγοντα της κορτικοτρόπου ορμόνης CRH.
Υποστήριξη αποφάσεων για ιατρικές εφαρμογές με τεχνικές νευρωνικών δικτύων, στατιστικής ανάλυσης δεδομένων και γενετικών αλγορίθμων
Authors: Χατζημιχαήλ Ελένη
Published: August 2021

Στα πλαίσια της παρούσας διατριβής επιτυγχάνεται η ανάπτυξη υπολογιστικών αλγορίθμων για τη διάγνωση και την πρόγνωση ασθενειών, με σκοπό να αποτελέσουν ένα χρήσιμο εργαλείο για τους ιατρούς. Επιπρόσθετα, εφαρμόζονται διάφορες τεχνικές περικοπής των προγνωστικών παραγόντων, όπως η Ανάλυση Κύριων Συνιστωσών και η Μερική Παλινδρόμηση Ελαχίστων Τετραγώνων έτσι ώστε να παραμείνει μόνο η χρήσιμη πληροφορία. Οι παραπάνω μέθοδοι εφαρμόζονται για πρώτη φορά –σύμφωνα με τη βιβλιογραφία- στο παιδικό άσθμα και στον μη-μικροκυτταρικό καρκίνο των πνευμόνων.Η διαδικασία της πρόβλεψης είναι από τους τομείς όπου τα "έξυπνα" συστήματα βρίσκουν εφαρμογή. Συγκεκριμένα, η πρόβλεψη είναι μια προσπάθεια ακριβούς πρόβλεψης της εξέλιξης ή της έκβασης μιας συγκεκριμένης κατάστασης, χρησιμοποιώντας ως πληροφορία εισόδου ένα πεπερασμένο σύνολο μεταβλητών που περιγράφουν την κατάσταση. Στην ιατρική, η έγκυρη και αποτελεσματική ερμηνεία των ιατρικών δεδομένων καθώς και η σωστή και έγκαιρη διάγνωση σε συνδυασμό με μια τεκμηριωμένη αξιολόγηση της πρόγνωσης των κλινικών δεδομένων αποτελούν σημαντικές παραμέτρους για την έκβαση της νόσου.Η πρόβλεψη είναι μια δύσκολη διαδικασία καθώς ο ειδικός πρέπει να διαχειριστεί μία τεράστια ποσότητα δεδομένων. Η ακρίβεια της πρόβλεψης είναι ιδιαίτερης σημασίας στην περίπτωση της νόσου του άσθματος. Ο έγκαιρος εντοπισμός των ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο για εμμονή του άσθματος πέρα από την ηλικία των πέντε ετών μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερες ευκαιρίες θεραπείας και καλύτερα αποτελέσματα της νόσου στην ενήλικη ζωή. Η μακροπρόθεσμη λύση για την επιδημία του άσθματος θεωρείται η πρόληψη και όχι η θεραπεία. Οι περισσότερες περιπτώσεις άσθματος ξεκινούν κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής, έτσι ο έγκαιρος εντοπισμός των μικρών παιδιών που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο να συνεχίσουν να έχουν συμπτώματα του άσθματος και κατά την παιδική τους ηλικία είναι μια σημαντική προτεραιότητα για τη δημόσια υγεία.Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση του μη-μικροκυτταρικού καρκίνου των πνευμόνων. Η πρόοδος σε επίπεδο επιβίωσης των ασθενών με μη-μικροκυτταρικό καρκίνο των πνευμόνων είναι μικρή παρά τις τεράστιες εξελίξεις στον τομέα της ογκολογίας κατά την τελευταία δεκαετία. Η ομάδα των ασθενών με πρώιμο καρκίνο των πνευμόνων παρουσιάζει πολύ καλύτερα ποσοστά επιβίωσης σε σχέση με τον προχωρημένο μη-μικροκυτταρικό καρκίνο. Συνεπώς, αποτελεί επιτακτική ανάγκη να βρεθούν νέοι βιοδείκτες που θα καθορίζουν την πρόγνωση αυτών των ασθενών.
Αποβιομηχάνιση και αποεπένδυση
Authors: Σόρμας Αστέριος
Published: August 2021

Η αποβιομηχάνιση αποτελεί ένα φαινόμενο των ανεπτυγμένων οικονομιών, όπου αριθμός μεταποιητικών βιομηχανιών κλείνει για να δραστηριοποιηθεί σε άλλους τομείς της, με κυριότερη κατεύθυνση τις υπηρεσίες. Οι οικονομολόγοι έχουν καταβάλλει τεράστιες προσπάθειες για να αντιληφθούν τις διεργασίες των αναπτυσσόμενων αγορών, αλλά μόλις ελάχιστες μελέτες έχουν δημοσιευτεί για το αντίθετο. Η συρρίκνωση και η έξοδος από την αγορά μπορεί να αποτελεί ένα θλιβερό φαινόμενο, αλλά δεν μπορεί να αγνοηθεί.Η μεθόδευση της έρευνας ξεκίνησε με τη συλλογή στοιχείων για το σύνολο της ελληνικής βιομηχανίας από την στατιστική υπηρεσία, την τράπεζα της Ελλάδος, τη Eurostat και τον ΟΟΣΑ. Η προσοχή εστιάστηκε στους κλάδους που υπέφεραν περισσότερο από την αποεπένδυση, με μείωση των πωλήσεων, των επενδύσεων, της παραγωγής, με κλείσιμο εργοστασίων ή υποκαταστημάτων, με αύξηση των χαμένων θέσεων εργασίας, με εμφάνιση ζημιών. Η επεξεργασία των στοιχείων έδειξε τον υποκλάδο των Βαφείων – Φινηριστηρίων, ως τον πλέον επιβαρυμένο από πλευράς αποεπένδυσης. Η μελέτη μιας τέτοιας περίπτωσης θα περίγραφε ανάγλυφα πρωτίστως τους ιδιοσυγκρασιακούς παράγοντες που επηρέασαν την έξοδο και σε επόμενη φάση τους μακροοικονομικούς παράγοντες που συμπλήρωσαν τις αιτίες της αποεπένδυσης στη χώρα.Μελετήθηκαν τα στοιχεία των ισολογισμών της πλειοψηφίας των εταιρειών του υποκλάδου για μια περίοδο 17 ετών, από το 1993 έως το 2009. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι οι ιδιοσυγκρασιακοί παράγοντες εξόδου από την αγορά είναι ο χαμηλός δείκτης κερδοφορίας, η έλλειψη ιδίων κεφαλαίων, οι οικονομίες κλίμακας, η υψηλή αποθεματοποίηση και η δυσκολία συλλογής των απαιτήσεων, η χαμηλή κυκλοφοριακή ρευστότητα και το σύνολο του Παθητικού. Εξετάζοντας τη μακροοικονομική υπόθεση, αν η αποεπένδυση είναι κυκλικό φαινόμενο και όχι δομικό, τα ευρήματα έδειξαν ότι το επιτόκιο του κεφαλαίου κίνησης παρουσιάζεται ως ένας ισχυρά στατιστικά σημαντικός παράγοντας αποεπένδυσης, συνεπικουρούμενος από τη χαμηλή παραγωγικότητα, την περιστολή των επενδύσεων και τη μειωμένη εξωστρέφεια των ελληνικών επιχειρήσεων.
Ανάπτυξη και βαθμονόμηση μοντέλων απορρόφησης δυο ιχνοστοιχείων (mn, zn) σε καλλιέργεια αγγουριάς σε κλειστά υδροπονικά συστήματα
Authors: Τζεράκης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Σκοπός διατριβής ήταν η μελέτη των επιπτώσεων υψηλών συγκεντρώσεων Mn και Zn στην αγγουριά όταν καλλιεργείται σε κλειστά υδροπονικά συστήματα και η ανάπτυξη και βαθμονόμηση μοντέλων απορρόφησης των δύο αυτών ιχνοστοιχείων. Αρχικά, διερευνήθηκε η επίδραση της συσσώρευσης Mn και Zn στο ριζικό περιβάλλον στα φυτά. Κατόπιν διερευνήθηκε η επίδραση που ασκεί η συγκέντρωση του Mn και του Zn στο παρεχόμενο θρεπτικό διάλυμα (ΘΔ) στην απορρόφησή τους από την αγγουριά. Στη συνέχεια τα δεδομένα αυτών των πειραμάτων χρησιμοποιήθηκαν σε μία μετα-ανάλυση με στόχο την ανάπτυξη-βαθμονόμηση μοντέλων απορρόφησης Mn και Zn με βάση την αθροιστική κατανάλωση νερού και στη συνέχεια τον έλεγχο της αξιοπιστίας των εκδοχών που προέκυψαν από την βαθμονόμησή για τα δύο αυτά ιχνοστοιχεία.Μια κανονική και μια υψηλή συγκέντρωση Mn (10 και 160 μM) συνδυάστηκαν με αντίστοιχες συγκεντρώσεις (4 και 64 μM) Zn σε ΘΔ που δόθηκε σε φυτά αγγουριάς σε 16 ανεξάρτητα κλειστά υδροπονικά συστήματα. Συμπτώματα τοξικότητας Mn και Zn εμφανίστηκαν όταν η συγκέντρωση του Mn και του Zn στα φύλλα έφτασε τα 900 και 450 mg kg-1 σε ξ.β. αντίστοιχα. Οι υψηλές συγκεντρώσεις Mn και/ή Zn στα φύλλα μείωσαν την βιομάζα των καρπών λόγω μείωσης του αριθμού των καρπών /φυτό, καθώς επίσης και τον καθαρό ρυθμό αφομοίωσης. Για την εκτίμηση της απορρόφησης του Mn και του Zn από την αγγουριά στις μεσογειακές συνθήκες καλλιέργειας εφαρμόστηκαν 4 επίπεδα Mn και 4 Zn. Οι συγκεντρώσεις απορρόφησης (ΣΑ) του Mn και του Zn που εκτιμήθηκαν με την εφαρμογή δύο διαφορετικών μεθόδων έδωσαν παρόμοιες ΣΑ για το Mn στο χαμηλό επίπεδο τροφοδοσίας Mn και για τον Zn σε όλα τα επίπεδα τροφοδοσίας. Ωστόσο, στα τρία υψηλότερα επίπεδα Mn, οι τιμές που εκτιμήθηκαν με βάση την απομάκρυνση από το ανακυκλούμενο θρεπτικό διάλυμα (ΑΘΔ) ήταν σημαντικά υψηλότερες από αυτές που βρέθηκαν με την μέτρηση της περιεκτικότητας σε Mn της φυτικής βιομάζας και αποδόθηκαν στην μερική δέσμευση του Mn από οξειδωτικά βακτήρια στο ΘΔ.Προκειμένου να ποσοτικοποιηθεί η σχέση, μεταξύ της ΣΑ και της συγκέντρωσης στο ΑΘΔ χρησιμοποιήθηκε μια διαφορική εξίσωση που σχετίζει τον ρυθμό συσσώρευσης του Mn ή του Zn με τον ρυθμό πρόσληψης του ΘΔ που χρησιμοποιήθηκε για την αντιστάθμιση των απωλειών διαπνοής. Όπως έδειξε ο έλεγχος αξιοπιστίας της βαθμονόμησης των μοντέλων για το Mn και τον Zn, οι συγκεντρώσεις τους στο ΑΘΔ μπορούν να προβλεφτούν με αποδεκτή ακρίβεια χρησιμοποιώντας τα παραπάνω μοντέλα, αλλά μόνο στην περίπτωση υψηλών συγκεντρώσεων των στοιχείων αυτών στο ΑΘΔ.
Ο ρόλος της ομοκυστεΐνης στην παθογένεια διαφόρων μορφών γλαυκώματος
Authors: Ζαχαράκη Φανή
Published: August 2021

Το γλαύκωμα, μια από τις σημαντικότερες αιτίες τύφλωσης παγκοσμίως, είναι μια εξελισσόμενη εκφυλιστική παθηση του οπτικού νεύρου που χαρακτηρίζεται ανατομικά από λέπτυνση της στιβάδας των νευρικών ινών του αμφιβληστροειδούς και διάβρωση της κεφαλής του οπτικού νεύρου και κλινικά από προοδευτική απώλεια των οπτικών πεδίων. Με τη μελέτη αυτή επιχειρείται να διερευνηθεί ο ρόλος της ομοκυστεΐνης στην παθογένεια του πρωτοπαθούς γλαυκώματος ανοικτής γωνίας και του ψευδοαποφολιδωτικού γλαυκώματος, τα οποία αποτελούν τους συχνότερα απαντώμενους τύπους γλαυκώματος στην Ελλάδα. Συμμετείχαν 156 ασθενείς (76 με πρωτοπαθές γλαύκωμα ανοικτής γωνίας και 80 με ψευδοαποφολιδωτικό γλαύκωμα) και 135 μάρτυρες αντίστοιχης ηλικίας και φύλου. Μετρήθηκε η ομοκυστεΐνη πλάσματος και ακολούθησε αποτύπωση του γονοτύπου για τρεις σημειακούς γενετικούς πολυμορφισμούς ενζύμων του μεταβολισμού της ομοκυστεΐνης. Πρόκειται για τους πολυμορφισμούς rs1801131 και rs1801133 του γονιδίου της ρεδουκτάσης του μεθυλτετραϋδροφολικού (MTHFR) και έναν πολυμορφισμό (rs8006686) του γονιδίου της αφυδρογονάσης του μεθυλτετραϋδροφολικού (MTHFD1). Τα επίπεδα ομοκυστεΐνης βρέθηκαν αυξημένα στους ασθενείς σε σύγκριση με τους μάρτυρες, ιδίως στην ομάδα του ψευδοαποφολιδωτικού γλαυκώματος, ωστόσο τα ευρήματα δεν ήταν στατιστικώς σημαντικά. Τα ελάσσονα αλλήλια των πολυμορφισμών του γονιδίου της MTHFR έδειξαν προστατευτική τάση για το πρωτοπαθές γλαύκωμα ανοικτής γωνίας και τάση για αυξημένο κίνδυνο για το ψευδοαποφολιδωτικό γλαύκωμα, ωστόσο αυτές οι συσχετίσεις δεν ήταν στατιστικώς σημαντικές (p>0.05). Ομοίως, δεν διαπιστώθηκε στατιστικώς σημαντική συσχέτιση για το έλασσον αλλήλιο του γονιδίου MTHFD1, παρ’ ότι υπήρξε τάση για αυξημένο κίνδυνο και στις δύο κατηγορίες ασθενών (p>0.05). Τέλος, δεν βρέθηκε αλληλεπίδραση μεταξύ των γενετικών πολυμορφισμών και των επιπέδων ομοκυστεΐνης (p>0.05). Συμπερασματικά, στις υπό εξέταση ομάδες ασθενών, ούτε τα επίπεδα ομοκυστεΐνης, ούτε οι τρεις γενετικοί πολυμορφισμοί παρουσίασαν στατιστικώς σημαντική συσχέτιση με την εμφάνιση γλαυκώματος.
Υποστήριξη αποφάσεων για μετάγγιση συμπυκνωμένων ερυθρών με την παρακολούθηση της αναίμακτης εγκεφαλικής οξυμετρίας στις καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις με εξωσωματική κυκλοφορία
Authors: Γεωργοπούλου Σταυρούλα
Published: August 2021

Στόχος: Οι μεταγγίσεις είναι συχνές στις καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις, αλλά έχουν συσχετιστεί με αυξημένη νοσηρότητα και μακροχρόνια θνητότητα. Οι προσπάθειες για μείωση των μεταγγίσεων κατά τις καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις περιλαμβάνουν τον περιορισμό των υγρών για την ελαχιστοποίηση της αιμοαραίωσης καθώς και την εφαρμογή πρωτοκόλλων για να καθοδηγηθούν οι αποφάσεις για μετάγγιση. Με τη βοήθεια του INVOS υπάρχει η δυνατότητα παρακολούθησης της εγκεφαλικής οξυγόνωσης, η οποία θα μπορούσε να φανεί χρήσιμη στην καθοδήγηση αποφάσεων για μετάγγιση. Ωστόσο, δεν έχει εκτιμηθεί ακόμη ο ρόλος του INVOS ως τμήμα ενός αλγορίθμου για την καθοδήγηση αποφάσεων για μετάγγιση στις καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις. Ο στόχος της μελέτης μας είναι να εξετάσει την αξία του INVOS ως τμήμα ενός πρωτοκόλλου για τις μεταγγίσεις στις καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις.Μέθοδος: Διενεργήθηκε μια προοπτική, τυχαιοποιημένη, τυφλή κλινική μελέτη σε 150 (75 ανά ομάδα) ασθενείς που υποβλήθηκαν σε προγραμματισμένες καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις. Υπήρξε έγκριση από την επιτροπή Ηθικής και Δεοντολογίας καθώς και γραπτή συγκατάθεση όλων των ασθενών. Τα δεδομένα αναλύθηκαν αρχικά βάση της αρχής ‘intention to treat’ και στη συνέχεια αφού απομακρύνθηκαν τα περιστατικά στα οποία παραβιάστηκε το πρωτόκολλο βάση της αρχής ‘per protocol’. Αποτελέσματα: Όταν ακολουθήθηκε πιστά το πρωτόκολλο (ανάλυση ‘per protocol’), σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, μεταγγίστηκαν σημαντικά λιγότεροι ασθενείς στους οποίους υπήρχε παρακολούθηση του INVOS (46 από τους 70 ασθενείς στην ομάδα του INVOS σε σχέση με 55 από τους 67 ασθενείς της ομάδας ελέγχου, ρ=0.029 ). Ομοίως, στους ασθενείς που υπήρχε παρακολούθηση του INVOS χορηγήθηκαν σημαντικά λιγότερες μονάδες αίματος διεγχειρητικά (0,20±0,50 έναντι 0,52±0,88, ρ=0.008), αλλά και γενικά σε όλη τη διάρκεια της νοσηλείας τους (1,31±1,20 έναντι 1,82±1,46, ρ=0,024). Ωστόσο, όταν αναλύθηκαν όλα τα δεδομένα βάση της αρχικής τους τυχαιοποίησης με βάση την αρχή ‘intention to treat’, η παρατηρούμενη μείωση των μεταγγίσεων στην ομάδα του INVOS δεν ήταν στατιστικά σημαντική.Συμπεράσματα: Τα ευρήματά μας προτείνουν ότι το INVOS θα μπορούσε να αποτελέσει ένα χρήσιμο μόνιτορ στις καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις για την καθοδήγηση των αποφάσεων για μετάγγιση εφόσον ακολουθείται πιστά το πρωτόκολλο ωστόσο, απαιτούνται και άλλες καλά σχεδιασμένες κλινικές μελέτες με αυστηρά ακολουθούμενα πρωτόκολλα, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι αποκλίσεις και τα δεδομένα τους να αξιολογήσουν καλύτερα την αξιοπιστία των ευρημάτων μας.
Οικολογικά πρότυπα και συμβολή στη μελέτη της γενετικής διαφοροποίησης των πολυχαιτών σε περιοχές σκληρού υποστρώματος στην Κρήτη
Authors: Χατζηγεωργίου Γεώργιος
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή μελετώνται οι οργανισμικές συνευρέσεις της ταξοκοινωνίας των Πολυχαίτων αλλά και η πληθυσμιακή γενετική δομή ενός από τα πλέον άφθονα είδη, σε δύο περιοχές σκληρού υποστρώματος. Δύο διαδοχικές δειγματοληπτικές προσπάθειες πραγματοποιήθηκαν τα έτη 2007-2008 στις περιοχές Αλυκές και Ελούντα (βόρεια κεντρική και ανατολική ακτή της Κρήτης αντίστοιχα) με βάση το πρωτόκολλο του προγράμματος NaGISA. Σύμφωνα με το συγκεκριμένο πρωτόκολλο από κάθε περιοχή πέντε επαναληπτικά δείγματα συλλέγονται από τρεις περιοχές της μεσοπαραλιακής και από πέντε βάθη της υποπαραλιακής ζώνης. Η συλλογή των οργανισμών πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια υποθαλάσσιας αναρροφητικής συσκευής. Από τα προβλήματα στη χρήση της, προέκυψε η ανάγκη κατασκευής νέου δειγματοληπτικού εργαλείου. Ο νέος δειγματολήπτης που κατασκευάστηκε, ονομάζεται ManOSS (Manually Operated Suction Sampler) και συνδυάζει χαρακτηριστικά από τους δειγματολήπτες τύπου ΣΑΝΑ (συσκευή αναρρόφησης με αέρα) και ΥΔΑ (υδραυλική αντλία). Τα πρώτα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο ManOSS εμφανίζει αξιοσημείωτα πλεονεκτήματα σε σχέση με τα έως τώρα δειγματοληπτικά εργαλεία. Από τις αναλύσεις στο βιοκοινοτικό επίπεδο προέκυψε ότι οι δύο περιοχές δειγματοληψίας είναι δυνατόν να θεωρηθούν αντιπροσωπευτικές της Μεσογείου, μόνο κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις. Παράλληλα με τη βοήθεια των δεικτών της ταξινομικής διακριτότητας (μέσος όρος και μεταβλητότητα), βρέθηκε ότι τα πρότυπα κατανομής των ειδών με βάση την πιο άφθονη οικογένεια της υποπαραλιακής ζώνης (Syllidae), είναι δυνατόν να θεωρηθούν τυχαία μόνο στα μικρά επίπεδα χωρικής παρατήρησης (επαναληπτικό δείγμα και δειγματοληπτικό βάθος). Η ταυτότητα των δεδομένων αποτέλεσε το μόνο παράγοντα που βρέθηκε να επηρεάζει τα πρότυπα κατανομής της πολυχαιτοπανίδας των μεσοπαραλιακών περιοχών της Μεσογείου. Ουσιαστικά, ο παράγοντας αυτός περικλείει ένα σύνολο άλλων παραγόντων, που επηρεάζουν όλη τη δομή της έρευνας από τα αρχικά επιστημονικά ερωτήματα μέχρι την ερμηνεία των αποτελεσμάτων και τα εξαγόμενα συμπεράσματα. Για την πληθυσμιακή γενετική ανάλυση εξετάστηκαν 80 άτομα του είδους Hermodice carunculata (40 από κάθε περιοχή). Βρέθηκαν σημαντικές διαφορές στη κατανομή των απλοτύπων, αφού από τους συνολικά 15 απλότυπους μόνο ένας εμφανίζεται κοινός, ενώ οι υπόλοιποι κατανέμονται ισομερώς στις δύο περιοχές. Τέλος, παρατηρήθηκε ότι ο δείκτης ποικιλότητας κίνησης, bw, ο οποίος υπολογίστηκε με βάση την ταξοκοινωνία των Πολυχαίτων από τις δύο περιοχές δειγματοληψίας, και ο γενετικός δείκτης FST , ο οποίος υπολογίστηκε με βάση τη συχνότητα εμφάνισης των αλληλόμορφων του είδους H. carunculata στις δύο περιοχές μελέτης, λαμβάνουν σχεδόν ταυτόσημες τιμές. Το εύρημα αυτό είναι δυνατόν να αποτελέσει μια πρώτη ένδειξη για τη συσχέτιση του βαθμού διαφοροποίησης όπως αυτή παράγεται από το επίπεδο της δια - πληθυσμιακή γενετική δομή ενός είδους και της ταξοκοινωνίας.
Η δράση διαφόρων φλαβονοειδών και άλλων αντιοξειδωτικών φυτικής προέλευσης στην αιμοπεταλιακή συσσώρευση in vitro και ex vivo
Authors: Θεοχάρης Βασίλειος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η μελέτη των δράσεων των φλαβονοειδών κουερσετίνη, γενιστεΐνη και απιγενίνη σε αιμοπετάλια, μετά την ενεργοποίησή τους από τη διφωσφορική αδενοσίνη (ADP), το αραχιδονικό οξύ και τον παράγοντα ενεργοποίησης αιμοπεταλίων (PAF). Οι αιμοπεταλιακές αντιδράσεις μελετήθηκαν σε αιμοπετάλια ανθρώπου και σε πλυμένα αιμοπετάλια κουνελιού, με ανοιχτές και τις τρείς οδούς συσσώρευσης, με τη μέθοδο της συσσωρευομετρίας. Μελετήθηκε επίσης η παραγωγή θρομβοξάνης Α2 (ΤΧΑ2), υπό τη μορφή του σταθερού της αποκλειστικού παραγώγου, της θρομβοξάνης Β2 (ΤΧΒ2). Ο προσδιορισμός της ΤΧΒ2 έγινε ποσοτικά με την χρήση γ-κάμερας και ραδιοσημανσθέντων αντισωμάτων της θρομβοξάνης. Τέλος, μελετήθηκε το κατά πόσον οι τρείς ενώσεις ήταν σε θέση να μεταβάλλουν την παρουσία του υποδοχέα ινωδογόνου GP-IIb-IIIa επί της εξωτερικής μεμβράνης των αιμοπεταλίων του ανθρώπου με το κατάλληλο kit και με κυτταρομετρία ροής.Από την παρούσα μελέτη εξήχθησαν τα ακόλουθα δεδομένα: 1)Και τα τρία φλαβονοειδή αναστέλλουν την αιμοπεταλιακή συσσώρευση και από τις τρείς οδούς συσσώρευσης. Για την γενιστεΐνη η σειρά δραστικότητας είναι PAF<ADP<αραχιδονικό οξύ, για την απιγενίνη PAF<ADP=Aραχιδονικό οξύ, ενώ για την κουερσετίνη PAF<ADΡ<αραχιδονικό οξύ. 2)Και τα τρία φλαβονοειδή επιφέρουν δοσοεξαρτώμενη αναστολή της παραγωγής της θρομβοξάνης Α2, από τα διεγερθέντα με τον εκάστοτε αγωνιστή, αιμοπετάλια του ανθρώπου, η οποία σχετίζεται τόσο με τις IC50 των εν λόγω ουσιών όσο και με τις ευρεθείσες MIC για την αντίστοιχου μεγέθους (50% και 100%) αναστολή της αιμοπεταλιακής συσσώρευσης. 3)Η χορήγηση των φλαβονοειδών σε συγκεντρώσεις που προκαλούν αντιστοίχως 50% και 100% αναστολή της αιμοπεταλιακής συσσώρευσης, προκαλούν απόσυρση ή κάλυψη των υποδοχέων ινωδογόνου GPIIb-IIIa, που τείνει προς το 50% και το 100% του αριθμού τους ανά αιμοπεταλιακό κύτταρο.Συμπερασματικά, κατά την δράση των φλαβονοειδών, η μείωση της παραγωγής της ΤΧΑ2 λειτουργεί ως επιβραδυντής ή και πλήρης αναστολέας της ροής των αντιδράσεων των αιμοπεταλίων, με αποτέλεσμα το σύμπλεγμα GP IIb-IIIa να καταβυθίζεται στο εσωτερικό της αιμοπεταλιακής μεμβράνης και να μην επιτρέπεται η συγκόλληση των αιμοπεταλίων με τα μόρια του ινωδογόνου, και τελικά μεταξύ τους, οπότε έχουμε την αποφυγή της συσσώρευσης και του σχηματισμού θρόμβου. Αν ο μηχανισμός αυτός είναι γενικεύσιμος τότε τα φλαβονοειδή μπορούν χρησιμοποιηθούν φαρμακευτικά ως αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες.
Η αξιοποίηση της οικονομικής διπλωματίας από την Κυπριακή Δημοκρατία για την εμπέδωση συνθηκών σταθερότητας και μακροχρόνιας ανάπτυξης στην Κύπρο και την ευρύτερη περιοχή
Authors: Χαϊλής Μιχαήλ
Published: August 2021

Ο κύριος στόχος της διατριβής είναι η θεωρητική και εμπειρική εξέταση της σχέσης της οικονομικής διπλωματίας με την εθνική ασφάλεια και την κρατική ισχύ, λαμβάνοντας την Κυπριακή Δημοκρατία ως περιπτωσιολογική μελέτη. Η διατριβή εδράζεται στις βασικές αρχές της σχολής του πολιτικού ρεαλισμού, η οποία θεωρεί ότι, οι κύριοι στόχοι της εξωτερικής πολιτικής, είναι η επιδίωξη των εθνικών συμφερόντων της χώρας και η αύξηση της κρατικής της ισχύος.Από την έρευνα που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της διατριβής, προκύπτει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν αξιοποιεί την οικονομική διπλωματία, παρόλο που η χώρα αντιμετωπίζει προβλήματα, όπως ελλείμματα στο Εμπορικό Ισοζύγιο και το Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών, τα οποία επηρεάζουν αρνητικά την ασφάλεια και την κρατική της ισχύ. Επιπλέον, η Κυπριακή Δημοκρατία δε διαθέτει τον κατάλληλο μηχανισμό και το ανάλογο πλαίσιο πολιτικών για την προώθηση των διεθνών οικονομικών της σχέσεων, προκειμένου να μπορεί να εφαρμόσει την οικονομική διπλωματία.Το κύριο συμπέρασμα που προκύπτει είναι η αναγκαιότητα αναπροσανατολισμού και αναδιάρθρωσης των μεθόδων και των μηχανισμών άσκησης της εξωτερικής πολιτικής της Κυπριακής Δημοκρατίας προκειμένου να καταστεί δυνατή η εφαρμογή της οικονομικής διπλωματίας. Προς αυτή την κατεύθυνση, εξετάστηκαν οι μηχανισμοί και οι πολιτικές που χρησιμοποιούνται από τριάντα τρεις χώρες, με σκοπό την αποτύπωση των βέλτιστων πρακτικών για το μηχανισμό και τις πολιτικές που πρέπει να εφαρμοστούν από την Κυπριακή Δημοκρατία, για την αποτελεσματική υλοποίηση της οικονομικής διπλωματίας. Με βάση τα αποτελέσματα της έρευνας, διατυπώθηκαν προτάσεις για τη δημιουργία εξειδικευμένου μηχανισμού και πλαισίου πολιτικών για την εφαρμογή της οικονομικής διπλωματίας από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Self-affine fractals
Authors: Γατζούρας Δημήτριος
Published: August 2021

Η διατριβή αυτή είναι μία μελέτη ιδιοτήτων που σχετίζονται με διάσταση προσδιοριστικών και τυχαίων αυτό-αφφινικών συνόλων. Αυστηρά αυτό-αφφινικά σύνολα (μη τυχαίες κατασκευές) θεωρούνται στο Κεφάλαιο 1, ενώ το Κεφάλαιο 2 πραγματεύεται στατιστικά αυτό-αφφινικά σύνολα (τυχαίες κατασκευές).Στο Κεφάλαιο 1 θεωρούμε αυτό-αφφινικά σύνολα που γεννώνται από αφφινικούς μετασχηματισμούς S1,…,SN που υπόκεινται σε κάποιους συγκεκριμένους περιορισμούς. Το αυτό-αφφινικό σύνολο είναι το μοναδικό μη κενό συμπαγές σύνολο Λ που ικανοποιεί την Λ = S1(Λ) U…U SN(Λ). Προσδιορίζουμε τις διαστάσεις Minkowski (box dimension) και Hausdorff τέτοιων συνόλων και δίνουμε ικανές και αναγκαίες συνθήκες ώστε η διάσταση Minkowski να ισούται με την διάσταση Hausdorff. Οι ίδιες αυτές συνθήκες είναι επίσης και ικανές και αναγκαίες ώστε το μέτρο Hausdorff του συνόλου να είναι θετικό και πεπερασμένο. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι συνθήκες αυτές δεν ικανοποιούνται. έτσι συνήθως οι δύο διαστάσεις δεν είναι ίσες και το μέτρο Hausdorff του συνόλου είναι μηδέν ή άπειρο. Αν και τα σύνολα που θεωρούνται στο Κεφάλαιο 1 είναι προσδιοριστικά (μη τυχαία) οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται είναι σε ένα μεγάλο βαθμό πιθανοθεωρητικές. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιούμε μία συνεχή προβολή, που απεικονίζει κάποιον χώρο ακολουθιών επί του θεωρούμενου αυτό-αφφινικού συνόλου, ώστε να ορίσουμε κάποια μέτρα πιθανότητας στο επίπεδο, που αντιστοιχούν σε κατανομές ακολουθιών ανεξάρτητων και ισόνομων τυχαίων διανυσμάτων (μεταβλητών) στον χώρο ακολουθιών.Στο Κεφάλαιο 2 θεωρούμε μία κλάση στατιστικά αυτό-αφφινικών συνόλων στο επίπεδο, που προκύπτουν από μια τυχαιοποιημένη αναδρομική κατασκευή τύπου Cantor, το πρώτο βήμα της οποίας συνίσταται από τον χωρισμό του μοναδιαίου τετραγώνου σε ίσα ορθογώνια παραλληλόγραμμα και επιλογή μιας τυχαίας υποοικογένειας αυτών σύμφωνα με κάποια κατανομή πιθανότητας F. Υπό κάποιες προϋποθέσεις για την F το οριακό σύνολο είναι μη κενό με θετική πιθανότητα. Κατόπιν αποδεικνύουμε ότι, με πιθανότητα ένα, η διάσταση Minkowski (box dimension) του αυτό-αφφινικού οριακού συνόλου είναι ίση με μία προσδιοριστική (μη τυχαία) σταθερά (δεδομένου ότι είναι μη κενό) και προσδιορίζουμε την τιμή αυτής της σταθεράς. Κεντρικό ρόλο στον υπολογισμό της διάστασης παίζουν κάποιες κλαδωτές ανελίξεις με τυχαίο περιβάλλον.
Διαφοροποίηση της γεωγραφικής και βοτανικής προέλευσης ελληνικών δειγμάτων μελιού με τη βοήθεια ενόργανης χημικής και στατιστικής ανάλυσης
Authors: Καραμπάγιας Ιωάννης
Published: August 2021

Ο σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν ο χαρακτηρισμός και η ταξινόμηση Ελληνικών μονοποικιλιακών δειγμάτων μελιού (πεύκο, θυμάρι, έλατο, άνθη πορτοκαλιάς), ανάλογα με τη γεωγραφική και βοτανική προέλευσή τους, με βάση τον προσδιορισμό φυσικοχημικών συμβατικών παραμέτρων, πτητικών ενώσεων, φαινολικών ενώσεων, σακχάρων και άλλων φυσικοχημικών παραμέτρων (ελεύθερα αμινοξέα, οργανικά οξέα), χρησιμοποιώντας Πολυπαραμετρική Ανάλυση Διακύμανσης (MANOVA) και Γραμμική Διαχωριστική Ανάλυση (LDA). Για το σκοπό αυτό συλλέχθηκαν εκατόν δεκαεννέα δείγματα μελιού κατά τη περιόδο συγκομιδής 2010 και 2011 από 14 διαφορετικές περιοχές στην Ελλάδα, στις οποίες παράγεται μέλι καλής ποιότητας. Η ανάλυση των πτητικών ενώσεων διεξήχθη με την τεχνική Μικροεκχύλισης Στερεάς Φάσης δια του Υπερκέιμενου Χώρου (HS-SPME) σε συνδυασμό με Αέρια Χρωματογραφία/ Φασματοσκοπία Μαζών. Η ανάλυση των φαινολικών ενώσεων διεξήχθη με Υγρή Χρωματογραφία Υψηλής Απόδοσης (HPLC). Η ανάλυση του προφίλ σακχάρων, μαζί με άλλες φυσικοχημικές παραμέτρους (αμινοξέα, οργανικά οξέα) διεξήχθη με την τεχνική του Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (NMR). Τέλος, η ανάλυση των ιχνοστοιχείων, διεξήχθη με την τεχνική της Οπτκής Φασματομετρίας Εκπομπής Επαγωγικά Συζευγμένου Πλάσματος Αργού (ICP-OES).Χρησιμοποιώντας τους φυσικοχημικούς δείκτες που προσδιορίστηκαν μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με τις πτητικές ενώσεις, τις φαινολικές ενώσεις, και επιλεγμένα σάκχαρα/ελεύθερα αμινοξέα ή ιχνοστοιχεία, και με τη βοήθεια επίσης της χημειομετρίας, τα δείγματα μελιού ταξινομήθηκαν ικανοποιητικά: ανάλογα με τη γεωγραφική και βοτανική προέλευσή τους.
Βελτιστοποίηση του υπολογιστικού πυρήνα πολλαπλασιασμού αραιού πίνακα με διάνυσμα σε σύγχρονες πολυπύρηνες αρχιτεκτονικές υπολογιστών
Authors: Καρακάσης Βασίλειος
Published: August 2021

Η διατριβή αυτή εστιάζει στην βελτιστοποίηση του υπολογιστικού πυρήνα Πολλαπλασιασμού Αραιού Πίνακα με Διάνυσμα (SpMV) στις σύγχρονες πολυπύρηνες αρχιτεκτονικές υπολογιστών. Πραγματοποιούμε μία εις βάθος ανάλυση του πυρήνα και αναδεικνύουμε τα κυριώτερα προβλήματα επίδοσης. Αυτό μας επιτρέπει να προτείνουμε ένα προχωρημένο σχήμα αποθήκευσης αραιών πινάκων, το σχήμα Compressed Sparse eXtended (CSX), το οποίο εστιάζει στοχευμένα στην ελαχιστοποίηση του μεγέθους αναπαράστασης του αραιού πίνακα. Το σχήμα αυτό μπορεί να παράσχει σημαντική βελτίωση της επίδοσης του SpMV σε μία πληθώρα διαφορετικών πινάκων και πολυπύρηνων αρχιτεκτονικών, διατηρώντας μία σημαντική σταθερότητα στην επίδοση. Τέλος, μελετάμε την επίδοση του SpMV υπό το πρίσμα της ενεργειακής του απόδοσης, με σκοπό την αναγνώριση των ρυθμίσεων εκτέλεσης που οδηγούν σε βέλτιστους συμβιβασμούς επίδοσης-κατανάλωσης ενέργειας.
Ο τοιχογραφικός διάκοσμος της μονής Αγίου Νικολάου του Όρους (Τζιώρας) Ιωαννίνων (1663)
Authors: Πέττας Νεκτάριος
Published: August 2021

Η άγνωστη Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου «του Όρους» ή Τζιώρας, στο χ. Βασιλική Ιωαννίνων, ήταν αδημοσίευτη μέχρι τώρα. Η ίδρυσή της ανάγεται πιθανόν στην υστεροβυζαντινή εποχή, ενώ στο μονόχωρο Καθολικό της φέρει σημαντικές τοιχογραφίες του 1663. Ο σημαντικός ζωγράφος δεν έχει αφήσει το όνομά του και έτσι ο εντοπισμός του έπρεπε να γίνει με μεθοδικό τρόπο. Να εντοπιστούν και να καταγραφούν πολλά εικονογραφικά σύνολα του 17ου αιώνα στο νομό Ηπείρου, καθώς και στους γειτνιάζοντες νομούς, γιατί όλοι μαζί ήταν κοινοί εμπορικοί δρόμοι. Στην έρευνα αυτή εντοπίστηκε μια σειρά αδημοσίευτων μνημείων, που μέσα από την τεχνική, τεχνοτροπία, εικονογραφία, θεματολογία, χρωματική κλίμακα κ.τ.λ., σχετίζονται με την υποεξέταση Μονή Τζιώρας. Συγκεκριμένα από τα μέσα του 17ου αιώνα, με πρώτο ίσως μνημείο της Μονής Τζιώρας, και ακολούθως τις Μονές Κοίμησης Θεοτόκου Πλαισίων των Κατσανοχωρίων Ιωαννίνων (1664), Αγίου Δημητρίου Γρεβενιτίου Ιωαννίνων (1668), Κοίμησης Θεοτόκου Καστρίου του Ριζοβουνίου Πρεβέζης (1670), Κοίμησης Θεοτόκου Βουτσάς Γρεβενιτίου Ιωαννίνων (1680), Γενεσίου Πλάκας των Ραφταναίων Ιωαννίνων (περί το 1680) και τον Άγιο Νικόλαο το Νέο στον Αετόλοφο Αγιάς Λαρίσης (δεύτερο μισό 17ου αιώνα). Στα παραπάνω σχετιζόμενα μνημεία διακρίνεται η επιρροή δυτικών προτύπων. Η ζωγραφική στις Μονές αυτές απομακρύνεται σε μεγάλο βαθμό από την αυστηρή τέχνη της προηγούμενης περιόδου, επιδρά επάνω της η τάση του μπαρόκ και συνδέεται με τα σύγχρονα κρητικά - επτανησιακά ρεύματα. Το συγκεκριμένο εργαστήρι που αφήνει το όνομά του ίσως στο πιο ώριμο έργο τους, στη Μονή Βουτσάς Γρεβενιτίου, αντιπροσωπεύεται από τους λεγόμενους Γρεβενιτάτες ζωγράφους.Την εποχή αυτή ενώ η τέχνη αρχίζει να πέφτει και να παίρνει λαϊκό χαρακτήρα, αντίθετα οι Γρεβενιτάτες αγιογράφοι γίνονται εκφραστές της «αστικής» ή κάποιας «καθαρεύουσας» τέχνης. Τον ιερομόναχο ζωγράφο Αθανάσιο με τη συνοδεία του, που υπογράφει στη Μονή Βουτσάς Γρεβενιτίου, εξυμνεί ως της «ζωγραφίας ἱκανόν ἐπιστήμονα» ο σημαντικότερος λόγιος του 17ου αιώνα, ο όσιος Ευγένιος ο Γιαννούλης ο Αιτωλός, σε επιστολή του προς τον πατριάρχη Μόσχας Νίκωνα.Τέλος, το ανανεωτικό αυτό ρεύμα των μέσων του 17ου αιώνα των Γρεβενιτάτων ζωγράφων, όπως αποτυπώθηκε στα μνημεία, που διακόσμησαν, με το συνδυασμό στοιχείων της τοπικής και της κρητικοεπτανησιακής τέχνης και με άμεσες δυτικότροπες αποχρώσεις, σε βαθμό που δεν απομακρύνεται από το ορθόδοξο δόγμα, κυρίως όσον αφορά στο εικονογραφικό πρόγραμμα, θα καταστεί σε μεγάλο βαθμό σταθμός και αφετηρία για τους ζωγράφους των επόμενων αιώνων, που υπόκεινται σε μια αναπάντεχη ανάπτυξη.
Ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο για την προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων του ευρωπαίου πολίτη
Authors: Τσουκαρέλλης Παναγιώτης
Published: August 2021

Τα κοινωνικά δικαιώματα αποτελούν μία σημαντική κοινωνική κατάκτηση και ένα χαρακτηριστικό στοιχείο του πνεύματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ίδια την ύπαρξη του δημοκρατικού πολιτεύματος και του δικαϊκού πολιτισμού μίας οργανωμένης κοινωνίας. Μία συντεταγμένη και ευνομούμενη, Πολιτεία είναι προφανές, ότι υφίσταται, για να υπηρετεί την ευημερία των ανθρώπων και όχι το αντίστροφο. Διότι η δημοκρατία ως πολίτευμα, αλλά και ως πολιτισμική αξία, δέον να ερμηνεύεται όχι μόνο ως τρόπος μεταβίβασης της εξουσίας αλλά και ως φιλοσοφία του ανθρώπου και της κοινωνίας πάνω στη βάση της ισότητας και της δικαιοσύνης. Στην διατριβή γίνεται αναφορά στις μορφές του Κράτους Πρόνοιας, στο Διεθνές Δίκαιο, στις δεσμευτικές (hard law) και μη δεσμευτικές πράξεις (soft low) που προστατεύουν τα Κοινωνικά Δικαιώματα των ΑμεΑ και διερευνάται το Ευρωπαϊκό Θεσμικό Πλαίσιο που τα αποτυπώνει και τα διασφαλίζει. Ερευνώνται με την μορφή ανάλυσης περίπτωσης ( case study) υποθέσεις παραβίασης των δικαιωμάτων των ΑμεA που εκδικάσθηκαν από το ΕΔΔΑ, καταγγελίες που διερευνήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Κοινωνικών Δικαιωμάτων άλλες καταγγελίες και υπομνήματα. Σκοπός της διατριβής είναι να αναδείξει τυχόν αδυναμίες ως προς την εφαρμογή των Κοινωνικών Δικαιωμάτων των Ατόμων με Αναπηρία αλλά και πιθανές ολιγωρίες στην υιοθέτηση τους. Σε κάθε περίπτωση όμως, στοχεύει και στο να αναδείξει την εξέλιξη και την πρόοδο του Θεσμικού Πλαισίου, με τη συνυπογραφή και αποδοχή του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, ειδικότερα δε στις περιπτώσεις των Ατόμων με Αναπηρία
Non invasive assesment of vulnerable plaque using microwave radiometry
Authors: Γράσσος Χαράλαμπος
Published: August 2021

Heat generation is one of the functional characteristics of vulnerable plaque,which is defined as the atherosclerotic plaque that is prone to rupture and cause a acute coronary syndrome.Intravascular thermography is the only method can be used in vivo to measure heat generation from atherosclerotic plaques.Microwave radiometry is a new non-invasive method for measuring temperature from internal tissues at microwave frequencies .We investigated whether thermal heterogeneity measured by Microwave Radiometry is correlated with Intravascular thermography and with histological findings in a experimental atheromatic model. Twenty four rabbits were randomized to normal (n=12) or cholesterol-rich diet (n=12) for 6 months. Thereafter, temperature measurements of the abdominal aortas were performed 1) invasively with IVT and 2) non-invasively with MR. All aortas were divided by optical coherence tomography in 5 segments. For both techniques temperature difference (ΔT) of each segment was assigned as the temperature of each segment minus the minimal temperature of the 5 segments. Both MR and IVT detected that ΔT of atherosclerotic aortas were significantly higher compared to controls (MR:1.02±0.23°C versus 0.21±0.09°C, p<0.001, IVT:0.19±0.03°C versus 0.01±0.01°C, p<0.001). ΔΤ detected by the two methods correlated positively (p<0.001). ΔΤ measured by MR correlated with inflammatory cell density CD3 and CD68 immunoreactivity (p<0.05). The results of the current study justify the clinical application of MR for the non-invasive detection of the inflammatory activation in atherosclerotic plaques
Ενδοσκοπική ενδορρινική ασκορινοστομία στην αντιμετώπιση παθήσεων της ρινικής κοιλότητας και των παραρρινίων κόλπων
Authors: Σαρατζιώτης Αθανάσιος
Published: August 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η ασκορινοστομία είναι μια χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση της αποχέτευσης των δακρύων και την ανακούφιση των συμπτωμάτων, κυρίως της επιφοράς. Με την επέμβαση αυτή αποκαθίσταται η παροχέτευση των δακρύων δημιουργώντας νέα επικοινωνία ανάμεσα στο δακρυϊκό ασκό και τη ρινική κοιλότητα. ΣΚΟΠΟΣ: Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να εκτιμήσει σε βάθος χρόνου την έκβαση της ενδοσκοπικής ασκορινοστομίας με τη χρήση ενδορρινικής φρέζας με τη μέθοδο της διαφανοσκόπισης χωρίς τη δημιουργία κρημνού με ταυτόχρονη αντιμετώπιση των ενδορρινικών παθήσεων. Επίσης σκοπός της παρούσας διατριβής είναι και η μελέτη του κατά πόσο επηρεάζει ο συνδυασμός των δύο επεμβάσεων σε βάθος χρόνου το τελικό αποτέλεσμα της ασκορινοστομίας. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Μελετήθηκαν 92 ασθενείς (μέσος όρος ηλικίας ήταν 54,1 έτη, το φάσμα ηλικιών κυμαινόταν από 15 έως 84 έτη, 37 άνδρες και 55 γυναίκες, και διεξήχθηκαν 96 χειρουργικές επεμβάσεις ενδοσκοπικής ενδορρινικής ασκορινοστομίας εκ των οποίων 4 αμφοτερόπλευρα. Όλοι οι ασθενείς ως κυρίως σύμπτωμα εμφάνιζαν επιφορά και/ ή υποτροπιάζουσες δακρυοκυστίτιδες, είτε από πρωτοπαθή είτε από δευτεροπαθή αιτία απόφραξης. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν κατά την προεγχειρητική εκτίμηση σε πλήρη οφθαλμολογικό έλεγχο και στις δοκιμασίες με φλουορεσκεΐνη, σε ενδορρινική ενδοσκοπική μελέτη, σε δακρυοκυστογραφία, και σε αξονική τομογραφία σπλαχνικού κρανίου. Σε 23 ασθενείς διεξήχθηκαν ταυτόχρονα και άλλες ενδορρινικές επεμβάσεις που κρίθηκε απαραίτητο. Σε 11 λειτουργική ενδοσκοπική χειρουργική παραρρινίων κόλπων (FESS), σε 3 μέση γναθεκτομή, σε 2 διαφραγματοπλαστική, σε 5 λειτουργική ενδοσκοπική χειρουργική παραρρινίων κόλπων (FESS) και διαφραγματοπλαστική, σε 2 διαφραγματοπλαστική και πλαστική κάτω ρινικών κογχών. Τα stent τοποθετήθηκαν κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης σε όλους τους ασθενείς και αφαιρέθηκαν από 4 εβδομάδες έως 12 εβδομάδες μετεγχειρητικά (μέσος όρος 6,1 εβδομάδες). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η πλήρης αποκατάσταση σε βάθος χρόνου επιτεύχθηκε σε 88 ασθενείς και σε ποσοστό 95,65%. Αποτυχία υπήρξε σε 4 ασθενείς από σχηματισμό κοκκιωματώδους ιστού στη περιοχή της στομίας από τους οποίους στον ένα έγινε μερική αφαίρεση του stent. Το ποσοστό επιτυχίας αυτής της χειρουργικής τεχνικής είναι παρόμοια της εξωτερικής ασκορινοστομίας που θεωρείται ακόμη και σήμερα επέμβαση εκλογής. Από τους ασθενείς που υποβλήθηκαν ταυτόχρονα και σε άλλη ενδορρινική επέμβαση τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπάρχει άμεσος συσχετισμός στην τελική έκβαση της πορείας της επέμβασης της ασκορινοστομίας. Ένας μόνο ασθενής εμφάνισε υποτροπή της αρχικής νόσου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα δεν υπάρχει αντένδειξη ταυτόχρονης αντιμετώπισης και των ενδορρινικών παθήσεων με την ενδοσκοπική ασκορινοστομία. Η τεχνική της ασκορινοστομίας που ακολουθήθηκε αποδείχθηκε απόλυτα ασφαλής και με υψηλά ποσοστά επιτυχίας σε βάθος χρόνου.
Study of the structure and function of the HURP protein during mitotic division
Authors: Νάκος Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η πρωτεΐνη HURP (Hepatoma Up-Regulated protein) έχει αναγνωριστεί ως παράγονταςσυναρμολόγησης της ατράκτου (SAF) που ρυθμίζεται από τη RanGTP. Αρχικά βρέθηκε σε μιτωτικάεκχυλίσματα αυγών Xenopus laevis, σε σύμπλοκο με τις TPX2, XMAP215, Eg5 και Aurora A. Η HURPπροσδένεται στους μικροσωληνίσκους, εντοπίζεται κυρίως στους μικροσωληνίσκους των κινητοχώρωνκαι είναι απαραίτητη για την σωστή συναρμολόγηση της μιτωτικής ατράκτου. Παρόλο αυτά, πρωτεΐνεςπου αλληλεπιδρούν με τη HURP σε ανθρώπινα κύτταρα παραμένουν άγνωστες.Σε αυτή τη μελέτη περιγράφουμε την αναγνώριση μίας νέας πρωτεΐνης που αλληλεπιδρά με τη HURP,τη CHD4 (Chromodomain Helicase DNA binding protein 4) μία ATPάση της αναδιαμόρφωσης τηςχρωματίνης και καταλυτική υπομονάδα του συμπλόκου αποκετυλασών που ευθύνεται για τηναναδιαμόρφωση του νουκλεοσώματος (Nucleosome remodeling and histone Deacetylase - NuRD).Πρόσφατα η πρωτεΐνη CHD4 αναγνωρίστηκε ως πρωτεΐνη που προσδένεται στους μικροσωληνίσκουςκαι ρυθμίζεται από την RanGTP.Οι μελέτες μας σε ανθρώπινα κύτταρα έδειξαν ότι η CHD4 κατά τη μίτωση απελευθερώνεται από ταμιτωτικά χρωμοσώματα και εντοπίζεται στην άτρακτο, υποδεικνύοντας ένα καινούριο ρόλο της CHD4στη συναρμολόγηση της ατράκτου. Για να κατανοήσουμε τη λειτουργία της CHD4 πραγματοποιήσαμεμελέτες απαλοιφής της CHD4 με την τεχνική της αποσιώπισης γονιδίου με siRNA. Μείωση της CHD4προκαλεί βλάβες στη συναρμολόγηση της μιτωτικής ατράκτου και στη στοίχιση των χρωμοσωμάτωνστις αρχές της μίτωσης, οδηγώντας σε ανώμαλο διαχωρισμό των χρωμοσωμάτων. Επιπλέον, ηαπώλεια της CHD4 επηρρεάζει τη σταθερότητα των K-fibers μειώνοντας σημαντικά την ποσότητα των μικροσωληνίσκων των κινητοχώρων. Μετά την απαλοιφή της CHD4, ο εντοπισμός της HURP βρέθηκενα αλλάζει, χάνοντας την προτίμησή της για τους μικροσωληνίσκους, των κινητοχώρων,υποδεικνύοντας την πιθανή ρύθμιση του εντοπισμού της HURP από την CHD4. Τέλος από in vitro καιin vivo πειράματα, βρήκαμε ότι η CHD4 αλληλεπιδρά με τη μιτωτική κινάση Aurora A και την πρωτεΐνηTPX2 που συνδέεται με μικροσωληνίσκους, δημιουργώντας ένα καινούριο σύμπλοκο σημαντικό για τηλειτουργία της μιτωτικής ατράκτου στα κύτταρα θηλαστικών.