bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
NMR διαμορφωτική ανάλυση δραστικών πεπτιδίων που σχετίζονται με τον αυξητικό παράγοντα πλειοτροπίνη
Authors: Σπυράντη Ζηνοβία
Published: August 2021

Η πλειοτροπίνη (PTN) είναι ένας αυξητικός παράγοντας 18 kDa και εμφανίζει μεγάλη ομολογία με τη Midkine (MK), με την οποία σχηματίζουν μια διακριτή οικογένεια αυξητικών παραγόντων, που έχουν υψηλή συγγένεια με την ηπαρίνη. Πρόσφατες μελέτες αποκαλύπτουν τη συσχέτιση της με το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης, αποδεικνύοντας ότι η πλειοτροπίνη ρυθμίζει τα επίπεδα έκφρασης των γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες-κλειδιά του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης στην αορτή μυών. Η τριτοταγής δομή της πρωτεΐνης δεν έχει μέχρι σήμερα αποσαφηνιστεί και η παρούσα εργασία επιχειρεί να συμβάλει προς την κατεύθυνση αυτή με την εξαγωγή δομικών πληροφοριών για δραστικά τμήματα της πλειοτροπίνης, καθώς και για άλλους παράγοντες που σχετίζονται με τη βιολογική τους δράση και εμπλέκονται στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης. Η προσομοίωση μέσω ομολογίας της πλειοτροπίνης, χρησιμοποιώντας ως εκμαγείο την ομόλογη της Midkine, αποκάλυψε ότι η πρώτη κεντρική περιοχή οργανώνεται σε τρεις και η δεύτερη σε δυο αντιπαράλληλες β-πτυχωτές επιφάνειες, προτείνοντας ένα γενικό κανόνα για τις ακολουθίες που περιέχουν TSR (thrombospondin type I repeat) μοτίβα. Η σύσταση της β’ ταγούς δομής της ανασυνδυασμένης πλειοτροπίνης, όπως αυτή προέκυψε από την ανάλυση των φασμάτων κυκλικού διχρωϊσμού, επιβεβαίωσε την ύπαρξη μεγάλου ποσοστού β-πτυχωτών φύλλων. Το τελευταίο στάδιο δομικής προσέγγισης της πλειοτροπίνης αποτέλεσε η NMR ανάλυση πεπτιδικών τμημάτων της πλειοτροπίνης, PTN9-59, PTN60-110 και PTN112-136. Τα εξαγώγιμα αποτελέσματα σε συνδυασμό με την ανάλυση του δείκτη χημικών μετατοπίσεων προτείνουν το σχηματισμό β-πτυχωτών επιφανειών για τα πεπτίδια PTN9-59 και PTN60-110, ενώ το PTN112-136 υιοθετεί δομή τυχαίου σπειράματος. Ακολούθησε η λεπτομερής διαμορφωτική ανάλυση των πεπτιδικών τμημάτων 37 και 46 αμινοξέων, που αντιπροσωπεύουν το N- και C- καταλυτικό κέντρο του Μετατρεπτικού Ενζύμου της Αγγειοτενσίνης, καθώς και των φυσικών του υποστρωμάτων αγγειοτενσίνη Ι και βραδυκινίνη. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε η μελέτη του δομικού πλαισίου της αλληλεπίδρασης με τα φυσικά του υποστρώματα, η οποία κατέδειξε τις δομικές διαφοροποιήσεις που επάγονται και στα δυο καταλυτικά κέντρα κατά την αλληλεπίδραση. Η αγγειοτενσίνη Ι υφίσταται δομική διαφοροποίηση κατά την αλληλεπίδραση της με τα ACEN/C-46_Zn πεπτίδια, αλληλεπιδρώντας όμως με διαφορετικό τρόπο ή σε διαφορετικό ποσοστό με τα δυο καταλυτικά κέντρα του ACE. Η σύγκριση της δομικής διαφοροποίησης που υφίσταται η βραδυκινίνη στις τρεις μελετώμενες καταστάσεις παρέχει σαφείς ενδείξεις ότι η βραδυκινίνη αλληλεπιδρά εκτενέστερα με το C- καταλυτικό κέντρο του ACE.
Νόημα ζωής και κατάθλιψη
Authors: Ψαρρά Ευαγγελία
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση και καλύτερη κατανόηση του φαινομένου της κατάθλιψης στα άτομα με σωματικές δυσλειτουργίες στον ελληνικό χώρο, καθώς ο συγκεκριμένος πληθυσμός θεωρείται ιδιαίτερα ευάλωτος στην ανάπτυξη καταθλιπτικής συμπτωματολογίας, λόγω αρκετών στρεσογόνων συνθηκών, τις οποίες βιώνουν τα άτομα αυτά, ως αποτέλεσμα της σωματικής τους δυσλειτουργίας (κοινωνικός στιγματισμός, περιθωριοποίηση και αποκλεισμός λόγω διαφορετικότητας, απώλειες σε σωματικό, συναισθηματικό, επαγγελματικό, κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο, ανεπαρκείς υποδομές φροντίδας, κοινωνικής μέριμνας και επαγγελματικής απορρόφησης και αξιοποίησής τους). Έτσι, η ερευνητική αυτή προσπάθεια εστιάστηκε στην εκτίμηση της καταθλιπτικής συμπτωματολογίας σε ένα δείγμα 522 ατόμων με διάφορα είδη σωματικών δυσλειτουργιών (τετραπληγία, ακρωτηριασμό, πολυομυελίτιδα, παραπληγία, Σκλήρυνση Κατά Πλάκας και ημιπληγία). Ταυτόχρονα, σε αυτά τα πλαίσια, μελετήθηκε η σχέση της καταθλιπτικής συμπτωματολογίας με την υπαρξιακή έννοια του νοήματος ζωής, το οποίο σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, φαίνεται ότι παίζει καθοριστικό ρόλο στην πιθανότητα εκδήλωσής της. Ως εκ τούτου, μελετήθηκε ο βαθμός επίδρασης της αίσθησης νοήματος ζωής (και των διαστάσεών της) των ατόμων με σωματικές δυσλειτουργίες στην ανάπτυξη ή μη καταθλιπτικής συμπτωματολογίας. Με βάση τα όσα προαναφέραμε, οι έρευνες όσον αφορά το νόημα ζωής -στα άτομα με σωματικές δυσλειτουργίες- αλλά και τη σχέση του με την καταθλιπτική συμπτωματολογία τόσο στον διεθνή όσο και στον ελλαδικό χώρο είναι ουσιαστικά ανύπαρκτες. Επιπλέον, στο εν λόγω δείγμα εξετάστηκε τόσο η κατάθλιψη όσο και το νόημα ζωής σε σχέση με τις προσωπικές αξίες του κάθε ατόμου, αλλά και τον βαθμό προσαρμογής του στη σωματική του δυσλειτουργία, καθώς φαίνεται ότι οι προσωπικές αξίες του ατόμου επηρεάζουν τον τρόπο νοηματοδότησης της ζωής του μετά την απόκτηση μιας σωματικής δυσλειτουργίας (και κατ’ επέκταση τον βαθμό αποδοχής της ή μη από αυτό) και εντέλει την εμφάνιση ή μη καταθλιπτικής συμπτωματολογίας. Τέλος, στα πλαίσια της σωματικής δυσλειτουργίας, μελετήθηκαν οι παράγοντες εκείνοι -μεταξύ των οποίων τα δημογραφικά στοιχεία και οι προσωπικές αξίες του ατόμου- οι οποίοι μπορούν να προβλέψουν την εκδήλωση καταθλιπτικής συμπτωματολογίας, αλλά και την γενικότερη προσαρμογή του ατόμου στη σωματική του δυσλειτουργία. Σε γενικές γραμμές, οι υποθέσεις μας αναφορικά με τη σημαντικότητα του νοήματος ζωής και των προσωπικών αξιών στην εξέλιξη της καταθλιπτικής συμπτωματολογίας και στη γενικότερη προσαρμογή του ατόμου στη σωματική του δυσλειτουργία, επιβεβαιώθηκαν. Ορισμένες αξίες του ατόμου όπως επίσης και κάποιες διαστάσεις του νοήματος ζωής αναδείχτηκαν σε σημαντικούς προγνωστικούς παράγοντες της κατάθλιψης και της προσαρμογής στη σωματική δυσλειτουργία, αναδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο μια χρήσιμη θεραπευτική και προληπτική συμβολή της υπαρξιακής θεώρησης του Frankl στη ψυχική υγεία των ατόμων με σωματικές δυσλειτουργίες.
Ανάπτυξη προηγμένων μετρητικών συστημάτων και τεχνικών για ηλεκτροφυσιολογικά φαινόμενα
Authors: Καλοβρέκτης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή προτείνεται η ανάπτυξη ενός προηγμένου μετρητικού συστήματος για τη διερεύνηση ηλεκτροφυσιολογικών φαινομένων σε φυτικούς οργανισμούς. Κάθε ζωντανός οργανισμός παράγει διάφορους τύπους ενδοκυτταρικών και μεσοκυττάριων ηλεκτρικών σημάτων τα οποία αξιοποιούνται ποικιλοτρόπως σε πολλές εμπορικές και ερευνητικές εφαρμογές (ιατρική, μηχανολογία, αεροναυπηγική κλπ). Στον κανόνα αυτό υπόκεινται και οι φυτικοί οργανισμοί, στους οποίους πολύ λίγη δουλειά έχει γίνει μέχρι στιγμής και αυτή περιστασιακά, για τη διερεύνηση, τηn ταυτοποίηση και την αξιοποίηση των αντίστοιχων ηλεκτρικών σημάτων που παράγουν, ενώ είναι σε μηδενικό επίπεδο η συσχέτιση τους, με τους παράγοντες που τα προκαλούν, όπως η προσβολή από ασθένειες και εχθρούς, η έλλειψη ή η τοξικότητα θρεπτικών στοιχείων, η έλλειψη νερού και η επίδραση των κλιματικών παραμέτρων (θερμοκρασία, η υγρασία και ηλιακή ακτινοβολία). Με την ανάπτυξη του συστήματος που προτείνεται στην παρούσα εργασία γίνετε δυνατή η καταγραφή και η ερμηνεία των ηλεκτρικών σημάτων στα φυτά. Στην παρούσα διατριβή παρουσιάζεται η ανάπτυξη ενός προηγμένου συστήματος απόκτησης βιοηλεκτρικών σημάτων για τη μελέτη ηλεκτροφυσιολογικών φαινομένων σε φυτικούς οργανισμούς καθώς και οι πειραματικές μέθοδοι και διατάξεις που εφαρμόστηκαν: α) για την αξιολόγηση του συστήματος και β) για τη συσχέτιση των ηλεκτροφυσιολογικών φαινομένων με τα αίτια που τα προκάλεσαν. Τέλος παρουσιάζονται τα αποτελέσματα των πειραμάτων και γίνεται η απαιτούμενη ανάλυση και συζήτηση ώστε να εξαχθούν τα απαραίτητα συμπεράσματα. Ο τομέας εφαρμογής των αποτελεσμάτων της παρούσης εργασίας αφορά στη γρήγορη διάγνωση και την κάλυψη των αναγκών των καλλιεργειών με χρήση των βιοσημάτων, όταν ακόμα δεν έχουν εμφανιστεί συμπτώματα καταπόνησης από την επίδραση βιοτικών (προσβολή από εχθρούς ή ασθένειες) ή αβιοτικών παραγόντων (έλλειψη νερού ή θρεπτικών στοιχείων, υψηλά ή χαμηλά επίπεδα φωτισμού, θερμοκρασίας, υγρασίας ή αλατότητας). Αυτό κρίνεται ιδιαίτερα σημαντικό γιατί βοηθά στην έγκυρη αντιμετώπιση του προβλήματος, στην αύξηση της παραγωγής και στην αναβάθμιση της ποιότητας του παραγόμενου προϊόντος.
Μελέτη της επίδρασης της καλλιεργητικής τεχνικής στην περιεκτικότητα του μαρουλιού σε νιτρικά καθώς και στην μετασυλλεκτική συμπεριφορά και ποιότητα του προϊόντος
Authors: Κωνσταντοπούλου Ελένη
Published: August 2021

Σε υδροπονική καλλιέργεια μαρουλιού ποικιλίας Parris Island, μελετήθηκε η επίδραση πέντε επιπέδων αζωτούχου λίπανσης στην ανάπτυξη και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των φυτών σε τρεις διαφορετικές εποχές. Έτσι μετρήθηκαν το νωπό βάρος του φυτού, η συσσώρευση νιτρικών ιόντων και η κατανομή τους στο φυτό και τα φύλλα, καθώς και τα επίπεδα χλωροφύλλης και βιταμίνης C. Προσδιορίστηκαν επίσης οι τιμές της φωτοσύνθεσης, διαπνοής και της στοματικής αγωγιμότητας των ιστών του φύλλου του μαρουλιού. Παράλληλα μελετήθηκε η μετασυλλεκτική συμπεριφορά των φύλλων του μαρουλιού κατά τη συντήρησή τους σε δύο διαφορετικές θερμοκρασίες και σε δύο διαφορετικές συσκευασίες. Έτσι προσδιορίστηκε η μεταβολή των τιμών του νωπού βάρους, της συσσώρευσης των νιτρικών ιόντων στα διάφορα μέρη των φύλλων, της βιταμίνης C και της χλωροφύλλης. Η αύξηση της αζωτούχου λίπανσης προκάλεσε αυξητική τάση σε όλες τις παραμέτρους που μετρήθηκαν. Η αποθήκευση σε όλες τις περιπτώσεις προκάλεσε απώλεια στο νωπό βάρος, τη χλωροφύλλη, τη βιταμίνη C, ενώ δεν επηρέασε τη συσσώρευση νιτρικών.
Ταυτόχρονη αναγνώριση τάξης και παραμέτρων μοντέλων χρονοσειρών με χρήση πολυμοντελικού διαμελισμού
Authors: Παππάς Στυλιανός
Published: August 2021

Η διατριβή αυτή αποτελείται από 6 κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η μέθοδος για ταυτόχρονη αναγνώριση των παραμέτρων και της τάξης χρονικά αμετάβλητων πολύ-μεταβλητών (MutliVariate-MV) ακολουθιακών (AutoRegressive-AR) μοντέλων υπό την παρουσία θορύβου, ως επέκταση της επιτυχημένης εφαρμογής του αλγόριθμου πολύ-μοντελικού διαμελισμού για τη βαθμωτή περίπτωση. Στο δεύτερο κεφάλαιο εφαρμόζεται η μέθοδος πολύ-μοντελικού διαμελισμού με στόχο την αναγνώριση ενός μοντέλου που θα περιγράφει την κίνηση ενός δικτύου υπολογιστών και θα είναι σε θέση να εντοπίζει πιθανές ανωμαλίες. Τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται είναι πραγματικά, προέρχονται από το δίκτυο του ΤΕΙ Αθήνας, είναι εύκολα προσβάσιμα και αφορούν την εκμετάλλευση του εύρους ζώνης {bandwidth utilization) του δικτύου. Το τρίτο κεφάλαιο είναι προέκταση της έρευνας του πρώτου κεφαλαίου και πραγματεύεται την εφαρμογή του αλγόριθμου πολυ-μοντελικού διαμελισμού για την ταυτόχρονη αναγνώριση της τάξης και των παραμέτρων πολυ-μεταβλητών μοντέλων μεικτών διεργασιών (MV AutoreRegressive Moving Average-ARMA) υπό την παρουσία θορύβου. Συμπληρωματικά μέσω εξομοιώσεων αποδεικνύεται πως ο προτεινόμενος αλγόριθμος μπορεί να εντοπίσει τυχόν αλλαγές της τάξης του μοντέλου σε πραγματικό χρόνο ακόμα και όταν η πολυπλοκότητα των μοντέλων αυξάνεται. Στο τέταρτο κεφάλαιο διερευνάται το πρόβλημα της αποτελεσματικής παραμετροποίησης, μοντελοποίησης και εκτίμησης της ζήτησης του ηλεκτρικού φορτίου χρησιμοποιώντας μοντέλα ARMA με τη χρήση πραγματικών δεδομένων. Στα δεδομένα προστίθεται θόρυβος και πραγματοποιείται σύγκριση της προτεινόμενης μεθόδου με άλλα καταξιωμένα κριτήρια με στόχο την επιτυχή αναγνώριση της τάξης και των συντελεστών του υπάρχοντος μοντέλου ARMA. Στα συγκρινόμενα κριτήρια αυτή τη φορά προστίθενται και τα Τεχνητά Νευρωνικά Δίκτυα (Artificial Neural Networks-ANN). Επιπρόσθετα πραγματοποιείται η εκτίμηση της ημερήσιας μέγιστης ζήτησης φορτίου (daily peak forecast). Στο τελευταίο μέρος πραγματοποιείται η μοντελοποίηση της ζήτησης του ηλεκτρικού φορτίου μέσω ενός μοντέλου SARIMA. Η μέθοδος πολυμοντελικού διαμελισμού εφαρμόζεται και πάλι με στόχο την αναγνώριση ενός μοντέλου που θα περιγράφει τη διακύμανση του φορτίου και θα είναι ικανό να εντοπίζει πιθανές μη περιοδικές ανωμαλίες όπως υψηλή ζήτηση (peak load) ή σφάλμα στη γραμμή (blackout). Στο πέμπτο κεφάλαιο εφαρμόζονται μοντέλα ARMA με στόχο την αποτελεσματική παραμετροποίηση και μοντελοποίηση της μεταβολής της αντίστασης του εδάφους. Διαπιστώνεται το κατά πόσο χρήσιμο μπορεί να είναι το μοντέλο αυτό όταν τα δεδομένα περιέχουν υψηλό θόρυβο ή όταν χρειάζεται on-line μοντελοποίηση.
Επιπτώσεις της εκπεμπόμενης από θερμικές πηγές υπέρυθρης ακτινοβολίας σε παράγοντες του εξωκυττάριου χώρου στον κερατοειδή και στον κρυσταλλοειδή φακό κονίκλων και η επίδραση της αναστολής της κυκλοοξυγενάσης
Authors: Δαδούκης Παναγιώτης
Published: August 2021

Σκοπός: Να διερευνήσει την επίδραση της οξείας και της χρόνιας έκθεσης σε υπέρυθρη ακτινοβολία (infrared radiation-IR) στις μεταλλοπρωτεϊνάσες-2 και -9 (ΜΜΡ-2 και ΜΜΡ-9), καθώς και στις γλυκοζαμινογλυκάνες (GAGs) στον κερατοειδή και τον κρυσταλλοειδή φακό κονίκλων και να μελετήσει, επίσης, την επίδραση της αναστολής της κυκλοοξυγενάσης (COX, φλεγμονώδης διαμεσολαβητής). Υλικό-Μεθοδολογία: Δεκατέσσερεις κόνικλοι Νέας Ζηλανδίας χρησιμοποιήθηκαν συνολικά. Η χρόνια έκθεση σε IR περιελάμβανε ακτινοβόληση επί τετραμήνου τριών κονίκλων, ενώ τρεις άλλοι κόνικλοι αποτέλεσαν την ομάδα των μαρτύρων. Όσον αφορά στην οξεία έκθεση, χρησιμοποιήθηκαν οκτώ κόνικλοι, σταγόνες θειικής δικλοφενάκης 0,1% ενσταλλάχτηκαν στους δεξιούς οφθαλμούς όλων των κονίκλων, ενώ τέσσερεις από τους οκτώ κονίκλους ακτινοβολήθηκαν επί δωδεκαώρου. Συγκρίνοντας τους αριστερούς ακτινοβολημένους με τους αριστερούς μη ακτινοβολημένους οφθαλμούς διερευνήθηκε η επίδραση της οξείας έκθεσης σε IR. Μελετήθηκε, επίσης, ο ρόλος της COX αναστολής με και χωρίς έκθεση σε IR, συγκρίνοντας τους αριστερούς με τους δεξιούς οφθαλμούς των ακτινοβολημένων και μη ακτινοβολημένων κονίκλων αντίστοιχα. Μετά την λήψη του κερατοειδούς και του φακού, ακολούθησε ζυμογραφία ζελατίνης για τον υπολογισμό της δραστηριότητας της ΜΜΡ-2 και ΜΜΡ-9, καθώς και απομόνωση των GAGs και μέτρηση των ουρωνικών οξέων στα δείγματα, τα οποία τελικά ηλεκτροφορήθηκαν σε μεμβράνες οξικής κυτταρίνης για την ποιοτική και ποσοτική ανάλυση των GAGs. Αποτελέσματα: Η χρόνια έκθεση σε IR προκάλεσε επαγωγή της δραστηριότητας της προ-ΜΜΡ-2, χωρίς να επηρεάσει τις GAGs τόσο στον κερατοειδή όσο και στον κρυσταλλοειδή φακό. Η οξεία έκθεση αύξησε τη δραστηριότητα της προ-ΜΜΡ-2 στον κερατοειδή και τον φακό, όπως επίσης και την θειική ηπαράνη στον φακό, ενώ η θειική δικλοφενάκη δεν μπόρεσε να επηρεάσει αυτές τις επιδράσεις. Συμπεράσματα: Η οξεία και η χρόνια έκθεση σε IR προκάλεσε επαγωγή της δραστηριότητας της προ-ΜΜΡ-2. Η οξεία έκθεση, επίσης, αύξησε το ποσό της θειικής ηπαράνης στον κρυσταλλοειδή φακό. Τα αποτελέσματα αυτά, αναλογιζόμενοι τις. βιολογικές δράσεις των παραπάνω μορίων σε διάφορες οφθαλμικές παθήσεις, θα μπορούσαν να συσχετίσουν την έκθεση σε IR με την πρόκληση διαφόρων βλαβών στον οφθαλμό, να αποσαφηνίσουν τους πιθανούς μηχανισμούς πρόκλησης των βλαβών αυτών και να συμβάλλουν στον τομέα ανίχνευσης προληπτικών ή και θεραπευτικών μέτρων.
Διαχείριση βιομηχανικών προϊόντων στο τέλος της ωφέλιμης ζωής τους με βάση περιβαλλοντικά και οικονομικά κριτήρια και βελτιστοποίηση της αντίστροφης εφοδιαστικής αλυσίδας
Authors: Αχίλλας Χαρίσιος
Published: August 2021

H παρούσα διατριβή αποσκοπεί στην ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου μεθοδολογικού πλαισίου υποστήριξης λήψης βέλτιστης απόφασης προς την κατεύθυνση της εναλλακτικής διαχείρισης των Αποβλήτων Ηλεκτρικού και Ηλεκτρονικού Εξοπλισμού (Α.Η.Η.Ε.). Το πλαίσιο που προτείνεται αποτελεί τη διεπιφάνεια ανάμεσα στην οργανωμένη πολιτεία και τους παραγωγούς προϊόντων Η.Η.Ε. και έχει ως κύρια στόχευση το συντονισμό των απαιτούμενων δράσεων από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς για τη βέλτιστη διαχείριση των εν αχρηστία προϊόντων Η.Η.Ε. Όσον αφορά στους παραγωγούς προϊόντων Η.Η.Ε., με το μεθοδολογικό πλαίσιο επιχειρείται ο συγκερασμός και η στάθμιση ανάμεσα σε στρατηγικές όπως η οικο-αποδοτικότητα, η κοινωνική εταιρική ευθύνη, αλλά και η περιβαλλοντική ευαισθησία και φιλικότητα των παραγόμενων προϊόντων προς το φυσικό περιβάλλον. Μέσα από το πλαίσιο που αναπτύσσεται στην παρούσα διατριβή, δίνεται στον παραγωγό προϊόντων Η.Η.Ε. ένα εύχρηστο και πρακτικό εργαλείο που επιτρέπει την περισσότερο στοχευμένη επένδυση σε «πράσινες» πολιτικές και τεχνολογίες. Ο δεύτερος άξονας δράσεων που προτείνεται στα πλαίσια της ολοκληρωμένης διαχείρισης του ρεύματος των Α.Η.Η.Ε. αναφέρεται στις απαραίτητες ενέργειες για την παροχή όλων εκείνων των αναγκαίων υποδομών για τη βέλτιστη διαχείριση των εν αχρηστία προϊόντων Η.Η.Ε. Προς την κατεύθυνση αυτή, στόχο του μεθοδολογικού πλαισίου αποτελεί, τόσο η βέλτιστη οργάνωση της αντίστροφης εφοδιαστικής αλυσίδας, από τον τελικό τους χρήστη μέχρι τον φορέα που καλείται να αναλάβει την τελική του επεξεργασία και ανακύκλωση, όσο και ο καθορισμός και η βέλτιστη χωροθέτηση των απαραίτητων υποδομών σε μονάδες τελικής επεξεργασίας και ανακύκλωσης Α.Η.Η.Ε. Η εφαρμοσιμότητα του μεθοδολογικού πλαισίου τεκμηριώνεται από την παράλληλη εφαρμογή του για τη διαχείριση ενός συγκεκριμένου βιομηχανικού προϊόντος, όπως επίσης και για την ανάπτυξη ενός δικτύου αντίστροφης εφοδιαστικής αλυσίδας προϊόντων Η.Η.Ε. για την περίπτωση της ελληνικής επικράτειας.
Κοινωνικές παράμετροι της γνωστικής προόδου
Authors: Κονδύλη Σοφία
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή αποσκοπεί στη μελέτη των κοινωνικών και γνωστικών διεργασιών που οδηγούν σε γνωστική πρόοδο κατά την επίλυση ενός προβλήματος διατήρησης της ανισότητας του μήκους μέσα από την εφαρμογή των αρχών της θεωρίας της Κοινωνικής Σήμανσης (Marquage Social), όταν σχετικοποιείται ο κοινωνικός κανόνας μέσα από την αντιστοίχιση συμβολικών σχεσιακών δυναμικών, και συγκεκριμένα της παράστασης του φύλου. Συλλέχθηκαν σε ίση αναλογία αγοριών και κοριτσιών, -στην προπειραματική φάση- 220 παιδικά σχέδια με ελεύθερη θεματολογία, 125 σχέδια με θέμα ένα άνδρα και μια γυναίκα (στο ίδιο χαρτί) και 465 σχέδια με θέμα έναν άνδρα και γυναίκα, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, έναν άνδρα και ένα αγόρι, και μια γυναίκα, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, έναν άνδρα και ένα αγόρι, και μια γυναίκα και ένα κορίτσι. Τα σχέδια αυτά αναλύθηκαν μεταξύ άλλων, ως προς τα προτιμώμενα χρώματα και τη σχέση ύψους των εκάστοτε φιγούρων, που αναδείχθηκαν ως βασικές διαστάσεις διαφοροποίησης των δύο φύλων. Το ύψος συγκεκριμένα βρέθηκε ότι ήταν μια κοινωνικά σηματοδοτημένη διάσταση για την πλειοψηφία των σχεδίων των παιδιών. Στη συνέχεια διενεργήθηκαν 241 ατομικές συνεντεύξεις πάνω στο πρόβλημα διατήρησης της ανισότητας του μήκους όπου το πρόβλημα αντιστοιχήθηκε βάσει κοινωνικού σεναρίου με το στέρεο τύπο ύψους των δύο φύλων, 137 ατομικές συνεντεύξεις όπου το υλικό του πειράματος σηματοδοτήθηκε χρωματικά, και 34 ατομικές συνεντεύξεις όπου το κοινωνικό σενάριο ανισότητας του ύψους των δύο φύλων αντιστράφηκε. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων ως προς την ικανότητα διατήρησης τα ευρήματα έδειξαν ότι οι επιδόσεις των παιδιών διαφοροποιήθηκαν στατιστικά σημαντικά στην περίπτωση των αγοριών. Ειδικά μάλιστα στην συνθήκη όπου υπήρχε η μέγιστη αντιστοίχιση - χρωματικοί κώδικες και σχέση ύψους άνδρα και γυναίκας - του υλικού του προβλήματος με την παράσταση του φύλου. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν τη σημασία του ιστορικοπολιτισμικού πλαισίου και των κοινωνικών παραστάσεων που σχετικοποιούν τον κοινωνικό κανόνα, ο οποίος αντιστοιχίζεται σε ένα λογικομαθηματικό πρόβλημα βάσει της Κοινωνικής Σήμανσης.
Συνδετικότητα και κειμενικοί δείκτες
Authors: Βαρελά Κάντια
Published: August 2021

Εναρμονισμένα με τις σύγχρονες αντιλήψεις της κειμενογλωσσολογικής θεωρίας τα αναλυτικά προγράμματα του 1998 και του 2007 για το Δημοτικό Σχολείο αντιμετωπίζουν τους κειμενικούς δείκτες ως τα γλωσσικά εκείνα στοιχεία τα οποία ο μαθητής των τελευταίων τάξεων του Δημοτικού χρειάζεται να μάθει να χρησιμοποιεί στη σύνδεση των κειμενικών μερών προκειμένου να κατακτήσει την ικανότητα δόμησης και επεξεργασίας κειμένου με νοηματική ενότητα και συνοχή. Βασισμένο στα αυθεντικά γλωσσικά δεδομένα - κείμενα που παρήγαγαν οι ενδεκάχρονοι χρήστες της νέας ελληνικής το συγκεκριμένο πόνημα επιχειρεί να ξεπεράσει τα όρια και τα στεγανά κάποιας μεμονωμένης γλωσσολογικής θεωρίας. Ξεκινά από τον αυθεντικό λόγο των μαθητών και επαγωγικά καταλήγει στη διατύπωση κάποιων θεωρητικών συμπερασμάτων. Παρουσιάζει και αναλύει, εξάλλου, τις κειμενικές σχέσεις τις οποίες τα παιδιά προτιμούν να χρησιμοποιούν ανά κειμενικό είδος αλλά και τον τρόπο σήμανσής τους με τους κατάλληλους - κατά τη γνώμη τους - κειμενικούς δείκτες. Έτσι, διαμορφώνεται μια εικόνα για τον τρόπο που επιλέγουν να οργανώσουν οι μαθητές της τελευταίας τάξης της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης το γραπτό τους κείμενο σε κάθε επίπεδο. Αποδεικνύεται, τελικά, ότι η συστηματική διδασκαλία της λειτουργίας και της χρήσης των κειμενικών δεικτών μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να συλλάβουν το κείμενο που καλούνται κάθε στιγμή να παράγουν ως ένα ενιαίο σύνολο με εσωτερική αλληλουχία και διάρθρωση κι έτσι να μεταβαίνουν ομαλά και λογικά από το ένα κειμενικό μέρος στο άλλο συνειδητοποιώντας τη λειτουργία κάθε κειμενικής σχέσης και αλληλεξάρτησης. Για το λόγο, αυτό προτείνεται ο εμπλουτισμός των σχολικών εγχειριδίων με ασκήσεις σχετικές με τη λειτουργία και τη χρήση των κειμενικών δεικτών αλλά και η προσθήκη διδακτικών κειμένων στα οποία να γίνεται ευρεία χρήση των συνδετικών αυτών στοιχείων. Τέλος, συνεκτιμώντας τα δεδομένα της κειμενογλωσσολογικής θεωρίας και τα αποτελέσματα της πειραματικής διαδικασίας διατυπώνεται μια διδακτική πρόταση ως προς τον τρόπο παρουσίασής των κειμενικών δεικτών τόσο στους μαθητές όσο και στους διδάσκοντες στη συγκεκριμένη βαθμίδα εκπαίδευσης.
Χλωρίδα, βλάστηση, οικολογική αξιολόγηση και προτάσεις διαχείρισης του αστικού και προαστιακού περιβάλλοντος της Πάτρας
Authors: Χρονόπουλος Γεώργιος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εντάσσεται επιστημονικά στην Οικολογία Πόλεων. Χρησιμοποιώντας ως κυρία μέθοδο την οικολογική διαίρεση της πόλης σε 4 οικολογικές ζώνες και 22 αντιπροσωπευτικούς τύπους βιοτόπων έρευνα και αναλύει το αστικό και προαστιακό περιβάλλον της Πάτρας ως προς τη χλωρίδα και τη βλάστηση. Έχει ως κύριο στόχο να συμβάλλει στην αναβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος και στη θέσπιση ενός οικολογικά προσανατολισμένου αστικού σχεδιασμού πανελλαδικά. Η αυτοφυής και ημιαυτοφυής χλωρίδα της πόλης των Πατρών περιλαμβάνει 818 taxa. Ο αριθμός αυτός θεωρείται αξιόλογα υψηλός σε σχέση με την έκταση της (58 Km ) και αποδίδεται στη μεγάλη ποικιλία βιοτόπων και στη συμμέτοχη στη χλωρίδα της πόλης των επιγενών taxa. Η επίδραση της οικολογικής δομής της πόλης στη χλωρίδα της Πάτρας στην κατεύθυνση από την περιφέρεια της πόλης προς το κέντρο της εκδηλώνεται με α) τη σταδιακή μείωση του συνολικού αριθμού taxa β) την αύξηση του ποσοστού των θεροφύτων γ) την αύξηση στο ποσοστό των ευρέως εξαπλωμένων και τη μείωση των μεσογειακών και ενδημικών ελληνικών και βαλκανικών taxa και δ) με την αύξηση του ποσοστού των επιγενών taxa. Οι παραπάνω μεταβολές οφείλονται κυρίως στις αυξανόμενες προς το κέντρο της πόλης ανθρωπογενείς επιδράσεις. Επιβεβαιώθηκαν και περιγράφηκαν 22 μονάδες συνανθρωπικής βλάστησης και 9 μη συνανθρωπικής. Η αξιολόγηση των 22 τύπων βιοτόπων έγινε με βάση συγκεκριμένα κριτήρια και ανέδειξε ως πολυτιμότερους σε άξια τη μακκία και τα φρύγανα. Τέλος τα διαχειριστικά μέτρα που προτείνονται περιλαμβάνουν α) την προστασία και αναβάθμιση των εναπομεινάντων φυσικών βιοτόπων καθώς και των μεμονωμένων χλωριδικών στοιχείων και β) την αναβάθμιση του τυπικού αστικού περιβάλλοντος π.χ. μέσω της δημιουργίας νέων χώρων πρασίνου αναβάθμισης των υπαρχόντων χώρων τεχνητού πρασίνου.
Η φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα 1904-1925
Authors: Σιμενή Περσεφόνη
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας μελέτης αποτελούν οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις στο χρονικό διάστημα 1904-1925 και η αντιμετώπισή τους από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η επιλογή των χρονικών ορίων της έρευνας συνδέεται με δύο σημαντικούς σταθμούς στην ιστορία της Φιλοσοφικής Σχολής. Το 1904 νομοθετείται η διχοτόμηση της Φιλοσοφικής και η δημιουργία ξεχωριστής Σχολής για τις μαθηματικές και φυσικές επιστήμες, της Φυσικομαθηματικής Σχολής. Το 1925, η ίδρυση του δεύτερου Πανεπιστημίου στη Θεσσαλονίκη σηματοδοτεί το τέλος της αποκλειστικότητας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών σε ιδεολογικό και εκπαιδευτικό επίπεδο. Από την επόμενη χρονιά, το 1926, θα αρχίσει να λειτουργεί η δεύτερη, “ανταγωνιστική” θα λέγαμε, Φιλοσοφική Σχολή της χώρας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Η επιλογή της Φιλοσοφικής από τις Σχολές του Πανεπιστημίου Αθηνών, συνδέεται με τον ισχυρό λόγο και ρόλο που διαθέτει αναφορικά με τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις και τον προσανατολισμό της εκπαίδευσης. Έτσι, σε μία περίοδο στην οποία η Φιλοσοφική Σχολή εμφανίζεται «μόνη» της -με διπλή έννοια: χωρίς το Φυσικομαθηματικό Τμήμα και χωρίς άλλον «αντίπαλο» ως προς τον επαγγελματικό σκοπό της- επιχειρούμε να αναδείξουμε το λόγο, τον οποίο η Φιλοσοφική Σχολή διατυπώνει για το σύνολο της εκπαίδευσης. Πιο συγκεκριμένα, κεντρικό αιτούμενο της εργασίας είναι ο λόγος, που το καθηγητικό σώμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ως ένας από τους συλλογικούς φορείς άσκησης της πανεπιστημιακής εξουσίας, αρθρώνει σχετικά με τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, που συντελούνται τόσο στο χώρο του Πανεπιστημίου, όσο και ευρύτερα της εκπαίδευσης (πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας), στο χρονικό διάστημα από το 1904 έως το 1925. […]
Σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών μετά από χορήγηση φαρμακολογικών δόσεων ιωδίου σε φυσιολογικά άτομα
Authors: Θεοδωροπούλου Αναστασία
Published: August 2021

Μελέτες σε πειραματόζωα έδειξαν ότι στον φυσιολογικό θυρεοειδή η χορήγηση φαρμακολογικών δόσεων ιωδίου μειώνει την θυρεοειδική έκκριση Τ4 και Τ3 αυξάνει την TSH και άμεσα αναστέλλει την οργανοποίηση του ιωδίου. Όταν η εξωγενής χορήγηση ιωδίου συνεχίζεται η οργανοποίηση αυξάνεται. Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση των μηχανισμών αυτών στον άνθρωπο. Μελετήθηκαν 41 ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε θυρεοειδεκτομή για διάφορα αίτια. Σε 33 ασθενείς χορηγήθηκε Ιωδιούχο Κάλιο (Lugol) 80 100 mg ημερησίως επί 15 ήμερες και χειρουργήθηκαν ανά ομάδες σε χρόνους 0 n= 7 5 n=7 10 n=6 15 n=5 20 n=8 ήμερες μετά την διακοπή χορήγησης του ιωδίου. Προ της θυρεοειδεκτομής προσδιορίσθηκαν οι T4 Τ3 και TSH ορού. Κατά την διάρκεια της θυρεοειδεκτομής ελήφθησαν τμήματα υγιούς θυρεοειδικού ιστού από διάφορες περιοχές και προσδιορίσθηκαν η ενδοθυρεοειδική συγκέντρωση Τ4 και Τ3 (τροποποιημένη μέθοδος Chopra) και η συγκέντρωση του ενδοθυρεοειδικού ιωδίου (τροποποιημένη μέθοδος Dunn). Ως μάρτυρες χρησιμοποιήθηκαν 8 ασθενείς οι οποίοι δεν έλαβαν ιώδιο. Στην ομάδα 0 το ορμονικό ενδοθυρεοειδικό ιώδιο (ΟΙ) και συνεπώς η ενδοθυρεοειδική συγκέντρωση των Τ4 και Τ3 ανευρέθει παρόμοια με αυτή των μαρτύρων. Αντίθετα το ολικό ενδοθυρεοειδικό ιώδιο (ΟΕΙ) και το μη ορμονικό (MOI) όπως και η TSH αυξήθηκαν. Το ΟΕΙ καθώς και το MOI ανευρέθει μικρότερο στην ομάδα 15 σε σχέση με την ομάδα 0. Η TSH μειώθηκε σημαντικά στις ομάδες 5 10 και 20 σε σχέση με την ομάδα 0. Η συγκέντρωση των Τ4 Τ3 στον ορό δεν επηρεάσθηκε. Η περίσσεια ιωδίου στον άνθρωπο οδηγεί σε αύξηση του MOI που πιθανώς αναστέλλει εν μέρει τον σχηματισμό του ΟΙ. Η σταθερή ενδοθυρεοειδική συγκέντρωση Τ4 και Τ3 πιθανώς επιτυγχάνεται από την αναστολή της πρωτεόλυσης της θυρεοσφαιρίνης που επάγεται από την περίσσεια ιωδίου. Αποτέλεσμα αυτών είναι η εντός φυσιολογικών ορίων έκκριση των Τ4 και Τ3 στον ορό και η αύξηση της TSH.
Πρότυπα αμφίφιλα συμπολυμερή τριών συστάδων
Authors: Σφήκα Βασιλική
Published: August 2021

Στο πλαίσιο της Διατριβής αυτής σχεδιάστηκαν και αναπτύχθηκαν νέα υδατοδιαλυτά πολυμερή τα οποία εμφανίζουν αμφίφιλη ή επαμφοτερίζουσα συμπεριφορά και ως εκ τούτου έχουν την ικανότητα να αυτοοργανώνονται σε υδατικά διαλύματα. Επιπλέον τα πολυμερή αυτά αποκρίνονται σε μεταβολές του περιβάλλοντος όπως π.χ. αλλαγή του pH της θερμοκρασίας ή της ιοντικής ισχύος. Το γεγονός αυτό προσδίδει στα πολυμερικά αυτά συστήματα πλούσιες ιδιότητες αφού εμφανίζουν διαφορετικό τρόπο οργάνωσης ανάλογα με τις εξωτερικές συνθήκες. Όλα τα πολυμερικά υλικά της παρούσας εργασίας παρασκευάσθηκαν με μεθόδους ζωντανού πολυμερισμού και ως εκ τούτου εμφανίζουν καλώς καθορισμένα μοριακά χαρακτηριστικά θα περιγράφει μια ποικιλία νέων αυτοοργανούμενων δομών όπως μικκύλια διαφόρων τύπων (τριστοιβαδικά ετεροκλαδικά αστέρια) οι μεταπτώσεις των δομών αυτών με την αλλαγή των συνθηκών περιβάλλοντος και τέλος οι υπερμοριακές δομές φυσικά δίκτυα) που σχηματίζονται σε σχετικά αυξημένες συγκεντρώσεις. Τα προκύπτοντα αυτά δομημένα υδατικά συστήματα εμφανίζουν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες ιδιότητες και θα μπορούσαν να βρουν εφαρμογές σε πολλούς τομείς όπως επεξεργασία καθαρισμός νερού ελεγχόμενη απελευθέρωση φαρμάκων, προηγμένη ανάκτηση πετρελαίου, υδατογενή επιχρίσματα κλπ.
Διερεύνηση της αντιαγγειογενετικής δράσης του μονοξειδίου του αζώτου
Authors: Κρητικού Σωσάννα
Published: August 2021

Ο ρόλος του μονοξειδίου του αζώτου στην αγγειογένεση αποτελεί την τελευταία δεκαετία αντικείμενο διερεύνησης και διαφωνίας μεταξύ διαφόρων ερευνητικών ομάδων. Στην παρούσα εργασία, προκειμένου να διερευνηθεί περαιτέρω η δράση του μονοξειδίου του αζώτου στην αγγειογενετική διαδικασία χρησιμοποιήθηκαν δυο προσεγγίσεις: Α) Καλλιέργειες ανθρώπινων ενδοθηλιακών κυττάρων από ομφάλια φλέβα (HUVECs) στα οποία χορηγήθηκε NO εξωγενώς από τον δότη NO, νιτροπρωσσικό νάτριο (SNP) και μελετήθηκε ο ρυθμός σύνθεσης του DNA και η έκφραση του KDR, δύο από τα απαραίτητα και αναγκαία βήματα για το σχηματισμό νέων αγγείων. Βρέθηκε ότι το εξωγενώς χορηγούμενο NO προκαλεί μεγάλη μείωση της σύνθεσης του DNA και της έκφρασης του KDR, τόσο σε ήρεμα όσο και σε διεγερμένα με VEGF ενδοθηλιακά κύτταρα. Β) Το in vivo σύστημα της CAM, στο οποίο μελετήθηκε η παραγωγή NO, η ενεργότητα της NOS και η έκφραση της iNOS από την 8η έως και την 13η ημέρα ανάπτυξης του εμβρύου. Βρέθηκε ότι η έκλυση των νιτρωδών ανιόντων, η ενεργότητα της NOS και η έκφραση της iNOS αυξάνονται από την 8η έως και την 12η η ημέρα και μειώνονται την 13η, ακολουθώντας την πρόοδο της αγγειογένεσης με μικρή καθυστέρηση. Επιπλέον με την χρήση LPS δείχθηκε δοσοεξαρτώμενη μείωση της ΒΚΠ στην CAM, που αντιστράφηκε με τη χρήση του αναστολέα L-NAME. Τα δεδομένα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τουλάχιστον στην CAM, το NO δρα ως ανασχετικός μηχανισμός στην αγγειογένεση.
Υπολογισμός του ρυθμού εναπόθεσης θερμικής ενέργειας στο ιονοσφαιρικό πλάσμα σε πειράματα τεχνητής τροποποίησης της ιονόσφαιρας με υψηλής ισχύος ραδιοκύματα και ερμηνεία μερικών από τα φυσικά φαινόμενα που επακολουθούν
Authors: Μπίρμπα Μαρία
Published: August 2021

Έγινε υπολογισμός του ρυθμού θέρμανσης των ηλεκτρονίων του ιονοσφαιρικού πλάσματος από υψηλής ισχύος ραδιοκύματα που εκπέμπονται από το έδαφος, μέσω της κλασσικής διεργασίας θέρμανσης joule και μέσω της απόσβεσης της ηλεκτροστατικής τύρβης που διεγείρεται στο πλάσμα από το ισχυρό ραδιοκύμα μέσω παραμετρικών ασταθειών. Υπολογίστηκε η επαύξηση της θερμοκρασίας των ηλεκτρονίων και των ιόντων του πλάσματος, συναρτήσει του χώρου και του χρόνου, από την τεχνητή θέρμανση. Υπολογίστηκε η ερυθρά φωταύγεια που εκπέμπεται στα 6300Å από διεγερμένα άτομα οξυγόνου, υποθέτοντας ότι η διέγερση των ατόμων του οξυγόνου οφείλεται σε συγκρούσεις με ενεργητικά θερμικά ηλεκτρόνια Μαξουελιανής κατανομής. Συγκρίθηκαν τα θεωρητικά αποτελέσματα της επαύξησης της 6300Å φωταύγειας με τη φωταύγεια που παρατηρήθηκε σε συγκεκριμένο πείραμα τεχνητής θέρμανσης της ιονόσφαιρας. Η σύγκριση των θεωρητικών και των πειραματικών αποτελεσμάτων είναι ικανοποιητική και οδηγεί στην εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για τις φυσικές διεργασίες που λαβαίνουν χώρα σε πειράματα τεχνητής θέρμανσης της ιονόσφαιρας και των φαινομένων που συνοδεύουν τέτοια πειράματα.
Θεωρητική μελέτη των ηλεκτρικών πολυπολικών ροπών, της διπολικής πολωσιμότητας και υπερπολωσιμότητας της ανοικτής και κλειστής μορφής των O3, S3, Se3, Te3, και των SO2, SeO2, TeO2 με ab initio και DFT κβαντοχημικές μεθόδους
Authors: Ξενίδης Δημήτριος
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία χρησιμοποιήσαμε κβαντοχημικές μεθόδους προκειμένου να εξάγουμε αποτελέσματα σχετικά με χαρακτηριστικές ιδιότητες των μορίων SO₂, SeO₂, TeO₂, και Ο₃, S₃, Se₃, Τe₃. Οι ιδιότητες αυτές αναφέρονται στις ηλεκτρικές ροπές (διπολική, τετραπολική, οκτοπολική και δεκαεξαπολική ροπή) καθώς και στις πολωσιμότητες (διπολική πολωσιμότητα, πρώτη και δεύτερη υπερπολωσιμότητα). Τα μόρια, που αποτελούν το αντικείμενο της μελέτης μας, μας ενδιαφέρουν καταρχήν ως μονάδες, να προσδιορίσουμε δηλαδή με την μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια τις ιδιότητές τους, και έπειτα ως μέλη ομάδων (SO₂→SeO₂→TeO₂ και S₃(C2v)→S₃(D3h), Se₃(C2v)→Se₃(D3h), Τe₃(C2v)→Τe₃(D3h)), όπου πλέον ενδιαφερόμαστε για την εξέλιξη της συγκεκριμένης ιδιότητας. Οι τιμές των ιδιοτήτων προκύπτουν από υπολογισμό της ενέργειας του συστήματος όταν εφαρμόζεται σε αυτό κατάλληλο ομογενές ηλεκτρικό πεδίο. Οι μέθοδοι υπολογισμού της ενέργειας που χρησιμοποιήσαμε (Self Consistent Field, Moller-Plesset, και Coupled Cluster) εξασφαλίζουν την αξιοπιστία και ακρίβεια των αποτελεσμάτων, όπως επίσης προσφέρουν δυνατότητα για σύγκριση με τις νεοεμφανιζόμενες Density Fuctional Theory μεθόδους. Από αυτή τη σύγκριση προέκυψε η δυναμική των νέων μεθόδων αλλά και η ανάγκη για περαιτέρω βελτίωσή τους.
Πειραματική υποστήριξη σχεδιασμού συνιστωσών αεριοστροβίλων
Authors: Κεφαλάκης Μιχαήλ
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή στόχος είναι η υποστήριξη του σχεδιασμού συμπιεστών και στροβίλων μέσω της πειραματικής οδού. Για το σκοπό αυτό μελετώνται σχεδιαστικές πρακτικές που αφορούν στην περιοχή ευσταθούς λειτουργίας συμπιεστών και στροβίλων και στην περιοχή ασταθούς λειτουργίας συμπιεστών. Η μεθοδολογία που επιλέχθηκε ακολουθεί δύο οδούς. Συγκεκριμένα: • Μελετάται η επίδραση της ανομοιομορφίας ροής εισόδου στη λειτουργία συμπιεστή και στροβίλου σχεδιασμένων με την παραδοχή ομοιόμορφης εισόδου. • Ειδικά στην περίπτωση του συμπιεστή διερευνάται η δυνατότητα εφαρμογής ενεργού έλεγχου της ροής ώστε να επιτευχθεί επέκταση της περιοχής ευσταθούς λειτουργίας του η οποία μπορεί να οδηγήσει σε βελτιωμένες επιδόσεις και μείωση του όγκου και του βάρους του. Τα κυριότερα πρωτότυπα συμπεράσματα μπορούν να συνοψισθούν στα παρακάτω: • Ένας αποδοτικός τρόπος για να ληφθούν υπόψη ανομοιομορφίες της ροής στην είσοδο συμπιεστών είναι η εφαρμογή του σκεπτικού των «παράλληλων συμπιεστών». Με βάση τα συμπεράσματα της παρούσας διατριβής η πτερωτή μπορεί να προκύψει από μια διαδικασία βελτιστοποίησης που θα λαμβάνει υπόψη το πεδίο ροής της εισόδου σε όλες τις περιφερειακές θέσεις ενώ ο διάχυτης μπορεί να σχεδιαστεί ασύμμετρος επιτρέποντας βέλτιστη λειτουργία για ένα σημείο σχεδιασμού. Η βελτιστοποίηση μπορεί να γίνει κατά το σχεδιασμό στο μεσημβρινό επίπεδο. Με την τεχνική που προτείνεται μπορούν να σχεδιαστούν βαθμίδες συμπιεστή προσαρμοσμένες στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ροής μιας βιομηχανικής εγκατάστασης. • Η επέκταση της περιοχής ευσταθούς λειτουργίας συμπιεστή συσχετίζεται ευθέως με την ορμή του αέρα που εγχύεται. Η μετατόπιση του σημείου εισόδου σε ασταθή λειτουργία κατά τον άξονα της παροχής εκφρασμένη ως ποσοστό της παροχής εισόδου σε ασταθή λειτουργία χωρίς την εφαρμογή έγχυσης είναι συνάρτηση του λόγου της συνολικής ορμής του αέρα που εγχύεται προς την ορμή του κυρίου ρεύματος αέρα εισόδου της βαθμίδας. • Από ενεργειακή άποψη η χρήση περισσοτέρων ακροφυσίων είναι πλεονεκτική. • Λεπτομερείς μετρήσεις του πεδίου ροής με εφαρμογή συνεχούς έγχυσης αέρα αποκαλύπτουν την επίδραση της αναδιανομής της φόρτισης των πτερυγίων και διατήρηση της ευσταθούς λειτουργίας για μεγαλύτερες τιμές της φόρτισης των πτερυγίων. • Αναπτύσσεται μέθοδος προσδιορισμού του βαθμού απόδοσης στροβίλου όταν υπάρχει εναλλαγή θερμότητας με τον περιβάλλοντα χώρο. • Περιγράφεται ο σχεδιασμός, η κατασκευή και η πιστοποίηση πρωτότυπης πειραματικής εγκατάστασης για τη δοκιμή υπερπληρωτών.
Μελέτη της εγκεφαλικής ενεργοποίησης με σύστημα κεραιών φασικής σύνθεσης μικροκυματικής ραδιομετρίας και με υπέρυθρη φασματοσκοπία
Authors: Οικονόμου Αθηνά
Published: August 2021

Η μελέτη της εγκεφαλικής ενεργοποίησης και της λειτουργικής απεικόνισης απασχολεί την επιστημονική κοινότητα εδώ και πολλά χρόνια. Μια μη επεμβατική μέθοδος, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει διαφανεί ότι ενδέχεται να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για χαρτογράφηση του εγκεφάλου, είναι η Μικροκυματική Ραδιομετρία, ενώ μια αναγνωρισμένη μέθοδος λειτουργικής απεικόνισης είναι η Υπέρυθρη Φασματοσκοπία. Η Μικροκυματική Ραδιομετρία αποτελεί τη θεμελιώδη τεχνολογία που χρησιμοποιείται στη ραδιοαστρονομία, η οποία αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια των τελευταίων 50 ετών στην προσπάθεια να παρατηρηθεί και να γίνει και να γίνει κατανοητό το σόμπαν. Η αρχή λειτουργίας των ραδιομέτρων είναι η χαοτική θερμική ακτινοβολία που εκπέμπει κάθε φυσικό σώμα που βρίσκεται σε θερμοκρασία άνω του απόλυτου μηδενός (-273°C) Η Φασματοσκοπία Εγγύς Υπερύθρου (NIRS) έχει αναγνωρισθεί ως μια μοναδική, μη επεμβατική τεχνική για εκτιμήσεις της οξυγόνωσης του ιστού και της αιμοδυναμικής. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1993 για χρήση στην παρακολούθηση της εγκεφαλικής λειτουργίας ενώ έχει προοπτικές να χρησιμοποιηθεί στη χαρτογράφηση του εγκεφάλου. Στα πλαίσια της Διδακτορικής διατριβής σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν δύο συστήματα απεικόνισης, ένα μικροκυματικής ραδιομετρίας κοντινού πεδίου με χρήση προσαρμόσιμων κεραιών φασικής σύνθεσης και ένα υπέρυθρης φασματοσκοπίας εγγύς υπερύθρου. Η καινοτομία της έγκειται αφενός στη χρήση των προσαρμόσιμων κεραιών φασικής σύνθεσης σε ραδιομετρία κοντινού πεδίου για την απεικόνιση εγκεφάλου αφετέρου στη συνδυαστική της χρήση με υπέρυθρη φασματοσκοπία. Αρχικά μελετήθηκε θεωρητικά η συμπεριφορά των συστημάτων μέσω κατάλληλων προσομοιωτικών πακέτων και στη συνέχεια ελέγχθηκε η δυνατότητα της μέτρησης της εν τω βάθει κατανομής της θερμοκρασίας καθώς και η δυνατότητα μέτρησης της αλλαγής της οξυγόνωσης στους εγκεφαλικούς ιστούς. Η πιστοποίηση της ορθής λειτουργίας έγινε με χρήση κατάλληλων ομοιωμάτων, ενώ πραγματοποιήθηκαν δειγματοληπτικές μετρήσεις προσδιορισμού της μεταβολής της οξυγόνωσης με χρήση του συστήματος υπέρυθρης φασματοσκοπίας. Μέσω των πειραμάτων αυτών επιβεβαιώθηκαν οι αρχές λειτουργίας των συσκευών καθώς και η δυνατότητα χρήσης του για συνδυαστικές μετρήσεις για τη χαρτογράφηση του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια της ενεργοποίησης.
Το νομικό πλαίσιο που διείπε την άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος στην αρχαιότητα
Authors: Καλογιάννη-Λόλα Θεοδοσία
Published: August 2021

Με την παρούσα έρευνα γίνεται προσπάθεια να εξερευνηθεί ο απέραντος τομέας της αρχαίας ιατρικής στην Ελλάδα. Εξετάζεται το σύνολο των κανόνων, γραπτών και άγραφων που καθόριζαν το νομικό πλαίσιο της άσκησης του ιατρικού λειτουργήματος στον ελλαδικό χώρο και σε διάφορες περιόδους της αρχαιότητας από την εμφάνιση της ελληνικής φυλής μέχρι τον 1° αιώνα π.Χ. και συγκεκριμένα μέχρι την κατάκτηση και του τελευταίου ελληνιστικού βασιλείου από τους Ρωμαίους. Η άσκηση της ιατρικής και το δίκαιο αποτελούν τομείς πολιτισμού και η εξέλιξή τους εντάσσεται σε ένα πολιτικό, κοινωνικό, θρησκευτικό και θεσμικό περιβάλλον και δεν μπορεί να εξετασθούν μεμονωμένα χωρίς να κατανοηθεί παράλληλα το πολιτισμικό επίπεδο του λαού και η ιστορική χρονική στιγμή. Για την πραγματοποίηση της παρούσας έρευνας διαχώρισα την αρχαιότητα στις παρακάτω ιστορικές περιόδους: Α. Προϊστορική Εποχή: 1) Εποχή του Λίθου, 2) Εποχή του χαλκού, Β. Αρχαία ιστορία: 1) Τα γεωμετρικά χρόνια (11ο - 8ο αι. π.Χ.), 2) Τα αρχαϊκά χρόνια (8ο - αρχές 5ου αι. π.Χ.), 3) Τα κλασικά χρόνια (αρχές 5ου αι. - 323 π.Χ ), 4) Τα ελληνιστικά χρόνια (323 - 30 π.Χ.), 5) Ρωμαιοκρατία (30 π.Χ. 330 ή 395 μ.Χ.) η έρευνα σταματάει στον 1ο αι. π.Χ. Στο πρώτο μέρος παρουσιάζεται μια περιληπτική ιστορική διαδρομή και καταγράφονται οι κοινωνικοπολιτικές και πολιτιστικές συνθήκες στις διάφορες περιοχές του ελληνικού χώρου σε κάθε χρονική περίοδο για να ενταχθεί η ιατρική στο πολιτισμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε. Στο δεύτερο μέρος εξετάζουμε την ανάπτυξη της ιατρικής, επιστήμης, και την εξέλιξη του δίκαιου που ίσχυε στην άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος σε κάθε χρονική περίοδο και γίνεται συζήτηση επί των ευρημάτων. Από την εξέταση των επιμέρους ιστορικών περιόδων προκύπτει το συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν θεσμοθετημένοι κανόνες -για την εκπαίδευση, την άσκηση του επαγγέλματος και την απόδοση ευθύνης στους ιατρούς για τα ιατρικά τους σφάλματα έκτος μεμονωμένων εξαιρέσεων (Δρακόντειοι νόμοι, νόμοι Λυκούργου, ρωμαϊκό δίκαιο υστέρων χρόνων). Δεν μπορούν να νοηθούν τιμωρητέα ιατρικά λάθη πριν η ιατρική γίνει αυτόνομη επιστήμη την εποχή του Ιπποκράτη διότι μέχρι τότε επικρατούσε ο μυστικισμός και η θεοκρατική αντίληψη. Ωστόσο, υπήρχαν δεοντολογικοί κανόνες που από τον Ιπποκράτη και μετά κωδικοποιήθηκαν χωρίς όμως να συνοδεύονται από θεσπισμένες τιμωρίες (ποινές) για την παράβαση τους. Η τιμωρία του γιατρού ήταν η απόκτηση κακής φήμης που είχε δυσμενή επίπτωση στην άσκηση του λειτουργήματος του.
Μεταβολικοί και ορμονικοί δείκτες σε παιδιά με αποκλίνοντα σωματομετρικά χαρακτηριστικά κατά τη γέννηση (χαμηλό και υψηλό βάρος γέννησης για την ηλικία κύησης), που καθορίζουν ομάδες με κίνδυνο εμφάνισης νοσημάτων στην ενήλικο ζωή
Authors: Ευαγγελίδου Ελένη
Published: August 2021

Το χαμηλό βάρος γέννησης έχει σχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης παχυσαρκίας, σακχαρώδη διαβήτη, μεταβολικού συνδρόμου και καρδιαγγειακής νόσου κατά την ενήλικο ζωή. Η αντίσταση στην ινσουλίνη έχει επίσης συσχετιστεί με την καθυστέρηση στην ενδομήτρια αύξηση. Η λιπονεκτίνη, μία ορμόνη του λιπώδους ιστού, φαίνεται να παρουσιάζει αντι-διαβητικό, αντι-αθηρωματικό και αντιφλεγμωνώδη ρόλο. Ο φυσιολογικός ρόλος της λιπονεκτίνης δεν έχει ακόμα διευκρινιστεί πλήρως, αλλά η μειωμένη έκφρασή της και η υπολιπονεκτιναιμία έχει σχετιστεί με την εμφάνιση αντίστασης στην ινσουλίνη σε μελέτες σε ζώα και σε ανθρώπους. Η λεπτίνη, που αντικατοπτρίζει τη λιπώδη μάζα του σώματος, πιστεύεται πως έχει ρόλο στη δημιουργία του μεταβολικού συνδρόμου και της καρδιαγγειακής νόσου. Φαίνεται να σχετίζεται με την αντίσταση στην ινσουλίνη μέσω αναστολής της έκκρισης ινσουλίνης και αντιστρόφως ανάλογα με τα επίπεδα λιπονεκτίνης. Χαμηλά επίπεδα του ινσουλινόμορφου αυξητικού παράγοντα-1 (IGF-1) του ορού, επίσης, συνδέονται με την ανάπτυξη καρδιαγγειακής νόσου, και θεωρείται πως αντικατοπτρίζουν υψηλότερο κίνδυνο για εμφάνιση αντίστασης στην ινσουλίνη και σακχαρώδη διαβήτη. Η έρευνα τα τελευταία χρόνια εστιάζεται στον «προγραμματισμό» του λιπώδους ιστού και του άξονα των ινσουλινόμορφων αυξητικών παραγόντων (IGFs) που πιθανόν να λαμβάνει χώρα σε περιόδους καθυστέρησης της ενδομήτριας αύξησης, οδηγώντας σε μόνιμες μεταβολές στο μεταβολικό προφίλ των παιδιών γεννημένων μικρών για την ηλικία κύησης (SGA). Η διαδικασία της επιταχυνόμενης αύξησης (catch-up growth) πιθανόν να σχετίζεται με την αντίσταση στην ινσουλίνη. Υπάρχουν δεδομένα που υποδηλώνουν πως το χαμηλό βάρος γέννησης ακολουθούμενο από πρώιμη επιταχυνόμενη αύξηση μετά τη γέννηση θα μπορούσε να αποτελεί παράγοντα κινδύνου για εμφάνιση παχυσαρκίας και μεταβολικού συνδρόμου αργότερα στη ζωή. Τα παιδιά SGA μελετώνται κατά κανόνα ως μια ενιαία ομάδα, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η βαρύτητα της καθυστέρησης στην ενδομήτρια αύξηση. Έτσι, μπορεί να συγκαλύπτονται κλινικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα σε παιδιά με μικρότερη ή μεγαλύτερη καθυστέρηση ενδομήτριας αύξησης. FI παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε να εξετάσει τα επίπεδα λιπονεκτίνης και λεπτίνης, παράγοντες του άξονα των IGFs, την ινσουλινική ευασισθησία, το λιπιδαιμικό προφίλ καθώς και ανθρωπομετρικούς δείκτες παχυσαρκίας σε παιδιά γεννημένα SGA δίνοντας έμφαση στη βαρύτητα της καθυστέρησης στην ενδομήτρια αύξηση και στην εμφάνιση ή μη της διαδικασίας της επιταχυνόμενης αύξησης μεταγεννητικά.
Καθαρισμός αερίου αεριοποίησης για χρήση σε μηχανές εσωτερικής καύσης ηλεκτροπαραγωγού ζεύγους
Authors: Κουφοδήμος Γεώργιος
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνάται η αεριοποίηση βιομάζας σε αντιδραστήρα ρευστοποιημένης κλίνης, για την παραγωγή και προετοιμασία καύσιμου αερίου, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί σε μηχανή εσωτερικής καύσης. Βασικός στόχος της έρευνας, είναι ο καθαρισμός του αερίου από το σωματιδιακό φορτίο, εφαρμόζοντας την τεχνολογία των παγίδων αιθάλης. Πριν το στάδιο του καθαρισμού προηγείται ο σχεδιασμός της πειραματικής διάταξης, καθώς και η διερεύνηση των διεργασιών της ρευστοαιώρησης και της αεριοποίησης. Συνοπτικά τα στάδιο που ακολουθήθηκαν και περιγράφονται αναλυτικά στη διατριβή είναι τα εξής: • Σχεδιασμός-υλοποίηση των πειραματικών εγκαταστάσεων και εκλογή πρώτων υλών διεργασίας • Θεωρητική και πειραματική διερεύνηση της αεριοποίησης • Θεωρητική μελέτη σχηματισμού ρυπαντικού φορτίου και πειραματικός προσδιορισμός σωματιδιακών εκπομπών • Σχεδιασμός διεργασιών καθαρισμού σωματιδιακού φορτίου με έμφαση στην τεχνολογία παγίδων αιθάλης • Πειραματική διερεύνηση εφαρμογής παγίδων αιθάλης. Έχοντας ολοκληρώσει τη θεωρητική και πειραματική εξέταση της διεργασίας της αεριοποίησης και της εφαρμογής καθαρισμού του αερίου, αποτυπώνονται τα συμπεράσματα, επισημαίνονται περιοχές περαιτέρω διερεύνησης και αξιολογούνται οι προοπτικές εφαρμογής σε ευρύτερης κλίμακας εφαρμογές.
Ειδοποιοί διαφορές των αισθητικών κριτικών προτάσεων από άλλα είδη κριτικών προτάσεων
Authors: Καραγιάννη Αικατερίνη
Published: August 2021

Η υπόθεση εργασίας της διατριβής βασίζεται στη δυνατότητα σαφούς διάκρισης μεταξύ των αισθητικών κριτικών προτάσεων από τα υπόλοιπα είδη προτάσεων, οσάκις οι πρώτες καλούνται να εφαρμοστούν σε εικαστικές δομές αυτοδύναμες (έργα τέχνης), ενώ οι δεύτερες όταν εφαρμόζονται σε εικαστικές δομές έμμεσης αναφορικότητας (αισθητικά αντικείμενα). Τούτο στηρίζεται σε δύο προϋποθέσεις: α) στο γεγονός ότι υπάρχει ένα μόνιμο βιολογικό-νευρωνικό υπόβαθρο της ανθρώπινης αντίληψης που συνδέεται φιλοσοφικά, λογικά και κοινωνιολογικά προς όλες τις αντιδράσεις οι οποίες προκύπτουν από ό,τι ονομάζεται “κοινή λογική” (η εμπειριοκρατική γραμμή σκέψης), ενώ κατ' αντίθεσιν, υπάρχει ένα δευτερογενές μέρος της ανθρώπινης σκέψης που καταλήγει σε ερμηνείες, δόξες και φαντασιακές αντιδράσεις, οι οποίες προκύπτουν από ό,τι ονομάζουμε “φαινομενολογική ανταπόκριση” (η ιδεαλιστική γραμμή σκέψης), β) στο γεγονός ότι τα έργα τέχνης, κατά την εποχή της ακατάπαυστης παροχής και διακίνησης ανιεράρχητων εικόνων, φαίνεται να παρουσιάζουν δύο βασικές ομαδοποιήσεις: Αφενός στην κατηγορία εκείνων που προτάσσουν τα φορμαλιστικά δομικά τους στοιχεία και τον τρόπο της δομικής τους εμπλοκής. Και αφετέρου στην τάξη εκείνων που προτάσσουν τη θεματολογική τους λεζάντα ή άλλα περιφερειακά και εξωδομικά ανεκδοτολογικά στοιχεία. Η πρώτη κατηγορία εγείρει το αίτημα κατάδειξης αντικειμενιστικών κριτηρίων, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν και μόνον ως κατηγόρημα σε αμιγώς κριτικές προτάσεις. Η δεύτερη τάξη εγείρει το αίτημα ερμηνευτικών στοιχείων που μας πληροφορούν για τον αναφερόμενο σε αυτά και μπορούν να ενταχθούν μόνον ως επιθετικοί προσδιορισμοί σε φαινομενολογικές προτάσεις. Στο πρώτο κεφάλαιο θεμελιώνεται ο διαχωρισμός μεταξύ γενικών κριτικών προτάσεων και αισθητικών κριτικών προτάσεων, ενώ αναλύονται και θεμελιώνονται οι ειδοποιοί διαφορές τους. Στο δεύτερο κεφάλαιο επιχειρείται η χαρτογράφηση της κριτικής ικανότητας, τόσο σε γλωσσικό, όσο και σε προ-γλωσσικό επίπεδο και εξετάζεται η νευροφυσιολογική δυνατότητα της πλαστικής σκέψης ή άλλως του “σκέπτεσθαι δίχως λέξεις”. Στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται η οντολογική προσέγγιση της εικαστικής εικόνας ως ιστορικού, φιλοσοφικού και νευροφυσιολογικού αντικειμένου. Στο τέταρτο κεφάλαιο επιχειρείται ο προσδιορισμός αντιμετώπισης της εικαστικής εικόνας υπό συνθήκες μοντερνισμού και μεταμοντερνισμού και προσδιορίζονται τα είδη των προτάσεων που χρησιμοποιούνται σε κάθε μία από τις δύο συνθήκες. Στο πέμπτο κεφάλαιο προτείνεται η εφαρμογή ενός ολόκληρου πολυεπίπεδου μοντέλου, αποτελούμενου από αμιγώς αισθητικές κριτικές προτάσεις. Τέλος, παρατίθενται τα πλήρη συμπεράσματα.