bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η έκφραση του παράγοντα PPAR-γ (Peroxisome Proliferator Activated Receptor gamma) σε ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου και η σημασία του στην πρόγνωση
Authors: Σούκουλη Παρασκευή
Published: January 2014

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι μία από τις κύριες αιτίες θνησιμότητας από κακοήθη νοσήματα στον Δυτικό Κόσμο. Πρόσφατοι πρόοδοι στην κατανόηση της καρκι­νογένεσης του παχέος εντέρου αυξάνουν τις προσδοκίες μας, ότι πιθανόν η αποκτη­θείσα γνώση μας οδηγήσει στην πρόγνωση του καρκίνου. Η αναγνώριση γενετικών διαταραχών που οδηγούν στην εμφάνιση του όγκου του παχέος εντέρου και των φαρμά­κων που θα μπορούσαν να εμποδίσουν την ανάπτυξή του δίνουν πρακτικές υποσχέσεις για το μέλλον. Για αυτόν το σκοπό εμείς μελετήσαμε την συσχέτιση του PPARγ, ενός υποδοχέα του πυρήνα του κυττάρου, που σχετίζεται άμεσα με τους υποδοχείς για την θυροξίνη και τον ρετινοικό υποδοχέα, με τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Εξετάσαμε την έκφραση του PPARγ σε 89 περιπτώσεις ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου χρησιμοποιώντας ανοσοϊστοχημική τεχνική και τη συσχετίσαμε με ιστοπαθολογικές παραμέτρους, τον δείκτη πολλαπλασιασμού των κυττάρων Ki 67 με μόρια που σχετίζονται με τον κυτταρι­κό κύκλο όπως η Rb πρωτείνη και με την επιβίωση των ασθενών. Στην μελέτη μας, θετική έκφραση για τον PPARγ βρέθηκε σε 47 από τις 89 περι­πτώσεις καρκίνου του παχέος εντέρου που εξετάσθηκαν (53%). Καμία συσχέτιση δεν βρέθηκε μεταξύ της έκφρασης του PPARγ και του κατά Duke's, ιστολογικού σταδίου, της εντόπισης του όγκου, της παρουσίας λεμφικής διασποράς και ηπατικής μετάστασης, φλεβικής διασποράς και της πολλαπλασιαστικής ικανότητας των καρκινικών κυττάρων προσδιοριζόμενα ως υπερέκφραση του Ki-67. Αντιθέτως, η έκφραση του PPARγ είχε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την έκφραση μορίων που σχετίζονται με τον κυττα­ρικό κύκλο, όπως η pRb, η κυκλίνη D1 και οι Cdk- αναστολείς p16 και p21, παρουσιά­ζοντας επίσης μια ροπή προς την κυκλίνη Ε στις εξετασθείσες περιπτώσεις καρκίνου του παχέος εντέρου. Το δείγμα της PPARγ θετικής χρώσης ήταν κυτταροπλασματικό και πυρηνικό συγ­χρόνως και λιγότερο συχνά μόνο κυτταροπλασματικό, ενώ μόνο πυρηνική ανοσοχρώση παρατηρήθηκε μόνο σε μία από τις 47 περιπτώσεις θετικές για καρκίνωμα του παχέος εντέρου. Το γεγονός ότι η έκφραση του PPARγ στις εξετασθείσες περιπτώσεις του καρκίνου του παχέος εντέρου δεν σχετίζεται ούτε με το στάδιο του όγκου ή τη διαφοροποίηση ή την επιβίωση των ασθενών αλλά με τις πρωτεΐνες που ρυθμίζουν θετικά ή αρνητικά τον κυτταρικό κύκλο ενισχύουν την υπόθεση ότι αυτός ο υποδοχέας συντελεί στην καρκι­νογένεση του παχέος εντέρου. Περαιτέρω μελέτες in vivo και in vitro θα μπορούσαν να ανακαλύψουν την συμμετοχή των PPARγ προσδετών στην θεραπεία του καρκίνου του παχέος εντέρου.
Ευφυές περιβάλλον διαχείρισης εγγράφων Ιστορικού Αρχείου
Authors: Κατηφόρη Ακριβή
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή εντάσσεται στο πλαίσιο της υποστήριξης της ανάκτησης πληροφοριών κατά την αναζήτηση σε ψηφιακά αρχεία μέσα από τη χρήση οντολογιών, εστιάζοντας κυρίως σε αρχεία που αναφέρονται σε έννοιες και οντότητες που μεταβάλλονται με το πέρασμα του χρόνου, όπως τα Ιστορικά Αρχεία. Τα ερευνητικά θέματα που μελετώνται αφορούν στις ερευνητικές περιοχές της οπτικοποίησης και της ανάκτησης πληροφοριών. Συγκεκριμένα, η ερευνητική προσπάθεια αυτή εστιάστηκε στα ακόλουθα θέματα: 1. Στη μελέτη και κατηγοριοποίηση των υπαρχουσών οπτικοποιήσεων οντολογιών όπως έχουν προταθεί στην υπάρχουσα βιβλιογραφία και υλοποιηθεί σε εργαλεία επεξεργασίας οντολογιών. 2. Στην πειραματική αξιολόγηση μεθόδων οπτικοποίησης οντολογιών για να διαπιστωθούν τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά τους για την εξερεύνηση οντολογιών από μη έμπειρους χρήστες, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε σε δράσεις ανάκτησης πληροφοριών σε οντολογίες με χρονικά χαρακτηριστικά, όπου εμφανίζονται πιο εξειδικευμένες απαιτήσεις - π.χ. περιορισμός της αναζήτησης σε συγκεκριμένες περιόδους και εξέταση της εξέλιξης των οντοτήτων. 3. Στον σχεδιασμό και την υλοποίηση εργαλείου οπτικοποίησης οντολογιών με χρονικά χαρακτηριστικά. 4. Στη διερεύνηση των δυνατοτήτων υποστήριξης για τη διαχείριση εγγράφων και εργασιών των χρηστών με χρήση προσωπικής οντολογίας. 5. Στην ανάπτυξη και αξιολόγηση αλγορίθμου χρήσης της προσωπικής οντολογίας με βάρη για την πρόταση σχετικών εννοιών με αυτές που αναζητά ο χρήστης.
Μεταβολικοί παράγοντες στη μυϊκή άσκηση
Authors: Καδόγλου Νικόλαος
Published: January 2014

Σκοπός: Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η επίδραση της συστηματικής, μακροχρόνιας άσκησης στη σύσταση της αθηρωματικής πλάκας με τη χρήση ζωικού προτύπου μελέτης της αθηρωμάτωσης και η διερεύνηση των υποκείμενων μηχανισμών. Για το λόγο αυτό μελετήθηκαν οι αλλαγές που μπορεί επιφέρει η άσκηση στη συγκέντρωση των κυτταρικών στοιχείων, του εξωκυττάριου υλικού, των μεταλλοπρωτεϊνασών, των αναστολέων τους και της Ε-καντερίνης μέσα στην αθηρωματική πλάκα. Μέθοδος: Την 8η εβδομάδα ηλικίας τους οι αρσενικοί μύες τυχαιοποιήθηκαν στις παρακάτω ομάδες: α) Ομάδα ελέγχου αθηρωμάτωσης αρσενικών (COm, N=15), β) Ομάδα ελέγχου χαμηλής δραστηριότητας αρσενικών (Sm, N=15). γ) Ομάδα άσκησης αρσενικών (EXm, N=15). Με παρόμοιο τρόπο οι θηλυκοί apoE-/- μύες τυχαιοποιήθηκαν στις κάτωθι ομάδες: α) Ομάδα ελέγχου αθηρωμάτωσης θηλυκών (COf, Ν=15), β) Ομάδα ελέγχου χαμηλής δραστηριότητας θηλυκών (Sf, N=15). γ) Ομάδα άσκησης θηλυκών (EΧf, Ν=15). Σε όλες τις ομάδες χορηγήθηκε ειδική αθηρογόνος τροφή, με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, για 16 εβδομάδες. Στο τέλος της 16ης πειραματικής εβδομάδας έγινε ευθανασία των μυών στις ομάδες COm και COf. Στις υπόλοιπες ομάδες χορηγήθηκε φυσιολογική τροφή για επιπλέον 6 εβδομάδες και παράλληλα οι ομάδες EXm και EΧf συμμετείχαν σε πρόγραμμα άσκησης-τρέξιμο σε μηχανικό κυλιόμενο τάπητα, ειδικό για μύες (5ημέρες/εβδομάδα, 60min/συνεδρία, 15m/min, 50), ενώ στις ομάδες Sm και Sf δεν υπήρξε κανένα προπονητικό ερέθισμα. Στο τέλος των 6 εβδομάδων ακολούθησε ευθανασία όλων των μυών. Μετά από κάθε ευθανασία λαμβανόταν η αορτή των μυών και γινόταν εγκλεισμός των ιστικών παρασκευασμάτων σε παραφίνη. Με την ιστολογική ανάλυση προσδιορίστηκαν το εμβαδό του αγγειακού αυλού, το εμβαδό των αθηρωματικών πλακών και ο επί τοις εκατό βαθμός στένωσης του αυλού από τις αθηρωματικές πλάκες κατά μήκος τους αορτικού τόξου. Επιπλέον με τη βοήθεια ιστοχημικών και ανοσοϊστοχημικών μεθόδων προσδιορίστηκε, σε διαφορετικές τομές κάθε φορά, το ποσοστό της επιφάνειας της αθηρωματικής πλάκας και του αρτηριακού τοιχώματος με θετική χρώση για το κολλαγόνο, την ελαστίνη, τα μακροφάγα (αντιγόνο Mac-3), τα λεία μυϊκά κύτταρα (αντιγόνο α-actin), τη ΜΜΡ-2, τη ΜΜΡ-3, τη ΜΜΡ-8, τη ΜΜΡ-9, την Ε-καντερίνη και τους ΤΙΜΡ-1, ΤΙΜΡ-2. Αιμοληψίες μετά από 8ωρη νηστεία έγιναν σε όλους τους μύες κατά την έναρξη και τη λήξη της μελέτης και προσδιορίστηκαν τα επίπεδα της γλυκόζης, της ολικής χοληστερόλης, των τριγλυκεριδίων, της ΜΜΡ-2, της ΜΜΡ-3, της ΜΜΡ-9 και του ΤΙΜΡ-1 στο αίμα.
Μελέτη της λειτουργικότητας της θωράκισης αορτής υποθυρεοειδικών επιμύων
Authors: Κατραμάδου Μυρτώ-Σταυρούλα
Published: January 2014

Οι υποθυρεοειδικές καταστάσεις συνοδεύουν συχνά καρδιακές νόσους, αλλά η σημασία τους στην φυσιολογία και αιμοδυναμική του καρδιαγγειακού παραμένει ευρέως άγνωστη. Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε η αγγειακή λειτουργία σε πειραματικό πρότυπο υποθυρεοειδικής κατάστασης. Ο υποθυρεοειδισμός προκλήθηκε σε επίμυες με την χορήγηση της 6-n-προπυλ-2-θειουρακίλης στο πόσιμο ύδωρ (τελική συγκέντρωση 0,05%) για 3 εβδομάδες, υποθυρεοειδικοί επίμυες (ΥΠΟ) και επίμυες χωρίς αγωγή χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες (ΦΥΣ). Οι απομονωθέντες δακτύλιοι αορτής με και χωρίς ενδοθήλιο (Ε+, Ε) συσπάστηκαν με KCl (10-60 mM) και φαινυλεφρίνη (PE) (10-10-10-5 Μ). Μετρήθηκαν η μέγιστη τάση (Tmax) σε g και η EC50 σε απάντηση στη PE και στο KCl. Η Tmax ήταν σημαντικά χαμηλότερη, ενώ η EC50 σημαντικά υψηλότερη σε απάντηση στην PE στους ΥΠΟ(Ε+) παρά στους ΦΥΣ(Ε+). Μετά την αφαίρεση του ενδοθηλίου, η Tmax δεν ήταν σημαντικά διαφορετική μεταξύ των δύο ομάδων αλλά η EC50 παρέμεινε σημαντικά υψηλότερη στους ΥΠΟ(Ε-) παρά στους ΦΥΣ(Ε-). Η EC50 σε απάντηση στο KCl ήταν σημαντικά υψηλότερη στους ΥΠΟ με ή χωρίς ενδοθήλιο, ενώ δεν παρατηρήθηκε διαφορά στην Tmax. Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι, οι υποθυρεοειδικοί αορτικοί δακτύλιοι απαντούν λιγότερο στην α1 αδρενεργική διέγερση πιθανόν λόγω αφενός της τροποποιητικής δράσης του ενδοθηλίου, αφετέρου λόγω της ενδογενούς διαταραχής των λείων μυϊκών ινών. Αυτό φαίνεται να έχει σημαντική κλινική σημασία.
Σχολική κοινωνική και συναισθηματική λειτουργικότητα παιδιών σχολικής ηλικίας με διαταραχή ελλειματικής προσοχής - υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) και κατάθλιψη
Authors: Σιαπάτη-Τελιούση Σταυρούλα
Published: January 2014

Η σύγχρονη επιστημονική έρευνα έχει δείξει, ότι η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) και η κατάθλιψη, η κάθε μία χωριστά, έχουν σοβαρές επιπτώσεις στη συναισθηματική κατάσταση και συνακόλουθα στην κοινωνική και σχολική λειτουργικότητα του παιδιού. Η παρούσα έρευνα είχε ως πρώτο στόχο τη διερεύνηση της καταθλιπτικής συμπτωματολογίας σε κλινικό δείγμα παιδιών σχολικής ηλικίας 9 - 11 ετών, τα οποία είχαν παραπεμφθεί σε δημόσιες παιδοψυχιατρικές υπηρεσίες και πληρούσαν τα κριτήρια για τη διάγνωση της ΔΕΠ-Υ, όπως αυτή ορίζεται στο DSM-IV. Διερευνήθηκαν οι διαφορές φύλου α) ως προς την καταθλιπτική συμπτωματολογία, β) ως προς τον τύπο των προβλημάτων συναισθήματος και συμπεριφοράς που παρουσίασαν τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ, καθώς και το βαθμό στον οποίον αυτά τα προβλήματα έγιναν αντιληπτά από τις μητέρες και τους εκπαιδευτικούς τους και γ) ως προς την επάρκεια των παιδιών με ΔΕΠ-Υ στον τομέα της σχολικής λειτουργικότητας. Τέλος, εξετάστηκε η επίδραση της ύπαρξης καταθλιπτικής συμπτωματολογίας στη σχολική, κοινωνική και συναισθηματική λειτουργικότητα των παιδιών με ΔΕΠ-Υ. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ένα σημαντικό ποσοστό (34,43%) των παιδιών με ΔΕΠ-Υ παρουσιάζει παράλληλα συμπτώματα κατάθλιψης. Στην παρούσα μελέτη φαίνεται ότι οι γονείς είναι αρκετά ενήμεροι για τα συμπτώματα κατάθλιψης των παιδιών τους και δεν διστάζουν να τα αναφέρουν. Με βάση τις εκτιμήσεις των τριών πηγών πληροφόρησης - παιδιών, γονέων και εκπαιδευτικών - ο παράγοντας φύλο δεν επιδρά σημαντικά στην εκδήλωση καταθλιπτικής συμπτωματολογίας. Ενώ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των γονέων και των εκπαιδευτικών, δεν υπάρχει, ως προς την ύπαρξη προβλημάτων εσωτερίκευσης, διαφοροποίηση μεταξύ αγοριών και κοριτσιών με ΔΕΠ-Υ, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί συμφωνούν στο ότι τα αγόρια με ΔΕΠ-Υ εκδηλώνουν σε μεγαλύτερο βαθμό παραπτωματική συμπεριφορά από ό,τι τα κορίτσια. Ως προς τη σχολική λειτουργικότητα, οι εκπαιδευτικοί θεωρούν ότι τα κορίτσια με ΔΕΠ-Υ παρουσιάζουν σε σημαντικό βαθμό περισσότερα ελλείμματα από τα αγόρια μόνο στον τομέα των αριθμητικών ικανοτήτων. Τέλος, όσον αφορά στον τομέα της σχολικής και κοινωνικής λειτουργικότητας, η ύπαρξη καταθλιπτικής συμπτωματολογίας έχει σημαντική επίπτωση στην κοινωνικότητα καθώς και στη σχολική επίδοση και προσαρμογή των παιδιών με ΔΕΠ-Υ, όπως αυτές ομολογήθηκαν από τα ίδια τα παιδιά. Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας συζητούνται με βάση τα ευρήματα από τη διεθνή βιβλιογραφία. Τέλος, διατυπώνονται προτάσεις για τον τρόπο που οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας και οι εκπαιδευτικοί μπορούν να βοηθήσουν στην έγκαιρη αναγνώριση και αντιμετώπιση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ.
Μελέτη του αντιγόνου επιφάνειας CD69 στα διάφορα στάδια της HIV-1 λοίμωξης. Συσχέτιση με υποπληθυσμούς Τ λεμφοκυττάρων (CD4, CD8, CD28) και λειτουργικές δοκιμασίες
Authors: Πίτσιος Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Το CD69 είναι ο πρώτος δείκτης διέγερσης που συντίθεται και εκφράζεται κατά την ενεργοποίηση των Τ λεμφοκυττάρων. Ασκεί ανοσορυθμιστική δράση κυρίως μέσω παραγωγής του TGF-β, αλλά και συνδιεγερτική δράση. Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η μελέτη της έκφρασης του CD69 στα Τ λεμφοκυττάρα κατά την HIV-1 λοίμωξη. Μελετήθηκε η έκφραση του στους υποπληθυσμούς CD4+ και στα CD8+ T λεμφοκυττάρων, καθώς και η συνέκφραση του με το αντιγόνο CD28, τόσο στο περιφερικό αίμα όσο και μετά από διέγερση και καλλιέργεια. Έγινε σύγκριση της έκφρασης του με την έκφραση του δείκτη ενεργοποίησης CD38+ στα CD8+ T λεμφοκύτταρα, ενώ ακόμη μελετήθηκε η παραγωγή IL-2 και IFN-γ στα CD69+ Τ λεμφοκύτταρα, μετά από διέγερση, για να διαπιστωθεί εάν η πρόοδος της νόσου συνδέεται με διαταραχή στην παραγωγή κυτταροκινών. Στη μελέτη συμμετείχαν 53 HIV-1+ άτομα και 21 υγιείς μάρτυρες. Η έκφραση του CD69 μελετήθηκε στο περιφερικό αίμα αλλά και σε καλλιέργειες 4 ωρών, τόσο χωρίς διέγερση, όσο και μετά από διέγερση με φυτοαιμοσυγκολλητίνη (ΡΗΑ) ή με μονοκλωνικά αντισώματα (MoAbs) αντι-CD3+αντι-CD28. Η παραγωγή των κυτταροκινών IL-2 και IFN-γ στα CD69+ Τ λεμφοκύτταρα μελετήθηκε μετά από διέγερση με σταφυλοκοκκική εντεροτοξίνη Β. Η έκφραση του CD69 στα CD4+ και στα CD8+ T λεμφοκύτταρα διαπιστώθηκε πως είναι παρόμοια μεταξύ των HIV-1+ και HIV- ατόμων, στο περιφερικό αίμα. Αντιθέτως μετά από διέγερση, τόσο με PHA όσο και με MoAbs, παρατηρήθηκε μείωση του ποσοστού έκφρασης του CD69 στα CD3+CD4+ λεμφοκύτταρα, στους ασθενείς με AIDS, ή στην ομάδα των ασθενών που δεν ελέγχουν τη λοίμωξη, συγκριτικά με τους υγιείς μάρτυρες αλλά και με τους ασθενείς στα υπόλοιπα στάδια της νόσου. Επίσης παρατηρήθηκε μείωση των CD69+CD28+ T λεμφοκυττάρων μετά από διέγερση (με PHA ή με MoAbs) στα στάδια AIDS. Διαπιστώθηκε πως υπάρχει θετική συσχέτιση μεταξύ της έκφρασης του CD69 σε διεγερμένα CD8+ T λεμφοκύτταρα αρχικών σταδίων της νόσου και του ποσοστού των CD8+CD38+ στο περιφερικό αίμα. Δεν παρατηρήθηκε διαφορά στην παραγωγή κυτταροκινών ανάμεσα στους HIV-1+ ασθενείς και τους υγιείς μάρτυρες. Το κύριο συμπέρασμα της μελέτης είναι πως η έκφραση του CD69 στα Τ λεμφοκύτταρα επηρεάζεται μόνο στα στάδια AIDS και σε ασθενείς που δεν ελέγχουν επιτυχώς τη λοίμωξη. Δεν διαπιστώθηκε συσχέτιση της έκφρασης του με διαταραχή στη παραγωγή κυτταροκινών. Η μελέτη της έκφρασης του CD69 στην HIV-1 λοίμωξη προσφέρει χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με τη ανοσοπαθογένεια των λεμφοκυττάρων.
Παραμετροποίηση ροών ορμής και θερμότητας για αστικές περιοχές σε προγνωστικά μετεωρολογικά μοντέλα
Authors: Ντάντου Αγγελική
Published: January 2014

Urbanization leads to the replacement of natural surfaces with buildings and paved surfaces. This change in surface characteristics together with human activities in urban environments alters heat, moisture and momentum exchange processes in the atmospheric boundary layer and distinguishes the urban climate from that of surrounding rural areas. In the last few years, several efforts have been made in order to improve the representation of urban surface characteristics in mesoscale models, either to the ‘dynamical’ part (impact on the wind field and the turbulent kinetic energy) or to the ‘thermal’ part (impact on the heat fluxes). Shadowing and radiative trapping effects are also considered. In the present study, modifications both to the ‘thermal’ and ‘dynamical’ part were incorporated in the meteorological PSU/NCAR Mesoscale Model (MM5). With respect to the ‘thermal’ part, the sensible heat storage flux is taken into account as a sink/source term in the thermodynamic equation at the surface layer. Shadowing effects are also considered as a function of the heat storage flux. The anthropogenic heat flux is introduced as a source term in the thermodynamic equation at the surface layer, based on the diurnal spatial distribution of the emission inventory. With respect to the ‘dynamical’ part, the surface stress and fluxes of heat and momentum under unstable conditions, as well as the diffusion coefficients under stable conditions, were modified, following recent advances over rough surfaces. The whole process was supplemented by detailed information on land use cover, derived from high resolution satellite image analysis. The model results were compared with sonic anemometer measurements of turbulence, tethered balloon soundings and routine meteorological data in Attica peninsula. The improvements, seen with the modified model, refer to the: (i) decrease of turbulence and fluxes during daytime (ii) decrease of the temperature amplitude wave (iii) strengthening of the nocturnal urban heat island (iv) the reduction/increase of the diffusion coefficient and potential temperature profiles during daytime/nighttime respectively (v) reasonable frictional retard in the sea-breeze front during daytime and the increase of the wind speed during nighttime (vi) estimation of the mixing height through the diffusion coefficients profile, while the differences in the calculated atmospheric boundary-layers depths are due to the lack of a unique definition application.
Ο ρόλος των υποδοχέων και των μεταλλακτών σήματος στη λειτουργία (συσταλτικότητα) της μήτρας, πειραματική εργασία σε επιμύα
Authors: Τριανταφυλλίδης Ιωάννης
Published: January 2014

Η συσταλτικότητα του μυομητρίου μέσω της λειτουργίας των υποδοχέων και των μεταλλακτών σήματος των κυττάρων του αποτέλεσε και αποτελεί τομέα έρευνας και παρατήρησης τόσο εργαστηριακής όσο και κλινικής. Πολλοί είναι οι παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν την απάντησή τους στα διάφορα ερεθίσματα. Η φάση του καταμηνίου κύκλου, η κύηση, η λήψη φαρμάκων κ.λπ. είναι μερικοί από τους παράγοντες που επηρεάζουν τη λειτουργία του μυομητρίου. Η σύσπαση συνήθως είναι το αποτέλεσμα της κατάληψης ενός μεμβρανικούς υποδοχέα με συνεπακόλουθη διέγερση του ενδοκυττάριου συστήματος των G πρωτεϊνών και είσοδο τόσο εξωκυτταρίου Ca++ και σύνδεσή με την καλμοδουλίνη όσο και αποδέσμευσης ενδοκυτταρίου με τελική ενεργοποίηση και δράση του συστήματος ακτίνης - μυοσίνης. Επίσης σημαντική είναι και η τοπική έκλυση και δράση προσταγλανδινών, τα επίπεδα οιστρογόνων ορμονών, ηλεκτρολύτες, ιστικοί παράγοντες κ.α. Από την άλλη η χάλαση είναι αποτέλεσμα δράσης ενός ερεθίσματος το οποίο μετά τη δέσμευση από τον κατάλληλο υποδοχέα προκαλεί αδρανοποίηση του συστήματος των G πρωτεϊνών ενδοκυτταρίως, αύξηση των ενδοκυττάριων επιπέδων του c AMP και έκλυση προστακυκλινών. Άμεση συνέπεια των παραπάνω είναι η αδρανοποίηση των διαύλων ιόντων Ca++ της κυτταρικής μεμβράνης καθώς και επαναπρόσληψη του ενδοκυττάριου από τις κυτταρικές αποθήκες. Η ωξυτοκίνη και η κοκαΐνη μέσω ενεργοποίησης υποδοχέων και μεταλλακτών σήματος οδηγούν το μυομήτριο σε σύσπαση. Αντιθέτως η ριτοδρίνη και η ατοσιμπάνη οδηγούν σε χάλαση. Στην παρούσα μελέτη επιχειρήθηκε διερεύνηση της αποτελεσματικότητας και της οδού δράσης των παραπάνω τοκολυτικών φαρμάκων μετά από επίδραση κοκαΐνης και ωξυτοκίνης είτε χωριστά είτε σε ταυτόχρονη χορήγηση. Για την πραγματοποίηση των πειραμάτων χρησιμοποιήθηκαν παρασκευάσματα απομονωμένης μήτρας επίμυα. Το παρασκεύασμα αναρτιόνταν εντός υδατόλουτρου με 100 cc θρεπτικού διαλύματος Kreb’s με σταθερή θερμοκρασία 370 C και συνεχή παροχή Ο2 95% - CO2 5% και συνδέετο μέσω ενός μετατροπέα “Smooth Muscle Transducer” προς σύστημα καταγραφής. Από τα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν ελήφθησαν τα παρακάτω αποτελέσματα: · Η ωξυτοκίνη και η κοκαΐνη προκαλούν στο παρασκεύασμα σύσπαση ανεξαρτήτως αρχόμενης κύησης ή όχι. Οι παραγόμενες συσπάσεις όμως είναι σαφώς εντονότερες επί αρχόμενης κύησης. · Η ριτοδρίνη και η ατοσιμπάνη είναι δυνατό προκαλούν στο παρασκεύασμα χάλαση ανεξαρτήτως αρχομένης κύησης ή όχι. · Η ριτοδρίνη προκαλεί χάλαση στα παρασκευάσματα στα οποία προηγουμένως χορηγήθηκε ωξυτοκίνη ή κοκαΐνη. · Η ατοσιμπάνη προκαλεί χάλαση στα παρασκευάσματα που προηγουμένως χορηγήθηκε ωξυτοκίνη αλλά δεν έχει αποτέλεσμα στα παρασκευάσματα που προηγουμένως χορηγήθηκε κοκαΐνη, ακόμη και σε υψηλές δόσεις. · Η ωξυτοκίνη και η κοκαΐνη στο παρασκεύασμα προκαλούν σύσπαση και η ταυτόχρονη χορήγησή τους έχει συνεργικό αποτέλεσμα. · Επίδραση με ατοσιμπάνη όπου προηγουμένως έχουμε χορηγήσει ωξυτοκίνη και κοκαΐνη έχει ως αποτέλεσμα την αναστολή των συσπάσεων της ωξυτοκίνης, αλλά όχι και της κοκαΐνης
Χρήση φυκών ως βιοφίλτρων για την απομάκρυνση ανόργανων θρεπτικών από αστικά απόβλητα βιολογικών καθαρισμών
Authors: Τσαγκαμίλης Παναγιώτης
Published: January 2014

Τα φύκη χρησιμοποιούνται ευρέως σε διάφορους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Πολλά φύκη χρησιμοποιούνται ως συμπληρώματα διατροφής, ενώ πρόσφατα μελετάται εκτεταμένα η πιθανότητα χρήσης τους για την παρασκευή βιοκαυσίμων. Γνωστές ουσίες που παράγονται από φύκη και χρησιμοποιούνται ήδη στην έρευνα και στη βιομηχανία είναι οι καραγεννάνες, το άγαρ και η αγαρόζη, τα οποία απομονώνονται από ροδοφύκη. Εκτός από την συνεισφορά των φυκών στην έρευνα, έχουν βρεθεί ουσίες παραγόμενες από φύκη με θεραπευτική αξία. Για παράδειγμα έχουν απομονωθεί ουσίες με αντιβιοτική-αντιική και αντικαρκινική δράση, όπως τα σουλφολιπίδια, ουσίες που απομονώθηκαν από κυανοφύκη, τα οποία έδειξαν δραστικότητα ενάντια στον ιό HIV και HSV. Μια από τις σημαντικές εφαρμογές των φυκών είναι η χρήση τους ως βιοφίλτρων σε μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας αλλά και επεξεργασίας λυμάτων. Οι ολοένα αυξανόμενες ανθρωπογενείς δραστηριότητες σε παράκτιες περιοχές, ειδικά στους τομείς των καλλιεργειών, υδατοκαλλιεργειών και στις μονάδες διαχείρισης αποβλήτων, απελευθερώνοντας ποσότητες αζώτου και φωσφόρου, προκαλούν ευτροφικά φαινόμενα στα παράκτια ύδατα. Για να αποφευχθούν τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα της δράσης των παραπάνω θρεπτικών που περιέχονται σε λύματα που έχουν υποστεί μόνο δευτεροβάθμια επεξεργασία, πολλές φορές εφαρμόζεται και τριτοβάθμια επεξεργασία. Αυτό συνήθως περιλαμβάνει τη χρήση χημικών ακριβών ή/και μη φιλικών προς το περιβάλλον. Μια ενδιαφέρουσα εναλλακτική λύση είναι η καλλιέργεια φυκών σε απόβλητα. Τα μικροφύκη έχουν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν ως εναλλακτική λύση στην τριτοβάθμια επεξεργασία, ειδικά σε αναπτυσσόμενες χώρες με τροπικό κλίμα. Το πιο σημαντικό μειονέκτημα από τη χρήση μικροφυκών είναι το μικρό τους μέγεθος που δεν επιτρέπει τον εύκολο διαχωρισμό τους από το λύμα. Τα μακροφύκη μπορούν και απορροφούν θρεπτικά, ενώ ταυτόχρονα μπορούν και απομονώνονται ευκολότερα από το λύμα. Η ικανότητα χρήσης μακροφυκών ως βιοφίλτρων σε τριτογενή επεξεργασία εξαρτάται από: (1) την ικανότητα του επιλεγμένου είδους να χρησιμοποιεί θρεπτικά που βρίσκονται σε δευτερογενώς επεξεργασμένα λύματα, (2) το ρυθμό απορρόφησης των θρεπτικών από το επιλεγμένο είδος, (3) την ικανότητα του είδους να αντέχει σε μεγάλο φάσμα αλατοτήτων. Ένας αριθμός μελετών έχει αναδείξει ορισμένα είδη ικανά για χρήση ως βιοφίλτρα σε τριτοβάθμια επεξεργασία. Πιο πρόσφατα, η χρήση μακροφυκών ως βιοφίλτρων έχει επεκταθεί και στους τομείς των υδατοκαλλιέργειών, καθώς και για την απομάκρυνση βαρέων μετάλλων από βιομηχανικά απόβλητα. Ενώ υπάρχουν αρκετές μελέτες της χρήσης μακροφυκών σε υδατοκελλιέργειες, υπάρχουν αρκετά περιορισμένα στοιχεία για την εφαρμογή τους σε συστήματα επεξεργασίας λυμάτων. Οι εργασίες αυτές εστιάζονται κυρίως στην αύξηση του φύκους και την παραγωγή βιομάζας. Η παρούσα εργασία είναι η πρώτη που επιχειρεί να μετρήσει την απορρόφηση θρεπτικών από μακροφύκη που καλλιεργούνται σε μείγμα θαλασσινού νερού και νερού βιολογικού καθαρισμού σε πειράματα πεδίου συνεχούς ροής.
Η εξέλιξη του τύπου και της εικονογραφίας του βημοθύρου από τον 10ο έως και τον 18ο αιώνα
Authors: Παπαδημητρίου Παρασκευή
Published: January 2014

Το βημόθυρο, αναπόσπαστο τμήμα του τέμπλου, είναι η θύρα εισόδου που οδηγεί, στο χώρο του ιερού βήματος, στη Βασιλεία του Θεού. Η απεικόνιση του Ευαγγελισμού σ’ αυτό σχετίζεται με την έννοια της Ενσάρκωσης του Χριστού, με την οποία άνοιξε για τον πιστό η θύρα της ουράνιας βασιλείας. Εκτός από τον Ευαγγελισμό στα βημόθυρα εικονίζονται και όσοι σχετίζονται με το θέμα της Ενσάρκωσης, όπως προφήτες, ευαγγελιστές, απόστολοι, άγιοι, ιεράρχες. Τα βημόθυρα με βάση τον τύπο, τον ξυλόγλυπτο διάκοσμο και τη διάταξη της εικονογραφίας τους, κατατάσσονται σε πέντε τύπους. Στον πρώτο τύπο (τύπος Α') εντάσσονται βημόθυρα ενθετικής τεχνικής και ένα χαραγμένο σε χαλκό, ενώ στον δεύτερο τύπο (τύπο Β') τα βημόθυρα τα οποία είναι ξυλόγλυπτα και δεν φέρουν στην επιφάνειά τους γραπτές παραστάσεις. Στον τρίτο τύπο εντάσσονται τα βημόθυρα που φέρουν στην επιφάνειά τους μόνο γραπτά θέματα, ενώ στον τέταρτο τύπο (τύπος Δ') όσα φέρουν ξυλόγλυπτη διακόσμηση μόνο στην απόληξή τους. Τέλος, στον πέμπτο τύπο (τύπος Ε') εντάσσονται τα γραπτά βημόθυρα με ξυλόγλυπτη διακόσμηση, Κύριο χαρακτηριστικό τους είναι ότι περιορίζεται η γραπτή επιφάνεια όπου αναπτύσσονται οι παραστάσεις και κυριαρχούν τα ξυλόγλυπτα μοτίβα, όπως φίδια, δράκοι, πουλιά, άγγελοι, ανθική διακόσμηση κ.α. Κατά τον 15ο με 18ο αιώνα υπάρχουν σχολές ξυλογλυπτικής στην Αχρίδα, στο Prilep-Slepce, στο Prizren, στο Pec σε περιοχές της Βουλγαρίας, στο Άγιο Όρος και κυρίως στην Ήπειρο.
Μελέτη και ανάλυση υλικών για την οπτοηλεκτρονική με κατασκευή προτύπων και οπτικοποίηση
Authors: Σκουλίδης Νικόλαος
Published: January 2014

Χωρίς αμφιβολία η νανοτεχνολογία, η εφαρμοσμένη επιστήμη που ασχολείται με τις νανοδομές, είναι από τις πλέον ταχύτερα αναπτυσσόμενες. Η θεωρητική μελέτη αυτών των νανοδομών κρίνεται επιβεβλημένη καθώς είναι τεράστιο το πλήθος των διαφορετικών νανοδομών που μπορούν να παρασκευασθούν και η εκ των προτέρων γνώση των πιθανών ιδιοτήτων τους ελαχιστοποιεί τις πειραματικές δοκιμές με αποτέλεσμα την μικρότερη και αποτελεσματικότερη προσπάθεια που χρειάζεται να γίνει για την Παρασκευή τους. Με τις διαστάσεις των δομών αυτών να είναι της τάξης του nm, η εφαρμογή ατομιστικών μεθόδων για την μελέτη τους κρίνεται επιβεβλημένη αφού οι μέθοδοι μελέτης που βασίζονται στα καθαρά υλικά μεγάλων διαστάσεων και οι μέθοδοι συνεχών μέσων αποτυγχάνουν να περιγράψουν τα φαινόμενα που εμφανίζονται στην κλίμακα των nm. Ανάμεσα στα υλικά που χρησιμοποιούνται για την Παρασκευή νανοδομών με εφαρμογές στην οπτοηλεκτρονική είναι και οι συνδυασμοί των πυριτίου/γερμανίου (Si/Ge) και των κυβικών νιτριδίων του αργιλίου και του γαλλίου (AIN/GaN). Μια κατηγορία νανοδομών με ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι και οι Κβαντικές Τελείες (ΚΤ) ή τεχνητά άτομα. Παραδείγματα με τα υλικά που προαναφέρονται έιναι οι ΚΤ GE σε Si ή οι ΚΤ GaN σε AlN, που με τις ιδιαίτερες οπτοηλεκτρονικές ιδιότητές τους έχουν ήδη ένα διευρυμένο αλλά και συνεχώς επεκτεινόμενο πεδίο εφαρμογών. Μια άλλη κατηγορία είναι τα Κβαντικά Σύρματα (ΚΣ). Τέλος, τα διαφανή αγώγιμα υλικά προσφέρονται για παρασκευή ειδικών οπτοηλεκτρονικών διατάξεων. Σε αυτή την διατριβή γίνεται η προσπάθεια θεωρητικής μελέτης των ΚΤ και ΚΣ των προαναφερόμενων υλικών καθώς και κραμάτων τους. Για τον σκοπό αυτό δημιουργήθηκε ένα σύνολο λογισμικών ηλεκτρονικού υπολογιστή για την δημιουργία ατομιστικών προτύπων με επιλεγόμενα δομικά χαρακτηριστικά, τον υπολογισμό των δομικών τους ιδιοτήτων και τον υπολογισμό των ηλεκτρονικών και οπτικών τους ιδιοτήτων. Από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτού του λογισμικού είναι η δυνατότητα οπτικοποίησης των αποτελεσμάτων σε όλα τα στάδια των μελετών, είτε με τρισδιάστατα γραφικά είτε με την δημιουργία γραφημάτων για την παρουσίαση των αποτελεσμάτων, καθώς και η δυνατότητα χρήσης του σε όλους τους προσωπικούς υπολογιστές. […]
Σχεδιασμός καινοτόμου αντιδραστήρα για παραγωγή υδρογόνου από βιοκαύσιμα
Authors: Κεχαγιόπουλος Παναγιώτης
Published: January 2014

Η ρύπανση του περιβάλλοντος από τη χρήση ορυκτών καυσίμων και η ταχεία εξάντληση αυτών καθιστούν αναγκαία την εξεύρεση εναλλακτικών ενεργειακών πηγών. Το υδρογόνο ως μέσο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μέσω κυψελίδων καυσίμου αποτελεί μία ελκυστική επιλογή με την προϋπόθεση ότι η παραγωγή του λαμβάνει χώρα από ανανεώσιμες πηγές. Η αναμόρφωση βιοελαίων είναι μία ενδιαφέρουσα διεργασία παραγωγής υδρογόνου, η οποία όμως συνοδεύεται από υψηλά ποσοστά δημιουργίας κωκ. Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι ο σχεδιασμός κατάλληλου αντιδραστήρα, ο οποίος σε συνδυασμό με ενεργά καταλυτικά υλικά, θα οδηγήσει στην επιτυχή ανάπτυξη της διεργασίας. Για την πειραματική μελέτη χρησιμοποιήθηκε πιλοτική μονάδα, στοχεύοντας σε κατά το δυνατόν ρεαλιστικές συνθήκες. Η διεργασία μελετήθηκε εκτενώς σε αντιδραστήρα σταθερής κλίνης με εμπορικούς καταλύτες αναμόρφωσης. Αιθυλενογλυκόλη, οξικό οξύ και ακετόνη επιλέχθηκαν ως πρότυπες ενώσεις, ενώ εκτελέστηκαν επίσης πειράματα με υδατική φάση βιοελαίου. Οι απλές μονομερικές ενώσεις αναμορφώθηκαν επιτυχώς με την απόδοση σε υδρογόνο να φτάνει το 90%. Η επεξεργασία των θερμικά ασταθών βιοελαίων αποδείχτηκε πιο προβληματική, παρουσιάζοντας αυξημένες επικαθίσεις κωκ. Κατά συνέπεια, επιτεύχθηκε χαμηλότερη απόδοση σε υδρογόνο, κυμαινόμενη στο 60%. Προκειμένου να επιτευχθεί ταχύς διαμερισμός και επαφή των βιοελαίων με τον καταλύτη, διερευνήθηκε η χρήση αντιδραστήρα ρευστοστερεάς κλίνης με πίδακα σε συνδυασμό με σύστημα ψεκασμού. Εξετάστηκε η αναμόρφωση αιθυλενογλυκόλης και οξικού οξέος παρουσία άμμου, ολιβίνη και καταλυτών Ni/Ολιβίνη. Η δημιουργία κωκ περιορίστηκε σημαντικά, άσχετα από το είδος σωματίδιων που χρησιμοποιήθηκαν, λόγω των ρευστοδυναμικών χαρακτηριστικών της κλίνης. Η αποτελεσματική ανάμειξη σωματιδίων-αντιδρώντων και η συνεχής κυκλική κίνηση των στερεών αποτρέπει τη συσσώρευση του κωκ, ενώ ταυτόχρονα διευκολύνει την αεριοποίησή του μεταφέροντάς το σε τμήματα της κλίνης όπου η σύσταση είναι πιο ευνοϊκή για το σκοπό αυτό. Η εφαρμογή του αντιδραστήρα ρευστοστερεάς κλίνης με πίδακα στην αναμόρφωση υδατικής φάσης βιοελαίου αποδείχτηκε πιο περίπλοκη. Τo σύστημα ψεκασμού των βιοελαίων σχεδιάστηκε εκ νέου. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι το πρόβλημα της παραγωγής κωκ είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί ικανοποιητικά στο συγκεκριμένο τύπο αντιδραστήρα. Τέλος, αναπτύχθηκε μη-ισοθερμοκρασιακό ψευδο-ομογενές μοντέλο του αντιδραστήρα ρευστοστερεάς κλίνης με πίδακα. Τα βασικά χαρακτηριστικά του περιγράφονται ικανοποιητικά.
Δυναμική χαμηλοδιάστατων τόρων και χάος σε χαμιλτώνια συστήματα πολλών βαθμών ελευθερίας
Authors: Χριστοδουλίδη Ελένη
Published: January 2014

Η παρούσα εργασία αφορά στη μελέτη Χαμιλτώνιων συστημάτων Ν μη γραμμικών ταλαντωτών, όπως είναι αυτό των Fermi Pasta και Ulam (FPU), με στόχο την βαθύτερη κατανόηση της δυναμικής των σχεδόν-περιοδικών τροχιών και του ρόλου των αντίστοιχων τόρων στο χώρο φάσεων, καθώς αυξάνουμε την ενέργεια Ε και τον αριθμό βαθμών ελευθερίας Ν του συστήματος. Το βασικό μας αποτέλεσμα είναι ότι υπάρχουν τόροι χαμηλής διάστασης, που προκύπτουν από τη συνέχεια των αντίστοιχων του γραμμικού συστήματος, οι οποίοι ευθύνονται για τις FPU επαναλήψεις και εμποδίζουν την ισοκατανομή της ενέργειας μεταξύ όλων των κανονικών τρόπων ταλάντωσης. Αναλύοντας ευστάθεια αυτών των τόρων, μπορέσαμε να δώσουμε μια πληρέστερη ερμηνεία στο Παράδοξο των FPU, συνδέοντας και συμπληρώνοντας έτσι δύο από τις επικρατέστερες ερμηνείες του εν λόγω φαινομένου.
Μοντέλα ασυνήθους δικτυακής κυκλοφορίας σε TCP/IP δικτυακά υπολογιστικά περιβάλλοντα
Authors: Κομνηνός Θεόδωρος
Published: January 2014

In this PhD Thesis we developed models for the abnormal network traffic based on TCP/IP communication protocol of computer systems, and the behavior of systems and users under viruses and worms attacks. For the development we combined mathematical formalism on real attributes that characterize almost all attacking efforts of hackers, virus and worms against comput-ers and networking systems. Our main goal was based upon the theoretic models we proposed, to provide a use-ful tool to deal with intrusions. Thus we developed a Software Tool for Distributed Intrusion Detection in Computer Networks (PODC-2004, 23rd ACM SIGART-SIGOPS, Canada, Best presentation award). Based on an improved model we produced a real time distributed detection system of network attacks (International Journal of Com-puter Science and Network Security, VOL.6, No.7, July 2006) that is installed in West-ern Greece Region as a peripheral distributed system for early warning administra-tors of worm and virus propagation and hackers’ attacks. This work is funded by the Greek General Secretariat of Research and Technology under the Regional Program of Innovative Actions. Also in this work we propose a discrete worm rapid propagation model based on so-cial networks that are built using the address book of e-mail and instant messaging clients using the mathematic formalism of Constraint Satisfaction Problems (CSP). The address book, which reflects the acquaintance profiles of people, is used as a “hit-list”, to which the worm can send itself in order to spread fast. We also model user reaction against infected email as well as the rate at which antivirus software is installed. We then propose a worm propagation formulation based on a token prop-agation algorithm, further analyzed with a use of a system of continuous differential equations, as dictated by Wormald’s theorem on approximating “well-behaving” random processes with deterministic functions. Finally in this work we present a virus propagation and elimination model that takes into account the traffic and server characteristics of the network computers. This model partitions the network nodes into perimeter and non-perimeter nodes. In-coming/outgoing traffic of the network passes through the perimeter of the net-work, where the perimeter is defined as the set of the servers which are connected directly to the internet. All network nodes are assumed to process tasks based on the M/M/1 queuing model. We study burst intrusions (e.g. Denial of Service Attacks) at the network perimeter and we propose a kind of interaction between these agents that results using the formalism of distribution of network tasks for Jackson open networks of queues
Η επίδραση διαφορετικού επιπέδου φυσικής δραστηριότητας στο μέγεθος και τύπο μυϊκών ινών του πολυσχιδούς μυός
Authors: Μάζης Νικόλαος
Published: January 2014

Ανασκόπηση βιβλιογραφίας: Όπως υποστηρίζεται από διάφορες έρευνες οι μυς της οσφυϊκής χώρας και συγκεκριμένα ο πολυσχιδής μυς, παίζουν σημαντικό ρόλο στη σταθερότητα της σπονδυλικής στήλης. Προηγούμενες εργασίες που μελέτησαν τα χαρακτηριστικά του πολυσχιδή μυός σε ασθενείς με οσφυαλγία δεν έχουν συμπεριλάβει στο σχεδιασμό τους την παράμετρο της φυσικής δραστηριότητας. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να εξετάσει την διάμετρο και την ποσοστιαία αναλογία των μυϊκών ινών του πολυσχιδή μυός μεταξύ ομάδων ασθενών με οσφυαλγία διαφορετικού επιπέδου φυσικής δραστηριότητας και υγιών ατόμων. Μεθοδολογία: Στη μελέτη συμμετείχαν εθελοντικά 64 ασθενείς με οσφυαλγία. Βασιζόμενοι στο επίπεδο φυσικής δραστηριότητας των ασθενών, το οποίο εκτιμήθηκε με την συμπλήρωση συγκεκριμένου ερωτηματολογίου (IPAQ), δημιουργήθηκαν τρεις (3) ερευνητικές ομάδες. Η διαχωρισμός των τριών ομάδων έγινε ανάλογα με το επίπεδο φυσικής δραστηριότητας ως εξής: χαμηλή (ΧΦΔ), μέση (ΜΦΔ), υψηλή (ΥΦΔ). Επίσης στον σχεδιασμό της έρευνας συμπεριελήφθη μια ομάδα ελέγχου αποτελούμενη από 17 άτομα. Βιοπτικό υλικό, διαστάσεων περίπου 5Χ5Χ10 χιλ., ελήφθη από τον πολυσχιδή μυ στο επίπεδο Ο4-Ο5. Αποτελέσματα: Αντίθετα με την ομάδα ελέγχου, οι ομάδες ασθενών με οσφυαλγία παρουσίασαν στατιστικώς μεγαλύτερη ποσοστιαία αναλογία μυϊκών ινών Τύπου ΙΙ καθώς και μικρότερη διάμετρο και στους δύο τύπους ινών (p<0.05). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το επίπεδο φυσικής δραστηριότητας δεν επηρέασε τα χαρακτηριστικά του πολυσχιδή μυ καθώς δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές (p>0.05) στη διάμετρο και ποσοστιαία αναλογία των ινών μεταξύ των ομάδων ΥΦΔ, ΜΦΔ και ΧΦΔ. Διάφορες ιστοπαθολογικές αλλοιώσεις που παρατηρήθηκαν ήταν εμφανέστερες στις ομάδες ασθενών με οσφυαλγία συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου (p<0.05). Η διάμετρος και των δύο τύπων μυϊκών ινών ήταν μεγαλύτερη στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες (p<0.05). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι το επίπεδο φυσικής δραστηριότητας μεταξύ των ομάδων ασθενών με οσφυαλγία δεν επηρέασε την διάμετρο και ποσοστιαία αναλογία των μυϊκών τους ινών. Συμπερασματικά, βάση αυτών των ευρημάτων η έρευνα προτείνει ότι τόσο η φυσική αδράνεια όσο και η υψηλή φυσική δραστηριότητα μπορούν να επιφέρουν αρνητικές επιπτώσεις στα χαρακτηριστικά των ινών του πολυσχιδή μυός.
Η γνωσιακή διαδικασία στην αριστοτελική φιλοσοφία
Authors: Παπαχρήστου Χριστίνα
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας διατριβής αποτελεί η προσπάθεια να καταγραφεί συστηματικά και να εξεταστεί όλη η αλυσίδα της γνωσιακής διαδικασίας (α?σθησις, φαντασία, μνήμη, νο?ς), όπως αυτή διαγράφεται στις Αριστοτελικές πραγματείες. Στο πλαίσιο αυτό αναπτύσσω την ανάλυσή μου σε Τέσσερα Μέρη: Στο Πρώτο Μέρος εξετάζω τις Αριστοτελικές και τις σύγχρονες απόψεις για τα είδη των αισθήσεων, τα αισθητήρια όργανα και τη σχέση τους με την αισθητηριακή αντίληψη (α?σθάνεσθαι). Επίσης, επιχειρώ να απαντήσω στο ερώτημα: ‘Με ποιον τρόπo και με ποιο μέσο οδηγούνται, σύμφωνα με την Αριστοτελική θεωρία της αισθητηριακής αντίληψης, οι αισθητές ποιότητες (χρ?μα, σχ?μα, κ.λπ.) των αντικειμένων του εξωτερικού περιβάλλοντος από τα περιφερειακά όργανα του σώματος, όπως λ.χ. τα όργανα της όρασης, προς την κοιν?ν α?σθησιν, δηλαδή την έδρα της αισθητηριακής αντίληψης, που εντοπίζεται, σύμφωνα με τον Σταγειρίτη φιλόσοφο, στην περιοχή της καρδιάς’; Τέλος, εξετάζω τον αινιγματικό ρόλο του εγκεφάλου στην Αριστοτελική θεωρία της αισθητηριακής αντίληψης, υποστηρίζω ότι ο Αριστοτέλης δεν αγνόησε τον εγκέφαλο τόσο, όσο πολύ συχνά πιστεύεται, ούτε τον θεώρησε ως «δευτερεύον» όργανο σε σχέση με την καρδιά, και θεωρώ ότι ύστερα από την προσεκτική ανάγνωση των βιολογικών έργων του φιλοσόφου μπορούμε να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ο εγκέφαλος και η καρδιά λειτουργούν ως ένα ενιαίο όργανο. Στο Δεύτερο Μέρος παρουσιάζω τις Αριστοτελικές απόψεις για τη λειτουργία της φαντασίας και τη σχέση της με τα φαντάσματα. Περιγράφω τη διαφορά μεταξύ των όρων «α?σθηματα» και «φαντάσματα», και αναλύω πώς η Αριστοτελική διαίρεση της φαντασίας σε ?όριστη, α?σθητικ? και λογιστικ? ή βουλευτικ? φαντασία, επηρέασε τις αντιλήψεις των Στωικών και του George J. Romanes για τη φαντασία. Στο Τρίτο Μέρος παρουσιάζω τις Αριστοτελικές αντιλήψεις για τη διαδικασία της μνήμης και της ?ναμνήσεως και τονίζω ότι ο Αριστοτέλης προσέγγισε τα φαινόμενα αυτά περισσότερο από τη σκοπιά του ψυχολόγου απ’ ότι του φιλοσόφου.
Συγκεντρώσεις στο ιγμόρειο άντρο σε ασθενείς με παραρρινοκολπίτιδα νεώτερων αντιβιοτικών σκευασμάτων
Authors: Μαργαρίτης Βασίλειος
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της εξωκυττάριας συγκέντρωσης και του βαθμού διεισδυτικότητας των νεότερων μακρολίδων στο υγρό περιεχόμενο του ιγμορείου άντρου, εντός των πρώτων 24 ωρών από την χορήγηση σε ασθενείς με οξεία παραρρινοκολπίτιδα, χρησιμοποιώντας ως μοντέλα την κλαριθρομυκίνη και αζιθρομυκίνη. Σε 36 ασθενείς με οξεία ιγμορίτιδα συλλέχθηκαν δείγματα υγρού από το ιγμόρειο άντρο και ορού αίματος 2, 4, 6, 8 και 12 ώρες ή 2, 6, 12 και 24 ώρες μετά την χορήγηση τριών δόσεων ρ.ο. κλαριθρομυκίνης 500 mg δις ημερησίως ή δύο δόσεων ρ.ο. αζιθρομυκίνης 500 mg άπαξ ημερησίως αντίστοιχα. Οι συγκεντρώσεις των φαρμάκων στα δύο βιολογικά υγρά προσδιορίσθηκαν με την υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης με φθοριομετρική ανίχνευση, ενώ επίσης εκτιμήθηκε το pH σε όλα τα δείγματα υγρού παραρρίνιων. Η μέση συγκέντρωση κλαριθρομυκίνης στο υγρό παραρρίνιων κόλπων ήταν σημαντικά υψηλότερη από την αντίστοιχη της αζιθρομυκίνης (2,47 mg/l έναντι 0,65 mg/l), ενώ ο μέσος βαθμός διεισδυτικότητας στο υγρό του ιγμόρειου άντρου, εκφρασμένος ως η αναλογία των συγκεντρώσεων φαρμάκου στον ιστό και στον ορό αίματος, ήταν παρόμοια για τα δύο αντιβιοτικά (115 % και 120% αντίστοιχα). Σε ασθενείς με οξεία παραρρινοκολπίτιδα, η κλαριθρομυκίνη και η αζιθρομυκίνη παρουσιάζουν επαρκή διεισδυτικότητα στο υγρό του ιγμόρειου άντρου για την εκρίζωση στελεχών streptococcus pneumoniae ευαίσθητων στην ερυθρομυκίνη. Με βάση τις συγκρίσιμες δραστικότητες τους in vitro, την επίδραση του pH του υγρού του ιγμόρειου άντρου και το προφίλ διεισδυτικότητας στο συγκεκριμένο υγρό, συμπεραίνουμε ότι ανάμεσα στα ευαίσθητα στην ερυθρομυκίνη στελέχη streptococcus pneumoniae, η κλαριθρομυκίνη θα πλεονεκτούσε σε σχέση με την αζιθρομυκίνη στην εκρίζωση των στελεχών χαμηλής αντίστασης.
Τεχνικές με πολλά ορθογώνια φέροντα σε περιβάλλον διαλείψεων
Authors: Ασημακόπουλος Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή μελετάει αφενός μεν τα κανάλια της ηλεκτρικής ενέργειας για τηλεπικοινωνιακούς σκοπούς, αφετέρου δε προτείνει αλγόριθμους βελτιστοποίησης της κατανομής των ψηφίων πληροφορίας στα ορθογωνικά φέροντα ενός συστήματος με πολλά φέροντα. Ετσι, μοντελοποείται ο θόρυβος και η συνάρτηση μεταφοράς των γραμμών της ενέργειας. Επίσης, προτείνεται ένα ενοποιημένο μοντέλο για τους αλγόριθμους κατανομής των ΒΙΤ και προτείνονται 2 νέοι αλγόριθμοι κατανομής των ΒΙΤ
Συμβατότητα δασοτεχνικών έργων για την ανάπτυξη της ορεινής περιοχής Μετσόβου
Authors: Ταμπέκης Στέργιος
Published: January 2014

Η βιώσιμη ανάπτυξη των ορεινών περιοχών με τη ταυτόχρονη εκμετάλλευση των δασών αποτελεί κύριο σκοπό της δασικής πολιτικής στην χώρα μας και στις περισσότερες των περιπτώσεων προϋποθέτει ανθρωπογενείς επεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον, οι συνέπειες των οποίων πολλές φορές οδηγούν στην αλλοίωση-υποβάθμιση του. Από τις πιο σημαντικές ανθρωπογενείς παρεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον των ορεινών περιοχών είναι η διάνοιξη του δασικού οικοσυστήματος. Στο πλαίσιο λοιπόν της βιώσιμης αξιοποίησης των δασικών οικοσυστημάτων των ορεινών περιοχών, στην διατριβή αυτή πραγματοποιείται με μετρήσιμα κριτήρια ο έλεγχος της συμβατότητας των έργων διάνοιξης με το φυσικό περιβάλλον στην ορεινή περιοχή του Δήμου Μετσόβου και εκτιμάται η συμβολή της διάνοιξης και της συγκεκριμένης μεθόδου στον έλεγχο της συμβατότητας και στην βιώσιμη ανάπτυξη της εν λόγω περιοχής. Εξετάζεται έτσι η ένταση των επιπτώσεων που έχουν προκαλέσει τα έργα διάνοιξης των δασικών δρόμων στο φυσικό περιβάλλον της περιοχής και μετράται η απορροφητικότητα τους από αυτό. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού τέθηκαν οι παρακάτω στόχοι: α) η ανάλυση της υφιστάμενης κατάστασης της περιοχής μελέτης (δασοπονικές, εδαφικές, κλιματικές συνθήκες, κ.α.), β) ο υπολογισμός των οικονομικοτεχνικών στοιχείων κατασκευής του δασικού οδικού δικτύου στο δήμο Μετσόβου, γ) ο υπολογισμός της πραγματικής απόστασης μετατόπισης του ξύλου, του ποσοστού διάνοιξης του δάσους, της πραγματικής και θεωρητικής άριστης οδικής πυκνότητας σε μια αντιπροσωπευτική περιοχή του δήμου Μετσόβου, δ) ο υπολογισμός της έντασης των επιπτώσεων που έχουν προκαλέσει τα έργα γενικής διάνοιξης στο φυσικό περιβάλλον με μετρήσιμα κριτήρια, ε) η μέτρηση επίσης της απορροφητικότητας των επιπτώσεων από το δασικό οικοσύστημα στην ίδια περιοχή και στ) η εξαγωγή συμπερασμάτων που οδηγούν σε προτάσεις ανάπτυξης της ορεινής περιοχής του δήμου Μετσόβου. Εφαρμόζεται με τον τρόπο αυτό ένα καινούργιο πλαίσιο ελέγχου των περιβαλλοντικών επιπτώσεων που χρησιμοποιείται σε όλα τα στάδια (προμελέτη, μελέτη και κατασκευή) της εκτέλεσης ενός μεμονωμένου αλλά και ολόκληρων αναπτυξιακών έργων στις ευαίσθητες ορεινές περιοχές, με απώτερο σκοπό να μειωθούν στο ελάχιστο δυνατό οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις και να ενσωματωθούν στο κόστος κάθε έργου.
Ποιοτική και ποσοτική εκτίμηση της παρουσίας εμβρυϊκών στοιχείων στο αίμα της μητέρας κατά τη διάρκεια φυσιολογικών και παθολογικών κυήσεων
Authors: Δανιηλίδης Άγγελος
Published: January 2014

Περιγράφουμε δύο μεθόδους απομόνωσης εμπύρηνων εμβρυϊκών αιμοσφαιρίων από το περιφερικό αίμα εγκύων γυναικών, οι οποίες θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για πρώιμο προγεννητικό έλεγχο. Στην πρώτη ομάδα χρησιμοποιήθηκε μαγνητικός διαχωρισμός. Έγινε λήψη περιφερικού αίματος από 20 έγκυες γυναίκες 8 έως 14 εβδομάδων κύησης, χαμηλού κινδύνου για σύνδρομο DOWN, με βάση την ηλικία τους. Ακολούθησε επεξεργασία με βαθμίδωση πυκνότητας, λήψη της υπόλευκης στοιβάδας των μονοκυττάρων, επώαση με μονοκλωνικό αντίσωμα έναντι της γλυκοφορίνης Α και μαγνητικός διαχωρισμός. Τα εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια, τόσο μητρικής, όσο και εμβρυϊκής προέλευσης συγκρατήθηκαν από το μαγνήτη. Στη συνέχεια προστέθηκε μονοκλωνικό αντίσωμα έναντι της γ-αλυσίδας της αιμοσφαιρίνης και ακολούθησε εξέταση και καταμέτρηση των θετικών εμπύρηνων εμβρυϊκών ερυθρών. Οι εγκυμοσύνες ήταν μεταξύ της 8ης έως της 14ης εβδομάδας (μέση εβδομάδα κύησης 10.8). Ο μέσος όρος ηλικίας των εγκύων ήταν 28.1 (από 21 έως 34 χρονών). Ο αριθμός των εμπύρηνων εμβρυϊκών ερυθρών κυττάρων που ανιχνεύθηκαν στο οπτικό μικροσκόπιο ήταν από 0 έως 18, με μέσο όρο 7.2, SD και SEM 1.17. Το ποσοστό ανίχνευσης κυττάρων ήταν 90% (18/20). Για την πραγματοποίηση του πειράματος με κυτταρομετρία ροής έγινε λήψη 20ml αίματος από 15 έγκυες γυναίκες, με ηλικία κύησης από 8 έως 14 εβδομάδες. Ακολούθησε επώαση του αίματος, φυγοκέντρηση και στη συνέχεια αφαίρεση της στοιβάδας των PBMCs. Στη συνέχεια έγινε επώαση ποσότητας του δείγματος με συγκεκριμένα αντιγόνα το CD 45 ECD, το CD 41 PE, τη GlycA PE και το IGγ-FITC. Ο πληθυσμός των κυττάρων που απομονώσαμε δηλαδή ήταν CD45-, CD41-, GlycA+ και anti γ+ και περιέχει τα εμπύρηνα εμβρυϊκά ερυθρά. Ο τελικός αριθμός του πληθυσμού των απομονωμένων κυττάρων είχε μέση τιμή 1138 (363-2560), SD 631.6 και SEM 163. Το ποσοστό των απομονωμένων κυττάρων σε σχέση με τον αρχικό πληθυσμό ήταν από 0.8% έως 4.2% (μέση τιμή 1.7%, SD 0.6). Η έρευνα μας αποσκοπούσε στην ακριβή αναγνώριση των εμβρυϊκών εμπύρηνων ερυθρών στην κυκλοφορία της μητέρας. Παρά τις δυσκολίες φαίνεται πως τα πρωτόκολλά μας συντέλεσαν στην απομόνωση με επιτυχία των λίγων εμπύρηνων εμβρυϊκών ερυθρών από το αίμα των εγκύων στα περισσότερα δείγματα.
Επίλυση προβλημάτων σκέδασης και ακτινοβολίας σε επίπεδα στρωματοποιημένα μέσα με τη μέθοδο των ολοκληρωτικών εξισώσεων
Authors: Πολυμερίδης Αθανάσιος
Published: January 2014

Το ενδιαφέρον της παρούσας διδακτορικής διατριβής επικεντρώθηκε στην επίλυση προβλημάτων σκέδασης και ακτινοβολίας από διδιάστατους μεταλλικούς σκεδαστές, οι οποίοι βρίσκονται μέσα σε επίπεδα στρωματοποιημένα διηλεκτρικά μέσα. Η μοντελοποίηση και ανάλυση των παραπάνω διατάξεων γίνεται, συνήθως, με τη βοήθεια των ολοκληρωτικών εξισώσεων (IE) και την περαιτέρω αριθμητική επίλυση τους με τη μέθοδο των ροπών (MoM). Η εφαρμογή των εν λόγω μεθόδων σε μεγάλες ηλεκτρομαγνητικές διατάξεις είναι ιδιαίτερα απαιτητική σε όρους υπολογιστικής μνήμης και επεξεργαστικής ισχύος. Ο ταχύς υπολογισμός των εμπλεκόμενων συναρτήσεων Green αποτελεί το θεμέλιο λίθο στην προσπάθεια ελάττωσης του υπολογιστικού φόρτου. Το κύριο μέρος, συνεπώς, της διατριβής αφιερώνεται στο σχεδιασμό τριών νέων αλγορίθμων για τον ταχύ και ακριβή υπολογισμό των συναρτήσεων Green μικτών δυναμικών. Οι παραπάνω αλγόριθμοι παρουσιάζουν μια σειρά πλεονεκτημάτων σε σχέση με τις μεθόδους που έχουν προταθεί μέχρι σήμερα. Επιπλέον, παρουσιάζεται μια νέα μέθοδος για τον υπολογισμό των ασθενώς ιδιαζόντων τετραδιάστατων ολοκληρωμάτων, τα οποία προκύπτουν κατα την αριθμητική επίλυση της MoM, σύμφωνα με τη διακριτοποίηση τύπου Galerkin. Τα ιδιαίτερα θετικά χαρακτηριστικά της προτεινόμενης μεθόδου αποκαλύπτονται μέσα από τη σύγκρισή της με τις κυρίαρχες μεθόδους της αντίστοιχης βιβλιογραφίας. Τέλος, όλες οι νέες τεχνικές ενσωματώνονται στη μέθοδο IE-MoM, η οποία εφαρμόζεται με επιτυχία σε μερικά αντιπροσωπευτικά προβλήματα σκέδασης και ακτινοβολίας σε επίπεδα στρωματοποιημένα μέσα.
Διαισθητική ασαφής επεξεργασία εικόνας
Authors: Βλάχος Ιωάννης
Published: January 2014

The purpose of this doctoral dissertation is to establish a flexible mathematical framework for image processing, based on the concepts of intuitionistic fuzzy sets theory. In view of performing this task, the problem of analyzing and synthesizing a digital image to and from its intuitionistic fuzzy components is addressed and analytic, as well as heuristic methods are presented. The modeling is carried out by exploiting and interpreting the inherent ambiguity and vagueness, carried by the image itself, in terms of elements of intuitionistic fuzzy sets. In order to provide the necessary tools for the proposed image processing architecture, the theory of intuitionistic fuzzy sets is expanded by introducing novel theoretical concepts and definitions. The efficiency of the intuitionistic fuzzy framework is demonstrated in the context of contrast enhancement, image segmentation and edge detection, by considering images from diverse imaging modalities, including medical images. Experimental evaluation of the proposed architecture yields satisfactory and promising results compared to their fuzzy counterparts, as well as to traditional methods. Additionally, extensions to color images are also provided. Finally, the notion of complex intuitionistic fuzzy sets is introduced that allows for future application of the developed techniques to images in the frequency domain.