bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Πειραματική αρχαιολογία και αρχαία ελληνική μνημειακή ζωγραφική
Authors: Βλαβογιλάκης Αντώνιος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρεί την πειραματική αρχαιολογική μελέτη της ελληνικής μνημειακής ζωγραφικής των ύστερων κλασικών χρόνων και πρώιμων ελληνιστικών χρόνων στη Μακεδονία κατά τον 4ο και 3ο αιώνα π.Χ.. Οι μέχρι τώρα μελέτες που έχουν γίνει με σύγχρονες αναλυτικές μεθόδους μπορούν να τεκμηριώσουν τα υλικά και τις τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν στα αρχαία έργα τέχνης. Δεν μπορούν όμως να απαντήσουν σε ερωτήματα που σχετίζονται με την δημιουργία ενός έργου, συμπεριλαμβανομένης της μεθόδου εφαρμογής της τεχνικής ζωγραφικής. Βασικοί σκοποί της έρευνας ήταν α) να μελετηθεί στην πράξη η διαδικασία τοιχογράφησης ενός μακεδονικού τάφου και β) να γίνει κατανοητός ο τρόπος εργασίας ενός αρχαίου ζωγράφου. Η έρευνα επικεντρώθηκε σε τεχνικά θέματα της ζωγραφικής όπως εργαλεία, υλικά και η τεχνική τοιχογράφησης. Για τους σκοπούς της έρευνας επιλέχτηκε ο τάφος της Περσεφόνης στην Μεγάλη Τούμπα της Βεργίνας. Για τη μελέτη του συγκεκριμένου τάφου χρειαζόταν η επιβεβαίωση της τοιχογράφησης με την τεχνική της νωπογραφίας, του είδους της τεχνικής νωπογραφίας, καθώς και ο προσδιορισμός του τρόπου εφαρμογής της. Περιλαμβάνονται εδώ οι επιλογές που είχε ο αρχαίος ζωγράφος κατά την εκτέλεση της παραγγελίας, όπως χρώματα, κονιάματα και τεχνικές εφαρμογής.
Οπτικοακουστική μοντελοποίηση προσοχής και πολυ-αισθητηριακή κατανόηση ακουστικής σκηνής
Authors: Τσιάμη Αντιγόνη
Published: September 2021

Στη διατριβή αυτή μελετάται η δυνατότητα ανάπτυξης ενός μοντέλου οπτικοακουστικής προσοχής/εμφάνειας βασισμένου σε ευρήματα από συμπεριφορικά πειράματα, το οποίο προβλέπει τα σημεία εστίασης του ανθρώπινου ματιού σε μια δισδιάστατη οπτικοακουστική σκηνή. Η μελέτη αυτή πραγματοποιείται με δύο τρόπους: με τεχνικές επεξεργασίας σήματος και με βαθιά νευρωνικά δίκτυα. Όσον αφορά τις τεχνικές επεξεργασίας σήματος, διερευνώνται διάφορες τεχνικές σύμμειξης οπτικής και ακουστικής εμφάνειας με ήδη υπάρχοντα μοντέλα. Τα δημιουργούμενα οπτικοακουστικά μοντέλα επαληθεύονται τόσο με ευρήματα από συμπεριφορικά πειράματα, όσο και με δεδομένα οφθαλμοκινητικής παρακολούθησης αλλά και δεδομένα fMRI. Τα αποτελέσματα τόσο από τα συμπεριφορικά πειράματα όσο και από τα πειράματα με οφθαλμοκινητικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι η οπτικοακουστική μοντελοποίηση βελτιώνει την επίδοση του συστήματος πρόβλεψης σημείων εστίασης του ματιού. Όσον αφορά τα βαθιά νευρωνικά δίκτυα, παρουσιάζεται ένα χωρο-χρονικό οπτικοακουστικό δίκτυο εμφάνειας, το οποίο περιέχει ένα οπτικό δίκτυο εμφάνειας, ένα δίκτυο ακουστικών αναπαραστάσεων, μία μονάδα εντοπισμού του ήχου στο βίντεο και μία μονάδα σύμμειξης της οπτικής και της ακουστικής εμφάνειας. Όλα αυτά ενσωματώνονται κάτω από ένα ενιαίο δίκτυο το οποίο εκπαιδεύεται end-to-end. Το δίκτυο αξιολογείται σε βάσεις οφθαλμοκινητικών δεδομένων. Τα αποτελέσματα των συγκρίσεων με άλλες μεθόδους υποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα της μοντελοποίησης, ανοίγοντας το δρόμο για την εκτίμηση εμφάνειας «in-the-wild». Παράλληλα έχει πραγματοποιηθεί έρευνα στην κατανόηση ακουστικής σκηνής και συγκεκριμένα έχει αναπτυχθεί ένα σύστημα εντοπισμού ομιλητή, ένα σύστημα αναγνώρισης φωνής στα Ελληνικά και στα Αγγλικά και ένα σύστημα διαλόγου και κατανόησης λόγου. Τα συστήματα έχουν προσαρμοστεί και εφαρμοστεί είτε σε περιβάλλοντα έξυπνου σπιτιού ή/και σε περιβάλλοντα αλληλεπίδρασης ανθρώπων/παιδιών και ρομπότ με πολλαπλούς αισθητήρες. Επίσης, γίνεται αξιολόγησή τους σε κατάλληλες βάσεις δεδομένων. Τέλος, εκτός από την ανάπτυξη νέων αλγοριθμικών μεθόδων για τα παραπάνω προβλήματα, σημαντικό μέρος της διατριβής αποτελεί και η συλλογή νέων μεγάλων βάσεων δεδομένων: Συλλέχθηκε μία βάση με δεδομένα οφθαλμοκινητικής παρακολούθησης από 37 βίντεο και 20 συμμετέχοντες, καθώς και μία πολυκαναλική βάση με δεδομένα φωνής στα Ελληνικά από 20 ομιλητές.
Σύνθεση γραμμικών και αστεροειδών πολυμερών αποτελούμενα από συστάδες με υψηλή παράμετρο αλληλεπίδρασης Flory-Huggins χ
Authors: Σταθουράκη Μαρία-Μαλβίνα
Published: September 2021

Σκοπό της διατριβής αυτής αποτελεί η σύνθεση και η μελέτη της αυτοοργάνωσης γραμμικών και αστεροειδών συμπολυμερών με υψηλή παράμετρο αλληλεπιδρασης Flory-Huggins, χ. Τα πολυμερή αυτά, λόγω της μικρής αναμιξιμότητας που παρουσιάζουν τα συστατικά τους, έχουν την δυνατότητα σε μικρά μοριακά βάρη να μπορούν να σχηματίζουν πολύ μικρές και καλά καθορισμένες δομές κατά το μικροφασικό διαχωρισμό. Αρχικά, πραγματοποιήθηκε η σύνθεση των γραμμικών δισυσταδικών συμπολυμερών πολυ(2-βινυλοπυριδίνης)-b-πολυ(l-λακτιδίου) (P2VP-b-PLLA) και των τρισυσταδικών πολυ(l-λακτιδίου)-b-πολύ(διμεθυλοσιλοξάνη)-b-πολύ(l-λακτιδίου) (PLLA-b-PDMS-b-PLLA), καθώς και γραμμικών και αστεροειδών συμπολυμερών πολύ(στυρένιο)-b-πολυ(μονομεθακρυλική γλυκερόλη), PS-b-PGMA, (πολυστυρένιο)2(πολυ(μονομεθακρυλική γλυκερόλη)), (PS)2(PGMA), και (πολυστυρένιο)3(πολυ(μονομεθακρυλική γλυκερόλη)), (PS)3(PGMA), σε διάφορες αναλογίες μοριακών βαρών των συστατικών τους. Χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές ζωντανού ανιοντικού πολυμερισμού για τη σύνθεση της P2VP, καθώς και για τη σύνθεση των αστεροειδών πολυμερών, ενώ η σύνθεση των PLLA πραγματοποιήθηκε με χρήση πολυμερισμού διάνοιξης δακτυλίου (Ring Opening Polymerization, ROP). Ο μοριακός χαρακτηρισμός των πολυμερών έγινε μέσω Χρωματογραφίας Αποκλεισμού Μεγεθών (Size Exclusion Chromatography, SEC) και Φασματοσκοπίας Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού Πρωτονίου (Nuclear Magnetic Resonance Spectroscopy, 1H-NMR). Τέλος, τίθενται τα αποτελέσματα που αφορούν τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά (μέγεθος, μορφολογία) των περιοδικών νανοδομών που σχηματίζουν στο τήγμα τα συμπολυμερή, μέσω σκέδασης ακτίνων Χ σε μικρές γωνίες (Small-angle X-ray Scattering, SAXS).
Μοριακοί και κυτταρικοί ανοσολογικοί μηχανισμοί κατά τις αντιδράσεις υπερευαισθησίας στα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα
Authors: Κακολύρη Μαρία
Published: September 2021

Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) είναι μια από τις συχνότερες αιτίες αντιδράσεων υπερευαισθησίας στα φάρμακα (DHRs), ενώ οι υποκείμενοι μηχανισμοί παραμένουν αδιευκρίνιστοι. Αν και η ισταμίνη διαδραματίζει καίριο ρόλο στις αλλεργικές αντιδράσεις, η συμβολή της στη αιτιοπαθογένεια των DHRs δεν είναι γνωστή. Σκοπός της εργασίας ήταν η διερεύνηση της συμμετοχής της ισταμίνης στην εκδήλωση DHRs στα ΜΣΑΦ. Το ερευνητικό ερώτημα προσεγγίστηκε μέσω φθοριομετρικού προσδιορισμού των βασικών επιπέδων ισταμίνης σε ολικό περιφερικό αίμα και πλάσμα 16 ασθενών με αναφερόμενες DHRs σε ένα ή περισσότερα ΜΣΑΦ ή/και παρακεταμόλη. Στις ομάδες ελέγχου συμμετείχαν 18 υγιείς εθελοντές, και 13 ασθενείς με καρκίνο που είχαν εκδηλώσει DHRs σε παράγωγα πλατίνας και υποβάλλονταν σε απευαισθητοποίηση. Τα επίπεδα ισταμίνης στο ολικό αίμα δε διέφεραν σημαντικά μεταξύ των ασθενών και των υγιών ατόμων. Τα επίπεδα ισταμίνης στο πλάσμα των ασθενών με DHRs σε μεμονωμένα ΜΣΑΦ ήταν σημαντικά υψηλότερα από τα αντίστοιχα επίπεδα στα υγιή άτομα (P < 0.001). Αντίθετα, στους ασθενείς με DHRs σε πολλαπλά ΜΣΑΦ, δεν παρατηρήθηκαν αντίστοιχες σημαντικές διαφορές (P > 0.2). Επιπλέον, τα επίπεδα ισταμίνης στο πλάσμα των ασθενών με DHRs σε εκλεκτικούς αναστολείς της κυκλοοξυγενάσης (COX)-1 ήταν σημαντικά υψηλότερα από τα αντίστοιχα στα άτομα με DHRs σε εκλεκτικούς αναστολείς της COX-2 (P < 0.05). Επίσης, τα βασικά επίπεδα ισταμίνης στο πλάσμα των ασθενών με καρκίνο ήταν υψηλότερα από αυτά των υγιών ατόμων (P < 0.05) και συγκρίσιμα με τα αντίστοιχα επίπεδα στους ασθενείς με DHRs στα ΜΣΑΦ (P > 0.1). Αυξήθηκαν δε σημαντικά μετά την απευαισθητοποίηση, και συγκεκριμένα στις γυναίκες (P < 0.05), στους ασθενείς που δεν εμφάνισαν αντίδραση κατά την απευαισθητοποίηση (P < 0.05), σε όσους δεν είχαν παρουσιάσει μεταστάσεις (P < 0.05) ή δεν είχαν υποβληθεί σε θεραπεία με παράγωγα πλατίνας στο παρελθόν (P < 0.05). Στους τελευταίους, τα επίπεδα ισταμίνης στο πλάσμα συσχετίστηκαν με τον κύκλο θεραπείας στον οποίο εκδηλώθηκε η αντίδραση (P < 0.01). Συμπερασματικά, τα βασικά επίπεδα ισταμίνης στο πλάσμα των ατόμων που είχαν εκδηλώσει DHRs στο παρελθόν ήταν αυξημένα σε σχέση με τα αντίστοιχα επίπεδα των υγιών ατόμων που δεν είχαν εκδηλώσει DHRs. Τα αποτελέσματα παρείχαν πρώτες ενδείξεις για τη συμβολή της κυκλοφορούσας ισταμίνης στη διαφορική εκδήλωση των DHRs στα ΜΣΑΦ. Τα δεδομένα που προέκυψαν από την εργασία αυτή αποτελούν τη βάση για την ενδελεχή διερεύνηση των παραγόντων που επιδρούν ή/και καθορίζουν την εν δυνάμει ρυθμιστική δράση της ισταμίνης στην αιτιοπαθογένεια των αντιδράσεων υπερευαισθησίας.
Νέα κατακόρυφη διάταξη επιταχυνσιομέτρων στην Πάτρα
Authors: Θεοφιλοπούλου Όλγα
Published: September 2021

Αντικείμενο της Διατριβής αποτελεί η παρουσίαση (α) των χαρακτηριστικών της πρόσφατα εγκατεστημένης κατακόρυφης διάταξης επιταχυνσιομέτρων UPAN-VA1 στην Πάτρα, και (β) των αποτελεσμάτων των αναλύσεων τμήματος των διαθέσιμων σεισμικών καταγραφών. Η κατακόρυφη διάταξη εγκαταστάθηκε από το Εργαστήριο Γεωτεχνικής Μηχανικής του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών τον Ιούλιο του 2013 στο πολεοδομικό συγκρότημα της Πάτρας. Η Διατριβή περιλαμβάνει εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση σχετικά με την ανάπτυξη και εξέλιξη των κατακόρυφων διατάξεων επιταχυνσιομέτρων (ή σεισμομέτρων) καθώς και με τις μεθόδους επεξεργασίας των σεισμικών καταγραφών τόσο στο πεδίο του χρόνου όσο και στο πεδίο των συχνοτήτων. Ακόμη, περιλαμβάνει (α) λεπτομερή τεχνικά στοιχεία για την εγκατάσταση και τα χαρακτηριστικά της κατακόρυφης διάταξης UPAN-VA1 και (β) τα αποτελέσματα της γεωτεχνικής έρευνας και των επι-τόπου και εργαστηριακών δοκιμών που πραγματοποιήθηκαν στη θέση της εγκατάστασης της κατακόρυφης διάταξης. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται η βάση δεδομένων (σεισμικές καταγραφές) που έχει συγκεντρωθεί κατά τη διάρκεια λειτουργίας της κατακόρυφης διάταξης UPAN-VA1, τμήματα της οποίας αξιοποιήθηκαν κατά την εκπόνηση της Διατριβής. Στην Διατριβή διερευνάται επίσης – με την μέθοδο των πεπερασμένων στοιχείων – εάν η παρουσία του γειτονικού (προς την κατακόρυφη διάταξη) κτιρίου επηρεάζει τις σεισμικές καταγραφές, και διεξάγονται παραμετρικές διερευνήσεις (εάν ένα υποθετικό κτίριο μεγαλύτερων διαστάσεων και ύψους θα επηρέαζε τις σεισμικές καταγραφές). Επιπλέον, αναλύεται και διερευνάται (α) η ενίσχυση της οριζόντιας και κατακόρυφης συνιστώσας της εδαφικής κίνησης κατά τη διαδρομή των σεισμικών κυμάτων προς την επιφάνεια του εδάφους, (β) οι φασματικοί λόγοι (επιφάνεια/βάθος) των οριζόντιων καταγραφών καθώς και των οριζόντιων/κατακόρυφων καταγραφών σε αυξανόμενα βάθη από την επιφάνεια του εδάφους, (γ) η ύπαρξη εδαφικής ανισοτροπίας κατά τις οριζόντιες διευθύνσεις, και (δ) η επίδραση της εποχής του έτους (ξηρή έναντι υγρής εποχής) στα χαρακτηριστικά των καταγραμμένων κινήσεων. Τέλος, παρουσιάζονται τα αποτελέσματα αντίστροφων αναλύσεων των σεισμικών καταγραφών με στόχο τον υπολογισμό των τιμών των δυναμικών εδαφικών ιδιοτήτων στη θέση της κατακόρυφης διάταξης. Οι αντίστροφες αναλύσεις πραγματοποιούνται εφαρμόζοντας (α) την μέθοδο της σεισμικής συμβολομετρίας με αλληλοσυσχέτιση (interferometry by cross-correlation) σε ζεύγη σεισμικών καταγραφών, και (β) ευρετική μέθοδο για τον προσδιορισμό συνεχούς αναλυτικής σχέσης Vs-βάθος. Πραγματοποιείται επίσης σύνθεση καμπυλών διατμητικής τάσης-παραμόρφωσης (βρόχοι υστέρησης) αξιοποιώντας τις καταγραμμένες χρονικές ιστορίες επιταχύνσεων σε ζεύγη επιταχυνσιομέτρων (επιφανειακό/υπόγειο και υπόγειο/υπόγειο), και από αυτούς προσδιορίζονται οι τιμές των δυναμικών εδαφικών ιδιοτήτων (ταχύτητα διάδοσης εγκάρσιων κυμάτων και λόγος απόσβεσης).
Κατάθλιψη και αθηροσκλήρυνση
Authors: Σαλεπτσής Βασίλειος
Published: September 2021

Τα τελευταία 30 χρόνια έχει βρεθεί ότι υπάρχει σημαντική συσχέτιση μεταξύ κατάθλιψης και αθηροσκλήρυνσης. Πολλοί ασθενείς παθαίνουν κατάθλιψη μετά από κάποιο σοβαρό επεισόδιο που είναι αποτέλεσμα της αθηροσκλήρυνσης (Έμφραγμα Μυοκαρδίου, Εγκεφαλικό Επεισόδιο). Η κατάθλιψη όμως διαγιγνώσκεται σε πολλά άτομα πριν ακόμη γίνει εμφανής η αθηροσκλήρυνση. Η συμβολή της κατάθλιψης στη δημιουργία της αθηροσκλήρυνσης διαφαίνεται από διάφορους μηχανισμούς, παράγοντες και καταστάσεις που υπάρχουν σε αυτή τη νόσο. Η αλληλεπίδραση όλων αυτών των στοιχείων και η σημαντικότητα του καθενός δεν έχουν διερευνηθεί επαρκώς. Η επεξήγηση των συναφών όρων, η ανάλυση της συσχέτισης της κατάθλιψης με την αθηροσκλήρυνση και ο σκοπός της διδακτορικής διατριβής εξηγούνται sth μελέτη. Πρόκειται για μια προοπτική μελέτη στην οποία εντάχθηκαν άντρες και γυναίκες, ελληνικής καταγωγής, ηλικίας 18 έως 69 ετών, οι οποίοι χωρίστηκαν σε δυο ομάδες. Στην πρώτη ομάδα αποτελούμενη από 40 ασθενείς τοποθετήθηκαν ασθενείς με ιστορικό κατάθλιψης οι οποίοι παραπέμφθηκαν από την Ψυχιατρική κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείο Λάρισας, ενώ στη δεύτερη ομάδα αποτελούμενη επίσης από 40 ασθενείς τοποθετήθηκαν ασθενείς με ιστορικό φλεβικής νόσου (φλεβική ανεπάρκεια) προς χειρουργική επέμβαση (σαφηνεκτομή). Οι εξεταζόμενοι που συμμετείχαν στη μελέτη ενημερώθηκαν και συναίνεσαν τηρώντας τις απαιτούμενες συνθήκες βιοηθικής και προστασίας των προσωπικών τους δεδομένων. Ακολούθως λαμβάνονταν το ατομικό ιστορικό, σωματομετρικές εξετάσεις, εξετάσεις αίματος ενώ τους δίδονταν ερωτηματολόγιο αυτοαξιολόγησης για κατάθλιψη. Εν κατακλείδι υποβάλλονταν σε υπερηχογραφικό έλεγχο καρωτίδων και σπονδυλικών αρτηριών (Triplex) όπου μετρούταν το πάχος του έσω - μέσου χιτώνα (Intima Media Thickness - ΙΜΤ) ενώ καταγράφονταν η πιθανή ύπαρξη αθηρωματικής πλάκας. Στην προοπτική, πιλοτική μελέτη μας σε πληθυσμό της Ελλάδας, το IMT που αξιολογήθηκε με υπερηχογράφημα δεν βρέθηκε ως δείκτης πρώιμης αθηροσκλήρωσης σε ασθενείς με ήπια και μέτρια κατάθλιψη. Ωστόσο, οι ασθενείς με καταθλιπτικές διαταραχές είχαν υψηλότερο επιπολασμό του καπνίσματος, υψηλότερο επίπεδο λιπιδίων ορού και φλεγμονώδεις βιοδείκτες σχετιζόμενους με αθηροσκλήρωση. Απαιτούνται μεγαλύτερες προοπτικές μελέτες για να διευκρινιστούν οι παράγοντες που θα μπορούσαν να εντοπιστούν ως δείκτες για την πρώιμη αθηροσκλήρωση σε ασθενείς με κατάθλιψη και καταθλιπτικές διαταραχές.
Public debt consolidation and structural reforms in DGE models
Authors: Σαρρή Γαρυφαλιά
Published: September 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι να μελετήσει την επίδραση των πολιτικών αποκλιμάκωσης του λόγου δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ, ιδιαίτερα στο προϊόν της οικονομίας και στα καθαρά διαθέσιμα εισοδήματα των παραγόντων της οικονομίας. Για αυτό το σκοπό, αναπτύχθηκε ένα Δυναμικό Μοντέλο Γενικής Ισορροπίας με ετερογενείς παράγοντες (καπιταλιστές, ιδιωτικοί υπάλληλοι, δημόσιοι υπάλληλοι). Αρχικά, η αποκλιμάκωση του λόγου δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ επιτεύχθηκε μέσω της προσαρμογής ενός ή δύο εργαλείων πολιτικής (φόροι σε κατανάλωση, εργασία, κεφάλαιο, δημόσιες επενδύσεις, δημόσιες προμήθειες, μισθοδοσία δημόσιων υπαλλήλων, κοινωνικές μεταβιβάσεις). Έπειτα, η αποκλιμάκωση του λόγου δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ συνοδεύτηκε από διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (δημόσια χρηματοδότηση αντί δημόσιας παραγωγής μη αμιγών δημόσιων αγαθών, ιδιωτικοποίηση της παραγωγής μη αμιγών δημόσιων αγαθών). Το μοντέλο επιλύθηκε αριθμητικά χρησιμοποιώντας τιμές από την Ευρωζώνη για τις εξωγενείς μεταβλητές, κατά την περίοδο 2005-2015. Ως προς την αποκλιμάκωση του λόγου δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ, ο στόχος που τέθηκε ήταν 60%, όπως και στη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Στη μακροχρόνια περίοδο, η μείωση του λόγου δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ αποδεσμεύει πόρους, επιτρέποντας τη μείωση/αύξηση των φορολογικών συντελεστών/δημοσίων δαπανών. Αυτό έχει θετικά αποτελέσματα μακροχρόνια τόσο στο προϊόν της οικονομίας, όσο και στο κατά κεφαλήν καθαρό διαθέσιμο εισόδημα των παραγόντων της οικονομίας. Όταν η μείωση του λόγου δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ συνοδεύτηκε από διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, τα αρνητικά αποτελέσματα που παρατηρήθηκαν στη βραχυχρόνια και ειδικά την πολύ βραχυχρόνια περίοδο εξομαλύνθηκαν. Ο λόγος ήταν ότι κατά τη μετάβαση στη νέα μακροχρόνια ισορροπία, η μείωση του λόγου δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ συνεπάγεται αύξηση/μείωση των φορολογικών συντελεστών/δημοσίων δαπανών. Ωστόσο, η μείωση του κόστους παραγωγής των μη αμιγών δημόσιων αγαθών αποτρέπει την παραπάνω αύξηση/μείωση των φορολογικών συντελεστών/δημοσίων δαπανών στη βραχυχρόνια περίοδο. Συνολικά, το υψηλότερο κατά κεφαλήν προϊόν και καθαρό διαθέσιμο εισόδημα παρατηρήθηκε όταν η αποκλιμάκωση του λόγου δημοσίου χρέους ως προς το ΑΕΠ συνοδεύτηκε από ιδιωτικοποίηση της παραγωγή του μη αμιγούς δημοσίου αγαθού και ειδικότερα όταν ο φορολογικός συντελεστής στο κεφάλαιο ήταν το εργαλείο πολιτικής που προσαρμόστηκε στην αλλαγή πολιτικής.
Νευρογνωστικοί υποτύποι της αναπτυξιακής δυσλεξίας
Authors: Χαλμπέ Μαρία
Published: September 2021

Η αναπτυξιακή δυσλεξία αποτελεί μία ειδική μαθησιακή δυσκολία του γραπτού λόγου, κυρίως της ανάγνωσης και χαρακτηρίζεται από τη μεγάλη ποικιλομορφία του παρουσιάζουν τα συμπτώματά της. Σχετικά με τα αίτια εμφάνισης της διαταραχής έχουν διατυπωθεί διάφορες υποθέσεις, τόσο σε γνωστικό, όσο και σε βιολογικό επίπεδο. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν ο εντοπισμός και η εξέταση πιθανών νευρογνωστικών υποτύπων της αναπτυξιακής δυσλεξίας με βασικό στόχο να διαπιστωθεί εάν τα παιδιά με δυσλεξία μπορούν να διακριθούν σε διακριτές κατηγορίες με βάση τους τομείς των ελλειμμάτων τους. Το δείγμα της έρευνάς μας αποτελούνταν από 101 παιδιά Γ’, Δ’, Ε’ και ΣΤ’ τάξης δημοτικού (μ.ό. 11.15 έτη) τα όποια είχαν λάβει διάγνωση δυσλεξίας από δημόσιο φορέα. Στους μαθητές χορηγήθηκε μία πλειάδα δοκιμασιών οι οποίες αξιολογούσαν ένα μεγάλο εύρος ικανοτήτων. Συγκεκριμένα, αξιολογήθηκαν ικανότητες του φωνολογικού τομέα, του τομέα της μνήμης, της προσοχής, της ταχύτητας επεξεργασίας, του κινητικού, του οπτικού και του οπτικο-κινητικού τομέα. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι τα παιδιά με δυσλεξία διακρίνονται σε τρεις υποτύπους. Στον πρώτο υποτύπο ανήκουν τα παιδιά που διακρίθηκαν με βάση τις επιδόσεις τους σε δοκιμασίες που αξιολογούσαν το φωνολογικό τομέα, τον τομέα της μνήμης, της προσοχής, της ταχύτητας επεξεργασίας μαζί με τον οπτικο-κινητικό και τον οπτικό τομέα. Στο δεύτερο υποτύπο ανήκουν τα παιδιά που διακρίθηκαν με βάση τις επιδόσεις τους στον τομέα της μνήμης, τον κινητικό και τον οπτικο-κινητικό τομέα. Ο τρίτος υποτύπος περιλάμβανε τα παιδιά που διακρίθηκαν με βάση τις επιδόσεις τους μόνο στον κινητικό τομέα. Συμπερασματικά, τα ευρήματα της έρευνας υποδεικνύουν ότι τα παιδιά σχολικής ηλικίας με αναπτυξιακή δυσλεξία μπορούν να διακριθούν σε υποτύπους με ιδιαίτερα νευρογνωστικά χαρακτηριστικά. Επιπλέον, τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι τα περισσότερα παιδιά με δυσλεξία παρουσιάζουν δυσκολίες σε περισσότερους από ένα γνωστικούς τομείς και υποστηρίζουν τα σύγχρονα μοντέλα σχετικά με την ύπαρξη πολλαπλών νευρογνωστικών ελλειμμάτων στην αναπτυξιακή δυσλεξία.
Γενετική διερεύνηση της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης
Authors: Αργυρού Αλεξάνδρα
Published: September 2021

Η γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος (ΓΟΠΝ) αντιπροσωπεύει μια συχνή διαταραχή του γαστρεντερικού συστήματος που έχει σημαντικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των ασθενών και στο υγειονομικό σύστημα. Ο επιπολασμός της νόσου υπολογίζεται έως 20% στο δυτικό κόσμο και <5% στην Ασία. Διάφοροι παράγοντες κινδύνου της ΓΟΠΝ έχουν εντοπιστεί και αξιολογηθεί με την πάροδο των ετών, συμπεριλαμβανομένου ενός σημαντικού αριθμού γενετικών παραγόντων. Η γενετική συμβολή φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση της ΓΟΠΝ και των διαταραχών που σχετίζονται με τη νόσο, όπως ο BE και το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου. Οι μελέτες διδύμων και οικογενειών έχουν αποκαλύψει περίπου 31% κληρονομικότητα της νόσου. Πολυάριθμοι μονό-νουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί (SNPs) σε διάφορα γονίδια, όπως τα γονίδια FOXF1, MHC, CCND1, των αντιφλεγμονωδών κυτοκινών και τα γονίδια επιδιόρθωσης DΝΑ, έχουν συσχετισθεί έντονα με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ΓΟΠΝ. Η ΓΟΠΝ, ο BE και το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου μοιράζονται αρκετούς γενετικούς τόπους. Παρά την πολυγενετική βάση της ΓΟΠΝ, συγκεκριμένοι γενετικοί τόποι, όπως το rs10419226 στο χρωμόσωμα 19, το rs2687201 στο χρωμόσωμα 3, το rs10852151 στο χρωμόσωμα 15 και το rs520525 στο γονίδιο PRRX1, έχουν αναφερθεί ως δυνητικοί παράγοντες κινδύνου. Σύμφωνα με πολλές διεθνείς μελέτες, τα γονίδια BARX1 και ADAMTS17 έχουν προταθεί ως γενετικοί τόποι κινδύνου για την ανάπτυξη της ΓΟΠΝ και των επιπλοκών της. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι η διερεύνηση της πιθανής συσχέτισης μεταξύ της ΓΟΠΝ και των πολυμορφισμών των BARX1 και ADAMTS17 στον Ελληνικό πληθυσμό. Συλλέχθηκαν δείγματα ολικού περιφερικού αίματος από 160 ασθενείς με διάγνωση ΓΟΠΝ και από 180 υγιείς μάρτυρες. Εφαρμόστηκε η μέθοδος Ειδικής Αλυσιδωτής Αντίδρασης Πολυμεράσης (PCR) για την ταυτοποίηση των δύο πολυμορφισμών των BARX1 και ADAMTS17 (rs11789015 και rs4965272 αντίστοιχα) και διερευνήθηκε η πιθανή τους συσχέτιση με τη ΓΟΠΝ. Από την ανάλυση των δεδομένων, αναγνωρίστηκε αυξημένη εμφάνιση των γονοτύπων rs11789015 AG και GG, καθώς επίσης και του αλληλόμορφου G, σε ασθενείς με ΓΟΠΝ. Όσον αφορά τον πολυμορφισμό rs4965272, μόνο ο γονότυπος GG συνδέθηκε σημαντικά με τη ΓΟΠΝ. Καταδεικνύεται, συνεπώς, μια σημαντική σχέση μεταξύ των δύο πολυμορφισμών και της νόσου. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι η οισοφαγική διαφοροποίηση ή η διαφοροποιημένη ρύθμιση των μικροϊνιδίων στο κυτταρικό περιβάλλον θα μπορούσαν να εμπλέκονται ως πιθανοί μηχανισμοί στην παθογένεση της ΓΟΠΝ. Η περαιτέρω διερεύνηση της ακριβούς λειτουργίας και του ρόλου των δύο αυτών γονιδίων στη νόσο θα μπορούσε να τα αναδείξει ως βιοδείκτες για τη διάγνωση της νόσου και την επιλογή ασθενών υψηλού κινδύνου. Επιπλέον, θα μπορούσαν να προταθούν νέες γονιδιακές/γενετικές θεραπείες σε αυτή την ολοένα και συχνότερη ασθένεια.
Η τέχνη και η τεχνική του κινηματογράφου σε εικονικά περιβάλλοντα μάθησης
Authors: Σαγρή Μαρία
Published: September 2021

Η παραγωγή ψηφιακού περιεχομένου για εκπαιδευτικούς σκοπούς αποτελεί μια τάση που βρίσκει εφαρμογές στο εκπαιδευτικό σύστημα πολλών χωρών στις μέρες μας. Ο κινηματογράφος, η ψηφιακή αφήγηση, τα κόμικς, οι κινούμενες εικόνες, τα σοβαρά παιχνίδια, οι τεχνικές της εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας αλλά και τα STEM/STEΑM, αποτελούν τεχνικές (ή τέχνες, ορισμένα) που ήδη χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση. Πολλές από αυτές τις τέχνες/τεχνικές, ως συστατικά ή/και συμπληρωματικά στοιχεία, ολοκληρώνονται στην τεχνική του machinima, μια υβριδική μορφή η οποία αποτελεί μια δημοφιλή περίπτωση δημιουργίας και κατανάλωσης εκπαιδευτικού περιεχομένου σε ερευνητικό επίπεδο τα τελευταία χρόνια, προσαρμοσμένης στις απαιτήσεις της νέας γενιάς μαθητών της ψηφιακής εποχής, σύμφωνα με τις βασικές κατευθύνσεις του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και του Υπουργείου Παιδείας. Με εκτενή βιβλιογραφική ανάλυση, αναζητήθηκαν οι συσχετισμοί του κινηματογράφου και της κινηματογραφικής παιδείας με τη σύγχρονη εκπαίδευση. Μια μεγάλη έρευνα υλοποιήθηκε στο πλαίσιο της εργασίας με κεντρικό άξονα το machinima και την εισαγωγή του στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Οι μικροί μαθητές ήρθαν σε επαφή με τις δυνατότητες ενός εικονικού περιβάλλοντος και εκπαιδεύτηκαν σε τεχνικές σχετικές με την κινηματογραφική παιδεία. Στη συνέχεια, μαζί με εκπαιδευτικούς και εξωτερικούς παρατηρητές, έλαβαν μέρος σε μια δημοσκοπική έρευνα, παράλληλα με συνεντεύξεις και παρατηρήσεις, διαμορφώνοντας ένα αξιολογικό πλαίσιο με ποσοτικές και ποιοτικές μεθόδους. Τα ερευνητικά δεδομένα που προέκυψαν από την πειραματική εφαρμογή της υβριδικής κινηματογραφικής τεχνικής του machinima σε μαθητές/τριες ενός τυπικού ελληνικού δημοτικού σχολείου, μπορούν να αποτελέσουν το έναυσμα για συζήτηση γύρω από την εφαρμογή του machinima στο σχολικό πρόγραμμα, σε διάφορα εκπαιδευτικά αντικείμενα.
Η πολιτική σημασία της διαμαρτυρίας των "Αγανακτισμένων" και η επικοινωνιακή της εννοιοδότηση
Authors: Βαγιανός Δημήτριος
Published: September 2021

Στην παρούσα διεπιστημονική μελέτη, αναλύουμε διεξοδικά μια συλλογική δράση μέσα από τη σύγκλισή της με την επικοινωνιακή δράση. Με θεωρητικά και εμπειρικά σχήματα που έχουν αντληθεί από τα πεδία της Πολιτικής Κοινωνιολογίας και ειδικότερα της Συγκρουσιακής Πολιτικής, αλλά και της Πολιτικής Επικοινωνίας, αναπτύσσεται ο στοχασμός μας σε έναν ευρύ και πολυσύνθετο πολιτικό χώρο στον οποίο εδράζονται η σύγκρουση και η επικοινωνία. Μια πολυποίκιλη αναφορά που φέρει μια σειρά από ερωτήματα, και ερμηνείες, μέσα από έναν χωρο-χρονικό παράγοντα που αποκρυσταλλώνει έννοιες και αξίες με κύριο άξονα τον θεωρητικό αναστοχασμό και την εμπειρική έρευνα της διαμαρτυρίας των «Αγανακτισμένων» που αποτελεί και την περιπτωσιολογική μελέτη της διατριβής. Της μελέτης δηλαδή μιας νέας μορφής δράσης με διεθνή διάχυση, της κατάληψης του δημόσιου χώρου και δη της κεντρικής πλατείας μητροπόλεων, με αναλυτικό παράδειγμα την κατάληψη της πλατείας Συντάγματος από συλλογικά υποκείμενα τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2011. Αναφορά στη συλλογική δράση που υφάνθηκε στον κοινωνικό πολιτικό χώρο της Ελλάδας της κρίσης, εισάγοντας νέα ρεπερτόρια δράσης, με αφορμή τις πολιτικές ευκαιρίες της μεταφορντικής κοινωνίας γενικότερα και της εγχώριας οικονομικής και πολιτικής κρίσης ειδικότερα, τις νέες αξιακές πλαισιώσεις, αλλά και οργανωτικές δομές, τις συλλογικές ταυτότητες, καθώς και μια διαφορετική σχέση της κοινωνίας με τον χώρο, από ένα ετερογενές πλην «μοναδικό» πλήθος, ένα νέο πολιτικό υποκείμενο. Στον ίδιο άξονα εντάσσεται και η μελέτη της πολιτικής διαμεσολάβησης, όπως εξυφαίνεται από την ανάλυση της σχέσης ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα και την εν λόγω διαμαρτυρία, με την επικοινωνιακή δράση να αποτελεί σημαντική συνισταμένη στη διερεύνηση του πολιτικού γεγονότος. Η πολιτική και επικοινωνιακή αναπαράσταση «από τα κάτω» αναδεικνύει τη σφυρηλάτηση από τα συλλογικά υποκείμενα μιας «πληβειακής» δημόσιας σφαίρας. Η τελευταία, εμπίπτει στην κατηγορία του «επίδικου», στην αλλαγή ή όχι παραδείγματος, στην προσπάθεια δηλαδή των δρώντων να εγκαθιδρύσουν ένα νέο δημόσιο χώρο που να συνάδει με τις δικές τους αξίες και ιδανικά.
Στάσεις και μορφές αρχοντικής εξουσίας στη βενετική Ζάκυνθο
Authors: Καποδίστριας Νικόλαος
Published: September 2021

Το β΄ μισό του 18ου αιώνα υπήρξε για τα υπό βενετική κυριαρχία Ιόνια νησιά μια περίοδος ορατών κοινωνικών μετασχηματισμών που παράλληλα συνοδεύτηκε από την ανάπτυξη προς τις νησιωτικές κτήσεις μιας πιο παρεμβατικής πολιτικής, εκπορευόμενης από τη βενετική μητρόπολη. Πέραν διαφόρων μεταρρυθμιστικών προσπαθειών από τα μέσα του αιώνα, η ένταση της παρουσίας της Κυριάρχου στο Ιόνιο πιστοποιείται και στο δικαστικό πεδίο με τη δίωξη διαφόρων σημαινόντων αρχόντων, οι οποίοι αντιμετώπισαν κατηγορίες αυθαίρετης εξουσίας (autorità privata), υπέστησαν ανακριτικές διαδικασίες και τιμωρήθηκαν ως δυνητικές απειλές για την κοινωνική ευταξία. Αυτές οι εξελίξεις συνέπεσαν με τις προσπάθειες «καθόδου» της Ρωσίας στη Μεσόγειο και το ξέσπασμα του α΄ ρωσο-οθωμανικού πολέμου (1768-1774), με τους Ρώσους πράκτορες να βλέπουν στα πρόσωπα ορισμένων εκ των εξεχόντων ιόνιων αρχόντων δυνητικούς συμμάχους. Πράγματι, στις τάξεις των ιόνιων βενετών υπηκόων αναπτύχθηκε μια «φιλορωσική» τάση, άμεσα ορατή με την εμπλοκή πολυάριθμων εξ αυτών στην εξέγερση των «Ορλωφικών» (1770), παρά τις ρητές βενετικές απαγορεύσεις περί μη ανάμειξης των υπηκόων στις επιχειρήσεις. Η παρούσα εργασία οριοθετείται γεωγραφικά στο νησί της Ζακύνθου και επικεντρώνεται στην ανάδειξη πτυχών της δραστηριότητας του κόντε Ιωάννη Μακρή, επιφανέστερου ίσως άρχοντα του νησιού από τα μέσα του 18ου αιώνα και επικεφαλής ενός συνασπισμού αρχοντικών οικογενειών, που μονοπωλούσε την τοπική εξουσία και ήλεγχε κάθε τομέα της δημόσιας ζωής. Το πρόσωπό του εξέπεμπε σεβασμό και φόβο και η ισχύς που διέθετε τον καθιστούσε στην πράξη αυτόνομο πόλο εξουσίας στο νησί και, σε πολλές περιπτώσεις, του επέτρεπε να υποκαθιστά ακόμα και τον τοπικό βενετό προνοητή. Εξάλλου, γύρω του συσπειρωνόταν ένα ευρύτατο δίκτυο εξαρτώμενων (dipendenti), προερχόμενων από όλο το κοινωνικό φάσμα. Ακριβώς η ανεξέλεγκτη τοπική του εξουσία και η μεγάλη επιρροή που ασκούσε στο πλήθος τον έφεραν στο στόχαστρο της ολοένα και πιο φοβικής βενετικής ολιγαρχίας και αντιμέτωπο με την ποινή της φυλάκισης. Ο Μακρής εμφανίζεται ως ένας εκ των βασικότερων συνομιλητών των Ρώσων πρακτόρων, που τις παραμονές του α΄ ρωσο-οθωμανικού πολέμου δρούσαν στη νότια Βαλκανική και φαίνεται πως αποτέλεσε τον ιθύνοντα νου της μαζικής μετάβασης πολυάριθμων Ζακυνθινών στην Πελοπόννησο, όταν ξέσπασε η εξέγερση των «Ορλωφικών». Υιοθετώντας την άποψη ότι η μελέτη των ελίτ μπορεί να αποδειχτεί κλειδί για την κατανόηση των ιστορικών αλλαγών, ακριβώς γιατί αυτές έχουν την τάση να αντιστέκονται στις οικονομικοκοινωνικές μεταβολές, ταυτόχρονα, όμως, μπορεί να αποδειχθούν φορείς κοινωνικής εξέλιξης, η περίπτωση του Μακρή είναι δυνατό να αποτελέσει ένα παράδειγμα μελέτης (case study) που, αφενός συνδέει το βενετικό Ιόνιο με ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις στον ευρωπαϊκό χώρο, και, αφετέρου αποτυπώνει τις σχέσεις κυριάρχων και κυριαρχούμενων στο βενετικό Stato da Mar, τη στιγμή της εμφάνισης του ρωσικού παράγοντα στη Μεσόγειο.
Η αρχή της ισότητας στην κοινωνική ασφάλιση
Authors: Ψήμμας Θωμάς
Published: September 2021

Η διδακτορική διατριβή, με τίτλο: «Η αρχή της ισότητας στην κοινωνική ασφάλιση: Στο μεταίχμιο μεταξύ αναδιανομής και ανταποδοτικότητας», αποσκοπεί σε μια ηθικοπολιτική, κανονιστική και εμπειρική προσέγγιση της κοινωνικής ασφάλισης ως υλικού και θεσμικού εργαλείου διανεμητικής δικαιοσύνης. Η διατριβή δομείται σε τρία μέρη: α) Ισότητα και διανεμητική δικαιοσύνη, β) Η κοινωνική ασφάλιση ως θεσμός διανεμητικής δικαιοσύνης, γ) Κοινωνική ασφάλεια και δημοκρατία. Στο πρώτο μέρος, η αρχή της ισότητας λειτουργεί ως μέσο προώθησης και εμβάθυνσης της (προσωπικής, πολιτικής, κοινωνικής) ελευθερίας και ως (ανα)διανεμητικός σκοπός. Η αρχή της ισότητας –στην ουσιαστική της διάσταση- και το δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλεια συνιστούν το ιδεατό ηθικό έδαφος (αξία-ανάγκη) για την οικοδόμηση μιας θεωρίας διανεμητικής δικαιοσύνης, εφαρμόσιμης στην πράξη. Συνεπώς, ο θεσμός της κοινωνικής ασφάλισης παρέχει το κατάλληλο ερευνητικό έδαφος προκειμένου να καταστεί εύληπτη η κοινωνική διάσταση της αυτονομίας, ιδίως όσον αφορά στο ζήτημα της διαχείρισης συλλογικών κινδύνων. Το δεύτερο μέρος επικεντρώνεται στα ηθικοπολιτικά και κανονιστικά θεμέλια της κοινωνικής ασφάλισης (διανεμητική δικαιοσύνη, καθολικότητα, ισότητα). Αρχικά, εκτίθεται μια αναλυτική επισκόπηση της αλληλεγγύης και της ανταποδοτικότητας ως των διανεμητικών κριτηρίων-χαρακτηριστικών της κοινωνικής ασφάλισης. Η καθολικότητα συνιστά το δεύτερο θεμελιώδες γνώρισμα της κοινωνικής ασφάλισης, καθώς η συλλογική αντιμετώπιση των κινδύνων εδράζεται στην απαγόρευση άμεσων ή έμμεσων διακρίσεων μεταξύ των προσώπων. Επιπλέον, η αρχή της ισότητας αναδεικνύεται σε δομικό συστατικό της κοινωνικής ασφάλισης και λειτουργεί ως ο κατάλληλος μηχανισμός για την κριτική παρουσίαση του «συστήματος των πολλαπλών πυλώνων», που αποτελεί το κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο πρότυπο της κοινωνικής ασφάλισης. Το τρίτο μέρος τονίζει τον αδιάρρηκτο σύνδεσμο ανάμεσα στην κοινωνική ασφάλεια και τη δημοκρατία. Από τη μία πλευρά, η αναλογιστική επιτήρηση του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος και η αυτοδιοίκηση των φορέων κοινωνικής ασφάλισης αναδεικνύουν τη διαφάνεια και τη συμμετοχή σε θεμελιώδεις παραμέτρους της κοινωνικής πολιτικής. Από την άλλη πλευρά, η κοινωνική ασφάλεια λειτουργεί ως ο υλικός και θεσμικός τρόπος για την οικοδόμηση μιας πιο συμπεριληπτικής δημόσιας σφαίρας, με πιο ενεργή συμμετοχή των προσώπων, ιδίως των πιο ευάλωτων μελών της πολιτικής κοινωνίας. Τέλος, η διδακτορική διατριβή επισημαίνει τις προοπτικές και τους κινδύνους που συνεπάγεται το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα από τη σκοπιά των αρχών της πραγματικής ελευθερίας, της ουσιαστικής ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Collagen morphometric analysis in liver biopsies of patients with chronic viral hepatitis (HCV or HBV) predicts virological response
Authors: Τσιάνου Ζωή
Published: September 2021

Η ποσοτικοποίηση του κολλαγόνου ως αναλογία κολλαγόνου στη βιοψία ήπατος (Collagen Proportionate Area – CPA) σε βιοψίες ήπατος παρέχει το βαθμό της ηπατικής ίνωσης. Αυτό αποτελεί το πιο τυπικό ιστολογικό χαρακτηριστικό στις ιογενείς ηπατίτιδες. Η σταδιοποίηση επί του παρόντος βασίζεται σε ημιποσοτικά συστήματα ταξινόμησης, όπως το Ishak και το METAVIR. Ο υπολογισμός της CPA με τεχνικές ανάλυσης εικόνων αποδείχτηκε πιο ακριβής σε σύγκριση με τα ημιποσοτικά συστήματα ταξινόμησης. Ωστόσο, η έλλειψη τυποποίησης και ισχυρών μεθοδολογιών για την αξιολόγιση της ψηφιακής ανάλυσης εικόνων για CPA αποτελεί σημαντικό περιοριστικό παράγοντα και ως εκ τούτου η CPA δεν χρησιμοποιείται ακόμα στην καθημερινή κλινική πρακτική. Η παρούσα εργασία προτείνει μια πλήρως αυτοματοποιημένη μεθοδολογία για την εξαγωγή της CPA, η οποία βασίζεται σε τεχνικές μηχανικής μάθησης (machine learning) και περιλαμβάνει τρία στάδια. Πιο συγκεκριμένα, ο διαχωρισμός του φόντου από τους ιστούς όπως επίσης και η ανίχνευση ίνωσης σε περιοχές (regions) ηπατικού ιστού πραγματοποιήθηκε με τη χρήση αλγόριθμων ομαδοποίησης (clustering algorithms). Για το διαχωρισμό περιοχών ηπατικού από μη ηπατικούς ιστούς, όπως για παράδειγμα δομικό κολλαγόνο, μυικό ιστό και θρόμβους αίματος, χρησιμοποιήθηκαν αλγόριθμοι κατηγοριοποίησης (classification algorithms). Στη συνέχεια, οι περιοχές μη ηπατικού ιστού αποκλείστηκαν από τον υπολογισμό της CPA. Η μεθοδολογία αξιολογήθηκε με τη χρήση 79 εικόνων από ηπατικούς ιστούς ασθενών με ηπατίτιδα C. Το μέσο απόλυτο σφάλμα (mean absolute error) υπολογίστηκε σε 1.31% ενώ ο συντελεστής συμφωνίας συσχέτισης (concordance correlation coefficient) σε 0.923. Στην υπάρχουσα βιβλιογραφία η επιλογή περιοχών αλλά και η εισαγωγή ορίωνπραγματοποιείται με χειροκίνητες διαδικασίες. Οι διαδικασίες αυτές αποφεύγονται με την προτεινόμενη μεθοδολογία. Επιπλέον, ο χρόνος υπολογισμού του CPA περιορίζεται στον ελάχιστο δυνατό. Όσον αφορά τη χρήση της τεχνικής σε ασθενείς με ηπατίτιδα B, καταλήξαμε στο ότιαπαιτείται περαιτέρω εκτίμηση.
Μελέτη της φωτοκαταλυτικής διάσπασης επιλεγμένων αντικαρκινικών ενώσεων και ανάλυση των προϊόντων τους με φασματομετρία μάζας
Authors: Χατζημπαλόγλου Ανθούλα
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν αρχικά η μελέτη της φωτολυτικής και φωτοκαταλυτικής διάσπασης τριών αντικαρκινικών ενώσεων (ετοποσίδη, ιρινοτεκάνη, μεθοτρεξάτη) χρησιμοποιώντας ακτινοβολία UV και ΤiO2 Degussa P25 ως καταλύτη. Η έρευνα ξεκίνησε με τη μελέτη της υδρολυτικής διάσπασης των ενώσεων υπό διαφορετικές τιμές pΗ και συνεχίστηκε με τη μελέτη της φωτόλυσης στις αντίστοιχες τιμές. Έπειτα, προχώρησε στη μελέτη της προσρόφησης της εκάστοτε ένωσης στην επιφάνεια του καταλύτη υπό διαφορετικές τιμές pΗ και συγκεντρώσεις καταλύτη. Τέλος, ολοκληρώθηκε με τη μελέτη της φωτοκατάλυσης υπό διαφορετικές τιμές pΗ, συγκεντρώσεις καταλύτη και αρχικές συγκεντρώσεις των ενώσεων. Η παρακολούθηση της διάσπασης των ενώσεων πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του UPLC. Παράλληλα, σε όλα τα πειράματα έγινε εκτίμηση του βαθμού ανοργανοποίησης των επιλεγμένων αντικαρκινικών ενώσεων και των παραγόμενων προϊόντων μετασχηματισμού μέσω του διαλυτού οργανικού άνθρακα. Ακόμη, πραγματοποιήθηκε ο φασματικός χαρακτηρισμός της πηγής ακτινοβολίας και ο υπολογισμός της ροής των φωτονίων του συστήματος επεξεργασίας. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής πραγματοποιήθηκε η ανίχνευση και η ταυτοποίηση των προϊόντων μετασχηματισμού της ετοποσίδης κατά τη φωτοκατάλυση και της ιρινοτεκάνης κατά τη φωτόλυση και τη φωτοκατάλυση με τη βοήθεια του LC-MS/MS και σε κάποιες περιπτώσεις του LC-TOF-MS. Τέλος, έγινε παρακολούθηση της μεταβολής της τοξικότητας των ενώσεων και των παραγόμενων προϊόντων τους.
Στοχευμένα πειράματα και δραστηριότητες με αντικείμενο την κατανόηση των εννοιών και των ιδιοτήτων των διαλυμάτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Authors: Κουμούτση Αναστασία
Published: September 2021

Η διατριβή πραγματεύεται την οργάνωση και εκτέλεση ορισμένων απλών και σαφών πειραματικών διαδικασιών καθώς και ορισμένων παράλληλων δραστηριοτήτων που μπορούν να πραγματοποιηθούν σε οποιαδήποτε βαθμίδα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με μικρό κόστος και χωρίς την ανάγκη εξεζητημένου εξοπλισμού. Τα πειράματα στοχεύουν στην καλύτερη κατανόηση από μέρους των μαθητών, των εννοιών και των ιδιοτήτων των διαλυμάτων, όπως συγκέντρωση, πυκνότητα, αραίωση και ανάμιξη. Η πραγματοποίηση των πειραμάτων σε σχολική μονάδα για τουλάχιστον δύο χρόνια αποδείχθηκε αποτελεσματική καθώς οι μαθητές, σε επόμενη σχολική χρονιά μπόρεσαν να απαντήσουν πολύ πιο ικανοποιητικά σε συγκεκριμένο ερωτηματολόγιο που περιλάμβανε ερωτήματα για τις παραπάνω έννοιες, σε σχέση με μαθητές δύο άλλων σχολείων που είχαν πραγματοποιήσει μόνο ορισμένα ή και καθόλου σχετικά πειράματα. Η στατιστική επεξεργασία των ερωτηματολογίων έδειξε πρώτον την ύπαρξη σημαντικών διαφορών μεταξύ των τριών σχολείων και καθώς η αξιολόγηση του ερωτηματολογίου με βάση ορισμένους βιβλιογραφικούς δείκτες απέδειξε την αξιοπιστία του, προτείνεται να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο για τη γενικότερη αξιολόγηση μαθητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Οικιακά απορρίμματα τροφίμων
Authors: Αϊτσίδου Βασιλική
Published: September 2021

Το μεγαλύτερο μέρος της σπατάλης τροφίμων πηγάζει από τα απορρίμματα τροφίμων κατά το στάδιο της κατανάλωσης/νοικοκυριών, επιφέροντας πληθώρα κοινωνικών, περιβαλλοντικών και οικονομικών ζητημάτων παγκοσμίως. Στην παρούσα διατριβή διερευνήθηκαν σε βάθος τα Οικιακά Απορρίμματα Τροφίμων (ΟΑΤ), μεταξύ αστικών και αγροτικών νοικοκυριών, μέσω του θεωρητικού πλαισίου της Κοινωνικό–Οικολογικής Συνείδησης (ΚΟΣ). Περιοχή έρευνας αποτέλεσε ο Δήμος Εορδαίας. H επιλογή του αποδίδεται στις επιδράσεις που απορρέουν από τη δραστηριότητα της Δ.Ε.Η.. Για τους σκοπούς της παρούσας έρευνας πραγματοποιήθηκαν τόσο ποιοτικές όσο και ποσοτικές μετρήσεις και αναλύσεις. Βασικό ερευνητικό εργαλείο αποτέλεσε ένα ειδικά διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο, το οποίο συμπληρώθηκε διαμέσου προσωπικών συνεντεύξεων σε συνολικά έξι μήνες. Τα αποτελέσματα εστιάζουν κυρίως σε θέματα χαρακτηριστικών των ερωτώμενων, των νοικοκυριών τους, της καταναλωτικής–διατροφικής στάσης και των διαθέσιμων γνώσεων και αντιλήψεων που διαμορφώνουν την ΚΟΣ για τα ΟΑΤ. Αναδεικνύονται η επίδραση του βαθμού αγροτικότητας και οι παράγοντες που επηρεάζουν τη διαμόρφωση της ΚΟΣ για τα ΟΑΤ. Πρόκειται για μία ιδιαίτερη περίπτωση μελέτης όπου η ΚΟΣ δεν είναι ορθά διαμορφωμένη καθώς καταγράφηκαν ελλιπείς ή/και λαθεμένες αντιλήψεις. Το φύλο, η ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο, το οικογενειακό εισόδημα και ο τόπος μόνιμης κατοικίας επηρεάζουν τη σύνθεση των ΟΑΤ. Τα αγροτικά βιώματα και το αγροτικό παρελθόν είναι δύο ακόμη παράγοντες που επηρεάζουν και αναδεικνύονται για πρώτη φορά σε μια έρευνα σπατάλης τροφίμων για την περίπτωση της Ελλάδας. Τέλος, η διάθεση για πρόληψη/μείωση των ΟΑΤ ευνοούν τη διεξαγωγή προτάσεων πολιτικής απευθυνόμενες σε κρατικούς, τοπικούς και εκπαιδευτικούς φορείς. Η υλοποίηση τοπικής ενημερωτικής εκστρατείας και η ανάπτυξη της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης αποτελούν την πρακτική συνεισφορά της έρευνας.
Ανάπτυξη ολοκληρωμένων κυκλωμάτων και οπτικών διεπαφών πλατφόρμας SOI για εφαρμογές σε οπτικά δίκτυα επικοινωνιών
Authors: Πουλόπουλος Ιωάννης
Published: September 2021

Ο πρώτος βασικός άξονας της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη ολοκληρωμένων φωτονικών διατάξεων με σκοπό την υιοθέτηση τους σε οπτικά δίκτυα επικοινωνιών επόμενης γενιάς. Η υιοθέτηση αυτών των διατάξεων, θα επιτρέψει την ευρεία και σε βάθος ηλεκτρο-οπτική ολοκλήρωση, ενεργοποιώντας την οπτική διασύνδεση υπερ-υψηλών ταχυτήτων και χαμηλής κατανάλωσης λειτουργία για χρήση τόσο στο telecom όσο και στο datacom δίκτυο. Τα στοιχεία αυτά, θα υιοθετηθούν ευρέως ως βασικά κυκλώματα σε αμιγώς οπτικά συστήματα μεταγωγής για χρήση σε οπτικούς κόμβους, επιτρέποντας την υλοποίηση τοπολογιών ελαστικών οπτικών δικτύων. Δεύτερος βασικός άξονας της διατριβής αυτής, είναι η δημιουργία διατάξεων οπτικής διεπαφής υψηλής απόδοσης κυκλωμάτων πυριτίου, ανεκτικών σε αστοχίες που εισάγονται κατά τα στάδια κατασκευής και συναρμολόγησης. Το πρώτο σημαντικό θέμα που μελετήθηκε στα πλαίσια αυτής της διατριβής, ήταν ο σχεδιασμός στοιχείων φίλτρων κατασκευασμένων σε τεχνολογία ολοκλήρωσης πυριτίου, με σκοπό την υιοθέτησή τους σε τοπολογίες ελαστικών οπτικών δικτύων. Επιτεύχθηκε σχεδιασμός δομής σειριακά συζευγμένων θερο-οπτικά ελεγχόμενων δομών δακτυλίων μεταβλητού λόγου σύζευξης αξιοποιώντας δομές ΜΖΙ, για λειτουργία προσαρμοστικού εύρους ζώνης και μεταβλητού μήκους κύματος συντονισμού. Σχεδιάστηκε επίσης αναβαθμισμένη έκδοσή τους αξιοποιώντας εγκοπές αέρα για ενίσχυση των φασματικών τους χαρακτηριστικών, διαμέσου της αποδοτικότερης θερμικής απομόνωσης μεταξύ των κυματοδηγών. Η πειραματική τους αξιολόγηση κατέδειξε την άριστη συμπεριφορά τους ως μεταβλητά στοιχεία φίλτρων. Το δεύτερο σημαντικό θέμα που μελετήθηκε, ήταν ο σχεδιασμός οπτικής διάταξης για χρήση οπτικού συζεύκτη διεπαφής φωτονικών κυκλωμάτων πυριτίου με πολυμερικούς κυματοδηγούς και οπτικές ίνες. Ο σχεδιασμός βασίστηκε σε δημιουργία κωνικής δομής κυματοδηγού πυριτίου, αξιοποιώντας το κριτήριο των σταθερών απωλειών της ζεύξης ανά μονάδα μήκους διάδοσης. Ο αδιαβατικός οπτικός συζεύκτης, χαρακτηρίστηκε από χαμηλό αριθμό απωλειών, μεγάλο εύρος ζώνης λειτουργίας, και ικανοποιητική ανοχή σε ατέλειες που εισάγονται στα στάδια κατασκευής και συναρμολόγησης. Τέλος, το τρίτο σημαντικό θέμα που μελετήθηκε, ήταν ο σχεδιασμός τρισδιάστατου οπτικού συζεύκτη για οπτική διασύνδεση κυματοδηγών πυριτίου με κυματοδηγό εγχαραγμένο σε πλατφόρμα ολοκλήρωσης γυαλιού, για λειτουργία και στις δύο πολωτικές καταστάσεις αξιοποιώντας τεχνικές παθητικής ευθυγράμμισης. Ο σχεδιασμός βασίζεται στη δημιουργία κωνικής δομής κυματοδηγού πυριτίου για σύζευξη οπτική ισχύος σε υπό γωνία κυματοδηγό γυαλιού, βασισμένης στην αρχή σταθερών απωλειών ανά μονάδα μήκους. Η προσομοιωτική μελέτη κατέδειξε υψηλή απόδοση σύζευξης ισχύος, ενώ η συνολική διάταξη χαρακτηρίστηκε από ευρυζωνικότητα και μεγάλη αντοχή σε κατασκευαστικές ατέλειες και ατέλειες που εισάγονται στο στάδιο της συναρμολόγησης.
Η ωρίμανση της μη ειδικής ανοσίας
Authors: Γεωργούντζου Αναστασία
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη εξέτασε παραμέτρους που αφορούν την ωρίμανση της φυσικής ή μη ειδικής ανοσίας από τη γέννηση μέχρι την ενηλικίωση, τόσο σε υγιή όσο και σε ατοπικά- αλλεργικά άτομα. Διαπιστώθηκαν καταρχάς σημαντικές με την ηλικία μειώσεις στο συνολικό αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων σε υγιείς και ατοπικούς, αλλά και στους πληθυσμούς κυττάρων που συμμετέχουν στη μη ειδική ανοσία, όπως τα ηωσινόφιλα (σε υγιείς και ατοπικούς) και τα μονοκύτταρα (στους ατοπικούς). Οι σημαντικότερες μεταβολές φαίνεται ότι συμβαίνουν κατά κύριο λόγο μετά τον 1ο χρόνο ζωής. Επίσης, παρατηρήθηκε αυξημένος αριθμός ηωσινοφίλων στα ατοπικά- αλλεργικά παιδιά μετά την ηλικία των 4 ετών, γεγονός που συνέπεσε με την έναρξη των αναπνευστικών αλλεργιών. Αντιθέτως, βρέθηκε αυξημένος αριθμός μονοκυττάρων στους υγιείς στην ηλικιακή ομάδα 10-18 ετών. Σε ό,τι αφορά τις TLR- επαγόμενες απαντήσεις κυτταροκινών σε μικροβιακά (TLR4) και ιογενή (TLR3 & TLR7/8) ερεθίσματα διαπιστώθηκε με την παρούσα μελέτη μεταβολή- ωρίμανση με την ηλικία στην ικανότητα σύνθεσης μιας πλειάδας μορίων από τη γέννηση μέχρι την ενηλικίωση. Το είδος της μεταβολής (αύξηση ή μείωση) και ο ρυθμός που αυτή επιτελείται φαίνεται ότι ποικίλλει ανάλογα με το TLR μονοπάτι και το μόριο που μελετάται. Πιο συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε ωρίμανση- αύξηση με την ηλικία στην παραγωγή i) φλεγμονωδών κυτταροκινών (TNF-α – TLR3) (IL-1β – TLR3 & TLR7/8) ii) Th1 κυτταροκινών (IL-12 – TLR7/8) (IFN-γ ‒ TLR3, TLR4 & TLR7/8) iii) χημειοκινών (MIP-1β ‒ TLR3, TLR4 & TLR7/8) (MCP-3, IP-10 ‒ TLR7/8) iv) αντιφλεγμονωδών μορίων (IL-10 ‒ TLR3, TLR4 & TLR7/8). Αντιθέτως, δείχθηκε μείωση με την ηλικία στην TLR4- επαγόμενη παραγωγή της χημειοκίνης MDC. Οι παρατηρούμενες μεταβολές από τη γέννηση μέχρι την ενηλικίωση αφορούσαν κυρίως τους υγιείς, καθώς στα ατοπικά- αλλεργικά άτομα παρατηρήθηκε ωρίμανση μόνο στην ικανότητα σύνθεσης IL-10 για όλες τις TLR οδούς που μελετήθηκαν και μείωση στην παραγωγή MDC κατόπιν TLR4 διέγερσης. Συνεπώς, η ατοπία συσχετίστηκε με αποκλίσεις από τη φυσιολογική ωρίμανση των TLR3, TLR4 και 7/8- εξαρτώμενων απαντήσεων, γεγονός που φαίνεται να συμβαδίζει και με την παρατηρούμενη στη μελέτη μας αυξημένη επιρρέπεια σε ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος.
Οι επιγραφές της αρχαϊκής και κλασικής εποχής στη Μακεδονία
Authors: Μπούφαλης Άγγελος
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή συλλέγεται το σύνολο του δημοσιευμένου και μέρος του αδημοσίευτου επιγραφικού υλικού από τη Μακεδονία, από την εμφάνιση της ελληνικής αλφαβητικής γραφής έως το περ. 300 πΧΕ, και επανεκδίδεται υπό τη μορφή ενός επιγραφικού συντάγματος. Το υλικό περιλαμβάνει όλα τα είδη επιγραφών και σε όλα τα υλικά, ενώ τον κυρίως κατάλογο συμπληρώνουν τρία παραρτήματα, όπου καταχωρούνται οι επιγραφές αβέβαιης γραφής, χρονολόγησης και προέλευσης· οι αδημοσίευτες επιγραφές που ωστόσο αναφέρονται στη βιβλιογραφία· και οι επιγραφές που απορρίφθηκαν από τον κυρίως κατάλογο ως ανεπίγραφες ή λόγω χρονολόγησης. Στο δεύτερο μέρος συλλέγονται οι πληροφορίες που εξάγονται από τις επιγραφές του καταλόγου και ομαδοποιούνται σε τέσσερα θεματικά κεφάλαια: το πρώτο αφορά τη γραφή και πραγματεύεται την προέλευση, εισαγωγή και διάδοση της αλφαβητικής γραφής στον χώρο της Μακεδονίας, καθώς και χαρακτηριστικά στοιχεία της ελληνικής αλφαβητικής γραφής που δύνανται να αποτελέσουν χρονολογικά κριτήρια, όπως η εμφάνιση ακρεμόνων και μηνοειδών σχημάτων· το δεύτερο κεφάλαιο αφορά τη διάλεκτο και πραγματεύεται στοιχεία φωνολογίας και μορφολογίας που απαντούν στις επιγραφές· το τρίτο κεφάλαιο αφορά την επιγραφική συνήθεια και πραγματεύεται την εμφάνιση και διάδοση συγκεκριμένων ειδών επιγραφών στον μακεδονικό χώρο, καθώς και τη σύγκλιση ή απόκλιση των μακεδονικών επιγραφικών συνηθειών σε σχέση με εκείνες που παρατηρούνται στον υπόλοιπο ελληνικό κόσμο· το τέταρτο κεφάλαιο αφορά την ανθρωπωνυμία και πραγματεύεται την προέλευση και τη συχνότητα των ανθρωπωνυμίων που απαντούν στις επιγραφές, καθώς και τον σχηματισμό κάποιων ομάδων ανθρωπωνυμίων και υποκοριστικών. Ακολουθούν ένα κεφάλαιο όπου συνοψίζονται τα στοιχεία των προηγούμενων τεσσάρων κεφαλαίων ανά περιοχή, και ένα κεφάλαιο με γενικά συμπεράσματα.