bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Genetic characterization of melon accessions in the U.S. National Plant Germplasm System and construction of a melon core collection
Authors: Wang Xin , Ando Kaori , Wu Shan , Reddy Umesh K. , Tamang Prabin , Bao Kan , Hammar Sue A. , Grumet Rebecca , McCreight James D. , Fei Zhangjun
Published: September 2021

Melon (C. meloL.) is an economically important vegetable crop cultivated worldwide. The melon collection in the U.S. National Plant Germplasm System (NPGS) is a valuable resource to conserve natural genetic diversity and provide novel traits for melon breeding. Here we use the genotyping-by-sequencing (GBS) technology to characterize 2083 melon accessions in the NPGS collected from major melon production areas as well as regions where primitive melons exist. Population structure and genetic diversity analyses suggested thatC. melo ssp. melowas firstly introduced from the centers of origin, Indian and Pakistan, to Central and West Asia, and then brought to Europe and Americas.C. melo ssp. melofrom East Asia was likely derived fromC. melo ssp. agrestisin India and Pakistan and displayed a distinct genetic background compared to the rest of ssp.meloaccessions from other geographic regions. We developed a core collection of 383 accessions capturing more than 98% of genetic variation in the germplasm, providing a publicly accessible collection for future research and genomics-assisted breeding of melon. Thirty-five morphological characters investigated in the core collection indicated high variability of these characters across accessions in the collection. Genome-wide association studies using the core collection panel identified potentially associated genome regions related to fruit quality and other horticultural traits. This study provides insights into melon origin and domestication, and the constructed core collection and identified genome loci potentially associated with important traits provide valuable resources for future melon research and breeding.
Breast Cancer Early Detection in Eswatini: Evaluation of a Training Curriculum and Patient Receipt of Recommended Follow-Up Care
Authors: O'Neil Daniel S. , Nxumalo Sifiso , Ngcamphalala Cebisile , Tharp G , Jacobson Judith S. , Nuwagaba-Biribonwoha Harriet , Dlamini Xolisile , Pace Lydia E. , Neugut Alfred I. , Harris Tiffany G.
Published: September 2021

PURPOSE

Breast cancer (BC) is detected at late stages in sub-Saharan Africa. We piloted a BC early-detection program in Eswatini aimed at increasing breast health knowledge and clinical skills. We also aimed to determine the proportion of patients with breast abnormalities who completed referral to breast specialty clinics.

METHODS

Nurses and counselors from five human immunodeficiency virus and/or antiretroviral therapy clinics underwent training in BC and clinical breast examination (CBE). We compared knowledge and skill examinations completed before, immediately after, and 90 days after training. Nurses then screened female clinic patients ≥ 18 years for breast symptoms, examined those with symptoms, and referred women with CBE abnormalities to a surgeon or the national breast clinic. Consenting women were contacted at 30 and 60 days after screening to determine if they had completed referral.

RESULTS

In 2019, 44 nurses underwent training. Median scores (interquartile range) on pretraining, immediate post-training, and 90-day post-training knowledge examinations were 17.5 (16-19), 20 (19-21), and 20 (19-21), respectively. Median scores (interquartile range) on pretraining, immediate post-training, and 90-day post-training skills examinations were 10 (7-11), 23 (21.5-25), and 23 (22-24), respectively. Compared with pretraining scores, post-training scores were significantly improved ( P < .0001 for all comparisons). From June 2019 to April 2020, a total of 9,502 clinic patients were screened for breast symptoms: 150 (2%) underwent CBE, 93 (62%) were referred for further evaluation, and 88 (97%) were included in the study. Of those, 54 (61%) completed referral. Referral completion was not associated with age, employment, relationship status, or prior experiences related to BC.

CONCLUSION

The program's training curriculum improved breast health knowledge and clinical skills. Efforts are needed to improve patients' receipt of recommended evaluation for breast abnormalities.
Deep learning for bioimage analysis in developmental biology
Authors: Hallou Adrien , Yevick Hannah G. , Dumitrascu Bianca , Uhlmann Virginie
Published: September 2021

Deep learning has transformed the way large and complex image datasets can be processed, reshaping what is possible in bioimage analysis. As the complexity and size of bioimage data continues to grow, this new analysis paradigm is becoming increasingly ubiquitous. In this Review, we begin by introducing the concepts needed for beginners to understand deep learning. We then review how deep learning has impacted bioimage analysis and explore the open-source resources available to integrate it into a research project. Finally, we discuss the future of deep learning applied to cell and developmental biology. We analyze how state-of-the-art methodologies have the potential to transform our understanding of biological systems through new image-based analysis and modelling that integrate multimodal inputs in space and time.
Η πολιτική στροφή
Authors: Μανωλάτος Αλέξανδρος
Published: September 2021

Ο βασικός στόχος της διατριβής είναι να σκιαγραφήσει τη θέση που καταλαμβάνει ο Πολιτικός Φιλελευθερισμός απέναντι στη ΘΔ, προσφέροντας μια συνεκτική ερμηνεία του δεύτερου μεγάλου βιβλίου του Rawls και ξεδιαλύνοντας απορίες για τους λόγους που τον οδήγησαν στην λεγόμενη πολιτική στροφή. Στην παρούσα έρευνα θα επιδιώξω να εξηγήσω τους λόγους για τους οποίους ο Rawls πραγματοποίησε την πολιτική στροφή και να προσδιορίσω το μέγεθος και τη φύση της μετατόπισης που αυτή σηματοδοτεί. Θα υποστηρίξω παράλληλα ότι ο Πολιτικός Φιλελευθερισμός δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια υποχώρηση, αλλά ως μια προσπάθεια του Rawls να θέσει μια νέα σειρά ερωτημάτων για τον φιλελευθερισμό τα οποία δεν τον είχαν απασχολήσει στη Θεωρία της Δικαιοσύνης.
Ο επτανησιακός συνταγματισμός στα χρόνια της αγγλοκρατίας
Authors: Μιχαλοπούλου Ζωή
Published: September 2021

Βασικό πεδίο έρευνας της διδακτορικής διατριβής αποτελεί ο επτανησιακός συνταγματισμός που αναπτύχθηκε στα Επτάνησα κατά την περίοδο της Αγγλοκρατίας, που διήρκεσε ουσιαστικά από το έτος 1815 έως και την Ένωση με την Ελλάδα το 1864. Επειδή όμως βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα της επτανησιακής συνταγματικής ιστορίας είχαν διαμορφωθεί και παγιωθεί σε προγενέστερες ιστορικές περιόδους, η διατριβή ανατρέχει στα γεγονότα, αλλά και τις διεργασίες που προηγήθηκαν της έλευσης των Βρετανών στην Επτάνησο, με αφετηρία την κατάλυση της Βενετικής Δημοκρατίας από τους Δημοκρατικούς Γάλλους. Για το λόγο αυτό, λοιπόν, η διατριβή απέκτησε την συγκεκριμένη δομή, που αποτελείται από Ιστορικά Προλεγόμενα και δύο διακριτά μέρη. Εξάλλου, η έρευνα ολοκληρώνεται με την αποστολή του Gladstone στα Επτάνησα το έτος 1859, αφού η εν λόγω αποστολή αποτελεί και το τελευταίο στάδιο της επτανησιακής συνταγματικής ιστορίας, υπό την έννοια ότι τα γεγονότα που ακολούθησαν και αναφέρονται πλέον στις διεργασίες της Ένωσης, αποτελούν αντικείμενο άλλου επιστημονικού πεδίου.
Η αναπαράσταση του φύλου στη σύγχρονη γυναικεία δραματουργία στην Ελλάδα
Authors: Μέργου Μαρίνα-Ζωή-Αφένδρα
Published: September 2021

Θέμα της παρούσας διατριβής είναι η αναπαράσταση του φύλου, όπως αυτή αποτυπώνεται στα θεατρικά έργα σύγχρονων Ελληνίδων γυναικών δραματουργών. Η διατριβή εστιάζει στην ανάδειξη των Ελληνίδων γυναικών δραματουργών και στη διερεύνηση των θεατρικών έργων τους υπό το πρίσμα του φύλου με κύριο στόχο να καλύψει το βιβλιογραφικό κενό που υπάρχει στον ελληνικό χώρο σε σχέση με τη συγκεκριμένη θεματολογία. Για την ανάλυση των έργων, χρησιμοποιήθηκε η Κριτική Ανάλυση Λόγου. Τα κύρια ερευνητικά ζητήματα που διατυπώθηκαν αφορούν τον τρόπο με τον οποίο αναπαριστούν οι σύγχρονες Ελληνίδες γυναίκες δραματουργοί τα δύο φύλα, τις ιδιότητες, τα πρότυπα και τα στερεότυπα που τους αποδίδουν, καθώς και το κατά πόσο οι έμφυλες εικόνες, οι οποίες προβάλλονται μέσα από τα έργα τους, λειτουργούν ενισχυτικά για τις ίδιες τις γυναίκες. Μέρος της προβληματικής αφορά επίσης τη διερεύνηση της φύσης της ‘γυναικείας γλώσσας’ και της ‘γυναικείας γραφής’, όπως αυτή ορίστηκε από τη σύγχρονη μεταφεμινιστική θεωρία και κριτική. H παρούσα έρευνα εντάσσεται στον ευρύτερο χώρο της μελέτης της ιδεολογίας, της πολιτικής και των έμφυλων σχέσεων εξουσίας στο χώρο της τέχνης και του πολιτισμού με έμφαση στο θέατρο και στη δραματουργία.
Βιοχημική και φαρμακολογική μελέτη της θειικής χονδροϊτίνης σε βιολογικά δείγματα
Authors: Ασημακοπούλου Αθανασία
Published: September 2021

Πειραματικές και κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι γλυκοζαμινογλυκάνες (GAGs) επηρεάζουν τον βιολογικό ρόλο των πρωτεογλυκανών (PGs) πάνω στις οποίες είναι ομοιοπολικά συνδεδεμένες. Η χημική ετερογένεια των GAGs αναφορικά με τον τύπο θείωσης καθορίζει σημαντικά βιολογικά φαινόμενα, όπως την οργάνωση της δομής των ιστών, τις αλληλεπιδράσεις με μόρια του εξωκυττάριου χώρου (ECM), καθώς και τη διηθητική και μεταστατική συμπεριφορά σε διάφορους τύπους καρκίνου. Έχει δειχθεί ότι, ο ρόλος της θειικής χονδροϊτίνης (CS ) είναι ιδιαίτερα σημαντικός σε διάφορες παθολογικές καταστάσεις, όπως η οστεοαρθρίτιδα, ο καρκίνος, η αθηροσκλήρυνση και η φλεγμονή. Επιπλέον, η CS έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως, σε διάφορα φαρμακευτικά σκευάσματα και συμπληρώματα διατροφής, για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με ασθένειες, όπως η οστεοαρθρίτιδα. Σε αρκετές μελέτες, ο προσδιορισμός της CS έχει πραγματοποιηθεί προκειμένου να μελετηθούν ποσοτικές και δομικές τροποποιήσεις που σχετίζονται με την παθολογική κατάσταση ή/και την πρόοδο της. Ωστόσο, η ποσοτική απομόνωση της CS από σύνθετα βιολογικά δείγματα, όπως ο ορός αίματος προϋποθέτει την ανάπτυξη μιας γρήγορης και αξιόπιστης βιοαναλυτικής μεθοδολογίας. Σκοπός αυτής της διατριβής ήταν να εφαρμοστεί αρχικά ένα αξιόπιστο πρωτόκολλο κατεργασίας δείγματος και μία μεθοδολογία FACE για τον ποιοτικό και ποσοτικό προσδιορισμό της CS σε διάφορα βιολογικά δείγματα. Η FACE ανάλυση πραγματοποιήθηκε υπό συγκεκριμένες συνθήκες και τα αποτελέσματα που ελήφθησαν συγκρίθηκαν και επικυρώθηκαν με μία καθιερωμένη σε Διεθνές επίπεδο μεθοδολογία τριχοειδούς ηλεκτροφόρησης (CE). Συγκεκριμένα, τα δείγματα κατεργάστηκαν σύμφωνα με ένα πρωτόκολλο που περιλαμβάνει δύο στάδια ενζυμικής κατεργασίας και δύο στάδια κατακρήμνισης. Το πρωτόκολλο κατεργασίας εφαρμόστηκε αρχικά στον ορό αίματος και στη συνέχεια σε δείγματα από περιφάκιο, υδατοειδές υγρό και υπερκείμενα κυτταρικής καλλιέργειας και στη συνέχεια τα δείγματα αναλύθηκαν με FACE μετά από παραγωγοποίηση με 2-AMAC. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης FACE συγκρίθηκαν και επικυρώθηκαν από τα αντίστοιχα αποτελέσματα που ελήφθησαν με CE ανάλυση των δειγμάτων. Διαπιστώθηκε ότι η ανάλυση FACE, μετά από κατεργασία του βιολογικού δείγματος σύμφωνα με το πρωτόκολλο, μπορεί να εφαρμοστεί για τον προσδιορισμό της CS σε σύνθετα βιολογικά δείγματα, ακόμη και σε ιστούς. Συγκεκριμένα, πληροφορίες μπορούν να ληφθούν για την εικόνα θείωσης της CS και στις περισσότερες περιπτώσεις είναι εφικτός ο ποσοτικός προσδιορισμός των Δ-δισακχαριτών CS στα βιολογικά δείγματα. Κατά συνέπεια, η ανάλυση FACE μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μια οικονομική, γρήγορη και απλή αναλυτική τεχνική για τον προσδιορισμό της CS σε διάφορα βιολογικά δείγματα. Η καθιερωμένη μεθοδολογία CE μπορεί εφαρμοστεί για τον προσδιορισμό της CS σε βιολογικά δείγματα, όταν απαιτείται υψηλή ευαισθησία και ακρίβεια, όπως για παράδειγμα για τη διεξαγωγή φαρμακοκινητικών μελετών ή ακόμη και για την αναζήτηση χρήσιμων βιοχημικών δεικτών τόσο σε φυσιολογικές όσο και σε παθολογικές καταστάσεις.
Δομή και ιδιότητες κράματος ψευδαργύρου (Zn-10Al-1.5Cu)
Authors: Τσοπάνη Αργυρώ
Published: September 2021

Ο ψευδάργυρος και τα κράματά του είναι από τα πλέον χρησιμοποιούμενα μεταλλικά υλικά σε ποικίλες εφαρμογές όπως σε τεχνολογικές, κατασκευαστικές , σε αυτοκινητοβιομηχανικές αλλά και τα τελευταία χρόνια σε ρομποτικές. Από πλευράς μηχανικών ιδιοτήτων παρουσιάζουν σχετικά βελτιωμένη μηχανική αντοχή σε κάμψη μετά από θερμική κατεργασία.Ωστόσο, η επιτακτική ανάγκη στην σημερινή εποχή για μεταλλικά υλικά υψηλών απαιτήσεων οδήγησε στην ανάπτυξη διαφόρων κραμάτων ψευδαργύρου.Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή αποσκοπεί στην μελέτη της δομής και των ιδιοτήτων του κράματος ψευδαργύρου (Zn-10Al-1.5Cu). Τα κράματα ψευδαργύρου με παρόμοιες ποσοστιαίες κραματικές προσθήκες έχουν πολλαπλές τεχνολογικές εφαρμογές. Η προσθήκη χαλκού στα κράματα ψευδαργύρου αλουμινίνου (Zamak) βελτίωσε της μηχανικές του ιδιότητες και κυρίως την αντοχή του. Συγκεκριμένα, στο παραπάνω κράμα έγινε αρχικά έλεγχος της δομής και της μορφολογίας του χυτευμένου κράματος. Κατόπιν μελετήθηκε η μικροσκληρότητα, η αντοχή σε διάφορα διαβρωτικά περιβάλλοντα, η αντοχή σε οξείδωση σε διαφορετικές θερμοκρασίες, η αντιτριβική συμπεριφορά υπό ξηρές συνθήκες και τέλος η αντοχή σε κάμψη μετά από θερμικές κατεργασίες Το κράμα ψευδαργύρου (Zn-10Al-1.5Cu) βρέθηκε να αποτελείται από (α) στερεό διάλυμα αλουμινίου-ψευδάργυρου, (β) στερεό διάλυμα ψευδαργύρου- αλουμινίου ή αδιάλυτο αλουμίνιο και (γ) την ενδομεταλλική ένωση CuZn4.Όσον αφορά την αντοχή του κράματος στη διάβρωση βρέθηκε ότι σε μεγαλύτερες θερμοκρασίες διαλύματος καθώς και μεγαλύτερες συγκεντρώσεις διαλύματος η διάβρωση αυξάνεται. Ο μηχανισμός διάβρωσης βρέθηκε να είναι έντονη βελονοειδής διάβρωση καθώς και το φαινόμενο της περικρυσταλλικής διάβρωσης.Η οξειδωτική συμπεριφορά του κράματος ψευδαργύρου (Zn-10Al-1.5Cu) μελετήθηκε σε διάφορες θερμοκρασιακές διαβαθμίσεις και σε διαφορετικούς χρόνους. Παρατηρήθηκε ότι ο ρυθμός οξείδωσης αυξάνεται σύμφωνα με την αύξηση της θερμοκρασίας και του χρόνου. Η τριβολογική δε συμπεριφορά του κράματος ψευδαργύρου (Zn-10Al-1.5Cu) βρέθηκε να επηρεάζεται από την αύξηση του επιβαλλόμενου φορτίου. Ειδικότερα στο κράμα βρέθηκε να είναι παρεμφερής ο συντελεστής τριβής (μ)του ζεύγους των υλικών κράματος ψευδαργύρου (Zn-10Al-1.5Cu)- ανοξείδωτος μαρτενσιτικός χάλυβας. Τέλος, μελετήθηκε η επίδραση των θερμικών κατεργασιών στην αντοχή της κάμψης. Παρατηρήθηκε ότι υπάρχει διαφοροποίηση στην συμπεριφορά του κράματος σύμφωνα με την θερμική κατεργασία. Σε κάποιες περιπτώσεις παρατηρείται το φαινόμενο της υπερσκλήρωσης για δεδομένο χρόνο και θερμοκρασία.
Η ριζική έλλειψη της πατρικής μεταφοράς και η διεργασία της αναπλήρωσης
Authors: Στάμου Ελένη
Published: September 2021

Η έρευνα επικεντρώνεται αφενός στις αυτό-θεραπευτικές προσπάθειες του υποκειμένου και αφετέρου στον διπλό ρόλο του αναλυτή, μέσα στις συνεδρίες με το ψυχωτικό έφηβο υποκείμενο και μέσα στα πλαίσια της Ομάδας των παρεμβαινόντων σε ψυχιατρικές δομές, όπως αυτές των ξενώνων, όπου αυτοί φιλοξενούνται.Όταν υπάρχει ριζική έλλειψη της Πατρικής μεταφοράς, το υποκείμενο παραμένει αντιμέτωπο με την επιθυμία της μητέρας. Η δομή του είναι ψυχωτική. Ο ψυχωτικός έφηβος ως υποκείμενο τοποθετείται απέναντι σε αυτή την αινιγματική επιθυμία του μητρικού Άλλου και προσπαθεί συνεχώς να του προσφέρει μια «απόλαυση» χωρίς όρια. Όλα τα ψυχωτικά υποκείμενα προσπαθούν να αμυνθούν απέναντι σε αυτήν την απόλαυση και να δομήσουν κάτι που θα έχει για αυτούς αυτό-θεραπευτική αξία.Πρώτος ο Freud θεωρεί ότι το παραλήρημα σαν κατασκευή είναι μια επινόηση του ψυχωτικού υποκειμένου για να κατορθώσει να βγει από το αδιέξοδο. Το θεωρεί ως μια προσπάθεια αυτό-θεραπείας. Ο Lacan αναφέρει το παράδειγμα των επιτυχημένων προσπαθειώνnτου Ιρλανδού συγγραφέα Joyce, ο οποίος κατάφερε να μην εκλυθεί η ψύχωση του μέσα από την «αναπληρωματική» λειτουργία του συγγραφικού του έργου, η οποία στην προκειμένη περίπτωση επιδιορθώνει το δομικό ελάττωμα και του δίνει μια ταυτότητα.Η «δομή» των εφήβων οι οποίοι φιλοξενούνται σε ψυχιατρικά πλαίσια όπως αυτά των Ξενώνων, είναι συχνά η ψυχωτική. Οι ψυχωτικοί έφηβοι έχουν δυσκολία στο να ενσωματωθούν στο κοινωνικό πλαίσιο. Βιώνουν υπερβολικά άγχη, αινιγματικά συμπτώματα και το απόλυτο άδειο, έχουν ακραίες συμπεριφορές όπως για παράδειγμα φυγές και «περάσματα στην πράξη».Εξετάζοντας την βιβλιογραφία, διαπιστώνουμε ότι πολλά θεσμικά πλαίσια που υποδέχονται παιδιά και έφηβους ή ενήλικες και αναφέρονται στην ψυχανάλυση - στο εξωτερικό και κάποια στην Ελλάδα- δεν διασφαλίζουν για τον ψυχωτικό έφηβο ένα «τόπο» απαλλαγμένο από απόλαυση ο οποίος θα του έδινε την δυνατότητα να τοποθετηθεί εκεί ως υποκείμενο. Διαπιστώνεται επίσης σε κάποιες περιπτώσεις, ότι ο αναλυτής, προσπαθώντας να «κατανοήσει» τον ψυχωτικό έφηβο με «καλοπροαίρετο» τρόπο, τοποθετείται στην θέση του Άλλου ο οποίος απολαμβάνει με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εντοπίσει και να αναδείξει τις αυτό-θεραπευτικές προσπάθειες του ψυχωτικού έφηβου ως υποκειμένου.Η έρευνα αυτή αναδεικνύει ότι ο αναλυτής υποστηριζόμενος από την «επιθυμία» του, την «ηθική» του και την «πράξη» του καλείται να διασφαλίσει την λειτουργία του ως «αναλυτής του υποκειμένου» και όχι ενός αναλυτή του θεσμικού πλαισίου που τον υποδέχεται. Καλείται να στηρίξει, διαφυλάσσοντας ένα «τόπο κενό από απόλαυση», την ανάδειξη του υποκειμένου και των αμυντικών προσπαθειών του.Διαπιστώνεται επίσης ότι οι διάφορες μορφές αναπλήρωσης της ριζικής έλλειψης της Πατρικής μεταφοράς, οι προσπάθειες δόμησης, οι ταυτίσεις, οι προσπάθειες σταθεροποίησης, και γενικά οι στρατηγικές που ο κάθε ψυχωτικός έφηβος ως υποκείμενο χρησιμοποιεί, ακολουθούν μια «λογική», ένα «κατευθυντήριο νήμα», το οποίο θα παρέμενε στην αφάνεια χωρίς την παρέμβασή του αναλυτή.
Περιοχική VS γενική αναισθησία στη διακοιλιακή προπεριτοναϊκή αποκατάσταση (TAPP) βουβωνοκήλης
Authors: Σαρακατσιάνου Χαμαϊδή
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η γενική αναισθησία έχει χρησιμοποιηθεί ως πρότυπο για την λαπαροσκοπική αποκατάσταση της κήλης υπό την προσέγγιση της διακοιλιακής προπεριτοναϊκής (TAPP) αποκατάστασης. Η περιοχική αναισθησία έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς υψηλού κινδύνου, όπου αντενδείκνυται γενική αναισθησία. Αυτή η τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη συγκρίνει τη ραχιαία αναισθησία με γενική αναισθησία για τη λαπαροσκοπική αποκατάσταση TAPP βουβωνοκήλης σε ασθενείς μη υψηλού κινδύνου.Μέθοδος: Εβδομήντα ενήλικες ασθενείς ASA Ι, ΙΙ και ΙΙΙ που υποβλήθηκαν σε εκλεκτική TAPP αποκατάσταση βουβωνοκήλης τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν γενική ή ραχιαία αναισθησία για τη διενέργεια αυτής.Αποτελέσματα: Η μετεγχειρητική κατανάλωση μορφίνης ήταν σημαντικά μικρότερη αμέσως μετεγχειρητικά (p<0,001) στην ομάδα της ραχιαίας αναισθησίας. Ο μετεγχειρητικός πόνος, επίσης μειώθηκε σημαντικά κατά τις πρώτες 8 ώρες μετεγχειρητικά (p<0,05) στην ομάδα της ραχιαίας αναισθησίας.Συμπεράσματα: Η ραχιαία αναισθησία προσφέρει κάποια πλεονεκτήματα στην αναλγησία του ασθενούς κατά την πρώιμη μετεγχειρητική περίοδο μετά από TAPP αποκατάσταση βουβωνοκήλης και μπορεί να προταθεί ως μια αποτελεσματική και εναλλακτική μέθοδος αναισθησίας για τη διενέργεια αυτής.
Πειραματική μελέτη της επίδρασης της αλλεργικής φλεγμονής των αεραγωγών στη χημική καρκινογένεση πνεύμονα
Authors: Δωρής Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η σχέση μεταξύ αλλεργικής φλεγμονής και καρκινογένεσης στον πνεύμονα δεν είναι ξεκάθαρη. Αναφέρεται μια αυξημένη επίπτωση του καρκίνου του πνεύμονα σε ασθενείς με άσθμα. Ο σκοπός της μελέτης μας είναι να καθοριστεί με ποιο τρόπο η αλλεργική φλεγμονή επιδρά στη πρόκληση χημικής καρκινογένεσης στους πνεύμονες των ποντικών.Μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκαν ποντίκια γονιδιακού τύπου Βalb/c τα οποία έλαβαν: Μία δόση Ουρεθάνης (1g/kg, η μέρα της χορήγησης ορίστηκε ως 0) και Οβαλβουμίνη σε δύο στάδια: α. Eυαισθητοποίησης και β. Πρόκλησης στις παρακάτω χρονικές περιόδους του πειράματος:-Έναρξη δημιουργίας νεοπλασματικών βλαβών μετά από χορήγηση Ουρεθάνης (Ευαισθητοποίηση την -14 ημέρα και την 0, Πρόκληση από την 6 ημέρα έως και την 12).-Πρόοδος που περιλάμβανε το στάδιο αύξησης του μεγέθους των ήδη σχηματισμένων καρκινικών βλαβών (Ευαισθητοποίηση την 74 και την 84, Πρόκληση από την 90 έως και την 96).-Καθ’ όλη τη καρκινογένεση (Ευαισθητοποίηση την -14 και την 0, Πρόκληση καθημερινά από την 6 έως και την 12 και στη συνέχεια τρεις φορές την εβδομάδα).Χρησιμοποιήθηκαν και ποντίκια C57BL/6 (il5+/+) και (il5-/-), τα οποία έλαβαν μία δόση Ουρεθάνης την εβδομάδα για συνολικά δέκα εβδομάδες.Σε όλες της προαναφερόμενες περιπτώσεις τα πειραματόζωα θανατώθηκαν μετά από τέσσερις μήνες.Κύριοι στόχοι των πειραμάτων ήταν: Μέτρηση αριθμού πνευμονικών βλάβών, καθορισμός μεγέθους, ιστολογικού τύπου.Δευτερεύοντες στόχοι ήταν: Υπολογισμός φλεγμονοδών κυττάρων, ανεύρεση μεσολαβητών φλεγμονής στους αεραγωγούς.Aποτελέσματα: Η Οβαλβουμίνη προκάλεσε: οξεία αλλεργική φλεγμονή, αναδιαμόρφωση αεραγωγών με αύξηση του αριθμού των ηωσινοφίλων, υψηλή συγκέντρωση ιντερλευκίνης 5, διάταση.Η Ουρεθάνη προκάλεσε: Άτυπη κυψελιδική υπερπλασία, αδενώματα, αδενοκαρκινώματα.Η αλλεργική φλεγμονή λόγω Οβαλβουμίνης στις προαναφερόμενες περιόδους δεν επηρέασε αριθμό, μέγεθος, κατανομή βλαβών από την Ουρεθάνη.Η έλλειψη ιντερλευκίνης-5 δεν είχε αποτέλεσμα στην επαγωγή καρκινογένεσης από Ουρεθάνη. Συμπεράσματα: Η αλλεργική φλεγμονή δεν επιδρά στην επαγωγή ογκογένεσης από Ουρεθάνη. Η ογκογένεση στους πνεύμονες δεν επηρεάζεται από όλα τα είδη φλεγμονής που λαμβάνουν χώρα στους αεραγωγούς. Αμφισβητείτε η παρουσία μηχανισμού σύνδεσης μεταξύ άσθματος και πνευμονικού καρκίνου.
Βέλτιστος επιτελεστικός πυροπροστατευτικός σχεδιασμός μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς
Authors: Ναζίρης Ιορδάνης
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή γίνεται προσπάθεια να διερευνηθεί και να αντιμετωπιστεί ένας από τους πρωταρχικούς και βασικούς κινδύνους του δομημένου περιβάλλοντος, η πυρκαγιά. Ο κίνδυνος δε αυτός, όταν το δομημένο περιβάλλον αφορά σε ιστορικά κτίρια ή γενικά σε αντικείμενα πολιτιστικής κληρονομιάς επιτείνεται, λόγω των περιορισμών και των εν γένει ειδικών απαιτήσεων αυτών. Τούτη ακριβώς η δυσκολία επιχειρείται να υπερκεραστεί μέσα από την ανάπτυξη μίας μεθοδολογίας που προσεγγίζει την κάθε περίπτωση ξεχωριστά, με έναν συγκεκριμένο και συντεταγμένο τρόπο, έτσι ώστε το πρόβλημα να απλοποιείται, διαιρούμενο στις επιμέρους συνιστώσες του. Η φωτιά είναι ένα πολυπαραγοντικό και πολύπλευρο φαινόμενο, το οποίο αντιμετωπιζόμενο ως κίνδυνος για τις ανθρώπινες κατασκευές συνιστά ένα πολυπαραμετρικό πρόβλημα. Ο πλήρης καθορισμός και ανάλυση όλων των επιμέρους παραμέτρων στις περισσότερες περιπτώσεις είναι εξαιρετικά δυσχερής. Η μοντελοποίηση ωστόσο του φαινομένου απαιτεί την καλύτερη δυνατή -έστω και απλοποιημένη- προσέγγιση ώστε να επιτευχθεί η μαθηματική διατύπωση του προβλήματος με δεδομένο ότι η ενυπάρχουσα αβεβαιότητα των συνιστωσών οδηγεί σε μοντέλα τα οποία επίσης ενέχουν γενικώς ένα βαθμό αβεβαιότητας. Έχοντας διατυπώσει το πρόβλημα με μαθηματικούς όρους, η περαιτέρω διαχείριση και τελικά επίλυσή του καθίσταται δυνατή. Χρησιμοποιώντας μάλιστα τα σύγχρονα εργαλεία που η επιστήμη των εφαρμοσμένων μαθηματικών παρέχει, το προτεινόμενο μοντέλο αποκτά μεγάλες δυνατότητες και ευελιξία. Η βάση της προτεινόμενης μεθοδολογίας είναι η Αναλυτική Ιεραρχική Μέθοδος (Analytical Hierarchy Process – AHP), η οποία επιστρατεύεται με σκοπό να εκφράσει το πρόβλημα της πυροπροστασίας ως ένα πρόβλημα πολυκριτηριακής ανάλυσης αποφάσεων (Multi-Criteria Decision Analysis, MCDA), ποσοτικοποιώντας τόσο το επίπεδο πυρασφάλειας όσο και την αλλοίωση της αυθεντικότητας που προκαλείται από την εφαρμογή των πυροπροστατευτικών μέτρων. Τα δε κριτήρια που υπεισέρχονται στο πρόβλημα περιλαμβάνουν τις απαιτήσεις, τα ειδικά χαρακτηριστικά και τις εν γένει ιδιαιτερότητες των ιστορικών κτιρίων, καθώς και τις προτεραιότητες που ο μελετητής, ο ιδιοκτήτης ή ο διαχειριστής του/των κτιρίου/ων θέτει, ενώ οι αποφάσεις αφορούν στα προτεινόμενα μέτρα πυροπροστασίας. Η AHP διανθίζεται και ολοκληρώνεται με αλγορίθμους βελτιστοποίησης, οι οποίοι εξασφαλίζουν ότι σε κάθε πρόβλημα θα δοθεί βελτιστοποιημένη λύση. Σε αυτό το πλαίσιο διατυπώνονται τρία βασικά προβλήματα βελτιστοποίησης, που αντιστοιχούν σε πολλές συναντώμενες στην πράξη περιπτώσεις, και αναπτύσσονται τα αντίστοιχα μοντέλα επίλυσης-βελτιστοποίησης, ενώ για κάθε μοντέλο παρουσιάζεται και η αντίστοιχη μελέτη περίπτωσης, τα αποτελέσματα των οποίων παρουσιάζονται και αναλύονται.
Χρόνος και δημιουργία στον Γρηγόριο Νύσσης και τον Meister Eckhart
Authors: Βαλσάμης Γεώργιος
Published: September 2021

Σε ποιόν βαθμό η πράξη της δημιουργίας σημαίνει εγγύτητα του Δημιουργού στα έργα Του; Ποιόν ‘παράδεισο’ εγκατέλειψε ο άνθρωπος με την ‘παράβαση’; Ποιά είναι η ‘πρώτη ύλη’ των όντων; Τί σημαίνει για τον άνθρωπο η χωροχρονική συγκρότηση και αλλοίωση ως αντίθεση στην απλότητα της θείας φύσης; Τί σημαίνει η προέλευση των όντων ‘εκ του μηδενός’; Πώς σχετίζεται ο χωροχρόνος με την θεία βούληση; Ποιό είναι το περιεχόμενο της συντέλειας των καιρών; Τί σημαίνει το ‘κατ’ εικόνα’; Ποιά είναι η σχέση της ψυχής με την Δημιουργία; Πώς συμφωνεί με την τριαδικότητα ο μονοθεϊσμός και ποιά πραγματική αξία έχει για την θεία και την ανθρώπινη ύπαρξη η τριαδικότητα; Θίγοντας τα σχετικά ζητήματα η έρευνα αυτή της κοσμολογίας του Γρηγορίου Νύσσης και του Μάιστερ Έκκαρτ, αναδεικνύει ταυτόχρονα την σημασία θεωρητικών διαφορών και ομοιοτήτων μεταξύ των δύο σπουδαίων Μυστικών της χριστιανοσύνης.
Προβλήματα σχεδίασης για μη γραμμικά συστήματα
Authors: Θεοδόσης-Παλιμέρης Διονύσιος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετώνται τα εξής δύο προβλήματα: (i) Το Πρόβλημα Σχεδίασης Παρατηρητών για μη γραμμικά χρονικώς μεταβαλλόμενα συστήματα, και (ii) το Πρόβλημα Σταθεροποίησης αυτόνομων μη γραμμικών συστημάτων μέσω ανάδρασης με δειγματοληψία.Αρχικά, εδραιώνονται ικανές συνθήκες για την επιλυσιμότητα του Προβλήματος Σχεδίασης Παρατηρητή για μια μεγάλη κλάση μη γραμμικών τριγωνικών συστημάτων ελέγχου. Η κατάσταση του συστήματος εκτιμάται μέσω ενός Luenberger τύπου παρατηρητή του οποίου τα δυναμικά είναι εν γένει χρονικώς μεταβαλλόμενα και μη αιτιατά. Η απόδειξη των αντίστοιχων αποτελεσμάτων στηρίζεται σε μια Lyapunov τύπου επαγωγική διαδικασία που επεκτείνει παρόμοιες μεθοδολογίες από τη διεθνή βιβλιογραφία για την επιλυσιμότητα του ίδιου προβλήματος. Στη συνέχεια, αποδεικνύεται ότι, υπό ασθενέστερες συνθήκες, το Πρόβλημα Σχεδίασης Παρατηρητή για τριγωνικά συστήματα είναι επιλύσιμο μέσω μιας διακοπτόμενης ακολουθίας παρατηρητών με χρονική υστέρηση. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής, εδραιώνονται Lyapunov χαρακτηρισμοί για τη δυνατότητα ημι-ολικής σταθεροποίησης μη γραμμικών αυτόνομων συστημάτων μέσω χρονικά μεταβαλλόμενης ανάδρασης με δειγματοληψία. Στη συνέχεια, αυτός ο χαρακτηρισμός χρησιμοποιείται προκειμένου να εξαχθούν ικανές Lie αλγεβρικές συνθήκες για τη δυνατότητα σταθεροποίησης μη γραμμικών συστημάτων, γραμμικών ως προς τον έλεγχο, μέσω ανάδρασης με δειγματοληψία. Το αντίστοιχο αποτέλεσμα αποτελεί επέκταση του γνωστού Θεωρήματος Artstein-Sontag για σταθεροποίηση μέσω σχεδόν λείας ανάδρασης.
Γλωσσική εκπαίδευση και σχολικός λόγος στις ομαδοσυνεργατικές διδακτικές πρακτικές
Authors: Παυλίδου Μαρία
Published: September 2021

Αντικείμενο της διατριβής, η οποία εντάσσεται στο πεδίο της ανάλυσης σχολικού λόγου, είναι η διερεύνηση των ομαδοσυνεργατικών διδακτικών πρακτικών, η χαρτογράφηση δηλαδή των ποικίλων πρακτικών και του σχολικού λόγου στα οποία εκβάλλει η αξιοποίηση ομαδοσυνεργατικών αρχών και μεθόδων. Για τη διερεύνηση του παραπάνω αντικειμένου η διατριβή αντλεί θεωρητικά εργαλεία από την κοινωνική σημειωτική, την εκπαίδευση στον γραμματισμό και την κριτική ανάλυση λόγου. Λαμβάνοντας υπόψη ως κύρια θεωρητική παραδοχή ότι οι μαθητές κατασκευάζουν τη δική τους σχολική πραγματικότητα, το δικό τους μάθημα δηλαδή, κατά την εργασία τους σε ομάδες, κεντρικός σκοπός της διατριβής είναι να αποτυπώσει εκδοχές του γλωσσικού μαθήματος που συγκατασκευάζονται από εκπαιδευτικούς και μαθητές κατά την αξιοποίηση της ομαδοσυνεργασίας στη διδακτική πράξη. Στο πλαίσιο του παραπάνω σκοπού, οι επιμέρους στόχοι της έρευνας είναι η αποτύπωση της κινητικότητας η οποία υπάρχει ως προς την αξιοποίηση της ομαδοσυνεργατικής διδασκαλίας στη διδακτική πράξη, η ανίχνευση του ιδεολογικού υπόβαθρου των ποικίλων εκδοχών πραγμάτωσής της ως προς τη διδακτική επιστημολογική παράδοση από την οποία αντλούν και η μελέτη του σχολικού λόγου ο οποίος αναπτύσσεται κατά τις ομαδοσυνεργατικές πρακτικές. Από μεθοδολογική άποψη η διατριβή αντλεί από την κριτική εθνογραφική παράδοση. Για τη διερεύνηση του θέματος της διατριβής αξιοποιήθηκαν συνολικά πέντε περιπτώσεις διδασκαλίας με ομαδοσυνεργατικές πρακτικές από διαφορετικούς εκπαιδευτικούς. Η ποιοτική ανάλυση των δεδομένων της διατριβής αναδεικνύει μια ιδιαίτερη κινητικότητα των εκπαιδευτικών ως προς τις διδακτικές τους πρακτικές. Φαίνεται, με άλλα λόγια, ότι οι εκπαιδευτικοί επιχειρούν να δείξουν σημαντική πρωτοβουλία ως προς τα ισχύοντα, αφήνοντας συχνά στο περιθώριο το διδακτικό εγχειρίδιο και βάζοντας τους μαθητές να εργαστούν σε ομάδες, ώστε να ενισχύσουν την ενεργό συμμετοχή τους στο μάθημα. Υπ’ αυτήν την έννοια η κινητικότητα που εκδηλώνουν ως προς τα ισχύοντα φαίνεται να αντλεί εν πολλοίς από τον λόγο της προοδευτικής παιδαγωγικής. Παράλληλα, ωστόσο, οι εκπαιδευτικοί κάνουν ποικίλες επιλογές, διαφορετικές μεταξύ τους, κατανοούν δηλαδή και πραγματώνουν με διαφορετικό τρόπο την αξιοποίηση της ομαδικής εργασίας στο μάθημά τους. Οι ποικίλες επιλογές των εκπαιδευτικών προσδίδουν έναν χαρακτήρα διαλογικότητας σε όλες τις διδασκαλίες που διερευνήθηκαν και καταδεικνύουν πως η ομαδική εργασία πραγματώνεται σε ποικίλες εκδοχές. Σε αντίθεση, επομένως, με την κυρίαρχη τάση στη βιβλιογραφία, η οποία συνδέει την αξιοποίηση της ομαδοσυνεργασίας με έναν παιδαγωγικό προοδευτισμό, από τις διαπιστώσεις της διατριβής είναι εμφανές ότι το ζήτημα είναι περισσότερο σύνθετο. Τη συνθετότητα αυτή επιχειρούν να αναδείξουν οι διαπιστώσεις στις οποίες καταλήγει η ανάλυση των δεδομένων της διατριβής.
Διεγχειρητικός χειρισμός νευρομυϊκών αποκλειστών (τύπου ροκουρόνιου) με σουγκάμαντεξ σε επεμβάσεις θυρεοειδούς με παρακολούθηση των παλίνδρομων λαρυγγικών νεύρων
Authors: Κοντούδη Μαργαρίτα
Published: September 2021

Σκοπός: Σε επεμβάσεις θυρεοειδούς με διεγχειρητική χρήση παρακολούθησης (IONM) των Παλίνδρομων Λαρυγγικών Νεύρων (ΠΛΝ), συνήθως, χρησιμοποιούμε, για εισαγωγή στην αναισθησία, σουκκινυλοχολίνη ή ,εναλλακτικά, αποφεύγουμε πλήρως την χρήση νευρομυϊκών αποκλειστών.Σκοπός της μελέτης μας ήταν να διερευνήσουμε αν μία πλήρης δόση ροκουρόνιου, που αναστρέφεται, το συντομότερο δυνατό, από χαμηλή δόση sugammadex, μπορεί να αντικαταστήσει τις προαναφερθείσες μεθόδους εισαγωγής στην αναισθησία, οι οποίες δεν είναι πλήρως αποδεκτές.Μέθοδοι : 75 ασθενείς χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες Α, Β, Γ. Η ομάδα Α έλαβε ροκουρόνιο, η ομάδα Β έλαβε σουκκινυλοχολίνη, ενώ η ομάδα Γ δεν έλαβε κανένα νευρομυϊκό αποκλειστή κατά την εισαγωγή στην αναισθησία. Συγκρίναμε τις συνθήκες διασωλήνωσης ανάμεσά τους. Στις ομάδες Α και Β υπολογίσαμε επίσης το χρόνο που μεσολάβησε από τη στιγμή χορήγησης του νευρομυϊκού αποκλειστή μέχρις ότου ο ασθενής να καταστεί τελείως ελεύθερος από νευρομυϊκό αποκλεισμό, έτσι ώστε η διεγειρητική νευροπαρακολούθηση να μπορεί να χρησιμοποιηθεί με αξιοπιστία και ασφάλεια.Αποτελέσματα : H αναλογία καλού/άριστου σκόρ συνθηκών διασωλήνωσης, ήταν σημαντικά υψηλότερη στις ομάδες Α και Β, σε σχέση με της ομάδας Γ. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στα αντίστοιχα ποσοστά μεταξύ των ομάδων Α και Β (p>0,05). Στην ομάδα Α, ο χρόνος που χρειάστηκε για την πλήρη ανάνηψη της νευρομυϊκής σύναψης ήταν 16, 9 ± 4, 8 min.Συμπεράσματα : To ροκουρόνιο, όταν χορηγείται σε δόση 0,6 mg/kg, μαζί με ρεμιφεντανύλη σε δόση 1 mcg/kg και προποφόλη σε δόση 2,5 mg/kg, γενικά εξασφαλίζει καλές ή άριστες συνθήκες διασωλήνωσης.Το sugammadex καθιστά το ροκουρόνιο κατάλληλο νευρομυϊκό αποκλειστή για επεμβάσεις θυρεοειδούς, ακόμα κι όταν χρησιμοποιείται διεγχειρητική νευροπαρακολούθηση.
Όψεις της επαγγελματικής χορευτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα
Authors: Μουρέλου Δάφνη
Published: September 2021

Η διδακτορική διατριβή αποτελεί μια κοινωνιολογική προσέγγιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης χορού στην Ελλάδα. Το θεωρητικό πλαίσιο εδράζεται στα έργα των Pierre Bourdieu και Michel Foucault και τα μεθοδολογικά εργαλεία που χρησιμοποιούνται είναι ποιοτικού τύπου. Στο επίκεντρο της προσοχής τίθενται οι παιδαγωγικές μέθοδοι των δύο σχολών και ο αντίκτυπος που έχουν επάνω σε μαθητές και καθηγητές.
Brain signal and image analysis using machine learning methods
Authors: Κανάς Βασίλειος
Published: September 2021

Η δουλειά η οποία παρουσιάζεται σε αυτήν την διδακτορική διατριβή ανήκει στο πλαίσιο της μηχανικής μάθησης και την ανάπτυξη μεθοδολογιών για την επεξεργασία και ανάλυση μονοδιάστατων και διδιάστατων εγκεφαλικών σημάτων. Πιο συγκεκριμένα, εστιάζεται: 1) στην μελέτη, επεξεργασία και ανάλυση εγκεφαλικών σημάτων ηλεκτροκορτικογραφήματος για τον εντοπισμό φωνητικής δραστηριοποίησης και την ταξινόμηση συλλαβών με σκοπό τον σχεδιασμό και ανάπτυξη ενός BCI συστήματος για την αποκατάσταση ασθενών με προβλήματα ομιλίας, 2) στην επεξεργασία εικόνων μαγνητικής τομογραφίας εγκεφάλου με σκοπό την τμηματοποίηση και ταξινόμηση καρκινικών εγκεφαλικών όγκων, και 3) την μαθηματική μοντελοποίηση δικτύων βιολογικών νευρώνων.
Η εξέλιξη της φυσικής αγωγής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση (θεσμικό πλαίσιο, εκπαίδευση διδασκόντων, αναλυτικά προγράμματα, οργανωτικά ζητήματα)
Authors: Οικονομάκου Μαρία-Μερσίνη
Published: September 2021

Σκοπός της εργασίας είναι η καταγραφή της ιστορικής εξέλιξης της Φυσικής Αγωγής στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση κατά τον 19ο και 20ό αιώνα. Πρωτογενείς πηγές της εργασίας αποτέλεσαν Νόμοι, Βασιλικά Διατάγματα, Προεδρικά Διατάγματα, Αναγκαστικοί Νόμοι, Εγκύκλιοι, Υπουργικές Αποφάσεις, Ωρολόγια και Αναλυτικά Προγράμματα, οδηγοί δημοδιδασκάλων. Από την ενδελεχή μελέτη των πηγών διαφάνηκε ότι οι ιδεολογικοπολιτικοί παράγοντες αποτέλεσαν τροχοπέδη στην εξέλιξη της φυσικής αγωγής και επηρέασαν την υπόστασή της και τη διαμόρφωσή της στα εκπαιδευτικά δρώμενα. Στους παράγοντες αυτούς οφείλεται η διελκυστίνδα μεταρρυθμίσεων και αντιμεταρρυθμίσεων ανάμεσα σε αντίπαλα κόμματα και οι ξένες επιδράσεις στην ελληνική εκπαίδευση (υιοθέτηση ξένων συστημάτων διδασκαλίας και διδακτικής μεθόδου όπως η αλληλοδιδακτική και η συνδιδακτική, η καθιέρωση γυμναστικών επιδείξεων). Τα γυμναστικά συστήματα που υιοθετήθηκαν, ως αποτέλεσμα των ξένων επιρροών ήταν το γερμανικό (αρχές του 19ου αιώνα), το σουηδικό (άτυπα το 1899 με το ν. ΒΧΚΑ΄, επίσημα το 1909 με τον ν. ΓΥΛΗ΄) και τελευταία η παιδαγωγική γυμναστική (το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα). Στις ξένες επιδράσεις στην ελληνική γυμναστική εκπαιδευτική πολιτική συγκαταλέγεται και η καθιέρωση των γυμναστικών επιδείξεων, που ξεκίνησαν άτυπα το 1862 και επίσημα το 1899 και διατηρήθηκαν μέχρι το 1975. Σημαντική επίδραση στα εκπαιδευτικά δρώμενα αποτέλεσε και η αλληλουχία από εθνικοπολιτικά γεγονότα, τα οποία ενέτειναν την τάση στρατιωτικοποίησης και διατήρησης της εθνικής παράδοσης και συνείδησης. Η περίοδος της τέλεσης των Ολυμπίων του Ζάππα είναι μια εποχή όπου αρχίζει η σταδιακή αναγέννηση του αθλητισμού στην Ελλάδα. Η γυμναστική αποτέλεσε τον πυλώνα πάνω στον οποίο στηρίχθηκε η ανάπτυξη του αθλητισμού στο δημόσιο χώρο. Ομοίως, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1896 άλλα και η Μεσολυμπιάδα του 1906 επιτάχυναν την ανάπτυξη και εξάπλωση του αστικού φαινομένου των σπορ, αλλά και θεσμών (σωματεία, αθλητικοί οργανισμοί, αθλητικές ομάδες) που συνόδευαν την επέκτασή τους. Η εισαγωγή της γυμναστικής στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση αν και θεσμοθετήθηκε το 1834, ουσιαστικά έγινε το 1880, όπου δινόταν έμφαση στα παιγνίδια, ιδιαίτερα στην Α΄ τάξη, και στις ανόργανες ασκήσεις. Την αναβάθμιση της σχολικής φυσικής αγωγής ενέτειναν και οι προσπάθειες σημαντικών προσωπικοτήτων του χώρου, όπως ήταν ο Ιωάννης Φωκιανός ο Ι. Χρυσάφης και ο Ίωνας Ιωαννίδης. Η διεξαγωγή του μαθήματος της φυσικής αγωγής στην πρώτη βαθμίδα εκπαίδευσης ήταν έργο των δασκάλων, των οποίων οι γνώσεις στο αντικείμενό αυτό διδασκαλίας περιορίζονταν στις ελάχιστες, που οι Σχολές επιμόρφωσης δασκάλων τους παρείχαν. Παρά τις όλες προσπάθειες να αναβαθμιστεί η σχολική φυσική αγωγή, παραμελήθηκε η εκπαίδευση των γυμναστών και καθυστέρησε η ανάθεση διεξαγωγής του μαθήματος στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση σε γυμναστές (το 1993).
Spectral quality effects of five different light-emitting diodes and a fluorescent light on the growth and quality of tree seedlings during the cultivation phase and their field performance
Authors: Σμυρνάκου Σοφία
Published: September 2021

Το κυριότερο πλεονέκτημα των λαμπτήρων LED, συγκριτικά με τους συμβατικούς τύπους φωτισμού, συνίσταται στη δυνατότητα απομόνωσης και ανάμειξης επιλεγμένων μηκών κύματος του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος. Επομένως, τα φώτα LED παρέχουν τη δυνατότητα διαμόρφωσης του εκπεμπόμενου φάσματος άρα της ποιότητας ακτινοβολίας που πρόκειται να διατεθεί στα φυτά, τα οποία διαμέσου κατάλληλων φωτοϋποδοχέων, αξιοποιούν τις πληροφορίες της. Συνεπώς, τα φώτα LED αποτελούν την πλέον εύχρηστη, αξιόπιστη και αποδοτική πηγή τεχνητής ακτινοβολίας για την καλλιέργεια φυτών σε θαλάμους αύξησης ελεγχόμενων συνθηκών. Η προκείμενη διδακτορική διατριβή διερευνά τις επιδράσεις διαφορετικών ποιοτήτων ακινοβολιών LED συνεχούς (πολυχρωματικού) φάσματος, συγκριτικά με εκείνες του συμβατικού φωτισμού του φθορισμού σε μορφολογικό, φυσιολογικό και φυτοχημικό επίπεδο, των φυταρίων εννέα πλατύφυλλων δασοπονικών ειδών, διεξάγωντας ξεχωριστούς κύκλους πειραμάτων σε θαλάμους αύξησης ελεγχόμενων συνθηκών. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν την ενίσχυση συγκεκριμένων χαρακτηριστικών των φυταρίων και στα τρία επίπεδα μετρήσεων, τα οποία προκλήθηκαν από την επίδραση συγκεκριμένων ποιοτήτων ακτινοβολιών LED, και υπερτερούν έναντι αυτών του φθορισμού. Η επιτυχία φύτευσης, εξαρτάται από την ευρωστία του φυτευτικού υλικού αλλά και από τις επικρατούσες συνθήκες αύξησης του σταθμού αναγέννησης. Συνεπώς, η ύπαρξη υψηλής ποιότητας του αναγεννητικού υλικού, θεωρείται καθοριστικής σημασίας, κατά τη μεταφύτευση στο φυτώριο πόσο μάλλον στο πεδίο, ώστε να διασφαλιστεί τόσο η μέγιστη επιτυχής εγκατάσταση όσο και η μακροχρόνια επιβίωσή της τεχνητής αναγέννησης. Επομένως, για να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητα της πρότερης καλλιέργειας των φυταρίων εντός των θαλάμων αύξησης, πραγματοποιήθηκαν περαιτέρω ετήσιοι κύκλοι πειραμάτων παρακολούθησης της ανάπτυξης επιλεγμένων δασοπονικών ειδών σε συνθήκες φυτωρίου, με βάση την αξιολόγηση ποιοτικών μορφολογικών χαρακτηριστικών τους. Πράγματι, μετά το πέρας των προαναφερθέντων πειραμάτων επιβεβαιώθηκε η θετική επίδραση των ακτινοβολιών LED στα ποιοτικά χαρακτηριστικά αύξησης των φυταρίων, τα οποία και συνέχισαν να είναι ορατά κατά περιπτώσεις αλλά και ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο και μετά την έκθεση τους στο ηλιακό φως. Εν κατακλείδι, η παρούσα διδακτορική διατριβή προτείνει την εισαγωγή και τον συγκερασμό των νέων τεχνολογικών καινοτομιών που αφορούν στην καλλιέργεια δασοπονικών ειδών σε κλειστούς θαλάμους αύξησης, στη μέχρι τώρα παραδοσιακή φυτωριακή παραγωγή μεγάλης κλίμακας.
Linear sigma model and chiral symmetry at finite temperature
Authors: Πετρόπουλος Νικόλαος
Published: September 2021

Η χειραλική μετάβαση φάσης διερευνάται στο πλαίσιο του γραμμικού μοντέλου σίγμα σε πεπερασμένη θερμοκρασία. Έχουμε επικεντρωθεί στον τομέα των μεσόνιων του μοντέλου, και στον υπολογισμό του θερμικού φαινομενικού δυναμικού χρησιμοποιώντας τον φορμαλισμό των σύνθετων τελεστών Cornwall – Jackiw – Tomboulis (CJT) στην προσέγγιση Hartree. Το φαινομενικό δυναμικό υπολογίζεται για την περίπτωση Ν = 4 που αφορά το σίγμα και τρία πιόνια και στην προσέγγιση μεγάλου–Ν που αφορά το σίγμα και την συμμετοχή N – 1 πεδίων πιονίων. Στην περίπτωση όπου Ν = 4 , έχουμε εξετάσει τη θεωρία τόσο στο χειραλικό όριο όσο και με την παρουσία ενός όρου που σπάει την συμμετρία, και δημιουργεί τις μάζες των πιονίων. Και στις δύο περιπτώσεις, έχουμε λύσει το σύστημα των ολοκληρωτικών μη γραμμικών εξισώσεων, που προκύπτουν και συνδέουν τις θερμικές φαινομενικές μάζες των σωματιδίων, χρησιμοποιώντας αριθμητικές μεθόδους και ερευνήσαμε την εξέλιξη του θερμικού φαινομενικού δυναμικού. Στην περίπτωση Ν = 4, υπάρχει ένδειξη μιάς μετάβασης φάσης πρώτης τάξης και το θεώρημα Goldstone δεν ικανοποιείται. Η κατάσταση είναι διαφορετική στη γενική περίπτωση, χρησιμοποιώντας τη προσέγγιση μεγάλου–Ν, το θεώρημα Goldstone ικανοποιείται και η μετάβαση φάσης είναι δεύτερης τάξης. Για την ανάλυση αυτή, έχουμε αγνοήσει τα κβαντικά φαινόμενα και έχουμε χρησιμοποιήσει τον φορμαλισμό φανταστικού μιγαδικού χρόνου για τους υπολογισμούς. Επεκτείνουμε τους υπολογισμούς μας, προκειμένου να συμπεριλάβουμε πλήρως τους δύο βρόχους κατά τον υπολογισμό του πραγματικού δυναμικού. Στην περίπτωση αυτή, οι θερμικές φαινομενικές μάζες εξαρτώνται και από την ορμή των σωματιδίων. Για την εκτέλεση αυτών των υπολογισμών, βρήκαμε τον φορμαλισμό πραγματικού χρόνου να είναι πιό βολικός. Έχουμε υπολογίσει τις θερμικές φαινομενικές μάζες των πιόνιων στη φάση χαμηλής θερμοκρασίας και βρήκαμε μία τετραγωνική εξάρτηση από τη θερμοκρασία, σε αντίθεση με την περίπτωση Hartree, όπου η μάζα τους είναι ανάλογη με τη θερμοκρασία. Η μάζα του σωματίου σίγμα διερευνήθηκε όταν συνυπάρχει με πιόνια που έχουν μάζα, και βρήκαμε μία μικρή απόκλιση σε σύγκριση με την περίπτωση Hartree. Σε όλες τις περιπτώσεις, το σύστημα προσεγγίζει την συμπεριφορά του ιδανικού αερίου στο όριο της πολύ υψηλής θερμοκρασίας.
Οι χαρακτήρες της πεζογραφίας του Αντρέα Φραγκιά
Authors: Παχνόγλου Κόστιτς Ταμάρα
Published: September 2021

Ο στόχος αυτής της εργασίας είναι να εξετάσει τα λογοτεχνικά πρόσωπα που εμφανίζονται στα τέσσερα μυθιστορήματα του Aντρέα Φραγκιά.Αποτελείται από Πρόλογο, Εισαγωγή, έξι κεφάλαια και Συμπεράσματα. Στον Πρόλογο δίνονται οι ευχαριστίες. Στην Εισαγωγή αναφέρονται οι λόγοι για την επιλογή του θέματος. Αναφέρεται για ποιον λόγο επιλέχτηκε ο Αντρέας Φραγκιάς και στο πλαίσιο του έργου του γιατί επιλέχτηκαν οι χαρακτήρες. Στο πρώτο κεφάλαιο Αντρέας Φραγκιάς – ζωή και έργο αναφέρονται στοιχεία για τη ζωή του Φραγκιά και μια σύντομη περίληψη και των τεσσάρων μυθιστορημάτων του που αναλύονται στην εργασία. Στο δεύτερο κεφάλαιο Ο λογοτεχνικός χαρακτήρας δίνονται πρώτα οι ορισμοί του χαρακτήρα, μετά η κατηγοριοποίηση και οι τυπολογίες των χαρακτήρων, όπως και οι μέθοδοι χαρακτηρισμού. Κατόπιν εξετάζεται η μέθοδος μελέτης και σχολιασμού των προσώπων της Shlomith Rimmon-Kenan και απολογείται η επιλογήαυτής της μεθόδου για την παρούσα εργασία. Στα επόμενα τέσσερα κεφάλαια με τίτλους Αξιοπρεπείς φτωχοί στο άνθρωποι και σπίτια, Αισιόδοξοι ταλαιπωρημένοι στην Καγκελόπορτα, Φυλακισμένοι ελεύθεροι και ελεύθεροι φυλακισμένοι στο Λοιμό, Ο αποξενωμένος κόσμος του Πλήθους αναλύονται οι χαρακτήρες των τεσσάρων μυθιστορημάτων. Η μέθοδος σχολιασμού της Rimmon-Kenan εφαρμόζεται στους περισσότερους χαρακτήρες κάθε έργου, διότι μερικά πρόσωπα λόγω της ελάχιστης παρουσίας τους στο βιβλίο, κρίθηκε σκόπιμο να μην παρουσιαστούν. Στα Συμπεράσματα εκθέτω συνοπτικά τα πορίσματα της μελέτης όλων των μυθιστορημάτων. Τέλος, στη Βιβλιογραφία αναφέρονται με αλφαβητική σειρά αποκλειστικά τα βιβλία που χρησιμοποιήθηκαν στην εκπόνηση της εργασίας και αναφέρονται στις υποσημειώσεις.
Η επίδραση ενός κυτταροστατικού φαρμάκου (υδροχλωρική αδριαμυκίνη) στη διατατική οστεογένεση
Authors: Τζαγκαράκης Γεώργιος
Published: September 2021

Στόχος. Η παρούσα διατριβή σχεδιάστηκε να αξιολογήσει την επίδραση της υδροχλωρικής αδριαμυκίνης, στις μηχανικές και ιστομορφομετρικές ιδιότητες του νεοσχηματιζόμενου οστού που προκύπτει μετά από οστεοτομία και διατατική οστεογένεση κνήμης κονίκλου. Μεθοδολογία. Είκοσι δύο αρσενικοί κόνικλοι Νέας Ζηλανδίας υποβλήθηκαν σε οστεοτομία μεσότητας της δεξιάς κνήμης και τοποθέτηση εξωτερικής οστεοσύνθεσης. Μετεγχειρητικά, χορηγήθηκε είτε 4 mg/kg, αδριαμυκίνης ενδοφλεβίως (ομάδα Α, Ν = 12), είτε φυσιολογικός ορός ενδοφλεβίως (ομάδα Β, Ν = 10). Όλοι οι κόνικλοι θυσιάστηκαν 40 ημέρες μετά την οστεοτομία της κνήμης και οι κνήμες παρασκευάστηκαν για την ανάλυση με περιφερική ποσοτική αξονική τομογραφία (pQCT) σε δύο τομές. Η πρώτη ήταν σε περιοχή γειτονική του πώρου εκ διατάσεως, 5 χιλιοστά περιφερικά του δεύτερου κοχλία της εξωτερικής οστεοσύνθεσης (τομή 1), και η δεύτερη τομή αφορούσε την μεσότητα της περιοχής της επιμήκυνσης (τομή 2). Με την τεχνική της ιστομορφομετρίας διερευνήθηκε μόνο η περιοχή της επιμήκυνσης. Αποτελέσματα. Ιστομορφομετρικώς, στα πειραματόζωα της ομάδας που έλαβαν αδριαμυκίνη, το εμβαδόν οστικής επιφάνειας, το εμβαδόν οστικών κενών, η αναλογία οστικού όγκου και το εμβαδόν διάτρησης σπογγώδους ελαττώθηκαν και μόνο ο διαχωρισμός δοκίδων σπογγώδους παρουσίασε αύξηση σε στατιστικά σημαντικό βαθμό. Αντίθετα, οι παράμετροι του pQCT στον πώρο εκ διατάσεως δεν εμφάνισαν καμία σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Συμπέρασμα. Η χορήγηση μεμονωμένης δόσης υδροχλωρικής αδριαμυκίνης άμεσα μετά από οστεοτομία κνήμης και διατατική οστεογένεση σε κονίκλους δεν επηρέασε την δημιουργία πώρου και δεν εμφάνισε κυτταροτοξικότητα. Τα ιστομορφομετρικά ευρήματα ανέδειξαν μία καθυστέρηση στην δημιουργία του φλοιού του εξεταζόμενου πώρου. Οι μεταβολές των ιστομορφομετρικών παραμέτρων δεν συνοδεύονται από μεταβολές της μηχανικής ισχύος και αντοχής του επιμηκυμένου πώρου, υποδηλώνοντας την ασφαλή χορήγηση αδριαμυκίνης σε κακοήθεις οστικούς όγκους. Τέλος, η pQCT ανάλυση του γειτονικού οστού κεντρικότερα της περιοχής επιμήκυνσης αποκάλυψε αύξηση του οστικού φλοιού, εύρημα που χρήζει περαιτέρω έρευνας.
Η επίδραση των Ωμέγα-3 λιπαρών οξέων στη λειτουργικότητα των μεγάλων αρτηριών και στη λειτουργία του ενδοθηλίου σε άτομα με μεταβολικό σύνδρομο
Authors: Πλαστήρας Άρης
Published: September 2021

Εισαγωγή: Το μεταβολικό σύνδρομο περιλαμβάνει μια ομάδα μεταβολικών διαταραχών, η συσσώρευση των οποίων αποτελεί ισχυρό και σοβαρό δείκτη κινδύνου για την εμφάνιση και την ανάπτυξη καρδιαγγειακής νόσου. Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα πέρα από τις ευνοϊκες τους δράσεις στα επίπεδα των τριγλυκεριδίων πλάσματος, τις καρδιοπροστατευτικές ιδιότητες και τις αντιαρρυθμικές δράσεις, ασκούν ευνοϊκή επίδραση στην ενδοθηλιακή λειτουργία των πασχόντων από μεταβολικό σύνδρομο.Σκοπός: Στη παρούσα παρεμβατική μελέτη χορηγήθηκαν ωμέγα-3 λιπαρά οξέα σε ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει τις επιπτώσεις της χορήγησης των Ωμέγα-3 πολυακόρεστων λιπαρών οξέων (Ω3-PUFAs) στην αγγειακή λειτουργία, στο φλεγμονώδες φορτίο και σε ινωδολυτικούς μηχανισμούς ασθενών με μεταβολικό σύνδρομο. Υλικό και Μέθοδος: Μελετήσαμε την επίδραση της per os θεραπείας 12 εβδομάδων με 2gr/ημέρα Ω3-PUFAs σε 29 (15 άνδρες) ασθενείς (μέσης ηλικία 44±12 έτη) με μεταβολικό σύνδρομο σε τρεις περιπτώσεις (ημέρα 0: βασικές μετρήσεις, ημέρα 28η και ημέρα 84η). Η μελέτη διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη, διασταυρούμενη με εικονικό φάρμακο (Placebo) πραγματοποιήθηκε σε δύο ξεχωριστά σκέλη (Ω3-PUFAs και Placebo). Η διάγνωση του μεταβολικού συνδρόμου βασίστηκε στις κατευθυντήριες οδηγίες της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας και του ATP ΙΙΙ (National Cholesterol Education Programme - Adult Treatment Panel III). Αποτελέσματα: Η θεραπεία με Ω3-PUFAs οδήγησε από την ημέρα 0 προς την ημέρα 28 και 84 σε σημαντική αύξηση του FMD (3.67±3.57% εν. 5.13±4.51% εν. 7.72±4.17%, p<0.001) και μείωση του PWV (7.62±1.59m/sec εν. 7.40±1.84m/sec εν. 7.22±1.54m/sec, p<0.001) και του Aix (14.83±17.88% εν. 14.64±18.06% εν. 13.33±17.58%, p=0.04). Η θεραπεία με Placebo δεν οδήγησε σε στατιστικά σημαντικές μεταβολές του FMD, PWV και AIx (για όλα p=NS). Επιπλέον παρόλο που δεν παρατηρήθηκε σημαντική αλλαγή στο δείκτης μάζας σώματος και στην περιφέρεια μέσης, η θεραπεία με Ω3-PUFAs οδήγησε σε σημαντική μείωση στα επίπεδα τριγλυκεριδίων νηστείας από την ημέρα 0 προς την ημέρα 28 και 84 (180±23mg/dl εν. 175.1±21mg/dl εν. 166±17mg/dl, p< 0.001) και στα επίπεδα ολικής χοληστερόλης ορού (193±32mg/dl εν. 187±28mg/dl εν. 183±29mg/dl, p<0.001) ενώ δεν παρατηρήθηκε αντίστοιχη μεταβολή κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Placebo. Συμπεράσματα: Σε ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο η χορήγηση Ωμέγα-3 πολυακόρεστων λιπαρών οξέων βελτιώνει την ενδοθηλιακή λειτουργία, την αρτηριακή σκληρία και τα επίπεδα λιπιδίων ορού με παράλληλες αντιφλεγμονώδεις δράσεις.