Μελέτη της προστατευτικής δράσης αντιοξειδωτικών ουσιών σε πειραματικό πρότυπο ισχαιμίας/επαναιμάτωσης ήπατος
Authors: Κοροντζή Μαρία 
Published: August 2021

Εισαγωγή: Ο ρόλος των ελευθέρων ριζών (Reactive Oxygen Species – ROS) στο σύνδρομο ισχαιμίας/ επαναιμάτωσης έχει πλέον τεκμηριωθεί βιβλιογραφικά τις τελευταίες δεκαετίες σε πολλά πειραματικά μοντέλα. Παρά το ότι η ισχαιμική φάση είναι υπεύθυνη για ένα μεγάλο μέρος της οξειδωτικής βλάβης που επιτελείται στο ήπαρ, η επαναιμάτωση αντιπροσωπεύει την πιο καταστροφική φάση. Τα λαζαροειδή είναι αντιοξειδωτικά στεροειδικά μόρια, που έχουν μελετηθεί εκτενώς στο σύνδρομο ηπατικής ισχαιμίας/ επαναιμάτωσης, με αντικρουόμενα αποτελέσματα.Υλικό – Μέθοδοι: Διενεργήσαμε μία τυφλή τυχαιοποιημένη μελέτη, προκειμένου να διερευνήσουμε την επίδραση του λαζαροειδούς U 74389G στο σύνδρομο ισχαιμίας/ επαναιμάτωσης ήπατος σε πειραματικό μοντέλο με χοίρους. Η πρόκληση της ισχαιμίας έγινε με αποκλεισμό της πυλαίας φλέβας. Η δόση του λαζαροειδούς U 74389G ήταν 10mg/kgr ΣΒ και η χορήγηση του έγινε διαμέσου της κάτω κοίλης φλέβας. 28 χοίροι χωρίστηκαν τυχαία σε 4 ομάδες. Δύο ζώα, ένα από την ομάδα Β και ένα από την ομάδα Γ, πέθαναν πριν την έναρξη της επαναιμάτωσης οπότε και αποκλείστηκαν από τη μελέτη. Επομένως, συνολικά 26 ζώα περιελήφθησαν στη μελέτη. Ομάδα Α ( control): πρόκληση ισχαιμίας για 30 min και στη συνέχεια επαναιμάτωση για 60 min. Oμάδα Β (control): ισχαιμία για 30 min και επαναιμάτωση για 120 min. Ομάδα Γ: ισχαιμία για 30 min, ακολούθως χορήγηση του μορίου U 74389G και επαναιμάτωση για 120 min. Ομάδα Δ : ισχαιμία για 30 min, χορήγηση του μορίου U 74389G και επαναιμάτωση για 60 min. Τα επίπεδα της μαλονδιαλδεύδης (MDA), που αποτελεί τελικό προϊόν της οξείδωσης των λιπών, καθώς και ιστοπαθολογικές παράμετροι συγκρίθηκαν τόσο ανάμεσα στις διάφορες ομάδες, όσο και σε διάφορες χρονικές στιγμές.Αποτελέσματα: Στην ομάδα Γ (120 rep + U 74389G), παρατηρείται στατιστικώς σημαντική μείωση της διάμεσης ποσοστιαίας μεταβολής της MDA από το χρόνο 30 min ισχαιμίας στον τελικό χρόνο σε σχέση με τις άλλες ομάδες (p=0,017), με αρνητική διάμεση ποσοστιαία μεταβολή για την ομάδα Γ. Επιπλέον, στην ομάδα Γ εμφανίζεται διαχρονικώς μία στατιστικά σημαντική μείωση των τελικών τιμών της ΜDA (Γ – 150) σε σχέση με τις τιμές ισχαιμίας (Γ – 15) και (Γ – 30), με την τελική μέση τιμή MDA (Γ-150) ίση με την αρχική (Γ-0). Οι τιμές της MDA στην ομάδα Δ (60rep + U 74389G) δεν διαφέρουν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό από αυτές των ομάδων ελέγχου. Παρά το γεγονός ότι οι ιστολογικές παράμετροι του ήπατος, πλην της κενοτοπιώδους εκφύλισης, εμφανίζουν αύξηση των τελικών τιμών τους με την πρόοδο της επαναιμάτωσης σε όλες τις ομάδες, δεν παρατηρείται κάποια στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων παρέμβασης και των ομάδων ελέγχου. Στο έντερο, παρατηρήθηκαν, επίσης, στατιστικώς χαμηλότερα scores ιστολογικής βλάβης (Chiu scores) στις ομάδες παρέμβασης, ομάδα Γ (120 rep + U 74389G) και Δ (60 rep + U 74389G), σε σχέση με την ομάδα ελέγχου Β (120rep).Συμπέρασμα: To λαζαροειδές μόριο U 74389G φαίνεται να μειώνει τις οξειδωτικές διεργασίες στο ήπαρ 120 min μετά τη χορήγηση του, κατά την καθυστερημένη φάση της επαναιμάτωσης. Επίσης, φαίνεται να βελτιώνει την αρχιτεκτονική του εντέρου στο σύνδρομο ηπατικής ισχαιμίας/ επαναιμάτωσης. Όσον αφορά τις ιστολογικές παραμέτρους, όλες πλην τις κενοτοπιώδους εκφύλισης, εμφανίζουν σημαντική επιδείνωση με την πρόοδο της επαναιμάτωσης, δεν φαίνεται όμως να επηρεάζονται σε στατιστικά σημαντικό βαθμό από τον αντιοξειδωτικό παράγοντα.