bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μέθοδοι αξιολόγησης κρυπτογραφικών συστημάτων
Authors: Μαρινάκης Γεώργιος
Published: September 2021

Καθώς αυξάνουν τα κρυπτογραφικά συστήματα τα οποία κυκλοφορούν στο εμπόριο, αυξάνεται και η ανάγκη των χρηστών να αναπτύξουν δική τους τεχνογνωσία για να ελέγχουν, να αξιολογούν, να συγκρίνουν και τελικά να επιλέγουν τα ασφαλέστερα κρυπτοσυστήματα για τις ανάγκες τους. Ωστόσο, η ολοκληρωμένη αξιολόγηση των κρυπτοσυστημάτων είναι ένα εξαιρετικά εξειδικευμένο και ευαίσθητο έργο για το οποίο υπάρχουν ελάχιστες αναφορές στη διεθνή βιβλιογραφία. Ο στόχος λοιπόν της παρούσας διατριβής είναι να σχεδιάσει μια επιστημονική μεθοδολογία για την αξιολόγηση της συνολικής ασφάλειας που προσφέρει ένα κρυπτογραφικό σύστημα. Στην πρώτη φάση της διατριβής μελετώνται οι ευπάθειες και οι τρωτότητες των κρυπτογραφικών συστημάτων, καθώς και οι τρόποι με τους οποίους αυτές μπορούν να εντοπιστούν, ώστε να αποφευχθούν οι εναντίον τους κρυπταναλυτικές επιθέσεις. Στη δεύτερη και κύρια φάση, μελετώνται οι τεχνικές παράμετροι και τα διάφορα προβλήματα κατά την αξιολόγηση των κρυπτοσυστημάτων και προτείνονται μέθοδοι και τεχνικές διαδικασίες, με στόχο την όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστη αξιολόγηση της ασφάλειάς τους. Η αξιολόγηση ενός κρυπτοσυστήματος είναι μία πολυσύνθετη εργασία, η οποία περιλαμβάνει πολλά στάδια, διότι αποτελείται από πολλές αλληλοεπιδρούσες μονάδες, οι οποίες πρέπει να εξεταστούν. Η πιο σημαντική μονάδα είναι αυτή του κρυπτογραφικού αλγορίθμου, για αυτό εξετάζεται στο πρώτο στάδιο. Κατ’αρχήν αξιολογείται το μήκος της κλείδας, ως προς την αντοχή του στην εξαντλητική έρευνα. Για το σκοπό αυτό, συγκρίνουμε το μήκος της αξιολογούμενης κλείδας με το ελάχιστο ασφαλές μήκος κλείδας, το οποίο υπολογίζουμε βάσει της σημερινής και της μέλλουσας τεχνολογίας. Κατόπιν αξιολογείται η τυχαιότητα των αλγοριθμικών εξόδων με ειδικούς στατιστικούς ελέγχους, χρησιμοποιώντας ένα συνδυασμό τυχαίας και στρωματοποιημένης δειγματοληψίας. Με κατάλληλο συνδυασμό των αποτελεσμάτων των δύο ανωτέρω αξιολογήσεων, εκτιμούμε την ασφάλεια του αλγορίθμου έναντι κρυπταναλυτικών επιθέσεων. Μετά την αξιολόγηση του κρυπτογραφικού αλγορίθμου, είναι απαραίτητο να διεξαχθούν και έλεγχοι στους υπόλοιπους μηχανισμούς ασφαλείας του κρυπτοσυστήματος. Αυτοί αφορούν τον τρόπο υλοποίησης και ενσωμάτωσης του κρυπταλγορίθμου εντός του συστήματος, τον τρόπο παραγωγής και διαχείρισης των κλειδών, καθώς και τον τρόπο υλοποίησης των περιφερειακών μηχανισμών ασφαλείας (πρόσβαση χρηστών, ασφάλεια παραβίασης, αυτοέλεγχοι, ασφάλεια ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών κλπ.). Στο τελικό στάδιο, γίνεται μία συνδυαστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων της αξιολόγησης του κρυπτογραφικού αλγορίθμου και των υπόλοιπων μηχανισμών ασφαλείας, ώστε να εκτιμήσουμε την συνολική ασφάλεια του κρυπτογραφικού συστήματος.
Μελέτη μερικών διαφορικών εξισώσεων με ισχυρές ιδιομορφίες
Authors: Τραχανάς Γεώργιος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή εντάσσεται στην ευρύτερη περιοχή των Μερικών Διαφορικών Εξισώσεων. Κύριος στόχος είναι η ανάδειξη των ισχυρών δεσμών ανάμεσα σε εξισώσεις που περιλαμβάνουν κρίσιμες ιδιομορφίες και στις ανισότητες τύπου Hardy και Caffarelli-Kohn-Nirenberg. Στο πρώτο μέρος, διερευνάται η ασυμπτωτική συμπεριφορά των λύσεων της γραμμικής εξίσωσης θερμότητας σε όλο τον χώρο, η οποία σχετίζεται με την κρίσιμη περίπτωση της ανισότητας Caffarelli-Kohn-Nirenberg. Στο δεύτερο μέρος, αναλύεται το απειροδιάστατο δυναμικό σύστημα που ορίζεται από το σχεδόν γραμμικό πρόβλημα σε ένα φραγμένο χωρίο, ενώ παράλληλα έχει διαταραχθεί από έναν γραμμικό όρο που περιέχει πραγματική παράμετρο. Αποδεικνύεται ότι το σύστημα οδηγεί στην ύπαρξη διακλάδωσης τύπου υπερκρίσιμης τρίαινας (pitchfork). Τέλος, στο τρίτο μέρος, θεμελιώνεται η τροχιακή ευστάθεια για τον τελεστή Schrödinger, ο οποίος έχει εφοδιαστεί με το δυναμικό Hardy, συμπεριλαμβανομένης της κρίσιμης σταθεράς, και την ομογενή πολυωνυμική μη γραμμικότητα, ενώ έχει τοποθετηθεί σε όλο τον χώρο. Παράλληλα, στο πνεύμα των J. L. Vázquez και Ν. Β. Ζωγραφόπουλου, διερευνάται το φαινόμενο της ύπαρξης της λεγόμενης ενέργειας Hardy στην ιδιομορφία (Hardy singularity energy).
Ο ύποπτος στην ελληνική και βρετανική ποινική δικονομία
Authors: Τζιαφάλιας Στέφανος
Published: September 2021

Το θέμα της διατριβής είναι η δικονομική θέση του υπόπτου στο ελληνικό και στο αγγλοσαξονικό δίκαιο. Στο πρώτο μέρος εξετάσαμε τις βασικές ρυθμίσεις που αφορούν τον ύποπτο στο ελληνικό δίκαιο. Ερευνήσαμε τα δικαιώματα του υπόπτου στην προκαταρκτική εξέταση και τον σκοπό αυτής. Επίσης, διατυπώσαμε προτάσεις που αφορούν το ζήτημα της αντιμετώπισης των άκυρων ανακριτικών πράξεων που προκύπτουν στο στάδιο αυτό. Στο δεύτερο μέρος μελετήσαμε τη δικονομική θέση του υπόπτου στη βρετανική ποινική δικονομία: αναλύσαμε με σύντομο τρόπο τη δομή των ποινικών δικαστηρίων στο αγγλικό δίκαιο. Αναφερθήκαμε στο σχετικό νόμο που αφορά τον ύποπτο. Επιπλέον, ερευνήσαμε τη διαδικασία σύλληψης του υπόπτου, την κράτηση του στο αστυνομικό τμήμα και τα δικαιώματα του. Τέλος, επιχειρήσαμε να αποτυπώσουμε τις βασικές διαφορές ανάμεσα στο ελληνικό και στο αγγλικό δίκαιο αναφορικά με τον ύποπτο. Στο τρίτο μέρος αναλύσαμε τις σημαντικότερες προβλέψεις του αμερικανικού δικαίου που αφορούν τον ύποπτο για συμμετοχή σε τρομοκρατικές ενέργειες. Στο πλαίσιο αυτής της ανάλυσης μελετήσαμε το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο και τις εξουσίες των αστυνομικών αρχών. Τέλος, εξετάσθηκαν οι βασικές διαφορές ανάμεσα στο ελληνικό και στο αμερικανικό δίκαιο σε σχέση με τον ύποπτο. Στο τέταρτο κεφάλαιο διατυπώνονται προτάσεις που αναδεικνύουν την προκαταρκτική εξέταση ως παράγοντα επιτάχυνσης της ποινικής δίκης: ως προς το ζήτημα αυτό βασικό ρόλο έχει η διαδικασία της ποινικής συνδιαλλαγής ανάμεσα στον εισαγγελέα και στον κατηγορούμενο και η επίδραση της προκαταρκτικής εξέτασης.
Διερεύνηση δεικτών ποιότητας σε σχέση με το κόστος στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας
Authors: Κοσμίδης Δημήτριος
Published: September 2021

Η ποιότητα και το κόστος της υγειονομικής περίθαλψης είναι έννοιες που έχουν μελετηθεί εκτενώς στη βιβλιογραφία. Ωστόσο, η σύνδεση των δεικτών ποιότητας και του κόστους καθώς και ο υπολογισμός της αποδοτικότητας στη ΜΕΘ, παραμένει ένα δύσκολο εγχείρημα και με ελλιπή έως σήμερα διερεύνηση. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης ενός συνόλου δεικτών ποιότητας με τις παραμέτρους του κόστους λειτουργίας της ΜΕΘ. Μέθοδος: Με την διαδικασία της Τεχνικής των Δελφών (88,51% συναίνεση) επιλέχθηκαν βάση κριτηρίων 22 δείκτες ποιότητας. Η διακύμανσή τους καταγράφηκε σε ειδικά κατασκευασμένη βάση δεδομένων, σε ΜΕΘ ενηλίκων 6 κλινών δημόσιου νοσοκομείου, σε διάστημα 2 ετών. Ταυτόχρονα διερευνήθηκαν όλα τα κέντρα κόστους της ΜΕΘ που υπολογίστηκαν σε τέσσερις κατηγορίες: α) τα άμεσα μεταβλητά κόστη με την μέθοδο της μικρο-κοστολόγησης ενώ με τη μέθοδο της αποδιδόμενης κοστολόγησης β) τα άμεσα σταθερά, γ) τα έμμεσα μεταβλητά και δ) τα έμμεσα σταθερά κέντρα κόστους. Πραγματοποιήθηκαν στατιστικοί έλεγχοι συσχετίσεων του κάθε δείκτη με όλες τις κατηγορίες του άμεσου μεταβλητού κόστους των ασθενών και εφαρμόστηκε πολυπαραγοντική ανάλυση για την ανεύρεση των δεικτών ποιότητας εκείνων που εξηγούσαν καλύτερα την διακύμανση του μεταβλητού κόστους. Για τον υπολογισμό της μεταβολής της αποδοτικότητας μεταξύ των 2 περιόδων, εφαρμόστηκε ένα απλοποιημένο μοντέλο βασισμένο στο συνδυασμό της παρατηρούμενης μεταβολής των δεικτών και του κόστους στη ΜΕΘ. Αποτελέσματα. Το δείγμα αποτέλεσαν 331 ασθενείς της ΜΕΘ. Ο υπολογισμός του κόστους έγινε με βάση το κόστος αγοράς του νοσοκομείου και τον εθνικό τιμοκατάλογο των απεικονιστικών και εργαστηριακών εξετάσεων του Υπουργείου Υγείας. Το συνολικό κόστος κυμάνθηκε από €6.500 έως €8.000 ανά ασθενή και το κόστος ανά ημέρα νοσηλείας από €835 έως €885. Το άμεσο σταθερό κόστος ανά ασθενή, ανήλθε σε €3.169 ενώ το άμεσο μεταβλητό, στο οποίο παρατηρήθηκε και η μεγαλύτερη μείωση (76%), σε €2.712. Το έμμεσο μεταβλητό και το έμμεσο σταθερό κόστος ήταν €136 και €1.285 ανά ασθενή αντίστοιχα. Από τους 22 δείκτες, οι 11 συσχετίστηκαν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (p<0,05) με όλα τα επιμέρους άμεσα-μεταβλητά κέντρα κόστους, οι 5 δείκτες με μερικά από αυτά, ενώ 5 δείκτες με κανένα από αυτά. Η πολυπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι η διάρκεια νοσηλείας, το σύνολο του νοσηλευτικού φόρτου, η θνησιμότητα εντός ΜΕΘ και ο αριθμός των ασθενών με πολυανθεκτικά μικρόβια εξηγεί το 88,0% της μεταβλητότητας των δεδομένων. Μεταξύ των δύο περιόδων μελέτης η παρατηρούμενη μεταβολή της αποδοτικότητας ήταν +31,8%. Συμπεράσματα: Η συνεχής καταγραφή της τρέχουσας ποιότητας και αποδοτικότητας μπορεί να δώσει πληροφορίες χρήσιμες για κάθε προσπάθεια βελτίωσης της ποιότητας και διαχείρισης της ΜΕΘ. Η αποδοτικότητα εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά του δείγματος ασθενών και το ιδιαίτερο μικρο-περιβάλλον της κάθε ΜΕΘ. Ένα απλοποιημένο μοντέλο μέτρησης της μεταβολής της αποδοτικότητας μπορεί να φανεί ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο για τους επαγγελματίες της ΜΕΘ αλλά η εγκυρότητα και η αξιοπιστία του θα πρέπει να ελεγχθεί με περαιτέρω έρευνα.
Τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (pet/ct scan) στο λέμφωμα hodgkin
Authors: Μόσα Ευτυχία
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η επίδραση της τομογραφίας εκπομπής ποζιτρονίων βάσεως σε συνδυασμό με αξονική τομογραφία (PET/CT), στην επιλογή της πρώτης γραμμής θεραπείας στο Λέμφωμα Hodgkin (HL) δεν έχει μελετηθεί συστηματικά, εκτός κλινικών μελετών.Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διευρεύνηση της ενδεχόμενης επίπτωσης του ΡΕΤ/CT βάσεως στη σταδιοποίηση, στην τροποποίηση της θεραπευτικής στρατηγικής και των προσβεβλημένων πεδίων ακτινοθεραπείας (IFRT), καθώς και η εκτίμηση της προγνωστικής σημασίας των παραμέτρων του PET/CT βάσεως, στην καθημερινή πρακτική.Ασθενείς και Μέθοδοι: Μεταξύ 12/12/2006 και 25/7/2014, μελετήθηκαν αναδρομικά 162 ασθενείς με HL, που εντάχθηκαν διαδοχικά. Ως μοναδικό κριτήριο συμμετοχής τους στη μελέτη ήταν η ύπαρξη PET/CT κατά τη διάγνωση.Αποτελέσματα: Εικοσι έξι ασθενείς (16%) ανέβηκαν στάδιο και 9 (6%) κατέβηκαν στάδιο. Ο αριθμός των προσβεβλημένων περιοχών (ΝΙS) με βάση τη σταδιοποίηση με ΡΕΤ (ΡΕΤ-S) ήταν σημαντικά μεγαλύτερος σε σχέση με αυτόν της κλινικής σταδιοποίησης (CS) (p<0.0001). Η θεραπευτική στρατηγική ( προσαρμοσμένη στα αρχικά ή προχωρημένα στάδια) θα μπορούσε να αλλάξει σε 23 ασθενείς (14%), σύμφωνα με το ΡET-S. Ωστόσο, μόνο σε 10 (6% του συνόλου), ο θεράπων ιατρός αποφάσισε να τροποποιήσει τη θεραπεία και αυτή η τροποποίηση δεν επηρέασε το αποτέλεσμα. Σε 66 ασθενείς, το ΡΕΤ-S θα μπορούσε να οδηγήσει σε τροποποιήσεις του προσβεβλημένου πεδίου της IFRT, αλλά τέτοιες τροποποιήσεις υιοθετήθηκαν στην πραγματικότητα σε 36 (59%) Η επακόλουθη επέκταση του πεδίου της RT δεν επηρέασε το αποτέλεσμα. Τόσο η PET-S όσο και η CS ήταν εξαιρετικά σημαντικές στην πρόβλεψη της ελεύθερης επιδείνωσης νόσου (FFP) (p<0.001). Επιπλέον, το PET-S αποκάλυψε τρεις ισχυρές προγνωστικές παραμέτρους: το NIS από το ΡΕΤ-S, το SUVmax και το γινόμενο του (SUVmax) x (dmax) (dmax= μέγιστη διάμετρο της βλάβης), ως έμμεσο δείκτη της συνολικής γλυκόλυσης της βλάβης (TLG). Οι ασθενείς με ≤ 2, 3-8 και> 8 εντοπίσεις είχαν 5ετή FFP 100%, 80% και 69% αντίστοιχα (p=0.004). Ασθενείς με SUVmax ≤ 9, 9-18 και > 18 είχαν 5ετή FFP 93%,81% και 58% αντίστοιχα (p=0.01), ενώ το γινόμενο (SUVmax) x (dmax) προσδιόρισε τρεις ομάδες ασθενών (≤ 35, 35.1-100 και> 100) με σημαντικά διαφορετική πρόγνωση ( 5ετή FFP: 94%, 81% και 70% αντίστοιχα ,p=0.04)Συμπερασμα: Η σταδιοποίηση με ΡΕΤ (PET-S) μπορεί να μεταβάλλει το κλινικό στάδιο σε 20% των ασθενών με HL, μολονότι εμφανίζει περιορισμένη επίπτωση στην τροποποίηση και την έκβαση της θεραπείας. Παράλληλα, συμβάλλει στην αναγνώριση πρόσθετων ισχυρών προγνωστικών παραμέτρων.
Η σημασία των γονιδιακών πολυμορφισμών του παράγοντα νέκρωσης των όγκων α στην εξέλιξη του σηπτικού ασθενούς
Authors: Ρέτσας Θεόδωρος
Published: September 2021

Αρκετές μελέτες παρέχουν μέχρι σήμερα αντικρουόμενα αποτελέσματα σχετικά με το ρόλο των σημειακών νουκλεοτιδικών πολυμορφισμών (SNPs) στην περιοχή του προωθητή του γονιδίου TNF στην ευπάθεια στη σήψη. Αυτές οι μελέτες έχουν βασιστεί σε προηγούμενους ορισμούς της σήψης. Η παρούσα μελέτη διερεύνησε την επίδραση των απλοτύπων TNF στην ανάπτυξη σήψης χρησιμοποιώντας τους νέους ορισμούς του Sepsis-3.ΜΕΘΟΔΟΙ: Απομονώθηκε DNA από πάσχοντες από λοίμωξη και σύνδρομο συστηματικής φλεγμονώδους απόκρισης. Διεξήχθη έλεγχος για έξι SNPs του TNF. Τα επίπεδα ορού του παράγοντα νέκρωσης όγκου (TNF-α) μετρήθηκαν με τη χρήση ανοσοενζυμικήε μεθόδου. Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε πάσχοντες από λοίμωξη και πάσχοντες από σήψη, χρησιμοποιώντας τους ορισμούς του Sepsis-3. Εξετάστηκαν οι συσχετίσεις μεταξύ των απλοτύπων TNF και των κλινικών χαρακτηριστικών και των επιπέδων του TNF-α στον ορό των ασθενών.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ο συχνότερος απλότυπος του TNF, ο h1, αποτελείται από τα μείζονα αλλήλια των υπό μελέτη πολυμορφισμών. Η φορία απλότυπων με αλλήλια ελάχιστης συχνότητας συσχετίστηκε με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης σήψης (αναλογία πιθανοτήτων 0,41, 95% διάστημα εμπιστοσύνης 0,19-0,88, p = 0,022), αλλά αυτό δεν επηρέασε την έκβαση στις 28 ημέρες. Τα επίπεδα του TNF-α στον ορό ήταν σημαντικά υψηλότερα μεταξύ των ασθενών με h1-ομοζυγωτία οι οποίοι εμφάνισαν σήψη σε σύγκριση με τους ασθενείς με λοίμωξη (p = 0,032). Παρόμοια αποτελέσματα δεν παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που έφεραν άλλους απλότυπους.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι απλότυποι που περιέχουν αλλήλια του TNF με SNPs ελάχιστης συχνότητας προστατεύουν από την ευπάθεια στη σήψη χωρίς να επηρεάζουν την πρόγνωση.
Καθοριστικές ανοσολογικές διαταραχές κατά τη μετάπτωση πολυτραυματία σε βακτηριακή σήψη
Authors: Μανδραγός Ελευθέριος
Published: September 2021

To σηπτικό σύνδρομο προκαλείται όταν εξελικτικά σταθερές δομές των μικροοργανισμών (pathogen-associated molecular patterns, PAMPs) συνδέονται σε διαμεμβρανικούς ή ενδοκυττάριους υποδοχείς των κυττάρων της μη ειδικής ανοσίας και ιδιαίτερα των μονοκυττάρων του αίματος και των ιστικών μακροφάγων. Η σύνδεση απολήγει στην απελευθέρωση φλεγμονωδών και αντιφλεγμονωδών κυτταροκινών οι οποίες επάγουν την κλινική εικόνα της σήψης. Η πιο καλά μελετημένη PAMP είναι η ενδοτοξίνη (LPS) του κυτταρικού τοιχώματος των Gram-αρνητικών βακτηρίων η οποία συνδέεται με τον διαμεμβρανικό υποδοχέα τύπου Toll (TLR-4) των μονοκυττάρων και μακροφάγων. Σήμερα είναι γνωστό ότι σε συνέχεια στην έκθεση στη βακτηριακή LPS τα μονοκύτταρα και μακροφάγα εισέρχονται σε μία κατάσταση ανοχής κατά την οποία αν εκτεθούν εκ νέου σε LPS αδυνατούν να παράγουν ικανή ποσότητα φλεγμονωδών κυτταροκινών. Το πολλαπλό τρύμα αποτελεί ένα από τα συχνότερα αίτια θανάτου ασθενών που νοσηλεύονται σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Οι ασθενείς αυτοί εκδηλώνουν συνήθως κατά την αρχική εισαγωγή τους στη ΜΕΘ σύνδρομο συστηματικής φλεγμονώδους αντίδρασης (SIRS) μη βακτηριακής αιτιολογίας. Οι ασθενείς που επιβιώνουν από το μετα-τραυματικό SIRS αναπτύσσουν συχνά σοβαρή σήψη ως συνέπεια βακτηριακής επιλοίμωξης. Η εκδήλωση του αρχικού μετα-τραυματικού SIRS οφείλεται σε σύνδεση ενδοκυτταρίων συστατικών του ανθρωπίνου σώματος που απελευθερώνονται μετά τον τραυματισμό με τους υποδοχείς τύπου Toll. Παραδείγματα τέτοιων συστατικών είναι το ουρικό οξύ, το μιτοχονδιακό DNA και μη ιστονικές πυρηνικές πρωτεϊνες τα οποία είναι γνωστά σαν «αλαρμίνες».Σε αναλογία με το φαινόμενο της ανοχής στη βακτηριακή LPS θα ήταν αναμενόμενο τα κύτταρα της μη ειδικής ανοσίας των πολυτραυματιών να εκδηλώνουν ανοχή στις αλαρμίνες οπότε όταν εκτεθούν εκ νέου σε βακτηριακά PAMPs να μην απελευθερώνουν ικανό φορτίο κυτταροκινών. Αν ισχύει αυτό, θα πρέπει οι πολυτραυματίες όταν εισέρχονται σε σοβαρή σήψη να εμφανίζουν ευνοϊκότερη πρόγνωση συγκριτικά με τους ασθενείς που εισέρχοναι σε σοβαρή σήψη χωρίς να έχουν προηγηθεί πολλαπλοί τρυματισμοί. Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να αποδείξει την ισχύ αυτής της υπόθεσης μέσα από μελέτες τόσο σε ζωϊκά πρότυπα όσο και σε πολυτραυματίες ασθενείς.
Κυτταρολογική μελέτη μη ψηλαφητών αλλοιώσεων του μαστού με μικροαποτιτανώσεις από βιοπτικό υλικό υποβοηθούμενης υπό αναρρόφηση στερεοτακτικής βιοψίας (mammotome)
Authors: Φώτου Μαρία
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν η εκτίμηση της χρήσης των κυτταρολογικών εντυπωμάτων σε υλικό που προέρχεται από ασθενείς με μικροαποτιτανώσεις που υπέστησαν υποβοηθούμενη υπό αναρρόφηση βιοψία( mammotome) και την εφαρμογή μοριακών δεικτών. ΜΕΘΟΔΟΣ: Σε 93 γυναίκες με μικροαποτιτανώσεις BI-RADS 3 και 4 που υπέστησαν βιοψία Mammotome με βελόνα 11 G στο στερεοτακτικό τραπέζι της Fischer, ελήφθησαν εντυπώματα και εξετάστηκαν . Μαστογραφία των ιστοτεμαχιδίων μετά τη βιοψία επιβεβαίωσε την αφαίρεση των μικροαποτιτανώσεων. Για την εφαρμογή της τεχνικής, τα ιστοτεμαχίδια με επιβεβαιωμένες μαστογραφικά αποτιτανώσεις κυλίστηκαν ελαφρά σε αντικειμενοφόρες πλάκες. Για μια ταχεία προκαταρκτική διάγνωση χρησιμοποιήθηκαν: Χρώση Diff- Quick, Pap Quick καιMay Grϋnwald Giemsa. Στη συνέχεια τα τεμαχίδια βυθίστηκαν σε ειδικό μονιμοποιητικό υγρό για λίγα δευτερόλεπτα (CytoRich Red Fluid ) και μετά επεξεργάστηκαν για τη δημιουργία ιζήματος .Μετά το πέρας της διαδικασίας τα τεμαχίδια ετοιμάστηκαν για τη συνήθη παθολογοανατομική μελέτη. Ο παθολογοανατόμος δεν γνώριζε τα αποτελέσματα. Τα κυτταρολογικά και παθολογοανατομικά αποτελέσματα συγκρίθηκαν. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Σύμφωνα με τη παθολογοανατομική έκθεση 73 αλλοιώσεις ήταν καλοήθεις, 15 ήταν καρκινώματα (12 μη διηθητικά πορογενή , 3 διηθητικά) και 5 αλλοιώσεις ήταν προδιηθητικές: 3 άτυπες επιθηλιακές υπερπλασίες (ADH) και δύο λοβιακές νεοπλασίες. H παρατηρούμενη ευαισθησία και ειδικότητα των εντυπωμάτων για την ανίχνευση του καρκίνου ήταν 100% (one –sided, 97,5% CI:78,2-100%). Στη περίπτωση της ADH μόνο μία περίπτωση ανιχνεύτηκε με τη μέθοδο. Καμία από τις περιπτώσεις LN δεν ανιχνεύτηκε. Τα εντυπώματα ήταν μη διαγνωστικά σε 11 από τις 93 περιπτώσεις (11,8%) καμία από τις οποίες δεν ήταν κακοήθεια. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η εφαρμογή των κυτταρολογικών εντυπωμάτων σε ασθενείς με μικροαποτιτανώσεις που υπόκεινται σε βιοψία παρέχει μια πρώτη γρήγορη και αξιόπιστη διάγνωση σε λίγα λεπτά συμβάλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στην ελάττωση του άγχους των ασθενών.Το ποσοστό πιστότητας είναι υψηλό σε ER, PR, HER-2 έκφραση μεταξύ ανοσοκυτταροχημείας και ανοσοιστοχημείας (ICC και IHC) και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον προσδιορισμό των επιπέδων των υποδοχέων των οιστρογόνων και της προγεστερόνης όπως και για την HER-2 έκφραση πριν την επικουρική χημειοθεραπεία.
Διερεύνηση εξαγωγικών δραστηριοτήτων των γαλακτοκομικών επιχειρήσεων
Authors: Παπανικολάου Ζαχαρίας
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν το ανταγωνιστικό εξαγωγικό πλεονέκτημα και τα κίνητρα διεθνοποίησης των ελληνικών επιχειρήσεων παραγωγής γιαουρτιού. Οι παράγοντες αυτοί που σχετίζονται με το ανταγωνιστικό εξαγωγικό πλεονέκτημα αναφέρονται στους πόρους, τις ικανότητες και τα χαρακτηριστικά των επιχειρήσεων ενώ οι παράγοντες που αναφέρονται στα κίνητρα διεθνοποίησης σχετίζονται με το εξωτερικό περιβάλλον της επιχείρησης, τα εμπόδια των εξαγωγών, το ανταγωνιστικό εξαγωγικό πλεονέκτημα και του πόρους της επιχείρησης Για την διερεύνηση των συγκεκριμένων παραγόντων πραγματοποιήθηκε ποσοτική έρευνα σε 137 ελληνικές επιχειρήσεις παραγωγής γιαουρτιού καταγράφοντας την αντίληψη τους για τα παραπάνω ζητήματα. Η έρευνα στηρίχθηκε σε πρωτογενή δεδομένα που συγκεντρώθηκαν με ηλεκτρονική αποστολή ερωτηματολογίου σε υψηλόβαθμα στελέχη των επιχειρήσεων. Το χρονικό διάστημα διεξαγωγής της έρευνας ήταν από το Απρίλιο έως τον Αύγουστο του 2015. Μετά τη συλλογή των ερωτηματολογίων, πραγματοποιήθηκε ο έλεγχος εγκυρότητας και αξιοπιστίας των ερωτήσεων του ερωτηματολογίου. Εφαρμόστηκε αρχικά η διερευνητική παραγοντική ανάλυση (Factor Analysis-EFA) με τη μέθοδο εξαγωγής των παραγόντων σε κύριες συνιστώσες (Principal Components Analysis-PCA) και μέθοδο περιστροφής των αξόνων τη Varimax Rotation. Στη συνέχεια εφαρμόστηκε η επιβεβαιωτική παραγοντική ανάλυση (Confirmatory Factor Analysis-CFA) μέσω του στατιστικού προγράμματος SPSS Amos 24.0. Η εφαρμογή των συγκεκριμένων μεθόδων έδωσε ικανοποιητικά αποτελέσματα σχετικά με την εγκυρότητα των παραγόντων των ερωτήσεων που περιείχε το ερωτηματολόγιο. Η αλληλεπίδραση των παραγόντων και το αποτέλεσμα που έχουν στο ανταγωνιστικό εξαγωγικό πλεονέκτημα και στα κίνητρα διεθνοποίησης εκτιμήθηκαν με την εφαρμογή της μεθόδου ανάλυσης διαδρομών (Path Analysis). Τα αποτελέσματα της διατριβής και το υπόδειγμα διαδρομών του εξαγωγικού πλεονεκτήματος καταδεικνύουν ότι οι πόροι και ικανότητες τις επιχείρησης είναι σημαντικοί παράγοντες που οδηγούν τις ελληνικές επιχειρήσεις σε εξαγωγικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα σε αντίθεση με τα χαρακτηριστικά της επιχείρησης στα οποία δεν εντοπίστηκε κάποια σημαντική επιρροή. Επίσης, τα αποτελέσματα του υποδείγματος διαδρομών που αφορούσε τα κίνητρα διεθνοποίησης των ελληνικών επιχειρήσεων παραγωγής γιαουρτιού καταδεικνύουν το εξωτερικό περιβάλλον, τα εμπόδια εξαγωγών, ανταγωνιστικό εξαγωγικό πλεονέκτημα και τους πόρους της επιχείρησης από τους σημαντικότερους παράγοντες που επηρεάζουν τα κίνητρα των ελληνικών επιχειρήσεων σε εξαγωγική δράση.
Μελέτη της ιστορικής σεισμικότητας των Νήσων του Ανατολικού Αιγαίου
Authors: Ταξείδης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι να καταρτιστεί ένας ομοιογενής παραμετρικός κατάλογος των σεισμών που έγιναν στο Ανατολικό Αιγαίο, από την αρχή των ιστορικών χρόνων μέχρι το 1900 μ.Χ. Ως εκ τούτου, πρωταρχική φροντίδα ήταν να εντοπιστούν, να αξιολογηθούν και να παρουσιαστούν τα σεισμικά γεγονότα, που έλαβαν χώρα στους ιστορικούς χρόνους και συνέβησαν σε τόπους της εξεταζόμενης περιοχής. Πρωταρχικό μέλημα υπήρξε ο εντοπισμός, η αξιολόγηση και η αξιοποίηση των πηγών που αναφέρουν σχετικά γεγονότα. Για την επίτευξη του στόχου, χρησιμοποιήθηκαν οι υπάρχοντες σεισμολογικοί κατάλογοι, δημοσιευμένες μελέτες, ανέκδοτα αρχεία και κάθε άλλη προσφερόμενη πηγή, και ακολουθώντας ομοιογενείς διαδικασίες, οι οποίες περιγράφονται διεξοδικά στα αντίστοιχα κεφάλαια.
Μελέτη των παραγόντων απόκρισης σε βλάβες του DNA στην ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία του τραχήλου της μήτρας
Authors: Λεβεντάκος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή αξιολογήθηκε η ανοσοϊστοχημική έκφραση της φωσφορυλιωμένης στο αμινοξύ σερίνη της θέσης 139 ιστόνης Η2ΑΧ (γΗ2ΑΧ) σε 275 δείγματα από βιοπτικά και εγχειρητικά παρασκευάσματα τραχήλου μήτρας: α) χωρίς εμφανείς μορφολογικές αλλοιώσεις (μάρτυρες), β) με όλο το φάσμα βαρύτητας των ενδοεπιθηλιακών αλλοιώσεων πλακώδους επιθηλίου: τόσο χαμηλόβαθμες (LGSIL), όσο και υψηλόβαθμες (HGSIL) και γ) με ακανθοκυτταρικά καρκινώματα (SCC) και αδενοκαρκινώματα (AdC) τραχήλου μήτρας. Η ομάδα των LGSIL διαιρέθηκε περαιτέρω σε: α) σχετιζόμενες με λοίμωξη από lrHPV (LGSIL-LR), β) σχετιζόμενες με ανενεργό (non-activated) λοίμωξη από hrHPV (LGSIL-HRna), ήτοι χωρίς ανίχνευση mRNA και γ) σχετιζόμενες με ενεργό (activated) λοίμωξη από hrHPV (LGSIL-HRa), ήτοι με ανίχνευση mRNA. Πρόκειται, εξ όσων γνωρίζουμε, για την πρώτη δημοσιευμένη μελέτη σε ενδοεπιθηλιακές αλλοιώσεις και καρκινώματα τραχήλου με παρόμοιο μέγεθος δείγματος και με τη συγκεκριμένη μεθοδολογία. Παρατηρήθηκε βαθμιαία αύξηση της έκφρασης της γΗ2ΑΧ τόσο στο βασικό, όσο και στο επιπολής ημιμόριο του πολυστίβου πλακώδους επιθηλίου από την ομάδα των τραχήλων χωρίς ουσιώδεις αλλοιώσεις / μάρτυρες, σε αυτές των LGSIL-LR και των LGSIL-HRna. Εν συνεχεία, παρατηρήθηκε μείωση της έκφρασης της γΗ2ΑΧ τόσο στο βασικό, όσο και στο επιπολής ημιμόριο του πολυστίβου πλακώδους επιθηλίου από την ομάδα των LGSIL-HRna σε αυτές των LGSIL-HRa και των HGSIL. Επιπλέον, παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση της γΗ2ΑΧ σε SCC και σε AdC σε σύγκριση με την ομάδα χωρίς ουσιώδεις αλλοιώσεις / μάρτυρες, καθώς και αυξημένη έκφραση της γΗ2ΑΧ σε αδενοκαρκινώματα σε σύγκριση με τις ομάδες LGSIL-LR και LGSIL-HR. Με δεδομένη την σημασία της ανίχνευσης της γΗ2ΑΧ ως δείκτη DSB / DDR, το αυξημένο ποσοστό έκφρασής της σε LGSIL, σε σχέση με την ομάδα των μαρτύρων, καταδεικνύει τον αυξημένο αριθμό παρομοίων γεγονότων στις χαμηλόβαθμες ενδοεπιθηλιακές αλλοιώσεις. Η αύξηση αυτή ισχύει τόσο για το βασικό ημιμόριο του πολυστίβου πλακώδους επιθηλίου (στο οποίο εντοπίζονται τα πολλαπλασιαζόμενα κύτταρα της βασικής στιβάδας), όσο και για το επιπολής ημιμόριο (στο οποίο εντοπίζονται κατεξοχήν τα διαφοροποιούμενα κύτταρα).
Συσχέτιση αρτηριακής υπέρτασης ενδοδεκτικής ευαισθησίας και υπαλγησίας
Authors: Παπαγεωργίου Χρήστος
Published: September 2021

Η αρτηριακή υπέρταση έχει συσχετιστεί βιβλιογραφικά με την υπαλγησία, με άγνωστους παθοφυσιολογικά μηχανισμούς όμως.Η παρούσα μελέτη εξερευνά την παραπάνω διαπίστωση χρησιμοποιώντας την δοκιμασία Cold pressor,ένα αξιόπιστο μοντέλο επαγόμενου πόνου/στρές,συγκρίνοντας την ηλεκτροεγκεφαλική δραστηριότητα που καταγράφεται κατά την δοκιμασία cold pressor, σε πρωτοπαθείς υπερτασικούς και μάρτυρες .22 υπερτασικοί ασθενείς άνευ φαρμακευτικής αγωγής και 18 κατ’αντιστοιχία υγιείς μάρτυρες υπεβλήθησαν σε 24ωρη περιπατητική καταγραφή της αρτηριακής πιεσης. Ηλεκτροεγκεφαλικές καταγραφές διενεργήθησαν πριν,κατά την διάρκεια και μετά την έκθεση στην δοκιμασία cold pressor. Παράλληλα, αξιολογήθηκε η απαντητικότητα των τασεουποδοχέων καθως και η ικανότητα ενδοδεκτικής αντίληψης μεταξύ των 2 ομάδων,μέσω βιβλιογραφικά κατοχυρωμένων δοκιμασιών.Σημαντικές διαφορές στις δυο ομάδες αναφορικά με τις ηλεκτροεγκεφαλικές ταλαντώσεις συσχετίστηκαν με τις πιο ισχυρές στατιστικά καρδιαγγειακές μεταβλητές μέσω κανονικής ανάλυσης. Θετικές συσχετίσεις ανευρέθησαν μεταξύ των μεταβλητών του ΗΟLTER και του ρυθμού δ (1-4 Hz) κατά την διάρκεια της φάσης μέγιστης ανοχής,στις υψίσυχνες α (10-12 Hz) συχνότητες, κατά την μονάδα του στρες και κατά την φάση μετά την δοκιμασία και στις χαμηλής συχνότητος α (8-10 Hz) κατά την διάρκεια όλων των φάσεων της δοκιμασίας CPT.Αρνητικές συσχετίσεις ανεδείχθησαν μεταξύ των μεταβλητών του HOLTER και της β2 συχνότητας (16.5-20 Hz) κατά την διάρκεια της φάσης μετά την δοκιμασία και του ρυθμού γ (28.5-45 Hz) καθόλες τις φάσεις του CPT.Aυτές οι συσχετίσεις εντοπίζονταν σε διάφορες περιοχές των εγκεφαλικών ημισφαιρίων με επικρατούσες περιοχές των δυναμικών αλλαγών στο δεξί ημισφαίριο και και τον αριστερό μετωπιαίο λοβό.Επιπρόσθετα η ανάλυση των δεδομένων ανέδειξε ότι οι υπερτασικοί ασθενείς παρουσίαζαν στατιστικά σημαντικά αυξημένη ενδοδεκτική αντίληψη, (ορθές απαντήσεις νορμοτασικών = 18.11±4.07; ορθές απαντήσεις υπερτασικών 20.90±3.19; t=2.43 p=0.020), λάθος απαντήσεις νορμοτασικών = 11.94±4.02; λάθος απαντήσεις υπερτασικών 9.13±3.18; t=2.46 p=0.0108). Είναι αξιοσημείωτο, ότι οι δύο όμάδες δεν διέφεραν στατιστικώς σημαντικά ως προς την επίδοση των τασεοϋποδοχέων. Παράλληλα δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά μεταξύ νορμοτασικών και υπερτασικών, αν και αναδείχθηκε στατιστική τάση μεγαλύτερης ανοχής στον πόνο στους υπερτασικούς καταγεγραμμένη με όρους αυτο-αξιολόγησης κατά την διάρκεια (σε λεπτά) της έκθεσης στο παγωμένο λουτρό (μέση ανοχή, νορμοτασικοί = 4.62±1.32 min; υπερτασικοί 6.02±2.79 min; p=0.059). Τα παραπάνω ευρήματα παρέχουν ένα εναρκτήριο σημείο για την καλύτερη κατανόηση των περίπλοκων σχέσεων μεταξύ εγκεφαλικής δραστηριοποίησης και της καρδιαγγειακής λειτουργικότητας που σχετίζεται με μηχανισμούς ρύθμισης της ιδιοπαθούς αρτηριακής υπέρτασης.
Sensing resonating devices fabricated on optical fibers using multi-photon polymerization technique
Authors: Μελισσινάκη Βασιλεία
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι ο συνδιασμός της τεχνικής της πολυφωτονικής λιθογραφίας και τον οπτικών ινών με σκοπό την κατασκευή εύρωστων και λειτουργικών διατάξεων οπτικών ινών, οι οποίες θα χρησιμοποιηθούν ως αισθητήριες διατάξεις για την ανίχνευση αέριων ή υγρών μέσων. Επιπλέον η παρούσα διατριβή μελετά και παρουσιάζει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της απευθείας εγγραφής με Laser, μικρο-οπτικών αντιχείων εγκλωβισμού του φωτός επάνω σε οπτικές ίνες.Δυο διαφορετικά είδη αντιχείων εγκλωβισμού του φωτός κατασκευάστηκαν απευθείας επάνω σε οπτικές ίνες, με την τεχνικής του πολυφωτονικού πολυμερισμού. Συγκεκριμένα θα παρουσιαστούν (i) διατάξεις οπτικών ινών βασισμένες σε Fabry-Perot συμβολόμετρα, κατασκευασμένα στην διατομή οπτικών ινών καθώς επίσης και (ii) αντιχεία τρόπων ψιθυρισμού σε σχήμα δαχτυλιδιού κατασκευασμένα απευθείας επάνω σε θερμικά εφελκυσμένες οπτικές ίνες. Και οι δύο διατάξεις αντιχείων λειτουργούν στην περιοχή των 1550 nm μηκών κύματος. Για την κατασκευή των μικρο-οπτικών αντιχείων χρησιμοποιήθηκαν υβριδικά οργανικά-ανόργανα φωτοευαίσθητα υλικά. Επιπλέον, νέες μέθοδοι αναπτύχθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για την προετοιμασία των δειγμάτων.Αρχικά θα παρουσιαστούν τρεις διαφορετικές διατάξεις οπτικών ινών βασισμένες σε Fabry-Perot συμβολόμετρα, κατασκευασμένες στην διατομή οπτικών ινών, καθώς επίσης και τα αποτελέσματα από την χρήση τους ως αισθητήριες διατάξεις για τον εντοπισμό ατμών οργανικών διαλυτών όπως η αιθανόλη και χλωριωμένων οργανικών διαλυτών. Επιπλέον, οι διατάξεις αυτές χρησιμοποιήθηκαν και για την ανίχνευση ελαιωδών υγρών μέσων. Λόγω της διέγερσης των οπτικών αντιχείων μέσω της διάδοσης του φωτός, μέσω του πυρήνα των οπτικών ινών, μπορούν να καταγραφούν οι διαφορές στον δείκτη διάθλασης που δημιουργούνται λόγω της παρουσίας των ατμών ή των υγρών μέσα στην οπτική κοιλότητα των αντιχείων, μέσω των φασμάτων ανάκλασης.Στην συνέχεια θα παρουσιαστούν διάφορα αντιχεία τρόπων ψιθυρισμού σε σχήμα δαχτυλιδιού κατασκευασμένα απευθείας επάνω σε θερμικά εφελκυσμένες οπτικές ίνες, καθώς επίσης και συζευγμένα αντιχεία τρόπων ψιθυρισμού. Οι διατάξεις αυτές χρησιμοποιήθηκαν ως αισθητήρες για τον εντοπισμό ατμών αιθανόλης, καθώς επίσης και για την ανίχνευση αδρανών αερίων όπως το διατομικό Άζωτο (N2) και το Κρυπτό (Kr), μέσω της καταγραφής των φασμάτων διέλευσης.
Ever-moving repose
Authors: Μητραλέξης Σωτήρης
Published: September 2021

Στη διατριβή εξετάζεται η θεωρία για τη χρονικότητα και την οντολογική της σημασία, όπως αυτή μπορεί να ανασυντεθεί από το περιεχόμενο των έργων του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού (7ος αιώνας μ.Χ.). Ως μεθοδολογικό βοήθημα και ως ερμηνευτική προσέγγιση αξιοποιείται η απόπειρα του Χρήστου Γιανναρά για την δημιουργία μιας κριτικής και σχεσιακής οντολογίας, βασισμένης σε μια ριζική επικαιροποίηση κατηγοριών της βυζαντινής φιλοσοφίας, με κυρίως πηγή το έργο του Χρ. Γιανναρά «Προτάσεις Κριτικής Οντολογίας». Η υπόθεση εργασίας της διατριβής είναι πως ο Μάξιμος Ομολογητής συνθέτει μια νέα φιλοσοφική θεώρηση των μεταφυσικών κατηγοριών της κινήσεως και του χρόνου, βασιζόμενος στην αριστοτελική περί κινήσεως και χρόνου θεώρηση. Η έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι από τα έργα του Μαξίμου προκύπτει μια τριμερής θεωρία για τη χρονικότητα, με αξιώσεις πρωτοτυπίας στην ιστορία της φιλοσοφίας και συγκεκριμένα των οντολογικών θεωρήσεων του χρόνου. Ο Μάξιμος δομεί τις προτάσεις του μεθοδικά πάνω στο αριστοτελικό πρωτότυπο, επεκτείνοντάς το σε μια τριμερή θεώρηση με αξιώσεις φιλοσοφικής πρωτοτυπίας. Διακρίνει μεταξύ της απλής χρονικότητας των αισθητών, του χρόνου, μιας δεύτερης μορφής χρονικότητας η οποία συνίσταται στον χρόνο άνευ κινήσεως, τον αιώνα (που δεν ταυτίζεται με την αιωνιότητα), και στην αεικίνητο στάση, δηλαδή στην χρονικότητα αποδεσμευμένη από τις αναγκαιότητες της κτιστότητας, σύμφωνα πάντοτε με τις κατηγορίες της οντολογικής και κοσμολογικής θεώρησης του Μαξίμου. Στον Αριστοτέλη, ο χρόνος μετράει την κίνηση, συνιστά μέτρηση της κινήσεως—ορισμό που επαναλαμβάνει και ο Ομολογητής. Όμως, για τον Μάξιμο η κίνηση σημαίνει πολύ περισσότερα από την μηχανιστική θεώρησή της: μιλά για ερωτική κίνηση μεταξύ κτιστών και Κτίστου, για επιστρεπτική κίνηση των κτιστών στο Άκτιστο, για κίνηση κατά φύση που καταφάσκει στο κάλεσμα του Θεού και για κίνηση παρά φύση που το αρνείται, επιλέγοντας την άσχετη ατομικότητα, την φθορά και τον θάνατο. Η κίνηση όμως είναι κατ' αρχήν συνάρτηση της αποστάσεως-διαστάσεως-διαστήματος, την οποία αίρει η πληρότητα της κοινωνίας των ετεροτήτων. Ή η οποία μεγεθύνεται με την άρνηση της κοινωνίας. Αυτήν την κατάφαση ή άρνηση, αυτήν την κίνηση, αυτήν την σχέση (είτε μεταξύ των κτιστών είτε μεταξύ κτιστών και Κτίστου) μετράει η χρονικότητα, πραγματωμένη είτε ως χρόνος, είτε ως αιών, είτε ως η αδιάστατη στάσις αεικίνητος της θεώσεως. Για τον Μάξιμο Ομολογητή, ο χρόνος μετράει την σχέση.
Η επίδραση της χορήγησης βιταμίνης D και της 1,25 διϋδρόξυ-βιταμίνης D3 στα επίπεδα πλάσματος του ινοβλαστικού αυξητικού παράγοντα 23 (FGF-23) σε ασθενείς με ανεπάρκεια βιταμίνης D
Authors: Γεωργούλας Θωμάς
Published: September 2021

Ο ινοβλαστικός αυξητικός παράγοντας 23 (FGF-23) είναι μία φωσφατονίνη με πρωτεύων ρόλο στην διατήρηση της ομοιοστασίας του φωσφόρου. Πειραματικές μελέτες ανέδειξαν ότι η χορήγηση καλσιτριόλης διεγείρει την έκκριση του FGF-23 από τα οστεοκύτταρα και τους οστεοβλάστες.Ο στόχος της μελέτης ήταν να διερευνηθεί η επίδραση της χορήγησης βιταμίνης D στα επίπεδα τουFGF-23 πλάσματος σε γυναίκες με ανεπάρκεια βιταμίνης D.Στην μελέτη έλαβαν μέρος εικοσιοκτώ (28) γυναίκες με έλλειψη βιταμίνης D, οι οποίες τυχαιοποιήθηκαν σε δύο ομάδες (ομάδα Ι n=14, μέση ηλικία = 56±8.9 έτη και ομάδα ΙΙ n=14, μέση ηλικία = 55±3.9 έτη). Επιπλέον στην μελέτη εντάχθηκαν είκοσι-επτά (27) φυσιολογικοί μάρτυρες θήλυ φύλου, αποτελώντας την ομάδα ελέγχου (ομάδα ΙΙΙ n=27, μέση ηλικία = 55±7.6 έτη). Οι γυναίκες που εντάχθηκαν στην ομάδα I τέθησαν σε αγωγή με 1000 mg στοιχειακού ασβεστίου και 800 IU βιταμίνηςD3, ενώ οι γυναίκες που εντάχθηκαν στην ομάδα II τέθησαν σε αγωγή με 1000 mg στοιχειακού ασβεστίου και 0.5 μg καλσιτριόλης δις ημερησίως για χρονικό διάστημα τριών μηνών. Οι δύο ομάδες εκτιμήθηκαν σε 3 διαφορετικές χρονικές περιόδους· προ της ενάρξεως της αγωγής (0 μήνας), μετά το πέρας ενός (1ος μήνας) και τριών μηνών αντίστοιχα (3ος μήνας).Κατά την έναρξη της μελέτης δεν παρατηρήθηκε διαφορά της συγκέντρωσης του FGF-23 μεταξύ του συνόλου των γυναικών με υποβιταμίνωση D και της ομάδας ελέγχου. Τα επίπεδα του FGF-23 ορού, στο σύνολο των γυναικών με υποβιταμίνωση D, συσχετίστηκαν με τα επίπεδα του ασβεστίου στον ορό (p=0.046) και στα ούρα 2ώρου (p=0.034) καθώς και με αυτά της 1,25(OH)2D ορού(p=0.002).Στην ομάδα Ι κατά την χορήγηση χοληκαλσιφερόλης και παρά την αποκατάσταση των επιπέδων βιταμίνης D δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στα επίπεδα του FGF-23 μεταξύ των τριών προκαθορισμένων χρόνων εκτίμησης. Αντίθετα στην ομάδα ΙΙ, η οποία έλαβε καλσιτριόλη παρατηρήθηκε αρχικά σημαντική μείωση των επιπέδων του FGF-23 και της παραθορμόνης. Τρεις μήνες από την έναρξη της μελέτης στην ίδια ομάδα (ΙΙ) γυναικών που έλαβαν καλσιτριόλη παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση των επιπέδων του FGF-23 (p=0.002), η οποία συσχετίσθηκε με την ελάττωση των επιπέδων της 1,25(OH)2D ορού (p=0.003) καθώς και με την αυξημένη νεφρική απέκκριση φωσφόρου ούρων 24ώρου (p=0.002) επιβεβαιώνοντας τον ρόλο τουFGF-23 στην διατήρηση της ομοιοστασίας του φωσφόρου.Συμπερασματικά η 1,25(OH)2D αποτελεί κύριο ρυθμιστή της έκφρασης του FGF-23 στον άνθρωπο. Υπό συνθήκες ανεπάρκειας βιταμίνης D, φαίνεται αρχικά ότι οδηγεί σε μείωση των επιπέδων του FGF-23 με στόχο την διατήρηση του γινομένου ασβεστίου – φωσφόρου.
Μέτρηση της αποδοτικότητας και παραγωγικότητας των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων
Authors: Κυρατζή Παναγιώτα
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί η μέτρηση της αποδοτικότητας και της παραγωγικότητας, των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της Ελλάδας κατά τα έτη 2005-2006-2007-2008-2009. Στόχος της είναι η αξιολόγηση του συστήματος των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της Ελλάδας ως προς την σχετική αποδοτικότητα και την παραγωγικότητα τους. Επιπροσθέτως εκτιμά την επίδραση στις τιμές της αποδοτικότητας των περιβαλλοντικών μεταβλητών. Η μέτρηση γίνεται με τις μεθόδους Περιβάλλουσα Ανάλυση Δεδομένων [Data Envelopment Analysis (D.E.A.)], Μέθοδος Ελαχίστων Τετραγώνων [Ordinary Least Square (O.L.S.)], Tobit και Malmquist, και με προσανατολισμό τόσο ως προς τις εισροές όσο και ως προς τις εκροές.Ειδικότερα, αξιολογούνται τριανταεπτά Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα για τα έτη 2005-2006-2007-2008-2009 με τέσσερις εισροές (αριθμός μελών ακαδημαϊκού προσωπικού, αριθμός μελών μη ακαδημαϊκού προσωπικού, αριθμός φοιτητών προπτυχιακού επίπεδου, δημόσιες δαπάνες) και τέσσερις εκροές (αριθμός αποφοίτων προπτυχιακού επίπεδου, αριθμός επιστημονικών άρθρων των μελών του ακαδημαϊκού προσωπικού σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, αριθμός αναφορών (citations) στις δημοσιευμένες εργασίες σε επιστημονικά περιοδικά, αριθμός βιβλίων που συγγράφονται από τα μέλη του ακαδημαϊκού προσωπικού). Η περίοδος που μελετάται είναι πριν την ένταξη της Ελλάδας στον τριμερή μηχανισμό στήριξης (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) / πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής οπότε και άρχισε η εφαρμογή περιοριστικής δημοσιονομικής πολιτικής η οποία είχε επίδραση σε εισροές των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Τα κύρια ευρήματα της έρευνας σε σχέση με την αποδοτικότητα δείχνουν ότι υπάρχουν περιθώρια αύξησης της αποδοτικότητας σε αρκετά Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.
Ικανότητα οδήγησης αυτοκινήτου και ψυχοκινητικές διαταραχές σε ασθενείς με σταθερή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
Authors: Καρακοντάκη Φωτεινή
Published: September 2021

Εισαγωγή: Οι νευροψυχολογικές διαταραχές συνοδεύουν υποξαιμικούς ασθενείς με σταθερή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Η έκπτωση των γνωστικών λειτουργιών μπορεί να μειώνει την ικανότητα ενός ανθρώπου να εκτελεί δραστηριότητες που απαιτούν επαγρύπνηση , όπως είναι η οδήγηση ενός οχήματος. Σκοπός της μελέτης ήταν να εκτιμήσουμε εάν ασθενείς με σταθερή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και ήπια υποξαιμία (PO2>55mmHg) παρουσιάζουν υποκλινικά νευροψυχολογικά ελλείμματα και εάν τα ελλείμματα αυτά μπορεί να έχουν επίδραση στην οδηγική συμπεριφορά .Μέθοδος: Μελετήθηκαν 35 ασθενείς με ΧΑΠ (ομάδα Ι) και 10 υγιείς (ομάδα ΙΙ) με παρόμοια ηλικία, δείκτη νοημοσύνης και επίπεδο εκπαίδευσης. Και οι δύο ομάδες δεν παρουσίαζαν προβλήματα όρασης ή ακοής, νευρολογική ή ψυχιατρική νόσο και συμπτώματα υπνοαπνοϊκού συνδρόμου. Τόσο οι ασθενείς όσο και οι υγιείς υποβλήθηκαν σε νευροψυχολογικές δοκιμασίες βασισμένες στο σύστημα Vienna, που μπορούν να εκτιμήσουν την οδηγική ασφάλεια. Επίσης πραγματοποιήθηκε πλήρης λειτουργικός έλεγχος της αναπνοής, λήψη αερίων αίματος και εκτίμηση σοβαρότητας της δύσπνοιας.Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με ΧΑΠ παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη επίδοση συγκριτικά με τους υγιείς στις δοκιμασίες που σχετίζονται με την οδηγική συμπεριφορά. Παρουσίασαν μεγαλύτερους χρόνους αντίδρασης σε οπτικά και ακουστικά ερεθίσματα, μειωμένη κινητική ικανότητα και μειωμένη ταχύτητα οπτικής αντίληψης καταστάσεων οδικής κυκλοφορίας. Εξαιτίας των παραπάνω οι περισσότεροι ασθενείς με ΧΑΠ (22/35) θεωρήθηκαν επιρρεπείς σε ατύχημα (αποτυχία σε τουλάχιστον μία από τις δοκιμασίες), ενώ οι περισσότεροι υγιείς (8/10) θεωρήθηκαν ασφαλείς οδηγοί (p=0.029). Η PO2, η FEV1 και ο βαθμός δύσπνοιας συσχετίστηκαν σημαντικά με όλες σχεδόν τις νευροψυχολογικές δοκιμασίες.Συμπεράσματα: Σύμφωνα με τα παραπάνω δεδομένα, οι ασθενείς με ΧΑΠ φαίνεται να παρουσιάζουν μειωμένη ικανότητα επεξεργασίας πληροφοριών, όπως αυτή εκτιμάται με το σύστημα Vienna ειδικά σχεδιασμένο για τη μελέτη της οδηγικής συμπεριφοράς. Οι ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια πρέπει να προειδοποιούνται για πιθανούς κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσουν κατά τη διάρκεια οδήγησης οποιουδήποτε οχήματος, ακόμη και αν δεν παρουσιάζουν εμφανή συμπτώματα σχετιζόμενα με μειωμένη ικανότητα οδήγησης.
Επιπτώσεις των μεταβολικών διαταραχών και των γλυκοτοξινών στο αναπαραγωγικό σύστημα αρρένων μυών και επίμυων
Authors: Μοσχονάς Δημήτριος
Published: September 2021

Η παχυσαρκία αποτελεί συστηματική διαταραχή με επιπτώσεις σε διάφορα όργανα μεταξύ των οποίων και το ουροποιογεννητικό σύστημα. Η υπεργλυκαιμία, η υπερλιπιδαιμία και το οξειδωτικό stress, στα πλαίσια της παχυσαρκίας οδηγούν στο σχηματισμό τοξικών μεταβολικών προϊόντων, των τελικών προϊόντων προχωρημένης γλυκοζυλίωσης (advanced glycation end products - AGEs), που εναποτίθενται στους ιστούς με βλαπτικές επιδράσεις. Η εξωγενής πρόσληψη και η ενδογενής συσσώρευση συμβάλλουν στην παθογένεια μεταβολικών και αναπαραγωγικών διαταραχών τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες. Η παρούσα μελέτη αξιολόγησε την επίδραση διατροφής υψηλής περιεκτικότητας σε κορεσμένα λιπαρά οξέα [saturated fatty acids (SAFA)] στο λιπιδαιμικό και μεταβολικό προφίλ (επίπεδα AGE, οξειδωτικό stress) καθώς επίσης και στις ιστοπαθολογικές (έκφραση AGE, RAGE, απόπτωση) και μορφομετρικές παραμέτρους του αναπαραγωγικού συστήματος αρρένων μυών C57BL6 in vivo. Μετά την εκδήλωση παχυσαρκίας τα αποτελέσματα της χορήγησης διατροφής πλούσιας σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα [monounsaturated fatty acids (MUFA)] ή ίσης περιεκτικότητας MUFA και SAFA εκτιμήθηκαν. Τα πειραματόζωα της ομάδας SAFA παρουσίασαν υψηλές συγκεντρώσεις χοληστερόλης (p < .05) σε σύγκριση με τους μάρτυρες, ενώ τα επίπεδα AGE και υπεροξειδίων δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των διαφόρων ομάδων πειραματισμού. Αυξημένη εναπόθεση AGE ανιχνεύθηκε για πρώτη φορά στα γαμετικά κύτταρα με υψηλότερη ένταση χρώσης σε ζώα με υψηλή σε SAFA διατροφή, σε σύγκριση με τη MUFA ή MUFA-SAFA τροφή ή τους μάρτυρες (p = .018). Στα κύτταρα Leydig, η εντόπιση AGE ήταν υψηλότερη στην ομάδα πειραματοζώων με τροφή υψηλή σε λιπαρά σε σύγκριση με τους μάρτυρες (p < .05). Επίσης παρουσιάζουν αυξημένο αποπτωτικό δείκτη στα σπερματικά τους κύτταρα (p < .005). Επιπλέον παρατηρήθηκε μείωση της πτύχωσης του βλεννογόνου του προστάτη των ζώων, η οποία αντιστράφηκε μετά τη χορήγηση της τροφής MUFA. Τα αποτελέσματα αυτά αποτελούν το έναυσμα για περαιτέρω διερεύνηση του ρόλου του άξονα AGE–RAGE σε διαταραχές των όρχεων και του προστάτη στα πλαίσια της προκαλούμενης από τη διατροφή παχυσαρκίας. Απλές διατροφικές παρεμβάσεις θα μπορούσαν να έχουν ευεργετική επίδραση στη μεταβολική δυσλειτουργία του αναπαραγωγικού συστήματος πριν την εκδήλωση συστηματικών μεταβολικών διαταραχών, υποδεικνύοντας τη γλυκοζυλίωση ως υποσχόμενο θεραπευτικό στόχο.
The participation of Malassezia genus in the pathobiology of seborrheic dermatitis
Authors: Βλάχος Χριστόφορος
Published: September 2021

Το γένος Malassezia αποτελεί τον κύριο εκπρόσωπο της μυκητιακής χλωρίδας του δέρματος. Η αλληλεπίδρασή του με το δέρμα δεν περιορίζεται απλά στη συλλογή βιομορίων, τα οποία χρησιμοποιούνται για ενέργεια και σα δομικά στοιχεία, αλλά επεκτείνεται και στην παραγωγή βιολογικά δραστικών ουσιών που έχουν τόσο αυτόλογη όσο και ετερόλογη δράση. Επιπλέον τα στελέχη του γένους αυτού θεωρούνται αιτιολογικοί παράγοντες σε δερματικά νοσήματα όπως η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα και η ποικιλόχρους πιτυρίαση. Σκοπός της παρούσης διδακτορικής διατριβής είναι η διερεύνηση και κατανόηση παθοφυσιολογικών μηχανισμών με τους οποίους ή ζύμη Malassezia συμμετέχει στην σμηγματορροϊκή δερματίτιδα. Πιο συγκεκριμένα μελετήθηκαν τα ακόλουθα α) η απομόνωση και ταυτοποίηση των ειδών Malassezia από οικογένειες πασχόντων με σμηγματορροική δερματίτιδα και σύγκριση αυτών με στελέχη απομονωθέντα από ομάδα ελέγχου β) η παραγωγή λιπολυτικών ενζύμων από στελέχη απομονωθέντα από πάσχοντες σμηγματορροϊκής δερματίτιδας και υγιείς και η μεταβολή της παραγωγής αυτής κατόπιν εκθέσεως των στελεχών σε β-ενδορφίνη γ) η in vιtro επίδραση ινδολικών παραγώγων, που παράγονται από στελέχη Μalassezia, σε δενδριτικά κύτταρα. Στη μελέτη περιελήφθησαν 85 ασθενείς και απομονώθηκαν 65 στελέχη που κατανέμονται σε 5 είδη (M. furfur (N=30), M. sympodialis (N=20), M. globosa (N=8), M. restricta (N=6) και M. slooffiae (N=1)). Σε κανένα από τα απομονωθέντα είδη δεν παρατηρήθηκε ενδοοικογενειακή κατανομή. Η συχνότητα απoμόνωσης των επιμέρους ειδών δεν συσχετίστηκε με το φύλο, τη θέση δειγματοληψίας και την ύπαρξη ή όχι νόσου. Η παραγωγή της φωσφολιπάσης δεν συσχετίστηκε με το φύλο, την οικογενή κατανομή και την θέση δειγματοληψίας. Τα διαφορετικά είδη δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της βασικής παραγωγής φωσφολιπάσης. Αντίθετα η έκθεση σε β-ενδορφίνη αύξησε την έκκριση φωσφολιπάσης στα στελέχη των πασχόντων ενώ δεν άλλαξε την έκκριση από τα στελέχη των υγιών. Τέλος τα στελέχη από πάσχοντες εμφανίζουν στατιστικά σημαντική αυξημένη επαγωγιμότητα της παραγωγής της β φωσφολιπάσης. Σχετικά με την δράση των ινδολικών παραγώγων επί των δενδριτικών κυττάρων παρατηρήθηκε ότι η μεταγραφή των γονιδίων Cyp1a1 kai Cyp1b1 σε ανθρώπινα δενδριτικά κύτταρα εξαρτάται από τη δομή και συγκέντρωση των ινδολικών παραγώγων της Μalassezia H ινδιρουμπίνη και το ΙCZ περιορίζουν τη φαινοτυπική ωρίμανση και την έκκριση φλεγμονωδών κυτταροκινών από τα δενδριτικά κύτταρα και την ικανότητα των δενδριτικών κυττάρων να διεγείρουν των πολλαπλασιασμό των λεμφοκυττάρων. Επιπλέον, η in vitro ωρίμανση των μονοκυττάρων του περιφερικού αίματος προς δενδριτικά κύτταρα επηρεάζεται ποικιλοτρόπως από την έκθεση τους σε ινδολικά παράγωγα.
Μελέτη της έκφρασης των ισομορφών των υποδοχέων των γλυκοκορτικοειδών (GR) και του ινσουλινομιμητκού αυξητικού παράγοντα - I (IGF-1) σε φυσιολογικό και παθοφυσιολογικό νευρικό ιστό
Authors: Νικολοπούλου Ελένη
Published: September 2021

Το στρες οδηγεί τον ανθρώπινο οργανισμό σε σημαντικές αλλαγές της συμπεριφοράς, που συνδέονται και με δομικές αλλαγές σε συγκεκριμένες εγκεφαλικές περιοχές. Κατά την απόκριση του οργανισμού σε ένα στρεσογόνο ερέθισμα, βασικό ρόλο παίζει η παραγωγή των γλυκοκορτικοειδών και η πρόσδεσή τους στους αντίστοιχους υποδοχείς (Glucocorticoid Receptors- GR και Mineralocorticoid Receptors- MR). Οι GR στον εγκέφαλο επηρεάζουν τους μηχανισμούς ανατροφοδότησης για ρύθμιση της απόκρισης του οργανισμού στο στρες. Μεταβολές των GR οδηγούν σε ανωμαλίες της ρύθμισης και υπερέκκριση γλυκοκορτικοειδών. H διαταραγμένη GR-εξαρτώμενη απόκριση στο στρες μπορεί να είναι κρίσιμος παράγοντας στην εμφάνιση νευροψυχιατρικών διαταραχών, όπως η κατάθλιψη, κατά την οποία εμφανίζεται υπερ-κορτιζολεμία. Αναλυτικότερα, 3 περιοχές του εγκεφάλου, ο ιππόκαμπος, ο προ-μετωπιαίος φλοιός και η αμυγδαλή, οι οποίες είναι πλούσιες στην παρουσία GR, ρυθμίζουν την απόκριση του εγκεφάλου στο στρες. Η παρούσα μελέτη προτείνει ότι κατά την εκδήλωση διαταραχών του στρες, δημιουργούνται ανωμαλίες στην απόκριση που προκύπτουν από μεταβολές των GR. Έτσι, θα γίνει ανίχνευση της έκφρασης του GR, σε πρωτεϊνικό επίπεδο, σε τομές ανθρώπινου εγκεφάλου (postmortem) υγιών ατόμων και ατόμων με κατάθλιψη εν ζωή, ώστε να διευκρινιστεί πως η οποιαδήποτε αλλαγή της έκφρασης των GCs που εντοπίζεται σε ψυχιατρικά νοσήματα, σχετίζεται με αλλαγή στη λειτουργία και ρύθμιση του άξονα του στρες (Υποθάλαμος Υπόφυση Επινεφρίδια - ΥΥΕ) και τελικά με την εμφάνιση κατάθλιψης. Ταυτόχρονα, θα γίνει προσδιορισμός της έκφρασης των υποδοχέων GR και MR σε επίπεδο mRNA στα κεντρικά διαμερίσματα του άξονα του στρες, σε πειραματικό μοντέλο με υπέρ- και υπόθυρεοειδισμό και θα προσδιοριστεί η ενεργότητα του GR σε κεντρικούς και περιφερικούς ιστούς (ιππόκαμπος, καρδιά και θύμος αδένας), προκειμένου να τεκμηριωθεί το γεγονός πως σε παθολογικές καταστάσεις με μεταβολές των θυρεοειδικών ορμονών, επηρεάζονται άμεσα τα επιμέρους τμήματα του ΥΥΕ. Η απόκριση του οργανισμού και η προσαρμογή του στο στρες διαμορφώνονται με δράση νευροδιαβιδαστών μορίων, όπως οι αυξητικοί παράγοντες. Ο ινσουλινομιμητικός παράγοντας 1 (Insulin like growth factor 1 - IGF1) είναι ένα μόριο που παίζει σημαντικό ρόλο στη φυσιολογική ανάπτυξη του εγκεφάλου. Έτσι, θα γίνει προσδιορισμός της έκφρασης του IGF-1 σε περιστατικά κακοήθειας στον εγκέφαλο, ώστε να εντοπιστούν μεταβολές τους αυξητικού παράγοντα που σχετίζονται με την εμφάνιση όγκου και να διεξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα. Συμπερασματικά, γίνεται μία προσπάθεια συνολικής και πολύπλευρης προσέγγισης για κατανόηση της λειτουργίας του στρες, μέσα από βασικές αλλαγές που μπορούν να προκληθούν στον οργανισμό. Ο σκοπός είναι να εντοπιστούν αλληλεπιδράσεις στα συνδεόμενα συστήματα του οργανισμού με τελικό αποδέκτη τον ΥΥΕ άξονα με κύριο ρόλο των GR.