Häufigkeit eines Diabetes mellitus und eines Risikobereichs für Diabetes mellitus bei chronischen Lebererkrankungen
Authors: Ελευθεριάδης Δημήτριος 
Published: September 2023

Ο ηπατογενής διαβήτης μπορεί να εμφανιστεί σε ποικίλες ηπατοπάθειες. Αυξημένη συχνότητα του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 έχει περιγραφεί ιδιαίτερα στη λιπώδη νόσο του ήπατος και στη χρόνια ηπατίτιδα C. Μέχρι τώρα ήταν στη βιβλιογραφία αμφιλεγόμενο, αν και κατά πόσο η συχνότητα του διαβήτη είναι αυξημένη επίσης στη χρόνια ηπατίτιδα Β. Η βασική ερώτηση της εν λόγω διατριβής εξετάζει αν το ποσοστό των διαβητικών σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β είναι μικρότερο από αυτό σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα C και λιπώδες ήπαρ.Η διατριβή περιέλαβε συνολικά 300 ασθενείς από το εξωτερικό ηπατολογικό ιατρείο ενός δευτεροβάθμιου νοσοκομείου στο Όμπερχαουζεν της Γερμανίας. Σε συνολικά 3 ομάδες των 100 ατόμων περιλήφθηκαν αντίστοιχα ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα C, χρόνια ηπατίτιδα Β και λιπώδες ήπαρ. 56,7 % όλων των ηπατοπαθών ήταν άνδρες και 43,3 % γυναίκες. 192 ασθενείς (64 %) κατάγονταν από Γερμανία, 28 (9,3 %) από Τουρκία και 80 (26,7 %) από άλλες χώρες. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν 49,5 έτη. Ιδιαίτερα συχνά υποβλήθηκαν σε βιοψία ήπατος ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα C (71 %), σπανιότερα με λιπώδες ήπαρ (45 %) και με χρόνια ηπατίτιδα Β (34 %). Σημαντική ηπατική ίνωση (Metavirscore > 2) καταγράφηκε στην ομάδα της χρόνιας ηπατίτιδας C (34 %), ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στις άλλες 2 ομάδες ήταν 13 %.Με τη βοήθεια της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (ΗbA1c) βρέθηκαν 87 ασθενείς (29 %) με κίνδυνο για διαβήτη και 62 ασθενείς (20,7 %) με έκδηλο σακχαρώδη διαβήτη. Με τη βοήθεια των τιμών γλυκόζης πλάσματος βρέθηκε ίδιο ποσοστό ασθενών με έκδηλο διαβήτη, ενώ το ποσοστό των ασθενών με κίνδυνο διαβήτη ήταν μικρότερο από εκείνο όταν ο προσδιορισμός έγινε με γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη. Ιδιαίτερα συχνός εμφανίστηκε ο διαβήτης στην ομάδα του λιπώδους ήπατος (29 %) και της χρόνιας ηπατίτιδας C (21 %), ενώ στη χρόνια ηπατίτιδα Β ήταν μόλις 12 %. Η συχνότητα του διαβήτη στην χρόνια ηπατίτιδα C ήταν 1,75 φορές υψηλότερη από αυτή της ηπατίτιδας Β και αυτό είναι σύμφωνο με το αποτέλεσμα μιας πρόσφατης μεταανάλυσης. Το ιικό φορτίο και στις δύο ομάδες δε σχετίστηκε σημαντικά με το ύψος της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης.Επειδή το ποσοστό του διαβήτη ήταν υψηλότερο στην χρόνια ηπατίτιδα C σε σχέση με την χρόνια ηπατίτιδα Β φαίνεται αρχικά ο ιός στη C να παίζει ρόλο στην παθογένεση του διαβήτη. Στην εν λόγω διατριβή μπόρεσε επιπρόσθετα να αναδειχτεί ότι η συχνότητα του διαβήτη σχετίζεται σημαντικά με το βαθμό ηπατικής ίνωσης και ότι ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα C είχαν συχνότερα σημαντική ίνωση από ότι ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β και λιπώδες ήπαρ. Η πολυπαραγοντική ανάλυση ανάδειξε ότι η συχνότητα του διαβήτη δε σχετίζεται σημαντικά με το είδος της νόσου αλλά με το βαθμό της ηπατικής ίνωσης. Αυτή η παρατήρηση θέτει σε αμφισβήτηση τα αποτελέσματα πρόσφατων ερευνών που εξαιτίας της αυξημένης συχνότητας διαβήτη στην χρόνια ηπατίτιδα C σε σχέση με τη Β υποθέτουν μία νοσοεξαρτώμενη παθογένεση του διαβήτη. Η δική μας έρευνα καταδεικνύει τη σημαντική συσχέτιση του βαθμού ηπατικής ίνωσης και συχνότητας διαβήτη ανεξάρτητα νόσου.