bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ανίχνευση ανωμαλιών σε δίκτυα μεγάλης κλίμακας με χρήση ανάλυσης κυρίων συνιστωσών
Authors: Χατζηγιαννάκης Βασίλειος
Published: August 2021

Μια από τις σημαντικότερες προκλήσεις στην διαχείριση δικτύων μεγάλης κλίμακας είναι η ανίχνευση ανωμαλιών στη δικτυακή κίνηση εξαιτίας απειλών όπως οι Επιθέσεις Απάρνησης Υπηρεσίας ή οι αυτομεταδιδόμενοι ιοί. Συνήθως οι μεθοδολογίες ανίχνευσης ανωμαλιών στηρίζονται στην ανάλυση του δικτύου και το χαρακτηρισμό στατιστικών ιδιοτήτων που αντιστοιχούν σε κίνηση που δεν εμπεριέχει ανωμαλίες. Mε βάση το πρότυπο ότι αποκλίσεις από την κανονική συμπεριφορά υποδηλώνουν την ύπαρξη ανωμαλιών, όπως λάθη και επιθέσεις, οι μεθοδολογίες ανίχνευσης ανωμαλιών μπορούν να εφαρμοστούν καθολικά ακόμα και για την ανίχνευση νέων επιθέσεων των οποίων η φύση είναι άγνωστη. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή θεωρούμε ένα περιβάλλον πολλαπλών κατανεμημένων αισθητήρων που ανταλλάσσουν πληροφορίες μέσω μιας κοινής πλατφόρμας, και υποστηρίζουν την διαδικασία ανίχνευσης ανωμαλιών. Η προτεινόμενη προσέγγιση βασίζεται στην εφαρμογή της Ανάλυσης Κυρίων Συνιστωσών σε δεδομένα που προέρχονται από πολλαπλά μετρικά και πολλαπλές ζεύξεις/κόμβους του δικτύου και προσφέρει ένα αποτελεσματικό και ενιαίο τρόπο συνδυασμού συσχετισμένων δεδομένων για την ανίχνευση ανωμαλιών. Στην ουσία παρουσιάζεται μια γενικευμένη μεθοδολογία ανίχνευσης ανωμαλιών που δεν έχει μόνο δυνατότητα ανίχνευσης ανωμαλιών που επηρεάζουν τον όγκο της κίνησης, αλλά ανιχνεύει ένα μεγαλύτερο εύρος επιθέσεων όπως αυτές που επηρεάζουν τη σύσταση της κίνησης σε ένα ή περισσότερα δικτυακά μονοπάτια. Η προτεινόμενη μεθοδολογία συνδυάζει αποτελεσματικά συσχετισμένα δεδομένα με σκοπό την αποκάλυψη ανωμαλιών που διατρέχουν ένα ή περισσότερα γειτονικά στοιχεία του δικτύου, και επιτρέπει την αναγνώριση των δικτυακών μονοπατιών στο γράφο του δικτύου που περιέχουν την ανωμαλία. Στα πλαίσια της παρούσας διατριβής, η προτεινόμενη μεθοδολογία εφαρμόζεται σε διαφορετικά είδη δικτύων που αναμένεται να είναι αναπόσπαστα τμήματα των μελλοντικών υποδομών του Διαδικτύου, όπως είναι τα δίκτυα ευρείας ζώνης, τα Ασύρματα Δίκτυα Αισθητήρων και τα υβριδικά Δίκτυα Αυτοκίνησης. Σε κάθε περίπτωση, αναλύεται η εφαρμογή της προτεινόμενης μεθόδου λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε δικτύου, και μελετάται η αποτελεσματικότητα της μεθοδολογίας μέσω προσομοίωσης ή/και εξομοίωσης. Η προτεινόμενη μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί σε ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών ανίχνευσης ανωμαλιών, όπως η αναγνώριση ανωμαλιών σε μια σειρά μετρήσεων, η αποκάλυψη ύπαρξης ελαττωματικών αισθητήρων, η ανίχνευση πιθανών δικτυακών επιθέσεων και το φιλτράρισμα ύποπτων αναφορών κατά την διαδικασία εξαγωγής αποφάσεων.
Βελτίωση και αξιολόγηση μεθοδολογίας για τον προσδιορισμό ορισμένων τοξικών παραγόντων σε παιδικές τροφές
Authors: Γεωργακόπουλος Παναγιώτης
Published: August 2021

Η παρουσία υπολειμμάτων ψυχοφαρμάκων στις πρώτες ύλες αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους χημικούς κινδύνους για την ασφάλεια των έτοιμων γευμάτων παιδικών τροφών. Δεδομένης της υψηλής ευαισθησίας κατά το στάδιο της βρεφικής ηλικίας, έχουν τεθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση Ανώτατα Όρια Υπολειμμάτων (MRLs) για τις παιδικές τροφές σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα (≤0.01 mg/kg). Οι μέθοδοι ανάλυσης που έχουν έως σήμερα εφαρμοστεί απαιτούν τη χρήση πολύπλοκου και εξειδικευμένου εξοπλισμού, γεγονός που συνεπάγεται αυξημένο κόστος ανάλυσης. Αντίθετα, οι απλές, συμβατικές μέθοδοι εκχύλισης με οξικό αιθυλεστέρα ή ακετόνη, καθώς και ορισμένες σύγχρονες, όπως η QuEChERS (εκχύλιση με ακετονιτρίλιο και καθαρισμός με εκχύλιση στερεάς φάσης εν διασπορά, dSPE), σε συνδυασμό με τον προσδιορισμό με αέρια χρωματογραφία με ανιχνευτή Φωσφόρου-Αζώτου (GC- NPD) δεν έχουν εκτενώς χρησιμοποιηθεί προκειμένου να διαπιστωθεί η καταλληλότητά τους. Στα επιμέρους κεφάλαια της παρούσης, παρατίθενται έρευνες σχετικά με: (α) την εφαρμογή συμβατικών, σχετικά φθηνών μεθόδων, σε φρούτα και λαχανικά της ίδιας ή διαφορετικής βοτανικής ταξινόμησης (β) την εφαρμογή των ίδιων μεθόδων σε μη λιπαρά γεύματα παιδικών τροφών (γ) την τροποποίηση της QuEChERS στις ποσότητες επιπρόσθετου προσροφητή λίπους «δεκαοκτύλιο» (C₁₈ sorbent) στα χαμηλής λιποπεριεκτικότητας γεύματα παιδικών τροφών (1.9-4.5% λίπος) και (δ) τη συνεισφορά των σταδίων οικιακής επεξεργασίας στη μείωση των υπολειμμάτων κατά την παρασκευή γευμάτων με βάση τα λαχανικά. Τα κύρια αποτελέσματα έδειξαν ότι: (α) το ποσοστό ανάκτησης εξαρτάται από πληθώρα αλληλοεξαρτώμενων παραγόντων, όπως υπόστρωμα (βοτανική κατηγορία, επιμέρους συστατικά, συνεκχυλίσματα και λιποπεριεκτικότητα), επίπεδο φόρτισης, δραστική ουσία, ποσότητες προστιθέμενων προσροφητών, υπολογισμό με πρότυπα σε διαλύτη ή πρότυπα σε «τυφλό εκχύλισμα του αντίστοιχου υποστρώματος» (β) οι συμβατικές μέθοδοι με οξικό αιθυλεστέρα και, ιδίως, κατανομή ακετόνης και GC-NPD δύνανται επιτυχώς να χρησιμοποιηθούν σε αναλύσεις μη λιπαρών παιδικών γευμάτων (γ) η τροποποίηση, στις ποσότητες C₁₈, της QuEChERS έδωσε κατάλληλες συνθήκες ανάλυσης χαμηλής λιποπεριεκτικότητας γευμάτων μέσω μοντέλων που περιελάμβαναν τους παράγοντες επίπεδο φόρτισης - ποσότητα C₁₈ - λιποπεριεκτικότητα υποστρώματος και (δ) οι συνήθεις διαδικασίες προετοιμασίας παιδικών γευμάτων επιφέρουν μείωση σε μη ανιχνεύσιμα επίπεδα σε προϊόντα με βάση τις πατάτες και τα καρότα, εν αντιθέσει με γεύματα που έχουν ως βάση το σπανάκι.
Λειτουργικός και βιολογικός ρόλος της αλληλουχίας Arg-Gly-Asp (RGD) στο μόριο της θρομβίνης
Authors: Παπακωνσταντίνου Ματθαίος-Ευστράτιος
Published: August 2021

H θρομβίνη είναι μια πρωτεάση σερίνης που ενεργεί τόσο ως προ-πηκτικός όσο και ως αντι-πηκτικός παράγοντας. Η δράση της θρομβίνης ρυθμίζεται αλλοστερικά από το ιόν Na+. Η θρομβίνη ρυθμίζει επίσης γεγονότα ανεξάρτητα της πήξης του αίματος ενεργοποιώντας τους υποδοχείς της PARs. Έχει προταθεί ότι πολλές από τις βιολογικές δράσεις της θρομβίνης συνεισφέρουν στην ιδιότητά της να ενεργοποιεί την αγγειογένεση. Σε αυτή την εργασία αποδεικνύεται ότι η ικανότητα της θρομβίνης να λειτουργεί ως υπόστρωμα για τα ενδοθηλιακά κύτταρα οφείλεται στην RGD αλληλουχία που φέρει στο μόριο της. Προτείνεται ότι η RGD αλληλουχία, η οποία είναι θαμμένη μέσα στο μόριο της θρομβίνης όταν αυτή είναι σε διάλυμα, εκτίθεται στον διαλύτη όταν η θρομβίνη ακινητοποιηθεί σε μια επιφάνεια και έτσι μπορεί να αλληλεπιδράσει με ιντεγκρίνες. Αυτή η δράση της είναι ανεξάρτητη της καταλυτικής της ικανότητας Οι δραστικές αλλαγές στην διαμόρφωση της θρομβίνης που καθιστούν την RGD αλληλουχία λειτουργική πιθανόν συμβαίνουν in vivo όταν η θρομβίνη βρίσκεται ακινητοποιημένη εντός των θρόμβων ή στο εξωκυττάριο υλικό, ερμηνεύοντας έτσι τις αγγειογενετικές ιδιότητες του ενζύμου σε αυτές τις περιπτώσεις. Παράλληλα, σε αυτήν την εργασία δείχνεται ότι όταν η θρομβίνη βρίσκεται σε διάλυμα, η RGD αλληλουχία είναι σημαντική για την καταλυτική δράση της θρομβίνης λόγω του κρίσιμου ρόλου που έχει κάθε ένα από τα τρία αμινοξέα της αλληλουχίας στην αλλοστερικότητα του ενζύμου.
Μοριακός και βιοχημικός χαρακτηρισμός των ισοτύπων αφυδατάσης των ανθρακικών στον Caenorhabditis elegans
Authors: Φασσέας Μιχαήλ-Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Το γονιδίωμα του C. elegans μελετήθηκε με σκοπό την αναζήτηση γονιδίων που πιθανά κωδικοποιούν ισοτύπους της καρβονικής ανυδράσης (CA). Οκτώ γονίδια βρέθηκαν με προϊόντα που εμφανίζουν ομολογία με χαρακτηρισμένες CA. Τα έξι είναι α τύπου (cah-1, cah-2, cah-3, cah-4, cah-5, και cah-6), ενώ τα δύο είναι β (bca-1 και y116a8c.28). Το γονίδιο cah-4 έχει δύο προϊόντα, το a και το b. To Cah-4a, πιθανότατα, φέρει πεπτίδιο οδηγό για εντοπισμό στα μιτοχόνδρια, ενώ οι υπόλοιποι ισότυποι είναι κυτταροπλασματικοί. Οι πρωτεΐνες Cah-3, Cah-4, Cah-5, Bca-1 και Y116a8c.28 φέρουν τα συντηρημένα αμινοξέα, στα ενεργά τους κέντρα, τα οποία θεωρούνται απαραίτητα για την καταλυτική δράση των CA του αντίστοιχου τύπου. Τα γονίδια cah-3, cah-4, bca-1 και y116a8c.28 εκφράζονται σε όλα τα στάδια ανάπτυξης του σκουληκιού και κυρίως στα στάδια L1-3, ενώ τα γονίδια cah-1, cah-2, cah-5, και cah-6, εκφράζονται σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα. Από πείραμα συμπληρωματικότητας φαινοτύπου σε ζύμη και από in vitro μετρήσεις ενεργότητας ενζύμων, μετά από έκφραση σε E. coli και καθαρισμό, προέκυψε ότι τα Cah-3, Cah-4 και Y116a8c.28 είναι ενεργά ένζυμα. Τα υπόλοιπα, είτε δεν έχουν δράση CA, είτε δεν εμφανίζουν ενεργότητα κάτω από τις συνθήκες αυτές. Η έκφραση των γονιδίων μετρήθηκε και σε συνθήκες με 0% CO₂ ή 0% Ο₂ και 20% CO₂. Ταυτόχρονα, μετρήθηκε και η έκφραση γονιδίων που συμμετέχουν στον ενεργειακό μεταβολισμό του σκουληκιού. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η έκφραση ων γονιδίων cah-3, cah-4, bca-1 και y116a8c.28 επηρεάζεται από τις συνθήκες αυτές και μάλιστα το κάθε γονίδιο συμπεριφέρεται διαφορετικά. Η σίγαση των γονιδίων, με RNAi, δεν εμφάνισε κάποιο ορατό φαινότυπο κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, αλλά ούτε και υπό συνθήκες stress με ακραίες συγκεντρώσεις Ο₂ και CΟ₂ ή σε όξινο και βασικό περιβάλλον. Το μόνο που παρατηρήθηκε ήταν μια μείωση στον μέγιστο χρόνο ζωής στα σκουλήκια που μεγάλωσαν σε τρυβλία με dsRNA για το cah-3 και το cah-4. Συμπερασματικά, ο C. elegans, φαίνεται πως φέρει δύο α-CA, τέσσερις πρωτεΐνες που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως συγγενικές με τις CA (CA-RPs) και δύο β-CA. Κανένα από αυτά τα γονίδια αυτά δεν είναι απαραίτητο για την βιωσιμότητα του C. elegans. Οι τέσσερις CA, a και β τύπου, εκφράζονται και λειτουργούν κάτω από διαφορετικές συνθήκες πιθανότατα εξυπηρετώντας διαφορετικούς σκοπούς.
Επικοινωνία ανθρώπου-υπολογιστή βασισμένη σε ανάλυση και σύνθεση οπτικών πληροφοριών
Authors: Μαλατέστα Καλλιόπη-Ειρήνη (Λώρη)
Published: August 2021

Το αντικείμενο έρευνας της διατριβής αυτής είναι υπολογιστική μοντελοποίηση χαρακτηριστικών της ανθρώπινης μη λεκτικής συμπεριφοράς και η αξιοποίηση των αποτελεσμάτων στην επικοινωνία ανθρώπου-μηχανής. Η μοντελοποίηση πραγματοποιήθηκε σε δύο επίπεδα, αυτό της υπολογιστικής μοντελοποίησης θεωρητικών προβλέψεων για τη σωματική εκφραστικότητα κατά τη συναισθηματική εμπειρία και αυτό της ανάλυσης οπτικής πληροφορίας με έμφαση στους τρόπους αναπαράστασης των μορφωμάτων που αναγνωρίζονται και στην μεταξύ τους αντιστοίχιση. Προτάθηκε ένας εναλλακτικός τρόπος προσκόμισης δεδομένων αναφοράς για την εκφραστικότητα χειρονομιών, προκειμένου να ξεπεραστεί το σύνηθες πρόβλημα της διαφωνίας ανάμεσα σε λίγους επισημειωτές δεδομένων. Σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε πειραματική διαδικασία καταγραφής της αντίληψης της ανθρώπινης εκφραστικότητας από μεγάλο πλήθος επισημειωτών. Τα αποτελέσματα του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν για την αντιστοίχιση των παραμέτρων εκφραστικότητας με τις διαστάσεις της ενεργοποίησης και της αξιολόγησης. Τα θεωρητικά αποτελέσματα της μελέτης επαληθεύθηκαν με την ανάπτυξη εικονικών περιβαλλόντων και τη μελέτη ζητημάτων συναισθηματικής υπολογιστικής σε πραγματικές συνθήκες αλληλεπίδρασης.
Πλαίσιο δημιουργίας και σύγκρισης χωρικών κοινωνικοοικονομικών μονάδων
Authors: Δάρρα Αθανασία
Published: August 2021

Οι χωρικές μονάδες στις οποίες συχνά αναφέρονται τα κοινωνικοοικονομικά φαινόμενα αποτελούν κύρια έννοια στη γεωγραφική επιστήμη με πολλά πεδία εφαρμογών. Η έλλειψη σαφούς εννοιολογικού πλαισίου και συστηματικής μεθοδολογίας για τον ορισμό και τη διαχείρισή τους αποτελεί σημαντικό ερευνητικό αντικείμενο και θέμα της παρούσας διδακτορικής διατριβής. Στην παρούσα διατριβή παρουσιάζεται ένα μεθοδολογικό πλαίσιο για τον ορισμό των χωρικών κοινωνικοοικονομικών μονάδων (ΚΟΜ) στη βάση των χαρακτηριστικών τους και ειδικά των χωρικών ιδιοτήτων τους. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην πλέον συνήθη κατηγορία ΚΟΜ, τις διοικητικές μονάδες. Ο ορισμός των ΚΟΜ σε αυτό το πλαίσιο επιτρέπει την αποτελεσματική σύγκρισή τους τόσο σε επίπεδο κατηγοριών όσο και σε επίπεδο περιπτώσεων. Το αποτέλεσμα της σύγκρισης μπορεί να κατανοηθεί και διαχυθεί ευκολότερα μέσω μεθόδων σύγκρισης-χωρικοποίησης. Τέλος, με βάση τα χαρακτηριστικά μπορεί να υποστηριχθεί και η αναδιοργάνωση των ΚΟΜ κύρια μέσω της συνένωσης τους σε μεγαλύτερες.
Μεσοθηλιώματα
Authors: Χαραλαμπίδης Χαράλαμπος
Published: August 2021

Το μεσοθηλίωμα εντοπίζεται σε ορογόνους υμένες ύστερα από μεταπλασία των μεσοθηλιακών κυττάρων. Η συχνότερη εμφάνιση είναι στον υπεζωκότα, το περιτόναιο και το περικάρδιο. Αναγνωρίζεται ως περίγραπτη μονήρης μάζα ή ως διάχυτη πάχυνση του ορογόνου. Ιστολογικά, υπάρχει μεγάλη ποικιλία τύπων, συνήθως επιθηλιακών ή ατρακτοκυτταρικών. Μέχρι και σήμερα, δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως η λειτουργική μορφολογία των μεσοθηλιακών κυττάρων παρά το γεγονός ότι οι αναφορές στη λειτουργικότητα τους ξεκινούν εδώ και πολλά χρόνια. Εντούτοις, παραμένουν αρκετά κενά σε ότι αφορά τη λειτουργική μορφολογία αυτών. Από τη μελέτη της διεθνούς βιβλιογραφίας διαπιστώνεται ότι τα κακοήθη μεσοθηλιώματα εξορμώνται από τα μεσοθηλιακά κύτταρα ή από πρόδρομα στοιχεία των ορογόνων κυττάρων, παρότι το μεσοθηλιακό κύτταρο από τη φύση του έχει τη δυνατότητα να μεταπλάσσεται σε άλλους τύπους κυττάρων. Ανατρέχοντας στη διεθνή βιβλιογραφία διαπιστώνεται ότι πολλές επιθηλιακές μορφές του κακοήθους μεσοθηλιώματος είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαφοροδιαγνωσθούν με το οπτικό μικροσκόπιο, αφού ιστολογικά έχουν παρόμοια μικροσκοπική εικόνα με τα αδενοκαρκινώματα του μαστού και του πνεύμονα. Αυτό μας οδήγησε στη μελέτη με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο τέτοιων επιθηλιακών μορφών με διαφοροδιαγνωστικά προβλήματα. Στη μελέτη μας εξετάσαμε 30 περιπτώσεις ασθενών με κακοήθεια στον πνευμονικό ορογόνο χιτώνα και στο περιτόναιο. Η ηλεκτρονική μικροσκοπία συμβάλλει καθοριστικά στην σωστή διαγνωστική κατεύθυνση αφού με την ανεύρεση των λεπτών διαπλεκόμενων μικρολαχνών που βρίσκονται στην κυτταρική επιφάνεια οριοθετεί την παρουσία κακοήθους μεσοθηλιώματος. Χαρακτηριστική είναι η παρουσία περιπυρηνικών δεσμών ενδιαμέσων ινιδίων, γλυκογόνου και λίπους. Από τα ευρήματα αυτά γίνεται καταφανής η ικανότητα του πολυδύναμου μεσοθηλιακού μεσεγχυματικού κυττάρου να διαφοροποιείται σε κύτταρα με επιθηλιακή μορφολογία. Ο ρόλος των σχισμοειδών σχηματισμών, οι οποίοι περιέχουν μικρολάχνες και εμφανίζονται σε ορογόνους υμένες διαφορετικών ανατομικών περιοχών, φαίνεται ότι πιθανόν να αντιστοιχεί στην οδό διασποράς των νεοπλασματικών κυττάρων και την εμφάνιση μεταστάσεων. Συμπερασματικά, η ηλεκτρονική μικροσκοπία είναι καθοριστική στο διαχωρισμό των ορωδών καρκινωμάτων από τα μεσοθηλιώματα, ακόμη και όταν η ανοσοϊστοχημική τεχνική εμφανίζει διφορούμενα αποτελέσματα. Επιπλέον, η ηλεκτρονική μικροσκοπία διασαφήνισε και την αιτία που τα κύτταρα στο οπτικό μικροσκόπιο φαίνονται με διαυγές κυτταρόπλασμα. Η διαύγεια αυτή, οφείλεται στην παρουσία μεγάλης ποσότητας ενδοκυτταρικού γλυκογόνου.
Παρακολούθηση των ασθενών με πρωτοπαθές γαστρικό λέμφωμα με μαγνητική τομογραφία
Authors: Πανουργιά Ευαγγελία
Published: August 2021

Έχουν εξεταστεί 37 ασθενείς με διαγνωσμένο γαστρικό λέμφωμα (ηλικίας 31 έως 86 ετών). Η παρακολούθηση των ασθενών γίνεται μετά από κάθε κύκλο θεραπείας (3-12 μήνες). Είκοσι δύο ασθενείς έχουν προσέλθει για επανέλεγχο μετά τον πρώτο κύκλο θεραπείας. Το πρωτόκολλο περιλαμβάνει τη χορήγηση βαρίου per os (2% barium sulphate) για τη διάταση και σκιαγράφηση του στομάχου. Η απεικόνιση γίνεται σε μαγνητικό τομογράφο 1,5Τ και περιλαμβάνει τις ακόλουθες τεχνικές: T1, Τ2, καταστολή λίπους προ και μετά την ενδοφλέβια έγχυση σκιαγραφικού. Επίσης, γίνονται καθυστερημένες λήψεις εικόνων με καταστολή λίπους, μετά την ενδοφλέβια έγχυση παραμαγνητικής σκιογόνου ουσίας. Οι λήψεις γίνονται σε τρία επίπεδα (εγκάρσιο, οβελιαίο και στεφανιαίο επίπεδο). Οι ασθενείς χωρίζονται καταρχάς σε τρεις κατηγορίες: low grade και high grade και ενδιάμεσης κακοήθειας και ταξινομούνται ανάλογα με τον απεικονιστικό τύπο του λεμφώματος: Για περιγραφικούς λόγους ο στόμαχος χωρίστηκε σε θόλο, σώμα και άντρο και έγινε καταγραφή της βλάβης (όπου υφίσταται) βάσει του παραπάνω διαχωρισμού. Επίσης, έγινε μέτρηση του πάχους και του μήκους της αλλοίωσης και σημειώθηκε η ύπαρξη διογκωμένων λεμφαδένων. Η σταδιοποίηση των ασθενών γίνεται βάσει του συστήματος Lugano. Έγινε συσχέτιση των ευρημάτων της μαγνητικής τομογραφίας με τα ιστολογικά αποτελέσματα της ενδοσκόπησης σε διάστημα 3-12 μηνών, μετά τους κύκλους θεραπείας των ασθενών. Αρχικά, η μαγνητική τομογραφία εντόπισε τοιχωματική αλλοίωση του στομάχου σε 31 από τους 37 ασθενείς, 22 με MALT λέμφωμα, 8 με DLCL και 7 με μικτούς όγκους. Σε 6 ασθενείς ο όγκος εξορμάται από το σώμα του στομάχου. Σε 7 ασθενείς η αλλοίωση εντοπίζεται στο θόλο, ενώ σε 5 ασθενείς η εξεργασία εντοπίζεται κυρίως στο πυλωρικό άντρο, ενώ σε 12 ασθενείς συμμετέχει και το πυλωρικό άντρο. Η πιο ευαίσθητη ακολουθία για ανάδειξη βλάβης στο τοίχωμα του στομάχου είναι η Τ1 ακολουθία μετά ενδοφλέβια έγχυση σκιαγραφικού.
Ανάπτυξη υβριδικών αλγορίθμων με βάση μεθοδολογίες δικτύων για τη διερεύνηση συσχετίσεων σε βιολογικά/περιβαλλοντικά δεδομένα
Authors: Βαλαβάνης Ιωάννης
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή προτείνονται και αναπτύσσονται αλγόριθμοι βασισμένοι σε δίκτυα για την επεξεργασία και ανάλυση βιολογικών/περιβαλλοντικών δεδομένων με κύριο σκοπό τη διερεύνηση συσχετίσεων σε αυτά. Συγκεκριμένα, οι αλγόριθμοι που αναπτύσσονται χρησιμοποιούνται για την ανάλυση και επεξεργασία (i) πρωτεϊνικών δεδομένων με στόχο την ανάλυση του χώρου των δομών και ακολουθιών και τη συνεισφορά στην αναγνώριση διπλώματος των πρωτεϊνών, (ii) δεδομένων που προκύπτουν από τη γενετική ταυτότητα ατόμων και περιβαλλοντικές παραμέτρους με σκοπό την αιτιολογική ανάλυση πολυπαραγοντικών φαινοτύπων που σχετίζονται με τις καρδιαγγειακές νόσους. Στο πρώτο μέρος της διατριβής χρησιμοποιούνται βασικές αρχές δικτύων για τη μελέτη της τοπολογίας δικτύων ομοιότητας πρωτεϊνών σε επίπεδο δομής και ακολουθίας. Σε επίπεδο ακολουθίας τα δίκτυα ομοιότητας κατασκευάζονται με χρήση της απόστασης διανυσμάτων χαρακτηριστικών εξαγόμενων από την ακολουθία, ενώ σε επίπεδο δομής με χρήση του βαθμού ομοιότητας που προκύπτει από τη δομική τους στοίχιση. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης των δικτύων συνδέονται με εξελικτική πληροφορία των πρωτεϊνών, ενώ αξιολογείται η πληροφορία που περιέχουν τα εξαγόμενα από την ακολουθία χαρακτηριστικά σε σχέση με την πρωτεϊνική δομή. Με βάση το δίκτυο ομοιότητας σε επίπεδο ακολουθίας, κατασκευάζεται ταξινομητής που υπολογίζει τη συγγένεια πρωτεϊνικής ακολουθίας με ακολουθίες γνωστού διπλώματος και χρησιμοποιείται για την αναγνώριση διπλώματος. Το δεύτερο μέρος της εργασίας αφορά στον προσδιορισμό παραγόντων (φύλου, ηλικίας, γενετικών πολυμορφισμών, κλινικών μετρήσεων και διατροφικών συνηθειών) που αλληλεπιδρούν και συνδυαστικά επηρεάζουν την επικινδυνότητα ανάπτυξης καρδιαγγειακών νόσων. Αναλύονται δυο διαφορετικά διαθέσιμα σύνολα δεδομένων στα οποία η ποσοτικοποίηση της επικινδυνότητας βασίζεται στους φαινοτύπους της μεταγευματικής λιπαιμίας και της παχυσαρκίας, αντίστοιχα. Η μεθοδολογία που αναπτύσσεται βασίζεται στη χρήση τεχνητών νευρωνικών δικτύων σε συνδυασμό με τη μέθοδο της όπισθεν επιλογής χαρακτηριστικών και γενετικό αλγόριθμο για την επιλογή των σημαντικών παραγόντων και συνδυασμών τους. Η εφαρμογή των υβριδικών μεθόδων οδήγησε στο προσδιορισμό των βέλτιστων υποσυνόλων παραγόντων που επηρεάζουν τους υπό μελέτη φαινοτύπους, καθώς και σε αντίστοιχους ταξινομητές τεχνητού νευρωνικού δικτύου με ικανοποιητική ικανότητα γενίκευσης σε άγνωστα δεδομένα.
Σύγκριση και συσχετισμός των παραμέτρων καρδιοτοκογραφίας, PH και APGAR για την αξιολόγηση της εμβρυϊκής δυσχέρειας και του τρόπου αποπεράτωσης του τοκετού
Authors: Ματσίρας Χρήστος
Published: August 2021

Το σύστημα του Eκλυτικού Παράγοντα της Κορτικοτροπίνης (CRF), που αποτελείται από τον CRF και τα ομόλογα νευροπεπτίδια ουροκορτίνες (Ucn) τους υποδοχείς CRF1 και CRF2, και μία ειδική συνδετική πρωτεΐνη (CRF-BP), κατέχει σημαντικό ρόλο στη μεσολάβηση της απάντησης στο stress. Εκτός από την έκφραση τους στον εγκέφαλο, τα πεπτίδια CRF και οι υποδοχείς τους έχουν ανιχνευθεί σε πολλές περιφερικές θέσεις του οργανισμού σε διάφορα είδη. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Μελετήθηκε η έκφραση των πεπτιδίων CRF, Ucn, υποδοχέων CRF και της CRF-BP σε βιοψίες ανθρώπινου φυσιολογικού ήπατος, με τη χρήση RT-PCR και ανοσοϊστοχημεία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Σε γονιδιακό επίπεδο, ανιχνεύθηκε η Ucn αλλά όχι ο CRF σε απομονωμένο RNA από βιοψίες ανθρώπινου ήπατος. Με την ανοσοϊστοχημεία, ανοσοενεργή Ucn εντοπίσθηκε στα ηπατοκύτταρα του παρεγχύματος αλλά όχι στα κύτταρα εγγύς της ηπατικής κάψας, τις πυλαίες τριάδες και το συνδετικό ιστό του ήπατος. Οι CRF1 και CRF2(α) υποδοχείς ανιχνεύθηκαν στον ηπατικό ιστό σε γονιδιακό και σε πρωτεϊνικό επίπεδο με κατανομή παρόμοια με την ουροκορτίνη . Τέλος, τόσο η γονιδιακή όσο και η πρωτεϊνική έκφραση της CRF-BP ανιχνεύθηκαν σε χαμηλά επίπεδα στο ήπαρ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Το σύστημα CRF εκφράζεται σε φυσιολογικά ανθρώπινα ηπατοκύτταρα, με κύριο εκπρόσωπο την ουροκορτίνη, που ενδέχεται να έχει δράσεις αυτοκρινικές ή παρακρινικές μέσω της ενεργοποίησης των υποδοχέων CRF που βρέθηκαν να εκφράζονται τοπικά, στα ίδια ή παρακείμενα κύτταρα. Περαιτέρω μελέτες απαιτούνται προκειμένου να διευκρινιστεί πλήρως ο βιολογικός ρόλος του συστήματος CRF στην φυσιολογία του ήπατος και την παθογένεση των νόσων
Το περιεχόμενο, η διαδικασία και η αποτελεσματικότητα της μουσικοπαιδαγωγικής επιμόρφωσης των νηπιαγωγών
Authors: Θεοδωρίδης Νικόλαος
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελούν δύο σημαντικά ζητήματα που αφορούν στη μουσικοπαιδαγωγική επιμόρφωση των νηπιαγωγών. Το πρώτο ζήτημα αφορά στην καταγραφή των ελλείψεων που αντιμετωπίζουν οι εν ενεργεία νηπιαγωγοί ως προς τη συστηματική διδασκαλία της μουσικής στην προσχολική εκπαίδευση. Το δεύτερο ζήτημα αφορά στη μέτρηση της αποτελεσματικότητας ενός συγκεκριμένου προγράμματος μουσικοπαιδαγωγικής επιμόρφωσης των νηπιαγωγών με στόχο να καλυφθούν οι ελλείψεις που παρατηρήθηκαν. Η προσέγγιση του θέματος επιχειρείται σε θεωρητικό και εμπειρικό επίπεδο. Το θεωρητικό μέρος περιλαμβάνει την θεωρητική τεκμηρίωση του θέματος σε ό,τι αφορά στο περιεχόμενο και τη διαδικασία της επιμόρφωσης των νηπιαγωγών για τη διδασκαλία της μουσικής στην προσχολική εκπαίδευση. Το εμπειρικό μέρος εξετάζει, μέσω των εργαλείων της έρευνας, καταρχήν το μέγεθος του προβλήματος των ελλείψεων των νηπιαγωγών ως προς τις μουσικές και διδακτικές γνώσεις και δεξιότητές τους. Στη συνέχεια, εξετάζεται η αποτελεσματικότητα του προτεινόμενου ερευνητικού επιμορφωτικού προγράμματος, που δημιουργήθηκε και εφαρμόσθηκε πειραματικά σύμφωνα με τη βιβλιογραφική ανασκόπηση, τόσο ως προς διαφορετικά είδη γνώσης που πρέπει να κατέχει ο εκπαιδευτικός όσο και ως προς την ακολουθούμενη διαδικασία της επιμόρφωσης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας οι ελλείψεις των νηπιαγωγών είναι φανερές σε όλα τα προαπαιτούμενα είδη γνώσης και ιδιαίτερα στη γνώση του πώς της διδασκαλίας καθώς και του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού προγραμμάτων μουσικής (Παιδαγωγική Γνώση του Περιεχομένου και Γνώση του Αναλυτικού Προγράμματος). Διαπιστώθηκε επίσης ότι όταν η επιμόρφωση καλύπτει, ως προς το περιεχόμενό της, μια ποικιλία από προαπαιτούμενα είδη γνώσης για τη διδασκαλία της μουσικής και εξασφαλίζει μια εργαστηριακή - βιωματική μέθοδο, μπορεί να επιφέρει βελτιωτικές αλλαγές σε όλα τα είδη γνώσης των νηπιαγωγών, ακόμη και σε αυτήν του σχεδιασμού του προσωπικού τους αναλυτικού προγράμματος μουσικής. Στην κατεύθυνση της αναζήτησης αποτελεσματικών τρόπων αρχικής μουσικοπαιδαγωγικής εκπαίδευσης και επιμόρφωσης των νηπιαγωγών, η παρούσα διατριβή έρχεται να ισχυροποιήσει την πεποίθηση ότι είναι δυνατή η αποτελεσματική επιμόρφωση των νηπιαγωγών αλλά και ότι χρειάζεται να συνεχιστεί η προσπάθεια και από άλλους ερευνητές στο σημαντικό αυτό θέμα της Μουσικής Παιδαγωγικής επιστήμης.
Γιώργος Σεβαστίκογλου
Authors: Ζηροπούλου Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Η διατριβή επικεντρώθηκε στο πολύπλευρο θεατρικό έργο του Γ. Σεβαστίκογλου στην Ελλάδα και το εξωτερικό σε συνάρτηση με τις κυρίαρχες θεατρικές και ιστορικοκοινωνικές εξελίξεις της εποχής του. Διαρθτώθηκε επάνω σ'ένα σπονδυλωτό χρονικό που παρακολουθεί τις μετακινήσεις του καλλοτέχνη, όπως υπαγορεύτηκαν από την ιστορική συγκυρία. Μέσα από την ανασυγκρότηση του συγγραφικού και σκηνοθετικού του έργου αναδείχθηκε ένας καλλιτέχνης που βρίσκεται σε διαρκή διάλογο με νεωτερικές τάσεις στο πεδίο του δραματικού λόγου και της σκηνικής πράξης. Παράλληλα, στη διατριβή καταγράφονται πληροφορίες για αδιερεύνητες μέχρι σήμερα περιοχές και κεφάλαια της ιστορίας του ελληνικού μεταπολεμικού θεάτρου. Επιστρατεύτηκαν επίσης φωνές συνεργατών του (β' τόμος) που παρέχουν στοιχεία διαφωτιστικά της ταυτότητας του καλλιτέχνη αλλά και συνθέτουν ταυτόχρονα ένα οδοιπορικό στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας, διευρύνοντας τον ορίζοντα της διατριβής και προς το πεδίο της Μικροϊστορίας
Μελέτη, ανάπτυξη και αξιολόγηση πρωτοκόλλου επικοινωνίας και συστήματος ασύρματης δικτύωσης προσωπικής εμβέλειας για εφαρμογή σε πραγματικού χρόνου κατ' οίκον παρακολούθηση
Authors: Περάκης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η αξιοποίηση των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών για την παροχή υπηρεσιών υγείας μπορεί να συντελέσει σημαντικά στην υπερπήδηση των εμποδίων και των προκλήσεων που παρουσιάζονται σε παγκόσμιο επίπεδο και παρακωλύουν την ποιοτική προσφορά τέτοιων υπηρεσιών στους πολίτες που είναι και οι τελικοί αποδέκτες. Η ηλεκτρονική υγεία μπορεί να συμβάλει στην εξασφάλιση βελτιωμένης περίθαλψης με μικρότερη δαπάνη, στο πλαίσιο συστημάτων διανομής υπηρεσιών υγείας που είναι επικεντρωμένα στους πολίτες. Είναι το σύγχρονο εργαλείο για την επίτευξη σημαντικών αυξήσεων στην παραγωγικότητα, και το μελλοντικό μέσο για την αναδιάρθρωση των συστημάτων υγείας που είναι επικεντρωμένα στον πολίτη. Το νέο όμως μοντέλο περίθαλψης το οποίο προάγει η e-Υγεία δεν συνιστά από μόνο του πανάκεια αλλά εισάγει κάποιους προβληματισμούς αλλά και περιορισμούς αναφορικά με τον τρόπο παροχής των υπηρεσιών αυτών. Ο πρώτος σημαντικός περιορισμός αφορά στην προτυποποίηση των μεταδιδόμενων δεδομένων. Παρά τη σημαντική προσπάθεια ανάπτυξης ολοκληρωμένων πληροφοριακών συστημάτων και παρότι καταβάλλεται σημαντική προσπάθεια προτυποποίησης των μεταδιδόμενων δεδομένων, έως σήμερα δεν υπάρχει ένα πιστοποιημένο πρωτόκολλο το οποίο να χρησιμοποιείται από τους κατασκευαστές ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού στην παροχή υπηρεσιών κατ' οίκον νοσηλείας. Ο δεύτερος σημαντικός περιορισμός αφορά το ποσοστό αξιοπιστίας των ασύρματων δικτύων τα οποία αξιοποιούνται κατά την αρχιτεκτονική σχεδίαση συστημάτων απομακρυσμένης περίθαλψης, τα οποία είναι υπεύθυνα για την αποστολή της πληροφορίας σε κέντρα συντονισμού στα οποία γίνεται η αξιολόγηση της πληροφορίας αυτής. Σκοπός της διατριβής ήταν η πρόταση λύσεων και οδηγιών οι οποίες θα επιτρέψουν την εφαρμογή των προτεινόμενων αρχιτεκτονικών της κατ' οίκον νοσηλείας στην κλινική πράξη. Αναφορικά με την προτυποποίηση και μορφοποίηση των μεταδιδόμενων δεδομένων, στα πλαίσια της διατριβής παρουσιάζεται η επέκταση του υφιστάμενου πρωτοκόλλου SCP-ECG, ώστε να μπορεί να υποστηρίξει πληθώρα άλλων βιοσημάτων πέραν του υποστηριζόμενου ΗΚΓ και κατ' επέκταση να υποστηρίξει τις ποικιλόμορφες ανάγκες της κατ' οίκον νοσηλείας. Επιπλέον παρατίθεται η σύσταση οδηγιών αναφορικά με την αξιοποίηση ασύρματων τεχνολογιών δικτύωσης μικρής εμβέλειας για την παρακολούθηση ασθενών, τα οποία προέκυψαν από την πραγματοποίηση εκτενών πειραματικών μετρήσεων υπό διαφορετικές συνθήκες οι οποίες μοντελοποιήθηκαν υπό τη μορφή διαφορετικών σεναρίων.
Πραγματοποιήσιμοι δυναμικοί ελεγκτές σε ουδέτερα συστήματα με χρονικές καθυστερήσεις για βιομηχανικές εφαρμογές
Authors: Κούβακας Νικόλαος
Published: August 2021

Η διδακτορική διατριβή ασχολείται με το πρόβλημα του ελέγχου σε συστήματα που ανήκουν στην γενική κατηγορία των γραμμικών ουδετέρων συστημάτων με πολλαπλές χρονικές καθυστερήσεις, μετρήσιμες διαταραχές και μετρήσιμες εξόδους. Αυτή η συστημική περιγραφή είναι αρκετά γενική ώστε να περιλαμβάνει τα γραμμικά επιβραδυμένα συστήματα με πολλαπλές χρονικές καθυστερήσεις, τα γραμμικά ουδέτερα συστήματα με ανάλογες χρονικές καθυστερήσεις και τα γραμμικά επιβραδυμένα συστήματα με ανάλογες χρονικές καθυστερήσεις. Για την κατηγορία των γενικών ουδετέρων συστημάτων με πολλαπλές χρονικές καθυστερήσεις, αναπτύσσεται για πρώτη φορά μια ολοκληρωμένη αλγεβρική προσέγγιση για την αντιμετώπιση προβλημάτων ελέγχου σε ουδέτερα συστήματα με πολλαπλές χρονικές καθυστερήσεις χρησιμοποιώντας δυναμικούς πραγματοποιήσιμους ελεγκτές. Από αυτά, τα πέντε πρώτα προβλήματα είναι: α) το πρόβλημα της αποκοπής διαταραχών, β) το πρόβλημα της αποσύζευξης εισόδων εξόδων, γ) το πρόβλημα της μη τετραγωνικής αποσύζευξης (πρόβλημα του Morgan), δ) το πρόβλημα του ταιριάσματος σε μοντέλο, και ε) το πρόβλημα του ταιριάσματος σε μοντέλο με ταυτόχρονη αποκοπή διαταραχών. Επιπλέον, για την παρούσα κατηγορία συστημάτων μελετάται για πρώτη φορά το πρόβλημα της καλής απόδοσης της περιγραφής εισόδων εξόδων του συστήματος κλειστού βρόχου με PID ελεγκτές χωρίς καθυστερήσεις και με χρήση μιας μεταευρετικής μεθόδου προσδιορισμού των τριών παραμέτρων του ελεγκτή. Τα θεωρητικά αποτελέσματα της διατριβής εφαρμόστηκαν επιτυχώς σε βιομηχανικές εφαρμογές, οι οποίες αποτέλεσαν και το κίνητρο για την μελέτη των γενικών ουδετέρων συστημάτων πολλαπλών χρονικών καθυστερήσεων με δυναμικούς ελεγκτές. Οι εφαρμογές αυτές είναι: α) διατάξεις συστημάτων κεντρικής θέρμανσης, και β) βιομηχανικά οχήματα μεταφοράς φορτίων που φέρουν ενεργητικά και παθητικά συστήματα αναρτήσεων και βαθμούς ελευθερίας στην κίνησή τους. Επίσης, έγινε εφαρμογή σε παραδοσιακά επιβραδυμένα συστήματα με χρονικές καθυστερήσεις όπως είναι: α) πυρηνικοί αντιδραστήρες συζευγμένων πυρήνων, β) αναμίκτες σε σειριακή σύνδεση, και γ) μηχανές εσωτερικής καύσης σε κατάσταση βραδυπορίας.
Προς μια πολιτική οικονομία της γήρανσης
Authors: Παπαδούδης Γεώργιος
Published: August 2021

Η γήρανση σε αυτή την εποχή δεν είναι παρά μία ακόμη λέξη-βόμβος (buzz-word), όπως η παγκοσμιοποίηση ή η νέα οικονομία, για την οποία ενώ η συζήτηση διευρύνεται συνεχώς η γνώση που μένει στο τέλος, ενδέχεται να, περιορίζεται με σχεδόν ανάλογο ρυθμό. Η συζήτηση δεν περιστρέφεται, απλώς, αλλά στροβιλίζεται γύρω από ποικίλα θέματα: φτώχεια, ανισότητες, παραμονή ή απόσυρση από την απασχόληση, διακρίσεις στην αγορά εργασίας, περιθωριοποίηση, οργανωμένη διαβίωση, δραστηριοποίηση, βιοτεχνολογίες, φάρμακα, συντάξεις, όρια ηλικίας, εθελοντισμός, κακή υγεία, φροντίδα υγείας, πολιτική εκπροσώπηση, ταμεία, μεταβιβαστικές πληρωμές, επιδόματα, κληρονομιές, αποταμιεύσεις, στέρηση, απολαύσεις, δικαιώματα, διαγενεακή αλληλεγγύη ή συγκρούσεις. Θέματα τα οποία γίνονται, συχνά, συνώνυμα με τη «γήρανση» ή/και τους «ηλικιωμένους» ανθρώπους. Στη διατριβή αυτή, η διερεύνηση για τη γήρανση και τους ηλικιωμένους, εκτός εισαγωγικών, έχει ως αφετηρία την επεξεργασία ορισμένων από τα παραπάνω θέματα, τα οποία προσεγγίζονται, συχνά, σαν αυτονόητα, με έναν αυτονόητο τρόπο, δίχως ιστορικότητα, θεωρία ή εναλλακτικές. Συνολικά, η κινητήρια δύναμη για την ανάλυση και την ερμηνεία δεν είναι παρά μια προσπάθεια για την άρση των αυτονόητων, με κριτικό τρόπο, ώστε στο τέλος να είναι πράγματι εφικτή μια επαναδιαπραγμάτευσή τους σε ένα ανοικτό πολιτικοοικονομικό πλαίσιο, το οποίο να επιτρέπει εναλλακτικές προσεγγίσεις και προτάσεις. […]
Ab initio κβαντοχημική μελέτη των διαμοριακών επιδράσεων μορίων ιδιαζούσης σημασίας για τις περιβαλλοντικές επιστήμες
Authors: Χασκόπουλος Αναστάσιος
Published: August 2021

Οι δυνάμεις, που αναπτύσσονται μεταξύ ατομικών και μοριακών συστημάτων, επηρεάζουν σημαντικά φυσικά και χημικά φαινόμενα, που εκτείνονται από τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ βιομορίων έως τους μηχανισμούς ψύξης αρχέγονων άστρων στον διαστρικό χώρο. Οι ηλεκτρικές ιδιότητες αλληλεπίδρασης των van der Waals συμπλόκων συνδέονται άμεσα με τις πειραματικές παρατηρήσεις στις φασματοσκοπίες επαγόμενης απορρόφησης και επαγόμενης σκέδασης φωτός λόγω σύγκρουσης και κατ’ επέκταση με τους μηχανισμούς θέρμανσης της ατμόσφαιρας των ουράνιων σωμάτων. Αντικείμενο της παρούσης διδακτορικής διατριβής αποτελεί η συστηματική θεωρητική μελέτη της δομής και των ηλεκτρικών ιδιοτήτων αλληλεπίδρασης συμπλόκων που συνίστανται από μόρια περιβαλλοντικής σημασίας. Συγκεκριμένα μελετήθηκαν τα σύμπλοκα: Rg···Xe, N2···Rg, CO2···Rg, N2···N2, CO2···CO2, H2O···Rg, O3···Rg και (H2O)2···He, όπου Rg=He, Ne, Ar, Kr και Xe. Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν ab initio και DFT θεωρητικές μέθοδοι υψηλής ακρίβειας σε συνδυασμό με ειδικά σχεδιασμένα σύνολα βάσης. Η συγκεκριμένη μεθοδολογία παράγει αξιόπιστες τιμές για τις ηλεκτρικές ιδιότητες αλληλεπίδρασης, οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον θεωρητικό υπολογισμό των επαγόμενων φασμάτων και ως τιμές αναφοράς στην αξιολόγηση των αποτελεσμάτων διαφόρων προσεγγιστικών μεθόδων. Επιπρόσθετα εφαρμόσθηκαν τεχνικές αναγνώρισης προτύπου και ομαδοποίησης με στόχο την αξιολόγηση των θεωρητικών μεθόδων και την σύγκλιση των συνόλων βάσης καθώς και την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τις ομοιότητες που παρουσιάζει η θεωρητική περιγραφή των υπό μελέτη σύμπλοκων
Διερεύνηση της ειδικότητας των ανά αντισωμάτων στη νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα
Authors: Μαυρίδης Παναγιώτης
Published: August 2021

Σκοπός: Τα Αντιπυρηνικά αντισώματα (ΑΝΑ) αποτελούν εργαστηριακό δείκτη ο οποίος προσδιορίζεται στα πλαίσια του τυπικού εργαστηριακού ελέγχου για τη διερεύνηση ρευματικών νοσημάτων όπως η Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα (ΝΙΑ). Η ανίχνευση των ΑΝΑ έχει συσχετιστεί με κλινικά χαρακτηριστικά της ΝΙΑ, όπως η εμφάνιση Ιριδοκυκλίτιδας (ΙΚ) και η διαφοροποίηση όσον αφορά στη διάρκεια της νόσου, χωρίς να έχει διευκρινιστεί πλήρως ο ρόλος και η ειδικότητά τους. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να διερευνηθεί σε παιδιά με ΝΙΑ και θετικά ΑΝΑ, η ειδικότητα των αντισωμάτων αυτών και η συσχέτισή της με την εμφάνιση ή όχι ΙΚ, καθώς επίσης και η προγνωστική αξία των ΑΝΑ αυτοαντισωμάτων στις διάφορες μορφές της νόσου με στόχο τη συμβολή στον καθορισμό ενιαίων διαγνωστικών και προγνωστικών κριτηρίων. Ασθενείς και μέθοδοι: Καταγράφηκαν 548 ασθενείς με ΝΙΑ οι οποίοι παρακουθούνταν στο Εξωτερικό Ιατρείο το οποίο λειτουργεί στα πλαίσια του Παιδιατρικού Ανοσολογικού και Ρευματολογικού Κέντρου Αναφοράς (ΠΑΡΚΑ) της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Δημιουργήθηκε ηλεκτρονικός φάκελος ασθενών στον οποίο καταγράφηκαν κλινικές και εργαστηριακές παράμετροι των ΑΝΑ θετικών ασθενών (Ομάδα 1, Ν=208) και αντίστοιχου αριθμού ασθενών χωρίς ΑΝΑ (Ομάδα 2, Ν=195). Σε επιλεγμένο δείγμα ασθενών με ΙΚ (Ν=51) και αντίστοιχο δείγμα μαρτύρων με ΝΙΑ αλλά χωρίς ΙΚ (Ν=105) προσδιορίστηκαν με μέθοδο ELISA τα Αντισώματα έναντι Ιστονών (AHA). Αποτελέσματα: Διαπιστώθηκε ότι υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά στην ηλικία εκδήλωσης της ΝΙΑ ανάλογα με την ανίχνευση ΑΝΑ (Ομάδα 1 διάμεσος: 3,8 έτη εύρος: 0,6 έως 14,9 έτη Ομάδα 2 διάμεσος: 6,8 έτη εύρος: 0,5 έως 16,3 έτη p<0,001). Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση της κινητικής κατάστασης των ασθενών ανάλογα με την ανίχνευση ΑΝΑ. Η κινητική κατάσταση των ασθενών δεν εμφάνισε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τον τίτλο των ΑΝΑ στους ΑΝΑ+ ασθενείς. Διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στο συνολικό χρονικό διάστημα στο οποίο η ΝΙΑ εμφάνιζε ενεργότητα, ανάλογα με την ανίχνευση ΑΝΑ (Ομάδα 1 διάμεσος: 5,27 έτη, εύρος: 0,08 έως 24,02 έτη Ομάδα 2 διάμεσος: 2,03, εύρος: 0,01 έως 17,03 έτη p<0,001). Όσον αφορά στα ΑΗΑ, ανιχνεύθηκαν 5 ασθενείς με θετικές τιμές. Όλοι οι ασθενείς με θετικά ΑΗΑ είχαν εκδηλώσει ΙΚ. Η διαφορά στη συχνότητα ανίχνευσης ΑΗΑ σε σχέση με την εκδήλωση ΙΚ ήταν στατιστικά σημαντική (p=0,003). Συμπεράσματα: Η ανίχνευση των ΑΝΑ φαίνεται να αποτελεί εργαστηριακό δείκτη ο οποίος είναι χρήσιμος στη διάκριση ορισμένων κλινικών χαρακτηριστικών της ΝΙΑ. Η ανίχνευση ΑΗΑ είναι σημαντικός δείκτης που εμφανίζει υψηλή συσχέτιση με την εμφάνιση ΙΚ σε ασθενείς με ΝΙΑ.
Ανάπτυξη επιχειρηματικού μοντέλου για τη διεξαγωγή αυτοματοποιημένων διαεπιχειρησιακών συναλλαγών σε περιβάλλον ηλεκτρονικού επιχειρείν
Authors: Γκιώνης Γεώργιος
Published: August 2021

Οι επιχειρήσεις σήμερα έρχονται συνεχώς αντιμέτωπες με ένα ευρύ φάσμα αλλαγών, στα συστήματα και τις διαδικασίες τους, τι οποίες πρέπει να αντιμετωπίσουν προκειμένου να παραμείνουν υγιείς και ανταγωνιστικές. Ειδικότερα, καταστάσεις όπως οι ταχύτατα μεταβαλλόμενες συνθήκες αγοράς, οι συνεχόμενες ανταγωνιστικές πιέσεις, οι νέες ρυθμιστικές αρχές και κανόνες που απαιτούν γρήγορη συμμόρφωση και φυσικά οι νέοι ανταγωνιστές συνθέτουν ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο επιχειρηματικό τοπίο. Δημιουργείται λοιπόν η ανάγκη για γρήγορη ανταπόκριση μίας επιχείρησης, και κατ’ επέκταση της πληροφοριακής της υποδομής, με σκοπό την υποστήριξη των συνεχώς μεταβαλλόμενων επιχειρηματικών αναγκών και απαιτήσεων. Παρόλα αυτά σήμερα, η κρατούσα προσέγγιση της σύνθεσης υπηρεσιών σε εκτελέσιμες ροές εργασίας για την υποστήριξη της επιχειρηματικής λειτουργίας, εκθέτει σημαντικές ανεπάρκειες, κυρίως σε επιχειρηματικό επίπεδο. Αυτές σχετίζονται με την υποστήριξη δυναμικών χαρακτηριστικών, όπως η προσαρμοστικότητα των δημιουργούμενων ροών εργασίας στις μεταβαλλόμενες ανάγκες και η συμμόρφωση τους με τον τρόπο λειτουργίας της επιχείρησης. Η λύση που προτείνεται από την παρούσα διατριβή είναι οι προσαρμοζόμενες ροές εργασίας, όπου ο όρος ‘προσαρμογή’ χρησιμοποιείται για να δηλώσει δύο (2) βασικά χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης κατηγορίας ροών εργασίας: • Την ευελιξία κατά τον χρόνο εκτέλεσης, ώστε να μπορούν να προσαρμόζουν την ροή εκτέλεσης τους δυναμικά με βάση τα δεδομένα που προκύπτουν εκείνη την στιγμή χωρίς να απαιτείται η διακοπή και επανεκκίνηση τους. • Την καλύτερη εναρμόνιση με το επιχειρηματικό μοντέλο λειτουργίας της επιχείρησης και συγκεκριμένα με τα στοιχεία αυτού που χαρακτηρίζονται από μεταβλητότητα και συνεπώς δεν μπορούν να αναπαρασταθούν και να διατηρηθούν επικαιροποιημένα εύκολα σε γραφικά μοντέλα διαδικασιών, αλλά παρόλα αυτά υφίστανται με την μορφή επιχειρηματικών πολιτικών και εκφράζονται μέσα από δηλωτικές περιγραφές.
Μετουσίωση
Authors: Μωρίκης Χαράλαμπος
Published: August 2021

Ο σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση, ανάδειξη, σημασιοδότηση της μετουσίωσης. Πρόκειται για μια έννοια που εντάσσεται σε μία προϋπάρχουσα θεωρία, την φροϋδική, οπότε η έρευνα μας καθορίζεται από αυτό το πυρηνικό στοιχείο καίρια, και θα είναι, σε πλήρη στοίχιση, θεωρητική, εννοιολογική, ακριβέστερα μεταψυχολογική. Διότι οι έννοιες αποτελούν εργαλεία, τα βασικά που διαθέτει κατ’ αρχάς ο ενασχολούμενος με τα ψυχικά πράγματα. Ουδεμία προσέγγιση τού υποκειμένου που λέγεται άνθρωπος είναι εφικτή χωρίς ένα ελάχιστο θεωρητικού εξοπλισμού. Αυτός υφίσταται, ούτως ή άλλως, εκ των προτέρων και δυνάμει, και η χρήση του επιτελείται, είτε ο προσεγγίζων είναι εν συνειδήσει του κάθε φορά επιλεγόμενου εργαλείου είτε όχι. Καλύτερα λοιπόν να γνωρίζει, ενδελεχέστερα και αρτιότερα, τι διαθέτει, και να προσπορίζεται επιπλέον δυνατότητες. Το καθήκον της έρευνας, είναι ακριβώς η διάνοιξη νέων οδών, και η πρόκτηση περαιτέρω μέσων. Σε αυτή την γραμμή πλεύσεως, επιχειρεί να κινηθεί η παρούσα, αναφορικά με τη μετουσίωση. […]
Η ενασχόληση με τα τυχερά παιχνίδια ως μια δυναμική ψυχοκοινωνική διαδικασία στο πλαίσιο των σύγχρονων κοινωνιών
Authors: Ζουραβλιόβα Ιρίνα
Published: August 2021

Η έρευνα αυτή μελετά τις ψυχοκοινωνικές διαστάσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας - της ενασχόλησης με τα τυχερά παιχνίδια (ΕΤΠ) στα πλαίσια της πολλαπλής επιστημονικής προσέγγισης στην οποία μεταξύ των άλλων έχουν περιληφθεί οι εξής προσέγγισες: οικονομική, κοινωνική και κλινική ψυχολογία. Συγκεκριμένα διερευνήθηκαν οι εξής παράμετροι: α) η δομή και λειτουργία της οικογένειας, β) η δομή σχέσεων με τους άλλους εκπροσώπους του άμεσου κοινωνικού περιβάλλοντος, γ) ο βαθμός συμφωνίας των υποκειμένων με τις παραδοσιακές οικογενειακές αξίες, δ) η αυτοεκτίμηση των υποκειμένων, ε) στάσεις σχετικές με την έννοια χρημάτων, ζ) η ύπαρξη πιθανής προβληματικής συμπεριφοράς κατά την ΕΤΠ, η) αναπαραστάσεις των χαρακτηριστικών τυχερού παιχνιδιού, τύχης, και των χαρακτηριστικών της ενασχόλησης με τυχερά παιχνίδια, θ) ο βαθμός συμφωνίας με λανθασμένες απόψεις σχετικές με το τυχερό παιχνίδι, ι) η αποτελεσματικότητα των μέσων προστασίας από την υπερβολική ΕΤΠ, κ) η συμπεριφορά των ευκαιριακών και συστηματικών παιχτών κατά την ΕΤΠ. Το δείγμα αποτελούν 104 άτομα Έλληνες, κάτοικοι της Αττικής, ηλικίας από 25 έως 55 ετών. Τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν ότι υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των υπό μελέτη παραμέτρων. Βρέθηκε ότι οι συστηματικοί παίκτες χωρίς προβλήματα διατηρούν παραδοσιακές οικογενειακές αξίες σε μεγαλύτερο βαθμό στη σύγκριση με τους παίκτες που παίζουν συστηματικά και έχουν προβλήματα λόγω της ΕΤΠ. Επίσης ότι οι πιθανώς παθολογικοί παίκτες έχουν προβλήματα με συζύγους, αρκετά χαμηλή αυτοεκτίμηση και άγχος.
Ανίχνευση μεταλλάξεων στο ογκοκατασταλτικό γονίδιο TP53 και ποσοτικός προσδιορισμός της p53 πρωτεΐνης σε ασθενείς με δρεπανοκυτταρικά σύνδρομα που λαμβάνουν υδροξυουρία για μακρό χρονικό διάστημα
Authors: Μούγιου Αθηνά
Published: August 2021

Το ΤΡ53 γονίδιο μετέχει στη διαδικασία επιδιόρθωσης του DNA και στην απόπτωση, ενώ οι μεταλλάξεις του αποτελούν ένα από τα κύρια και πρώιμα γεγονότα στη παθογένεση της κακοήθους εξαλλαγής. Οι διαταραχές του συνοδεύονται συχνά από την παραγωγή μεταλλαγμένης πρωτεΐνης που χαρακτηρίζεται από μεγαλύτερη σταθερότητα σε σχέση με τις φυσιολογικές. Η αναγνώριση συγκεκριμένων αλλαγών στο ΤΡ53 γονίδιο και την αντίστοιχη πρωτεΐνη θα μπορούσαν να υποδηλώνουν την πιθανή μεταλλαξιογόνο ή λευχαιμογόνο δράση της HU σε ασθενείς SCD. Στη μελέτη περιλαμβάνονται 51 ασθενείς με SCD που λαμβάνουν HU από το 1991 έως σήμερα. Αρχικά μελετήθηκαν και οι 51 ασθενείς μετά από 0-62 μήνες θεραπείας, και μέση διάρκεια τους 28,2 μήνες. Οι 26 από αυτούς επανελέγχθησαν κατά την περίοδο των 51-97 μηνών θεραπείας και μέση διάρκεια τους 68,1 μήνες. Οι 10 από τους 51 ασθενείς που είχαν ελεγχθεί πριν την έναρξη HU, επανελέγχθηκαν μετά από 31-43 μήνες αγωγής και μέση διάρκεια τους 37,9 μήνες. Η ανίχνευση των μεταλλάξεων στο ΤΡ53 γονίδιο βασίσθηκε στην SSCP ανάλυση. Μετά την απομόνωση του RNA και την παραγωγή cDNA, 4 περιοχές του cDNA μήκους 257-302 Bp στις οποίες περιέχονται τα εξόνια 5-11, εκλεκτικά ενισχύθηκαν με PCR. Ακολούθησε η SSCP ανάλυση και η ανάδειξη των μονόκλωνων επιλεγμένων περιοχών του DNA μετά από χρώση του πηκτώματος με νιτρικό άργυρο. Ο προσδιορισμός της p53 φωσφοπρωτεΐνης στον ορό των ασθενών έγινε με μη ανταγωνιστική ELISA όπου προσδιορίσθηκε το αντιγόνο με την μέθοδο του διπλού αντισώματος. Η SSCP ανάλυση του ΤΡ53 στα 77 δείγματα δεν ανέδειξε διαταραχές στην ηλεκτροφορητική κινητικότητα και συνεπώς στη στερεοδομή των επιλεγμένων μονόκλωνων περιοχών. Ο ποσοτικός προσδιορισμός του ΤΡ53 αντιγόνου σε 77 δείγματα από 51 ασθενείς με SCD και φυσιολογική SSCP ανάλυση του p53, ανέδειξε συγκεντρώσεις αντιγόνου από 1,5-20 pg/ml. Αντίθετα, ο συγκριτικός ποσοτικός προσδιορισμός του p53 αντιγόνου σε 8 ασθενείς με αιματολογικές κακοήθειες κακής πρόγνωσης και παθολογική SSCP ανάλυση του p53 γονιδίου, ανέδειξε συγκεντρώσεις αντιγόνου από 90-850 pg/ml. Η μη αναγνώριση συγκεκριμένων διαταραχών του ΤΡ53 γονιδίου και της p53 πρωτεΐνης θα μπορούσε να χαρακτηρίσει την περίοδο των 3-8 ετών αγωγής με HU των ασθενών με SCD, ως επαρκώς ασφαλή ως προς τη δυνητικά μεταλλαξιογόνο και λευχαιμογόνο δράση της.
Υβριδική αρχιτεκτονική διαχείρισης ασύρματων πόρων σε ασύρματα δίκτυα επικοινωνιών 4ης γενιάς με έμφαση στην διαχείριση κινητικότητας για την διασφάλιση της ποιότητας υπηρεσιών
Authors: Τράγος Ηλίας
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή εστιάζει στο πρόβλημα της αρχιτεκτονικής διαχείρισης ασύρματων ραδιοπόρων σε μελλοντικά δίκτυα 4ης γενιάς με διπλό στόχο. Πρώτα ασχολείται με το θέμα της συνεργασίας ενός μελλοντικού δικτύου με τα υπόλοιπα ασύρματα δίκτυα κινητών επικοινωνιών που ήδη λειτουργούν. Για το σκοπό αυτό αναπτύχθηκε η αρχιτεκτονική συνεργασίας του μελλοντικού δικτύου με τις διάφορες οντότητες και τις λειτουργίες τους. Στη συνέχεια η αρχιτεκτονική αυτή βελτιστοποιήθηκε με τη σύγκρισή της με άλλες αντίστοιχες αρχιτεκτονικές άλλων ευρωπαϊκών προγραμμάτων, με σκοπό τη δημιουργία μιας κοινής αρχιτεκτονικής για τη συνεργασία ασύρματων δικτύων 4ης γενιάς. Η τελική αυτή αρχιτεκτονική συνεργασίας είναι και αυτή που ενστερνίστηκε η ευρωπαϊκή αρχή Wireless World Initiative (WWI) ως βασική μελλοντική αρχιτεκτονική των δικτύων κινητών επικοινωνιών. Με βάση την αρχιτεκτονική συνεργασίας αναπτύχθηκε ένας βασικός μηχανισμός διαχείρισης ραδιοπόρων που είναι σημαντικός για την σωστή λειτουργία δικτύων. Ο μηχανισμός αυτός είναι ο μηχανισμός ελέγχου αποφυγής συμφόρησης (Congestion Avoidance Control - CAC) και ο οποίος αποτελείται από δύο επιμέρους μηχανισμούς τον έλεγχο αποδοχής (Admission Control - AC) και τον έλεγχο φορτίου/συμφόρησης (Load/Congestion Control - LC/CC). Ο μηχανισμός που αναπτύχθηκε έχει ως σκοπό την σωστή λειτουργία ενός δικτύου 4ης γενιάς με σκοπό την αποφυγή της συμφόρησής του και την παροχή της όσο το δυνατόν καλύτερης ποιότητας υπηρεσίας στους χρήστες. Το δεύτερο επίπεδο στο οποίο στόχευσε η παρούσα διατριβή ήταν η ανάπτυξη της εσωτερικής αρχιτεκτονικής διαχείρισης πόρων του δικτύου 4ης γενιάς και στη συνέχεια η ανάπτυξη αλγορίθμων διαπομπής (handover) για το νέο δίκτυο και ο έλεγχος της αποδοτικότητάς τους. Για την ανάπτυξη της αρχιτεκτονικής του δικτύου 4ης γενιάς λήφθηκαν υπόψη οι δύο βασικοί τρόποι ανάπτυξης της αρχιτεκτονικής δικτύων (κεντροποιημένος και κατανεμημένος) και αφού αναλύθηκαν τα ωφέλη τους και τα μειονεκτήματά τους, αναπτύχθηκε μια υβριδική αρχιτεκτονική που χρησιμοποιεί τα καλύτερα στοιχεία των άλλων δύο αρχιτεκτονικών και είναι ευέλικτη και παίρνει σωστές και γρήγορες αποφάσεις. Με βάση αυτή την αρχιτεκτονική αναπτύχθηκαν μηχανισμοί διαπομπής που επιτυγχάνουν γρήγορες διαπομπές, με σκοπό την ελαχιστοποίηση του χρόνου κατά τον οποίο το κινητό τερματικό δεν λαμβάνει την υπηρεσία του (διακοπή της υπηρεσίας κατά την αλλαγή κυψέλης/σταθμού βάσης), την ελαχιστοποίηση των χαμένων πακέτων λόγω της διαπομπής και την βέλτιστη χρήση των ραδιοπόρων του δικτύου. Οι μηχανισμοί διαπομπής που αναπτύχθηκαν ελέγχθηκαν για την αποδοτικότητά τους και στους τρεις τύπους αρχιτεκτονικής, με σκοπό την απόδειξη της βέλτιστης αποδοτικότητας της υβριδικής αρχιτεκτονικής.
Αυτοαντισώματα ως διαγνωστικοί και προγνωστικοί δείκτες σε έλληνες ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα
Authors: Αλεξίου Ιωάννης
Published: August 2021

Φόντο. Τα αντισώματα έναντι κυκλικού κιτρουλλινιωμένου πεπτιδίου (αντι-CCP) έχει βρεθεί ότι έχουν διαγνωστική αξία σε Βόρειο-Ευρωπαίους Καυκάσιους ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα (ΡΑ). Στους πληθυσμούς αυτούς, η παραγωγή των αντι-CCP αντισωμάτων συσχετίζεται με τον κοινό επίτοπο HLA-DRB1. Μελετήσαμε τη διαγνωστική αξία των αντι-CCP αντισωμάτων σε Έλληνες ασθενείς με ΡΑ όπου ο κοινός επίτοπος HLA-DRB1 απαντά στη μειοψηφία των ασθενών με ΡΑ. Μέθοδοι. Χρησιμοποιώντας ενζυμο-ανοσοδοκιμασία (ELISA) και το εμπορικό τεστ CCP2, αναλύσαμε για αντι-CCP2 αντισώματα ορούς από 155 Έλληνες ασθενείς με ΡΑ, 178 Έλληνες ασθενείς με άλλα ρευματικά νοσήματα, και 100 υγιείς αιμοδότες. Στους ασθενείς με ΡΑ αξιολογήσαμε την ενεργότητα της νόσου με δείκτη DAS28, αριθμό διογκωμένων αρθρώσεων και μέτρηση C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP), και μετρήσαμε το βαθμό των ακτινολογικών αλλοιώσεων των αρθρώσεων. Προσδιορίσαμε επίσης ρευματοειδή παράγοντα (RF) και τον συγκρίναμε με αντι-CCP2 αντισώματα για επιφάνεια κάτω από την καμπύλη (area under the curve [AUC]), ευαισθησία, ειδικότητα, και αναλογίες πιθανότητας (likelihood ratios). Εξωαρθρικές εκδηλώσεις μελετήθηκαν σε 220 ασθενείς με ΡΑ. Αποτελέσματα. Η ευαισθησία των αντι-CCP2 αντισωμάτων και του RF για τη RA ήταν 63,2% και 59,1%, και η ειδικότητα ήταν 95,0% και 91,2%, αντίστοιχα. Όταν θεωρήθηκαν ταυτόχρονα, η AUC για τα αντι-CCP2 αντισώματα ήταν 0,90 με 95% ζώνη αξιοπιστίας (CI) από 0,87 έως 0,93 και η AUC για τον RF ήταν 0,71 με 95% CI από 0,64 έως 0,77. Η παρουσία και των δυο αντισωμάτων αύξησε την ειδικότητα για ΡΑ σε 98,2%. Αντι-CCP2 αντισώματα ανιχνεύθηκαν σε 34,9% των RF(-) ασθενών με ΡΑ. Τα αντι-CCP2 αντισώματα έδειξαν στατιστική συσχέτιση με ακτινολογική βλάβη των αρθρώσεων στη ΡΑ. Ασθενείς με ΡΑ και αντι-CCP2 αντισώματα είχαν αύξηση του αριθμού των διογκωμένων αρθρώσεων και των επιπέδων CRP ορού σε σύγκριση με τους ασθενείς με ΡΑ χωρίς αντι-CCP2 αντισώματα (Mann-Whitney U test, p=0,01, και p<0,001, αντίστοιχα). Ωστόσο, δεν βρέθηκε στατιστική συσχέτιση μεταξύ αντι-CCP2 αντισωμάτων και του σκορ DAS28 (r = 0,13, p = 0,12). Ασθενείς με ΡΑ και υψηλά επίπεδα αντι-CCP2 αντισωμάτων συσχετίζονταν με εξωαρθρικές εκδηλώσεις, κυρίως ορογονίτιδα και πνευμονική ίνωση. Συμπεράσματα. Σε Έλληνες ασθενείς με ΡΑ, τα αντι-CCP2 αντισώματα είχαν καλύτερη διαγνωστική αξία από τον ρευματοειδή παράγοντα και είχαν στατιστική συσχέτιση με ακτινολογική βλάβη των αρθρώσεων. Υψηλά επίπεδα αντι-CCP2 αντισωμάτων συσχετίζονταν με εξωαρθρικές εκδηλώσεις. Γι’ αυτό, αντι-CCP2 αντισώματα θα ήταν χρήσιμα στην καθημερινή ρευματολογική πρακτική.