bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Περιεγχειρητική διακύμανση του αυξητικού παράγοντα αγγειακού ενδοθηλίου (vascular endothelial growth factor/VEGF) σε ασθενείς με καρκίνο παχέος εντέρου και ασθενείς με καρκίνο μαστού
Authors: Μπιτσάκου Γεωργία
Published: September 2021

Εισαγωγή-Σκοπός: Η αγγειογένεση είναι απαραίτητη διαδικασία στην καρκινογένεση και ο αυξητικός παράγοντας αγγειακού ενδοθηλίου (vascularendothelial growth factor/VEGF) είναι ο σηµαντικότερος αγγειογενετικός παράγοντας. Ο VEGF έχει βρεθεί αυξηµένος σε µεγάλο αριθµό όγκων, µεταξύ των οποίων σε καρκίνο µαστού και σε καρκίνο παχέος εντέρου-ορθού.Σκοπός µας ήταν η συγκριτική προοπτική µελέτη της περιεγχειρητικής διακύµανσης του VEGF σε δύο διαφορετικές οµάδες ασθενών: µία οµάδα ασθενών µε καρκίνο µαστού και µία οµάδα ασθενών µε καρκίνο παχέος εντέρου, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε ογκολογικές επεµβάσεις διαφορετικής διάρκειας και βαρύτητας/έκτασης τραύµατος. Ασθενείς-Μέθοδος: Μετρήθηκαν οι τιµές του VEGF στον ορό του περιφερικού φλεβικού αίµατος (µε τη µέθοδο ELISA) σε τριάντα ασθενείς µε καρκίνο µαστού και τριάντα ασθενείς µε καρκίνο παχέος εντέρου-ορθού, προεγχειρητικά, την 1η µετεγχειρητική ηµέρα και την 7η µετεγχειρητική ηµέρα. Ακολούθησε συγκριτική στατιστική ανάλυση των αποτελεσµάτων. Αποτελέσµατα: ∆ιαπιστώθηκε στατιστικώς σηµαντική διαφορά (αύξηση)των µετεγχειρητικών (της 7ης µετεγχειρητικής ηµέρας) τιµών του VEGF στον ορό σε σχέση µε τις προεγχειρητικές και στις δύο οµάδες των ασθενών και στατιστικώς σηµαντικά µεγαλύτερη στην οµάδα των ασθενών µε καρκίνο του παχέος εντέρου σε σχέση µε την οµάδα των ασθενών µε καρκίνο του µαστού.Την 1η µετεγχειρητική ηµέρα οι τιµές του VEGF παρουσίασαν µικρή µείωση,σε σχέση µε τις προεγχειρητικές, και στις δύο οµάδες ασθενών. Συµπεράσµατα: Η αύξηση των τιµών του VEGF την 7η µετεγχειρητική ηµέρα θεωρούµε ότι οφείλεται στην έκταση του χειρουργικού τραύµατος και για το λόγο αυτό εµφανίζεται στατιστικώς σηµαντικά µεγαλύτερη στην οµάδα των ασθενών µε καρκίνο του παχέος εντέρου. Οι αυξηµένες µετεγχειρητικές τιµές του VEGF θα µπορούσαν να αποτελέσουν αντικείµενο περαιτέρω µελέτης, προκειµένου να αξιολογηθεί η πιθανότητα χρησιµοποίησής τους ως βιολογικού δείκτη για εφαρµογή εξατοµικευµένης συµπληρωµατικής (αντι-αγγειογενετικής) θεραπείας.
Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της εύκαπτης ουροτηροσκόπησης για λίθους νεφρών διαμέτρου μεγαλύτερης των 1,5 εκατοστών
Authors: Δελλής Γρηγόριος
Published: September 2021

Σκοπός: Η εκτίμηση της ασφάλειας και αποτελεσματικότητας της εύκαμπτης ουρητηρολιθοθρυψίας στην αντιμετώπιση νεφρικών λίθων διαμέτρου μεγαλύτερης του 1,5 εκατοστού.Υλικό-Μέθοδος: Ασθενείς με νεφρικούς λίθους μεγαλυτέρους του 1,5 εκατοστού έπειτα από λήψη γραπτής συγκατάθεσης θα υποβληθούν σε εύκαμπτη ουρητηρολιθοθρυψία με Ho: YAG laser. Κριτήριο αποκλεισμού αποτελεί η θετική καλλιέργεια και η πλήρης κοραλιοειδή λιθίαση. Θα εξεταστούν η παρουσία μονήρους νεφρού, τη παρουσία συγγενούς ανωμαλίας, το μέγεθος, τον αριθμός και τη θέση των λίθων, τη χρήση των οδηγών συρμάτων και/η των θηκαριών του ουρητήρα, τον τύπο του εύκαμπτου ουρητηροσκοπίου, τον τύπο και τα στοιχεία του λέιζερ και των ινών που θα χρησιμοποιηθούν, τον τρόπο αφαίρεσης των συγκριμάτων, τον εγχειρητικό χρόνο, το χρόνος ακτινοσκόπησης, την επιτυχία ή τη άμεση αποτυχία της επέμβασης, τις άμεσες και απώτερες επιπλοκές της επέμβασης, το ποσοστό ασθενών ελεύθερου λίθων-άμεσα και τρείς μήνες μετά την επέμβαση, τον αριθμό και το μέγεθος των υπολειμματικών λίθων, την ανάγκη για επανάληψη της εύκαμπτης ουρητηροσκόπησης, την ανάγκη για εξωσωματική λιθοτριψία ή διαδερμική λιθοτριψία για την τελική αφαίρεση του λίθου. Η ανάλυση των δεδομένων θα πραγματοποιηθεί στο στατιστικό πρόγραμμα SPSS 17. Αποτελέσματα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης μας οι παράγοντες που επηρέασαν το SFR ήταν οι ακόλουθοι: η ύπαρξη πολλαπλών λίθων, ο παρατεταμένος χειρουργικός χρόνος ιδιαίτερα όταν ξεπερνούσε τον μέσο χρόνο που προέκυψε από το σύνολο των χειρουργείων, η ύπαρξη σοβαρού βαθμού υδρονέφρωσης, η χρήση σύρματος εργασίας, η χημική σύσταση του λίθου καθώς επίσης και η χρήση συσκευών σύλληψης των λίθων είτε πρόκειται για απλή λαβίδα είτε για καλάθι (basket) αφαίρεσης λίθουΣυμπέρασμα: Η εύκαμπτη ουρητηρολιθοθρυψία μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικά με ασφάλεια για μονήρεις λίθους του νεφρού έως και 2 εκατοστά σε συνδυασμό με το Ho: YAG laser.
Μελέτη των μικρομεταστάσεων στους βουβωνικούς λεμφαδένες ασθενών με καρκίνωμα αιδοίου και εκτίμηση της προγνωστικής σημασίας τους στην πορεία της νόσου
Authors: Δερδελής Γρηγόριος
Published: September 2021

Σκοπός: Οι μεταστάσεις στους βουβωνικούς λεμφαδένες αποτελούν σημαντικό προγνωστικό παράγοντα στην επιβίωση των ασθενών με καρκίνο του αιδοίου. Μέχρι και σήμερα όμως δεν είναι γνωστή η σημασία των μικρομεταστάσεων σην περιοχή αυτή. Στόχος της παρούσας υπό εκπόνηση διδακτορικής διατριβής είναι να μελετήσει τη συχνότητα των μικρομεταστάσεων στους βουβωνικούς λεμφαδένες σε ασθενείς με νόσο Τ2, χωρίς παθολογία στην κλασσική ιστολογική μελέτη, καθώς και την προβλεπτική τους αξία στην υποτροπή της νόσου. Μέθοδος: Πραγματοποιήσαμε αναδρομική μελέτη στους φακέλους των ασθενών με καρκίνο του αιδοίου που χειρουργήθηκαν στη γυναικολογική κλινική του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Άγιος Σάββας μεταξύ 1989 και 2007. Στη μελέτη συμπεριλήφθησαν ασθενείς με νόσο Τ2 και αρνητικούς λεμφαδένες. Η τεχνική ultra-staging πραγματοποιήθηκε με τομές 3 μm στα εναπομείναντα τμήματα των λεμφαδένων και με ακόλουθη χρώση αιματοξυλίνης-ηωσίνης και ανοσοϊστοχημεία με CK AE1/AE3.Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριλήφθησαν 92 ασθενείς. Η ανοσοϊστοχημεία εντόπισε 5 ασθενείς με μικρομεταστάσεις (5.4%). Μετά από στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση της παρουσίας μικρομεταστάσεων με τη διάρκεια της επέμβασης ή τον αριθμό των λεμφαδένων. Στα 5 έτη της παρακολούθησης των ασθενών παρατηρήθηκαν 16 υποτροπές (17.4%). Η παρουσία των μικρομεταστάσεων δε φάνηκε να επηρεάζει την πιθανότητα υποτροπής (OR 3.57, 95% CI 0.55 – 23.36, p=.184). Συμπέρασμα: Με βάση τα αποτελέσματα της μελέτης μας η υπερσταδιοποίηση των βουβωνικών λεμφαδένων δε φαίνεται να βοηθάει παραπάνω στην πρόβλεψη των βουβωνικών μεταστάσεων. Δεδομένων των χαμηλών ποσοστών ασθενών με τέτοιου τύπου μεταστάσεις στο στάδιο Τ2 χρειάζονται περαιτέρω πολυκεντρικές μελέτες με μεγάλους αριθμούς ασθενών για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.
Η σημασία στοιχείων της ιστικής αντίδρασης στις ενδοεπιθηλιακές αλλοιώσεις και στα διηθητικά καρκινώματα από το πλακώδες επιθήλιο του τραχήλου της μήτρας
Authors: Ζούρλα Αργυρούλα
Published: September 2021

Σκοπός: Η μελέτη της σχέσης ανάμεσα στη νεοπλασία του πλακώδους επιθηλίου του τραχήλου της μήτρας και την υποκείμενη φλεγμονή, εκτιμώντας την πυκνότητα των Β λεμφοκυττάρων, των μακροφάγων και των σιτευτικών κυττάρων σε αλλοιώσεις LSIL, HSIL και SCC σε δείγμα γυναικών με λοίμωξη από HPV. Μεθοδολογία: Πληθυσμός μελέτης: 215 περιπτώσεις ιστολογικών παρασκευασμάτων από το Β’ Εργαστήριο Παθολογικής Ανατομικής γυναικών που προσήλθαν στη Γ’ Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική του Π.Ν. «Αττικόν» από τις οποίες 149 LSIL, 38 HSIL, 13 SCC και 15 ασθενείς-μάρτυρες. Ανασκόπηση του ηλεκτρονικού αρχείου κυτταρολογικών εξετάσεων του Εργαστηρίου Διαγνωστικής Κυτταρολογίας του Π.Ν. «Αττικόν» για τις 149 ασθενείς με ιστολογική διάγνωση LSIL. 58 είχαν κυτταρολογική διάγνωση από τις οποίες σε 41 υπέστρεψε η LSIL, σε 13 παρέμεινε και σε 4 εξελίχτηκε σε HSIL. Ανοσοϊστοχημεία: με αντισώματα έναντι μορίων CD20 για τα Β λεμφοκύτταρα, CD117 για τα σιτευτικά κύτταρα, CD68 για τα μακροφάγα. Αξιολόγηση ανοσοϊστοχημικού ελέγχου: εκτίμηση του αριθμού ανοσοθετικών κυττάρων ανά μεγάλο οπτικό πεδίο στο στρώμα υποκείμενα της αλλοίωσης. Τυποποίηση HPV: στο σύνολο των 215 περιστατικών. Στατιστική ανάλυση: χρήση μεθόδου συσχέτισης του συντελεστή Spearman, στατιστικής μεθόδου Mann-Whitney και λογισμικού Matlab 2010 (p<0.05=στατιστικά σημαντικό). Αποτελέσματα - Συμπεράσματα: - Τα Β λεμφοκύτταρα, τα μακροφάγα και τα σιτευτικά κύτταρα έχουν στατιστικά σημαντική σχέση με το βαθμό της αλλοίωσης. - Στατιστικά σημαντική διαφορά στις πυκνότητες των Β λεμφοκυττάρων και των σιτευτικών κυττάρων ανάμεσα στις κατηγορίες LSIL και HSIL, ενώ αυτό δεν ισχύει για την πυκνότητα των μακροφάγων. - Η πυκνότητα των Β λεμφοκυττάρων, των μακροφάγων και των σιτευτικών κυττάρων ήταν ανεξάρτητη από τον τύπο του ιού HPV. - Η πυκνότητα κανενός από τους τρεις κυτταρικούς τύπους δε μπορεί να προβλέψει την πορεία της αρχικής αλλοίωσης LSIL.
Η επίπτωση της χημικής σύστασης των αιωρούμενων σωματιδίων που προέρχονται από καύση βιομάζας στην τοξικότητά τους
Authors: Κερμενίδου Μαριάνθη
Published: September 2021

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής ήταν η μελέτη της χημικής σύστασης των αιωρούμενων σωματιδίων (PM) που προέρχονται από την καύση βιομάζας και των επιπτώσεων αυτής στην τοξικότητά τους. Η μεθοδολογία που αναπτύχθηκε βασίστηκε σε μια σειρά μετρήσεων αιωρούμενων σωματιδίων στην Θεσσαλονίκη με σκοπό τον προσδιορισμό των συστατικών των ΡΜ καθώς επίσης και της οξειδωτικής δραστικότητας τους με τη χρήση της μεθόδου της διθειοθρεϊτόλης (DTT). Με βάση τις αναλύσεις αυτές και τη χρήση των στατιστικών μοντέλων PCA και PMF έγινε ο προσδιορισμός των πηγών εκπομπής των σωματιδίων, καθώς και ο προσδιορισμός της συνεισφοράς των πηγών στο οξειδωτικό δυναμικό των ΡΜ. Προκειμένου να επιτευχθούν οι παραπάνω στόχοι πραγματοποιήθηκαν δύο εκστρατείες δειγματοληψίας αιωρούμενων σωματιδίων. Η πρώτη δειγματοληψία πραγματοποιήθηκε σε 4 σταθμούς (κυκλοφοριακό, υποβάθρου, αγροτικό και ένα σταθμό στο λιμάνι) και περιλάμβανε μετρήσεις ΡΜ2.5 και ΡΜ10. Ενώ η δεύτερη πραγματοποιήθηκε σε δύο σταθμούς (υποβάθρου και κυκλοφοριακό σταθμό) και περιλάμβανε μετρήσεις ΡΜ1, ΡΜ2.5 και ΡΜ10. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συγκεντρώσεις των αιωρούμενων σωματιδίων κατά το μεγαλύτερο μέρος των μετρήσεων της 2ης περιόδου ήταν αυξημένες σε σχέση με τις συγκεντρώσεις της 1ης περίοδού εξαιτίας της αυξημένης χρήσης της βιομάζας ως καύσιμο για οικιακή θέρμανση. Από τη χημική ανάλυση της λεβογλυκοζάνης, που είναι δείκτης καύσης της βιομάζας, παρατηρήθηκε ότι τα ποσοστά της στα αιωρούμενα σωματίδια του σταθμού αστικού υποβάθρου ήταν 90% με 120% υψηλότερα από τα αντίστοιχα του κυκλοφοριακού σταθμού. Επιπλέον, η αύξηση της οξειδωτικής δραστικότητας των ΡΜ και ιδιαίτερα των ΡΜ1 κατά τη διάρκεια του χειμώνα συνδέθηκε στενά με την καύση της βιομάζας, που προερχόταν από την οικιακή θέρμανση. Ο προσδιορισμός της συνεισφοράς των πηγών στην οξειδωτική δραστικότητα των σωματιδίων υπολογίστηκε για τον κυκλοφοριακό σταθμό και τον σταθμό υποβάθρου. Κατά την πρώτη περίοδο δειγματοληψίας, στον κυκλοφοριακό σταθμό, η κίνηση των οχημάτων συνεισέφερε κατά 54% στην οξειδωτική δραστικότητα των ΡΜ2.5, ακολουθούμενη από την καύση της βιομάζας (19%). Η ίδια τάση παρατηρήθηκε και στο σταθμό υποβάθρου. Όσον αφορά στην δεύτερη περίοδο δειγματοληψίας, η κίνηση των οχημάτων ήταν ο κυρίαρχος παράγοντας που συνεισέφερε 55% στην οξειδωτική δραστικότητα των ΡΜ1 του κυκλοφοριακού σταθμού, 63% των ΡΜ2.5 και 50% των ΡΜ10. Η καύση της βιομάζας συνεισέφερε κατά 24% στην τοξικότητα των ΡΜ1, 17% των ΡΜ2.5 και 22% των ΡΜ10. Ενώ στο σταθμό υποβάθρου, η σχετική συνεισφορά των πηγών στο οξειδωτικό δυναμικό διαφοροποιείται αισθητά. Στην περίπτωση αυτή, η καύση της βιομάζας κυριαρχεί στο οξειδωτικό δυναμικό των ΡΜ συνεισφέροντας κατά 82% στα ΡΜ1, 75% στα ΡΜ2.5 και 58% στα ΡΜ10. Αντίθετα, η κίνηση οχημάτων έχει μικρότερη συνεισφορά στο οξειδωτικό δυναμικό όλων των κλασμάτων αιωρούμενων σωματιδίων και πιο συγκεκριμένα 16% για τα ΡΜ1, 22% για τα ΡΜ2.5 και 34% για τα ΡΜ10.
Συμβολή στη μελέτη της ποιότητας ζωής των ασθενών που υποβάλλονται σε ρινοπλαστική
Authors: Κοτζαμπασάκης Δημήτριος
Published: September 2021

Σύμφωνα με τον Ησίοδο στους γάμους του Κάδμου και της Αρμονίας στη Θήβα, οι Μούσες τραγουδούσαν, προς τιμήν των νεόνυμφων, τους παρακάτω στίχους, που αμέσως επαναλάμβαναν οι παρευρισκόμενοι θεοί: «Τ’ όμορφο ο κόσμος αγαπούν και τ’ άσχημο μισούνε». Τι είναι όμως η περίφημη ομορφιά που αναστατώνει τις αισθήσεις, συναρπάζει θεούς και ανθρώπους και αποτελεί το όραμα γλυπτών, αρχιτεκτόνων, ποιητών, ζωγράφων αλλά και των χειρουργών όλων των εποχών, σε όλο τον κόσμο;Η έννοια του ωραίου αλλά και η ολοένα και αυξανόμενη τάση των ανθρώπων προς αυτό , επιβάλλουν νεότερα δεδομένα στο χώρο της αισθητικής χειρουργικής. Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται μια μεγάλη αύξηση στη ζήτηση αισθητικών επεμβάσεων είτε για επαγγελματικούς λόγους είτε για προσωπικούς. Ενώ παλαιότερα πρόσβαση σε τέτοιου είδους επεμβάσεις είχαν συνήθως άτομα με επαγγελματικές απαιτήσεις ή με μεγαλύτερη του μέσου όρου οικονομική επιφάνεια , τώρα πλέον είναι προσιτές στο ευρύ κοινό. Αυτό καθιστά αναγκαία τη μελέτη της επίδρασης των αισθητικών επεμβάσεων στους ασθενείς και στην ποιότητα ζωής τους. Βοηθούν αυτές οι επεμβάσεις στην βελτίωση της ποιότητας ζωής τους; Οι ασθενείς αντιλαμβάνονται και χαίρουν αυτής της διαφοράς; Υπάρχουν επιπτώσεις από αυτές τις επεμβάσεις; Όλα αυτά είναι απαραίτητα ερωτήματα για την αξιολόγηση μιας αισθητικής επέμβασης. Η ρινοπλαστική είναι μια αισθητική επέμβαση που παρουσιάζει τις μεγαλύτερες αυξητικές τάσεις μεταξύ των υπόλοιπων αισθητικών επεμβάσεων του προσώπου. Λόγω όμως του ότι η μύτη είναι η είσοδος του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, η αξιολόγησή της ρινοπλαστικής ως επέμβαση περιπλέκεται περισσότερο. Πέρα λοιπόν από το αισθητικό κομμάτι που ενδιαφέρει κυρίως τους ασθενείς αυτούς, εμείς ως λειτουργοί της Ιατρικής, θα πρέπει να μεριμνήσουμε και για τις υπόλοιπες παραμέτρους που είναι εξίσου σημαντικές. Θα πρέπει λοιπόν, η ορθή αξιολόγησή της να βασίζεται σε τρεις άξονες: την επίδρασή της στην ποιότητα ζωής του ασθενούς, το αισθητικό αλλά και το λειτουργικό αποτέλεσμα. Η ποιότητα ζωής είναι μια ευρύτερη έννοια που περιγράφει το σύνολο της ικανοποίησης ενός ασθενούς με κριτήρια την ψυχική και σωματική του υγεία. Δεν θα είχε νόημα να έχουμε έναν ασθενή με πολύ καλό αισθητικό αποτέλεσμα αλλά κάκιστη λειτουργία της ρινικής αναπνοής γιατί ο ασθενής αυτός δεν πληροί τα ανωτέρω κριτήρια. Οι έννοιες λοιπόν του αισθητικού και του λειτουργικού αποτελέσματος στην ρινοπλαστική είναι αλληλένδετες και επηρεάζουν από κοινού την ποιότητα ζωής του ασθενούς. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στην επίδραση της ρινοπλαστικής στην ποιότητα ζωής, το αισθητικό αλλά και το λειτουργικό αποτέλεσμα. Είναι μια προσπάθεια να εκτιμηθεί ολοκληρωμένα η ρινοπλαστική ως επέμβαση και να διερευνηθούν τυχόν αρνητικές επιδράσεις της.
Κοινωνία, θρησκεία και πολιτισμός στον ελληνικό κινηματογράφο της δεκαετίας του '50
Authors: Νταλάσης Στέφανος
Published: September 2021

Στη παρούσα έρευνα και διατριβή, επιχειρούμε μια προσπάθεια ενοποίησης του τεμαχισμένου καθρέπτη της κοινωνικής και πολιτισμικής πραγματικότητας, μέσα από τις κινηματογραφικές ταινίες. Ενδεχομένως να μην είναι δυνατή η συγκόλληση των επιμέρους κομματιών, ώστε να έχουμε πλήρη και ολόκληρη την κοινωνική και πολιτισμική εικόνα. Ωστόσο όμως, τα κομμάτια του πάζλ της κινηματογραφικής κοινωνίας ενώνονται, μορφοποιούνται και σχηματίζουν ένα μωσαϊκό, που αν και ασπρόμαυρο είναι ζωντανό και πολύχρωμο και αντανακλά την κοινωνική εικόνα, τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του. Εξάλλου, η κάθε ταινία, από μόνη της δεν είναι μόνο ένα κομμάτι ενός συνολικού (κοινωνικού) καθρέπτη, αλλά αποτελεί ένα αυτόνομο και ολοκληρωμένο κάδρο μιας (φιλμικής) κοινωνίας.
Λογοτεχνική θεωρία και συγγραφική πρακτική
Authors: Παναγιωτίδης Γεώργιος
Published: September 2021

Ίσος Ιησούς και Δημιουργική Γραφή, συγγραφική πρακτική και λογοτεχνική θεωρία: Το έργο αυτό συγκροτείται από ένα μυθιστόρημα που φέρει τον τίτλο Ίσος Ιησούς και από τη θεωρητική προσέγγισή του, την «εξήγηση», “exegesis” όπως αναφέρεται σε αντίστοιχες διατριβές στην αγγλική γλώσσα, δηλαδή την κριτική ερμηνεία του. Το βασικό ζήτημα το οποίο θέτει το μυθιστόρημα είναι το μέλλον του ανθρώπου και ειδικότερα η αθανασία της συνείδησής του, μέσα στη νέα εποχή που οριοθετεί και προσδιορίζει η αλματώδης εξέλιξη της τεχνολογίας. Ο Αίμων, πρόεδρος ενός τεράστιου ομίλου τεχνολογικών εταιρειών, πασχίζει να βρει τον τρόπο που θα του επιτρέψει να διατηρήσει ζωντανές τις λειτουργίες του εγκεφάλου του, ειδικά τη μνήμη, στο διηνεκές. Στην προσπάθειά του αυτή συμπαρασύρει ή συμπαρασύρεται από τη γυναίκα του Αντιγόνη. Οι επιλογές του Αίμονα καθορίζουν την τύχη του γιου του Φοίβου και του εγγονού του Ίσου. Αυτό το οποίο τελικά επιτυγχάνει, είναι αυτό που επεδίωκε; Κείμενο «εγγράψιμο» που αφήνει το ερώτημα να απαντηθεί από τους αναγνώστες.Στη θεωρητική προσέγγιση του μυθιστορήματος εξετάζονται αναλυτικά όλα εκείνα τα ζητήματα που άπτονται της λογοτεχνικής θεωρίας και συνειδητά ή ασυνείδητα συνδιαμόρφωσαν την πορεία της συγγραφής. Η λογοτεχνική ονοματοποιία, η δυστοπία, οι αφηγηματικές τεχνικές, ο συμβολισμός, η παρωδία και η διακειμενικότητα είναι τα πεδία τα οποία εξετάζονται σε συγκερασμό με το μυθιστόρημα, ανιχνεύοντας τις αλληλεπιδράσεις τους κατά την εξέλιξη της δημιουργικής διαδικασίας και τις επιρροές τους στην ιστορία και στην αφήγηση, όπως αυτές πραγματώθηκαν. Επιπλέον, στο θεωρητικό πλαίσιο της διατριβής διακρίνονται δύο ενότητες που αφορούν σε μία σύντομη ιστορία της Δημιουργικής Γραφής ως ακαδημαϊκού πεδίου γνώσης και στη διεθνή πρακτική των ακαδημαϊκών μυθιστορημάτων. Οι ενότητες αυτές κρίθηκαν σκόπιμες και προτάσσονται, γιατί το «Ίσος Ιησούς», συνιστά την πρώτη κατάθεση ανάλογου εγχειρήματος στην Ελλάδα, παρότι στις αγγλόφωνες χώρες υφίσταται και έχει ήδη ωριμάσει εδώ και πολλές δεκαετίες Το έργο στο σύνολό του φιλοδοξεί να ανοίξει και να προτείνει έναν νέο δρόμο στην εξέλιξη των σπουδών του γνωστικού αντικειμένου της Δημιουργικής Γραφής στη χώρα μας.
Ο ρόλος της λεπτίνης στην καρωτιδική νόσο
Authors: Μπουντούρης Ιωάννης
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η λεπτίνη είναι μια ορμόνη που παράγεται από τα λιπώδη κύτταρα και παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του σωματικού βάρους. Η λεπτίνη σχετίζεται μετ η δυσλειτουργία του ενδοθηλίου, το μεταβολισμό των λιπιδίων, τη φλεγμονή, το οξειδωτικό στρες, τη μετανάστευση τον αιμοπεταλίων και την αντίσταση στην ινσουλίνη. Αυτά δημιουργούν τo ερώτημα κατά πόσο η λεπτίνη έχει πιθανό προγνωστικό ρόλο στην καρδιαγγειακή νόσο. Μελετήσαμε το ρόλο της λεπτίνης σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή (CEA).Ασθενείς και μέθοδοι: Η μελέτη περιλαμβάνει 74 ασθενείς (55 άνδρες, 38 συμπτωματικούς και 36 ασυμπτωματικούς, μέσης ηλικίας 66,9 8,2 έτη), που υποβλήθηκαν σε ενδαρτηρεκτομή καρωτίδος για συμπτωματική στένωση>60% και ασυμπτωματική>70%. Δείγματα αίματος ελήφθησαν για μέτρηση λεπτίνης, Ιντερλευκίνης-6 (ΙL-6), Iντερλευκίνης-1β, Παράγοντα Νέκρωσης του Όγκου-a (ΤNFa)and Yψηλής ευαισθησίας C- ενεργούς πρωτεΐνης (hsCRP). Στις καρωτιδικές πλάκες έγινε χρώση αιματοξυλίνης-η ωσίνης. Χρησιμοποιήθηκε ανοσοϊστοχημεία μεCD68 και CD34 αντισώματα για την αξιολόγηση της διήθησης των μακροφάγων και της αγγειογένεσης αντίστοιχα.Αποτελέσματα: Τα επίπεδα λεπτίνης του ορού ήταν χαμηλότερα στους συμπτωματικούς σε σχέση με τους ασυμπτωματικούς ασθενείς (7,1 1,3 έναντι 14,44,7 ng/dL αντίστοιχα, Ρ<0,001). Τα επίπεδα της ΙL-6 ήταν αυξημένα στους συμπτωματικούς σε σχέση με τους ασυμπτωματικούς ασθενείς (4,3 1,7 ng/dL έναντι3,3 1,1 pg/dL αντίστοιχα, Ρ=0,017). Τα επίπεδα της λεπτίνης και της IL-6 του ορού ήταν ανεξάρτητα συνδεδεμένα με την εκδήλωση συμπτωμάτων. Η διήθηση των μακροφάγων στην καρωτιδική πλάκα ήταν πιο έντονη στους συμπτωματικούς ασθενείς (0,7 0,1% έναντι 0,3 0,1% αντίστοιχα, P< 0.001). Κανένας άλλος από τους δείκτες φλεγμονής, ούτε η αγγειογένεση στην καρωτιδική πλάκα, δε συσχετιζόταν με τη λεπτίνη. Τα επίπεδα της λεπτίνης του ορού δε σχετίζονταν με δυσμενή καρδιαγγειακά συμβάντα.Συμπέρασμα: Τα επίπεδα της λεπτίνης ήταν ελαττωμένα σε συμπτωματικούς ασθενείς με καρωτιδική νόσο. Αυτή η διαπίστωση θα μπορούσε να χρησιμεύσει στην πρόγνωση νευρολογικών συμπτωμάτων σε ασθενείς με καρωτιδική στένωση.Περαιτέρω έρευνα ίσως αποκαλύψει ένα πιο σύνθετο μοντέλο για την πρόγνωση καρδιαγγειακής νόσου το οποίο θα λαμβάνει υπόψιν όχι μόνο τη λεπτίνη αλλά και άλλους δείκτες φλεγμονής (IL-6) και αθηροσκλήρυνσης (πάχος έσω-μέσου χιτώνα).
In vivo δοσιμετρία προσωπικού σε τμήμα PET/CT
Authors: Νταλιάνης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Στόχος: Η διεθνής βιβλιογραφία που αφορά την δοσιμετρία προσωπικού που απασχολείται σε τμήμα PET/CT είναι περιορισμένη. Γιαυτό τον λόγω αποφασίσαμε να μετρήσουμε την δόση στους εργαζομένους που απασχολούνται στο πρώτο τμήμα PET//CT που λειτούργησε στην Ελλάδα στο Διαγνωστικό και Θεραπευτικό Κέντρο Αθηνών Υγεία. Προς το παρών μόνο οι μελέτες PET που γίνονται περιλαμβάνουν χρήση μόνο 2-deoxy-2-[18F]fluoro-D-glucose (FDG) , οι μετρήσεις των δόσεων προκύπτουν από την διαχείριση του συγκεκριμένου ραδιοφαρμάκου και από την διαχείριση των εξεταζομένων που υποβάλλονται σε εξέταση PET//CT. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αναπτύξουμε τα μέτρα ακτινοπροστασίας απέναντι στην έκθεση από το ραδιοφάρμακο. Μεθοδολογία: Για τον υπολογισμό της ενεργού δόσης από εξωτερική έκθεση και τα 7 μέλη του τμήματος (2 νοσηλεύτριες, 2 Ακτινοφυσικοί, 2 Τεχνολόγοι και 1 Γραμματέας) ήταν εφοδιασμένοι με δοσίμετρα θερμοφωταύγειας (TLD) στην επάνω αριστερή τσέπη της ποδιάς τους, δοσίμετρα θερμοφωταύγειας (TLD) στον καρπό και ηλεκτρονικά δοσίμετρα αμέσου αναγνώσεως στην δεξιά τσέπη. Επιπλέον μετρήσαμε και υπολογίσαμε ισοδοσιακές καμπύλες με την βοήθεια δοσίμετρων θερμοφωταύγειας σε αποστάσεις 10, 50, και 150 cm από το σώμα του εξεταζομένου που του έχει χορηγηθεί 18F-FDG. Αποτελέσματα: Η δόση του προσωπικού μετρήθηκε και με τα δοσίμετρα θερμοφωταύγειας που παρέχονται από την Ε.Ε.Α.Ε άλλα και από τα ηλεκτρονικά δοσίμετρα αμέσου αναγνώσεως για τους πρώτους 19 μήνες λειτουργίας του τμήματος, συγκεκριμένα για 436 εργάσιμες ημέρες όπου ο φόρτος εργασίας ήταν περίπου 25-28 ασθενείς την εβδομάδα. Ο κάθε εξεταζόμενος έλαβε δόση 250-420 MBq 18F-FDG. Τα αποτελέσματα για την ισοδύναμη ολόσωμη δόση και δόση χεριού ήταν τα παρακάτω: Η νοσηλεύτρια 1 έλαβε 1,6 mSv ολόσωμη δόση και 2,1 mSv δόση χεριού, Η νοσηλεύτρια 2 έλαβε 1,9 mSv ολόσωμη δόση και 2,4 mSv δόση χεριού. Ο ακτινοφυσικός 1 έλαβε 1,45 mSv ολόσωμη δόση και 1,7 mSv δόση χεριού ο ακτινοφυσικός 2 έλαβε αντίστοιχα 1,67 mSv 1,55 mSv. Τέλος για τους τεχνολόγους 1,2 η ολόσωμη δόση ήταν 0,7 mSv and 0,64 mSv αντίστοιχα. Ενώ όσον αφορά την γραμματέα η ολόσωμη δόση ήταν 0,1 mSv. Συμπέρασμα: Αυτά τα αποτελέσματα προκύπτει ότι τα επίπεδα ισοδύναμης δόσης για το προσωπικό του τμήματος PET/CT είναι μέσα στα επιθυμητά όρια.
Δημόσια ασφάλεια
Authors: Τσιφτσόγλου Άννα
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται το θέμα της σύγκρουσης δημόσιας ασφάλειας και ιδιωτικότητας, στα πλαίσια του σύγχρονου μετα-νεωτερικού κράτους πρόληψης και παρακολούθησης. Η σύγκρουση αυτή εκφράζεται μέσα από σταθμίσεις νομοθετικές και δικαστικές, εντοπίζεται σε δύο κυρίως πεδία, στις τηλεπικοινωνίες και στις γενετικές πληροφορίες, και αναδεικνύει θεσμικές επιλογές κοινοβουλίων και δικαστηρίων σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Παράλληλα, η θεματική εξετάζεται και μέσα από ένα σώμα γνωμοδοτήσεων και αποφάσεων των ανεξάρτητων διοικητικών αρχών, αντλώντας στοιχεία και από το ευρωπαϊκό παράδειγμα, ανιχνεύοντας το θεσμικό ρόλο τους στην επίλυση της σύγκρουσης. Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η ανάδειξη και η επαναδιαπράγματευση της σχέσης των δύο αντίπαλων αξιών μέσα από συγκριτική μελέτη νομοθεσίας και νομολογίας, ιδίως σε περιόδους κρίσεως δημόσιας ασφάλειας, όπως η βιωθείσα τόσο εθνικώς όσο και διεθνώς κατά τη δεκαετία μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις ΗΠΑ το 2001 (‘9/11’). Μεθοδολογικά, η παρούσα διατριβή ακολουθεί το σχήμα θέμα-πράξη-θεσμοί, δηλαδή την τριμερή (θεωρητική, πρακτική και θεσμική) προσέγγιση της εξεταζόμενης θεματικής της. Περαιτέρω, η σύνθετη αυτή θεματική εξετάζεται υπό συγκριτικό πρίσμα. Αξιοποιείται τόσο πρωτογενές (νομοθεσία/ νομολογία/ εκθέσεις) όσο και δευτερογενές (βιβλιογραφικό/ ειδησεογραφικό) υλικό από τουλάχιστον τρεις έννομες τάξεις (Ελλάδα, ΗΠΑ και Συμβούλιο της Ευρώπης), με περαιτέρω παραπομπές ή/και αναλύσεις υλικού άλλων εννόμων τάξεων όπως τη νομοθεσία της ΕΕ για τα προσωπικά δεδομένα και νομολογία του Δικαστηρίου ΕΕ. Χρονολογικά, η διατριβή καλύπτει τη δεκαετία μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις ΗΠΑ. Η αξιοποιηθείσα επιστημονική βιβλιογραφία καλύπτει τρεις τουλάχιστον γλώσσες (ελληνική, αγγλική και γαλλική), με υπερτερούσα την ξενόγλωσση, ενώ έχει γίνει νομοθετική, νομολογιακή και βιβλιογραφική ενημέρωση μέχρι τον Ιούνιο 2013. Η διατριβή καταλήγει στο θέμα της ισορροπίας μεταξύ δημόσιας ασφάλειας και ιδιωτικότητας, υποστηρίζοντας ότι η στάθμιση αξιών αποτελεί μια σύνθετη διαδικασία, που άπτεται της βαθύτερης σχέσης κράτους και πολίτη, ιδίως σε μια εξαιρετική συγκυρία, και ότι απόλυτες θέσεις, προς κάθε κατεύθυνση, οδηγούν μοιραία το κράτος δικαίου σε αδιέξοδο. Ρόλος αλλά και ευθύνη τόσο των κοινοβουλίων όσο και των δικαστών αναδεικνύεται η προσπάθεια διαχείρισης των κινδύνων με εύλογες λύσεις- αυτό είναι το μεγάλο διακύβευμα.
Risk factors for poor outcomes in children with candidemia
Authors: Ζαούτης Θεοκλής
Published: September 2021

Η candida είναι η κύρια αιτία διεισδυτικών μυκητιάσεων σε νοσηλευόμενα παιδιά. Ηδιεισδυτικη καντιντίαση σχετίζεται με σημαντική θνησιμότητα, θνητότητα και κόστοςπερίθαλψης. Ο σκοπός της μελέτης ήταν η αναγνώριση των παραγόντων κινδύνου πουσχετίζονται με την δυσμενή έκβαση παιδιών με καντινταιμία και ειδικότερα την επίδραση τηςαφαίρεσης κεντρικού καθετήρα και του είδους της candida στην έκβαση (ειδικότερα τηνθνησιμότητα εντός 30 ημερών). Ειναι μια αναδρομική μελέτη κοορτής των παιδιατρικώνασθενών (0-19ετών) με καντινταιμία κατά την εισαγωγή τους στο Children’s Hospital ofPhiladelphia μεταξύ 1997-2009. Καταγράφηκαν 405 περιστατικά καντινταιμίας πουσχετίστηκαν με 12,3% θνησιμότητα εντός 30 ημερών. Η πολυπαραγοντική λογαριθμιστικήπαλινδρόμηση έδειξε ότι μόνο η εισαγωγή σε μονάδα εντατικής θεραπείας και η ύπαρξηαρτηριακής γραμμής συσχετίζονται με την ενδονοσοκομειακή θνησιμότητα. Η διατήρησηκεντρικής γραμμής δεν συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο για θνησιμότητα εντός 30 ημερών(aOR: 1.65; 95% CI: 0.63, 4.32). Το είδος της candida δεν συσχετίστηκε με θνησιμότητα.Συμπερασματικά, η παιδιατρική θνησιμότητα στο πλαίσιο της καντινταιμίας συνεχίζει να είναισημαντική και σχετίζεται με δείκτες βαριάς λοίμωξης. Σε αυτή την αναδρομική κοορτή, ηπρώιμη αφαίρεση του κεντρικού καθετήρα και το είδος της candida δεν οδήγησε σεελαττωμένη πιθανότητα θανάτου.
Ανάπτυξη φωτοκαταλυτικών μεθοδολογιών για τη σύνθεση βιοδραστικών ενώσεων
Authors: Παπαδόπουλος Γεώργιος
Published: September 2021

Η Φωτοκατάλυση αποτελεί ένα σύγχρονο και ταχέως αναπτυσσόμενο τομέα κατάλυσης. Ένα εξαιρετικά ευρύ φάσμα καταλυτικών δομών, οι οποίες βασίζονται σε μέταλλα, αλλά και σε οργανικά μόρια, έχει αναπτυχθεί, με στόχο την αύξηση της ταχύτητας αλλά και της πρακτικότητας σημαντικών χημικών μετασχηματισμών. Το Εργαστήριο Οργανικής Χημείας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ύστερα από μια σειρά μελετών, έχει καθιερώσει ένα νέο γενικό φωτοοργανοκαταλυτικό πρωτόκολλο, χρησιμοποιώντας το φαινυλογλυοξυλικό οξύ ως φωτοκαταλύτη και οικιακούς λαμπτήρες για ακτινοβόληση. Στην παρούσα διατριβή παρουσιάζεται η χρήση της συγκεκριμένης μεθοδολογίας για την ανάπτυξη αντιδράσεων με σκοπό τον σχηματισμό χρήσιμων ενώσεων στην Οργανική Σύνθεση και στη Φαρμακευτική Βιομηχανία. Πιο συγκεκριμένα επετεύχθη:•H σύνθεση υδράζινο ιμιδίων από αλδεΰδες και αζοδικαρβοξυλικούς εστέρες.•H σύνθεση αμιδίων σε ένα στάδιο με φωτοκαταλυτική ενεργοποίηση αλδεϋδών.•H σύνθεση υδροξαμικών οξέων σε ένα στάδιο με φωτοκαταλυτική ενεργοποίηση αλδεϋδών.•Ο φωτοκαταλυτικός σχηματισμός δεσμού C-C μεταξύ αλδεϋδών και ηλεκτρονιακά φτωχά ολεφινών.•Η φωτοκαταλυτική σύνθεση γ-λακτονών.•Η ενεργοποίηση δεσμού C-H δίπλα σε ετεροάτομο για τον σχηματισμό δεσμού C-N.•Η ενεργοποίηση δεσμού C-H δίπλα σε ετεροάτομο για τον σχηματισμό δεσμού C-C.
Συμβολή των χαρακτηριστικών των αδρανών υλικών και των ασφαλτικών συνδετικών στην απόδοση ασφαλτοσκυροδεμάτων που χρησιμοποιούνται σε έργα οδοποιίας
Authors: Καλαϊτζάκη Ελβίρα
Published: September 2021

Στα πλαίσια της διερεύνησης της συμβολής των χαρακτηριστικών των αδρανών υλικών και των ασφαλτικών συνδετικών στην απόδοση ασφαλτοσκυροδεμάτων που χρησιμοποιούνται σε έργα οδοποιίας, σχεδιάστηκε και πραγματοποιήθηκε μια εργαστηριακή έρευνα, κατά την οποία παρασκευάστηκαν (συμπυκνώθηκαν) ασφαλτικά δοκίμια διάφορων τύπων, με σκοπό να προσδιοριστούν οι ιδιότητες ασφαλτοσκυροδεμάτων, κατά Marshall. Χρησιμοποιήθηκαν δύο τύποι αδρανών για την παρασκευή δοκιμίων, θραυστά και φυσικά αδρανή, και παρασκευάστηκαν τέσσερις τύποι ασφαλτικών σκυροδεμάτων ανοικτής σύνθεσης, με μέγιστο κόκκο αδρανούς 19 mm (3/4 in.), 12,5 mm (1/2 in.), 9.5 mm (3/8 in.) και 2.36 mm (#8), και ένας τύπος ασφαλτικού σκυροδέματος πυκνής σύνθεσης, με μέγιστο κόκκο αδρανούς 19 mm (ΑΣ20). Για τη διερεύνηση της επίδρασης του είδους και του ποσοστού της παιπάλης, χρησιμοποιήθηκαν σκόνη αδρανών, ιπτάμενη τέφρα, υδράσβεστος και τσιμέντο σε διάφορα ποσοστά. Για την παρασκευή των δοκιμίων, των διάφορων τύπων ασφαλτοσκυροδεμάτων, χρησιμοποιήθηκε άσφαλτος 50/70 σε ποσοστά 4,0%, 4,5%, 5,0%, 5,5%, 6,0% και 7,0%, ενώ παρασκευάστηκαν τρία δοκίμια για κάθε ποσοστό ασφάλτου. Για τη συμπύκνωση των δοκιμίων χρησιμοποιήθηκαν δύο μέθοδοι, η μέθοδος Marshall και η γυροσκοπική μέθοδος.Τα γωνιώδη και τραχιάς επιφάνειας θραυστά αδρανή έδωσαν υψηλότερες τιμές ευστάθειας και μικρότερες παραμορφώσεις, σε σχέση με τα στρογγυλευμένα, λείας επιφάνειας φυσικών αποθέσεων αδρανή.Τα ασφαλτοσκυροδέματα πυκνής σύνθεσης έδωσαν υψηλότερες τιμές ευστάθειας και μικρότερες παραμορφώσεις σε σχέση με τα ανοικτής σύνθεσης. Ωστόσο συγκρίνοντας δοκίμια ανοικτών συνθέσεων, μεταξύ τους, παρατηρήθηκε ότι οι τιμές της ευστάθειας μειώνονται όσο μεγαλύτερο είναι το μέγεθος του μέγιστου κόκκου τους, και αντίστοιχα αυξάνονται οι τιμές των παραμορφώσεων.Η εργαστηριακή έρευνα έδειξε ότι τροποποίηση του ασφαλτομίγματος με προσθήκη ιπτάμενης τέφρας ή τσιμέντου, ως υλικό πληρώσεως, είχε αποτέλεσμα την αύξηση των τιμών της ευστάθειας. Για χαμηλά ποσοστά ασφάλτου η χρήση τσιμέντου δίνει υψηλότερες τιμές ευστάθειας, ενώ για μεγαλύτερα ποσοστά ασφάλτου υψηλότερες τιμές ευστάθειας δίνει η χρήση ιπτάμενης τέφρας. Το ποσοστό του υλικού πληρώσεως παίζει σημαντικό ρόλο στην ευστάθεια του συμπυκνωμένου μίγματος. Από την έρευνα φάνηκε ότι η προσθήκη σε χαμηλά ποσοστά ιπτάμενης τέφρας, τσιμέντου ή υδρασβέστου, αυξάνει τις τιμές της ευστάθειας, ενώ περαιτέρω αύξηση αυτών των ποσοστών έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των τιμών της ευστάθειας.
Επίδραση της μακροχρόνιας κρυοκατάψυξης στην πολλαπλασιαστική ικανότητα των πολυδύναμων προγονικών κυττάρων του ομφαλοπλακουντιακού αίματος
Authors: Αναγνωστάκης Ιωάννης
Published: September 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι μονάδες του ΟΠ.Α. (CB) παραμένουν στην κρυοσυντήρηση σε υγρή φάση αζώτου ή ατμούς αζώτου για εβδομάδες έως έτη μέχρι να χρησιμοποιηθούν για μεταμόσχευση. Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν οι επιδράσεις της κρυοσυντήρησης σε ηλεκτρομηχανικό κρυοκαταψύκτη στους -1500C πάνω σε κριτικής σημασίας παραμέτρους ποιοτικού ελέγχου των συλλογών ΟΠ.Α., όπως η πολλαπλασιαστική ικανότητα των προγονικών αιμοποιητικών κυττάρων (HSPCs) των μονάδων του ΟΠ.Α., με τελικό σκοπό και ύστερα από μελέτη των αποτελεσμάτων, να προσδιοριστεί η πιθανή μεταβολή τόσο της πολλαπλασιαστικής ικανότητας των προγονικών κυττάρων του Ο.Π.Α όσο και άλλων, στενά συσχετιζόμενων με την παραπάνω ιδιότητα των HSPCs, παραμέτρων ποιοτικού ελέγχου των μονάδων του Ο.Π.Α. και ταυτόχρονα να εξεταστεί η πιθανή χρήση ηλεκτρομηχανικού κρυοκαταψύκτη στους -1500C ως εναλλακτικό μέσο της κρυοσυντήρησης των μονάδων Ο.Π.Α σε υγρή φάση αζώτου ή ατμούς αζώτου .ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Έγινε επεξεργασία 105 μονάδων ΟΠ.Α. σε διαφορετικές χρονικές περιόδους (6, 12, 24 και 36 μήνες). Από κάθε αποψυγμένη μονάδα ελήφθησαν δείγματα για κυτταρικές μετρήσεις (total nucleated cells-TNCs, mononuclear cells-MNCs, CD34+, CD133+ ). Επιπρόσθετα, ελέγχθηκε η βιωσιμότητα (viability) των κυττάρων με τη χρήση κυτταρομετρίας ροής και υπολογίστηκε η εκατοστιαία ανάκτηση (per cent recovery) για κάθε κατηγορία κυττάρων. Τέλος, έγινε υπολογισμός, μετά από μετρήσεις, του απολύτου αριθμού μονάδων παραγωγής αποικιών (colony forming units-CFU) και μελετήθηκε η εκατοστιαία ανάκτηση των προγονικών αιμοποιητικών κυττάρων με τη βοήθεια κυτταρικών καλλιεργειών. ΑΠΟΤΕΛΕΜΑΤΑ: Παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές (p<0.05) σε ορισμένες μεταβλητές (TNC, MNC, βιωσιμότητα) όταν εξετάστηκαν σε σχέση με τα χρονικά διαστήματα κατάψυξης, ενώ άλλες μεταβλητές (CD34+, CD133+, CFU) παρέμειναν χωρίς στατιστικά σημαντικές διαφορές (p=NS) σε σχέση με τα χρονικά διαστήματα παραμονής στην κρυοσυντήρηση.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι τόσο η πολλαπλασιαστική ικανότητα των αιμοποιητικών προγονικών κυττάρων του Ο.Π.Α όσο και άλλες, στενά συσχετιζόμενες με την πολλαπλασιαστική ικανότητα, κρίσιμης σημασίας παράμετροι ποιοτικού ελέγχου των μονάδων Ο.Π.Α. παραμένουν σχετικά σταθερές κατά την κρυοσυντήρηση και ότι η χρήση ηλεκτρομηχανικού κρυοκαταψύκτη στους -1500C μπορεί να είναι μια βιώσιμη εναλλακτική λύση για τη μακροχρόνια συντήρηση των μονάδων ΟΠ.Α.
Η επίδραση της χορήγησης του σεβοφλουρανίου στην οξεία πνευμονική βλάβη
Authors: Ζέρβα Αγάθη
Published: September 2021

Το σε βοφλουράνιο ασκεί επιδράσεις στα πνευμονικά κύτταρα που θα μπορούσαν να προστατέψουν από τον τραυματισμό του πνεύμονα. Εμείς αξιολογήσαμε το δυναμικό της προγύμνασης (preconditioning) με σεβοφλουράνιο στην εξασθένηση της βλάβης του πνεύμονα που επάγεται από τη λιποπολυσακχαρίδη (lipopolysacharide, LPS).Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήσαμε ενηλίκους αρσενικούς αρουραίους Wistar στους οποίους χορηγήσαμε ενδοτραχειακά LPS, έτσι ώστε να δημιουργηθεί βλάβη στον πνεύμονα (ομάδα LPS).Το σεβοφλουράνιο χορηγήθηκε για 30 λεπτά σε 0,25, 0,5 ή 1,0 MAC15 λεπτά πριν από τη χορήγηση LPS.Αξιολογήθηκαν οι επιδράσεις που είχε ο αερισμός με σε βοφλουράνιο και ο αερισμός χωρίς αυτό.Το βρογχοκυψελιδικό έκπλυμα (BALF) αναλύθηκε για να αξιολογηθεί ο κυτταρικός πληθυσμός, η ολική περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες και τα σύμπλοκα του επιφανειοδραστικού παράγοντα (surtactant).Ως δείκτη του συστηματικού οξειδωτικού stress χρησιμοποιήσαμε τα επίπεδα της μηλονοδιαλδεΰδης (MDA) στο πλάσμα. Πραγματοποιήθηκε επίσης ιστολογική εξέταση.Τα αποτελέσματα μας έδειξαν ότι η χορήγηση της LPS οδήγησε σε απώλεια των κυψελιδικών μακροφάγων και σε κατάσχεση των ουδετεροφίλων. Η πνευμονική βλάβη συσχετίστηκε με αυξημένη ολική πρωτεΐνη στο BALF και μείωση των μεγάλων συμπλόκων του επιφανειοδραστικού παράγοντα. Η εισπνοή του σεβοφλουρανίου για 30 λεπτά σε συγκέντρωση 1,2% 15 λεπτά πριν από τη χορήγηση της LPS ήταν αποτελεσματική στο να μειώσει τη συσσώρευση των ουδετεροφίλων, αλλά και στη διαφύλαξη των κυψελιδικών επιθηλιακών κυττάρων.Η συνολική περιεκτικότητα πρωτεΐνης στο BALF και τα επίπεδα MDAστο πλάσμα μειώθηκαν. Επιπλέον, το σεβοφλουράνιο αύξησε τα μεγάλα σύμπλοκα του επιφανειοδραστικού παράγοντα, παρά την εφαρμογή του μηχανικού αερισμού.Αυτό το αποτέλεσμα διατηρήθηκε ακόμα και μετά τη χορήγηση LPSόπως και η ευνοϊκή σύνθεση του επιφανειοδραστικού παράγοντα.Συμπερασματικά, η προγύμναση (preconditioning) με σεβοφλουράνιο μειώνει αποτελεσματικά τη σοβαρή άμεση βλάβη στους πνεύμονες. Η προ-στασία αυτή φαίνεται να διαμεσολαβείται από την αναστολή της συσσώρευσης των ουδετεροφίλων στους πνεύμονες και με μεταβολή της σύνθεσης του επιφανειοδραστικού παράγοντα, ενδεχομένως με επιδράσεις στα κυψελιδικά επιθηλιακά κύτταρα.
Εφαρμογή των επεξεργασμένων στερεών αστικών αποβλήτων στη γεωργία
Authors: Δημάκας Δημήτριος
Published: September 2021

Η επίδραση της εφαρμογής των επεξεργασμένων στερεών αστικών αποβλήτων (βιοστερεών) στηνγεωργία και συγκεκριμένα η επίδραση στην άρδευση, στην ανάπτυξη των φυτών και στο περιβάλλον,μελετήθηκε σε έρευνα που διεξήχθη κατά τα συναπτά έτη 2009-2011 στο αγρόκτημα τουΠανεπιστημίου Θεσσαλίας στο Βελεστίνο, καθώς και στο Εργαστήριο Γεωργικής Υδραυλικής τουΠανεπιστημίου Θεσσαλίας.Εννέα μεταχειρίσεις σε τρεις επαναλήψεις οργανώθηκαν σε σχέδιο τυχαιοποιημένων πλήρων ομάδων:α) Εφαρμογή βιοστερεών (500kg/στρ.) στο έδαφος με τρεις διαφορετικές δόσεις άρδευσης (100%, 80%και 60% της ημερήσιας εξατμισοδιαπνοής της καλλιέργειας), β) Εφαρμογή ανόργανης λίπανσης (ίδιεςποσότητες αζώτου (Ν), φωσφόρου (P) και καλίου (Κ) με τα βιοστερεά) με τρεις διαφορετικές δόσειςάρδευσης (100%, 80% και 60% της ημερήσιας εξατμισοδιαπνοής της καλλιέργειας) και γ) Μάρτυρας(χωρίς εφαρμογή βιοστερεών ή ανόργανης λίπανσης) με τρεις διαφορετικές δόσεις άρδευσης (100%,80% και 60% της ημερήσιας εξατμισοδιαπνοής της καλλιέργειας). Παράλληλα, σε παρακείμενο τεμάχιο,οργανώθηκαν τρεις μεταχειρίσεις (βιοστερεά, λίπανση, μάρτυρας) σε τρεις επαναλήψεις οι οποίεςαρδεύονταν με δόση άρδευσης η οποία κάλυπτε το 100% των αναγκών της καλλιέργειας και η οποίαοριζόταν από το επίπεδο της εδαφικής υγρασίας. Η εδαφική υγρασία προσδιοριζόταν με αισθητήραυγρασίας εδάφους. Η μέθοδος άρδευσης σε όλες τις μεταχειρίσεις ήταν η επιφανειακή στάγδηνάρδευση.Προσδιορίστηκαν εδαφικές και κλιματικές παράμετροι, καθώς και παράμετροι των βιοστερεών,μετρήθηκαν τα χαρακτηριστικά ανάπτυξης και παραγωγής των φυτών, ενώ υπολογίστηκε ηαποδοτικότητα χρήσης νερού της καλλιέργειας καθώς και η θεωρητική παραγωγή βιοαιθανόλης.Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας έδειξαν πως η εφαρμογή βιοστερεών μπορεί νααντικαταστήσει την εφαρμογή ανόργανης λίπανσης στις καλλιέργειες ενεργειακών φυτών, με αύξησηστην παραγωγή βιομάζας και βιοαιθανόλης, χωρίς η αντικατάσταση αυτή να επιβαρύνει σημαντικά τοπεριβάλλον.Παράλληλα με την εφαρμογή των βιοστερεών μπορεί να εξοικονομηθεί, σε πολλές περιπτώσεις,αρδευτικό νερό σε ποσοστό που φθάνει το 31%, χωρίς να μειωθεί η αποδοτικότητα της καλλιέργειαςτου γλυκού σόργου.
Αγγειακή δυσλειτουργία σε διαβητικούς ασθενείς
Authors: Τρυφωνόπουλος Δημήτριος
Published: September 2021

Εισαγωγή-Σκοπός της μελέτης: Οι ενήλικες διαβητικοί ασθενείς παρουσιάζουν διπλάσια θνησιμότητα σε σχέση με αντίστοιχης ηλικίας υγιείς, κυρίως λόγω των αγγειακών επιπλοκών της νόσου. Οι παθογενετικοί μηχανισμοί της αγγειοπάθειας διαφέρουν μεταξύ τύπου 1 και τύπου 2 ΣΔ, ωστόσο κοινός μεσολαβητής και αποδέκτης της αγγειακής βλάβης φαίνεται πως είναι το αγγειακό ενδοθήλιο. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η κατά το δυνατό συνολικότερη εκτίμηση των παραγόντων που σχετίζονται με τις καρδιαγγειακές επιπλοκές του ΣΔ καθώς και η μελέτη της ενδοθηλιακής λειτουργίας, με απώτερη σκοπό την αναγνώριση νέων, δυνητικά αναστρέψιμων παραγόντων κινδύνου, η αποφυγή των οποίων θα ελαττώσει τη θνησιμότητα και νοσηρότητα από το ΣΔ. Υλικό-Μέθοδοι: Στη μελέτη συμμετείχαν 31 γυναίκες με τύπου 1 ΣΔ. Οι 11 παρουσίαζαν επίσης αυτοάνοση θυρεοειδοπάθεια, παρόλο που ήταν ευθυρεοειδικές κατά τη διάρκεια των μελετών. Εκτιμήθηκε η αρτηριακή τους σκληρία,χρησιμοποιώντας τονομετρία της κερκιδικής αρτηρίας και ανάλυση των ανακλώμενων σφυγμικών κυμάτων, προκειμένου να εκτιμηθεί η αύξηση της συστολικής αρτηριακής πίεσης (ΑΡ). Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με ομάδα ελέγχου 24 ατόμων. Όλοι οι ασθενείς υπεβλήθησαν επίσης σε υπερηχογραφικές μελέτες των μεγάλων αρτηριών(μέτρηση πάχους έσω-μέσου χιτώνα της καρωτίδας ΙΜΤ) καθώς και μέτρηση της ενδοθηλιοεξαρτώμενης αγγειοδιαστολής κατόπιν υπεραιμίας (FMD) της βραχιονίου αρτηρίας. Αποτελέσματα: Οι διαβητικοί ασθενείς είχαν αυξημένη αρτηριακή σκληρία σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (AP:5.8 +/- 3.6 vs 2.8 +/- 2.2 mmHg, p < 0.001; and AI:18.3 +/- 9 vs11.1 +/- 8.8%, p= 0.004). Η υποομάδα των διαβητικών ασθενών με αυτοάνοση θυρεοειδοπάθεια παρουσίαζε αυξημένη σκληρία σε σχέση με διαβητικούς ασθενείς χωρίς θυρεοειδοπάθεια (AP: 6.5 +/- 2.9 vs 5.5 +/- 3.9mmHg, p < 0.05; and AI: 21.3 +/-5.4 vs 16.7 +/- 10.3%, p < 0.05),παρόλο που οι δύο υποομάδες δε διέφεραν σε ότι αφορά την ηλικία, διάρκεια νόσου, επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, επίπεδα λιπιδίων, FMD και IMT. Σε πολυπαραγοντική ανάλυση της ομάδας των διαβητικών ασθενών οι μεταβλητές οι οποίες σχετίζονταν ανεξάρτητα με τον δείκτη σκληρίας AΙ ήταν: ηλικία (p =0.028), IMT του καρωτιδικού διχασμού (p = 0.045), διάρκεια νόσου (p=0.031) και αυτοάνοση θυρεοειδοπάθεια (p = 0.015). Δε βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ AIκαι μεταβολιού ελέγχου, αρτηριακής πίεσης, μικροαλβουμινουρίας, παρουσίας αμφιβληστροειδοπάθειας και ενδοθηλιακής λειτουργίας (FMD). Συμπεράσματα: Οι γυναίκες με τύπου 1 ΣΔ παρουσιάζουν αυξημένη αρτηριακή σκληρία, δείκτη μακροαγγειοπάθειας. Υπάρχει ανεξάρτητη συσχέτιση μεταξύ της αρτηριακής σκληρίας και του πάχους έσω-μέσου χιτώνα της καρωτίδας (ΙΜΤ). Η σύγχρονη παρουσία αυτοάνοσης θυρεοειδοπάθειας φαίνεται να επιβαρρύνει την αρτηριακή σκληρία, εύρημα πρωτότυπο και άξιο περαιτέρω μελέτης.
Ποιότητα ζωής των ασθενών μετά από ολική λαρυγγεκτομή
Authors: Θρασυβούλου Γιάννης
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη έχει σκοπό να συγκρίνει την οριζόντια και την κάθετη μέθοδο σύγκλισης του νεοφάρυγγα μετά από ολική λαρυγεκτομή όσον αφορά την καταποτική λειτουργία των ασθενών, και την κατάποση σε σχέση με την ποιότητα ζωής. Η πιθανή επίδραση άλλων θεραπειών και της ηλικίας εξετάστηκε επίσης. Διενεργήθηκε cross – sectional μελέτη σε 52 ασθενείς με ολική λαρυγγεκτομή. Σε όλους τους ασθενείς διανεμήθηκαν ερωτηματολόγια δυσφαγίας (MD Anderson Dysphagia Inventory) και ποιότητας ζωής (MD Anderson Quality of life Questionnaire). Για σύγκριση μεταξύ των ομάδων χρησιμοποιήθηκαν οι μη παραμετρικές δοκιμασίες Mann-Whitney και ο δείκτης κατάταξης Spearman’s. Άλλες παράμετροι όπως πρωτογενής λαρυγγεκτομή (χωρίς άλλη θεραπεία), λαρυγγεκτομή ως θεραπεία διάσωσης και λαρυγγεκτομή ακολουθούμενη από χημειοακτινοθεραπεία εξετάστηκαν με την μέθοδο Kruskal-Wallis. Χρησιμοποιήθηκαν πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση για να εξεταστεί η συμβολή της ομιλίας και της κατάποσης μετά την λαρυγγεκτομή, στην ποιότητα ζωής. Τα ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν από 34 ασθενείς; 31 άρρενες και 3 γυναίκες. Η μέση ηλικία ήταν 66.8 έτη. Οι 16 ασθενείς είχαν οριζόντια σύγκλιση του νεοφάρυγγα και οι 18 κάθετη σύγκλιση του νεοφάρυγγα. Ο δείκτης ποιότητας ζωής ήταν 91,5 (+12.5) στους ασθενείς με οριζόντια σύγκλιση και 68.3 (+18.4) στους ασθενείς με κάθετη σύγκλιση. Η τιμή του δείκτη ποιότητας ζωής ήταν 81.1 (11.67) για την οριζόντια και 80.78 (12.13) για την ομάδα της κάθετης συρραφής. Ο συντελεστής συσχέτισης ήταν θετικός και στις δύο ομάδες ασθενών, αλλά ήταν αυξημένος στην ομάδα της οριζόντιας συρραφής. Η ποιότητα ζωής και ο δείκτης δυσφαγίας δεν επηρεάστηκαν από επικουρικές θεραπείες αλλά ούτε από την ηλικία. Η οριζόντια σύγκλιση σε σύγκριση με την κάθετη σύγκλιση του νεοφάρυγγα οδηγεί σε βελτιωμένη μετεγχειρητική κατάποση – ποιότητα ζωής. Οι επικουρικές θεραπείες και η ηλικία δεν επηρεάζουν την κατάποση ή την ποιότητα ζωής. Οι ωτορινολαρυγγολόγοι πρέπει να επιλέγουν την κατάλληλη μέθοδο σύγκλισης του νεοφάρυγγα για τα βέλτιστα αποτελέσματα της κατάποσης.
Χοληδοχολιθίαση
Authors: Κωνσταντάκης Χρήστος
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ:Να αξιολογηθεί το ποσοστό της συμπτωματικής υποτροπής της χοληδοχολιθίασης και να εντοπιστούν παράγοντες που σχετίζονται με την επανεμφάνιση των λίθων του χοληδόχου πόρου σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ενδοσκοπική παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (ERCP) και ενδοσκοπική σφιγκτηροτομή (EST) για λιθίαση του χοληδόχου πόρου.ΜΕΘΟΔΟΙ:Επιλέξαμε όλους τους ασθενείς από 1/1/2005 μέχρι 31/12/2008 που υποβλήθηκαν σε ERCP και EST για χοληδοχολιθίαση και στους οποίους επετεύχθη πλήρης καθαρισμός του χοληδόχου πόρου από λίθους. Όλες οι συμπτωματικές υποτροπές κατά τη διάρκεια της περιόδου της μελέτης (έως και 31/12/2015) καταγράφηκαν. Κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα που ενδεχομένως συνδέονται με την επανεμφάνιση λίθων εντός του κοινού χοληδόχου πόρου (CBD) ανακτήθηκαν αναδρομικά από τα αρχεία των ασθενών.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 495 ασθενείς. Εξήντα επτά (67) από τους 495 ασθενείς (13,5%) παρουσιάστηκαν με υποτροπιάζουσα συμπτωματική χοληδοχολιθίαση μετά από ένα διάστημα 35.28 ± 16,9 μήνες, ενώ είκοσι δύο (22) από αυτούς τους ασθενείς (32,8%) παρουσίασαν μια δεύτερη υποτροπή μετά από 35.19 ± 23,2 μ. Παράγοντες που σχετίστηκαν με την υποτροπή ήταν το μέγεθος (διάμετρος) της μεγαλύτερης CBD πέτρας που βρέθηκε στην πρώτη παρουσίαση (10,2 ± 6,9 χιλιοστά έναντι 7,2 ± 4,1 χιλιοστά, P = 0,024), η διάμετρος του CBD κατά την πρώτη εξέταση (15,5 ± 6,3 χιλιοστά έναντι 12,0 ± 4.6 mm, Ρ = 0,005), η χρήση μηχανικής λιθοτριψίας (ML) (P = 0.04) και η παρουσία δύσκολης λιθίασης (Ρ = 0,04). Τα periampullary εκκολπώματα επέδειξαν τάση προς σημαντικότητα (P = 0,066). Αντίθετα, ο αριθμός των λίθων, η γωνίωση του CBD, ο αριθμός των συνεδριών ERCP που απαιτήθηκε για τον καθαρισμό του CBD κατά την πρώτη παρουσίαση, η ανάγκη για περισσότερεςαπό μία συνεδρίες ERCP για το καθαρισμό του χοληδόχο πόρο αρχικά και η παραμονή χοληδόχου κύστης in situ δεν φαίνεται να επηρέασαν την πιθανότητα υποτροπής.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:Η υποτροπή λίθων του χοληδόχου πόρου είναι μια πιθανή όψιμη επιπλοκή μετά από ενδοσκοπική αφαίρεση των λίθων και πλήρη καθαρισμό του CBD. Φαίνεται να σχετίζεται τόσο με ανατομικές παραμέτρους (διάμετρος CBD) όσο και με χαρακτηριστικά των λίθων (μέγεθος λίθου, χρήση ML, δύσκολη λιθίαση) κατά την πρώτη παρουσίαση.
Πληροφοριακό σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας για την επιδημιολογική μελέτη του αγροτικού πληθυσμού
Authors: Ζήκος Δημήτριος
Published: September 2021

Η αγροτική εργασία σχετίζεται με μία σειρά προβλημάτων υγείας, τα οποία προκαλούνται από την έκθεση σε φυτοφάρμακα, αλλεργιογόνους και εργονομικούς παράγοντες. Σε πολλές περιοχές της υπαίθρου, η πλειοψηφία των ατόμων που επισκέπτονται τις υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Υγείας είναι αγρότες. Κατά συνέπεια, ένα οργανωμένο αρχείο υγείας θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την αποτελεσματική επιτήρηση της υγείας των αγροτών. Η παρούσα διατριβή έχει ως στόχο την ανάπτυξη ενός Πληροφοριακού Συστήματος Πρωτοβάθμιας Υγείας για την επιτήρηση της υγείας του αγροτικού πληθυσμού και την υποστήριξη της επιδημιολογικής έρευνας για την αγροτική υγεία. Το σύστημα αποτελείται από την τοπική εφαρμογή επιδημιολογικής μελέτης και από το διαδικτυακό ηλεκτρονικό φάκελο υγείας και υγιεινής και ασφάλειας. Πραγματοποιήθηκε συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση με στόχο την αναγνώριση των παραμέτρων του υπό περιγραφή συστήματος. Βρέθηκε ότι το Πληροφοριακό Σύστημα θα πρέπει να ενσωματώνει όχι μόνο δεδομένα υγείας, αλλά επιπλέον πληροφορίες σε σχέση με το βαθμό έκθεσης σε βλαπτικούς παράγοντες, τα Μέτρα Ατομικής Προστασίας αλλά και την αγροτική εργασία. Για να επαληθευτεί και να βελτιστοποιηθεί η παραπάνω δομή, αναπτύχθηκε και εφαρμόστηκε κατάλληλο ερωτηματολόγιο σε αγροτικό πληθυσμό.Τα δεδομένα συλλέγονται από τις Πρωτοβάθμιες υπηρεσίες Υγείας μέσω διαδικτύου και αποθηκεύονται σε ένα κεντρικό διακομιστή, ο οποίος συγχρονίζει σε δεύτερο χρόνο την τοπική εφαρμογή που αναπτύχθηκε. Τα δεδομένα που συγκεντρώνονται αξιοποιούνται από την τοπική εφαρμογή για την παρουσίαση περιγραφικών και επαγωγικών στατιστικών μέτρων, δεικτών υγείας, χρονοσειρών και χωρικής πληροφορίας, σε σχέση με την υγιεινή και ασφάλεια των αγροτών. Στην εφαρμογή καταχωρήθηκαν δεδομένα για 314 αγρότες, με τη χρήση της διαδικτυακής λειτουργικής μονάδας. Στη συνέχεια, τα δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν για τη διεξαγωγή πιλοτικής επιδημιολογικής έρευνας, με την αποκλειστική χρήση του Πληροφοριακού Συστήματος. Η εφαρμογή αξιολογήθηκε ως προς την ευχρηστία, τη συμβολή της στην επιτήρηση της υγείας και την επιδημιολογική έρευνα. Παράμετρος της αξιολόγησης που αναφέρεται στην απεικόνιση του συστήματος φαίνεται ότι αποτελεί προσδιοριστή της αντίληψης για τη δυνητική συμβολή της εφαρμογής στην έρευνα. Επίσης, οι παράμετροι «Πληροφορίες Συστήματος» και «Ισχύς Συστήματος» αποτελούν προσδιοριστές της συμβολής στην καθημερινή πρακτική. Εν κατακλείδι, η παρούσα διατριβή φαίνεται ότι συμβάλει προς την κατεύθυνση της αξιοποίησης της θεμελιώδους γνώσης για την υγιεινή και ασφάλεια της αγροτικής εργασίας, με στόχο την αποτελεσματικότερη επιτήρηση της υγείας του αγροτικού πληθυσμού, την αναγνώριση των παραγόντων κινδύνου και κατά συνέπεια την υποστήριξη πολιτικών υγείας και παρεμβάσεων σε Πρωτοβάθμιο επίπεδο για την υγιεινή και ασφάλεια των αγροτών.