Φαρμακοκινητική νεότερων αντιβιοτικών σε πειραματικό εμπύημα σε κονίκλους
Authors: Σαρόγλου Μαρία 
Published: January 2014

Εισαγωγή: Η πλευριτική συλλογή συνεχίζει να αποτελεί ένα σημαντικό ιατρικό πρόβλημα καθώς οι ασθενείς με εμπύημα εμφανίζουν αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα. Πρώτη αιτία ανάπτυξης εμπυήματος αποτελεί συνήθως η πνευμονία, ωστόσο μπορεί να είναι και αποτέλεσμα α) βακτηριακής εξάπλωσης από τον πνεύμονα, τα οστά της θωρακικής κοιλότητας, το μεσοθωράκιο και από παθήσεις κάτωθεν του διαφράγματος, β) βακτηριακής εξάπλωσης από το αίμα ή τη λέμφο και γ) ενοφθαλμισμού μικροβίων κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων ή λόγω τραύματος.Για τη θεραπεία του εμπυήματος συνήθως χορηγούνται αντιβιοτικά και πραγματοποιείται παροχέτευση του υγρού, ενώ σε επιπλεγμένες περιπτώσεις γίνεται έγχυση θρομβολυτικών και επί αποτυχίας αυτών πραγματοποιούνται επεμβατικές χειρουργικές μέθοδοι (π.χ. ανοιχτή θωρακοτομή, θωρακοσκόπηση). Καθώς η χορήγηση αντιβιοτικών αποτελεί την πρώτη και βασική επιλογή στην αντιμετώπιση του εμπυήματος είναι πολύ σημαντική η επιλογή του καταλληλότερου με βάσει τη φαρμακοδυναμική και φαρμακοκινητική ικανότητα αυτού τόσο στον πνευμονικό ιστό, όσο και στην υπεζωκοτική συλλογή. Σκοπός της μελέτης: Η μελέτη αυτή πραγματοποιείται με σκοπό α) τη μελέτη της φαρμακοκινητικής ικανότητας νεώτερων αντιβιοτικών όπως η azithromycin, η ertapenem και η linezolid στον ορό και το πλευριτικό υγρό των πειραμάτοζωων και β) την αποτελεσματικότητα τους στη θεραπεία του εμπυήματος που προκαλείται από κοινά βακτηρίδια (φαρμακοδυναμική) με βάση τα επίπεδα συγκέντρωσης των αντιβιοτικών στο πλευριτικό υγρό των πειραματόζωων. Υπόθεση: Υποθέτουμε ότι η azithromycin, η ertapenem και η linezolid μετά από ενδοφλέβια έγχυσή τους διεισδύουν στην υπεζωκοτική κοιλότητα και επιτυγχάνουν θεραπευτικά επίπεδα στο πλευριτικό υγρό των κονίκλων. Σχεδιασμός μελέτης: Τριάντα οκτώ αρσενικά άσπρα κουνέλια Νέας Ζηλανδίας βάρους μεταξύ 2 και 3 κιλών χρησιμοποιήθηκαν για τη μελέτη αυτή τα οποία αναισθητοποιήθηκαν με κεταμίνη 50 mg/ Kg ενδομυϊκά ( ΙΜ ), ατροπίνη 0,04 mg / Kg και ξυλαζίνη 5mg / Kg IM.Το δεξιό πρόσθιο θωρακικό τοίχωμα κάθε κουνελιού ξυρίστηκε και καθαρίστηκε με ιωδιούχο ποβιδόνη και οινόπνευμα. Τα ζώα τοποθετήθηκαν στο χειρουργικό τραπέζι και στη συνέχεια μία μέση τομή 0,5 cm έγινε επάνω από τα όρια του δεξιού ημιθωρακίου με ένα νυστέρι. Ένας ειδικά προετοιμασμένος 16- gauge καθετήρας (έχοντας επιπρόσθετες οπές στην κορυφή του) εισήχθη στην υπεζωκοτική κοιλότητα. Ο καθετήρας στερεώθηκε με ράμμα στο δέρμα και στο άκρο του έξω από την υπεζωκοτική κοιλότητα και συνδέθηκε με ένα three- way stopcock ώστε να αναρροφηθεί όλος ο αέρας για να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος δημιουργίας πνευμοθώρακα στο κουνέλι. Στη συνέχεια ο καθετήρας μέσου τούνελ εξήχθη υποδορίως στην περιοχή ανάμεσα στις ωμοπλάτες του κουνελιού για να ασφαλιστεί. Χορηγήθηκε 2 ml turpentine στην υπεζωκοτική κοιλότητα των κουνελιών και στη συνέχεια προωθήθηκε με 1,5 ml φυσιολογικού ορού. Μετά 24 ώρες χορηγήθηκαν 1010 Escherichia coli (διαλυμένης σε 2 ml φυσιολογικού ορού) στην υπεζωκοτική κοιλότητα των ζώων. Ποσότητα 0,5 ml αναρροφήθηκε 24 ώρες μετά τη χορήγηση των μικροβίων για ανάλυση. Το πλευριτικό υγρό αναλύθηκε για pH χρησιμοποιώντας έναν αναλυτή αερίων αίματος και για γλυκόζη και LDH στο μικροβιολογικό εργαστήριο. Τα κριτήρια του εμπυήματος ήταν: πλευριτικό υγρό πυώδες και αυξημένης γλοιότητας με γλυκόζη < 40 mg / dl, pH πλευριτικού υγρού < 7,10 και LDH.>1000 U/L.Μετά την εγκαθίδρυση του εμπυήματος σε καθένα από τα κουνέλια χορηγήθηκε ένα αντιβιοτικό μέσω της επιχείλιας φλεβός του ωτός για χρονικό διάστημα έγχυσης μεγαλύτερο από 3 λεπτά. Τα αντιβιοτικά που χορηγήθηκαν ήταν τα εξής: ερταπενέμη (Invanz, Merck Sharp) σε 8 κονίκλους, λινεζολίδη (Zyvoxid, Pfizer) σε 10 κονίκλους και αζιθρομυκίνη (Zithromax, Pfizer) σε 10 κονίκλους επίσης, ενώ δέκα ζώα αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου με χορήγηση μικροβίου δίχως όμως χορήγηση ενδοφλέβιας αντιβίωσηςΔείγματα εμπυηματικού πλευριτικού υγρού και ορού αίματος συγκεντρώθηκαν 1, 2, 4, 6 και 8 ώρες μετά τη χορήγηση της ερταπενέμης και της λινεζολίδης, ενώ για την αζιθρομυκίνη –λόγω διαφορετικών φαρμακολογικών χαρακτηριστικών - σε 2, 8, 24, 48 και 72 ώρες. Αμέσως μετά τη συγκέντρωση των δειγμάτων, αυτά φυγοκεντρήθηκαν στις 3000 στροφές/λεπτό για 15 λεπτά και στη συνέχεια καταψύχθηκαν στους – 20ο C. Αφού συγκεντρώθηκαν, μεταφέρθηκαν σε ξηρό πάγο στο Εργαστήριο Τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης όπου έγινε η μέτρηση των επιπέδων των αντιβιοτικών με HPLC.Αποτελέσματα:Από την ανάλυση αυτή έγινε η φαρμακοκινητική και φαρμακοδυναμική μελέτητων αντιβιοτικών....