Μελέτη της δράσης των μορίων U-74389G και της σιλδεναφίλης σε συνδυασμό ή σε μονοθεραπεία σε πειραματικό ζωικό πρότυπο ισχαιμίας - επαναιμάτωσης κρημνού χοίρου (πλατύς ραχιαίος)
Authors: Καραματσούκης Σταύρος-Λουκάς 
Published: September 2021

Η αποκατάσταση των ιστών μετά από εγκαύματα, εκτομές όγκων, λοιμώξεις ή τραυματισμούς αποτελεί μια συχνή χειρουργική πρόκληση καθώς πρέπει να αποφευχθεί το σύνδρομο ισχαιμίας-επαναιμάτωσης (ΣΙΕ). Τα λαζαροειδή και η σιλδεναφίλη, μέσω των μηχανισμών δράσης τους, έχουν μελετηθεί για τις προστατευτικές επιδράσεις τους σε διάφορα όργανα που υπόκεινται σε ΣΙΕ. Στην παρούσα μελέτη, επιδιώξαμε να αξιολογήσουμε το θεραπευτικό δυναμικό του μορίου U-74389G και της σιλδεναφίλης, ως μονοθεραπεία ή συνδυασμένη θεραπεία, σε ένα μοντέλο ισχαιμίας –επαναιμάτωσης κρημνού πλατέος ραχιαίου χοίρου.Υλικά και Μέθοδοι: Χρησιμοποιήθηκαν 42 αρσενικοί χοίροι ράτσας Landrace, βάρους 28-35 kg οι οποίοι χωρίστηκαν τυχαία στις εξής επτά πειραματικές ομάδες: i) Ομάδα Ι (n = 6): Ομάδα ελέγχου, ii) Ομάδα ΙΙ (n = 6): Ισχαιμία για 30 min και ακολούθως άμεση ενδοφλέβια χορήγηση του λαζαροειδούς U-74389G, επαναιμάτωση για συνολικά 120 min, iii) Ομάδα ΙΙΙ (n = 6): Ισχαιμία για 30 min και ακολούθως άμεση ενδοφλέβια χορήγηση της σιλδεναφίλης, επαναιμάτωση για συνολικά 120 min, iv) Ομάδα ΙV (n = 6): Ισχαιμία για 30 min και ακολούθως άμεση ταυτόχρονη ενδοφλέβια χορήγηση του λαζαροειδούς U-74389G και της σιλδεναφίλης, επαναιμάτωση για συνολικά 120 min, v) Ομάδα V (n = 6): Ενδοφλέβια χορήγηση του λαζαροειδούς U-74389G 10 min πριν από την απόφραξη του αγγείου, ισχαιμία για 30 min και ακολούθως επαναιμάτωση για συνολικά 120 min, vi) Ομάδα VI (n = 6): Ενδοφλέβια χορήγηση της σιλδεναφίλης 10 min πριν από την απόφραξη του αγγείου, ισχαιμία για 30 min και ακολούθως επαναιμάτωση για συνολικά 120 min, vii) Ομάδα VII (n = 6): Ενδοφλέβια χορήγηση ταυτόχρονα του λαζαροειδούς U-74389G και της σιλδεναφίλης 10 min πριν από την απόφραξη του αγγείου, ισχαιμία για 30 min και ακολούθως επαναιμάτωση για συνολικά 120 min. Η δειγματοληψία αίματος και ιστών διεξήχθη πριν από την ισχαιμία, 15 και 30 λεπτά μετά την απόφραξη των αγγείων, 30, 60, 90 και 120 λεπτά μετά την επαναιμάτωση. Η χρησιμοποιούμενη δόση των φαρμάκων ήταν 10 mg/kg για το U-74389G και 1,4 mg/kg για την σιλδεναφίλη.Αποτελέσματα: Στατιστικά σημαντική μείωση (p <0,05) ανιχνεύθηκε στις συγκεντρώσεις λεμφοκυττάρων και πολυμορφοπύρηνων λευκοκυττάρων (PMNL), καθώς και στην εμφάνιση οιδήματος όπως προέκυψε από την ιστοπαθολογική αξιολόγηση του ισχαιμικού ιστού, ειδικά στις ομάδες της συνδυασμένης θεραπείας. Οι μετρήσεις του παράγοντα νέκρωσης όγκων (TNF-α) και της μαλονδιαλδεϋδης (MDA) στους ιστούς αποκάλυψαν σημαντική μείωση (p <0,001) αυτών των δεικτών στις ομάδες θεραπείας σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, ιδιαίτερα στα τελευταία εκτιμώμενα χρονικά σημεία. Καμία από τις βιοχημικές παραμέτρους του ορού δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων ελέγχου και θεραπείας για τα αξιολογούμενα χρονικά σημεία ( p > 0,05).Συμπεράσματα: Η συνεργιστική δράση του U-74389G και της σιλδεναφίλης φαίνεται να είναι προστατευτική και ελπιδοφόρα σε περιπτώσεις ΣΙΕ κρημνών κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάεων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματά μας, και τα δύο μόρια φαίνεται να δρουν ευεργετικά στην επιβίωση του κρημνού, μειώνοντας τους δείκτες φλεγμονής, όπως τα PMNL και ο TNF-α, χωρίς ανιχνεύσιμες ανεπιθύμητες ενέργειες από τις μετρήσεις στο περιφερικό αίμα. Εκτός από τα προαναφερθέντα ευρήματα, παρατηρήθηκε επίσης μια συνεργιστική δράση του U-74389G και της σιλδεναφίλης μέσω της μείωσης της συγκέντρωσης των λεμφοκυττάρων και της έκτασης του οιδήματος. Αυτός ο συνδυασμός φαίνεται πολλά υποσχόμενος και θα μπορούσε να αποτελέσει λύση για τη διατήρηση των ιστών και των οργάνων που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια των μεταμοσχεύσεων. Παρ’όλα αυτά, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για την επικύρωση αυτών των ευρημάτων στο ΣΙΕ μυϊκών κρημνών και την πιθανή παροχή θεραπευτικού σχήματος κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης αποκατάστασης ιστών.