Novel active and passive immunotherapy regimens against nosocomial infections caused by multidrug resistant enterococci
Authors: Καλφοπούλου Ερμιόνη 
Published: November 2021

Οι εντερόκοκκοι αποτελούν μέρος της εντερικής χλωρίδας και είναι τα δεύτερα Gram-θετικά παθογόνα υπεύθυνα για νοσοκομειακές λοιμώξεις. Οι παθητικές και ενεργητικές ανοσοθεραπείες που στοχεύουν στους καψικούς πολυσακχαρίτες και στις διαμεμβρανικές πρωτεΐνες έχουν αναδειχθεί ως πιθανή στρατηγική πρόληψης ή/και θεραπείας ενάντια σε αυτό το ευκαιριακά παθογόνο βακτήριο. Στο πρώτο μέρος αυτής της μελέτης αξιολογήσαμε τη χρήση δύο πρωτεϊνικών ανοσογόνων από το στέλεχος Enterococcus faecium, του εκκρινόμενου αντιγόνου Α (SagA) και της πεπτιδυλο-προλυλ cis-trans ισομεράσης (Ppic), ως πρωτεΐνες-φορείς συζευγμένες με τον καψικό πολυσακχαρίτη diheteroglycan (DHG) από το στέλεχος E. faecalis. Αυτά τα δύο γλυκοσυζευγμένα σκευάσματα (DHG-SagA και DHG-PpiC) θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως εμβόλια ενάντια σε πολλά στελέχη που προκαλούν εντεροκοκκικές λοιμώξεις. Για το σκοπό αυτό, ανοσοποιήθηκαν κουνέλια με τα δύο γλυκοσυζευγμένα εμβόλια και αναφέρθηκαν αυξανόμενοι τίτλοι IgG έναντι των ανοσογόνων και των επιμέρους συστατικών τους. Επιπλέον, η ικανότητα των ορών έναντι διαφόρων στελεχών E. faecalis και E. faecium, επιβεβαιώθηκε με την αξιολόγηση της in vitro οψωνοφαγοκυτταρικής τους ικανότητας και της ανοσοαντιδραστικότητάς τους στην ELISA. Οι οροί παρείχαν επίσης προστασία σε ποντίκια που προσβλήθηκαν από τα αντίστοιχα στελέχη εντερόκοκκου. Τα αποτελέσματα αυτά υποστηρίζουν τη δυνητική χρήση αυτών των πρωτεϊνών ως πρωτεϊνών-φορέων και την ικανότητα αυτών των γλυκοσυζευγμένων εμβολίων να παρέχουν ευρύτερη κάλυψη κατά των εντεροκοκκικών λοιμώξεων. (Δημοσίευση I) Στο δεύτερο μέρος αυτής της μελέτης αναπτύξαμε δύο μονοκλωνικά αντισώματα (mAbs) έναντι των δύο καλά χαρακτηρισμένων ανοσογόνων, DHG και SagA, από τα στελέχη E. faecalis και E. faecium, αντίστοιχα. Για την ανάπτυξη αυτών των mAbs ανοσοποιήθηκαν ποντίκια με το γλυκοσυζευγμένο εμβολίο DHG-SagA, που χρησιμοποιήθηκε και στην προηγούμενη μελέτη, και χρησιμοποιήθηκε η τεχνολογία υβριδώματος. Διερευνήθηκε η εφαρμογή της οψωνοφαγοκυτταρικής δοκιμασίας για την επιλογή των υβριδωμάτων. Τα δύο mAbs που αναπτύχθηκαν μέσω αυτής της διαδικασίας χαρακτηρίστηκαν περαιτέρω ως προς την ανοσοαντιδραστικότητά τους με ανοσολογικές δοκιμασίες in vitro. Και τα δύο παραγόμενα mAbs, DHG.01 και SagA.01, παρουσίασαν υψηλή συγγένεια και εξειδίκευση στους στόχους τους. Επιπλέον, αποδείχθηκε η in vitro οψωνοφαγοκυτταρική δράση αυτών των mAbs έναντι διαφορετικών στελεχών εντερόκοκκου, επιβεβαιώνοντας τη διαστελεχική τους δράση. Αυτά τα mAbs θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως πιθανή ανοσοθεραπεία κατά των εντεροκοκκικών λοιμώξεων, ιδίως μετά την διαδικασία ανθρωποίησής τους. Για το σκοπό αυτό, πραγματοποιήθηκε η αλληλούχηση των mAbs και η αξιολόγηση των ανθρωποποιημένων αντισωμάτων που προέκυψαν με τις ίδιες ανοσολογικές δοκιμασίες. Τέλος, η ανάπτυξη αυτών των δύο mAbs κατά την ανοσοποίηση με DHG-SagA, σε συνδυασμό με τη προηγούμενη μελέτη, επιβεβαιώνουν ότι η SagA είναι μια καλή πρωτεΐνη-φορέας και ότι το γλυκοσυζευγμένο εμβολίο DHG-SagA αποτελεί ένα υποψήφιο εμβόλιο κατά των λοιμώξεων από εντεροκοκκικά στελέχη. (Δημοσίευση II)