In vivo βιολογική αξιολόγηση σαρτανών σε πειραματικά μοντέλα της υπέρτασης
Authors: Μιχαλάτου Μιχαήλα 
Published: August 2021

Η υπέρταση θεωρείται μια από τις συχνότερες παθήσεις που εμφανίζονται στον ανθρώπινο πληθυσμό. Μια θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπισή της είναι οι ανταγωνιστές του ΑΤ1 υποδοχέα της Αγγειοτενσίνης ΙΙ (Σαρτάνες). Η Αγγειοτενσίνη ΙΙ αποτελεί το δραστικό οκταπεπτίδιο του συστήματος Ρενίνης – Αγγειοτενσίνης και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Ο διαδερμικός τρόπος χορήγησης των φαρμάκων είναι πολύ δημοφιλής και εφαρμόζεται σε διάφορες θεραπείες. Η δια επιθέματος αντιϋπερτασική αγωγή παρέχει πολλαπλά πλεονεκτήματα (ελεγχόμενη αποδέσμευση δραστικού συστατικού, μείωση συχνότητας χορήγησης). Βάσει των ανωτέρω, απώτερος στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η in vivo βιολογική αξιολόγηση σαρτανών σε μία προσπάθεια διαδερμικής χορήγησης σαν εναλλακτική θεραπεία της υπέρτασης.Το πρώτο μέρος της προσπάθειας αυτής περιλαμβάνει την ανάπτυξη και τη βελτιστοποίηση αναλυτικής μεθοδολογίας με χρήση Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Απόδοσης (HPLC), για την ανίχνευση και ποσοτικοποίηση σαρτανών του εμπορίου (Λοσαρτάνη, Βαλσαρτάνη) και των συντιθέμενων μη πεπτιδικών ανταγωνιστών του ΑΤ1 υποδοχέα της Αγγειοτενσίνης ΙΙ (BV6Νa, V8COOH, V8K). Οι εν λόγω αναλυτικές μεθοδολογίες χρησιμοποιήθηκαν στα in vitro πειράματα διαδερμικής διάχυσης με χρήση ανθρώπινου δέρματος προερχόμενο από πλαστική επέμβαση κοιλίας. Δοκιμάστηκαν διάφορα διαλύματα με διαφορετικούς ενισχυτές διαπέρασης με σκοπό την εύρεση του κατάλληλου διαλύματος για κάθε υπό εξέταση ουσία. Στόχος ήταν ο ακριβής ποσοτικός προσδιορισμός των υπό εξέταση ουσιών που διαπέρασε το δέρμα με την χρήση Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Απόδοσης. Συγκρίνοντας τις τιμές της ροής των υπό εξέταση ουσιών καταλήγουμε ότι δύο ή περισσότεροι ενισχυτές δρουν συνεργειακά και ενισχύουν τη διείσδυση των ουσιών μέσα στο δέρμα.Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει τα in vivo πειράματα σε επίμυς της φυλής Wistar. Αρχικά αναπτύχθηκε κατάλληλο μη επεμβατικό πειραματικό μοντέλο υπέρτασης με in vivo υποδόρια χορήγηση Αγγειοτενσίνης ΙΙ προκειμένου αυτό να χρησιμοποιηθεί στη βιολογική αξιολόγηση των αντιϋπερτασικών σκευασμάτων. Για το σκοπό αυτό, πραγματοποιήθηκε υποδόρια χορήγηση Αγγειοτενσίνης ΙΙ σε 8 Wistar rats σε τέσσερις διαφορετικές συγκεντρώσεις (25 μg/ kg b.w, 50 μg/ kg b.w, 75 μg/ kg b.w και 100 μg/ kg b.w.) και έγινε καταγραφή της υπερτασικής απόκρισης των πειραματοζώων. Η συγκέντρωση των 50 μg/ kg b.w αποδείχτηκε ότι είναι η κατάλληλη δόση που προκαλεί υπερτασική απόκριση μεγαλύτερη του 40% και διατηρείται για χρονικό διάστημα τουλάχιστον 10 λεπτών. Εν συνεχεία, μελετήθηκε η αντιϋπερτασική δραστικότητα μη πεπτιδικών ανταγωνιστών του ΑΤ1 υποδοχέα της Αγγειοτενσίνης ΙΙ μετά από υποδόρια και διαδερμική χορήγηση αποσκοπώντας σε εναλλακτικές προσεγγίσεις για την καταπολέμιση της υπέρτασης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τόσο η υποδόρια όσο και η διαδερμική χορήγηση της Λοσαρτάνης και της Βαλσαρτάνης προλαμβάνει την υπερτασική απόκριση τις πρώτες 24 ώρες. Οι συντιθέμενες σαρτάνες (BV6Na, V8COOH, V8K) προλαμβάνουν την υπερτασική απόκριση στις 3, 6 και 8 ώρες μετά την υποδόρια χορήγησή τους. Τέλος, η διαδερμική χορήγησή τους έδειξε ασθενέστερο αντιϋπερτασικό αποτέλεσμα που οφείλεται στη χαμηλή διάχυση των ουσιών αυτών διαμέσου του φραγμού του δέρματος.