Μελέτη της αδενοσίνης πλάσματος και των υποδοχέων αυτής στη συγκοπή σε ασθενείς χωρίς δομική καρδιοπάθεια
Authors: Σωτηριάδου Μελανή 
Published: January 2022

Στην παρούσα Διδακτορική Διατριβή, διερευνήθηκε αν τα επίπεδα Αδενοσίνης πλάσματος (ΑΠΛ) και των υποδοχέων Α2Α αδενοσίνης, σε ασθενείς με συγκοπή απουσία δομικής καρδιοπάθειας, θα μπορούσαν να προσδιορίσουν την έκβαση της Δοκιμασίας Ανάκλισης (ΔΑΝ) και της Δοκιμασίας Αδενοσίνης (ΔΑΔ) και αν σχετίζονται με την κλινική μορφή συγκοπής. Μελετήθηκαν επιπλέον πιθανές συσχετίσεις ανατομικών και λειτουργικών υπερηχοκαρδιογραφικών παραμέτρων με την κλινική εκδήλωση της συγκοπής. Εντάχθηκαν 124 προοπτικοί ασθενείς (μέση ηλικία 47±21 έτη, 71 γυναίκες) με συγκοπή χωρίς δομική καρδιοπάθεια, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε ΔΑΝ και ΔΑΔ βάσει καθορισμένων από τη βιβλιογραφία πρωτοκόλλων. Η ΑΠΛ μετρήθηκε (μΜ) κατά τη ΔΑΝ σε ύπτια θέση, ανάκλιση και κατά τη συγκοπή (σε θετική ΔΑΝ), με χρήση Υγρής Χρωματογραφίας- Φασματομετρίας μαζών. Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν ανάλογα με την κλινική εκδήλωση της συγκοπής σε τυπική νευροκαρδιογενή συγκοπή (ΝΚΣ), συγκοπή χωρίς πρόδρομα συμπτώματα και συγκοπή θέσης. Οι Α2Α των μονοκυττάρων μετρήθηκαν σε ύπτια θέση μέσω Κυτταρομετρίας ροής. Δειγματοληψία πραγματοποιήθηκε σε 20 υγιείς μάρτυρες για τον προσδιορισμό των ΑΠΛ και Α2Α σε ύπτια θέση ηρεμίας. Οι ασθενείς, κατά την ανάλυση υπερηχοκαρδιογραφικών παραμέτρων, διαχωρίστηκαν στην ομάδα με έναρξη συγκοπής σε ηλικία μικρότερη των 35 ετών (ομάδα Α, n=56) και σε εκείνους με ίση ή μεγαλύτερη των 35 ετών (ομάδα Β, n=68). Η ΔΑΔ ήταν θετική σε 12,9% και η ΔΑΝ σε 44,4% των ασθενών. Τα βασικά επίπεδα A2A και ΑΠΛ βρέθηκαν υψηλότερα σε ασθενείς με συγκοπή σε σχέση με μάρτυρες (p<0,001). Κατά τη ΔΑΝ, ασθενείς χωρίς πρόδρομη συμπτωματολογία, εμφάνισαν κατά τη συγκοπή απότομη και υψηλότερη αύξηση ΑΠΛ σε σχέση με ΝΚΣ ή συγκοπή θέσης (p=0,03 και p=0,02), αντίστοιχα. Σε ΝΚΣ, η ΑΠΛ παρουσίασε αύξηση από την ύπτια σε θέση ανάκλισης (p=0,02). Στη συγκοπή θέσης, παρατηρήθηκε συχνότερα θετική ΔΑΔ (p=0,013), θετική καρδιοανασταλτικού τύπου ΔΑΝ (p=0,04) και αυξημένη έκφραση Α2Α. Σε θετική αγγειοκατασταλτική ΔΑΝ, παρατηρήθηκε αύξηση στην ΑΠΛ από την ύπτια σε θέση ανάκλισης (p=0,002) και ως τη συγκοπή. Η ομάδα Α παρουσίασε χαμηλότερο δείκτη όγκου αριστερού κόλπου (17±6 έναντι 22±11 ml/m2,p=0,015), υψηλότερο κλάσμα εξώθησης αριστερού κόλπου (69±10 έναντι 63±11%,p=0,008), υψηλότερα strain reservoir και contraction αριστερού κόλπου (41±13 έναντι 31±14%, p=0,001 και 27±11 έναντι 15±10%, p<0,001), αντίστοιχα, υψηλότερα strain rate reservoir και conduit αριστερού κόλπου (1,83±1,04 έναντι 1,36±0,96 1/s, p=0,012, 2,36±1,25 έναντι 1,36±0,78 1/s, p=0,001), αντίστοιχα. Η ομάδα Α, ήταν πιο πιθανό να εμφανίσει >3 υποτροπές συγκοπτικών επεισοδίων (82,0% έναντι 50,1%, p<0,05) και παρουσίασε τάση θετικής ΔΑΝ (p=0,08). Στη συγκοπή χωρίς πρόδρομη συμπτωματολογία, η απότομη και μεγάλου βαθμού αύξηση της αδενοσίνης, φαίνεται να κατέχει κυρίαρχο ρόλο ως εκλυτικός παράγοντας εκδήλωσης συγκοπτικού επεισοδίου. Στη συγκοπή θέσης, η οποία φαίνεται να μην διαμεσολαβείται από την αδενοσίνη, η αυξημένη έκφραση Α2Α, θετική ΔΑΔ και καρδιοκατασταλτικού τύπου ΔΑΝ, υποδηλώνουν μια ομάδα ασθενών με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Σε πρώιμη (<35 ετών) εμφάνιση συγκοπής, οποιαδήποτε ελάττωση του προφορτίου σε συνδυασμό με μείωση της υπερφυσιολογικής κολπικής μηχανικής απόδοσης, θα μπορούσε να οδηγήσει σε εκδήλωση συγκοπτικών επεισοδίων. Τα επίπεδα ΑΠΛ και Α2Α χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης καθώς θα μπορούσαν να προσδιορίσουν ειδικές υποομάδες ασθενών με συγκοπή απουσία δομικής καρδιοπάθειας και να κατευθύνουν τη διαστρωμάτωση κινδύνου και την θεραπευτική προσέγγιση ασθενών με συγκοπή.