Μελέτη των μεταβολών της ελαστικότητας του οφθαλμού σε ασθενείς με μη παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια
Authors: Παναγιώτογλου Θεονίτσα 
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η σύγκριση των τιμών του συντελεστή της οφθαλμικής ακαμψίας και της ευχέρειας εκροής του υδατοειδούς υγρού σε ασθενείς με μη παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και σε υγιή ομάδα ελέγχου, όπως αυτά μετρήθηκαν με την πειραματική επεμβατική συσκευή που αναπτύχθηκε στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Είκοσι τέσσερις ασθενείς με μη παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια (NPDR) (24 οφθαλμοί) οι οποίοι υποβλήθηκαν σε επέμβαση καταρράκτη, συμμετείχαν στη ομάδα μελέτης. Πρόκειται για 8 άνδρες και 16 γυναίκες. Την ομάδα ελέγχου σχημάτισαν 24 άτομα χωρίς σακχαρώδη διαβήτη (24 οφθαλμοί από 13 άνδρες και 11 γυναίκες) που ήταν σε αντιστοιχία με την ομάδα μελέτης αναφορικά με την ηλικία και το αξονικό μήκος των οφθαλμών.Για τις μετρήσεις, χρησιμοποιήθηκε διεγχειρητικά συσκευή ελεγχόμενη από ειδικά διαμορφωμένο λογισμικό, αποτελούμενη από μικροδοσιμετρική αντλία και αισθητήρα πίεσης. Στην αρχή της μέτρησης, καθετηριάζεται ο πρόσθιος θάλαμος του οφθαλμού και η ενδοφθάλμιας πίεσης (ΕΟΠ) του οφθαλμού ρυθμίζεται στα 15 mmHg. Ακολούθως, η ΕΟΠ αυξάνεται από τα 15 στα 40mmHg, με βηματική έγχυση υδατικού διαλύματος. Όταν η ΕΟΠ του οφθαλμού φτάνει τα 40mmHg, η έγχυση διακόπτεται και ο αισθητήρας καταγράφει για διάστημα 4min τη φθίνουσα ΕΟΠ.Ο συντελεστής Κ υπολογίστηκε από τις καταγραφές πίεσης-όγκου σε κάθε οφθαλμό. Ο συντελεστής C υπολογίστηκε από την καμπύλη εκροής με βάση μαθηματικό μοντέλο που δημιουργήθηκε. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Είκοσι τέσσερις ασθενείς με μη παραγωγική αμφιβληστροειδοπάθεια είχαν μέσο όρο συντελεστή οφθαλμικής ακαμψίας 0.0205 ± 0.125μl-1, ενώ οι 24 οφθαλμοί των ασθενών της ομάδας ελέγχου είχαν 0.0202 ± 0.0118μl-1(p = 0.942). Ο συντελεστής ευχέρειας εκροής βρέθηκε 0.120 ± 0.048μl/min/mmHg στην ομάδα των αμφιβληστροειδοπαθών, ενώ στην ομάδα ελέγχου ήταν 0.153 ± 0.078μl/min/mmHg όταν η ενδοφθάλμια πίεση ήταν 35mmHg. Η ομάδα μελέτης στη συνέχεια διαχωρίστηκε σε 2 υποομάδες: την ομάδα των ασθενών με ήπια διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια (NPDR1) που αποτελούνταν από 14 ασθενείς, και την ομάδα των ασθενών με μέτρια και βαριά διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, που αποτελούνταν από 10 ασθενείς (NPDR2). Ο συντελεστής οφθαλμικής ακαμψίας ήταν 0.017 ± 0.009 μl-1 στην ομάδα NPDR1 και 0.025 ± 0.015 μl-1 στην ομάδα NPDR2 (p = 0.192). Δεν βρέθηκε διαφορά στο συντελεστή ευχέρειας εκροής του υδατοειδούς υγρού μεταξύ των υποομάδων NPDR1 και NPDR2 (0. 119 ± 0.048 και 0.120 ± 0.059 αντίστοιχα, p = 0.709). ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Στη μελέτη αυτή ποσοτικοποιήθηκαν η σχέση πίεσης όγκου και η ευχέρεια εκροής σε ομάδα ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη και ομάδα ελέγχου και διερευνήθηκαν πιθανές διαφορές στις παραμέτρους αυτές μεταξύ των δύο ομάδων.Στην ομάδα μελέτης συμπεριελήφθησαν 24 ασθενείς με μη παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Η ομάδα αυτή διαιρέθηκε σε μια υποομάδα με ήπια μη παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και μια υποομάδα με μέτρια έως σοβαρή μη παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Στην ομάδα ελέγχου περιλήφθηκαν 24 οφθαλμοί από υγιείς ενήλικες. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στο συντελεστή οφθαλμικής ακαμψίας μεταξύ της ομάδας μελέτης και της ομάδας ελέγχου. Παρατηρήθηκε όμως μία καθαρή τάση του συντελεστή οφθαλμικής ακαμψίας να είναι χαμηλότερος στην NPDR1 σε σχέση με την NPDR2, παρόλο που η διαφορά δεν έφτασε σε στατιστικά σημαντικά επίπεδα. Ο συντελεστής ευχέρειας εκροής υδατοειδούς υγρού εμφανίζει μία τάση να είναι χαμηλότερος στους διαβητικούς ασθενείς σε σχέση με τους υγιείς της ομάδας ελέγχου σε ενδοφθάλμια πίεση 35mmHg, χωρίς όμως στατιστικά σημαντική διαφορά. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η παρούσα μελέτη παρέχει ποσοτικά στοιχεία για την οφθαλμική ακαμψία του οφθαλμού και την ευχέρεια εκροής του υδατοειδούς υγρού σε ανθρώπινους οφθαλμούς υγειών και διαβητικών ασθενών.Η μελέτη αυτή μπορεί να αποτελέσει μελέτη αναφοράς για μελλοντικές μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών και με τη χρήση λιγότερο επεμβατικών τεχνικών, οι οποίες θα μπορέσουν να διαφωτίσουν πτυχές της παθοφυσιολογίας της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας.