THE CLINICAL FEATURES OF RADIOIODINE-RESISTANT DIFFERENTIATED THYROID CANCER: PRELIMINARY RESULTS
Authors: Rakhmankulova A.M. , Pak L.A. , Rumyantsev P.O. , Pivina L.M. , Esbolatova N.S. , Bolsynbekova S.O. , Seitkhanova D.M. , Baktiyar A.S. , Baurzhan A. , Zharlyganova D.S. 
Published: January 2025

Introduction. According to global statistics, thyroid cancer is the seventh most common cancer among all types of cancer. Thyroid cancer treatment using radioactive iodine effectively eliminates the remnants of thyroid tissue that accumulate I131. It is worth noting that some patients may experience disease progression even with treatment. Radioiodine-resistant differentiated thyroid cancer is a complex malignancy with limited treatment options, making early diagnosis a key priority for physicians. Aim: To investigate clinical features of radioiodineresistance in patients with highly differentiated thyroid cancer. Materials and methods of the study. The study design is a retrospective study. A database of patients from all over Kazakhstan treated in the radionuclide therapy department of the Center for Nuclear Medicine and Oncology of the Abay region from January to December 2023 was formed. 445 medical records were analyzed. A representative sample of 229 patients was selected using Epi Info v5.5.15 software from those records. This sample has high reliability (97%) with an expected frequency of 50% and an error of 5%. Results of the research and conclusion. In the study, 9.4% of 229 patients showed signs of refractoriness to radioiodine therapy. As a result, 4.5% of patients showed no radioiodine uptake in the areas of regional recurrence. Structural tumor progression was observed in 81%. Also, 9% of patients had tumors after radioiodine therapy without signs of remission. In addition, 4.5% of cases showed “Mismatch between I131 uptake on radioiodine SPECT/CT and 18F-FDG PET/CT”. It is essential to continue research in the direction of studying the resistance of patients to radioiodine therapy in order to clarify the influence of genetic factors on the response to I131 therapy. Further studies of these parameters remain relevant and require in-depth analysis.

Введение. По данным всемирной статистики, рак щитовидной железы занимает седьмое место среди наиболее распространенных форм рака. Лечение рака щитовидной железы с использованием радиоактивного йода эффективно ликвидирует остатки тиреоидной ткани, которые накапливают I131. Стоить отметить, что у некоторых пациентов может наблюдаться прогрессирование болезни даже при осуществлении лечения. Радиойодрезистентный дифференцированный рак щитовидной железы представляет собой сложное злокачественное заболевание с ограниченными вариантами лечения, что делает раннюю диагностику ключевым приоритетом для врачей. Цель: Изучить клинические особенности радиойодрезистентности у пациентов с высокодифференцированным раком щитовидной железы. Материалы и методы исследования. Дизайн исследования – ретроспективное исследование. Сформирована база данных пациентов со всего Казахстана, проходивших лечение в отделении радионуклидной терапии Центра ядерной медицины и онкологии области Абай в период с января по декабрь 2023 года. Анализу подверглись 445 историй болезней. Из них с помощью программного обеспечения Epi Info v5.5.15 была отобрана репрезентативная выборка из 229 пациентов. Данная выборка имеет высокую надежность (97%) с ожидаемой частотой 50% и погрешностью 5%. Результаты исследования и выводы. В рамках исследования среди229 пациентов 9,4% проявили признаки рефрактерности к радиойодтерапии. В результате, 4,5% пациентов не показали поглощения радиоактивного йода в зонах регионарных рецидивов. У 81% наблюдалось структурное прогрессирование опухоли. Также 9% пациентов продемонстрировали наличие опухоли после радиойодтерапии, без признаков ремиссии.Кроме того, 4,5% случаев показали «Несоответствие между накоплением I131 по результатам ОФЭКТ/КТ с радиоактивным йодом и ПЭТ-КТ с 18F-ФДГ». Важно продолжить исследование в направлении изучения резистентности пациентов к радиойодтерапии, чтобы прояснить влияние генетических факторов на ответ терапией I131. Последующие исследования указанных показателей остаются актуальными и требуют углубленного анализа.

Кіріспе. Қалқанша безінің қатерлі ісігі әлемдік статистикаға сәйкес, қатерлі ісік ауруларының ішінде жетінші орында тұр. Радиоактивті йодты қолдану арқылы қалқанша безінің обырын емдеу қалқанша без тінінің қалдықтарын және I131 жинақталатын ықтимал ісік ошақтарын тиімді түрде жояды. Айта кететін жағдай, кейбір науқастарда емделген күннің өзінде, аурудың одан әрі өршіп кетуі мүмкін. Радиойодқа төзімді сараланған қалқанша безінің қатерлі ісігі – емдеу мүмкіндіктері шектеулі, ерте анықтау дәрігерлердің басты мақсаты болып табылатын күрделі қатерлі ісік түрі болып табылады. Зерттеудің мақсаты. Қалқанша безінің жоғары сараланған обыры бар науқастардағы радиойодқа төзімділіктің клиникалық ерекшеліктерін зерттеу. Зерттеудің материалдары мен әдістері. Зерттеудің дизайны - ретроспективті зерттеу. 2023 жылдың қаңтар және желтоқсан айлары аралығында Абай облысының Ядролық медицина және онкология орталығының радионуклидті терапия бөлімшесінде емделген Қазақстан бойынша барлық науқастардың деректер базасы жасалды. Зерттеу аясында 445 ауру тарихы талданды. Олардың ішінен Epi Info v5.5.15 бағдарламалық құралының көмегімен 229 науқастың репрезентативтік үлгісі таңдалды. Бұл үлгі 50% күтілетін жиілікпен және 5% қателік шегімен жоғары сенімділікке ие (97%). Зерттеу нәтижелері мен қорытындылары. Зерттеу нәтижесінде 229 науқастың 9,4%-ы радиойодты терапияға төзімділік белгілерін көрсетті. Нәтижесінде радиойодқа төзімділігі бар науқастардың 4,5% жергілікті рецидив аймақтарында радиоактивті йодтың қабылданбағанын көрсетті. 81% науқас емдеуден кейін ісіктің құрылымдық прогрессиясын көрсетті. Сондай-ақ, науқастардың 9%-ында радиойодты терапия алғанына қарамастан, ремиссия белгілерінсіз ісіктің болуын көрсетті. Сонымен қатар, 4,5% жағдайда «радиоактивті йодпен ОФЭКТ/КТ және 18F-FDG-мен ПЭТ-КT нәтижелері бойынша I131 қабылдау арасындағы сәйкессіздікті» көрсетті. I131 терапиясына генетикалық факторлардың әсерін түсіндіру үшін науқастардың радиойодты терапияға төзімділігін зерттеуді жалғастыру маңызды. Бұл көрсеткіштерді алдағы уақытта зерттеу өзекті болып қала береді және терең талдауды қажет етеді.