Περιφερικές μικροεμβολές κατά την αγγειοπλαστική σε ασθενείς με σταθερή και ασταθή στηθάγχη
Authors: Καρακύριου Μαρία 
Published: August 2021

Οι διαδερμικές ενδoαγγειακές παρεμβάσεις στα στεφανιαία αγγεία και τα φλεβικά μοσχεύματα στα πλαίσια αντιμετώπισης της ισχαιμικής νόσου του μυοκαρδίου, προκαλούν μηχανικό τραυματισμό και θρυμματισμό αθηρωματικών πλακών, φαινόμενο που μπορεί να οδηγήσει σε περιφερικές μικροεμβολές. Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να αξιολογήσει το φαινόμενο των μικροεμβολών κατά την αγγειοπλαστική σε ασθενείς με σταθερή και ασταθή στηθάγχη, ερευνώντας τη σχέση μεταξύ κλινικών, βιοχημικών, αγγειογραφικών και παθολογοανατομικών παραμέτρων. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν εκατόν τέσσερις (n=104) ασθενείς στους οποίους έγιναν επεμβάσεις σε 107 αγγεία με τοποθέτηση ενδοστεφανιαίων ενδοπροσθέσεων σε 112 στενώσεις από τον Ιανουάριο του 2001 μέχρι τον Ιανουάριο του 2009 στο Aιμοδυναμικό εργαστήριο της Α΄ Καρδιολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ. Το 53% των στενώσεων ήταν σε φλεβικά μοσχεύματα. Η χρήση των συσκευών κατακράτησης εμβόλων πραγματοποιήθηκε με επιτυχία σε 111 στενώσεις. Εντοπίστηκε εμβολικό υλικό σε 74% των συσκευών προστασίας με περίπου ίσα ποσοστά τόσο στα στεφανιαία αγγεία όσο και στα φλεβικά μοσχεύματα. Ο μέσος όρος συνολικής επιφάνειας των εμβόλων στο σύνολο των ασθενών ήταν 1.73±2.77mm2 και μέγιστης διαμέτρου 1206±1646μm. Τα συμπεράσματα της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι τα εξής: Οι περιφερικές μικροεμβολές κατά τη διάρκεια της αγγειοπλαστικής είναι σύνηθες φαινόμενο, συνηθέστερο από όσο αναφέρεται. Το μήκος της βλάβης ήταν το μόνο αγγειογραφικό χαρακτηριστικό που αναδείχτηκε στατιστικά σημαντικός προβλεπτικός δείκτης για την παρουσία εμβόλων στο σύνολο των ασθενών (β =0.940, p=0,02). Από τις παραμέτρους που καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια της αγγειοπλαστικής, προβλεπτικοί δείκτες περιφερικών εμβολών αποτέλεσαν η μέγιστη διάμετρος της μεγαλύτερης ενδοπρόσθεσης που χρησιμοποιήθηκε σε κάθε βλάβη (β=1.20, p=0,025) καθώς και μέγιστη πίεση που ασκήθηκε για την έκπτυξη της ενδοπρόσθεσης (β=-0.21, p=0,008). Η ανώμαλη παρυφή της βλάβης, καθώς και ο συνολικός αριθμός των ενδοπροσθέσεων που εκπτύχθηκαν σε κάθε μια από αυτές, αποτέλεσαν στατιστικά σημαντικούς δείκτες για την πρόβλεψη της ποσότητας του εμβολικού υλικού καθώς και του μεγέθους των σωματιδίων που παγιδεύτηκαν στις συσκευές προστασίας (p=0,004, p=0,005, αντίστοιχα). Σε ασθενείς με ασταθή στηθάγχη, το εμβολικό υλικό που απελευθερώνεται μετά από αγγειοπλαστική στη δεξιά στεφανιαία αρτηρία μπορεί να είναι εξίσου σημαντικό με αυτό μετά από αγγειοπλαστική στα φλεβικά μοσχεύματα. Στη δεξιά στεφανιαία αρτηρία, το ποσό του εμβολικού υλικού που παγιδεύεται στις συσκευές προστασίας και το μέγεθος των εμβόλων είναι μεγαλύτερο τις δύο πρώτες εβδομάδες μετά το τελευταίο επεισόδιο στηθάγχης (p=0,03). Το εμβολικό υλικό που απελευθερώνεται μετά την αγγειοπλαστική μπορεί να εκτιμάται ότι προκαλεί ισχαιμία σε περιορισμένη περιοχή του μυοκαρδίου, όμως λαμβάνοντας υπόψη τους φλεγμονώδεις παράγοντες που ελευθερώνονται και τη δυσλειτουργία του μυοκαρδίου που αυτοί προκαλούν, γίνεται αντιληπτός ο ρόλος του φαινομένου των περιφερικών εμβολών στην πρόκληση αιμοδυναμικής αστάθειας και τον περιορισμό της συστολικής λειτουργικότητας της αριστερής κοιλίας. Οι μακροπρόθεσμες συνέπειες με αρρυθμιολογικά συμβάματα παραμένουν υποθετικές και χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης.