Ιστολογικές αλλοιώσεις και ανοσοφαινοτυπικές μεταβολές των αγγείων σε χρόνια νεφρική νόσο σταδίου IV και V και αξιολόγηση της προγνωστικής αξίας τους στον καρδιαγγειακό κίνδυνο
Authors: Λυσίτσκα Αικατερίνη 
Published: June 2022

Πρόσφατες μελέτες υποδηλώνουν την εμπλοκή των ανοσολογικών μηχανισμών στην αθηροσκληρωτική νόσο. Στην παρούσα εργασία περιγράφεται και αξιολογείται η αλληλεπίδραση μεταξύ φλεγμονής, ασβεστοποίησης και αθηροσκλήρωσης στα τοιχώματα των αγγείων ασθενών με Χρόνια Νεφρική Νόσο (ΧΝΝ). Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς με ΧΝΝ σταδίου IVκαι V, είτε σε προ-διάλυση (ομάδα Α) είτε σε αιμοκάθαρση (HD) για τουλάχιστον 2 έτη (ομάδα Β), στους οποίους δημιουργήθηκε αυτόλογη αρτηριοφλεβική αναστόμωση(RC-AVF).Η ομάδα ελέγχου περιελάμβανε υγιείς εθελοντές που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση στην κερκιδική αρτηρία μετά από ατύχημα. Εκτιμήθηκαν οι εκφράσεις των φλεγμονωδών κυττάρων, των μυοϊνοβλαστών και των ρυθμιστών της αγγειακής ασβεστοποίησης στο αγγειακό τοίχωμα και, επιπλέον, πραγματοποιήθηκε μορφομετρική ανάλυση. Οι εκφράσεις των κυττάρων φλεγμονώδους κυτταρικής διήθησης (CD3(+), CD20(+), CD68(+)), της κυτταρικής ενεργοποίησης (CD34(+), α-SMA(+) κύτταρα και των ρυθμιστών του οστικού μεταβολισμού (MGP, RANKL, OPG), ήταν σημαντικά αυξημένες στους ασθενείς με ΧΝΝ σε σύγκριση με τους μάρτυρες με p<0.001.Στη μορφομετρική ανάλυση, οι λόγοι I/M και L/I είχαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ασθενών με ΧΝΝ και των ατόμων ελέγχου , 0.3534 ± 0.20 έναντι 0.1520 ± 0.865, p = 0.003 και 2.1709 ± 1.568 έναντι 4.9958 ± 3.2975, αντίστοιχα, p = 0.03.Οι ανεξάρτητες μεταβλητές που συσχετίστηκαν με τον βαθμό της αγγειακής ασβεστοποίηση μέσω χρώση Von Kossa (R=0.837, R2=0.701, Durbin –Watson 1.202, p<0.001 διορθωμένες για ηλικία, κάπνισμα και υπέρταση ήταν η τη παρουσία στεφανιαίας νόσου, (Β=0.595 95% CI’s 0.195 ,0.892, p=0.003) την ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη (Β=0.569 95% CI’s 0.246,1.130, p=0.004), αλλά και την διήθηση από μακροφάγα, CD68(+) κύτταρα(Β=0.676 95% CI’s 0.304, 1.192, p<0.002) και προφυλακτική επίδραση τη αυξημένη έκφραση της MGP (Β=-0.317 95% CI’s -0.614. -0.025, p=0.027).Για τη χρώση Verchoeff elastica το έγκυρο μοντέλο παλινδρόμησης, (R=0.872, R2=0.760, Durbin –Watson 1.460, p<0.001) διορθωμένο για ηλικία, κάπνισμα και υπέρταση που παρουσιάζεται παρακάτω, καταδεικνύει ως ανεξάρτητο δείκτη που επιδρά στην επασβέστωση μόνο τη διήθηση α-SMA(+) κύτταρων (Β=0.734 95% CI’s 0.446, 0.931, p<0.002).Ανεξάρτητους δείκτες(R=0.749, R2=0.560, Durbin –Watson 1.014, p<0.0001 ), που επιδρούν στο πάχος της καρωτιδικής αρτηρίας το δείκτη φλεγμονής IL1β(Β=0.0000038 95% CI’s 0.0000022-0.0000055, p=0.001)καθώς και τη διήθηση με Τ λεμφοκύτταρα,CD3(+) (Β=0.1604 95% CI’s 0.052, 0.267, p<0.004)και αρνητικά το δείκτη οστικού μεταβολισμού TNF-α (Β=-0.0026 95% CI’s-0.0039-0.0001, p=0.001)και τη διήθηση των CD34(+) κυττάρων(Β=-0.209 95% CI’s -0.315, -0.102 p<0.0001).Η εμφάνιση της ΧΝΝ, ασχέτως από βαρύτητα ελέγχθηκε με λογιστική τακτική παλινδρόμηση για να βρεθούν ανεξάρτητοι παράγοντες από τους δημογραφικούς, βιοχημικούς και εργαστηριακούς δείκτες που μετρήθηκαν στη μελέτη. Υπάρχει στενή σχέση μεταξύ των ιστοπαθολογικών οδών της αθηροσκλήρωσης και της αγγειακής επασβέστωσης σε ασθενείς με ΧΝΝ, και την άμεση συσχέτιση και των δύο οδών με ανάπτυξη ανοσολογικών μηχανισμών και φλεγμονωδών διεργασιών. Η αγγειακή διήθηση λεμφοκυττάρων και μακροφάγων, η ενεργοποίηση των ενδοθηλιακών κυττάρων, ο σχηματισμός μυοϊνοβλαστών και η ενεργοποίηση της οδού RANKL/RANK/OPG είναι σημαντικές και για τα δύο φαινόμενα, τα οποία φαίνεται να έχουν παράλληλη και αλληλοεξαρτώμενη πορεία.