Διερεύνηση του ρόλου των κατασταλτικών αυτοαντισωμάτων έναντι του υποδοχέα της θυρεοτρόπου ορμόνης ως αίτιου αποβολών στις εγκύους με θυρεοειδική αυτοανοσία
Authors: Τουλής Κωνσταντίνος 
Published: September 2021

Σκοπός Με βάση περιπτώσεις μοριακού μιμητισμού μεταξύ των γλυκοπρωτεϊνών και των υποδοχέων τους, διατυπώσαμε την υπόθεση ότι αυτοαντισώματα έναντι του υποδοχέα της θυρεοτροπίνης (TSH-Rab) κατασταλτικού τύπου (blocking) πιθανά να έχουν δραστικότητα αποκλειστή επί του υποδοχέα της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (LH/hCG-R) στο ωχρό σωμάτιο, το τελικό βιολογικό αποτέλεσμα της οποίας θα ήταν η απώλεια κύησης κατά το πρώτο τρίμηνο. Ο σκοπός της μελέτης ήταν η κλινική διερεύνηση της παραπάνω υπόθεσης και συγκεκριμένα η διερεύνηση της παρουσίας και εκτίμηση των συγκεντρώσεων bTSH-Rab στις γυναίκες με θυρεοειδίτιδα Hashimoto και ιστορικό καθ’ έξιν αποβολών (ασθενείς) και η σύγκριση τους με γυναίκες με θυρεοειδίτιδα Hashimoto και φυσιολογικό αναπαραγωγικό ιστορικό (μάρτυρες). Ασθενείς και Μέθοδοι Συνολικά επιλέχθηκαν 86 γυναίκες (46 ασθενείς και 46 μάρτυρες με ηλικιακή εξομοίωση) από εξωτερικά ιατρεία και κλινικές του Νομού Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο αναδρομικής μελέτης τύπου ασθενών-μαρτύρων. Για τη συμπερίληψη στην ομάδα των ασθενών, η γυναίκα έπρεπε να είχε ηλικία μικρότερη των 35 ετών στην τελευταία αποβολή και κάτω των 50 ετών κατά την επιλογή, χωρίς να εντοπίζονταν από το ιστορικό, την κλινική εξέταση και τον κατά περίπτωση παρακλινικό έλεγχο, δευτεροπαθείς αιτίες καθ’ έξιν αποβολών. Σε υπο-ομάδα των ασθενών (n=15) πραγματοποιήθηκε ορμονολογική εκτίμηση υποφυσιακής λειτουργίας, διακολπικό υπερηχογράφημα πυέλου, καρυότυπο, ανίχνευση μεταλλάξεων του παράγοντα V, μέτρηση επιπέδων ομοκυστεΐνης, αυτοαντισωμάτων έναντι της διπλής έλικας του DNA, αντιπηκτικού του λύκου, β2-γλυκοπρωτείνης και αντικαρδιολιπινικών αντισωμάτων. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το λογισμικό Stata 10.0 Αποτελέσματα Δεν ανιχνεύθηκε σημαντική διαφορά στον επιπολασμό (Fisher’s exact test, p-value = 1.00) ή στους τίτλους TSH-Rab μεταξύ των ασθενών και των μαρτύρων (Mann-Whitney test, p = 0.59). Οι αναλύσεις ευαισθησίας με βάση τους ορισμούς των καθ’ έξιν αποβολών, των αυτόματων αποβολών, της θυρεοειδίτιδας Hashimoto και της θετικότητας των TSH-Rab δεν τροποποίησαν την κατεύθυνση των ευρημάτων. Η απουσία συσχέτισης μεταξύ TSH-Rab και αναπαραγωγικού ιστορικού επιβεβαιώθηκε σε μονομεταβλητό μοντέλο λογαριθμικής παλινδρόμησης [OR = 1.00, 95% CI = 0.19-5.25], είτε όταν χρησιμοποιήθηκε ο τίτλος των TSH-Rab (OR = 0.77, 95% CI = 0.29 - 2.08). Η παρουσία των TSH-Rab δεν προέβλεψε με στατιστικώς σημαντικό τρόπο τον αριθμό των αυτόματων αποβολών στις ασθενείς (Coef = -0.4, 95% CI = -1.15 - 0.34, p = 0.285) και απουσία συσχέτισης επιβεβαιώθηκε όταν χρησιμοποιήθηκε ο τίτλος τους (Coef = -.0.53, 95% CI = -1.08 - 0.10, p = 0.054). Τα παραπάνω ευρήματα παρέμειναν ανθεκτικά στην ιεραρχική στάθμιση με την ηλικία και το ΒΜΙ κατά την τελευταία κύηση ή αποβολή σε πολυμεταβλητά μοντέλα παλινδρόμησης. Συμπεράσματα Στην παρούσα μελέτη, δεν προέκυψαν ενδείξεις ότι τα TSH-Rab έχουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεια των αυτόματων αποβολών και δεν μπορεί να υποστηριχθεί η κλινική και ερευνητική χρησιμότητα της ανίχνευσής τους στις γυναίκες με θυρεοειδίτιδα Hashimoto και ιστορικό καθ’ έξιν αποβολών.