bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Τα κύματα παγκοσμιοποίησης στις διεθνείς εμπορικές σχέσεις 19ος-20ος αιώνας
Authors: Κοσκινάς Νικόλαος
Published: September 2021

Η διατριβή αυτή μελετά την δομική όψη του εξωτερικού εμπορίου που σχετίζεται με την έννοια του έθνους-κράτους στο πλαίσιο μίας διεθνούς οικονομίας όπου παγκοσμιοποιείται. Στις οικονομικές μελέτες του διεθνούς εμπορίου σπάνια συναντάμε το έθνος-κράτος ως λειτουργική μεταβλητή παρότι τα δεδομένα πάνω στα οποία βασίζονται όλες οι αναλύσεις προέρχονται από εθνικές στατιστικές μετρήσεις. Στις σπουδές του διεθνούς εμπορίου η έννοια του εμπορικού εταίρου έχει λάβει ελάχιστη προσοχή και ο ρόλος του κράτους έχει περιοριστεί σε έναν προστατευτικό / αντιπροστατευτικό φρουρό σε έναν κόσμο οριζόντιων επιχειρηματικών δικτύων, υποβαθμίζοντας έτσι την σημαντική οπτική των εθνικών δομών του διεθνούς οικονομικού πεδίου. Η έννοια του εμπορικού εταίρου δεν αποτελεί μόνο οικονομική έννοια αλλά πολιτική και κοινωνιολογική επίσης.Χρησιμοποιώντας δεδομένα εμπορικών μεριδίων, λύουμε τον ιστό όλων των εμπορικών εταίρων για κάθε χώρα για την οποία το εμπορικό μερίδιο ξεπερνά το 1% και αναλύουμε την παγκόσμια εμπορική δομή στο μεσοεπίπεδο του έθνους-κράτους. Αναλύουμε πως οι δομές αυτές, οι οποίες δεν συγκροτούν απαραίτητα ένα δίκτυο, εξελίσσονται στο χρόνο και πως οι μεταβολές τους επηρεάζουν τις οικονομικές σχέσεις μεταξύ των εθνών-κρατών. Αποτυπώνουμε τα εμπορικά μερίδια σε ένα Χάρτη Εμπορικών Εταίρων όπου περιέχονται πολυμερείς εισαγωγές και εξαγωγές για τα έτη 1896, 1906, 1965, 1980, 1995 και 2005. Συγκρίνουμε δομές σε αυτό το χρονικό ορίζοντα λαμβάνοντας υπόψη ιστορικές ιδιαιτερότητες. Βρίσκουμε ότι στη διάρκεια ενός αιώνα οι δομές του διεθνούς εμπορίου μεταβάλλονται πολύ αργά και είναι πιθανόν να μπορούν να ενταχθούν στο πλαίσιο της θεωρίας μακρών κυμάτων. Την ίδια στιγμή σχετίζονται με μετατοπίσεις ισχύος και ηγεμονίας στην παγκόσμια οικονομία οι οποίες σχετίζονται με συγκεκριμένα έθνη-κράτη. Η περιφερειοποίηση του διεθνούς εμπορίου φαίνεται ότι αποτελεί ένα πεδίο όπου διαμορφώνεται από την βαρυτική επίδραση συγκεκριμένων εθνών-κρατών. Δομικά η μεταβολή των εμπορικών δομών και μοτίβων φαίνεται να συνδέεται κατάλληλα με την θεωρία ενός διεθνούς οικονομικού πεδίου παρόμοια με εκείνη του Πιερ Μπουρντιέ με τη μόνη διαφορά ότι τώρα τη θέση της επιχείρησης αντικαθιστά το ίδιο το έθνος-κράτος. Επιπρόσθετα κάθε έθνος-κράτος φαίνεται ότι έχει μία βαρυτική επίδραση στο διεθνές οικονομικό πεδίο, η οποία διαφέρει από χώρα σε χώρα. Τέλος, ο συνδυασμός της θεωρίας μακρών κυμάτων και θεωρίας οικονομικού πεδίου μας ανοίγει ένα δρόμο για την κατασκευή μίας μόνο συνιστώσας ενός μη-ντετερμινιστικού χρονικού-δομικού υποδείγματος οικονομικής μεταβολής.
Η κλινική σημασία της διερεύνησης των γαλακτοφόρων πόρων του μαστού με την τεχνική First Cyt® σε γυναίκες χαμηλού κινδύνου για ανάπτυξη καρκίνου του μαστού
Authors: Κωνσταντιάδου Ιωάννα
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης στα πλαίσια της παρούσας διατριβής είναι η αξιολόγηση της μεθόδου έκπλυσης των γαλακτοφόρων πόρων του μαστού σε γυναίκες χαμηλού κινδύνου.Το υλικό της μελέτης ήταν 80 γυναίκες χαμηλού κινδύνου Gail risk <1,67%(ενός μοντέλου υπολογισμού του κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου του μαστού )το οποίο χρησιμοποιεί ως κριτήρια την ηλικία,το οικογενειακό ιστορικό,την ηλικία εμμηναρχής,την ηλικία πρώτης τεκνοποίησης,τη φυλή και την τυχόν προηγηθείσα βιοψία.Πραγματοποιήθηκε η λήψη του υλικού με την τεχνική First Cyte και τα δείγματα (από 334 πόρους-μ.ο 4 σε κάθε γυναίκα)κατηγοριοποιήθηκαν σ ε4 κατηγορίες:0 φυσιολογικά /καλοήθη κύτταρα:316/334(95%),I ήπια ατυπία:16/334(4,8%),II σοβαρού βαθμού ατυπία :2/334(0,2%),III:κακοήθεια. Σύμφωνα με τα παραπάνω,80% των εξετασθέντων γυναικών είχαν φυσιολογικά αποτελέσματα στην εξέταση,17,5% ήπια ατυπία και 2,5% άτυπη υπερπλασία. Αξιολογώτας τη μέθοδο έκπλυσης των γαλακτοφόρων πόρων διαπιστώθηκε ότι είναι μια εύκολη,καλά ανεκτή εξέταση η οποία εκτιμά τον κίνδυνο της γυναίκας τη συγκεκριμένη στιγμή και μπορεί να λάβει αξιόπιστο εως και το επίπεδο της λοβιακής μονάδας.Από την άλλη,η εξέταση αυτή απαιτεί καμπύλη εκμάθησης για να υπερπηδηθούν οι τεχνικές δυσκολίες,είναι ακριβή,δύσκολα ανιχνεύει βλάβες λοβίων ή μη περιλαμβάνουσες τη θηλή και μπορεί να χρειαστεί επανάληψη της διαδικασίας.Συμπερασματικά,η τεχνική είναι αξιόπιστη ,σύμφωνα και με τα διεθνή δεδομένα.Για να διαπιστωθεί όμως η αξία της ως εργαλείο τακτικού ελέγχου θα πρέπει να ερευνηθούν μεγαλύτερες σειρές ασθενών καθώς και να χρησιμοποιηθεί υποβοηθητικά η ανίχνευση βιοδεικτών στο υλικό της έκπλυσης.
Πρωτεωμική ανάλυση πλάσματος υπό συνθήκες έντονου στρες
Authors: Μπαλφούσια Ηδύλη-Φαίδρα
Published: September 2021

Το Σπάρταθλον (η κάλυψη της απόστασης 246 km σε λιγότερο από 36 h) χρησιμοποιήθηκε ως μοντέλο έντονου σωματικού στρες για τη μελέτη πρωτεϊνικών μεταβολών στο πλάσμα των αθλητών στην αφετηρία (Αθήνα - Φάση Ι), στον τερματισμό (Σπάρτη – Φάση ΙΙ) του αγώνα, καθώς και 48h μετά την ολοκλήρωση του αγώνα (Φάση – ΙΙΙ). Το πλάσμα των αθλητών αναλύθηκε με δισδιάστατη ηλεκτροφόρηση (2-DE) και οι διαφορικά εκφρασμένες πρωτεΐνες ταυτοποιήθηκαν με ιοντισμό με εκρόφηση από μήτρα μέσω λέιζερ (MALDI-TOF) φασματομετρία μάζας (MS). Τα αποτελέσματά μας ταυτοποιήθηκαν με ανοσοαποτύπωμα κατά Western και με βιοχημικές αναλύσεις. Συνολικά πενήντα-μια πρωτεΐνες βρέθηκαν διαφορικά εκφρασμένες μεταξύ της εκκίνησης, του τερματισμού και δύο μερών μετά την ολοκλήρωση του αγώνα. Από αυτές οι τριάντα σχετίζονταν με τη φλεγμονή , ενώ οι υπόλοιπες ήταν αντιοξειδωτικές, αντιπηκτικές, ή σχετίζονταν με τον μεταβολισμό και με τη μεταφορά το σιδήρου. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η παρατεταμένη σωματική άσκηση επηρεάζει τις κυκλοφορούμενες πρωτεΐνες που σχετίζονται με το στρες, οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βιολογικοί δείκτες για ασθένειες που σχετίζονται με το στρες.
Ο ρόλος των θυρεοειδικών ορμονών, της αδιπονεκτίνης και των γονιδιακών πολυμορφισμών (nuclear factor kappa B and angiotensin converting enzyme) στην χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια
Authors: Βασιλειάδης Ιωάννης
Published: September 2021

Γονιδιακοί πολυμορφισμοί και θυρεοειδική λειτουργία σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια Σκοπός:Στην παρούσα μελέτη εκτιμήσαμε τις πιθανές συσχετίσεις των γονιδιακών πολυμορφισμών του πυρηνικού παράγοντα κάπα Β{NFkB, rs28362491 [-94ins/delATTG (W/D)]} και του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτασίνη {ACE; rs1799752 [Ins(I)/Del(D)]} με την λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια.Σχεδιασμός της μελέτης:Η μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου (VO2) όπως αυτή εκτιμάτε από την μέγιστη καρδιοαναπνευστική δοκιμασία και την σταδιοποίηση κατά Weber προσδιοριστικέ σε 194 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Η λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα έγινε με τον προσδιορισμό των : Thyroid-stimulating hormone (TSH), triiodothyronine (T3), thyroxine (T4) and free (F) T3 and FT4. Οι ασθενείς ανάλογα με την ικανότητα τους για άσκηση κατατάχτηκαν σε 4 ομάδες : Στην ομάδα Α με peak VO2 >20 ml/kg/min, στην ομάδα Β με peak VO2 =16-20 ml/kg/min, στην ομάδα Γ με peak VO2 =10-16 ml/kg/min, και στην ομάδα Δ με peak VO2 =6-10 ml/kg/min. Στους παραπάνω ασθενείς επιπρόσθετα έγινε γονιδιακή ανάλυση για NFkB and ACE.Αποτελέσματα:Οι τιμές της Τ3 και της ελεύθερης Τ3 μειώνονται με κάθε αύξηση της ομάδας κατά Weber. (p=0.007 and p=0.012 αντίστοιχα). Οι ασθενείς με Del γονότυπο έχουν υψηλότερη FT3 σε σχέση με τους ασθενείς με Ins γονότυπο (p=0.021).Οι ασθενείς με γονότυπο ΙΙ είχαν αυξημένα επίπεδα Τ4 σε σχέση με τους ασθενείς με ID γονότυπο (p=0.044). Τόσο οι τιμές της Τ4 όσο και οι τιμές στης ελεύθερης Τ4 ήταν μειωμένες στην ομάδα των ασθενών με αλλήλιο D (p=0.007 and p=0.045, αντίστοιχα).Συμπεράσματα:Οι ορμόνες του θυρεοειδούς αδένα συσχετίζονται με την ικανότητα για άσκηση. Επιπρόσθετα παρατηρήθηκαν συσχετίσεις ανάμεσα στους πολυμορφισμούς του γονιδίου του NFkB και του ACE και των επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών. Περισσότερες και μεγαλύτερου μεγέθους μελέτες είναι απαραίτητες για να διαλευκάνουν την συνεισφορά των γονιδιακών πολυμορφισμών στην καρδιακή ανεπάρκεια.
Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ δικαίου και θρησκείας στο σουνιτικό ισλάμ και στον ρωμαιοκαθολικισμό στην Ιταλία μετά την ιταλική ενοποίηση
Authors: Θεοδοσιάδης Μάριος
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη από τη σκοπιά της κοινωνιολογίας του εκκλησιαστικού δικαίου και δη του 2ου πυλώνα αυτού, ήτοι των σχέσεων του κράτους με τα θρησκεύματα, την αλληλεπίδραση και διασύνδεση δικαίου και θρησκείας αφενός μεν στο Σουνιτικό Ισλάμ, αφετέρου δε στο Ρωμαιοκαθολικισμό στην Ιταλία μετά την Ιταλική ενοποίηση σε συγκριτικό επίπεδο. Το σουνιτικό ισλάμ, ως κλάδος του τελευταίου, παρέχει per se θετικό δίκαιο∙ Η Σαρία δεν διακρίνει μεταξύ αφενός αμιγώς νομικών ζητημάτων, όπως το δίκαιο των συμβάσεων ή το κληρονομικό δίκαιο και αφετέρου θρησκευτικών καθηκόντων, όπως οι προσευχές και η νηστεία∙ όλα συναποτελούν εξίσου τμήμα του Ιερού Νόμου, ο οποίος μέσω του Κορανίου δίδει εντολές, οι οποίες ρυθμίζουν κάθε τμήμα του καθημερινού βίου και πρέπει να τηρούνται απαρέγκλιτα από τους πιστούς. Από την άλλη μεριά, ο Ρωμαιοκαθολικισμός, δεν παρέχει, ούτε παράγει per se θετικό δίκαιο∙ αυτό το ρόλο τον είχε προ της ιταλικής ενοποίησης, ότε και υπήρχαν τα ποντιφηκικά κράτη, τα οποία συγκέντρωναν στο πρόσωπο του πάπα πνευματική και απόλυτη κοσμική εξουσία. Μετά την ιταλική ενοποίηση όμως, την κατάλυση των ποντιφηκικών κρατών και τον υποβιβασμό της κοσμικής εξουσίας της Αγίας Έδρας, η τελευταία δε παράγει πλέον θετικό δίκαιο.
Η τοπική αυτοδιοίκηση στον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό
Authors: Βασιλάκης Παναγιώτης
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή διαπραγματεύεται την πορεία και την εξέλιξη του ελληνικού συστήματος τοπικής αυτοδιοίκησης από την πρώτη περίοδο συγκρότησης του ελληνικού κράτους μέχρι τη σημερινή περίοδο, προσεγγίζοντας τους πολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς όρους συγκρότησής της από τη μετεπαναστατική περίοδο μέχρι τη σύγχρονη φάση της διοικητικής αναδιάρθρωσης του «Σχεδίου Καποδίστρια» και του «Προγράμματος Καλλικράτη».Παράλληλα διερευνήθηκε η τυχόν σχέση των εδραιωμένων μορφών τοπική διοίκησης στον προεπαναστατικό ελλαδικό χώρο με αυτές που συγκροτήθηκαν μετεπαναστατικά στο νέο ελληνικό αστικό κράτος, αλλά και η σχέση της τοπικής αυτοδιοίκησης με τον κρατικό μηχανισμό και τον οικονομικό, πολιτικό και ιδεολογικό ρόλο της ανά ιστορική και πολιτική συγκυρία στον ιστορικό χρόνο που ορίζεται από τις αρχές του 19ου αι. μέχρι τις αρχές του 21ου αι.Στο πλαίσιο αυτό, οι μεταβολές που συντελλέστηκαν στην λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης στον ελληνικό χώρο ερμηνεύονται ως αποτέλεσμα της σχετικής υστέρησης που παρουσιάζει ο διοικητικός μηχανισμός σε σχέση με τις εξελίξεις στην παραγωγική διαδικασία και τις εδραιωμένες κάθε φορά κοινωνικές σχέσεις εξουσίας.Σε συνέχεια, οι επιμέρους μετασχηματισμοί / αναδιαρθρώσεις του μηχανισμού της τοπικής αυτοδιοίκησης αναλύονται σε συσχέτιση με τα ειδικά χαρακτηριστικά τεσσάρων ιστορικών περιόδων, της περιόδου του 19ου αιώνα, της περιόδου του μεσοπολέμου, της μεταπολεμικής περιόδου και της σύγχρονης περιόδου από τη δεκαετία του 1980 μέχρι σήμερα.Με βάση τα παραχθέντα επιμέρους πορίσματα υποστηρίζεται τέλος, η βασική ερευνητική θέση της παρούσας, ότι η τοπική αυτοδιοίκηση - ως μορφή, οργάνωση και λειτουργία - στον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του κρατικού μηχανισμού, συμβάλλοντας στην αναπαραγωγή των κοινωνικών σχέσεων εξουσίας και διαδραματίζοντας καθοριστικό ρόλο στην εμπέδωση της πολιτικής, οικονομικής και ιδεολογικής ηγεμονίας των κυρίαρχων κοινωνικών μερίδων, στην προώθηση κυρίαρχων οικονομικών και αναπτυξιακών σχεδιασμών και στην πολιτική ενσωμάτωση των κυριαρχούμενων στρωμάτων.
Εκπαίδευση και μετεκπαίδευση εκπαιδευτικών
Authors: Πιπίλης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Στο πλαίσιο αυτής της διατριβής διερευνάται μια δυνατότητα ανάσυρσης των προσωπικών θεωριών εκπαιδευτικών, έτσι ώστε αυτές να συγκροτούν μια θεωρητική δομή και ταυτόχρονα να μπορούν να χαρακτηριστούν ως προσωπικές. Πληθυσμό αναφοράς αποτέλεσαν έμπειροι μειονοτικοί εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που εργάζονται στο τουρκόγλωσσο πρόγραμμα της μειονοτικής εκπαίδευσης στη Θράκη, καθώς και τελειόφοιτοι, μέλλοντες συνάδελφοί τους, που φοιτούσαν στην Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία της Θεσσαλονίκης, με το σκεπτικό ότι αυτοί αποτελούν μέλη μιας σχετικά συμπαγούς εκπαιδευτικής παράδοσης. Οι προς αναζήτηση προσωπικές θεωρίες, περιορίστηκαν στο πεδίο της διδακτικής πράξης και στο πλαίσιο της διδασκαλίας και μάθησης των Φυσικών Επιστημών.Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι:Α) Είναι εφικτή η αναπαράσταση / κατασκευή των προσωπικών θεωριών ως θεωριών, που συντίθενται από επιμέρους συνδεδεμένα ή μη μοντέλα διαχείρισης της διδακτικής πράξης, διατυπωμένα στη «διάλεκτο» της σχολικής παράδοσης της οποίας είναι μέλη οι εκπαιδευτικοί και άρα είναι και προσωπικά (διατυπωμένα σε προσωπική «γλώσσα») και επικοινωνήσιμα εντός της παράδοσης (όπως απαιτεί μια θεωρία).Β) Τα επιμέρους μοντέλα που συνθέτουν μια προσωπική θεωρία, είναι κυρίως πρακτικά και διαχειρίζονται τελεολογικής μορφής αιτιολογήσεις. Κάποια είναι και θεωρητικά, με αιτιολογήσεις θεωρητικού τύπου, οι οποίες, σε σημαντικό βαθμό, παραπέμπουν σε αιτίες σταθεροποιημένες εντός της παράδοσης (π.χ. τα μικρά παιδιά δεν ξέρουν) και λιγότερο σε πορίσματα δόκιμων θεωριών και ερευνών. Γ) Οι προσωπικές θεωρίες δείχνουν ότι μπορούν να λειτουργήσουν και σε καταστάσεις έντασης (αντιφάσεων). Έχουν δηλαδή τη δυνατότητα, λόγω της συγκρότησής τους (σύνολο διαφορετικών μοντέλων), να ξεπερνούν τις εντάσεις χωρίς να αλλάζουν (με χρήση εναλλακτικών μοντέλων από αυτά που τις συγκροτούν). Την ίδια στιγμή όμως, αυτή η λειτουργία τους φαίνεται να αποτελεί και την «αχίλλειο πτέρνα» τους. Δ). Φαίνεται ότι οι προσωπικές θεωρίες, διαμορφώνονται κυρίως με βάση την εκπαιδευτική εμπειρία των υποκειμένων, είτε κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής ζωής, είτε προϋπάρχουν και είναι συνδεδεμένες και με τις μαθησιακές τους εμπειρίες (της εκπαίδευσης ή της μαθητικής ζωής των εκπαιδευτικών). Σε κάποιο μικρότερο βαθμό, φαίνεται να συνδέονται και με τα θεσμικώς επιδιωκόμενα μαθησιακά αποτελέσματα των μαθησιακών εμπειριών (π.χ. δόκιμες διδακτικές-μαθησιακές θεωρίες). Ακόμα φαίνεται πως οι προσωπικές θεωρίες παρουσιάζουν χαρακτηριστικά ή/ και σχέσεις, όμοια με αυτές που σε μεγάλο βαθμό έχουν ήδη ερευνηθεί, όπως παρουσιάζονται σε βιβλιογραφικές αναφορές. Εκτιμούμε ότι τα παραπάνω αποτελέσματα συμβάλλουν στην έρευνα τη σχετική με την εκπαίδευση και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, προσφέροντας ένα συνεκτικό σχήμα προσέγγισης των προσωπικών θεωριών των εκπαιδευομένων / επιμορφούμενων, θεωριών που φαίνεται ότι υπάρχουν και μπορούν να λειτουργούν είτε ως εμπόδια είτε ως γέφυρες στις σχετικές διαδικασίες εκπαίδευσης και κατάρτισης.
Μέτρηση προεγχειρητικού άγχους σε καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις
Authors: Καραολιά Ανδρούλα
Published: September 2021

Το άγχος στις μέρες μας είναι κομμάτι της καθημερινότητας μας και εμφανίζεται πολύ συχνά όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι μιας δύσκολης κατάστασης όπως μιας σοβαρής καρδιοχειρουργικής επέμβασης. Σκοπός. Η παρούσα μελέτη επικεντρώθηκε σε καρδιοχειρουργικούς ασθενείς και είχε διπλό σκοπό: α) Τη μέτρηση του προεγχειρητικού άγχους με διαχωρισμό του από το άγχος που αποτελεί ίδιον του χαρακτήρα. β) Την εκτίμηση της επίδρασης που έχει η προεγχειρητική αναισθησιολογική επικοινωνία στα πλαίσια της προεγχειρητικής εξέτασης στο προεγχειρητικό άγχος του ασθενούς. Μέθοδος. Μελετήθηκαν συνολικά 152 ασθενείς της Πανεπιστημιακής Καρδιοθωρακοχειρουργικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας κατά την περίοδο 2012-2016. Οι ασθενείς συμπλήρωναν αυτοπροσώπως το ερωτηματολόγιο State-Trait Αnxiety Ιnventory Spielberger-STAI, κατά την εισαγωγή και πάλι πριν την χειρουργική επέμβαση (πριν την αναισθησιολογική εκτίμηση για την ομάδα ελέγχου και μετά την αναισθησιολογική εκτίμηση για την ομάδα παρέμβασης).Αποτελέσματα. Οι ασθενείς της ομάδας ελέγχου είχαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα άγχους μία ημέρα πριν από την χειρουργική επέμβαση. Αντιθέτως στους ασθενείς της ομάδας παρέμβασης παρατηρήθηκε σημαντική μείωση του προεγχειρητικού άγχους την ίδια ημέρα. Συμπεράσματα: Η αναισθησιολογική παρέμβαση είχε θετική επίδραση καθώς μείωσε το επίπεδο του προεγχειρητικού άγχους.
Η δράση των φωσφατασών σε γεωργικά οικοσυστήματα στη Β. Ελλάδα
Authors: Αλαμάνου Μαρία
Published: September 2021

Στην εργασία αυτή διερευνώνται οι φωσφατάσες, όξινες (ΦΟΥ) και αλκαλικές (ΦΑΥ), σε τρεις τάξεις γεωργικών εδαφών, Alfisol, Vertisol και Entisol, στη Β. Ελλαδα και σε δυο διαφορετικές πρακτικές, καλλιεργημένα (Τ) και ακαλλιέργητα (F). Η δράση των ΦΟΥ ήταν υψηλότερη έναντι των ΦΑΥ στα Entisol και Vertisol, ενώ στα Alfisol οι ΦΟΥ ήταν περισσότερες. Οι ΦΟΥ (δυο περιοχές) ελαττώνονταν με τη σειρά Alfisol > Vertisol > Entisol. Το pH ήταν ο κυριότερος παράγοντας καθώς και το είδος της καλλιέργειας που επηρέασαν τη δράση των ΦΟΥ. Οι ΦΟΥ είχαν σχέση με ιδιότητες του εδάφους που επηρέαζαν: 1. άμεσα την ανάπτυξη του φυτού, 2. την προσρόφηση των ΦΟ στο έδαφος και 3. την ενεργοποίηση ή μη των ΦΟ. Η δράση των ΦΑΥ διέφερε στις τρεις τάξεις των εδαφών με την σειρά Entisol > Alfisol, ενώ στα Vertisol δεν ακολουθούσε καμία σειρά. Το ελαφρώς αλκαλικό pH των εδαφών επηρέασε θετικά τη δράση των ΦΑΥ. Οι ΦΑΥ είχαν σχέση με ιδιότητες του εδάφους που επηρέαζαν: 1. την ανάπτυξη των μικροοργανισμών του εδάφους, 2. την προσρόφηση των ΦΑ στο έδαφος και 3. την ενεργοποίηση ή μη των ΦΑ. Οι ΦΟΥ των Τ ήταν περισσότερες των F, ενώ οι ΦΑΥ των F ήταν περισσότερες των Τ. Οι προσροφούμενες φωσφατάσες (ΦΟΞ και ΦΑΞ) στα κολλοειδή του εδάφους και στις τρεις τάξεις των εδαφών ήταν λιγότερες από τις ΦΟΥ και ΦΑΥ και εξαρτώνται από την αντίστοιχη δράση των ΦΟΥ και ΦΑΥ.
Κινητές αξίες κατεχόμενες μέσω ενδιάμεσων προσώπων στο ιδιωτικό διεθνές δίκαιο
Authors: Σιβιτανίδης Αλκαίος-Παναγιώτης
Published: September 2021

Η διδακτορική διατριβή μελετά το ζήτημα του εφαρμοστέου δικαίου επί της έμμεσης κατοχής κινητών αξιών. Η δραματική αύξηση του όγκου των συναλλαγών επί χρηματοπιστωτικών τίτλων κατέστησε αναγκαία την ανάπτυξη τεχνικών, όπως η ακινητοποίηση και η αποϋλοποίηση, προκειμένου να ολοκληρώνονται οι συναλλαγές αυτές χωρίς να απαιτείται φυσική μετακίνηση των έγχαρτων τίτλων. Οι εξελίξεις αυτές οδήγησαν στην επικράτηση διεθνώς της λεγόμενης «έμμεσης κατοχής τίτλων», κατά την οποία παρεμβάλλονται μεταξύ του εκδότη των τίτλων και του τελικού επενδυτή ενδιάμεσα πρόσωπα, με τη διαμεσολάβηση των οποίων επιτυγχάνεται η αντικατάσταση της φυσικής μετακίνησης του χαρτίου από λογιστικές εγγραφές σε συλλογικούς λογαριασμούς αξιών. Η φύση όμως των δικαιωμάτων που αποκτά ο επενδυτής με τον τρόπο αυτόν διαφέρει ουσιωδώς στις διάφορες έννομες τάξεις (απλές ενοχικές αξιώσεις, trust, securities entitlements, εμπράγματα δικαιώματα επί πραγματικών ή πλασματικών συνόλων τίτλων κοκ), καθιστώντας κρίσιμο το ερώτημα περί του εφαρμοστέου δικαίου στις περιπτώσεις της διασυνοριακής έμμεσης κατοχής τίτλων. Προκειμένου να εξευρεθεί το εφαρμοστέο αυτό δίκαιο προτείνεται η διαμόρφωση ενός νέου διμερούς κανόνα σύγκρουσης. Η ρυθμιστέα σχέση του κανόνα αυτού, προτείνεται να μη περιλαμβάνει κάθε περίπτωση έμμεσης κατοχής τίτλων, όπως δέχεται η κρατούσα άποψη, αλλά μόνο τις σχέσεις γνήσιας έμμεσης κατοχής τίτλων, καθώς η μη γνήσια (ή καταχρηστική) έμμεση κατοχή, που προσδίδει στον επενδυτή άμεσα δικαιώματα έναντι του εκδότη, θα πρέπει να υπάγεται στους ήδη ισχύοντες κανόνες σύγκρουσης περί άμεσης κατοχής. Ακολούθως, προσδιορίζεται το δίκαιο που θα πρέπει να υποδειχθεί ως εφαρμοστέο στις σχέσεις γνήσιας έμμεσης κατοχής τίτλων. Οι δύο κυρίαρχες απόψεις περί εφαρμογής του δικαίου του τόπου τήρησης του λογαριασμού ή του δικαίου που επιλέγουν τα μέρη (ενδιάμεσος και επενδυτής), υπό ορισμένους περιορισμούς, απορρίπτονται. Αντ’ αυτών, υποστηρίζεται ότι ο κανόνας σύγκρουσης θα πρέπει να υποδεικνύει ως εφαρμοστέο ένα μόνο δίκαιο ανά ενδιάμεσο πρόσωπο, το οποίο να είναι εκ των προτέρων γνωστό και ει δυνατόν αμετάβλητο στο πέρασμα του χρόνου. Ως τέτοιο προτείνεται το δίκαιο της συσσωμάτωσης του ενδιάμεσου προσώπου. Η διατριβή, στο πλαίσιο της ανάλυσης των ανωτέρω ζητημάτων, αναφέρεται στη Σύμβαση της Χάγης για το εφαρμοστέο δίκαιο σε ορισμένα δικαιώματα επί τίτλων που κατέχονται από διαμεσολαβητές (2006), καθώς και στους ήδη ισχύοντες κανόνες σύγκρουσης ευρωπαϊκής προέλευσης επί του ζητήματος.
Μεταβολές δεικτών φλεγμονώδους αντίδρασης και ενδοπεπτιδασών σε σχέση με το είδος των χορηγούμενων υγρών σε μεσαίες και μείζονες χειρουργικές επεμβάσεις
Authors: Σκαφτούρου Βασιλική
Published: September 2021

Σκοπός: Η χορήγηση υγρών μπορεί να επηρεάσει τη φλεγμονώδη απάντηση στο χειρουργείο. Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνήσει συγκριτικά την επίδραση της περιεγχειρητικής χορήγησης κρυσταλλοειδών και κολλοειδών στους προκαλούμενους δείκτες φλεγμονής σε χειρουργικούς ασθενείς.Υλικό & Μέθοδος: Συμπεριλήφθηκαν 47 ασθενείς (ASA I-II), οι οποίοι υποβλήθηκαν σε μεσαία ή μείζονα χειρουργική επέμβαση υπό γενική αναισθησία. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες ανάλογα με το χορηγούμενο διάλυμα για τη διατήρηση του αγγειοδραστικού όγκου. Η ομάδα RL (25 άτομα) έλαβε μόνο διάλυμα Ringer's Lactate (RL) ενώ η ομάδα HES (22 άτομα) έλαβε συνδυασμό RL και HES 130/0,4 τόσο διεγχειρητικά όσο και 24 ώρες μετά. Στους ασθενείς εφαρμόσθηκε αιμοδυναμικό monitoring. Ελήφθησαν δείγματα αίματος σε 3 χρονικές στιγμές (πριν την εισαγωγή στην αναισθησία, στο τέλος του χειρουργείου και 24 ώρες μετά) και μετρήθηκαν οι κυτοκίνες (IL-6,IL-8), οι μεταλλοπρωτεϊνάσες (MMP-9, MMP-13), ο αναστολέας των μεταλλοπρωτεϊνασών (TIMP-1) και το ICAM-1.Αποτελέσματα: Οι δύο ομάδες ήταν συγκρίσιμες όσον αφορά τα δημογραφικά και αιμοδυναμικά δεδομένα και το είδος των επεμβάσεων. Συνολικά χορηγήθηκαν ανά ασθενή στην ομάδα RL 3983+888 ml RL, ενώ στην ομάδα HES 2033+672 ml RL και 1068+242 ml HES.Στο σύνολο των επεμβάσεων, τα επίπεδα της IL-8 ήταν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερα στην ομάδα HES [14.6+6.9 pg/ml έναντι 23.2+13.9 pg/ml (ομάδα RL), (p<0.05)]. Όλοι οι άλλοι δείκτες φλεγμονής παρουσίαζαν μικρότερη αύξηση στην ομάδα HES συγκριτικά με την RL, χωρίς όμως στατιστικά σημαντική διαφορά. Ειδικότερα στις μείζονες επεμβάσεις (κοιλιακή ολική υστερεκτομή μετ' εξαρτημάτων), στην ομάδα-HES βρέθηκαν σημαντικά χαμηλότερες τιμές συγκριτικά με την ομάδα-RL τόσο της IL-8 [15.4+7.2 pg/ml έναντι 21.4+15.2 pg/ml, (p<0.05)], όσο και της MMP-9 [128.3+11.8 ng/ml έναντι 131.8+7.1 ng/ml, (p<0.05)]. Όλοι οι άλλοι δείκτες παρουσίαζαν παρόμοια εικόνα και στις δύο ομάδες.Συμπεράσματα: Στις μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις, η περιεγχειρητική χορήγηση κολλοειδούς διαλύματος (HES 130/0,4) φαίνεται να μειώνει τη φλεγμονώδη απάντηση σε σχέση με τη χορήγηση μόνο κρυσταλλοειδών (RL).
Αξιολόγηση επενδυτικών στρατηγικών για την διαμόρφωση δυναμικών χαρτοφυλακίων Hedge Funds
Authors: Ρουμπής Ευθύμιος
Published: September 2021

Τα τελευταία χρόνια αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι οι παραδοσιακές επενδυτικές επιλογές όπως οι μετοχές, ομόλογα και τα αμοιβαία κεφάλαια δεν μπορούν να καλύψουν τις διαφοροποιημένες, σε σχέση με το παρελθόν, ανάγκες των επενδυτών. Η αντιστάθμιση των κινδύνων, ο βαθμός διαφοροποίησης του χαρτοφυλακίου, η επίτευξη θετικών αποδόσεων ανεξάρτητα της πορείας των αγορών, είναι πλέον κάποιοι από τους στόχους που πρέπει να ικανοποιεί η σύνθεση ενός χαρτοφυλακίου. Η ικανοποίηση των παραπάνω απαιτήσεων έρχεται μέσα από ένα ταχύτατα αναπτυσσόμενο τομέα επενδυτικών υπηρεσιών όπως είναι τα hedge funds. Τα hedge funds αποτελούν ιδιωτικές επενδυτικές κοινοπραξίες οι οποίες οργανώνονται και διαχειρίζονται από επαγγελματία διαχειριστή επενδύσεων που αμείβεται με βάση την απόδοση των επενδύσεων.Σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι να συμβάλει στον εμπλουτισμό της επιστημονικής γνώσης, αφενός, με την κατανόηση και ανάλυση των χρηματοοικονομικών καινοτομιών που εισάγουν τα hedge funds στην επενδυτική κοινότητα. Και, αφετέρου, με την εφαρμογή ποσοτικών μεθόδων και την παρουσίαση προτάσεων για την αξιοποίηση του κλάδου των hedge funds ως μια σύγχρονη επενδυτική επιλογή η οποία μπορεί να προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα όταν συνδυαστεί με τις παραδοσιακές επενδύσεις. Σε ένα πρώτο επίπεδο ανάλυσης η μελέτη εστιάζει στα ποιοτικά χαρακτηριστικά του κλάδου, τα σημεία διαφοροποίησης απο τις παραδοσιακές συλλογικές επενδύσεις, το μέγεθος των επενδυμένων κεφαλαίων, τις στρατηγικές και τη σχέση μεταξύ κινδύνου και απόδοσης που προσφέρει κάθε μία από τις βασικές κατηγορίες των hedge funds. Μετά την διαδικασία αξιολόγησης των χαρακτηριστικών κάθε στρατηγικής, σε ένα δεύτερο επίπεδο ανάλυσης, μας δίνεται η δυνατότητα να αξιοποιηθεί αυτή η γνώση για την κατασκευή δυναμικών χαρτοφυλακίων. Εφαρμόζοντας καινοτόμα οικονομετρικά υποδείγματα στα πλαίσια των θεωριών χαρτοφυλακίου μελετάμε και προτείνουμε την σύνθεση χαρτοφυλακίων με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά όπως σημαντικές αποδόσεις με περιορισμό του κινδύνου, προστασία των επενδυτών σε καθοδικές αγορές.
Ο ρόλος των πολυκυστινών στην καρκινογένεση
Authors: Γαργαλιώνης Αντώνιος
Published: September 2021

Οι πολυκυστίνες 1 και 2 (PC1, PC2) είναι πρωτεΐνες που εκφράζονται σε πολλά είδη επιθηλιακών κυττάρων, συμμετέχοντας αιτιολογικά στην παθογένεια της αυτοσωμικής επικρατούσας πολυκυστικής νόσου των νεφρών. Λειτουργούν ως μηχανο-αισθητήρια μόρια που ρυθμίζουν την κυτταρική απόκριση και διαθέτουν ομοιοστατικό ρόλο σε βασικές λειτουργίες του κυττάρου που διαταράσσονται κατά την ογκογένεση, πιθανολογώντας τη βιολογική συμμετοχή τους κυρίως στις διαδικασίες επέκτασης και μετάστασης του όγκου. Στόχος της διδακτορικής διατριβής ήταν η διερεύνηση για πρώτη φορά του ρόλου των πολυκυστινών στην καρκινογένεση χρησιμοποιώντας ως μοντέλο τον ορθοκολικό καρκίνο (ΟΚΚ), που είναι μια συχνή κακοήθεια και στα δύο φύλα αρκετά καλά μελετημένη και ιεραρχικά δομημένη.Η διδακτορική διατριβή πραγματοποιήθηκε σε τρεις άξονες. Ο πρώτος περιλαμβάνει τη μελέτη της επίπτωσης της τροποποίησης της έκφρασης και της ενεργότητας των PC1 και PC2 (υπερέκφραση, αναστολή) σε βασικές ιδιότητες των καρκινικών κυττάρων ΟΚΚ σε κυτταρικές καλλιέργειες. Ο δεύτερος τη μελέτη της επίπτωσης της τροποποίησης της ενεργότητας της PC1 στην ανάπτυξη ανθρώπινων όγκων ΟΚΚ σε ξενομοσχεύματα ποντικιών και ο τρίτος την ενδελεχή διερεύνηση της έκφρασης των δύο πρωτεϊνών σε ιστούς ασθενών με ΟΚΚ.Η υπερέκφραση της PC1 προάγει την επιθηλιο-μεσεγχυματική μετατροπή (ΕΜΜ) στα κύτταρα χαμηλής διαφοροποίησης και η αναστολή της μειώνει την βιωσιμότητα των κυττάρων ΟΚΚ, ενώ η υπερέκφραση της PC2 έχει ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση βασικών υποστρωμάτων του σηματοδοτικού μονοπατιού mTOR (mammalian target of rapamycin). Η αναστολή της PC1 στα ξενομοσχεύματα ΟΚΚ δείχνει τάση νέκρωσης των όγκων, καταστολής της ΕΜΜ και μείωσης στην αντίσταση της αποπτωτικής διαδικασίας. Παράλληλα, η αυξημένη έκφραση των PC1 και PC2 σε 190 ασθενείς με ΟΚΚ συσχετίστηκε με δυσμενείς κλινικοπαθολογικές παραμέτρους για τους ασθενείς (βλεννώδη καρκινώματα, χαμηλή διαφοροποίηση, αυξημένο βάθος διήθησης, υψηλότερη πιθανότητα υποτροπής) με την PC1 να αναδεικνύεται ως ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας μειωμένης επιβίωσης ελεύθερης νόσου.Συμπερασματικά, οι PC1 και PC2 αποτελούν δύο νέα μόρια της καρκινογένεσης που δρουν ως «ογκογονίδια», εμπλέκονται σε παθολογικούς μηχανισμούς ανάπτυξης επιθετικού φαινοτύπου στον ΟΚΚ και μπορούν να αποτελέσουν νέους προγνωστικούς δείκτες της νόσου.
Μελέτη της μεθυλίωσης του υποκινητού του γονιδίου του p16INK4A στο σποραδικό μελάνωμα
Authors: Κωστάκη Μαρία
Published: September 2021

Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν ο προσδιορισμός της συχνότητας και της σημασίας της απενεργοποίησης του γονιδίου p16INK4A στην ανάπτυξη σποραδικού μελανώματος στον ελληνικό πληθυσμό. Λήφθηκαν 100 δειγματα περιφερικού αίματος και 72 δείγματα βιοπτικού υλικού από ασθενείς με πιθανό σποραδικό μελάνωμα που επισκέφθηκαν το νοσοκομείο ¨Ανδρέας Συγγρός¨ απ’το 2010 ως το 2013. Πραγματοποιήθηκε ανίχνευση της μεθυλίωσης του υποκινητή του γονιδίου p16INK4A. Το DNA απομονώθηκε από λεμφοκύτταρα περιφερικού αίματος και από βιοπτικό υλικό. Επωάστηκε με δισουλφιδικό νάτριο και πραγματοποιήθηκε PCR με μεθυλιωμένους και μη μεθυλιωμένους εκκινητές. Ακολούθησε ηλεκτροφόρηση του DNA σε πήκτωμα αγαρόζης και αλληλούχιση των προϊόντων της PCR. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε ανοσοϊστοχημική διερεύνηση της πρωτεϊνικής έκφρασης του p16INK4A και του δείκτη πολλαπλασιασμού Ki-67 και η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων. Από τα 72 δείγματα ιστού τα 58 ήταν μελανώματα και 14 κοινοί μελαγχρωματικοί ή δυσπλαστικοί σπίλοι. Μελετήθηκαν κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά. Στα 100 δείγματα περιφερικού αίματος ανιχνεύθηκαν 4 μεθυλιώσεις ενώ στα 58 δείγματα περιφερικού ιστού ανιχνεύθηκαν 15 μεθυλιώσεις (25,86%). Από τη μελέτη των κλινικοπαθολογικών χαρακτηριστικών παρατηρήθηκε συσχέτιση της μεθυλίωσης του υποκινητή του p16INK4A με τα μελανώματα που βρίσκονται σε κάθετη φάση ανάπτυξης, εκείνα που παρουσιάζουν διήθηση της επιδερμίδας, αυξημένο πάχος όγκου και αυξημένο επίπεδο διήθησης κατά Clark. Η πρωτεϊνική έκφραση του p16INK4A ήταν θετική σε 40 από τα 54 δείγματα. Διαπιστώθηκε οριακή συσχέτιση μεταξύ της θετικής έκφρασης του p16INK4A και της παρουσίας λεμφοκυτταρικής διήθησης. Η μελέτη του δείκτη πολλαπλασιασμού Ki-67 πραγματοποιήθηκε σε 40 από τα 58 δείγματα. Οι τιμές του κυμάνθηκαν από 0 ως 40% με μέση τιμή το 7%. Επιπλέον παρατηρήθηκε συσχέτιση των υψηλών επιπέδων Ki-67 με τη μεθυλίωση του υποκινητή του p16INK4A.Συμπερασματικά παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντικό ποσοστό μεθυλίωσης του υποκινητή του p16INK4A σε δείγματα σποραδικού μελανώματος στον Ελληνικό πληθυσμό. Η απενεργοποίηση του p16 φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένο κυτταρικό πολλαπλασιασμό και συνεπώς με απώλεια ελέγχου του κυτταρικού κύκλου, με περισσότερο επιθετικούς όγκους και με προχωρημένη νόσο όπως επιβεβαιώνεται και από τις συσχετίσεις με τα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά. Το p16INK4A λοιπόν φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του μελανώματος, πιθανώς μέσω απορρύθμισης του κυτταρικού κύκλου.
Συγκριτική μελέτη επιμήκους γαστρεκτομής και επιμήκους γαστρεκτομής με νηστιδο-ειλεϊκή αναστόμωση
Authors: Πεππέ Αναστασία
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η συνεχής ανάγκη για απλές, ασφαλείς και αποτελεσματικές επεμβάσεις μας οδήησαν στο σχεδιασμό μιας νέας επέμβασης για τη θεραπεία της νοσογόνου παχυσαρκίας. Μέθοδος: 32 ασθενείς υπεβλήθησαν στη νέα επέμβαση, δηλαδή σε επιμήκη γαστρεκτομή με πλαγιο-πλάγια νηστιδο-ειλεϊκή αναστόμωση (SGPlus) και ακολούθησε παρακολούθηση μέσου όρου 12 μηνών (6-24). Μια αντιστοιχισμένη ομάδα από 32 ασθενείς που υπεβλήθησαν σε απλή επιμήκη γαστρεκτομή την ίδια περίοδο, ήταν η ομάδα μάρτυρας. Εκτιμήθηκαν η απώλεια βάρους, η πορεία των συνοδών νοσημάτων και ο χρόνος διάβασης από το δωδεκαδάκτυλο στο τυφλό μετά από κατάποση γαστρογραφίνης. Ορμόνες πεπτικού μετρήθηκαν σε 12 ασθενείς στην ομάδα SGPlus και σε 15 στην ομάδα της επιμήκους γαστρεκτομής (ινσουλίνη, γκρελίνη, λεπτίνη, αμυλίνη, PP, PYY και GLP-1).Αποτελέσματα: Δεν υπήρχαν θάνατοι ή μείζονες μετεγχειρητικές επιπλοκές. Τρεις ασθενείς ανέπτυξαν σε βάθος χρόνου επιπλοκές που χρειάστηκαν χειρουργική αντιμετώπιση (αποφρακτικό ειλεό, ναυτία - εμέτους, και υποπρωτεϊναιμια). Στο SGPlus παρατηρήθηκε απώλεια 77,8% του υπερβάλλοντος βάρους στους 12 μήνες, σημαντικά καλύτερο αποτέλεσμα από το 67% που παρατηρήθηκε στην ομάδα μάρτυρα (p<0.01). Η πορεία/ βελτίωση των συνοδών ήταν σημαντικά καλύτερη στην πρώτη ομάδα, κυρίως η λύση του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2. Ο χρόνος διάβασης από το δωδεκαδάκτυλο στο τυφλό ήταν 11 λεπτά για την πρώτη ομάδα έναντη 31 λεπτών της ομάδας μάρτυρα (p<0.01). Όσον αφορά στη μέτρηση των ορμονών του πεπτικού, υπήρχε αξιοσημείωτη υπεροχή της σύνθετης επέμβασης έναντι της απλής, με το σύνολο των ακραίων αλλαγών να επισυμβαίνουν στους 6 πρώτους μετεγχειρητικούς μήνες όπως ακριβώς έγινε και με την απώλεια βάρους και την εξέλιξη των συνοδών. Συμπέρασμα: Ο συνδυασμός επιμήκους γαστρεκτομής με μία πλαγιο-πλάγια νηστιδο-ειλεϊκή αναστόμωση φαίνεται να είναι μία απλή, σχετικά ασφαλής και αποτελεσματική επέμβαση στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και των μεταβολικών συνοδών νοσημάτων. Η αποτελεσματικότητά της είναι εμφανής στην σημαντική κλινική βελτίωση και αντανακλάται στις μεταβολές των ορμονών του πεπτικού.
Μελέτη του γενετικού υπόβαθρου των νευροενδοκρινικών νεοπλασιών του παγκρέατος
Authors: Καρακαξάς Δημήτριος
Published: September 2021

Τα νευροενδοκρινικά νεοπλάσματα του παγκρέατος είναι σχετικά σπάνιοι όγκοι που προκύπτουν από το ενδοκρινικά κύτταρα του παγκρέατος. Λιγότερα είναι γνωστά για τους γενετικούς μηχανισμούς που εμπλέκονται στη σποραδική μορφή της νόσου. Ο ρόλος της διαδικασίας της φλεγμονής, ιδίως της χρόνιας, και οι προφλεγμονώδεις παράγοντες που επάγονται από αυτή έχει ενοχοποιηθεί σε ότι αφορά την πρόκληση και την ανάπτυξη νεοπλασιών σε διάφορους ιστούς του οργανισμού.Αρκετές μελέτες υποστηρίζουν ότι κυτοκίνες που διαμεσολαβούν στη φλεγμονή ανιχνεύθηκαν σε ιστούς παγκρεατικών νευροενδοκρινικών νεοπλασμάτων σηματοδοτώντας την αιτιολογική συμμετοχή τους. Κατά το σχεδιασμό της παρούσας μελέτης επελέχθησαν δύο κυτοκίνες, ο παράγοντας νέκρωσης όγκων α (Tumor Necrosis Factor α- TNF α) και η ιντερλευκίνη 1β (Interleukin 1β- IL 1β), καθώς υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία σχετικά με τη σχέση των πολυμορφισμών των γονιδίων του TNF-α και της IL-1β με την εμφάνιση των νευροενδοκρινικών νεοπλασιών του παγκρέατος. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ασθενών-μαρτύρων ήταν να διερευνηθεί η πιθανή σύνδεση μεταξύ των πολυμορφισμών του εκκινητή του γονιδίου του TNF-α και του γονιδίου της IL-1β και της ανάπτυξη αυτών των νεοπλασιών, σε σύγκριση με τα πορογενή αδενοκαρκινώματα του παγκρέατος και τα ενδοπορικά βλεννωδή νεοπλάσματα.
Σχεδιασμός και υλοποίηση ενός προγράμματος επαγγελματικής ανάπτυξης των δασκάλων στα μαθηματικά
Authors: Νίκα Στέλλα
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή μελετά μια κοινότητα πρακτικής/διερεύνησης, ως μορφή επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στα Μαθηματικά. Η σύσταση της κοινότητας πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας, που ξεκίνησε στα τέλη του ακαδημαϊκού έτους 2009-2010 και αναπτύσσεται τα τελευταία τέσσερα έτη. Τα χρόνια αυτά πραγματοποιήθηκαν μια σειρά από δράσεις, που συνέβαλαν στη συγκρότηση μιας κοινότητας, ενός διακριτού κόσμου με τους δικούς του τρόπους ‘πράττειν, ομιλείν και σκέπτεσθαι’, τις δικές του δραστηριότητες και ενδιαφέροντα, τη δική του αντίληψη για ζητήματα, που αφορούν στη διδασκαλία και μάθηση των μαθηματικών, το δικό του λόγο (discourse). Το δυναμικό αυτό περιβάλλον επέτρεψε την ανάπτυξη των εκπαιδευτικών αλλά και της διδασκαλίας των μαθηματικών και οδήγησε στην εξέλιξη κρίσιμων πτυχών της διδακτικής πράξης των εκπαιδευτικών. Η διατριβή διαρθρώνεται σε έξι επιμέρους κεφάλαια. Στο 1ο κεφάλαιο, που αποτελεί το θεωρητικό μέρος της μελέτης, γίνεται μία βιβλιογραφική ανασκόπηση ζητημάτων, που αφορούν στο σχεδιασμό πρωτοβουλιών για την επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών στα μαθηματικά και υιοθετείται η Θεωρία της Δραστηριότητας ως πλαίσιο για τη μελέτη μιας κοινότητας πρακτικής. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζεται το ερευνητικό σχέδιο της μελέτης, που στηρίζεται στην ‘αναπτυξιακή έρευνα’. Τα αποτελέσματα της μελέτης καταδεικνύουν τον κεντρικό ρόλο των ιστορικά εξελισσόμενων αντιφάσεων στην ανάπτυξη της κοινότητας, η επίλυση των οποίων πραγματοποιήθηκε μέσα από επεκτατικούς αναπτυξιακούς μετασχηματισμούς που οδήγησαν στην κατασκευή και εφαρμογή νέων τρόπων λειτουργίας του συστήματος δραστηριότητας της κοινότητας. Η ‘προσωπική ιστορία’ ανάπτυξης δυο εκπαιδευτικών-μελών της κοινότητας φανερώνει ότι η συμμετοχή των εκπαιδευτικών σε μια κοινότητα επαγγελματικής ανάπτυξης αποτελεί μια διαδικασία μάθησης και δημιουργίας ταυτότητας και πραγματοποιείται, καθώς αναπτύσσονται οι πρακτικές της κοινότητας και αυξάνεται η συμμετοχή των εκπαιδευτικών σ’ αυτές, με την ανάληψη ατομικής δράσης για την ανάπτυξη της διδασκαλίας τους. Η ‘προσωπική ιστορία’ ανάπτυξης, ωστόσο, διαφοροποιείται, καθώς ο κάθε εκπαιδευτικός διαθέτει διαφορετικά προσωπικά γνωρίσματα, που φανερώνονται στις πρακτικές της τάξης και τη συμμετοχή στην κοινότητα και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις διαδικασίες ανάπτυξης. Τέλος, η αναπτυξιακή διαδικασία που ακολούθησε η αλληλεπίδραση στην τάξη των μαθηματικών των δυο εκπαιδευτικών της μελέτης, με την αλλαγή στις κοινωνικές και κοινωνικομαθηματικές νόρμες της τάξης φανέρωσε μια διαφοροποίηση της φύσης και της ποιότητας του μαθηματικού συλλογισμού των μαθητών και επέτρεψε μια διαφορετική διαχείριση των επιστημολογικών χαρακτηριστικών των μαθηματικών.
Μελέτη του αποικισμού από Staphylococcus aureus ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη (MRSA), στους ασθενείς που προσέρχονται στο νοσοκομείο
Authors: Πλοιαρχοπούλου Φανή
Published: September 2021

Purpose: To determine the prevalence and to identify risk factors of MRSA colonization, among patients presenting for hospital admission.Methods: In a tertiary teaching hospital, surveillance cultures from the nares, axillae and inguinal areas were performed at the time of admission for all patients except those admitted in the oncology and hematology unit. Demographic and possible risk factors for colonization were recorded. Antibiotic susceptibility was tested with standard methods and methicillin resistance by the cefoxitin disc method and mec gene detection. Isolates were characterized as CA-MRSA according to their susceptibility pattern. MRSA isolates were tested for Panton Valentine leukocidin (pvl) gene.Results: Swab samples were collected from 2994 patients presenting for admission in two years. Mean patient age was 53 years (median 52) and the female to male ratio of 1.3:1. Staphylococcus aureus was isolated from 473 (15.8%) patients and MRSA from 88 (3%) of the patients (18.8% of colonizing isolates).Detection of colonization was (442/473) 93.4% in the nares, (128/279) 45.9% in the axilla and (157/279) 56.3% in the inguinal area. All the colonizing MRSA isolates, excluding three, exhibited in their sensitivity tests the pattern expected for CA-MRSA with the majority of them sensitive to cotrimoxazole, clindamycin, minocycline, rifampin and quinolones. Interestingly tetracycline and fucidic acid were inactive in the majority of strains. 64 MRSA isolates were tested for Pantone Valentine Leukocidin and 36 (56.25%) were positive. In the multivariate analysis comparing MRSA-colonized to MSSA-colonized or non-colonized patients, independent predictors of MRSA colonization were: residence at long term care facility (LTCF) (P <0.001, OR 12.05) and the presence of skin disease (p<0.001, OR 3.06)Conclusion: Colonization with MRSA of patients admitted to the hospital is low and appears to reflect the prevalence of colonization with CA-MRSA in the community. Risk factors for MRSA acquisition do not include previous contact with health-care facilities but instead the presence of skin diseases (affecting skin integrity) and residence in long term care facility.
Κοινωνική γεωγραφία της πείνας στην Ελλάδα της Κατοχής (1941-1944)
Authors: Τζαβάρα Γεωργία
Published: September 2021

Καθώς στη συλλογική μνήμη η θνησιμότητα από πείνα στην διάρκεια της Κατοχής (1941-1944) είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Αθήνα, η παρούσα διατριβή αναδεικνύει το φαινόμενο της θνησιμότητας από πείνα στην επαρχία και αποδεικνύει πως οι θάνατοι από πείνα δεν ήταν φαινόμενο που έπληξε μόνο την Πρωτεύουσα. Αναζητώντας, καταγράφοντας και αναδεικνύοντας τα θύματα της πείνας στην ελληνική επαρχία δίνεται απάντηση στο ερώτημα που μέχρι πρόσφατα δίχαζε τους ιστορικούς σε ποιο βαθμό αυτή πείνασε και θρήνησε θύματα εξαιτίας της πείνας. «Που, πότε, πόσοι, ποιοι και γιατί πέθαναν από πείνα στην ελληνική επαρχία;». Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο πρωταρχικό αυτό ερώτημα, αποδελτιώθηκαν οι ληξιαρχικές εγγραφές 53 Δήμων και Κοινοτήτων της ελληνικής επαρχίας, με την ανάλυση και σύγκριση των μεταξύ τους στοιχείων παράλληλα με την μελέτη πλούσιου πρωτογενούς αρχειακού υλικού να οδηγεί στην κατανόηση της δημογραφικής συμπεριφοράς του πληθυσμού τους. Διευκρινίζεται πως προκειμένου να προσεγγίσουμε με περισσότερη ακρίβεια την αλήθεια σχετικά με τα θύματα της πείνας, προτιμήθηκε η διαμήκης παρακολούθηση των ληξιαρχικών εγγραφών θανάτου και όχι η δειγματοληπτική μέθοδος, επιλογή άλλωστε που διευκόλυνε το σύντομο χρονικό ανάπτυγμα (1941-1944).Στον Α΄ Τόμο αναβιώνουν οι δραματικές αλλαγές που επέφερε η Κατοχή στην ζωή των ανθρώπων η οποία μετατρέπεται σε αγώνα για επιβίωση, ενώ στον Β΄ Τόμο παρουσιάζεται η δημογραφική αποτύπωση της πείνας και η επίδραση της στα θεμελιώδη δημογραφικά συμβάντα (θάνατοι, γεννήσεις, γάμοι). Από την έρευνα διαπιστώθηκε πως η πείνα υπήρξε βασικός συντελεστής διαμόρφωσης της δημογραφικής συμπεριφοράς του πληθυσμού στην Κατοχή και επιπλέον μελετήθηκε η επίδραση της στη ψυχολογία του πλήθους και οι κοινωνικές συνέπειες που επέφερε. Τέλος, η διατριβή παρουσιάζει το «φύλο» της θνησιμότητας από πείνα στην ελληνική επαρχία και το «προφίλ» των θυμάτων της πείνας επισημαίνοντας πως τόσο κατά την διεξαγωγή της έρευνας, όσο και κατά την συγγραφή της μελέτης ήταν κυρίαρχη η πεποίθηση πως μελετώνται όχι νούμερα, αλλά ανθρώπινες απώλειες. Και επιπλέον, πως ο αριθμός των θυμάτων της πείνας δεν είναι απόλυτος, παρά μόνο ενδεικτικός ο οποίος προέκυψε από ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού της ελληνικής επαρχίας.
Άνθρωπος και κόσμος, γνώση και πλάνη στη σκέψη του Εμπεδοκλή
Authors: Νάτσου Μάρια
Published: September 2021

Ο Εμπεδοκλής παρουσιάζει ένα μετριοπαθή σκεπτικισμό , διότι πιστεύει ότι η νόηση και οι αισθήσεις είναι ένωση των ριζωμάτων και επηρεάζονται από τη Φιλότητα και το Νείκος. Η φιλότητα βοηθά στη γνώση ενώ το Νείκος την εμποδίζει Ο φιλόσοφος είναι βοηθός του ανθρώπου στην κατάκτηση της γνώσης. Ο άνθρωπος μπορεί να κατακτήσει μόνο την επιστημονική γνώση.
Μελέτη των συχνότερων διαφοροδιαγνωστικών διλημμάτων και άλλων παραγόντων που καθορίζουν την απόφαση του δερματολόγου για λήψη ιστοτεμαχίου δέρματος στην καθ' ημέρα πράξη
Authors: Κορφίτης Χρυσοβαλάντης
Published: September 2021

Skin biopsy is a well-known and reliable method for allying the dermatologistin overcoming the diagnostic dilemmas which occur during the patients’consultations. However before performing this procedure the dermatologist has totake under consideration several factors affecting their decision. The first part of thisstudy is aimed in reviewing these factors and describing the issues both the clinicianand the dermatopathologist are forced to resolve.The second part is a retrospective clinicopathological cohort study of 6816skin biopsies included in 5941 histopathology report forms performed in the “AndreasSyggros” Hospital of Athens, Greece during the years 2004-2006. Descriptivestatistics were performed for gender, age, skin biopsy location, hospital departmentsthat requested the procedure, the suggested clinical diagnoses, differential diagnoses,the dermatopathological diagnoses and the correlation between the clinical andhistopathological diagnosis. The chi-square criterion was applied both for one-wayand contingency tables. Furthermore, a topographic anatomy coding system wasdeveloped along with an ad hoc coding system for skin diseases in order to meet therequirements of this study.
Έμφυλες ιεραρχήσεις και στερεότυπα στη μουσική εκπαίδευση
Authors: Βερβέρης Αντώνιος
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη του φαινομένου της χαμηλής συμμετοχής αγοριών σε χορωδίες Μουσικών Σχολείων στην Ελλάδα. Στην έρευνα συμμετείχαν 17 αγόρια, μαθητές Λυκείου και απόφοιτοι δύο επαρχιακών Μουσικών Σχολείων, στα οποία ο ερευνητής εργάσθηκε ως καθηγητής. Στόχος του ερευνητή ήταν η μελέτη των νοημάτων που τα αγόρια αποδίδουν σε δραστηριότητές τους, όπως η συμμετοχή στα Μουσικά Σύνολα του σχολείου τους, γεγονός που οδήγησε στην υιοθέτηση καθαρά ποιοτικών μεθόδων έρευνας σύμφωνα με την παράδοση του ερμηνευτισμού. Έτσι, μέσα σε ένα διάστημα τεσσάρων ετών (δύο σχολικά έτη στο κάθε σχολείο) με καθημερινή επαφή και αλληλεπίδραση με τα παιδιά καθώς και με ημιδομημένες συνεντεύξεις με το κάθε ένα χωριστά, συλλέχτηκε ένας μεγάλος όγκος ποιοτικών δεδομένων. Ένα ιδιαίτερα σταθερό μοτίβο που παρατηρήθηκε, ήταν η διάθεση υποτίμησης κάθε μουσικής δραστηριότητας που τελείται από κορίτσια (ακρόαση και μουσικές προτιμήσεις, επιλογή μουσικού οργάνου, ενασχόλησή με το τραγούδι), αφού, σύμφωνα πάντα με τα αγόρια, στις επιλογές των κοριτσιών απουσιάζει σε μεγάλο βαθμό το στοιχείο της εμπρόθετης δράσης (agency). Επιπλέον, τα αγόρια φαίνεται ότι αποφεύγουν τις χορωδίες, αφού η συμμετοχή σε μία ορχήστρα και η εκτέλεση ενός μουσικού οργάνου αποτελούν δραστηριότητες μεγαλύτερου κοινωνικού κύρους σε σύγκριση με τη συμμετοχή σε χορωδίες και την ενασχόληση με το τραγούδι αντίστοιχα. Τα ευρήματα αυτά συμβαδίζουν με τη βασική θεωρητική πρόταση της διατριβής, σύμφωνα με την οποία το φύλο αποτελεί μία κοινωνικά κατασκευασμένη αναλυτική κατηγορία με έντονα αξιολογικό και σίγουρα όχι ουδέτερο χαρακτήρα, μέσω του οποίου νομιμοποιούνται οι υπάρχουσες ιεραρχίες. Έτσι κάθε είδους ενασχόληση με τη μουσική που τελείται από κορίτσια αποκτά αυτόματα και χαμηλότερο κύρος, αλλά και αντίστροφα, δραστηριότητες χαμηλού κοινωνικού κύρους αποφεύγονται από τα αγόρια και αντιμετωπίζονται ως λιγότερο αρρενωπές. Επειδή όμως οι δραστηριότητες αυτές επιλέγονται λιγότερο από τα αγόρια, τοστοιχείο αυτό συντελεί στην περαιτέρω θηλυκοποίηση και συνεπώς υποβάθμισή τους, διαιωνίζοντας έτσι έναν φαύλο κύκλο. Στο τελευταίο μέρος της διατριβής, αναλύονται παράγοντες που σύμφωνα με τα αγόρια προσδίδουν κύρος σε μία μουσική δραστηριότητα, ενώ ακολουθούν προτάσεις σχετικά με το πως θα μπορούσε να αναβαθμιστεί το κύρος της χορωδίας και της ενασχόλησης με το τραγούδι.
Διερεύνηση του φαινομένου ιονισμού του εδάφους γύρω από συγκεντρωμένα συστήματα γείωσης
Authors: Δάτσιος Ζαχαρίας
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η διερεύνηση μέσω εργαστηριακών πειραμάτων κλίμακας της επίδρασης των χαρακτηριστικών και των ιδιοτήτων του εδάφους στον ιονισμό και στις ηλεκτρικές ιδιότητές του. Στο πλαίσιο αυτό αναπτύχθηκε μοντέλο για την εκτίμηση της DC ειδικής αντίστασης αμμωδών εδαφών (μικρή ειδική επιφάνεια) στην εκκρεμοειδή κατάστασή τους συναρτήσει του βαθμού κορεσμού σε υγρασία και επιπρόσθετα προτάθηκαν σταθερές για τον νόμο του Archie (χορδοειδής και κορεσμένη κατάσταση). Επιπλέον, προτάθηκε εμπειρικό μοντέλο για την εκτίμηση της διηλεκτρικής σταθεράς και της ενεργού ειδικής αγωγιμότητας του εδάφους συναρτήσει της συχνότητας διέγερσης και της ενεργού ειδικής αγωγιμότητας χαμηλής συχνότητας. Σχετικά με τον ιονισμό του εδάφους αρχικά διερευνήθηκε η υποβάθμιση της διηλεκτρικής αντοχής δειγμάτων εδάφους λόγω μεγάλου αριθμού επιβολών κρουστικής υψηλής τάσης και προτάθηκε μεθοδολογία εκτίμησης της υποβάθμισης αυτής. Στη συνέχεια διερευνήθηκαν πειραματικά τα χαρακτηριστικά των ηλεκτρικών εκκενώσεων που συμβαίνουν μέσα στο έδαφος και συσχετίστηκαν με τις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά του εδάφους. Στο πλαίσιο της διατριβής διερευνήθηκε επίσης η επίδραση του ιονισμού του εδάφους στην κεραυνική συμπεριφορά εναέριων γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός αρχικά αξιολογήθηκαν και επιλέχθηκαν τα καταλληλότερα μοντέλα προσομοίωσης πυλώνων εναέριων γραμμών μεταφοράς και πρόβλεψης της διάσπασης των μονώσεων των γραμμών υπό υπερτάσεις μικρής διάρκειας μετώπου. Για την εξαγωγή γενικών συμπερασμάτων προσομοιώθηκαν τυπικές εναέριες γραμμές μεταφοράς μονού και διπλού κυκλώματος επιπέδων τάσης λειτουργίας από 66 kV έως 765 kV (BIL από 325 kV έως 1950 kV) ώστε να καλυφθεί όλο το εύρος της τάσης λειτουργίας των τυπικών γραμμών που χρησιμοποιούνται παγκοσμίως. Βάσει των αποτελεσμάτων των προσομοιώσεων που διεξήχθησαν προτάθηκαν απλουστευμένες γενικευμένες σχέσεις για την εκτίμηση του κρίσιμου ρεύματος που προκαλεί διάσπαση της μόνωσης των γραμμών λόγω κεραυνικών πληγμάτων στους αγωγούς φάσης (σφάλμα θωράκισης) και προστασίας των εναέριων γραμμών μεταφοράς.