bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη νέων σύνθετων υλικών και μεθόδων για την αποκατάσταση κατασκευών σκυροδέματος προσβληθέντων από χλωριόντα
Authors: Μαρίνος Απόστολος
Published: September 2021

Η διάβρωση του οπλισμού των κατασκευών σκυροδέματος εξαιτίας της ύπαρξης χλωριόντων και διοξειδίου του άνθρακα στο περιβάλλον περιορίζει σημαντικά το χρόνο ζωής των κατασκευών. Η αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτεί συχνές επισκευές των κατασκευών, γεγονός το οποίο αυξάνει κατά πολύ το κόστος συντήρησής τους. Στις Η.Π.Α. το ετήσιο κόστος για την επισκευή αποκλειστικά και μόνο των γεφυρών που έχουν υποστεί φθορά λόγω διάβρωσης του οπλισμού υπολογίζεται περίπου στα 8.3 δισεκατομμύρια δολάρια. Προκειμένου ν’ αντιμετωπιστεί αυτό το πολύ σημαντικό πρόβλημα, ένα μεγάλο μέρος της έρευνας έχει εστιάσει στην ανάπτυξη νέων υλικών και μεθόδων, η εφαρμογή των οποίων δύναται να βελτιώσει τις ιδιότητες και την ανθεκτικότητα των κατασκευών σκυροδέματος απέναντι στα στοιχεία του περιβάλλοντος. Σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη της επίδρασης που δύναται να έχει η εφαρμογή νέων σύνθετων υλικών και μεθόδων κατά την επισκευή (ή/και ανέγερση) κατασκευών σκυροδέματος στις ιδιότητες και κυρίως στην ανθεκτικότητα αυτών απέναντι στη διείσδυση χλωριόντων και διοξειδίου του άνθρακα της ατμόσφαιρας. Κατά την εκπόνηση της διδακτορικής διατριβής μελετήθηκε η επίδραση του τύπου των αδρανών στις ιδιότητες κονιαμάτων. Παρασκευάστηκαν κονιάματα με διαφορετικούς τύπους άμμου (Ασβεστολιθική, Πυριτική) και διαφορετικούς λόγους Νερό/Τσιμέντο (Ν/Τ) και εκτιμήθηκε η διαπερατότητα χλωριόντων, η θλιπτική αντοχή και η ενανθράκωση των κονιαμάτων αυτών για διάφορες ηλικίες συντήρησης. Επίσης, μελετήθηκε η επίδραση της εφαρμογής Συμπληρωματικών Τσιμεντοειδών Υλικών (Μετακαολίνης, Nanosilica) ως υλικά αντικατάστασης μέρους του τσιμέντου στις ιδιότητες (διαπερατότητα χλωριόντων, θλιπτική αντοχή, ενανθράκωση, ηλεκτρική αγωγιμότητα) και τη μικροδομή κονιαμάτων. Ακόμη μελετήθηκε η επίδραση των καλουπιών ελεγχόμενης διαπερατότητας στις ιδιότητες κονιαμάτων όπως η διαπερατότητα χλωριόντων, η επιφανειακή απορρόφηση, η επιφανειακή σκληρότητα, η ενανθράκωση και η ταχύτητα διάδοσης υπερήχων. Εκτιμήθηκε επίσης, με πειραματικό και θεωρητικό τρόπο, η ανθεκτικότητα επισκευασμένου σκυροδέματος απέναντι στη διείσδυση χλωριόντων. Η επισκευή του σκυροδέματος πραγματοποιήθηκε με κονιάματα (μικροσκυροδέματα) τα οποία περιείχαν συμπληρωματικά τσιμεντοειδή υλικά και με καλούπια ελεγχόμενης διαπερατότητας. Τέλος, μελετήθηκε μέσω μετρήσεων διαπερατότητας χλωριόντων η δυνατότητα ενίσχυσης με εφαρμογή ηλεκτροκινούμενων νανοϋλικών της ανθεκτικότητας των κατασκευών σκυροδέματος απέναντι στη διείσδυση χλωριόντων.
Μεταβίβαση επιχείρησης και συλλογικές σχέσεις εργασίας
Authors: Λεβέντη Αμαλία
Published: September 2021

Στη σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη οικονομία, στην οποία κυριαρχεί ο διεθνής ανταγωνισμός και η συνεχής προσπάθεια των επιχειρήσεων να μειώνουν το κόστος λειτουργίας και να αυξάνουν την ανταγωνιστικότητά τους, παρατηρείται αύξηση των αναδιαρθρώσεων επιχειρήσεων. Επιχειρήσεις δηλ. συνενώνονται/απορροφώνται/διασπώνται και γενικά προβαίνουν σε οικονομικοτεχνικές μεταβολές προκειμένου να ισχυροποιήσουν τη θέση τους στην αγορά. Οι αναδιαρθρώσεις είναι δυνατόν να καταλαμβάνουν το σύνολο της επιχείρησης ή να εντοπίζονται σε μία εκμετάλλευση, σε ένα τμήμα εκμετάλλευσης ή σε μία λειτουργία/δραστηριότητα. Η παρούσα διατριβή έθεσε ως στόχο της να ερευνήσει την ισχύ της συλλογικής σύμβασης εργασίας (ΣΣΕ) και του κανονισμού εργασίας μετά τη μεταβίβαση της επιχείρησης σε άλλο φορέα. Είναι γνωστό ότι οι κοινοτικές Οδηγίες 2001/23/ΕΚ περιέλαβαν αναλυτική ρύθμιση αναφορικά με το ζήτημα αυτό. Η Οδηγία 77/187 ενσωματώθηκε στο εσωτερικό δίκαιο με το ΠΔ 572/1988 και εν συνεχεία η Οδηγία 98/50 με το ΠΔ 178/2002. Η μεταφορά των παραπάνω Οδηγιών στο ελληνικό δίκαιο ως προς το ζήτημα της ισχύος της ΣΣΕ και του κανονισμού μετά τη μεταβίβαση δεν υπήρξε ιδιαίτερα επιτυχής. Ας σημειωθεί ότι δεδομένου ότι η μεταβίβαση της επιχείρησης μπορεί να λαμβάνει χώρα υπό περισσότερες μορφές (ως μεταβίβαση επιχείρησης, εκμετάλλευσης, τμήματος ή δραστηριότητας) και δεδoμένου ότι στη μεταβιβαζόμενη οντότητα αλλά και στην επιχείρηση του διαδόχου ισχύουν περισσότερες ΣΣΕ (επιχειρησιακή, κλαδική, ομοιοεπαγγελματική) και κανονισμός εργασίας, είναι εύλογο ότι τα γεννώμενα ζητήματα συσχετισμού πηγών και ρυθμίσεων μετά τη μεταβίβαση είναι πολλά και ενίοτε δυσεπίλυτα και καθιστούν το θέμα από τα δυσχερέστερα. Μια πρώτη συσχέτιση του άρθρου 3 § 3 της Οδηγίας 98/50 και του άρθρ. 4 § 2 του ΠΔ 178/2002 αποδεικνύει ότι στο ΠΔ έχει ενσωματωθεί εν μέρει το άρθρο 3 § 3 της Οδηγίας, αφού θεσπίζεται μεν η υποχρέωση του διαδόχου εργοδότη να εφαρμόζει και μετά τη μεταβίβαση τους κανονιστικούς όρους εργασίας που πηγάζουν από ΣΣΕ, αλλά δεν ορίζεται πότε και πώς λήγει η υποχρέωση αυτή του διαδόχου εργοδότη. Η ατελής αυτή μεταφορά της Οδηγίας έχει δημιουργήσει –κατά την εργασία- προβλήματα ερμηνείας αναφορικά με το ερώτημα ποια είναι η ισχύς και τύχη των κανονιστικών όρων της ΣΣΕ ή του Κανονισμού Εργασίας μετά τη μεταβίβαση και με ποιό τρόπο μπορεί ο διάδοχος εργοδότης να αποδεσμευθεί από την υποχρέωση εφαρμογής των κανονιστικών όρων της ΣΣΕ ή του Κανονισμού που ίσχυε στη μεταβιβασθείσα επιχείρηση, εκμετάλλευση ή τμήμα.Η παρούσα διατριβή θεωρεί ότι η μη ρύθμιση των παραπάνω ζητημάτων από το ΠΔ 178/2002 συνιστά ελλιπή μεταφορά της Οδηγίας και ενδεχομένως ένα νομοθετικό κενό στο εθνικό μας δίκαιο. Προκειμένου δε να επιλύσει το ζήτημα αυτό η εργασία στρέφεται στο δίκαιο των ΣΣΕ και στη σύμφωνη με το πνεύμα της Οδηγίας ερμηνεία του ΠΔ 178/2002.
Η αποδοτέα ωφέλεια ως αντικείμενο της αξίωσης αδικαιολόγητου πλουτισμού
Authors: Παπαχρήστου Γεώργιος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή ασχολείται με το πρόβλημα της ευθύνης από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό κατά τα άρθρα 904 επ. ΑΚ. Ειδικότερα, τρεις είναι οι προβληματισμοί που εξετάζονται, καθένας από τους οποίους αντιστοιχεί σε καθένα από τα τρία κεφάλαια της μελέτης. Καταρχήν, ερευνάται το πρόβλημα του αντικείμενου της αξίωσης. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δίνεται σε συνάρτηση προς μια γενική θεώρηση του θεσμού. Συναφώς, προσδιορίζονται οι όροι γέννησης της απαίτησης, κατά το άρθρο 904 ΑΚ, με ιδιαίτερη έμφαση στην προϋπόθεση του πλουτισμού, όπου διαπιστώνεται ότι για την κατάφαση του πλουτισμού αρκεί η κτήση ενός μεμονωμένου πλεονεκτήματος. Σε σχέση με το ζήτημα του αντικειμένου, τούτο συνίσταται στην ωφέλεια, η οποία ενσωματώνεται στο συγκεκριμένο πλεονέκτημα που επιφέρει τον πλουτισμό του λήπτη. Στη συνέχεια, τη μελέτη απασχολεί το πρόβλημα του περιεχομένου της ευθύνης. Εδώ εξετάζεται η ρύθμιση του άρθρου 908 ΑΚ, σύμφωνα με την οποία ο λήπτης αποδίδει το πράγμα που έλαβε ή το τυχόν αντάλλαγμα που υπεισήλθε στη θέση του. Σε σχέση με το «πράγμα», δύο ήταν οι διαπιστώσεις: αφενός προκρίνεται η αυτούσια ικανοποίηση του δότη, αφετέρου γίνεται δεκτό ότι η έννοια αυτή θα ερμηνεύεται ευρέως, ώστε να καταλαμβάνει κάθε είδους πλεονέκτημα. Αναφορικά με το αντάλλαγμα, εξετάσθηκε η ειδικότερη περίπτωση, όπου το υποκατάστατο υπερβαίνει σε αξία το αρχικά ληφθέν πράγμα, οπότε και έγινε δεκτό ότι εάν αποδεικνύεται ότι η επιπλέον αξία επιτεύχθηκε χάρη στην προσωπική συμβολή του λήπτη, τότε αυτός θα απαλλάσσεται, διότι θα παύει να πλουτίζει σε βάρος του δότη. Τέλος, η ευθύνη εκτείνεται και στους καρπούς που πράγματι αντλήθηκαν από το πράγμα. Άλλωστε, εάν η αυτούσια απόδοση δεν είναι δυνατή, τότε θα αποδίδεται η αξία του πλεονεκτήματος σε χρήμα. Ως αξία νοείται η αντικειμενική, ενώ σε περίπτωση που ο λήπτης είναι καλόπιστος θα δικαιούται να περιορίσει την ευθύνη του στο ποσό που άξιζε για τον ίδιο προσωπικά το αποδοτέο πλεονέκτημα. Το τρίτο μέρος της μελέτης απασχολεί το ζήτημα της έκτασης της ευθύνης. Εν προκειμένω, διακρίνεται μεταξύ καλόπιστου και κακόπιστου λήπτη. Για τον καλόπιστο ισχύει το άρθρο 909 ΑΚ. Η διάταξη αυτή του επιτρέπει να επικαλεστεί τα γεγονότα που συνετέλεσαν στη μείωση ή πλήρη εξάλειψη του πλουτισμού του και να πετυχαίνει την απαλλαγή του. Αντιθέτως, εάν είναι κακόπιστος, τότε σύμφωνα με το άρθρο 910 ΑΚ, θα ευθύνεται αυστηρότερα κατά τις γενικές διατάξεις.
Εκτέλεση αποφάσεων
Authors: Αδάμπας Βασίλειος
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη υποβλήθηκε και εγκρίθηκε στις 9.9.2013 ως διδακτορική διατριβή από το Τμήμα Νομικής της Σχολής Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Α.Π.Θ. Κύριος στόχος του έργου υπήρξε η διεξοδική διερεύνηση όλων των πτυχών μίας μερικότερης έκφανσης του δικαίου της ποινικής εκτέλεσης, και συγκεκριμένα των αμφιβολιών και των αντιρρήσεων ως προς την εφαρμογή της (: άρθρο 565 ΚΠΔ). Στο πλαίσιο αυτό, επιχειρήθηκε αναγωγή στις διατάξεις του ουσιαστικού και του δικονομικού ποινικού δικαίου που κρίθηκαν συναφείς. Ταυτόχρονα, καταβλήθηκε προσπάθεια να εντοπισθεί κάθε ζήτημα, του οποίου η διαχείριση θα μπορούσε να έχει ερμηνευτικές παρεκτάσεις.
Ανάπτυξη και εφαρμογές μεθοδολογιών προσδιορισμού συστατικών πρωτογενούς αρώματος σε λευκούς οίνους με αεριοχρωματογραφία-φασματομετρία μαζών
Authors: Μετάφα Μαρία
Published: September 2021

Σε αυτήν τη διατριβή, πραγματοποιήθηκε ανάπτυξη μίας μεθοδολογίας SPE-GC/MS και χημειομετρική ανάπτυξη μίας μεθοδολογίας SPME-GC/MS για τον προσδιορισμό 21 ελεύθερων και γλυκοζιτικά δεσμευμένων πρωτογενών αρωματικών συστατικών (τερπενικών ενώσεων, C6 αλκοολών, C13 νορισοπρενοειδών και βενζολικών παραγώγων) σε λευκούς ξηρούς οίνους.Αρχικά, πραγματοποιήθηκε συγκριτική μελέτη μεταξύ επτά εμπορικά διαθέσιμων SPE μικροστηλών για το διαχωρισμό και την απομόνωση των ελεύθερων και των πρόδρομων αρωματικών ενώσεων με SPE. Την καλύτερη επίδοση, με κριτήριo την ανάκτηση σήματος των ελεύθερων και μετά από ενζυμική υδρόλυση το αναλυτικό σήμα των δεσμευμένων συστατικών, είχε η μικροστήλη Isolute ENV+.Για την ανάπτυξη της μεθοδολογίας SPΜE-GC/MS, αρχικά πραγματοποιήθηκε συγκριτική μελέτη μεταξύ πέντε εμπορικά διαθέσιμων ινών SPΜE, με δειγματοληψία από την υγρή και την αέρια φάση του δείγματος. Επιλέχθηκε μικροεκχύλιση από την υγρή φάση με ίνα PDMS/DVB καθώς με αυτό το συνδυασμό παρατηρήθηκε ικανοποιητική ανάκτηση και η βέλτιστη αναπαραγωγιμότητα. Με εφαρμογή μερικού πειραματικού σχεδιασμού (Plackett-Burman), εξετάσθηκε η επίδραση στη μικροεκχύλιση επτά παραγόντων και επιλέχθηκαν εκείνοι με τη μεγαλύτερη στατιστική σημαντικότητα. Στη συνέχεια, για τη βελτιστοποίηση των πέντε σημαντικότερων παραγόντων εφαρμόσθηκε τροποποιημένη μέθοδος Simplex.Οι δύο μέθοδοι επικυρώθηκαν για τον ποσοτικό προσδιορισμό των 21 ελεύθερων αρωματικών συστατικών με αξιολόγηση ως προς την ειδικότητα, τη γραμμικότητα, τα όρια ανίχνευσης και ποσοτικοποίησης, την ανάκτηση, την αναπαραγωγιμότητα, την επαναληψιμότητα και την αβεβαιότητά. Στη συνέχεια, εφαρμόσθηκαν επιτυχώς, για την ανάλυση 20 λευκών μονοποικιλιακών οίνων από ελληνικές και διεθνείς ποικιλίες αμπέλου Vitis vinifera.
Σύνθεση, χαρακτηρισμός του συμπλόκου του Mn(II) με υποκαταστάτες την τριαιθανολαμίνη και το θειοφαίνυλο-2-καρβοξυλικό οξύ και αναλυτικές εφαρμογές του σε ηλεκτροχημικούς (βιο)αισθητήρες
Authors: Καραστογιάννη Σοφία
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή περιγράφει τη σύνθεση και το στερεοχημικό χαρακτηρισμό ενός πρωτότυπου συμπλόκου του Mn(II) με υποκαταστάτες το θειοφαινυλ-2-καρβοξυλικό οξύ και την τριαιθανολαμίνη. Το σύμπλοκο εμφανίζει τη σπάνια στερεοχημεία του επικαλλυμένου τριγωνικού πρίσματος με αριθμό συναρμογής 7. Πραγματοποιήθηκε ηλεκτροχημική μελέτη του συμπλόκου με τις τεχνικές της κυκλικής, της διαφορικής παλμικής και του τετραγωνικού παλμού βολταμμετρίας σε ηλεκτρόδιο πάστας άνθρακα. Τα αποτελέσματά ήταν ενδεικτικά της πιθανής αντιοξειδωτικής και βιομιμητικής δράσης του ως προς την υπεροξειδική δισμουτάση. Έτσι, η ηλεκτροχημική μελέτη οδήγησε στην περαιτέρω εξέταση της αντιοξειδωτικής δράσης του συμπλόκου, η οποία και επιβεβαιώθηκε. Τα ίδια αποτελέσματα προσανατόλισαν την έρευνα στη διερεύνηση της αλληλεπίδρασης της συγκεκριμένης ένωσης με δίκλωνο DNA από θύμο αδένα βοοειδούς και αποδείχτηκε φασματοφωτομετρικά, φθορισμομετρικά και ηλεκτροχημικά, ότι αλληλεπιδρούν και μάλιστα το σύμπλοκο δρα ως παρεμβόλιμη ουσία. Κατά συνέπεια, το σύμπλοκο χρησιμοποιήθηκε ως δείκτης υβριδισμού στον προσδιορισμό μιας αλληλουχίας ολιγονουκλεοτιδίων, που αντιστοιχούν στον ιό της ηπατίτιδας Β με την τεχνική της προσροφητικής αναδιαλυτικής βολταμμετρίας αλλαγής μέσου σε ηλεκτρόδιο πάστας άνθρακα με εξαιρετικά αναλυτικά χαρακτηριστικά. Επιπροσθέτως, από την ηλεκτροχημική μελέτη αποκαλύφθηκε ότι το σύμπλοκο σχηματίζει πολυμερική στιβάδα πάνω στην επιφάνεια του ηλεκτροδίου και έτσι εφαρμόστηκε στην τροποποίηση του ηλεκτροδίου και στην κατασκευή ενός ηλεκτροχημικού βιοαισθητήρα DNA. Κλείνοντας, το μορφοποιημένο με σύμπλοκο ηλεκτρόδιο χρησιμοποιήθηκε και στον αναλυτικό προσδιορισμό της βιταμίνης Β12.
Δημιουργία συμφύσεων και ενσωμάτωση στο διάφραγμα ενός διπλής όψης πλέγματος μετά από ενδοπεριτοναϊκή τοποθέτηση σε πειραματόζωα
Authors: Τζανόγλου Ιωάννης
Published: September 2021

Σκοπός Σκοπός της μελέτης είναι να αξιολογήσει την ενσωμάτωση ενός διπλής όψης πλέγματος μετά από ενδοκοιλιακή τοποθέτηση στο διάφραγμα και να μελετήσει την κινητικότητα του διαφράγματος υπερηχογραφικά.ΜέθοδοςΧρησιμοποιήθηκαν είκοσι αρσενικοί επίμυες Wistar. Τα ζώα χωρίστηκαν σε δύο ίσες ομάδες. Τα ζώα αναισθητοποιήθηκαν και ένα 1,5 χ 1,5 εκ. τεμάχιο πλέγματος εισήχθη μεταξύ διαφράγματος και ήπατος. Για την αξιολόγηση της κινητικότητας του διαφράγματος χρησιμοποιήθηκε υπερηχογραφική μέθοδος. Μετρήσεις σε συγκεκριμένες παραμέτρους, συμπεριλαμβανομένων των Ti (διαφραγματικός χρόνος εισπνοής), Te (διαφραγματικός χρόνος εκπνοής), Ttot (Συνολικός αναπνευστικός χρόνος ), IR (Ti / Ttot) έλαβαν χώρα. Παθολογοανατομική αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε μετά την ευθανασία.ΑποτελέσματαΤο ποσοστό διαφοροποίησης, του εξωηπατικού κοκκιώματος δεν διαφοροποιήθηκε, (χ2 = 0.04, p> 0,05). Ούτε η ίνωση ήταν σημαντικά διαφοροποιημένη, (χ2 = 0.04, p> 0,05). Το ενδοηπατικό κοκκίωμα ήταν σημαντικά διαφοροποιημένο, (χ2 = 10,21, ρ <0,05). Η παράμετρος Te ήταν σημαντικά διαφοροποιημένη με τη πάροδο του χρόνου, F (3, 30) = 5.12, (p <0,01). Η παράμετρος Ttot διαφοροποιήθηκε, F (3, 8) = 4.79, (p <0,05). Η παράμετρος IR επίσης διαφοροποιήθηκε, F (3, 30) = 3.73, (p <0,05).ΣυμπέρασμαΗ Φλεγμονώδης αντίδραση, η ίνωση και το εξωηπατικό κοκκίωμα δεν διαφοροποιήθηκαν σημαντικά με το πέρασμα του χρόνου. Η κινητικότητα του διαφράγματος επηρεάστηκαν παροδικά.
Μελέτη οικογενειών με κληρονομικές αμφιβληστροειδοπάθειες με σύγχρονες μοριακές τεχνικές
Authors: Τσίπη Μαρία
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρήθηκε η διερεύνηση των γενετικών αιτιών που σχετίζονται με συγκεκριμένες κληρονομικές αμφιβληστροειδοπάθειες. Συγκεκριμένα αναπτύχθηκαν πρωτόκολλα μοριακών τεχνικών για τη μελέτη του πιθανού ρόλου τριών γονιδίων (RPE65, ABCA4 και RHO) στην παθογένεση των νοσημάτων αυτών στον ελληνικό πληθυσμό. Μεταλλάξεις σε αυτά τα γονίδια έχουν σχετιστεί με διάφορες μορφές κληρονομικών αμφιβληστροειδοπαθειών και δυσλειτουργιών. Η μελέτη του εντοπισμού και της συσχέτισης πιθανών μεταλλάξεων στα γονίδια αυτά στον ελληνικό πληθυσμό πραγματοποιείται από όσο γνωρίζουμε για πρώτη φορά. Το υλικό μελέτης αποτέλεσαν ελληνικές οικογένειες με κληρονομικές παθήσεις του αμφιβληστροειδούς. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε στον εντοπισμό πιθανών μεταλλάξεων βασίστηκε στην ανάλυση της πρωτοταγούς δομής του DNA και στη μέθοδο μικροσυστοιχιών συγκριτικού γενωμικού υβριδισμού. Συγκεκριμένα, μελετήθηκε το γονίδιο RPE65 σε οικογένειες με συγγενή αμαύρωση Leber και αυτοσωματική υπολειπόμενη μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια. Επιπρόσθετα, αναλύθηκε η αλληλουχία του γονιδίου ABCA4 σε οικογένειες με νόσο Stargardt, αυτοσωματική υπολειπόμενη μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια και αυτοσωματική υπολειπόμενη δυστροφία κωνίων-ραβδίων. Τέλος μελετήθηκε το γονίδιο RHO σε οικογένειες με αυτοσωματική υπολειπόμενη μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια. Όλες οι γενετικές αλλαγές αξιολογήθηκαν με in silico προγράμματα. Η συχνότητες των γενετικών αλλαγών που εντοπίστηκαν για πρώτη φορά συγκρίθηκαν με δείγματα ελέγχου από το γενικό πληθυσμό. Τα αποτελέσματα της αλληλούχισης του DNA περιλαμβάνουν γνωστές και μη καταγεγραμμένες παθολογικές μεταλλάξεις σε κωδικοποιούσες και μη περιοχές. Με τη μέθοδο μικροσυστοιχιών συγκριτικού γενωμικού υβριδισμού εντοπίστηκαν δύο ελλείμματα στα γονίδια USH2A και MYO3A σε δύο ασθενείς με αυτοσωματική υπολειπόμενη μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια. Το φάσμα των μεταλλάξεων των Ελλήνων ασθενών διαφέρει σε σχέση με άλλους πληθυσμούς. Η επέκταση του μοριακού ελέγχου στους υγιείς συγγενείς αλλά και σε δείγματα ελέγχου από το γενικό πληθυσμό και η χρήση προγραμμάτων βιοπληροφορικής είναι σημαντική για την αξιολόγηση των γενετικών αλλαγών και για τον διαχωρισμό τους σε παθολογικές ή μη.
Ηλεκτροφυσιολογική μελέτη της οπτικής οδού σε ασθενείς με νόσο Alzheimer
Authors: Μαρκόπουλος Ιωάννης
Published: September 2021

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση του πάχους της ωχράς κηλίδας και της στιβάδας των νευρικών ινών του αμφιβληστροειδούς (RNFL), καθώς και της ηλεκτρικής δραστηριότητας της ωχράς κηλίδας σε ασθενείς με νόσο του Alzheimer (NA).Μέθοδοι: Μελετήθηκαν 30 ασθενείς με ΝΑ και 30 φυσιολογικοί μάρτυρες αναλόγου ηλικίας και φύλου. Το πάχος και η ηλεκτρική δραστηριότητα της ωχράς κηλίδας εκτιμήθηκαν με τη χρήση οπτικής τομογραφίας συνοχής (OCT) και πολυεστιακού ηλεκτροαμφιβληστροειδογραφήματος (MfΗΑΓ).Αποτελέσματα: Η οπτική οξύτητα, τα οπτικά πεδία και η αντίληψη χρωμάτων ήταν φυσιολογική σε όλους τους ασθενείς. Παρ’όλα αυτά, η μέση τιμή του κεντρικού πάχους της ωχράς ήταν 148.50 μm (έναντι 171.50 μm στην ομάδα ελέγχου, p=0.001) και το πάχος της RNFL γύρω από το οπτικό νεύρο ήταν 104.5 μm στο ανώτερο τεταρτημόριο (έναντι 123 μm στην ομάδα ελέγχου, p<0.0001) και 116.5 μm στο κατώτερο τεταρτημόριο (έναντι 138 μm στην ομάδα ελέγχου, p<0.0001). Το μέσο ύψος P1 της αμφιβληστροειδικής απάντησης ανά μονάδα αμφιβληστροειδικής περιοχής του MfΗΑΓ στην ωχρική περιοχή ήταν 146.50 nV/deg2 (έναντι 293 nV/deg2 στην ομάδα ελέγχου, p<0.0001) και στην παραωχρική περιοχή ήταν 56.60 nV/deg2 (έναντι 81.50 nV/deg2 στην ομάδα ελέγχου, p<0.001).Συμπέρασμα: Η μελέτη μας έδειξε ότι σε ασθενείς με ΝΑ, ακόμα και χωρίς μείωση της όρασης, παρατηρήθηκε μείωση του πάχους της ωχράς κηλίδας και της στιβάδας των νευρικών ινών του αμφιβληστροειδούς, καθώς και μείωση της ηλεκτρικής δραστηριότητας της ωχράς κηλίδας.
Επαγωγἠ ανοχής του αυγού σε παιδιά με αλλεργία στο αυγό μέσω της εισαγωγής θερμικά επεξεργασμένης πρωτεΐνης αυγού στη διατροφή τους (με τη μορφή κέικ)
Authors: Γιαβή Σταυρούλα
Published: September 2021

Παιδιά με αλλεργία στο αυγό που παρουσιάζουν ισχυρή ευαισθητοποίηση στο ωοβλεννοειδές (ovomucoid-Gal d 1), το οποίο είναι μία θερμοανθεκτική πρωτεΐνη, έχουν χειρότερη πρόγνωση και παρουσιάζουν πιο επίμονη πορεία. Η πλειονότητα των παιδιών με αλλεργία στο ωμό αυγό, ανέχονται τις πρωτεΐνες του όταν αυτές είναι θερμικά επεξεργασμένες. Η παρούσα μελέτη εξετάζει την επίδραση που έχει η εισαγωγή του θερμικά επεξεργασμένου αυγού στη διατροφή των παιδιών με αλλεργία στο αυγό στη φυσική πορεία της αλλεργίας.Σχεδιάστηκε πολυκεντρική τυχαιοποιημένη μελέτη ελεγχόμενη με εικονικό παρασκεύασμα. Τα παιδιά με αλλεργία στο αυγό ηλικίας 1-5,5 ετών, τυχαιοποιήθηκαν (1:1) σε δύο ομάδες, να λάβουν είτε εικονικό παρασκεύασμα είτε υποαλλεργικό αυγό (θερμικά επεξεργασμένο) εφόσον το ανέχονταν στην αρχική πρόκληση ανοχής για 6 μήνες και στη συνέχεια να γίνει πρόκληση στο βραστό αυγό. Συμμετείχαν παιδιά από την Ελλάδα, την Ιταλία και την Ελβετία. Λήφθηκε αίμα στην πρώτη επίσκεψη και πριν την τελική πρόκληση για τη μέτρηση αντισωμάτων (IgE και IgG4), κυτταροκινών και δοκιμασία διέγερσης βασεόφιλων (BAT test). Έγινε ηλεκτρονική καταγραφή των δεδομένων και ανάλυση Intention-To-Treat. Το πρωτογενές αποτέλεσμα ήταν το αποτέλεσμα της τελικής πρόκλησης στο βραστό αυγό. Από τα 29 παιδιά που συγκεντρώθηκαν, 15 τυχαιοποιήθηκαν στο υποαλλεργικό αυγό και 14 στο placebo, ενώ 4 αποχώρησαν από τη μελέτη. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην ανοχή του βραστού αυγού μετά από 6 μήνες μεταξύ των δύο ομάδων (36% ομάδα παρέμβασης έναντι 21% στην ομάδα ελέγχου). Η ειδική IgG4 αυξήθηκε στην ομάδα παρέμβασης, ενώ τα CD203+ και CD63+ βασεόφιλα αυξήθηκαν σημαντικά στην ομάδα παρέμβασης. Χρειάζονται μεγαλύτερες μελέτες για να αποδειχτεί η αποτελεσματικότητα του ασφαλούς εναλλακτικού προιόντος για ανοσοθεραπεία στην αλλεργία στο αυγό.
Διερεύνηση της θρομβοπενίας και της αιμοφαγοκυττάρωσης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς
Authors: Χονδρόπουλος Σπυρίδων
Published: September 2021

Οι αιματολογικές διαταραχές και κυρίως η θρομβοπενία είναι συχνό φαινόμενο σε βαρέωςπάσχοντες ασθενείς που εκδηλώνουν SIRS,σήψη,βαριά σήψη ή σηπτικό σοκ,φαινόμενοπου μειώνει δραστικά τις πιθανότητες επιβίωσης.Οι ασθενείς που εκδηλώνουνSIRS,σήψη,βαριά σήψη ή σηπτικό σύνδρομο αποτελούν μείζον ενδονοσοκομειακόπρόβλημα λόγω της μεγάλης θνησιμότητας και της δυσκολίας στην θεραπευτικήαντιμετώπιση.Οι αιτίες ανάπτυξης θρομβοπενίας είναι ποικίλες και καλύπτουν μεγάλοδιαγνωστικό εύρος.Ωστόσο είναι συχνό το φαινόμενο της μη ανεύρεσης αιτιολογίας σεμεγάλη μερίδα περιστατικών.Είναι επίσης γνωστό το ενδιαφέρον και πλείστες οι μελέτεςδιερεύνησης της συμμετοχής μορίων με ενδοκρινή,παρακρινή και εξωκρινή δράση,τωνκαλούμενων κυτοκινών στην ανάπτυξη και διατήρηση της φλεγμονώδους απάντησης καθώςκαι των επιπλοκών που αυτή μπορεί να προκαλέσει.
Ο ρόλος του γονιδίου και της πρωτεΐνης TACI σε ασθενείς με σαρκοείδωση
Authors: Μπαρδάκα Φωτεινή
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ Η παθογένεια της σαρκοείδωσης θεωρείται ότι καθορίζεται από την απορρύθμιση της Τ κυτταρικής ανοσίας. Παρόλα αυτά, μελέτες έχουν δείξει ότι ασθενείς με σαρκοείδωση παρουσιάζουν αυξημένη χυμική ανοσιακή απάντηση η οποία χαρακτηρίζεται από αυξημένο αριθμό κυκλοφορούντων ανοσοσφαιρινών και αυτόαντισωμάτων. Ωστόσο, η συμμετοχή των Β-κυττάρων στην παθογένεια της σαρκοείδωσης δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς. Η ομοιόσταση των Β-κυττάρων επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τον παράγοντα ενεργοποίησης των Β-κυττάρων (BAFF) ο οποίος δρά μέσω του υποδοχέα BAFF (BAFFR) και του διαμεμβρανικού ενεργοποιητή και ρυθμιστή ασβεστίου και του αλληλεπιδρών με τον συνδέτη κυκλοφιλίνης (TACI). Σκοπός της μελέτης ήταν ο καθορισμός της κατανομής των υποπληθυσμών των περιφερικών Β-κυττάρων στο αίμα, ο καθορισμός της έκφρασης των TACI και BAFFR στα Β-κύτταρα, καθώς και των επιπέδων των ανοσοσφαιρινών σε ασθενείς με σαρκοείδωση.ΥΛΙΚΟ Εβδομήντα ένας ασθενείς με σαρκοείδωση και αντίστοιχος αριθμός υγιών εθελοντών συμπεριλήφθηκαν στην μελέτη. Συλλέχθηκε περιφερικό αίμα κατά την ένταξή τους στη μελέτη. Από όλα τα άτομα της μελέτης απομονώθηκε γενετικό υλικό καθώς και ορός.ΜΕΘΟΔΟΙ Η έκφραση των υποδοχέων TACI και BAFFR, μέσω των μονοκλωνικών αντισωμάτων αντι-CD267 (Abcam, κλώνος:1α1) και αντι-CD268 (Clone:11C1, BioLegend), καθώς και ο ανοσοφαινοτυπικός χαρακτηρισμός των κυττάρων του περιφερικού αίματος πραγματοποιήθηκε με κυτταρομετρία ροής. Η ανίχνευση των παραλλαγών V220A, P251L του γονιδίου TNFRSF13B/TACI έγινε με πρωτόκολλο PCR-RFLP. Ο προσδιορισμός της συγκέντρωσης των ανοσοσφαιρινών έγινε με ανοσονεφελομετρία. Η αναζήτηση συσχετίσεων έγινε με τη χρήση μονοπαραγοντικής λογιστικής παλινδρόμησης. Η σύγκριση των συνεχών μεταβλητών έγινε με μη παραμετρική δοκιμασία U των Mann-Whitney και τον συντελεστή συσχέτισης r κατά Spearman, με τη χρήση του λογισμικού προγράμματος SPSS (v10.0). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Οι απόλυτοι αριθμοί και τα ποσοστά των μνημονικών Β-κυττάρων που έχουν (CD19+CD27+IgD-) ή δεν έχουν μετέλθει ισοτυπική μεταστροφή (CD19+CD27+IgD+) βρέθηκαν να είναι σημαντικά μειωμένοι, ενώ η συχνότητα των παρθένων (CD19+CD27-IgD+) Β-κυττάρων βρέθηκε να είναι σημαντικά αυξημένη. Η έκφραση του TACI και του BAFFR δεν παρουσίασε διαφορά ανάμεσα στους ασθενείς και στους υγιείς εθελοντές ενώ παρατηρήθηκε μια σημαντική μείωση στον απόλυτο αριθμό των Τ και Β-κυττάρων η οποία δεν σχετιζόταν με την θεραπευτική αγωγή.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν διαταραγμένη ομοιόσταση των περιφερικών B-κυττάρων σε ασθενείς με σαρκοείδωση. Αναγκαίες κρίνονται περαιτέρω λειτουργικές μελέτες πάνω στο σηματοδοτικό μονοπάτι των TACI και BAFFR, έτσι ώστε να αποσαφηνιστεί ο ρόλος τους στην παθογένεια της σαρκοείδωσης.
Σύνθεση πολύπλοκων σκελετών φυσικών προϊόντων μέσω φωτοξείδωσης απλών φουρανίων
Authors: Αλεξοπούλου Ιωάννα
Published: September 2021

Στο πρώτο κεφάλαιο της παρούσας διδακτορικής διατριβής περιγράφεται η σύνθεσητων δικυκλικών γ-λακταμών του Meyer, οι οποίες αποτελούν εξαιρετικά υποστρώματαγια την σύνθεση μιας μεγάλης ποικιλίας τόσο φυσικών όσο και μη φυσικών ενώσεωνμε σπουδαία βιολογική δραστικότητα. Συγκεκριμένα παρουσιάζεται μια νέαμεθοδολογία που εκκινείται με φωτοξείδωση απλών υποκατεστημένων φουρανίων, ταοποία μπορούν να παρασκευαστούν με απλές διαδικασίες, ακολουθούμενη απόδιαδοχικές αντιδράσεις ώστε να αποδοθούν οι πολυ-υποκατεστημένες δικυκλικές γ-λακτάμες σε ένα συνθετικό βήμα.Στο δεύτερο κεφάλαιο περιγράφεται η σύνθεση των 4-υδροξυ και 4-μεθοξυ-2-κυκλοπεντενονών. Οι ενώσεις αυτές χρησιμοποιούνται στην σύνθεση πολυάριθμωνβιολογικά δραστικών προϊόντων. Στην παρούσα διατριβή, εισάγεται μια γενικήμεθοδολογία μετασχηματισμού κατάλληλα υποκατεστημένων φουρανίων σταεπιθυμητά προϊόντα, σε ένα συνθετικό βήμα. Σύμφωνα με αυτήν, το διεγερμένοοξυγόνο απλής κατάστασης εκκινεί σύνθετους διαδοχικούς μετασχηματισμούς ώστενα αποδοθούν οι 4-υδροξυ-2-κυκλοπεντενόνες.Στο τρίτο κεφάλαιο περιγράφεται η σύνθεση του [6,5,5]-συμπυκνωμένου-σπειροκεταλικού σκελετού των φυσικών προϊόντων Macrodasine A, B, C και G. Ηδιαδικασία περιλαμβάνει μια [4+2]-κυκλοπροσθήκη μεταξύ του διεγερμένου οξυγόνου απλής κατάστασης και ενός κατάλληλα υποκατεστημένου φουρανίου, ακολουθούμενηαπό δύο διαδοχικές κυκλοποιήσεις σε ένα και μόνο συνθετικό στάδιο.
Electrochemical treatment of industry wastewaters by capacitive deionization, electrocoagulation and electrooxidation
Authors: Μαρμάνης Δημήτριος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή καλύπτει σημαντικό μέρος του ερευνητικού πεδίου της επεξεργασίας υγρών βιομηχανικών αποβλήτων με χρήση ηλεκτροχημικών διεργασιών. Το προς επεξεργασία δείγμα υγρού αποβλήτου τοποθετείται στον ηλεκτροχημικό αντιδραστήρα, όπου λαμβάνουν χώρα οι διάφορες ηλεκτροχημικές διεργασίες λόγω της διέλευσης του ηλεκτρικού ρεύματος και των χημικών μετατροπών που προκαλούνται είτε άμεσα στην διεπιφάνεια διαλύματος/ηλεκτροδίου είτε έμμεσα με επακόλουθες φυσικοχημικές δράσεις στο κυρίως διάλυμα. Ο βασικός σκοπός της εργασίας είναι η διερεύνηση της χρήσης ηλεκτροχημικών διεργασιών ως βασικών μεθόδων στην επεξεργασία υγρών βιομηχανικών αποβλήτων. Γι’ αυτό το σκοπό μελετήθηκε η αποτελεσματικότητα των ηλεκτροχημικών μεθόδων , όπως ο χωρητικός απιονισμός (capacitive deionization) με νανο-πορώδη ηλεκτρόδια άνθρακα, η ηλεκτροκροκίδωση (electrocoagulation) με ηλεκτρόδια αλουμινίου και σιδήρου, η ηλεκτροοξείδωση (electrooxidation) με διάφορα είδη ηλεκτροδίων και η ειδική ηλεκτροοξείδωση ηλεκτρο-Φεντον (electro-Fenton). Ως ρύποι-στόχοι αποτέλεσαν α) τα βαρέα μέταλλα στις εκροές αποβλήτων επιμεταλλώσεων, β) οι χρωστικές στα υγρά απόβλητα βαφείων, γ) το υδρόθειο και τα υπολείμματα υδρογονανθράκων στα ελαιώδη απόβλητα επεξεργασίας πετρελαίου. Επιπρόσθετα μελετήθηκε η απομάκρυνση του NαCl από υδατικά διαλύματα. Από τα αποτελέσματα των πειραμάτων διαπιστώθηκε ότι οι ηλεκτροχημικές μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν αποτελούν ασφαλή και οικονομικό τρόπο απομάκρυνσης των ρυπογόνων ουσιών τόσο από προσομοιωμένα συνθετικά υδατικά διαλύματα όσο και από πραγματικά υγρά βιομηχανικά απόβλητα. Η επεξεργασία αποβλήτων με ηλεκτροκροκίδωση πέτυχε γρήγορη και αποτελεσματική μείωση των βαρέων μετάλλων και του υδρόθειου κατά 99,9%. Με την ίδια μέθοδο σε υδατικά διαλύματα που περιείχαν χρωστικές ουσίες η συγκέντρωση των χρωστικών μειώθηκε κάτω από τα όρια ανίχνευσης ενώ σε απόβλητα πετρελαιοφόρων φορτηγών με την χρήση επιφανειοδραστικών ουσιών και ηλεκτροοξείδωση η συγκέντρωση των υδρογονανθράκων μειώθηκε κατά 90%. Επίσης ο χωρητικός απιονισμός αποδείχθηκε μία οικονομική και πολλά υποσχόμενη μέθοδος για την αφαλάτωση και τον απιονισμό του νερού. Επιπλέον, για την παραγωγή της απαιτούμενης ηλεκτρικής ενέργειας σε ορισμένα πειράματα ηλεκτροκροκίδωσης χρησιμοποιήθηκαν φωτοβολταικά πάνελς. Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται ο ηλεκτροχημικός καθαρισμός αποβλήτων με την χρήση ανανεώσιμων μορφών ενέργειας. Έτσι η διαδικασία καθαρισμού γίνεται φιλική προς το περιβάλλον και αυτόνομη (ιδιαίτερα για απομακρυσμένες περιοχές και νησιά).
Three - dimensional vector field tomography
Authors: Παπαδανιήλ Χρυσάνθη
Published: September 2021

Στη διατριβή αυτή προτείνεται μια εναλλακτική μεθοδολογία για την επίλυση του αντίστροφου προβλήματος της Ηλεκτροεγκεφαλογραφίας, η οποία, αντί της μοντελοποίησης των νευρωνικών πηγών και των ιδιοτήτων διάδοσης των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στο εσωτερικό του κεφαλιού, ανακατασκευάζει το ηλεκτροστατικό πεδίο στο εσωτερικό του κεφαλιού με βάση μόνο τα παρατηρούμενα δυναμικά στην επιφάνειά του. Αρχικά, αναπτύσσεται μια μεθοδολογία για την ανακατασκευή τρισδιάστατων, συνεχών, αστρόβιλων διανυσματικών πεδίων σε ένα φραγμένο χώρο, η οποία ονομάζεται 3Δ-ΤΔΠ. Στην 3Δ-ΤΔΠ χρησιμοποιούνται πεπερασμένα τομογραφικά γραμμικά ολοκληρώματα που σαρώνουν το χώρο ανακατασκευής. Αν και το πρόβλημα είναι ασθενώς ορισμένο, η διακριτοποίηση των γραμμικών ολοκληρωμάτων λειτουργεί ως ομαλοποίηση. Οι ιδιότητες του βιοηλεκτρικού πεδίου στον όγκο του κεφαλιού συμπίπτουν με τις υποθέσεις που γίνονται για την ανάπτυξη της 3Δ-ΤΔΠ και άρα μπορεί να εφαρμοστεί για το αντίστροφο πρόβλημα της ηλεκτροεγκεφαλογραφίας. Ωστόσο, στην πράξη, επιπλέον ομαλοποίηση πρέπει να εφαρμοστεί για ακριβή ανακατασκευή. Έτσι, χρησιμοποιούνται βάρη, περιορισμοί ομαλότητας και οριακές συνθήκες. Η 3Δ-ΤΔΠ υλοποιήθηκε σε ένα λογισμικό ανοιχτού κώδικα που προσφέρει οπτικοποίηση των αποτελεσμάτων. Επιπλέον, η 3Δ-ΤΔΠ επαληθεύτηκε χρησιμοποιώντας πραγματικά και προσομοιωμένα δεδομένα. Αυτή είναι η πρώτη φορά που τομογραφία διανυσματικού πεδίου εφαρμόζεται σε καταγραφές ηλεκτροεγκεφαλογραφίας. Στη συνέχεια, η 3Δ-ΤΔΠ εφαρμόζεται σε καταγραφές προκλητών δυναμικών υψηλής ανάλυσης διαφορετικών πειραμάτων με σκοπό τη μελέτη της επίδρασης διαφορετικών παραγόντων (νευροεκφύλιση, ηλικία, φύλο) στην εγκεφαλική δραστηριότητα. Συγκεκριμένα, διερευνάται η δυνατότητα των προκλητών δυναμικών ΜΜΝ και Ρ300 να λειτουργήσουν ως βιοδείκτες της νευροεκφύλισης και παρατηρείται ότι η μετωπιαία ενεργοποίηση μειώνεται στους ασθενείς ήπιας νοητικής διαταραχής και νόσου Αλτσχάιμερ. Επιπλέον, διερευνάται η επίδραση της ηλικίας στη συναισθηματική απόκριση και διαπιστώνεται ότι η περιοχή μέγιστης ενεργοποίησης εξαρτάται από το συναίσθημα και ότι η ενεργοποίηση στους ηλικιωμένους παρουσιάζει ομοιομορφία για διαφορετικά αρνητικά συναισθήματα. Μελετάται η επίδραση του φύλου στην «από κάτω προς τα πάνω» και «από πάνω προς τα κάτω» προσοχή και παρατηρείται ότι τα δύο φύλα χρησιμοποιούν διαφορετικούς μηχανισμούς για να ανταπεξέλθουν στο πείραμα προσοχής. Τέλος, υπολογίζεται η σύζευξη πλάτους-φάσης σε χρονοσειρές 3Δ-ΤΔΠ όπου ορίζονται οι χαμηλές συχνότητες που διαμορφώνουν τις υψηλές συχνότητες και μελετάται η εξάρτηση της σύζευξης από το στάδιο του πειράματος.
The effect of eccentric exersice and iron supplementation on blood redox status and muscle performance in adults and children
Authors: Δελή Χαρίκλεια
Published: September 2021

Η έκκεντρη άσκηση που προκαλεί μυϊκή βλάβη μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη παραγωγή δραστικών ειδών οξυγόνου και αζώτου (RONS). Η μέχρι τώρα τυπική προσέγγιση ήταν η χορήγηση αντιοξειδωτικών ουσιών με στόχο την ελαχιστοποίηση της παραγωγής RONS και της βελτίωσης της μυϊκής αποκατάστασης και της μυϊκής απόδοσης. Παρόλα αυτά, η αποτελεσματικότητα αυτής της προσέγγισης είναι ακόμα υπό αμφισβήτηση. Η επίδραση ουσιών όπως ο σίδηρος που θεωρούνται προ-οξειδωτικές ουσίες και θα μπορούσαν να διαφοροποιήσουν τα συμπτώματα της μυϊκής βλάβης, δεν έχει ακόμη ερευνηθεί. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν να μελετηθεί αν η συμπληρωματική λήψη σιδήρου θα μπορούσε να αλλάξει τα συμπτώματα της μυϊκής βλάβης, δείκτες οξειδωτικού στρες και τη μυϊκή απόδοση μετά από έκκεντρη άσκηση σε υγιείς ενήλικες και παιδιά. Σε μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή μελέτη διασταυρούμενης μετάβασης η οποία πραγματοποιήθηκε σε δύο κύκλους, υγιείς ενήλικες (n = 15) και παιδιά (n = 11) ελάμβαναν καθημερινά είτε το συμπλήρωμα του σιδήρου (37mg στοιχειακού σιδήρου) είτε εικονικό σκεύασμα για 3 εβδομάδες πριν, και για 96 ώρες μετά από μια οξεία συνεδρία έκκεντρης άσκησης (5 σετ των 15 μέγιστων έκκεντρων συστολών). Στον πρώτο κύκλο, οι συμμετέχοντες πραγματοποίησαν την άσκηση με το ένα πόδι, και ακολούθησε μια περίοδος έκπλυσης 4 εβδομάδων πριν την πραγματοποίηση της άσκησης στον δεύτερο κύκλο με το άλλο πόδι. Οι φυσιολογικοί δείκτες εκτιμήθηκαν τόσο στα παιδιά όσο και στους ενήλικες στην αρχική μέτρηση, 3 εβδομάδες μετά τη λήψη συμπληρώματος (πριν την άσκηση), αμέσως μετά την άσκηση, 24, 48, 72 και 96 ώρες μετά την άσκηση. Λήψη δειγμάτων αίματος πραγματοποιήθηκε στους ενήλικες στην αρχική μέτρηση, πριν την άσκηση, 24, 48 και 72 ώρες μετά την άσκηση, ενώ στα παιδιά στην αρχική μέτρηση, πριν την άσκηση και 72 ώρες μετά την άσκηση. Η συμπληρωματική λήψη σιδήρου βελτίωσε την κατάσταση σιδήρου. Η συμπληρωματική λήψη σιδήρου δεν επηρέασε τη μυϊκή βλάβη, τη μυϊκή απόδοση και το οξειδωτικό στρες μετά από έκκεντρη άσκηση, καθώς οι διαφοροποιήσεις που προκλήθηκαν ήταν παρόμοιες και στις δύο συνθήκες. Όμως, η συμπληρωματική λήψη σιδήρου μείωσε τη συγκέντρωση σιδήρου και αύξησε τον κορεσμό τρανσφερίνης τις ημέρες μετά την έκκεντρη άσκηση. Τα παιδιά ήταν λιγότερο επιρρεπή στη μυϊκή βλάβη συγκριτικά με τους ενήλικες στους οποίους τα συμπτώματα ήταν πιο σοβαρά. Παρά τον προ-οξειδωτικό χαρακτήρα του, η συμπληρωματική χορήγηση σιδήρου όπως χορηγήθηκε στην παρούσα μελέτη, δεν διαφοροποίησε τις οξειδοαναγωγικές αποκρίσεις ή τη μυϊκή λειτουργία και απόδοση μετά από έκκεντρη άσκηση που προκαλεί μυϊκή βλάβη.
Model development and simulation of a prototype resistive soot sensor for OBD implementation
Authors: Φραγκιαδουλάκης Παύλος
Published: September 2021

Οι αισθητήρες αιθάλης χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση βλαβών φίλτρων αιθάλης (DPF), των οποίων η βλάβη οδηγεί στην υπέρβαση των επιτρεπτών εκπομπών σωματιδίων (PM), καθώς οι σχετικές νομοθεσίες γίνονται όλο και πιο αυστηρές. Οι σωρευτικοί αισθητήρες αιθάλης τύπου αντίστασης αποτελούν μία αποδοτική προσέγγιση για την εκτίμηση της συγκέντρωσης της αιθάλης στην εξάτμιση κινητήρων diesel. Στόχος της διδακτορικής διατριβής είναι η μοντελοποίηση των μηχανισμών εναπόθεσης ενός πρωτότυπου σωρευτικού αισθητήρα αιθάλης τύπου αντίστασης, η οποία είναι απαραίτητη για την πρόβλεψη και την ερμηνεία της συμπεριφοράς του τελευταίου.Για την εκτίμηση του σήματος του πρωτότυπου αισθητήρα αιθάλης, ένα ρευστομηχανικό μοντέλο (CFD) αναπτύχθηκε αρχικά προκειμένου να διερευνηθεί το ροϊκό πεδίο εσωτερικά του κελύφους του αισθητήρα. Τα αποτελέσματα του CFD χρησιμοποιήθηκαν μαζί με ένα σύνολο μετρητικών δεδομένων, για το μοντέλο φυσικής εναπόθεσης των σωματιδίων της αιθάλης στην πλάκα ηλεκτροδίων του αισθητήρα. Οι κύριοι μηχανισμοί εναπόθεσης που έχουν μελετηθεί είναι η θερμοφόρηση, η ηλεκτροφόρηση, η αδρανειακή κρούση, η διάχυση και η τυρβώδης κρούση.Τελικά, το σήμα του αισθητήρα αιθάλης προσομοιώνεται και επικυρώνεται σε πραγματικά δεδομένα μόνιμης και μεταβατικής κατάστασης, οχήματος εξοπλισμένου με DPF. Το αναπτυγμένο μοντέλο βρέθηκε ικανό να προβλέψει τη συμπεριφορά του αισθητήρα σε ένα εύρος συνθηκών του καυσαερίου, λαμβάνοντας υπόψη συγκεκριμένες γεωμετρίες αισθητήρων.
Διονυσίου Σολωμού το ιταλόγλωσσο έργο της τελευταίας δεκαετίας (1847-1857)
Authors: Κοσκινάς Νικόλαος
Published: September 2021

Το ιταλόγλωσσο λογοτεχνικό έργο του ∆ιονυσίου Σολωµού τηςπεριόδου 1847-1857, που αποτελείται από ένδεκα ποιητικά έργα καιοκτώ πεζά, έχει µελετηθεί µέχρι σήµερα µεµονωµένα καιαποσπασµατικά και όχι ως σύνολο. Η µεµονωµένη αυτή προσέγγισηδεν µπόρεσε να αναδείξει τα σηµασιακά περιεχόµενα των κειµένων,ούτε και τη σχέση τους µε την ελληνόγλωσση ποιητική παραγωγή. Αυτότο κενό προσπαθεί να καλύψει η παρούσα διδακτορική διατριβή.Η Εισαγωγή της διατριβής αποτελείται από πέντε κεφάλαια τα οποίαεξετάζουν: το ιταλόγλωσσο έργο της πρώιµης περιόδου, τηνελληνόγλωσση ποιητική παραγωγή, τις σολωµικές επιστολές, τησολωµική διγλωσσία και τον τρόπο που αντιµετώπισε το λογοτεχνικόιταλόγλωσσο έργο της ώριµης περιόδου η εκδοτική παράδοση.Στο κύριο µέρος της εργασίας παρουσιάζεται το κάθε κείµενο στη µορφήπου βρίσκεται στα σολωµικά χειρόγραφα, αποκαθίσταται όπουχρειάζεται και µεταφράζεται. Στη συνέχεια µελετάται κάθε κείµενοξεχωριστά (µικροσκοπική εξέταση) και αναδεικνύεται το ιδεολογικό τουπεριεχόµενο. ∆ίνεται έµφαση στον εντοπισµό και στην αναλυτικήπαρουσίαση των θεµατικών του ψηφίδων, µε σκοπό στο τελικό στάδιονα οµαδοποιηθούν τα θέµατα µε βάση τις σχέσεις αναλογίας- αντίθεσης,να ταξινοµηθούν σε ευρύτερες θεµατικές περιοχές, που συνθέτουν τιςισοτοπίες (εννοιολογικές περιοχές) του σολωµικού ιταλόγλωσσου έργουτης τελευταίας δεκαετίας κι αυτές να οργανωθούν σε δύο πεδία: τοπεδίο της Κοσµοθεωρίας και της Ιδεολογίας.Στο πεδίο της Κοσµοθεωρίας διαπιστώθηκε: α) η Ενότητα του µυθικούΣύµπαντος, που εκφράζεται ρητά µέσα από την Επικοινωνία τωνΚοσµικών στοιχείων, τη Συγγένεια Ανθρώπου – Θείου – Φύσης, τηΜυστηριακή διάσταση της φύσης και τη Θεία επιφάνεια β) το ∆ίσηµοπρόσωπο της φύσης και γ) η επίδραση του ωραίου στον άνθρωπο.Στο πεδίο της Ιδεολογίας καταγράφηκαν οι σολωµικές απόψεις για τηντέχνη, όπως αυτές παρουσιάζονται µέσα από τα κείµενα, και δόθηκεέµφαση στην παρουσίαση της αντίληψης του τραγικού. Μάλιστα,αναζητήθηκαν και οι ιδεολογικές πηγές του Σολωµού και η έρευναοδήγησε στο γερµανικό Ιδεαλισµό και το ηθικοαισθητικό έργο του Φρ.Σίλλερ, στην αρχαία τραγωδία και στο κλέφτικο δηµοτικό τραγούδι.Όταν ολοκληρώθηκε κι αυτή η εργασία, έγινε εµφανής ο τρόπος πουαξιοποίησε ο Σολωµός τα ιδεολογικά του πρότυπα και αναδείχτηκαν τανέα θεµατικά µοτίβα που τον απασχόλησαν την τελευταία περίοδο τηςζωής του.
Μη γραμμικά φαινόμενα σε μοντέλα απόκρισης δισκοειδών γαλαξιών
Authors: Τσιγαρίδη Ευαγγελία
Published: September 2021

Μελετήσαμε δυναμικούς μηχανισμούς που διαμορφώνουν μια ραβδωτή-σπειροειδή μορφολογία μέσω μοντέλων απόκρισης και με τη διερεύνηση των τροχιών που υποστηρίζουν τις παρατηρούμενες δομές. Αρχικά μελετήθηκε η δυναμική ενός αστρικού μοντέλου που εμφανίζει ένα εσωτερικό σύστημα ράβδου-σπειρών, το οποίο περιβάλλεται από έναν οβάλ δίσκο καθώς και ένα δεύτερο σετ σπειρών που εκτείνεται σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Το εσωτερικό σύστημα ράβδου-σπειρών βρίσκεται εσωτερικά της συμπεριστροφής και υποστηρίζεται κυρίως από οργανωμένες τροχιές. Αντίθετα οι εξωτερικές σπείρες υποστηρίζονται από χαοτικές τροχιές. Οι χαοτικές τροχιές ανήκουν στην πλειοψηφία τους στο λεγόμενο ‘θερμό αστρικό πληθυσμό’ και εμπεριέχουν στη μορφολογία τους είτε μια χαρακτηριστική ‘4:1’ δομή. Στη συνέχεια μελετήσαμε μια περίπτωση με ακόμη πιο μικρή ταχύτητα περιστροφής του συστήματος. Τότε, στο διάγραμμα της χαρακτηριστικής της κεντρικής οικογένειας των περιοδικών τροχιών εμφανίζεται μία ‘διευσταθής περιοχή’. Στο μοντέλο αυτό δημιουργείται ένας σχηματισμός ‘Χ’ στο εσωτερικό της ράβδου επί του γαλαξιακού επιπέδου που υποστηρίζεται κυρίως από sticky χαοτικές τροχιές στις περιοχές γύρω από τις νησίδες ευστάθειας της κεντρικής οικογένειας. Τέλος, μελετήσαμε την απόκριση του αερίου σε διάφορα μοντέλα μεταβάλλοντας τη γωνιακή ταχύτητα περιστροφής καθώς και το πλάτος της διαταραχής. Συγκρίναμε τις ροές της αστρικής και της αέριας συνιστώσας και εντοπίσαμε τους δυναμικούς μηχανισμούς που οδηγούν στη δημιουργία συμπυκνώσεων στις περιοχές των σπειρών.
Αποτίμηση της επίδρασης της μακροχρόνιας έκθεσης σε ατμοσφαιρική ρύπανση σχετιζόμενη με κυκλοφορία οχημάτων στη θνησιμότητα απο αναπνευστικά αίτια, με χρήση μοντέλων αναλογικών κινδύνων του Cox και γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών (ΓΣΠ) στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος "ESCAPE"
Authors: Δημακοπούλου Κωνσταντίνα
Published: September 2021

Πρόσφατες επιδημιολογικές μελέτες έχουν εκτιμήσει τις επιδράσεις της μακροχρόνιας έκθεσης σε ατμοσφαιρική ρύπανση στην ολική και ανά αιτία θνησιμότητα. Ως δείκτες έκθεσης χρησιμοποίησαν τις συγκεντρώσεις των αιωρούμενων σωματιδίων (ΡΜ, με διάμετρο 10 και 2,5 μικρόμετρα), του μαύρου καπνού και των οξειδίων του αζώτου (ΝΟx) που προέρχονται από την κυκλοφορία οχημάτων. Οι επιδημιολογικές μελέτες που διερευνούν τις μακροχρόνιες επιδράσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στη θνησιμότητα από αναπνευστικά αίτια είναι λίγες. Γενικά τα ευρήματα παρουσίαζαν ετερογένεια, με αποτελέσματα συχνά στατιστικά μη σημαντικά. Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η αποτίμηση της επίδρασης της εξατομικευμένης έκθεσης σε ατμοσφαιρικούς ρύπους που συνδέονται με τον φόρτο κυκλοφορίας οχημάτων, στη θνησιμότητα από αναπνευστικά αίτια, σε 16 προοπτικές επιδημιολογικές έρευνες, με χρήση μοντέλων αναλογικών κινδύνων του Cox και γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού πολυκεντρικού ερευνητικού προγράμματος με τίτλο "European Study of Cohorts for Air Pollution Effects" (ESCAPE). Ο συνολικός υπό μελέτη πληθυσμός, ήταν 307,553 άτομα και σημειώθηκαν 1,559 περιστατικά θανάτου από αναπνευστικά αίτια (εκτός του καρκίνου του πνεύμονα). Η εκτίμηση της εξατομικευμένης έκθεσης στις συγκεντρώσεις του NO2 και NOx και των PM2.5, PM2.5 absorbance, PM10 και PM2.5-10, έγινε από τα μοντέλα χρήσης γης που αναπτύχθηκαν υπό κοινό πρωτόκολλο και αφορούσε τη διεύθυνση κατοικίας των ατόμων που συμμετέχουν. Η ανάλυση των μακροχρόνιων επιδράσεων της έκθεσης σε ατμοσφαιρική ρύπανση στη θνησιμότητα από αναπνευστικά αίτια, πραγματοποιήθηκε σε κάθε επιδημιολογική προοπτική μελέτη χωριστά. Έγινε ανάλυση επιβίωσης με την εφαρμογή μοντέλων αναλογικών κινδύνων του Cox, λαμβάνοντας υπόψη και συγχυτικούς παράγοντες. Τα αποτελέσματα της κάθε περιοχής μελέτης στάλθηκαν στο Πανεπιστήμιο Αθηνών που ήταν υπεύθυνο για την αντίστοιχη ανάλυση. Για την συγκριτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκε μετα-ανάλυση των επιμέρους εκτιμήσεων. Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική σχέση ανάμεσα στα επίπεδα των οξειδίων του αζώτου και των αιωρούμενων σωματιδίων στη θνησιμότητα από αναπνευστικά αίτια. Επιβαρυντική επίδραση στη θνησιμότητα από αναπνευστικά αίτια είχε η έκθεση σε αυξημένο φόρτο κυκλοφορίας οχημάτων, αλλά το αποτέλεσμα δεν είναι στατιστικά σημαντικό. Η παρούσα διατριβή αποτελεί τη μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή μελέτη. Ο σχεδιασμός της μελέτης υπερβαίνει τους περιορισμούς των προηγούμενων μελετών, εξαιτίας του μεγάλου μεγέθους δείγματος ατόμων, της κάλυψης σε μεγάλη γεωγραφική κλίμακα και εξαιτίας της προσαρμογής για πλήθος πιθανών συγχυτικών παραγόντων.
Δημοκρατία, διεθνείς οργανισμοί και σχολική εκπαίδευση
Authors: Κομηνός Δημήτριος
Published: September 2021

[…] Ο στόχος της διδακτορικής διατριβής είναι να παρουσιαστούν τα βασικά χαρακτηριστικά σημαντικών διεθνών οργανισμών και να καταγραφούν οι πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες κάτω από τις οποίες οι οργανισμοί αυτοί συγκροτήθηκαν. Μέσα από τη συγκεκριμένη εργασία επιχειρείται επίσης να αποτυπωθεί η συνεισφορά των διεθνών οργανισμών στη βελτίωση της ποιότητας της δημοκρατίας σήμερα, στην επούλωση προβλημάτων από τα οποία μαστίζονται μη προνομιούχοι λαοί καθώς και η συνεισφορά τους στην κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διεθνές επίπεδο. Παράλληλα, κρίθηκε απαραίτητο να διερευνηθεί η εξέλιξη της διεθνούς θεωρίας διαχρονικά και να προβληθούν οι απόψεις θεωρητικών έτσι ώστε να καταστεί εμφανές το επιστημονικό υπόβαθρο, το οποίο αποτέλεσε την πνευματική - επιστημονική πρώτη ύλη για τη συγκρότηση και λειτουργία της διεθνούς κοινότητας. Τέλος, με υποστηρικτικό υλικό ολόκληρο το κείμενο της διατριβής, διατυπώνεται διδακτική πρόταση για τη διδασκαλία της ιστορίας των διεθνών οργανισμών στη σχολική εκπαίδευση και παρουσιάζονται οι διδακτικοί στόχοι και η μεθοδολογία την οποία θα είναι σωστό να ακολουθεί ο εκπαιδευτικός. Για την επιτυχή ανάλυση και επεξεργασία των γεγονότων που αφορούν τους διεθνείς οργανισμούς και τη διεθνή κοινωνία, επιχειρήθηκε η διεπιστημονική προσέγγιση της θεωρίας των διεθνών σχέσεων. Ωστόσο μέσα από την τελική συγκρότηση της διδακτορικής διατριβής γίνεται εμφανές ότι επιχειρείται η σύνθεση των επιμέρους κλάδων σε ένα ενιαίο σύνολο το οποίο εμπεριέχει χαρακτηριστικά ιστορικής αναζήτησης και αντίληψης. […]
Dynamical systems approach in scalar field cosmologies
Authors: Τζαννή Κοραλία
Published: September 2021

Στη διατριβή αυτή μελετούμε επίπεδα, ομογενή και ισότροπα Σύμπαντα που περιέχουν ως ύλη ένα τέλειο ρευστό και ένα βαθμωτό πεδίο συζευγμένο με την ύλη. Στο πρώτο μέρος μελετούμε την περίπτωση που η συνάρτηση δυναμικού είναι άθροισμα δύο εκθετικών. Αποδεικνύεται ότι το βαθμωτό πεδίο σχεδόν πάντα τείνει στο άπειρο. Βρίσκουμε τα διαστήματα των παραμέτρων για τα οποία το μοντέλο περιγράφει μία κοσμολογικά αποδεκτή ιστορία. Κοσμολογικά αποδεκτή ιστορία θεωρείται η λύση του δυναμικού συστήματος που περιλαμβάνει μια μεταβατική εποχή δόμησης ύλης η οποία ακολουθείται από μια επιταχυνόμενη εποχή που αντιστοιχεί σε ευσταθή λύση του συστήματος. Αποδεικνύεται ότι για να έχουμε βιώσιμη κοσμολογική ιστορία, το πεδίο πρέπει να είναι πολύ ασθενώς συζευγμένο με την ύλη. Συναρτήσεις με διπλά εκθετικά δυναμικά που παρουσιάζουν ολικό θετικό μέγιστο, τείνουν στο μείον άπειρο όταν φ τείνει στο μείον άπειρο και στο 0+ όταν φ τείνει στο άπειρο, μπορούν να προκύψουν και ως ασυμπτωτική μορφή δυναμικών θεωριών f(R) που προβλέπουν επιτάχυνση. Τέτοια δυναμικά μπορούν να παίρνουν και αρνητικές τιμές. Στο δεύτερο μέρος αποδεικνύουμε ότι για την γενική κατηγορία αυτών των δυναμικών, η συνάρτηση Hubble αποκλίνει σε πεπερασμένο χρόνο. Αποδεικνύουμε ότι διάφορες ομάδες δυναμικών που παίρνουν αρνητικές τιμές οδηγούν σε καταρρέοντα Σύμπαντα, εκτός από κάποια δυναμικά που τείνουν στο 0- καθώς φ τείνει στο άπειρο.
Η εικόνα του προσώπου και η συμβολή του στη διαμόρφωση υποκειμένων
Authors: Καναβέλη Ελιάνα
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή μελετά τους τρόπους με τους οποίους η εικόνα του προσώπου συμβάλλει στη διαμόρφωση της διάκρισης μεταξύ «επιθυμητής ομοιότητας» και «ανεπιθύμητης ετερότητας» και τη συνακόλουθη κατάταξη των υποκειμένων στη μία ή την άλλη κατηγορία. Στο πεδίο του λόγου του εγχώριου και διεθνούς ηλεκτρονικού Τύπου διερευνώνται ειδικότερα οι έμφυλες και εθνικές διαστάσεις των αναπαραστάσεων του φυσικού προσώπου προκειμένου να διατηρηθεί η κανονικότητα όταν αυτή φαίνεται να διασαλεύεται. Το εμπειρικό παράδειγμα συγκεκριμένων περιστατικών «επέμβασης» σε φυσικά πρόσωπα εξετάζεται σε εννιά περιπτώσεις. Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για τρεις κατηγορίες που αφορούν την αλλαγή των χαρακτηριστικών του προσώπου α) με βίαιο τρόπο (ρίψη οξέος) β) με τη βούληση των υποκειμένων (πλαστικές εγχειρήσεις), γ) με την κάλυψη του προσώπου (Ζαπατίστας, Anonymous, νομοθετική ρύθμιση για την κουκούλα). Η έρευνα επικεντρώθηκε σε συνολικά 123 καταχωρήσεις άρθρων οι οποίες αφορούν χρονικά διαστήματα εντός της περιόδου 2000-2013. Η διατριβή υποστηρίζει ότι η χάραξη έμφυλων και εθνικών χαρακτηριστικών στο πεδίο του λόγου του Τύπου συμβάλλει στην οριοθέτηση ειδών υποκειμένων των οποίων τα πρόσωπα αναγνωρίζονται ως «άξια» σε συγκεκριμένα πολιτικά και εθνικά συγκείμενα.