bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη του μεταβολισμού του παράγοντα ενεργοποίησης αιμοπεταλίων (PAF) σε ανθρώπινο νεφρό και της συμμετοχής του στην πρόκληση σπειραματονεφρίτιδας
Authors: Νομικός Γεώργιος
Published: January 2014

Ο Παράγοντας Ενεργοποίησης Αιμοπεταλίων, PAF είναι ένα γλυκεριναιθερικό φωσφολιποειδές και αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους μεσολαβητές της αλλεργικής και φλεγμονώδους αντίδρασης. Η βιοσύνθεσή του μπορεί να γίνει, είτε με την de novo βιοσύνθεση των γλυκεριναιθέρων, είτε με την μετατροπή πρόδρομων μεμβρανικών φωσφολιποειδών μέσω της πορείας αναχηματισμού. H αποικοδόμηση του PAF ξεκινά με την υδρόλυση της ακετυλομάδας από την sn-2 θέση του γλυκερινικού σκελετού που οδηγεί στον ανενεργό λυσο-PAF. Η παραγωγή αλλά και η αποικοδόμηση PAF έχει παρατηρηθεί τόσο σε απομονωμένο νεφρικό ιστό όσο και σε νεφρικά κύτταρα πειραματόζωων. Ο παραγόμενος στο νεφρό PAF έχει πλήθος βιολογικών δράσεων και ενοχοποιείται ως ένας από τους μεσολαβητές της νεφρικής βλάβης. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι η ταυτόχρονη αναζήτηση και μελέτη των βιοσυνθετικών ενζύμων του PAF, de novo AT και rem AT καθώς και του αποικοδομητικού του ενζύμου, PAF-AH σε ανθρώπινο νεφρικό ιστό (φλοιό και μυελό). Οι νεφρικοί ιστοί προήλθαν από νεφρεκτομηθέντες ασθενείς με νεοπλασματική νεφρική διεργασία και τα ένζυμα προσδιορίστηκαν με χημικές μεθόδους που αναπτύχθηκαν στο εργαστήριο. Διαπιστώθηκε ενζυμική δραστικότητα rem AT και de novo AT τόσο σε φλοιό όσο και σε μυελό ανθρώπινου νεφρικού ιστού όπως πιστοποιήθηκε και από ανάλυση των προϊόντων των ενζυμικών δοκιμασιών. Οι rem AT και de novo AT είναι μεμβρανικά ένζυμα. To βέλτιστο pH δράσης της μικροσωμιακής rem AT είναι στην περιοχή 7,4-7,7, ενώ της de novo AT είναι 8,4. Η rem AT αναστέλλεται από συγκεντρώσεις BSA μεγαλύτερες των 0,5 mg/ml, ακολουθεί κινητική Michaelis-Menten με υποστρώματα τον λυσο-PAF και το ακέτυλο-CoA, δείχνει εξειδίκευση για αιθερικά υποστρώματα, εξαρτάται από Ca2+,ενώ πειράματα με διάφορους αναστολείς έδειξαν ότι για την δράση της απαιτεί μια ή περισσότερες ομάδες -SH. Το ένζυμο αναστέλλεται ισχυρά από διάφορους γαλακτωματοποιητές αλλά επιτεύχθηκε μικρό ποσοστό διαλυτοποίησης του ενζύμου (28 %) με κατεργασία με γλυκερόλη. H de novo AT είναι ανεξάρτητη Ca2+, απαιτεί ομάδες -S-S- για την δράση της και δείχνει μέγιστη δραστικότητα σε συγκέντρωση BSA 0,5 mg/ml. To προϊόν της δράσης της, το ΑΑΡΑ, υδρολύεται ταχύτατα από φωσφοϋδρολάσες προς AAG. Τα παραπάνω βιοχημικά χαρακτηριστικά διαφοροποιούν τις δύο ενζυμικές δραστικότητες. Δεν φαίνεται να υπάρχει στατιστικώς σημαντική διαφορά στην ειδική δραστικότητα της rem AT/de novo AT φλοιού και μυελού. Η δραστικότητα της PAF-AH κατανέμεται στο κυτόπλασμα και τις μεμβράνες αλλά δεν φαίνεται να υπάρχει διαφορά στις ιδιότητες της μεμβρανικής και κυτοπλασματικής PAF-AH. Τέλος, αναπτύχθηκε μέθοδος ομογενοποίησης νεφρικών βιοψιών για τον προσδιορισμό της δραστικότητας rem AT και PAF-AH σε αυτές και προσδιορίστηκε η δραστικότητα των ενζύμων στις πρώτες βιοψίες.
Μελέτη του ρόλου του συντονιστή νοσηλευτή στην παρακολούθηση ασθενών με χρόνιες ηπατίτιδες (B και C)
Authors: Νικολούδη-Μερκουράκη Παναγιώτα
Published: January 2014

Σκοπός της μελέτης ήταν : α) η διερεύνηση των κλινικών εκδηλώσεων και η μέτρηση του βαθμού κατάθλιψης των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα B και C προ κατά και μετά την διακοπή της θεραπείας, β) ο επιπολασμός της νόσου στο άμεσο οικογενειακό περιβάλλον και στα άτομα υψηλού κινδύνου (ερωτικοί σύντροφοι, παιδιά, αδέρφια, γονείς και η εφαρμογή προληπτικού εμβολιασμού των ευαίσθητών στην ηπατίτιδα Β ατόμων, γ) ο έλεγχος των γνώσεων και η πληροφόρηση για τους τρόπους μετάδοσης της νόσου και δ) η συνεργασιμότητα και υπακοή των ασθενών στις οδηγίες του θεραπευτικού πρωτοκόλλου και τα αίτια ανυπακοής στις απαιτήσεις του. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στο ηπατολογικό ιατρείο της Β΄ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου. Το υλικό της αποτέλεσαν 153 ασθενείς εκ των οποίων 60 ήσαν με ηπατίτιδα C λοίμωξη, (37 άνδρες και 23 γυναίκες), 36 ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β λοίμωξη (28 άνδρες και 8 γυναίκες) και 57 μάρτυρες με μη χρόνιο πρόβλημα που υπεβλήθησαν σε χειρουργική επέμβαση, χοληφόρων (23 άνδρες και 34 γυναίκες). Η ομάδα των μαρτύρων απετέλεσε την συγκριτική ομάδα για τον βαθμό κατάθλιψης. Έγιναν συγκρίσεις ως προς τον βαθμό κατάθλιψης και των παρενεργειών στην θεραπεία μεταξύ των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα Β και C σε τρεις φάσεις προ - κατά και μετά την θεραπεία. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι η θεραπεία προκαλεί πολλαπλά ενοχλήματα, τα οποία στις επιμέρους συγκρίσεις και στο σύνολο τους έχουν σημαντική διαφορά από την προ θεραπεία κατάσταση και υποχωρούν μετά το τέλος της θεραπείας. Δεν υπήρχε διαφορά μεταξύ απλής και πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης. Η αξιολόγηση της καταθλιπτικής συνδρομής με τη κλίμακα Zung επιβεβαιώνει τις παραπάνω κλινικές παρατηρήσεις. Συγκεκριμένα παρατηρείται σημαντική επιβάρυνση της κατάθλιψης υπό θεραπεία και βελτίωση, σε τιμές σημαντικά χαμηλότερες των αρχικών σε επανέλεγχο μετά την θεραπεία. Διαπιστώνεται επίσης ότι οι γυναίκες σε σύγκριση με τους άνδρες έχουν σημαντικά υψηλότερους δείκτες κατάθλιψης προ της θεραπείας, εντονότερη διαφορά κατά την διάρκεια της θεραπείας και σημαντική μείωση μετά το πέρας της θεραπείας. Η φυλετική αυτή διαφοροποίηση συμφωνεί με τα βιβλιογραφικά δεδομένα που φέρει τις γυναίκες να είναι περισσότερο ευάλωτες στην κατάθλιψη ανεξαρτήτως υποκειμένου νοσήματος. Η ανεύρεση σημαντικά αυξημένων δεικτών κατάθλιψης σε ασθενείς με χρονία HBV λοίμωξη συγκριτικά με εκείνους που έχουν χρονία HCV λοίμωξη προ θεραπείας είναι δυσεξήγητη και φαίνεται να αντανακλά την καλύτερη ενημέρωση των ατόμων για τους κινδύνους της χρονίας λοίμωξης από τον ιό Β. Επίσης δυσεξήγητη παραμένει η αναστροφή του φαινομένου αυτού, δηλαδή αύξηση των δεικτών κατάθλιψης υπό θεραπεία σε ασθενείς με χρονία λοίμωξη C συγκριτικά με χρονία HBV λοίμωξη. Πιθανοί παράγοντες είναι η προσθήκη ριμπαβιρίνης στο θεραπευτικό σχήμα και η υψηλότερη αθροιστική εκδήλωση κλινικών ενοχλημάτων σε ασθενείς με χρονία HCV λοίμωξη συγκριτικά με χρονία HBV λοίμωξη.............................................................
Δυναμική ανάλυση συζευγμένων συστημάτων εδάφους-πασσαλοθεμελίωσης-ανωδομής
Authors: Ροβίθης Εμμανουήλ
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή εξετάζεται η δυναμική απόκριση συζευγμένων συστημάτων εδάφους-πασσαλοθεμελίωσης-ανωδομής. Θέτοντας ως βασικό πεδίο έρευνας τον μεμονωμένο πάσσαλο αναπτύχθηκε αρχικά μια διαδικασία εκτίμησης των συντελεστών δυναμικής αλληλεπίδρασης εδάφους πασσάλου με βάση ανάστροφα υπολογισμένους βρόχους p-y σε επίπεδο περιγραφής της αλληλεπίδρασης εδάφους-πασσάλου έναντι υφιστάμενων αναλυτικών μοντέλων. Ακολούθως πραγματοποιήθηκε παραμετρική δυναμική ανάλυση του συστήματος με βαθμονομημένο προσομοίωμα πεπερασμένων στοιχείων. Εξετάστηκε η επιρροή της αλληλεπίδρασης στα δυναμικά χαρακτηριστικά της ανωδομής και την απόκριση του πασσάλου για διαφορετικές συνοριακές συνθήκες στην ανωδομή. Τα αποτελέσματα οδήγησαν στο ορισμό της ενεργού ψευδο-ιδιοσυχνότητας του συστήματος στην οποία η απόκριση του πασσάλου ελαχιστοποιείται σε σχέση με την εδαφική κίνηση. Ως ένα τελικό στάδιο η αναπτυχθείσα διαδικασία με βάση τους βρόχους p-y εφαρμόστηκε για τα αποτελέσματα της παραμετρικής ανάλυσης του συζευγμένου συστήματος. Η όλη διαδικασία κατέληξε στην επέκταση διαθέσιμων αναλυτικών σχέσεων υπολογισμού των συντελεστών δυσκαμψίας και απόσβεσης πασσάλου ως μέλος του συζευγμένου συστήματος με άμεση δυνατότητα χρήσης σε απλοποιημένα προσομοιώματα τύπου Winkler που συχνά υιοθετούνται στην πράξη.
Κατάθλιψη και γνωστικές διαταραχές στη νόσο του Πάρκινσον
Authors: Στεργίου Βασίλειος
Published: January 2014

Ο στόχος της διατριβής είναι η διερεύνηση της κατάθλιψης και των γνωστικών διαταραχών στη νόσο του Πάρκινσον. Σε 43 ασθενείς με τη συγκεκριμένη νόσο χορηγήθηκαν οι εξής νευροψυχολογικές δοκιμασίες HAM-D₁₇, MMSE και Wechsler II, οπότε οι ασθενείς διαχωρίσθηκαν στις εξής 4 ομάδες α) 11 χωρίς κατάθλιψη ή γνωστικές διαταραχές, β) 11 με κατάθλιψη, γ) με γνωστικά ελλείμματα και δ) με συνυπάρχουσα κατάθλιψη και γνωστική έκπτωση. Οι παραπάνω ασθενείς εξετάσθηκαν με οπτικές ψυχοφυσιολογικές μεθόδους ΟΠΔ, ΗΑΓ και κορημετρία. Οι παραπάνω ασθενείς παρουσίαζαν χαμηλές τιμές, όσον αφορά τις παραμέτρους της κορημετρίας, κυρίως την Vcmax και την Acmax, γεγονός το οποίο αποδίδεται σε κεντρικό χολινεργικό έλλειμμα. Περισσότερο χαμηλές τιμές παρουσίαζε η ομάδα με γνωστικές διαταραχές. Με τη μέθοδο της κορημετρίας είναι επίσης δυνατός ο διαχωρισμός ανάμεσα στην αμιγή άνοια από τη καταθληπτικού τύπου «ψευδοάνοια».
Μελέτη των βιολογικών επιδράσεων συστατικών διατροφικών προϊόντων
Authors: Σίμος Ιωάννης
Published: January 2014

Τα φλαβονοειδή είναι μια ομάδα χημικών μορίων που απαντάται στα φυτά και χαρακτηρίζεται από την παρουσία πολλών φαινολικών μονάδων. Τα φλαβονοειδή παρουσιάζουν ισχυρές αντιοξειδωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες. Τα μόρια ενεργούν ως δεσμευτές των ενεργών ριζών οξυγόνου και ως αναστολείς διαφόρων ενεργών ενζύμων. Σκοπός της μελέτης ήταν να εξετάσει τις in vitro αντικαρκινικές ιδιότητες των φλαβανολών (κατεχίνη επικατεχίνη, EGCG) και τη δραστηριότητά τους ως in vivo αναστολείς του οξειδωτικού στρες που προκαλείται από τη χορήγηση όζοντος. Μεθοδολογία: Για τις in vitro μελέτες η μέθοδος Trypan Blue και ΜΤΤ χρησιμοποιήθηκαν για το προσδιορισμό της κυτταρικής βιωσιμότητας και των πολλαπλασιασμό των LMS, MCF-7 και MRC-5 κυττάρων. Η κυτταρομετρία ροής χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό της απόπτωσης/νέκρωσης στα κύτταρα LMS. Για τις in vivo μελέτες, χρησιμοποιήθηκαν θηλυκοί επίμυες Wistar, ηλικίας 3-6 μηνών. Το οξειδωτικό στρες προκλήθηκε από ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση όζοντος (6.1μg/kg σωματικού βάρους) ενώ το μίγμα των φλαβανολών (20mg/kg σωματικού βάρους) χορηγήθηκε επίσης ενδοπεριτοναϊκά. Για την εκτίμηση της συνολικής του αντιοξειδωτικής ικανότητας χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος Κυανού του CrO5 και η Υγρή Χρωματογραφία-Φασφατογράφου Μάζας (LC-MS) για τον προσδιορισμό των επιπέδων της μαλονικής διαλδεϋδης στα ούρα. Η δραστηριότητα των ενζύμων υπεροξειδάση της γλουταθειόνης (SOD) και υπεροξειδάσης της γλουταθειόνης (GPx) μετρήθηκε με εμπορικά διαθέσιμα kits. Μετρήθηκαν επίσης αιματολογικοί δείκτες, δείκτες διατροφής και μεταβολισμού, τα επίπεδα του παράγοντα νέκρωσης TNF-α και τα επίπεδα ψευδαργύρου και του χαλκού στο πλάσμα του αίματος. Αποτελέσματα: Η επώαση των διάφορων φλαβανοών με καρκινικές σειρές κυττάρων ανέστειλε τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Τα μόρια αυτά οδήγησαν τα καρκινικά κύτταρα σε αποπτωτικό θάνατο. Από τι φλαβανόλες η EGCG εμφάνισε τη μεγαλύτερη κυτταροτοξική δράση ενώ η επικατεχίνη και κατεχίνη έδειξαν παρόμοια, αλλά ασθενέστερη δράση. Σύμφωνα με τα in vivo αποτελέσματα οι δόσεις όζοντος που χρησιμοποιήθηκαν την παρούσα μελέτη και η επιλεγμένη οδός χορήγησης προκάλεσαν σημαντική αύξηση του οξειδωτικού στρες στους ενήλικες επίμυες, όπως φαίνεται από την αύξηση των επιπέδων MDA στα ούρα και τη σημαντική μείωση της TAC στο πλάσμα. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας αποδεικνύουν ότι οι φλαβανόλες μπορούν να λειτουργήσουν σαν διαμορφωτές της TAC και να διατηρήσουν την δραστηριότητα των ενδογενών αντιοξειδωτικών αμυντικών ενζύμων. Συμπέρασμα: Οι φλαβανόλες είναι χημικά μόρια που παρουσιάζουν έντονη βιολογική δραστηριότητα με ισχυρά οφέλη υγείας. Ο ρόλος τους και η χρήση τους ως θεραπευτικοί παράγοντες για την αντιμετώπιση ή πρόληψη ασθενειών ή παθογενετικών καταστάσεων είναι ελπιδοφόρος ωστόσο απαιτείται περαιτέρω ερευνητική δράση και θεμελίωση των αποτελεσμάτων
Μη γραμμική ανάλυση και οπτικοποίηση του γονιδιώματος εξελικτικά νεότερων οργανισμών
Authors: Κατσαλούλης Παναγιώτης
Published: January 2014

Η ανάλυση της πρωτοταγούς δομής του DNA και η επεξεργασία των γενετικών ακολουθιών είναι ένας γρήγορα αναπτυσσόμενος τομέας της σύγχρονης έρευνας με σκοπό την αναγνώριση, πρόβλεψη και κατανόηση της δομής, της εξέλιξης και της λειτουργικότητας του DNA. Στα πλαίσια αυτά κινήθηκε και η παρούσα διατριβή, η οποία επικεντρώθηκε στη στατιστική ανάλυση του DNA σε διάφορες κλίμακες ανάλυσης. Η μελέτη έγινε (α) σε επίπεδο βάσεων, χρησιμοποιώντας ολιγονουκλεοτίδια μικρού μήκους για να υπολογισθεί το στατιστικό βάρος κάθε μίας βάσης στο χρωμόσωμα ξεχωριστά, (β) σε επίπεδο χρωμοσωμάτων, υπολογίζοντας την κατανομή ολιγονουκλεοτιδίων σε ένα χρωμόσωμα και (γ) σε επίπεδο πληθυσμού υπολογίζοντας την κατανομή επαναλαμβανόμενων αλληλουχιών μικρού μήκους.Η ανάλυση σε επίπεδο βάσεων επικεντρώθηκε στη χαρτογράφηση χρωμοσωμάτων ανάλογα με τιςστατιστικές τους ιδιότητες. Κατασκευάστηκε ένας αλγόριθμος (SHMap) υπολογισμού στατιστικάδιαφορετικών περιοχών του DNA, ανάλογα με τις αποστάσεις μεταξύ δύο διαδοχικών εμφανίσεων του ίδιου ολιγονουκλεοτιδίου. Η εφαρμογή (ViewGenD) υλοποιήθηκε ως κατανεμημένη. Προκειμένου να επιτευχθεί επιτάχυνση της εκτέλεσης, χρησιμοποιήθηκαν τεχνολογίες παραλληλοποίησης (GRID/MPI) οι οποίες μείωσαν σημαντικά το χρόνο εκτέλεσης.Η ανάλυση σε επίπεδο χρωμοσωμάτων συνίσταται στην κατασκευή αλγορίθμων (gsearch) για τον έλεγχο συσχετίσεων μακράς ή πεπερασμένης εμβέλειας μεταξύ διαφορετικών βάσεων στο ίδιο χρωμόσωμα. Το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στη στατιστική επεξεργασία ολιγονουκλεοτιδίων σε χρωμοσώματα εξελικτικά νεότερων οργανισμών. Διαπιστώθηκε πως τα ολιγόνουκλεοτίδια που φέρουν την «υπογραφή» κάποιας συντηρητικής ακολουθίας, ακολουθούν κατανομή νόμου δύναμης, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα ολιγόνου κλεοτίδια που ακολουθούν κατανομή βραχείας εμβέλειας. Χρησιμοποιώντας ανάλυση δύο μεταβλητών, κατασκευάσθηκε ένας αλγόριθμος (cfit) με τη βοήθεια του οποίου διαπιστώσαμε πως στα ανώτερα χορδωτά τα ολιγονουκλεοτίδια παρουσιάζουν φαινόμενο συσσωμάτωσης (clustering), ενώ στους οργανισμούς που απέχουν εξελικτικά σημαντικά από τα θηλαστικά και τα πτηνά δεν είναι προφανής τέτοια συσσωμάτωση.Τέλος, έγινε ανάλυση σε επίπεδο πληθυσμών, όπου υλοποιήθηκε μία μέθοδος (STRStat) στατιστικήςμελέτης Επαναλαμβανόμενων Ακολουθιών Μικρού Μήκους (STR). Δημιουργήθηκε μία βάση δεδομένων με τις πληροφορίες αυτές. Έγινε υπολογισμός κατανομών των STR, έλεγχος της βάσης αυτής με διάφορους στατιστικούς δείκτες και αντιπαραβολή με αντίστοιχες βάσεις δεδομένων από τη βιβλιογραφία.
Ο Μένανδρος και η διαπαιδαγώγηση του θεατή
Authors: Ντανν Χριστόφορος
Published: January 2014

Στο πνευματικό περιβάλλον του Μενάνδρου η λογοτεχνία εθεωρείτο αυτομάτως διδακτική. Η μενάνδρεια κωμωδία εφαρμόζει ένα είδος μαιευτικής μεθόδου που ασκεί υποσυνείδητα και συναισθηματικά τον θεατή ώστε να του αφαιρεί τις προκαταλήψεις και να του δίνει την ελευθερία να σχηματίσει μόνος του, με ευελιξία της σκέψης, μια ανανεωμένη αντίληψη της «φιλανθρωπίας».
{Ι.} Θεωρητική μελέτη των μεταλλοκαρβιδίων TiC+, VC+ και CrC+. ΙΙ. Η φύση του χημικού δεσμού του κατιόντος N5+ και συγγενών συστημάτων
Authors: Κερκινές-Κεραμηδάς Ιωάννης-Σώζων
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή αφορά τη θεωρητική μελέτη υψηλού επιπέδου διαφόρων μικρών μοριακών συστημάτων με τη χρήση της Κβαντικής Μηχανικής. Οι κατηγορίες των μορίων τα οποία μελετήθηκαν είναι δύο: α) Στο πρώτο μέρος, υπολογίσθηκαν γεωμετρικές και ενεργειακές παράμετροι καθώς και τα δεσμικά χαρακτηριστικά των θεμελιωδών και αρκετών χαμηλώς κειμένων διηγερμένων καταστάσεων των κατιοντικών καρβιδίων MC+ των στοιχείων μεταπτώσεως M = Ti, V, και Cr, ενώ ανεφέρθησαν και για λόγους συγκρίσεως αντίστοιχα δεδομένα από παλαιότερους υπολογισμούς στο ScC+. Το μόνο γνωστό στη βιβλιογραφία για τα συστήματα αυτά ήταν οι ενέργειες διασπάσεως των αγνώστου συμμετρίας θεμελιωδών καταστάσεών τους. Ο συνολικός αριθμός καταστάσεων ο οποίος μελετήθηκε στα επίπεδα CASSCF + 1 + 2 (=MRCI) και MRCI+Q ήταν 62 (ScC+: 13, TiC+: 13, VC+: 17, CrC+: 19). Δύο διαφορετικά “είδη” δεσμών βρέθηκαν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον καθορισμό της θεμελιώδους καταστάσεως των μονοκατιόντων MC+. Στην πρώτη περίπτωση, το μεταλλοκατιόν σχηματίζει δύο δεσμούς p (1½ στην περίπτωση του ScC+) και μισό δεσμό s (δηλ. δεσμό ενός e-) με τον C(3P; Μ = 0). Το είδος αυτό του δεσμού χαρακτηρίζει αδιαμφισβήτητα τις θεμελιώδεις καταστάσεις των δύο πρώτων μεταλλοκαρβιδίων, ScC+(X3P) και TiC+(Χ2S+). Στη δεύτερη περίπτωση, τα θραύσματα M+ και C σχηματίζουν κλασικό τριπλό δεσμό (έναν s και δύο p). Οι προκύπτουσες, τριπλώς δέσμιες καταστάσεις συναγωνίζονται εντόνως με τις προηγούμενες στα VC+ και CrC+. Στο πιο ακριβές υπολογιστικό επίπεδο, το VC+ εμπίπτει στην πρώτη κατηγορία (X 3D), ενώ το CrC+ στη δεύτερη (X 2D). Στις περιπτώσεις των ScC+ και TiC+, οι αντίστοιχες τριπλώς δέσμιες καταστάσεις βρίσκονται αρκετά υψηλότερα (14.0 και 39.2 kcal/mol αντιστοίχως, επίπεδο MRCI). β) Στο δεύτερο τμήμα της παρούσης εργασίας μελετήθηκε η δομή του προσφάτως απομονωθέντος κατιόντος N5+ το οποίο υπήρξε αντικείμενο εκτεταμένων συζητήσεων και εργασιών στην πρόσφατη χημική βιβλιογραφία. Προσδιορίσθηκε με απλά χημικά επιχειρήματα, αλλά και με υψηλού επιπέδου θεωρητικούς υπολογισμούς η προέλευση της ιδιαιτέρως συμμετρικής του δομής και των χαρακτηριστικών αυτής. Η κατανόηση των δεσμικών χαρακτηριστικών του N5+ οδήγησε σε μια νέα οικογένεια χημικών ενώσεων - αγνώστων στη βιβλιογραφία - οι οποίες προβλέπονται πειραματικώς απομονώσιμες, όπως π.χ. το κατιόν N(NH3)2+, αλλά και ενώσεις περιέχουσες άτομα ευγενών αερίων, π.χ. HCAr2+ και HCKr2+, στις οποίες τα ευγενή αέρια συνδέονται με τον άνθρακα με συνήθη “δοτικό ημιπολικό” δεσμό.
Τεχνικές εισόδου-εξόδου και χρονοδρομολόγησης για την αποδοτική χρήση μοιραζόμενων αρχιτεκτονικών πόρων σε συστοιχίες κόμβων συμμετρικής πολυεπεξεργασίας
Authors: Κούκης Ευάγγελος
Published: January 2014

Η αυξανόμενη χρήση των συστοιχιών (clusters) για εφαρμογές απαιτητικές σε δεδομένα, σε συνδυασμό με την τάση για περισσότερους υπολογιστικούς πυρήνες ανά επεξεργαστή, αυξάνει τον φόρτο του υποσυστήματος Εισόδου/Εξόδου. Χρειαζόμαστε μηχανισμούς χαμηλής επιβάρυνσης για την αποδοτική μετακίνηση μεγάλων συνόλων δεδομένων ανάμεσα σε υπολογιστικούς πυρήνες και αποθηκευτικά μέσα. Η παρούσα διατριβή εξερευνά τις επιπτώσεις του ανταγωνισμού για μοιραζόμενους πόρους σε εξυπηρετητές αποθήκευσης. Μελετάμε την κίνηση των δεδομένων σε σύστημα μοιραζόμενης πρόσβασης επιπέδου μπλοκ πάνω από Myrinet και βρίσκουμε ότι ο κορεσμός του διαδρόμου κύριας μνήμης και του περιφερειακού διαδρόμου επιβαρύνει σημαντικά τη λειτουργία του. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, προτείνουμε τεχνικές για την κατασκευή αποδοτικών μονοπατιών δεδομένων ανάμεσα σε αποθηκευτικά μέσα και το δίκτυο, στην πλευρά του εξυπηρετητή, και το δίκτυο και τους υπολογιστικούς πυρήνες, στην πλευρά των πελατών. Παρουσιάζουμε το gmblock, ένα σύστημα μοιραζόμενης πρόσβασης επιπέδου μπλοκ το οποίο υποστηρίζει απευθείας μονοπάτι δεδομένων από το δίσκο σε προσαρμογέα Myrinet, παρακάμπτοντας τον επεξεργαστή και το διάδρομο μνήμης. Για βελτιωμένη υποστήριξη αιτήσεων μεγάλου μήκους και υποστήριξη επικάλυψης των φάσεων ανάγνωσης και δικτυακής αποστολής με ελάχιστη εμπλοκή της CPU, εισάγουμε συγχρονισμένες λειτουργίες αποστολής ως επεκτάσεις στο Myrinet/GM. Η σημασιολογία τους επιτρέπει συγχρονισμό της κάρτας δικτύου με εξωτερικό παράγοντα, π.χ. έναν ελεγκτή αποθήκευσης που χρησιμοποιεί το άμεσο μονοπάτι. Στην πλευρά του πελάτη, το προτεινόμενο σύστημα εκμεταλλεύεται την προγραμματισιμότητα της κάρτας δικτύου για να υποστηρίξει άμεση τοποθέτηση εισερχόμενων τεμαχίων δεδομένων σε απομονωτές διάσπαρτους στη φυσική μνήμη. Η σχεδίαση αυτή καθιστά δυνατή την κίνηση μπλοκ από άκρο σε άκρο χωρίς αντίγραφα, απευθείας από απομακρυσμένο αποθηκευτικό μέσο στο δίκτυο και τελικά στη μνήμη του πελάτη. Η πειραματική αποτίμηση των προτεινόμενων τεχνικών δείχνει σημαντική αύξηση του ρυθμού απομακρυσμένης Ε/Ε και μειωμένη παρεμβολή στον τοπικό υπολογισμό στην πλευρά του εξυπηρετητή. Από την εκτέλεση διαφόρων μετροπρογραμμάτων σε εγκατάσταση του παράλληλου συστήματος αρχείων OCFS2 πάνω από το gmblock προκύπτει βελτίωση της απόδοσης του συστήματος, με την προϋπόθεση ότι η χρονοδρομολόγηση Ε/Ε στην πλευρά του εξυπηρετητή εξαλείφει τη στενωπό στους δίσκους λόγω ταυτόχρονης πρόσβασης από πολλούς πελάτες
Optimizing performance and dependability of computer systems
Authors: Κούτρας Βασίλειος
Published: January 2014

Computer systems experience failures the most frequent causes of which are software faults. After an “infant mortality” period, software failures occur in a non-deterministic manner. As a consequence, stochastic modeling is required to capture the behavior of software systems. Also, aging phenomena are observed in software systems or software applications designed to run continuously in time, which are generated by error conditions accumulation. Proactive solutions are needed to counteract such phenomena effectively. Software rejuvenation is a proactive fault management technique. It is a scheduled action that occasionally terminates a software application or a system, cleans its internal state and immediately restarts it in a state where it has regained its full capacity. Software rejuvenation has been modeled in various computer systems to prevent software failures that might cause financial loss or even to human loss. Rejuvenation can be performed at two different levels, partial or full, or a combination of the two. Usually, rejuvenation manages to prevent software failures caused by aging phenomena. Nevertheless, under certain conditions, rejuvenation may fail. In this thesis, the concept of failed rejuvenation is introduced, which refers to the failure cases imputable to an abnormal function during the rejuvenation procedure. Rejuvenation is modeled in systems which suffer from resource exhaustion. Free physical memory can be used as a measure of the resources that degrade gracefully. Rejuvenation under the optimal schedule manages to release system resources and hence to improve the system’s performance. Moreover, rejuvenation effects on resource availability optimization combined with resource reservation techniques are also studied. The efficiency of software rejuvenation in improving a system’s performance is studied by employing classic dependability measures. Rejuvenation is modeled on redundant, cluster and distributed computing systems and it aims to improve their availability and service reliability. Moreover, improvements of dependability measures due to software rejuvenation are highlighted in the context of the VoIP telecommunication application. In all the above cases, the key goal is to determine the optimal rejuvenation policy which contributes to the systems’ performance. Explicit approximate inverse preconditioning is adopted for efficiently solving sparse linear systems of algebraic equations, so as to derive the software systems performance and dependability measures. The appropriate modeling framework for studying further the impact of rejuvenation on various computer systems is provided in this thesis. Rejuvenation is the next step for self-healing systems, since it contributes to autonomic computing, whether the systems in question are large technological ones such as the Grid, or lower scale software systems such as the ones used in today’s mobile phones.
Όψεις της κοινωνίας της Θεσσαλονίκης στην ευρύτερη περίοδο της ρωσο-οθωμανκής σύγκρουσης 1768-1774
Authors: Shariat-Panahi Seyyed
Published: January 2014

[…] Η παρούσα ερευνητική προσπάθεια επικεντρώνεται στις πολιτικές παραμέτρους του ζητήματος των πυρηνικών όπλων στην Ελλάδα την περίοδο 1957-1963 και σκοπός της είναι η ανάλυση και ερμηνεία των πολιτικών αποφάσεων των ελληνικών κυβερνήσεων αναφορικά με τα πυρηνικά όπλα αλλά και η πρόσληψη του ζητήματος από τον ευρύτερο πολιτικό κόσμο και την ελληνική κοινωνία. Επιχειρείται η ερμηνεία των πολιτικών παραμέτρων και αιτιών ενώ αναλύονται κοινωνικές δράσεις όταν αυτές συνυφαίνονται με τις πολιτικές συνιστώσες του ζητήματος. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, άλλωστε, επιχειρείται η ανεύρεση και ανάδειξη των αιτιών, των προθέσεων και των παραγόντων που διαμόρφωσαν το ελληνικό ειρηνιστικό κίνημα. Τα χρονικά όρια της μελέτης εκτείνονται από τις αρχές του 1957 έως τον Αύγουστο του 1963 και ορίζονται από την έναρξη και την ολοκλήρωση συγκεκριμένων διεθνών εξελίξεων. […]
Επαναχρησιμοποίηση λυμάτων για άρδευση
Authors: Μπακοπούλου Σοφία
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία αξιολογήθηκε η βιωσιμότητα της δυνατότητας χρήσης ανακτημένου λύματος για λόγους άρδευσης στην Ελλάδα. Με τον όρο άρδευση εννοείται τόσο η άρδευση αγροτικών όσο και αστικών εκτάσεων. Για την αξιολόγηση της εν λόγω βιωσιμότητας δομήθηκε ένα μοντέλο αξιολόγησης το οποίο κάτω από ένα ολιστικό πρίσμα αξιολογεί τόσο τις αναγκαίες οικονομικές, όσο και τις σημαντικότερες κοινωνικές και περιβαλλοντικές παραμέτρους. Πρόκειται δηλαδή για ένα μοντέλο που στοχεύει στην ολοκληρωμένη αξιολόγηση της δυνατότητας επαναχρησιμοποίησης επεξεργασμένων λυμάτων σε μια περιοχή. Για τη δόμηση του μοντέλου χρησιμοποιήθηκε μια πολυκριτήρια μεθοδολογία λήψης απόφασης (PROMETHEE II). Πιο συγκεκριμένα διαμορφώθηκαν έξι (6) διαφορετικά εναλλακτικά σενάρια προχωρημένης επεξεργασίας και απολύμανσης των λυμάτων και αξιολογήθηκαν ως προς μια σειρά από οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά κριτήρια. Η αξιολόγηση έγινε με βάση τόσο βιβλιογραφικά δεδομένα όσο και δεδομένα που προέκυψαν από τη διεξαγωγή ερευνών πεδίου και πειραμάτων κυρίως στην περιοχή της Θεσσαλίας. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης έδειξαν ότι η επαναχρησιμοποίηση λυμάτων στη χώρα μας μπορεί να καταστεί βιώσιμη εάν εκτός από τους αναγκαίους οικονομικούς παράγοντες ληφθούν υπόψη και οι σημαντικότεροι κοινωνικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Μάλιστα φάνηκε ότι η χρήση μιας απλής προχωρημένης επεξεργασίας (π.χ. διήθηση ή διήθηση μετά από κροκίδωση) σε συνδυασμό με χρήση του οζονισμού ως μεθόδου απολύμανσης αποτελεί και το βέλτιστο σενάριο προχωρημένης επεξεργασίας και απολύμανσης εκροών δευτεροβάθμιας επεξεργασίας λυμάτων τόσο για την περίπτωση της αγροτικής άρδευσης όσο και για την αντίστοιχη της αστικής.
Αρχιτεκτονικές δυναμικών οπτικών δικτύων
Authors: Δράκος Ανδρέας
Published: January 2014

Τα τελευταία χρόνια χαρακτηρίζονται από την είσοδο των διαδικτυακών εφαρμογών και του Διαδικτύου στην καθημερινή ζωή μας. Η αύξηση των ταχυτήτων πρόσβασης των τελικών καταναλωτών και των απαιτήσεων για όλο και περισσότερη πρόσβαση στο Διαδίκτυο έχει μεγάλη επίπτωση στα δίκτυα κορμού που πρέπει να εξυπηρετήσουν έναν πολύ μεγάλο όγκο δεδομένων καθημερινά, όγκος που αυξάνεται με πολύ μεγάλους ρυθμούς. Αν και οι οπτικές ίνες αποτελούν σήμερα το βασικό τρόπο σύνδεσης των κεντρικών κόμβων, τα σημερινά συστήματα δεν μπορούν να επεκταθούν για να καλύψουν την όλο και αυξανόμενη ανάγκη εύρου ζώνης καθώς βασίζονται στην ηλεκτρονική επεξεργασία των πακέτων που πρέπει να γίνεται σε κάθε κόμβο του δικτύου. Στόχος της επιστημονικής κοινότητας δεν είναι άλλος από την δημιουργία ενός συστήματος μετάδοσης των δεδομένων με αμιγώς οπτική τεχνολογία για την αύξηση της χωρητικότητας των δικτύων κορμού, την μείωση της καθυστέρησης, την μείωση της κατανάλωσης ισχύος, κ.α. ενώ τα συστήματα αυτά θα πρέπει να μπορούν να ανταποκρίνονται στις δυναμικές διακυμάνσεις της κίνησης. Στα πλαίσια αυτής της διατριβής αναλύονται τα διάφορα συστήματα οπτικής δικτύωσης που έχουν προταθεί για τα κεντρικά δίκτυα κορμού με στόχο την μελέτη της απόδοσης τους και την συγκριτική αξιολόγησή τους μέσω της διαδικασίας της προσομοίωσης. Η μελέτη εστιάζει τόσο σε διαφορετικούς τρόπους μετάδοσης δεδομένων σε ένα οπτικό δίκτυο όσο και στην αρχιτεκτονική των οπτικών κόμβων, δύο ζητήματα που, αν και συνήθως εξετάζονται αυτόνομα, οι τεχνολογίες τους εφάπτονται και είναι άμεσα εξαρτώμενες η μια με την άλλη. Απώτερος σκοπός δεν είναι η μελέτη της απόδοσης των παραπάνω τεχνολογιών αυτόνομα, αλλά η σύνθεσή τους σε ολοκληρωμένες λύσεις -αρχιτεκτονικές- οπτικής δικτύωσης. Επιπλέον, στα πλαίσια αυτής της διατριβής, παρουσιάζεται και εξετάζεται σε αντιπαράθεση με τις υπόλοιπες λύσεις, μια πρωτότυπη ιδέα για την συνολική αρχιτεκτονική ενός οπτικού δικτύου κορμού, η αρχιτεκτονική CANON, μια λύση που προσφέρει βέλτιστη δικτυακή απόδοση, δυναμική δέσμευση πόρων και με μικρές απαιτήσεις δικτυακών πόρων, χάρις στην εφαρμογή στατιστικής πολυπλεξίας.
Ο ρόλος των αδρενεργικών υποδοχέων στην διακίνηση υγρού και ηλεκτρολυτών στον υπεζωκότα προβάτου
Authors: Ζαρογιάννης Σωτήριος
Published: January 2014

Μελετήθηκε η επίδραση της αδρεναλίνης στην διαμεσοθηλιακή αντίσταση (RTM) του περισπλάχνιου και τοιχωματικού υπεζωκότα προβάτου, χρησιμοποιώντας την τεχνική Ussing system. Η τιμή αναφοράς της RTM του περισπλάχνιου υπεζωκότα βρέθηκε 20.71 ± 0.31 Ω•cm2, ενώ αυτή του τοιχωματικού βρέθηκε 19.53 ± 0.34 Ω•cm2. Αμέσως μετά την χορήγηση αδρεναλίνης (10-7 M) και στη κορυφαία και στη βασική επιφάνεια του περισπλάχνιου και τοιχωματικού υπεζωκότα, αυτές οι τιμές αυξήθηκαν στατιστικά σημαντικά (P<0.05). Προσθήκη του μη ειδικού αναστολέα των β-αδρενεργικών υποδοχέων, προπρανολόλη (10-5 M), κατέστειλε την δράση της αδρεναλίνης και στον περισπλάχνιο και στον τοιχωματικό υπεζωκότα, ενώ η προσθήκη του μη ειδικού αναστολέα των α-αδρενεργικών υποδοχέων, φαιντολαμίνη (10-5 M), εν μέρει κατέστειλε την παραπάνω αύξηση μόνο στον τοιχωματικό υπεζωκότα. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η αδρεναλίνη έχει ταχεία επίδραση και στα δύο πέταλα του υπεζωκότα. Αυτή η ταχεία επίδραση μεσολαβείτε από τη διέγερση των β-αδρενεργικών υποδοχέων στην περίπτωση του περισπλάχνιου υπεζωκότα, ενώ στην περίπτωση του τοιχωματικού υπεζωκότα αυτή η επίδραση οφείλεται στη διέγερση τόσο των α- όσο και των β- αδρενεργικών υποδοχέων. Στον περισπλάχνιο υπεζωκότα η επίδραση της αδρεναλίνης εκλείπει μετά από μερικά λεπτά ενώ στον τοιχωματικό υπεζωκότα η επίδρασή της είναι πιο παρατεταμένη, υποδηλώνοντας διαφορές στην κατανομή των αδρενεργικών υποδοχέων μεταξύ του περισπλάχνιου και τοιχωματικού υπεζωκότα. Η αναστολή της υδατοπορίνης-1 αυξάνει τη διαπερατότητα του υπεζωκότα και μεταβάλλει την δράση της αδρεναλίνης.
Η συμβολή της ποζιτρονικής τομογραφίας (PET) σε ασθενείς με λέμφωμα
Authors: Καραντάνης Δημήτριος
Published: January 2014

Τα ευρήματα των μελετών της συγκεκριμένης διατριβής, είναι υπέρ της θεωρίας, η οποία έχει διερευνηθεί μόνο στους πιο συχνά συναντόμενους τύπους NHL, ότι η FDG-PET είναι χρήσιμη και ευαίσθητη εξέταση για τα λεμφώματα. Επιβεβαιώνεται στις περισσότερες περιπτώσεις, για πρώτη φορά σε σειρά ασθενών, ότι η συμβολή της FDG-PET στην αντιμετώπιση ασθενών με τους μελετηθέντες σπάνιους τύπους NHL είναι σημαντική. Συνολικά μελετήθηκαν 50 ασθενείς με πρωτοπαθές λέμφωμα του ΚΝΣ, λέμφωμα Burkitt’s και NK/T-cell λέμφωμα και 120 εξετάσεις PET αυτών των ασθενών. Το 18F-FDG συγκεντρώνονταν ζωηρά στις βλάβες, δίνοντας υψηλές τιμές SUV στις θετικές περιοχές. Η ευαισθησία για τον εντοπισμό ενεργού νόσου ήταν πολύ μεγάλη, όπως το ίδιο και η ειδικότητα. Η σταδιοποίηση και η διερεύνηση για υποτροπή με FDG-PET ήταν έγκυρες. Οι αρνητικές σε ευρήματα εξετάσεις με FDG-PET έδειξαν ότι αποκλείουν με αρκετά μεγάλη σιγουριά την πιθανότητα ύπαρξης ενεργού νόσου, εκτός από την περίπτωση οφθαλμικής νόσου στο λέμφωμα του ΚΝΣ . Όπως λοιπόν έχει παρατηρηθεί σε άλλους ήδη μελετηθέντες τύπους λεμφωμάτων, η FDG-PET δείχνει να είναι μια πολύ χρήσιμη συμπληρωματική μέθοδος για την εκτίμηση της έκτασης της νόσου, την παρακολούθηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία και την διερεύνηση για πιθανή υποτροπή στους τρεις τύπους μη-Hodgkin λεμφώματος της έρευνάς μας. Τέλος, από το σύνολο των ευρημάτων της μελέτης θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι η κατεύθυνση βιοψίας στην περίπτωση υπάρξεως υπολειμματικής μάζας μετα- ή δια-θεραπευτικά μπορεί να καθοδηγηθεί βάσει των ευρημάτων η FDG-PET στην περιοχή που εμφανίζει αυξημένη πρόσληψη 18F-FDG. Περισσότερα δεδομένα απαιτούνται από την διεθνή αρθρογραφία και τις επιστημονικές ανακοινώσεις για να τεκμηριωθούν πλήρως οι παραπάνω παρατηρήσεις.
Ανατομικές παραλλαγές και οστικές ανθρωπομετρικές παράμετροι του ανωνύμου και των μακρών οστών του κάτω άκρου
Authors: Τερζίδης Ιωάννης
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσης διατριβής είναι η διερεύνηση των ήδη γνωστών αλλά και άγνωστων παραλλαγών του ανωνύμου οστούν και των μακρών οστών (μηριαίο, κνήμη και περόνη) του κάτω άκρου και η μέτρηση και καταγραφή όλων των μορφολογικών χαρακτηριστικών των παραπάνω οστών στον Ελλαδικό χώρο. Μελετήθηκαν, 336 ανώνυμα οστά, 360 μηριαία οστά, 342 κνήμες και 258 περόνες. Μέσο της παρατήρησης αναζητήθηκαν οι ανατομικές οστικές παραλλαγές. Επιπλέον πραγματοποιήθηκαν 12 μετρήσεις στο ανώνυμο οστούν, 23 στο μηριαίο οστούν, 15 στην κνήμη και 3 στην περόνη. Οι μετρήσεις έγιναν με ηλεκτρονικό παχύμετρο, οστεομετρική πλάκα, μετρική ταινία, και με διαφανές γωνιόμετρο. Στα αποτελέσματα παρουσιάζονται στο πρώτο μέρος οι παραλλαγές ανά οστούν που παρατηρήθηκαν και στο δεύτερο μέρος οι αναλυτικοί πίνακες με τα σχόλια για τις μετρήσεις που έγιναν. Ανατομικές παραλλαγές του ανωνύμου οστού βρέθηκαν, κοτυλιαία ρωγμή σε 12 οστά, επικουρικές ιερολαγόνιες αρθρικές επιφάνειες σε 36 οστά, προωτιαία αύλακα σε 47 οστά, κοτυλιαία οστική προεξοχή σε 3 οστά, φύμα του απιοειδούς μυός σε 7 οστά και οστικός πόρος στο κάτω χείλος της οφρύος της κοτύλης σε 1 οστούν. Στο μηριαίο οστούν βρέθηκαν, σε 47 μηριαία οστά λαγόνιο εντύπωμα, σε 19 μηριαία οστά τρίτο τροχαντήρα, σε 2 μηριαία οστά βοθρίο του τρίτου τροχαντήρα και σε 33 μηριαία οστά στυλωτό μηριαίο οστούν. Στην κνήμη σε ένα οστούν βρέθηκε επικουρική πρόσθια αρθρική επιφάνεια.
Acquisition of reference to self and others in greek sign language
Authors: Χατζοπούλου Μαριάννα
Published: January 2014

Η διατριβή αυτή διερευνά την εμφάνιση της γλωσσικής χρήσης της δείξης ως αντωνυμίας πρώτου-και μη-πρώτου προσώπου στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα. Παρά την ομοιότητα στη μορφή μεταξύ της δεικτικής χειρονομίας και των αντωνυμικών δεικτικών νοημάτων, τα παιδιά που αποκτούν νοηματική γλώσσα περνούν από τα ίδια στάδια και αποκτούν τις προσωπικές αντωνυμίες περίπου στην ίδια ηλικία με τα παιδιά που αποκτούν προφορική γλώσσα. Σύμφωνα με την Petitto (1984, 1987, 1994), στην Αμερικανική Νοηματική Γλώσσα η μετάβαση στην αντωνυμική δείξη χαρακτηρίζεται από: (α) μια περίοδο διακοπής, κατά την οποία τα παιδιά αποφεύγουν τη χρήση της δεικτικής χειρονομίας προς τα πρόσωπα, και (β) την εμφάνιση λαθών αντιστροφής πριν από την κατάκτηση των προσωπικών αντωνυμιών πρώτου και δεύτερου πρόσωπου. Η παρούσα έρευνα προσθέτει νέα δεδομένα ως προς την κατάκτηση των προσωπικών αντωνυμιών διερευνώντας: (α) τον τρόπο και την ηλικία στην οποία κατακτώνται τα αντωνυμικά δεικτικά νοήματα από το παιδί που βρίσκεται σε περιβάλλον Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας, (β) τη χρήση άλλων νοημάτων για την αναφορά στα πρόσωπα και τον εαυτό, και (γ) την ύπαρξη λαθών αντιστροφής κατά την πρώιμη χρήση της αντωνυμικής δείξης. Για τη διεξαγωγή της έρευνας βιντεοσκοπήθηκε η αυθόρμητη επικοινωνία ενός κωφού αγοριού με τους γονείς του και κάποια συγγενικά πρόσωπα του περιβάλλοντος του ανά δεκαπενθήμερο, από την ηλικία των 12 έως την ηλικία των 36 μηνών. Τριάντα ώρες επικοινωνιακής συμπεριφοράς του παιδιού μεταγράφηκαν και όλες οι φράσεις που περιλάμβαναν δείξεις αναλύθηκαν ως προς την αναφορά και την λειτουργία τους. Από τα ευρήματα της έρευνας επιβεβαιώνεται ότι ο ρόλος που παίζει η τροπικότητα (ακουστικο-φωνητική ή οπτικο-κινητική) στην κατάκτηση της γλώσσας είναι πολύ περιορισμένος. Ο χρόνος και η συχνότητα εμφάνισης των αντωνυμικών δεικτικών νοημάτων ακολουθεί το γενικό αναπτυξιακό σχήμα που παρατηρήθηκε και για την κατάκτηση της Αμερικάνικης Νοηματικής Γλώσσας. Ωστόσο, προέκυψαν και σημαντικές διαφορές όπως: (α) η συχνότητα εμφάνισης κοινών ουσιαστικών και ονομάτων για την αναφορά σε πρόσωπα πριν από την κατάκτηση της αντωνυμικής δείξης είναι πολύ περιορισμένη, (β) η ύπαρξη ενός μόνο λανθασμένου δεικτικού νοήματος δείχνει ότι το κωφό παιδί χρησιμοποιεί από την αρχή τα αντωνυμικά νοήματα σωστά, και (γ) δεν υπάρχει καμία ένδειξη ασυνέχειας κατά τη μετάβαση από την πρώιμη επικοινωνιακή χρήση της δεικτικής χειρονομίας στη χρήση των αντωνυμικών δεικτικών νοημάτων.
Προγραμματισμός και έλεγχος παραγωγής με παραμέτρους που μεταβάλλονται με την πάροδο του χρόνου
Authors: Βουτσινάς Θεόδωρος
Published: January 2014

Κάθε παραγωγική διαδικασία αποτελείται από επιμέρους λειτουργίες. Η ανάλυση και η εξέταση των στοιχειωδών λειτουργιών μπορεί να οδηγήσει σε αποφάσεις που θα βελτιστοποιήσουν τις διαδικασίες παραγωγής. Η επιλογή του τρόπου εκτέλεσης των επιμέρους λειτουργιών μπορεί να επηρεάζεται από παράγοντες όπως οι ποικιλία των παραγόμενων προϊόντων, η φύση του προϊόντος και η θέση του στον κύκλο ζωής του, ο βαθμός αυτοματοποίησης του συστήματος σε σχέση με τις ανάγκες για αυτοματοποιημένη παραγωγή του προϊόντος και του αντίστοιχου επίπεδου ποιότητας που απαιτείται, οι απαιτήσεις για εξειδικευμένο προσωπικό/εξοπλισμό, η επάρκεια των απαιτούμενων πρώτων υλών, το ανταγωνιστικό περιβάλλον, οι απαιτήσεις του αγοραστικού κοινού και οι διαθέσιμες τεχνολογίες. Ο σχεδιασμός των παραγωγικών διαδικασιών έχει άμεσες και μακροπρόθεσμες επιδράσεις στην αποτελεσματικότητα του μηχανισμού μετασχηματισμού και απαιτεί ενέργειες ανάδρασης και διόρθωσης προκειμένου να οδηγήσει σε θετικά αποτελέσματα. Ο σχεδιασμός των παραγωγικών διαδικασιών πρέπει να δώσει τεκμηριωμένη απάντηση στα ακόλουθα ερωτήματα: ποιο θα είναι το προϊόν του μετασχηματισμού, ποια είναι η ποσότητα του προϊόντος που θα παραχθεί, πώς θα παραχθεί, πού θα παραχθεί.
Μελέτη «ασθενών - μαρτύρων» για την ανάδειξη των προσδιοριστών της συχνότητας της γαστρεντερίτιδας από campylobacter σε παιδιά
Authors: Μέλλου Κασσιανή
Published: January 2014

Στόχος: Η αναγνώριση των σημαντικότερων παραγόντων κινδύνου των σποραδικών περιπτώσεων λοίμωξης από C. jejuni στα παιδιά 0-14 ετών που διαμένουν στο Νομό Αττικής. Μεθοδολογία: Διεξήχθη προοπτική μελέτη «ασθενών-μαρτύρων» από το Δεκέμβριο του 2004 έως το Δεκέμβριο 2006 στην Αττική. Οι ασθενείς αναγνωρίστηκαν με τη συνεργασία των μικροβιολογικών εργαστηρίων των παιδιατρικών νοσοκομείων και οι μάρτυρες με βάση τα αρχεία των ορθοπεδικών κλινικών. Οι ασθενείς και οι μάρτυρες εξομοιώθηκαν ως προς την ηλικιακή ομάδα και το φύλο. Χρησιμοποιήθηκε δομημένο ερωτηματολόγιο για τη συλλογή της πληροφορίας. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Συνολικά 205 ασθενείς και 205 μάρτυρες συμπεριελήφθηκαν στη μελέτη. Παράγοντες με p-value ≤0,10 στη μονομεταβλητή ανάλυση συμπεριλήφθηκαν στην πολυμεταβλητή, από την οποία προέκυψε ότι πέντε παράγοντες σχετίζονταν ανεξάρτητα με τη συχνότητα του νοσήματος: α) η κατανάλωση πουλερικών, β) η αλλοδαπή εθνικότητα, γ) η παρουσία άλλου ατόμου με συμπτώματα γαστρεντερίτιδας στην οικογένεια, δ) η παρουσία υποκείμενου νοσήματος και ε) η ύπαρξη κήπου στο σπίτι.
Συγκριτική μελέτη ανοχής τριών μεθόδων διερεύνησης του οισοφάγου
Authors: Νάκος Γεώργιος
Published: January 2014

Εισαγωγή: Τρεις μέθοδοι οισοφαγοσκόπησης (συμβατική υπό καταστολή, με ενδοσκόπιο μικρής διαμέτρου και οισοφαγική κάψουλα) είναι σήμερα διαθέσιμες. Οι τρεις μέθοδοι έχουν συγκρίσιμη διαγνωστική ακρίβεια, διαφέρουν στο ποσοστό των επιπλοκών και παρότι καθεμιά έχει ικανοποιητικά ποσοστά αποδοχής από τους ασθενείς, δεν έχουν συγκριθεί μεταξύ τους από την άποψη αυτή. Σκοπός: Η σύγκριση των τριών μεθόδων ως προς την ανοχή, την ικανοποίηση και την αποδοχή εκ μέρους των ασθενών Υλικό -Μέθοδοι: Είκοσι ασθενείς με μεγάλους οισοφαγικούς κιρσούς και 10 με γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσο αξιολογήθηκαν προοπτικά την τελευταία τριετία και υποβλήθηκαν διαδοχικά και στις τρεις μεθόδους. Μετά το πέρας των ενδοσκοπήσεων, οι ασθενείς συμπλήρωσαν δύο ειδικά ερωτηματολόγια, με 39 και 7 ερωτήσεις. Αποτελέσματα: Η συνολική θετική στάση των ασθενών ήταν ιδιαίτερη υψηλή προς όλες τις μεθόδους, σύμφωνα και με τα δύο ερωτηματολόγια. Ωστόσο, η οισοφαγική κάψουλα υπερείχε σημαντικά όσον αφορά τη γενική θετική στάση (p<0,001 και στα δύο ερωτηματολόγια) έναντι των άλλων δύο που βρέθηκαν ισοδύναμες. Παρόμοιες σχέσεις βρέθηκαν για την ανοχή, την ικανοποίηση και την αποδοχή ξεχωριστά. Λιγότεροι ασθενείς ένιωσαν πόνο (p=0,003), δυσανεξία (p<0,001) και δυσκολία (p=0,01) με τη κάψουλα. Περισσότεροι ήταν διατεθειμένοι να επαναλάβουν την κάψουλα στο μέλλον (p=0,002 ). Η συμβατική ενδοσκόπηση ήταν δυσκολότερη για τους ασθενείς Συμπεράσματα: Οι ασθενείς αντιμετώπισαν θετικά και τις τρεις μεθόδους. Η οισοφαγική κάψουλα υπερείχε των υπολοίπων στη συνολική θετική στάση και ξεχωριστά στην ανοχή, ικανοποίηση και αποδοχή. Η κάψουλα προκάλεσε λιγότερο συχνά πόνο και δυσφορία. Η συμβατική ενδοσκόπηση δυσκόλεψε περισσότερους ασθενείς. Περισσότεροι ασθενείς θα επαναλάμβαναν τη κάψουλα στο μέλλον. Τα υψηλά ποσοστά γενικής στάσης των ασθενών έναντι των τριών μεθόδων οισοφαγοσκόπησης καθιστούν την παρατηρηθείσα υπεροχή της κάψουλας ένα στατιστικό εύρημα χωρίς ιδιαίτερη κλινική σημασία.
Ο ελεύθερος στίχος υπό το πρίσμα της σύγχρονης μετρικολογίας
Authors: Ρούσσου Βαρβάρα
Published: January 2014

Οι κύριοι στόχοι της διατριβής μου είναι η συγκρότηση μεθοδολογικού εργαλείου για την μελέτη των πρώτων ελληνικών ελευθερόστιχων ποιημάτων και η ανάλυση των ποιημάτων αυτών με στόχο την εξαγωγή συμπερασμάτων για την πορεία την τυπολογία και την ρυθμικότητα του ελευθέρου στίχου στα χρονιά 1920-1940 με δεδομένη την ύπαρξη ρυθμού στον ελεύθερο στίχο και όχι την θεώρησή του ως άρρυθμου. Το πρώτο μέρος της διατριβής είναι θεωρητικό και εξετάζει αρχικά τις έννοιες ρυθμός μέτρο και στίχο ενώ κατόπιν διερευνά τις ρίζες του ευρωπαϊκού ελευθέρου στίχου στον 18ο και 19ο αιώνα και γενικά τους όρους εμφάνισής του. Κυρίως όμως σε αυτό το τμήμα επιχειρώ να καλύψω θεωρητικά θέματα όπως την ερμηνεία του ελεύθερου στίχου από τις θεωρίες του 20ου αιώνα. Προσδιορίζω με βάση τις σύγχρονες θεωρίες το μεθοδολογικό εργαλείο το οποίο θα επιτρέψει την εξέταση των πρώτων ελληνικών ελευθερόστιχων ποιημάτων. Η μεθοδολογία είναι συνδυαστική. Βασίζομαι στην παλαιά μετρική έτσι όπως είχε αποτυπωθεί στα εγκυρότερα εγχειρίδια με στόχο να προσδιορίσω τα μετρικά πρότυπα που ο ελεύθερος στίχος δανείζεται από την έμμετρη ποίηση το βαθμό χρήσης τους και τους τρόπους ανανέωσής τους. Αφετέρου χρησιμοποιώ στοιχεία από την θεωρία των φορμαλιστών και την θεωρία της πρόσληψης για να ερμηνεύσω την εμφάνιση και την υποδοχή του ελευθέρου στίχου. Ο στόχος είναι να οριστούν να περιγράφουν και να κατηγοριοποιηθούν οι διάφοροι τύποι του ελληνικού ελευθέρου στίχου ώστε να αποδειχθεί ότι πρόκειται για μια μορφή περιγράψιμη. Στο θεωρητικό μέρος τονίζω ότι η αναζήτηση στοιχείων της παραδοσιακής μετρικής δεν σημαίνει ότι επιθυμώ να εντάξω τη νέα μορφή στους παλαιούς κανόνες άλλα να δείξω ότι καθώς ο ρυθμός οργανώνει τον ποιητικό λόγο επομένως αποτελεί στοιχείο ύφους και συμβάλλει στην νοηματοδότηση η νέα μετρικολογία της ελευθερόστιχης ποίησης μετατρέπεται σε ρυθμολογική υφολογία. Το μεγαλύτερο μέρος της εργασίας μου αποτελεί η ανάλυση των ποιημάτων. Ξεκινώ από τους ποιητές που κυρίως με τον ελευθερωμένο στίχο τους αποτέλεσαν στάδια προετοιμασίας προς τον ελεύθερο στίχο. Κατόπιν αναλύω τις συνθήκες και τους όρους εντός των οποίων το 1920 εμφανίζεται επίσημα ο ελληνικός ελεύθερος στίχος και συνεχίζω με την ανάλυση των ποιημάτων ελευθερόστιχων ποιητών έως περίπου το 1940-45. Το τελευταίο μέρος στοχεύει στην καταγραφή των συμπερασμάτων της ανάλυσης. Αρχικά παρατίθενται οι δυο βασικές κατηγοριοποιήσεις του ελληνικού ελευθέρου στίχου των ετών 1920-40 αυτού που ονομάζω πρωτο-ελεύθερο στίχο για να τον διαχωρίσω από τον παγιωμένο ελεύθερο στίχο της μεταπολεμικής περιόδου. Πρόκειται για τον ήπιο τον επιθετικό και τον μέσου τύπου ελεύθερο στίχο η σύμφωνα με τον άλλον διαχωρισμό για πέντε διαφορετικούς τύπους ανάλογα με αντίστοιχους βασικούς εκπροσώπους τους. Κατόπιν αναλύονται οι παράγοντες ρυθμού στον ελεύθερο στίχο οι τρόποι δηλαδή με τους οποίους οργανώνεται ρυθμικά η ελευθερόστιχη ποίηση των ετών αυτών είτε με ανανεωμένη χρήση μετρικών στοιχείων της παράδοσης είτε με χρήση νέων ρυθμικών τροπών (γραμματικοσυντακτική οργάνωση ρητορική).
Bayesian model determination and nonlinear threshold volatility models
Authors: Πετραλιάς Αθανάσιος
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η πρότυπη συμβολή στις περιοχές της επιλογής υποδειγμάτων και την εκτίμηση της διακύμανσης. Σε αυτή τη διατριβή εστιάζουμε σε αλγόριθμους Μπεϋζιανής επιλογής υποδειγμάτων, οι οποίοι χρησιμοποιούνται και για την εκτίμηση μιας νέας οικογένειας μη γραμμικών ευέλικτων υποδειγμάτων για τη διακύμανση. Προτείνουμε μια νέα μέθοδο Μπεϋζιανής επιλογής υποδειγμάτων, που ενσωματώνει αρκετά επιυμητά χαρακτηριστικά, επιτρέποντας μεγαλύτερη κινητικότητα στην αλυσίδα Μαρκόβ και πιο ακριβής εκτιμήσεις της εκ των υστέρων κατανομής. Η νέα μέθοδος συγκρίνεται με διάφορες υπάρχουσες μεθόδους σε εκτεταμένες μελέτες προσομοίωσης, όπως και σε πιο πολύπλοκα προβλήματα επιλογής υποδειγμάτων γραμμικής παλινδρόμησης, με προσομοιωμένα και πραγματικά δεδομένα που περιλαμβάνουν από 300 έως 1000 μεταβλητές. Η μέθοδος παράγει ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα, καθώς αποδεικνύεται πιο αποτελεσματική σε σχέση με άλλους ανταγωνιστικούς αλγόριθμους στις περισσότερες των περιπτώσεων. Επιπλέον η μέθοδος εφαρμόζεται στην επιλογή γονιδίων με χρήση λογιστικής παλινδρόμησης, χρησιμοποιώντας ένα διαδεδομένο σύνολο με 3226 γονίδια. Το πρόβλημα επίκειται στο προσδιορισμό των γονιδίων εκείνων που σχετίζονται με την εμφάνιση μιας συγκεκριμένης μορφής καρκίνου του στήθους. Παρουσιάζουμε ένα σύνολο νέων ευέλικτων υποδειγμάτων για την εκτίμηση της διακύμανσης χρησιμοποιώντας συναρτήσεις ορίων. Σε αυτά τα υποδείγματα οι μεταβλητές που περιλαμβάνονται, καθώς και ο αριθμός αλλά και η τοποθεσία που βρίσκονται τα οριακά σημεία αποτελούν αντικείμενο εκτίμησης. Για να εκτιμήσουμε αυτά τα υποδείγματα χρησιμοποιούμε τη νέα μέθοδο επιλογής υποδειγμάτων, εμπλουτισμένη με νέες κινήσεις, η χρήση της οποίας ελέγχεται με επιπλέον προσομοιώσεις. Τα νέα υποδείγματα εφαρμόζονται ώστε να εκτιμήσουμε και να προβλέψουμε τη διακύμανση της ισοτιμίας Ευρώ-δολαρίου, χρησιμοποιώντας ένα σύνολο από μακροοικονομικές ανακοινώσεις των ΗΠΑ. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα προτεινόμενα υποδείγματα μπορούν να δώσουν σημαντικά καλύτερες εκτιμήσεις και προβλέψεις της διακύμανσης σε σχέση με ανταγωνιστικά μοντέλα δεσμευμένης διακύμανσης, ενώ προσδιορίζονται οι πιο σημαντικές μακροοικονομικές ανακοινώσεις. Τα προτεινόμενα υποδείγματα για τη διακύμανση στη συνέχεια γενικεύονται στη πολυμεταβλητή περίπτωση. Η πολυμεταβλητή μέθοδος που χρησιμοποιείται, απαιτεί μόνο την εκτίμηση των διακυμάνσεων και ενός πολύ μικρού αριθμού συντελεστών παλινδρόμησης