Διερεύνηση παραγόντων αναπτύξεως των διαφορικών καθιζήσεων και εκτίμηση των συνεπειών τους
Authors: Αραπάκου Αγγελική 
Published: April 2022

Η εκτίμηση των διαφορικών καθιζήσεων αποτελεί θέμα ουσιαστικής σημασίας κατά τον σχεδιασμό μιας επιφανειακής θεμελιώσεως. Η παλαιότερη πρακτική του υπολογισμού της ανωδομής με θεώρηση ακλόνητων στηρίξεων, αγνοώντας δηλαδή πλήρως τις διαφορικές καθιζήσεις βαθμιαία εγκαταλείφθηκε, με την αναγνώριση της επιρροής της σχετικής ακαμψίας της ανωδομής και την αντίστοιχη ανάπτυξη μεθόδων συνεκτίμησης της αλληλεπίδρασης του εδάφους με το δομικό σύστημα. Οι εκτιμώμενες απόλυτες και διαφορικές καθιζήσεις, στροφές (θ=Δs/l), κ.λ.π. συγκρίνονται με τα θεωρούμενα ως αποδεκτά όρια. Ο Ευρωκώδικας 7, βασιζόμενος στα κριτήρια παραμορφώσεων κτιρίων τα οποία έχουν προταθεί από διάφορους ερευνητές με βάση παρατηρήσεις καθιζήσεων και βλαβών σε υπάρχοντα κτίρια, έδωσε συστάσεις για τον σχεδιασμό θεωρώντας μία μέση τιμή γωνιακής αποκλίσεως ή σχετικής στροφής Δs/l±ω=β=1/500 σε όρους οριακής κατάστασης λειτουργικότητας (SLS) και αντιστοίχως μία μέγιστη τιμή β=1/150 προκειμένου να αποφευχθεί μια οριακή κατάσταση αστοχίας (ULS). Εν τούτοις τα ανωτέρω όρια φαίνεται να είναι όρια γενικής εφαρμογής, ανεξαρτήτως των παραγόντων που διαμορφώνουν τις διαφορικές καθιζήσεις. Παραλλήλως λοιπόν, ο Ευρωκώδικας 7 γενικώς συνιστά την χρήση αριθμητικών μεθόδων όπου η αλληλεπίδραση ανωδομής-θεμελιώσεως-εδάφους αναμένεται να είναι σημαντική. Σύμφωνα με την βιβλιογραφική ανασκόπηση, το θέμα της αλληλεπιδράσεως υπό στατικές συνθήκες δεν φαίνεται να έχει μελετηθεί επαρκώς. Η συνηθέστερη προσομοίωση του εδάφους κατά την θεώρηση της αλληλεπίδρασης με την ανωδομή είναι σύμφωνα με το μονοπαραμετρικό προσομοίωμα Winkler, το οποίο όμως συνήθως δεν προσεγγίζει επαρκώς την εδαφική απόκριση. Ακόμη και το πληρέστερο κατά κανόνα προσομοίωμα του συνεχούς, γραμμικώς ελαστικού μέσου είναι πιθανόν να μην είναι αντιπροσωπευτικό, όπως π.χ. σε περιπτώσεις μικρού συντελεστή ασφαλείας έναντι διατμητικής αστοχίας.Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να διερευνηθεί η επιρροή των διαφόρων παραμέτρων που υπεισέρχονται στο πρόβλημα της αλληλεπιδράσεως επί των διαφορικών καθιζήσεων, ώστε να διευκολυνθεί η κατανόηση του πώς επηρεάζεται ή πώς μεταβάλλεται το κάθε υπό εξέταση μέγεθος, αλλά και η επιλογή της κατάλληλης προσομοιώσεως.Αναλυτικότερα στο πλαίσιο της διατριβής εξετάσθηκαν: α) Η επιρροή της ανομοιογένειας του εδάφους επί των αναπτυσσομένων απολύτων καθιζήσεων σε ανεξάρτητα επιφανειακά θεμέλια υπό 2D συνθήκες,β) Τυπικοί πλαισιωτοί φορείς με αναλύσεις πεπερασμένων στοιχείων υπό 2D συνθήκες, για την διερεύνηση της επίδρασης της σχετικής ακαμψίας της ανωδομής, συνολικής ή κατά ορόφους, του τύπου και της ακαμψίας της επιφανειακής θεμελιώσεως και του εδαφικού προσομοιώματος επί των προβλεπομένων διαφορικών καθιζήσεων και των εντατικών μεγεθών των πλαισιωτών κατασκευών,γ) Η επιρροή του χρονικού παράγοντα επί των αναπτυσσομένων διαφορικών καθιζήσεων και τα εντατικά μεγέθη πλαισιωτής κατασκευής λόγω της χρονικής εξέλιξης των καθιζήσεων ή λόγω της χρονικής διαδοχής των διαφόρων φάσεων της κατασκευής σε σχέση με την κατασκευή σε μία μόνο φάση,δ) Η δυνατότητα προσομοιώσεως ενός πραγματικού προβλήματος επιφανειακής θεμελιώσεως υπό 2D συνθήκες δεδομένων των δυσκολιών εφαρμογής τριδιάστατων υπολογιστικών προγραμμάτων, με στόχο την διατύπωση προτάσεων για χρήση διορθωτικών συντελεστών, καιε) Τυπικές περιπτώσεις πλαισίων μέσω συγκριτικών 2D και 3D παραμετρικών αναλύσεων πεπερασμένων στοιχείων, με στόχο τον προσδιορισμό των πιθανών αποκλίσεων στους αντίστοιχους υπολογισμούς των διαφορικών καθιζήσεων και εντατικών μεγεθών των πλαισίων, καθώς και τον καθορισμό των γενικών τάσεων μεταβολής των μεγεθών αυτών κυρίως συναρτήσει της σχετικής ακαμψίας της ανωδομής.Τα υπολογιστικά προγράμματα πεπερασμένων στοιχείων υπό 2D και 3D συνθήκες που χρησιμοποιήθηκαν, ελέγχθηκαν με υπολογισμούς καθιζήσεων και σύγκριση των αντίστοιχων αποτελεσμάτων με εκείνα από ελαστικές επιλύσεις.Οι 2D επιλύσεις πεπερασμένων στοιχείων για ανεξάρτητα επιφανειακά κυκλικά θεμέλια έγιναν στις περιπτώσεις διστρωματικού εδάφους με σταθερά μέτρα ελαστικότητας κατά στρώση με διάφορους λόγους (Ε1/Ε2) καθώς και σε περιπτώσεις μονοστρωματικού εδάφους με γραμμικώς αυξανόμενο μέτρο ελαστικότητας συναρτήσει του βάθους. Η επιφάνεια θεμελιώσεως θεωρείται ως απολύτως εύκαμπτη ή απολύτως άκαμπτη και το έδαφος προσομοιώνεται ως γραμμικώς ελαστικό προκειμένου να υπολογισθούν οι απόλυτες καθιζήσεις και να συγκριθούν με τις αντίστοιχες βάσει των απλών ελαστικών επιλύσεων. Για δίστρωτα εδάφη με λόγο Ε1/Ε2>1 ανεξαρτήτως ακαμψίας θεμελίου και σε περιπτώσεις όπου Ε1/Ε2<1 με άκαμπτα θεμέλια είναι απαραίτητη η ακριβής επίλυση του δίστρωτου σχηματισμού διότι δίδει πολύ μικρότερες τιμές καθιζήσεων. Το προσομοίωμα ιδεώδους εδάφους Winkler φαίνεται επαρκές για τον σχεδιασμό θεμελιώσεων σε κανονικά στερεοποιημένα εδάφη, όπου μπορεί να γίνει παραδοχή γραμμικής μεταβολής του μέτρου ελαστικότητας με το βάθος, ενώ δεν ισχύει το ίδιο στην περίπτωση υπερστερεοποιημένων αργίλων. Από την διερεύνηση της επιρροής του συντελεστή ασφαλείας επί των αναπτυσσομένων καθιζήσεων σε ανεξάρτητα εύκαμπτα ή άκαμπτα κυκλικά ή λωριδωτά θεμέλια υπό 2D συνθήκες τα αποτελέσματα δείχνουν ότι, για συνεκτικά εδάφη και συντελεστή ασφαλείας SF>2,5, η επαύξηση των καθιζήσεων έναντι του ελαστικού εδάφους δεν είναι σημαντική, επομένως ο υπολογισμός θα μπορούσε να γίνει βάσει γραμμικώς ελαστικού προσομοιώματος, ενώ δεν ισχύει το ίδιο για μη συνεκτικά εδάφη, όπου ακόμη και για SF>3,0, οι επαυξήσεις καθιζήσεων είναι σχετικά μεγάλες, ειδικότερα για άκαμπτα θεμέλια, λόγω των εκτεταμένων πλαστικών ζωνών.Λεπτομερής παραμετρική διερεύνηση της αλληλεπιδράσεως ανωδομής–θεμελιώσεως–εδάφους πραγματοποιήθηκε για τυπικούς πλαισιωτούς φορείς 2 ή 5 ανοιγμάτων με 1 έως 4 ορόφους, υπό 2D συνθήκες, με μεταβαλλόμενη σχετική ακαμψία ως προς το έδαφος. Η θεμελίωση των πλαισίων προσομοιώνεται με μεμονωμένα στοιχεία (πέδιλα) ή ομαδικού τύπου (πλάκα κοιτοστρώσεως). Το έδαφος προσομοιώνεται ως γραμμικώς ελαστικό ή ως γραμμικώς ελαστικό–ιδεωδώς πλαστικό κατά Mohr-Coulomb για τις ακραίες περιπτώσεις καθαρώς συνεκτικού ή καθαρώς μη συνεκτικού. Βασικές παράμετροι κατά την παρουσίαση των αποτελεσμάτων είναι καταλλήλως διατυπωμένος συντελεστής σχετικής ακαμψίας για την ανωδομή (Rb=ΣEbxJ/Exl3) και αντίστοιχα συντελεστής σχετικής ακαμψίας για την πλάκα θεμελιώσεως (RF=EbxJ/ExL3). Διερευνάται η επίδραση διαφόρων παραγόντων επί του λόγου των αναπτυσσομένων ροπών κάμψεως (στα πλαίσια είτε στην πλάκα κοιτοστρώσεως) και των αξονικών δυνάμεων υποστυλωμάτων λαμβανομένης ή όχι υπόψη της αλληλεπιδράσεως. Δίδονται σε ορισμένες περιπτώσεις αλγεβρικής φύσεως συσχετίσεις του λόγου των ροπών κάμψεως ή των αξονικών φορτίων ως συνάρτηση του συντελεστή σχετικής ακαμψίας της ανωδομής. Εξετάζεται η μεταβολή της ανηγμένης μέγιστης διαφορικής καθιζήσεως ως προς την μέγιστη απόλυτη. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων δείχνουν ότι η μεθοδολογία που ακολουθείται μέχρι σήμερα είναι πολύ σχετική και οι τιμές παραμορφώσεων που προτείνονται από τον Ευρωκώδικα 7, είναι καθοδηγητικές, όχι απόλυτες για κάθε έργο, ενώ μπορεί να μην ισχύουν σε ορισμένες περιπτώσεις. Η ακαμψία της ανωδομής, η ακαμψία της θεμελίωσης και το μέτρο ελαστικότητας του εδάφους είναι πολύ σημαντικές παράμετροι που επηρεάζουν τα αποτελέσματα. Για μέσης ακαμψίας ή σχετικώς δύσκαμπτη ανωδομή σε συμπιεστό έδαφος (δηλαδή ενδεικτικώς Rb>0.02, για τα πλαίσια που εξετάσθηκαν), αν ο σχεδιασμός έχει γίνει χωρίς να ληφθεί εξ αρχής υπόψη η αλληλεπίδραση, τότε τα εντατικά μεγέθη ενδεχομένως είναι κρίσιμα με συνέπεια βλάβες στην ανωδομή, ακόμη και για τιμές της σχετικής στροφής πολύ μικρότερες από β=1/500. Για εύκαμπτη ανωδομή (με τιμές ενδεικτικώς Rb<0.009, στα πλαίσια που εξετάσθηκαν) ή πολύ άκαμπτη θεμελίωση (για τιμές ενδεικτικώς 0.01<RF<0.1) όπου και αμελητέες Δs, ο υπολογισμός θα μπορούσε να περιορισθεί στην απλή μέθοδο αναλύσεως χωρίς συνεκτίμηση αλληλεπιδράσεως. Σημαντική φαίνεται η επίδραση του γενικού συντελεστή ασφαλείας έναντι αστοχίας του εδάφους επί των διαφορικών καθιζήσεων και των εντατικών μεγεθών των πλαισίων. Για συντελεστή Rb>0.01 (αύξηση ακαμψίας ζυγώματος), οι διαφορικές καθιζήσεις και τα εντατικά μεγέθη βάσει προσομοιώματος Mohr-Coulomb για συνεκτικό έδαφος απομειώνονται έναντι αυτών του γραμμικώς ελαστικού για χαμηλούς συντελεστές ασφαλείας, ενώ εντονότερες είναι οι σχετικές αποκλίσεις που αφορούν σε έδαφος μη συνεκτικό ακόμη και για SF=3. Σημαντική διαπιστώνεται ότι είναι και η επίδραση του ρυθμού αυξήσεως (m) του μέτρου Ε με το βάθος, στην εκτίμηση των εντατικών μεγεθών και των διαφορικών καθιζήσεων, ειδικότερα για χαμηλούς ρυθμούς m. Παρατηρείται δραστική αύξηση των διαφορικών καθιζήσεων με την μείωση του ρυθμού αύξησης (m) του μέτρου Ε όσο απομειώνεται η σχετική ακαμψία του πλαισίου. Για πλαίσια αυξημένης σχετικής ακαμψίας όπου φαίνεται αναγκαίος ο υπολογισμός με ανάλυση αλληλεπιδράσεως, διαπιστώνεται μεγάλη διαφοροποίηση στα αντίστοιχα μεγέθη των ροπών κάμψεως ανωδομής με την μείωση του ρυθμού m κάτω ενός ορίου.2D αριθμητικές αναλύσεις με μέθοδο πεπερασμένων στοιχείων εκπονήθηκαν επίσης για την περίπτωση 5όροφου πλαισίου θεμελιωμένου με μεμονωμένα στοιχεία (πέδιλα) ή με πλάκα κοιτοστρώσεως. Διερευνάται η επίδραση της χρονικής εξελίξεως των καθιζήσεων επί της αλληλεπιδράσεως ανωδομής–θεμελιώσεως–εδάφους, με την υπόθεση ότι η εξέλιξη της στερεοποιήσεως σε κορεσμένες αργίλους είναι το μόνο αίτιο της χρονικώς εξαρτώμενης αναπτύξεως των καθιζήσεων. Διερευνάται επίσης η επίδραση της κατά φάσεις κατασκευής του πλαισίου σε σχέση με την κατασκευή του σε μία μόνο φάση επί της αλληλεπιδράσεως. Συγκρίνονται αποτελέσματα από επιλύσεις που έγιναν υπό την ενιαία παραδοχή σταδιακής κατασκευής του πλαισίου είτε με θεώρηση ταχείας στράγγισης του ύδατος από το έδαφος ή με διαδικασία στερεοποιήσεως του εδάφους. Εξετάζεται η σχετική επιρροή αντιπροσωπευτικών συντελεστών διαπερατότητας και μέτρων ελαστικότητας του εδάφους επί των διαφορικών καθιζήσεων και των εντατικών μεγεθών του πλαισίου. Διαπιστώνεται σημαντική απομείωση των ροπών κάμψεως της ανωδομής έναντι αυτών της προσομοιώσεως με ταχεία στράγγιση για χαμηλούς συντελεστές διαπερατότητας και χαμηλά μέτρα ελαστικότητας, με ουσιαστική επίδραση και της ακαμψίας της θεμελιώσεως. Οι διαφορές αυτές παρατηρούνται στις περιπτώσεις εύκαμπτων θεμελιώσεων με αποτέλεσμα την σημαντική επιβάρυνση της ανωδομής, ενώ για άκαμπτη ή ακόμη και μέσης ακαμψίας θεμελίωση τα αντίστοιχα μεγέθη δεν διαφοροποιούνται, δεδομένων των πολύ μικρών διαφορικών καθιζήσεων που αναπτύσσονται. Συγκρίνονται αποτελέσματα από επιλύσεις με θεώρηση κατασκευής του πλαισίου κατά φάσεις ή σε μία μόνο φάση. Οι συγκρίσεις καταλήγουν σε μεγαλύτερες διαφορικές καθιζήσεις για σταδιακή κατασκευή και σημαντικά διαφορετικά αντίστοιχα εντατικά μεγέθη κυρίως της ανωδομής και αλλά και της θεμελιώσεως. Οι σχετικές αποκλίσεις οφείλονται στην διαφορετική ακαμψία της ανωδομής που λαμβάνεται κατά τους δυο τύπους προσομοιώσεως αφενός μεν στην προοδευτική αύξηση της ακαμψίας του πλαισίου λόγω της σταδιακής κατασκευής του με αποτέλεσμα την σταδιακή ανάπτυξη των διαφορικών καθιζήσεων αφετέρου δε στην ενιαία ακαμψία του πλαισίου εξαιτίας της κατασκευής σε μία μόνο φάση. Όσο πιο άκαμπτη είναι η θεμελίωση τόσο μικρότερες διαπιστώνονται οι παραπάνω αποκλίσεις.Η αλληλεπίδραση ανεξαρτήτων επιφανειακών θεμελίων μη συνδεομένων με στοιχεία ακαμψίας ανωδομής εξετάζεται με αναλύσεις υπό 3D συνθήκες. Τα επιφανειακά θεμέλια προσομοιώνονται με άκαμπτα τετραγωνικά πέδιλα ή πεδιλοδοκούς (λωριδωτά θεμέλια πεπερασμένου λόγου μήκους προς πλάτος) υπό διάφορους λόγους σχετικής αξονικής αποστάσεως s/b. Ο αριθμός των γειτονικών θεμελίων κυμαίνεται από 4 έως 10. Το έδαφος προσομοιώνεται ως γραμμικώς ελαστικό ή ως γραμμικώς ελαστικό–ιδεωδώς πλαστικό κατά Mohr-Coulomb στην περίπτωση καθαρώς συνεκτικού, με διάφορους λόγους σχετικού πάχους συμπιεστής στρώσεως z/b. Η αλληλεπίδραση μεταξύ των γειτονικών θεμελίων εξετάζεται μέσω ενός συντελεστή αλληλεπίδρασης β, εξαρτώμενου από την αξονική απόσταση και το πάχος του συμπιεστού εδάφους. Ο συντελεστής β, ο οποίος υπολογίζεται μεγαλύτερος στην περίπτωση των λωριδωτών θεμελίων, λαμβάνει τιμές μέχρι και 0.5 για μικρές αξονικές αποστάσεις, ενώ απομειώνεται σημαντικά με την αύξηση της αξονικής απόστασης, για s/b>3, και με την μείωση του πάχους z, έως ότου πρακτικά μηδενίζεται. Παρουσιάζονται αντίστοιχες 2D αναλύσεις για την προσομοίωση των θεμελίων με απειρομήκεις λωρίδες ίδιου πλάτους b με εκείνο των 3D, και συγκρίνονται τα αντίστοιχα μεγέθη των απολύτων καθιζήσεων. Κύριος σκοπός είναι η αναζήτηση ενός διορθωτικού συντελεστή, α, για την αναγωγή του πραγματικού μέτρου ελαστικότητας που εφαρμόζεται υπό 3D συνθήκες σε ισοδύναμο πλασματικό μέτρο Ε υπό 2D, ώστε τυχόν αναλύσεις υπό 2D συνθήκες για λόγους απλουστεύσεως να μην οδηγούν σε μεγάλες αποκλίσεις. Διερευνάται, επίσης, η επιρροή της αναπτύξεως πλαστικών ζωνών μέσω του συντελεστή ασφαλείας κατά την εφαρμογή προσομοιώματος Mohr-Coulomb, επί των απολύτων καθιζήσεων και διαπιστώνονται μεγαλύτερες διαφορές στα αντίστοιχα μεγέθη μεταξύ 2D και 3D για χαμηλούς συντελεστές ασφαλείας έναντι εκείνων που υπολογίζονται βάσει παραδοχής γραμμικώς ελαστικού εδάφους.Η αλληλεπίδραση ανωδομής–θεμελιώσεως–εδάφους για δύο κτίρια με πλαισιωτό 5όροφο φορέα και θεμελίωση επί πλέγματος πεδιλοδοκών εξετάζεται υπό 3D συνθήκες. Στα κτίρια, το επαναλαμβανόμενο κατά μήκος επίπεδο πλαίσιο είναι το ίδιο, με διαφορά στην σχέση μήκους προς πλάτος. Παρουσιάζονται εκτεταμένες παραμετρικές αναλύσεις με πεπερασμένα στοιχεία υπό συνθήκες 3D και 2D για λόγους συγκρίσεως, και για έδαφος γραμμικώς ελαστικό ή γραμμικώς ελαστικό–ιδεωδώς πλαστικό κατά Mohr-Coulomb. Διερευνάται η επιρροή της σχετικής ακαμψίας των κτιρίων και των θεμελιώσεων ως προς το έδαφος μέσω του μεταβαλλόμενου μέτρου ελαστικότητας του εδάφους, η επιρροή του πάχους του συμπιεστού στρώματος θεμελιώσεως και η επιρροή του συντελεστή ασφαλείας έναντι αστοχίας του εδάφους επί των διαφορικών καθιζήσεων και εντατικών μεγεθών των πλαισίων. Τα αποτελέσματα από τις συγκρίσεις επιβεβαιώνουν την αναγκαιότητα της 3D προσομοιώσεως έναντι της 2D, ιδίως στις περιπτώσεις όπου ο λόγος των γεωμετρικών διαστάσεων των κτιρίων μήκους προς πλάτος (L/b) δεν είναι αρκετά μεγάλος. Ωστόσο, όπου κρίνεται δύσκολη η εφαρμογή τους, μπορούν να πραγματοποιηθούν 2D επιλύσεις με κατάλληλη τροποποίηση των δεδομένων μέσω διορθωτικών συντελεστών για αναγωγή του μέτρου ελαστικότητας του εδάφους προκειμένου να απομειωθούν οι αποκλίσεις από τις 3D συνθήκες. Σε κάθε περίπτωση πολύ σημαντικός παράγοντας που υπεισέρχεται στο πρόβλημα της αλληλεπιδράσεως είναι η επιλογή του κατάλληλου εδαφικού προσομοιώματος. Απλουστευτικές αναλύσεις με βάση την παραδοχή γραμμικώς ελαστικού εδάφους δίδουν αποτελέσματα που αποκλίνουν από εκείνα των επιλύσεων βάσει γραμμικώς ελαστικού ιδεατώς πλαστικού εδάφους, ακόμη και για υψηλούς SF, τόσο υπό 3D συνθήκες αλλά και υπό 2D. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στην περίπτωση κυρτής μορφής παραμορφώσεως εδάφους, δηλαδή όταν εκδηλώνονται αρνητικές διαφορικές καθιζήσεις, όπου αναμένεται να συμβεί για χαμηλούς συντελεστές ασφαλείας. Όπως διαφαίνεται από τα αποτελέσματα των αναλύσεων, τα όρια των επιτρεπομένων παραμορφώσεων, θα πρέπει να είναι περισσότερο συντηρητικά έναντι των ορίων που προτείνονται σύμφωνα με τον Ευρωκώδικα 7 για την κοίλη μορφή παραμορφώσεως. Συνεπώς, πέραν των επιμέρους συμπερασμάτων που περιλαμβάνονται στα επιμέρους κεφάλαια επισημαίνονται τα κυριώτερα σημεία:α) Διερευνήθηκε σε ποιες περιπτώσεις είναι αναγκαίες οι ακριβείς αριθμητικές αναλύσεις πλασιωτών κατασκευών με κατάλληλη προσομοίωση, λαμβάνοντας υπόψη διάφορες παραμέτρους που υπεισέρχονται στο πρόβλημα της αλληλεπιδράσεως. Προσδιορίσθηκαν γενικές τάσεις μεταβολής των διαφορικών καθιζήσεων και εντατικών μεγεθών των πλαισίων συναρτήσει αντιπροσωπευτικού συντελεστή σχετικής ακαμψίας για την ανωδομή ή την θεμελίωση και δόθηκαν σχετικές καθοδηγητικές προτάσεις για την επιλογή της κατάλληλης προσομοιώσεως.β) Διαπιστώθηκε η σημαντική επιρροή του γενικού συντελεστή ασφαλείας έναντι διατμητικής αστοχίας επί των διαφορικών καθιζήσεων και επομένως η ουσιαστική σημασία της κατάλληλης προσομοιώσεως.γ) Εξετάσθηκαν οι υπολογιστικές επιπτώσεις από την προσομοίωση πολυόροφης κατασκευής σε μια φάση σε σχέση με την χρονική διαδοχή των διαφόρων φάσεων, λαμβάνοντας υπόψη και την χρονική εξέλιξη των καθιζήσεων, και διαπιστώθηκε η αναγκαιότητα της ακριβούς επιλύσεως με σταδιακή κατασκευή.δ) Δόθηκαν προτάσεις για προσαρμογή του μέτρου ελαστικότητας του εδάφους σε 2D αναλύσεις με χρήση διορθωτικών συντελεστών προκειμένου να απομειωθούν οι αποκλίσεις από τις 3D συνθήκες, για θεμελιώσεις επί μεμονωμένων πεδίλων ή πεδιλοδοκών.ε) Εξετάσθηκε η δυνατότητα 2D προσομοίωσης έναντι της 3D σε τυπικούς πλαισιωτούς φορείς, προσδιορίσθηκαν οι αποκλίσεις στα αντίστοιχα μεγέθη διαφορικών καθιζήσεων και εντατικών μεγεθών των πλαισίων και διαπιστώθηκε η αναγκαιότητα της ακριβούς 3D επιλύσεως.