bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Παραδοσιακοί οικισμοί
Authors: Γιώτης Αναστάσιος
Published: September 2021

Η μελέτη των παραδοσιακών οικισμών έχει μια ιδιαίτερη απόχρωση που συνίσταται στη διπλή εξάρτηση τους, τόσο από το παρελθόν όσο και από το παρόν. Ανάλογες περιπτώσεις οφείλουν την προσοχή των κοινωνιών τόσο για την σπουδαιότητα της ιστορικής τους παρουσίας στο χρόνο, όσο και για την συνέχεια τους και την επιβίωσή τους, στο παρόν ως ζώντες οργανισμοί. Μέσα από την εργασία διερευνήθηκαν ερωτήματα που σχετίζονται με τα οικονομικοκοινωνικά χαρακτηριστικά των παραδοσιακών οικισμών και πως αυτά επηρέασαν το συγκεκριμένο είδος οικισμού σε βάθος εβδομηκονταετίας. Επίσης εξετάστηκαν οι μηχανισμοί διαμέσου των οποίων επιτυγχάνεται η βιωσιμότητα των παραδοσιακών οικισμών κατά τη μετάβαση από το παραδοσιακό καθεστώς στη σύγχρονη πραγματικότητα. Με την παρούσα εργασία καταγράφηκε η χωροταξική πολιτική του νέο-ελληνικού κράτους σε σχέση με το σχεδιασμό και την ανάπτυξη των οικισμών και αξιολογήθηκε το νομικό πλαίσιο που διέπει την προστασία των παραδοσιακών οικισμών και των μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς τόσο σε Εθνικό, όσο και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Έγινε καταγραφή του συνόλου των παραδοσιακών οικισμών στον Ελλαδικό χώρο (συμπεριλαμβανομένου και των τμημάτων πόλεων που έχουν χαρακτηριστεί), εξετάστηκαν οι χρήσεις κτιρίων σε επίπεδο οικισμού, μελετήθηκε και απεικονίστηκε χαρτογραφικά, τόσο η κατανομή των οικισμών με βάση τον πληθυσμό (Μικροί, Μεσαίοι, Μεγάλοι, Πολύ Μεγάλοι, Στάσιμοι και Δυναμικοί), όσο και με βάση το υψόμετρο (Ορεινοί, Ημιορεινοί και Πεδινοί). Ειδικότερα η διδακτορική διατριβή εστιάστηκε στην περιοχή των Ζαγοροχωρίων του Νομού Ιωαννίνων, όπου εξετάστηκαν τα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά των παραδοσιακών οικισμών, σε συνάρτηση με την κοινωνική και οικονομική δομή τους προκειμένου να εξαχθούν συμπεράσματα αναφορικά με τη βιωσιμότητά τους μέσα στο χρόνο ως ζώντες οργανισμοί ή τη σταδιακή μετατροπή τους σε "μουσεία". Εκτός από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων για το σύνολο του Νομού Ιωαννίνων καθώς και της γεωγραφικής περιοχής του Ζαγορίου, χρησιμοποιήθηκαν και ερευνητικά εργαλεία, με την σύνταξη και συμπλήρωση ερωτηματολογίου από τους επιχειρηματίες της περιοχής καθώς και με την καταγραφή εμπειριών, απόψεων μέσω συνεντεύξεων από πολίτες που ζουν ή δραστηριοποιούνται στην περιοχή του Ζαγορίου. Aπό την ολοκληρωμένη ανάλυση που πραγματοποιήθηκε με στατιστικές μεθόδους καθώς και την επεξεργασία των στατιστικών δεδομένων, έγινε προσπάθεια διερεύνησης των συνθηκών που εξελίσσεται η επιχειρηματική δραστηριότητα στα Ζαγοροχώρια, με ταυτόχρονη διερεύνηση του κοινωνικού και οικονομικού ''γίγνεσθαι'' που επικρατεί στη συγκεκριμένη περιοχή. Στο Ζαγόρι την τελευταία τριετία διαφαίνεται μια μικρή αλλά σταθερή ανάκαμψη του τουριστικού ενδιαφέροντος. Απαιτείται ακόμη πολλή δουλεία προκειμένου να υπάρξει σταθερή και μόνιμη διεύρυνση της αναπτυξιακής πορείας της περιοχής, σε συνδυασμό με την τεράστια τουριστική ανάπτυξη που παρατηρείται εν γένει τόσο στην Ήπειρο, όσο και στο Νομό Ιωαννίνων, εξαιτίας κυρίως της ελαχιστοποίησης της απόστασης της περιοχής από την υπόλοιπη Ελλάδα (τομέας οδικών και αεροπορικών μεταφορών).
Exchange traded funds in Europe and the US
Authors: Τσαλίκης Γεώργιος
Published: September 2021

Τα Διαπραγματεύσιμα Αμοιβαία Κεφάλαια είναι από τα πιο επιτυχημένα και καινοτόμα χρηματοοικονομικά προϊόντα των δύο τελευταίων δεκαετιών. Έχουν γίνει εξαιρετικά δημοφιλείς τόσο από ιδιώτες όσο και από θεσμικούς επενδυτές λόγω της απλότητας, των χαμηλού κόστους διαφοροποίησης και της εύκολης προσβασιμότητας σε διάφορες κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων. Αυτή η διατριβή στοχεύει στην αύξηση της κατανόησης του τρόπου λειτουργίας των ETF και στην εξέταση εάν αποτελούν ασφαλές επενδυτικό μέσο για τους επενδυτές. Αν και τα πρώτα ETF ήταν σχετικά απλά και εύκολα κατανοητά, οι πρόσφατες καινοτομίες, oπως τα μοχλευμένα ETF, είναι πιο περίπλοκες και απαιτούν υψηλότερα επίπεδα εξειδίκευσης. Αυτές οι εξελίξεις δημιούργησαν νέες ευκαιρίες και προκλήσεις για επενδυτές και ρυθμιστικές αρχές. Ένας άλλος στόχος αυτής της διατριβής είναι να αξιολογηθεί η δομή των μοχλευμένων ETF και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους μιας και η δυναμική των τιμών τους εξαρτώνται από τη διαδρομή του δείκτη που ακολουθούν.
Η διαχείριση της διακίνησης κενών εμπορευματοκιβωτίων
Authors: Θεοφάνης Σωτήριος
Published: September 2021

Πρωτότυπη ανάλυση της Εφοδιαστικής και της Αλυσίδας Αξίας διαχείρισης των Εμπορευματοκιβωτίων με έμφαση στη διαχείριση των Κενών Εμπορευματοκιβωτίων. Ανάπτυξη του πλαισίου των αναγκών χρηστών και της αρχιτεκτονικής του Εικονικού Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων. Μαθηματική Προτυποποίηση της Λειτουργίας Εικονικού Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων και ανάλυση ευαισθησίας της εφαρμογής του Μαθηματικού Προτύπου. Αξιολόγηση σχημάτων τιμολόγησης και ανάπτυξη προτύπου ανάλυσης οικονομικής βιωσιμότητας Εικονικού Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων καθώς και ανάλυση ευαισθησίας του προτύπου αυτού.
Ανοσοϊστοχημική μελέτη του οφθαλμού κατά τη διάρκεια του δεύτερου τριμήνου της εμβρυϊκής ανάπτυξης
Authors: Λάμπρου Λάμπρος
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται μια ανοσοϊστοχημική μελέτη της ανάπτυξης του ανθρώπινου οφθαλμού κατά το δεύτερο τρίμηνο της κύησης και ειδικότερα των επιπτώσεων στον κυτταρικό σκελετό και στην εξωκυττάρια θεμέλια ουσία της χοριοαμνιονίτιδας, είτε μεμονωμένης, είτε στο πλαίσιο κλινικών συνδρόμων. Στο γενικό μέρος της μελέτης, γίνεται αναφορά στα συγκεκριμένα αυτά κλινικά σύνδρομα, καθώς και στα στοιχεία του κυτταρικού σκελετού και της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας που μελετήθηκαν. Γίνεται βιβλιογραφική αναφορά σε πρόσφατα αποκτηθείσες γνώσεις σε σχέση με τα ανωτέρω. Επίσης γίνεται μια συνοπτική επισκόπηση της ανάπτυξης του εμβρυικού οφθαλμού, ώστε ο αναγνώστης να εξοικειωθεί με τους ιστούς που μελετήθηκαν και την προέλευσή τους. Στο ειδικό μέρος, παρουσιάζεται η εργαστηριακή μελέτη που διεξήχθηκε. Με τη χρήση ειδικών αντισωμάτων, μελετήθηκε η έκφραση έξι διαφορετικών πρωτεϊνών και γλυκοπρωτεϊνών σε ανθρώπινους εμβρυικούς οφθαλμούς. 15 από τα 87 έμβρυα που μελετήθηκαν είχαν φυσιολογική εμφάνιση και δεν διαπιστώθηκε φλεγμονή στους υμένες χορίου-αμνίου. Τα υπόλοιπα είχαν χοριοαμνιονίτιδα ποικίλης βαρύτητας. Ορισμένα από τα έμβρυα είχαν ιστορικό συνδρόμου Down, προσβολής από τοξόπλασμα ή από κυτταρομεγαλοϊό ή μύλης κύησης. Με τη μέθοδο της ανοσοϊστοχημείας ανιχνεύθηκε και προσδιορίστηκε ποσοτικά, η έκφραση των βιμεντίνης, μυοσίνης, δεσμίνης, ινονεκτίνης, τενασκίνης-C και τενασκίνης-R. Τα ευρήματα υποβλήθηκαν σε στατιστική επεξεργασία με τη μέθοδο της δοκιμασίας του Mann-Whitney U-test.Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι χρώσεις και των έξι πρωτεϊνών και γλυκοπρωτεϊνών ήταν απολύτως φυσιολογική για τις ομάδες των εμβρύων με ήπιου βαθμού ή καθόλου χοριοαμνιονίτιδα, ενώ σε όλες τις άλλες περιπτώσεις η έκφραση τους ήταν σημαντικά επηρεασμένη. Αυτό ήταν ιδιαίτερα εκσεσημασμένο στις περιπτώσεις με ιστορικό προσβολής από τοξόπλασμα ή κυτταρομεγαλοϊό ή με τρισωμία 21. Η ερμηνεία των ευρημάτων δείχνει την πιθανή ύπαρξη και άμεσων μηχανισμών, με τους οποίους η χοριοαμνιονίτιδα να προκαλεί δομικές ανωμαλίες στον εμβρυικό οφθαλμό, πέρα από τον έμμεσο μηχανισμό δια της πρόκλησης πρόωρου τοκετού.
Βιολογικοί δείκτες βλεννογονικής επούλωσης σε ασθενείς με ΙΦΝΕ, σε κλινική ύφεση υπό θεραπεία με αντί-TNF παράγοντες
Authors: Κώστας Αθανάσιος
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Αξιολόγηση της χρησιμότητας της καλπροτεκτίνης κοπράνων στην πρόγνωση της υποτροπής και της ενδοσκοπικής ενεργότητας κατά τη διάρκεια παρακολούθησης σε μια ομάδα ασθενών με ιδιοπαθή φλεγμονώδη νόσο του εντέρου (ΙΦΝΕ). ΜΕΘΟΔΟΙ: Ανευρέθηκαν όλες οι εξετάσεις καλπροτεκτίνης κοπράνων ασθενών με ΙΦΝΕ που παρακολουθούνται στην ΠΓΚ και είναι καταχωρημένες στα ηλεκτρονικά αρχεία του Νοσοκομείου σε περίοδο τριών χρόνων. Καταγράφηκε η εμφάνιση υποτροπής σε σύντομο βάθος χρόνου (< 6 μήνες) και τα ενδοσκοπικά ευρήματα ασθενών που υποβλήθηκαν σε ενδοσκόπηση. Συσχετίστηκαν οι τιμές καλπροτεκτίνης με κλινικές και εργαστηριακές παραμέτρους, την κλινική υποτροπή τους επόμενους 6 μήνες και την παρουσία ενδοσκοπικής βλεννογονικής επούλωσης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στην μελέτη συμπεριλήφθηκαν 149 ασθενείς με νόσο Crohn (CD) = 113, ελκώδης κολίτιδα (UC) = 36, άρρεν= 77). Εντός της καθορισμένης περιόδου 6 μηνών μετά τη μέτρηση καλπροτεκτίνης, 47 (31,5%) εμφάνισαν έξαρση. Μεταξύ των 76 ασθενών που υποβλήθηκαν σε ενδοσκόπηση, 39 (51,3%) είχαν βλεννογονική επούλωση. Οι αρχικές τιμές καλπροτεκτίνης ήταν σημαντικά υψηλότερες σε εκείνους που είχαν κλινική υποτροπή σε σύγκριση με αυτούς που παρέμειναν σε ύφεση κατά την παρακολούθηση (481,0 μg / g, 286,0-600,0 έναντι 89,0, 36,0-180,8, Ρ <0,001). Η σημαντική προγνωστική τιμή για κλινική υποτροπή επιβεβαιώθηκε με πολυμεταβλητή ανάλυση Cox [HR για 100μg / g: 1,75 (95% CI: 1,28-2,39), P = 0,001]. Επιπρόσθετα, οι χαμηλότερες αρχικές τιμές καλπροτεκτίνης συσχετίζονται σημαντικά με την παρουσία επούλωσης του βλεννογόνου στην ενδοσκόπηση (69,0 μg / g, 30,0-128,0 έναντι 481,0, 278,0-600,0, σε αντίθεση ασθενών με φλεγμονή του βλεννογόνου, διάμεση με IQR, P <0,001). Είχαμε τη δυνατότητα να καθορίσουμε μέσο όρο τιμής καλπροτεκτίνης με υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα για την πρόβλεψη κλινικής υποτροπής (261 μg / g με AUC = 0,901, ευαισθησία 87,2%, ειδικότητα 85,3%, Ρ <0,001) ή βλεννογονικής επούλωσης (174 μg / g με AUC = 0.956, ευαισθησία 91.9%, ειδικότητα 87.2%, Ρ <0.001). Η καλπροτεκτίνη ήταν καλύτερη από την CRP στην πρόβλεψη της έκβασης της νόσου. (95,1% από 85,3%) ή της ενδοσκοπικής δραστηριότητας (100% από 87,2%), ενώ τιμές CRP (> 5 mg / L) σε συνδυασμό με τιμές καλπροτεκτίνης ενίσχυαν σημαντικά την ειδικότητα για πρόβλεψη κλινικής υποτροπής. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Αυξημένη συγκέντρωση καλπροτεκτίνης κοπράνων σε ασθενείς με ΙΦΝΕ σχετίζεται με παρουσία ενδοσκοπικά ενεργού νόσου και αυξημένη πιθανότητα κλινικής υποτροπής εντός εξαμήνου. Η χρήση της καλπροτεκτίνης στην καθημερινή κλινική πράξη μπορεί να βελτιώσει την παρακολούθηση των ασθενών με ΙΦΝΕ, επιλέγοντας αυτούς οι οποίοι έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες για υποτροπή και χρήζουν στενότερης παρακολούθησης.
Μελέτη υπομικροσκοπικών γονιδιωματικών αλλοιώσεων σε ασθενείς με παιδιατρικές αιματολογικές κακοήθειες με τη μέθοδο του συγκριτικού γενωμικού υβριδισμού σε μικροσυστοιχίες (aCGH)
Authors: Μητράκος Αναστάσιος
Published: September 2021

H οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία (ΟΛΛ) είναι μια κακοήθεια των ανώριμων λεμφοκυττάρων, η οποία συνδέεται στενά με αριθμητικές και δομικές χρωμοσωμικές αλλοιώσεις. Η μελέτη του γενετικού προφίλ των ασθενών με ΟΛΛ, το οποίο παρουσιάζει υψηλού βαθμού ετερογένεια, πραγματοποιείται, ως επί το πλείστον, με ένα συνδυασμό συμβατικού καρυοτύπου και ανάλυσης FISH για την ανίχνευση των συνηθέστερων μεταθέσεων, η προσέγγιση όμως αυτή έχει αρκετούς περιορισμούς. Η Χρωμοσωμική Ανάλυση με Μικροσυστοιχίες (ΧΑΜ) είναι μια μέθοδος που παρέχει ανίχνευση αλλαγών αριθμού αντιγράφων (CNVs) στο εύρος όλου του γονιδιώματος με υψηλή διακριτική ικανότητα. Η μέθοδος σταδιακά ενσωματώνεται όλο και περισσότερο στην κλινική πράξη, παρ’όλα αυτά δεν υπάρχουν πολλές μελέτες οι οποίες να συγκρίνουν τις δύο προσεγγίσεις. Ο στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η διερεύνηση του οφέλους από την εφαρμογή μιας πλατφόρμας μικροσυστοιχιών υψηλής ανάλυσης (2 x 400 K G3 CGH + SNP) για την μελέτη του προφίλ του καρκινικού γονιδιώματος ασθενών με Β Οξεία Λεμφοβλαστική Λευχαιμία της παιδικής ηλικίας. Μελετήθηκαν 29 δείγματα μυελού των οστών, στα οποία η ΧΑΜ ανίχνευσε κλινικά σημαντικά ευρήματα στο 83%. Επιπρόσθετα, στο 75% των ασθενών με φυσιολογικό ή μη διαγνωστικό καρυότυπο ανιχνεύθηκαν κλινικά σημαντικά ευρήματα. Το συχνότερο εύρημα στα δείγματα που μελετήθηκαν ήταν η υπερδιπλοειδία (20%) ενώ το συχνότερο υπομικροσκοπικό εύρημα περιελάμβανε τα γονίδια CDKN2A/B. Το μικρότερο εύρημα ήταν ένας μερικός διπλασιασμός του γονιδίου NF1, μεγέθους 9Kb. Η πρόγνωση των ασθενών με συνδυασμένη χρήση των πληροφοριών του συμβατικού καρυοτύπου, της ανάλυσης FISH και της ΧΑΜ ενισχύθηκε ή τροποποιήθηκε στο 66% των περιστατικών. Ακόμη, σε έναν εκ των ασθενών ανιχνεύθηκε ένας σπάνιος διπλασιασμός που δυνητικά σχετίζεται με την ύπαρξη ενός υβριδικού γονιδίου NUP214-ABL1. Συμπερασματικά, η ΧΑΜ, σε συνδυασμό με τις συμβατικές κυτταρογενετικές τεχνικές, είναι σε θέση να βελτιώσει την μελέτη του γενετικού προφίλ των ασθενών με Β ΟΛΛ της παιδικής ηλικίας.
Διερεύνηση μηχανισμών ανάπτυξης καρδιαγγειακών νόσων χρησιμοποιώντας το πειραματόζωο Danio rerio (zebrafish)
Authors: Κέφαλος Παναγιώτης
Published: September 2021

Το zebrafish (Danio rerio) έχει εισαχθεί τα τελευταία χρόνια στην έρευνα του καρδιαγγειακού συστήματος και εμφανίζει μια σειρά από πλεονεκτήματα. Συγκεκριμένα, το γονιδίωμά του εμφανίζει υψηλή ομολογία με το ανθρώπινο, έχει σχετικά απλή καρδιακή ανατομία (δίχωρη καρδιά) και ενδοκαρδιακή κυκλοφορία, ενώ τα έμβρυα που λαμβάνονται είναι διάφανα, γεγονός που επιτρέπει τη μη επεμβατική παρακολούθηση της ανάπτυξης του καρδιαγγειακού συστήματος με μικροσκοπία. Επιπροσθέτως, ο μυοκαρδιακός ιστός εμφανίζει εκτεταμένη αναγεννητική ικανότητα, ακόμα και σε ενήλικα στάδια, ενώ παράλληλα έχει αναπτυχθεί μία πληθώρα γενετικών εργαλείων από ερευνητικές ομάδες που το χρησιμοποιούν ως μοντέλο στις μελέτες τους. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της δυνατότητας αναγέννησης των καρδιακών βαλβίδων σε εμβρυικά και ενήλικα διαγονιδιακά μοντέλα zebrafish. Τα μοντέλα αυτά εκφράζουν τη βακτηριακή νιτρορεδουκτάση μέσω του συστήματος Gal4/UAS στις καρδιακές βαλβίδες. Με τη βοήθεια του προφαρμάκου μετρονιδαζόλη επιτυγχάνεται απώλεια των ενδοθηλιακών και μεσεγχυματικών βαλβιδικών κυττάρων. Σε έμβρυα που εκπλύθηκαν από τη μετρονιδαζόλη παρατηρήθηκε, μετά από 8 ημέρες, αναγέννηση της κολποκοιλιακής και αρτηριακής βαλβίδας. Αντίστοιχα αποτελέσματα παρατηρήθηκαν και σε πειράματα αναγέννησης ενήλικων καρδιών διαγονιδιακών ατόμων Gal4/UAS (εντός 15 ημερών). Η όλη διαδικασία φαίνεται να εμπίπτει σε ρύθμιση από το μοριακό μονοπάτι Notch, αφού χημική αναστολή του έδειξε μειωμένη αναγεννητική ικανότητα. Επιπροσθέτως, το zebrafish, λόγω του μεγάλου αριθμού διάφανων εμβρύων που μπορούν να ληφθούν μέσω εξωτερικής γονιμοποίησης, χρησιμεύει ως ένα ιδανικό πειραματικό μοντέλο σε ευρείας κλίμακας in vivo μελέτες χημικού γενετικού ελέγχου. Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής, αναπτύσσεται ένα παράδειγμα ταυτοποίησης νέων χημικών μορίων - αναστολέων της αγγειογένεσης με in vivo φαινοτυπική ανάλυση διαγονιδιακών εμβρύων zebrafish. Τα νέα αυτά μόρια αποτελούν ανάλογα του θειοφαινίου, με στόχο τη βελτιστοποίηση της αντιαγγειογενετικής δράσης μέσω του VEGFR2 σηματοδοτικού μονοπατιού.
Ο διαμεσολαβητικός μηχανισμός των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών στη σχέση μεταξύ κοινωνικοοικονομικών παραγόντων και διαφθοράς
Authors: Αγγούσης Ιωάννης
Published: September 2021

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι η διερεύνηση του διαμεσολαβητικού μηχανισμού των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών (υλική πρόσβαση, ψηφιακή πρόσβαση) και μοχλών διαφθοράς (δωροδοκία, εργασιακός κλάδος) στη σχέση μεταξύ παραγόντων του κοινωνικοοικονομικού περιβάλλοντος, όπως είναι αυτοί που περιγράφονται και απεικονίζονται από το ευρύτερο μακρο-περιβάλλον, μέσω του πλαισίου PEST (Political, Economic, Social, Technological) και αντιληπτών μεταβλητών διαφθοράς σε ομάδες πολιτών ή χώρων της κοινωνίας (Θεσμοί, Φορείς, Οργανισμοί, Υπηρεσίες Δημοσίων Εσόδων). Για την επίτευξη του σκοπού αυτού διαμορφώθηκε σειρά σχετικών ερευνητικών υποθέσεων, οι οποίες εντάχθηκαν σε ένα ολοκληρωμένο λειτουργικό υπόδειγμα. Οι υποθέσεις αυτές ελέγχθηκαν ως προς την ορθότητά τους με τη βοήθεια δευτερογενών δεδομένων από χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (Ο.Ο.Σ.Α.) και με τη βοήθεια πρωτογενών δεδομένων από την Ελλάδα, που συλλέχθηκαν μέσω δομημένου ερωτηματολογίου. Για την εκτίμηση του λειτουργικού υποδείγματος ακολουθήθηκε η προσέγγιση των Υποδειγμάτων Δομικών Εξισώσεων και ως λογισμικό χρησιμοποιήθηκε το SPSS AMOS. Μεταξύ των συμπερασμάτων της διατριβής περιλαμβάνονται και τα εξής: (1) Οι κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες αυξάνουν τη διαφθορά σε όλους τους χώρους της κοινωνίας, διαμέσου της δωροδοκίας και του κλάδου εργασίας. (2) Η υλική πρόσβαση μειώνει τη διαφθορά σε όλους τους χώρους της κοινωνίας, διαμέσου της δωροδοκίας και του κλάδου εργασίας. (3) Η ψηφιακή πρόσβαση μειώνει τη διαφθορά σε όλους τους χώρους της κοινωνίας, διαμέσου της δωροδοκίας και του κλάδου εργασίας. (4) Οι τεχνολογικοί παράγοντες μειώνουν τη διαφθορά σε όλους τους χώρους της κοινωνίας, διαμέσου της δωροδοκίας και του κλάδου εργασίας. (5) Οι τεχνολογικοί παράγοντες διαμεσολαβούν σειριακά και πλήρως στη σχέση μεταξύ των κοινωνικοοικονομικών παραγόντων και της διαφθοράς. Συνοψίζοντας, η διατριβή καλύπτει κενά και προσθέτει γνώση τόσο σε θεωρητικό επίπεδο όσο και σε πρακτικό επίπεδο. Επιπλέον, φωτίζοντας μέρος του «μαύρου κουτιού» αναφορικά με τον μηχανισμό διαμεσολάβησης στη σχέση μεταξύ κοινωνικοοικονομικών παραγόντων και διαφοράς και προτείνοντας προσεγγίσεις για παραπέρα έρευνα, συμβάλλει σημαντικά στη γνωστική αυτή περιοχή.
Οι μύθοι και η λειτουργία τους στο έργο Ibis του Οβιδίου
Authors: Κεχαγιαδάκη Αικατερίνη
Published: September 2021

Ο Ibis αποτελεί ένα ποίημα αρών, γραμμένο κατά τη διάρκεια της εξορίας του Οβιδίου στους Τόμους. Mέχρι σήμερα δεν υπάρχει ομοφωνία σχετικά με την ακριβή χρονολογία συγγραφής του. Στο ποίημα αυτό η ποιητική persona που ο Οβίδιος δημιουργεί στην ποίηση της εξορίας εξαπολύει μυθολογικές και ιστορικές αρές εναντίον ενός εχθρού που έχει το ψευδώνυμο Ibis. Παραμένει αμφίβολο κατά πόσο ο εχθρός αυτός είναι υπαρκτός ή αποκύημα της φαντασίας του ποιητή. Σε κάθε exemplum ο ποιητής εύχεται στον Ibis να πάθει ό,τι και ο εκάστοτε μυθολογικός ή ιστορικός ήρωας. Οι αρές έχουν συντεθεί με τρόπο αινιγματικό, αφού το όνομα του εμπλεκόμενου ήρωα σπανίως καταγράφεται. Τις περισσότερες φορές περιγράφεται ένα περιστατικό από τη ζωή του ήρωα, συνήθως δηλωτικό της ταυτότητάς του, ή ο ήρωας αναφέρεται με το πατρωνυμικό του. Εξάλλου, κάθε αρά διατυπώνεται συνοπτικά, αφού η πιο εκτενής δεν ξεπερνάει τους δύο στίχους και η πιο σύντομη το ένα ημιστίχιο. Η αινιγματικότητα και οι γρήγορες εναλλαγές των exempla οδήγησαν στον χαρακτηρισμό του ποιήματος ως jeu d’esprit, χαρακτηρισμός που αποτελεί αντικείμενο συζήτησης στον πρόλογο αυτής της διατριβής. Αντικείμενο αυτής της διατριβής αποτελεί η μελέτη της αποτελεσματικότητας εκείνων των μυθολογικών παραδειγμάτων των οποίων οι ήρωες παρουσιάζουν ηθικό υπόβαθρο τέτοιο, ώστε να αμφισβητείται ο επιτυχής παραλληλισμός τους με τον Ibis. Σκοπό τυπικά των αρών αποτελεί ο εκφοβισμός του αποδέκτη τους. Βάσει αυτού του κριτηρίου εξετάζεται και κατά πόσον εν τέλει τελεσφορούν οι αρές που αφορούν μυθολογικούς ήρωες των οποίων η ζωή είχε αίσια έκβαση, αν και όχι πάντα με τρόπο ευδιάκριτο. Αναλύεται επίσης και ο προβληματισμός που γεννάται λόγω της δυσκολίας ταύτισης των ηρώων αυτών με τον Ibis. Εξαιτίας της δυσκολίας αυτής εγείρονται ερωτήματα ως προς την επιτυχία και αποτελεσματικότητα ακόμα και μυθολογικών παραδειγμάτων που αφορούν μυθολογικούς χαρακτήρες με γνήσια ηρωικά χαρακτηριστικά. Σε αντίθεση με τα άλλα έργα της εξορίας, στα οποία το βίωμα του εξόριστου ποιητή περιορίζεται σε παρακλήσεις και σπάνιες εκρήξεις ελεγχόμενης οργής, στον Ibis η επιθετική persona του ποιητικού υποκειμένου μοιάζει να απηχεί τα βιώματα και τη συναισθηματική κατάσταση του εξόριστου Οβιδίου. Υπό το πρίσμα αυτό αλλά και του προαναφερθέντος jeu d’esprit εξετάζονται συγκεκριμένα μυθολογικά exempla‧ όλα τα παραδείγματα έχουν επιλεγεί βάσει του προβληματισμού που εγείρουν ως προς την αποτελεσματικότητά τους, προβληματισμός που προκύπτει από το αν όντως ο Ibis μπορεί να ταυτιστεί με τον εκάστοτε μυθολογικό χαρακτήρα. Επομένως, είτε πρόκειται για ποίημα γραμμένο με διάθεση όντως ζοφερή είτε συνετέθη με διάθεση παιγνιώδη, ο αναγνώστης καλείται να διερευνήσει το ποιόν και τα γεγονότα της ζωής των χαρακτήρων των παραδειγμάτων που χρησιμοποιεί ο Οβίδιος και αναπόφευκτα να διερωτηθεί αν ο ποιητής έχει κάνει επιτυχείς επιλογές.
Μεθυλίωση και απενεργοποίηση των γονιδίων RASSF1A και RAR-β2 στην καρκινογένεση του μαστού
Authors: Κουγιουμτσίδου Νίκη
Published: September 2021

Υπόβαθρο: Η DNA υπερμεθυλίωση γονιδιακών υποκινητών είναι αρκετά συχνό φαινόμενο στον Καρκίνο του Μαστού, με τις περισσότερες μελέτες μέχρι σήμερα που βασίζονται σε ιστολογικό υλικό από βιοψίες μαστού να καταδεικνύουν συχνή μεθυλίωση σε ογκοκατασταλτικά γονίδια σε κακοήθεις ιστούς σε σχέση με φυσιολογικούς ιστούς. Σκοπός αυτής της διατριβής ήταν ο προσδιορισμός της συχνότητάς μεθυλίωσης των υποκινητών των γονιδίων RAR-β2 & RASSF1A σε κυτταρολογικό υλικό από FNAB μαστού με σκοπό να διερευνηθεί εάν η κατάσταση μεθυλίωσης αυτών των 2 γονιδίων μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βιοδεικτής για την ανίχνευση περιστατικών κακοήθειας μαστού σε ελληνικό πληθυσμό. Μεθοδολογία: Σε υλικό FNAB μαστού από 104 ασθενείς πραγματοποιήθηκε κυτταρολογική εξέταση και επιγενετική ανάλυση μεθυλίωσης. DNA απομονώθηκε από τα κλινικά δείγματα και υφίστατο τροποποίηση παρουσία όξινου θειώδους νατρίου (bisulfite conversion). Σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε ένα ειδικό πρωτόκολλο methylation-specific PCR (MSP) και τα τελικά MSP προϊόνταδια χωρίστηκαν με ηλεκτροφόρηση σε 2% πηκτώματα αγαρόζης. Αποτελέσματα: RASSF1A υπερμεθυλίωση παρατηρήθηκε σε 78 (75%) και RAR-β2 υπερμεθυλίωση σε 64 (61,6%) από τα συνολικά 104 περιστατικά. 84% και 78% από τα περιστατικά C5 (n=50) ήταν μεθυλιωμένα στα γονίδια RASSF1A και RAR-β2 αντιστοίχως. Μεθυλίωση στα γονίδια RASSF1A και RAR-β2 ανιχνεύτηκε επίσης σε 88,3% και 76,5% στα περιστατικά C4 (n=17) και σε 57,2% των περιστατικών C3 (n=14). Ο σχετικός κίνδυνος για κακοήθεια μαστού ήταν 4,545 σε ασθενείς με υπερμεθυλίωση του υποκινητή του γονιδίουRASSF1A και 9,167 σε ασθενείς με υπερμεθυλίωση του υποκινητή του γονιδίου RAR-β2 υποδηλώνοντας τη θετική συσχέτιση των 2 αυτών μεθυλιωμένων δεικτών με την εμφάνιση κακοήθειας μαστού. Συμπέρασμα: Για τη βελτιστοποίηση της ευαισθησίας και ειδικότητας του διγονιδιακού πάνελ μεθυλίωσης που διερευνάται στα πλαίσια αυτής της διατριβής, απαιτείται εμπλουτισμός του με περισσότερα σχετιζόμενα με τον καρκίνο του μαστού ογκοκατασταλτικά γονίδια και αξιολόγηση του σε μεγαλύτερο δείγμα μελέτης με σκοπό τα επιγενετικά δεδομένα μεθυλίωσης που θα συγκεντρωθούν από τις αναρροφήσεις FNAB μαστού να παρέχουν στους κλινικούς ιατρούς πολύτιμα εργαλεία στην διαχείριση περιστατικών κακοήθειας μαστού στην Ελλάδα.
Η λογική της ετερότητας και η στοχαστική φαντασία
Authors: Δώδου Μαριάννα
Published: September 2021

Σημείο αφετηρίας της παρούσας έρευνας συνιστά η οντολογία της στοχαστικής φαντασίας, όπως αυτή αναδεικνύεται μέσα από το έργο του Παναγιώτη Δόικου, από την οποία συνάχθηκαν έξι «αρχές μορφών». Εξετάζονται οι τρόποι ενεργοποίησης των παραπάνω αρχών αφενός στη σκέψη των δύο κατεξοχήν εκπροσώπων της λογικής της ετερότητας στη δυτική σκέψη, γάλλων στοχαστών Lévinas και Derrida, αφετέρου στην ανατολική φιλοσοφία, η οποία καθίσταται γνωστή στην Ευρώπη μέσα από τις μελέτες και τις μεταφράσεις του σύγχρονου με τους δύο παραπάνω στοχαστές γάλλου ανατολιστή Henry Corbin. Εμβαθύνοντας στη λεβινασιανή φαινομενολογία πάνω στο πρόσωπο, το ίχνος και το προκαταγωγικό Λέγειν, δεικνύεται ότι αυτή εδώ προϋποθέτει μία οριακή τροπή της στοχαστικής φαντασίας, η οποία προτείνεται να αποκαλεστεί «ηθική φαντασία». Μέσω αντίστοιχης διερεύνησης της ετερολογικής σκέψης του Derrida, διαπιστώνεται ότι η «αρχι-γραφή» ή το «αρχι-ίχνος», τα οποία υποκαθιστούν την έσχατη καταγωγή με μία απειρία ιχνών που παραπέμπουν σε άλλα ίχνη, προϋποθέτει επίσης μία οριακή τροπή της στοχαστικής φαντασίας, η οποία αποδίδεται με τον όρο «φαντασία του ίχνους». Τέλος, τεκμηριώνεται ότι η πλήρης ενεργοποίηση των δυνατοτήτων της στοχαστικής φαντασίας λαμβάνει χώρα ως «οραματική φαντασία», η οποία κατέχει εξέχουσα θέση στο ανατολικό φιλοσοφείν, όπως αυτό αναδεικνύεται μέσα τις φαινομενολογικές αναλύσεις του Corbin. Η έρευνα ολοκληρώνεται με τη διενέργεια τριών συγκριτικών μελετών πάνω στη σχέση της ετερότητας με τη φαντασία στους τρεις στοχαστές, από τις οποίες προκύπτουν (α) η σύγκλιση της λεβινασιανής σκέψης με την ντερριντιανή ως προς σύλληψη «το-Άλλο-μέσα-στο-Ίδιο», (β) η από κοινού ανάδειξη από τη λεβινασιανή και την κορμπενιανή σκέψη της σχέσης «πρόσωπο-με-πρόσωπο» και (γ) η τμήση της ντερριντιανής αποδόμησης με την ανατολική θεοσοφία ως προς τη λογική της δυαδικότητας, των ετερογενών συσπειρωμάτων, της απόδοσης αρχετυπικής αξίας στο αντίγραφο, διασφαλίζοντας στην ετερότητα τον προεξέχοντα ρόλο της στη συγκρότηση του υποκειμένου, της ιστορίας, της αλήθειας, του νοήματος. Το εγχείρημα αποσκοπεί στο να αναδείξει εκείνο το απόσπασμα του εύρους των δυνατοτήτων της στοχαστικής φαντασίας, που αφορά αφενός την ενεργοποίηση μιας δυναμικής ριζικής αναβάθμισης της ηθικής υπόστασης του ανθρώπου, αφετέρου τη διάνοιξη μιας προοπτικής υπέρβασης της περατής συνθήκης του, ως αιτίας όλων των δεινών που ταλανίζουν την ύπαρξή του.
Novel CMOS analog integrated circuits for implementing approximants of the fractional-order laplacian operator
Authors: Μπερτσιάς Παναγιώτης
Published: September 2021

Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή πραγματεύεται τη σχεδίαση καινοτόμων CMOS αναλογικών ολοκληρωμένων κυκλωμάτων, τα οποία έχουν προέλθει μέσω προσεγγιστικών μεθόδων υλοποίησης του Λαπλασιανού τελεστή κλασματικής τάξης. Κύρια χαρακτηριστικά των προτεινόμενων τοπολογιών είναι η κυκλωματική απλότητα, λόγω του μικρού αριθμού των χρησιμοποιούμενων MOS τρανζίστορ, η μειωμένη κατανάλωση ισχύος, η περιορισμένη περιοχή πυριτίου και η ηλεκτρονική ρύθμιση των χαρακτηριστικών τους μέσω κατάλληλων ρευμάτων πόλωσης. Τα τελευταία χρόνια, ο κλασματικός λογισμός έχει εφαρμοστεί στο σχεδιασμό κυκλωμάτων, καθιστώντας τον έναν από τους πιο ενδιαφέροντες διεπιστημονικούς τομείς του. Για την υλοποίηση των κυκλωμάτων κλασματικής τάξης, εκτός από τον άμεσο, αλλά εμπορικά μη διαθέσιμο, τρόπο χρησιμοποίησης πυκνωτών κλασματικής τάξης στις τυπικές τοπολογίες, μία εναλλακτική και, ταυτόχρονα, αποτελεσματική μέθοδος είναι η προσέγγιση της συμπεριφοράς τους μέσω παθητικών ή ενεργών στοιχείων. Το πρώτο συνεπάγεται τη χρήση κατάλληλα διαμορφωμένων RC δικτυωμάτων, που προκύπτουν εύκολα, αλλά δεν είναι ηλεκτρονικά προγραμματιζόμενα, ενώ το τελευταίο ευνοεί την ηλεκτρονική ρύθμιση σε βάρος του αυξημένου αριθμού ενεργών στοιχείων. Έτσι, ο κύριος στόχος της Διατριβής είναι να ξεπεραστούν τα υπάρχοντα εμπόδια μέσω δύο βασικών αξόνων. Ο πρώτος περιλαμβάνει την υλοποίηση καινοτόμων απλών δομών, χρησιμοποιώντας υλοποιημένους πυκνωτές κλασματικής τάξης ή προσεγγιστικά RC δικτυώματα, και την υλοποίηση τοπολογιών πολλαπλών ανατροφοδοτήσεων χωρίς πυκνωτές για την πραγματοποίηση προσεγγίσεων χαμηλής τάξης. Ο δεύτερος άξονας περιλαμβάνει την ανάπτυξη νέων συστηματικών μεθόδων για την αποσύνθεση των αρχικών συναρτήσεων μεταφοράς υψηλότερης τάξης, που έχουν προσεγγισθεί, σε ένα γινόμενο ή άθροισμα απλών όρων ενεργού φίλτρου χαμηλότερης τάξης. Η πρακτική αξία των προτεινόμενων ιδεών επικυρώνεται μέσω παραδειγμάτων εφαρμογής σε διάφορους επιστημονικούς τομείς. Η απόδοση των παρουσιαζόμενων δομών αξιολογείται μέσω αποτελεσμάτων προσομοίωσης που έχουν προκύψει, χρησιμοποιώντας το λογισμικό Cadence και το Design Kit που παρέχεται από την τεχνολογία Austria Mikro Systeme (AMS) CMOS 0.35μm.
Μελέτη της δυναμικής διασποράς ανθεκτικών στις καρβαπενέμες στελεχών Klebsiella pneumoniae σε ασθενείς νοσηλευόμενους σε αιματολογική κλινική
Authors: Σπυριδοπούλου Καλλιόπη
Published: September 2021

Σκοπός. Στελέχη K.pneumoniae που παράγουν καρβαπενεμάσες έχουν εξελιχθεί σε σημαντικό παθογόνο στα περισσότερα τεταρτοβάθμια νοσοκομεία της Ελλάδας. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να εξεταστεί η αποτελεσματικότητα δέσμης μέτρων στον περιορισμό των CP-Kp σε Αιματολογική Κλινική, όπου η επίπτωση λοιμώξεων από τέτοια στελέχη ήταν υψηλή. Υλικό – Μέθοδος. Η μελέτη διεξήχθη μεταξύ Ιουνίου 2011 και Δεκεμβρίου 2014 σε Αιματολογική Κλινική τεταρτοβάθμιου νοσοκομείου με δύναμη 500 κλινών στην περιοχή της Αθήνας. Μία δέσμη μέτρων (ενεργός μικροβιολογική επιτήρηση, διαχωρισμός φορέων, αποκλειστικός νοσηλευτής για τους φορείς, μέτρα επαφής, απολύμανση του περιβάλλοντος και προώθηση της υγιεινής των χεριών) εκτιμήθηκε για τον περιορισμό του αποικισμού και των λοιμώξεων από CP-Kp στελέχη.Αποτελέσματα. Συνολικά ελήφθησαν 2.507 δείγματα φορείας, 1.199 κατά την εισαγωγή μεταξύ Ιουνίου 2011 και Ιουνίου 2013 και 1.307 κατά τη νοσηλεία των ασθενών από τον Ιούνιο του 2011 έως το Δεκέμβριο του 2012. Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης, ο αποικισμός με CP-Kp στελέχη κατά την εισαγωγή (p<0.001), ο αποικισμός κατά τη νοσηλεία (p=0.001) και η επίπτωση του αποικισμού (p=0.072) παρουσίασαν μείωση. Η εφαρμογή τμηματικής γραμμικής παλινδρόμησης ανέδειξε μεταβολή στο επίπεδο και την διαφορά της επίπτωσης των βακτηριαιμιών από CP-Kp στελέχη μεταξύ των περιόδων πριν και μετά την εφαρμογή των μέτρων σε βαθμό στατιστικά σημαντικό (p=0.001 και p<0.001) αντίστοιχα. Συμπεράσματα. Η εφαρμογή δέσμης μέτρων συμπεριλαμβανομένης της ενεργούς μικροβιολογικής επιτήρησης κατά την εισαγωγή μπορεί να περιορίσει τον αποικισμό και τις λοιμώξεις από CP-Kp στελέχη σε ενδημικά νοσηλευτικά ιδρύματα.
Μείζονες κακώσεις χοληφόρων κατά τη διάρκεια λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής που οδηγούν σε μεταμόσχευση ήπατος
Authors: Τσαπάρας Πέτρος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η μεταμόσχευση ήπατος έχει χρησιμοποιηθεί ως έσχατη λύση σε ασθενείς με ηπατική νόσο τελικού σταδίου λόγω μη διαχειρίσιμων τραυμάτων του χοληφόρου δέντρου μετά από χολοκυστεκτομή. Η παρούσα μελέτη στοχεύει στον εντοπισμό και την αξιολόγηση παραγόντων που προκαλούν ή συμβάλλουν σε μια εκτεταμένη ηπατική νόσο που απαιτεί μεταμόσχευση ήπατος ως τελική θεραπεία. Μέθοδοι: Ασθενείς που πληρούσαν τα κριτήρια μιας ευρύτατης βάσης δεδομένων που συνετάχθη, συλλέχθηκαν προοπτικά από 8 διεθνή μεταμοσχευτικά κέντρα και αναλύθηκαν αναδρομικά. Αποτελέσματα: Τριάντα τέσσερις ασθενείς (16 άνδρες, 18 γυναίκες) με μέση ηλικία 45 ετών (εύρος 22-69) ετών συμπεριλήφθηκαν σε αυτή τη μελέτη. Τριάντα από αυτούς (88.2%) υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση λόγω ηπατικής ανεπάρκειας, ως αποτέλεσμα δευτερογενούς χολικής κίρρωσης. Το διάμεσο χρονικό διάστημα μεταξύ κάκωσης χοληφόρων και μεταμόσχευσης ήπατος ήταν 63μήνες. Υπήρξαν 23 περιπτώσεις (67.6%) μετεγχειρητικής νοσηρότητας, 6 περιπτώσεις (17.6%) θνησιμότητας 30 ημερών μετά την επέμβαση και 10 θανάτων (29.4%) συνολικά . Η συνολική επιβίωση μετά τη μεταμόσχευση ήπατος στα 1-, 3-, 5- και 10-έτη ήταν 82.4%, 76.5%, 73.5% και 70.6%, αντίστοιχα. Ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση ήπατος σε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 2 ετών μετά την αναγνώριση της κάκωσης εμφάνισαν περισσότερες μετεγχειρητικές επιπλοκές Υπήρχε μεγαλύτερη πιθανότητα για ασθενείς με ταυτόχρονο αγγειακό τραυματισμό (HR: 10.69, p = 0.039) να καταλήξουν νωρίτερα σε μεταμόσχευση ήπατος όπως και για εκείνους που είχαν υποβληθεί σε λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή παρά σε ανοιχτή. Συμπεράσματα: Η μεταμόσχευση σε επιλεγμένους ασθενείς με κατά τα άλλα μη διαχειρίσιμη κάκωση χοληφόρων μετά από χολοκυστεκτομή παρέχει αποδεκτά μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.
Empirical essays on renewable energy adoption
Authors: Βέργης Εμμανουήλ
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως αντικείμενο την μελέτη των παραγόντων που μπορούν να διευκολύνουν ή να αποτρέψουν την υιοθέτηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ). Συγκεκριμένα, μέσω τριών αλληλεξαρτώμενων κεφαλαίων,μελετάει εμπειρικά την διαδικασία υιοθέτησης τεχνολογιών ΑΠΕ σε επίπεδο μικρής αλλά και ευρείας κλίμακας εγκατάστασης. Το πρώτο κεφάλαιο βελτιώνει την κατανόηση των διασυνδεδεμένων τεχνολογιών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μικρής κλίμακας (μικρό-παραγωγής) με ΑΠΕ χρησιμοποιώντας στοιχεία από την θεωρία της Διάχυσης της Καινοτομίας (Diffusionof Innovation Theory - DIT), ενώ παράλληλα αναλύει εμπειρικά την διαδικασία διάχυσης τους, χρησιμοποιώντας δεδομένα δεδηλωμένων προτιμήσεων (StatedPreference) νοικοκυριών της Κρήτης. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν σημαντικά στοιχεία που αφορούν την ετερογένεια των προτιμήσεων για τις εν λόγω τεχνολογίες και οδηγούν σε χρήσιμα συμπεράσματα για την μελλοντική χάραξη πολιτικής και την ανάπτυξη της αγοράς. Στο δεύτερο κεφάλαιο διενεργείτε μια συγκριτική μελέτη της απόδοσης παραμετρικών αλλά και μη παραμετρικών μεθόδων προς την κατεύθυνση πρόβλεψης και ερμηνείας της απόφασης των νοικοκυριών για την υιοθέτηση τεχνολογιών μικρό-παραγωγής ΑΠΕ, χρησιμοποιώντας τα δεδομένα που συλλέχθηκαν στο πλαίσιο της έρευνας του κεφαλαίου. Το τρίτο κεφάλαιο μελετά τους παράγοντες εκείνους που επηρεάζουν την διάχυση των τεχνολογιών μεγάλης κλίμακας που παράγουν ηλεκτρική ενέργεια μέσω ΑΠΕ, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στα άμεσα μέτρα πολιτικής υποστήριξης των, καθώς και στον θεσμικό παράγοντα της διαφθοράς που ορίζει το πλαίσιο δραστηριοποίησης και αλληλεπίδρασης των οικονομικών φορέων. Με την χρήση δεδομένων (panel data) για 48 χώρες για τα έτη 2005-2012, πραγματοποιείται ανάλυση των βασικών παραγόντων που επηρεάζουν τις επενδύσεις σε νέες εγκαταστάσεις ανεμογεννητριών. Η ανάλυση των στοιχείων αυτών, οδηγεί σε χρήσιμα συμπεράσματα για την χάραξη πολιτικής και επιπλέον εξηγεί την διαδικασία υιοθέτησης τους.
Ο μουσικός και ηχητικός γραμματισμός στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση
Authors: Σαρρής Δημήτριος
Published: September 2021

Ο γραμματισμός τα τελευταία χρόνια μελετάται όλο και πιο πολύ στη Ελλάδα. Έχοντας αποκτήσει νέο περιεχόμενο δεν σημαίνει πλέον την δεξιότητα «γραφής και ανάγνωσης» την οποία όποιος δεν έχει είναι «αναλφάβητος». Σημαίνει όλες εκείνες τις δεξιότητες που καθιστούν κάποιον ικανό να κινηθεί σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από κάποιον ιδιαίτερο γραμματισμό. Στην διατριβή μας μελετούμε το μουσικό γραμματισμό. Ωστόσο, οι εξελίξεις τους εικοστού αιώνα στη μουσική και τον ήχο οι οποίες έχουν επηρεάσει την Εκπαίδευση μας επιτρέπουν όλο και πιο πολύ να αναφερόμαστε και σε έναν «ηχητικό γραμματισμό», τον οποίο μελετάμε επίσης. Εφαρμόζουμε «έρευνα δράσης» (action research) στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, βάση της οποίας σχεδιάζουμε, δραστηριοποιούμαστε, παρατηρούμε και αναστοχαζόμαστε προκειμένου να προχωρήσουμε στον επόμενο σχεδιασμό μας στην τάξη, σε μια διαδικασία αυτοβελτίωσης, μετασχηματισμού και αλλαγής στην Εκπαίδευση. Καθώς η έρευνα οδηγεί στη δημιουργία μαθητικής ορχήστρας, μια νέα προσέγγιση του γραμματισμού που εστιάζει στη μεθοδολογία του πεδίου (disciplinary literacy) συνεισφέρει στη θεωρητική προσέγγιση της δραστηριοποίησής μας στην τάξη. Τα μουσικά όργανα έρχονται στο προσκήνιο και ένα ακόμη θεωρητικό σχήμα που μελετά την «ιδιότητα του μουσικού οργάνου» (instrumentality) θα συμβάλει στην κατανόηση της έννοιας του «μουσικού οργάνου». Στη μελέτη των ευρημάτων μας συνεισφέρει ή έννοια του «οργανολογικού γραμματισμού» (instrument literacy) που συμβάλλει στην κατανόηση μάλλον ανεξερεύνητων προεκτάσεων από την χρήση των μουσικών οργάνων στην εκπαίδευση. Η έρευνα δράσης έχει πραγματοποιηθεί σε δημοτικά σχολεία, σε πέντε σχολικές χρονιές όπου ο ερευνητής ήταν και ο διδάσκων. Τα ευρήματα συνοψίζονται στα θέματα: «οι νότες και η θέση τους στη διδασκαλία», «ο ρόλος του χορδίσματος στου μουσικό όργανο», «τα συστήματα σημειογραφίας στην εκπαίδευση», «τα σωματικά κρουστά στο σχολείο», «τα εποπτικά ‘αναπαραστατικά όργανα’», «τα τετράδια και το εποπτικό υλικό», «η διδασκαλία με ‘ένα όργανο για κάθε μαθητή’» και «η σχολική ντραμς». Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται με τρόπο ώστε να είναι όσο το δυνατόν χρήσιμα στον ενδιαφερόμενο εκπαιδευτικό, τον ερευνητή της εκπαίδευσης και κάθε άλλο ενδιαφερόμενο.
Η μακροθεμελίωση της μικροοικονομικής μέσα από τη λειτουργία των επίσημων και ανεπίσημων θεσμικών μορφών
Authors: Στεφανής Γεώργιος
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής αποτελεί η διερεύνηση της έννοιας της μακροθεμελίωσης της Μικροοικονομικής μέσα από τη θεσμική λειτουργία. Η έννοια της μακροθεμελίωσης αφορά την αποδοχή της ύπαρξης κοινωνικών ολοτήτων και συλλογικοτήτων εντός μιας οικονομίας, οι οποίες δεν αποτελούν απλά το άθροισμα των ατομικών πράξεων, αλλά προκύπτουν ως αναδυόμενες ιδιότητες, που είναι ικανές να διαμορφώσουν, να περιορίσουν και να κινητοποιήσουν την ατομική συμπεριφορά. Οι συγκεκριμένες κοινωνικές ολότητες και συλλογικότητες, οι οποίες διαδραματίζουν το ρόλο των μακροοικονομικών θεμελίων, μπορούν να ανιχνευθούν στους θεσμούς. Η δομή της διατριβής είναι η εξής: Στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζεται το νεοκλασικό πρόγραμμα της μικροθεμελίωσης της Μακροοικονομικής και ασκείται κριτική σε αυτό, προκειμένου να καταστεί σαφής η αναγκαιότητα της μακροθεμελίωσης της Μικροοικονομικής. Στο δεύτερο κεφάλαιο δίνεται ένας γενικός ορισμός της έννοιας της μακροθεμελίωσης και επιπλέον παρουσιάζονται όλες εκείνες οι ετερόδοξες εργασίες, κυρίως της Μετά-Κεϋνσιανής (Post-Keynesian) Σχολής Οικονομικής Σκέψης, που προσπάθησαν να αναδείξουν την αναγκαιότητα για μακροθεμελίωση της Μικροοικονομικής. Στο τρίτο κεφάλαιο αναπτύσσουμε περαιτέρω την ανάλυσή μας, προσθέτοντας στον ορισμό που δώσαμε στο προηγούμενο κεφάλαιο, την έννοια των θεσμών. Με βάση το συγκεκριμένο ορισμό εξετάζονται όλες εκείνες οι περιπτώσεις μέσα από την Ιστορία των Οικονομικών Θεωριών, όπου η έννοια της μακροθεμελίωσης αναφέρεται μαζί με την έννοια των θεσμών, είτε έμμεσα, όπως στις περιπτώσεις των Adam Smith, της Γερμανικής Ιστορικής Σχολής, της Παλαιάς Θεσμικής Σχολής (Veblen, Mitchell, Commons, Ayres) και του Geoffrey Hodgson, είτε άμεσα, όπως στην περίπτωση του David Colander και της Μετά-Βαλρασιανής (Post-Walrasian) μακροοικονομικής προσέγγισης. Στο τέταρτο κεφάλαιο, με βάση τις προσεγγίσεις, που εξετάστηκαν, αναπτύσσουμε ένα θεωρητικό υπόδειγμα μακροθεμελίωσης, όπου καταδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο οι θεσμοί επηρεάζουν, περιορίζουν και διαμορφώνουν την ατομική συμπεριφορά. Συγκεκριμένα, ξεκινάμε από την ανάλυση του μακρο-θεσμικού πλαισίου, το οποίο αφορά τη σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα στην επίσημη και τις ανεπίσημες θεσμικές δυνάμεις και καταλήγουμε στον τρόπο με τον οποίο εκδηλώνεται η ατομική συμπεριφορά. Στο πέμπτο και τελευταίο κεφάλαιο πραγματοποιείται μια ανασκόπηση της διατριβής και εξάγονται ορισμένα συμπεράσματα για περαιτέρω έρευνα.
Κλινική σημασία της έκφρασης των πρωτεϊνών FAK, Src και Paxillin σε ηπατικές μεταστάσεις από ορθοκολικό καρκίνο
Authors: Μαντωνάκης Ελευθέριος
Published: September 2021

Ο άξονας FAK/Src/Paxillin εμπλέκεται στην κακοήθη εξαλλαγή, την αύξηση και ανάπτυξη των όγκων και τη δημιουργία μεταστάσεων. Η παρούσα Διατριβή αξιολόγησε την έκφραση των τριών πρωτεϊνών τόσο σε πρωτοπαθή ορθοκολικά νεοπλάσματα όσο και στις ηπατικές τους μεταστάσεις. Η έκφραση των FAK, Src και p-Paxillin (PXN) αξιολογήθηκε με ανοσοϊστοχημεία σε 32 πρωτοπαθή ορθοκολικά νεοπλάσματα και τις αντίστοιχές τους ηπατικές μεταστάσεις (ζεύγη), ενώ παράλληλα συσχετίστηκε με κλινικοπαθολογοανατομικές παραμέτρους και την επιβίωση των ασθενών. Η αυξημένη έκφραση της FAK στους πρωτοπαθείς όγκους συσχετίστηκε με υψηλό βαθμό κακοήθειας και προχωρημένο στάδιο νόσου (p=0.0330 και 0.0204 αντίστοιχα). Η αυξημένη έκφραση Src στους πρωτοπαθείς όγκους συσχετίστηκε με την παρουσία λεμφαδενικών μεταστάσεων (p=0.0325), ενώ η αυξημένη έκφραση p-PXN συσχετίστηκε με υψηλό βαθμό κακοήθειας (p=0.0284). Η έκφραση και των τριών πρωτεϊνών βρέθηκε μειωμένη στις ηπατικές μεταστάσεις σε σχέση με τους αντίστοιχους πρωτοπαθείς όγκους (p<0.0001). Οι FAK, Src και p-PXN φαίνεται ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στην παθοφυσιολογία του ορθοκολικού καρκίνου, με διαφορές όμως στην έκφραση μεταξύ πρωτοπαθών και δευτεροπαθών εστιών. Οι διαφορές αυτές πιθανώς οφείλονται σε διαφορετική λειτουργικότητα των μορίων στην κάθε θέση τη στιγμή που εξετάστηκαν και σε διαφορές στο μικροπεριβάλλον. Τα χαμηλότερα επίπεδα έκφρασης των τριών πρωτεϊνών στις ηπατικές μεταστάσεις σε σχέση με τους αντίστοιχους πρωτοπαθείς όγκους μπορεί να επηρεάσουν σημαντικά την επιλογή νεοτέρων θεραπευτικών παραγόντων ανάλογα με το στάδιο της νόσου.
Διερεύνηση της επίδρασης της χορήγησης του λιποϊκού οξέος per-os σε σειρά δερματοκοσμητολογικών παραμέτρων
Authors: Παπαγεωργίου Σπύρος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή αναπτύχθηκε μία αναλυτική μέθοδος με υγροχρωματογραφία αντίστροφης φάσης και ανιχνευτή UV για τον προσδιορισμό, τόσο του α-LA στο συμπλήρωμα διατροφής (καψάκι 120 mg), όσο και στην κρέμα με α-LA 1.5 % w/w. H μέθοδος ήταν γρήγορη, ακριβής, ανθεκτική, εκλεκτική, επαναλήψιμη και αξιόπιστη και για τα δύο είδη προϊόντων και επικυρώθηκε, σύμφωνα με τις οδηγίες της ΙCH Q2 (R1): International Conference on Harmonization. (2005). Επιπλέον, διεξήχθη μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, σε παράλληλες ομάδες κλινική μελέτη για χρονικό διάστημα δύο μηνών, όπου μελετήθηκε η επίδραση του α-λιποϊκού οξέος (α-LA) σε είκοσι εθελοντές, σε σειρά δερματοκοσμητολογικών παραμέτρων με τη χρήση in-vivo μεθόδων (βιοφυσικές) και με ex-vivo μεθόδους (βιοψίες). Χρησιμοποιήθηκαν οι βιοφυσικές μέθοδοι για την αξιολόγηση της μικροτοπογραφίας του δέρματος (απαλότητα και μείωση των λεπτών γραμμών) και ελήφθησαν βιοψίες, προκειμένου να μελετηθεί η πιθανή αύξηση του κολλαγόνου στο χόριο (θηλώδες) του δέρματος, στην αρχή και στο τέλος της θεραπείας. Επιπλέον, μελετήθηκαν και αξιολογήθηκαν κλινικά οι πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες στους εθελοντές, από τοξικολογικής πλευράς, πριν την μελέτη με εφαρμογή με «Patch test 48h» και κατά την διενέργειά της. Τέλος, μελετήθηκε η σταθερότητα του δραστικού συστατικού (α-LA) στα προϊόντα, τόσο της κρέμας, όσο και του συμπληρώματος διατροφής, μετά από εξαναγκασμένες συνθήκες διάσπασης, επιταχυνόμενης και μακροχρόνιας γήρανσης.
Φωνήματα ή πράγματα;
Authors: Αχιλλεύ-Γαϊτανά Βικτώρια-Θεοδώρα
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή που φέρει τίτλο: «Φωνήματα ή Πράγματα; Σπουδή εις τις Κατηγορίες του Αριστοτέλους επί τη βάσει αντιπροσωπευτικών πηγών της ανατολικής Υπομνηματιστικής παράδοσης.», ασχοληθήκαμε με την Υπομνηματιστική παράδοση του έργου Κατηγορίες. Η ομάδα των Υπομνηματιστών που μελετήσαμε ανήκουν όλοι στην Ύστερη Πλατωνική Σχολή και τα Υπομνήματα τους θεωρούνται η απαρχή της Υπομνηματιστικής παράδοσης. Κρίναμε αναγκαίο κατά τη μελέτη των έργων του Πλωτίνου να συμπεριλάβουμε στο παρόν πόνημα την τριπλή πραγματεία από την έκτη Εννεάδα, που φέρει τον τίτλο Περί των Γενών του όντος, μιας και όπως φαίνεται στο οικείο τόπο της διατριβής μας γίνεται συχνή αναφορά σ αυτήν από όλους τους συγγραφείς που μελετάμε, δεδομένο που μας οδήγησε στην περαιτέρω μελέτη του συγκεκριμένου έργου μιας και από ότι φάνηκε δίνει απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα που ανακύπτουν από τη μελέτη των έργων των Σχολιαστών. Από την εξαντλητική ανάγνωση των πηγών και της δευτερευούσης βιβλιογραφίας, προέκυψαν τα κάτωθι: 1. Τα Υπομνήματα των Δεξίππου και Σιμπλικίου φέρουν πολλά σημεία συγκλίσεων μεταξύ τους, διαπίστωση που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είναι δόκιμο να μελετώνται παράλληλα. 2. Αναφορικά με το κεντρικό φιλοσοφικό ερώτημα της μελέτης και του τίτλου, εκτιμούμε ότι δε βρήκαμε ευθεία και μονομελή απάντηση ως επικρατούσα και αξιόπιστη στους κύριους Υπομνηματιστές. 3. Τα Υπομνήματα του Αμμωνίου και του Φιλοπόνου, καθώς και του Ολυμπιόδωρου και Ηλία, αν και έγκειται στην ίδια σχολή, διαπιστώσαμε ότι είναι δόκιμο να μελετώνται ανά ζεύγη καθώς υπάρχουν πολλά σημεία συγκλίσεων μεταξύ αυτών. 4. Η τριπλή πραγματεία του Πλωτίνου που φέρει τίτλο Περί των Γενών του Όντος αν και δεν ανήκει στην τυπική Υπομνηματιστική παράδοση, ωστόσο μπορεί να θεωρηθεί ατύπως ως εισαγωγή για την μελέτη των υπομνημάτων των αριστοτελικών Κατηγοριών. Από ότι διαφάνηκε από τη μελέτη και την εξαντλητική αξιοποίηση των σχετικών πηγών η συγκεκριμένη πραγματεία φαίνεται ότι αποτελεί σημείο αναφοράς των παρατηρήσεων των Υπομνηματιστών που μελετήθηκαν στην παρούσα διατριβή.
Η χειρόγραφη παράδοση των έργων του αββά Δωροθέου Γάζης
Authors: Νεοφύτου Ανδρέας-Δωρόθεος
Published: September 2021

Η παρούσα εργασία σκοπό έχει τη μελέτη σύνολης της χειρόγραφης παράδοσης των διασωθέντων Έργων του αββά Δωροθέου Γάζης, ούτως ώστε να καταστεί εφικτή μία κριτική έκδοση των Έργων του, σύμφωνα με τα νέα επιστημονικά κριτήρια και δεδομένα. Άλλωστε και οι εκδότες των Έργων του στη σειρά Sources Chrétiennes (τόμ. 92) είχαν συνειδητοποιήσει την ανάγκη για ενδελεχή μελέτη της χειρόγραφης παράδοσης. Αρχικά εντοπίσαμε όλα τα χειρόγραφα που διασώζουν το σύνολο ή μέρος των Έργων του, μέσα από τη βάση δεδομένων http://pinakes.irht.cnrs.fr. Στη συνέχεια επαληθεύσαμε τις πληροφορίες που μας έδινε η προαναφερθείσα βάση δεδομένων και μάλιστα συμπληρώσαμε τον κατάλογο των χειρογράφων και με επιπλέον χειρόγραφα τα οποία διαπιστώσαμε ότι έχουν Έργα του αββά Δωροθέου. Κατόπιν τα χειρόγραφα διαχωρίστηκαν σε δύο κατηγορίες: α) σε αυτά που διασώζουν ένα πλήρες corpus των Έργων και β) σε αυτά που διασώζουν ένα μέρος των Έργων του. Καθώς μάλιστα το σύνολο των Έργων είναι αρκετά εκτεταμένο (17 Διδασκαλίες, 16 Επιστολές και λίγα Ρήματα¬-Γνωμικά) επιλέξαμε τρεις Διδασκαλίες για να διαβάσουμε στα χειρόγραφα που περιέχουν ένα πλήρες corpus. Οι Διδασκαλίες αυτές είναι η 3η, η 8η και η 15η. Μετά από την ενδελεχή μελέτη τους καταρτίστηκε ένα κριτικό υπόμνημα για τις ανάγκες της εργασίας, όπου δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στα διαχωριστικά και συνδετικά λάθη που παρουσίαζαν τα χειρόγραφα. Ελέγχθηκε και μελετήθηκε όλη η χειρόγραφη παράδοση (244 χειρόγραφα). Διακρίνονται τρεις οικογένειες χειρογράφων, τις οποίες ονομάσαμε 1, 2 και 3. Από τις τρεις οικογένειες χειρογράφων η 3η έχει σημάδια αρχαιότητας έναντι των άλλων δύο. Η 1η είναι η στουδιτική, καθώς έχει την αρχή της στη Μονή Στουδίου, και διασώζει στην πλειονότητα των χειρογράφων της τον Πρόλογο για τους δύο Δωροθέους και τους δύο Βαρσανουφίους. Τέλος η 2η οικογένεια είναι η μεταβατική από την 3η στην 1η οικογένεια. Με αυτό το γνώμονα διακρίναμε τρεις οικογένειες χειρογράφων και τις ανάλογες ομάδες εντός αυτών και καταρτίστηκε το στέμμα των χειρογράφων. Σύμφωνα λοιπόν με όσα συμπεράναμε στη διάρκεια της έρευνάς μας, σε μια επικείμενη κριτική έκδοση των Έργων του αββά Δωροθέου θα πρέπει να αποτελεί τη βάση η 3η οικογένεια και να συμπληρώνεται από τις άλλες δύο. Ακόμη εντοπίστηκαν και δύο ανέκδοτα έργα που αποδίδονται στον αββά Δωρόθεο. Πιστεύουμε πως έπειτα από την έρευνα αυτή ξεκαθαρίστηκαν για πρώτη φορά όλα τα σκοτεινά σημεία στη χειρόγραφη παράδοση των Έργων του αββά Δωροθέου και επίσης συμπληρώθηκαν και διορθώθηκαν οι ανάλογοι κατάλογοι των χειρογράφων. Τέλος, εντοπίστηκαν δύο χειρόγραφα τα οποία αποδίδουν ένα κείμενο στον αββά Δωρόθεο, αλλά έπειτα από μελέτη διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για Κατήχηση του αγ. Συμεών του Νέου Θεολόγου. Το ένα εξ αυτών μάλιστα χρονολογείται τον 11ο αι. και έτσι φαίνεται ότι είναι από τα πρώτα αντίγραφα Έργων του αγ. Συμεών.
Η χρήση των τεχνολογιών, περιβαλλόντων και εργαλείων του διαδικτύου (Web2.0, τηλεδιάσκεψη, τηλεκπαίδευση) στη διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών
Authors: Γκίκας Αλέξανδρος
Published: September 2021

Οι Τεχνολογίες της Πληροφορίας στην Εκπαίδευση (Τ.Π.Ε.), μέσω της εισαγωγής των υπολογιστικών συστημάτων διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εκπαιδευτική και μαθησιακή διαδικασία τον 21ο αιώνα. Οι εκπαιδευτικοί Θεολόγοι, που διδάσκουν το Μάθημα των Θρησκευτικών (ΜτΘ) θεωρείται αναγκαίο να χρησιμοποιούν τα σύγχρονα μέσα για την ορθή μετάδοση των υψηλών νοημάτων του. Εξίσου αναγκαία είναι η χρήση των εκπαιδευτικών θεωριών διδασκαλίας και μάθησης που υποστηρίζουν οι Τ.Π.Ε., μέσω των κατάλληλων στρατηγικών μάθησης Τα εργαλεία του Διαδικτύου (Weblog, Wiki κλπ), η Εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση, η Τηλεκπαίδευση (Σύγχρονη και Ασύγχρονη) αποτελούν σημαντικά εργαλεία που μπορούν να συνεισφέρουν, μέσω του ψηφιακού γραμματισμού, στον θρησκευτικό γραμματισμό των μαθητών/τριών. Η παρούσα διατριβή δομείται γύρω από την προσπάθεια της διδασκαλίας του ΜτΘ στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση με την χρήση των Τ.Π.Ε., με τη δημιουργία εικονικών-ψηφιακών τάξεων, με τη χρήση της Ασύγχρονης Τηλεκπαίδευσης, μέσω του Πανελληνίου Σχολικού Δικτύου Π.Σ.Δ.), από το 2009 έως το 2013. Όλα αυτά με την χρήση της μικτής μάθησης, δια ζώσης στην αίθουσα και μέσω Διαδικτυακού Περιβάλλοντος Μάθησης (Δ.Π.Μ). Παράλληλα, διαμορφώθηκε ένα ψηφιακό σύστημα αξιολόγησης και αυτοαξιολόγησης των μαθητών/τριών, αλλά και της όλης προσπάθειας, με εξίσου καλά επακόλουθα, λόγω της ιδιαίτερης προσαρμογής των μαθητών/τριών στα επακόλουθα της ψηφιακής εποχής (digital era), ως digital natives. Τα αποτελέσματα θεωρήθηκαν ιδιαίτερα ενθαρρυντικά και επιτυχημένα, επειδή η διδασκαλία συντελέστηκε σε συνθήκες πλήρους ταύτισης με τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες των μαθητών/τριών, παράλληλα με τους διδακτικούς στόχους.