Αξιολόγηση της τεχνικής της διακοιλιακής κολποπηξίας με τοποθέτηση ταινίας ελεύθερης από τάση στο πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα
Authors: Παπαδόπουλος Αθανάσιος 
Published: August 2021

Με την προοδευτική γήρανση του πληθυσμού υπολογίζεται ότι η ανάγκη αντιμετώπισης διαταραχών του πυελικού εδάφους θα αυξηθεί σε διπλάσιο ρυθμό εκείνου της πληθυσμιακής αύξησης. Η ιεροκολποπηξία θεωρείται η πλέον αξιόπιστη μέθοδος για την αντιμετώπιση της πρόπτωσης κολπικού κολοβώματος αλλά είναι μια επέμβαση με μακρά καμπύλη εκμάθησης και δεν στερείται σοβαρών επιπλοκών. Το παρόν πόνημα αφορά στη μελέτη μιας νέας επανορθωτικής τεχνικής στην αντιμετώπιση της πρόπτωσης του κολπικού κολοβώματος που συνίσταται στην κοιλιακή κολποπηξία με χρήση ταινίας ελεύθερης από τάση που καθηλώνεται στο πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα (ΚΚΠΚΤ). Διενεργήθηκε αναδρομική μελέτη υλικού 38 ασθενών που υποβλήθηκαν σε ΚΚΠΚΤ κατά το χρονικό διάστημα 2007-2009. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 59.63±9.60 έτη. Ως ομάδα ελέγχου χρησιμοποιήθηκε σειρά 40 γυναικών που υποβλήθηκαν σε κοιλιακή ιεροκολποπηξία (ΚΙΚ) κατά το ίδιο χρονικό διάστημα (μέση ηλικία σθενών: 59.36±8.94 έτη). Προεγχειρητικά, ο βαθμός της πρόπτωσης πυελικού οργάνου σταδιοποιήθηκε σύμφωνα με το International Continence Society’s POP-Q σύστημα. Μετεγχειρητικά, υπήρξε τακτική παρακολούθηση των ασθενών μετά από 4 εβδομάδες, 3 μήνες, 6 μήνες, καθώς και ετησίως. Η υποκειμενική εκτίμηση των ασθενών καταγράφηκε με τη χρήση δύο συστημάτων βαθμολόγησης, Pelvic Organ Prolapse/ Urinary Incontinence Sexual Function Questionnaire Short Form (PISQ-12) και Pelvic Organ Prolapse Distress Inventory – 6 (POPDI-6). Ο μέσος χρόνος μετεγχειρητικής παρακολούθησης ήταν 26.71±5.06 μήνες και 23.52±6.36 μήνες για τις ομάδες ΚΚΠΚΤ και ΚΙΚ, αντίστοιχα (p=0.0213). Παράμετροι όπως ο εγχειρητικός χρόνος, η διεγχειρητική απώλεια αίματος, καθώς και ο χρόνος νοσηλείας εκτιμήθηκαν σε αμφότερες ομάδες ασθενών. Προεγχειρητικά, παρατηρήθηκαν συγκρίσιμες μέσες τιμές του βαθμού της πρόπτωσης του κορυφαίου τμήματος, -1.02 έναντι -1.08 στις ΚΚΠΚΤ και ΚΙΚ ομάδες, αντίστοιχα. Μετεγχειρητικά, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων σχετικά με τη μέση βελτίωση του σημείου C και του ολικού μήκους κόλπου. Στην ΚΚΠΚΤ ομάδα, η μέση τιμή του POPDI-6 βαθμολογικού αποτελέσματος βελτιώθηκε από 78.28±11.36 προεγχειρητικά σε 31.03±6.69 κατά τον πρώτο μετεγχειρητικό μήνα. Παρόμοια, η προεγχειρητική μέση τιμή στην ομάδα ΚΙΚ ήταν 79.82±10.94 και προσέγγισε την τιμή των 29.16±5.81 βαθμών. Η ανάλυση των PISQ-12 βαθμολογικών αποτελεσμάτων κατέδειξε παρόμοια συμπεράσματα. Στην ΚΚΠΚΤ ομάδα καταγράφηκε βελτίωση της μέσης προεγχειρητικής τιμής των 31.55±3.51 βαθμών σε 20.11±1.18 βαθμούς κατά τον πρώτο μετεγχειρητικό μήνα. Αντίστοιχα, στην ΚΙΚ ομάδα η μέση προεγχειρητική τιμή των 30.11±2.48 βελτιώθηκε σε 20.02±1.2 βαθμούς μετά από ένα μήνα. Η σύγκριση του μέσου χρόνου νοσηλείας δεν κατέδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά (4.21±1.07 ημέρες έναντι 4.48±1.34 ημερών στην ομάδα ελέγχου, της κοιλιακής ιεροκολποπηξίας), p=0.1745. Η κολποπηξία με χρήση ταινίας στο πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα αποδείχθηκε σαφώς βραχύτερη επέμβαση, μόλις 30±10.20 λεπτά έναντι του μέσου χρόνου της ιεροκολποπηξίας των 125.93±15.42 λεπτών (p<0.001). Επίσης, η νέα τεχνική ήταν σαφώς λιγότερο αιμορραγική, η μέση μετεγχειρητική ελάττωση της αιμοσφαιρίνης ορού ήταν 1.68±0.79 έναντι των 2.22±1.08 gr/dl στην ομάδα των ασθενών που υποβλήθηκαν σε κοιλιακή ιεροκολποπηξία, p=0.0202. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, η κοιλιακή κολποπηξία με χρήση ταινίας ελεύθερης από τάση στο πλάγιο κοιλιακό τοίχωμα είναι σαφώς βραχύτερη και λιγότερο αιμορραγική από την κλασική κοιλιακή ιεροκολποπηξία και προσφέρει συγκρίσιμα μεσοπρόθεσμα κλινικά αποτελέσματα.