bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Trajectories of the current situation and characteristics of workplace violence among nurses: a nine-year follow-up study
Authors: Cai Jianzheng , Qin Ziyu , Wang Haifang , Zhao Xiaoqing , Yu Weixia , Wu Sisi , Zhang Ying , Wang Yalan
Published: November 2021

Background

Workplace violence (WPV) among nurses has become an increasingly serious public health issue worldwide. Investigating the status quo and characteristics of WPV among nurses in different time periods can help hospital managers understand the current status of WPV and its trends over time. This study aimed to understand the current situation of WPV among nurses in Suzhou general hospitals from 2010 to 2019 and analyze changes over time.

Methods

A cross-sectional study was conducted to investigate 942, 2,110 and 2,566 nurses in 6 fixed polyclinic hospitals in Suzhou in 2010, 2015 and 2019, respectively. This study used the revised version of the hospital WPV questionnaire. The count data are described as frequencies and percentages, and the measurement data are represented as means and standard deviations. The general data of nurses during different time periods, the incidence of WPV, nurses’ cognition and attitudes toward WPV and the attitudes and measures of hospitals regarding WPV were analyzed by the chi-square test.

Results

The incidence of WPV among nurses in Suzhou general hospitals in 2015 (69.0 %) and in 2019 (68.4 %) was higher than the incidence of 62.4 % in 2010 (P<0.05), and there were significant differences among periods in the specific types of violence (P˂0.05). Nurses who participated in the surveys in 2015 and 2019 scored higher on “having heard of WPV before”, “thinking WPV coping management organizations are needed” and “supporting a zero-tolerance policy” than those who participated in 2010 (P<0.05). The attitudes and responses of hospitals with regard to WPV among nurses have greatly improved, as evidenced by the results for the items “offering training”, “encouraging reporting of WPV to supervisors”, “equipped with a WPV managing department”, “handling WPV efficiently” and “hospital’s attitudes” (P<0.005).

Conclusions

Despite an increase in nurses’ awareness and attitudes regarding WPV and significant improvements in hospitals’ attitudes and responses to WPV, the incidence of WPV remains high. Hospitals should continue to explore scientific training modes that are in accordance with the needs of nurses to reduce the incidence of WPV.
Spatial evolution path of Gulangyu Island historical international community: from the perspective of actor-network theory
Authors: Li Yuan , Guo Jing , Zhao Long , Chen Yiping , Wang Cheng , Wang Cheng , Li Jonathan
Published: November 2021

Gulangyu Island is a special case of social development and changes since modern China. In the past, Chinese and foreign people lived together and Chinese and Western cultures coexisted, resulting in an international community with outstanding cultural diversity and modern quality of life. As a functional carrier, space is of great reference significance to the research on the spatial evolution path of the Gulangyu international community with the accelerating globalization and rapid expansion of urbanization. Based on the interpretation of historical maps and the integration of historical geographic information, this paper explores the evolution path of Gulangyu community space in modern times from the perspective of actor-network theory. It is found that: (1) The change of key actors promotes the spatial evolution of the Gulangyu international community. (2) In the stage of foreign culture dissemination (1840–1902), foreign nationals, as key actors, promoted the formation and development of actor-networks through administrative recruitment and other means, and promoted Gulangyu Island to change from a traditional Minnan community to a modern community form, with the embryonic form of an international community beginning to emerge. (3) In the stage of multicultural integration (1903–1940), overseas Chinese returning home became key actors. The concept of a combination of Western cultures was not only embodied in community management but also acted on space practice to promote the multicultural integration of the Gulangyu international community. This paper summarizes the effects of various factors on the evolution of community space, to provide a reference for other coastal cities to rationally develop islands and promote the multicultural integration of local communities.
Transgender: A Useful Category?
Authors: Vicente Marta V.
Published: November 2021

This article seeks to start a discussion that may help us understand why the category “transgender,” created to include all trans* experiences, has excluded some. If “transgender” cannot fully include all trans* people, can it still be a useful category to adequately capture and analyze the lived experience of historical actors? It is in tracing back the genealogy of transgender, in the search for a name that could encompass the multiple and sometimes contradictory relationships between one's body and its social recognition, that we may attempt to discover why transgender has eclipsed terms such as transsexual and transvestite. The article first examines the parallels between recent debates in the historiographies of gender and transgender as terms that can express the complex social representation of bodies negotiated by language. Second, it studies how much a genealogy of transgender in the past reveals in fact a multiplicity of terms to express a realignment between body and a self that can be read by society. Ultimately, the author proposes the study of first-person narratives as the best way to comprehend the multiple terms used to express the diverse and sometimes contradictory identities an individual can embody.
The Others of the Ravine
Authors: Curbelo Daniasa
Published: November 2021

In the society and culture of the Canary Islands, ravines (barrancos in Spanish) are spaces that contain a wealth of meanings and perceptions attached to a collective imagination. These natural scars that mark and characterize the island's geography represent scenes of dissidence, as will be shown through the spatial and geographic stories of various transsexuals and transvestites who lived in Tenerife between 1970 and 1990; the specific character of their testimonials is situated in a specific context: El Cabo, a barrio in Tenerife, as well as the Santos Ravine (Barranco de Santos in Spanish). The state repression, marginalization, and violence against sexually dissident people during this age will be the main context of analysis. In a brief journey through history, these aspects will be placed in relation to key events from the Francoist dictatorship on the islands, a travel journal of the nineteenth century, and passages from the conquest of the Canary Islands in which the ravines, among them the Santos Ravine itself, take on a relevant importance. Finally, this study will mention the existence of a chapel consecrated to the Virgin of Candelaria in this environment as possibly the most significant crystallization of the otherness of the ravine. This study thereby contemplates reviewing these spaces on the basis of their formation as media in which specific Canary Island subjectivities can be located.
Liver abscess after drug-eluting bead chemoembolization in patients with metastatic hepatic tumors
Authors: Ye Tianhe , Zhu Peng , Liu Zhiping , Ren Qianqian , Zheng Chuansheng , Xia Xiangwen
Published: November 2021

Objective:

To investigate the incidence and risk factors for liver abscess formation after treatment with drug-eluting bead chemoembolization (DEB-TACE) in patients with metastatic hepatic tumors (MHT).

Methods:

The current study is a retrospective analysis of the clinical data of 137 patients with metastatic hepatic tumors who received DEB-TACE treatment in our institute (Union Hospital, Tongji Medical College, Huazhong University of Science and Technology) between June 2015 and September 2020. Patients were evaluated for the presence or absence of post-DEB-TACE liver abscess. Univariate and multivariate analyses were used to identify risk factors for liver abscess formation.

Results:

The incidence of liver abscess formation after the DEB-TACE procedure was 8.76% per patient and 5.53% per procedure. Univariate analysis showed that larger maximum tumor diameter (p = 0.004), Grade 1 artery occlusion (p < 0.001) and systemic chemotherapy within 3 months before the DEB-TACE procedure (p < 0.001) were all associated with liver abscess formation. However, only systemic chemotherapy within 3 months before the DEB-TACE procedure (OR 5.49; 95% CI 0.34–13.54; p < 0.001) was identified by multivariate analysis to be an independent risk factor.

Conclusions:

Tumor size, Grade 1 artery occlusion and recent systemic chemotherapy may all be associated with increased risk of liver abscess formation following DEB-TACE treatment in patients with metastatic hepatic tumors.

Advances in knowledge:

Identification of risk factors for liver abscess formation following DEB-TACE in patients with MHT. These findings suggest the need for caution and consideration of the aforementioned risk factors on the part of interventional radiologists when designing DEB-TACE strategies and performing post-procedure patient management.
Acute soft tissue injury to the temporomandibular joint and posttraumatic assessment after mandibular condyle fractures: a longitudinal prospective MRI study
Authors: Akkemik Özlem , Kugel Harald , Fischbach Roman
Published: November 2021

Objective:

Evaluation of acute soft tissue injury of the temporomandibular joint (TMJ) with type I–VI fractures immediately after trauma and investigation of the longitudinal evolution including response to conservative treatment using MRI.

Methods:

The joints of 24 patients with 33 condylar fractures (15 unilateral, nine bilateral) were imaged on a 1 Tesla MR system within the first 24 h post-trauma. 12 of these patients with 16 condylar fractures (eight unilateral, four bilateral) were clinically re-evaluated using MRI after 3 months of closed treatment. The position, morphology, and signal intensities of the disc, capsule, retrodiscal tissue, and osseous structures were documented.

Results:

In the acute phase, disc displacements (DDs) were diagnosed in 8 out of 33 joints with fracture, including posterior DDs in two joints and tears of the inferior retrodiscal lamina in 11 joints. The follow-up MRI in 12 patients revealed new DD in four joints on the fractured side (FS) including a posterior DD and an increased degree of displacement, and new DDs in two joints in the non-fractured side (NFS).

Conclusion:

Preexisting and traumatic DD and soft tissue injuries are frequent findings in patients with condylar fracture. Independent of the degree of trauma, condylar fractures may determine the subsequent development of DD on both FS and NFS. Early MR imaging may help initiate well-directed specific measures for better outcomes in the acutely injured TMJ.
The applicability of ultrasound in the diagnosis of inflammatory and obstructive diseases of the major salivary glands: a scoping review
Authors: Resende Eustáquio A. , Gomes Nathália R. , Abreu Lucas G. , Castro Mauricio A. A. , Aguiar Maria C. F.
Published: November 2021

Objectives:

The purpose of the present scoping review was to determine the contribution of ultrasound images in the diagnosis of inflammatory and obstructive diseases of the major salivary glands (MSGs).

Methods:

A search of studies of ultrasonographic assessments of human samples was performed in several electronic databases and grey literature up to July 2021. The extracted data were the examined MSG; the diagnostic value of ultrasound (sensibility, specificity, positive- and negative predictive value, accuracy); features of lesions, including number, echogenicity, echotexture, form, margins, size, posterior acoustic aspect, and location; and related clinical information, such as swelling, palpation, sensible to pain, salivation, lymph nodes, recurrence, duration, and causes.

Results:

After verifying the eligibility criteria, 90 articles focused on detecting inflammatory, and obstructive diseases of the MSG were gathered, with variable study designs and size samples. A wide variety of pathologies were assessed, including sialolitiasis (n = 45), acute sialadenitis (n = 30), chronic sialadenitis (n = 25), granulamatous diseases (n = 15), Kuttner’s tumor (n = 11), juvenile recurrent parotitis (n = 9), abscess (n = 7), post-radiotherapy sialadenitis (n = 6), sialadenosis (n = 9), abscess (n = 7), IgG4-related disease sialadenitis (n = 5), HIV-sialadenitis (n = 4), obstructive sialadenitis (n = 3), iodinated contrast-induced sialadenitis (n = 2), and pneumoparotitis (n = 1). Most studies were case reports or series of cases. Few studies exhibited data about the accuracy of ultrasound in detecting MSG diseases.

Conclusions:

The present scoping review concluded that ultrasound aspects of different MSG pathologies are similar but contribute to their differential diagnosis and can be considered as a valuable initial method for assessing the MSG of adults and children.
Η ηθικοπολιτική διάσταση του διαδικτύου και η επιρροή της στη διαμόρφωση της ταυτότητας και της μάθησης
Authors: Δερτιλή Δημητρία
Published: November 2021

Στην παρούσα διατριβή εξετάζεται η καταλληλότητα των ηθικοπολιτικών θέσεων του μεταδομισμού για την κριτική ανάλυση του διαδικτύου και των κοινωνικών μέσων. Ειδικότερα, διερευνάται η διαχρονικότητα ορισμένων βασικών αποφάνσεων των Ζ. Ντεριντά και Μ. Φουκώ σε σχέση με τα ακόλουθα ζητήματα: (α) την επίδραση του μεταβλητού και ρευστού χαρακτήρα του διαδικτύου πάνω στη διαμόρφωση της ταυτότητας, (β) την αυτοπαρουσίαση και την ασφάλεια που προκαλούν τον εθισμό στο διαδίκτυο, (γ) τη συνάφεια και τις διαφορές των λειτουργιών του εγκεφάλου με εκείνες του διαδικτύου, (δ) τη διατοπικότητα του διαδικτύου και τα σχήματα ελέγχου της, (ε) τις ιδιότητες του διαδικτύου ως εικόνας, λόγου και ήχου που διαμορφώνουν σχέσεις και εντάσεις δίχως τις δεσμεύσεις που συγκροτούνται σε έναν κοινό τόπο μέσω της συνεκτικότητας των πραγμάτων, (στ) την αυτοαναγνώριση του υποκειμένου και τη δυνατότητα της διαμόρφωσης της ταυτότητας διαμέσου της ταύτισης στα πλαίσια του διαδικτυακού χώρου, (ζ) τα φαινόμενα αντίστασης και αυτονομίας, (η) την εκμετάλλευση της υλικότητας πίσω από κάθε κώδικα, (θ) τη συμβολή των κοινωνικών μέσων στις εξεγέρσεις της αραβικής άνοιξης, χρησιμοποιώντας το παράδειγμα της Αιγύπτου, (ι) τον τρόπο που η τεχνολογική ανάπτυξη και το διαδίκτυο επηρεάζουν τις δομές της γνώσης και της εκμάθησης, και, ακολούθως, τη διαμόρφωση της ταυτότητας και του πολιτισμού.
Ρομά και φυλετική διάσταση της αναπηρίας
Authors: Ξενάκη Ελευθερία
Published: November 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι να διερευνηθεί η θέση των παιδιών Ρομά με αναπηρία στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και να ανιχνευθούν τα σημεία αλληλεπίδρασης της φυλής με την αναπηρία. Στα πλαίσια της έρευνας διεξήχθησαν 35 ημιδομημένες συνεντεύξεις με εκπαιδευτικούς γενικών και ειδικών σχολείων και επαγγελματίες των ΚΕΔΔΥ. Πραγματοποιήθηκε συνδυαστική ανάλυση των ποιοτικών δεδομένων και από τους τρεις φορείς και συλλέχθηκαν ποσοτικά στοιχεία για τους Ρομά μαθητές που διαγνώστηκαν στα ΚΕΔΔΥ καθώς και για τους Ρομά μαθητές που φοιτούν στα ειδικά σχολεία. Ορισμένα από τα κύρια συμπεράσματα της έρευνας συνοψίζονται στα εξής: Στα γενικά σχολεία η θέση των μαθητών Ρομά παρουσιάζεται δυσμενέστερη μαθησιακά και κοινωνικά σε σύγκριση με τα ειδικά, διαπίστωση που καταδεικνύει νέες πτυχές του αποκλεισμού για τους μαθητές Ρομά. Ακόμη, η μητρική γλώσσα αποτελεί δευτερεύοντα παράγοντα στις διαδικασίες διάγνωσης και στο σχεδιασμό της διδασκαλίας στα γενικά και στα ειδικά σχολεία. Παράλληλα, η πληροφοριακή φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός δημιουργούν σημαντικές ανισότητες μεταξύ Ρομά και μη Ρομά οικογενειών στο χώρο της αναπηρίας. Στα ζητήματα της ένταξης των μαθητών με αναπηρία παρατηρείται αμφιθυμία στις απόψεις των συμμετεχόντων, καθώς αναζητούν τρόπους στα πλαίσια της υπάρχουσας δομής οι οποίοι δεν παρεκκλίνουν από την καθιερωμένη οργάνωση της γενικής τάξης. Ακόμη, η πλειοψηφία των μαθητών Ρομά με και χωρίς αναπηρία στην έρευνα ζει σε συνθήκες φτώχειας. Η φτώχεια δεν αναδεικνύεται από τους συμμετέχοντες ως ένα μείζον κοινωνικοπολιτικό ζήτημα, αλλά λειτουργεί συμπληρωματικά στους οικογενειακούς – πολιτισμικούς παράγοντες. Με δεδομένη τη συνύπαρξη των κυρίαρχων αντιλήψεων με το ενδιαφέρον των εκπαιδευτικών για τους Ρομά μαθητές, διατυπώνεται η ανάγκη να αναλάβουν ενεργό ρόλο στο πλευρό αυτής της αποκλεισμένης ομάδας.
Προαγωγή υγείας και συμμετοχή σε προγράμματα άσκησης
Authors: Σπανός Κωνσταντίνος
Published: November 2021

Oι βασικότεροι παράγοντες που επηρεάζουν την κατάσταση της υγείας των ατόμων είναι ο τρόπος ζωής τους, δηλαδή η διατροφή, η φυσική δραστηριότητα καθώς και το περιβάλλον που ζουν και εργάζονται. Το είδος αλλά και οι συνθήκες εργασίας μπορούν να επιφέρουν αρνητικές επιδράσεις στην υγεία των εργαζομένων, γεγονός που συντελεί σε μειωμένη αποδοτικότητα και εργασιακή αποχή. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να καταγράψει συμπεριφορές εργαζομένων που διάγουν καθιστική εργασία. Επίσης στόχος ήταν να ανακαλύψει κατά πόσο σχετίζεται το εργασιακό στρες, η επαγγελματική ικανοποίηση και η επαγγελματική εξουθένωση με την εργασιακή αποχή, τη φυσική κατάσταση, τη σωματική σύσταση και τις συμπεριφορές που σχετίζονται με την υγεία. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε περιγραφική στατιστική, t-test, one-way ANOVA, MANOVA, post hoc test, μέθοδος PCA- ανάλυση κύριων συνιστωσών και η εφαρμογή μοντέλου δομικών εξισώσεων. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως το φύλο, η ηλικία, η σωματική σύσταση, ο τομέας και η θέση εργασίας, καθώς και η βαθμίδα εκπαίδευσης επηρεάζουν σημαντικά τους παράγοντες του εργασιακού άγχους, της επαγγελματικής ικανοποίησης και της επαγγελματικής εξουθένωσης. Επιπρόσθετα, το εργασιακό άγχος επηρεάζει αρνητικά την αποδοτικότητα, ενώ η επαγγελματική ικανοποίηση επιδρά θετικά στη μείωση της εργασιακής αποχής. Η άσκηση φαίνεται να επιδρά θετικά στην αποπροσωποίηση, ενώ η αυξημένη μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου, η μέγιστη δύναμη και τα χαμηλά επίπεδα σωματικού λίπους αυξάνουν σημαντικά την αποδοτικότητα και μειώνουν την εργασιακή αποχή. Τα αποτελέσματα φανερώνουν πως η βελτίωση της υγείας των ανθρώπων στον χώρο εργασίας, μπορεί να αποτελέσει σημαντικό έναυσμα για την υιοθέτηση πιο θετικών συμπεριφορών και μείωση της νοσηρότητας μέσω ειδικών προγραμμάτων βελτίωσης της ποιότητας ζωής στους εργασιακούς χώρους. Η άσκηση, το χαμηλό ποσοστό σωματικού λίπους και οι υγιεινές συμπεριφορές μπορούν να επηρεάσουν θετικά την παραγωγικότητα των εργαζομένων και συνολικά ολόκληρων των οργανισμών.
Πατριωτισμός και κοσμοπολιτισμός στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής ταυτότητας
Authors: Σπυράκου Βέρα
Published: November 2021

Η εν λόγω διατριβή διερευνά τη φύση της ευρωπαϊκής ταυτότητας, επιχειρώντας να αποσαφηνίσει την εννοιολογική αμφισημία που τη χαρακτηρίζει. Για τον σκοπό αυτόν, επιλέχθηκαν ως ενδεδειγμένες θεωρίες για την εννόηση αυτού του σύνθετου φαινομένου, είτε ως έννοιας είτε ως συνθήκης-ιδιότητας, αυτές του πατριωτισμού, συνταγματικού και ρεπουμπλικανικού, και του κοσμοπολιτισμού. Η μεθοδολογική προσέγγιση έγκειται στην κριτική θεωρία και τη συγκριτική πολιτική ανάλυση των παραγόντων που δόμησαν την ευρωπαϊκή ταυτότητα καθόλη την πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Η φαινομενικά ασυμπτωτική σχέση μεταξύ των δύο αυτών κυρίαρχων θεωριών αναδεικνύεται, μέσα από την ποιοτική και εμπειρική ανάλυση πολιτικών σημείων καμπής (π.χ. ΣυνθΕΕ, Brexit, Ευρωεκλογές), ως σχέση διαλεκτική. Η πρωτοτυπία της έρευνας εντοπίζεται στην ανάδειξη και ανάλυση της διεισδυτικότητας και του πολυσχιδούς χαρακτήρα της ευρωπαϊκής ταυτότητας, παρότι αντιμετωπίζει εσωτερικές –ως πολιτειακό αφήγημα– και εξωτερικές –ως εργαλειακή πολιτική ιδιότητα– παλινδρομήσεις σε αξιακό και λειτουργικό επίπεδο. Το αποτέλεσμα της έρευνας εντοπίζει και προδιαγράφει την αλλαγή παραδείγματος ως κριτικό επακόλουθο των σύγχρονων απαιτήσεων διερεύνησης της φύσης της ευρωπαϊκής ταυτότητας και της εξέλιξης της ιδιότητας του πολίτη.
Ο εμφύλιος πόλεμος στις επαρχίες Καλαβρύτων και Αιγιαλείας (1946-1949)
Authors: Στούρας Παναγιώτης
Published: November 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη των γεγονότων του ελληνικού Εμφυλίου πολέμου στις επαρχίες Καλαβρύτων και Αιγιάλειας μεταξύ των ετών 1946-1949. Επιθυμεί να συμβάλει συγκεκριμένα στην καταγραφή του αντίκτυπου του Εμφυλίου στις κοινωνικές δομές και στις πολιτικές σχέσεις μεταξύ των κατοίκων, ενώ ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στον τομέα της εκπαίδευσης κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου. Στο πλαίσιο της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν τόσο ποσοτικές όσο και ποιοτικές μέθοδοι. Προτεραιότητα ήταν η μελέτη δημόσιων και ιδιωτικών αρχείων. Μελετήθηκε ο Τύπος πανελλαδικής και τοπικής εμβέλειας της εποχής, καθώς και τα απομνημονεύματα ανθρώπων που έζησαν ή και συμμετείχαν ενεργά στη διάρκεια του Εμφυλίου. Επιπλέον, η προφορική ιστορία βοήθησε ώστε να διασταυρωθούν οι πληροφορίες και να διατηρηθούν ζωντανές οιαναμνήσεις των απλών ανθρώπων. Τέλος, χρησιμοποιήθηκε η ποσοτική μέθοδος για τη σύγκριση της τοπικής και εθνικής ιστορίας. Η διδακτορική διατριβή δομήθηκε σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος επικεντρώθηκε στον τρόπο με τον οποίο οι περιοχές των Καλαβρύτων και της Αιγιάλειας βίωσαν τον Εμφύλιο πόλεμο, καθώς και στην πολιτική και ιδεολογική κατάσταση των ανθρώπων στις περιοχές αυτές. Στη συνέχεια αναλύθηκαν τα αίτια του Εμφυλίου πολέμου στις προαναφερθείσες περιοχές, ενώ πραγματοποιήθηκε σύγκριση με τα αίτια του Εμφυλίου στην υπόλοιπη Ελλάδα. Μελετήθηκε επιπλέον η πορεία δημιουργίας του Δημοκρατικού Στρατού στην Πελοπόννησο και εξετάστηκαν οι πρακτικές που χρησιμοποιήθηκαν τόσο από την συντηρητική όσο και από την κομμουνιστική παράταξη, για την προσέλκυση νέων μελών. Μεγάλο μέρος αφιερώθηκε στην λεπτομερειακή περιγραφή των συγκρούσεων των αντιμαχόμενων παρατάξεων στην ευρύτερη περιοχή. Τέλος, μελετήθηκε το τέλος του Εμφυλίου πολέμου στις εξεταζόμενες περιοχές, με την επιχείρηση «Περιστερά» της IX Μεραρχίας του εθνικού στρατού, η αντίδραση του Δημοκρατικού Στρατού Πελοποννήσου και η διάλυση των τμημάτων του. Το δεύτερο μέρος επικεντρώθηκε στην κοινωνική και εκπαιδευτική κατάσταση των εξεταζομένων επαρχιών κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου. Μελετήθηκε η κοινωνική δομή της Αιγιάλειας και των Καλαβρύτων και οι αιτίες της δημιουργίας των δύο αντίθετων στρατοπέδων μεταξύ του τοπικού πληθυσμού. Στη συνέχεια έγινε περιγραφή των αλλαγών των κοινωνικών θεσμών κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου και των τρόπων που επηρεάστηκαν από τα στρατιωτικά γεγονότα. Την έρευνα απασχόλησε η πρωτοβουλία του Δημοκρατικού Στρατού να δημιουργήσει «λαϊκές δομές» εξουσίας, σε αντιπαράθεση με αυτέςτης εθνικής κυβέρνησης. Ιδιαίτερη αναφορά δόθηκε στην κατάσταση της εκπαίδευσης και στις προσπάθειες επίλυσης των εκπαιδευτικών προβλημάτων. Τέλος, παρουσιάστηκε και αναλύθηκε λεπτομερώς η δομή του «Λαϊκού Διδασκαλείου Πελοποννήσου», μιας Ακαδημίας Δασκάλων που δημιουργήθηκε από τον Δημοκρατικό Στρατό Πελοποννήσου, με σκοπό να στελεχώσει τα δημοτικά σχολεία των «ελευθέρων περιοχών» που δεν λειτουργούσαν κατά τη διάρκεια Εμφυλίου πολέμου. Στο τέλος της διατριβής παρατίθενται τα γενικά συμπεράσματα και αναλυτική βιβλιογραφία.
Η επίδραση ενός ειδικού προγράμματος παρέμβασης στη βελτίωση βασικών κινητικών δεξιοτήτων σε νήπια 4-6 ετών διαφορετικής βιολογικής ηλικίας
Authors: Αξέτη Γεωργία
Published: November 2021

Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση της επίδρασης ενός ειδικού προγράμματος παρέμβασης στα κινηματικά χαρακτηριστικά βασικών κινητικών δεξιοτήτων σε νήπια 4-6 ετών διαφορετικής βιολογικής ηλικίας. Στην εν λόγω έρευνα συμμετείχαν εθελοντικά 62 υγιή παιδιά και χωρίστηκαν σε οκτώ ομάδες βάσει χρονικής και βιολογικής ηλικίας. Οι τέσσερις Πειραματικές Ομάδες συμμετείχαν στο πρόγραμμα παρέμβασης κινητικών δραστηριοτήτων διάρκειας 16 μηνών ( δραστηριότητες εξερεύνησης, καθοδηγούμενης ανακάλυψης, εμπέδωσης-παιχνίδια) ως μέρος του ημερήσιου προγράμματος (25΄- 30΄, 2 φορές την εβδομάδα) υπό την επίβλεψη της νηπιαγωγού-ερευνήτριας. Οι αντίστοιχες Ομάδες Ελέγχου μετείχαν μόνο στο πρόγραμμα των ενδοσχολικών δραστηριοτήτων. Πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας του ανωτέρω προγράμματος διεξήχθησαν δοκιμασίες μέτρησης με τη συμμετοχή όλων των ομάδων. Για την κινηματική ανάλυση των βασικών κινητικών δεξιοτήτων χρησιμοποιήθηκε η τρισδιάστατη (3D) βιντεοανάλυση, μέσω του προγράμματος APAS (Ariel Performance Analysis System). Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις αρχές του Κώδικα Δεοντολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κατόπιν επίσημης έγκρισης του Υπουργείου Παιδείας & Θρησκευμάτων, καθώς και γραπτής συγκατάθεσης των γονέων των παιδιών. Για τη στατιστική ανάλυση της συγκεκριμένης έρευνας χρησιμοποιήθηκε η πολυμεταβλητή ανάλυση διακύμανσης (ΜANOVA) με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις (REPEATED MEASURES) (p ≤ 0,05). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Ομάδες Ελέχου δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις μεταβλητές που αξιολογήθηκαν. Σύμφωνα με τα δεδομένα της παρούσας έρευνας, η Μετατόπιση Κέντρου Μάζας Σώματος αποτελεί σημαντική ένδειξη για τη βελτίωση της βάδισης στα παιδιά που συμμετείχαν στο πρόγραμμα. Στο τρέξιμο φαίνεται να υιοθέτησαν δικό τους κινητικό πρότυπο, παρουσιάζοντας αύξηση στη μετατόπιση ανάλογη της ταχύτητας. Στο κατακόρυφο άλμα εμφάνισαν βελτίωση, καθώς φαίνεται να πήδηξαν πιο ψηλά και πιο γρήγορα. Το ίδιο διαπιστώθηκε στο οριζόντιο άλμα όσον αφορά τη Μετατόπιση του Κέντρου Μάζας. Οι τρεις Πειραματικές Ομάδες παρουσίασαν βελτίωση στη ρίψη, καθώς παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη Γωνία Δεξιού Αγκώνα στη φάση της απελευθέρωσης. Στο λάκτισμα η αύξηση της οριζόντιας Μετατόπισης ισχυροποιεί την κατεύθυνση του σώματος προς τα μπροστά για την εκτέλεση του σουτ από τα πρόωρα βιολογικά αναπτυγμένα παιδιά γεννηθέντα το 2010. Στην υποδοχή η μεταβολή της γωνιακής ταχύτητας του αγκώνα στα μεγαλύτερα παιδιά δείχνει να αποτελεί σημαντικό δείκτη για τη βελτίωση της τεχνικής. Στο χτύπημα πήδηξαν ψηλότερα κατακόρυφα, ακολουθώντας την κίνηση της ρακέτας και της μπάλας με ελαφριά κλίση του σώματός τους μπροστά. Συμπερασματικά, θα λέγαμε ότι τα προγράμματα παρέμβασης χρήζουν εφαρμογής και σε τυπικά αναπτυσσόμενα παιδιά, καθώς βελτιώνουν το επίπεδο κινητικής ικανότητας και την ποιότητα της κίνησης του εκάστοτε παιδιού.
Τα στηρίγματα των μαρμάρινων εικονιστικών ανδριάντων στην ελληνιστική και ρωμαϊκή αυτοκρατορική περίοδο
Authors: Λαμπρινός Ζαχαρίας
Published: November 2021

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί η μελέτη των στηριγμάτων των εικονιστικών ανδριάντων της ελληνιστικής και της ρωμαϊκής αυτοκρατορικής περιόδου, με στόχο να εξεταστούν η τυπολογία, η εικονογραφία και η σημασία τους. To σύνολο των μαρμάρινων εικονιστικών ανδριάντων που χρονολογούνται από τον 1ο αι. π.Χ. έως και την ύστερη αρχαιότητα έφερε κάποιο στήριγμα. Εξαίρεση αποτελούν οι γυναικείοι ανδριάντες, όπου ο όγκος του ενδύματος στο κατώτερο τμήμα προσέφερε σημαντική ενίσχυση και καθιστούσε περιττή την προσθήκη κάποιου στηρίγματος. Ο κορμός του δέντρου, το κιβωτίδιο για τους κυλίνδρους (scrinium), και τα όπλα όπως είναι ο θώρακας, το κράνος και το έμβολο του πλοίου εισάγονται στην εικονογραφία των στηριγμάτων κατά την ελληνιστική περίοδο. Κατά την πρώιμη αυτοκρατορική περίοδο εισάγονται ο φοίνικας και το τρόπαιο και από το δεύτερο μισό του 1ου αι. μ.Χ. το κέρας της Αφθονίας και ο αιχμαλωτισμένος βάρβαρος. Ο κορμός του δέντρου και ο φοίνικας είναι τα πιο διαδεδομένα θέματα και κατέχουν θέση στηρίγματος σε ανδριάντες που ακολουθούν το σύνολο των αγαλματικών τύπων. Ωστόσο παρατηρούμε ότι ορισμένα εικονογραφικά θέματα σχετίζονται στενά με συγκεκριμένους αγαλματικούς τύπους. Σε ανδριάντες στον τύπο του ιματιοφόρου και του τηβεννοφόρου το στήριγμα αποδίδει σχεδόν αποκλειστικά κιβωτίδιο για τη φύλαξη των κυλίνδρων (scrinium), που συμβολίζει την παιδεία και την ικανότητα διαχείρισης δημοσίων εγγράφων. Τα όπλα εικονίζονται στο στήριγμα ως δηλωτικά της στρατιωτικής αρετής. Ο θώρακας συνοδεύει κυρίως ανδριάντες σε ηρωϊκή γυμνότητα, ενώ το κράνος και το έμβολο πλοίου συνήθως ανδριάντες στον τύπο του θωρακοφόρου. Το κέρας της Αφθονίας κατέχει θέση στηρίγματος τόσο σε γυμνούς ανδριάντες, όσο και σε θωρακοφόρους. Ο αιχμαλωτισμένος βάρβαρος απαντάται σχεδόν αποκλειστικά σε θωρακοφόρους ανδριάντες και αποτελεί το πιο διαδεδομένο στήριγμα του αγαλματικού τύπου, μετά τον κορμό δέντρου. Το κέρας της Αφθονίας και ο αιχμαλωτισμένος βάρβαρος απαντούν αποκλειστικά σε ανδριάντες αυτοκρατόρων που στήθηκαν στις ανατολικές επαρχίες της αυτοκρατορίας, το πρώτο προβάλει την ιδέα του γενναιόδωρου ηγεμόνα και το δεύτερο προωθεί την έννοια του διαχρονικού νικητή (semper victor). Σε ιδεαλιστικούς ανδριάντες, όπου ο εικονιζόμενος παραλληλίζεται εικονογραφικά με κάποιον θεό, τα θεϊκά σύμβολα εικονίζονται στο στήριγμα, ενισχύοντας την εικόνα. Σε κάθε περίπτωση το στήριγμα, πέρα από ένα στοιχείο που ενισχύει την στατικότητα του αγάλματος, αποτελεί οργανικό μέρος της σύνθεσης και συμβάλει στην ερμηνεία του ανδριάντα.
Ο ρόλος των προσταγλανδινών στην αλωπεκία ανδρογενετικού τύπου
Authors: Χοβαρδά Ελένη
Published: November 2021

Γενικά: Η ανδρογενετική αλωπεκία είναι μια από τις συχνότερες παθήσεις και προσβάλλει και τα δύο φύλα σε όλες τις φυλές. Παρόλα αυτά η παθογένειά της δεν είναι πλήρως διευκρινισμένη. Ο σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να διερευνήσει το ρόλο των τεσσάρων μείζονων προσταγλανδινών (PGE2, PGD2, PGF2α και PI2 ή προστακυκλίνης) στην παθογένεια της ανδρογενετικής αλωπεκίας (AGA) σε άνδρες και γυναίκες.Μέθοδοι: Λήφθηκαν βιοψίες από το τριχωτό της κεφαλής 30 ενηλίκων (17 ανδρών και 13 γυναικών) που έπασχαν από AGA και από 30 υγιών ενηλίκων (18 άνδρες και 12 γυναίκες). Από κάθε ασθενή λήφθηκαν 2 βιοψίες, μία από τη μετωπιαία πάσχουσα περιοχή και μία από την ινιακή περιοχή φυσιολογικής τριχοφυίας. Από τους υγιείς λήφθηκαν επίσης βιοψίες από τα ίδια σημεία. Σε κάθε ιστικό δείγμα μετρήθηκαν τα επίπεδα κάθε προσταγλανδίνης ξεχωριστά.Αποτελέσματα: Στην ομάδα των ασθενών τα επίπεδα της PGD2 και της προστακυκλίνης ήταν αυξημένα στην περιοχή της αλωπεκίας συγκρινόμενα με τα αντίστοιχα στην περιοχή φυσιολογικής τριχοφυίας. Αντιθέτως οι PGE2 και PGF2α φάνηκαν μειωμένες στις περιοχές της AGA συγκρινόμενες με τις υγιείς περιοχές. Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα αυτά υποστηρίζουν ότι υπάρχει μια λεπτή ισορροπία μεταξύ των τεσσάρων αυτών μορίων στους θύλακες του τριχωτού της κεφαλής και η διατήρησή της πιθανώς να είναι πολύ σημαντική για την ανάπτυξη των τριχών. Επιπρόσθετα, οι υποδοχείς τους μπορεί να αποτελέσουν μελλοντικούς θεραπευτικούς στόχους για την ανδρογενετική αλωπεκία.
Οικονομικές επιπτώσεις κλιματικής αλλαγής στις καλλιέργειες σιτηρών
Authors: Γκίζα Ιωάννα
Published: November 2021

Τα τελευταία χρόνια οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στο γεωργικό τομέα είναι εμφανείς και θα είναι πιο έντονες αν δεν γίνει αντιληπτό, από τους άμεσα ενδιαφερόμενους, το μέγεθος του προβλήματος και αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα προσαρμογής και μετριασμού. Η κλιματική αλλαγή έχει τη δυνατότητα να επηρεάζει τον γεωργικό τομέα εξαιτίας της μεταβολής της θερμοκρασίας και των βροχοπτώσεων.Η παρούσα διατριβή έχει ως στόχο να αναλύσει χωρικά τις οικονομικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα και να προτείνει τα κατάλληλα μέτρα προσαρμογής. Ο στόχος της έρευνας επετεύχθη μέσα από την εφαρμογή της μεθόδου της Γεωγραφικά Σταθμισμένης Παλινδρόμησης (GWR), ώστε να προσδιοριστούν χωρικά οι μεταβαλλόμενες σχέσεις μεταξύ γεωφυσικών, εδαφικών, κλιματικών και κοινωνικών μεταβλητών καθώς και των επιπτώσεών τους στις αποδόσεις των σιτηρών με βάση ένα μελλοντικό σενάριο του κλίματος. Ενώ οι οικονομικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής σε ολόκληρη την Ευρώπη και τον κόσμο έχουν αναλυθεί ευρέως, μελετώντας συγκεκριμένες περιοχές, στην ελληνική βιβλιογραφία δεν έχουν διερευνηθεί οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής χρησιμοποιώντας δεδομένα υψηλής χωρικής ανάλυσης. Έτσι, για να επιτευχθεί αυτή η ανάλυση, η παρούσα έρευνα εξετάζει τις οικονομικές επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος χρησιμοποιώντας δεδομένα υψηλής χωρικής ανάλυσης 10 x 10 km2. Αυτή η ανάλυση έχει ιδιαίτερη σημασία εξαιτίας της έντονης παραλλακτικότητα των δεδομένων ακόμη και σε γειτονικές περιοχές, παρουσιάζοντας έντονη διαφοροποίηση των αποτελεσμάτων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι αποδόσεις των σιτηρών καθώς και το εισόδημα των παραγωγών επηρεάζεται σαφώς από χωρικά εδαφολογικά, γεωφυσικά και κλιματικά δεδομένα. Τα μελλοντικά σενάρια προβλέπουν μείωση των βροχοπτώσεων και αύξηση της θερμοκρασίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας η μείωση των βροχοπτώσεων και η αύξηση της θερμοκρασίας θα προκαλέσουν διαφορετικές αλλαγές στη μέση απόδοση των σιτηρών σε γειτονικές περιοχές της Ελλάδας, λόγω της χωρικής ετερογένειας μεταξύ των μεταβλητών. Επίσης, η αύξηση της θερμοκρασίας θα επιφέρει πολύ πιο σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις σε σχέση με τη βροχόπτωση. Τέλος, η αύξηση του αρδευτικού νερού, ως μέτρο προσαρμογής, στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας θα επιφέρει αύξηση του εισοδήματος των παραγωγών, αντίθετα σε ελάχιστες περιοχές θα επιφέρει αρνητικά αποτελέσματα, οπότε οι συγκεκριμένες περιοχές πρέπει να στραφούν σε άλλα πιο αποτελεσματικά μέτρα προσαρμογής.
Συμμετρίες ατομικών πυρήνων βασισμένες στο πρότυπο φλοιών
Authors: Ασημάκης Ιωάννης
Published: November 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η παρουσίαση, θεμελίωση και χρήση του αλγεβρικού πυρηνικού μοντέλου Proxy SU(3), το οποίο αποκαθιστά την SU(3) συμμετρία στους βαρείς πυρήνες.Το συγκεκριμένο μοντέλο βασίζεται στην αντικατάσταση σε κάθε φλοιό, των εισερχόμενων-αντίθετης ομοτιμίας με αυτή του φλοιού- νουκλεονίων, πρωτονίων ή νετρονίων με τα εισερχόμενα αντίθετης ομοτιμίας νουκλεόνια του αμέσως χαμηλότερου φλοίου. Έτσι αποκαθίσταται η συμμετρία του αρμονικού ταλαντωτή.Τα πρώτα δύο κεφάλαια εκτελούν χρέη εισαγωγής στα αλγεβρικά μοντέλα πυρηνικής δομής και στην έννοια και τις λεπτομέρειες της δυναμικής συμμετρίας στην πυρηνική φυσική. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται μια "ποσοτική" απόδειξη μέσω ασυμπτωτικών διαγραμμάτων Nilsson του γεγονότος ότι η αντικατάσταση των τροχιακών είναι δικαιολογημένη και αποτελεί καλή προσέγγιση.Στο τέταρτο κεφάλαιο περιγράφεται η σύνδεση ανάμεσα στις μεταβλητές β και γ του προτύπου του Bohr και στις μη αναγωγίσιμες αναπαραστάσεις που χαρακτηρίζουν την Proxy SU(3). Γίνεται φανερό ότι με τη χρήση του μοντέλου μπορούν να γίνουν μη παραμετρικές προβλέψεις για το σχήμα των πυρήνων, οι οποίες συμφωνούν με τα πειραματικά δεδομένα και πιο συγκεκριμένα με την υπεροχή των επιμηκυμένων σχημάτων έναντι των πεπλατυσμένων.Στο πέμπτο κεφάλαιο παρουσιάζεται το φαινόμενο της συνύπαρξης των πυρηνικών σχημάτων και γίνονται προβλέψεις μέσω του μοντέλου για τις πιθανές περιοχές συνύπαρξης.Στο έκτο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι τελεστές μετατόπισης τρίτης και τέταρτης τάξης και γίνεται χρήση των Χαμιλτονιανών του μοντέλου για την εξαγωγή των ενεργειακών φασμάτων.
Η φιλοδοξία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μια κοινή πολιτιστική πολιτική
Authors: Παπαδοπούλου Χριστίνα
Published: November 2021

Στόχος της διδακτορικής διατριβής είναι να επιτρέψει μια κριτική ματιά στην κοινοτική φιλοδοξία για μια κοινή πολιτιστική πολιτική, αντλώντας μέσα από το παράδειγμα του θεάτρου. Η ερευνητική προσέγγιση αυτού του ζητήματος εκκινεί από μια συνολική αξιολόγηση της κοινοτικής παρέμβασης στον τομέα του πολιτισμού, και ειδικότερα του θεάτρου. Πιο συγκεκριμένα, στο πρώτο μέρος της διδακτορικής διατριβής, αναλύονται οι πολιτιστικές πρακτικές που υιοθετήθηκαν ανά τα χρόνια από την Ευρωπαϊκή Ένωση και σκιαγραφείται η, βαθμιαία και συχνά αντιφατική, οικοδόμηση μιας κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας, η οποία περνά μέσα από την καλλιέργεια του πολιτισμού. Την εσωτερική συζήτηση στους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακολουθεί, στο δεύτερο μέρος της διδακτορικής διατριβής, η διερεύνηση των πρακτικών και των αναζητήσεων των ανθρώπων του θεάτρου, που στο τέλος του 20ού και στις αρχές του 21ου αιώνα αναζητούν όλο και πιο έντονα διεθνείς συνεργασίες και ανταλλαγές, κάνοντας λόγο για ευρωπαϊκή θεατρική παράδοση, για κοινή συλλογική συνείδηση των επαγγελματιών του θεάτρου, αλλά και για την ανάγκη μιας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής για το θέατρο. Στην προσπάθεια, ωστόσο, να δοθεί μια σαφής απάντηση στο αν τελικά οι διακηρύξεις και οι δράσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνιστούν πράγματι ένα όραμα για το Θέατρο στην Ευρώπη, που μέσα του περικλείει (ή και όχι) το σύνολο των προσδοκιών των ανθρώπων του θεάτρου, κι αν το όραμα αυτό μετουσιώθηκε σε πολιτική, εξετάζονται απτά παραδείγματα της ασκηθείσας κοινοτικής πολιτικής. Πιο συγκεκριμένα, μελετάται η εφαρμογή των κοινοτικών προγραμμάτων «Καλειδοσκόπιο» και «Πολιτισμός 2000». Ειδικότερα, αναλύονται: η δομή και η λειτουργία αυτών των προγραμμάτων, οι λόγοι που συνέβαλαν στην αλλαγή και την εξέλιξή τους, τα στατιστικά στοιχεία τους, το είδος των πολιτιστικών φορέων που απέσπασαν κοινοτική επιχορήγηση και το ύψος της, το είδος και η ποιότητα των χρηματοδοτηθέντων σχεδίων και, κυρίως, η αξιοποίηση των προγραμμάτων αυτών στο ελληνικό θέατρο. Καταληκτικά, η μελέτη αυτή ξεδιπλώνει έναν ‘ευρωπαϊκό τύπο θεάτρου’, που αναδύθηκε από το θέατρο των σκηνοθετών, συνδέθηκε με το όραμα για ένα ‘ευρωπαϊκό θέατρο από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια’, συν-διαμορφώθηκε στην ενωμένη Ευρώπη και εξαπλώθηκε πέραν των γεωγραφικών ορίων της. Αυτός ο κοινός ‘ευρωπαϊκός τύπος θεάτρου’ είναι που οδηγεί, στο τρίτο μέρος της διδακτορικής διατριβής, να διατυπωθούν, αντί συμπερασμάτων, ερωτήματα αναφορικά με τη σχέση του θεάτρου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την επίδραση των ευρωπαϊκών πολιτιστικών προγραμμάτων στην ελληνική θεατρική πρακτική κι εντέλει με την προοπτική μιας κοινής πολιτικής για τον πολιτισμό κι ενός θεάτρου που επεκτείνει την ιδέα της Ευρώπης πέρα από τα σύνορά της, που υποδέχεται τις ρήξεις της και ερμηνεύει τις μεταμορφώσεις της, που αναζητά την ενότητα στην πολυμορφία.
Η επίδραση του ουρσοδεοξυλοχικού οξέος στα επίπεδα του TNF-a και της IL-6 στην ηπατική αναγέννηση σε πειραματικό μοντέλο ηπατεκτομής σε επιμύες
Authors: Πασπάλα Άννα
Published: November 2021

Εισαγωγή: Η αναγέννηση του ήπατος είναι μια εξαιρετικά περίπλοκη διαδικασία, χαρακτηριζόμενη από ένα πλήθος αυξητικών παραγόντων και κυτταροκινών. Ο παράγοντας νέκρωσης όγκου-άλφα (TNF-α) και η ιντερλευκίνη-6 (Il-6) έχουν καθοριστικό ρόλο στην έναρξη της αναγεννητικής απόκρισης. Το ουρσοδεοξυχολικό οξύ (UDCA) εμφανίζει ηπατική προστασία που ενισχύει την ανάπτυξη του ήπατος μετά από τραυματισμό. Ο στόχος της παρούσας μελέτης είναι να αξιολογήσει την επίδραση της UDCA στα κυκλοφορούντα επίπεδα TNF-α και Il-6 σε αρουραίους που υποβάλλονται σε εκτεταμένη ηπατεκτομή. Υλικά και μέθοδοι: 22 αρσενικοί αρουραίοι Sprague Dawley διαχωρίστηκαν σε δύο ομάδες: Ομάδα ελέγχου και Ομάδα UDCA. Η Ομάδα UDCA έλαβε από του στόματος προθεραπεία με UDCA για δύο εβδομάδες προεγχειρητικά σε δόση 25 mg / kg / ημέρα. Πραγματοποιήθηκε 80% ηπατεκτομή και στις δύο ομάδες με εκτομή του μεσαίου, του άνω δεξιού πλάγιου και αριστερού πλάγιου λοβού του ήπατος. Το πείραμα έληξε 48 ώρες μετεγχειρητικά.Αποτελέσματα: Η προθεραπεία με UDCA μείωσε σημαντικά τα επίπεδα ς τόσο του TNF-α όσο και της IL-6 μετά το πέρας του πειράματος σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p = 0,001 και p = 0,01, αντίστοιχα). Επιπλέον, τα επίπεδα του TNF-α μειώθηκαν σημαντικά πριν από την έναρξη της ηπατεκτομής (p = 0,02) Η Ομάδα UDCA εμφάνισε μεγαλύτερη ανάπτυξη ηπατικού παρεγχύματος, όπως αποδεικνύεται από σημαντικά αυξημένο Ki-67 και αριθμό μιτώσεων (p = 0,04 και p = 0,02, αντίστοιχα). Τέλος, ο ρυθμός αναγέννησης του ήπατος (LRR) ήταν σημαντικά αυξημένος στην πειραματική ομάδα (ομάδα UDCA, 54,5% έναντι της ομάδας ελέγχου, 35,8% · ρ = 0,002).Συμπέρασμα: Το UDCA μειώνει την έκφραση των TNF-α και Il-6 κατά τη διάρκεια της φάσης έναρξης της αναγέννησης του ήπατος. Ένα μοντέλο ηπατεκτομής 80% οξείας ηπατικής ανεπάρκειας παρουσίασε ενισχυμένη αναγέννηση του ήπατος στην πειραματική ομάδα, εύλογα λόγω των ανοσορρυθμιστικών επιδράσεων του UDCA.
Ο ρόλος των cockayne syndrome πρωτεϊνών στη διασφάλιση της γενωμικής ακεραιότητας
Authors: Σπυροπούλου Ζωή
Published: November 2021

Το σύνδρομο Cockayne (CS) είναι μια σπάνια νευροεκφυλιστική διαταραχή, η οποία έχει αιτιολογικώς συσχετιστεί με την ελαττωματική απόκριση των κυττάρων στην παύση της μεταγραφής λόγω ύπαρξης βλάβης. Η υποκείμενη παθοφυσιολογία του CS που συνδέεται με ένα από τα κύρια γονίδια υπεύθυνα για το σύνδρομο CS, το CSB, αποτέλεσε το επίκεντρο έντονης έρευνας, ωστόσο σημαντικές λεπτομέρειες της μοριακής του λειτουργίας παραμένουν άγνωστες. Στη διδακτορική αυτή διατριβή, χαρακτηρίστηκε o ρόλος της προκαλούμενης από UV ομοιοπολικής τροποποίησης της CSB από τη SUMO 2/3 πρωτεΐνη. Συγκεκριμένα, η έρευνα αυτή έδειξε ότι η πολλαπλή SUMOυλίωση του αμινοτελικού άκρου της CSB, ως απόκριση στην ύπαρξη βλάβης στο DNA, λαμβάνει χώρα ταχύτατα. Η ταχύτητα της τροποποίησης συμβάλλει στη διευκόλυνση της ταχείας μεταγραφοεξαρτώμενης επιδιόρθωσης του DNA σε όλο το μεταγραφόμενο γονιδίωμα, η οποία με τη σειρά της θα οδηγήσει στην ορθή επιμήκυνση της μεταγραφής. Επιπροσθέτως, η μελέτη αυτή έδειξε ότι η έκφραση των μεταλλαγμάτων CSB SUMO οδηγεί σε αυξημένη συσσώρευση μη επεξεργασμένων (πρόδρομων) μορίων RNA πλησίον του 5 'άκρου των ενεργών γονιδίων σε μεταγενέστερα χρονικά διαστήματα μετά την ακτινοβόληση με υπεριώδη ακτινοβολία. Επίσης, βρέθηκε ότι προκαλείται περαιτέρω απορρύθμιση διαφορετικών υποσυνόλων γονιδίων σε πρώιμα και ύστερα χρονικά διαστήματα μετά την ακτινοβόληση. Παραδείγματα από τέτοια υποσύνολα γονιδίων που επηρεάζονται είναι αυτά που εμπλέκονται στη ρύθμιση του κυτταρικού κύκλου και σε διεργασίες επιδιόρθωσης του DNA, καθιστώντας τα κύτταρα ανίκανα να ολοκληρώσουν τη S φάση του κυτταρικού κύκλου και να επηρεάσουν σοβαρά τη βιωσιμότητα των κυττάρων. Τα ευρήματά της διδακτορικής αυτής διατριβής αποκαλύπτουν σημαντικές πληροφορίες για το υποκείμενο ρυθμιστικό πλαίσιο του ρόλου της CSB πρωτεΐνης ως απόκριση σε βλάβες στο DNA, που επιτρέπει την ολοκλήρωση της επιδιόρθωσης και την έγκαιρη ανάκτηση της μεταγραφής, συμβάλλοντας πιθανώς έτσι στην αποφυγή συγκρούσεων των συμπλόκων μεταγραφής και αντιγραφής με επιβλαβείς επιδράσεις στη σταθερότητα του γονιδιώματος και στην επιβίωση κυττάρων.
Τα αρχαία λατομεία της Κρήτης
Authors: Τζιλιγκάκη Ελένη
Published: November 2021

Σκοπός της διατριβής είναι να αποδείξει τη διαχρονική λειτουργία υπαίθριων και υπόγειων λατομείων δομικών και διακοσμητικών λίθων της Κρήτης από την Εποχή του Χαλκού έως σήμερα, δεδομένου ότι η κατοίκηση στο νησί είναι αδιάλειπτη. Οι βασικοί στόχοι αφορούσαν την τυπολογία των λατομείων, το είδος του πετρώματος, ζητήματα αρχαίας τεχνολογίας, πιθανή σύνδεση με οικοδομήματα και έργα τέχνης, καθώς και την χρονολόγηση χωρίς ανασκαφικές μεθόδους, αλλά με τη βοήθεια επιγραφών, νομοθετικών κειμένων, διασποράς του υλικού, των ιχνών των εργαλείων στον βράχο, και δεικτών μεταβολής θαλάσσιας στάθμης. Επιτόπια έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 81 λατομεία. Τα πετρώματα αφορούσαν ασβεστόλιθο, ψαμμίτη, μάρμαρο, αλφόπετρα, λατυποπαγή, γύψο, σχιστόλιθο, κρητική ακόνη, κρητικό όνυχα, σερπεντίνη, ορεία κρύσταλλο και ψηφιδοπαγή αιγιαλό (beachrock). Συναφείς ερευνητικές προσπάθειες στο παρελθόν είχαν επικεντρωθεί είτε στον χαρακτηρισμό των περισσοτέρων γνωστών λατομείων ως μινωικών λόγω της εγγύτητάς τους με μινωικές θέσεις είτε άλλων ως «ελληνορωμαϊκών». Στην εισαγωγή εκτίθενται τα προβλήματα της έρευνας των λατομείων ιδίως στην Κρήτη, με συνακόλουθη αναφορά στους λατόμους και τις μετακινήσεις τους, καθώς και στην απαρίθμηση των εργαλείων και των ιχνών που αφήνουν αυτά στο πέτρωμα. Ακολουθούν τέσσερις κατάλογοι με καταγραφή και μελέτη θέσεων στους αντίστοιχους νομούς (45 θέσεις στον Ν. Χανίων, 59 θέσεις στον Ν. Ρεθύμνης, 115 στον Ν. Ηρακλείου και 105 στον Ν. Λασιθίου), ένας συγκεντρωτικός πίνακας με όλες τις θέσεις, καθώς και οι ορυκτολογικές αναλύσεις ΧRD δώδεκα δειγμάτων. Η έρευνα κατέδειξε πως τα περισσότερα «προϊστορικά» λατομεία λειτουργούσαν ώς τις αρχές του 20ου αι. Εντοπίστηκε λατομείο σερπεντίνη στα «Κεφάλια» Σπηλίου. Η απόληψη λίθων στην οριζόντια (βαθμιδωτή) διάταξη αποδίδεται καλύτερα στο ελληνιστικό λατομείο της Φαλάσαρνας. Η απόληψη στον κάθετο άξονα και οι τραπεζιόσχημες δαντελωτές φωλιές σφηνών στον Περιστερέ Ελευθέρνης, που λαξεύτηκαν με ειδικό εργαλείο, χρονολογούνται στη ρωμαϊκή περίοδο. Τα μεσαιωνικά και νεώτερα λατομεία διαφοροποιούνται από τα προγενέστερά τους βάσει ιδιαίτερων χαρακτηριστικών. Εκτός από τα τοπικά λατομεία τεφρού μαρμάρου, υπάρχουν πια σαφείς ενδείξεις για εμπόριο λευκού μαρμάρου στο Ίστρον και την Έλυρο.
Εθνική Ιδέα και εικόνα του Άλλου στα σχολικά εγχειρίδια των Νέων Ελληνικών κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου (1920-1940)
Authors: Παρασκευά Ευσταθία
Published: November 2021

Η διατριβή θέμα έχει την εθνική ιδέα και την εικόνα του Άλλου στα σχολικά εγχειρίδια του μαθήματος των Νέων Ελληνικών που διδάχθηκε την εποχή του Μεσοπολέμου στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Το θέμα αυτό διερευνάται στα ανθολογημένα κείμενα των 44 σχολικών εγχειριδίων με τίτλο Νεοελληνικά Αναγνώσματα που έχουν περιεχόμενο ιστορικό προερχόμενο από τις τρεις ιστορικές εποχές, Αρχαία Ελλάδα, Βυζάντιο, Νεότερη Ιστορία, σε σχέση με την ταραγμένη εθνικά και πολιτικά εποχή του Μεσοπολέμου. Στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου επιδιώκεται η ανασυγκρότηση του κράτους μετά τη διάψευση της Μεγάλης Ιδέας και την έλευση των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής. Η ανασυγκρότηση αυτή, μεταξύ άλλων, απαιτεί την ανανέωση της εθνικής ιδέας και τον επαναπροσδιορισμό των εθνικών επιδιώξεων μέσα στο μεσοπολεμικό περιβάλλον της κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας. Οι εθνικές αυτές επιδιώξεις ερμηνεύονται ως συνέχεια της εθνογένεσης στα Βαλκάνια που αποτέλεσαν μετάβαση από την οικουμενική οθωμανική κοινότητα στα εθνικά κράτη, με την επιδίωξη να παγιώσουν την ανεξάρτητη πολιτική υπόστασή τους με ποικίλους ιδεολογικούς και εθνοποιητικούς μηχανισμούς. Η συλλογική εθνική ταυτότητα, ως απόρροια της μαζικής ιστορικής εγγραμματοσύνης και της ιστορικής αφύπνισης που επιτελείται στην Εκπαίδευση, συνιστά την νομιμοποιητική συνθήκη του έθνους μέσα στα όρια του εθνικού κράτους. Στοιχεία της ταυτότητας αυτής είναι η περηφάνεια για το ηρωικό παρελθόν, η αδιάκοπη δοξασμένη πορεία, η επιδίωξη της ελευθερίας και ο Άλλος ως εχθρός που συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την ολοκληρωμένη εθνική εικόνα. Ο Άλλος εχθρός συμβάλλει στην ανάδειξη του «εθνικού εαυτού» και στην τεκμηρίωση της μοναδικότητας του έθνους, μιας μοναδικότητας που αναδεικνύεται και επιβεβαιώνεται και από τον Άλλο φίλο. Η επαναπροσδιορισμένη εθνική ταυτότητα, όπως διαφαίνεται από τον λόγο των κειμένων, έχει περιεχόμενο που εκπορεύεται από το ένδοξο ηρωικό παρελθόν και στόχο την διασφάλιση της κοινωνικής ισορροπίας, με την αφομοίωση των προσφύγων και την υπέρβαση των πολιτικών και κοινωνικών αντιπαραθέσεων μέσα στα όρια του ελληνικού κράτους, απαλλαγμένου πλέον από την μεγαλοϊδεατική ρητορική.