Θεραπεία καρδιακού επανασυγχρονισμού σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια
Authors: Καλογερόπουλος Ανδρέας 
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η αναταπόκριση της λειτουργίας της αριστεράς κοιλίας (ΑΚ) μετά από εμφύτευση συσκευής θεραπεία καρδιακού επανασυγχρονισμού (ΘΚΕ) έχει μελετηθεί μόνο βραχυπρόθεσμα (συνήθως σε μια περίοδο 3 εως 6 μηνών) ενώ τα δεδομένα όσον αφορά τη μακροπρόθεσμη ανταπόκριση (>12 μήνες) είναι περιορισμένα. Επιπλέον, τα δεδομένα σχετικά με την ανταπόκριση των ηχοκαρδιογραφικών δεικτών παραμόρφωσης, οι οποίοι φαίνετα να υπερτερούν προγνωστικά σε σχέση με τους συμβατικούς δείκτες σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, είναι εξαιρετικά περιορισμένα μετά από ΘΚΕ, ενώ δεν υπάρχουν καθόλου στοιχεία πέραν των 6 μηνών.Στόχοι: Ο πρωτογενής μας στόχος ήταν να καταγράψουμε με συμβατικούς και νεώτερους ηχοκαρδιογραφικούς δείκτες (απεικόνιση παρα¬μόρφωσης μυοκαρδίου), τη μακρο¬πρόθεσμη ανταπόκριση (>12 μήνες) της λειτουργίας της ΑΚ μετά από εμφύτευση συσκευής ΘΚΕ με δυνατότητες απινιδωτή (CRT with defibrillator capacity, CRT-D) σε ασθενείς με προχωρημένη καρδιακή ανεπάρκεια υπό βέλτιστη φαρμακευτική αγωγή. Οι δευτερογενείς μας στόχοι ήταν (α) να καταγράψουμε τη μακροπρόθεσμη ανταπόκριση του δυσσυγχρονισμού της ΑΚ, όπως αυτή καταγράφεται με ηχοκαρδιογραφική απεικόνιση παραμόρφωσης (β) να συσχετίσουμε τους δείκτες δυσσυγχρονισμού της ΑΚ πριν από την εμφύτευση με τη μακροπρόθεσμη ανταπόκριση της λειτουργίας της ΑΚ, και (γ) να συσχετίσουμε τους συμβατικούς και νεώτερους ηχοκαρδιογραφικούς δείκτες λειτουργίας της ΑΚ πριν την εμφύτευση με τη μακροπρόθεσμη ανταπόκριση της λειτουργίας της ΑΚ.Μέθοδοι: Μελετήσαμε 57 ασθενείς με μέση ηλικία 52±12 έτη (40 άνδρες, 12 γυναίκες, 15 εξ αυτών με καρδιακή ανεπάρκεια ισχαιμικής αιτιολογίας) οι οποίοι έλαβαν ΘΚΕ μεταξύ Ιανουαρίου 2004 και Δεκεμβρίου 2005. Για το σκοπό αυτό αναλύσαμε τα ηχοκαρδιο¬γραφήματα πριν από την εμφύτευση με συμβατικές μεθόδους καθώς και με απεικόνιση παραμόρφωσης μυοκαρδίου (myocardial strain imaging) καθώς και όλα τα ηχοκαρδιο¬γραφήματα πέραν των 12 μηνών στους ίδιους ασθενείς.Αποτελέσματα: Η διάμεση τιμή του κλάσματος εξωθήσεως της ΑΚ πριν την εμφύτευσηήταν 22% (διατεταρτημοριακή τιμή: 17% έως 25%). Η σφαιρική επιμήκης, ακτινοειδής, και κυκλοτερής παραμόρφωση της ΑΚ ήταν -6.5% (-5.0% έως -8.4%), 10.4% (6.9% έως 15.1%), και -7.6% (-5.5% έως -10.8%), αντίστοιχα. Μετά απο διάστημα παρακολούθησης με διάμεση διάρκεια 42 μηνών, το κλάσμα εξωθήσεως της ΑΚ αυξήθηκε κατά 5% (-1% έως 15%; p<0.001), με σημαντικές βελτιώσεις στην κυκλοτερή (-3.2% [-5.2% έως 1.5%]; p=0.001), επιμήκη (-0.5% [-3.4% έως 1.2%]; p=0.035), και ακτινοειδή (1.4% [-1.1% έως 9.2%]; p=0.035) παραμόρφωση. Οι μεταβολές των όγκων της ΑΚ δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Βελτίωση του κλάσματος εξωθήσεως της ΑΚ ≥5% παρατηρήθηκε σε 29 ασθενείς (50.9%). Σχετική βελτίωση ≥15% στην σφαιρική επιμήκη, ακτινοειδή, και κυκλοτερή παραμόρφωση παρατηρήθηκε σε 26 (45.6%), 29 (50.9%), and 37 (64.9%) ασθενείς, αντίστοιχα. Οι ασθενείς που παρουσίασαν βελτίωση της σφαιρικής επιμήκους παραμόρφωσης και του κλάσματος εξωθήσεως της ΑΚ είχαν σημαντικά μικρότερο αριθμό νοσηλειών, είτε για καρδιακή ανεπάρκεια είτε για οποιοδήποτε άλλη αιτιολογία. Συμπεράσματα: Σε ασθενείς με προχωρημένη καρδιακή ανεπάρκεια, η μακρο¬πρόθεσμη ανταπόκριση της ΑΚ στη ΘΚΕ ποικίλει. Παρατηρήσαμε ένα ευρύ φάσμα ανταπόκρισης, με περίπου 50% των ασθενών να δείχνουν ευνοϊκή ανταπόκριση μακρο¬πρόθεσμα.