Συμβολή στη μελέτη του βαθμού προσβολής των παραρρινίων κόλπων στη σκολίωση του ρινικού διαφράγματος
Authors: Χρυσοχοΐδου Χριστίνα 
Published: January 2014

Η μελέτη εκπονήθηκε από το Μάρτιο του 2006 μέχρι και το Μάρτιο του 2009 και αφορούσε ασθενείς με σκολίωση του ρινικού διαφράγματος. Σκοπός μας ήταν να μελετήσουμε τις επιπτώσεις της σκολίωσης στους παραρρίνιους κόλπους. Aπό την μελέτη του υλικού μας διαπιστώσαμε ότι η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος παρατηρήθηκε συχνότερα στους άνδρες απ’ ότι στις γυναίκες σε αναλογία 2,5/1, η μέση ηλικία των ασθενών ήταν τα 38,2 έτη και η μέση διάρκεια των ενοχλημάτων ήταν τα 9,57 έτη. Εν τούτοις, από τη στατιστική μελέτη προέκυψε ότι, τόσο η ηλικία όσο και το φύλο δεν ήταν καθοριστικοί παράγοντες εμφάνισης της σκολίωσης. Η απλή ακτινογραφία είχε υψηλό ποσοστό λανθασμένης διάγνωσης σε σχέση με την αξονική τομογραφία, η οποία είναι η εξέταση εκλογής για τις παθήσεις των παραρρίνιων κόλπων. Από τη στατιστική μελέτη των αποτελεσμάτων που ακολούθησε, συμπεράναμε ότι η απλή ακτινογραφία εξακολουθεί να είναι χρήσιμη στη διαγνωστική μελέτη των παραρρίνιων κόλπων. Περαιτέρω, με την αξονική τομογραφία διαπιστώσαμε ότι υπάρχει μια διαβάθμιση της παχυβλεννογονίτιδας των παραρρίνιων κόλπων. Οι μετωπιαίοι και οι σφηνοειδείς κόλποι, συγκέντρωσαν το υψηλότερο ποσοστό μηδενικού βαθμού παχυβλεννογονίτιδας, τα ιγμόρεια άντρα, το υψηλότερο ποσοστό πρώτου βαθμού και οι ηθμοειδείς κυψέλες ήταν οι συχνότερα προσβαλλόμενοι κόλποι, στις περισσότερες κατηγορίες διαβάθμισης της παχυβλεννογονίτιδας. Επιπλέον διαπιστώσαμε ότι η παχυβλεννογονίτιδα αφορούσε ως επί το πλείστον και τα δύο ιγμόρεια άντρα. Από τον έλεγχο με την αξονική τομογραφία σε ασθενείς με σκολίωση του ρινικού διαφράγματος διαπιστώθηκε η ύπαρξη παχυβλεννογονίτιδας, πολυπόδων, κύστεων κατακράτησης και θολερότητα των παραρρίνιων κόλπων. Οστικές αλλοιώσεις δεν παρατηρήθηκαν σε κανένα ασθενή. Από την καλλιέργεια του υγρού της παρακέντησης δεν βρέθηκε σε κανέναν ασθενή πυώδης συλλογή των ιγμορείων άντρων. Τα κυρίαρχα συμπτώματα των ασθενών που εξετάστηκαν ήταν η δυσχέρεια της ρινικής αναπνοής και η κεφαλαλγία. Το σύνδρομο της υπνικής άπνοιας παρατηρήθηκε σε μεγάλου βαθμού σκολιώσεις, και η ρινορραγία σε σκολιώσεις του πρόσθιου τμήματος του ρινικού διαφράγματος (α-θέση). Από την ταξινόμηση της σκολίωσης του ρινικού διαφράγματος διαπιστώσαμε ότι δεν υπάρχει σημαντική διαφορά στη συχνότητα εμφάνιση της σκολίωσης στην αριστερή και δεξιά πλευρά του διαφράγματος. Επιπλέον παρατηρήσαμε ότι, η β-θέση της σκολίωσης κατέχει την μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης και όσον αφορά στο βαθμό της σκολίωσης, διαπιστώσαμε ότι συχνότερες ήταν η έντονη β- και ακολουθούσε η έντονη σκολίωση στη γ-θέση. Αξιοσημείωτο ήταν ο συνδυασμός της σκολίωσης, αφενός ως προς την πλευρά (αριστερά και δεξιά), αφετέρου ως προς την εντόπιση (α-, β-, γ-, και δ-θέση). Επίσης παρατηρήθηκε ότι, όταν η σκολίωση αφορούσε τις β- και γ- θέσεις του ρινικού διαφράγματος, συνοδευόταν πολύ συχνά από ηθμοειδίτιδα και ιγμορίτιδα. Η προσβολή των κόλπων ήταν ανάλογη με το βαθμό της σκολίωσης. Από την άλλη πλευρά, όταν η σκολίωση αφορούσε μεμονωμένα τις α- και δ- θέσεις του ρινικού διαφράγματος, δεν παρατηρήθηκε προσβολή των παραρρίνιων κόλπων. Από τη στατιστική μελέτη διαπιστώσαμε ότι υπάρχει μια ισχυρή αναλογική συσχέτιση της συχνότητας προσβολής όλων των παραρρίνιων κόλπων και κυρίως των ηθμοειδών κυψελών, αφενός με το βαθμό και αφετέρου με την εντόπιση της σκολίωσης του ρινικού διαφράγματος.