bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη παραμέτρων του συνδρόμου χρόνιας κόπωσης και ποιότητας ζωής στους ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση
Authors: Μπακαλίδου Δάφνη
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η πολλαπλή σκλήρυνση (ΠΣ) είναι μια νόσος που ταλαιπωρεί πολύκόσμο, κυρίως γυναίκες, και χωρίς αποτελεσματική θεραπεία. Ένα από τα κύριαχαρακτηριστικά της νόσου είναι η κόπωση. Την τελευταία δεκαετία υπάρχει ιδιαίτερααυξημένο ερευνητικό ενδιαφέρον σχετικά με την προέλευση της και τη σχέση της με άλλεςπαραμέτρους της νόσου.Σκοπός: Ο σκοπός της προοπτικής αυτής έρευνας ήταν να διερευνήσει την επίδρασητων ατμοσφαιρικών παραμέτρων (ατμοσφαιρική θερμοκρασία, δείκτης δυσφορίας) στηνκόπωση και στην ποιότητα ζωής των ασθενών με ΠΣ.Υλικό και μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκαν δύο κλίμακες μέτρησης για την κόπωση, ηFSS και η MFIS. Για την εκτίμηση της κατάθλιψης χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα BeckDepression Inventory (BDI-II). Η εκτίμηση της ποιότητας ζωής έγινε με την ελληνικήδιασκευή του ερωτηματολόγιου SF-36v2. Οι μετρήσεις, τέσσερις στον αριθμό, διεξήχθηκανστο τέλος της κάθε εποχής, δηλαδή, την τελευταία ημέρα του Νοεμβρίου, του Φεβρουαρίου,του Μαΐου, του Αυγούστου. Σε κάθε μέτρηση οι ασθενείς και υγιείς συμπλήρωναν ταερωτηματολόγια της FSS, MFIS, BDI-II και SF-36V2. Το δείγμα της μελέτης αποτελείταιαπό τους συμμετέχοντες ασθενείς (N=99) και υγιείς (N=75) που στρατολογήθηκαν από τα εξωτερικά ιατρεία των Νευρολογικών κλινικών της ιατρικής σχολής των ΠανεπιστημίωνΙωαννίνων και Αθηνών.Αποτελέσματα: Η στάθμιση της FSS επιβεβαίωσε ότι πρόκειται για μονοδιάστατηκλίμακα, ενώ η στάθμιση της MFIS αποκάλυψε δύο παράγοντες, γνωστικό και σωματικό. Καιοι δύο κλίμακες παρουσίασαν εξαιρετική εσωτερική αξιοπιστία (Cronbach a>0,90). Οι υγιείςεκδηλώνουν στατιστικά σημαντικές διακυμάνσεις της κόπωσης κατά τη διάρκεια τωντεσσάρων εποχών, ενώ η κόπωση στους ασθενείς παραμένει πρακτικά σταθερή. Εκτός τηςκόπωσης, η κατάθλιψη, η σωματική λειτουργικότητα και κοινωνική δραστηριότηταπαραμένουν επίσης σταθερές παράμετροι κατά τη διάρκεια του έτους. Τα μοντέλα πολλαπλήςγραμμικής παλινδρόμησης έδειξαν ότι και οι τρεις παράγοντες (κοινωνική λειτουργικότητα,σωματική λειτουργικότητα και κατάθλιψη) αποτελούν ανεξάρτητους προγνωστικούςπαράγοντες της κόπωσης και η συνεισφορά τους εξαρτάται από τη χρησιμοποιούμενηκλίμακα και την εποχή. Όταν χρησιμοποιείται η MFIS και οι τρεις παράγοντες σχετίζονταιανεξάρτητα με την κόπωση όλους τους μήνες, με την ποσοστιαία συμβολή του καθενόςξεχωριστά στην κόπωση να κυμαίνεται από 30%-66%, με το υψηλότερο ποσοστό να αφοράτην κατάθλιψη κατά το μήνα Αύγουστο. Στην περίπτωση της FSS, μόνον η σωματικήλειτουργικότητα αποτέλεσε προβλεπτικό παράγοντα της κόπωσης σε όλες τις εποχές.Συμπέρασμα: Η παρούσα μελέτη αμφισβητεί την αντίληψη ότι η κόπωση στουςασθενείς με ΠΣ εμφανίζει διακυμάνσεις μεταξύ των εποχών και επιβεβαιώνει ότι επιβάλλεταιη ταυτόχρονη χρήση περισσοτέρων της μιας κλίμακας εκτίμησης κόπωσης. Οι μελλοντικέςέρευνες θα πρέπει ίσως να προσανατολιστούν στο πεδίο της αλληλεπίδρασης των παραμέτρωνπου συνυπάρχουν με την κόπωση, καθώς και στην περαιτέρω διερεύνηση του ρόλου τηςατμοσφαιρικής θερμοκρασίας, αλλά με διαφορετικό ερευνητικό σχεδιασμό και αντίληψη.
Ολοκληρωμένη μεθοδολογία για την υποστήριξη αποφάσεων των τοπικών & περιφερειακών αρχών προς την κατεύθυνση του βιώσιμου ενεργειακού σχεδιασμού
Authors: Μαρινάκης Ευάγγελος
Published: August 2021

Το αντικείμενο της Διδακτορικής Διατριβής είναι η ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης μεθοδολογικής προσέγγισης για την υποστήριξη αποφάσεων των τοπικών και περιφερειακών αρχών προς την κατεύθυνση του βιώσιμου ενεργειακού σχεδιασμού. Η Διατριβή έχει ως στόχο να συμβάλει στην κάλυψη του επιστημονικού «κενού» που εντοπίστηκε σχετικά με την ανάπτυξη, παρακολούθηση και έλεγχο ενός Σχεδίου Δράσης για την Αειφόρο Ενέργεια, με απώτερο σκοπό την προώθηση του βιώσιμου ενεργειακού σχεδιασμού σε τοπικό - περιφερειακό επίπεδο. Μέσα από την εμπεριστατωμένη ανάλυση των βασικών παραμέτρων του προβλήματος και των μεταξύ τους αλληλεπιδράσεων, επιτυγχάνεται ο σχεδιασμός ενός αξιόπιστου και συνεπούς πλαισίου υποστήριξης των τελικών αποφασιζόντων.Σε πρώτο επίπεδο, λοιπόν, η Διατριβή συμβάλει με την ανάπτυξη του ολοκληρωμένου μεθοδολογικού πλαισίου «MPC+» που περιλαμβάνει τις ακόλουθες συνιστώσες:- Συνιστώσα «Map»: Αποτελεί σημείο εκκίνησης της διαδικασίας ανάπτυξης του Σχεδίου Δράσης και αφορά στην χαρτογράφηση της παρούσας κατάστασης, δίνοντας έμφαση στην ανάπτυξη του ισοζυγίου ενέργειας και εκπομπών.- Συνιστώσα «Plan»: Περιλαμβάνει το σχεδιασμό εναλλακτικών Σεναρίων Δράσης, δηλαδή ενός συνόλου μέτρων και δράσεων κατάλληλων για υλοποίηση σε τοπικό - περιφερειακό επίπεδο.- Συνιστώσα «Choose»: Στοχεύει στην υποστήριξη των αποφασιζόντων για τον εντοπισμό του επικρατέστερου Σεναρίου Δράσης στην περιοχή που εξετάζεται.- Συνιστώσα «Check»: Επικεντρώνεται στην αξιολόγηση του Σχεδίου Δράσης που υλοποιείται, μέσα από την παρακολούθηση και έλεγχο των στόχων που έχουν τεθεί σε κάθε τομέα δραστηριότητας.Σε δεύτερο επίπεδο, συμβάλει στην ανάπτυξη πρότυπων τεχνικών και εργαλείων για την υποστήριξη των τοπικών και περιφερειακών αρχών στη διαδικασία ανάπτυξης, παρακολούθησης και ελέγχου του Σχεδίου Δράσης, όπως πολυκριτήρια ανάλυση, ανάλυση ευστάθειας, πλαίσιο δεικτών αξιολόγησης, μέθοδοι ανάπτυξης ισοζυγίου ενέργειας και εκτίμηση μελλοντικής εξέλιξης εκπομπών σε τοπικό επίπεδο. Το τελευταίο επίπεδο συμβολής, αποτελεί η ανάπτυξη του πληροφοριακού συστήματος «Action3» που ενσωματώνει την προτεινόμενη προσέγγιση «MPC+».Για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των αποτελεσμάτων που παρέχει η προτεινόμενη μεθοδολογία, βασικό πλεονέκτημα αποτέλεσε η εφαρμογή της, μέσω του υποστηρικτικού πληροφοριακού συστήματος, σε πραγματικό πρόβλημα (σε δύο αντιπροσωπευτικούς δήμους από την Ελλάδα). Ιδιαίτερα σημαντική, σε αυτό το σημείο, ήταν η άμεση επικοινωνία που υπήρξε με τις τοπικές αρχές και άλλους εμπλεκόμενους φορείς, καθώς και η αξιοποίηση πραγματικών δεδομένων και αξιόπιστων πληροφοριών που αντλήθηκαν στο πλαίσιο υλοποίησης του ευρωπαϊκού προγράμματος «eReNet - Rural Web Energy Learning Network for Action» και ειδικότερα κατά τη διαδικασία ανάπτυξης των Σχεδίων Δράσης για την Αειφόρο Ενέργεια των δύο δήμων.
Κτήτορες και δωρητές στο πρώιμο Βυζάντιο
Authors: Παπαδημητρίου Μαρίνα
Published: August 2021

Η Διδακτορική Διατριβή συγκεντρώνει τα επιγραφικά τεκμήρια που σχετίζονται με την παρουσία κτητόρων και δωρητών σε χριστιανικά μνημεία κατά την πρώιμη βυζαντινή εποχή (4ος – 7ος αι.), προκειμένου να καταρτιστεί ένας θεματικός κατάλογος επιγραφών για τη χορηγία στο κτίσιμο ναού στο πρώιμο Βυζάντιο. Ο χώρος που ερευνάται περιλαμβάνει τις γεωγραφικές περιοχές της Παλαιστίνης, της Συρίας, Κωνσταντινούπολης, της Μικράς Ασίας και της Χερσονήσου του Αίμου, ενώ ομοίως ο θεματικός κατάλογος τις δημοσιευμένες κτητορικές επιγραφές και τις επιγραφές με δωρητές, καθώς επίσης σχετικές παραστάσεις και τα επιγράμματα, με έμφαση στα μνημεία του ελλαδικού χώρου. Η γλώσσα των επιγραφών είναι η ελληνική. Κύριο σκοπό της Διατριβής αποτελεί η διερεύνηση του χαρακτήρα και του εύρους εφαρμογής της πράξης χορηγίας στο δομικό εξοπλισμό, το φαινόμενο, δηλαδή, της ανέγερσης, ανακατασκευής και διακόσμησης των παλαιοχριστιανικών εκκλησιών στις πόλεις και την ύπαιθρο της Αυτοκρατορίας, με την εξαίρεση των επιγραφών που σχετίζονται με το λειτουργικό εξοπλισμό και τη δωρεά φορητών αντικειμένων. To επιγραφικό υλικό οργανώνεται με βάση τη γεωγραφική κατανομή των «αστικών» κέντρων, όπως αυτά αποτυπώνονται στον κατάλογο του Συνέκδημου του Ιεροκλέους (6ος αι.). Παρουσιάζονται συμπεράσματα γύρω από τις ατομικές και τις ομαδικές ευεργεσίες, την ποικιλία στη διατύπωση της κτητορικής ή δωρητικής πράξης στο δομικό εξοπλισμό ενός χριστιανικού ναού, όπως επίσης και για την ευρεία κοινωνική συμμετοχή των κτητόρων και των δωρητών. Η συγκεκριμένη θεματική αυτών των επιγραφών συμβάλλει σε περισσότερες από μία αναγνώσεις της κοινωνίας και των θεσμών στο πρώιμο Βυζάντιο.
Χωρο-χρονική ανάλυση της συναισθηματικής κατάστασης ατόμων τρίτης ηλικίας που έχουν υποβληθεί σε πρόγραμμα νοητικής και σωματικής άσκησης
Authors: Στυλιάδης Χαράλαμπος
Published: August 2021

Η έρευνα για τη γήρανση υποδηλώνει ότι οι νοητικές και οι συναισθηματικές λειτουργίες ακολουθούν διαφορετικές τροχιές δια μέσου της διάρκειας της ενήλικης ζωής. Σε γενικές γραμμές, οι νοητικές ικανότητες εξασθενούν, ενώ οι συναισθηματικές λειτουργίες είναι πιο σταθερές ή μπορεί ακόμη και να ενισχυθούν στους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας (π.χ. συναισθηματική ρύθμιση). Οι ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας σε σύγκριση με τους νεότερους ενήλικες, παρουσιάζουν μια θετική επίδραση (positivity effect) στην προσοχή, και τη μνήμη τους, με μείωση της επεξεργασίας των αρνητικών σε σχέση με τα θετικά ερεθίσματα. Υπάρχει ένα μεγάλο σώμα βιβλιογραφίας που υποστηρίζει το φαινόμενο της επιτυχούς γήρανσης (successful aging), δηλαδή της διατήρησης ή ακόμα και ενίσχυσης μιας αίσθησης συναισθηματικής ευημερίας και ικανοποίησης από τη ζωή εν όψει των απωλειών που σχετίζονται με την ηλικία. Είναι φανερό, ότι η γήρανση μπορεί να έχει μια μονωτική δράση ενάντια σε συναισθηματικές αναστατώσεις και κατά τουλάχιστον κάποιων συναισθηματικών διαταραχών. Επομένως, είναι απαραίτητη η καλύτερη κατανόηση των συναισθηματικών λειτουργιών σε όλη τη διάρκεια της ζωής όχι μόνο για την επίτευξη της επιτυχούς γήρανσης, αλλά και για την διατήρηση της ψυχικής υγείας. Η έρευνα που παρουσιάζεται θεωρείται επίκαιρη και ουσιαστικά θέτει τις βάσεις για μελλοντικές προεκτάσεις, καθώς πραγματοποιήθηκε σε μια εποχή που, τουλάχιστον στο Δυτικό κόσμο, η γήρανση του πληθυσμού, επίσης γνωστή ως το ‘γκριζάρισμα’ του Δυτικού κόσμου, είναι ένα δημογραφικό φαινόμενο που χαρακτηρίζεται από τη μείωση στη γονιμότητα, τη μείωση του ποσοστού θνησιμότητας, καθώς και ένα υψηλότερο προσδόκιμο ζωής. Η παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρεί να συμβάλει στην επιστημονική έρευνα μελετώντας τη χωροχρονική επεξεργασία του συναισθήματος μέσω νευροφυσιολογικών καταγραφών. Αρχικός στόχος υπήρξε η ανίχνευση καθώς και κατανόηση της εξειδικευμένης λειτουργίας των νευρωνικών υποστρωμάτων που σχετίζονται με το συναίσθημα σε νεαρά ενήλικα άτομα. Το στάδιο αυτό αποτελεί το θεμέλιο λίθο για την μετέπειτα κατανόηση των συναισθηματικών μεταβολών (π.χ. μείωση της εξειδίκευσης, από-διαφοροποίηση) που επιφέρουν οι φυσικές ή και παθολογικές νευροφυσιολογικές αλλαγές που σχετίζονται με τη γήρανση. Τέλος, διερευνήθηκε η συσχέτιση μεταξύ των ενδεχόμενων νευροπλαστικών αλλαγών που επιφέρει ο συνδυασμός νοητικής και σωματικής άσκησης και της επιβράδυνσης των παθολογικών διεργασιών της γήρανσης του εγκεφάλου.
Ανάλυση δεδομένων συστημάτων επαγρύπνησης και δυσμενών αναφορών και σχεδιασμός διαδικασιών βελτιστοποίησης της ασφάλειας ασθενών και της χρήσης του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού
Authors: Μαλαταράς Παναγιώτης
Published: August 2021

Τα Συστήματα Αναφορών Δυσμενών Περιστατικών για τα Ιατροτεχνολογικά Προϊόντα είναι συστήματα τα οποία συλλέγουν δεδομένα, σε δομημένη μορφή, σχετικά με περιστατικά σφαλμάτων που αφορούν στα προϊόντα αυτά. Σκοπός της συλλογής αυτών των δεδομένων είναι η ανίχνευση, ταξινόμηση και ανάλυση των συμβάντων, με απώτερο στόχο τη βελτίωση της ασφάλειας των ασθενών και των χρηστών. Πέραν όμως της πρωτογενούς αξιοποίησης αυτού του τεράστιου όγκου δεδομένων, εμφανίζεται και μία δευτερογενής χρήση του, η οποία προάγει τους ίδιους στόχους και παράγει αντίστοιχα οφέλη. Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η μέτρηση και αξιολόγηση αυτής της δευτερογενούς χρήσης των δεδομένων. Δηλαδή γίνεται προσπάθεια να εντοπιστεί αυτή η χρήση, να ποσοτικοποιηθεί και να αναλυθεί. Επιπρόσθετα, εντοπίζονται οι κύριες παράμετροι οι οποίες επηρεάζουν τη λειτουργία των συστημάτων αναφορών για τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα. Τέλος, παρουσιάζεται ο σχεδιασμός ενός λογισμικού εργαλείου το οποίο στοχεύει στην ανίχνευση πιθανών συσχετίσεων μεταξύ συσκευών που βρίσκονται σε μία νοσηλευτική μονάδα και αναφορών διορθωτικών ενεργειών που οφείλονται σε δυσμενή περιστατικά και έχουν δημοσιευθεί στο Διαδίκτυο.
Η συσχέτιση του πολυμορφισμού των γονιδίων του παράγοντα συμπληρώματος Η (complement factor Η) και του παράγοντα συμπληρώματος Β (complement factor Β) στην ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας
Authors: Τσιλούλης Αριστοτέλης
Published: August 2021

H ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας (ΗΕΩ) είναι η κύρια αιτία μη αναστρέψιμης τύφλωσης στον πληθυσμό των ηλικιωμένων. Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να διερευνηθεί η πιθανή συσχέτιση μεταξύ 6 SNPs που καλύπτουν το γονίδιο CFH καθώς και 4 SNPs από την περιοχή του χρωμοσώματος 10 σε μία κοορτή από την κεντρική Ελλάδα. Τα άτομα με ΗΕΩ επιλέχτηκαν μεταξύ των ασθενών στην κλινική της ωχράς κηλίδας στο Τμήμα Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας. Η ομάδα ελέγχου αποτελείτο από ίδιας ηλικίας και φύλου άτομα χωρίς κλινικές ενδείξεις της νόσου της ωχράς κηλίδας. Συνολικά ελέγχθησαν 16 SNPs γονότυποι σε μια ομάδα που αποτελούνταν από 239 άτομα-μάρτυρες, 77 άτομα με ξηρά ΗΕΩ(AREDS 2 και 3), 16 άτομα με γεωγραφική ατροφία, και 143 άτομα με νεοαγγειακή ΗΕΩ. Γυναίκες ήταν 54,7% των ασθενών και 54,4% της ομάδας ελέγχου. Η μέση ηλικία των ασθενών και της ομάδας ελέγχου ήταν 75,4 ± 7,7 και 79 ± 7,2 έτη αντίστοιχα. Τέσσερις SNPs σχετίζονταν σημαντικά με αυξημένο κίνδυνο τόσο για νεοαγγειακή ΗΕΩ, όσο και όλων των υποτύπων της ΗΕΩ: οι rs1061170 CFH SNPs και rs35292876, και οι 10q26 SNPs rs10490924 και rs11200638. Οι rs800292 CFH SNPs και rs2284664 δείχτηκε ότι μειώνουν σημαντικά τον κίνδυνο τόσο για νεοαγγειακή ΗΕΩ, όσο και για όλους τους υποτύπους της ΗΕΩ. Μόνο ένας SNP, ο rs1061170 CFH (Y402H) συνδέθηκε με την ξηρά ΗΕΩ. Συγκεκριμένα, το αλληλόμορφο C δείχθηκε ότι αυξάνει τον κίνδυνο της ξηρής ΗΕΩ κατά 2,17 φορές. Αυτοί οι συσχετισμοί παρέμειναν σημαντικοί μετά από προσαρμογή για την ηλικία, το φύλο, και το κάπνισμα. Οι rs1065489 CFH SNP και οι SNPs της οδού του συμπληρώματος σε C2, CFB, και C3 δε σχετίζονταν σημαντικά με την ΗΕΩ σε καμία ανάλυση. Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης δείχνουν ότι οι γονιδιακές παραλλαγές CFH διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην γενετική προδιάθεση για την ΗΕΩ στον ελληνικό πληθυσμό. Τα ευρήματα αυτά έχουν άμεση σχέση με την ασθένεια και θα βοηθήσουν στη γενετική χαρτογράφηση της ΗΕΩ.
Εκτίμηση του ρόλου της βιοψίας νεφρού στην πρόγνωση ασθενών με νεφρική AL αμυλοείδωση
Authors: Χαριτάκη Ευαγγελία
Published: August 2021

Στην AL αμυλοείδωση (πρωτοπαθής αμυλοείδωση) το αμυλοειδές που εναποτίθεται στους ιστούς προέρχεται από μια ελαφρά αλυσίδα ή ένα θραύσμα ελαφράς αλυσίδας μιας ανοσοσφαιρίνης (Ig) που παράγεται από κλώνο πλασματοκυττάρων. Ο νεφρός προσβάλλεται στο 70% των ασθενών με AL αμυλοείδωση και η νεφρική προσβολή εκδηλώνεται συνήθως με πρωτεϊνουρία νεφρωσικού εύρους. Τελικού σταδίου νεφρική νόσος αναπτύσσεται σε περίπου 20% των ασθενών αυτών , με πτωχή συνολική επιβίωση. Οι μεταλλοπρωτεϊνάσες (MMPs) έχουν ενοχοποιηθεί για την παθογένεση ποικίλων νεφρικών νόσων , ωστόσο, υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία σχετικά με το ρόλο τους στη νεφρική AL αμυλοείδωση. Στην παρούσα μελέτη , πραγματοποιήσαμε ανοσοϊστοχημική χρώση με μονοκλωνικά αντισώματα έναντι των ΜΜΡ- 1 , ΜΜΡ- 2 , ΜΜΡ- 3 , ΜΜΡ- 9 , και ΤΙΜΡ- 1 σε 19 βιοψίες νεφρού με AL αμυλοείδωση και 8 δείγματα από φυσιολογικό νεφρικό ιστό. Χρησιμοποιήσαμε τα κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα από την παρακολούθηση των ασθενών με AL αμυλοείδωση για να αξιολογηθεί η συσχέτιση της σπειραματικής έκφρασης των MMPs με τη νεφρική λειτουργία τη στιγμή της βιοψίας και με τη νεφρική και ολική επιβίωση των ασθενών. Διαπιστώσαμε σημαντική σπειραματική έκφραση των ΜΜΡ- 1 και ΜΜΡ-3 στις βιοψίες νεφρού των ασθενών με AL αμυλοείδωση, ενώ ήταν αρνητική στους φυσιολογικούς νεφρικούς ιστούς. Η θετική χρώση για ΜΜΡ- 1 και ΜΜΡ- 3 σχετιζόταν με χειρότερη νεφρική λειτουργία κατά το χρόνο της βιοψίας νεφρού, ενώ υπήρχε συσχέτιση της θετικής χρώσης για ΜΜΡ-3 με χειρότερη νεφρική και ολική πρόγνωση στους ασθενείς με AL αμυλοείδωση.
Study of scattering from aperiodic set-ups with the use of local parity
Authors: Καλοζούμης Παναγιώτης
Published: August 2021

Μελετάται η διαδικασία θραύσης διακριτών συμμετριών -συγκεκριμένα των συμμετριών μετάθεσης και αντιστροφής- κατά τη διαδικασία σκέδασης από μονοδιάστατα συστήματα. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην περίπτωση όπου η σπασμένη καθολική συμμετρία εξακολουθεί να ισχύει τοπικά, σε χωρία πεπερασμένης έκτασης, εντός των οποίων διαπιστώνεται η ύπαρξη μιας κλάσης μη-τοπικών, χωρικά αναλλοίωτων ρευμάτων. Τα ρεύματα αυτά επιτρέπουν την απεικόνιση της κυματοσυνάρτησης από μία αυθαίρετη υποπεριοχή-πηγή σε μία άλλη υποπεριοχή-στόχο, όταν αυτές συνδέονται με μία σχέση συμμετρίας μετάθεσης ή αντιστροφής. Η προκύπτουσα σχέση απεικόνισης της κυματοσυνάρτησης από τη μία υποπεριοχή στην άλλη αποτελεί μία γενίκευση των θεωρημάτων Bloch και ομοτιμίας, για πεπερασμένα, εν γένει απεριοδικά και κατοπτρικώς μη-συμμετρικά συστήματα τα οποία διατηρούν τις εν λόγω συμμετρίες σε τοπικό επίπεδο. Τα παραπάνω τοπικά διατηρούμενα ρεύματα μπορούν να θεωρηθούν ως κατάλοιπα της αντίστοιχης καθολικής συμμετρίας, προσφέροντας ένα συστηματικό τρόπο μελέτης της διαδικασίας θραύσης διακριτών, καθολικών συμμετριών. Η προτεινόμενη μεθοδολογία μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιοδήποτε συνδυασμό συμμετριών μετάθεσης και αντιστροφής και ενδείκνυται για τη μελέτη απεριοδικών και οιονεί-περιοδικών διατάξεων. Επιπλέον, το γεγονός ότι στηρίζεται σε πολύ γενικές αρχές συμμετρίας σε συνδυασμό με τον ισομορφισμό των εξισώσεων Helmholtz και Schrodinger, οδηγεί σε ένα γενικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση περιπτώσεων κβαντικής και κλασικής σκέδασης. Στην συνέχεια, επικεντρωνόμαστε στη μελέτη της συμμετρίας αντιστροφής όταν αυτή ισχύει σε τοπικά, σε πεπερασμένα χωρία του συνολικού συστήματος. Εισάγοντας την έννοια της τοπικής ομοτιμίας και του αντίστοιχου τελεστή, θεωρούμε απεριοδικές και οιονεί-περιοδικές μονοδιάστατες διατάξεις οι οποίες μπορούν να αναλυθούν πλήρως σε υποπεριοχές που ισχύει η τοπική ομοτιμία. Αποδεικνύεται ότι η επίδραση της συγκεκριμένης τοπικής συμμετρίας στις διαδικασίες σκέδασης είναι ιδιαίτερα σημαντική, κυρίως όσον αφορά τους συντονισμούς πλήρους διέλευσης (ΣΠΔ). Με έμφαση στην εμφάνιση ΣΠΔ και χρησιμοποιώντας τα προαναφερθέντα μη-τοπικά ρεύματα, προτείνεται μία κατηγοριοποίηση των ΣΠΔ, βασισμένη στη γεωμετρική ερμηνεία τους στο μιγαδικό επίπεδο. Η προτεινόμενη κατηγοριοποίηση αίρει τις επικαλύψεις που προέκυπταν από αντίστοιχες προσεγγίσεις στην υπάρχουσα βιβλιογραφία, προσφέροντας έναν ξεκάθαρο διαχωρισμό ανάμεσα στους ΣΠΔ, βασισμένο σε βασικές αρχές (τοπικών) συμμετριών. Τέλος, αναπτύσσεται μία “κατασκευαστική αρχή” η οποία αξιοποιεί τις πολλαπλές κλίμακες συμμετρίας που μπορεί να υπάρχουν στην ίδια διάταξη, για το σχεδιασμό διατάξεων κυματικής σκέδασης με συγκεκριμένες ιδιότητες ΣΠΔ. Η εφαρμογή της κατασκευαστικής αρχής σε κβαντικά, φωτονικά και ακουστικά συστήματα υποδεικνύει την ευρεία εφαρμοσιμότητά της.
Διερεύνηση της εμπλοκής ορισμένων ιντερλευκινών στην παθοφυσιολογία των κνιδώσεων
Authors: Παπαδόπουλος Ιορδάνης
Published: August 2021

Η κνίδωση είναι μια δερματοπάθεια που αφορά περίπου το 5% του γενικού πληθυσμού και εκδηλώνεται τόσο με οξεία μορφή όσο και με χρόνια πορεία. Η αιτιολογία αυτής είναι ποικίλη όπως ακριβώς έτσι είναι και οι κλινικές της μορφές με την παρουσία των κνιδωτικών πομφών έως και την δυνητικά θανατηφόρα εκδήλωση του αγγειοοιδήματος. Η κνίδωση απασχολεί από παρελθοντικούς χρόνους τόσο με την ιδιαίτερη κλινική της έκφραση όσο και με τον παθογενετικό της μηχανισμό. Νεότερα δεδομένα στην παγκόσμια βιβλιογραφία αναφέρουν ισχυρή συμμετοχή των Ιντερλευκινών στην παθοφυσιολογία της κνίδωσης. Άλλωστε οι Ιντερλευκίνες αποτελούν πρωτεΐνες που παράγονται σε πλήθος άλλων παθήσεων όπως είναι τα λεμφώματα, διάφορες παρασιτικές λοιμώξεις, σε σπειραματονεφρίτιδες, σε ηπατοπάθειες αλλά και σε άλλα δερματολογικά νοσήματα όπως είναι η ψωρίαση, το πεμφιγοειδές κ.ά. Μελετώνται ταυτόχρονα τέσσερις Ιντερλευκίνες η IL-4, IL-6, IL-8, IL-10 και οι ποσοτικές μεταβολές αυτών κατά την διάρκεια της οξείας φάσης της κνίδωσης και δύο εβδομάδες μετά την χορήγηση θεραπείας. Οι μετρήσεις έγιναν με την μέθοδο ELISA και η στατιστική επεξεργασία με SPSS. Οι μετρήσεις έδειξαν μια αυξημένη απάντηση και από τις τέσσερις Ιντερλευκίνες στην οξεία φάση. Στατιστικώς σημαντικότερη αύξηση είναι εκείνη της IL-4. Τέλος στατιστικώς σημαντική μεταβολή με χαρακτηριστικά πτώσης μεταξύ των μετρούμενων Ιντερλευκινών σε δύο χρόνους παρατηρήθηκε μόνο για την IL -10.
Γενετικός πολυμορφισμός των προαγουσών τη φλεγμονή κυτταροκινών και του TGF-β σε ασθενείς με έμφραγμα του μυοκαρδίου
Authors: Δεληγιαννίδης Αριστείδης
Published: August 2021

Είναι γνωστό πως το έμφραγμα του μυοκαρδίου και η τοπική νέκρωση που προκαλεί στο μυοκάρδιο αποτελεί εστία φλεγμονής του οργανισμού. Όπως σε κάθε περίπτωση φλεγμονής, κινητοποιείται ο ανοσοποιητικός μηχανισμός, με βασικό εκπρόσωπο τις παραγόμενες κυτταροκίνες, αντιμαχόμενος τη νεκρωτική περιοχή και προάγοντας την ουλοποίηση. Ο μηχανισμός αυτός, πολλές φορές δεν επενεργεί υπέρ του συμφέροντος του οργανισμού, εγκαταλείποντας δυσλειτουργικό υπόλοιπο ιστού. Σε γενετικό επίπεδο πολλές μελέτες έχουν γίνει για να συνδυαστούν οι πολυμορφισμοί των κυτταροκινών και οι παραγόμενες εξ αυτών πρωτείνες, είτε σε ποσοτικό είτε σε ποιοτικό επίπεδο, με τη συχνότητα και την εξέλιξη των υπό μελέτη ασθενειών.Στην έρευνά μας εντοπίσαμε τους πιο ευρέα διαδεδομένους και μελετημένους πολυμορφισμούς, οφειλόμενους σε εστιακές μεταλλάξεις του DNA, μιας πλειάδας κυτταρινών στο περιφερικό αίμα ασθενών με έμφραγμα του μυοκαρδίου. Συγκρίναμε στατιστικά τα αποτελέσματά μας με υγιή πληθυσμό όμοιων χαρακτηριστικών (ηλικία, φύλο, παράγοντες κινδύνου) και ιδίας εθνικής ταυτότητος (ελληνικής). Πάρθηκε δείγμα 65 ασθενών με έμφραγμα του μυοκαρδίου και 102 ατόμων του πληθυσμού ελέγχου. Η εξόρυξη του DNA έγινε με τη χρήση του PureLink®Genomic DNA Kit. ενώ η ανάλυση αυτού με τη μέθοδο luminex. Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν με το στατιστικό διαδικτυακό πακέτο SNPstats, το οποίο εξειδικεύεται σε πολυμορφισμούς οφειλόμενους σε εστιακές μεταλλάξεις. Το παραπάνω πακέτο βρίσκεται στον ιστότοπο http://bioinfo.iconcologia.net/SNPstats. Το επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε στο p<0,05.Τα αποτελέσματα σε κάθε περίπτωση κυτταροκίνης ξεχωριστά, ποικίλλουν και είναι αντικρουόμενα στα μέχρι τώρα δεδομένα της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας. Ο γεωγραφικός παράγοντας δείχνει να παίζει σημαντικό ρόλο στα αποτελέσματα. Η μελέτης μας έρχεται να προσθέσει στα μέχρι τώρα δεδομένα, το μη συσχετισμό με έμφραγμα του μυοκαρδίου των πολυμορφισμών TGFβ +869, +917, IFNγ +874, IL10 -1082, -819, IL6 -174, TNFα -238, -308, IL12β +1188, IL1α -889. IL1β -511, +3962 και IL1R pst11970, στον ελληνικό πάντα πληθυσμό. Αντιθέτως σημαντικός συσχετισμός υπήρξε μεταξύ της νόσου και την ύπαρξη του C αλλήλιου στη θέση -592 της IL10 στο γυναικείο πληθυσμό, όπως και η προστατευτική ιδιότητα του CT γενότυπου, του IL1Ra στη θέση mspal11100 του γονιδίου, που ασκείται στους φορείς του. Προτείνουμε οι μελέτες να συνεχιστούν προς αυτήν την κατεύθυνση, λαμβάνοντας σημαντικά υπόψιν τους το γεωγραφικό παράγοντα, διενεργόντας μελέτες σε μεγαλύτερους πληθυσμούς, διαχωρίζοντας τις κατηγορίες των εμφραγμάτων σε STEMI και NSTEMI και τέλος προσπαθώντας να διερευνήσουν και πιθανούς συνδυασμούς πολυμορφισμών ως ενιαίο παράγοντα κινδύνου εμφάνισης εμφράγματος του μυοκαρδίου.
In - situ ταχεία και μη - διαταρακτική διαγνωστική διαδικασιών καύσης και των προϊόντων με φασματοσκοπία πλάσματος επαγόμενου από λέϊζερ (LIBS)
Authors: Κοτζαγιάννη Μαρία
Published: August 2021

Τα τελευταία χρόνια, η φασματοσκοπία πλάσματος επαγόμενο από λέιζερ (LIBS)έχει προσελκύσει μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον καθώς αποτελεί μία πειραματικά απλήκαι αποτελεσματική τεχνική, η οποία παρέχει τη δυνατότητα λήψης μετρήσεων γιααπευθείας ποιοτική και ποσοτική στοιχειακή ανάλυση. Η τεχνική LIBS στηρίζεται στηδημιουργία σπινθήρα/πλάσματος μέσω ισχυρά εστιασμένης δέσμης λέιζερ στηνεπιφάνεια ή στο εσωτερικό του δείγματος, στην ακόλουθη διέγερση και ατομοποίησητων στοιχείων του στόχου και στην τελική καταγραφή και φασματοσκοπική ανάλυση τηςεκπεμπόμενης ακτινοβολίας του πλάσματος. Λόγω των πολλών πλεονεκτημάτων πουσυγκεντρώνει η τεχνική, το LIBS έχει προταθεί για πληθώρα πρακτικών, τεχνικών καιτεχνολογικών εφαρμογών σε ένα ευρύ φάσμα ερευνητικών πεδίων. Από την άλλη μεριά,στον τομέα της καύσης, η ποσότητα καυσίμου σε ένα εύφλεκτο μίγμα είναι αντικείμενομείζονος σημασίας καθώς επηρεάζει σημαντικά την απόδοση των χημικών διεργασιώνκαι την παραγωγή και εκπομπή ρύπων. Επομένως, δημιουργείται η ανάγκη ανάπτυξηςμίας γρήγορης και μη παρεμβατικής διαγνωστικής τεχνικής για τη μέτρηση τηςπεριεκτικότητας του καυσίμου τοπικά στη φλόγα με καλή τόσο χωρική όσο και χρονικήανάλυση.Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής, η τεχνική LIBS η οποίασυγκεντρώνει όλα αυτά τα πλεονεκτήματα χρησιμοποιήθηκε για αυτό το σκοπό. Κατά τηδιάρκεια των πειραμάτων, χρησιμοποιήθηκαν πηγές λέιζερ διάρκειας παλμών ns και fs,ενώ τα συστήματα καύσης που μελετήθηκαν ήταν φλόγες υδρογονανθράκων-αέρα,στρωτής και τυρβώδους ροής, απλής και συνθετότερης γεωμετρίας. Από τα LIBSφάσματα φλογών διαφορετικής σύστασης, προέκυψε λοιπόν ότι υπάρχει μία ισχυρήεξάρτηση μεταξύ των εντάσεων διαφόρων φασματικών γραμμών με το λόγοισοδυναμίας. Επομένως, μέσω της συσχέτισης αυτής μπορεί να επιτευχθεί με μεγάληακρίβεια τόσο η μέτρηση της περιεκτικότητα σε καύσιμο φλογών άγνωστης σύστασηςόπως επίσης και η μέτρηση της κατανομής του καυσίμου τοπικά μέσα σε όλη την έκτασητης φλόγας παρέχοντας σημαντικές πληροφορίες για την δομή της. Τέλος, εφαρμόστηκεμία παραπλήσια διαγνωστική τεχνική, κατά την οποία η διηλεκτρική κατάρρευση τουμέσου ήταν αποτέλεσμα ενός ηλεκτρικού σπινθήρα: electrical Spark Induced BreakdownSpectroscopy (SIBS) όπου και πραγματοποιήθηκε η συγκριτική μελέτη της ακτινοβολίαςτου πλάσματος επαγόμενο μέσω οπτικής και ηλεκτρικής διέγερσης.
Κλινική χρησιμότητα τυχαίων αιμοκαλλιεργειών απο κεντρικούς φλεβικούς καθετήρες στις μονάδες εντατικής θεραπείας
Authors: Κουτζαβεκιάρης Ηλίας
Published: August 2021

Εισαγωγή: Σκοπός της παρούσης μελέτης ήταν η επιδημιολογική διερεύνηση και αποτύπωση της κλινικής χρησιμότητας της τυχαίας λήψης καλλιεργειών αίματος από τους αυλούς των διαδερμικά τοποθετημένων Κεντρικών Φλεβικών Καθετήρων (ΚΦΚ) σε ασθενείς των Μονάδων Εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) και η σύγκρισή τους με τις καλλιέργειες άκρης καθετήρα.Μέθοδοι: Το δείγμα της μελέτης απετέλεσαν ασθενείς της ΜΕΘ. Ύστερα από «τυχαία» επιλογή της ημέρας νοσηλείας, σύμφωνα με την οποία θα διενεργείται η λήψη αιμοκαλλιεργειών από τους αυλούς του ΚΦΚ και με γνώμονα την όσο το δυνατό μεγαλύτερη ευαισθησία και ειδικότητα των αποτελεσμάτων, ορίσθηκε η πέμπτη (5η) ημέρα νοσηλείας. Στη συγκεκριμένη ημέρα πραγματοποιήθηκε η λήψη ενός ζεύγους (αερόβιων και αναερόβιων μικροοργανισμών) ποσοτικής καλλιέργειας αίματος από τον απώτερο αυλό του ΚΦΚ ενώ παράλληλα ελήφθη και ένα ζεύγος αιμοκαλλιεργειών από περιφερική φλέβα. Την ημέρα της αφαίρεσης του ΚΦΚ, ελήφθη ημιποσοτική καλλιέργεια κατά Maki από το άκρο του.Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 70 ασθενείς νοσηλευόμενοι στη ΜΕΘ οι οποίοι έφεραν ισάριθμους κεντρικούς καθετήρες. Η μέση διάρκεια παραμονής του ΚΦΚ ήταν 9,7 ημέρες (±2,9). Το 24,3% των ασθενών είχαν θετική καλλιέργεια αίματος από τους αυλούς του ΚΦΚ κατά την 5η ημέρα. Το 13,2% των ασθενών είχαν θετική καλλιέργεια αίματος από περιφερική φλέβα κατά την 5η μέρα και το 42,0% των ασθενών είχαν θετική καλλιέργεια άκρης καθετήρα κατά την αφαίρεση του. Σύμφωνα με τα ευρήματα της παρούσης μελέτης οι ασθενείς που εισήχθησαν λόγω SIRS καθώς και οι ασθενείς εισήχθησαν λόγω ΟΕΜ είχαν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό θετική καλλιέργεια αίματος από τους αυλούς του ΚΦΚ, κατά την 5η ημέρα σε σύγκριση με τους ασθενείς που εισήχθησαν για άλλους λόγους. Επιπλέον, στην παρούσα μελέτη οι ασθενείς με θετική καλλιέργεια αίματος από τους αυλούς του ΚΦΚ κατά την 5η ημέρα είχαν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό θετική καλλιέργεια άκρης του καθετήρα κατά την αφαίρεσή του. Πιο ειδικά, οι ασθενείς με υποαλβουμιναιμία και με υψηλή συχνότητα μετάγγισης παραγώγων αίματος καθώς και οι ασθενείς με μεγάλο αριθμό ενδοφλέβιων διαλυμάτων και συρίγγων Perfusion συνεχούς έγχυσης φαρμάκων είχαν σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ίδιο μικρόβιο από τον αυλό του καθετήρα την 5η ημέρα και την άκρη του καθετήρα κατά την αφαίρεση του σε σύγκριση με τους άλλους ασθενείς.Συμπεράσματα: Ως αποτέλεσμα της παρούσας διατριβής θα μπορούσε να ειπωθεί ότι δεν είναι αναγκαία η λήψη τυχαίας καλλιέργειας αίματος από τους αυλούς του ΚΦΚ σε όλους τους ασθενείς στη ΜΕΘ, αλλά θεωρείται αναγκαία η λήψη ενός ζεύγους αιμοκαλλιεργειών από τους αυλούς του ΚΦΚ σε ασθενείς που εισήχθησαν στην ΜΕΘ με ΟΕΜ ή και SIRS – λοίμωξη (και χρησιμοποιούν πολλά ενδοφλέβια διαλύματα και σύριγγες συνεχούς έγχυσης) ή και υποαλβουμιναιμία (και χρήζουν τη συχνή μετάγγιση παραγώγων αίματος) με σκοπό την έγκαιρη διάγνωση των λοιμώξεων που σχετίζονται με τον κεντρικό φλεβικό καθετήρα και παράλληλα την γρήγορη και ορθή έναρξη αντιβιοτικής θεραπείας.
Διακαθετηριακή εμφύτευση τεχνητής αυτοεκπτυσσόμενης βιοπροσθετικής αορτικής βαλβίδας για την αντιμετώπιση συμπτωματικής σοβαρής αορτικής στένωσης
Authors: Βραχάτης Δημήτριος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει μία παροδική επιδείνωση των μηχανικών ιδιοτήτων της αορτής μετά από χειρουργική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας (ή ρίζας) (ΑΒ). Η αορτική ελαστικότητα αποτελεί ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου και θνησιμότητας. Στόχος: Να διερευνηθεί η επίδραση της διακαθετηριακής εμφύτευσης ΑΒ στην ελαστικότητα της αορτής. Μέθοδος: Η αορτική ελαστικότητα εκτιμήθηκε μη επεμβατικά (υπερηχογραφικά) πριν, 7 ημέρες και 1 μήνα μετεπεμβατικά. Οι αορτικές ελαστικές ιδιότητες μελετήθηκαν, επίσης, με επεμβατικό τρόπο (αγγειογραφικά) σε δύο επίπεδα (3 και 6 cm ύπερθεν της ΑΒ) αμέσως πριν και αμέσως μετά την επέμβαση. Αποτελέσματα: Μελετήθηκαν 30 ασθενείς (47% άνδρες) μέσης ηλικίας 79,9 ± 4,7 ετών. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές των δεικτών ελαστικότητας που υπολογίστηκαν μετά την επέμβαση (αορτική διατασιμότητα, αορτική ενδοτικότητα, δείκτης αορτικής σκληρίας). Συγκεκριμένα, η αορτική διατασιμότητα παρέμεινε αμετάβλητη τόσο κατά την υπερηχογραφική αξιολόγηση: από 1,89 ± 1,11 (αρχικά), σε 2,05 ± 1,50 (7 ημέρες μετά) και 1,84 ± 1,34 cm2/(dynes*106) (1 μήνα μετά) - p=0,497, όσο και κατά την αγγειογραφική αξιολόγηση. Ειδικότερα, στο επίπεδο των 3 cm ύπερθεν της ΑΒ, η αορτική διατασιμότητα παρέμεινε αμετάβλητη από 0,88 ± 0,44 (αμέσως πριν) σε 0,82 ± 0,47 cm2/(dynes*106) (αμέσως μετά την επέμβαση), p=0,637. Αντίστοιχα ήταν τα αποτελέσματα για το επίπεδο των 6 cm ύπερθεν της ΑΒ. Συμπέρασμα: Η διακαθετηριακή εμφύτευση ΑΒ δεν επιδρά στις μηχανικές ιδιότητες της ανιούσας αορτής κατά την βραχυπρόθεσμη μετεπεμβατική περίοδο (1 μήνας).
Καβάφης και αρχαίο θέατρο
Authors: Κωσταρά Ευφροσύνη
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή εξετάζεται η ποικιλόμορφη και πολυδιάστατη παρουσία του αρχαίου θεάτρου στο καβαφικό έργο· πιο συγκεκριμένα επιχειρείται η συγκεντρωτική καταγραφή και φιλολογική ανάλυση όλων των έργων του ποιητή που συνδέονται, άμεσα ή έμμεσα, με το αρχαίο θέατρο. Όπως διαπιστώνεται, η προσέγγιση του αρχαίου θεάτρου από τον Καβάφη εξελίσσεται σταδιακά κατά την ποιητική διαδρομή του από το Ρομαντισμό στον Παρνασσισμό και το Συμβολισμό (περίοδος κατά την οποία εντοπίζονται και τα περισσότερα από τα ποιήματα της συγκεκριμένης θεματικής), και στη συνέχεια στο Ρεαλισμό, καθώς ο ποιητής ακολουθεί την ιστορική εξέλιξη του θεάτρου από την κλασική περίοδο (5ος αι. π.Χ.) έως την ελληνιστική / ελληνορωμαϊκή περίοδο (4ος αι. π.Χ. - 1ος αι. μ.Χ.) και την ύστερη αρχαιότητα (4ος - 5ος αι. μ.Χ.), μια φθίνουσα πορεία προς την παρακμή. Παρά το γεγονός ότι η εξέταση των έργων της πρώιμης ποιητικής περιόδου (1882;-1903), όπως και των έργων της ώριμης ποίησής του (1913-1929), αποκαλύπτει την απουσία μιας ενιαίας μεθόδου προβολής και «χρήσης» του αρχαίου θεάτρου από τον Καβάφη -σχεδόν κάθε αναφορά εστιάζει σε κάποιο διαφορετικό σημείο από ένα σύνολο ετερόκλιτων στοιχείων (κείμενα, θεματικές, χώρος, τεχνικές κ.λπ.)-, ωστόσο βασικό συνδετικό στοιχείο των έργων της ωριμότητας αποτελεί η σταθερή ένταξη του αρχαίου θεάτρου σ’ ένα ευρύτερο πλαίσιο παρακμής -με έμφαση στο ερωτικό στοιχείο-, σε τέτοιο, μάλιστα, βαθμό, ώστε να μετατρέπεται πλέον σε βασικό σύμβολο παρακμής. Κατά τη διεξαγωγή της έρευνας εξετάστηκαν, επιπλέον, και άλλα επιμέρους θέματα, όπως η επαφή του Καβάφη με το αρχαίο θέατρο ως αναγνώστη και θεατή (γνώση και χρήση εκδόσεων αρχαίων κειμένων και σχετικών μελετών, παρακολούθηση παραστάσεων αρχαίου δράματος, ενδιαφέρον για τις Δελφικές Εορτές, γνωριμία με ηθοποιούς της εποχής του κ.λπ.), η ιδιάζουσα στάση του απέναντι στην αρχαία τραγωδία, που καταδεικνύεται από την προφανή απροθυμία του να συμπεριλάβει ποιήματα που σχετίζονται με αυτή στην επίσημη ποίησή του, και η ποιητική «αναμέτρησή» του με τον Αισχύλο, τον σημαντικότερο εκπρόσωπο του αρχαίου δράματος στο έργο του. Παράλληλα, μελετήθηκαν ειδικότερα ζητήματα της ιστορίας του αρχαίου θεάτρου, που απαντούν στην ποίησή του: η σχέση αρχαίου θεάτρου και σοφιστικής· η θέση του θεάτρου στη σύγκρουση Χριστιανισμού - ειδωλολατρίας (και ο ρόλος του Ιουλιανού του Παραβάτη)· η θέση των ηθοποιών στην κοινωνία των πρώτων χριστιανικών αιώνων έως και την ύστερη αρχαιότητα. Επιπλέον, στη διατριβή ερευνάται η ευρύτερη αφομοίωση στοιχείων του αρχαίου θεάτρου στην ποίηση του Καβάφη, κυρίως στα ιστορικά ποιήματά του: απόηχος τραγικών μοτίβων και θεμάτων, όπως και επιμέρους στοιχεία τεχνικής (τραγική ειρωνεία, περιπέτεια, από μηχανής θεοί, χορός, αγγελιαφόροι, βωβά πρόσωπα κ.ά.). Τέλος, εξετάζεται η ειδικότερη σύνδεση στην καβαφική ποίηση του αρχαίου θεάτρου με το τελετουργικό στοιχείο.
Πρόγραμμα σπουδών φυσικών επιστημών για τις τάξεις Α' έως Δ' δημοτικού στην κατεύθυνση του γραμματισμού
Authors: Σταμπουλή Μελπομένη
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία παρουσιάζουμε την πρότασή μας για ένα νέο πρόγραμμα σπουδών Φυσικών Επιστημών για τις τάξεις Α΄-Δ΄ του δημοτικού σχολείου στο πλαίσιο της καλλιέργειας γνώσεων και ικανοτήτων για τη ζωή. Προκειμένου να καταλήξουμε στην πρότασή μας, αναλύσαμε τα προγράμματα σπουδών Φυσικών Επιστημών μικρών τάξεων της υποχρεωτικής εκπαίδευσης από χώρες, οι οποίες έχουν πετύχει στο πρόγραμμα αξιολόγησης PISA, επιδόσεις πάνω από το μέσο όρο των συμμετεχόντων χωρών ή καταλαμβάνουν ακόμη και μια από τις υψηλότερες θέσεις της κλίμακας. Αυτές είναι η Φινλανδία, η Σουηδία, η Αγγλία, η Γαλλία, η Αυστραλία, και ο Καναδάς (Οντάριο). Μαζί, αναλύσαμε τα προγράμματα σπουδών Φυσικών Επιστημών της Βάδης-Βυρτεμβέργης και της Ιταλίας, οι οποίες, μετά την αρχική τους αποτυχία στο πρόγραμμα αξιολόγησης PISA, προέβησαν τα τελευταία χρόνια σε σημαντικές εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις. Μετά την ανάλυση των προγραμμάτων σπουδών Φυσικών Επιστημών ακολουθεί η συνθετική τους αποτίμηση, από όπου προκύπτουν τα σημεία σύγκλισής τους. Στόχος της συνθετικής αποτίμησης της ανάλυσης των προγραμμάτων σπουδών Φυσικών Επιστημών όλων των παραπάνω χωρών είναι να διαμορφώσουμε μια συγκεκριμένη πρόταση για τη δημιουργία προγράμματος σπουδών στο πλαίσιο της φιλοσοφίας «Γνώσεις και Ικανότητες για τη ζωή». Ως εργαλείο ανάλυσης και, συνακόλουθα, ως εργαλείο διαμόρφωσης της πρότασής μας για τη δημιουργία του προγράμματος σπουδών Φυσικών Επιστημών, χρησιμοποιείται το ICMAS (από τα αρχικά των λέξεων Intentions, Content, Modes of instruction, Assessment, Support), το οποίο σχεδιάστηκε και παρουσιάστηκε σε προηγούμενες εργασίες της ερευνητικής μας ομάδας, προσαρμοσμένο όμως στα δεδομένα των εξεταζόμενων προγραμμάτων. Το ICMAS αναπτύσσεται σε πέντε διακριτά επίπεδα με επιμέρους συνιστώσες για κάθε επίπεδο: Α) Εκπαιδευτικές Προθέσεις (Γενικές αρχές – Γενικοί Σκοποί), Β) Περιεχόμενο της διδασκαλίας (Γνώσεις – Ικανότητες), Γ) Σχεδιασμός και Οργάνωση της διδασκαλίας (Τρόποι και μορφές διδασκαλίας – Μέσα διδασκαλίας – Ρόλος του δασκάλου), Δ) Αξιολόγηση του μαθητή, και Ε) Υποστήριξη του εκπαιδευτικού έργου (Γονείς – Κοινωνία). Το πρόγραμμα σπουδών Φυσικών Επιστημών που προτείνουμε απευθύνεται στους εκπαιδευτικούς για να το χρησιμοποιούν στην καθημερινή τους διδασκαλία, αφού το προσαρμόσουν στις ιδιαιτερότητες της τάξης τους. Εστιάζει στις γνώσεις που αφορούν την καθημερινή ζωή των μικρών μαθητών και στην καλλιέργεια ικανοτήτων που θα τους επιτρέψουν να γίνουν ενεργοί πολίτες της αυριανής κοινωνίας.
Μελέτη της επίδρασης εκχυλισμάτων σταφυλιού σε μυϊκά και ενδοθηλιακά κύτταρα με συνδυασμό μοριακών τεχνικών
Authors: Γκουτζουρέλας Νικόλαος
Published: August 2021

Τα τελευταία είκοσι χρόνια αρκετά εκχυλίσματα σταφυλιών και άλλα προϊόντα των σταφυλιών όπως το κρασί ήταν στο επίκεντρο μελετών λόγω των ισχυρών αντιοξειδωτικών ιδιοτήτων τους. Πολλές από αυτές έχουν μελετήσει την ικανότητα διαφόρων εκχυλισμάτων σταφυλιού να ασκούν αντιοξειδωτική δράση. Αρκετές δείχνουν ότι τα εκχυλίσματα ενισχύουν τους αντιοξειδωτικούς μηχανισμούς των κυττάρων με διάφορους τρόπους που εξαρτώνται από την σύστασή τους. Ωστόσο δεν είναι διευκρινισμένος ο τρόπος με τον οποίο επιτυγχάνεται αυτή η ενίσχυση. Στην εργασία αυτή, η χορήγηση εκχυλίσματος στεμφύλων σταφυλιού της τοπικής ποικιλίας Μπατίκι Τυρνάβου σε μυϊκά και ενδοθηλιακά κύτταρα οδήγησε σε βελτίωση της οξειδοαναγωγικής τους κατάστασης. Το εκχύλισμα εμφάνισε ικανότητα προστατευτική για τα κύτταρα έναντι οξειδωτικής βλάβης, βελτιώνοντας τους δείκτες οξειδωτικού στρες και συγκεκριμένα αυξάνοντας την γλουταθειόνη (GSH) στα κύτταρα. Η αύξηση της GSH και η βελτίωση των δεικτών οξειδωτικού στρες πιθανόν να προήλθε από την ικανότητα του εκχυλίσματος να επηρεάζει τα επίπεδα και την δραστικότητα διαφόρων αντιοξειδωτικών ενζύμων. Βρέθηκε ότι το εκχύλισμα προκάλεσε μια αύξηση των επιπέδων της συνθετάσης της γ-γλουταμυλοκυστεΐνης (GCS) και της δραστικότητας της τρανσφεράσης της γλουταθειόνης (GST) και στις δυο κυτταρικές σειρές. Πρόκειται για δυο ένζυμα που εμπλέκονται στον μεταβολισμό της γλουταθειόνης. Γενικά αυτά τα αποτελέσματα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το σύστημα της GSH παίζει έναν κρίσιμο ρόλο στην αντιοξειδωτική δράση του εκχυλίσματος. Όσον αφορά την μελέτη εκχυλισμάτων βοστρύχων σταφυλιού από τρεις διαφορετικές ποικιλίες παρατηρήθηκε ότι η αντιοξειδωτική τους δράση στα μυϊκά και ενδοθηλιακά κύτταρα εξαρτάται από την ποιοτική τους σύσταση σε πολυφαινόλες. Συγκεκριμένα τα διάφορα εκχυλίσματα επηρέασαν διαφορετικά τους δείκτες οξειδωτικού στρες των κυττάρων παρόλο που χορηγήθηκαν ίδιες συγκεντρώσεις πολυφαινολών. Τα παραπάνω ενισχύουν την άποψη ότι η σύσταση σε συγκεκριμένες πολυφαινόλες ή αναλογίες πολυφαινολών μπορεί να επηρεάσει την αντιοξειδωτική δράση εκχυλισμάτων. Επιπλέον η μελέτη της επίδρασης του εκχυλίσματος στην γονιδιακή έκφραση μυϊκών κυττάρων έδειξε ότι αρκετά γονίδια υπερκεκφράστηκαν και κάποια υποεκφράστηκαν. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι μια σειρά γονιδίων υπερεκφράστηκαν ή υποεκφράστηκαν πάνω από 1,5 φορές. Επίσης τα γονίδια που κωδικοποιούν μια σειρά ισομορφών της GST αλλά και το γονίδιο της GCS παρουσίασαν αυξημένη έκφραση. Το γεγονός αυτό δημιουργεί νέα ερωτήματα για τους μηχανισμούς με τους οποίους μπορεί να δράσει ένα εκχύλισμα.
Development and validation of thermo-mechanically coupled finite elements for the simulation of the nonlinear time response of multi-layered shape memory alloy beams
Authors: Σολωμού Αλέξανδρος
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη ενός πεπερασμένου στοιχείου τύπου δοκού για την ανάλυση της θερμομηχανικά συζευγμένης συμπεριφοράς κραμάτων μνήμης σχήματος και την προσομοίωση της κίνησης αυτοπροσαρμοζόμενων (adaptive) δομών και κατασκευών μεταβαλλόμενης μορφής (morphing structures). Η εργασία επικεντρώνεται σε δύο κύριες κατευθύνσεις: (1) στην ανάπτυξη ενός βελτιωμένου καταστατικού μοντέλου κραμάτων μνήμης σχήματος και (2) την ανάπτυξη μη γραμμικών θερμομηχανικά συζευγμένων πεπερασμένων στοιχείων τύπου δοκού που ενσωματώνουν το προαναφερθέν καταστατικό μοντέλο.Στο πρώτο μέρος της διατριβής βελτιώνεται το καταστατικό μοντέλο των κραμάτων μνήμης σχήματος. Το καινούριο μοντέλο βασίζεται σε ένα ήδη υπάρχον και αναγνωρισμένο διεθνώς καταστατικό μοντέλο (Lagoudas και συνεργάτες) στο οποίο εισάγονται νέοι οροί που βελτιώνουν την ακρίβεια των αποτελεσμάτων του και επιπλέον βοηθούν στην επίλυση αριθμητικών προβλημάτων σύγκλισης που παρουσιάζονται όταν αυτό εισάγεται στην μέθοδο των πεπερασμένων στοιχείων.Στο δεύτερο και πλέον σημαντικό μέρος της διατριβής αρχικά αναπτύσσεται ένα γεωμετρικά γραμμικό πεπερασμένο στοιχείο τύπου δοκού το οποίο ενσωματώνει το καταστατικό μοντέλο κραμάτων μνήμης σχήματος που αναπτύχθηκε πρωτύτερα. Η πρωτοτυπία του νέου πεπερασμένου στοιχείου έγκειται στο ότι ενσωματώνει τις εξισώσεις μηχανικής και θερμικής ισορροπίας σε συνδυασμό με κατάλληλες θερμομηχανικές κινηματικές υποθέσεις κατάλληλες για πολύστρωτες δοκούς ώστε να προσομοιώσει με ακρίβεια την χρονική θερμομηχανικά συζευγμένη συμπεριφορά των εν λόγω υλικών. Επιπλέον, το προαναφερθέν πεπερασμένο στοιχείο αναβαθμίζεται και συμπεριλαμβάνει την θεωρεία μεγάλων μετατοπίσεων/περιστρόφων καθιστώντας το ικανό να προσομοιώσει με ακρίβεια τις μεγάλες αλλαγές σχήματος και την γεωμετρικά μη γραμμική συμπεριφορά κατασκευών μεταβαλλόμενης μορφής. Τέλος και για τις δυο μαθηματικές διατυπώσεις των προαναφερθέντων πεπερασμένων στοιχείων παρουσιάζονται οι εξισώσεις ισορροπίας και λύνονται αριθμητικά με συνδυασμό της επαναληπτικής μεθόδου επίλυσης μη γραμμικών συστημάτων εξισώσεων «Newton-Raphson» και μεθόδου έμμεσης χρονικής ολοκλήρωσης.Ακολουθεί η αριθμητική αξιολόγηση και επαλήθευση των υπολογιστικών δυνατοτήτων του πεπερασμένου στοιχείου μέσα από συγκρίσεις με αποτελέσματα αναλύσεων δισδιάστατων πεπερασμένων στοιχείων επίπεδης εντατικής κατάστασης (Plane stress) και γίνονται συγκρίσεις με πειραματικά αποτελέσματα. Εν κατακλείδι, οι αριθμητικές προσομοιώσεις αναδεικνύουν την αποτελεσματικότητα του πεπερασμένου στοιχείου αλλά και την σημασία των πρωτοτύπων στοιχείων του (αναπτυγμένο καταστατικό μοντέλο, θεώρηση θερμομηχανικά συζευγμένης συμπεριφοράς, θεώρηση μεγάλων μετατοπίσεων και γεωμετρική μη-γραμμικότητα) για αξιόπιστες αναλύσεις αυτοπροσαρμοζόμενων δομών με κράματα μνήμης σχήματος.
Διερεύνηση της δυνατότητας δημιουργίας ιχθυολογικού πολυμετρικού δείκτη για την εκτίμηση της οικολογικής ποιότητας λιμνών
Authors: Πετρίκη Όλγα
Published: August 2021

Διερεύνηθηκε η δυνατότητα δημιουργίας ενός πολυμετρικού δείκτη για την εκτίμηση της οικολογικής ποιότητας ελληνικών λιμνών με βάση τα ψάρια. Για την επίτευξη του στόχου, έγινε παρακολούθηση της ιχθυοπανίδας 11 φυσικών λιμνών και εκτιμήθηκαν οι πιέσεις που ασκούνται σε αυτές. Ο δείκτης που αναπτύχθηκε (GLFI) περιλαμβάνει δύο μετρικές της ιχθυοπανίδας, τη σχετική αριθμητική αφθονία των εισαχθέντων ειδών και τη σχετική βιομάζα των παμφάγων ειδών, που αποκρίνονται στη γενικότερη υποβάθμιση των λιμνών (όπως εκφράζεται από το δείκτη τροποποίησης του λιμναίου ενδιαιτήματος) και στον ευτροφισμό του νερού (όπως εκφράζεται από τις συγκεντρώσεις του ολικού φωσφόρου). Mε βάση το δείκτη GLFI, καλή οικολογική ποιότητα εκτιμήθηκε σε δύο λίμνες (Αμβρακία και Χειμαδίτιδα), μέτρια σε έξι λίμνες (Βεγορίτιδα, Βόλβη, Λυσιμαχία, Μικρή Πρέσπα, Οζερός και Πετρών) ενώ ελλιπής σε τρεις λίμνες (Ζάζαρη, Καστοριάς και Παμβώτιδα). Επιπλέον, αξιολογήθηκε η αλιευτική προσπάθεια που προτείνεται από το ευρωπαϊκό πρωτόκολλο CEN για την παρακολούθηση της ιχθυοπανίδας των λιμνών. Προέκυψε ότι για την παρακολούθηση της ιχθυοπανίδας των ελληνικών λιμνών είναι εφικτή η μείωση της αλιευτικής προσπάθειας στις ζώνες όπου καταγράφονται υψηλές αριθμητικές συλλήψεις, καθώς και στις βαθιές ζώνες που συνεισφέρουν ελάχιστα στην εκτίμηση του αριθμού των ειδών αλλά και της σχετικής αριθμητικής τους αφθονίας και βιομάζας. Το μοντέλο που αναπτύχθηκε λαμβάνει υπόψη τις αναμενόμενες τιμές των αριθμητικών συλλήψεων των βενθικών διχτυών και τον επιθυμητό βαθμό ακρίβειας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μελλοντικά προγράμματα παρακολούθησης της ιχθυοπανίδας, μειώνοντας τις επιπτώσεις στους πληθυσμούς των ψαριών καθώς και τον χρόνο και το κόστος της παρακολούθησης.
Διερεύνηση των διαδικασιών μύησης των υποψηφίων εκπαιδευτικών στο στοχασμό κατά την περίοδο της πρακτικής άσκησης
Authors: Χατζοπούλου Κατιφένεια-Αγγελική
Published: August 2021

Η ανάγκη να διασφαλιστεί εκπαίδευση υψηλής ποιότητας στις σχολές αρχικής εκπαίδευσης εκπαιδευτικών, είναι πλέον ένας από τους βασικούς στόχους. Οι σύγχρονες αλλαγές και προκλήσεις σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας και της εκπαίδευση, απαιτούν αντίστοιχα από την αρχική εκπαίδευση εκπαιδευτικών προσαρμογές στη σύγχρονη πραγματικότητα, που θα εναρμονίζουν τη θεωρητική με την επαγγελματική κατάρτιση, ώστε να εισαχθεί ο υποψήφιος εκπαιδευτικός ομαλά στο μελλοντικό του επάγγελμα. Σύμφωνα με τις σύγχρονες τάσεις στην εκπαίδευση εκπαιδευτικών, το πιο αποτελεσματικό μοντέλο για την πραγματοποίηση του παραπάνω στόχου είναι αυτό του στοχαζόμενου εκπαιδευτικού (reflective teacher), ενός εκπαιδευτικού ερευνητή. Μετά από ανασκόπηση των Οδηγών Σπουδών (curricula) των ελληνικών Παιδαγωγικών Τμημάτων Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, παρατηρούμε ότι έχουν επικεντρωθεί στην ανάπτυξη αυτού του μοντέλο, ακόμη και αν η εφαρμογή του έχει πολλές δυσκολίες. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο για τα Παιδαγωγικά Τμήματα να βρούνε νέους αποτελεσματικούς τρόπους για να προσεγγίσουν το μοντέλο του στοχαζόμενου εκπαιδευτικού μέσω της Πρακτικής Άσκησης. Στη διεθνή βιβλιογραφία, τα προγράμματα εκπαίδευσης εκπαιδευτικών προωθούν το θεσμό του μέντορα, προσανατολισμένο προς αυτή την κατεύθυνση. Στην Ελλάδα, ο ρόλος του μέντορα έχει ανατεθεί σε επόπτες εκπαιδευτικούς (δασκάλους προσχολικής ηλικίας που εργάζονται στα Πανεπιστήμιο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα), οι οποίοι έχουν μια πολυδιάστατη δραστηριότητα γεγονός που προκαλεί πολλές δυσκολίες. Η παρούσα μελέτη είχε ως κίνητρο αυτές τις ανησυχίες και επιχείρησε την εφαρμογή ενός ακαδημαϊκού και επαγγελματικού μοντέλου ανάπτυξης του στοχαζόμενου εκπαιδευτικού με την ταυτόχρονη υποστήριξη από μέντορα. Αναπτύχθηκε έρευνα-δράση σε μια ομάδα φοιτητριών κατά την περίοδο υλοποίησης της Πρακτικής Άσκησης τους. Για να έχουμε συγκρίσιμα αποτελέσματα, δημιουργήθηκε μια δεύτερη ομάδα, η ομάδα ελέγχου από φοιτήτριες του ίδιου εξάμηνου χωρίς υποστήριξη από μέντορα. Τα αποτελέσματα της πειραματικής ομάδας που συμμετείχαν στην έρευνα δράσης είναι πολύ ενδιαφέροντα και αισιόδοξα για την προώθηση του μοντέλο του στοχαζόμενου εκπαιδευτικού.
Search for new heavy, charged gauge bosons with the ATLAS detector
Authors: Τσιριντάνης Νικόλαος
Published: August 2021

Πολλά μοντέλα φυσικής πέρα από το Καθιερωμένο Πρότυπο προβλέπουν την ύπαρξη νέων βαρέων φορτισμένων διανυσματικών μποζονίων. Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η αναζήτηση της ύπαρξης νέων φορτισμένων μποζονίων πέρα από τις προβλέψεις του Καθιερωμένου Προτύπου, και, κατ’ επέκταση, η επιβεβαίωση ή διεύρυνση αυτού. Ενδείξεις για την ύπαρξη νέων βαρέων φορτισμένων διανυσματικών μποζονίων αναζητούνται μέσω της διάσπασής τους σε μιόνιο και νετρίνο. Η ανίχνευση του νετρίνο γίνεται έμμεσα μέσω της ανίχνευσης σημαντικής εγκάρσιας ελλείπουσας ενέργειας. Χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από συγκρούσεις πρωτονίων-πρωτονίων σε ενέργειες κέντρου μάζας 8 TeV, που συνέλεξε ο ανιχνευτής ATLAS κατά τη λειτουργία του Large Hadron Collider στη διάρκεια των ετών 2011-2012, και αντιστοιχούν σε συνολική φωτεινότητα20.3 fb-1.Διερευνήθηκαν κυρίως δύο σενάρια νέας φυσικής: Το Διαδοχικό Καθιερωμένο Πρότυπο – Sequential Standard Model (SSM), σύμφωνα με το οποίο τo W’ έχει τις ίδιες συζεύξεις σε φερμιόνια με το μποζόνιο W του Καθιερωμένου Προτύπου, και το σενάριο που προτείνει την ύπαρξη φορτισμένων εταίρων των διεγερμένων μποζόνιων χειρότητας που συμβολίζονται ως W*. Η ανώμαλη (μαγνητικού τύπου) σύζευξη του W* οδηγεί σε κινηματικές κατανομές σημαντικά διαφορετικές από εκείνες του W’.Έγινε προσεκτική επιλογή γεγονότων ώστε να μειωθεί το υπόβαθρο το οποίο προέρχεται κύριως από διασπάσεις του W όπως και αναλυτικός υπολογισμός όλων των υποβάθρων. Τα περισσότερα υπόβαθρα υπολογίστηκαν μέσω προσομοιώσεων αλλά το υπόβαθρο πολλαπλών πιδάκων (multijet) υπολογίστηκε χρησιμοποιώντας πειραματικά δεδομένα. Τέλος εκτιμήθηκαν όλες οι συνεισφορές που υπεισέρχονται στα συστηματικά σφάλματα.Η ανάλυση των δεδομένων δεν έδειξε παραγωγή γεγονότων πάνω από τα αναμενόμενα από το Καθιερωμένο Πρότυπο και συνεπώς προέκυψαν όρια σημαντικά βελτιομένα -σε σχέση με προηγούμενες έρευνες- στο γινόμενο σ*B (ενεργός διατομή * λόγος διάσπασης) για τα W’ και W* σε εύρος μαζών 0.5 – 4 TeV.