Ψυχοφυσιολογική προσέγγιση της σκλήρυνσης κατά πλάκας με τη χρήση ενδογενών συντελεστών των εγκεφαλικών προκλητών δυναμικών
Authors: Κοσμά Αικατερίνη 
Published: January 2014

Σκοπός της εργασίας ήταν να διερευνηθούν τα στοιχεία της κυματομορφής P600, που εκλύεται κατά τη δοκιμασία λειτουργικής μνήμης σε ασθενείς με ΣΚΠ σε σύγκριση με ομάδα υγιών, καθώς επίσης η πιθανή συσχέτιση των κυματομορφών με τη μνημονική επίδοση και κλινικές παραμέτρους .Σε δεύτερο στάδιο, στόχος ήταν να εκτιμηθούν τα λειτουργικά αποτελέσματα της χορήγησης μεθυλπρεδνιζολόνης για 1 εβδομάδα σε ασθενείς που πάσχουν από τη διαλείπουσα μορφή της ΣΚΠ , χρησιμοποιώντας τόσο τις συμβατικές συνιστώσες (πλάτη, λανθάνοντες χρόνοι) όσο και τη LORETA του συντελεστή μετά Ρ600 των ERP που εκλύονται κατά τη διάρκεια μίας δοκιμασίας της λειτουργικής μνήμης (WM) πριν και μετά τη θεραπεία με μεθυλπρεδνιζολόνη. Η μελέτη σε πρώτο στάδιο συμπεριέλαβε 22 ασθενείς με κλινικά βέβαιη ΣΚΠ σύμφωνα με τα κριτήρια του Poser et al., και πρόσφατη έξαρση της νόσου ενώ την ομάδα ελέγχου αποτέλεσαν 20 υγιείς με παρόμοια ηλικία και μορφωτικό επίπεδο. Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε αυτοματοποιημένη δοκιμασία της άμεσης ακουστικής μνήμης του Wechsler κατά τη διάρκεια της οποίας καταγράφηκε και μετρήθηκε η κυματομορφή Ρ600 των ERP. Τα αποτελέσματα της έρευνας πρώτου σταδίου κατέδειξαν πως η ομάδα των ασθενών σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου παρουσιάζει σημαντικά μειωμένους λανθάνοντες χρόνους της κυματομορφής P600 στις αριστερές μετωπιαίες περιοχές και μειωμένα μέγιστα πλάτη στις αριστερές κροταφοβρεγματικές περιοχές. Ακόμη, η ομάδα των ασθενών παρουσίασε μειωμένη μνημονική επίδοση σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Σε δεύτερο στάδιο, η μελέτη συμπεριέλαβε 18 ασθενείς με κλινικά βέβαιη ΣΚΠ της διαλείπουσας μορφής και πρόσφατη έξαρση των συμπτωμάτων τους, και 16 υγιείς εθελοντές παρόμοιας ηλικίας και μορφωτικού επιπέδου. Οι ασθενείς συγκρίθηκαν αρχικά με την ομάδα των υγιών και στη συνέχεια με τον εαυτό τους μετά από θεραπεία με μεθυλπρεδνιζολόνη. Αναφορικά με τα αποτελέσματα της μελέτης δευτέρου σταδίου ,η μέθοδος LORETA αποκάλυψε ότι, μετά τη θεραπεία, οι ασθενείς με ΣΚΠ (συγκρινόμενοι με τον εαυτό τους πριν από τη θεραπεία με μεθυλπρεδνιζολόνη) ενεφάνισαν διαφορετικά, σε στατιστικά σημαντικό βαθμό, πρότυπα ενεργοποίησης της πυκνότητας ρεύματος, εντοπιζόμενα στο δεξιό μετωπιαίο λοβό .Επιπλέον, η ανάλυση των αποτελεσμάτων απέδειξε ότι η θεραπεία συνοδεύεται από αύξηση του πλάτους του συντελεστή Ρ600 στη δεξιά μετωποβρεγματική περιοχή. Τέλος, στη φάση μετά τη θεραπεία, οι ασθενείς επέδειξαν στο σύνολό τους σημαντική βελτίωση στην απόδοση της μνήμης συγκρινόμενοι με τον εαυτό τους πριν από τη θεραπεία. Τα ως άνω αναφερόμενα ευρήματα παρέχουν ενδείξεις που υποστηρίζουν την άποψη ότι η ΣΚΠ χαρακτηρίζεται από διαταραχές των νευρωνικών κυκλωμάτων που είναι υπεύθυνα για τον επανέλεγχο κατά τη φάση απαρτίωσης της απάντησης , όπως αυτές αντικατοπτρίζονται από τους λανθάνοντες χρόνους και τα πλάτη της κυματομορφής P600. Ακόμη, από τα παρατηρηθέντα ευρήματα υποστηρίζεται η άποψη ότι η καθιερωμένη θεραπεία με μεθυλπρεδνιζολόνη σε ασθενείς με διαλείπουσα ΣΚΠ που βρίσκονται σε φάση υποτροπής, μπορεί να ασκήσει ευεργετική δράση.