Mediated participatory design for contextually aware in-vehicle user-experiences with autonomous vehicles
Authors: Τασούδης Σταύρος 
Published: April 2024

Αυτή η μελέτη αναφέρει τα εμπειρικά ευρήματα μιας σειράς συμμετοχικών εργαστηρίων σχεδιασμού για την ανάπτυξη ενός υποστηρικτικού συστήματος σχεδιασμού εμπειρίας χρήστη για το αυτοκίνητο. Ο εντοπισμός και η αντιμετώπιση αυτού του τομέα με παραδοσιακές μεθόδους έρευνας είναι προβληματικός λόγω των διαφορετικών προοπτικών σχεδίασης της εμπειρίας χρήστη (UX) που ενδέχεται να συγκρούονται και των σχετικών περιορισμών του τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας. Κατά συνέπεια, αναπτύσσουμε ένα πραγματιστικό επιστημολογικό παράδειγμα και εφαρμόζουμε συμμετοχικές μεθόδους πρωτοτυποποίησης για να επιλύσουμε αυτό το πρόβλημα. Διεξάγουμε δύο επαναλήψεις σχεδιασμού και αξιολόγησης με 19 σχεδιαστές εμπειρίας χρήστη (UX) μέσω μεμονωμένων συμμετοχικών δραστηριοτήτων δημιουργίας πρωτοτύπων για να αποκτήσουμε γνώσεις σχετικά με τις ρητές, παρατηρήσιμες, σιωπηρές και λανθάνουσες ανάγκες τους. Περιγράφουμε το σχεδιασμό μιας εργαλειοθήκης προσαρμοσμένης στον χαρακτήρα της μελέτης που θα χρησιμοποιηθεί σε σχετικές μελέτες ασαφώς καθορισμένων ή κακών προβλημάτων. Οι συμμετοχικές δραστηριότητες σχεδιασμού μας επέτρεψαν αρχικά να διερευνήσουμε τα κίνητρα για τη χρήση διαφορετικών τεχνολογιών, την αρχιτεκτονική του συστήματος, τα λεπτομερή χαρακτηριστικά της διαδραστικότητας και την περιγραφή των αναγκών των χρηστών μας. Ως αποτέλεσμα, η πρώτη μας ανάλυση δεδομένων μας οδήγησε να σχεδιάσουμε επιπτώσεις που μεταφράζουν τις ανάγκες των συμμετεχόντων σε στόχους UX. Χρησιμοποιούμε αυτούς τους στόχους UX για το σχεδιασμό αρχετύπων συνυφασμένων με τους στόχους και σενάρια χρήσης ως πληροφορίες προς δράση για την ανάπτυξη του συστήματός μας. Στη συνέχεια, αξιολογήθηκε ένα λειτουργικό πρωτότυπο μέτριας πιστότητας του συστήματός μας, ενώ οι επαγγελματίες του UX με γνώμονα το γενικό πλαίσιο επέκριναν τις σχεδιαστικές μας αποφάσεις. Μερικά από τα βασικά ευρήματα κατά την υποστήριξη της κατανόησης του γενικού πλαισίου είναι η παραγωγή νέας γνώσης για την πληροφόρηση τόσο της θεωρίας όσο και της πράξης. Τα αποτελέσματα προτείνουν ότι οι περισσότεροι σχεδιαστές UX αυτοκινήτων είναι έτοιμοι να υιοθετήσουν τεχνολογίες που χρησιμοποιούν ευαίσθητες μετρήσεις φυσιολογίας όπως η παρακολούθηση των ματιών, του προσώπου, του σώματος χρησιμοποιώντας κάμερες και όραση υπολογιστή. Αντίθετα, σχεδιαστές εκτός του χώρου της αυτοκινητοβιομηχανίας UX που συμπάσχουν με τους επιβάτες και τους οδηγούς και αντιλαμβάνονται τον χώρο του οχήματος ως κάτι πιο ιδιωτικό, υποδηλώνουν ότι αυτό μπορεί να επηρεάσει την εμπιστοσύνη των ανθρώπων. Η πλειοψηφία συμφωνεί να συλλέγει δεδομένα και να επικοινωνεί με τους χρήστες χρησιμοποιώντας σιωπηρό και ρητό πλαίσιο, καθώς ένας τρόπος υποστήριξης του σχεδιασμού UX στα αυτόνομα οχήματα θα απαιτούσε τη συγκατάθεση των επιβατών. Παρόλο που οι σχεδιαστές UX πρότειναν ένα γενικό ενδιαφέρον για το κοινωνικό και χρονικό πλαίσιο των αλληλεπιδράσεων, οι περιορισμοί του απορρήτου και της ασφάλειας στο όχημα τους περιορίζουν στη συλλογή δεδομένων που σχετίζονται με εργασίες, αφήνοντας ανεξερεύνητο το κοινωνικό, χρονικό και φυσικό πλαίσιο. Η ασφάλεια είναι αναμφισβήτητα ένας παράγοντας που δεν θα περιορίσει το μέλλον της έρευνας και του σχεδιασμού εμπειριών αυτόνομης οδήγησης, καθώς δεν υπάρχει γνωστική απαίτηση στην αυτονομία επιπέδου πέντε που δίνει στους επιβάτες πολλές άλλες επιλογές όταν δεν οδηγούν, υποθέτοντας ότι είναι έτοιμοι να εμπιστευτούν πλήρως αυτοματοποιημένο σύστημα. Ωστόσο, η μελέτη μας δεν μας παρέχει μια κατεύθυνση σχετικά με το απόρρητο των εμπειριών αυτόνομων οχημάτων και εάν το απόρρητο θα συνεχίσει να αποτελεί περιορισμό στο πλαίσιο των αυτοοδηγούμενων οχημάτων. Επομένως, θα συνιστούσαμε περαιτέρω έρευνα σχετικά με την εμπιστοσύνη και το απόρρητο σε πλήρως αυτοματοποιημένα οχήματα. Ολοκληρώνουμε συζητώντας τις επιπτώσεις σχεδιασμού και τα λειτουργικά εργαλεία του συστήματός μας, συμπεριλαμβανομένου 1) ενός εργαλείου προσθήκης ετικετών βίντεο που υποστηρίζει την αποθήκευση ενός περιστατικού που προσδιορίζεται στιγμιαία σε βίντεο σε πραγματικό χρόνο. 2) Ένας τοίχος κλήσης απορρήτου που χρησιμοποιεί σιωπηρό και ρητό πλαίσιο για την αποφυγή παρείσφρησης σε ιδιωτικές καταστάσεις. 3) Ένα εργαλείο avatar που μοιάζει με άνθρωπο για τον μετριασμό των προβλημάτων απορρήτου και 4) ένα διαδραστικό εργαλείο συνεντεύξεων για την υποστήριξη της επικοινωνίας μεταξύ των UXers και των επιβατών των αυτόνομων οχημάτων. Τέλος, 5) εργαλεία εξερεύνησης, συμπεριλαμβανομένου ενός εργαλείου για την αναζήτηση των χαρακτηριστικών των συμμετεχόντων και του απευθυνόμενου κοινού. Περαιτέρω ενημερώνουμε το σύνολο των γνώσεων στις συμμετοχικές μεθόδους UX και HCI για τα πλεονεκτήματα της μεθοδολογικής μας προσέγγισης και τους περιορισμούς της χρήσης της. Συζητάμε γιατί είναι πολύτιμη η συμμετοχή μη ειδικών σε δραστηριότητες συν-σχεδιασμού χρησιμοποιώντας εργαλειοθήκες προσαρμοσμένες στον τομέα ενδιαφέροντος. Επιπλέον, εξετάζουμε εκτενώς το πώς και δίνουμε οδηγίες για το σχεδιασμό παρόμοιων εργαλείων περιγράφοντας την εργαλειοθήκη που σχεδιάσαμε και εφαρμόσαμε στη μελέτη μας. Συμπερασματικά, συζητάμε τις ευρύτερες επιπτώσεις της εμπιστοσύνης και της ιδιωτικής ζωής σε άλλους τομείς και πώς αυτό σχετίζεται με τα ευρήματά μας.