Πρωτογενείς καλλιέργειες ανθρωπίνων κυττάρων ήπατος
Authors: Γαλάνη Εριέττα 
Published: September 2021

Η πλούσια αιμάτωση του ήπατος της τάξης των 1500ml/min έχει σαν συνέπεια όλα τα άμορφα και έμμορφα στοιχεία του αίματος, μεταξύ των οποίων και τα περιφερικά μονοπύρηνα, να κυκλοφορούν διαρκώς μέσα στα ηπατικά κολποειδή.Η επικρατούσα άποψη σήμερα είναι ότι υπάρχει επαφή των ηπατοκυττάρων με μονοπύρηνα με κυτταροπλασματικές προσεκβολές , η οποία όμως εξαρτάται από παράγοντες που αλλάζουν τη διάμετρο των διακένων του ενδοθηλιακού φραγμού,όπως η φλεγμονή.Στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε την αλληλεπίδραση των ηπατοκυττάρων με ομόλογα περιφερικά μονοπύρηνα σε συνθήκες invitroσυγκαλλιέργειας, όπου απουσιάζει ο ενδοθηλιακός φραγμός και οι συνθήκες είναι ελεγχόμενες. Στην αναλογία 5:1,που προσομοιάζει την φυσιολογική αναλογία επαφής των πληθυσμών in vivo, η αλληλεπίδραση των δύο πληθυσμών δεν επηρεάζει ουσιαστικά τη βιωσιμότητα ή την ενεργοποίηση τους. Στην αναλογία 1:1 όμως ,η οποία προσομοιάζει την αναλογία οξείας φλεγμονής,η επίδραση της συγκαλλιέργειας στη βιωσιμότητα και την ενεργοποίηση των πληθυσμών είναι ποσοτικά και ποιοτικά διαφορευική, γεγονός που αποδεικνύει ότι και μόνο η αλλαγή της αναλογίας επαφής αλλάζει τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους παρά την απουσία φλεγμονώδους παράγοντα.Στη συνέχεια διερευνήσαμε το αποτέλεσμα που προκύπτει από την αλλαγήinvitro μιας ακόμα επαφής που συμβαίνει invivo: της επαφής των ηπατοκυττάρων και των μονοπύρηνων με τον παράγοντα LPS. Ο παράγοντας LPS βρίσκεται φυσιολογικά στην πυλαία φλέβα σε συγκέντρωση από 10pg/ml‐1ng/ml.Στα δικά μας πειράματα μελετήσαμε την επίδραση διαφόρων συγκεντρώσεων LPSαρχικά σε μονοκαλλιέργειες. Στις συνθήκες που δημιουργήσαμε παρατηρήσαμε μείωση των μέσων τιμών βιωσιμότητας και παραγωγής αλβουμίνης των ηπατοκυττάρων ήδη από τις πρώτες ώρες,και μείωση της βιωσιμότητας με ταυτόχρονη αύξηση της ενεργοποίησης των CD4+ και CD8+ κυττάρων. Η ένταση της επίδρασης τουLPSβρέθηκε ότι συνδέεται με δοσοεξαρτώμενη και χρονοεξαρτώμενη σχέση με το ύψος της συγκέντρωσης του LPS, χωρίς η σχέση αυτή να είναι γραμμική, ενώ βρέθηκε επίσης ότι η επίδραση του παράγοντα LPSείναι δυναμικό φαινόμενο που πραγματοποιείται σε διαδοχικούς χρονικά κύκλους, πιθανόν στα πλαίσια διαδοχικών κύκλων σύνδεσης‐αποσύνδεσης με τους υποδοχείς του.Η επίδραση του παράγοντα LPSως προς τη βιωσιμότητα και την ενεργοποίηση ασκείται εντονότερα στα CD4+ κύτταρα όπως φαίνεται από την στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων. Τέλος, μελετήσαμε την επίδραση του παράγοντα LPSσε συνθήκες συγκαλλιέργειας και σε αναλογία 1:1.Από τα πειράματα αυτά προέκυψε ότι η επίδραση του παράγοντα LPSήταν αντίστοιχη με αυτή στις μονοκαλλιέργειες ωστόσο ήταν εντονότερη και μεγαλύτερης διάρκειας στο χρόνο.Συμπερασματικά, η απλή αλλαγή των συνθηκών επαφής των ηπατοκυττάρων με τα μονοπύρηνα πυροδοτεί διαφορετικού βαθμού αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους και στηρίζει την άποψη ότι τόσο τα ηπατοκύτταρα όσο και τα μονοπύρηνα αντιλαμβάνονται και αντιδρούν σε οποιαδήποτε αλλαγή συμβαίνει στο περιβάλλον τους, ακόμα και αν αυτή είναι μια αλλαγή στην αναλογία επαφής. Επίσης, η επίδραση του παράγοντα LPS στα ηπατοκύτταρα και μονοπύρηνα έχει κοινά χαρακτηριστικά, είναι όμως μοναδική για κάθε δείγμα και εξαρτάται τόσο από τα ανοσολογικά χαρακτηριστικά του δότη, όσο και από άλλους παράγοντες που δεν είναι πάντα γνωστοί και ελεγχόμενοι. Ο παράγονταςLPSδηλαδή έχει κυτταροτοξικό χαρακτήρα εν γένει για τα ηπατοκύτταρα και μονοπύρηνα, όμως η ίδια η συγκέντρωση δεν προδικάζει το βαθμό κυτταροτοξικότητας και την συμπεριφορά των πληθυσμών όσον αφορά τη βιωσιμότητά τους, την ενεργοποίησή τους και για τα ηπατοκύτταρα, την παραγωγή αλβουμίνης.