Συγκριτική μελέτη της χορήγησης της ορλιστάτης και της σιμπουτραμίνης σε παχύσαρκες γυναίκες με το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών
Authors: Χατζής Παναγιώτης 
Published: September 2021

Το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών αποτελεί τη συνηθέστερη ενδοκρινική νόσο του γυναικείου πληθυσμού αναπαραγωγικής ηλικίας. Η κλινική εικόνα του συνδρόμου περιλαμβάνει ορμονολογικές, μεταβολικές και αναπαραγωγικές διαταραχές, όπως η παχυσαρκία, η υπερτρίχωση, η ολιγομηνόρροια, η ανωοθυλακιορρηξία και η υπογονιμότητα. Σύμφωνα με τα αναθεωρημένα κριτήρια του Rotterdam (2003), προκειμένου να τεθεί η διάγνωση του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών, πρέπει να πληρούνται τουλάχιστον δύο από τα κάτωθι τρία κριτήρια: κλινική διάγνωση ανωοθυλακιορρηξίας, βιοχημική υπερανδρογοναιμία ή κλινικές εκδηλώσεις αυτής και πολυκυστική μορφολογία των ωοθηκών κατά τον υπερηχογραφικό έλεγχο. H παχυσαρκία συνοδεύει, συνήθως, το PCOS σε ποσοστό που προσεγγίζει το 50% των γυναικών που πάσχουν από το σύνδρομο. Πρόκειται κυρίως για ανδρογενετικού τύπου παχυσαρκία, που εκδηλώνεται με συσσώρευση λίπους σπλαχνικού τύπου και συνοδεύεται, τις περισσότερες φορές, από υπερανδρογοναιμία, υπερινσουλιναιμία, ινσουλινοαντοχή και διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη. Η σύγχρονη θεραπευτική προσέγγιση της παχυσαρκίας περιλαμβάνει την ισορροπημένη διατροφή, τη σωματική άσκηση, την ψυχολογική υποστήριξη, τη χρήση φαρμακευτικών ουσιών και τη χειρουργική θεραπεία. Στην παρούσα μελέτη, η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας στηρίζεται στην ολιγοθερμιδική δίαιτα, τη σωματική δραστηριότητα και τη φαρμακευτική αγωγή, μέσω της χορήγησης δύο φαρμακευτικών ουσιών, της ορλιστάτης και της σιμπουτραμίνης. Η ορλιστάτη είναι μία φαρμακευτική ουσία που δρα περιφερικά στην απορρόφηση λίπους της τροφής, προκαλώντας αναστρέψιμη αναστολή των γαστρεντερικών λιπασών, χωρίς ωστόσο να επηρεάζει τη δραστικότητα άλλων ενζύμων, όπως η θρυψίνη, η χυμοθρυψίνη, η αμυλάση και οι φωσφολιπάσες. Αποτέλεσμα αυτής της εκλεκτικής δράσης της είναι η αδιατάρακτη απορρόφηση των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των φωσφολιπιδίων. Επιπρόσθετα, η χορήγηση της ορλιστάτης σε παχύσαρκα άτομα με το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών έχει συσχετιστεί με την ελάττωση των επιπέδων ανδρογόνων, ινσουλίνης και τη μείωση των δεικτών αντίστασης στην ινσουλίνη. Η σιμπουτραμίνη πρόκειται για έναν αναστολέα της επαναπρόσληψης της νορ-επινεφρίνης και της σεροτονίνης, με κεντρική δράση στον υποθάλαμο, όπου εντοπίζονται το κέντρο του κορεσμού και το κέντρο της πείνας. Η σιμπουτραμίνη, μέσω της αναστολής της επαναπρόσληψης της νορ-επινεφρίνης και της σεροτονίνης, αυξάνει το μεταγευματικό κορεσμό και την κατανάλωση ενέργειας, συγκρατώντας, έτσι, την πτώση του βασικού μεταβολισμού που παρατηρείται ύστερα από απώλεια βάρους. Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε με σκοπό τη διερεύνηση της επίδρασης της απώλειας βάρους, με ολιγοθερμιδική δίαιτα, άσκηση και χορήγηση των φαρμάκων ορλιστάτη και σιμπουτραμίνη, για έξι μήνες, στα ανθρωπομετρικά, ορμονικά και μεταβολικά χαρακτηριστικά υπέρβαρων και παχύσαρκων ασθενών με ή χωρίς το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών, και τη σύγκριση των δύο φαρμάκων ως προς το θεραπευτικό τους όφελος, σε σχέση με τις παραπάνω παραμέτρους. Μελετήθηκαν 196 υπέρβαρες και παχύσαρκες ασθενείς με το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών. Οι γυναίκες αυτές ακολούθησαν πρόγραμμα απώλειας βάρους με ολιγοθερμιδική δίαιτα, σωματική άσκηση και χορήγηση ορλιστάτης ή σιμπουτραμίνης, για 6 μήνες. Μελετήθηκαν, επίσης, 21 υπέρβαρες και παχύσαρκες γυναίκες με φυσιολογικούς ωοθυλακιορρηκτικούς κύκλους, χωρίς βιοχημική υπερανδρογοναιμία ή κλινικές εκδηλώσεις υπερανδρογοναιμίας και χωρίς πολυκυστική μορφολογία των ωοθηκών στον υπερηχογραφικό έλεγχο, οι οποίες ακολούθησαν πρόγραμμα απώλειας βάρους με ολιγοθερμιδική δίαιτα και σωματική άσκηση, για 6 μήνες.