Πρώιμοι δείκτες νεφρικής δυσλειτουργίας σε βρέφη και παιδιά με συγγενή αποφρακτική ουροπάθεια
Authors: Παυλάκη Αντιγόνη 
Published: September 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η ιδανική διαχείριση των ασθενών με υδρονέφρωση παραμένει ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας προοπτικής μελέτης ήταν η διερεύνηση του ρόλου νεότερων βιοδεικτών στην αρχική διάγνωση παιδιών με ΣΠΟΥΣ, στη δημιουργία του θεραπευτικού πλάνου αλλά και στη μακροχρόνια παρακολούθησή τους. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΙ: Την ομάδα μελέτης αποτέλεσαν νεογνά, βρέφη και παιδιά ηλικίας μέχρι 24 μηνών, τα οποία είχαν υπερηχογραφική διάγνωση ετερόπλευρης ΥΝ αφού είχε αποκλειστεί η κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση. Με βάση τα αποτελέσματα του απεικονιστικού και εργαστηριακού ελέγχου διαμορφώθηκαν τρεις ομάδες συμμετεχόντων. Η ομάδα Α- ασθενείς με ΣΠΟΥΣ, η ομάδα Β-ασθενείς που έπασχαν από ΥΝ με αποχετευτική δυσχέρεια και η ομάδα Γ-μάρτυρες. Στον ορό των συμμετεχόντων προσδιορίστηκαν: η κρεατινίνη, η κυστατίνη C, οι μεταλλοπρωτεϊνάσες ΜΜΡ-2 και ΜΜΡ-9. Στα ούρα των συμμετεχόντων προσδιορίστηκαν η NGAL, το KIM1 και η β2 μικροσφαιρίνη. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στην ομάδα ομάδα Α συμπεριελήφθησαν 22 ασθενείς, στην ομάδα Β 19 ασθενείς και στην ομάδα Γ 17 control. Η ομάδα Α διαχωρίστηκε σε δύο υποομάδες στην ομάδα Α1 – ασθενείς προ του χειρουργείου και στην ομάδα Α2 – επανέλεγχος ασθενών 12 μήνες μετά την πυελοπλαστική. Για την κυστατίνη C, οι τιμές ήταν σημαντικά υψηλότερες στην ομάδα Α1 σε σχέση με την ομάδα Α2 και τη Γ (p=0.004 και p=0.02 αντίστοιχα) και δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ Α2 και Γ (p=0.82). Δεν διαπιστώθηκε διαφορά ανάμεσα στις Α1 και Β (p=0.314), ούτε μεταξύ Β και Γ (p=0.81). Για την κυστατίνη C η AUC υπολογίστηκε σε 0.717, [95% (CI): 0.554 - 0.880]. Η NGAL στα ούρα ήταν σημαντικά αυξημένη στην ομάδα Α1 σε σύγκριση με την Α2 (p=0.02) και σε σύγκριση με την ομάδα Γ (p=0.03), και δεν διέφερε μεταξύ των Α2 και Γ (p=0.77). Δεν διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των Α1 και Β (p=0.09) ούτε μεταξύ των Β και Γ (p=0.75). Για την NGAL η AUC υπολογίστηκε σε 0.608, [95%(CI): 0.457 - 0.759]. Ο eGFR με βάση την κρεατινίνη παρουσίαζε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της ομάδας Α1 και της A2 (p=0.0001). Και ο eGFR με βάση την κυστατίνη C διέφερε σημαντικά κατά τη σύγκριση των Α1 και A2 (p=0.001), όσο και μεταξύ των Α1 και Γ (p=0.027). Οι ΜΜΡ2 και ΜΜΡ9 μετρήθηκαν σε 17 συμμετέχοντες της ομάδας Α προεγχειρητικά (δείγματα Α1) και συγκρίθηκαν με 17 μάρτυρες της ομάδας Γ. Μόνο η ΜΜΡ9 βρέθηκε σημαντικά ελαττωμένη στον ορό των ασθενών με ΣΠΟΥΣ (p=0.037). Για το ΚΙΜ1 καμία στατιστικά σημαντική διαφορά δεν ανιχνεύθηκε μεταξύ των συμμετεχόντων και το διαγνωστικό προφίλ της καμπύλης ROC ήταν ανεπαρκές. Η β2 μικροσφαιρίνη παρουσίασε βελτίωση 12 μήνες μετεγχειρητικά (Α1 vs A2, p = 0.01). Για τη β2Μ η AUC υπολογίστηκε σε 0.745, [95% (CI): 0.624 – 0.866]. Στο μοντέλο λογιστικής παλινδρόμησης η προσθιοπίσθια διάμετρος νεφρικής πυέλου, η NGAL, και η κυστατίνη C μπόρεσαν να «προβλέψουν» ποιοι ασθενείς θα οδηγηθούν τελικά στο χειρουργείο. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Σύμφωνα με τα αποτελέσματά της παρούσας προοπτικής μελέτης, νεότεροι βιοδείκτες όπως η NGAL ούρων, η κυστατίνη C ορού, η β2 μικροσφαιρίνη ούρων και ο eGFR που βασίζεται στην κυστατίνη C μπορούν να διαχωρίσουν τους ασθενείς που θα οδηγηθούν στο χειρουργείο από τους υγιείς και τα επίπεδά τους φαίνεται να βελτιώνονται σημαντικά μετά τη χειρουργική επέμβαση.