bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Improving routing in unstructured Peer-to-Peer systems
Authors: Παπαδάκης Χαράλαμπος
Published: January 2014

Τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκαν πολλά κατανεμημένα συστήματα παγκόσμιας κλίμακας. Επιπλέον, χρόνια απαίτηση και στόχος των κατανεμημένων συστημάτων είναι η επίτευξη όσο το δυνατόν μεγαλύτερου βαθμού επεκτασιμότητας, της ικανότητας δηλαδή ενός συστήματος να ανταπεξέρχεται σε συνεχώς αυξανόμενο αριθμό μελών. Σαν λύση στο θέμα αυτό, προτάθηκε η φιλοσοφία των Ομότιμων Συστημάτων (ΟΣ) και αμέσως απέκτησε δημοτικότητα και την προσοχή της ερευνητικής κοινότητας. Αυτό οδήγησε στην γρήγορη εξέλιξη των ΟΣ, τα οποία διακλαδίστηκαν σε δύο βασικές κατηγορίες, τα δομημένα και τα μη-δομημένα συστήματα. Τα δομημένα συστήματα βασίζονται σε μια πιο πολύπλοκη μέθοδο διασύνδεσης μεταξύ των μελών του συστήματος, κάτι που επιτρέπει ποιο αποτελεσματικές βασικές λειτουργίες επικοινωνίας. Παράλληλα όμως, αυτή η “ακαμψία” μειώνει την επεκτασιμότητα αυτών των συστημάτων. Τα μη-δομημενα συστήματα, από την άλλη μεριά, βασίζονται σε μια πιο χαλαρή δομή διασύνδεσης των μελών. Παρόλο που το γεγονός αυτό διευκολύνει τα συστήματα αυτά να επιτύχουν παγκόσμια ανάπτυξη, οι λειτουργίες επικοινωνίας είναι λιγότερο αποτελεσματικές, με αποτέλεσμα να μειώνεται η επεκτασιμότητα. Σε αυτή την διατριβή θα παρουσιάσουμε μια προσπάθεια αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος σε πολλά επίπεδα. Αναπτύξαμε και θα παρουσιάσουμε πρωτότυπους αλγορίθμους που επιτρέπουν στις βασικές λειτουργίες επικοινωνίας να επιτύχουν μεγαλύτερο βαθμό επεκτασιμότητας μειώνοντας τα λειτουργικά κόστη όχι μόνο για το ίδιο το ΟΣ αλλά και για το μέσο επικοινωνίας που χρησιμοποιεί. Οι συνεισφορές της παρούσας διατριβής συμπεριλαμβάνουν (i) μια πρωτότυπη τεχνική μαζικής επικοινωνίας που παράγει πολύ λιγότερο ποσό κίνησης στο δίκτυο, (ii) μια νέα δομή διασύνδεσης των μελών του συστήματος που επιτρέπει την ανάπτυξη ποιο αποτελεσματικών μεθόδων αναζήτησης και επικοινωνίας, χωρίς να μετατρέπεται το όσο σύστημα από μη-δομημένο σε δομημένο και (iii) μια, είτε συμπληρωματική είναι ανεξάρτητη, μέθοδο δημιουργίας του ΟΣ που επιτρέπει στο σύστημα το λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο όπως πριν αλλά παράγοντας λιγότερη κίνηση στο δίκτυο.
Προσδιορισμός της γενοτοξικής δράσης των φυτοφαρμάκων Imidacloprid και Metalaxyl σε in vitro και in vivo συνθήκες
Authors: Ντέμσια Γεωργία
Published: January 2014

Ο οργανισμός του ανθρώπου εκτίθεται καθημερινά σε σύνθετα μίγματα φυτοφαρμάκων, είτε μέσω της επαγγελματικής του ενασχόλησης, είτε ως καταναλωτής, με ποικίλες αρνητικές συνέπειες για την υγεία του. Πολλά φυτοφάρμακα έχουν χαρακτηριστεί ως ιδιαίτερα τοξικά για τον άνθρωπο και άλλα ως πιθανά ή δυνητικά καρκινογόνα. Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε σε in vitro και in vivo συνθήκες, η γενοτοξική δράση των φυτοφαρμάκων Imidacloprid και Metalaxyl, μεμονωμένα, αλλά και σε συνδυασμό. Το Imidacloprid είναι εντομοκτόνο ευρέος φάσματος που ανήκει στην ομάδα των νεονικοτινοειδών, και το Metalaxyl είναι ένα συστημικό βενζενοιδές μυκητοκτόνο. Ως δοκιμασίες ελέγχου για τον προσδιορισμό της γενοτοξικότητας των συγκεκριμένων φυτοφαρμάκων χρησιμοποιήθηκαν οι τεχνικές της επαγωγής µικροπυρήνων και της επαγωγής ανταλλαγών μεταξύ αδελφών χρωματίδων, σε καλλιέργειες ανθρώπινων λεµφοκυττάρων, καθώς και της επαγωγής µικροπυρήνων σε πολυχρωµατικά ερυθροκύτταρα μυελού των οστών αρουραίων. Τα αποτελέσματα που πήραμε από την ανάλυση των μικροπυρήνων στα λεμφοκύτταρα 11 καλλιεργητών καπνού, πριν και μετά τον ψεκασμό με τα εν λόγω φυτοφάρμακα, και από τη σύγκρισή τους με την τυχαία επαγωγή μικροπυρήνων στα λεμφοκύτταρα 11 αρνητικών μαρτύρων, ήταν τα εξής: Δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στη συχνότητα των μικροπυρήνων των καλλιεργητών πριν και μετά τον ψεκασμό. Η σύγκριση μεταξύ καπνιστών και μη-καπνιστών αρνητικών μαρτύρων αλλά και καλλιεργητών δεν έδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές. Βρέθηκαν όμως στατιστικά σημαντικές διαφορές στη συχνότητα των μικροπυρήνων ανάμεσα στους καλλιεργητές μετά τον ψεκασμό και τους αρνητικούς μάρτυρες. Η ανάλυση των μικροπυρήνων σε καλλιέργειες λεμφοκυττάρων μετά από in vitro επίδραση με τα δυο φυτοφάρμακα, μεμονωμένα και σε συνδυασμό, δεν έδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές σε σχέση με τους αρνητικούς μάρτυρες. Η ανάλυση των ανταλλαγών μεταξύ αδελφών χρωματίδων έδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές σχετικά με τους αρνητικούς μάρτυρες για το Metalaxyl μεμονωμένα, στις συγκεντρώσεις των 5, 10 και 100 μg/ml και για το μίγμα Imidacloprid /Metalaxyl στις συγκεντρώσεις των 100 και 200 μg/ml. Τέλος, κατά την ανάλυση των μικροπυρήνων σε πολυχρωµατικά ερυθροκύτταρα μυελού των οστών αρουραίων εμφανίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μετά από μεμονωμένη χορήγηση 300 mg/kg σωματικού βάρους Imidacloprid και Metalaxyl, καθώς και μετά από χορήγηση 200 & 400 mg/kg σωματικού βάρους του μίγματος.
Συμβολή στην περιβαλλοντική και ενεργειακή διαχείριση του ξενοδοχειακού αποθέματος
Authors: Μποέμη Σοφία-Ναταλία
Published: January 2014

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το ζήτημα της εξοικονόμησης ενέργειας στον κτιριακό τομέα και ειδικότερα στις ξενοδοχειακές κατασκευές. Τα ξενοδοχεία αποτελούν μία ιδιαίτερη κατηγορία κτιρίων, σε σχέση με τα υπόλοιπα εμπορικά κτίρια, λόγω της μεγάλης ανομοιομορφίας των δραστηριοτήτων και λειτουργιών που πρέπει να περιλαμβάνουν. Κάθε ξενοδοχείο, στα πλαίσια ικανοποίησης των χρηστών και επισκεπτών του, ανάλογα με την κατηγορία του και την περίοδο λειτουργίας του, πρέπει να διαθέτει συγκεκριμένες παροχές, οι οποίες επηρεάζουν την περιβαλλοντική και ενεργειακή συμπεριφορά του. Παρ’ όλες τις προσπάθειες συνεχούς βελτίωσης της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών, η πλειοψηφία των ξενοδοχειακών μονάδων στην Ελλάδα εξακολουθεί να αποτελείται από ξενοδοχεία 2 ή 3 αστέρων, εποχιακής λειτουργίας, με χαμηλές επιδόσεις στον τομέα της ενεργειακής και περιβαλλοντικής διαχείρισης. Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναι να παρουσιαστεί μία συνολική εικόνα του ξενοδοχειακού δυναμικού, και η εξέλιξη αυτού την τελευταία δεκαετία. Επομένως, για το σκοπό αυτό, αρχικά, συλλέχθηκαν και μελετήθηκαν δεδομένα από επιτόπια και ηλεκτρονική έρευνα αλλά και από το ελληνικό ξενοδοχειακό επιμελητήριο. Δημιουργήθηκαν ομάδες ξενοδοχείων μετά από στατιστική επεξεργασία των δεδομένων και συγκριτική τους μελέτη. Οι ομάδες αυτές αφορούσαν τα λειτουργικά τους χαρακτηριστικά, το μέγεθος τους αλλά και την τοποθεσία τους και οδήγησαν στην αναγνώριση τριών τυπικών ξενοδοχείων. Τα κτίρια των «τυπικών» ξενοδοχείων μελετήθηκαν προκειμένου να αποτιμηθεί η ενεργειακή τους απόδοση. Η αποτίμηση αυτή προέκυψε μέσω προσομοίωσης τους και επέτρεψε να προταθούν τεχνικές προτάσεις βελτίωσης της ενεργειακής και περιβαλλοντικής απόδοσης των ξενοδοχειακών τύπων, δεδομένων των τυπολογικών και κατασκευαστικών τους ιδιαιτεροτήτων.
Μελέτη του άσθματος προκαλούμενο από το μύκητα alternaria
Authors: Λάτσιος Δημήτριος
Published: January 2014

Το βρογχικό άσθμα αποτελεί μια αναστρέψιμη αποφρακτική διαταραχή των αεροφόρων οδών, η οποία είναι αποτέλεσμα φλεγμονής και οιδήματος των αεροφόρων οδών, σύσπασης των λείων μυϊκών ινών των αεραγωγών και υπερπαραγωγής βλέννης εντός του αυλού τους. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αιτιολογική συσχέτιση του μύκητα Alternaria με την εμφάνιση αλλεργικού βρογχικού άσθματος στους ενηλίκους. Για τους σκοπούς της μελέτης 30 άτομα, 15 ασθενείς με ήπιο, αλλεργικό βρογχικό άσθμα από το μύκητα Alternaria, 8 ασθενείς με ήπιο, αλλεργικό βρογχικό άσθμα, μη αποδιδόμενο στον συγκεκριμένο μύκητα, και 7 υγιείς εθελοντές, υποβλήθηκαν σε δύο δοκιμασίες ρινικής πρόκλησης: με εικονικό φάρμακο (placebo) και με αντιγονικό διάλυμα του μύκητα Alternaria (ειδική ρινική πρόκληση). Έγινε συνεχής, επί 12 ώρες, καταγραφή των εξής παραμέτρων: εκπνεόμενο (FeNO) και ρινικό (nNO) οξείδιο του αζώτου, FEV₁ και ρινική ροή από την σύστοιχη ρινική θαλάμη. Με βάση τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης ο μύκητας Alternaria αποτελεί ενεργό αλλεργιογόνο, υπεύθυνο για την πρόκληση βρογχικού άσθματος σε ενηλίκους. Η καταγραφή της βρογχικής αντίδρασης κατά την ειδική ρινική πρόκληση αποτελεί αξιόπιστο και ειδικό εργαλείο για την διάγνωση του βρογχικού άσθματος από Alternaria, σε συνδυασμό με τον προσδιορισμό των επιπέδων των FeNO και nNO. Διαπιστώθηκε η αποκλεiστικά όψιμη εμφάνιση της πτώσης του FEV₁ και της ανόδου των FeNO και nNO στους ασθματικούς από Alternaria ασθενείς, ως αποτέλεσμα της ειδικής ρινικής πρόκλησης.
Καταλληλότητα και συμβατότητα συστημάτων και διαδικασιών αξιολόγησης της πανεπιστημιακής απόδοσης στην Ελλάδα
Authors: Άννινος Λουκάς
Published: January 2014

Ο σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι: α) η σε θεωρητικό επίπεδο καταγραφή και ανάλυση των προσεγγίσεων αξιολόγησης της πανεπιστημιακής απόδοσης, β) η παρουσίαση κρίσιμων διαστάσεων των εκπαιδευτικών διαδικασιών και άλλων συνιστωσών της πανεπιστημιακής απόδοσης που θα πρέπει να αξιολογούνται, γ) η παρουσίαση, ανάλυση και σύγκριση των συστημάτων κατάταξης από τις οποίες προκύπτει και το αν είναι κατάλληλα και συμβατά για εφαρμογή στα ελληνικά πανεπιστήμια, δ) η διερεύνηση σε θεωρητικό και εμπειρικό επίπεδο της καταλληλότητας και συμβατότητας για εφαρμογή στα ελληνικά τμήματα οικονομίας και διοίκησης του συστήματος Leiden αλλά και της αξιοπιστίας των αποτελεσμάτων του. Η μεθοδολογία του εμπειρικού μέρους της διατριβής περιλαμβάνει την διερεύνηση εφαρμογής ενός βιβλιομετρικού συστήματος αξιολόγησης ερευνητικής απόδοσης (τύπου κατάταξης) και συγκεκριμένα του συστήματος Leiden στα ελληνικά τμήματα οικονομίας και διοίκησης προκειμένου να διαπιστωθεί η καταλληλότητα και συμβατότητα εφαρμογής του στην Ελλάδα. Παράλληλα, διερευνάται κατά πόσον οι δείκτες του εν λόγω συστήματος κατάταξης επηρεάζονται από παράγοντες που δεν λαμβάνονται υπόψη από το σύστημα αυτό. Η αξιολόγηση της πανεπιστημιακής απόδοσης μπορεί να πραγματοποιηθεί με αρκετές προσεγγίσεις για να είναι πλήρης θα πρέπει να περιλαμβάνει τόσο την εκπαιδευτική όσο και τη διοικητική συνιστώσα των πανεπιστημίων και να περιέχει ποσοτικούς και ποιοτικούς δείκτες εισροών, διαδικασιών εκροών και αποτελεσμάτων και να είναι προσαρμοσμένη στο είδος των ακαδημαϊκών μονάδων που αξιολογούνται. Από τη σύγκριση των διεθνών και των εθνικών συστημάτων κατατάξης προκύπτει ότι αν και στην πλειονότητα των περιπτώσεων οι δείκτες που χρησιμοποιούνται μπορούν να θεωρηθούν κατάλληλοι για εφαρμογή στα ελληνικά πανεπιστήμια, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ελληνικής ανώτατης εκπαίδευσης αλλά και των πανεπιστημίων περιορίζουν τη συμβατότητα των συστημάτων αυτών. Ειδικότερα, το σύστημα αξιολόγησης ερευνητικής απόδοσης του Πανεπιστημίου Leiden κρίνεται κατάλληλο και συμβατό για εφαρμογή στα ελληνικά τμήματα οικονομίας και διοίκησης. Ωστόσο προκύπτει ότι συγκεκριμένοι παράγοντες που αναφέρονται στην διατριβή (π.χ. μέγεθος τμήματος, επιστημονικός προσανατολισμός τμημάτων, γνωστικά αντικείμενα έρευνας, τύπος δημοσιεύσεων, αριθμός συγγραφέων) επηρεάζουν τους δείκτες του εν λόγω συστήματος και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στη σύγκριση απόδοσης ακαδημαϊκών μονάδων.
A dynamic analysis of price forecast models of carbon credits
Authors: Πέκου Αφροδίτη
Published: January 2014

Climate change is a global issue concerning scientists and governments alike. Dealing with this issue is at the top of the international agenda. The primary cause of the human-induced greenhouse effect is found to be the carbon dioxide (CO2), deriving mainly from burning fossil fuels, industrial activity and deforestation. Under the Kyoto Protocol, the EU has committed to reduce its total greenhouse gas emissions through a flexible mechanism, the EU Emissions Trading System (EU ETS). Here, emission allowances in the form of a new tradable asset, the European Union Allowance (EUA), can be traded in organised financial markets. Reducing effectively carbon emissions depends upon the success of such a carbon market, which requires sufficient prediction of the price behaviour. The tradable carbon credits appear to be influenced by fuel prices in the energy sector and by certain economic indicators. This thesis presents statistical models for efficient price forecasting based on the relationships between the emission spot and futures prices with energy and several industrial and economic indicators to empirically study the emission price behaviour. Due to the different Kyoto-established trading commitment phases of emission spot prices and their volatility behaviour, we propose appropriate AR–GARCH models for stochastic futures price modelling. We find that various energy and industrial variables affect the formation of the emission futures prices and should be incorporated in price forecasting models.
Αρμονικές φωτοβολταϊκού συστήματος συνδεδεμένου στο δίκτυο
Authors: Μέντη Ανθούλα
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή αναπτύσσονται μοντέλα για τις επιμέρους μονάδες φωτοβολταϊκου συστήματος συνδεδεμένου στο δίκτυο και μέθοδοι που αυξάνουν την ταχύτητα εξομοίωσης. Διερευνάται η ευαισθησία της αρμονικής παραμόρφωσης τάσεων και ρευμάτων σε μεταβολές παραμέτρων του συστήματος. Στη συνέχεια παρουσιάζεται ένα νέο μοντέλο για τη ροη ενέργειας σε κυκλώματα με μη ημιτονοειδείς κυματομορφές. Το μοντέλο παρέχει μαθηματική περιγραφή μέσω του πολυδιανύσματος της ισχύος το οποίο γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ στιγμιαίας και φαινόμενης ισχύος όπως η μιγαδική ισχύς υπό ημιτονοειδείς συνθήκες. Το μοντέλο παρέχει και φυσική ερμηνεία όλων των συνιστωσών ισχύος η οποία συνοδεύεται από ισοδύναμο κύκλωμα. Ακολούθως εξετάζεται η επιλογή του βέλτιστου μεγέθους παθητικών φίλτρων με παράλληλους συντονιζόμενους κλάδους. Λαμβάνονται υπόψη πηγές αρμονικών ρευμάτων καθώς και προϋπάρχουσα αρμονική παραμόρφωση της τάσης. Μέσω αναλυτικής μεθόδου προκύπτουν εκφράσεις κλειστής μορφής για απλές περιπτώσεις. Επίσης διαμορφώνεται η γενικότερη περίπτωση του προβλήματος και αντιμετωπίζεται με Γενετικούς Αλγορίθμους. Για διάφορα επίπεδα αρμονικών ρεύματος και τάσης γίνεται διερεύνηση των δυνατοτήτων των φίλτρων αυτών.
Χωροχρονικές τεχνικές επεξεργασίας σήματος σε ασύρματα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα
Authors: Κεκάτος Βασίλειος
Published: January 2014

Ασχοληθήκαμε με την ανάπτυξη και μελέτη αλγορίθμων επεξεργασίας σήματος για τα συστήματα πολλαπλών κεραιών στον πομπό και στο δέκτη γνωστά και ως συστήματα ΜΙΜΟ (multi-input multi-output) καθώς και για τα συστήματα πολλαπλής προσπέλασης με χρήση κωδίκων (code division multiple access, CDMA). Σχετικά με τα συστήματα ΜΙΜΟ αναπτύξαμε τρεις βασικούς αλγορίθμους. Ο πρώτος αλγόριθμος αποτελεί έναν προσαρμοστικό ισοσταθμιστή ανάδρασης αποφάσεων (decision feedback equalizer, DFE) για συχνοτικά επίπεδα κανάλια ΜΙΜΟ. Ακολουθεί την αρχιτεκτονική BLAST και ανανεώνεται με βάση τον αλγόριθμο αναδρομικών ελάχιστων τετράγωνων (RLS). Μπορεί να παρακολουθήσει ένα χρονικά μεταβαλλόμενο κανάλι και από όσο γνωρίζουμε έχει τη χαμηλότερη πολυπλοκότητα από όλους τους δέκτες BLAST. Ο δεύτερος αλγόριθμος αποτελεί την επέκταση του προηγουμένου σε συχνοτικά επιλεκτικά κανάλια. Για την περαιτέρω μείωση της πολυπλοκότητας προτείναμε έναν προσαρμοστικό MIMO DFE που ανανεώνεται με βάση τον αλγόριθμο ελάχιστων μέσων τετράγωνων (LMS) υλοποιημένο εξ ολοκλήρου στο πεδίο της συχνότητας. Αυτός πετυχαίνει μια καλή ανταλλαγή μεταξύ απόδοσης και πολυπλοκότητας. Παράλληλα ασχοληθήκαμε με την παραμετρική εκτίμηση του ασύρματου καναλιού ανερχομένης ζεύξης σε ένα ασύγχρονο σύστημα CDMA. Το πρόβλημα περιγράφηκε από μια συνάρτηση ελάχιστων τετράγωνων. Αποδείξαμε ότι έχει μια προσεγγιστικά διαχωρίσιμη μορφή και προτείναμε μια επαναληπτική μέθοδο υπολογισμού των παραμέτρων. Ο προτεινόμενος αλγόριθμος είναι εύρωστος στην παρεμβολή πολλαπλών χρηστών.
Σχεδιασμός, προσομοίωση και αξιολόγηση ενεργειακά αποδοτικών αλγορίθμων για ασύρματα δίκτυα μικροαισθητήρων
Authors: Κίναλης Αθανάσιος
Published: January 2014

Τα ασύρματα δίκτυα μικροαισθητήρων αποτελούνται από ένα πολύ μεγάλο πλήθος συσκευών που τοποθετούνται σε μία περιοχή ενδιαφέροντος και αυτοοργανώνονται σε ένα αδόμητο δίκτυο, προκειμένου να καταγράψουν/μετρήσουν/παρακολουθήσουν κάποια περιβαλλοντική μετρική ή φαινόμενο και εν συνεχεία να μεταφέρουν τα δεδομένα σε κάποιο κέντρο ελέγχου. Στην παρούσα διατριβή παρουσιάζουμε έρευνα επικεντρωμένη στην ανάπτυξη, προσομοίωση και αξιολόγηση ενεργειακά αποδοτικών αλγορίθμων, δηλαδή βασικός στόχος είναι η ελαχιστοποίηση της κατανάλωσης ενέργειας. Παρά την εξέλιξη της τεχνολογίας, το πρόβλημα βελτιστοποίησης της ενέργειας παραμένει επίκαιρο αφού οι υπάρχουσες και άμεσα διαφαινόμενες λύσεις μέσω υλικού δεν έχουν δώσει ικανοποιητική απάντηση. Επικεντρώνουμε την έρευνά μας σε τρεις βασικές κατευθύνσεις που στοχεύουν στην εξοικονόμηση και βελτιστοποίηση της κατανάλωσης ενέργειας σε διαφορετικά επίπεδα. Στόχος μας είναι η μείωση του κόστους επικοινωνίας, μέσω της ανάδειξης καινοτόμων τεχνικών που δίνουν ώθηση στην ανάπτυξη νέων αλγορίθμων. Διερευνήσαμε τεχνικές κατανεμημένης προσαρμογής της λειτουργίας ενός πρωτοκόλλου όπου χρησιμοποιούμε πληροφορία διαθέσιμη τοπικά σε κάθε κόμβο ώστε με καθαρά τοπικές επιλογές, να βελτιώσουμε τη συνολική απόδοσή του. Προτείνουμε τεχνικές τοπικής συλλογής και εκμετάλλευσης περιορισμένης γνώσης των συνθηκών του δικτύου. Με ενεργειακά αποδοτικό τρόπο συλλέγουμε επιπλέον πληροφορία που χρησιμοποιούμε προκειμένου να επιτευχθούν βελτιστοποιήσεις όπως ο σχηματισμός ενεργειακά αποδοτικών, χαμηλής καθυστέρησης και ανθεκτικών σε σφάλματα μονοπατιών για μετάδοση δεδομένων. Ακόμα, διερευνούμε τεχνικές διαχείρισης της κινητικότητας σε περιπτώσεις δικτύων όπου χαρακτηριστικό είναι η κίνηση τόσο του κέντρου ελέγχου όσο και των συσκευών. Εξετάσαμε μεθόδους διαπέρασης και κάλυψης του δικτύου από κινητά κέντρα ελέγχου που βασίζονται σε πιθανοτική κίνηση που ευνοεί την επίσκεψη κάποιων περιοχών με βάση τοπικά κριτήρια. Οι αλγόριθμοι που αναπτύσσουμε βασισμένοι σε αυτές τις τεχνικές λειτουργούν: α) σε επίπεδο διαχείρισης της ίδιας της συσκευής, β) σε επίπεδο πρωτοκόλλου δρομολόγησης και γ) συνολικά σε επίπεδο δικτύου, πετυχαίνοντας μακροσκοπική συμπεριφορά από τοπικές αλληλεπιδράσεις. Οι αλγόριθμοι εφαρμόζονται σε περιπτώσεις δικτύων με διαφορές στην πυκνότητα, κατανομή κόμβων, διαθέσιμη ενέργεια αλλά και με ριζικές διαφοροποιήσεις στο μοντέλο όπως η παρουσία σφαλμάτων, η σταδιακή ανάπτυξη κόμβων και οι κινούμενοι κόμβοι. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις οι τεχνικές μας πετυχαίνουν σημαντικά οφέλη, γεγονός που αναδεικνύει την αξία τους σαν εργαλεία αλγοριθμικής σχεδίασης.
Διερεύνηση του μηχανισμού πρόσληψης πουρινών στους μεταφορείς νουκλεοτιδικών βάσεων-ασκορβικού (NAT)
Authors: Παπακώστας Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Η οικογένεια ΝΑΤ είναι η εξελικτικά ευρύτερη οικογένεια μεταφορέων νουκλεοτιδικών βάσεων (πάνω από 1000 μέλη) και περιλαμβάνει μεταφορείς μικροοργανισμών που αναγνωρίζουν ως υποστρώματα πουρίνες, πυριμιδίνες και κυτταροτοξικά τους ανάλογα που χρησιμοποιούνται ως φάρμακα, αλλά και μεταφορείς του ανθρώπου και άλλων θηλαστικών που είναι εξειδικευμένοι για το L-ασκορβικό οξύ (βιταμίνη C). Η μελέτη του ρόλου της έλικας ΤΜ12 του μεταφορέα XanQ από την E. coli με μεταλλαξιγένεση κυστεϊνικής σάρωσης, ανέδειξε ως σημαντικό το Ile-432 στο μέσο της πιθανής έλικας, στην οποία θέση είναι απαραίτητο ένα κατάλοιπο με πλευρική αλυσίδα συγκεκριμένου μεγέθους και προσανατολισμού για την σωστή πρόσδεση ή μεταφορά του υποστρώματος. Η επίδραση του N-αιθυλμηλεϊμιδίου (NEM) στα μεταλλάγματα μοναδικής κυστεΐνης έδειξε ότι το μετάλλαγμα N430C είναι πολύ ευαίσθητο στην απενεργοποίηση από το ΝΕΜ (IC50 10μΜ), και ότι η παρουσία ενός μη-μεταφερόμενου υψηλής συγγένειας αναλόγου ξανθίνης, της 2-θειοξανθίνης, προστατεύει απόλυτα από την επίδραση αυτή. Οι παρατηρήσεις αυτές οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το Asn-430 βρίσκεται κοντά στο κέντρο δέσμευσης του υποστρώματος ενώ η Ile-432, που υπόκειται σε στερεοχημικούς κυρίως περιορισμούς, επιδρά πιθανόν έμμεσα στη δέσμευση των πουρινών. Επίσης, χαρακτηρίστηκαν λειτουργικά 7 νέοι μεταφορείς ΝΑΤ, από την E. coli, από το ριζόβιο αζωτοδεσμευτικό βακτήριο Sinorhizobium meliloti, και από ακραιόφιλους οργανισμούς, από το ψυχρόφιλο Psychrobacter cryohalolentis και από το θερμόφιλο κλοστρίδιο Moorella thermoacetica. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ο YgfU από την E. coli, ένας μεταφορέας ουρικού οξέος χαμηλής συγγένειας (Km 0.5 ± 0.1 mM) και υψηλής ικανότητας μεταφοράς (Vmax 715 ± 81 nmol.mg-1.min-1), ο οποίος αποτελεί τον πρώτο μεταφορέα ουρικού που προσδιορίζεται σε ένα εντεροβακτήριο. Ο μεταφορέας RutG της E. coli είναι μεταφορέας ξανθίνης χαμηλής συγγένειας (Km 0.15 ± 0.02 mM) και δεν φαίνεται να είναι μεταφορέας ουρακίλης όπως έχει προταθεί στη βιβλιογραφία. Πολύ σημαντικός ήταν ο χαρακτηρισμός του μεταφορέα Q92LL9 (LL9), από το Sinorhizobium meliloti SM1021, ο οποίος βρέθηκε ότι είναι μεταφορέας ξανθίνης υψηλής συγγένειας (Km 7.3 ± 3 μΜ, Vmax 19.8 ± 3.2 nmol.mg-1.min-1) και μεταφορέας ουρικού χαμηλής συγγένειας (Km 0.9 ± 0.3 mΜ) και υψηλής απόδοσης (Vmax 447 ± 37 nmol.mg-1.min-1) και ότι έχει ευρεία εξειδίκευση για αναγνώριση αναλόγων πουρινών. Είναι ο πρώτος μεταφορέας νουκλεοτιδικών βάσεων που αναγνωρίζεται για ένα συμβιωτικό ριζοβακτήριο. Τέλος, από τη στοχευμένη μεταλλαξιγένεση του μεταφορέα ουρικού YgfU και εισαγωγή των «αντίστροφων» αντικαταστάσεων στις αντίστοιχες θέσεις του XanQ, πήραμε στοιχεία που αναδεικνύουν κυρίως το ρόλο της Thr-100 (Asn-93 στον XanQ), στο μέσο της έλικας ΤΜ3, για τον καθορισμό της επιλογής υποστρώματος μεταξύ ουρικού/ξανθίνης.
Ανάλυση υφής μαστογραφικής εικόνας για διάγνωση καρκίνου του μαστού
Authors: Καραχάλιου Άννα
Published: January 2014

Το πρώτο διαγνωστικό πρόβλημα στο οποίο εστίασε η παρούσα Διατριβή άφορα στο χαρακτηρισμό μικροαποτατινώσεων στη μαστογραφία ακτίνιων-Χ. Ακολουθείται προσέγγιση βάσει της οποίας μελετάται η ετερογένεια του ιστού ο οποίος περιβάλλει τις μικροαποτιτανώσεις. Ο «περιβάλλων ιστός» προκύπτει από τμηματοποίηση (αδρού καθορισμού) των μικροαποτιτανώσεων και εξαίρεσής τους από την περιοχή ενδιαφέροντος. Η ετερογένεια του περιβάλλοντος ιστού μελετήθηκε βάσει μεθόδων εξαγωγής χαρακτηριστικών υφής εικόνας σε δείγμα 108 συστάδων μικροαποτιτανώσεων. Η διαχωριστική ικανότητα των εξαχθέντων χαρακτηριστικών υφής διερευνήθηκε με χρήση επιβλεπόμενων σχημάτων ταξινόμησης. Η ακρίβεια ταξινόμησης αξιολογήθηκε βάσει του εμβαδού της καμπύλης απόκρισης παρατηρητών. Η προσέγγιση ανάλυσης υφής «του περιβάλλοντος ιστού» συγκρίθηκε με την τρέχουσα μέθοδο ανάλυσης υφής εικόνας περιοχής ενδιαφέροντος που εμπεριέχει τη συστάδα μικροαποτιτανώσεων αλλά και με προσέγγιση βάσει ανάλυσης μορφολογίας μικροαποτιτανώσεων. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης συνιστούν ότι η προσέγγιση ανάλυσης υφής «του περιβάλλοντος ιστού» αποτελεί νέα ανταγωνιστική μεθοδολογία στη διάγνωση καρκίνου του μαστού υποβοηθούμενη από υπολογιστή. Το δεύτερο διαγνωστικό πρόβλημα στο οποίο εστίασε η παρούσα Διατριβή αφορά στο χαρακτηρισμό αλλοιώσεων στη μαστογραφία μαγνητικής τομογραφίας με χρήση σκιαγραφικού (DCE MRI). Διερευνάται η ικανότητα ποσοτικοποίησης της ετερογένειας των αλλοιώσεων ως προς τη δυναμική τους συμπεριφορά για τη διάγνωση αλλοιώσεων στη DCE-MRI. Δημιουργήθηκαν τρεις παραμετρικοί χάρτες βάσει υπολογισμού τριών δυναμικών χαρακτηριστικών των αλλοιώσεων σε επίπεδο εικονοστοιχείου οι οποίοι αποτέλεσαν τη βάση για την εφαρμογή μεθόδου ανάλυσης υφής εικόνας. Μελετήθηκε η διαχωριστική ικανότητα εξαχθέντων χαρακτηριστικών υφής από κάθε παραμετρικό χάρτη με χρήση επιβλεπόμενων σχημάτων ταξινόμησης. Η ακρίβεια ταξινόμησης αξιολογήθηκε βάσει του εμβαδού της καμπύλης απόκρισης παρατηρητών. Η μέθοδος συγκρίθηκε με την τρέχουσα προσέγγιση ποσοτικοποίησης ετερογένειας της αλλοίωσης σε συγκεκριμένο χρονικό στιγμιότυπο σε δείγμα 81 αλλοιώσεων. Χαρακτηριστικά υφής που εξήχθησαν από χάρτες που εκφράζουν τη μεταβολή του σήματος κατά τη φάση της έκπλυσης του σκιαγραφικού παρουσίασαν υψηλότερη ακρίβεια ταξινόμησης σε σχέση με χαρακτηριστικά που εξήχθησαν είτε από χάρτη που εκφράζει μεταβολή του σήματος κατά τη φάση της πρόσληψης του σκιαγραφικού ή από αλλοίωση όπως απεικονίζεται σε ένα χρονικό στιγμιότυπο.
Αυτορυθμιζόμενοι εξισωτές διασποράς τρόπων πόλωσης για σύμφωνα οπτικά τηλεπικοινωνιακά συστήματα υψηλής φασματικής απόδοσης
Authors: Μαντζούκης Νικόλαος
Published: January 2014

Οι οπτικές ίνες παρουσιάζουν διπλοθλαστικότητα, η οποία οφείλεται σε κατασκευαστικές ατέλειες των οπτικών ινών και σε εξωτερικούς παράγοντες. Η διπλοθλαστικότητα προκαλεί διασπορά μεταξύ των φασματικών συνιστωσών ενός διαμορφωμένου οπτικού σήματος. Κάθε φασματική συνιστώσα, ανάλογα με την πόλωσή της στην είσοδο της οπτικής ίνας, υφίσταται διαφορετική αλλαγή φάσης κατά τη διέλευσή της μέσα από την οπτική ίνα. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται διασπορά τρόπων πόλωσης. Η διασπορά τρόπων πόλωσης στην οπτική ίνα προκαλεί παραμόρφωση του οπτικού σήματος κι αλληλοπαρεμβολή συμβόλων στον οπτικό δέκτη, με αποτέλεσμα τη μείωση της απόδοσης ενός σύμφωνου οπτικού τηλεπικοινωνιακού συστήματος. Για την αντιμετώπιση του φαινομένου, χρησιμοποιούνται οι προσαρμοστικοί γραμμικοί εξισωτές διασποράς τρόπων πόλωσης. Εξαιτίας της στατιστικής φύσης του φαινομένου, πιθανότητες διακοπής της λειτουργίας της τάξεως του 10-5 ενός σύμφωνου συστήματος, τετραδικής διαμόρφωσης φάσης με πολυπλεξία πόλωσης της τάξεως με εξισωτές διασποράς τρόπων πόλωσης, υπολογίστηκαν βάσει της πολυκανονικής Monte Carlo μεθόδου (MMC). Στην MMC μέθοδο οι παράμετροι στην είσοδο του συστήματος κατευθύνονται, έτσι ώστε στην έξοδο, η (άγνωστη) συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας της παραμέτρου ελέγχου να υπολογίζεται με ακρίβεια ακόμα και στις ουρές της. Το πλεονέκτημα της ΜΜC, σε σχέση με τις μεθόδους δειγματοληψίας σημαντικότητας, είναι ότι δεν απαιτείται καμία γνώση για το ποιες περιοχές στην είσοδο πρέπει να δειγματοληφθούν, ώστε στην έξοδο να προκύψουν τα σπάνια εκείνα γεγονότα που μας ενδιαφέρουν. Με βάση την ΜΜC μέθοδο υλοποιήθηκε και το μοντέλο της ίνας, ως μια αλληλουχία διπλοθλαστικών πλακιδίων. Σκοπός της διδακτορικής διατριβής, είναι η αξιολόγηση της απόδοσης του ενός σύμφωνου συστήματος με χρήση των εξισωτών, συναρτήσει της πιθανότητας διακοπής της λειτουργίας του συστήματος. Για την περίπτωση της αποκλειστικής παρουσίας της διασποράς τρόπων πόλωσης, ο εξισωτής ελαχίστου μέσου τετραγώνου (DD-LMS) έχει αποδοτικότερη λειτουργία, σε σχέση με τον εξισωτή σταθερής περιβάλλουσας (CMA), για χαμηλές τιμές της διασποράς τρόπων πόλωσης, ενώ ο εξισωτής CMA κυριαρχεί στις περιοχές με μεγαλύτερες τιμές της διασποράς τρόπων πόλωσης. Η βέλτιστη λειτουργία του σύμφωνου συστήματος σε μια ευρύτερη περιοχή τιμών της διασποράς τρόπων πόλωσης, επιτυγχάνεται με την χρήση ενός συνδυασμού των δύο εξισωτών CMA και LMS. Η αλληλεπίδραση της διασποράς τρόπων πόλωσης και της ενδιάμεσης συχνότητας επηρεάζει την απόδοση του σύμφωνου συστήματος, όπου ο εξισωτής CMA λειτουργεί αποδοτικότερα σε σχέση με τον εξισωτή DD-LMS, τόσο στις περιοχές χαμηλής όσο και υψηλής τιμής της διασποράς τρόπων πόλωσης. Επίσης, αν στο μοντέλο της ίνας, προσομοιώσουμε και τις τυχαίες διαφορικές ολισθήσεις της φέρουσας συχνότητας μεταξύ των πλακιδίων, λόγω της διπλοθλαστικότητας, τότε η επίδοση των εξισωτών ελαττώνεται. Επομένως, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν για την ορθότερη αξιολόγηση της απόδοσης του σύμφωνου συστήματος.
Ανίχνευση και διάγνωση σφαλμάτων με εφαρμογές σε μικροηλεκτρομηχανικά συστήματα
Authors: Ρέππα Βασιλική
Published: January 2014

Σε αυτή την διατριβή παρουσιάζεται η ανάπτυξη μιας διαδικασίας Ανίχνευσης και Διάγνωσης Σφαλμάτων (ΑΔΣ) η οποία είναι ικανή να εντοπίζει απομονώνει και αναγνωρίζει πολλαπλά απότομα παραμετρικά σφάλματα. Η προτεινόμενη μέθοδος βασίζεται στην Αναγνώριση Συνόλου Συμμετοχής (ΑΣΣ) των παραμέτρων. Η διαδικασία ΑΣΣ αντιστοιχεί σε ένα πρόβλημα βελτιστοποίησης το οποίο αποσκοπεί στον υπολογισμό του ορθοτόπου η ελλειψοειδούς το οποίο περιέχει το ονομαστικό διάνυσμα παραμέτρων και τέμνεται με τον υπερχώρο δεδομένων. Ο μηχανισμός Ανίχνευσης Σφαλμάτων ενεργοποιείται όταν διακόπτεται η φυσιολογική λειτουργία της ΑΣΣ λόγω της κενής τομής μεταξύ των εκτιμώμενου παραμετρικού συνόλου και του υπερχώρου δεδομένων. Τη χρονική στιγμή ανίχνευσης ενός σφάλματος εφαρμόζεται μια διαδικασία επαναρύθμισης που σκοπεύει στον υπολογισμό του νέου παραμετρικού συνόλου το οποίο περιέχει το μεταβεβλημένο ονομαστικό διάνυσμα παραμέτρων και τέμνεται με το υπερχώρο δεδομένων. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας απομόνωσης του σφάλματος εκτελούνται τεστ συμβατότητας τα οποία βασίζονται στις προβολές των νέων παραμετρικών συνόλων και στις προβολές των παραμετρικών συνόλων χείριστης περίπτωσης ενώ η απόσταση των κέντρων των προβολών χρησιμοποιείται για αναγνώριση σφάλματος. Στην περίπτωση που η ΑΔΣ πραγματοποιείται βασιζόμενη στην ΑΣΣ με ελλειψοειδή και θεωρώντας το ονομαστικό διάνυσμα παραμέτρων χρονικά αμετάβλητο ορίζεται ένα νέο κριτήριο ανίχνευσης σφαλμάτων χρησιμοποιώντας την τομή των περιβαλλόντων ορθοτόπων των ελλειψοειδών. Σε αυτή την περίπτωση ένα σφάλμα ανιχνεύεται όταν η τομή αυτή είναι κενή. Ακόμη προτείνεται μια πιο ακριβής εκτίμηση της χρονικής στιγμής εμφάνισης του σφάλματος ενώ παρατίθενται οι συνθήκες υπό τις οποίες ένα σφάλμα μπορεί να μην ανιχνευθεί ποτέ με την εφαρμογή των προτεινομένων μεθόδων. Η συγκεκριμένη διατριβή επίσης έρευνα την αποτελεσματικότητα της προτεινομένης μεθοδολογίας Ανίχνευσης και Διάγνωσης Σφαλμάτων για τον εντοπισμό των τρόπων εκδήλωσης σφαλμάτων σε δύο μικροηλεκτρομηχανικά συστήματα (ΜΗΜΣ) έναν ηλεκτροστατικό μικροεπενεργητή παράλληλων πλακών και ένα ατομικό μικροσκόπιοσυντονισμού στρέψης. Από πλευράς μηχανικής οι τρόποι εκδήλωσης σφαλμάτων στα δομικά στοιχεία του μικροεπενεργητή ή του ατομικού μικροσκοπίου αντιμετωπίζονται ως απότομες παραμετρικές οι οποίες εντοπίζονται και διαγιγνώσκονται από τις προτεινόμενες μεθόδους.
Κατανεμημένη βελτιστοποίηση δικτυακών συστημάτων διομότιμης αρχιτεκτονικής σύγχρονου διαμοιρασμού βίντεο πραγματικού χρόνου
Authors: Ευθυμιόπουλος Νικόλαος
Published: January 2014

Η διδακτορική διατριβή έχει τίτλο «Κατανεμημένη βελτιστοποίηση δικτυακών συστημάτων διομότιμης αρχιτεκτονικής συγχρόνου διαμοιρασμού βίντεο πραγματικού χρόνου». Με τον όρο κατανεμημένη βελτιστοποίηση εκφράζεται η βελτιστοποίηση στα δικτυακά συστήματα όπου η συγκέντρωση των δεδομένων για τη διαχείριση και για τη λειτουργία υψηλής απόδοσης δεν γίνεται μέσω κάποιας κεντρικής οντότητας διαχείρισης στην οποία όλοι οι συμμετέχοντες κόμβοι αποστέλλουν τα απαραίτητα δεδομένα. Αντιθέτως κάθε κόμβος συλλέγει το «απαραίτητο» υποσύνολο των δεδομένων και λαμβάνει δυναμικά αποφάσεις για τη βέλτιστη λειτουργία ενός υποσυνόλου του όλου συστήματος. Διομότιμα ονομάζονται τα συστήματα όπου χωρίς να υπάρχει κάποιας μορφής ιεραρχία οι συμμετέχοντες κόμβοι οργανώνονται με σκοπό την παροχή μιας υπηρεσίας εφαρμογής και χρησιμοποιούν τους δικούς τους δικτυακούς υπολογιστικούς και αποθηκευτικούς πόρους τους οποίους αυτό διαχειρίζονται για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Τέλος, ως σύγχρονος διαμοιρασμός βίντεο πραγματικού χρόνου ορίζεται η εφαρμογή κατά την οποία ένα αντικείμενο πολυμέσων που δημιουργείται σε πραγματικό χρόνο σε ένα σημείο του δικτύου διαμοιράζεται επίσης σε πραγματικό χρόνο στους συμμετέχοντες κόμβους. Περιληπτικά, στη συγκεκριμένη διδακτορική διατριβή μελετήθηκαν οι θεωρίες της βελτιστοποίησης και των κατανεμημένων αλγορίθμων με σκοπό την χρήση τους σε ένα διομότιμο σύστημα σύγχρονου διαμοιρασμού αντικείμενων. Επιπλέον, μελετήθηκε το περιβάλλον και οι συνθήκες λειτουργίας ενός τέτοιου συστήματος καθώς και τα χαρακτηριστικά του. Αποτέλεσμα της μελέτης αυτής είναι η εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τις απαιτήσεις που πρέπει να πληρούνται κατά τη δημιουργία ενός διομότιμου συστήματος συγχρόνου διαμοιρασμού αντικείμενων και οι τεχνικοί στόχοι που πρέπει αυτό να ικανοποιεί. Με αυτά τα κριτήρια σχεδιάστηκε η αρχιτεκτονική του συστήματος και ορίστηκαν τα προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν. Για την λειτουργία ενός τέτοιου συστήματος ορίστηκαν οι ακόλουθες απαιτήσεις • Μεγιστοποίηση της χρήσης από το σύστημα του διαθέσιμου εύρους ζώνης των συμμετεχόντων κόμβων. Φυσικά οι κόμβοι έχουν ετερογενείς τιμές του διαθέσιμου εύρους ζώνης και μάλιστα με μεγάλη διασπορά • Ελαχιστοποίηση της καθυστέρησης από τη στιγμή δημιουργίας ενός αντικείμενου μέχρι τον διαμοιρασμό του σε κάθε συμμετέχοντα κόμβο • Ομοιόμορφη διαρκής κατανομή του συνολικού εύρους ζώνης του συστήματος στους συμμετέχοντες κόμβους • Ανεκτικότητα του συστήματος στη δυναμική συμπεριφορά των χρηστών που προκαλείται από εισόδους και εξόδους των χρηστών στο σύστημα σε μη προκαθορισμένες χρονικές στιγμές • Ικανότητα κλιμάκωσης του συστήματος σε αριθμό συμμετεχόντων χρηστών κάτι που επάγει την κατανεμημένη διαχείριση του συστήματος • Προσαρμογή του σχεδιαζόμενου συστήματος στην κίνηση του δικτύου στο οποίο αυτό επικάθεται και ανεκτικότητα του στις μεταβολές του εύρους ζώνης των συμμετεχόντων κόμβων • Ελαχιστοποίηση του φορτίου το οποίο εισάγει η λειτουργία του συστήματος στο δίκτυο.
Διαφορική θεωρία Galois και μη-ολοκληρωσιμότητα του ανισοτροπικού προβλήματος Stormer και του ισοσκελούς προβλήματος τριών σωμάτων
Authors: Νομικός Δημήτριος
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή μελετήσαμε την ολοκληρωσιμότητα του ανισοτροπικού προβλήματος Stormer (ASP) και του ισοσκελούς προβλημάτος τριών σωμάτων (IP), με εφαρμογή της θεωρίας Morales-Ramis-Simo. Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Physica D: Nonlinear Phenomena. Ένα σύστημα Hamilton SH, Ν βαθμών ελευθερίας, είναι ολοκληρώσιμο (κατά Liouville) όταν επιδέχεται Ν συναρτησιακώς ανεξάρτητα και σε ενέλιξη πρώτα ολοκληρώματα. Οι J.J. Morales-Ruiz, J.P. Ramis και C. Simo απέδειξαν ότι αν ένα SH είναι ολοκληρώσιμο, τότε η ταυτοτική συνιστώσα της διαφορικής ομάδας Galois των εξισώσεων μεταβολών VE­k τάξης k, που αντιστοιχούν σε μια ολοκληρωτική καμπύλη του SH, είναι αβελιανή. Το ASP μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ένα σύστημα Hamilton δυο βαθμών ελευθερίας που περιέχει τις παραμέτρους pφ και ν2>0, το οποίο περιγράφει την κίνηση ενός φορτισμένου σωματιδίου υπό την επίδραση του μαγνητικού πεδίου ενός διπόλου. Οι Α. Almeida, T. Stuchi είχαν αποδείξει ότι το ASP είναι μη-ολοκληρώσιμο για pφ?0 και ν2>0, ενω για pφ=0 είχαν αποδείξει τη μη-ολοκληρωσιμότητα των περιπτώσεων που αντιστοιχούν στις τιμές ν2?5/12, 2/3. Η δική μας διερεύνηση απέδειξε ότι το ASP με pφ=0 (ASP0) είναι, επίσης, μη-ολοκληρώσιμο για ν2=5/12, 2/3. Αρχικά, με χρήση της μεθόδου Yoshida, αναλύσαμε τις των VE­­1, που αντιστοιχούν σε δύο ολοκληρωτικές καμπύλες του ASP0, καταλήγοντας ότι οι είναι μη-αβελιανές για ν2?2/3. Στη συνέχεια, ορίσαμε τις VE3 κατά μήκος μιας τρίτης ολοκληρωτικής καμπύλης του ASP0 και δείξαμε ότι η αντίστοιχη είναι μη-αβελιανή για ν2=2/3. Σύμφωνα με τη θεωρία Morales-Ramis-Simo, τα προαναφερόμενα αποδεικνύουν τη μη-ολοκληρωσιμότητα του ASΡ για pφ=0 και ν2>0. Το ΙΡ είναι μια υποπερίπτωση του προβλήματος τριών σωμάτων και μπορεί να μελετηθεί ως ένα σύστημα Hamilton δύο βαθμών ελευθερίας με παραμέτρους pφ και m, m3>0. Η προγενέστερη ανάλυση του ΙΡ υπεδείκνυε τη μη-ολοκληρωσιμότητα του συστήματος, όμως είχε πραγματοποιηθεί με χρήση αριθμητικών μεθόδων. Βρίσκοντας από μια ολοκληρωτική καμπύλη για κάθε μια απο τις περιπτώσεις pφ=0, pφ?0, ορίσαμε τις αντίστοιχες VE1 και αποδείξαμε τη μη-ολοκληρωσιμότητα του ΙΡ. Για pφ=0 χρησιμοποιήσαμε τη μέθοδο Yoshida για να μελετήσουμε την , ενώ για pφ?0 εφαρμόσαμε τον αλγόριθμο Kovacic και ερευνητικά αποτελέσματα των D. Boucher, J.A. Weil για να διερευνήσουμε την αντίστοιχη . Οι και στις δυο προαναφερόμενες περιπτώσεις είναι μη-αβελιανές, οπότε το ΙΡ είναι μη-ολοκληρώσιμο, σύμφωνα με τη θεωρία Morales-Ramis-Simo.
Αριθμητική μελέτη της δυναμικής συμπεριφοράς μοντέλων Kaldor της μακροοικονομίας
Authors: Μάρκελλος Παναγιώτης-Ιωάννης
Published: January 2014

Τα πρωτότυπα αποτελέσματα της διατριβής περιέχονται στα κεφάλαια 2, 3 και 4. Στο κεφάλαιο 2 μελετούμε με αριθμητικές μεθόδους ένα τρισδιάστατο διακριτό μακρο- δυναμικό μοντέλο ανοιχτής οικονομίας με σταθερές ισοτιμίες, εστιάζοντας στα αποτελέσματα της μεταβολής των παραμέτρων του μοντέλου, δηλαδή της ταχύτητας προσαρμογής της αγοράς των αγαθών α και της κινητικότητας του κεφαλαίου β , πάνω στην ευστάθεια του σημείου ισορροπίας και στην ύπαρξη επιχειρηματικών κύκλων. Χρησιμοποιώντας μια μέθοδο αναζήτησης πλέγματος, προσδιορίζουμε την περιοχή ευστάθειας στον παραμετρικό χώρο και βρίσκουμε ότι αύξηση του α αποσταθεροποιεί το σημείο ισορροπίας γρηγορότερα από την αύξηση του β . Προσδιορίζουμε την καμπύλη διακλαδώσεων Hopf-Neimark στην οποία γεννώνται επιχειρηματικοί κύκλοι και θεωρούμε σύντομα την εμφάνιση “γλωσσών” Arnold. Υπολογίζονται διαγράμματα διακλαδώσεων και του εκθέτη Lyapunov που παρέχουν πληροφόρηση για τους επιχειρηματικούς κύκλους και την πολύπλοκη δυναμική του μοντέλου και. παρουσιάζονται παραδείγματα κυκλικών και χαοτικών ελκυστών. Στο κεφάλαιο 3 μελετούμε με τη χρήση αριθμητικών μεθόδων την ευστάθεια του σημείου ισορροπίας και την πιθανότητα δημιουργίας επιχειρηματικών κύκλων σε ένα διακριτό μακροδυναμικό μοντέλο οικονομικής αλληλεπίδρασης περιοχών με σταθερές ισοτιμίες, που αποτελεί επέκταση του μοντέλου που μελετήσαμε στο κεφάλαιο 2. Ένας στόχος ήταν να δείξουμε πόσο εφικτή και αποτελεσματική μπορεί να είναι μία αριθμητικής μελέτη για ηπίως πολυδιάστατα διακριτά δυναμικά συστήματα με πολλές παραμέτρους. Το μοντέλο είναι πέντε διαστάσεων με τέσσερις παραμέτρους, τις ταχύτητες προσαρμογής των αγορών των δύο περιοχών και τους βαθμούς οικονομικής αλληλεπίδρασης τους μέσω του εμπορίου και της κίνησης του κεφαλαίου. Χρησιμοποιώντας τη μέθοδο αναζήτησης πλέγματος για τον προσδιορισμό της περιοχής ευστάθειας σε δυσδιάστατες παραμετρικές υποπεριοχές και κριτήρια συντελεστών για flip και Hopf καμπύλες διακλάδωσης προσδιορίζουμε την περιοχή ευστάθειας του σημείου ισορροπίας σε διάφορα διαστήματα τιμών των παραμέτρων και ταυτοποιούμε τις συνοριακές καμπύλες. Βρήκαμε ότι η κίνηση κεφαλαίων δεν είναι αρκετή για τη δημιουργία αμοιβαίων- διακρατικών κύκλων όταν είναι χαμηλά τα επίπεδα εμπορικής αλληλεπίδρασης. Τέτοιοι κύκλοι εμφανίζονται μόνο για επαρκές διακρατικό εμπόριο. Το σχετικό κατώφλι προβλέπεται από το μοντέλο στο 15 ( ±1) % των εμπορικών συναλλαγών, και όταν ξεπερνιέται το κατώφλι αυτό και γεννώνται οι κύκλοι το μοντέλο προβλέπει αντίστροφο συγχρονισμό των εισοδημάτων. ...............
Επαγγελματική ωριμότητα και λήψη επαγγελματικής απόφασης εφήβων διαφορετικών πολιτισμικών ομάδων
Authors: Δρόσος Νικόλαος
Published: January 2014

Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση της επαγγελματικής ωριμότητας και των δυσλειτουργικών σκέψεων σταδιοδρομίας εφήβων από την πρώην ΕΣΣΔ και την Αλβανία, οι οποίοι φοιτούν σε ελληνικά σχολεία, σε σύγκριση με τους γηγενείς συμμαθητές τους. Το δείγμα περιλάμβανε 214 μετανάστες από την πρώην ΕΣΣΔ, 299 μετανάστες από την Αλβανία και 549 γηγενείς που φοιτούσαν στη Γ’ Γυμνασίου. Για την εκτίμηση της επαγγελματικής ωριμότητας χρησιμοποιήθηκε η Κλίμακα Επαγγελματικής Εξέλιξης (Δρόσος & Κασσωτάκης, 2010), η οποία μετράει τόσο τις διαστάσεις των στάσεων (Προγραμματισμός εκπαιδευτικού/ επαγγελματικού μέλλοντος και Αναζήτηση πληροφόρησης) όσο και τις γνωστικές (Ικανότητα λήψης ορθολογικών αποφάσεων και Πληροφόρηση), ενώ για την εκτίμηση των δυσλειτουργικών σκέψεων σταδιοδρομίας αξιοποιήθηκε η ελληνική εκδοχή του Ερωτηματολογίου Σκέψεων Σταδιοδρομίας (Sampson, Peterson, Lenz, Reardon, & Saunders, 1996). Παράλληλα, συλλέχθηκαν στοιχεία για το επίπεδο επιπολιτισμού των μεταναστών εφηβων με την Κλίμακα Επιπολιτισμού (Nguyen & Von Eye, 2002). Τα ευρήματα δείχνουν ότι η χώρα καταγωγής διαφοροποιεί τις δυσλειτουργικές σκέψεις σταδιοδρομίας σε στατιστικά σημαντικό επίπεδο, με τους μετανάστες να έχουν μεγαλύτερο βαθμό δυσλειτουργικών σκέψεων, αλλά ευθύνεται για πολύ μικρό ποσοστο της διακύμανσης των δυσλειτουργικών σκέψεων. Ως προς την επαγγελματική ωριμότητα τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η χώρα καταγωγής διαφοροποιεί μόνο τις γνωστικές διαστάσεις. Ειδικότερα οι έφηβοι από την Αλβανία υστερούν έναντι των γηγενών, και οι έφηβοι από την πρώην ΕΣΣΔ υστερούν έναντι των μαθητών από την Αλβανία. Όμως, η ιεραρχική ανάλυση παλινδρόμησης για τη διερεύνηση των μεταβλητών με τη μεγαλύτερη προγνωστική ισχύ στην ικανότητα λήψης απόφασης έδειξε ότι, όταν συμπεριληφθούν στο μοντέλο ο βαθμός πληροφόρησης και ο βαθμός δυσλειτουργικών σκέψεων, η χώρα καταγωγής παύει να αποτελεί σημαντική μεταβλητή πρόβλεψης. Τέλος, βρέθηκαν μικρές συνάφειες των γνωστικών διαστάσεων της επαγγελματικής ωριμότητας με τον προσανατολισμό των μεταναστών εφήβων προς την ελληνική κουλτούρα. Τα αποτελέσματα εξετάζονται υπό το πρίσμα της πρακτικής αξιοποίησης τους για τη βελτίωση των υπηρεσιών συμβουλευτικής και προσανατολισμού.
Πρόβλεψη συμπεριφοράς και αστοχιών νανοδομών με υπολογιστικές διαδικασίες
Authors: Γεωργαντζίνος Στυλιανός
Published: January 2014

The real progress in the last decade in nanotechnology, has been due to a series of advances in a variety of complementary areas, such as: the discoveries of atomically precise materials such as nanotubes and fullerenes; the ability of the scanning probe and the development of manipulation techniques to image and manipulate atomic and molecular configurations in real materials; the conceptualization and demonstration of individual electronic and logic devices with atomic or molecular level materials; the advances in the self-assembly of materials to be able to put together larger functional or integrated systems; and above all , the advances in computational nanotechnology ,i.e., physics- and chemistry- based modeling and simulation of possible nanomaterials, devices and applications. It turns out that at the nanoscale, devices and systems sizes have shrunk sufficiently small, so that, it is possible to describe their behavior fairly accurately. The simulation technologies have become also predictive in nature, and many novel concepts and designs have been first proposed based on modeling and simulations, and then were followed by their realization or verification through experiments. The development of computational procedures that are able to accurately simulate and predict the mechanical behaviour and failures of basic nanostructures is the aim of the present thesis. A spring based finite element method is developed and utilized to provide numerical results about the elastic, dynamic and nonlinear behaviour of the major carbon allotropes, such as graphene, graphite flakes and carbon nanotubes. The molecular mechanics theory provides the force fields that are used as the base for the spring elements formulation. The optimized atomistic geometry of nanostructures as graphene nanoribbons, graphite flakes, as well as single and multi walled carbon nanotubes as derived by the potential energy minimization is used to be defined their discrete geometry and the corresponding finite element models. Furthermore, multi-scale finite element models are formulated for the prediction of elastic and nonlinear mechanical behavior of carbon nanotube reinforced nanocomposites. Representative volume elements are implemented according to the micromechanical theory. Matrix materials such polymers, metals or rubber are considered as continuum mediums, whereas the reinforcement is modeled as a discrete structure. The interfacial zone between matrix and reinforcement is approached by appropriate elements and their stiffness properties are computed by using physical assumptions
Ενεργός τεκτονική της ΝΑ Στερεάς Ελλάδας
Authors: Τσόδουλος Ιωάννης
Published: January 2014

Η περιοχής της διατριβής βρίσκεται στη ΝΑ Στερεά Ελλάδα μεταξύ του συστήματος τάφρων-ζωνών, του Κορινθιακού και του Νότιου Ευβοϊκού Κόλπου και η κατανόηση της τεκτονικής εξέλιξής της κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική για την κατανόηση της πιθανής αλληλεπίδρασής τους ή ακόμη και της σύνδεσης τους. Για να σκιαγραφηθεί αυτή η σχέση έγινε τεκτονική ανάλυση στη Λεκάνη Θηβών όπου αναγνωρίσθηκαν τέσσερις (4) κύριες ρηξιγενείς ζώνες με μήκη που κυμαίνονται από ~18 έως ~27 km. Το βασικό ‘’εργαλείο’’ της παρούσας μελέτης αποτέλεσε ένα ευρύ φάσμα ‘’τεχνικών’’ της Ενεργού Τεκτονικής και της Τεκτονικής Γεωμορφολογίας. Η ποσοτική μορφοτεκτονική ανάλυση των ρηξιγενών ζωνών με τη χρήση μορφομετρικών δεικτών, επιτρέπει τόσο την ακριβή χαρτογράφηση και ανάλυση των ρηγμάτων όσο και την εκτίμηση του ‘’βαθμού ενεργότητάς’’ τους. Τα όρια των ρηγμάτων και οι ζώνες μεταβίβασης που αναπτύσσονται μεταξύ των ρηγμάτων στις ρηξιγενής ζώνες αναλύθηκαν με την κατασκευή διαγραμμάτων κατανομής της μετατόπισης. Επιπρόσθετα, η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ αναγλύφου και λεκανών απορροής στη βάση των ρηξιγενών ζωνών, αποτελεί ένα ακόμα ‘’βήμα’’ για την κατανόηση της εξέλιξης του αναγλύφου των ρηξιγενών ορεογραφικών μετώπων. Τα νεοτεκτονικά στοιχεία που συλλέχθηκαν συμπληρώθηκαν με την εκσκαφή παλαιοσεισμολογικών τομών και την εφαρμογή μεθόδων και αρχών της Παλαιοσεισμολογίας και οδήγησαν στη διερεύνηση της σεισμικής ιστορίας του Ρήγματος Καπαρέλλιου, με γεωλογικές μεθόδους, ώστε να εκφράζεται αυτή με όρους ανάλογους της σεισμολογίας. Η χρήση των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (G.I.S) αποτέλεσε ένα ‘’δυναμικό εργαλείο’’ συλλογής, διαχείρισης και απεικόνισης χωρικών δεδομένων που προέκυψαν από την εφαρμογή των παραπάνω μεθόδων στην περιοχή μελέτης. Η ποιοτική και ποσοτική ανάλυση του υδρογραφικού δικτύου της περιοχής μελέτης, έδειξε ότι η εξέλιξη των λεκανών απορροής επηρεάζεται σημαντικά από τη δράση των επιμέρους ρηξιγενών ζωνών, και σε μικρότερο βαθμό και από τις τοπικές γεωλογικές και υδρογεωλογικές συνθήκες της περιοχής. Οι τιμές των μορφοτεκτονικών δεικτών καταδεικνύουν ότι όλες οι ρηξιγενείς ζώνες είναι ενεργές και υπόκεινται σε υψηλό ρυθμό ανύψωσης σύμφωνα με τα διεθνώς παραδεκτά δεδομένα. Η ανάλυση με μεθόδους της Τεκτονικής Γεωμορφολογίας, που πραγματοποιήθηκε στις τέσσερις ρηξιγενής ζώνες της περιοχής μελέτης, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όλες οι ζώνες μπορούν να χαρακτηρισθούν σαν υψηλής ενεργότητας. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων των παλαιοσεισμολογικών τομών διαπιστώθηκε ότι το Βόρειο Ρήγμα Καπαρελλίου παρουσιάζει συνεχή τεκτονική δραστηριότητα. Σε μια περιοχή όπως ο ευρύτερος Αιγιακός χώρος, η μελέτη του αναγλύφου με τη χρήση μορφοτεκτονικών παραμέτρων μπορεί να αποτελέσει οδηγό για την κατανόηση των επιφανειακών επιπτώσεων των σεισμών επί του ανάγλυφου.
Φυσικοχημικός χαρακτηρισμός υλικών σε ζωγραφικά έργα σύγχρονης τέχνης
Authors: Παπλιάκα Ζωή-Ειρήνη
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία μελετούνται τα υλικά σύγχρονων έργων τέχνης ζωγραφικής της πρώτης συλλογής με την οποία ξεκίνησε το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, τα οποία έχουν ανάγκη από συντήρηση ώστε να διευκολυνθεί η μελλοντική αποκατάστασή τους και να επιτευχθούν οι καλύτερες συνθήκες έκθεσης και αποθήκευσής τους. Με την συνδυαστική χρήση των φασματοσκοπιών micro-Raman και micro-FTIR, επιτεύχθηκε ολοκληρωμένη μελέτη των σύγχρονων έργων ζωγραφικής. Με την φασματοσκοπία micro-Raman πραγματοποιήθηκε ο χαρακτηρισμός των χρωστικών και με την micro-FTIR η ταυτοποίηση όλων των υλικών αλλά ιδιαίτερα των συνδετικών μέσων και των πληρωτικών υλικών.Στην συνέχεια, διερευνάται η συμπεριφορά και η σταθερότητα συνθετικών χρωστικών εφαρμοσμένων σε δύο σύγχρονα συνδετικά μέσα, τον πολυ(οξικό βινυλεστέρα) και το συμπολυμερές ακρυλικού εστέρα στυρενίου. Στόχος είναι, η μελέτη των χρωματικών και μοριακών αλλοιώσεων και η σύγκριση της σταθερότητας τους. Οι χρωστικές που εξετάσθηκαν είναι: τα κίτρινα Hansa PY3 και PY74, οι κινακριδόνες PV19 και PR122, η Ναφθόλη AS PR112, το φθαλοκυανίκό πράσινο PG7 και μπλε PB15, η διοξαζίνη PV37, το καφέ του van Dyck PBk11, το μαύρο Ivory PBk9 και το διοξείδιο του τιτανίου PW6. Οι οργανικές χρωστικές εφαρμόστηκαν είτε μόνες τους είτε αναμιγμένες με την δομή ρουτίλιο ή με μίγμα των δομών ρουτιλίου / ανατάσης του διοξειδίου του τιτανίου. Οι πειραματικοί πίνακες που κατασκευάστηκαν υποβλήθηκαν σε δοκιμές τεχνητής γήρανσης. Οι επιπτώσεις στο χρώμα μελετώνται μέσω χρωματομετρικών μετρήσεων και στη μοριακή δομή μέσω της φασματοσκοπίας υπερύθρου. Τα πειράματα επιταχυνόμενης γήρανσης περιελάμβαναν έκθεση σε θερμό και υγρό περιβάλλον (90 οC, 60% RH) και έκθεση σε υπεριώδη ακτινοβολία (350 nm, 30 οC και 50% RH, με μια απότομη αύξηση της θερμοκρασία στους 90 οC μόνο για 3 μέρες). Μεγαλύτερη χρωματική διαφορά διαμορφώνεται με την επίδραση του θερμού και υγρού περιβάλλοντος κατά την οποία στην επιφάνεια ορισμένων χρωματικών στρωμάτων του πολυ(οξικού βινυλεστέρα) κάνουν την εμφάνισή τους προσθετικά του ομοπολυμερούς. Στην επίδραση υπεριώδους ακτινοβολίας σημαντικό ρόλο έπαιξε το συνδετικό μέσο στο οποίο εφαρμόστηκαν οι χρωστικές, ενώ η προσθήκη διοξειδίου του τιτανίου και ιδιαίτερα το μίγμα των δομών ανατάσης-ρουτιλίου επιτάχυνε την διαδικασία φωτογήρανσης, η οποία είναι πιο έντονη στα χρωματικά στρώματα του συμπολυμερούς ακρυλικού εστέρα στυρενίου.