bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
DO CONFLİCT TYPES DETERMİNE CONFLİCT MANAGEMENT STYLES?
Authors: Mona Dahir Farah  , Ali Şükrü Çetinkaya  , Muhammad Rashid
Published: September 2022

It is commonly accepted that the most important source for businesses is their employees. Since employees are human beings, it is also normal to observe certain conflicts among them in the organizations. This research paper focused on the relationship between conflict types and conflict management styles. A survey was conducted in finance sector in Hargeisa, Somalia, and received 395 valid responses. Based on data analysis, it was found out that certain conflict management styles determine certain conflict management styles in organizations. For instance, when the type of conflict is about relationship tension, disagreements within work group about the task of the project, disagreement about resource allocation, or disagreements about the optimal amount of time to spend on different parts of group work; the preferred conflict management style is voting.
„Bezpowrotnie stracony” akt lokacyjny Zamościa z 1580 r. w zasobie Archiwum Narodowego w Krakowie. Rozważania na temat losów dokumentu po 1860 r.
Authors: Feduszka Jacek , Żygawski Jakub
Published: September 2022

Akt lokacyjny Zamościa z 1580 r., z własnoręcznym podpisem fundatora Jana Zamoyskiego, do niedawna uchodził za zaginiony. Autorzy artykułu próbują wyjaśnić, w jaki sposób trafił do Archiwum Narodowego w Krakowie, gdzie został odnaleziony w zbiorze pergaminowych dokumentów. Nie ulega wątpliwości, że do 1860 r. dokument znajdował się w Zamościu, gdyż taka data widnieje na awersie pergaminu, razem z podpisem ks. Mikołaja Kulaszyńskiego, wikariusza kolegiaty zamojskiej, zaświadczającym, że czytał dokument. Ta notatka skłoniła autorów do poszukiwania argumentów do postawienia hipotezy, iż to ks. Kulaszyński przesłał akt lokacyjny do Krakowa (wraz z innymi dokumentami), do konserwatora zabytków Galicji Wschodniej Ludwika Mieczysława Potockiego, który pracował nad monografią Zamościa i Ordynacji Zamojskiej. Hipoteza oparta jest na dwóch założeniach: iż „akt lokacyjny Zamościa”, który pod koniec XIX w. miał się znajdować w Archiwum Akt Dawnych w Lublinie, był tylko kopią, oraz iż oryginał aktu złożony był w archiwum kolegiaty, a nie w „skrzyni magistrackiej”, zalążku archiwum miejskiego; „za” przemawia ranga świątyni. Autorzy opisują okoliczności odnalezienia innego bezcennego historycznego dokumentu z 1580 r., zaginionego podczas II wojny w Wilnie – przywileju króla Stefana Batorego dla Zamościa, oraz biografię ks. Kulaszyńskiego i jego współpracę z Potockim przy tworzeniu niewydanej do dziś monografii („Zamość i jego instytucje pod względem dziejów, religii i oświaty krajowej”).
Przyczynek do powstania biblioteki w Zamościu
Authors: Nawrocka Ewelina
Published: September 2022

Książnica Zamojska w Zamościu obchodziła w 2021 r. 100-lecie istnienia, jej historia rozpoczęła się w 1921 r., gdy w mieście powstało stowarzyszenie Biblioteka Publiczna im. Jana Zamoyskiego. Artykuł przynosi informacje o funkcjonujących w Zamościu już wcześniej, w pierwszych latach XX w., czytelni i bibliotece Polskiej Macierzy Szkolnej w Zamościu, prowadzonej kolejno przez Marię Jaśkiewicz i Reginę Kłossowską. Pierwsza Biblioteka Publiczna wzbogaciła się o księgozbiór Towarzystwa Akcyjnego „Ziemianin”, potem o książki kupowane przez Zarząd Miejski i Wydział Powiatowy. Nadal prowadziła ją Regina Kłossowska, po niej Stanisława Lewicka i Ludwika Gołkowska. Pieczę nad księgozbiorem przejęło Koło Miłośników Książki, którego aktywnymi członkami byli mecenas Henryk Rosiński i Zygmunt Klukowski. Kolejną kierowniczką została Halina Górczyńska, bibliotekę ulokowano w oficynie ratusza. By w czasie okupacji uratować jak najwięcej książek (Niemcy palili je i topili w bagnach), przeprowadzono wielką akcję wypożyczania księgozbioru. Jego część ukrył w swoim domu kustosz zamojskiego muzeum Władysław Kabat. Po wojnie wystosowano apele o zwrot przetrzymywanych zbiorów oraz zbiórkę książek i pieniędzy. Autorka odnalazła te apele w archiwalnej prasie, przytacza je. Ostatnie informacje pochodzą z 1945 r., gdy otwarto bibliotekę pod auspicjami Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego, prowadziły ją wówczas siostry Anna i Irena Todys.
O zamojskim handlu alkoholem na początku XIX w.
Authors: Kulikiewicz Paweł
Published: September 2022

Produkcja spirytusu i obrót nim oraz opodatkowanie alkoholi są dziś elementem polityki państwa, dawniej też podlegały regulacji. Autor artykułu omawia produkcję, dystrybucję i konsumpcję alkoholu w Zamościu na początku XIX w. W tym czasie wpływy z podatku od sprzedaży alkoholu (czopowego) stanowiły najważniejszą pozycję w przychodach budżetu Zamościa, co czyniło gorzelnictwo, szynkarstwo i browarnictwo jedną z najważniejszych gałęzi miejskiej gospodarki. Czerpanie zysków ze sprzedaży alkoholu było w tym czasie wyłącznym przywilejem Ordynacji Zamojskiej, ale było cedowane na władze miasta. Autor opisuje organizowane w tym czasie licytacje (przetargi) na ściąganie czopowego, cieszące się ogromnym zainteresowaniem przedsiębiorców, zwłaszcza żydowskich. Przedstawiono sylwetki dwojga z nich: rabinowej beresteckiej Estery Herrn (właścicielki także browaru, potentatki tej branży) i Mojżesza Erlichera ze znanej zamojskiej kupieckiej rodziny. Autor ustalił nazwiska kilkudziesięciu zamojskich szynkarzy tego okresu, zamieszcza mapę i wykaz szynków, miodosytni itp. (ponad 40 pozycji), ustala lokalizację słynnej karczmy janowickiej, szacuje wielkość produkcji i spożycia alkoholu w mieście i ustala jego ówczesne rodzaje (okowita, wódka szynkowa, likiery, miody smakowe – maliniak i wiśniak, likwor i in.), omawia drożenie alkoholi, porównuje ich ceny z cenami artykułów spożywczych, omawia podupadające już w tym czasie tradycje winiarskie, przybliża ówczesne technologie produkcyjne.
Osobliwości zawodowe na przykładzie zapisków w dziewiętnastowiecznych metrykach parafii pw. św. Tomasza Apostoła w Zamościu
Authors: Szykuła-Żygawska Agnieszka
Published: September 2022

Źródłem do poznania zawodów dziś często nieistniejących, a wykonywanych w XIX-wiecznym Zamościu są dla autorki księgi metrykalne miejscowej parafii św. Tomasza Apostoła. W aktach urodzonych, zmarłych i zaślubionych wpisywano prócz danych osobowych także status społeczny i zawód osoby, której dotyczyła metryka, oraz świadków. Autorka wykorzystała akta sporządzane w latach ok. 1810–1867. Do najważniejszych, wpływających na życie mieszkańców wydarzeń w Zamościu w tym półwieczu należało przyłączenie miasta do Księstwa Warszawskiego (1809), do Królestwa Polskiego (1815, zabór rosyjski), sprzedaż miasta przez Zamoyskich rządowi (1821), przeniesienie Zarządu Miasta do Nowej Osady (1922), udział w powstaniu listopadowym i styczniowym, kasata twierdzy (1866), co umożliwiło cywilny rozwój miasta i wzrost liczby jego mieszkańców do ponad 10 tys. pod koniec XIX w. Ustalone zawody sklasyfikowano wg Polskiej Klasyfikacji Działalności oraz dodano funkcje specjalne (porządkowe i obronne). Autorka wyszczególnia m.in. zawody administracyjne oraz związane z pełnioną przez miasto funkcją obronną i obsługą techniczną miasta. Ustaliła kilku pracowników fortyfikacji, jak poddozorca, konserwator dyrekcji inżynierii, intendent magazynu inżynieryjnego, hydraulik fortyfikacji, zawody w oświacie i handlu. Wymienia ok. 50 zawodów rzemieślniczych, ciekawe przykłady: murmajster, kallikanty, mączarz, fajczarz, rękawicznik, siodlarz, puszkarz, konwisarz, bixmacher, druciarz, gwoździarz.
Bogumiła Sawa – historyk, znawczyni historii Ordynacji Zamojskiej. Rozmowa o książkach
Authors: Szykuła-Żygawska Agnieszka
Published: September 2022

Wywiad z Bogumiłą Sawą – regionalistką, historyczką, dokumentalistką w zamojskim oddziale Państwowego Przedsiębiorstwa Pracownie Konserwacji Zabytków, mecenasem zabytków

(m.in. sfinansowała z własnych oszczędności projekt budowlany odtworzenia attyki na jednej ze staromiejskich kamienic), a przy tym jedną z najbarwniejszych postaci współczesnego Zamościa, zmarłej z maju 2020 r. (przedruk, uzupełniony, za „Zamojskim Kwartalnikiem Kulturalnym”). Rozmowa zasadniczo dotyczy lektur i księgozbioru, ale Bogumiła Sawa, która pochodziła z Kamionki koło Lubartowa, a potem mieszkała z rodzicami w Gdyni, opowiada także o przyjeździe do Zamościa w latach 50. XX w. Historia i architektura tego miasta stały się jej wielką pasją. Bogumiła Sawa była absolwentkę LO im. Marii Konopnickiej w Zamościu, potem autorką książek o tej szkole. Była studentką (Uniwersytet Warszawski) prof. Stanisława Herbsta, wybitnego varsavianisty, także znawcy Zamościa i autora książek o tym mieście, oraz doktorantką prof. Tadeusza Mencla z UMCS w Lublinie (praca doktorska „Przemiany Zamościa w latach 1772–1866”, wydane w 2019 r.). Wspomina 12-letni okres pracy w zamojskim oddziale Pracowni Konserwacji Zabytków i jego pracowników, pierwszy opublikowany artykuł, poświęcony Walerianowi Łukasińskiemu, więźniowi twierdzy zamojskiej, publikacje książkowe oraz wieloletnią współpracę z „Zamojskim Kwartalnikiem Kulturalnym”.
Profesor Bonawentura Maciej Pawlicki (30 listopada 1933 – 29 kwietnia 2019)
Authors: Przegon Wojciech
Published: September 2022

Tekst żegnający prof. Bonawenturę Macieja Pawlickiego, wybitnego specjalistę w zakresie architektury i urbanistyki, historii architektury i konserwacji zabytków, członka wielu organizacji naukowych i społeczno-zawodowych, zmarłego w kwietniu 2019 r. w wieku 86 lat. Zawiera fragmenty mowy pogrzebowej wygłoszonej przez autora tekstu na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, na którym pochowano prof. Pawlickiego. Omówiono sylwetkę i dorobek profesora, ze szczególnym uwzględnieniem jego zasług dla poznania historii i ratowania zabytków Zamościa. To miasto – obok rodzinnego Krakowa – było głównym obiektem naukowych zainteresowań B.M. Pawlickiego, autora kilkunastu książek, kilkuset artykułów naukowych, opinii i ekspertyz architektoniczno-konserwatorskich, ponad 200 projektów, studiów i projektów konserwatorskich zabytków tych dwóch miast. Do szczególnie ważnych autor zalicza m.in. pozycję „Kamienice mieszczańskie Zamościa – problemy ochrony”, kompendium wiedzy na ten temat, oparte o wieloletnie badania. B.M. Pawlicki zajmował się także zastosowaniami informatyki w ochronie zabytków, historią kultury i sztuki, fotografią, miernictwem i in. Tekst zawiera wiele informacji o pracy profesora jako wykładowcy akademickiego, szczególnie związanego z Politechniką Krakowską.
O zamojskich rzeźnikach z przełomu XVIII i XIX wieku
Authors: Kulikiewicz Paweł
Published: September 2022

Uwaga autora skupia się na rzeźnikach prowadzących działalność w Zamościu na przełomie XVIII i XIX w., stanowiących wtedy największą grupę rzemieślników związanych z przetwórstwem żywności. Podano, że w mieście działało w tym czasie 34 katolickich i 15 żydowskich majstrów i czeladników rzeźnickich, w tym wieprzowników przerabiających mięso wieprzowe. Archiwalia, do których dotarł autor, głównie metryki, akty notarialne i księgi miejskie z badanego 25-lecia (1787–1812), przechowywane m.in. w archiwach państwowych w Zamościu i Lublinie, dostarczyły informacji o pracy, statusie finansowym i społecznym rzeźników. Autor ustalił, że profesję przekazywano z ojca na syna, a znaczna część rzeźników była ze sobą skoligacona; odkryte powiązania rodzinne przedstawiono w tabeli. Do najznaczniejszych rzeźników zaliczył Jabłońskich, w której to rodzinie zawód był przekazywany przez co najmniej pięć pokoleń (ponad 160 lat). Poszerzone informacje, w tym o posiadanych nieruchomościach, także o rzeźnickich rodzinach o nazwiskach Biskupski, Winiarski, Kowalski, Służewski, Hajdukiewicz, Kozłowski, Kosakiewicz i in., z żydowskich nazwisko Roler i in. Omówiono uwarunkowania gospodarcze tego okresu w Zamościu i przyczyny wystąpienia kryzysu powodującego ubożenie zamościan, w tym rzeźników. Autor ustala usytuowanie jatek wieprzowych i wołowych oraz żydowskich w mieście. Postuluje dalsze badania, m.in dotyczące wyboru cechmistrzów i relacji między rzeźnikami katolickimi i żydowskimi.
Ratujmy kolegiatę. Konserwacja świątyni w Zamościu w pierwszych latach po zakończeniu II wojny światowej
Authors: Szykuła-Żygawska Agnieszka
Published: September 2022

Autorka podejmuje nowy temat pierwszej powojennej konserwacją kolegiaty (obecnie katedra), a także zniszczeń, jakiem uległa podczas II wojny światowej, także sporadycznie opisywanym w literaturze dotyczącej tego okresu. Jedyna XVI-wieczna świątynia w Zamościu, zaliczana do jego najwartościowszych zabytków, była niszczona i rabowana przez Niemców i Sowietów, od 1940 r. zamknięta, mieściła m.in. skład zboża. Pierwsze powojenne prace (remont dachu, tynkowanie murów zewnętrznych, odnowienie kaplicy św. Marii Magdaleny i in.) opisano na podstawie księgi protokołów posiedzeń Dozoru Kościelnego z archiwum parafii katedralnej. Autorka powołuje się m.in. na wykazy rachunków za konkretne prace oraz odpisy korespondencji między ówczesnym proboszczem parafii, ks. Franciszkiem Zawiszą a pracownikami służb ochrony zabytków różnych szczebli oraz znawcami architektury. Na renowacją czuwał Komitet Odbudowy Kolegiaty, w którego prace włączyli się m.in. zasłużeni dla miasta: architekt miejski Tadeusz Zaremba, prof. Michał Pieszko, architekt powiatowy Adam Klimek. Z przytoczonych pism wynika, że konserwator wojewódzki wskazywał ma pilną potrzebę oczyszczeniu sklepienia i ścian wewnętrznych oraz restauracji, względnie konserwacji obrazów przypisywanych Tintorettowi. Toczył się spór co do sposobu odnowienia kamieniarki, rozstrzygnięty przez prof. Jana Zachwatowicza, generalnego konserwatora zabytków, znawcy Zamościa, współautora książki „Twierdza Zamość”.
Pomnik Konstytucji 3 maja w Biłgoraju
Authors: Stankiewicz Zbigniew
Published: September 2022

Z inicjatywą budowy w Biłgoraju pomnika dla upamiętnienia Konstytucji 3 maja wystąpił komendant Obwodowego Biura Werbunkowego do Legionów Polskich, chor. Edward Madurowicz. Inicjatywa zrodziła się w 1916 r., a więc przed odzyskaniem przez Polskę niepodległości. Biłgoraj znajdował się w tym czasie pod panowaniem austriackim, tym niemniej C. i K. Komenda Obwodowa, odmawiając wydania pozwolenia na budowę, argumentowała, że taki pomnik naraziłby miasto na szykany, gdyby wrócili Rosjanie. Autor przedstawia zawiłe kulisy tej inicjatywy, ostatecznie zakończonej niepowodzeniem – do budowy pomnika nie doszło. Pomysłodawców, mimo powołania dwóch komitetów do upamiętnienia Konstytucji 3 maja i budowy pomnika, zraziły liczne trudności, w tym finansowe i materiałowe oraz w znalezieniu księży gotowych poświęcić fundamenty. Zebrane pieniądze postanowiono przeznaczyć na inne cele: Legiony Polskie i założenie organizacji skautowskiej. Autor powołuje się na zachowane szkice autorstwa chor. Edwarda Madurowicza, podając, że pomnik miał mieć ponad 8 metrów wysokości i kształt czworokątnej kolumny zwężającej się ku górze. W tym czasie planowano też uczczenie rocznicy Konstytucji 3 maja, co świadczy o narastaniu nastojów patriotycznych w przededniu odzyskania niepodległości.
Relacja arcybiskupa Antoniego Baraniaka o sytuacji polskiego duszpasterstwa w Anglii z listopada 1972 r.
Authors: Wąsowicz Jarosław
Published: September 2022

Archbishop Antoni Baraniak (1904–1977), metropolitan bishop of Poznań, was among the most important figures in Church hierarchy in Poland after World War II. He was outstanding in his work within the Episcopal Conference of Poland, a loyal and faithful associate of cardinal Stefan Wyszyński, courageous and uncompromising in relations with communist government. Recently many papers treating these threads of his biography were published. Still, there are fields of his pastoral activity that were not yet deeply analised, such as his relations with Polish emigrants in different parts of the world and the aid he was giving to his compatriots abroad. In years 1933–1948, when he was secretary and eventually chaplain of primate cardinal August Hlond, he kept vivid relationship with Polish emigrants in Great Britain, especially with priests. Only once he could visit a few places in British Islands in November 1972 coming for an invitation of Fr Władysław Staniszewski (1901–1989), the rector of Polish Catholic Mission in England and Wales. In source edition there are reflections of the archbishop, written after his coming back from this visit.
Problematyka Zagłady w polskich podręcznikach szkolnych
Authors: Węgrzynek Hanna
Published: September 2022

23 grudnia 2008 r. minister edukacji zatwierdził nową podstawę programową dla wszystkich typów szkół. Zmiany wynikające z tych decyzji zostały w pełni wdrożone w ciągu sześciu lat od 2009 do 2015 roku. Przedmiotem nauczanym w szkołach podstawowych jest „Historia i społeczeństwo”. Ze względu na niewielką liczbę lekcji historii i młody wiek uczniów historia współczesna omawiana jest w sposób bardzo powierzchowny i zwykle bez odwoływania się do kontekstu międzynarodowego. Nic więc dziwnego, że temat Zagłady pojawia się w bardzo ograniczonym zakresie, tylko w ramach jednego tematu „Polska w II wojnie światowej”. Niepokojące jest to, że historia współczesna została usunięta z programu nauczania gimnazjum, które jest ostatnim poziomem obowiązkowej edukacji. Kwestie związane z wydarzeniami po 1918 roku mają być omawiane jedynie w szkołach ponadgimnazjalnych (gimnazja, technika i szkoły zawodowe). Sprowadza się to do tego, że uczniowie będą przechodzić pełny kurs historii Polski i świata tylko raz, brak również możliwości oceniania wiedzy. Co więcej, zalecenia dla szkół ponadgimnazjalnych są dość ogólnikowe i nie zostało sprecyzowane, jakie konkretnie informacje powinny być przekazywane w klasie. Obecnie wiele programów nauczania i podręczników przedstawia tematykę Zagłady w sposób fragmentaryczny i przypadkowy, choć w ciągu ostatnich 20 lat dokonał się istotny postęp. Celem, który należy przyjąć, nie jest pisanie obszernych rozdziałów o losach Żydów w czasie II wojny światowej, ale raczej stworzenie syntetycznego modułu informacji, który umożliwiłby uczniom poznanie podstawowych faktów i uświadomienie sobie ogromu i okrucieństwa tych tragicznych wydarzeń. Istnieją poważne powody do niepokoju, że zmiany w systemie edukacji dokonane w latach 2008–2015 przyczyniły się do znacznego pogorszenia standardów edukacyjnych, także w kontekście edukacji Shoah.
Uwagi na temat Wojny Sześciodniowej i postawy emigracji niepodległościowej wobec konfliktu arabsko-izraelskiego i antysemickich działań władz PRL 1967-1968
Authors: Danel Jacek
Published: September 2022

Artykuł przypomina genezę i przebieg konfliktu izraelsko-arabskiego w latach 60., w tym Wojnę Sześciodniową oraz stosunek emigracji polskiej w Londynie do wydarzeń. Autor artykułu porównuje antysemicką politykę władz komunistycznych w Polsce z postawami proniepodległościowej Emigracji Polskiej w Londynie. Polskie środowiska emigracyjne zdecydowanie stoją po stronie izraelskiej.
Pożegnanie z obcością. Znaki pamięci żydowskiej w najnowszym dramacie polskim
Authors: Maciupa Olga
Published: September 2022

Jednym z tradycyjnych skojarzeń Żyda jest jego obcość. Obraz Żyda jako obcego wpływa na historyczną pamięć zbiorową w Polsce. Żydzi przez długi czas pozostawali poza dyskursem publicznym i narracjami historycznymi. Artykuł jest próbą rekonstrukcji negatywnych stereotypów na temat Żydów na gruncie współczesnego dramatu polskiego. Sztuki, które będą analizowane, zostały napisane podczas warsztatów przez Tadeusza Słobodzianka i „Laboritorium Dramatu” w 2007 roku w Nasutowie (woj. lubelskie). W wyniku tych spotkań powstały następujące sztuki: „Nasza klasa” T. Słobodzianka, „Walizka” Małgorzaty Sikorskiej-Miszczuk, „Żyd” Artura Pałygi, „Nic, co ludzkie” Artura Pałygi, Piotr Ratajczaka, Pawła Passiniego oraz „Compliance.(adherence)” Piotra Rovitskiego. Głównym problemem tych spektakli jest pamięć o stosunkach polsko-żydowskich w czasie II wojny światowej w kontekście nowoczesności. Te teksty teatralne zapowiadały, że w społeczeństwie polskim odbywa się dialog. Dialog ten dotyczył traumatycznych doświadczeń historycznych. Głównym przesłaniem spektakli jest emocjonalne poczucie winy. Wizerunek Żyda uległ przemianie, Żyd nie jest już obcym, został przyjęty do wspólnej przestrzeni kulturowej i pamięci.
Obraz Żyda na łamach „Rycerza Niepokalanej”, 1922-1939
Authors: Juszczak Anna
Published: September 2022

W okresie międzywojennym wysoką pozycję wśród społeczności opiniotwórczej zajmował Kościół katolicki. Było to możliwe dzięki temu, że Kościół miał najlepiej rozwiniętą działalność wydawniczą. „Rycerz Niepokalanej” – miesięcznik wydawany od 1922 roku – charakteryzował się wysokim poziomem zawartych w nim treści antysemickich. Magazyn przedstawiał Żyda jako komunistę, bolszewika, masona – oczywiście w negatywnym świetle. Religia żydowska była zła i bezpodstawna, dopuszczając wszelkie deprawacje. Mniejszość żydowska była również przedstawiana jako męty społeczeństwa niosące śmiertelne zagrożenie, realizujące z premedytacją plan zemsty na świecie chrześcijańskim.
Uwagi na temat syjonistycznej koncepcji państwa
Authors: Ostrowska Anna
Published: September 2022

Przedmiotem artykułu jest opisanie myśli syjonistów na temat kształtu przyszłości państwa żydowskiego. Syjonizm powstał w XIX wieku, a celem ruchu było stworzenie żydowskiej ojczyzny w Palestynie. Od momentu powstania państwa działania ukierunkowane są na wzmacnianie świadomości narodowej wśród jego mieszkańców. Oprócz tego będą też ustalone działania podejmowane przez działaczy syjonistycznych w celu realizacji postulatów teoretycznych. Celem jest pokazanie syjonistycznego sposobu myślenia i planów na przyszłość żydowskich struktur państwowych na różnych poziomach.
Okólnik Departamentu Konsularnego Ministerstwa Spraw Zagranicznych z 1938 r. w sprawie emigracji żydowskiej, wydany przez Wiktora Tomira Drymmera – źródło do dziejów polityki emigracyjnej II RP
Authors: Gontarek Alicja
Published: September 2022

Proponowany dokument – okólnik konsularny Ministerstwa Spraw Zagranicznych, wydany przez Wiktora Tomira Drymmerę w 1938 roku, jest ważnym zapisem polskiego rządu w polityce emigracyjnej. Po pierwsze określa podstawowe kierunki polityki emigracyjnej, po drugie przedstawia ustalenia dotyczące kwestii żydowskiej w perspektywie globalnej dla całej Europy.
(Nie) zapomniana stacja kolejowa – Gleis 17 jako przykład upamiętnienia ofiar deportacji z Berlina
Authors: Ciechomska Anita
Published: September 2022

Artykuł jest opisem miejsca pamięci „Gleis 17” w Berlinie. Miejsce to jest formą upamiętnienia żydowskich ofiar deportacji ze stolicy Niemiec. Pomnik Gleis 17 powstał z inicjatywy Kolei Niemieckich (Deutsche Bahn) w 1991 r. na historycznym miejscu – stacji Berlin Grunewald, skąd żydowscy mieszkańcy miasta byli deportowani do gett i obozów zagłady. Artykuł zawiera szczegółowe informacje o tym, jak powstała i została zrealizowana idea miejsca pamięci. Opisano wygląd i znaczenie poszczególnych części całego kompleksu memorialnego. Ponadto wspomniano rolę tego miejsca w filmie "Der letzte Zug" (Ostatni pociąg).
Wodzu nasz, Piłsudski! Postać Marszałka w polskojęzycznej prasie żydowskiej okresu międzywojennego
Authors: Landau-Czajka Anna
Published: September 2022

W okresie międzywojennym w języku polskim ukazywało się około 200 czasopism żydowskich. W prasie tej jednak Polsce i Polakom poświęcano niewiele uwagi. Piłsudski był jednym z niewielu Polaków, o których czytelnicy prasy mogli dowiedzieć się czegoś więcej. Biorąc pod uwagę różnorodność nurtów politycznych reprezentowanych przez te czasopisma, ich stosunek do Polaków, innych odbiorców, odmienne postrzeganie rzeczywistości politycznej i częste wzajemne animozje, reprezentacja Piłsudskiego może być jednym ze stosunkowo niewielu spójnych aspektów dla całej prasy żydowskiej wydawanej w języku polskim. Oczywiste jest, że po 1926 roku artykuły o Piłsudskim musiały się ukazywać, ale obowiązek nie był jedynym powodem pisania o nim; obok tekstów banalnych i zdawkowych zdarzały się też teksty głęboko emocjonalne i znacznie przekraczające niezbędne minimum. Dla żydowskich czasopism Piłsudski był niekwestionowanym i jedynym twórcą niepodległości w Polsce, a czasem nawet w całej Europie, który uchronił przed bolszewicką nawałą. Był też przywódcą, obrońcą Żydów, choć nie dość zaangażowanym, a dla syjonistów wzorem do naśladowania dla tych, którzy chcą odbudować państwo żydowskie. Jednak kult Piłsudskiego w czasopismach żydowskich miał konkretne cele polityczne. W pierwszych latach niepodległości był formą ataku na Narodową Demokrację, w okresie rządów sanacji podkreślał, że zgodnie z koncepcją Marszałka wszyscy obywatele państwa mają równe prawa, po 1935 roku służył uzasadnieniu, że obóz pomajowy dyskryminując Żydów, zdradza jego ideały.
Obozy pracy dla Żydów w ramach planu „Otto”
Authors: Chmielewski Jakub
Published: September 2022

Wiosną 1940 r. Niemcy rozpoczęli tworzenie sieci obozów pracy na terenie powiatu zamojskiego i biłgorajskiego. W tym czasie działały one w ramach tzw. planu „Otto”, którego celem była budowa rowu przeciwczołgowego na linii demarkacyjnej ze Związkiem Radzieckim. Obozy powstały w miejscowościach Bełżec, Cieszanów, Dzików, Lipsko i Płazów. Bełżec stał się głównym obozem w połowie sierpnia 1941 roku. Mieściła się tam Centralna Rada Obozowa, która była instytucją pomocową dla robotników żydowskich. Również Rada Żydowska w Lublinie oraz nieliczne Rady Żydowskie z innych miejscowości starały się otoczyć opieką robotników żydowskich. Warunki życia w obozach, ciężka praca fizyczna, sadyzm załogi niemieckiej i niedostateczne wyżywienie powodowały epidemie tyfusu i czerwonki. Skutkiem tego była m.in. duża liczba zgonów. Obozy w ramach planu „Otto” funkcjonowały do jesieni 1940 roku.
Żydzi amazońscy w Peru. Zarys problematyki, cz. I
Authors: Skałczyńska-Falczyńska Maryla
Published: September 2022

Artykuł jest próbą przedstawienia kontekstu i współczesnego procesu tworzenia społeczności żydowskiej w Iquitos w Peru. Termin „Żydzi amazońscy" odnosi się głównie do potomków XIX-wiecznych marokańskich żydowskich poszukiwaczy przygód, handlarzy i plantatorów, którzy przybyli do amazońskiej dżungli w okresie boomu kauczukowego w latach 80. XIX wieku. Mimo że społeczność ta przechodziła przez pokolenia małżeństw mieszanych, a jej praktyki religijne były pod wpływem katolicyzmu i animizmu, religie amazońskie nadal zachowują silne poczucie żydowskości. Pomimo skrajnej izolacji potomkowie marokańskich Żydów zachowali niektóre tradycje żydowskie i podjęli kilka prób podtrzymania kruchej społeczności. Żydzi z Iquitos, podobnie jak inne rozproszone społeczności, które odwołują się do żydowskich korzeni, próbują budować swoją tożsamość poprzez rewitalizację związków ze społecznością żydowską.
Żydowska Gmina Wyznaniowa w Zamościu w dwudziestoleciu międzywojennym
Authors: Kopciowski Adam
Published: September 2022

Artykuł opisuje funkcjonowanie Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Zamościu w okresie międzywojennym [1918-1939]. We wstępie zawarto podstawowe informacje dotyczące dziejów Gminy Wyznaniowej Żydowskiej Zamościa od 1588 r. oraz jej uwarunkowań prawnych, zasięgu terytorialnego i demograficznego w ww. okresie. W zasadniczej części opracowania przedstawiono najważniejsze kwestie związane z tytułem: ukształtowanie polityczne władz gminy, konflikty związane z wyborem rabina, politykę finansową oraz charakterystykę urzędników gminy. Synagogi i domy modlitwy, łaźnie rytualne, cmentarze, Talmud Tory, Jesziwa „Ajc Chaim” oraz bractwa charytatywne (m.in. dom starców, sierociniec i Żydowski Komitet Ratunkowy) zostały opisane w ostatniej części artykuł jako instytucje podległe Gminie Żydowskiej w Zamościu.
Szkoła historyczna Majera Bałabana – młodzi historycy żydowscy w Polsce w okresie międzywojennym
Authors: Aleksiun Natalia
Published: September 2022

Seminarium z historii polskich Żydów w Instytucie Judaistyki i w Uniwersytecie Warszawskim, kierowane przez Majera Bałabana, stworzyło niezwykle doniosłą oprawę naukową, umożliwiając mu wyszkolenie ponad sześćdziesięciu studentów historii polskich Żydów zgodnie z programem uniwersyteckim i jego rozumieniem nauki. Bałaban wyposażył ich w umiejętności badawcze i metody nauczania. Kształtował ich poglądy na rolę historyków żydowskich w Polsce, rozpoczynając kariery naukowe i publiczne w ostatniej dekadzie II RP. Uczniowie Bałabana należeli do pokolenia silnie związanego z polską kulturą, pociąganego do studiowania polskiej literatury i historii. Zapisywali się na Uniwersytet i do Instytutu Judaistyki z różnych powodów. Dyplom uniwersytecki może prowadzić do kariery edukacyjnej, ponieważ Ministerstwo Edukacji wymaga od wszystkich nauczycieli szkół średnich odbycia szkolenia uniwersyteckiego. Zróżnicowane pochodzenie społeczne i indywidualna motywacja uczniów Bałabana sugerują, że badanie historii polskich Żydów jest bardzo atrakcyjne dla młodzieży żydowskiej w Polsce. Analiza wybranych przez jego studentów tematów badawczych, pytań stawianych w pracach dyplomowych oraz stosowanych przez nich metod badawczych rzuca światło na ramy intelektualne tych młodych uczonych. Ich badania i działalność społeczna w dziedzinie edukacji pokazują wpływ Bałabana na tę rodzącą się szkołę historii polskich Żydów. Zarówno poczucie zakorzenienia w polskiej kulturze, jak i przywiązanie do żydowskiego nacjonalizmu inspirowały ich pisarstwo i ścieżki kariery jako uczonych, nauczycieli i pedagogów.
Liczba ludności żydowskiej w wykazie statystycznym województwa lubelskiego z 1819 r.
Authors: Sygowski Paweł
Published: September 2022

Dane statystyczne dotyczące ludności żydowskiej w Polsce są istotnym elementem badania ich historii na tym terenie. Lata 1800-1825 to czas zanikania kahałów (m.in. Kalinowszczyzna, Nowy Kazimierz, Zbyczyn, Włostowo) na terenie województwa lubelskiego w wyniku ruchów demograficznych i zmiany przepisów administracyjnych. W tym samym czasie powstawały nowe gminy (m.in. w Puławach, Wąwolicy, Kamionce, Michowie). Nieopublikowany dotąd materiał z 1819 r., będący własnością Archiwum Państwowego w Lublinie, jest istotnym uzupełnieniem aktualnej wiedzy o dynamice demograficznej społeczności żydowskiej ówczesnej Lubelszczyzny.
Raport na temat zajść antysemickich w Zamościu 28-30 grudnia 1918 roku (ze spuścizny Israela Cohena w YIVO Institute for Jewish Research)
Authors: Cześniak-Zielińska Magdalena
Published: September 2022

Analizowany dokument dotyczy zamieszek antysemickich, które miały miejsce w Zamościu w ostatnich dniach grudnia 1918 roku. Były one wynikiem próby przejęcia władzy przez grupę grupę zrewolucjonizowanych żołnierzy garnizonu zamojskiego. Sprawozdanie z tych zamieszek jest jednym z nielicznych dokumentów rzucających światło na te wydarzenia.
3-4 Listopada 1943. Erntefest. Zapomniany epizod Zagłady, red. W. Lenarczyk, D. Libionka, Państwowe Muzeum na Majdanku, Lublin 2009
Authors: Chmielewski Jakub
Published: September 2022

W 2009 roku na rynku książkowym ukazała się ważna publikacja traktująca o Zagładzie Żydów na Lubelszczyźnie pt. 3-4 listopada 1943. Erntefest. Zapomniany epizod Zagłady pod redakcją Dariusza Libionki oraz Wojciecha Lenarczyka, pracowników działu naukowego Państwowego Muzeum na Majdanku. Rzecz dotyczy istotnego epizodu Zagłady – wydarzeń, które miały miejsce w obozie koncentracyjnym na Majdanku oraz w obozach pracy w Trawnikach i Poniatowej w dniach 3-4 listopada 1943 r. Operacja oznaczona kryptonimem „Erntefest” (pol. dożynki) była etapem finalnym prowadzonej od wczesnej wiosny 1942 r. operacji „Reinhardt”. W ciągu zaledwie dwóch dni zamordowano wówczas ponad 42 tys. więźniów żydowskich. Publikacja wydana przez Państwowe Muzeum na Majdanku stanowi zbiór artykułów, których autorami są historycy zajmujący się zawodowo tematyką Holokaustu: Tomasz Kranz, Wojciech Lenarczyk, Piotr Weiser, Alina Skibińska, Witold Mędykowski, Ryszard Gicewicz, Dariusz Libionka, Robert Kuwałek, Jochen Böhler. Artykuł zgrabnie wyłuskuje z niej najciekawsze spostrzeżenia i wątki, przybliżając odbiorcy zagadnienia związane z Operacją „Dożynki”.
Idith Zertal, Naród i śmierć. Zagłada w dyskursie i polityce Izraela, TAiWPN Universitas, Kraków 2010
Authors: Krauze Joanna
Published: September 2022

Autorka artykułu recenzuje książkę Idith Zertal, Naród i śmierć. Zagłada w dyskursie i polityce Izraela. Została ona opublikowana w języku hebrajskim w 2002 roku pod oryginalnym tytułem HaUmah ve HaMavet, Historia, Zikaron, Politika przez izraelskie wydawnictwo Dvir. Polska wersja językowa ukazała się dopiero w 2010 roku nakładem krakowskiego wydawnictwa Universitas. Tłumaczenie zostało opracowane przez Jana Marię Kłoczowskiego. Autorka niniejszej publikacji zaznacza jednak, iż przekład został dokonany na podstawie wersji angielskiej i francuskiej tekstu, co może stanowić wadę polskiej publikacji, gdyż nierzadko sens ukryty między słowami może ulec przekształceniu przy przekładach z kolejnych języków. W tekście skrupulatnie omawia ona poszczególne rozdziały recenzowanej publikacji, wskazując zarówno zalety, jak i mankamenty pracy Zertal.
The Warsaw Jewish Association for the Protection of Women and its Activity between 1904 and 1914. Why did it fail?
Authors: Jakubczak Aleksandra
Published: September 2022

The article discusses the origins and the beginnings of the first Jewish Association for the Protection of Women in Poland, founded in Warsaw in 1904. Although the Jewish society struggled with the growing phenomenon of prostitution and trafficking in women, the Association did not receive support or showed any signs of interest from the Jewish public opinion. In fact, the organisation was widely criticised and its inability to solve the problem of "white slavery" was one of the reasons for the outbreak of street violence in Warsaw in 1905, the so-called pogrom of pimps. The author tried to examine why the organisation was criticised and marginalised in Jewish social life, and to answer the question of what led to the ultimate failure of its mission.
O relacjach polsko-żydowskich w Lublinie w XX wieku (do 1939 roku)
Authors: Zieliński Konrad
Published: September 2022

Stosunki polsko-żydowskie w Lublinie w XX wieku nie różniły się zbytnio od tych odnotowanych w innych podobnych wielkością ośrodkach miejskich Królestwa Polskiego i niepodległej Polski w okresie międzywojennym. Jednak pewna specyfika miasta, rola, jaką odegrało w czasie Wielkiej Wojny, to, że znajdował się tam Katolicki Uniwersytet i Lubelska Szkoła Mędrców zdeterminowały wzajemne relacje. Artykuł nakreśla najważniejsze problemy, konflikty i płaszczyzny współpracy Polaków i Żydów w Lublinie w latach 1900-1939.
Memorandum organizacji Irgun Cwai Leumi dotyczące stworzenia państwa żydowskiego w Palestynie. Przyczynek do badań nad działalnością syjonistów – rewizjonistów w powojennej Polsce
Authors: Flisiak Dominik
Published: September 2022

Artykuł odnosi się do memorandum prawicowej organizacji syjonistycznej Irgun Cwai Leumi, które jej przedstawiciele w pierwszej połowie 1947 rozesłali do prawie wszystkich krajów, które debatowały w ONZ na temat przyszłości Palestyny. Od 1918 Palestyna znajdowała się pod okupacją brytyjską. Członkowie Irgunu byli rekrutowali z rewizjonistycznych syjonistów, najbardziej prawicowej części ruchu, który dążył do przywrócenia państwa żydowskiego. Przywódcą tej grupy był poeta, działacz wojskowy Władimir Żabotyński. Jego zwolennicy proponowali: zniesienie brytyjskiej władzy nad tą częścią Bliskiego Wschodu; utworzenie państwa żydowskiego na wschód i zachód od rzeki Jordan; pozwolenie Żydom mieszkającym w Europie na nieograniczoną możliwość dotarcia do Palestyny. Warto wspomnieć, że dokument dotarł także do zwolenników Żabotyńskiego, którzy w latach 1944/1945-1949 prowadzili nielegalną działalność w PRL.
Lilla Małgorzata Kłos, Listy do Ireny, Towarzystwo Przyjaciół Mińska Mazowieckiego, Mińsk Mazowiecki 2017, ss. 50
Authors: Bielecka Michalina
Published: September 2022

Recenzja publikacji: Lilla Małgorzata Kłos, Listy do Ireny, Towarzystwo Przyjaciół Mińska Mazowieckiego, Mińsk Mazowiecki 2017, ss. 50
Interpelacja posła Krempy w sprawie zatrzymanych z powodu antyżydowskich wystąpień w Borowej k/Mielca 3 maja 1919 r.
Authors: Zieliński Konrad
Published: September 2022

W nowo powstałej Polsce w pierwszych miesiącach odzyskania niepodległości doszło do fali pogromów i zamieszek antysemickich. Jedno z tych wydarzeń miało miejsce 3 maja 1919 roku w Borowej, dużej wsi niedaleko Mielca. Po incydencie zatrzymano kilka osób, a 26 czerwca 1919 roku w ich sprawie interweniował poseł Franciszek Krempa z PSL Lewica. Opublikowany dokument pokazuje stosunek chłopów i polityków PSL Lewica do gmina żydowska wiejska i małomiasteczkowa. Interwencja jest niewątpliwie przykładem silnego zaangażowania jednego z najaktywniejszych parlamentarzystów chłopskich na rzecz swoich wyborców, lecz także lekceważenia przez niego problemu bezpieczeństwa żydowskiego i praw mniejszości żydowskiej.
Волпа. Старая и новая
Authors: Леонид Смиловицкий
Published: September 2022

The article is devoted to the history of the Jewish community in Volpa. Until 1939 the town was the centre of a commune of the Grodno district of the Bialystok voivodeship, and now it is part of the Volkovysk district of the Grodno region of the Republic of Belarus. The article describes the economic, religious, cultural, and national life of Jews, who naturally complemented the life of the Belarusians and Poles in Volpe providing an example of mutual understanding and cooperation. Particular attention is paid to the fate of the unique wooden synagogue of the 17th century and the activities of Zionist groups and clubs. A separate place is given to the story of the tragic death of the community during the Holocaust and the attempts to preserve the memory of their small homeland by the modern generation of Volpa residents. The article was written following the author's visit to Volpa in 2018 and it is based on rare archival data, scholarly publications in Hebrew, English, Polish and Russian, periodicals, and interviews with local residents.
Kręgi piekielne Holokaustu. Czy metafora „piekło dantejskie” jest adekwatna w stosunku do Zagłady?
Authors: Stachula Aleksandra
Published: September 2022

Doświadczenie Holokaustu jest trudne do wyrażenia w dzisiejszym, wolnym świecie przez ludzi, którzy nigdy nie doświadczyli życia w getcie czy w obozie koncentracyjnym. Najlepszym sposobem przybliżenia doświadczeń okresu zagłady jest odwołanie się do tradycji ukształtowanej przez symbolikę piekła. Metafora „piekła Dantego” wydaje się jednak zbyt wąska w odniesieniu do ofiar Holokaustu. Niemniej użycie metafory piekła w odniesieniu do doświadczenia Holokaustu jest bardzo interesujące. Poprzez zagłębienie się w to, co wspólne dla ludzkości, staje się bardziej prawdopodobne, choć nie całkiem możliwe, zrozumienie doświadczenia Zagłady.
Status formalnoprawny żydowskich gmin wyznaniowych w II Rzeczypospolitej
Authors: Lewicka Anna
Published: September 2022

II Rzeczpospolita była krajem wielokulturowym i wieloreligijnym. W tym czasie około 1/3 obywateli polskich deklarowała przynależność do mniejszości narodowych i religijnych. Wśród wszystkich mniejszości niechrześcijańskich najliczniejszą była mniejszość żydowska. Tuż po I wojnie światowej status prawny ludności żydowskiej w poszczególnych częściach państwa polskiego był zróżnicowany, a co więcej – często sprzeczny. W tej sytuacji jednym z najważniejszych zadań polskiego ustawodawcy w tamtych czasach było prawne uregulowanie ich sytuacji i stworzenie jednolitego statusu prawnego. Artykuł zawiera przegląd istotnych problemów związanych z sytuacją prawną żydowskich gmin wyznaniowych w II Rzeczypospolitej.
Konflikty personalne w lubelskim Judenracie w świetle protokołów posiedzeń plenarnych (styczeń 1940-marzec 1942)
Authors: Chmielewski Jakub
Published: September 2022

Niniejszy artykuł jest próbą nakreślenia sytuacji konfliktowych w łonie Judenratu w Lublinie. Zakres czasowy obejmuje okres od powstania Rady w styczniu 1940 roku do końca marca 1942 roku, kiedy to zmniejszono liczbę członków z 24 do 12 osób. Zmniejszenie liczby członków było bezpośrednio związane z trwającą operacją „Reinhardt”, mającą na celu poddanie ludności żydowskiej biologicznej eliminacji. W związku z tym, że znaczną część lubelskich Żydów wywieziono do obozu zagłady w Bełżcu, władze niemieckie postanowiły ograniczyć skład Judenratu. Wszyscy ci radni, którzy nie weszli w nowy skład, zostali poddani eksterminacji. Na artykuł składają się wybrane konflikty, których zadaniem jest zobrazowanie ich różnorodności. Przebiegały one na linii: radni-radni, ale także radni-urzędnicy Judenratu. Można przypuszczać, że ich przyczyną były różne środowiska społeczne, ale także różnice w pozycji społecznej czy ekonomicznej. Zazwyczaj przybierały one charakter kłótni, ale zdarzały się nawet ataki fizyczne.
Lubycza Królewska. Zagłada i próba upamiętnienia społeczności żydowskiej dawnego miasteczka
Authors: Koper Mariusz
Published: September 2022

W artykule przedstawiono tragiczne losy społeczności żydowskiej Lubyczy Królewskiej w czasie II wojny światowej. Omówiono także kwestie związane z upamiętnieniem tych przedstawicieli społeczności żydowskiej, którzy stracili życie w hitlerowskim obozie koncentracyjnym w Bełżcu. Starania o upamiętnienie lubyczańskich Żydów spotkały się ze zdecydowanym sprzeciwem niektórych przedstawicieli lokalnych władz i innych członków gminy. Skutecznie zablokowali oni projekt budowy pomnika upamiętniającego żydowskie ofiary obozu. W ten sposób idea ekumenizmu i wielokulturowości (między Polakami, Ukraińcami i Żydami) została mocno podważona. Zaplanowane na 4 października 2012 r. uroczystości upamiętniające 70. rocznicę pacyfikacji Lubyczy Królewskiej i Kniazia zostały odwołane.
Mity historyczne w kształtowaniu tożsamości izraelskiej
Authors: Krauze Joanna
Published: September 2022

Społeczeństwo izraelskie w momencie powstania państwa w 1948 roku było zlepkiem imigrantów z różnych stron świata. Aby zapewnić sprawne funkcjonowanie nowego państwa, ważne było odkrycie i ukształtowanie idei, do których każdy obywatel mógłby się odwołać i z którymi mógłby się identyfikować. Nowo powstałe społeczeństwo było więc w pewnym stopniu tworem sztucznym, opartym na pamięci o wydarzeniach urastających do rangi mitów narodowych i tworzonych ideach. W niniejszym artykule przedstawiono główne wydarzenia historyczne, do których odwołuje się społeczeństwo izraelskie w tworzeniu swojej tożsamości. Wydarzenia te opisano z perspektywy historycznej, przedstawiając jednocześnie proces mitotwórczy związany z zachowaniem ich w zbiorowej pamięci narodu. Z opisu tego wyłania się model obywatela jako wzorzec świadomości narodowej. Ponadto w artykule podjęto refleksję nad współczesnym, a więc w dużej mierze już ukształtowanym, społeczeństwem izraelskim, starając się odpowiedzieć na następujące pytania: czy mity są nadal żywe w pamięci zbiorowej i czy mają wpływ na tożsamość narodową? Jakie wydarzenia historyczne są umieszczane w pamięci zbiorowej współczesnego społeczeństwa? Pamięć o wydarzeniu historycznym jako micie narodowym opiera się na narracji emocjonalnej, której celem jest kształtowanie pożądanych postaw. Proces tworzenia mitu jest często związany z kształtowaniem polityki, ponieważ tworzy model właściwych zachowań narodowych lub obywatelskich oraz postaw wobec państwa i jego władz. Rola mitu może być więc zarówno negatywna, jak i pozytywna – w zależności od intencji osób lub grup, które się nimi posługują. Upowszechnianie mitów jako narracji narodowych może wpływać na integrację grup społecznych czy etnicznych, których członkowie odwołują się do tych samych wzorów i tradycji. Stąd są one szczególnie żywe wśród społeczności, których istnienie jest zagrożone, lub wśród tych, które nie są jeszcze w pełni ukształtowane. Wydarzenia historyczne, które urosły do rangi mitów narodowych o dużym znaczeniu, mogą być postrzegane jako kamienie węgielne nowo tworzonego narodu izraelskiego. W niniejszym opracowaniu opisano główne wydarzenia: upadek Masady, bitwę pod Tel Hai, wojnę o niepodległość w 1948 roku oraz Shoah. Każde z tych wydarzeń jest analizowane zarówno z perspektywy wiedzy historycznej, jak i w kontekście jego powstania jako mitu narodowego oraz utrwalenia w pamięci zbiorowej.
Narody i polityka. Studia ofiarowane profesorowi Jerzemu Tomaszewskiemu, pod red. A. Grabskiego i A. Markowskiego, Żydowski Instytut Historyczny – Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa: 2010, ss. 384
Authors: Bartnik Anna
Published: September 2022

Recenzja publikacji: Narody i polityka. Studia ofiarowane profesorowi Jerzemu Tomaszewskiemu, pod red. A. Grabskiego i A. Markowskiego, Żydowski Instytut Historyczny – Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa: 2010, ss. 384
A. Krempa, Zagłada Żydów mieleckich, Biblioteka Muzeum Regionalnego, Mielec: 2012, ss. 263
Authors: Chmielewski Jakub
Published: September 2022

Recenzja publikacji: A. Krempa, Zagłada Żydów mieleckich, Biblioteka Muzeum Regionalnego, Mielec: 2012, ss. 263
Penguatan Aspek SDM Petani Cabai Desa Cipanas Kabupaten Cianjur
Authors: Lita Wulantika
Published: September 2022

Cabai merupakan salah satu jenis tanaman hortikultura dimana tanaman ini menjadi kunci dalam menggalakan diversifikasi pangan karena tanaman ini adalah tanaman yang sering dikonsumsi oleh masyarakat luas. Tanaman Cabai juga merupakan tanaman musiman sehingga dinilai dapat menunjang pendapatan petani dalam waktu yang tidak terlalu lama jika dibandingkan dengan tanaman perkebunan lainnya. Tingginya harga cabai dipasaran ternyata di tingkat petani harga jual produk cabai mereka tetap tidak bergeming dalam arti tidak mengalami kenaikan harga yang fantastis. Petani cabai di Desa  Cipanas secara cepat dan mudah menjual hasil produksinya kepada tengkulak . Akan tetapi harga dijual yang mereka terima lebih rendah dan harga tersebut telah ditentukan oleh tengkulak. Kondisi ini menyebabkan tanpa disadari petani tergantung kepada tengkulak dan ini merupakan suatu permasalahan serius yang perlu mendapat perhatian. Salah satu upaya terkait permasalahan tersebut dapat dilakukan melalui pemberian informasi dari aspek pemasaran.

Pengabdian pada masyarakat ini difokuskan kepada pemasaran Cabai para petani sehingga tujuan dari kegiatan Pengabdian ini adalah untuk memberikan efek domino yang diawali dengan penguatan Sumber daya manusia sebagai penggerak untuk meningkatkan pengetahuan yang dimiliki oleh petani terutama terkait pemasaran online, sehingga akan memberikan keuntungan yang lebih bagi para petani cabai dan ibu rumah tangga yang terlibat. Metode yang digunakan meliputi pelatihan secara online dan pendampingan kepada para petani.

Hasil kegiatan ini adalah peningkatan pengetahuan petani cabai khususnya terkait pemasaran online yang dengan pengetahuan itu  petani perlahan dapat meningkatkan kualitas kehidupan dan mendorong peningkatan pendapatan setiap petani dan ini akan memicu bergeraknya perekonomian di Desa  Cipanas Kabupaten Cianjur sehingga semua masyarakat dapat merasakan manfaat juga.
Public Speaking dan Teknik Presentasi dalam Menciptakan Pengajaran yang Menarik
Authors: Trimastuti Wahyu , Christinawati Santy , Ratna H Yunyun , Setiatin Sali , Anggilia Puspita Vina
Published: September 2022

Tujuan pada kegiatan pengabdian kepada masyarakat ini adalah memberikan pelatihan teknik public speaking dan presentasi di era revolusioner 4.0 kepada para guru atau tenaga pengajar. Kegiatan pengabdian masyarakat ini  difokuskan pada pelatihan bagaimana guru atau pun tenaga pengajar mampu memberikan dan menyampaikan materi dengan baik. Metode public speaking dan teknik presentasi sangat penting untuk menunjang kegiatan yang sering dilakukan di suatu lembaga maupun dalam proses belajar mengajar. Kegiatan ini ditujukan untuk guru dan tenaga pengajar. Pada kenyataanya, masih ada beberapa diantaranya yang minim mempunyai keahlian public speaking dan masih ada beberapa yang ragu menyajikan presentasi dengan baik dan optimal. Oleh karena itu kegiatan ini menjelaskan bagaimana menjadi pembicara yang baik yang menitikberatkan pada teknik presentasi meliputi hal – hal dan tahapan – tahapan yang perlu diperhatikan. Kegiatan ini memberikan pengetahuan kepada seluruh peserta tentang public speaking yang bisa digunakan dalam presentasi yang baik. Untuk itu diperlukan keahlian untuk mendukung proses belajar mengajar yang bermanfaat untuk era ini