bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Κατασκευάζοντας κοινωνικά το έγκλημα
Authors: Κίτσιου Αγγελική
Published: September 2021

Η πρόσβαση και η διαχείριση της πληροφορίας αποτελεί το διακυβευόμενο των νέων συγκρούσεων στην κοινωνία της πληροφορίας. Οι καινοτομίες των πληροφορικών τεχνολογιών διαμόρφωσαν εκ νέου τα πεδία δράσης του κοινωνικού βίου με αποτέλεσμα να συγκροτούνται νέα κοινωνικά κινήματα, όπως το κίνημα του ελεύθερου λογισμικού. Η παρουσία του κινήματος του ελεύθερου λογισμικού αναδεικνύει συμπεριφορές απόρριψης των κατεστημένων θεσμικών επιταγών της κοινωνικής πραγματικότητας, οι οποίες αποτυπώνονται μέσα από συγκρούσεις που αφορούν σε νομοθετικές ρυθμίσεις για ζητήματα νέων τεχνολογιών, όπως η κατοχύρωση πατεντών λογισμικού. Το κίνημα του ελεύθερου λογισμικού προάγοντας την ελεύθερη διάχυση πληροφοριακών συστημάτων λογισμικού και επί της ουσίας την ελευθερία διακίνησης της πληροφορίας, θέτει προκλήσεις για τον καθορισμό καίριων ζητημάτων, τα οποία συνιστούν τις νέες προσαρμοσμένες γραμματικές κοινωνικού ελέγχου στην κοινωνία της πληροφορίας και συμβάλλει στον επαναπροσδιορισμό τους μέσα από τις δράσεις του, επιτυγχάνοντας κοινωνικο-πολιτικές αλλαγές.
Η γενετικοποίηση της παρεκκλίνουσας συμπεριφοράς
Authors: Κουρούτζας Χρήστος
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη, αποσκοπεί στη σκιαγράφηση της γενετικοποίησης της παρεκκλίνουσας συμπεριφοράς, υπό το πρίσμα της κριτικής εγκληματολογίας και της κοινωνιολογίας της γενετικής, ως μία σύγχρονη διεπιστημονική προσέγγιση στο χώρο των κοινωνικών επιστημών. Υιοθετώντας θεωρητικά το συγκρουσιακό μοντέλο ανάλυσης, η γενετική προσλαμβάνεται ως κοινωνικό φαινόμενο και κοινωνικo-ιστορικό σύστημα ιδεών, το οποίο διαμορφώνεται με βάση τις κυρίαρχες αντιλήψεις και συμφέροντα που θα υπερισχύσουν στην εκάστοτε κοινωνική πραγματικότητα και ιστορική περίοδο (κοινωνικά μορφοποιημένο), παρεμβαίνοντας εξουσιαστικά στην κοινωνία, στο άτομο και στις κοινωνικές σχέσεις. Υπό το πρίσμα του έργου του Foucault, το γενετικό σύστημα γνώσης - εξουσίας (απόρροια της επιστημονικής ιατρικής γνώσης), με τη μορφή του λόγου (discourse), αναπαράγει τις κυρίαρχες αξίες και αρχές, κατασκευάζοντας στο πλαίσιο του γενετικού ντετερμινισμού και του αναγωγισμού τα «παρεκκλίνοντα γονίδια» και κατ’ επέκταση τα «υποψήφια εγκληματικά γονίδια» (μετά τον «εκ γενετής» εγκληματία του Lombroso), επαναφέροντας την οντολογική πραγματικότητα του εγκλήματος, στη γονιδιακή «ελαττωματικότητα» του ατόμου. Από την παθολογικοποίηση – εγκληματοποίηση του ανθρώπινου γονιδιώματος, η όλη προβληματική μετατοπίζεται στο ζήτημα της ποινικοποίησης, μέσω της εισχώρησης των ανωτέρω δεδομένων στις αίθουσες των δικαστηρίων, αναδεικνύοντας το ζήτημα της ντετερμινιστικής δίκης και άρα της «καταδίκης του γονιδίου» ή του «δράστη γονιδιώματος». Ταυτόχρονα, η συγκρότηση των γενετικών αντεγκληματικών πολιτικών με επίκεντρο το γενετικό υλικό, οδήγησε στην «επιτήρηση του κυττάρου» και στη φακελοποίηση του πληθυσμού μέσω των αρχείων γενετικών δεδομένων, αλλά και στην επινόηση πολιτικών «θεραπείας» της «γονιδιακής ασθένειας του εγκλήματος», με την όλη προβληματική να εκκινεί από την αναζήτηση του «χαπιού της εγκληματικότητας» και την επαναφορά μεθόδων όπως ο χημικός ευνουχισμός - καταστολή των ορμονών και να εκτείνεται μέχρι το όραμα της γονιδιακής θεραπείας και την επανακατασκευή ή επιδιόρθωση του γενετικού κώδικα. Η «ανατομία του κυττάρου» μετατρέπεται σε «κοινωνική ανατομία» και στη γενετικοποίηση της κοινωνίας, αναδεικνύοντας την «τάξη (κοινωνική) του γονιδίου». Η όλη προβληματική εκκινεί από τη μετάβαση των «αναρχικών» του Lombroso στα πολιτικοποιημένα γονίδια των αριστερών και στην «πολιτική ιδεολογία του γενετικού κώδικα» ή την «αντιδραστική – επαναστατική σύσταση του» και εκτείνεται στην πολιτική οικονομία της γενετικής, στο πλαίσιο του βιο-καπιταλισμού / βιο-ιμπεριαλισμού και στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της βιο-οικονομίας, οδηγώντας στην εμπορευματοποίηση της ίδιας της ζωής. Αντίθετα από τα παραπάνω, σημαντική κρίνεται η «αντίσταση του γενετικού υλικού», μέσα από συλλογικές δράσεις και κοινωνικά κινήματα – βιοδιεκδικήσεις, στον πυρήνα των οποίων ενυπάρχει η ελευθερία της γενετικής υπόστασης ή καλύτερα της ίδιας της ύπαρξης «από τα κάτω».
Μελέτη γενετικών πολυμορφισμών σε άνδρες με διαταραχές της σπερματογένεσης
Authors: Μαρκανδωνά Ουρανία
Published: September 2021

Η πρωτεΐνη MLH3 είναι ένα μέλος της οικογένειας των MutL (MutL-homolog, MLH), ομόλογων στα θηλαστικά, πρωτεϊνών που συμμετέχουν στην επιδιόρθωση των βλαβών του DNA (Mismatch Repair, MMR) και συνδέονται με τη σπερματογένεση και την ανδρική στειρότητα. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η συσχέτιση του μονονουκλεοτιδικού πολυμορφισμού, rs175080 στο γονίδιο MLH3, με τις παραμέτρους του σπέρματος στον ελληνικό πληθυσμό. Στην έρευνα, συμμετείχαν 300 άνδρες υπογόνιμων ζευγαριών που ακολούθησαν θεραπευτικά προγράμματα εξωσωματικής γονιμοποίησης / μικρογονιμοποίησης ωαρίων και εμβρυομεταφοράς (IVF/ICSI-ET) για τα έτη 2011-2013. Το γενωμικό DNA απομονώθηκε από 300 δείγματα περιφερικού αίματος και για προσδιορισμό του γενοτύπου χρησιμοποιήθηκε η συμβατική ποσοτική PCR (Q-PCR) πραγματικού χρόνου. Οι συμμετέχοντες κατηγοριοποιήθηκαν σε δύο ομάδες, η πρώτη περιελάμβανε 122 άνδρες που χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες και η δεύτερη ομάδα των 178 ανδρών ως “περιστατικά”. Η κατανομή στις δύο ομάδες έγινε με βάση τις συγκεντρώσεις των σπερματοζωαρίων (≥15 και <15 εκατομμύρια/ml, αντίστοιχα). Επίσης, στον ορό του αίματος μετρήθηκαν οι συγκεντρώσεις της FSH, LH, οιστραδιόλης, τεστοστερόνης και προλακτίνης, και μαζί με τις παραμέτρους τους σπέρματος συγκρίθηκαν μεταξύ των τριών γονοτύπων (GG, GA, και ΑΑ). Επιπλέον, οι συχνότητες αυτών των τριών γονοτύπων συγκρίθηκαν μεταξύ των “περιστατικών” και των μαρτύρων.Οι ανθρωπομετρικές παράμετροι και οι ορμονικές τιμές δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των τριών γενοτύπων. Ωστόσο, σημαντικά χαμηλότερη συγκέντρωση του σπέρματος βρέθηκαν στους άνδρες με το γονότυπο ΑΑ σε σύγκριση με εκείνους που είχαν το γονότυπο GG και το γονότυπο GA (p <0,001). Οι άνδρες με γονότυπο ΑΑ είχαν τις χαμηλότερες τιμές στην πρόσθια προωθητική κινητικότητα του σπέρματος σε σύγκριση με τους άλλους δυο γονοτύπους (p <0,05). Επίσης, υπήρχε μια σημαντικά διαφορετική κατανομή των συχνοτήτων των τριών γονοτύπων μεταξύ των περιστατικών και μαρτύρων (p <0,001). Επιπλέον, τα ποσοστά της κλινικής εγκυμοσύνης ήταν σημαντικά υψηλότερα για το γονότυπο ΑΑ (33.3%) και για το γονότυπο GA (29.3%) σε αντίθεση με το γονότυπο GG (11.1%) (ρ<0.05). Προτείνεται ότι η επιδεινωτική επίδραση του μεταλλαγμένου γονοτύπου για τα χαρακτηριστικά του σπέρματος δεν σχετίζεται με τα αποτέλεσματα της ICSI-ET.
Διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ συμμόρφωσης φροντιστών στις κατευθυντήριες οδηγίες φροντίδας και επούλωσης χρόνιων ελκών στην κοινότητα
Authors: Καλεμικεράκης Ιωάννης
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η πλειονότητα των ασθενών με χρόνια έλκη λαμβάνουν φροντίδα στο σπίτι και οι ανάγκες των φροντιστών για εκπαίδευση είναι αυξημένες σε ένα περιβάλλον αυξημένων κινδύνων από πιθανές επιπλοκές μακριά από το νοσοκομείο.Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν α) η διερεύνηση του βαθμού συμμόρφωσης των φροντιστών ασθενών με έλκη πίεσης στην κοινότητα σε σχέση με τις κατευθυντήριες οδηγίες για την φροντίδα των ελκών πίεσης και β) η συσχέτιση της συμμόρφωσης με τα κλινικά χαρακτηριστικά και την επούλωση των ελκών. Μέθοδος: Η παρούσα μελέτη αποτελεί ποσοτική, τυχαιοποιημένη, περιγραφική και συσχέτισης μελέτη παρέμβασης, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν κλίμακες μέτρησης και λίστες ελέγχου για τη συλλογή και πολλαπλές μέθοδοι ανάλυσης δεδομένων. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 200 ασθενείς με έλκη πίεσης στην κοινότητα και οι φροντιστές τους χωρισμένοι σε δύο ομάδες με τυχαίο τρόπο. Για την επιλογή του δείγματος των ασθενών και των φροντιστών απαιτήθηκαν συνδυαστικά κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού.Αποτελέσματα: H μέση ηλικία των ασθενών ήταν άνω των 65 ετών, με μειωμένη κινητικότητα και συχνότερα νοσήματα την άνοια και τον σακχαρώδη διαβήτη και συχνότερη εντόπιση του έλκους την ιεροκοκκυγική περιοχή (55-57%). Ο φροντιστής ήταν συνήθως γυναίκα, 50-55 ετών, συγγενής του ασθενή, συχνότερα η κόρη που τις περισσότερες φορές συγκατοικούσε με τον ασθενή μαζί με άλλα 2 ή και περισσότερα άτομα. Η εκπαίδευση και ενημέρωση που ελάμβανε ο φροντιστής χαρακτηρίζεται ως ανεπαρκής και προερχόταν κυρίως από τον ιατρό (οικογενειακό ή άλλον), ενώ οι νοσηλευτές εμπλέκονταν σε μικρό βαθμό στη φροντίδα των ασθενών (<20%) και ακόμα λιγότερο είχαν την κύρια ευθύνη της φροντίδας (<14%). Η μέση αρχική βαθμολογία συμμόρφωσης (με άριστα το 100) ήταν μέτρια καθώς κυμάνθηκε από 59-61, όμως με την κατάλληλη εκπαιδευτική παρέμβαση ανήλθε σε υψηλά επίπεδα έως το 90 (p=0,001). Ο ρυθμός επούλωσης βελτιώθηκε περισσότερο στην ομάδα παρέμβασης έναντι της ομάδας ελέγχου (p=0,001) όπως και η ποιότητα των ιστών (p=0,001), ο κίνδυνος των λοιμώξεων (p=0,001), ο πόνος (p=0,001) και η κακοσμία (p=0,001). Συμπεράσματα: Η εκπαιδευτική παρέμβαση που επιλέχθηκε ήταν αποτελεσματική βελτιώνοντας τόσο τη συμμόρφωση των φροντιστών όσο και τις κλινικές παραμέτρους του έλκους. Η ανάπτυξη της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και η μεγαλύτερη εμπλοκή των νοσηλευτών στις διαδικασίες φροντίδας και εκπαίδευσης μπορούν να αποτελέσουν σημαντικές λύσεις στα προβλήματα που αναδείχτηκαν.
Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Εκκλησιών και Οικουμενικό Πατριαρχείο στη νέα Ευρώπη (1989 κ.εξ.)
Authors: Χαραλαμπίδης Στυλιανός
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη της συμβολής του Οικουμενικού Πατριαρχείου στη λειτουργία και τις δομές του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Εκκλησιών. Εστιάσαμε στην περίοδο μετά το 1989, χρονιά κατά την οποία διαμορφώνεται ένα νέο ευρωπαϊκό τοπίο, ως συνέπεια της κατάρρευσης του παγκόσμιου διπολισμού. Από τη χρονιά αυτή, εξάλλου, και στο εξής αυξάνεται η συμμετοχή των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Εκκλησιών. Παρουσιάσαμε τους ιστορικούς και πνευματικούς δεσμούς που συνδέουν την Ευρώπη με την Ορθοδοξία και το Οικουμενικό Πατριαρχείο ειδικότερα. Ασχοληθήκαμε αναλυτικά με όλες τις μετά το έτος 1989 Γενικές Συνελεύσεις του Συμβουλίου Ευρωπαϊκών Εκκλησιών, διερευνώντας κάθε φορά την ιδιαίτερη συμβολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Εξετάσαμε ενδελεχώς τις σχέσεις της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας με το Συμβούλιο Ευρωπαϊκών Εκκλησιών, κάνοντας ειδική αναφορά στις τρεις Ευρωπαϊκές Οικουμενικές Συνελεύσεις (Βασιλεία 1989, Graz 1997, Sibiu 2007) και στην υπογραφή της Charta Oecumenica.
Γενετικά και φαινοτυπικά χαρακτηριστικά στελεχών β-αιμολυτικού στρεπτόκοκκου της ομάδας Α από παιδιά με διεισδυτικές και μη διεισδυτικές λομώξεις
Authors: Κουτούζη Φωτεινή
Published: September 2021

Ο Streptococcus pyogenes παραμένει σημαντικό παθογόνο για τον άνθρωπο. Στόχοι της μελέτης ήταν να διερευνηθούν οι στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις στα παιδιά (επιδημιολογία, επιπολασμός και ποικιλομορφία emm-τύπων, συσχέτιση με 30-δύναμο εμβόλιο, ευαισθησία στα αντιβιοτικά, γονίδια αντοχής στις μακρολίδες και γονίδια πυρετογόνων εξωτοξινών-SPE). Πρόκειται για προοπτική μελέτη που πραγματοποιήθηκε, 2007-2013, σε παιδιά ≤14 ετών. Ταυτοποίηση του S.pyogenes έγινε με κλασικές μεθόδους, τυποποίηση emm-τύπων με PCR και αλληλούχιση και ευαισθησία στα αντιβιοτικά με Kirby-Bauer και Etest. Τα γονίδια αντοχής μακρολιδών και πυρετογόνων εξωτοξινών ανιχνεύτηκαν με “multiplex” PCR. Ανάλυση έγινε με το SPSS, XLSTAT, δοκιμασίες χ2, Fisher και Pearson. Εξετάσθηκαν 1324 παιδιά (51,8% αγόρια) με διάμεση ηλικία 65 μήνες. Φαρυγγίτιδα εμφάνισαν 84,4%, διεισδυτική λοίμωξη 5,7% και ωτίτιδα, πυοδερμία ή κολπίτιδα 9,9%. Το 67,8% των λοιμώξεων σημειώθηκε Νοέμβριο-Μάιο. Συχνές ήταν οι διεισδυτικές λοιμώξεις σε παιδιά ≤3 ετών και οι φαρυγγικές 4-6 ετών. Διαπιστώθηκαν 35 emm-τύποι και 15 υπότυποι με επικρατέστερους: 1(16,7%), 12(13,6%), 77(10,9%), 4(10,9%), και 28(10,4%). Το 97,3% των emm-τύπων περιλαμβάνονται στο 30-δύναμο εμβόλιο. Οι ρευματογόνοι emm-τύποι αποτέλεσαν το 16,3%. Οι emm-τύποι ανήκαν σε 13 emm-συμπλέγματα. Αντοχή διαπιστώθηκε: μακρολίδες 20,4%, κλινδαμυκίνη 13,8% (iMLSB10,5%, cMLSB3,3%), τετρακυκλίνη 18,7%, λεβοφλοξασίνη 5,4% και χλωραμφενικόλη 2,8%. Υπεύθυνα γονίδια αντοχής στις μακρολίδες ήταν: erm(A) 50,4%, mef(A) 32,2% και erm(B) 16,3%. Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση κατανάλωσης μακρολιδών και αντοχής. Τα γονίδια speB ή speA και speB, ήταν συχνά στα διεισδυτικά στελέχη. Επιτήρηση των στρεπτοκοκκικών λοιμώξεων και προσδιορισμός των emm-τύπων είναι επιβεβλημένα προκειμένου να αξιολογηθούν τα οφέλη ενός εμβολίου για τον S. pyogenes, που βασίζεται στην Μ πρωτεΐνη.
Οι επιρρηματικές προτάσεις, εξαιρουμένων των υποθετικών, σε ελληνικούς μη λογοτεχνικούς παπύρους της αυτοκρατορικής και της πρώιμης αραβικής εποχής
Authors: Τσιτσιανοπούλου Ελένη
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνά τη συντακτική δομή των δευτερευουσών επιρρηματικών προτάσεων, εξαιρουμένων των υποθετικών, των ελληνικών, μη λογοτεχνικών παπύρων από το 31 π.Χ. έως το 800 μ.Χ. Αντικείμενο της έρευνας αποτέλεσε ένα σώμα περίπου 55.000 παπυρικών εγγράφων και 15.000 οστράκων. Η εργασία περιλαμβάνει την εισαγωγή, το κύριο μέρος, τις γενικές παρατηρήσεις, το επίμετρο και τη βιβλιογραφία. Οι γενικές παρατηρήσεις περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη σύγκριση της δομής των επιρρηματικών προτάσεων στους παπύρους της αυτοκρατορικής και της πρώιμης αραβικής εποχής με αυτήν της κλασικής και της πτολεμαϊκής εποχής, ώστε να καταδειχθεί η συνέχεια στην εξέλιξη της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Επιπλέον, συγκρίνονται τα εν λόγω συντακτικά φαινόμενα στην υπό εξέταση περίοδο με αυτά στη γλώσσα των ελληνικών επιγραφών και της Καινής Διαθήκης, προκειμένου η μελέτη να καταλήξει σε συμπεράσματα για το αν οι αποκλίσεις, οι οποίες παρατηρούνται, οφείλονται σε άγνοια του (συγ)γραφέα ή αποτελούν εκφάνσεις γενικότερων γλωσσικών εξελίξεων της εποχής.
H επίδραση του δεσφλουρανίου στην ηπατική λειτουργία
Authors: Μιχαλόπουλος Γεώργιος
Published: September 2021

ΕισαγωγήΤα πτητικά αναισθητικά και κυρίως το αλοθάνιο, έχουν ενοχοποιηθεί για τη πρόκληση φαρμακευτικά επαγόμενης ηπατικής βλάβης (drug-induced liver injury, DILI). Ως κυριότερος υπεύθυνος μηχανισμός θεωρείται μία αντίδραση υπερευαισθησίας οφειλόμενη στη παραγωγή συμπλόκων μεταξύ του τριφθοροοξικού χλωριδίου και εγγενών πρωτεϊνών κατά τη διάρκεια μεταβολισμού των πτητικών αναισθητικών μέσω του κυττοχρώματος P4502E1 (CYP2E1). Οι πρωτεΐνες αυτές δρουν ως νεοαντιγόνα οδηγώντας στη παραγωγή αυτοαντισωμάτων έναντι του ηπατικού ιστού. Το πτητικό αναισθητικό δεσφλουράνιο παρουσιάζει ιδιαίτερα χαμηλό ποσοστό μεταβολισμού μέσω του CYP2E1, έχουν όμως αναφερθεί αρκετές περιπτώσεις ηπατοτοξικότητας μετά από έκθεση σε αυτό. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της πιθανής παραγωγής ή μεταβολής των επιπέδων των CYP2E1 IgG4 αυτοαντισωμάτων σε συνδυασμό με άλλους βιοχημικούς δείκτες της ηπατικής λειτουργίας, σε ασθενείς που έλαβαν γενική αναισθησία με δεσφλουράνιο.ΜέθοδοςΜελετήθηκαν 40 ενήλικες ασθενείς που έλαβαν γενική αναισθησία με δεσφλουράνιο για την επιτέλεση προγραμματισμένης χειρουργικής επέμβασης. Προεγχειρητικά καθώς και 96 ώρες μετεγχειρητικά, έγιναν μετρήσεις της alpha-glutathione-S-transferase (aGST) και των αντισωμάτων CYP2E1 IgG4, καθώς επίσης και μετρήσεις των παρακάτω: γενική αίματος, χρόνος προθρομβίνης (ΡΤ), χρόνος ενεργοποιημένης μερικής. θρομβοπλαστίνης (aPTT), διεθνής ομαλοποιημένη αναλογία (INR) ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST), αλανινική αμινοτρανσφεράση (ALT), γ-γλουταμυλ-τρανσφεράση (γ-GT), αλκαλική φωσφατάση (ALP), ολικές πρωτεΐνες ορού, λευκωματίνη και χολερυθρίνη (άμεση/έμμεση). Οκτώ ασθενείς οι οποίοι έλαβαν περιοχική αναισθησία για προγραμματισμένη χειρουργική επέμβαση μελετήθηκαν επίσης ως προς τις ίδιες παραμέτρους με στόχο τη βαθμονόμηση της μεθοδολογίας. Εφαρμόσθηκαν οι δοκιμασίες Student’s t test, Mann-Whitney U test και Fisher’s exact test αμφίδρομα για τη σύγκριση των μεταβλητών, με επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας p<05.ΑποτελέσματαΔεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά σε καμία από τις βασικές δοκιμασίες της ηπατικής λειτουργίας (SGOT, SGPT, γGT, χολερυθρίνης, INR), καθώς και στα επίπεδα της aGST και των CYP2E1 IgG4 πριν και μετά την έκθεση στο δεσφλουράνιο. Μετά από το διαχωρισμό των ασθενών σε δύο υποομάδες, ανάλογα με την προηγηθείσα ή μη έκθεση σε γενική αναισθησία, επίσης δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά στις διάμεσες τιμές των επιπέδων CYP2E1 πριν και 96 ώρες μετά την αναισθησία (p=0,099 και p=0,051 αντίστοιχα). Επίσης, δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά όσον αφορά τις τιμές της aGST μεταξύ των δύο υποομάδων (p>0,1). Κανένας από τους ασθενείς της μελέτης δεν παρουσίασε κλινικές ή εργαστηριακές εκδηλώσεις ηπατοτοξικότητας,ΣυμπέρασμαΔεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά ως προς τα επίπεδα CYP2E1 ΙgG4 και aGST μετά την έκθεση στο δεσφλουράνιο. Απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση του ρόλου των CYP2E1 IgG4 στη παθογένεια της πρόκλησης φαρμακευτικά επαγόμενης ηπατικής βλάβης από αλογονωμένα πτητικά αναισθητικά, ιδιαίτερα σε ασθενείς με πολλαπλή έκθεση σε αυτά.
Όψεις του νομικού στοχασμού σχετικά με την ιδιοκτησία και την πενία στην Ευρώπη (14ος - 15ος αι)
Authors: Πάνος Αθανάσιος
Published: September 2021

H θεματική της εργασίας είναι η σφαιρική εξέταση της αντιπαράθεσης που εκτυλίχθηκε στο πρώτο μισό του 14ου αιώνα, μεταξύ του πάπα Ιωάννη ΚΒ΄ και ορισμένων κορυφαίων εκπροσώπων του Φραγκισκανικού Τάγματος. Η αντιπαράθεση αυτή, την οποία ο ίδιος ο πάπας περιέγραψε ως «concertatio», αναφέρεται τόσο στο νομικό-θεολογικό ζήτημα της «paupertas altissima», όσο και σε ζητήματα τα οποία έχουν να κάνουν με την άσκηση της εξουσίας και την πολιτική συγκρότηση του υστερομεσαιωνικού κόσμου.
Ο ρόλος του igf-1 στα λειομυώματα της μήτρας
Authors: Γκιόκα Ελιόνα
Published: September 2021

Ο ινσουλινο-μιμητικός αυξητικός παράγοντας-1 (insulin-like growth factor-1, IGF-1), φαίνεται να εμπλέκεται στην ανάπτυξη των λειομυωμάτων της μήτρας. Παρά την πρόοδο που έχει γίνει για τη διαλεύκανση των παραγόντων κινδύνου, που επάγουν την εμφάνιση και αύξηση των λειομυωμάτων, η γνώση μας σχετικά με τα σηματοδοτικά μονοπάτια που εμπλέκονται παραμένει ακόμη ελλιπής. Η διαλεύκανση των μορίων που συμμετέχουν στα σηματοδοτικά μονοπάτια της εμφάνισης των λειομυωμάτων, αποτελεί μια ανάγκη για την εύρεση μακροχρόνιας θεραπείας τους, που προς το παρόν δεν υπάρχει. H καλύτερη μελέτη των ισομορφών του IGF-1 στα λειομυώματα της μήτρας μπορεί να μας οδηγήσει στην καλύτερη κατανόηση της νόσου για την ανεύρεση νέων διαγνωστικών και θεραπευτικών μεθόδων. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η έκφραση των ισομορφών IGF-1Ea, IGF1-Eb, IGF-1Ec και του υποδοχεά του IGF-1 (IGF-1R) σε λειομυώματα και παρακείμενο μυομήτριο. Οι ιστοί λήφθηκαν από 45 ασθενείς, οι οποίες υποβλήθηκαν σε υστερεκτομή για την αντιμετώπιση συμπτωματικών λειομυωμάτων. Έγινε διαστρωμάτωση των ασθενών ανάλογα με τη φάση του εμμηνορρυσιακού κύκλου (παραγωγική, εκκριτική, μετεμμηνοπαυσιακή ηλικία). Ανάλυση του mRNA των τριών αυτών ισομορφών του IGF-1 και του υποδοχέα, έδειξε ότι όλες μπορούν να εκφραστούν στα λειομυώματα και στο μυομήτριο των ασθενών, με διαφορετικά πρότυπα έκφρασης. Στο σύνολο των δειγμάτων, στατιστικά αυξημένη έκφραση των IGF1-Ea και IGF-1R βρέθηκε στα λειομυώματα σε σύγκριση με το μυομήτριο. Επίσης, στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες τα επίπεδα IGF-Ec ήταν αυξημένα στα λειομυώματα σε σύγκριση με το μυομήτριο. Συγκρίνοντας τις φάσεις του κύκλου μεταξύ τους, δεν βρέθηκε κάποια σημαντική στατιστική διαφορά.Τα πρότυπα έκφρασης αυτών των παραγόντων, μπορούν να βοηθήσουν την δημιουργία στοχευμένων κλινικών πρωτοκόλλων για την διάγνωση και μακρόχρονη θεραπεία των λειομυωμάτων.
Οι περί παιδείας αντιλήψεις του Αγίου Αθανασίου του Παρίου και η αποτίμησή τους από λογίους της εποχής του
Authors: Chen Yingxue
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη έχει ως σκοπό τη συστηματική αποσαφήνιση των περί παιδείας αντιλήψεων του Αγίου Αθανασίου Παρίου και την κριτική προσέγγιση της πολύπλευρης στάσης του έναντι των ιδεών του Διαφωτισμού. Πρώτα, αποσαφηνίσαμε τις βασικές έννοιες άνωθεν και θύραθεν σοφία της γνωσιολογίας του. Στην συνέχεια εξετάσαμε τη στάση του έναντι της ελληνικής αρχαιότητας. Αναθεωρήσαμε τις απόλυτες αρνητικές αξιολογήσεις προγενέστερων μελετών για την στάση του Παρίου προς τα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες. Επισημάναμε την ενίοτε θετική στάση του προς τις φυσικές επιστήμες, καθώς επίσης άγνωστες πτυχές της μόρφωσής του στα μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες. Εξετάσαμε κυρίως στο πλαίσιο της παιδείας, τις βασικές έννοιες της αθεΐας στα συγγράμματά του. Ένας άλλος στόχος της μελέτης μας είναι η περιγραφή και ανάλυση του τρόπου με τον οποίο αξιολογήθηκε η εκπαιδευτική θεωρία και πράξη του Αθανασίου Παρίου από λογίους διάφορων ιδεολογικών ρευμάτων της εποχής του. Διερευνήσαμε τα ποικίλα σχόλια και τις αντιδράσεις λογίων της εποχής του, που προκλήθηκαν με την έκδοση του επίμαχου φυλλαδίου Αντιφώνησις. Τέλος, μελετήσαμε και την αξιολόγηση των διδακτικών εγχειριδίων Γραμματικής και Ρητορικής του Παρίου από λογίους της εποχής του.
Η σχέση της περιβαλλοντικής μεταβλητότητας, της στρατηγικής επιθετικότητας και των δυναμικών ικανοτήτων και η επίδρασή τους στην επίδοση των επιχειρήσεων παροχής αθλητικών υπηρεσιών την περίοδο της οικονομικής κρίσης
Authors: Καριοφύλλας Χαράλαμπος
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της περιβαλλοντικής μεταβλητότητας, της στρατηγικής επιθετικότητας και των δυναμικών ικανοτήτων και η επίδρασή τους στην επίδοση των Επιχειρήσεων Παροχής Αθλητικών Υπηρεσιών (Ε.Π.Α.Υ.) την περίοδο της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Τα κύρια ερευνητικά ερωτήματα που ανέκυψαν ήταν: α) σε ποιο βαθμό ευθυγραμμίζονται η στρατηγική επιθετικότητα και οι δυναμικές ικανότητες των Ε.Π.Α.Υ. με τη διαπιστούμενη περιβαλλοντική μεταβλητότητα σε περίοδο παρατεταμένης οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα; β) σε ποιο βαθμό η στρατηγική επιθετικότητα και οι δυναμικές ικανότητες συμβάλλουν στην επίτευξη καλύτερης επίδοσης των Ε.Π.Α.Υ; γ) σε ποιο βαθμό η γενική ικανότητα των Ε.Π.Α.Υ. (γενική διοικητική ικανότητα και δυναμικές ικανότητες) και η ανταγωνιστική αποδοτικότητα υποστηρίζουν και επηρεάζουν την επίδοση; Πραγματοποιήθηκε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας στα πεδία της περιβαλλοντικής μεταβλητότητας, της στρατηγικής επιθετικότητας, των δυναμικών ικανοτήτων, της ανταγωνιστικής αποδοτικότητας και της συσχέτισής τους με την επίδοση των Ε.Π.Α.Υ. Διεξήχθη έρευνα μέσω ερωτηματολογίου σε στελέχη Ε.Π.Α.Υ. της Περιφέρειας Αττικής, όπου συμμετείχαν 161 ανώτερα και ανώτατα στελέχη. Η στατιστική ανάλυση των απαντήσεων περιελάμβανε ανάλυση συσχέτισης και ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης μεταξύ των μεταβλητών. Η ανάλυση κατέδειξε πως όταν η στρατηγική επιθετικότητα ευθυγραμμίζεται με την περιβαλλοντική μεταβλητότητα και με υψηλό επίπεδο δυναμικών ικανοτήτων τότε οδηγεί σε υψηλή επίδοση. Επίσης το 37,4% της μεταβολής της επίδοσης των Ε.Π.Α.Υ. ερμηνεύεται από τη γενική ικανότητα (γενική διοικητική ικανότητα και δυναμικές ικανότητες) και την ανταγωνιστική αποδοτικότητα, ενώ το 25% της επίδοσης ερμηνεύεται από το επίπεδο των δυναμικών ικανοτήτων και της στρατηγικής επιθετικότητας. Προτείνονται οι ενδεδειγμένες παρεμβάσεις, ώστε να μειωθεί το στρατηγικό χάσμα και το χάσμα δυναμικών ικανοτήτων, προκειμένου να επιτευχθεί υψηλότερη επίδοση σε περιβάλλοντα που χαρακτηρίζονται από έντονη μεταβλητότητα.
Τα κοινωνικά δικαιώματα των μεταναστών στους τομείς εργασίας και κοινωνικής ασφάλειας μέσα από την νομοθετική παραγωγή των Ι' και ΙΖ' (Α΄ Σ'υνοδος) κοινοβουλευτικών περιόδων
Authors: Κιούση Ελένη
Published: September 2021

Κύριος σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση των αλλαγών του νομοθετικού πλαισίου, ως προς την πρόσβαση των νόμιμων μεταναστών στην εργασία και την κοινωνική ασφάλεια (υγεία, κοινωνική ασφάλιση και πρόνοια) στην Ελλάδα, σε συνθήκες συρρίκνωσης της κοινωνικής προστασίας και μεγέθυνσης της ανάγκης ενσωμάτωσης των νόμιμων μεταναστών.Η μεθοδολογία της έρευνας εξελίσσεται σε δύο άξονες: α) τη βιβλιογραφική επισκόπηση για τη μετανάστευση και το κοινωνικό κράτος, την αποτύπωση της νομοθετικής παραγωγής κατά το χρονικό διάστημα που προσδιορίζεται από τις κοινοβουλευτικές περιόδους Ι' έως την ΙΖ' (A΄ Σύνοδος), την έρευνα στα πρακτικά των συνεδριάσεων της Βουλής των Ελλήνων και την παράθεση στατιστικών στοιχείων, β) την πρωτογενή έρευνα με τη μέθοδο του ερωτηματολογίου. Τα ερωτηματολόγια απευθύνθηκαν στο Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, τη Γενική Γραμματεία Μεταναστευτικής Πολιτικής του Υπουργείου Εσωτερικών, το Υπουργείο Εξωτερικών, τον Εθνικό Οργανισμό Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού (Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π.), τον Συνήγορο του Πολίτη και τις Αρμόδιες Αρχές Μεταναστευτικής Πολιτικής της Γαλλίας και της Σουηδίας.Η συμβολή της παρούσας μελέτης στη βιβλιογραφία συνίσταται: α) στην καταγραφή και μελέτη της νομοθετικής εξειδίκευσης του ρευστού και ελαστικού περιεχομένου των κοινωνικών δικαιωμάτων. Επίσης, στο νομοθετικό προσδιορισμό του περιεχομένου, των δικαιούχων και του επιπέδου των κοινωνικών παροχών που τελούν υπό την εγγύηση του κράτους, στη συγκεκριμένη ιστορική, οικονομική και πολιτισμική πραγματικότητα, β). στην ανάδειξη της νομοθετικής μετάλλαξης – και όχι μιας απλής μεταβολής – ως συνέπεια της υπαγωγής της κοινωνικής πολιτικής στην οικονομική. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από τη μελέτη της νομοθετικής παραγωγής των Ι’ έως ΙΖ’ (Α’ Σύνοδος) κοινοβουλευτικών περιόδων της Βουλής των Ελλήνων (2000-2016), κατά την οποία διαπιστώθηκε ότι η νομοθεσία στα συγκεκριμένα πεδία διέπεται πρωτίστως από οικονομικούς όρους και δευτερευόντως μόνο από τις θεμελιώδεις αρχές του κοινωνικού κράτους και ειδικότερα, της κοινωνικής συνοχής, της αλληλεγγύης, της αναδιανομής και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτή η μετάλλαξη, που αφορά τα κοινωνικά δικαιώματα στην εργασία, την υγεία, την κοινωνική ασφάλιση και πρόνοια πλήττει όλο τον πληθυσμό, αλλά δυσανάλογα τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, όπως είναι οι μετανάστες.
Μελέτη μοριακών μηχανισμών επιβίωσης του παρασίτου Leishamania spp. στα φαγοκύτταρα του τελικού ξενιστή
Authors: Παπαδάκη Αμαλία
Published: September 2021

Τα πρωτόζωα παράσιτα Leishmania spp. επιβιώνουν μέσα στο φαγολυσόσωμα των μακροφάγων του θηλαστικού-ξενιστή έχοντας αναπτύξει μηχανισμούς που ανακόπτουν την παρασιτοκτόνο δράση του. Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της βιογένεσης του λεϊσμανιοφόρου φαγοσώματος με σκοπό τη διερεύνηση και κατανόηση των μηχανισμών επιβίωσης του παρασίτου εντός αυτού. Συγκεκριμένα, μελετήθηκε η χωροχρονική κατανομή των μοριακών δεικτών ωρίμανσης του φαγοσώματος F-actin, Rab7 και LAMP1 και των φωσφοϊνοσιτιδίων (PIs) PtdIns(4,5)P2, PtdIns(3,4,5)P3 και PI3P σε φαγοσώματα μακροφάγων της κυτταρικής σειράς ποντικού RAW264.7 που περιείχαν προμαστιγωτά παράσιτα Leishmania (L.) donovani στατικής φάσης ή οψονοποιημένα αδρανή σφαιρίδια (3 μm) ως ουδέτερους μάρτυρες. Η ανάλυση έγινε σε μονιμοποιημένα δείγματα μακροφάγων με συνεστιακή μικροσκοπία φθορισμού. Συνολικά, τα αποτελέσματα έδειξαν χρονικές «εκτροπές» στην παρουσία των μοριακών δεικτών και των PIs στη μεμβράνη των λεϊσμανιοφόρων φαγοσωμάτων σε σχέση με αυτά των σφαιριδίων, υποδεικνύοντας μία καθυστέρηση της βιογένεσης του φαγολυσοσώματος ή/ και τροποποίησή του από το παράσιτο. Το γεγονός αυτό πιθανά να οφείλεται α) στη δράση κάποιου/ων παράγοντα/ων του παρασίτου στο μεταβολισμό των PIs του μακροφάγου, β) στον τύπο των υποδοχέων του μακροφάγου που εμπλέκονται στη φαγοκυττάρωση της Leishmania σε σχέση με των μαρτύρων ή/ και γ) στη βραδύτερη ολοκλήρωση της εγκόλπωσης των προμαστιγωτών παρασίτων, εξαιτίας του μεγέθους και της κινητικότητάς τους, η οποία ακολούθως συμβάλλει σε καθυστερημένη «σφράγιση» και ωρίμανση του φαγοσώματος.Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε βιοχημικός και λειτουργικός χαρακτηρισμός ενός εν δυνάμει μολυσματικού παράγοντα του παρασίτου L. donovani, της μεμβρανικής όξινης φωσφατάσης ιστιδίνης LdMAcP. Τα αποτελέσματα της in silico ανάλυσης έδειξαν ότι η LdMAcP είναι ειδική για το σύμπλεγμα L. donovani, εντός του οποίου παρουσιάζει πολυμορφισμούς. Σε προμαστιγωτά παράσιτα αγρίου τύπου και διαγονιδιακά (L. donovani-rLdMAcP-mRFP1) αποδείχτηκε ότι η LdMAcP έχει την προβλεπόμενη εντόπιση των μεμβρανικών πρωτεϊνών τύπου Ι, με ενεργότητα όξινης έξω-φωσφατάσης ανθεκτικής στην παρουσία του τρυγικού οξέος και ότι είναι Ν-γλυκοζυλιωμένη. Η εντόπιση και η ενζυμική ενεργότητα της LdMAcP επιβεβαιώθηκε και ως ετερόλογα εκφρασμένη (rLdMAcP-His) σε κύτταρα θηλαστικού (HeLa). Επιπλέον, σε κυτταρικό σύστημα in vitro μόλυνσης βρέθηκε ότι η αύξηση των επιπέδων της ενεργούς LdMAcP συμβάλλει στην αύξηση της μολυσματικότητας/ λοιμογόνου ικανότητας και της επιβίωσης των παρασίτων L. donovani-rLdMAcP-mRFP1 σε σύγκριση με τα παράσιτα που εκφράζουν μόνο τον κενό πλασμιδιακό φορέα. Τέλος, η παρουσία επιτόπων της LdMAcP σε μολυσμένα μακροφάγα με παράσιτα Leishmania ενθαρρύνουν τη διερεύνηση της πιθανής λειτουργικής σχέσης μεταξύ της φωσφατάσης και στοιχείων του μακροφάγου που πιθανά αποτελούν υποψήφια υποστρώματα/ εταίρους της.
Η έμφυλη διάσταση της αλληλεπίδρασης στις αίθουσες διδασκαλίας στο δημοτικό σχολείο
Authors: Κάντα Βασιλική
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση της αλληλεπίδρασης των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης με τους μαθητές και τις μαθήτριες της ΣΤ’ τάξης και ο εντοπισμός πιθανής έμφυλης διαφοροποίησης στο πλαίσιο των μαθημάτων των Μαθηματικών και της Γλώσσας στην πόλη της Κορίνθου. Από την πλευρά της μεθοδολογίας, η παρούσα έρευνα χρησιμοποίησε τη μέθοδο της συμμετοχικής παρατήρησης και των ημι-δομημένων συνεντεύξεων, με σκοπό την τριγωνοποίηση των δεδομένων. Σε ποσοτικό επίπεδο, καταγράφηκε μέσα από την κλείδα παρατήρησης το πλήθος των αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στους/τις εκπαιδευτικούς και τους/τις μαθητές/τριες όσον αφορά α) ποιο φύλο έχει περισσότερες ευκαιρίες συμμετοχής στα εν λόγω μαθήματα, β) ποιο φύλο επαινείται πιο συχνά και γ) ποιο φύλο δέχεται πιο συχνά αρνητική κριτική σε σχέση με το φύλο και την κοινωνική προέλευση των συμμετεχόντων/ουσών. Σε ποιοτικό επίπεδο, αναλύθηκαν τα λεκτικά περιστατικά σε σχέση με την έμφυλη διαφοροποίηση που καταγράφηκαν από την παρατήρηση των διδασκαλιών και διερευνήθηκαν οι απόψεις των εκπαιδευτικών και των μαθητών/τριών για τη μεταξύ τους αλληλεπίδραση μέσα από τις συνεντεύξεις. Στην έρευνα καταγράφηκαν οι διδασκαλίες 8 εκπαιδευτικών (3 άνδρες και 5 γυναίκες), ηλικίας 24 έως 54 ετών και εξετάστηκε η ενδεχόμενη διαφορετική αντιμετώπιση των μαθητών και μαθητριών των τάξεών τους. Στην έρευνα επίσης συμμετείχαν 63 μαθητές και μαθήτριες (31 αγόρια και 32 κορίτσια). Η έρευνα έδειξε ότι το φύλο και η κοινωνική προέλευση των εκπαιδευτικών δε φαίνεται να επιδρούν καθώς τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες εκπαιδευτικοί αλληλεπιδρούν συχνότερα με τα αγόρια. Επιπλέον, τα αγόρια επαινούνται συχνότερα για τις επιδόσεις και την ευφυΐα τους στα Μαθηματικά, αλλά γίνονται συχνότερα αποδέκτες αρνητικής προσοχής εξαιτίας της φασαρίας που προκαλούν στην τάξη. Αντίστοιχα τα κορίτσια επαινούνται επειδή συμμορφώνονται στους κανόνες της τάξης. Όπως προκύπτει από τα δεδομένα της ποιοτικής έρευνας, οι εκπαιδευτικοί διακρίνουν τα επαγγέλματα σε ανδρικά και γυναικεία. Η έμφυλη τυποποίηση των επαγγελμάτων και η διαφορετική αντιμετώπιση μαθητών και μαθητριών μπορεί να οδηγήσει στο φαινόμενο της αυτοεκπληρούμενης προφητείας, καθώς, σύμφωνα με τα ευρήματα των συνεντεύξεων, οι απόψεις των μαθητών/τριών ταυτίζονται με αυτές των εκπαιδευτικών τους. Ωστόσο, το γεγονός ότι οι εκπαιδευτικοί δεν αντιλαμβάνονται ότι λειτουργούν με στερεοτυπικό τρόπο αναδεικνύει την ανάγκη επιμόρφωσής τους σε θέματα ισότητας μέσω της εφαρμογής προγραμμάτων στο σχολείο που θα τους/τις εξοπλίσουν με τα κατάλληλα εφόδια για την προώθηση ενός μαθησιακού περιβάλλοντος απαλλαγμένο από έμφυλες διακρίσεις.
Η πολυδιάστατη μάθηση ως παράγοντας μετασχηματισμού στους ενηλίκους
Authors: Καγιαβή Μαρία
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή έχει ως αντικείμενο να διερευνήσει τη χρήση της τέχνης και της αισθητικής εμπειρίας ως διδακτικές πρακτικές, όταν αξιοποιούνται σε ένα περιβάλλον που πληροί τους όρους για να εφαρμοστεί η Πολυδιάστατη Μάθηση. Πιο συγκεκριμένα, εξετάζεται η δυνατότητα εφαρμογής της θεωρίας της Πολυδιάστατης Μάθησης στην εκπαίδευση των ενηλίκων -ιδιαίτερα των εκπαιδευομένων των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας (ΣΔΕ)- έχοντας ως διδακτικό εργαλείο βιωματικές τεχνικές που αξιοποιούν την τέχνη. Κατά την ερευνητική διαδικασία χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές όπως το εκπαιδευτικό δράμα, το παιχνίδι ρόλων, η παρατήρηση έργων τέχνης, η προσομοίωση κ.τ.λ. και μελετήθηκε το κατά πόσο μπορούν αυτές να ενισχύσουν τον κριτικό στοχασμό και την ικανότητα ανάληψης δράσης των εκπαιδευομένων, με τελικό αποτέλεσμα το Μετασχηματισμό των πεποιθήσεών τους, διατηρώντας την όποια αλλαγή μετά το πέρας της εκπαιδευτικής παρέμβασης και σε βάθος χρόνου, βελτιώνοντας παράλληλα το επίπεδο ενσυναίσθησης των συμμετεχόντων. Ως τρόπος προσέγγισης εφαρμόσθηκε η μέθοδος που εντάσσεται στο πλαίσιο του πεδίου της «έρευνας δράσης», ενώ κατά τη διάρκεια της έρευνας παρατηρήθηκε ομάδα εκπαιδευομένων σε ΣΔΕ για διάστημα ενός έτους και επαναληπτικά μετά από ακόμα ένα έτος (συνολικά 2 έτη).Η ποιοτική επεξεργασία των ευρημάτων της έρευνας επιβεβαίωσε τις υποθέσεις εργασίας και παρότι τα συμπεράσματα που προέκυψαν δεν είναι γενικεύσιμα, μπορούν ωστόσο να συνεισφέρουν στη χρήση των διδακτικών τεχνικών που αξιοποιούν την τέχνη ως διδακτικό εργαλείο. Κυρίως όμως μπορεί να αποτελέσουν έναυσμα για παρεμφερείς ερευνητικές απόπειρες που αφορούν το πεδίο της εκπαίδευσης ενηλίκων, βελτιώνοντας την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα των διδακτικών τεχνικών που χρησιμοποιούνται σήμερα.
Συμβολή των λογιστικών καταστάσεων στη διαμόρφωση της τρέχουσας αξίας των επιχειρήσεων
Authors: Μπέλεσης Νικόλαος
Published: September 2021

Αντικείμενο μελέτης της παρούσης διατριβής είναι το κατά πόσο οι οικονομικές καταστάσεις επηρεάζουν την χρηματιστηριακή αξία των επιχειρήσεων. Εξετάζεται επομένως το κατά πόσο οι οικονομικές καταστάσεις σχετίζονται με τις χρηματιστηριακές αξίες των επιχειρήσεων. Η μελέτη προσεγγίζει το θέμα κατά την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου καθώς και για διάφορα επίπεδα δανειακής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων.
Μελέτη της φλεγμονής της ιστικής και ανοσολογικής αντίδρασης σε πρώιμα στάδια αθηρωμάτωσης
Authors: Οικονομίδης Νικόλαος
Published: September 2021

Σκοπός: Η παρούσα μελέτη στοχεύει να διερευνήσει την προληπτική αντι-αθηρωματική δράση της σιμβαστατίνης σε πειραματικό πρότυπο (κόνικλους) που έλαβαν θεραπεία με σιμβαστατίνη και στη συνέχεια έλαβαν δίαιτα πλούσια σε χοληστερόλη.Μέθοδος- σχεδιασμός: Εικοσιδύο αρσενικοί κόνικλοι νέας Ζηλανδίας, ηλικίας 2 μηνών χρησιμοποιήθηκαν για την εκπόνηση της μελέτης. Χωρίστηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες. Την ομάδα ελέγχου (C) που αποτελούνταν από 6 ζώα (n=6) και κατανάλωσαν τυπική τροφή. Την ομάδα A (n=8) που έλαβε τροφή πλούσια σε χοληστερόλη (0,5% w/w) για 8 εβδομάδες και στη συνέχεια κατανάλωσε κανονική τροφή για επιπλέον 8 εβδομάδες. Τέλος την ομάδα B (n=8), οι κόνικλοι της οποίας έλαβαν αρχικά τυπική τροφή μαζί με σιμβαστατίνη (3 mg / kg / ημέρα) στο πόσιμο νερό τους, μόνο για τις πρώτες οκτώ εβδομάδες και στη συνέχεια έλαβαν τροφή πλούσια σε χοληστερόλη (0,5% w/w) για επιπλέον 8 εβδομάδες. Αποτελέσματα: Παρατηρήθηκε, αφενός σημαντική μείωση των αθηρωματικών βλαβών στην αορτή των ζώων που έλαβαν προθεραπεία με σιμβαστατίνη, αφετέρου στατιστικά σημαντικά μειωμένα επίπεδα ολικής χοληστερόλης και LDLχοληστερόλης στον ορό σε σύγκριση με τις άλλες ομάδες. Μελετήθηκαν δύο παράγοντες: η sCD 163 η οποία βρέθηκε χαμηλότερη στην ομάδα Β (8η εβδομάδα) σε σχέση με τις τιμές στις ομάδες A και C. Τα επίπεδα του MCP-1, δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των ομάδων.Ελήφθησαν επίσης ιστολογικά παρασκευάσματα στο τέλος του πειράματος, από αορτικό ιστό καθώς και από το μυοκάρδιο των πειραματικών μοντέλων και έγινε μικροσκοπική ανάλυση και εκτίμηση της αθηρωμάτωσης.Συμπεράσματα: Τα ευρήματα της μελέτης δείχνουν για πρώτη φορά το προστατευτικό ρόλο της σιμβαστατίνης για τη πρόληψη δημιουργίας αθηρωματικών πλακών και κατ΄επέκταση για τη πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων. Ωστόσο τα μοριακά μονοπάτια που εμπλέκονται στην προφυλακτική δράση της σιμβαστατίνης έναντι της υπερχοληστερολαιμίας πρέπει να διαλευκανθούν περαιτέρω.
Examination of the level of adoption of opportunistic behaviors in the supply chain in the food sector
Authors: Μαγλαράς Γεώργιος
Published: September 2021

Το λιανεμπόριο στον κλάδο των τροφίμων παρουσιάζει μεγάλη συγκέντρωση. Αυτό έχει οδηγήσει στην δημιουργία μεγάλων επιχειρήσεων λιανικής πώλησης με μεγάλη δύναμη που κυριαρχούν στις εφοδιαστικές αλυσίδες. Αυτές οι επιχειρήσεις έχουν συντελέσει στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας των εφοδιαστικών αλυσίδων σύμφωνα με τις προτιμήσεις των καταναλωτών. Παρ’ όλα αυτά, έχει αναπτυχθεί μια ανησυχία σχετικά με τις πρακτικές των επιχειρήσεων λιανικής πώλησης στις σχέσεις τους με τους προμηθευτές και υπάρχουν ενδείξεις αμφιλεγόμενων πρακτικών από την πλευρά των λιανέμπορων. Σε μερικές περιπτώσεις οι επιχειρήσεις λιανικής πώλησης συμπεριφέρονται οπορτουνιστικά στις σχέσεις τους με τους προμηθευτές. Το γεγονός αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την λειτουργία των προμηθευτών. Παρ’ όλα αυτά η ανησυχία έχει αναπτυχθεί κυρίως από το γεγονός ότι αυτές οι πρακτικές μπορεί να επηρεάσουν την λειτουργία όλης της εφοδιαστικής αλυσίδας στον κλάδο των τροφίμων, την ανταγωνιστικότητά της αλλά και την ευημερία του καταναλωτή. Αν και το συγκεκριμένο θέμα είναι μεγάλης σημασίας καμία παλαιότερη έρευνα δεν το έχει εξετάσει εμπειρικά. Ο σκοπός της συγκεκριμένης έρευνας είναι να εξετάσει τον πιθανό οπορτουνισμό των επιχειρήσεων λιανικής πώλησης στην εφοδιαστική αλυσίδα στον κλάδο των τροφίμων στην Ελλάδα. Για το λόγο αυτό δημιουργήθηκε ένα θεωρητικό μοντέλο που περιγράφει την δημιουργία του οπορτουνισμού των λιανέμπορων.
Βελτιστοποίηση συστημάτων ελέγχου ανεμογεννητριών για την αύξηση της απόδοσής τους
Authors: Μεσεμανώλης Αθανάσιος
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η ανάπτυξη μιας μεθόδου ελέγχου για αιολικά συστήματα, η οποία θα επιτυγχάνει μεγιστοποίηση της παρεχόμενης ισχύος προς το ηλεκτρικό δίκτυο. Το σύστημα ελέγχου που αναπτύχθηκε επιτυγχάνει λειτουργία του ανεμοκινητήρα στην ταχύτητα μέγιστης ισχύος και παράλληλα μειώνει τις απώλειες της ηλεκτρογεννήτριας, ούτως ώστε να μεγιστοποιείται η παραγόμενη ισχύς. Ταυτόχρονα, αναπτύχθηκε μια μέθοδος ευθυγράμμισης της ατράκτου της ανεμογεννήτριας με την διεύθυνση του ανέμου, η οποία επιτυγχάνει γρήγορο και ακριβή εντοπισμό της διεύθυνσης του ανέμου. Η λειτουργία του συστήματος ελέγχθηκε τόσο σε επίπεδο προσομοίωσης όσο και σε πειραματικό αιολικό σύστημα.
Electronic and optical properties of semiconductor nanostructures
Authors: Zeng Zaiping
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη των ηλεκτρονικών και οπτικών ιδιοτήτων νανοδομώνημιαγωγών κάνοντας χρήση κατάλληλων υπολογιστικών μεθόδων και τεχνικών. Η διατριβή χωρίζεταισε τρία μέρη.Το πρώτο μέρος εστιάζει στην θεωρία της ενεργούς μάζας (Effective-mass Theory) και τις εφαρμογέςτης. Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζεται το απαραίτητο θεωρητικό υπόβαθρο και δίνεται μίασυνοπτική περιγραφή των συνηθέστερων μεθόδων επίλυσης της μονοηλεκτρονιακής εξίσωσης τουSchrodinger, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην μέθοδο μορφοποίησης δυναμικού (Potential MorphingMethod). Στα επόμενα κεφάλαια του πρώτου μέρους οι τεχνικές και μέθοδοι που περιγράφηκανχρησιμοποιούνται για την μελέτη κρίσιμων ιδιοτήτων και παραμέτρων σε νανοσυστήματα ημιαγωγών.Μεταξύ αυτών είναι: i) η ενέργεια δέσμευσης υδρογονοειδών προσμίξεων τύπου δότη υπό τηνεπίδραση στατικού ηλεκτρικού ή/και μαγνητικού πεδίου, ii) γραμμικές και μη γραμμικές οπτικέςιδιότητες που συνδέονται με intraband μεταβάσεις εντός ζώνης σε κβαντικές τελείες ημιαγωγών,κβαντικές τελείες με δομή πυρήνα-φλοιού και σε μεικτά συστήματα κβαντικής τελείας – κβαντικούδακτυλίου.Το δεύτερο μέρος εστιάζει στην θεωρία των ψευδοδυνάμικών και τις εφαρμογές της. Αρχικάπαρουσιάζεται το απαραίτητο θεωρητικό υπόβαθρο της μεθόδου εμπειρικών ψευδοδυναμικών(Empirical Pseudopotential Method) καθώς επίσης και της μεθόδου αλληλεπίδρασης διαμορφώσεων(Configuration Interaction). Στην συνέχεια, οι προαναφερθείσες τεχνικές εφαρμόζονται στην μελέτη τωνηλεκτρονικών και οπτικών ιδιοτήτων σε μία πληθώρα νανοδομών ημιαγωγών II-VI. Μεταξύ τωνιδιοτήτων αυτών είναι: το ενεργειακό χάσμα, η μετατόπιση Stokes, η λεπτή δομή των εξιτονίων, ηοπτική πόλωση και τα φάσματα απορρόφησης.Το τρίτο μέρος της διατριβής περιλαμβάνει το παράρτημα, στο οποίο παρατίθενται οι δώδεκαδημοσιευμένες εργασίες.
Διερεύνηση της πιθανής επίδρασης της τοποθέτησης συσκευής σύγκλισης Amplatzer σε ασθενείς με ανοιχτό ωοειδές τρήμα στη λειτουργικότητα των κόλπων και την ενεργοποίηση των δεικτών πηκτικότητας και αιμοπεταλιακής ενεργοποίησης
Authors: Κάββουρας Χαράλαμπος
Published: September 2021

Η διαδερμική εμφύτευση συσκευών για την σύγκλιση μεσοκολπικών ελλειμμάτων έχει συνδυασθεί με ανησυχίες που αφορούν σε πιθανές παρενέργειες της κολπικής λειτουργίας. Μελέτες για την αξιολόγηση της κολπικής λειτουργίας μετά την εμφύτευση των συσκευών σύγκλισης είναι ανεπαρκείς λόγω των περιορισμών που ενέχουν οι διαθέσιμες τεχνικές. Πρόσφατα προτάθηκε η χρήση του ρυθμού παραμόρφωσης (strain rate) για την εκτίμηση της λειτουργίας της περιοχής του αριστερού κόλπου. Αξιολογήσαμε τις μεταβολές της μυοκαρδιακής λειτουργίας του αριστερού κόλπου χρησιμοποιώντας το ρυθμό παραμόρφωσης (SR) πριν και μετά την πάροδο τριών μηνών από την εμφύτευση των συσκευών σύγκλισης σε ασθενείς που υπεβλήθησαν σε διαδερμική σύγκλιση ανοιχτού ωοειδούς τρήματος.Μέθοδος : Αξιολογήθηκαν 25 νορμοτασικοί ασθενείς ( μέσης ηλικίας 41±9 έτη) στους οποίους εμφυτεύθηκαν συσκευές σύγκλισης (25 mm ) για την σύγκλιση ανοιχτού ωοειδούς τρήματος. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν ασπιρίνη 100 mg ημερησίως για 6 μήνες και κλοπιδογρέλη 75 mg ημερησίως για 3 μήνες μετά την επέμβαση. Όλοι οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε 2 D υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη με τη χρήση Doppler του αριστερού κόλπου (>220 frames/s, 3.5 MHz, Vivid 7, GE) μια μέρα πριν την σύγκλιση και 3 μήνες μετά. Ο δείκτης διάτασης του αριστερού κόλπου (LAEI), το κλάσμα ενεργητικής κένωσης (LAAEF) και το κλάσμα παθητικής κένωσης (LAPEF) μετρήθηκαν σε 3 διαδοχικούς καρδιακούς κύκλους καθώς και ο ρυθμός παραμόρφωσης του αριστερού κόλπου στο πρόσθιο, οπίσθιο και πλάγιο τοίχωμα και η μέγιστη συστολική ταχύτητα του αριστερού κόλπου .Αποτελέσματα: Σε όλους τους ασθενείς μετά από τρείς μήνες παρατηρήθηκε μείωση του ρυθμού παραμόρφωσης (SR) στο πρόσθιο τοίχωμα του αριστερού κόλπου ( 2.12±0.22 to 1.66±0.26, p=0.45) ενώ ήταν αμετάβλητος στα αλλά δύο τοιχώματα, το πλάγιο και το οπίσθιο. Το κλάσμα ενεργητικής κένωσης (LAAEF) ( 36±15% to 42±19%, p=0.1) και η μέγιστη συστολική ταχύτητα (7.64±2.1 σε 7.6±1.8, p=0.073) ήταν επίσης χωρίς σημαντικές διαφορές μετά από 3 μήνες . Δεν παρατηρήθηκαν επίσης αλλαγές στις τιμές της αρτηριακής πίεσης του καρδιακού ρυθμού και του κλάσματος εξωθήσεως της αριστεράς κοιλίας. Συμπέρασμα: Η εμφύτευση των συσκευών σύγκλισης για τις μεσοκολπικές επικοινωνίες φαίνεται να επηρεάζει το ρυθμό παραμόρφωσης (SR) του πρόσθιου τοιχώματος. Αλλά για την κατανόηση της κλινικής σημασίας του γεγονότος χρειάζονται μελέτες για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα .
Οι καινοτομίες στο μείγμα μάρκετινγκ (marketing mix) και η σημασία τους για τους μη κερδοσκοπικούς πολιτιστικούς οργανισμούς
Authors: Μοναστηρίδης Πρόδρομος
Published: September 2021

Η διατριβή είχε σαν στόχο να ερευνήσει πως οι καινοτομίες στο μείγμα μάρκετινγκ (με τα 7P) μπορούν να επιδράσουν και με ποιο τρόπο στη λειτουργία και την δραστηριότητα των μη κερδοσκοπικών πολιτιστικών οργανισμών. Η έρευνα ασχολήθηκε με την καινοτομία και τους πολιτιστικούς οργανισμούς, στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα με βάση τους μεγαλύτερους (ιδιωτικού και δημόσιου χαρακτήρα) πολιτιστικούς οργανισμούς, διαμορφώθηκε ένα δείγμα 11 φορέων και εξετάστηκε πως αντιλαμβάνονται και εφαρμόζουν την καινοτομία σε σχέση με το marketing mix και πως επηρεάζεται η απόδοσή τους. Τέλος έκανε προτάσεις για την αποτελεσματικότερη εφαρμογή καινοτομικών στρατηγικών. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε είναι αυτή της μελέτης περιπτώσεων (case studies). Με την βοήθεια ενός ημιδομημένου ερωτηματολογίου έγιναν συνεντεύξεις με τους επικεφαλής των οργανισμών ενώ η έρευνα περιελάμβανε ανάλυση δευτερογενών στοιχείων και προσωπική παρατήρηση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι από τις μεταβλητές του μείγματος μάρκετινγκ, αυτή που έχει τη μεγαλύτερη καινοτομική σημασία για τους μη κερδοσκοπικούς πολιτιστικούς οργανισμούς είναι το προϊόν, ενώ ακολουθεί η προώθηση και οι διαδικασίες. Στον αντίποδα την μικρότερη σημασία έχουν οι άνθρωποι, μεταβλητή που η έρευνα επισήμανε ότι θα έπρεπε να έχει μεγαλύτερη προσοχή. Η έρευνα επίσης σημείωσε την απουσία στρατηγικής, την ελλιπή κατανόηση και χρήση στρατηγικών μάρκετινγκ καθώς και την έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού.
Το συνδικαλιστικό κίνημα των δημοσίων υπαλλήλων από την μεταπολίτευση (1974) μέχρι σήμερα
Authors: Λυμπεράς Χαράλαμπος
Published: September 2021

[…] Η διατριβή αυτή διερευνά τον συνδικαλισμό που αναπτύχθηκε στην Ελλάδα στον χώρο της δημόσιας διοίκησης και της δημοσιοϋπαλληλίας την χρονική περίοδο από την έναρξη της μεταπολίτευσης, το 1974, μέχρι και το τέλος της δεύτερης κυβερνητικής περιόδου της ΝΔ, το 2009¹. Ο δημοσιοϋπαλληλικός συνδικαλισμός και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις του θεωρούμε ότι αποτελούν σημαντικό και αναπόσπαστο τμήμα της τοιχογραφίας τόσο του ελληνικού συνδικαλισμού όσο και της ελληνικής δημοσιοϋπαλληλίας, χωρίς όμως μέχρι σήμερα, όπως γνωρίζουμε, να έχουν παρουσιαστεί αρκετές και ολοκληρωμένες μελέτες που να διερευνούν την πορεία του αυτή. Ούτως ή άλλως στον ελληνικό ακαδημαϊκό χώρο οι μελέτες για την δόμηση και διαδρομή του ελληνικού εργατικού συνδικαλισμού είναι περιορισμένες² αριθμητικά σε σύγκριση με μελέτες που αφορούν άλλα αντικείμενα της πολιτικής κοινωνιολογίας, όπως η πολιτική εξουσία και τα πολιτικά κόμματα. Η συστηματική μελέτη του ελληνικού συνδικαλισμού μπορούμε να θεωρήσουμε ότι κατ’ ουσία ξεκινά³ με την έναρξη της μεταπολιτευτικής περιόδου το 1974 και παραμένει ανισομερής, καθώς έχει ως κύριο αντικείμενο το εργατικό συνδικαλιστικό πεδίο με ελάχιστες μελέτες να έχουν ως αντικείμενο τον συνδικαλισμό που αναπτύχθηκε στον δημοσιοϋπαλληλικό χώρο⁴. Όσον αφορά τις μεθόδους ανάλυσης του ελληνικού συνδικαλισμού που έχουν χρησιμοποιηθεί είτε σχετίζονται με την καθαρά ιστορική αφηγηματική προσέγγιση είτε με τις θεωρίες περί κορπορατισμού⁵. Στο συνδικαλιστικό επίπεδο των μισθωτών μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα παρατηρείται πολύ μεγαλύτερη συνδικαλιστική πυκνότητα και συμμετοχή στον πρώτο σε σχέση με τον δεύτερο τομέα, καθώς κυρίως από την δεκαετία του 1980, μπορούμε να πούμε ότι ο συνδικαλισμός στην Ελλάδα είναι ένας συνδικαλισμός κυρίως των “εξασφαλισμένων” εργασιακά στρωμάτων. [...]