bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΟΥ ΙΚΤΕΡΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΝΕΦΡΟΥ
Authors: Τσιάρας Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Η ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΑΥΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΙΣΤΟΛΟΓΙΚΕΣ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟ ΝΕΦΡΙΚΟ ΠΑΡΕΓΧΥΜΑ, ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΝΕΦΡΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΠΟΛΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΧΟΛΗΔΟΧΟΥ ΠΟΡΟΥ ΣΕ ΚΟΥΝΕΛΙΑ. Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΦΟΡΟΥΣΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ 24ΩΡΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΛΙΝΩΣΗ ΠΟΥ ΓΙΝΟΤΑΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 30', 1,4,6,8,12 ΚΑΙ 24ΩΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΛΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΧΟΛΗΔΟΧΟΥ ΠΟΡΟΥ. Η ΙΣΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΝΕΦΡΩΝ ΑΦΟΡΟΥΣΕ ΤΑ ΑΓΓΕΙΑ, ΤΑ ΣΠΕΙΡΑΜΑΤΑ, ΤΑ ΟΥΡΟΦΟΡΑ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΑ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑ. ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΥΠΟΟΜΑΔΕΣ ΤΩΝ ΚΟΥΝΕΛΙΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 4ΩΡΗ ΑΠΟΛΙΝΩΣΗ ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΒΑΘΜΟ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ. ΤΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΔΙΟΤΙ ΕΥΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΕΝΑ ΣΟΒΑΡΟ ΚΛΙΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΑΥΤΟ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΣΕ ΙΚΤΕΡΙΚΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ.
Διαταραχές του επιπέδου ελεύθερων λιπαρών οξέων και σακχάρου αίματος μετά από χορήγηση προποφόλης και θειοπεντάλης
Authors: Σιδέρη Ευαγγελία
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν διαταραχές του επιπέδου σακχάρου αίματος, ελεύθερων λιπαρών οξέων και τριγλυκεριδίων που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια αναισθησίας μετά από χορήγηση προποφόλης και θειοπεντάλης αντιστοίχως σε δύο ομάδες. Μελετήθηκαν 20 ασθενείς ακλουθώντας ένα σταθερό πρωτόκολλο εργασίας. Δέκα σε κάθε ομάδα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπήρξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ του επιπέδου γλυκόζης, ελεύθερων λιπαρών οξέων και τριγλυκεριδίων στην ομάδα της προποφόλης και στην ομάδα της θειοπεντάλης. Ο καρδιακός ρυθμός, η αρτηριακή πίεση και ο κορεσμός οξυγόνου παρέμειναν σταθερά σε όλους τους ασθενείς των δύο ομάδων.
ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΚΕΤΑΖΟΛΑΜΙΔΗΣ ΣΤΗ ΦΑΡΜΑΚΟΚΙΝΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΕΦΤΑΖΙΝΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΙΠΡΟΦΛΟΞΑΣΙΝΗΣ ΣΤΟ ΥΔΑΤΟΕΙΔΕΣ ΥΓΡΟ ΤΟΥ ΟΦΘΑΛΜΟΥ
Authors: Κοντογιώργη Καλλιόπη-Ελισάβετ
Published: January 2014

ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΓΙΝΕ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΦΑΡΜΑΚΟΚΙΝΗΤΙΚΗΣ ΜΙΑΣ ΝΕΟΤΕΡΗΣ ΚΙΝΟΛΟΝΗΣ ΚΑΙ ΜΙΑΣ ΚΕΦΑΛΟΣΠΟΡΙΝΗΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΣΙΠΡΟΦΛΟΞΑΣΙΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΕΦΤΑΖΙΝΤΙΜΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΚΕΤΑΖΟΛΑΜΙΔΗ ΣΤΟ ΥΔΑΤΟΕΙΔΕΣ ΥΓΡΟ ΤΟΥ ΟΦΘΑΛΜΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΕΦΤΑΖΙΝΤΙΜΗΣ ΣΤΟ ΥΔΑΤΟΕΙΔΕΣ ΥΓΡΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΚΕΤΑΖΟΛΑΜΙΔΗΣΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΑΥΞΗΜΕΝΗ. Η ΜΕΣΗ ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΚΕΦΤΑΖΙΝΤΙΜΗΣ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΚΕΤΑΖΟΛΑΜΙΔΗΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑΣΙΑ ΕΩΣ ΠΕΝΤΑΠΛΑΣΙΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΚΕΦΤΑΖΙΝΤΙΜΗΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΚΕΤΑΖΟΛΑΜΙΔΗΣ.
Επίδραση της παλίνδρομης βαλβιδοπλαστικής της μιτροειδούς βαλβίδας στη λειτουργική κατάσταση των ασθενών με στένωση μιτροειδούς
Authors: Πέτρας Χαράλαμπος
Published: January 2014

Για να διερευνήσουμε την επίδραση της Παλίνδρομης Διαδερμικής Βαλβιδοπλαστικής της Μιτροειδούς (ΠΔΒΜ) στην λειτουργική κατάσταση των ασθενών με στένωση μιτροειδούς μελετήσαμε 31 ασθενείς (23 γυναίκες και 8 άνδρες, μέσης ηλικίας 51,3±9,5) που υποβλήθηκαν στην μέθοδο της ΠΔΒΜ. Όλοι οι ασθενείς ελέγχθηκαν με M-mode, 2D και Doppler ηχοκαρδιογράφημα, πριν, αμέσως μετά, έξι μήνες και ένα χρόνο μετά την ΠΔΒΜ. Υποβλήθηκαν επίσης σε καρδιο-αναπνευστική κόπωση σύμφωνα με το πρωτόκολλο WEBER, πριν (την ΠΔΒΜ), έξι μήνες μετά και ένα χρόνο μετά την ΠΔΒΜ. Παρατηρήθηκαν τα ακόλουθα: 1. Η επιφάνεια της Μιτροειδούς βαλβίδας αυξήθηκε σημαντικά (πριν: 0,878±0,148 cm² , αμέσως μετά: 2,005±0,554 cm², 6 μήνες μετά: 2,16±0,364 cm² και 1 χρόνος μετά: 2,15+0,378 cm²). 2. Η διάρκεια της κόπωσης (πριν: 406,452±166,103 sec, 6 μήνες μετά: 648,52±189,696 sec και 1 χρόνος μετά: 702,35±132,215 sec) και η μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου (πριν: 9,61+2,856 ml/kg/min, 6 μήνες μετά: 13,939±3,482 ml/kg/min και 1 χρόνος μετά: 14,211±3,721 ml/kg/min) αυξήθηκαν σημαντικά. 3. Η συχνότητα επιπλοκών ήταν αρκετά χαμηλή. Συμπεραίνεται ότι, η Παλίνδρομη Διαδερμική Βαλβιδοπλαστική της Μιτροειδούς βελτιώνει σημαντικά την λειτουργική ικανότητα και διανοίγει με επιτυχία τη στενωμένη μιτροειδή βαλβίδα, με εξαιρετικά χαμηλή συχνότητα επιπλοκών. Ως εκ τούτου είναι μια αποτελεσματική και ασφαλής μέθοδος στην αντιμετώπιση των ασθενών με στένωση μιτροειδούς βαλβίδας.
ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΜΗ ΕΚΠΟΛΩΤΙΚΩΝ ΜΥΟΧΑΛΑΡΩΤΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΦΛΕΒΟΚΟΜΒΙΚΩΝ ΚΥΤΤΑΡΩΝ IN VITRO
Authors: Γεωργάκης Παναγιώτης
Published: January 2014

ΜΕ ΚΛΑΣΙΚΗ ΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΗΛΕΚΤΡΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΜΕΛΕΤΗΘΗΚΕ Η ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ ΠΑΝΚΟΥΡΟΝΙΟΥ, ΑΤΡΑΚΟΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΒΕΚΟΥΡΟΝΙΟΥ, ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΚΕΤΥΛΧΟΛΙΝΗΣΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΑΘΕΡΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΑΤΡΑΚΟΥΡΙΟΥ Η ΒΕΚΟΥΡΟΝΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΩΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΜΑΤΩΝ ΦΛΕΒΟΚΟΜΒΟΥ ΚΟΝΙΚΛΩΝ. ΤΑ ΤΡΙΑ ΜΥΟΧΑΛΑΡΩΤΙΚΑ, ΣΕ ΥΨΗΛΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΔΕ ΒΡΕΘΗΚΕ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΥΣ, ΠΟΥ ΜΕΛΕΤΗΘΗΚΑΝ. ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΑΘΕΡΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΑΤΡΑΚΟΥΡΙΟΥ, ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ Η ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΚΕΤΥΛΧΟΛΙΝΗ, ΚΥΡΙΩΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥΣ. Η ΚΑΜΠΥΛΗ ΔΟΣΗΣ-ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣΤΗΣ ΑΚΕΤΥΛΧΟΛΙΝΗΣ ΜΕΤΑΤΟΠΙΖΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΔΕΞΙΑ. ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΗΚΕ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΒΕΚΟΥΡΑΝΙΟΥ. ΤΟ ΑΤΡΑΚΟΥΡΙΟ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΧΗΜΙΚΗ ΣΥΓΓΕΝΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΚΑΡΙΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ ΤΟΥ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ, ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΒΕΚΟΥΡΟΝΙΟ ΚΑΙ ΜΕΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΤΟΥ ΦΛΕΒΟΚΟΜΒΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΚΕΤΥΛΧΟΛΙΝΗ.
Δομικές και λειτουργικές μεταβολές της αριστεράς κοιλίας σε υπερτασικούς ασθενείς μετά από θεραπεία με ανταγωνιστές του ασβεστίου
Authors: Σούλας Δημήτριος
Published: January 2014

Για την εξακρίβωση των δομικών και λειτουργικών μεταβολών της αριστεράς κοιλίας μελετήθηκαν ηχωκαρδιογραφικά πριν και μετά από 6 μήνες αντιυπερτασικής αγωγής 100 ασθενείς υπό νιφεδιπίνη 20 mg 2 φορές την ημέρα, 60 ασθενείς υπό νιτρενδιπίνη 20 mg την ημέρα, και 40 ασθενείς υπό ισραδιπίνη 2,5 mg την ημέρα. Και τα 3 φάρμακα ομαλοποίησαν την ΑΠ. Οι διαστάσεις της ΑΚ, όγκοι, καρδιακή παροχή και εξωθητικοί δείκτες φαίνεται πως δεν επηρεάστηκαν με τα 3 φάρμακα. Παρομοίως δεν διαπιστώθηκε μεταβολή της κλασματικής βράχυνσης, ενώ η μέση ταχύτητα περιμετρικής βραχύνσεως αυξήθηκε όπως επίσης και ο καρδιακός δείκτης συνέπεια αύξησης της καρδιακής συχνότητας. Η τοιχωματική συστολική τάση (σ) υποχώρησε σημαντικά όπως και οι περιφερικές αγγειακές αντιστάσεις. Η συστολική λειτουργία διατηρήθηκε όπως φάνηκε από την παράλληλη πορεία του (σ) ως προς την μέση ταχύτητα περιμετρικής βράχυνσης πριν και μετά την αγωγή. Συμπεραίνεται ότι η αντιυπερτασική αγωγή με αποκλειστείς των διαύλων του ασβεστίου ελέγχουν την ΑΠ, δεν επηρεάζουν αρνητικά την συστολική λειτουργία της ΑΚ καθώς και τις διαστάσεις της, επιφέρουν δε μια σαφή μείωση της υπερτροφίας της ΑΚ, χωρίς να καταστέλλουν την αντλητική λειτουργια της ΑΚ.
ZUR PROBLEMATIK DER REGIONALEN ENTWICKLUNG IN GRIECHENLAND UNTER BESONDERER BERUCKSICHTIGUNG DER LANDWIRTSCHAFTLICHEN STRUKTUR. DAS BEISPIEL EVROS
Authors: Καζακίδου - Δημάδη Κυριακή
Published: January 2014

DIE ENTWICKLUNG, DIE GRICHENLAND INSBESONDERE SEIT DEN SOER JAHREN DURCHLANFEN HOT, ZEIGT, DAB DEN VORHANDENE WACHSTUMSPOTENTIAL GENUTZT WERDEN SOLLTE. DIE UBERMINDUNG DER HIERBEI AUFTRETENDEN PROBLEME MITTELS EINER ANGEPABTEN ENTWICKLUNGSTROTEGIE UND INSBESONDERE DER ERKENNTIS DER BEDENTUNG DER LANDWIRTSCHAFT FUR DIE ENTWICKLUNG DES LANDES STEHT DAHER IM VORDERGRUND DER ARBEIT. DIE REGIONAL- UND AGRARPROBLEMATIK WIRD AUF DER EBENE EINER KLEINEN VERWALTUNGSEINHEIT-EVROS- GRIECHENLANDS EMPIRICH UNTERSUCHT. DIE UNTERSUCHUNG KONZENTRIERT SICH HIERBEI AUF DIE DREI ENTWICKLUNGSWABNICHEN FLURBEREINGUNG, FLACHENZUSAMMENFUHRUNG UND GENOSSENSCHAFTSWESEN. DIE DARSTELLUNG DER ERGEBNISSE DIESER STRAGEGION UBERPRUFT KRITISEN IHRE ERGIEBIGKEIT UND IHRE UBEREINSTIMMUNG MIT DEN IHNEN ZUGRUNDELIEFENDEN REGIONALPOLITISCHEN VORGABEN.
Η ΣΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΒΛΑΒΗ ΤΩΝ ΝΕΦΡΩΝ ΣΤΗ ΛΟΙΜΩΔΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ
Authors: Γόμπος Δημήτριος
Published: January 2014

ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ ΑΥΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΗΤΑΝ Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΩΝ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΟΝΩΝ ΣΕ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΠΡΟΣ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΤΟΥ ΠΕΠΤΙΚΟΥ (ΟΞΕΙΑ ΧΟΛΟΚΥΣΤΙΤΙΔΑ, ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΤΙΔΑ Η ΕΝΤΕΡΟΚΟΛΙΤΙΔΑ. ΠΡΟΣ ΤΟΥΤΟ ΜΕΛΕΤΗΘΗΚΑΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΑ, ΣΕ ΔΙΑΣΤΗΜΑ 36 ΜΗΝΩΝ 57 ΑΡΡΩΣΤΟΙ (26 ΑΝΔΡΕΣ ΚΑΙ 31 ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΗΛΙΚΙΑΣ 53 +- 5.6 ΧΡΟΝΩΝ -X +- SEM) ΕΚ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΟΙ 34 (ΟΜΑΔΑ Α) ΕΠΑΣΧΑΝ ΑΠΟ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΕΝΩ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ 23 (ΟΜΑΔΑ Β) ΕΠΑΣΧΑΝ ΑΠΟ ΛΟΙΜΩΞΗ ΤΟΥ ΠΕΠΤΙΚΟΥ. ΟΙ ΔΥΟ ΟΜΑΔΕΣ ΔΕΝ ΔΙΕΦΕΡΑΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΦΥΛΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ. ΑΠΕΚΛΕΙΣΘΗΚΑΝΔΙΑΒΗΤΙΚΟΙ, ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΕΙΣ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΠΑΣΧΟΝΤΕΣ ΑΠΟ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΣΟ Η ΛΟΙΜΩΞΗ ΤΟΥ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ. ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΑ ΑΙΤΙΑ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ Α ΗΣΑΝ: ΠΝΕΥΜΟΝΙΟΚΟΚΚΟΣ (24),ΚΛΕΜΨΙΕΛΛΑ (4), ΑΙΜΟΦΙΛΟΣ (4), ΨΕΥΔΟΜΟΝΑΔΑ (1) ΚΑΙ ΜΥΚΟΠΛΑΣΜΑ (1). ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑΒ, ΤΟ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΟ ΑΙΤΙΟ ΑΠΟΜΟΝΩΘΗΚΕ ΣΕ 5 ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΝΤΕΡΟΚΟΛΙΤΙΔΩΝ (ΣΤΑΦΥΛΟΚΟΚΚΟΣ 3, ΣΑΛΜΟΝΕΛΛΑ 1 ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΛΛΑ 1) ΕΝΩ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΗΣΑΝ 7 ΜΕ ΟΞΕΙΑ ΧΟΛΟΚΥΣΤΙΤΙΔΑ ΚΑΙ 11 ΜΕ ΥΨΗΛΟ ΠΥΡΕΤΟ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΤΙΔΑΣ. ΩΣ ΑΝΤΙΜΙΚΡΟΒΙΑΚΑ ΕΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΜΟΝΟ ΑΜΠΙΚΙΛΛΙΝΗ, ΚΕΦΑΛΟΣΠΟΡΙΝΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΤΡΙΜΕΘΟΠΡΙΝΗΣ-ΣΟΥΛΦΑΜΕΘΟΞΑΖΟΛΗΣ. ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ 1Η, 5Η ΚΑΙ 10Η ΗΜΕΡΑ ΕΓΙΝΑΝ ΓΕΝΙΚΗ ΟΥΡΩΝ, ΓΕΝΙΚΗ ΑΙΜΑΤΟΣ, ΟΥΡΙΑ, ΚΡΕΑΤΙΝΙΝΗ ΚΑΙ ΟΥΡΙΚΟ ΟΞΥ, ΕΝΩ ΚΑΤΑ ΤΗΝ 1Η ΚΑΙ 10Η ΗΜΕΡΑ ΕΓΙΝΕ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΕΙΝΗΣ ΟΥΡΩΝ 24ΩΡΟΥ, ΑΝΟΣΟΣΦΑΙΡΙΝΩΝ ΟΡΟΥ ΚΑΙ ΟΥΡΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ ΟΡΟΥ (C3, C4). (ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗΣ)
Φαρμακοκινητική μελέτη της σιπροφλοξασίνης μετά από ενσωμάτωση αυτής σε θρόμβο ινώδους in vivo
Authors: Τσιμπίνος Αντώνιος
Published: January 2014

Η αντιμετώπιση της οστικής φλεγμονής εξακολουθεί να αποτελεί θεραπευτικό πρόβλημα εξαιτίας της πτωχής φαρμακοκινητικής των αντιβιοτικών στον οστίτη ιστό. Στην προσπάθεια βελτιώσεως των συνθηκών αυτών έχουν κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί διάφορες μέθοδοι τοπικής χορηγήσεως των αντιμικροβιακών χημειοθεραπευτικών. Στην παρούσα μελέτη εξετάσθηκε η δυνατότητα αποδέσμευσης της σιπροφλοξασίνης, μιας κινολόνης νεότερης γενεάς, μετά από ενσωμάτωση της σε θρόμβο ινώδους και σε αναλογία 10mg σκόνης αντιβιοτικού ανά 2,5ml θρόμβου ινώδους, και εμφύτευσης εν συνεχεία του μείγματος κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης στον αυλό κνήμης 24 νεαρών κονίκλων (βάρους 2,9-3,5 kg). Πλεονέκτημα της μεθόδου αυτής αποτελεί η απορρόφηση του θρόμβου ινώδους από τον οργανισμό χωρίς να απαιτείται νέα χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του θρόμβου. Τα επίπεδα της σιπροφλοξασίνης στους διαφόρους ιστούς της περιοχής εμφύτευσης του θρόμβου προσδιορίσθηκαν μετά την θανάτωση των πειραματόζωων και με την μικροβιολογική μέθοδο της διαχύσεως σε άγαρ. Με βάση τα αποτελέσματα των προσδιορισμών μας δυνάμεθα να καταλήξουμε στα ακόλουθα συμπεράσματα: α) Τα επιτυγχανόμενα επίπεδα της σιπροφλοξασίνης στον οστίτη ιστό, το δέρμα και τους μύες είναι πολύ ικανοποιητικά τουλάχιστον για χρονικό διάστημα 10 ημερών, γεγονός ενθαρρυντικό τόσο για τη θεραπευτική αντιμετώπιση όσο και για τη διεγχειρητική πρόληψη της οστικής φλεγμονής. β) Τα επίπεδα της σιπροφλοξασίνης στους ιστούς του πειραματόζωου είναι 10-20πλάσια των M.B.C, έναντι των σταφυλόκοκκων, Ps. Aeruginosa και των εντεροβακτηριακών που αποτελούν τα συνήθη αίτια της οστικής φλεγμονής, γ) Τα ανιχνευόμενα επίπεδα της σιπροφλοξασίνης στον ορό των κονίκλων είναι χαμηλά, γεγονός που περιορίζει την δραστικότητα της σιπροφλοξασίνης στα σημεία εμφύτευσης του μείγματος, με άμεσο αποτέλεσμα την αποφυγή ανεπιθύμητων ενεργειών και της ανάπτυξης αντοχής.
EXTREMALEIGENSCHAFTEN UND MOMENTE FUR STATIONARE POISSONSCHE HYPEREBENENMOSAIKE
Authors: Φάβης Βασίλειος
Published: January 2014

ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΕΞΕΤΑΖΟΥΜΕ, ΣΕ ΜΙΑ ΕΙΔΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, ΑΚΡΟΤΑΤΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΤΙΣ ΡΟΠΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΝΟΜΕΣ ΤΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΟΓΚΩΝ (INNERE VOLUMINA, INTRINSIC VOLUMES) ΤΗΣ ΤΥΠΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΘΗΚΗΣ ΣΤΑΣΙΜΩΝ POISSON ΜΩΣΑΙΚΩΝ ΥΠΕΡΕΠΙΠΕΔΩΝ (ΣΡΜΥ) ΣΤΟ ΔΙΔΙΑΣΤΑΤΟ ΕΥΚΛΕΙΔΕΙΟ ΧΩΡΟ R D. ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΑΣΙΜΑ POISSONΜΩΣΑΙΚΑ ΚΥΒΟΕΙΔΩΝ (ΣΡΜΚ) ΣΤΟ R D. ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΜΟΝΟ D ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕΤΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ. ΚΑΤΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΔΙΑΙΡΕΙΤΑΙ Ο R D ΣΕ ΚΥΒΟΕΙΔΗ (ΟΡΘΟΓΩΝΙΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΠΙΠΕΔΑ). Η ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ, ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΔΥΝΑΜΕΣ (ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΟΥΝ) ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΨΕΥΔΟΙΣΟΤΡΟΠΙΚΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ. ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΞΗΣ: ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ Η ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΝΟΣ ΣΡΜΚ ΤΗΝ ΨΕΥΔΟΙΣΟΤΟΠΙΚΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΣΤΑΘΕΡΗ ΠΥΚΝΟΤΗΤΑ, ΤΟΣΟ ΜΙΚΡΟΤΕΡΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΡΟΠΕΣ ΤΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΟΓΚΩΝ ΤΗΣ ΤΥΠΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΘΗΚΗΣ. ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΨΕΥΔΟΙΣΟΤΡΟΠΙΚΗΣ ΚΑΤΑΝΟΜΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΕΓΕΘΗ ΕΛΑΧΙΣΤΑ. ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΝΤΑΙ ΕΠΙΣΗΣ,ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΜΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΣΧΕΣΗ ΔΙΑΤΑΞΗΣ, ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΝΟΜΕΣ ΤΟΥ ΟΓΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΙΚΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΑΚΜΩΝ ΤΗΣ ΤΥΠΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΘΗΚΗΣ. ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΣΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ, ΠΑΙΖΕΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΑΠΕΙΡΩΣ ΔΙΑΙΡΕΤΩΝ ΚΑΤΑΝΟΜΩΝ ΕΝΑΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΡΟΛΟ. ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΥΠΟΛΟΓΙΖΟΝΤΑΙ ΡΟΠΕΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΠΛΕΥΡΩΝ (FACETTENINHALTE, FACET CONTENS) ΤΗΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΘΗΚΗΣ ΕΝΟΣ ΣΡΜΥ ΣΤΟΝ R D. (ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗΣ)
Νεοπλάσματα του θυρεοειδή αδένα από κύτταρα Hurthle
Authors: Βογιατζής Ιωάννης
Published: January 2014

Κατά το χρονικό διάστημα 1971-1988 χειρουργήθηκαν, από την ίδια ομάδα χειρουργών, 32 ασθενείς με νεοπλάσματα από οξύφιλα κύτταρα του Hurthle (27 αδενώματα και 5 καρκινώματα). Επρόκειτο για 26 γυναίκες και 6 άνδρες (αναλογία 4:1), με μέση ηλικία 41 έτη για τα αδενώματα και 42 έτη για τα καρκινώματα. Όλοι οι ασθενείς ήταν ασυμπτωματικοί εκτός από ένα, που εμφάνιζε ήπια συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού. Όλοι τους είχαν βρογχοκήλη με σαφή υπεροχή (75%) του μονήρους όζου. Σε κανένα δεν παρατηρήθηκαν εμφανή κλινικά σημεία κακοήθειας. Ο σπινθηρογραφικός έλεγχος αποκάλυψε ψυχρό όζο σε 26 ασθενείς (81%) και πολυοζώδη βρογχοκήλη σε 6 (19%). Υπερηχογράφημα έγινε σε 15 ασθενείς με ψυχρούς όζους, που αποδείχθηκαν συμπαγείς, ενώ τα αποτελέσματα από την κυτταρολογική εξέταση μετά παρακέντηση λεπτής βελόνης (FNAB) δεν δύνανται να αξιολογηθούν αφού η μέθοδος εφαρμόσθηκε μόνο σε 6 περιπτώσεις. Σε όλους τους ασθενείς εφαρμόσθηκε χειρουργική θεραπεία και στους 29 από αυτούς η αρχική εγχείρηση θεωρήθηκε επαρκής. Δύο ασθενείς με καρκίνωμα από κύτταρα Hurthle υποβλήθηκαν σε επανεγχείρηση μετά 2 και 14 μήνες αντίστοιχα, ενώ ένας τρίτος δεν δέχθηκε να υποβληθεί σε συμπληρωματική επέμβαση. Οι επεμβάσεις που έγιναν ήταν: 19 λοβεκτομές (18 ασθενείς με αδένωμα και 1 με καρκίνωμα), 9 αμφοτερόπλευρες σχεδόν ολικές θυρεοειδεκτομές (6 ασθενείς με αδένωμα και 3 με καρκίνωμα), 3 λοβεκτομές με υφολική εκτομή του άλλου λοβού σε ισάριθμους ασθενείς με αδένωμα και 1 ολική θυρεοειδεκτομή σε ένα ασθενή με καρκίνωμα. Σε όλους χορηγήθηκε διά βίου θυροξίνη από του στόματος. Από πλευράς μετεγχειρητικών επιπλοκών, μόνο σε 5 ασθενείς παρουσιάσθηκε παροδικού τύπου υποπαραθυρεοειδισμός που αντιμετωπίσθηκε με χορήγηση ασβεστίου από του στόματος και υποχώρησε πλήρως σε διάστημα 3 έως 5 μηνών. Η ιστοπαθολογική εξέταση αποκάλυψε οξύφιλο αδένωμα σε 27 περιπτώσεις (ποσοστό 84%) και καρκίνωμα από κύτταρα Hurthle σε 5 (16%). Στους περισσότερους (28/32) ασθενείς μας, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονταν και οι 5 που έφεραν καρκίνωμα από κύτταρα Hurthle, επιτεύχθηκε σχολαστική μετεγχειρητική παρακολούθηση από 6-23 χρόνια. Δεν σημειώθηκε θάνατος από τη νόσο και δεν παρατηρήθηκαν σημεία υποτροπής του όγκου ούτε λεμφαδενικές ή/και απομακρυσμένες μεταστάσεις. Από τη μελέτη των 32 ασθενών της σειράς αυτής και με δεδομένο τον επαρκή χρόνο μετεγχειρητικής παρακολούθησης, είναι δυνατό να υποστηριχθεί ότι οι θυρεοειδικοί όγκοι από κύτταρα Hurthle ακολουθούν ανάλογη πορεία εκείνης των θυλακιωδών νεοπλασμάτων και, συνεπώς, δεν κρίνεται δικαιολογημένη η εξαρχής επιθετική αντιμετώπιση τους με ριζικές επεμβάσεις. Εξάλλου, λόγω της δυσχέρειας διάκρισης των καλοηθών από τα κακοήθη νεοπλάσματα από κύτταρα Hurthle, ο προσδιορισμός της ευπλοειδίας του DNA και πιθανά των υποδοχέων του συστήματος TSH-αδενοκυκλάσης θα μπορούσε να αποτελέσει ένα προγνωστικό παράγοντα της εξέλιξης των νεοπλασμάτων αυτών, καθώς και ένα κριτήριο συμπληρωματικής εκτομής του αδένα.
Συμβολή στην μελέτη των αμφίπλευρων μη ταυτόχρονων καταγμάτων του άνω άκρου του μηριαίου
Authors: Δρετάκης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Είναι γνωστό ότι τα κατάγματα του άνω άκρου του μηριαίου έχουν προσλάβει τα τελευταία χρόνια το χαρακτήρα επιδημίας. Στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες η αύξηση των καταγμάτων αυτών φθάνει το 5-6 % τον χρόνο. Τα άτομα που υφίστανται τέτοια κατάγματα είναι κατά κανόνα μεγάλης ηλικίας ( 98% είναι μεγαλύτεροι από 50 ετών) και ανήκουν στον γενικό πληθυσμό. Οι συνέπειες από ένα τέτοιο κάταγμα είναι πολύ σοβαρές και υπολογίζεται ότι μόνο το 30-40% των ατόμων επανέρχονται στην προηγούμενη κινητική κατάσταση ενώ το 15-20% των ατόμων που υφίστανται ένα κάταγμα αυτού του τύπου αποβιώνουν μέσα σε διάστημα ενός έτους. Από τα άτομα που διεκομίσθησαν σε νοσοκομείο με κάταγμα του άνω άκρου του μηριαίου, ένα ποσοστό 6.2% είχαν υποστεί στο παρελθόν κάταγμα άνω άκρου του μηριαίου στο άλλο σκέλος. Η ομάδα αυτών των ατόμων (106 άτομα) μελετήθηκε και συγκρίθηκε με την ομάδα μαρτύρων που περιέλαβε τα άτομα τα οποία υπέστησαν ετερόπλευρο κάταγμα άνω άκρου του μηριαίου (1579). Ο μέσος όρος της ηλικίας (στο πρώτο κάταγμα) δεν είχε σημαντική διαφορά στα άτομα των δύο ομάδων. Σημαντική διαφορά ανάμεσα στα άτομα των δύο ομάδων, βρέθηκε ως προς την κινητικότητα, τον αριθμό των πτώσεων, την νευρομυϊκή κατάσταση, την οστεαρθρίτιδα των ισχίων, και την όραση. Δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά ως προς την οστική μάζα (όπως μετρήθηκε με την μέθοδο της απορροφησιομετρίας διπλής δέσμης φωτονίων, και την μέτρηση εξασθένησης ευρέως φάσματος υπερήχων), το βάρος, το ύψος, και την οστεοαρθρίτιδα των γονάτων. Η θνησιμότητα για τον πρώτο χρόνο μετά το κάταγμα ήταν 31% στις γυναίκες, και 37% στους άνδρες της υπό μελέτην ομάδας, και 21% για τις γυναίκες και 23% για τους άνδρες της ομάδας των μαρτύρων. Το δεύτερο κάταγμα βρέθηκε να είναι του ιδίου τύπου με το πρώτο (συμμετρικό) σε ποσοστό 80% των περιπτώσεων. Ο σημαντικότερος παράγοντας που επέδρασε υπέρ της συμμετρικότητας του δευτέρου κατάγματος ήταν ο τύπος του πρώτου κατάγματος (διατροχαντήριο). Επίσης παρατηρήθηκε συμμετρικότης και ως προς το βαθμό σοβαρότητος του κατάγματος με επικράτηση της τάσης να παρατηρείται σοβαρότερο κάταγμα. Τα αποτελέσματα της μελέτης μας ευθυγραμμίζονται με την σύγχρονη άποψη για την παθογένεια των καταγμάτων του άνω άκρου του μηριαίου. Σύμφωνα με τις νεώτερες απόψεις οι πτώσεις καθώς και οι παράγοντες που σχετίζονται με αυτές αναδεικνύονται ως τα σημαντικότερα αίτια αυτών των καταγμάτων.
ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΑΚΟΗΣ ΣΕ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΤΡΙΣΩΜΙΑ 21 (ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN) ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΩΡΟ
Authors: Μαρουδιάς Νικόλαος
Published: January 2014

Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΜΕΛΕΤΗ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΟΤΙ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN - ΤΡΙΣΩΜΙΑ 21 Η ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕΝΗ ΜΙΚΡΗ Η ΜΕΤΡΙΑ ΒΑΡΗΚΟΙΑ ΑΦΟΡΑ ΣΥΧΝΑ ΠΑΘΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΥ ΩΤΟΣ. ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΜΒΑΘΗΣΗ ΒΑΡΗΚΟΙΑΣ ΑΓΩΓΙΜΟΤΗΤΑΣ ΗΣΑΝ Η ΣΤΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΡΙΝΟΦΑΡΥΓΓΑ, Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΑΔΕΝΟΕΙΔΩΝ ΚΑΙ ΑΜΥΓΔΑΛΩΝ Η ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΔΥΣΡΑΧΙΑΚΗΣ ΣΑΛΠΙΓΓΑΣ, Η ΙΔΡΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΒΙΩΣΗ ΚΑΙ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΤΟΡΓΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. Η ΜΕΛΕΤΗ ΒΑΣΙΣΤΗΚΕ ΣΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΑΚΟΗΣ ΣΕ 120 ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΤΗ ΜΕΘΟΔΟ ΤΗΣ ΑΚΟΥΟΜΕΤΡΙΑΣ-ΤΥΜΠΑΝΟΜΕΤΡΙΑΣ-ΛΗΨΗ ΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΤΩΝ ΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΙΚΩΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ.
ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΑΝΟΣΟΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΩΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΤΜΗΜΑΤΩΝ ΣΠΛΗΝΙΚΟΥ ΙΣΤΟΥ
Authors: Σπυριδάκης Μιχαήλ-Ευάγγελος
Published: January 2014

ΔΙΕΡΕΥΝΑΤΑΙ ΑΝ Η ΑΠΟΛΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΠΛΗΝΙΚΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΣ ΜΕ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΟΛΟΥ Η ΤΟΥ 50% ΤΟΥ ΣΠΛΗΝΙΚΟΥ ΠΑΡΕΓΚΑΥΜΑΤΟΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΟΝΙΟΚΟΚΚΙΚΩΝ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΤΟΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΠΛΗΝΑ ΣΤΟ ΕΠΙΠΛΟΥΝ. ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ 100 ΚΟΥΝΕΛΙΑ ΣΕ 5 ΟΜΑΔΕΣ ΤΩΝ 20 ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΩΝ ΚΑΘΕ ΜΙΑ. ΣΤΗΝ Α ΟΜΑΔΑ ΕΓΙΝΕ ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΕΓΧΕΙΡΗΣΗ, ΣΤΗ Β' ΣΠΛΗΝΕΚΤΟΜΗ, ΣΤΗ Γ' ΑΠΟΛΙΝΩΣΗ ΣΠΛΗΝΙΚΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΣ, ΣΤΗ Δ' ΑΠΟΛΙΝΩΣΗ ΣΠΛΗΝΙΚΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΣ ΚΑΙ ΗΜΙΣΠΛΗΝΕΚΤΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ Ε' ΣΠΛΗΝΕΚΤΟΜΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΣΠΛΗΝΑΣΤΟ ΕΠΙΠΛΟΥΝ. ΜΕΤΑ 3 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΡΗΘΗΚΑΝ ΟΙ IGM ΚΑΙ IGG ΣΤΟΝ ΟΡΟ ΚΑΙ ΧΟΡΗΓΗΘΗΚΕ ΠΝΕΥΜΟΝΙΟΚΟΚΚΟΣ ΤΥΠΟΥ ΙΙΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΚΑΝ Η ΘΝΗΤΟΤΗΤΑ. ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ ΟΤΙ Η ΑΠΟΛΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΠΛΗΝΙΚΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΣ, ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ, ΜΕ ΘΝΗΤΟΤΗΤΑ 15% ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ Α (0% ΘΝΗΤΟΤΗΤΑ) ΕΝΩ ΥΠΕΡΕΧΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ Β, Δ ΚΑΙ Ε (ΘΝΗΤΟΤΗΤΑ 90:40 ΚΑΙ 50% ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ). ΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΣΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΩΝ ΑΝΟΣΟΣΦΑΙΡΙΝΩΝ IGM ΚΑΙ IGG ΗΤΑΝ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΜΙΚΡΟΤΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ Α. Η ΙΣΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΩΝ ΣΠΛΗΝΩΝ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ Α, Γ ΚΑΙ Δ ΗΤΑΝ ΕΝΤΟΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΟΡΙΩΝ, ΕΝΩ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ Ε ΠΑΡΑΤΗΡΗΘΗΚΑΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ. Η ΑΠΟΛΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΠΛΗΝΙΚΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΣ ΜΕ ΗΜΙΣΠΛΗΝΕΚΤΟΜΗ ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΤΟΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ.
Μελέτη της ανάπτυξης αυτομεταμοσχευθέντα σπληνικού ιστού στο κουνέλι
Authors: Χαραλαμπίδης Δημήτρης
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήτο η μελέτη της ανάπτυξης σπληνικού ιστού στο κουνέλι, και η τεκμηρίωση ανοσοβιολογικής κατάστασης του αυτομεταμοσχευθέντα οργανισμού. Χρησιμοποιήθηκαν 65 θηλυκά λευκά κουνέλια τα οποία κατατάχθηκαν σε τέσσερις ομάδες: Φυσιολογικά μάρτυρες (Sham operation) (Α), Σπληνεκτομηθέντα (Β) και Αυτομεταμοσχευθέντα (Γ&Δ). Μελετήθηκαν η ικανότητα των πολυμορφοπύρηνων κυττάρων για φαγοκυττάρωση και ενδοκυττάριο θάνατο, ως επίσης και η παραγωγή ανοσοσφαιρινών στις 6 και 12 εβδομάδες μετεγχειρητικά. Στο τέλος των 12 εβδομάδων έγινε δοκιμασία προκλητής μικροβιαιμίας με πνευμονιόκοκκο τύπου 2, και μελετήθηκε η θνησιμότηττα. Τέλος όλα τα ζώα υπεβλήθηκαν σε αυτοψία και ο σπληνικός και ο αυτομεταμοσχευθείς σπληνικός ιστός εξετάστηκαν ιστολογικά. Εξετάστηκαν επίσης οι πνεύμονες, το ήπαρ και τα επινεφρίδια των ζώων τούτων. Οι δοκιμασίες έδειξαν τα πιο κάτω συμπεράσματα. (1) Η σπληνεκτομή καθυστερεί την φαγοκυτταρική ικανότητα των πολυμορφοπύρηνων λευκοκυττάρων (ΠΛ) λόγω μείωσης κάποιου παράγοντα του ορρού, ενώ δεν επηρεάζει την λειτουργικότητα των ΠΛ. (2) Ο αυτομεταμοσχευθείς σπληνικός ιστός στις 12 εβδομάδες αποκαθιστά την φαγοκυτταρική δράση. (3) Η έλλειψη ενεργού σπληνικού ιστού έχει σαν αποτέλεσμα την μείωση της ικανότητας των ΠΛ για ενδοκυττάριο θάνατο των μικροβίων, ενώ (4) ο αυτομεταμοσχευθείς σπληνικός ιστός αποκαθιστά την ικανότητα αυτή. (5) Η σπληνεκτομή έχει σαν αποτέλεσμα την μείωση των επιπέδων IgG, IgM του ορρού, ενώ ο αυτομεταμοσχευθείς σπληνικός ιστός αυξάνει τα επίπεδα αυτά χωρίς όμως να φθάνει τα φυσιολογικά. (6) Η αφαίρεση του σπλήνα καθιστά τον ξενιστή ευαίσθητο σε πνευμονιοκοκικές λοιμώξεις πράγμα που μερικώς ανατρέπετε μετά από αυτομεταμόσχευση. (7) Ποσοστό 40% του αυτομεταμοσχευθέντα σπληνικού ιστού επιβιώνει, η διεργασία δε αυτή ολοκληρώνεται μέσα στις πρώτες 12 εβδομάδες.
Η ανίχνευση των λειτουργικών εφεδρειών του νεφρού μετά ετερόπλευρη νεφρεκτομή σε σχέση με το χρονικό διάστημα από τη νεφρεκτομή
Authors: Λαοπόδης Βασίλειος
Published: January 2014

Με σκοπό την εκτίμηση της αποβολής λευκώματος στα ούρα μετά από λευκωματούχο γεύμα σε ασθενείς με ετερόπλευρη νεφρεκτομή και αρνητική δοκιμασία albustix, σε σχέση με τον χρόνο της νεφρεκτομής υπολογίστηκε το λεύκωμα των ούρων με ραδιοανοσολογική μέθοδο με διπλό αντίσωμα σεσημασμένο με Ι 125. Παρατηρήθηκε ότι η μικρολευκωματουρία αυξάνεται σημαντικά μετά λευκωματούχο γεύμα σε ασθενή με ετερόπλευρη νεφρεκτομή που έγινε σε διάστημα μικρότερο των δέκα ετών όταν έχουν βασική κάθαρση κρεατινίνης μεγαλύτερη κατά 50% από το φυσιολογικό. Συμπεραίνεται δε ότι ο κίνδυνος για ανάπτυξη νεφρικής ανεπάρκειας αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου σε ασθενή με ένα νεφρό για διάστημα περισσότερο των 10 ετών. Συμπέρασμα ότι η διαδικασία προσδιορισμού της κάθαρσης κρεατινίνης και της αποβολής μικρολευκωματίνης στα ούρα δεν αποτελεί ασφαλή κλινική δοκιμασία για την πρόβλεψη των ατόμων με μονήρη νεφρό και επομένως απαιτείται η δια βίου παρακολούθησή τους.
Μελέτη του ενεργού χρόνου στο τμήμα 10% έως 90% της FVC σε ασθενείς με ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση
Authors: Γεωργόπουλος Δημήτριος
Published: January 2014

Μελετήθηκαν οι τμηματικοί ενεργοί χρόνοι από το 10% έως το 90% της FVC (teffp₁₋₉), 17 ασθενών, ηλικίας 54 έως 69 χρόνων (6 άνδρες και 11 γυναίκες), με Ιδιοπαθή Πνευμονική Ίνωση (Ι.Π.Ι). Μετρήθηκαν επίσης οι σπιρομετρικές παράμετροι FVC, FEV₁, FEV₁/FVC%, FEF₂₅₋₇₅, FEF₂₅, FEF₅₀, και ο ολικός ενεργός χρόνος teffΤ, και συγκρίθηκε η ευαισθησία τους στην αποκάλυψη πρώιμων διαταραχών του αερισμού με αυτήν του teffp₁₋₉. Η ευαισθησία κάθε παραμέτρου προσδιορίσθηκε από τον λόγο της ευρεθείσας τιμής του ασθενούς προς την ελαχίστη προβλεπόμενη τιμή (mean-2SD). Από τα αποτελέσματα της μελέτης προέκυψε ότι οι ανωτέρω σπιρομετρικοί δείκτες, πλην του teffΤ και του teffp₁₋₉, ενεφάνισαν από μηδενική έως πολύ χαμηλή ευαισθησία (0-35%), ώστε να είναι ακατάλληλοι για την πρώιμη αποκάλυψη των διαταραχών του αερισμού, οι οποίες παρατηρούνται κατά την Ι.Π.Ι. Αντιθέτως ο teffΤ ενεφάνισε ευαισθησία 100%, σε σύγκριση με τον teffp₁₋₉ του οποίου η ευαισθησία ήταν 76%. Αν και τα ευρήματα αυτά αφορούν μικρό αριθμό ασθενών, δείχνουν ότι ο teffΤ υπερτερεί σε ευαισθησία του teffp₁₋₉, και αυτό θα πρέπει να αποδοθεί στα άκρα της εκπνευστικής καμπύλης και κυρίως στο τελικό 10% τμήμα της, στο οποίο αντιστοιχεί πολύ λιγότερος χρόνος και άρα και πολύ μικρότερη επιφάνεια, απ' ότι στους φυσιολογικούς εξεταζόμενους ή στους ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Το γεγονός αυτό ίσως αποτελεί την αιτία της μειωμένης ευαισθησίας του teffp₁₋₉.
Ορμονικές και ανοσολογικές διαταραχές στο καρκίνο του παγκρέατος
Authors: Φύσσας Ιωάννης
Published: January 2014

Ο καρκίνος του παγκρέατος είναι μία πάθηση που προκαλεί διαταραχές στο ανοσολογικό, καθώς επίσης και στο ενδοκρινικό σύστημα. Η μελέτη των διαταραχών αυτών με σκοπό την ανεύρεση κλινικά χρήσιμων παραμέτρων στους πάσχοντες από καρκίνο του παγκρέατος, υπήρξε ο σκοπός της διατριβής αυτής. Προς τούτο ελήφθησαν 50 ml από 36 ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος (18 άνδρες και 18 γυναίκες), 12 ασθενείς με χρόνια παγκρεατίτιδα (6 άνδρες και 6 γυναίκες) και 40 υγιείς αιμοδότες με τη συγκατάθεσή τους. Μετρήθηκαν τα επίπεδα των εξής αντισωμάτων: Αντιπαγκρεατικών, αντι-ινσουλινικών, αντιθυρεοειδικών (αντιμικροσωμιακών και αντί-θυρεοαφαιρινικών) και αντι-CEA. Επίσης μετρήθηκαν τα επίπεδα των εξής ορμονών: Τεστοστερόνης, Οιστραδιόλης , Προγεστερόνης, Δ4 Ανδροστενδιόνης, Ωχρινοτρόπου, Θυλακιοτρόπου, β- Χοριακής γοναδοτροφίνης, Παγκρεατικού πολυπεπτιδίου, Αγγειοδραστικού εντερικού πεπτιδίου και Χολοκυστοκινίνης. Στο 75% των ασθενών με καρκίνο του παγκρέατος παρατηρείται υψηλός τίτλος αντιπαγκρεατικών και αντι-ινσουλινικών αντισωμάτων, που ερμηνεύει και την εμφάνιση του σακχαρώδους διαβήτη, καθώς επίσης και αυξημένη κυκλοφορία αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων. Στατιστικά σημαντικές διαταραχές παρατηρούνται στα επίπεδα της Προγεστερόνης, της Οιστραδιόλης, της Θυλακιοτρόπου και της Ωχρινοτρόπου και μάλιστα διαφορετικές στα δύο φύλα, ενώ στα κατώτερα φυσιολογικά παραμένουν τα επίπεδα της Τεστοστερόνης και δεν διαταράσσονται οι τιμές των γαστρεντερικών πεπτιδίων και της Δ4 Ανδροστενδιόνης.
Παθολογοανατομικά ευρήματα μαστού σε νεκροτομικό υλικό
Authors: Μακρής Βασίλειος
Published: January 2014

Η μελέτη αυτή αφορούσε 225 περιπτώσεις γυναικών που υπέστησαν νεκροτομικό έλεγχο κατά τη χρονική περίοδο 1991-1992, στο νεκροτομείο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στόχος της μελέτης ήταν ο προσδιορισμός της συχνότητας των κακοηθών νεοπλασμάτων του μαστού, καθώς και των διαφόρων καλοηθών νοσολογικών οντοτήτων του, ιδιαίτερα όσων ενοχοποιούνται στην παθογένεια των κακοηθών αλλοιώσεων. Η γνώση της επιδημιολογίας των νόσων του μαστού αποτελεί θεμέλιο λίθο σε οποιαδήποτε διαγνωστική ή θεραπευτική προσέγγιση τους. Τα κύρια συμπεράσματα που συνάγονται είναι τα εξής: α) Η ύπαρξη παθολογικών ευρημάτων στο μαστό είναι αρκετά συχνή, αφού το 24,9% των περιστατικών εμφάνιζαν κάποια παθολογική εξεργασία. Πρωτοπαθές κακόηθες νεόπλασμα βρέθηκε σε 4 περιστατικά (ποσοστό 1,8%), ενώ οι κυστικές αλλοιώσεις (7,1%), η ίνωση του διαμέσου στρώματος (9,3%), η αδένωση (5,3%) και η αποκρινής μετάπλαση (4,0%) ήταν οι συχνότερες καλοήθεις αλλοιώσεις. Σε μικρότερο ποσοστό βρέθηκαν επιθηλιακή υπερπλασία (2,7%), εκτασία των πόρων (1,8%), αδένωση τελικών πόρων (0,9%), ινοαδένωμα (0,9%) και μικροαποτιτανώσεις (0,9%). β) Ο μέσος όρος ηλικίας των περιστατικών που εμφάνιζαν κάποιο παθολογοανατομικό εύρημα ήταν 58,37 έτη, έναντι 65,85 έτη που ήταν στα υπόλοιπα περιστατικά (μέσος όρος ηλικίας όλου του δείγματος ήταν 63,99 έτη), γ) Η αδένωση εμφανίζει τη μέγιστη συχνότητα της στις νεαρές ηλικίες και στη συνέχεια υπάρχει συνεχής μείωση, η ίνωση του διαμέσου στρώματος παρόμοια διακύμανση με εμφάνιση μιας δεύτερης αιχμής στις περιεμμηνοπαυσιακές ηλικίες, οι κυστικές αλλοιώσεις εμφανίζουν τη μέγιστη συχνότητα κοντά στην εμμηνόπαυση και στη συνέχεια δεύτερη αιχμή στη δεκαετία 61-70 ετών, ενώ η αποκρινής μετάπλαση εμφανίζει σε όλες τις ηλικίες περίπου την ίδια συχνότητα, δ) Στα 4 περιστατικά που ανευρέθηκε πρωτοπαθές κακόηθες νεόπλασμα, στα 3 είχαμε πορογενές διηθητικό αδενοκαρκίνωμα και στο 1 καρκινοσάρκωμα. Στα 2 περιστατικά ο όγκος εντοπιζόταν στον αριστερό και στα άλλα 2 περιστατικά στο δεξιό μαστό, ενώ μεταστατικές εστίες είχαμε σε 2 περιστατικά. Μέσος όρος ηλικίας στα περιστατικά αυτά ήταν τα 74,5 έτη. ε) Σε μεγάλο αριθμό περιστατικών παρατηρήθηκε συνύπαρξη περισσοτέρων από μιας παθολογοανατομικών αλλοιώσεων. Συχνότερη συνύπαρξη εμφάνισαν οι κυστικές αλλοιώσεις με αποκρινή μετάπλαση (4 περιστατικά), ίνωση διαμέσου στρώματος (4 περιστατικά) και αδένωση (2 περιστατικά), ενώ η αποκρινής μετάπλαση με αδένωση (3 περιστατικά), επιθηλιακή υπερπλασία (2 περιστατικά) και εκτασία πόρων (2 περιστατικά). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αρκετοί παράγοντες επηρεάζουν αλλά και περιορίζουν την πλήρη και αντικειμενική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων. Η επιλογή του πληθυσμού που μελετάται και η μεθοδολογία η οποία ακολουθείται διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην έκφραση των αποτελεσμάτων. Με βάση πάντως το υλικό και τη μέθοδο που ακολουθήθηκε σε αυτή τη μελέτη, μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι τα άτομα αυτά, με εξαίρεση τον παράγοντα της ηλικίας, αποτελούν ένα ικανοποιητικό δείγμα για τη μελέτη της παθολογίας του μαστού.
Μεταβολές της αναπνευστικής λειτουργίας στις λαπαροσκοπικές χολοκυστεκτομές
Authors: Μαντζιώκα Αθανασία
Published: January 2014

Στην παρούσα προοπτική μελέτη διερευνήθηκαν οι μεταβολές της αναπνευστικής λειτουργίας μετά από λαπαροσκοπική και ανοικτή χολοκυστεκτομή με σκοπό να διαπιστωθεί εάν η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή προκαλεί μικρότερη δυσλειτουργία του αναπνευστικού συστήματος. Μελετήθηκαν 30 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε λαπαροσκοπική και άλλοι 30 που υποβλήθηκαν σε ανοικτή χολοκυστεκτομή. Σε όλους έγινε λειτουργικός έλεγχος των πνευμόνων, ανάλυση των αερίων του αρτηριακού αίματος και ακτινογραφία θώρακος, προεγχειρητικά και την πρώτη μετεγχειρητική ημέρα. Μετεγχειρητικά διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική ελάττωση της FVC του FEV₁ και της FEF 25-75% και στις δύο ομάδες των ασθενών. Η ελάττωση της FEV₁ και της FEF 25-75% ήταν μεγαλύτερη μετά από ανοικτή χολοκυστεκτομή (μείωση κατά 34%, 41% και 39% έναντι 25, 35% και 25% αντίστοιχα). Η FRC ελαττώθηκε κατά 12% μόνο μετά από ανοικτή χολοκυστεκτομή. Η συχνότητα μετεγχειρητικής ατελεκτασίας ήταν μικρότερη (6,7% έναντι 16,7%) και η οξυγόνωση των ασθενών καλύτερη μετά από λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Συμπερασματικά, η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή επηρεάζει την αναπνευστική λειτουργία λιγότερο συγκριτικά με την ανοικτή χολοκυστεκτομή και συμβάλλει στην ελάττωση των μετεγχειρητικών επιπλοκών στο αναπνευστικό σύστημα.
Μελέτη αλλοιώσεων του ενδομητρίου με τεχνικές ανάλυσης εικόνας
Authors: Γιαννακόπουλος Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Η αυξημένη συχνότητα του καρκίνου του ενδομητρίου, σε σημείο μάλιστα που να εμφανίζεται σαν ο συχνότερος γυναικολογικός καρκίνος στις δυτικές, χώρες, έχει οδηγήσει σε προσπάθειες για την όσο το δυνατόν πρωΐμότερη διάγνωση της νόσου. Η κυτταρολογική εξέταση επιχρισμάτων που λαμβάνονται από το ενδομήτριο με ειδικές συσκευές μιας χρήσεως σε εξωτερικές ασθενείς, έχει αποδειχθεί αξιόπιστη διαγνωστική μέθοδος. Η τεχνολογική εξέλιξη στην πληροφορική, αλλά και η εφαρμογή συστημάτων ανάλυσης εικόνας, παρέχουν τη δυνατότητα να τροφοδοτήσουμε ένα σύστημα πληροφορικής με δεδομένα που αφορούν χαρακτηριστικά κυττάρων και το σύστημα να εκπαιδευτεί ώστε να καταγραφεί τα χαρακτηριστικά, να αναλύσει τις μετρήσεις και τελικά να ταξινομήσει το υλικό σε κατηγορίες που αντιπροσωπεύουν διάγνωση. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν 100 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες από τις οποίες ελήφθη κυτταρολογικό υλικό από το ενδομήτριο με τη χρήση της συσκευής Gynoscann. Η μελέτη του υλικού πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια ενός πειραματικού συστήματος ανάλυσης εικόνας, το οποίο παρέχει τη δυνατότητα κατακερματισμού της εικόνας, μέτρησης και εκτίμησης των μορφομετρικών χαρακτηριστικών των κυττάρων και ταξινόμηση τους με τη χρήση νευρωνικού δικτύου οπισθοδρομικής διάσωσης σφάλματος. Το σύστημα έχει την δυνατότητα να εκπαιδεύεται, να βελτιώνει τις επιδόσεις του και να εξάγει συμπεράσματα. Επετεύχθη ορθή ταξινόμηση των κυττάρων ατροφικού ενδομητρίου στο 90,21% των περιπτώσεων και κυττάρων παραγωγικού και εκκριτικού ενδομητρίου στο 89% των περιπτώσεων. Η διαγνωστική ακρίβεια της μεθόδου, όσον αφορά την κυστική και αδενωματώδη υπερπλασία ήταν 50% περίπου και αφορούσε κυρίως αδυναμία διάκρισης των κυττάρων αυτών των αλλοιώσεων τόσο μεταξύ τους, όσο και από περιπτώσεις πολύποδος. Ορθή ταξινόμηση κυττάρων υπερπλαστικού ενδομητρίου από κύτταρα υπερπλαστικά με ατυπίες επετεύχθη στο 25% των περιπτώσεων, γεγονός που Φανερώνει την αδυναμία του συστήματος να διακρίνει τα κύτταρα αυτής της αλλοίωσης από τα καρκινικά κύτταρα. Εάν όμως χρησιμοποιηθεί η ταξινόμηση του Fox για την μορφολογική προσέγγιση των αλλοιώσεων του ενδομητρίου, επιτυγχάνεται ορθή ταξινόμηση κυττάρων ατροφίας στο 97% των περιπτώσεων και υπερπλασίας χωρίς κυτταρική ατυπία στο 99,95% των περιπτώσεων. Τέλος, εάν χωρίσουμε το υλικό μας σε καλοήθεις αλλοιώσεις και κακοήθεις αλλοιώσεις (υπερπλασίες με ατυπία και καρκινώματα), η ολική διαγνωστική ακρίβεια της μεθόδου είναι 93,4% και επιτυγχάνεται η ορθή ταξινόμηση των καλοηθών αλλοιώσεων στο 91,12% και των κακοηθών αλλοιώσεων στο 95,1%. Επειδή σήμερα είναι τεκμηριωμένο ότι δυναμικό κακοήθειας έχουν μόνο κύτταρα με ατυπίες, το σύστημα ταξινομεί ορθά το μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων. Φαίνεται ότι δεν είναι δυνατή η ορθή ταξινόμηση στο 100% των περιπτώσεων, αφού η μετάβαση από κύτταρα χωρίς δυναμικό κακοήθειας σε κύτταρα με δυναμικό κακοήθειας δεν έχει σαφή όρια, γεγονός που εξηγεί και τις δυσκολίες που συναντούν οι μορφολόγοι γιατροί στην καθημέρα διαγνωστική πράξη.
Μεταβολές των τιμών της φιμπρονεκτίνης και του αναστολέα του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου στο πλάσμα εγκαυμάτων
Authors: Μηνογιάννης Νικόλαος
Published: January 2014

Στην εργασία αυτή αξιολογήθηκε η σημασία των επιπέδων του ΡΑΙ-1 και της φιμπρονεκτίνης στο πλάσμα εγκαυματιών σε σχέση με τη σοβαρότητα του εγκαύματος. Για το σκοπό αυτό μετρήθηκαν τα επίπεδα του ΡΑΙ-1 και της φιμπρονεκτίνης στο πλάσμα 45 ασθενών (22 άνδρες, 23 γυναίκες) με εγκαύματα μερικού και ολικού πάχους και έκτασης από 5% έως 55% της επιφάνειας του σώματος. Από τη στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι υπάρχει αρνητική σχέση της έκτασης του εγκαύματος και της τιμής της φιμπρονεκτίνης του πλάσματος. Ο συντελεστής r ευρέθη να είναι - 0,76, γεγονός που σημαίνει ότι υπάρχει υψηλή αλλά αρνητική συσχέτιση μεταξύ των δύο μεταβλητών. Στο t-test για τον συντελεστή παλινδρόμησης, η τιμή του t είναι - 7,668 και η τιμή της Ρ σε 43 βαθμούς ελευθερίας (ν-2) είναι μικρότερη του 0,00001. Επίσης υπάρχει θετική σχέση της έκτασης του εγκαύματος και της τιμής του ΡΑΙ-1 του πλάσματος. Ο συντελεστής r ήταν 0,6823 και στο t-test για τον συντελεστή παλινδρόμησης ο t ήταν 6.120 και η τιμή της Ρ σε 43 βαθμούς ελευθερίας (ν-2) ευρέθη μικρότερη του 0,00001. Φαίνεται λοιπόν από την ανάλυση των αποτελεσμάτων ότι τα επίπεδα του ΡΑΙ-1 αυξάνονται ανάλογα με την έκταση του εγκαύματος (θετική συσχέτιση), ενώ αντιθέτως, τα επίπεδα της φιμπρονεκτίνης του πλάσματος ελαττώνονται αντιστρόφως ανάλογα με την έκταση του εγκαύματος. Δηλαδή στα μεγάλης έκτασης εγκαύματα, οι τιμές του ΡΑΙ-1 είναι πολύ υψηλές με κίνδυνο εμφάνισης θρομβοεμβολικών επεισοδίων λόγω διαταραχής της ινωδόλυσης, ενώ ταυτόχρονα έχουμε ελάττωση των επιπέδων της φιμπρονεκτίνης με συνέπεια διαταραχή (επιβράδυνση) της φαγοκυττάρωσης και ελάττωση του ρυθμού επούλωσης των εγκαυματικών επιφανειών. Από τη μελέτη των αποτελεσμάτων φαίνεται ότι η παρακολούθηση των επιπέδων του ΡΑΙ-1 και της φιμπρονεκτίνης στο πλάσμα εγκαυματιών αποτελεί σημαντική πληροφόρηση για την πιθανότητα εμφάνισης διαταραχών στην ινωδόλυση για τον κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης και σήψης, όπως επίσης και για την επιθηλιοποίηση των τραυμάτων.
Ηπατίτις C
Authors: Καράμπελα Σιμόνα
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία, θέλαμε να μελετήσουμε τη μολυσματικότητα των φαρμακευτικών προϊόντων του αίματος από τον ιό της ηπατίτιδας C, γνωρίζοντας ότι, η ηπατίτιδα C είναι πολύ συχνή στους αιμορροφιλικούς ασθενείς και αυξάνει πολύ τη θνησιμότητα και τη νοσηρότητα τους, λόγω των ποικίλων επιπλοκών που προκαλεί. Επίσης, θέλαμε να μελετήσουμε την αποτελεσματικότητα του ελέγχου αυτών των προϊόντων με τα συμβατικά μέσα ελέγχου της ηπατίτιδας C. Κρίναμε ότι, ήταν σκόπιμη μία αναδρομική ανάλυση του ιού, των χαρακτηριστικών του, της νόσου που προκαλεί και των εργαστηριακών μέσων που διαθέτουμε σήμερα για τη διάγνωση της ηπατίτιδας C. Για την υλοποίηση της μελέτης, κρίναμε απαραίτητη τη σύγκριση τριών διαφορετικών πληθυσμών, ενός πληθυσμού μάρτυρα, ενός κλειστού πληθυσμού με αυξημένο κίνδυνο μολύνσεως και μερικών παραγώγων του αίματος, σαν ειδικός πληθυσμός. Το πειραματικό μέρος περιελάμβανε τον προσδιορισμό αντισωμάτων αντι-HCV με την ανοσοενζυμική μέθοδο ELISA-2 σε τρεις πληθυσμούς: α) Έναν γενικό πληθυσμό που αποτελείται από 1320 ασθενείς, σαν πληθυσμό μάρτυρα. β) Έναν κλειστό πληθυσμό που αποτελείται από 192 ιερόδουλες, οι οποίες εξετάσθηκαν τρεις φορές σε διάστημα ενός χρόνου. Μελετήθηκε η σεξουαλική μετάδοση της νόσου, παίρνοντας σαν δείκτη αναφορά, το χρόνο έκθεσης στον κίνδυνο. γ) Έναν ειδικό πληθυσμό, που αποτελείται από 37 προϊόντα του αίματος (παράγοντες VIII και IX της πήξεως) που χορηγούνται σε αιμορροφιλικούς ασθενείς. Η ειδική αυτή μελέτη, κατέστη δυνατή μετά από παρακολούθηση στο εργαστήριο παραγωγής και ελέγχου των φαρμακευτικών προϊόντων του αίματος, Biotest Pharma GmbH Langen, Frankfurt στην Γερμανία. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν, έδειξαν ότι: α) Η συχνότητα των αντι-HCV αντισωμάτων στο γενικό πληθυσμό δεν διαφέρει πολύ από άλλες ελληνικές μελέτες και παραμένει, τουλάχιστον στην Αθήνα, γύρω στο 2%, ποσοστό που δικαιώνει το τεράστιο ενδιαφέρον των γιατρών απέναντι στην ηπατίτιδα C. β) Η συχνότητα των αντι-HCV αντισωμάτων σε ομάδα αυξημένου κινδύνου, όπως οι ιερόδουλες, είναι σαφώς πιο μεγάλη, αλλά χωρίς να μπορεί να αποδειχθεί με ακρίβεια η σεξουαλική μετάδοση της ηπατίτιδας C. Προφανώς επεμβαίνουν και άλλοι, άγνωστοι παράγοντες που επηρεάζουν αυτή τη συμπεριφορά. γ) Τα αποτελέσματα της ειδικής ομάδας ελέγχου, απέδειξε σαφώς ότι, η ανοσοενζυμική μέθοδος ELISA είναι ευαίσθητη για τα παράγωγα του αίματος και ο έλεγχος της ηπατίτιδας C είναι δυνατόν να γίνει γι' αυτά τα προϊόντα και έτσι να μειωθεί ακόμα περισσότερο το ποσοστό μολύνσεως των αιμορροφιλικών με τον ιό της ηπατίτιδας C.
ΕΠΙΠΕΔΑ Β2-ΜΙΚΡΟΣΦΑΙΡΙΝΗΣ ΣΤΟΝ ΟΡΟ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟ ΕΡΥΘΗΜΑΤΩΔΗ ΛΥΚΟ ΠΡΟΣΦΑΤΗΣ ΕΝΑΡΞΕΩΣ
Authors: Τσερπέ Παναγιώτα
Published: January 2014

ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΘΗΚΑΝ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ Β2-ΜΙΚΡΟΣΦΑΙΡΙΝΗΣ ΤΟΥ ΟΡΟΥ ΜΕ ΜΕΘΟΔΟ ΑΝΟΣΟΝΕΦΕΛΟΜΕΤΡΙΑΣ ΣΕ 45 ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΣΕΛ ΠΡΟΣΦΑΤΗΣ ΕΝΑΡΞΕΩΣ (ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΙΣΗ Η ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΤΟΣ) ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΕΦΡΙΚΗ ΠΡΟΣΒΟΛΗ, ΠΟΥ ΠΛΗΡΟΥΣΑΝ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ (ΟΜΑΔΑ Ι), ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΕ 14 ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΟΤΑΝ Η ΜΕΣΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ 5 ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΕΛ ΕΙΧΕ ΤΕΘΕΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΛΗΡΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΡΙΤΗΡΙΑ (ΟΜΑΔΑ ΙΙ).ΩΣ ΟΜΑΔΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ 25 ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗΣ ΕΝΑΡΞΕΩΣ (ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΙΣΗ Η ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΤΟΣ) ΚΑΙ 30 ΥΓΙΗ ΑΤΟΜΑ.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΠΟΔΗΛΩΝΟΥΝ ΟΤΙ Η Β2 ΜΙΚΡΟΣΦΑΙΡΙΝΗ ΤΟΥ ΟΡΟΥ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΔΙΑΦΟΡΟΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΔΕΙΚΤΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΣΕΛ ΠΡΟΣΦΑΤΗΣ ΕΝΑΡΞΕΩΣ ΚΑΙ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ. ΩΣΤΟΣΟ, ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ,ΠΡΩΤΟΝ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ Β2 ΜΙΚΡΟΣΦΑΙΡΙΝΗΣ ΤΟΥ ΟΡΟΥ ΑΝΤΑΝΑΚΛΟΥΝ ΤΟ ΒΑΘΜΟ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΣΕΛ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟ, ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΚΤΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΚΛΙΝΙΚΟΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΑΛΛΩΝ ΑΙΤΙΩΝ ΑΥΞΗΣΕΩΣ ΤΗΣ, Η Β2 ΜΙΚΡΟΣΦΑΙΡΙΝΗ ΤΟΥ ΟΡΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΧΡΗΣΙΜΟ ΔΕΙΚΤΗ ΣΤΑΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΕΛ ΠΡΟΣΦΑΤΗΣ ΕΝΑΡΞΕΩΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΕΦΡΙΚΗ ΠΡΟΣΒΟΛΗ.
ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ
Authors: Τέρπος Αστέριος
Published: January 2014

ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΗΤΑΝ ΝΑ ΔΙΕΡΕΥΝΗΘΕΙ ΤΟ ΕΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΣΤΑ ΚΥΤΤΑΡΟΛΟΓΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΓΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ (ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΚΕΣΥ Υ3Α 4425/29-6-93). ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ Α) ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ (ΕΣΥΕ) ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥΑΡΧΕΙΟΥ ΝΕΟΠΛΑΣΙΩΝ (ΕΑΝ), Β) ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΓΝΩΣΕΩΝ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ Γ) ΕΞΕΤΑΖΕΤΑΙ Η ΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΤΩΝ ΚΥΤΤΑΡΟΛΟΓΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣΣΕ ΠΕΝΤΕ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ. ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ, ΕΓΙΝΕ ΣΥΛΛΟΓΗ ΚΑΙ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ Α) ΑΠΟ 23.295 ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΥΣ ΦΑΚΕΛΛΟΥΣ ΤΟΥ ΚΥΤΤΑΡΟΛΟΓΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΓΝ "ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ", Β) ΑΠΟ 950 ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΑΝ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΗΛΘΑΝ ΓΙΑ ΕΞΕΤΑΣΗ ΣΤΟ ΑΝΩΤΕΡΩ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΙ Γ) ΑΠΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΤΤΑΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΤΑ ΚΥΤΤΑΡΟΛΟΓΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΟΤΙ ΕΝΩ ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΗ Η ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΚΡΟΥΣΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ ΣΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ, Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΕΑΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ Α) ΔΕΝ ΒΕΛΤΙΩΘΟΥΝ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ, Β) ΔΕΝ ΕΝΤΑΘΕΙ ΗΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ Γ) ΔΕΝ ΥΠΑΡΞΕΙΙΚΑΝΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝΚΑΙ ΦΟΡΕΩΝ.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ "ΑΚΤΟΠΛΟΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ". Η ΤΙΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Authors: Λεκάκου Μαρία
Published: January 2014

ΣΚΟΠΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΥΝΙΣΤΩΣΩΝ ΤΟΥ ΑΠΟΚΑΛΟΥΜΕΝΟΥ "ΑΚΤΟΠΛΟΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ" ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ ΣΤΑ ΠΕΔΙΑ ΤΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ, ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ, ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ, ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ. ΚΥΡΙΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΡΦΗΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΒΑΤΗΓΩΝ ΑΚΤΟΠΛΟΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣΤΙΜΟΛΟΓΗΣΗΣ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ. ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΕΚΥΨΑΝ ΕΙΝΑΙ: - Η ΑΓΟΡΑ ΑΓΟΡΑ ΑΚΤΟΠΛΟΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΜΕΝΟ, ΟΡΙΖΟΝΤΙΩΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕΤΩΣ, ΟΛΙΓΟΠΩΛΙΟ, ΟΠΟΥ ΟΜΩΣ ΕΜΠΕΡΙΕΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΑ, ΦΥΣΙΚΑ ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ. - Η ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗ ΤΙΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΚΤΟΠΛΟΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΜΕΡΙΚΩΣ ΣΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ, ΠΑΡΑΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΖΗΤΗΣΗΣ. - Η ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΤΙΜΟΛΟΓΗΣΗ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ ΚΑΤΑ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΑΙΧΜΗΣ-ΑΝΤΙΑΙΧΜΗΣ, ΚΑΤΑ ΗΛΙΚΙΕΣ, ΚΑΤΑ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΚΑΙ ΥΠΑΚΟΥΕΙ ΣΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΓΩΓΗ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑ ΠΕΔΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΩΝ ΣΕ ΠΛΟΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΙΧΑΝ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΠΗΓΕΣ ΖΗΤΗΣΗΣ, ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΙΜΕΣ.
ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ ΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΡΟΜΠΟΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ: ΝΕΥΡΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ
Authors: Δαλιάνης Παρασκευάς
Published: January 2014

ΜΕΛΕΤΩΝΤΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥΣ, ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΣΕ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΡΟΜΠΟΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ. ΕΞΕΤΑΖΕΤΑΙ Ο ΑΛΓΟΡΙΘΜΟΣ ΑΝΑΣΤΡΟΦΗΣ ΔΙΑΔΟΣΗΣ, Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ, Η ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΓΕΝΙΚΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΥΠΕΡΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ. ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΝΕΟΣ ΔΥΝΑΜΙΚΟΣ ΑΛΓΟΡΙΘΜΟΣ, ΠΟΥ ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΖΕΙ ΤΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΝΕΥΡΩΝΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ. ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΤΑΙ ΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΒΑΘΙΑΣ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗΣ, ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΙΑΓΝΩΣΗΣ ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ ΒΛΑΒΩΝ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΡΗΧΗΣ ΓΝΩΣΗΣ. ΟΙ ΑΛΓΟΡΙΘΜΟΙ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ Η ΟΡΘΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ. ΜΕΛΕΤΑΤΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΓΝΩΣΗΣ ΒΛΑΒΩΝ ΔΙΕΡΓΑΣΙΩΝ. ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΥΒΡΙΔΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΠΡΟΙΟΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΜΠΕΙΡΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΝΕΥΡΩΝΙΚΩΝ ΔΙΚΤΥΩΝ, ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ ΣΕ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΛΑΒΩΝ ΧΗΜΙΚΗΣ ΔΙΕΡΓΑΣΙΑΣ. ΝΕΥΡΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ ΑΝΑΣΤΡΟΦΗΣ ΔΙΑΔΟΣΗΣ ΚΑΙ ΑΚΤΙΝΙΚΩΝ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΩΝ ΒΑΣΗΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΩΣ Η ΣΥΛΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ. ΤΕΛΟΣ, ΕΞΕΤΑΖΕΤΑΙ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΝΕΥΡΩΝΙΚΩΝ ΔΙΚΤΥΩΝ ΣΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΡΟΧΙΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΡΟΜΠΟΤ. ΝΕΥΡΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ ΑΚΤΙΝΙΚΩΝ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΩΝ ΒΑΣΗΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ. Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΒΟΗΘΑ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ ΤΟΥΣ.
ΧΡΟΝΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΙΣ ΔΙΑ ΜΟΛΥΒΔΟΥ ΕΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΒΑΦΕΩΝ ΠΗΛΙΝΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ
Authors: Βαρώνος Σωτήριος
Published: January 2014

ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑΝ ΕΡΓΑΣΙΑΝ ΕΜΕΛΕΤΗΘΗΣΑΝ 10 ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΩΣ ΔΙΑΜΟΛΥΒΔΟΥ ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΑΝΗΚΟΝ ΕΙΣ 4 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΒΑΦΕΩΝ ΠΗΛΙΝΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ.ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ Ι, ΙΙ, ΙΙΙ, ΙV, V ΚΑΙ VI ΑΝΗΚΟΝ ΕΙΣ ΠΑΙΔΙΑ ΗΛΙΚΙΑΣ 2 ΕΩΣ 18 ΕΤΩΝ, ΑΙ ΔΕ ΛΟΙΠΑΙ ΕΙΣ ΕΝΗΛΙΚΑΣ ΜΕΧΡΙΣ 26 ΕΤΩΝ. ΕΙΣ ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΝ Ο ΧΩΡΟΣ ΠΛΑΣΕΩΣ,ΒΑΦΗΣ ΚΑΙ ΕΨΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΠΗΛΙΝΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ ΗΤΟ ΚΟΙΝΟΣ, ΤΑ ΔΕ ΑΤΟΜΑ ΗΡΧΟΝΤΟ ΕΙΣ ΕΠΑΦΗΝ ΤΟΣΟΝ ΜΕ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΑΕΡΙΑ ΕΚ ΤΗΣ ΜΙΞΕΩΣ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΨΗΣΕΩΣ ΤΩΝ "ΕΓΧΡΩΜΑΤΙΣΜΕΝΩΝ ΠΗΛΙΝΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ". ΤΑ ΚΛΙΝΙΚΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΛΕΤΗΘΗΣΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ ΗΣΑΝ ΣΥΜΒΑΤΑ ΜΕ ΕΚΕΙΝΑ ΤΗΣ ΕΚ ΜΟΛΥΒΔΟΥ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕΩΣ. ΟΛΑΙ ΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝ ΑΝΟΡΕΞΙΑΝ ΚΑΙ ΕΙΧΟΝ ΩΧΡΟΤΗΤΑ ΠΡΟΣΩΠΟΥ. Η ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗΝ ΠΑΡΥΦΗ ΜΟΛΥΒΔΟΥ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΟΔΟΝΤΑΣ ΥΠΗΡΞΕΝ ΕΙΣ ΟΛΑΣ ΤΑΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ VII, VIII ΚΑΙ Χ. Ο ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΕΔΕΙΞΕΝ ΤΑΣ ΓΝΩΣΤΑΣ ΑΛΛΟΙΩΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΑ ΜΑΚΡΑ ΟΣΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ. Η ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΚΑΙ ΑΙ ΜΥΑΛΓΙΑΙ ΙΔΙΩΣ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΑΚΡΩΝ ΗΣΑΝ ΚΥΡΙΟΝ ΓΝΩΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΗΛΙΚΩΝ. ΑΠΟ ΠΛΕΥΡΑΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΩΝ ΕΥΡΗΜΑΤΩΝ ΤΑ ΔΙΚΤΥΟΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΑ ΕΥΡΕΘΗΣΑΝ ΗΥΞΗΜΕΝΑ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝ ΑΝΑΙΜΙΑΝ. ΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Η ΜΕΣΗ ΤΙΜΗ ΚΑΙ Η ΣΤΑΘΕΡΑ ΑΠΟΚΛΙΣΙΣ ΑΝΕΥΡΕΘΗΣΑΝ 4,96 +- 1,46%, ΕΝΩ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΝΗΛΙΚΑΣ 2,90 +- 0,96%. ΗΥΞΗΜΕΝΑΙ ΕΥΡΕΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΤΗΣ ΑΛΚΑΛΙΚΗΣ ΦΩΣΦΑΤΑΣΗΣ ΜΕ ΜΕΣΗΝ ΤΙΜΗΝ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΑΝ ΑΠΟΚΛΙΣΙΝ ΔΙΑ ΜΕΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 37,80 +-10,84 ΜΟΝ. ΚΑ, ΔΙΑ ΔΕ ΤΟΥΣ ΕΝΗΛΙΚΑΣ 17,50 +- 11,35 ΜΟΝ. ΚΑ. (ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗΣ)
Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΙΣΟΕΝΖΥΜΩΝ ΤΗΣ LDH ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΙΚΟΥ ΥΓΡΟΥ ΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΙΤΙΔΑΣ
Authors: Σταυρόπουλος Νικόλαος
Published: January 2014

ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΥΤΗ ΜΕΛΕΤΗΘΗΚΕ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΓΑΛΑΚΤΙΚΗΣ ΔΕΥΔΡΟΓΕΝΑΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΙΚΟΥ ΥΓΡΟΥ ΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΙΤΙΔΑΣ. Η ΜΕΛΕΤΗ ΕΓΙΝΕ ΣΕ 54 ΑΡΡΩΣΤΟΥΣ ΜΕ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΙΤΙΔΑΣ. Η ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΑΣΙΣΤΗΚΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ, ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΙΚΟΥ ΥΓΡΟΥ ΚΑΤΑ STAMEY. ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΗΛΕΚΤΡΟΦΟΡΗΣΗ ΣΕ ΑΓΑΡΟΖΗ, Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΜΑΤΟΣ 5 ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΛΑΣΜΑ 1 ΤΗΣ ΓΑΛΑΚΤΙΚΗΣ ΔΕΥΔΡΟΓΕΝΑΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΙΚΟΥ ΥΓΡΟΥ. ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ ΑΥΤΟΥ, ΣΥΓΚΡΙΘΗΚΑΝ ΜΕ ΤΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΩΝ ΜΕΘΟΔΩΝ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ 10 ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΣΑΝ ΜΑΡΤΥΡΕΣ. ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΑΥΤΩΝ ΒΓΗΚΑΝ ΤΑ ΕΞΗΣ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: 1. ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΗΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΙΚΟΥ ΥΓΡΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΥΡΩΝ ΣΤΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΣΤΑΤΙΤΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΧΝΑ ΑΣΑΦΗ. 2. ΤΟ PH ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΙΚΟΥ ΥΓΡΟΥ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟ ΔΕΙΚΤΗ ΤΗΣ ΦΛΕΓΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΑΔΕΝΑ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΒΟΗΘΑΕΙ ΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣΧΡΟΝΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΙΤΙΔΑΣ. 3. Η ΣΧΕΣΗ LDH5/LDH1 ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΙΚΟΥ ΥΓΡΟΥ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΦΛΕΓΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΑΔΕΝΑ. Η ΜΕΣΗ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΑΥΤΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΡΡΩΣΤΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗ ΜΙΚΡΟΒΙΑΚΗ ΠΡΟΣΤΑΤΙΤΙΔΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΔΙΕΦΕΡΕΣΤΑΤΙΣΤΙΚΩΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΗ ΜΕΣΗ ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ(Ρ<0.001 ΚΑΙ P<0.01 ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ) (ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗΣ)