Η ομαδική ψυχοθεραπεία μέσω τηλεσυνδιάσκεψης ως θεραπευτική αντιμετώπιση στη σωματική και ψυχική υγεία νοσηλευτών με εργασιακό άγχος και εργασιακή παρενόχληση
Authors: Μανιού Μαρία 
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης ήταν η διερεύνηση της ύπαρξης του άγχους και των φαινομένων εργασιακής παρενόχλησης σε νοσηλευτικό προσωπικό, καθώς και η αποτελεσματικότητα της ομαδικής Ψυχοθεραπεία μέσω τηλεσυνδιάσκεψης, στα άτομα που είχαν υποστεί εργασιακή παρενόχληση. Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε έρευνα στην Κρήτη, από τον Αύγουστο 2017 έως τον Ιανουάριο 2018, σε δεκατέσσερα Κέντρα Υγείας, δύο Πρωτοβάθμια Εθνικά Δίκτυα Υγείας, τέσσερα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών και έντεκα Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Στη μελέτη, συμμετείχαν 213 άτομα. Έγινε χρήση των ερωτηματολογίων Leymann Inventory of Psychological Terror, του Διαπολιτισμικού Ερωτηματολογίου Αυτοεκτίμησης για ενήλικες του James Battle, της Κλίμακας Ποσοτικής Εκτίμησης του Άγχους Hamilton και της Κλίμακα Άγχους του Spielberger. Επτά άτομα που είχαν υποστεί εργασιακή παρενόχληση, έλαβαν μέρος σε ομαδική Ψυχοθεραπεία μέσω τηλεσυνδιάσκεψης, ενώ συμμετείχαν και επτά άτομα, θύματα εργασιακής παρενόχλησης ως ομάδα ελέγχου. Αποτελέσματα: Το 45.5% του πληθυσμού, εργαζόταν σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, το 24.9% σε Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών και το 29.6% σε δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Εκτέθηκαν σε τουλάχιστον μία συμπεριφορά εργασιακής παρενόχλησης, τους τελευταίους 12 μήνες και για τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα, σχεδόν καθημερινά ή καθημερινά, και για έξι μήνες ή περισσότερο, το 11.3% (n=24). Στα 24 θύματα εργασιακής παρενόχλησης που ανευρέθηκαν, διαπιστώθηκε μέση τιμή συνολικού άγχους 92.37, ανέφεραν μέτριας έντασης συμπτώματα άγχους, με μέση τιμή 17.21 και συγκεκριμένα «ένταση» (41.7%), «αγχώδης διάθεση» (33.3%), «καταθλιπτική διάθεση» (29.2%), με το ίδιο ποσοστό «αϋπνία», «γνωσιακά συμπτώματα» και «συμπτώματα από το μυϊκό σύστημα» (25.0%). Τα περισσότερα άτομα 54.2% (n=13), είχαν μέση αυτοεκτίμηση. Πριν την παρέμβαση, με ομαδική Ψυχοθεραπεία μέσω τηλεσυνδιάσκεψης, τα άτομα είχαν μέση τιμή συνολικού άγχους 81.42 και μετά την παρέμβαση, 67.28. Το συνολικό άγχος στην ομάδα ελέγχου, ήταν 98.42 και αργότερα, 14 εβδομάδες μετά, 97.42. Παρατηρήθηκε αύξηση στη μέση τιμή της Συνολικής Αυτοεκτίμησης μετά την παρέμβαση, από 17.21 σε 23.42. Οι τιμές της ομάδας ελέγχου για τη Συνολική Αυτοεκτίμηση, σημείωσαν μείωση, από 22.13 σε 16.7. Στην ομάδα ελέγχου αρχικά, η ένταση των συμπτωμάτων του άγχους, ήταν 20.14 και στη 2η μέτρηση, αυξήθηκε σε 20.42. Πριν την παρέμβαση, τα έξι (n=6) από τα επτά άτομα (n=7), είχαν ήπιας έντασης συμπτώματα άγχους (85.7%) και ένα (n=1) άτομο, είχε ήπια έως μέτρια έντασης συμπτώματα. Μετά την παρέμβαση, όλα τα άτομα είχαν ήπιας έντασης συμπτώματα άγχους, ενώ στην ομάδα ελέγχου, δεν διαπιστώθηκε καμία αλλαγή. Πριν την παρέμβαση, το ποσοστό των ερωτώμενων που εκτέθηκε σε τουλάχιστον μία συμπεριφορά παρενόχλησης τους τελευταίους 12 μήνες και για τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα, ήταν το 71.4% (n=5). Το αποτέλεσμα της παρέμβασης έδειξε ότι σημειώθηκε μείωση του αριθμού των ατόμων που εκτέθηκε σε τουλάχιστον μία συμπεριφορά παρενόχλησης τους τελευταίους 12 μήνες και για τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα από πέντε άτομα (n=5), σε ένα (n=1). Συμπεράσματα: Από την παρούσα έρευνα πρόεκυψε ότι η εργασιακή παρενόχληση υπάρχει σε υψηλά ποσοστά. Διαπιστώθηκε επίσης, ότι, στα θύματα εργασιακής παρενόχλησης, το συνολικό άγχος, τα μέτρια έντασης συμπτώματα άγχους, η αγχώδης διάθεση, η ένταση, η καταθλιπτική διάθεση και η μέση αυτοεκτίμηση είναι συχνή. Αποδείχθηκε ότι, η εφαρμογή της ομαδικής Ψυχοθεραπεία μέσω τηλεσυνδιάσκεψης στα άτομα που έχουν υποστεί εργασιακή παρενόχληση, δύναται να επιφέρει ευνοϊκές μεταβολές στη μείωση του συνολικού άγχους, της έντασης των συμπτωμάτων του άγχους, να ενισχυθεί η αυτοεκτίμηση καθώς και να μειωθεί ο αριθμός των περιπτώσεων του νοσηλευτικού προσωπικού που υπήρξαν θύματα εργασιακής παρενόχλησης.