bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Επίδραση της πιογλιταζόνης στο μεταβολισμό των οστών και τη φλεγμονή του πολφού σε διαβητικούς επίμυες
Authors: Τσιρέλλα Ευφροσύνη
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η μελέτη της επίδρασης της πιογλιταζόνης στον οστικό μεταβολισμό και την οστική πυκνότητα των διαβητικών επίμυων. Δεύτερος στόχος της μελέτης μας αποτελεί η επίδραση της πιογλιταζόνης στη φλεγμονή του πολφού σε διαβητικούς επίμυες μέσω μεταβολής των επιπέδων του ΝΟ.Επιλέξαμε τον επίμυ (Wistar rat) ως ζώο του εργαστηρίου και ως μοντέλο αυτό της στρεπτοζοκίνης το οποίο διακρίνεται για την εκσεσημασμένη ινσουλινοπενία σε συνδυασμό με την ταχεία εμφάνιση αλλοιώσεων στα όργανα στόχο. Τα πειραματόζωα τυχαιοποιούνται σε 4 ομάδες. Την πρώτη ομάδα αποτελούν πειραματόζωα υγιή στα οποία χορηγείται απλή τροφή. Τη δεύτερη ομάδα υγιή πειραματόζωα στα οποία χορηγείται πιογλιταζόνη 3 mg/kg. Την τρίτη ομάδα αποτελούν διαβητικοί επίμυες στους οποίους χορηγείται απλή τροφή, ενώ την τέταρτη ομάδα διαβητικοί επίμυες στη τροφή των οποίων προστίθεται πιογλιταζόνη 3 mg/kg. Το φάρμακο χορηγείται αναμεμιγμένο με την τροφή για 8 εβδομάδες.Σε ότι αφορά στην επίδραση του διαβήτη στα οστά, παρατηρούμε αύξηση της οστικής απορρόφησης, όπως αυτή εκφράζεται από την απέκκριση του ασβεστίου στα ούρα, αλλά και ταυτόχρονη ελάττωση της οστεοβλαστικής δραστηριότητας, όπως αυτή εκφράζεται από τη συγκέντρωση της οστεοκαλσίνης. Διαπιστώσαμε επιπλέον ότι ο σακχαρώδης διαβήτης δεν επηρεάζει την οστική πυκνότητα. Παρατηρήσαμε ότι η πιογλιταζόνη στη δόση των 3 mg/kg δεν επηρεάζει τη συγκέντρωση των δεικτών οστεοσύνθεσης και οστικής απορρόφησης, ούτε την οστική πυκνότητα. Παρατηρήσαμε ακόμη ότι η συγκέντρωση του ΝΟ στον οδοντικό πολφό αυξάνει στους διαβητικούς επίμυες σε σύγκριση με τους υγιείς και ότι η πιογλιταζόνη δεν επηρεάζει τη συγκέντρωσή του. Επομένως, η πιογλιταζόνη στις συνήθεις δόσεις στην κλινική πράξη δεν συνοδεύεται από σημαντικές επιπλοκές στο σκελετό και δεν επηρεάζει την οστική πυκνότητα.
Η επίδραση του stress στη σεξουαλική λειτουργικότητα
Authors: Μουρίκης Ηρακλής
Published: August 2021

ΠΕΡΙΛΗΨΗΗ στυτική δυσλειτουργία και η πρόωρη εκσπερμάτιση αποτελούν τις συχνότερες σεξουαλικές δυσλειτουργίες των ανδρών. Προκαλούν σημαντική δυσφορία και επιδρούν αρνητικά στην ποιότητα ζωής. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση του ρόλου του άγχους σε ασθενείς με πρωτοπαθή στυτική δυσλειτουργία και πρωτοπαθή πρόωρη εκσπερμάτιση.ΜέθοδοςΤο δείγμα αποτέλεσαν 57 άνδρες, 31 με στυτική δυσλειτουργία και 26 με πρόωρη εκσπερμάτιση. Επίσης, έλαβαν μέρος 25 άρρενες ασθενείς με διάγνωση κάποιας διαταραχής άγχους καθώς και 25 άτομα που προέρχονταν από τον γενικό πληθυσμό. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν τα ακόλουθα ερωτηματολόγια: STAI, BDI, SCL-90, DAS, IIEF, καθώς και μία αυτοσχέδια κλίμακα γεγονότων ζωής.ΑποτελέσματαΥψηλότερα επίπεδα καταστασιακού άγχους εμφάνιζαν οι ομάδες της στυτικής δυσλειτουργίας, της πρόωρης εκσπερμάτισης και η ομάδα των ατόμων με αγχώδεις διαταραχές, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Επιπλέον, η ομάδα της στυτικής δυσλειτουργίας και των ατόμων με αγχώδεις διαταραχές εμφάνιζαν υψηλότερο διαχρονικό άγχος και περισσότερα συμπτώματα κατάθλιψης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, πράγμα το οποίο δεν ίσχυε και για την ομάδα της πρόωρης εκσπερμάτισης.ΣυμπεράσματαΣύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης τόσο η στυτική δυσλειτουργία, όσο και η πρόωρη εκσπερμάτιση σχετίζονται με υψηλό καταστασιακό άγχος. Ωστόσο η πρόωρη εκσπερμάτιση συνδέεται με λιγότερο διαχρονικό άγχος και κατάθλιψη, συγκριτικά με τη στυτική δυσλειτουργία. Το εύρημα αυτό συνάδει με αποτελέσματα άλλων μελετών, σύμφωνα με τα οποία στην πρόωρη εκσπερμάτιση παίζουν ρόλο κυρίως βιολογικοί παράγοντες.Λέξεις κλειδιά: σεξουαλική δυσλειτουργία; Στυτική δυσλειτουργία; Πρόωρη εκσπερμάτιση; Άγχος; κατάθλιψη
Το δικαίωμα στο πολιτιστικό περιβάλλον εν μέσω της οικονομικής κρίσης
Authors: Παπαδοπούλου Αικατερίνη
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να καταδειχθεί η θέση του δικαιώματος στο πολιτιστικό περιβάλλον εν μέσω της σύγχρονης οικονομικής κρίσης. Βασική μεθοδολογική αρχή ήταν να επικεντρωθεί η έρευνα στα στοιχεία της ακίνητης πολιτιστικής κληρονομιάς. Τα συμπεράσματα της διατριβής είναι ότι ακόμα και εν μέσω της κρίσης και οι τρεις εξουσίες (νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική) σέβονται το δικαίωμα στο πολιτιστικό περιβάλλον και ότι το πολιτιστικό περιβάλλον έχει την ικανότητα να παράξει πλούτο.
Ο ρόλος των επιπέδων της προγεστερόνης κατά τη διέγερση των ωοθηκών για την επίτευξη εγκυμοσύνης με εξωσωματική γονιμοποίηση
Authors: Βενέτης Χρήστος
Published: August 2021

Η σημασία του προσδιορισμού της προγεστερόνης ορού την ημέρα χορήγησης της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG) έχει απασχολήσει την επιστημονική κοινότητα για περισσότερο από δύο δεκαετίες. H πλειονότητα των σχετικών δημοσιευμένων μελετών χαρακτηρίζεται από μεθοδολογικά προβλήματα με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Παραμένουν αναπάντητα, επομένως, πολλά κλινικά ερωτήματα γύρω από το φαινόμενο «υψηλή προγεστερόνη την ημέρα της hCG». Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας ήταν η διερεύνηση του προγνωστικού ρόλου της προγεστερόνης ορού την ημέρα χορήγησης της hCG για την έκβαση των κύκλων εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF). Διενεργήθηκε μια προοπτική μελέτη παρατήρησης σε 130 ασθενείς με ηλικία <39 ετών που υποβλήθηκαν σε εξωσωματική γονιμοποίηση με ανασυδυασμένες γοναδοτροπίνες και ανταγωνιστή της εκλυτικής oρμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH). Διερευνήθηκε η συσχέτιση της προγεστερόνης ορού την ημέρα της hCG με την πιθανότητα επίτευξης κλινικής εγκυμοσύνης. Παράλληλα, το 2010 διενεργήθηκε ανασκόπηση του συνόλου των δημοσιευμένων μελετών που εξέταζαν τη συσχέτιση της υψηλής προγεστερόνης την ημέρα της hCG με την πιθανότητα επίτευξης κλινικής εγκυμοσύνης μετά από IVF με γοναδοτροπίνες και GnRH ανταγωνιστές. Τέλος, το 2012 πραγματοποιήθηκε μια ολιστική διερεύνηση της κλινικής σημασίας της υψηλής προγεστερόνης αναλύοντας το σύνολο των διαθέσιμων δεδομένων με βάση τις αρχές της μέτα-ανάλυσης και της Ιατρικής που βασίζεται στις αποδείξεις (evidence-based medicine). Στο σύνολο τους, τα δεδομένα αυτής της διατριβής υποστηρίζουν την παρουσία αρνητικής, μη γραμμικής συσχέτισης ανάμεσα στην υψηλή προγεστερόνη ορού την ημέρα της hCG και την πιθανότητα επίτευξης κύησης σε ασθενείς που υποβάλλονται σε άμεση εμβρυομεταφορά μετά από εξωσωματική γονιμοποίηση με γοναδοτροπίνες και GnRH ανάλογα. Η συχνότητα εμφάνισης της υψηλής προγεστερόνης εξαρτάται άμεσα από την τιμή-όριο που χρησιμοποιείται για την ταξινόμηση των ασθενών σε εκείνες με υψηλή ή μη προγεστερόνη. Επίσης, φαίνεται η συχνότητα της να είναι μεγαλύτερη σε ασθενείς με υψηλή ωοθηκική απάντηση και σε αυτή την κατηγορία ασθενών απαιτούνται υψηλότερες συγκεντρώσεις προγεστερόνης προκειμένου να υπάρξει αρνητική επίδραση στην πιθανότητα επίτευξης κύησης. Αντιθέτως, δε φαίνεται να επηρεάζεται αρνητικά η πιθανότητα επίτευξης κύησης σε κύκλους απόψυξης όταν μεταφέρονται έμβρυα που προκύπτουν από κύκλους διέγερσης με υψηλή προγεστερόνη την ημέρα της hCG. Ομοίως, η πιθανότητα επίτευξης κύησης μετά από μεταφορά εμβρύων που προέκυψαν από δωρεά ωαρίων, είναι ανεξάρτητη από την εμφάνιση ή μη υψηλής προγεστερόνης την ημέρα της hCG στον κύκλο διέγερσης της δότριας. Συμπερασματικά, τα δεδομένα αυτά απαντούν σε σημαντικά κλινικά ερωτήματα γύρω από τον προγνωστικό ρόλο της προγεστερόνης την ημέρα της hCG για την πιθανότητα επίτευξης κύησης μετά από IVF. Η κλινική σημασία του φαινομένου αυτού καθιστά επιβεβλημένη τη διερεύνηση του βέλτιστου τρόπου αντιμετώπισης των ασθενών με υψηλή προγεστερόνη την ημέρα της hCG.
Διμεταλλικοί καταλύτες νέου τύπου για ηλεκτροκαταλυτικές δράσεις στοιχείων καύσης
Authors: Μηντσούλη Ιωάννα
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή επιτεύχθηκε η επέκταση της μεθόδου της γαλβανικής αντικατάστασης και η καθιέρωσή της στην παρασκευή πρακτικών πολυμεταλλικών ηλεκτροκαταλυτών σε υπόστρωμα άνθρακα της τεχνολογίας των στοιχείων καύσης (Vulcan XC-72R). Πιο συγκεκριμένα, παρασκευάστηκαν διμεταλλικοί καταλύτες Pt(Cu)/C και Pt(Ni)/C μέσω χημικής και μη ηλεκτρολυτικής απόθεσης Cu και Ni στον άνθρακα Vulcan XC-72R, ακολουθούμενης από γαλβανική αντικατάσταση του Cu και του Ni από Pt. Επίσης, επιτεύχθηκε η εφαρμογή της μεθόδου και στο ημιαγώγιμο υπόστρωμα ΤiO₂ (Degussa P-25) για εναλλακτικούς καταλύτες στοιχείων καύσης και φωτοηλεκτροχημικές εφαρμογές. Παρασκευάστηκαν διμεταλλικοί καταλύτες Pt(Cu)/TiO₂ μέσω φωτοκαταλυτικής απόθεσης Cu σε σκόνη TiO₂ (Degussa P-25), ακολουθούμενης από γαλβανική αντικατάσταση του Cu από Pt. Οι παρασκευασθέντες διμεταλλικοί καταλύτες χαρακτηρίστηκαν πλήρως με χρήση φυσικοχημικών τεχνικών. Χρησιμοποιήθηκαν η ηλεκτρονική μικροσκοπία διέλευσης (Τransition Electron Microscopy, TEM), η περίθλαση ακτίνων Χ (X-ray Diffraction, XRD), η φασματοσκοπία διασποράς ενέργειας (Energy Dispersive Spectroscopy, EDS) και η φασματοσκοπία φωτοηλεκτρονίων ακτίνων Χ (X-ray Photoelectron Spectroscopy, XPS). Με βάση τα αποτελέσματα συσχετίστηκε η σύσταση, η μορφολογία και η δομή των παρασκευασθέντων καταλυτών με τις συνθήκες παρασκευής τους. Χρησιμοποιήθηκαν η κυκλική βολταμμετρία και η βολταμμετρία αργής σάρωσης του δυναμικού για τον ηλεκτροχημικό χαρακτηρισμό των καταλυτών ως προς την αντίδραση οξείδωσης της μεθανόλης (CH₃OH) και του μονοξειδίου του άνθρακα (CO). Επιβεβαιώθηκε το ενισχυτικό αποτέλεσμα των μετάλλων Cu και Ni στην καταλυτική ικανότητα του Pt για την ηλεκτροχημική οξείδωση της μεθανόλης και του μονοξειδίου του άνθρακα. Η συνολική καταλυτική ικανότητα ερμηνεύτηκε βάσει της τροποποίησης της ενεργής επιφάνειας, των ιδιοτήτων και της αποτελεσματικής χρήσης του Pt. Από τη σύγκριση με εμπορικούς καταλύτες προέκυψε ότι οι παρασκευασθέντες καταλύτες έχουν μεγαλύτερη εγγενή καταλυτική ικανότητα από εμπορικό καταλύτη Pt/C (20 % w/w) αλλά (λόγω μικρότερης ηλεκτροενεργής επιφάνειας) συγκρίσιμη ή υποδεέστερη ειδική κατά μάζα ενεργότητα για την οξείδωση της μεθανόλης.
Μελέτη της κυτταρικής απόπτωσης σε πειραματικό μοντέλο οξείας παγκρεατίτιδας
Authors: Παρδάλης Βασίλειος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Ο θάνατος των λοβιακών κυττάρων είναι ένα καίριο γεγονός στην οξεία παγκρεατίτιδα και μπορεί να οφείλεται είτε στην απόπτωση είτε στη νέκρωση. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι η διερεύνηση της έκφρασης των σχετιζόμενων με την απόπτωση πρωτεϊνών Fas/FasL, Survivin και κυτταροκερατίνης 18 σε πειραματική σοβαρή οξεία παγκρεατίτιδα.Υλικό και μέθοδος: Προκλήθηκε οξεία παγκρεατίτιδα σε 30 επίμυες, μετά την έγχυση 0,2 ml ταυροχολικού νατρίου 4,5% στον κοινό χοληδόχο-παγκρεατικό πόρο. Τα 30 πειραματόζωα της ομάδας εικονικής επέμβασης και τα 10 υγιή, χρησιμοποιήθηκαν για συγκρίσεις. Τα πειραματόζωα θανατώθηκαν στις 6,12, 24, 48, 72 ώρες και 1 εβδομάδα από την έναρξη του πειράματος (5 πειραματόζωα σε κάθε χρονική στιγμή) και ελήφθησαν δείγματα ορού και παγκρεατικού ιστού. Η βαρύτητα της οξείας παγκρεατίτιδας εκτιμήθηκε από την αξιολόγηση του διάμεσου οιδήματος, των φλεγμονώδων διηθήσεων, της λιπώδους νέκρωσης, της νέκρωσης των λοβιακών κυττάρων, των αιμορραγικών διαποτίσεων του παγκρεατικού παρεγχύματος και των επιπέδων αμυλάσης ορού. Η απόπτωση των λοβιακών κυττάρων ανιχνεύθηκε με τη μέθοδο TUNEL και με την ανοσοϊστοχημική έκφραση της κυτταροκερατίνης 18. Η ιστική έκφραση των Fas/FasL και Survivin εκτιμήθηκε με ανοσοϊστοχημεία. Η έκφραση της κυτταροκερατίνης 18 στον ορό προσδιορίστηκε με τη μέθοδο ELISA.Αποτελέσματα: Η έγχυση του ταυροχολικού νατρίου είχε ως συνέπεια την εμφάνιση σοβαρής οξείας νεκρωτικής παγκρεατίτιδας με βαθμιαία αυξανόμενη βαρύτητα από τις 6 ώρες έως τις 72 ώρες όπου υπήρχε κορύφωση. Επίσης η αμυλάση του ορού αυξανόταν σημαντικά στις 6 και 12 ώρες από την έγχυση. Η απόπτωση των λοβιακών κυττάρων παρατηρήθηκε μεταξύ 48 και 72 ωρών. Η ιστική έκφραση των Fas/FasL, Survivin, κυτταροκερατίνης 18 συγκρίθηκε με την αντίστοιχη στα φυσιολογικά πειραματόζωα. Η έκφραση του Fas στην ομάδα της παγκρεατίτιδας ήταν υψηλότερη και στατιστικά σημαντική στις 24 ώρες, ενώ η έκφραση του FasL ήταν σημαντικά χαμηλότερη στην ομάδα της παγκρεατίτιδας συγκριτικά με την ομάδα εικονικής επέμβασης, με στατιστικά σημαντική διαφορά στις 12 ώρες. Η έκφραση της Survivin ήταν εντονότερη στην ομάδα της παγκρεατίτιδας με και η έκφραση της κυτταροκερατίνης 18 ήταν εντονότερη στην ίδια ομάδα με στατιστικά σημαντική διαφορά στις 72 ώρες.Συμπεράσματα: Οι αλληλοδιάδοχες μεταβολές στην έκφραση των Fas/FasL, Survivin και κυτταροκερατίνης 18 κατά τη διάρκεια της επαγόμενης από την έγχυση ταυροχολικού νατρίου σοβαρής οξείας παγκρεατίτιδας σε επίμυες και η διαμόρφωση τους ως προς το χρόνο, πιθανώς σχετίζονται με την απόπτωση των λοβιακών κυττάρων και τη βαρύτητα της οξείας παγκρεατίτιδας.
Homère et Platon chez Maxime de Tyr
Authors: Δαούτη Παναγιώτα
Published: August 2021

Η επιστροφή στην κλασική λογοτεχνία και η επίκληση της πολιτιστικής κληρονομιάς, είναι πανταχού παρούσες στα έργα της λογοτεχνίας ή σε εκείνα που σχετίζονται με τη ρητορική και τη φιλοσοφία κατά τους πρώτους αιώνες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Μάξιμος ο Τύριος, φιλόσοφος-ρήτορας ο οποίος έζησε στην εποχή του Κόμοδου, ακολουθεί αυτή την τάση καθώς οι Διαλέξεις του είναι γεμάτες από παραθέματα και αναφορές στα έργα των προγενεστέρων του. Ωστόσο, ο ίδιος δείχνει την προτίμησή του στον Όμηρο και στον Πλάτωνα, καθώς η επιρροή τους είναι εμφανής στις Διαλέξεις του. Σε ό, τι αφορά στον Όμηρο, βρίσκουμε κυρίως παραθέματα που είτε λειτουργούν επεξηγηματικά στο κείμενο του Μάξιμου είτε συμπληρώνουν την επιχειρηματολογία του κατά την ανάλυση κυρίως φιλοσοφικών ιδεών. Μερικές φορές ο Μάξιμος παρεμβαίνει στο κείμενο του Ομήρου, προκειμένου να το προσαρμόσει στις ανάγκες του δικού του κειμένου. Επιπλέον, υπάρχουν αναφορές σε ομηρικά ονόματα ή σε επεισόδια της Ιλιάδας και της Οδύσσειας, τα οποία βρίσκονται διάσπαρτα στις Διαλέξεις του. Ο Μάξιμος χρησιμοποιεί, επίσης, την ομηρική αλληγορία, προκειμένου να καταστήσει κατανοητές τις σκέψεις του σχετικά με ορισμένα φιλοσοφικά ζητήματα, όπως η αρμονία στην καθημερινή ζωή, η επιδίωξη της ανθρώπινης ευτυχίας και η καλλιέργεια ενός ενάρετου χαρακτήρα. Η επιρροή του Πλάτωνα είναι επίσης έντονη καθώς ο Μάξιμος ανατρέχει στα πλατωνικά κείμενα κάθε φορά που αναπτύσσει θέματα τα οποία αφορούν στην πολιτική, στη θρησκεία, στην τέχνη και κυρίως στη φιλοσοφία. Επιπλέον, σε μια προσπάθεια να συμφιλιώσει την ποίηση και τη φιλοσοφία, ο Μάξιμος χρησιμοποιεί τα ομηρικά παραθέματα, έτσι ώστε να καταστήσει σαφέστερες τις φιλοσοφικές του αντιλήψεις, οι οποίες, διαφορετικά, θα παρέμεναν αόριστες και σκοτεινές. Με τον τρόπο αυτό, άλλωστε, αποδεικνύει ότι ένας ποιητής όπως ο Όμηρος, μπορεί να είναι ταυτόχρονα ένας μεγάλος φιλόσοφος. Στις Διαλέξεις του ο Μάξιμος ο Τύριος υποστηρίζει τη συνύπαρξη ποίησης και φιλοσοφίας και γεφυρώνει τις διαφορές ανάμεσα στα ομηρικά έπη και την πλατωνική φιλοσοφία.
Συσχέτιση πολυμορφισμών των γονιδίων της τριφωσφατάσης της ινοσίνης (ITPA) και της αντλίας εκροής ABCB1 με την ανταπόκριση στη θεραπεία Ελλήνων ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C
Authors: Γκμπάντι Εμμανουέλα
Published: August 2021

Η μεγάλη υγειονομική επίπτωση της χρόνιας ηπατίτιδας C καθιστά επιτακτική την εξατομικευμένη πρόγνωση ανταπόκρισης των ασθενών στη φαρμακευτική αγωγή μέσω της φαρμακογενετικής. Για τον σκοπό αυτό έχει μελετηθεί πληθώρα πολυμορφισμών σε γονίδια όπως το ΙΤΡΑ, του οποίου η ενζυμική δραστηριότητα μπορεί επίσης να επηρεάσει την αποτελεσματικότητα της ϊικής αντιγραφής και οι πολυμορφισμοί του οποίου έχουν βρεθεί να κατέχουν προγνωστική αξία σχετικά με διάφορους θεραπευτικούς δείκτες. Πρόσφατα το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας στράφηκε επίσης στους πολυμορφισμούς της αντλίας εκροής P-gp (προϊόν του ABCB1 γονιδίου), η οποία με την εμπλοκή της στη λιπιδιακή ομοιόσταση επηρεάζει την αντιγραφή του ιού, καθιστώντας έτσι εφικτή μια πιθανή προγνωστική τους αξία. Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο τη μελέτη συσχέτισης των παραπάνω πολυμορφισμών με την ανταπόκριση Ελλήνων ασθενών πάσχοντες από χρόνια ηπατίτιδα C με την ανταπόκριση στη θεραπεία. Για τον σκοπό αυτό γονοτυπήθηκαν 168 ασθενείς για τους πολυμορφισμούς ITPA 94C>A και IVS2 +21A>C, καθώς επίσης και ABCB1 2677G>T/A και 3435C>T, ενώ ακολούθησε και σύγκριση των γονοτυπικών συχνοτήτων με τις αντίστοιχες συχνότητες που υπολογίστηκαν από τη γονοτύπιση 147 μαρτύρων. Παράλληλα πραγματοποιήθηκε συσχέτιση των γονοτύπων με τα διαθέσιμα στοιχεία των ασθενών σχετικά με την εμφάνιση αιμολυτικής αναιμίας. Όσον αφορά τη γονοτυπική σύγκριση μεταξύ ασθενών και μαρτύρων, βρέθηκε πως οι προγονικοί γονότυποι καθώς και τα αλληλόμορφα των τόπων ITPA IVS2 +21A>C και ABCB1 2677G>T/A υπερ-εκπροσωπούνται στην ομάδα των ασθενών (p = 0,021 και 0,014 αντίστοιχα για τις γονοτυπικές συχνότητες). Παράλληλα επιβεβαιώθηκε η προγνωστική αξία της προβλεπόμενης ενζυμικής ανεπάρκειας που υπολογίζεται βάση των πολυμορφικών θέσεων του ΙΤΡΑ για την προστασία από την ανάπτυξη αιμολυτική αναιμίας κατά την 4η εβδομάδα της θεραπείας (p = 0,039). Η παρούσα μελέτη είναι η πρώτη που εξετάζει τη γονοτυπική κατανομή των υπό μελέτη πολυμορφισμών στον Ελληνικό πληθυσμό και εντοπίζει τη διαφορά κατανομής μεταξύ ασθενών και μαρτύρων. Τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν την πιθανή εμπλοκή του ABCB1 2677G>T/A πολυμορφισμού στη μολυσματικότητα του HCV, ενώ με ενδιαφέρον αναμένεται η επιβεβαίωση και περαιτέρω μελέτη του φαινομένου μέσω επιπρόσθετων ερευνών.
Από το χάρισμα στη γνώση
Authors: Παρασκευαΐδης Στέφανος
Published: August 2021

Κεντρικός στόχος αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι να προσεγγίσει την ίαση στον κόσμο των χριστιανών μοναχών του 4ου και πρώιμου 5ου αι. μ.Χ., αξιοποιώντας τις μαρτυρίες της ελληνόφωνης ασκητικής και αγιογραφικής γραμματείας της περιόδου. Σε ένα πρώτο επίπεδο η εργασία επισημαίνει τις ομοιότητες της θαυματουργικής θεραπείας των ασκητών με παραδοσιακές τελετουργικές πρακτικές ίασης, ταυτόχρονα όμως υπογραμμίζει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των αγίων της ερήμου, δίνοντας έμφαση στην έννοια του χαρισματικού θεραπευτή. Σε ένα δεύτερο επίπεδο προσεγγίζει το φαινόμενο των χαρισματικών ασκητών από τη σκοπιά των αναγκών που είχαν οι ασθενείς, απορρίπτοντας σχήματα που το αποδίδουν στην κυριαρχία της δεισιδαιμονίας και της ευπιστίας κατά την ύστερη αρχαιότητα. Aφενός οι άγιοι του μοναχισμού έπαιζαν ρόλους οι οποίοι σε όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας αποδίδονταν στη θρησκευτική ίαση, αφετέρου τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους έδιναν απαντήσεις σε ιδιαίτερες ανάγκες των ασθενών. Στο μεγαλύτερο μέρος της διατριβής υποστηρίζεται ότι η ιαματική δύναμη των χαρισματικών μπορεί να αναχθεί σε ένα σύνολο γνώσεων, παραδοσιακών και νέων. Η χαρισματική ίαση δεν έμενε ανεπηρέαστη από την ιατρική γνώση της εποχής, με την οποία οι μοναχοί είχαν αναπτύξει μια πολύπλευρη σχέση. Η ιδιαιτερότητά της όμως σχετίζεται περισσότερο με ένα ευρύ πεδίο γνώσης, το οποίο βασιζόταν κυρίως στην πρωτογενή ασκητική εμπειρική έρευνα και είχε ως βασικό αντικείμενο τη θεραπεία της ανθρώπινης ψυχής από τα πάθη. Μέσα από την έννοια της ασθένειας της ψυχής οι ασκητές υιοθετούσαν μια πολυεπίπεδη προσέγγιση της ασθένειας, η οποία εκτεινόταν στα πεδία του σώματος, της ψυχής, του πνεύματος και των κοινωνικών σχέσεων. Η θεραπευτική λειτουργία αυτής της προσέγγισης φαίνεται σε δύο επίπεδα. Πρώτον στη θεραπεία της ψυχής από τα πάθη, όπου βλέπουμε τους πνευματικούς πατέρες των μοναχών να λειτουργούν ως θεραπευτές. Δεύτερον, στη θεραπεία των σωματικών ασθενειών, όπου οι θεραπευτές των ψυχών μετατρέπονταν σε ιατρούς των σωμάτων και οι πνευματικοί πατέρες των μοναχών σε χαρισματικούς θεραπευτές των κοσμικών. Οι θεραπευτές της ερήμου συνήθιζαν να ανάγουν τις ασθένειες του σώματος σε ασθένειες της ψυχής και με τον τρόπο αυτό να τις καθιστούν διαχειρίσιμες, ενίοτε και θεραπεύσιμες σε ένα διαφορετικό επίπεδο. Σε όλες τις περιπτώσεις προκύπτει ότι πίσω από τα θεραπευτικά χαρίσματα των ασκητών λειτουργούσε ένα σύστημα γνώσεων και μεθοδολογιών. Αυτό όμως δεν αναιρεί η έννοια του χαρίσματος ως ιδιαίτερης προσωπικής ικανότητας.
Ο βίος και το έργο του Κωνσταντίνου Ασάνη βάσει του ανέκδοτου βατοπαιδινού κώδικα 32
Authors: Ανδρεάδης Σεβαστιανός
Published: August 2021

Η διατριβή με θέμα «Ο Βίος και το Έργο του Κωνσταντίνου Ασάνη βάσει του ανεκδότου βατοπαιδινού κώδ. 32» ερευνά το θεολογικό έργο «Ακριβής Πίστις» του Κωνσταντίνου Ασάνη, το οποίο περιέχεται σε ένα και μοναδικό χειρόγραφο που καλύπτει όλη την έκταση του βατοπαιδινού κώδικα 32. Επί τη βάσει αυτού του μέχρι σήμερα ανέκδοτου έργου, η διατριβή φωτίζει άγνωστα στοιχεία του βίου του συγγραφέα και ανατρέπει την κρατούσα άποψη ότι ο Κωνσταντίνος Ασάνης ήταν αντιπαλαμιστής. Η διατριβή διαρθρώνεται σε τρία εκτενή κύρια κεφάλαια, των οποίων προηγείται Εισαγωγή, με μεθοδολογικές αναφορές και εκτενή αναδρομή στη μέχρι σήμερα έρευνα και τα αποτελέσματά της. Στο πρώτο κεφάλαιο αφενός τίθενται τα ιστορικοφιλολογικά θεμέλια της έρευνας, δια της κατάταξης των πηγών, του σχολιασμού του γενεαλογικού δένδρου του Κωνσταντίνου Ασάνη, της ανάδειξης των ιστορικών στοιχείων που άπτονται του θέματος, και αφετέρου παρουσιάζεται το κύριο υλικό αντικείμενο της έρευνας, ο βατοπαιδινός κώδικας 32. Στο δεύτερο κεφάλαιο ερευνώνται αναλυτικά και σε βάθος όλες οι υπάρχουσες γραπτές πηγές που παρέχουν στοιχεία για το βίο και την προσωπικότητα του Κωνσταντίνου Ασάνη. Εξετάζεται ένα Πατριαρχικό Έγγραφο του 1382, η «Ομολογία Πίστης» του Κ.Α., η επιστολογραφία ανθρώπων του στενού περιβάλλοντός του, ήτοι του Δημητρίου Κυδώνη, του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου, και του Μανουήλ Καλέκα, ο «Νεκρικός Διάλογος» του Μάζαρη, και εντοπίζονται όλα τα στοιχεία που απαντούν στο έργο του «Ακριβής Πίστις» και φωτίζουν πλευρές του βίου και του χαρακτήρα του. Στο τρίτο κεφάλαιο, τίθενται συγκεκριμένα ερωτήματα γύρω από την θεολογική γραφίδα του Κωνσταντίνου Ασάνη, γίνεται έκθεση των θεολογικών διδασκαλιών και θέσεων που περιέχονται στο μοναδικό σωζόμενο έργο του «Ακριβής Πίστις». Πέραν μιας πλειάδας επιμέρους πρωτότυπων ευρημάτων από την έρευνα που αφορούν στο βίο και το έργο του Κωνσταντίνου Ασάνη, το γενικό συμπέρασμα της διατριβής είναι ότι ο Κ.Α. δεν ανήκε ιδεολογικά στη μερίδα των αντιπαλαμιστών, παρά την προσωπική φιλία του με τον Δημήτριο Κυδώνη και τον Μανουήλ Καλέκα. Υπήρξε έμπιστος και στενός συνεργάτης των Αυτοκράτορα Ιωάννη του Ε΄ και του υιού του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου και το θεολογικό περιεχόμενο του μοναδικού σωζόμενου έργου του «Ακριβής Πίστις» ομολογεί την προσήλωσή του στα επίσημα ορθόδοξα δόγματα της Αυτοκρατορίας.
Διαταραχές πυελικού εδάφους και ακράτεια ούρων στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες
Authors: Σιούτης Δήμος
Published: August 2021

Η ακράτεια ούρων στις γυναίκες (urinary incontinence, UI) είναι μία από τις πιο κοινές καταστάσεις που οδηγεί σε επιδείνωση της ποιότητας ζωής. Πολυάριθμες πληθυσμιακές μελέτες έχουν περιγράψει διάφορους παράγοντες κινδύνου, όπως ο αριθμός των γεννήσεων, ο τοκετός, ο διαβήτης, η παχυσαρκία, καθώς και άλλα χαρακτηριστικά του μεταβολικού συνδρόμου, καθώς και επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος και η κατάθλιψη.Στη συγκεκριμένη μελέτη, μια μελέτη παρατήρησης, συλλέχθηκαν δείγματα ορού για ανάλυση των επιπέδων ορμονών. Στοιχεία σχετικά με την ορμονική κατάσταση (προεμμηνοπαυσιακές, μετεμμηνοπαυσιακές, ή μετεμμηνοπαυσιακές σε θεραπεία υποκατάστασης) ήταν διαθέσιμα. Σκοπός μας ήταν να οριοθετηθούν συσχετίσεις μεταξύ των γυναικών με ακράτεια ούρων και των επιπέδων των διαφόρων στεροειδών ορμονών στον ορό στις μετεμμηνοπαυσιακές ασθενείς. Επιπλέον, ο Sp1 πολυμορφισμός είναι δυνατό να είναι υπεύθυνος για ελαττωμένη οστική μηχανική ισχύ και πυκνότητα αλάτων. Υπάρχουν επίσης πρόσφατα δεδομένα που συνδέουν τον πολυμορφισμό COLIA1 με τη παθογένεση της ακράτειας ούρων από προσπάθεια και την πρόπτωση των πυελικών οργάνων. Στόχο της παρούσας μελέτης αποτέλεσε η διερεύνηση της επίδρασης του COLIA1 Sp1 πολυμορφισμού και του κινδύνου ανάπτυξης ακράτειας ούρων από προσπάθεια.Συμπερασματικά, φαίνεται ότι τα οιστρογόνα βελτιώνουν την ακράτεια αυξάνοντας την αντίσταση στην ουρήθρα, εγείροντας την ευαισθησία στο τοίχωμα της κύστης, αυξάνοντας την ευαισθησία των α-αδρενεργικών υποδοχέων των λείων μυών, ή πιθανόν με το συνδυασμό και των τριών. Επιπρόσθετα, φαίνεται ότι η θεραπεία με οιστρογόνα αυξάνει τον αριθμό των ενδιάμεσων και επιπολής κυττάρων στο κόλπο μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών και παρόμοιες αλλαγές παρατηρούνται στην ουρήθρα και την ουροδόχο κύστη.Επιπλέον, ο COLIA 1 Sp1 πολυμορφισμός συνδέεται αυξημένο επιπολασμό ακράτειας ούρων. Καθώς η γενετική προδιάθεση αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό τμήμα της αιτιολογίας της ακράτειας ούρων μεγαλύτερης κλίμακας προοπτικές μελέτες θα πρέπει να διεξαχθούν ώστε να επιβεβαιώσουν τη συμβολή του COLIA 1 Sp1 πολυμορφισμού στην αιτιολογία της ακράτειας ούρων από προσπάθεια.
Μελέτη της αποσιώπησης των εξωνίων 5 και 6 του ανθρώπινου γονιδίου IGF-1 σε ανθρώπινες κυτταρικές σειρές
Authors: Δημακάκος Ανδρέας
Published: August 2021

Σκοπός: Να διερευνηθεί εάν τα τελικά πεπτίδια Ea, Eb, Ec του παράγοντα IGF-1, τα οποία αποτελούν αποτέλεσμα εναλλακτικού ματίσματος του γονιδίου του IGF-1 και μετα-μεταφραστικής τροποποίησης, διαθέτουν βιολογική σημασία για το κύτταρο πέρα από τον ώριμο IGF-1, ο οποίος μέχρι τώρα θεωρείται το βασικό βιολογικά ενεργό μόριο το οποίο προέρχεται από το γονίδιο του IGF-1. Για το σκοπό αυτό σχεδιάστηκε μεθοδολογία προς απενεργοποίηση των εξωνίων 5 και 6 του γονιδίου του IGF-1, η οποία θα οδηγήσει σε παύση της παραγωγής των τριών πεπτιδίων, αφήνοντας τον ώριμο IGF-1 ανέπαφο.Μεθοδολογία: Κατασκευάστηκε πλασμιδιακός φορέας, ο οποίος μέσω ομόλογου ανασυνδυασμού θα αντικαταστήσει το εξώνιο 5 με αντιβιοτική αλληλουχία και θα εισάγει κωδικόνια λήξης σε όλα τα πλαίσια ανάγνωσης πριν το εξώνιο 6. Ο φορέας εισάχθηκε σε καρκινικά κύτταρα προστάτη PC-3, και έγιναν οι κατάλληλες αντιβιοτικές επιλογές. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε χαρακτηρισμός της νέας κυτταρικής σειράς και εμβάθυνση σε χαρακτηριστικά τους, τα οποία διαφέρουν από τα φυσιολογικά PC-3 κύτταρα.Αποτελέσματα: Τα PC-3 κύτταρα στα οποία εισάχθηκε επιτυχώς ο πλασμιδιακός φορέας (EDOKO PC-3 κύτταρα) παρουσίασαν μειωμένη κινητικότητα, ρυθμό πολλαπλασιασμού, και αυξημένο μέγεθος. Επίσης παρουσίασαν άρση του κυτταρικού κύκλου στη φάση G2/M, ολική απώλεια του παράγοντα cdc25b και πρόωρη κυτταρική γήρανση. Όταν τα EDOKO PC-3 κύτταρα εισάχθηκαν υποδορίως όμως σε SCID ποντίκια για διάστημα 5 εβδομάδων, παρουσίασαν μεγαλύτερη ογκοπαραγωγική ικανότητα από τα MOCK PC-3 κύτταρα, στα οποία είχε εισαχθεί μη τροποποιημένος πλασμιδιακός φορέας ως μάρτυρας. Τα αποτελέσματα αυτά αποτελούν ενδείξεις ότι τα πεπτίδια Ea, Eb, Ec διαθέτουν σημαντικούς βιολογικούς ρόλους στο κύτταρο.
Η θέωση και οι προϋποθέσεις της κατά τον Συμεών τον Νέο Θεολόγο
Authors: Αμπατζίδης Θεόφιλος
Published: August 2021

Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται τις προϋποθέσεις της θέωσης στη θεολογική σκέψη του αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου. Ο χριστοκεντρικός και πνευματοκεντρικός μυστικισμός του, αναδεικνύει, πέρα από την ιδιαίτερη φυσιογνωμία της χριστιανικής θεώσεως, λεπτές πτυχές της σύνθεσης Χριστολογίας και Πνευματολογίας στο εκκλησιολογικό επίπεδο και την πνευματική ζωή. Η προϋποθετική αρχή της ενσυνείδητης μετοχής στη μυστηριακή χάρη αναλύεται, αφενός στην προοπτική της διάκρισής της από μεσσαλιανικά παράλληλα, αφετέρου στην προοπτική της ενότητας της μυστηριακής και μυστικοασκητικής διάστασης της χριστιανικής ζωής. Η πραγμάτευση της θεολογίας των τριών σταδίων, της έκστασης, της απάθειας κ.α., προσεγγίζεται τόσο στη προοπτική της διάκρισής τους από νεοπλατωνικά και άλλα φιλοσοφικά παράλληλα, όσο και από μεσσαλιανικές και άλλες αιρετικές αποκλίσεις. Η πραγμάτωση της θέωσης ως συνειδητή οικείωση της χάρης, προτείνεται ως μια «νέα ανθρωπολογία», στο σύγχρονο φιλοσοφικό, ηθικό και κοινωνικοπολιτικό αδιέξοδο του παγκόσμιου μεταμοντερινσμού.
Le scénario pédagogique en classe de FLE intégré dans les curricula du collège public
Authors: Μαυρίδου Λήδα-Μαρία
Published: August 2021

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής ήταν να αποδείξει τη χρησιμότητα του Παιδαγωγικού Σεναρίου (ΠΣ) ως βασικού τρόπου εκμάθησης της γαλλικής ως ξένης γλώσσας (ΓΞΓ), με στόχο την απόκτηση πιστοποιητικού γλωσσομάθειας επιπέδου Α1 και Α2 του ΚΠΓ ή/και του DELF.Στα εισαγωγικά κεφάλαια, ορίζονται η προβληματική και οι υποθέσεις εργασίας, οι οποίες κατεύθυναν τη δομή της διδακτορικής διατριβής και εξετάζονται διεξοδικά τα Προγράμματα Σπουδών της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τα οποία αφορούν στη διδασκαλία/εκμάθηση της ΓΞΓ. Συγκεκριμένα, μελετήθηκαν: το Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγράμματος Σπουδών (ΔΕΠΠΣ), τα Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών (ΑΠΣ) και το Ενιαίο Πρόγραμμα Σπουδών για τις Ξένες Γλώσσες (ΕΠΣ-ΞΓ) σε συνδυασμό με το Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς για τις Ξένες Γλώσσες (ΚΕΠΑ). Εντοπίζεται το κενό στα ΔΕΠΠΣ και ΑΠΣ σχετικά με την ένταξη του ΠΣ, ενώ στο ΕΠΣ-ΞΓ γίνεται αναφορά στη μεθοδολογία του ΠΣ.Στα επόμενα κεφάλαια παρουσιάζεται η επιστημολογική προσέγγιση του ΠΣ, η οποία αποτελεί το απαραίτητο θεωρητικό υπόβαθρο για την ένταξη του ΠΣ στην τάξη. Ακολουθεί η έρευνα πεδίου με διττό στόχο: αφενός, να διερευνηθούν τα ενδιαφέροντα, οι ανάγκες των μαθητών και η διάθεσή τους ως προς τη διδασκαλία/εκμάθηση της ΓΞΓ, καθώς και η στάση και διάθεση των καθηγητών ως προς την ένταξη των νέων τεχνολογιών στην τάξη της ΓΞΓ. Η έρευνα διεξήχθη σε 51 δημόσια Γυμνάσια της περιοχής του Πειραιά και συμμετείχαν μέσω ερωτηματολογίου 2.146 μαθητές και 56 διδάσκοντες τη Γαλλική.Με βάση τα ποιοτικά αποτελέσματα της έρευνας, εκπονήθηκαν συγκεκριμένα πλαίσια-μήτρες που αποτελούν τον πυρήνα της διδακτορικής διατριβής, και βάσει των οποίων ο διδάσκων μπορεί να δημιουργήσει το δικό του ΠΣ, ανάλογα με τις ανάγκες και το επίπεδο γλωσσομάθειας των μαθητών του. Επίσης, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ένταξη και χρήση των νέων τεχνολογιών μέσω του ΠΣ, ακολουθώντας τις φάσεις του ΠΣ και το διδακτικό περιεχόμενό του, τα οποία καθορίστηκαν και παρουσιάζονται στην παρούσα έρευνα. Οι δοκιμασίες του ΚΠΓ και του DELF επιπέδου Α1&Α2 αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για το περιεχόμενο του ΠΣ, δεδομένου ότι οι μαθητές μέσω αυτών εξοικειώνονται με τη διαδικασία εξετάσεων για την απόκτηση πιστοποίησης. Εφαρμόστηκαν πέντε ΠΣ σε τρεις τάξεις του Γυμνασίου με στόχο την προετοιμασία των μαθητών για τις εξετάσεις του ΚΠΓ στα επίπεδα Α1&Α2. Υπήρξε θετική ανταπόκριση και τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν τις υποθέσεις εργασίας.Η διδακτορική διατριβή ολοκληρώνεται με τη διατύπωση των γενικών συμπερασμάτων που απορρέουν από τα επιμέρους συμπεράσματα των κεφαλαίων.
Μοριακή και ανοσοϊστοχημική μελέτη της σκλήρυνσης των πτυχών της αορτικής βαλβίδας στον άνθρωπο
Authors: Τσουρέλης Λουκάς
Published: August 2021

Τα υλικό για τη παρούσα διδακτορική διατριβή προήλθε από ενήλικους ασθενείς πουπροσήλθαν στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο για να χειρουργηθούν γιασοβαρού βαθμού στένωση της αορτικής τους βαλβίδας.ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να διερευνήσει τη μοριακή βάση τηςδιαδικασίας ασβέστωσης της αορτικής βαλβίδας στον άνθρωπο.ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Συνολικά ελήφθησαν οι ιστοί αορτικής βαλβίδας από 200ασθενείς καθώς επίσης και περιφερικό αίμα το οποίο φυγοκεντρήθηκε καιχρησιμοποιήθηκε ο ορός τους για τις ανάλογες μετρήσεις. Από τη μελέτηαποκλείσθηκαν όσοι από τους ασθενείς είχαν γνωστό ιστορικό δίπτυχης αορτικήςβαλβίδας και όσοι επίσης είχαν ιστορικό ρευματικού πυρετού η κολλαγονικούνοσήματος. Έτσι τελικά παρέμειναν προς μελέτη 120 ασθενείς των οποίωνμελετήθηκε ο αορτικός βαλβιδικός ιστός αλλά και έγιναν μετρήσεις φλεγμονωδώνπαραγόντων στο περιφερικό τους αίμα.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Μετά από την εξαγωγή των αποτελεσμάτων και τηνστατιστική τους ανάλυση καταλήξαμε στα εξής συμπεράσματα,1. Παρουσία μεταβολών στην διακίνηση και σύνθεση του κολλαγάνου-διάμεσηςουσίας, στον ιστό της αορτικής βαλβίδας (αύξηση MMP-2, μείωση TIMP-1)2. Παρουσία αυξημένων επιπέδων των κύριων φλεγμονωδών παραγόντων TNFa& IL-2 στον ορό των ασθενών.3. Καμία διαφορά στα επίπεδα της Φετουίνης.4. Σημαντικότατη αύξηση των 3 βασικών ουσιών που συνδέονται με τηνασβεστοποίηση των ιστών στον άνθρωπο, της Οστεοποντίνης , τηςΟστεονεκτίνης και της Οστεοπροτεγερόνης ενω πιστοποιήθηκε για πρώτηφορά και η ύπαρξη της ΣκληροστίνηςΣυμπερασματικά, η ασβέστωση των αορτικών πτυχών είναι μια «δυναμικήδιεργασία», πολυπαραγοντική, στην οποία σημαντικό ρόλο παίζουν οι παράγοντεςτης ιστικής φλεγμονής. Σίγουρα η όλη διαδικασία απαιτεί παραπέρα μελέτη καιανάλυση με σκοπό την ανάδειξη κρίσιμων κομβικών σημείων στην διαδικασίααυτή που πιθανόν στο μέλλον επιτρέψουν την επιβράδυνση της νόσου ή και τηναναστροφή της διαδικασίας.
Energy efficiency assessment in european union countries and industries
Authors: Μακρίδου Γεωργία
Published: August 2021

Ο σκοπός αυτής της διατριβής είναι η αξιολόγηση της ενεργειακής απόδοσης σε χώρες και βιομηχανικούς κλάδους της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την περίοδο 2000-10 και 2000-09, αντίστοιχα.Στο πρώτο στάδιο της ανάλυσης αξιολογείται η ενεργειακή απόδοση 26 χωρών. Συγκεκριμένα, εφαρμόζεται η Περιβάλλουσα Ανάλυση Δεδομένων (ΠΑΔ) για τη μέτρηση της σχετικής απόδοσης των χωρών ενώ σε επόμενο στάδιο οι εκτιμήσεις της απόδοσης που προκύπτουν από την ΠΑΔ χρησιμοποιούνται ως είσοδοι για την κατασκευή ενός πολυκριτήριου μοντέλου αξιολόγησης που θα επιτρέπει την αξιολόγηση όλων των χωρών σε μια κοινή βάση με τα αποτελέσματα να είναι ανεξάρτητα των χωρών που αξιολογούνται. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την εμπειρική ανάλυση δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση είχε αρνητικές επιπτώσεις στην ενεργειακή απόδοση. Επίσης, παρατηρήθηκε ότι η ετήσια μεταβολή του ΑΕΠ και η ενεργειακή ένταση είναι οι πιο σημαντικοί παράγοντες διαμόρφωσης της απόδοσης ενώ μία οικονομία προσανατολισμένη στις υπηρεσίες και η αντικατάσταση των ορυκτών καυσίμων από άλλες λιγότερο ρυπογόνες μορφές ενέργειας θα μπορούσε να συμβάλλει στη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης.Στη συνέχεια, η μελέτη επεκτείνεται σε ένα πιο εξειδικευμένο επίπεδο αυτό της βιομηχανίας. Ειδικότερα, εξετάζεται η ενεργειακή απόδοση των κατασκευών, ηλεκτρικής ενέργειας, ορυχείων, μεταφορών, χαρτιού, χημικών προϊόντων, τροφίμων, χαρτιού,μη μεταλλικών ορυκτών, κλωστοϋφαντουργίας και μηχανημάτων. Πέρα από το μοντέλο της ΠΑΔ υπολογίστηκε ο δείκτης Malmquist (MPI) που εκτιμά τη μεταβολή στην παραγωγικότητα και συγχρόνως αναλύει αν αυτή η μεταβολή οφείλεται στην τεχνολογική μεταβολή ή στη μεταβολή της απόδοσης.Στο τελευταίο στάδιο της ανάλυσης και προκειμένου να προσδιοριστούν οι παράγοντες που επηρεάζουν την ενεργειακή απόδοση αναπτύχθηκε ένα πολυεπίπεδο μοντέλο στο περιβάλλον STATA. Τα αποτελέσματα, λοιπόν, που προέκυψαν από την ανάλυση σε επίπεδο βιομηχανικών κλάδων δείχνουν ότι οι κλάδοι του χαρτιού και των χημικών προϊόντων παρουσίασαν τα μεγαλύτερα περιθώρια βελτίωσης. Η αξιολόγηση και η αποσύνθεση του MPI οδήγησε στο συμπέρασμα ότι όλοι οι κλάδοι με εξαίρεση τις μεταφορές παρουσίασαν βελτίωση της αποδοτικότητας τους στην πάροδο του χρόνου και η όποια βελτίωση οφείλεται κυρίως στη μεταβολή της τεχνολογίας. Επίσης, η οικονομετρική ανάλυση απέδειξε ότι η σταδιακή αντικατάστασης των ορυκτών καυσίμων με άλλες αποδοτικές μορφές ενέργειες φιλικές προς το περιβάλλον, το άνοιγμα της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας με τη δημιουργία ενός πιο ανταγωνιστικού περιβάλλοντος καθώς και η μείωση της τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας θα πρέπει να είναι μέρος της λήψης ενεργειακών αποφάσεων όταν πρόκειται για τη βελτίωση της βιομηχανικής ενεργειακής απόδοσης.
Μελέτη ανίχνευσης βιολογικών δεικτών νευροεκφύλισης
Authors: Αντωνέλου Ρουμπίνα
Published: August 2021

Τα επίπεδα της α-συνουκλεϊνης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρο αποτελεί βασικό δείκτη νευροεκφύλισης στα κλασσικα νευροεκφυλιστικά νοσήματα. Εντούτοις, υπάρχουν πολύ λίγα δεδομένα που να σχετίζουν τα επίπεδα της α-συνουκλεϊνης με τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Η παρούσα μελέτη αφορά την αξιολόγηση των επιπέδων της α-συνουκλεϊνης στο ΕΝΥ ασθενών με κλινικά απομονωμένο σύνδρομο, υποτροπιάζουσα και πρωτοπαθώς προϊούσα μορφή σκλήρυνση κατά πλάκας. Ως μάρτυρες ελήφθησε μία ομάδα ασθενών με καλοήθη νευρολογικά νοσήματα, των οποίων η κλινική εικόνα και ο απεικονιστικός έλεγχος ήταν αρνητικοί παθολογίας. Η μέτρηση των επίπέδων της α-συνουκλεϊνης στο ΕΝΥ των ασθενων διενεργήθη με μια ευαίσθητη τεχνική ELISA. Οι μετρήσεις έδειξαν ότι τα επίπεδα της α-συνουκλεϊνης είναι στατιστικά σημαντικά μειωμένα στο κλινικά απομονωμένο σύνδρομο και στους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας συγκριτικά με τους μάρτυρες. Τα αποτελέσματα αυτά αποκαλύπτουν την εμπλοκή νευροεκφυλιστικών διεργασιών στην εξέλιξη των απομυελινωτικών νοσημάτων, όπως είναι η σκλήρυνση κατά πλάκας ακόμη και σε πολύ πρώιμα στάδια της νόσου. Η διενέργεια περαιτέρων μελετών είναι αναγκαία προκειμένου να διελευκανθεί και να τεκμηριωθεί ο ρόλος της α-συνουκλεϊνης στις νευροεκφυλιστικές διαδικασίες.
Η επίδραση της αποκατάστασης στον bode index σε ασθενείς με ΧΑΠ σταδίων II-IV κατά GOLD
Authors: Κάβουρα Παρασκευή
Published: August 2021

ΠΕΡΙΛΗΨΗΕλληνική περίληψη Εισαγωγή: Το πρόγραμμα της πνευμονικής αποκατάστασης έχει αποδειχθεί ότι επιφέρει θετικά αποτελέσματα σε ασθενείς με ΧΑΠ. Ο δείκτης BODE αντανακλά την πολυπαραγοντική φύση της ΧΑΠ.Στόχος: Σκοπός της μελέτης ήταν να προσδιοριστεί εάν οι αλλαγές σταδίων κατά BODE, που παρουσίασαν οι ασθενείς, οι οποίοι ακολουθούν το πρόγραμμα πνευμονικής αποκατάστασης μπορούν να επηρεάσουν την διετή επιβίωση. Επιπλέον ποια χαρακτηριστικά οδηγούν σε αλλαγές των σταδίων κατά BODE μετά την παρέμβαση της πνευμονικής αποκατάστασης.Μέθοδος: Ενενήντα πέντε ασθενής με ΧΑΠ συμμετείχαν στο πρόγραμμα πνευμονικής αποκατάστασης. Ο δείκτης BODE, το άγχος, η κατάθλιψη και η ποιότητα ζωής αξιολογήθηκαν πριν και μετά το πρόγραμμα της πνευμονικής αποκατάστασης με τη χρήση ειδικών ερωτηματολογίων. Η διετής επιβίωση καταγράφηκε για όλους τους ασθενείς ανεξαρτήτως αλλαγών σταδίου κατά BODE.Αποτελέσματα: 62% των ασθενών με ΧΑΠ είχαν βελτίωση του δείκτη BODE ενώ το 42% των ασθενών παρουσίασαν αλλαγή σταδίου κατά BODE. Η επιβίωση δεν διέφερε μεταξύ των ασθενών που είχαν και αυτών που δεν είχαν βελτίωση σταδίου κατά BODE, παρά την τάση υπέρ της πρώτης (log-rank p=0,202). Παρόμοια αποτελέσματα παρατηρήθηκαν στους ασθενείς που παρουσίασαν και σε αυτούς που δεν παρουσίασαν αλλαγές σε ΔBODE>=2 (log-rank p=0,679). Σημαντικές αλλαγές στα στάδια κατά BODE σχετίζονται κυρίως με τη διάρκεια της νόσου, την τρέχουσα κατάσταση καπνίσματος, το ποσοστό νοσηλείας κατά το προηγούμενο έτος και την παρουσία φτωχότερης ποιότητας ζωής καθώς και το άγχος και την κατάθλιψη κατά την έναρξη του προγράμματος.Συμπέρασμα: Η πνευμονική αποκατάσταση επηρεάζει σημαντικά τον δείκτη BODE. Οι σημαντικές μεταβολές στα στάδια BODE συνδέθηκαν με τη διάρκεια της νόσου, την τρέχουσα κατάσταση καπνίσματος, την αυξημένη συχνότητα νοσηλειών, τη φτωχότερη ποιότητα ζωής, το άγχος και την κατάθλιψη κατά την έναρξη του προγράμματος αποκατάστασης, αλλά απέτυχαν να προβλέψουν την διετή επιβίωση.
Study of surface solar radiation with the use of satellite and ground-based observations and climate model simulations
Authors: Αλεξανδρή Γεωργία
Published: August 2021

Βασικός στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να αναδείξει τη σημασία της συνδυασμένης χρήσης επίγειων και δορυφορικών παρατηρήσεων με προσομοιώσεις από κλιματικά μοντέλα και μοντέλα διάδοσης ακτινοβολίας στη μελέτη της ηλιακής ακτινοβολίας στην επιφάνεια της Γης. Το πρώτο κεφάλαιο, όπου δίδονται γενικές πληροφορίες για την ηλιακή ακτινοβολία και παρουσιάζονται τα κίνητρα της έρευνας που περιγράφεται στην παρούσα διατριβή, ακολουθείται από ένα κεφάλαιο που περιλαμβάνει τρεις σύντομες μελέτες περίπτωσης. Σε αυτές τις μελέτες γίνεται χρήση δεδομένων από το International Satellite Cloud Climatology Project (ISCCP) με σκοπό την ανάδειξη της σημασίας του προγράμματος ISCCP για κλιματικές μελέτες περιοχικής κλίμακας. Στο τρίτο κεφάλαιο, λαμβάνοντας υπόψη τη συζήτηση που περιλαμβάνεται στην τελευταία έκθεση της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος (IPCC) για την ηλιακή ακτινοβολία στην επιφάνεια της Γης, παρουσιάζεται μια αναλυτική μελέτη της ικανότητας ενός περιοχικού κλιματικού μοντέλου (RegCM4) να προσομοιώνει τα επίπεδα της προσπίπτουσας στο έδαφος ηλιακής ακτινοβολίας στην Ευρώπη. Αυτή η μελέτη περιλαμβάνει παρατηρήσεις από τους δορυφόρους Meteosat, προσομοιώσεις από περιοχικό κλιματικό μοντέλο και προσομοιώσεις με μοντέλο διάδοσης ακτινοβολίας. Στο κεφάλαιο αυτό υπογραμμίζεται η σημασία της ακριβούς προσομοίωσης της ηλιακής ακτινοβολίας στο έδαφος από τα κλιματικά μοντέλα. Ενώ η Ευρώπη καλύπτεται από ένα σχετικά πυκνό δίκτυο επίγειων σταθμών που καταγράφουν τα επίπεδα της ηλιακής ακτινοβολίας δεν ισχύει το ίδιο για την κλιματικά ευαίσθητη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Στο τέταρτο κεφάλαιο αυτής της διατριβής επιχειρείται η κάλυψη αυτού του κενού καθώς παρουσιάζεται μια μελέτη των επιπέδων της προσπίπτουσας ηλιακής ακτινοβολίας στο έδαφος σε υψηλή χωρική ανάλυση για την περίοδο 1983-2013 με τη χρήση δορυφορικών παρατηρήσεων. Η χωροχρονική μεταβολή και οι τάσεις της ηλιακής ακτινοβολίας μελετούνται μαζί με την ευαισθησία των δορυφορικών προϊόντων σε παραμέτρους που σχετίζονται με τα νέφη, τα αιωρούμενα σωματίδια και τους υδρατμούς. Για τις ανάγκες αυτής της μελέτης χρησιμοποιήθηκε μια σειρά από δορυφορικά προϊόντα σε συνδυασμό με επίγειες παρατηρήσεις και πραγματοποιήθηκαν προσομοιώσεις με μοντέλο διάδοσης ακτινοβολίας. Η παρούσα διδακτορική διατριβή ολοκληρώνεται με την παρουσίαση των κυριότερων αποτελεσμάτων στο πέμπτο κεφάλαιο.
Ο προστατευτικός ρόλος της βαθιάς εισπνοής στους αεραγωγούς των φυσιολογικών ατόμων και η απουσία του στο άσθμα
Authors: Καψάλη Τρισεύγενη
Published: August 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Έχει δειχθεί ότι, κάτω από συνθήκες απαγόρευσης των βαθιών εισπνοών, τα υγιή άτομα απαντούν με βρογχόσπασμο στην εισπνοή μeταχολίνης, όπως οι ασθματικοί.ΥΠΟΘΕΣΗ: Υποθέσαμε ότι η βαθιά εισπνοή ασκεί μια προστατευτική δράση στους αεραγωγούς των υγιών ατόμων και η δράση αυτή είναι ευθέως ανάλογη του αριθμού των βαθιών εισπνοών που προηγούνται της χορήγησης μεταχολίνης.ΜΕΘΟΔΟΙ: Εννέα υγιή και 8 ασθματικά άτομα υποβλήθηκαν σε βρογχικές προκλήσεις με μονήρεις δόσεις μεταχολίνης, μετά από 20λεπτη περίοδο αποχής από βαθιές εισπνοές, προκειμένου να καθοριστεί η δόση που μπορεί να προκαλέσει πτώση του FEV1 > 15%. Η δόση αυτή χορηγήθηκε σύμφωνα με το ίδιο πρωτόκολλο,σε επόμενες μέρες με τη διαφορά ότι της χορήγησηςμεταχολίνης προηγήθηκαν 2 ή 5 βαθιές εισπνοές.Επιπλέον, έγιναν μελέτες βελτιστοποίησης και αναπαραγωγιμότητας του πρωτοκόλλου καθώς και μελέτη που ήλεγξε την πιθανότητα η προστατευτική δράση της βαθιάς εισπνοής να οφείλεται σε διαφορές στο διαμέτρημα των αεραγωγών ή στην εναπόθεση της μεταχολίνης.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Πέντε βαθιές εισπνοές προστάτευσαν τα υγιή άτομα από την σπασμογόνο δράση της μεταχολίνης σε ποσοστό 85%. Η δράση αυτή ήταν αναπαραγώγιμη και δεν φάνηκε να οφείλεται σε αυξημένο διαμέτρημα των αεραγωγών ή διαφορετική εναπόθεση της μεταχολίνης. Οι βαθιές εισπνοές δεν προστάτευσαν τους ασθματικούς.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Δείξαμε ότι η βρογχοπροστασία είναι μια ισχυρή φυσιολογική λειτουργία της πνευμονικής διαστολής και επιβεβαιώσαμε την απουσία της ακόμη και στο ήπιο άσθμα. Τα ευρήματα αυτά συμβάλλουν στην προσπάθεια κατανόησης της δυσλειτουργίας των αεραγωγών στο άσθμα.
Συμβολή στην παροχή επικουρικών υπηρεσιών από εικονικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας
Authors: Μουτής Παναγιώτης
Published: August 2021

Η ευρύτατη εξάπλωση της εγκατάστασης μονάδων Διεσπαρμένης Παραγωγής (ΔΠ) στα Συστήματα Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΣΗΕ) έχει εγείρει ερωτήματα σχετικά με την δυνατότητα περαιτέρω διείσδυσης των πρώτων στα δεύτερα. Οικονομικοί και τεχνικοί λόγοι θέτουν ήδη περιορισμούς ακόμα και στη λειτουργία των υπαρχουσών εγκαταστάσεων. Πλέον τούτων, η πλήρης απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και η υποχώρηση των κινήτρων ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (αποτελούν υπολογίσιμο μέρος της ΔΠ) θέτουν ειδικότερα ζητήματα και συνθετότερες απαιτήσεις προς τους ιδιοκτήτες και χειριστές της ΔΠ. Όλα τα παραπάνω στοιχειοθετούν την ανάγκη θεώρησης μίας οικονομοτεχνικής οντότητας που καλείται Εικονικός Σταθμός Παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (ΕιΣΠ). Ο ΕιΣΠ ενσωματώνει πλήθος μονάδων ΔΠ και φορτίων, τα όποια δεν είναι απαραίτητο να μοιράζονται μεταξύ τους φυσική σύνδεση, με στόχο τη συνολική αξιοποίηση των επιμέρους χαρακτηριστικών τους προς εμπορικούς, τεχνικούς και ρυθμιστικούς (για το ΣΗΕ) λόγους και σκοπούς. Στην παρούσα εργασία αναπτύσσεται ένα σύνολο μεθόδων προγραμματισμού και υλοποίησης της παροχής επικουρικών υπηρεσιών από έναν ΕιΣΠ, υπό το πρίσμα των κωδίκων και κανονισμών που υφίστανται. Αναλυτικότερα, μελετώνται: η εξασφάλιση εγγυημένης παροχής ισχύος από ΕιΣΠ, η παροχή ρύθμισης συχνότητας από στοχαστικού τύπου μονάδες ΔΠ, η αντιμετώπιση της υπερσυχνότητας με αποκοπή μέρους της παραγόμενης ισχύος του ΕιΣΠ και η υποστήριξη της ρύθμισης τάσης επί γραμμής διανομής από ΕιΣΠ. Θεωρείται ότι ο εκάστοτε ιδιοκτήτης/χειριστής του ΕιΣΠ δεν έχει τη δυνατότητα να επηρεάζει το ΣΗΕ κατά οποιονδήποτε τρόπο, ούτε μπορεί να διαθέτει πλήρη γνώση των συνθηκών και της κατάστασης λειτουργίας του. Τέλος, στο Παράρτημα της παρούσης, προτείνεται μεθοδολογία διαχείρισης μεγάλου όγκου καταγραφόμενων δεδομένων και μετρήσεων, τα οποία συλλέγονται από τους συντελεστές του ΕιΣΠ, διότι εξυπηρετούν και αξιολογούν την εκτέλεση/υλοποίηση των επικουρικών υπηρεσιών. Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, η εκπλήρωση των επικουρικών υπηρεσιών υποστηρίζει ένα μοντέλο ΕιΣΠ επαρκώς αφαιρετικό, χωρίς προδιαγραφές ή προαπαιτούμενα και με ικανότητα άμεσης ενσωμάτωσής του στα σύγχρονα ΣΗΕ.
Μελέτη αλληλεπίδρασης στρώματος επιθηλίου στον καρκίνο του προστάτη
Authors: Δρίβαλος Αλέξανδρος
Published: August 2021

Στόχος: Η διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ της έκφρασης της α3-ιντεγκρίνης, α5-ιντεγκρίνης, α7-ιντεγκρίνης, Ε-καντερίνης και Ν-καντερίνης στον καρκίνο του προστάτη (PCa) και των κλινικοπαθολογοανατομικών στοιχείων του, συμπεριλαμβανομένων του Gleason Score και του κλινικού σταδίου. Μέθοδοι: Η έκφραση της α3-ιντεγκρίνης, α5-ιντεγκρίνη, α7-ιντεγκρίνης, β3-ιντεγκρίνη, Ε-καντερίνη, Ν- καντερίνης εξετάστηκε σε 157 περιπτώσεις προστάτη και στο γειτονικό φυσιολογικό ιστό με ανοσοϊστοχημική χρώση και συσχετίστηκε με κλινικοπαθολογοανατομικά χαρακτηριστικά. Αποτελέσματα: Η έκφραση της α3-ιντεγκρίνης, α5-ιντεγκρίνης, α7-ιντεγκρίνης, Ε-καντερίνης ήταν χαμηλότερες στον καρκίνο του προστάτη από εκείνες στον κανονικό ιστό (P <0,05), αντίστοιχα. Η έκφραση της Ν-καντερίνης και β3-ιντεγκρίνης ήταν υψηλότερη στον καρκινικό προστατικό ιστό σε σχέση με το κανονικό (Ρ <0,05). Η μειωμένη έκφραση της α3-ιντεγκρίνης, α5-ιντεγκρίνης, α7-ιντεγκρίνης, Ε-καντερίνης σχετίστηκε με αυξημένο Gleason Score, προχωρημένο παθολογικό στάδιο, λεμφαδενικές μεταστάσεις και αυξημένο επίπεδο PSA, αλλά δεν συσχετίστηκε με τα θετικά χειρουργικά όρια και την ηλικία του ασθενούς. Η αυξημένη έκφραση του Ν-καντερίνης και β3-ιντεγκρίνης σχετίστηκε με αυξημένο Gleason Score, προχωρημένο παθολογικό στάδιο, λεμφαδενικές μεταστάσεις και αυξημένο επίπεδο PSA, αλλά όχι με την ηλικία και τα θετικά χειρουργικά όρια. Η έκφραση της Ε-καδερίνης σχετίστηκε αρνητικά με εκείνη της Ν-καντερίνης και β3-ιντεγκρίνης, και επίσης σχετίστηκε θετικά με εκείνη του α3-ιντεγκρίνης, α5-ιντεγκρίνης και α7-ιντεγκρίνης. Συμπεράσματα: Η μειωμένη έκφραση της α3-ιντεγκρίνης, α5-ιντεγκρίνης, α7-ιντεγκρίνης, Ε-καντερίνης και η ανώμαλη έκφραση της Ν-καντερίνης και β3-ιντεγκρίνης παίζουν ένα σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση και την ανάπτυξη του καρκίνου του προστάτη. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι αυτές έχουν πιθανή διαγνωστική αξία και είναι βιοδείκτες της προόδου και της βιολογικής επιθετικότητα του προστάτη.