bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Διερεύνηση της αποκατάστασης της χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας στα ηλικιωμένα άτομα του λεκανοπεδίου Αττικής
Authors: Νίκας Μάριος
Published: August 2021

ΠΕΡΙΛΗΨΗΕισαγωγή: Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια αποτελεί μία ομάδα παθήσεων με κοινό χαρακτηριστικό την απόφραξη των αεραγωγών και τη δυσκολία στην αναπνοή. Πρόκειται για χρόνια πάθηση, βραδείας εξέλιξης, που εμφανίζεται ιδιαίτερα στην ευαίσθητη ομάδα των ατόμων της τρίτης ηλικίας, δυσκολεύοντας την καθημερινότητα και την ποιοτική διαβίωσή τους.Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η εντόπιση του προβλήματος στα ηλικιωμένα άτομα που ζουν στο Λεκανοπέδιο Αττικής, καθώς επίσης και η διερεύνηση του τρόπου αντιμετώπισης του προβλήματος, με τη συμμετοχή σε ειδικά προγράμματα αποκατάστασης.Υλικό και Μέθοδος: Υλικό της μελέτης αποτέλεσαν 500 άτομα, εκ των οποίων 274 άνδρες και 226 γυναίκες. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με τη συμπλήρωση ανώνυμου ερωτηματολογίου, έπειτα από προσωπική συνέντευξη με τον ερευνητή, και σπιρομέτρηση, και η επεξεργασία και απεικόνιση αυτών με τη χρήση του στατιστικού πακέτου SPSS 17.Αποτελέσματα: Οι άνδρες που συμμετείχαν στην έρευνα έχουν υπερτερούν των γυναικών, 54.8% έναντι 45.2%. Με βάση τη σπιρομέτρηση που διεξήχθη και τη ταξινόμηση κατά κλίμακα GOLD, βρέθηκε ότι 72.4% των ηλικιωμένων πάσχει από Χ.Α.Π. μέτριας μορφής (moderate), 24.6% από ήπιας μορφής Χ.Α.Π (mild), ενώ 3.0% του δείγματος πάσχει από βαριάς μορφής Χ.Α.Π., με τις γυναίκες να υπερτερούν των ανδρών στην ήπια Χ.Α.Π., 62.6% έναντι 37.4%, ενώ το αντίθετο ισχύει στην μέτριας μορφής Χ.Α.Π., όπου οι άνδρες εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά, 61% έναντι 39% των γυναικών. Δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο φύλων όσον αφορά τη Χ.Α.Π. βαριάς μορφής. Όσον αφορά την αποκατάσταση των ηλικιωμένων, μόλις 31 στα 500 άτομα συμμετέχουν σε ειδικό πρόγραμμα, το οποίο λαμβάνει χώρα είτε στα Κ.Α.Π.Η, 77.4%, είτε σε κάποιο ιδιωτικό (3.2%) ή δημόσιο νοσοκομείο (19.4%). Από το 66.4% των ηλικιωμένων που δηλώνουν ότι δέχθηκαν κατ’οίκον φροντίδα, το 21.6% βρήκαν βελτίωση στο πρόβλημά τους, ενώ το 12.0% θεωρούν ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα βοήθειας δεν προσφέρει ανακούφιση στα συμπτώματα της πάθησής τους.Συμπεράσματα: Η Χ.Α.Π είναι μία σύνθετη νόσος που εμφανίζεται σε μεγάλο ποσοστό στα άτομα της τρίτης ηλικίας. Έμφαση πρέπει να δοθεί στην αποκατάσταση και ανακούφιση των επώδυνων συμπτωμάτων της νόσου, που μπορούν να βελτιώσουν σε μεγάλο ποσοστό, την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων ατόμων.Λέξεις Κλειδιά: Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, Ηλικιωμένοι, ποιότητα ζωής, αποκατάσταση.
Knowledge discovery from evolving social media data
Authors: Γιάτσογλου Μαρία
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή αντιμετωπίζει το πρόβλημα της διαχείρισης και της εξόρυξης γνώσης από δεδομένα του Παγκόσμιου Ιστού, με έμφαση σε χρονικά επισημειωμένα δεδομένα που παράγονται σε κοινωνικά δίκτυα (social media). Τα κοινωνικά μέσα αντιμετωπίζονται ως πηγές δεδομένων σχετικά με τις διαφορετικού τύπου ενέργειες οι οποίες πραγματοποιούνται από ένα σύνολο χρηστών σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές. Οι ενέργειες αυτές ποικίλλουν ανάλογα με το εκάστοτε κοινωνικό δίκτυο, περιλαμβάνοντας ενδεικτικά: τη δημοσίευση περιεχομένου (κειμένου / φωτογραφιών / βίντεο), το σχολιασμό δημοσιεύσεων τρίτων, την ανταλλαγή μηνυμάτων μεταξύ χρηστών, την ανάθεση μετα-δεδομένων σε περιεχόμενο (π.χ. επισημειώσεις, όπως ετικέτες -tags-), ενώ συχνά συνοδεύονται και από τη δήλωση της γεωγραφικής θέσης του χρήστη ή του περιεχομένου. Συνεπώς, η δραστηριότητα των χρηστών στα κοινωνικά δίκτυα συχνά εμπεριέχει ποικίλες αλληλεπιδράσεις με άλλους χρήστες ή / και συσχετίσεις μεταξύ διαφορετικού τύπου οντότητων (π.χ. δημοσιεύσεις περιεχομένου). Το γενικότερο πρόβλημα που μελετήθηκε στην παρούσα διατριβή έγκειται στην ανακάλυψη αποτελεσματικών μεθόδων για την αξιοποίηση των δεδομένων που παράγονται μέσω των κοινωνικών δικτύων (αλληλεπιδράσεις, περιεχόμενο), δίνοντας έμφαση στη χρονική και στη γεωγραφική επισημείωση τους, για την ανακάλυψη μη προφανών προτύπων συμπεριφοράς, καθώς και κοινοτήτων (ομάδων) χρηστών ή άλλων οντοτήτων. Για το σκοπό αυτό προτάθηκαν μεθοδολογίες για τη μοντελοποίηση αλληλεπιδράσεων και ενεργειών χρηστών κοινωνικών δικτύων και την εξόρυξη γνώσης από γράφους (graph mining), την ανάλυση κειμένου (text processing), καθώς και την αναγνώριση μη τυπικών συμπεριφορών (anomaly detection). Το παραπάνω γενικό πρόβλημα μελετήθηκε σε τρεις βασικούς άξονες: (Α) την ανάλυση εξελισσόμενων γράφων από δεδομένα κοινωνικών δικτύων για την ανακάλυψη κοινοτήτων, (Β) την ανακάλυψη μη τυπικών συμπεριφορών αλληλεπίδρασης, και (Γ) την ανάλυση διαμοιρασμένου περιεχομένου για την παροχή υπηρεσιών (με έμφαση σε υπηρεσίες στα πλαίσια έξυπνων πόλεων). Η εξόρυξη γνώσης από εξελισσόμενα δεδομένα μεγάλης κλίμακας είναι το κοινό στοιχείο των παραπάνω επιμέρους προβλημάτων, καθώς και η αξιοποίηση της δυναμικής αυτών των δεδομένων για την ανακάλυψη όψεων της σημερινής κοινωνίας, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται μέσα από τις δραστηριότητες και τις απόψεις των χρηστών στα κοινωνικά δίκτυα.
Δημιουργία, ιστορία, έσχατα στη σύγχρονη ορθόδοξη θεολογική ερμηνευτική
Authors: Ασπρούλης Νικόλαος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή έχει ως αντικείμενο την εμβάθυνση στο σχετικό ζήτημα των ερμηνευτικών προϋποθέσεων, της ερμηνευτικής μεθοδολογίας, στην ορθόδοξη θεολογία (αφετηρία, άξονες, μέθοδος του θεολογείν) με βάση την συγκριτική και κριτική θεώρηση του έργου δύο εκ των κορυφαίων και διεθνώς ανεγνωρισμένων θεολόγων στον ορθόδοξο, αλλά και στον οικουμενικό χριστιανικό κόσμο (π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ και Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας). Σ’ αυτή την κατεύθυνση οι θεμελιακές έννοιες «Δημιουργία, Ιστορία, Έσχατα» αποτελούν τον άξονα πάνω στον οποίο θα «δοκιμαστούν» οι αντοχές των δύο ερμηνευτικών παραδειγμάτων. Σύμφωνα με την παρούσα μελέτη, οι δύο θεολόγοι αν και ανήκουν στο ίδιο θεολογικό ρεύμα («νεοπατερική σύνθεση») ακολουθούν διαφορετική μεθοδολογία στον θεολογικό τους τρόπο (λ.χ. Αποκάλυψη-Φλωρόφσκυ vs. Ευχαριστιακή εμπειρία-Ζηζιούλας) με σοβαρές επιπτώσεις στον χριστιανικό χαρακτήρα της θεολογίας. Ωστόσο η διαφοροποίηση αυτή μπορεί να υπερβαθεί μέσω μιας σύνθεσης μεταξύ μιας δογματικής θεολογίας (Church Dogmatics) – Φλωρόφσκυ και της συστηματικής θεολογίας – Ζηζιούλας (Church and World Dogmatics).
Η ευρωπαϊκή οικονομική ολοκλήρωση υπό το πρίσμα της θεωρίας των άριστων νομισματικών περιοχών
Authors: Τσάγκλας Ορέστης
Published: August 2021

Σχεδόν πενήντα χρόνια έχουν περάσει από την εμφάνιση της θεωρίας των Άριστων Νομισματικών Περιοχών (ΑΝΠ) και αδιαμφισβήτητα, μέχρι και σήμερα αποτελεί βασικό συστατικό της Διεθνούς Μακροοικονομικής Ανάλυσης και της ευρείας συζήτησης για τη νομισματική ολοκλήρωση. Ειδικότερα, η ολοκλήρωση αποτελεί μια πολυσύνθετη έννοια και διαδικασία, αλλά και ένα οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό και θεσμικό διεθνές φαινόμενο των δομών του οικονομικού συστήματος και γενικότερα του παγκόσμιου οικονομικού στερεώματος που έχει κάνει αισθητή την παρουσία του από αρχαιοτάτων χρόνων, και συμβάλλει - μεταξύ άλλων, στην αύξηση της ευημερίας των κρατών μέσω της ανάπτυξης ισχυρών οικονομικών δεσμών και σταθερών πολυμερών σχέσεων, στο πλαίσιο μιας ομάδας χωρών με όμοιο κοινωνικοοικονομικό σύστημα. Αναντίρρητα, η ολοκλήρωση αποτελεί μια καθορισμένη οικονομική διαδικασία μιας ομάδα χωρών αγωνίζεται να αυξήσει το επίπεδο ευημερίας της με την ανάπτυξη ισχυρών και σταθερών σχέσεων προς το συμφέρον των οικονομιών των χωρών που προηγουμένως ήταν ανεξάρτητες μεταξύ τους, μέσω της διαμόρφωσης μιας κοινής στρατηγικής. Η ΕΕ ως προϊόν της διαδικασίας ενοποίησης στο πλαίσιο του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος αποτελεί ένα μοναδικό θεσμικό οικοδόμημα που στηρίζεται στις βάσεις μιας Νομισματικής Ένωσης. Η θεωρία των άριστων νομισματικών περιοχών αποτελεί από καιρό θέμα σημαντικής ακαδημαϊκής έρευνας, αλλά και βασικό αντικείμενο διαμάχης, καθώς η ΕΕ θα μπορούσε να μετατραπεί σε ΑΝΠ και μετά την έναρξη της νομισματικής ένωσης, ακόμη και αν πριν δεν ήταν ΑΝΠ. Συνεπώς, οι ιδιότητες των ΑΝΠ μπορούν να ικανοποιηθούν εκ των υστέρων, δημιουργώντας έτσι μεγαλύτερες προσδοκίες σχετικά με την ενίσχυση της οικονομικής και εμπορικής ολοκλήρωσης.
Ο Οδυσσέας στο αρχαίο ελληνικό και ρωμαϊκό δράμα
Authors: Λαμπροπούλου Ευαγγελία
Published: August 2021

Η διατριβή ερευνά τη μορφή του ήρωα Οδυσσέα ως χαρακτήρα επί σκηνής στο Αρχαίο Ελληνικό και Ρωμαϊκό δράμα. Συγκεκριμένα, παρουσιάζεται το πώς εμφανίζεται ο συγκεκριμένος χαρακτήρας στο δράμα, και ερευνάται η εξέλιξη στη χαρακτηρολογία του προσώπου του, που είναι συνάρτηση πολλών και ποικίλων παραγόντων. Από την ανάλυση της μορφής του στα έργα του Αρχαίου Ελληνικού και Ρωμαϊκού δράματος γίνεται εμφανές ότι οι διάφορες μορφές που παίρνει ο Οδυσσέας εξαρτώνται από τον δημιουργό που κάθε φορά συγγράφει, τα κίνητρά του, τη διακειμενική σχέση των δραμάτων του με την προγενέστερη παράδοση, το είδος στο οποίο εντάσσονται τα έργα του και από τις συμβάσεις του είδους αυτού. Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζουν και οι ιστορικοκοινωνικές συνθήκες συγγραφής κάθε έργου, καθώς συμβάλλουν και αυτές στην ιδιαίτερη μορφή που παίρνει ο Οδυσσέας κάθε φορά.
Measurement data analysis in quality management systems
Authors: Θεοδώρου Δημήτριος
Published: August 2021

Τα αποτελέσματα των αναλύσεων των καυσίμων θα πρέπει να είναι αξιόπιστα και αποδεκτά από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, έτσι ώστε να μειωθούν οι κίνδυνοι προϊόντων εκτός προδιαγραφών, να συντομεύσει ο χρόνος διάθεσης των καυσίμων στην αγορά και να αποδεικνύεται η ποιότητα και η ασφάλεια αυτών. Η αξιολόγηση της «καταλληλόλητας για χρήση» μιας αναλυτικής μεθόδου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την εκτίμηση της αβεβαιότητας της μέτρησης η οποία ουσιαστικά χαρακτηρίζει την ποιότητα ενός αποτελέσματος συνυπολογίζοντας τόσο συστηματικά όσο και τυχαία σφάλματα. Επιπλέον η εκτίμηση της αβεβαιότητας των μετρήσεων με τη χρήση μιας επιστημονικά τεκμηριωμένης και έγκυρης μεθοδολογίας είναι μια βασική απαίτηση συγκεκριμένων διεθνών προτύπων ποιότητας βάσει των οποίων διαπιστεύονται εργαστήρια και φορείς (ISO/IEC 17025, ISO 15189, ISO/IEC 17043 ή ISO Guide 34). Στα κεφάλαια της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής παρουσιάζεται η ανάπτυξη και εφαρμογή στατιστικών και αριθμητικών μεθόδων για την εκτίμηση και χρήση της αβεβαιότητας μετρήσεων σε συγκεκριμένα στάδια του κύκλου της μέτρησης των καυσίμων: προ-αναλυτικά (δειγματοληψία), αναλυτικά (κυρίως μετρητική διαδικασία) και μετα-αναλυτικά (αξιολόγηση της συμμόρφωσης βάσει εργαστηριακών αποτελεσμάτων).
Ηλεκτρομαγνητικές (Η/Μ) μέθοδοι για τον υπολογισμό διάδοσης της ακτινοβολίας από κατακόρυφο δίπολο πάνω από επίπεδη γη
Authors: Ιωαννίδη Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζουμε το πρόβλημα της ακτινοβολίας από ένα κατακόρυφο ηλεκτρικά μικρό δίπολο (δίπολο του Hertz), που βρίσκεται πάνω από επίπεδο έδαφος με απώλειες. Το ζήτημα αυτό είναι το γνωστό στη βιβλιογραφία "πρόβλημα διάδοσης της ακτινοβολίας του Sommerfeld”. Συγκεκριμένα, επιλύουμε εδώ το εν λόγω πρόβλημα στον φασματικό χώρο, καταλήγοντας σε απλές μονοδιάστατες ολοκληρωτικές εκφράσεις για το λαμβανόμενο ηλεκτρομαγνητικό (ΗΜ) πεδίο υπεράνω και κάτω από το επίπεδο έδαφος, και ακολούθως σε κλειστές αναλυτικές εκφράσεις για το ΗΜ πεδίο υπεράνω του εδάφους. Το τελευταίο βήμα, ανωτέρω, επιτυγχάνεται στην περιοχή των υψηλών συχνοτήτων, με την χρήση της ‘Μεθόδου Στάσιμης Φάσης’ (Stationary Phase Method, SPM). Αυτή η μεθοδολογία φαίνεται να παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα σε σύγκριση με την κλασσική προσέγγιση του Sommerfeld, η οποία υλοποιείται στο πεδίο του χώρου, καθώς και άλλων γνωστών ερευνητών, αφού αποφεύγουμε την χρήση του δυναμικού Hertz και τη συνεπαγόμενη δυσκολία, που αυτό επιφέρει στον υπολογισμό του λαμβανόμενου ηλεκτρομαγνητικού πεδίου. Τα αριθμητικά αποτελέσματα για το λαμβανόμενο ηλεκτρομαγνητικό (ΗΜ) πεδίο στον δέκτη, που εξάγονται στην παρούσα μελέτη μέσω της SPM, παρουσιάζονται αναλυτικά και συγκρίνονται με τις αντίστοιχες λύσεις των Norton, King και Sarkar. Στη συνέχεια, πραγματοποιούνται αριθμητικές συγκρίσεις μεταξύ της αναλυτικής επίλυσης με SPM και της επίλυσης μέσω αλγορίθμου αριθμητικής ολοκλήρωσης (Numerical Integration, NI) για το λαμβανόμενο Η/Μ πεδίο σε μεγάλο εύρος συχνοτήτων και αποστάσεων μεταξύ πομπού και δέκτη. Με βάση τα συμπεράσματα των ανωτέρω συγκρίσεων καθορίζεται το ακριβές εύρος συχνοτήτων και αποστάσεων μεταξύ πομπού και δέκτη, στο οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να είναι αποτελεσματική η SPM. Ωστόσο, ως αποτέλεσμα των αριθμητικών υπολογισμών μας, διαπιστώσαμε ότι ούτε η οριζόντια απόσταση μεταξύ του πομπού και του δέκτη, ούτε η συχνότητα λειτουργίας είναι από μόνες τους επαρκείς δείκτες σχετικά με την καταλληλότερη μέθοδο (SPM ή Αριθμητική Ολοκλήρωση) για την εκτίμηση των επιπέδων του σήματος στον δέκτη. Ως εκ τούτου, τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι μια τέτοια απόφαση θα πρέπει να βασίζεται στον συνδυασμό τους, όπως δίνεται από το γινόμενο k · r, που είναι γνωστό και ως ‘ηλεκτρική απόσταση’. Στην πράξη αποδεικνύεται ότι λόγω συγκεκριμένων ιδιομορφιών των ολοκληρωτικών εκφράσεων, οι οποίες παρουσιάζουν ορισμένες ασυνέχειες, είναι συχνά προτιμητέο να χρησιμοποιείται η Μέθοδος Στάσιμης Φάσης, ώστε να βελτιστοποιηθεί ο υπολογισμός των επιπέδων των σημάτων και ειδικότερα για υψηλές συχνότητες (VHF, UHF), οι οποίες χρησιμοποιούνται ευρέως στις ασύρματες τηλεπικοινωνίες. Τέλος, αναφερόμαστε στις πρακτικές εφαρμογές, στις οποίες είναι εφικτό να αξιοποιηθούν τα συμπεράσματα της παρούσας διατριβής, καθώς επίσης και στην επιπλέον έρευνα, που στοχεύει να πραγματοποιήσει η ερευνητική μας ομάδα στο άμεσο μέλλον.
Μετρήσεις χρόνου και σχετικά αστρονομικά όργανα στην ελληνική αρχαιότητα
Authors: Πάνου Ευαγγελία
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να διαπιστωθούν οι τρόποι μέτρησης μεγεθών χρόνου στην αρχαιότητα με αστρονομικά όργανα και πώς η κατασκευαστική τους ακρίβεια επηρέαζε την ακρίβεια μέτρησης μεγεθών χρόνου. Συμπεράσματα εξήχθησαν τόσο από τη μελέτη κειμένων αρχαίων συγγραφέων (Άρατος Σολεύς, Ίππαρχος, Κλαύδιος Πτολεμαίος) όσο και από επιτόπιες μετρήσεις που ελήφθησαν κατόπιν μελέτης αρχαίων γλυπτών ηλιακών ωρολογίων που φυλάσσονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, στο Επιγραφικό Μουσείο, στη Στοά του Αττάλου στην Αρχαία Αγορά των Αθηνών και στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά. Η μελέτη επεκτάθηκε και στο σημαντικότερο αστρονομικό μνημείο της Αθήνας, στον Πύργο των Ανέμων. Από τις υπάρχουσες χαράξεις των εννέα εντοιχισμένων ηλιακών ωρολογίων που είναι ιδιαίτερης σημασίας, καθώς είναι τα μόνα που βρίσκονται ακόμη και σήμερα στον φυσικό τους χώρο, εξήχθησαν συμπεράσματα για την κατασκευαστική τους ακρίβεια και τη βέλτιστη θέση τοποθέτησης των γνωμόνων τους προκειμένου να λειτουργούν με ακρίβεια στο γεωγραφικό πλάτος της Αθήνας. Τέλος, διατυπώθηκε ολοκληρωμένη εκπαιδευτική πρόταση εκπόνησης μαθητικής έρευνας στο πλαίσιο των θεσμοθετημένων «Ερευνητικών Εργασιών» από μαθητές λυκείου με θέμα: «Τα ηλιακά ωρολόγια του Πύργου των Ανέμων» και προτάθηκαν δράσεις με σκοπό την εξοικείωση των μαθητών με τις διαδικασίες της έρευνας, την αξιοποίηση και εμπέδωση εννοιών της αστρονομίας και τη διάχυση της αστρονομικής γνώσης μέσω της εκπαίδευσης.
Μελέτη συσχέτισης αντιλαμβανόμενου στρές, στρεσογόνων γεγονότων ζωής και τρόπου διαχείρισης του στρές στη σκλήρυνση κατά πλάκας
Authors: Χρυσοβιτσάνου Χρυσούλα
Published: August 2021

Η σκλήρυνση κατά πλάκας(ΣΚΠ), ή Πολλαπλή Σκλήρυνση (Π.Σ) είναι μια χρόνια φλεγμονώδης απομυελινωτική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος και είναι η συχνότερη νευρολογική νόσος σε νεαρούς ενήλικες. Αν και μελετάται πολλά χρόνια, η αιτιολογία της παραμένει άγνωστη. Χαρακτηρίζεται από πολλαπλότητα και διακύμανση της εντάσεως των συμπτωμάτων, αδυναμία πρόβλεψης της εξέλιξης, συμπτωματική και όχι αιτιολογική αντιμετώπιση. Εμφανίζεται με εξάρσεις και υφέσεις, τις γνωστές ώσεις. Προσβάλλει κυρίως νεαρά ενήλικα άτομα - και κυρίως γυναίκες σε αναλογία 3/2- και προκαλεί δυσλειτουργίες με μεγάλο κόστος στη φυσική κατάσταση, καθώς και στον επαγγελματικό, οικογενειακό, κοινωνικό και ψυχολογικό τομέα 1,2.Η σκλήρυνση κατά πλάκας εγείρει πάντα το ενδιαφέρον των επαγγελματιών υγείας στο πεδίο της έρευνας, γιατί αποτελεί μια νόσο που εμφανίζεται στην νεαρά ενήλικη ζωή, στην παραγωγική ηλικία, δεν υπάρχει θεραπεία και είναι δύσκολο να προβλεφθεί η πορεία της. Κατά συνέπεια, των παραπάνω, το στρες που ακολουθεί την διάγνωση είναι έντονο και συνεχές. Η νόσος εμφανίζεται με διάφορες μορφές, οι οποίες περιγράφονται παραπάνω. Η πιο συχνή μορφή είναι η υποτροπιάζουσα, η οποία παρουσιάζει εξάρσεις (υποτροπές) και υφέσεις. Ανάμεσα στους παράγοντες που μπορεί να προκαλέσουν μια υποτροπή της νόσου, ίσως είναι και τα στρεσογόνα γεγονότα ζωής, που οδηγούν σε αύξηση της φλεγμονώδους δραστηριότητας της νόσου, περιλαμβάνοντας αλλαγές στους ανοσολογικούς μηχανισμούς, οι οποίοι συνδέονται με υποθαλαμο-υποφυσο-αδρενεργικό άξονα και το αυτόνομο σύστημα. Έκθεση στο χρόνιο στρες έχει βρεθεί ότι μειώνει τον αριθμό και την λειτουργία των υποδοχέων των γλυκοκορτικοειδών, των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι μελέτες που έχουν προηγηθεί αδυνατούν να συνδέσουν αιτιοπαθογενετικά τη νόσο με το στρες, όμως δείχνουν ότι υπάρχει κάποιου είδους σχέση με τις κλινικές υποτροπές. Θα μελετηθεί λοιπόν, η σχέση του αντιλαμβανόμενου στρες, των στρεσογόνων γεγονότων ζωής και του τρόπου διαχείρισης του στρες με την πρόκληση υποτροπών της νόσου. Στην μελέτη αυτή θα γίνει μια συνολική παρουσίαση για την νόσο, καθώς και για το στρες και στη συνέχεια θα παρουσιαστούν τα αποτελέσματα από την έρευνα για το πώς συσχετίζεται η Σκλήρυνση κατά πλάκας με το στρες, για το αν το αντιλαμβανόμενο στρες, τα στρεσογόνα γεγονότα ζωής και ο τρόπος που οι ασθενείς αυτοί αντιμετωπίζουν και διαχειρίζονται το στρες επηρεάζουν την εμφάνιση υποτροπών της νόσου.Στο πεδίο αυτό είναι, προς το παρόν, δεν έχουν γίνει πολλές μελέτες και είναι σημαντικό να μελετηθεί πιο διεξοδικά και με μεγαλύτερη προσοχή η σχέση των εξάρσεων της νόσου και της επίδρασης του στρες.
Μελέτη του ρόλου της κυτταροειδικής ενεργοποίησης του μεταγραφικού παράγοντα NF-κB στην ανάπτυξη φλεγμονής και απομυελίνωσης κατά τη διάρκεια νευροφλεγμονωδών νοσημάτων στο κεντρικό νευρικό σύστημα με χρήση διαγονιδιακών ποντικιών
Authors: Καραμίτα Μαρία
Published: August 2021

Στην συγκεκριμένη διατριβή διερευνήσαμε τη συνεισφορά του μονοπατιού TNF-NFκB και ειδικότερα τις διαφορετικές επιδράσεις των tmTNF και solTNF στην απομυελίνωση και επαναμυελίνωση σε ένα ζωικό μοντέλο για την ΣΚΠ, αυτό της επαγόμενης από το cuprizone (CPZ) απομυελίνωσης. Χρησιμοποιήσαμε εκλεκτικούς και μη εκλεκτικούς αναστολείς του TNF ή επίμυες από τους οποίους απουσιάζει πλήρως ο TNF (Tnf-/-). Δείξαμε ότι το XPro1595, ένα κυρίαρχο αρνητικό ανάλογο του solTNF που τον αναστέλλει εκλεκτικά διατηρώντας τις ευεργετικές ιδιότητες του tmTNF, έχει την ικανότητα να διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό ακόμη και σε υγιείς επίμυες. Η ιδιότητα αυτή του XPro1595 το καθιστά κατάλληλο εργαλείο για τη μελέτη του ρόλου του solTNF τοπικά στο ΚΝΣ υπό φυσιολογικές και παθολογικές καταστάσεις. Η χορήγηση του XPro1595 σε αγρίου τύπου επίμυες δεν παρεμπόδισε την εξέλιξη της επαγόμενης από το CPZ απομυελίνωσης, της νευροφλεγμονής, και του νευροεκφυλισμού, αλλά επήγαγε την επαναμυελίνωση και παρεμπόδισε περαιτέρω εκφυλισμό των αξόνων. Συνολικά, η μελέτη αυτή δίνει έμφαση στην σημασία της TNF-NF-κB σηματοδότησης στην προστασία και την αποκατάσταση του ΚΝΣ. Λόγω της πολυπλοκότητας του συστήματος αυτού, είναι επιτακτική η ανάγκη να προσδιοριστούν οι ακριβείς μηχανισμοί πρόσδεσης του TNF στους υποδοχείς του, καθώς και τα κύτταρα στόχοι της προστατευτικής του δράσης. Οι εκλεκτικοί αναστολείς του solTNF , που έχουν την ικανότητα να διασχίζουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, αποτελούν ελπιδοφόρα προσέγγιση για την θεραπεία της προοδευτικής ΣΚΠ και ενός ευρέως φάσματος νευροεκφυλιστικών ασθενειών.
Το πανηγύρι του Αϊ-Συμιού στο Μεσολόγγι
Authors: Καρανικόλα-Τσουβέλα Ελένη
Published: August 2021

Αντικείμενο διερεύνησης της παρούσας εργασίας αποτελεί η αποτύπωση, μελέτη και ερμηνεία του πανηγυριού του Αϊ-Συμιού στο Μεσολόγγι. Καταγράφεται η πορεία του πανηγυριού στον χρόνο, με την επισήμανση των σταθερών στοιχείων του που αφορούν τον τόπο, τον χρόνο τέλεσης, την μουσική, τον χορό, το τραγούδι, την φορεσιά, την διατροφή. Ανιχνεύονται, επίσης, οι μεταβολές που έλαβαν χώρα στον εορτασμό του πανηγυριού, λόγω των ιστορικών συγκυριών –ιδιαίτερα το ιστορικό γεγονός της Εξόδου είχε μεγάλο αντίκτυπο- αλλά και λόγω οικονομικών, κοινωνικών ή τεχνολογικών μεταβολών. Πέρα, όμως, από το φαίνεσθαι, τις επιμέρους μεταβολές, η βαθύτερη ουσία, το είναι του πανηγυριού, παραμένει αναλλοίωτο. Αυτό γίνεται αντιληπτό μέσα από την περιγραφή του τελετουργικού του χαρακτήρα και την υπογράμμιση της θρησκευτικής, διονυσιακής, ψυχαγωγικής, κοινωνικής, ιστορικής και πολιτισμικής του διάστασης. Αναλύεται η έννοια της παρέας ως μικροκοινωνία, ο τρόπος οργάνωσής της και οι συναισθηματικοί δεσμοί που αναπτύσσονται μεταξύ των μελών της, αλλά και με τους τσιγγάνους μουσικούς. Τέλος, εντοπίζονται οι βασικές αρχές και αξίες που διέπουν την λειτουργία της παρέας. Οι αρχές και οι αξίες αυτές μεταδίδονται, μέσω του πανηγυριού, στα παιδιά, τους συνεχιστές της παράδοσης. Το πανηγύρι μελετάται και από παιδαγωγική άποψη, καθώς συνιστά ένα αυθεντικό και υγιές πεδίο νοητικής, συναισθηματικής, και κοινωνικής ανάπτυξης των νέων. Το αϊ-συμιώτικο πανηγύρι αποτελεί σημείο αναφοράς όλο τον χρόνο, και μία από τις σημαντικότερες συνιστώσες της ζωής στο Μεσολόγγι.
Ανταγωνισμός και συνεργασία ως παράγοντες στρατηγικής αλληλεπίδρασης στη συμπεριφορική θεωρία παιγνίων
Authors: Καμπισιούλης Παναγιώτης
Published: August 2021

Η θεωρία παιγνίων είναι μια λογική ανάλυση των καταστάσεων σύγκρουσης και συνεργασίας σε ένα οικονομικό σύστημα. Οι οντότητες, μέσα σε ένα οικονομικό σύστημα, αλληλεπιδρούν έχοντας διαφορετικά και ενδεχομένως συγκρουόμενα συμφέροντα. Μέσα από την ανάλυση της αλληλεπίδρασης προσπαθούμε να κατανοήσουμε την τακτική προσέγγισης της ισορροπίας των στρατηγικών παραγόντων.Η ανάλυση του κώδικά συμπεριφοράς των παικτών, μέσα από το πρίσμα της εμπιστοσύνης, της επιλογής και της χρησιμότητας μας εξασφαλίζει το χάρτη του πεδίου ατομικών προτιμήσεων. Ως εκ τούτου οι συμπεριφορικές διαστάσεις των δεδομένων, αποτελούν βοήθημα στην προσπάθεια για απόκτηση ολοκληρωμένης εικόνας. Στην εισαγωγή της τρίτης ενότητας, αναφερόμαστε στις στρατηγικές των συγκρούσεων και στις τεχνικές των διαπραγματεύσεων. Κύριο τμήμα αποτελεί η προσέγγιση πάνω στο σχήμα διαιτησίας κατά Nash, όπου περιγράφουμε την ανάπτυξη μεθόδων προκειμένου να επιβεβαιώσουμε το σχήμα.Στην τέταρτη ενότητα εστιάζουμε στη μελέτη της συμπεριφορά των παικτών χωρίς πληροφόρηση υπό την επίδραση εξωτερικών παραγόντων. Συγκεκριμένα περιγράφουμε το πείραμα που πραγματοποιήσαμε στο πλαίσιο της ανάλυσης της προσαρμοστικότητας των παικτών σε ένα σύστημα.Εφαρμοσμένες τεχνικές σε επιχειρησιακούς τομείς όπως οι κοινοβουλευτικές συμμαχίες, η κούρσα του είκοσι και η αγορά ηλεκτρικής ενέργειας ολοκληρώνουν την πέμπτη ενότητα. Κλείνουμε τη διατριβή παρουσιάζοντας τη συνεισφορά της στο επιστημονικό πεδίο, καθώς και τις περιοχές εκείνες οι οποίες εξακολουθούν να παρουσιάζουν έντονο ερευνητικό ενδιαφέρον.
Επιπτώσεις ανανεώσιμων υποκατάστατων στη λιπαντική ικανότητα, την οξειδωτική συμπεριφορά και το μικροβιακό φορτίο των πετρελαιοειδών
Authors: Ντόντος Γεώργιος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στη μελέτη του βιοντήζελ (μεθυλεστέρες λιπαρών οξέων) και των βιολιπαντικών (τριμεθυλοπροπυλεστέρες λιπαρών οξέων) που συνιστούν ανανεώσιμα υποκατάστατα του πετρελαίου ντήζελ και των συμβατικών λιπαντικών αντίστοιχα. Επιχειρεί να συμβάλλει στη βελτιστοποίηση των ποιοτικών χαρακτηριστικών και στην εξέλιξη των προδιαγραφών για την προσαρμογή των συστημάτων διασφάλισης ποιότητας στα νέα δεδομένα. Στο πρώτο μέρος της διατριβής μελετάται η συμπεριφορά του βιοντήζελ στην οξείδωση και στη λιπαντική ικανότητα. Η οξειδωτική σταθερότητα εκτιμήθηκε με τη μέθοδο Rancimat καθώς και με την προσφάτως προτυποποιημένη μέθοδο RSSOT, ενώ επιχειρήθηκε συγκριτική αξιολόγηση των δύο αυτών δοκιμών. Παρατηρείται ότι η οξειδωτική υποβάθμιση επιφέρει αλλαγή σε βασικές ιδιότητες του καυσίμου όπως το ιξώδες, η πυκνότητα και ο αριθμός οξύτητας. Κατ' επέκταση, τα προϊόντα της οξείδωσης του βιοντήζελ επιδρούν αρνητικά στη λιπαντική ικανότητα του καυσίμου, με την επιδείνωση να είναι εντονότερη στις υψηλές συγκεντρώσεις. Διερευνήθηκε επίσης η συμβατότητα αντιπροσωπευτικών μετάλλων που χρησιμοποιούνται στα συστήματα διανομής του καυσίμου ντήζελ όπου φάνηκε ότι όλα εκτός από τον χάλυβα έχουν προ-οξειδωτική δράση ενώ η σχετική δραστικότητα εξαρτάται και από τον τύπο του βιοντήζελ. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής διερευνήθηκε το ζήτημα της ανάπτυξης μικροοργανισμών στα μείγματα ντήζελ-βιοντήζελ. Η προσθήκη του βιοντήζελ στο συμβατικό ντήζελ κίνησης δημιουργεί πιο ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη μικροβιακού φορτίου. Οι πειραματικές μετρήσεις έδειξαν ότι η μικροβιακή σταθερότητα του τελικού μείγματος εξαρτάται από τη συγκέντρωση του βιοντήζελ, ενώ επηρεάζεται και από την προέλευση και τις ιδιότητες του. Ρόλο επίσης φαίνεται να διαδραματίζει και ο βαθμός αποθείωσης του καυσίμου βάσης, με το ντήζελ πολύ χαμηλής περιεκτικότητα σε θείο να παρουσιάζει μικρότερη αντίσταση. Τέλος το μικροβιακό φορτίο επιδρά στην οξειδωτική σταθερότητα των τελικών μειγμάτων ενώ παρατηρείται και αλληλεπίδραση με την οξύτητα του καυσίμου. Το τρίτο μέρος περιλαμβάνει τη σύνθεση και αξιολόγηση των βιολιπαντικών από ανανεώσιμες πρώτες ύλες. Χρησιμοποιήθηκαν εγχώριες - κυρίως - πρώτες ύλες προς παραγωγή τριμεθυλοπροπυλεστέρων των λιπαρών οξέων. Τα πειραματικά αποτελέσματα δείχνουν ότι οι παραχθέντες ελαιοχημικοί εστέρες δύναται να αξιοποιηθούν ως ανανεώσιμα υποκατάστατα των ορυκτελαίων για την παραγωγή τελικών λιπαντικών για ειδικές χρήσεις. Επιπλέον με χρήση εναλλακτικών καταλυτικών συστημάτων επετεύχθη η σύνθεση βιολιπαντικών με αξιοσημείωτα αναβαθμισμένα χαρακτηριστικά ώστε να μπορούν να ανταπεξέλθουν σε εφαρμογές με πιο αυξημένες απαιτήσεις. Η παραγωγή υψηλής προστιθέμενης αξίας βιολιπαντικών με αξιοποίηση των εγχώριων πρώτων υλών μπορεί να συνεισφέρει στην καθετοποίηση της οικονομίας παρέχοντας αναπτυξιακές προοπτικές με γνώμονα την αειφορία.
Ανάπτυξη διαδικτυακού εκπαιδευτικού περιβάλλοντος και μελέτη της συμβολής του στην ενίσχυση προ - επαγγελματικών δεξιοτήτων ατόμων με διαταραχές του αυτιστικού φάσματος
Authors: Τσιόπελα Δήμητρα
Published: August 2021

Η χρήση των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών στην εκπαίδευση παιδιών με διαταραχές του αυτιστικού φάσματος είναι ένα δυναμικό πεδίο που συνδέει τους ερευνητικούς τομείς της εκπαιδευτικής τεχνολογίας και της ειδικής εκπαίδευσης. Αυτή η διατριβή μελετά το ρόλο των ΤΠΕ στην επαγγελματική εκπαίδευση των ατόμων με αυτισμό και την επίδραση του συναισθήματος στην μαθησιακή διαδικασία. Για το σκοπό αυτό, παρουσιάζεται ο σχεδιασμός, η ανάπτυξη και η αξιολόγηση μέσω πειραματικών διδασκαλιών, ενός πρωτότυπου εκπαιδευτικού διαδικτυακού λογισμικού, το οποίο στοχεύει στην ανάπτυξη προ-επαγγελματικών δεξιοτήτων από μαθητές με χαμηλής λειτουργικότητας αυτισμό που φοιτούν σε σχολεία Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Για την παρακολούθηση της μαθησιακής εξέλιξης κατά τη διάρκεια των πειραματικών διδασκαλιών χρησιμοποιείται μια μεθοδολογία η οποία, εκμεταλλευόμενη δεδομένα προερχόμενα από πολλές διαφορετικές πηγές, αξιολογεί τις επιδόσεις κάθε μαθητή σε συνδυασμό με το επίπεδο διέγερσης του, εξασφαλίζοντας έτσι καλύτερη παρακολούθηση της εξελικτικής του πορείας, αποτελεσματικότερο σχεδιασμό του εκπαιδευτικού του προγράμματος και δυνατότητα βελτίωσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε πραγματικό χρόνο. Από τη μελέτη της βιβλιογραφίας και την ανάλυση των πειραματικών δεδομένων προκύπτει ότι (α) το εκπαιδευτικό λογισμικό και η διδακτική μεθοδολογία που παρουσιάζονται συμβάλλουν σε έναν τομέα του οποίου τα ερευνητικά δεδομένα είναι πολύ περιορισμένα, (β) η ανάπτυξη προ-επαγγελματικών δεξιοτήτων από μαθητές με αυτισμό μπορεί να ενισχυθεί σημαντικά με τη χρήση ενός κατάλληλα σχεδιασμένου εκπαιδευτικού λογισμικού που θα προσομοιώνει πραγματικές εργασίες, (γ) οι μαθητές με αυτισμό παρουσιάζουν κλίση στις εργασίες ομαδοποίησης, ταξινόμησης και επανάληψης μοτίβων, ενώ αντιμετωπίζουν δυσκολίες στις εργασίες που απαιτούν απομνημόνευση και (δ) η συνδυαστική μελέτη δεδομένων από πολλαπλές πηγές (σημειώσεις παρατήρησης, αρχεία καταγραφής του συστήματος και δεδομένα ψυχοφυσιολογίας) μπορεί να δώσει πολύτιμες πληροφορίες για το μαθησιακό προφίλ των μαθητών και να συνεισφέρει στον σχεδιασμό αποτελεσματικών εξατομικευμένων παρεμβάσεων.
Long-run causal effects of public investments
Authors: Κασάπη Σοφία
Published: August 2021

Το ερώτημα που τίθεται εδώ είναι αν οι δημόσιες επενδύσεις προς την κατεύθυνση της παροχής δημόσιας δωρεάν παιδείας ευνοούν την οικονομική ανάπτυξη, σε όρους ΑΕΠ κατά κεφαλή, για την περίπτωση της Ελλάδας. Η διατριβή αυτή συμμετέχει στο διάλογο σχετικά με το αν οι δημόσιες επενδύσεις δημιουργούν τις κατάλληλες βάσεις για την αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων, όταν στόχος τους είναι η δημιουργία νέων υποδομών και καλύτερων συνθηκών στην αγορά για όλους τους επιχειρηματικούς κλάδους. Η μελέτη υιοθετεί καταρχήν την καθιερωμένη παραμετρική οικονομετρική εργαλειοθήκη, όπως αναπτύχθηκε από τον Granger (1969), και πάει ένα βήμα παρακάτω και προς την κατεύθυνση της μη-παραμετρικής μεθοδολογίας. Η μη-παραμετρική μέθοδος που χρησιμοποιείται για τον έλεγχο των υποθέσεων είναι η τροποποιημένη στατιστική των Diks & Panchenko (2006),η αρχική εκδοχή της οποίας είναι η στατιστική που προτάθηκε από τους Hiemstra & Jones (1994). Η στατιστική των HJ δεν χρησιμοποιήθηκε καθώς εμφάνιζε καταγεγραμμένο πρόβλημα ότι υπέρ-απορρίπτει την μηδενική υπόθεση. Στη συνέχεια, εφαρμόστηκε η επέκταση της στατιστικής των Diks & Panchenko, η μέθοδος “data sharpening method” έτσι όπως αναπτύχθηκε από τους Diks &Wolski (2013). Ο σκοπός είναι να διορθώσουμε όλα τα προβλήματα συνέπειας της DP μεθόδου καθώς και τις προκαταλήψεις του εκτιμητή Kernel. Oi μη παραμετρικές μέθοδοι της μη γραμμικής Granger μεθοδολογίας εφαρμόστηκαν, όπως αναπτύχθηκαν σε κώδικες C, επάνω στα κατάλοιπα των VAR και E-GARCH μοντέλων. Τα ετήσια δεδομένα μετατράπηκαν σε τριμηνιαία, με την επεξεργασία της μεθόδου cubic spline interpolation. Τα αποτελέσματα συμφωνούν με πιο γενικά συμπεράσματα για τον αντίκτυπο των δημοσίων επενδύσεων στην οικονομική ανάπτυξη, και δεν αιτιολογούν αυτά τα επίπεδα δημοσίων εξόδων προς την δημόσια δωρεάν παιδεία. Κυρίως για τα ανώτερα επίπεδα όπως η δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση. Άλλες δευτερεύουσες αιτιακές σχέσεις που έχουν εμφανιστεί αποδεικνύουν την ύπαρξη πολύπλοκων αλληλεξαρτήσεων και συνεργιών. Σύμφωνα και με τη Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΠ, 2005), οι δημόσιες επενδύσεις στο ανθρώπινο κεφάλαιο και στην έρευνα και την τεχνολογία, αποτελούν βασικό συστατικό στοιχείο ανάπτυξης, κάτω από ορισμένες συνθήκες. Τα δεδομένα συγκεντρώθηκαν από την ΕΛΣΤΑΤ και την AMECO για την περίοδο 1960-2014. Δυστυχώς η έλλειψη συγκρίσιμων και ποιοτικών δεδομένων περιόρισε το εύρος της έρευνας, από πάνελ σε ανάλυση χρονοσειρών, καθώς και λόγω της έλλειψης συνεργατικής διάθεσης των αρμόδιων υπαλλήλων. Ευτυχώς τα αποτελέσματα της έρευνας θωρακίστηκαν με συνέπεια και ακρίβεια από τις μεθόδους που ακολουθήθηκαν, και παρέχουν μία καθαρή εικόνα για τις δημόσιες επενδύσεις στην δημόσια δωρεάν παιδεία, στην περίπτωση της δοκιμαζόμενης ελληνικής οικονομίας.
Στρατός και εθνικό ζήτημα στην Ελλάδα 1880-1909
Authors: Παντουβάκης Μιχαήλ
Published: August 2021

Η διατριβή πραγματεύεται την αναδιοργάνωση και τον εκσυγχρονισμό του ελληνικού στρατού που επιχειρήθηκαν την περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας από τον Χαρίλαο Τρικούπη και συνεχίστηκαν από τις επόμενες κυβερνήσεις έως το κίνημα στο Γουδί. Στόχος της είναι να διερευνήσει τους λόγους και τους μηχανισμούς μέσα από τους οποίους ο έως τότε ανίσχυρος και δέσμιος των πελατειακών σχέσεων ελληνικός στρατός, κατάφερε σε διάστημα τριών δεκαετιών να αμφισβητήσει την πολιτική εξουσία και να παρέμβει δυναμικά στην πολιτική ζωή της χώρας. Παράλληλα, επιχειρεί να αναδείξει την επιρροή του αλυτρωτισμού στους έλληνες στρατιωτικούς αυτή την κρίσιμη περίοδο για το εθνικό ζήτημα, δίνοντας έμφαση στον τρόπο με τον οποίο οι ίδιοι οι αξιωματικοί αντιλαμβάνονταν τα ρόλο τους απέναντι στη Μεγάλη Ιδέα. Να μελετήσει τις ιδιωτικές, ατομικές ή συλλογικές, πρωτοβουλίες για ένοπλη δράση και να καταγράψει την αλληλεπίδραση ανάμεσα στους στρατιωτικούς και την πολιτική εξουσία. Επιχειρεί, τέλος, να απαντήσει σε ερωτήματα που περιστρέφονται γύρω από την ίδια τη διαδικασία ανασυγκρότησης του στρατού (τους λόγους που οδήγησαν την πολιτική εξουσία σε αυτήν την επιλογή, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και τους σχεδιασμούς που υπήρχαν για την πραγματοποίησή της), τα βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα αποτελέσματά της, καθώς και τις ενέργειες μέσα από τις οποίες ο στρατός άρχισε να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες προκειμένου να παίξει ενεργό ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή. Βασικό συμπέρασμα της διατριβής αποτελεί το ότι η τριακονταετής πορεία της ανασυγκρότησής του επέτρεψε στον ελληνικό στρατό, όχι μόνο να βελτιώσει την εικόνα του, αλλά και να αποκτήσει τέτοια εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του, ώστε με αφετηρία το κίνημα στο Γουδί να αρχίσει να αμφισβητεί συστηματικά την πολιτική εξουσία καθ’ όλη σχεδόν τη διάρκεια του 20ου αιώνα.
Η αποτελεσματικότητα της τροποποίησης παραγόντων κινδύνου στην εμφάνιση της πνευμονίας σχετιζόμενης με τον αναπνευστήρα
Authors: Παρίση Μαρία
Published: August 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η VAP (Ventilator-Associated Pneumonia) είναι η πιο συχνή από τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις. Η λοίμωξη αυτή αποτελεί το 25% του συνόλου των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων κι ευθύνεται για παραπάνω από το 50% των χρησιμοποιούμενων αντιβιοτικών, ενώ ο αποδοτέος κίνδυνος θνησιμότητας ξεπερνά το 30% των θανάτων στη ΜΕΘ.ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της επίπτωσης της VAP σε ΜΕΘ Γενικού Νοσοκομείου Αττικής και η υπόθεση ότι η εφαρμογή ενός πρωτοκόλλου εκπαίδευσης του προσωπικού σε συνδυασμό με μία δέσμη μέτρων συμβάλλουν στη μείωση της συχνότητας της νόσου.ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Η συνολική διάρκεια της μελέτης ήταν 2 έτη. Στο διάστημα αυτό εισήχθησαν 1097 ασθενείς στις υπό μελέτη ΜΕΘ. Για κάθε ασθενή γινόταν υπολογισμός των APACHE II και SAPS III scores και καταγραφή παραγόντων κινδύνου. Οι ασθενείς παρακολουθούνταν μέχρι την έξοδό τους από την ΜΕΘ ή για μέγιστο χρονικό διάστημα 30 ημερών. Συλλέχθηκαν 362 συνολικά ασθενείς (247♂/115♀).ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από τους 362 ασθενείς που πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής, 74 εμφάνισαν VAP. Η επίπτωση της VAP ήταν 21,6 /1.000 ημέρες αναπνευστήρα πριν την παρέμβαση και μειώθηκε στο 11,6 /1.000 ημέρες αναπνευστήρα μετά την παρέμβαση. Δύο ακόμη θετικά αποτελέσματα της παρούσας μελέτης ήταν η στατιστικά σημαντική μείωση (p = 0,04) της μέσης διάρκειας παραμονής των ασθενών με VAP στη ΜΕΘ από 36 σε 27 ημέρες και η μείωση της μέσης διάρκειας του μηχανικού αερισμού από 26 σε 21 ημέρες (p= 0,06). Η συνολική συμμόρφωση στη «δέσμη μέτρων» αυξήθηκε από 6% σε 26% (p<0,001).ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η επίπτωση της VAP που παρατηρήθηκε στη μελέτη ήταν ιδιαίτερα αυξημένη σε σχέση με τη βιβλιογραφία. Η εκπαίδευση του προσωπικού σε συνδυασμό με την εφαρμογή μιας δέσμης μέτρων, συνέβαλαν στη μείωση της εμφάνισης της νόσου. Κατά συνέπεια αυτό οδηγεί στην ανάγκη συνεχιζόμενης και καλύτερης εκπαίδευσης η οποία θα βοηθήσει στη περεταίρω μείωση των ποσοστών της νόσου.
Συγκριτική μελέτη των επιπέδων ορού ιντερελευκίνης 6 και tumor necrosis factor (TNF-a) σε ασθενείς, με λίθους ουρητήρα που υποβάλλονται σε εξωσωματική ή ουρητηροσκοπική λιθοθριψία
Authors: Τσακαλδήμης Γεώργιος
Published: August 2021

Εισαγωγή Η εξωσωματική μαζί με την ουρητηροσκοπική λέιζερ λιθοτριψία, αποτελούν τις κυριότερες σύγχρονες μεθόδους αντιμετώπισης των λίθων του ουρητήρα .Ως μη επεμβατική, η εξωσωματική λιθοτριψία, αποτελεί συνήθως την πρώτη επιλογή θεραπείας από τους ασθενείς . Από την άλλη, η ουρητηροσκοπική λέιζερ λιθοτριψία, ως ελάχιστα επεμβατική μέθοδος ,πιστεύεται ότι προκαλεί ελάχιστη βλάβη στον οργανισμό και σε συνδυασμό μετά πολύ υψηλά ποσοστά επιτυχίας , συχνά διεκδικεί σε επιστημονικές συζητήσεις, να αποτελεί την πιο ωφέλιμη επιλογή θεραπείας για λίθους στον ουρητήρα . Ο σκοπός της μελέτης, ήταν η σύγκριση της απάντησης του οργανισμού στο τραύμα, μελετώντας τα επίπεδα ορού της IL-6 και TNF-α , μεταξύ της εξωσωματικής και ουρητηροσκοπικής λέιζερ λιθοτριψίας.Υλικό – Μέθοδος Συνολικά 60 ασθενείς με λίθο του ουρητήρα, διαχωριστήκαν σε σχέση με το είδος της θεραπείας, σε δυο ομάδες Α και Β . Η ομάδα Α (n= 30), υποβλήθηκαν σε ουρητηροσκοπική λέιζερ λιθοτριψία ( URS) και η ομάδα Β (n=30), σε εξωσωματική λιθοτριψία (SWL). Η εξέταση των επιπέδων ορού της IL-6 και TNF-α, έγινε πριν από την θεραπεία και σε 2, 24 και 48 ώρες ,καθώς και 1,24 και 48 ώρες, μετά από την επέμβαση, αντίστοιχα για τις δυο κυτοκίνες . Αποτελέσματα Η τιμή έναρξης της IL-6, ήταν 41,49 pg/ml και 25,42 pg/ml ,καθώς και αυτή του TNF-α 25,51 pg/ml και 13,77 pg/ml, για την ομάδα με URS και SWL αντίστοιχα . Τα επίπεδα ορού της IL-6, αν και αυξήθηκαν μετά από την URS, οι μεταβολές αυτές δεν ήταν στατιστικά σημαντικές ,ενώ αντίθετα τα επίπεδα ορού της IL-6, αυξήθηκαν στατιστικά σημαντικά( P<0,01) κατά +20,49 pg/ml , +27,42 pg/ml και +16,23 pg/ml, αντίστοιχα για τα χρονικά διαστήματα 2 , 24 και 48 ώρες μετά από την SWL. Αύξηση, κατά +10,39 pg/ml (P<0,05), παρουσίασε η μέση τιμή του TNF-α, στον ορό, 1 ώρα μετά από την URS και αντίθετα αυτή μειώθηκε (P<0,05), κατά -5,33pg/ml και -3,7pg/ml την 1 και 24 ώρες μετά από την SWL . Συμπέρασμα Αξιολογώντας τα συνολικά αποτελέσματα της μελέτης ,η οξεία απάντηση του οργανισμού στο χειρουργικό τραύμα, με βάση τον προσδιορισμό των επιπέδων ορού της IL-6 και TNF-α, φαίνεται να είναι χαμηλότερη στην URS, σε σύγκριση με αυτή της SWL, για λίθους του ουρητήρα. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα, για να διεξαχθούν πιο ασφαλή και επικυρωμένα συμπεράσματα .
Κυτταρική σηματοδότηση στο μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο
Authors: Μιλτιάδη Παρασκευή
Published: August 2021

Η έκτοπη μεθυλίωση και η απορρύθμιση της κυτταρικής σηματοδότησης συμβάλουν στην παθογένεση των ΜΔΣ, ενώ παράλληλα, επιγενετικές τροποποιήσεις σε γονίδια που συμμετέχουν στην κυτταρική σηματοδότηση συναντώνται συχνά σε ασθενείς με ΜΔΣ, ιδιαίτερα στα όψιμα στάδια της νόσου. Εκτός από την αμοιβαία αλληλεπίδραση μεταξύ των μηχανισμών επιγενετικής τροποποίησης και της σηματοδότησης, οι υπομεθυλιωτικοί παράγοντες μπορούν να επηρεάζουν έμμεσα την μεταγωγή σήματος. Παρά τα δεδομένα στην ΟΜΛ, δεν υπάρχει κάποια έρευνα που να μελετά τις μεταβολές των σηματοδοτικών μορίων Stat3/5 στα όψιμου σταδίου ΜΔΣ, καθώς και την επίδραση της υπομεθυλιωτικής θεραπείας σε αυτή την λευχαιμική σηματοδότηση.Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν τα Stat3/Stat5 σηματοδοτικά προφίλ στα αιμοποιητικά στελεχιαία/προγονικά κύτταρα (ΑΣΠΚ) 74 ασθενών με ΜΔΣ και ΟΜΛ με χαμηλό ποσοστό βλαστών, κατά τη διάρκεια θεραπείας με τον υπομεθυλιωτικό παράγοντα αζακυτιδίνη. Ταυτοποιήθηκαν τα βασικά και επαγόμενα από G-CSF και GM-CSF επίπεδα των μορίων Stat3 και Stat5 στα CD34+ κύτταρα μυελού των οστών των ασθενών με πολυπαραμετρική, φωσφοειδική κυτταρομετρία ροής. Για την ομαδοποίηση των Stat3/5 σηματοδοτικών προφίλ των CD34+ κυττάρων των ασθενών, χρησιμοποιήθηκε η ανιούσα ιεραρχική ταξινόμηση χωρίς επίβλεψη (unsupervised hierarchical clustering). Το στάδιο διαφοροποίησης και οι μοριακές ιδιότητες του GCSF-επαγόμενου διπλά θετικού Stat3/5 υποπληθυσμού στα CD34+ κύτταρα μελετήθηκαν με κυτταρομετρία ροής και ποσοτική real-time PCR στα απομονωμένα προγονικά κύτταρα.Τα δεδομένα της εργασίας έδειξαν ότι το προθεραπευτικό Stat3/5 προφίλ των ΑΣΠΚ στο ΜΔΣ συσχετίζεται σημαντικά με την απάντηση στη θεραπεία και την έκβαση των ασθενών. Ταυτοποιήθηκε, επίσης, ένας G-CSF-επαγόμενος phospho-Stat3/5 διπλά θετικός υποπληθυσμός στο διαμέρισμα των CD34+ κυττάρων (ΔΘ υποπληθυσμός), τα προθεραπευτικά επίπεδα του οποίου ήταν αντιστρόφως ανάλογα της απάντησης στην αζακυτιδίνη. Η κυτταρική ιεραρχία και οι μοριακές ιδιότητες του ΔΘ υποπληθυσμού εμφάνιζαν ομοιότητες με τον φαινότυπο λευχαιμικού στελεχιαίου κυττάρου, ενώ η κινητική του ακολουθούσε την πορεία της νόσου και την απάντηση στη θεραπεία.Τα δεδομένα μας προσφέρουν μια νέα συσχέτιση μεταξύ της Stat3/5 σηματοδότησης και της παθοβιολογίας του ΜΔΣ, ενώ, επίσης, υποδεικνύουν ότι το Stat3/5 σηματοδοτικό προφίλ μπορεί να αποτελέσει προβλεπτικό βιοδείκτη για την απάντηση στην αζακυτιδίνη, καθώς και θεραπευτικό στόχο για το ΜΔΣ.
Αυσονίου, Ex Graeco traducta
Authors: Αθανασιάδου Γαρυφαλλιά
Published: August 2021

Η παρούσα μελέτη έχει δομηθεί σε δύο κύρια μέρη. Στο πρώτο, το εισαγωγικό, ο Αυσόνιος εντάσσεται στη μακρά παράδοση της μετάφρασης, που ξεκίνησε από τους ίδιους τους Ρωμαίους, λόγω της ανάγκης τους για λογοτεχνική δημιουργία, αλλά και στην παράδοση του επιγράμματος ως ο κορυφαίος εκπρόσωπός του κατά την αναλαμπή που γνώρισε το λογοτεχνικό αυτό είδος τον 4ο μεταχριστιανικό αιώνα. Μετά από την παρουσίαση των βιβλιογραφικών εργαλείων και των στόχων της μελέτης, ακολουθεί η διερεύνηση των ελληνικών Ανθολογιών που προϋπήρχαν του Αυσονίου και στις οποίες ο ποιητής ανέτρεξε για να αντλήσει το προς μετάφραση υλικό του: η ύπαρξη μίας ελληνικής Ανθολογίας του 4ου αιώνα, σήμερα χαμένης, την οποία χρησιμοποίησε συστηματικά ο Αυσόνιος πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Στο δεύτερο μέρος αναπτύσσεται πολυεπίπεδα το βασικό αντικείμενο της μελέτης, που είναι η εξέταση της μεταφραστικής θεωρίας και πράξης του Αυσονίου, όπως αυτές αναδεικνύονται μέσα από την αντιπαραβολή των ex Graeco traducta επιγραμμάτων του με τα ελληνικά τους πρότυπα. Τα ex Graeco traducta επιγράμματα του Αυσονίου, δηλαδή αυτά που ο ποιητής επέλεξε να 'μεταφέρει' στη λατινική γλώσσα αξιοποιώντας μεταφραστικά αντίστοιχα ελληνικά ποιήματα, εντοπίζονται διάσπαρτα σε τρεις μεγάλες συλλογές του αυσόνειου corpus: στα Epigrammata de diversis rebus, στα Epitaphia heroum qui bello Troico interfuerunt και στο Eclogarum liber. Στην παρούσα εργασία για πρώτη φορά συγκεντρώνονται και εξετάζονται συνολικά τα ex Graeco traducta και των τριών συλλογών που προαναφέρθηκαν· προς την κατεύθυνση της κατά το δυνατόν καλύτερης κάλυψης και μελέτης αυτού του υλικού επιχειρήθηκε μία θεματική κατηγοριοποίησή του, με το έδαφος για μία τέτοια ερευνητική οπτική να αποδεικνύεται ιδιαίτερα γόνιμο. Στη συνέχεια, πραγματώνεται αναλυτικά ο πρώτος άξονας της παρούσας μελέτης, δηλαδή η σύγκριση των λατινικών μεταφρασμάτων με τα ελληνικά πρωτότυπα ποιήματα σε επίπεδο μορφής, ύφους, περιεχομένου, και το συμπέρασμα που εξάγεται είναι αποκαλυπτικό για τον λογοτέχνη και μεταφραστή Αυσόνιο, ο οποίος εισέρχεται σε ένα διαλεκτικό παιχνίδι με την προγενέστερη ποιητική παράδοση, αποδίδοντας άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο πιστά τα ελληνικά του πρότυπα. Δεύτερος, τέλος, άξονας της μελέτης είναι να καταδειχθεί πως με τα επιγράμματά του ο Αυσόνιος στοχεύει σε μία μεταφραστική οικείωση εισάγοντας έναν εκρωμαϊσμό όχι μόνο μορφής, αλλά και περιεχομένου, μέσα από τη χρήση ποικίλων μεταφραστικών τεχνικών: με την εμφατική χρήση του διαλόγου, την αξιοποίηση των υφολογικών μέσων της ρητορικής, τη στοχευμένη επιλογή ονομάτων και γεωγραφικών προσδιορισμών, την επίδειξη των λογοτεχνικών του προτιμήσεων και γνώσεων, καθώς και την προσθήκη πληροφοριών που απουσιάζουν από το πρωτότυπο κείμενο, ο Αυσόνιος επιχειρεί με επιτυχία να παρουσιάσει στο λόγιο κοινό του τα μεταφρασμένα πια επιγράμματα ως δημιούργημα του δικού του γλωσσικού και πολιτιστικού υποβάθρου.
Λείβηθρα
Authors: Γεωργιάδης Φώτης
Published: August 2021

Η διατριβή πραγματεύεται την κεραμική δύο αποθετών αρχαϊκής περιόδου από τα Λείβηθρα Πιερίας. Αρχικά παρουσιάζεται η μέχρι σήμερα έρευνα γύρω από τα Λείβηθρα, όπως επίσης και οι πληροφορίες που παραδίδονται από την αρχαία γραμματεία για την πόλη. Στη συνέχεια, μετά από σύντομη επισκόπηση του ιστορικού της ανασκαφικής έρευνας των αποθετών, γίνεται αναλυτική παρουσίαση της επείσακτης, γραπτής κεραμικής πολυτελείας από τους αποθέτες, ανά εργαστήριο προέλευσης, καθώς επίσης και της εγχώριας γραπτής κεραμικής. Ακολουθεί η ποσοτική ανάλυση της κεραμικής. Εξετάζεται η χρονολογική κατάταξη της επείσακτης κεραμικής, η σύνθεσή της σε σχήματα αγγείων και η διαφοροποίηση της εργαστηριακής προέλευσής της ανά χρονολογική περίοδο, που στη συνέχεια συγκρίνεται με τη διαφοροποίηση της εργαστηριακής προέλευσης της επείσακτης κεραμικής από άλλες θέσεις της Κεντρικής Μακεδονίας. Η μελέτη της κεραμικής των αποθετών, η ανασκαφική περιγραφή της επίχωσής τους, και η σύγκρισή τους με τους αποθέτες από ιερά της κεντρικής Μακεδονίας και την κεραμική τους, οδηγεί στο συμπέρασμα πως το υλικό των Λειβήθρων προέρχεται από την τέλεση τελετουργικών γευμάτων, που μπορούμε να υποθέσουμε πως συνδέονται με κάποιο ιερό. Το συμπέρασμα αυτό, συνεξεταζόμενο με τον «πανελλήνιο» χαρακτήρα της κεραμικής και τις αναφορές της αρχαίας γραμματείας για την πόλη, επιτρέπει τη διατύπωση, με επιφύλαξη, της υπόθεσης ότι είναι δεν είναι απίθανο οι αποθέτες των Λειβήθρων να σχετίζονται με το μαρτυρούμενο ιερό του Ορφέα στα Λείβηθρα
Landmark detection for unconstrained face recognition
Authors: Περάκης Παναγιώτης
Published: August 2021

Σε αυτήν τη διατριβή παρουσιάζεται μία νέα μέθοδος ανίχνευσης 3Δ οροσήμων και υπολογισμού πόζας, κατάλληλη για 3Δ μετωπικές και πλάγιες σαρώσεις προσώπου. Η προτεινόμενη μέθοδος εκμεταλλεύεται την 3Δ και 2Δ πληροϕορία, ώστε με τη χρήση τοπικών περιγραϕέων να εξαχθούν υποψήϕια σημεία ενδιαϕέροντος, που στη συνέχεια θα αναγνωρισθούν και θα ονοματισθούν ως ανατομικά ορόσημα. Επιπλέον, εισάγεται ένα νέο γενικό πλαίσιο συνδυασμού περιγραϕέων χαρακτηριστικών, για την ανίχνευση οροσήμων. Ωστόσο, οι γενικές μέθοδοι ανίχνευσης χαρακτηριστικών, δεν μπορούν να αναγνωρίσουν και να ονοματίσουν τα ανιχνευμένα ορόσημα. Για το σκοπό αυτό, εισάγεται ένα 3Δ Μοντέλο Οροσήμων Προσώπου (Facial Landmark Model - FLM) αποτελούμενο από ανατομικά ορόσημα. Τα υποψήϕια ορόσημα, ανεξάρτητα του τρόπου με τον οποίο έχουν παραχθεί, μπορούν να αναγνωρισθούν και να ονοματισθούν από το ταίριασμά τους με το μοντέλο FLM. Τέλος, εισάγεται μία νέα μέθοδος για την απρόσκοπτη αναγνώριση προσώπου η οποία χρησιμοποιεί τον 3Δ ανιχνευτή οροσήμων για να αποδόσει σε κάθε σάρωση προσώπου μία αρχική εκτίμηση της πόζας και στη συνέχεια, ένα 3Δ Προσημειωμένο Μοντέλο Προσώπου (Annotated Face Model - AFM) ευθυγραμμίζεται και προσαρμόζεται στα δεδομένα, χρησιμοποιώντας τη συμμετρία του προσώπου για τη συμπλήρωση των αποκρυπτόμενων περιοχών. Έτσι, η προτεινόμενη μέθοδος μπορεί να επιτελέσει συγκρίσεις μεταξύ σαρώσεων διαϕορετικής πόζας, σε αντίθεση με τις υπάρχουσες μεθόδους που απαιτούν αποκλειστικά μετωπικές σαρώσεις.
Πειραματική μελέτη της σταθερότητας της ενδομυελικής ήλωσης ασταθών καταγμάτων κνήμης με περιφερικούς κοχλίες διαφορετικού αριθμού και θέσης
Authors: Αγαθαγγελίδης Φίλων
Published: August 2021

Οι τελευταίες εξελίξεις στο σχεδιασμό των ενδομυελικών ήλων της κνήμης, επιτρέπουν τη χρήση πολλαπλών βιδών ασφάλισης περιφερικά, προκειμένου να εξασφαλίζεται σταθερή ανάταξη των καταγμάτων του περιφερικού τριτημορίου της κνήμης. Δεν είναι ξεκάθαρο όμως, πόσες βίδες και με ποια διάταξη πρέπει να χρησιμοποιηθούν. Προκειμένου να απαντηθεί το ερώτημα αυτό, διενεργήθηκε η παρούσα πειραματική εμβιομηχανική μελέτη, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν 36 συνθετικά μοντέλα κνήμης, με τον ενδομυελικό ήλο Expert της εταιρείας Synthes. Τα δοκίμια χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες με διαφορετικές διατάξεις περιφερικού κλειδώματος, από δύο έως τέσσερις κοχλίες. Πραγματοποιήθηκε οστεοτομία πλάτους 7 χιλιοστών στα 72 χιλιοστά από την αρθρική επιφάνεια, προσομοιώνοντας ένα ασταθές κάταγμα τύπου 42-C3. Κάθε ομάδα χωρίστηκε σε τρεις υπο-ομάδες, οι οποίες υποβλήθηκαν σε δοκιμασία αξονικής φόρτισης, κάμψης τριών σημείων και στροφής αντίστοιχα. Μετρήθηκε η ακαμψία κάθε δοκιμίου και πραγματοποιήθηκε σύγκριση με τα δοκίμια της ίδιας υπο-ομάδας. Παρόλο που βρέθηκαν διαφορές ανάμεσα στη σταθερότητα των διαφορετικών διατάξεων κλειδώματος, αυτές δεν ήταν στατιστικά σημαντικές σε αξονική συμπίεση (p=0.105), κάμψη (p=0.801), εξωτερική στροφή (p=0.246) και εσωτερική στροφή (p=0.370). Η μελέτη έδειξε ότι όταν χρησιμοποιείται ο ενδομυελικός ήλος Expert για την αντιμετώπιση ασταθών καταγμάτων περιφερικού τριτημορίου κνήμης, η κλασική διάταξη με δύο παράλληλες περιφερικές βίδες, μπορεί να προσφέρει την απαραίτητη σταθερότητα υπό συνθήκες βάδισης με μερική φόρτιση.