Η βιωσιμότητα των δερματικών μοσχευμάτων μετά την εφαρμογή συμπυκνώματος αιμοπεταλίων
Authors: Χαντές Αχιλλέας 
Published: August 2021

ΕισαγωγήΗ μεταμόσχευση δέρματος αποτελεί μια από τις συχνότερες χειρουργικές επεμβάσεις στην πλαστική χειρουργική για την κάλυψη δερματικών ελλειμμάτων. Η εφαρμογή του αυτόλογου συμπυκνώματος αιμοπεταλίων (platelet rich plasma, PRP) έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει στην επούλωση διάφορων ιστικών ελλειμμάτων. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση της επίδρασης της τοπικής έγχυσης του συμπυκνώματος αιμοπεταλίων στην επαναγγείωση δερματικών μοσχευμάτων και γενικά στην έκβαση της δερματικής αυτομεταμόσχευσης. Υλικό & ΜέθοδοςΠειραματική ΜελέτηΔερματικά μοσχεύματα ολικού πάχους, διαστάσεων 4Χ4cm, ελήφθησαν από τα ωτικά πτερύγια 20 κονίκλων, δημιουργώντας ταυτόχρονα δύο ελλείμματα σε κάθε πειραματόζωο. Τα ελλείμματα του δεξιού πτερυγίου καλύφθηκε με το μόσχευμα του αριστερού πτερυγίου μετά από διεγχειρητική τοπική έγχυση αυτόλογου συμπύκνωματος αιμοπεταλίων στη δέκτρια περιοχή (ομάδα Α, n=20 μοσχεύματα), ενώ τα ελλείμματα του αριστερού πτερυγίου καλύφθηκε με το μόσχευμα του δεξιού πτερυγίου (ομάδα Β, n=20 μοσχεύματα), όπου δεν εφαρμόστηκε PRP. Η αξιολόγηση της επίδρασης του PRP στην πρόσληψη των δερματικών μοσχευμάτων έγινε την 7η μετεγχειρητική ημέρα τόσο με μορφολογική καταγραφή του ποσοστού πρόσληψης των μοσχευμάτων, όσο και με ιστολογική μελέτη μετά από λήψη ιστοτεμαχίων από την μεταμοσχευθείσα περιοχή. Μελετήθηκε ο όγκος των νέων αγγείων στο χόριο του μεταμοσχευμένου δέρματος των δύο ομάδων και ακολούθησε στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων. Κλινική ΜελέτηΤο υλικό της κλινικής μελέτης περιλαμβάνει 20 ασθενείς με μέσο όρο ηλικίας τα 53 έτη, οι οποίοι έφεραν διάφορα δερματικά ελλείμματα και αντιμετωπίστηκαν με μεταμόσχευση αυτόλογου δέρματος και ταυτόχρονη εφαρμογή αυτόλογου συμπυκνώματος αιμοπεταλίων. Κοινό σημείο όλων των ασθενών αποτελούσε το γεγονός ότι έφεραν τουλάχιστον δύο παράγοντες επιβαρυντικούς για την επιτυχία της δερματικής μεταμόσχευσης (πχ σακχαρώδης διαβήτης, κάπνισμα, αρτηριακή υπέρταση, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια κ.α.). Την 5η μετεγχειρητική ημέρα γινόταν αφαίρεση της επίδεσης του μοσχεύματος και ακολουθούσε κλινική αξιολόγησή του για τον προσδιορισμό του απαιτούμενου χρόνου επούλωσης σε ποσοστό > 90%, καθώς και ιστολογική μελέτη κατόπιν λήψης ιστοτεμαχίων από την μεταμοσχευθείσα περιοχή.ΑποτελέσματαΠειραματική ΜελέτηΤα αποτελέσματα της μορφολογικής εκτίμησης της πρόσληψης των μοσχευμάτων δεν έδειξαν σημαντική διαφορά στις δύο ομάδες μοσχευμάτων. Η ιστολογική μελέτη έδειξε ότι ο κλασματικός και απόλυτος όγκος των νεοσχηματισθέντων αγγείων των μοσχευμάτων ήταν σημαντικά αυξημένος στην ομάδα Α σε σχέση με την ομάδα Β. Η αύξηση αυτή αντιστοιχούσε σε ποσοστό 65% (p<0.008). Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη διάμετρο των αγγείων στο χόριο του μεταμοσχευμένου δέρματος μεταξύ των δύο ομάδων. Κλινική Μελέτη Τα αποτελέσματα της κλινικής μας μελέτης έδειξαν ότι ο μέσος χρόνος επούλωσης των μοσχευμάτων επί της δέκτριας περιοχής, σε ποσοστό >90%, ήταν 15 (+/- 5) ημέρες με διακύμανση από 5 ως 19 ημέρες.Συμπεράσματα Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης μας η τοπική έγχυση PRP στη δέκτρια περιοχή αυτόλογου δερματικού μοσχεύματος οδηγεί σε αύξηση της νεο-αγγειογένεσης του μοσχεύματος και σε μείωση του χρόνου ολοκλήρωσης της επούλωσης της μεταμοσχευθείσας περιοχής.