Η αναγέννησις της πόλεως του Πειραιώς
Authors: Tsakonas Demetrios 
Published: February 2016

<p>'Ο Πειραιεύς, ό όποιος δέν ύπήρχεν ώς οικισμός κατά τό 1821,<br />έση μείωσε ταχεϊαν άνάπτυξιν μεταξύ τών έτών 1870 καί 1928<br />(1840: κάτοικοι 5.279, 1870: 11.047, 1920: 133.482, 1928:<br />180.788 — Στοιχεία άπογραφών τοϋ Κεντρικοϋ Δήμου). Έκτοτε<br />ό πληθυσμός τής πόλεως παρουσίασε στασιμότητα (1961:<br />κάτοικοι 183.887), συνεχισθεϊσαν μέχρι τοϋ 1967.<br />’Από τοϋ έτους όμως αύτοϋ αρχίζει να σημειοϋται απότομος<br />άλλαγή εις όλους τούς τομείς, όφειλομένη κυρίως είς<br />μεταβολήν τής δημοτικής ήγεσίας.<br />Ή νέα δημοτική άρχή άνεγέννησε τόν Πειραιά καί τόν<br />κατέστησε κέντρον προσελκύσεως τοϋ πληθυσμοϋ τής περιοχής<br />Πρωτευούσης καί τών έπαρχιών: πολεοδομικά έργα είς<br />τό κέντρον καί τήν περιφέρειαν τοϋ Δήμου, άξιοποίησις καί<br />ΐδρυσις θεάτρων, μουσείων, δημαρχιακών κτιρίων καί άλλαι<br />δραστηριότητες, οικονομικοί, κοινωνικοί καί πολιτιστικοί,<br />είδον τό φώς είς Πειραιά κατά τήν τελευταίαν τετραετίαν. Ή<br />πόλις τοϋ Πειραιώς ανταγωνίζεται σήμερον τήν πόλιν τών<br />’Αθηνών είς όλα τα σημεία. ’Ιδού μερικοί δεϊκται: ό πληθυσμός<br />τοϋ Πειραιώς ήρχισε νά αυξάνεται ταχέως, ή τιμή τών οικοπέδων<br />έτριπλασιάσθη είς πολλάς συνοικίας έντός τριών έτών,<br />ό οικοδομικός όργασμός εύρίσκεται είς αποκορύφωμα. Είς<br />τήν θέσιν τών τρωγλοσυνοικιών καί τών «παζαριών» άνεγεί-<br />ρονται άνετοι πολυκατοικίαι καί σύγχρονα έμπορικά κέντρα.<br />'Η άκτινοβολία τοϋ Πειραιώς είναι σήμερον πανελλήνιος καί<br />τείνει νά γίνη παγκόσμιος.<br />Έν τούτοις, τό άναγεννητικόν τοΰτο έργον συνήντησε πολλάς<br />δυσκολίας. Τό Κράτος είς τήν άρχήν υπήρξε φειδωλόν<br />είς πιστώσεις προς τόν Πειραιά, διότι δέν έπίστευεν ότι ήτο<br />δυνατή μία τοιαύτη άναγέννησις. Ή σημαντικωτέρα δυσκολία<br />προήλθεν έκ τών καθιερωμένων κοινωνικών συνηθειών καί<br />μερικών «τυφλών» ή καί «όξυδερκών» συμφερόντων. Π.χ.<br />οί κρεοπώλαι τής παλαιάς «άνατολίτικης» αγοράς άντέδρα-<br />σαν ζωηρώς εις τήν άντικατάστασιν τοϋ «παζαριοϋ» μέ έν<br />σύγχρονον έμπορικόν κέντρον. ’Επίσης, πλεΐσται αντιδράσεις<br />καί παρανοήσεις έξεδηλώθησαν όταν κατεδαφίσθη τό παλαιόν<br />σταματημένον Ρολόι τοϋ Πειραιώς, σύμβολον τής στα-<br />σιμότητος μιας πόλεως, ή όποια σήμερον πλέον σφύζει άπό<br />έντονον ζωήν. Άπό τήν έντασιν αυτήν τής ζωής τής πόλεως<br />ώφελοϋνται όλοι, καί πρώτοι έξ όλων οί άντιδράσαντες είς<br />τό άναγεννητικόν έργον τής δημοτικής άρχής. Π.χ. οί κρεο-<br />πώλαι, τών όποιων ή πελατεία ηύξήθη λόγω αύξήσεως τοϋ<br />πληθυσμού καί τοϋ εισοδήματος τών κατοίκων τής πόλεως. ’Εκ<br />τούτου, όλος ό πληθυσμός έχει πλέον έγκολπωθή τό άνανεω-<br />τικόν πνεϋμα τής δημοτικής άρχής καί όχι μόνον δέν αντιδρά<br />πλέον, άλλά συμμετέχει ένεργώς είς πλείστας δημοτικός δραστηριότητας.<br />'Η περίπτωσις τοϋ Πειραιώς παρουσιάζει ένδιαφέρον διά<br />τούς έρευνητάς (πολεοδόμους, κοινωνιολόγους κτλ.), καθώς<br />καί διά τούς δημοτικούς καί πολιτικούς παράγοντας. Διότι<br />μαρτυρεί ότι, όταν ύπάρχη ισχυρά πολιτική βούλησις καί<br />«άνανεωτική ήγεσία», είναι δυνατόν νά άλλάξη ή όψις τών<br />πόλεων αί όποΐαι παρουσιάζουν στασιμότητα. ’Απαιτείται<br />όμως νά ύπάρχη καί θάρρος, διά νά άντιμετωπισθοϋν αί ίσχυ-<br />ραί άρχικώς καλοπροαίρετοι ή μή άντιδράσεις τών όλίγων<br />ή τών πολλών. Τέλος, χρειάζεται καί όλίγη τύχη διά νά εύ-<br />ρεθή έπί κεφαλής τοϋ Δήμου σύγχρονος Δήμαρχος, ώς ό τοϋ<br />Πειραιώς.</p>