bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
La dédicace d'un petit Apollon de bronze
Authors: Dubois L Laurent
Published: October 2008

L. Dubois, La dédicace d'un pelil Apollon de bronze. p. 531-534 La statuette de bronze d'un Apollon de style sévère qui appartenait à la collection de la Comtesse de Béhague porte une dédicace τας Άρτάμιτος : ΑΠΟΙΟΠΟΙΟΝ τας Ηεμερας dont on a soupçonné l'authenticité. Après examen des diverses explications avancées, on propose de lire άπό Ίθμίον et d'y voir, malgré l'absence de parallèles, l'offrande d'un vainqueur aux concours de l'Isthmia.
Terrakoten von Argos : Nachtrag
Authors: Guggisberg Martin
Published: October 2008

M. Guggisberg, Figurines en terre cuite d'Argos. Note complémentaire. p. 535-543 A l'occasion de travaux au théâtre d'Argos en été 1987, environ 150 fragments de figurines en terre cuite furent trouvés dans une berme au-dessus du mur A de la fosse dans laquelle avaient été précédemment découvertes en 1981/82 les figurines analysées supra p. 166-234. L'homogénéité des deux ensembles est démontrée non seulement par la présence de figurines identiques et par la composition analogue du matériel, qui inclut dans les deux cas des figurines modelées et moulées ainsi que des fragments de moules, mais aussi par des correspondances de chronologie et de type. Les nouvelles figurines enrichissent notre connaissance du répertoire typologique de la coroplathie argienne, sans toutefois modifier l'aspect général du matériel découvert en 1981/82, qui semble toujours être celui d'un dépotoir d'un atelier de coroplathe.
Deliaca ( VII )
Authors: Bruneau Philippe
Published: October 2008

Ph. Bruneau, Deliaca VIL p. 569-582 52. Deux «allusions obscures» de Cicéron. — Le «digamma» d'Atticus. Un passage assez obscur de la correspondance de Cicéron, ad AIL, IX, 9,4, paraît bien indiquer qu'Atticus, qu'il y fût propriétaire ou locataire, tirait de Délos des revenus fonciers. 53. Hèliodore, Éthiopiques, /, 22,2 et la vision littéraire de Délos à l'époque impériale. Chariclée prétend que Théagène et elle étaient tenus d'aller à Délos déposer leurs charges de prêtresse d'Artémis et de prêtre d'Apollon à Éphèse. C'est un mensonge, et qui ne semble se rapporter à aucun rite réel. Ce passage des Éthiopiques n'apporte donc rien à l'histoire religieuse de Délos ; comme d'autres textes de l'époque impériale, il nous instruit de l'idée qu'alors on se faisait de l'île au passé illustre mais pour lors déchue ; rapprochements avec les textes sur l'oracle d'Apollon Délien. 54. Toujours la géranos. Retour sur une position antérieure : le bijou dit «la dénommée géranos» dans les inventaires de l'Artémision doit cette désignation approximative à une quelconque ressemblance avec la danse instituée par Thésée. — Si le nom de «géranos» qu'elle porte fait bien référence à l'oiseau du même nom, il pourrait s'expliquer par la date automnale de son institution par Thésée, saison connue pour être celle du cri de la grue. 55. Une idée de plus sur l'inscription archaïque de la base du Colosse. On propose que l'exploit dont se vantent les dédicants du Colosse d'Apollon dans l'énigmatique inscription archaïque «je suis du même marbre, la statue et la base» ne s'étende que par référence à l'art égyptien que les Grecs ont connu à la même époque et auquel ils associent le monolithisme ; mais qu'ils n'atteignent à ce monolithisme statuaire que par une de ces ambiguïtés volontaires que le grec nomme επαμφοτερίζειν : on n'aurait donc pas à choisir, comme le font tous les commentateurs, entre les deux sens possibles de του αύτου λίθου, «du même genre de marbre» ou «du même bloc de marbre», puisque ce serait pour ce double sens même que l'expression aurait été préférée à d'autres locutions possibles et non ambiguës.
La rondelle en linéaire A d'Aghia Triada Wc 3024 (HM 1110)
Authors: Olivier Jean-Pierre , Hallager Éric , Godart Louis
Published: October 2008

La rondelle d'argile HT Wc 3024, trouvée fortuitement en surface en 1987, semble bien démontrer la validité d'une hypothèse proposée deux ans avant sa découverte : le nombre d'empreintes de sceau sur le pourtour d'une rondelle indique le nombre d'objets impliqués dans la transaction dont cette rondelle porte témoignage (dans le cas présent, aux six empreintes de sceau correspond le chiffre six qui suit l'idéogramme de la brebis).
De l'étéocrétois à la selle d'agneau
Authors: Van Effenterre Henri
Published: October 2008

Dans la loi constitutionnelle de Dréros, le mot θιοσολοιον ne constitue pas le début du texte, mais, comme il avait été affirmé dans la lre publication, un rajout inséré plus tard. Dans une autre inscription de Dréros, le mot τυπρμηριηια n'est pas de l'étéocrétois, mais doit se lire τ ύπ<ε>ρμηρίδια et désigne la partie de la victime qui se trouve «au-dessus de la cuisse», c'est-à-dire la «selle d'agneau».
En relisant les décrets argiens
Authors: Charneux Pierre
Published: October 2008

Resté pratiquement inconnu jusqu'en 1915, le décret argien nous est ensuite devenu petit à petit plus familier : l'auteur a jugé opportun de récapituler ce que nous savons aujourd'hui de ses parties fixes, intitulé et dispositif.
Les Doriens de la Métropole. Nouveaux documents épigraphiques et prosopographie
Authors: Rousset Denis
Published: October 2008

Sont ici publiés trois décrets de la cité de Kyténion, ainsi qu'une série d'épitaphes de la Doride de Grèce Centrale. Les uns, inscrits sur une exèdre d'un type courant, peuvent, malgré leur forme abrégée, être datés de ca 150 av. J.-C, grâce à des recoupements prosographiques en Locride Ozole et en Doride. L'intérêt principal des autres est de livrer les premiers témoignages d'écriture de cette région. L'ensemble de ces textes donne de nouvelles attestations de noms rares et celles de quelques noms nouveaux. La prosopographie des Doriens de la Métropole compte 243 numéros.
Contributions à l'épigraphie de Chalcis
Authors: Knoepfler Denis
Published: October 2008

Réexamen d'une pierre du Musée de Chalcis qui porte deux inscriptions mutilées, dont l'une était restée inédite. C'est la fin d'un décret de la Confédération eubéenne. Nature
L'évolution des appareils en Grèce à l'époque impériale
Authors: Aupert Pierre
Published: October 2008

Στην αυτοκρατορική εποχή η γενικευμένη χρήση του opus testaceum μεμονομένα ή σε σύνθεση και η εξέλιξη της τεχνοτροπίας του, αποτελούν ένα σημαντικό στοιχείο για τη χρονολόγηση των κτηρίων. Ιδιαίτερα η πυκνότητα των πλίνθων (d = σχέση μεταξύ πάχους των πλίνθων και του συνδεκτικού υλικού) είναι ένα στοιχείο χρονολόγησης στο οποίο μπορούμε να βασιστούμε με περισσότερη βεβαιότητα εδώ, από ότι στην ίδια την Ιταλία. Οι άλλοι τύποι δόμησης, όπως το σύνθετο incertum, καθώς και η μορφολογία των πλίνθων, φανερώνουν επίσης την πρωτότυπη χρήση των ρωμαϊκών τεχνικών στην Ελλάδα.
Deux sites pour Méthone de Macédoine
Authors: Hatzopoulos Miltiade Miltiade , Knoepfler Denis , Marigo-Papadopoulos Véra
Published: October 2008

Μέχρι σήμερα, η ακριβής τοποθεσία της αρχαίας Μεθώνης δεν είχε επακριβώς καθορισθεί : οι νεώτεροι μελετητές την τοποθετούσαν το συνηθέστερο νοτίως της Νέας Αγαθουπόλεως, κοντά στο σύγχρονο χωριό Μεθώνη, όπου όμως δεν έχουν ανακαλυφθεί αρχαιότητες (εκτός από μερικούς τάφους). Η ασφαλής πλέον ταύτιση των θέσεων της Πύδνας και της Αλώρου, πόλεις μεταξύ των οποίων έκειτο η Μεθώνη κατά τις αρχαίες πηγές (και ιδιαίτερα τον Στράβωνα, ο οποίος παραδίδει και αποστάσεις), επιτρέπει την τοποθέτηση της τελευταίας αυτής πόλεως βόρεια από την Νέα Αγαθούπολη. Πράγματι, οι συγγραφείς επεσήμαναν εκεί δύο σημαντικές θέσεις : η πρώτη, πολύ κοντά στο χωριό, χαρακτηρίζεται από κεραμεική της αρχαϊκής και της κλασικής εποχής, η δεύτερη, λίγο βορειότερα, από κεραμεική μεταγενεστέρων περιόδων. Συνάγεται λοιπόν ότι η πρώτη θέση μπορεί να ταυτισθεί ασφαλώς με την πόλη που ιδρύθηκε (κατά τα τέλη του 8ου αι.) από τους Ερετριείς και καταστράφηκε το 354 π.Χ. από τον Φίλιππο Β', ενώ η δεύτερη είναι ίσως ο ελληνιστικός και κατόπιν ρωμαϊκός οικισμός, όπου επετράπη η εγκατάσταση όσων επέζησαν της πολιορκίας. Οι αρχαίες μαρτυρίες για την ιστορία της Μεθώνης επαναξετάζονται υπό το φώς της διπλής αυτής ταυτίσεως. Μεταξύ άλλων οι συγγραφείς προτείνουν την απόδοση στην Μεθώνη της Μαγνησίας ενός χωρίου του ιστορικού Θεοπόμπου, το οποίο κατά τον Στράβωνα (Η' απ. 20 Γ και Η' 6, 15' πρβλ. FGrH 1 15 F 384) αφορά την πόλη της Πιερίας, την λεγομένη άλλοτε Μεθώνη της Μακεδονίας και άλλοτε (σε πρωϊμότερες εποχές) Μεθώνη της Θράκης.
Inscriptions peintes en linéaire B à Malia
Authors: Driessen Jan , Farnoux Alexandre
Published: October 2008

Στη διάρκεια της ανασκαφικής περιόδου 1990 στη συνοικία Ν των Μαλίων, βρέθηκαν δύο επιγραφές σε γραμμική Β γραφή, ζωγραφισμένες πάνω σε δύο ψευδόστομους αμφορείς. Προέρχονται από ένα κτήριο που καταστράφηκε στις αρχές της ΥΜ III Β περιόδου, σύμφωνα με το άφθονο υλικό που βρέθηκε μέσα στο στρώμα καταστροφής. Αποτελείται η κάθε μία από μία λέξη, πιθανόν ανθρωπόνυμο. Αποτελούν μια νέα απόδειξη για το ενδιαφέρον της Υ Μ III εποχής στα Μάλια.
Un dépôt de sanctuaire domestique de la fin de l'époque archaïque à Corfou
Authors: Spetsiéri-Chorémi Alceste
Published: October 2008

En 1978, dans le quartier de Stratia (Corfou), au Sud-Ouest de Palaiopoli, où se trouvait l'agora de la ville antique, on a fouillé un dépôt de sanctuaire domestique, dédié à une divinité féminine (Héra ?) : au-dessus des ruines d'une habitation, on a recueilli 40 objets de caractère cultuel et rituel (figurines, vases, objets métalliques) datant du milieu du vr s. au 1er quart du ve s. av. J.-C. Ils étaient brisés et mêlés à des charbons, des coquillages et des ossements d'oiseaux à moitié calcinés, restes évidents de sacrifices ou de repas rituels. L'offrande la plus remarquable du dépôt est un vase à parfum tripode en bronze, daté du 3e quart du vr s. av. J.-C, et qui, comme on peut le conclure de l'étude de la forme et du décor, doit provenir d'un atelier corinthien de Grande-Grèce.
Décret de Trikka pour Orthotimos de Tylissos, officier macédonien
Authors: Helly Bruno
Published: October 2008

Un décret de Trikka trouvé en 1987, le premier que l'on connaisse pour cette cité, honore un Cretois de Tylissos, Orthotimos, fils de Kélaithos, qui devait être un officier au service de la Macédoine. Vers la fin du nr" siècle av. J.-C, il a été honoré par une autre cité thessalienne, Atrax. Le décret de Trikka présente deux particularités de formulaire : la mention d'un privilège appelé isomoiria, celle de tages «à Trikka». L'étude de ces deux expressions conduit à reposer le problème des groupes d'exilés accueillis en Étolie, qui devaient former des communautés auxquelles les Étoliens reconnaissaient un statut de «polis» organisée. Ce décret apporte ainsi un éclairage nouveau sur l'histoire politique de la Thessalie à la fin du ni· siècle av. J.-C.
Deliaca ( IX )
Authors: Bruneau Philippe
Published: October 2008

66. Αριστοφάνης, Ειρήνη 873-876 : Βραυρώνια ή Δήλια ; Αναίρεση της άποψης της κυρίας Πέππα- Δελμούζου σύμφωνα με την οποία οι στίχοι 873-876 της « Ειρήνης » δεν αφορούν τα Βραυρώνια, αλλά μιά πομπή πενταετηρική που ανέρχεται στην εποχή του Πεισίστρατου και έπρεπε να πέρναγε από την Αθήνα στην Δήλο μέσω Βραυρώνας : οι λέξεις της οικογένειας «θεωρία» μπορεί να υποδεικνύουν μια τοπική γιορτή ■ η «θεωρία» της Δήλου επιβιβαζόταν στις Πρασίες ' η λέξη «ποτέ» είναι αδιανόητη το 421 εφόσον τα πενταετηρικά Δήλια είχαν τελεσθεί το 426. 67. Και πάλι το ιερό και οι λατρείες των Ποσει8ωνιαστών της Βυρητού. Αναίρεση της άποψης του Η. Meyer, ο οποίος προσθέτει στις δύο μέχρι σήμερα αποδεκτές φάσεις, μιά ενδιάμεση με πέντε χώρους και διατείνεται ότι το άγαλμα της Ρώμης εγκαταστάθηκε το 88. Στην πραγματικότητα όλα τα δεδομένα που διαθέτουμε μας οδηγούν αντίθετα να τοποθετήσουμε αυτή την εγκατάσταση στα πρώτα χρόνια του ιερού * όσον αφορά την ενδιάμεση φάση, είναι φανταστική, και βασίζεται σε μια λανθασμένη ερμηνεία των ερειπίων. 68. Επανεξέταση της αρχαϊκής επιγραφής της βάσης του Κολοσσού. Προέχει να μοιρασθεί σωστά η μελέτη αυτής της αινιγματικής επιγραφής σε δυό ξεχωριστά θέματα : να καταγραφούν οι δυνατές γραμματικές έννοιες, γιατί οι πολλαπλές σημασίες του «του αύτου», αλλά και του «και» επιτρέπουν ν» εννοήσουμε ή το προφανές ή μιά αντίφαση* να ερευνηθεί η πρόθεση που εξηγεί γιατί θέλησαν να διακηρύξουν κάτι πασιφανές (σπανιότητα του ανδραγαθήματος, απλή υπερηφάνεια), ή ακριβώς το αντίθετο (π.χ. για να ικανοποιήσουν με λέξεις η διαταγή ενός απραγματοποίητου χρησμού).
Recherches sur les amphores crétoises II : les centres de fabrication d'amphores en Crète centrale
Authors: Empereur Jean-Yves , Marangou A Antigone , Kritzas Charalambos B.
Published: October 2008

Σε συνέχεια ανάλογης έρευνας στη Δυτική Κρήτη (BCH 1 13 [1989], ρ. 551-580) πραγματοποιήθηκε το 1989, σε συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ηρακλείου και της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής, έρευνα των κεραμεικών εργαστηρίων παραγωγής αμφορέων της Κεντρικής Κρήτης, των οποίων η δραστηριότητα κλιμακώνεται από τα ελληνιστικά μέχρι τα αυτοκρατορικά χρόνια. Εντοπίσθηκαν νέα εργαστήρια ή επανεξετάσθηκαν γνωστά εργαστήρια στο Ηράκλειο, τη Χερσόνησο, τον Τσούτσουρο (Ινατο), τον Κερατόκαμπο και τη Δέρματο. Μελετήθηκε η τυπολογία των αμφορέων και διαπιστώθηκε ότι διαφορετικοί τύποι αμφορέων είναι δυνατόν να προέρχονται από το ίδιο εργαστήριο. Διαπιστώθηκαν τρεις νέοι τύποι αμφορέων, οι οποίοι συνυπάρχουν με όλους τους ήδη γνωστούς στην Κεντρική Κρήτη. Μελετήθηκαν τέλος άλλα προϊόντα παραγωγής των ίδιων εργαστηρίων (αγγεία, κεραμίδες κλπ.) καθώς και ζητήματα τεχνικής (στηρίγματα αγγείων, αποτυχημένα αγγεία, υαλωποιημένα τοιχώματα κλιβάνων).
Bronzes orientaux et orientalisants : Analyses complémentaires
Authors: Pernot Michel , Rolley Claude , Magou Éléni
Published: October 2008

Cet article étudie, du point de vue de la composition de l'alliage et, pour les objets martelés, de la structure métallographique, un certain nombre d'objets orientaux et orienta lisants : appliques de chaudrons, trépieds, boucliers. La qualité des alliages varie beaucoup d'un groupe à l'autre. Les éléments traces suggèrent que les minerais utilisés sont également variables d'un groupe à l'autre. Il s'agit probablement plusieurs fois de choix conscients, les objets qui subissent les déformations les plus fortes demandant un cuivre particulièrement pur.
Addenda et Corrigenda au Corpus des Inscriptions de Delphes II
Authors: Bousquet Jean
Published: October 2008

Ο συγγραφέας παρουσιάζει έναν κατάλογο με addenda και corrigenda : τα σημαντικότερα αφορούν τυπογραφικά λάθη στους αριθμούς της λογιστικής.
À propos de la coupe CA 482 du Louvre
Authors: Bélis Annie
Published: October 2008

Annie Bélis, Σχετικά με την κύλικα CA 482 του Λούβρου. Σ. 53-59 Επάνω στην κύλικα CA 482 του Λούβρου, ο Ζωγράφος του Ησιόδου απεικόνισε με το συνηθισμένο κομψό και εκλεπτυσμένο τρόπο του μια νεαρή γυναίκα που κρατάει τοξωτή κιθάρα : πάνω στα γόνατα της βρίσκεται ένα αντικείμενο που ως σήμερα, παρά τις επίμονες προσπάθειες, δεν κατάφεραν να ταυτίσουν. Πολλές υποθέσεις έχουν διατυπωθεί, που δεν είναι όμως ικανοποιητικές. Με βάση το σχήμα και τις διαστάσεις, γίνεται φανερό ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για μια δεύτερη τοξωτή κιθάρα, η οποία επειδή είναι τοποθετημένη οριζόντια φαίνεται από την πλάγια όψη. Ο ζωγράφος φρόντισε να της δώσει ακριβώς τις ίδιες διαστάσεις με την πρώτη, καθώς και τα ίδια χαρακτηριστικά με κάθε λεπτομέρεια. Παραμένει άγνωστη η αρχαία ονομασία της τοξωτής κιθάρας.
Recherches sur les amphores crétoises ( III )
Authors: Empereur Jean-Yves , Marangou A Antigone , Papadakis Nikos
Published: October 2008

Dans une première partie sont présentés les résultats d'une troisième et dernière campagne de prospection en Crète, consacrée à la partie orientale de l'île : deux ateliers ampho- riques ont été découverts, à Trypitos et à Lagada, et l'on dispose d'éléments suffisants pour localiser d'autres ateliers à Makry Ghialos, Aghios Nikolaos et Hiérapétra. Dans une seconde partie, nous essaierons de tirer quelques enseignements à l'issue de ces prospections qui ont permis de découvrir une vingtaine d'ateliers dans l'ensemble de l'île, avec huit types amphoriques assurément crétois. Ces ateliers domaniaux sont liés à des villas qui exploitent la vigne à des fins d'exportations massives. Situé près d'un lieu d'embarquement qui permette un chargement facile des innombrables amphores destinées au commerce lointain, l'atelier répond aussi aux besoins de la villa en céramique commune et fine ainsi qu'en éléments architectoniques (briques, tuiles, hypocaustes, σφήνες). On en retire l'impression d'une vitalité économique à partir du Ier s. av. n. è., au moment où le vignoble italien semble connaître une certaine stagnation au profit des crus provinciaux.
Deux acropoles antiques sur les montagnes de Galaxidi
Authors: Baziotopoulou Effie , Valavanis Panos
Published: October 2008

Sur le sommet des collines au Sud-Ouest de Galaxidi subsistent les vestiges bien conservés de deux sites fortifiés aux caractéristiques architecturales intéressantes : enceinte courbe, long mur contrôlant des routes-passages importantes de la région. Le premier site, à Képhalari, est une acropole préhistorique typique, datant probablement — malgré la présence de céramique plus ancienne — de l'époque mycénienne. Le second site, à Haghios Athanassios, a un prédécesseur mycénien, mais fut reconstruit au Géométrique Récent, dont date également une nécropole fouillée à proximité. Le bon état de conservation de l'enceinte et du long mur, ainsi que l'absence de réaménagements postérieurs font de l'acropole d'Haghios Athanassios, sur un emplacement stratégique de Grèce continentale, inconnu jusqu'à ce jour, un site qui mérite l'attention.
Recherches sur les mythes et la topographie d'Argos. I. Hermès et Aphrodite
Authors: Marchetti Patrick
Published: October 2008

En localisant les xoana d'Hermès et d'Aphrodite, mentionnés par Pausanias (II 19, 6), au-dessus de la fosse où P. Courbin avait découvert deux carapaces de tortue, c'est tout un ensemble d'édifices ou d'offrandes décrits par le Périégéte qui trouvent place au Nord et à l'Est des Thermes romains. On est aussi amené à préciser la localisation du kritérion/dikastérion et à confirmer l'identification du premier état des Thermes avec l'Asclépieion mentionné par Pausanias, comme le propose P. Aupert. D'autre part, il s'avère particulièrement utile pour comprendre la topographie argienne de replacer le complexe d'offrandes liées aux Danaïdes dans le cadre des restaurations augustéennes, comme y invitent aussi l'existence d'une place Delta autant que la présence d'une statue d'Énée dans le voisinage des consécrations à Aphrodite, Artémis et Athéna.
Pambotadai Found ?
Authors: Miller Stephen
Published: October 2008

Αρχιτεκτονικά λείψανα ενός αρχαίου δήμου στο Ντράφι Αττικής, στις νότιες παρυφές του Πεντελικού, ταυτίζονται με το γνωστό δήμο Παμβωτάδων, ο οποίος όμως δεν είχε ακόμα εντοπισθεί. Για την ταύτιση της θέσης στηριζόμαστε, εκτός από το συμπτωματικά μικρό μέγεθος της θέσης στο Ντράφι και του δήμου Παμβωτάδων, σε μια ταφόπλακα που βρίσκεται σήμερα στη συλλογή Β. Χρόνη.
Nouveaux documents pour le syllabaire chypriote
Authors: Nikolaou Ino
Published: October 2008

Τα σφραγίσματα του Αρχείου της Πάφου χρονολογούνται στα μέσα του 2ου μέχρι το τέλος του Ιου αι. π.Χ. Η παρουσία Κυπροσυλλαβικών επιγραφών ή απλών συλλαβογραφημάτων πάνω σε μερικά σφραγίσματα μαρτυρεί τη χρήση της Κυπροσυλλαβικής γραφής στην Κύπρο, ασφαλώς σποραδικά, μέσα σ' αυτούς τους αιώνες. Αυτό είναι ένα νέο στοιχείο, γιατί τα μέχρι σήμερα υπάρχοντα δεδομένα — επιγραφές του αγροτικού ιερού του Καφιζίου — έδειχναν ότι η γραφή αυτή έπαυσε να χρησιμοποιείται στο τέλος του 3ου π.Χ. αιώνα.
Die Statue des sog. Philosophen Delphi im Kontext einer mehr figurigen Stiftung
Authors: Flashar Martin , Hoff Ralf von der
Published: October 2008

Martin Flashar und Ralf von der Hoff, Die Statue des sog. Philosophen Delphi im Konlexl einer mehrfigurigen Stiftung p. 407-433 Zu den prominentesten Skulpturenfunden in Delphi zâhlt die Statue des sog. Philo sophen (Inv. 1819). Sie fand Aufnahme in die wichtigsten Handbûcher griechischer Plas- tik, obwohl weder Datierung noch Deutung oder gar ursprunglicher Aufstellungszusam- menhang geklàrt sind. Meist wird sie mit stilistischen Argumenten um 250 v. Chr. datiert, ausgelôst durch die hypothetische und falsche Zuweisung an das ebenfalls ungedeutete und undatierte (hâufig aber um die Mitte des 3. Jhs. angesetzte) «Hufeisenmonument» westlich der Daochosgruppe durch L. Lerat. Wie die Neuuntersuchung zeigen kann, ist der « Philosoph » Bestandteil einer mehrfîguren Stiftung gewesen. Die Forschung hat gera- dezu «vergessen», daB er zusammen mit zwei weiteren Statuen, einer weiblichen bekleide- ten (Inv. 1817) und einer ebenfalls langgewandeten mânnlichen (Inv. 1820) gefunden wurde. Technische Indizien belegen den Werkstattzusammenhang, die drei Figuren waren auch zusammen aufgestellt. Sie rechneten zu einer u.U. noch grôBeren (môglicher- weise ist die nackte mànnliche Figur Inv. 1793 zugehôrig) um 300 v. Chr. oder in den ersten Jahrzehnten des 3. Jhs. im Nordsektor des Heiligtums geweihten Gruppe. Das Portràt, der Statuen- und Gewandtypus charakterisieren den « Philosophen » als bûrgerlichen alten Mann — fur die Deutung als wirklicher Philosoph gibt es kein stich- haltiges Argument. Die Frauenfigur lehnt sich ebenfalls an das Darstellungsrepertoire weiblicher Sterblicher (etwa auf attischen Grabreliefs) an. Die dritte Statue bezeugt einen seit dem Strengen Stil gelàufîgen Dionysos-Typus. Als Stifter kommt ein dionysischer Technit oder Chorege in Frage. Auf jeden Fall handelt es sich um ein Familienmonu- ment, das Portràts von mindestens zwei Verwandten prâsentierte und den Gott, dem es geweiht war, in das Ensemble miteinbezog.
Notes de céramique maliote. À propos de « La céramique de Chrysolakkos »
Authors: Poursat Jean-Claude
Published: October 2008

À propos de l'article de V. Stûrmer dans BCH 117 (1993), p. 123-187, observations sur la diffusion locale et la chronologie de quelques formes et décors de la céramique protopalatiale de Malia.
De l'endroit où l'on abritait quelques statues d'Argos et de la vraie nature du feu de Phoroneus. Une note critique
Authors: Piérart Marcel
Published: October 2008

Un réexamen des textes (Pausanias, II 19, 3 et scholie à Sophocle, Electre 4 et 6) montre que le temple d'Apollon Lycien abritait sept ou huit statues et une flamme pérenne, le «feu de Phoroneus». La découverte de lyres à carapace de tortue dans le champ Granias ne nous aide pas à le localiser.
Antiochos IV (175-164) et le monnayage de bronze séleucide
Authors: Le Rider Georges
Published: October 2008

Antiochos IV (175-164), dans la seconde partie de son règne, a diminué de moitié le poids du chalque, le portant à 4 g environ et instaurant entre l'argent monnayé et le bronze monnayé un rapport voisin de 1 à 50. Un peu plus tard Alexandre Bala (150-145), à Ecbatane, diminua de nouveau de moitié le poids du chalque, qui passa de 4 g à 2 g, si bien que le rapport argent monnayé/bronze monnayé s'établit autour de 1 à 25. J'ai cherché à déterminer quelle pouvait être à cette époque la valeur commerciale du bronze (l'inscription d'Athènes IG³ 472 fournit à cet égard une précieuse indication), de façon à mieux apprécier la part de valeur fiduciaire qui entrait chez les Séleucides dans la valeur d'une monnaie de bronze. Je me suis interrogé aussi sur les raisons qui avaient pu inciter Antiochos IV à modifier le poids du chalque.
Inscription agoranomique du Pirée
Authors: Steinhauer Georges
Published: October 2008

Η στήλη φέρει δύο διαδοχικές δημοσιεύσεις καταλόγου κρεάτων, η νεώτερη με αναθηματική επιγραφή του αγορανόμου του Πειραιώς. Αποδεικνύεται ότι πρόκειται για κατάλογο, τον πρώτο από την Αθήνα, με τον οποίο καθορίζονται ανώτατες τιμές πωλήσεως, και όχι για πίνακα του επωνίου. Εξετάζονται οι πληροφορίες του καταλόγου για την εξέλιξη των διαιτητικών συνηθειών και του κόστους της ζωής στον Ιο αι. π.Χ. Η αναδημοσίευση του και οι διαφορές των τιμών από την πρώτη δημοσίευση εξηγούνται από την μεσολαβήσασα καταστροφή του Πειραιώς από το Σύλλα.
Recherches sur les mythes et la topographie d'Argos.
Authors: Marchetti Patrick
Published: October 2008

Στη μελέτη επιχειρείται μια επισκόπηση των κυριοτέρων γνωστών μνημείων, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως σημεία αναφοράς για την ανασύσταση των διαδρομών του Παυσανία. Ιδιαίτερα εξετάζεται το τμήμα του αρχαιολογικού χώρου που αντιστοιχεί στην αγορά, η οποία βρισκόταν κοντά στο τείχος, όπως αποδεικνύει η ανακάλυψη ενός τμήματος του. Μέσα σ' αυτό το καθορισμένο πλαίσιο γίνεται δυνατή μια απόπειρα σύνδεσης των αστικών τομέων με ορισμένα συγκροτήματα που μπορούμε να προσδιορίσουμε μέσα στο κείμενο του Περιηγητή, όπως λ.χ. το « τέμενος του Δία ». Για να οριοθετήσει κανείς το αργειακό « κεφάλαιο » της 'Ελλάδος Περιηγήσεως, πρέπει να διαιρέσει κατάλληλα το κείμενο ώστε να διακοπεί η πρώτη ομάδα αξιοθέατων πριν από την αναφορά στο Κριτήριον (II 20,7) και να συσχετισθούν τα εδάφια που αναφέρονται στη Μέδουσα, από τα οποία το ένα (20,7) αποτελεί το τέλος της περιγραφής του « τεμένους » του Δία, ενώ το άλλο (21,5) είναι η αρχή της περιγραφής του δευτέρου τμήματος της αγοράς. Προτείνεται κατόπιν να εντοπισθούν τα οικοδομήματα και τα αξιοθέατα που αναφέρει ο Παυσανίας από το 20,1 έως το 20,7, στο τμήμα της αγοράς που ορίζεται από την υπόστυλη αίθουσα, τη νότια στοά και την κρηπίδα που αποκαλύφθηκε τελευταία απέναντι της. Τα κύρια στοιχεία είναι η υπόστηλη αίθουσα — πιθανόν το μνήμα του Δαναού — , η ορχήστρα — κοντά στην οποία βρίσκονταν τα αγάλματα των Θηβαίων αρχηγών και της Χορείας ιδιαίτερα — , το νυμφαίο ~ κτήριο όπου « τον "Αδωνιν αί γυναίκες Άργείων οδύρονται» — και ο στίβος, χώρος των γαμήλιων αγώνων δρόμου που περιγράφει ο Πίνδαρος στο έργο του Πυθιόνίχοι Θ'.
Deux émissions de bronzes d'Amphipolis
Authors: Picard O Olivier
Published: October 2008

Publication de cinq monnaies de bronze d'Amphipolis, trouvées dans les fouilles de Thasos. Les types (tête d'Héraclès et lion ou sanglier) sont très différents des types ordinaires de la cité au IVe s. et rappellent ceux de monnaies des rois de Macédoine. On les placera donc dans la brève période de transition qui suit la conquête de la ville par Philippe II de Macédoine. Cette conclusion oblige à revoir certains points de la chronologie du monnayage d'argent proposée par C. Lorber dans son récent corpus.
La cité de Dattalla et l'expansion territoriale de Lyktos en Crète centrale
Authors: Viviers Didier
Published: October 2008

Η ταύτιση του σύγχρονου οικισμού Αφράτι (κεντρική Κρήτη) με το αρχαίο τοπωνύμιο Αρκάδες, η οποία προτάθηκε από τον D. Levi και έγινε γενικά αποδεκτή, στην πραγματικότητα δεν είναι ικανοποιητική. Η «Σύμβαση εργασίας» του Σπενσίθιου καθώς και πολλά άλλα τεκμήρια τοποθετούν μάλλον στη θέση αυτή την πόλη Δάτταλλα, της οποίας μελετάται η λειτουργία με βάση τόσο τις γραπτές πηγές όσο και τα αρχαιολογικά λείψανα. Η ιστορία της πόλης φωτίζεται από τη διερεύνηση της θέσης της στο πλαίσιο της γύρω περιοχής και ειδικότερα από τη μελέτη της επεκτατικής πολιτικής της Λύκτου, ήδη από την αρχαϊκή εποχή. Αποκαλύπτεται ότι η εξέλιξη των πόλεων της κεντρικής Κρήτης ήταν πολύ δυναμικότερη από όσο θεωρούσαμε έως σήμερα και επισημαίνονται ορισμένες αλλαγές που σημειώθηκαν σ' αυτές τον 6ο και τον 5ο αι. π.Χ. Συγκεκριμένα αποκαλύπτεται μια ανακατανομή των εδαφών, για την οποία υπάρχουν πολλά παράλληλα σε άλλες πόλεις του ελληνικού κόσμου, ενώ συγχρόνως γίνεται επιτακτική η επανεξέταση της εικόνας μιας αποκοιμη- μένης Κρήτης, στραμμένης αποκλειστικά στο παρελθόν, εικόνα που προβάλλεται τόσο από την αρχαία ιστοριογραφία όσο και από τις σύγχρονες ερμηνείες.
Notes d'épigraphie chrétienne ( IX )
Authors: Feissel Denis
Published: October 2008

XXVII. De Dorylaion à Chalcis : un Phrygien voyageur, une épitaphe errante. Bien que trouvée à Chalcis, l'épitaphe de Pétros, villageois du territoire de Dorylaion, n'est pas une inscription de l'Eubée. La paléographie, le formulaire funéraire, le type cruciforme de la stèle, prouvent que cette inscription provient de Constantinople ou de ses environs. XXVIII. Plaque de propriété du monastère Sainte-Marie de Géléos. Une plaque de bronze, qui devait être apposée à l'entrée d'une écurie, mentionne les bêtes d'un monastère de la Vierge. Cet établissement, qui porte aussi le nom de Sisinnios le reclus, doit probablement être localisé dans l'Asie Mineure septentrionale, d'après le nom du village de Géléos. XXIX. Un pseudo-toponyme et les formes syriennes du grec stosea. Au lieu du prétendu toponyme Diostauoi, on reconnaît la mention de deux stoai (bas-côtés d'une basilique). La graphie stauaea, propre à la Syrie, témoigne d'une influence sémitique.
Un sceau paléochrétien de pain eucharistique de l'agora d'Argos
Authors: Varalis Yannis
Published: October 2008

Présentation d'un sceau de pain eucharistique trouvé en 1987, dans une couche de la 2e moitié du Ve s. ou des premières décennies du VIe s. ap. J.-C. Le sceau est circulaire (diam. 7,6 cm) et porte en son centre une croix de Malte, inscrite dans un cercle comportant une couronne de vingt-deux cavités. L'étude iconologique du sceau conduit à penser que cet objet, malgré son aspect modeste et de peu de prix, constitue en fait un important témoignage sur les préférences et les choix de l'église d'Argos en ce qui concerne les pains offerts par les fidèles pour la célébration de la Sainte Liturgie. Les cavités de la couronne périphérique représentent probablement une forme annonciatrice des «parcelles» telles que nous les connaissons par la période byzantine postérieure et la pratique liturgique orthodoxe actuelle. Parallèlement, on procède à un examen des données concernant la topographie monumentale chrétienne, tant de la ville que de ses alentours immédiats, et l'on avance avec prudence l'hypothèse de l'existence d'une église paléochrétienne encore inconnue dans la zone de l'agora.
Un vase en pierre avec inscription en linéaire A du sanctuaire de sommet minoen de Cythère
Authors: Olivier Jean-Pierre , Sakellarakis Yannis
Published: October 2008

Ce vase est une «cuillère» [«ladle»] en stéatite, datée du MM III-MR I, dont tous les parallèles crétois connus proviennent de lieux de culte. L'inscription comprend trois signes qui, si on leur donne la valeur phonétique des signes homomorphes du linéaire B, se lisent DA-MA-TE. Il semble difficile de ne pas y voir le nom d'une déesse minoenne dont la déesse grecque Δημήτηρ a perpétué l'appellation.
Un graffito de bateau de l'Âge du Bronze à Malia
Authors: Van de Moortel Aleydis
Published: October 2008

Ένας λίθος που βρέθηκε στα Μάλια εκτός στρωματογραφημένου περιβάλλοντος, φέρει παράσταση πλοίου ασύμμετρου τύπου : η μια άκρη είναι κατακόρυφη με προεξοχή στο κάτω μέρος και η άλλη καμπύλη με υπερκείμενο κοντάρι που γέρνει προς τα έξω. Το σκάφος φέρει στην επιφάνεια εγχαράξεις και διαθέτει θαλαμίσκο, ο οποίος στηριζόταν ίσως με ένα αντίστυλο. Διακρίνεται ακόμη κάτι που μοιάζει με άκρο κεραίας, αλλά τα υπόλοιπα ξάρτια έχουν εξαφανιστεί. Τα πιο συγγενικά παράλληλα προέρχονται σχεδόν όλα από την ηπειρωτική Ελλάδα και χρονολογούνται στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού. Το πλοίο αυτό, που μοιάζει με εμπορικό ιστιοφόρο, προσφέρει την πρώτη ένδειξη ναυτικής εμπορικής δραστηριότητας των Μαλίων στη διάρκεια της Ύστερης Χαλκοκρατίας και ιδιαίτερα στη μετανακτορική περίοδο.
Inscriptions du port de Thasos
Authors: Empereur Jean-Yves , Simossi Angeliki
Published: October 2008

Δημοσιεύονται τρεις επιγραφές που βρέθηκαν κατά τη διάρκεια της πρόσφατης υποβρύχιας ελληνογαλλικής ανασκαφής στο αρχαίο λιμάνι της Θάσου. Πρόκειται για τιμητικές επιγραφές στις βάσεις των αγαλμάτων ενός φιλοσόφου, ενός ευεργέτη και ενός προστάτη της πόλεως, ο οποίος ανήκει στην οικογένεια του μεγάλου Πομπηίου.
La chute de Cnossos, le royaume de Kydonia et le scribe 115
Authors: Tzedakis Yannis , Godart Louis
Published: October 2008

On ne peut assimiler l'auteur de la tablette Ar 4 de La Canée au scribe 115 de Cnossos. Par conséquent, on n'a aucune raison de supposer que les tablettes en linéaire Β découvertes dans les ruines du palais de Minos soient contemporaines des archives récemment exhumées dans les bâtiments de l'ancienne Kydonia et remontent ainsi au MR IIIB1. La parenté graphique existant entre les documents du scribe 115 de Cnossos et la tablette Ar 4 de La Canée dépend du fait que les ancêtres des scribes khaniotes du MR IIIB1 ont sans doute appris à écrire à la cour cnossienne au temps où le palais de Minos commandait aux territoires de l'Ouest crétois (1370 av. J.-C). C'est ainsi que s'est formée une tradition graphique inspirée du mode d'écriture du scribe 115, un des fonctionnaires s'occupant des possessions occidentales de Cnossos, dont l'auteur de la tablette Κ Η Ar 4 est le dernier représentant.
Delphes, le roi Persée et les Romains
Authors: Lefebvre François , Laroche Didier , Jacquemin Anne
Published: October 2008

Ce travail permet de rétablir dans le sanctuaire d'Apollon un nouveau pilier de calcaire, très semblable à celui que l'on appelle communément «pilier de Paul-Émile». Ce monument fut donc lui aussi vraisemblablement consacré à l'initiative du roi Persée, lorsqu'il revint en grâce à Delphes. Comme la lettre d'Adeimantos au Poliorcète (302) y fut gravée, on peut émettre l'hypothèse que ce pilier ait servi de support à la transcription a posteriori de diverses pièces d'archives servant la propagande macédonienne, qui tentait ainsi de contrer la campagne de dénigrement orchestrée par le Sénat (cf. le célèbre « manifeste contre Persée »). La découverte toute récente d'un autre bloc inscrit confirme cette hypothèse : on a bien là le reflet monumental et épigraphique des luttes d'influence qui précédèrent la troisième guerre de Macédoine, dernier grand événement politique à toucher de près le sanctuaire d'Apollon et son amphictionie.
La cithare du relief des Théores. Essai de datation
Authors: Bélis Annie
Published: October 2008

Sur l'un des reliefs du fameux passage des Théores est figuré Apollon tenant haut levée une cithare dont toutes les parties détachées de la paroi sont aujourd'hui cassées (montant gauche au-dessus de la traverse et toute la partie droite de l'instrument). Si, à partir des éléments qui en subsistent, on reconstitue par le dessin la cithare dans son entier, telle qu'elle se présentait originellement, alors on s'aperçoit qu'elle est plus trapue et moins haute que ne le sont généralement ses pareilles, représentées en grand nombre sur la céramique à figures rouges, aux dates habituellement proposées par les spécialistes de sculpture pour situer chronologiquement le relief des Théores. La cithare qu'on y voit s'apparente davantage, par ses proportions, aux instruments un peu plus anciens qui apparaissent sur la céramique à figures noires vers 490 av. J.-C. La forme et le type de la cithare des Théores milite donc en faveur d'une datation haute du monument tout entier.
La politique monétaire des Séleucides en Coelé Syrie et en Phénicie après 200
Authors: Le Rider Georges
Published: October 2008

Οι εκδόσεις αργυρών νομισμάτων από τους Σελευκίδες στην Κοίλη Συρία και στη Φοινίκη, μετά την κατάκτηση της επαρχίας το 200 π.Χ., προκαλούν κατάπληξη. Ο Αντίοχος Γ' δεν έκοψε νομίσματα από το μέταλλο αυτό. Οι πρώτοι διάδοχοί του ίδρυσαν νομισματοκοπείο στην Αντιόχεια- Άκκα-Πτολεμαιδα αλλά, όπως αποδεικνύεται από τους «θησαυρούς», τα τετράδραχμ^ αττικού βάρους των συνήθων σελευκικών τύπων που εκδόθηκαν σε αυτό δεν κυκλοφόρησαν στην επαρχία. Στη διάρκεια του πρώτου μισού του 2ου αι. συνέχισαν να κυκλοφορούν τα νομίσματα των Λαγιδών. Από το 150 ο Αλέξανδρος Βάλας και οι μεταγενέστεροι βασιλείς εξέδωσαν σε διάφορα νομισματοκοπεία νομίσματα ασυνήθιστου τύπου : με το πορτραίτο και το όνομα του σελευκίδη βασιλιά, αλλά λαγιδικού βάρους και με πτολεμαϊκό αετό πάνω στον κεραυνό στην οπίσθια όψη. Στην παρούσα μελέτη γίνεται προσπάθεια να ερευνηθούν οι αιτίες μιας τέτοιας συμπεριφοράς, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη νομισματική περιθωριοποίηση της Κοίλης Συρίας και της Φοινίκης σε σχέση με τις άλλες επαρχίες του βασιλείου.
Kypriaka, XIX
Authors: Masson Olivier
Published: October 2008

Soon after the arrival of the British in Cyprus, in the summer of 1878, two representatives of the French School at Athens, Mondry Beaudouin (1852-1928) and Edmond Pottier (1855-1934) visited the island to carry out an epigraphical and linguistic survey. The results of their visit are studied here; it yielded a considerable number of inscriptions, both alphabetical and syllabic. In addition to the articles published, it has been possible to consult a report written in 1879 and preserved in the archives of the French School at Athens. In an appendix some antiquities from the village of Tremetousche (ancient Tremithus) are examined, and in particular an inscription on a mosaic discovered in 1966 in the church of the local monastery of St Spyridon.
Note additionnelle
Authors: Lefèvre François
Published: October 2008

This short note draws attention to a probable parallel for one of the restorations proposed by F. Salviat. It is also a reminder that the reading of text is not securely established ant that the supplements suggested by F. Salviat for the last lines are uncertain. Thus the technical and historical interpretation of the inscription given by F. S., which is contrary to the other available documentary evidence, is open to strong reservations.
Technological analysis of the Neolithic pottery from Makri
Authors: Yiouni Paraskevi
Published: October 2008

Η παρούσα εργασία συζητά τα αποτελέσματα της τεχνολογικής ανάλυσης της κεραμεικής από τη Νεολιθική θέση της Μάκρης, στη Θράκη. Συγκεκριμένα, παρουσιάζονται οι διάφορες κατηγορίες υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των αγγείων και συζητούνται οι πιθανοί χώροι προέλευσης των μη-πλαστικών προσμείξεων καθώς και οι τρόποι καθαρισμού του πηλού. Συζητούνται οι τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των αγγείων και οι διάφοροι τρόποι επεξεργασίας της επιφάνειας των κεραμεικών. Συζητούνται επίσης οι συνθήκες όπτησης, οι πιθανοί συσχετισμοί ανάμεσα στις κατηγορίες υλικών και στις κεραμεικές κατηγορίες καθώς και η καταλληλότητα των αγγείων για μαγειρική χρήση. Η εργασία ολοκληρώνεται με τη σύγκριση της κεραμεικής τεχνολογίας της Μάκρης με αυτήν των άλλων σύγχρονων Νεολιθικών κεραμεικών συνόλων.
Antiochos le Grand et les Étoliens à la fin du IIIe siècle
Authors: Lefebvre François
Published: October 2008

Chronological research and an examination of the stone make it possible to restore at the beginning of what remains of an Amphictionic act mentioning Antiochus III and Laodice, published in 1954 by P. M. Fraser in BCH, the list of hieromnemones in the archonship of Philaetolos at Delphi (201/0) and of certain technical provisions. Thus restored, although its précise purpose remains unknown, this document reveals the contacts formed between the Seleucids and the Aeolians at a crucial period which was propitious for the refashioning of alliances (secret pact with Philip V).
Corinthiens, Lyciens, Doriens et Cariens : Aoreis à Corinthe, Aor, fils de Chrysaôr et Alétès fils d'Hippotès
Authors: Hadjis Catherine
Published: October 2008

The article concerns the tribal group of the Aoreis in Corinth and the Aoroi in Corcyra: they lead us to Caria, where, in the text of the inscription of the Cytenians at the Letoon of Xanthos, published by J. Bousquet in the REG 101 (1988), we meet their eponymous ancestor Aor, son of Chrysaor, descendant of Bellerophon. The Aoreis/Aoroi bring us to the age of the heroic colonization of Asiatic Doris and Chrysaoria at the end of the second millenium B. C. and en- large our knowledge of the protohistoric past of Corinth, in relation to the colonization movements of the post-heroic period.
Aphrodites orientales dans le bassin du Pont-Euxin
Authors: Alexandrescu Vianu Maria
Published: October 2008

L'étude analyse les vagues successives de la pénétration des déesses orientales, assimilées à Aphrodite, par les Grecs venus du Proche-Orient (Syrie, Phénicie) dans les colonies grecques de la Mer Noire. Une première étape, celle du culte d'Aphrodite syrienne, se situe au VIe s. av. J.-C. dans les villes grecques d'Olbia, de Bérézan et peut-être d'Istros. Au IVe s., une deuxième vague atteint principalement le Royaume du Bosphore et introduit le culte d'Aphrodite Ourania. L'analyse est menée à partir de textes antiques, de graffiti, d'inscriptions, de reliefs et de terres cuites.
Bemerkungen zu Rekonstruktion, Ikonographie und Inschrift des platäischen Weihgeschenkes
Authors: Steinhart Matthias
Published: October 2008

Based on ancient descriptions of the offering of the Plataeans — in particular that by Pausanias (X 13,9) — and new formal comparisons, the offering is restored as a tripod about 7.60 m high, in which the "serpent column" formed the central support. The serpents, which cannot be satisfactorily explained in the context of Apollo, are interpreted as an allusion to the participation of heros in the defensive battle, itself heroized, against Xerxes army, an interpretation, moreover, which is also that of the ancient sources. In the inscription on the "serpent column", composed in the Phocidian alphabet and dialect, the name of the Persians should be restored at the beginning of the first line. The order in which the Greek allies are cited can be explained by a combination of the geographical arrangement adopted in the Delphic lists of the Theorodokoi and the relative importance of the contingents within the Greek army.
Les ateliers de céramique byzantine de Nicée/Iznik et leur production (Xe-début XIVe siècle)
Authors: François Véronique
Published: October 2008

Από κεραμολογική άποψη η Ιζνίκ (Νίκαια) είναι σπουδαία για την παραγωγή έργων κεραμικής και φαγεντιανής με πολύχρωμο γραπτό διάκοσμο, από τα αυτοκρατορικά εργαστήρια που είχαν εγκατασταθεί στην πόλη κατά την οθωμανική περίοδο. Για να δικαιολογηθεί η επιλογή αυτού του τόπου, διατυπώθηκε η άποψη, χωρίς ωστόσο βάσιμες αποδείξεις, ότι υπήρχε από παλαιότερα στην περιοχή ισχυρή παράδοση κεραμικής παραγωγής. Από τα νεότερα ευρήματα και τη μελέτη της βυζαντινής κεραμικής που φυλάσσεται στο Μουσείο, αποδεικνύεται η παρουσία βυζαντινών εργαστηρίων κεραμικής στη Νίκαια, με δραστηριότητα από το 10ο ως τις αρχές του 14ου αι. Στο άρθρο παρουσιάζονται λεπτομερώς τα χαρακτηριστικά της παραγωγής τους, είτε πρόκειται για έργα από λευκό πηλό είτε από κόκκινο. Η Νίκαια/Ιζνίκ πρέπει στο εξής να θεωρείται σημαντικό κέντρο κεραμικής παραγωγής με μεγάλη διάρκεια ζωής.
La divinité titulaire du grand autel de la Place du théâtre à Délos
Authors: Moretti Jean-Charles
Published: October 2008

The identification of the great altar in the Theatre square on Delos with the altar of Dionysos mentioned in the accounts of the hieropoioi is not acceptable. Everything points to the conclusion that there was only one altar of Dionysos on Delos in the period of independence, which was located to the northeast ofthe Sanctuary of Apollo.
Graffites de la Palestre du lac à Délos
Authors: Moretti Jean-Charles
Published: October 2008

Publication of the ephebic graffiti incised on the benches and on a herm in the Lake Palaestra at Delos. The entire group dates to the last decades of the 2nd c. BC. Most of the names that have been deciphered are known elsewhere in the Delian epigraphy of the Athenian period. Five of them are attested for the first time on the island.
Le compte des hiéropes de 174 et l'administration du sanctuaire d'Apollon à la fin de l'Indépendance délienne
Authors: Chankowski Véronique
Published: October 2008

Στο άρθρο δημοσιεύεται η συναρμογή δύο ενεπίγραφων λίθων της Δήλου (ID 440 και ID 456), η οποία είχε πραγματοποιηθεί από τον J. Tréheux. Τα δύο κείμενα, επανατοποθετημένα στο ιστορικό τους πλαίσιο, επιτρέπουν να αποκατασταθεί ο απολογισμός του έτους 174 π.Χ. Δίνουν πληροφορίες για τις διοικητικές πρακτικές των ιεροποιών στο τέλος της περιόδου της Ανεξαρτησίας και φωτίζουν την οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση του Ιερού του Απόλλωνα στη διάρκεια της ίδιας περιόδου. Μολονότι τα νομισματικά αποθέματα παραμένουν υψηλά, το ιερό ταμείο υφίσταται τις συνέπειες των διοικητικών εξελίξεων το λογιστικό σύστημα αποκτά γραφειοκρατικό χαρακτήρα δίνοντας προτεραιότητα στην εκπόνηση απολογιστικών καταλόγων, ενώ ο λειτουργικός προϋπολογισμός επιβαρύνεται από την αύξηση του αριθμού του προσωπικού.
La peinture murale minoenne, I. La palette du peintre égéen et égyptien à l'Age du Bronze. Nouvelles données analytiques
Authors: Dandrau Alain
Published: October 2008

L'analyse physico-chimique des matières colorantes de dix-huit fragments d'enduits peints provenant de différents sites minoens de la Crète de l'Age du Bronze (Amnissos, Cnossos, Haghia Triada, La Canée et Malia) a permis d'identifier de nouveaux pigments qui n'étaient jusqu'alors connus que dans la peinture égyptienne de cette époque. Ce travail est donc l'occasion, plus de vingt ans après la dernière étude technique d'importance consacrée à la peinture murale minoenne, de dresser une liste raisonnée des pigments et des colorants utilisés dans la peinture égéenne et égyptienne. Cela permet notamment d'établir avec quelque certitude la provenance de plusieurs d'entre eux.
Juges thasiens à Smyrne : I. Smyrna 582 complété
Authors: Hamon Patrice
Published: October 2008

Δημοσιεύεται ένα νέο θραύσμα του ψηφίσματος της Σμύρνης προς τιμήν Θασίων δικαστών, που επαναδημοσιεύτηκε πρόσφατα από τον G. Petzl στο έργο του Inschriften von Smyrna (1987). Αναγιγνώσκονται τώρα πολύ αποσπασματικά οι είκοσι τρεις πρώτοι στίχοι του ψηφίσματος, γεγονός που επιτρέπει επιμέρους διορθώσεις σε ένα δίδυμο ψήφισμα που βρέθηκε στην Αστυπάλαια (/. Smyrna 581). Οι Θάσιοι που στάλθηκαν στη Σμύρνη δεν ήταν τέσσερις, όπως το έως σήμερα γνωστό κείμενο άφηνε να εννοηθεί, αλλά πέντε· επανεξετάζεται συνοπτικά το θέμα του αριθμού των δικαστών και της σύνθεσης των ξενικών δικαστηρίων, είτε ήταν ομοιογενή είτε μικτά. Περισσότερα του ενός ξενικά δικαστήρια ήταν δυνατόν να συνεδριάζουν στην ίδια πόλη ταυτόχρονα.
Sur le statut et l'importance de l'emporion de Pistiros
Authors: Loukopoulou Louisa
Published: October 2008

L'important texte de l'inscription découverte à Vetren, qui est en fait le plus ancien document de la chancellerie du royaume Odryse, représente une révision — adaptée aux réalités politiques du milieu du IVe siècle av. J.-C. — de la charte royale qui déterminait, sans doute depuis sa première fondation vers le milieu du Ve siècle av. J.-C, le statut légal et les conditions de symbiose d'un emporion grec installé sur le territoire souverain du royaume Odryse. Il s'agit d'une convention garantissant l'asylie de l'emporion et des emporites installés à Pistiros, assurant leurs transactions financières avec la population indigène et accordant des privilèges extraordinaires aux commerçants de passage originaires d'importants centres commerciaux de la côte septentrionale de la mer Egée et du Pont Gauche. Aussi, il témoigne de l'existence d'un régime de capitulations réglant les droits et les privilèges des Grecs en pays odryse, analogue selon nous à celui qui, d'après le rapport d'Hérodote concernant Naucratis, réglementait la présence et le commerce grecs en Egypte pharaonique.
Le matériel votif à Délos. Exposition et conservation
Authors: Prêtre Clarisse
Published: October 2008

L'étude des modes de présentation et de conservation des ex-voto déposés dans les sanctuaires déliens et recensés dans les inventaires annuels permet de dégager deux phénomènes intéressants dans le fonctionnement de l'intendance sacrée : on peut ainsi souligner l'ingéniosité des donateurs et des administrateurs à combiner les impératifs d'exposition et de rangement et à les décrire ensuite dans les catalogues au moyen d'un riche lexique et d'une syntaxe rigoureuse. On entrevoit également au fil des années une évolution des mentalités qui se traduit dans la mise en valeur croissante des offrandes, au détriment parfois de la sobre piété qui les entourait au début de l'Indépendance délienne.
Nero and the Herakles Frieze at Delphi
Authors: Weir Robert
Published: October 2008

Στο άρθρο υποστηρίζεται ότι η ζωφόρος του θεάτρου των Δελφών στην οποία απεικονίζονται οι άθλοι του Ηρακλή πρέπει να χρονολογείται στον Ιο αιώνα μ.Χ. με βάση τόσο την εικονογραφία όσο και την ιστορία του μνημείου. Φιλοτεχνήθηκε πιθανότατα πριν από την επίσκεψη του Νέρωνα, το 67 μ.Χ., με πρόθεση να κολακευθεί ο αυτοκράτορας.
Les vases à reliefs thasiens de l'époque archaïque
Authors: Coulié Anne
Published: October 2008

The object of this article is to make known the body of Archaic relief vases from Thasos which were decorated by the technique of relief modelling or by rouletting. It argues in favour of the local character of this production, stressing the coherence of the technique, shapes and decoration, and it details the function of the workshop, putting it back in its local artisanal context.