bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Έκφραση των κλωντινών-1,4,5,7 και αποφραξίνης σε ασθενείς με ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα και συσχέτιση αυτών με κλινικοπαθολογοανατομικούς παράγοντες και με την επιβίωση των ασθενών
Authors: Μπουχάγιερ Κωνσταντίνος
Published: August 2021

ΠΕΡΙΛΗΨΗΕισαγωγή: Οι κλωντίνες και η αποφραξίνη αποτελούν δομικά συστατικά των πρωτεϊνών διακυτταρικών συνάψεων, οι οποίες αποδιοργανώνονται λειτουργικά σε διάφορα κακοήθη νεοπλάσματα, συμπεριλαμβανομένου και του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος (ΗΚΚ). Σκοπός: Στην μελέτη μας, διερευνήσαμε το κατά πόσο είναι εφικτή η κλινική χρήση των κλωντινών- 1,4,5,7 και της αποφραξίνης ως προγνωστικών δεικτών για την ολική επιβίωση και το διάστημα επιβίωσης ελεύθερο νόσου σε ασθενείς με ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα μετά από ηπατεκτομή.Μεθοδολογία: Στην μελέτη μας εξετάσαμε 67 βιοψίες ήπατος από 67 ασθενείς με διαγνωσμένο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα που υπεβλήθησαν σε ηπατεκτομή για θεραπευτικούς λόγους στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών. Δέκα βιοψίες φυσιολογικού ηπατικού ιστού χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες. Η έκφραση των κλωντινών-1,4,5,7 και της αποφραξίνης στους ηπατικούς ιστούς εκτιμήθηκε με τη χρήση ανοσοϊστοχημικής χρώσης. Παράλληλα, εξετάσθηκαν διάφοροι κλινικοπαθολογοανατομικούς παράγοντες για κάθε περιστατικό.Αποτελέσματα: Η έκφραση των κλωντινών-1,4,5,7 και της αποφραξίνης σε παρασκευάσματα ΗΚΚ ήταν αυξημένη σε στατιστικά σημαντικό βαθμό σε σύγκριση με μη νεοπλασματικούς ηπατικούς ιστούς παρακείμενους σε ΗΚΚ καθώς επίσης και σε σύγκριση με φυσιολογικούς ηπατικούς ιστούς (μάρτυρες).( p<0.001 σε κάθε περίπτωση). Επιπρόσθετα, ανευρέθη μια στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ χαμηλών επιπέδων κλωντίνης-4 και χαμηλού βαθμού διαφοροποίησης ΗΚΚ (p=0.03). Τα ελαττωμένα επίπεδα της κλωντίνης-1 βρέθηκαν να σχετίζονται με μειωμένη ολική επιβίωση σε μήνες, στην μονοπαραγοντική cox regression ανάλυση (p=0.049) και στην Kaplan Meier ανάλυση(p=0.04). Η πολυπαραγοντική cox regression ανάλυση έδειξε ότι τα επίπεδα της κλωντίνης-4 αποτελούν ανεξάρτητο παράγοντα που σχετίζεται με την ολική επιβίωση (p=0.01). Eπίσης, τα ελαττωμένα επίπεδα έκφρασης της κλωντίνης-4 σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο υποτροπών και μειωμένο διάστημα επιβίωσης ελεύθερο νόσου στην μνοπαραγοντική ανάλυση (p=0.038), στις καμπύλες Kaplan Meier (p=0.013) και στην πολυπαραγοντική ανάλυση (p=0.013). Τα μειωμένα επίπεδα έκφρασης της κλωντίνης-5 τα αυξημένα επίπεδα έκφρασης της κλωντίνης-7, αποτελούν ανεξάρτητους αρνητικούς προγνωστικούς παράγοντες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της πολυπαραγοντικής ανάλυσης (p=0.015 και 0.009, αντίστοιχα).Συμπέρασμα: Η παρούσα μελέτη αποδεικνύει ότι τα υψηλά επίπεδα κλωντινών- 1,4,5 και τα μειωμένα επίπεδα έκφρασης της κλωντίνης-7 αποτελούν θετικούς προγνωστικούς παράγοντες και σχετίζονται με ευνοϊκή πρόγνωση και αυξημένο διάστημα επιβίωσης. Επιπλέον, τα υψηλά επίπεδα έκφρασης της κλωντίνης-4 μπορεί να χρησιμεύσουν ως ανεξάρτητος θετικός προγνωστικός παράγων για ελαττωμένο κίνδυνο υποτροπών ΗΚΚ μετά από ηπατεκτομή.
The study of the role of mast cells in malignant pleural effusion
Authors: Γιάννου Αναστάσιος
Published: August 2021

Παρόλο που τα μαστοκύτταρα έχουν ανιχνευτεί σε διάφορους όγκους, ο ρόλος τους παραμένει αμφιλεγόμενος. Βρήκαμε μαστοκύτταρα σε κακοήθεις υπεζωκοτικές συλλογές (ΚΥΣ) ανθρώπου και ποντικού και μελετήσαμε το ρόλο τους. Καρκινικές σειρές αδενοκαρκινώματος ποντικού που ήταν ικανές να προκαλέσουν ΚΥΣ χημειοπροσελκούσαν και ακολούθως αποκοκκίωναν τα μαστοκύτταρα στην θωρακική κοιλότητα με την έκκριση κυτταροκίνης CCL2 και οστεοποντίνης, αντίστοιχα. Τα μαστοκύτταρα απαιτούνται για την εξέλιξη της υπεζωκοτικής συλλογής, συνεργαζόμενα με τα καρκινικά κύτταρα και το πλευριτικό περιβάλλον να πυροδοτήσουν αγγειοδραστικά και ογκοπροαγωγά αποτελέσματα έπειτα από επαφή με καρκινικά κύτταρα. Για να το κατορθώσουν αυτό, τα μαστοκύτταρα εκκρίνουν τρυπτάση AB1 και ιντερλευκίνη-1β, οι οποίες, με τη σειρά τους, δυναμικά πυροδοτούν αγγειακή διαπερατότητα και ενεργοποίηση του πυρηνικού παράγοντα-κΒ στα καρκινικά κύτταρα, αντίστοιχα. cKIT αναστολέας imatinib mesylate ήταν αποτελεσματικό κατά της ΚΥΣ, υποδηλώνοντας ότι η εξαρτώμενη από μαστοκύτταρα ΚΥΣ είναι θεραπεύσιμη.
Επιδράσεις της ηλιακής ακτινοβολίας στην αποτελεσματικότητα χρησιμοποίησης του αζώτου στα λιβαδικά οικοσυστήματα
Authors: Καραγιάννης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν να προσδιοριστεί ο βαθμός σκίασης, στον οποίο σημαντικά λιβαδοπονικά είδη είχαν ικανοποιητική προσαρμογή, υψηλή αποτελεσματικότητα χρησιμοποίησης της αζωτούχου λίπανσης και αυξημένη παραγωγή βιομάζας. Με βάση τα αποτελέσματα αυτά θα είναι δυνατή η αύξηση της λιβαδικής αξίας των δασολιβαδικών συστημάτων με σπορά κατάλληλων ποωδών φυτών στον υπόροφο και προσθήκη λιπάσματος που να ανταποκρίνεται στη δυνατότητα αξιοποίησής του από τη βλάστηση του υπορόφου. Το διετές πείραμα διενεργήθηκε στη Θεσσαλονίκη και χρησιμοποιήθηκαν δυο πολυετή αγρωστώδη είδη, η Δαχτυλίδα η συσπειρωμένη (Dactylis glomerata) και η Πόα η λειμώνια (Poa pratensis) που σπάρθηκαν σε γλάστρες. Οι γλάστρες για κάθε είδος, τοποθετήθηκαν στην ύπαιθρο υπό πλήρη ένταση της ηλιακής ακτινοβολίας, αλλά και κάτω από σκέπαστρα με μειωμένη ένταση ηλιακής ακτινοβολίας σε ποσοστά 30%, 50% και 70% της ολικής ηλιακής ακτινοβολίας και ρυθμίστηκαν τα ποσοστά σκίασης κάτω από κάθε σκέπαστρο με τη βοήθεια φωτομέτρου (Li 190 SB). Εφαρμόστηκαν δυο επίπεδα λίπανσης με άζωτο, το ένα σε ποσότητα 8 kg Ν/στρέμμα και το δεύτερο με 16 kg Ν/στρέμμα, καθώς και ο χειρισμός της μη λίπανσης (μάρτυρας). Η λίπανση έγινε σε δυο δόσεις μόνο το πρώτο έτος, μισή ποσότητα με θειϊκή αμμωνία (NH4)2SO4 και η υπόλοιπη με νιτρική αμμωνία ΝΗ4ΝO3. Κατά τη διετή διάρκεια του πειράματος, στο τέλος κάθε βλαστικής περιόδου, συλλέχθηκε η παραγωγή της υπόγειας και της υπέργειας βιομάζας των δυο ειδών και προσδιορίστηκε η σχέση της υπόγειας προς την υπέργεια βιομάζα από το λόγο R/S, ενώ συλλέχθηκαν και δείγματα εδάφους. Από τα δείγματα αυτά με τη μέθοδο Kjeldahl εξετάστηκε η μεταβολή του ολικού αζώτου του εδάφους, ενώ με την ίδια μέθοδο προσδιορίστηκε επίσης η περιεκτικότητα της συνολικής βιομάζας σε ολικό άζωτο στα φυτά. Στα πλαίσια της ανωτέρω μελέτης, προσδιορίστηκαν ο δείκτης αποτελεσματικότητας αξιοποίησης του αζώτου (NUE) και ο αγροκομικός δείκτης του αζώτου (aNUE). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η παραγωγή υπέργειας και υπόγειας βιομάζας και για τα δυο είδη ήταν υψηλότερη στο βαθμό σκίασης 50%. Για το Poa pratensis η παραγωγή υπέργειας βιομάζας ήταν μεγαλύτερη όταν εφαρμόστηκε λίπανση με 16 kg/στρέμμα, ενώ για το Dactylis glomerata επηρεάστηκε το ίδιο από τις δυο ποσότητες του λιπάσματος που εφαρμόστηκαν. Η περιεκτικότητα σε άζωτο και στα δυο είδη επηρεάστηκε κυρίως με την αύξηση της σκίασης στο βαθμό 70% και λίπανσης με 16 kg/στρέμμα. Αποτελεσματικότερη αξιοποίηση του αζώτου (NUE) παρατηρήθηκε στο βαθμό σκίασης 50% και για τα δυο είδη, για τις ποσότητες λιπάσματος με 8 kg/στρέμμα σε σχέση με τα 16 kg/στρέμμα. Τέλος, ο αγροκομικός δείκτης aNUE έδειξε ότι η υψηλότερη λίπανση με 16 kg/στρέμμα δεν παρουσίασε διαφοροποιήσεις σε σχέση με αυτή των 8 kg/στρέμμα. Από τα αποτελέσματα προέκυψε καλύτερη προσαρμογή των δυο ειδών στη μέτρια σκίαση 50% και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα χρησιμοποίησης του αζώτου στη λίπανση με 8 kg/στρέμμα, πετυχαίνοντας παράλληλα και μεγάλη παραγωγή βιομάζας στο ελάχιστο κόστος.
Η επίδραση του πολυμορφισμού των οιστρογονικών υποδοχέων στα επίπεδα των στερεοειδών ορμονών και των λιπιδίων αίματος στους άνδρες
Authors: Σακκά Χριστίνα
Published: August 2021

ΠΕΡΙΛΗΨΗΣκοπός : Τα οιστρογόνα παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανδρική φυσιολογία. Μελετήσαμε την πιθανή σχέση τεσσάρων SNPs( single nucleotide polymorphisms) του οιστρογονικού υποδοχέα α και β στα επίπεδα των στεροειδών του φύλου και των λιπιδίων στους άνδρες.Μέθοδος : Μετρήθηκε SHBG, η ολική και ελεύθερη τεστοστερόνη (TT ,FT), οιστραδιόλη (E2)και (FE2 ) τα λιπίδια, η γλυκόζη ,η ινσουλίνη και ο HOMA-IR αι σε ένα πληθυσμό 170 υγιών ατόμων. Το BMI, η περίμετρος μέσης και το ποσοστό λίπους % μετρήθηκε σε όλους τους συμμετέχοντες. . Μελετήθηκαν οι πολυμορφισμοί PvuII και XbaI του ERα και οι RsaI και AluI του ERβ.Αποτελέσματα: Ο PvuII σχετίστηκε με τα επίπεδα της E2 [μέση (IQR) pp 58.5 (42.1-73.4) pg/ml vs. Pp 48.8 (42.9-60.1) και PP 57.7 (44-70.5), p=0.032], και το ποσοστό λίπους % [μέση±SD pp 24.6±5.3 vs Pp 22.4±5.2 και PP 21.2±6.7, p=0.044], μετά από προσαρμογή για την ηλικία και την WC. Επιπλέον η επίδραση του PvuII στην E2 ήταν ανεξάρτητη από το ποσοστό % λίπους (p=0.038).Μια συνεργική δράση και των δυο πολυμορφισμών ERα στην E2 (p=0.023), FE2 (p=0.03) και % λίπους (p=0.004) ήταν παρούσα. Τελικά υπάρχει μια συνεργική δράση του ERα και ERβ στην TT (p=0.009), ανεξάρτητα από τη ηλικία , WC και %λίπους .Βρέθηκε συσχετισμός του AluI με την LDL (μεση±SD, aa 4.3±1.1 vs. Aa 3.7±1.0 και ΑΑ 4.2±1.1, p=0.023) και RsaI με τον HOMA-IR [μεση(IQR) RR 1.55(0.88-2.49) vs. Rr/rr 1.69(0.72-2.29), p=0.032] . Υπάρχει συνεργική δράση του RsaI και AluI του ERβ με τα επίπεδα της LDL, %λίπους και WC, καθώς και συνεργική δράση και των δυο γονιδίων στα επίπεδα της ολικής χοληστερόλης (p=0.01) και της LDL (p=0.027)μετά από προσαρμογή για πιθανούς συγχητικούς παράγοντες.Βρέθηκαν σημαντικές ανεξάρτητες συσχετίσεις του PvuII με το % λίπους (μέση±SD, pp 24.6±5.3 vs Pp 22.4±5.2 και PP 21.2±6.7, p=0.044),και RsaI με % λίπους (RR 22.6 ±5.5 vs. Rr/rr 25.2 ±6.3, p=0.015) και WC (μέση±SD RR 97.4 ±10.4 vs. Rr/rr 102.6 ±12.6, p=0.013).Συνεργικη δράση στο % λίπους και τους πολυμορφισμούς ERα (p=0.004), καθώς και ανάμεσα στους τέσσερεις πολυμορφισμούς.Συμπεράασματα:Οι γενετικοί πολυμορφισμοί ERα σχετίζονται με τα επίπεδα της οιστραδιόλης και τα ποσοστό λίπους% στους άνδρες. Επιπλέον υπάρχει μια συνεργική δράση στο γονίδιο ERα and ERβ στα επίπεδα της τεστοστερόνης .Το γονίδιο του ΕRβ σχετίζεται με τα επίπεδα LDL στους άνδρες ανεξάρτητα από τους συγχητικούς παράγοντες. Επιπλέον υπάρχει συνεργική δράση ανάμεσα και στους τέσσερεις πολυμορφισμούς και το ποσοστό% λίπους.
Η δια βίου εκπαίδευση ως παράγοντας διαφοροποίησης της ιδεολογίας και του θεσμικού πλαισίου του πανεπιστημίου της νεωτερικότητας
Authors: Σαμαρά Αντωνία
Published: August 2021

Το πανεπιστήμιο αποτελεί ένα θεσμό που σε μεγάλο βαθμό έχει παίξει διαμορφωτικό ρόλο στον πολιτισμό του δυτικού κόσμου και ειδικότερα στον πολιτισμό της Ευρώπης. Από την εποχή των πρώτων universitas έχει κυλίσει πολύ νερό στο αυλάκι της ιστορίας, όχι μόνο της ιστορίας του πανεπιστημίου ή της ιστορίας της εκπαίδευσης, αλλά και της ίδιας της Ιστορίας που διαμορφώνει με τη σειρά της τάσεις στην εκπαίδευση γενικότερα, και στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση ειδικότερα. Στην παρούσα διατριβή επιδιώξαμε να εξετάσουμε μια εκπαιδευτική τάση, αυτή της δια βίου εκπαίδευσης και τον τρόπο με τον οποίο επέδρασε και συνεχίζει να επιδρά και στο πανεπιστήμιο. Διαπιστώσαμε ότι στη μεταλλαγή του πανεπιστημίου η δια βίου εκπαίδευση διαδραματίζει πλέον σημαντικό ρόλο, τόσο ως τάση στο περιβάλλον του όσο και με τη μορφή συγκεκριμένων δομών εντός των τειχών του. Ωστόσο θεωρούμε ότι το πανεπιστήμιο δε μεταβάλλεται επειδή επηρεάζεται κυρίως από τη δια βίου εκπαίδευση. Η εξέλιξή του αντίθετα εμπίπτει με ευρύτερες κοινωνικο-πολιτικές και οικονομικές μεταβολές που επιδρούν στο σύνολο της εκπαίδευσης, αλλά στις δομές της κοινωνίας. Στις ίδιες μεταβολές άλλωστε υπόκειται και η ίδια η δια βίου εκπαίδευση. Το γεγονός μάλιστα ότι η τελευταία δε συγκροτεί ένα ενιαίο οργανωμένο σχήμα αλλά αποτελεί έννοια ομπρέλα που περιλαμβάνει πληθώρα εκπαιδευτικών δομών, την κάνει ακόμη περισσότερο δεκτική σε αλλαγές, από ό,τι το θεσμικά στεγανό και διοικητικά αυτοτελές πανεπιστήμιο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η ευελιξία της δια βίου εκπαίδευσης, ως άμορφης εν πολλοίς εκπαιδευτικής τάσης, την κάνει να είναι πολύ δεκτικότερη σε αλλαγές. Όταν με τη σειρά της η δια βίου εκπαίδευση αγκαλιάζει το πανεπιστήμιο, είναι δυνατόν να λειτουργήσει ως καταλύτης, ώστε οι αλλαγές εντός του να επιταχυνθούν. Αυτό επιχειρήσαμε να καταδείξουμε, ιδιαίτερα στο τρίτο μέρος της εργασίας, με την ενασχόλησή μας με περιπτώσεις θεσμών δια βίου εκπαίδευσης που λειτουργούν εντός των τειχών του πανεπιστημίου. Ωστόσο, όπως ήδη αναφέραμε, η δια βίου εκπαίδευση δεν αποτελεί την αιτία των αλλαγών αυτών, αλλά μάλλον ένα από τα συμπτώματά της. Την αιτία οφείλει να την αναζητήσει κανείς μάλλον έξω και πέρα από τα στενά όρια της εκπαίδευσης: στη σφαίρα της διεθνούς πολιτικής, στην σφαίρα της οικονομίας και της κοινωνικής εξέλιξης. Η κοινωνική εξέλιξη όμως, με τη σειρά της, όπως και η πολιτική ή η οικονομία δεν είναι κάτι πέρα από τα ανθρώπινα. Δεν πρόκειται με άλλα λόγια για εξέλιξη του πανεπιστημίου στην πορεία προσαρμογής του απέναντι σε δυνάμεις που δεν ορίζονται από τον άνθρωπο. Αντίθετα, πρόκειται για μια μακρά μεταλλαγή ενός θεσμού που υφίσταται τις συνέπειες των εκάστοτε κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών επιδράσεων, τις συνέπειες, με άλλα λόγια, της ανθρώπινης δράσης.
Μελέτη των σχέσεων δομής - δραστικότητας αναλόγων του παράγοντα απελευθερώσεως της κορτικοτρόπου ορμόνης (CRF)
Authors: Παπαζαχαρίας Σπυρίδων
Published: August 2021

Η Ορμόνη Απελευθερώσεως της Κορτικοτροπίνης (CRH) είναι ένα νευροπεπτίδιο, υπεύθυνο για τις ενδοκρινικές, αυτόνομες και ανοσολογικές αντιδράσεις καθώς και τις αντιδράσεις συμπεριφοράς των θηλαστικών απέναντι στην υπερένταση (stress). Βασικός στόχος της παρούσης ερευνητικής εργασίας είναι ο σχεδιασμός και η σύνθεση πεπτιδικών αναλόγων της CRH με πιθανές αγωνιστικές ή ανταγωνιστικές ιδιότητες. Αρχικά εφαρμόσθηκαν μικρές τροποποιήσεις στο πρωτόκολλο της πεπτιδικής σύνθεσης σε στερεά φάση με στόχο τη βελτιστοποίηση της συνθετικής διαδικασίας από πλευράς χρόνου και οικονομίας υλικών, οι οποίες μελετήθηκαν μέσω της πιλοτικής σύνθεσης του μορίου της φυσικής ορμόνης. Με βάση τα αποτελέσματα πραγματοποιήθηκε η σύνθεση μιας σειράς αναλόγων της CRH με μικρές τροποποιήσεις στην πεπτιδική αλληλουχία οι οποίες περιελάμβαναν την εισαγωγή ενός D-αμινοξέος και την αντικατάσταση κάποιων άλλων με μη φυσικά αμινοξέα. Τα συνθετικά προϊόντα μελετήθηκαν όσον αφορά στη δομή τους μέσω φασματομετρίας κυκλικού διχρωϊσμού και φασματοσκοπίας πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού και τα αποτελέσματα έδειξαν τη διατήρηση της ελικοειδούς δομής και της αμφιφιλικότητας της έλικας για όλα τα ανάλογα. Επακόλουθες βιολογικές δοκιμές επιβεβαίωσαν την αναγνώριση των αναλόγων από τον υποδοχέα της CRH και την πρόσδεση με αυτόν. Τα ανάλογα εμφάνισαν τουλάχιστον παρόμοια ή κατά περίπτωση και αυξημένη βιολογική δράση σε σχέση με τη φυσική ορμόνη.
Ο Διονύσιος Ρώμας και η επιτροπή Ζακύνθου στον δρόμο για την εθνική συγκρότηση
Authors: Βλαχόπουλος Χαράλαμπος
Published: August 2021

Ο Διονύσιος Ρώμας (1771-1857) είναι ένα γνήσιο κάτοπτρο της ιστορικότητας μιας ολόκληρης εποχής· της εποχής της εθνικής μας συγκρότησης στο πλαίσιο της νεωτερικότητας. Παράλληλα, είναι ένας «αδικημένος» αφανής ηγέτης του Αγώνα της ελληνικής Ανεξαρτησίας (1821). Ο ζακυνθινός αριστοκράτης αναδείχθηκε τέκνο του Διαφωτισμού, πρωταγωνιστής στην εισαγωγή του τεκτονισμού στον ελληνικό χώρο, χαρακτηριστικό παράδειγμα της ώσμωσης φιλελευθερισμού και εθνικισμού. Υπεράνω όλων ήταν ένας ανήσυχος πολιτικός νους, ένας ενεργός διπλωμάτης, γνώστης των ευρωπαϊκών ισορροπιών της εποχής του. Κορύφωση των προσπαθειών του είναι η αμφιλεγόμενη «Αίτηση Προστασίας» προς τη Μ.Βρετανία (1825), διπλωματική κίνηση που απέδειξε τον ευρωπαϊσμό, τον ρεαλισμό και την προσαρμοστικότητά του στις εξελίξεις, αφού αυτή η κίνηση προετοίμασε ουσιαστικά την τελική ρύθμιση του ελληνικού ζητήματος στο μέτρο του πολιτικώς εφικτού. Ήταν, τέλος, ένας πρώιμος εθνικός ευεργέτης, ένας άνθρωπος του μέτρου, ο ηγέτης ενός κύκλου παθιασμένων υπέρ του ελληνικού Αγώνα Ζακυνθίων (Επιτροπή Ζακύνθου). Η μελέτη του βίου του και η ανίχνευση της προσφοράς του επιχειρείται κυρίως μέσα από τη αξιοποίηση ανέκδοτου αρχειακού υλικού με στόχο την ανασύνθεση του εθνικού μας αφηγήματος και την προώθηση της ιστορικής μας αυτογνωσίας.
Η συμβολή ενός νέου διαγράμματος στη παρακολούθηση και διευθέτηση του τοκετού
Authors: Βλάχος Γεώργιος
Published: August 2021

ΠΕΡΙΛΗΨΗΣτόχος: Να εκτιμηθεί η ποιότητα και η συμβολή της χρήσης ενός νέου τύπου παρτογράμματος στην παρακολούθηση και διευθέτηση του τοκετού.Υλικό και Μέθοδοι: Συγκρίναμε την αποτελεσματικότητα χρησιμοποιώντας δύο τύπους παρτογράμματος. Το πρώτο ήταν το κλασσικό παρτόγραμμα της ΠΟΥ (ομάδα Α) και το δεύτερο, ένας νέος τύπος, στον οποίο υπολογίζεται και καταγράφεται το αλγεβρικό άθροισμα της διαστολής του τραχήλου της μήτρας και του ύψους της προβάλλουσας μοίρας (κάθοδος κεφαλής) (ομάδα Β).Αποτελέσματα: Διαπιστώθηκε ότι υπήρχε μια στατιστικά σημαντική μείωση του χρόνου μεταξύ της έναρξης της ενεργού φάσης του τοκετού και του χρόνου γέννησης (dt1 + dt2 + dt3) (p<0.001, Α: μέση: 318,4 ± 10,4 min, Β: 246.56 ± 8.28 min). Επίσης παρατηρήθηκε πρώιμη έναρξη στο στάδιο επιτάχυνσης της ενεργού φάσης κατά την πρώτη φάση του τοκετού(dt1) (p<0.001, Α: 108.73 ± 5.29 λεπτά, Β: 69.96 ± 4.99 λεπτά), μικρότερη διάρκεια του σταδίου επιτάχυνσης της ενεργού φάσης κατά την πρώτη φάση του τοκετού (dt2) (p<0.001, Α: 136,93 ± 4,79 min, Β: 91.89 ± 4.04 λεπτά) και έγκαιρη έναρξη της δεύτερης φάσης του τοκετού στις γυναίκες που μελετήθηκαν με το νέο παρτόγραμμα (Β ).Συμπέρασμα: Ο νέος τύπος παρτογράμματος είναι πιο χρήσιμος για την αναγνώριση της έναρξης του σταδίου επιτάχυνσης κατά τη διάρκεια της ενεργού φάσης του τοκετού και την έγκαιρη χρήση των κατάλληλων ενεργειών για την επίτευξη ενός ικανοποιητικότερου περιγεννητικού αποτελέσματος και μιας ασφαλέστερης γέννησης.
Συνταγματικός εκσυγχρονισμός και Αριστερά
Authors: Κουρουνδής Χαράλαμπος
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η διαδρομή του συνταγματικού εκσυγχρονισμού από την πρόταση συνταγματικής αναθεώρησης του 1963, που έμεινε γνωστή στην Ιστορία ως «βαθεία τομή», ως το Σύνταγμα του 1975 και η επίδρασή της σ’ αυτό, σε συνάρτηση με τη στάση των πολιτικών δυνάμεων της Αριστεράς απέναντί τους. Η υπόθεση εργασίας που τεκμηριώνεται είναι η εξής: η πρόταση συνταγματικής αναθεώρησης του 1963, στόχευε στο να επιτύχει την οικονομική ανάπτυξη θωρακίζοντας την καταστολή του «εσωτερικού εχθρού» και αναδεικνύοντας την κυβέρνηση ως κυρίαρχο πόλο εξουσίας. Την αποτυχία της ακολούθησε μια θυελλώδης περίοδος πολιτικής και πολιτειακής κρίσης μέχρι τη μεταπολίτευση, η οποία καθόρισε ότι μετά την πτώση της δικτατορίας δεν θεσμοθετήθηκε μια παραλλαγή της «βαθείας τομής», τουλάχιστον στο πεδίο των συνταγματικών ελευθεριών. Έτσι, το κυβερνητικό σχέδιο Συντάγματος που βάδιζε στα χνάρια της πρότασης του 1963 έδωσε τη θέση του στο Σύνταγμα του 1975, το οποίο δεν απείχε από το δυτικοευρωπαϊκό μέσο όρο. Από την πλευρά της, η Αριστερά, που εκφραζόταν το 1963 αποκλειστικά από την ΕΔΑ, άσκησε έντονη πολεμική στη «βαθεία τομή», αρνούμενη τον αναπτυξιακό και εκσυγχρονιστικό χαρακτήρα της πρότασης. Δώδεκα χρόνια αργότερα, οι διαφορετικές πλέον εκφάνσεις της, το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ και το ΚΚΕ εσ, συνέβαλαν με το δικό της τρόπο η καθεμία στην εγγυητική αλλά και στη νoμιμοποιητική λειτουργία του Συντάγματος του 1975. Το αποτέλεσμα που προκύπτει από την έρευνα είναι ότι η αναθεωρητική πρόταση του 1963 κωδικοποίησε μια σύνθετη στρατηγική που απαιτούσε την ισχυροποίηση της κυβέρνησης ώστε να φέρει τόσο το βάρος του σχεδιασμού και της υλοποίησης της αναπτυξιακής προσπάθειας, όσο και της πολιτικής διαχείρισής της απέναντι στις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που αντιδρούσαν απέναντί της. Το Σύνταγμα του 1975 τροποποίησε αυτό το θεσμικό σχέδιο, αίροντας σε μεγάλο βαθμό τη φαλκίδευση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, αλλά φροντίζοντας ταυτόχρονα να ενισχύσει την εκτελεστική εξουσία και να συρρικνώσει τις νομοθετικές αρμοδιότητες της Βουλής. Από την πλευρά της, η Αριστερά διατήρησε την κριτική στάση της χωρίς όμως να αμφισβητεί τον πυρήνα της κυρίαρχης στρατηγικής και οριοθετώντας τον ορίζοντα των διεκδικήσεών της στη συγκρότηση ενός θεσμικού πλαισίου στηριγμένου στις αρχές του κοινοβουλευτισμού και του κράτους δικαίου.
Αττικοί τύμβοι των πρώιμων ιστορικών χρόνων
Authors: Γουλάκος Ορέστης
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζει το φαινόμενο των ταφικών τύμβων της αττικής υπαίθρου κατά την 1η χιλιετία π.Χ. Τέσσερα τέτοια μνημεία, τα οποία ανεσκάφησαν από τον Κυριακό Πιττάκη και τον Βαλέριο Στάη στις περιοχές Βελανιδέζα και Πετρέζα Σπάτων στην πεδιάδα των Μεσογείων μελετώνται διεξοδικά. Η μελέτη διαιρείται σε τρία μέρη: Στο Α΄ Μέρος εξετάζεται το ανασκαφικό περιβάλλον και παρουσιάζονται τα ευρήματα που προέκυψαν από την ανασκαφή των τύμβων της Βελανιδέζας και της Πετρέζας. Οι δύο τύμβοι που ανέσκαψε ο Κυριακός Πιτάκης στα 1838 – 1839 στην Βελανιδέζα αποτελούν την αρχαιότερη ανασκαφική έρευνα τέτοιων μνημείων η οποία και έδωσε το έναυσμα για την επισταμένη μελέτη των αττικών τύμβων τα επόμενα χρόνια. Οι λεπτομερέστερες ανασκαφές του Βαλέριου Στάη άλλων δύο τύμβων στην Βελανιδέζα και την Πετρέζα κατέδειξαν πως η χρήση τους ξεκινά τον 6ο αι. π.Χ. και συνεχίζεται καθ’ όλη την διάρκεια του 5ου αι. π.Χ.Το Β΄ Μέρος καταλαμβάνει η λεπτομερής ανάλυση των ευρημάτων, κυρίως αγγείων, τόσο ως προς το σχήμα όσο και ως προς την εικονογραφία, ενώ στο Γ΄ Μέρος επιχειρείται μια συνολική θεώρηση του φαινομένου των ταφικών τύμβων στην αττική ύπαιθρο κατά τη διάρκεια της 1ης χιλιετίας π.Χ. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στον εντοπισμό των ταφικών τύμβων επί χάρτου και στα τοπογραφικά στοιχεία που προκύπτον. Συνολικά αναλύονται 101 ταφικοί τύμβοι η διάμετρος των οποίων κυμαίνεται από 2 έως 50 μ. καλύπτοντας από μία έως 80 ταφές. Εξετάζονται ο τρόπος κατασκευής των τύμβων, τα είδη και η διάταξη των ταφών που αυτός κάλυπτε, η διακόσμησή τους με γλυπτά ή στήλες και η πιθανή ύπαρξη επιτυμβίων επιγραφών. Συμπερασματικά σκιαγραφείται η εξέλιξη των αττικών ταφικών τύμβων και ερευνάται η πιθανή επίδραση πάνω σ’ αυτούς ιστορικών γεγονότων. Η παρουσία ταφικών τύμβων στην αττική ύπαιθρο σχετίζεται κυρίως με την ύπαρξη μεγάλης εγγείου ιδιοκτησίας εντός της οποίας υψώνονται τα μνημεία αυτά. Ο τύμβος, ως πολυδάπανο ταφικό μνημείο και σταθερό σημείο ταφής για πολλές γενιές με συχνές αναφορές στο έπος σχετίζεται άμεσα με την αριστοκρατική τάξη και βρίσκεται σε χρήση έως και τη Ρωμαϊκή περίοδο.
Μελέτη της επίδρασης της αναισθησίας σε νευροεκφυλιστικές παθήσεις του εγκεφάλου
Authors: Λινού Μαρία
Published: August 2021

Ο σκοπός της διατριβής αυτής ήταν η διερεύνηση της επίδρασης τουισοφλουράνιου όταν αυτό χρησιμοποιείται για την αναισθησία μυών πουυποβάλλονται σε μόνιμη χειρουργική απόφραξη της μέσης εγκεφαλικήςαρτηρίας (permanent Middle Cerebral Artery Occlusion, pMCAO) μόνο του ήμετά από χορήγηση της νευροπροστατευτικής ουσίας σιμβαστατίνης σταεγκεφαλικά έμφρακτα.Για το σκοπό αυτό επιλέχθηκαν μύες της φυλής C57BL / 6J (n = 40) οιοποίοι υποβλήθηκαν σε χειρουργική μόνιμη απόφραξη της μέσης εγκεφαλικήςαρτηρίας (pMCAO) για την πρόκληση εγκεφαλικής ισχαιμίας. Για τηναναισθησία χρησιμοποιήθηκε είτε μίγμα ενέσιμων αναισθητικών ουσιών,κεταμίνη και ξυλαζίνη είτε εισπνευστικό ισοφλουράνιο, απουσία ή παρουσίασιμβαστατίνης.Ακολούθησε συγκριτική μελέτη των πειραματικών ομάδων με ποιοτικέςκαι ποσοτικές μεθοδολογίες για την αξιολόγηση των ισχαιμικών εμφράκτων καιτον θάνατο των κυττάρων του εγκεφάλου σε αυτά.Συνοπτικά τα αποτελέσματα έδειξαν παρόμοια επίδραση των δύοαναισθητικών σχημάτων στο μέγεθος των εμφράκτων καθώς και στο κυτταρικόθάνατο των νευρώνων εντός αυτών. Η χορήγηση σιμβαστατίνης είχε τοαναμενόμενο νευροπροστατευρικό αποτέλεσμα στο μοντέλο της pMCAO τοοποίο δεν δαφοροποιήθηκε χρησιμοποιώντας κεταμίνη/ξυλαζίνη ή ισοφουράνιο.Συμπερασματικά επιβεβαιώθηκε η ασφαλής χρήση του ισοφλουρανίουως αναισθητικού για την χειρουργική μόνιμη απόφραξη της μέσης εγκεφαλικήςαρτηρίας σε μύες ειδικά σε προκλινικές μελέτες αποτελεσματικότητας νευρο-προστατευτικών ουσιών στις οποίες το ισοφλουράνιο δεν «αλλοιώνει» με τηδράση του την δράση υπό εξέταση πιθανών νευροπροστατευτικών ουσιών.
Σύνθεση και χαρακτηρισμός νέων αζωχρωμάτων αντίδρασης
Authors: Λυκίδου Σμαρώ
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η σύνθεση, ο χαρακτηρισμός και ο καθαρισμός με τη διεργασία υπερδιήθησης (ultrafiltration) δώδεκα (12) χρωμάτων αντίδρασης. Έξι χρώματα αντίδρασης (τρία μονοαζωχρώματα και τρία δισαζωχρώματα , άλατα Na, K, Li) με σύζευξη του θειικού εστέρα της 1-αμινο-φαινυλο-4β-υδροξυ-αιθυλο-σουλφόνης με συζεύκτη το 3,6-δισουλφονικό οξύ της 1-αμινο-8-ναφθόλης και έξι χρώματα αντίδρασης (τρία μονοαζωχρώματα και τρία δισαζωχρώματα, άλατα Na, K, Li) με σύζευξη του θειικού εστέρα της 4-αμινο-2,5-διμεθοξυ-φαινυλο-β-υδροξυ-αιθυλοσουλφόνης με συζεύκτη το 3,6-δισουλφονικό οξύ της 1-αμινο-8-ναφθόλης συντίθενται και καθαρίζονται με τη διεργασία της υπερδιήθησης (ultrafiltration). Τα χρώματα πριν και μετά την υπερδιήθηση χαρακτηρίσθηκαν με φασματοσκοπία UV-Vis, FT-IR, XRD, IC-OES. Με όλα τα χρώματα που συντέθηκαν (πριν και μετά την υπερδιήθηση) πραγματοποιήθηκαν βαφές στους 60 οC σε βαμβάκι, μαλλί και πολυαμίδιο καθώς και στους 98 οC στο μαλλί και το πολυαμίδιο και μελετήθηκαν οι ιδιότητες αντοχής στο φως και στο πλύσιμο. Τα χρώματα που συντέθηκαν χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή υδατογενών μελανών ψηφιακής εκτύπωσης υφασμάτων. Η προετοιμασία των μελανών έγινε με τη μίξη νερού και ενός μίγματος ισοπροπανόλης/αιθυλενογλυκόλης και του χρώματος. Στις μελάνες που παρασκευάσθηκαν μετρήθηκαν η επιφανειακή τάση, το pH, το ιξώδες και η αγωγιμότητα για διάστημα 90 ημερών. Με τις υδατογενείς μελάνες πραγματοποιήθηκαν εκτυπώσεις σε βαμβακερό, μάλλινο και πολυαμιδικό υπόστρωμα και μελετήθηκαν οι ιδιότητες αντοχής στο φως και στο πλύσιμο.
Ανθρώπινα σκελετικά κατάλοιπα από την Πειραϊκή της Ελληνιστικής περιόδου
Authors: Συρογιάννη Αλεξάνδρα
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή, μελετήθηκαν καταρχάς τα σκελετικά κατάλοιπα που προήλθαν από την ανασκαφή τμήματος νεκροταφείου ελληνιστικών χρόνων, από την ευρύτερη περιοχή του Πειραιά. Στη συνέχεια, εφόσον εξάχθηκαν και κατηγοριοποιήθηκαν τα ανθρωπολογικά δεδομένα, έγινε προσπάθεια ένταξης των ευρημάτων στο πολιτισμικό πλαίσιο της εποχής, λαμβάνοντας υπόψη τους κάτωθι θεματικούς άξονες: Πρωτίστως, το φυσικό περιβάλλον και την τοπογραφία του αρχαίου Πειραιά και στη συνέχεια το ανθρωπογενές περιβάλλον και τις οικολογικές συνθήκες της υπό εξέταση περιοχής. Ακολούθησαν, η μελέτη της διατροφής σε σχέση με τις κοινωνικές δομές καθώς και η εξέταση των δημογραφικών παραμέτρων και της κοινωνικής ταυτότητας των ανθρώπων του νεκροταφείου. Στα συμπεράσματα, εφόσον προηγήθηκε η ανακεφαλαίωση των δεδομένων του κάθε κεφαλαίου, έγινε προσπάθεια ερμηνείας και τεκμηρίωσης των κοινωνικών φαινομένων και εθίμων της εποχής, έτσι όπως καταδείχθηκαν μέσα από τα σκελετικά κατάλοιπα. Παράλληλα, αποτιμήθηκαν τα προβλήματα που αντιμετώπισε η έρευνα και προτάθηκαν οι κατευθυντήριες οδοί που είναι εφικτό να ακολουθήσει η μελλοντική έρευνα, κάθε φορά που η περίσταση απαιτεί τη μελέτη αρχαίου σκελετικού υλικού σε συνδυασμό με το πολιτισμικό του πλαίσιο.
Διατροφική αξία και ποιότητα εκτρεφομένων ιχθύων με έμφαση στα νέα είδη μεσογειακών υδατοκαλλιεργειών
Authors: Γιογιός Ιωάννης
Published: August 2021

H παρούσα διατριβή στοχεύει στην βελτίωση της γνώσης μας σχετικά με τη διατροφική αξία, την ποιότητα και τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του κρανιού (Argyrosomus regius) και του φαγκριού (Pagrus pagrus), που βρίσκονται μεταξύ των περισσότερο υποσχόμενων ειδών για τον εμπλουτισμό των Μεσογειακών ιχθυοκαλλιεργειών. Τα συγκεκριμένα είδη επιλέχθηκαν με γνώμονα τα βιολογικά χαρακτηριστικά και την οικονομική τους προοπτική, δεδομένου ότι έχουν γρήγορο ρυθμό αύξησης, φθάνουν σε μεγάλο μέγεθος και δίνουν τη δυνατότητα παραγωγής προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας. Αναμένεται να βοηθήσουν στην αύξηση της παραγωγής, της ποικιλίας παραγόμενων προϊόντων, καθώς και στη δημιουργία νέων αγορών.Στα πλαίσια της παρούσας διατριβής σχεδιάστηκαν και πραγματοποιήθηκαν τέσσερα πειράματα εκτροφής: 1) Μελέτη της επίδρασης της ποσότητας και της σύστασης του λίπους της τροφής στην ποιότητα των κρανιών (διάρκεια 2 μηνών), 2) Μελέτη της επίδρασης της αύξησης του μεγέθους στην ποιότητα των κρανιών (διάρκεια 8 μηνών), 3) μελέτη της αύξησης του σωματικού βάρους στην ποιότητα των κρανιών (διάρκεια 10 μηνών) και 4) μελέτη της επίδρασης της εποχικότητας στην ποιότητα φαγκριών (διάρκεια 12 μηνών). Σε όλα τα πειράματα έγινε καταγραφή των σωματομετρικών παραμέτρων και προσδιορίσθηκαν η σύσταση σώματος, το προφίλ των λιπαρών οξέων, των αμινοξέων και των πτητικών ενώσεων και -όπου αυτό ήταν εφικτό- έγινε οργανοληπτική αξιολόγηση των ιχθύων (υφή, γεύση, άρωμα). Επίσης, έγινε σύγκριση ανάμεσα σε άγρια (διάφορα Μεσογειακά ψάρια και άγριος κρανιός) και εκτρεφόμενα άτομα.
Forecasting financial time series with machine learning techniques
Authors: Πλακανδάρας Βασίλειος
Published: August 2021

Σε αυτή τη διατριβή προβλέπω χρηματοοικονομικές χρονοσειρές με μεθόδους μηχανικής μάθησης. Κατά την έρευνά μου προτείνω διάφορες καινοτόμες μεθόδους πρόβλεψης και επιτίθεμαι σε τέσσερα προβλήματα υπό μια προσέγγιση μηχανικής μάθησης: βραχυχρόνια και μακροχρόνια πρόβλεψη συναλλαγματικών ισοτιμιών, πρόβλεψη τιμών κατοικιών και πρόβλεψη της χρεοκοπίας τραπεζών. Ειδικότερα, προτείνω μια καινοτόμο μέθοδο πρόβλεψης βραχυχρόνιων συναλλαγματικών ισοτιμιών που συνδυάζει μεθόδους μηχανικής μάθησης με μεθόδους από το χώρο της επεξεργασίας σήματος. Στο ίδιο ερευνητικό πεδίο θεωρώ τη μηχανική μάθηση στην μακροχρόνια πρόβλεψη συναλλαγματικών ισοτιμιών, μια προσέγγιση που δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ στη σχετική βιβλιογραφία. Όσον αφορά την πρόβλεψη των τιμών των κατοικιών στις ΗΠΑ, το μοντέλο μηχανικής μάθησης προβλέπει με μεγαλύτερη ακρίβεια το οικονομετρικό μοντέλο, ενώ προβλέπει την απότομη πτώση στις τιμές κατοικιών του 2006 δύο χρόνια πριν το πραγματικό γεγονός. Στην πρόβλεψη πτώχευσης τραπεζικών ιδρυμάτων, τα μοντέλα μηχανικής μάθησης δύο σταδίων είναι περισσότερο ακριβή από τα χρησιμοποιούμενα μοντέλα logistic παλινδρόμησης που χρησιμοποιούνται από τις εποπτικές αρχές στις ΗΠΑ. Τα μοντέλα μηχανικής μάθησης προβλέπουν καλύτερα από όλες τις οικονομετρικές μεθόδους που χρησιμοποιούνται σε αυτή τη διατριβή, τόσο σε όρους σφάλματος πρόβλεψης όσο και σε ακρίβεια πρόβλεψης της μελλοντικής κατεύθυνσης. Συμπερασματικά, τα εμπειρικά αποτελέσματα αποκαλύπτουν την ανωτερότητα των μεθόδων μηχανικής μάθησης έναντι των οικονομετρικών μοντέλων στην πρόβλεψη των επιλεγμένων χρηματοοικονομικών χρονοσειρών που εξετάζονται σε αυτή τη διατριβή.
Πολιτικές της φροντίδας
Authors: Κωστακιώτης Γεώργιος-Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η διατριβή εξετάζει τις προκλήσεις της φροντίδας των ηλικιωμένων στα συμφραζόμενα της νησιωτικής Ελλάδας. Πρόκειται για μια εθνογραφική έρευνα που βασίστηκε στις εμπειρίες μου σαν επαγγελματίας της φροντίδας και παρατηρητικός συμμέτοχος. Προσεγγίζω το ζήτημα πολυεπίπεδα, σε σχέση με τα γενικότερα πλαίσια όπου εκτυλίσσεται. Εξετάζω διαδοχικά το τοπικό ήθος και τους τρόπους που διαμορφώνει την εντόπια ηθική της φροντίδας, το βασισμένο στην οικογένεια και την μεταβίβαση ιδιοκτησίας παραδοσιακό σύστημα ασφάλισης, που λόγω ενός συνδυασμού παραγόντων δέχεται τα τελευταία χρόνια σημαντικές πιέσεις, και την κρατική πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια φροντίδα, με τους εγγενείς περιορισμούς της. Εστιάζω στις πρακτικές κατασκευής και καταστροφής της συγγενικότητας, από προϋπάρχουσες ή καινοφανείς σχέσεις, και τους συναισθηματικούς λόγους που διέπουν τις διαδικασίες. Αναλύω τα κυριότερα σύμβολα, διακυβεύματα και πρακτικές που δημιουργούν και καταστρέφουν τις σχέσεις φροντίδας. Προτείνω μια νέα προσέγγιση του σώματος ως πόρου, που διαφυλάσσεται και δαπανάται προς όφελος των ηλικιωμένων και των οικογενειών τους. Εντοπίζω την ατομική ευθύνη στη σωματική (αυτο)φροντίδα, όχι μόνο προς ίδιον όφελος, αλλά και ως φροντίδα προς τα άλλα μέλη της οικογένειας. Παρουσιάζω και αναλύω τις σωματικές και ηθικές οικονομίες δώρου που χαρακτηρίζουν τις διαγενεακές ανταλλαγές σε βάθος χρόνου. Τέλος, συζητώ τις συναντήσεις και εμπλοκές του παραδοσιακού συστήματος ασφάλισης, με το κρατικό σύστημα φροντίδας, με συχνό αποτέλεσμα την εξώθηση ηλικιωμένων χωρίς οικογένεια στην εγκατάλειψη. Ο κόσμος της φροντίδας των ηλικιωμένων που παρουσιάζω, συνιστά ένα απροσδιόριστο, συχνά αντιφατικό τοπίο, όπου το δημόσιο και το ιδιωτικό, η οικογένεια και το κράτος, το τοπικό και το απόμακρο, η ηθική και η οικονομική λογική περιπλέκονται, με σλυνθετους τρόπους.
Georges Seferis et son journal
Authors: Κοντογιάννη Βασιλική
Published: August 2021

Η διατριβή μελετά τους πρώτους πέντε τόμους του ημερολογίου του Γ.Σεφέρη με τον τίτλο Μέρες, (1925-1951), των οποίων η έκδοση είχε πραγματοποιηθεί ως την ολοκλήρωση και την υποστήριξή της (1983). Αποσκοπεί να επιτρέψει στον αναγνώστη της να τοποθετήσει το σεφερικό ημερολόγιο μέσα στο ευρωπαϊκό του περιβάλλον και κατόπιν να το μελετήσει από την οπτική της ενδοσκόπησης. Αναζητώντας τον άνθρωπο πίσω από τη γραφή, η διατριβή κρατά στο κέντρο της τον αυτοβιογραφικό λόγο, αλλά παραπέμπει συστηματικά στην ποίηση και το λοιπό σεφερικό έργο.Αρθρώνεται σε τρία κεφάλαια, από τα οποία •το πρώτο συνιστά εισαγωγή στην ιστορία του ημερολογιακού είδους, και οδηγεί από τα γενικά χαρακτηριστικά της ημερολογιακής γραφής προς τα ειδικά χαρακτηριστικά του προσωπικού ημερολογίου. (Η διατριβή υποστηρίζει ότι το ημερολόγιο του Γ.Σεφέρη είναι ένα προσωπικό ημερολόγιο). Η ιστορία της λογοτεχνίας χρησιμοποιείται πρώτιστα εδώ, όπως αυτή αποτυπώνεται μέσα στον δυτικό πολιτισμό, και ειδικότερα στον αυτοβιογραφικό λόγο.•Το δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζει προσωπικά ημερολόγια του 19ου και του 20ού αιώνα, επιλέγοντας να σταθεί κυρίως στις καταγραμμένες αναγνωστικές προτιμήσεις του Σεφέρη. Μικρό τμήμα του κεφαλαίου αφιερώνεται στον ελληνικό αυτοβιογραφικό λόγο. Η μεθόδευση είναι κυρίως μεθόδευση συγκριτικής γραμματολογίας, πάντοτε στο ειδικό πεδίο του αυτοβιογραφικού λόγου και πάντοτε στο περιβάλλον του δυτικού πολιτισμού.•Το τρίτο κεφάλαιο ασχολείται με την ενδοσκόπηση: μετά από μια γενική εισαγωγή, που εξετάζει την ενδοσκόπηση στο πλαίσιο της λογοτεχνίας και του αυτοβιογραφικού λόγου, η μελέτη ακολουθεί βήμα-βήμα την σεφερική ενδοσκόπηση, όπως αυτή προτείνεται από το ημερολόγιο. Η μέθοδος της περιοδίκευσης επιτρέπει στο τμήμα αυτό της μελέτης να αναδείξει καίρια σημεία του βίου, καθώς και της αυτοσυνειδησίας του δημιουργού. Το τμήμα αυτό της διατριβής στηρίζεται σε θεωρητικές μελέτες για την ενδοσκόπηση σε σχέση με τη γραφή, αλλά επίσης σε μια ιστορική προσέγγιση του σεφερικού βίου, αφού εξετάζει τον άνθρωπο μέσα στους συγκεκριμένους όρους της βιοτής του. Παράλληλα η έρευνα επιχειρεί να αξιολογήσει τις παρεμβάσεις επεξεργασίας, στις οποίες έχει υποβάλει την αρχική καταγραφή ο συγγραφέας, έτσι ώστε να απαντήσει στο ερώτημα της λογοτεχνικότητας αυτού του έργου. Στην προσπάθεια αυτή στηρίζεται σε συγκριτικές αναγνώσεις ανάμεσα στο ημερολόγιο και την ανέκδοτη (τότε) επιστολογραφία του ποιητή. Η διατριβή αναδεικνύει καίρια σημεία της σεφερικής ενδοσκόπησης, η οποία επεξηγεί σημαντικές φάσεις της πορείας του δημιουργού. •Η διατριβή κλείνει με Συμπεράσματα και κατόπιν με Ευρετήριο πραγματικών και πλασματικών προσώπων του ημερολογίου Σεφέρη, Ευρετήριο το οποίο μπορεί να αποτελέσει βάση για περαιτέρω έρευνες.
Η περικλεϊκή πατριωτική ιδεολογία και οι επιδράσεις της στην πνευματική ζωή των Αθηνών των 5ου και 4ου αι. π.Χ.
Authors: Στεργιούλης Εμμανουήλ
Published: August 2021

Το ενδιαφέρον για τη μελέτη της εποχής κατά την οποία έζησε ο μεγάλος πολιτικός των αρχαίων Αθηνών, ο Περικλής, παραμένει αδιάλειπτο. Οι απαντήσεις στα θέματα που συνδέονται με τους χρόνους της δημόσιας δράσης του και οι σχετικές αναλύσεις προσλαμβάνουν υποκειμενικό χαρακτήρα και αφήνουν πάντα ανοικτό το πεδίο για περαιτέρω ενασχόληση και έρευνα. Με αυτό ως δεδομένο, στην εργασία που ακολουθεί επιχειρείται η προσέγγιση των στοιχείων που συνθέτουν την πατριωτική ιδεολογία του Περικλή και γίνεται αναφορά στις επιδράσεις που άσκησε στην πνευματική ζωή των Αθηνών, κατά τους 5ο και 4ο αι. π.Χ. Προηγείται το κεφάλαιο στο οποίο παρατίθενται οι αντιλήψεις που διαμορφώθηκαν στη Σπάρτη, με την ποίηση του Τυρταίου, και στην Αθήνα, με την ποίηση του Σόλωνα, για το καθήκον όλων να υπηρετούν μέχρις αυτοθυσίας την ιδέα της κοινότητας και να θέτουν το συλλογικό συμφέρον υπεράνω του ατομικού.Στη συνέχεια, εξετάζεται η ιστορική διαδρομή των Αθηνών, πριν από την εμφάνιση του Περικλή στη δημόσια ζωή της πόλης. Σχολιάζονται τα μέτρα του Σόλωνα, η τυραννία των Πεισιστρατιδών, η μεταρρύθμιση του Κλεισθένη και οι πολιτικοί οραματισμοί του Θεμιστοκλή. Η πολιτική δράση και η προσφορά του τελευταίου εξετάζονται διεξοδικότερα, καθόσον υπήρξε ο θεμελιωτής της πατριωτικής ιδεολογίας και ο εμπνευστής της θαλασσοκρατορικής πολιτικής.Ακολουθεί η συνοπτική παρουσίαση των γεγονότων που οδήγησαν στον Πελοποννησιακό πόλεμο, η στρατηγική που πρότεινε ο Περικλής στους συμπολίτες του, τα μέσα εφαρμογής της πολιτικής αυτής, η στάση των Αθηναίων και η δύσκολη θέση στην οποία περιήλθαν κατά τα πρώτα κιόλας έτη του πολέμου. Αναλύονται οι τρεις λόγοι του Περικλή, όπως μας τους διέσωσε ο Θουκυδίδης, παρατίθενται τα στοιχεία που συγκρότησαν την πατριωτική του ιδεολογία και συντέλεσαν στην αναγωγή της πόλης του σε ηγεμονική δύναμη όλης της Ελλάδας. Εξαίρεται η πίστη του στο δημοκρατικό πολίτευμα και σκιαγραφείται ο νέος τύπος πολίτη που διαμορφώθηκε με την αναθεώρηση παλαιότερων αντιλήψεων, με το γκρέμισμα των φραγμών για ενασχόληση με τις δημόσιες υποθέσεις, με την αφύπνιση της πνευματικής ατομικότητας και με την παραδοχή ότι η γνώση θα μπορούσε να αποτελέσει μοχλό για τη μετεξέλιξη της αθηναϊκής κοινωνίας.Υποβάλλονται σε κριτική οι απόψεις που θέλουν την ιδεολογία του Περικλή να διέπεται από το στοιχείο της επιβολής και από το στοιχείο που, αν χρησιμοποιήσουμε σύγχρονους όρους, χαρακτηρίζουμε ως εθνικιστική τάση.Αποτιμάται η νέα πολιτική κατάσταση που δημιούργησε η λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών και, τέλος, αναζητούνται οι επιδράσεις της ιδεολογίας αυτής στους ρήτορες Λυσία, Ισοκράτη, Δημοσθένη, Λυκούργο και στη δραματική ποίηση, ιδιαίτερα στο έργο του Ευριπίδη
Quantification at the syntax-semantics interface
Authors: Μαργαρίτη Άννα-Μαρία
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή προσφέρει την αναλυτική εξέταση των επιμεριστικών δεικτών κάθε και ο κάθε της Νέας Ελληνικής και των Ονοματικών Φράσεών τους, όπως επίσης και μία εξήγηση για τις ποικίλες διαφορετικές ερμηνείες των εκφράσεων αυτών, αλλά και των αντίστοιχων της Αγγλικής. Οι Ονοματικές Φράσεις (ΟΦ) με το κάθε (κάθε ΟΦ) στην οριστική τους χρήση παρουσιάζουν μία ερμηνεία καθολικής ποσοτικής δείξης, όπως επίσης μία ερμηνεία ελεύθερης επιλογής, αόριστης χρήσης, και μία ερμηνεία είδους. Οι Ονοματικές Φράσεις με το ο κάθε (ο κάθε ΟΦ) παρουσιάζουν μία ερμηνεία καθολικής ποσοτικής δείξης ως οριστική και οικεία χρήση, μία ερμηνεία ελεύθερης επιλογής και μία υποτιμητικής ελεύθερης επιλογής ως αόριστες χρήσεις. Σε συμφωνία με προηγούμενες αναλύσεις για τον αντίστοιχο προσδιοριστή της Αγγλικής, προτείνω ότι τα κάθε και ο κάθε δεν λεξικοποιούν τον καθολικό ποσοτικό τελεστή της λογικής. Αντίθετα, ισχυρίζομαι ότι οι Ονοματικές Φράσεις με τα κάθε και ο κάθε είναι κατά βάση αόριστες εκφράσεις, οι οποίες συμμετέχουν σε διαφορετικές ποσοδεικτικές αλυσίδες εκφράσεων κάθε φορά. Ένας επιμεριστικός τελεστής στην αριστερή περιφέρεια δεσμεύει την στοιχειώδη μεταβλητή του συνόλου της ΟΦ. Ένας οριστικός, ένας γενικός ή ένας τροπικός τελεστής, επίσης στην αριστερή περιφέρεια, δεσμεύει τη μεταβλητή περικειμένου, δίνοντας αντίστοιχα τις ερμηνείες της καθολικής ποσοτικής δείξης, του είδους και της ελεύθερης επιλογής. Η παρουσία διαφορετικών προτασιακών τελεστών, λοιπόν, καθορίζει την ανάδυση των διαφορετικών ερμηνειών. Επίσης ισχυρίζομαι ότι η όλη διαδικασία της δέσμευσης αντιστοιχεί σε λειτουργίες Συμφωνείν στη σύνταξη. Οι ποσοδεικτικές αλυσίδες που σχηματίζονται είναι σε κάποιο βαθμό όμοιες με αυτές των ερωτηματικών προτάσεων. Στο Κεφάλαιο 1 παραθέτω το απαραίτητο συντακτικό και σημασιολογικό υπόβαθρο, όπως επίσης και μια προεπισκόπηση της πρότασής μου. Στο Κεφάλαιο 2 παρουσιάζεται μια συντακτική ανάλυση των εκφράσεων αυτών και των αντιστοίχων αγγλικών. Το Κεφάλαιο 3 διερευνά την σημασιολογία και τις διαφορετικές ερμηνείες. Στο Κεφάλαιο 4 προσφέρω την θεωρητική μου ανάλυση, ενώ στο Κεφάλαιο 5 παρατίθεται μία σύγκριση με ανάλογα φαινόμενα στην Κινεζική και την Ιαπωνική, όπως επίσης και με εκφράσεις πολικότητας της Νέας Ελληνικής. Στο Κεφάλαιο 6 συνοψίζονται τα συμπεράσματα της έρευνας.
Headedness in word formation and lexical semantics
Authors: Ανδρέου Μάριος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή εξετάζει την έννοια κεφαλή (head) στο επίπεδο της Μορφολογίας και της Λεξικής Σημασιολογίας με έμφαση στα εξής τρία ερωτήματα: (α) ορισμός, (β) θέση, και (γ) παρουσία και απουσία κεφαλής σε μορφολογικούς σχηματισμούς. Συνοπτικά οι βασικές προτάσεις σχετικά με την έννοια της κεφαλής είναι οι εξής: (α) Αρκετές από τις έννοιες με τις οποίες έχει ταυτιστεί η κεφαλή, όπως ο υποκατηγοριοποιητής, δεν είναι σχετικές με την ασυμμετρία κεφαλής-μη κεφαλής. (β) η κεφαλή πρέπει να ταυτιστεί με τον κατηγοριακό καθοριστή σε επίπεδο μορφολογίας και με τον οντολογικό καθοριστή σε επίπεδο λεξικής σημασιολογίας. (γ) Η εφαρμογή της έννοιας κεφαλή στο σχηματισμό σημασιολογικά πολύπλοκων σχηματισμών δείχνει ότι η κλίση, η προθηματοποίηση, και η αξιολογική μορφολογία, οι οποίες δεν φέρουν ορίσματα, πρέπει να αναλυθούν με βάση το μηχανισμό της υπόταξης λειτουργιών χωρίς την προσθήκη ενδείκτη. Η πρόταση αυτή έχει επιπτώσεις στον τρόπο με τον οποίο ταξινομούνται τα μορφήματα σε επίπεδο λεξικής σημασιολογίας. (δ) Όσον αφορά στη θέση της κεφαλής, το φαινόμενο της ύπαρξης αριστερόστροφων συνθέτων στην Κατωιταλική δεν πρέπει να μελετάται ανεξάρτητα από το ίδιο φαινόμενο το οποίο εμφανίζεται τόσο σε άλλες διαλέκτους, όσο και σε προηγούμενες εξελικτικές φάσεις. (ε) Η μορφολογία δεν χειρίζεται μόνο ασυμμετρικές σχέσεις, καθώς η σειρά των μορφημάτων υπόκειται σε αλλαγές. (στ) Από διαχρονική σκοπιά, η σειρά των συστατικών στα σύνθετα μπορεί να μην είναι απόλυτα ελεύθερη, καθώς φαίνεται να επηρεάζεται από τον τομέα της σύνταξης. (ζ) Σχετικά με την απουσία κεφαλής, η ανάλυση των εξωκεντρικών συνθέτων δείχνει ότι τέτοιοι σχηματισμοί είναι δομικά παράδοξα τα οποία συνδυάζουν σύνθεση και παραγωγή.
Ο ελληνισμός και οι εξελίξεις στη Ρωσία και στις άλλες χώρες της τ. ΕΣΣΔ μετά το 1991
Authors: Καλαμβρέζος Διονύσιος
Published: August 2021

Στόχοι της διατριβής είναι: (1) να εξετάσει τις εγκαταστάσεις των Ελλήνων στη Ρωσία από την Άλωση μέχρι το 1922, την πορεία τους στη Ρωσία/ΕΣΣΔ, ιδιαιτέρως δε τις κρίσεις κατά την ύστερη Περεστρόϊκα και μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991 και τις επιπτώσεις τους επί των ομογενών, (2) να ερευνήσει την προσπάθεια διαμόρφωσης ελληνικής πολιτικής και στρατηγικής υπέρ τους, καθώς και τις ελληνικές παρεμβάσεις και μέτρα, κι αν αυτές συνέβαλαν στη βελτίωση της κατάστασης και των προοπτικών των ομογενών και των ευρύτερων ελληνικών συμφερόντων.Η μεθοδολογία της έρευνας συμπεριέλαβε τόσο επεξεργασία και ανάλυση εγγράφων και μελέτη συναφών εργασιών, όσο και συνεντεύξεις/ συζητήσεις, ήτοι: 1) συζητήσεις/ συνεντεύξεις με ομογενείς και μελέτη αρχειακού υλικού ομογενειακών συλλόγων, 2) μελέτη αρχείων της Πρεσβείας της Ελλάδας στη Μόσχα και υλικού του Υπουργείου Εξωτερικών (ΥΠΕΞ) αλλά και συζητήσεις με στελέχη του ΥΠΕΞ, 3) μελέτη εργασιών για τους Έλληνες της Ρωσίας/ΕΣΣΔ, αλλά και έργων που αναφέρονται ειδικότερα στη μετασοβιετική περίοδο, καθώς και άρθρων σε εφημερίδες και περιοδικά, 4) μελέτη άλλου σχετικού υλικού (πρακτικά Βουλής, πρακτικά συνεδρίων, κλπ.). Συμπεράσματα της διατριβής είναι τα ακόλουθα: -Βασικοί στόχοι του περιγράμματος πολιτικής της Ελλάδας έναντι των ομογενών της τ.ΕΣΣΔ, ήταν: α) η προώθηση, για διάφορους λόγους (αναπτυξιακούς, δημογραφικούς κλπ.), της παλιννόστησης στην Ελλάδα, όσων επιθυμούσαν, β) η πολλαπλή ενίσχυση των λοιπών ομογενών, ώστε να παραμείνουν στις εστίες τους και να αποτελέσουν, μεταξύ άλλων, γέφυρα συνεργασίας της Ελλάδας και των χωρών διαμονής. Σε μεταγενέστερο στάδιο (2000) αποφασίστηκε η δυνατότητα δυνατότητα χορήγησης ελληνικής ιθαγένειας στους ομογενείς που ζουν στις χώρες της τ.ΕΣΣΔ και επιθυμούν να την αποκτήσουν χωρίς κατ’ ανάγκην να έρθουν να κατοικήσουν μόνιμα στην Ελλάδα. - Παρά τη συναίνεση επί των ανωτέρω στόχων, δεν έγινε δυνατή η διαμόρφωση συγκροτημένης στρατηγικής, ήτοι ενός προγράμματος δράσης με συγκεκριμένους μετρήσιμους στόχους και συναφείς δράσεις. Ως στρατηγική νοήθηκε το άθροισμα των διαφόρων μέτρων που υιοθέτησε σταδιακά η Ελλάδα. -Τα μέτρα της Ελλάδας υπέρ των ομογενών διακρίνονται σε: i) ad hoc μέτρα για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών και καταστάσεων, όπως η επιχείρηση ‘’Χρυσόμαλλο Δέρας’’ (1993) για απεγκλωβισμό των ομογενών της Αμπχαζίας, ii) μέτρα σχετικά με την παλιννόστηση των ομογενών, iii) μέτρα για την ενίσχυσή τους στις χώρες διαμονής, ήτοι δράσεις σε πολιτικό και κοινωνικό πεδίο, σε εκπαιδευτικό και πολιτιστικό πεδίο και σε αναπτυξιακό και οικονομικό πεδίο. -Οι βασικοί στόχοι της ελληνικής ομογενειακής πολιτικής προωθήθηκαν σε διάφορους βαθμούς, έστω με προβληματικό τρόπο με τα ανωτέρω μέτρα. Η Ελλάδα πρέπει να ενισχύσει περαιτέρω την ομογενειακή πολιτική και στρατηγική της για τις χώρες της τ. ΕΣΣΔ, με υιοθέτηση νέων ή ενδυνάμωση παλαιότερων μέτρων και πρακτικών, ώστε να ενισχύσει τους ομογενείς, αλλά και να προωθήσει τα ευρύτερα συμφέροντά της.
Web crawling, analysis and archiving
Authors: Μπάνος Ευάγγελος
Published: August 2021

Αρχειοθέτηση του παγκόσμιου ιστού ονομάζεται η διαδικασία συλλογής και αποθήκευσης ιστοσελίδων με σκοπό τη διαφύλαξή τους σε ένα ψηφιακό αρχείο, προσβάσιμο για τοκοινό και τους ερευνητές. Η αρχειοθέτηση του παγκόσμιου ιστού είναι ένα ζήτημα ύψιστης προτεραιότητας, καθώς αφενός αποτελεί κύριο μέσο της σύγχρονης επικοινωνίαςκαι αφετέρου η μέση διάρκεια ζωής των ιστοσελίδων είναι λιγότερη από 100 ημέρες.Έτσι, καθημερινά εξαφανίζονται από τον παγκόσμιο ιστό εκατομμύρια ιστοσελίδες πουπαύουν να λειτουργούν για διάφορους λόγους, με αποτέλεσμα να χάνονται πολύτιμεςπληροφορίες. Το πρόβλημα της αρχειοθέτησης του παγκόσμιου ιστού συνίσταται απόδιάφορες επιμέρους διαδικασίες όπως η αυτόματη πλοήγηση στον παγκόσμιο ιστό, ηεξαγωγή περιεχομένου, η ανάλυση και η αποθήκευσή του σε κατάλληλη μορφή ώστε ναείναι δυνατή η ανάκτηση και η επαναχρησιμοποίησή του για οποιουσδήποτε σκοπούς. Τοπρόβλημα της αυτοματοποιημένης πλοήγηση στον παγκόσμιο ιστό με σκοπό την ανάκτησηκαι την επεξεργασία πληροφορίας αποτελεί μια ιδιαίτερα διαδεδομένη διαδικασία πουέχει εφαρμογές σε πολλά επιστημονικά και επιχειρηματικά πεδία. Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα είναι ότι διαφορετικά είδη ιστοσελίδων έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά και ιδιότητες που απαιτούν ιδιαίτερο χειρισμό για την αποδοτικότερηανάκτηση, επεξεργασία και αρχειοθέτηση δεδομένων. Εστιάζουμε την έρευνά μας στακοινωνικά δίκτυα και συγκεκριμένα στα ιστολόγια (blogs) που αποτελούν ένα ιδιαίτερο νέο μέσο επικοινωνίας και ενημέρωσης που χρησιμοποιείται ευρέως. Η διδακτορική διατριβή έχει στόχο την βελτιστοποίηση της αρχειοθέτησης ιστοσελίδων μέσω της ανάπτυξης νέων αλγορίθμων αυτόματης πλοήγησης στον παγκόσμιο ιστό, ανάκτησης πληροφορίας από ιστοσελίδες και ασφαλούς αποθήκευσής τους με αποδοτικότρόπο ώστε να ευνοείται η μελλοντική πρόσβαση και επαναχρησιμοποίησή τους για οποιοδήποτε σκοπό. Επιπλέον, η διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στην έρευνα και την ανάπτυξη εξειδικευμένων μεθόδων ανάκτησης, επεξεργασίας, αρχειοθέτησης και επαναχρησιμοποίησης δεδομένων ιστολογίων