Συσχέτιση μεταξύ των πολυμορφισμών των γονιδίων της μεταφορικής πρωτεϊνης της Βιταμίνης D και του υποδοχέα της Βιταμίνης D με τα επίπεδα της Βιταμίνης D σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη και οστεοπόρωση, στη Β. Ελλάδα
Authors: Ανετάκης Κωνσταντίνος 
Published: March 2023

Γενικά στοιχεία: Η βιταμίνη D αποτελεί, στην ενεργό της μορφή, μία σεκοστεροειδή ορμόνη, απαραίτητη για την υγεία των οστών. Τα τελευταία έτη, ωστόσο, έχει διαφανεί η συνεισφορά της στη γενικότερη υγεία του οργανισμού, με δράσεις σε πολλά συστήματα, της το ανοσοποιητικό, το καρδιαγγειακό και άλλα. Η ανεπάρκεια βιταμίνης D έχει λάβει επιδημική μορφή παγκοσμίως, ακόμη και σε περιοχές ηλιόλουστες, της η Ελλάδα και της μεσογειακές χώρες, και συνδέεται με διάφορες παθογένειες, της με τον καρκίνο, τον διαβήτη και την οστεοπόρωση. Η βιταμίνη D συντίθεται στην επιδερμίδα, υπό την επίδραση της υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας UBV ή λαμβάνεται από κάποιες τροφές και από συμπληρώματα διατροφής. Διαθέτει ειδική μεταφορική πρωτεΐνη, την DBP, για τη διακίνησή της στην κυκλοφορία του αίματος, της και ειδικό πυρηνικό υποδοχέα, τον VDR, της της οι στεροειδείς ορμόνες. Προκειμένου να φθάσει στην ενεργό της μορφή, η βιταμίνη D υφίσταται δύο αλλεπάλληλες υδροξυλιώσεις. Η πρώτη συμβαίνει στο ήπαρ, στον C25 της σεκοστεροειδούς αλυσίδας, οπότε προκύπτει η καλσιδιόλη, ενώ η δεύτερη κυρίως της νεφρούς, αλλά και σε πολλά άλλα όργανα και ιστούς, στον C1α, οπότε προκύπτει η καλσιτριόλη, η οποία αποτελεί την ενεργό ορμόνη.ΜέθοδοιΣτην παρούσα μελέτη συμμετείχαν συνολικά 326 άτομα (161 άνδρες και 165 γυναίκες), ηλικίας 20 – 77 ετών, εκ των οποίων 99 ήταν διαγνωσμένοι με οστεοπόρωση, 53 με διαβήτη τύπου 1 και 51 με διαβήτη τύπου 2, ενώ 123 ήταν υγιείς, οι οποίοι αθλούνταν στο ύπαιθρο (Υγιείς Αθλούμενοι). Κανένας δεν λάμβανε συμπληρώματα βιταμίνης D. Σε όλους της συμμετέχοντες εξετάστηκε η κατάσταση της βιταμίνης D κατά το τέλος του χειμώνα, με μετρήσεις ELISA της ολικής και ελεύθερης καλσιδιόλης και της καλσιτριόλης, οι πολυμορφισμοί των γενετικών θέσεων Gc (DBP) και VDR, με τη μέθοδο PCR-RFLP, της και ανάλυση απλοτύπων των πολυμορφισμών του 3΄ άκρου του VDR, μέσω του υπολογιστικού αλγορίθμου ΕΜ. Της, μετρήθηκε η συγκέντρωση της DBP, με πολυκλωνική μέθοδο ELISA, της και οι συγκεντρώσεις Μαγνησίου, Ασβεστίου και Φωσφορικών, σε αυτόματο βιοχημικό αναλυτή Hitachi, και οι συγκεντρώσεις Παραθορμόνης, Οστεοκαλσίνης, FSH, LH, Ολικών Οιστρογόνων, Ελεύθερης Τεστοστερόνης, TSH, Ελεύθερης Τ3 (FT3) και Ελεύθερης Τ4 (FT4), σε αυτόματο αναλυτή Elecsys, Roche Diagnostics, με τη μέθοδο της χημειοφωταύγειας. Τέλος, υπολογίστηκε ο δείκτης μάζας σώματος (BMI), μέσω του ύψους και του βάρους των συμμετεχόντων. Οι συμμετέχοντες της διαχωρίστηκαν σε τρεις ηλικιακές υποομάδες, νέοι 20–40 ετών, μεσήλικες 40–60 ετών και ηλικιωμένοι ≥60 ετών, και κατόπιν διεξήχθησαν αναλύσεις βάσει αυτών των υποομάδων.Σε 106 συμμετέχοντες (35 με οστεοπόρωση, 16 με διαβήτη τύπου 1, 4 με διαβήτη τύπου 2 και 51 Υγιείς Αθλούμενους) επαναλήφθηκαν οι μετρήσεις ολικής και ελεύθερης καλσιδιόλης, καλσιτριόλης και DBP, κατά το τέλος του θέρους, ενώ σε όλους πλην των Υγιών Αθλούμενων (55 ασθενείς) διεξήχθη και μέτρηση της παραθορμόνης, κατά το ίδιο διάστημα.Οι στατιστικές συσχετίσεις διεξήχθησαν με τη βοήθεια του προγράμματος IBM SPSS Statistics, έκδοση 23.Αποτελέσματα – Συζήτηση1. Στο Σύνολο του Δείγματος, η συχνότητα των αλληλομόρφων του Gc είναι 14,4% για το Gc1F, 52,9% για το Gc1S (συνολικά, Gc1 67,3%) και 32,7% για το Gc2. Οι συχνότητες των γονοτύπων είναι 1,2% Gc1F/1F, 16,9% Gc1F/1S, 9,5% Gc1F/2, 29,8% Gc1S/1S, 29,4% Gc1S/2 και 13,2% Gc2/2 ή 47,5% Gc1/1, 39,3% Gc1/2 και 13,2% Gc2/2. Οι συχνότητες αυτές είναι συγκρίσιμες με όσα έχουν δημοσιευθεί στη βιβλιογραφία για της Καυκάσιους πληθυσμούς. Δεν εμφανίσθηκε καμία στατιστικώς σημαντική διαφορά στον επιπολασμό των αλληλομόρφων ή των γονοτύπων της γενετικής θέσης Gc, μεταξύ των ομάδων ασθενών και υγιών της μελέτης.Στο Σύνολο του Δείγματος, η συχνότητα των αλληλομόρφων του VDR και των αντίστοιχων γονοτύπων είναι: Για τον πολυμορφισμό FokI, 61,5% F και 38,5% f, 41,1% FF, 40,8% Ff και 18,1% ff. Για τον πολυμορφισμό BsmI, 45,2% B και 54,8% b, 17,2% BB, 56,1% Bb και 26,7% bb. Για τον πολυμορφισμό ApaI, 58,4% A και 41,6% a, 36,2% AA, 44,5% Aa και 19,3% aa. Για τον πολυμορφισμό TaqI, 59,7% T και 40,3% t, 37,1% TT, 45,1% Tt και 17,8% tt. Τέλος, για τον πολυμορφισμό polyA, 51,4% L και 48,6% S, 25,8% LL, 56,1% LS και 18,1% SS. Οι συχνότητες των αλληλομόρφων είναι, σε γενικές γραμμές, συγκρίσιμη με όσα έχουν ανακοινωθεί προηγουμένως σε Καυκάσιους πληθυσμούς, αλλά και σε δείγματα του ελληνικού πληθυσμού, ενώ οι συχνότητες των διαφόρων γονοτύπων σε της περιπτώσεις είναι σύμφωνες με προηγούμενες έρευνες σε δείγματα του ελληνικού πληθυσμού, ενώ σε της περιπτώσεις διαφέρουν. Δεν παρουσιάσθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στον επιπολασμό των γονοτύπων, μεταξύ των ομάδων υγιών και ασθενών της μελέτης. Μοναδικές εξαιρέσεις, οι συχνότητες των αλληλομόρφων F και f του FokI, που διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των οστεοπορωτικών και των διαβητικών τύπου 1, με ήπια συσχέτιση, και μεταξύ των διαβητικών τύπου 1 και των υγιών αθλούμενων, με ασθενή συσχέτιση, ενώ οι συχνότητες των γονοτύπων δεν διαφέρουν μεταξύ αυτών των ομάδων. Της, οι συχνότητες των γονοτύπων του FokI διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των οστεοπορωτικών και των διαβητικών τύπου 1, με ήπια συσχέτιση. Αυτά τα αποτελέσματα δεν είναι καλά κατανοητά και πιθανώς να οφείλονται σε τυχαίες διακυμάνσεις. Οι αναλύσεις επιπολασμού των απλοτύπων των πολυμορφισμών του VDR BsmI, ApaI και TaqI δείχνουν μόνο μία συσχέτιση, συγκεκριμένα ο απλότυπος baT (απλότυπος 1) στην ομάδα της Οστεοπόρωσης παρουσιάζει σημαντικά υψηλότερο επιπολασμό, σε σύγκριση με της Υγιείς Αθλούμενους, με ασθενή συσχέτιση, ενώ οι γονότυποι των τριών πολυμορφισμών ξεχωριστά δεν δείχνουν καμία συσχέτιση. 2. Στο Σύνολο του Δείγματος, ασχέτως φύλου, βαριά ανεπάρκεια παρουσιάζουν 23,31%, ήπια ανεπάρκεια 13,50%, δηλαδή συνολικά ανεπάρκεια 36,81%. Έλλειψη παρουσιάζουν 17,48%, δηλαδή συνολικά υποβέλτιστες τιμές 54,29%, ενώ επάρκεια παρουσιάζουν 45,71%. Τα δεδομένα αυτά παρουσιάζουν μία βελτιωμένη εικόνα της κατάστασης βιταμίνης D στη Β. Ελλάδα, σε σύγκριση με προηγούμενες έρευνες, πράγμα που πιθανώς οφείλεται στην παρουσία της ομάδας των Υγιών Αθλούμενων και, δευτερευόντως, του Διαβήτη τύπου 1. Οι άνδρες δείχνουν μία κάπως καλύτερη κατάσταση βιταμίνης D και υψηλότερες μέσες συγκεντρώσεις καλσιδιόλης στην κυκλοφορία, σε σύγκριση με της γυναίκες, της αυτές οι διαφορές εξαφανίζονται της Υγιείς Αθλούμενους. Αυτό υποδηλώνει ότι οι διαφορές της κατάστασης της βιταμίνης D ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες πιθανώς αντικατοπτρίζουν υποκείμενες κοινωνικά καθοριζόμενες συμπεριφορικές διαφορές, παρά φυσιολογικές ή γενετικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων. Την καλύτερη κατάσταση της βιταμίνης D παρουσιάζει η ομάδα των Υγιών Αθλούμενων, κατόπιν η ομάδα του Διαβήτη τύπου 1, μετά η ομάδα του Διαβήτη τύπου 2 και τη χειρότερη συγκριτικά κατάσταση παρουσιάζει η ομάδα της Οστεοπόρωσης. Οι δύο ομάδες του Διαβήτη δεν παρουσιάζουν στατιστικώς σημαντικές διαφορές της μέσους όρους της συγκέντρωσης ολικής καλσιδιόλης, αλλά διαφέρουν κυρίως στον επιπολασμό των υποβέλτιστων τιμών.Η κατάσταςη της βιταμίνης D επιδεινώνεται με την ηλικία, όπως υποδηλώνουν αμφότερες οι αναλύσεις επιπολασμού υποβέλτιστων τιμών και οι αναλύσεις μέσων όρων της συγκέντρωσης ολικής καλσιδιόλης της άνδρες, αλλά όχι της γυναίκες.Η κατάσταση της βιταμίνης D βελτιώνεται σημαντικά κατά της θερινούς μήνες σε της της ομάδες.Η μέση συγκέντρωση της ελεύθερης καλσιδιόλης συσχετίζεται ισχυρά με αυτήν της ολικής. Εντούτοις, η μέτρηση της ελεύθερης καλσιδιόλης δεν παρέχει περισσότερες πληροφορίες από αυτήν την ολικής καλσιδιόλης, τουναντίον η δεύτερη είναι σαφώς πιο ισχυρή, ως της την αποκάλυψη συσχετίσεων. Η συγκέντρωση της καλσιτριόλης στον ορό δεν αντανακλά τα επίπεδα της καλσιτριόλης της εξωνεφρικούς ιστούς και κύτταρα, αλλά ούτε και τη συνολική κατάσταση της βιταμίνης D στον οργανισμό, αφού δεν συσχετίζεται καν με τη συγκέντρωση της ολικής καλσιδιόλης.3. Οι συγκεντρώσεις της ολικής και της ελεύθερης καλσιδιόλης συσχετίζονται αντίστροφα και ισχυρά με τη συγκέντρωση της Παραθορμόνης και σε μεγάλο βαθμό την προβλέπουν, τόσο κατά το τέλος του χειμώνα όσο και κατά το τέλος του θέρους, ενώ η συγκέντρωση της καλσιτριόλης ουδεμία συσχέτιση παρουσιάζει με αυτήν την παραθορμόνης.Η συγκέντρωση της παραθορμόνης, ακόμα και σε περιπτώσεις υπερθυρεοειδισμού, δεν συσχετίζεται με τη συγκέντρωση φωσφορικών ιόντων στην κυκλοφορία του αίματος. Απεναντίας, η συγκέντρωση της παραθορμόνης συσχετίζεται ισχυρά και σε σημαντικό βαθμό προβλέπει τη συγκέντρωση του ασβεστίου στην κυκλοφορία.4. Η μέση συγκέντρωση οστεοκαλσίνης είναι σημαντικά υψηλότερη της γυναίκες απ’ ό,τι της άνδρες στο Σύνολο του Δείγματος, της με πολύ ασθενή συσχέτιση, που θα μπορούσε να θεωρηθεί μέχρι και αμελητέα. Δεν διαφέρει σημαντικά μεταξύ των δύο φύλων της ομάδες υγιών και ασθενών.Η μέση συγκέντρωση οστεοκαλσίνης στην ομάδα της Οστεοπόρωσης είναι σημαντικά υψηλότερη από αυτήν της Υγιείς Αθλούμενους, μάλιστα με πολύ ισχυρή συσχέτιση, λίγο λιγότερο από 3 τυπικές αποκλίσεις σε μέγεθος. Προηγούμενες μελέτες αναφέρουν παρόμοια ευρήματα σε γυναίκες, της σε αυτήν την περίπτωση το παραπάνω συμπέρασμα επεκτείνεται και της άνδρες, κάτι που οι πρότερες μελέτες δεν έχουν διερευνήσει.Ο μέσος όρος της συγκέντρωσης στην ομάδα του Διαβήτη τύπου 1 είναι σημαντικά χαμηλότερος, αν και με ήπια συσχέτιση, απ’ ό,τι της Υγιείς Αθλούμενους. Αυτό το αποτέλεσμα υποστηρίζεται εμμέσως από προηγούμενα πειραματικά δεδομένα.Στην ομάδα του Διαβήτη τύπου 2 η μέση συγκέντρωση οστεοκαλσίνης είναι σημαντικά υψηλότερη απ’ ό,τι της Υγιείς Αθλούμενους, αν και με ασθενή της ήπια, αλλά όχι αμελητέα, συσχέτιση.Η ολική και η ελεύθερη καλσιδιόλη συσχετίζονται αντίστροφα με την οστεοκαλσίνη, με ήπια ισχύ, και οι συγκεντρώσεις της προβλέπουν σε κάποιον βαθμό αυτήν της οστεοκαλσίνης. Η συσχέτιση της καλσιτριόλης με την οστεοκαλσίνη είναι ασθενής. 5. Η μέση συγκέντρωση της DBP κατά τον χειμώνα δεν διαφέρει σημαντικά μεταξύ των φύλων στο Σύνολο του δείγματος, της και της ομάδες υγιών και ασθενών. Το ίδιο ισχύει και ανεξαρτήτως φύλου. Η μέση συγκέντρωση της DBP αυξάνεται σημαντικά και με ισχυρή συσχέτιση κατά το θέρος, σε σύγκριση με τον χειμώνα. Μάλιστα, αυξάνεται περισσότερο της διαβητικούς κατά το θέρος, απ’ ό,τι της υπόλοιπους.Η συσχέτιση των συγκεντρώσεων DBP και ολικής και ελεύθερης καλσιδιόλης είναι εξαιρετικά ασθενής και μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί σφάλμα τύπου 2 (ψευδώς θετικό), ενώ η καλσιτριόλη και τα ολικά οιστρογόνα δεν συσχετίζονται με τη συγκέντρωση της DBP.6. Το γενικό μοτίβο των συσχετίσεων των γονοτύπων Gc με τη μέση συγκέντρωση DBP είναι ότι της χαμηλότερες τιμές έχουν οι ομόζυγοι για το Gc2, ενδιάμεσες έχουν οι ετερόζυγοι με ένα αλληλόμορφο Gc1 (F ή S) και ένα Gc2 και της υψηλότερες οι ομόζυγοι για το Gc1 (F ή S). Το ίδιο μοτίβο εμφανίζεται και ξεχωριστά στα δύο φύλα. Δεν εμφανίζεται καμία σημαντική διαφορά στο Σύνολο του Δείγματος, αλλά και της ομάδες υγιών και ασθενών, της μέσες συγκεντρώσεις ολικής και ελεύθερης καλσιδιόλης και καλσιτριόλης της διάφορες γονοτυπικές υποομάδες του Gc.Δεν εμφανίζεται κάποια συσχέτιση μεταξύ των μέσων συγκεντρώσεων ασβεστίου και φωσφορικών ούτε και του BMI μεταξύ των γονοτυπικών υποομάδων του Gc.7. Η συγκέντρωση της ολικής καλσιδιόλης είναι σημαντικά υψηλότερη στον γονότυπο Ff απ’ ό,τι στον ff, του πολυμορφισμού FokI, με πολύ ασθενή συσχέτιση, ενώ αυτή στα άτομα με γονότυπο FF δεν διαφέρει σημαντικά από αυτές των δύο άλλων γονοτυπικών υποομάδων. Ουδεμία συσχέτιση παρουσιάζεται μεταξύ των μέσων συγκεντρώσεων της ολικής και της ελεύθερης καλσιδιόλης, της και της καλσιτριόλης και των γονοτύπων των υπόλοιπων πολυμορφισμών του VDR που εξετάσθηκαν.Η μέση συγκέντρωση ασβεστίου είναι σημαντικά υψηλότερη, με πολύ ασθενή συσχέτιση, στα άτομα με γονότυπο BB του πολυμορφισμού BsmI, απ’ ό,τι σε αυτά με γονότυπο Bb.Η μέση συγκέντρωση ασβεστίου των ατόμων με γονότυπο Aa του πολυμορφισμού ApaI είναι σημαντικά υψηλότερη από αυτή των ατόμων με γονότυπο aa, ωστόσο η συσχέτιση είναι εξαιρετικά ασθενής.Ο γονότυπος AA εμφανίζει σημαντικά υψηλότερη μέση τιμή BMI από τον γονότυπο aa, με πολύ ασθενή συσχέτιση. Η μέση συγκέντρωση ασβεστίου των ατόμων με γονότυπο TT του πολυμορφισμού TaqI είναι σημαντικά χαμηλότερη από αυτή των ατόμων με γονότυπο Tt, με εξαιρετικά ασθενή συσχέτιση.Η μέση συγκέντρωση ασβεστίου είναι σημαντικά υψηλότερη στα άτομα με γονότυπο SS, σε σύγκριση με εκείνα με γονότυπο LL, του πολυμορφισμού polyA, με εξαιρετικά ασθενή συσχέτιση.Δεν εμφανίζεται συσχέτιση μεταξύ της συνδυασμένης επίδρασης των γονοτύπων του Gc και του VDR, μάλιστα και των 5 πολυμορφισμών του που εξετάσαμε, με τη μέση συγκέντρωση ολικής καλσιδιόλης.8. Οι μέσες συγκεντρώσεις ασβεστίου και φωσφόρου δεν διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των ηλικιακών υποομάδων σε καμία από της ομάδες υγιών και ασθενών. Στο Σύνολο του Δείγματος, η μέση συγκέντρωση ασβεστίου είναι σημαντικά υψηλότερη της νέους απ’ ό,τι της μεσήλικες, με πολύ ασθενή συσχέτιση, της τα δεδομένα της συνηγορούν ότι μάλλον πρόκειται για σφάλμα τύπου 2 (ψευδώς θετικό). Η μέση συγκέντρωση φωσφορικών δεν διαφέρει σημαντικά μεταξύ των ομάδων υγιών και ασθενών, ενώ η μέση συγκέντρωση ασβεστίου είναι σημαντικά χαμηλότερη στην ομάδα της Οστεοπόρωσης, σε σύγκριση με της της 3 ομάδες της μελέτης.Η μέση συγκέντρωση ασβεστίου είναι σημαντικά χαμηλότερη της Υγιείς Αθλούμενους, απ’ ό,τι της ομάδες του Διαβήτη τύπου 1 και 2, ενώ μεταξύ των δύο ομάδων του διαβήτη δεν παρατηρείται σημαντική διαφορά.Οι συγκεντρώσεις της ολικής και της ελεύθερης καλσιδιόλης συσχετίζονται ασθενώς με τη συγκέντρωση του ασβεστίου στην κυκλοφορία, ενώ η συγκέντρωση της καλσιτριόλης δεν παρουσιάζει συσχέτιση.Οι συγκεντρώσεις των τριών μεταβολιτών της βιταμίνης D δεν συσχετίζονται με τη συγκέντρωση των φωσφορικών ιόντων στην κυκλοφορία.9. Η μέση συγκέντρωση των ιόντων μαγνησίου στην κυκλοφορία διαφέρει σημαντικά μεταξύ των ομάδων υγιών και ασθενών. Χαμηλότερη μέση συγκέντρωση παρουσιάζει η ομάδα των Υγιών Αθλούμενων, ακολουθεί η ομάδα της Οστεοπόρωσης και υψηλότερες μέσες συγκεντρώσεις παρουσιάζουν οι ομάδες του Διαβήτη τύπου 1 και 2, μεταξύ των οποίων δεν εμφανίζονται σημαντικές διαφορές.Η συγκέντρωση των ιόντων μαγνησίου στην κυκλοφορία συσχετίζεται και σε κάποιος βαθμό προβλέπει της συγκεντρώσεις της ολικής και της ελεύθερης καλσιδιόλης, με χαμηλή ισχύ, ελαφρώς ισχυρότερη για την ολική παρά για την ελεύθερη καλσιδιόλη, ωστόσο κατά την κατασκευή άλλου μοντέλου πολλαπλής παλινδρόμησης η συγκέντρωση μαγνησίου εμφανίζεται ως συγχυτικός παράγοντας της συγκέντρωσης ολικής καλσιδιόλης.Δεν παρουσιάζεται συσχέτιση των συγκεντρώσεων ιόντων μαγνησίου και καλσιτριόλης.10. Η συγκέντρωση των ολικών οιστρογόνων συσχετίζεται και σε κάποιον βαθμό προβλέπει της συγκεντρώσεις της ολικής και της ελεύθερης καλσιδιόλης. Η συσχέτιση είναι ασθενής στο Σύνολο του Δείγματος και της άνδρες, ενώ ήπια της γυναίκες. Δεν συσχετίζεται με τη συγκέντρωση της καλσιτριόλης. Η συγκέντρωση της ελεύθερης τεστοστερόνης συσχετίζεται και σε κάποιον βαθμό προβλέπει της συγκεντρώσεις της ολικής και της ελεύθερης καλσιδιόλης, τόσο στο σύνολο του δείγματος όσο και στα δύο φύλα, με ασθενή ως ήπια συσχέτιση, ενώ δεν συσχετίζεται με αυτήν της καλσιτριόλης. Οι συγκεντρώσεις των θυρεοειδικών ορμονών ελεύθερη Τ3 και ελεύθερη Τ4 δεν συσχετίζονται με αυτές των μεταβολιτών της βιταμίνης D, ακόμα και σε περίπτωση ενδείξεων υπερθυρεοειδισμού.11. Οι Υγιείς Αθλούμενοι διαθέτουν σημαντικά χαμηλότερο μέση τιμή BMI, σε σύγκριση με την ομάδα της Οστεοπόρωσης και της ομάδες του Διαβήτη τύπου 1 και 2, ενώ δεν παρουσιάζεται σημαντική διαφορά μεταξύ των τριών ομάδων ασθενών.Το BMI παρουσιάζει ήπια αντίστροφη συσχέτιση με τη συγκέντρωση της ολικής και ελεύθερης καλσιδιόλης, ήπια ευθεία συσχέτιση με τη συγκέντρωση παραθορμόνης, ενώ δεν συσχετίζεται με τη συγκέντρωση της καλσιτριόλης στην κυκλοφορία. Ωστόσο, το ιεραρχικό μοντέλο πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης για την ολική καλσιδιόλη υποδηλώνει ότι αποτελεί πιθανώς συγχυτικό παράγοντα.Το BMI δεν συσχετίζεται με τη συγκέντρωση της οςτεοκαλσίνης και της DBP στην κυκλοφορία.