Μεταβολές του εξωκυττάριου στρώματος της ουροδόχου κύστης σε ασθενείς με υποκυστικό κώλυμα
Authors: Μιχαλάκης Αναστάσιος 
Published: August 2021

Βασικός σκοπός της έρευνας είναι η κατάδειξη της έκφρασης των Cyr61 και CTGF στο τοίχωμα της ουροδόχου κύστεως ασθενών με υποκυστικό κώλυμα, λόγω υπερτροφίας προστάτου. Η ανάγκη για εφαρμογή προγνωστικών δεικτών πηγάζει από την φυσική εξέλιξη της νόσου και την ποικιλία στην κλινική της πορεία, η οποία καθιστά δύσκολη την έγκαιρη εφαρμογή θεραπευτικής, για την αποτροπή ανεπάρκειας του εξωστήρα, λόγω χρόνιας απόφραξης. Η παρούσα μελέτη προσπαθεί να αναγνωρίσει τις πρωτεΐνες Cyr61 και CTGF ως πιθανά μόρια κλειδιά στην αναδιάταξη του κυστικού τοιχώματος, η οποία οδηγεί σε δυσλειτουργία. Τόσο η Cyr61, όσο και ο CTGF αποτελούν μέλη της οικογένειας CCN, οι οποίες συμμετέχουν σε μια σειρά πρωταρχικών φυσιολογικών βιολογικών διεργασιών, όπως ο κυτταρικός πολλαπλασιασμός, η προσκόλληση, η μετανάστευση, η διαφοροποίηση, η επούλωση και η αγγειογένεση, αλλά και σε παθολογικές διεργασίες, όπως η ίνωση και η ογκογένεση. Μελετήθηκαν 108 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αδενωματεκτομή λόγω καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη. Όλοι οι ασθενείς ήταν ενημερωμένοι για τον σκοπό της μελέτης και είχαν συναινέσει στη λήψη και χρήση των δειγμάτων. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης ελαμβάνετο βιοψία από το πρόσθιο τοίχωμα της ουροδόχου κύστεως η οποία περιελάμβανε οπωσδήποτε τμήμα μυϊκού χιτώνα. Το βιοπτικό υλικό τοποθετείτο σε διάλυμα φορμόλης 10% με αναλογία όγκου ιστού προς το διάλυμα περίπου 1:10. Αφού παρέμειναν πρακτικά για ένα 24ωρο στη φορμόλη, το τοίχωμα της κύστεως κόπηκε και τοποθετήθηκε σε ειδικά καψάκια για την περαιτέρω επεξεργασία. Στα συλλεγέντα δείγματα διερευνήθηκε με ανοσοιστοχημική μέθοδο, η έκφραση των πρωτεϊνών Cyr61 και CTGF, η οποία συσχετίστηκε με τη θέση έκφρασης (ουροθήλιο, λεία μυϊκά κύτταρα, διάμεσος χώρος) και υποβλήθηκε στατιστική ανάλυση όσον αφορά κλινικοπαθολοανατομικές παραμέτρους των ασθενών. Τόσο η πρωτεΐνη Cyr61, όσο και η πρωτεΐνη CTGF παρουσίασαν υπερέκφραση στον πυρήνα των λείων μυϊκών κυττάρων και των ινοβλαστών, ενώ ο CTGF και πέριξ του τοιχώματος των αγγείων. Η έκφραση των πρωτεϊνών δεν εμφάνισε συσχέτιση με την ηλικία των ασθενών, το ερωτηματολόγιο IPSS, τη μέγιστη ροή ούρων (Qmax), τον υπολειπόμενο όγκο ούρων (PVR), το μέγεθος του προστάτη καθώς επίσης και το ιστορικό επίσχεσης ή όχι. Σε σχέση με τη διάρκεια των συμπτωμάτων από το κατώτερο Ουροποιητικό (LUTS), ο Cyr61 δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων που μελετήθηκαν, ενώ σχετικά με τον CTGF η έκφραση δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική στο σύνολο των περιπτώσεων και σε εκείνους με μικρή διάρκεια συμπτωμάτων (<5 έτη), αλλά βρέθηκε αρνητική συσχέτιση στατιστικά σημαντική στους ασθενείς με μεγάλη διάρκεια συμπτωμάτων (>10 έτη). Τα αποτελέσματα της παρούσης μελέτης σε σχέση με τα μέχρι τώρα βιβλιογραφικά δεδομένα παρέχουν στοιχεία που τεκμηριώνουν ότι ο Cyr61 και CTGF αποτελούν μόρια - κλειδιά στην αναδιάταξη και δυσλειτουργία του κυστικού τοιχώματος. Περισσότερες μελέτες πιθανόν θα αναδείξουν την ακριβή σχέση αυτών των μορίων - δεικτών με την ανεπάρκεια του εξωστήρα λόγω υποκυστικού κωλύματος και με την αποκατάσταση μετά την άρση της απόφραξης. Με τον τρόπο αυτό θα γίνει εφικτός ο ακριβής εντοπισμός του κριτικού χρόνου, όπου είναι απαραίτητη η αντιμετώπιση του υποκυστικού κωλύματος, ώστε να αποτραπεί η μη αναστρέψιμη καταστροφή της λειτουργικότητας του εξωστήρα.