bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Norms and habitus as parameters in the production of four greek translations of Hamlet
Authors: Γιαννακοπούλου Βασιλική
Published: January 2014

Η διατριβή αποτελεί μια περιπτωσιολογική μελέτη που διερευνά το ρόλο που παίζαν οι νόρμες και το habitus ως παράμετροι στην παραγωγή ενός κειμένου-στόχου κατά τη διάρκεια της μεταφραστικής διαδικασίας. Πιο συγκεκριμενα, η μελέτη περιλαμβάνει τέσσερις ελληνικές μεταφράσεις του Άμλετ, που καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα, δηλαδή τις μεταφράσεις των Άγγελου Βλάχου (1904), Κωνσταντίνου Θεοτόκη (1916), Βασίλη Ρώτα (1936) και Γιώργου Χειμωνά (1988). Το κεφάλαιο κάθε μεταφραστή αποτελείται από ένα υποκεφάλαιο μακροανάλυσης και ένα μικροανάλυσης. Η μακροανάλυση επιχειρεί να παρουσιάσει την περίοδο κατά την οποία συντελέστηκε κάθε μετάφραση, την προσωπική τροχιά κάθε μεταφραστή, καθώς και την πρόσληψη του έργου του. Στην μικροανάλυση επιχειρείται ερμηνεία των επιλογών του μεταφραστή σε μικροεπίπεδο υπό το φως του προηγούμενου αναλυτικού μέρους. Η διατριβή τεκμηριώνει τον ισχυρισμό ότι, παρ’ όλο που οι νόρμες είναι πολύτιμες για τη μελέτη της πρόσληψης μιας μετάφρασης, το habitus μπορεί να αποτελέσει διαφωτιστικό ερμηνευτικό εργαλείο για την τεκμηρίωση των επιλογών του μεταφραστή κατά το στάδιο παραγωγής ιδιαίτερα όταν αυτές αποκλίνουν από τον ορίζοντα των προσδοκιών του πολιτισμού στόχου.
Χρήση φυσικοχημικών μεθόδων στη μελέτη διαμορφωτικής ανάλυσης πεπτιδικών παραγώγων κατά της σκλήρυνσης κατά πλάκας και των αλληλεπιδράσεων τους με λιποειδείς διπλοστιβάδες
Authors: Ποταμίτης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Στόχοι της διδακτορικής διατριβής είναι να μελετηθούν: (α) το φαινόμενο της μερικής ενδοεπιχώρησης σε λιπιδικές διπλοστιβάδες που προκαλούν δύο συνθετικά πεπτίδια τα οποία παρουσιάζουν αγωνιστική και ανταγωνιστική δράση αντίστοιχα κατά της Πειραματικής Αυτοάνοσης Εγκεφαλομυελίτιδας (Experimental Autoimmune Encephalomyelitis, EAE), ένα μοντέλο της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας σε ζώα και (β) η αλληλεπίδραση δύο συνθετικών πεπτιδικών αναλόγων της Βασικής Πρωτεΐνης της Μυελίνης (ΜBP), στο ενεργό κέντρο δράσης τους ώστε να κατανοηθούν οι στερεοηλεκτρονιακές αλληλεπιδράσεις που οδηγούν στη βιολογική τους δράση. Η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ) είναι μία χρόνια ασθένεια του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ) που επηρεάζει τους νευρώνες, τα κύτταρα του εγκεφάλου και το νωτιαίο μυελό, τα οποία διαβιβάζουν πληροφορίες, δημιουργούν τη σκέψη, την αντίληψη και επιτρέπουν στον εγκέφαλο να ελέγξει το σώμα. Τα νευρικά κύτταρα περιβάλλονται από ένα λεπτό περίβλημα, το οποίο αποτελείται από μυελίνη, μια ουσία που βοηθά στην προστασία των νεύρων καθώς και στη μετάδοση των νευρικών ώσεων. Η ΣΚΠ προκαλεί σταδιακή καταστροφή της μυελίνης (απομυελίνωση), με αποτέλεσμα οι νευρώνες να μην μπορούν να μεταδώσουν αποτελεσματικά τα ηλεκτρικά τους σήματα. Μία ελπιδοφόρα προσέγγιση στην αντιμετώπιση της ΣΚΠ περιλαμβάνει τη σύνθεση σταθερών πεπτιδικών αναλόγων τα οποία εμφανίζουν αυξημένη ανταγωνιστική βιολογική δράση. Τα τροποποιημένα πεπτίδια (Altered Peptide Ligands – APLs) σχεδιάζονται και συντίθενται με βάση ανοσοκυρίαρχες περιοχές πρωτεϊνών της μυελίνης όπως της MBP, PLP και MOG. Στη παρούσα μελέτη διερευνήθηκαν οι αλληλεπιδράσεις του πεπτιδικού επιτόπου της Βασικής Πρωτεΐνης της Μυελίνης (Myelin Basic Protein, MBP) MBP87-99, ο οποίος παρουσιάζει αγωνιστική δράση, και του ανταγωνιστή MBP87-99 (Arg91, Ala96) με τις λιπιδικές διπλοστιβάδες. Πραγματοποιήθηκαν πειράματα Διαφορικής Θερμιδομετρίας Σάρωσης, Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (NMR) στερεής κατάστασης και Φασματοσκοπίας Raman. Το λιπίδιο που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία των διπλοστιβάδων είναι η διπαλμιτική φωσφατιδυλοχολίνη (DPPC). Στα πειράματα Διαφορικής Θερμιδομετρίας Σάρωσης χρησιμοποιήθηκαν μοριακές αναλογίες πεπτιδίου ως προς DPPC από 1-10%. Σε όλο το εύρος των συγκεντρώσεων που μελετήθηκαν, και ειδικά σε συγκέντρωση 5%, προκύπτει ότι ο αγωνιστής προκαλεί μεγαλύτερες μεταβολές στις διπλοστιβάδες της DPPC, σε σχέση με τον ανταγωνιστή. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι τα δύο πεπτίδια προκαλούν μερική ενδοεπιχώρηση στις λιπιδικές διπλοστιβάδες σε συγκεντρώσεις ? 5%, με τον αγωνιστή να προκαλεί μερική ενδοεπιχώρηση σε μεγαλύτερο βαθμό. .................................................................................................
Λογιστικές καταστάσεις και σύγχρονες ανάγκες για χρηματοοικονομική πληροφόρηση
Authors: Καλαντώνης Πέτρος
Published: January 2014

Η παρούσα έρευνα αναλήφθηκε με αφορμή αναφορές στην σύγχρονη διεθνή βιβλιογραφία ότι οι καινοτομικές επενδύσεις έχουν υψηλότερες συγκριτικά επιδόσεις από τις μη καινοτομικές αφενός και αφετέρου την έλλειψη από πλευράς χρηματοοικονομικών λογιστικών καταστάσεων σχετικής πληροφόρησης που να καλύπτει μια τέτοια σύγχρονη επιχειρηματική δραστηριότητα σημαντικούεπενδυτικού ενδιαφέροντος. Ο έλεγχος ενός αντιπροσωπευτικού χρηματοοικονομικού δείκτη MK/BV στον οποίο κατ’ εξοχήν αποτυπώνονται οι αποτιμήσεις μετόχων από την Αγορά απέδειξε πράγματι ότι οι καινοτομικές επιχειρήσεις του Χρηματιστηρίου Αθηνών αποτιμώνται υψηλότερα σε σχέση με τις μη καινοτομικές. Δεδομένης όμως της έλλειψης σχετικής πληροφόρησης στις λογιστικές καταστάσεις ως αναφέρθηκε προηγουμένως το γεγονός αυτό αναδεικνύει την ανεπάρκεια και την υποβάθμιση του θεσμικού ρολού των λογιστικών καταστάσεων άλλα και τις αρνητικές επιπτώσεις στην αποτελεσματικότητα της Αγοράς λόγω της προφανούς υποκατάστασης της θεσμοθετημένης και συστηματικής λογιστικής πληροφόρησης από παράπλευρες μη επίσημες και πιθανόν μη αξιόπιστες πηγές χρηματοοικονομικής πληροφόρησης του επενδυτικού κοινού. Το πρόβλημα καθίσταται εντονότερο για τους επενδυτές εκείνους οι οποίοι για διάφορους λόγους αδυνατούν να αναζητήσουν ή και να χρησιμοποιήσουν αποτελεσματικά άλλες πήγες πληροφόρησης.
Βιοχημικοί δείκτες επαγώμενης αντιοξειδωτικής κυτταρικής προστασίας και διαταραχής του αγγειακού ενδοθηλίου στη συστηματική κυκλοφορία εγκύων γυναικών κατά τη διάγνωση της προεκλαμψίας και μετά τη λύση αυτής
Authors: Παπακωνσταντίνου Αικατερίνη
Published: January 2014

Κυρίαρχος μηχανισμός εκδήλωσης της προεκλαμψίας είναι το οξειδωτικό stress και η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία που αυτό προκαλεί. Σκοπός της μελέτης μας ήταν η βιοχημική προσέγγιση επαγόμενων αντιοξειδωτικών παραγόντων κυτταροπροστασίας, όπως η Thioredoxin(TRX) και Heme oxygenase-1(HO-1), στη μητρική κυκλοφορία γυναικών με υπερτασική νόσο της κύησης (προεκλαμψία, υπέρταση και λευκωματουρία κύησης) καθώς και σε φυσιολογικές εγκυμοσύνες, και η συσχέτιση αυτών με δείκτες διέγερσης και βλάβης του ενδοθηλίου των αγγείων, όπως η sE-selectin και VE-Cadherin, τόσο κατά την εκδήλωση της νόσου (προ του τοκετού) όσο και μετά το πέρας της προεκλαμπτικής κύησης. Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη μας συμμετείχαν συνολικά 37 έγκυες γυναίκες, οι οποίες κατανεμήθηκαν σε τέσσερις ομάδες: Προεκλαμψίας (Ν=12), Υπέρτασης κύησης (Ν=10), Λευκωματουρίας κύησης (Ν=5) και Ομάδας ελέγχου, με φυσιολογική κύηση (Ν=10). Η δειγματοληψία έγινε σε τρεις χρονικές περιόδους; πριν από τον τοκετό, αμέσως μετά (3η-6η μέρα λοχείας) και την 12-14η εβδομάδα της λοχείας. Τα επίπεδα των δεικτών sEselectin, VE-Cadherin, TRX, ΗΟ-1 υπολογίστηκαν στο πλάσμα των γυναικών με τη μέθοδο ELISA, χρησιμοποιώντας τις ανάλογες εμπορικά διαθέσιμες τυποποιημένες συσκευασίες. Για τη στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SAS και οι συγκρίσεις έγιναν με την ανάλυση διακύμανσης ANOVA και την Mixed model ανάλυση για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Ο συντελεστής συσχέτισης Pearson χρησιμοποιήθηκε για τη διερεύνηση συσχέτισης μεταξύ δεικτών ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας και δεικτών αντιοξειδωτικής άμυνας. Αποτελέσματα: Οι γυναίκες με Βαριά Προεκλαμψία είχαν πολύ υψηλότερες τιμές sE-selectin σε σχέση με την Ομάδα Ελέγχου και στις τρεις χρονικές στιγμές της δειγματοληψίας (p=0.001, p=0.03 και p=0.004 αντίστοιχα). Στην ομάδα της Υπέρτασης Κύησης, τα επίπεδα της sE-selectin μεταξύ υπερτασικών γυναικών και Ομάδας Ελέγχου δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά. Αντίθετα, 8 τα επίπεδα της sE-selectin σε γυναίκες με Λευκωματουρία Κύησης ήταν στατιστικά πολύ υψηλότερα σε σχέση με την Ομάδα Ελέγχου και στις τρεις χρονικές στιγμές της δειγματοληψίας (p=0.023, p=0.034 και p=0.005, αντίστοιχα). Όσον αφορά τη διακύμανση των τιμών της sE-selectin μέσα στο χρόνο, παρατηρήθηκε μια μικρή, αλλά όχι στατιστικά σημαντική, αύξηση των τιμών της την 12η-14η εβδομάδα της λοχείας,σε όλες τις ομάδες με υπερτασική νόσο της κύησης (Προεκλαμψία, Υπέρταση, Λευκωματουρία). Αντίθετα, μια στατιστικά σημαντική μείωση των τιμών της sE-selectin παρατηρήθηκε στην ομάδα ελέγχου (Φυσιολογική Κύηση) (προ τοκετού vs μετά τοκετού, p=0,03 και προ τοκετού vs 12η-14η εβδομάδα λοχείας, p<0,001). Όσον αφορά τις τιμές των υπολοίπων βιοχημικών δεικτών, VE-Cadherin, TRX, HO-1, δεν υπήρξε καμιά στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των γυναικών με υπερτασική νόσο της κύησης (Προεκλαμψία, Υπέρταση, Λευκωματουρία) και της ομάδας ελέγχου...
Η έκφραση των πρωτεϊνών Π-γλυκοπρωτεϊνης (P-gp) και της τρανσφεράσης-s της γλουταθειόνης-π (GST-π) σε κυτταρολογικά παρασκευάσματα ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα
Authors: Βλαχογεώργος Γεώργιος
Published: January 2014

Εισαγωγή: Πειραματικές μελέτες έχουν αποδείξει την ύπαρξη διάφορων παραγόντων που σχετίζονται με την ανάπτυξη αντίστασης στα αντινεοπλασματικά χημειοθεραπευτικά φάρμακα για την θεραπεία του μη χειρουργήσιμου καρκίνου του πνεύμονα. Μεταξύ αυτών έχουν μελετηθεί: η Γλουταθειόνη-S, Τρανσφέραση-π (GST-π) και η Π-Γλυκοπρωτεΐνη (P-gp). Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να εξεταστεί η έκφραση αυτών των πρωτεϊνών, για πρώτη φορά στην βιβλιογραφία, σε κυτταρολογικά παρασκευάσματα ασθενών με μη χειρουργήσιμο καρκίνο του πνεύμονα. Η έκφραση αυτή θα συσχετισθεί με την απάντηση στην χημειοθεραπεία και την επιβίωση των ασθενών. Ασθενείς-Μέθοδος: Όλοι οι ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που διαγνώσθηκαν κατά την τριετία 2000-2002 στην Γ’ Πνευμονολογική κλινική του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου Αττικής και δέχθηκαν να εισαχθούν στο πρωτόκολλο. Η διάγνωση βασίστηκε σε βρογχικές βιοψίες, βρογχικό έκπλυμα, η βρογχική ψήκτρα που εξασφαλίσθηκαν κατά την βρογχοσκόπηση. Η σταδιοποίηση της νόσου έγινε κατά τα διεθνή πρότυπα. Οι ασθενείς με Μικροκυτταρικό Καρκίνο του Πνεύμονα (ΜΚΠ) έλαβαν θεραπεία με καρμποπλατίνα και ετοποσίδη, οι ασθενείς με μη χειρουργήσιμο Μη Μικροκυτταρικο Καρκίνο Πνεύμονα (ΜΜΚΠ) θεραπευτικό σχήμα με σισπλατίν, ιφοσφαμίδη και βινμπλαστίνη. Όλοι οι ασθενείς επανεκτιμήθηκαν ως προς την απάντηση στην θεραπεία. Η έκφραση των δύο πρωτεϊνών έγινε με ανοσοϊστοχημική μέθοδο στα κυτταρολογικά τους παρασκευάσματα και στα ιστολογικά όταν τα τελευταία ήσαν διαθέσιμα. Σαν επιβίωση ορίστηκε το διάστημα από την διάγνωση μέχρι τον θάνατο ή την επανεξέταση των ασθενών μετά 24 μήνες. Αποτελέσματα: Δεκατρείς (13) ασθενείς εισήχθηκαν στο πρωτόκολλο με ΜΚΠ, τα αποτελέσματα για αυτούς δεν ήσαν στατιστικώς σημαντικά. Οι ασθενείς με ΜΜΚΠ ήσαν 39. Η θετική έκφραση της GST-π και της P-gp σχετίστηκε με φτωχή απάντηση στην χημειοθεραπεία, (p=0,002, p=0,015 αντιστοίχως), όπως και μικρότερη επιβίωση (p=0 0014, p=0,023 αντιστοίχως). Η έκφραση των δύο πρωτεϊνών στα κυτταρολογικά και ιστολογικά παρασκευάσματα ήταν συγκρίσιμη. Συμπέρασμα: Η έκφραση των GST-π και P-gp σε κυτταρολογικά παρασκευάσματα ασθενών με ΜΜΚΠ μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν προγνωστικός δείκτης για την έκβαση της χημειοθεραπείας.
Ανάλυση μικροσυστοιχιών DNA σε διαφορετικές ανθρώπινες κυτταρικές σειρές μετά από μόλυνση από ιούς
Authors: Πολύζος Προκόπιος-Αλέξανδρος
Published: January 2014

Η τεχνολογία και η πληροφορική στον τομέα των ιατρικών επιστημών και στον χώρο της έρευνας έχει εισβάλλει και με την τεχνολογία των μικροσυστοιχιών DNA μέσω των οποίων μπορούν να υπολογιστούν τα σχετικά επίπεδα της έκφρασης όλων των γονιδίων ενός οργανισμού, να ταυτοποιηθούν περιοχές DNA που αλληλεπιδρούν είτε μεταξύ τους, είτε με διάφορες πρωτεΐνες με στόχο την επιβίωση, την εύρυθμη λειτουργία του κυττάρου και την αρμονική συνεργασία του με γειτονικά κύτταρα και ιστούς. Οι ρυθμιστικοί μηχανισμοί που υπάρχουν προκειμένου να πραγματοποιηθούν όλες αυτές οι διαδικασίες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και ανάλογα με την περίσταση ή το ερέθισμα που δέχονται τα κύτταρα ενεργοποιούν συγκεκριμένους μηχανισμούς ή θέτουν σε εφαρμογή εναλλακτικούς μηχανισμούς ή μονοπάτια, σε απόκριση του διαφορετικού ερεθίσματος και πληροφορίας που δέχονται κάθε φορά από τον εξωκυττάριο ή ενδοκυττάριο χώρο. Συγκρίθηκαν δύο διαφορετικές κυτταρικές σειρές προκειμένου να εντοπιστούν, με την τεχνολογία των μικροσυστοιχιών DNA, γονίδια τα οποία παίζουν ρυθμιστικό ρόλο και στους δύο κυτταρικούς τύπους, αλλά και γονίδια των οποίων η έκφραση είναι ιστο-ειδική. Η χρήση των HeLa επιθηλιακών και Namalwa Β-κυττάρων σε συνδυασμό με την επαγωγή τους από Sendai ιό ως εξωκυτταρικό ερέθισμα αποτέλεσε το πρώτο βήμα στον χαρακτηρισμό και ταυτοποίηση του γονιδιακού προφίλ των δύο αυτών κυτταρικών τύπων. Από την ανάλυση παρατηρήθηκε ότι λιγότερα γονίδια επάγονται στα Namalwa κύτταρα τα οποία είνουν να έχουν μεγαλύτερα επίπεδα έκφρασης. Συνεπώς η επίδραση του ιού προκαλεί πιο άμεση και σε μεγαλύτερο βαθμό απόκριση στα Β- κύτταρα, γεγονός που γίνεται αντιληπτό από τις μεγάλες διαφορές στον λόγο έκφρασης των γονιδίων στις δύο κυτταρικές σειρές. Οι διαφορές αυτές στον αριθμό των γονιδίων και στα επίπεδα έκφρασης είναι πιθανόν να οφείλονται σε διαφορετική ακετυλίωση και μεθυλίωση των ιστονών, στην αρχιτεκτονική της χρωματίνης, στην ακριβή θέση του νουκλεοσώματος στον υποκινητή του ίδιου γονιδίου στις δύο κυτταρικές σειρές και παρουσία ισομορφών ιστονών σε αυτό. Από πειράματα στο εργαστήριο έχει βρεθεί ότι η διαφορετική κατανομή της macroH2A στη χρωματίνη των HeLa και Namalwa κυττάρων επαναπρογραμματίζει το γονιδίωμα των κυττάρων προκειμένου να αντιμετωπίσουν την ιϊκή μόλυνση. Συμπεραίνουμε ότι η μόλυνση ανθρώπινων κυτταρικών σειρών με ιό φαίνεται να επαναπρογραμματίζει το γονιδίωμα του ξενιστή και να οδηγεί σε αλλαγή έκφρασης των γονιδίων στις κυτταρικές σειρές HeLa και Namalwa. Ακόμη αποδεικνύεται ότι διαφορετικοί τύποι κυττάρων ενεργοποιούν διαφορετικές ομάδες γονιδίων σε διαφορετικό βαθμό (επίπεδα έκφρασης) προκειμένου να αντιμετωπίσουν την ιϊκή μόλυνση. ............................................................................................................................
Αλληλεπίδραση του σεροτονινεργικού συστήματος με το ανοσοποιητικό σύστημα σε πειραματικό πρότυπο κατάθλιψης
Authors: Πιτυχούτης Ποθητός
Published: January 2014

Στην παρούσα πειραματική μελέτη επιχειρήθηκε η σκιαγράφηση της «συνομιλίας» μεταξύ ανοσοποιητικού συστήματος και της 5-ΗΤ με τη χρήση δύο ευρεώς διαδεδομένων πειραματικών προτύπων κατάθλιψης: του «χρόνιου ήπιου στρες-CMS» και της «νοσοθυμικής συμπεριφοράς». Το CMS απετέλεσε εργαλείο για την εκτίμηση της επίδρασης του χρόνιου στρες στην ανοσολογική λειτουργία ενώ η «νοσοθυμική συμπεριφορά» για την αποκάλυψη της επίδρασης της πρόκλησης φλεγμονής στην σεροτονινεργική λειτουργία περιοχών του εγκεφάλου που ενέχονται στην παθοφυσιολογία της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής. Δεδομένων των πολυάριθμων ενδείξεων που θέλουν τόσο την έκφραση της καταθλιπτικής διεργασίας όσο και την απαντητικότητα στα αντικαταθλιπτικά φάρμακα να παρουσιάζουν σημαντικές διαφοροποίησεις στα δύο φύλα, η παρούσα διατριβή είχε ως απώτερο στόχο της τη διερεύνηση της πιθανής ύπαρξης διαφυλικών διαφορών αναφορικά με τις νευροανοσοφαρμακολογικές αλληλεπιδράσεις που αποκαλύφθησαν. Στο πρότυπο του CMS, πέραν των αξιοσημείωτων διαφυλικών διαφορών που εντοπίστηκαν υπό βασικές συνθήκες απεδείχθη πως η χρόνια αντικαταθλιπτική αγωγή μεταβάλλει το μονοαμινεργικό milieu στο θύμο αδένα κατά ένα φυλο-εξαρτώμενο τρόπο. Επίσης, η υποβολή στο CMS καθώς και η χρόνια χορήγηση κλομιπραμίνης έχουν διαφορετικό αντίκτυπο στα δύο φύλα, με τους θηλυκούς επίμυες να εμφανίζουν ένα εμφανώς ανοσοκατεσταλμένο φαινότυπο. Τέλος, τόσο η υποβολή στο CMS όσο και η χορήγηση κλομιπραμίνης επάγουν φυλο-εξαρτώμενες μεταβολές στον αριθμό των 5- ΗΤ1Α & 5-ΗΤ2Α mRNA-θετικών νευρώνων του ιπποκάμπου, γεγονός που πιθανώς συνδέεται με την διαφορική απάντηση των δύο φύλων τόσο στο στρες όσο και στην αντικαταθλιπτική θεραπεία. Η συσχέτιση των μεταβολών των θυμικών μονοαμινών με λειτουργικές παραμέτρους της κυτταρικής ανοσίας πιθανώς σκιαγραφούν την ύπαρξη μιας θυμο-εξαρτώμενης οδού μέσω της οποίας τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα θα μπορούσαν να επιτελέσουν τον ανοσορρυθμιστικό τους ρόλο. Η μελέτη αυτή υπήρξε η πρώτη που κάνει λόγο για ύπαρξη διαφυλικών διαφορών αναφορικά με την ανοσορρύθμιση στο CMS, υπό το πρίσμα της χρόνιας αντικαταθλιπτικής αγωγής. Στο πρότυπο της «νοσοθυμικής συμπεριφοράς» καταδεικνύεται πως σε χρονικό διάστημα 2 ωρών μετά τη χορήγηση LPS, όταν πολλά συμπτώματα φτάνουν σε ένα plateau, η κεντρική σεροτονινεργική δραστηριότητα στους θηλυκούς επίμυες ενισχύεται σε όλες τις μεταιχμιακές περιοχές που εξετάστηκαν. Από την άλλη πλευρά, παρατηρήθηκαν μικρού βαθμού μεταβολές στη σεροτονινεργική δραστηριότητα των αρσενικών επιμύων. Επιπλέον, οι νευροενδοκρινικές αποκρίσεις υποδεικνύουν πως οι θηλυκοί επίμυες είναι πιο ευάλωτοι στην ευαισθητοποίηση με LPS, σε σχέση με τους αντίστοιχους αρσενικούς. ..................
Μελέτη της έκφρασης του παράγοντα COX - 2 σε ασθενείς που αντιμετωπίσθηκαν με μετεγχειρητική χημειοθεραπεία paclitaxel / carboplatin για διηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστεως
Authors: Κυριάκου Φανή
Published: January 2014

Ο καρκίνος ουροθηλίου αποτελεί συχνό κακόηθες νεοπλασματικό νόσημα. Θεραπεία εκλογής του διηθητικού ουροθηλιακού καρκινώματος είναι η ριζική κυστεκτομή, οπότε η πρόγνωση σχετίζεται με το παθολοανατομικό στάδιο της νόσου. Η χρησιμοποίηση προ ή μετεγχειρητικής χημειοθεραπείας έχει στόχο τη βελτίωση της πρόγνωσης αυτών των ασθενών. Η έκφραση βιολογικών δεικτών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανεύρεση ομάδων ασθενών με διαφορετική πρόγνωση που θα μπορούσαν να ωφεληθούν από διαφορετική θεραπευτική αντιμετώπιση. Η κυκλοοξυγονάση-2 (COX-2) είναι ισοένζυμο, που ενέχεται στην παραγωγή των προσταγλανδινών και σχετίζεται με απόπτωση, κυτταρικό πολλαπλασιασμό και αγγειογένεση. Μελετήθηκε η προγνωστική σημασία της COX-2 σε ασθενείς με διηθητικό καρκίνο ουροθηλίου και υψηλό κίνδυνο υποτροπής της νόσου (παθολογοανατομικού σταδίου pT3a, pT3b ή pT4a ή με διήθηση των επιχώριων λεμφαδένων, αλλά χωρίς απομακρυσμένες μεταστάσεις), που είχαν λάβει μετεγχειρητική χημειοθεραπεία με paclitaxel/ carboplatin. Οι μέθοδοι, που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η ανοσοϊστοχημεία και η ανάστροφη μεταγραφή- αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (RT-PCR). Μελετήθηκε η ανοσοϊστοχημική έκφραση της COX-2 σε 59 ασθενείς, του p53 σε 52 ασθενείς, του ki-67 σε 57 ασθενείς και της μικροαγγειακής πυκνότητας (MVD) σε 50 ασθενείς. Επίσης, μελετήθηκε το COX-2 RNA και το VEGF RNA σε 43 ασθενείς. Έγιναν συσχετίσεις με την ηλικία, το φύλο, το παθολογοανατομικό στάδιο Τ, τη θέση του όγκου, τη λεμφαδενική διήθηση και την αγγειακή διήθηση, καθώς και με τη συνολική επιβίωση και την ελεύθερη νόσου επιβίωση. Η ανοσοϊστοχημική έκφραση της COX-2 βρέθηκε θετική στο 64% των ασθενών, αλλά δε διαπιστώθηκε συσχέτισή της με τη συνολική επιβίωση και την ελεύθερη νόσου επιβίωση. Το COX-2 RNA βρέθηκε θετικό μόνο στο 20,9% των ασθενών, αλλά και σε αυτή την περίπτωση δε διαπιστώθηκε συσχέτισή του με τη συνολική επιβίωση και την ελεύθερη νόσου επιβίωση. Επίσης, διαπιστώθηκε αποκλειστική έκφραση VEGF RNA στα περιστατικά που ήταν θετικά για COX-2 με ανοσοϊστοχημικές μεθόδους. Όσον αφορά στη μικροαγγειακή πυκνότητα, για επίπεδα MVD ?47 διαπιστώθηκε παρατεταμένη ελεύθερη νόσου επιβίωση, που ήταν στατιστικά σημαντική. Τα αποτελέσματα αυτά θα μπορούσαν να αποδωθούν στο μικρό αριθμό των ασθενών που περιλήφθηκαν στην ανάλυση, καθώς και στις δυσκολίες που παρουσιάζει η απομόνωση του RNA από το υλικό της μελέτης. Και οι δύο περιορισμοί φαίνεται να συνδέονται με το γεγονός ότι πρόκειται για αναδρομική μελέτη. Από τους παράγοντες, που μελετήθηκαν, η μικροαγγειακή πυκνότητα (MVD) θα μπορούσε να αποτελέσει χρήσιμο δείκτη υποτροπής της νόσου σε ασθενείς με διηθητικό καρκίνο ουροθηλίου και υψηλό κίνδυνο υποτροπής, που λαμβάνουν μετεγχειρητική χημειοθεραπεία.
Ιστορική γεωγραφία και εθνικές διεκδικήσεις των Ελλήνων τον 19ο αιώνα
Authors: Πλατής Βασίλειος
Published: January 2014

Συμπεράσματα : Οι «αναζητήσεις» της «Ελλάδος» στη διάρκεια του 19ου αιώνα απέδειξαν ότι οι περισσότεροι Ευρωπαίοι λόγιοι απέκλεισαν τη Μακεδονία από τα όριά της. Αντίθετα, πολλοί ήταν εκείνοι που ξεφεύγοντας από την αρχική αντίληψη που είχε διαμορφωθεί υπό την επίδραση των αρχαίων γεωγράφων Σκύλακα, Δικαίαρχου, Διονυσίου του Καλλιφώντα και του ιστορικού Εφόρου, η οποία περιόριζε την «Ελλάδα» προς βορρά έως τη γραμμή Αμβρακίας-εκβολών Πηνειού ποταμού, συγκαταρίθμησαν την Ήπειρο στις ελληνικές χώρες και αναβίβασαν το βόρειο σύνορο της «Ελλάδος» στη γραμμή των ορέων Καμβούνια-Ακροκεραύνια. Ωστόσο, για την ελληνικότητα των κατοίκων της Ηπείρου εκφράζονταν αμφιβολίες, ενώ κάποιοι τους χαρακτήρισαν ως ημι-βάρβαρους. Ο δισταγμός των Ευρωπαίων λογίων για τη συμπερίληψη ή μη της Ηπείρου στα όρια της «Ελλάδος» εκκινούσε από σποραδικές αναφορές «περί βαρβαρότητος» των ηπειρωτικών εθνών που απαντούσαν σε αρχαίους ιστορικούς και γεωγράφους. Ιδιαίτερη βαρύτητα έδιναν σε χωρίο από το δεύτερο βιβλίο της Ιστορίας του Θουκυδίδη (2, 80), όπου ο ιστορικός χαρακτήριζε ένα από τα ηπειρωτικά φύλα, τους Χάονες, ως βαρβάρους. Η παρερμηνεία του παραπάνω χωρίου οδήγησε κάποιους Ευρωπαίους να θεωρήσουν ως βάρβαρα συλλήβδην όλα τα ηπειρωτικά έθνη. Από τις απόψεις των Ευρωπαίων συναδέλφων τους δε διαφοροποιήθηκαν οι Έλληνες λόγιοι που δέχτηκαν στα έργα τους την επίδραση των αρχαίων συγγραφέων. Ως η πιο απομακρυσμένη προς βορρά συνοριακή γραμμή της «Ελλάδος» προβλήθηκε από τους Γέγη, Βερναρδάκη και Πολυζωΐδη η γραμμή Ακροκεραύνια-Καμβούνια όρη. Η Μακεδονία μέχρι την εμφάνιση του Σπυρίδωνα Ζαμπελίου και του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου αποκλείονταν από τα γεωγραφικά όρια της «Ελλάδος», ενώ οι κάτοικοι της χωρίς να γίνεται σαφής εθνολογική διάκριση από τους Έλληνες θεωρούνταν «ξένοι». Οι Μακεδόνες δεν εξοβελίζονταν από την ελληνική λογιοσύνη του 19ου αιώνα, επειδή τους θεωρούσε αλλοεθνείς. Κανένας Έλληνας λόγιος άλλωστε δεν εξέφρασε την αντίληψη ότι οι αρχαίοι κάτοικοι της Μακεδονίας ήταν Ιλλυριοί. Αντίθετα, η άποψη αυτή διατυπώθηκε από Ευρωπαίους λογίους του 19ου αιώνα και στηρίχτηκε κυρίως στο απόσπασμα 7, 7, 8 από τα Γεωγραφικά του Στράβωνα, στο οποίο οι κάτοικοι μιας περιοχής της Ηπείρου που κάποιοι αποκαλούσαν «Μακεδονία» φέρονται να εμφανίζουν χαρακτηριστικά των Ιλλυριών. Τους Μακεδόνες θεωρούσαν «ξένους» οι λόγιοι του πρώτου ελληνικού κράτους, γιατί στην περίοδο της κλασικής αρχαιότητας δεν είχαν να επιδείξουν την πολιτιστική άνοδο των ελληνικών πόλεων-κρατών. Το πολίτευμά τους παρέμεινε μοναρχικό, όπως και των Ηπειρωτών, γεγονός που αποτελούσε «κάρφος» στα μάτια των εμφορούμενων από τις ιδέες του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και κλασικισμού Ελλήνων λογίων αλλά και των Ευρωπαίων. ..
Κατηγοριοποίηση κειμένων
Authors: Γκανόγιαννης Ανέστης
Published: January 2014

Η ταχεία εξάπλωση του διαδικτύου και η συνεχώς αυξανόμενη διάθεση υλικού σε ηλεκτρονική μορφή καθιστά επιτακτική την ανάγκη εύρωστων αλγορίθμων ταξινόμησης (κατηγοριοποίησης) του υλικού αυτού. Παλαιότερες τεχνικές της Μηχανικής Γνώσης (Knowledge Engineering) του '80, έχουν δώσει τη θέση τους σε τεχνικές Μηχανικής Μάθησης (Machine Learning). Μία πληθώρα μεθόδων έχουν μελετηθεί και αναπτυχθεί τα τελευταία 15 χρόνια, οι οποίες άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο, σημειώνουν επιτυχία στην επίλυση του προβλήματος. Τέτοιες τεχνικές για παράδειγμα είναι, τα Δένδρα Αποφάσεων, Naive Bayes, Νευρωνικά Δίκτυα, Γραμμικοί Κατηγοριοποιητές, Λογιστική Παλινδρόμηση, Perceptron, Μηχανές Διανυσμάτων Υποστήριξης κ.α. Μία σημαντική ομάδα κατηγοριοποιητών, είναι οι Γραμμικοί Κατηγοριοποιητές, οι οποίοι επιδιώκουν την κατηγοριοποίηση των παραδειγμάτων, ορίζοντας διαχωριστικά υπερεπίπεδα μεταξύ τους. Είδη τέτοιων κατηγοριοποιητών αποτελούν ο κατηγοριοποιητής κεντροειδών (centroid classifier), ο κατηγοριοποιητής Rocchio και ο κατηγοριοποιητής Perceptron. Συνδυάζοντας στοιχεία και χαρακτηριστικά των τριών αυτών απλών κατηγοριοποιητών, ορίζεται ένας νέος γρήγορος και ακριβής γραμμικός κατηγοριοποιητής, παίρνοντας το συμβολικό όνομα Modified Perceptron, εξαιτίας της ομοιότητάς του με τον κλασικό κατηγοριοποιητή Perceptron. Ο νέος αυτός κατηγοριοποιητής αποδεικνύεται ότι συγκλίνει και δείχνεται πειραματικά ότι συγκλίνει αρκετά γρηγορότερα από άλλους γραμμικούς κατηγοριοποιητές. Αξιολογώντας την επίδοσή του στην κατηγοριοποίηση διεθνών συλλογών κειμένων και συλλογών διαγωνισμών, φαίνεται ότι επιτυγχάνει επιδόσεις συγκρίσιμες και τις περισσότερες φορές καλύτερες με τις κορυφαίες τεχνικές κατηγοριοποίησης κειμένων, όπως για παράδειγμα είναι τα SVMs. Σημειωτέον ότι στη συμμετοχή μας στο ECML challenge 2008 απέσπασε την πρώτη θέση σε πρόβλημα ‘link spamming” σε κοινωνικά δίκτυα. Η αξιολόγηση του αλγόριθμου γίνεται με το κλασικό μοντέλο της επίπεδης κατηγοριοποίησης, όπου κάθε κατηγορία θεωρείται ανεξάρτητη από κάθε άλλη. Η τεχνική αυτή του «ενός έναντι όλων» έχει όμως τους περιορισμούς της όπως είναι η κλιμάκωση του αλγόριθμου όταν το πλήθος το κατηγοριών είναι αρκετά μεγάλο ή τα προς ταξινόμηση παραδείγματα είναι πολλά. Οι περιορισμοί αναφέρονται στο χώρο αφού όλοι οι ταξινομητές πρέπει να φυλάσσονται στη μνήμη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του προβλήματος περιλαμβάνει 20,000 ταξινομητές μεγέθους 800,000 χαρακτηριστικών ο καθένας. Ως προς το χρόνο η πολυπλοκότητα του προβλήματος είναι Ο(ΝΜ) όπου Ν είναι το πλήθος των ταξινομητών και Μ το μέγεθος των διανυσμάτων των προς ταξινόμηση κειμένων. Για την υπέρβαση των περιορισμών αυτών υλοποιήθηκε ένα μοντέλο ιεραρχικής κατηγοριοποίησης. Επίσης ορίστηκαν οι σχέσεις εξάρτησης μεταξύ των κατηγοριών και πραγματοποιήθηκε μια πειραματική διερεύνηση όσο αφορά την δειγματοληψία για την δημιουργία των παραδειγμάτων εκπαίδευσης ιδιαίτερα των αρνητικών παραδειγμάτων. Ο αλγόριθμος εφαρμόστηκε σε πολύ μεγάλα προβλήματα κατηγοριοποίησης με επιτυχία και άνοιξε νέα θέματα για περαιτέρω βελτιώσεις.
Αρχιτεκτονική ασφαλείας για κατανεμημένες εφαρμογές πλέγματος ευαίσθητες σε χρόνο απόκρισης
Authors: Μώραλης Αθανάσιος
Published: January 2014

Η αρχιτεκτονική ασφαλείας που προτείνεται στην διατριβή είναι προσανατολισμένη στο να δώσει λύσεις σε κατανεμημένες εφαρμογές Πλέγματος (Grid) ευαίσθητες σε χρόνο απόκρισης. Πεδίο εφαρμογής της είναι τα Πλέγματα Μετρήσεων και Ελέγχου (Instrumentation Grids), επέκταση των Συστημάτων Υπολογιστικού Πλέγματος (Computational Grids). Τα Instrumentation Grids είναι κατανεμημένα συστήματα τεχνολογιών πλέγματος, τα οποία προσφέρουν απομακρυσμένη πρόσβαση σε όργανα «μετρήσεων και ελέγχου». Βασική προδιαγραφή στα περιβάλλοντα αυτά αφορά στον περιορισμένο χρόνο απόκρισης των κατανεμημένων λειτουργιών των οργάνων. Η αρχιτεκτονική ασφαλείας που υιοθετείται στα παραδοσιακά Grids βασίζεται σε Υποδομή Δημοσίου Κλειδιού (PKI) και δημιουργεί συνήθως μεγάλες καθυστερήσεις. Για τον λόγο αυτό προτείνουμε μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας βασισμένη στο πρωτόκολλο Kerberos. Η αρχιτεκτονική μας αποτελείται τέσσερα υποσυστήματα: Το Kerberos KDC που αποτελεί την Τρίτη Έμπιστη Οντότητα του συστήματος, το KrbClient που αλληλεπιδρά με την αρχιτεκτονική εκ μέρους του λογισμικού πελάτη, ο Access Control Manager (ACM) που προστατεύει τις υπηρεσίες ελέγχου του Instrumentation Grid και το Policy Repository που αποθηκεύει τους κανόνες πρόσβασης (authorization) των κατανεμημένων πόρων. Στα πλαίσια της διατριβής υλοποιήθηκε πρότυπη αρχιτεκτονική ασφαλείας βασισμένη σε ενδιάμεσο λογισμικό Υπηρεσιών Ιστού (Web Services). Οι μετρήσεις που πραγματοποιήσαμε επιβεβαιώνουν πως η προτεινόμενη αρχιτεκτονική βελτιώνει σημαντικά την απόδοση στις λειτουργίες ασφαλείας (Ταυτοποίηση, Εξουσιοδότηση και Ακεραιότητα Μηνύματος) αντικαθιστώντας την Κρυπτογραφία Δημοσίου Κλειδιού των Computational Grids με Συμμετρική Κρυπτογραφία. Η βελτίωση γίνεται εντονότερη κάτω από υψηλό υπολογιστικό φορτίο στις υπηρεσίες μετρήσεων και ελέγχου των οργάνων.
Μελέτη της έκφρασης της ερυθροποιητίνης και των υποδοχέων της στον καρκίνο του μαστού. Συσχέτιση με άλλους βιολογικούς παράγοντες
Authors: Πελεκάνου Βασιλική
Published: January 2014

Erythropoietin (EPO) is a pleiotropic cytokine, acting on cell survival, proliferation, differentiation and angiogenesis. In addition to EPO’s endocrine properties, recently its autocrine/paracrine effects have been identified in a number of normal and neoplastic tissues, including breast cancer. Emerging clinical data question the safety of recombinant EPO administration for the treatment of cancer-related anemia, in breast cancer patients. Nevertheless, the biological significance and the regulation of EPO and its cognitive receptors (EPOR) expression in breast cancer remain mainly controversial. In the present study we examined EPO/EPOR system expression and regulation, in tissue specimens and breast cancer cell models. In order to clarify its biological significance and possible prognostic/predictive value, we have correlated its expression with clinicopathological data and biological characteristics of breast neoplasia,. Moreover, we assayed EPOR functionality and possible mechanisms of action, in an attempt to clarify the role of endogenous or recombinant EPO in breast cancer biology. Our findings suggest that EPO/EPOR expression follows breast cancer evolution and is strongly associated with promotion and selection of resistant and aggressive phenotype. Despite negative correlation with patient survival (overall and disease free), EPO andEPOR are not independent prognostic markers, as their expression strongly correlates with other established prognostic/predictive biological markers. We have revealed EPOR functionality in breast cancer cell models, using low doses of recombinant EPO, compatible with those used in clinical practice: EPO triggers multiple signaling pathways mediating antiapoptotic effects, actin cytoskeleton rearrangements, enhancing invasive/migratory potency and transcriptional modifications. In addition, we report an interaction with membrane initiated steroid (androgen, estrogen) signaling, a mechanism recognized as a promoter of endocrine resistance, potentiating the biological effects of EPO and regulating EPOR gene transcription. EPO’s interrelation with Tumor Necrosis Family (TNF) members (BAFF, APRIL, TWEAK) and their cognitive receptors, reflects the flexibility and the broadness of EPO/EPOR system in breast cancer biology, integrating inflammatory cytokines in regulating breast cancer cellular homeostasis, survivsal, differentiation and proliferation. Leading ultimately to modulation of the biological behavior of tumors. These actions relate on the concentration, time and duration of action, the cell type involved and the intracellular signaling cascade activated by the agent. Our findings suggest the multifaceted role of EPO in cell fate regulation and its possible involvement in breast cancer promotion. These properties could be of relevant therapeutic value, in view of tailored therapies in breast cancer, or other pathologies
Ενέργεια και κλιματική αλλαγή
Authors: Παρούσος Λεωνίδας
Published: January 2014

Το επιστημονικό αντικείμενο της διατριβής αφορά τον σχεδιασμό και την εμπειρική κατασκευή αναλυτικού μαθηματικού μοντέλου γενικής ισορροπίας που αναπαριστά την οικονομία και τις αλληλεπιδράσεις της με το ενεργειακό σύστημα και το περιβάλλον. Η διατριβή επικεντρώθηκε στο σχεδιασμό και κατασκευή νέων μηχανισμών στο τυπικό μοντέλο γενικής ισορροπίας, με σκοπό την αναπαράσταση με μεγαλύτερη λεπτομέρεια των μέτρων πολιτικής για την ενέργεια και το περιβάλλον στην οικονομία. Η συμβολή της διατριβής έγκειται i) στην ανάπτυξη εφαρμοσμένου πολυτομεακού μοντέλου γενικής ισορροπίας το όποιο καλύπτει όλες τις οικονομίες του κόσμου και ενσωματώνει πρωτότυπα χαρακτηριστικά, ii) στην μελέτη των επιπτώσεων διαφόρων μέτρων πολιτικής που στοχεύουν στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής με την εξαγωγή σημαντικών συμπερασμάτων σχετικά με την διαδικασία προσαρμογής τόσο της ευρωπαϊκής όσο και της παγκόσμιας οικονομίας. Οι οικονομικοί μηχανισμοί οι οποίοι επεκτείνουν το τυπικό μοντέλο γενικής ισορροπίας αφορούν στην μορφοποίηση του ατελούς ανταγωνισμού στις αγορές των αγαθών, στην ενσωμάτωση ενεργειακού μοντέλου, στην αναπαράσταση όλων των αερίων του θερμοκηπίου και στην μορφοποίηση της αγοράς εργασίας με ενδογενή ανεργία. Η ανάπτυξη του μοντέλου στο πλαίσιο της παρούσας διατριβής ξεκίνησε από την τυπική Ευρωπαϊκή έκδοση του μοντέλου GEM-E3. Το τελικό μοντέλο που αναπτύχθηκε επιλύεται ταυτόχρονα για όλες τις οικονομίες και πολλούς κλάδους της οικονομίας και περιλαμβάνει στα αποτελέσματα του μελλοντικές προεκτάσεις οικονομικών, ενεργειακών και περιβαλλοντικών δεικτών, με βασικότερους το ΑΕΠ και τα συστατικά του, την ευημερία, την απασχόληση, την κλαδική δραστηριότητα και την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου. Το συνολικό μοντέλο αναπτύχθηκε σε περιβάλλον GAMS και αποτελεί ένα σύστημα 136,000 μη γραμμικών εξισώσεων. Τα θέματα πολιτικής που εξετάστηκαν με το μοντέλο στο πλαίσιο της παρούσας διατριβής αφορούν: τις επιπτώσεις διαφορετικών κανόνων επιμερισμού δικαιωμάτων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε παγκόσμιο επίπεδο, την σημασία εναλλακτικών μέτρων εξοικονόμησης ενέργειας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τις επιπτώσεις από την προώθηση των ΑΠΕ στο ενεργειακό χαρτοφυλάκιο της Ε.Ε., τις επιπτώσεις από την αύξηση της παραγωγής ηλεκτρισμού από πυρηνικούς σταθμούς στην Ε.Ε. και στις επιπτώσεις από την αύξηση της διεθνούς τιμής των ορυκτών καυσίμων.
Ανίχνευση ερπητοϊών σε παιδιά με οξεία σκωληκοειδίτιδα
Authors: Κατζόλη Πολυξένη
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η ανίχνευση του γενετικού υλικού των ιών Herpes simplex virus type 1,2 (HSV-1-2), varicella-zoster virus (VZV), cytomegalovirus (CMV), Epstein-Barr virus (EBV), human herpes virus 6 (HHV-6) και human herpes virus 7 (HHV-7) σε περιστατικά παιδιών με οξεία σκωληκοειδίτιδα και η διερεύνηση του ενδεχόμενου ρόλου τους στην παθογένεια της νόσου. Για την ανίχνευση του γενετικού υλικού των ερπητοϊων εφαρμόστηκε η τεχνική της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR) σε δείγματα χειρουργικός εξαιρεθέντων ιστοτεμαχίων επιπλόου, σκωληκοειδών αποφύσεων και αίματος από τριάντα οκτώ (38) παιδία με οξεία σκωληκοειδίτιδα. Είκοσι επτά (27) από αυτά είναι αγόρια και έντεκα (11) είναι κορίτσια. Ο μέσος όρος ηλικίας των παιδιών ήταν εννέα (9) (STD + / -2,59). Το μικρότερο παιδί είναι έξι (6) χρονών και το μεγαλύτερο δεκατεσσάρων (14) χρονών. Από τα τριάντα οκτώ (38) περιστατικά, είκοσι (20) (52.6%) ήταν περιστατικά με οξεία σκωληκοειδίτιδα και δεκαοκτώ (18) (47.4%) με ρήξη σκωληκοειδούς, τοπική περιτονίτιδα. Δείγματα αίματος από σαράντα ένα υγιή παιδιά ( 25 κορίτσια και 16 αγόρια), με κλινική εικόνα άσχετη με ιογενείς λοιμώξεις χρησιμοποιήθηκαν σαν αρνητικοί μάρτυρες για την μελέτη. Μεγαλύτερη συχνότητα ανίχνευσης και στα τρία είδη ιστών που ελέχθησαν, παρουσίασε ο CMV με ποσοστό 21% (8/38) και ακολούθησε ο HHV-6 με ποσοστό 7.9% (3/38%). Ο EBV και HSV-1 ανιχνεύτηκαν, αλλά όχι και στους τρείς τύπους ιστών που ελέχθηκε. Σε κανένα από τα τρία είδη ιστών που μελετήθηκαν και στα τριαντά οκτώ άτομαδεν ανιχνεύτηκε γενετικό υλικό HSV-2 , VZV και HHV-7. Η μεγαλύτερη συχνότητα ανίχνευσης του γενετικού υλικού των ερπητοϊών στα δείγματα που μελετήθηκαν παρατηρήθηκε στα ιστοτεμάχια επιπλόου με ποσοστό 63.0%, ακολούθησαν τα ιστοτεμάχια σκωληκοειδών αποφύσεων και δείγματα περιφερικού αίματος με ποσοστό 60.5% και 50% αντίστοιχα . CMV IgG αντισώματα ανιχνεύτηκαν στον ορό αίματος των υγιών παιδιών που χρησιμοποιήθηκαν αν μάρτυρες σε ποσοστό σε 54% , ενώ HHV-6 IgG αντισώματα στην ίδια ομάδα ανιχνεύτηκαν σε ποσοστό 86% . Από όσα γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη μελέτη που παρουσιάζει την ύπαρξη DNA των ερπητοϊών σε παιδιά με οξεία σκωληκοειδίτιδα, , γεγονός που υποδηλώνει ότι η πιθανή ιϊκή μόλυνση ή η επαναενεργοποιήση των ιών αυτών, που βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση για μεγάλα χρονικά διαστήματα μετά την πρωτογενή λοίμωξη, σε μη αναδιπλασιαζόμενη μορφή, σχετίζεται με την παθογένεια της οξείας σκωληκοειδίτιδας στα παιδιά.
Εξωαγγειακές προσεγγίσεις για τη λύση του θρόμβου σε απόφραξη φλέβας του αμφιβληστροειδή
Authors: Χριστοδουλάκης Εμμανουήλ
Published: January 2014

Η φλεβική θρόμβωση αποτελεί μια από τις σημαντικότερες αγγειακές παθήσεις του οφθαλμού με τα θρομβωτικά επεισόδια να είναι η δεύτερη κατά σειρά συχνότητας αγγειακή πάθηση του αμφιβληστροειδή μετά την διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Σύμφωνα με την τρέχουσα θεραπευτική πρακτική δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία για τη φλεβική θρόμβωση του αμφιβληστροειδή είτε αφορά την κεντρική φλέβα είτε κάποιον από τους κλάδους της. ΣΚΟΠΟΣ Η παρούσα έρευνα σκοπό έχει τη λύση του θρόμβου, με εξωαγγειακή επί του θρομβωμένου αγγείου έγχυση ανασυνδυασμένου ιστικού ενεργοποιητή του πλασμινογόνου (rt-PA), σε κλινική αλλά και πειραματική σειρά θρόμβωσης φλέβας αμφιβληστροειδικών αγγείων. ΥΛΙΚΟ – ΜΕΘΟΔΟΣ – ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Κλινικό Μέρος Συμπεριλήφθησαν στην μελέτη 3 ασθενείς με πρόσφατη θρόμβωση κεντρικής φλέβας και 3 με θρόμβωση κλάδου φλέβας του αμφιβληστροειδή. Τεχνική: όλοι οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε υαλοειδεκτομή, ανταλλαγή υγρού-αέρα και τελικά ενδοϋαλοειδική ένεση 50 μg t-PA / 0,5 ml. Παρότι δεν παρατηρήθηκαν διεγχειρητικές επιπλοκές, προέκυψαν προβληματισμοί για την ασφάλεια της ενδοϋαλοειδικής ένεσης t-PA. Σ’ αυτήν την σειρά ασθενών, δεν προέκυψαν ενδείξεις για βελτίωση της φυσικής πορείας της νόσου. Πειραματικό Μέρος Αναπτύχθηκε μοντέλο θρόμβωσης επιπολής ωτιαίων φλεβών κονίκλου με φωτοδυναμική θεραπεία (φθαλοκυανίνη, βερτεπορφίνη και διοδικό laser). Έγινε προσπάθεια για λύση του θρόμβου με διάφορες συγκεντρώσεις θρομβολυτικού Περίληψη Διατριβής παράγοντα σε υποδόρια ένεση, παρακείμενα του θρόμβου (εξωαγγειακά). Η κλινική παρατήρηση και η ιστολογία ήταν αρνητική για λύση του θρόμβου. Αναπτύχθηκε μοντέλο θρόμβωσης αμφιβληστροειδικών φλεβών κονίκλου με φωτοδυναμική θεραπεία (φθαλοκυανίνη) και παρατηρήθηκε η φυσική πορεία του θρόμβου. Έγινε προσπάθεια για λύση του θρόμβου με διάφορες συγκεντρώσεις θρομβολυτικού παράγοντα σε ενδοϋαλοειδική ένεση. Η κλινική παρατήρηση και η ιστολογία ήταν αρνητική για λύση του θρόμβου. Η ανοσοϊστοχημεία ήταν αρνητική για παρουσία t-PA ενδοαγγειακά. Στη συνέχεια η θρομβολυτική ουσία εγκλωβίστηκε σε λιποσώματα για αύξηση της διαπερατότητας από την έσω αφοριστική μεμβράνη και το αγγειακό τοίχωμα με διάφορες μεθόδους και σε διάφορο μέγεθος και συγκεντρώσεις. Εφαρμόστηκε ενδοϋαλοειδικά στα παραπάνω πειραματικά μοντέλα αλλά δεν βελτιώθηκε η πορεία λύσης του θρόμβου (κλινικά, φλουοροαγγειογραφία). Η ανοσοϊστοχημεία ήταν αρνητική για παρουσία λιποσωμιακού t-PA ενδοαγγειακά μετά ενδοϋαλοειδική ένεση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η κλινική μελέτη δεν μπόρεσε να δείξει όφελος στους 6 ασθενείς (3 με θρόμβωση κεντρικής φλέβας και 3 με θρόμβωση κλάδου φλέβας αμφιβληστροειδούς, που υποβλήθηκαν σε υαλοειδεκτομή, ανταλλαγή υγρού – αέρα, και ενδοϋαλοειδική ένθεση rt-PA. Η πειραματική μελέτη δεν μπόρεσε να δείξει όφελος στη λύση του θρόμβου μετά ενδοϋαλοειδική έγχυση rt-PA αλλά και ενδοϋαλοειδική έγχυση rt-PA σε λιποσώματα. Επίσης έδειξε ότι στις 2 μορφές θρομβολυτικού παράγοντα (με / χωρίς λιποσώματα) δεν κατέστη δυνατό να διαπεράσει το αγγειακό τοίχωμα και να...
Υστερητικά πεπερασμένα στοιχεία και μακροστοιχεία για τη μη γραμμική δυναμική ανάλυση των κατασκευών
Authors: Τριανταφύλλου Σάββας
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή εστιάζει στην ανάπτυξη κατάλληλων υπολογιστικών εργαλείων τα οποία διευκολύνουν τόσο την ανάπτυξη όσο και την εφαρμογή των μη γραμμικών μεθόδων ανάλυσης. Για το σκοπό αυτό, δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη ενός γενικευμένου υστερητικού προσομοιώματος, στα πλαίσια της κλασικής θεωρίας της συσχετισμένης πλαστικότητας. Το προσομοίωμα αυτό μπορεί να αποδόσει οποιαδήποτε ελαστοπλαστική συμπεριφορά εναλλάσοντας το κριτήριο διαρροής και τον νόμο κράτυνσης.πλαστικότητας. Οι προκύποτουσες καταστατικές σχέσεις , σε όρους εντατικών μεγεθών – γενικευμένων παρμορφώσεων, χρησιμοποιούνται για την ανάπτυξη προτώτυπων μακροστοιχείων για τη μη γραμμική ανάλυση ραβδωτών φορέων. Τέλος, παρουσιάζεται μια γενική διαδικασία για την παραγωγή υστερητικών πεπερασμένων στοιχείων. Το υστερητικό μητρώο δυσκαμψίας των στοιχείων προκύπτει ως μία συνεχής συνάρτηση της εντατικής κατάστασης του στοιχείου. Στην παρούσα διατριβή, για την επίλυση των μη γραμμικών εξισώσεων κίνησης της κατασκευής οι κλασσικές αριθμητικές μέθοδοι επίλυσης διαφορικών εξισώσεων επαναδιατυπώνονται. Η διαδικασία αυτή είναι απαραίτητη ώστε να εισαχθούν οι υστερητικές εξισώσεις στις υφιστάμενες μεθόδους επίλυσης. Εναλλακτικά, προτείνεται η διατύπωση των εξισώσεων κίνησης και των υστερητικών καταστατικών εξισώσεων σε μορφή χώρου φάσης. Η διατύπωση αυτή παρουσιάζει υπολογιστικά πλεονεκτήματα, ειδικά σε μαθηματικά «δύσκαμπτα» προβλήματα. Επιπρόσθετα, προτείνεται μία νέα μέθοδος επίλυσης κατά την οποία τα καταστατικά μητρώα της κατασκευής και συγκεκριμένα το μητρώτο δυσκαμψίας και το υστερητικό μητρώο υπολογίζονται μόλις μία φορά στην αρχή της ανάλυσης.
Η μετισχαιμική προστασία του μυοκαρδίου (remote postconditioning) μετά από εφαρμογή σε απομεμακρυσμένο αγγείο
Authors: Γριτσόπουλος Γεώργιος
Published: January 2014

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η απομεμακρυσμένη ισχαιμία σε μία άλλη αρτηρία, είτε του μυοκαρδίου είτε άλλης περιοχής, είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί για την προστασία του ισχαιμικού και μετισχαιμικού μυοκαρδίου. Εναλλακτικοί τρόποι ισχαιμίας και επαναιμάτωσης με χρήση περιχειρίδων πιεσομέτρων με φαρμακευτικούς παράγοντες, δύνανται να προσφέρουν μείωση της βλάβης εξ επαναιμάτωσης σε ένα εξελισσόμενο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.
A study of polymorphic microsatellite markers and mitochondrial DNA of pure and hybrid green frog populations of Rana spp
Authors: Radojicic Jelena
Published: January 2014

Rana spp individuals were collected from three Serbian, one Montenegrian and two Greek localities and were scored for variation at their mitochondrial and nuclear genomes. Two regions of the mitochondrial genome, about 600 bp each, corresponding to the 16S rRNA and to cytb genes, were examined and six microsatellite loci were scored. The findings can be summarized as follows. 1. Three major phylads of mtDNA were found corresponding to previously described R. lessonae, R. ridibunda and R. epeirotica types. 2. Within the lessonae phylad we detected two distinct subclades, the standard lessonae and the lessonae U, the latter found so far only in the Ulcinj locality. 3. Within the epeirotica phylad, there are two subclades, one found in Ioannina and the other in Lysimachia. These subclades are less differentiated compared to the lessonae subclades. 4. One Serbian population, Nis, and one Greek population, Lysimachia, appear to consist mainly of one species, R. ridibunda and R. epeirotica, respectively. 5. The other four populations contain R. ridibunda in coexistence with a hybrid. In two Serbian and one Montenegrian populations the hybrid contains the genomes of R. ridibunda and R. lessonae, and is known as R. esculenta. In Ioannina the hybrid contains the genomes of R. ridibunda and R. epeirotica and is referred to here as “hybrid”. 6. The hybrids are hybridogenic, i.e. the produce eggs in which the whole set of chromosomes come from one parental species, this being R. lessonae in the Serbian populations and R. epeirotica in Ioannina. 7. In Pancevo and in Ioannina the hybrid male is inviable. 8. There is extensive heteroplasmy, but one in which one mtDNA is major and the other minor. This is a highly unusual situation and is reported for the first time in any animal population. We provide an explanation of this phenomenon based on: a) on the hybridogenic system of reproduction and, b) on the mechanism that prevents or allows leakage of paternal mtDNA in hybrids.
Απόψεις και αντιδράσεις των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε σχέση με τη σεξουαλική αγωγή των μαθητών
Authors: Μελιτζάνη Αναστασία
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με τις απόψεις και τις αντιδράσεις των εκπαιδευτικών που υπηρετούν στα γυμνάσια του Ν. Έβρου, δεδομένα τα οποία καταγράφουν την υπάρχουσα πραγματικότητα γύρω από τη Σεξουαλική Αγωγή των μαθητών/τριών, από την οπτική γωνία των εκπαιδευτικών. Ο Ν. Έβρου επιλέχθηκε διότι πρόκειται για μια παραμεθόριο περιοχή, η οποία επιπροσθέτως παρουσιάζει την ιδιομορφία της συνύπαρξης χριστιανικού πρωτίστως και δευτερευόντως μουσουλμανικού πληθυσμού. Το ερευνητικό δείγμα αποτέλεσαν 250 εκπαιδευτικοί, εκ των οποίων οι 80 (32,0%) ήταν άνδρες και οι 170 (68,0%) γυναίκες. Κριτήρια για την επιλογή του δείγματος ήταν η πολυπολιτισμικότητα, τα σεμινάρια Σεξουαλικής Αγωγής για εκπαιδευτικούς, η διδασκαλία Σεξουαλικής Αγωγής και η διαφοροποίηση κοινωνικής προέλευσης. Τα εργαλεία που επιλέχθηκαν για τη συγκέντρωση των δεδομένων της έρευνας ήταν ειδικό ερευνητικό ερωτηματολόγιο και ημιδομημένη συνέντευξη. Τα τελικά συμπεράσματα της έρευνας διαρθρώνονται σε πολλά επίπεδα και θίγουν θέματα τα οποία φωτίζουν πλευρές της Σεξουαλικής Αγωγής, όπως αυτή αποτυπώνεται μέσα από τις απόψεις και τις αντιδράσεις των εκπαιδευτικών. Επιπλέον, τα πορίσματα που προέκυψαν μπορούν να αξιοποιηθούν για την κατάρτιση εκπαιδευτικών προγραμμάτων, την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και τη δημιουργία εκπαιδευτικού υλικού προσαρμοσμένο στις ανάγκες εκπαιδευτικών και μαθητών, πάνω στο γνωστικό αντικείμενο της Σεξουαλικής Αγωγής.
Εκπαιδευτική τεχνολογία. Προσαρμοστικό διαδικτυακό περιβάλλον συμβατό με το πρότυπο SCORM με χρήση μαθητύπων για εξ' αποστάσεως εκπαίδευση
Authors: Καζανίδης Ιωάννης
Published: January 2014

Το ζητούμενο της διατριβής αυτής είναι η σχεδίαση ενός μοντέλου στο πλαίσιο των μαθησιακών αντικείμενων, με βάση το οποίο θα είναι εφικτή μοντελοποίηση του εκπαιδευόμενου και η παροχή προσαρμοσμένης υποστήριξης, έτσι ώστε να βελτιωθεί η εκπαιδευτική διαδικασία. Επιπρόσθετα προκειμένου να επιτευχθεί η διαλειτουργικότητα και η επαναχρησιμοποίηση του εκπαιδευτικού υλικού, προτείνεται ένα πλαίσιο υιοθέτησης και αξιοποίησης των προδιαγραφών του SCORM. Συγκεκριμένα, η διατριβή αυτή αρχικά διερευνά τις μεθόδους αξιοποίησης των προσαρμοστικών τεχνολογιών, εξετάζει την υιοθέτηση του προτύπου SCORM ενώ στη συνέχεια προτείνει ένα μοντέλο αναβάθμισης των παρεχομένων λειτουργιών των Προσαρμοστικών Εκπαιδευτικών Συστημάτων Υπερμέσων (ΠΕΣΥ) και των Συστημάτων Διαχείρισης Μάθησης (ΣΔΜ), μέσω της χρήσης μαθησιακών αντικείμενων του προτύπου SCORM. Η εφαρμογή του προτεινομένου μοντέλου οδήγησε στην σχεδίαση και ανάπτυξη ενός ΠΕΣΥ με την ονομασία ProPer. Επιπρόσθετα προτείνει ένα πλαίσιο ανάπτυξης μαθημάτων που προσαρμόζονται στον μαθήτυπο του εκπαιδευόμενου, αξιοποιώντας τις προδιαγραφές του προτύπου SCORM, και αναπτύσσει ανάλογο εκπαιδευτικό υλικό. Ακολούθως, μέσα από πιλοτικά μαθήματα, επιχειρεί να αξιολογήσει και να μελετήσει τον τρόπο εφαρμογής του ProPer στη διδασκαλία του αντικειμενοστραφούς προγραμματισμού με την Java. Τα παραγόμενα οφέλη της διατριβής προκύπτουν από το γεγονός ότι σχεδιάστηκε και προτείνεται ένα μοντέλο στο πλαίσιο των μαθησιακών αντικειμένων του SCORM, με βάση το οποίο θα είναι εφικτή η εξ' ατομικευμένη υποστήριξη του εκπαιδευόμενου. Επιπρόσθετα αναπτύχθηκε το ProPer, το οποίο ενσωματώνει τεχνολογίες από τα ΠΕΣΥ και τα ΣΔΜ ενώ παράλληλα υιοθετεί με επιτυχία το πρότυπο SCORM, το οποίο από τη φύση του θέτει περιορισμούς σχετικούς με τις λειτουργίες που αναφέρονται στη προσαρμοστικότητα. Επίσης προτείνεται ένα πλαίσιο μοντελοποίησης του εκπαιδευόμενου και παροχής προσαρμοστικής παρουσίασης που βασίζεται στο SCORM API. Άρα ο συνδυασμός όλων των παραπάνω σε ένα σύστημα, παρέχει ποιοτικότερη και αποδοτικότερη εξ' αποστάσεως εκπαίδευση καθώς σύμφωνα και με τα αποτελέσματα της αξιολόγησης, η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται ευκολότερη και ταχύτερη για τους εκπαιδευόμενους, μέσω της εξ' ατομικευμένης μάθησης, ενώ η υιοθέτηση του προτύπου SCORM είναι σε θέση να διευκολύνει τους εκπαιδευτικούς στην εύρεση, επαναχρησιμοποίηση, και ενημέρωση του εκπαιδευτικού υλικού, με αποτέλεσμα την ταχύτερη και ευκολότερη ανάπτυξη ποιοτικότερων ηλεκτρονικών μαθημάτων.