bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ο ελληνικός εμφύλιος και η μετεμφυλιακή πραγματικότητα στην πεζογραφία της υπερορίας (1950-1955)
Authors: Κουτσοπούλου Αικατερίνη
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή ερευνά τον τρόπο με τον οποίο αποτυπώνονται ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος και η κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα μετά από αυτόν στα πεζογραφικά κείμενα Ελλήνων λογοτεχνών που εκδόθηκαν στη Ρουμανία κατά τα έτη 1950-1955. Οι συγγραφείς που μετακινήθηκαν από την Ελλάδα στις Λαϊκές Δημοκρατίες και την ΕΣΣΔ βίωσαν την απόρριψη και τον αποκλεισμό τους από το λογοτεχνικό περιβάλλον της πατρίδας τους. Τα πεζογραφικά κείμενα αποτελούν καταγραφές, με μικρή διαμεσολάβηση, χρήσιμες για τη πλαισίωση της ιστορικής αφήγησης, δημιουργήματα μιας κοινωνικής ομάδας, που συνιστά κοινότητα μνήμης. Έχοντας ενεργό πολιτική δράση και ανεπούλωτο το τραύμα της ήττας, επιδιώκουν τη δικαίωση και την επιβεβαίωση του αγώνα τους διατηρώντας την ελπίδα και την αισιοδοξία του επαναπατρισμού τους. Βιώνουν προβλήματα επιβίωσης και προσαρμογής ως πολιτικοί πρόσφυγες και αυστηρούς κομματικούς περιορισμούς με έντονη την αγωνία τους να μη γίνουν τα έργα τους αντικείμενο εκμετάλλευσης στο ψυχροπολεμικό κλίμα της εποχής. Υιοθετούν το ρεύμα του σοσιαλιστικού ρεαλισμού και εναρμονίζονται στα κελεύσματα του Λογοτεχνικού Κύκλου, τμήματος της Επιτροπής Διαφώτισης, που κρίνει και γνωμοδοτεί για την έκδοση των έργων. Οι εμφατικές αναφορές αλλά και οι σιωπές των κειμένων εξετάστηκαν με σκοπό να διερευνηθεί ο τρόπος με τον οποίο οι λογοτέχνες ανέσυραν από τη μνήμη τους και διαχειρίστηκαν τα πρόσφατα ιστορικά γεγονότα. Επισημαίνεται η παρουσίαση της υπερβατικής αξίας του ΚΚΕ και οι εκτενείς αναφορές στο ηρωικό πνεύμα του ΔΣΕ. Καθώς συγκροτείται το αντικομμουνιστικό κράτος ασχολούνται με το καθεστώς των διώξεων αποτυπώνοντας την κατάσταση στις φυλακές και σε τόπους εξορίας, όπως η Μακρόνησος. Άλλες κοινωνικές ομάδες που αναδεικνύονται πρωταγωνιστές των λογοτεχνικών έργων είναι οι γυναίκες, οι νέοι και τα παιδιά.
Στάσεις και αντιλήψεις γονέων για τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών στο ελληνικό σχολείο
Authors: Ματιάκη Βασιλική
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζεται, για πρώτη φορά εμπειρικά, στην ελληνική βιβλιογραφική έρευνα αλλά και στα σχετικά διεθνή δεδομένα, η καταγρα-φή των στάσεων και των αντιλήψεων 1032 γονέων/κηδεμόνων για τη σχολική θρη-σκευτική εκπαίδευση των παιδιών τους. Γίνεται απόπειρα αποτίμησης της διαπι-στωτικής κοινής γνώμης τόσο για τη σπουδαιότητα και την αξία του ίδιου του Μα-θήματος των Θρησκευτικών όσο και για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά, τα οποία επι-λέγουν οι γονείς, αναφορικά με τη θρησκευτική εκπαίδευση των παιδιών που φοι-τούν στα ελληνικά σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Διε-ρευνάται, παράλληλα, ο θεσμικός ρόλος του γονικού δικαιώματος για τη θρησκευτι-κή εκπαίδευση των μαθητών (γονική μέριμνα) και πώς αυτός κατανοείται και εφαρ-μόζεται από το σύνολο των γονέων που αποτελούν τα υποκείμενα της έρευνας. Εξε-τάζονται ακόμη, οι παράγοντες επιρροής και διαμόρφωσης της στάσης των γονέων απέναντι στο Μάθημα των Θρησκευτικών (π.χ. ιδεολογία, πεποιθήσεις, οικεία θρη-σκευτικότητα, επιρροή οικογενειακού περιβάλλοντος, πολιτισμική διείσδυση, προ-σωπικά βιώματα, κοινωνικός περίγυρος, κ.ά). Για την ανάλυση των εμπειρικών δεδομένων ακολουθήθηκε πολυμεταβλητή Ανάλυ-ση Λανθανουσών Τάξεων (LCA), η οποία αναγνωρίζει σημαντικά διαφοροποιημένες ομάδες στο πληθυσμιακό δείγμα με διακριτά χαρακτηριστικά, ιδιότητα που καθιστά τα αποτελέσματα γενικεύσιμα στον πληθυσμό. Από τα ερευνητικά δεδομένα προέ-κυψαν τα εξής πορίσματα: α. Δεν απορρίπτεται το αμιγώς ορθόδοξο μάθημα, χωρίς αναφορές σε ξένα θρησκεύματα. β. Παρουσιάζεται η επιλογή των γονέων για ένα Μάθημα των Θρησκευτικών με ορθόδοξο προσανατολισμό και άνοιγμα σε άλλες θρησκείες, αλλά σε αυτόνομα διακριτά κεφάλαια των σχολικών εγχειριδίων. γ. Δια-πιστώνεται η απόρριψη του πολυθρησκειακού χαρακτήρα του μαθήματος. δ. επι-βεβαιώνονται τα υψηλά επίπεδα θετικής εκτίμησης, που αποδίδουν οι γονείς στην αξία και την ωφελιμότητα του Μαθήματος των Θρησκευτικών, την οποία και συνδέουν με τη διδασκαλία του μηνύματος ζωής του ορθόδοξου χριστιανισμού. ε. Υπογραμμίζεται η ανάγκη να συνδέεται το Μάθημα των Θρησκευτικών με την ορθόδοξη χριστιανική πίστη, ως συστατικό στοιχείο του σύγχρονου ελληνι-κού πολιτισμού. στ. Υποστηρίζεται ότι το Μάθημα των Θρησκευτικών είναι σημαντι-κό να φέρνει σε επαφή τον μαθητή με την ενοριακή ζωή της Εκκλησίας.
Μοντελοποίηση και επίλυση σύνθετων προβλημάτων διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας με χρήση μεθευρετικών αλγορίθμων
Authors: Ραπανάκη Εμμανουέλα
Published: September 2021

Ένας από τους κύριους στόχους της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μοντελοποίηση ενός προβλήματος δρομολόγησης οχημάτων με πολλαπλές αποθήκες με χρήση ενεργειακών στόχων, λαμβάνοντας υπόψη παραμέτρους που προέρχονται από πραγματικές συνθήκες. Επειδή τα προβλήματα που προέκυψαν έχουν παραπάνω από ένα στόχους, η μοντελοποίηση τους έγινε ως πολυαντικειμενικά ενεργειακά προβλήματα δρομολόγησης οχημάτων με πολλαπλές αποθήκες. Έτσι, δημιουργήθηκαν, παρουσιάζονται και αναλύονται τέσσερα νέα προβλήματα. Στα τέσσερα νέα πολυαντικειμενικά ενεργειακά προβλήματα δρομολόγησης οχημάτων με πολλαπλές αποθήκες που προτείνονται, για τον υπολογισμό της κατανάλωσης καυσίμου, εκτός από τη διανυόμενη απόσταση και το βάρος του φορτίου που μεταφέρεται, λαμβάνονται υπόψη και επιπλέον παράμετροι διαδρομής, οι οποίες είναι εύκολο να συλλεχθούν και δεν σχετίζονται με το είδος και τα χαρακτηριστικά του οχήματος. Για να επιλυθούν τα παραπάνω προβλήματα, στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής, υλοποιήθηκε και χρησιμοποιήθηκε ένας αριθμός από εξελικτικούς αλγόριθμους και αλγόριθμους εμπνευσμένους από τη φύση. Ένας από τους κύριους στόχους της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η ενσωμάτωση νέων διαδικασιών και μεθόδων σε διάφορους εξελικτικούς αλγορίθμους, ώστε να παράξουν όσο το δυνατό καλύτερα αποτελέσματα.
Τα ειδώλια του «αποθέτη της παιδικής χαράς» στην πόλη της Άμφισσας
Authors: Καζάκου Μαρία
Published: September 2021

Αντικείμενο μελέτης είναι 744 ειδώλια ή θραύσματα ειδωλίων που βρέθηκαν σε σωστική ανασκαφή στην Άμφισσα. Εξετάζεται η ιστορία της αρχαίας πόλης, τα συνευρήματα της ανασκαφής. Διαμορφώνεται η τυπολογία των ειδωλίων και εξετάζεται η τεχνική κατασκευής τους. Εξετάζεται το θέμα του εργαστηρίου παραγωγής και της ερμηνείας του αποθέτη. Περιλαμβάνεται κατάλογος όλων των ειδωλίων και 127 πίνακες.
Η επίδραση της μεταμόσχευσης νεφρού από ζώντες και αποβιώσαντες δότες σε καθιερωμένους και νεότερους βιοδείκτες καρδιαγγειακού κινδύνου
Authors: Μελεξοπούλου Χριστίνα
Published: September 2021

Σκοπός: Τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούν την κύρια αιτία θνητότητας μετά από μεταμόσχευση νεφρού. Στην πρώιμη μεταμοσχευτική περίοδο ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος, ειδικά στους λήπτες μοσχευμάτων από αποβιώσαντα δότη συγκριτικά με αυτούς από ζώντα δότη. Υλικό & Μέθοδος: Πρόκειται για προοπτική μελέτη παρακολούθησης της Proprotein convertase subtilisin/kexintype 9 (PCSK9), ενός πρόσφατα αναγνωρισμένου βιοδείκτη καρδιαγγειακού κινδύνου και της Ιντερλευκίνης (IL)-6, ενός βιοδείκτη φλεγμονής, στην πρώιμη μεταμοσχευτική περίοδο. Συνολικά στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 83 ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Δέκα από αυτούς παρέμειναν στο μητρώο αναμονής για μεταμόσχευση και χρησίμευσαν σαν ομάδα ελέγχου, ενώ εβδομήντα τρεις ασθενείς υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση νεφρού, οι μισοί περίπου από ζώντα και οι υπόλοιποι από αποβιώσαντα δότη. Οι τιμές της PCSK9 και της IL-6 αξιολογήθηκαν πριν από τη μεταμόσχευση (ημέρα 0), 1 μήνα και 6 μήνες μετά τη μεταμόσχευση νεφρού. Αποτελέσματα: Υπήρξε σημαντική αύξηση των επιπέδων της PCSK9 μετά από τη μεταμόσχευση νεφρού που παρέμεινε αυξημένη τους πρώτους 6 μήνες (p <0,001). Κατά την ίδια χρονική περίοδο, τα επίπεδα της IL-6 μειώθηκαν σημαντικά. Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων PCSK9 και IL-6 κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης, ενώ παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ των μεταμοσχευμένων από ζώντα και αποβιώσαντα δότη, τόσο στα επίπεδα της PCSK9, όσο και στους άλλους φλεγμονώδεις βιοδείκτες. Η καθυστερημένη λειτουργία του μοσχεύματος (DGF) συσχετίστηκε με τα επίπεδα της IL-6 στους μεταμοσχευμένους από αποβιώσαντα δότη. Συμπέρασματα: Την άμεση μεταμοσχευτική περίοδο οι φλεγμονώδεις βιοδείκτες παρουσιάζουν μείωση, ειδικά στους μεταμοσχευμένους από ζώντα δότη, ενώ τα επίπεδα της PCSK9 παραμένουν υψηλά,. Η περίοδος αυτή είναι ιδιαίτερης σημασίας, αφού οι μεταβολές που συμβαίνουν στο νεφρό μπορεί να επηρεάσουν τα μακροχρόνια αποτελέσματα της μεταμόσχευσης. Πρώιμες θεραπευτικές φαρμακευτικές παρεμβάσεις πιθανόν να αποδειχθούν ωφέλιμες για τους ασθενείς αυτούς.
UniLogic (unified logic)
Authors: Ιωάννου Άγγελος
Published: September 2021

Οι εφαρμογές HPC γίνονται όλο και πιο απαιτητικές σε απόδοση και σε ενέργεια, πιέζοντας τα συστήματα στα όριά τους. Τα συστήματα HPC δεν έχουν ακόμη φτάσει σε απόδοση ex-ascale, κυρίως λόγω ενεργειακών περιορισμών, ενώ θα απαιτούνταν περίπου 100-200 MWatts για να φτάσουν την απόδοση σε επίπεδο exaflop. Μια πολλά υποσχόμενη λύση είναι η χρησιμοποίηση ενεργειακά-αποδοτικών επαναδιαμορφώσιμων πόρων, στη μορφή των FPGAs. Ωστόσο, τα σημερινά περιβάλλοντα για FPGAs είναι βελτιστοποιημένα για να επιταχύνουν μία μόνο εφαρμογή, σε μία μόνο FPGA. Σε αυτή τη διατριβή παρουσιάζουμε το UNILOGIC (Ενοποιημένη Λογική), μία πρότυπη, παράλληλη αρχιτεκτονική προσαρμοσμένη για HPC, η οποία συμπεριλαμβάνει αποδοτικά τις FPGAs. Το UNILOGIC υιοθετεί το μοντέλο PGAS στο οποίο συμπεριλαμβάνει και τους επιταχυντές υλικού. Έτσι (i) η πρόσβαση στους επιταχυντές μπορεί να γίνει απευθείας από οποιονδήποτε επεξεργαστή στο σύστημα και (ii) οι επιταχυντές μπορούν να έχουν πρόσβαση σε οποιαδήποτε θέση μνήμης στο σύστημα. Με τον τρόπο αυτό, η προτεινόμενη αρχιτεκτονική προσφέρει ένα ενοποιημένο περιβάλλον όπου όλοι οι επαναδιαμορφώσιμοι πόροι μπορούν να χρησιμοποιηθούν απρόσκοπτα από οποιοδήποτε επεξεργαστή/λειτουργικό σύστημα. H αρχιτεκτονική UNILOGIC αξιολογήθηκε σε ένα πρωτότυπο που φιλοξενεί συνολικά 64 Zynq MPSoCs και 1 Terabyte μνήμης. H αρχιτεκτονική UNILOGIC προσφέρει επιδόσεις που κυμαίνονται από 3 έως 400 φορές ταχύτερες και 46 έως 370 φορές πιο αποδοτικές ενεργειακά σε σχέση με συστήματα που χρησιμοποιούν CPUs, ενώ υπερβαίνουν τις GPU από 6 έως 20 φορές από πλευράς απαιτούμενου χρόνου επίλυσης, και από 8 έως 20 φορές από πλευράς απαιτούμενης ενέργειας για τη λύση.
Η διδασκαλία ομηλίκων ως μέσο εφαρμογής της ένταξης παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες
Authors: Τουλιά Αναστασία
Published: September 2021

Ο σκοπός αυτής της ερευνητικής μελέτης είναι τριπλός. Συγκεκριμένα, η έρευνα αποσκοπεί στην καταγραφή κι ερμηνεία των στάσεων των εκπαιδευτικών απέναντι στην ένταξη των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (ΕΕΑ) στις γενικές τάξεις και τις αντιλήψεις τους για την αυτό- αποτελεσματικότητα τους στην εφαρμογή της ένταξης. Επιπλέον στόχος αποτελεί η εξέταση των στάσεων των εκπαιδευτικών απέναντι στη διδασκαλία ομηλίκων μεταξύ μαθητών με και χωρίς ΕΕΑ στα γενικά σχολεία. Τέλος, ένας τρίτος στόχος αποτελεί η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητάς της διδασκαλίας ομηλίκων ως μιας ενταξιακής προσέγγισης στις γενικές τάξεις δημοτικών σχολείων. Η έρευνα ακολούθησε ένα διαδοχικό μεικτό ερευνητικό σχεδιασμό που περιλάμβανε δύο διακριτές φάσεις. Κατά την πρώτη φάση συλλέχτηκαν ποσοτικά δεδομένα μέσω της χορήγησης ενός ερωτηματολογίου σε 225 γενικούς και 69 ειδικούς εκπαιδευτικούς που υπηρετούσαν σε γενικά δημοτικά σχολεία. Κατά τη δεύτερη φάση εκπονήθηκε μία έρευνα δράσης σε 7 τάξεις δημοτικών σχολείων και συλλέχτηκαν ποιοτικά δεδομένα μέσω της διενέργειας συνεντεύξεων με δασκάλους και μαθητές, συμμετοχικές παρατηρήσεις και την τήρηση ερευνητικού ημερολογίου. Η ανάλυση των ποσοτικών δεδομένων κατέδειξε ότι οι γενικοί εκπαιδευτικοί είχαν ουδέτερη στάση απέναντι στην ένταξη ενώ οι ειδικοί παιδαγωγοί εμφανίστηκαν σημαντικά πιο θετικοί. Επιπλέον, οι γενικοί εκπαιδευτικοί βρέθηκαν λιγότερο θετικοί στις αντιλήψεις αυτό-αποτελεσματικότητάς τους σε σύγκριση με τους ειδικούς εκπαιδευτικούς, με εξαίρεση τη διάσταση διαχείρισης συμπεριφοράς όπου βρέθηκε να ισχύει το αντίθετο. Οι γενικοί εκπαιδευτικοί τόνισαν κυρίως τα κοινωνικά οφέλη που επιτυγχάνουν οι μαθητές μέσω της διδασκαλίας ομηλίκων και θεώρησαν τη διδασκαλία ομηλίκων ως αποτελεσματικό μέσο για την ένταξη μαθητών με διαφορετικές ανάγκες στις τάξεις τους. Η ανάλυση των ποιοτικών δεδομένων που προέκυψαν από την υλοποίηση της έρευνας δράσης κατέδειξε ότι τόσο οι εκπαιδευτικοί όσο και οι μαθητές έμειναν ικανοποιημένοι από τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα της διδασκαλίας ομηλίκων. Συγκεκριμένα, οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες εκπαιδευτικούς θεώρησαν τη διδασκαλία ομηλίκων ως μία εκπαιδευτική προσέγγιση που μπορεί να υποστηρίξει την ένταξη μαθητών με ΕΕΑ στις γενικές τάξεις. Θεώρησαν επίσης ότι ήταν εύκολη στην εφαρμογή της. Οι μαθητές χωρίς ΕΕΑ ισχυρίστηκαν ότι τους άρεσε η συνεργασία τους με τους συνομηλίκους τους με ΕΕΑ και είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα ο ένας τον άλλον. Ομοίως, οι μαθητές με ΕΕΑ ισχυρίστηκαν ότι ανέπτυξαν καλύτερες φιλίες με τους συνομηλίκους τους και ότι η μάθηση τους φάνηκε πιο εύκολη. Η μελέτη ολοκληρώνεται με την επισήμανση της ανάγκης να προσφέρονται στους εκπαιδευτικούς δυνατότητες επαγγελματικής εξέλιξης με σκοπό τη βελτίωση των στάσεων τους απέναντι στην ένταξη μαθητών με ΕΕΑ και την ενίσχυση των αντιλήψεων αυτό-αποτελεσματικότητάς τους απέναντι στην εφαρμογή καινοτόμων ενταξιακών πρακτικών.
Το μεθυλομαλονικό οξύ και η βιταμίνη Β12 σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια
Authors: Πολυτάρχου Καλή
Published: September 2021

Υπόθεση: Η έλλειψη βιταμίνης Β12 σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια (ΚΑ) ίσως να έχει υποεκτιμηθεί σε προηγούμενες κλινικές μελέτες. Τα υψηλά επίπεδα μεθυλμαλονικού οξέος (ΜΜΑ) έχουν αναδειχθεί από πολλές μελέτες ως πρώιμος δείκτης έλλειψης κοβαλαμίνης. Επιπλέον, το ΜΜΑ φαίνεται πως αποτελεί βιοδείκτη οξειδωτικού στρες και μιτοχονδριακής δυσλειτουργίας. Ελάχιστα δεδομένα υπάρχουν στη βιβλιογραφία σχετικά με τα επίπεδα βιταμίνης Β12 και του ΜΜΑ σε ασθενείς με ΚΑ. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εκτιμηθούν τα επίπεδα ΜΜΑ και βιταμίνης Β12 στο πλάσμα ασθενών με ΚΑ. Ασθενείς και Μέθοδοι: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 105 διαδοχικοί ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στην καρδιολογική κλινική με συμπτώματα και σημεία οξείας ΚΑ. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά, το ιατρικό ιστορικό, οι συννοσηρότητες των ασθενών καθώς και η φαρμακευτική αγωγή που ελάμβαναν πριν την εισαγωγή τους. Διαθωρακικό υπερηχοκαρδιογράφημα διενεργήθηκε σε όλους τους ασθενείς από ειδικό καρδιολόγο. Δείγμα αίματος ελήφθη κατά τη διάρκεια των πρώτων 24 ωρών από την εισαγωγή τους και υπολογίστηκαν γενική αίματος, πλήρης βιοχημικός έλεγχος και επίπεδα βιταμίνης Β12, Ν τελικού τμήματος της προορμόνης του εγκεφαλικού νατριουρητικού πεπτιδίου και ΜΜΑ. 51 υγιή άτομα αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Αποτελέσματα: Το 43.8% των ασθενών με ΚΑ είχε αυξημένα επίπεδα ΜΜΑ, παρόλο που μόνο το 10.5% αυτών είχε έλλειψη βιταμίνης Β12, όπως ορίζεται από επίπεδα κοβαλαμίνης στο πλάσμα χαμηλότερα από 189 pg/ml. Η μέση τιμή του ΜΜΑ ήταν σημαντικά υψηλότερη στους ασθενείς με ΚΑ σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (33.0±9.6 vs 19.3±6.3 ng/ml; p<0.001). Η διαφορά αυτή παρέμενε στατιστικά σημαντική όταν γινόταν συσχέτιση με την ηλικία, το φύλο, τα επίπεδαφυλλικού οξέος και βιταμίνης Β12 στο πλάσμα και τη νεφρική λειτουργία (B =14.7 (9.6-19.7); p<0.001). Τα επίπεδα ΜΜΑ ήταν υψηλότερα στους ασθενείς με οξεία απορρύθμιση χρόνιας ΚΑ σε σύγκριση με τους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν για οξεία πρωτοδιαγνωσθείσα ΚΑ (34.7±10.5 vs 30.7±7.8 ng/ml; p=0.036). Η ανάλυση γραμμικής συσχέτισης ανέδειξε σημαντική αρνητική γραμμική συσχέτιση μεταξύ ΜΜΑ και επίπεδων κοβαλαμίνης μόνο σε ασθενείς χωρίς συννοσηρότητες. Συμπέρασμα: Οι ασθενείς με ΚΑ έχουν αυξημένα επίπεδα ΜΜΑ, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, αιτιολογίας και κατηγορίας ΚΑ ή παρουσίας συννοσηροτήτων, γεγονός που πιθανά υποδεικνύει υποκλινική έλλειψη βιταμίνης Β12. Είναι απαραίτητες περισσότερες και υψηλής ποιότητας κλινικές μελέτες ώστε να διερευνηθεί η παρουσία υποκλινικής έλλειψης κοβαλαμίνης καθώς και να διαλευκανθεί αν το ΜΜΑ αποτελεί βιοδείκτη οξειδωτικού στρες σε ασθενείς με ΚΑ.
Διερεύνηση του άξονα OPG/RANKL/RANK σε παιδιά και εφήβους με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1
Authors: Καραλάζου Παρασκευή
Published: September 2021

Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 (T1D) έχει συσχετιστεί με υψηλότερο κίνδυνο κατάγματος εξαιτίας αλλοιώσεων στη δομή και στο μεταβολισμό των οστών. Από την άλλη πλευρά, ο σημαντικός ρόλος του άξονα σηματοδότησης RANKL / OPG / RANK στη φυσιολογία των οστών είναι καλά τεκμηριωμένος. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η αξιολόγηση των επιπέδων του συνδέτη του υποδοχέα ενεργοποίησης του πυρηνικού παράγοντα kΒ (RANKL), του υποδοχέα ενεργοποίησης του πυρηνικού παράγοντα kΒ (RANK) και της οστεοπροτεγερίνης πλάσματος (OPG) σε νεαρούς ασθενείς με ΣΔ1 και η διερεύνηση παραγόντων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τον άξονα σηματοδότησης OPG / RANK / RANKL όπως, η 25-υδροξυ βιταμίνη D3 [25 (OH) D3], η παραθορμόνη (PTH) και η ηλικία. Τα επίπεδα RANKL, RANK, 25 (OH) D3, ΡΤΗ, στον ορό και τα επίπεδα OPG στο πλάσμα, μετρήθηκαν σε 71 νεαρούς ασθενείς με ΣΔ1 και 50 υγιείς ως ομάδα ελέγχου, της ίδιας ηλικίας και φύλου. Τα επίπεδα OPG του πλάσματος ήταν σημαντικά χαμηλότερα (p = 0,025) στους ασθενείς με ΣΔ1 σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Τα επίπεδα RANKL στον ορό ήταν σημαντικά υψηλότερα (p = 0,037), ενώ δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στα επίπεδα RANK στον ορό (p = 0,946) μεταξύ των δύο ομάδων. Τα επίπεδα 25 (ΟΗ) D3 του ορού βρέθηκαν σημαντικά μειωμένα (p <0,001), ενώ τα επίπεδα της PTH στον ορό ήταν σημαντικά αυξημένα (p <0,001) στους ασθενείς με ΣΔ1 από ό,τι στην ομάδα ελέγχου. Τα αποτελέσματα μας έδειξαν ότι η OPG και ο RANKL μπορεί να είναι πολλά υποσχόμενοι βιοδείκτες για τους ασθενείς με ΣΔ1. Δεδομένου ότι τα επίπεδα κυκλοφορίας τους συσχετίστηκαν με διάφορους παράγοντες συμπεριλαμβανομένης της PTH και της 25 (OH) D3, πιθανό να αντιπροσωπεύουν ένα ολοκληρωμένο σύστημα βιοδεικτών, για ποικιλία ενδοκρινικών διαταραχών σηματοδότησης που παρατηρούνται στο ΣΔ1.
Εθνοφαρμακολογική μελέτη φαρμακευτικών φυτών του νομού Δράμας
Authors: Τσιότσιου-Παπαεμμανουήλ Στυλιανή
Published: September 2021

Μία πλήρης Εθνοφαρμακολογική μελέτη έλαβε χώρα τα έτη 2015-2019 σε όλη την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας, της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Στο πλαίσιο της μακρόχρονης έρευνας πεδίου συλλέχθηκαν 194 πληροφορίες από 58 ερωτηθέντες που έλαβαν μέρος στις συνεντεύξεις και απάντησαν στο ερωτηματολόγιο. Οι πληροφορίες αυτές αφορούν σε θεραπευτικές δράσεις 83 φαρμακευτικών φυτών που ανήκουν σε 46 βοτανικές οικογένειες, καθώς επίσης και στοιχείων ζωικής, ορυκτής ή άλλης προέλευσης. Οι συνεντευξιαζόμενοι είναι είτε γηγενείς είτε πρόσφυγες δεύτερης και τρίτης γενιάς προερχόμενοι από τον Πόντο ή τα παράλια τις Μικράς Ασίας, πρώην ελληνικά εδάφη, νυν Τουρκικά. Για την έρευνα πεδίου ακολουθήθηκε συγκεκριμένο πρωτόκολλο για τη διεξαγωγή της και στην συνέχεια ακολούθησε εργαστηριακή μελέτη των φυτών που συλλέχθηκαν για τους σκοπούς της έρευνας. Η πλειοψηφία των εργαστηριακών αποτελεσμάτων για τις ουσίες και τις δράσεις αυτών συμφωνεί με τη βιβλιογραφία. Τα ενδιαφέροντα ευρήματα της πρωτότυπης αυτής έρευνας ανοίγουν το δρόμο αντίστοιχης έκτασης μελέτες Εθνοφαρμακολογίας στην Ελλάδα.
Αιμοδυναμικές μεταβολές κατά τη διάρκεια της υπέρθερμης διεγχειρητικής ενδοπεριτοναϊκής χημειοθεραπείας στην περιτοναϊκή κακοήθεια
Authors: Μαυρουδής Χρήστος
Published: September 2021

Η κυτταρομειωτική χειρουργική με υπέρθερμη διεγχειρητική ενδοπεριτοναϊκή χημειοθεραπεία (HIPEC) παρέχει μια ευκαιρία για μακροπρόθεσμη επιβίωση σε επιλεγμένους ασθενείς. Ωστόσο, η περιεγχειρητική διαχείριση εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση για την ομάδα του αναισθησιολόγου. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει τις αλλαγές στις αιμοδυναμικές παραμέτρους κατά τη διάρκεια της HIPEC χρησιμοποιώντας το σύστημα FloTrac / Vigileo ™ ως μέθοδο παρακολούθησης (monitoring). Υλικό-Μέθοδος: Πρόκειται για μια προοπτική μελέτη ασθενών με περιτοναϊκή καρκινωμάτωση, οι οποίοι αντιμετωπίζονται με κυτταρομειωτική χειρουργική επέμβαση και HIPEC στην Χειρουργική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Διδυμοτείχου. Συνολικά μελετήθηκαν 41 ασθενείς, κατάταξης ASA score I-III και κλίμακα φυσικής κατάστασης Karnofsky > 50%. Οι αιμοδυναμικές παράμετροι εκτιμήθηκαν από το σύστημα FloTrac / Vigileo ™. Όλες οι στατιστικές αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση του προγράμματος SPSS statistics 18.0 (SPSS Inc, Chicago, Ill, USA). Αποτελέσματα: Ο καρδιακός ρυθμός (HR), η διοισοφάγειος θερμοκρασία και η καρδιακή παροχή (CO) αυξήθηκαν σταθερά μέχρι το τέλος της HIPEC. Η συστολική αρτηριακή πίεση (SBD) και η κεντρική φλεβική πίεση (CVP) αυξήθηκαν, ενώ οι συστηματικές αγγειακές αντιστάσεις (SVR) μειώθηκαν κατά την πρώτη περίοδο της HIPEC και σταθεροποιήθηκαν στη δεύτερη. Η διαστολική πίεση του αίματος (DBP), η μέση αρτηριακή πίεση (ΜΑΡ) και ο όγκος παλμού (SV) δεν κατέδειξαν σημαντική μεταβολή. Το αντρικό φύλο συσχετίστηκε με τις αυξημένες τιμές των CVP, CO, SV και με μειωμένες SVR, η ηλικία > 55 ετών συσχετίστηκε με αυξημένη SBD και ο δείκτης της περιτοναϊκής καρκινωμάτωσης (PCI) συσχετίστηκε με τις HR, DBP και SV. Ο PCI > 14 συσχετίστηκε με αυξημένο HR και μειωμένες DBP και MAP. Το score ASA > 1 συσχετίστηκε με μειωμένες τιμές CO και SV. Συμπεράσματα: Οι ασθενείς ανέπτυξαν μια υπερδυναμική κυκλοφορική κατάσταση, λόγω της αυξημένης θερμοκρασίας, η οποία χαρακτηρίζεται από σταθερή μείωση των SVR και μια συνεχής αύξηση στις τιμές των HR και CO. Το σύστημα FloTrac / Vigileo ™ αποτέλεσε μία εύκολη στη χρήση, αξιόπιστη, μη-επεμβατική μέθοδο παρακολούθησης.
Μελάνωμα και επίπεδα βιταμίνης 25 (OH) D3 ορού
Authors: Μπεφόν Αγγελική
Published: September 2021

Background: Πρόσφατα δεδομένα έδειξαν μία αντίστροφη σχέση μεταξύ επιπέδων 25-υδροξυβιταμίνης D και επίπτωσης διάφορων τύπων καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου και του μελανώματος. Επιπρόσθετα τα χαμηλότερα επίπεδα 25-υδρόξυβιταμίνης D έχουν συνδεθεί με παχύτερο μελάνωμα ή με μεγαλύτερο στάδιο μελανώματος και μικρότερη επιβίωση σε μελέτες παρατήρησης. Υλικά και μέθοδοι: 99 ασθενείς, με διάγνωση πρωτοπαθούς μελανώματος δέρματος και 97 υγιείς εθελοντές εισήγχθησαν στη μελέτη. Στους ασθενείς με μελάνωμα έγινε συλλογή δημογραφικών χαρακτηριστικών και παραγόντων κινδύνου για το μελάνωμα καθώς και κλινικά και ιστολογικά χαρακτηριστικά. Έγινε σύγκριση των επιπέδων ορού της ολικής 25-υδρόξυ-βιταμίνης D μεταξύ των πασχόντων από μελάνωμα και των υγιών εθελοντών. Τα επίπεδα αυτα μετρήθηκαν με την πλήρως αυτοματοποιημένη μέθοδο ηλεκτροχημειοφωταύγιας Elecsys vitamin D total, Roche κατά τη διάγνωση. Επίσης ελέγχθηκε η σχέση των επιπέδων ορού της ολικής 25-υδρόξυ-βιταμίνης D κατά τη διάγνωση του μελανώματος με γνωστούς για το μελάνωμα παράγοντες κινδύνου και πρόγνωσης. Αποτελέσματα: Από τους ασθενείς με μελάνωμα, 49 (49.49%) είχαν πλήρη έλλειψη ολικής 25-υδρόξυ-βιταμίνης D ορού (<20 ng/mL), 23 (23.23%) είχαν μερική έλλειψη (21-29ng/mL), και 27 (27.27%) είχαν επάρκεια (>30 ng/mL). Η διάμεση τιμή επιπέδων ορού ολικής 25-υδρόξυ-βιταμίνης D ήταν σημαντικά χαμηλότερα στους ασθενείς με μελάνωμα (20.62 ng/ml) συγκρινόμενα με αυτά των υγιών εθελοντών (24.71 ng/mL), αλλά η διαφορά αυτή δεν ήταν στατιστικά σημαντική (τεστ Χ2, p=0.051). Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ επιπέδων ορού 25-υδρόξυ-βιταμίνης D και δημογραφικών χαρακτηριστικών, παραγόντων κινδύνου για μελάνωμα, προγνωστικών παραγόντων όπως το πάχος Breslow και η εξέλκωση καθώς και κλινικών χαρακτηριστικών όπως το στάδιο του μελανώματος, ο κλινικός τύπος και η εντόπιση. Συμπέρασμα: Χαμηλότερα επίπεδα ορού 25-υδρόξυ-βιταμίνης D βρέθηκαν στους ασθενείς με μελάνωμα στην ελληνική αυτή κοόρτη σε σχέση με υγιείς εθελοντές, αλλά η διαφορά αυτή δεν ήταν στατιστικά σημαντική• τα επίπεδα αυτά δεν συνδέονται με στατιστική διαφορά με γνωστούς παράγοντες κινδύνου και πρόγνωσης για το μελάνωμα.
Ο ρόλος των τροφικών παραγόντων και μορίων μεσοκυττάριας ουσίας στην αναγέννηση επιθηλιακών κυττάρων των νεφρικών σωληναρίων
Authors: Μηνασίδης Ηλίας
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί o πιθανός ρόλος της ντεκορίνης και του υποδοχέα IGF-IR στην αναγέννηση των σωληναριακών επιθηλιακών κυττάρων μετά από βλάβη Ι/Ε. Υλικό-Μέθοδοι. Η μελέτη διενεργήθηκε με την εφαρμογή του πειραματικού πρωτοκόλλου νεφρικής Ι/Ε σε ενήλικες επίμυες της φυλής Wistar. Τα πειραματόζωα χωρίσθηκαν σε δύο ομάδες. Στην ομάδα Α (25 επίμυες συνολικά) εφαρμόσθηκε το πειραματικό μοντέλο της αμφοτερόπλευρης νεφρικής ισχαιμίας και χωρίσθηκε σε 5 υποομάδες ανάλογα με τον χρόνο θανάτωσης των πειραματόζωων (6, 24, 48, 72 ώρες και 7 ημέρες), ενώ στην ομάδα Β (9 επίμυες) πραγματοποιήθηκε η εγχειρητική διαδικασία, χωρίς να γίνει απολίνωση των νεφρικών αρτηριών (ομάδα μαρτύρων). Πριν τη λήψη των νεφρικών ιστών, λήφθηκε ορός αίματος και μετρήθηκε σε αυτόν ουρία και κρεατινίνη, ως βιοχημικοί παράμετροι προσδιορισμού της νεφρικής λειτουργίας. Στη συνέχεια αφαιρέθηκαν οι νεφροί, εφαρμόστηκε σε όλα τα ιστολογικά παρασκευάσματα η ιστοχημική χρώση εωσίνη-αιματοξυλίνη και έγινε σταδιοποίηση των ιστολογικών βλαβών με μία ήδη σταθμισμένη ημιποσοτική κλίμακα. Ακολούθησε μέτρηση της έκφρασης της ντεκορίνης, του IGF-IR και της συνέκφρασης τους με τη μέθοδο της ανοσοϊστοχημείας και ολοκληρώθηκε η μελέτη με τη μέτρηση της έκφρασης του αντιγόνου PCNA, ως δείκτη κυτταρικού πολλαπλασιασμού, τόσο ξεχωριστά όσο και ως συνέκφραση με τον υποδοχέα IGF-IR. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα. 1. Σοβαρή οξεία νεφρική ανεπάρκεια διαπιστώθηκε, μετά από 24 και 48 ώρες επαναιμάτωσης, και προοδευτική αποδρομή αυτής, μέχρι πλήρους αποκατάστασης της νεφρικής λειτουργίας, υπήρξε στο τέλος του πειραματικού πρωτοκόλλου νεφρικής Ι/Ε. 2. Αξιοσημείωτη ήταν η σοβαρή ιστολογική βλάβη στις 24 και 48 ώρες επαναιμάτωσης και η πλήρης αποκατάστασης της μετά από 7 ημέρες. 3. Η μεγαλύτερη παρουσία κυττάρων σε φάση υπερπλασίας διαπιστώθηκε στις 48 ώρες επαναιμάτωσης, τη χρονική περίοδο της μεγάλης ιστικής βλάβης, όπως κατέδειξε η έκφραση του μορίου κυτταρικού πολλαπλασιασμού PCNA. 4. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, αν και δεν υπήρχαν σαφείς ενδείξεις, η συμμετοχή των εξεταζόμενων μορίων, της ντεκορίνης και του IGF-IR, στην αναγέννηση των νεφρικών σωληναριακών κυττάρων δεν μπορεί να αποκλεισθεί. 5. Η παραπάνω υπόθεση μπορεί να τεθεί με ισχυρότερες ενδείξεις στη μυελώδη μοίρα, όπου η εξέλιξη τους παρουσίαζε πιο σαφή χρονική συσχέτιση με την ιστολογική βλάβη και την επακόλουθη αποκατάσταση της. 6. Απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση προκειμένου να επιβεβαιωθεί η σχέση της ντεκορίνης και IGF-IR, ως υποκείμενος μηχανισμός κυτταρικής αναγέννησης.
Ο ρόλος των οδών μεταγωγής σήματος Hedgehog και Notch στον καρκίνο του παχέος εντέρου
Authors: Ράλλης Γρηγόριος
Published: September 2021

Ο πρώιμος κολοορθικός καρκίνος έχει ένα μεγάλο εύρος πιθανότητας επιβίωσης. Παρά την ύπαρξη καθιερωμένων βιοδεικτών και προγνωστικών παραγόντων, η πρόβλεψη επιβίωσης παραμένει δυσχερής. Ένας από τους λόγους υποτροπής του πρώιμου κολλοορθικού καρκίνου πιστεύεται ότι είναι τα καρκινικά βλαστικά κύτταρα(CSC’s), τα οποία ρυθμίζονται από σηματοδοτικά μονοπάτια που συναντώνται στα αρχέγονα πολυδύναμα κύτταρα του οργανισμού μας. Δύο από αυτά τα μονοπάτια (Hedgehog και Notch) μελετήθηκαν στην παρούσα μελέτη και έγινε προσπάθεια συσχέτισης της ανοσοϊστοχημικής έκφρασής τους με την έκβαση των ασθενών.Μελετήθηκαν συνολικά δείγματα όγκων από 325 ασθενείς. Αποτελέσματα: Αναδείχθηκε συσχέτιση της έκφρασης του Notch-3 τόσο με τη DFS όσο και με την OS, δυστυχώς όμως σε ένα μικρό δείγμα του πληθυσμού. Η έκφραση του Jag-1 συσχετίσθηκε με καλής διαφοροποίησης όγκους. Ενεργοποίηση του Shh συσχετίσθηκε με καλύτερη DFS κατά τη μονοπαραγοντική ανάλυση. Υπερέκφραση του PTCH-1 παρατηρήθηκε κυρίως στο δεξιό κόλον χωρίς όμως συσχέτιση με τη DFS και την OS. Αναδείχθηκε πιθανή αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο μονοπατιών. Δεν παρατηρήθηκαν περαιτέρω στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις.Συμπερασματικά, η ενεργοποίηση των δύο αυτών μονοπατιών δεν φαίνεται να συσχετίζεται με τη DFS και την OS, πλην της υπερέκφρασης του Notch-3, που αναδείχθηκε ως πιθανός κακός βιοδείκτης αλλά σε μία μικρή υποομάδα του αρχικού πληθυσμού.Χρειάζεται περαιτέρω μελέτη της έκφρασης του Notch-3 σε μεγαλύτερο πληθυσμό ασθενών για να προσδιορισθεί ο δυνητικός του ρόλος ως βιοδείκτης στον πρώιμο κολοορθικό καρκίνο.
Effects of heat on behavioral and physiological mechanisms of the human thermoregulatory system during rest, exercise, and work
Authors: Ιωάννου Λεωνίδας
Published: September 2021

Ο σκοπός αυτής της διατριβής ήταν να διευρύνει την υπάρχουσα γνώση στο πεδίο του θερμικού στρες και την αυτού με την ανθρώπινη φυσιολογία, γνωστική λειτουργία, συμπεριφορά και ικανότητα για φυσική δραστηριότητα. Για την επίτευξη του παραπάνω στόχου, διεκπεραιώθηκαν δύο συστηματικές ανασκοπήσεις της υπάρχουσας βιβλιογραφίας και συλλέχθηκε πληθώρα φυσιολογικών δεδομένων από εκατοντάδες άτομα που έκαναν φυσική δραστηριότητα σε διάφορα περιβάλλοντα. Μία σειρά από μελέτες παρατήρησης και παρέμβασης στο πεδίο, καθώς επίσης και εργαστηριακές μελέτες διεξάχθηκαν στην Κύπρο, τη Δανία, την Ελλάδα, το Κατάρ και την Ισπανία. Επιπρόσθετα δεδομένα παραχωρήθηκαν από την Αυστραλία, τον Καναδά, τη Σλοβενία και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Η δουλειά αυτή οδήγησε στη συγγραφή εφτά μελετών οι οποίες παρουσιάζονται σαν διαφορετικά κεφάλαια της παρούσας διατριβής. Συνοψίζοντας, τα αποτελέσματα της παρούσας διατριβής δείχνουν ότι το περιβαλλοντικό στρες επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία, φυσιολογία, γνωστική λειτουργία και την ικανότητα για φυσική δραστηριότητα, οδηγώντας σε σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις οι οποίες αναμένεται να αυξηθούν στις επόμενες δεκαετίες. Η εργασία σε περιβάλλον με υψηλή ηλιακή ακτινοβολία οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα θερμικής καταπόνησης και μείωση της γνωστικής λειτουργίας, ακόμη και σε περιπτώσεις στις οποίες το θερμικό στρες θεωρείται ίδια έντασης αλλά χωρίς την παρουσία ηλιακής ακτινοβολίας. Η ενθάρρυνση ατόμων που παράγουν έργο στη ζέστη για αυτορρύθμιση της έντασης έχει βαρύνουσα σημασία. Επιπρόσθετα, παρεμβάσεις που στοχεύουν στη μείωση του παραγόμενου έργου (αύξηση της μηχανοποίησης και παραχώρηση διαλειμμάτων), καθώς επίσης και στρατηγικές εν/υδάτωσης, κατανάλωσης τριμμένου πάγου και παραχώρησης κατάλληλου ρουχισμού μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο ως ασπίδα προστασίας κατά του θερμικού στρες. Η χρήση κατάλληλων δεικτών θερμικού στρες θα μπορούσε να δράσει σαν ένα επιπρόσθετο μέτρο πρόληψης στοχεύοντας στην προάσπιση της ανθρώπινης υγείας και ευεξίας.
Μελέτη βιολογικών δεικτών σε πάσχοντες από μακροσφαιριναιμία Waldenstrom
Authors: Ντάνασης-Σταθόπουλος Ιωάννης
Published: September 2021

Η υγρή βιοψία ενσωματώνεται με ταχείς ρυθμούς στο διαγνωστικό αλγόριθμο ποικίλων κακοήθων νοσημάτων με σημαντικές θεραπευτικές προεκτάσεις. Ωστόσο, ο ρόλος της στη μακροσφαιριναιμία Waldenström (Waldenström’s Macroglobulinemia, WM) και στις υπόλοιπες IgM μονοκλωνικές γαμμαπάθειες παραμένει σε μεγάλο βαθμό αδιευκρίνιστος. Στην παρούσα εργασία μελετήσαμε το ρόλο του εξωκυττάριου καρκινικού DNA (cell-free DNA, cfDNA) σε περιφερικό αίμα ως προς τη δυνατότητα να ανιχνευθεί η πιθανή ύπαρξη μεταλλάξεων των γονιδίων MYD88 και CXCR4 σε ασθενείς με IgM μονοκλωνικές γαμμαπάθειες. Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 207 ασθενείς και 10 άτομα με μη IgM παραπρωτειναιμίες ως ομάδα ελέγχου. Από τους ασθενείς, 40 άτομα ήταν διαγνωσμένοι με IgM μονοκλωνική γαμμαπάθεια αδιευκρίνιστης σημασίας (monoclonal gammopathy of undetermined significance, MGUS), 47 με WM σε ύφεση και 103 με ασυμπτωματική (smoldering), νεοδιαγνωσθείσα ή υποτροπιάζουσα WM. Από τους συμμετέχοντες στη μελέτη συλλέχθησαν ταυτόχρονα δείγματα κατά ζεύγη από αναρρόφηση του μυελού των οστών, όπου ανιχνεύεται το DNA του όγκου (tumor DNA, tDNA) και περιφερικό αίμα, όπου ανιχνεύεται το cfDNA. Αναφορικά με τη L265P μετάλλαξη του γονιδίου MYD88, 150 είχαν διαθέσιμο υλικό τόσο για tDNA όσο και cfDNA. Το συνολικό ποσοστό συμφωνίας μεταξύ tDNA και cfDNA για την ύπαρξη ή όχι της μετάλλαξης ήταν 97% (145/150) (p<0.001). Τα ποσοστά συμφωνίας ήταν αντίστοιχα και για τις υποκατηγορίες των νοσημάτων. Όσον αφορά στις μεταλλάξεις του CXCR4, 131 ασθενείς είχαν διαθέσιμο υλικό τόσο για tDNA όσο και cfDNA. Το συνολικό ποσοστό συμφωνίας μεταξύ tDNA και cfDNA για την ύπαρξη ή όχι κάποιας μετάλλαξης ήταν 84% (110/131) (p<0.001), ενώ αντίστοιχα ήταν και τα ποσοστά ανά υποκατηγορία νοσημάτων. Όλοι οι συμμετέχοντες στην ομάδα ελέγχου δεν έφεραν μεταλλάξεις σε κανένα από τα υπό μελέτη γονίδια. Συμπερασματικά, η ανάλυση cfDNA του περιφερικού αίματος αποτελεί μια χρήσιμη, ελάχιστα επεμβατική, οικονομικά και χρονικά αποδοτική μέθοδο για την ανίχνευση μεταλλάξεων στα γονίδια MYD88 και CXCR4 σε ασθενείς με IgM παραπρωτειναιμίες, ελαχιστοποιώντας την ανάγκη πραγματοποίησης αναρρόφησης μυελού των οστών.
Αξιολόγηση του spinetoram για την αντιμετώπιση εντόμων αποθηκευμένων γεωργικών προϊόντων και τροφίμων
Authors: Βασιλάκος Θωμάς
Published: September 2021

Εξετάστηκε η αποτελεσματικότητα της δραστικής ουσίας (δ.ο.) spinetoram (μείγμα τροποποιημένων σπινοσινών J και L, μεταβολίτες του βακτηρίου Saccharopolyspora spinosa) εναντίον εντόμων αποθηκευμένων γεωργικών προϊόντων και τροφίμων. Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητάς της έγινε ακολουθώντας μια σειρά πειραματικών ενοτήτων (8 ενότητες) με τη μέθοδο των εργαστηριακών βιοδοκιμών, είτε με απευθείας εφαρμογή του εντομοκτόνου στο προϊόν είτε με την εφαρμογή του σε επιφάνειες, κατά επιζημίων ειδών κολεοπτέρων αποθηκών. Μελετήθηκε, επίσης, η επίδραση ορισμένων βιοτικών (είδος δημητριακού) και αβιοτικών παραγόντων (θερμοκρασία και υγρασία) στην αποτελεσματικότητα του εντομοκτόνου και έγινε μελέτη της υπολειμματικής δράσης του. Γενικά, πρόκειται για την πρώτη αξιολόγηση του spinetoram για έντομα αποθηκευμένων γεωργικών προϊόντων και τροφίμων με βάση συγκεκριμένα πειραματικά πρωτόκολλα, τα οποία αντιστοιχούν σε αντίστοιχα σενάρια και συνθήκες αποθήκευσης των δημητριακών. Με βάση τα στοιχεία της παρούσας μελέτης το spinetoram είναι ένα αποτελεσματικό εντομοκτόνο κατά μεγάλου εύρους εντόμων στα μετασυλλεκτικά στάδια των αγροτικών προϊόντων, ενώ η αποτελεσματικότητά του αυτή δεν φαίνεται να επηρεάζεται αισθητά από ορισμένους από τους βιοτικούς και αβιοτικούς παράγοντες που εξετάσθηκαν.
Μουσεία, ετερότητα και κοινωνικές ανάγκες
Authors: Πιτσιάβα Ευγενία-Μαρία
Published: September 2021

H πρόκληση της κοινωνικής παρεμβατικότητας δεν αφορά μόνο στον εξωτερικό αντίκτυπο που ασκούν τα μουσεία θεσμικά, ούτε απλά στην διατήρηση επιλεκτικών συμπράξεων, μα περισσότερο αφορά στις πιέσεις που δέχονται από έξω προς τα μέσα, καθώς πλήθος συλλογικών φορέων γύρω από το μουσείο αναπτύσσει διάφορους ανταγωνισμούς, προς το ίδιο (ευθέως ή πλαγίως), αλλά και αναμεταξύ τους. Έτσι, στη διατριβή «Μουσεία, ετερότητα & κοινωνικές ανάγκες: Σύγχρονες εκθεσιακές πρακτικές & κοινωνικοί αγώνες» μελετήθηκαν συγκριτικά (καταγράφηκαν, αναλύθηκαν και συσχετίστηκαν) διάφοροι τύποι εκθέσεων που οργανώνουν πολιτιστικοί φορείς, ανθρωπιστικές ΜΚΟ και κοινωνικά κινήματα, με σκοπό να διαλευκανθεί και να θεωρητικοποιηθεί αν, και πώς, στις σύγχρονες εκθέσεις αναπαράγονται και καλλιεργούνται οι κοινωνικές συγκρούσεις. Η «συνεργασία» στην εκθεσιακή πράξη είναι «άνευ ορίων» και «άνευ όρων»; Το ερευνητικό υλικό συγκεντρώθηκε α) επιτόπια, με συμμετοχική παρατήρηση και β) από (επίσημα) αρχεία, δημοσιοποιημένα στον παγκόσμιο ιστό. Περισσότερες από 300 εξεταζόμενες εκθέσεις συμπεριλήφθηκαν στο δείγμα σκοπιμότητας, εκ των οποίων οι 45 εκθέσεις (13 στο εξωτερικό, 32 στην Ελλάδα) τεκμηριώθηκαν επιτόπια, ενώ οι υπόλοιπες μέσα από καταλόγους, δελτία τύπου, φωτογραφικές όψεις, κτλ. (79 εκθέσεις στο εξωτερικό, 192 εγχώριες). Οι περιπτώσεις παραμετροποιήθηκαν ως προς τον εκθεσιακό χώρο (μόνιμο/ προσωρινό, ειδικό/μη ειδικό, κ.ο.κ.), το περιεχόμενο (θέματα, φόρμα) και τους τύπους εκθετών (όπως προαναφέρθηκαν) και οι ομαδοποιήσεις τους εξετάστηκαν με τη μέθοδο της ανάλυσης περιεχομένου. Τα ευρήματα της έρευνας (για τα όρια στις συνεργασίες μεταξύ των φορέων-εκθεσιακών παραγωγών, τις πιέσεις που ασκούνται στα εκθεσιακά «κέντρα» και τη διένεξη των αφηγήσεων), επιβεβαίωσαν ότι, οι εκθεσιακές αντιπαραθέσεις δομούνται σε πλέγμα με άλλες (μουσειακές κι ευρύτερες κοινωνικές), προάγοντας ανταγωνιστικούς προσανατολισμούς της μαζικής δράσης για την κοινωνική αλλαγή (της κοινωνίας των πολιτών και των κινημάτων, της εσωτερίκευσης και της διάχυσης, του εγκλεισμού και του αποκλεισμού, της χειραφετημένης εξειδίκευσης και της λαϊκής πρωτοπορίας, κτλ.). Η συγγραφική μελέτη διαρθρώνεται σε 10 μέρη (εισαγωγή, 8 κύρια κεφάλαια και παράρτημα). Στο 2ο κεφάλαιο περιγράφεται η μεθοδολογία της έρευνας. Στο 3ο γίνεται μια κριτική διαπραγμάτευση των προβληματισμών των σύγχρονων θεωρήσεων. Στο 4ο εξετάζεται η διεθνής εικόνα της σχέσης των εκθεσιακών πρακτικών με τις πρακτικές των κοινωνικών διακρίσεων και τις πρακτικές των κοινωνικών αγώνων. Το 5ο και 6ο κεφάλαιο αφορούν στις εγχώριες επικρατούσες εκθεσιακές πρακτικές γύρω από, αντίστοιχα, την «ευαίσθητη» πολιτική/ κοινωνική ιστορία και την πρακτική της κοινωνικής αλληλεγγύης, ενώ το 7ο εστιάζει στις εκθεσιακές πρακτικές των κύριων δραστών των κοινωνικών αγώνων στην Ελλάδα. Στο 8ο περιγράφονται οι εκθέσεις σε σύγχρονα πολιτικά φεστιβάλ. Στο 9ο κεφάλαιο συνοψίζονται τα συμπεράσματα.Η διατριβή εκπονήθηκε με υποτροφία του ΙΚΥ.
Ανάπτυξη μοντέλων στερεομεταφοράς σε ορεινές λεκάνες απορροής εστιάζοντας στην λεκάνη του Βουραϊκού ποταμού
Authors: Καραλής Σωτήριος-Θεοφάνης
Published: September 2021

Η παρούσα εργασία κύριο σκοπό είχε την εκτίμηση του μεταφερόμενου φορτίου ιζήματος, αιωρούμενου και πυθμενικού, στην λεκάνη του Βουραϊκού ποταμού. Πιο ειδικά, η περιοχή μελέτης εντοπίστηκε μεταξύ των σταθμών του οδοντωτού σιδηροδρόμου Κερπινή (Χιλιομετρική θέση 18+000) και Κάτω Ζαχλωρού (Χιλιομετρική θέση 12+600). Για τον σκοπό αυτό υλοποιήθηκε ένα πρόγραμμα υδρομετρήσεων, μετρήσεων αιωρούμενου φορτίου, φορτίου πυθμένα και δειγματοληψιών κοίτης και διερχόμενου στερεοφορτίου το οποίο διήρκεσε περίπου 5 χρόνια (2013-2018), μέσα στα οποία έγιναν συνολικά 27 επισκέψεις. Τα υδρομετρικά δεδομένα προέρχονται από τον σταθμό της ΔΕΗ ανάντη της Ζαχλωρούς και συνίστανται σε συνεχή σταθμηγραφήματα του ποταμού για δύο διακριτές περιόδους, τις ενδεκαετίες 1980-1990 και 2004-2014, καθώς επίσης και τα στοιχεία των περίπου 330 υδρομετρήσεων που είχαν κάνει στη θέση αυτή τα συνεργεία της ΔΕΗ. Για λόγους επαλήθευσης και αξιολόγησης των αποτελεσμάτων αυτών, καθώς και για λόγους επέκτασης της έρευνας, αναπτύχθηκαν δύο ακόμα επιμέρους κατευθύνσεις της εργασίας. Η πρώτη χρησιμοποίησε μεθόδους και δεδομένα τηλεπισκόπησης και φωτοερμηνείας (ειδικότερα τα προϊόντα MOD02, MOD35 και MOD09Q1 του ραδιόμετρου MODIS της NASA), και επεκτάθηκε σε μεγάλο μέρος του ελλαδικού χώρου αλλά και εκτός αυτού (πιο ειδικά στους ποταμούς Σεμάν και Βγιόσε -Αώο- της Αλβανίας) καλύπτοντας 23 ποταμούς. Στόχος αυτής της έρευνας ήταν η συγκριτική ταξινόμηση του ιζηματολογικού δυναμικού των ποταμών αυτών μέσω της χρήσης δεικτών (γραμμικών συνδυασμών της ανακλαστικότητας στα κανάλια μπλέ, πράσινο, κόκκινο και εγγύς υπέρυθρο), οι οποίοι ανιχνεύονταν μέσα σε ισάριθμα πολύγωνα, που σχεδιάστηκαν στις εκβολές των ποταμών αυτών στη θάλασσα, εκεί όπου σχηματίζονται τα πλούμιά τους μετά από τις μεγάλες πλημμύρες. Σε συνδυασμό με πλεγματικά δεδομένα βροχόπτωσης για την χρονική περίοδο 2004-2014 προέκυψαν αρκετά ενδιαφέροντα συμπεράσματα σε σχέση με την στερεοπαραγωγικότητα των ποταμών καθώς και ένας «άτλας» διάβρωσης του Ελληνικού χώρου. Η δεύτερη κατεύθυνση που πήρε η έρευνα επιδίωξε την κατασκευή ενός εμπειρικού στατιστικού μοντέλου μέσω της ανάλυσης των συσχετίσεων των μετρημένων στερεοαπορροών σε 11 σταθμούς, σε έξι μεγάλους ποταμούς της Β. και ΒΔ Ελλάδας, έτσι όπως δημοσιεύτηκαν από τους Ζαρρής κ.ά (2007), με μια πληθώρα παραμέτρων (~40) που προέκυψαν από την ανάλυση των λεκανών απορροής. Από τους παράγοντες αυτούς, οι πιο σημαντικοί αποδείχτηκε ότι είναι η μορφολογική κλίση, η λιθολογία της λεκάνης απορροής (ευδιάβρωτα πετρώματα όπως, κυρίως, ο φλύσχης) και η βροχόπτωση, με τους οποίους και κατασκευάστηκε το τελικό μοντέλο. Δοκιμάστηκαν και αξιολογήθηκαν σε αυτή την φάση και υφιστάμενα μοντέλα, όπως το BQART των Syvitski-Milliman (2007) και οι χάρτες της μεθόδου RUSLE2015 όπως δημοσιεύτηκαν πρόσφατα από το European Soil Data Center (Panagos et al., 2015). Στο τέλος της εργασίας επιχειρείται η σύνθεση των παραπάνω αποτελεσμάτων και η εξαγωγή κάποιων γενικών συμπερασμάτων για τον Ελλαδικό χώρο.
Σύνθεση μέσω πολυολών διμεταλλικών νανοσωματιδίων, CuFe, CuZn και φερριτών ψευδαργύρου, ZnXFe3-XO4, και βιοεφαρμογές τους
Authors: Αντώνογλου Ορέστης
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή παρουσιάζεται η σύνθεση μέσω πολυολών, ο χαρακτηρισμός και οι βιοεφαρμογές υδρόφιλων επικαλυμμένων διμεταλλικών νανοσωματιδίων CuFe, νανοσωματιδίων CuFeO2, διμεταλλικών νανοσωματιδίων CuZn και νανοσωματιδίων φερρίτη ψευδαργύρου, ZnxFe3-xO4. Η σύνθεση των νανοσωματιδίων πραγματοποιήθηκε σε αυτόκλειστες συνθήκες μέσω διαλυτοθερμικής προσέγγισης ή/και υποβοηθούμενη μέσω μικροκυματικής ακτινοβολίας. Οι πειραματικές συνθήκες που διερευνήθηκαν είναι η επίδραση πολυολών με διαφορετικά μοριακά βάρη, σημεία ζέσεως, αναγωγική ικανότητα και εφαπτόμενη απώλεια μικροκυματικής ακτινοβολίας, η επίδραση της θερμοκρασίας, η επίδραση της συνθετικής προσέγγισης και η επίδραση των προδρόμων ενώσεων καθώς και της αναλογίας τους. Παρασκευάστηκαν πλούσια σε χαλκό ή/και σίδηρο νανοκράματα CuFe, καθώς και CuFeO2, πλούσια σε χαλκό ή/και ψευδάργυρο νανοκράματα CuZn καθώς και νανοσωματίδια ZnxFe3-xO4 με διαφορετικά ποσοστά-doping ψευδαργύρου. Επιπρόσθετα, μελετήθηκε ο βαθμός οξείδωσης και θραυσματοποίησης των πολυολών κατά τη σύνθεση, και η διατήρηση του πολυμερικού χαρακτήρα στην επικάλυψη των νανοσωματιδίων μετά τη σύνθεση. Τα νανοσωματίδια χαρακτηρίστηκαν μέσα XRD, TEM, SEM, FTIR, Raman, UV-Vis, FL, NMR, ICP-AES, FAAS, TGA, DLS και VSM. Μελετήθηκε η συνεργιστική αντιμικροβιακή δράση των CuFe, CuFeO2 και η αλληλεπίδραση τους με μορφές DNA και βιομόρια, η συνεργιστική αντιμυκητιακή δράση και η φυτοτοξικότητα των CuZn καθώς και η δράση των ZnxFe3-xO4 ως παράγοντες θεραπείας και διάγνωσης μέσα από την απεικονιστική τους δράση, τη δράση τους ως μεταφορείς φαρμάκων και την αλληλεπίδραση τους με πρωτεΐνες που σχετίζονται με παθήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος.
Strategic management of maritime clusters
Authors: Σταυρουλάκης Πέτρος
Published: September 2021

Η συσσώρευση καινοτόμου δραστηριότητας, δημιουργίας αξίας, και δυναμικής συνεργασίας σε μια γεωγραφική περιοχή στην οποία και δημιουργείται συστάδα, εκδηλώνει την ευκαιρία για έρευνα από μια πληθώρα προοπτικών. Ταυτόχρονα, οι ναυτιλιακές συστάδες έχουν προσελκύσει ιδιαίτερη προσοχή από την πολιτική, καθώς η ναυτιλία παρέχει βιώσιμα περιφερειακά, ακόμη και εθνικά, ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα. Οι συστάδες ναυτιλίας είναι δυναμικές βιομηχανικές οντότητες τις οποίες οι επιχειρήσεις (και τα έθνη) υποστηρίζουν αναφορικά με την εκδήλωση, αλλά και τη βιωσιμότητά τους. Οι συστάδες αυτές έχουν παράσχει πολλά σημεία αναφοράς για την έρευνα, αν και, ένας ερευνητικός τομέας που δεν έχει αξιοποιηθεί εκτενώς, είναι αυτός της στρατηγικής διαχείρισης. Ο στόχος αυτής της διατριβής είναι να παρέχει τη βάση της στρατηγικής διαχείρισης των συστάδων ναυτιλίας. Ο στόχος αυτός έχει υλοποιηθεί μέσω τριών κατευθύνσεων (και διακριτών ερευνητικών ερωτημάτων) που αποτελούν και τα τμήματα αυτής της διατριβής. Το πρώτο ερευνητικό ερώτημα αφορά στη συμβολή στη θεωρία των συστάδων ναυτιλίας. Το δεύτερο αφορά στη στρατηγική ανάλυση των συστάδων ναυτιλίας και το τρίτο περιλαμβάνει τη διαμόρφωση ποσοτικών και ποιοτικών εργαλείων για τη στρατηγική διαχείριση των συστάδων ναυτιλίας. Η συμβολή αυτής της διατριβής αφορά στη θεμελίωση του τομέα της στρατηγικής διαχείρισης εντός των συστάδων ναυτιλίας, η οποία και περιλαμβάνει την απόδειξη της σημασίας της για το σώμα της έρευνας, καθώς και τη διαμόρφωση μοντέλων για τη διαχείριση της στρατηγικής εντός των συστάδων ναυτιλίας.
Σύνθεση και χαρακτηρισμός τρισδιάστατων υβριδικών δομών γραφενίου με τροποποιημένες ίνες άνθρακα
Authors: Βρεττού Αικατερίνη
Published: September 2021

Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή έχει ως αντικείμενο την παρασκευή και την μελέτη υβριδικών τρισδιάστατων δομών, που προκύπτουν από παράγωγα γραφενίου με άλλες γραφενικές δομές, όπως ίνες άνθρακα με σκοπό την εφαρμογή και τη μελέτη τους ως σύστημα για ενεργειακές εφαρμογές. Αρχικά πραγματοποιήθηκε η παρασκευή γραφενικών αεροπηκτωμάτων, τα οποία σχηματίστηκαν από φύλλα οξειδίου του γραφενίου διεσπαρμένα σε υδατική φάση που συνενώθηκαν με κατάλληλα μόρια ‘γέφυρες’. Τα μόρια ‘γέφυρες’ που μελετήθηκαν διέφεραν ως προς την δομή τους, ενώ αποτελούσαν μια σειρά από αρωματικές και αλειφατικές αμίνες. Η πρώτη ομάδα αμινών περιλαμβάνει τα σχετικά άκαμπτα παράγωγα ανιλίνης όπως η ορθο-φαινυλενοδιαμίνη (OPD), η παρα-φαινυλενοδιαμίνη (PPD), η 3,3-διαμινοβενζιδίνη (DAB), και η ημι-εύκαμπτη 4,4'-μεθυλενοδιανιλίνη (MDA). Η δεύτερη ομάδα των αρωματικών αμινών περιλαμβάνει την αιθυλεvoδιαμίvη (EDA), το 1,6-διαμινοεξάνιο (HDA), την τριαιθυλενοτετραμίνη (ΤΈΤΑ) και την παρα-ξυλενοδιαμίνη (PXDA). Από τις αμίνες που δοκιμάστηκαν μόνον η EDA[22] και η PPD [23] είχαν αναφερθεί στη βιβλιογραφία για την παρασκευή αεροπηκτωμάτων γραφενίου. Τα παραγόμενα υλικά χαρακτηρίστηκαν πλήρως με έναν συνδυασμό τεχνικών χαρακτηρισμού (SEM, FT-IR, XRD, Raman, TGΑ κ.α.). Στη συνέχεια τα αεροπηκτώματα που παρουσίασαν τις καλύτερες ιδιότητες ενισχύθηκαν με ίνες άνθρακα και μελετήθηκαν ως προς την σταθερότητα που παρουσίασαν αλλά και ως προς τις ηλεκτρικές τους ιδιότητες.Για να επιτευχθεί χημική πρόσδεση των ινών με τα γραφενικά φύλλα του αεροπηκτώματος, καθώς η επιφάνεια των πρώτων είναι ομαλή, λεία και χημικά αδρανής, μελετήθηκαν τέσσερις διαφορετικές χημικές κατεργασίες με σκοπό τον εμπλουτισμό της επιφάνειας τους με λειτουργικές ομάδες. Τα παραγόμενα ενισχυμένα με ίνες αεροπηκτώματα χαρακτηρίστηκαν πλήρως με ένα συνδυασμό τεχνικών χαρακτηρισμού (SEM, FT-IR, XRD, Raman, XPS, DTA/TG κ.α.) ενώ μελετήθηκαν ως ηλεκτρόδια για ενεργειακές εφαρμογές. Για την περαιτέρω ενίσχυση της ηλεκτροχημικής απόδοσης των ηλεκτροδίων και την αύξηση των θέσεων αποθήκευσης, τα υβριδικά αεροπηκτώματα που παρασκευάστηκαν εμπλουτίστηκαν με ιόντα θείου. Τα τελικά προϊόντα χρησιμοποιήθηκαν ως ηλεκτρόδια σε μπαταρίες ιόντων λιθίου παρουσιάζοντας αυξημένη χωρητικότητα, σε υψηλούς ρυθμούς, συγκριτικά με τον απλό εμπορικό γραφίτη και εξαιρετική σταθερότητα κατά την διάρκεια 200 κύκλων αποφόρτισης- φόρτισης. Ως ηλεκτρόδιο αναφοράς χρησιμοποιήθηκε αεροπήκτωμα γραφενίου εμποτισμένο με ιόντα θείου χωρίς ίνες άνθρακα προκειμένου να τονιστεί η συνεισφορά τους. Το αυξημένο πορώδες των αεροπηκτωμάτων ενισχύει την επιφάνεια επαφής ηλεκτροδίου-ηλεκτρολύτη ευνοώντας την μεταφορά των ιόντων λιθίου. Παρόλα αυτά το ενισχυμένο με τροποποιημένες ίνες άνθρακα (υβριδικό) αεροπήκτωμα δίνει υψηλότερη χωρητικότητα από το μη ενισχυμένο, ύστερα από τους πρώτους 20 κύκλους υποδεικνύοντας ότι το ενισχυμένο αεροπήκτωμα παρουσιάζει καλύτερη ηλεκτρική αγωγιμότητα.