Symbolic representations and common - sense reasoning in open multi - agent systems
Authors: Γιαννίκης Γεώργιος 
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή αφορά στους ευφυείς και αυτόνομους πράκτορες λογισμικού ως μέλη ενός ανοιχτού υπολογιστικού περιβάλλοντος, στο πλαίσιο του οποίου αλληλεπιδρούν με διάφορους σκοπούς, για παράδειγμα, ανταγωνιστικά στην περίπτωση δημοπρασίας ή προβλημάτων κατανομής πόρων, συνεργατικά στην περίπτωση κατανεμημένης επίλυσης προβλημάτων, συντονισμένου σχεδιασμού ενεργειών κ.α. Χρησιμοποιούμε τον όρο ανοιχτό για να χαρακτηρίσουμε ένα υπολογιστικό περιβάλλον κατά την έννοια που αποδόθηκε από τον Hewitt, δηλαδή ένα περιβάλλον δυναμικό, συνεχές, μη παρατηρήσιμο (ή, στην βέλτιστη περίπτωση, μερικώς παρατηρήσιμο) και μη αιτιοκρατικό. Σε αυτού του είδους τα περιβάλλοντα, οι πράκτορες, αναπόφευκτα, κατέχουν πληροφορία η οποία είναι μη πλήρης, μη ακριβής, και ίσως, μη ορθή, εξαιτίας του γεγονότος πως το περιβάλλον είναι ανοιχτό, και στην ελάχιστη περίπτωση, οι πράκτορες εισέρχονται και αποχωρούν από το περιβάλλον κατά βούληση. Η πληροφορία που ανταλλάσσεται μεταξύ των πρακτόρων μπορεί να καθυστερεί ή να στρεβλώνεται από θόρυβο κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας, και σε κάθε περίπτωση, καθώς το περιβάλλον εξελίσσεται, η πληροφορία αλλάζει κατ’ ανάγκη. Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των πρακτόρων σε ένα πολύ-πρακτορικό σύστημα, συνήθως, ελέγχονται από κανόνες. Αυτοί μπορεί να αναφέρονται σε περιορισμούς των μέσων επικοινωνίας μεταξύ των πρακτόρων, σε ιδιαίτερους μηχανισμούς συντονισμού, στην ασφάλεια του συστήματος κ.α. Σε μερικές περιοχές εφαρμογής, όπως το ηλεκτρονικό εμπόριο, μπορεί ενδεχομένως, επιπρόσθετοι κανόνες να διέπουν τη συμπεριφορά των πρακτόρων, οι οποίοι προκύπτουν από συμφωνίες στην οποίες ο πράκτορας εισέρχεται κατά βούληση, και πιθανώς από πρωτόκολλα τα οποία διέπουν την ηλεκτρονική αγορά. Οι κανόνες υπαγορεύουν στους πράκτορες τι υποχρεούνται, επιτρέπεται, απαγορεύεται, έχουν εξουσιοδότηση κ.α., να πράξουν κατά τη διάρκεια της παρουσίας τους στο συγκεκριμένο περιβάλλον. Οι αυτόνομοι πράκτορες αποφασίζουν για τον εαυτό τους σε ποιούς κανόνες υπάγονται και εάν θα υπακούουν στους κανόνες τους περιβάλλοντος τους. Αυτή η απόφαση αποτελεί, ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση, όταν οι πράκτορες θα πρέπει να τη λάβουν σε συνθήκες όπου κατέχουν πληροφορία μη πλήρη/μη ακριβή/μη ορθή. Αυτή η διατριβή ασχολείται με την ανάγκη και την απαίτηση για πράκτορες κοινής λογικής στα ανοικτά υπολογιστικά περιβάλλοντα. Συζητάμε και απεικονίζουμε τις προτάσεις μας αναφορικά με ένα παράδειγμα ηλεκτρονικού εμπορίου. Αρχικά, βάση του πρότυπου σεναρίου, καθορίζουμε τις απαιτήσεις για την αναπαράσταση των κανόνων που διέπουν το περιβάλλον και τις προδιαγραφές του περιβάλλοντος καθαυτού. ?στόσο, οι προτάσεις μας είναι γενικότερα εφαρμόσιμες σε κάθε περίπτωση όπου πολλαπλοί πράκτορες αλληλεπιδρούν και οι αλληλεπιδράσεις τους καθορίζονται από μια συμφωνία που δρα ως μηχανισμός συνεργασίας και συντονισμού. Πρωτίστως, η διατριβή εξετάζει και αποτελεί κίνητρο της ανάγκης των πρακτόρων να καλύψουν κενά στην πληροφορία που κατέχουν μέσω υποθέσεων. Οι πράκτορες οφείλουν να είναι ικανοί να προσδιορίζουν και να χρησιμοποιούν υποθέσεις δυναμικά, σε κάθε ανοιχτό υπολογιστικό περιβάλλον,