bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Αποκλίνουσα συμπεριφορά παιδιών σχολικής ηλικίας
Authors: Κανίογλου Άγγελος
Published: August 2021

Τα παιδιά με αποκλίνουσα συμπεριφορά παρουσιάζουν ιδιαίτερα ψυχοκοινωνικά προβλήματα προσαρμογής. Ερωτήματα ανακύπτουν κατά πόσο η συμπεριφορά των παιδιών αυτών έχει αντίκτυπο στην κινητική τους ανάπτυξη, τη σχολική επίδοση, όπως και στην ίδια την ψυχοκοινωνική τους εξέλιξη. Στην έρευνα αυτή έλαβαν μέρος 319 μαθητές της Ε' και Στ' τάξης του Δημοτικού σχολείου(Μ.Ο.=11.2 έτη, Τ.Α.=79). Από την ανάλυση συσχέτισης προέκυψε ότι η αποκλίνουσα συμπεριφορά παρουσίασε θετική συσχέτιση με τις παραμέτρους της κινητικής αδεξιότητας και αρνητική συσχέτιση με τη σχολική επίδοση και τους περισσότερους παράγοντες του αυτοσυναισθήματος. Από την ανάλυση Mann Whitney διαπιστώθηκε ότι : α) τα παιδιά που παρουσιάζουν εσωτερικευμένη μορφή αποκλίνουσας συμπεριφοράς υστερούσαν στις παραμέτρους της κινητικής αδεξιότητας, ενώ τα παιδιά με εξωτερικευμένη μορφή σε ορισμένες περιπτώσεις είχαν καλύτερες β)τα παιδιά με αποκλίνουσα συμπεριφορά, εκτός την ομάδα με άγχος, ανησυχία, είχαν χαμηλότερες επιδόσεις στο σύνολο των μαθημάτων γ)τα παιδιά με εσωτερικευμένη μορφή αποκλίνουσας συμπεριφοράς παρουσίασαν χαμηλότερες τιμές στις παραμέτρους του αυτοσυναισθήματος που σχετίζονται με τις σχολικές και αθλητικές επιδόσεις, ενώ τα παιδιά με εξωτερικευμένη με τις παραμέτρους που σχετίζονται με την κοινωνική προσαρμογή. Από την ανάλυση παλινδρόμησης προέκυψε ότι ο σημαντικότερος παράγοντας πρόβλεψης είναι η ελλειματική προσοχή.
Ανίχνευση ασκησιογενούς άσθματος σε αθλούμενους στο ποδόσφαιρο ηλικίας 10-14 χρόνων
Authors: Σιδηροπούλου-Δόκα Μαρία
Published: August 2021

Σκοπός της έρευνας ήταν η ανίχνευση ασκησιογενούς άσθματος(Α.Α) σε αθλούμενους στο ποδόσφαιρο ηλικίας 10-14 χρόνων. Συγκριτική μελέτη από την εφαρμογή δύο προγραμμάτων παρέμβασης. Από 158 αγόρια αθλούμενα στο ποδόσφαιρο, μετά την εφαρμογή δρομικής δοκιμασίας, 45 εμφάνισαν Α.Α. Τα παιδιά χωρίσθηκαν σε 3 ομάδες. 2 παρέμβασης(ΟΠ) και 1 ελέγχου(ΟΕ). Η ΟΕ(Ν=11) ακολούθησε το τυπικό προπονητικό πρόγραμμα ποδοσφαίρου, ενώ οι άλλες δύο ακολούθησαν διαλειμματική μέθοδο(ΔΜ, Ν=18) η 2η. Τα προγράμαμτα διήρκεσαν 8 εβδομάδες. Τα παιδιά υποβλήθηκαν σε δρομική δοκιμασία και σπιρομέτρηση και ελέγχθηκαν ο μέγιστος εκπνεόμενος όγκος αέρα σε 1"(FEV1) η μέγιστη εκπνευστική ροή(PEFR) και η αντοχή πριν και μετά την ολοκλήρωση των προγραμμάτων καθώς και κατά τη διάρκεια του αγώνα. Παθολογικές θεωρήθηκαν η πτώση της FEV1>10% και PEFR15%. Από τα αποτελέσματα προέκυψε στατιστικά σημαντική βελτίωση των πνευμονικών παραμέτρων στις δύο ΟΠ και στη σύγκρισή τους με την ΟΕ. Η ΜΔ πλεονεκτούσε στατιστικά σημαντικά ως προς την αντοχή από τη ΔΜ και την ΟΕ. Στην εργασία αναλύονται η διαδικασία των μετρήσεων, τα παρεμβατικά προγράμματα και η συσχέτιση του Α.Α με το ιστορικό του κάθε παιδιού. Συμπερασματικά, η διαλειματική προθέρμανση, ακολουθούμενη από ΜΔ ή ΔΜ βελτιώνει την πνευμονική λειτουργία, αποτρέπει τη χρόνια φλεγμονή του βρογχικού δένδρου και επιτρέπει την επιτυχή συμμετοχή των πασχόντων από Α.Α στο ποδόσφαιρο. Προτείνεται η εφαρμογή παρεμβατικών προγραμμάτων και σε άλλα αγωνίσματα.
Το αρχαίο άθλημα του δίσκου
Authors: Νοταράς Στέφανος
Published: August 2021

Σε 18 κεφάλαια ερευνώνται οι παράμετροι που σχετίζονται με το άθλημα της δισκοβολίας στην ελληνική αρχαιότητα. Οι πρώτες αρχές του δίσκου είναι ασαφείς. Η δισκοβολία παρουσιάζεται για πρώτη φορά ως ξεχωριστό άθλημα στον Ομηρο και πολύ αργότερα εντάσσεται στο πένταθλο. Ως αθλημα αναψυχής εκτελείται συνήθως κοντά στις ακτές. Οι ονομασίες σόλος και δίσκος που χρησιμοποιούνται παράλληλα, αναφέρονται σε διαφορετικά όργανα, καθώς ο σόλος είναι στρογγυλός και σφαιρικός και το υλικό του είναι ο χυτοσίδηρος, ενώ ο δίσκος είναι πεπλατυσμένος και το υλικό του είναι η πέτρα(και αργότερα το ξύλο). Εξετάζονται τα σωματικά προσόντα που πρέπει να διαθέτει ο δισκοβόλος, καθώς και οι επιπτώσεις που έχει στο σώμα του δισκοβόλου η δισκοβολία. Eρευνάται η αιτία για την οποία οι δισκοβόλοι και γενικότερα οι αθλητές αγωνίζονταν γυμνοί και αλείφονταν με έλαιο. Στο κεφάλαιο για τους κανόνες της δισκοβολίας εξετάζεται ο προσδιορισμός της απόστασης που διανύει ο δίσκος, ο αριθμός των δίσκων, η σειρά των δισκοβόλων και οι κατηγορίες ηλικίας των δισκοβόλων. Για την τεχνική της δισκοβολίας μας είναι ελάχιστες πληροφορίες γνωστές. η περιγραφή του χώρου ρίψης, της βαλβίδας, που μας παραδίδει ο Φιλόστρατος, είναι ελλιπής και φαίνεται να αποτελεί απλή εικασία του Φιλόστρατου ή άλλων συγγραφέων, που προσωπικά δεν είχαν δει καμιά βαλβίδα. Το κλασικό βραβείο αντικείμενα(αργυρός κρατήρας, τρίποδας, πανοπλία κλπ.). Οι αρχαίες παραστάσεις σε αγγεία συμπληρώνου τις περιγραφές που έχουμε από τους συγγραφείς για αφιερωματικούς δίσκους σε ιερούς χώρους. Τέλος περιγράφονται οι αντιδράσεις των θεατών που παρακολουθούν τη δισκοβολία και ο χώρος από τον οποίο μπορούσαν να παρακολουθούν χωρίς να διατρέχουν τον κίνδυνο να τραυματισθούν. Πολλά ατυχήματα κατά τη δισκοβολία οδήγησαν σε θανάτους προσώπων της ελληνικής μυθολογίας. Η κριτική που ασκήθηκε ήδη σε αρχαία εποχή για τον εξειδικευμένο αρχαίο αθλητή, σε σημείο που να μην μπορεί να κάνει τίποτε άλλο εκτός από το αγώνισμα στο οποίο αφιερώθηκε αποκελειστικά, μας μεταφέρει στη σημερινή εποχή με τους επαγγελματίες αθλητές. Το τελευταίο κεφάλαιο μας μεταφέρει στο άθλημα της δισκοβολίας σήμερα.
Επίδραση της χρόνιας άσκησης στην απόπτωση στο γαστροκνήμιο μυ επίμυων
Authors: Τσαλουχίδου Σοφία
Published: August 2021

Η απόπτωση ή προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος αποτελεί μια βιολογική διεργασία ιδιαίτερης σημασίας για την ομαλή ανάπτυξη και λειτουργία του οργανισμού. Ωστόσο λίγα είναι γνωστά για το αν και πώς η άσκηση επηρεάζει την απόπτωση. Ανασκόπηση της βιβλιογραφίας δείχνει ότι ελάχιστες έρευνες έχουν εξετάσει την επίδραση της χρόνιας άσκησης στην απόπτωση δίνοντας αντιφατικά αποτελέσματα. Επιπλέον, ερευνητικό ενδιαφέρον προ-κύπτει από τη διαπίστωση ότι συγκεκριμένα λιπίδια εμπλέκονται στην αποπτωτική διεργασία, ενώ υπάρχει έλλειψη μελετών σχετικά με την επίδραση της χρόνιας άσκησης στις συγκεντρώσεις και στο προφίλ λιπαρών οξέων αυτών των λιπιδίων. Κύριος σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση οκτώ εβδομάδων εθελοντικής άσκησης σε τροχό στον κατακερματισμό του DNA (ως δείκτη απόπτωσης), στη συγκέντρωση μιας πρωτεΐνης που εμπλέκεται στην απόπτωση (του παράγοντα νέκρωσης όγκων α ή TNFα) και στη δραστικότητα δύο ενζύμων, της κασπάσης 3, που ελέγχει την αποπτωτική διεργασία, και της οξιδάσης του κυτοχρώματος c (CCO), ως δείκτη οξιδωτικής ικανότητας, στον έσω γαστροκνήμιο μυ επιμύων. Πρόσθετος σκοπός ήταν να εξετάσει την επίδραση της άσκησης στη συγκέντρωση και στο προφίλ λιπαρών οξέων τριών λιπιδίων που εμπλέκονται άμεσα στην αποπτωτική διεργασία (καρδιολιπίνη, σφιγγομυελίνη και κεραμίδιο) και των υπόλοιπων φωσφολιπιδίων (φωσφατιδυλοχολίνη, φωσφατιδυλαιθανολαμίνη, φωσφατιδυλινοσιτόλη, φωσφατιδυλοσερίνη και λυσοφωσφατιδυλοχολίνη) για το σχηματισμό μιας πληρέστερης εικόνας. Οι παραπάνω παράμετροι συγκρίθηκαν στο γαστροκνήμιο μυ έντεκα προπονημένων και δεκατεσσάρων απροπόνητων αρρένων επιμύων Wistar. Ο κατακερματισμός του DNA εκτιμήθηκε μέσω της μέτρησης νουκλεοσωμάτων στο κυτταρόπλασμα με ενζυμικό ανοσοπροσδιορισμό (EIA). Ο TNFα μετρήθηκε επίσης με EIA. Οι δραστικότητες της κασπάσης 3 και της CCO μετρήθηκαν με κινητικές φωτομετρικές μεθόδους. Τα λιπίδια εκχυλίστηκαν, διαχωρίστηκαν με χρωματογραφία λεπτής στιβάδας και μετρήθηκαν με αέρια χρωματογραφία. Οι προπονημένοι επίμυες είχαν σημαντικά (P < 0,05) υψηλότερη δραστικότητα CCO (γεγονός που δείχνει ότι η άσκηση προκάλεσε αερόβιες προσαρμογές), χαμηλότερη συγκέντρωση φωσφατιδυλινοσιτόλης και χαμηλότερη δραστικότητα κασπάσης 3 σε σύγκριση με τους απροπόνητους. Το προφίλ των λιπαρών οξέων των λιπιδίων που μετρήθηκαν δεν διέφερε μεταξύ των ομάδων με ελάχιστες εξαιρέσεις. Οι δυο ομάδες δεν διέφεραν επίσης ως προς τις υπόλοιπες παραμέτρους που μετρήθηκαν. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι από τις 5 ουσίες που εμπλέκονται στη σηματοδότηση της απόπτωσης και που μετρήθηκαν στο γαστροκνήμιο μυ επιμύων (TNFα, κασπάση 3, καρδιολιπίνη, σφιγγομυελίνη και κεραμίδιο), μόνο η κασπάση 3 επηρεάστηκε από τη χρόνια άσκηση στο τροχό. Δεδομένου όμως ότι η διεργασία της απόπτωσης αυτή καθαυτή δεν επηρεάστηκε (όπως τουλάχιστο προκύπτει από την απουσία διαφοράς στον κατακερματισμό του DNA μεταξύ προπονημένων και απροπόνητων ζώων), φαίνεται ότι η μεταβολή της κασπάσης 3 με τη χρόνια άσκηση δεν ήταν αρκετή για να επηρεάσει τη διεργασία της απόπτωσης.
Αίτια και παράγοντες που συμβάλλουν στην εκδήλωση επιθετικής συμπεριφοράς φιλάθλων σε εθνικά επαγγελματικά και ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της Ελλάδας
Authors: Χατζηβασιλειάδης Γεώργιος
Published: August 2021

Η εργασία αυτή σχεδιάστηκε με σκοπό την καταγραφή δημογραφικών, βιογραφικών, ψυχολογικών και κοινωνικών χαρακτηριστικών των φιλάθλων παραβατών του Ν. 1646/86. Οι παραβάσεις των φιλάθλων λαμβάνουν χώρα στους αθλητικούς χώρους πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη διεξαγωγή αθλητικών συναντήσεων σε εθνικά, επαγγελματικά κι ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της Ελλάδας. Επιπλέον η εργασία διερευνά τους σημαντικότερους εξωτερικούς παράγοντες που δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την εκδήλωση επιθετικής παραβατικής συμπεριφοράς των φιλάθλων, όπως οι καιρικές συνθήκες, το αλκοόλ και η σημασία του αγώνα. Για το σκοπό της έρευνας συντάχθηκε κλίμακα αξιολόγησης επιθετικής συμπεριφοράς κι έγινε η καταγραφή των δημογραφικών χαρακτηριστικών 425 ατόμων, τα οποία εκδήλωσαν παραβατική επιθετική συμπεριφορά πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τα αθλητικά γεγονότα. Από τα αποτελέσματα εξάγονται χρήσιμα συμπεράσματα τόσο σε θεωρητικό και μεθοδολογικό όσο και σε εφαρμοσμένο επίπεδο για την πρόληψη και καταστολή του φαινομένου.
High performance polypropylene nanocomposites with enhanced thermal properties
Authors: Παπαγεωργίου Δημήτριος
Published: August 2021

Τα πολυμερή θεωρούνται γενικώς ευέλικτα υλικά, τα οποία παρουσιάζουν ενδιαφέρουσες ιδιότητες όπως χαμηλή πυκνότητα, υψηλή ευκαμψία, είναι εύκολα επεξεργάσιμα και έχουν χαμηλή τιμή. Παρ’όλα αυτά η συνεχής πρόοδος της έρευνας και τεχνολογίας απαιτεί υλικά με βελτιωμένες ιδιότητες, τα οποία μπορούν να ανταπεξέλθουν σε ακραίες συνθήκες και υψηλή φθορά. Σύμφωνα με τις προδιαγραφές με τις οποίες αρχικά σχεδιάστηκαν, τα νανοσύνθετα πολυμερή μπορούν να επιδείξουν βελτιωμένες και ενδιαφέρουσες φυσικοχημικές ιδιότητες, μέσω της εισαγωγής νανοσωματιδίων σε πολυμερική μήτρα. Σχεδόν όλοι οι τύποι πολυμερικών υλικών έχουν χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή νανοσύνθετων πολυμερών και ένα από τα πιο δημοφιλή πολυμερή είναι το πολυπροπυλένιο. Σ’αυτή λοιπόν την κατεύθυνση, τρία νανοπρόσθετα με διαφορετικα δομικά και γεωμετρικά χαρακτηριστικά (νανοσωματίδια πυριγενούς διοξειδίου του πυριτίου, νανοσωλήνες άνθρακα και μοντμοριλλονίτης) χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα διατριβή για την εισαγωγή τους σε μήτρα πολυπροπυλενίου και την μετέπειτα μελέτη των ιδιοτήτων τους.Αρχικά, η μήτρα πολυπροπυλενίου που χρησιμοποιήθηκε, επιδείκνυε σύνθετη δομή λόγω της παρουσίας χαμηλού ποσοστού αιθυλενίου, το οποίο διερρήγνυε την συνοχή των κύριων μακρομοριακών αλυσίδων του πολυπροπυλενίου, αλλά και της εισαγωγής ενός παράγοντα πυρηνοποίησης β-κρυστάλλων. Επιπλέον, διαφορετικές μέθοδοι παρασκευής ακολουθήθηκαν για κάθε σετ νανοσύνθετων υλικών, για την μελέτη της επίδρασης κάθε μεθόδου στην διασπορά και πρόσφυση των νανοσωματιδίων με την πολυμερική μήτρα. Καθαρά και χημικά τροποποιημένα νανοπρόσθετα και συμβατοποιητές χρησιμοποιήθηκαν σε διαφορετικά σετ υλικών. Κάθε νανοπρόσθετο είχε διαφορετική επίδραση στο νανοσύνθετο υλικό και η μελέτη εστιάστηκε στα δομικά χαρακτηριστικά και τις μετατροπές που προκλήθηκαν από την παρουσία των νανοπρόσθετων, στην θερμική σταθερότητα και στην κινητική θερμικής αποικοδόμησης, μαζί με την πυρηνοποίηση και επίδραση κάθε νανοπρόσθετου στην θερμοκρασία και κινητική της κρυστάλλωσης. Δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στα συγκριτικά αποτελέσματα δομης-ιδιοτήτων και ειδικότερα στις μηχανικές ιδιότητες συγκριτικά με τα πειράματα ακτίνων Χ και ηλεκτρονικής μικροσκοπίας διερχόμενης δέσμης. Διαφορετικά μοντέλα πρόβλεψης μηχανικών ιδιοτήτων εφαρμόστηκαν στα πειραματικά αποτελέσματα ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα αναφορικά με τις αλληλεπιδράσεις μήτρας-νανοπρόσθετου. Τέλος έγινε μελέτη σε βάθος πάνω στην κινητική των φαινομένων θερμικής αποικοδόμησης για κάθε σετ υλικών, ενώ ισομετατροπικές μέθοδοι και μέθοδοι προσομοίωσης με μαθηματικά μοντέλα εφαρμόστηκαν στα πειραματικά αποτελέσματα για τον προσδιορισμό της ενέργειας ενεργοποίησης και των υπόλοιπων κινητικών παραμέτρων.
Μεταφορά του φυσιολογικού γονιδίου της ανθρώπινης β-σφαιρίνης σε αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα ασθενών με μείζονα β-θαλασσαιμία. Μεταμόσχευση των διαμολυσμένων κυττάρων σε ποντίκια και λειτουργική ανάλυση της έκφρασης του φυσιολογικού γονιδίου
Authors: Καρπόνη Γαρυφαλιά
Published: August 2021

Η γονιδιακή θεραπεία προβλέπεται να απαλλάξει τους πάσχοντες από β-θαλασσαιμία από την ανάγκη ισόβιων μεταγγίσεων και αποσιδήρωσης, με τη χρήση γενετικά διορθωμένων αυτόλογων αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων (CD34+). Εν όψει εφαρμογής της γονιδιακής θεραπείας σε κλινικό επίπεδο, για να καθοριστεί η βέλτιστη πηγή μοσχεύματος για τη θαλασσαιμία, διενεργήθηκαν δύο κλινικές μελέτες κινητοποίησης CD34+ κυττάρων σε θαλασσαιμικούς ασθενείς χρησιμοποιώντας τέσσερις διαφορετικές στρατηγικές: Υδροξυουρία+G-CSF, G-CSF, Plerixafor, Plerixafor+G-CSF. Τα διαφορετικώς κινητοποιημένα CD34+ κύτταρα διαμολύνθηκαν με λεντι-ιικό φορέα β-σφαιρίνης και συγκρίθηκαν ως προς τα ποσοστά γονιδιακής μεταφοράς, την κλωνογενή απόδοση, την έκφραση της β-σφαιρίνης in vitro και την ικανότητα εμφύτευσης μετά από ξενομεταμόσχευση σε IL2Rgammanull ποντίκια υπό μερική μυελοκαταστολή. Ο συνδυασμός Plerixafor+G-CSF απέδωσε τον υψηλότερο αριθμό CD34+ κυττάρων ανά συνεδρία λευκαφαίρεσης, έναντι των υπολοίπων μεθόδων κινητοποίησης. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στην κλωνογενή ικανότητα μεταξύ των διαφορετικά κινητοποιημένων CD34+ κυττάρων. Τα Plerixafor-κινητοποιημένα κύτταρα παρουσίασαν τάση για υψηλότερα ποσοστά γονιδιακής μεταφοράς, ενώ τα Plerixafor+G-CSF-κύτταρα είχαν σημαντικά λιγότερα ενσωματωμένα ιικά αντίγραφα ανά κύτταρο σε κλωνογενείς καλλιέργειες. H γονιδιακή μεταφορά υπήρξε αποτελεσματική είτε σε φρέσκα, είτε σε αποψυγμένα CD34+ κύτταρα ανεξαρτήτως κινητοποίησης. Ωστόσο, παρατηρήθηκε αρνητική επίδραση της κρυοκατάψυξης στην κλωνογενή ικανότητα τόσο διαμολυσμένων, όσο και μη διαμολυσμένων CD34+ κυττάρων (όχι όμως κυττάρων μη επεξεργασμένων σε καλλιέργεια), χωρίς αντίστοιχη πτώση της βιωσιμότητας, των ποσοστών γονιδιακής μεταφοράς ή του μέσου αριθμού των ενσωματωμένων ιικών αντιγράφων. Η γονιδιακή μεταφορά β-σφαιρίνης σε CD34+ κύτταρα θαλασσαιμικών ασθενών απέδωσε in vitro ποσοστά β-σφαιρίνης σε επίπεδα θεωρητικά ικανά να αποτρέψουν τις μεταγγίσεις. Τα Plerixafor+G-CSF-κινητοποιημένα κύτταρα παρήγαγαν σημαντικά περισσότερη β-σφαιρίνη ανά ιικό αντίγραφο σε υγρές καλλιέργειες τελικώς διαφοροποιημένων ερυθροειδικών κυττάρων. In vivo, τα Plerixafor+G-CSF-κύτταρα επέδειξαν σημαντική υπεροχή πολυγραμμικής εμφύτευσης βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Ο σημαντικά αυξημένος αριθμός CD34+ κυττάρων που συλλέγονται με Plerixafor+G-CSF, η υψηλότερη έκφραση β-σφαιρίνης στα Plerixafor+G-CSF-κινητοποιημένα κύτταρα ανά ιικό αντίγραφο και η υπεροχή εμφύτευσής τους μετά από μεταμόσχευση υπό ελαττωμένης έντασης προπαρασκευαστικό σχήμα, συνολικά υποδηλώνουν ότι αποτελούν τη βέλτιστη πηγή μοσχεύματος για τη γονιδιακή θεραπεία της θαλασσαιμίας. Παρ’όλα αυτά, επιβεβαίωση της εκτίμησης αυτής, θα καθοριστεί από τα ποσοστά διαμόλυνσης και τα επίπεδα έκφρασης της διαγονιδιακής β-σφαιρίνης in vivo.
La rêverie aquatique dans les textes de chansons modernes (1946-2011) des pays méditerranées de l’Union européenne
Authors: Μακρής Παναγιώτης
Published: August 2021

Within the concept of this research, the lyrics of 214 songs of modern Mediterranean E.U. countries (selected from 40,000 lyrics found) are analysed in the context of literary style structures, categorised by the water element in its different forms: liquid (sea, ocean, lakes, rivers, running water, tears, rain), solid (ice, snow, hail) or gasious (clouds, fog, mist, steam) in order to find the relationship between lyrics of classical poetry and modern songs and that between songwriters of the mediterranean E.U. countries. The results indicate that the texts of modern songs are close contact with classical poetry and folk songs, and that songwriters of the Mediterranean EU are more sensitive to the "charms of the sea", in contrast to classical poetry, where according to studies by Gaston Bachelard, there is a dominance of fresh water to the reverie of the poets.
Από το vaudeville στο theatre de Boulevard
Authors: Κωστογιαννόπουλος Κωνσταντίνος
Published: August 2021

L’auteur dramatique Sacha Guitry (1885-1957) marque la dramaturgiecomique de la France. Il accepte l’influence du vaudeville et, en intégrant dans sonoeuvre la majorité des thèmes de ses prédécesseurs, il se révèle un représentant majeurdu théâtre de Boulevard. Au travers d’une approche sémiologique de ses pièces, ons’aperçoit qu’il reflète son amour pour le théâtre et à la fois, il démontre la profondeurde sa pensée, en abordant des sujets comme la conquête du bonheur, l’égalité desmembres de la société, la solitude, la signification du travail, l’existence de Dieu, la mort,le respect de l’équilibre mental des enfants et l’enseignement qui s’adapte à la réalitécontemporaine. Sacha Guitry présente ses personnages comme des jouets du désircharnel, qui les mène à contester l’importance de l’institution du mariage. En mêmetemps, ces personnages revendiquent le droit de reprendre la liberté, en recherchant unnouvel amour qui est capable de les aider à remédier le vide psychologique.
Μελέτη των παραγόντων που επιδρούν στην ποιότητα του χοιρινού κρέατος
Authors: Μάντης Φώτιος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν ο έλεγχος της προ σφαγής μεταχείρισης, της εποχής του έτους, του φύλου και του γονοτύπου (γονίδιο της αλοθάνης) στην ποιότητα του χοιρινού κρέατος και του σφάγιου καθώς και στην ευζωία των χοίρων, σε Ελληνικές συνθήκες παραγωγής. 590 χοίροι διασταυρωμένων φυλών από 9 διαφορετικές εκτροφές εσφάγησαν σε ένα βιομηχανικό σφαγείο κατά τη διάρκεια 15 μηνών. Στον επιμήκη ραχιαίο μυ μετρήθηκαν το pH 45 λεπτά και 24 ώρες μετά τη σφαγή, οι παράμετροι του χρώματος (CIE L*, a*, b*), η απώλεια οπού, η απώλεια βρασμού, οι τιμές WBSF και το μήκος των σαρκομεριδίων. Από δείγματα αίματος όλων των χοίρων έγινε απομόνωση DNA και υπολογίστηκε η συχνότητα εμφάνισης του μεταλλαγμένου αλληλομόρφου (n) του γονιδίου της αλοθάνης με την τεχνική των RFLPs. Οι μακράς διάρκειας μεταφορές αύξησαν το pH45 και pH24 και μείωσαν την απώλεια οπού σε σύγκριση με τις βραχείας διάρκειας. Οι τιμές L*, a*, b*, χροιάς και απώλειας βρασμού ήταν υψηλότερες μετά από βραχείας διάρκειας μεταφορά, το μήκος των σαρκομεριδίων ήταν μεγαλύτερο μετά από βραχεία μεταφορά ενώ δεν διέφεραν οι τιμές της δύναμης διατομής. Το pH45 και το pH24 ήταν χαμηλότερα, η απώλεια οπού και η απώλεια βρασμού ήταν υψηλότερες κατά τις θερμότερες περιόδους, ενώ οι τιμές WBSF δεν επηρεάστηκαν από την εποχή του έτους. Το χρονικό διάστημα ανάπαυσης δεν επηρέασε τα χαρακτηριστικά της ποιότητας του κρέατος. Το κρέας των αρσενικών ήταν σκοτεινότερο σε σύγκριση με τους ευνουχισμένους και δεν διέφερε από τους θηλυκούς χοίρους. Η απώλεια οπού, οι τιμές a* και b*, η χροιά, ο κορεσμός και η απώλεια βρασμού δεν επηρεάστηκαν από το φύλο των χοίρων. Οι τιμές WBSF ήταν υψηλότερες στους αρσενικούς χοίρους από τους θηλυκούς, ενώ στους ευνουχισμένους δεν διέφερε από τους αρσενικούς και τους θηλυκούς. Το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο (n) του γονιδίου της αλοθάνης ανιχνεύτηκε μόνο στο 2,8 % των χοίρων που μελετήθηκαν. Για τον προσδιορισμό της επίδρασης της μεθόδου αναισθητοποίησης, 80 χοίροι, σε δύο ομάδες των 40 ατόμων / ομάδα εσφάγησαν με ένα από δύο διαφορετικά συστήματα αναισθητοποίησης: με διοξείδιο του άνθρακα (CO2) (90 %) και με ηλεκτρική αναισθητοποίηση κεφαλής (1,3A για 7 sec σε 50 Hz). Μετρήθηκαν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που αναφέρθηκαν παραπάνω και η συχνότητα των καταγμάτων της σπονδυλικής στήλης και των αιμορραγικών αλλοιώσεων των μυών για την εκτίμηση της ποιότητας των σφάγιων και καταγράφηκαν τα σημεία αναγνώρισης της επιτυχούς αναισθητοποίησης. Δεν διαπιστώθηκαν διαφορές στις τιμές των παραμέτρων L*, a*, στην απώλεια οπού και στις τιμές WBSF λόγω της μεθόδου αναισθητοποίησης. Η ηλεκτρονάρκωση κεφαλής προκάλεσε χαμηλότερο pH45 λεπτά και υψηλότερο pH24 υψηλότερες τιμές b* και μεγαλύτερη απώλεια βρασμού σε σχέση με το CO2. Η ποιότητα του σφάγιου βελτιώθηκε με το CO2 αφού δεν προκλήθηκαν κατάγματα οστών και αιμορραγίες στους μυς. Όσον αφορά την ευζωία των χοίρων η αναισθητοποίηση με CO2 ήταν αποτελεσματικότερη από την ηλεκτρονάρκωση στην εγκατάσταση της αναισθησίας.
Ιστορία και πολιτισμός
Authors: Ελευθερίου Πιπίνη
Published: August 2021

Στο πεδίο της τοπικής ιστορίας, της ιστορίας της τέχνης και του υλικού πολιτισμού το ερευνητικό πρόβλημα που καλούμαστε να λύσουμε για πρώτη φορά είναι η κατανόηση των συνθηκών, που συνδιαμόρφωσαν το πολιτισμικό συγκείμενο στην ελληνική Θράκη όσον αφορά στην τέχνη της ξυλογλυπτικής από το 1930 έως το 2011. Πρόκειται για μια ιστορική εθνογραφική επιτόπια έρευνα, στην οποία ως ερευνητικό υλικό χρησιμοποιούμε συνεντεύξεις ξυλογλυπτών (γλωσσικό υλικό) και ξυλόγλυπτα έργα τέχνης (οπτικό υλικό). Στις συνεντεύξεις εφαρμόζουμε την ψυχολογική ανάλυση λόγου και αναζητούμε τα διαφορετικά γλωσσικά ρεπερτόρια με τα οποία οι συμμετέχοντες κατασκευάζουν αυτοπροσδιορισμούς, οι οποίοι σημαίνουν δράση, ιστορική, ταξική, πολιτισμική ταυτότητα. Στα ξυλόγλυπτα έργα εφαρμόζουμε την κοινωνικοϊστορική-πολιτισμική ανάλυση, διότι ως εικόνες, μεταφέρουν σύντομα νοήματα και μέσω του νοήματος που μεταφέρουν μας δίνουν πληροφορίες για το ιστορικό, κοινωνικό, ταξικό και πολιτισμικό συγκείμενο δημιουργίας στον τόπο και στο χρόνο που αναφερόμαστε. Στα ξυλόγλυπτα έργα εφαρμόζουμε και τη μορφολογική-μορφοϊστορική ανάλυση. Κατά την ανάλυση μελετούμε στοιχεία της μορφής σε σχέση με παραμέτρους, που καθορίζονται από: τις ιστορικές-οικονομικές-κοινωνικές συνθήκες, τις κατασκευαστικές μεθόδους, τα υλικά, τις επιλογές του καλλιτέχνη, την αισθητική και χρησιμότητα των δημιουργημάτων, ώστε το κάθε αντικείμενο να τοποθετηθεί στο παρελθόν με βάση τα συμφραζόμενα που προκύπτουν από τη σύνθεση και λειτουργικότητα. Από τα αποτελέσματα της ανάλυσης προκύπτει ότι τα ξυλόγλυπτα έργα ανακαλούν κουλτούρες και παραδόσεις μιας προηγούμενης εποχής. Οι δημιουργοί ως λαϊκοί, αυτοδίδακτοι τεχνίτες, μέσω των γλωσσικών πόρων που χρησιμοποιούν, επικεντρώνονται στη σημασία διατήρησης της ξυλογλυπτικής τέχνης. Είναι τόσο παραγωγοί όσο και καλλιτέχνες και συμμετέχουν στην οικονομική και πολιτιστική παραγωγή της καθημερινής ζωής. Το νόημα που μεταφέρουν τα έργα τα τοποθετεί στο χώρο και στο χρόνο που αναφερόμαστε, στην τάξη και την τοπική οικονομία. Η αξιοποίηση του πρωτογενούς ερευνητικού υλικού (ξυλόγλυπτα έργα) στην εκπαίδευση μέσω της προσέγγισης της ψηφιακής ιστορίας, την οποία προτείνουμε, μπορεί να συμβάλει σημαντικά στη γνώση της πολιτισμικής ιστορίας της ελληνικής Θράκης από το 1930 έως το 2011, καθώς και στην ευρύτερη γνώση της τέχνης και της παράδοσης στα όρια του νεοελληνικού παραδοσιακού πολιτισμού.
Το θεσμικό πλαίσιο και η ιδεολογική λειτουργία της ελληνικής εκπαίδευσης στη Σάμο την περίοδο της ηγεμονίας (Αύγουστος 1834-Μάρτιος 1913)
Authors: Ορφανού Αλεξία
Published: August 2021

Η παρούσα ερευνητική προσπάθεια έχει ως σκοπό την αποτύπωση και ερμηνεία της εκπαιδευτικής ιστορίας του ελληνισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με εστίαση στην τοπική ιστορία της Σαμιακής Ηγεμονίας ή Πριγκιπάτου, που αποτέλεσε «ημιαυτόνομο» ιδιότυπο καθεστώς με οθωμανική επικυριαρχία. Οι επιμέρους στόχοι της μελέτης συνίσταται: α) στην παρουσίαση και ανάλυση της ιδιαιτερότητας του θεσμικού πλαισίου της ελληνικής εκπαίδευσης στη Σαμιακή Ηγεμονία, περίπτωση που καθιστά αναγκαία την επιστημονική εστίαση, αφού δεν υπάγεται στο θεσμικό πλαίσιο των υπόλοιπων ελληνικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και β) στην παρουσίαση και ανάλυση της ιδεολογικής λειτουργίας της εκπαίδευσης για τη διαμόρφωση μίας ολοκληρωμένης εικόνας της αλληλεπίδρασης της πολιτικοκοινωνικής και εκπαιδευτικής πραγματικότητας. […]
Δημόσιες ηλεκτρονικές προμήθειες
Authors: Πάντα Μαρία
Published: August 2021

Η αποτελεσματική διαχείριση των δημόσιων προμηθειών αναδεικνύεται σε ζήτημαεξαιρετικής σημασίας το οποίο έχει επιπτώσεις τόσο στα οικονομικά των δημοσίωνοργανισμών όσο και στην λειτουργία τους. Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο διεξαγωγήςτων δημόσιων προμηθειών, ιδιαιτέρως στις διαδικασίες αξιολόγησης τωνπροσφορών, αν και απλό στην εφαρμογή, παρουσιάζει ελλείψεις και δεν εξασφαλίζειπάντοτε την επιλογή της συμφερότερης προσφοράς. Στο πλαίσιο του ΕθνικούΣυστήματος Ηλεκτρονικών Δημοσίων Προμηθειών είναι απαραίτητη η καθιέρωσηνέου συστήματος αξιολόγησης το οποίο θα είναι δίκαιο για τους συμμετέχοντες καιαποδοτικό για τους δημόσιους οργανισμούς.Προς την κατεύθυνση αυτή, η παρούσα διατριβή προτείνει και παρουσιάζει μια νέαμεθοδολογία αξιολόγησης προσφορών στο πλαίσιο του Εθνικού ΣυστήματοςΗλεκτρονικών Δημοσίων Προμηθειών. Κύρια χαρακτηριστικά της είναι η υιοθέτησημοντέλων γραμμικού προγραμματισμού τα οποία, με βάση τη συγκριτική αξιολόγησητων προσφορών (benchmarking), εκτιμούν δείκτες αποδοτικότητας οι οποίοιαξιοποιούνται για την κατάταξη τους και τελικώς για την ανάδειξη του μειοδότη.Κύρια χαρακτηριστικά των μοντέλων αυτών είναι η χρήση μεταβλητών συντελεστώνστάθμισης της βαθμολογίας στα κριτήρια αξιολόγησης και τιμής προσφοράς καθώςεπίσης και η ευελιξία τους να ενσωματώνουν ιδιαίτερες απαιτήσεις όπως γιαπαράδειγμα σύγκριση προσφορών σε διαγωνισμούς υπηρεσιών με πολλαπλές τιμέςπροσφοράς.Η εργασία αυτή χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο εισαγωγικό μέρος περιλαμβάνειτρία κεφάλαια στα οποία παρουσιάζονται συνοπτικά θέματα του ηλεκτρονικούεπιχειρείν που αφορούν τη λειτουργία των δημοσίων οργανισμών και αναλύεται τοΕθνικό Σύστημα Ηλεκτρονικών Δημοσίων Προμηθειών. Στο δεύτερο μέροςπαρουσιάζεται η προτεινόμενη μεθοδολογία αξιολόγησης. Αναλυτικά στο Κεφάλαιο2.1 σχολιάζεται το ισχύον πλαίσιο αξιολόγησης προσφορών και με τη βοήθειααναφορών σε δημοσιευμένες προκηρύξεις διαγωνισμών και αριθμητικούπαραδείγματος, εντοπίζονται και προβάλλονται οι αδυναμίες και τα προβλήματα που αυτό εμφανίζει. Στο Κεφάλαιο 2.2 παρουσιάζεται η βιβλιογραφία για τις ποσοτικέςμεθόδους αξιολόγησης προμηθευτών και προσφορών τους που μέχρι σήμερα έχειδημοσιευθεί. Στη συνέχεια, στο Κεφάλαιο 2.3 παρουσιάζεται η προτεινόμενημεθοδολογία και τα μοντέλα γραμμικού προγραμματισμού τα οποία βασίζονται στηνΠεριβάλλουσα Ανάλυση Δεδομένων (Data Envelopment Analysis). Στο τρίτο μέρος,για την τεκμηρίωση της καταλληλότητας της προτεινόμενης μεθοδολογίας,παρουσιάζονται δύο εφαρμογές-μελέτες περιπτώσεων που αντιστοιχούν σεπραγματικά προβλήματα αξιολόγησης προσφορών για υπηρεσίες σε φορείς τουδημοσίου. Τέλος, στο Παράρτημα Ι αναφέρεται συνοπτικά η σχετική θεωρία τηςΠεριβάλλουσας Ανάλυσης Δεδομένων που αποτελεί τη βάση της προτεινόμενηςμεθοδολογίας.
Η επίδραση των συγχωνεύσεων και εξαγορών στην αποτελεσματικότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.
Authors: Ρεπούσης Σπυρίδων
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η διερεύνηση των επιδράσεων των συγχωνεύσεων και εξαγορών στην αποτελεσματικότητα του Ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Εξετάζεται η επίδραση των συγχωνεύσεων και εξαγορών με τρία διαφορετικά υποδείγματα ελέγχου της μεθόδου «ανάλυσης γεγονότος» (event study) και με τη χρήση 20 αριθμοδεικτών της μεθόδου της λειτουργικής αποδοτικότητας (operating performance). Ένα άλλο σημαντικό θέμα που εξετάζεται είναι οι επιδράσεις των συγχωνεύσεων και εξαγορών στο πλούτο των μετόχων (wealth effects), εάν δηλαδή δημιουργούν πλούτο, εάν δημιουργούν αξία. Συνοψίζοντας τα αποτελέσματα, φαίνεται ότι τόσο οι εξαγοράζουσες όσο και οι εξαγοραζόμενες τράπεζες του δείγματος με το Υπόδειγμα της Αγοράς αρχίζουν να πραγματοποιούν στατιστικά ιδιαίτερα σημαντικές θετικές Αθροιστικές Μέσες μη Κανονικές Αποδόσεις σε επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας α=5%, δέκα (10) ημέρες πριν την ημερομηνία ανακοίνωσης του γεγονός που μπορεί να αποτελεί ένδειξη ή να οφείλεται σε διαρροή πληροφοριών (information leakage) ή φημολογία ή εσωτερική πληροφόρηση (inside information). Τα ευρήματα αυτά θέτουν σε αμφισβήτηση την ημι-ισχυρή μορφή ορθολογικής κεφαλαιαγοράς για το Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών. Επίσης προέκυψε ότι σε επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας 5% και 10%, δεν υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά δηλαδή το γεγονός της συγχώνευσης ή εξαγοράς δεν έχει επίπτωση στην αξία των εμπλεκόμενων τραπεζών και δεν αυξάνει ή δεν δημιουργεί αξία για τους μετόχους. Με την μέθοδο της αξιολόγησης της λειτουργικής απόδοσης ή των λογιστικών στοιχείων ή operating performance, με βάση τα δημοσιευμένα λογιστικά στοιχεία εξετάστηκαν είκοσι (20) αριθμοδείκτες. Φαίνεται ότι οι περισσότεροι από αυτούς, εμφανίζουν αρνητική μέση μεταβολή ή διαφορά. Δηλαδή παρατηρείται κυρίως επιδείνωση μετά τη συγχώνευση ή εξαγορά χωρίς όμως αυτή να είναι στατιστικά σημαντική. Επίσης τα συμπεράσματα είναι πιο δύσκολο να εξαχθούν εάν συγκριθούν οι αριθμοδείκτες των συγχωνευόμενων ή εξαγοραζόμενων τραπεζών με τους αριθμοδείκτες των μη συγχωνευόμενων ή μη εξαγοραζόμενων τραπεζών. Τα αποτελέσματα των αριθμοδεικτών διχάζουν αφού άλλοτε δείχνουν καλύτερα αποτελέσματα για τις συγχωνευόμενες ή εξαγοραζόμενες τράπεζες και άλλοτε για τις μη συγχωνευόμενες ή μη εξαγοραζόμενες τράπεζες.
Η σημασία της λεπτίνης, της αντιπονεκτίνης και της ρεζιστίνης στο σακχαρώδη διαβήτη της κύησης
Authors: Δημητρακάκη Αλεξάνδρα
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Σκοπός της μελέτης είναι να διερευνήσει τις μεταβολές των συγκεντρώσεων της λεπτίνης, της αντιπονεκτίνης και της ρεζιστίνης πριν και μετά τον τοκετό και να αποσαφηνίσει το ρόλο των ορμονών αυτών στον σακχαρώδη διαβήτη της κύησης.ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Ελήφθησαν δείγματα αίματος από 30 φυσιολογικές έγκυες γυναίκες και από 30 γυναίκες με σακχαρώδη διαβήτη της κύησης κατά την 24η - 28η εβδομάδα της κύησης, την 38η εβδομάδα της κύησης, τον τοκετό και την 3η ημέρα μετά τον τοκετό. Μετρήθηκαν οι μεταβολές των τιμών στον ορό και στον ομφάλιο λώρο της ινσουλίνης, της λεπτίνης, της αντιπονεκτίνης και της ρεζιστίνης καθώς και των παραμέτρων μεταβολισμού των υδατανθράκων σε κάθε ομάδα. Τα αποτελέσματα αναλύθηκαν με τη μέθοδο ANOVA, τη δοκιμασία Fischer ‘s post hoc και την ανάλυση πολλαπλής συσχέτισης.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι γυναίκες με σακχαρώδη διαβήτη της κύησης σε σύγκριση με τις φυσιολογικές έγκυες γυναίκες εμφάνισαν υψηλότερες τιμές λεπτίνης στον ορό κατά την 24η –28η εβδομάδα της κύησης (29,92±24,02 ng/ml έναντι 12,90 ± 5,69 ng/ml, p=0,0003) και την 3η ημέρα μετά τον τοκετό (10,12±8,38 ng/ml έναντι 4,40±3,82 ng/ml, p= 0,001), στον ομφάλιο λώρο κατά τον τοκετό (13,86±28,64 ng/ml έναντι 2,59±1,80 ng/ml, p=0,03) καθώς και του πηλίκου της συγκέντρωσης της λεπτίνης στον ομφάλιο λώρο προς το βάρος νεογνού (4,64±10,16 ng/ml/gr έναντι 0,82±0,56 ng/ml/gr, p=0,04).Υπήρχε μία μείωση των επίπεδων της λεπτίνης την 3η ημέρα μετά τον τοκετό και στις δύο ομάδες. Επίσης, στις γυναίκες με σακχαρώδη διαβήτη της κύησης, την 3η ημέρα μετά τον τοκετό, ο δείκτης μάζας σώματος της μητέρας συσχετιζόταν θετικά με τις τιμές της λεπτίνης στον ορό (R= 0,44, r=0,01). Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων στον ορό και στον ομφάλιο λώρο όσον αφορά τις συγκεντρώσεις της αντιπονεκτίνης. Στις γυναίκες με σακχαρώδη διαβήτη της κύησης, παρατηρήθηκε μείωση των τιμών της ρεζιστίνης μετά τον τοκετό και την 3η ημέρα μετά τον τοκετό οι τιμές της ρεζιστίνης στον ορό ήταν χαμηλότερες σε σύγκριση με τις φυσιολογικές έγκυες γυναίκες (0,19±0,10 ng/ml έναντι 0,26±0,11 ng/ml, p=0,02).ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο σακχαρώδης διαβήτης της κύησης είναι μία κατάσταση αυξημένης αντίστασης στην ινσουλίνη. Υψηλά επίπεδα λεπτίνης στο σακχαρώδη διαβήτη της κύησης δείχνουν ότι αυτή η ορμόνη παίζει σημαντικό ρόλο στη παθογένεση του σακχαρώδους διαβήτη της κύησης όσο και στη ρύθμιση του βάρους και την ανάπτυξη του εμβρύου. Η παρούσα μελέτη δεν αποδεικνύει κάποιο ρόλο της αντιπονεκτίνης στην αυξημένη αντίσταση στην ινσουλίνη. Μείωση των επιπέδων της ρεζιστίνης μετά τον τοκετό υποδηλώνει τη συμβολή του πλακούντα στην παραγωγή της ρεζιστίνης.
Η εικονογράφηση των μύθων του Αισώπου στην ελληνική παιδική λογοτεχνία (1958-2000)
Authors: Παπανικολάου Σωτηρία
Published: August 2021

Η μελέτη διερευνά την καλλιτεχνική πορεία της εικονογράφησης των μύθων του Αισώπου στην Ελληνική παιδική λογοτεχνία από το 1958-2000, με στόχο να συμβάλλει στον προβληματισμό, την ευαισθητοποίηση και την εξοικείωση των εκπαιδευτικών όσον αφορά την προσέγγιση της εικόνας στο παιδικό βιβλίο. Η μεθοδολογική προσέγγιση των εικόνων στην παρούσα έρευνα βασίζεται στα ευρύτερα πλαίσια της μεθόδου του Πανόφσκι (Ervin Panofsky 1892-1968) και αφορά την εικονογραφική περιγραφή, την εικονολογική ανάλυση και την παιδαγωγική προσέγγιση κάθε εικόνας. Σύμφωνα με μελετητές η διαχρονική εξέταση αποτελεί προϋπόθεση για την ουσιαστική κατανόηση της εικόνας. Από την έρευνα προκύπτει ότι οι μύθοι του Αισώπου εκδίδονται ανελλιπώς. Την περίοδο που εξετάζουμε κυκλοφόρησαν 60 συλλογές, 29 σειρές και 8 βιβλία με έναν μύθο. Οι εκδότες (μαζί με τα τυπογραφεία) ανέρχονται σε 59. Έως το 1974 επεκράτησε, κυρίως, η αναπαραστατική, ρεαλιστική, περιγραμμική, στατική αι «παιδιάστικη» εικονογράφηση, ενώ, ιδιαίτερα μετά το 1980, έχουμε καλλιτεχνικές καινοτομίες. Καλή και κακή ποιότητα ανθούν ταυτόχρονα, ενώ, παλαιότερες και νεώτερες εικονογραφικές τάσεις αλληλοκαλύπτονται μέχρι το τέλος του αιώνα. Μέχρι σήμερα δεν έχουν προσδιοριστεί αντικειμενικά κριτήρια που να καθορίζουν την ποιότητα ενός έργου (εικόνα, πίνακα) και να αξιολογούν την εικονογράφηση του παιδικού βιβλίου. Η γνώση των βασικών στοιχείων της εικόνας, οι συγκρίσεις και παρατηρήσεις της τεχνοτροπίας, της σχέσης κειμένου-εικόνας και της καλλιτεχνικής ποιότητας των βιβλίων διαχρονικά, μπορεί να αποτελέσουν τη βάση πάνω στην οποία θα κινηθεί ο παιδαγωγός ώστε να σχεδιάζει μόνος του τη μεθοδολογική προσέγγιση των εικόνων υποβάλλοντας στα παιδιά τις κατάλληλες ερωτήσεις επανατροφοδοτώντας τις αντιδράσεις τους και ενθαρρύνοντας το στοχασμό τους.
Η συμβολή της Νέας Σκηνής στην εξέλιξη του νεοελληνικού θεάτρου
Authors: Παπανικολάου Βάνια
Published: August 2021

[…] Με αφετηρία το νέο υλικό που προέκυψε από την αποδελτίωση του Τύπου της εξαετίας (1901-1906) και φυσικά το Αρχείο Κωνσταντίνου Χρηστομάνου, η παρούσα έρευνα ξεκίνησε έχοντας ως πρωταρχική μέριμνα να αφηγηθεί την ιστορία της Νέας Σκηνής και να συντάξει ένα, όσο γινόταν, πιο λεπτομερές Ημερολόγιο Παραστάσεων. Παράλληλα με την εξιστόρηση της θεατρικής διαδρομής της Νέας Σκηνής επιχειρήθηκαν κάθετες τομές σε επιμέρους ζητήματα για να σχηματιστεί μια όσο το δυνατόν πληρέστερη εικόνα για την καλλιτεχνική, και όχι μόνο, φυσιογνωμία της. Καταβλήθηκε προσπάθεια ώστε οι οικονομικές, καλλιτεχνικές ή σκηνικές πρακτικές, που υιοθετήθηκαν και εφαρμόστηκαν τα πέντε αυτά χρόνια, να ενταχθούν μέσα στα συγκεκριμένα ιστορικά και κοινωνικά διακείμενα προκειμένου να κατανοηθούν τα κίνητρα του Χρηστομάνου αλλά και να αξιολογηθούν, όσο γίνεται αντικειμενικότερα, οι αντιδράσεις (θετικές και αρνητικές) της ελληνικής κοινωνίας της εποχής. […]
Μελέτη των μακροχρόνιων παρατηρούμενων μεταβολών της τροχιακής περιόδου στα διπλά εκλειπτικά αστρικά συστήματα
Authors: Νανούρης Νικόλαος
Published: August 2021

Το ερευνητικό αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αφορά τη θεωρητική μελέτη μακροχρόνιων μεταβολών της τροχιακής περιόδου σε διπλά εκλειπτικά αστρικά συστήματα. Η μελέτη αυτή έχει ως σκοπό την ανάπτυξη της μεθοδολογίας εκείνης μέσω της οποίας θα καθίσταται δυνατός ο υπολογισμός του ελάχιστου απαιτούμενου χρονικού εύρους παρατηρήσεων ώστε οι επιπτώσεις της δράσης του εκάστοτε εξεταζόμενου μηχανισμού να είναι μετρήσιμες μέσω της ανάλυσης των αντίστοιχων διαγραμμάτων O-C. Η παρατηρησιακή υποστήριξη της διατριβής στηρίζεται στον προσδιορισμό χρόνων ελαχίστων που έχουν προκύψει μετά από την παρατήρηση διπλών συστημάτων σε μακροχρόνια κλίμακα η οποία αγγίζει ή και ξεπερνά τα 100 χρόνια. Επιβάλλοντας ένα μοντέλο σταθερής περιόδου (γραμμική εφημερίδα) στους διαθέσιμους χρόνους ελαχίστων, η μελέτη των μεταβολών της περιόδου γίνεται με βάση τη χρονική διαμόρφωση των παραγόμενων υπολοίπων. Η ανάλυση των διαγραμμάτων O-C, όπως έχει ιστορικά επικρατήσει ο όρος, έχει αποδειχθεί αξιόπιστο μέσο εξαγωγής συμπερασμάτων σχετικά με το χρονικό ρυθμό μεταβολής της περιόδου ενώ, συμπληρωματικά, χρησιμοποιείται ως μέσο επιβεβαίωσης της παρουσίας συγκεκριμένων φυσικών μηχανισμών που προκαλούν τις μεταβολές της περιόδου. Η μεθοδολογία που παρουσιάζεται είναι πρωτότυπη και είχε δύο βασικούς στόχους. Ο πρώτος στόχος είναι ο προσδιορισμός των απαιτούμενων συνθηκών (π.χ. στάθμη θορύβου, χρονικό παράθυρο, ένταση φυσικών μηχανισμών) ώστε μια συγκεκριμένη φυσική διαδικασία να καθίσταται ανιχνεύσιμη μέσω της ανάλυσης των διαγραμμάτων O-C. Προσδιορίζονται έτσι αναλυτικές εκφράσεις της τροχιακής περιόδου και των συναρτήσεων εκείνων που οφείλουν να διαμορφώνουν το αντίστοιχο διάγραμμα O-C (συνθετικά διαγράμματα) κάτω από την επίδραση του εκάστοτε μηχανισμού. Κάτω από την επιλογή συγκεκριμένης στάθμης θορύβου, εκτιμώνται τα κρίσιμα απαιτούμενα χρονικά διαστήματα μετά τα οποία ο κάθε μηχανισμός (ξεχωριστά) καθίσταται ανιχνεύσιμος. Ο δεύτερος στόχος αφορά την αξιολόγηση του βαθμού αξιοπιστίας ορισμένων παραδοχών που μέχρι σήμερα υϊοθετούνταν σε πληθώρα αναλύσεων διαγραμμάτων O-C και εύκολα μπορεί να βρει κανείς στην υπάρχουσα βιβλιογραφία (π.χ. η παραβολική τάση ως δείκτης παρουσίας ενός μακροχρόνιου μηχανισμού). Η προτεινόμενη μεθοδολογία οδήγησε σε χρήσιμες και απλές μαθηματικές σχέσεις εκτίμησης φυσικών παραμέτρων των εμπλεκόμενων μηχανισμών με βάση την πληροφορία η οποία έχει προκύψει από την ανάλυση των διαγραμμάτων O-C και εφαρμόστηκε σε επτά αποχωρισμένα διπλά συστήματα. Πέντε από αυτά (YY Gem, CV Boo, DU Leo, HS Hya, WZ Oph) δεν παρουσιάζουν καμία ένδειξη μεταβολής της περιόδου τους, κάτι το οποίο εξηγήθηκε με επιτυχία κάτω από τη συνδυασμένη δράση της απώλειας μάζας και της μαγνητικής πέδησης. Επιπλέον, πραγματοποιηθήκαν ορισμένες παρατηρησιακές και στατιστικές μελέτες με σκοπό τον προσδιορισμό της ακρίβειας του χρόνου ελαχίστου και τους παράγοντες που μπορούν να επιδράσουν και να οδηγήσουν σε πιθανή λανθασμένη εκτίμησή του.
Τέχνες και γράμματα
Authors: Γουγάκης Γεώργιος
Published: August 2021

[…] Στην παρούσα μελέτη θα διερευνηθεί αναλυτικά η λειτουργία των εκδοχών της Αντιγόνης, δευτερευόντως και του Οιδίποδα, στη ζωγραφική της εποχής, την ποίηση, τη λογοτεχνία και το θέατρο. Θα εξεταστεί το θέμα της πρόσληψης ως εικαστικής μετεγγραφής ή ερμηνείας, ή ως άλλης εκδοχής της τραγωδίας σε έργα του πρώτου περίπου μισού του 19ου αιώνα, και θα επιχειρηθεί να καταδειχθεί η συμβολή της μέσω των συσχετισμών των Γραμμάτων και των Τεχνών, στις ερμηνείες του γαλλικού νεοκλασικισμού και ρομαντισμού. Στους στόχους της διατριβής αυτής δεν υπάρχει προαίρεση για πρόσθεση ενός ακόμη ορισμού του νεοκλασικισμού και του ρομαντισμού στους ήδη υπάρχοντες, υπάρχει όμως η ελπίδα ότι, μέσα από τη διερεύνηση της σχέσης του τραγικού ήρωα της αρχαιοελληνικής δραματικής ποίησης και των έργων των Γάλλων του πρώτου περίπου μισού του 19ου αι. θα φωτιστεί μια πλευρά των σύνθετων αυτών καλλιτεχνικών κινημάτων. […]
Nanos Valaoritis traducteur
Authors: Παπαρήγα Φωτεινή
Published: August 2021

Αντικείμενο αυτής της διατριβής είναι η εξέταση των μεταφράσεων του Νάνου Βαλαωρίτη υπό το πρίσμα της Θεωρίας της Πρόσληψης. Το μεταφραστικό έργο του Νάνου Βαλαωρίτη αποτελεί μια στοχευμένη εργασία που αποσκοπεί στην επαφή και την επικοινωνία των τριών λογοτεχνιών, της αγγλικής, της ελληνικής και της γαλλικής, και ως εκ τούτου ενδείκνυται για τη μελέτη των επιδράσεων τόσο στους αναγνώστες όσο και στα κείμενα. Η διατριβή ακολουθώντας την απαγωγική διαδικασία χωρίζεται σε τρία μέρη που αποτελούνται από μια σειρά κεφαλαίων. Στο πρώτο μέρος αναπτύσσονται οι κύριες ιδέες των αναγνωστοκεντρικών θεωριών έχοντας ως βάση τη σχετική βιβλιογραφία των θεωρητικών Iser και Jauß. Στο δεύτερο μέρος εξετάζεται η μετάφραση ως αισθητικό φαινόμενο. Μελετάται δηλαδή η μετάφραση ως μια διαδικασία που ξεκινά με την πρόσληψη ενός λογοτεχνικού κειμένου από τον μεταφραστή για να καταλήξει στην πρόσληψη του εν λόγω έργου από τους αλλόφωνους αναγνώστες. Αναλυτικότερα, ένα λογοτεχνικό έργο δεν παρέχει στους αναγνώστες όλων των εποχών το ίδιο αισθητικό αποτέλεσμα. Ακόμη και το ποιο έργο θεωρείται ‘μεταφράσιμο’ ποικίλει ανά τους καιρούς, υπόκειται δηλαδή στις αισθητικές προτιμήσεις και στις καλλιτεχνικές ενασχολήσεις μιας εποχής. Ούτε όμως και η γλώσσα μένει αμετάβλητη στο πέρασμα του χρόνου. Από την άλλη, ο τρόπος που μια πολιτιστική ομάδα δεξιώνεται ένα αλλόφωνο κείμενο εξαρτάται πολλές φορές κι από παράγοντες που δεν είναι αυστηρά κειμενικοί, όπως για παράδειγμα από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η λογοτεχνία υποδοχής, από τα πρόσωπα που αναλαμβάνουν τη μεταφορά του έργου από τη μια γλώσσα στην άλλη, καθώς και από τις εφημερίδες, τα περιοδικά, τους εκδοτικούς οίκους. Εν ολίγοις, η πρόσληψη ενός έργου επηρεάζεται και από παράγοντες μη κειμενικούς. Στο τρίτο μέρος της διατριβής, ανατρέχοντας στις ιδέες που αναπτύχθηκαν στα δύο πρώτα θεωρητικά μέρη, μελετώνται οι μεταφράσεις του Νάνου Βαλαωρίτη. Η αλληλουχία των κεφαλαίων ξεκινά από την κειμενική ανάλυση για να περάσει στην ανάλυση του περικειμένου, όσες φορές αυτό καθίσταται δυνατό. Το σύνολο των μεταφράσεων χωρίζεται σε τέσσερα κεφάλαια με τα υποκεφάλαιά τους: στο πρώτο περιλαμβάνονται οι μεταφράσεις του από τα ελληνικά στα αγγλικά, στο δεύτερο οι μεταφράσεις του από τα ελληνικά στα γαλλικά, στο τρίτο οι μεταφράσεις του από τα γαλλικά στα αγγλικά και από τα αγγλικά στα γαλλικά, και το τέταρτο μέρος περιέχει τις μεταφράσεις του από τα αγγλικά και τα γαλλικά στα ελληνικά. Προκύπτει συνεπώς ότι ο Νάνος Βαλαωρίτης από πολύ νεαρή ηλικία κατάφερε να εισχωρήσει στους λογοτεχνικούς κύκλους της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Αμερικής και με διάφορες παρεμβάσεις (συνεντεύξεις, ραδιοφωνικές εκπομπές, διαλέξεις, άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες) πέρα από τις μεταφράσεις του των ελλήνων ποιητών να συμβάλει στην εξοικείωση των αλλόφωνων αναγνωστών και συγγραφέων με την ελληνική λογοτεχνία.
Aspects du couple le theatre du XXe siecle
Authors: Νούλη Σμαράγδα
Published: August 2021

Χωρισμένη σε δύο μέρη, η παρούσα διατριβή με τίτλο Όψεις του ζεύγους στο θέατρο του 20ου αιώνα μελετά το θεατρικό ανδρόγυνο στο πρώτο μέρος και το ομόφυλο ζεύγος στο δεύτερο μέρος. Η μελέτη της δυαδικής μορφής γίνεται στον άξονα της θεατρικής κατηγορίας του χώρου αφενός και της θεματικής του θανάτου αφετέρου. Τα θεατρικά ανδρόγυνα που εξετάζονται προέρχονται από ένα corpus έργων που αποτελείται από αρχαίες τραγωδίες, σύγχρονες μεταγραφές τους στο ελληνικό και γαλλικό θέατρο και από έργα του μοντέρνου θεάτρου. Το σχήμα του ανδρογύνου, στην καταγωγή του οποίου γίνεται αναφορά στο Συμπόσιο του Πλάτωνα, είναι μία μορφή αρχέτυπη για το θέατρο. Στο πρώτο μέρος με τίτλο « Αγάπη και μίσος στο ετερόφυλο ζεύγος» εξετάζεται η δυναμική του ζεύγους σαν μία σχέση αντίρροπων δυνάμεων που εμπλέκονται σε μία συνεχή διαμάχη η οποία καταλήγει σε νικητή και ηττημένο. Η μελέτη επικεντρώνεται στα κίνητρα των προσώπων τα οποία ποικίλλουν, στο αποτέλεσμα της διαμάχης, καθώς και στο χώρο όπου κινούνται οι θεατρικοί ήρωες. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας εξετάζονται οι σχέσεις συμπληρωματικότητας και αντιθετικότητας που χαρακτηρίζουν ομόφυλα ζευγάρια σε αρχαίες τραγωδίες, και σε μεταγραφές τους στον 20ο αιώνα, όπως και σε έργα του σύγχρονου θεάτρου. Τα δύο μέρη του ζεύγους, ενισχύοντας την ύπαρξη τους μέσα από τη διαφορετικότητα, καταλήγουν στην ταύτιση που προκύπτει μέσα από την αλληλοσυμπλήρωση τους. Ο χώρος, ακολουθώντας την εξέλιξη του θεάτρου μεταλλάσσεται και, από πλαίσιο δράσης και κοινωνικό δείκτη στα αρχαία έργα, γίνεται αντανάκλαση του ψυχισμού των προσώπων και προέκταση της προσωπικότητας τους στο σύγχρονο θέατρο. Ο θάνατος που άλλοτε αποτελεί μέσο εκδίκησης και κυριαρχίας του άλλου φύλου κι άλλοτε πηγή ελευθερίας μέσω της φυγής του ενός από τα δύο μέρη στα θεατρικά ανδρόγυνα γίνεται μέσο διαφοροποίησης ή ταύτισης στα θεατρικά ομόφυλα ζεύγη. Η δραματική σύζευξη των χαρακτήρων, συνεπακόλουθο της σκηνικής τους συμβίωσης, αναδεικνύει τη δυαδική μορφή σε υπαρξιακή ανάγκη του προσώπου. Η σκηνική παρουσία του Άλλου είναι καθοριστικής σημασίας για το θέατρο και η μορφή του ζεύγους, ετερόφυλου ή ομόφυλου, είναι παρούσα τόσο στην αρχαία όσο και στη σύγχρονη δραματουργία. Τα ετερόφυλα όπως και τα ομόφυλα δυαδικά σχήματα έχουν ανάγκη την παρουσία του άλλου για να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη τους και να συνεχίσουν την ζωή τους πάνω στο θεατρικό σανίδι. Ο θάνατος, ως απουσία του άλλου, συνεπάγεται του τέλος του ζεύγους όπως και το τέλος του έργου. Για τα δραματικό πρόσωπο, ο Άλλος ικανοποιεί μία υπαρξιακή ανάγκη και για το ίδιο το θέατρο αποτελεί συστατικό στοιχείο και δραματουργική αρχή.
Η διαφοροποίηση των αρχέγονων ενδοθηλιάκων κυττάρων μετά από πρόκληση ισχαιμίας σκέλους σε μύες
Authors: Βογιατζή Γεωργία
Published: August 2021

Σκοπός: Ως αγγειογένεση αναφέρεται η παραγωγή αγγειακού δικτύουαπό προγονικά κύτταρα. Στην έρευνα αυτή, εξετάστηκε αν ηκινητοποίηση των αιµοποιητικών κυττάρων από την ερυθροποιητίνη(EPO) ή η απευθείας ενδοµυϊκή έγχυση ενδοθηλιακών προγονικώνκυττάρων (EPCs) βελτιώνει την αιµατική ροή σε πειραµατικά µοντέλαισχαιµίας σκέλους.Μέθοδοι: Άρρενες µύες C57BL/6 που υπέστησαν ισχαιµία αριστερούσκέλους, χωρίστηκαν σε τέσσερις οµάδες και έλαβαν φυσιολογικό ορό,EPO, EPCs ή EPO και EPCs αντίστοιχα. Η αιµατική ροή και στα δύοάκρα εκτιµήθηκε µε τη χρήση του Laser Doppler την 1η, 7ηκαι 28ηηµέρα. Η πυκνότητα τριχοειδών στους ισχαιµικούς µύες εκτιµήθηκε µετη βοήθεια του συνεστιακού µικροσκοπίου την 28ηηµέρα. Η ποσοτικήreal time RT-PCR χρησιµοποιήθηκε για τη µέτρηση της µεταβολής τηςέκφρασης του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα, τωναγγειοποιητινών -1 (Ang-1) και -2 (Ang-2) και του υποδοχέα τους Tie-2.Αποτελέσµατα: Ο λόγος της αιµατικής ροής ισχαιµικών προς µηισχαιµικών άκρων την 1ηηµέρα ήταν ίδιος για όλες τις οµάδες. Ο λόγοςαυξήθηκε και στις τρεις οµάδες σε σχέση µε την οµάδα ελέγχου την 7ηηµέρα και αυτή η αύξηση διατηρήθηκε την 28ηηµέρα για την οµάδα EPO ή ακόµα και αυξήθηκε για τις οµάδες EPCs και EPO και EPCs. Ηπυκνότητα των τριχοειδών ήταν ίδια για την οµάδα ελέγχου µεταξύισχαιµικών και µη ισχαιµικών µυών, αλλά αυξήθηκε στους ισχαιµικούςµύες στις άλλες τρεις οµάδες. Η έκφραση των VEGF, Ang-2 και Tie-2αυξήθηκε για τις οµάδες EPO, EPCs και EPO και EPCs. Ωστόσο, ηέκφραση της Ang-1 δεν φάνηκε να διαφέρει.Συµπέρασµα: Η απευθείας έγχυση EPO και EPCs βελτιώνει τηναιµατική ροή στα ισχαιµικά άκρα. Η θεραπεία µε EPO και EPCs προάγειτην αγγειογένεση και αυξάνει την δηµιουργία νέων αγγείων µέσω τηςευόδωσης του Ang-2/Tie-2 µονοπατιού και της αναστολής της Ang-1. Ταευρήµατα αυτά, υποδεικνύουν την άµεση αγγειογόνο και έµµεσηπαρακρινή δράση τόσο της EPO όσο και των EPCs στο αγγειακόσύστηµα µετά από πρόκληση ισχαιµίας σκέλους.