bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μικροκυματικές τεχνικές προσανατολισμού ακτινοβολούμενης δέσμης
Authors: Φακουκάκης Φανούριος
Published: August 2021

Οι Ηλεκτρονικά Προσανατολιζόμενες Συστοιχίες αποτελούν ένα ευρύ ερευνητικό πεδίο, με εφαρμογές στα συστήματα Ραντάρ και τις δορυφορικές επικοινωνίες, καθώς και σε ένα μεγάλο πλήθος ηλεκτρομαγνητικών συστημάτων εκπομπής-λήψης. Πέρα από τη συστοιχία κεραιών, η βασικότερη διάταξή τους είναι το δίκτυο διαμόρφωσης δέσμης, το οποίο είναι υπεύθυνο για τη μορφοποίηση και τον προσανατολισμό της ακτινοβολούμενης δέσμης.Στην παρούσα διατριβή σχεδιάζονται, κατασκευάζονται και μετρώνται καινοτόμα δίκτυα διαμόρφωσης δέσμης, τα οποία προσφέρουν βελτιωμένη λειτουργία στα συστήματα ηλεκτρονικά προσανατολιζόμενων συστοιχιών. Τα χαρακτηριστικά που βελτιώνονται είναι πρωτίστως το επίπεδο των πλευρικών λοβών, ο αριθμός και η ικανότητα στροφής των ακτινοβολούμενων δεσμών και δευτερευόντως, το εύρος ζώνης.Συγκεκριμένα, αρχικά σχεδιάζεται ένα σύστημα με πίνακα Butler, το οποίο διαθέτει χαμηλούς δευτερεύοντες λοβούς και αυξημένο αριθμό ακτινοβολούμενων δεσμών. Το σύστημα βασίζεται από τη μία πλευρά σε κλασικές τεχνικές, όπως η ταυτόχρονη διέγερση ζεύγους θυρών εισόδου για τη δημιουργία διαγράμματος ακτινοβολίας χαμηλών δευτερευόντων λοβών και από την άλλη, εισάγει την τεχνική της ολίσθησης της ακολουθίας φάσης εξόδου, με στόχο την αύξηση του αριθμού των δεσμών. Τα αριθμητικά και πειραματικά αποτελέσματα κρίνονται ικανοποιητικά.Ακολούθως, η έρευνα έχει να κάνει με την ανάπτυξη καινοτόμων δικτυωμάτων τύπου πίνακα Butler και Nolen με δυνατότητα δημιουργίας ανομοιόμορφων κατανομών πλάτους τροφοδοσίας. Το επίπεδο των δευτερευόντων λοβών που μπορεί να επιτευχθεί είναι εν γένει χαμηλότερο από -30dB. Τα αποτελέσματα των πειραματικών μετρήσεων είναι ικανοποιητικά, επιβεβαιώνοντας τη σχεδιαστική αρχή και σε μεγάλο ποσοστό, τις αρχικές προδιαγραφές. Η μεθοδολογία σχεδιασμού μπορεί να εφαρμοσθεί και σε δισδιάστατες τοπολογίες, κατάλληλες για την τροφοδοσία επίπεδων συστοιχιών. Η μελέτη επεκτείνεται και σε σύμμορφες κυκλικές και πολυεδρικές συστοιχίες, οι οποίες παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, εξαιτίας της γεωμετρίας τους. Έμφαση δίνεται στην τεχνική της μεταγωγής της διέγερσης, όπου παρουσιάζονται αποδοτικότεροι τρόποι εφαρμογής της, με σκοπό την αποτελεσματικότερη κάλυψη του κυκλικού γωνιακού τομέα. Τέλος, η παρούσα διατριβή μελετά την ανάπτυξη ευρυζωνικών ραδιοσυχνοτικών συστοιχιών μέσω της υλοποίησης μικροκυματικών δικτύων διαμόρφωσης δέσμης. Η τεχνική προέρχεται από τη Μικροκυματική Φωτονική. Τα αποτελέσματα σε επίπεδο προσομοίωσης συστήματος είναι ικανοποιητικά, όπως επίσης και τα πειραματικά αποτελέσματα των μετρήσεων του αναλογικού μικροκυματικού δικτυώματος που κατασκευάστηκε. Έτσι, επιτυγχάνεται προσανατολισμός της δέσμης απαλλαγμένος από το “στραβισμό”, με καθυστέρηση πραγματικού χρόνου, σε ένα ραδιοσυχνοτικό εύρος ζώνης που κυμαίνεται στο 30%.
Defects in the synthesis of human haemoglobin
Authors: Σταθοπούλου Ρεγγίνα
Published: August 2021

The work described is concerned with the biosynthesis of haemoglobin in human reticulicytes and bone marrow cells with particular reference to abnormal haemoglobins. The work in abnormal haemoglobins was supported by structural studies and involved a - and ß - chain variants, some of the latter being unstable. In some of the individuals with α or ß - chain variants, as well as in a number of subjects with β- thalassaemia, the estimation of the free α - chian pool was carried out. Using the same methodology, an attempt was made to detect chain fragments in the latter group of subjects. In the α - chian variants, attention was paid to the different proportions of the same α - chian abnormal haemoglobin in different individuals. Notably so in the case of haemoglobin G Philadelphia. The results supported the interpretation that here are four α - chian genes and that the α - G Philadelphia gene may occur together with threee, two or one normal α - chian genes respectively, the number of normal α - chian genes being potentially decreased by α - thalassaemia. With ß - chain variants a number of low proportion abnormal haemoglobins in the blood was studied. The globin chain synthesis pattern in the reticulocytes was compared with the haemoglobin composition in the mature red cells and the clinical condition of the subjects. Structural changes in haemoglobin were related to the rate of its synthesis. In some instances, both the synthesised amount of the variant was low as well as its proportion in the mature red cells. In others, notably haemoglobin E and Haemoglobin newcastle, the synthesis rate of the variant was normal but its proportion in the circulating red cells was low. Possible molecular mechanisms are either instability of the variant ß - chain of defective association into functioning polymer.
Η εξέλιξη του ποντιακού ζητήματος μέσα από διπλωματικές πηγές των ΗΠΑ, της Ιταλίας και του Βατικανού. 1850-1924
Authors: Καστρινάκης-Παναγόπουλος Αλέξανδρος
Published: August 2021

Η διατριβή παραθέτει και αναλύει την σχέση του Πόντου με το διεθνές σύστημα ισορροπιών, τη γεωπολιτική προσέγγιση της περιοχής, την εσωτερική πολιτική διάσταση κατά την περίοδο 1850-1924 και τις τοπικές, εκπαιδευτικές και κοινωνικές τους επιδράσεις, με βάση συγκρινόμενο και αδημοσίευτο αρχειακό υλικό.
Αντιμετώπιση δυσλειτουργικών αιμορραγιών μήτρας με μεθόδους καταστροφής ενδομητρίου 2ης γενεάς ( μικροκύματα - διπολική διαθερμία ραδιοκυμάτων)
Authors: Αθάνατος Δημήτριος
Published: August 2021

Αντιμετώπιση δυσλειτουργικών αιμορραγιών μήτρας με μεθόδους καταστροφής του ενδομητρίου 2ης γενιάς: Διπολική διαθερμία ραδιοκυμάτων (Novasure) vs Microwave Endometrial Ablation (MEA): μια τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή.Σκοπός: Σκοπός της παρούσας τυχαιοποιημένης κλινικής δομικής είναι να συγκριθεί η αποτελεσματικότητα της διπολικής διαθερμίας υπερήχων (Novasure)με αυτή της καταστροφής ενδομητρίου με μικροκύματα (ΜΕΑ), σε περιπτώσεις δυσλειτουργικών αιμορραγιών μήτρας.Υλικό-Μέθοδος: Με βάση τον αρχικό υπολογισμό δείγματος, 66 προ εμμηνοπαυσιακές γυναίκες αποτέλεσαν το δείγμα αυτής της μελέτης. Η κατανομή τους σε δύο ομάδες (Novasure: n=33 – MEA: n=33) έγινε με χρήση λίστας τυχαίων αριθμών. Η καταστροφή του ενδομητρίου σε κάθε ασθενή έγινε σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή κάθε συσκευής. Στη συνέχεια οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν για χρονικό διάστημα διάρκειας ενός έτους. Κύρια έκβαση της μελέτης, αποτέλεσε η αμηνόρροια στους 12 μήνες μετά την εφαρμογή της μεθόδου.Αποτελέσματα: Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε καταστροφή του ενδομήτριου με Novasure παρουσίασαν σημαντικά αυξημένη πιθανότητα αμηνόρροιας 12μήνες μετά την εφαρμογή της μεθόδου (75.8%), σε σχέση με τις ασθενείς στις οποίες έγινε χρήση του MEA (24.2%) για τον ίδιο σκοπό (ποσοστιαία διαφορά:+51.5%, 95% CI: +27.8 to +67.7; NNT~2).Συμπεράσματα: Με βάση τα αποτελέσματα της πρώτης σχετικής τυχαιοποιημένης μελέτης, η καταστροφή του ενδομητρίου με τη χρήση Novasure παρουσιάζει σημαντικά μεγαλύτερη πιθανότητα αμηνόρροιας στους 12 μήνες μετά την εφαρμογή της μεθόδου σε σχέση με τη χρήση MEA.
Αξιολόγηση κόστους και αποτελεσματικότητας εμφυτευμένων καρδιακών απινιδωτών και συσκευών αμφικοιλιακής βηματοδότησης
Authors: Φανουργιάκης Ιωάννης
Published: August 2021

Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να αξιολογηθεί το κόστος της διαδικασίαςεμφύτευσης, το συνολικό νοσοκομειακό κόστος και το κόστος παρακολούθησης ασθενώνπου υποβλήθηκαν σε εμφύτευση συσκευών βηματοδότη και απινιδωτήΜέθοδος: Μονοκεντρική προοπτική cost of illness μελέτη πραγματοποιήθηκε από τονΑύγουστο του 2008 έως και τον Ιούλιο του 2009. Συνολικά 464 ασθενείς στρατολογήθηκαν(370 υποβλήθηκαν σε εμφύτευση συσκευών βηματοδότη και 94 σε συσκευή απινιδωτή).Δεδομένα ανάλωσης πόρων από τους ασθενείς αποτιμήθηκαν από την εισαγωγή των ασθενώνστη μελέτη και στους 6 και 12 μήνες μετά την διαδικασία της εμφύτευσης.Μετέπειτα, το κόστος της διαδικασίας εμφύτευσης, το συνολικό νοσοκομειακό κόστος και τοκόστος παρακολούθησης υπολογίστηκε χρησιμοποιώντας την bottom up approach.Αποτελέσματα: Το μέσο κόστος της διαδικασίας εμφύτευσης των βηματοδοτών και τωναπινιδωτών (συμπεριλαμβανομένου του κόστους των συσκευών, ηλεκτροδίων, άλλωναναλωσίμων και ώρα προσωπικού) υπολογίστηκε, (95% CI), σε € 1.803 (€ 1.758 - € 1.858)και € 13.521 (€ 13.153 - € 13.892), αντίστοιχα.Το μέσο συνολικό κόστος νοσηλείας (συμπεριλαμβανομένου του κόστους της διαδικασίαςεμφύτευσης, του κόστους νοσηλείας, του κόστους των εργαστηριακών και απεικονιστικώνδιαγνωστικών εξετάσεων και το έμμεσου κόστους που αποδίδεται στην παραγωγικότητα πουχάνεται λόγω της νοσηλείας των ασθενών) ήταν € 3.926 (€ 3.711 - € 4.167) για τιςβηματοδοτικές συσκευές και € 17.764 (€ 16.852 - € 18.692) για τις απινιδωτικές συσκευές.Το μέσο ετήσιο κόστος παρακολούθησης (άμεσο και έμμεσο) ήταν € 1.816 (€ 1.433 - €2.421) για τις βηματοδοτικές συσκευές και € 2.819 (€ 2.115 - € 3.703) για τις απινιδωτικέςσυσκευές. Δεν ανιχνεύθηκαν διαφορές στην ετήσιο κόστος ανάμεσα σε ασθενείς με αρχικήεμφύτευση και αντικατάσταση.Συμπέρασματα: Αυτά τα δεδομένα αποκάλυψαν ότι, αν και αυτές οι συσκευές συνδέονταιμε ένα σχετικά υψηλό αρχικό κόστος (up-front cost), το ετήσιο κοινωνικό κόστος μετά τηνεμφύτευση είναι χαμηλό. Ως εκ τούτου, η εμφύτευση αυτών των συσκευών θα πρέπει ναενθαρρύνεται εφόσον αυτές οι συσκευές μειώνουν τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα χωρίςυψηλή οικονομική επιβάρυνση για την κοινωνία.
Η συμβολή της πράσινης επιχειρηματικότητας στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των βιομηχανικών περιοχών της χώρας
Authors: Βήκας Ιωάννης-Οδυσσέας
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη και οι προοπτικές ενίσχυσης του θεσμού των Βιομηχανικών Περιοχών στην Ελλάδα και των επιχειρήσεών τους, στο πλαίσιο της βιώσιμης ανάπτυξης και της πράσινης επιχειρηματικότητας. Μέσα από την επισκόπηση του θεσμού, εξετάζονται οι δυνατότητες των Βιομηχανικών Περιοχών της χώρας να ακολουθήσουν το μοντέλο της βιομηχανικής οικολογίας και της βιομηχανικής συμβίωσης, με απώτερο στόχο την εύρεση προτάσεων για τη βιώσιμη ανάπτυξή τους και την ταυτόχρονη ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς τους. Οι Βιομηχανικές Περιοχές, αποτελώντας ένα σύνολο πολλών επιχειρήσεων που βρίσκονται σε γεωγραφική εγγύτητα και έναν πόλο ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής τους, παρουσιάζουν σημαντικές προοπτικές για την προώθηση ευρύτερων δράσεων πράσινης επιχειρηματικότητας σε μεγαλύτερη κλίμακα, ακολουθώντας το μοντέλο ανάπτυξης των περιβαλλοντικών βιομηχανικών πάρκων του εξωτερικού. Μέσα από την έρευνα αναδεικνύονται τα οφέλη της δομημένης περιβαλλοντικής διαχείρισής τους, η σημασία της ανάπτυξης συνεργειών μεταξύ των επιχειρήσεών τους σε τομείς, όπως η ανταλλαγή και χρήση υποπροϊόντων, καθώς και τα οφέλη που μπορεί να έχει η συνεργασία των Βιομηχανικών Περιοχών και των επιχειρήσεών τους με εξωτερικούς φορείς. Η πρωτογενής έρευνα που πραγματοποιήθηκε κατά το χρονικό διάστημα 2012-2013, επεκτάθηκε σε 19 θεσμοθετημένες Βιομηχανικές Περιοχές της χώρας και 3 άτυπες Βιομηχανικές Περιοχές (Βιομηχανικές Ζώνες). Σε αυτή συμμετείχαν 100 επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται εντός των Βιομηχανικών Περιοχών, μέσω της συμπλήρωσης δομημένου ερωτηματολογίου. Η περιγραφική και η επαγωγική στατιστική επεξεργασία των στοιχείων μέσα από την παραγοντική ανάλυση και τις γραμμικές και λογιστικές παλινδρομήσεις, αναδεικνύουν παράγοντες που επηρεάζουν την περιβαλλοντική επίδοση των επιχειρήσεων των Βιομηχανικών Περιοχών, το βαθμό ικανοποίησής τους από τη λειτουργία τους εντός της Βιομηχανικής Περιοχής, τη χρήση Συστημάτων Περιβαλλοντικής Διαχείρισης και το βαθμό ανάπτυξης συνεργειών με πανεπιστημιακά ιδρύματα. Η θετική σχέση που προκύπτει μεταξύ της περιβαλλοντικής επίδοσης μιας επιχείρησης με τη χρήση υποπροϊόντων άλλων επιχειρήσεων, καθώς και με τη χρήση Συστημάτων Περιβαλλοντικής Διαχείρισης, αναδεικνύει τη σημασία της βιομηχανικής συμβίωσης και της δομημένης περιβαλλοντικής διαχείρισης καθώς και τα οφέλη που αυτές μπορούν να προσφέρουν στις επιχειρήσεις και στις Βιομηχανικές Περιοχές. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν μέσω της ανάλυσης των στοιχείων της πρωτογενούς έρευνας και της βιβλιογραφικής ανασκόπησης που προηγήθηκε, οδηγούν στις τελικές προτάσεις για την ορθή περιβαλλοντική διαχείριση των Βιομηχανικών Περιοχών, την κατά το δυνατόν καλύτερη αξιοποίηση των υποπροϊόντων των επιχειρήσεων, την προώθηση της πράσινης επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας, τη βελτίωση του διοικητικού μοντέλου των Βιομηχανικών Περιοχών και τη συνολική ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητάς τους.
Υπολογιστική μελέτη νιτροπαραγώγων της μεθυλθειϊλικής ρίζας (CH3S)
Authors: Σάλτα Ζωή
Published: August 2021

Οι παγκοσμίου κλίμακας εκπομπές και δραστικότητα του Διμεθυλοσουλφιδίου (CH3SCH3, DMS) το καθιστούν ως ένα από τα πιο αναπόσπαστα συστατικά του κύκλου του θείου (S) στην Ατμόσφαιρα. Το DMS οξειδώνεται ταχέως μέσω ενός πολύπλοκου μηχανισμού στην αέρια φάση, ο οποίος αποτελείται από ένα μεγάλο αριθμό χημικών ειδών και πολλών αντίστοιχων αντιδράσεων. Το αντικείμενο μελέτης της παρούσας διδακτορικής διατριβής αρχίζει με την υπολογιστική μελέτη μιας από τις πιο σημαντικές αντιδράσεις στο συνολικό μηχανισμό οξείδωσης του θείου στην ατμόσφαιρα, τη θερμική αποσύνθεση της μεθυλθειομεθοξυλικής ρίζας CH3SCH2O σε φορμαλδεΰδη CH2O και μεθυλθειιλική ρίζα CH3S. Χρησιμοποιώντας κβαντομηχανικές ab initio μεθόδους και τεχνικές θεωρίας συναρτησιακής πυκνότητας (DFT), υπολογίζονται οι μοριακές δομές, δονητικές συχνότητες, ενεργειακές και θερμοδυναμικές ιδιότητες των ανωτέρω χημικών ειδών, ενώ πραγματοποιείται και μια εκτίμηση της σταθεράς ταχύτητας k της αντίδρασης, βάσει της «Θεωρίας Μεταβατικής Κατάστασης» (TST). Έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους απομάκρυνσης της CH3S στην ατμόσφαιρα είναι οι αντιδράσεις της με Ο3/ΝΟ2. Ως εκ τούτου, με τη χρήση των ίδιων υπολογιστικών μεθόδων μελετάται αναλυτικά ο συνολικός μηχανισμός της αντίδρασης CH3S+NO2, ήτοι ενεργειακά ελάχιστα και μεταβατικές καταστάσεις. Το αντικείμενο μελέτης της παρούσας διδακτορικής διατριβής συνεχίζεται με τη διερεύνηση των παραγόμενων υπεροξυλικών ριζών CH3S(O)nOO (n=0, 1, 2), και των σουλφονικών ισομερών τους CH3S(O)nO (n=1, 2, 3), που προκύπτουν από την αντίδραση της CH3S με το 3Ο2, καθώς και της μεταξύ τους αντίδρασης ισομερισμού. Βάσει των ενεργειακών ιδιοτήτων των παραπάνω χημικών ειδών, υπολογίζονται οι Ενέργειες Διάσπασης Δεσμού (BDE) S-OO σε kcal/mol και διαμορφώνεται η ακόλουθη σειρά φθίνουσας σταθερότητας: CH3S(O)2OO>CH3SOO>CH3S(O)OO. Επιπρόσθετα, διερευνώνται όλες οι πιθανές υπεροξυνιτρικές ενώσεις CH3S(O)nOONO2, καθώς και οι αντίστοιχες ισομερείς νιτρικές ενώσεις, CH3S(O)n+1ONO2, CH3S(O)n+2NO2 (n=0, 1, 2), που θα προκύψουν από την αντίδραση των υπεροξυλικών ριζών με το NO2. Βάσει των ενεργειακών ιδιοτήτων των παραπάνω χημικών ειδών, υπολογίζονται οι Ενέργειες Διάσπασης Δεσμού (BDE) S-OO σε kcal/mol και παρατηρούμε ότι ακολουθείται η ίδια σειρά φθίνουσας σταθερότητας CH3S(O)2OOΝΟ2>CH3SOOΝΟ2>CH3S(O)OOΝΟ2. Τέλος, με τη χρήση των ίδιων υπολογιστικών μεθόδων μελετάται αναλυτικά ο συνολικός μηχανισμός της αντίδρασης της μεθυλσουλφονικής ρίζας CH3S(O)2 με το ΝΟ2. Επιβεβαιώνεται ότι τα κυριότερα προϊόντα που θα προκύψουν είναι τα CH3S(O)3+NO, κάτι που υποστηρίζει σθεναρά την αξιοπιστία της σχετικής υπόθεσης στην οποία βασίστηκε η μοναδική πειραματική αξιολόγηση της σταθεράς ταχύτητας της αντίδρασης.
Ανάπτυξη μεμβρανών για διαχωρισμό του CO2 από το H2
Authors: Ζαχαροπούλου Αρετή
Published: August 2021

Τα τελευταία χρόνια η ανάπτυξη ανόργανων μεμβρανών για διαχωρισμό αερίων μιγμάτων έχει αποκτήσει ιδιαίτερο ερευνητικό και τεχνολογικό ενδιαφέρον, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε πιο αποδοτικές διεργασίες διαχωρισμού σε βιομηχανικές, ενεργειακές και περιβαλλοντικές εφαρμογές, όπως η δέσμευση του CO2 προερχόμενου από θερμικές μονάδες, ο διαχωρισμός υδρογόνου από το αέριο προϊόν της αναμόρφωσης καυσίμων και η απομάκρυνση του CO2 από το φυσικό αέριο και το βιοαέριο. Η σύνθεση ανόργανων μεμβρανών βασίζεται σε διάφορες μεθόδους, όπως η χημική εναπόθεση από ατμό (CVD) και η πυρόλυση, ανάλογα με το είδος και τη χημική σύσταση της μεμβράνης. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν τρεις τύποι ανόργανων μεμβρανών ως προς τη συμπεριφορά τους στο διαχωρισμό αερίων μιγμάτων H2, CO2, CH4, και N2: (α) μεμβράνες άνθρακα, (β) μεμβράνες MoO3, (γ) μεμβράνες Deca-dodecasil 3 Rombohedral (DD3R). Η απόδοση των μεμβρανών αξιολογήθηκε με μετρήσεις διαπέρασης Ν2, Η2, CO2, CH4 και He συναρτήσει της θερμοκρασίας διαπέρασης. Στην περίπτωση των μεμβρανών άνθρακα, χρησιμοποιήθηκαν διαλύματα φουρφουρυλικής αλκοόλης-φουρφουράλης ως πρόδρομες ενώσεις και μελετήθηκε η επίδραση του είδους του καταλύτη, π-τολουόλο σουλφονικό οξύ (p-toluenesulfonic acid, PTSΑ) ή τριχλωριούχος σίδηρος (FeCl3), στον πολυμερισμό των πρόδρομων ενώσεων, και κατ’ επέκταση στη σύνθεση των μεμβρανών άνθρακα. Ειδικότερα, κατά τη διαδικασία της πυρόλυσης ο FeCl3 ανάγεται σε μεταλλικό σίδηρο, ο οποίος λειτουργεί ως καταλύτης γραφιτοποίησης κατά το σχηματισμό της μεμβράνης άνθρακα, τροποποιώντας τη δομή της στην περιοχή γειτνίασης με τα σωματίδια σιδήρου. Βρέθηκε ότι η παρουσία του σιδήρου δεν έχει ευεργετική επίδραση στις ιδιότητες της μεμβράνης ως προς το διαχωρισμό των αερίων που μελετήθηκαν. Οι μεμβράνες ΜοΟ3 παρασκευάσθηκαν σε πορώδεις σωλήνες Vycor. Εξετάσθηκαν τρεις μέθοδοι παρασκευής: (α) εμβάπτιση των σωλήνων σε διάλυμα που περιέχει MoCl5, (β) εξάχνωση του ΜοΟ3 και (γ) χημική εναπόθεση με ατμό (CVD) μέσω της αντίδρασης MoO2Cl2 ή MoCl5 και υδρατμού. Οι συντεθείσες μεμβράνες ΜοΟ3 δεν είναι σταθερές. Παρόλα αυτά, οι ληφθείσες μετρήσεις έδειξαν την ακόλουθη σειρά διαπέρασης αερίων: He > H2 >CO2> CH4 ≈ N2. Τέλος, εξετάσθηκε η απόδοση του τεκτοπυριτικού υλικού Deca- dodecasil-3Rombohedral (DD3R) στο διαχωρισμό CO2 από μίγματα που περιέχουν He, H2, N2, CH4 και CO. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις διαπέρασης των H2, CO2, N2, CH4 και CO ως συνάρτηση της θερμοκρασίας, της σύστασης και της πίεσης του ρεύματος εισόδου. Επίσης εξετάσθηκε η επίδραση της παρουσίας υγρασίας καθώς και της χρήσης ή μη φέροντος αερίου στην πλευρά του διηθήματος στην ειδική ροή μάζας των συστατικών. Σε όλες τις περιπτώσεις η μεμβράνη επέτρεψε την εκλεκτική μεταφορά του CO2 με σειρά διαπέρασης των αερίων: CO2>H2>Ηe>CO≥N2>CH4. Η βέλτιστη απόδοση της μεμβράνης εμφανίζεται σε χαμηλές θερμοκρασίες (273 Κ), ενώ η παρουσία υγρασίας στην τροφοδοσία δεν επηρέασε σημαντικά την απόδοσή της. Η εκλεκτικότητα της μεμβράνης μπορεί να αποδοθεί σε διαφορές στην προσρόφηση και διάχυση των αερίων που εξετάσθηκαν.
Επιδημιολογική και μοριακή μελέτη των ιών ηπατίτιδας σε συγκεκριμένη αγροτική περιοχή της Κρήτης
Authors: Δροσίτης Ιωάννης
Published: August 2021

Σκοπός: Μία οροεπιδημιολογική μελέτη διεξήχθη σε γεωγραφικά καθορισμένη περιοχή της Κρήτης, προκειμένου να μελετηθεί η συχνότητα συγκεκριμένων δεικτών ιών ηπατίτιδας στον αγροτικό πληθυσμό της, οι πιθανοί τρόποι μετάδοσής τους και να προσδιοριστεί η γονιδιακή σύσταση των ιών, θέματα τα οποία παρέμεναν εν πολλοίς άγνωστα.Η αναγκαιότητα της μελέτης προέκυψε από παρατηρήσεις:Υψηλού επιπολασμού των ιών ηπατίτιδας σε περιοχές της Κρήτης. Αύξησης χρονίων νοσημάτων ήπατος και Ca Ήπατος.Απουσίας επιδημιολογικών ερευνών στο γενικό πληθυσμόΤοποθεσία και συμμετέχοντες: Το δείγμα του προς εξέταση πληθυσμού αποτελέστηκε από μία ημιαστική και μια απομακρυσμένη αγροτική ομάδα. Συλλέχθηκαν δείγματα ορού από 876 άτομα (437 άνδρες και 439 γυναίκες) ηλικίας 15 ετών και άνω. Τα άτομα επιλέχθηκαν τυχαία από το μόνιμο πληθυσμό της περιοχής ευθύνης του Κ.Υ. Αρκαλοχωρίου, που αποτελούνταν από 5.705 άτομα.Στόχος ήταν η μελέτη του επιπολασμού επιλεγμένων δεικτών των ιών ηπατίτιδας.Αποτελέσματα: Το αντιγόνο επιφανείας ηπατίτιδας Β (HBsAg) βρέθηκε θετικό σε είκοσι εννέα άτομα, (3,3%). Αντισώματα κατά του πυρήνα του ιού της ηπατίτιδας Β (HBcAb) ανιχνεύτηκαν σε 287 ασθενείς (32,8%), ενώ αντισώματα κατά του ιού της ηπατίτιδας C (anti-HCV) ανιχνεύθηκαν σε δεκαεννέα ασθενείς, (2,2%). Η οροθετικότητα για την ημιαστική ομάδα ήταν αντίστοιχα: 3,4%, 19,1%, 2,1% και 3,2%, 48,8%, 2,2% για την ομάδα των απομακρυσμένων και αγροτικών περιοχών. Σχεδόν όλα τα άτομα ηλικίας > 45 ετών ήταν οροθετικά για αντισώματα κατά της ηπατίτιδας Α, ενώ περίπου το 80% του πληθυσμού στην ηλικιακή ομάδα 15-44 βρέθηκε να είναι οροθετικό.Ο γονότυπος D αντιπροσώπευε το 93,1% των αναλυθέντων θετικών δειγμάτων για Ηπατίτιδα B. Ένα δείγμα ταυτοποιήθηκε σαν γονότυπος Α (ποσοστό 3.4%) και ένα παρέμεινε αδιευκρίνιστο (3.4%). Η κατανομή των γονότυπων HCV είχε ως εξής: 1a: ποσοστό 15,7%, 1b: ποσοστό 31,5%, 1c: ποσοστό 5,2%. Συνολικά γονότυπος 1: 10 θετικά δείγματα, (ποσοστό 52,4%), 2a: 1 (ποσοστό 5,2%), και 3a: 8 θετικά δείγματα (ποσοστό 42,1%). Συμπέρασμα: Μια τριπλάσια αύξηση των δεικτών προηγηθείσας έκθεσης στον ιό, αλλά και των φορέων Ηπατίτιδας Β, βρέθηκε στον γηγενή Κρητικό πληθυσμό και στις αγροτικές περιοχές, σε σχέση με παλαιότερες εντοπισμένες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε αγροτικές περιοχές του νησιού. Είναι ακόμα άγνωστο αν η πρόσφατη οικονομική κρίση και οι δημογραφικές αλλαγές του πληθυσμού της Κρήτης συνέβαλαν σε αυτά τα αποτελέσματα. Η ενδημικότητα της Ηπατίτιδας C παραμένει σχετικά σταθερή, ωστόσο παρατηρήθηκε μία μεταβολή των γονότυπων της ηπατίτιδας C. Η έκθεση στην Ηπατίτιδα Α βρέθηκε να είναι υψηλότερη σε απομακρυσμένες και αγροτικές περιοχές και σε γηραιότερους κατοίκους, σε σύγκριση με ημιαστικές περιοχές και νέους. Η αιματογενής αναδεικνύεται η κύρια οδός μετάδοσης των ιών ηπατίτιδας B και C, ενώ οι ιατρογενείς παράγοντες και η ενδοοικογενειακή διασπορά οι σημαντικότερες αιτίες της.
Το πεδίο εφαρμογής του ενωσιακού δικαίου των δημοσίων συμβάσεων και ο παγκόσμιος οργανισμός εμπορίου
Authors: Αλεξοπούλου Μαρία
Published: August 2021

Με την απόφαση του Συμβουλίου 94/800/Ε.Κ. κυρώθηκαν οι συναφθείσες από την Ε.Κ. Συμφωνίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (Π.Ο.Ε.), μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η Συμφωνία για τις Δημόσιες Συμβάσεις. Με τη Συμφωνία αυτή, όπως έχει ερμηνευτεί από το δικαιοδοτικό όργανο του Π.Ο.Ε., διευρύνεται η έννοια της αναθέτουσας αρχής σε σχέση με την αντίστοιχη των κοινοτικών οδηγιών. Γεννάται, συναφώς, το ερώτημα εάν οι διατάξεις της Συμφωνίας του Π.Ο.Ε. για τις Δημόσιες Συμβάσεις αποτελούν βάση για τον προσδιορισμό του πεδίου εφαρμογής του δικαίου της Ε.Κ./Ε.Ε. για τις δημόσιες συμβάσεις.
Αναλυτική και πειραματική έρευνα επί ενός καινοτόμου μηχανισμού τριβής για την ανάσχεση των σεισμικών δράσεων και μετακινήσεων των γεφυρών
Authors: Παπαδόπουλος Ηλίας
Published: August 2021

Στο πλαίσιο της διατριβής προτείνεται μια πρωτότυπη διαμόρφωση των ακροβάθρων με την ενσωμάτωση ενός μηχανισμού παρεμπόδισης της ταλάντωσης και εν ταυτώ απόσβεσης σεισμικής ενέργειας, για την ανάσχεση των μετακινήσεων, με στόχο την ανακούφιση των κρίσιμων μελών του φέροντος οργανισμού των γεφυρών. Ο μηχανισμός συνίσταται εις μίαν πλάκα, στο ύψος του κάτω πέλματος του φορέα, του οποίου αποτελεί επέκταση προς και μέσα στο επίχωμα. Προκειμένου να τεκμηριωθεί η αξιοπιστία και η ασφάλεια της προτεινόμενης λύσης, διεξήχθη εκτεταμένη πειραματική διερεύνηση σε κατάλληλη διάταξη, υπό φυσική κλίμακα, με συνήθη αδρανή, και ρεαλιστικά κατακόρυφα φορτία, για σεισμικού μεγέθους μετακινήσεις και ταχύτητες φόρτισης. Εξετάστηκαν ο τύπος των αδρανών, το μέγεθος του κατακορύφου φορτίου και ο ρυθμός επιβολής της φόρτισης σε διάταξη μοναδιαίας επιφανείας. Η αναλυτική διερεύνηση διεξήχθη σε δύο στάδια μέσω μη γραμμικών δυναμικών αναλύσεων χρονοϊστορίας. Αρχικά έγινε προκαταρκτική παραμετρική ανάλυση μέσω της θεώρησης του ισοδύναμου μονοβάθμιου ταλαντωτή, και με βάση τα αποτελέσματα προτάθηκε μεθοδολογία για την αντισεισμική ενίσχυση νέων καθώς και υφιστάμενων γεφυρών. Σε δεύτερο στάδιο εφαρμόστηκε ο προτεινόμενος μηχανισμός σε τέσσερις περιπτώσεις γεφυρών που περιελάμβαναν γέφυρες με μονολιθική σύνδεση μεσοβάθρων-φορέα (ευθύγραμμες ή καμπύλες), πλωτές επί εφεδράνων καθώς και γεφυρών με συστήματα σεισμικής μόνωσης. Ο προτεινόμενος μηχανισμός είναι πολύ αποδοτικός καθώς η μείωση των δράσεων ανέρχεται σε ποσοστά μέχρι και άνω του 70%. Η μείωση του κόστους επιτυγχάνεται μέσω μείωσης των διαστάσεων των εφεδράνων και των αρμών, της διατομής και του οπλισμού των βάθρων και των απαιτήσεων θεμελίωσης.
Αιτήματα για το δικαίωμα στην κατοικία στις πόλεις της νότιας Ευρώπης
Authors: Σιατίτσα Δήμητρα
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή μελετά το στεγαστικό ζήτημα σε τρεις χώρες του Νότου της Ευρωπαϊκής Ένωσης την περίοδο 2000-2010 όπως αυτό αναδεικνύεται μέσα από τον λόγο και τη δράση διεκδικητικών κοινωνικών κινημάτων για την κατοικία στις μητροπόλεις των χωρών αυτών. Ο δημόσιος λόγος των κινημάτων, τα αιτήματα, η εξέλιξη των κινητοποιήσεων και οι μορφές δράσης εξετάζονται σε αντιπαράθεση και αλληλεπίδραση με τις δημόσιες πολιτικές κατοικίας στην κάθε χώρα. Ο σχεδιασμός της έρευνας βασίζεται κυρίως σε δυο πεδία: τις μελέτες κοινωνικών κινημάτων και κινημάτων πόλης και τις μελέτες του τομέα της κατοικίας από τις οποίες αντλούνται ερμηνευτικά εργαλεία και έννοιες με μια συνθετική προσέγγιση. Το δικαίωμα στην κατοικία διερευνάται ως μέρος της παρέμβασης του κράτους στις μελέτες κατοικίας και ως διαφιλονικούμενο πεδίο μεταξύ θεσμών και κοινωνικών κινημάτων κατοικίας.Η διατριβή εμβαθύνει σε τρεις μελέτες περίπτωσης και διαμορφώνει ένα κοινό πλαίσιο προσέγγισής τους με κοινή μεθοδολογία, αναλυτικές κατηγορίες και κοινά ερωτήματα. Συγκεκριμένα μελετώνται: το κίνημα για την κατοικία στην Ρώμη μετά το 2000, το κίνημα για αξιοπρεπή κατοικία στην Βαρκελώνη και τη Μαδρίτη την περίοδο 2005-2009 και η εξέλιξή του στο κίνημα ενάντια στις εξώσεις και τις υποθήκες μετά το 2009, και η ιστορική εξέλιξη των συγκρούσεων και του δημόσιου λόγου για την κατοικία στην Ελλάδα, με δεδομένη την απουσία ανάπτυξης κινημάτων σε αυτό το πεδίο την περίοδο μελέτης. Και στις τρεις περιπτώσεις δίνεται έμφαση στη γενεαλογία των δημόσιων πολιτικών και των κινημάτων, στην ιστορική συνέχεια και εξάρτηση των κινηματικών μορφών και των αιτημάτων, και στην μεταλλαγή τους την πρόσφατη περίοδο – διαφοροποιημένης και άνισης – νεοφιλελευθεροποίησης της οικονομίας και του κράτους. Η μελέτη του λόγου των κινημάτων βασίζεται στη μέθοδο ανάλυσης των νοηματικών πλαισίων, εξετάζοντας για την κάθε περίπτωση τη συγκρότηση του κινηματικού υποκειμένου, το διαγνωστικό και προγνωστικό πλαίσιο και τη νοηματοδότηση του δικαιώματος στην κατοικία. Τέλος γίνεται αποτίμηση των αποτελεσμάτων και της επίδρασης των υπό μελέτη κοινωνικών κινημάτων.Η συγκριτική παράθεση των τριών μελετών περίπτωσης εδραιώνουν ένα κοινό πεδίο κατανόησης του ζητήματος της κατοικίας στην κάθε χώρα μεμονωμένα και στη Νότια Ευρώπη συνολικότερα, και φωτίζει ερωτήματα που σχετίζονται με τις διαφορές και τις ομοιότητες, καθώς και ζητήματα που έχουν σημασία να συζητηθούν από κοινού.
Ορμόνες του θυρεοειδικού άξονα και καρκίνος των ωοθηκών
Authors: Γυφτάκη Ρεβέκκα
Published: August 2021

Η θυρεοειδοτρόπος ορμόνη (TSH) ρυθμίζει την φυσιολογική λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα, διαμέσου της σύνδεσής της με τον αντίστοιχο υποδοχέα (υποδοχέας θυρεοειδοτρόπου ορμόνης-TSHR), ο οποίος εκφράζεται στην επιφάνεια των θυρεοειδικών κυττάρων. Σύμφωνα με πρόσφατα βιβλιογραφικά δεδομένα ο TSHR εκφράζεται σε υψηλά επίπεδα από διάφορους ιστούς εκτός του θυρεοειδούς, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται και το φυσιολογικό επιφανειακό επιθήλιο της ωοθήκης. Ο ρόλος που διαδραματίζει η έκφραση του TSHR από ιστούς εκτός του θυρεοειδούς, δεν είναι πλήρως κατανοητός μέχρι σήμερα. Στα πλαίσια της παρούσας διατριβής εξετάζονται οι πιθανές μεταβολές στην έκφραση του TSHR από τα ωοθηκικά καρκινώματα, καθώς και ο πιθανός ρόλος τους στην διαδικασία της καρκινογένεσης.Ως εκ τούτου πραγματοποιήθηκε ανάλυση της έκφρασης του TSHR, με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο (real time quantitative polymerase chain reaction) και ανοσοϊστοχημεία σε δείγματα από 34 ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών και σε 10 δείγματα φυσιολογικού ιστού ωοθήκης (δείγματα ελέγχου). Στα καρκινώματα ωοθήκης παρατηρήθηκε ελάττωση του mRNA για τον TSHR, σε σύγκριση με τους φυσιολογικούς ιστούς, ενώ τα πρωτεϊνικά επίπεδα του TSHR ήταν σημαντικά αυξημένα στα καρκινικά δείγματα. Επίσης δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στα επίπεδα του mRNA για τον TSHR, σε σχέση με το ιστορικό θυρεοειδικής νόσου.Στα πλαίσια της παρούσας διατριβής παρατηρήθηκαν λοιπόν, για πρώτη φορά μεταβολές στην έκφραση του TSHR τόσο σε επίπεδο mRNA όσο και σε πρωτεϊνικό επίπεδο, στον καρκίνο των ωοθηκών. Η ασυμφωνία μεταξύ των ελαττωμένων επιπέδων mRNA και των αυξημένων επιπέδων πρωτεΐνης για τον TSHR, έχει ήδη περιγραφεί σε περιπτώσεις θυρεοειδικών καρκινωμάτων και πιθανότατα οφείλεται σε μεταβολές στην διαδικασία αποικοδόμησης από το σύστημα της ουβικιτίνης ή σε άλλους άγνωστους μέχρι σήμερα μηχανισμούς. Ως εκ τούτου απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για την διαλεύκανση του ρόλου των ανωτέρω ευρημάτων στην διαδικασία της ωοθηκικής καρκινογένεσης.
Η σημασία του σπιτιού
Authors: Βαζαίου Αύρα
Published: August 2021

Η διατριβή επικεντρώνεται σε μια πολυεπίπεδη ψυχοκοινωνική διερεύνηση της έννοιας του σπιτιού που αφορά τόσο στις κοινωνικές αναπαραστάσεις του όσο και στις συναισθηματικές διαστάσεις του δεσμού με τον οικείο χώρο του κατοικείν καθώς και στις πολλαπλές καθημερινές λειτουργίες της κατοίκησης. Όλες οι μεταβλητές διερευνήθηκαν μέσω ερωτηματολογίου που μοιράστηκε σε δείγμα 303 ατόμων. Οι κοινωνικές αναπαραστάσεις του σπιτιού συλλέχθηκαν με τη μέθοδο των ελεύθερων συνειρμών και το υλικό αναλύθηκε με την μέθοδο δομικής προσέγγισης των αναπαραστάσεων του P.Vergès (1994). Οι υπόλοιπες μεταβλητές (λειτουργικός και συναισθηματικός χωρικός δεσμός) διερευνήθηκαν μέσω ερωτηματολογίου με κλειστές και ανοιχτές ερωτήσεις. Πραγματοποιήθηκε ακόμα συμπληρωματικά ανάλυση περιεχομένου σε έντυπες διαφημίσεις στεγαστικών τραπεζικών δανείων καθώς και ημι-δομημένες συνεντεύξεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν σε σχέση με τις κοινωνικές αναπαραστάσεις του σπιτιού, ότι στο σύνολο του δείγματος, ο κεντρικός πυρήνας παραπέμπει σε έννοιες με ψυχολογικές σημασιοδοτήσεις, ενώ διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάλογα με το φύλο την κοινωνική τάξη και το καθεστώς κατοίκησης. Η αναπαράσταση του σπιτιού αναδεικνύει ως κυρίαρχα τα ψυχολογικά εκείνα στοιχεία που το καθιστούν κεντρικό αντικείμενο στη διερεύνηση του οικείου χώρου ως πρωταρχικού (ψυχολογικού, κοινωνικού και περιβαλλοντικού) τόπου οικειότητας και συναισθηματικής χωρικής επένδυσης. Τέλος, σε ότι αφορά στα αποτελέσματα σχετικά με τον χωρικό δεσμό, διαφάνηκε ότι ο λειτουργικός χωρικός δεσμός διαφοροποιείται εννοιολογικά και ποιοτικά από τον συναισθηματικό χωρικό δεσμό, αν και οι δύο αυτές μεταβλητές συσχετίζονται.
Η εθνική και η διεθνής κεφαλαιαγορά ως φορέας οριζόντιας διάχυσης της περιβαλλοντικής πολιτικής ή της πολιτικής για την αειφορία
Authors: Σεπετής Αναστάσιος
Published: August 2021

Ο βασικός στόχος της παρούσας διατριβής είναι να διαμορφώσει και να τεκμηριώσει επαρκή επιχειρήματα που θα αναδείξουν μια νέα πειστική επιστημονική προοπτική για τη δυνατότητα του συνόλου της αγοράς κεφαλαίου να παίξει ενεργό ρόλο στην προώθηση ολοκληρωμένων καθολικών πολιτικών αειφορικής ή περιβαλλοντικής διαχείρισης τόσο σε διεθνές όσο και σε εθνικό επίπεδο.Επιπλέον, το εμπειρικό τμήμα της έρευνας επιδιώκει να συντελέσει στη δημιουργία του πρώτου βήματος για να εγκαινιαστεί ένα ευρύτερο ερευνητικό πεδίο που θα συνδέεται με την ενσωμάτωση και την επίδραση πολιτικών αειφορικής ή περιβαλλοντικής διαχείρισης στην χρηματοοικονομική στρατηγική των επιχειρήσεων και του συνόλου της αγοράς.
Μελέτη των επιπέδων ορμονών του λιπώδους ιστού κατά τη διάρκεια του καταμηνίου κύκλου νεαρών φυσιολογικών γυναικών
Authors: Γιανισλής Γεώργιος
Published: August 2021

Η παρούσα μελέτη διερεύνησε τα επίπεδα της ρεζιστίνης, της αδιπονεκτίνης, της λεπτίνης και του διαλυτού υποδοχέα της λεπτίνης στον ορό αίματος κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού έμμηνου κύκλου. Δεκαέξι γυναίκες (ηλικία:19-30 ετών, δείκτης μάζας σώματος: 19,46-24,9) με φυσιολογική έμμηνο ρύση συμμετείχαν στην παρούσα εργασία. Πρωινά δείγματα αίματος (8:00–9:00) συλλέχθηκαν, μετά από ολονύκτια νηστεία, κάθε δεύτερη ημέρα καθ’ όλη τη διάρκεια ενός έμμηνου κύκλου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η μέση συγκέντρωση της ρεζιστίνης ήταν ελαφρώς υψηλότερη κατά τη διάρκεια της ωχρινικής φάσης (5,30±0,23 ng/ml ) σε σύγκριση με την ωοθυλακική φάση (4,68±0,07 ng/ml) και το μέσο του κύκλου (4,86±0,09 ng/ml), (p=0,032). Η μέση συγκέντρωση της λεπτίνης κατά τη διάρκεια της ωοθυλακικής φάσης (18,14±0,28 ng/ml) ήταν σημαντικά χαμηλότερη συγκριτικά με το μέσο του κύκλου (21,79±0,29, p=0,006) και την ωχρινική φάση (23,75±0,64 ng/ml, p<0,001). Οι μεταβολές των επιπέδων του διαλυτού υποδοχέα της λεπτίνης κατά τη διάρκεια του έμμηνου κύκλου ήταν ασήμαντες. Ωστόσο, άτομα με υψηλότερα επίπεδα οιστραδιόλης κατά την ωοθυλακική φάση έτειναν να έχουν και υψηλότερα επίπεδα διαλυτού υποδοχέα της λεπτίνης. Η διακύμανση των συγκεντρώσεων αδιπονεκτίνης σε όλο τον έμμηνο κύκλο δε μεταβλήθηκε σημαντικά. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι συγκεντρώσεις της ρεζιστίνης, ομοίως με αυτές της λεπτίνης, διαφέρουν σημαντικά κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού έμμηνου κύκλου παρουσιάζοντας τις υψηλότερες τιμές κατά τη διάρκεια της ωχρινικής φάσης. Το συγκεκριμένο πρότυπο διακύμανσης, παρόλο που η σημασία του δεν είναι σαφής, δείχνει ότι η ρεζιστίνη, ομοίως με τη λεπτίνη, μπορεί να έχει ένα ρόλο στη ρύθμιση των αναπαραγωγικών λειτουργιών της γυναίκας. Αντίθετα, οι σταθερές συγκεντρώσεις αδιπονεκτίνης σε όλο τον έμμηνο κύκλο δείχνουν ότι η συγκεκριμένη αδιποκυτταροκίνη μάλλον δεν παίζει σημαντικό ρόλο στην αναπαραγωγική λειτουργία.
Αεροδυναμική και αεροακουστική ανάλυση ανεμοκινητήρων οριζοντίου άξονα
Authors: Τάχος Νικόλαος
Published: August 2021

Αντικείμενο της εργασίας είναι η αεροδυναμική και αεροακουστική ανάλυση στροφείων ανεμοκινητήρων οριζοντίου άξονα (α-ο-α). Ο υπολογισμός του πεδίου ροής και των αεροδυναμικών συντελεστών του στροφείου ενός ανεμοκινητήρα επιτυγχάνεται κατά δύο τρόπους, με σκοπό την άμεση σύγκριση των αποτελεσμάτων με κριτήρια αφενός την ακρίβεια και αφετέρου την ευκολία ή πρακτικότητα που προσδιορίζεται κύρια σε όρους χρόνου υπολογισμού και διαθεσιμότητας υπολογιστικών πόρων. Οι δύο επιλεγμένοι τρόποι που διαφοροποιούνται στην φυσικο-μαθηματική μοντελοποίηση του προβλήματος ροής γύρω από το στροφείο του ανεμοκινητήρα, αποτελούν δύο δοκιμασμένες μεθοδολογίες ή τεχνικές ανάλυσης και σχεδιασμού περιστρεφόμενων στροφείων, τα οποία μπορούν να λειτουργούν ως κινητήριες μηχανές ή ως εργομηχανές, είναι η μέθοδος των επιφανειακών στοιχείων και η αριθμητική επίλυση των εξισώσεων Navier-Stokes. Για την αξιολόγηση των υπολογιστικών αποτελεσμάτων επιλέχθηκε ως στροφείο αναφοράς, ο πειραματικός ανεμοκινητήρας NREL phase II. Ο αλγόριθμος των επιφανειακών στοιχείων συμπλέχτηκε με ολοκληρωτικά σχήματα πρόλεξης και υπολογισμού του οριακού στρώματος με σκοπό να συμπεριληφθούν τα φαινόμενα συνεκτικότητας της ροής. Πραγματοποιήθηκε παραμετρική ανάλυση του δρομέα του ανεμοκινητήρα για διαφορετικές συνθήκες λειτουργίας του. Η σύγκριση των αποτελεσμάτων των συντελεστών πίεσης των περιστρεφόμενων πτερυγίων για τέσσερις θέσεις κατά το εκπέτασμα του πτερυγίου με τα πειραματικά δεδομένα δείχνει ικανοποιητική συμφωνία. Για την ανάλυση του πεδίου ροής που παράγεται γύρω από περιστρεφόμενους δρομείς α-ο-α χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της υπολογιστικής ρευστοδυναμικής (CFD). Πραγματοποιήθηκαν RANS προσομοιώσεις για διαφορετικές συνθήκες λειτουργίας του ανεμοκινητήρα και για τέσσερα διαφορετικά μοντέλα τύρβης. Το k-ω SST μοντέλο τύρβης έχει τις μικρότερες αποκλίσεις με τα πειραματικά αποτελέσματα. Η αεροακουστική ανάλυση του στροφείου ενός ανεμοκινητήρα επιτυγχάνεται με την επίλυση της ακουστικής εξίσωσης Ffowcs-Williams Hawkings, μέσω ενός υπολογιστικού κώδικα που αναπτύχθηκε γι’ αυτό το σκοπό. Από τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων, φάνηκε στα ροδογράμματα κατευθυντικότητας του ήχου, τα επίπεδα της ακουστικής πίεσης να είναι υψηλότερα για θέσεις παρατηρητή ανάντη και κατάντη του ανεμοκινητήρα.
Διερεύνηση των παραγόντων που σχετίζονται με την κατανόηση της ανάγνωσης των κωφών και βαρήκοων μαθητών
Authors: Μακαρώνα Ανατολή
Published: August 2021

Οι περισσότερες έρευνες επικεντρώνονται στις ελλείψεις και τις αδυναμίες των κωφών μαθητών- κυρίως αυτών που φοιτούν σε γενικά σχολεία και πλαίσια ενσωμάτωσης- παρά στις επιτυχείς στρατηγικές που χρησιμοποιούν οι ικανοί κωφοί αναγνώστες (Banner & Wang, 2011). Γι’ αυτό σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των παραγόντων που σχετίζονται με την κατανόηση της ανάγνωσης των κωφών και βαρήκοων μαθητών που φοιτούν σε ειδικό σχολείο κωφών. Ειδικότερα, εξετάστηκαν οι παράγοντες που διαφοροποιούν τους ικανούς από τους φτωχούς αναγνώστες καθώς και οι στρατηγικές ανάγνωσης και μεταγνώσης που χρησιμοποιούν οι ικανοί αναγνώστες. Οι παράγοντες που εξετάστηκαν είναι το φύλο, η ηλικία, η ηλικία διάγνωσης της απώλειας ακοής, ο βαθμός απώλειας ακοής, η χρήση ακουστικών βοηθημάτων (ακουστικά βαρηκοΐας, κοχλιακά εμφυτεύματα), η συμμετοχή των γονιών σε πρόγραμμα έγκαιρης παρέμβασης, η ακουστική κατάσταση των γονέων, η εκπαίδευσή τους, η εθνικότητα, ο προτιμώμενος τρόπος επικοινωνίας των μαθητών, η ικανότητά τους στην ομιλούμενη Ελληνική και την Ελληνική Νοηματική Γλώσσα (ΕΝΓ), τα κίνητρα, η ποσότητα της ανάγνωσης και η φωνολογική επίγνωση.
Η επίδραση στην ποδοκνημική των ενδοαρθρικών καταγμάτων του κάτω άκρου της κνήμης στον αναπτυσσόμενο σκελετό
Authors: Νενόπουλος Αλέξανδρος
Published: August 2021

Οι επιφυσιολύσεις κάτω επίφυσης κνήμης αποτελούν τη δεύτερη σε συχνότητα κάκωση του συζευτικού χόνδρου στον αναπτυσσόμενο σκελετό και τη συχνότερη επιφυσιόλυση στο κάτω άκρο. Η ενδοαρθρική συμμετοχή του κατάγματος χαρακτηρίζει τις επιφυσιολύσεις S.H. τύπου ΙΙΙ και IV καθώς και τα μεταβατικά κατάγματα triplane και Tillaux που συμβαίνουν κατά την περίοδο ασύμμετρης σύγκλεισης του συζευτικού χόνδρου της κάτω επίφυσης της κνήμης.Μελετήθηκαν συνολικά 154 ασθενείς με ενδοαρθρικό κάταγμα κάτω επίφυσης κνήμης και ανοιχτούς συζευτικούς χόνδρους. Από αυτούς 84 αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά και 70 χειρουργικά. Το λειτουργικό αποτέλεσμα που εμφάνισαν οι ασθενείς αξιολογήθηκε μέσω του AOFAS score. Αξιολογήθηκε επίσης ο ρόλος της αξονικής τομογραφίας στη διάγνωση και στην επιλογή της κατάλληλης μεθόδου θεραπείας αυτών των κακώσεων.Ο μέσος όρος του AOFAS score στο σύνολο των 154 ασθενών ήταν 90,25. Δεν βρέθηκε στατιστικώς σημαντική διαφορά στα αποτελέσματα της ομάδας ασθενών που αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά (91,55) σε σχέση με την ομάδα των ασθενών που αντιμετωπίστηκε χειρουργικά (88,2).Τα πτωχά αποτελέσματα συσχετίστηκαν με την ομάδα των ασθενών που ο μηχανισμός κάκωσης προκλήθηκε από υψηλής ενέργειας βία καθώς και με μη ανατομική ανάταξη του κατάγματος. Η αξονική τομογραφία κρίθηκε απαραίτητη κατά την αξιολόγηση των καταγμάτων σε ασθενείς μεγαλύτερους της ηλικίας των 10 ετών.Οι επιφυσιολύσεις κάτω επίφυσης κνήμης με ενδοαρθρική συμμετοχή αποτελούν σοβαρές κακώσεις με δυνητικά καταστροφικές επιπλοκές για την άρθρωση της ποδοκνημικής. Η σωστή ακτινολογική αξιολόγηση, ο τακτικός επανέλεγχος και η εφαρμογή της κατάλληλης θεραπείας μπορούν να μειώσουν και να αναγνωρίσουν έγκαιρα την πλειονότητα των επιπλοκών προσφέροντας ένα καλύτερο λειτουργικό αποτέλεσμα στον ασθενή.
Παρασκευή, χαρακτηρισμός και δομική μελέτη μέσω πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού του καταλυτικού κέντρου της μεταλλοπρωτεάσης "θανατηφόρος παράγοντας του bacillus anthracis"
Authors: Βούρτσης Διονύσιος
Published: August 2021

Η νόσος του Άνθρακα είναι μια οξεία μολυσματική ασθένεια που έγινε ιδιαιτέρως γνωστή από τη χρήση της ως βιολογικό όπλο σε τρομοκρατικές επιθέσεις μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Η νόσος οφείλεται στην παθογόνο δράση του βάκιλλου Bacillus anthracis, ενός (+)-Gram βακτηρίου. Η δυσκολία στην αντιμετώπιση της νόσου και η συνεπαγόμενη αυξημένη νοσηρότητα οφείλονται συχνά στην καθυστερημένη διάγνωση και θεραπεία, καθώς τα αρχικά συμπτώματα είναι μη ειδικά. Η τοξική δράση του βάκιλλου οφείλεται στη συνεργιστική δράση 3 πρωτεΐνων που εκφράζει, το Προστατευτικό Αντιγόνο, το Παράγοντα Οιδήματος και τον Θανατηφόρο Παράγοντα. Ο Θανατηφόρος Παράγοντας αποτελεί μια μεταλλοπρωτεάση που πρωτεολύει μέλη της οικογένειας των MAPKKs, δημιουργώντας διαταραχή της κυτταρικής ομοιόστασης που οδηγεί σε κυτταρικό θάνατο. Ο Θανατηφόρος Παράγοντας, που αποτελεί και το αντικείμενο μελέτης της παρούσας ερευνητικής εργασίας, αποτελείται από 4 τομείς, από τους οποίους ο τομέας Ι και ο τομέας IV παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω του ρόλου του στην παθογένεια της νόσου. Πιο συγκεκριμένα, ο τομέας Ι επιτρέπει την είσοδο της πρωτεΐνης στο εσωτερικό του κυττάρου η οποία είναι απαραίτητη για την άσκηση της τοξικής δράσης, ενώ ο τομέας IV περιέχει το καταλυτικό κέντρο μεταλλοπρωτεάσης. στην παρούσα εργασία, έγινε προσπάθεια έκφρασης πολυπεπτιδικών τμημάτων των δύο αυτών τομέων και ακόλουθη εφαρμογή NMR φασματοσκοπίας για το δομικό χαρακτηρισμό τους. Λόγω του εξαιρετικά μεγάλου μήκους των πολυπεπτιδίων, εφαρμόσθηκαν καινοτόμα πρωτόκολλα που αφορούν τόσο στη διαδικασία παρασκευής των πρωτεΐνικών δειγμάτων ώστε να πληρούν τα κριτήρια για τη διενέργεια NMR πειραμάτων, όσο και στην καθεαυτή εφαρμογή της NMR φασματοσκοπίας και ανάλυσης των φασμάτων. Με τη χρήση των τεχνικών αυτών, ολοκληρώθηκε με επιτυχία η έκφραση, απομόνωση και λήψη όμο- και έτερο-, 1D, 2D και 3D NMR φασμάτων για το δομικό χαρακτηρισμό του πολυπεπτιδίου με MB > 27KDa, που αντιστοιχεί σε ολόκληρο το δομημένο τμήμα του Τομέα Ι. Μετά από ανάλυση των φασμάτων, ολοκληρώθηκε η αποτίμηση των χημικών μετατοπίσεων των πυρήνων του πολυπεπτιδικού σκελετού , καθώς και η πρόβλεψη της δευτεροταγούς του δομής, η οποία έδειξε καταφανείς ομοιότητες με τα μέχρι τώρα γνωστά κρυσταλλογραφικά δεδομένα. Τα πολυπεπτίδια που αντιστοιχούν στον Τομέα ΙV έδειξαν φτωχή διαλυτότητα και αναδίπλωση, παρά τη χρήση καινοτόμων μεθόδων έκφρασης και χρήση αποδιατακτικών μέσων. Το μόνο πολυπεπτίδιο που είχε ήδη δείξει στο παρελθόν σχετικά καλή αναδίπλωση, αν και μήκους μόνο 106 καταλοίπων, χρησιμοποιήθηκε σε μελέτη αλληλεπίδρασης με πεπτιδικό ανάλογο του φυσικού υποστρώματος της καταλυτικής κοιλότητας και η αλληλεπίδραση τους παρατηρήθηκε μέσω καταγραφής της διαφοροποίησης των χημικών μετατοπίσεων.
Ενίσχυση της οστεοποίησης με χρήση οστεοεπαγωγικών - οστεοπαραγωγικών μοσχευμάτων
Authors: Γαλάνης Βασίλειος
Published: August 2021

Τα μεγάλα οστικά ελλείμματα εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό πρόβλημα στην Ορθοπαιδική Χειρουργική. Ο κλασσικός τρόπος πλήρωσής τους με αυτόλογο οστικό μόσχευμα συνοδεύεται από σημαντική νοσηρότητα και αρκετές επιπλοκές. Σκοπός της μελέτης ήταν να αποδείξει τυχόν ενίσχυση της οστεοποίησης σε μεγάλα οστικά ελλείμματα δημιουργούμενα σε πειραματικό μοντέλο ωλένης κονίκλων. Η πλήρωση των ελλειμμάτων αυτών έγινε με χρήση ενός οστεοεπαγωγικού-οστεοπαραγωγικού υλικού (πλάσμα-πλούσιο αιμοπεταλίων, PRP) είτε μόνο του είτε σε συνδυασμό με οστεοκαθοδηγητικό μόσχευμα (απομεταλλωμένη θεμέλια ουσία, DBM ή υδροξυαπατίτη, HA/TCP). Συνολικά χρησιμοποιήθηκαν 48 κόνικλοι σκελετικώς ώριμοι white New Zealand ηλικίας 6 μηνών διαιρεμένοι σε 4 ομάδες (Α, Β, Γ, Δ) από 12 κονίκλους η καθεμία. Δημιουργήθηκε μεγάλο οστικό έλλειμμα («κριτικό έλλειμμα», τουλάχιστον δύο φορές η διάμετρος της ωλένης) στο όριο άνω και μέσου τριτημορίου της ωλένης των πειραματοζώων. Στο οστικό αυτό κενό τεθηκε είτε μόνο PRP (ομάδα Α), είτε PRP συνδυασμένο με DBM (ομάδα Β), είτε αφέθηκε το κενό όπως δημιουργήθηκε (ομάδα Γ) είτε τέλος συμπληρώθηκε με PRP συνδυασμένο με HA/TCP (ομάδα Δ). Χρησιμοποιήθηκε αυτόλογο PRP που λαμβανόταν από το πειραματόζωο προεγχειρητικά. Τα ζώα ήταν ελεύθερα στο κλουβί τους και 12 εβδομάδες μετά θυσιάζονταν. Μετεγχειρητικά η πλήρωση των οστικών κενών ελέγθηκε με ακτινολογικό (άμεσα μετεγχειρητικά, τον πρώτο και τον τρίτο μήνα μετεγχειρητικά), αδρό μακροσκοπικό, εμβιομηχανικό (σε περίπτωση οστικής πώρωσης) και ιστοπαθολογικό έλεγχο. Μετά τη στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική ενίσχυση της οστεοποίησης στις ομάδες Β και Δ ενώ αντίθετα στις ομάδες Α και Γ δεν υπήρξε καμία στατιστικά σημαντική ενίσχυση της οστεοποίησης. Πιστεύουμε από τη μελέτη μας ότι σε μεγάλα οστικά κενά ο συνδυασμός PRP και DBM ή PRP και HA/TCP μπορεί να οδηγήσει σε ενίσχυση της οστεοποίησης. Αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει στην κλινική πράξη σε περιπτώσεις δύσκολων οστικών ελλειμμάτων με εφαρμογή των παραπάνω μοσχευμάτων μιας και το PRP δεν έχει επιπλοκές (αυτόλογο υλικό).
Seduction and Death in Muriel Spark's Fiction
Authors: Αποστόλου Φωτεινή
Published: August 2021

Muriel Spark’s work has often been studied in the light of metafictionality by modern critics like Patricial Waugh, Ruth Whittaker, Malcolm Bradbury, Gerardine Meaney, and others. Her interest in the fictional process is revealed in her adoption of metafictional methods, whereby she exposes the structures that underlie the process of writing. What is of particular importance to these critics is Spark’s preoccupation with metafictionality and plotting, which imprison her characters and mark their inability to escape writing. This work shall attempt a new approach to Spark’s texts, reading them from a wider postmodern/poststructural point of view. Postmodernism, with its emphasis on the intertextual games one can play with texts, can, as I hope to show, offer new readings of her work. In Spark’s writing there are infinite games that have not yet been discussed. Her novels and short stories foreground the play with texts, images, and spectacles in which her characters and her narratives are immersed and undone. Even her religion is embroiled in this playful atmosphere, becoming yet another structure that seduces and destroys with its regulations. In The Takeover, for example, Roman Catholicism is inserted, along with primitive cults, in a game with simulated orgies and rites where the most impressive spectacle will dominate the scene. This thesis will focus on the “play” quality of Muriel Spark’s writing and the seductive and destructive games associated with the process of construction: “seductive,” because the power of existing structures is ever more present in her work, luring with its promise of dominance; and “destructive,” since the introduction into these structures is associated with an alienation of the subject. It is one of the main concepts of poststructuralism that the subject is born into an already established symbolic system, which dictates its future position. In other words, it is this system that inscribes the individual.
Η ανθυφαιρετική φύση των μαθημάτων στον Πλάτωνα
Authors: Λαμπρινίδης Διονύσιος
Published: August 2021

Στην Πολιτεία 510b2511d5 ο Πλάτων, παρότι εγκωμιάζει τη φύση της γεωμετρίας, ασκεί αυστηρή κριτική στην πρακτική των γεωμετρών. Ο Πλάτων πιστεύει ότι οι γεωμέτρες δεν πρέπει να κινούνται καθοδικά από τις υποθέσεις (και τα αιτήματα) προς τα συμπεράσματα, αλλά ανοδικά, ανεβαίνοντας από υποθέσεις σε ανώτερες υποθέσεις, μέχρι να επιτύχουν την κατάσταση του ανυπόθετου (το οποίο στον Φαίδωνα 101b9102a1 καλείται ‘ικανόν’). Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη μιας νέας ερμηνείας για τον ρόλο των μαθηματικών (‘μαθήματα’) στην Πλατωνική Φιλοσοφία.Η ερμηνεία βασίζεται σε μια προγενέστερη ερμηνεία της Πλατωνικής μεθόδου της Διαίρεσης και Συναγωγής, από τον Σ. Νεγρεπόντη, σε σχέση με την περιοδική ανθυφαίρεση, και την απόδειξη ότι η διαλεκτική μέθοδος της Πολιτείας είναι η Διαίρεση και Συναγωγή. Συνοπτικά η άνοδος από υποθέσεις σε ανώτερες υποθέσεις αντιστοιχεί στην Διαίρεση, ενώ το ‘ανυπόθετον’ είναι η Συναγωγή που επιτυγχάνεται με τον ‘Λόγο’ – λόγο της περιοδικότητας. Επιβεβαίωση της ορθότητας της ερμηνείας αυτής μπορούν να βρεθούν στη σχέση μεταξύ Διαίρεσης και Ανόδου στον Αριστοτέλη (Αναλυτικά και Ηθικά Νικομάχεια), μια απομίμηση της Πλατωνικής μεθόδου (παρά το γεγονός ότι η Αριστοτελική Διαίρεση είναι αυστηρά πεπερασμένη, ενώ η Πλατωνική Διαίρεση είναι άπειρη περιοδική). Η Αριστοτελική περιγραφή της Ανόδου συμφωνεί στενά με την γεωμετρική ανάλυση, ιδίως όπως αυτή έχει περιγραφεί από τον Πάππο στη Συναγωγή.