bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
The Content Analysis of Social Media Shares in Turkish Related to COVID-19
Authors: Esen M. Fevzi
Published: September 2021

A remarkable increase has currently been happening in social media platform content related to COVID-19. Users have created large volumes of content on various topics over a short time, interacting with people in real-time. This also has transformed social media into an indispensable information source for any crisis. This study aims to explore the information content on COVID-19 disseminated through social media and to discover prominent topics in shares on COVID-19. In this regard, we have retrieved 17,542 tweets shared in Turkish. A content analysis of social media shares has been carried out, with latent semantic indexing and network analyses being performed to detect the relationships and interactions among shares. As a result, the most shared topics have been concluded to be on yasak [lockdown], tedbir [precaution], karantina [quarantine], and vaka [case], with communication being frequently passed using this semantic string and information exchanges being faster within the network. In addition, shares related to hygiene, masks, and distancing were determined to have occurred less than shares related to precautions, rules, cases, and lockdowns. The number of likes and retweets for content with social propaganda such as #evdekal [stayathome], #evdehayatvar [lifeathome], and #birliktebaşaracağız [togetherwesucceed] were low and not found in a semantic string. This suggests social propaganda through social media to have had a limited impact on epidemic management. In conclusion, identifying the prominent issues in social media posts and the characteristics of social media networks will help decision-makers determine appropriate policies for controlling and preventing the pandemic’s spread.
Internal Migrations as a Driving Force of Regional Disintegration: An Empirical Analysis of NUTS-2 Regions in Turkey
Authors: Özyılmaz Ayfer , Bayraktar Yüksel
Published: September 2021

Internal migrations, which involve population movements within the borders of a country for economic, political or social reasons, is seen as both a cause and a result of regional imbalances. In this framework, the effect increasing internal migrations have on developed and underdeveloped regions may differ through the effect of the different socio-cultural and economic conditions between regions. The aspect of imbalance is directly related to the extent to which migration affects parameters such as wage, production, consumption, human capital levels, entrepreneurial migration, unemployment, and household income in regions with different stages of development. This study analyzes the effect internal migration has on regional imbalances in Turkey’s NUTS-2 regions during 2008-2019 using the bootstrap quantile regression method. According to the analysis findings, internal migration increases growth in all NUTS-2 regions, but this effect is stronger at higher income levels. In this context, as a region’s income levels increase, the effect of net migration on growth also increases. When considering the migration direction to be from low-income regions to high-income regions, internal migration has been found to increase interregional disintegration in Turkey.
Το εργαστήριο γραπτής κεραμικής της Μένδης από τον 8ο έως τον 5ο αι. π.Χ.
Authors: Μοσχονησιώτη Σοφία
Published: September 2021

Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο τη μελέτη της γραπτής κεραμικής παραγωγής της Μένδης από τα μέσα του 8ου μέχρι και τα μέσα περίπου του 5ου αι. π.Χ., σε συνάρτηση με τη δράση των εργαστηρίων που δραστηριοποιούνται την ίδια περίοδο στην ευρύτερη περιοχή της Χαλκιδικής και στο μυχό του Θερμαϊκού κόλπου. Η μελέτη αυτή γίνεται δυνατή εξαιτίας ενός ιδιαίτερα ενδιαφέροντος και αντιπροσωπευτικού συνόλου 70 διακοσμημένων αγγείων, κυρίως γραπτών αλλά και εγχάρακτων, που αποκαλύφθηκαν στην ανασκαφή του νεκροταφείου της Μένδης, τα οποία, με βάση την τυπολογική και στιλιστική μελέτη καθώς και τη μακροσκοπική και πετρογραφική εξέταση του πηλού εντάχθηκαν σε διάφορες κατηγορίες εγχώριας παραγωγής. Τα ευρήματα του νεκροταφείου, τα οποία συμπληρώνουν τα ανασκαφικά δεδομένα του οικισμού και του Ιερού της Μένδης, δίνουν παράλληλα τη δυνατότητα να ανιχνευθεί ο χαρακτήρας της πόλης και η ιστορική της εξέλιξη, ιδιαίτερα στη μετάβαση από τους Υστερογεωμετρικούς στους Πρώιμους Αρχαϊκούς χρόνους, μια περίοδο που συνδέεται με την ιστορικά τεκμηριωμένη ίδρυσή της ως Ερετριακής αποικίας. […]
Μοριακοί δείκτες
Authors: Γεωργιάδου Δέσποινα
Published: September 2021

Σκοπός: Από τη διαθέσιμη βιβλιογραφία, δεν είναι σαφές αν η ανοσοϊστοχημική έκφραση των ERα, ERβ, PR, AR, κυκλίνης D1, p16, p27, VEGF, Id-1 και CD34 σε αδενοκαρκίνωμα των πόρων του παγκρέατος και ενδοπορικά θηλώδη βλεννώδη νεοπλάσματα (IPMNs) έχει κάποια προγνωστική σημασία. Οι στόχοι της παρούσας μελέτης ήταν: (1) να αξιολογήσουμε την έκφραση αυτών των δεικτών σε περιστατικά πορικού αδενοκαρκινώματος του παγκρέατος και σε ενδοπορικούς θηλώδεις βλενώδεις όγκους (IPMNs) και (2) να εκτιμήσουμε τη συσχέτιση τους με κλινικοπαθολογοανατομικές παραμέτρους και την πρόγνωση (μόνο σε παγκρεατικά αδενοκαρκινώματα των πόρων) των ασθενών.Μέθοδοι: Εμπεδωμένα σε παραφίνη δείγματα από 60 διαδοχικούς ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα των πόρων του παγκρέατος και 12 διαδοχικούς ασθενείς με IPMNs ελέγχθηκαν ανοσοϊστοχημικά για τους προαναφερθέντες δείκτες και η ποσοτικοποίηση της χρώσης εκτιμήθηκε με τη βοήθεια συστήματος ανάλυσης εικόνας. Αναλύθηκαν οι συσχετίσεις μεταξύ της έκφρασης των προαναφερθέντων δεικτών, κλινικοπαθολογοανατομικών χαρακτηριστικών και της κλινικής πρόγνωσης (μόνο σε παγκρεατικά αδενοκαρκινώματα των πόρων).Αποτελέσματα: Η έκφραση του ERα συσχετίστηκε θετικά με την έκφραση του PR, ενώ ο ERβ συσχετίστηκε αντίστροφα με την παρουσία μεταστάσεων. Η υπερέκφραση της κυκλίνης D1 συσχετίστηκε θετικά με τη χειρότερη διαφοροποίηση, την περινευριδική διήθηση και την αγγειακή διήθηση, ενώ ο p27 συσχετίστηκε θετικά με την έκφραση του PR και την ηλικία. Επιπλέον, βρέθηκε θετική συσχέτιση ανάμεσα στην έκφραση της κυκλίνης D1 και την έκφραση του ERα, του VEGF, του Id-1 και της μικροαγγειακής πυκνότητας (MVD). Όσον αφορά την προγνωστική σημασία των υποδοχέων που μελετήθηκαν, υψηλότερη έκφραση του ERα και της κυκλίνης D1 συσχετίσθηκε με πτωχότερη επιβίωση, ενώ παρατηρήθηκε οριακή τάση συσχέτισης της θετικότητας στο p16 και της βελτιωμένης επιβίωσης. Οι Δείκτες Θετικής Δραστηριότητας (PAI) του Id-1 και του VEGF συσχετίστηκαν στενά μεταξύ τους και με την MVD. Τα περισσότερο προχωρημένα Τ και N στάδια, συσχετίσθηκαν με την πιο έντονη έκφραση του Id-1, του VEGF και με υψηλότερη MVD. Όσον αφορά την προγνωστική τους σημασία υψηλότερο ΡΑΙ του Id-1, υψηλότερο ΡΑΙ του VEGF και υψηλότερη MVD σχετίστηκαν με πτωχότερη επιβίωση. Τα H-scores του AR και της κυκλίνης D1 ήταν σημαντικά υψηλότερα στις αλλοιώσεις IPMN σε σύγκριση με το φυσιολογικό ιστό. Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της έκφρασης των δεικτών που μελετήθηκαν και του βαθμού διαφοποίησης των IPMNs ή του ιστολογικού υπότυπου των IPMNs. Παρ' όλα αυτά, αυτές οι αναλύσεις θα πρέπει να θεωρηθούν διερευνητικές με δεδομένο το μικρό δείγμα της μελέτης, ιδίως μεταξύ των υποομάδων.Συμπεράσματα: Η αυξημένη έκφραση των ERα, κυκλίνης D1, VEGF και Id-1 και πιθανά η απώλεια της έκφρασης του p16, φαίνεται να αποτελούν δυσμενείς προγνωστικούς παράγοντες στην επιβίωση των ασθενών. Η δυνατότητα για επιλεκτική στοχευμένη θεραπεία για τις κακοήθειες του παγκρέατος πρέπει να παρακινήσει την περαιτέρω επικύρωση των παρόντων ευρημάτων με μελέτες που να περιλαμβάνουν μεγαλύτερα δείγματα και πιο σύγχρονες τεχνικές.
Το ακαδημαϊκό λεξιλόγιο στη διδασκαλία της ελληνικής για ακαδημαϊκούς σκοπούς
Authors: Κατσαλήρου Αθανασία
Published: September 2021

Το ακαδημαϊκό λεξιλόγιο αποτελεί ένα από τα στοιχεία που συμβάλλουν στη σύνθεση και την οργάνωση του επιστημονικού λόγου, ωστόσο η εκμάθηση και η διαχείρισή του δεν αποτελεί εύκολη υπόθεση. Το πρόβλημα γίνεται πιο δύσκολο, καθώς δεν υπάρχουν εργαλεία που να χαρτογραφούν αυτή την περιοχή του λεξιλογίου για την ελληνική γλώσσα. Η διατριβή αυτή έχει ως στόχο τον προσδιορισμό του ακαδημαϊκού λεξιλογίου της Ελληνικής με τη δημιουργία σχετικού καταλόγου, την περιγραφή των χαρακτηριστικών του λεξιλογίου αυτού και τη διερεύνηση των δυνατοτήτων αξιοποίησης του Καταλόγου στη διδασκαλία της Ελληνικής για ακαδημαϊκούς σκοπούς. Η θεωρητική προσέγγιση της διατριβής στηρίζεται στις αρχές και τις μεθόδους της γλωσσικής ανάλυσης με σώματα κειμένων. Για τη δημιουργία του Καταλόγου χρησιμοποιήθηκε σώμα κειμένων ακαδημαϊκού λόγου 1.500.000 λέξεων που προέρχεται από το Σώμα Ελληνικών Κειμένων και περιλαμβάνει κείμενα από τρία πεδία επιστημών: ανθρωπιστικές, κοινωνικο-οικονομικές και θετικές. Για την επεξεργασία των δεδομένων και τη δημιουργία του Καταλόγου Ακαδημαϊκού Λεξιλογίου της Ελληνικής χρησιμοποιήθηκε το λογισμικό Wordsmith Tools 4. Ο Κατάλογος περιλαμβάνει 249 λεξικούς τύπους που εμφανίζονται με αυξημένη συχνότητα στα ακαδημαϊκά κείμενα, ανεξαρτήτως επιστήμης. Πρόκειται για λέξεις που αφορούν και πραγματώνουν λεξικά την ερευνητική διαδικασία σε όλα τα στάδιά της (έρευνα, ανάλυση δεδομένων, αξιολόγηση), συμβάλλουν στην οργάνωση των ακαδημαϊκών κειμένων και στη διαμόρφωση της ταυτότητας και της ρητορικής τους. Σημαντικό εργαλείο για την ανάδειξη των λεξικογραμματικών και σημασιολογικών χαρακτηριστικών του ακαδημαϊκού λεξιλογίου αποτελούν οι συμφραστικοί πίνακες, καθώς θέτουν στη διάθεση του ερευνητή ή/και μελετητή τα συμφραζόμενα αυθεντικού λόγου στα οποία εμφανίζονται οι λέξεις. Η ανάλυση των 20 πρώτων λεξικών τύπων του Καταλόγου με τη χρήση των συμφραστικών πινάκων αποκαλύπτει των πλούτο των γλωσσικών πληροφοριών που εμπεριέχεται σε αυτούς. Πολλές μάλιστα από αυτές τις πληροφορίες δεν είναι καταγεγραμμένες σε λεξικά και γραμματικές. Η αξιοποίηση του Καταλόγου Ακαδημαϊκού Λεξιλογίου της Ελληνικής σε ένα πρόγραμμα άμεσης διδασκαλίας και η εφαρμογή μιας διδακτικής μεθόδου που βασίζεται σε δεδομένα και περιλαμβάνει τη χρήση ηλεκτρονικών σωμάτων κειμένων ως διδακτικού υλικού μπορεί να συμβάλλει στην κατάκτηση του ακαδημαϊκού λεξιλογίου, διευκολύνοντας την κατανόηση και την παραγωγή του ακαδημαϊκού λόγου.
Δίκτυα πληροφόρησης στην οικονομία και κοινωνία
Authors: Νικολάου Χρύσα
Published: September 2021

Η πολιτισμική σκέψη είναι ένα διακριτό και ταυτόχρονα ανοικτό επιστημονικό πεδίο που διαμορφώνεται και εξελίσσεται από τα μέσα του 19ου αιώνα έως σήμερα με έντονα διεπιστημονικό χαρακτήρα. Γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι δεν υπάρχει μία ενιαία και συνεκτική πολιτισμική θεωρία, αλλά ένα ευρύτερο φάσμα ποικίλων θεωριών. Οι προκλήσεις που προκύπτουν στο επίπεδο των αναλύσεων των θεμάτων της Κοινωνίας της Πληροφορίας εντός του ευρύτερου πλαισίου της πολιτισμικής θεωρίας είναι ποικίλες. Η παρούσα έρευνα εντάσσεται στο πλαίσιο της πολιτισμικής θεωρίας, αναδεικνύοντας τον ρόλο της βιβλιοθήκης στην Κοινωνία της Πληροφορίας κατά τη μελέτη και ανάλυση της πολιτιστικής αυτής δομής ως θεσμού μέσα από τη δικτύωση και τη δημιουργία κοινωνικού κεφαλαίου. Αντικείμενο μελέτης αποτελεί η εφαρμογή ενός συνεργατικού μοντέλου λειτουργίας φορέων πληροφόρησης, που μπορεί να αποτελέσει βασικό υποστηρικτικό παράγοντα μιας ισχυρής και βιώσιμης κοινότητας χωρίς αποκλεισμούς. Επομένως, ένα τοπικό πληροφοριακό σύστημα, μέσω της δικτύωσης σε επίπεδο πόλης, προωθεί την αστική και κοινωνική βιωσιμότητα και τη μελλοντική ανάπτυξη της Κοινωνίας της Πληροφορίας σε σχέση με το περιβάλλον, την οικονομία και την κοινωνία. Η αλλαγή του τοπίου στις βιβλιοθήκες με την ενεργητική παρουσία τους στο πλαίσιο της Κοινωνίας της Πληροφορίας απαιτεί συνέργειες σε τοπικό επίπεδο. Οι παρεχόμενες υπηρεσίες ενός τοπικού δικτύου αναδεικνύουν κάθε βιβλιοθήκη-μέλος ως συστατικό στοιχείο του κοινωνικού ιστού της πόλης. Η αξιοποίηση ενός τυχαίου γεωγραφικού δικτύου βιβλιοθηκών για τη δημιουργία ενός επίσημου συνεργατικού μοντέλου ώστε να πραγματωθούν οι διαθεματικές προσεγγίσεις του ρόλου των βιβλιοθηκών προτάθηκε ως ιδανική λύση. Η έρευνα στηρίχθηκε στη μελέτη περίπτωσης ενός τοπικού διαμερίσματος της Αττικής, στην Καλλιθέα, αξιοποιώντας την προγενέστερη βιβλιογραφία.
Τύπος, κρίση και επιβίωση
Authors: Παπαδοπούλου Λαμπρινή
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή εστίασε στη θεμελιώδη έννοια του επιχειρηματικού μοντέλου και στον τρόπο με τον οποίο τα ελληνικά Μέσα επιχείρησαν να αναπροσαρμόσουν τα δομικά στοιχεία του μοντέλου τους προκειμένου να αμυνθούν και να απαντήσουν δημιουργικά στις νέες προκλήσεις και πραγματικότητες του ελληνικού επικοινωνιακού πεδίου. Η έρευνα ωστόσο δεν περιορίστηκε αποκλειστικά στην διερεύνηση της αντίδρασης των παραδοσιακών Μέσων.Αντίθετα, παρατηρώντας το ελληνικό επικοινωνιακό τοπίο και καταγράφοντας την ανάδυση - παρά τις αντίξοες συνθήκες- ορισμένων καινούριων δημοσιογραφικών εγχειρημάτων, επιχειρήθηκε η διερεύνηση και των νέων, αμιγώς ψηφιακών επιχειρηματικών μοντέλων που εμφανίστηκαν στο ελληνικό επικοινωνιακό τοπίο. Ορισμένα από τα νέα εγχειρήματα που εμφανίστηκαν στο ελληνικό τοπίο, όπως διαπιστώθηκε, έχουν ως αφετηρία το πεδίο και τις αρχές της κοινωνικής οικονομίας, με αποτέλεσμα να προστεθεί στη διατριβή και η διερεύνηση των εναλλακτικών επιχειρηματικών μοντέλων. Στο επίκεντρο της παρούσας διατριβής τέθηκε η αναζήτηση του αφηγήματος της δημιουργίας, μέσα από την ανάλυση του επιχειρηματικού μοντέλου των Μέσων, στο οποίο επιχειρήθηκε μία πρωτότυπη τυπολογική προσέγγιση την οποία στη συνέχεια ανάγουμε σε βασικό μεθοδολογικό εργαλείο έρευνας και ανάλυσης.Μέσα από την μελέτη πέντε καθ΄ όλα διαφορετικών περιπτώσεων δημοσιογραφικών εγχειρημάτων, υπό το πρίσμα του επιχειρηματικού τους μοντέλου, θεωρούμε πως κατορθώσαμε να αποτυπώσουμε την εικόνα που κυριαρχεί στο ελληνικό επικοινωνιακό τοπίο στην παρούσα χρονική συγκυρία αλλά και να καταγράψουμε την ανάδυση ορισμένων τάσεων οι οποίες φαίνεται να απαντούν στο ερώτημα της επόμενης ημέρας για την ελληνική δημοσιογραφική αγορά.
Φαινοτυπική και γονοτυπική ανίχνευση λοιμογόνων παραγόντων σε στελέχη Yersinia enterocolitica που απομονώθηκαν από κλινικά περιστατικά
Authors: Κυρατσά Άννα
Published: September 2021

Η Yersinia enterocolitica είναι το τρίτο συχνότερο αίτιο βακτηριακής εντερίτιδας. Στόχος της παρούσας διατριβής ήταν ο φαινοτυπικός και γονοτυπικός χαρακτηρισμός των λοιμογόνων παραγόντων κλινικών στελεχών Y. enterocolitica που είχαν απομονωθεί κατά την περίοδο 2006-2011 από θαλασσαιμικά παιδιά. Τα στελέχη τυποποιήθηκαν με συμβατικές (οροτυπία - βιοτυπία) και μοριακές μεθόδους (PFGE) και προσδιορίστηκαν οι φαινότυποι αντοχής στα αντιβιοτικά. Ανιχνεύθηκε το πλασμίδιο pYV και ταυτοποιήθηκαν τα πλασμιδιακά (yadA και virF) και χρωμοσωματικά (yst) γονίδια που σχετίζονται με τη λοιμογόνο δράση του μικροργανισμού. Επιπρόσθετα, συσχετίστηκε το λοιμογόνο δυναμικό και η αντοχή στα αντιβιοτικά με την ικανότητά παραγωγής βιομεμβράνης. Από τα 60 στελέχη τα 59 ανήκαν στον παθογόνο βιο-ορότυπο O:3/βιότυπο4 και 1 στέλεχος στον Ο:9/βιότυπο2. Όλα τα στελέχη ήταν ανθεκτικά σε αμπικιλλίνη, κεφαλοθίνη και αμοξικιλλίνη-κλαβουλανικό. Η PFGE έδειξε ότι όλα τα στελέχη ανήκαν στον ίδιο κλώνο. Το πλασμίδιο pYV ανιχνεύθηκε σε 53 στελέχη. Τα γονίδια yadA και virF ανιχνεύθηκαν σε 54 στελέχη. Όλα τα στελέχη βρέθηκαν θετικά για παραγωγή βιομεμβράνης. Η παρουσία βιομεμβράνης αύξανε δραματικά τα επίπεδα αντοχής των στελεχών σε όλα τα αντιβιοτικά. Τα αποτελέσματα καταγράφουν τις ιδιότητες των στελεχών Y. enterocolitica που ενδημούν στην Ελλάδα και μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για περαιτέρω μελέτες επί των επιδημιολογικών και λοιμογόνων ιδιοτήτων αυτού του μικροοργανισμού.
Combined methodology for the quantification of emissions of atmospheric pollutants by ships
Authors: Μαραγκογιάννη Αλεξάνδρα
Published: September 2021

Γεγονός αποτελεί πλέον, η είσοδος της ναυτιλίας στο ευρωπαϊκό σύστημα συλλογής δεδομένων εκπομπών CO2 (monitoring reporting and verification-MRV), ένα σύστημα το οποίο θα διευκολύνει στη συνέχεια την πιθανή ανάπτυξη πρόσθετων μέτρων μείωσης των εκπομπών CO2. Πρόκειται για μία κοινοτική οδηγία που αδικεί το ναυτιλιακό κλάδο, ο οποίος εξυπηρετεί το 90% του παγκοσμίου εμπορίου, συνεισφέροντας μόνο το 2,7% των διεθνών εκπομπών. Συμπληρωματικά, παρά το γεγονός ότι στους λιμένες εκπέμπεται ένα μικρό ποσοστό των συνολικών ρύπων της ναυτιλίας, η συνεχής ανάπτυξη του παγκοσμίου εμπορίου έχει οδηγήσει σε αύξηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στους λιμένες . Τα λιμάνια λειτουργούν ως κόμβοι και πύλες, εξυπηρετώντας τη μεταφορική δραστηριότητα και ενισχύοντας το εμπόριο. Έχει υπολογιστεί ότι οι εκπομπές γύρω από τα λιμάνια αντιπροσωπεύουν το 5% του συνόλου των “θαλάσσιων εκπομπών”. Ωστόσο, εξαιτίας του ρόλου τους, είναι περιοχές που αναπόφευκτα συγκεντρώνονται εκπομπές καυσαερίων, εγείροντας σημαντικές ανησυχίες, σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην τοπική κοινωνία και το επαγόμενο κοινωνικό κόστος. Ταυτόχρονα, την τελευταία πενταετία παρατηρείται ραγδαία αύξηση του τουρισμού κρουαζιέρας, ο οποίος αποτελεί πλέον έναν από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους και δυναμικούς κλάδους της τουριστικής βιομηχανίας. Ενδεικτική είναι η αύξηση κατά 77% των επιβατών, από το 2003 έως το 2013, παγκοσμίως. Συγκεκριμένα το 2013 στην Ευρώπη, η συντριπτική πλειοψηφία των κρουαζιερόπλοιων επισκέφθηκαν τα λιμάνια της Μεσογείου και της Βαλτικής, δημιουργώντας 31.200.000 επισκέψεις επιβατών σε σύνολο περίπου 250 ευρωπαϊκών πόλεων-λιμένων, σημειώνοντας αύξηση 8,7% σε σχέση με το 2012. Το ίδιο έτος, η Ελλάδα ήταν η τρίτη πιο δημοφιλής προορισμός στην Ευρώπη μετά την Ιταλία και την Ισπανία, ενώ 5.661.867 επιβάτες κρουαζιέρας επισκέφτηκαν τα ελληνικά λιμάνια, αποδεικνύοντας τη δυναμική της χώρας στον συγκεκριμένο κλάδο.Κύριος στόχος της παρούσας μελέτης είναι ο υπολογισμός των αέριων ρύπων ((NOx, SO2 and PM2.5) που εκπέμπουν τα κρουαζιερόπλοια στους ελληνικούς λιμένες. Η μεθοδολογία που έχει ακολουθηθεί βασίζεται στην πραγματική δραστηριότητα του πλοίου (activity based /bottom-up methodology) και σε ακριβή δεδομένα (real data track), τόσο κατά τη διάρκεια των ελιγμών τους όσο και κατά την παραμονή τους. Για πρώτη φορά, μελετήθηκαν 18 ελληνικοί λιμένες, για χρονικό διάστημα 2 ετών (2013-2014). Επιπλέον, υπολογίστηκε και εκτιμήθηκε το κοινωνικό κόστος που προκάλεσε η εκπεμπόμενη ποσότητα αερίων ρύπων σε κάθε ελληνικό λιμένα και περιοχή ξεχωριστά, ενώ παράλληλα αξιολογήθηκε η περιβαλλοντική αποδοτικότητα των ελληνικών λιμανιών, υποδεικνύοντας και τις απαραίτητες μειώσεις, όπου ήταν απαραίτητες.
Επιδημιολογική μελέτη του μητρκού θηλασμού στην Ελλάδα
Authors: Πρεζεράκου Αναργυρούλα
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης ήταν να καταγράψει τη συχνότητα του αποκλειστικού και μικτού θηλασμού στον Ελληνικό πληθυσμό και να διερευνήσει τους παράγοντες που καθορίζουν την πρόθεση της μητέρας να θηλάσει, την έναρξη και τη διάρκεια του θηλασμού.Μέθοδοι και υλικό: Η προοπτική αυτή μελέτη διεξήχθη κατά τη διάρκεια του 2000 και συμπεριέλαβε 4310 Ελληνίδες μητέρες που γέννησαν σε επτά μαιευτήρια της Ελλάδας. Ένα αρχικό ερωτηματολόγιο με δημογραφικά, κοινωνικο-οικονομικά στοιχεία, περιβαλλοντικούς παράγοντες και πληροφορίες για το περιγεννητικό ιστορικό της μητέρας και την πρόθεσή της να θηλάσει, συμπληρώθηκε την τέταρτη ημέρα μετά τον τοκετό, στο μαιευτήριο, από κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό μετά από προφορική συνέντευξη με τις μητέρες. Ένα δεύτερο ερωτηματολόγιο με πληροφορίες σχετικές με τη διάρκεια του αποκλειστικού και του μικτού θηλασμού συμπληρώθηκε από τις μητέρες 8-12 μήνες μετά τον τοκετό. Το ποσοστό απαντητικότητας ήταν 75,5%.Αποτελέσματα: Οι συχνότητες μικτού και αποκλειστικού θηλασμού στο μαιευτήριο ήταν 85% και 23%,αντίστοιχα. Η έναρξη μητρικού θηλασμού στο μαιευτήριο επηρεάζεται από τον τύπο του νοσοκομείου, τη συνεχή παραμονή του βρέφους στο ίδιο δωμάτιο με τη μητέρα, το είδος του τοκετού, την ηλικία της μητέρας, το μορφωτικό επίπεδο της πατρικής γιαγιάς, τον αριθμό ατόμων ανά δωμάτιο μόνιμης κατοικίας, την πείρα θηλασμού της μητέρας και την εποχή του τοκετού. Η πρόθεση της μητέρας να θηλάσει σχετίζεται θετικά με την αυξημένη διάρκεια άδειας τοκετού και μητρότητας, την προηγούμενη πείρα θηλασμού της μητέρας, την ανατροφή της μητέρας στο εξωτερικό και τον τοκετό κατά το φθινόπωρο και το χειμώνα. Ένα μήνα αργότερα οι συχνότητες μικτού και αποκλειστικού θηλασμού ήταν 79% και 61%αντίστοιχα. Παράγοντες που σχετίστηκαν θετικά με την αλλαγή σε αποκλειστικό θηλασμό ήταν η έλλειψη συνεχούς παραμονής του βρέφους στο ίδιο δωμάτιο με τη μητέρα και η πείρα θηλασμού. Η συχνότητα του μικτού και του αποκλειστικού θηλασμού τον τρίτο και έκτο μήνα μετά τον τοκετό ήταν 52% και 24%,αντίστοιχα. Η διάρκεια του θηλασμού επηρεάστηκε από την πρόθεση της μητέρας να θηλάσει, το είδος του νοσοκομείου, τον τόπο ανατροφής της μητέρας, την ηλικία της μητέρας, τη χρονική διάρκεια της άδειας τοκετού και λοχείας, το μορφωτικό επίπεδο της μητέρας και του πατέρα (συζύγου της), την πείρα θηλασμού της μητέρας και την παροχή βοήθειας από το οικογενειακό περιβάλλον. Οι εργαζόμενες μητέρες με μεγάλη διάρκεια άδειας τοκετού θήλασαν περισσότερο χρονικό διάστημα από τις νοικοκυρές.Συμπεράσματα: Οι συχνότητες του αποκλειστικού και του μικτού θηλασμού κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της ζωής δεν ήταν αρκετά ικανοποιητικό. Προγράμματα ενίσχυσης του μητρικού θηλασμού στην Ελλάδα πρέπει να αναληφθούν και να επικεντρωθούν κυρίως στις νεαρές μητέρες που δεν έχουν πείρα θηλασμού, στις μη εργαζόμενες μητέρες και στις εργαζόμενες με άδεια θηλασμού μικρότερη από έξι μήνες.
Η προσωπική μονομαχία στον βυζαντινό κόσμο (11ος-15ος αι.)
Authors: Αλεξόπουλος Θεοχάρης
Published: September 2021

Η παρουσα εργασία ερευνά τα περιστατικά μονομαχίας από την περίοδο των Κομνηνών αυτοκρατόρων μέχρι την κατάλυση της αυτοκρατορίας. Έγινε απόπειρα καταγραφής και ταξινόμησής τους σε κατηγορίες ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα σχετικά με την επίδραση που άσκησε η μονομαχία στους κύκλους της βυζαντινής στρατιωτικής παράδοσης.
Σιδηριμαγνητικά κεραμικά υλικά της δομής του σπινελίου για την ανάπτυξη στοιχείων (μικρο-)ηλεκτρονικής
Authors: Κόγιας Γεώργιος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως αντικείμενο τα σιδηριμαγνητικά κεραμικά υλικά της δομής του σπινελίου και συγκεκριμένα τους φερίτες MnZn. Στόχος της είναι η ανάπτυξη υλικών με βελτιωμένες μαγνητικές ιδιότητες. Ο στόχος αυτός τελικά επιτεύχθηκε, τόσο με τη βελτιστοποίηση των διεργασιακών παραμέτρων (Κεφάλαια 2 και 3), όσο και με την ανάπτυξη νέων υλικών μέσω βελτιστοποιήσεων σε επίπεδο μοναδιαίας κυψελίδας του υλικού (Κεφάλαια 4 και 5). Είναι δηλαδή αποτέλεσμα συνδυαστικών βελτιστοποιήσεων, τόσο σε επίπεδο σχεδιασμού της πολυκρυσταλλικής μικροδομής, όσο και σε επίπεδο σχεδιασμού της μοναδιαίας κυψελίδας. Σχετικά με τις επεμβάσεις στη διεργασία παρασκευής των φεριτών, οι επεμβάσεις αυτές εστιάζονται στο στάδιο της ξήρανσης και στο στάδιο της συμπίεσης. Όσον αφορά την ξήρανση, γίνεται εφαρμογή της κρυοξήρανσης αντί της ξήρανσης δια ψεκασμού. Είναι η πρώτη φορά που εφαρμόζεται η τεχνική της κρυοξήρανσης στους φερίτες. Στο στάδιο της συμπίεσης, εφαρμόστηκε η υγρή συμπίεση αντί της ξηρής συμπίεσης, αφού πρώτα ερευνήθηκαν οι κύριες παράμετροι που επηρεάζουν τη συμπίεση των κόνεων και εξετάστηκε η επίδραση κάποιων διεργασιακών παραγόντων στις παραμέτρους που περιγράφουν τη συμπεριφορά της κεραμικής κόνης κατά τη συμπίεση. Η τιμή των 210 mW cm-3 (στα 100 kHz, 200 mT, 100°C) που ελήφθη με την εφαρμογή της υγρής συμπίεσης, αποτελεί τη χαμηλότερη τιμή απωλειών ισχύος που έχει αναφερθεί ποτέ στην παγκόσμια βιβλιογραφία, σε πατέντες ή επιστημονικά περιοδικά.Επίσης, στην παρούσα διατριβή αναπτύχθηκαν δύο νέα υλικά. Το πρώτο υλικό αφορά φερίτη MnZn για εφαρμογές υψηλών συχνοτήτων, ο οποίος εμφανίζει χαμηλές απώλειες ισχύος και ταυτόχρονα χαμηλή εξάρτηση από τη θερμοκρασία. Με μια σειρά επεμβάσεων που πραγματοποιήθηκαν σε επίπεδο σχεδιασμού της μοναδιαίας κυψελίδας αναπτύχθηκε τελικά φερίτης MnZn με πυκνότητα μαγνητικής ροής κόρου 642 mT και 550 mT (στα 10 kHz, 1200 A/m) στους 25oC και 100oC, αρχική διαπερατότητα 1020 (στα 10 kHz, 0.1 mT, 25oC) και απώλειες ισχύος 800 mW cm-3 (στα 100 kHz, 200 mT, 100oC). Οι παραπάνω τιμές αποτελούν ίσως τον καλύτερο συνδυασμό ιδιοτήτων, δηλαδή αυξημένης πυκνότητας μαγνητικής ροής κόρου, αυξημένης διαπερατότητας και χαμηλών απωλειών, σε σύγκριση με τα υλικά που παρουσιάζονται στην παγκόσμια βιβλιογραφία, πατέντες και δημοσιευμένες εργασίες, αλλά και με τα υπάρχοντα υλικά που διατίθενται στην αγορά από την παγκόσμια βιομηχανία φεριτών. Οι επεμβάσεις στη διεργασία παρασκευής των φεριτών και η ανάπτυξη των νέων υλικών που περιγράφονται στην παρούσα διδακτορική διατριβή έχουν σαν κοινό χαρακτηριστικό την ελάττωση των απωλειών ισχύος. Κινήσεις προς αυτήν την κατεύθυνση θεωρούνται απαραίτητες καθώς περιβαλλοντικές και οικονομικές ανησυχίες απαιτούν τη χρησιμοποίηση συσκευών με μικρότερη κατανάλωση ενέργειας και τα αποτελέσματα της παρούσας διατριβής βοηθούν προς αυτήν την κατεύθυνση.
Κυτταρική απάντηση από το τενόντιο έλυτρο σε συρραφέντα τένοντα
Authors: Σεκούρης Νικόλαος
Published: September 2021

Σκοπός: Να μελετήσουμε το βαθμό της μετανάστευσης των κυττάρων από το τενόντιο έλυτρο μετά από διατομή και συρραφή του τένοντα υπό άμεση όραση και να μελετήσουμε τις μεταβολικές δραστηριότητες των κυττάρων του τένοντα κατά τη διάρκεια της επούλουσής του.Μέθοδος: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε 72 κόνικλους Νέας Ζηλανδίας. Χρησιμοποιήσαμε ένα ζωικό μοντέλο από προηγούμενη μελέτη το οποίο τροποποιήσαμε με σκοπό να δημιουργήσουμε συνθήκες πλησιέστερες στην πραγματικότητα τραυματισμού του τένοντα και επούλωσής του. Τα πειραματόζωα χωρίστηκαν σε δύο ομάδες προκειμένου να μελετήσουμε την κυτταρική μετανάστευση στη πρώτη ομάδα και τις μεταβολικές δραστηριότητες στη δεύτερη ομάδα. Στη πρώτη ομάδα χρησιμοποιήθηκε μια ειδική βαφή (1,1'-dioctadecyl1-3,3,3',3'-tetramethylindocarbocyanine-percolate - Dil) που μαρκάρει τα κύτταρα του ελύτρου. Ο εν τω βάθει καμπτήρας των δακτύλων του πρόσθιου άκρου συρόταν εκτός του ελύτρου και στη συνέχεια το έλυτρο βαφόταν με την ειδική βαφή. Στη συνέχεια γινόταν πλήρης διατομή και αποκατάσταση του τμήματος του καμπτήρα που βρίσκεται εντός του ελύτρου με συρραφή τύπου Kessler και περιφερικά συνεχόμενη συρραφή. Εντέλει, καμπτήρας επανατοποθετείτο στο έλυτρο. Στη δεύτερη ομάδα γινόταν ακριβώς η ίδια διαδικασία χωρίς τη χρήση της ειδικής βαφής. Στα αντίθετα άκρα γινόταν η ίδια διαδικασία χωρίς τη διατομή του ενδο-ελυτρικού τμήματος του καμπτήρα και χρησιμοποιήθηκαν ως μοσχεύματα ελέγχου. Γινόταν η λήψη των καμπτήρων στην 1η, 3η, 5η, 7η, 14η, 28η, 42η και 84η ημέρα από την ημέρα της διατομής. Έτσι προκύψαν 8 χρονολογικές ομάδες λήψης μοσχευμάτων. Στην πρώτη ομάδα που γινόταν η εκτίμηση της μετανάστευσης των κυττάρων, τα παρασκευάσματα του τένοντα λήφθηκαν με κρυοτόμο και ελέγχθηκαν σε μικροσκόπιο υπέρυθρων. Προκειμένου να εκτιμηθούν τα αποτελέσματα χωρίσαμε τη μετανάστευση των κυττάρων σε τέσσερεις φάσεις: 1η φάση) καθόλου ή σποραδική μετανάστευση των κυττάρων στην επιφάνεια του τένοντα, 2η φάση) σημαντική μετανάστευση στην επιφάνεια του τένοντα, 3η φάση) μετανάστευση μόλις κάτω από την επιφάνεια του τένοντα και 4η φάση) μετανάστευση στον ενδοτένοντα. Στη συνέχεια καθορίστηκε το ποσοστό των φάσεων της μετανάστευσης που αναλογούσαν σε κάθε χρονολογική ομάδα μοσχευμάτων. Στη δεύτερη ομάδα ελέγχθηκαν οι μεταβολικές δραστηριότητες ανά χρονολογική ομάδα.Αποτελέσματα: Στην πρώτη ομάδα παρατηρήθηκε ότι το 85% βρισκόταν στη 2η φάση της μετανάστευσης την 3η μέρα, το 66% βρισκόταν στην 3η φάση την 7η μέρα και το 50% βρισκόταν στην 4η φάση την 14η μέρα από την συρραφή του τένοντα. Στη δεύτερη ομάδα διαπιστώθηκε ότι υπάρχει έντονη μεταβολική δραστηριότητα στο έλυτρο και τον επιτένοντα.
Η πόλη της Τρίπολης 1828-1862
Authors: Μπελόκα Σοφία
Published: September 2021

Η διατριβή φιλοδοξεί να αναδείξει πτυχές της διαδικασίας του αστικού μετασχηματισμού που συντελείται στο ελληνικό κράτος κατά την πρώιμη εποχή της σύστασής του, ως αποτέλεσμα ευρύτερων και σημαντικών πολιτικών, κοινωνικών, οικονομικών, πολιτισμικών μετασχηματισμών. Η μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση της ιστορικής εξέλιξης ενός σημαντικού οικισμού της ενδοχώρας, της ενδοαστικής περιοχής της Τρίπολης Αρκαδίας, κατά την αρχική περίοδο συγκρότησης του ελληνικού κράτους (1828-1862). Στο πλαίσιο σύγχρονων ιστοριογραφικών τάσεων επιχειρείται η αναπαράσταση του χώρου και των λειτουργιών του, η ανασύνθεση της ιστορικής εικόνας και της εξέλιξης της πόλης ως ολικής, δυναμικής και εξελισσόμενης οντότητας. Η έρευνα ανιχνεύει τις βασικές λειτουργίες που προσδιορίζουν τον αστικό χώρο της Τρίπολης και των αλλαγών που συντελέστηκαν σε επίπεδο διοικητικής οργάνωσης, πληθυσμιακής φυσιογνωμίας, πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού βίου, στη βάση των σχέσεων που διαμορφώθηκαν μεταξύ της πόλης και της ενδοχώρας της, μεταξύ της κεντρικής, κυβερνητικής εξουσίας και της συγκεκριμένης αστικής κοινότητας του ελληνικού κράτους. Η κύρια υπόθεση εργασίας επικεντρώνει στη σημασία του τοπικού, του αστικού, θεωρώντας ότι τα εν λόγω στοιχεία βάρυναν περισσότερο στη διαδικασία ανασυγκρότησης σε νέες βάσεις, τόσο για την κεντρική κυβερνητική αρχή όσο και για την αστική κοινότητα.
Τεμένη Μουσών
Authors: Ζώη Ξανθή
Published: September 2021

Αντικείμενο μελέτης της παρούσας διατριβής αποτελούν τα τεμένη των Μουσών, τα υλικά τους κατάλοιπα και οι σχετικές γραπτές μαρτυρίες. Το ενδιαφέρον για την επιλογή του θέματος προέκυψε από την ανάγκη να παρουσιασθούν και να συνεκτιμηθούν σε μία ενιαία μελέτη όλα κατά το δυνατόν τα στοιχεία τα οποία συνδέονται με τη λατρεία των Μουσών και ειδικότερα οι τόποι στους οποίους τελέστηκε η αντίστοιχη λατρεία και συγκεκριμένα η τυπολογία των ιερών, καθώς και η οργάνωση της λατρείας σε αυτά. Η ενασχόληση με το θέμα αυτό κρίθηκε αναγκαία, δεδομένης της μέχρι τώρα έλλειψης μιας ανάλογης συνολικής μελέτης. Από τα ιερά τα οποία έχουν αποκαλυφθεί από τις αρχαιολογικές έρευνες, εξετάζονται τα αρχαιολογικά ευρήματα, στα οποία κατατάσσονται α) τα οικοδομικά κατάλοιπα β) τα κινητά ευρήματα και γ) οι επιγραφές, καθώς επίσης και οι σχετικές φιλολογικές μαρτυρίες. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται σε ιερά, για τα οποία οι γνώσεις μας βασίζονται αποκλειστικά σε γραπτές μαρτυρίες –επιγραφικές και φιλολογικές. Η ίδρυσή τους δεν επιβεβαιώνεται από την εύρεση οικοδομικών καταλοίπων. Τέλος, η προσέγγιση του θέματος συμπληρώνεται από τη μελέτη της εικονογραφίας των Μουσών. Ειδικότερα, εξετάζονται εννέα αποκαλυφθέντες τόποι λατρείας (στη Βοιωτία –στις Θεσπιές και την Κοιλάδα των Μουσών–, στους Δελφούς, την Επίδαυρο, την Αμφίπολη, την Κνίδο, τις Συρακούσες, την Τροιζήνα και την Έφεσο), καθώς επίσης και 32 ακόμη Μουσεία, σε διάφορες περιοχές, τα οποία αναφέρονται από γραμματειακές και επιγραφικές πηγές. Βάσει των ευρημάτων, διαπιστώνουμε την ίδρυση τριών τύπων ιερών, με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, και μάλιστα η αποκάλυψη τριών ναών αφιερωμένων στις Μούσες ανατρέπει την παλαιότερη άποψη, κατά την οποία, η ίδρυση ναών εθεωρείτο ξένη προς τη συγκεκριμένη λατρεία. Επίσης, βάσει των γραπτών μαρτυριών, διακρίνονται τρία είδη Μουσείων ανάλογα με τη λειτουργία και τη χρήση τους. Γενικά, διαπιστώνουμε ότι το είδος, η μορφή και η θέση των ιερών βρίσκονται σε άμεση συνάρτηση με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τις ιδιότητες που προσέλαβαν σταδιακά οι Μούσες: Την άρρηκτη σύνδεσή τους με τη φύση, τη θεώρησή τους ως κατεξοχήν θεοτήτων του πνεύματος, των τεχνών και των γραμμάτων και την επακόλουθη καθιέρωσή τους ως θεών της αθανασίας.
Ο ρόλος της οικογένειας των ιντερλευκινών 28/29 σε φλεγμονώδη νοσήματα του αναπνευστικού συστήματος
Authors: Κολτσίδα Ουρανία
Published: September 2021

Συστηματικές μελέτες των τελευταίων ετών έχουν δείξει τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζει η παρουσία εξωτερικών ερεθισμάτων όπως παθογόνων μικροβίων, αλλεργιογόνων, τοξικών αερίων και τοξίνων στην εγκατάσταση χρόνιας φλεγμονής και στην ανάπτυξη χρόνιων αναπνευστικών νοσημάτων όπως το αλλεργικό άσθμα. Ιδιαίτερα σημαντικές φαίνεται μάλιστα να είναι οι ιϊκές λοιμώξεις που συμβάλλουν τόσο στην ανάπτυξη αλλεργικού άσθματος αλλά και τις εξάρσεις του. Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη του συστήματος του υποδοχέα Toll-like receptor 7 (TLR7) και των ιντερλευκινών-28/29 (IL-28/29, τύπου ΙΙΙ ιντερφερόνες ή ιντερφερόνες λάμβδα) στην ανάπτυξη φλεγμονής των αεραγωγών σε ζωικά πρότυπα αλλεργικού άσθματος. Στο πρώτο μέρος μελετήθηκε ο ρόλος του TLR7, παρατηρήθηκε ότι ο TLR7 παίζει προστατευτικό ρόλο στην ανάπτυξη αλλεργικής φλεγμονής επάγει την παραγωγή ιντερφερόνης άλφα (IFNα) και CD8+ T κύτταρα που εκκρίνουν ιντερφερόνη γάμα (IFNγ), καταστέλλοντας τις ειδικές Th2 ανοσιακές αποκκρίσεις και μειώνοντας την παρουσία φλεγμονωδών κυττάρων στους αεραγωγούς, το βρογχόσπασμο και την υπερπαραγωγή βλέννης. Στο δεύτερο μέρος, εξετάστηκε ο ρόλος του TLR7 στη λύση της φλεγμονής που αποτελεί και το τελικό στάδιο της ανοσιακής απόκρισης. Διαπιστώθηκε ότι ο υποδοχέας TLR7 είναι απαραίτητος για την έγκαιρη λύση της φλεγμονώδους αντίδρασης συμβάλλοντας στην παραγωγή ρεσολβινών και προτεκτινών από ω-3 λιπαρά οξέα. Η ενεργοποίηση του TLR7 επιταχύνει αυτή τη διαδικασία ενώ αντίθετα η απενεργοποίησή του οδηγεί σε σημαντική καθυστέρηση της λύσης της φλεγμονής. Τέλος, στο τρίτο μέρος εξετάστηκε η βιολογική δράση των IL-28/29 που επάγονται μετά από ενεργοποίηση των TLR. Χρησιμοποιώντας IL-28R1-/- μύες παρατηρήθηκε ότι οι Th2 αποκρίσεις ενισχύονται απουσία της δράσης των IL-28/29 σε σχέση με τους μύες άγριου τύπου, προκαλώντας βαρύτερη κλινική εικόνα άσθματος με αύξηση των φλεγμονωδών κυττάρων στους αεραγωγούς, επίταση της υπεραντιδραστικότητας των βρόγχων και υπερπαραγωγής βλέννης. Αντιθέτως, η χορήγηση ανασυνδυασμένης IL-28 σε μύες άγριου τύπου οδήγησε στην επαγωγή Th1 αποκκρίσεων και την καταστολή της αλλεργικής φλεγμονής και της συνοδευόμενης συμπτωματολογίας. Συνολικά, η παρούσα διατριβή αποκαλύπτει μια νέα πτυχή της φυσικής ανοσίας με βασικούς μεσολαβητές τον υποδοχέας TLR7 και τις IL-28/29 που ενεργοποιείται μεν από ιϊκές λοιμώξεις ή ιστική βλάβη αλλά επιδρά προστατευτικά περιορίζοντας την αλλεργική φλεγμονή στους αεραγωγούς και την επαγόμενη κλινική συμπτωματολογία. Επιπλέον, υποστηρίζει την εφαρμογή των αγωνιστών του υποδοχέα TLR7 καθώς και των ανασυνδυασμένων IL-28/29 ως μια νέα θεραπευτική προσέγγιση για το αλλεργικό άσθμα, τόσο στη χρόνια αντιμετώπιση της νόσου όσο και κατά τη διάρκεια των παροξύνσεων.
Μελέτη της έκφρασης γονιδίων που ρυθμίζουν την ενεργειακή ομοιόσταση στο κεντρικό νευρικό σύστημα σε μοντέλο παχυσαρκίας επίμυων
Authors: Φαιδωνίδης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Ο άξονας γαστρεντερικού σωλήνα-εγκεφάλου διατηρεί την ενεργειακή ομοιόσταση μέσω της μεταγωγής σήματος των μεμβρανικών υποδοχέων για τη γκρελίνη (Growth Hormone Secretagogue Receptor, GHSR), τη λεπτίνη (Leptin Receptor, LEPRb), την α-MSH (Melanocortin 4 Receptor, MC4R) και τα ενδοκανναβινοειδή (Cannabinoid 1 Receptor, CB1R). Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ προσδετών και των υποδοχέων τους σε αυτό τον άξονα, που ελέγχεται κυρίως από τον υποθάλαμο, είναι σημαντικές για τη διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους, καθώς χρόνιες διαταραχές αυτού του συστήματος οδηγούν σε θετικό ενεργειακό μεταβολισμό και στην ανάπτυξη παχυσαρκίας. Η γκρελίνη, ορμόνη που ρυθμίζει την όρεξη, δρα μέσω του συστήματος των ενδοκανναβινοειδών προωθώντας την πρόσληψη τροφής και την αποθήκευση λίπους. Αντίθετα, η ορμόνη λεπτίνη καταστέλλει την όρεξη μέσω του συστήματος a-MSH-MC4R μειώνοντας έτσι το σωματικό βάρος. Κατά την απώλεια βάρους μέσω δίαιτας, αλλαγές στα επίπεδα των ορμονών, όπως η αύξηση των επιπέδων της γκρελίνης και η μείωση αυτών της λεπτίνης, παίζουν ρόλο στην επαναπρόσληψη του απολεσθέντος βάρους. Ωστόσο, η υπόθεση ότι η απώλεια βάρους αλλάζει την κεντρική ευαισθησία σε ορμόνες δεν έχει διερευνηθεί. Συνεπώς, μελετήσαμε την έκφραση υποδοχέων στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα-ΚΝΣ κατά την απώλεια βάρους επαγόμενη από δίαιτα ή επιμήκη γαστρεκτομή-SG, μια βαριατρική επέμβαση όπου το χαμηλό σωματικό βάρος καθώς και τα χαμηλά επίπεδα της γκρελίνης διατηρούνται μακροχρόνια. Παχύσαρκοι επίμυες, μετά από δίαιτα υψηλών λιπαρών-HFD, ωθήθηκαν στην απώλεια βάρους μέσω διακοπής της HFD με ή χωρίς SG και η έκφραση των υποδοχέων μελετήθηκε με RT-PCR και Western blotting σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου. Ανιχνεύσαμε σημαντικές αλλαγές στην έκφραση των CB1R, GHSR και MC4R στον υποθάλαμο και στο κέντρο ανταμοιβής της αμυγδαλής μετά τη διακοπή της HFD, αλλαγές που χαρακτηρίζουν ένα μοριακό φαινότυπο «εθισμού». Σε ζώα που υποβλήθηκαν σε SG αλλαγές στον άξονα άκυλ-γκρελίνη-CB1R πρωταρχικά επηρέασαν τη διατήρηση χαμηλής μεταγωγής σήματος των ενδοκανναβινοειδών, ενώ η συμμετοχή του συστήματος της λεπτίνης παρέμεινε σταθερά χαμηλή με την πάροδο του χρόνου. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η επιμήκης γαστρεκτομή ήταν απαραίτητη για τον επαναπρογραμματισμό του υποθαλάμου και της αμυγδαλής για τη διατήρηση του χαμηλότερου σωματικού βάρους. Προτείνουμε να εξεταστεί η παρέμβαση στον άξονα γκρελίνης-CB1R στην περιφέρεια ως θεραπευτικός στόχος για την ανθρώπινη παχυσαρκία.
Η επιρροή της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) στην εθνική πολιτική περιβάλλοντος
Authors: Μανώλης Ιωάννης
Published: September 2021

Ο στόχος της συγκεκριμένης διδακτορικής εργασίας είναι διττός: αφενός, εξετάζει την επιρροή της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) στην εθνική πολιτική περιβάλλοντος και, αφετέρου, διερευνά τους κύριους αποτρεπτικούς παράγοντες που ευθύνονται για το έλλειμμα εφαρμογής. Η διαδικασία της τυπικής και πρακτικής υλοποίησης αποτελεί το κρισιμότερο τεστ για την αξιολόγηση του εξευρωπαϊσμού των δημόσιων πολιτικών. Εάν τα κράτη μέλη δεν συμμορφώνονται με τους ευρωπαϊκούς κανόνες, τότε δεν στοιχειοθετούνται μεταβολές στο εσωτερικό λόγω των υπερεθνικών πιέσεων. Αν και η ΕΕ, με όλους τους μηχανισμούς πίεσης που διαθέτει, έχει θετικό αντίκτυπο στο περιεχόμενο και τις δομές της πολιτικής, η Ελλάδα ταξινομείται στις «βραδυπορούσες» χώρες στον τομέα του περιβάλλοντος (Sbragia 1996). Έχοντας συμπληρώσει 35 χρόνια συμμετοχής στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, η ανταπόκριση της περιβαλλοντικής διοίκησης παραμένει παθητική. Η προβληματική υλοποίηση και η κακή απόδοση αποτελούν συστημικά χαρακτηριστικά της ελληνικής περίπτωσης.Αρκετοί υποστηρίζουν ότι η απουσία πολιτικής βούλησης, εξαιτίας του κόστους εφαρμογής των οδηγιών, αποτελεί την κύρια επεξηγηματική αιτία. Ωστόσο, τι γίνεται όταν οι κυβερνήσεις είναι πρόθυμες ή εξαναγκάζονται να τηρήσουν τις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις; Από την εξέταση των τριών μελετών περίπτωσης, καθίσταται εμφανές ότι η βούληση δεν αρκεί για την επίλυση των προβλημάτων. Η έρευνα, επικεντρώνοντας στο στάδιο της υλοποίησης, διακρίνει τρεις βασικές αιτίες για την ελλιπή εφαρμογή: α) χαμηλός βαθμός εμπιστοσύνης και συγκρουσιακή κουλτούρα β) διοικητική ανεπάρκεια και γ) θεσμικά προβλήματα. Μέσω της μελέτης της πολιτικής περιβάλλοντος, που είναι ένα από τα πιο ρυθμισμένα πεδία στην ΕΕ, προτείνεται ένα πλαίσιο ανάλυσης για την ερμηνεία της γενικότερης υστέρησης της χώρας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Η μεγάλη εικόνα απεικονίζει μια διαρκή ένταση ανάμεσα στις υπερεθνικές δεσμεύσεις και τις παραδοσιακές πρακτικές. Η εθνική ανταπόκριση συναρτάται με αυτές τις δύο αντίρροπες δυνάμεις, καθώς οι περισσότεροι κυβερνητικοί δρώντες επιστρατεύουν την στρατηγική της «διγλωσσίας», ώστε να εξισορροπήσουν μεταξύ των δύο.
Κατασκευἠ και εφαρμογές απορριπτόμενων αισθητήρων για τον ηλεκτροχημικό προσδιορισμό οργανικών ενώσεων
Authors: Λέζη Νικολίτσα
Published: September 2021

Στο πλαίσιο της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής πραγματοποιήθηκε ανάπτυξη ηλεκτροχημικών αισθητήρων εκτύπωσης και μεθόδων και για τον προσδιορισμό ορισμένων σημαντικών οργανικών ενώσεων. Κατασκευάστηκαν εκτυπωμένα ηλεκτρόδια, τροποποιημένα με πρόδρομες ενώσεις του βισμουθίου, για τον προσδιορισμό τριών νιτροφαινολών (2-νιτροφαινόλη, 4-νιτροφαινόλη, 2,4-δινιτροφαινόλη) Αναπτύχθηκε μέθοδος καθοδικής βολταμμετρίας διαφορικού παλμού για τον προσδιορισμό αυτών των νιτροφαινολών σε νερό. Τα όρια ποσοτικοποίησης σε 3 δείγματα νερού ήταν στην περιοχή 1,1-2,2 μmol L-1 ενώ χρησιμοποιώντας εκχύλιση στερεάς φάσης, τα όρια ποσοτικοποίησης κυμάνθηκαν στο εύρος 0,021-0,025 μmol L-1. Η μέση % ανάκτηση σε δείγματα νερού κυμάνθηκε στην περιοχή από 87 έως 108 %. Επίσης, αναπτύχθηκε μέθοδος καθοδικής βολταμμετρίας διαφορικού παλμού για τον προσδιορισμό πέντε νεονικοτινοειδών φυτοφαρμάκων (Imidacloprid, Thiamethoxam, Clothianidin Nitenpyram, Dinotefuran) σε νερό με εκτυπωμένα ηλεκτρόδια, τροποποιημένα με παχύ φιλμ βισμουθίου. Τα όρια ποσοτικοποίησης ήταν από 0,76 έως 2,10 mg L-1 ενώ μετά εκχύλιση στερεάς φάσης ήταν στην περιοχή από 9.0 έως 17 μg L-1, με την ανάκτηση να κυμαίνεται στην περιοχή από 89 έως 109 %. Η τρίτη εφαρμογή αφορά τον προσδιορισμό 4 αζωχρωμάτων (Ponceau 4R-CarmoisineSunset Yellow-Tartrazine) σε μη αλκοολούχα ποτά με εκτυπωμένα ηλεκτρόδια γραφίτη. Τα όρια ανίχνευσης κυμάνθηκαν από 0,02 έως 0,04 mg L-1 και οι ανακτήσεις στα δείγματα ήταν στην περιοχή από 95 έως 109 %. Τέλος, κατασκευάστηκαν εκτυπωμένα ηλεκτρόδια, τροποποιημένα με γραφένιο/Nafion, και αναπτύχθηκε μέθοδος ανοδικής αναδιαλυτικής βολταμμετρία για τον προσδιορισμό καφεΐνης σε τρόφιμα. Το όριο προσδιορισμού ήταν 0,06 μmol L-1 και οι ανακτήσεις κυμάνθηκαν στην περιοχή από 101 έως 106%. Οι εκτυπωμένοι αισθητήρες παρουσιάζουν σχετικά ικανοποιητική ευαισθησία (ιδίως όταν προηγείται στάδιο προκατεργασίας/προσυγκέντρωσης) ενώ το μεγαλύτερο μειονέκτημά τους είναι η μειωμένη εκλεκτικότητα, συνεπώς η εφαρμοσιμότητα τους εξαρτάται από το δείγμα υπό ανάλυση. Οι αισθητήρες είναι κατάλληλοι για γρήγορη ανίχνευση (screening) νιτροφαινολών και νεονικοτινοειδών φυτοφαρμάκων σε νερό, για τον προσδιορισμό μεμονωμένων χρωστικών σε ποτά και για τον προσδιορισμό καφεΐνης σε τρόφιμα.
Η αποτελεσματικότητα του ψυχοεκπαιδευτικού προγράμματος Cygnet σε γονείς παιδιών με διαταραχή αυτιστικού φάσματος
Authors: Φούσκα Στεφανία
Published: September 2021

Η Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) είναι μία δια βίου νευροαναπτυξιακή διαταραχή η οποία επηρεάζει την κοινωνική αλληλεπίδραση και επικοινωνία του ατόμου και συνοδεύεται από την παρουσία περιορισμένων ενδιαφερόντων και επαναλαμβανόμενων συμπεριφορών (APA, 2013). Η ψυχοσυναισθηματική επιβάρυνση της οικογένειας του ατόμου με ΔΑΦ είναι σημαντική και διαρκεί για όλη τους τη ζωή. Σκοπός της παρούσας εργασίας, είναι η μελέτη της αποτελεσματικότητας του ψυχοεκπαιδευτικού προγράμματος Cygnet στην ψυχοσυναισθηματική κατάσταση των γονέων παιδιών με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ). Η αναγκαιότητα της παρούσας μελέτης προέκυψε από τη διαπίστωση ότι οι περισσότερες έρευνες για την αποτελεσματικότητα των ψυχοεκπαιδευτικών προγραμμάτων για γονείς επικεντρώνονται κυρίως στη βελτίωση του παιδιού με ΔΑΦ και όχι στην επίδραση τους στη βελτίωση της ψυχοσυναισθηματικής κατάστασης των γονέων. Με την παρούσα έρευνα μελετήθηκε η μεταβολή των δεικτών άγχους, ψυχοσωματικών συμπτωμάτων άγχους, κατάθλιψης, αυτοεκτίμησης, γονικού στρες, γονικής αυτοαποτελεσματικότητας,, καθώς και η δημιουργία ομαδικού κλίματος σε σχέση με τη στάση της διευκολύντριας, σε γονείς οι οποίοι συμμετείχαν σε πρόγραμμα ψυχοεκπαίδευσης Cygnet.Η ερευνητική διαδικασία ακολούθησε τις αρχές του απλού πειραματικού σχεδιασμού και η ανάλυση των δεδομένων έγινε με ποσοτική μέθοδο.Στην έρευνα συμμετείχαν συνολικά 60 γονείς, 30 στην Πειραματική Ομάδα και 30 στην Ομάδα Ελέγχου. Οι γονείς που συμμετείχαν στην Πειραματική Ομάδα συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια (κλίμακες αξιολόγησης της ψυχοσυναισθηματικής τους κατάστασης) κατά την έναρξη του προγράμματος παρέμβασης, στη μέσησυνάντηση, στην τελική συνάντηση και στη συνάντηση follow up (τέσσερις μήνες μετά τη λήξη του προγράμματος). Η Ομάδα Ελέγχου συμπλήρωσε μια φορά τα ερωτηματολόγια μετά τη λήξη του προγράμματος παρέμβασης στην Πειραματική Ομάδα.Τα αποτελέσματα της παρέμβασης επιβεβαίωσαν θετικά τα ερευνητικά μας ερωτήματα. Συγκεκριμένα, οι γονείς που συμμετείχαν στο ψυχοεκπαιδευτικό πρόγραμμα παρουσίασαν σημαντική βελτίωση στα επίπεδα άγχους, γονικού στρες και γονικής αυτοαποτελεσματικότητας. Επίσης, μειώθηκαν οι πιθανότητες εμφάνισης κατάθλιψης και ψυχοσωματικών συμπτωμάτων άγχους. Διαπιστώθηκε σημαντική βελτίωση της ψυχοσυναισθηματικής κατάστασης των γονέων της Πειραματικής Ομάδας σε σχέση με τους γονείς της Ομάδας Ελέγχου. Το κλίμα της ομάδας βελτιώθηκε κατά την πορεία των συναντήσεων, δημιουργώντας για τους γονείς θετικές προϋποθέσεις αλληλοβοήθειας και υποστήριξης.Τα αποτελέσματα της έρευνας είναι σημαντικά, αφενός για το μελλοντικό σχεδιασμό προγραμμάτων υποστήριξης, τα οποία απευθύνονται σε γονείς παιδιών με ΔΑΦ και αφετέρου αποδεικνύουν ότι υπάρχει αναγκαιότητα για προσανατολισμό σε προγράμματα συστηματικά προγραμματισμένα και με σεβασμό στις ανάγκες και τις δυνατότητες της οικογένειας.
Θεός, κόσμος, άνθρωπος
Authors: Χατζηαποστόλου Μαρία
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η συγκριτική μελέτη της σκέψης και του έργου των δύο συγγραφέων, μέσα από το καθολικό έργο τους, καθώς και μέσα από τις μελέτες των ερευνητών τους. Εξετάστηκαν τα κοινά χαρακτηριστικά και οι κοινοί άξονες με επίκεντρο τη θεολογική και φιλοσοφική ματιά τους για το Θεό, τον άνθρωπο και τον κόσμο που τον περιβάλλει. Στην πορεία της επιστημονικής αυτής μελέτης αποδείχθηκε η κοινή γραμμή που ακολουθούν οι δύο συγγραφείς –πάντα με την ταυτόχρονη διατήρηση της ιδιαιτερότητάς τους– όσον αφορά την αγάπη τους και την αγωνία τους για τον άνθρωπο και τη σχέση του με το Θεό και τον κόσμο, τον οποίο κατανοούν ως Εκκλησία και Δημιουργία του Θεού. Τελικώς, επετεύχθη η κατάρριψη των στερεοτύπων γύρω από το πρόσωπο των δύο συγγραφέων με επιστημονικά επιχειρήματα και πηγές, καθώς και η άρτια έκφραση της σκέψης τους.
Το θέατρο στη Θεσσαλονίκη τις δεκαετίες του '50 και του ΄60
Authors: Αγγελόπουλος Αναστάσιος
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η διερεύνηση των συνθηκών, κατά τη δεκαετία του ’50, που οδήγησαν στην ίδρυση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας, αλλά και η μελέτη του έργου και της προσωπικότητας του σκηνοθέτη και θεατρανθρώπου Κυριαζή Χαρατσάρη, από τη γέννηση μέχρι το θάνατό του (1912-1971). Η διατριβή βασίζεται στην μεθοδολογία του πεδίου, όπως αναπτύχθηκε από τον Pierre Bourdieu, και εξετάζει την μεταμόρφωση της κεντρικής ιδεολογίας της ελληνικότητας της πόλης της Θεσσαλονίκης στην ανάγκη ύπαρξης μίας κρατικής θεατρικής σκηνής, που συντελέστηκε από το σύνολο σχεδόν των πνευματικών ανθρώπων της πόλης, το οποίο στη διατριβή ονομάζουμε πνευματική Θεσσαλονίκη. Η πνευματική Θεσσαλονίκη, ως συλλογικό υποκείμενο, θα συναντηθεί στο θεατρικό πεδίο με τον Κυριαζή Χαρατσάρη, θα αποτύχει όμως, εξαιτίας δικών της αντιφάσεων, να ελέγξει τον τρόπο ίδρυσης του Κ.Θ.Β.Ε., όταν αυτό θα συντελεστεί (1961). Από την πλευρά του, ο Κυριαζής Χαρατσάρης, από μία ελπίδα της πνευματικής πόλης για την δημιουργία αυτόνομης θεατρικής ζωής, θα ακολουθήσει μία μοναχική πορεία στο θέατρο, δημιουργώντας ποιοτικές παραστάσεις, μέχρι την όψιμη ένταξή του στον κρατικό οργανισμό και τον αιφνίδιο θάνατό του.