bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Πολυμερισμός διάνοιξης δακτυλίου με χρήση καταλυτικών συστημάτων
Authors: Κούρτη Μαρία-Ευγενία
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη του κατιοντικού πολυμερισμού διάνοιξης δακτυλίου (Cationic Ring Opening Polymerization, CROP) της 2-μεθυλ-2-οξαζολίνης (methyl oxazoline, MeOx) καθώς και της 2-φαινυλ-2-οξαζολίνης (phenyl oxazoline, PhOx) με σύμπλοκα του ζιρκονίου (Zirconium, Zr) και του αφνίου (Hafnium, Hf) παρουσία κατάλληλων υπερφθοριομένων αρυλοβορανίων ως ενεργοποιητών. Έγιναν κινητικές μελέτες του πολυμερισμού των δύο οξαζολινών, από όπου γίνεται εμφανές ότι τόσο η φύση του ενεργοποιητή όσο και η φύση του συμπλόκου διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του πολυμερισμού. Επιπλέον διερευνήθηκε η χρήση αυτών των συστημάτων για τη σύνθεση στατιστικών και δισυσταδικών συμπολυμερών με τις παραπάνω οξαζολίνες καθώς και τη σύνθεση δισυσταδικών και τρισυσταδικών συμπολυμερών με ε-καπρολακτόνη (ε-caprolactone, ε-CL) και αιθυλ-βινυλαιθέρα (ethyl vinyl ether, EVE). Στην περίπτωση των στατιστικών συμπολυμερών υπολογίστηκε ο λόγος δραστικότητας των μονομερών και διαπιστώθηκε τελικά, ότι πρόκειται για «ψεύδο» κατά συστάδες συμπολυμερή. Με πειράματα δυναμικής σκέδασης φωτός έγινε μελέτη συσσωμάτωσης σε στατιστικά συμπολυμερή των οξαζολινών. Επιπροσθέτως, έγινε θερμοσταθμική ανάλυση των στατιστικών συμπολυμερών και σύγκριση των αποτελεσμάτων με αντίστοιχα κατά συστάδες συμπολυμερή. Όσον αφορά τα δισυσταδικά συμπολυμερή των οξαζολινών με EVE ή ε-CL, σε ορισμένες περιπτώσεις παρελήφθησαν μίγματα συμπολυμερών με ομοπολυμερή, λόγω της απενεργοποίησης της πρώτης συστάδας (αντιδράσεις τερματισμού). Αντίθετα η σύνθεση τρισυσταδικών συμπολυμερών των οξαζολινών με EVE και ε-CL ήταν επιτυχής, χωρίς να υπάρξουν αντιδράσεις τερματισμού.
Σύνθεση και χαρακτηρισμός πρωτότυπων ολιγομερών κυκλοδεξτρινών για μεταφορά φαρμάκων
Authors: Μανουηλίδου Μαλαματένια
Published: September 2021

Cyclodextrins (CDs) are cyclic hollow oligosaccharide molecules that form water solublehost-guest systems, with many applications in drug formulation and delivery. CDoligomers have been previously studied due to the interest towards smart hosts withenhanced molecular recognition and binding capacity as sensors, catalysts, enzymemimics, photoreactive systems, etc. The aim of this dissertation was to prepare αCDoligomers for drug inclusion and transport with criteria: (i) ease of preparation, inaqueous media, in short steps, under mild conditions and in good yields, (ii) to obtainoligomers with satisfactory aqueous solubility and full availability of the CD cavities (iv)to achieve multiple binding with strengths better or comparable to those of parent αCD.The copper catalyzed azide-alkyne cyclization (CuAAC) reaction was utilized to preparea new water soluble cyclodextrin trimer very efficiently. The trimer engulfed threemolecules of a model guest and satisfactorily solubilized the chemotherapeutictamoxifen citrate and its active metabolite, N-desmethyltamoxifen, increasing theirsolubility by >1 order of magnitude. Moreover, for the first time the bioorthogonalStaudinger Ligation was applied to prepare αCD-dimers. For this purpose, a doublyactive linker was specifically developed that enabled dimer preparation in a single step,in aqueous/organic media, under mild conditions and with high yields. The aboveprepared products were studied in detail by NMR spectroscopy and were found toadopt, by self-inclusion, a closed conformation in aqueous solution, which completelyopened up in the presence of a suitable guest, leaving the cavities fully available to formthe corresponding inclusion complexes. Titration and DOSY NMR experimentsconfirmed the above and showed that the dimeric species form slowly diffusingaggregates in water, that in the presence of the guest partially disperse. The StaudingerLigation could thus become the method of choice for preparing CD dimers.Solubilization of practically insoluble N-desmethyl-tamoxifen was also achieved to 0.3mM. Moreover, CD dimers prepared via amide bond formation were less efficient andrequired harsh conditions. Finally, SNO-αCD derivatives were prepared andcharacterized as bimodal NO and drug carrier systems.
Μελέτη των διαστάσεων της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με τη χρησιμοποίηση μυελογραφίας και αξονικής τομογραφίας
Authors: Νικολακάκος Λεωνίδας
Published: September 2021

Η σπονδυλική στήλη ως ανατομική και λειτουργική μονάδα, από πολύ νωρίς έχειπροσελκύσει το ενδιαφέρον των ερευνητών. Η ακριβής γνώση των διαστάσεων, τηςμορφολογίας και των σχέσεων των οστικών δομών της σπονδυλικής στήλης με τονωτιαίο μυελό και τις νευρικές ρίζες είναι απαραίτητη στον κλινικό ιατρό. Η μελέτη μαςπραγματοποιήθηκε σε ομάδα 106 ασθενών που εξετάσθηκαν στο τμήμα εξωτερικώνιατρείων του Medical Center of Central Georgia από τον Ιανουάριο του 2004, έως τονΑπρίλιο του 2007. Κάθε ασθενής υποβλήθηκε σε μυελογραφία και αξονική τομογραφίαστην αυχενική μοίρα στης σπονδυλικής στήλης. Σε όλα τα επίπεδα της αυχενικής μοίρας,πραγματοποιήθηκε μέτρηση της προσθιοπίσθιας και της εγκάρσιας διαμέτρου τουσπονδυλικού σωλήνα, του υπαραχνοειδή χώρου και του νωτιαίου μυελού.Η μελέτη μας ανέδειξε σημαντικές διαφορές στις διαστάσεις του σπονδυλικού σωλήναανάμεσα σε ασθενείς διαφορετικής φυλής, φύλου και ηλικίας. Συμπεραίνουμε ότι ηχρησιμοποίηση γενικευμένων ορίων, για τη διάγνωση της σπονδυλικής στένωσης, γιαόλες τις πληθυσμιακές ομάδες μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένους θεραπευτικούςχειρισμούς.Η επιφάνεια του νωτιαίου μυελού παρουσιάζει τις μεγαλύτερες τιμές της στο επίπεδο τουτετάρτου και του πέμπτου αυχενικού σπονδύλου. Το αυχενικό όγκωμα οφείλεται σεαύξηση της εγκάρσιας διαμέτρου του μυελού στα παραπάνω επίπεδα. Στο επίπεδο Α4 ονωτιαίος μυελός είναι εύκολο να τραυματισθεί από παράγοντες που ασκούν πίεση στηνπρόσθια επιφάνειά του (οστεόφυτα, πρόπτωση δίσκου, όγκοι, φλεγμονές, τραυματισμοί).Στη μελέτη μας εισάγουμε τη χρησιμοποίηση του Δείκτη Επιφανείας για τη διάγνωσητης σπονδυλικής στένωσης στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ο ΔείκτηςΕπιφανείας ορίζεται ως το πηλίκο της επιφανείας του νωτιαίου μυελού ως προς τηνεπιφάνεια του σπονδυλικού σωλήνα. Πιστεύουμε ότι παρέχει μια αξιόπιστη εκτίμησητων απεικονιστικών εξετάσεων των ασθενών και μπορεί να αποτελέσει πολύτιμοβοήθημα για τον κλινικό ιατρό.
Διεργασίες μεταφοράς μάζας μικροσυστατικών της διατροφής σε βιοπολυμερή
Authors: Ηγουμενίδης Παναγιώτης
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή έγινε προσπάθεια εμπλουτισμού αμυλούχων τροφίμων με βιοδραστικά μικροσυστατικά βοτάνων. Αρχικά, παρασκευάστηκαν υδατικά εκχυλίσματα βοτάνων, τα οποία βρέθηκαν να είναι πλούσια σε φαινολικά-αντιοξειδωτικά συστατικά, ενώ παρουσίασαν πρακτικά αμελητέα υποβάθμιση έπειτα από παρατεταμένη θέρμανσή τους στους 100°C. Το εύρημα αυτό αξιοποιήθηκε για παρασκευή εμπλουτισμένου ρυζιού με υγροθερμική επεξεργασία εντός υδατικού εκχυλίσματος δυόσμου. Ο εμπλουτισμός κρίθηκε επιτυχής, καθώς το τελικό εμπλουτισμένο προϊόν έδειξε ότι υπερτερούσε, σε σχέση με το λευκό ρύζι, σε όλες τις κατηγορίες συστατικών που μελετήθηκαν, τα οποία φάνηκε να είχαν προσροφηθεί μέσω του εκχυλίσματος δυόσμου με την αύξηση του χρόνου υγροθερμικής επεξεργασίας. Επίσης, φάνηκε ότι η συγκέντρωση του εκχυλίσματος είχε καθοριστικό ρόλο στην προσροφησιμότητα κάθε συστατικού στο ρύζι. Η σύγκριση μεταξύ των συντελεστών διάχυσης που προέκυψαν για κάθε μελετούμενο συστατικό στα πειράματα εμπλουτισμού έδειξε ότι ο συντελεστής διάχυσης επηρεάζεται κατά κύριο λόγο από τη χημική συγγένεια των φαινολικών με τα μακροσυστατικά του ρυζιού. Σε άλλη μελέτη, η εκρόφηση αντιοξειδωτικών συστατικών κατά την ενυδάτωση ξηρού εμπλουτισμένου ρυζιού έφθασε σε ισορροπία, ενώ παράλληλα η κατακράτηση ουσιών εντός των κόκκων παρέμεινε σε ικανοποιητικά επίπεδα. Το γεγονός αυτό φανέρωσε ότι πιθανότατα υπήρξε ανάπτυξη ισχυρών αλληλεπιδράσεων μεταξύ των φαινολικών συστατικών και των μακρομορίων του ρυζιού κατά την υγροθερμική επεξεργασία, οι οποίες μελετήθηκαν με μεθόδους DSC και H-NMR. Από τα αποτελέσματα φάνηκε μια τάση ένταξης των φαινολικών στο πλέγμα αμύλου-νερού που προκάλεσε μεταβολή στη θερμική σταθερότητα του αμύλου, καθώς επίσης ότι υπήρξαν αρκετές διαφορετικές περιοχές στο μόριο του αμύλου ρυζιού που εμφάνισαν σαφείς ενδείξεις δημιουργίας δεσμών Η με αντίστοιχα τμήματα των φαινολικών μορίων.
Μοντελοποίηση και βελτιστοποίηση της λειτουργίας δεξαμενής τροφοδοσίας μη νευτωνικού διφασικού ρευστού
Authors: Ανέστης Στυλιανός
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η μελέτη της ροής μη νευτωνικού υγρούεντός μιας δεξαμενής τροφοδοσίας και η προσέγγιση αυτής με την βοήθειατου δύο κλιμάκων k-ε μοντέλου τύρβης. Το αναπτυχθέν μαθηματικόμοντέλο εφαρμόστηκε σε δεξαμενή τύπου tundish που χρησιμοποιείταιστην χύτευση των μετάλλων. Αφού παρουσιάζονται τα στοιχεία της συνολικής ροής τουμετάλλου, αναλύεται ο ρόλος της δεξαμενής tundish στην συνεχήχύτευση. Ακολουθεί μια ιστορική αναδρομή στο σύνολο της τρέχουσας βιβλιογραφίας (δημοσιεύσεις, βιβλία, τεχνικές οδηγίες) καιπαρουσιάζονται τα τυρβώδη μοντέλα ροής που χρησιμοποιούνται. Αυτάείναι το βασικό K-ε μοντέλο (Launder and Spalding, 1974), η βελτίωσητου όπως περιγράφεται στον υπολογιστικό κώδικα Phoenics πουχρησιμοποιήθηκε, και το νέο δύο κλιμάκων μοντέλο k-ε (two scale k-εmodel). Τέλος δίνονται και οι βασικές σχέσεις και έννοιες της μεθόδουRandom Time Display - RTD που χρησιμοποιούνται για τηνμοντελοποίηση των φυσικών μετρήσεων.Με την βοήθεια της Υπολογιστικής Ρευστομηχανικής επιτεύχθηκε ημοντελοποίηση της ροής μη νευτωνικού ρευστού σε δεξαμενή τύπουtundish και εξήχθησαν τα αναφερόμενα αποτελέσματα.Στην περίπτωση της διφασικής ροής, προσδιορίσκαν με ακρίβεια γιαπρώτη φορά, οι τιμές των συντελεστών διφασικής ροής για την περίπτωση τηςδεξαμενής τύπου tundish όταν ανάλογα έχουν προσδιοριστεί για την περίπτωσησωλήνα από τους Ilegbussi and Spalding, 1989.Επιπλέον υπολογίσθηκε ο ρυθμός μεταφοράς της μάζας με ένανκαινούργιο προσεγγιστικό τύπο που συγκρίνεται με τους δυο κλασσικούς τύπουςπροσέγγισης. Η νέα μορφή αντιστοιχεί τελικά στον μέσο όρο των δύοπροηγουμένων.Στα θέματα του ιξώδες εξετάσαμε περιπτώσεις στις οποίες το κλασσικόμοντελο k-ε υπερεκτιμούσε το τυρβωδες ιξώδες σε περιοχές μεγαλύτερουμήκους από το αναμενόμενο. Σε αντίθεση, το δύο κλιμάκων μοντέλο k-ε έδωσεπερισσότερο έντονες περιοχές στην είσοδο και λιγότερο στην έξοδο αλλά σχεδόν«ήρεμες» ενδιάμεσες περιοχές (όπου έχει επέλθει πλήρης ανάμιξη καιισορροπία) καθόλο το μήκος του δοχείου, πράγμα που είναι και περισσότεροαναμεννόμενο και συμφωνεί περισσότερο με τα πειραματικά δεδομένα.Παρατηρήθηκε επίσης, ότι το κλασσικό μοντελο k-ε δεν μπορεί να ανταποκριθείτόσο καλά όσο το δύο κλιμάκων μοντέλο σε περιοχές όπου έχουμε έντονη τυρβώδη εμφάνιση (είσοδο, έξοδο) και ανάμεσα των μεγάλες περιοχές με πολύχαμηλή ή ανύπαρκτη (κατά μήκος του δοχείου από την είσοδο έως την έξοδο)ανάμιξη.Συγκρίνοντας ανάμεσα στην περίπτωση μιας μονοφασικής ροής με τοδύο κλιμάκων τυρβώδες μοντέλο και της διφασικής ροής με το κλασσικό k-ετυρβώδες μοντέλο, εξάγεται το συμπέρασμα ότι είναι περίπου ισάξια στηνσυμπεριφορά των. Στην περίπτωση της δεξαμενής τύπου tundish φαίνεται σανκαλύτερη λύση η προσέγγιση με το μοντέλο της διφασικής ροής. Στην περίπτωσητων δύο κλιμάκων τυρβώδους μοντέλου η ροή εμπεριέχει πάντως περισσότερεςλεπτομέρειες της ανάμιξης.Ο τρόπος υπολογισμού του ρυθμού μεταφοράς της μάζας στις διφασικέςροές δείχνει ότι βελτιώνει τις προβλέψεις και διατηρεί καλή ισορροπία στηνανταλλαγή των ποσών μάζας και ενέργειας μέσω της διεπιφάνειας.
Yielding and particle rearrangements in hard sphere glasses
Authors: Jacob Alan Ranjit
Published: September 2021

Ως κολλοειδής ύαλος χαρακτηρίζεται ένα πυκνό διάλυμα κολλοειδών σκληρών σφαιρών (κλάσμα όγκου φ>0.58) διασπαρμένων σε κάποιο διαλύτη, στο οποίο λόγω εντροπίας τα κολλοειδή σωματίδια εγκλωβίζονται από τα γειτονικά σωματίδια. Η μελέτη συστημάτων που βρίσκονται σε αυτή τη μετασταθή κατάσταση υπό συνθήκες ροής, όπου ο χρόνος χαλάρωσής τους τείνει το άπειρο, έχει προσελκύσει ιδιαίτερα το επιστημονικό ενδιαφέρον. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή, μέσω των τεχνικών ρεολογίας και BD προσομοιώσεων (Brownian Dynamics simulations) μελετώνται οι γραμμικές και ιξωδοελαστικές ιδιότητες κολλοειδών υάλων τόσο υπό συνθήκες ηρεμίας όσο και ροής. Πραγματοποιήθηκαν επίσης ρεολογικές μετρήσεις έτσι ώστε να μελετηθεί η επίδραση του χρόνου γήρανσης, καθώς και η συμπεριφορά κολλοειδών υάλων σε συνθήκες μη-γραμμικής μεταβατικής διάτμησης. Επιπρόσθετα, για την καλύτερη κατανόηση του δυναμικού αλληλεπίδρασης μεταξύ σωματιδίων υπό συνθήκες σταθερής διάτμησης κολλοειδών υάλων σκληρών σφαιρών και πιο μαλακών σωματιδίων, χρησιμοποιήθηκε η τεχνική της Ρεομετρικής Ορθογώνιας Υπέρθεσης (Orthogonal superposition rheometery). Τέλος, με τη βοήθεια προσομοιώσεων Brownian δυναμικής επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη διαφόρων τύπων κολλοειδών υάλων σε μίγματα δύο διαφορετικών μεγεθών σωματιδίων (ασύμμετρα μίγματα) που μελετήθηκαν λεπτομερώς.
Dynamics of charged particles in electromagnetic fields with applications in fusion devices
Authors: Καλλίνικος Νικόλαος
Published: September 2021

Στην διατριβή αυτή μελετάμε την τριδιάστατη Νευτώνεια κίνηση φορτισμένων σωματιδίων σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία, τόσο αριθμητικά όσο και αναλυτικά. Στο πρώτο κομμάτι διερευνάμε την συλλογική συμπεριφορά ενός μεγάλου αριθμού σωματιδίων σε γεωμετρία τόρου παρουσία μαγνητικών νησίδων κάτα την αλληλεπίδραση κύματος-σωματιδίου. Με στόχο εφαρμογές σύντηξης στο πλάσμα πειραματικών διατάξεων τύπου tokamak, η μελέτη αυτή βασίζεται σε προσομειώσεις των τροχιών των σωματιδίων συμπεριλαμβανομένων σχετικιστικών διορθώσεων και συγκρούσεων. Για τον σκοπό αυτό προσδιορίζουμε μία αναλυτική συνάρτηση σε συντεταγμένες τόρου που χαρακτηρίζει επακριβώς τις μαγνητικές επιφάνειες στην περίπτωση απομονωμένων νησίδων, ενώ από τα αποτελέσματα υπολογίζουμε το οδηγούμενο ρεύμα και την απορρόφηση του κύματος. Το δεύτερο κομμάτι αφορά την ανάλυση κατά συμμετρίες των εξισώσεων κίνησης φορτισμένων σωματιδίων στην αυτόνομη περίπτωση. Με βάση την δύναμη Lorentz για αυθαίρετα στάσιμα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, θεωρούμε το γενικό αυτόνομο σύστημα τριών συνήθων διαφορικών εξισώσεων δεύτερης τάξης γραμμικών ως προς τις πρώτες παραγώγους που προέρχεται από μία συνάρτηση Lagrange με δυναμικό που εξαρτάται γραμμικά από τις ταχύτητες, αντίστοιχα. Θεωρώντας μη τετριμμένες περιπτώσεις φυσικού ενδιαφέροντος και συγκεκριμένα τριδιάστατα, ανομοιογενή, καμπυλωμένα μαγνητικά πεδία, προσδιορίζουμε την γενική ομάδα σημειακών συμμετριών όταν το σύστημα είναι συνολικά μη γραμμικό. Τις συμμετρίες αυτές συγκρίνουμε επίσης με τις συμμετρίες των μαγνητικών γραμμών. Στην συνέχεια, βρίσκουμε την ομάδα επαυξημένων σημειακών μετασχηματισμών ισοδυναμίας για αυτήν την κλάση συστημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τις εξισώσεις Maxwell ως βοηθητικές συνθήκες. Κάτω από την ομάδα ισοδυναμίας ταξινομούμε τα μέλη αυτής της κλάσης, ουσιαστικά δηλαδή τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, ως προς ομάδες συμμετρίες. Τέλος, προσδιορίζουμε τις συμμετρίες τύπου Noether, κατασκευάζοντας τα αντίστοιχα ολοκληρώματα της κίνησης, βάση των οποίων εξάγουμε ορισμένα πρώτα συμπεράσματα ως προς την πλήρη ολοκληρωσιμότητα του συστήματος.
Αντιμετώπιση των ασθενών μετά από θρομβόλυση λόγω οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου με ανάσπαση του ST
Authors: Αλμπάνης Γεώργιος
Published: September 2021

Σκοπός: Να αξιολογήσουμε τον χρόνο παραπομπής για στεφανιογραφία και επακόλουθη επεμβατική αντιμετώπιση μετά από θρομβόλυση λόγω οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου με ανάσπαση του ST διαστήματος , και να τον συσχετίσουμε με την μακροχρόνια έκβαση των ανωτέρω ασθενών.Μέθοδοι και αποτελέσματα: Διεξήχθη αναδρομική ανάλυση και τηλεφωνική συγκέντρωση δεδομένων παρακολούθησης, που αφορούσαν μείζονα συμβάματα πέραν των 6 μηνών. Το συνδυασμένο καταληκτικό σημείο - MACE- ήταν θάνατος , νέο έμφραγμα του μυοκαρδίου ή επαναγγείωση ασθενών με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου με ανάσπαση του ST διαστήματος (STEMI) οι οποία θρομβολύθηκαν. Εννέα περιφερικά νοσοκομεία που δεν είχαν τη δυνατότητα διενέργειας αγγειοπλαστικής διακόμισαν τους ασθενείς σε εμάς ως κέντρο αναφοράς. Εξαιρουμένων των αγγειοπλαστικών διάσωσης, από τον Ιανουάριο του 2005 έως και τον Ιανουάριο του 2009 , συνολικά 498 ασθενείς με STEMI που καθετηριάστηκαν στο Νοσοκομείο μας μέσα σε 24 ώρες ( Ομάδα Α), ή μετά από 24 ώρες από τη χορήγηση θρομβόλυσης (Ομάδα Β), συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Οκτώ ασθενείς πέθαναν στο Νοσοκομείο κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους (3 από την Ομάδα Α και 5 από την Ομάδα Β, p=ΜΣ).Από τους υπόλοιπους 490 ασθενείς, 145 (29.6%) κατατάχθηκαν στην ομάδα Α και 345 (70.4%) στην ομάδα Β. Το ποσοστό των ασθενών που παραπέμφθηκαν για στεφανιογραφία μέσα στο πρώτο 24ώρο αυξήθηκε σημαντικά κατά την πρόοδο της μελέτης από την πρώτη στην τέταρτη χρονιά (p<0.01). Κατά τη διάρκεια μέσου χρόνου παρακολούθησης 38 (95% όρια εμπιστοσύνης -CI-: 10-59) μηνών, δεν υπήρξε διαφορά στο συνδυασμένο καταληκτικό σημείο μεταξύ 142 καλά αντιστοιχισμένων ζευγαριών ασθενών με τη χρήση του propensity matching.(15.5% στην Ομάδα Α έναντι 21.8% στην Ομάδα Β, p=0.233, σχετικός κίνδυνος -OR-: 0.765 (95% CI, 0.239-2.45)Συμπέρασμα: Το ποσοστό των θρομβολυμένων ασθενών με STEMI που παραπέμφθηκαν για στεφανιογραφία στο πρώτο 24ώρο από τα περιφερικά νοσοκομεία παραμένει χαμηλό παρότι αυξήθηκε κατά την εξέλιξη της μελέτης. Σε ένα "συνήθη" πληθυσμό ασθενών με STEMI, εφόσον εξαιρέσουμε τους ασθενείς που διακομίσθηκαν για αγγειοπλαστική διάσωσης, η στρατηγική μεταφοράς των ασθενών για στεφανιογραφία και πιθανή αγγειοπλαστική μέσα στο πρώτο 24ωρο σε σύγκριση με τη μεταφορά μετά το πρώτο 24-ωρο από τη χορήγηση θρομβόλυσης, δε φαίνεται να σχετίζεται με χειρότερα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα
Διερεύνηση των μακρών κυμάτων και εξήγησή τους μέσα από την κυκλική εξέλιξη της εφαρμοσμένης γνώσης
Authors: Οζούνη Ειρήνη
Published: September 2021

Αντικειμενικός σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση της θεωρίας των Μακρών Κυμάτων και η προσπάθεια ερμηνείας τους μέσα από μία κυκλική εξέλιξη της εφαρμοσμένης γνώσης. Διερευνήσαμε την δυνατότητα μακροχρόνιας κυκλικής εξέλιξης της εφαρμοσμένης γνώσης και κατά συνέπεια της παραγωγικότητας της εργασίας, συνδυάζοντας την θεωρία ενδογενούς οικονομικής μεγέθυνσης με την επιστημολογική θεωρία του Κuhn. Ο συνδυασμός αυτός συντέλεσε στην κατάρτιση ενός καινοτόμου θεωρητικού υποδείγματος παραγωγής ενδογενών μακρών κυμάτων του εισοδήματος, με κινητήριο δύναμη έναν επίσης ενδογενή μηχανισμό ομαλής κυκλικής εξέλιξης του συνόλου των διαθέσιμων εφαρμοσμένων ιδεών και γνώσεων. Δεύτερος στόχος ήταν να αποκαλύψουμε, με τη μέθοδο της φασματικής ανάλυσης, τη σημαντικότητα μεγάλης διάρκειας διακυμάνσεων στην διαχρονική κυκλική κίνηση του κ.κ. Α.Ε.Π. αναπτυγμένων οικονομιών καθώς και των ρυθμών μεγέθυνσης και να διερευνήσουμε αν οι μακροχρόνιες διακυμάνσεις συνδέονται μεταξύ τους χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της και της σταυροειδούς φασματικής ανάλυσης. Τέλος, εφαρμόζοντας την ίδια μεθοδολογία προσπαθήσαμε να αποκαλύψουμε τη σημαντικότητα μεγάλης διάρκειας διακυμάνσεων στην διαχρονική κυκλική κίνηση των χορηγούμενων ευρεσιτεχνιών, ως προσδιοριστικό μέτρο της τεχνολογικής προόδου, καθώς και να επιβεβαιώσουμε τη σημασία της εφαρμοσμένης γνώσης ως σημαντική κινητήρια δύναμη των παραπάνω μακροχρόνιων διακυμάνσεων.
Η διαγνωστική αξία της τροπονίνης στην ιατροδικαστική διερεύνηση των πνιγμών εντός θαλασσίου ύδατος
Authors: Δεληλίγκα Ασπασία
Published: September 2021

Η ιατροδικαστική διερεύνηση του πνιγμού αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην ιατροδικαστική πράξη. Τα αυξημένα επίπεδα της καρδιακής τροπονίνης Ι (cTnI) στα βιολογικά υγρά έχουν συσχετισθεί με μυοκαρδιακή βλάβη, ενώ τα επίπεδα μαγνησίου (Mg2+) και ασβεστίου (Ca2+) βρέθηκαν αυξημένα σε περιπτώσεις πνιγμού σε θαλάσσιο ύδωρ. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει τη διαγνωστική χρησιμότητα των επιπέδων cTnI, Mg2+ και Ca2+ που προσδιορίζονται μεταθανάτια στο περικαρδιακό υγρό, για τη διαφοροποίηση μεταξύ των περιπτώσεων πνιγμού σε θαλάσσιο ύδωρ που σχετίζονται με μυοκαρδιακή βλάβη και εκείνων που προκαλούνται από άλλες αιτίες. Η μελέτη περιέκλειε 76 περιστατικά που συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια μιας περιόδου δύο ετών και εξετάστηκαν στο Εργαστήριο Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Τα περιστατικά χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, με βάση την αιτία θανάτου όπως αυτή διαπιστώθηκε μακροσκοπικά και μικροσκοπικά. Η κατανομή των περιστατικών σε ομάδες ήταν: 1) πνιγμός σε θαλάσσιο ύδωρ χωρίς έμφραγμα του μυοκαρδίου (n = 23) 2) πνιγμός σε θαλάσσιο ύδωρ με ιστολογική εικόνα εμφράγματος του μυοκαρδίου (n = 28) 3) έμφραγμα του μυοκαρδίου που δεν σχετίζεται με πνιγμό (n = 25). Η καρδιακή τροπονίνη Ι (cTnI) μετρήθηκε με τεχνική ανοσοπροσδιορισμού ενζύμου. Τα επίπεδα Ca2+ και Mg2+ στο περικαρδιακό υγρό προσδιορίστηκαν με πρότυπες χρωματομετρικές δοκιμασίες. Τα επίπεδα της cTnI στο περικαρδιακό υγρό ήταν σημαντικά χαμηλότερα στην ομάδα 1 σε σύγκριση με τις ομάδες 2 και 3. Αντίθετα, τα επίπεδα Mg2+ και Ca2+ στο περικαρδιακό υγρό ήταν σημαντικά υψηλότερα στις ομάδες 1 και 2 σε σύγκριση με την ομάδα 3. Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι ο μεταθανάτιος προσδιορισμός των επιπέδων cTnI στο περικαρδιακό υγρό μπορεί να είναι χρήσιμος στην ανίχνευση πρόσφατου εμφράγματος του μυοκαρδίου που συνέβαλε στο θάνατο από πνιγμό σε θαλάσσιο ύδωρ και παρέχουν μία ανεξάρτητη επιβεβαίωση της χρησιμότητας του μεταθανάτιου προσδιορισμού των επιπέδων Mg2+ και Ca2+ στο περικαρδιακό υγρό για τη διαφοροποίηση μεταξύ των περιπτώσεων πνιγμού σε θαλάσσιο ύδωρ που σχετίζονται με μυοκαρδιακή βλάβη και εκείνων που προκαλούνται από άλλες αιτίες.
Εκτίμηση και χωροχρονική διασπορά ραδιονουκλιδίων στο υδάτινο περιβάλλον
Authors: Ελευθερίου Γεώργιος
Published: September 2021

Τα ραδιονουκλίδια αποτελούν μέρος του φυσικού περιβάλλοντος και η ακτινοβολία που εκπέμπουν επηρεάζει σημαντικά τη ζωή μας. Οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες από τα μέσα του 20ου αιώνα εμπλουτίζουν επιπλέον το περιβάλλον με τεχνητά ραδιονουκλίδια ή διαταράσσουν την κατά τόπους υπάρχουσα φυσική ισορροπία. Οι διαρκώς αυξανόμενες απαιτήσεις για κατανάλωση ενέργειας και η πληθώρα εφαρμογών που χρησιμοποιούν ραδιονουκλίδια, προοιωνίζουν την ήδη αυξανόμενη παραγωγή πυρηνικών καυσίμων, παραπροϊόντων χρήσης ραδιονουκλιδίων αλλά και αποβλήτων που έχουν σαν τελικό αποδέκτη το περιβάλλον, κυρίως το υδάτινο. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την περιορισμένη επιστημονική γνώση για την ακριβή συμπεριφορά των ραδιονουκλιδίων στα διάφορα οικοσυστήματα καθιστούν ιδιαίτερα σημαντική την συστηματική τους μελέτη.Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η παροχή αξιόπιστων δεδομένων ραδιολογικών μετρήσεων στο υδάτινο περιβάλλον, η αξιοποίησή τους ως ραδιοϊχνηθετών για τον χαρακτηρισμό περιοχών και η χωροχρονική μοντελοποίηση της ραδιενεργού διασποράς με άμεσο στόχο τον προσδιορισμό της επίδρασής τους στον άνθρωπο. Συγκεκριμένα, αναπτύχθηκε ολοκληρωμένη μεθοδολογία ραδιολογικού χαρακτηρισμού υδάτινων περιοχών και μοντελοποίησης της χωροχρονικής διασποράς ραδιονουκλιδίων με σκοπό την πρόβλεψη των ραδιολογικών επιπτώσεων. Η μεθοδολογία υλοποιήθηκε ενδεικτικά στο Θερμαϊκό Κόλπο περιλαμβάνοντας μετρήσεις υποβάθρου (νερό και ίζημα), ανάπτυξη ραδιολογικού προτύπου και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της μοντελοποίησης με βάση επιστημονικά και κοινωνικά κριτήρια, ενώ παράλληλα προσδιορίστηκε και ο ρυθμός ιζηματογένεσης σε υδάτινα περιβάλλοντα με διαφορετικά χαρακτηριστικά εφαρμόζοντας μεθόδους ραδιοχρονολόγησης. Σε κάθε περίπτωση, οι πειραματικές μετρήσεις στο σύνολό τους παρέχουν σύγχρονα ποιοτικά δεδομένα σε περιοχές ενδιαφέροντος στη ΒΑ Μεσόγειο. Η διατριβή είναι διαρθρωμένη σε επτά κεφάλαια αποτελούμενη από το θεωρητικό (1ο και 2ο Κεφάλαιο), το μεθοδολογικό (3ο και 4ο Κεφάλαιο) και το πειραματικό (5ο και 6ο Κεφάλαιο) μέρος, ενώ η διατριβή ολοκληρώνεται με ένα επιπλέον κεφάλαιο σύνοψης των συμπερασμάτων και συζήτησης των προοπτικών (7ο Κεφάλαιο).
Ομάδες γονέων - νηπίων (parent - toddler groups) και προαγωγή της ψυχικής υγείας στην οικογένεια
Authors: Ναυρίδη Ευανθία
Published: September 2021

Η παρούσα εργασία αφορά στις ομάδες γονέων-νηπίων (parent-toddler groups), ένα πρόγραμμα πρόληψης και πρώιμης παρέμβασης, που στόχο έχει την υποστήριξη της σχέσης μεταξύ γονιού και νηπίου κατά την κρίσιμη αναπτυξιακή φάση της πρώτης νηπιακής ηλικίας. Είναι ένα πρόγραμμα που υπάγεται στην κοινοτική ψυχιατρική, της οποίας κύριο μέλημα αποτελεί η ανίχνευση, πρόληψη και έγκαιρη παρέμβαση μέσα στην κοινότητα, (Μαδιανός 2000, Edelman 2004). Με μια σύντομη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας αντιλαμβάνεται κανείς, ότι η κοινοτική ψυχιατρική έχει συνδεθεί κυρίως με την ψυχοπαθολογία και την κοινωνική επανένταξη των ψυχικά ασθενών, ενώ ο τομέας της πρόληψης και της πρώιμης παρέμβασης μοιάζει συχνά να αντιμετωπίζεται ως ένα ζήτημα ήσσονος σημασίας.Το αντικείμενο της παρούσης διδακτορικής διατριβής, είναι οι ομάδες γονέων - νηπίων και ερευνάται σε συνάφεια με τα εξής τρία επιστημονικά πεδία: α) την ψυχαναλυτική ψυχοπαθολογία, β) την ψυχαναλυτική αναπτυξιακή ψυχολογία και γ) την κοινοτική ψυχιατρική. Η ανάλυση που θα πραγματοποιηθεί θα έχει ποιοτικό χαρακτήρα, ώστε να διερευνηθούν σε βάθος τα στοιχεία που θα προκύψουν. Η ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη λαμβάνει κυρίως χώρα στα πλαίσια της οικογένειας, και άρα οι βάσεις τόσο της ψυχικής υγείας, όσο και της ενδεχόμενης ψυχοπαθολογίας του αυριανού ενήλικα, στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στις πρώτες σχέσεις των παιδιών με τους γονείς τους. Η πρώιμη φροντίδα επηρεάζει καταλυτικά τη ζωή ενός ατόμου, τον τρόπο που αντιμετωπίζει τη μάθηση, που συνάπτει σχέσεις, τον τρόπο που βιώνει και διαχειρίζεται τα συναισθήματα του καθώς και τη συμπεριφορά του, αλλά και το πώς διαμορφώνει την προσωπικότητα του (Belsky, 2001; Melhuish, 2004). Ολοένα και αυξάνονται τα στοιχεία για τις σοβαρές και μακροχρόνιες επιδράσεις των διαταραγμένων πρώιμων σχέσεων (Fonagy et al., 1994; Fonagy et al., 2002; Balbernie, 2001). Τα προγράμματα συνεπώς πρώιμης παρέμβασης αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, καθώς μπορούν να λειτουργήσουν προληπτικά, οδηγώντας σε μια αρτιότερη συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών και άρα στον περιορισμό μετέπειτα δυσκολιών (Fonagy, 1998; Green Paper, 1999; Zaphiriou Woods; 2000). Η πρώτη νηπιακή ηλικία είναι μια κομβικής σημασίας περίοδος μεγάλων προκλήσεων αναφορικά με τη σχέση γονιού-παιδιού. Η υπό την ευρύτερη έννοια ψυχαναλυτική θεωρία αναφέρεται στην περίοδο αποχωρισμού και εξατομίκευσης τόσο για το παιδί όσο και για τη μητέρα (Malher 1965, Bergman 1999). Είναι μια φάση με ιδιαίτερες απαιτήσεις και ανάγκες, και η διατήρηση μιας ισορροπίας αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ομαλή μελλοντική ανάπτυξη του παιδιού. Απ’ την άλλη μεριά, το ζήτημα της ανάπτυξης δεν αφορά μόνο το παιδί αλλά ολόκληρη την οικογένεια, με την έννοια ότι η γέννηση ενός παιδιού, όπως και τα πρώτα χρόνια της ανάπτυξης έχουν βαθιές επιδράσεις πάνω στη μητέρα αλλά και σε ολόκληρη την πυρηνική οικογένεια.
Η επιλογή επαγγέλματος σε σχέση με μια ελλειμματική εικόνα εαυτού
Authors: Πετριλής Δημήτριος
Published: September 2021

Ο σκοπός σχεδιασμού και υλοποίησης της εν λόγω μελέτης αφορά στην αφήγηση του εξατομικευμένου βιώματος, προσκαλώντας τα υπό μελέτη υποκείμενα να υποδείξουν τα ίδια τους παράγοντες εκείνους που επέδρασαν στον τρόπο που μεταβόλισαν ψυχικά την εκ γενετής σωματική αναπηρία τους. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η ενδοψυχική διεργασία έχει πάντα μια κοινωνική αποτύπωση, διερευνάται το λανθάνον περιεχόμενο που διέπει την ενδεικτική επιθυμία επαγγελματικής ενασχόλησης των συμμετεχόντων, επιχειρώντας έτσι να καταδειχθεί η ερευνητική υπόθεση που υποστηρίζει ότι η επαγγελματική επιλογή δύναται να αποτελεί την ναρκισσιστική αναπλήρωση ενός ανάπηρου σώματος. Οι κεντρικές θεματικές ενότητες που μελετούνται αφορούν: 1) στη σημασία ανάδειξης της διυποκειμενικότητας στη μελέτη του γνωστικού πεδίου της αναπηρίας, 2) στη μελέτη και επεξεργασία της ανάληψης της γονικής ιδιότητας και των ποιοτικών εκείνων χαρακτηριστικών που περιγράφουν την σχέση γονέα - παιδιού (εστιάζοντας στα ποιοτικά χαρακτηριστικά του πρωταρχικού δεσμού), και 3) στο πώς η γέννηση ενός παιδιού με αναπηρία διαμεσολαβεί την σχέση γονέα – βρέφους.Στην εν λόγω έρευνα έλαβαν μέρος 7 συμμετέχοντες (4 άνδρες και 3 γυναίκες) που βίωναν κάποια μορφή εκ γενετής σωματική αναπηρία ή μια αναπηρία με πολύ πρόωρη εκδήλωση (εντός του πρώτου έτους ζωής). Το πλήθος των συναντήσεων που πραγματοποιήθηκαν ανέρχεται στις 35, ενώ το ερευνητικό εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε ήταν αυτό των «αφηγήσεων ζωής», μέσω της βιογραφικής προσέγγισης.Τα αποτελέσματα της παραπάνω ερευνητικής διαδικασίας κατέδειξαν ότι η αναπηρία δύναται να έχει μια πολύ πρώιμη ψυχική εγγραφή όπως αυτή αρχικά αναγνωρίζεται μέσα από το βλέμμα της μητέρας. Ως εκ τούτου, η συνισταμένη των γονικών συμπεριφορών και αντιδράσεων απέναντι στην αναπηρία του παιδιού τους και οι παρατηρήσεις του παιδιού αναφορικά με την σωματική του διαφορετικότητα φαίνεται να αποτελούν εκείνη την εικόνα σώματος που δύναται να αναπτύξει ψυχολογικές διαταραχές. Επίσης, η παρούσα μελέτη κατέδειξε διαφορές στον τρόπο που διαμεσολαβεί η αναπηρία τις σχέσεις που διαμορφώνουν τα δύο φύλα με τους σημαντικούς άλλους, με τους άρρενες συμμετέχοντες να περιγράφουν μια «ασφυκτική» σχέση με την μητέρα, που δημιουργείται στη σκιά της απουσίας του πατέρα, παρεμβάλλοντας έτσι της πορείας συγκρότησης της ανδρικής ταυτότητας και τις γυναίκες να περιγράφουν μια σχέση με έναν υπερπροστατευτικό πατέρα. Τέλος, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι όλοι οι συμμετέχοντες του δείγματος ανέφεραν μια κλίση προς κάποια καλλιτεχνική δραστηριότητα ως το πεδίο έκφρασης ενός επώδυνου συναισθήματος σε μια ενδεχόμενη προσπάθεια επανόρθωσης ενός «τραυματισμένου» σώματος.
Σύνθεση και μελέτη υβριδικών υγρών νανοδιηλεκτρικών για εφαρμογές σε υψηλές τάσεις
Authors: Πέππας Γεώργιος
Published: September 2021

Η χρήση υγρών διηλεκτρικών με αυξημένη διηλεκτρική αντοχή και θερμική αγωγιμότητα σε κρίσιμα συστήματα ηλεκτρικής ενέργειας, όπως μετασχηματιστές ισχύος, κρίνεται ζωτικής σημασίας για την σωστή λειτουργία των ανωτέρω συστημάτων. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή γίνεται εκτενής μελέτη των υπαρχόντων εμπορικών λύσεων διηλεκτρικών υγρών, η αναλυτική μελέτη αυτών καθώς και η πρόβλεψη του κατάλληλου στατιστικού μοντέλου κατανομής της τάσης διάσπασης, που θα ερμηνεύει τη διασπορά της τάσης διάσπασης σε διαφορετικές διατάξεις ηλεκτροδίων και σε διαφορετικά υγρά διηλεκτρικά. Παράλληλα, προτάθηκε μια καθολική στατιστική κατανομή στην οποία συνέκλιναν όλα τα στατιστικά αποτελέσματα. Επίσης μελετήθηκαν οι προ-εκκενώσεις υπό κρουστικές τάσεις διαφορετικών κυματομορφών για τα προαναφερθέντα εμπορικά διαθέσιμα υγρά διηλεκτρικά, σε κατάλληλα σχεδιασμένες πειραματικές διατάξεις.Σε συνέχεια της ανωτέρω μελέτης και παρακολουθώντας τις ραγδαίες εξελίξεις της νανοτεχνολογίας, ξεκίνησε μια μελέτη σε σχετικά νέο ερευνητικό πεδίο, με σκοπό την πιθανή εφαρμογή της στα υγρά διηλεκτρικά. Μέσα από εκτενή βιβλιογραφική ανασκόπηση, έγινε στοχευμένη μελέτη στο είδος των νανοσωματιδίων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, εν συνεχεία αναζητήθηκε η κατάλληλη διάμετρος αυτών που να ικανοποιεί κάθε πιθανή περίπτωση εξωτερικών παραγόντων (βαρυτική έλξη, μαγνητικά πεδία, μαγνητική πόλωση). Έγινε σύνθεση νανοελαίων με διαφορετικά νανοσωματίδια, τα οποία συντέθηκαν και τροποποιήθηκαν επιφανειακά με ειδικά επιχρίσματα. Το τελικό νανοέλαιο (colNF) που προέκυψε από σύνθεση επιφανειακά τροποποιημένων νανοσωματιδίων οξειδίων του σιδήρου, εμφάνισε μηδενική συσσωμάτωση, απουσία ιζηματοποίησης και εξαιρετική διασπορά. Ακολούθως, έγινε πλήρης φυσικοχημικός χαρακτηρισμός του νανοέλαιο. Εν συνεχεία βρέθηκε η βέλτιστη συγκέντρωση στην οποία υπάρχει βελτίωση της διηλεκτρικής αντοχής (ηλεκτρικής μόνωσης) όλων των υπό μελέτη νανοελαίων.Εκτεταμένες παραμετρικές μετρήσεις διηλεκτρικής αντοχής, υπολογισμός των διηλεκτρικών απωλειών καθώς και ανάλυση μερικών εκκενώσεων, έδειξαν ιδιαίτερα βελτιωμένη διηλεκτρική συμπεριφορά στο νανοέλαιο colNF. Ακολούθως, παρατηρήθηκε αυξημένη αντοχή στο χρόνο (διπλάσια αντοχή σε σχέση με τα συμβατικά έλαια) σε συνεχόμενες καταπονήσεις (ηλεκτρικές), ενώ παράλληλα διατήρησε σταθερά υψηλή διηλεκτρική αντοχή. Επίσης παρατηρήθηκε αυξημένη θερμική απόκριση σε ειδικά σχεδιασμένη διάταξη μέτρησης, στοιχείο που υποδεικνύει αυξημένη θερμική αγωγιμότητα. Από τα αποτελέσματα της παρούσας διδακτορικής διατριβή, κρίνεται πως το ανωτέρω νανοέλαιο (colNF) δύναται να χρησιμοποιηθεί ως πιθανός αντικαταστάτης των συμβατικών υγρών διηλεκτρικών (ελαίων) σε μετασχηματιστές.
Altered disc pressure profile after an osteoporotic vertebral fracture is a risk factor for adjacent vertebral body fracture
Authors: Τζερμιαδιανός Μιχαήλ
Published: September 2021

Η κύφωση από ένα οστεοπορωτικό σπονδυλικό κάταγμα θεωρείται παράγοντας κίνδυνου για νέα κατάγματα, ιδιαίτερα στους παρακείμενους σπονδύλους. Όμως, ο ρόλος της παραμόρφωσης της τελικής πλάκας δεν έχει εκτιμηθεί. Η παρούσα μελέτη ελέγχει την υπόθεση ότι η αλλαγή στις μηχανικές ιδιότητες του μεσοσπονδύλιου δίσκου μετά από κάταγμα της τελικής του πλάκας, ακόμη και επί απουσίας κύφωσης, αλλάζει την μεταφορά φορτίων και προδιαθέτει σε παρακείμενα σπονδυλικά κάταγμα. Χρησιμοποιήθηκαν οκτώ ανθρώπινα θωρακοσφυϊκά παρασκευάσματα, αποτελούμενα από πέντε σπονδύλους. Για την επιλεκτική θραύση της μίας τελικής πλάκας του μεσαίου σπονδύλου δημιουργήθηκε κενό στο σπογγώδες οστό κάτω από την τυχαία επιλεγμένη πλάκα και το παρασκεύασμα συμπιέστηκε σε θέση κάμψης. Στη συνέχεια εφαρμόστηκε ροπή έκτασης υπό συμπιεστικό φορτίο 150 Ν, η οποία αποκατέστησε το ύψους του πρόσθιου τοιχώματος και την κυφωτική παραμόρφωση του σπονδυλικού σώματος, ενώ η τελική πλάκα παρέμεινε σημαντικά παραμορφωμένη. Το σπονδυλικό σώμα πληρώθηκε στην αναταγμένη θέση με πολυμεθακρυλικό τσιμέντο μετά τον προσεκτικό καθαρισμό του από τις οστικές δοκίδες ώστε να διασφαλιστεί η ομοιόμορφη κατανομή του τσιμέντου κάτω από τις τελικές πλάκες. Κάθε παρασκεύασμα ελέγχθηκε σε κάμψη και έκταση (ροπή ±6 Nm) υπό φορτίο 400 Ν, ενώ γινόταν καταγραφή της πίεση στους δίσκους άνω και κάτω του μεσαίου σπονδύλου και της τάσης (strain) στο πρόσθιο τοίχωμα των παρακείμενων σπονδύλων. Η πίεση των δίσκων στα άθικτα παρασκευάσματα αυξήθηκε κατά την κάμψη κατά 26 ± 14%. Μετά την ενίσχυση με τσιμέντο η πίεση των δίσκων κατά την κάμψη αυξήθηκε κατά 15 ± 11% στους δίσκους με άθικτη τελική πλάκα, ενώ μειώθηκε κατά 19,0 ± 26,8% στους δίσκους με παραμορφωμένη τελική πλάκα. Κατά την κάμψη, η συμπιεστική φόρτιση στο πρόσθιο τοίχωμα του σπονδύλου που βρισκόταν δίπλα από την παραμορφωμένη πλάκα αυξήθηκε κατά 94,2 ± 22,8% σε σχέση με τα άθικτα παρασκευάσματα (p<0,05), ενώ δεν άλλαξε σημαντικά στο σπόνδυλο δίπλα στην μη παραμορφωμένη πλάκα (18,2 ± 7,1%, p>0,05). Επακόλουθη κάμψη με συμπίεση προκάλεσε παρακείμενα κατάγματα δίπλα από την παραμορφωμένη πλάκα σε έξι παρασκευάσματα και μη παρακείμενο κάταγμα σε ένα, ενώ σε άλλο ένα παρασκεύασμα δεν παρατηρήθηκε νέο κάταγμα.Στους δίσκους με ακέραιες τελικές πλάκες η πίεση του πυρήνα αυξάνεται κατά την κάμψη αποτρέποντας την υπερβολική συγκέντρωση φορτίου στο πρόσθιο τοίχωμα. Ο αυξημένος χώρος που διατίθεται στον πυρήνα μετά από ένα οστεοπορωτικό κάταγμα επηρεάζει την ικανότητά του να κατανέμει το φορτίο και αναγκάζει τον ινώδη δακτύλιο να μεταφέρει περισσότερο φορτίο κατά την κάμψη, με αποτέλεσμα την υπέρμετρη καταπόνηση του πρόσθιου τμήματος του παρακείμενου σπονδύλου που προδιαθέτει σε κάταγμα ακόμη και μετά από διόρθωση της κύφωσης. Η παρούσα μελέτη υποδεικνύει ότι η διόρθωση της παραμόρφωσης της τελικής πλάκας μπορεί να έχει ρόλο στη μείωση του κινδύνου παρακείμενων καταγμάτων.
Ανάπτυξη βιώσιμων συνθετικών τεχνολογιών του διεγερμένου μοριακού οξυγόνου
Authors: Νούτσιας Δημήτριος
Published: September 2021

Στο Κεφάλαιο 1 περιγράφεται μια σειρά από νέες συνθετικές προσεγγίσεις για τησύνθεση του κοινού BCDEF πεντακυκλικού συστήματος των φυσικών προϊόντωνpinnatoxins και pteriatoxins. Δυο βασικές ιδέες κρύβονται πίσω από τις καινούργιες αυτέςπροσεγγίσεις. Στη πρώτη περίπτωση συντέθηκαν διάφορα διφουρανικά παράγωγα τα οποίαμελετήθηκαν ως προς τη συμπεριφορά τους σε μια αντίδραση φωτοξείδωσης η οποίααναμένεται να δώσει σε ένα στάδιο το BCDEF σκελετό μέσα από μια σειρά διαδοχικώναντιδράσεων. Στη δεύτερη περίπτωση σχεδιάστηκε η σταδιακή σύνθεση του BCDEFσυστήματος χρησιμοποιώντας δύο φορές την αντίδραση φωτοξείδωσης ως αντίδραση κλειδί. Στο Κεφάλαιο 2 περιγράφεται η πρώτη ολική σύνθεση του paracaseolide A, μιαςασυνήθιστης τετρακινανικής διλακτόνης η οποία έχει απομονωθεί από το μαγκρόβιο φυτόSonneratia paracaseolaris και της οποίας η δομή σχηματίζει μια κοιλότητα - “κλουβι” μεοξυγόνα. Το τελικό στάδιο και αποκορύφωμα της συνθετικής αυτής πορείας των 8 σταδίωνείναι μια [4+2] αντίδραση διμερισμού ενός 4-υδροξυβουτενολιδίου, το οποίο προκύπτει απόφωτοξείδωση ενός φουρανικού υποστρώματος με διεγερμένο μοριακό οξυγόνο απλήςκατάστασης. Στο Κεφάλαιο 3 παρουσιάζεται μια νέα μεθοδολογία που αναπτύχθηκε, μέσω τηςοποίας συντίθενται τρικυκλικές α,β-ακόρεστες γ-λακτάμες. Οι χρήσιμοι αυτοίμετασχηματισμοί εκμεταλλεύονται ταυτόχρονα την ικανότητα του methylene blue να δρα ωςφωτοευαισθητοποιητής άλλα και ως οξειδωτικός καταλύτης. Στη συνέχεια, η μεθοδολογίααυτή εφαρμόστηκε για την πρώτη ολική σύνθεση του φυσικού προϊόντος pandamarine, ενόςαλκαλοειδούς που έχει απομονωθεί από το φυτό Pandanus amaryllifolius. Η εξαιρετικάσύντομη συνθετική πορεία που αναπτύχθηκε (6 στάδια συνολικά), στην οποία μάλιστα δενγίνεται χρήση προστατευτικών ομάδων, έχει ως στάδιο κλειδί μια αποδοτική διαδικασίαδιαδοχικών αντιδράσεων η οποία εκκινείται από τη φωτοξείδωση ενός συμμετρικούδιφουρανικού παραγώγου.
Clinical study of transdiaphragmatic pressure during general anaesthesia in the dog
Authors: Παυλίδου Κυριακή
Published: September 2021

Δύο μελέτες πραγματοποιήθηκαν στην παρούσα διδακτορική διατριβή: μια πιλοτική κλινική και μία κύρια μελέτη, επίσης κλινική. Ο σκοπός της πιλοτικής μελέτης ήταν να παρουσιάσει και να τεκμηριώσει την τεχνική για τη μέτρηση της δια-διαφραγματικής πίεσης (Pdi) στην κλινική πράξη στους σκύλους, ενώ της κύριας κλινικής έρευνας ήταν η μελέτη της επίδραση τεσσάρων διαφορετικών αναισθητικών πρωτοκόλλων διατήρησης της αναισθησίας στη Pdi σε υγιείς σκύλους. Η υπόθεση ήταν ότι διαφορετικά αναισθητικά πρωτόκολλα ίσως έχουν διαφορετικές επιδράσεις στη συσπαστικότητα του διαφράγματος. Στη συνέχεια εξετάσαμε τον τρόπο εκτίμησης της Pdi και την επίδραση της στην αναισθησία. H μέτρηση της Pdi πραγματοποιήθηκε με τη χρήση δύο καθετήρων με μπαλόνι. Τα κύρια αποτελέσματα της πιλοτικής μελέτης ήταν ότι η μέτρηση της Pdi με την τεχνική των καθετήρων με μπαλόνι μπορεί να εφαρμοστεί σε σκύλους που βρίσκονται υπό γενική αναισθησία. Έπειτα παρουσιάσαμε αναλυτικά τα αποτελέσματα της κυρίως κλινικής μελέτης, όπου η μέση τιμή της Pdi ήταν διαφορετική ανάμεσα στις ομάδες. Συμπερασματικά, η μέτρηση της Pdi με καθετήρες με μπαλόνι αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για την εκτίμηση της αναπνευστικής λειτουργίας στους σκύλους στην κλινική πράξη. Επιπλέον, παρατηρήθηκε ότι η συσπαστικότητα του διαφράγματος και ως εκ τούτου η αναπνευστική λειτουργία ίσως εξασφαλίζονται καλύτερα κατά τη διάρκεια της διατήρησης της αναισθησίας με συγκεκριμένα αναισθητικά φάρμακα. Αυτό ίσως αποτελεί πλεονέκτημα για ζώα με αναπνευστικά προβλήματα όταν υποβάλλονται σε αναισθησία με αυτόματη αναπνοή.
Η επίδραση του περιβαλλοντικού θορύβου στη γνωστική επίδοση μαθητών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης κατά τη διάρκεια του μαθήματος
Authors: Παπανικολάου Μαρία
Published: September 2021

Ο θόρυβος έχει αναδειχθεί σ’ έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες υποβάθμισης του περιβάλλοντος και κατ’ επέκταση της ποιότητας της ζωής μας. Αποτελεί μια ‘αόρατη’ απειλή, την οποία δεν βλέπουμε, όμως τη βιώνουμε καθημερινά. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θεωρεί ότι η ηχορύπανση έρχεται δεύτερη στην κατάταξη των περιβαλλοντικών κινδύνων για την υγεία. Μελέτες δείχνουν ότι το πρόβλημα του θορύβου βρίσκεται σε συνάρτηση με την πυκνότητα του πληθυσμού (WHO,1999).Τα παιδιά ανήκουν στις ευαίσθητές ομάδες όπου οι επιπτώσεις του θορύβου στην υγεία τους είναι ζημιογόνες. Αυτό γίνεται αντιληπτό ιδιαίτερα στα σχολεία που βρίσκονται στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου εκεί τα παιδιά εκτίθενται σε πολλές και ανεξέλεγκτες πηγές θορύβου (Shied&Dockrell,2004).Η παρούσα μελέτη είχε ως στόχο την διερεύνηση της επίδρασης του περιβαλλοντικού θορύβου στην επίδοση των μαθητών σε γνωστική δοκιμασία-τεστ γλώσσας και μαθηματικών. Προσδιορίστηκαν οι συχνότεροι τύποι εξωτερικού και εσωτερικού θορύβου στα σχολεία τριών διαφορετικών σε μέγεθος πόλεων και διερευνήθηκε ο βαθμός στον οποίο τα παιδιά αντιλαμβάνονται το θόρυβο ως ενόχληση στη διάρκεια του μαθήματος σε σχέση και με την ευρύτερη περιοχή του σχολείου (διαφοροποίηση ανά πόλη). Διερεύνησε το βαθμό ενόχλησης των παιδιών από τους εξωτερικούς και τους εσωτερικούς θόρυβο κατά την ώρα του μαθήματος.5Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν τη σημασία των θορύβων ιδιαίτερα δε των εξωτερικών στην επίδοση των παιδιών στο δημοτικό σχολείο και ειδικά στις δοκιμασίες ανάγνωσης. Διαπιστώθηκε ότι οι επιπτώσεις του θορύβου έχουν διαφορετική βαρύτητα σε αγόρια και κορίτσια και επηρεάζουν σε διαφορετικό βαθμό διαφορετικές γνωστικές διεργασίες. Τα κορίτσια και στα τρία επίπεδα θορύβου (χαμηλό, μέτριο, υψηλό επίπεδο) είχαν καλύτερες επιδόσεις από τα αγόρια στη γλώσσα. Στη συνολική βαθμολογία των μαθητών διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στα σχολεία υψηλού θορύβου έναντι των υπολοίπων, τόσο όσον αφορά τη γλώσσα, όσο και τη συνολική βαθμολογία. Στα μαθηματικά δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά. Τέλος όταν το επίπεδο του θορύβου είναι υψηλό, η ολοκλήρωση ασκήσεων υπολείπεται με στατιστικά σημαντική διαφορά απ΄ ότι σε χαμηλό και μέτριο θόρυβο
Η έννοια της ελευθερίας και του προσώπου στο έργο του Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι
Authors: Πέτροβιτς-Χριστοπούλου Ίβανα
Published: September 2021

Στο έργο του Ντοστογιέφσκι, είναι εξαιρετικά σημαντική η σχέση του προσώπου με την ελευθερία αλλά και η σχέση της ελευθερίας με το ζήτημα της ευθύνης για τον Άλλον.Το μέγιστο των προβλημάτων κατά τη διερεύνηση της οντολογίας του προσώπου είναι το ζέον ζήτημα του Εγώ, του εγωισμού που τόσο εντατικά εξετάζεται στο έργο του, το Υπόγειο. Ο άνθρωπος του Υπογείου είναι ένας κοινός, απόλυτα αποξενωμένος άνθρωπος που επιχειρεί να εξομολογηθεί ενώπιον μας. Ο άνθρωπος του Υπογείου ενσαρκώνει τη ζωηρότατη ένσταση του συγγραφέα ενάντια στη ντετερμινιστική ιδέα περί της φύσεως του ανθρώπου και της απόρριψης του προσώπου εντός μιας αυστηρώς αιτιοκρατικά οργανωμένης κοινωνίας.Η αθανασία της ψυχής και το νόημα του παραλόγου είναι άλλο ένα μεγάλο ερώτημα. Κατά τον Κυρίλωφ του Ντοστογιέφσκι, η πηγή για τον φόβο του θανάτου βρίσκεται στο ανθρώπινο δημιούργημα, τον Θεό, γιατί ο άνθρωπος δημιούργησε τον Θεό για να απαλλαγεί από τον τρόμο του τετελεσμένου της ύπαρξης. Ο Αλμπέρ Καμύ εκτιμά ότι στο πιστεύω του Κυρίλωφ, εδραιώνεται όλη η φιλοσοφία του παραλόγου. Για τον Ντοστογιέφσκι το παράλογο είναι λογική συνέπεια της απουσίας πίστεως στην αιωνιότητα της ψυχής. Η ελευθερία είναι τόσο σημαντική για τον Ντοστογιέφσκι που θίγει την ανθρωποδικία και τη θεοδικία. Ο Μέγας Ιεροεξεταστής ασπάζεται την πεποίθηση πως ο άνθρωπος οφείλει να καταθέσει την ελευθερία του στον βωμό του κοινού καλού και της γενικής ευδαιμονίας. Στο έργο Έγκλημα και τιμωρία, γίνεται λόγος για τον φόνο ως πράξη επανάστασης κατά την μηδενιστική ιδεολογία Ρασκόλνικοβ. Ο Ρασκόλνικοβ αποζητά την απόλυτη ελευθερία αλλά την χάνει. Άλλο ένα ζήτημα που θέτει ο Ίβαν είναι εκείνο της ελευθερίας και του κακού. Το κακό, μας δείχνει ο Ντοστογιέφσκι, είναι αναπότρεπτα αλληλένδετο με το πρόβλημα της ελευθερίας ώστε να το καθορίζει άμεσα, γιατί δεν θα γνωρίζαμε την σημασία της ελευθερίας χωρίς το κακό. Η ίδιος απορρίπτει απλουστευμένη θεώρηση του κακού κατά την οποία το Κακό σημαίνει απλώς την «απουσία του Θεού», γιατί με αυτή την τοποθέτηση το κακό σχετικοποιείται και αφαιρείται η βαρύτητα των καταστροφικών επιπτώσεων και των πράξεων που αφήνει πίσω του. Τέλος, και όσο αφορά την ολοκλήρωση του προσώπου, γίνεται αναφορά σε δύο πρόσωπα, τα τόσο σημαντικά για τον ίδιο τον συγγραφέα, γιατί οι χαρακτήρες τους επιφέρουν την κάθαρση επί του συνόλου του ντοστογιεφσκικού έργου. Είναι ο Αλιόσα Καραμάζωβ και ο γέροντας Ζωσιμάς. Ο δεύτερος προτρέπει να αισθάνεται κανείς υπεύθυνος για τις αμαρτίες και τα παραπτώματα των άλλων. Πρόκειται για έναν παράλογο κανόνα, που δεν συνάδει με την κοινή λογική που όμως δίνει τη λύση στη φιλοσοφική θεώρηση του Ίβαν και στον Μεγάλο του Ιεροεξεταστή. Συμπερασματικά, η ελευθερία του προσώπου σημαίνει ότι η ανθρώπινη φύση διαθέτει τη δυνατότητα αποδέσμευσης από το πεδίο ανάγκης και έχει τη δυνατότητα υπέρβασης της αναγκαιότητας, με το να ορίζει τι θέλει, σε πείσμα αλλότριων επιταγών.
Η συριακή πολιτική στον Λίβανο και ο μετασχηματισμός της στρατηγικής σχέσης Συρίας-Ιράν στη νέα Μέση Ανατολή (2003-2014)
Authors: Σαρλής Μιχαήλ
Published: September 2021

Η στρατηγική σχέση Συρίας-Ιράν έχει διαδραματίσει έναν από τους πλέον σημαντικούς ρόλους στη διαδικασία ανακατανομής της ισχύος στο σύστημα της Μέσης Ανατολής. Από την πολεμική σύγκρουση στον Λίβανο το 1982 και την προβολή ισχύος των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή το 2003, έως τον Δεύτερο Πόλεμο του Λιβάνου το 2006 και τον Συριακό Πόλεμο που ξεκίνησε το 2011, ο στρατηγικός άξονας Δαμασκού-Τεχεράνης έχει βρεθεί στο επίκεντρο των περιφερειακών ανταγωνισμών των τελευταίων τριών δεκαετιών στη Μέση Ανατολή. Αν και πρόκειται για δύο καθεστώτα με διαφορετικά ιδεολογικά χαρακτηριστικά -κοσμικό, μπααθικό της Δαμασκού και ισλαμιστικό, κληρικαλιστικό της Τεχεράνης- η στρατηγική σχέση ανάμεσα στη Συρία και το Ιράν έχει αποδειχθεί εξαιρετικά ανθεκτική. Στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής σχέσης βρίσκεται ο Λίβανος, ο οποίος υπήρξε καταλυτικός για την εδραίωση, την εξέλιξη και τον μετασχηματισμό της. Θέμα της διατριβής αποτελεί η περιγραφή και ανάλυση του μετασχηματισμού της στρατηγικής σχέσης Συρίας-Ιράν και η καταλυτική επίδραση που είχε σε αυτήν τη μετασχηματιστική διαδικασία η συριακή πολιτική στον Λίβανο και ειδικότερα η απώλεια ελέγχου του Λιβάνου από το καθεστώς Άσαντ. Η διατριβή εστιάζει στη συριακή πολιτική στον Λίβανο και αναδεικνύει πως μια από τις πλέον καταλυτικές παραμέτρους του μετασχηματισμού της στρατηγικής σχέσης Συρίας-Ιράν ήταν η απώλεια ελέγχου του Λιβάνου, το 2005, από το καθεστώς Άσαντ.
Η παράδοση και τα εκδοτικά προβλήματα του ποιητικού έργου του κύπριου ποιητή Βασίλη Μιχαηλίδη
Authors: Ιωάννου Κυριάκος
Published: September 2021

Στο πρώτο μέρος της εργασίας αυτής εξετάζονται η παράδοση και τα εκδοτικά προβλήματα του ποιητικού έργου του κύπριου λογοτέχνη Βασίλη Μιχαηλίδη (1849-1917). Πιο συγκεκριμένα, στο πρώτο κεφάλαιο περιγράφονται και παρουσιάζονται με λεπτομέρεια όλοι οι γνωστοί μάρτυρες των ποιημάτων, με τελικό στόχο να προλειάνουν το έδαφος και για την ετοιμασία μιας μελλοντικής έκδοσης του ποιητικού έργου του Β. Μιχαηλίδη. Στο δεύτερο, πιο κριτικό κεφάλαιο επιχειρείται διεξοδική παρουσίαση των παραγόντων εκείνων οι οποίοι έχουν συντελέσει στην επιδείνωση των εκδοτικών προβλημάτων που αφορούν το έργο του ποιητή. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας παρουσιάζεται, εκδοτικά, το εκτενές ποίημα «Η 9η Ιουλίου…». Στα πρώτα πέντε κεφάλαια εξετάζονται επιμέρους τομείς του ποιήματος ως προς το περιεχόμενο και τη δομή, τη χρονολόγηση, τις πιθανές πηγές, τη γλώσσα και τη στιχουργία. Στο έκτο κεφάλαιο, και αφού πρώτα εκτεθούν η παράδοση, η εκδοτική προϊστορία και οι εκδοτικές αρχές της νέας έκδοσης, επιχειρείται έκδοση του ποιήματος σε δύο αντικριστές μορφές. Στο έβδομο κεφάλαιο παρατίθενται σχόλια στο κείμενο, και ακολουθούν, στο όγδοο και στο ένατο κεφάλαιο, αφενός πίνακες των πρώτων και δεύτερων ημιστιχίων αλφαβητισμένοι με βάση το πρώτο γράμμα τους αντίστοιχα, αφετέρου ερμηνευτικός και ετυμολογικός πίνακας (γλωσσάρι) όλων των λέξεων του ποιήματος.