Music-induced hearing loss
Authors: Ηλιάδου Ελευθερία 
Published: September 2024

Η παρούσα διδακτορική διατριβή με τίτλο "Απώλεια ακοής που προκαλείται από τη μουσική: και ο ρόλος της πρεστίνης ως βιοδείκτης" αποτελείται από : 1. ένα γενικό μέρος (Κεφάλαιο Ι, με τίτλο "introduction – General considerations")2. ένα ειδικό μέρος (Κεφάλαια II-VII)Η συγκεκριμένη μελέτη είχε ως στόχο να διερευνήσει την αξία της πρεστίνης αίματος ως βιοδείκτης στην προσωρινή απώλεια ακοής που προκαλείται από θόρυβο. Η πρεστίνη είναι το 5ο μέλος μιας οικογένειας διαμεμβρανικών μεταφορέων ανιόντων (solute carrier family 26 ή SLC26). Στον κοχλία, η πρεστίνη συμμετέχει την ηλεκτροκινητικότητα των έξω τριχωτών κυττάρων. Πρόσφατα αποδείχθηκε ότι ελεύθερη πρεστίνη μπορεί να ανιχνευθεί στην κυκλοφορία του αίματος τρωκτικών και ανθρώπων με τη βοήθεια της Enzyme-linked Immunosorbent Assay (ELISA). Αυτή η διέλευση της πρεστίνης στην κυκλοφορία του αίματος φαίνεται να συμβαίνει είτε απευθείας μέσω του αίματος-λαβυρινθικού φραγμού είτε μέσω της απορρόφησης από φαγοσώματα. Οι ερευνητικές υποθέσεις στην παρούσα μελέτη βασίστηκαν σε προηγούμενα βιβλιογραφικά ευρήματα που υποστηρίζουν ότι τα επίπεδα πρεστίνης στο αίμα μπορεί να σχετίζονται με τις δυναμικές αλλαγές που συμβαίνουν στον κοχλία μετά από βραχεία ή χρόνια έκθεση σε δυνατό θόρυβο. Τα επίπεδα της πρεστίνης στο αίμα έχουν παρουσιάσει διακυμάνσεις μετά από μία και μόνο έκθεση σε δυνατό θόρυβο, σε τρωκτικά: στους Parham et al. (2019) τα επίπεδα της πρεστίνης στον ορό αυξήθηκαν αμέσως μετά από έκθεση 2 ωρών σε δυνατό θόρυβο και στη συνέχεια μειώθηκαν κοντά ή κάτω από τη βασική τιμή σε 14 ημέρες. Επιπρόσθετα, σε μια πρόσφατη μελέτη σε ανθρώπους από τους Parker et al. (2022), τα επίπεδα της πρεστίνης στο αίμα ενηλίκων με φυσιολογική ακοή έδειξαν ασθενή αρνητική συσχέτιση με τα μέσα ημερήσια επίπεδα έκθεσης τους σε θόρυβο. Για να διερευνηθούν οι αλλαγές των επιπέδων πρεστίνης στο αίμα στην περίπτωση απώλειας ακοής από δυνατό θόρυβο στον άνθρωπο, αποφασίσαμε να μετρήσουμε τα επίπεδα πρεστίνης στο αίμα σε ενήλικες με φυσιολογική ακοή πριν και μετά την έκθεση σε δυνατή μουσική.Για την επίτευξη των στόχων της μελέτης, έπρεπε: 1. Να χαρτογραφηθούν οι τρέχουσες γνώσεις σχετικά με την πρεστίνη του αίματος σε ζώα και ανθρώπους και να τυποποιηθεί η διαδικασία συλλογής δειγμάτων αίματος και μέτρησης της πρεστίνης μέσω ELISA, καθώς και να αξιολογηθεί η αξιοπιστία τους. Δεδομένης της περιορισμένης υπάρχουσας γνώσης σχετικά με τα επίπεδα της πρεστίνης στο αίμα στον άνθρωπο, έπρεπε πρώτα να διεξαχθεί μια ανασκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας και, στη συνέχεια, μια μελέτη παρατήρησης σε ενήλικες με φυσιολογική ακοή. Αυτή η φάση αποσκοπούσε στον εντοπισμό με αξιοπιστία της πρεστίνης στο αίμα σε άτομα με φυσιολογική ακοή με τη βοήθεια της ELISA, καθώς και την αξιολόγηση της συσχέτισης των επιπέδων της πρεστίνης ορού με παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο και η χρόνια έκθεση σε θόρυβο. Στη φάση αυτή, σε ένα δείγμα 56 υγιών ατόμων, ταεπίπεδα πρεστίνης στον ορό δεν άλλαζαν σημαντικά κατά την διάρκεια της ημέρας ή της νύχτας, και ότι η αξιοπιστία της μεθόδου μας για την μέτρηση της πρεστίνης στο ίδιο δείγμα αίματος ήταν εξαιρετική. Τα επίπεδα της πρεστίνης στο αίμα δεν έδειξαν συσχέτιση με την χρόνια έκθεση σε θόρυβο, την ηλικία, ή το φύλο των συμμετεχόντων. 2. Να αναπτυχθεί ένα πειραματικό παράδειγμα έκθεσης σε μουσική για την ασφαλή πρόκληση προσωρινής απώλειας ακοής.Μετά από μια σχετική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας ήδη δημοσιευμένων πειραματικών μελετών για την βαρηκοΐα από θόρυβο, για πρακτικούς και δεοντολογικούς λόγους, επιλέχθηκε η επικέντρωση στην προσωρινή και όχι στη μόνιμη απώλεια ακοής από θόρυβο. Έτσι, αναπτύχθηκε ένα πειραματικό παράδειγμα έκθεσης σε δυνατή μουσική σε συνθήκες εργαστηρίου, το οποίο δοκιμάστηκε σε 17 συμμετέχοντες με φυσιολογική ακοή. Όλοι οι συμμετέχοντες πλην δύο παρουσίασαν κλινικά σημαντική αύξηση των ουδών ακοής τους ή μείωση του πλάτους των ωτοακουστικών εκπομπών τους σε τουλάχιστον μία συχνότητα. Κανένας συμμετέχων δεν παρουσίασε μόνιμη απώλεια ακοής.Αφού, λοιπόν, η διαδικασία των μετρήσεων τυποποιήθηκε και η αξιοπιστία και η ασφάλεια τους κρίθηκαν ικανοποιητικές, ακολούθησε η μέτρηση των επιπέδων πρεστίνης στο αίμα σε άτομα με φυσιολογική ακοή πριν και μετά την έκθεσή τους στο μουσικό μας πειραματικό παράδειγμα. Δεκατέσσερις ενήλικες με φυσιολογική ακοή συμπεριλήφθηκαν σε αυτό το στάδιο της μελέτης. Όλοι οι συμμετέχοντες παρουσίασαν παροδική αύξηση των ουδών του τονικού ακοογράμματος τους ή μείωση του πλάτους των DPOAE σε τουλάχιστον μία συχνότητα μετά την έκθεση στη μουσική. Τα μέσα επίπεδα πρεστίνης στον ορό αυξήθηκαν προοδευτικά μετά την έκθεση στη μουσική, φθάνοντας στην μέγιστη τιμής τους στις 2 ώρες. Επέστρεψαν στα επίπεδα που είχαν πριν από την έκθεση σε 1 εβδομάδα μετά από αυτήν. Τα αποτελέσματά αυτά δείχνουν ότι τα επίπεδα πρεστίνης στο αίμα μπορεί να μεταβληθούν μετά από έκθεση σε δυνατή μουσική και υποδεικνύουν ότι ο ρόλος των επιπέδων πρεστίνης στον ορό αίματος ως βιοδείκτης των αλλαγών που γίνονται στον κοχλία μετά την έκθεση σε δυνατή μουσική θα πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω.