Επίδραση της ραχιαίας αναισθησίας στη λειτουργικότητα της αριστεράς κοιλίας αγγειοχειρουργικών ασθενών
Authors: Γκουντή Γεωργία 
Published: November 2024

Σκοπός: Τα υπάρχοντα δεδομένα για την επίδραση της ραχιαίας αναισθησίας στη λειτουργικότητα της αριστερής και δεξιάς κοιλίας είναι περιορισμένα και αντικρουόμενα. Η παρούσα μελέτη στόχο είχε την εκτίμηση, με τη χρήση διαθωρακικής υπερηχοκαρδιογραφίας (ΤΤΕ), της επίδρασης της χαμηλής δόσης ραχιαίας αναισθησίας, στην συστολική λειτουργικότητα αριστερής (LV) και δεξιάς (RV) κοιλίας, καθώς και στις τελοδιαστολικές πιέσεις της LV (LVEDP), σε ασθενείς που υποβάλλονταν σε εκλεκτική αγγειοχειρουργική παρέμβαση. Υλικό και μέθοδοι: Πρόκειται για προοπτική μελέτη ενηλίκων ασθενών που υποβάλλονταν σε εκλεκτική αγγειοχειρουργική παρέμβαση υπό ραχιαία αναισθησία. Ασθενείς που παρουσίαζαν αντενδείξεις στη ραχιαία αναισθησία ή μείζονες βαλβιδοπάθειες αποκλείονταν από τη μελέτη. Κατά τη διάρκεια της αξιολόγησης, γινόταν στοχοκατευθυνόμενη χορήγηση υγρών βάσει δυναμικών μετρήσεων αιμοδυναμικών παραμέτρων μέσω παρακολούθησης της αρτηριακής κυματομορφής. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ΤΤΕ πριν και μετά την έναρξη της ραχιαίας αναισθησίας για την εκτίμηση δεικτών συστολικής και διαστολικής λειτουργικότητας της LV, καθώς και της συστολικής λειτουργικότητας της RV. Ελήφθησαν παραλλήλως δείγματα αίματος για μέτρηση των βιοδεικτών τροπονίνης και εγκεφαλικού νατριουρητικού πεπτιδίου (ΒΝΡ). Αποτελέσματα: Συνολικά 62 ασθενείς (88.7% άρρενες, 71.00±9.42 ετών) συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Στον συνολικό πληθυσμό, το κλάσμα εξώθησης της LV (LVEF) αυξήθηκε σημαντικά μετά τη ραχιαία αναισθησία (53.07% [16.51] έναντι 53.86% [13.28]; p<0.001). Τόσο ο τελοδιαστολικός (EDV, 147.51±41.36 έναντι 141.72±40.13 ml; p=0.044) όσο και ο τελοσυστολικός όγκος της LV (ESV, 69.50 [51.50] έναντι 65.00 [29.50] ml; p<0.001) μειώθηκαν, ενώ ο όγκος παλμού (SV) αυξήθηκε σημαντικά (70.51±16.70 έναντι 73.00±18.76 ml; p=0.131) κατά τη ραχιαία αναισθησία. Η συστολική μετατόπιση του επιπέδου του δακτυλίου της τριγλώχινας (TAPSE) παρέμεινε αμετάβλητη (2.23 [0.56] έναντι 2.25 [0.69] mm; p=0.558). Στους ασθενείς με επηρεασμένη έναντι των ασθενών με διατηρημένη συστολική λειτουργικότητα της LV, οι μεταβολές που παρατηρήθηκαν σε LVEF (7.49±4.15 έναντι 0.59±2.79; p<0.001), ESV (-18.13±18.20 έναντι -1.53±9.09; p<0.001) και SV (8.71±11.96 έναντι -1.43±11.89; p=0.002) ήταν σημαντικότερες. Στο σύνολο του πληθυσμού, ο λόγος E/e΄ μειώθηκε σημαντικά (10.80 [4.21] έναντι 9.55 [3.91]; p=0.019). Στους ασθενείς με αυξημένες έναντι αυτών με φυσιολογικές LVEDP, παρατηρήθηκε συνολική βελτίωση της διαστολικής λειτουργικότητας. Η ταχύτητα A αυξήθηκε (-6.58±11.12 έναντι 6.46±16.10; p<0.001) και ο λόγος E/A μειώθηκε (0.02±0.21 έναντι -0.36±0.90; p=0.004) μόνο στην ομάδα με αυξημένες LVEDP. Οι ασθενείς με αυξημένες LVEDP παρουσίασαν σημαντικότερες μειώσεις του λόγου E/e’ έναντι αυτών με φυσιολογικές LVEDP (-0.03±2.39 έναντι -2.27±2.92; p=0.002). Συμπεράσματα: Η ραχιαία αναισθησία σε ευβολαιμικούς ασθενείς που υποβάλλονται σε εκλεκτική αγγειοχειρουργική παρέμβαση, βελτιώνει τόσο τη συστολική λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας (LV) όσο και τις τελοδιαστολικές πιέσεις αυτής (LVEDP), ενώ η επίδραση στην συστολική λειτουργικότητα της δεξιάς κοιλίας (RV) είναι ελάχιστη.