Η helicobacter pylori λοίμωξη σε ομάδες υγιών και ασθενών
Authors: Αποστολόπουλος Περικλής 
Published: August 2021

Η Η pylori λοίμωξη είναι η κύρια αιτία της χρόνιας ενεργούγαστρίτιδος και αποτελεί παράγοντα κινδύνου εμφάνισης πεπτικού έλκους και γαστρικώνκακοηθειών. Η παρουσία για μεγάλο χρονικό διάστημα στον ορό των ασθενών αντισωμάτωνέναντι του βακτηριδίου, αποτελεί χαρακτηριστικό της χρόνιας λοίμωξης και πολλές μελέτες έχουνδείξει ότι η ορολογική δοκιμασία ανίχνευσης IgG αντισωμάτων έναντι του Ηpylori είναι θετική σεποσοστό άνω του 90% μεταξύ των ασθενών με θετική ιστολογική εξέταση. Ορολογικά δεδομένααπό διάφορα μέρη του κόσμου, μεταξύ των οποίων και η χώρα μας, δείχνουν ότι η λοίμωξησυνδυάζεται με χαμηλό επίπεδο διαβίωσης και ότι ο επιπολασμός της λοίμωξης αυξάνει με τηναύξηση της ηλικίας. Συγκριτικές - διαχρονικές μελέτες σε αναπτυγμένες χώρες υποδηλώνουν ότι ηαύξηση του επιπολασμού της λοίμωξης με τη πάροδο της ηλικίας, οφείλεται κυρίως σε ελάττωσητου ποσοστού των λοιμώξεων της παιδικής ηλικίας και άρα σε άθροιση παλαιοτέρων λοιμώξεων,αφού είναι γνωστό ότι στους ενηλίκους το ποσοστό νεομόλυνσης εξουδετερώνεται από τοποσοστό αυτόματης ίασης, θεωρία που συχνά αναφέρεται ως «cohort phenomenon». Σεαντίθεση, σε πληθυσμούς με υψηλό ποσοστό λοίμωξης, υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι ένασταθερό ποσοστό νέων λοιμώξεων κατά την ενήλικο ζωή, έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση τηςλοίμωξης με τη πάροδο της ηλικίας.Σκοπόζ : Σκοπός της παρούσης μελέτης είναι να διερευνηθεί εάν η «birth cohort phenomenontheory» ή ο συνεχιζόμενος κίνδυνος λοίμωξης στην ενήλικη ζωή, ερμηνεύουν καλύτερα τηπαρατηρούμενη στη χώρα μας αύξηση του επιπολασμού της Η pylori λοίμωξης με την αύξησητης ηλικίας. Μελετήσαμε επίσης τον συσχετισμό της Ηpylori λοίμωξης με τις χρόνιες HBV και HCV λοιμώξεις, καθώς και τον ανοσοφαινότυπο της λοίμωξης σε δείγμα ενήλικου Ελληνικούπληθυσμού.Ασθενεκ και Μεθοδολογία : Η ανίχνευση της Η pylori λοίμωξης έγινε με μέθοδο ELISA (Ηpylori IgG). Η ευαισθησία, ειδικότητα, θετική προγνωστική αξία και αρνητική προγνωστική αξίατης ELISA, με μέθοδο αναφοράς την ιστολογική εξέταση (χρώση Giemsa), βρέθηκε 87%, 94%,95% και 84%, αντίστοιχα. Δείγματα ορών 200 διαδοχικών ασθενών, που προσήλθαν στο Η/Γ Εξ.Ιατρείο της Α'ΠΠΚ, το 1987 (0-87), ηλικίας 15-82 ετών (μέσης ηλικίας 44.3+17 έτη), συγκρίθηκανμε 201 δείγματα ορών διαδοχικών ασθενών, ηλικίας 16-85 ετών (μέσης ηλικίας 45.9+15 έτη), πουπροσήλθαν στο ίδιο ιατρείο το 1997 (0-97), ανεξαρτήτως αιτίας προσέλευσης, ατομικούαναμνηστικού και κοινωνικο-οικονομικού επιπέδου των ασθενών και των δύο ομάδων. Ταδείγματα 0-97 συγκρίθηκαν με 120 δείγματα ορών διαδοχικών εθελοντών αιμοδοτών, ηλικίας 18-62 ετών (μέσης ηλικίας 40+11 έτη), που προσήλθαν το ίδιο χρονικό διάστημα στην αιμοδοσία τουίδιου νοσοκομείου. Ο προσδιορισμός του HBsAg και των anti-HCV αντισωμάτων έγινε με μέθοδοELISA. Ο ανοσοφαινότυπος της Η pylori λοίμωξης μελετήθηκε σε 70 Η pylori IgG θετικάδείγματα ορών, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο western-blot IgG. Για τη στατιστική επεξεργασία τωνδεδομένων χρησιμοποιήθηκαν μονοπαραγοντικές (t-test, x2-test και one way analysiw of variance)και πολυπαραγοντικές ( logistic regression ) μέθοδοι.Αποτελέσιιατα :I. Ο επιπολασμός των IgG H pylori αντισωμάτων βαίνει αυξανόμενος με τη πάροδο τηςηλικίας και στις δύο ομάδες ασθενών του Η/Γ Εξ. Ιατρείου που συγκρίθηκαν ( 0-87 και 0-97 ). Το 1997, παρατηρείται συνεχής αύξηση έως την ηλικία των 55-64 ετών όπουπαρατηρείται και το υψηλότερο ποσοστό λοίμωξης , αλλά το 1987 το υψηλότερο ποσοστόλοίμωξης παρατηρείται σε μικρότερες ηλικίες (45-54 ετών). Στις μεγάλες ηλικίεςπαρατηρείται σταθερή πτώση του επιπολασμού της λοίμωξης και στις δύο ομάδες Τη δεκαετία 87 - 97 ο επιπολασμός των Ηpylori αντισωμάτων έχει ελαττωθεί κατά 10%(από 59.5% το '87, σε 49.2% το '97, ρ= 0.039) και η μείωση είναι εμφανής σε όλες τιςομάδες ηλικιών. Το 1987, ο επιπολασμός της λοίμωξης από 38.7% στις ηλικίες των 15-24ετών, φθάνει το 78.1% στις ηλικίες των 45-54 ετών, με μέσο ρυθμό αύξησης το 26% ανάδεκαετία. Δέκα έτη αργότερα, ο επιπολασμός από 14.2% στις ηλικίες των 15-24 ετών,φθάνει το 67.4% στις ηλικίες των 55-64 ετών, με μέσο ρυθμό αύξησης το 50% ανάδεκαετία.III. Το 1997, τόσο ο επιπολασμός της λοίμωξης των ασθενών του Η/Γ Εξωτερικού Ιατρείου,όσο και η κατανομή της ανά ηλικία, σχεδόν συμπίπτουν με τις παρατηρούμενες στοδείγμα των εθελοντών αιμοδοτών της ίδιας περιόδου.IV. Η πολυπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι ηλικία άνω των 35 ετών, χρόνια HBV λοίμωξη καιχρονική περίοδος (1987), αποτελούν ανεξάρτητους παράγοντες κινδύνου Η pyloriλοίμωξης. Αντιθέτως το φύλο και η χρόνια HCV λοίμωξη δεν αποτελούν παράγοντεςκινδύνου λοίμωξης. Άτομα γεννημένα την δεκαετία 1933-1942, εμφανίζουν τον υψηλότεροκίνδυνο οροθετικότητος.V. Το ποσοστό CagA+ και VacA+ στελεχών Ηpylori ήταν 77.4% και 58.5%, αντίστοιχα καιτα ποσοστά αυτά ήταν σταθερά, ανεξάρτητα φύλου, ηλικίας και ομάδος ασθενών. Ταστελέχη τύπου I ( CagA+ / VacA+ ) απαντώνται συχνότερα από τα στελέχη τύπου II(CagA- / VacA-) (57.2% έναντι 22.6%, ρ<0.001). Η συχνότητα των υπολοίπων αντιγόνωνκυμαίνεται από 41.4% (FlaA) έως 84.3% (UreB).Συυπεράσυατα :I. Αν και αυξανόμενης της ηλικίας αυξάνει ο κίνδυνος Η pylori λοίμωξης, το εύρημα ότιασθενείς της ομάδος 0-87 είχαν υψηλότερα ποσοστά Η pylori λοίμωξης απόαντίστοιχους ασθενείς της ομάδος 0-97, υποστηρίζει τη θεωρία του "birth cohort phenomenon" ως κύρια αιτία της παρατηρούμενης αύξησης του επιπολασμού τηςλοίμωξης με την αύξηση της ηλικίας στο δείγμα μας.Ο επιπολασμός της έχει μειωθεί σημαντικά τη τελευταία δεκαετία στους ασθενείς του Η/ΓΕξωτερικού Ιατρείου και αυτό οφείλεται κυρίως στην ελάττωση του επιπολασμού τηςλοίμωξης στις μικρές ηλικίες.Η χρόνια HBV λοίμωξη αποτελεί παράγοντα κινδύνου Ηpylori λοίμωξης, ανεξάρτητο τουφύλου και της ηλικίας των ασθενών.Το ποσοστό των CagA θετικών στελεχών στη χώρα μας είναι δυσανάλογα υψηλό για τοπαρατηρούμενο ποσοστό γαστρικής κακοήθειας και αυτό θέτει σε αμφισβήτηση τηνσχέση ανοσοφαινότυπου και κλινικής έκφρασης της λοίμωξης.