Επίδραση της ισχαιμικής προετοιμασίας (preconditioning) του εντέρου με ή χωρίς τη χορήγηση αντιθρομβίνης στη βλάβη του ήπατος μετά από ισχαιμία - επαναιμάτωση του λεπτού εντέρου
Authors: Βρακάς Γεώργιος 
Published: August 2021

Εισαγωγή: Την τελευταία δεκαετία έχει επιτευχτεί σημαντική πρόοδος στην κατανόηση των μηχανισμών της βλάβης επαναιμάτωσης και στην ανάπτυξη στρατηγικών που είτε καθιστούν τους ιστούς πιο ανθεκτικούς σε ισχαιμία είτε ελαττώνουν τη βλάβη από επαναιμάτωση. Η ισχαιμική προετοιμασία είναι μεταξύ των προστατευτικών στρατηγικών που χρησιμοποιούνται σήμερα.Στόχος: Η παρούσα πειραματική μελέτη σχεδιάστηκε για να διερευνήσει μια πιθανή προστατευτική δράση της ισχαιμικής προετοιμασίας (ischemic preconditioning - IPC) έναντι της ηπατικής φλεγμονώδους απόκρισης μετά απο ισχαιμία επαναιμάτωση (IR) του λεπτού εντέρου και επίσης για να διαλευκάνει το ρόλο της αντιθρομβίνης μετά από παροδική εντερική IPC, εξετάζοντας τις MDA και ΜΡΟ σε δείγματα ήπατος και μετρώντας τα επίπεδα των IL-1β, IL-6 και TNF-α στο αίμα. Υλικά και Μέθοδος: Ογδόντα επίμυες κατανεμήθηκαν τυχαία σε 8 ομάδες μελέτης (Ελέγχου, Ελέγχου + ΑΤ, Εικονικής επέμβασης, Ισχαιμίας/επαναιμάτωσης, Ισχαιμικής προετοιμασίας + IR, Αντιθρομβίνης + IR, Αντιθρομβίνης + IPC + IR, Αντιθρομβίνη προεγχειρητικά + IPC + IR) (n=10 ανά ομάδα). Οι δομικές βλάβες των ηπατοκυττάρων μελετήθηκαν με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Δείγματα αίματος και ήπατος ελήφθησαν για τις μελέτες. Αποτελέσματα: Η εντερική IR προκάλεσε σημαντική αύξηση των προφλεγμονωδών κυτοκινών IL-1β, IL-6 και TNF-α, τα οποία έχει βρεθεί ότι αυξάνουν σε διάφορα μοντέλα IR. Η δραστικότητα των ΜΡΟ και MDA ήταν σημαντικά αυξημένη στα δείγματα ήπατος στις ομάδες IR. Τα επίπεδα TNF-α μετά από 30 λεπτά ισχαιμίας και 60 λεπτά επαναιμάτωσης ήταν χαμηλότερα στους επίμυες που έλαβαν προ-θεραπεία με IPC. Η χορήγηση ΑΤ μείωσε τη φλεγμονώδη απόκριση στις ομάδες IR. Ωστόσο, δεν παρουσίασε στατιστικώς σημαντική συνεργική δράση με την IPC. Η IL-1β είναι βελτιωμένη στις IPC ομάδες σε σύγκριση με τις ομάδες IR. Ωστόσο, η IPC και η AT δεν εμφάνισαν στατιστικώς σημαντική συνεργική δράση. Η IL-6 αυξήθηκε επίσης σημαντικά κατά τη διάρκεια της IR. Η IPC μείωσε σημαντικά τα επίπεδα της IL-6 και η χορήγηση της AT άμβλυνε τη φλεγμονώδη απόκριση σε όλες τις σχετικές ομάδες. Η IPC και η AT απέδειξαν συνεργική δράση. Η IPC αποδείχτηκε ευεργετική για τη μείωση των επιπέδων της MDA, όπως επίσης, ομάδες που υπέστησαν αγωγή με AT έχουν μειωμένα επίπεδα MDA, σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ομάδες. Η AT μείωσε την δραστικότητα MPO και επίσης απεδείχθει συνεργική με την IPC.Συμπέρασμα: Η μελέτη μας δείχνει ότι η εντερική IPC έχει ευεργετική επίδραση στην ηπατική βλάβη που προκαλείται από ισχαιμία-επαναιμάτωση του εντέρου. Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώθηκε από βιοχημικές και μικροσκοπικές μελέτες. Η θεραπεία με ΑΤ πριν την εντερική ισχαιμία περιόρισε ή προλαβε την ιστική βλάβη μετά από IR με αναστολή της απελευθέρωσης των κυτοκινών, της υπεροξείδωσης των λιπιδίων και της διήθησης από ουδετερόφιλα. Η IPC και AT έχουν ανεξάρτητα αποδειχθεί ευεργετικές για όλες τις ομάδες. Τα επίπεδα των IL-6 και MPO έχουν δείξει στατιστικώς σημαντική συνεργική δράση των IPC και ΑΤ, ενώ η επίδραση αυτή δεν ήταν τόσο εμφανής από τα επίπεδα των TNF-α, IL-1β και MDA.