bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Adaptive recurrent neuro-fuzzy networks for the identification and control of dynamic systems
Authors: Θεοδωρίδης Δημήτριος
Published: January 2014

Ο Αυτόματος έλεγχος συστημάτων έχει παίξει ζωτικό ρόλο στην προώθηση των επιστημών του μηχανικού. Παίζει καθοριστικό ρόλο στην επιτυχή λειτουργία εξειδικευμένων συστημάτων, όπως για παράδειγμα στα συστήματα διαστημικών αεροσκαφών, συστήματα αυτόματης πλοήγησης αεροσκαφών, συστήματα οδήγησης βλημάτων, ρομποτικά συστήματα κλπ. Παράλληλα αποτελεί ένα από τα σημαντικά συστατικά των σύγχρονων βιομηχανικών και κατασκευαστικών εν γένει διεργασιών. Η ανάπτυξη της θεωρίας των συστημάτων αυτομάτου ελέγχου έχει διαρκή ανάπτυξη η οποία επιταχύνθηκε από την εποχή του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου έως και σήμερα. Ιδιαίτερη πρόοδο είχε η θεωρία και οι τεχνικές ελέγχου των γραμμικών συστημάτων ενώ ιδιαίτερη προσοχή έχει δοθεί τις τελευταίες δεκαετίες στον έλεγχο μη γραμμικών συστημάτων, χωρίς όμως τα αποτελέσματα να έχουν την καθολικότητα των αντίστοιχων γραμμικών. Βασική προϋπόθεση των συμβατικών τεχνικών γραμμικού ή μη γραμμικού ελέγχου είναι η ύπαρξη κάποιου ακριβούς μαθηματικού μοντέλου για τη δυναμική συμπεριφορά του υπό έλεγχο συστήματος. Είναι πλέον γνωστό ότι τόσο τα φυσικά όσο και τα σύγχρονα τεχνητά συστήματα μπορούν να είναι ιδιαίτερα πολύπλοκα (πολυ-μεταβλητά) και να εμπεριέχουν πολλές μη γραμμικότητες. Το γεγονός αυτό κάνει τη δυναμική μαθηματική τους περιγραφή ιδιαίτερα δύσκολη έως αδύνατη, πράγμα που πολλές φορές οδηγεί στην θεώρησή τους ως άγνωστων (black box) συστημάτων. Η πολυπλοκότητα αυτών των συστημάτων δυσχεραίνει το σχεδιασμό κατάλληλων τεχνικών ελέγχου. Πολύ περισσότερο, όταν το δυναμικό τους μαθηματικό μοντέλο που απαιτείται στις συμβατικές προσεγγίσεις είναι τις περισσότερες φορές άγνωστο. Ακόμη όμως και αν υποθέσουμε ότι η μαθηματική περιγραφή είναι εφικτή, τότε παρουσιάζεται δυσκολία στην προσαρμογή των ελεγκτών ανάδρασης στην περίπτωση που το σύστημα είναι χρονικά μεταβαλλόμενο με μη επακριβώς γνωστό στον σχεδιαστή τρόπο. Οι αδυναμίες αυτές, δημιουργούν την απαίτηση για την ανάπτυξη νέων μοντέλων προσέγγισης και τεχνικών ελέγχου που θα μπορούν να μαθαίνουν και να προσαρμόζονται σε μεταβαλλόμενες εξωτερικές συνθήκες ή εσωτερικές δυναμικές συμπεριφορές του συστήματος.[...]
Έλληνες στη Βιέννη, 1780-1850
Authors: Σειρηνίδου Βασιλική
Published: January 2014

Ερευνητικό αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η μετανάστευση και εγκατάσταση Ελλήνων εμπόρων στη Βιέννη κατά την περίοδο 1780-1850 με βάση αρχειακό υλικό (διατάγματα, εκθέσεις των Αψβουργικών αρχών, δικαστικά έγγραφα, εμπορικές μετακινήσεις, πιστοποιητικά θανάτου, απογραφές περιουσιών, διαθήκες κ.α.) και με τη χρήση εργαλείων της οικονομικής και κοινωνικής ιστορίας και της ιστορικής ανθρωπολογίας επιχειρείται καταρχήν, η διερεύνηση των όρων που ευνόησαν την ανάπτυξη, κατά τον 18ο αιώνα, εμπορικών μεταναστεύσεων από τα νοτιοδυτικά Βαλκάνια στη Βιέννη, η αναζήτηση δημογραφικών, οικονομικών και κοινωνικών χαρακτηριστικών των μεταναστών και η μελέτη των τεχνικών και θεσμικών παραμέτρων της μετακίνησης. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στον τρόπο που οι μετανάστες οργάνωσαν τη ζωή τους και τις σχέσεις τους στη Βιέννη εξετάζονται τα πρότυπα οικιστικής οργάνωσης, οι δημογραφικές συμπεριφορές, η οικονομική δραστηριότητα, οι οικονομικές και κοινωνικές διαφοροποιήσεις μεταξύ των Ελλήνων καθώς και η κοινοτική τους συγκρότηση. Παράλληλα παρακολουθούνται οι μετασχηματισμοί των ταυτοτήτων που επέφερε η μεταναστευτική εμπειρία· η διαμόρφωση της εθνικής ταυτότητας και η συγκρότηση μιας ελληνικής διασποράς αλλά και η ενσωμάτωση στην κουλτούρα των ανωτέρω στρωμάτων της κοινωνίας υποδοχής.
Σύνθεση ενώσεων με ενεργοποιημένο καρβονύλιο που αναστέλλουν λιπολυτικά ένζυμα
Authors: Μπασκάκης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Οι φωσφολιπάσες Α2 αποτελούν μια πολυμελή οικογένεια υδρολυτικών ενζύμων που καταλύουν την υδρόλυση του εστερικού δεσμού στην μεσαία θέση (sn-2) των φωσφολιπιδίων απελευθερώνοντας λιπαρά οξέα, συμπεριλαμβανομένου του αραχιδονικού οξέος, και λυσοφωσφολιπίδια. Το αραχιδονικό οξύ με τη δράση διαφόρων ενζύμων μετατρέπεται σε πλήθος εικοσανοειδών, όπως οι προσταγλανδίνες και τα λευκοτριένια. Από την άλλη πλευρά, τα λυσοφωσφολιπίδια είναι επίσης βιοδραστικά μόρια, αλλά και πρόδρομα μόρια άλλων βιοδραστικών μεσολαβητών, όπως ο παράγοντας ενεργοποίησης αιμοπεταλίων (PAF). Όλες όμως αυτές οι ενώσεις εμπλέκονται στην φλεγμονή και τον πόνο. Συνεπώς, οι αναστολείς της φωσφολιπάσης Α2 μπορεί να αποτελέσουν νέου τύπου μέσα για την καταπολέμηση της φλεγμονής και του πόνου. Η ανάπτυξη νέων ισχυρών αλλά και εκλεκτικών αναστολέων αυτών των ενζύμων αποτελεί ενδιαφέρουσα ερευνητική πρόταση, καθώς θα μπορούσε να οδηγήσει στην παρασκευή-σύνθεση φαρμάκων με ιδιαίτερο ενδιαφέρον (όπως νέου τύπου αντιφλεγμονώδη, ή φάρμακα για την καταπολέμηση της σκλήρυνσης κατά πλάκας κ.ά.). Η σημασία του φθορίου στη σύγχρονη Φαρμακοχημεία είναι πολύ μεγάλη καθώς, κυρίως τα τελευταία χρόνια, έχει αποδειχτεί ότι οι ιδιότητες του φθορίου μπορούν να μεταβάλλουν δραστικά το pKa αλλά και το logD των μορίων που δρουν ως αναστολείς. Επιπλέον, έχουν καταγραφεί αξιόλογες επιλεκτικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ πρωτεΐνης και υποκαταστάτη φθορίου. Με βάση τις παραπάνω διαπιστώσεις έχουν συντεθεί έως σήμερα αρκετοί αναστολείς που φέρουν άτομα φθορίου. Οι αναστολείς αυτοί βασίζονται τόσο στην ομάδα της τριφθορομέθυλο κετόνης, όσο και της πενταφθοροαίθυλο κετόνης, αλλά έχουν συντεθεί ως ενζυμικοί αναστολείς και διφθορομεθυλενοκετόνες. Αναστολείς τέτοιου τύπου έχουν δοκιμαστεί σε πλήθος ενζύμων πέραν των φωσφολιπασών (π.χ. i εταλλοπρωτεάσες ψευδαργύρου, αμιδοϋδρολάσες λιπαρού οξέος, πεψίνη, α-χυμοθρυψίνη, παγκρεατική ελαστάση κ.ά.). Ωστόσο, ανατρέχοντας στην βιβλιογραφία (συμπεριλαμβανομένων των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας), η σύνθεση αναστολέων της φωσφολιπάσης Α2 περιορίζεται σε ενώσεις που φέρουν την τριφθορομέθυλο κετονική ομάδα και σε ένα μόνο αναστολέα που να φέρει την πενταφθοροαίθυλο κετονική ομάδα. Η ανάγκη σύνθεσης εκλεκτικών αναστολέων για τις φωσφολιπάσες GIVA cPLA2, GVIA iPLA2 και GV sPLA2 οδήγησε στην ιδέα σχεδιασμού αναστολέων που φέρουν ενεργοποιημένο καρβονύλιο, όπως οι επταφθοροπρόπυλο κετόνες, οι τετράφθορο κετόνες, οι 1,1,1,3,3-πεντάφθορο κετόνες, και τα β-φθορο-2-οξοαμίδια πέραν των ήδη γνωστών ομάδων (τριφθορομέθυλο κετόνες, πενταφθοροαίθυλο κετόνες και οξοαμίδια). ..........................................................................
Η Θεοτόκος και το μυστήριο της Θείας οικονομίας κατά τον Άγιο Ανδρέα Κρήτης
Authors: Πριγκιπάκης Ευάγγελος
Published: January 2014

Ως σκοπός της διατριβής τέθηκε η παρουσίαση για πρώτη φορά της διδασκαλίας του αγ. Ανδρέα Κρήτης (660-740) σχετικά με τη συμμέτοχη και τη διακονία της Θεοτόκου στην πραγμάτωση του μυστήριου της θείας Οικονομίας και ιδιαιτέρως του κορυφαίου γεγονότος του που είναι η ενανθρώπηση του Λογού του Θεού. Για την επίτευξη του προκρίθηκε η ιστορικογραμματολογική σε συνδυασμό με την ερμηνευτική θεολογική μέθοδο. Ο Αγ. Ανδρέας κατέλειπε το εκτενέστερο θεομητορικό έργο της πατερικής γραμματείας με το οποίο συμβάλλει ουσιαστικά στον εμπλουτισμό της θεομητορικής ως χριστολογικής διδασκαλίας της Εκκλησίας. Ο χριστολογικός χαρακτήρας του έργου του δεν επιτρέπει τη σύνθεση μιας κλασικής και αυτόνομης «Μαριολογίας» αλλά τη θεώρηση και κατανόηση της Θεομήτορος υπό το φως της θείας Ενανθρωπήσεως. Επειδή ακριβώς η περί Θεοτόκου διδασκαλία αποτελεί αδιαχώριστο μέρος της Χριστολογίας είναι απαραίτητο κάθε προσπάθεια για την ορθή αποτίμηση της να τίθεται κάτω από τρεις προϋποθέσεις. Η πρώτη τονίζει τον αποφατικό της χαρακτήρα καθώς και τη βιβλική και πατερική της βάση. Η δεύτερη υπογραμμίζει το στενό σύνδεσμο και την εξάρτηση της Θεοτόκου από τον Ιησού Χρίστο και η τρίτη τη θεώρηση της ως φυσικού άνθρωπου που γεννήθηκε και κοιμήθηκε όπως οι και οι υπόλοιποι. Κατά τη διδασκαλία του η Παρθένος Μαρία εξελέγη προβλεπτικώς και προγνωστικώς για τη διακονία της θείας Οικονομίας γι’ αυτό και είχε δαυϊδική καταγωγή γεγονός που αναγγέλθηκε μέσω των μεσσιανικών προφητειών και των πολλών προτυπώσεων και εικόνων της στην Πάλαια Διαθήκη. Ως φυσικός άνθρωπος δε, συνελήθφη ασπίλως, αλλά κληρονόμησε από τους γονείς της τις συνέπειες του προπατορικού αμαρτήματος. Η προετοιμασία της για τη θεομητρότητα ολοκληρώθηκε με την είσοδό της στο Ναό των Ιεροσολύμων και τη μνηστεία της. Ο ευαγγελισμός της κατανοείται ως η εκ Πνεύματος Αγίου άσπορος σύλληψη του Λόγου του Θεού στη μήτρα της δηλαδή ως η Ενανθρώπηση Του. Εξ αίτιας του γεγονότος αυτού τιμάται ως Θεοτόκος Θεομήτωρ Αειπάρθενος και Πανάγια καθώς και ως το εξοχότερο μέλος της Εκκλησίας. Προϋπόθεση για την απόδοση όλων αυτών των τίτλων στη Μητρόθεο υπήρξε η πραγματικότητα του γεγονότος της ενώσεως της θείας με την ανθρώπινη φύση στην υπόσταση του Λόγου του Θεού. Μετά την ανάληψη του Υιού της στους Ουρανούς η Θεοτόκος έζησε ως μέλος της εκκλησιαστικής κοινότητας των Ιεροσολύμων όπου κοιμήθηκε και ενταφιάστηκε. Γι’ αυτό και δεν ανελήφθη στους ουρανούς με την ψυχή και το σώμα αλλά σε μικρό διάστημα μετά την κήδευση του σώματός της μετέστη ψυχοσωματικώς στις σκηνές των άγιων όπου πρεσβεύει και μεσιτεύει προς τον Υιό της υπέρ της σωτήριας των πιστών και αναμένει μαζί με τους λοιπούς άγιους την κοινή ανάσταση των κεκοιμημένων κατά τη Δευτέρα Παρουσία. Έκτοτε τιμάται από την Εκκλησία με πολλές εορτές οι οποίες έχουν χριστολογικό χαρακτήρα και προβάλλουν τη Θεοτόκο ως πρότυπο για τους πιστούς.
Η επαλλάσουσα ημιπληγία στην παιδική ηλικία
Authors: Νάζος Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Η επαλλάσουσα ημιπληγία στην παιδική ηλικία είναι ένα σπάνιο σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από επεισόδια ημιπληγίας ή τετραπληγίας που πρωτοεμφανίζονται σε παιδική ηλικία και διαρκούν από μερικά λεπτά της ώρας έως αρκετές ημέρες. Αυτή η διαταραχή περιγράφηκε αρχικά από τους Verret & Steel το 1971 και ιστορικά είχε θεωρηθεί ως μία μορφή ημικρανίας ή ως μία ασυνήθιστη μορφή επιληψίας ή ακόμη και ως μία κινητική διαταραχή καθώς εμφανίζει ποικίλα κλινικά σημεία. Στους περισσότερους ασθενείς τα πρόδρομα κλινικά σημεία της ασθένειας AHC είναι οι τονικές-δυστονικές κρίσεις και ο παροξυσμικός νυσταγμός που συνδυάζονται με αλλαγές εκ του αυτονόμου νευρικού συστήματος και παροξυσμική δύσπνοια που συνήθως εμφανίζονται μεταξύ των 3-6 μηνών της βρεφικής ζωής τους. Τα ημιπληγικά επεισόδια κάνουν την εμφάνισή τους πριν τους 18 μήνες και διαρκούν από μερικά λεπτά της ώρας έως αρκετές ημέρες και εμπλέκουν είτε τη μία πλευρά του σώματος είτε αλλάζοντας πλευρά στο σώμα κατά τη διάρκεια της ίδιας κρίσεως με μία ενδιάμεση περίοδο αμφοτερόπλευρης αδυναμίας όταν εμπλέκεται στην ίδια κρίση και η δεύτερη πλευρά αυτού. Λίγες κρίσεις έχουν αμφοτερόπλευρο χαρακτήρα και δεν ακολουθούν έτσι ένα τυπικό ημιπληγικό επεισόδιο και ο οποίος περιγράφεται ως μία σημαντική υποτονία όλου του σώματος με αδυναμία κίνησής του και με ένα επίπεδο συνείδησης σημαντικά μειωμένο. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της AHC είναι η εξαφάνιση όλων των ανωμαλιών της όταν το πάσχον παιδί κοιμηθεί. Με την αύξηση της ηλικίας, τα ημιπληγικά επεισόδια ακολουθούν γενικά ένα σχήμα με αρχικά αυξανόμενη συχνότητα και διάρκεια των κρίσεων ακολουθούμενο από ένα plateau και τελικά από μία μείωση στον αριθμό και τη διάρκεια των κρίσεων αυτών. Ανάλογα και οι παροξυσμικές εκδηλώσεις της ασθένειας τείνουν να μειώσουν τη συχνότητα και την έντασή τους κατά την πάροδο του χρόνου και συνήθως εξαφανίζονται μετά από 5-7 χρόνια. Έχουν επίσης αναφερθεί επεισόδια επιληψίας σε ένα ποικίλο ποσοστό σποραδικών ασθενών. Μία σύνδεση της ασθένειας αυτής με την ημικρανία είχε αρχικά παρατηρηθεί. Έτσι για αρκετό καιρό η διεθνής κατηγοριοποίηση των κεφαλαλγιών (IHC) συμπεριλάμβανε την AHC ως ένα περιοδικό σύνδρομο της παιδικής ηλικίας που μπορεί να συνδέεται με μία μορφή ημικρανίας (FHM)κυρίως λόγω της κλινικής ομοιότητας των κρίσεων και της παροξυσμικής φύσης και των δύο διαταραχών. Μερικά όμως από τα χαρακτηριστικά κλινικά ευρήματα της AHC είναι εντελώς διακριτά από εκείνα της FHM όπως είναι οι χορειοαθετωσικές κινήσεις, η δυστονική στάση του σώματος και μία προοδευτική εξέλιξη της νόσου που συνδέεται με πνευματική έκπτωση. ..........................................................................................
Το γλωσσικό μάθημα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση κατά την περίοδο 1830-1976. Εκπαιδευτική πολιτική και παιδαγωγικές διαστάσεις
Authors: Καυκούλα Ευαγγελία
Published: January 2014

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι οι εξελίξεις που σημειώθηκαν στο γλωσσικό μάθημα, από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους μέχρι την επίσημη λύση του γλωσσικού ζητήματος, που έγινε μετά τη μεταπολίτευση, με το νόμο 309/30-4-1976, με τον οποίο καθιερώνεται ως επίσημη γλώσσα όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης η Κοινή Νεοελληνική. Μελετάται η έννοια και το περιεχόμενο του μαθήματος, η φυσιογνωμία του, η σπουδαιότητά του, οι επιδιώξεις του και οι προτεραιότητές του, σε κάθε χρονική περίοδο, μέσα από τα αναλυτικά προγράμματα, τα διδακτικά βιβλία και τη σχετική με το θέμα αρθρογραφία και βιβλιογραφία. Επιδιώκεται επίσης η διερεύνηση και συσχέτιση της κυρίαρχης ιδεολογίας της κάθε εποχής η οποία μέσω της εκπαιδευτικής πολιτικής, διαμορφώνει τα αναλυτικά προγράμματα και τα σχολικά βιβλία. Η μέθοδος που ακολουθήθηκε είναι η ιστορική μέθοδος. Στα συμπεράσματα διαπιστώνεται ότι στη διαμόρφωση του γλωσσικού μαθήματος καθοριστικοί παράγοντες υπήρξαν: η ανάμειξή του με το γλωσσικό ζήτημα, η έλλειψη συστηματικής γλωσσικής διδασκαλίας, τα ελλιπή και ασαφή Αναλυτικά Προγράμματα, η μέθοδος διδασκαλίας, τα ακατάλληλα σχολικά εγχειρίδια και η επαγγελματική ανεπάρκεια του διδακτικού προσωπικού. Στις προτάσεις, κεντρική θέση κατέχει το αίτημα για πολιτική συναίνεση στα εκπαιδευτικά θέματα, ενώ απαραίτητη θεωρείται και η συστηματική γλωσσική διδασκαλία, η οποία θα βοηθήσει το μαθητή να αναπτύξει πλήρη συνείδηση των χρήσεων και των λειτουργιών της γλώσσας.
In vitro μελέτη προσρόφησης και απελευθέρωσης αντιβιοτικών από ομογενοποιημένα οστικά μοσχεύματα στον περιβάλλοντα χώρο
Authors: Σαχινίδης Θεόφιλος
Published: January 2014

Η διαχείριση των ασθενών με χρόνια οστεομυελίτιδα περιλαμβάνει τον χει- ρουργικό καθαρισμό και την επί μακρόν χορήγηση αντιμικροβιακών παραγόντων από του στόματος. Η αποτυχία της θεραπευτικής αγωγής οφείλεται κυρίως στην κακή φαρμακοκινητική της πλειονότητας των αντιβιοτικών σε ό,τι αφορά στα οστά όπερ σημαίνει την πτωχή διείσδυση εντός αυτών και άρα τις χαμηλές ιστικές συ- γκεντρώσεις. Η ανάπτυξη των συστημάτων μεταφοράς αντιβιοτικών ήρθε να υ- περκεράσει αυτή τη δυσκολία. Τα πολυμεθυλμεθακρυλικά σφαιρίδια (PMMA beads) αποτελούν τον κύριο εκ- πρόσωπο των μη αποδομήσιμων συστημάτων μεταφοράς. Το μειονέκτημά τους είναι η αναγκαιότητα της δεύτερης χειρουργικής επέμβασης για την αφαίρεσή τους. Αντίθετα, χειρουργική αφαίρεση δεν απαιτείται όταν χρησιμοποιούνται βιοα- ποδομήσιμοι μεταφορείς. Κάποιοι συγγραφείς πρότειναν τη χρησιμοποίηση οστι- κών μοσχευμάτων από σπογγώδες οστό σαν συστήματα μεταφοράς αντιβιοτικών. Λίγες είναι οι δημοσιευμένες μελέτες που εντρυφούν στα χαρακτηριστικά τους. Τα συστήματα μεταφοράς για την τοπική απελευθέρωση αντιβιοτικών θα πρέπει ου- σιαστικά να μεταφέρουν αντισταφυλοκοκκικούς παράγοντες αφού η πλειονότητα των περιπτώσεων οφείλεται σε σταφυλόκοκκους ευαίσθητους ή ανθεκτικούς στη μεθικιλλίνη. Η παρούσα μελέτη διαπραγματεύεται τα χαρακτηριστικά απελευθέ- ρωσης της μοξιφλοξασίνης, του φουσιδικού οξέος και της τεiκοπλανίνης, τριών παραγόντων με γνωστή αντισταφυλοκοκκική δράση, από ομογενοποιημένα αν- θρώπινα οστικά μοσχεύματα. Οστικά μοσχεύματα σπογγώδους οστού ελήφθησαν υπό άσηπτες συνθήκες από τις κεφαλές των μηριαίων οστών ασθενών που υποβλήθηκαν σε προγραμ- ματισμένη ολική αρθροπλαστική ισχίου. Οι κεφαλές των μηριαίων οστών μετά την απόψυξή τους ομογενοποιήθηκαν υπό άσηπτες συνθήκες χρησιμοποιώντας αποστειρωμένα γουδιά. ~1 γραμμάριο κατακερματισμένου οστού συμπιέστηκε σε μικρό ανοξείδωτο μεταλλικό κύλινδρο (~1.1 cm διάμετρος και ~1.3 cm ύψος) που έφερε οπές. Η ίδια διαδικασία έγινε ξεχωριστά για κάθε αντιβιοτικό δημιουργώ- ντας μία ομάδα των 5 κυλίνδρων για την τεϊκοπλανίνη, μία ομάδα των 5 κυλίν- δρων για το φουσιδικό οξύ και τρεις ομάδες των 5 κυλίνδρων η κάθε μία για τη μοξιφλοξασίνη ώστε να εξετάσουμε τα χαρακτηριστικά απελευθέρωσης όταν διαφοροποιήσουμε τη διάρκεια εμποτισμού του οστού. 0.5g πρότυπης ουσίας από το κάθε αντιβιοτικό (API, Active Product Ingredient) υπό τη μορφή άμορφης, υδατοδιαλυτής, λευκής σκόνης διαλύθηκε σε 5 ml δια- λύματος αποστειρωμένου ύδατος (πλην των κυλίνδρων του φουσιδικού οξέος όπου λόγω της μη διαλυτότητάς του φαρμάκου χρησιμοποιήθηκε ρυθμιστικό διά- λυμα (phosphate buffer solution)) ώστε η αναλογία αντιβιοτικού προς διάλυμα να είναι 1:10 (100 mg/ml). 11 Ο εμποτισμός των οστών διήρκησε μία ώρα σε θερμοκρασία δωματίου...
Μελέτη της έκφρασης της τελομεράσης στα μελανώματα σε συσχετισμό με κλινικές παραμέτρους και δείκτες απόπτωσης
Authors: Ζυγούρης Παναγιώτης
Published: January 2014

ΣΚΟΠΟΣ: Το κακόηθες μελάνωμα του δέρματος χαρακτηρίζεται από επιθετική βιολογική συμπεριφορά και χημειοαντοχή. Η διερεύνηση της απορρύθμισης του αποπτωτικού θανάτου και της τελομεράσης σε συσχέτιση με τη βιολογική συμπεριφορά του νεοπλάσματος αποτέλεσε στόχο της μελέτης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Κατασκευάσθηκε με σύστημα ιστικών μικροσυστοιχιών ένας κύβος παραφίνης (διαμ. ιστικών κυλίνδρων 2mm) με εμφυτευμένο το σύνολο των περιστατικών (n=25). Εν συνεχεία, διενεργήθηκε, σε συνεχείς μικροτομηθείσες τομές, ανοσοϊστοχημικές έλεγχος για την ανάδειξη της έκφρασης των πρωτεινών caspase3, caspase8, bcl2 και h TERT. Τα αποτελέσματα της ανοσοϊστοχημείας ποσοτικοποιήθηκαν με την εφαρμογή ημιαυτόματου συστήματος ανάλυσης εικόνας, ενώ η στατιστική επεξεργασία πραγματοποιήθηκε με το λογισμικό SPSS (chi square test, interrater kappa). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ανοσοϊστοχημική ισχυρή έκφραση παρατηρήθηκε σε 1/24 (4.1%), 1/24 (4.1%), 2/24 (8.2%) και 4/24 (17.4%) των περιστατικών, όσον αφορά τις πρωτείνες h TERT, Caspase3, Caspase8 και bcl2. Μέτρια έκφραση εμφάνισαν 7/24 (29.1%), 8/24 (32.2%), 5/24 (20.2%) και 8/24(32.2%) περιστατικά, ενώ χαμηλή ή απώλεια της έκφρασης παρουσίασαν 16/24 (65%), 15/24 (60.2%), 17/24 (68.5%) και 12/24 (50%), αντίστοιχα. Στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις αναδείχθηκαν μεταξύ ηλικιακού δείκτη και Caspase3 (p=0.05), βαθμού Breslow και τελομεράσης (p=0.013), βαθμού Breslow και bcl2 (p=0.053), βαθμού Clark και τελομεράσης (p=0.008), βαθμού Clark και bcl2 (p=0.022) καθώς και μεταξύ εξέλκωσης και τελομεράσης (p=0.007). Η έκφραση της h TERT συσχετίσθηκε θετικά με την έκφραση του bcl-2 (Spearman’s rho = 0.508, p=0.022) και η έκφραση της caspase-3 συσχετίσθηκε θετικά με την έκφραση της caspase-8 (Spearman’s rho = 0.430, p=0.036). Καμία άλλη συσχέτιση δεν αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η διαταραχή του προγραμματισμένου θανάτου μέσω της μειωμένης δράσης του συστήματος των κασπασών και της ενίσχυσης του αντιαποπτωτικού παράγοντα bcl2 συσχετίζεται με επιθετικότερη βιολογική συμπεριφορά του μελανώματος, η οποία επιτείνεται από την έκφραση της τελομεράσης που επηρεάζει συγκεκριμένες παθολογοανατομικές παραμέτρους (Clark, Breslow, εξέλκωση) του νεοπλάσματος.
Η νεολιθική εποχή στο Σαρωνικό
Authors: Μαρή Αλεξάνδρα
Published: January 2014

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΗ ΣΑΛΑΜΙΝΑ ΕΧΟΥΝ ΕΝΤΟΠΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 20ΟΥ ΑΙ. Κ.Ε. ΜΕΛΕΤΕΣ ΤΩΝ ΓΕΩΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΩΝ ΜΕΤΑΒΟΛΩΝ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΠΑΓΕΤΩΔΟΥΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ (ΔΗΛ. ΠΕΡΙΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟ 19450 Π.Χ. Κ.Ε.), ΑΠΕΚΑΛΥΨΑΝ ΟΤΙ ΟΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΑΝ ΣΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΗΤΑΝ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΜΟΝΙΜΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΔΙΑΡΚΟΥΣΗΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΙΘΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΧΑΛΚΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ (ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ 1994-1997) ΣΤΟ ΝΟΤΙΟ ΤΜΗΜΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ, ΣΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΣΤΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ, ΕΦΕΡΑΝ ΣΤΟ ΦΩΣ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΧΡΟΝΟΛΟΓΟΥΜΕΝΑ ΣΕ ΕΠΤΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ. ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΑ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΑ ΚΕΡΑΜΙΚΑ, ΛΙΘΙΝΑ ΚΑΙ ΟΣΤΡΕΪΝΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ, ΜΑΡΜΑΡΙΝΟ ΕΙΔΩΛΙΟ, ΠΕΡΙΑΠΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΡΓΥΡΑ, ΟΣΤΡΕΪΝΑ ΚΑΙ ΛΙΘΙΝΑ ΜΙΚΡΟΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΛΑΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΚΡΙΖΑ ΣΤΙΛΒΩΤΗ, ΤΗΝ ΑΜΑΥΡΟΧΡΩΜΗ, ΤΗ ΔΙΧΡΩΜΗ ΓΡΑΠΤΗ, ΤΗΝ ΕΡΥΘΡΗ ΣΕ ΥΠΟΛΕΥΚΟ ΠΕΔΙΟ, ΤΗΝ ΕΡΥΘΡΗ ΣΤΤΙΛΒΩΤΗ, ΤΗΝ ΑΛΟΙΦΩΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΟΝΔΡΟΕΙΔΗ ΔΙΑΚΟΣΜΗΜΕΝΗ ΚΕΡΑΜΙΚΗ ΠΟΥ ΕΝΟΠΙΣΤΗΚΕ ΣΤΙΣ ΜΙΚΡΟΥ ΠΑΧΟΥΣ ΕΠΙΧΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ, ΟΤΙ Ο ΧΩΡΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΝΕΩΤΕΡΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΝΕΟΛΙΘΙΚΗΣ (ΔΗΛ. ΠΕΡΙΠΟΥ ΑΠΟ ΤΟ 5300 ΕΩΣ ΤΟ 4300 Π.Χ.). ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΚΕΡΑΜΙΚΩΝ ΟΣΤΡΑΚΩΝ ΣΕ ΠΟΛΩΤΙΚΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ ΚΑΙ ΣΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ ΣΑΡΩΣΗΣ, ΥΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΟΤΙ ΤΑ ΑΓΓΕΙΑ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙ ΤΟΠΟΥ, ΑΠΟ ΠΡΩΤΕΣ ΥΛΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ, Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΑΠΟΣΚΟΠΟΥΣΕ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΔΟΧΕΙΩΝ ΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ. Η ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ, ΣΚΟΤΕΙΝΟΥΣ, ΚΑΚΑ ΑΕΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΧΑΜΗΛΗ ΟΡΟΦΗ ΘΑΛΑΜΟΥΣ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΕΥΡΗΜΑΤΩΝ, ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ ΤΗΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗ Ή ΓΙΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΟΣ (ΟΠΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΤΗΣ Ν. ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟ). ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΕΘΕΩΡΕΙΤΟ , ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ, ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΕΚΕΙΝΗ ΩΣ ΜΥΘΙΚΟ ΚΑΙ ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΟ ΜΕΡΟΣ, ΩΣ ΤΟΠΟΣ ΜΕ ΙΕΡΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΝ ΚΑΤΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ ΜΙΚΡΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΑΤΟΜΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ, ΠΙΘΑΝΩΣ, «ΛΑΤΡΕΥΤΙΚΩΝ» ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ.
Σπονδυλοπλαστική
Authors: Μαΐλλη Λητώ
Published: January 2014

Σκοπός: Να καθοριστεί η αποτελεσματικότητα της διαδερμικής σπονδυλοπλαστικής (PVP) στην αντιμετώπιση του άλγους, στη βελτίωση της κινητικής δραστηριότητας και της ποιότητας ζωής των ασθενών που υποφέρουν από έντονο άλγος συνοδευόμενο από σημαντικό περιορισμό της κινητικής τους δραστηριότητας, λόγω ποικίλων υποκείμενων παθολογικών οντοτήτων των σπονδυλικών σωμάτων. Υλικό και Μέθοδος: 131 ασθενείς και των δύο φύλων (άνδρες = 32, γυναίκες = 99, μέσης ηλικίας = 75 ± 15) που έπασχαν από οστεοπορωτικά κατάγματα (n = 77), μεταστάσεις (n = 24), πολλαπλούν μυέλωμα (n = 13), αιμαγγειώματα (n = 15), λέμφωμα (n = 1), β-θαλασσαιμία (n = 1), εντάχθηκαν σε αυτή την ανοιχτή προοπτική μελέτη. Κριτήρια ένταξης ήταν το σπονδυλικό άλγος το οποίο για χρονικό διάστημα άνω των 3 μηνών δεν μπορούσε να ελεγχθεί με τις συνήθεις συντηρητικές θεραπείες. Οι ασθενείς εκτιμήθηκαν προπαρεμβατικά καθώς και κατά την 1η ημέρα, 3ο μήνα, 1ο και 2ο έτος μετά την PVP, τόσο κλινικά όσο και με τη χρήση ειδικών ερωτηματολογίων όπως τα: G-BPI (Greek- Brief Pain Inventory), LASA (Linear Analogue Self Assessment), WHO (World Health Organization). Αποτελέσματα: Η βελτίωση του άλγους, της κινητικότητας και της ποιότητας ζωής ήταν σημαντική ήδη από την πρώτη ημέρα συγκριτικά με την αρχική καταγραφή (p<0.05) σε όλους τους ασθενείς ανεξάρτητα κατηγοριοποίησης. Η μέση τιμή βελτίωσης μεταξύ της αρχικής μέτρησης και του δεύτερου έτους ήταν -6 μονάδες για το άλγος βάσει του G-BPI ερωτηματολογίου, -2 για την κινητικότητα με το WHO και 6 (εύρους: 5.5, 6) για την ποιότητα ζωής με το LASA. Σε όλες τις περιπτώσεις δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά στα αποτελέσματα σχετικά με τον αιτιολογικό παράγοντα, τον αριθμό των βλαβών, τη μέθοδο προσπελάσεως και την παρουσία παραγόντων επικινδυνότητας ή διαφυγών. Συμπέρασμα: Η διαδερμική σπονδυλοπλαστική αποτελεί μια εύχρηστη και ασφαλή μέθοδο στην αντιμετώπιση επώδυνων σπονδυλικών βλαβών, παρέχοντας σημαντική και άμεση βελτίωση του αισθήματος του πόνου, βελτιώνοντας την κινητικότητα και λειτουργικότητα των ασθενών τουλάχιστον για δυο έτη.
Κατεργασιμότητα λίαν υψηλής ακρίβειας βιολογικών εμφυτευμάτων τεχνητού ισχίου
Authors: Γαλάνης Νικόλαος
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει σκοπό την παρουσίαση και τη μελέτη της κατεργασίας εμφυτευμάτων ισχίου καθώς και εργαλείων για την κατασκευή αυτών με βάση τις κατεργασίες λίαν υψηλής ακριβείας και συγκεκριμένα κατεργασίες υψηλών ταχυτήτων. Η μεθοδολογία παρουσιάζει τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η κατεργασία των μηριαίων κεφαλών, τόσο μεταλλικών όσο και κεραμικών, τις παραμέτρους που πρέπει να ληφθούν υπόψη καθώς και οι παράγοντες εκείνοι που λαμβάνουν χώρα κατά τη διεργασία και επηρεάζουν την επιτυχή ή όχι έκβαση της μεθόδου, όπως πχ. οι δυνάμεις κοπής. Οι συγκεκριμένες μετρήθηκαν, κατά τη διάρκεια κατεργασίας των μεταλλικών κεφαλών, και συγκρίνονται τόσο με υπολογιστικά μοντέλα, όσο και με τα αποτελέσματα από πακέτα πεπερασμένων στοιχείων. Παράλληλα παρουσιάζεται ο σχεδιασμός και η κατεργασία ενός καλουπιού κατασκευής μηριαίου προθέματος. Στη συνέχεια παρουσιάζεται η μεθόδος ελέγχου της ακρίβειας των εμφυτευμάτων και της αντοχής τους. Στο πρώτο κομμάτι μελετήθηκε η ακρίβεια των εμφυτευμάτων που κατασκευάστηκαν στο εργαστήριο, μεταλλικά και κεραμικά, και εξάχθηκαν αριθμητικά μοντέλα που περιγράφουν την ποιότητα επιφάνειας σε σχέση με τις παραμέτρους κατεργασίας, καθώς επίσης και ο έλεγχος ακρίβειας κατασκευής του καλουπιού μιας και παίζει σημαντικότατο ρόλο στην κατασκευή του προθέματος ισχίου. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζεται ο έλεγχος στατικής αντοχής των μηριαίων κεφαλών εμφυτευμάτων ισχίου τόσο πειραματικά όσο και αριθμητικά με τη χρήση πακέτου πεπερασμένων στοιχείων, για την καλύτερη συσχέτιση και σύγκριση των τιμών. Γενικά για την κατεργασία των εμφυτευμάτων έγινε μια πλήρης μελέτη των δυνάμεων κοπής που ασκούνται πάνω στο σύστημα τεμάχιο - εργαλείο κατά τη διάρκεια της μορφοποίησης. Η διαδικασία αυτή παρουσιάζει δυσκολίες λόγω της αλλαγής του βάθους κοπής κατά τη διάρκεια της κατεργασίας, κάτι σημαντικό που πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά τον υπολογισμό των δυνάμεων που φυσικά παίζουν σπουδαίο ρόλο στην κατεργασία με υψηλές ταχύτητες κοπής. Η εξίσωση που αναπτύχθηκε για τον υπολογισμό των δυνάμεων μπορεί να δώσει αποτελέσματα που είναι κοντά με τα πειραματικά και η απόκλισή τους δεν είναι μεγαλύτερη από 3%, ενώ η απόκλιση των αριθμητικών αποτελεσμάτων από τα πεπερασμένα στοιχεία δεν ξεπερνά το 25%. Για την ποιότητα της επιφάνειας και το μοντέλο τραχύτητας που αναπτύχθηκε μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι οι δυο εξισώσεις που αναπτύχθηκαν με τη μέθοδο της ανταπόκρισης της επιφάνειας δείχνουν καθαρά ότι το βάθος κοπής είναι ο κύριος παράγοντας επιρροής της επιφανειακής τραχύτητας. Επιπλέον οι προβλεπόμενες τιμές είναι σχεδόν κοντά με τις μετρούμενες τιμές κάτι που δείχνει ότι το μοντέλο πρόβλεψης της τραχύτητας μπορεί να υπολογίσει τη τιμή της τραχύτητας από τις συνθήκες κατεργασίας με 95% εμπιστοσύνη. Επιπλέον από τα αποτελέσματα των τραχυτήτων των κεραμικών κεφαλών φαίνεται ότι η κατεργασία των κεραμικών υλικών μέσω υψηλών ταχυτήτων με τη βοήθεια αδαμαντοφόρων εργαλείων ή κοπτικών πλακιδίων από κυβικό βόρειο νιτρίτη επιτυγχάνει τα καλύτερα αποτελέσματα ποιότητας επιφάνειας...
Ανάπτυξη μεθόδων αφομοίωσης παρατηρήσεων (data assimilation) σε μοντέλα ατμοσφαιρικής διασποράς
Authors: Τσιουρή Βασιλική
Published: January 2014

Το θεματικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται η παρούσα Διδακτορική Διατριβή είναι η ανάπτυξη μεθόδων Αφομοίωσης παρατηρήσεων σε Lagrangian μοντέλα ατμοσφαιρικής διασποράς που χρησιμοποιούνται σε Συστήματα Αντιμετώπισης Πυρηνικών ατυχημάτων. Ο βασικός στόχος της διατριβής είναι η ανάπτυξη μιας αποδοτικής μεθοδολογίας που θα είναι κατάλληλη να εφαρμοστεί σε Ντετερμινιστικά και Στοχαστικά μοντέλα ατμοσφαιρικής διασποράς τύπου Lagrange. Η μέθοδος θα πραγματοποιεί βέλτιστη εκτίμηση του ρυθμού έκλυσης της ραδιενεργού ουσίας χρησιμοποιώντας μετρήσεις ρυθμού δόσης γ ακτινοβολίας στον αέρα. Για το σκοπό αυτό αναπτύχτηκε μεθοδολογία αφομοίωσης παρατηρήσεων που βασίζεται στο λογισμό των μεταβολών και εφαρμόστηκε στο μοντέλο ατμοσφαιρικής διασποράς τύπου Lagrange DIPCOT που χρησιμοποιείται στο Σύστημα Αντιμετώπισης Πυρηνικών Ατυχημάτων “RODOS”. Η μεθοδολογία που αναπτύχτηκε αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας προσομοιωμένες μετρήσεις καθώς και πραγματικές μετρήσεις πεδίου του πειράματος ατμοσφαιρικής διασποράς Ar⁴¹ που πραγματοποιήθηκε στο ερευνητικό αντιδραστήρα BR1 του Κέντρου Πυρηνικών Ερευνών (SCK CEN) στο Mol στο Βέλγιο. Τα αποτελέσματα της διατριβής αποδεικνύουν την καταλληλότητα του αλγορίθμου που αναπτύχτηκε για την εφαρμογή του σε Συστήματα Αντιμετώπισης Έκτακτης ανάγκης Πυρηνικών ατυχημάτων. Η Διδακτορική Διατριβή ανταποκρίθηκε στους στόχους της και κατόρθωσε να αναπτύξει μια αποδοτική μεθοδολογία Αφομοίωσης Παρατηρήσεων για την βέλτιστη εκτίμηση του ρυθμού έκλυσης της ραδιενεργού ουσίας.
Η δράση των α1-αναστολέων στην εκκριτική και ενζυματική δραστηριότητα των σπερματοδόχων κύστεων
Authors: Πάτρης Εμμανουήλ
Published: January 2014

Οι α1 - αναστολείς παρότι αποτελούν θεραπεία πρώτης γραμμής για την συμπτωματική θεραπεία της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη εντούτοις δεν έχει μελετηθεί η δράση τους (εκκριτική-ενζυματική) στους υπόλοιπους επικουρικούς γεννητικούς αδένες και ειδικά στις σπερματοδόχους κύστεις. O απώτερος στόχος της παρούσας πειραματικής μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση των α1 αναστολέων (α1 AR) στην εκκριτική και ενζυματική δραστηριότητα των σπερματοδόχων κύστεων (ΣΚ) καθώς και την μελέτη του οξειδωτικού stress στις ΣΚ των επιμύων που έλαβαν τον α1- αναστολέα - τεραζοσίνη. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιήθηκαν 20 ενήλικες άρρενες αρουραίοι του γένους Wistar, ηλικίας 100±5 ημερών στους οποίους για την αναστολή των α1-AR χορηγήθηκε per os τεραζοσίνη σε σταθερή δόση. Παράλληλα χρησιμοποιήθηκαν ζώα ως μάρτυρες στα οποία χορηγήθηκε φυσιολογικός ορός. Για την εκτίμηση του οξειδωτικού stress στο έκκριμα των ΣΚ έγινε ποσοτική ανάλυση των TBARs ενώ για την ανοσοιστοχημική μελέτη των δειγμάτων χρησιμοποιήθηκε το αντίσωμα Catalase . Τα ευρήματα μας συνηγορούν ότι: 1) Η χορήγηση της τεραζοσίνης επιφέρει μεταβολές της εκκριτικής δραστηριότητας τόσο μικροσκοπικές όσο και μακροσκοπικές μέσω της απώλειας της συμπαθητικής νεύρωσης των σπερματοδόχων κύστεων. 2) Η αύξηση στις τιμές των TBARS καταδεικνύει την ύπαρξη οξειδωτικού stress στην ομάδα που έλαβε τεραζοσίνη εύρημα το οποίο επιβεβαιώνεται και ανοσοιστοχημικά με την υπερέκφραση του ενζύμου καταλάση.Ως εκ τούτου αποδεικνύεται η μεταβολή της ενζυματικής δραστηριότητας των ΣΚ όταν λαμβάνεται ο α1 - αναστολέας τεραζοσίνη. 3) Από τα ανωτέρω προκύπτει η υπάρξη ειδικού του οργάνου οξειδο-αναγωγικού συστήματος με απώτερο στόχο την προστασία των σπερματο- ζωαρίων από επιβλαβείς εξωγενείς παράγοντες.
Η δικαιολόγηση των εμπειρικών πεποιθήσεων
Authors: Χρηστιάς Διονύσης
Published: January 2014

Ένας από τους βασικούς σκοπούς αυτής της διατριβής, όπως υποδηλώνει ο υπότιτλος, είναι η περιγραφή και η κριτική αποτίμηση θεμελιοκρατικών και συνεκτικιστικών θεωριών περί εμπειρικής δικαιολόγησης. Αφού εξετάσουμε ενδελεχώς κάποιες συγκεκριμένες τέτοιες θεωρίες (τον συνεκτικισμό του Bonjour, τον συνεκτικισμό του Dancy, τη θεμελιοκρατία του Bonjour), καθώς και μια “ενδιάμεση” θέση μεταξύ αυτών (τον ”θεμελιο-συνεκτικισμό” της HAACK) καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι καμία από αυτές δεν επιλύει αποτελεσματικά το πρόβλημα της δικαιολόγησης των εμπειρικών μας πεποιθήσεων. Πίσω από τις επιφανειακές τους διαφορές, σε ένα βαθύτερο επίπεδο, έχουν κοινές κάποιες προκείμενες περί της δομής της δικαιολόγησης, που καθιστούν και τις δύο θεωρίες μορφές αυτού που ο Wilfrid Sellars έχει αποκαλέσει “Μύθο του δεδομένου”. Ακολούθως, αναπτύσσουμε μια πλαισιοκρατική αντίληψη περί δικαιολόγησης που απορρίπτει αυτόν τον μύθο σε όλες του τις μορφές και προσπαθούμε να δείξουμε ότι δεν έχει σχετικιστικές συνέπειες. Υποστηρίζουμε ότι η δικαιολόγηση έχει γνήσιο νόημα μόνο εντός ενός εννοιολογικού συστήματος. Αυτό το γεγονός όμως δεν οδηγεί στον σχετικισμό γιατί είναι απολύτως συμβατό με τη δυνατότητα άσκησης επιστημικής κριτικής ενός συστήματος ως όλου, υπό το πρίσμα ενός άλλου τέτοιου συστήματος.
Μελέτη λοίμωξης από ιούς ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) σε ασθενείς με προκαρκινωματώδεις αλλοιώσεις και καρκίνο του τραχήλου της μήτρας
Authors: Δενδρινός Ιωάννης
Published: January 2014

Οι ιοί HPV ανήκουν στην οικογένεια Papovaviridae και το γένος Pappilomavirus. Μέχρι σήμερα έχουν χαρακτηριστεί περισσότεροι από 120 γονότυποι των ιών HPV. To γονιδίωμα των ιών των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) αποτελείται από κυκλικό διπλής έλικας DNA μεγέθους 8000bp, που περιβάλλεται από καψίδιο και εικοσαεδρικό πρωτεϊνικό περίβλημα. Oι διάφοροι HPV γονότυποι ανάλογα με την ογκογενετική τους ικανότητα διακρίνονται σε χαμηλού (low risk HPV) και υψηλού κινδύνου (high risk HPV). Οι HPV γονότυποι προκύπτουν από την νουκλεοτιδική αλληλουχία των γονιδίων E6, E7 και L1. Ένας τύπος του ιού HPV θεωρείται καινούργιος εάν αυτή η αλληλουχία διαφέρει περισσότερο από 10% από κάθε άλλο τύπο του ιού. O ιός εισέρχεται μέσω μικροτραυματισμών του επιθηλίου του γεννητικού βλεννογόνου κατά τη σεξουαλική επαφή και εγκαθίσταται στα αναπτυσσόμενα βασικά κύτταρα του επιθηλίου. Ο χρόνος από τη λοίμωξη μέχρι την έκλυση του ιού είναι περίπου τρεις εβδομάδες. Η περίοδος μεταξύ λοίμωξης και εμφάνισης των βλαβών ποικίλλει ευρέως από εβδομάδες έως μήνες. Ο κύριος τρόπος μετάδοσης του ιού είναι η σεξουαλική επαφή. Κατά την περίοδο έναρξης των σεξουαλικών επαφών οι περισσότερες από τις HPV λοιμώξεις έχουν παροδικό χαρακτήρα. Στην ομάδα νέων γυναικών 15-23 ετών παρατηρούνται υψηλά ποσοστά λοίμωξης από HPV (αθροιστι­κά μέχρι 80% περίπου των νεαρών γυναικών), η οποία όμως έχει παροδικό χαρακτήρα. Η χρονίως παραμένουσα λοίμωξη σε ένα μικρό ποσοστό γυναικών (10%) από στελέχη HPV υψηλού κινδύνου είναι αυτή που αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο για ανάπτυξη σοβαρών προκαρκινικών αλλοιώσεων και διηθητικού ακανθοκυτταρικού καρκινώματος τραχήλου μήτρας. Η ταυτοποίηση των HPV ιών γίνεται με μοριακή ανίχνευση του γενετικού τους υλικού. Οι σπουδαιότερες τεχνικές ανίχνευσης και τυποποίησης στην κλινική πράξη είναι η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR), οι παραλλαγές της PCR και ο υβριδισμός. Η μέθοδος με μεγάλη ευαισθησία, που θεωρείται σήμερα μέθοδος αναφοράς είναι η PCR, η οποία εφαρμόζεται σε δείγματα τραχηλικού επιχρίσματος (τα πλακώδη κύτταρα της επιφάνειας του τραχήλου περιέχουν μεγάλο αριθμό ιών). O HPV είναι ανιχνεύσιμος με PCR στο 97,7% του καρκίνου του τραχήλου μήτρας. Ο in situ υβριδισμός εφαρμόζεται σε βιοψίες και κωνοειδείς εκτομές καθώς και σε επιχρίσματα κυττάρων τραχήλου. ........................................
Έκφραση αγγειογενετικών παραγόντων κατά την ηπατική αναγέννηση μετά από χορήγηση τοξικής δόσης ακεταμινοφαινής σε επίμυς
Authors: Παπαστεφάνου Βασίλειος
Published: January 2014

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Ο VEGF παίζει σημαντικό ρόλο σε όλα τα εξεταζόμενα στάδια της ηπατικής αναγέννησης που προκαλείται από την ηπατοτοξική δράση της ακεταμινοφαίνης. Η ανίχνευσή του στο φυσιολογικό ήπαρ αποτελεί ενδεικτικό γεγονός της συμμετοχής του στην ομοιόσταση των αγγείων. Ανιχνεύεται, επίσης σε αυξημένα επίπεδα στις 24 ώρες μετά τη χορήγηση, γεγονός ενδεικτικό της σημασίας του ως προφλεγμονώδη παράγοντα, αλλά και στις 72 ώρες ως παράγοντα που συμμετέχει στην αναγεννητική διαδικασία. Τέλος, εντοπίζεται σε αυξημένα επίπεδα στις 240 ώρες, με μεταβολές και της επιμέρους έκφρασης των ισομορφών του, δηλαδή παρατηρείται αύξηση του m-RNA του VEGF120 έναντι του m-RNA του VEGF164, γεγονός ενδεικτικό της συμμετοχής του παράγοντα και στην αναδιάταξη του ηπατικού παρεγχύματος μετά το πέρας της αναγεννητικής διαδικασίας. Η εξέταση της έκφρασης των ισομορφών του επέτρεψε και την ανάδειξη της διακριτής βιολογικής τους σημασίας, με την ισομορφή VEGF188 να έχει σημαντικό ρόλο στα αρχικά στάδια, την ισομορφή VEGF164 στη φλεγμονώδη αντίδραση και την αναγεννητική διαδικασία και την ισομορφή VEGF120 στην διαδικασία αναδιάταξης του παρεγχύματος. Το m-RNA του υποδοχέα VEGR1 αυξήθηκε στις 24 ώρες του VEGFR2 στις 24 και 96 ώρες ανάλογα με τα επίπεδα του VEGF. Η αύξηση του VEGF120 στους όψιμους χρόνους συνοδεύεται από αύξηση του VEGFR2 στις 144 ώρες και στις 240 ώρες γεγονός που επιβεβαιώνει τη σημασία της δράσης της ισομορφής στους όψιμους χρόνους. Ως προς τις αγγειοποιητίνες και τους υποδοχείς τους, η αύξηση του m-RNA των αγγειοποιητινών, η εντόπιση τους στην κεντρολοβιδιακή περιοχή, η αύξηση των επιπέδων m-RNA του υποδοχέα Tie2 και η εντόπισή του στα φλεγμονώδη κύτταρα που αναπτύσσονται στις 24 ώρες ως προς την κεντρολοβιδιακή περιοχή, καθιστούν, βάσει της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, το συγκεκριμένο μοντέλο το πρώτο in vivo μοντέλο που επιβεβαιώνει ότι φλεγμονώδη κύτταρα εκφράζουν τον Tie2 ενώ αναδεικνύει και το ρόλο του 423 συστήματος Ang-Tie στην φλεγμονώδη αντίδραση και την έναρξη της ηπατικής αναγέννησης. Η έκφραση σε επίπεδο m-RNA και ανοσοϊστοχημικά στους όψιμους χρόνους, επιβεβαιώνει τόσο τη σημασία του συστήματος στην αναδιάταξη του ηπατικού παρεγχύματος, αλλά και την συμπληρωματικότητα που υπάρχει με τον VEGF και τους υποδοχείς του...
Συστήματα υποστήριξης απόφασης στα φυτά μεγάλης καλλιέργειας
Authors: Αντωνοπούλου Ελένη
Published: January 2014

Το αντικείμενο της Διατριβής αφορά στα Συστήματα Υποστήριξης Απόφασης (ΣΥΑ) για τα Φυτά Μεγάλης Καλλιέργειας (ΦΜΚ), δηλαδή φυτά μεγάλης αποδοτικότητας και ευρείας διάδοσης στις καλλιέργειες της Ελλάδας, της Ευρώπης και αλλαχού. Τέτοια φυτά είναι το μαλακό και σκληρό σιτάρι, το καλαμπόκι, το κριθάρι, το σόργο και το ρύζι από τα δημητριακά, η σόγια και το βαμβάκι από τα βιομηχανικά φυτά, οι πατάτες από τα πρωτεϊνούχα φυτά, οι τομάτες από τα κηπευτικά και, εν γένει, φυτά στα οποία αναφέρεται η διεθνής βιβλιογραφία με αυτό το γενικό τίτλο τα τελευταία είκοσι χρόνια. Στo 2o Κεφάλαιο της Διατριβής καταγράφονται τα σημαντικότερα ΦΜΚ και αναλύονται τα χαρακτηριστικά τους προκειμένου να προσδιοριστούν οι απαιτήσεις των χρηστών για την υποβοήθηση του έργου της ανάπτυξης και φροντίδας τους. Επίσης, στο κεφάλαιο αυτό γίνεται ανασκόπηση της εξέλιξης των ΣΥΑ όπως αυτή χαρακτηρίζεται από τα διακρινόμενα χαρακτηριστικά της αρχιτεκτονικής και της χρησιμοποιούμενης τεχνολογίας στα ΦΜΚ.[...]
Μελέτη της αντιφλεγμονώδους δράσης του ηπατοκυτταρικού αυξητικού παράγοντα σε καλλιέργειες νεφρικών κυττάρων δια της καταστολής του πυρηνικού μεταγραφικού παράγοντα NfkB και της έκφρασης του RANTES
Authors: Γιαννοπούλου Μυρτώ-Αικατερίνη
Published: January 2014

Renal inflammation, characterized by the influx of inflammatory cells, is believed to play a critical role in the initiation and progression of a wide range of chronic kidney diseases. Here, we show that hepatocyte growth factor (HGF) inhibited renal inflammation and proinflammatory chemokine expression by disrupting nuclear factor (NF)-B signaling. In vivo, HGF gene delivery inhibited interstitial infiltration of inflammatory T cells and macrophages, and suppressed expression of both RANTES (regulated on activation, normal T cell expressed and secreted) and monocyte chemoattractant protein-1 in a mouse model of obstructive nephropathy. In vitro, HGF abolished RANTES induction in human kidney epithelial cells, which was dependent on NF-B signaling. HGF did not significantly affect the phosphorylation or degradation of IB; it also did not influence the phosphorylation or nuclear translocation of p65 NF-B. However, HGF prevented p65 NF-B binding to its cognate cis-acting element in the RANTES promoter. HGF action was dependent on the activation of the phosphoinositide 3-kinase/Akt pathway, which led to the phosphorylation and inactivation of glycogen synthase kinase (GSK)-3. Suppression of GSK-3 activity mimicked HGF and abolished RANTES expression, whereas ectopic expression of GSK-3 restored RANTES induction. HGF also induced renal GSK-3 phosphorylation and inactivation after obstructive injury in vivo. These observations suggest that HGF is a potent anti-inflammatory cytokine that inhibits renal inflammation by disrupting NF-B signaling and may be a promising therapeutic agent for progressive renal diseases
Τα ιδιαίτερα ψυχολογικά χαρακτηριστικά των ωτορινολαρυγγολογικών αλλεργικών ασθενών
Authors: Γκέλης Νικόλαος
Published: January 2014

Ο σκοπός της της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της αλλεργικής ρινίτιδας και των ειδικών ψυχολογικών χαρακτηριστικών και των γνωρισμά- των της προσωπικότητας σε έναν πληθυσμό με αποδεδειγμένη αλλεργική ρινίτιδα. Η υπόθεση ότι ο ασθενής με αλλεργική ρινίτιδα αναπτύσσει ειδικό ψυχολογικό προφίλ έχει υποστηριχτεί από τη γνώση της πολυκατευθυντικής επιρροής μεταξύ του ανοσο- ποιητικού, του νευρικού και του ενδοκρινικού συστήματος. Από την άλλη πλευρά, αν αυτή η υπόθεση ήταν σωστή, τότε ο ωτορινολαρυγγολόγος θα μπορούσε να αντιμετω- πίσει ασφαλέστερα τους ασθενείς του. Γιαυτό το σκοπό στην παρούσα έρευνα έλαβαν μέρος τριακόσιαεικοσιτέσσερα ενήλικα άτομα, που χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Η πρώτη ομάδα περιέλαβε 175 (54%) πρόσωπα με αλλεργική ρινίτιδα, ενώ στη δεύτε- ρη ομάδα περιέλαβε 149 (46%) πρόσωπα χωρίς αλλεργική ρινίτιδα . Η αλλεργία σε όλα τα άτομα ερευνήθηκε με ενδοεπιδερμικές δοκιμασίες νυγμού και το αλλεργικό ιστορικό των πασχόντων. Όλοι οι συμμετέχοντες στη έρευνα απάντησαν στο κατάλλη- λο ερωτηματολόγιο σημειομετρίας που τους υποβλήθηκε μετά τον αλλεργιολογικό έλεγχο. Η ανάλυση του ερωτηματολογίου που ακολούθησε έδειξε ότι υπάρχει σχέση μεταξύ του επαγγέλματος και της αλλεργίας. Οι οικοκυρές, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι φαίνεται να είναι αλλεργικοί σε υψηλότερο βαθμό από τους λοιπούς εργαζομένους. Οι αλλεργικοί ασθενείς τείνουν να είναι προσκολλημένοι στις οικογενειακές αξίες (λέξεις: ανατροφή, ειλικρίνεια, έντιμος, ευγένεια), που συνοδεύ- ονται από ισχυρές οικογενειακές αξίες (λέξεις: δικαιοσύνη, οικογένεια, πίστη) που τους διατηρούν σε αρμονική σχέση με τον λοιπό κόσμο. Φαίνεται να επενδύουν σε αισθησιακές αξίες (λέξεις: ανοικτός, συναίσθημα, εκλεπτυσμένος, παρόν, γλυκύς), που δείχνει την επιθυμία τους για ελευθερία. Απορρίπτουν συγκρουσιακές αξίες (λέ- ξεις: προδίδω, ψεύδος, πόλεμος, περίστροφο, απόσπαση, μεταλλικός, στρατιώτης) και προτιμούν να επενδύουν σε αξίες, που τους προκαλούν έντονα συναισθήματα (λέξεις: λατρεύω, επιθυμώ, θεός, θρησκευτικός, κλαίω) τις οποίες βρίσκουν θετικές. Στην παρούσα μελέτη επιδεικνύεται ότι οι ασθενείς με αλλεργική ρινίτιδα αναπτύσ- σουν ένα κοινό ψυχολογικό προφίλ.
Το μεταθετό στοιχείο Minos ως εργαλείο λειτουργικής γονιδιωματικής ανάλυσης στη δροσόφιλα
Authors: Μεταξάκης Αθανάσιος
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν οι ιδιότητες του μεταθετού στοιχείου Minos ως εργαλείου γονιδιωματικής ανάλυσης στη Δροσόφιλα. Αναπτύχθηκαν συστήματα in vivo κινητοποίησης τρανσποζονίων του στοιχείου μέσω επαγόμενης έκφρασης τρανσποζάσης, που χαρακτηρίζονται από υψηλά ποσοστά κινητοποίησης των τρανσποζονίων. H ανάλυση 100 περίπου ενθέσεων του Minos στη Δροσόφιλα έδειξε τη δυνατότητα του στοιχείου να εντίθεται σε γονίδια στα οποία δεν έχουν επιλεχθεί ενθέσεις άλλων μεταθετών στοιχείων μέχρι τώρα. Επίσης, βρέθηκε ότι τα εσώνια των γονιδίων αποτελούν προτιμούμενους στόχους σε σχέση με τα εξώνια. Η ανάλυση της πρωτοταγούς δομής και των φυσικών ιδιοτήτων τoυ DNA στα σημεία ένθεσης του στοιχείου έδειξε ότι η πρωτοταγής ακολουθία του DNA που περιβάλλει τα δινουκλεοτίδια ΤΑ στα σημεία ένθεσης του στοιχείου επηρεάζει σε μικρότερο βαθμό την επιλογή της θέσης ένθεσης του Minos, σε σχέση με άλλα μεταθετά στοιχεία της υπεροικογένειας Tc1/mariner. Oι φυσικές ιδιότητες του DNA στις θέσεις ένθεσης του στοιχείου φαίνεται ότι επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό την επιλογή της θέσης ένθεσης. Αν και οι ενθέσεις του Minοs σε εσώνια γονιδίων δεν προκαλούν γονιδιακές μεταλλαγές, δείξαμε ότι η απαλειφή γειτονικών περιοχών εσωνίων και επομένως η μεταλλαγή του σχετικού γονιδίου μπορεί να γίνει μετά από την κινητοποποίηση του στοιχείου από την αρχική θέση ένθεσης. Αναπτύχθηκε ένα σύστημα παγίδευσης ενισχυτών με χρήση του γονιδίου Gal4 ως πρώτου γονιδίου αναφοράς. Τα πρότυπα γονιδιακής έκφρασης που ανιχνεύτηκαν με την τεχνική παγίδευσης ενισχυτών και τα πρότυπα έκφρασης των ενδογενών γονιδίων, όπως προέκυψαν μετά από την τεχνική του υβριδισμού με RNA, ήταν παρόμοια. Η ανάλυση 1000 ενθέσεων που χαρακτηρίστηκαν από την ομάδα του Προγράμματος μεταλλαγής των γονιδίων της Δροσόφιλας κατέδειξε το γεγονός ότι το στοιχείο Minοs εντίθεται με μεγαλύτερη συχνότητα σε νέα γονίδια σε σχέση με το στοιχείο Ρ. Η χρησιμοποίηση του Minοs ως βασικού εργαλείου μεταλλαγής των γονιδίων της Δροσόφιλας από το Πρόγραμμα μεταλλαγής των γονιδίων της Δροσόφιλας θα επισπεύσει την ολοκλήρωση του σχετικού Προγράμματος
Τεχνικές παραμορφώσιμων μοντέλων σε προβλήματα τεχνητής όρασης, επεξεργασίας εικόνας και βίντεο
Authors: Κρηνίδης Μιχαήλ
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή με θέμα "Τεχνικές Παραμορφώσιμων Μοντέλων σε Προβλήματα Τεχνητής Όρασης και Επεξεργασίας Τρισδιάστατης Εικόνας και Βίντεο" περιλαμβάνει μια μέθοδο επιλογής και παρακολούθηση χαρακτηριστικών σημείων, χρησιμοποιώντας τρισδιάστατα παραμορφώσιμα μοντέλα επιφάνειας. Συγκρινόμενη με άλλες μεθόδους πετυχαίνει καλά και ποιοτικά αποτελέσματα. Εν συνεχεία, προτείνεται ένας μονοδιάστατος και δισδιάστατος μετασχηματισμός σήματος που έχει παρόμοια δομή με τον διακριτό μετασχηματισμό συνημίτονου. Η εφαρμογή του σε συμπίεση εικόνας παράγει ποιοτικά αποτελέσματα. Έπειτα, παρουσιάζεται μια νέα μέθοδος εκτίμησης προσανατολισμού ανθρώπινου κεφαλιού σε βίντεο με χρήση δικτύων παρεμβολής ακτινικών συναρτήσεων βάσης. Συγκρινόμενη με άλλες μεθόδους, πετυχαίνει καλύτερα αποτελέσματα. Τέλος, παρουσιάζεται μια νέα μέθοδος κατάτμησης έγχρωμων εικόνων συνδυάζοντας τη χωρική πληροφορία της εικόνας με τη φωτεινότητά της. Τα αποτελέσματα πλησιάζουν τις κατατμήσεις που σημείωσαν ανθρώπινα χέρια.
Το μυστήριο της κένωσης στην ορθόδοξη θεολογία του 20ου αιώνα
Authors: Tomoioaga Florin
Published: January 2014

«Το μυστήριο της κένωσης στην Ορθόδοξη θεολογία του 20ου αιώνα», αποτελεί καρπό του ενδιαφέροντος του συγγραφέα για τη χριστολογία καθώς η Σάρκωση φανερώνεται ως το μέγα μυστήριο της Εκκλησίας, απ’ όπου πηγάζουν όλα τα μυστήρια. Η εργασία περιέχει τέσσερα κεφάλαια και το κάθε κεφάλαιο περιλαμβάνει άλλες μικρές ενότητες. Το πρώτο κεφάλαιο ονομάζεται: «Η κένωση στους Πατέρες της Εκκλησίας». Πρόκειται για τον Αθανάσιο Αλεξάνδρειας, τον Γρηγόριο Ναζιανζό, τον Γρηγόριο Νύσσης, τον Ηλάριο των Poitiers, τον Ιωάννη το Χρυσόστομο, τον Κύρριλο Αλεξανδρείας, τον Μάξιμο Ομολογητή, τον Ιωάννη Δαμασκηνό και τον Νικόλαο Καβάσιλα. Το δεύτερο κεφάλαιο φέρει τον τίτλο: «Οι όψεις της κένωσης στην ορθόδοξη θεολογία του 20ου αιώνα». Εμφανίζεται πιο εμφατικά ο αιώνιος χαρακτήρας της κένωσης, η οποία έχει την αφετηρία της στη βουλή του Θεού. Το τρίτο κεφάλαιο, «Η κένωση του σταυρικού θανάτου ως θεϊκή δόξα και δύναμη» διερευνά τη σωτηριολογική σημασία του ταπεινού θανάτου του Χριστού. Το τελευταίο κεφάλαιο: «Η χριστολογική προβληματική της κένωσης», φέρει στο προσκήνιο τρεις προβληματισμούς μέσα στις τρείς ενότητες: «Το πρόβλημα της θεϊκής απαθείας και αμεταβλητότητας», «Η κριτική των κενωτικών θεωριών στην Ορθόδοξη Θεολογία του 20ου αιώνα», και «Η κένωση και η σοφιολογία στο Serge Bulgakov». Τα συμπεράσματα που ακολουθούν στο τέλος της εργασίας προσφέρουν μια προσεκτική ανάλυση των σπουδαιότερων ιδεών που συναντήσαμε στα τέσσερα κεφάλαια.