Η χορήγηση μιας νέας αντιοξειδωτικής ουσίας (ΙΑ) στην αντιμετώπιση πειραματικώς προκληθείσας ηπατικής ισχαιμίας σε επίμυες
Authors: Λεβέντης Ιωάννης 
Published: January 2014

Από την παρούσα πειραματική εργασία μπορούν να εξαχθούν τα ακόλουθα συμπεράσματα: 1. Η πρόκληση 30λεπτης ηπατικής ισχαιμίας στους επίμυες δια αποκλεισμού με αγγειολαβίδες της ηπατικής αρτηρίας και της πυλαίας φλέβας προκαλεί σημαντικές ιστοβιοχημικές βλάβες, που καθίστανται ακόμα μεγαλύτερες στο στάδιο της επαναιμάτωσης του οργάνου. Η διαταραχή των παραμέτρων της ηπατικής βιολογίας είναι μεγαλύτερη την πρώτη ώρα της επαναιμάτωσης, που συνυπάρχει οξειδωτικό stress, ενώ οι παθολογοανατομικές αλλοιώσεις του ήπατος καθίστανται εντονότερες αργότερα, μετά από 24 ώρες επαναιμάτωσης. Οι παρατηρήσεις αυτές επιβεβαιώνουν τον επιβλαβή για το ήπαρ ρόλο, τόσο του οξειδωτικού stress, κατά την αρχική φάση της επαναιμάτωσης- επανοξυγόνωσης του οργάνου, όσο και της φλεγμονώδους απάντησης του οργανισμού, σε δεύτερο χρόνο. Έτσι, δικαιολογείται η προσπάθεια άμβλυνσης των ανωτέρω διαταραχών με τη χορήγηση μίας αντιοξειδωτικής ουσίας με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, όπως ο παράγοντας ΙΑ. 2. Σε αντίθεση με τις περισσότερες αντίστοιχες πειραματικές εργασίες, η χορήγηση του υπό διερεύνηση παράγοντα έγινε ?οξέως? ενδοφλεβίως, στο τέλος της ηπατικής ισχαιμίας, και όχι προληπτικά, πριν την έναρξη αυτής. Επομένως, διερευνήθηκε η θεραπευτική του ικανότητα, επί ενός μοντέλου ολικής ηπατικής ισχαιμίας, ήδη εγκατασταθείσας. Η προσέγγιση αυτή είναι μεθοδολογικά περισσότερο κλινική, γιατί ικανοποιεί την προσπάθεια εξεύρεσης προστατευτικών παραγόντων, που θα δρουν άμεσα και επιβοηθητικά, όχι μόνο στις προγραμματισμένες ηπατεκτομές, αλλά και στην επείγουσα χειρουργική του ήπατος 235. 3. Ο παράγοντας ΙΑ, χορηγούμενος σε δοσολογία 0,3 mmol / kg, φαίνεται να είχε ηπατο-κυτταρο-προστατευτική δράση, αφού προστάτεψε εν μέρει τους επίμυες από τις διατραχές της ηπατικής βιολογίας που προκαλεί η 30λεπτη ηπατική ισχαιμία και επαναιμάτωση. Η αύξηση των ηπατικών ενζύμων ήταν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μικρότερη σε σχέση με τους μάρτυρες, τόσο στην 60λεπτη επαναιμάτωση (SGPT) όσο και στην 24ωρη επαμαιμάτωση (SGOT). 81 4. Ο παράγοντας ΙΑ, χορηγούμενος σε δοσολογία 0,3 mmol / kg, φαίνεται να είχε αντιοξειδωτική δράση, αφού προστάτεψε εν μέρει τους επίμυες από το οξειδωτικό stress που προκαλείται από την 30λεπτη ηπατική ισχαιμία και επαναιμάτωση. Η αύξηση της MDA ορού, δείκτη λιπιδικής υπεροξείδωσης, άρα και οξειδωτικού stress, ήταν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μικρότερη στην 60λεπτη ηπατική επαναιμάτωση, συγκριτικά με τους μάρτυρες. 5. Ο παράγοντας ΙΑ, χορηγούμενος σε δοσολογία 0,3 mmol / kg, φαίνεται να είχε αντιφλεγμονώδη δράση, μιας και προστάτεψε εν μέρει τους επίμυες από τη φλεγμονώδη ηπατική αλλοίωση που προκαλεί η 30λεπτη ηπατική ισχαιμία και επαναιμάτωση. Μετά από 24 ώρες ηπατικής επαναιμάτωσης, η πολυμορφοπυρηνική ηπατική διήθηση, η ηπατική υπεραιμία και η ηπατοκυτταρική νέκρωση ήταν μικρότερες σε στατιστικά σημαντικό βαθμό, σε σύγκριση με τους μάρτυρες. 6. Ο παράγοντας ΙΑ, χορηγούμενος ενδοφλεβίως, σε δοσολογία 0,3 mmol / kg, στο τέλος της 30λεπτης ηπατικής ισχαιμίας, ήταν καλά ανεκτός από τους επίμυες. Qεν προκλήθηκαν ορατές παρενέργειες, ούτε επιδεινώθηκε το βιοχημικό προφίλ των πειραματόζωων, συγκριτικά με τους μάρτυρες. Στο τέλος της 24ωρης επαναιμάτωσης όλοι οι επίμυες ήταν εν ζωή. 7. Η προστατευτική δράση του παράγοντα ΙΑ διερευνήθηκε για πρώτη φορά σε in vivo μοντέλο ολικής ηπατικής ισχαιμίας και επαναιμάτωσης. Ο πιθανός μηχανισμός προστασίας, αν και δεν έχει καθοριστεί με σαφήνεια, φαίνεται ότι σχετίζεται με τις αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες του παράγοντα ΙΑ, που έχουν επισημανθεί και σε προγενέστερα πειράματα 201-204. Απαιτείται σίγουρα μεγαλύτερη πειραματική προσπάθεια, προκειμένου να διαφωτιστούν τα σημεία που παραμένουν ακόμα σκοτεινά στο πεδίο της ηπατικής ισχαιμίας, ώστε να βρεθούν νέες μέθοδοι και φάρμακα αντιμετώπισης των επιβλαβών συνεπειών της στον άνθρωπο.