bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Απόκριση κατασκευών σε σεισμικές διεγέρσεις του εγγύς-πεδίου
Authors: Μανιατάκης Χαρίλαος
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι ο αντισεισμικός σχεδιασμός δομημάτων σε θέσεις που βρίσκονται στο κοντινό ή εγγύ πεδίο ενεργών ρηγμάτων. Στόχος είναι να συμβάλλει: (α) στην οριοθέτηση της απόστασης από το ρήγμα εντός της οποίας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ισχυρής εδαφικής κίνησης στο κοντινό πεδίο οφείλουν να λαμβάνονται υπόψη στο σχεδιασμό, (β) στη μελέτη των τροποποιήσεων που πρέπει να εφαρμοστούν στο κλασικό φάσμα σχεδιασμού για να ληφθούν υπόψη τα φαινόμενα κοντινού πεδίου, και (γ) στην αποτίμηση υφιστάμενων μεθόδων αντισεισμικού σχεδιασμού νέων και αποτίμησης υφιστάμενων κατασκευών για κινήσεις κοντινού πεδίου. Προκειμένου να οριοθετηθεί η περιοχή κοντινού πεδίου εφαρμόζεται μία διαδικασία η οποία βασίζεται στην ικανοποίηση κριτηρίων βλάβης. Έμφαση δίνεται σε καταγραφές από τον ελληνικό χώρο και σε μικρά και μεσαία μεγέθη τα οποία χαρακτηρίζουν περισσότερο τον ευρωπαϊκό χώρο. Στη συνέχεια αναπτύσσεται μια καινούργια μεθοδολογία υπολογισμού του ελαστικού φάσματος μετακινήσεων για διαφορετικές τιμές του συντελεστή απόσβεσης χρησιμοποιώντας δείγμα σεισμικών καταγραφών κοντινού πεδίου από σεισμικά γεγονότα μικρού και μεσαίου μεγέθους. Επιπρόσθετα διερευνάται η μη-γραμμική δυναμική συμπεριφορά σε σεισμικές διεγέρσεις τόσο κοντινού όσο και μακρινού πεδίου πολυβάθμιων συστημάτων με έμφαση στις επιδράσεις των ανώτερων ιδιομορφών. Επιλέγεται ως πρότυπο παράδειγμα ένα εννιαώροφο πλαίσιο από οπλισμένο σκυρόδεμα στο οποίο αναμένεται να δεσπόζει η συμμετοχή της πρώτης ιδιομορφής. Αποτιμάται η ακρίβεια μιας προτεινόμενης τροποποιημένης μεθόδου Ιδιομορφικής Ανάλυσης Φάσματος Απόκρισης και άλλων διαθέσιμων μεθόδων να προβλέψουν τη δυναμική συμπεριφορά, συγκρίνοντας τα αποτελέσματά τους με εκείνα της μη-γραμμικής Ανάλυσης Χρονο-ιστορίας Απόκρισης.
Το μέσο κοινωνικής δικτύωσης twitter ως πηγής εθελοντικής γεωγραφικής πληροφορίας για την εξαγωγή μακροσεισμικών παρατηρήσεων και την ανάπτυξη χαρτών μακροσεισμικής έντασης
Authors: Αραποστάθης Ευστάθιος
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί η διερεύνηση της καταλληλόλητας των μέσων κοινωνικών δικτύωσης ως πηγής εθελοντικής γεωγραφικής πληροφορίας για τη συλλογή πληροφοριών σχετικών με ένα συγγενές επιστημονικό πεδίο, αυτό της Σεισμολογίας, της Γεωγραφίας. Ειδικότερα, εξετάζεται η δυνατότητα παραγωγής χαρτών μακροσεισμικής έντασης από μακροσεισμικές παρατηρήσεις, που δημοσιεύονται από τα μέλη του κοινωνικού δικτύου twitter. Η διατριβή χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος γίνεται βιβλιογραφική ανασκόπηση σχετικά με την εθελοντική γεωγραφική πληροφορία και τις ιδιότητές της. Περιγράφονται δημοφιλείς πάροχοι και πηγές εθελοντικών γεωγραφικών δεδομένων. Γίνεται επίσης αναφορά σε έρευνες που αφορούν σε δεδομένα από το twitter και στις εφαρμογές τους. Εν συνεχεία, γίνεται περιγραφή βασικών εννοιών της σεισμολογίας και της μακροσεισμικής ενώ το πρώτο μέρος ολοκληρώνεται με την περιγραφή των παραδοσιακών μεθόδων συλλογής μακροσεισμικών παρατηρήσεων. Στο δεύτερο μέρος, παρουσιάζεται μεθοδολογία για τη συλλογή μακροσεισμικών παρατηρήσεων από εθελοντικά γεωγραφικά δεδομένα, προερχόμενα από το twitter. Η μεθοδολογία εφαρμόζεται σε δύο περιπτώσεις σεισμών. Στο σεισμό της 26ης Ιανουαρίου 2014 με επίκεντρο τη Κεφαλονιά ML=5.9 και στο σεισμό της 17ης Νοεμβρίου 2014 με επίκεντρο τον Ευβοϊκό ΜL=5.2.Τα αποτελέσματα της μεθοδολογίας περιλαμβάνουν τέσσερις χάρτες μακροσεισμικής έντασης για κάθε περίπτωση σεισμού παραγόμενα από μακροσεισμικές παρατηρήσεις από tweets που δημοσιεύθηκαν εντός των πρώτων, έξι, δώδεκα, εικοσιτεσσάρων και σαρανταοκτώ ωρών από το κάθε σεισμικό γεγονός. Οι μακροσεισμικοί χάρτες αξιολογούνται βάσει σύγκρισης με χάρτες μακροσεισμικής έντασης, των ίδιων σεισμών, που δημοσιεύθηκαν από διεθνή ινστιτούτα. Πραγματοποιείται επίσης σύγκριση των παραγόμενων από τη μεθοδολογία χαρτών με χάρτες μακροσεισμικής έντασης παλαιότερων σεισμών με επίκεντρο στην ίδια ή σε κοντινή περιοχή. Σκοπός της σύγκρισης αυτής αποτελεί η ανίχνευση πιθανών ομοιοτήτων ως προς τη χωρική κατανομή της έντασης. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης αποτελούν εμπειρική απόδειξη για την ορθότητα των χαρτών μακροσεισμικής έντασης που αναπτύχθηκαν από τη μεθοδολογία, την οποίαν και αναδεικνύουν ως μία αξιόπιστη εναλλακτική.
Application of hidden Markov and related models to earthquake studies
Authors: Ορφανογιαννάκη Αικατερίνη
Published: August 2021

Εφαρμογές των διακριτών Λανθανόντων Μοντέλων Markov έχουν γίνει σε χρονολογικές σειρές συχνοτήτων γεγονότων σε διάφορα επιστημονικά πεδία όπως αναγνώριση φωνής, γενετική, σεισμολογία και οικονομικά. Στη γενική τους μορφή τα μοντέλα αποτελούνται από δύο μέρη: το πρώτο μέρος είναι μία παρατηρούμενη ακολουθία από συχνότητες γεγονότων και το δεύτερο μέρος είναι μία μη παρατηρούμενη ακολουθία καταστάσεων που αποτελούν μία Μαρκοβιανή αλυσίδα. Κάθε κατάσταση χαρακτηρίζεται από μία συγκεκριμένη κατανομή και η μετάβαση της Λανθάνουσας ακολουθίας από μία κατάσταση σε άλλη καθορίζεται από τον πίνακα πιθανοτήτων μεταπήδησης της Μαρκοβιανής αλυσίδας. Το αντικείμενο μελέτης αυτής της έρευνας είναι η επέκταση αυτών των μοντέλων στην πολυμεταβλητή περίπτωση και η εφαρμογή τους σε σεισμολογικά δεδομένα από διαφορετικά σεισμοτεκτονικά περιβάλλοντα. Αυτή η επέκταση δεν είναι αυτονόητη και γίνεται σταδιακά υποθέτοντας διαφορετικές πολυμεταβλητές κατανομές να περιγράφουν τις καταστάσεις του μοντέλου.Αρχικά η επέκταση γίνεται αντιστοιχίζοντας μία πολυμεταβλητή κατανομή Poisson με κάθε κατάσταση του μοντέλου και μετά θεωρούμε μία πολυμεταβλητή κατανομή που βασίζεται στα copula για μεγαλύτερη ευελιξία. Επιλέχθησαν διαφορετικές οικογένειες copula, με διαφορετικό αριθμό παραμέτρων και ιδιότητες. Εκτίμηση των παραμέτρων του μοντέλου γίνεται με τη χρήση του αλγόριθμου ΕΜ και αξιολόγηση της επίδοσης του με προσομοίωση από διαφορετικά σετ πραγματικών τιμών. Εφαρμογή των Λανθανόντων μοντέλων Μάρκοβ με σεισμολογικά δεδομένα παρουσιάζονται. Όλα τα προτεινόμενα μοντέλα αποτελούν μία κατηγορία μοντέλων για χρονολογικές σειρές που δεν είναι πολύ αναπτυγμένη και παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Τα αποτελέσματα που προκύπτουν από εφαρμογές των μοντέλων σε σεισμολογικά δεδομένα είναι ενθαρρυντικά. Φυσικά τα μοντέλα αυτά δεν περιορίζονται μόνο σε εφαρμογές με γεωφυσικά δεδομένα αλλά βρίσκουν εφαρμογή σε ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών πεδίων. Επιπλέον επεκτάσεις των μοντέλων είναι εφικτές με ποικίλους τρόπους.
Συσχέτιση του κοινωνικού κεφαλαίου και της γυναικείας υγείας, σε ένα αγροτικό Δήμο της Κρήτης
Authors: Μουδάτσου Μαρία
Published: August 2021

Το κοινωνικό κεφάλαιο είναι μια ιδιαίτερα σημαντική έννοια, καθώς συνοψίζει κατά τη γνώμη μου τις περισσότερες παραμέτρους, που συνθέτουν τον κοινωνικό ιστό μιας κοινωνίας. Αλλά και η υγεία, όμως, ιδιαίτερα με το κοινωνικό μοντέλο προσδιορισμού της, είναι μια εξίσου πολυσύνθετη έννοια. Η πιθανή συσχέτιση των δύο εννοιών και η περαιτέρω ανάπτυξή τους αποτέλεσε το έναυσμα της παρούσας διατριβής.Κοινωνικό Κεφάλαιο και Πρόληψη του Καρκίνου του Μαστού και του Τραχήλου της Μήτρας Ο καρκίνος του μαστού και του τραχήλου της μήτρας συγκαταλέγεται ανάμεσα στις κυριότερες αιτίες θανάτου για τις γυναίκες. Η παρούσα μελέτη εξετάζει ποσοτικά το κοινωνικό κεφάλαιο σε ατομικό επίπεδο, -συνολικό και επιμέρους- σε σχέση με την επίδραση που έχει στη γνώση αλλά και στην ακολουθία των εξετάσεων πρόληψης του καρκίνου του μαστού και του τραχήλου της μήτρας. Σύμφωνα με την έρευνά μας, η γνώση και η ακολουθία των προληπτικών γυναικολογικών εξετάσεων σχετίζεται θετικά με τις υψηλές τιμές του συνολικού κοινωνικού κεφαλαίου καθώς και των συνιστωσών του.Αυτο-αναφορά της Πρόληψης του Γυναικείου Καρκίνου, σε Σχέση με την Επαγγελματική Ταυτότητα του Ερευνητή:Η αυτο-αναφερόμενη υγεία είναι ένας εύκολος τρόπος, για να διαπιστωθεί η συνέπεια απέναντι στις εξετάσεις πρόληψης του καρκίνου του μαστού και του τραχήλου της μήτρας. Η παρούσα εργασία μελετά το βαθμό συμφωνίας των απαντήσεων, σχετικά με την αυτο-αναφερόμενη γυναικολογική υγεία (χρήση των εξετάσεων πρόληψης του γυναικείου καρκίνου), σε δύο έρευνες που έγιναν ταυτόχρονα σε ίδιο πληθυσμό. Συμπερασματικά, η διαφορετική επιστημονική προσέγγιση και η επαγγελματική εκπαίδευση των ερευνητών, της γενικού γιατρού και της κοινωνικής λειτουργού, δημιουργούν διαφοροποίηση στις απαντήσεις. Οικολογία της Αυτο-αναφερόμενης ΥγείαςΟ προσδιορισμός της αυτο-αναφερόμενης υγείας επηρεάζεται από ατομικές, κοινωνικό-οικονομικές, δημογραφικές και πολιτισμικές παραμέτρους. Η παρούσα μελέτη εξετάζει την οικολογία της αυτο-αναφερόμενης υγείας, σε σχέση με το κοινωνικό κεφάλαιο και τις συνιστώσες του καθώς και τη συμμόρφωση στις ιατρικές οδηγίες για τις εξετάσεις πρόληψης του γυναικείου καρκίνου. Η οικολογία της αυτο-αναφερόμενης υγείας, σύμφωνα με την παρούσα μελέτη, είναι δομημένη κοινωνικά, μέσω του κοινωνικού κεφαλαίου αλλά επηρεάζεται και από την ακολουθία των εξετάσεων πρόληψης του γυναικείου καρκίνου.Εκτίμηση των αναγκών Υγείας των Γυναικών: Το γεωγραφικό πολιτισμικό και κοινωνικό περιβάλλον που ζουν οι γυναίκες επηρεάζει την υγεία τους. Η παρούσα μελέτη εκτίμησε τις ανάγκες υγείας των γυναικών με ποιοτική έρευνα.Τα κυριότερα συμπεράσματα της συνοψίζονται στα εξής: Το υπάρχον Ελληνικό σύστημα πρόνοιας επηρεάζει την υγεία των γυναικών. Δεν παρέχει διευκολύνσεις σε σχέση με το ρόλο των γυναικών στην κοινωνία και την οικογένεια και έτσι τις ωθεί να αναλάβουν τον παραδοσιακό ρόλο του φροντιστή. Οι γυναίκες έχουν πολλές ακάλυπτες ανάγκες υγείας. Προτείνεται ενδυνάμωση τους και δημιουργία νέων υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας για τις ίδιες.
Οικονομία, θεσμοί και πόλεμος με μελέτες περίπτωσης στην αθηναϊκή δημοκρατία, τις ελληνικές κοινοπολιτείες και την Aγγλία
Authors: Οικονόμου Εμμανουήλ-Μάριος-Λάζαρος
Published: August 2021

Ο σκοπός της παρούσης διατριβής είναι μέσω της αλληλεπίδρασης της οικονομίας, των θεσμών και του πολέμου να καταδειχθούν οι λόγοι της ανάδειξης του φαινομένου της δημοκρατίας και των οικονομικών επιδόσεων που την συνόδευσαν, μέσω της ανάλυσης τριών μελετών περίπτωσης, της αρχαίας Αθηναϊκής Δημοκρατίας των αρχαίων ελληνικών κοινοπολιτειών-ομοσπονδιών και της μετα-μεσαιωνικής Αγγλίας. Διενεργείται μια συγκριτική και διεπιστημονική προσέγγιση με την εφαρμογή μιας νέας θεωρητικής έννοιας, της μακρο-κουλτούρας ως μιας δυναμικής διαδικασίας αλληλεπίδρασης αξιών, κανόνων και προτύπων συμπεριφοράς που οδηγούν στην εγκατάλειψη ενός παλαιού στατικού και μονολιθικού κοινωνικού και πολιτικού καθεστώτος και στην σταδιακή υιοθέτηση ενός νέου. Εφαρμόζουμε το μεθοδολογικό εργαλείο της μακρο-κουλτούρας εστιάζοντας σε τέσσερα κριτήρια: α) ύπαρξη ενός περιβάλλοντος “πρωτο-δημοκρατικών αξιών” β) προστασία περιουσιακών δικαιωμάτων γ) στρατιωτική οργάνωση και πόλεμος δ) αθλητισμός. Αποδεικνύουμε ότι η αλληλεπίδραση αυτών των αξιών, των κανόνων και των προτύπων συμπεριφοράς συνετέλεσαν στη ανάδειξη του φαινομένου της δημοκρατίας και των καινοτομικών οικονομικών θεσμών στην Αθηναική Δημοκρατία, τις ελληνικές δημοκρατικές ομοσπονδίες και την μετα-μεσαιωνική Αγγλία
Μελέτη του ρόλου των μορίων αξίνης-2 (Axin-2) β-κατενίνης (β-catenin) και Ε-καδχερίνης (E-cadherin) στην κυτταρική προσκόλληση και στον παθογενετικό μηχανισμό της μετάστασης σε πρωτοπαθή καρκινώματα του παχέος εντέρου
Authors: Βελούδης Γεώργιος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η ανώμαλη ενεργοποίηση της οδού Wnt έχει ενοχοποιηθεί στην ογκογένεση του κολοορθικού καρκίνου (CRC). Η β-κατενίνη και η αξίνη-2 έχουν ρόλο-κλειδί στην απόδοση του Wnt και στη ρύθμιση της σταθεροποίησης της οδού αντίστοιχα. Η Ε-καδχερίνη είναι μοριακός δείκτης της επιθήλιο-μεσεγχυματικής μετάπτωσης (ΕΜΜ) ενώ το Slug καταστέλλει τη μεταγραφή της Ε-καδχερίνης.Σκοπός: Η διερεύνηση της έκφρασης της Ε-καδχερίνης, β-κατενίνης, αξίνης-2 και του Slug σε 57 ασθενείς με CRC και η συσχέτιση των ευρημάτων με τα κλινικο-παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά και την πρόγνωση αυτών.Υλικό και μέθοδος: Ελήφθησαν δείγματα από 29 γυναίκες και 28 άνδρες με μέση ηλικία 67+/-10.4 έτη, με ιστολογικά επιβεβαιωμένο CRC. Έγιναν αναλύσεις με ανοσοϊστοχημεία και ποσοτική RT-PCR για να χαρακτηριστεί η έκφραση των υπό μελέτη δεικτών. Οι στατιστικές αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν με το SPSS.Αποτελέσματα: Η υπερέκφραση της β-κατενίνης στον πυρήνα συσχετίστηκε με προχωρημένο στάδιο λεμφαδένων. Η καμπύλη επιβίωσης Kaplan-Meier έδειξε ότι οι ασθενείς με υπερέκφραση της β-κατενίνης στον πυρήνα παρουσίασαν σημαντικά μειωμένη συνολική διάρκεια επιβίωσης, όπως και οι ασθενείς με αρνητική έκφραση Ε-καδχερίνης mRNA και ότι οι ασθενείς με αρνητική έκφραση Ε-καδχερίνης στο mRNA και την πρωτεΐνη, παρουσίασαν σημαντικά και οριακά σημαντικά αντίστοιχα μειωμένη διάρκεια επιβίωσης ελεύθερης νόσου. Σε πολυπαραγοντική Cox ανάλυση φάνηκε ότι η έκφραση της β-κατενίνης και της Ε-καδχερίνης στον πυρήνα αποτελεί ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα για τη συνολική επιβίωση. Υπήρξε θετική συσχέτιση μεταξύ της β-κατενίνης και του επιπέδου mRNA της αξίνης-2 και σημαντικά αρνητική συσχέτιση μεταξύ του Slug mRNA και της mRNA/πρωτεϊνικής έκφρασης της Ε-καδχερίνης.Συμπέρασμα: Η πυρηνική β-κατενίνη είναι παράγοντας-κλειδί στο μονοπάτι Wnt και δρα ως πολύτιμος προγνωστικός παράγοντας. Αντίθετα με προηγούμενες αναφορές πιστεύουμε ότι η αξίνη-2 δρα σαν ογκογονίδιο. Η Ε-καδχερίνη σχετίζεται με την αποδιαφοροποίηση και την πτωχή πρόγνωση. Δείξαμε μία ισχυρή αντίστροφη συσχέτιση ανάμεσα στο Slug και την Ε-καδχερίνη και αυτή η παρατήρηση ίσως αντανακλά τη συνδρομή επιγενετικών μεταβολών στη ρύθμιση της Ε-καδχερίνης.
Οι πολυμορφισμοί της ενδοθηλιακής συνθετάσης του μονοξειδίου του αζώτου (eNOS) στον καρκίνο του μαστού
Authors: Γραμματικού Μαρία
Published: August 2021

Το γονίδιο της ενδοθηλιακής συνθετάσης του μονοξειδίου του αζώτου ( e NOS ) έχει προταθεί σαν υποψήφιο γονίδιο για τον καρκίνο του μαστού ( ΚΜ) . Όμως ο ειδικός ρόλος των αλληλομόρφων και των απλοτύπων δεν έχει διευκρινιστεί. Σε αυτή τη μελέτη εξετάσαμε τη συσχέτιση δύο πολυμορφισμών ( 4b/a και G894T) και των απλοτύπων τους σε δείγμα 306 ασθενών με ΚΜ και σε 131 υγιείς γυναίκες .Επιπρόσθετα πραγματοποιήθηκε μετα ανάλυση μελετών οι οποίες εξέταζαν τη συσχέτιση μεταξύ των πολυμορφισμών e NOS και του καρκίνου του μαστού. Η ανάλυση του επιτόπου για τους δύο πολυμορφισμούς έδειξε συσχέτιση μόνο για τον 4b/a πολυμορφισμό , ενώ προσαρμογή με βάση την ηλικία είχε ως αποτέλεσμα έλλειψη στατιστικής σημαντικότητας.( odds ratio ( OR)(95% διάστημα εμπιστοσύνης)=0.98(0.34-2.81)). Η ανάλυση των απλοτύπων έδειξε συσχέτιση για τους δύο απλότυπους που αφορούν το αλλήλιο 894Τ ( bT και aT ) ( P <0.05) . Η μέτα ανάλυση για τους δύο πολυμορφισμούς έδωσε μη σημαντικές συσχετίσεις χωρίς σημαντική ετερογένεια. Θετική συσχέτιση αναφέρθηκε για το πολυμορφισμό T786C ( συνολικό OR =1.51( 1.07-2.12)), η οποία όμως βασίστηκε σε λίγες μελέτες. Τα αποτελέσματα της δικής μας μελέτης και της μετα ανάλυσης δεν μπορούν να υποστηρίξουν τη σημαντική συνεισφορά αυτών των πολυμορφισμών του e NOS στο καρκίνο του μαστού. Χρειάζεται να σχεδιαστούν μελέτες πάνω σε συσχετισμούς και αλληλεπιδράσεις μεταξύ γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων προκειμένου να έχουμε ασφαλή αποτελέσματα για τη γενετική του καρκίνου του μαστού
Το Σινά και η ελληνική παιδεία (ΙΗ' και ΙΘ' αιώνες)
Authors: Κονίδης Παναγιώτης-Πορφύριος
Published: August 2021

Η διδακτορική διατριβή αυτή έχει ως σκοπό την ανάδειξη της εκπαιδευτικής προσφοράς της Μονής Αγ. Αικατερίνης Σινά στην Ελληνική Παιδεία κατά τόν 18ο και 19ο αιώνα. Με την εφαρμογή της ιστορικής-κριτικής ερευνητικής μεθόδου στο περιεχόμενο της διατριβής μελετώνται: α) το εκπαιδευτικό έργο τῶν μελών της μοναστικής κοινότητας της Μονής Σινά, β) τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Μονής Σινά κατά τόν 18ο και 19ο αιώνα καθώς επίσης και, γ) το εκπαιδευτικό υλικό της Μονής Σινά κατά τόν 18ο και 19ο αιώνα.
Children learning english as a third language
Authors: Αναστασίου Φωτεινή
Published: August 2021

Ο στόχος της παρούσας διατριβής ήταν να μελετηθεί η αλληλεπίδραση των τριών γλωσσών ως προς το λεξιλόγιο σε 49 παιδιά πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που διδάσκονται την Αγγλική, ως Γ3 (τρίτη γλώσσα). Όλοι οι συμμετέχοντες ήταν 9-12 ετών, είχαν γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ελλάδα, κατάγονταν από μεταναστευτικές οικογένειες και ήταν στην διαδικασία απόκτησης του επιπέδου Α1 σύμφωνα με το Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς για τις Γλώσσες. Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να αφηγηθούν μια εικονογραφημένη ιστορία στην Γ3 τους (Αγγλικά). Διερευνήθηκε η διαγλωσσική επιρροή ως προς την μίξη κωδίκων (code mixing) καθώς και την γλώσσα που λειτούργησε ως κύρια προμηθευτής (είτε ελληνικά είτε αλβανικά, είτε ήταν η Γ1 είτε η Γ2 των παιδιών). Η έρευνα εστίασε στην μεταφορά (transfer) και ειδικότερα στο λεξιλογικό επίπεδο ώστε να εντοπιστεί η κύρια πηγή μεταφοράς ως προς την γλώσσα που χρησιμοποίησαν οι συμμετέχοντές μας κάθε φορά που δεν χρησιμοποιούσαν την γλώσσα-στόχο της αφήγησης.Επίσης, τα παιδιά της έρευνάς μας παρήγαγαν τρίγλωσσες προτάσεις, οι οποίες είναι εξαιρετικά σπάνιες στην έως τώρα βιβλιογραφία. Επιπλέον, μελετήθηκαν τα μέρη του Λόγου και στις τρεις γλώσσες που χρησιμοποίησαν οι συμμετέχοντες κατά την αφήγηση της Γ3, ώστε να βρεθεί εάν η διαγλωσσική επιρροή επηρέασε τα κλιτά και άκλιτα μέρη του Λόγου καθώς και την αναλογία τους στο σώμα κειμένων (corpus).Επίσης, ερευνήθηκε το προφίλ των περισσότερο πετυχημένων ομιλητών της Γ3 στους συμμετέχοντές μας, σε συνάρτηση με τις γλωσσικές τους βιογραφίες, τις αφηγήσεις τους και το επίπεδο κατάκτησης του Α1 στην Γ3. Επιπλέον, ερευνήθηκε το ζήτημα της Ελληνικής και η επίδρασή της στους συμμετέχοντες μας, είτε ως Γ1 είτε ως Γ2. Σύμφωνα με τα ευρήματά μας, τα Ελληνικά ήταν η κύρια πηγή μεταφοράς (source of transfer) στην παραγωγή προφορικού λόγου των παιδιών αυτών. Μάλιστα, τα παιδιά εκείνα που είχαν δηλώσει ως Γ1 τα Ελληνικά μετέφεραν περισσότερες λέξεις από την Γ1 σε σχέση με την Γ2 τους (Αλβανικά), ενώ τα παιδιά εκείνα που είχαν δηλώσει ως Γ1 τους τα Αλβανικά μετέφεραν περισσότερες λέξεις από την Γ2 τους (Ελληνικά). Επίσης, η μελέτη για τους παράγοντες που μπορεί να επηρέασαν περισσότερο για την περισσότερο επιτυχή απόκτηση της Γ3 (Αγγλικά) έδειξε ότι: όσον αφορά τους συμμετέχοντές μας οι πιο στατιστικά σημαντικοί παράγοντες ήταν η ηλικία τους (όσο μεγαλύτεροι ήταν τόσο πιο υψηλότερο ήταν το επίπεδο A1 στην Γ3) και η τυπική τους εκπαίδευση στην Γ2 (τα παιδιά που είχαν διδαχθεί την Γ2 ήταν και περισσότερο επιτυχημένοι ομιλητές της Γ3, γλώσσα που είχαν διδαχθεί επίσης).
Μελέτη της δομής των πρωτονιωμένων ιοντικών υγρών με χρήση δονητικής φασματοσκοπίας
Authors: Μόσχοβη Αναστασία-Μαρία
Published: August 2021

Τα ιοντικά υγρά (ΙΥ) έχουν κερδίσει το ενδιαφέρον των ερευνητών, λόγω των εξαιρετικών ιδιοτήτων τους σε εφαρμογές κατάλυσης, ηλεκτροχημείας, σύνθεσης και αναλυτικής χημείας καθώς και σε μεθόδους διαχωρισμού. Πρόκειται για ιοντικές ενώσεις που αποτελούνται από οργανικά κατιόντα και οργανικά/ανόργανα ανιόντα, τα οποία εμφανίζουν χαμηλό σημείο τήξης Τm<100oC. Η δομή και οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ιοντικών υγρών καθορίζουν τις φυσικοχημικές τους ιδιότητες όπως είναι το χαμηλό σημείο τήξης, το χαμηλό ιξώδες, η χαμηλή τάση ατμών, η υψηλή αγωγιμότητα, η μη αναφλεξιμότητα αλλά και η δυνατότητα ανακύκλωσης. Η κατανόηση των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων που λαμβάνουν χώρα σε αυτές τις δομές είναι απαραίτητη για την πρόβλεψη αλλά και τη σχεδίαση των ιδιοτήτων τους. Για να κατανοηθεί η δομή και οι αλληλεπιδράσεις στην υγρή φάση, στην παρούσα εργασία, μελετήθηκαν πρωτονιωμένα ιοντικά υγρά (ΠΙΥ) HCnImNTf2 (n=0-12) καθώς επίσης και τα τήγματα των αλκαλικών αλάτων ΜNTf2 (Μ:Li-Cs). Επίσης παρουσιάζεται o εγκλωβισμός τους σε μικροπορώδη υλικά για εφαρμογή τους σε κελιά καυσίμου.Κύριο χαρακτηριστικό των πρωτονιωμένων ιοντικών υγρών είναι ότι πέραν των ηλεκτροστατικών δυνάμεων που αναπτύσσονται μεταξύ τους, τα ανιόντα και τα κατιόντα συνδέονται και με ισχυρούς δεσμούς υδρογόνου. Στα συστήματα αυτά μελετήθηκε η επίδραση της θερμοκρασίας στη δομή τους με χρήση δονητικής φασματοσκοπίας FT-IR και FT-Raman καθώς και με διαφορική θερμιδομετρία σάρωσης. Από τη συγκεκριμένη μελέτη προέκυψε ότι στα συγκεκριμένα ιοντικά υγρά εμφανίζονται ηλεκτροστατικές και van der Waals αλληλεπιδράσεις, δεσμοί υδρογόνου καθώς και π-π αλληλεπιδράσεις. Επίσης διαπιστώθηκε ότι η αύξηση της θερμοκρασίας ευνοεί τη cis ισομέρεια του ανιόντος. Αντίθετα, στα τήγματα των αλάτων MNTf2 (Li-Cs) το ανιόν προτιμά την trans διαμόρφωση. Επίσης η μελέτη της επίδρασης του κατιόντος μελετώντας την επίδραση του κατιόντος στη δομή του ανιόντος οδήγησε στο συμπέρασμα ότι το ανιόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εσωτερικός δείκτης των αλληλεπιδράσεων που λαμβάνουν χώρα στα ΙΥ. Κατά τη μελέτη των σύνθετων υλικών βρέθηκε ότι κατά την εισαγωγή του ιοντικού υγρού στους ζεόλιθους λαμβάνει χώρα ιονανταλλαγή μεταξύ του κατιόντος του HMIm+του ΠΙΥ και των κατιόντων Na+του ζεόλιθου. Επίσης, παρουσιάστηκε αύξηση της ιοντικής τους αγωγιμότητας σχεδόν τέσσερις φορές, σε σχέση με την αγωγιμότητα της άνυδρης κατάστασης των κρυστάλλων του ζεόλιθου.
H διάδραση της εναρμόνισης και της αμοιβαίας αναγνώρισης στην έννομη τάξη της ΕΕ
Authors: Λαγαρία Αικατερίνη
Published: August 2021

Ρύθμιση και απορρύθμιση αλληλοσυμπληρώνονται στην ιστορική διαδρομή και την πραγματικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως αντίρροπες δυνάμεις έχουν σφραγίσει ολόκληρη την ιστορία του ευρωπαϊκού εγχειρήματος και συσχετίζονται μεταξύ τους μέσα από ρυθμιστικά εργαλεία όπως η εναρμόνιση και η αμοιβαία αναγνώριση, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για να τις συμβιβάσουν. Η χρήση των δύο εργαλείων έδωσε διαφορετικές απαντήσεις στο δίλημμα “ρυθμιστική παρέμβαση ή ρυθμιστική ευελιξία” κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής ενοποιητικής διαδικασίας. Βασική παραδοχή της διατριβής είναι ότι δεν υφίσταται μια διαμετρική αντίθεση εναρμόνισης και αμοιβαίας αναγνώρισης, αλλά μια συμπληρωματική σχέση και δράση για την επίτευξη των στόχων της ολοκλήρωσης. Στο πλαίσιο μιας δυναμικής διαδικασίας για την αναζήτηση βέλτιστων λύσεων ολοκλήρωσης στην ΕΕ, τα δύο αυτά εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν συμπληρωματικά. Πέρα από το συμπληρωματικό τους χαρακτήρα, η εναρμόνιση και η αμοιβαία αναγνώριση αλληλεπιδρούν όσον αφορά το πεδίο που καταλαμβάνουν. Ως ρυθμιστικές προσεγγίσεις και ταυτόχρονα ως εργαλεία ρύθμισης επηρέασαν καθοριστικά την ολοκλήρωση στο πεδίο των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών στην ΕΕ, οι φάσεις δε και το περιβάλλον της ευρωπαϊκής ενοποίησης, όπως επίσης οι απαιτήσεις και οι αναγκαιότητες του τομέα, καθόρισαν την επιλογή των προσεγγίσεων και των μέσων, όπως σαφώς καταδείχθηκε με τη στροφή προς μια συγκεντρωτική ρυθμιστική παρέμβαση με βάση τη μέγιστη εναρμόνιση που πραγματοποιήθηκε μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-2009. Σε διαφορετικές (περισσότερο ή λιγότερο ώριμες) φάσεις της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης τα εργαλεία αυτά είναι περισσότερο ή λιγότερο κατάλληλα για την προώθηση των στοχεύσεων του ενοποιητικού εγχειρήματος που ξεπερνούν την άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη δημιουργία και εδραίωση μιας γνήσιας αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και αφορούν την επιδίωξη στόχων δημόσιου συμφέροντος όπως η διαφύλαξη της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Πόλεις σε πόλεμο
Authors: Χανδρινός Ιάσονας
Published: August 2021

Η διατριβή μου εξερευνά τα βασικά χαρακτηριστικά της γερμανικής (ναζιστικής) κατοχής στις ευρωπαϊκές πόλεις κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οργανωμένη σε θεματικές ενότητες, συγκεκριμένα την Καθημερινή Ζωή, την Οικονομία, τη Διοίκηση και την Αντίσταση, η μελέτη αποσκοπεί να εμβαθύνει στις υλικές και ψυχολογικές συνθήκες υπό τις οποίες έζησαν από το 1939 έως το 1945 δεκάδες κατεχόμενα αστικά κέντρα στην Ευρώπη και να εστιάσει σε στρατηγικές της καθημερινότητας μέσα από τις οποίες μπορεί να κατανοηθούν καλύτερα οι κομβικές έννοιες της Αντίστασης και του Δοσιλογισμού. Η γερμανική κατοχή μελετάται σε ένα αστικό πλαίσιο και με μια συγκριτική ματιά και αποτελεί συνεισφορά στην κοινωνική ιστορία της περιόδου του Πολέμου.
Συσχέτιση πολυμορφισμών γονιδίων που επηρεάζουν την αρτηριακή πίεση και επίδραση της φαρμακευτικής αγωγής με ραμιπρίλη στον ελληνικό πληθυσμό
Authors: Λαγού Ευαγγελία
Published: August 2021

Υπόβαθρο: Η υπέρταση είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες κινδύνου για πρόωρη καρδιαγγειακή θνητότητα και θνησιμότητα και αποτελεί μείζον θέμα για τη δημόσια υγεία παγκοσμίως. Οι γονιδιακοί πολυμορφισμοί του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτασίνης (ACE) και του αγγειοτασινογόνου (AGT) θεωρήθηκε ότι μπορεί να σχετίζονται με την πρωτογενή υπέρταση. Στην παρούσα μελέτη εξετάσαμε τη συχνότητα εμφάνισης αυτών των γονιδιακών πολυμορφισμών σε ένα πληθυσμό ενηλίκων με και χωρίς ιδιοπαθή υπέρταση. Επιπροσθέτως διερευνήσαμε την επίδραση αυτών των γονιδιακών πολυμορφισμών ACE και AGT στην αποτελεσματικότητα της αγωγής με ραμιπρίλη στους υπερτασικούς ασθενείς.Μέθοδος: Ένα σύνολο από 166 ενήλικες (83 με ιδιοπαθή υπέρταση και 83 νορμοτασικοί), συμμετείχαν στη μελέτη και υποβλήθηκαν σε γονιδιακό προσδιορισμό για τους γονιδιακούς πολυμορφισμούς AGTM235T, AGTT174M και ACE I/D.Αποτελέσματα: H συχνότητα τόσο των γονοτύπων όσο και των αλληλίων του AGTΜ235Τ, διέφερε σημαντικά μεταξύ υπερτασικών και νορμοτασικών (αναλογία κινδύνου/odds ratio (OR)=1,57% (T vs. M αλληλίου), 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (Cis): 1,01 – 2,44, p=0,045, για τους υπερτασικούς).Παρόλα αυτά, κανένας από τους 3 γενετικούς πολυμορφισμούς που μελετήθηκαν δε συνδέθηκε με την ανταπόκριση στην αντιϋπερτασική δράση της ραμιπρίλης. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα αυτά υποδεικνύουν ότι ο γενετικός πολυμορφισμός AGTM235T συνδέεται με την ιδιοπαθή υπέρταση. Κανένας από τους 3 γενετικούς πολυμορφισμούς AGTM235T, AGTT174M και ACEI/D δεν είχε επίδραση στην αποτελεσματικότητα της ραμιπρίλης. Λέξεις κλειδιά: Γενετικοί πολυμορφισμοί AGTM235T, AGTT174M και ACEI/D, υπέρταση, ραμιπρίλη, αποτελεσματικότητα
Η συσχέτιση του insulin-like growth factor binding protein-1 (IGFBP-1) με τον πρόωρο τοκετό και την πρόωρη ρήξη των υμένων
Authors: Καλογήρου Ιωάννης
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Η Πρόωρη Ρήξη των Εμβρυικών Υμένων (ΠΡΕΥ) είναι μια κοινή μαιευτική επιπλοκή, η οποία συνοδεύεται συχνά από πρόωρη έναρξη του τοκετού, με δυσμενείς επιπτώσεις για τη μητέρα και το έμβρυο. Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη του μεγέθους και της φύσεως του προβλήματος της ΠΡΕΥ. Διερευνάται η αξιοπιστία της μεθόδου IGFBP-1 για τη διάγνωση αφανούς ή αμφιβόλου ΠΡΕΥ και η αξιολόγηση του οφέλους που προκύπτει από την εφαρμογή της μεθόδου στην κλινική μαιευτική πράξη. ΜΕΘΟΔΟΣ: Το δείγμα της μελέτης αποτελείται από 166 έγκυες, ηλικίας κύησης 22-34 εβδομάδων, οι οποίες προσήλθαν κατά τη χρονική περίοδο 01/04/1997-31/12/2001 στη Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική του Αρεταίειου Νοσοκομείου. Η διάγνωση της ΠΡΕΥ πραγματοποιήθηκε με τη δοκιμασία IGFBP-1, η οποία βασίζεται στην ανίχνευση της ουσίας IGFBP-1 με χρήση ανοσοενζυμικής μεθόδου. Στη συνέχεια βάσει της διάγνωσης το δείγμα κατανεμήθηκε στις εξής 3 ομάδες: (α) η ομάδα Ι αποτελείτο από 60 έγκυες χωρίς ένδειξη ΠΡΕΥ, (β) η ομάδα ΙΙ από 53 έγκυες οι οποίες είχαν πιθανότητα για ΠΡΕΥ και (γ) η ομάδα ΙΙΙ από 53 έγκυες με εμφανή ΠΡΕΥ. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στο σύνολο του δείγματος και επί λανθάνοντος χρόνου <48 ωρών, η ευαισθησία, η ειδικότητα, η θετική διαγνωστική αξία και η αρνητική διαγνωστική αξία της μεθόδου IGFBP-1 κυμάνθηκαν σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα και συγκεκριμένα εκτιμήθηκαν σε 90.3%, 82.7%, 75.7% και 96.7% αντίστοιχα. Η συχνότητα της προωρότητας, στις έγκυες χωρίς ΠΡΕΥ ανήλθε μόλις σε ποσοστό 10%, στην ομάδα με πιθανή ΠΡΕΥ σε 79% και στην ομάδα με εμφανή ΠΡΕΥ σε 100%. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης ισχυροποιούν και επιβεβαιώνουν την αξία της IGFBP-1 ως μιας λίαν αξιόπιστης δοκιμασίας για τη διάγνωση της ύποπτης ΠΡΕΥ και της έγκαιρης αντιμετώπισης των κινδύνων που ελλοχεύουν στην καθημερινή μαιευτική πράξη μετά από ρήξη θυλακίου.
Διερεύνηση της αισθητηριακής επεξεργασίας, της προσαρμοστικής συμπεριφοράς και της ποιότητας ζωής, σε παιδιά με διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές ( φάσμα αυτισμού) και παιδιά με σύνδρομο Down
Authors: Κατσιάνα Αικατερίνη
Published: August 2021

Στόχο της παρούσας εργασίας, αποτελεί η διερεύνηση της αισθητηριακής επεξεργασίας, σε παιδιά με Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές (ΔΑΔ) και σε παιδιάμε σύνδρομο Down και η σχέση της, με την προσαρμοστική συμπεριφορά και την ποιότητα ζωής (HRQoL), σύμφωνα με τις αντιλήψεις των γονέων τους. Επίσης εξετάζεται η σχέση της προσαρμοστικής συμπεριφοράς με την ποιότητα ζωής τους. Η μελέτη βασίστηκε σε μετρήσεις με ανώνυμα ερωτηματολόγια, σε δείγμα 206 ατόμων με ΔΑΔ (61), με σύνδρομο Down (55) και παιδιών τυπικής ανάπτυξης (90), ηλικίας 5-10 ετών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα παιδιά των δύο ομάδων, καταδεικνύουν σημαντικές διαφορές από τους τυπικά αναπτυσσόμενους συνομηλίκους τους, με μεγαλύτερες δυσκολίες, στην αισθητηριακή επεξεργασία, την προσαρμοστική συμπεριφορά και την ποιότητα ζωής τους. Όπως φαίνεται από τις αναφορές των γονέων τους, τα παιδιά με ΔΑΔ, παρουσιάζουν μεγαλύτερες δυσκολίες, από ότι τα παιδιά με σύνδρομο Down, στην ακουστική, την πολυαισθητηριακή και την στοματοαισθητηριακή τους επεξεργασία, πιο συχνές συμπεριφορές συναισθηματικής αντιδραστικότητας, στοματικής αισθητηριακής ευαισθησίας, ελλιπής προσοχής/διάσπασης και φτωχής εγγραφής αλλά έχουν λιγότερες δυσκολίες λεπτής κινητικότητας /αντιληπτικότητας. Σημαντικές σχέσεις με την προσαρμοστική συμπεριφορά βρέθηκαν με αρκετούς παράγοντες αισθητηριακής επεξεργασίας. Οι σχέσεις αυτές ήταν μέτριες και δεν ήταν ίδιες, για όλες τις ομάδες συμμετεχόντων. Κάποιοι παράγοντες αισθητηριακής επεξεργασίας σχετίζονται θετικά με την προσαρμοστική συμπεριφορά και σχεδόν όλοι, για όλες τις συμμετέχοντες ομάδες παιδιών, σχετίζονται αρνητικά με τη δυσπροσαρμοστική συμπεριφορά. Σύμφωνα με τις αναφορές των γονέων, οι συμπεριφορές, σχετικές με αισθητηριακή επεξεργασία σχετίζονται θετικά με την ποιότητα ζωής και για τις τρεις ομάδες παιδιών. Τέλος όσο βελτιώνονται οι προσαρμοστικές δεξιότητες και μειώνονται οι δυσπροσαρμοστικές συμπεριφορές και για τις δύο ομάδες παιδιών, βελτιώνεται και η ποιότητα ζωής τους. Τα αποτελέσματα της παρούσης μελέτης προβάλλουν την ανάγκη για αξιολόγηση της αισθητηριακής επεξεργασίας, σε αυτά τα παιδιά και οι συσχετίσεις με τις χαρακτηριστικές συμπεριφορές της, συνάγονται ότι προσεγγίσεις που βελτιώνουν αυτές τις συμπεριφορές, βελτιώνουν την προσαρμοστική συμπεριφορά και την ποιότητα ζωής τους.
Φυσιολογική μελέτη σύγκρισης του νευρογενώς προσαρμοζόμενου υποβοηθούμενου αερισμού, του αναλογικά υποβοηθούμενου αερισμού και του αερισμού με υποστήριξη πίεσης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς
Authors: Ακουμιανάκη Ευαγγελία
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣ Στόχος της μελέτης ήταν να συγκρίνει, σε μία ομάδα δύσκολων στην αποδέσμευση τους από τον αναπνευστήρα βαρέως πασχόντων ασθενών, τις βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις του νευρογενώς προσαρμοζόμενου υποβοηθούμενου αερισμού [neurally adjusted ventilator assist (NAVA)], του αναλογικά υποβοηθούμενου αερισμού [proportional assist (PAV+)] και του αερισμού με υποστήριξη πίεσης [ pressure support (PSV)] στην αλληλεπίδραση ασθενή-αναπνευστήρα. ΜΕΘΟΔΟΙ Εξετάσθηκαν δεκαεπτά ασθενείς κατά τη διάρκεια μηχανικού αερισμού με NAVA, PAV+ και PSV πριν και μετά την τεχνητή αύξηση των αναγκών σε αερισμό μέσω είτε τοποθέτησης νεκρού χώρου (σε 10 ασθενείς) είτε ελαστικού φορτίου στο θώρακα και την κοιλία (σε 7 ασθενείς). Πριν την τεχνητή αύξηση των αναγκών σε αερισμό, το επίπεδο υποστήριξης τιτλοποιήθηκε ώστε να ανταποκρίνεται σε ισοδύναμη αναπνευστική προσπάθεια εκ μέρους του ασθενή.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑΤα τρία εξεταζόμενα μοντέλα παρείχαν την ίδια υποστήριξη πριν την προθήκη νεκρού χώρου ή ελαστικού φορτίου. Σε σύγκριση με το PSV, τα αναλογικά μοντέλα επέτρεψαν μεγαλύτερη διακύμανση του αναπνεόμενου όγκου. Μετά την προσθήκη νεκρού χώρου η αναπνευστική προσπάθεια αυξήθηκε σε συγκρίσιμο βαθμό και στα τρία μοντέλα αερισμού. Μετά την τοποθέτηση ελαστικού φορτίου, η αναπνευστική προσπάθεια παρουσίασε σημαντικά μεγαλύτερη αύξηση στο NAVA και στο PSV σε σύγκριση με το PAV+. Η διέγερση του αναπνευστήρα παρουσίασε σημαντικά μεγαλύτερη καθυστέρηση με το PAV+. Η γραμμική συσχέτιση μεταξύ του αναπνεόμενου όγκου και της -εκφραζόμενης από το ολοκλήρωμα της δια-διαφραγματικής πίεσης κατά τη διάρκεια της εισπνοής (PTPdi)- εισπνευστικής προσπάθειας ήταν ασθενέστερη με το NAVA σε σύγκριση με το PAV+ και το PSV. Αυτό αποδίδεται σε ασθενέστερη γραμμική συσχέτιση του ολοκληρώματος της ηλεκτρικής δραστηριότητας του διαφράγματος (∫EAdi) με την PTPdi κατά τη διάρκεια του NAVA [median (interquartile range) του r(2), determination of coefficient, 16.2% (1.4-30.9%)].ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑΣυγκρινόμενα με το PSV, τα αναλογικά μοντέλα επέτρεψαν μεγαλύτερη διακύμανση του αναπνεόμενου όγκου. Η ασθενής ∫EAdi-PTPdi γραμμική συσχέτιση κατά τον αερισμό με NAVA και η καθυστέρηση της διέγερσης του αναπνευστήρα κατά τον αερισμό με PAV+, φαίνεται να περιορίζουν την αποτελεσματικότητα των αναλογικών μοντέλων στην υποστήριξη της εισπνευστικής προσπάθειας του ασθενή. Λόγω των περιορισμών αυτών στη λειτουργία των αναλογικών μοντέλων, στην καθημερινή πράξη, σε δύκολους να αποδεσμευθούν από τον αναπνευστήρα βαρέως πάσχοντες ασθενείς, η κατάλληλα τιτλοποιημένη χορήγηση PSV δε φαίνεται να μειονεκτεί σε σύγκριση με την εφαρμογή PAV+ ή NAVA, εφόσον οι μηχανικές ιδιότητες του αναπνευστικού συστήματος παραμένουν σταθερές.
Μελέτη της αντινεοπλασματικής δράσης των αναστολέων των τυροσινικών κινασών [ZD1839 (Gefitinib) και GW572016 (Lapatinib)] στα κυκλοφορούντα μικρομεταστατικά κύτταρα του αίματος σε ασθενείς με καρκίνο μαστού
Authors: Καλυκάκη Αντωνία
Published: August 2021

Σκοπός: Η μελέτη της επίδραση των gefitinib (αναστολέας της τυροσινικής κινάσης του EGFR ) και lapatinib (διπλoύ αναστολέα των τυροσινικών κινασών των EGFR και HER2) στα κυκλοφορούντα καρκινικά κύτταρα (ΚΚΚ) σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού (ΜΚΜ).Μέθοδοι: Δεκαεπτά ασθενείς με ΜΚΜ και ανιχνεύσιμα ΚΚΚ μετά την ολοκλήρωση της προηγηθείσας θεραπείας έλαβαν gefitinib 250 mg / ημέρα. Είκοσι δύο ασθενείς με ανιχνεύσιμα HER2-θετικά ΚΚΚ μετά από σταθεροποίηση ή ανταπόκριση της νόσου στην προηγούμενη θεραπεία, έλαβαν lapatinib 1500 mg ημερησίως. Οι ασθενείς έλαβαν gefitinib ή lapatinib σε μηνιαίους κύκλους, μέχρι την εξέλιξη της νόσου ή την αύξηση του αριθμού των ΚΚΚ. Η παρακολούθηση των ΚΚΚ έγινε με τη μέθοδο του διπλού ανοσοφθορισμού, χρησιμοποιώντας αντικειμενοφόρες πλάκες μονοπύρηνων περιφερικού αίματος μετά από διπλή χρώση για HER2 ή EGFR και κυτταροκερατίνη. Αποτελέσματα α) Ασθενείς που έλαβαν gefitinib: παρατηρήθηκε διάμεση μείωση κατά 96.4 και 94.1% των ΚΚΚ σε 11 (64,7%) και 12 (70,6%) ασθενείς μετά την ολοκλήρωση του πρώτου και του δεύτερου κύκλου θεραπείας, αντίστοιχα. Ο συνολικός αριθμός των ΚΚΚ μειώθηκε κατά 73 και 44% μετά το πρώτο και δεύτερο κύκλο θεραπείας, αντίστοιχα. Σε εννέα ασθενείς με EGFR (+) ΚΚΚ, η χορήγηση gefitinib οδήγησε σε μείωση των EGFR (+) και EGFR (-) ΚΚΚ, και μετά τον τρίτο κύκλο τα ΚΚΚ που ανιχνεύτηκαν ήταν κυρίως EGFR (-). Σε δύο ασθενείς, με παρατεταμένη μείωση του αριθμού των ΚΚΚ, η διάμεση ελεύθερη προόδου νόσου επιβίωση ήταν 16,0 και 19,0 μήνες και σε μια από αυτές τις ασθενείς, συσχετίστηκε με ανταπόκριση της νόσου.β) Ασθενείς που έλαβαν lapatinib: 120 κύκλοι θεραπείας χορηγήθηκαν σε 22 ασθενείς με διάμεση ηλικία 62,5 έτη. Δεκαπέντε ασθενείς (68,2%) ήταν μετε-εμμηνοπαυσιακές και 20 (90,1%) είχαν HER2-αρνητικούς πρωτοπαθείς όγκους. Μετά το τέλος του δεύτερου κύκλου ο αριθμός των HER2-θετικών ΚΚΚ μειώθηκε σε 76,2% των ασθενών. Ο διάμεσος αριθμός των HER2-θετικών ΚΚΚ/ασθενή μειώθηκε επίσης σημαντικά (p = 0,013), αλλά η μείωση ήταν σημαντική μόνο στις ασθενείς με σταθεροποίηση της νόσου τους (p = 0.018), αλλά όχι στις ασθενείς με εξέλιξη της νόσου κατά τη διάρκεια της θεραπείας με lapatinib. Δεν παρατηρήθηκαν αντικειμενικές ανταποκρίσεις. Όλες οι ασθενείς με ανιχνεύσιμα ΚΚΚ είχαν EGFR-θετικά ΚΚΚ στην πρόοδο σε σύγκριση με το 62,5% κατά την έναρξη της θεραπείας (p = 0,054). Το ποσοστό των EGFR-θετικών ΚΚΚ/συνολικό αριθμό των ΚΚΚ που ανιχνεύτηκαν σε όλες τις ασθενείς αυξήθηκε από 17,1% κατά την έναρξη σε 37,6% στην πρόοδο, ενώ το μέσο ποσοστό των HER2-αρνητικών ΚΚΚ /ασθενή αυξήθηκε από 2,4% σε 30,6% (p = 0,03).Συμπέρασμα: Οι αναστολείς των τυροσινικών κινασών gefitinib ή lapatinib θα μπορούσαν να εξαλείψουν τα ανθεκτικά στη θεραπεία ΚΚΚ σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο μαστού, και η έκφραση των EGFR και HER2 στα ΚΚΚ χρήζουν περαιτέρω έρευνας ως πιθανοί βιοδείκτες για την αποτελεσματικότερη στόχευση των ΚΚΚ.
Albert Camus και Οδυσσέας Ελύτης
Authors: Μουσούλη Ουρανία
Published: August 2021

Στη διδακτορική διατριβή μου, ασχολήθηκα εκτενώς με το έργο του Albert Camus του οποίου το έργο συνέκρινα με εκείνο του Οδυσσέα Ελύτη. Συγκεκριμένα, έγινε μια αναλυτική τοποθέτηση αναφορικά με άξονες όπως το παράλογο και η εξέγερση, κεντρικές έννοιες στο έργο του Γάλλου συγγραφέα και την επίδραση που είχαν στο έργο του Έλληνα ποιητή. Οι δύο συγγραφείς έζησαν στην ίδια ιστορική περίοδο, υπό κοινές προσλαμβάνουσες, συνθήκη που διεμόρφωσε μια ίδια φιλοσοφία. Το πρώτο μέρος της εργασίας ασχολείται με τη Μεταφυσική του φωτός, ως η κεντρική ιδέα που διέπει όλο το έργο. Η Μεσόγειος, η Ελλάδα και η Αλγερία ως κοινοί τόποι διεδραμάτισαν έναν ιδιαιτέρως σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των ιδεών τους. Η εν λόγω ανάγνωση θα είναι το πρώτο έναυσμα και ενδεικτικό για μια ευρύτερη σύγκριση. Η Μεσογειακή γη αποτελεί ένα σημείο έμπνευσης και αποδεικνύει μια πιο βαθιά σχέση κυρίως σε ο,τι αφορά στις ιδέες τους. Πιο αναλυτικά, η έννοια του παράλογου και της εξέγερσης, έννοιες κεντρικές και κυρίαρχες στον Camus, καθίστανται μοτίβα και βρίσκονται σε έργα του Έλληνα ποιητή όπως το Άξιον Εστί, ο Μικρός Ναυτίλος, η Μαρία Νεφέλη και άλλα, τα οποία και αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίον είχαμε ως τώρα ερμηνεύσει την σκέψη του αναφορικά με την ποίηση. Σε ο,τι αφορά στα ιδεολογικά και στα λογοτεχνικά ρεύματα της εποχής τους, οι δύο συγγραφείς τηρούν μια ίδια στάση, φιλελεύθερη και δημοκρατική, μακράν από στενές και περιχαρακωμένες αντιλήψεις. Κατ’επέκταση, αποδέχονται τις τάσεις της εποχής όπως το ρεύμα του υπαρξισμού ή υπερρεαλισμού, αλλά δεν παύουν να τηρούν μια μετρημένη απόσταση από αυτά. Κατόπιν, η ανάλυση μας προχωρά σε μια ανάγνωση των αρχαίων πηγών μέσα στο έργο τους. Η περιήγηση μας στο αρχαιοελληνικό παρελθόν των κλασικών συγγραφέων που υπήρξαν οι κύριες πηγές τους, κινήθηκε στους Προσωκρατικούς, στον Πλάτωνα και στον Πλωτίνο, τους οποίους και αφομοίωσαν δημιουργικά. Τέλος προχωρήσαμε σε μια διεξοδική παρουσίαση της τέχνης τους, τις κοινές τους δηλαδή αντιλήψεις αναφορικά με τον καλλιτέχνη, το καλλιτεχνικό γεγονός και τη δημιουργία. Ο Ελύτης και ο Camus συγκλίνουν σε πολλά σημεία σε ο,τι αφορά στον ορισμό της τέχνης, τόσο σε φιλοσοφικό επίπεδο όσο και στις καλλιτεχνικές επιλογές τους. Η καλλιτεχνική πορεία τους έχει ενδιαφέρον και μας οδηγεί να θεαθούμε τις καλλιτεχνικές ανησυχίες τους. Η τυχόν επίδραση και η έντονη παρουσία του Camus στον Ελύτη οδηγεί σε μια νέα ανάγνωση, συνάφεια η οποία δίδει προεκτάσεις καινούργιες στο περιεχόμενο του. Η διατριβή αυτή αποτελεί απλώς μια αρχή για μελλοντικές ερευνητικές προσπάθειες που θα φωτίσουν έτι περαιτέρω και πολύπλευρα τις άγνωστες πτυχές του.
Ο ρόλος της ιντερλευκίνης 18 και της δεσμευτικής της πρωτεΐνης στη βλάβη από ισχαιμία / επαναιμάτωση του ήπατος
Authors: Ουζουνίδης Νικόλαος
Published: August 2021

Πλαίσιο: Το με τη φλεγμονή σχετιζόμενο οξειδωτικό stress συμβάλλει στην ηπατική βλάβη ισχαιμίας/επαναιμάτωσης. Τα καταστροφικά αποτελέσματα του καταρράκτη της φλεγμονής σχετίζονται σε μεγάλο βαθμό με τα ενεργοποιημένα κύτταρα Kupffer και τα ουδετερλόφιλα, καθώς και με προφλεγμονώδεις κυτοκίνες, συμπεριλαμβανομένων του παράγοντα νέκρωσης του όγκου α(TNF-α) και της ιντερλευκίνης -18 (IL-18). Ο σκοπός της μελέτης μας ήταν να αξιολογήσουμε τα αποτελέσματα της δεσμευτικής πρωτείνης της ιντερλευκίνης 18, στην ηπατική βλάβη ισχαιμίας / επαναιμάτωσης σε μύες.Μέθοδος: Τριάντα C57BL/6 μύες χωρίστηκαν σε τρείς ομάδες. Την ομάδα εικονικής επέμβασης, την ομάδα ισχαιμίας/επαναιμάτωσης και την ομάδα ισχαιμίας / επαναιμάτωσης αλλά με ενδοφλέβια χορήγηση της δεσμευτικής πρωτείνης της ιντερλευκίνης 18. Η ηπατική ισχαιμία προκλήθηκε για 30 λεπτά με το χειρισμό Pringle. Μετά επαναιμάτωση 120 λεπτών οι μύες θυσιάστηκαν και το ήπαρ καθώς και δείγματα αίματος συγκεντρώθηκαν για ιστολογικές, ανοσοιστοχημικές, μοριακές και βιοχημικές αναλύσεις.Αποτελέσματα: Η ισχαιμία /επαναιμάτωση προκάλεσε τυπική ιστοπαθολογική βλάβη του ήπατος και αύξησε την έκφραση ιντερλευκίνης 18 στο ήπαρ των μυών. Η δέσμευση της ιντερλευκινης 18 απο τη δεσμευτική της πρωτείνη, ελάττωσε σημαντικά τους ιστοπαθολογικούς δείκτες της ηπατικής βλάβης ισχαιμίας/επαναιμάτωσης και την απόπτωση των κυττάρων Kupffer. Η αύξηση των επιπέδων των TNF-α, MDA, AST και ALT, μπορούσε να προληφθεί σε στατιστικά σημαντικά επίπεδα, όταν στα πειραματόζωα χορηγείτο δεσμευτική πρωτείνη της ιντερλευκίνης 18, πριν από την πρόκληση της ισχαιμίας. Ομοίως η δέσμευση της ιντερλευκίνης 18, ελάττωνε την αύξηση του NF-κB, της c-Jun, MPO και της ιντερλευκίνης 32, που προκαλούντο από την ισχαιμία/επαναιμάτωση, καθώς και την αύξηση των ουδετερόφιλων και Τ βοηθητικών λεμφοκυττάρων.Συμπεράσματα: Η χορήγηση της δεσμευτικής πρωτείνης της ιντερλευκίνης 18 προστατεύει το ήπαρ μυών από βλάβη ισχαιμίας/επαναιμάτωσης, επεμβαίνοντας ε σημαντικές οδούς πού σχετίζονται με την φλεγμονή και την απόπτωση των κυττάρων Kupffer.
Improvement of the assessment of the marine environment of the Aegean Sea with optical measurements
Authors: Παπαδοπούλου Αναστασία
Published: August 2021

Με την παρούσα προτεινόμενη έρευνα, προτείνεται η βελτίωση της δυνατότητας εκτίμησης παραμέτρων της ποιότητας του θαλάσσιου περιβάλλοντος με χρήση οπτικών μετρήσεων. Η Ανατολική Μεσόγειος θάλασσα είναι ιδιαίτερα ολιγοτροφική σε σχέση με τον παγκόσμιο Ωκεανό, με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζεται από (α) πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις φυτοπλαγκτού, (β) πολύ υψηλή διαύγεια του νερού, και (γ) 'διαμονή' του Βαθιού Μέγιστου της Χλωροφύλλης σε μεγάλα σχετικά βάθη. Οι παραπάνω ιδιαιτερότητες υπαγορεύουν την επαναξιολόγηση των διαφόρων βαθμονομήσεων οπτικών μεθόδων που έχουν βασιστεί σε ωκεάνειες μετρήσεις, ειδικά της δορυφορικής εκτίμησης της συγκέντρωσης χλωροφύλλης στα επιφανειακά ύδατα. Πιο αναλυτικά, το Κεφάλαιο 1 αναφέρεται σε μια επισκόπηση των βασικών στοιχείων της θεωρίας της οπτικής ωκεανογραφίας, το Κεφάλαιο 2 εστιάζει στα μεθοδολογικά βήματα που ακολουθούνται για την αξιολόγηση του χρώματος του θαλασσινού νερού στο Βόρειο Αιγαίο, το Κεφάλαιο 3 παρουσιάζει τα αποτελέσματα της εκτίμησης του χρώματος της θάλασσας στο Βόρειο Αιγαίο μέσω της μελέτης των αγενών και εγγενών οπτικών ιδιοτήτων του θαλασσινού νερού και τέλος στο Κεφάλαιο 4 παρουσιάζονται τα τελικά συμπεράσματα της έρευνας αυτής, όπου από τη σύγκριση μεταξύ των δορυφορικών συγκεντρώσεων χλωροφύλλης και των δορυφορικών βαθών της εύφωτης ζώνης με αντίστοιχα δεδομένα πεδίου προκύπτει υπερεκτίμηση της επιφανειακής συγκέντρωσης της χλωροφύλλης και υποεκτίμηση του βάθους της εύφωτης ζώνης στο Βόρειο Αιγαίο.
Ποιότητα ζωής σε εγκαυματίες ασθενείς. Η χρήση της ειδικής κλίμακας υγείας στην εγκαυματική νόσο Burn Specific Health Scale Brief (BSHS-B)
Authors: Σταμπολίδης Νεκτάριος
Published: August 2021

Η Ειδική Κλίμακα Υγείας στην Εγκαυματική Νόσο (BSHS) αποτελεί ειδικό εργαλείο μέτρησης κατάστασης υγείας σε ασθενείς με εγκαυματικό τραύμα.Ο σκοπός της παρούσας μελέτης, ήταν να μεταφράσει στα ελληνικά και να προσαρμόσει πολιτισμικά τη σύντομη έκδοση της Ειδικής Κλίμακας Υγείας στην Εγκαυματική Νόσο, να την επικυρώσει, να αξιολογήσει την εσωτερική συνοχή και τη δομική της εγκυρότητα.Μέθοδος: Η Ειδική Κλίμακα Υγείας στην Εγκαυματική Νόσο μεταφράστηκε στα ελληνικά. Ακολούθως διεξήχθη έρευνα σε δείγμα 105 εγκαυματιών ασθενών. Χρησιμοποιήθηκαν• Η σύντομη έκδοση της Ειδικής Κλίμακας Υγείας στην Εγκαυματική Νόσο (BSHS-Β), και• Η συνοπτική μορφή του Ερωτηματολόγιου Επισκόπησης Υγείας (SF 36). Αποτελέσματα:Ο συντελεστής εσωτερικής συνέπειας Cronbach's alpha για την ειδική κλίμακα υγείας στην εγκαυματική νόσο (BSHS-B) ήταν 0,91 γεγονός που δηλώνει εξαιρετική εσωτερική συνέπεια.Αναφορικά με την εγκυρότητα κριτηρίου, βρέθηκαν αρκετές στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις ανάμεσα στις κλίμακες της ειδικής κλίμακας υγείας στην εγκαυματική νόσο και στις κλίμακες του SF-36. Η εύρεση αρκετών στατιστικά σημαντικών συσχετίσεων υποδηλώνει ικανοποιητική εγκυρότητα κριτηρίου.Η εγκυρότητα κατασκευής διερευνήθηκε με την ανάλυση παραγόντων, εφαρμόζοντας την ορθογώνια περιστροφή. Οι 9 επιμέρους κλίμακες που προέκυψαν ερμηνεύουν το 74% της μεταβλητότητας της ειδικής κλίμακας υγείας στην εγκαυματική νόσο, ποσοστό που κρίνεται εξαιρετικά ικανοποιητικό. Συμπερασματικά, η προτεινόμενη ελληνική έκδοση της Ειδικής Κλίμακας Υγείας στην Εγκαυματική Νόσο BSHS-B επιδεικνύει αξιοπιστία και επαρκή δομική εγκυρότητα.
Statistical methods for the evaluation of diagnostic biomakers in the presence of censoring
Authors: Μπαντής Λεωνίδας
Published: August 2021

Οι διαγνωστικοί έλεγχοι (ή διαγνωστικά τέστ ή βιοδείκτες) παίζουν πρωταρχικό ρόλο στη λήψη κλινικών αποφάσεων μιας και είναι το κλειδί για την έγκαιρη διάγνωση η οποία με τη σειρά της μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη θεραπεία μιας ασθένειας ή στον περιορισμό της εξέλιξής της. Είναι επιθυμητό η ανάπτυξη νέων διαγνωστικών ελέγχων να συνεισφέρει τόσο στην παροχή πληροφορίας που αφορά στην προβλεπτική ικανότητά μας για την μελλοντική κατάσταση ενός ασθενούς, όσο και στην καλύτερη κατανόηση του μηχανισμού των υπό μελέτη ασθενειών. Η αξιολόγηση διαγνωστικών ελέγχων είναι μια απαραίτητη διαδικασία πρiν την κλινική τους χρήση. Σε αυτήν την διδακτορική διατριβή αναπτύσουμε νέες μεθοδολογίες που συνεισφέρουν στην αξιολόγηση διαγνωστικών ελέγχων, όσον αφορά στην διαγνωστική τους ακρίβεια, παρουσία λογοκρισίας.Το φαινόμενο της λογοκρισίας το συναντάμε κυρίως στην Ανάλυση Επιβίωσης, όπου ασθενείς παρακολουθοούνται σε βάθος χρόνου μέχρι να υποστούν το υπό μελέτη "γεγονός". Αυτό το γεγονός είναι συνήθως ο θάνατος όταν έχουμε να κάνουμε με καταληκτικές ασθένειες, αλλά μπορεί να οριστεί διαφορετικά ανάλογα με την ασθένεια που μελετάται (πχ μετάσταση, υποτροπή κλπ). Σε πολλές περιπτώσεις, για πρακτικούς, ψυχολογικούς ή άλλους λόγους, πολλοί ασθενείς εγκαταλείπουν τις κλινικές έρευνες (για παράδειγμα για λόγους μετανάστευσης, η εξαιτίας του ότι δεν έχουν υποστεί το γεγονός μέχρι το τέλος της έρευνας). Η χρονική στιγμή κατά την οποία τα εν λόγω άτομα θα υποστούν το γεγονός είναι συνεπώς άγνωστη, και η μόνη πληροφορία που έχουμε είναι ότι δεν είχαν υποστεί το γεγονός μέχρι την στιγμή της αποχώρησής τους από την έρευνα. Υπάρχουν περιπτώσεις που οι διαγνωστικοί έλεγχοι είναι χρονοεξαρτώμενοι και χρησιμοποιούνται για την πρόβλεψη της μελλοντικής κατάστασης ενός ασθενούς. Για τέτοιους διαγνωστικούς ελέγχους είναι αναμενόμενο ότι μετρήσεις που λήφθηκαν σε μικρή χρονική απόσταση από τη στιγμή του γεγονότος, θα είναι και πιο δεικτικές της υπό μελέτη ασθένειας. Συνεπώς το φαινόμενο της λογοκρισίας υπεισέρχεται άμεσα στη διαδικασία της αξιολόγησης τέτοιων διαγνωστικών ελέγχων. Το φαινόμενο της λογοκρισίας μπορεί επίσης να αφορά σε αυτές καθεαυτές τις μετρήσεις του διαγνωστικού ελέγχου. Υπάρχουν περιπτώσεις που λόγω τεχνικών δυσκολιών δε μπορούν να ληφθούν μετρήσεις πάνω ή κάτω από κάποιο όριο ανίχνευσης. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο διαγνωστικός έλεγχος είναι λογοκριμένος δεξιά ή αριστερά αντίστοιχα. Σε αυτήν την διδακτορική διατριβή εξετάζουμε περιπτώσεις όπου το φαινόμενο της λογοκρισίας υπεισέρχεται τόσο στον χρόνο μέχρι το γεγονός (όταν μιλάμε για χρονοεξαρτώμενους διαγνωστικούς ελέγχους) όσο και σε αυτές καθεαυτές τις μετρήσεις του διαγνωστικού ελέγχου.