Ισχαιμικός πριαπισμός
Authors: Ζαχαράκης Ευάγγελος 
Published: August 2021

Εισαγωγή: Ο ισχαιμικός πριαπισμός είναι η πιο συχνή μορφή πριαπισμού και χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη ισχαιμίας στα σηραγγώδη σώματα με δυνητικά καταστροφικές συνέπειες για τη στυτική λειτουργία του ασθενούς. Η πλήρης παθοφυσιολογία του ισχαιμικού πριαπισμού και οι συνέπειες της καθυστερημένης αντιμετώπισής του δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητά..Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η κατανόηση των υποκείμενων μεταβολών, που λαμβάνουν χώρα στα σηραγγώδη σώματα, ώστε να συμβάλλει στην ανάπτυξη ενός βελτιωμένου αλγόριθμου όσον αφορά τη διαχείριση της νόσου. Ειδικότερα οι στόχοι της μελέτης είναι να αξιολογήσει τη διαγνωστική δυνατότητα του έγχρωμου υπερηχογραφικού doppler, να ερευνήσει τις ιστολογικές μεταβολές των λείων μυϊκών ινών των σηραγγωδών σωμάτων και να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα της χειρουργικής επέμβασης Τ–shunt με ταυτόχρονη διαστολή των σηραγγωδών σωμάτων διαβαλανικά για την θεραπεία των ασθενών με ισχαιμικό πριαπισμό.Υλικό και Μέθοδοι: Σε χρονικό διάστημα 36 μηνών, μελετήθηκαν 45 ασθενείς με ισχαιμικό πριαπισμό. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε υποομάδες ανάλογα με τη διάρκεια του πριαπισμού. Σε όλους τους ασθενείς διενεργήθηκε έγχρωμος Doppler υπερηχογραφικός έλεγχος και, μετά από μια ανεπιτυχή αρχική θεραπεία, υποβλήθηκαν σε T-shunt και ενδοσηραγγώδης διαστολή. Ελήφθησαν επίσης βιοψίες των λείων μυϊκών ινών από τα σηραγγώδη σώματα. Ιστοχημικές και ανοσοϊστοχημικές τεχνικές χρησιμοποιήθηκαν για την ανάλυση και την ποσοτικοποίηση της εξωκυττάριου πλέγματος και των λείων μυϊκών ινών. Όλοι οι ασθενείς συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο IIEF-5 πριν και 6 μήνες μετά την επέμβαση.Αποτελέσματα: Οι μελέτες μας με CDU έδειξαν ποικίλες σηραγγώδεις αρτηριακές ροές σε διάφορα επεισόδια πριαπισμού σχεδόν ανάλογης διάρκειας. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα των βιοψιών με αυτά του CDU πέους διαπιστώσαμε ότι συσχετίζονται σχεδόν απόλυτα όσον αφορά την διάγνωση και έκβαση του πριαπισμού, όταν δεν ανιχνεύεται καθόλου ροή αίματος στο εγγύς τμήμα των σηραγγωδών αρτηριών. Η μελέτη αυτή επίσης έδειξε ότι τα ιστοπαθολογικά αποτελέσματα των βιοψιών των σηραγγωδών σωμάτων συσχετίζονται απόλυτα με την έκβαση της κατάστασης της στυτικής λειτουργίας των ασθενών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι νέκρωση των λείων μυϊκών ινών εμφανίστηκε σε όλους τους ασθενείς με διάρκεια πριαπισμού > 48 ωρών, η οποία επίσης συσχετίζεται με την ανάπτυξη σοβαρής στυτικής δυσλειτουργίας. Σε ασθενείς με διάρκεια έως 24 ώρες υπήρχαν ακόμα99κάποια χαρακτηριστικά της νέκρωσης των λείων μυϊκών ινών, αλλά μόνο το 20% αυτών των ασθενών εμφάνισε σοβαρή στυτική δυσλειτουργία σε μακροχρόνια παρακολούθηση. Αποδείχτηκε τέλος, ότι η επιτυχία της T-shunt ενδοσηραγγώδους επέμβασης διάνοιξης των σηραγγωδών σωμάτων εξαρτάται από την διάρκεια του πριαπισμού. Όταν η διάρκεια είναι <24 ώρες τα αποτελέσματα είναι ευνοϊκά, αν και η στυτική δυσλειτουργία είναι ακόμη παρούσα στο 50% των ασθενών. Σε εκείνους με διάρκεια> 48 ώρες, η χειρουργική επέμβαση συνήθως αποτυγχάνει να επιλύσει το πριαπισμό και ο στυτικός ιστός καταλήγει σε ίνωση λόγω νέκρωσης των λείων μυϊκών ινών.Συμπέρασμα: Η τεχνική T-shunt είναι μια χρήσιμη μέθοδος θεραπείας στα αρχικά στάδια του πριαπισμού, αλλά μετά από 48 ώρες είναι λιγότερο αξιόπιστη, δεδομένου ότι δεν αντιμετωπίζει το πριαπισμό, ούτε αλλάζει το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της σωματικής ίνωσης. Αυτό είναι πιθανό να οφείλεται στην αναλογία των βιώσιμων / νεκρωτικών λείων μυϊκών ινών εντός του σηραγγώδους σώματος και είναι πιθανό ότι η κρίσιμη ανισορροπία συμβαίνει εντός της περιόδου από 24 έως 48 ώρες ισχαιμίας. Η βιοψία των σηραγγωδών σωμάτων, ως εκ τούτου συνιστάται κατά τη διάρκεια κάθε χειρουργικής επέμβασης λύσης του πριαπισμού, καθώς το αποτέλεσμα αυτής θα προβλέψει το ποσοστό επιτυχίας της χειρουργικής επέμβασης και τις πιθανότητες για τη διατήρηση της στυτικής λειτουργίας. Θα δώσει επίσης πληροφορίες και θα βοηθήσει στη λήψη της απόφασης για τοποθέτηση πεικής πρόθεσης. Σε αυτούς τους ασθενείς με ισχαιμικό πριαπισμό, που δεν ανταποκρίνονται στην αναρρόφηση και ενδοπεϊκή χορήγηση α-αδρενεργικών αγωνιστών ή έχουν πριαπισμό >48 ώρες επειδή είναι πιθανό να έχουν ήδη συμβεί μη αναστρέψιμες αλλαγές στα σηραγγώδη σώματα, που θα οδηγήσουν αναπόφευκτα σε ίνωση και στυτική δυσλειτουργία, συνιστάται η τοποθέτηση πεικής πρόθεσης.