Λειτουργική ικανότητα υπερπληθυσμών λεμφoκυττάρων ασκιτικού υγρού ασθενών με καρκίνο των ωοθηκών
Authors: Πισταμαλτζιάν Νικόλαος 
Published: August 2021

Η προθυμοσίνη α (προΤα) είναι ένα ισχυρά όξινο πολυπεπτίδιο, 109 αμινοξικών καταλοίπων, με ανοσοενισχυτική δράση in vitro και in vivo. Οι ανοσοδραστικές της ιδιότητες, οφείλονται στο καρβοξυτελικό της δεκαπεπτίδιο, προΤα(100-109).Στην διατριβή, διερευνήθηκε η in vitro επίδραση των προΤα/προΤα(100-109), συνεργιστικά με ιντερλευκίνη–2, στις ανοσολογικές απαντήσεις λεμφοκυττάρων απομονωμένων από ασκιτικό υγρό ασθενών με καρκίνο ωοθηκών. Απομονωθέντα λεμφοκύτταρα, από 33 ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών σταδίου ΙΙΙC (FIGO), χωρίς προηγούμενη έκθεση σε χημειοθεραπεία, επωάστηκαν ex vivo με προΤα, και προΤα(100–109), συνεργιστικά με χαμηλές συγκεντρώσεις ιντερλευκίνης–2, στα πλαίσια μικτής καλλιέργειας λεμφοκυττάρων/καρκινικών κυττάρων. Ως μέτρο σύγκρισης υπήρξαν κύτταρα που επωάστηκαν παρουσία ιντερλευκίνης–2 μόνο. Τα λεμφοκύτταρα ενεργοποιούνταν εβδομαδιαία, επί 3 εβδομάδες, με εγχύσεις αυτόλογων καρκινικών κυττάρων. Στις ημέρες 7, 14, 21 γίνονταν έλεγχος του ανοσοφαινότυπου των σχετιζόμενων με τον όγκο λεμφοκυττάρων (TALs) με τη μέθοδο της κυτταρομετρίας ροής, αλλά και της δραστικότητας τους με τη δοκιμασία κυτταροτοξικότητας. Για τη δοκιμασία της κυτταροτοξικότητας, χρησιμοποιήθηκαν ως στόχοι αυτόλογα καρκινικά κύτταρα και K562 κύτταρα. Οι στόχοι συνδέονταν με 51Cr (18 ώρες συνεπώασης, σε μια αναλογία εκτελεστών : στόχων 40:1), και γίνονταν μέτρηση της εκλυόμενης ραδιενέργειας από μετρητή γ-ακτινοβολίας. Για τον προσδιορισμό του ανοσοφαινότυπου χρησιμοποιήθηκαν anti-CD45, anti-CD56, anti-CD3, anti-CD4 και anti-CD8 μονοκλωνικά αντισώματα συνδεδεμένα με τις χρωστικές φλουορεσκεΐνη, R-φυκοερυθρίνη και R–φυκοερυθρίνη/Cychrome5. Για την κυτταρομετρία ροής, χρησιμοποιήθηκε κυτταρόμετρο BD FACS Calibur. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με λογισμικό CellQuest. Για τη στατιστική επεξεργασία χρησιμοποιήθηκε το paired t–test, με αμφίπλευρα επίπεδα σημαντικότητας και p-value = 0,05. Για την ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το SPSS v13.0. Συνολικά, τα πειραματικά δεδομένα υποδεικνύουν πως η προΤα και το προΤα(100-109) ενισχύουν σημαντικά την ειδική – για – το αντιγόνο κυτταροτοξικότητα των TALs, έναντι των αυτόλογων καρκινικών κυττάρων in vitro ( ~20% έναντι 12.5%, p = 0.001 για την ημέρα 7 και ~18% έναντι 11%, p=0.003 για την ημέρα 14), εμφανίζοντας μια λιγότερο ισχυρή επίδραση στην ικανότητα των ΝΚ κυττάρων, να λύουν ευαίσθητους σε αυτά στόχους (p=0.073). Η επίδραση της προθυμοσίνης α και του προΤα(100-109) είναι πιο ισχυρή τις ημέρες 7-14, και μειώνεται σημαντικά την ημέρα 21. Η δράση της προθυμοσίνης α είναι ταυτόσημη με αυτή του προΤα(100-109). Η χρήση δεκαπεπτιδίου με αναδιαταγμένη αλληλουχία αμινοξέων δεν προκάλεσε ανοσοενίσχυση, αποδεικνύοντας έτσι την ειδική για την αλληλουχία δράση του προΤα(100-109). Η συγκεκριμένη μελέτη παρουσιάζει για πρώτη φορά, την ανοσοενισχυτική δράση της προΤα και του προΤα(100-109) σε λεμφοκύτταρα ασκιτικού υγρού ασθενών με καρκίνο των ωοθηκών. Δεν υπήρξε κάποια συσχέτιση με την ηλικία, τον ιστολογικό τύπο ή την θεραπευτική ανταπόκριση.Συμπερασματικά, η προθυμοσίνη α και το ανοσοδραστικό καρβοξυτελικό δεκαπεπτίδιο προΤα(100-109), ενισχύουν σημαντικά την λυτική ικανότητα των TALs. Παρουσία καρκινικών αντιγόνων, ενισχύουν την μειωμένη κυτταροτοξικότητα των TALs έναντι των αυτόλογων καρκινικών κυττάρων, αναστρέφοντας την ισχυρή ανοσοκατασταλτική επίδραση που ασκεί σε αυτά, το περιβάλλον του ασκίτη ασθενών με καρκίνο των ωοθηκών.