bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η κυτταροκίνη οστεοποντίνη στο υπερκείμενο των προκλητών πτυέλων και στον ορό αίματος ως βιολογικός δείκτης στην παθογένεια και τη βαρύτητα της νόσου στη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και στον καρκίνο πνεύμονα
Authors: Πέττα Βασιλική
Published: September 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η οστεοποντίνη (OPN) είναι μια πλειοτροπική κυτταροκίνη που εμπλέκεται στην καρκινογένεση, αγγειογένεση και μετάσταση. Αυξημένα επίπεδα οστεοποντίνης έχουν ανιχνευτεί στο υπερκείμενο προκλητών πτυέλων ασθενών με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ). Ο καρκίνος πνεύμονα και η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια πιθανά μοιράζονται κοινά παθογενετικά μονοπάτια. Ο ρόλος της OPN όμως στην παθογένεια και των δύο αυτών νοσολογικών οντοτήτων δεν έχει αποσαφηνιστεί ακόμα. ΣΚΟΠΟΣ: Ο καθορισμός πιθανής επίδρασης της συνύπαρξης ΧΑΠ και καρκίνου πνεύμονα στα επίπεδα οστεοποντίνης στον ορό αίματος ασθενών με καρκίνο πνεύμονα και η εκτίμηση της προγνωστικής αξίας της OPN στη θνησιμότητα στο ένα έτος. Επιπλέον ο προσδιορισμός της διαγνωστική της αξίας ως προς την πρώιμη ανίχνευση καρκίνου πνεύμονα μεταξύ των ασθενών με ΧΑΠ και η εκτίμηση των επιπέδων OPN oρού σύμφωνα με τον ιστολογικό τύπο και την έκταση της νόσου. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: 167 ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα (85 εξ αυτών με ΧΑΠ) συμπεριλήφθησαν στη μελέτη, ενώ 28 ασθενείς με ΧΑΠ χρησιμοποιήθηκαν ως ομάδα ελέγχου. Όλοι υποβλήθηκαν σε σπιρομέτρηση, συλλογή ορού αίματος προς μέτρηση OPN, ενώ έλαβαν την ενδεδειγμένη θεραπεία για τον καρκίνο πνεύμονα και τη ΧΑΠ και παρακολουθήθηκαν για ένα έτος ή έως το θάνατο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα επίπεδα οστεοποντίνης ορού (ng/ml) ήταν στατιστικώς σημαντικά υψηλότερα σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα συγκριτικά με ασθενείς με ΧΑΠ [median IQR 40 (24-63) vs 32 (19-36.5), p=0.017]. Tα επίπεδα OPN ορού ήταν σημαντικά υψηλότερα σε ασθενείς με ΧΑΠ και καρκίνο πνεύμονα, συγκριτικά με όσους έπασχαν μόνο από ΧΑΠ, [median IQR ng/ml [36 (23-59) vs 32 (19.0- 36.5), p=0.031]. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα ΟPN ορού ανάμεσα σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και ΧΑΠ και σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα χωρίς ΧΑΠ [median IQR ng/ml 36 (23-59) vs 45 (24-69), p=0.171]. Σε πολυπαραγοντική Cox regression ανάλυση, επίπεδα OPN ορού >50.3 ng/ml ήταν ανεξάρτητος προγνωστικός δείκτης θνησιμότητας στο 1 έτος (HR 3.014 95% CI 1.821-5.130). Επίπεδα OPN ορού ≥35 ng/ml μπορούν να προβλέψουν την ταυτόχρονη παρουσία καρκίνου πνεύμονα σε ασθενείς με ΧΑΠ, (AUC 0.636, 95%CI: 0.540- 0.725). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα ή/και ΧΑΠ, ο καρκίνος πνεύμονα φαίνεται να είναι ο κύριος καθοριστικός παράγοντας των επιπέδων οστεοποντίνης ορού. Η οστεοποντίνη ορού φαίνεται να είναι υποσχόμενος προγνωστικός βιολογικός δείκτης επιβίωσης σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και πιθανά διαγνωστικός δείκτης καρκίνου πνεύμονα μεταξύ των ασθενών με ΧΑΠ.
Μελέτη των παραγόντων οι οποίοι δυσχεραίνουν την εφαρμοσιμότητα της εμβρυϊκής υπερηχοκαρδιογραφίας
Authors: Γερεντέ Αγγελική
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη της εφαρμοσιμότητας των κατευθυντήριων οδηγιών της Διεθνούς Εταιρείας Υπερήχων στη Μαιευτική και Γυναικολογία (ISUOG) για την υπερηχογραφική εξέταση της εμβρυϊκής καρδιάς, στα πλαίσια του ανατομικού ελέγχου του εμβρύου κατά τη 18η-22η εβδομάδα της κύησης. Πραγματοποιήθηκε προοπτική μελέτη επί συνόλου 357 μονήρων κυήσεων. Για την εξέταση της ανατομίας της εμβρυϊκής καρδιάς ακολουθήθηκαν οι κατευθυντήριες οδηγίες της ISUOG 2013. Προσδιορίστηκε το ποσοστό ικανοποιητικής απεικόνισης του συνόλου των παραμέτρων αξιολόγησης της εμβρυϊκής καρδιάς και μελετήθηκε η επίδραση των διαφόρων μητρικών και εμβρυϊκών παραγόντων οι οποίοι μπορεί να επηρεάσουν την ποιότητα λήψης και τα ποσοστά ικανοποιητικής απεικόνισης των δομών. Αναλύθηκε ακόμη η συμφωνία μεταξύ του ιδίου εξεταστή καθώς και μεταξύ δύο εξεταστών με βάση την ανασκόπηση των video της υπερηχογραφικής εξέτασης με χρήση στατιστικής παραμέτρου Cohen’s kappa. H πλειοψηφία των εξεταζόμενων δομών απεικονίστηκε ικανοποιητικά σε ποσοστά πλησίον του 100%. Ποσοστό ικανοποιητικής απεικόνισης κάτω του 85% διαπιστώθηκε αναφορικά με την απεικόνιση ενδοκαρδίου-μυοκαρδίου και ενδιάμεσων δοκίδων (55.2%), πρόσφυσης της τριγλώχινας βαλβίδας στο μεσοκοιλιακό διάφραγμα (82.6%), αορτικής ρίζας (77.9%) και πνευμονικής αρτηρίας (65.8%) με σαφή απεικόνιση των τοιχωμάτων τους και σαφούς απεικόνισης του τοιχώματος των τριών αγγείων στο άνω μέρος του θώρακα (66.7%). Οι κυριότεροι παράγοντες που επηρέασαν την ικανοποιητική απεικόνιση ήταν το BMI της μητέρας, η απόσταση δέρματος- εμβρυϊκού καρδιακού σταυρού και ο προσανατολισμός του καρδιακού άξονα. Η πρόσφυση της τριγλώχινας βαλβίδας χαρακτηρίστηκε τόσο από χαμηλό ποσοστό ικανοποιητικής απεικόνισης όσο και από χαμηλό βαθμό συμφωνίας μεταξύ των εξεταστών (Cohen’s kappa 0.108). Η post-hoc ανάλυση κατέδειξε ότι η απουσία προκαθορισμένων κριτηρίων διαγνωστικής ακρίβειας αποτελούσε ένα σημαντικό αίτιο για απόκλιση στην εκτίμηση μεταξύ των εξεταστών. Συμπερασματικά, η μελέτη απέδειξε ότι η πλειοψηφία των εμβρυϊκών καρδιακών τομών είναι δυνατό να απεικονιστούν υπερηχογραφικά με συνέπεια και αξιοπιστία κατά το β’ τρίμηνο κύησης, ενώ ο σωματότυπος της μητέρας αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα που επηρεάζει την ποιότητα απεικόνισης. Καθώς η αξιολόγηση είναι δυνατό να είναι υποκειμενική, απαιτούνται σαφή προκαθορισμένα κριτήρια ποιότητας τα οποία πιθανά θα βελτιώσουν το βαθμό συμφωνίας μεταξύ των εξεταστών.
Η κατάκτηση του γραμματισμού στην τουρκική γλώσσα από ελληνόφωνους φοιτητές
Authors: Μαρκάτη Δήμητρα
Published: September 2021

Σε μία σύντομη περιγραφή του θέματος προσδιορίζεται το επιστημονικό πεδίο της διατριβής στον χώρο του γλωσσικού γραμματισμού, στο πλαίσιο της διδασκαλίας της ξένης γλώσσας στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση και ειδικότερα της διδασκαλίας της τουρκικής γλώσσας σε ελληνόφωνους φοιτητές. Εστιάζει σε μία από τις δεξιότητες του γραμματισμού, στη γλώσσα και συγκεκριμένα στην αποτελεσματικότητα της διδασκαλίας της τουρκικής με σημείο αναφοράς τη συμβολή της λογοτεχνίας στο πλαίσιο της μελέτης αναγκών των φοιτητών.Η διατριβή διερευνά τη συμβολή της λογοτεχνίας στην κατάκτηση του γραμματισμού στη δεύτερη/ξένη γλώσσα, καταρχήν θέτοντας το θεωρητικό πλαίσιο και στη συνέχεια με τη διερεύνηση και τη μελέτη των «αναγκών» των ελληνόφωνων φοιτητών που σπουδάζουν την τουρκική γλώσσα στο Πανεπιστήμιο.Τα κύρια ερευνητικά ερωτήματα που διερευνώνται στην διατριβή αφορούν τις απόψεις των ελληνόφωνων φοιτητών της τουρκικής γλώσσας που φοιτούν στο Ε΄ εξάμηνο σπουδών στα Τμήματα Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνιων Χωρών, Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών και Βαλκανικών Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών για την αξιοποίηση των λογοτεχνικών κειμένων στη διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας αλλά και για το ευρύτερο πλαίσιο διδασκαλίας της τουρκικής. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση της συμβολής του λογοτεχνικού λόγου (κειμένων) στα πλαίσια της διδασκαλίας του μαθήματος της τουρκικής γλώσσας στη Τριτοβάθμια Εκπαίδευση αλλά και η αποτίμηση της ίδιας διδασκαλίας και των μεθόδων της με γνώμονα τις ανάγκες των ελληνόφωνων φοιτητών. Ειδικότερα στόχοι της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η ανίχνευση των αναγκών των ελληνόφωνων φοιτητών που επιχειρούν να κατακτήσουν την τουρκική γλώσσα και η διερεύνηση των σχέσεων που διαμορφώνει ο φοιτητής με τα λογοτεχνικά κείμενα των διδακτικών γλωσσικών εγχειρίδιων που χρησιμοποιούνται στην αίθουσα διδασκαλίας και προορίζονται για γλωσσικά μαθησιακή χρήση. Διερευνώνται αυτές οι σχέσεις όπως κειμενογλωσσολογικά αποτυπώνονται στα λογοτεχνικά κείμενα με τα οποία έρχεται σε επαφή ο φοιτητής. Επιχειρείται, επίσης, η αναζήτηση των αποτελεσμάτων που έχουν αυτές οι σχέσεις στην αξιολόγηση της ακαδημαϊκής του επίδοσης και της αποτελεσματικότητας του γλωσσικού γραμματισμού του.Λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της έρευνας και με σημείο αναφοράς σύγχρονες παιδαγωγικές προσεγγίσεις που συνδέονται με τη διδασκαλία των κειμενικών ειδών (genre-based pedagogies) σημειώνονται στοχευμένες προτάσεις διδασκαλίας των λογοτεχνικών κειμένων στο μάθημα της τουρκικής γλώσσας.
Οικονομική θεώρηση του νερού αρδευτικής χρήσης στο πλαίσιο της αειφορικής διαχείρισης
Authors: Λαζαρίδου Δήμητρα
Published: September 2021

Αναγνωρίζοντας την ανάγκη λήψης μέτρων για την προστασία και αειφορική διαχείριση των υδατικών πόρων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε την Οδηγία-Πλαίσιο 2000/60 για το νερό. Η Οδηγία προτείνει, μεταξύ άλλων, την εισαγωγή οικονομικών μέτρων και ειδικότερα την τιμολόγηση και κοστολόγηση του νερού ως κύριο εργαλείο άσκησης πολιτικής για τους υδατικούς πόρους, καθώς αυτή δύναται να αποτελέσει μέσο για την ενίσχυση της αποδοτικότερης χρήσης του νερού. Μέσα από την παρούσα διατριβή επιχειρείται η διερεύνηση της προθυμίας ανάληψης του περιβαλλοντικού κόστος, που αφορά στην ποιοτική υποβάθμιση των υδατικών πόρων, από τους κύριους χρήστες του νερού στη λεκάνη απορροής του ποταμού Νέστου. Εφαρμόζοντας μια εκ των μεθόδων δεδηλωμένης προτίμησης εξετάστηκε και παρουσιάζεται για πρώτη φορά μια τεκμηριωμένη απάντηση στο ερώτημα για το ποια είναι η μέγιστη χρηματική συνεισφορά που οι γεωργοί είναι πρόθυμοι να πληρώσουν, αναλαμβάνοντας το περιβαλλοντικό κόστος που προκύπτει από την άσκηση της δραστηριότητάς τους. Τα ευρήματα της έρευνας δύναται να συναποτελέσουν εργαλείο λήψης αποφάσεων, καθώς μέσα από αυτά αποτυπώνεται η προθυμία των χρηστών του νερού να συνεισφέρουν οικονομικά στην πληρωμή του προβλεπόμενου από την Οδηγία «περιβαλλοντικού τέλους». Παράλληλα, εξετάζεται ο βαθμός επίτευξης της συμμετοχικής διακυβέρνησης, η οποία προκρίνεται ως προϋπόθεση για την αποτελεσματική εφαρμογή της Οδηγίας και ένας παράγοντας επιτυχούς υλοποίησης των πολιτικών αποφάσεων. Επιπλέον μέσα από υποστηρικτικά μεθοδολογικά εργαλεία, καθώς και την αξιοποίηση της εμπειρογνωμοσύνης των ειδικών στον τομέα των υδάτων και των αρδεύσεων, επιδιώκεται η διαμόρφωση προτάσεων προς την κατεύθυνση της αειφορικής διαχείρισης του πόρου στην υδρολογική λεκάνη του Νέστου. Το μεθοδολογικό πλαίσιο που προτείνεται στην παρούσα έρευνα συντίθεται από μια υβριδική μορφή της μεθόδου των Δελφών, συνδυασμένη με μια ποσοτική SWOT ανάλυση. Στο πλαίσιο κατάρτισης διαχειριστικών προτάσεων για την προστασία των υδάτων, αναζητήθηκαν πιθανές εναλλακτικές λύσεις για την εξοικονόμηση αποθεμάτων του φυσικού πόρου. Έτσι, επιδιώχθηκε ο προσδιορισμός των χαρακτηριστικών εκείνων που επηρεάζουν τους «υιοθετούντες» στην απόφαση για μελλοντική χρήση εναλλακτικών αρδευτικών πόρων. Τέλος, η παρούσα έρευνα φιλοδοξεί να συνεισφέρει στην επιστήμη της περιβαλλοντική οικονομίας, μέσω της ενίσχυσης της διεθνούς εμπειρίας αναφορικά με τη μέθοδο της Εξαρτημένης Αξιολόγησης. Ειδικότερα, επιχειρήθηκε η περαιτέρω διερεύνηση του ζητήματος των μηδενικών απαντήσεων διαμαρτυρίας, καθώς και η διαμόρφωση πρότασης για τη διαχείρισή τους κατά την εκτίμηση της μέγιστης προθυμίας πληρωμής.
Heterogeneous reaction kinetics of the organic fraction of natural and anthropogenic aerosol PM2.5
Authors: Καραλή Δήμητρα
Published: September 2021

Η πολυπλοκότητα της σύνθεσης των ατμοσφαιρικών αιωρουμένων σωματιδίων επιβάλλει την μελέτη των φυσικών και χημικών ιδιοτήτων τους. Η παρούσα διδακτορική έρευνα πραγματεύεται τη φωτοχημική κινητική των ετερογενών χημικών αντιδράσεων, στο οργανικό κλάσμα των ατμοσφαιρικών αιωρουμένων σωματιδίων (ΑΣ2.5), φυσικής και ανθρωπογενούς προέλευσης κάτω από πραγματικές συνθήκες στην πόλη της Ξάνθης. Η διάρκεια ζωής των χημικών ενώσεων στα ΑΣ2.5 μελετάται γιατί παρέχει πληροφορίες για την δυνητική τους διασπορά και ξηρά ή υγρή εναπόθεση, δεδομένων των μετεωρολογικών συνθηκών κατά την εκπομπή τους. Επίσης η φωτοχημική τους διάσπαση μπορεί είτε να δημιουργήσει νέες ενώσεις που είναι πιο επιβλαβείς για την ανθρώπινη υγεία, είτε να δημιουργήσει νέες υδατοδιαλυτές ενώσεις που μπορούν να λειτουργήσουν ως πυρήνες συμπύκνωσης συννέφων, δηλαδή μπορούν να συμβάλουν στην αλλαγή του κλίματος. Συγκεκριμένα εξετάστηκε η κινητική αποδόμησης των μη πτητικών κ-αλκανίων και πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθρακών (ΠΑΥ) σε αστικά αερολύματα που συλλέχθηκαν από τον κέντρο της Ξάνθης. Τα φορτωμένα με ΑΣ2.5 φίλτρα χαλαζία τοποθετήθηκαν σε δύο αντιδραστήρες ο ένας λειτουργούσε σε συνθήκες φυσικού φωτισμού (Photo-reactor) και ο άλλος σε συνθήκες σκότους (Dark-reactor) για τέσσερις μέρες. Ο ατμοσφαιρικός αέρας που διέρχονταν διαμέσου των αντιδραστήρων εξασφάλιζε συνεχώς την παροχή εξωγενών οξειδωτικών ενώσεων ή ριζών στην επιφάνεια των φορτωμένων φίλτρων. Η ροή είχε ρυθμιστεί έτσι ώστε να είναι στρωτή. Οι συνθήκες λειτουργίας των αντιδραστήρων (εισερχόμενη ακτινοβολία, ροή ατμοσφαιρικού αέρα και θερμοκρασία) ελέγχονταν συνεχώς. Παράλληλα γινόταν μετρήσεις των ατμοσφαιρικών συγκεντρώσεων του όζοντος (Ο3), του οξυγόνου (Ο2), των οξειδίων του αζώτου (NO, NO2) και του διοξειδίου του θείου (SO2). Οι χρόνοι ζωής των μη πτητικών αλκανίων και των μη πτητικών ΠΑΥ προσδιορίστηκαν πειραματικά και ήταν της τάξεως των 3-8 ημερών. Τα αποτελέσματα από τον αντιδραστήρα που λειτουργούσε σε συνθήκες φυσικού φωτισμού (Photo-reactor) δείχνουν μείωση περίπου 10% στη διάρκεια ζωής των οργανικών ενώσεων σε σχέση με αυτά του αντιδραστήρα που λειτουργούσε σε συνθήκες σκότους (Darkreactor). Τα αποτελέσματα που ελήφθησαν για τις επικρατούσες ατμοσφαιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια των πειραμάτων ήταν σύμφωνα με τις τιμές της βιβλιογραφίας για τα αλκάνια, ενώ για τους ΠΑΥ ήταν σύμφωνα μόνο στην περίπτωση που το υπόστρωμα των πειραμάτων στην βιβλιογραφία ήταν σωματίδια διοξειδίου του πυριτίου ή γραφίτη. Δεδομένου ότι τα πειράματα διεξήχθησαν σε διάφορες περιβαλλοντικές συνθήκες, με εύρος θερμοκρασιών περίπου 10Κ, έγινε μια προσπάθεια υπολογισμού της ενέργειας ενεργοποίησης της αντίδρασης, καθώς και της προεκθετικής σταθεράς μέσω της εξίσωσης του Arrhenius, μόνο για την περίπτωση των Αλκανίων. Τέλος, με την ανίχνευση των οξειδωμένων ενώσεων στο μέλλον θα γίνει μία πρώτη εκτίμηση των μηχανισμών αποδόμησης του οργανικού κλάσματος των αιωρουμένων σωματιδίων της περιοχής μελέτης.
Προσαρμογή επιχειρησιακών διαδικασιών οδηγούμενη από γεγονότα
Authors: Πατινιωτάκης Ιωάννης
Published: September 2021

Η προσαρμογή (adaptation) αποτελεί μια κρίσιμη ιδιότητα των επιχειρησιακών διαδικασιών (business processes) αφού επιτρέπει να τροποποιείται η λειτουργία τους ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν, έτσι ώστε να συνεχίζουν να επιτυγχάνουν τους στόχους τους. Όμως τόσο η διαπίστωση της ανάγκης για προσαρμογή όσο και η επιλογή των πιο κατάλληλων αλλά και η εφαρμογή των αντίστοιχων τροποποιήσεων, είναι θέματα που παρουσιάζουν ιδιαίτερες προκλήσεις.Στην παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζεται το πρόβλημα προσαρμογής διαδικασιών (businessprocess adaptation) με αξιοποίηση γεγονότων (events) από το περιβάλλον ή και το εσωτερικό των διαδικασιών. Ειδικότερα εστιάζει στην απόκτηση «επίγνωσης της κατάστασης» (situation awareness) των διαδικασιών, δηλαδή την «κατανόηση» των συνθηκών του περιβάλλοντος και των αιτίων τους, με βάση τα λαμβανόμενα γεγονότα. Στη συνέχεια η επίγνωση αυτή οδηγεί την επιλογή και κατόπιν εφαρμογή κατάλληλων προσαρμογών στις διαδικασίες που το χρειάζονται.Συγκεκριμένα, προτείνεται ένα πλαίσιο εργασίας το οποίο επιχειρεί να δώσει μια απ’ άκρο εις άκρο απάντηση στο ζήτημα αυτό. Εισάγονται και παρουσιάζονται τα Δίκτυα Κατάστασης – Ενέργειας(Situation–Action Networks) ως ένα νέο μεθοδολογικό εργαλείο για ανίχνευση των αναγκών προσαρμογής από γεγονότα, και επιλογή των καταλληλότερων από ένα σύνολο εναλλακτικών. Ακόμη προτείνεται η χρήση μιας νέας μεθόδου (FlexiBPMN2.0) βασισμένης στον Θεματοστρεφή προγραμματισμό (aspect-oriented programming) για εφαρμογή των προσαρμογών σε διαδικασίες αποτυπωμένες με χρήση της γλώσσας μοντελοποίηση διαδικασιών BPMN 2.Στο πλαίσιο της διατριβής πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική μελέτη στα γνωστικά πεδία της προσαρμογής διαδικασιών και εφαρμογών βασισμένων σε υπηρεσίες ιστού, στο πεδίο της επίγνωσης καταστάσεων καθώς της επεξεργασίας σύνθετων γεγονότων. Επίσης κατά περίπτωση εξετάστηκαν μέθοδοι και τεχνολογίες που θα μπορούσαν να παρέχουν απάντηση σε συγκεκριμένα ζητήματα που απασχόλησαν τη διατριβή.
Ο θεσμός της κατηγορούσας αρχής υπό συγκριτικό πρίσμα-όρια, δυνατότητες και προοπτικές στο σύγχρονο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι
Authors: Παπαδημητράκης Γεώργιος
Published: September 2021

Στο παρόν πόνημα γίνεται αναφορά στον θεσμό της Αγγλικής Εισαγγελίας υπό συγκριτικό πρίσμα. Στο πρώτο κεφάλαιο υπάρχει ιστορική αναδρομή του θεσμού, μια σύντομη περιγραφή του ποινικού δικονομικού συστήματος της Αγγλίας και στην συνέχεια ανάλυση του τρόπου οργάνωσης της Αγγλικής Εισαγγελίας. Βασικές αρχές που διέπουν τον τρόπο λειτουργίας της Αγγλικής Εισαγγελίας είναι η αρχή της σκοπιμότητας, η αρχή της κατ' αντιδικία διεξαγωγής της δίκης και η αρχή της ανεξαρτησίας κατά την άσκηση των καθηκόντων της. Οι δικονομικές δυνατότητες της Αγγλικής Εισαγγελίας είναι σημαντικές και εκτείνονται σε όλα τα δικονομικά στάδια. Η αρχή της σκοπιμότητας και η συμβιβαστική επίλυση των διαφορών δίνουν στην Εισαγγελία την δυνατότητα να χειρίζεται τις υποθέσεις με μεγάλη διακριτική ευχέρεια ενώ στα μειονεκτήματά της είναι η αδυναμία ελέγχου του έργου της αστυνομίας. Το δεύτερο κεφάλαιο της εργασίας είναι αφιερωμένο στην Ελληνική Εισαγγελία, αφού μετά την ιστορική αναδρομή , καταγράφονται οι θέσεις σε ζητήματα που έχουν και συνταγματική υφή. Ετσι σύμφωνα με τις βασικές θέσεις της θεωρίας και της νομολογίας οι Εισαγγελείς είναι δικαστικοί λειτουργοί, απολαμβάνουν εξωτερικής λειτουργικής ανεξαρτησίας αλλά και εσωτερικής , όταν ασκούν δικαιοδοτικά καθήκοντα. Οσον αφορά τις σύγχρονες προκλήσεις που αφορούν την Ελληνική Εισαγγελία, η καθυστέρηση στην απονομή της ποινικής δικαιοσύνης έχει στρέψει την συζήτηση στην εισαγωγή θεσμών που προέρχονται από το αγγλικό δίκαιο, όπως η αρχή της σκοπιμότητας και το plea bargaining. Κατά την άποψη του γράφοντος η αρχή της σκοπιμότητας μπορεί να εισαχθεί στην ελληνική έννομη τάξη χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, όμως το plea bargaining αλλοιώνει την φύση του ποινικού δικονομικού συστήματος και γι' αυτό θα ήταν προτιμητέο να μην επιλεγεί η σχετική πρόταση. Επίσης απαιτείται ένα πιο συνεκτικό νομοθετικό πλαίσιο για τους εναλλακτικούς τρόπους διαχείρισης των ποινικών υποθέσεων , ενώ θα πρέπει να ιδρυθεί και δικαστική αστυνομία. Τέλος , από την σύγκριση των δύο θεσμών προκύπτει ότι εξυπηρετούν τις ίδιες κοινωνικές ανάγκες, όμως ο τρόπος λειτουργίας τους και οι αρχές του έχουν διαμορφωθεί μέσα σε διαφορετικά ιστορικά και ιδεολογικά πλαίσια, γι' αυτό και παρουσιάζουν τις διαφορές που αναφέρονται στο παρόν πόνημα.
Ανάπτυξη δυναμικού συστήματος λήψης και επεξεργασίας ψηφιακής εικόνας οπτικού αισθητήρα για τον προσδιορισμό σε πραγματικό χρόνο των φωτομετρικών χαρακτηριστικών συστημάτων φωτισμού οδών και σηράγγων
Authors: Μπουρούσης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή αφορά στην ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου συστήματος μέτρησης λαμπρότητας οδοστρώματος και αξιολόγησης του συστήματος φωτισμού οδών και οδικών σηράγγων σε πραγματικό χρόνο. Το σύστημα έχει σχεδιασθεί ώστε να εγκαθίσταται επί κινουμένου οχήματος με στόχο την αποφυγή όχλησης της κυκλοφορίας των οχημάτων και την ελαχιστοποίηση του απαιτούμενου χρόνου εκτέλεσης των μετρήσεων.Σύμφωνα με τα ισχύοντα πρότυπα, τα οποία αφορούν τις μετρήσεις φωτισμού σε οδούς και σήραγγες, η αξιολόγηση των επιτευχθέντων επιπέδων φωτισμού καθίσταται αναγκαία για λόγους ασφαλείας και θα πρέπει να επαναλαμβάνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής της εγκατάστασης. Αυτό ενισχύεται και από την ανάγκη για την ορθολογική χρήση της ενέργειας στις ιδιαίτερα ενεργοβόρες εγκαταστάσεις φωτισμού οδών και σηράγγων.Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείται για τις εν λόγω μετρήσεις παρουσιάζει σημαντικά προβλήματα στο χρόνο ολοκλήρωσης των μετρήσεων, την προετοιμασία του πεδίου και την μετέπειτα επεξεργασία. Ακόμη και τα σύγχρονα συστήματα που χρησιμοποιούν ψηφιακούς οπτικούς αισθητήρες είναι σχεδιασμένα, κυρίως, για εργαστηριακές μετρήσεις περιορίζοντας τη χρηστικότητά τους σε εξωτερικά πεδία δοκιμών και μετρήσεων. Σε κάθε περίπτωση, οι μετρήσεις σε οδούς και σήραγγες επιβάλλουν μερική ή ολική διακοπή της κυκλοφορίας των οχημάτων, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο την οδική ασφάλεια και αυξάνει την πολυπλοκότητα του όλου εγχειρήματος.Το σύστημα μέτρησης λαμπρότητας οδοστρώματος που αναπτύχθηκε βασίζεται στην τεχνολογία των ψηφιακών οπτικών αισθητήρων - CCD - και σε εξειδικευμένες τεχνικές επεξεργασίας εικόνας. Ο εξοπλισμός εγκαθίσταται σε όχημα, οι μετρήσεις εκτελούνται καθώς το όχημα κινείται, ενώ τα αποτελέσματα των μετρήσεων δύναται να εξαχθούν και σε πραγματικό χρόνο. Η ανάπτυξη του συστήματος αφορά στο σχεδιασμό και την υλοποίηση τόσο των συσκευών όσο και των αλγορίθμων λογισμικού για το σκοπό της εκτέλεσης δυναμικών μετρήσεων φωτισμού σε οδούς και σήραγγες. Αναπτύχθηκαν ειδικές διατάξεις βαθμονόμησης και δοκιμών των επιμέρους υπο-συστημάτων. Παράλληλα σχεδιάσθηκαν και περιγράφονται οι αντίστοιχες μεθοδολογίες μετρήσεων για κάθε τύπο μέτρησης. Στο κείμενο περιλαμβάνεται, επίσης, παρουσίαση αναλυτικών αποτελεσμάτων δοκιμών του συστήματος σε πραγματικές συνθήκες λειτουργίας μέσω μετρήσεων σε σήραγγες και τμήματα ανοικτής οδοποιίας.
Ανάπτυξη και βελτιστοποίηση αλγορίθμων για τον σχεδιασμό συγκοινωνιακών έργων
Authors: Καλιαμπέτσος Γεώργιος
Published: September 2021

Η ανάπτυξη και βελτιστοποίηση αλγορίθμων για τον σχεδιασμό συγκοινωνιακών έργων δεν απαιτεί απλώς την εφαρμογή της θεωρίας και τη «μετάφραση» των σχετικών μαθηματικών τύπων σε κώδικα. Είναι απαραίτητο να δούμε με άλλο μάτι την ίδια τη θεωρία και να σκεφτούμε άλλους τύπους υπολογισμού. Συχνά οι αλγόριθμοι και οι απαιτήσεις ακρίβειας στην εφαρμογή τους οδηγούν σε μια νέα ανάγνωση της θεωρίας. Στη συγκεκριμένη εργασία αναλύονται ζητήματα από δύο ενότητες σημαντικές για τον σχεδιασμό και την κατασκευή συγκοινωνιακών έργων. Πιο συγκεκριμένα γίνεται: η μελέτη των καμπυλών συναρμογής και η μελέτη της συνισταμένης κλίσης του οδοστρώματος ως εργαλείου ελέγχου της απορροής των ομβρίων. Στο πνεύμα που προαναφέρθηκε, σε αρκετά από τα ζητήματα των δύο αυτών ενοτήτων, έγινε εκτεταμένη έρευνα για την εφαρμογή σε αλγορίθμους. Στην πρώτη ενότητα γίνεται ανάλυση και συγκριτική παρουσίαση των πιο συχνά χρησιμοποιούμενων, στην οδοποιία και στη σιδηροδρομική, καμπυλών συναρμογής. Συγκεκριμένα για τη συναρμογή ευθείας και κυκλικού τόξου, συγκρίνονται η κλωθοειδής με τρεις μορφές της κυβικής παραβολής και με μια νέα καμπύλη συναρμογής, η οποία ονομάστηκε Συμμετρικά Προβαλλόμενη Καμπύλη Συναρμογής (SPTC). Περιγράφεται ο τρόπος υπολογισμού των σχετικών μεγεθών, δίνονται πίνακες για την κατανόηση των διαφορών τους και την οριοθέτηση των περιοχών χρησιμοποίησής τους. Επίσης παρουσιάζονται τα πλεονεκτήματα της νέας καμπύλης και ιδιαίτερα η συμμετρία που τη χαρακτηρίζει, η οποία απλοποιεί τον έλεγχο της χάραξης. Όλες οι παραπάνω καμπύλες αξιολογούνται ως προς τη δυνατότητα χρήσης τους για τη συναρμογή ομόρροπων διαδοχικών κυκλικών τόξων με διαφορετικές ακτίνες. Επιπλέον, περιγράφεται αναλυτικά η ωοειδής καμπύλη και εισάγεται τρόπος απευθείας υπολογισμού της παραμέτρου της, για δεδομένη γεωμετρία και παρουσιάζεται μέθοδος υπολογισμού της χάραξης σε πραγματικό χρόνο. Στη δεύτερη ενότητα γίνεται διερεύνηση των τιμών που παίρνει η συνισταμένη κλίση σε κρίσιμες περιοχές του οδοστρώματος. Αυτή υπολογίζεται αναλυτικά για όλο το πλάτος του δρόμου και όχι σαν μια λοξή κλίση ανά χιλιομετρική θέση. Υπολογίζεται το σημείο μηδενισμού της, που μπορεί να βρίσκεται εντός ή εκτός του εξωτερικού ρεύματος του οδοστρώματος. Όπως αποδεικνύεται, αυτό αποτελεί κέντρο κυκλικών ή ελλειπτικών περιοχών οι οποίες περικλείουν τα σημεία της επιφάνειας του οδοστρώματος που χαρακτηρίζονται από μία μέγιστη τιμή της συνισταμένης κλίσης. Οι αλγόριθμοι εμφανίζονται σε μορφή κώδικα Visual Basic for Applications (VBA), άμεσα χρησιμοποιήσιμοι σε Excel. Οι πίνακες της διατριβής έγιναν χρησιμοποιώντας τις σχετικές συναρτήσεις που υπάρχουν στο παράρτημα. Έτσι μπορούν να ελέγχονται εύκολα αλλά και να χρησιμοποιούνται-επεκτείνονται για περαιτέρω έρευνα.
Μελέτη των επιδράσεων της μεθόδου της νευροεξελεγκτικής αγωγής (NDT) στην κινητικότητα των παιδιών με εγκεφαλική παράλυση και ενηλίκων με νευρολογικές διαταραχές
Authors: Μπέσιος Θωμάς
Published: September 2021

Σκοπός της έρευνας ήταν να μελετηθεί η αποτελεσματικότητα της μεθόδου NDT (Bobath) σε παιδιά και άτομα με νευρολογικές διαταραχές. Στην έρευνα πήραν μέρος 20 παιδιά με εγκεφαλική παράλυση (7 με τετραπληγία, 6 με διπληγία και 7 με ημιπληγία) και 20 ενήλικες (11 άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας και 9 άτομα με ημιπληγία μετά από Α.Ε.Ε.). Ελέγχθηκε και προσδιορίστηκε η αξιοπιστία των μεταφρασμένων στα ελληνικά τεστ PEDI, GMFM και TUG σε παιδιά με εγκεφαλική παράλυση και των τεστ BBS, TMT,TUG και MAS σε άτομα με νευρολογικές διαταραχές. Για τη συλλογή των δεδομένων της αξιοπιστίας των τεστ διεξήχθησαν οι μετρήσεις σε δύο ημέρες. H πρώτη (Τ1) και η δεύτερη μέτρηση (Τ2), που εφαρμόστηκε μια μέρα μετά, πραγματοποιήθηκαν κάτω από τις ίδιες συνθήκες. Ενώ για την αποτελεσματικότητα της NDT τα άτομα παρακολούθησαν πρόγραμμα 8 εβδομάδων και έγιναν 3 μετρήσεις, μια στην αρχή, μία στο τέλος και μία ένα μήνα μετά το τέλος της παρέμβασης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα τεστ διαθέτουν μεγάλη αξιοπιστία, εύρημα που έρχεται σε απόλυτη συμφωνία με τη διεθνή βιβλιογραφία. Συγκεκριμένα για τα τεστ GMFM, PEDI, TUG, BBS και TMT το ICC > 0,936 ενώ για τη MAS ήταν K=0.502 (p<.001). Στα παιδιά η παρέμβαση NDT έδειξε, ότι βελτίωσαν σημαντικά τις επιδόσεις τους στην κλίμακα GMFM-88 και TUG μεταξύ (Τ1) και (Τ3) μέτρησης και διατήρησαν αυτή ένα μήνα μετά (Τ4) (F2,36=69,778, p<.001), ενώ στο PEDI δεν είχε καμία στατιστικά σημαντική επίδραση (F2,36=0,844, p=.438). Στα άτομα με νευρολογικές διαταραχές η NDT βελτίωσε σημαντικά τις επιδόσεις τους στα τεστ BBS και TINETTI μεταξύ (Τ1) και (Τ3) μέτρησης, ενώ στα τεστ TUG και MAS δεν διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές (p<.05). Συμπερασματικά υπήρξε ισχυρή αξιοπιστία για όλα τα τεστ: PEDI, GMFM, TUG, BBS, TMT και MAS (p < .05). Επιπλέον, η αποτελεσματικότητα της μεθόδου NDT-Bobath στη βελτίωση της κινητικότητας των παιδιών και ενηλίκων, επιβεβαιώθηκε για ορισμένες μόνο δοκιμασίες αξιολόγησης σε παιδιά με εγκεφαλική παράλυση (GMFM και TUG) και σε άτομα με νευρολογικές διαταραχές (TMT και BBS). Αντίθετα, δεν βρέθηκαν σημαντικές επιδράσεις της μεθόδου σε άλλες δοκιμασίες αξιολόγησης της κινητικότητας. Κατά συνέπεια δεν μπορεί να δοθεί σαφής απάντηση στο ερώτημα περί της καθολικής θετικής συνεισφοράς της μεθόδου NDT-Bobath στην βελτίωση της κινητικότητας παιδιών με εγκεφαλική παράλυση και ατόμων με νευρολογικές διαταραχές.
Συμβολή στην τοπογραφία της βόρειας κλιτύος της Ακροπόλεως και της ευρύτερης περιοχής
Authors: Κρουστάλης Ευάγγελος
Published: September 2021

Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η ιστορική τοπογραφία της βόρειας κλιτύος της Ακροπόλεως και μιας ευρύτερης περιοχής, που φτάνει έως τις βόρειες όχθες του Ηριδανού (περίπου σημερινή οδός Κολοκοτρώνη), από τους αρχαϊκούς χρόνους έως την επαύριον της καταστροφής της πόλης από τους Ερούλους. Η περιοχή αυτή είχε κεντρική θέση στο άστυ των Αθηνών, αλλά τη μελέτη της καθιστά δύσκολη η κατάτμηση και μεγάλη διασπορά της αρχαιολογικής πληροφορίας. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού ελέγχθηκε και αποδελτιώθηκε μεγάλος αριθμός παλαιών και νέων δημοσιευμάτων και καταρτίστηκε κατάλογος 207 ανεσκαμμένων θέσεων και 1100 περ. κινητών ευρημάτων (τόμος Β΄). Η αποτύπωση των στοιχείων αυτών σε 34 χάρτες επέτρεψε την πραγματοποίηση συσχετισμών ανάμεσα σε φαινομενικά ασύνδετα ευρήματα. Το κύριο μέρος της διατριβής (τόμος Α΄) απαρτίζεται από πέντε συνθετικά κεφάλαια. Αφού σκιαγραφούνται οι κυριότεροι σταθμοί της παλαιότερης έρευνας (κεφ. Ι), εξετάζονται οι τρόποι με τους οποίους διάφοροι περιβαλλοντικοί παράγοντες σε συνδυασμό με την ανθρώπινη δραστηριότητα συνέβαλαν στη διαμόρφωση της γεωμορφολογίας της περιοχής (κεφ. ΙΙ). Στο τρίτο κεφάλαιο ερευνώνται σε βάθος διάφορα ειδικά ζητήματα, ανάμεσα στα οποία η ταυτότητα του Διογενείου και η σχέση του με το Πτολεμαίον (κεφ. ΙΙΙ.1), εξετάζονται μνημεία και άλλοι χώροι με κεντρική θέση στην πολιτική και τη διοίκηση των Αρχαίων Αθηνών, όπως το Πρυτανείον, η ἀρχαία ἀγορὰ και τα ελληνιστικά δικαστήρια (ΙΙΙ.2), διάφορα ιερά και άλλοι χώροι λατρείας (ΙΙΙ.3· τέμενος Αγλαύρου, Ανάκειον, Θησείον, ιερόν Ήρωος Ιατρού, Ζευς Τέλειος, Ολύμπιος Ζευς, Απόλλων Αγυιεύς και Κυβέλη), οι οικιστικές ζώνες (ΙΙΙ.4), τα λείψανα εργαστηρίων και καταστημάτων (ΙΙΙ.5) και τα υδραυλικά έργα (ΙΙΙ.6). Ένας παράγοντας που συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση της αρχαιολογικής φυσιογνωμίας της περιοχής αποτέλεσε η κατασκευή του υστερορρωμαϊκού οχυρωματικού περιβόλου στον προχωρημένο 3ο αι. μ.Χ. Οι λίθοι που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του προήλθαν στο σύνολό τους από παλαιότερα μνημεία, που βρίσκονταν σε μεγαλύτερη ή μικρότερη απόσταση από το τείχος. Όταν ο περίβολος έχασε την αμυντική του λειτουργία, τμήματά του λιθολογήθηκαν και το υλικό του διεσπάρη στην ευρύτερη περιοχή. Στο τέταρτο κεφάλαιο γίνεται απόπειρα να μελετηθεί συστηματικά το φαινόμενο αυτό και να προσδιοριστεί πόσοι και ποιοι ενεπίγραφοι λίθοι είχαν ενσωματωθεί στην οχύρωση, ποιες υπήρξαν οι κύριες πηγές τους και πώς επιμερίζονται αυτοί στο τείχος. Στο πέμπτο και τελευταίο κεφάλαιο γίνεται σύνθεση των τοπογραφικών δεδομένων κατά εποχές και σκιαγραφείται η πολεοδομική εξέλιξη της περιοχής από τους αρχαϊκούς χρόνους έως την αρχή της υστερορρωμαϊκής περιόδου.
Συμβολή λοιμοτοξικών παραγόντων του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού στην ενεργοποίηση παραγόντων που ρυθμίζουν τη δομή της εξωκυττάριας ύλης
Authors: Σουγλέρη Ιωάννα
Published: September 2021

Μετά τη προσκόλληση του Helicobacter pylori (H. pylori) στα γαστρικά επιθηλιακά κύτταρα, η πρωτεΐνη CagA μεταφέρεται ενδοκυτταρικά στα γαστρικά επιθηλιακά κύτταρα και ακολουθεί η διαδοχική της φωσφορυλίωση σε κατάλοιπα τυροσίνης πολλαπλών μοτίβων EPIYA. Η φωσφορυλίωση των μοτίβων συντελεί στην απορρύθμιση της κυτταρικής πολικότητας των επιθηλιακών κυττάρων, καθώς και στην απόκτηση ενός φαινότυπου διασποράς και επιμήκυνσης, ο οποίος προσομοιάζει στην επιθηλιακή προς μεσεγχυματική μετατροπή (EMT). Η στρωμελυσίνη-1/ιστική μεταλλοπρωτεϊνάση-3 (MMP-3) έχει δειχθεί ότι επάγει μια ακολουθία μοριακών μεταβολών οι οποίες οδηγούν στην EMT και στη καρκινογένεση των επιθηλιακών κυττάρων. Για να προσδιορίσουμε το ρόλο της πρωτεΐνης CagA κατά την επαγωγή της MMP-3 χρησιμοποιήσαμε ένα πειραματικό σύστημα, όπου μολύνθηκαν γαστρικές επιθηλιακές σειρές με ποικίλα στελέχη του H. pylori. Πιο συγκεκριμένα, χρησιμοποιήσαμε ισογενή μεταλλαγμένα στελέχη, τα οποία εξέφραζαν τη πρωτεΐνη CagA με μεταβαλόμενο αριθμό λειτουργικών θέσεων φωσφορυλίωσης EPIYA, καθώς επίσης και τα αντίστοιχα μη λειτουργικά στελέχη όσον αφορά την φωσφορυλίωση, με αντικατάσταση της τυροσίνης με φαινυλαλανίνη (EPIFA). Επιπλέον χρησιμοποιήθηκαν στελέχη που δεν εξέφραζαν τη πρωτεΐνη CagA (cagA-KO),καθώς και στελέχη που δε μπορούσαν να τη μεταφέρουν εντός των κυττάρων, λόγω δυσλειτουργίας του εκκριτικού συστήματος μεταφοράς τύπου-4 (cagEKO). Παρατηρήθηκε, με χρήση της μεθόδου RT-qPCR, αύξηση στη μεταγραφική ενεργοποίηση της MMP-3, στα κύτταρα που είχαν μολυνθεί με στελέχη που διέθεταν περισσότερες από δύο λειτουργικές θέσεις φωσφορυλίωσης EPIYA στη πρωτεΐνη CagA. Κατ’ αναλογία, η έκφραση της MMP-3 σε ολικά κυτταρολύματα και στα αντίστοιχα υπερκείμενα κυτταροκαλλιεργειών συσχετίσθηκε με την έκφραση της πρωτεΐνης CagA, καθώς και την ενδοκυττάρια ενσωμάτωση και φωσφορυλίωση της. Παρατηρήθηκε επίσης αυξημένη καζεϊνολυτική και ζελατινολυτική δραστηριότητα στα υπερκείμενα των κυττάρων, με χρήση ενζυμογραφίας, η οποία φάνηκε να εξαρτάται από τη φωσφορυλίωση της CagA στις θέσεις φωσφορυλίωσης EPIYA. Σημαντική αύξηση παρατηρήθηκε, επίσης, στη μεταγραφική ενεργοποίηση των μεσεγχυματικών δεικτών βιμεντίνη, Snai1 και ZEB1, καθώς επίσης και του δείκτη βλαστικότητας CD44, μόνο στη περίπτωση όπου τα κύτταρα είχαν μολυνθεί με CagA-θετικά στελέχη με λειτουργικές θέσεις φωσφορυλίωσης EPIYA. Τέλος, παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση στη μεταγραφική ενεργοποίηση της MMP-9, η οποία έχει δειχθεί ότι συμμετέχει στη διαδικασία ΕΜΤ και αποδείχθηκε ότι εξαρτάται από τη φωσφορυλίωση της πρωτεΐνης CagA στις θέσεις φωσφορυλίωσης EPIYA. Τα αποτελέσματα μας καταδεικνύουν ότι η πρωτεΐνη CagA ενέχεται στη διαδικασία επαγωγής της ΕΜΤ, μέσω της επαγωγής έκφρασης MMP-3, αλλά και κομβικών μεσεγχυματικών δεικτών της EMT, με μηχανισμό που φαίνεται να εξαρτάται από την ενδοκυτταρική μεταφορά της πρωτεΐνης CagA εντός των γαστρικών επιθηλιακών κυττάρων και την ενδοκυτταρική φωσφορυλίωση της CagA στις λειτουργικές θέσεις EPIYA.
Η εικόνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε Άραβες ιστορικούς της πρώιμης και μέσης περιόδου
Authors: Ζαμπάκη Θεοδώρα
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί η παρουσίαση της εικόνας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όπως αναπαρίσταται στις «οικουμενικές» ιστορίες των Αράβων ιστορικών από τον 2ο Εγίρας / 8ο μ.Χ. αιώνα ως τον 5ο Εγίρας / 11ο μ.Χ. αιώνα. Αρχικά, περιγράφω το ιστοριογραφικό πλαίσιο μέσα στο οποίο γράφτηκαν τα υπό εξέταση αραβικά ιστορικά κείμενα, τα χαρακτηριστικά και ο σκοπός τους. Ακολούθως, συγκρίνονται μεταξύ τους οι διηγήσεις για τον Μέγα Αλέξανδρο και αναλύονται από ιστορικο-φιλολογική άποψη με στόχο να εντοπιστούν ομοιότητες και διαφορές στα κείμενα των Αράβων ιστορικών. Έπειτα, οι ίδιες αραβικές διηγήσεις εξετάζονται συγκριτικά με τις διασκευές και τις αρχαίες μεταφράσεις του μυθιστορήματος του Ψευδο-Καλλισθένη με στόχο να εντοπιστούν συγκεκριμένες συγγένειες ή αποκλίσεις. Η συγκριτική και ιστορικο-φιλολογική ανάλυση επεκτείνεται και στις επιστολές που απαντούν στα κείμενα των Αράβων ιστορικών. Ακολουθεί συζήτηση και διερεύνηση των πιθανών πηγών από τις οποίες άντλησαν τις πληροφορίες τους οι άραβες ιστοριογράφοι για να παρουσιάσουν στους αναγνώστες τους τον Μέγα Αλέξανδρο. Τέλος, με βάση την ανωτέρω διερεύνηση, συνοψίζονται τα συμπεράσματα και παρουσιάζεται η εικόνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε καθέναν από τους ιστοριογράφους που εξετάσαμε.Η εικόνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου που φιλοτεχνείται από τους άραβες ιστοριογράφους βασίζεται σευλικό που προέρχεται από ποικίλες πηγές, όπως αποσπάσματα από χαμένες αραβικές μεταφράσεις του έργου του Ψευδο-Καλλισθένη Βίος Αλεξάνδρου του Μακεδόνος και Πράξεις, διηγήσεις μεταφρασμένες στα Αραβικά από τη μεσαιωνική περσική (pahlavī) και συριακή παράδοση, διδάγματα από σοφιολογικά κείμενα, καθώς και θρυλικές ιστορίες και σχόλια στα εδάφια του Κορανίου για την ταυτότητα του ‘Δίκερου’. Οι διαφορές και οι ομοιότητες στις διηγήσεις των αράβων ιστοριογράφων αντανακλούν την ποικιλία των πηγών τους αλλά και τους στόχους του κάθε συγγραφέα. Η προσωπικότητα και τα κατορθώματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήγειραν θαυμασμό. Οι περισσότεροι από τους Άραβες ιστορικούς παρουσιάζουν τον Αλέξανδρο ως μεγαλοφυή και ανίκητο στρατηλάτη, μεγάλο και οξυδερκή πολιτικό ηγέτη, σοφό βασιλιά, αναζητητή της σοφίας και της γνώσης, ιδρυτή πόλεων και ενίοτε απεσταλμένο του Θεού. Επίσης, κάποτε περσοποιείται, αφού παρουσιάζεται ως υιός του Δαρείου, και άλλοτε εξισλαμίζεται, αφού παρουσιάζεται ως πιστός στον ένα Θεό και απεσταλμένος Του που κατακτά τον κόσμο προς δόξαν του ενός Θεού. Τονίζοντας αυτά τα χαρακτηριστικά, οι συγκεκριμένοι ιστορικοί τον παρουσιάζουν ως παράδειγμα προς μίμηση. Σε γενικές γραμμές, ο Μέγας Αλέξανδρος που είχε αφήσει τα ίχνη του στους λαούς της ανατολής, είναι και για τους Άραβες μια σπουδαία και ξεχωριστή φυσιογνωμία, ένας ακούραστος πολεμιστής, κοσμοκράτορας και πρότυπο μεγάλου πολιτικού ηγέτη.
Κλινική μελέτη της μη αλκοολικής στεατοηπατίτιδας
Authors: Αρβανίτη Βασιλική
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η μη αλκοολική νόσος του ήπατος είναι η συχνότερη νόσος του ήπατος στο δυτικό πληθυσμό λόγω των αυξημένων ποσοστών παχυσαρκίας. Σχετίζεται με αυξημένη νοσηρότητα διότι συνυπάρχει με σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ, και καρδιαγγειακές παθήσεις. Είναι ασυμπτωματική νόσος έχει ευρύ φάσμα ιστολογικών αλλοιώσεων που κυμαίνεται από την απλή στεάτωση, τη στεατοηπατίτιδα και μπορεί να εξελιχθεί σε κίρρωση του ήπατος ή και ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Ενώ η απλή στεάτωση είναι μια μη εξελικτική διαδικασία, η μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα μπορεί να εξελιχθεί σε κίρρωση του ήπατος και ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα. Υπολογίζεται πως το 20-30% του δυτικού πληθυσμού έχουν μη αλκοολική νόσο του ήπατος ενώ στεατοηπατίτιδα έχει το 2-3% με Σκοπός της μελέτης μας: Να ερευνήσουμε τα επίπεδα αντιπονεκτίνης σε ένα πληθυσμό ασθενών με μη αλκοολική νόσο του ήπατος, να δούμε εάν υπάρχουν διαφορές στα επίπεδα αντιπονεκτίνης σε ασθενείς με διαφορετικό τύπο μη αλκοολικής λιπώδους νόσου και να διερευνήσουμε τη συσχέτιση μεταξύ επιπέδων αντιπονεκτίνης και στεάτωσης, νεκροφλεγμονώδους δραστηριότητας και ίνωσης σε αυτούς τους ασθενείς. Υλικό και μέθοδος: 43 ασθενείς με αυξημένα ηπατικά ένζυμα και ιστολογικά μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος και 38 ασθενείς με φυσιολογικά ένζυμα και απεικονιστικά λιπώδες ήπαρ συμμετείχαν στη μελέτη μας. Οι ασθενείς με ιστολογικά μη αλκοολική λιπώδη νόσο χωρίστηκαν σε δύο κατηγορίες: 25 ασθενείς με μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα και 18 ασθενείς με απλή στεάτωση. Μετρήθηκαν τα επίπεδα αντιπονεκτίνης ορού με ELISA καθώς και ο δείκτης μάζας σώματος, τα επίπεδα γλυκόζης νηστείας, ολική και HDL χοληστερόλη, τριγλυκερίδια και η αντίσταση στην ινσουλίνη. Αποτελέσματα : Οι ομάδες δεν είχαν διαφορές όσον αφορά την ηλικία, τον δείκτη μάζας σώματος, την περιφέρεια μέσης, και την αντίσταση στην ινσουλίνη. Οι ασθενείς με επιβεβαιωμένη ιστολογικά στεατοηπατίτιδα είχαν στατιστικά χαμηλότερα επίπεδα αντιπονεκτίνης ορού σε σχέση με ασθενείς με στεάτωση και παθολογικά ένζυμα (6.6±4.7 μg/ml vs 10.8±5.6 μg/ml, p=0.01) και σε σχέση με ασθενείς με φυσιολογική ηπατική βιοχημεία (6.6±4.7 μg/ml vs 9.2±4.8 μg/ml, p=0.01). Δε διαπιστώθηκε συσχέτιση των επιπέδων αντιπονεκτίνης με το βαθμό της ίνωσης και της στεάτωσης, καθώς και με το δείκτη μάζας σώματος, τα επίπεδα τρανσαμινασών και την αντίσταση στην ινσουλίνη. Συμπέρασμα: Μόνο οι ασθενείς με μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα έχουν χαμηλότερα επίπεδα αντιπονεκτίνης ορού σε σχέση με ασθενείς με απλή στεάτωση. Τα επίπεδα αντιπονεκτινης δε συσχετίστηκαν με το βαθμό της στεάτωσης και της ίνωσης.
Parallel query processing for cloud computing environments
Authors: Μομανι Ζαιντ
Published: September 2021

Μαζικά σύνολα δεδομένων με πρωτοφανείς διαστάσεις εμφανίζονται πρόσφατα σε πολλούς τομείς. Αυτά τα σύνολα δεδομένων απαιτούν ειδικά εργαλεία ώστε να αναλύονται αποτελεσματικά και να εξάγονται χρήσιμες πληροφορίες από αυτά. Για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων έχουν δημιουργηθεί παράλληλα εργαλεία κατάλληλα για μαζικά δεδομένα. Το σημαντικότερο είναι να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση ώστε να μπορούμε να παραλληλίσουμε διεργασίες στον βέλτιστο δυνατό βαθμό. Εν αντιστοιχία,ο σκοπός αυτής της διατριβής είναι να παράσχει μια μέθοδο απάντησης επερωτήσεων χρησιμοποιώντας ένα μόνο γύρο της τεχνικής του MapReduce. Αυτό επιτυγχάνεται δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στα δεδομένα εισόδου,δηλαδή σε δυαδικές ή «παχιές» σχέσεις δεδομένων . Yλοποιούμε έναν αλγόριθμο πολλαπλών συζεύξεων (“multiway join”) στους δύο αυτούς τύπους εισόδων και πραγματοποιούμε συγκρίσεις, όπου διαπιστώνουμε ότι οι «παχιές» σχέσεις δεδομένων επιτυγχάνουν καλύτερο χρόνο επεξεργασίας λόγω της φύσης αυτών των συνόλων δεδομένων. Η περίπτωση των "παχιών"σχέσεων δεδομένων, εξετάζεται στο πλαίσιο της ενοποίησης δεδομένων,συγκεκριμένα προτείνεται μια εφαρμογή για τη διασταύρωση των πληροφοριών στις πηγές των πολλαπλών δεδομένων, όταν υπάρχουν αντικρουόμενες πληροφορίες. Η περίπτωση των δυαδικών σχέσεων δεδομένων μελετάται επίσης σε σχέση με τα σύνολα δεδομένων RDF, τα οποία αποτελούν μια σημαντική εφαρμογή στον τομέα της διαχείρισης των σημασιολογικών δεδομένων ιστού και επιτυγχάνουμε σημαντική αύξηση στην ταχύτητα της επεξεργασίας επερωτημάτων.
Διερεύνηση των απόψεων και της ετοιμότητας του νοσηλευτικού προσωπικού σχετικά με την εφαρμογή της νοσηλευτικής πρακτικής βασισμένης σε ενδείξεις
Authors: Πατελάρου Αθηνά
Published: September 2021

Εισαγωγή: Ο ρόλος της νοσηλευτικής πρακτικής βασισμένης σε ενδείξεις (ΝΠΒΕ)στον τομέα της υγείας θεωρείται ιδιάζουσας σημασίας, καθώς επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα παρεχόμενης φροντίδας και κατ’ επέκταση, την έκβαση υγείας των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μετάφραση και στάθμιση του ερωτηματολογίου “Evidence-Based Practice Readiness Survey (EBPRS)” στην ελληνική γλώσσα και η διερεύνηση της ετοιμότητας του νοσηλευτικού προσωπικού για την εφαρμογή της τεκμηριωμένης πρακτικής.Υλικό – Μέθοδος: 477 νοσηλευτές από πέντε ελληνικά δημόσια νοσοκομεία αποτέλεσαν το δείγμα της μελέτης αυτής. Για τις υπολογιστικές ανάγκες της ανάλυσης χρησιμοποιήθηκαν τα λογισμικά SPSS 20 και STATA 12, ενώ το p <0,05 θεωρήθηκε ως το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας. Διεξήχθη έλεγχος των ψυχομετρικών ιδιοτήτων της κλίμακας και υπολογίστηκε ο δείκτης αξιοπιστίαςCronbach’s alpha. Κατ’επέκταση, χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές περιγραφικής στατιστικής, πολυμεταβλητής ανάλυσης δεδομένων, μοντέλα δομικών εξισώσεων και πολυεπίπεδα ή ιεραρχικά γραμμικά μοντέλα.Αποτελέσματα: Η εσωτερική συνοχή του ερωτηματολογίου ήταν αρκετά υψηλή,δεδομένου ότι ο δείκτης Cronbach's alpha υπολογίστηκε ίσος με 0,85. Από την στατιστική ανάλυση προέκυψε ένα μοντέλο τεσσάρων παραγόντων με αρκετά καλούς δείκτες προσαρμογής. Σύμφωνα λοιπόν με τα αποτελέσματα προκύπτει ότι υπάρχει στατιστικώς σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ του συνολικού σκορ που εκφράζει την ετοιμότητα των νοσηλευτών με τους παράγοντες «Ανάγκη για πληροφόρηση»,«Γνώσεις των νοσηλευτών σχετικά με την ΝΠΒΕ», «Στάσεις και απόψεις των νοσηλευτών για την ΝΠΒΕ» και «Οργανωτική Κουλτούρα». Σύμφωνα με το εύρημα οι νοσηλευτές με θετική στάση και άποψη σχετικά με τη ΝΠΒΕ έχουν μεγαλύτερη ανάγκη για πληροφόρηση στο πεδίο αυτό καθώς είναι και περισσότερο ενημερωμένοι σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα. Αξιοσημείωτη είναι η επίδραση που έχει η οργανωτική κουλτούρα του νοσοκομείου και του χώρου εργασίας γενικότερα στις στάσεις και τις απόψεις των νοσηλευτών για ΝΠΒΕ συνολικά.Συμπεράσματα: Η ελληνική εκδοχή του ερωτηματολογίου αποτελεί αξιόπιστο εργαλείο για τη διερεύνηση της ετοιμότητας του νοσηλευτικού προσωπικού ως προς την εφαρμογή της ΝΠΒΕ, ενώ χρήσιμα συμπεράσματα μπορούν να εξαχθούν για τις ανάγκες που πρέπει να καλυφθούν σε ατομικό και οργανικό επίπεδο στοχεύοντας στην αποτελεσματική εφαρμογή της ΝΠΒΕ.
Πολιτική οικονομία διεθνούς εμπορίου
Authors: Παρασκευοπούλου Χριστίνα
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι να συμβάλλει θεωρητικά και εμπειρικά στον επιστημονικό διάλογο σχετικά με το εάν ισχύει το απόλυτο ή το συγκριτικό πλεονέκτημα, ως ρυθμιστική αρχή του διεθνούς εμπορίου. Για αυτόν τον λόγο προσπαθεί συνοπτικά να εντάξει μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ανάλυσης, έννοιες που σχετίζονται με την Εργασιακή Θεωρία της Αξίας, τις Θεωρίες του Ανταγωνισμού και, τέλος, τις Θεωρίες του Εμπορίου. Τα ερευνητικά ερωτήματα που θέτει η διατριβή επικεντρώνονται στην εμπειρική διερεύνηση του ‘Παράδοξου του Leontief’ και της Άνισης Ανταλλαγής όπως αυτή παρατηρείται μέσα από τις μεταβιβάσεις αξίας. Η εμπειρική τεκμηρίωση των ερευνητικών ερωτημάτων προκύπτει μέσα από τη μέθοδο της κάθετης ολοκλήρωσης και την ανάλυση των Πινάκων Εισροών Εκροών. Τα συμπεράσματα της έρευνας συνηγορούν υπέρ του απόλυτου πλεονεκτήματος ως ρυθμιστικής αρχής του διεθνούς εμπορίου. Ειδικότερα, τα αποτελέσματα αναφορικά με την Άνιση Ανταλλαγή υποδηλώνουν ότι καθοριστικός παράγοντας για τις μεταβιβάσεις αξίας είναι ο κοινωνικά αναγκαίος χρόνος εργασίας που απαιτείται για την παραγωγή ενός εμπορεύματος. Η εμπειρική διερεύνηση αφορά το διμερές εμπόριο μεταξύ Ελλάδας -Γερμανίας στην περίοδο 1995-2011. Επίσης, τα εμπειρικά αποτελέσματα επιβεβαιώνουν τη διαχρονική ισχύ του ‘Παράδοξου του Leontief’ στις ΗΠΑ για την περίοδο 1997-2012 με αποτέλεσμα να τίθεται υπό αμφισβήτηση η αρχή που διέπει τις σύγχρονες θεωρίες εμπορίου σχετικά με την αφθονία των παραγωγικών συντελεστών.
Σύγκριση τικαγκρελόρης με πρασουγρέλη σε οξέα στεφανιαία σύνδρομα
Authors: Γαλάτη Αναστασία
Published: September 2021

Εισαγωγή: H αναστολή της συσσώρευσης των αιμοπεταλίων με την χορήγηση διπλής αντιαιμοπεταλιακής αγωγής είναι ουσιώδης φαρμακευτικός χειρισμός σε ασθενείς που υποβάλλονται σε εμφύτευση ενδοστεφανιαίας πρόθεσης. Όμως περίπου το 30% των ασθενών που λαμβάνουν κλοπιδογρέλη παρουσιάζουν αυξημένη υπολειπόμενη στη θεραπεία αντιδραστικότητα των αιμοπεταλίων και κατ΄επέκταση αυξημένο κίνδυνο για θρόμβωση της ενδοστεφανιαίας πρόθεσης. Σκοπός: O σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η σύγκριση της αποτελεσματικότητας της τικαγκρελόρης με την πρασουγρέλη, όπως αυτό προσδιορίζεται με τον μετρητή VerifyNow σε ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο που έχουν υποβληθεί σε αγγειοπλαστική και παρουσιάζουν ¨αντίσταση¨ στη συνήθη δόση κλοπιδογρέλης. Υλικό/Μέθοδος: Προοπτική, τυχαιοποιημένη, διασταυρούμενη (cross-over) μελέτη που περιέλαβε 44 ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο και αυξημένη υπολειπόμενη αντιδραστικότητα αιμοπεταλίων στην κλοπιδογρέλη. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν είτε τικαγκρελόρη 90 mg δύο φορές ημερησίως ή πρασουγρέλη 10 mg/ημέρα για 15 ημέρες μετά την τυχαιοποίηση με κατόπιν crossover της φαρμακευτικής αγωγής για 15 ημέρες. Οι μετρήσεις της αντιδραστικότητας έγιναν με τη συσκευή VerifyNow© (Accumetrics, San Diego, USA) 24 ώρες μετά την αγγειοπλαστική. Ως αυξημένη αντιδραστικότητα των αιμοπεταλίων καθορίστηκε η τιμή PRU (P2Y12 reaction units) ≥235. Αποτελέσματα: Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της αντιδραστικότητας των αιμοπεταλίων ήταν χαμηλότερο στους ασθενείς που έλαβαν τικαγκρελόρη (32.9 PRU, 95% CI 18,7- 47,2) σε σχέση με όσους έλαβαν πρασουγρέλη (101.3 PRU, 95% CI: 88,6 – 115,7) με μέση διαφορά ελαχίστων τετραγώνων -68,3 PRU (95% CI: -88.6 μέχρι -48.1, p<0,001). To δευτερογενές τελικό σημείο της μελέτης ήταν ότι στο τέλος των δύο περιόδων θεραπείας η υπολειπόμενη αντιδραστικότητα αιμοπεταλίων υπό τικαγκρελόρη ήταν 0%, ενώ υπό πρασουγρέλη ήταν 2,4% (1 από 42, p=0.5). Κανένας από τους ασθενείς της μελέτης δεν παρουσίασε μείζον αιμορραγικό συμβάν. Συμπεράσματα: Στους ασθενείς με οξύ στεφανίαιο σύνδρομο και υψηλή υπολειπόμενη αντιδραστικότητα αιμοπεταλίων στην κλοπιδογρέλη 24 ώρες μετά από αγγειοπλαστική, η τικαγκρελόρη παρέχει στατιστικά σημαντική αυξημένη αναστολή των αιμοπεταλίων σε σχέση με την πρασουγρέλη.
Σχεδιασμός και σύνθεση νέων υποκατεστημένων πυραζολοπυριδινών και πυριδοπυραζινών και μελέτη της κυτταροτοξικής δράσης τους
Authors: Παπασταθόπουλος Αθανάσιος
Published: September 2021

Στην παρούσα Διδακτορική Διατριβή περιγράφεται ο σχεδιασμός, η σύνθεση και η μελέτη της κυτταροτοξικής δράσης νέων υποκατεστημένων πυραζολοπυριδινών και πυριδοπυραζινών. Ως ενώσεις-οδηγοί χρησιμοποιήθηκαν γνωστοί αναστολείς πρωτεϊνικών κινασών πουρινικής δομής, καθώς και παράγωγα που παρασκευάστηκαν πρόσφατα από την ερευνητική μας ομάδα και έδειξαν αξιόλογη κυτταροτοξική δράση έναντι διαφόρων καρκινικών σειρών. Τα μόρια που συντέθηκαν διακρίνονται σε δύο ενότητες. Στην πρώτη ενότητα περιγράφονται παράγωγα της πυραζολο[3,4-c]πυριδίνης, τα οποία φέρουν ή δεν φέρουν υποκαταστάτες στις θέσεις 1, 2, 3 και 7, ενώ η θέση 5 φέρει ποικιλία αρυλοκαρβοξιμιδαμιδο-υποκαταστατών. Στη δεύτερη ενότητα περιγράφονται παράγωγα της πυριδο[2,3-b]πυραζίνης, τα οποία φέρουν ποικιλία αρυλαμινο-υποκαταστατών στις θέσεις 3 και 7. Ως πρώτη ύλη για τη σύνθεση των παραγώγων της πρώτης ενότητας χρησιμοποιήθηκε η 2-αμινο-4-μεθυλοπυριδίνη, η οποία με σειρά χημικών αντιδράσεων οδήγησε στην 5-ακεταμιδο-2-χλωρο-4-μεθυλοπυριδίνη, που υπεβλήθη διαδοχικά σε διαζώτωση και ενδομοριακή κύκλωση, παρέχοντας την 5-χλωρο-1Η-πυραζολο[3,4-c]πυριδίνη. Το μόριο αυτό χρησιμοποιήθηκε ως κοινό ενδιάμεσο για τη σύνθεση των τελικών παραγώγων, που προέκυψαν μετά από υποκατάσταση του χλωρίου της θέσης 5 από κυανομάδα και στη συνέχεια από αρυλοκαρβοξιμιδαμιδομάδα, εισαγωγή φαινυλομάδας στη θέση 3 με εφαρμογή της αντίδρασης Suzuki και υποκατάσταση του χλωρίου της θέσης 7 από την εκάστοτε κατάλληλη αμίνη. Ως πρώτη ύλη για τη σύνθεση των παραγώγων της δεύτερης ενότητας χρησιμοποιήθηκε η 2-αμινο-6-μεθυλοπυριδίνη, η οποία με σειρά χημικών αντιδράσεων οδήγησε στην 3-χλωρο-6-μεθυλο-7-νιτροπυριδο[2,3-b]πυραζίνη. Το μόριο αυτό χρησιμοποιήθηκε ως κοινό ενδιάμεσο για τη σύνθεση των τελικών παραγώγων, που προέκυψαν μετά από υποκατάσταση του χλωρίου από την εκάστοτε κατάλληλη ανιλίνη, αναγωγή και επίδραση του εκάστοτε κατάλληλου ισοκυανικού φαινυλεστέρα. Τα νέα μόρια αξιολογήθηκαν ως προς την κυτταροτοξική τους δράση έναντι διαφόρων καρκινικών σειρών. Σημαντικός αριθμός παραγώγων έδειξε αξιόλογη δραστικότητα, παρουσιάζοντας τιμές IC50 0.64-12.8 μΜ.