bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Απομάκρυνση τοξικών μετάλλων με βιορόφηση ή βιοσυσσώρευση από υγρά απόβλητα
Authors: Γιαλαμουίδης Δημήτριος
Published: January 2014

Στόχος της συγκεκριμένης διδακτορικής διατριβής ήταν η απομάκρυνση των τοξικών μετάλλων από τα υγρά απόβλητα μέσω της μεθόδου της βιορόφησης ή της βιοσυσσώρευσης. Αρχικά έγινε αναγνώριση των ενεργών ομάδων της επιφάνειας των κυττάρων και του μύκητα που χρησιμοποιήθηκαν με τη λήψη φασμάτων FT-IR καθώς και με επιφανειακή τιτλοδότηση με καυστικό νάτριο. Από την αναγνώριση αυτή βρέθηκε ότι η κυτταρική επιφάνεια αποτελείται κυρίως από αμινομάδες, ιμινομάδες, αμιδομάδες, καρβοξυλομάδες, υδροξυλομάδες, φωσφορικές ομάδες και αλκυλομάδες. Επίσης έγινε γνωστό ότι στα διάφορα μόρια του κυτταρικού τοιχώματος περιέχονται ιόντα ασβεστίου, μαγνησίου, καλίου και νατρίου. Επομένως τα φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα κατά τη βιορόφηση είναι ιοντοανταλλαγή, συμπλοκοποίηση, ιοντικοί δεσμοί και ασθενείς διαμοριακές ελκτικές δυνάμεις τύπου van der Waals. Μελετήθηκε η επίδραση του pH κατά τη βιορόφηση ιόντων νικελίου και μαγγανίου σε κύτταρα των βακτηρίων Pseudomonas sp. και Staphylococcus xylosus και του μύκητα Blakeslea trispora. Η βέλτιστη τιμή του pH βρέθηκε στην περιοχή 5-6. Μελετήθηκε επίσης η επίδραση της συγκέντρωσης της βιομάζας και βρέθηκε ότι η βιοροφητική χωρητικότητα μειώνεται με την αύξηση της βιομάζας. Οι συγκεντρώσεις ισορροπίας επίσης έφταναν σε ένα πλατό ανεξάρτητα από τη συγκέντρωση της βιομάζας που προστίθενται. Από τις τιμές των παραμέτρων των μοντέλων Langmuir, Freundlich και Temkin φάνηκε ότι μεγαλύτερη συγγένεια και βιοροφητική ικανότητα έδειξαν τα κύτταρα Pseudomonas sp και προς τα δύο μέταλλα (95 mg g-1 για το νικέλιο, 125 mg g-1 για το μαγγάνιο). [...]
Καινοτόμα συστήματα δυσκαμψίας και απορρόφησης ενέργειας σε πολυώροφα αντισεισμικά μεταλλικά κτίρια
Authors: Καρυδάκης Φαίδων
Published: January 2014

Αντικείμενο της διατριβής είναι ο σχεδιασμός, η πειραματική και αναλυτική διερεύνηση ενός νέου συστήματος δυσκαμψίας και απορρόφησης ενέργειας για δομικά έργα από χάλυβα, που αποτελείται από δύο κατακόρυφα στοιχεία (υποστυλώματα) σε μικρή απόσταση μεταξύ τους, συνδεόμενα με οριζόντιες δοκούς σε πυκνά διαστήματα και διατάσσονται σε επιλεγμένες θέσεις στο δόμημα. Εξετάστηκαν σε δοκίμια ύψους ενός ορόφου σε φυσική κλίμακα, οι εναλλακτικές δυνατότητες ως προς το είδος των διατομών των δοκών, καθώς και συνδέσεων μορφής πείρου και των ειδικών διαμορφώσεων για τον εντοπισμό των θέσεων σχηματισμού των πλαστικών αρθρώσεων και διατυπώθηκαν συγκριτικές παρατηρήσεις και κανόνες σχεδιασμού. Πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις πεπερασμένων στοιχείων και έγιναν οι σχετικές συγκρίσεις. Η διατριβή ολοκληρώνεται με προτάσεις σχεδιασμού και κριτική του προτεινόμενου συστήματος, το οποίο προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα, σε σχέση με τις υπάρχουσες εναλλακτικές διατάξεις, στον έλεγχο της δυσκαμψίας, της πλαστιμότητας, της απορρόφησης ενέργειας και τέλος στην δυνατότητα επισκευής και αντικατάστασης.
Εντόπιση, οργάνωση και ρύθμιση του γονιδιώματος του κυτταρομεγαλοϊού κατά τη διάρκεια ενεργής λοίμωξης
Authors: Δημητρόπουλου Παναγιώτα
Published: January 2014

Ο ανθρώπινος Κυτταρομεγαλοϊός (HCMV) είναι ένας DNA ερπητοϊός και αποτελεί ένα κοινό παθογόνο με αξιοσημείωτο κλινικό ενδιαφέρον. Για να οπτικοποιήσουμε την IE1-72kDa του HCMV, κατασκευάστηκε ένας ανασυνδυασμένος ιός που είχε την ικανότητα να κωδικοποιεί την IE1 συνδεδεμένη με την φθορίζουσα EGFP στο καρβοξυτελικό της άκρο. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιό, η IE1-EGFP πρωτεΐνη ανιχνεύθηκε στα ND10 μέσα σε 2 h.p.i. ενώ η πλήρης διάσπαση των ND10 παρατηρήθηκε μέχρι τις 6 h.p.i. Τα HCMV γονιδιώματα και η IE2-86K πρωτεΐνη μπορούσαν να ανιχνευθούν παραπλεύρως των IE1-72K/ND10 εστιών. Η IE1-72K συνδέεται με τη μεταφασική χρωματίνη, παίρνοντας μαζί της τις PML, Sp100 και STAT-2. Οι πρωτεΐνες hDaxx, STAT-1 και IE2-86K δεν μετατοπίστηκαν στη μεταφασική χρωματίνη; η μοίρα της hDaxx είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς η πρωτεΐνη αυτή συμβάλλει ως ένα εσωτερικό φράγμα της HCMV μόλυνσης. Καθώς η πρόοδος της μίτωσης σε μολυσμένα κύτταρα δεν έχει μελετηθεί εκτενώς, χρησιμοποιήσαμε τον ανασυνδυασμένο CR401 ιό ώστε να παρακολουθήσουμε αυτό το δυναμικό φαινόμενο σε ζωντανούς ινοβλάστες. Η μικροσκοπία σε ζωντανά HeLa κύτταρα που εξέφραζαν τις διαμολυσμένες EGFP-IE1 και HcRed1-H2A πρωτεΐνες έδειξε πως η ΙΕ1 συνδεόταν ξεκάθαρα με τη συμπυκνωμένη χρωματίνη σε διάφορα στάδια της μίτωσης, και τελικά τα κύτταρα που παροδικά εξέφραζαν την ΙΕ1 ολοκλήρωναν την διαίρεσή τους με επιτυχία. Μικροσκοπική παρατήρηση μεμονωμένων HCMV μολυσμένων ινοβλαστών έδειξε ότι ένα μικρό ποσοστό των κυττάρων που ξεκινούσαν τη μίτωση, προχωρούσαν στην πρόφαση και τη μετάφαση άμεσα και με ευκολία. Αντίθετα, στα ελάχιστα κύτταρα που έφταναν στην ανάφαση, τα χρωμοσώματα δεν κατάφερναν να μετατοπιστούν ομαλά στους πόλους. Μια πιθανή καταστροφή της μιτωτικής ατράκτου εξαιτίας μιας HCMV πρωτεΐνης, οδηγεί σε αδυναμία διαχωρισμού των χρωμοσωμάτων. Στη μελέτη αυτή παρουσιάζεται η ικανότητα των HCMV IE πρωτεϊνών να ρυθμίζουν θετικά την έκφραση των ULBP2 και MICA/B προσδετών, προάγοντας την ΝΚ ενεργοποίηση. Μια ομάδα ανασυνδυασμένων αδενοϊών που εξέφραζαν μεταλλαγμένες μορφές της ΙΕ1 πρωτεΐνης κατασκευάστηκε και χρησιμοποιήθηκε για τη μελέτη του μηχανισμού ενεργοποίησης του ULBP2. Περίληψη Επιπλέον οι EBV IE πρωτεΐνες Zta και Rta βρέθηκαν να προκαλούν ισχυρή ενεργοποίηση της έκφρασης των MICA, MICB και ULBP2 στην κυτταρική επιφάνεια. Η ενεργοποίηση των NKG2D προσδετών φαίνεται να είναι εξαιρετικά ευαίσθητη στην έκφραση των άμεσα πρώιμων γονιδίων των ερπητοϊών
Μελέτη της επιδημιολογίας και της οικολογίας των Αναπλασμάτων ( πρώην Ερλίχιες)
Authors: Χοχλάκης Δημοσθένης
Published: January 2014

Αυτή είναι η πρώτη μελέτη που ασχολήθηκε με την ανίχνευση του παθογόνου της ανθρώπινης κοκκιοκυτταρικής αναπλάσμωσης και των αναπλασμάτων γενικότερα τόσο στην Κρήτη όσο και στην Κύπρο. Από τα συμπεράσματα προκύπτει ότι τα παθογόνα υπάρχουν και ευδοκιμούν και στα δύο νησιά της Μεσογείου, τόσο στον ανθρώπινο πληθυσμό, όσο και σε ζώα (κτηνοτροφικής σημασίας και μη) και σε κρότωνες. Οι αίγες, τα πρόβατα, τα αγρινά, οι λαγοί και οι αλεπούδες θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως φυσικοί ξενιστές των αναπλασμάτων γενικότερα. Δεν ανιχνεύθηκε A. phacogyctophilum σε κάποιο είδος κρότωνα, αν και θα πρέπει να σημειωθεί ότι η παρουσία του κρότωνα I. ricinus ήταν ελάχιστη στην Κύπρο ενώ στην Κρήτη δεν ανιχνεύθηκε καθόλου. Η πιθανότητα το παθογόνο να μεταδίδεται με άλλο είδος κρότωνα θα πρέπει να εξετασθεί. Η παρούσα μελέτη συνιστά την πρώτη αναφορά, σε παγκόσμιο επίπεδο, λοίμωξης ανθρώπου από στέλεχος του A. ovis που μέχρι πρόσφατα θεωρείτο ότι μολύνει μονάχα ζώα. Για πρώτη φορά αναφέρθηκαν περιστατικά λοίμωξης από Anaplasma spp και A. phacogyctophilum στην Κρήτη και στην Κύπρο. Για πρώτη φορά, σε παγκόσμιο επίπεδο, αναφέρθηκε λοίμωξη από A. phacogyctophilum με ταυτόχρονη νόσο του Kawasaki. Οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει πάντα να έχουν στην άκρη του μυαλού τους την περίπτωση πιθανής λοίμωξης από A. phacogyctophilum ή αναπλάσματα σε ασθενείς με επιδημιολογικό ιστορικό κατοικίας σε αγροτικές περιοχές ή/και επαφής με κρότωνες. Η παρουσία DNA των αναπλασμάτων σε κρότωνες που συλλέχθηκαν από άγρια ζώα, κατέδειξε έναν ενεργό ρόλο στη διατήρηση αυτών των παθογόνων στους άγριους και περιαστικούς κύκλους. Παρ’ όλα αυτά, με βάση τα στοιχεία που αναφέρονται στην παρούσα μελέτη δε μπορεί να καθοριστεί εάν αυτοί οι κρότωνες θα μπορούσαν να ενεργήσουν και ως μεταβιβαστές των αναπλασμάτων ή απλά μολύνθηκαν κατά τη διάρκεια ενός γεύματος αίματος από ένα μολυσμένο ζώο και άρα λειτουργούν ως απλοί ξενιστές των παθογόνων. Οι αναδυόμενες κροτωνογενείς (tick-borne) ασθένειες αποτελούν μια αυξανόμενη απειλή για τον άνθρωπο και την υγεία των ζώων παγκοσμίως και ειδικότερα στην Ευρώπη, επομένως, ο χαρακτηρισμός της διασποράς των παθογόνων στα είδη κροτώνων που παρασιτούν άγρια ζώα και ζώα κτηνοτροφικής σημασίας μπορεί να παρέχει σημαντικές πληροφορίες για την αξιολόγηση του κινδύνου εκδηλώσεων ασθενειών από αναδυόμενα παθογόνα.
Μελέτη της επίδρασης της ημερήσιας διακύμανσης της αρτηριακής πίεσης στον πηκτικό μηχανισμό
Authors: Αγοράστη Αθανασία
Published: January 2014

Η αρτηριακή υπέρταση προδιαθέτει για μία προθρομβωτική ή υπερπηκτική κατάσταση, όπως διαφαίνεται από κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα. Οι κύριες επιπλοκές της αρτηριακής υπέρτασης είναι γενικά θρομβωτικής φύσης παρά αιμορραγικής. Η αρτηριακή πίεση (BP) κυμαίνεται κατά τη διάρκεια του 24-ώρου, ακολουθεί το λεγόμενο κιρκάδιο ρυθμό. Φυσιολογικά, η μέση νυχτερινή συστολική (SBP) και διαστολική αρτηριακή πίεση (DBP) είναι χαμηλότερες κατά 10 – 20% από τις αντίστοιχες ημερήσιες. Αυτό αναφέρεται ως “dipping pattern” και τα άτομα ταξινομούνται ως “dippers”. Το “non-dipping pattern” ορίζεται ως μία νυχτερινή μέση ελάττωση της αρτηριακής πίεσης (ή ακόμη και αύξηση) < 10% σε σχέση με τα επίπεδα της ημερήσιας μέσης αρτηριακής πίεσης και τα άτομα ταξινομούνται ως “non-dippers” (“reverse-dippers” / “risers”), είτε είναι υπερτασικοί είτε όχι. Οι “nondippers” έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Οι παράγοντες ενεργοποίησης της πήξης και της ινωδόλυσης θεωρούνται παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο. Σκοπός. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί η συσχέτιση των αιμοστατικών δεικτών και των δεικτών ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων με το “nondipping pattern” σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση υπό αγωγή. Ασθενείς και μέθοδοι. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 71 ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση (μέτρηση της αρτηριακής πίεσης στο ιατρείο), ηλικίας 33 – 81 ετών, 30 άνδρες και 41 γυναίκες, 53 με ιδιοπαθή και 18 με δευτεροπαθή υπέρταση (χρόνια νεφρική νόσος – 4ου σταδίου, μη αιμοκαθαιρόμενοι). Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε 24-ωρη καταγραφή της αρτηριακής πίεσης (ABPM). Οι αυτόματες μετρήσεις της αρτηριακής πίεσης γίνονταν ανά 30 λεπτά, έτσι ώστε να μη διαταράσσεται η ημερήσια δραστηριότητα και ο νυχτερινός ύπνος. Ως «ημερήσιο» ορίστηκε το διάστημα από 10:00 έως 20:00 και ως «νυχτερινό» το διάστημα από «μεσάνυχτα» έως 06:00. Ως “non-dippers” ορίστηκαν οι ασθενείς των οποίων η νυχτερινή πτώση της συστολικής αρτηριακής πίεσης (SBP) ήταν < 10%, βάσει του τύπου (μέση ημερήσια SBP – μέση νυχτερινή SBP) / (μέση ημερήσια SBP) x 100. Όσοι ασθενείς εμφάνισαν “non-dipping pattern” κατά το πρώτο ABPM, επανεξετάσθηκαν. Όταν η μέση 24-ωρη SBP ήταν > 130 mm Hg, θεωρήθηκε ως 24- ωρη υπέρταση. Όταν η ημερήσια μέση SBP ήταν > 135 mm Hg, θεωρήθηκε ως ημερήσια υπέρταση. Όταν η νυχτερινή μέση SBP ήταν > 120 mm Hg, θεωρήθηκε ως νυχτερινή υπέρταση. .......................
Συγκριτική μελέτη της επίδρασης διαφόρων μεθόδων ή τεχνικών στο χρόνο σύγκλεισης της μυριγγοτομής σε πειραματόζωα
Authors: Λαχανάς Βασίλειος
Published: January 2014

Objective: To compare Radiofrequency Myringotomy (RFM) with Laser Assisted Tympanostomy (LAT), as well as the effectiveness of Mitomycin C (MC) on the above techniques on rabbits. Method: Bilateral myringotomies were performed under general anesthesia on 40 rabbits. LAT was performed on 20 animals (40 ears) and RFM on the remaining 20 animals (40 ears). MC (0.3 mg/ml) pledgets were applied to the right ears and saline pledgets to the left ears. Animals were monitored weekly using otomicroscopy until myringotomy closure. Kaplan?Meier survival techniques were used to compare myringotomy patency times. Results: The mean patency times of the saline?treated ears were: 1.85 weeks (95% Confidence Interval: 1.556?2.144weeks) for the LAT group, and 1.70 weeks (95% Confidence Interval: 1.494?1.906weeks) for the RFM group. This difference was not significant (p>0.5). MC application significantly prolonged mean patency time (p<0.0001) in both LAT and RFM groups. The mean patency times in the MC treated ears were: 5.45 weeks (95% Confidence Interval: 5.226?5.674weeks) for the LAT group, and 5.55 weeks (95% Confidence Interval: 5.285?5.815weeks) for the RFM group. This difference was not significant (p>0.5). Conclusion: There is no significant difference in myringotomy patency times between LAT and RFM techniques on rabbits, while MC significantly prolongs the patency rate of both techniques
Μελέτη μεθόδων μη παραμετρικής φασματικής ανάλυσης για την απεικόνιση εναέριων στόχων με την χρήση ραντάρ αντίστροφης συνθετικής απεικόνισης
Authors: Καλόγνωμος Γεώργιος
Published: January 2014

Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η μελέτη της απεικονιστικής τεχνικής του ραντάρ αντίστροφης συνθετικής απεικόνισης (Inverse Synthetic Aperture Radar - ISAR) με την χρήση μεθόδων μη παραμετρικής φασματικής ανάλυσης. Οι μέθοδοι που εξετάζονται είναι οι μέθοδοι μη παραμετρικής φασματικής ανάλυσης CAPON και APES, ο αλγόριθμος εκτίμησης φασματικών γραμμών C&A, η νέα μέθοδος μη παραμετρικής φασματικής ανάλυσης PAPES και ο νέος αλγόριθμος εκτίμησης φασματικών γραμμών CPAPES. Επιπλέον προτείνεται και γίνεται μελέτη ενός αλγόριθμου ταχείας υλοποίησης της μεθόδου PAPES. Η απόδοση των προτεινόμενων τεχνικών μελετάται εκτενώς στο πλαίσιο πολύπλοκων προσομοιώσεων με την χρήση 1-D συνθετικών δεδομένων και συγκρίνεται με την απόδοση των υφιστάμενων. Τέλος γίνεται μελέτη της εφαρμογής της μεθόδου PAPES στην απεικόνιση ISAR εναέριων στόχων με την χρήση συνθετικών και πραγματικών 2-D δεδομένων radar και συγκρίνεται η απόδοση της εφαρμογής αυτής με την αντίστοιχη των μεθόδων CAPON και APES. Οι μελέτες αυτές δείχνουν ότι η μέθοδος PAPES παρουσιάζει συγκεκριμένα πλεονεκτήματα απόδοσης σε σχέση με τις υφιστάμενες μεθόδους CAPON και APES και ότι ο αλγόριθμος CPAPES παρουσιάζει επίσης συγκεκριμένα πλεονεκτήματα απόδοσης σε σχέση με τον υφιστάμενο αλγόριθμο C&A.
Επιδημιολογική διερεύνηση της λεϊσμανίασης στην Κύπρο
Authors: Μαζέρης Απόστολος
Published: January 2014

Οι λεϊσμανιάσεις είναι μολυσματικές ασθένειες που μεταδίδονται μέσω αιματοφάγου διαβιβαστή ξενιστή, τη σκνίπα και είναι ανθρωπονόσοι ή/ ζωονόσοι. Στην Κύπρο, ένα νησί στο όριο της Ευρώπης με την Ασία και την Αφρική, η ΣΛ θεωρείτο μέχρι πρότινος ασθένεια των σκύλων, καθώς δεν υπήρχε επίσημη αναφορά ανθρώπινων περιστατικών μέχρι και το 2005. Σκοπός αυτής της διατριβής ήταν η επιδημιολογική διερεύνηση της λεϊσμανίασης στην Κύπρο, στο σκύλο και στον άνθρωπο, για τον έλεγχο και την επιτήρηση της νόσου και η ανάπτυξη ενός ικανού συστήματος ενεργού επιτήρησης της ασθένειας, με σκοπό το φραγμό μετάδοσης της στον άνθρωπο και την παρεμπόδιση της εξάπλωσης της στο σκύλο. Η έρευνα σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε έτσι ώστε να εντοπιστούν οι περιοχές με το υψηλότερο ποσοστό κρουσμάτων στα σκυλιά, οι περιοχές δηλαδή με τον μεγαλύτερο κίνδυνο για τη μετάδοση της λεϊσμανίασης στον άνθρωπο και οι περιοχές με το χαμηλότερο ποσοστό ή αρνητικές, περιοχές δηλαδή με χαμηλό κίνδυνο για τη μετάδοση της λεϊσμανίασης στον άνθρωπο. Σε αυτές τις περιοχές πραγματοποιήθηκε οροεπιδεμιολογική έρευνα στον άνθρωπο και έγιναν συλλήψεις Φλεβοτόμων με σκοπό την σύγκριση των ειδών που παρατηρούνται στις τρεις περιοχές. Για τον σκοπό αυτό, οι ελεύθερες περιοχές της Κύπρου, έκτασης 5,896 τετραγωνικών χιλιόμετρων, χωρίστηκαν σε χάρτη σε 82 ίσα τετράγωνα. Στο κάθε τετράγωνο δόθηκε αριθμός 1-82 και με κλήρωση επιλέχθηκαν τυχαία 30 τετράγωνα. Μια περιοχή-τετράγωνο μπορούσε να περιλαμβάνει 1,2,3 ή και περισσότερα χωριά ή πόλεις. Από αυτά επιλέχθηκαν, με κλήρωση, τα χωριά στα οποία πραγματοποιήθηκαν οι δειγματοληψίες στα σκυλιά και η επιλογή του αριθμού των χωριών σε κάθε περίπτωση ήταν ανάλογη του πληθυσμού των σκυλιών ώστε να περιλαμβάνει τουλάχιστο 200 ζώα ανά τετράγωνο. Από σκυλιά που ζούσαν στα 30 τετράγωνα ελήφθησαν συνολικά δείγματα από 900 ζώα (30 σκυλιά ανά τετράγωνο). Για το σκοπό αυτό, οι οικίες που θα συμπεριλαμβάνονταν στη μελέτη, από τα χωριά των 30 τετραγώνων, επιλέγηκαν μετά από κλήρωση. Τα σκυλιά εξετάστηκαν κλινικά και ελήφθησαν δείγματα περιφερικού αίματος (900 δείγματα) και πολφός λεμφογαγγλοίων στις περιπτώσεις που διαπιστώθηκε διόγκωση των λεμφαδένων (22 δείγματα). Για κάθε σκυλί συμπληρώθηκε ερωτηματολόγιο με όλα τα προσωπικά, επιδημιολογικά και κλινικά του στοιχεία. Σοβαρά κλινικά συμπτώματα διαγνώστηκαν σε 18 σκυλιά, στα οποία έγινε ευθανασία μετά από επιβεβαίωση σπλαχνικής λεϊσμανίασης με ορολογικές και μοριακές εξετάσεις και προσκομίστηκε η σπλήνα για καλλιέργεια, μετά από τη σύμφωνη γνώμη του ιδιοκτήτη. Επιπρόσθετα εξετάστηκαν 2056 δείγματα ορών αίματος από σκυλιά από όλες τις ελεύθερες περιοχές της Κύπρου, που ελήφθησαν από ιδιώτες κτηνίατρους από ζώα για σκοπούς ελέγχου ρουτίνας. ...................
Προοπτική μελέτη της δράσης αντινεοπλασματικών φαρμάκων στο Τ-λεμφοκυτταρικό σύστημα
Authors: Κωτσάκης Αθανάσιος
Published: January 2014

Οι ασθενείς με καρκίνο παρουσιάζουν σημαντικού βαθμού έκπτωση του ανοσοποιητικού τους συστήματος, η οποία επιτείνεται με τη χρήση αντινεοπλασματικών παραγόντων, αφού αυτοί είναι δραστικοί έναντι όλων των αναγεννώμενων ιστών με αποτέλεσμα συχνά βαριές λοιμώξεις, ουδετεροπενικές (ουδετερόφιλα <500/mm³) η μη ουδετεροπενικές, που μπορεί να είναι από κοινά μικρόβια ή ευκαιριακές λοιμώξεις που αναπτύσσονται συνήθως σε ασθενείς με διαταραχές της κυτταρικής ανοσίας. Στη μελέτη μας η χορήγηση Docetaxel δεν προκάλεσε στατιστικά σημαντική ελάττωση του απόλυτου αριθμού ουδετερόφιλων (p=0.065), ενώ αντιθέτως από την πρώτη χορήγηση διαπιστώθηκε σημαντική ελάττωση των λεμφοκυττάρων και των CD3+, CD4+, CD8+, CD56+ υποπληθυσμών και επί πλέον μετά τη δεύτερη χορήγηση και των CD20+. Η λεμφοπενία ήταν μερικά αναστρέψιμη μετά την διακοπή του φαρμάκου (τα CD3+ και CD4+ επανέρχονταν μετά από 1-3 μήνες, δεν ίσχυε όμως το ίδιο για τα CD8+, CD20+, CD56+). Παρατηρήθηκε επίσης, αυξημένη επίπτωση μη ουδετεροπενικών λοιμώξεων σε ασθενείς που έλαβαν Docetaxel που συνοδευόταν από σημαντική μείωση των CD3+, CD4+, CD8+ λεμφοκυττάρων. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση διαπιστώθηκε ότι η θεραπεία με Docetaxel αποτελεί ανεξάρτητο προβλεπτικό παράγοντα εκδήλωσης μη ουδετεροπενικών λοιμώξεων. Ο μηχανισμός της λεμφοπενίας από Docetaxel δεν είναι διευκρινισμένος, φαίνεται όμως πως έχει απευθείας επίδραση στα λεμφοκύτταρα (κυτταροτοξικότητα) κατά τη φάση εξόδου από τη μίτωση, με συνέπεια την αυξημένη επίπτωση μη ουδετεροπενικών λοιμώξεων. Κατά τη θεραπεία με Docetaxel απαιτείται στενή παρακολούθηση των ασθενών για την έγκαιρη διάγνωση των λοιμώξεων.
Neurosteroids with neuroprotective and neuroregenerative properties
Authors: Λαζαρίδης Ιάκωβος
Published: January 2014

Το νευροστεροειδές Διϋδροεπιανδροστερόνη (DHEA) συντίθεται στον εγκέφαλο απο νευρώνες και μικρογλιακά κύτταρα και ρυθμίζει την νευρική επιβίωση και νευρογένεση κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και της γήρανσης. Στη παρούσα μελέτη δείχνουμε ότι η DHEA ενεργεί ως νευροτροφικός παράγοντας, προστατεύοντας νευρικά κυττάρα από αποπτωτικό θάνατο μέσω της ενεργοποίησης των υποδοχέων TrkA και p75NTR, π ου ε ίναι ο ι υ ποδοχέις τ ου NGF. Συγκεκριμένα, έχουμε δείξει ότι siRNAs εναντίον του TrkA αναστέλλουν την αντι-αποπτωτική δράση της DHEA. Ραδιοσημασμένη [3H]DHEA προσδένεται με υψηλή συνάφεια σε μεμβράνες απομονωμένες από HEK293 κύτταρα διαμολυσμένα με cDNA’s των υποδοχέων TrkA και p75NTR. DHEA-polyethylene-glycol beads κατακρημνίζουν αποτελεσματικά απομονωμένους υποδοχείς ΤrkΑ και p75NTR. Επίσης, η DHEA όπως και ο NGF φωσφορυλιώνει τον TrkA και ενεργοποιεί το ενδοκυττάριο σηματοδοτικό μονοπάτι του (Shc, Αkt και Erk1/2) και οδηγεί στην αλληλεπίδραση του p75NTR με τους τελεστές του (TRAF6, RIP2 και RhoGDI). Τ έλος, η DHEA φάνηκε να αναστρέφει τον αποπτωτικό θάνατο λόγω έλλειψης NGF τοσο σε πρωτογενείς καλλιέργειες συμπαθητικών νευρώνων, όσο και των αισθητικών νεύρων των γαγγλίων της ραχιαίας ρίζας σε έμβρυα ngf-/- διαγονιδιακών ποντικών , in vivo. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η DHEA και ο NGF αλληλεπιδρούν μέσω των υποδοχέων του NGF συμβάλλοντας στην διαμόρφωση και διατήρηση του ΝΣ. Φυλογενετική ανάλυση της εξέλιξης των νευροτροφινών των υποδοχέων τ ους κ αι τ ου υ πεύθυνου ε νζύμου γ ια τ η σ ύνθεση τ ης DHEA (CYP17) σε συνδυασμό με τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης στηρίζουν την υπόθεση ότι η DHEA πιθανόν να κατείχε το ρόλο ενός φυλογενετικά αρχέγονου νευροτροφικού παράγοντα.
Η διαδερμική χρήση επικαλυμμένων με ePTFE/FEP ενδοπροθέσεων στην αντιμετώπιση των κακοήθους αιτιολογίας στενώσεων των χοληφόρων
Authors: Κροκίδης Μιλτιάδης
Published: January 2014

Στόχος: Ο προσδιορισμός της χρήσης των επικαλυμμένων με ePTFE/FEP μεταλλικών ενδοπροθέσεων στις κακοήθεις στενώσεις των χοληφόρων. Μεθοδολογία: Κατά την μελέτη σκοπιμότητας. Μελετήθηκαν 36 ασθενείς με κακοήθους αιτιολογίας στένωση των χοληφόρων στους οποίους τοποθετήθηκαν ePTFE/FEP ενδοπροθέσεις με η χωρίς πλάγιες οπές. Στόχος ήταν η αξιολόγηση της ασφάλειας του υλικού, ο καθορισμός της δυνατότητας της μεμβράνης επικάλυψης να περιορίσει το ingrowth, ο προσδιορισμός των ασθενών εκείνων που χρίζουν περαιτέρω μελέτης καθώς και ο προσδιορισμός της πιθανής συσχέτισης των αποτελεσμάτων με το είδος της νεοεξεργασίας κατά την προοπτική τυχαιοποιημένη μελέτη. Μελετήθηκαν 72 ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα της κεφάλης του παγκρέατος (46) και χολαγγειοκαρκίνωμα (26) και προοπτική επιβίωσης άνω του τριμήνου στους οποίους τοποθετήθηκαν με τυχαιοποιημένο τρόπο είτε μια επικαλυμμένη ePTFE/FEP ενδοπρόθεση είτε μια μη επικαλυμμένη ενδοπρόθεση. Υπόθεση της μελέτης ήταν ότι η ePTFE/FEP επικαλυμμένη ενδοπρόθεση θα επιμηκύνει το χρόνο βατότητας προσφέροντας μικρότερο αριθμό επανεπεμβάσεων και ανάλογες επιπλοκές με τις μη επικαλυμμένες. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης σκοπιμότητας ανέδειξαν ότι σημειώθηκε στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση ανάμεσα στο χρόνο βατότητας, το ποσοστό δυσλειτουργίας και το ποσοστό της διήθησης δια του πλέγματος των πλήρως επικαλυμμένων ενδοπροθέσεων έναντι των ενδοπροθέσεων με οπές. Δεν διαπιστώθηκε διαφοροποίηση ανάμεσα στα ποσοστά τεχνικής επιτυχίας επιβίωσης είδους και αριθμού των επιπλοκών. Τα αποτελέσματα της προοπτικής μελέτης ανέδειξαν ανάλογη τεχνική επιτυχία και επιπλοκές στις δυο ομάδες. Σημειώθηκε στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση ανάμεσα στο ποσοστό δυσλειτουργίας, την διάρκεια της βατότητας και το ποσοστό του ingrowth των επικαλυμμένων έναντι των μη επικαλυμμένων. Η επιβίωση των ασθενών που έλαβαν την επικαλυμμένη ενδοπρόθεση ήταν μεγαλύτερη έναντι των ασθενών που έλαβαν την μη επικαλυμμένη χωρίς όμως στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση. Συμπεράσματα: η ePTFE/FEP μεμβράνη επικάλυψης μοιάζει ικανή να αποτρέψει την διήθηση δια του πλέγματος. Οι ασθενείς εκείνοι που χρίζουν την τοποθέτηση ePTFE/FEP επικαλυμμένης ενδοπρόθεσης είναι οι ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα της κεφαλής του παγκρέατος και προοπτική επιβίωσης άνω του τριμήνου και οι ασθενείς με χολαγγειοκαρκίνωμα σταδίου Ι σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση κατά bismuth και προοπτική επιβίωσης άνω του τριμήνου.
Διερεύνηση της δράσης της πρωτεϊνικής κινάσης C έψιλον επί της λειτουργικής μνήμης του επίμυ με ποζιτρονική τομογραφία
Authors: Ασημάκη Όλγα
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν οι μηχανισμοί ρύθμισης και τροποποίησης των σημαντικών για τη συναπτική πλαστικότητα και μνήμη PKCε και ERK1/2 από τον CB1 υποδοχέα των κανναβινοειδών στο ΚΝΣ. Η μειωμένη ευαισθησία και χωρική διακριτική ικανότητα της συμβατικής ποζιτρονικής τομογραφίας δεν επέτρεψε το συσχετισμό σε πραγματικό χρόνο των δευτερογενών αλλαγών του μεταβολισμού που προκαλούνται από τα κανναβινοειδή με τη δράση της PKCε στις υπεύθυνες για τη λειτουργική μνήμη εγκεφαλικές περιοχές του επίμυ. Από την άλλη, σε νευρωνικό κυτταρικό περιβάλλον προέκυψε μια σειρά από σημαντικά ευρήματα που αφορούν τους μοριακούς μηχανισμούς μετάδοσης σήματος από τον CB1R. Η ενεργοποίηση του CB1R υποδοχέα με μεθανανδαμίδη αποκάλυψε ενεργοποίηση της ERK σε δύο φάσεις, μία στα 5 λεπτά και μία παρατεταμένη στα 15 λεπτά σε πρωτογενείς νευρώνες φλοιού νεοσσού όρνιθας (Ε7CH). Οι Ε7CH νευρώνες βρέθηκαν να εκφράζουν εξαιρετικά υψηλά επίπεδα CB1Rs, η πλειονότητα των οποίων δείχθηκε για πρώτη φορά να συνδέεται με την PKCε υπό φυσιολογικές συνθήκες. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων μας δείχνουν ότι στην πρώτη φάση ενεργοποίησης της ERK από τον CB1R μεσολαβεί διαδοχική ενεργοποίηση των Gq, PLC και της PKCε, και ότι η ενεργοποιημένη από τον CB1R PKCε αποσυνδέεται από τον υποδοχέα προκειμένου να σχηματίσει παροδικά σύμπλοκα σηματοδότησης με τις ενεργοποιημένες Src και Fyn κινάσες. Μία δεύτερη δεξαμενή CB1Rs συνδέεται με την ενεργοποίηση των Gi/o πρωτεϊνών και χρησιμοποιεί ως τελεστές επιπλέον μόρια Src και Fyn για να επάγει το δεύτερο κύμα της ενεργοποίησης της ERK στα 15 λεπτά. Περαιτέρω ανάλυση αποκάλυψε διενεργοποίηση του υποδοχέα του αυξητικού παράγοντα των ινοβλαστών (FGFR) από τον CB1R μέσω των Src και Fyn που βρέθηκε να συνδέεται με τη δεύτερη φάση της ERK ενεργοποίησης. Η διενεργοποίηση του FGFR συνοδεύεται από το σχηματισμό εξαρτώμενων από την PKCε πολυπρωτεϊνικών συμπλόκων που περιλαμβάνουν τον CB1R, τη Fyn, τη Src και τον FGFR. Η στρατολόγηση των μορίων στα σύμπλοκα βρέθηκε να αυξάνεται με το χρόνο έκθεσης στον αγωνιστή, υποδηλώνοντας ότι, επιπλέον της σηματοδότησης, τα συγκροτούμενα σύμπλοκα εξυπηρετούν και την ενδοκυττάρια κυκλοφορία των υποδοχέων. Μετά από ενεργοποίηση με μεθανανδαμίδη ανιχνεύσαμε, επίσης, μια ταχεία επιστράτευση του CB1R, καθώς και των ενεργοποιημένων μορφών της Src και Fyn, και του FGFR στις λιπιδικές σχεδίες, η ακεραιότητα των οποίων αποτελεί προϋπόθεση για το σχηματισμό του συμπλόκου. Τα αποτελέσματά μας μαρτυρούν, συνεπώς, για πρώτη φορά ότι η οδός Gq/PLC/PKCε ρυθμίζει την πρώτη φάση ενεργοποίησης της ERK, ενώ η Gi/o/Src/RTK οδός επάγει τη δεύτερη ενίσχυση της ERK ενεργοποίησης μέσω της οργάνωσης στις λιπιδικές πλατφόρμες των εγγύς γεγονότων σηματοδότησης του CB1R, δηλαδή της ενεργοποίησης της Src και της Fyn, και της διενεργοποίησης του FGFR, οδηγώντας σε νευρωνική διαφοροποίηση.
Η επίδραση του πολυμορφισμού CAG του ανδρογονικού υποδοχέα στα επίπεδα των στεροειδών ορμονών και των λιπιδίων του αίματος στους άνδρες
Authors: Γούτου Μαρία
Published: January 2014

Γενικά : Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι παράγοντες κινδύνου καρδιοαγγειακής νόσου επηρεάζονται από τα ανδρογόνα , τα οποία και ασκούν τη δράση τους διαμέσου του ανδρογονικού υποδοχέα (AΥ). Σκοπός : Η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του πολυμορφισμού του γονιδίου του AΥ και των συγκεντρώσεων των στεροειδών ορμονών του φύλου και των λιπιδίων στο πλάσμα υγιών εθελοντών. Μέθοδος : 170 υγιείς άνδρες ηλικίας 22-59 ετών (μέση τιμή 42 έτη) περιελήφθησαν στη μελέτη. Καταγράφηκαν τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά και υπολογίστηκε το ποσοστό σωματικού λίπους (% λιπώδης μάζα) με βιοηλεκτρική εμπέδηση. Τα λιπίδια ορού καθώς και η ολική και ελεύθερη τεστοστερόνη (Τ) και οιστραδιόλη (Ε2) μετρήθηκαν σε κάθε συμμετέχοντα, ενώ προσδιορίστηκε και το μήκος των CAG-επαναλήψεων του AΥ. Αποτελέσματα :Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ του μήκους της αλύσου της πολυγλουταμίνης και των επιπέδων των γοναδικών στεροειδών (ολική και ελεύθερη Τ, ολική και ελεύθερη Ε2) ή των επιπέδων των λιπιδίων (HDL και LDL-χοληστερόλη, τριγλυκερίδια). Ασθενής συσχέτιση παρατηρήθηκε μεταξύ τριγλυκεριδίων και CAG-επαναλήψεων όταν εξαιρέθηκαν οι ακραίες τιμές των τριγλυκεριδίων. Επιπρόσθετα, τα επίπεδα λιπιδίων ορού δε διέφεραν στατιστικά σημαντικά όταν η σύγκριση γινόταν μεταξύ του αριθμού των επαναλήψεων άνωθεν και κάτωθεν της διαμέσου τιμής της κατανομής τους. Στην ανάλυση πολλαπλής παλινδρόμησης, το ποσοστό σωματικού λίπους βρέθηκε ότι αποτελούσε προγνωστικό παράγοντα της HDL-χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων (αρνητική και θετική συσχέτιση αντίστοιχα). Συμπέρασμα: Ο πολυμορφισμός του υποδοχέα των ανδρογόνων πιθανόν δεν επηρεάζει τα επίπεδα των στεροειδών ορμονών του φύλου σε υγιείς άνδρες. Η πιθανή επίδραση των CAG-επαναλήψεων στο λιπιδαιμικό προφίλ δεν τεκμηριώθηκε.
Προσομοίωση των εξετάσεων υπολογιστικού τομογράφου σε παιδιά με τη μέθοδο monte carlo, για την εκτίμηση της απορροφούμενης δόσης ακτινοβολίας
Authors: Τζεδάκης Αντώνιος
Published: January 2014

Σκοπός: Να εκτιμήσουμε πως επηρεάζει η μέθοδος σάρωσης στην Υπολογιστική Τομογραφία (Υ.Τ) 16 τομών την ενεργό δόση και τη δόση που λαμβάνουν ευπαθή όργανα όπως είναι ο θυρεοειδής και οι φακοί των ματιών σε παιδιατρικούς ασθενείς (νεογέννητο, 1, 5, 10 και 15 ετών). Μεθοδολογία: Χρησιμοποιήθηκε ο κώδικας Monte Carlo (MC) MCNP για την προσομοίωση των εξετάσεων Υ.Τ. Η επαλήθευση των αποτελεσμάτων της MC προσομοίωσης έγινε με TLD δοσιμετρία. Μαθηματικά ανθρωπόμορφα ομοιώματα χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό της ενεργού δόσης και δόσης οργάνων για συγκεκριμένα πρωτόκολλα εξέτασης. Αποτελέσματα: Η % διαφορά στην κανονικοποιημένη ενεργό δόση μεταξύ αξονικής και ελικοειδούς σάρωσης μπορεί να φτάσει έως και 43% για εξετάσεις κεφαλής-τράχηλου, 70% για εξετάσεις θώρακα, 36% για εξετάσεις άνω-κάτω κοιλίας και 26% για εξετάσεις ολόκληρου του κορμού. Σε όλες τις περιπτώσεις η κανονικοποιημένη ενεργός δόση ήταν υψηλότερη για την ελικοειδή σάρωση και η τιμή της εξαρτάται από το μέγεθος της υπερσάρωσης. Η κανονικοποιημένη ενεργός δόση για θηλυκού γένους παιδιά ήταν γενικώς μεγαλύτερη σε σύγκριση με τους άρρενες, για όλες τις ηλικίες, τις περιοχές εξέτασης και τις τιμές υπερσάρωσης. Στις εξετάσεις εγκεφάλου όταν οι φακοί των ματιών ευρίσκονται μέσα ή στο όριο της περιοχής απεικόνισης τότε η αύξηση στην κανονικοποιημένη δόση των φακών από την ελικοειδή σάρωση σε σχέση με την συμβατική σάρωση είναι έως 10.9%. Όταν όμως οι φακοί ευρίσκονται από 0-3 εκ. έξω από την πρώτη τομή που πρόκειται να απεικονιστεί τότε η κανονικοποιημένη δόση των φακών μπορεί να είναι έως και 11 φορές χαμηλότερη με την συμβατική σάρωση συγκρινόμενη με την ελικοειδή. Η μέση σκεδαζόμενη δόση που λαμβάνει ο θυρεοειδής κυμαίνεται από 0.6 έως 8.7 mGy εξαρτώμενη από την περιοχή σάρωσης, την μέθοδο σάρωσης και την ηλικία του ασθενούς. Στην εξέταση του τραχήλου όπου ο θυρεοειδής ακτινοβολείται πρωτογενώς, η δόση που λαμβάνει κυμαίνεται από 15.2 έως 52.0 mGy. Συμπεράσματα: Η ενεργός δόση παιδιών από εξετάσεις Υ.Τ που έγιναν με αξονική σάρωση ήταν πάντα σημαντικά χαμηλότερη σε σύγκριση με τις αντίστοιχες τιμές από εξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν με ελικοειδή σάρωση. Όταν δεν προέχουν κλινικές προτεραιότητες πρέπει να επιλέγεται η αξονική σάρωση έναντι της ελικοειδούς για τις εξετάσεις κεφαλής των παιδιών, με στόχο την λιγότερη ακτινική επιβάρυνση των φακών. Στις εξετάσεις τραχήλου ο κίνδυνος για ανάπτυξη καρκίνου του θυρεοειδούς μπορεί να φτάσει έως και 390 ανά εκατομμύριο ασθενών.
Διερεύνηση της δυνατότητας περιστολής της συχνότητας αιματογενών λοιμώξεων που σχετίζονται με τη χρήση μόνιμων φλεβικών καθετήρων σε νεοπλασματικούς ασθενείς
Authors: Χατζηνικολάου Ιωάννης
Published: January 2014

Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της δυνατότητας των μόνιμων φλεβικών καθετήρων από σιλικόνη, επικαλυμμένων με μινοκυκλίνη και ριφαμπικίνη (ΜΡ-ΜΦΚ), να αποτρέψουν λοιμώξεις σχετιζόμενες με τη μακροχρόνια χρήση τους. Επιπροσθέτως σκοπός ήταν να διερευνηθεί εάν η μακροχρόνια χρήση των ΜΡ-ΜΦΚ συνέβαλε στην εμφάνιση μικροοργανισμών ανθεκτικών στα χρησιμοποιούμενα ως επικάλυψη αντιμικροβιακά. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκαν δύο ανεξάρτητες μελέτες. Προκειμένου να ερευνηθεί η αποτελεσματικότητα των ΜΡ-ΜΦΚ στην πρόληψη βακτηριαιμιών που σχετίζονται με καθετήρες (ΒΣΚ), εκπονήθηκε στο M.D. Anderson Cancer Center (MDACC) μια προοπτική, τυχαιοποιημένη διπλά τυφλή κλινική μελέτη. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν είτε ΜΡ-ΜΦΚ είτε ένα απλό χωρίς επικάλυψη με αντιμικροβιακές ουσίες καθετήρα (control). Μια επιπλέον, ανεξάρτητη της προηγουμένης, μελέτη εκπονήθηκε προκειμένου να διερευνηθεί εάν η κλινική χρήση ΜΡ-ΜΦΚ συμβάλλει στην ανάπτυξη μικροβιακής αντοχής στη μινοκυκλίνη και ριφαμπικίνη. Βασιζόμενοι στο γεγονός ότι στο MDACC έχει καθιερωθεί σε όλους τους ασθενείς που πρόκειται να λάβουν μεταμόσχευση προγονικών αιμοποιητικών κυττάρων (PSCT) να χρησιμοποιούνται ΜΡ-ΜΦΚ, ενώ αντιθέτως το τμήμα λευχαιμίας δε χρησιμοποιεί καθετήρες αυτού του τύπου, πραγματοποιήσαμε μια αναδρομική μελέτη τεσσάρων χρονών κλινικής χρήσης των ΜΡ-ΜΦΚ, ελέγχοντας την ευαισθησία στα αντιμικροβιακά όλων των στελεχών Staphylococcus spp. που προκάλεσαν πρωτοπαθή βακτηριαιμία σε ασθενείς με μεταμόσχευση προγονικών αιμοποιητικών κυττάρων και στο τμήμα λευχαιμίας. Αποτελέσματα: Στην προοπτική μελέτη (Σεπτέμβριος 1999 - Μάιος 2002) μελετήθηκαν συνολικά 356 καθετήρες (182 ΜΡ-ΜΦΚ, 174 απλοί-μη επικαλυμμένοι-controls). Κατά τη διάρκεια διεξαγωγής της μελέτης καταγράφηκαν συνολικά 17 ΒΣΚ (3 συσχετιζόμενες με ΜΡ-ΜΦΚ και οι 14 με control καθετήρες). Η αναλογία ΒΣΚ με βάση τις ήμερες καθετηριασμού ήταν 0,25 και 1,28 ανά 1000 ήμερες καθετηριασμού αντίστοιχα (p=0,003). Στην ανεξάρτητη αναδρομική μελέτη (Ιούλιος-Δεκέμβριος 2001) μελετήθηκαν 212 ασθενείς με PSCT και 460 ασθενείς με λευχαιμία. Απομονώθηκαν 9 στελέχη Staphylococcus spp. σε ασθενείς με λευχαιμία και 1 σε μεταμοσχευμένο ασθενή ανθεκτικά στη ριφαμπικίνη. Αντιθέτως δεν καταγράφηκε αντοχή στη μινοκυκλίνη. Συμπέρασμα: Οι κατασκευασμένοι από σιλικόνη επικαλλυμένοι με μινοκυκλίνη και ριφαμπικίνη μόνιμοι φλεβικοί καθετήρες είναι ασφαλείς και αποτελεσματικοί στην πρόληψη λοιμώξεων που σχετίζονται με καθετήρες σε ασθενείς με νεοπλασία. Επιπροσθέτως φαίνεται ότι σχετίζονται με χαμηλό κίνδυνο εμφάνισης σταφυλοκοκκικής αντοχής στα χρησιμοποιούμενα ως επικάλυψη αντιμικροβιακά.
Ανάπτυξη και χαρακτηρισμός ασύμμετρων πολυμερικών μεμβρανών, για τον διαχωρισμό συστατικών του φυσικού αερίου
Authors: Καραδήμος Γεώργιος
Published: January 2014

Στην πρώτη φάση της παρούσας εργασίας, οι πειραματικές διαδικασίες επικεντρώνονται στην μελέτη διαφόρων πολυμερών, σχετικώς με την απόδοση τους σε διαδικασίες περατοτήτων απλών αερίων. Η μελέτη διεξάγεται σε συμπαγείς μεμβράνες, οι οποίες κρίνονται ως οι καταλληλότερες για τον συσχετισμό των αποτελεσμάτων με τις «ονομαστικές» ιδιότητες των πολυμερών. Στα εμπλεκόμενα υλικά περιλαμβάνονται πολυμεθεκρυλικός-μεθυλεστέρας, πολυσουλφόνη, πολυαιθυλένιο, οξική κυτταρίνη, σε διάφορα διαθέσιμα μοριακά βάρη. Η μελέτη των περατοτήτων επικεντρώνεται κυριότερα σε άζωτο, μεθάνιο, υδρόθειο(σε περιορισμένη έκταση) καθώς και μίγμα αυτών. Η επιλογή των αερίων και οι συνθήκες διεξαγωγής των πειραμάτων γίνεται με γνώμονα την βέλτιστη δυνατή προσομοίωση του φυσικού αερίου αλλά και συνήθων εφαρμογών και χρήσεων. Σε επόμενο στάδιο της έχοντας επιλέξει τα καταλληλότερα πολυμερή για την χρήση τους σε διαχωρισμό αερίων με μεμβράνες, ελέγχονται διάφοροι παράμετροι της παρασκευής αλλά και διαδικασίες τεχνολογικού ενδιαφέροντος σχετικές με την ανάπτυξη ασύμμετρων πορωδών συστημάτων από τα αυτά. Οι εν λόγο πειραματικές ενότητες αφορούν την συρρίκνωση μεμβρανών, την δυνατότητα επισκευής μεμβρανών αλλά και συνακόλουθές δράσεις όπως ανόπτηση, οι οποίες διαδικασίες δύνανται να αναπτύξουν ιδιαίτερες μορφολογίες. Ακόλουθο στάδιο της εργασίας αφορά την μελέτη απλών πορωδών ινών, που θεωρούνται ως η δυναμική εκδοχή των ασύμμετρων μεμβρανών. Στην περίπτωση αυτή ελέγχεται η σημαντική παράμετρος της έκτασης των ινών και η επίδραση αυτής, στην μικρο-μορφολογία και την επιφάνεια των ινών. Οι δομικές λεπτομέρειες που ελέγχονται είναι η εμφάνιση μακροδακτύλων, τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά των πόρων, η ανάπτυξη οικογενειών πόρων για δύο άμορφα πολυμερή: πολυμεθακρυλικό-μεθυλεστέρα και πολυσουλφόνη, εξεταζόμενα σε διάφορα μοριακά βάρη. Στο τελικό στάδιο, μελετάται η περίπτωση κοίλων πορωδών μεμβρανών. Η κατηγορία των κοίλων ινών είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα από τεχνολογική άποψη, καθώς δύνανται να χρησιμοποιηθούν ως μεμβράνες για διαχωρισμούς αερίων, δεδομένης της πολύ μεγάλης ενεργής επιφάνειας που παρουσιάζουν για δεδομένο όγκο και βάρος προϊόντος. Οι ίνες αυτού του είδους, εξετάζονται σχετικά με την δομή που σχηματίζουν αλλά και την τελική τους ποιότητα, που δύνανται να επηρεάσουν σημαντικά την ενδεχόμενη χρήση σε διαδικασίες διαχωρισμού αερίων και περατοτήτων γενικότερα.
Growth, structure and electronic properties of ternary transition metal nitrides thin films
Authors: Κουτσοκέρας Λουκάς
Published: January 2014

Ο σπάνιος συνδυασμός της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, της χημικής και μεταλλουργικής σταθερότητας, ο πυρίμαχος χαρακτήρας και η τιμή της κρυσταλλική σταθεράς, που είναι κοντά στα νιτρίδια της ομάδας ΙΙΙ, έχουν καθιερώσει τα νιτρίδια μεταβατικών μετάλλων των ομάδων IVb-VIb σαν υποψήφια υλικά για εφαρμογές στην ηλεκτρονική και σε διατάξεις. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή, μελετήσαμε εκτενώς την δομή, την σταθερότητα και την μικροδομή υμενίων δυαδικών και τριαδικών νιτριδίων μεταβατικών μετάλλων. Η μελέτη αυτή περιλαμβάνει πολλά δυαδικά συστήματα καθώς και την εκτενέστερη συλλογή από τριαδικά που έχουν αναφερθεί ποτέ. Επιπρόσθετα, μελετήσαμε την ηλεκτρονική δομή, τις οπτικές ιδιότητες και την μηχανική συμπεριφορά αυτών των υλικών έτσι ώστε να φέρουμε εις πέρας μια ολοκληρωμένη μελέτη από κάθε άποψη σχετικά με αυτά τα υλικά. Η παρούσα κοινή διδακτορική διατριβή, είναι το αποτέλεσμα μια στενής συνεργασίας μεταξύ δύο ιδρυμάτων, του Πανεπιστημίου του Πουατιέ (University of Poitiers) και του πανεπιστημίου Ιωαννίνων, στον τομέα της ανάπτυξης, των δομικών και λειτουργικών ιδιοτήτων περίπλοκων νιτριδίων μεταβατικών μετάλλων. Η ανάπτυξη και η μελέτη των δειγμάτων έγιναν και στα δύο ιδρύματα, και ο συνδυασμός γνώσης και η μεταφορά τεχνογνωσίας ενίσχυσαν τα αποτελέσματα και ανέβασαν το επίπεδο της παρούσας μελέτης. Τρεις διαφορετικές τεχνικές εναπόθεσης υμενίων, εναπόθεση με παλμικό λέηζερ (Pulsed Laser Deposition, PLD), μαγνητική ιοντοβολή (magnetron sputtering, MS) και ιοντοβολή με δέσμη ιόντων (ion beam sputtering) χρησιμοποιήθηκαν για την παρασκευή των δειγμάτων. Περίθλαση ακτίνων Χ, οπτική ανακλαστικότητα, μετρήσεις τάσεων σε πραγματικό χρόνο και in situ και υπολογιστικά δεδομένα, μεταξύ άλλων, χρησιμοποιήθηκαν για να καλύψουν την παρούσα ευρεία μελέτη των νιτριδίων μεταβατικών μετάλλων. Ειδική έμφαση δόθηκε στην συγκέντρωση με ακρίβεια, πειραματικών δεδομένων διαφόρων δομικών και λειτουργικών ιδιοτήτων σε μια μεγάλη ποικιλία δυαδικών και τριαδικών νιτριδίων μεταβατικών μετάλλων, σε μια προσπάθεια να θεμελιωθεί μια βάση δεδομένων για αυτά τα υλικά.
Social capital and development in Greece compared to countries of the European Union
Authors: Χριστοφόρου Ασημίνα
Published: January 2014

Υιοθετούμε την άποψη ότι η ανάπτυξη δεν ορίζεται μονάχα από την αύξηση του συνολικού προϊόντος. καθορίζεται επίσης από την επέκταση της δυνατότητας των ατόμων να έχουν τη ζωή που επιθυμούν με την ικανοποίηση των βασικών τους αναγκών σε υγεία, παιδεία, καθώς και ελεύθερη και ισότιμη έκφραση και συμμετοχή σε κοινωνικούς και πολιτικούς θεσμούς. Μία τέτοια ανάπτυξη εξαρτάται από δημόσιες παροχές σε υγεία και εκπαίδευση, την κατοχύρωση πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, και τη διασφάλιση ίσων ευκαιριών για πλήρη και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση σε οικονομικούς και μη-οικονομικούς πόρους. Ο όρος κοινωνικό κεφάλαιο περιλαμβάνει νόρμες και δίκτυα εμπιστοσύνης και αμοιβαιότητας που διασφαλίζει τη συνεργασία μεταξύ ατόμων για την παραγωγή δημοσίων αγαθών. Το κοινωνικό κεφάλαιο αποκτά σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη διότι στηρίζει την κοινωνική κινητοποίηση, την κυβερνητική ευθύνη και την αποδοτική διαχείριση ανθρωπίνων και φυσικών πόρων που συντελούν στην αύξηση της κοινωνικής ευημερίας. Συνεπώς, παραπέμπουμε σε μια προσέγγιση που δίνει έμφαση στο αξιακό / κανονιστικό περιεχόμενο της ανάπτυξης και του κοινωνικού κεφαλαίου, σύμφωνα με το οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό και ηθικό πλαίσιο δράσης των ατόμων στη διάρκεια της ιστορικής και της πολιτιστικής τους εξέλιξης. Στο ΜΕΡΟΣ Ι διεξάγουμε μια θεωρητική ανάλυση του κοινωνικού κεφαλαίου και της συσχέτισής του με την ανάπτυξη. Συζητούμε υπέρ γενικευμένων νορμών και δικτύων συνεργασίας και αμοιβαιότητας που δεν αντανακλούν μόνο τα ειδικότερα συμφέροντα των ομάδων, αλλά εξαρτώνται επίσης από ένα κοινό αίσθημα κοινωνικής ταυτότητας, ευθύνης και δέσμευσης. Στο ΜΕΡΟΣ ΙΙ παρουσιάζουμε μια εμπειρική μελέτη Ευρωπαϊκών χωρών και διερευνούμε τους προσδιοριστικούς παράγοντες του κοινωνικού κεφαλαίου και την επίδρασή του στην ανάπτυξη, με βάση διάφορες μεθόδους και βάσεις δεδομένων. Πρώτα συμπεραίνουμε ότι ατομικοί / δημογραφικοί και θεσμικοί / δομικοί παράγοντες επηρεάζουν εξίσου τη συμμετοχή των ατόμων σε κοινωνικές ομάδες. Κατόπιν βρίσκουμε ότι οι κοινωνικές οργανώσεις έχουν θετική επίδραση στην ανθρώπινη ανάπτυξη μέσω της παροχής δημοσίων αγαθών με τη συνέργια κρατικών θεσμών δημοσίων δαπανών και διακυβέρνησης. Επομένως, χώρες με υψηλότερα επίπεδα συμμετοχής σε κοινωνικούς οργανισμούς, όπως στη Σκανδιναβία, τείνουν να συνδέονται με υψηλότερα επίπεδα ανθρώπινης ανάπτυξης, σε αντίθεση με τη Νότια και Ανατολική Ευρώπη, όπου επικρατούν ομάδες ειδικών συμφερόντων και δίκτυα πελατειακών σχέσεων με αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη.
Πρόταση για ένα ολοκληρωμένο μοντέλο σχεδίασης εφαρμογών ηλεκτρονικής αξιολόγησης γνώσης
Authors: Σιώζος Παναγιώτης
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή επιχειρεί μια σφαιρική προσέγγιση στο θέμα της ηλεκτρονικής αξιολόγησης της γνώσης. Ξεκινώντας από τις σύγχρονες εξελίξεις στο χώρο της ηλεκτρονικής μάθησης (e-learning) και αφού μελετήσουμε τον παιδαγωγικό ρόλο της αξιολόγησης, εστιάζουμε στις μορφές και χρήσεις της ηλεκτρονικής αξιολόγησης (Computer Assisted Assessment) καθώς και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει. Διαπιστώνουμε ότι παρά τα διακηρυχθέντα πλεονεκτήματα και τις υπαρκτές δυνατότητές της, η διείσδυσή της στην εκπαίδευση παραμένει περιορισμένη και δυσανάλογη σε σχέση με άλλες εκπαιδευτικές τεχνολογίες. Αρχικά η διατριβή επιχειρεί την ενδελεχή μελέτη των χρηστών της αξιολόγησης. Χρησιμοποιούμε ψυχομετρικά και εμπειρικά εργαλεία καταγραφής των ατομικών χαρακτηριστικών των μαθητών, ενώ διατυπώνουμε και ελέγχουμε ερευνητικές υποθέσεις για τον τρόπο με τον οποίο αυτά επηρεάζουν την ετοιμότητα των μαθητών απέναντι στην χρήση των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ), εν γένει, και της ηλεκτρονικής αξιολόγησης ειδικότερα. Στη βάση των συμπερασμάτων προτείνουμε διδακτικές παρεμβάσεις για την υποβοήθηση της ένταξης των ΤΠΕ και της ηλεκτρονικής αξιολόγησης στην εκπαιδευτική διαδικασία. Στη βάση των συμπερασμάτων μας για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ηλεκτρονική αξιολόγηση διατυπώνουμε την πρόταση μας για ένα ολοκληρωμένο μοντέλο σχεδίασης σχετικών εφαρμογών η οποία συνοψίζεται στο τρίπτυχο: α) σχεδίαση των εφαρμογών ηλεκτρονικής αξιολόγησης από τους ίδιους τους χρήστες, β) επιλογή ηλεκτρονικής πλατφόρμας που να ελαχιστοποιεί την επίδραση του μέσου και γ) εξέλιξη - και όχι κατάργηση - των υπαρχουσών εκπαιδευτικών πρακτικών. Η διατριβή προχωρά με τη σχεδίαση δύο προτύπων εφαρμογών ηλεκτρονικής αξιολόγησης από τους ίδιους τους τελικούς τους χρήστες, μέσω μιας μεθοδολογίας συμμετοχικής σχεδίασης εκπαιδευτικού λογισμικού. Μια ομάδα πρωτοετών φοιτητών Πληροφορικής σχεδιάζει την εφαρμογή αξιολόγησης myTest για αντικειμενικού τύπου αξιολογήσεις, ενώ μια ομάδα μαθητών και καθηγητών γυμνάσιου σχεδιάζει την εφαρμογή myTest(ink) για χειρόγραφες ηλεκτρονικές αξιολογήσεις ανοιχτού τύπου. Μελετούμε τις ανάγκες αξιολόγησης που διατύπωσαν οι διαφορετικές ομάδες χρηστών, καθώς και τα γνωστικά εργαλεία που πρότειναν για την κάλυψή τους. Η αξιολόγηση των εφαρμογών επιβεβαιώνει την δυνατότητά τους να ανιχνεύσουν οι ίδιοι τις μαθησιακές τους ανάγκες και να προτείνουν λύσεις για την κάλυψή τους καθώς και η επίδραση της πλατφόρμας υλισμικού στην αποδοχή της ηλεκτρονικής αξιολόγησης.
Συστήματα στήριξης αποφάσεων για το συμμετοχικό σχεδιασμού στα πλαίσια της περιφερειακής ανάπτυξης
Authors: Γραμματικογιάννης Ηλίας
Published: January 2014

Η διδακτορική διατριβή με τίτλο Συστήματα Στήριξης Αποφάσεων για το Συμμετοχικό Σχεδιασμό στα Πλαίσια της Περιφερειακής Ανάπτυξης, έχει ως στόχο τη σχεδίαση και ανάπτυξη του Συστήματος Στήριξης Αποφάσεων ANDREW, για την εμπλοκή των πολιτών στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων με τρόπο οργανωμένο και αποτελεσματικό. Το σύστημα ANDREW ενσωματώνει εργαλεία, μοντέλα και μεθόδους που εμπλουτίζουν τη συμμετοχική διαδικασία. Ο τρόπος με τον οποίο ενσωματώνονται τα στοιχεία αυτά στο σύστημα ANDREW, είναι με τη χρήση νέων τεχνολογιών και του διαδικτύου. Συγκεκριμένα, η διατριβή αποτελείται από τρία μέρη, με το πρώτο να περιλαμβάνει το θεωρητικό πλαίσιο του συμμετοχικού σχεδιασμού, ενώ το δεύτερο μέρος αφορά την αναλυτική περιγραφή των εργαλείων, μεθόδων, μοντέλων, όπως και των νέων τεχνολογιών που επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν για τη δόμηση του συστήματος. Τέλος στο τρίτο μέρος, σχεδιάζεται το σύστημα ANDREW, στο οποίο γίνεται σύνθεση όλων των επιμέρους εργαλείων που παρουσιάστηκαν στο δεύτερο μέρος.
Επεξεργασία και ανάλυση βιολογικών δεδομένων με τη χρήση ευφυών υπολογιστικών μεθόδων
Authors: Έξαρχος Κωνσταντίνος
Published: January 2014

This thesis focuses on the development and implementation of intelligent computational methods for extending the use of biological data as well as the organization, processing, analysis and understanding of these data. The uttermost aim is to build upon the gained conclusions towards deciphering the genetic background of diseases and consequently facilitate treatment in an efficient and targeted manner. The study in centered around an inductive research framework where we proceed from the specific to the general. The research starts from the lowest level of proteins organization, the primary structure, by studying the bonds developed between the amino acids. Next, we analyze the interactions among protein molecules, specifically focusing on proteins that are either partially or fully disordered, aka unstructured. Due to their conformational flexibility they are often found to interact with a multitude of protein molecules, hence they are involved with many cellular functions as well as the induction of severe diseases. Afterwards, we aim to extend and combine the analysis from the microscopic level with macroscopic observations and data. Specifically, we collect and analyze biological data on cellular and systemic organism functions, coupled with clinical data (i.e. medical history and imaging modalities) referring to the phenotypic level of anatomical entities and the organism as a whole. We apply this multilevel and multiparametric analysis in a complex disease like cancer - and more specifically oral cancer - which has manifestations in all levels of human physiology. The contribution of this thesis is identified in the following areas: (i) the emergence of the biological mechanism that determines the conformation of the peptide bond, (ii) the systematic identification of functionalities associated with protein regions containing cis peptide bonds, (iii) the extraction of sequence patterns mediating the functional role of disordered proteins, (iv) the systematic unraveling of how disordered proteins are involved with the induction of several genetic diseases, (v) to study and analyze the genetic background of multifactorial diseases (oral cancer) and pinpoint the genetic factors dictating the disease progression, (vi) the orchestrated analysis of heterogeneous clinical and genomic data, in a complementary manner in order to capture multilevel disease perturbations ranging from the cellular level, to the tissue phenotype and the organism as a whole