bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Χαρακτηρισμός μορφολογίας, σύστασης και δραστικότητας νανοσωματιδίων από διεργασίες αερολυμάτων υψηλών θερμοκρασιών
Authors: Ζυγογιάννη Αλεξάνδρα
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας έρευνας αποτέλεσε η καλύτερη κατανόηση της δραστικότητας ως προς την οξείδωση που παρουσιάζουν τα σωματιδία αιθάλης και πώς αυτή επηρεάζεται από τη μορφολογία, τη νανοδομή και τη σύστασή τους. Τα σωματίδια αιθάλης που μελετήθηκαν αποτελούν μια ομάδα υλικών που συλλέχθηκαν από διαφορετικούς κινητήρες εσωτερικής καύσης diesel (συμβατικούς και μη-συμβατικούς) και από διαφορετικές πηγές (κινητήρες οχημάτων και πλοίου). Εμπορικά διαθέσιμα υλικά, όπως ο γραφίτης και το Carbon Black, μελετήθηκαν επίσης ως υλικά αναφοράς καθώς επιδεικνύουν μικρή δραστικότητα. Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι διαφορετικές αιθάλες εμφανίζουν διαφορετικό βαθμό δραστικότητας, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη μορφολογία και τη νανοδομή των σωματιδίων, χαρακτηριστικά τα οποία διαφέρουν ανάλογα με τις συνθήκες πυρόλυσης του καυσίμου. Για το σκοπό αυτό κρίνεται αναγκαία η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν την οξείδωση της αιθάλης. Μία ερμηνεία των διαφορών στην οξειδωτική δραστικότητα ανάμεσα σε όλα τα δείγματα αιθάλης επιχειρήθηκε με βάση το μέσο μέγεθος των σωματιδίων, την ειδική επιφάνεια αυτών, το βαθμό οργάνωσης της νανοδομής, το μέγεθος του κρυσταλλίτη και τις λειτουργικές ομάδες που υπάρχουν στην επιφάνεια της αιθάλης. Παρατηρήθηκαν μικρές δομικές διαφορές μεταξύ των δειγμάτων που φαίνεται να επηρεάζουν άμεσα την οξειδωτική δραστικότητά τους. Η σύσταση των σωματιδίων (περιεκτικότητα σε άνθρακα, υδρογόνο, τέφρα και πτητική ύλη) φαίνεται επίσης να επηρεάζει τη δραστικότητα της αιθάλης.
Μελέτη των ιδιοτήτων των τροχιών γύρω από μελανές οπές Kerr με τη χρήση νευτώνειων αναλόγων
Authors: Ελένη Αρετή
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή έχει σκοπό να διερευνήσει την ομοιότητα που παρουσιάζει ένα συγκεκριμένο Νευτώνειο βαρυτικό πεδίο, και συγκεκριμένα το βαρυτικό πεδίο του Euler που δημιουργείται από δύο σημειακές μάζες που βρίσκονται σε σταθερή απόσταση η μία από την άλλη, με το βαρυτικό πεδίο μιας μελανής οπής Kerr. Ο απώτερος σκοπός αυτής της μελέτης είναι να χρησιμοποιηθεί αυτή η ομοιότητα, προκειμένου να μελετηθούν δύσκολα χαρακτηριστικά των τροχιών σε μια μελανή οπή Kerr, μέσω της ανάλυσης αντίστοιχων τροχιών στο ανάλογο Νευτώνειο βαρυτικό πεδίο. Μελετήσαμε το συγκεκριμένο Νευτώνειο βαρυτικό πεδίο, με τη μέθοδο των Hamilton-Jacobi προκειμένου να διαχωριστεί σε κατάλληλες συντεταγμένες (πεπλατυσμένες σφαιροειδείς) και να κατασκευάσουμε τα τρία ολοκλήρωματα της κίνησης που αντιστοιχούν στο πρόβλημα αυτό. Ακολούθως, εντοπίσαμε τις ομοιότητες των δυναμικών που ελέγχουν την ακτινική και την πολική κίνηση των τροχιών στο δυναμικό του Euler και της Kerr. Στη συνέχεια ακολουθήσαμε τη μέθοδο ανάλυσης σε μεταβλητές γωνίας-δράσης που χρησιμοποιούνται για την ανεύρεση των θεμελιωδών συχνοτήτων των τροχιών στη μετρική Kerr, προκειμένου να υπολογίσουμε για κάθε τροχιά με συγκεκριμένα τροχιακά χαρακτηριστικά, τις αντίστοιχες θεμελιώδεις συχνότητες που χαρακτηρίζουν την τροχιά αυτή. Οι συχνότητες αυτές είναι το άμεσα παρατηρήσιμο μέγεθος στην περίπτωση των μελανών οπών Kerr στην περίπτωση που οι τροχιές συνδέονται με την εκπομπή κάποιου βαρυτικού κύματος που εκπέμπεται από την εν λόγω πηγή. Στη συνέχεια αποδεικνύουμε ότι και στο πρόβλημα του Euler, εμφανίζεται το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που εμφανίζουν οι τροχιές της Kerr: δηλαδή ότι υπάρχουν εντελώς διαφορετικές τροχιές που χαρακτηρίζονται από το ίδιο σύνολο συχνοτήτων. Τέλος μελέτησαμε την ευστάθεια των σφαιρικών τροχιών κάτω από την επίδραση μικρών αναλωτικών δυνάμεων πέραν της βαρύτητας, αντίστοιχων με τις ιδιοδυνάμεις που αναπτύσσονται στις σχετικιστικές τροχιές, όταν η βαρυτική ακτινοβολία του σώματος σε τροχιά ληφθεί υπόψη. Στην περίπτωση της Kerr δεν βρέθηκαν αρχικές συνθήκες κατάλληλες για τέτοιου είδους συντονισμούς. Στο πεδίο του Euler, όμως, βρήκαμε κατάλληλες αρχικές συνθήκες που να ικανοποιούν την απαιτούμενη συνθήκη συντονισμού. Οι τροχιές αυτές, αν και αρχικά σφαιρικές, καθίστανται έκκεντρες με την πάροδο του χρόνου. Μάλιστα, κατασκευάσαμε ένα θεωρητικό μοντέλο που ερμηνεύει την εξέλιξη των αρχικά σφαιρικών τροχιών, είτε αυτές υπόκεινται σε συντονισμό, είτε όχι.
Πολλαπλασιασμός των ειδών Juniperus oxycedrus και Juniperus phoenicea
Authors: Ισπικούδης Στέφανος
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή μελετήθηκε ο εγγενής και ο βλαστικός πολλαπλασιασμός (κλαδομοσχεύματα) των ειδών Junirerus oxycedrus και Juniperus phoenicea. Τα είδη αυτά παρουσιάζουν έντονο οικολογικό ενδιαφέρον στις περιοχές της Μεσογείου, καθώς συχνά είναι τα μόνα είδη που μπορούν και επιβιώνουν κάτω από εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες. Οι σχηματισμοί με αρκεύθους αποτελούν πολύτιμο ενδιαίτημα για είδη πανίδας και χλωρίδας και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην προστασία του σταθμού, όπου αναπτύσσονται, από τη διάβρωση και την υποβάθμιση. Για το λόγο αυτό οι δενδρώδεις θαμνώνες με αρκεύθους αποτελούν οικότοπο που περιλαμβάνεται στην Ευρωπαϊκή Οδηγία 92/43. Ο τύπος οικοτόπου είναι ο 5210: «Δενδρώδεις θαμνώνες με Juniperus spp». Επίσης, παρουσιάζουν και εμπορικό ενδιαφέρον λόγω των ποικίλων χρήσεων τους. Μελετήθηκε η φυτρωτικότητα των σπόρων των δύο ειδών με την επίδραση της θερμοκρασίας φύτρωσης, της στρωμάτωσης, του χημικού σκαριφαρίσματος (H2SO4), του μηχανικού σκαριφαρίσματος και του γιββεριλλικού οξέος (GA3). Στον βλαστικό πολλαπλασιασμό μελετήθηκε η ριζοβολία των μοσχευμάτων των δύο ειδών με την επίδραση της εποχής κοπής των μοσχευμάτων και των διαφορετικών συγκεντρώσεων του φυτικού ρυθμιστή Κ-ΙΒΑ (3000, 6000 και 12000 ppm) σε δύο συστήματα ριζοβολίας (υδρονέφωση και ομίχλη). Επίσης, μελετήθηκε πώς οι παραπάνω παράγοντες επηρεάζουν τον αριθμό και το μήκος των ριζών των ριζοβολημένων μοσχευμάτων. Επιπλέον, εξετάστηκε η επίδραση στη ριζοβολία των μοσχευμάτων του γενοτύπου, της θέσης των μοσχευμάτων στο μητρικό φυτό, της εφαρμογής φυτικού ρυθμιστή ΙΒΑ, των διαφορετικών υποστρωμάτων ριζοβολίας και των διαφορετικών τραυματισμών στη βάση των μοσχευμάτων, σε σύστημα υδρονέφωσης. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων φυτρωτικότητας έδειξαν δυσκολίες στη φύτρωση των σπόρων των J. phoenicea και J. oxycedrus. Μόνο ελάχιστοι σπόροι κατάφεραν να φυτρώσουν και στα δύο είδη.Τα αποτελέσματα των πειραμάτων για τη ριζοβολία των μοσχευμάτων έδειξαν ότι η επίδραση της εποχής λήψης των μοσχευμάτων και των διαφορετικών συγκεντρώσεων του φυτικού ρυθμιστή Κ-ΙΒΑ παίζουν σημαντικό ρόλο στη ριζοβολία. Επιπρόσθετα, έδειξαν ότι το καλύτερο σύστημα ριζοβολίας είναι αυτό της υδρονέφωσης και στα δύο είδη. Η εποχή λήψης των μοσχευμάτων έπαιξε σημαντικό ρόλο στον αριθμό των ριζών και στο μήκος των ριζών και στα δύο είδη, ενώ η εφαρμογή του φυτικού ρυθμιστή K-IBA έπαιξε σημαντικό ρόλο μόνο σε μοσχεύματα του είδους J. phoenicea. Στο είδος J. phoenicea διαπιστώθηκαν και διαφορές στην ικανότητα ριζοβολίας μεταξύ διαφορετικών γενοτύπων. Βέλτιστη ριζοβολία μοσχευμάτων του είδους J. phoenicea επιτεύχθηκε όταν η λήψη μοσχευμάτων έγινε την περίοδο του χειμώνα και τα μοσχεύματα μεταχειρίστηκαν με διάλυμα K-IBA συγκέντρωσης 6000 ppm. Όσον αφορά το J. oxycedrus ο καλύτερος συνδυασμός για τη βέλτιστη ριζοβολία μοσχευμάτων είναι η λήψη τους την περίοδο του χειμώνα και ο χειρισμός τους με διάλυμα K-IBA συγκέντρωσης 12000 ppm.
Αποδοτικότητα, βιωσιμότητα, φορολογική συμμόρφωση
Authors: Γιάτσε Χριστιάνα
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή χρησιμοποιώντας ως σημείο αναφοράς ευρύ δείγμα ευρωπαϊκών κοινωνικών επιχειρήσεων εξετάζει μέσω εμπειρικής ανάλυσης τρία διαφορετικά ερευνητικά ερωτήματα που μέχρι σήμερα έχουν διερευνηθεί αποκλειστικά στο πλαίσιο των παραδοσιακών (εμπορικών) επιχειρήσεων. Νωρίτερα, στο πρώτο μέρος της διατριβής, παρουσιάζονται βασικές πτυχές του τρόπου οργάνωσης και περιβάλλοντος λειτουργίας των κοινωνικών επιχειρήσεων. Το πρώτο εμπειρικό ερώτημα εξετάζει τη φορολογική συμπεριφορά των κοινωνικών επιχειρήσεων μετρώντας το υιοθετούμενο επίπεδο φοροαποφυγής και αντιπαραβάλλοντάς το με αυτό των εμπορικών επιχειρήσεων. Περιέργως, τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι οι κοινωνικές επιχειρήσεις φοροαποφεύγουν σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι οι εμπορικές επιχειρήσεις. Στο δεύτερο ερώτημα αναζητούμε τους παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με την πτώχευση των κοινωνικών επιχειρήσεων. Η οικονομετρική ανάλυση αναδεικνύει μεταβλητές οι οποίες επιδρούν με διαφορετικό τρόπο στις προοπτικές βιωσιμότητας των κοινωνικών επιχειρήσεων σε σχέση με τις εμπορικές επιχειρήσεις. Στο τρίτο ερώτημα η έμφαση δίνεται στην μέτρηση και σύγκριση της αποδοτικότητας μεταξύ κοινωνικών και εμπορικών επιχειρήσεων με τις τελευταίες να εμφανίζουν σαφώς υψηλότερα περιθώρια κερδοφορίας, γεγονός που μάλλον θεωρείται αναμενόμενο δεδομένων των πόρων που αφιερώνουν οι κοινωνικές επιχειρήσεις για την επιδίωξη κοινωνικών στόχων.
Computational study of transport phenomena in flake filled composite materials
Authors: Τσιαντής Ανδρέας
Published: September 2021

Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο μεταβάλλεται o συντελεστής διαπερατότητας ενός σύνθετου υλικού, ενισχυμένου με φυλλίδια, με έμφαση στις πολυμερικές μεμβράνες. Οι ιδιότητες των υλικών αυτών μεταβάλλονται από την παρουσία και τις ιδιότητες των φυλλιδίων, όπως η αναλογία διαστάσεων (α), το κλάσμα όγκου (φ), ο προσανατολισμός (θ) και η διακύμανση του προσανατολισμού (θ+ε). Δείχνουμε ότι ως αποτέλεσμα της διασποράς των φυλλιδίων στο υλικό, παράγονται υλικά με βελτιωμένες ιδιότητες φραγμού αφού η ύπαρξη των φυλλιδίων προκαλεί αύξηση στην διαδρομή που πρέπει να ακολουθηθεί από τα μόρια, ιόντα κλπ, διαμέσου του υλικού. Αυτός ο βαθμός δυσκολίας περιγράφεται από τον συντελεστή Barrier Improvement Factor (BIF) ο οποίος χρησιμοποιείται για την ποσοτικοποίηση της επίδρασης της παρουσίας φυλλιδίων στις ιδιότητες φραγμού. Εκτός από την τεχνολογική σημασία αυτού του θέματος, πρόσθετο κίνητρο για την έρευνα αυτή ήταν το γεγονός ότι τα ήδη προτεινόμενα μοντέλα έχουν δείξει ένα μικρό εύρος εφαρμογής και γενικά έχουν περιορισμένη επιτυχία στην παροχή ενός ενοποιητικού πλαισίου για την περιγραφή των ιδιοτήτων φραγμού των εν λόγω υλικών. Για να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα, πραγματοποιήσαμε μια ολοκληρωμένη υπολογιστική μελέτη και προτείνουμε νέα θεωρητικά μοντέλα ικανά να περιγράψουν το BIF για μια σειρά μεγεθών, συγκεντρώσεων και προσανατολισμών φυλλιδίων. Στην παρούσα διατριβή χρησιμοποιήσαμε 2D & 3D RVEs (Representative Volume Elements) με περιοδικές γεωμετρίες και περιοδικές οριακές συνθήκες που δημιουργήθηκαν χρησιμοποιώντας μια ποικιλία υπολογιστικών εργαλείων που περιλαμβάνουν εφαρμογές και αλγορίθμους που γράφτηκαν και υλοποιήθηκαν για τις ανάγκες αυτής της μελέτης. Στη συνέχεια δημιουργήθηκαν γεωμετρίες και εκτελέστηκαν προσομοιώσεις χρησιμοποιώντας την εργαλειοθήκη του OpenFOAM στο εργαστηριακό μας cluster το οποίο στήθηκε στην αρχή αυτής της διατριβής. Με αυτόν τον συνδυασμό υφιστάμενων και νέων υπολογιστικών εργαλείων καταφέραμε να δημιουργήσουμε μια ακολουθία ενεργειών που μας επέτρεψε να τρέχουμε χιλιάδες προσομοιώσεις και οι οποίες καλύψανε όλες τις παραμέτρους που μελετήθηκαν στο πλήρες εύρος τους και αποτελούν - όσο γνωρίζουμε - την πιο ολοκληρωμένη μελέτη στη βιβλιογραφία μέχρι στιγμής. Επίσης αντίθετα με προηγούμενες μελέτες οι προσομοιώσεις πραγματοποιήθηκαν σε RVEs με ρεαλιστική πολυπλοκότητα, που περιείχαν περισσότερα από 1000 φυλλίδια. Ελέγξαμε επίσης τα αποτελέσματά μας σε σχέση με υπάρχοντα μοντέλα που περιγράφονται στη βιβλιογραφία και εξετάσαμε μερικές κοινές παρανοήσεις και προβλήματα που υπάρχουν στον τομέα.
Η σύνθεση της εργατικής τάξης στην Ελλάδα και το ζήτημα της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης
Authors: Κατσορίδας Δημήτριος
Published: September 2021

Το αντικείμενο αυτής της μελέτης είναι καταρχάς η διερεύνηση της σύνθεσης της πραγματικής δύναμης της εργατικής τάξης στην Ελλάδα, όπως αυτή εμφανίζεται από τα χρόνια πριν τα Μνημόνια, το 2004 και αμέσως μετά, μέχρι το 2016, και εξετάζονται κριτικά οι υποθέσεις περί συρρίκνωσής της, εφόσον έχει προηγηθεί ένα θεωρητικό μοντέλο ερμηνείας για το τι είναι εργατική τάξη. Κατόπιν, γίνεται μια ιστορική ανασκόπηση-περιοδολόγηση της ιστορίας του συνδικαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα, ώστε στη συνέχεια να φανεί ότι οι χρόνιες παθογένειές του, εξακολουθούν να ταλανίζουν τα συνδικάτα μέχρι σήμερα. Αμέσως μετά διερευνάται ο τρόπος που τα ελληνικά συνδικάτα οργανώνουν τους μισθωτούς εργαζόμενους, οι αιτίες αποδυνάμωσής τους και η κρίση εμπιστοσύνης σε αυτά. Η εν λόγω διερεύνηση έδειξε ότι το συνδικαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα οργανώνει μόνο μια μικρή μερίδα μισθωτών, κατά κύριο λόγο εκείνων, οι οποίοι εξακολουθούν να διαθέτουν μια κάποια διαπραγματευτική ισχύ και μια σχετικά εξασφαλισμένη απασχόληση, όπως είναι οι ΔΕΚΟ και ο δημόσιος τομέας. Έτσι, στη συνέχεια, δίνεται η δυνατότητα να προσδιοριστούν οι τρόποι με τους οποίους το συνδικαλιστικό κίνημα μπορεί να οργανώσει και να εκπροσωπήσει τα συλλογικά συμφέροντα των μισθωτών σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί.
Η κατανόηση της έννοιας του ορίου πραγματικών συναρτήσεων δύο μεταβλητών σε πανεπιστημιακό επίπεδο
Authors: Μεγάλου Φωτεινή
Published: September 2021

Αρκετές έρευνες έχουν διεξαχθεί με σκοπό να διερευνηθεί πώς οι πρωτοετείς φοιτητές ‘αυστηροποιούν’ τις διαισθητικές τους εικόνες, ώστε να κατανοήσουν τον τυπικό ορισμό του ορίου, καθώς μεταβαίνουν από τα σχολικά Μαθηματικά στα πιο αυστηρά τυπικά Μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο. Οι φοιτητές σε ένα πρώτο μάθημα της Πραγματικής Ανάλυσης Ι αποκτούν εμπειρία στα όρια συναρτήσεων μιας μεταβλητής στο διακριτό πεδίο/επίπεδο και στο συνεχές. Εξαιτίας αυτού, πολλοί ερευνητές έχουν ασχοληθεί με την έννοια του ορίου στην περίπτωση της μίας μεταβλητής, αλλά πολύ λιγότεροι έχουν ασχοληθεί με την περίπτωση των δύο μεταβλητών. Η διατριβή αυτή, επιχειρεί να παρουσιάσει μία έρευνα που αποτελείται από δύο πειράματα που διενεργήθηκαν σε δευτεροετείς φοιτητές του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Πατρών. Οι φοιτητές ασχολήθηκαν με εναλλακτικούς ορισμούς και προσεγγίσεις του ορίου συναρτήσεων που έχουν πεδίο ορισμού το R^2 και εικόνα στο R και που ικανοποιούν αναγκαίες και ικανές συνθήκες ή μόνο αναγκαίες. Ειδικότερα, στους φοιτητές δόθηκαν προβλήματα με τη μορφή test που περιλάμβαναν τη διερεύνηση της οριακής συμπεριφοράς μιας συνάρτησης δύο μεταβλητών με τη χρήση διαφορετικών προσεγγίσεων. Οι γραπτές απαντήσεις των φοιτητών αλλά και οι συνεντεύξεις μαζί τους, αναλύθηκαν ως προς τον τρόπο που αιτιολογούσαν τις επιλογές τους και ως προς τις εικόνες που σχημάτισαν για την έννοια του ορίου. Αρκετοί από τους φοιτητές που συμμετείχαν, κατάφεραν ως ένα βαθμό να αντιπαραβάλουν τους διαφορετικούς ορισμούς και προσεγγίσεις μεταξύ τους. Ωστόσο, άλλοι φοιτητές από τις δύο ομάδες συμμετεχόντων φάνηκε να υιοθετούν τεχνικές ‘ρουτίνας’ και δεξιότητες χειρισμού που στερούνταν εννοιολογικής βάσης. Επιπλέον, τα σχήματα που σχεδίασαν οι φοιτητές ήταν ελλιπή και δεν ήταν σε θέση να εξηγήσουν πειστικά τον τρόπο διαμόρφωσής τους. Παράλληλα, παρατηρήθηκαν παρανοήσεις σχετικά με το πώς αντιλαμβάνονταν τα όρια για συναρτήσεις μίας μεταβλητής˙, και, όπως ήταν αναμενόμενο, μετέφεραν τις εννοιακές τους εικόνες από την περίπτωση αυτή στην περίπτωση των δύο μεταβλητών. Οι παρανοήσεις των φοιτητών όσον αφορά την έννοια του ορίου, πιστεύουμε ότι οφείλονται στη ‘φύση’ αυτή καθαυτή του αντικειμένου, αλλά και στη μη αποτελεσματική διδακτική προσέγγιση, μέσω της οποίας παρουσιάζεται πολλές φορές η έννοια αυτή και οι αντίστοιχοι ορισμοί της τόσο στη διδασκαλία, όσο και στην παρουσίαση σε ορισμένα εγχειρίδια. Επίσης, σημειώνουμε ότι η γνώση που εφαρμόζεται αποτελεσματικά και εδραιώνεται στο πλαίσιο μιας συγκεκριμένης περιοχής γνώσης, μπορεί να αποτύχει να εφαρμοστεί ικανοποιητικά σε ένα άλλο πλαίσιο. Πράγματι, αυτό φαίνεται από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές όταν εξετάζουν την ύπαρξη του ορίου μια συνάρτησης δύο μεταβλητών ακόμα και εάν είναι εξοικειωμένοι με τη συγκεκριμένη έννοια στην περίπτωση της μίας μεταβλητής.
Μελέτη στατιστικών και Ι-συγκλίσεων σε τοπολογικούς χώρους
Authors: Πρίνος Γεώργιος
Published: September 2021

Έστω X μη κενό σύνολο και C μια κλάση που αποτελείται από τριάδες ((s_d)_{d∈D},x,I), όπου (s_d)_{d∈D} είναι δίκτυο στο X, x∈X και I είναι ιδεώδες του κατευθυνόμενου συνόλου D. Καθορίζουμε τις ιδιότητες που πρέπει να έχει μια τέτοια κλάση και την ονομάζουμε κλάση ιδεώδους σύγκλισης, προκειμένου να υπάρχει μια τοπολογία τ στο X που να ικανοποιεί την ακόλουθη ισοδυναμία: το δίκτυο (s_d)_{d∈D} I-συγκλίνει (C) στο x∈X , όπου I είναι D-αποδεκτό ιδεώδες του D, αν και μόνο αν το (s_d)_{d∈D} I-συγκλίνει στο x, ως προς την τοπολογία τ. Εισάγουμε την έννοια της κλάσης ημι-σύγκλισης στο X για να δώσουμε μια νέα εκδοχή του κλασικού θεωρήματος του Kelley, για τις κλάσεις σύγκλισης δικτύων. Επίσης, εισάγουμε την έννοια της κλάσης ιδεώδους ημι-σύγκλισης C' στο X προκειμένου να εξασφαλίσουμε μια εκδοχή του θεωρήματος του Kelley, σε σχέση με την I-σύγκλιση δικτύων. Συγκεκριμένα, επισημαίνουμε τις ιδιότητες που πρέπει να έχει μια τέτοια κλάση ώστε να υπάρχει μοναδική τοπολογία τ στο X τέτοια ώστε να ικανοποιείται η ισοδυναμία: το δίκτυο (s_d)_{d∈D} I-ημι-συγκλίνει (C') στο x∈X, όπου I είναι ιδεώδες του D, αν και μόνο αν το (s_d)_{d∈D} I-συγκλίνει στο x, ως προς την τοπολογία τ. Εισάγουμε και μελετάμε την έννοια της ιδεώδους-order-σύγκλισης σε posets. Εισάγουμε τοπολογίες σε posets και εξετάζουμε τις ιδιότητές τους. Χαρακτηρίζουμε τα posets στα οποία η ιδεώδης-order-σύγκλιση είναι τοπολογική. Στη συνέχεια, εξετάζουμε μια ασθενέστερη μορφή της ιδεώδους-order-σύγκλισης, που ονομάζεται ιδεώδης-o_2-σύγκλιση. Χρησιμοποιούμε την εκδοχή του θεωρήματος του Kelley, για την I-σύγκλιση δικτύων, αλλά και συγκεκριμένα ανοικτά σύνολα της o_2-τοπολογίας για να δώσουμε εναλλακτικές αποδείξεις ότι η ιδεώδης-o_2-σύγκλιση σε ένα poset είναι τοπολογική αν και μόνο αν το poset είναι O_2-διπλά συνεχές. Επίσης εισάγουμε και μελετάμε την ιδεώδη-lim-inf-σύγκλιση σε poset. Διαπιστώνουμε τη σύμπτωση μεταξύ της επαγόμενης ιδεώδους-lim-inf-τοπολογίας, της lim-inf-τοπολογίας και της τοπολογίας Scott και αποδεικνύουμε ότι η ιδεώδης-lim-inf-σύγκλιση είναι τοπολογική αν και μόνο αν το poset είναι συνεχές. Δίνουμε νέους χαρακτηρισμούς για τα στατιστικά εσωτερικά και εξωτερικά όρια, ακολουθιών κλειστών συνόλων σε μετρικούς χώρους, τα οποία γενικεύουν τα συμβατικά Painleve-Kuratowski εσωτερικά και εξωτερικά όρια. Επίσης, παρέχουμε κριτήρια για τον έλεγχο των Wijsman και Hausdorff στατιστικών συγκλίσεων και εξετάζουμε τη σχέση μεταξύ των Kuratowski και Wijsman στατιστικών συγκλίσεων. Τέλος, εισάγουμε και μελετάμε την έννοια της στατιστικά Cauchy ακολουθίας, ως προς την «εκτεταμένη» μετρική Hausdorff h.
Μη-χειρουργική αντιμετώπιση τραυματικών κακώσεων συμπαγών ενδοκοιλιακών οργάνων
Authors: Λιάγκος Γεώργιος
Published: September 2021

Μη-χειρουργική αντιμετώπιση τραυματικών κακώσεων συμπαγών ενδοκοιλιακών οργάνων. Είναι γνωστό ότι στη χώρα μας, σε ετήσια βάση, περισσότεροι από 2.000 θάνατοι οφείλονται σε τραυματισμούς που αφορούν, ως επί τω πλείστον, νέους ανθρώπους. Η αντιμετώπιση των τραυματικών κακώσεων των ενδοκοιλιακών συμπαγών οργάνων ή των μειζόνων αγγειακών στελεχών, ήταν στο πρόσφατο παρελθόν, συνήθως χειρουργική, συνοδευόμενη από υψηλά ποσοστά νοσηρότητας και θνητότητας. Η πρακτική αυτή, μετά το 1980 άρχισε να τροποποιείται, όταν έγινε σαφές ότι, η παρουσία αίματος στην περιτοναϊκή κοιλότητα, δεν αποτελεί από μόνη της ένδειξη χειρουργικής επέμβασης, όποτε και εισήχθη η πρακτική της μη-χειρουργικής αντιμετώπισης (ΜΧΑ). Πρωταρχικός σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν, να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα της ΜΧΑ σε τραυματικές κακώσεις συμπαγών ενδοκοιλιακών οργάνων στο πλαίσιο ενός Τριτοβάθμιου Γενικού Νοσοκομείου. Δευτερεύων σκοπός ήταν, η εκτίμηση της επίδρασης παραγόντων όπως: το είδος του πάσχοντος οργάνου, η ηλικία του τραυματία, ο βαθμός βαρύτητας της κάκωσης, η παρουσία συνοδών παθήσεων και ο δείκτης ISS, στην επιτυχή εφαρμογή της μεθόδου. Υλικό-Μέθοδος: Το υλικό της παρούσας προοπτικής μελέτης αφορούσε ασθενείς που αντιμετωπίσθηκαν από την Α΄ Χειρουργική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας «Άγιος Παντελεήμων», κατά το χρονικό διάστημα 2008-2015. Αφορούσε 155 ασθενείς από αμβλύ και διατιτραίνοντα μηχανισμό κάκωσης, η αντιμετώπιση των οποίων βασίστηκε σε συγκεκριμένο Πρωτόκολλο που άρχισε να εφαρμόζεται στην κλινική μετά το 2008.Αποτελέσματα: Η ΜΧΑ των ασθενών με τραυματικές κακώσεις κοιλίας ήταν μία απόλυτα επιτυχημένη μέθοδος αντιμετώπισης, σε όσους ασθενείς επιλέχθηκε να εφαρμοστεί. Παράμετροι όπως: η μεγάλη ηλικία, η λήψη αντιθρομβωτικών σκευασμάτων, η συνυπάρχουσα ΤΕΚ, ο μεγάλος βαθμός βαρύτητας της κάκωσης του οργάνου και ο αυξημένος δείκτης ISS, δεν αποτέλεσαν αντένδειξη για την εφαρμογή της μεθόδου. Συμπεράσματα: Η ΜΧΑ των τραυματικών κακώσεων κοιλίας, είναι μία ασφαλής και εφαρμόσιμη μέθοδος αντιμετώπισης σε αιμοδυναμικά σταθερούς ασθενείς, χωρίς συμπτωματολογία οξείας κοιλίας. Η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί με ασφάλεια στα κέντρα που πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις.
Υποθήκη με τίτλο από τον νόμο
Authors: Ταμιωλάκης Εμμανουήλ
Published: September 2021

Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η υποθήκη με τίτλο από τον νόμο. Ειδικότερα, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη διεξοδική ανάλυση τόσο των τίτλων που απαριθμούνται στην ΑΚ 1262 όσο και των σημαντικότερων από τους τίτλους που προβλέπονται σε ειδικά νομοθετήματα. Η έρευνα, πάντως, δεν εξαντλείται στην ως άνω ανάλυση, αλλά, μέσα από αυτή, επιχειρείται η εξαγωγή γενικών κανόνων που αφορούν σε όλες τις περιπτώσεις υποθήκης δυνάμει τίτλων εκ του νόμου και καλύπτουν τα στάδια απόκτησης, λειτουργίας και κατάργησής της. Σε αυτήν την κατεύθυνση, προσεγγίζονται οι περί υποθηκών διατάξεις του αστικού κώδικα ορώμενες υπό το πρίσμα της υποθήκης με τίτλο από τον νόμο και αντιμετωπίζονται συνολικά και συστηματικά, σε μονογραφικό επίπεδο, κρίσιμα ζητήματα που συναρτώνται με αυτή και, εν γένει, με την εμπράγματη ασφάλεια.
Ο ρόλος της θεωρίας της μετάφρασης στην εκπαίδευση των μεταφραστών στα ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα
Authors: Σαριδάκη Ευανθία
Published: September 2021

Το θέμα της θεωρητικής κατάρτισης των μεταφραστών αποτελεί ένα ζήτημα που έχει απασχολήσει και εξακολουθεί να απασχολεί ιδιαίτερα το γνωστικό πεδίο της Διδακτικής της Μετάφρασης. Ένα από τα βασικά ερευνητικά ερωτήματα που τίθενται αφορά στη θέση της θεωρίας της μετάφρασης στην εκπαίδευση των μεταφραστών και στο αν και κατά πόσο η θεωρητική γνώση συμβάλλει στη βελτίωση της πρακτικής της μετάφρασης. Πράγματι, οι διαρκώς αυξανόμενες απαιτήσεις του μεταφραστικού επαγγέλματος σηματοδοτούν την ανάγκη για το σχεδιασμό και την υλοποίηση ολοκληρωμένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων της μετάφρασης που να ανταποκρίνονται, σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο, στις προσδοκίες των σπουδαστών της μετάφρασης καθώς και στον πολυδιάστατο ρόλο που οι σύγχρονοι μεταφραστές καλούνται να επιτελέσουν στην κοινωνία όπου ζουν και εργάζονται. Στην παρούσα διατριβή εξετάζεται η θέση της θεωρίας της μετάφρασης στην εκπαίδευση των μεταφραστών στα ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα και παράλληλα διερευνώνται οι απόψεις μεταπτυχιακών σπουδαστών της μετάφρασης ως προς τη συνεισφορά της θεωρίας της μετάφρασης στην εκπαίδευσή τους. Τα ευρήματα της έρευνας προέκυψαν, καταρχάς, μέσα από τη συστηματική μελέτη των στόχων και της διάρθρωσης των θεωρητικών μαθημάτων της μετάφρασης στα προγράμματα σπουδών όπου διδάσκεται η μετάφραση και, κατά δεύτερον, από τη διεξαγωγή εμπειρικής έρευνας με τη χρήση γραπτού ερωτηματολογίου, με στόχο να διερευνηθούν οι απόψεις και οι αντιλήψεις των μεταπτυχιακών σπουδαστών της μετάφρασης στα ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα ως προς το ρόλο της θεωρίας στην εκπαίδευσή τους. Ένα ποσοστό 61,7% των ερωτηθέντων ανταποκρίθηκε πλήρως στη συγκεκριμένη έρευνα, συμπληρώνοντας το ερωτηματολόγιο που δόθηκε επαρκώς, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάλυση και την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τα ερευνητικά ερωτήματα που τέθηκαν. Τα αποτελέσματα της έρευνας κατέδειξαν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των σπουδαστών εκφράζουν την ανάγκη η θεωρία να συνδέεται άμεσα με τη μεταφραστική διαδικασία, παρέχοντάς τους ένα πλαίσιο αναφοράς για μιααποτελεσματικότερη πρακτική της μετάφρασης και την αντιμετώπιση προβλημάτων που ανακύπτουν κατά τη μεταφραστική διαδικασία.Καθίσταται επομένως σαφές ότι απαιτείται μια ολιστική θεωρητική προσέγγιση της μετάφρασης που να βοηθά τους σπουδαστές να αποκτήσουν πληρέστερη κατανόηση του πολυδιάστατου χαρακτήρα της μετάφρασης και να εξοικειώνονται με βασικά ζητήματα που αφορούν στo επάγγελμα του μεταφραστή. Κατά συνέπεια, προτείνεται να επαναπροσδιοριστούν οι στόχοι και η διάρθρωση της θεωρητικής εκπαίδευσης των σπουδαστών της μετάφρασης, έτσι ώστε να αποκτήσει σε μεγαλύτερο βαθμό πρακτικό προσανατολισμό, που θα τους επιτρέπει να εξελίσσονται διαρκώς ως επαγγελματίες μεταφραστές και να αναπτύσσουν, τελικά, τις δικές τους θέσεις και αντιλήψεις για το μεταφραστικό φαινόμενο.
Η μνημειακή τέχνη του Δεσποτάτου της Ηπείρου την περίοδο της Δυναστείας των Κομνηνών Αγγέλων
Authors: Φούντιτς Λεονέλα
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή αντιμετωπίζονται συνολικά τα ζητήματα της μνημειακής καλλιτεχνικής παραγωγής στο Δεσποτάτο της Ηπείρου κατά την περίοδο της δυναστείας των Κομνηνών Αγγέλων (1204-1318). Πρόκειται για μια συνθετική εργασία, η οποία έχει ως στόχο την ανάδειξη της σημασίας της μνημειακής ζωγραφικής του εν λόγω κράτους ως μέσου έκφρασης του κλίματος της εποχής. Στη διατριβή εξετάζονται τριάντα τοιχογραφημένα μνημεία, τα οποία ποικίλουν από τις αυτοκρατορικές δωρεές της δυναστείας των Κομνηνών-Δουκάδων μέχρι τους σεμνούς σπηλαιώδεις ναούς ή τις μικρές εκκλησίες που είναι κτισμένες σε χωριά από την τοπική κοινωνία. Κεντρικό ζήτημα της διατριβής αποτελεί η ένταξη της καλλιτεχνικής παραγωγής του Δεσποτάτου της Ηπείρου στο ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο, θεωρώντας την αφενός ως απάντηση στη λατινική κατοχή της Κωνσταντινούπολης, και αφετέρου ως έκφραση της εμπειρίας της εξορίας. Από την έρευνα προκύπτει ότι οι δεσπότες της Ηπείρου επιχείρησαν να κτίσουν και να οργανώσουν την πρωτεύουσά τους Άρτα έχοντας ως πρότυπο την Κωνσταντινούπολη. Η νοσταλγία για τη χαμένη Βασιλεύουσα, που διέπει την επίσημη ρητορική, εμπνέει επίσης και τη ζωγραφική τέχνη του νεοσύστατου κράτους. Θεωρούμε ότι οι βλέψεις των ηγεμόνων της Ηπείρου στη διαδοχή του θρόνου της Κωνσταντινούπολης έναντι των αντιπάλων τους από τη Νίκαια και στον αγώνα τους εναντίον των σταυροφόρων, βρήκαν εύγλωττη έκφραση σε ορισμένα εικονογραφικά προγράμματα που εκτελέστηκαν εντός των συνόρων του μεσαιωνικού ηπειρωτικού κράτους, όπως στον Άγιο Δημήτριο του Κατσούρη, στην Παλαιά Μητρόπολη Βέροιας, στον Άγιο Νικόλαο της Ροδιάς, στη μονή της Βλαχέρνας, στην Αγία Θεοδώρα στην Άρτα κ.α. Εκτός από τα ζητήματα της πολιτικής, της ιδεολογίας και του κοινωνικού πλαισίου της καλλιτεχνικής παραγωγής στο Δεσποτάτο της Ηπείρου, στην παρούσα διατριβή εξετάστηκαν τα εικονογραφικά προγράμματα των ναών, ζητήματα τεχνοτροπίας, τα ίχνη μετακινήσεων των ζωγράφων και η γενικότερη εικαστική παράδοση του 13ου αι.
Ο ρόλος της ενεργοποιημένης πρωτεΐνης C (APC) στην βαριά οξεία παγκρεατίτιδα
Authors: Πετράς Παναγιώτης
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η οξεία παγκρεατίτιδα είναι μία φλεγμονώδης νόσος του παγκρέατος με σημαντική νοσηρότητα και θνητότητα. Η αιτιολογία της είναι πολλαπλή και η παθογένεια της πολυπαραγοντική, αλλά η φλεγμονή και η θρόμβωση φαίνεται ότι διαδραματίζουν κομβικό ρόλο. Σκοπός: Σκοπό της πειραματικής αυτής μελέτης αποτέλεσε η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της ενεργοποιημένης πρωτεΐνης C σε πειραματόζωα με βαριά οξεία παγκρεατίτιδα. Υλικό – Μέθοδοι: Χρησιμοποιήθηκαν 30 επίμυες που τυχαιοποιήθηκαν σε 3 ομάδες. Στην ομάδα Α έγινε χειρουργική επέμβαση μόνο, στην ομάδα Β έγινε η επέμβαση και έγινε έγχυση ταυροχολικού νατρίου για την πρόκληση παγκρεατίτιδας, ενώ στην ομάδα Γ επιπρόσθετα χορηγήθηκε ενεργοποιημένη πρωτεΐνη C. Έγινε βιοχημικός, αιματολογικός και πηκτικός έλεγχος, καθώς και προσδιορισμός της ιντερλευκίνης–6. Τέλος, 24 ώρες μετά την επέμβαση έγινε ευθανασία στα πειραματόζωα και παθολογοανατομική εξέταση του παγκρέατος. Αποτελέσματα: Η έγχυση ταυροχολικού νατρίου προκάλεσε βαριά οξεία παγκρεατίτιδα στις ομάδες Β και Γ. Η οξεία παγκρεατίτιδα στην ομάδα Β συνοδεύθηκε από αύξηση των δεικτών φλεγμονής, τόσο των αδρών (λευκά αιμοσφαίρια, αιμοπετάλια, ινωδογόνο, CRP), όσο και των εξειδικευμένων (ιντερλευκίνη –6) (p<0,05 για όλους τους δείκτες). Παράλληλα, παρατηρήθηκε προθρομβωτική διάθεση με σμίκρυνση του χρόνου προθρομβίνης και του τροποποιημένου χρόνου προθρομβίνης (p<0,05). Επιπρόσθετα, η χορήγηση ενεργοποιημένης πρωτεΐνης C στην ομάδα Γ είχε ως αποτέλεσμα τον μετριασμό της αύξησης των δεικτών φλεγμονής και την ανάσχεση της προθρομβωτικής διάθεσης (p<0,05, μεταξύ των δύο ομάδων). Η ιστοπαθολογική εξέταση του παγκρέατος επιβεβαίωσε τα εργαστηριακά ευρήματα, με εικόνα βαριάς οξείας παγκρεατίτιδας στην ομάδα Β και ηπιότερες αλλοιώσεις στην ομάδα Γ (p<0,05 μεταξύ των δύο ομάδων). Η χορήγηση της ενεργοποιημένης πρωτεΐνης C στην ομάδα Γ ήταν ασφαλής και δεν παρατηρήθηκαν αιμορραγικά επεισόδια. Συμπεράσματα: Η χορήγηση ενεργοποιημένης πρωτεΐνης C σε επίμυες με βαριά οξεία παγκρεατίτιδα εμφάνισε αντιφλεγμονώδεις και αντιθρομβωτικές επιδράσεις και φάνηκε ότι είναι ασφαλής.
Η εν δράσει θητεία του διευθυντή σχολείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα
Authors: Κατσιγιάννη Ελένη
Published: September 2021

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής ήταν η αποτίμηση της συμβολής του ρόλου και του θεσμού της θητείας του Έλληνα διευθυντή σχολείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη σχολική βελτίωση μέσα από την αναζήτηση συγκλίσεων και αποκλίσεων με τον διεθνή λόγο. Η θεωρητική προσέγγιση βασίστηκε στη σύνθεση βιβλιογραφικών δεδομένων για τη σχολική βελτίωση, τη σχολική ηγεσία και τον ρόλο του διευθυντή σχολείου, τα στάδια κοινωνικοποίησης, τη μονιμότητα/θητεία και τη διαδοχή στην ηγεσία. Στη μελέτη της ελληνικής περίπτωσης εφαρμόστηκε μεικτή ερευνητική προσέγγιση. Για την εξέταση των τεκμηρίων της περιόδου 1981-2017 αξιοποιήθηκε η ανάλυση τεκμηρίων και η ποιοτική ανάλυση περιεχομένου. Στην ποσοτική έρευνα που ακολούθησε συμμετείχαν μέσω ερωτηματολογίου διευθυντές/ντριες δημόσιων σχολείων δευτεροβάθμιας γενικής εκπαίδευσης της Αχαΐας κατά το σχολικό έτος 2018-2019. Για την επεξεργασία των ποσοτικών δεδομένων του ερωτηματολογίου αξιοποιήθηκαν οι μη παραμετρικοί έλεγχοι Mann-Whitney U, Kruskal-Wallis και η διερευνητική παραγοντική ανάλυση, ενώ στα ποιοτικά δεδομένα του ερωτηματολογίου εφαρμόστηκε επαγωγική θεματική ανάλυση. Με κριτήριο τον διεθνή λόγο, από την ποιοτική έρευνα διαπιστώθηκε ότι ο ρόλος του διευθυντή σχολείου στην Ελλάδα δεν εκσυγχρονίστηκε ριζικά, ενώ απαιτείται συστηματικός επανασχεδιασμός του θεσμού της θητείας. Παρά τις επιμέρους αποκλίσεις, οι συμμετέχοντες στην ποσοτική έρευνα αναγνώρισαν τη συμβολή ουσιωδών παραμέτρων του διεθνούς λόγου στη σχολική βελτίωση. Επίσης, αποτίμησαν θετικά τη συμβολή του ρόλου και του θεσμού της θητείας του Έλληνα διευθυντή σχολείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη σχολική βελτίωση, παρά τους παράγοντες που ομολογείται ότι περιορίζουν τη δράση του. Περαιτέρω, αποκαλύφθηκε ότι τα πρόσθετα προσόντα και η προϋπηρεσία στη θέση του διευθυντή σχετίζονται με σημαντικές πτυχές του ζητήματος. Τα σημεία σύγκλισης έδειξαν σε ποιον βαθμό η ελληνική περίπτωση συμπορεύτηκε με τις διεθνείς τάσεις, ενώ οι αποκλίσεις και οι διαφοροποιήσεις παρείχαν επιπλέον στοιχεία για την κατανόηση της ελληνικής περίπτωσης.
Implementation of an innovative methodology for the evaluation and optimization of the WRF model for the study of convective activity in Thessaly
Authors: Τεγούλιας Ιωάννης
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή διερεύνησε την ικανότητα ενός αριθμητικού μοντέλου πρόγνωσης καιρού στην αναπαράσταση καταιγιδοφόρων δραστηριοτήτων στην περιοχή της Θεσσαλίας. Το μετεωρολογικό μοντέλο μέσης κλίμακας WRF, δοκιμάστηκε προκειμένου να βρεθεί η βέλτιστη διαμόρφωση ικανή να προσομοιώνει την καταιγιδοφόρο δραστηριότητα. Ένα σύνολο δώδεκα διαφορετικών διαμορφώσεων του μοντέλου τέθηκε υπό δοκιμή, προσομοιώντας ημέρες με υψηλή καταιγιδοφόρο δραστηριότητα. Εξετάστηκε η επίδραση των σχημάτων μικροφυσικής (MP), ανωμεταφοράς (CU) και πλανητικού οριακού στρώματος (PBL) και επιλέχθηκε ο συνδυασμός με τις καλύτερες επιδόσεις. Χρησιμοποιήθηκαν τρία σχήματα μικροφυσικής (Ferrier, WSM6 και Goddard), δύο σχήματα ανωμεταφοράς (Kain Fritch και Betts-Miller-Janjic) και δύο σχήματα οριακού στρώματος (Yonsei University και Mellor-Yamada-Jancic). Στο πρώτο στάδιο, τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων αξιολογήθηκαν στατιστικά για επτά μεμονωμένες περιπτώσεις χρησιμοποιώντας παρατηρήσεις επιφάνειας και δεδομένα ραντάρ με τη χρήση κλασικών στατιστικών μεθόδων. Ο συνδυασμός με τις καλύτερες επιδόσεις επιλέχθηκε και αξιολογήθηκε περαιτέρω στο δεύτερο στάδιο διευρύνοντας το πειραματικό δείγμα. Προστέθηκαν τριάντα έξι περισσότερες περιπτώσεις και ταξινομήθηκαν σύμφωνα με τις επικρατούσες συνοπτικές συνθήκες. Λαμβάνοντας στατιστικά για κάθε συνοπτικό τύπο διασφαλίστηκε ότι ο επιλεγμένος συνδυασμός παράγει ικανοποιητικά αποτελέσματα σε κάθε περίπτωση. Το τελευταίο στάδιο αφορούσε την εφαρμογή μιας νέας στατιστικής μεθόδου για την αξιολόγηση του αρχικού συνόλου προσομοιώσεων. Η νέα μέθοδος ανήκει στις χωρικές μεθόδους, οι οποίες δεν εκτελούν αξιολόγηση σημείο προς σημείο, αλλά προσπαθούν να διακρίνουν τις ομοιότητες μεταξύ των παρατηρούμενων και των προσομοιωμένων πεδίων. Η συγκεκριμένη μέθοδος που χρησιμοποιείται, η Μέθοδος για τη Διαγνωστική Αξιολόγηση Βάσει Αντικειμένων (MODE), χρησιμοποιεί αντικείμενα, διακριτές οντότητες μέσα στο πεδίο, και εξετάζει τα χαρακτηριστικά τους. Η ομοιότητα μεταξύ των παρατηρούμενων και των προσομοιωμένων αντικειμένων, όπως αυτή εκφράζεται χρησιμοποιώντας τις κατάλληλες μετρικές, χαρακτηρίζει την απόδοση του μοντέλου. Στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήθηκε το πεδίο της ανακλαστικότητας για την εξαγωγή των αντικειμένων. Το αποτέλεσμα αυτής της νέας μεθόδου επιβεβαίωσε ότι η διαμόρφωση του μοντέλου, που επιλέχθηκε αρχικά με κλασσικές στατιστικές μεθόδους, έχει την καλύτερη απόδοση και σύμφωνα με τη νέα μέθοδο. Με αυτό τον τρόπο το μοντέλο WRF-ARW, με τη συγκεκριμένη διαμόρφωση μπορεί να είναι ένα χρήσιμο εργαλείο στη μελέτη καταιγιδοφόρου δραστηριότητας στην περιοχή της Θεσσαλίας.
Γεωτεχνική διερεύνηση μολασσικών σχηματισμών της λεκάνης των Γρεβενών
Authors: Τζιλίνη Μαρία
Published: September 2021

Η αντοχή σε διάτμηση των γεωυλικών είναι καθοριστικής σημασίας για τη μηχανική συμπεριφορά των γεωλογικών σχηματισμών στα πλαίσια κατασκευής τεχνικών έργων. Στην περίπτωση των βραχωδών σχηματισμών η συμπεριφορά αυτή εξαρτάται τόσο από τα μηχανικά χαρακτηριστικά του άρρηκτου πετρώματος όσο και από τη διάταξη και τα γεωμετρικά και μηχανικά χαρακτηριστικά των ασυνεχειών. Η διατμητική αντίσταση άρρηκτων βραχωδών υλικών εξετάζεται πληρέστερα με τη βοήθεια της δοκιμής τριαξονικής θλίψης ενώ η διατμητική αντίσταση κατά μήκος ασυνεχειών προσδιορίζεται με τη δοκιμή άμεσης διάτμησης. Σκοπό της διδακτορικής διατριβής αποτελεί η γεωτεχνική διερεύνηση μολασσικών σχηματισμών της λεκάνης των Γρεβενών και χαρακτηριστικών πετρωμάτων από τις παρυφές της λεκάνης στα όρια της Πίνδου (οφιολιθικό σύμπλεγμα), με εστίαση στη διερεύνηση των παραμέτρων διατμητικής αντοχής μέσω δοκιμών τριαξονικής θλίψης άρρηκτου υλικού και δοκιμών άμεσης διάτμησης κατά μήκος τεχνητών και φυσικών ασυνεχειών. Πραγματοποιήθηκαν δυο σειρές εργαστηριακών δοκιμών, που η μία καλύπτει τη μηχανική συμπεριφορά σε τριαξονική θλίψη επιλεγμένων τύπων άρρηκτων πετρωμάτων και η δεύτερη τη μηχανική συμπεριφορά τεχνητών και φυσικών ασυνεχειών των ιδίων πετρωμάτων. Εξετάστηκαν πέντε διαφορετικοί τύποι πετρωμάτων της περιοχής μελέτης, στους οποίους περιλαμβάνονται ψαμμίτης (3 τύποι), ασβεστόλιθος και σερπεντινίτης. Πραγματοποιήθηκαν σειρές δοκιμών σε τριαξονική θλίψη και προσδιορίστηκαν οι παράμετροι διατμητικής αντοχής, και εξετάστηκε η συμπεριφορά των υλικών, ιδιαίτερα στις υψηλότερες τιμές πλευρικής πίεσης, κατά τις οποίες το δοκίμιο μεταβάλλει σταδιακά τη συμπεριφορά του από ψαθυρή σε όλκιμη. Στους ίδιους τύπους πετρωμάτων, πραγματοποιήθηκαν σειρές δοκιμών άμεσης διάτμησης σταθερής ορθής τάσης, σε τεχνητές και φυσικές ασυνέχειες. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην λεπτομερή καταγραφή της διαστολής του δοκιμίου, με τη βοήθεια της οποίας έγινε ανάλυση της διατμητικής αντοχής σε συνιστώσα τριβής και συνιστώσα διαστολής λόγω τραχύτητας. Επίσης, με τη βοήθεια λογισμικού επεξεργασίας εικόνας, πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός των πραγματικών επιφανειών επαφής των δύο τοιχωμάτων των ασυνεχειών, και εκτιμήθηκε η τιμή της επ’ αυτών αναπτυσσόμενης πραγματικής ορθής τάσης. Από τη συσχέτιση της τιμής αυτής της τάσης με της τάσης που αντιστοιχεί στην μετάβαση από ψαθυρή σε όλκιμη συμπεριφορά κατά την τριαξονική θλίψη του άρρηκτου πετρώματος, προέκυψαν χρήσιμα συμπεράσματα για την ερμηνεία των τιμών των παραμέτρων διατμητικής αντοχής με τους δυο τύπους εργαστηριακών δοκιμών. Τα αποτελέσματα δίνουν ερμηνεία στο μηχανισμό της διάτμησης των ασυνεχειών, στο ρόλο της διαστολής και στη σχέση τους με την τριαξονική αντοχή του άρρηκτου πετρώματος στη μεταβατική περιοχή που αυτό αλλάζει συμπεριφορά από ψαθυρή σε όλκιμη.
Network signature techniques for drug discovery in pulmonary fibrosis
Authors: Καρατζάς Ευάγγελος
Published: September 2021

Οι ινωτικές ασθένειες καλύπτουν ένα φάσμα ασθενειών, οι οποίες στοχεύουν συστήματα αλλά και συγκεκριμένα όργανα, επηρεάζουν μεγάλο μέρος του πληθυσμού και επί του παρόντος δεν έχουν θεραπεία. Η Ιδιοπαθής Πνευμονική Ίνωση (ΙΠΙ) είναι μια διάμεση πνευμονοπάθεια, καθώς και μία από τις πιο συχνές και μελετημένες ινωτικές ασθένειες και παραμένει ακόμη ενεργός ερευνητικός στόχος. Η κατανόηση των υποκείμενων βιολογικών μηχανισμών και των αντίστοιχων αλληλεπιδράσεων μιας ασθένειας, παραμένει μια χρονοβόρα και δαπανηρή εργασία. Οι υπολογιστικές μεθοδολογίες που προτείνουν κοινότητες βιολογικών μονοπατιών και αναδεικνύουν αντίστοιχες σχέσεις, έχουν μεγάλη αξία, καθώς μπορούν να επιταχύνουν τη διαδικασία εντοπισμού του τρόπου, με τον οποίο οι διαταραχές σε ένα μονοπάτι μπορούν να επηρεάσουν άλλα μονοπάτια. Ο Επαναπροσδιορισμός Φαρμάκων (ΕΦ) είναι μια μεθοδολογία όπου ήδη υπάρχοντα φάρμακα δοκιμάζονται εναντίον ασθενειών, εκτός του αρχικού τους φάσματος, ώστε να αποφευχθεί το υψηλό κόστος και οι μεγάλες περίοδοι ανάπτυξης νέων φαρμάκων. Οι 4 κύριοι στόχοι αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι να (i) εντοπιστούν βασικά γονίδια ινωτικών παθήσεων με υψηλή διαφορική έκφραση, (ii) να διερευνηθούν τα αντίστοιχα διαταραγμένα βιολογικά μονοπάτια, (iii) να προταθούν φάρμακα ως πιθανοί αντι-ινωτικοί υποψήφιοι αναστολείς για περαιτέρω δοκιμές και (iv) να προσδιοριστούν οι ινωτικές ασθένειες που μοιάζουν με την ΙΠΙ βάσει κοινών όρων, για πιθανή επιδίωξη κοινών θεραπειών. Αναλύουμε σύνολα μεταγραφικών δεδομένων που περιέχουν ινωτικά και φυσιολογικά δείγματα, για να αναδείξουμε βασικά γονίδια που εμπλέκονται σε ινωτικές ασθένειες. Χρησιμοποιούμε αυτά τα γονίδια ως είσοδο σε εργαλεία ΕΦ και στη συνέχεια προτείνουμε μια νέα μεθοδολογία ανακατάταξης φαρμάκων, μέσω μιας πολύ-επίπεδης βαθμολόγησης, η οποία ενοποιεί βαθμολογίες επαναπροσδιορισμού, με δομικά, λειτουργικά και σκορς παρενεργειών. Στη συνέχεια, παρουσιάζουμε μια μεθοδολογία ανάλυσης μονοπατιών και ανίχνευσης κοινοτήτων, βασισμένη στη θεωρία των Τυχαίων Περιπάτων, όπου ένας περιπατητής διασχίζει ένα δίκτυο βιολογικών μονοπατιών, υπό την καθοδήγηση ενός σύνθετου χάρτη γονιδίων, που σχετίζεται με μία ασθένεια. Ο χάρτης είναι ένα γονιδιακό δίκτυο το οποίο κατασκευάζουμε ενσωματώνοντας πληροφορίες multi-omics δεδομένων, σχετικά με μια συγκεκριμένη ασθένεια. Οι πιο συχνές διαδρομές επισημαίνουν κοινότητες βιολογικών μονοπατιών που αναμένεται να σχετίζονται στενά με την υπό μελέτη ασθένεια. Εφαρμόζουμε τη μεθοδολογία ανάλυσης μονοπατιών σε 9 διαφορετικές ινωτικές ασθένειες και εντοπίζουμε διάφορα κοινά μονοπάτια καθώς και μοναδικές καταχωρήσεις για ορισμένες από τις ασθένειες.
Compact and efficient implicit representations
Authors: Λαρός Κλεμέν
Published: September 2021

Στην προοπτική του χειρισμού γεωμετρικών αντικειμένων, υπάρχουν δύο κύριες αναπαραστάσεις καμπυλών και επιφανειών: παραμετρικές και αλγεβρικές αναπαραστάσεις. Και οι δύο είναι χρήσιμες για διαφορετικούς σκοπούς και έτσι αλληλοσυμπληρώνονται. Οι παραμετρικές αναπαραστάσεις είναι αποτελεσματικές στα σημεία δειγματοληψίας ενός αντικειμένου. Οι αλγεβρικές αναπαραστάσεις είναι αποτελεσματικές για τον προσδιορισμό του αν ένα σημείο ανήκει σε ένα αντικείμενο ή όχι. Εξαιτίας αυτού, η κατοχή και των δύο αναπαραστάσεων για το ίδιο αντικείμενο μεγιστοποιεί το εύρος των λειτουργιών που μπορούν να πραγματοποιηθούν με το αντικείμενο αυτό. Η μετάβαση από μία αναπαράσταση σε άλλη δεν είναι εύκολη υπόθεση. Απαιτεί συνήθως τη χρήση αλγεβρικών ιδιοτήτων. Έτσι, υπάρχει μια ισχυρή σχέση μεταξύ άλγεβρας και γεωμετρίας, που συμβολίζεται από τα αλγεβρικά σύνολα: είναι γεωμετρικά αντικείμενα που περιγράφονται από αλγεβρικές εξισώσεις. Η μετάβαση από την παραμετρική στην αλγεβρική αναπαράσταση καλείται αλγεβρικοποίηση. Αυτή η εργασία εξετάζει νέα είδη αλγεβρικών αναπαραστάσεων και αλγορίθμων για τον υπολογισμό αλγεβρικών αναπαραστάσεων. Δείχνουμε ότι διάφορες μέθοδοι προσαρμόζονται σε διαφορετικές καταστάσεις, ακόμη και όταν πρόκειται για την επιλογή μιας αλγεβρικής αναπαράστασης μεταξύ διαφόρων αλγεβρικών αναπαραστάσεων. Οι καμπύλες στον χώρο μπορούν έτσι να περιγραφούν αλγεβρικά με κωνικές επιφάνειες, κινούμενες γραμμές και/ή κινούμενη τετραγωνική επιφάνεια… όπου κάθε περιγραφή έχει διαφορετικές γεωμετρικές ιδιότητες και πρακτική χρήση. Εφόσον δεν υπάρχει βέλτιστη αναπαράσταση ή βέλτιστος αλγόριθμος αλλαγής αναπαράστασης για όλες τις περιπτώσεις, επιλέγουμε να αναπτύξουμε μεθόδους που ταιριάζουν σε διάφορα είδη γνωστών πληροφοριών σχετικά με το αντικείμενο που θέλουμε να αντιπροσωπεύουμε. Όπως δείχνουμε, τα αντικείμενα που κατασκευάζονται με τη μετατόπιση ενός άκαμπτου σώματος (swept volumes) μπορούν να αναπαρίστανται χρησιμοποιώντας τη γνώση αυτής της φύσης. Ομοίως, πολύ συγκεκριμένες καμπύλες μπορεί να έχουν περίπλοκη αλγεβρική δομή. Ανάλογα με την ανοχή μας στην προσέγγιση, τέτοιες καμπύλες μπορούν έτσι να διαταραχθούν για να απλουστεύσουν σε μεγάλο βαθμό την αλγεβρική δομή τους ή, αντίθετα, να αναπαρασταθούν από ένα σχήμα πλούσιας αλγεβρικής δομής.
Υπολογιστικές μέθοδοι παρακολούθησης και διαχείρισης ασθενών με νευρολογικές παθήσεις
Authors: Τσιούρης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στην ανάπτυξη υπολογιστικών μεθόδων για την καλύτερη διαχείριση ασθενών που πάσχουν από επιληψία ή νόσο Parkinson, δύο από τις πιο συνήθεις νευρολογικές παθήσεις. Για τη διαχείριση ασθενών που πάσχουν από επιληψία, προτείνονται μεθοδολογίες που βασίζονται στην ανάλυση του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος (ΗΕΓ), για την αυτόματη ανίχνευση επιληπτικών κρίσεων και την έγκαιρη πρόβλεψη της εμφάνισής τους. Αναπτύχθηκαν καινοτόμες μεθοδολογίες αυτόματης ανίχνευσης κρίσεων οι οποίες σχεδιάστηκαν να λειτουργούν χωρίς επίβλεψη, με κριτήρια ανίχνευσης που βασίζονται στη διαθέσιμη ιατρική γνώση, αντί στην εκπαίδευση με προ-αξιολογημένα δεδομένα. Οι προτεινόμενες μεθοδολογίες αποτελούν τις πρώτες υλοποιήσεις αυτόματης ανίχνευσης επιληπτικών κρίσεων χωρίς επίβλεψη ή εκπαίδευση, και αξιολογήθηκαν με ανοιχτά δεδομένα ΗΕΓ από μεγάλες βάσεις δεδομένων. Η μεθοδολογία πρόβλεψης κρίσεων εισάγει αλγορίθμους βαθιάς μάθησης στην ανάλυση του προκριτικού ΗΕΓ, καθώς χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το μοντέλο δικτύων Long Short-Term Memory (LSTM) για την αναγνώριση και ταξινόμηση προκριτικών προτύπων στο ΗΕΓ των ασθενών, μέσα από ένα ευρύ σύνολο χαρακτηριστικών που εξάγονται από το ΗΕΓ μέσω της ανάλυσης στο πεδίο του χρόνο και της συχνότητας, τη συσχέτιση μεταξύ των καναλιών και των πιο γνωστών μετρικών από τη θεωρεία των Γράφων. Για τη διαχείριση των ασθενών με νόσο Parkinson, εξάγονται προγνωστικοί παράγοντες που δηλώνουν τον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ταχύτερης εξέλιξης των συμπτωμάτων της νόσου Parkinson, ή την εμφάνιση πρώιμων γνωστικών διαταραχών, χρησιμοποιώντας τεχνικές εξόρυξης και αλγορίθμους μηχανικής μάθησης. Η μεθοδολογία βασίζεται σε πολυπαραμετρικές αξιολογήσεις των αρχικών συμπτωμάτων από περίπου 600 χαρακτηριστικά, τα οποία προέρχονται από ανοιχτά δεδομένα. Επίσης, αναπτύσσονται συστήματα υποστήριξης απόφασης που βοηθούν στην αξιολόγηση της κατάστασης των ασθενών και την καλύτερη παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου με βάση τα στάδια της κλίμακας Hoehn & Yahr. Το προτεινόμενο σύστημα αποτελεί την πρώτη προσέγγιση σε αυτόν τον τομέα που βασίζεται σε αλγορίθμους μηχανικής μάθησης για την ανάλυση των κινητικών συμπτωμάτων των ασθενών με νόσο Parkinson και την αντιστοίχισή τους στα πέντε στάδια της κλίμακας Hoehn & Yahr.
Χρησικτησία στο κτηματολογικό δίκαιο
Authors: Λισγάρα Σωσάννα
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί η μελέτη του θεσμού της χρησικτησίας υπό το πρίσμα του Κτηματολογικού Δικαίου σε επίπεδο Κτηματογράφησης και λειτουργούντος Κτηματολογίου. Σε αυτό το πλαίσιο, εντοπίζονται και επιλύονται θεωρητικά και πρακτικά ζητήματα που δημιουργεί, σε επίπεδο τακτικής και έκτακτης χρησικτησίας, η μετάβαση στο σύστημα Κτηματολογίου, με την αξιοποίηση της γενικής διδασκαλίας περί χρησικτησίας σε συνδυασμό με τις επιταγές του Κτηματολογικού Δικαίου. Η διατριβή καταστρώνεται σε Εισαγωγή και έξι Κεφάλαια. Στο πρώτο Κεφάλαιο, επιχειρείται η εξέταση των αρχών του Κτηματολογικού Δικαίου, υπό το πρίσμα της χρησικτησίας με αναφορά στη λειτουργία της χρησικτησίας στο πλαίσιο του Κτηματολογικού Δικαίου. Εδώ, μετά από επιγραμματική παρουσίαση των προϋποθέσεων της χρησικτησίας, καταβάλλεται προσπάθεια συσχετισμού του σκοπού του Κτηματολογίου με αυτόν του θεσμού της χρησικτησίας. Στο δεύτερο Κεφάλαιο, προσεγγίζονται η έννοια και η νομική φύση της Κτηματογράφησης, καθώς και της δήλωσης εγγραπτέου δικαιώματος, δίνοντας έμφαση στην αιτία κτήσης του εγγραπτέου δικαιώματος, ιδίως, όταν αυτή είναι η χρησικτησία. Στη συνέχεια, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται σε προβλήματα συναφή με τις προϋποθέσεις της τακτικής και έκτακτης χρησικτησίας τα οποία ανακύπτουν κατά την υποβολή της δήλωσης εγγραπτέου δικαιώματος με αιτία κτήσης τη χρησικτησία. Αντικείμενο έρευνας του τρίτου Κεφαλαίου αποτελεί η λειτουργία της χρησικτησίας στο στάδιο λειτουργούντος Κτηματολογίου πριν από την οριστικοποίηση των πρώτων εγγραφών. Ειδικότερα, μετά από αναφορά στην έναρξη και στην έννοια του Εθνικού Κτηματολογίου, η μελέτη εστιάζει στην έννοια και τη νομική φύση των πρώτων κτηματολογικών εγγραφών, ενώ έμφαση δίνεται σε περιπτωσιολογία πρώτων κτηματολογικών εγγραφών με αιτία κτήσης του εμπράγματου δικαιώματος τη χρησικτησία. Το Κεφάλαιο ολοκληρώνεται με εκτενή ανάλυση ζητημάτων που ανακύπτουν κατά την αποκατάσταση της ανακρίβειας των πρώτων κτηματολογικών εγγραφών από τον επικαλούμενο κτήση εμπράγματου δικαιώματος με χρησικτησία δικαστικά και εξωδίκως. Το τέταρτο Κεφάλαιο αφιερώνεται στη λειτουργία της χρησικτησίας κατά το στάδιο μετά από την οριστικοποίηση των πρώτων κτηματολογικών εγγραφών. Συγκεκριμένα, προσεγγίζονται η έννοια, η νομική φύση και οι τρόποι επέλευσης της οριστικοποίησης, συζητούνται ζητήματα συναφή με τη χρησικτησία μετά την οριστικοποίηση των πρώτων εγγραφών και εξετάζονται οι έννομες συνέπειες της οριστικοποίησης σε συνάρτηση με τη χρησικτησία. Το πέμπτο Κεφάλαιο αφιερώνεται στην έννοια και την περιπτωσιολογία μεταγενέστερων εγγραφών, καθώς και στην ανάδειξη ειδικών ζητημάτων χρησικτησίας στο πεδίο μεταγενέστερων εγγραφών. Στο τελευταίο έκτο Κεφάλαιο ειδική θέση καταλαμβάνει η παράθεση ειδικών θεμάτων που σχετίζονται με την οριζόντια ή κάθετη ιδιοκτησία και τη χρησικτησία στο Κτηματολογικό Δίκαιο.