Επίδραση της δοξυκυκλίνης στις κλινικές παραμέτρους και στα επίπεδα της μεταλλοπρωτεινάσης-8 (MMP-8) περιοδοντικών ασθενών, με σακχαρώδη διαβήτη τύπου
Authors: Ευθυμιάδης Νικόλαος 
Published: August 2021

Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 οφείλεται στη διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων, με αποτέλεσμα τη χρόνια υπεργλυκαιμία. Επιπλοκές της νόσου είναι η αμφιβληστροειδοπάθεια, η νεφροπάθεια, η νευροπάθεια, η περιφερειακή αγγειοπάθεια και η καρδιαγγειακή νόσος. Οι νόσοι του περιοδοντίου είναι φλεγμονώδεις νόσοι, που εντοπίζονται στους περιοδοντικούς ιστούς. Υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των δύο αυτών νόσων, έχουν πολυπαραγοντική αιτιοπαθογένεια και εμφανίζεται κάποιου βαθμού μειωμένη ανοσιακή απόκριση και στις δύο νόσους. Μελέτες υποστηρίζουν ότι υπάρχει υψηλή επίπτωση περιοδοντικής νόσου σε διαβητικούς ασθενείς, καθώς και ότι ο επιπολασμός του σακχαρώδη διαβήτη σε περιοδοντικούς ασθενείς είναι υψηλός.Η μηχανική περιοδοντική θεραπεία με αποτρύγωση και ριζική απόξεση, έχει φανεί ότι είναι αποτελεσματική στη μείωση του μικροβιακού φορτίου των περιοπαθογόνων μικροβίων. Αν και η θεραπεία αυτή είναι γενικά αποτελεσματική στους διαβητικούς ασθενείς, αναζητούνται νέες τεχνικές για ακόμα απολεσματικότερη μείωση των περιοδοντικών δεικτών. Οι μεταλλοπρωτεϊνάσες και ειδικότερα η ΜΜΡ-8, οι οποίες εκκρίνονται στους φλεγμαίνοντες περιοδοντικούς ιστούς, καταστρέφουν το κολλαγόνο και οδηγούν σε οστική απώλεια στο περιοδόντιο. Η χρήση δοξυκυκλίνης στην περιοδοντική θεραπεία, ως συμπληρωματικό μέσο της μηχανικής θεραπείας, η οποία στοχεύει στη μείωση της ΜΜΡ-8, μπορεί να έχει ευεργετικά αποτελέσματα, ειδικότερα στους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Υλικό και μέθοδοιΗ μελέτη αυτή συμπεριέλαβε 54 ασθενείς από τους οποίους 29 ήταν διαβητικοί και 25 μη διαβητικοί. Οι 29 διαβητικοί ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο υποομάδες ασθενών. Η πρώτη υποομάδα διαβητικών ασθενών (Ομάδα 1α) δεν έλαβε δοξυκυκλίνη, ενώ η δεύτερη έλαβε (Ομάδα 1β). Μετά την αρχική εξέταση των ασθενών όλων των ομάδων ακολούθησε συντηρητική περιοδοντική θεραπεία με ριζικές αποξέσεις ανά τεταρτημόριο. Η χρονική διάρκεια της μελέτης ήταν 12 μήνες από τη στιγμή της έναρξης της συντηρητικής θεραπείας. Κατά την αρχική εξέταση έγιναν όλες οι κλινικές μετρήσεις, καθώς και λήψη υγρού ουλοδοντικής σχισμής από δύο θυλάκους > 5mm, δείγμα υποουλικής μικροβιακής πλάκας από τους ίδιους δύο θυλάκους και αίματος από την κεφαλική φλέβα. Οι κλινικές μετρήσεις, η λήψη του υγρού της ουλοδοντικής σχισμής για τη μέτρηση των επιπέδων της MMP-8 με την μέθοδο Elisa, η λήψη του αίματος και η λήψη του δείγματος της μικροβιακής πλάκας για τον μικροβιακό έλεγχο επαναλήφθηκε άλλες τρεις χρονικές στιγμές. Οι στιγμές αυτές ήταν 3 μήνες, 6 μήνες και 12 μήνες μετά τη λήξη της συντηρητικής θεραπείας.ΑποτελέσματαΟι κλινικές και μικροβιολογικές παράμετροι ήταν ομοιογενείς στην αρχή της μελέτης (Levene’s test, p>0.05), αλλά τα επίπεδα της ΜΜΡ-8 ήταν στατιστικώς σημαντικά υψηλότερα στους διαβητικούς ασθενείς. Παρόμοια βελτίωση παρατηρήθηκε στις κλινικές και μικροβιολογικές παραμέτρους, αλλά και στα επίπεδα των τιμών της ΜΜΡ-8 στο υγρό της ουλοδοντικής σχισμής, μετά τη μηχανική περιοδοντική θεραπεία και για τις δύο ομάδες ασθενών (Mann-Whitney test, p>0.05), ενώ δεν παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική μείωση στα επίπεδα της ΜΜΡ-8 στον ορό (Mann-Whitney test, p>0.05). Η λήψη δοξυκυκλίνης οδήγησε σε στατιστικώς σημαντική μείωση των επιπέδων της MMP-8 στο υγρό της ουλοδοντικής σχισμής αλλά όχι στον ορό (Whitney test, p>0.05).Συμπεράσματα Τα ευρήματα της παρούσης μελέτης οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η λήψη δοξυκυκλίνης σε συνδυσμό με την μηχανική περιοδοντική θεραπεία μπορεί να έχει ευεγερτικά αποτελέσματα στη μείωση των τιμών της ΜΜΡ-8.