bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Πρωτόκολλο μελέτης των νεφρικών εκδηλώσεων στις ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις εντεροπάθειες
Authors: Οικονόμου Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Οι νεφρικές εκδηλώσεις και επιπλοκές δεν είναι σπάνιες στους ασθενείς με ιδιοπαθή φλεγμονώδη εντεροπάθεια και μπορεί να εμφανιστούν ως νεφρολιθίαση, αμυλοείδωση, διάμεση σωληναριακή νεφρίτιδα και σπειραματονεφρίτιδα. Επιπλέον, η φαρμακευτική αγωγή των ασθενών με ΙΦΕΝ όπως τα αμινοσαλικυλικά, η κυκλοσπορίνη και οι βιολογικοί παράγοντες μπορεί να προκαλέσουν νεφρικές επιπλοκές.Σκοπός: Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να αξιολογήσει κατά πόσο η ίδια η νόσος ή και τα χρησιμοποιούμενα φάρμακα επηρεάζουν τη νεφρική λειτουργία, στηριζόμενη σε μια σειρά αποδεδειγμένα ικανών παραμέτρων καθώς και κάποιων νέων δυνητικά σημαντικών δεικτών όπως το neutrophil gelatinase-associated lipocalin (NGAL). Μέθοδοι:To NGAL ορού και ούρων καθώς και η α-1-μικροσφαιρίνη ούρων μετρήθηκαν με ανοσοενζυμική μέθοδο (ELISA) σε 181 ασθενείς με ΙΦΕΝ, 93 με ελκώδη κολίτιδα (ΕΚ) και 88 με νόσο Crohn (NC), 82 υγιείς μάρτυρες (ΥΜ) και 41 ασθενείς με σύνδρομο ευερεθίστου εντέρου (ΣΕΕ). Παράμετροι ρουτίνας καθώς και πιο ειδικά εργαλεία αξιολόγησης τόσο της βαρύτητας της νόσου όσο και της νεφρικής λειτουργίας επίσης καθοριστήκαν ούτως ώστε να απεικονιστούν πλήρως όλες οι δυνατές συσχετίσεις.Αποτελέσματα: Τα επίπεδα του NGAL ορού ανευρέθηκαν αυξημένα στους ασθενείς με ΙΦΕΝ (88.19 ± 40.75 ng/mL) συγκριτικά είτε με τους ΥΜ ή με τους ασθενείς με ΣΕΕ (60.06 ± 24.18 ng/mL, p < 0.0001 και 60.80 ± 20.30 ng/mL, p < 0.0001, αντιστοίχως). Σημαντικά αυξημένες τιμές του NGAL ορού μετρήθηκαν στους ασθενείς με ενεργό ΙΦΕΝ (120.1 ± 38.46 ng/mL) συγκριτικά με τους ασθενείς με ανενεργό νόσο (61.58 ± 15.98 ng/mL), p < 0.0001.Τα επίπεδα του NGAL ούρων ήταν 5.45 (0.6 – 77.5) ng/mL στους ασθενείς με ΙΦΕΝ, 5.25 (1.2 - 74.5) ng/mL στην ΕΚ και 5.9 (0.6 – 77.5) ng/mL στη NC, και 5.1 (0.4 – 28) ng/mL στους ΥΜ, χωρίς να αποδειχθεί κάποια στατιστικώς σημαντική διαφορά (συνολικό p = 0.577 και p > 0.05 ανάμεσα στις υποομάδες). Το NGAL ούρων δεν επηρεάστηκε από διάφορες παραμέτρους όπως τη λήψη αμινοσαλικυλικών, την βαρύτητα της νόσου και τη νεφρική λειτουργία με βάση την κρεατινίνη και τη συστατίνη ορού. Τα επίπεδα του NGAL ούρων παρουσίασαν ισχυρή συσχέτιση με την α-1-μικροσφαιρίνη ούρων στην ΕΚ, NC και στους μάρτυρες (p = 0.003, p = 0.009. and p = 0.002, αντιστοίχως).Συμπεράσματα: Το NGAL ορού αυξάνεται σε ασθενείς με ΙΦΕΝ, αντανακλώντας την βαρύτητα της φλεγμονής. Ωστόσο, το NGAL ούρων φαίνεται να μένει ανεπηρέαστο από την εντερική φλεγμονή και να αποτελεί έναν ανεξάρτητο και αξιόπιστο δείκτη νεφροσωληναριακής βλάβης, ισχυρά συσχετιζόμενο με την α-1-μικροσφαιρίνη ούρων. Η επίπτωση της σωληναριακής βλάβης στις ΙΦΕΝ δείχνει να είναι παρόμοια με εκείνη των υγιών, ενώ παραμένει ανεξάρτητη της φλεγμονής και της φαρμακευτικής αγωγής.
Η διδασκαλία των Πατέρων της εκκλησίας για τον αντίχριστο
Authors: Ταμιωλάκης Βασίλειος
Published: August 2021

Σκοπός αυτής της διατριβής ήταν η έκθεση και παρουσίαση της διδασκαλίας των Πατέρων της Εκκλησίας για τον Αντίχριστο. Αναζητήσαμε την οικουμενική και διαχρονική συμφωνία των Πατέρων για το θέμα του Αντιχρίστου. Τα κύρια κριτήριά μας υπήρξαν η ύπαρξη ισχυρής βιβλικής βάσης, η ισχυρή πατερική συμφωνία και η μη απόρριψη κάποιας διδασκαλίας από κάποιον Πατέρα της Εκκλησίας. Εξετάσαμε τη χρήση του όρου « Αντίχριστος » στην πατερική γραμματεία, και αναλύσαμε τη σχέση μεταξύ των διαφόρων αντιχρίστων της Ιστορίας και του Αντιχρίστου των εσχάτων χρόνων. Εξετάσαμε, επίσης, τους λόγους και τον χρόνο της έλευσης του Αντιχρίστου και τα σημεία των καιρών. Ακόμη, διερευνήσαμε τη δράση του υπασπιστή του Αντιχρίστου, το χάραγμα του θηρίου, την φύση και την προσωπικότητα του Αντιχρίστου. Στη συνέχεια εκθέτουμε την πατερική διδασκαλία σχετικά με την εμφάνιση και την πρώτη περίοδο της παρουσίας του Αντιχρίστου. Πιο συγκεκριμένα, εξετάζουμε την έλευση του Αντιχρίστου ως μίμηση της ενανθρώπησης του Χριστού, την καταγωγή, γέννηση και ανατροφή του Αντιχρίστου, την εμφάνισή του στον δημόσιο βίο, την υποκριτική του συμπεριφορά, την σατανική θαυματουργία του και την άνοδό του στην εξουσία. Αναφερόμαστε και στην έλευση των δύο προφητών και την αντιπαράθεσή τους προς τον Αντίχριστο. Κατόπιν, εξετάζουμε την δεύτερη περίοδο της παρουσίας του Αντιχρίστου και την τελική του συντριβή. Διερευνούμε την αποκάλυψη της κακίας του, την βλασφημία του, την ενθρόνισή του στο ναό του Θεού, τον έσχατο διωγμό της Εκκλησίας, την διακοπή της δημόσιας λατρείας του Θεού, την καταφυγή της Εκκλησίας στην έρημο και τη διάσωσή της απ’ τον Θεό. Εξετάζουμε τη μεγάλη θλίψη, την επανάσταση της φύσης και τους καταστροφικούς πολέμους του τέλους της Ιστορίας. Αναφερόμαστε αναλυτικά στους τρόπους με τους οποίους οι Χριστιανοί θα νικήσουν τον Αντίχριστο, τις αιτίες που θα προκαλέσουν την πλάνη όσων πέσουν θύματα της απάτης του και τα διακριτικά γνωρίσματα της Β΄ Παρουσίας του Κυρίου απ’ την παρουσία του Αντιχρίστου. Τέλος, παρουσιάζουμε τη συντριβή και καταδίκη του Αντιχρίστου, την θεωρία της χιλιετίας και τον θρίαμβο της Εκκλησίας.
Φωτοχημική τροποποίηση λεπτών πολυμερικών υμενίων για εφαρμογές στη νανοβιοτεχνολογία
Authors: Παυλή Παγώνα
Published: August 2021

Κατά τη διάρκεια της Διδακτορικής Διατριβής διερευνήθηκαν δυνατότητες χρησιμοποίησης υμενίων φωτολιθογραφικών υλικών για τη σχηματοποίηση μικρών βιομορίων, πρωτεϊνών και κυττάρων και αναπτύχθηκαν μέθοδοι για την επίτευξη αυτού του σκοπού. Επιλέχθηκε η χρησιμοποίηση πολυμερικών υμενίων, επειδή αυτά είναι πιο ανθεκτικά σε σχέση με τα Αυτοοργανωμένα Μονομοριακά Στρώματα και είναι εύκολο να σχηματοποιηθούν με τροποποίηση καθιερωμένων τεχνικών φωτολιθογραφίας. Οι προτεινόμενες προσεγγίσεις έχουν τα πλεονεκτήματα των μεθόδων που στηρίζονται στη φωτολιθογραφία δηλαδή υψηλή ακρίβεια, επαναληψιμότητα, δυνατότητα χρήσης σε διάφορα υποστρώματα και εύκολη ενσωμάτωση σε διεργασίες κατασκευής Μικροσυστοιχιών και Βιο-Μικροηλεκτρομηχανικών Συστημάτων και γενικότερα σε διεργασίες μαζικής παραγωγής.Στο πρώτο μέρος της Διδακτορικής Διατριβής επιτεύχθηκε η ανάπτυξη διεργασίας για τη σχηματοποίηση βιομορίων με χημική πρόσδεση σε σχηματοποιημένο λιθογραφικό υμένιο εποξειδικής ρητίνης. Η καινοτομία αυτής της προσέγγισης έγκειται στο γεγονός ότι η τροποποίηση της επιφάνειας για την ομοιοπολική πρόσδεση των βιομορίων και η φωτολιθογραφία επιτελούνται από το ίδιο υλικό οδηγώντας σε μία μη χρονοβόρα διεργασία ενός σταδίου. Παράλληλα, αξιοποιείται η δυνατότητα λιθογραφίας υψηλής διακριτικής ικανότητας που παρέχει το φωτολιθογραφικό υλικό που επιλέχθηκε, το οποίο ήταν εποξειδική ρητίνη που περιείχε φωτοπαραγωγό οξέος. Χρησιμοποιώντας έκθεση στο βαθύ υπεριώδες και εκτύπωση επαφής με βελτιστοποίηση της λιθογραφικής διεργασίας κατασκευάστηκαν συστοιχίες του θειϊκού Ν-υδροξυηλεκτριμιδοεστέρα της βιοτίνης μέχρι 0.5 μm στις οποίες ακινητοποιήθηκε επιτυχώς στρεπταβιδίνη.Στο δεύτερο μέρος της Διδακτορικής Διατριβής ένα φωτολιθογραφικά σχηματοποιήσιμο υλικό, το οποίο ανθίσταται στην προσρόφηση πρωτεϊνών και στην προσκόλληση κυττάρων, αξιοποιήθηκε για την επιλεκτική ακινητοποίησή τους. Η διεργασία αυτή βασίζεται στη σχηματοποίηση υμενίων πολυ(βινυλικής αλκοόλης) μέσω φωτοχημικά προκαλούμενης διασταύρωσης. Ακολουθώντας την προτεινόμενη φωτολιθογραφική διεργασία κατασκευάστηκαν δομές μέχρι 2.5 μm πάνω από υμένιο πολυστυρενίου. Οι σχηματοποιημένες επιφάνειες εμβαπτίστηκαν σε διαλύματα πρωτεϊνών και παρατηρήθηκε ότι οι πρωτεΐνες ακινητοποιούνται μόνο στις περιοχές του πολυστυρενίου, ενώ δεν προσροφώνται στις δομές της πολυ(βινυλικής αλκοόλης). Στη συνέχεια εφαρμόζοντας τη σχηματοποίηση της πολυ(βινυλικής αλκοόλης) επιτεύχθηκε η επιλεκτική προσκόλληση κυττάρων σε κατάλληλα υποστρώματα.
Επίδραση φλαβονοειδών στο μελάνωμα
Authors: Κατσαρού Μάρθα-Σπυριδούλα
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή, μελετάται η επίδραση των πολυφαινολικών ενώσεων στην ανάπτυξη των sbcl1, M5 και Α375 κυτταρικών σειρών μελανώματος. Οι πολυφαινολικές ενώσεις που χρησιμοποιήθηκαν είναι συστατικά του ροδιού, τα οποία παραλήφθηκαν με ειδική επεξεργασία του εκχυλίσματος χυμού.Η απομόνωση του πολυφαινολικού εκχυλίσματος από το χυμό του ροδιού έγινε με τη μέθοδο των ρητινών προσρόφησης. Η μελέτη, ο χαρακτηρισμός καταλληλότητας και η επιλογή των ρητινών στηρίχθηκαν στην θεωρία Freudlich και την ομώνυμη εξίσωση. Μετά την επιλογή των ρητινών και την παραλαβή του πολυφαινολικού εκχυλίσματος έγιναν πειράματα για να μελετηθεί η επίδραση του πολυφαινολικού εκχυλίσματος, στα sbcl1 κύτταρα μελανώματος. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με τα αντίστοιχα, που λήφθηκαν με σαλικυλικό νάτριο και θεοφυλλίνη για την ίδια κυτταρική σειρά μελανωμάτων sbcl1. Οι δύο αυτοί παράγοντες επιλέχθηκαν γιατί από τη βιβλιογραφία προτείνονται ως αποπτωτικοί. Στη συνέχεια, μελετήθηκε η δράση του εκχυλίσματος σε πιο κλασικές σειρές μελανώματος, όπως είναι οι Α375 και Μ5. Επί πλέον στις σειρές μελανώματος Α375 και Μ5 χρησιμοποιήθηκε και ο ολικός χυμός ροδιού, έτσι ώστε να φανεί αν υπάρχουν διαφορές στην ανταπόκριση των κυττάρων μεταξύ εκχυλίσματος και χυμού. Τα αποτελέσματα αυτών των πειραμάτων έδειξαν ότι, η δραστικότητα του εκχυλίσματος στην παρεμπόδιση του πολλαπλασιασμού των κυττάρων υπερέχει σημαντικά της θεοφυλλίνης και του χυμού ροδιού. Από τη σύγκριση προκύπτει ότι το εκχύλισμα αγγίζει τα ίδια επίπεδα απόδοσης με αυτή του σαλικυλικού νατρίου.Στη συνέχεια, προκειμένου να προσδιορισθεί ο μηχανισμός αναστολής του πολλαπλασιασμού των κυττάρων, που προκαλείται από τις πολυφαινόλες, ερευνήθηκε η επίδραση των πολυφαινολών του εκχυλίσματος στην πρωτεΐνη p38α. Για την ορθή απόδοση τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με τα αντίστοιχα που προκλήθηκαν από το σαλικυλικό νάτριο, το ακετυλοσαλικυλικό νάτριο, τη θεοφυλλίνη, το καφεϊκό οξύ, τη δελφινιδίνη και τον εκλεκτικό αναστολέα του ενζύμου SB202190.Από τα αποτελέσματα αποδείχθηκε ότι το πολυφαινολικό εκχύλισμα ροδιού έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στην αναστολή της p38α όχι μόνο σε σχέση με όλες τις χρησιμοποιηθείσες ουσίες, αλλά και ως προς τον εκλεκτικό αναστολέα του ενζύμου SB202190.Από τα πειραματικά δεδομένα συμπεραίνεται ότι οι πολυφαινόλες φαίνεται να δρουν αφενός άμεσα με το ένζυμο και αφετέρου έμμεσα μέσα από μηχανισμό ελευθέρων ριζών. Τέλος οι πολυφαινόλες εμφανίζουν τη διττή ιδιότητα να προστατεύουν τα υγιή κύτταρα, ενώ καταστρέφουν τα κύτταρα του μελανώματος. Η προστασία από τις πολυφαινόλες επιτυγχάνεται είτε με δέσμευση των ελευθέρων ριζών είτε με επιδιόρθωση των βλαβών που έχουν προκαλέσει οι ελεύθερες ρίζες σε βασικά βιολογικά μόρια, όπως π.χ. το DNA. Η καταστροφή των καρκινικών κυττάρων του μελανώματος αποδίδεται στη σύνδεση των πολυφαινολών είτε άμεσα με ιοντικό δεσμό είτε με δεσμούς υδρογόνου μέσω μορίων νερού, οδηγώντας έτσι σε απενεργοποίηση της p38α κινάσης.
Όζον και αιωρούμενα σωματίδια στην ανατολική Μεσόγειο
Authors: Κουβαράκης Γεώργιος
Published: August 2021

Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στην μελέτη του τροποσφαιρικού όζοντος και των αιωρούμενων σωματιδίων στην ατμόσφαιρα της Ανατολικής Μεσογείου. Οι δειγματοληψίες πραγματοποιήθηκαν στο σταθμό της Φινοκαλιάς Λασιθίου, για ένα διάστημα τριών χρόνων (Οκτώβριος 1996-Σεπτέμβριος 1999). Κατά την παραπάνω περίοδο, η μέση ετήσια τιμή της συγκέντρωσης του τροποσφαιρικού όζοντος ήταν 52.0 ± 10.1 ppbv. Η μέση μηνιαία τιμή για τους χειμερινούς μήνες ήταν 41.6 ± 2.5 ppbv ενώ η αντίστοιχη τιμή για τους καλοκαιρινούς μήνες ήταν 63.2 ± 1.0 ppbv. Η μέση τιμή της μάζας των σωματιδίων ήταν 34.9 ± 16.2 μgr·m-3. Τα θειικά ιόντα είναι το κυρίαρχο ανιόν ενώ τα ιόντα του ασβεστίου και της αμμωνίας είναι τα κυρίαρχα κατιόντα. Παρατηρήθηκε ένα έλλειμμα ιόντων χλωρίου και βρώμιου στα αιωρούμενα σωματίδια που μπορεί να φτάσει έως και 80% των αναμενόμενων συγκεντρώσεων τους. Στις συγκεντρώσεις των νιτρικών και αμμωνιακών ιόντων παρατηρήθηκε μια διαχρονική σταθερότητα σε αντίθεση με τις συγκεντρώσεις των θειικών ιόντων που παρουσίασαν μια αισθητή μείωση. Το 70 με 75% της σύστασης της υγρής εναπόθεσης αποτελείται από ιόντα θαλάσσιας προέλευσης. Σε αέριες μάζες βόρειας προέλευσης το pH έχει μέση τιμή 4.8 ± 0.7 ενώ σε αέριες μάζες νότιας προέλευση η μέση τιμή είναι 7.1 ± 0.9. εν παρατηρήθηκε έλλειμμα στις συγκεντρώσεις των ιόντων χλωρίου, αλλά μόνο στις συγκεντρώσεις των ιόντων βρωμίου. Η εναπόθεση του διοξειδίου του θείου αποτελεί το 85% στης συνολικής εναπόθεσης του θείου. Η συμμετοχή των βιογενών θειικών ιόντων προς τα συνολικά ιόντα μπορεί να φτάσει μέχρι και το 25% στους καλοκαιρινούς μήνες. Η συμμετοχή του ατμοσφαιρικού διαλυτού ανόργανου αζώτου (DIN) στις διάφορες μορφές του, είναι αρκετή για να υπερκαλύψει τις απαιτήσεις τις περιοχής σε άζωτο. Η ετήσια ξηρή εναπόθεση του ανόργανου αζώτου είναι διπλάσια από το συλλεγόμενο PON (σωματιδιακό οργανικό άζωτο) στις ιζηματοπαγίδες, ποσοστό που με τη συμμετοχή της υγρής εναπόθεσης φθάνει στο ~370%. Η νέα παραγωγή που μπορεί να εξηγηθεί από το παραπάνω ποσό του ατμοσφαιρικού διαλυτού ανόργανου αζώτου δίνει ένα λόγο f (συγκρινόμενη με τη πρωτογενή παραγωγή της περιοχής) ίσο με 0.24. Αυτό αποτελεί μια ένδειξη ότι το άζωτο δεν πρέπει να είναι ο ρυθμιστής της παραγωγικότητας της ανατολικής Μεσογείου.
Κατανομή του DMS και των προϊόντων οξείδωσης του στην ατμόσφαιρα με έμφαση στο ρόλο των ετερογενών αντιδράσεων
Authors: Μπαρδούκη Χάιδω
Published: August 2021

Οι ωκεάνιες εκπομπές του DMS προτείνονται να κατέχουν ρόλο κλειδί, μέσω των προϊόντων οξείδωσης της ένωσης, ιδιαίτερα στην απομακρυσμένη θαλάσσια ατμόσφαιρα. Στο πρώτο μέρος της παρούσας μελέτης, πραγματοποιήθηκαν η μελέτη της κινητικής και της κατανομής των προϊόντων των αντιδράσεων των DMSO και MSI- με τις ρίζες OH και παρουσία H2O2 σε υδατικά διαλύματα. Όσον αφορά στο DMSO, η αντίδραση με τις ρίζες OH στην υδατική κατάσταση γίνεται πιο σημαντική σε σχέση με την αντίστοιχη αντίδραση στην αέρια κατάσταση. Στο δεύτερο μέρος της παρούσας μελέτης συνδυάστηκαν τα αποτελέσματα των εργαστηριακών κινητικών πειραμάτων με τις μετρήσεις πεδίου με έμφαση στις ετερογενείς αντιδράσεις απομάκρυνσης του DMSO στην ατμόσφαιρα.
Ανάπτυξη μεθοδολογίας υπολογισμού της κατανομής και του βάθους διείσδυσης σκλήρυνσης λόγω διεργασίας σκλήρυνσης μέσω λείανσης (grind - hardening)
Authors: Σαλωνίτης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη μεθοδολογίας προσδιορισμού της κατανομής της σκληρότητας και του βάθους διείσδυσης της σκλήρυνσης που προκαλείται σε ένα εξάρτημα το οποίο έχει υποστεί Σκλήρυνση μέσω Λείανσης (Grind-Hardening). Η διεργασία Σκλήρυνσης μέσω Λείανσης είναι μία νέα επιφανειακή θερμική κατεργασία η οποία χρησιμοποιεί την θερμότητα που αναπτύσσεται στην ζώνη λείανσης για την θερμική κατεργασία του κομματιού. Η παρούσα διατριβή επικεντρώνεται στην ανάπτυξη μαθηματικών μοντέλων ικανών να προβλέψουν τα διάφορα χαρακτηριστικά της διεργασίας (δηλ. τη τοπογραφία της επιφάνειας του λειαντικού τροχού, τις δυνάμεις κατεργασίας, την παραγωγή και τον επιμερισμό της θερμότητας και την θερμοκρασιακή κατανομή). Τα μοντέλα αυτά συνδυαζόμενα επιτρέπουν τον προσδιορισμό της κατανομής σκληρότητας και του βάθος δι-είσδυσης της σκλήρυνσης συναρτήσει των παραμέτρων της διεργασίας και των χαρακτηριστικών του λειαντικού τροχού που χρησιμοποιείται. Παράλληλα, η εφαρμογή των μοντέλων αυτών οδηγεί σε χρήσιμα συμπεράσματα σχετικά με τα όρια εφαρμογής της διεργασίας. Μετά την επιβεβαίωση των θεωρητικών προβλέψεων, εξάχθηκε βάση δεδομένων υπολογισμού του βάθους διείσδυσης της σκλήρυνσης συναρτήσει της ροής θερμότητας στο κομμάτι και των παραμέτρων της διεργασίας. Η μεθοδολογία που αναπτύχθηκε εφαρμόστηκε για την περίπτωση σκλήρυνσης οδηγών κύλισης (raceway). Το σημαντικότερο συμπέρασμα που προκύπτει από την συγκεκριμένη διατριβή είναι ότι η διεργασία σκλήρυνσης μέσω λείανσης μπορεί να θεωρηθεί αρκετά «ώριμη» ούτως ώστε να μπορεί να εισαχθεί στην βιομηχανική πρακτική για την επιφανειακή σκλήρυνση εξαρτημάτων. Τα διάφορα χαρακτηριστικά της διεργασίας μπορούν να προβλεφθούν ενώ τέθηκαν οι βάσεις δημιουργίας ενός συστήματος παρακολούθησης και προγραμματισμού της διεργασίας.
Διερεύνηση ροϊκού πεδίου τριφασικής ροής αερίων - υγρών - στερεών, σε υδροπνευματικές αντλίες
Authors: Σαμαράς Βασίλειος
Published: August 2021

Με τη διατριβή έγινε ανασκόπηση των πιο γνωστών θεωριών που διέπουν τις πολυφασικές ροές. Ακολούθησε συλλογή και κριτική αξιολόγηση των θεωρητικών μοντέλων. Εκπονήθηκαν δύο προγράμματα σε Η/Υ, τόσο για την ομογενή ροή όσο και τη χωριστή ροή. Έγινε σύγκριση των θεωρητικών με υπάρχοντα πειραματικά αποτελέσματα. Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε πειραματική διάταξη. Λήφθηκαν πειραματικές μετρήσεις και έγινε αξιολόγησή τους και σύγκριση με θεωρητικά αποτελέσματα. Προτάθηκε μέθοδος διόρθωσης της πρόβλεψης λειτουργίας μιας υδροπνευματικής αντλίας με τη βοήθεια του μοντέλου ‘drift-flux’ (μέθοδος CoSM). Προτάθηκαν νέοι ροϊκοί χάρτες κατάλληλοι για την παρουσίαση της λειτουργίας των υδροπνευματικών αντλιών, τον υπολογισμό του κλάσματος κενού και την μετάβαση των ροϊκών καταστάσεων. Προτάθηκε τρόπος προσδιορισμού της μετάβασης ‘slug-churn’ με απλή φωτογραφική μέθοδο (camera) και χρήση του μοντέλου ‘drift-flux’. Τα αποτελέσματα της διατριβής (πειράματα, μέθοδος CoSM, ροϊκοί χάρτες και μετάβαση slug-churn) παρουσιάστηκαν σε συνέδρια και επιστημονικά περιοδικά.
Ολοκλήρωση συστημάτων υποστήριξης ομαδικών αποφάσεων και διαχείρισης οργανωσιακής γνώσης
Authors: Ευαγγέλου Χριστίνα
Published: August 2021

Αυτή η διδακτορική διατριβή αφορά στην εννοιολογική και λειτουργική ολοκλήρωση των Συστημάτων Υποστήριξης Ομαδικών Αποφάσεων και Διαχείρισης Οργανωσιακής Γνώσης. Η προτεινόμενη προσέγγιση αποτελεί μια καινοτόμο προσπάθεια συγκερασμού και διεύρυνσης των δυνατοτήτων που παρέχονται από υπάρχουσες τεχνικές και των δύο παραπάνω επιστημονικών περιοχών, με στόχο τόσο την πληρέστερη κάλυψη των ολοένα αυξανόμενων αναγκών των χρηστών που εμπλέκονται σε σχετικά προβλήματα, όσο και την αποτελεσματικότερη αξιοποίηση της γνώσης ενός οργανισμού. Λαμβάνοντας υπόψη τη διατυπωμένη ανάγκη για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση, η διατριβή επιχειρεί τη σύνθεση αρχών και τεχνικών από διάφορα πεδία έρευνας, υποστηρίζοντας ότι η διαχείριση γνώσης και η λήψη αποφάσεων δε θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως χωριστές διαδικασίες. Προς αυτή την κατεύθυνση, προτείνεται ένα πλαίσιο ολοκλήρωσής τους. Αναγνωρίζοντας ότι σε αυτού του είδους τα περιβάλλοντα σημαντικό ρόλο παίζει η ενεργή συμμετοχή των ληπτών αποφάσεων στις διαδικασίες διανομής της γνώσης, η προτεινόμενη προσέγγιση προτείνει επίσης ένα πλαίσιο ενίσχυσης της συμμετοχής τους στις σχετικές διαδικασίες. Το προτεινόμενο πλαίσιο ολοκλήρωσης υποστηρίζεται από ένα πρωτότυπο εργαλείο λογισμικού, το οποίο αναπτύχθηκε στα πλαίσια της διατριβής. Στο προτεινόμενο εργαλείο, η ολοκλήρωση των διαδικασιών λήψης ομαδικών αποφάσεων και διαχείρισης οργανωσιακής γνώσης επιτυγχάνεται μέσω ενός Γράφου Συζήτησης, ο οποίος απεικονίζει το διάλογο που αναπτύσσεται μεταξύ των εμπλεκομένων στη λήψη μιας απόφασης. Ο βασισμένος σε επιχειρηματολογία διάλογος δομείται και αξιολογείται βάσει κοινά αποδεκτών Πλαισίων Λήψης Αποφάσεων και Μηχανισμών Αξιολόγησης. Οι λειτουργίες του προτεινόμενου εργαλείου, καθώς και η οργάνωση των σχετικών δεδομένων και γνώσης βασίζονται σε ένα πρωτότυπο μοντέλο οντολογίας, το οποίο επίσης αναπτύχθηκε στα πλαίσια της διατριβής. Η συνολική προσέγγιση υποστηρίζει και διευκολύνει τόσο την ομαδική λήψη αποφάσεων, όσο και την απόκτηση, εκμαίευση, επεξεργασία, αποθήκευση και διανομή της οργανωσιακής γνώσης.
Πολυπαραμετρική ανάλυση και αξιολόγηση των ενεργειών προαγωγής υγείας και ασφάλειας στις επιχειρήσεις, ενταγμένη στην ολιστική διοίκηση επαγγελματικών κινδύνων
Authors: Σαραφόπουλος Νικόλαος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή πολυπαραμετρικής ανάλυσης και αξιολόγησης των ενεργειών προαγωγής της υγείας και της ασφάλειας στις επιχειρήσεις ολοκληρώνεται με τη δόμηση ενός ολιστικού προτύπου διαχείρισης ποιότητας της εργασιακής ζωής. Στο πρώτο κεφάλαιο πραγματοποιείται επισκόπηση του πεδίου της υγιεινής και ασφάλειας (επιστημονικές μελέτες, νομοθετικό πλαίσιο, δράσεις κοινωνικών φορέων). Στο δεύτερο κεφάλαιο προσδιορίζεται το πεδίο έρευνας της διατριβής. Η προαγωγή της υγείας και της ασφάλειας αποτελεί σήμερα την αιχμή των ενεργειών πρόληψης των κινδύνων. Στο τρίτο κεφάλαιο καταγράφονται οι τεχνικές πραγματοποίησης και αναλύονται τα δεδομένα της εμπειρικής έρευνας (εξετάσεις, συμπεριφορά, οργάνωση, κοινωνικά προγράμματα, ασφάλεια και φυσικό περιβάλλον). Τέλος στο τέταρτο κεφάλαιο στοιχειοθετείται η τελική πρόταση που περιλαμβάνει τα κεντρικά αποτελέσματα της έρευνας. Δομείται ένα ολιστικό πρότυπο το οποίο απαντά στις απαιτήσεις συνολικότητας στην ποιοτική διαχείριση των επαγγελματικών κινδύνων.
Ψαθυροποίηση υδρογόνου λόγω διάβρωσης και προστασία με χρήση τοπικής επικάλυψης με καθαρό αλουμίνιο
Authors: Πετρογιάνης Παρασκευάς
Published: August 2021

Το τεχνολογικό προβλήμα της υποβάθμισης της δομικής ακεραιότητας “γηρασκόντων” αεροσκαφών αποτελεί σήμερα αντικείμενο έρευνας αιχμής τόσο για τις αεροπορικές βιομηχανίες και τους διεθνείς και εθνικούς οργανισμούς ασφάλειας πτήσεων, όσο και για την επιστημονική κοινότητα. Οι μέχρι σήμερα προσπάθειες εστιάζονται κυρίως στην μελέτη της επίδρασης των καταστάσεων πολλαπλής βλάβης και ευρείας έκτασης βλάβης κόπωσης στην δομική ακεραιότητα των γηρασμένων αεροσκαφών. Σε πολλές όμως περιπτώσεις εκτός από καταστάσεις πολλαπλής βλάβης και ευρείας έκτασης βλάβη κόπωσης, παρατηρούνται επίσης εκτεταμένα προβλήματα διάβρωσης παρά την καλή προστασία που γενικά προσφέρουν οι χρησιμοποιούμενες σήμερα μέθοδοι αντιδιαβρωτικής προστασίας. Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι η προκαλούμενη διάβρωση δεν προκαλεί μόνο μείωση της διατομής των υλικών αλλά και ψαθυροποίηση λόγω υδρογόνου η οποία υποβαθμίζει την δυσθραυστότητα του υλικού και την ικανότητα του να αποταμιεύσει μηχανική ενέργεια πρίν την θραύση. Στην παρούσα διατριβή: - Παρουσιάζονται επιπρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία για την ψαθυροποίηση λόγω υδρογόνου που προκαλείται από την διάβρωση στο κράμα αλουμινίου 2024, με βάση πειράματα εφελκυσμού σε διαβρωμένα και αδιάβρωτα δοκίμια του κράματος. Τα αποτελέσματα των δοκιμών εφελκυσμού υποστηρίζονται από εκτενή μεταλλογραφική και στερεοσκοπική μελέτη, ανάλυση των επιφανειών θραύσης καθώς επίσης και από μετρήσεις του εκλυόμενου υδρογόνου. Επιπρόσθετα μελετάται η επίδραση του πάχους των ελασμάτων στην μηχανική συμπεριφορά σε εφελκυσμό των διαβρωμένων δοκιμίων. - Επιβεβαιώνεται η αντιδιαβρωτική προστασία που παρέχει στο κράμα 2024 η επικάλυψη καθαρού αλουμινίου (Alcladding), αλλά επιπλέον, διαπιστώνεται ότι η επικάλυψη προσφέρει επίσης προστασία από την ψαθυροποίηση λόγω υδρογόνου που συνοδεύει την διάβρωση. - Η κύρια συμβολή της εργασίας έγκειται στην παροχή δεδομένων ότι η τοπική επικάλυψη (local Alcladding) της επιφάνειας των δοκιμίων με καθαρό αλουμίνιο σε περιορισμένα ποσοστά της επιφάνειας αυτών, αρκεί για μια αποτελεσματική προστασία τόσο έναντι της βλάβης διάβρωσης όσο και έναντι της προκαλούμενης ψαθυροποίησης λόγω διάχυσης και παγίδευσης υδρογόνου στο εσωτερικό του κράματος. - Τέλος, εισάγεται μεθοδολογία για την εκτίμηση της επίδρασης της διάβρωσης και της εξ’ αυτής προκαλούμενης ψαθυροποίησης του υλικού σε φαινόμενα κόπωσης του κράματος 2024 μέσω της τροποποίησης του “Χάρτη Βλάβης Κόπωσης”, ώστε ο τελευταίος να μπορεί να αξιοποιηθεί για την περίπτωση διαβρωμένων δοκιμίων.
Ανάλυση μη-μόνιμων και μεταβατικών φαινομένων ροής σε δίκτυα μεταφοράς και διανομής φυσικού αερίου
Authors: Τέντης Ευάγγελος
Published: August 2021

Το κύριο θέμα της εργασίας είναι η μοντελοποίηση και η αριθμητική επίλυση μη- μόνιμων και μεταβατικών φαινομένων ροής σε αγωγούς μεταφοράς και δίκτυα διανομής φυσικού αερίου. Το φυσικό αέριο είναι ένα σύγχρονο καύσιμο το οποίο έχει μεγάλες ενεργειακές εφαρμογές καλύπτοντας σε μεγάλο ποσοστό το ενεργειακό ισοζύγιο μιας χώρας. Είναι ένα αέριο και φυσικό καύσιμο για τη μεταφορά του οποίου από τα σημεία άντλησης του, έχει δημιουργηθεί ένα πολύπλοκο διεθνές δίκτυο. Το δίκτυο αυτό συνδέεται με τα εθνικά τοπικά δίκτυα που το διανέμουν στους καταναλωτές. Τα πολύπλοκα αυτά δίκτυα αν και σχεδιάζονται για λειτουργία σε μόνιμη ροή στην πραγματικότητα λειτουργούν υπό μη-μόνιμες συνθήκες. Οι μεταβολές και οι αιχμές στις καταναλώσεις κατά τη διάρκεια μια μέρας, η εκκίνηση ή το κλείσιμο των συμπιεστών ή των σταθμών ρύθμισης της ροής, η αστοχία συσκευών του δικτύου ή και αγωγών είναι μερικοί από τους παράγοντες οι οποίοι προκαλούν σημαντικές μεταβολές στη ροϊκή συμπεριφορά αυτών των συστημάτων. Η υπολογιστική προσομοίωση και η ακριβής πρόβλεψη αυτών των ακραίων ροϊκών καταστάσεων είναι πολύ σημαντική για τη σωστή και οικονομική λειτουργία αυτών των δικτύων. Για την ανάλυση αυτών των φαινομένων η παρούσα εργασία διαρθρώθηκε σε οκτώ κεφάλαια. Στο κεφάλαιο 1 γίνεται ο ορισμός του προβλήματος και η περιγραφή των ροϊκών συνθηκών που διέπουν τα δίκτυα φυσικού αερίου. Στο κεφάλαιο 2 γίνεται εκτεταμένη διερεύνηση στην πρότερη ερευνητική προσπάθεια πάνω σε αυτό το θέμα. Στο κεφάλαιο 3 καταστρώθηκε το μαθηματικό μοντέλο το οποίο προσομοιώνει με επιτυχία τέτοιες ροϊκές καταστάσεις. Εν συνεχεία στα κεφάλαια 4 και 5 αναπτύσσονται αριθμητικές μέθοδοι κατάλληλες για την επίλυση αυτού του μοντέλου. Είναι μέθοδοι κατάλληλες για τον αρχικό σχεδιασμό των αγωγών μεταφοράς (κεφάλαιο 4) όσο και ανώτερης τάξης για πιο ακριβείς υπολογισμούς (κεφάλαιο 5). Στο κεφάλαιο 6 γίνεται η παρουσίαση του αλγόριθμου, για την επέκταση των μεθόδων που αναπτύχθηκαν στα κεφάλαια 4 και 5 για την επίλυση δικτύων πολλών αγωγών και κόμβων. Εν συνεχεία στο κεφάλαιο 7 γίνεται πειραματική διερεύνηση σε εργαστηριακές εγκαταστάσεις αγωγών αερίου που προσομοιώνουν μεταβατικά φαινόμενα ροής. Στο κεφάλαιο 8 γίνεται μια εκτεταμένη επισκόπηση και συγκεντρώνονται τα βασικά συμπεράσματα που προέκυψαν από το σύνολο της ερευνητικής εργασίας. Τέλος γίνονται προτάσεις για την περαιτέρω συνέχιση του ερευνητικού έργου πάνω στο συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο.
Μελέτη της επίδρασης της κόπωσης στη διεπιφάνεια ίνας/μήτρας σύνθετων υλικών οργανικής μήτρας και της επίδρασης του φαινομένου στους μηχανισμούς μεταφοράς φορτίων σε μικροσκοπικό επίπεδο, με τη μέθοδο laser Raman spectroscopy
Authors: Κοϊμτζόγλου Χρήστος
Published: August 2021

One of the most important parameters that affect the mechanical response of composites is the quality of the interfacial bond between the matrix and the reinforcing material. Therefore, the aim of the present work is to investigate the effect of fatigue loading on the integrity of the interfacial bond in fibre-reinforced plastics in microscopic level using the laser Raman spectroscopy technique.
Αριθμητική επίλυση προβλημάτων βαθμοελαστικότητας
Authors: Τσέπουρα Αικατερίνη
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η ανάπτυξη μεθοδολογίας συνοριακών στοιχείων για την αριθμητική επίλυση τρισδιάστατων (3-D) στατικών προβλημάτων στα πλαίσια μιας θεωρίας βαθμοελαστικότητας, που στηρίζεται σε μια απλουστευμένης μορφής της θεωρίας του Mindlin και διατυπώθηκε από τους Vardoulakis and Sulem, η οποία λαμβάνει υπόψη και την επιφανειακή ενέργεια, και από τους Aifantis και συνεργάτες. Η διδακτορική διατριβή αποτελείται από δύο ενότητες. Στην πρώτη ενότητα (κεφάλαια 1 και 2) γίνεται μία πλήρης ανασκόπηση της βιβλιογραφίας ως προς τις θεωρίες βαθμοελαστικότητας και στη συνέχεια, περιγράφεται διεξοδικά η παρούσα θεωρία βαθμοελαστικότητας με επιφανειακή ενέργεια. Στη δεύτερη ενότητα παρουσιάζεται η μέθοδος των Συνοριακών Στοιχείων (ΜΣΣ) όπως αυτή εφαρμόζεται για την επίλυση τρισδιάστατων και αξονοσυμμετρικών βαθμοελαστικών προβλημάτων, αντίστοιχα. Η ΜΣΣ βασίζεται στη διατύπωση των ολοκληρωτικών εξισώσεων των βαθμοελαστικών προβλημάτων. Οι άγνωστοι των ολοκληρωτικών εξισώσεων είναι οι συνοριακές τιμές του βασικού πεδίου των μεταβλητών και οι παράγωγοί τους, που για τη βαθμοελαστικότητα είναι τα διανύσματα των μετατοπίσεων, των βαθμίδων τω μετατοπίσεων και τα διανύσματα των επιφανειακών τάσεων. Η προσέγγιση των συναρτήσεων αυτών πάνω στο σύνορο γίνεται με τη βοήθεια συναρτήσεων παρεμβολής από τις αντίστοιχες τιμές τους σε έναν επιλεγμένο αριθμό κόμβων. Η ταχύτητα και η ακρίβεια της ΜΣΣ κατά την εφαρμογή της επηρεάζεται σημαντικά από την ταχύτητα και την ακρίβεια του υπολογισμού των ιδιόμορφων και υπερ-ιδιόμορφων ολοκληρωμάτων. Στην παρούσα διατριβή τα ιδιόμορφα και υπερ-ιδιόμορφα ολοκληρώματα υπολογίζονται με τη χρήση τεχνικών ιδιόμορφης και υπερ-ιδιόμορφης ολοκλήρωσης (Guiggiani (1992) και Huber et al. (1993)) αντίστοιχα. Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής κατασκευάστηκε αλγόριθμος που επιλύει τρισδιάστατα στατικά προβλήματα βαθμοελαστικότητας καθώς και αλγόριθμος που επιλύει στατικά βαθμοελαστικά προβλήματα με αξονική συμμετρία. Στο τέλος κάθε κεφαλαίου, επιλύονται αντίστοιχα στατικά βαθμοελαστικά προβλήματα με ή χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η επιφανειακή ενέργεια και με γνωστές αναλυτικές λύσεις. Τα αριθμητικά αποτελέσματα των παραπάνω προβλημάτων συγκρίνονται με τα αντίστοιχα αναλυτικά. Τέλος, γίνεται μία ανακεφαλαίωση της διδακτορικής διατριβής και διατυπώνονται προτάσεις για μελλοντική έρευνα.
Σταθεροποίηση αμπερομετρικών βιοαισθητήρων με τη χρήση διαιθυλαμινοαιθυλ-δεξτράνης σε ηλεκτρόδια πορώδους άνθρακα
Authors: Γαβαλάς Βασίλειος
Published: August 2021

Κυρίως στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η εφαρμογή νέας τεχνολογίας κατασκευής αμπερομετρικών βιοαισθητήρων για την σταθεροποίηση τους. Η συνδιασμένη χρήση ενός νέου τύπου ηεκτροδίων από πορώδη άνθρακα και σταθεροποιημένων ενζύμων με τον πολυηλεκτρολύτη διαιθυλαμινοαιθυλ-δεξτράνη, έδωσε τη δυνατότητα για απλή και αναπαραγωγική κατασκευή σταθερών βιοαισθητήρων. Κατασκευάστηκαν βιοαισθητήρες για την απλή ανίχνευση της γλυκόζης, του γαλακτικού οξέους και των φωσφορικών ιόντων και χρησιμοποιήθηκαν στην ανάλυση δειγμάτων τροφίμων και ορού αίματος.
Η συμβολή της σχολής μηχανικών αεροπορίας ( ΣΜΑ ) στην προώθηση και διαχείριση της αεροπορικής τεχνολογίας στον ελληνικό χώρο τα τελευταία πενήντα χρόνια
Authors: Τσολακίδης Στέφανος
Published: August 2021

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ανάπτυξη των αμυντικών τεχνολογιών ακολούθησε εκθετική τροχιά στον Πρώτο και Δεύτερο Κόσμο λόγω των ανταγωνιστικών ρυθμών που επέβαλλε η ψυχροπολεμική λογική. Όπως φαίνεται και στον Πίνακα 1, η εξέλιξη των τεχνολογιών αυτών καθόρισε και την πορεία πολλών κοινωνικών, οικονομικών και πολιτιστικών μεταβολών που άλλαξαν τη ζωή των κατοίκων του πλανήτη Γη. Ιδιαίτερα οι αεροπορικές τεχνολογίες εκτόξευσαν το επίπεδο ζωής προσφέροντας λύσεις σε πολλά προβλήματα. Η Ελλάδα, όντας πλησιέστερα στο δυτικό τρόπο διαβίωσης, αν και ευρίσκεται στο σταυροδρόμι ανατολής/δύσης/βορρά/νότου, υποχρεώθηκε να στοιχηθεί με τους άλλους εταίρους και να επενδύσει σε υποδομές και γνώσεις ασκώντας ανάλογες εθνικές και συμμαχικές πολιτικές. Το αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η εξέταση της συμβολής των αποφοίτων της Σχολής Μηχανικών Αεροπορίας (ΣΜΑ) στην προώθηση και διαχείριση της αεροπορικής τεχνολογίας στην Ελλάδα. Η έρευνα κάλυψε το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, την περίοδο δηλαδή από την έναρξη λειτουργίας της ΣΜΑ μέχρι και σήμερα. Το εγχείρημα στηρίχθηκε ερευνητικά στην μελέτη και αξιοποίηση του υλικού των ιστορικών αρχείων της Πολεμικής Αεροπορίας, στη σύνθεση της δευτερεύουσας βιβλιογραφίας, στα προσωπικά αρχεία πολλών στελεχών του ευρύτερου αεροπορικού χώρου, σε προσωπικές συνεντεύξεις με επιφανή άτομα – που διέγραψαν και ακόμη διαγράφουν έντονη τροχιά στα αεροπορικά δρώμενα της Ελλάδας – και τέλος σε αποτελέσματα της έρευνας πεδίου με αποστολή δομημένου ερωτηματολογίου. Παράλληλα, εξετάσθηκαν έγγραφα και εκδόσεις των συλλογικών οργάνων των αποστράτων Αξιωματικών, καθώς επίσης ο περιοδικός και ημερήσιος τύπος κατά τη συγκεκριμένη περίοδο (1945-2005). Η Ιστορία των Μηχανικών αποτελεί έναν ιδιαίτερο κλάδο στον γενικότερο επιστημονικό χώρο της Ιστορίας της Τεχνολογίας, ενώ έχουν καθιερωθεί σε αρκετές χώρες και συναφείς κλάδοι, όπως αυτός των Σπουδών Επιστήμης και Τεχνολογίας (Αντωνίου, 2004).
Η δράση της ινσουλίνης στη σύσπαση των λείων μυϊκών ινών των αεραγωγών
Authors: Παπαγιάννη Μαρία
Published: August 2021

Η ινσουλίνη είναι η κύρια ορμόνη που ρυθμίζει τη γλυκόζη του αίματος. Εκτός όμως από τις γνωστές δράσεις της, σε πάρα πολλές μελέτες που έγιναν κυρίως σε αγγεία, η ινσουλίνη έχει βρεθεί ότι αναστέλλει τη σύσπαση των λείων μυϊκών ινών που προκαλεί κάποιος αγωνιστής. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το αναπνευστικό σύστημα αποτελεί εναλλακτική οδό χορήγησης της ινσουλίνης σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, είναι αναγκαίο να μελετηθεί η δράση της ινσουλίνης στους λείους μύες των αεραγωγών. Η δράση της ινσουλίνης μελετήθηκε in vitro στη σύσπαση λείων μυϊκών ινών τραχείας κουνελιού, που προκλήθηκε από διάλυμα 80mM KCl ή Ach 10-5. Χρησιμοποιήθηκαν τμήματα τραχείας που ελήφθησαν από νεαρά κουνέλια μετά από τη χορήγηση αναισθητικού (πεντοθάλη). Στη διάρκεια του πειράματος, το τμήμα της τραχείας παρέμενε βυθισμένο σε ειδικό λουτρό και σε συνεχή διαβροχή με διάλυμα Krebs (KS) στο οποίο διοχετεύονταν συνεχώς αέριο σύνθεσης: 95% O2 και 5% CO2. Η μία άκρη του τμήματος ακινητοποιήθηκε και το άλλο συνδέθηκε με έναν μηχανομετατροπέα. Η σύσπαση καταγράφονταν σε ένα καταγραφικό τύπου Harvard. Αρχικά μελετήθηκε η δράση της ινσουλίνης (10-9-10-5 M) στη σύσπαση που είχε προκληθεί από το χλωριούχο κάλιο. Στη συνέχεια, μελετήθηκε η δράση της ινσουλίνης (10-10-10-5 M) στη σύσπαση που είχε προκληθεί από την ακετυλοχολίνη, πριν και μετά την μηχανική αφαίρεση του επιθηλίου. Τέλος, μελετήθηκε η δράση της ινσουλίνης στη σύσπαση που είχε προκληθεί από την ακετυλοχολίνη, παρουσία Νω –nitro-L-arginine methyl ester (L-NAME), ενός αναστολέα της συνθάσης του μονοξειδίου του αζώτου (NOS). Η ινσουλίνη προκάλεσε ελάττωση της σύσπασης που προκλήθηκε από το χλωριούχο κάλιο, η οποία ήταν μεγαλύτερη όταν χρησιμοποιήθηκε ακετυλοχολίνη σαν συσπαστικός παράγοντας. Η χορήγηση ινσουλίνης 10-5 Μ προκάλεσε χάλαση κατά 8,3% της αρχικής σύσπασης στην περίπτωση του KCl, ενώ στην περίπτωση της Ach η χάλαση που προκάλεσε ήταν 18,5%. Μετά την αφαίρεση του επιθηλίου η ινσουλίνη (10-8 ,10-7 Μ) προκάλεσε στατιστικώς σημαντική αύξηση (Ρ<0,05) στη σύσπαση που είχε προκληθεί από την Ach σε σύγκριση με την περίπτωση που το επιθήλιο ήταν ακέραιο. Η αύξηση αυτή ήταν μεγαλύτερη όταν τα πειράματα έγιναν παρουσία L-NAME και στατιστικώς σημαντική για τις συγκεντρώσεις 10-10 ,10-6 Μ (Ρ<0,05) 10-8 και10-7 Μ (Ρ<0,01).Η ινσουλίνη φαίνεται ότι αναστέλλει τη σύσπαση των λείων μυϊκών ινών της τραχείας δρώντας στο επιθήλιο και απελευθερώνοντας ΝΟ το οποίο τελικά προκαλεί χάλαση, καθώς και ενεργοποιώντας την Na+ /K+ATPαση με αποτέλεσμα την υπερπόλωση της κυτταρικής μεμβράνης και αναστολή της εισόδου Ca2+ μέσω των τασεοεξαρτώμενων διαύλων ασβεστίου (VDCs).
H χριστολογία του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου
Authors: Petrache Constantin-Bogdan
Published: August 2021

Η παρούσα εργασία παρουσιάζει και αναλύει την ενιαία διδασκαλία του Ευαγγελιστού Ιωάννου περί του προσώπου και του έργου του Ιησού καθώς και περί των σχέσεων που αποκαλύπτονται (μεταξύ Υιού - Πατρός και Υιού - Αγίου Πνεύματος) και δημιουργούνται (μεταξύ Ιησού και φίλων και μαθητών Του). Το μήνυμα του Ιωάννου είναι η ευθύνη της πίστεως στην πορεία του πιστεύοντος προς τα έσχατα για την εσχάτη της πολύτιμης δωρεάς της αιωνίας ζωής (εν τη εσχάτη ημέρα).
Αποτίμηση των καθοριστικών παραγόντων της δομής και της αλληλεπίδρασης πεπτιδικών τμημάτων της HIV-1 gp120 V3 περιοχής και του CCR5 συνυποδοχέα των Τ-λεμφοκυττάρων με χρήση φασματοσκοπίας NMR
Authors: Γαλανάκης Πέτρος
Published: August 2021

Η παρεμπόδιση της μόλυνσης ενός κυττάρου από τον HIV επιτυγχάνεται ή με αναστολή της αλληλεπίδρασης της ιικής gp120 με τους CD4 υποδοχείς των κυττάρων, είτε παρεμποδίζοντας τη δράση της gp41 ή τέλος αποτρέποντας τη σύζευξη της gp120 με τους CXCR4 και CCR5 υποδοχείς των χημειοκινών. Ο ρόλος όμως των χημειοκινών και των υποδοχέων τους στη διαδικασία μετάδοσης σημάτων, μέσω των οποίων ενεργοποιούνται αποπτωτικοί μηχανισμοί υγιών, μη μολυσμένων από τον HIV κυττάρων, καθιστά την gp120-CCR5/CXCR4 αλληλεπίδραση ιδιαίτερα θελκτικό επιστημονικά στόχο για το σχεδιασμό αναστολέων του κύκλου αναπαραγωγής του ιού. Σύμφωνα με πλήθος ανοσολογικών, φυσικοχημικών και δομικών μελετών η PND V3 περιοχή της gp120 και το εξωκυττάριο αμινο-τελικό πεπτιδικό τμήμα του CCR5 συνυποδοχέα αποτελούν τις κυρίως εμπλεκόμενες περιοχές στην αλληλεπίδραση των δύο πρωτεϊνών. Η μεταβλητότητα της PND V3 ακολουθίας και ο συσχετισμός της με την υιοθετούμενη διαμόρφωση, η σύνδεση της θέσης και του είδους των αμινοξέων με την ένταση της αλληλεπίδρασης και η συνάρτηση του ιικού τροπισμού με τη βιολογικά ενεργή διαμόρφωση των πεπτιδίων αποτελούν θεμελιώδη στάδια στη διαδικασία κατανόησης του μηχανισμού αλληλεπίδρασης της gp120 με τον CCR5 κυτταρικό συνυποδοχέα και των παραγόντων που την καθορίζουν. Προς αυτή την κατεύθυνση εστιάστηκε και το ενδιαφέρον της διατριβής έχοντας ως πρωτογενείς στόχους την αποτίμηση των καθοριστικών παραγόντων της αλληλεπίδρασης χρησιμοποιώντας πεπτιδικά τμήματα των πρωτεϊνών, τον προσδιορισμό του είδους της και την επίλυση της δομής των συγκεκριμένων τμημάτων μέσω Φασματοσκοπίας Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού. Όπως ήταν αναμενόμενο για ελεύθερα, μικρά σε μέγεθος μόρια που είναι διαλυμένα σε νερό, τα PND V3 πεπτίδα εμφάνισαν την ιδιότητα της διαμορφωτικής ελευθερίας αλλά παρουσίασαν σημαντικό αριθμό NOE συζεύξεων, γεγονός το οποίο επέτρεψε τη σύγκλισή τους προς μία συγκεκριμένη διαμόρφωση. Η διαμόρφωση τύπου U, η οποία είχε παρατηρηθεί στις κρυσταλλικές δομές συμπλόκων της gp120, διατηρείται ανεξαρτήτως της παρουσίας του CCR5. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων της φασματοσκοπίας NMR υποδεικνύουν την ύπαρξη ασθενούς ηλεκτροστατικής αλληλεπίδρασης μεταξύ των PND V3 πεπτιδίων και του CCR5Nt. Η συμμετοχή των πεπτιδικών τμημάτων του CCR5Nt στην αλληλεπίδραση αυξάνει προοδευτικά και φαίνεται να είναι ανάλογη του αριθμού των θετικά φορτισμένων αμινοξέων της ακολουθίας των PND V3 πεπτιδίων και προφανέστατα εξαρτώμενη από την κατιονική τους δύναμη. Τα συμπεράσματα της διατριβής σε συνδυασμό με εκείνα που παράγονται από πλήθος βιολογικών, βιοχημικών και φυσικοχημικών μελετών παράγουν νέα δεδομένα, τα οποία δύναται να χρησιμοποιηθούν στον ορθολογικό σχεδιασμό αναστολέων με αυξημένη συγγένεια δέσμευσης στον συνυποδοχέα CCR5.
Διερεύνηση του ρόλου των SR πρωτεϊνικών κινασών στην γονιδιακή έκφραση
Authors: Τσιάνου Θεοδώρα
Published: August 2021

Η SRPKla αποτελεί ένα νέο μέλος της οικογένειας των SR πρωτεϊνικών κινασών, οι οποίες φωσφορυλιώνουν υποστρώματα που περιέχουν περιοχές πλούσιες σε αργινίνη και σερίνη (μοτίβα RS). Το μετάγραφο της SRPKla προέρχεται από εναλλακτικό μάτισμα του γονιδίου της SRPK1 και διαφέρει μόνο κατά ένα επιπλέον εξόνιο στο 5' άκρο του. Στην παρούσα διατριβή μελετάται η βιολογική σημασία της αλληλεπίδρασης της SRPKla με έναν πρωτεϊνικό παράγοντα της πυρηνικής μήτρας, τον SAFB1, ο οποίος δεν περιέχει μοτίβο RS και άρα δεν αποτελεί φυσικό υπόστρωμα της κινάσης. Με σκοπό να μελετηθεί η επίδραση του παράγοντα SAFB1 στη δράση της SRPKla, πραγματοποιήθηκαν δοκιμασίες in vitro φωσφορυλίωσης γνωστών υποστρωμάτων της κινάσης. Βρέθηκε ότι η δράση της SRPKla και της SRPK1 (η οποία αλληλεπιδρά σε μικρότερο βαθμό με τον SAFB1) αναστέλλεται παρουσία αυτού του παράγοντα. Επιπρόσθετες δοκιμασίες in vitro φωσφορυλίωσης έδειξαν ότι η πλούσια σε διπεπίδια RE περιοχή του SAFB1 που προσομοιάζει χημικά με φωσφορυλιωμένη αλληλουχία RS, δεν ευθύνεται για την συμπεριφορά του ως αναστολέα καθώς παρουσία του SAFB1 χωρίς αυτή τη περιοχή αναστέλλεται και πάλι η δράση της SRPKla, ενώ παρουσία του SAFB2, ο οποίος επίσης περιέχει στο καρβοξυτελικό του άκρο περιοχή πλούσια σε RE, η δράση της κινάσης δεν αναστέλλεται. Στα πλαίσια της διερεύνησης της επίδρασης του παράγοντα SAFB1 στον κυτταρικό εντοπισμό της SRPKla, πραγματοποιήθηκαν πειράματα φθορισμού- ανοσοφθορισμού μετά από συνέκφραση των δύο πρωτεϊνών σε κύτταρα HeLa. Παρατηρήθηκε ότι ενώ απουσία του SAFB1 η SRPKla εντοπίζεται κυρίως στο κυτταρόπλασμα και λιγότερο στον πυρήνα, παρουσία του SAFB1 ο κυτταρικός εντοπισμός της γίνεται αποκλειστικά πυρηνικός. Παράλληλα διερευνήθηκε και η επίδραση του SAFB2 στον εντοπισμό της SRPKla παρουσία του οποίου βρέθηκε ότι η κινάση παραμένει κυρίως κυτταροπλασματική. Η διαφορετική επίδραση του SAFB1 σε σχέση με τον SAFB2 στη δράση και τον εντοπισμό των κινασών φαίνεται από αποτελέσματα πειραμάτων χρωματογραφίας αγχιστείας να αντικατοπτρίζει τη διαφορετική αγχιστεία που παρουσιάζουν οι παράγοντες SAFB για τις δύο κινάσες. Τέλος, προκειμένου να αποκαλυφθούν νέες ιδιότητες του SAFB1 που πιθανόν παίζουν ρόλο στη λειτουργική του σχέση με την SRPKla είχε γίνει αναζήτηση νέων μοριακών παρτενέρ του SAFB1 μέσω του συστήματος των δύο υβριδίων. Από τις νέες μοριακές αλληλεπιδράσεις του SAFB1 επιλέχθηκε για περαιτέρω μελέτη η πρωτεΐνη ERH, η οποία αλληλεπιδρά ισχυρά με τον SAFB1 αλλά όχι με τον SAFB2 (όπως και η SRPKla). Με πειράματα χρωματογραφίας αγχιστείας επιβεβαιώθηκε in vitro η ικανότητα δομικής διάκρισης της ERH μεταξύ των SAFB1 και SAFB2.
Ο ρόλος της πρωτεϊνικής κινάσης G στην αγγειογένεση
Authors: Κόικα Βασιλική
Published: August 2021

Ο αγγειακός ενδοθηλιακός παράγοντας (VEGF) επάγει την παραγωγή του μονοξειδίου του αζώτου(ΝΟ), το οποίο διαμεσολαβεί πολλές από τις αγγειογενετικές δράσεις του. Μολονότι, γνωρίζουμε ότι ο «υποδοχέας του ΝΟ» διαλυτή γουανυλική κυκλάση (sGC) συμμετέχει στην αγγειογένεση που επάγεται από τον VEGF, ελάχιστα είναι χαρακτηρισμένα τα καθοδικά μόρια- εκτελεστές μέσω των οποίων το cGMP που προέρχεται από την sGC κατευθύνει την αγγειογενετική απάντηση. Για να προσδιορίσουμε την συμμετοχή της PKG (cGMP-dependent protein kinase) στην αγγειογένεση που επάγεται από τον VEGF, χρησιμοποιήσαμε τα πεπτίδια DT2 και DT3, δύο επιλεκτικούς αναστολείς της PKGIα. Έχοντας την απάντηση αυτού του ερωτήματος ως στόχο, πραγματοποιήσαμε in vivo (CAM, μοντέλο του κερατοειδή του ματιού κουνελιού, τροποποιημένη δοκιμασία Miles assay) και in vitro (πολλαπλασιασμός και μετανάστευση ενδοθηλιακών κυττάρων, εκβλάστηση σε δακτυλίους αορτής) μελέτες. Επιπλέον εκτιμήθηκε η ικανότητα του DT2 να παρεμβάλλεται στην μεταγωγή σήματος του VEGF. Επώαση CAM μεμβρανών με τους πεπτιδικούς αναστολείς της PKGIα είχε σαν αποτέλεσμα την μείωση του μήκους των αγγείων με δοσο-εξαρτώμενο τρόπο, με το DT3 να είναι πιο αποδοτικό από το DT2. Επιπρόσθετα παρατηρήσαμε, ότι το DT3 καταργεί την αγγεογενετική απάντηση που προέρχεται από τον VEGF στον κερατοειδή χιτώνα του ματιού κουνελιού. Η αναστολή της PKGI εμποδίζει επίσης την αγγειακή διαρροή που επάγεται από τον VEGF. In vitro, χορήγηση VEGF σε ενδοθηλιακά κύτταρα επάγει την φωσφορυλίωση της VASP στην Ser239 (επιλεκτικό υπόστρωμα για την PKGΙ) μέσω της ενεργοποίησης του VEGFR2 ενώ η συνχορήγηση του DT2 έχει σαν αποτέλεσμα μειωμένα επίπεδα φωσφορυλιωμένης VASP πρωτεΐνης αποδεικνύοντας ότι σε άθικτα κύτταρα διέγερση του VEGFR2 οδήγησε σε ενεργοποίηση της PKGI. Επιπλέον παρατηρήθηκε ότι επώαση των ενδοθηλιακών κυττάρων με DT2 ή DT3 αναστέλλει την διαμεσολαβούμενη από τις ΜΑΡΚ κινάσες ERK1/2 και p38 μετανάστευση, πολλαπλασιασμό και εκβλάστηση τους που επάγονται από τον VEGF. Εν κατακλείδι, παρέχουμε αποδείξεις ότι η PKGI είναι μέρος του μεταγωγικού μονοπατιού που διαμεσολαβεί τις αγγειογενετικές δράσεις του VEGF και ότι οι πεπτιδικοί αναστολείς της PKGI θα μπορούσαν να δοκιμαστούν σε ασθένειες που σχετίζονται με ενισχυμένη αγγειογένεση.
Τεχνικά σφάλματα σε πρωτόκολλα υπολογιστικής τομογραφίας ελικοειδούς σάρωσης
Authors: Λαβδάς Ελευθέριος
Published: August 2021

Σκοπός: Πρώτος σκοπός της προοπτικής μελέτης ήταν η καταγραφή και η ανάλυση των γραμμοειδών τεχνικών σφαλμάτων και των τεχνικών σφαλμάτων κίνησης σε εξετάσεις με Υπολογιστικούς Τομογράφους ελικοειδούς σάρωσης. Δεύτερος σκοπός ήταν ο έλεγχος δυνατότητας εξάλειψης και ελαχιστοποίησης των εν λόγω τεχνικών σφαλμάτων με την τεχνική της τμηματικής ανασύνθεσης. Περαιτέρω σκοπός ήταν ο έλεγχος δυνατότητας εξάλειψης - ελαχιστοποίησης των εν λόγω τεχνικών σφαλμάτων με διαφοροποιήσεις των πρωτοκόλλων εξέτασης εξ αρχής. Απώτερος σκοπός ήταν η μείωση της δόσης ακτινοβολίας στον εξεταζόμενο με την αποφυγή επαναληπτικών σαρώσεων. Υλικό — μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκε Υ.Τ. ελικοειδούς σάρωσης (Philips 5000 SR) με χρόνο ακτινοβόλησης 3 και 1,5 δευτερόλεπτα ανά περιστροφή. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 100 εξετάσεις θώρακος και 300 εξετάσεις εγκεφάλου. Η επιλογή τους γινόταν τυχαία κατά τη διάρκεια του προγράμματος όταν οι εικόνες εμπεριείχαν τεχνικά σφάλματα τα οποία μπορούσαν να μιμηθούν παθολογία. Η επιλογή των περιστατικών έγινε από έναν συγκεκριμένο έμπειρο ιατρό Ακτινολόγο και η τμηματική ανασύνθεση πραγματοποιήθηκε από έναν επίσης έμπειρο τεχνολόγο Ακτινολόγο. Επίσης έγινε ποιοτική αξιολόγηση από δύο Ιατρούς Ακτινολόγους και κατάταξη των εικόνων σε τέσσερις κατηγορίες ανάλογα με το ποσοστό βελτίωσης των εικόνων. Αποτελέσματα: Στις εξετάσεις εγκεφάλου στο 10,9% των περιπτώσεων δεν υπήρξε βελτίωση, στο 19,6% των περιπτώσεων οι εικόνες βελτιώθηκαν ελάχιστα, στο 31,5% των περιπτώσεων οι εικόνες βελτιώθηκαν αρκετά και στο 38% των περιπτώσεων η βελτίωση είναι σημαντική. Στις εξετάσεις θώρακος στο 27,3% των περιπτώσεων, στις εικόνες δεν παρατηρήθηκε σχεδόν καμία βελτίωση, στο 22,9% των περιπτώσεων οι εικόνες βελτιώθηκαν ελάχιστα, στο 26,7% των περιπτώσεων οι εικόνες βελτιώθηκαν αρκετά και στο 23,1%των περιπτώσεων η βελτίωση ήταν σημαντική. Η τμηματική ανασύνθεση δεν ήταν αποτελεσματική για τις εξετάσεις του εγκεφάλου, κατά τις οποίες ο εξεταζόμενος κινήθηκε σε ολόκληρο τον χρόνο λήψης τομής και για τις εξετάσεις θώρακος όπου τα γραμμικά τεχνικά σφάλματα (streak artifact) υπήρχαν και σφάλματα κίνησης. Επίσης σε εξετάσεις θώρακος η τμηματική ανασύνθεση εξαλείφει ή περιορίζει το φαινόμενο μερικού όγκου. Συμπέρασμα: Η τμηματική ανασύνθεση στις εξετάσεις εγκεφάλου και στις εξετάσεις θώρακος, βελτιώνει την ποιότητα της εικόνας και βοηθάει να εξαχθούν πιο ακριβή συμπεράσματα. Η παραπάνω επεξεργασία για την διόρθωση τεχνικών σφαλμάτων κίνησης προτείνεται όχι μόνο για λόγους ακτινοπροστασίας αλλά και επειδή είναι δύσκολο σε έναν μη συνεργάσιμο εξεταζόμενο να επαναληφθεί η εξέταση. Ιδιαιτέρως σημαντική είναι η επεξεργασία στις εξετάσεις θώρακος, όπου λόγω της μεγάλης δόσης σκιαγραφικού η εξέταση δεν είναι δυνατόν να επαναληφθεί αυθημερόν.