Παράγοντες που επηρεάζουν την επίπτωση της αρτηριακής υπέρτασης και συσχέτιση με τους δομικούς και λειτουργικούς αγγειακούς δείκτες πρώιμης αθηρωμάτωσης στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες
Authors: Αποστολάκης Μιχαήλ 
Published: September 2021

Εισαγωγή. Με τη συνεχή πρόοδο της επιστήμης δίνεται όλο και μεγαλύτερη βαρύτητα στην πρόληψη αλλά και στην πρώιμη διάγνωση των νοσημάτων. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά όσον αφορά την καρδιαγγειακή νόσο, η οποία αποτελεί το πρώτο αίτιο θανάτου παγκοσμίως. Με την πάροδο των χρόνων στη ζωή μιας γυναίκας, αλλά και πιο συγκεκριμένα μετά την εμμηνόπαυση, συμβαίνουν διάφορες μεταβολές στον οργανισμό, οι οποίες σε κάποιες από τις γυναίκες προδιαθέτουν για την εμφάνιση καρδιαγγειακής νόσουΣκοπός. Σκοπός της μελέτης ήταν να ερευνήσουμε την επίπτωση της υπέρτασης και να προσδιορίσουμε τους πιθανούς παράγοντες κινδύνου σε υγιείς, μετεμμηνοπαυσιακές, μη διαβητικές Ελληνίδες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Στόχος μας ήταν, επίσης, να αξιολογήσουμε τη συσχέτιση των φυλετικών ορμονών με τη λειτουργία της μνήμης σε ένα υποσύνολο των παραπάνω μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών.Ασθενείς και μέθοδοι. Αυτή η προοπτική μελέτη αξιολόγησε 141 πρόσφατα μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες στην πρώτη επίσκεψη κι έκτοτε ετησίως (συνολικός χρόνος παρακολούθησης: 1 έως 8 έτη). Τα δείγματα αίματος ελήφθησαν και οι υπερηχογραφικοί έλεγχοι εκτελέσθηκαν κατά την πρώτη επίσκεψη. Ένα λεπτομερές ιατρικό ιστορικό, ανθρωπομετρικές παράμετροι, μια μέτρηση πίεσης αίματος και καρδιαγγειακοί παράγοντες κινδύνου καταγράφηκαν για κάθε γυναίκα σε κάθε επίσκεψη. Ως επεισόδιο αρτηριακής υπέρτασης ορίστηκε το πρώτο περιστατικό συστολικής ή διαστολικής υπέρτασης , που μετρήθηκε σε 2 διαφορετικές επισκέψεις μέσα σε 2 μήνες ή το ιστορικό έναρξης ενός αντιυπερτασικού φαρμάκου. Ιδιαίτερα, στο υποσύνολο των 44 γυναικών με τα υποκειμενικά παράπονα μνήμης, αξιολογήσαμε την απόδοση της μνήμης χρησιμοποιώντας τη δοκιμασία λεκτικής εκμάθησης Hopkins (HVLT), τη Δοκιμασία Βραχείας Οπτικής στο χώρο Μνήμης (BVMT) και τη δοκιμασία ανάστροφης έκφρασης ψηφίων (VSPAN) για την αξιολόγηση της λεκτικής, της οπτικής στο χώρο και της εργασιακής λειτουργίας της μνήμης αντίστοιχα. Τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας την κλιμακτηριακή κλίμακα Green.Αποτελέσματα. Επεισόδιο υπέρτασης εντοπίστηκε σε 30 από τις 141 γυναίκες (21.3%). Ο μέσος χρόνος της διάγνωσης ήταν 3.5 έτη. Η παχυσαρκία, τα υψηλά επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων, η αντίσταση ινσουλίνης και η τεκνοποίηση συνδέθηκαν θετικά με την εμφάνιση υπέρτασης. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, εντούτοις, η παχυσαρκία και η αντίσταση ινσουλίνης ήταν οι μόνες στατιστικά σημαντικές μεταβλητές που συσχετίστηκαν 3 φορές και 2 φορές αντίστοιχα με αυξημένο κίνδυνο επίπτωσης αρτηριακής υπέρτασης (homa-IR, OR=1.988, p-value=0.043, παχυσαρκία, OR=3.746, p- value=0.019).Ταυτόχρονα, όσον αφορά το υποσύνολο 44 γυναικών με τα παράπονα μνήμης, οι βαθμολογίες VSPAN συσχετίστηκαν θετικά με τον λογαριθμικό μετασχηματισμένο δείκτη ελεύθερων ανδρογόνων(logFAI), σε μοντέλα προσαρμοσμένα για την ηλικία, την εκπαίδευση, το λογαριθμικά μετασχηματισμένο δείκτη ελεύθερων οιστρογόνων (logFEI) και την ένταση των εμμηνοπαυσιακών συμπτωμάτων. Οι συνολικές βαθμολογίες BVMT προβλέφθηκαν από το logFAI (b-συντελεστής = 0,424, p-value = 0,002), την εκπαίδευση και τη συνδυασμένη κλιμακτηριακή συμπτωματολογία, σε ένα μοντέλο προσαρμοσμένο για την ηλικία και το logFEI. Οι γυναίκες με κυκλοφορούσα οιστραδιόλη πάνω από τη διάμεση τιμή των 10pg / ml είχαν καλύτερες συνολικές βαθμολογίες HTLV σε σύγκριση με τις γυναίκες με τιμές οιστραδιόλης κάτω από τη διάμεση τιμή (ολικές βαθμολογίες ΗΤLV, οιστραδιόλη <10pg / ml έναντι > 10pg / ml: 24,2 ± 3,6 έναντι 30,0 ± 7,9 , p-value = 0,007 μη διορθωμένο). Η συσχέτιση αυτή επηρεάστηκε από την εκπαίδευση και παρέμεινε ανεξάρτητη από τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης και τα επίπεδα τεστοστερόνης (Μοντέλο R2 = 22,3%, β-συντελεστής = 0,318, p-value = 0,024).Συμπέρασμα. Ένα μεγάλο ποσοστό των γυναικών που εισέρχονται στην εμμηνόπαυση εμφανίζουν αρτηριακή υπέρταση γεγονός που συνδέεται περισσότερο με την παχυσαρκία και την αντίσταση ινσουλίνης. Επιπλέον, η ολική ενδογενής οιστραδιόλη συσχετίζεται με τη λεκτική μνήμη επεισοδίων, ενώ o logFAI συσχετίζεται με τη λειτουργία της εργασιακής μνήμης και την οπτική στο χώρο μνήμη επεισοδίων σε αυτό το δείγμα μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών. Οι συσχετίσεις αυτές δεν επηρεάστηκαν από την ηλικία, την εκπαίδευση ή τα εμμηνοπαυσιακά συμπτώματα. Απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες για να αξιολογηθεί η σημασία των ευρημάτων μας.