bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Θεομητορικές προεικονίσεις της παλαιολόγειας μνημειακής ζωγραφικής στη βυζαντινή επικράτεια
Authors: Ευθυμίου Αναστασία
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή με τίτλο «ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΕΣ ΠΡΟΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΕΙΑΣ ΜΝΗΜΕΙΑΚΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ» πραγματεύεται την παρουσία των θεμάτων αυτών στον πνευματικό βίο και την τέχνη του Βυζαντίου με έμφαση στην παλαιολόγεια περίοδο. Οι θεομητορικές προεικονίσεις επιχειρείται να προσεγγιστούν σφαιρικά, τόσο δηλαδή από απόψεως ερμηνείας και περιεχομένου όσο και εικονογραφικά. Μέσα στα πλαίσια αυτά εξετάζεται η παρουσία και λειτουργία των προεικονίσεων όχι μόνο στην εικονογραφία, αλλά και στην πατερική γραμματεία, την υμνογραφία, την λατρεία και την ιδεολογία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ώστε να επιτυγχάνεται η κατά το δυνατόν πληρέστερη ερμηνευτική τους προσέγγιση.Η προσέγγιση αυτή βασίστηκε στην έρευνα πληθώρας γραπτών πηγών, η οποία έγινε στις περισσότερες περιπτώσεις μέσω κριτικών εκδόσεων. Επιπλέον, έγιναν συγκρίσεις εικονογραφικού υλικού σχετιζομένου και με παραδείγματα εκτός των ορίων της παρούσης μελέτης, με στόχο την εξαγωγή εγκυροτέρων συμπερασμάτων. Η έρευνα κάλυψε αρχικά συνολικά τα θέματα των προεικονίσεων, ώστε να διαπιστωθούν και αναδειχθούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, και κατόπιν επικεντρώθηκε σε εννέα θεομητορικές προτυπώσεις (Κλίμακα, Βάτο, Ράβδο, Πόκο, Κλίνη, Λαβίδα, Πύλη, Όρος Τρεις Παίδες). Αυτές επελέγησαν με βάση την συχνότητα εμφανίσεώς τους στα μνημεία και την ποικιλία ερμηνευτικών δυνατοτήτων που προσέφερε τόσο το περιεχόμενο όσο και η λειτουργία τους σε ποικίλα εικονογραφικά περιβάλλοντα είτε ως μεμονωμένες παραστάσεις είτε στα πλαίσια ευρυτέρων κύκλων. Η πραγμάτευση του θέματος κατέδειξε την διαδεδομένη χρήση των θεομητορικών προτυπώσεων σε όλες τις πτυχές του εκκλησιαστικού βίου (γραμματεία, λατρεία, εικονογραφία). Επιπλέον, η εξέταση των σχετικών πηγών τεκμηρίωσε την ευρεία χρήση των θεμάτων αυτών από τους ησυχαστές, αναιρώντας την άποψη που τους θεωρούσε αρνητικούς έναντι των προεικονίσεων αποδίδοντας, μάλιστα, στην αντίθεσή τους αυτή την μείωση των θεμάτων στην εικονογραφία, στοιχείο που και πάλι δεν προκύπτει από τα υπάρχοντα δεδομένα. Άλλο σημαντικό στοιχείο αφορά στο ειδικό περιεχόμενο που λαμβάνουν τα θέματα των προεικονίσεων κατά την περίοδο των Παλαιολόγων, οπότε και γίνονται τμήμα της επίσημης θεολογικο-πολιτικής ιδεολογίας, με άξονα το πρόσωπο της Θεοτόκου και την ιδέα της θεοφρούρητης Κωνσταντινουπόλεως. Μέσα στα πλαίσια αυτά οι θεομητορικές προτυπώσεις ταυτίστηκαν συχνά με την πρωτεύουσα, αλλά και την ίδια την ιδέα της Αυτοκρατορίας σε μια αποτύπωση της αγωνίας για το μέλλον της και ταυτόχρονα της πεποίθησης των Βυζαντινών στην θεία προστασία. Το έκτακτο αυτό ιδεολογικο-πολιτικό περιεχόμενο δεν αλλοιώνει σε καμία περίπτωση τον αυτονόητο θεολογικό χαρακτήρα των εξεταζομένων θεμάτων. Είναι απλώς μια από τις πολλές πτυχές τους, οι οποίες διαμορφώνουν την ιδιαίτερη ταυτότητα των θεομητορικών προεικονίσεων, και συνιστούν, όπως καταδεικνύεται και από τα πορίσματα της μελέτης, όρο εκ των ων ουκ άνευ για την κατά το δυνατόν πλήρη και έγκυρη προσπάθεια ερμηνείας τους.
Ο χαρακτήρας και η λειτουργία των νεοανακτορικών κτηρίων
Authors: Σακελλαράκη Μαρία
Published: August 2021

Βασικός στόχος της διατριβής υπήρξε η επαναπροσέγγιση του ζητήματος τουχαρακτήρα και της λειτουργίας των νεοανακτορικών κτηρίων της μινωικής Κρήτης,γνωστών κυρίως με τον όρο επαύλεις, μέσα από τα νέα δεδομένα που προσέφερε ηερμηνεία, αποτίμηση και ανάδειξη του ιδιαίτερου ρόλου που διαδραμάτισε τονεοανακτορικό κτήριο στο Νίρου Χάνι. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την επίτευξητου στόχου αυτού, περιελάμβανε αφενός τη συγκριτική θεώρηση κάποιων βασικώνπαραμέτρων που αφορούν στη μορφή και τη λειτουργία των συγκεκριμένων κτηρίων καιαφετέρου τη συνολική εξέταση του κτηρίου στο Νίρου Χάνι. Η τελευταίαπραγματοποιήθηκε μέσω της αναλυτικής διαπραγμάτευσης των αρχιτεκτονικώνχαρακτηριστικών του, καθώς και της συγκέντρωσης, καταγραφής και μελέτης του συνόλουτου αρχαιολογικού υλικού από την ανασκαφή του, σύμφωνα με τα νεότερα επιστημονικάκριτήρια και τη σύγχρονη βιβλιογραφία.Καρπός της έρευνας είναι η δημοσίευση του συνολικού αριθμού των κινητώνευρημάτων του κτηρίου, ο πλήρης σχολιασμός της αρχιτεκτονικής του μορφής και ηεξαγωγή βασικών συμπερασμάτων που αφορούν στον ιδιαίτερο χαρακτήρα και τηλειτουργία του. Παράλληλα επιχειρείται μια εκ νέου θεώρηση των νεοανακτορικών κτηρίωνμε γνώμονα την πρωτεύουσα λειτουργία τους και προτείνεται η κατηγοριοποίησή τους σεκέντρα κατά βάση οικιστικά, διοικητικά, τελετουργικά ή αποθηκευτικά-βιοτεχνικά.
Επίδοση ασύρματων επίγειων και στρατοσφαιρικών δικτύων εξαιρετικά υψηλών συχνοτήτων
Authors: Γεωργιάδου Ευαγγελία
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή μελετά προβλήματα διάδοσης σε συχνότητες της Ka, της V και της EHF (30-300GHz) ζώνης, μοντελοποιώντας το ασύρματο κανάλι και τις ατμοσφαιρικές επιδράσεις. Εκτιμά τη σπουδαιότητα και το μέγεθος των συνδυασμένων επιπτώσεων διαφορετικών μετεωρολογικών παραγόντων στη λειτουργία των συστημάτων και εξετάζει τεχνικές άμβλυνσης διαλείψεων υπό συνθήκες βροχής. Τα τηλεπικοινωνιακά συστήματα με τα οποία ασχολείται είναι αφενός επίγεια συστήματα σταθερής ασύρματης πρόσβασης FWA (Fixed Wireless Access), αφετέρου επίγεια συστήματα πολύ ευρείας ζώνης UWB (Ultra-WideBand) που κάνουν χρήση εξαιρετικά στενών παλμών για τη μετάδοση της πληροφορίας, καθώς και ευρυζωνικά στρατοσφαιρικά δίκτυα σταθερών επικοινωνιών που υλοποιούνται μέσω εναέριων σταθμών HAPS (High Altitude Platform Stations). Πιο αναλυτικά, στο πρώτο κομμάτι της διατριβής προτείνεται ένα νέο εμπειρικό μοντέλο υπολογισμού της πιθανότητας υπέρβασης μιας στάθμης απόσβεσης βροχής σε επίγειες ζεύξεις οπτικής επαφής δικτύων σταθερής ασύρματης πρόσβασης, η καινοτομία του οποίου έγκειται στη θεώρηση Pruppacher-Pitter για το σχήμα των βροχοσταγόνων. Η ανάλυση ξεκινά με εφαρμογή της μεθόδου των βοηθητικών πηγών MAS (Method of Auxiliary Sources) στο πρόβλημα σκέδασης επίπεδου ηλεκτρομαγνητικού κύματος από σταγόνα βροχής και τα αποτελέσματα του μοντέλου συγκρίνονται με πειραματικά δεδομένα επίγειων ζεύξεων. Στη συνέχεια μελετώνται προβλήματα διάδοσης παλμών UWB σε εξωτερικό χώρο, επιχειρώντας συνδυασμένες εκφράσεις για την επίδραση τόσο των αερίων της ατμόσφαιρας μέσω του μοντέλου διάδοσης χιλιοστομετρικών κυμάτων MPM (Millimetre-wave Propagation Model) όσο και της συνεισφοράς της βροχής για σταγόνες Pruppacher-Pitter. Εκτιμάται η παλμική διαταραχή και η σπουδαιότητα της ενσωμάτωσης του παράγοντα βροχής στο μοντέλο καθαρού ουρανού. Τέλος εξετάζεται η επίδοση σχημάτων διπλής διαφορικής λήψης θέσης σε στρατοσφαιρικά δίκτυα. Η καινοτομία του προτεινόμενου μοντέλου εστιάζεται στην αποτίμηση της ολικής απόσβεσης που προκαλείται από τη δράση πολλαπλών πηγών ταυτόχρονης ατμοσφαιρικής εξασθένησης, υιοθετώντας παράλληλα το μοντέλο των συνεκτικών βροχοπυρήνων για την περιγραφή της βροχής. Εφαρμογή της μεθόδου σε ποικίλες τοπολογίες οδηγεί σε πολύτιμα συμπεράσματα για τη βέλτιστη σχετική τοποθέτηση του εναλλακτικού δέκτη στην περιοχή κάλυψης της στρατοσφαιρικής πλατφόρμας.
Οικολογικά βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη στα παράκτια οικοσυστήματα
Authors: Μαυρομμάτη Γεωργία
Published: August 2021

[…] Η παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρεί να διερευνήσει το ζήτημα της Οικολογικά Βιώσιμης Οικονομικής Ανάπτυξης (ΟΒΟΑ) διεπιστημονικά. Σε αυτό το πλαίσιο υιοθετείται μια βιοοικονομική προσέγγιση προκειμένου να διερευνηθεί η συνεισφορά των επιστημών της οικονομικής και της βιολογίας στον σχεδιασμό ενός επιχειρησιακού πλαισίου με άξονα την ΟΒΟΑ. Με τον όρο βιοοικονομική προσέγγιση, στην παρούσα διατριβή, εννοείται η σύνθεση και η συνέργεια των επιστημών της βιολογίας και της οικονομικής με στόχο τον προσδιορισμό των ορίων των κοινωνικοοικονομικών δραστηριοτήτων ώστε να διασφαλίζονται οι συνθήκες αναπαραγωγής του βιολογικού συστήματος και ως εκ τούτου η βιωσιμότητα του. Η γένεση του όρου βιοοικονομική ανήκει στον Georgescu-Roegen ο οποίος σύνδεσε τον Δεύτερο Νόμο της Θερμοδυναμικής (νόμο της Εντροπίας) με την παραγωγική διαδικασία. Σύμφωνα με τον Georgescu κάθε οικονομική δραστηριότητα του ανθρώπου οδηγεί σε αύξηση της εντροπίας καθώς η οικονομική διαδικασία μετασχηματίζει υλικά με χαμηλή εντροπία (π.χ. πρώτες ύλες) σε υλικά με υψηλή εντροπία. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει είναι ότι το θερμοδυναμικό κόστος οποιασδήποτε βιολογικής ή οικονομικής δραστηριότητας είναι σπουδαιότερο από το από την θερμοδυναμική του αξία (Georgescu-Roegen, 1971). Όπως αναφέρει ο Passet «μόνο αν μιλήσουμε για βιολογία παραμένουμε οικονομολόγοι. Αν δεν συζητήσουμε για αυτήν καταλήγουμε να παριστάνουμε τους βιολόγους αφού αποφαινόμαστε -αυτό δεν μπορούμε να το αποφύγουμε- να αναφερόμαστε σε ζητήματα που δεν είναι της αρμοδιότητας μας» (Passet, 1987). Με αφετηρία αυτή την παραδοχή, η διερεύνηση της ΟΒΟΑ στα παράκτια οικοσυστήματα απαιτεί την ενσωμάτωση των επιστημών της θαλάσσιας βιολογίας και της οικονομικής σε ένα ενιαίο πλαίσιο αξιολόγησης. Εξετάζοντας διάφορά στοιχεία, άρθρα και μελέτες που αφορούν τα υδάτινα οικοσυστήματα, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο σχεδιασμός επιχειρησιακών συνθηκών ΟΒΟΑ δεν απαιτεί απλά την υιοθέτηση περιβαλλοντικών ή/και βιολογικών δεικτών και ορίων που αποτυπώνουν την οικολογική ποιότητα των υδάτων. Ο σχεδιασμός επιχειρησιακών συνθηκών ΟΒΟΑ απαιτεί την κατανόηση -τουλάχιστον με την υπάρχουσα γνώση- των διεργασιών που προέρχονται από τις κοινωνικοοικονομικές δραστηριότητες και μεταβάλλουν την υγιή λειτουργία, δομή και σύνθεση των οικοσυστημάτων. Με την παρούσα διατριβή, σε πρώτο επίπεδο έγινε μια σοβαρή προσπάθεια να κατανοηθεί η λειτουργία των παράκτιων οικοσυστημάτων καθώς και οι παράγοντες που τα επηρεάζουν μέσα από μια διεπιστημονική θεώρηση όπου απαιτείται η συνέργεια των επιστημών της οικονομικής και της θαλάσσια βιολογίας-οικολογίας. Σε δεύτερο επίπεδο επιχειρήθηκε η ενσωμάτωση της θεωρίας και της γνώσης της θαλάσσια βιολογίας σε ένα ενιαίο πλαίσιο που λαμβάνουν χώρα οι κοινωνικοοικονομικές δραστηριότητες. Στόχος είναι η διερεύνηση του ζητήματος της ΟΒΟΑ. […]
Τα νεκροταφεία στην Ανατολική Κρήτη κατά την ΥΜ ΙΙΙ περίοδο
Authors: Ψαλλίδα Μαρία
Published: August 2021

East Crete was the subject of study and research since the Antiquity.Many of the archaeological information were subsequently confirmed bythe excavations which began in the beginning of the 20th century and bythe surface surveys. This Thesis presents the burial architecture, thegrave offerings, the burial practices and their distribution in East Creteduring the LM III period. In contrary to the Neopalatial period, manycemeteries, isolated tombs or burial clusters were formed during thePostpalatial period. However, their distribution is not uniform during LMIII but varies according to the conditions of each period. All the availableinformation from publications relevant to LM III period was gathered in adata base which was also used for the organization of the statistics. Acemetery dated from LM IIIA to LM IIIC was used as a study case(Myrsini-Aspropilia). The study of the data showed that specificarchitectural types were popular in different periods of LM III. The tombswere lying near the sea during LM IIIA and LM IIIB, while in LM IIIC,cemeteries were found in mountainous sites. The tombs mainlycontained pottery and jewelry, while the weapons became popular in LMIIIC. New burial practices appeared, such as cremations which co-existwith interments in sarcophagoi, pithoi or on the floor of the tombs. Theadoption of certain architectural types, grave offerings and burialpractices suggests mixing cultures from the Greek Mainland and theLevant.
Το Πανεπιστήμιο Αθηνών κατά το διάστημα 1938-1945
Authors: Μπαλή Χαρίκλεια
Published: August 2021

Αυτή η διατριβή εξετάζει το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ιδιαίτερα τη Νομικήτου Σχολή κατά το χρονικό διάστημα 1938-1945. Επικεντρώθηκε στη σχέση του ιδρύματος και τηςΣχολής με τα υπουργεία παιδείας των διαφορετικών καθεστώτων της περιόδου. Στηρίχτηκε κυρίως στοαρχειακό υλικό του Ιστορικού Αρχείου του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποδείχθηκε η ιδιαιτερότητα τηςΝομικής Σχολής σε σχέση με το υπόλοιπο Πανεπιστήμιο και κυρίως αναφορικά με την προάσπιση τηςακαδημαϊκής του αυτονομίας απέναντι στις επεμβάσεις των διαφορετικών καθεστώτων της ταραγμένηςεκείνης περιόδου.
Βυζαντινή και μεσαιωνική εφυαλωμένη κεραμική στη Ρόδο από τα τέλη του 10ου αι. έως το 1522
Authors: Μιχαηλίδου Μαρία
Published: August 2021

Η εργασία με τίτλο «Βυζαντινή και μεσαιωνική εφυαλωμένη κεραμική στη Ρόδο από τα τέλη του 10ου αι. έως το 1522: η μαρτυρία των ανασκαφικών ευρημάτων της πόλης», που βασίστηκε στην μελέτη των κεραμικών ευρημάτων συγκεκριμένων ανασκαφών, έχει ως στόχο την παρουσίαση κατεξοχήν της βυζαντινής κεραμικής από τα τέλη του 10ου έως τις αρχές του 14ου αι., όταν το νησί αποτελούσε επαρχία της βυζαντινής αυτοκρατορίας, καθώς και της μεσαιωνικής κεραμικής, από το 1309 έως το 1522, κατά την περίοδο δηλαδή που η Ρόδος βρισκόταν υπό την διακυβέρνηση του σταυροφορικού τάγματος των Ιωαννιτών ιπποτών. Οι σωστικές ανασκαφές που είχαν διεξαχθεί την τελευταία πεντηκονταετία στην μεσαιωνική πόλη, κάποιες μάλιστα σε εξέχοντα βυζαντινά μνημεία, όπως στον επισκοπικό ναό της μητρόπολης Ρόδου, την Παναγία του Κάστρου, καθώς και σε άλλες θέσεις, που βάσιμα οι ανασκαφείς τους είχαν αποδώσει σε αυτή την περίοδο, είχαν φέρει στο φως μεγάλες ποσότητες κεραμικής που συγκεντρώνονταν στις αποθήκες της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Το σημαντικό και πλούσιο αυτό υλικό παρέμενε αδημοσίευτο και στερείτο οποιασδήποτε αναφοράς στην βιβλιογραφία. Συνεπώς, η δημοσιοποίησή του αποτελούσε αφενός υπηρεσιακό μας καθήκον και αφετέρου επιστημονική υποχρέωση. […]
Ο παιδαγωγός Θεόδωρος Κάστανος και το σχολείο εργασίας στην Ελλάδα
Authors: Κανδήρου Γλυκερία
Published: August 2021

Η διατριβή, αποτυπώνοντας τη ζωή και τη δράση του παιδαγωγού Θεόδωρου Κάστανου, αποσκοπεί στην εξέταση και διερεύνηση του έργου του (παιδαγωγικού, κοινωνικού και εθνικού), στην συστηματική και κριτική παρουσίαση των προσπαθειών του για την εφαρμογή του Σχολείου Εργασίας στην Ελλάδα και στην καταγραφή και αιτιολόγηση των αντιδράσεων ή των διώξεων εναντίον του εκ μέρους της επίσημης πολιτείας, συγκεκριμένων ομάδων ή μεμονωμένων ατόμων. Έγινε προσπάθεια, σύμφωνα με την ιστορική ερμηνευτική μέθοδο, να καταγραφούν πρώτα τα γεγονότα με βάση όσα στοιχεία μάς παρέχουν οι πηγές, αρχειακές και δημοσιευμένες, και ύστερα να επιχειρηθεί η δημιουργική σύνθεση και η ερμηνεία τους. Με αυτά τα δεδομένα η εργασία δεν είναι απλώς μια χρονολογική έκθεση γεγονότων και πράξεων (παρόλο που στην παρουσίαση της ζωής και της δράσης του Κάστανου ακολουθήθηκε χρονολογική σειρά, με τις αναγκαίες βέβαια παλινδρομήσεις από τη μια περίοδο στην άλλη), αλλά καταβλήθηκε προσπάθεια κριτικής σύνθεσης των στοιχείων που αποτυπώνουν τόσο την παιδαγωγική, κοινωνική και εθνική δράση του «άγνωστου» επί δεκαετίες Κάστανου όσο και τη διαμόρφωση και την εφαρμογή στην πράξη των παιδαγωγικών του αρχών, οι οποίες τον αναδεικνύουν σε έναν κορυφαίο παιδαγωγό της μεταρρυθμιστικής παιδαγωγικής κίνησης των αρχών του εικοστού αιώνα στην Ελλάδα. Επειδή η δράση των ιστορικών προσώπων μπορεί να κατανοηθεί και να αξιολογηθεί επαρκώς μόνο σε συνάρτηση με τις συνθήκες μέσα στις οποίες διαμορφώνεται και εκδηλώνεται, επιχειρήθηκε η ένταξη της δράσης του Κάστανου στο ιστορικό της πλαίσιο και στις πολιτικές, κοινωνικές και εκπαιδευτικές παραμέτρους κάθε περιόδου. Δόθηκε παράλληλα ιδιαίτερη σημασία στην καθημερινή εκπαιδευτική πράξη του, την οποία προσπαθήσαμε να συνδυάσουμε με τις παιδαγωγικές αντιλήψεις του έτσι όπως αποτυπώνονται στα κείμενά του. Εκείνο που πρωταρχικά μας ενδιέφερε ήταν να διερευνηθεί αν ό,τι ο Κάστανος διατύπωσε σε θεωρητικό επίπεδο δεν έμεινε στο επίπεδο αυτό, αλλά διοχετεύτηκε στην παιδαγωγική πράξη του. Τελικά σύμφωνα με τα στοιχεία που συλλέξαμε, αποδεικνύεται ότι η παιδαγωγική θεωρία του προέκυψε από την παιδαγωγική πράξη του.
Ανάπτυξη, βιοκατανομή και φαρμακοκινητική μελέτη πεπτιδικών αναλόγων μπομπεσίνης επισημασμένων με διαγνωστικά ραδιονουκλίδια για την αντιμετώπιση του καρκίνου
Authors: Λιόλιος Χρήστος
Published: August 2021

Σκοπός: Η παρούσα διατριβή αναφέρεται στην ανάπτυξη νέων πεπτιδικών αναλόγων μπομπεσίνης (ΒΝ) με απώτερο στόχο την ενδεχόμενη κλινική εφαρμογή τους στο πεδίο της διαγνωστικής ογκολογίας με SPECT (Υπολογιστική Τομογραφία Εκπομπής ενός Φωτονίου, Single-photon emission computed tomography) και PET (Τομογραφία Εκπομπής Ποζιτρονίων, Positron emission tomography). Η ΒΝ αποτελεί έναν εξειδικευμένο πεπτίδιο-προσδέτη για τους υποδοχείς του πεπτιδίου απελευθέρωσης της γαστρίνης (gastrin-releasing peptide receptors, GRPrs), οι οποίοι υπερεκφράζονται στην επιφάνεια διαφόρων τύπων καρκινικών κυττάρων. Οι υποδοχείς GRP δυνητικά θα μπορούσαν να θεωρηθούν ιδανικός στόχος για την απεικόνιση νευροενδοκρινικών όγκων μετά από χορήγηση ραδιοεπισημασμένων παραγώγων ΒΝ, με τεχνικές μοριακής διαγνωστικής, αλλά και για την στοχευμένη θεραπευτική αντιμετώπιση του καρκίνου. Με αυτό τον στόχο σχεδιάστηκαν και συντέθηκαν πεπτιδικά ανάλογα ΒΝ για τα οποία πραγματοποιήθηκε μία σειρά προκλινικών μελετών με σκοπό τη διαμόρφωση και την εφαρμογή ενός πλαισίου διάκρισης των κατάλληλων ραδιοχημικών και ραδιοφαρμακολογικών χαρακτηριστικών τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν ένα από αυτά τα υποψήφια διαγνωστικά σκευάσματα του σε κλινικές μελέτες ανίχνευσης του καρκίνου. […]
Το εργατικό ατύχημα κατά το ουσιαστικό και δικονομικό δίκαιο
Authors: Μικρούδης Γεώργιος
Published: August 2021

Ύστερα από το παράδειγμα πολλών ευρωπαϊκών χωρών, θεσπίστηκε το 1915 στην Ελλάδα ο Νόμος 551. Προέβλεψε την καταβολή μιας περιορισμένης αποζημίωσης στον παθόντα εργαζόμενο, με βάση την ένταση του τραυματισμού και τη διάρκεια της ασθενείας, στηριζόμενης όχι στη κοινή αστική ευθύνη του εργοδότη, αλλά στην αντικειμενική του ευθύνη, λόγω του επαγγελματικού του κινδύνου. Ο εργοδότης δεν μπορεί να επικαλεστεί συντρέχον πταίσμα του εργαζομένου, ως λόγο μειωτικό της αποζημίωσης. Ο Νόμος δεν κατήργησε τη δυνατότητα του μισθωτού να ζητήσει πλήρη αποζημίωση με τις κοινές περί αδικοπραξίας διατάξεις, καθιέρωσε όμως ιδιαίτερες προϋποθέσεις, δηλαδή την ύπαρξη δόλου του εργοδότη ή την παραβίαση ειδικών προστατευτικών διατάξεων. Εργατικό ατύχημα δεν είναι μόνο αυτό που συνέβη κατά τη διάρκεια και στον τόπο της εργασίας. Μπορεί να προκλήθηκε και εκτός του εργασιακού χώρου ή και εξαιτίας συμπεριφοράς του εργαζόμενου, που δεν σχετίζεται άμεσα με την εργασία που ανέλαβε να εκτελέσει. Αρκεί ότι η εργασία ήταν η αφορμή να εκτεθεί ο εργαζόμενος στον τραυματισμό του. Επίσης το βλαπτικό γεγονός πρέπει να επιδρά στον οργανισμό του μισθωτού με τρόπο αιφνίδιο [βίαιο] και όχι απλά να προκαλεί σταδιακή εξασθένιση του οργανισμού. Το πεδίο εφαρμογής του Νόμου έχει περιοριστεί κυρίως στο χώρο της ναυτικής εργασίας, λόγω της επέκτασης της κοινωνικής ασφαλίσεως και της υπαγωγής των εργαζομένων της ‘χερσαίας’ εργασίας στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ). Ο εργαζόμενος λαμβάνει τις ασφαλιστικές παροχές του ΙΚΑ και ο εργοδότης απαλλάσσεται από την καταβολή της αποζημιώσεως του Ν. 551, ακόμη κι αν ευθύνεται για το ατύχημα. Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν συντρέχει ευθύνη του εργοδότη, ο εργαζόμενος δικαιούται χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, σύμφωνα με το άρθρο 932 ΑΚ. Κύρια επιλογή της εργασίας ήταν αναλυθούν και συνδεθούν όλες οι επιμέρους πτυχές του εργατικού ατυχήματος, στα πλαίσια του ατομικού εργατικού και του δικονομικού δικαίου, αλλά και του ποινικού δικαίου και του δικαίου κοινωνικής ασφαλίσεως στο βαθμό που συνέχονται με τις αστικές απαιτήσεις του παθόντος. Δηλαδή αναγνωριζομένης της υπάρξεως εργατικού ατυχήματος, να βρεθεί η έκταση της αποζημιώσεως του παθόντος [περιορισμένης ή πλήρους], οι δικαιούχοι και κυρίως οι υπόχρεοι της αποζημιώσεως. Κι αυτό με την κατά περίπτωση εξέταση των δικονομικών ζητημάτων που αναφύονται. Επίσης στην εργασία εξειδικεύονται προτάσεις προκείμενου να καταστεί ο Νόμος και η όλη δικαστική διαδικασία λειτουργικότερη και αποτελεσματικότερη.
Κοινωνικές και οικονομικές οπτικές της πολιτισμικής κληρονομιάς
Authors: Λεκάκης Στέλιος
Published: August 2021

Η διαχείριση πολιτιστικής κληρονομιάς σε τοπικό επίπεδο, έτσι όπως συντίθεται κατά την αλληλεπίδραση του τοπικού με το εθνικό και το διεθνές επίπεδο, και ιδιαίτερα οι κοινωνικές και οικονομικές της οπτικές σε Ελλάδα και Ευρώπη είναι το βασικό θέμα μελέτης αυτής της εργασίας. Εξετάζοντας πιο συστηματικά το νησιωτικό κόσμο του Αιγαίου και της νήσου Νάξου από κοινωνικοπολιτική και οικονομική πλευρά και με τη χρήση μιας νέας μεθοδολογίας εθνογραφικής έρευνας -της δημόσιας συνέλευσης-συζήτησης-, δίδεται η ευκαιρία συζήτησης των δομικών στοιχείων μιας ‘νέας γλώσσας’ στη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς και οριοθέτησης της πορείας προς την επίτευξή της, με δυο πρότυπα διαχείρισης που συνδυάζουν τη δυνατότητα της συμμετοχής σε συνάρτηση με την τοπικότητα και τη θέση της πολιτιστικής κληρονομιάς στο κοινωνικό και οικονομικό, τοπικό περικείμενο.
Dietary habits and behaviors on cardiovascular disease risk factors in elders residing on the mediterranean islands
Authors: Τουρλούκη Ελένη
Published: August 2021

Καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός συνεχίζει να γηράσκει με ανησυχητικό ρυθμό, υπερήλικες (65 ετών και άνω) θα αποτελούν ένα μεγάλο μερίδιο του συνολικού πληθυσμού. Οι παράγοντες που ενθαρρύνουν την αύξηση μακροζωίας πρέπει να προσδιοριστούν και η επιρροή εις τόν τομέα υγείας πρέπει να διερευνηθεί. Ως αποτέλεσμα, υπάρχει μια αυξημένη ανάγκη ερευνάς ως πρός την επίδραση της διατροφής και τρόπου ζωής για καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου (όπως η υπέρταση, η υπερχοληστερολαιμία, ο διαβήτης και η παχυσαρκία), που εντείνεται όλο και περισσότερο σε πληθυσμούς ηλικιωμένων ατόμων. Συστάσεις για την υγιή γήρανση των ηλικιωμένων πρέπει να είναι ισχυρή και να εφαρμόζονται σε διάφορες δημογραφικές ομάδες. Η Μελέτη MEDIS είναι μια έρευνα για την υγεία και τη διατροφή όπου κλινικά και διαιτητικά στοιχεία συλλέχθηκαν από 1812 συμμετέχοντες από δώδεκα νησιά της Μεσογείου (10 Eλληνικά νησιά, η Δημοκρατία της Κύπρος και η Μάλτα). Ο σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει διάφορους τρόπους ζωής και διατροφικών χαρακτηριστικών για υγειή (χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου ή καρκίνου) ηλικιωμένων πληθυσμό που κατοικούν στα νησιά της Μεσογείου. Επιπλέον, ένας μικρότερος στόχος του παρόντος έργου συμπεριλαμβάνει μια μελέτη περίπτωσης από τα βόρεια χωριά της Καρπάθου όπου έγεινε προκειμένου να καθορίσει τον πυρίνα της διατροφής ενός πληθυσμού που έχει ελάχιστα διαβρωθεί από την βιομηχανία και τον τουρισμό, και για να εξετάσει τους παράγοντες που μπορούν να συμβάουν ή να καθυστερήσουν της διαιτητικές αλλαγές. Ανάλυση των στοιχείων MEDIS δείχνουν ότι η σωματική άσκηση, διακοπή του καπνίσματος, ξεκούραση μικρής διάρκειας στη μέση της ημέρας και η τήρηση της Μεσογειακής διατροφής είναι τροποποιήσιμα χαρακτηριστικά που μπορούν να ενθαρρύνουν μία υγιή γήρανση, και ότι η τροποποίηση της διατροφής εμφανίζεται σε διάφορα ποσοστά σε όλα τα νησιά της Μεσογείου. Στοιχεία από τη μελέτη της Καρπάθου, στα βόρεια απομονωμένα χωριά της Ολύμπου και Αυλώνα δείχνουν ότι η απουσία της μηχανικής καλλιέργειας, ο κοινωνικός ρόλος των γυναικών και τα έθιμα της κληρονομιάς αποτελούν παράγοντες που μπορούν να συμβάλουν στη διατήρηση των παραδοσιακών τροφίμων. Αν συνεχίζουν οι ηλικιωμένει Μεσογειακή πληθυσμεί να διαφοροποιούν τη διατροφική συμπεριφορά τους, θα χάσουν επίσης τα οφέλη για την υγεία που συνδέονται με την παραδοσιακή μεσογειακή διατροφή. Υπάρχει μια αυξανόμενη ανάγκη να εντοπιστούν και να κατανοήσουν το ρόλο των διαφόρων χαρακτηριστικών, όπως η διατροφή στην αύξηση τις μακροζωίας και υγείας.
Η επίδραση ενός προγράμματος τροποποίησης συμπεριφοράς σε νοσογόνα παχύσαρκα άτομα, είτε μετά από χειρουργική παρέμβαση, είτε παράλληλα με την εφαρμογή ενός υποθερμιδικού διαιτολογίου
Authors: Παπαλαζάρου Αναστάσιος
Published: August 2021

Οι γρήγοροι ρυθμοί αύξησης της παχυσαρκίας μπορούν να δικαιολογήσουν το κομμάτι εκείνο της επιστημονικής κοινότητας που την κατατάσσει στα όρια της επιδημίας, καθώς σε πολλές χώρες περισσότεροι από 1 στους 2 έχουν βάρος μεγαλύτερο από αυτό που θεωρείται υγειές. Ακόμα πιο ανησυχητικοί είναι οι ρυθμοί αύξησης της νοσογόνου παχυσαρκίας, οι οποίοι είναι διπλάσιοι από τους αντίστοιχους της μη νοσογόνου παχυσαρκίας. Οι χειρουργικές επεμβάσεις φαίνεται να αποτελούν την πιο αποτελεσματική λύση για την αντιμετώπισή της. Παράλληλα, γνωρίζουμε ότι η ταυτόχρονη εφαρμογή τεχνικών τροποποίησης συμπεριφοράς βελτιώνουν την αποτελεσματικότητα μη-χειρουργικών παρεμβάσεων. Έτσι, σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν να μελετήσει αν η εφαρμογή ενός εντατικού προγράμματος τροποποίησης συμπεριφοράς (ΤΣ) μετά από χειρουργική παρέμβαση (και συγκεκριμένα μια περιοριστικού τύπου, ενισχυμένη κάθετη γαστροπλαστική, ΕΚΓ) βελτιώνει την απώλεια βάρους σε νοσογόνα παχύσαρκους ασθενείς (μελέτη 1). Ταυτόχρονα, συγκρίθηκε ένα εντατικό συνδυαστικό πρόγραμμα ΤΑ με ολιγοθερμιδική δίαιτα, τόσο με συνδυαστικό πρόγραμμα τροποποίησης συμπεριφοράς μετά από χειρουργική παρέμβαση (μελέτη 2), όσο και με τη χειρουργική επέμβαση μόνο (μελέτη 3). Τέλος, δεδομένων των ερευνητικών κενών που υπάρχουν στη βιβλιογραφία όσον αφορά την επίδραση της συχνής αυξομείωσης βάρους σε παραμέτρου όπως ο ΔΜΣ, η σύσταση σώματος, ο μεταβολικός ρυθμός ηρεμίας και διάφορες διατροφικές συμπεριφορές, εξετάστηκε η πιθανή συσχέτιση της αυξομείωσης βάρους νοσογόνα παχύσαρκων ασθενών με τις παραπάνω παραμέτρους (μελέτη 4). […]
Επαναληπτικές μέθοδοι για την αριθμητική επίλυση γραμμικών συστημάτων
Authors: Λουκά Μαρία
Published: August 2021

Ο αντικειμενικός σκοπός της διδακτορικής διατριβής αφορά τον σχεδιασμό και την ανάλυση επαναληπτικών μεθόδων για την αριθμητική επίλυση μεγάλων και αραιών γραμμικών συστημάτων. Συστήματα με αυτά τα χαρακτηριστικά προκύπτουν από τη διακριτοποίηση Μερικών Dιαφορικών Εξισώσεων. Μελετώνται δύο ειδικές κατηγορίες συστημάτων. Η πρώτη κατηγορία περιλαμβάνει συστήματα των οποίων ο πίνακας συντελεστών των αγνώστων είναι δικυκλικός ενώ ή δεύτερη περιέχει τα επαυξημένα (augmented) συστήματα. Στη διδακτορική διατριβή μελετάται αρχικά η σύγκλιση της Preconditioned Simultaneous Displacement (PSD) μεθόδου, όταν ο επαναληπτικός πίνακας Jacobi είναι ασθενά κυκλικός με τις ιδιοτιμές του να είναι είτε όλες πραγματικές ¨πραγματική περίπτωση¨ είτε όλες Φανταστικές ¨φανταστική περίπτωση¨ και αποδεικνύεται ότι η ταχύτητα σύγκλισής της είναι μεγαλύτερη από εκείνη της SSOR μεθόδου. Ειδικά στη ¨φανταστική περίπτωση¨ η σύγκλισή της βελτιώνεται κατά μια τάξη μεγέθους. Σε μια προσπάθεια περαιτέρω αύξησης της ταχύτητας σύγκλισης της PSD μεθόδου, εισήχθησαν περισσότερες παράμετροι. Η νέα μέθοδος που δημιουργήθηκε ονομάστηκε Modified PSD (MPSD). Κάτω από τις ίδιες υποθέσεις μελετήθηκε η σύγκλιση της MPSD μεθόδου. Το κύριο αποτέλεσμα της ανάλυσης αυτής είναι ότι η MPSD μέθοδος καθίσταται ισοδύναμη με την Modified SOR (MSOR) μέθοδο για τις βέλτιστες τιμές των παραμέτρων τους. Επίσης, μελετάται η ανάλυση σύγκλισης των Generalized Modified Extrapolated SOR (GMESOR) και Generalized Modified Preconditioned Simultaneous Displacement (GMPSD) μεθόδων για την αριθμητική επίλυση επαυξημένων γραμμικών συστημάτων. Το κύριο αποτέλεσμα της ανάλυσης αυτής είναι ότι οι ανωτέρω μέθοδοι έχουν την ίδια ταχύτητα σύγκλισης και μικρότερη πολυπλοκότητα από την Preconditioned Conjugate Gradient (PCG) μέθοδο. Το τελευταίο αυτό αποτέλεσμα είναι σημαντικό διότι αποδεικνύει ότι η εισαγωγή παραμέτρων σε μια επαναληπτική μέθοδο επιφέρει την ίδια αύξηση της ταχύτητας σύγκλισης με την Conjugate Gradient (CG) μέθοδο, η οποία ανήκει στην κατηγορία των μεθόδων Krylov.
Ανάπτυξη προτύπων μηχανικής και πεπερασμένων στοιχείων για τον υπολογισμό δυναμικής απόσβεσης σε σύνθετες κατασκευές με εύκαμπτες στρώσεις και πιεζοηλεκτρικά στοιχεία
Authors: Πλαγιανάκος Θεοφάνης
Published: August 2021

Το θέμα της διδακτορικής διατριβής αφορά στην ανάπτυξη προτύπων μηχανικής και πεπερασμένων στοιχείων για τον υπολογισμό της δυναμικής απόσβεσης σε πολύστρωτες κατασκευές από σύνθετα υλικά, εύκαμπτες στρώσεις και πιεζοηλεκτρικά στοιχεία. Ο όρος «εύκαμπτες» προσδιορίζει υλικά με χαμηλό μέτρο ελαστικότητας σε σχέση με τα μεταλλικά και τα σύνθετα υλικά, όπως ιξωδοελαστικά προσθέματα και αφρώδη υλικά. Αναπτύσσεται κώδικας πεπερασμένων στοιχείων για την πρόβλεψη δυναμικής απόσβεσης και γίνονται συγκρίσεις με μετρήσεις της. Η δυναμική απόσβεση μελετάται σε: 1. Λεπτές δοκούς, πλάκες, ανοιχτά και κλειστά λεπτότοιχα κελύφη (Κεφ. 3). 2. Λεπτές δοκούς και πλάκες με πιεζοηλεκτρικά στοιχεία συνδεδεμένα με ηλεκτρικές αντιστάσεις (Κεφ. 4). 3. Δοκούς μεγάλου πάχους με εύκαμπτες στρώσεις (Κεφ. 5). 4. Δοκούς μεγάλου πάχους με εύκαμπτες στρώσεις και πιεζοηλεκτρικά στοιχεία (Κεφ. 6). 5. Πλάκες μεγάλου πάχους (Κεφ. 7). Τα πεπερασμένα στοιχεία που αναπτύσσονται έχουν επιπλέον τών μητρώων μάζας και δυσκαμψίας, μητρώο απόσβεσης, το οποίο περιέχει πληροφορία από τα επίπεδα του σύνθετου υλικού και της πολύστρωτης δομής, ενώ οι συντελεστές απόσβεσης στρώσης σύνθετου υλικού προσδιορίζονται μέσω πειραμάτων μορφικής ανάλυσης. Tα πεπερασμένα στοιχεία που αναπτύσσονται στα Κεφάλαια 5, 6 και 7 βασίζονται σε πρωτότυπες ανώτερης τάξης θεωρίες διακριτών στρώσεων και μπορούν να προβλέψουν με ακρίβεια τη στατική και δυναμική απόκριση σύνθετων πολύστρωτων κατασκευών μεγάλου πάχους και έντονης δομικής ανομοιογένειας, ιδιαίτερα τις κατά το πάχος κατανομές των εκτός επιπέδου παραμορφώσεων και τάσεων, με ελάχιστο αριθμό διακριτών στρώσεων και κομβικών βαθμών ελευθερίας. Επιπλέον, προβλέπουν εκτός επιπέδου διατμητικές τάσεις στη διεπιφάνεια μεταξύ διακριτών στρώσεων. Μελετάται η επίδραση δομικών παραμέτρων στη δυναμική απόσβεση της κατασκευής. Οι βασικότερες παράμετροι που εξετάζονται είναι η γωνία στρώσης, η διαδοχή της δομής, το πάχος της κατασκευής, η καμπυλότητα σε κελύφη και το πάχος του δομικού αφρού σε δοκούς τύπου sandwich. Μελετάται επίσης η αλληλεπίδραση των δύο μηχανισμών απόσβεσης που συνυπάρχουν σε σύνθετες κατασκευές με πιεζοηλεκτρικά στοιχεία συνδεδεμένα με ηλεκτρικές αντιστάσεις. Η παρεμβολή εύκαμπτων στρώσεων στη δομή αυξάνει τη μορφική απόσβεση χωρίς να επηρεάζει ιδιαίτερα τις φυσικές συχνότητες, ενώ τα πιεζοηλεκτρικά στοιχεία μπορούν να την αυξήσουν περαιτέρω, είτε με παθητικό τρόπο, συνδεόμενα με ηλεκτρικές αντιστάσεις, είτε με ενεργητικό τρόπο, ενισχύοντας την εκτός επιπέδου διάτμηση.
Ανάπτυξη περιβάλλοντος σχεδιασμού και ελέγχου εργονομίας παραγωγικών διαδικασιών με τη χρήση τεχνικών εικονικής πραγματικότητας
Authors: Καραμπάτσου Βασιλική
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι ο σχεδιασμός και η πιλοτική υλοποίηση μιας μεθοδολογίας προσομοίωσης διαδικασιών συναρμολόγησης, για τον έλεγχο εργονομικών αποτελεσμάτων, με χρήση τεχνικών Εικονικής Πραγματικότητας. Το σύστημα που αναπτύχθηκε επιτρέπει: • Την εκτέλεση διαδικασιών συναρμολόγησης σε εικονικό περιβάλλον, υπό συνθήκες που επιτρέπουν μια ρεαλιστική εποπτεία του περιβάλλοντος και της διαδικασίας, ανάλογες των πραγματικών • Την ποιοτική εκτίμηση παραμέτρων που αφορούν στον ανθρώπινο παράγοντα, όπως η αντίληψη του περιβάλλοντος εργασίας, η δυνατότητα πρόσβασης και χειρισμού των εξαρτημάτων και εργαλείων • Την ποσοτική εκτίμηση χαρακτηριστικών που έχουν σχέση με τον ανθρώπινο παράγοντα, και θεωρούνται κρίσιμα για την εκτέλεση της διαδικασίας, όπως η ικανότητα ανύψωσης φορτίων, η καταναλισκόμενη ενέργεια και ο συνολικός χρόνος της διαδικασίας. Αρχικά, γίνεται μία εισαγωγή στα προβλήματα και τη σπουδαιότητα του εργονομικού σχεδιασμού και ελέγχου παραγωγικών διαδικασιών, στον οποίο εστιάζει η εργασία, και περιγράφεται το αντικείμενό της και η ερευνητική συμβολή της στην αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών. Στη συνέχεια, γίνεται η ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, με αναφορά στην τεχνολογία Εικονικής Πραγματικότητας, τις μεθόδους, τα λογισμικά συστήματα και τις εφαρμογές που έχουν αναπτυχθεί και χρησιμοποιούνται τα τελευταία χρόνια για την προσομοίωση και τον εργονομικό έλεγχο παραγωγικών διαδικασιών. Ακολουθεί η παρουσίαση της προτεινόμενης μεθοδολογίας με την οποία προσεγγίζεται το πρόβλημα σχεδιασμού και ελέγχου εργονομίας σε διαδικασίες συναρμολόγησης. Γίνεται η ανάλυση των επιμέρους χαρακτηριστικών της, που περιλαμβάνουν τα χαρακτηριστικά αναπαράστασης, αλληλεπίδρασης και προσομοίωσης. Στη συνέχεια περιγράφονται τα εργαλεία ανάπτυξης και η λογική υλοποίησης του περιβάλλοντος προσομοίωσης, το οποίο αποτελεί την πιλοτική υλοποίηση της προτεινόμενης μεθοδολογίας. Η χρήση της νέας προσέγγισης, η παρουσίαση και η αξιολόγηση των εργονομικών αποτελεσμάτων παρουσιάζεται μέσα από μια σειρά πειραμάτων εκτέλεσης της πιλοτικής εφαρμογής. Τέλος, εξάγονται βασικά συμπεράσματα από τα αποτελέσματα της εργασίας, παρουσιάζονται τα πεδία εφαρμογής της προτεινόμενης προσέγγισης, καθώς και οι προοπτικές μελλοντικής εξέλιξής της.
Επίδραση της διάβρωσης στην δομική ακεραιότητα ελαφρών κατασκευών από κράμα αλουμινίου 2024
Authors: Κερμανίδης Αλέξης
Published: August 2021

H υποβάθμιση της δομικής ακεραιότητας των γηρασμένων κατασκευών αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα σύγχρονα τεχνολογικά προβλήματα, και ειδικότερα το πρόβλημα του ‘γηράσκοντος’ Αεροσκάφους αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της Αεροπορικής Βιομηχανίας. Τεχνολογικά το πρόβλημα της γήρανσης της δομής του αεροσκάφους είναι ένα πρόβλημα κόπωσης. Οι περιοχές των συνδέσεων στην άτρακτο ενός αεροσκάφους αποτελούν υψηλά καταπονούμενες περιοχές της δομής, με αποτέλεσμα τη δημιουργία πολλών μικρών ρωγμών στα ελάσματα του περιβλήματος της ατράκτου γύρω από τις οπές (ευρείας έκτασης βλάβη κόπωσης – wide spread fatigue damage). Με το χρόνο λειτουργίας οι ρωγμές αυτές εξελίσσονται και αλληλεπιδρούν. Η κατάσταση αυτή, που ονομάζεται κατάσταση πολλαπλής βλάβης (Multi-Side-Damage) υποβαθμίζει σημαντικά τη φέρουσα ικανότητα του κατασκευαστικού μέρους και μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια της δομικής του ακεραιότητας. Η ύπαρξη διάβρωσης επιτείνει σημαντικά το πρόβλημα της δομικής ακεραιότητας του γηράσκοντος αεροσκάφους. Στις υψηλά καταπονούμενες περιοχές της δομής η ύπαρξη διάβρωσης με την ταυτόχρονη παρουσία ρωγμών κόπωσης μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια της δομικής ακεραιότητας με καταστροφικές συνέπειες. Πρόσφατες έρευνες [3,4] έδειξαν, ότι η διάβρωση τυπικών αεροπορικών κραμάτων των σειρών 2xxx (π.χ. 2024) 6xxx (π.χ. 6013) και 7xxx (π.χ.7075) σε διαβρωτικό περιβάλλον αποφλοίωσης (EXCO) αλλά και σε φυσική διάβρωση, οδηγεί σε υποβάθμιση του ορίου διαρροής και του ορίου θραύσης των υλικών, κυρίως όμως υποβαθμίζει δραματικά την παραμόρφωση θραύσης και τη ικανότητα των υλικών να αποταμιεύουν μηχανική ενέργεια πριν την θραύση, δηλαδή την αναμενόμενη ανοχή τους στη βλάβη κόπωσης. Η υποβάθμιση αυτή των ιδιοτήτων αποδόθηκε σε ψαθυροποίηση των κραμάτων αλουμινίου που προκαλείται από τη διάβρωση λόγω προσρόφησης και παγίδευσης υδρογόνου σε συγκεκριμένες παγίδες στην μικροδομή του υλικού που εξαρτώνται από το κραματικό σύστημα [56,59,62,68]. Στην παρούσα διατριβή πραγματοποιήθηκε πειραματική και θεωρητική διερεύνηση της επίδρασης της διάβρωσης στα χαρακτηριστικά κόπωσης και θραύσης του κράματος αλουμινίου 2024.
Ανάπτυξη αριθμητικού μοντέλου υπολογισμού των στρεβλώσεων κατασκευαστικών στοιχείων υψηλής ολοκλήρωσης που συγκολλούνται με laser
Authors: Τσίρκας Σωτήριος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσης διατριβής είναι η ανάπτυξη ενός γρήγορου και ευέλικτου (παραµετρικού) αριθµητικού µοντέλου, µε βάση τα πεπερασµένα στοιχεία, για την πρόβλεψη των στρεβλώσεων ολοκληρωµένων κατασκευαστικών στοιχείων που συγκολλούνται µε Laser. Το µοντέλο που θα αναπτυχθεί θα αξιολογηθεί για την εκτίµηση των παραµέτρων συγκόλλησης, καθώς και για την πρόβλεψη της σειράς των ραφών συγκόλλησης πριν την παραγωγή του ολοκληρωµένου κατασκευαστικού στοιχείου, έτσι ώστε οι στρεβλώσεις να είναι οι ελάχιστες δυνατές. Η ανάπτυξη ενός αριθµητικού µοντέλου που θα επιτρέπει την ακριβή πρόβλεψη των στρεβλώσεων, απαιτεί να ληφθούν υπόψη κατά το δυνατόν µε πληρότητα και ακρίβεια οι παράµετροι της διεργασίας της συγκόλλησης και οι µηχανισµοί που λαµβάνουν χώρα κατά την συνολική διαδικασία. Έτσι ώστε, να επιτευχθεί µια ικανοποιητική προσοµοίωση της διεργασίας της συγκόλλησης. Εποµένως, το µοντέλο υπολογισµού των στρεβλώσεων πρέπει να περιέχει πληροφορίες ή να δηµιουργεί µε τη βοήθεια υπορουτινών δεδοµένα για σειρά ερωτηµάτων, όπως είναι ο τρόπος µε τον οποίο αποδίδεται η ενέργεια από την θερµική πηγή, πως και πόση από την ενέργεια αυτή χάνεται ή απορροφάται το υλικό, τι µηχανισµοί συγκόλλησης εµφανίζονται και πότε, πως επηρεάζονται οι θερµικές και µηχανικές ιδιότητες του υλικού µε τη θερµοκρασία και τι µετασχηµατισµοί φάσεων λαµβάνουν χώρα στην µικροδοµή του υλικού κατά την πλήρη διεργασία της συγκόλλησης. Στο σηµείο αυτό είναι απαραίτητο να διευκρινισθεί ότι στους στόχους της παρούσης διατριβής, δεν περιλαµβάνεται τόσο η παραγωγή νέας γνώσης για την ίδια την διεργασία της συγκόλλησης, όσο η ενσωµάτωση σε έναν ενιαίο κώδικα της σύγχρονης επιστηµονικής γνώσης για την διεργασία της συγκόλλησης. Στον γράφοντα δεν είναι γνωστή η ύπαρξη τέτοιων ολοκληρωµένων υπολογιστικών µοντέλων. Είναι εύλογο ότι ένα τέτοιο µοντέλο µη γραµµικής θερµικής-µηχανικής µεταβατικής ανάλυσης, το οποίο επιπλέον θα λαµβάνει υπόψη τους σχηµατισµούς φάσεων της µικροδοµής του υλικού που λαµβάνουν χώρα κατά την διεργασία της συγκόλλησης, αναµένεται να είναι πολύπλοκο και να απαιτεί µεγάλους χρόνους υπολογισµού. Με σκοπό την δηµιουργία ενός γρήγορου και ευέλικτου (παραµετρικού) µοντέλου, στόχος της εργασίας είναι η ανάπτυξη εναλλακτικών υπολογιστικών τεχνικών στον κώδικα των πεπερασµένων στοιχείων, για την ελαχιστοποίηση του χρόνου προσοµοίωσης της συγκόλλησης και του υπολογισµού των στρεβλώσεων πολύπλοκων ολοκληρωµένων εξαρτηµάτων.
Ακινητοποίηση ακετυλοχολινεστεράσης σε νανοπορώδη υλικά για την ανάπτυξη βιοαισθητήρα οργανοφωσφορικών παρασιτοκτόνων
Authors: Σωτηροπούλου Σοφία
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν ο σχεδιασµός και η ανάπτυξη συστηµάτων βιοαισθητήρων µε βελτιστοποιηµένα αναλυτικά χαρακτηριστικά, µε έµφαση στη σταθερότητα και την ευαισθησία. Για την επίτευξη του στόχου αυτού αποφασίστηκε να γίνει σχεδιασµός νέων βιοαισθητήρων βασισµένων σε νανο-υλικά. Η επιλογή των υλικών έγινε µε στόχο το σχεδιασµό ενός βιοαισθητήρα µε απλή διαδικασία ακινητοποίησης του βιολογικού µορίου και γρήγορη µετατροπή τηςβιολογικής αναγνώρισης σε ηλεκτρικό σήµα. Προηγούµενες µελέτες του εργαστηρίου στην ανάπτυξη βιοαισθητήρων αλλά και επισταµένη βιβλιογραφική έρευνα, έδειξαν ότι τα καταλληλότερα υλικά για το σκοπό αυτό ήταν τα νανο-πορώδη υλικά. Έτσι, µελετήθηκαν τα ακόλουθα υλικά: Νανο-πορώδης άνθρακας. Ο πορώδης άνθρακας επιτρέπει την ακινητοποίηση υψηλού ενζυµικού φορτίου µε απλή προσρόφηση. Παράλληλα, πρόκειται για ένα υλικό αγώγιµο που επιτρέπει την ταυτόχρονη χρήση του και ως αµπεροµετρικού µεταλλάκτη σήµατος. Αποφασίστηκε να γίνει αξιολόγηση του υλικού ωςµεταλλάκτη σήµατος αλλά και ως υλικού ακινητοποίησης και σταθεροποίησης ενζύµων. Πορώδεις πυριτικές πηκτές (sol-gel). Τα υλικά αυτά επελέγησαν λόγω της ποικιλίας των φυσικοχηµικών τους ιδιοτήτων και της απλής συνθετικής διαδικασίας τους. Τα χαρακτηριστικά αυτά δίνουν τη δυνατότητα να µελετηθεί και να βελτιστοποιηθεί το υλικό για την ακινητοποίηση του ενζύµου, γεγονός που αναµένεται να οδηγήσει σε βιοαισθητήρες µε αυξηµένη ευαισθησία. Τα δύο αυτά πορώδη υλικά αποφασίστηκε να χρησιµοποιηθούν για την ανάπτυξη ενός βιοαισθητήρα ανίχνευσης οργανοφωσφορικών παρασιτοκτόνων. Τα οργανοφωσφορικά παρασιτοκτόνα που αποτελούν µια περιβαλλοντική παράµετρο µεγάλης σηµασίας για τη δηµόσια υγεία και η ανάγκη ευαίσθητων συστηµάτων ανίχνευσής τους καθίσταται όλο και πιο επιτακτική. Για την µείωση των ορίωνανίχνευσης του υπό ανάπτυξη βιοαισθητήρα αποφασίστηκε να χρησιµοποιηθεί και κατάλληλα γενετικά τροποποιηµένο ένζυµο. Νανοσωλήνες άνθρακα. Οι νανοσωλήνες άνθρακα επελέγησαν λόγω του µικρού τους µεγέθους που είναι της τάξης των nm και δίνει τη δυνατότητα ανάπτυξηςνανο-αισθητήρων. Η υψηλή δραστική τους επιφάνεια αναµένεται να επιτρέψει την ακινητοποίηση υψηλού ενζυµικού φορτίου ώστε να προκύψει ένα αναλυτικό σύστηµα υψηλής ευαισθησίας. Οι νανοσωλήνες άνθρακα παρουσιάζουν ταυτόχρονα ενδιαφέρουσες ηλεκτρικές ιδιότητες. Προκειµένου να µπορέσουν να αξιολογηθούν οι ικανότητές τους για µεταφορά ηλεκτρονίων σε σύζευξη µεένζυµα, ήταν αναγκαία η ακινητοποίηση ενός οξειδοαναγωγικού ενζύµου. Επελέγη η Οξειδάση της Γλυκόζης, που χρησιµοποιείται για την ανάπτυξη βιοαισθητήρα γλυκόζης, που αποτελεί µία από τις πιο σηµαντικές κλινικές παραµέτρους.
Το θέατρο του Θεόδωρου Τερζόπουλου
Authors: Χατζηδημητρίου Πηνελόπη
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή φιλοδοξεί να αναλύσει το συνολικό έργο του Έλληνα σκηνοθέτη Θεόδωρου Τερζόπουλου από αρχής της σκηνοθετικής του καριέρας στη δεκαετία του 1970 μέχρι το 2003.Μελετά τα συστατικά στοιχεία της σκηνικής γλώσσας του Άττις, παρακολουθεί τα ιδεολογικά ρεύματα που υποκινούν τη θεατρική του πρακτική, ερευνά τη θέση του στο ελληνικό και το παγκόσμιο θεατρικό τοπίο. Σε κάθε περίπτωση, επιλεγμένες παραστάσεις διαφωτίζουν, ως παραδείγματα, το υπό συζήτηση θέμα. Χρησιμοποιείται μια γκάμα θεωρητικών εργαλείων για την προσέγγιση ζητημάτων, όπως η διαπολιτιστική, η μετα-νεωτερική, η ουσιοκρατική πράξη του Άττις, κλπ. με κοινό τόπο τη σύγχρονη προβληματική πάνω στο βιολογικό/ουδέτερο/μουσικοκρατικό σώμα και το πολιτισμικό/ιδεολογικό σώμα, τη σχέση, δηλαδή, ιδεολογίας και σωματικής εμπειρίας και έκφρασης μέσα από το μπρεχτικό gestus, στη δεύτερη περίοδο του Άττις (1985-), με τη μετα-γραφή της τραγωδίας και τη βιονεργητική μέθοδο της αποδόμησης, διαμορφώνει ένα θέατρο της σκληρότητας, όπου κυριαρχούν σώματα ιερογλυφικά, αρχετυπικά σύμβολα του πάσχοντος όντος. Συγχρόνως, όμως, τα έργα του Χάινερ Μύλλερ, δίνουν την ευκαιρία της σύνταξης μιας ανανεωμένης, μεταμπρεχτικής πολιτικής γλώσσας.
Επίδραση της φαρμακευτικής αγωγής στη μεσοτοιχωματική κλασματική βράχυνση σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση
Authors: Φουντουλάκη Αικατερίνη
Published: August 2021

Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε με το σκοπό να εκτιμήσει την επίδραση δύο εκ των νεότερων αντιυπερτασικών παραγόντων, της νεμπιβολόλης, ενός εκλεκτικού αναστολέα των β 1 αδρενεργικών υποδοχέων με περιφερικές αγγειοδιασταλτικές ιδιότητες, και της τελμισαρτάνης, ενός υψηλής εκλεκτικότητας ανταγωνιστή των υποδοχέων της αγγειοτασίνης ΙΙ, στη δομή και τη λειτουργία της αριστερής κοιλίας (ΑΚ) σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια αρτηριακή υπέρταση. 40 ασθενείς με ήπια έως μέτρια υπέρταση έλαβαν μέρος στη μελέτη και 19 νορμοτασικοί εθελοντές αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Οι ασθενείς χωρίστηκαν με τυχαίο τρόπο σε δύο ομάδες και έλαβαν αγωγή είτε με νεμπιβολόλη σε δόση 2,5 – 5 mg ημερησίως είτε με τελμισαρτάνη σε δόση 40 – 80 mg ημερησίως με σκοπό την επίτευξη διαστολικής αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) < 90 mmHg. Για τη μέτρηση της ΑΠ χρησιμοποιήθηκε υδραργυρικό σφυγμομανόμετρο, ενώ η μάζα και η συστολική και διαστολική λειτουργία της ΑΚ μελετήθηκαν υπερηχοκαρδιογραφικά ( Μ–mode, 2D, pulsed, continuous και color Doppler) κατά τη διάρκεια τρίμηνης παρακολούθησης. Η ηλικία, το φύλο και οι αρχικές τιμές καρδιακής συχνότητας, δείκτη μάζας σώματος και συστολικής και διαστολικής ΑΠ δεν παρουσίαζαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων φαρμάκων. Τόσο η νεμπιβολόλη όσο και η τελμισαρτάνη μείωσαν τη συστολική (156 ± 7 έναντι 124 ± 8 mmHg, p<0,01 και 153 ± 5 έναντι 120 ± 7 mmHg, p< 0,01, αντίστοιχα) και τη διαστολική ΑΠ (99 ± 4 έναντι 80 ± 2 mmHg, p<0,01 και 98 ± 2 έναντι 80 ±2 mmHg, p<0,01, αντίστοιχα) και αύξησαν τη μεσοτοιχωματική κλασματική βράχυνση (μΚΒ) (16 ± 2% έναντι 19 ± 2%, p<0,01 και 15 ± 2% έναντι 18 ± 2%, p<0,01, αντίστοιχα). Ο δείκτης μάζας της ΑΚ μειώθηκε σημαντικά τόσο με τη νεμπιβολόλη (98 ± 16 έναντι 84 ± 13 g/m2, p<0,01) όσο και με την τελμισαρτάνη (97 ± 13 έναντι 83 ± 8 g/m2, p<0,01). Η αύξηση της μΚΒ βρέθηκε να συσχετίζεται με μείωση της διαστολικής ΑΠ στην ομάδα της νεμπιβολόλης, όχι όμως και στην ομάδα της τελμισαρτάνης. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δείχνουν ότι οι διαταραχές της μεσοτοιχωματικής μηχανικής συμβαδίζουν με εκείνες της διαμιτροειδικής διαστολικής ροής σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια υπέρταση που δεν έλαβαν ποτέ θεραπεία και διατηρούν φυσιολογική εξωθητική λειτουργία της ΑΚ. Η παρατηρούμενη διαφορά στην εκτίμηση της συστολικής λειτουργίας μεταξύ μεσοτοιχωματικής και ενδοκαρδιακής μεθόδου επιβεβαιώνει την αξία χρήσης της πρώτης ως πρώιμου δείκτη μυοκαρδιακής δυσλειτουργίας και για την παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας της αντιυπερτασικής αγωγής. Η νεμπιβολόλη και η τελμισαρτάνη είναι εξίσου αποτελεσματικά φάρμακα στη μείωση της συστολικής και διαστολικής ΑΠ και στην αύξηση της μΚΒ. Ωστόσο, φαίνεται ότι υπάρχουν διαφορές μεταξύ των δύο φαρμάκων ως προς το μηχανισμό αύξησης της μΚΒ.
Διαταραχές της αναπνοής στον ύπνο στην παιδική ηλικία
Authors: Αλεξόπουλος Εμμανουήλ
Published: August 2021

Σκοπός: Να προσδιορίσουμε την δυνατότητα διάκρισης των παιδιών που πάσχουν από ΣΑΑΥ από τα παιδιά με πρωτοπαθές ροχαλητό με την βοήθεια του κλινικού ιστορικού και να ελέγξουμε την υπόθεση ότι τα ενδορρινικά κορτικοστεροειδή όταν χορηγούνται για 4 εβδομάδες βελτιώνουν τα ευρήματα της πολυκαταγραφικής μελέτης και τα συμπτώματα των παιδιών με καθ’έξιν ροχαλητό και ήπιο ΣΑΑΥ. Μέθοδος: Τα 109 παιδιά που συμμετείχαν στη μελέτη χωρίστηκαν ανάλογα με τα ευρήματα της πολυκαταγραφικής μελέτης σε αυτά που έπασχαν από ΣΑΑΥ και όσα παρουσίαζαν πρωτοπαθές ροχαλητό. Στη συνέχεια συγκρίθηκαν τα ημερήσια και νυκτερινά συμπτώματα στις δύο ομάδες. Παιδιά ηλικίας 2-14 ετών με καθ’έξιν ροχαλητό και δείκτη απνοιών-υποπνοιών 1 έως 10 επεισόδια ανά ώρα, έλαβαν ρινικό εκνέφωμα βουδεσονίδης 50 meg σε κάθε ρώθωνα δύο φορές την ημέρα, για 4 εβδομάδες. Κλινική εξέταση και πολυκαταγραφική μελέτη ύπνου έγινε σε όλα τα παιδιά πριν και 2 εβδομάδες μετά την θεραπευτική αγωγή. Οι κύριες μεταβλητές που καθόρισαν την έκβαση της μελέτης είναι ο δείκτης απνοιών-υποπνοιών και ο δείκτης συμπτωμάτων. Αποτελέσματα: Δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές στα συμπτώματα των παιδιών με ΣΑΑΥ και πρωτοπαθές ροχαλητό. Τριάντα παιδιά έλαβαν μέρος στη μελέτη χορήγησης βουδεσονίδης και είκοσι επτά παιδιά (12 κορίτσια) είχαν ήπιο ΣΑΑΥ (δείκτη απνοιών-υποπνοιών <10). Είκοσι από αυτά παρουσίαζαν χρόνια ρινική απόφραξη. Η διάμεση τιμή του δείκτη απνοιών-υποπνοιών ελαττώθηκε από 5.20 επεισόδια ανά ώρα (SD + 2.18) σε 3.16 ( ± 1.51) και η μέση τιμή του δείκτη συμπτωμάτων από 1.33 ( + 2.11) σε -0.008 ( + 2.24) (ρ < 0.0001). Η διάμεση τιμή του δείκτη αποκορεσμών της αιμοσφαιρίνης ( > 4%) ελαττώθηκε από 3.1 επεισόδια ανά ώρα (0.4-8.2) σε 1.9 (0.2-5.4) (ρ < 0.0001). Καθ’έξιν ροχαλητό παρουσίαζαν 27/27 (100%) των παιδιών πριν και 16/27 (59%) μετά την θεραπεία (ρ < 0.001). Σύμφωνα με την εκτίμηση των γονέων η αναπνοή των παιδιών στον ύπνο βελτιώθηκε σε 23/27 παιδιά (85%). Συμπεράσματα: Το κλινικό ιστορικό δεν μπορεί να διακρίνει τα παιδιά που πάσχουν από ΣΑΑΥ από αυτά με πρωτοπαθές ροχαλητό. Χορήγηση ρινικού εκνεφώματος βουδεσονίδης για 4 εβδομάδες βελτιώνει τα ευρήματα της πολυκαταγραφικής μελέτης και τα συμπτώματα των παιδιών με καθ’έξιν ροχαλητό και ήπιο ΣΑΑΥ.