bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ο Χάρολντ Πίντερ στην ελληνική σκηνή, 1961-2006
Authors: Αηδονοπούλου Ξένια
Published: August 2021

Σκοπό της παρούσας διατριβής αποτέλεσε η μελέτη της παρουσίας του Χάρολντ Πίντερ στην ελληνική σκηνή, από την πρώτη του εμφάνιση το 1961 μέχρι και το 2006. Παρά τον σχετικά μεγάλο αριθμό των σκηνοθετών που επέλεξαν να ανεβάσουν ένα, σπανίως δύο, έργα του βρετανού συγγραφέα, τρεις ήταν εκείνοι που εμφανώς ασχολήθηκαν συστηματικότερα και διεξοδικότερα με τη δραματουργία του: ο Κάρολος Κουν, ο Μίνως Βολανάκης και ο Αντώνης Αντύπας. Στις ερμηνευτικές προσεγγίσεις των παραπάνω σκηνοθετών, αφιερώνεται το κεντρικό μέρος της διατριβής, με στόχο τη διερεύνηση της συμβολής τους στη διαδικασία της πρόσληψης του συγγραφέα στην Ελλάδα αλλά και την ανίχνευση του σκηνοθετικού ιδιώματος που ο καθένας από αυτούς ανέπτυξε προκειμένου να αποδώσει τις ιδιαιτερότητες της πιντερικής δραματουργίας στη σκηνή. Το ντεμπούτο του Πίντερ στην ελληνική σκηνή πραγματοποιήθηκε από περιφερειακούς θιάσους που απευθύνθηκαν κυρίως σε ένα νεανικό κοινό και οι παραστάσεις τους είχαν περιορισμένη απήχηση. Ο σκηνοθέτης που έφερε σε επαφή το ευρύ κοινό με τον βρετανό δραματουργό ήταν ο Κάρολος Κουν, ο οποίος με το καλλιτεχνικό κύρος αλλά και την επιμονή του στις επιλογές του, κατάφερε πρωτίστως να «πείσει» τους έλληνες κριτικούς για τη σπουδαιότητα της νέας δραματουργίας και να κεντρίσει το ενδιαφέρον τους για την ερμηνεία της. Η συμβολή του Βολανάκη στην ερμηνεία του Πίντερ υπήρξε ιδιαιτέρως καθοριστική γιατί ήταν ένας από τους ελάχιστους σκηνοθέτες που επιδίωξε να προσεγγίσει την «αλήθεια» των έργων χωρίς να περιοριστεί στην απολύτως ρεαλιστική τους απεικόνιση. Ο Αντύπας είναι ο σκηνοθέτης που συνέδεσε τη συνολική καλλιτεχνική του πορεία με τον Πίντερ και έφερε σε επαφή το ελληνικό κοινό με την πιο πρόσφατη δραματική παραγωγή του συγγραφέα. Πολύ ουσιαστική θεωρήσαμε τη συμβολή του Νίκου Διαμαντή και του Θεάτρου Σημείο, καθώς και του Νίκου Χουρμουζιάδη και της Πειραματικής Σκηνή της «Τέχνης» στην επαφή του κοινού της Θεσσαλονίκης με τον Πίντερ, ενώ αφιερώθηκε ένα κεφάλαιο στον Λευτέρη Βογιατζή για την ιδιαίτερη καλλιτεχνική σημασία της μοναδικής (κατά την περίοδο που εξετάζουμε) πιντερικής του παράστασης. Προκειμένου να αποδοθεί κατά το δυνατόν η συνολική εικόνα της υποδοχής του Πίντερ στην ελληνική σκηνή, αφιερώθηκε ένα κεφάλαιο στην επιγραμματική καταγραφή των πρώτων ανεβασμάτων έργων καθώς και των λοιπών παραστάσεων-επαναλήψεων από άλλους σκηνοθέτες, με κάποια σχόλια της κριτικής. Προηγείται των κεφαλαίων που αφιερώνονται στη σκηνική πράξη η δραματολογική ανάλυση των είκοσι τεσσάρων έργων του Πίντερ, ελληνικές σκηνικές εκδοχές των οποίων εξετάζονται στη συνέχεια της εργασίας. Στην εξέλιξη της διατριβής ερευνάται το ζήτημα της ύπαρξης και καθιέρωσης ενός παραστασιακού Παραδείγματος που πιθανά λειτούργησε και λειτουργεί ανασταλτικά στην εμφάνιση ρηξικέλευθων σκηνοθετικών προσεγγίσεων της πιντερικής δραματουργίας εντός των ελληνικών συνόρων.
Εικόνα της εγκληματικότητας στα ΜΜΕ
Authors: Στεφανίδου Χρυσούλα
Published: August 2021

Στο πλήθος των ειδήσεων που αφορούν την ανθρώπινη δραστηριότητα υπάρχει μία που ανέκαθεν προκαλούσε το ενδιαφέρον και μεταδιδόταν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε όλες τις κοινωνίες. Το έγκλημα. Η αφαίρεση ανθρώπινης ζωής από άνθρωπο. Και κατά κύριο λόγο το ανεξήγητο με βάση τα εκάστοτε κοινωνικά στερεότυπα έγκλημα. Η ενασχόληση των ΜΜΕ με αυτό αποτελούσε πάντοτε τη βασική, αν όχι μοναδική, πηγή πληροφόρησης του κοινού για το εν λόγω θέμα. Ήδη από την εποχή της Βικτωριανής Αγγλίας, τα κείμενα στις εφημερίδες για τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη αλλά και για άλλα «ειδεχθή» εγκλήματα καθώς και οι σκληρές λεπτομέρειες που συνόδευαν την περιγραφή τους τα καθιστούν αναπαραστάσεις, οι οποίες παρά τις διαφορές τους είναι σαφώς πρόδρομοι των σημερινών αναπαραστάσεων. Η επιθυμία των ανθρώπων να ενημερώνονται για τις ιστορίες αυτές ήταν και παραμένει μεγάλη, με αποτέλεσμα το μέσο μετάδοσης της είδησης, ο τρόπος που παρουσιάζεται η εγκληματική δραστηριότητα να αποκτά ξεχωριστή σημασία. Συνεκτιμώντας τα πορίσματα προγενέστερων πειραματικών μελετών αναφορικά με την αναπαράσταση του εγκληματικού φαινομένου από τα ΜΜΕ και των επιδράσεων που ασκεί στην κοινωνία, θελήσαμε να διερευνήσουμε τον ρόλο των τηλεοπτικών μεταδόσεων εγκληματικών ενεργειών, τόσο στη διαμόρφωση στον πολίτη εκτιμήσεων και στάσεων απέναντι σε μία σειρά ζητημάτων για την κοινωνία και την ερμηνεία των παραμέτρων που προσεγγίζουν αιτιολογικά την εγκληματική συμπεριφορά, όσο και στον βαθμό πρόκλησης συναισθηματικών αντιδράσεων. Προκειμένου να το επιτύχουμε χρησιμοποιήσαμε ως μελέτη περίπτωσης (case study) πέντε ρεπορτάζ εγκληματικών ενεργειών που μεταδόθηκαν σε δελτίο ειδήσεων κεντρικού τηλεοπτικού σταθμού. Στόχος μας αποτέλεσε αφενός η εξέταση και ανάλυση του τρόπου με τον οποίο προβλήθηκαν τα υπό μελέτη τηλεοπτικά ρεπορτάζ και αφετέρου η ενδελεχής εξερεύνηση της σχέσης που αναπτύσσεται ανάμεσα στο μήνυμα και τον αποδέκτη, μέσα από τη διεξαγωγή ενός πειράματος. Η παρατήρηση συγκεκριμένων αιτιακών σχέσεων και η συνεπακόλουθη διατύπωση αλλά και ο έλεγχος των υποθέσεων, οδήγησε στα ενδιαφέροντα ευρήματα της παρούσας διδακτορικής διατριβής.
Ανάλυση ευστάθειας και συμπεριφοράς αιολικών συστημάτων μεταβλητών στροφών επαγωγικών γεννητριών διπλής τροφοδοσίας με σχεδιασμό βελτιωμένων διατάξεων ελέγχου στους μετατροπείς ΕΡ - ΣΡ
Authors: Μπουρδούλης Μιχαήλ
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εντάσσεται στο πλαίσιο που αφορά στο πεδίο του ελέγχου συστημάτων ισχύος και ειδικότερα στην εφαρμογή προηγμένων τεχνικών ανάλυσης και ελέγχου στην ανεμογεννήτρια μεταβλητών στροφών με επαγωγική γεννήτρια διπλής τροφοδοσίας. Λαμβάνοντας υπόψη τα μη γραμμικά μοντέλα των υποσυστημάτων που απαρτίζουν την ασύγχρονη γεννήτρια διπλής τροφοδοσίας, εξάγονται τέσσερα πλήρη μη γραμμικά μοντέλα της, τρία από τα οποία είναι πρωτότυπα και χρησιμοποιούνται για τη σχεδίαση μη γραμμικών συστημάτων ελέγχου. Ξεκινώντας από τον κλασσικό εν σειρά έλεγχο της επαγωγικής γεννήτριας διπλής τροφοδοσίας, αποδεικνύεται ότι τα συμβατικά συστήματα ελέγχου μπορούν να χρησιμοποιηθούν υπό κοινό προσανατολισμό στην τάση του δικτύου, έναντι του συμβατικού προσανατολισμού στη ροή του στάτη για τον έλεγχο του μετατροπέα ισχύος από την πλευρά του δρομέα, ενώ αναπτύσσεται μια μεθοδολογία για την επιλογή κερδών των ελεγκτών ρευμάτων εσωτερικού βρόχου που οδηγεί σε μειωμένη εξάρτηση των κερδών από τις τιμές των παραμέτρων του συστήματος. Επίσης, σχεδιάζονται ελεγκτές εξωτερικού βρόχου για τη ρύθμιση γωνιακής ταχύτητας δρομέα, προκειμένου να επιτευχθεί λειτουργία μέγιστης απομάστευσης ισχύος από τον άνεμο, ρύθμιση τάσης διασύνδεσης συνεχούς ρεύματος και άεργου ισχύος. Στη συνέχεια, υιοθετώντας τον κοινό προσανατολισμό στην τάση του δικτύου, σχεδιάζονται τρία νέα απλά συστήματα ελέγχου με μικρή εξάρτηση έως και πλήρη ανεξαρτησία από τις τιμές των παραμέτρων του συστήματος. Καθένα από τα συστήματα ελέγχου χρησιμοποιεί απλούς PI ελεγκτές, σχεδιάζεται με βάση ένα από τα νέα πλήρη μη γραμμικά συστήματα της επαγωγικής γεννήτριας διπλής τροφοδοσίας και μπορεί να εγγυηθεί την ευστάθεια του πλήρους συστήματος κλειστού βρόχου. Το πρώτο από τα συστήματα ελέγχου βασίζεται στη λογική του απευθείας ελέγχου ισχύος, όπου δεν υπάρχει ανάγκη χρήσης εν σειρά βρόχων ελέγχου, και στους δύο μετατροπείς ισχύος. Το δεύτερο σύστημα ελέγχου βασίζεται στη λογική των εν σειρά βρόχων ελέγχου και στους δύο μετατροπείς. Στα δύο αυτά συστήματα ελέγχου, οι εμπλεκόμενοι ελεγκτές στην ανάλυση ευστάθειας κλειστού βρόχου εμφανίζουν μικρή εξάρτηση από τις παραμέτρους του συστήματος. Στο τρίτο σύστημα ελέγχου χρησιμοποιείται εν σειρά έλεγχος στο μετατροπέα από την πλευρά του δρομέα και απευθείας έλεγχος ισχύος στο μετατροπέα από την πλευρά του δικτύου, ενώ το σύστημα ελέγχου είναι πλήρως ανεξάρτητο από τις παραμέτρους του συστήματος. Σε όλα τα μη γραμμικά συστήματα αναπτύσσεται μια κοινή μεθοδολογία για την απόδειξη ευστάθειας του πλήρους συστήματος κλειστού βρόχου, η οποία οδηγεί στην απόδειξη της ιδιότητας ευστάθειας από είσοδο-προς-κατάσταση (input-to-state stability, ISS) για το πλήρες σύστημα και τελικά στη σύγκλιση στο επιθυμητό σημείο ισορροπίας. Τέλος, σε όλες τις περιπτώσεις παρουσιάζονται εκτενείς προσομοιώσεις για την επιβεβαίωση της σχεδίασης του συστήματος ελέγχου και της ανάλυσης ευστάθειας του πλήρους συστήματος κλειστού βρόχου.
Συσχέτιση των επιπέδων της γλυκοσυλιωμένης αιμοσφαιρίνης με την εμφάνιση και την πρόγνωση πνευμονίας από αναπνευστήρα σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ)
Authors: Τσακιρίδου Ειρήνη
Published: August 2021

Η VAP είναι μια λοίμωξη που επιπλέκει συχνά την κλινική πορεία των ασθενών με οξεία νόσο και συνδέεται με σημαντική αδρή και αποδιδόμενη θνησιμότητα. Ο ΣΔ και η υπεργλυκαιμία από την άλλη, έχει βρεθεί ότι προδιαθέτουν στην ανάπτυξη λοιμώξεων εξαιτίας των μεταβολών που προκαλούν στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Παρόλα αυτά, μέχρι σήμερα παρέμενε άγνωστο το κατά πόσο οι διαβητικοί ασθενείς με πτωχή ρύθμιση του διαβήτη όπως αυτή εκφράζεται με την HbA1c, διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για λοιμώξεις κατά τη νοσηλεία τους στη ΜΕΘ και ιδιαίτερα για VAP σε σχέση με τους διαβητικούς με ικανοποιητική ρύθμιση του διαβήτη. Η σχέση μεταξύ της HbA1c και της έκβασης των διαβητικών ασθενών με οξεία νόσο, εξετάσθηκε από δύο προηγούμενες μελέτες που όμως αφορούσαν μόνο σε περιπτώσεις ασθενών με σήψη. Επιπλέον, στις μελέτες αυτές δεν εξετάσθηκε η σχέση μεταξύ της HbA1c και της VAP. Στην παρούσα μελέτη επομένως, ερευνήθηκε αν ο ΣΔ και η HbA1c αποτελούν παράγοντες κινδύνου για VAP και πτωχή έκβαση. Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης, η HbA1c και ο ΣΔ δε βρέθηκε να σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση, αλλά ούτε και με δυσμενή έκβαση των ασθενών με VAP. Παρόλα αυτά, διαπιστώθηκε μια σημαντική συσχέτιση μεταξύ της HbA1c και της εμφάνισης βακτηριαιμίας σε ανεπαρκώς ρυθμισμένους διαβητικούς ασθενείς, αφού επίπεδα της HbA1c≥8.1% στους ασθενείς αυτούς, βρέθηκε να συνδέονται με επαναλαμβανόμενα επεισόδια βακτηριαιμίας. Επιπλέον, στη μελέτη αυτή οι διαβητικοί ασθενείς εμφάνισαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερη θνησιμότητα σε σχέση με τους μη διαβητικούς. Επομένως, η παρούσα μελέτη υποδεικνύει ότι ο ΣΔ και η προηγούμενη γλυκαιμική ρύθμιση των ασθενών με οξεία νόσο δε σχετίζονται με την εμφάνιση και την πρόγνωση της VAP, αλλά ότι τα αυξημένα επίπεδα της HbA1c σε ασθενείς με ΣΔ και οξεία νόσο σχετίζονται με επαναλαμβανόμενα επεισόδια βακτηριαιμίας. Υπό το πρίσμα αυτό, η HbA1c θα μπορούσε να θεωρηθεί μια χρήσιμη εργαστηριακή παράμετρος για τους ασθενείς με οξεία νόσο που νοσηλεύονται σε ΜΕΘ.
Solar disinfection of secondary effluent and the subsequent bacterial regrowth
Authors: Γιαννάκης Στέφανος
Published: August 2021

Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή πραγματεύεται την απολύμανση δευτεροβάθμια επεξεργασμένων τεχνητών λυμάτων υπό ελεγχόμενες συνθήκες, μελετώντας το φαινόμενο της επανανάπτυξης / επανεμφάνισης των μικροοργανισμών μετά την ακτινοβολία των λυμάτων. Αντικείμενό της είναι η μελέτη της επίδρασης μιας ευρείας γκάμας ενδογενών και εξωγενών παραγόντων τόσο κατά την διαδικασία της απολύμανσης, όσο και στην κινητική του βακτηριακού πληθυσμού. Με τη χρήση κοινών οργανισμών δεικτών κοπρανώδους μόλυνσης, μελετήθηκε η επίδραση του αρχικού βακτηριακού πληθυσμού, η ένταση και το μήκος κύματος της ακτινοβολίας, η θερμοκρασία απολύμανσης και ο τρόπος παροχής του φωτός (συνεχής-ασυνεχής) κατά την διαδικασία. Μελετήθηκαν ακόμα τα φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα μετά την ακτινοβολία, όπως το φαινόμενο της επανανάπτυξης του βακτηριακού πληθυσμού στο σκοτάδι, η φωτο-επιδιόρθωση και η επιβίωση των μικροοργανισμών σε φυσικά νερά μετά την ακτινοβολία. Διερευνήθηκε τέλος η δυνατότητα χρήσης αντιδραστήρων συνεχούς ροής με επανακυκλοφορία και ο συνδυασμός εφαρμογής προχωρημένων μεθόδων οξείδωσης (αντιδραστήριο photo-Fenton) με υπερήχους, στοχεύοντας στην ελαχιστοποίηση της πιθανότητας επανανάπτυξης των μικροοργανισμών. Τα αποτελέσματα κατέδειξαν ενδεδειγμένες πρακτικές εφαρμογής, συμπεράσματα για την καταλληλότητα της ηλιακής ακτινοβολίας ως μεθόδου απολύμανσης δευτεροβάθμια επεξεργασμένων λυμάτων, προβληματισμούς όσον αφορά τις τεχνικές λεπτομέρειες και περιβαλλοντικές ανησυχίες.
Η ιατροδικαστική στην Ελλάδα μέσα από δημοσιεύματα του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα
Authors: Παρλαπάνης Βασίλειος
Published: August 2021

Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη των συγγραμμάτων της Ιατροδικαστικής, καθώς και της Ποινικής και Αστικής νομοθεσίας του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, έτσι ώστε να καταστεί κατανοητός ο τρόπος με τον οποίο η Ιατροδικαστική συνέβαλλε στην απονομή της δικαιοσύνης. Στα πλαίσια της μελέτης ερευνήθηκαν κυρίως οι δικονομικοί νόμοι που συντάχθηκαν επί βασιλείας Όθωνος τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα, καθώς και νομικά συγγράμματα του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, με αντικείμενο τις διατάξεις της Ποινικής και Αστικής Νομοθεσίας. Η έρευνα επεκτάθηκε και σε συγγράμματα Ιατροδικαστικής του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού, τα οποία και έθεσαν τις αρχικές επιστημονικές βάσεις για την εδραίωση της σχέσης μεταξύ Ιατρικής και Νομοθεσίας. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε βασίστηκε στη μελέτη των συγγραμμάτων και στον εντοπισμό σημείων με αναφορά σε περιστάσεις, κατά τις οποίες η συνδρομή των ιατρικών γνώσεων καθίστατο αναγκαία για τη λύση δικαστικών ζητημάτων. Στην Ποινική Δικαιοσύνη, οι δικαστικές αποφάσεις βασίζονταν πλέον στην ιατροδικαστική πραγματογνωμοσύνη, η οποία συνέβαλλε ουσιαστικά στη διαφώτιση των εγκληματικών πράξεων ή την απόδειξη της αθωότητας των κατηγορουμένων. Η κατάθεση πραγματογνωμοσύνης συνέβαλλε και στην πολιτική δίκη, όπως στην επίλυση περιπτώσεων ιδιωτικών διαφορών, ατυχημάτων ή θέσεως ατόμου υπό δικαστική συμπαράσταση. Ο Ιατροδικαστής, ο οποίος είχε τις ειδικές επιστημονικές γνώσεις που απαιτούνται για τη βεβαίωση και ακριβή εκτίμηση του αποδεικτέου γεγονότος, συνέτασσε την έκθεση πραγματογνωμοσύνης κατά γράμμα του Νόμου και την παρέδιδε στιςανακριτικές αρχές, από τις οποίες είχε λάβει την εντολή. Μετά την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους συντάχθηκαν και ίσχυσαν νομοθετήματα με σαφείς αναφορές στην αναγκαιότητα της συμμετοχής της ιατρικής επιστήμης στη διαδικασία απονομής δικαιοσύνης, κατ’ εφαρμογή των ήδη υφιστάμενων νομοθεσιών των μεγάλων Κρατών της εποχής. Με το πέρασμα των ετών η νομοθεσία αυτή εκσυγχρονίσθηκε, τελειοποιήθηκε και συστηματοποιήθηκε, ακολουθώντας τη συνεχή πρόοδο των επιστημών και του πολιτισμού.
Η γλώσσα των Βλάχων (Καραγκούνηδων) της Ακαρνανίας
Authors: Βασιλείου Αντώνιος
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί η μελέτη του ιδιώματος της Βλάχικης (Καραγκούνικης) γλωσσικής ομάδας της Ακαρνανίας. Σκοπός της είναι η συγχρονική μελέτη των σημαντικότερων στοιχείων του Βλάχικου αυτού γλωσσικού ιδιώματος (φωνητική-φωνολογία, μορφολογία, σύνταξη κ.λπ.). Επίσης στόχο αποτελεί η καταγραφή αλλά και ο σχολιασμός του λεξιλογίου του παραπάνω ιδιώματος σε τομείς όπου αυτό παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και συγκεκριμένα στο πεδίο της ονομαστικής (κυρίως ανθρωπωνυμική και τοπωνυμική). Η εργασία βασίζεται πρωτίστως σε πρωτογενή (επιτόπια) αλλά και σε δευτερογενή έρευνα (ανασκοπήσεις). Ειδικότερα στο πρώτο μέρος της εργασίας γίνεται ανασκόπηση της ελληνικής και διεθνούς βιβλιογραφίας. Η ανασκόπηση αυτή αφορά κυρίως την ιστορία των Βλάχων της Ακαρνανίας και τη γλώσσα τους. Επίσης στο πρώτο μέρος παρουσιάζονται τα αποτελέσματα από πρωτογενή έρευνα που διεξήχθη σε διάφορα αρχεία (όπως: Γενικά Αρχεία του Κράτους, Αρχείο της Βουλής των Ελλήνων, Εθνική Βιβλιοθήκη, Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, Εθνική Στατιστική Υπηρεσία κ.λπ.) και αφορούσε τη Βλάχικη γλωσσική ομάδα της Ακαρνανίας. Σκοπός της έρευνας αυτής ήταν η ένταξη της συγκεκριμένης γλωσσικής ομάδας στον χώρο και τον χρόνο κατά τους δύο τελευταίους αιώνες. Στο δεύτερο μέρος πραγματοποιείται μελέτη της συγχρονικής κατάστασης της γλώσσας. Γίνεται μια προσπάθεια, τόσο μέσα από επιτόπια έρευνα όσο και με βιβλιογραφική ανασκόπηση, για τη δημιουργία "Γραμματικής" του συγκεκριμένου γλωσσικού ιδιώματος σε φωνητικό-φωνολογικό, μορφολογικό και συντακτικό επίπεδο, καθώς και για τη μελέτη των ενδεχόμενων επιδράσεων με τις γειτονικές (ελληνόφωνες) περιοχές. Το γλωσσικό υλικό που αποτελεί τη βάση ανάλυσης του συγκεκριμένου ιδιώματος είναι πρωτότυπο και προέκυψε μέσα από απομαγνητοφώνηση αφηγήσεων (συνεντεύξεων) των πληροφορητών αλλά και από συζητήσεις μαζί τους, αφού ως γνωστόν δεν υπάρχει κάποια γραπτή πηγή. Οι πληροφορητές μας ήταν κυρίως άτομα μεγάλης ηλικίας, μόνιμοι κάτοικοι των χωριών τους, και ασχολούνταν ή ασχολούνται ακόμη και σήμερα με την κτηνοτροφία ή/και τη γεωργία. Η επιλογή τους έγινε κυρίως με κριτήριο τον βαθμό κατοχής της γλώσσας αλλά και την προθυμία τους να συμμετάσχουν στην έρευνά μας. Επίσης ένα μεγάλο κομμάτι του υλικού είναι προϊόν μακροχρόνιων προσωπικών παρατηρήσεων, μιας και το ιδίωμα αυτό αποτελεί μητρική μας γλώσσα. Για τη μελέτη του γλωσσικού υλικού στηριχτήκαμε σε ανάλογες επιστημονικές εργασίες εγνωσμένου κύρους τόσο από την ελληνική όσο και από τη διεθνή βιβλιογραφία. Από την έρευνα που πραγματοποιήθηκε διαπιστώθηκαν πολλές και σημαντικές διαφορές του συγκεκριμένου Βλάχικου ιδιώματος σε σχέση με τα άλλα ιδιώματα της ίδιας γλώσσας. Οι διαφορές αυτές αφορούν κυρίως το φωνολογικό, το μορφολογικό αλλά και το λεξιλογικό επίπεδο, π.χ. αλλοφωνία του /l/, ιδιαίτερος σχηματισμός του μέλλοντα, ελάχιστη χρήση του γερουνδίου, εκτενής δανεισμός από την αλβανική γλώσσα με την οποία είχαν έρθει σε επαφή κατά τους προηγούμενους αιώνες τα μέλη της συγκεκριμένης γλωσσικής ομάδας.
Λογοτεχνία και θέατρο για παιδιά
Authors: Δρίβα Ανδριανή
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία ερευνήσαμε το θέμα της μεταμόρφωσης στο έργο του Ευγένιου Τριβιζά. Εντοπίσαμε καθαυτό μεταμορφώσεις, προσωποποιήσεις, μεταστροφές. Διαπιστώσαμε ότι συχνά οι ήρωες υπερβαίνουν τον εαυτό τους αλλά και, λιγότερο συχνά, ξεπέφτουν. Παρακολουθήσαμε τη διαδικασία μεταμόρφωσης συνειδήσεων που οδήγησαν στη μεταλλαγή μικρών και μεγάλων κοινωνιών. Ακόμη είδαμε πώς οι άνθρωποι διαμορφώνουν διαφορετικές πραγματικότητες, ανάλογα με την οπτική τους. Ασχοληθήκαμε με τη μεταμφίεση και τις ευτράπελες καταστάσεις που προκαλεί. Ένα μεγάλο τμήμα της εργασίας αφιερώθηκε στις μεταμορφώσεις του κειμένου, καθώς και των λέξεων, που παίρνουν μια άλλη διάσταση στα έργα του ευφάνταστου συγγραφέα. Οι μεταμορφώσεις του κειμένου έφεραν στο φως θέματα πολυφωνίας και διακειμενικότητας των έργων, νεωτερικές εκδοχές μύθων, καθώς και ανατρεπτικά νοήματα και υπονοούμενα. Παράλληλα με τα διάφορα είδη μεταμόρφωσης, προέκυψαν στοιχεία σχετικά με τον μεταμφιεσμένο πολιτικό λόγο του συγγραφέα.Εντοπίσαμε διάφορες μεταμορφώσεις της αφηγηματικής φωνής και εκφέραμε σκέψεις και προβληματισμούς για τις πιθανές αλλαγές στον αναγνώστη των έργων. Οι μεταμορφώσεις των κειμένων ερευνήθηκαν παράλληλα με την εικονογράφησή τους που όπως προέκυψε λειτουργεί συμπληρωματικά και διευκρινιστικά. Οι εικόνες βοηθούν την κατανόηση του κειμένου, το εμπλουτίζουν με νέα στοιχεία, επιτείνουν το χιούμορ του.Ασχοληθήκαμε ακόμη με τα θεατρικά του έργα και όσα διασκευάστηκαν για το θέατρο, αυτά στα οποία εντοπίσαμε μεταμορφώσεις, όπως αυτές ορίστηκαν και ιχνηλατήθηκαν στο υπόλοιπο έργο.Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι στο σύνολο του έργου του Τριβιζά υπάρχουν άφθονες μεταμορφώσεις ατόμων, κοινωνιών και λόγου. Τίποτε δεν είναι μόνιμο και στατικό στον κόσμο του ευφάνταστου συγγραφέα.
Η εφαρμογή Lie – point συμμετριών στην κλασσική και κβαντική κοσμολογία
Authors: Δημάκης Νικόλαος
Published: August 2021

Με αυτή την εργασία επιχειρούμε να καταδείξουμε τη δεσπόζουσα σημασία των συμμετριών τόσο σε κλασσικό όσο και σε κβαντικό επίπεδο. Η πρωτοτυπία της παρούσας εργασίας έγκειται στην επέκταση της θεωρίας για αναζήτηση συμμετριών (της δράσης αλλά και των εξισώσεων κίνησης) σε συστήματα που παρουσιάζουν δεσμούς. Όλες οι θεωρίες που παρουσιάζουν κάποιου είδους ελευθερία βαθμίδας, προκύπτουν από δράσεις που χαρακτηρίζονται από ιδιάζουσες Λαγκρανζιανές. Η αντίστοιχη ελευθερία για τη Γενική Σχετικότητα είναι η αναλλοιώτητα της θεωρίας κάτω από τυχαίες (αλλά επαρκώς ομαλές) αμφιδιαφορίσεις. Αυτό έχει ως συνέπεια τέσσερις εκ των δέκα εξισώσεων του Einsteinv να αποτελούν δεσμούς για το σύστημα. Τα διάφορα κοσμολογικά πρότυπα που μπορούν να προκύψουν ως μηχανικά συστήματα από μια απομείωση των βαθμών ελευθερίας, όντας εφαρμογές της ΓΣ, μεταφέρουν ένα υποσύνολο αυτής της ελευθερίας. Αυτό μας οδήγησε στην αναζήτηση μιας μεθόδου ώστε να επεκταθεί η θεωρία ανεύρεσης συμμετριών από τα ομαλά συστήματα στα ιδιάζοντα. Όπως στα πρώτα, έτσι και στα τελευταία πρόκειται για διατηρήσιμες ποσότητες, με τη διαφορά ότι στη δεύτερη περίπτωση η διατηρησιμότητα μπορεί να οφείλεται και στους δεσμούς.Αφού σε κλασσικό επίπεδο καταφέρουμε να εξάγουμε τα ολοκληρώματα της κίνησης αυτά, το επόμενο βήμα είναι η θεώρησή τους ως κβαντικά μετρήσιμες ποσότητες. Αυτό κατά τον Dirac σημαίνει την αντιστοίχισή τους σε γραμμικούς Ερμιτιανούς τελεστές που ορίζουν εξισώσεις ιδιοκαταστάσεων επί της κυματοσυνάρτησης. Φυσικά το πλήθος των τελεστών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε μία αναπαράσταση με αυτό τον τρόπο, φράσσεται από τη διάσταση του θεσεογραφικού χώρου και την απαίτηση ανεύρεσης μη τετριμμένης λύσης για την κυματοσυνάρτηση. Η τελευταία μας οδηγεί σε μια συνθήκη ολοκληρωσιμότητας, της οποίας η ικανοποίηση καθορίζει την άλγεβρα των τελεστών των υπό μέτρηση φυσικών ποσοτήτων.Στην προσπάθεια να επεκτείνουμε τη θεωρία, από την κβάντωση μεμονωμένων γεωμετριών σε κλάσεις γεωμετρίας, οδηγούμαστε στη μελέτη ενός συστήματος του οποίου η κυματοσυνάρτηση χρησιμοποιείται για τον ορισμό μιας γενικευμένης πιθανότητας. Η τελευταία αποδεικνύουμε ότι παρουσιάζει τα πιθανά της ακρότατα επί των κλασσικών λύσεων του αρχικού κοσμολογικού προτύπου.Παρατίθενται ορισμένα παραδείγματα κβάντωσης μεμονωμένων γεωμετριών αλλά και κλάσεων γεωμετρίας.
Εξέλιξη και δράση ηλεκτρομαγνητικών πεδίων σε καμπύλους χώρους
Authors: Κουρέτσης Αλέξανδρος-Παναγιώτης
Published: August 2021

Σκοπός αυτής της διατριβής είναι η διερεύνηση της επίδρασης της καμπυλότητας στον ηλεκτρομαγνητικό τομέα και αντιστρόφως, χρησιμοποιώντας τον συναλλοίωτο 1+3 φορμαλισμό. Τα πρώτα δύο κεφάλαια είναι εισαγωγικά όπου παρουσιάζονται τα απαραίτητα γεωμετρικά και φυσικά εργαλεία για τα επόμενα κεφάλαια. Στο κεφάλαιο 2 εισάγουμε τη συναλλοίωτη διάσπαση 1+3 και δίνονται οι γενικές εκφράσεις διάδοσης και περιορισμού που καθορίζουν το Einstein-Maxwell φυσικό σύστημα. Στα κεφάλαια που ακολουθούν ασχολούμαστε με συγκεκριμένα όρια αυτών των εκφράσεων ώστε να περιγράψουμε τρις διαφορετικές φυσικές περιπτώσεις. Ονόματι, τη βαρυτική κατάρρευση και τη δημιουργία δομής, την αλληλεπίδραση βαρυτικής και ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας και την εξέλιξη των κοσμολογικών μαγνητικών πεδίων. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις βρέθηκαν συγκεκριμένες επιδράσεις από την αλληλεπίδραση του βαρυτικού και ηλεκτρομαγνητικού τομέα.
Η μελέτη της επίδρασης του ανταγωνιστή της αλδοστερόνης, επλερενόνη, στην πρόγνωση ασθενών μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και διατηρημένη συστολική λειτουργία της αριστεράς κοιλίας, με κριτήριο τον προσδιορισμό των επιπέδων ορού της μεταλλοπρωτεϊνάσης-9
Authors: Καμπουρίδης Νικόλαος
Published: August 2021

Στόχοι: Επιδιώξαμε να αξιολογήσουμε πιθανές αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στη χρήση της επλερενόνης και έναν δείκτη πλάσματος της διάσπασης του κολλαγόνου, για την πρόγνωση ασθενών μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας (LVEF≥ 40%).Υπόβαθρο: Σε ασθενείς μετά από έμφραγμα με συστολική δυσλειτουργία αριστεράς κοιλίας, η επλερενόνη μπορεί να βελτιώσει την επιβίωση. Η ευεργετική επίδραση της επλερενόνης στην πρόγνωση μπορεί να διαμεσολαβείται μέσω της επίδρασης της στην καρδιακή ίνωση.Μέθοδος: 303 ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ηλικίας 58 ± 11 έτη, 249 άνδρες) και διατηρημένη συστολική λειτουργία αριστερής κοιλίας μελετήθηκαν προοπτικά για 24 μήνες. Τα επίπεδα πλάσματος της μεταλλοπρωτεϊνάσης-9 (ΜΜΡ-9) αξιολογήθηκαν την 7η ημέρα μετά από το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε ομάδες ανάλογα με το αν έλαβαν (n = 201) ή όχι (n = 102) επλερενόνη (25 mg ημερησίως), καθώς και με την αρχικά επίπεδα της ΜΜΡ-9 χρησιμοποιώντας σαν τιμή αναφοράς, αυτή που προκύπτει από την καμπύλη ανάλυσης ROC (12.7 ng / mL). Ο θάνατος από καρδιαγγειακά αίτια, το νέο μη θανατηφόρο έμφραγμα, η νοσηλεία για ασταθή στηθάγχη, καθώς και η ανάπτυξη συμπτωμάτων καρδιακής ανεπάρκειας, ορίσθηκαν ως καταληκτικά σημεία της μελέτης.Αποτελέσματα: Η επιβίωση ελεύθερης συμβαμάτων ήταν σημαντικά χαμηλότερη μεταξύ των ασθενών με μειωμένα αρχικά επίπεδα ΜΜΡ-9 σε σύγκριση με αυτούς, που είχαν αυξημένα αρχικά επίπεδα (56% έναντι 76%, p<0.001). Η χρήση της επλερενόνης δεν συσχετίστηκε με καλύτερη πρόγνωση σε ολόκληρη την ομάδα μελέτης (p=0.132). Μια ευεργετική επίδραση της επλερενόνης στην έκβαση ήταν σημαντική μόνο σε ασθενείς με μειωμένα αρχικά επίπεδα της ΜΜΡ-9 [επλερενόνης (n = 69): 65% έναντι μη επλερενόνης (n = 33) 35%, p=0.005]. Η επλερενόνη δεν είχε καμία επίδραση (p=0.741) στην υποομάδα των ασθενών, που είχαν αυξημένα αρχικά επίπεδα ΜΜΡ-9.Συμπεράσματα: Σε μετεμφραγματικούς ασθενείς με διατηρημένη συστολική λειτουργία αριστεράς κοιλίας, τα μειωμένα αρχικά επίπεδα της MMP-9 σχετίζονται σημαντικά με κακή έκβαση και επίσης προσδιορίζουν μια υποομάδα ασθενών, στους οποίους η χρήση επλερενόνης συνδέεται με όφελος σχετικά με την επιβίωση .
Μελέτη μοριακών δεικτών της οξείας νεφρικής βλάβης στο πλάσμα και στα ούρα κατά την εξωσωματική λιθοθρυψία
Authors: Καρδάκος Ιωάννης
Published: August 2021

Η λιθίαση αποτελεί την πιο συχνή πάθηση του ουροποιητικού συστήματος και ένα από τα συνηθέστερα επείγοντα ουρολογικά συμβάματα, ενώ διατηρεί μία ευρεία αιτιολογική βάση παθογένειας, επηρεαζόμενη από γενετικά καθορισμένους παράγοντας, όπως και από πλήθος δημογραφικών και περιβαλλοντικών μεταβλητών. Η αντιμετώπιση της λιθίασης τα τελευταία χρόνια πλαισιώνεται από επαναστατικές τεχνολογικές αλλαγές, καθώς πλέον λιγότερο από 5% των περιπτώσεων λιθίασης αντιμετωπίζεται με την παραδοσιακή ανοιχτή χειρουργική μέθοδο. Έτσι, η μέθοδος της εξωσωματικής λιθοτριψίας με την παραγωγή κυμάτων κρούσης εφαρμόζεται ευρέως, παρουσιάζοντας εξαιρετική αποτελεσματικότητα, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται να προκαλέσει νεφρική βλάβη. Τα τελευταία χρόνια, η εξέταση μοριακών δεικτών της οξείας νεφρικής βλάβης μετά την εφαρμογή της εξωσωματικής λιθοθρυψίας είναι εξαιρετικά δημοφιλής, με σκοπό την έγκαιρη διάγνωση και αποτελεσματική αντιμετώπισή της. Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η εξέταση των μοριακών δεικτών Plasma neutrophil Gelatinase-Associated Lipocalin (NGAL) στο πλάσμα και στα ούρα, cystatin C στο πλάσμα και Interleukin -18 (IL-18) στα ούρα, καθώς οι δείκτες αυτοί έχουν ανεβρεθεί αυξημένοι σε καταστάσεις οξείας νεφρικής βλάβης, έχοντας τη δυνατότητα να αναδείξουν τον βαθμό της νεφρικής βλάβης μετά την εξωσωματική λιθοθρυψία. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αν και οι εξεταζόμενοι μοριακοί δείκτες φαίνεται πως αποτελούν σημαντικούς δείκτες για την αποτελεσματικότητα της εξωσωματικής λιθοθρυψίας και την ιστική κατάσταση του νεφρού μετά την εφαρμογή αυτής της μη επεμβατικής μεθόδου, παρόλα αυτά οι μη στατιστικές διαφορές που επισημάνθηκαν ανάμεσα στα διάφορα ζεύγη των μετρήσεων πριν και μετά την εφαρμογή της μεθόδου καταδεικνύουν πως δεν είναι επαρκείς για την ανάδειξη νεφρικής βλάβης, και για το λόγο αυτό χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης. Λέξεις κλειδιά: NGAL, Cystatin C, Interleukin 18, εξωσωματική λιθοτριψία
Search for supersymmetry in events with a single lepton, jets and missing transverse energy with the CMS detector at LHC
Authors: Γούσκος Λουκάς
Published: August 2021

Το αντικείμενο της διατριβής είναι η αναζήτηση υπερσυμμετρικών σωματιδίων σε συγκρούσεις πρωτονίων σε συνολική ενέργεια σύγκρουσης 7 και 8 TeV. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν με το πείραμα Compact Muon Solenoid (CMS) κατά τη πρώτη περίοδο λειτουργίας (2010-2012) του επιταχυντή Large Hadron Collider (LHC), αντιστοιχούν σε ολοκληρωμένη φωτεινότητα (integrated luminosity) 4.98 fb-1 και 19.3 fb-1, αντίστοιχα. Η μελέτη εστιάζεται στα κανάλια διάσπασης των υπερσυμμετρικών σωματιδίων που οδηγούν στην παραγωγή γεγονότων με ένα απομονωμένο, ενεργητικό, φορτισμένο λεπτόνιο. Η συγκεκριμένη υπογραφή προσφέρει ένα αξιόπιστο κανάλι παρατήρησης στο αδρονικό περιβάλλον του LHC, διατηρώντας παράλληλα υψηλό κλάσμα διακλάδωσης (branching fraction). Η πρώτη ανάλυση, που αφορά δεδομένα από συγκρούσεις στα 7 TeV, εστιάζεται στην αναζήτηση της υπερσυμμετρίας σε γενικές (inclusive) διαδικασίες. Η δεύτερη ανάλυση, βασισμένη στα δεδομένα των 8 TeV, σχεδιάστηκε για την ανίχνευση υπερσυμμετρικών top squark από την παραγωγή gluinos, , και την ακόλουθη διάσπασή τους μέσω της διαδικασίας . Τα δεδομένα που συλλέχθηκαν στα 7 και 8 TeV αντιστοιχούν σε ολοκληρωμένη φωτεινότητα (integrated luminosity) 4.98 fb-1 και 19.3 fb-1, αντιστοίχα. Και οι δύο αναλύσεις δείχνουν πλήρη συμφωνία των δεδομένων, τόσο των παρατηρούμενων αριθμών γεγονότων όσο και των χαρακτηριστικών τους, με τις προβλέψεις του Καθιερωμένου Προτύπου σε όλες στις περιοχές αναζήτησης. Τα αποτελέσματα χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό κατωτάτων ορίων στις μάζες των υπερσυμμετρικών σωματιδίων. Τέλος, γίνεται μελέτη της παρατηρησιμότητας της διαδικασίας σε μελλοντικές συγκρούσεις πρωτονίων στον LHC σε ολική ενέργεια 14 TeV, δινοντας έμφαση στην επίδραση των διαφορετικών συνθηκών λήψης και των διαφορετικών αναβαθμίσεων του CMS, στην αποδοτικότητα της ανακατασκευής των φυσικών αντικειμένων και στην ευαισθησία (sensitivity) της έρευνας.
Ανάδυση νέων μνημονικών τόπων στο διαδίκτυο
Authors: Βαλατσού Δέσποινα
Published: August 2021

Η διατριβή μελετά διαδικτυακούς μνημονικούς τόπους όπου συγκεντρώνεται, παράγεται και διατίθεται ιστορικό περιεχόμενο, συγκροτούνται σύγχρονες μορφές ατομικής και συλλογικής ιστορικής μνήμης και μαρτυρίας, και διαμορφώνεται μια σύγχρονη ιστορική κουλτούρα στο διαδίκτυο μέσα από τη διαπλοκή της με την ανθρώπινη συναισθηματική εμπειρία και πρόσληψη του παρελθόντος. Αυτοί οι διαδικτυακοί τόποι βασίζονται στην ενεργητική συμμετοχή του σύγχρονου υποκειμένου α) στην παραγωγή νέου ιστορικού περιεχομένου, αφενός με την κατάθεση προσωπικών ιστοριών, μνημών και μαρτυριών στη βάση μιας συναισθηματικής πρόσληψης του παρελθόντος, που ιχνογραφούν ψήγματα της ατομικής μνήμης και ταυτόχρονα συναποτελούν ψηφίδες της συλλογικής μνήμης, αλλά και αφετέρου με τη συνεργατική συγγραφή κειμένων ιστορικού περιεχομένου εγκυκλοπαιδικού χαρακτήρα, και β) στον εμπλουτισμό ήδη υπάρχοντος ιστορικού περιεχομένου, κυρίως με την ψηφιακή μεταγραφή ιστορικών τεκμηρίων και τη συνεισφορά ιστορικών πληροφοριών και μεταδεδομένων. Η διατριβή εγγράφεται θεματικά στο θεωρητικό πεδίο των ψηφιακών ανθρωπιστικών επιστημών και ειδικότερα στο πεδίο της ψηφιακής ιστορίας, με έμφαση στη διερεύνηση των συμμετοχικών και συνεργατικών πρακτικών του σύγχρονου υποκειμένου στη διαμόρφωση μνημονικών αφηγημάτων στο διαδίκτυο. [ H παρούσα έρευνα έχει συγχρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο - ΕΚΤ) και από εθνικούς πόρους μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς (ΕΣΠΑ) – Ερευνητικό Χρηματοδοτούμενο Έργο: Ηράκλειτος ΙΙ . Επένδυση στην κοινωνία της γνώσης μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου. ]
Ταυτόχρονη απομάκρυνση τοξικών μετάλλων και πολυαρωματικών υδρογονανθράκων από ρυπασμένα ιζήματα με χρήση ηλεκτροκινητικής τεχνικής
Authors: Χαχλαδάκης Ιωάννης
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε η ταυτόχρονη απομάκρυνση επιλεγμένων τοξικών μετάλλων και πολυαρωματικών υδρογονανθράκων (PAHs) από ρυπασμένα ιζήματα με χρήση της ηλεκτροκινητικής τεχνικής. Η μέθοδος εφαρμόστηκε σε φυσικά ρυπασμένα και ανεπεξέργαστα ιζήματα, κοκκομετρίας μικρότερης των 2 mm, με σκοπό την όσο το δυνατό καλύτερη προσομοίωση συνθηκών πεδίου, γεγονός που συνιστά και μία από τις καινοτομίες της παρούσης διατριβής. Όλα τα πειράματα πραγματοποιήθηκαν χωρίς έλεγχο του pH, ενώ χρησιμοποιήθηκαν τρία ηλεκτρολυτικά κελιά διαφόρων διαστάσεων και χωρητικοτήτων. Αρχικά, εκτιμήθηκε ότι η χρήση ενός χηλικού αντιδραστηρίου, όπως το EDTA, ιδιαίτερα όταν αυτό χρησιμοποιηθεί σε αμφότερα τα ηλεκτρολυτικά διαμερίσματα (ανόδου-καθόδου) μπορεί να ενισχύσει τη μεταφορά των τοξικών μετάλλων, συγκριτικά με τη χρήση απλά και μόνο απιονισμένου νερού. Έπειτα, η εφαρμογή δύο καινοτόμων -για τη διεθνή βιβλιογραφία που αφορά στην ηλεκτροκινητική- τασιενεργών διαλυμάτων (Nonidet και Poloxamer) ανέδειξε την ισχυρή διαλυτοποιητική τους ικανότητα και αποδείχτηκε ότι κατά τη χρήση τους μπορούν να επιτευχθούν ποσοστά απομάκρυνσης PAHs της τάξεως του 45%-50% μεγαλύτερα από αυτά που έχουν καταγραφεί από τη χρήση άλλων ευρέως χρησιμοποιούμενων τασιενεργών (π.χ. Tween 80, 20%-25%) ή ακόμα και των πιο ακριβών κυκλοδεξτρινών (π.χ. HP-β-CD, 30%-35%). Επιπλέον, αξιοσημείωτη ήταν και η συνεισφορά τους στη μεταφορά-μετακίνηση των τοξικών μετάλλων, λόγω διαλυτοποίησής των, από τη στερεή στη διαλυτή φάση. Στη συνέχεια, η διαδοχική εναλλαγή-συνδυασμός δύο διαλυμάτων στο ανοδικό διαμέρισμα (ενός χηλικού αντιδραστηρίου και ενός τασιενεργού) εν μέσω διεξαγωγής των πειραμάτων, έδειξε ότι τα ποσοστά μετακίνησης ορισμένων μετάλλων (π.χ. As και Zn) μπορεί να ενισχυθούν από τη συνδυασμένη αυτή τεχνολογία (κατά περίπου 5%-10%) χωρίς -ταυτόχρονα- να επηρεαστούν σημαντικά τα ποσοστά απομάκρυνσης των PAHs. Επιπλέον, η χρήση του οξικού οξέος στο καθοδικό διαμέρισμα, σε συνδυασμό με τις ιδιαιτερότητες που το συνοδεύουν, (π.χ. εκπόλωση ΟΗ- καθόδου, διαλυτότητα οξικών μεταλλικών αλάτων, βιοαποικοδομησιμότητα, κ.α.) έδειξε πιθανή συνεισφορά του στη βελτίωση των ποσοστών μετακίνησης ορισμένων μετάλλων (π.χ. As). Τέλος, κατασκευάστηκε κελί εργαστηριακής-ημιπιλοτικής κλίμακας με σκοπό τη διερεύνηση, εκτίμηση, ή/και πιστοποίηση της αποδοτικότητας των παραπάνω διαλυμάτων και τεχνικών σε μεγαλύτερη κλίμακα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα ποσοστά μετακίνησης-απομάκρυνσης των ρύπων διατηρήθηκαν στα υψηλά επίπεδα που σημειώθηκαν και κατά τη χρήση μικρότερων κελιών και ηλεκτροδίων, με ταυτόχρονη παραπλήσια ενεργειακή κατανάλωση, διατηρώντας έτσι το κόστος στα ίδια επίπεδα και ενισχύοντας, ταυτόχρονα, την πεποίθηση για εξίσου καλά αποτελέσματα και κατά την εφαρμογή τους στο πεδίο.
Διαφωτισμός και Ιστορία
Authors: Παναγιωτόπουλος Βασίλειος
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής είναι ο ιστορικός λόγος που παράγεται από τις ελληνόγλωσσες εκδόσεις του 18ου αιώνα και οι ενδεχομενικές ιδεολογικές και κοινωνικές του επιπτώσεις στον ελληνορθόδοξο κοινωνικό σχηματισμό την περίοδο της «πνευματικής του αναγέννησης» («Νεοελληνικός Διαφωτισμός»). Το πλαίσιο μελέτης το συγκροτεί η τοπικότητα με την πνευματική της παράδοση και τις αξιακές της παραδοχές, ενώ η ιστορική πρακτική ερμηνεύεται με βάση το συγκεκριμένο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο και την ιδιαίτερη συγκυρία της βαλκανικής και της ΝΑ Μεσογείου. Η μεθοδολογία που ακολουθείται αντικρούει τη θεωρία της διάκρισης μεταξύ ενός κέντρου παραγωγής καινοτόμων φιλοσοφικών και επιστημονικών ιδεών (Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός) και μίας λόγιας κοινότητας (ελληνόγλωσσοι λόγιοι) που κινείται στην περιφέρεια αυτού του κόσμου και προσπαθεί να τον αφομοιώσει. Η ιστοριογραφία του ελληνικού 18ου αιώνα συγκροτήθηκε κυρίως γύρω από την αφήγηση με βάση την κριτική επεξεργασία των πηγών με τη συνοδεία τεκμηρίων και την προβληματική για τις σύγχρονες εξελίξεις. Σκοπός της υπήρξε η διατύπωση ενός «ωφέλιμου λόγου» για το Γένος και η κατοχύρωση της κοινωνικής κινητικότητας που έφερνε η ανάδυση των νέων κοινωνικών στρωμάτων. Η πολυμορφία του ιστορικού εντύπου, τονίζει την αντίσταση της τοπικής παράδοσης στα διεθνή κελεύσματα και την προσήλωσή του στην έκφραση των ιδεολογικών ζυμώσεων μιας κοινωνίας σε φάση μετασχηματισμού. Παραδειγματικά εξετάζεται α) η εκκλησιαστική ιστοριογραφία που εμφανίζεται στα τέλη του 17ου και τις αρχές του 18ου αιώνα, η οποία αποτελεί μία προσπάθεια παρέμβασης στα πολιτικά δρώμενα της εποχής, προκειμένου να κατοχυρωθεί η πολύχρονη και βαρύνουσα σημασία της ελληνικής ορθόδοξης παρουσίας στην Εγγύς Ανατολή σε αντιδιαστολή προς το καθολικό στοιχείο· β) η σύγχρονη πολιτική ιστορία που εκδίδεται από τα τέλη της τέταρτης δεκαετίας και μετά και παρακολουθεί τις πολιτικές εξελίξεις στη Ρωσία και τις ευρύτερες διπλωματικές και πολεμικές συγκρούσεις στη ΝΑ. Μεσόγειο και τη Β. Βαλκανική.
Ανάπτυξη αυτόματων μεθόδων προσδιορισμού τοξικών μετάλλων με on-line τεχνικές προκατεργασίας σε συνδυασμό με φασματομετρία ατομικής εκπομπής και απορρόφησης
Authors: Γιακισικλή Γεωργία
Published: August 2021

Οι τάσεις που επικρατούν στην αναλυτική χημεία είναι προς την κατεύθυνση της αυτοματοποίησης (automation) των μεθόδων ανάλυσης, καθώς και της σμίκρυνσης των διαστάσεων (miniaturization) των αναλυτικών οργάνων. Στην πρώτη ερευνητική εργασία αναπτύχθηκε μια αυτόματη μέθοδος on-line προσυγκέντρωσης με χρήση της μικροστήλης HyperSep SCX για γρήγορο και ταυτόχρονο προσδιορισμό ιχνών Ag(I), Cd(II), Co(II), Cr(III), Cu(II), Fe(III), Mn(II), Ni(II), Pb(II) και Zn(II) με φασματομετρία ατομικής εκπομπής με επαγωγικά συζευγμένο πλάσμα (ICP-AES). Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε η ανάπτυξη ενός πρωτότυπου και αυτόματου συστήματος δύο συριγγών με έγχυση σε ροή (dual-syringe flow injection, DSFI) και διερευνήθηκε η δυνατότητα χρήσης του συστήματος αυτού για on-line προσυγκέντρωση με στήλη και προσδιορισμό μετάλλων με φασματομετρία ατομικής απορρόφησης με ατομοποιητή φλόγα (FAAS). Στην τρίτη ερευνητική εργασία πραγματοποιήθηκε μελέτη των αναλυτικών χαρακτηριστικών της μικροστήλης Bond Elut® Plexa™ PCX με στόχο την εφαρμογή της στην ανάπτυξη μιας αυτόματης, απλής και ευαίσθητης μεθόδου για την on-line προσυγκέντρωση και τον ποσοτικό προσδιορισμό ιχνών καδμίου, μολύβδου και χαλκού σε περιβαλλοντικά και βιολογικά δείγματα. Σκοπός της τέταρτης ερευνητικής εργασίας ήταν η αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών και η ανάπτυξη ενός αυτόματου συστήματος διαδοχικής έγχυσης (SI) για on-line εκχύλιση στερεάς φάσης με στήλη προσυγκέντρωσης πληρωμένη με μαγνητικό υλικό σε συνδυασμό με φασματόμετρο ατομικής απορρόφησης με ηλεκτροθερμική ατομοποίηση (ETAAS) για τον προσδιορισμό ιχνών καδμίου σε περιβαλλοντικά δείγματα. Στο τελευταίο μέρος της διδακτορικής διατριβής αναπτύχθηκε ένα αυτόματο και ολοκληρωμένο μικρο-σύστημα (miniaturized) προσδιορισμού του υδραργύρου με την τεχνική της φασματομετρίας ατομικής απορρόφησης ψυχρού ατμού (CVAAS) βασισμένο στην πλατφόρμα lab-in-syringe (LIS) και στη χρήση ειδικού διαχωριστή υγρού-αερίου χωρίς μεμβράνη (GLS).
Εμπειρική διερεύνηση της επίδρασης των εξόδων έρευνας και ανάπτυξης στην αξία των εισηγμένων επιχειρήσεων στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών (Χ.Α.Α)
Authors: Γκίνογλου Εμμανουήλ
Published: August 2021

Τα τελευταία χρόνια, οι διεθνείς εξελίξεις κατέδειξαν την αλληλένδετη λειτουργία της παγκόσμιας οικονομίας μεταξύ των χωρών. Αναταράξεις που οδήγησαν σε κρίσεις υφέσεις και επανακάμψεις, κατέστησαν απαραίτητη την πλήρη αποκάλυψη της πηγής του πλούτου των επιχειρήσεων. Στην σύγχρονη οικονομία, το βασικότερο συγκριτικό πλεονέκτημα της κάθε επιχείρησης, το παρέχει η άυλη περιουσία της, για την οποία οι μέτοχοι και οι επενδυτές πρέπει να αποκτούν πλήρη γνώση, για αυτό και η επιχείρηση, πρέπει να υπακούει σε διεθνείς κανόνες καταγραφής και αποκάλυψης της περιουσίας προκειμένου να είναι κοινή και συγκρίσιμη η καταγραφή αυτήν. Η παρούσα διατριβή, επικεντρώνεται στα έξοδα έρευνας και ανάπτυξης και στην προσπάθεια αξιολόγησης των κριτηρίων με βάση τα οποία, οι επενδυτές αξιολογούν την αξία της κάθε επιχείρησης. Για τον σκοπό αυτόν συλλέχθηκαν στοιχεία από το Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών (Χ.Α.Α.), για την περίοδο που καλύπτει μετά την υποχρεωτική υιοθέτηση των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων από τις ελληνικές εταιρίες (2005) και μέχρι το 2012. Με την βοήθεια των υποδειγμάτων των Sougiannis (1994) και Bushee (1998), γίνεται προσπάθεια εξέτασης και ανάλυσης της σημασίας της πληροφόρησης που περιέχεται στα έξοδα έρευνας και ανάπτυξης και εάν αυτή η πληροφόρηση είναι χρήσιμη για τους επενδυτές, όπως συνέβη και με βάση προηγούμενες έρευνες (Baber et al., 1991, Sougiannis, 1994, Bushee, 1998, Hall & Oriani, 2006, Anagnostopoulou & Levis, 2008, Karjalainen, 2008, Cincera & Ravet, 2010, Duqi & Torluccio 2011). Η διατριβή εξετάζει, λαμβάνοντας υπόψη και την ελληνική οικονομική κρίση, εάν και κατά πόσο, η πραγματοποίηση εξόδων που αφορούν έρευνα για ανάπτυξη, έχει θετικό αντίκτυπο στην αξία τους όπως αυτή αξιολογείται από την αγορά. Τα αποτελέσματα, είναι άμεσα συγκρίσιμα με προηγούμενες έρευνες σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και σε χώρες εκτός Ευρώπης (ΗΠΑ, Αυστραλία).
Fiscal and monetary policy in new Keynesian DSGE models
Authors: Βαρθαλίτης Πέτρος
Published: August 2021

This thesis is about monetary and fiscal policy in New Keynesian DSGE models. Chapter 2 presents the baseline New Keynesian DSGE model. Monetary policy is in the form of a simple interest rate Taylor-type policy rule, while fiscal policy is exogenous. Chapter 3 extends the model of Chapter 2 to include fiscal policy. Now, both monetary and fiscal policy are allowed to follow feedback rules. Chapter 4 sets up a New Keynesian model of a semi-small open economy with sovereign risk premia. Finally, Chapter 5 builds a New Keynesian DSGE model consisting of two heterogeneous countries participating in a monetary union.Throughout most of the thesis, policy is conducted via "simple", "implementable" and "optimized" feedback policy rules. Using such rules, the aim of policy is twofold: firslty, it aims to stabilize the economy when the latter is hit by shocks; secondly, it aims to improve the economy's resource allocation.
Βία και συναίνεση
Authors: Σκολαρίκος Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η διατριβή εξετάζει τη μεταστροφή των Κομμουνιστικών Κομμάτων της δυτικής Ευρώπης από φορέων της βίαιης επαναστατικής ανατροπής του καπιταλισμού σε φορείς της ρεφορμιστικής του διαχείρισης, όπως και τις φιλοσοφικές ρίζες αυτής της μεταστροφής και τις πολιτικές της συνέπειες.
Η διερεύνηση της σχέσης των εφήβων με το διαδίκτυο και το ζήτημα του εθισμού
Authors: Σιδηροπούλου Ανθή
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση της σχέσης των εφήβων, ηλικίας 12 – 15 ετών, με το διαδίκτυο και τους υπολογιστές, τη θέση που αυτά τα μέσα κατέχουν στη ζωή τους, ανάμεσα σε άλλες δραστηριότητες, υποχρεωτικές (όπως το σχολείο) ή κατ’ επιλογήν (όπως εξωσχολικές και δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου) και τις ψυχικές επενδύσεις που οι έφηβοι ενδεχομένως κάνουν σε αυτά τα μέσα, καθώς τα χρησιμοποιούν. Αφορμή της προβληματικής που αναπτύσσεται είναι ο λόγος – επιστημονικός και καθημερινός- σχετικά με το ζήτημα του «εθισμού στο διαδίκτυο» κατά τη διάρκεια της εφηβείας και η διαπίστωση ότι ένα μεγάλο μέρος των θεωριών, που επικεντρώνεται στην προβληματική χρήση του διαδικτύου και των υπολογιστών από τους εφήβους, δεν λαμβάνουν υπόψη τους τόσο τις ιδιαίτερες ανάγκες της εφηβείας, όσο και τις παραμέτρους του σύγχρονου τεχνολογικού πλαισίου μέσα στο οποίο γεννιούνται και μεγαλώνουν οι σημερινοί έφηβοι.Η ψυχική επένδυση της χρήσης διερευνάται στη βάση της θεωρίας του ψυχαναλυτή Donald Winnicott για τα μεταβατικά αντικείμενα και τις ενδιάμεσες περιοχές εμπειρίας, δηλαδή για τα αντικείμενα που από νωρίς στη ζωή και για όλη τη διάρκειά της επενδύονται με ανακουφιστικές ιδιότητες – κυρίως απέναντι στη μοναξιά και τον αποχωρισμό- και για τις περιοχές της εμπειρίας όπου η πραγματικότητα και η φαντασία συνενώνονται για να ανακουφίσουν από ματαιώσεις της ζωής και ενίοτε να καταλήξουν σε δημιουργική εμπειρία.Καθώς ένα από τα βασικά ζητήματα της παρούσας διατριβής είναι η προβληματική χρήση του υπολογιστή και του διαδικτύου από τους εφήβους και λαμβάνοντας υπόψη ότι για να εντοπιστεί η όποια «δυσλειτουργία» είναι απαραίτητο να κατανοηθεί το βάθος και η ψυχική σημασία της ενασχόλησης των εφήβων με τους υπολογιστές και το διαδίκτυο, επιλέχθηκε η μέθοδος των συνεντεύξεων βάθους και η ανάλυση του λόγου των ίδιων των υποκειμένων. Ύστερα, υιοθετούνται ποσοτικές τεχνικές, η ανάλυση κυρίων συνιστωσών και η πολλαπλή ανάλυση αντιστοιχιών, για την διερεύνηση της πιθανής γενίκευσης των ποιοτικών της ευρημάτων, μέσω ειδικού ερωτηματολογίου –που περιλαμβάνει και θέματα από συμβατικές κλίμακες εθισμού- το οποίο κατασκευάστηκε για τους στόχους της έρευνας. Η ποσοτική έρευνα διεξάχθηκε σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 522 εφήβων από Γυμνάσια της Αττικής. Τα ευρήματα ανέδειξαν τη σημασία του κυβερνοχώρου και της τεχνολογικά διαμεσολαβημένης εμπειρίας για τους σύγχρονους εφήβους, ως δραστηριότητας πειραματισμού σε μια ηλικιακή περίοδο όπου η συγκρότηση της προσωπικότητας δεν έχει ολοκληρωθεί και συνεπώς, δεν μπορούν να ισχύσουν διαγνωστικά κριτήρια παθολογίας εθισμού. Το διαδίκτυο φαίνεται να επενδύεται ψυχικά και να προσφέρει ευκαιρίες για δημιουργική επίλυση ενδοατομικών και διαπροσωπικών συναισθηματικών προβληματισμών και συγκρούσεων. Επιπλέον, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι σύγχρονοι έφηβοι εξακολουθούν να αναζητούν την άμεση συναναστροφή, ενώ η φιλία και οι εκτός δικτύου εφηβικές δραστηριότητες αποτελούν τους σημαντικότερους παράγοντες που ανακόπτουν την ανάπτυξη μιας δυσλειτουργικής σχέσης με τον υπολογιστή.
Κοινωνικές σχέσεις, ταυτότητες και τοπική αυτοδιοίκηση στο δήμο Αξιούπολης και στο δήμο Χέρσου του νομού Κιλκίς
Authors: Καραλίδου Φωτεινή
Published: August 2021

Η διδακτορική διατριβή εξετάζει τις διοικητικές ανακατατάξεις και τις νέες χωρικές ταξινομήσεις που προέκυψαν με τον νόμο 2539/97, γνωστό ως νόμο «Καποδίστρια», στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού της τοπικής αυτοδιοίκησης (βάσει του νόμου, οι παλιές κοινότητες συγχωνεύτηκαν σε δήμους, οι οποίοι αναλαμβάνουν την τοπική ανάπτυξη της περιοχής τους). Το βασικό ερώτημα αφορά τους τρόπους με τους οποίους ο «Καποδίστριας» ερμηνεύεται κοινωνικά και υλοποιείται πολιτισμικά σε τοπικό επίπεδο και συγκεκριμένα στον δήμο Αξιούπολης και στον δήμο Χέρσου του νομού Κιλκίς. Εστιάζοντας στις δημοτικές εκλογές και τις πολιτιστικές εκδηλώσεις των διευρυμένων δήμων, διερευνάται το πώς εκπροσωπούνται τα χωριά και πώς οι τοπικοί φορείς διεκδικούν ή επανερμηνεύουν την τοπική ταυτότητα και ιδιαιτερότητά τους στο παρόν. Ο «Καποδίστριας» εξετάζεται «εκ των έσω», δηλαδή από τη σκοπιά των φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς επίσης και των υποκειμένων που βιώνουν και ερμηνεύουν τις συνέπειές του, αναδεικνύοντας τις συγκλίσεις και αποκλίσεις μεταξύ τους.
Ιατροδικαστική διερεύνηση των εγκλημάτων κατά ζωής στη βόρεια Ελλάδα από το 1944 μέχρι το 2008
Authors: Τζήκας Αντώνιος
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν οι ανθρωποκτονίες που σημειώθηκαν στην ευρύτερη περιοχή της βόρειας Ελλάδας, την περίοδο 1944-2008. Υλικό της διατριβής αποτέλεσε η βάση δεδομένων του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Οι παράμετροι οι οποίες μελετήθηκαν αφορούσαν στο φύλο των θυμάτων, στην ηλικία τους, στο είδος του όπλου που χρησιμοποιήθηκε για την ανθρωποκτονία, στην ανατομική περιοχή που επλήγη και στην εποχή του έτους κατά την οποία τελέστηκε το έγκλημα. Συγκεκριμένα μετά από μελέτη άνω των 25000 ιατροδικαστικών εκθέσεων προέκυψαν 1160 ανθρωποκτονίες, από τις οποίες οι μισές περίπου (551) αφορούσαν στην περίοδο 1944-1949. Οι υπόλοιπες 609 ανθρωποκτονίες ήταν διαμοιρασμένες στις δεκαετίες που ακολούθησαν με αρκετά κανονική διασπορά. Εξαίρεση αποτέλεσαν οι τελευταίες δύο δεκαετίες (1990-1999 και 2000 2008) κατά τις οποίες σημειώθηκε μεγάλη αύξηση των ανθρωποκτονιών. Η αύξηση αυτή αποδόθηκε στην εισροή “ανθρωποκτόνου αλλοδαπού πληθυσμού” στην Ελλάδα με αποτέλεσμα την περαιτέρω αύξηση του είδη υπάρχοντος ποσοστού ανθρωποκτονιών. Εκτός από τα στατιστικά δεδομένα που προέκυψαν από την παρούσα διατριβή σημαντικό ήταν και το γεγονός ότι τα εγκλήματα κατά ζωής δεν αποτελούν ένα σταθερό φαινόμενο σε μια κοινωνία, αλλά αντιθέτως επηρεάζονται και εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου και την πρόοδο της τεχνολογίας και της κοινωνίας όπως όλες οι λοιπές ανθρώπινες δραστηριότητες.