bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη της δυσλειτουργίας των κροταφογναθικών διαρθρώσεων (ΚΦΓΔ) με μαγνητική τομογραφία (MRI) με ενεργητική και παθητική διάνοιξη στόματος
Authors: Παπαδέλη Χρυσή
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI) διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην αξιολόγηση της TMD, καθώς επιτρέπει μια μη επεμβατική απεικόνιση της άρθρωσης που δεν είναι άλλως διαθέσιμη. Η ικανότητα να διακρίνει τα χαρακτηριστικά των διαφορετικών μαλακών μορίων καθιστά την MRI ανώτερη από άλλες μεθόδους απεικόνισης. Χωρίς ιοντίζουσα ακτινοβολία και εισβολή, η μαγνητική τομογραφία θεωρείται κατάλληλη για την ανάλυση του δίσκου TMJ και των γύρω ανατομικών δομών σε φυσιολογική και παθολογική κατάσταση. Η κλινική διάγνωση δεν επιβεβαιώ¬νεται από τα ευρήματα της εξέτασης MRI σε πολλές μελέτες. Η διαγνωστική ακρίβεια της κλινικής εξέτασης είναι μεταβλητή, κυμαινόμενη από 54% έως 90%.Σκοπός: ήταν η μελέτη των κροταφογναθικών διαταραχών (TMD) με απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI) με ενεργό και παθητικό άνοιγμα στόματος. Η δουλειά μας θεωρεί την τεχνική απόκτησης εικόνων μαγνητικού συντονισμού υπεύθυνη για την απόκτηση αντικειμενικών διαγνωστικών ευρημάτων.Υλικό και μέθοδος: Τα άτομα ήταν 30 ασθενείς οι οποίοι διαγνώστηκαν ότι είχαν «πρόσθια μετατόπιση με επαναφορά» σύμφωνα με το διαγνωστικό σύστημα RDC-TMD και η κλινική διάγνωση επιβεβαιώθηκε από τα ευρήματα της εξέτασης MRI σε θέση κλειστού στόματος. Για κάθε ασθενή υπολογίστηκε σε κλειστή θέση στόματος και για κάθε άρθρωση η απόσταση μεταξύ δύο σταθερών σημείων οστού, του κέντρου της κεφαλής του κονδύλου και της κορυφής του αρθρικού φύματος. Στη συνέχεια, οι ασθενείς εξετάστηκαν με παθητικό άνοιγμα στόματος (δαγκώνοντας σύριγγα 60ml) και με ενεργό μέγιστο άνοιγμα στο στόμα, χωρίς τη χρήση ενδοστοματικής συσκευής. Δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή ώστε το μέγιστο άνοιγμα κατά τη διάρκεια της εξέτασης μαγνητικής τομογραφίας, να είναι ότι ο ασθενής είχε κλινικά. Μετρήθηκαν με τον ίδιο τρόπο στη μέγιστη θέση ανοίγματος οι αποστάσεις μεταξύ των ίδιων οστικών στοιχείων.Αποτελέσματα: Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων μας έδειξε ότι το ενεργό και το παθητικό άνοιγμα είναι δύο διαφορετικές μέθοδοι που δίνουν πρόσβαση σε διαφορετικά ευρήματα απεικόνισης. Το πιο σημαντικό είναι ότι το ενεργό άνοιγμα δίνει γενικά μεγαλύτερη εμβέλεια κίνησης του κονδύλου και ότι μπορεί να αποκαλύψει υπεξάρ¬θρ¬η¬μα ως αποτέλεσμα υπερκινητικότητας ενώ το παθητικό άνοιγμα συστημα¬τικά το υποκρύπτει.Συμπέρασμα: Το εύρος κίνησης του κονδύλου και η καταγραφή της απόστασης που διανύθηκε από τη θέση του κλειστού στόματος στο μέγιστο άνοιγμα είναι η ποσοτικο¬ποιη¬μένη απόδειξη της παθολογίας των αρθρώσεων και θα πρέπει να παρέχεται από κλινικούς ιατρούς ακτινολογικών εργαστηρίων με μαθηματικούς όρους σε mm (χιλιο¬στά) και ως ποσοστό της κλειστής θέσης στόματος.
Voluntary management forecasts
Authors: Χρονόπουλος Παναγιώτης
Published: September 2021

Η διατριβή εστιάζει την ανάλυση και μελέτη στα λογιστικά μεγέθη των εταιρικών πωλήσεων (sales) και των εταιρικών κερδών (EPS), μεγέθη μέσω των οποίων εκφράζεται η εταιρική αποδοτικότητα. Τα συγκεκριμένα λογιστικά μεγέθη τυγχάνουν σημαντικής μελέτης από τους επενδυτές (King et al 1990) και για αυτό το λόγο παραθέτω τα βασικά ερευνητικά ερωτήματα της μελέτης γύρω από την αφομοίωση αυτών από την χρηματαγορά. Η μελέτη επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε συγκεκριμένα ερωτήματα που αφορούν τις εκτιμήσεις της διοίκησης. Συγκεκριμένα, μελετάει την εθελοντική δημοσιοποίηση των εκτιμήσεων της διοίκησης και παρέχει συμπεράσματα για τα εξής ερωτήματα: α) Σχετίζεται η ύπαρξη εθελοντικών εκτιμήσεων της διοίκησης με την ποιότητα της χρηματοοικονομικής πληροφόρησης;β) Σχετίζεται η κατεύθυνση (αισιόδοξη ή απαισιόδοξη) των εθελοντικών εκτιμήσεων της διοίκησης με την ποιότητα της χρηματοοικονομικής πληροφόρησης;γ) Αναγνωρίζει η χρηματαγορά την διαφοροποίηση στην ποιότητα της χρηματοοικονομικής πληροφόρησης από την ύπαρξη και την κατεύθυνση των εθελοντικών εκτιμήσεων της διοίκησης;δ) Είναι χρήσιμες οι εθελοντικές εκτιμήσεις της διοίκησης για τη μείωση της ασυμμετρίας της πληροφόρησης;
Καθορισμός κριτηρίων διάγνωσης και παρακολούθησης του ενδοβολβικού μελανώματος με τις σύγχρονες απεικονιστικές μεθόδους
Authors: Παπαγιάννης Βασίλειος
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν η διάκριση της διαγνωστικής εμβέλειας των απεικονιστικών μεθόδων στη διάγνωση και παρακολούθηση του ενδοβολβικού μελανώματος. Οι απεικονιστικές μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν ο Υπερηχογραφικός έλεγχος, η Αξονική Τομογραφία και ο Μαγνητικός Συντονισμός. Συνολικά 67 ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στην μελέτη αυτή, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν με βραχυθεραπεία με πλάκες. Κατά τον Υπερηχογραφικό έλεγχο μετρήθηκαν οι διαστάσεις του όγκου με μεγάλη αξιοπιστία και εκτιμήθηκε η ομοιογένεια του για την διάγνωση και παρακολούθηση μετά την θεραπεία. Αναδείχθηκε η πιο ευαίσθητη μέθοδος για την διάκριση της αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς χιτώνα, Με τη χρήση του έγχρωμου Doppler εκτιμήθηκε η αγγειοβρίθεια της βλάβης. Η Αξονική Τομογραφία υπερέχει στην απεικόνιση των οστέινων δομών και των επασβεστώσεων, διατηρώντας σημαντικό ρόλο στην διερεύνηση του οπισθοβολβικού χώρου. Με την μέτρηση των πυκνοτήτων της βλάβης προσέδωσε σημαντικές πληροφορίες για την ομοιογένεια του όγκου και την περιεκτικότητα του σε μελανίνη. Ανέδειξε το πρότυπο εμπλουτισμού των ενδοβολβικών μελανωμάτων, το οποίο χρησίμευσε και ως κριτήριο ανταπόκρισης στη θεραπεία. Ο Μαγνητικός Συντονισμός ανέδειξε με την ίδια ευαισθησία με τις άλλες δύο μεθόδους την ομοιογένεια του όγκου. Κατατάχτηκε δεύτερος, μετά τον Υπερηχογραφικό έλεγχο, στην διάγνωση της αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς χιτώνα. Αποτελεί μέθοδο εκλογής για την ανίχνευση της επέκτασης της βλάβης με διήθηση του σκληρού χιτώνα ή του οπτικού νεύρου και αποδείχθηκε η πιο ευαίσθητη μέθοδος για τον καθορισμό της έκτασης κατανομής της μελανίνης στον όγκο. Μεταξύ των τριών απεικονιστικών μεθόδων προβάδισμα φάνηκε να παρουσιάζουν ο Υπερηχογραφικός έλεγχος και ο Μαγνητικός Συντονισμός. Η Αξονική Τομογραφία λαμβάνει θέση ανάμεσα στις δύο άλλες εξετάσεις, σε συγκεκριμένες ενδείξεις.
Ποσοτικός προσδιορισμός των επιπέδων ανασταλτικών αμινοξέων (GABA,γλυκίνη) στο ΕΝΥ και το πλάσμα ασθενών με νευρολογικά νοσήματα
Authors: Συρίγου Άννα
Published: September 2021

Η ανασταλτική νευρομεταβίβαση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στηλειτουργία του ΚΝΣ. και έχουν αναπτυχθεί αρκετές θεωρίες για τη συμμετοχήτων ανασταλτικών αμινοξέων στην αιτιοπαθογένεια διαφόρων νευρολογικώννοσημάτων.Στο πρώτο μέρος της παρούσας μελέτης συζητιέται ο ρόλος τωναμινοξέων ως νευρομεταβιβαστών και παρουσιάζεται η βιοχημεία τωνανασταλτικών αμινοξέων GABA και γλυκίνης, και ο φυσιολογικός ρόλος τουςστο νευρικό σύστημα. Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στα κλινικά δεδομένα τηςπλάγιας μυατροφικής σκλήρυνσης (ΠΜΣ) και της νόσου του Alzheimer (ΝΑ)καθώς και της πιθανής αιτιοπαθογενετικής σχέσης τους με τα αμινοξέα. Το δεύτερο μέρος της μελέτης περιλαμβάνει το υλικό και τη μέθοδο, τααποτελέσματα, τη συζήτηση και τα συμπεράσματα. Μελετήθηκαν τα αμινοξέαGABA και γλυκίνη στο πλάσμα και το ΕΝΥ 39 μαρτύρων, 26 ασθενών με ΠΜΣκαι 27 ασθενών με ΝΑ. Ο ποσοτικός προσδιορισμός των αμινοξέων έγινε μευγρή χρωματογραφία αντιστρόφου φάσεως υψηλής απόδοσης (HPLC).Τα ευρήματα έχουν ως εξής:1. Στους ασθενείς με ΠΜΣ παρατηρήθηκε, σε σύγκριση με τους μάρτυρες,στατιστικά σημαντική ελάττωση των επιπέδων του GABA στο πλάσμα καιτης γλυκίνης στο ΕΝΥ.2. Στους ασθενείς με ΝΑ παρατηρήθηκε, σε σύγκριση με τους μάρτυρες,στατιστικά σημαντική ελάττωση των επιπέδων του GABA στο ΕΝΥ, ενώδεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά των επιπέδων τηςγλυκίνης στο ΕΝΥ και στο πλάσμα.
Ανάπτυξη μεθόδων φαρμακευτικής ανάλυσης με την τεχνική υγροχρωματογραφίας - φασματομετρίας μαζών και με σχηματισμό παραγώγων
Authors: Παπακονδύλη Θεοδώρα
Published: September 2021

Στο πρώτο μέρος της διατριβής πραγματοποιήθηκε σύγκριση δύο αντιδραστηρίων παραγωγοποίησης δανσυλοχλωρίδιο (dansyl chloride) και ισοθειοκυανικό φαινύλιο (phenyl isothiocyanate) στο LC-ESI-MS για τον προσδιορισμό της γλυκοζαμίνης. Ως μέτρο σύγκρισης τέθηκε το LOQ της μεθόδου και η επίδραση της μήτρας προερχόμενη από τα συστατικά του πλάσματος. Στην περίπτωση του ισοθειοκυανικού φαινυλίου το LOQ της μεθόδου ήταν ~2,5 φορές πιο υψηλό στο πλάσμα σε σχέση με το δανσυλοχλωρίδιο, παρόλο που οι κλίσεις των καμπυλών αναφοράς πρότυπων διαλυμάτων ήταν ισοδύναμες. Τέλος, από τη μελέτη επίδρασης της μήτρας βρέθηκε ότι το δανσυλοχλωρίδιο εμφανίζει καταστολή ιοντισμού κατά ~50%, ενώ το ισοθειοκυανικό φαινύλιο εμφανίζει ενίσχυση ιοντισμού κατά ~65%.Στο δεύτερο μέρος της διατριβής αναπτύχθηκε και επικυρώθηκε μέθοδος προσδιορισμού της D-πενικιλλαμίνης σε ανθρώπινο πλάσμα με την τεχνική LC-ESI-MS σε συνδυασμό με παραγωγοποίηση. Μελετήθηκαν και βελτιστοποιήθηκαν διάφορα στάδια προκατεργασίας του δείγματος που περιλαμβάνει δύο διαφορετικά αντιδραστήρια παραγωγοποίησης χλωρομυρμηκικού αιθυλεστέρα (ethyl chlorofomate) και ακρυλικού μεθυλεστέρα (methyl acrylate), 3 αναγωγικά αντιδραστήρια (ασκορβικό οξύ, τετραϋδροβορικό νάτριο και TCEP), διαλύτες για την καταβύθιση πρωτεϊνών και οργανικοί διαλύτες, καθώς και μίγματα αυτών, για τον καθαρισμό του δείγματος με υγρό-υγρό εκχύλιση. Στο τρίτο μέρος της διατριβής αναπτύχθηκε και επικυρώθηκε αναλυτική μέθοδος προσδιορισμού φωσφομυκίνης με LC-APCI-MS σε ανθρώπινο πλάσμα. Στην εργασία αυτή γίνεται χρήση της κατάλυσης μεταφοράς φάσης σε κατάλυση και βελτιστοποιήθηκαν οι παράμετροι κατάλυσης μεταφοράς φάσης, η διαδικασία παραγωγοποίησης καθώς και οι χρωματογραφικές συνθήκες.
Λειτουργικές γαστρεντερικές διαταραχές σε παιδιά και εφήβους
Authors: Μπούζιος Ηλίας
Published: September 2021

Εισαγωγή και σκοπός: Οι λειτουργικές γαστρεντερικές διαταραχές (ΛΓΕΔ) είναι μια ποικίλη ομάδα διαταραχών άγνωστης αιτιολογίας με σημαντικό κοινωνικοοικονομικό κόστος. Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της επιπολασμού των ΛΓΕΔ σε παιδιά ηλικίας 6-18 ετών και η συσχέτισή τους με διάφορες δημογραφικές και κοινωνικοοικονομικές παραμέτρους.Υλικό και μέθοδοι: Η συγχρονική αυτή μελέτη πραγματοποιήθηκε σε σχολεία πανελλαδικά με τη χρήση της ελληνικής επίσημης μετάφρασης του ερωτηματολογίου γαστρεντερικών συμπτωμάτων βασισμένο στα κριτήρια της Ρώμης ΙΙΙ. Επίσης, συγκεντρώθηκαν δημογραφικές και κοινωνικοοικονομικές πληροφορίες.Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν συνολικά 1588 παιδιά (51,8% θηλυκά, μέση ηλικία: 12,9 ± 2,8 έτη). Ο συνολικός επιπολασμός για οποιουδήποτε ΛΓΕΔ ήταν 23,1% (95% CI: 21,1-25,2). Οι συχνότερες ΛΓΕΔ ήταν η λειτουργική δυσκοιλιότητα, n = 231 (13,9%), η κοιλιακή ημικρανία, n = 84 (5,6%), η αεροφαγία, n = 58 (3,5%) και το σύνδρομο ευερεθίστου εντέρου, n = 48 (3,0%). Πολλαπλές αναλύσεις λογιστικής παλινδρόμησης σχετικά με την πιθανότητα για οποιουδήποτε ΛΓΕΔ αναγνώρισε τη φυσική άσκηση, την έκθεση στην τηλεόραση, την κακοποίηση, το φύλο, το επίπεδο εκπαίδευσης των γονέων, τον αριθμό των παιδιών στο σπίτι και τον αριθμό των ενηλίκων στο σπίτι ως σημαντικές παραμέτρους για οποιοδήποτε ΛΓΕΔ στο τελικό μοντέλο.Συμπέρασμα: Περίπου 1 στα 4 παιδιά σχολικής ηλικίας στην Ελλάδα αναφέρουν ότι πληρούν τα κριτήρια της Ρώμης για κάποια ΛΓΕΔ. Τα ακόλουθα χαρακτηριστικά συνδέονται με την υψηλότερη πιθανότητα εμφάνισης ΛΓΕΔ σε ένα παιδί: τα θήλεα, που ζουν σε μη τυπική οικογενειακή δομή, που έχουν χαμηλό γονικό μορφωτικό επίπεδο, είναι θύματα κακοποίησης και κάνουν καθιστική ζωή.
Ηωσινοφιλική φλεγμονή στα πτύελα ασθενών με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
Authors: Μπέσα Βασιλική
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να προσδιοριστούν τα επίπεδα των αγγειοποιητινών στο υπερκείμενο των ασθενών με ΧΑΠ καθώς και να μελετηθεί η πιθανή συσχέτισή τους με άλλους μεσολαβητές και κύτταρα που συμμετέχουν στις φλεγμονώδεις διαδικασίες και τις διαδικασίες αναδιαμόρφωσης(remodeling).Για τον σκοπό αυτό μελετήθηκαν 59 ασθενείς με ΧΑΠ, 25 υγιή άτομα καπνιστές και 20 υγιή άτομα μη καπνιστές. Οι ασθενείς και η ομάδα ελέγχου υποβλήθηκαν σε λειτουργικό έλεγχο της αναπνοής και σε πρόκληση πτυέλων για τον καθορισμό του κυτταρικού πληθυσμού και τη μέτρηση της αγγειοποιητίνης-1,-2, VEGF, TGF-1, MMP-2, LTB4, Il-8 και αλβουμίνης στο υπερκείμενο των πτυέλων. Επίσης υπολογίστηκε ο δείκτης αγγειακής διαπερατότητας.Τα επίπεδα της αγγειοποιητίνης-2 βρέθηκαν σημαντικά αυξημένα στους ασθενείς με ΧΑΠ σε σχέση με υγιείς καπνιστές και υγιείς μη καπνιστές [μέση τιμή, διατεταρτημοριακά όρια pg/ml, 267 (147-367) vs. 112(67-171) και 98 (95-107), αντίστοιχα, p < 0,001]. Η παλινδρομική ανάλυση έδειξε σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στα επίπεδα της αγγειοποιητίνης-2 και του δείκτη αγγειακής διαπερατότητας και τα επίπεδα τουVEGF, Il-8 και MMP-2 στην ΧΑΠ, με τη μεγαλύτερη συσχέτιση να παρατηρείται με τον VEGF.Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν ότι τα επίπεδα της αγγειοποιητίνης-2 στα προκλητά πτύελα είναι υψηλότερα στην ΧΑΠ σε σχέση με τους υγιείς καπνιστές και υγιείς μη καπνιστές. Επιπλέον, ηαγγειοποιητίνη-2 συσχετίστηκε με το δείκτη αγγειακής διαπερατότητας, με τον VEGF, TGF-β1, MMP-2, Il-8, υποδεικνύοντας έναν πιθανό ρόλο της αγγειοποιητίνης-2 στη παθογένεση της νόσου.
Μοντέλα διαχείρισης εναέριας κυκλοφορίας
Authors: Ντακόλια Χάρις
Published: September 2021

Εναέρια κυκλοφορία είναι το σύνολο των πτήσεων που διεξάγονται στον εναέριο χώρο και στην περιοχή ελιγμών των αεροδρομίων. Η διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας έχει σαν γνώμονα την ασφάλεια των πτήσεων. Η Διαχείριση Εναέριας Κυκλοφορίας αποτελεί έναν σχετικά καινούργιο τομέα έρευνας και ανάπτυξης. Η δημιουργία του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανάπτυξη της πολιτικής αεροπορίας. Ο εκσυγχρονισμός της Διαχείρισης της Εναέριας Κυκλοφορίας βασίζεται στη δημιουργία νέων τεχνολογιών και εξοπλισμού, στην αναδιαμόρφωση του ευρωπαϊκού εναέριου χώρου με σκοπό τη δημιουργία εν τέλει ενός ενιαίου εναέριου χώρου και τη χρήση της ελεύθερης πτήσης ή έστω κάποιων πτυχών αυτής. Επομένως, στην παρούσα εργασία περιγράφεται η σημερινή κατάσταση της Διαχείρισης Εναέριας Κυκλοφορίας στον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο, η ανάγκη για εξέλιξη και η έρευνα από μαθηματικής απόψεως που έχει γίνει μέχρι τώρα. Παρουσιάζονται συνοπτικά τα μαθηματικά μοντέλα διαχείρισης εναέριας κυκλοφορίας που συναντώνται στη βιβλιογραφία και στη συνέχεια παρουσιάζεται εκτενώς η συμβολή της παρούσας διατριβής στη Διαχείριση της Εναέριας Κυκλοφορίας. Αρχικά, παρουσιάζεται ένα μη γραμμικό μοντέλο δύο επιπέδων για τη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας με στόχο τη μείωση των κοστών λόγω εναέριων και εδαφικών καθυστερήσεων, εναλλαγών ταχύτητας, ακύρωσης πτήσεων και επιλογή τροχιάς. Λόγω της πολυπλοκότητας του μη γραμμικού μοντέλου, θεωρήθηκε αναγκαία η δημιουργία ενός γραμμικού ενιαίου μοντέλου, βασιζόμενο στο μη γραμμικό, με στόχο τη μείωση των κοστών λόγω εδαφικών καθυστερήσεων, διάρκειας πτήσης, εναλλαγών ταχύτητας, εναλλαγών επιπέδων πτήσης και ακύρωσης πτήσεων. Το εν λόγω μοντέλο προγραμματίστηκε και εξετάστηκε σε διάφορα σενάρια προσομοίωσης διαχείρισης εναέριας κυκλοφορίας σε ένα τεχνητό εναέριο χώρο.
Αξιολόγηση αποτελεσματικότητας της τιγεκυκλίνης συγκρινόμενης με τη συνεχή έγχυση λινεζολίδης σε πειραματικό μοντέλο ενδοκαρδίτιδας από ανθεκτικό και ευαίσθητο στη βανκομυκίνη στέλεχος enterococcus faecium
Authors: Βρυώνης Ευάγγελος
Published: September 2021

[…] Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε για να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα της λινεζολίδης και της τιγεκυκλίνης σε πειραματικό μοντέλο ενδοκαρδίτιδας κονίκλων από ανθεκτικό και από ευαίσθητο στη βανκομυκίνη στέλεχος E. faecium. Τα αποτελέσματα, δε, συγκρίνονται με καθιερωμένη θεραπεία βανκομυκίνης ανά 12 ώρες αλλά και με τη συνεχή ενδοφλέβια έγχυση βανκομυκίνης και συγχορήγηση τιγεκυκλίνης με ριφαμπικίνη. Επίσης μελετήθηκε η φαρμακοκινητική της τιγεκυκλίνης σε όργανα και ιστούς κονίκλων στη φάση σταθεροποιημένης καταστάσεως (steady-state) και συσχετίσθηκαν οι συγκεντρώσεις του φαρμάκου με το μικροβιακό φορτίο σε ιστούς και πλάσμα κονίκλων με ενδοκαρδίτιδα από E. Faecium. Τέλος, έγινε προσπάθεια συσχέτισης μικροβιακού φορτίου εκβλαστήσεων στο τέλος της θεραπείας (ποσοτικές καλλιέργειες) και μικροβιακού φορτίου αίματος όπως αυτό προσδιορίστηκε με την ποσοτική αντίδραση της πολυμεράσης πραγματικού χρόνου (RTPCR) σε διαδοχικά δείγματα αίματος σε ομάδα κονίκλων κατά τη διάρκεια της αγωγής. […]
Μελέτη θερμικής ετερογένειας σε αθηρωματικές πλάκες καρωτίδων με τη μέθοδο της ακτινομετρίας μικροκυμάτων (microwave radiometry)
Authors: Σταθογιάννης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Υπόβαθρο. Μελέτες έχουν δείξει ότι εκλύεται θερμότητα από τις αθηρωματικές καρωτίδες των ανθρώπων και ότι είναι δυνατή η in vivo μέτρηση της θερμοκρασίας με ειδικούς καθετήρες. Η ακτινομετρία μικροκυμάτων (ΑΜ) αποτελεί μια νέα,αναπτυσσόμενη διαγνωστική τεχνική η οποία βασίζεται στη μέτρηση της θερμοκρασίας των ιστών του οργανισμού, εκτιμώντας τη φυσική ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία σε συχνότητες μικροκυμάτων, ενώ ήδη η τεχνική αυτή χρησιμοποιήθηκεεπιτυχώς για τη μέτρηση της θερμοκρασίας των αθηρωματικών πλακών σε πειραματόζωα. Σκοπός. Στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά η ΑΜ σε ανθρώπινες αθηρωματικές καρωτίδες, ώστε να μελετηθεί η in vivo μέτρηση της θερμοκρασίας και να διευρευνηθεί εάν η θερμοκρασία συσχετίζεται με τα αντίστοιχα υπερηχογραφικά και ιστολογικά ευρήματα.Μέθοδοι. Ασθενείς οι οποίοι ήταν προγραμματισμένοι για ενδαρτηρεκτομή (n=34)υποβλήθηκαν σε πλήρη έλεγχο των καρωτίδων με υπέρηχο και μέτρηση με ΑΜ. Ως ομάδα ελέγχου (n=15) εντάχθηκαν υγιείς εθελοντές. Η υπερηχογραφική μελέτη περιελάμβανε ανάλυση του τύπου της πλάκας, της επιφανείας της και της ηχογένειας της. Η διαφορά θερμοκρασίας (ΔΤ) κατά τη μέτρηση με την ΑΜ ορίστηκε ως η μεγίστη μείον την ελάχιστη θερμοκρασία κατά μήκος της καρωτίδας. Στη συνέχεια έγινε συσχέτιση των αποτελεσμάτων της ΑΜ με τα υπερηχογραφικά και τα ιστολογικά ευρήματα.Αποτελέσματα. Η ΔΤ ήταν υψηλότερη στις αθηροσκληρωτικές καρωτίδες σε σχέση με τις καρωτίδες της ομάδας ελέγχου (p < 0,01). Οι λιπώδεις πλάκες είχαν υψηλότερη ΔΤ σε σχέση με τις μεικτές και ασβεστοποιημένες πλάκες (p < 0,01). Οι αθηρωματικές πλάκες με ελκώδη επιφάνεια είχαν υψηλότερη ΔΤ σε σχέση με τις πλάκες με λεία ή ανώμαλη επιφάνεια (p < 0,01). Οι ετερογενείς πλάκες εμφάνισαν υψηλότερη ΔΤ σε σχέση με τις ομοιογενείς πλάκες (p < 0,01). Οι πλάκες με λεπτή ινώδη κάψα και αυξημένη συγκέντρωση σε CD3, CD68 και αγγειακό ενδοθηλιακό αυξητικό παράγοντα (VEGF) είχαν μεγαλύτερη ΔΤ σε σχέση με εκείνες με παχύτερη ινώδη κάψα και χαμηλή συγκέντρωση σε CD3, CD68 και VEGF (p < 0,01).Συμπεράσματα. Η ακτινομετρία μικροκυμάτων μπορεί με ασφάλεια και ακρίβεια να μετρήσει την in vivo θερμοκρασία των ανθρώπινων καρωτίδων αντικατοπτρίζοντας με αυτόν τον τρόπο τη φλεγμονώδη αντίδραση των αθηρωματικών πλακών.
Empirical assessment of the discrimination ability of cardiovascular disease risk prediction models for mortality
Authors: Σιόντης Γεώργιος
Published: September 2021

Όμως, ποια προγνωστικά εργαλεία πληρούν τις προϋποθέσεις για ευρεία εφαρμογή σε πληθυσμιακό επίπεδο; Τα προγνωστικά μοντέλα θα πρέπει να αξιολογηθούν σε διαδοχικά στάδια: η αρχική διακριτική ικανότητα του μοντέλου (ανάπτυξη του μοντέλου), προοπτική επικύρωση σε ανεξάρτητες κοόρτες (εξωτερική επικύρωση του μοντέλου), αξιολόγηση του αντίκτυπου όσο αφορά τον χειρισμό των ασθενών, κλινικές εκβάσεις, και κόστους-αποτελεσματικότητας από την χρήση των προγνωστικών μοντέλων. Ωστόσο, ακόμα και για εδραιωμένα και ευρέως χρησιμοποιούμενα προγνωστικά μοντέλα, πολλά από τα προαναφερθέντα στάδια αξιολόγησης έχουν μεθοδολογικούς περιορισμούς και σε αρκετές περιπτώσεις απουσιάζουν.Ιδιαίτερης σημασίας είναι η έλλειψη ισχυρών τεκμηρίων όσο αφορά την αποτελεσματικότητα και τον αντίκτυπο της χρήσης των προγνωστικών μοντέλων στον χειρισμό των ασθενών (ή υγιών ατόμων που βρίσκονται σε κίνδυνο για κάποια συγκεκριμένη έκβαση με βάση το προγνωστικό μοντέλο) και σε κλινικές εκβάσεις. Τέτοια τεκμήρια θα μπορούσαν ιδανικά να προέρχονται από τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, οι οποίες θα συνέκριναν συγκεκριμένες εκβάσεις μεταξύ ασθενών των οποίων η θεραπευτικές παρεμβάσεις καθοδηγήθηκαν με βάση τον υπολογιζόμενο κίνδυνο από τη χρήση προγνωστικών μοντέλων, και ασθενών για τους οποίους δεν χρησιμοποιήθηκε η πληροφορία από τα προγνωστικά μοντέλα. Ωστόσο, υπάρχουν τόσα διαφορετικά προγνωστικά μοντέλα, τα οποία δεν μπορούν όλα να αξιολογηθούν μέσω τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών. Οι προσπάθειες θα πρέπει να επικεντρωθούν στα πιο υποσχόμενα μοντέλα. Η διαδικασία επιλογής αυτών των μοντέλων που θα πρέπει να αξιολογηθούν σε επίπεδο τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών, δεν πρέπει να βασιστεί μόνο στην διακριτική ικανότητα των μοντέλων ανεξαρτήτως επικύρωσης σε διαφορετικές μελέτες επικύρωσης, αλλά επιπλέον θα πρέπει κάποιος να συνυπολογίσει εάν υπάρχει η δυνατότητα και ποιες θα είναι οι πιθανές αλλαγές στην περαιτέρω θεραπευτική αντιμετώπιση που θα επιφέρει η χρήση κάποιου προγνωστικού μοντέλου; πόσο αποτελεσματικές είναι οι παρούσες προληπτικές ή θεραπευτικές παρεμβάσεις και εάν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης; ποιο είναι το αναμενόμενο κόστος για την εφαρμογή του μοντέλου στην κλινική πράξη; και τέλος πόσο πιθανό είναι το συγκεκριμένο μοντέλο να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ευρέως από μη-ειδικούς. Εφαρμόζοντας μία σειρά από τέτοια ερωτήματα είναι πολύ πιθανό να αποκλειστεί η μεγαλύτερη πλειοψηφία προγνωστικών μοντέλων. Παρόλα αυτά, δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές που να αξιολογούν συγκεκριμένα την χρήση προγνωστικών μοντέλων για την εκτίμηση του καρδιαγγειακού κινδύνου. Εν κατακλείδι, το πιο αξιόπιστο μέτρο εκτίμησης ενός προγνωστικού μοντέλου δεν είναι η διακριτική ικανότητα του μοντέλου, αλλά η βελτίωση μέσω της εφαρμογής του των κλινικών εκβάσεων. Η πρόγνωση του κινδύνου δεν είναι αρκετή, απαιτούνται τεκμήρια ότι η πρόγνωση μπορεί να οδηγήσει σε ενέργειες που θα μειώσουν τον κίνδυνο σε μεγαλύτερο βαθμό σε σχέση με την μη εφαρμογή του.
Η ενσυναισθητική ανταπόκριση των μαθητών του δημοτικού σχολείου στην ποίηση
Authors: Πολυζώη Γεωργία
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή αντικείμενο μελέτης αποτελεί η ενσυναισθητική ανταπόκριση αναφορικά με την ποίηση, ένα ιδιαίτερο λογοτεχνικό είδος, που κινητοποιεί κατεξοχήν τα συναισθήματα του αναγνώστη. Με βάση την εξέταση του εννοιολογικού περιεχομένου της ενσυναίσθησης και την επαναξιολόγηση της σημασίας της σε σχέση με τη λογοτεχνική θεωρία, βασική υπόθεση εργασίας της παρούσας έρευνας αποτελεί η διερεύνηση της ενσυναισθητικής ανταπόκρισης των μαθητών του Δημοτικού Σχολείου στην ποίηση, μέσω ποιητικών κειμένων των σχολικών εγχειριδίων. Για το σκοπό αυτό, αρχικά, στο α΄ μέρος (θεωρητικό) της παρούσας μελέτης, η βιβλιογραφική ανασκόπηση στοχεύει στην αποσαφήνιση και την οριοθέτηση της έννοιας και των επιμέρους διαστάσεών της μέσα από ποικίλες θεωρητικές προσεγγίσεις ιστορικά, ενώ στο β΄ μέρος (εμπειρικό) διερευνώνται επιμέρους ζητήματα του κεντρικού θέματος, με τη χρήση της φαινομενολογικής μελέτης περίπτωσης (εδώ, μαθητές της Στ΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου). Αν και τα συμπεράσματα της παρούσας έρευνας δεν επιζητούν γενικεύσεις, τα ευρήματα είναι σαφή και επιβεβαιώνουν τους τρόπους με τους οποίους ο αναγνώστης προσεγγίζει αναγνωστικά, κατανοεί και αξιολογεί αισθητικά ένα ποίημα. Στο πλαίσιο αυτό, η ενσυναισθητική ανταπόκριση καταγράφεται ως μία πολύπλοκη διαδικασία εμβίωσης (ζω εντός) του αναγνώστη στην ποιητική εμπειρία, ικανή να συμβάλει στη βαθύτερη κατανόηση του εαυτού και του άλλου. Καθώς ο αναγνώστης εμπλέκεται συναισθηματικά, αποκτά εμπειρία και επίγνωση της συγκινησιακής κατάστασης του εαυτού και του άλλου, την οποία μετασχηματίζει και επεκτείνει, με σκοπό να την κατανοήσει, να την ερμηνεύσει και να της αποδώσει νόημα και αξία. Μέσα από τη σχέση του αναγνώστη με τον εαυτό του και με τον «κόσμο» του ποιήματος, καταδεικνύεται η σημασία της ενσυναισθητικής ανταπόκρισής του, η οποία του δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσει, να ερμηνεύσει και να αναστοχαστεί κριτικά, να «δει», εν τέλει, τον εαυτό του και τους άλλους και να επικοινωνήσει μαζί τους υπό μία νέα οπτική. Με την ανίχνευση, αποτύπωση και περιγραφή των πολλαπλών διαστάσεων της ανταπόκρισης αυτού του είδους, ανοίγονται δρόμοι για την περαιτέρω διερεύνηση του θέματος. Τα εγγενή ποιοτικά χαρακτηριστικά της ενσυναισθητικής ανταπόκρισης επιβάλλουν την ανάγκη αξιοποίησής της και υιοθέτησής της ως διδακτικής αρχής για τους σκοπούς της λογοτεχνικής αγωγής, αλλά και για τη μεθοδολογική ανανέωση και τον εμπλουτισμό της διδακτικής προσέγγισης της ποίησης και, γενικότερα, της λογοτεχνίας.
Επιδημιολογική διερεύνηση της σχέσης διατροφικών και κοινωνικο-οικονομικών παραγόντων με την εμφάνιση αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου σε δείγμα του ελληνικού πληθυσμού
Authors: Μισιρλή Γεσθημανή
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη έχει ως σκoπό να διερευνήσει τη συσχέτιση των διατροφικών συνηθειώνμε την επίπτωση και τη θνησιμότητα από αγγειακά εγκεφαλικά επείσοδια (ΑΕΕ), σεσυνάρτηση με διάφορους κοινωνικο-οικονομικούς παράγοντες. Ο πληθυσμός της μελέτηςαποτελείται από 23.601 άτομα τα οποία συμμέτεχουν στο ελληνικό τμήμα της προοπτικήςμελέτης ΕΠΙΚ (Ευρωπαικό Πρόγραμμα συνεργασίας Ιατρικής και Κοινωνίας), η οποίαξεκίνησε το 1994. Η εκτίμηση της διατροφής έγινε με την χρήση ενός σταθμισμένουημιποσοτικού διατροφικού ερωτηματολογίου συχνότητας και για την εκτίμηση τηςπροσκόλλησης στη παραδοσιακή Μεσογειακή διατροφή χρησιμοποιήθηκε μια κλίμακα 10μονάδων, η οποία ενσωματώνει τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου διατροφικούπροτύπου. Κατά τη διάρκεια διάμεσης παρακολούθησης 10,6 ετών, παρατηρήθηκαν 395επιβεβαιωμένα νέα περιστατικά και 196 θάνατοι από ΑΕΕ. Μετά από ανάλυση επιβίωσης μεμοντέλα αναλογικών κινδύνων και σταθμίζοντας για συγχυτικούς παράγοντες, η αύξηση κατάδύο μονάδες στη κλίμακα της προσκόλλησης στη παραδοσιακή Μεσογειακή διατροφήσχετίστηκε με ελλατωμένο κίνδυνο για εμφάνιση πρώτου ΑΕΕ κατά 15% (αναλογία κινδύνου0,85, 95% διάστημα εμπιστοσύνης: 0,74- 0,96) και θανάτου από ΑΕΕ κατά 12% (αναλογίακινδύνου 0,88, 95% διάστημα εμπιστοσύνης: 0,73-1,06). Οι σχέσεις αυτές ήταν πιο ισχυρέςστις γυναίκες και για τα ισχαιμικά ΑΕΕ και σε μεγάλο βαθμό υποκινούνταν από τηνκατανάλωση λαχανικών, οσπρίων και ελαιόλαδου.
Συγκριτική μελέτη διοικητικών διαδικασιών πριν την εισαγωγή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης με την υφιστάμενη κατάσταση στην Ελλάδα. Αντιπαραβολή της με άλλες ευρωπαϊκές χώρες
Authors: Σιγάλα Μαρία
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετούμε όλη την εξέλιξη της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης μέσα από την πάροδο του χρόνου, τόσο στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και στην Ελλάδα. Αναλύουμε τη μεταμόρφωση του κράτους και των διοικητικών πράξεων, με την εφαρμογή των νέων τεχνολογιών καθώς παρατηρούμε τη μετατροπή των Διοικήσεων των κρατών σε πολιτοκεντρικές. Επίσης, εξετάζουμε πως αυτές οι αλλαγές εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα με απτά παραδείγματα διοικητικών πράξεων πριν και μετά την εφαρμογή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στο δημόσιο τομέα καθώς και το πως εφαρμόζονται αυτές οι κινήσεις με την εισαγωγή των Κυβερνητικών Πυλών. Στο ερευνητικό μέρος της παρούσας μελέτης, συγκρίνουμε τις κυβερνητικές πύλες διαφόρων Ευρωπαϊκών κρατών και αναλύουμε την είσοδο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στο χώρο της εκπαίδευσης. Επιπλέον, στο ερευνητικό μέλος, αναλύονται σε βάθος τα ερωτηματολόγια της Μονάδας Διασφάλισης Ποιότητας (ΜΟ.ΔΙ.Π.) του Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Πειραιά Τεχνολογικού Τομέα (ΑΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ Τ.Τ.) που δόθηκαν στους φοιτητές, ώστε να μετρηθεί η ικανοποίηση των φοιτητών από τις παρεχόμενες υπηρεσίες ενός ιδρύματος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και απαντάμε στα ερευνητικά ερωτήματα που θέσαμε, με σκοπό τη δημιουργία και την προώθηση του εργαλείου της μέτρησης της ικανοποίησης των φοιτητών στη τριτοβάθμια εκπαίδευση και την διερευνηση της σύνδεσης της αποτελεσμτικότητας της ηλκτρονικής διακυβέρνησης με την αξιολόγηση από τον λήπτη της υπηρεσίας, στην προκειμένη περίπτωση από τους σπουδαστές.
Επίδραση του λιθίου στη συμπεριφορά πειραματόζωων
Authors: Κυριαζή Θεοδώρα
Published: September 2021

Στόχος της εργασίας ήταν να διερευνήσει την επίδραση της χρόνιας χορήγησης του λιθίου, ενός φαρμάκου με μακρόχρονη κλινική χρήση στην ψυχιατρική, σε συγκεκριμένες παραμέτρους της συμπεριφοράς των επιμύων, όπως η μάθηση και η μνήμη. Με τη χρήση του πειραματικού μοντέλου της υποχρεωτικής εναλλαγής κατεύθυνσης στο λαβύρινθο-Τ διαπιστώθηκε ότι, η χρόνια χορήγηση λιθίου επέδρασε ενισχυτικά στην βραχείας διάρκειας μνήμη εργασίας, όταν αυτή λειτουργούσε σε υψηλά έως οριακά για την αποτελεσματικότητά της επίπεδα, ενώ παράλληλα η μάθηση και η μνήμη αναφοράς παρέμειναν ανεπηρέαστες. Στην ίδια κατεύθυνση ήταν και τα ευρήματα από τα πειράματα της παθητικής αποφυγής στο διπλό κλωβό Shuttle, όπου παρατηρήθηκε σημαντική τάση ενίσχυσης της μακρόχρονης διατήρησης και ανάκλησης απωθητικών συνειρμών από το λίθιο. Οι δοκιμασίες της κάμψης της ουράς και της θερμής πλάκας, έδειξαν ότι το λίθιο δεν επιδρά στην αλγοδεκτικότητα. Με το πειραματικό μοντέλο της λανθάνουσας αναστολής και της οροεξαρτημένης συναισθηματικής αντίδρασης στον κλωβό Skinner, διαπιστώθηκε ότι το λίθιο δεν επέδρασε στη λειτουργία της επιλεκτικής προσοχής ούτε στα επίπεδα άγχους των επιμύων. Άρα, η καταγραφόμενη ενίσχυση της μνήμης των επιμύων φαίνεται να είναι πρωτογενής. Από τα πειράματα της εργασίας προκύπτει ότι, οι πρόσφατα τεκμηριωμένες νευροπροστατευτικές και νευροτροφικές ιδιότητες του λιθίου στο κυτταρικό επίπεδο, είναι δυνατόν να εκφράζονται και λειτουργικά, σε επίπεδο συμπεριφοράς των πειραματοζώων.
Παθητικό κάπνισμα
Authors: Καράμπελα Μαρία
Published: September 2021

Η έκθεση στο παθητικό κάπνισμα έχει ευρέως αναγνωριστεί ως επιβλαβής παράγοντας για την υγεία των εργαζομένων στο χώρο εργασίας τους. Σε χώρες με θερμές κλιματολογικές συνθήκες ανοιχτά παράθυρα και πόρτες θεωρείται ότι δημιουργούν ένα εργασιακό περιβάλλον με οριακή έκθεση στο παθητικό κάπνισμα. Μέθοδος: Μετρήθηκαν τα μικροσωματίδια Ρ.Μ.(2.5) του αέρα σε 50 ημιυπαίθριους χώρους διασκέδασης στην Αθήνα κατά τη διάρκεια των μηνών Μαΐου και Ιουνίου το 2008. Επίσης αναλύθηκαν οι συγκεντρώσεις της κοτινίνης των ούρων μη καπνιστών εργαζομένων σε καθέναν από τους εξεταζόμενους χώρους εστίασης και φιλοξενίας. Τα δείγματα των ούρων ελήφθησαν στο τέλος της βάρδιας εργασίας. Αποτελέσματα: Στα εξεταζόμενα μπαρ και καφετέριες, στα οποία οι πόρτες και τα παράθυρα ήταν ανοιχτά, διαπιστώθηκε ότι τα μικροσωματίδια Ρ.Μ.(2.5) των εσωτερικών χώρων ήταν αυξημένα και αυξάνονταν ανάλογα με την πυκνότητα καπνιστή. Συμπέρασμα: Η συγκέντρωση της κοτινίνης των ούρων των μη καπνιστών εργαζομένων συσχετίστηκε με την αύξηση της συγκέντρωσης των Ρ.Μ.(2.5) καθώς επίσης με την πυκνότητα καπνιστή. Συμπεραίνουμε ότι ανοιχτές πόρτες και παράθυρα δεν προστατεύουν τους εργαζόμενους από την έκθεση στο παθητικό κάπνισμα. Στόχος: Το παθητικό κάπνισμα έχει οριστεί ως επιβλαβής παράγοντας στον εργασιακό χώρο. Η συσχέτιση μεταξύ έκθεσης στο παθητικό κάπνισμα σε ημιυπαίθριους χώρους εστίασης και φιλοξενίας με καρκινογόνες ουσίες ειδικές του καπνού αποτελεί ένα πεδίο αντιπαράθεσης. Υλικά και Μέθοδος: Διασταυρούμενη μελέτη διεξάχθηκε σε 49 ημιυπαίθριους χώρους διασκέδασης στην Αθήνα, κατά τη χρονική περίοδο άνοιξη-καλοκαίρι το 2008, πριν από την εφαρμογή της εθνικής αντικαπνιστικής νομοθεσίας. Όλοι οι χώροι είχαν ανοιχτές πόρτες, παράθυρα ή έναν ολόκληρο τοίχο για να επιτρέπεται η ελεύθερη ανταλλαγή αέρα ανάμεσα στο εξωτερικό και το εσωτερικό περιβάλλον. Μετρήθηκαν τα επίπεδα των μικροσωματιδίων Ρ.Μ.(2.5) αποδιδόμενα στο παθητικό κάπνισμα κατά τη διάρκεια της βάρδιας εργασίας τους. Ένας μη καπνιστής εργαζόμενος από καθέναν από τους ημιυπαίθριους χώρους, υπεύθυνος για την εξυπηρέτηση των παραγγελιών στον εσωτερικό και στον εξωτερικό χώρο, παρείχε στο τέλος της βάρδιας ένα δείγμα ούρων προς ανάλυση της 4-μεθυλνιτροζαμιν-1-(3-πυριδυλο)-1-βουτανόλη (NNAL). Αποτελέσματα: Οι συγκεντρώσεις του NNAL των ούρων των εξεταζόμενων παθητικών καπνιστών συσχετίστηκαν με τις αντίστοιχες των μικροσωματιδίων P.M.(2.5) αποδιδόμενες στο παθητικό κάπνισμα (r=0.376, ρ=0.0076). Ελέγχοντας για τη χρονική στιγμή των δειγματοληψιών και την ημέρα της εβδομάδας διαπιστώθηκε ότι η συγκέντρωση του ΝΝΑL των εργαζομένων στα ημιυπαίθρια κέντρα διασκέδασης αυξήθηκε κατά 9.5% για κάθε αύξηση κατά 10μg/m3 της συγκέντρωσης των P.M.(2.5) αποδιδόμενη στο παθητικό κάπνισμα. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης διαψεύδουν την κοινώς αποδεκτή και προτεινόμενη πρακτική της διατήρησης ανοιχτών παραθύρων ή συρόμενων τοίχων ως μέσο ανταλλαγής αέρα, καθώς αυτό δεν οδηγεί στην εξάλειψη της έκθεσης των εργαζομένων σε καρκινογόνες ουσίες ειδικές του καπνού που οφείλονται στο παθητικό κάπνισμα των εργασιακών χώρων.
Μορφολογικές αλλοιώσεις της νήσου του Reil και του αμυγδαλοειδούς πυρήνα στη νόσο Alzheimer
Authors: Πετρίδης Φοίβος
Published: September 2021

Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε λεπτομερής περιγραφή και ανάλυση της κυτταροαρχιτεκτονικής του αμυγδαλοειδούς πυρήνα και της νήσου του Reil σε εγκεφάλους φυσιολογικών μαρτύρων καθώς και οι αλλοιώσεις που επέρχονται στους εγκεφάλους ατόμων οι οποίοι έπασχαν από τη νόσο του Alzheimer. Στην ομάδα των ατόμων που έπασχαν από τη νόσο του Alzheimer παρατηρήθηκαν σημαντικές μορφομετρικές μεταβολές στο δενδριτικό πεδίο. Με τη μέθοδο Golgi που εφαρμόστηκε στην παρούσα διατριβή παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στα μορφολογικά και μορφομετρικά χαρακτηριστικά των νευρικών κυττάρων. Το συνολικό μήκος του δενδριτικού πεδίου του κάθε νευρώνα εκφράζει την ικανότητα του κυττάρου να δημιουργεί συνάψεις, καθώς όσο αυξάνεται το μήκος του δενδριτικού πεδίου τόσο μεγιστοποιείται και η προσφερόμενη επιφάνεια για τη δημιουργία συνάψεων. Αντιθέτως, η ελάττωση του μήκους του δενδριτικού πεδίου που παρατηρήθηκε στην παρούσα μελέτη στους εγκεφάλους που έπασχαν από νόσο Alzheimer τόσο στη νήσο του Reil όσο και στον αμυγδαλοειδή πυρήνα οδηγεί στη διακοπή της επικοινωνίας με αποτέλεσμα την αδυναμία πρόσληψης και επεξεργασίας των πληροφοριών. Επιπλέον παρατηρήθηκε ότι οι τελικοί δενδριτικοί κλάδοι παρουσιάζουν σημαντική μείωση στη νόσο του Alzheimer τόσο στη νήσο του Reil όσο και στον αμυγδαλοειδή πυρήνα. Οι τελικοί αυτοί κλάδοι συμμετέχουν ουσιαστικά στην πλαστικότητα του νευρώνα και μπορούν να μεταβάλλουν τη λειτουργικότητα του δενδρίτη ανάλογα με τις προσλαμβανόμενες πληροφορίες. Αποτέλεσμα των αλλοιώσεων αυτών είναι η διαταραχή της συνδεσιμότητας των νευρικών κυττάρων με τα κύτταρα του περιβάλλοντος τους, αποτέλεσμα της οποίας μπορεί να είναι και η νοητική έκπτωση που συμβαίνει κατά την εξέλιξη της νόσου. Τέλος, από τη μορφομετρική ανάλυση και ακολούθως από τη στατιστική επεξεργασία των δεδομένων που πραγματοποιήθηκαν, παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική διαφορά ως προς τον συνολικό αριθμό των δενδριτικών κλάδων, της ασυμμετρίας του δενδριτικού πεδίου καθώς και του συνολικού όγκου του δενδριτικού πεδίου στη νήσο του Reil και στον αμυγδαλοειδή πυρήνα μεταξύ των φυσιολογικών μαρτύρων και των εγκεφάλων των ατόμων που έπασχαν από τη νόσο του Alzheimer. Η ελάττωση της πυκνότητας του δενδριτικού πεδίου καταδείχθηκε επίσης και με την ανάλυση των δενδριτικών πεδίων κατά Sholl, όπου στη νόσο του Alzheimer για μεν τη νήσο του Reil η ελάττωση του δενδριτικού πεδίου ξεκινούσε από τα 80μm απόσταση από το κυτταρικό σώμα ενώ στον αμυγδαλοειδή πυρήνα η μείωση ξεκινούσε από τα 110μm απόσταση από το κυτταρικό σώμα. Εν κατακλείδι, οι χρώσεις με άλατα αργύρου διευκολύνoυν την λεπτομερή ανάλυση της παθολογίας των δενδριτών, οπτικοποιώντας και ποσοτικοποιώντας τις δραματικές αλλαγές του μεγέθους των δενδριτικών ακανθών, του σχήματός τους και της εσωτερικής οργάνωσης τους παρέχοντας μια λεπτομερή ιδέα της αλληλουχίας των αλλοιώσεων που συμβαίνουν στους νευρώνες, στους δενδρίτες και στις δενδριτικές άκανθες κατά την πορεία της νόσου Alzheimer.
Η ελληνική μετανάστευση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής κατά το α' μισό του 20ού αιώνα
Authors: Δούνια Μαργαρίτα
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στην ελληνική υπερατλαντική μετανάστευση κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα. Με αφετηρία τις Σπουδές της μνήμης, διερευνά τα μνημονικά εργαλεία και τους «τόπους της μνήμης», ή lieux de mémoire μέσω των οποίων οι μετανάστες συνθέτουν το προσωπικό τους αφήγημα. Η μελέτη βασίζεται σε πρωτογενές, αδημοσίευτο αρχείο, που αποτελείται από ιδιωτικές επιστολές, φωτογραφίες και φιλμ τα οποία τοποθετούνται χρονικά από το 1899 έως το 1949. Αναζητώντας την ανάδυση και υλικοποίηση της μνήμης, κάθε μέσον εξετάζεται μέσω τριών αναλυτικών κατηγοριών: των ανθρώπων, του χώρου και του χρόνου. Η εφαρμογή μεθοδολογικών εργαλείων για τη μελέτη επιστολικού, φωτογραφικού και φιλμικού υλικού αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις για την παρούσα έρευνα. Το πλαίσιο παραγωγής και διακίνησης του υπό εξέταση υλικού είναι μια μικρή, ορεινή και απομονωμένη κοινότητα στη Νότια Ελλάδα, από όπου κατά το α' μισό του 20ού αιώνα, μετανάστευσε το 1/4 του συνολικού πληθυσμού. Επομένως, η Κρεμαστή μπορεί να θεωρηθεί τυπικό παράδειγμα κοινωνίας αποστολής μεταναστών, καθώς συγκεντρώνει όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν και άλλες κοινότητες αποστολής εντός κι εκτός Ελλάδας. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν αφορούν στο υπό εξέταση υλικό, στη διερεύνηση της μνήμης και στη μελέτη της μετανάστευσης. Αρχικά, καταδεικνύεται πως πέραν της χρηστικότητάς τους, οι επιστολές, οι φωτογραφίες και το φιλμ αποτελούν συμβολικούς «τόπους» εγγραφής και διαχείρισης της μνήμης. Αναδεικνύονται ως χώροι όπου οι μετανάστες διαμορφώνουν τις σχέσεις τους με τα οικεία πρόσωπα, το παρελθόν και την πατρίδα, επιλέγοντας άλλοτε να ενσωματωθούν και άλλοτε να απομακρυνθούν από αυτά. Επίσης συμπεραίνεται ότι οι μνήμες των μεταναστών και οι αναπαραστάσεις του εαυτού, όπως αποτυπώνονται στα τρία μέσα, ανταποκρίνονται στις κυρίαρχες κοινωνικο-πολιτισμικές και αισθητικές αντιλήψεις τόσον της πατρίδας, όσο και της χώρας υποδοχής. Έπειτα, τονίζεται ότι τα τρία μέσα, πέραν της ικανοποίησης της ανάγκης για επικοινωνία, εξασφαλίζουν στους μετανάστες την επιθυμητή αφηγηματική γραμμικότητα η οποία διακόπηκε από την εμπειρία της μετανάστευσης. Τέλος, επισημαίνεται πως με το πέρασμα του χρόνου, οι επιστολές, οι φωτογραφίες και το φιλμ γίνονται πληρεξούσιοι των απόντων, μετατρέπονται στον «Λόγο της Απουσίας».
Χρήση οπτικών τεχνικών επίδρασης στη μαθησιακή διαδικασία - συνείδηση στην εκπαίδευση για την αειφόρο ανάπτυξη
Authors: Κωτσαλάς Ιωάννης
Published: September 2021

This thesis concerns an inter- and multi-disciplinary research which was carried out at Environmental Chemistry Laboratory of Chemistry Department at National and Kapodistrian University of Athens and UNESCO chair-network on Management and Education for Sustainable Development in the Mediterranean . Among the fundamental directions of Environmental Education and education for Sustainable Development (ESD) is the students familiarization with Environmental chemistry and Sustainable development issues. Also the promotion of critical thinking, through which learners could identify and decode influencing techniques, resist increasingly strong messages emitted by TV and electronic media, using powerful techniques able to counterbalance ESD messages from classrooms. In this research the results of the analysis of a large number of messages from various media were used for: a) identifying and reading between the lines ―non-contested‖ and ―contested‖ techniques for influencing audiences, b) presenting the above techniques to Secondary school and Higher education students, allowing them to identify by themselves the techniques in messages from advertisements, etc., c) testing if, and under what conditions, some of these non-contested techniques could be used for enhancing the efficiency of learning and increasing knowledge about Environmental chemistry, Green chemistry and shifting attitudes towards environmentally friendly direction.We check knowledge and attitude changes due to different educational interventions-presentations. Both the non-contested advertisement methods presentation and the ―static‖ presentation facilitate assimilation of knowledge related to environmental chemistry issues after the intervention. None was better than the other. But non-contested methods presentation stimulated attitudes and positive behaviors towards the environment signifantly better than the static presentation. On the other hand the contested techniques presentation in this study cause statistical significant changes in knowledge assimilation related to environmental chemistry in comparison to static presentation and also affected attitudes deeper. The usage of the latter methods does not suggest that we propose to employ them as means of positive or negative manipulation toward acceptance of messages. The inclusion of near infrasound information and subliminal stimuli serve one of the scopes of the research, which was to reveal that their presence in mass media productions is not neutral and may act especially upon vulnerable population, e.g. children, pupils, students without awareness.
Η επίδραση των κατθλιπτικών συμπτωμάτων στη μακροχρόνια πρόγνωση των ασθενών που υποβάλλονται σε αγγειοπλαστική των στεφανιαίων αγγείων με τοποθέτηση ενδοαγγειακής πρόθεσης
Authors: Μπατίκα Πελαγία
Published: September 2021

ΣκοπόςΣκοπός της παρούσας μελέτης αποτέλεσε η διερεύνηση της πιθανής σχέσης των καταθλιπτικών συμπτωμάτων με τη μακροχρόνια πρόγνωση των ασθενών που υποβάλλονται σε επιτυχή αγγειοπλαστική των στεφανιαίων αρτηριών με τοποθέτηση stent.ΜέθοδοςΣε σύνολο 612 διαδοχικών ασθενών, που υποβλήθηκαν σε επιτυχή αγγειοπλαστική των στεφανιαίων αρτηριών με τοποθέτηση stent, έγινε, προ της εξόδου τους, καταγραφή της παρουσίας τυχόν συμπτωμάτων κατάθλιψης. Αυτό πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ειδικού πρότυπου, αυτοσυμπληρούμενου ερωτηματολογίου (Beck Depression Inventory), το οποίο παρέχει ποσοτική έκφραση της βαρύτητας των καταθλιπτικών συμπτωμάτων (BDI Score). Το σύνθετο καταληκτικό σημείο του καρδιακού θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου και στεφανιαίας επαναγγείωσης, στα δύο έτη της προοπτικής παρακολούθησης, αποτέλεσε τον πρωτογενή στόχο της μελέτης.ΑποτελέσματαΟι ασθενείς χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες ανάλογα με τα τριτημόρια των τιμών του BDI Score. Οι τρεις ομάδες δεν διέφεραν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μεταξύ τους στα βασικά κλινικά και αγγειογραφικά χαρακτηριστικά αλλά και στην λαμβανομένη φαρμακευτική αγωγή στα δύο χρόνια της προοπτικής παρακολούθησης. Κατά τη χρονική αυτή περίοδο 143 (143/612, 23,4%) ασθενείς παρουσίασαν τον πρωτογενή στόχο, συμπεριλαμβανομένων 72 (62/612, 11,8%) που χρειάστηκαν στεφανιαία επαναγγείωση, 45 (45/612, 7,4%) που χρειάστηκαν εισαγωγή λόγω νέου εμφράγματος του μυοκαρδίου και 26 (26/612, 4,2%) που απεβίωσαν από καρδιακά αίτια. Οι ασθενείς του 3ου τριτημορίου του BDI Score, ήταν σε στατιστικά υψηλότερο κίνδυνο για την εμφάνιση του σύνθετου στόχου, σε σχέση με τους ασθενείς του 1ου (RR; 95%CI: 1,4; 1,1-1,7; p=0,004), ή του 2ου τριτημορίου (RR; 95%CI: 1,3; 1,1-2,3; p=0,03). Κατά την πολυπαραγοντική ανάλυση κατά Cox, το BDI Score, ήταν ανεξάρτητη προγνωστική μεταβλητή για την εμφάνιση του σύνθετου καταληκτικού σημείου, στα 2 χρόνια της προοπτικής παρακολούθησης. Η προγνωστική αξία του BDI Score ήταν σταθερή, ανεξάρτητα από το εάν στο πολυπαραγοντικό μοντέλο εισαγόταν ως ποιοτική (RR; 95%CI: 1,6; 1,3-2,6; p=0,004) ή συνεχής μεταβλητή (RR; 95%CI: 1,2; 1,1-3,2; p=0,008). ΣυμπεράσματαΤα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης έδειξαν ότι η καταθλιπτική συμπτωματολογία, όπως αυτή αξιολογείται με το BDI Score, αποτελεί ανεξάρτητο προγνωστικό δείκτη εμφάνισης θανατηφόρων ή μη καρδιακών συμβάντων, μετά από επιτυχή αγγειοπλαστική των στεφανιαίων αρτηριών με τοποθέτηση stent. Η διενέργεια περαιτέρω έρευνας στο θέμα αυτό είναι απαραίτητη, προκειμένου να διερευνηθεί η αξία των ευρημάτων της παρούσας μελέτης, αλλά και να διευκρινιστούν οι πιθανοί παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί που εμπλέκονται στην παρατηρηθείσα δυσμενή επίδραση της κατάθλιψης στη μακροχρόνια πρόγνωση των ασθενών αυτών.
Γενετική βάση της νόσου Πάρκινσον στις Κυκλάδες
Authors: Μπόζη Μαρία
Published: September 2021

Στόχος: Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει σημαντικές ανακαλύψεις που υποστηρίζουν τον ρόλο των γενετικών παραγόντων στην αιτιολογία της Νόσου Πάρκινσον (ΝΠ). Στόχος της διατριβής αυτής ήταν η μελέτη της γενετικής βάσης της ΝΠ στις Κυκλάδες.Μεθοδολογία: Για τον σκοπό αυτό πραγματοποιήσαμε δύο παράλληλες μελέτες: α) μία μελέτη Οικογενειακής Συνάθροισης της ΝΠ στη Σύρο, και β) μία Γενετική μελέτη, κατά την οποία αναζητήσαμε σε ασθενείς από τις Κυκλάδες την ύπαρξη μεταλλάξεων και άλλων γενετικών παραλλαγών σε γνωστά γονίδια που έχουν συσχετιστεί με τη ΝΠ. Συγκεκριμένα μελετήσαμε τα γονίδια SNCA, LRRK2, VPS35, GBA, Parkin, DJ-1 και PINK1.Αποτελέσματα: Από τους 71 ασθενείς με ΝΠ, που συμμετείχαν στη μελέτη Οικογενειακής Συνάθροισης στη Σύρο, οι 28 (25.3%) είχαν τουλάχιστον έναν συγγενή α’ βαθμού με ΝΠ σε σύγκριση με 10 από τα 175 άτομα ελέγχου (5.7%) (OR= 5.6; 95% CI= 2.4, 12.9). Η γενετική ανάλυση κατέδειξε μία ποσοτική μετάλλαξη (ex2-3dup) σε ετερόζυγη μορφή στο γονίδιοParkin, έναν συχνό πολυμορφισμό (M2397T, MAF= 56.1%) με προστατευτική δράση στο γονίδιο LRKK2 (OR= 0.34, 95% CI= 0.15, 0.78) και 6 ασθενείς και 1 άτομο ελέγχου με μία μετάλλαξη στο γονίδιο GBA (4 ασθενείς έφεραν τη μετάλλαξη L444P και 2 ασθενείς καθώς και το άτομο ελέγχου τη μετάλλαξη N370S).Συμπεράσματα: Παρά την ισχυρή οικογενειακή συνάθροιση που φαίνεται να έχει η ΝΠ στη Σύρο (οι ασθενείς με ΝΠ στη Σύρο είχαν 5πλάσια πιθανότητα να έχουν συγγενή α’ βαθμού μεΝΠ σε σχέση με μη πάσχοντες από ΝΠ), οι μεταλλάξεις και άλλες γενετικές παραλλαγές στα γνωστά γονίδια που μελετήθηκαν δεν αποδείχθηκαν να σχετίζονται με τη γενετική της αιτιολογία. Είναι πιθανό, άλλοι άγνωστοι ακόμη γενετικοί παράγοντες να ευθύνονται για τη γενετική βάση της ΝΠ στις Κυκλάδες.
Παραγωγή και βιολογική δράση των σηματοδοτικών μορίων μονοξειδίου του αζώτου/κυκλικό GMP (NO/cGMP) σε προστατικές καρκινικές σειρές
Authors: Χαραμής Γεώργιος
Published: September 2021

Η διαλυτή γουανυλική κυκλάση (δΓΚ) αποτελεί τον ενδοκυττάριο υποδοχέα του ΝΟ, που οδηγεί στην παραγωγή του cGMP. Μελετήσαμε την επίδραση των εκλεκτικών αναστολέων της δΓΚ, ΟDQ και NS 2028, σε τρείς προστατικές καρκινικές σειρές. Η ανάλυση κατά Western επιβεβαίωσε την παρουσία της δΓΚ στις καρκινικές σειρές LNCaP και PC-3. Η χορήγηση νιτροπρωσικού νατρίου (SNP) προκάλεσε συσσώρευση του cGMP μόνο στα κύτταρα LNCaP και PC-3. Η αύξηση της παραγωγής του cGMP στα κύτταρα LNCaP, έπειτα από χορήγηση SNP, ανεστάλη κατά τρόπο δοσοεξαρτώμενο από το ODQ, με το 90% της αναστολής να παρατηρείται σε συγκέντρωση 0.1mM. Το ODQ ενεργοποίησε την κασπάση-3 και στις τρείς καρκινικές σειρές, επίδραση που όμως δεν παρατηρήθηκε στα φυσιολογικά προστατικά επιθηλιακά κύτταρα. Υψηλές συγκεντρώσεις ODQ προκάλεσαν κατακερματισμό του DNA και συσσώρευση νουκλεοσωμάτων στο κυτταρόπλασμα των κυττάρων LNCaP και αναστολή του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και στις τρείς σειρές. Αντίθετα ο αναστολέας NS-2028 απέτυχε να ενεργοποιήσει την κασπάση-3. Μολονότι ο FGF-2 δεν αύξησε τα επίπεδα του cGMP στα κύτταρα LNCaP, η ικανότητά του να προάγει την κυτταρική μετανάστευση εμποδίστηκε από τη χορήγηση ODQ. Λαμβάνοντας υπόψη τις παραπάνω παρατηρήσεις συμπεραίνουμε ότι το ODQ προάγει τον κυτταρικό θάνατο, αναστέλλει τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό και τη μετανάστευση των προστατικών καρκινικών κυττάρων, κατά τρόπο ανεξάρτητο της επίδρασής του στην παραγωγή του cGMP.
Κλινική αξιολόγηση της συνεχούς ταυτόχρονης καταγραφής ενδοκράνιας πίεσης και εγκεφαλικής οξυγόνωσης σε κρανιοεγκεφαλικούς ασθενείς
Authors: Παπανικολάου Παναγιώτης
Published: September 2021

Εισαγωγή. Η πρόληψη της μετατραυματικής ισχαιμίας αποτελεί τον κύριο στόχο της εντατικής θεραπείας σε κωματώδεις ασθενείς με κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Η συνεχής ταυτόχρονη καταγραφή της ενδοκράνιας πίεσης και της εγκεφαλικής οξυγόνωσης αποτελεί απαραίτητο στοιχείο της εντατικής θεραπείας.Υλικό και μέθοδοι. Παρουσιάζονται δύο σειρές από 30 ασθενείς η κάθε μία με καταγραφή ενδοκράνιας πίεσης (ICP) και εγκεφαλικής οξυγόνωσης – σφαγιτιδικού κορεσμού (SJVO2) στη μία και ιστικού παρεγχυματικού οξυγόνου (PtiO2) στην άλλη, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Λεπτομερής στατιστική ανάλυση έγινε στην δεύτερη σειρά.Αποτελέσματα. Αναδεικνύεται η καθοριστική σημασία λήψης θεραπευτικών αποφάσεων βασισμένων στην μέτρηση της ενδοκράνιας πίεσης και της εγκεφαλικής οξυγόνωσης ταυτόχρονα. Από τα δεδομένα μας προέκυψε πως η συνεχής καταγραφή του κορεσμού σε οξυγόνο του αίματος στον βολβό της έσω σφαγίτιδας φλέβας είναι εργώδης μέθοδος, με χαμηλό χρόνο «καλών ενδείξεων». Αντίθετα, η ιστική οξυμετρία είναι εύχρηστη και αξιόπιστη. Από την ανάλυση των δεδομένων μας προέκυψε πως η τιμή του ιστικού οξυγόνου με όριο την τιμή 15 mmHg είναι προγνωστικός δείκτης πιο ισχυρός ακόμα και από την ενδοκράνια πίεση.Συμπεράσματα. Η ιστική οξυμετρία είναι μέθοδος εκλογής για την συνεχή καταγραφή της εγκεφαλικής οξυγόνωσης σε κρανιοεγκεφαλικούς ασθενείς. Η προγνωστική αξία των τιμών του ιστικού οξυγόνου εγκεφάλου είναι πολύ ισχυρός προγνωστικός δείκτης με όριο την τιμή των 15 mmHg.