Ο ρόλος των αρχέγονων ενδοθηλιακών κυττάρων σε διαβητικούς ασθενείς με και χωρίς στεφανιαία νόσο
Authors: Καμπόλη Άννα-Μαρία 
Published: July 2014

Σκοπός: Τα αρχέγονα ενδοθηλιακά κύτταρα (ΑΕΚ) προέρχονται από το μυελό τωνοστών και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη νεοαγγειογένεση των ισχαιμικώνιστών και στην επανενδοθηλιοποίηση των τραυματισμένων αγγείων. Ο σκοπός τηςσυγκεκριμένης μελέτης είναι να διερευνήσει αν η χορήγηση πιογλιταζόνης ήπερινδοπρίλης στους διαβητικούς ασθενείς δύναται να τροποποιήσει τον αριθμό τωνΑΕΚ και να μεταβάλει την ενδοθηλιακή λειτουργία και τη φλεγμονώδη κατάστασητων αγγείων τους.Μέθοδοι: Πενήντα διαβητικοί ασθενείς τύπου 2 συμμετείχαν στη μελέτη καιεπιλέχθηκαν τυχαία να λαμβάνουν πιογλιταζόνη (15mg/day) ή περινδοπρίλη(4mg/day) για περίοδο ενός μήνα. Αιμοληψίες διενεργήθηκαν τόσο προ τηςχορήγησης της πιογλιταζόνης όσο και ένα μήνα μετά τη θεραπεία, προκειμένου ναμετρηθούν ο αριθμός των κυκλοφορούντων ΑΕΚ και δείκτες φλεγμονής όπως η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP), ο αγγειακός ενδοθηλιακός αυξητικός παράγοντας(VEGF) και η ασύμμετρη διμεθυλαργινίνη (ADMA). Ο προσδιορισμός των ΑΕΚέγινε με τη μέθοδο της κυτταρομετρίας ροής χρησιμοποιώντας σαν αντιγόναεπιφανείας τα CD34+, CD133+ και KDR. Επιπλέον η εκτίμηση της ενδοθηλιακήςλειτουργίας πραγματοποιήθηκε με την υπερηχογραφική τεχνική τηςενδοθηλιοεξαρτώμενης διαμέσου της ροής αγγειοδιαστολής (flow-mediated dilation=FMD). Αποτελέσματα: Αποδείχθηκε ότι ούτε η πιογλιταζόνη (p=0.09) ούτε η περινδοπρίλη(p=0.5) επηρεάζουν σημαντικά τον αριθμό των ΑΕΚ. Είναι σημαντικό πως ηπιογλιταζόνη μείωσε σημαντικά τα επίπεδα πλάσματος CRP (p=0.04) και ADMA(p=0.002). Επιπρόσθετα, η πιογλιταζόνη βελτίωσε το FMD (p=0.04) και αύξησε ταεπίπεδα πλάσματος του VEGF (p=0.01). Αντίθετα, η περινδοπρίλη δεν είχεσημαντική επίδραση στα επίπεδα της CRP (p=0.07), στο FMD (p=0.23) καθώς καιστα επίπεδα της ADMA (p=0.09). Ωστόσο, η χορήγηση περινδοπρίλης αύξησεσημαντικά τα επίπεδα του VEGF (p=0.03). Επιπλέον, στόχος της παρούσας μελέτηςήταν να συγκρίνει τις επιδράσεις των δύο φαρμάκων στις προαναφερθείσεςπαραμέτρους (απόλυτες αλλαγές, delta, Δ). Τα αποτελέσματα της μελέτης απέδειξανότι παρόλο που η πιογλιταζόνη είχε σημαντικά ευεργετική επίδραση σε όλους τουςεξεταζόμενους δείκτες, δεν προέκυψε σημαντική διαφορά στις απόλυτες αλλαγέςμεταξύ των 2 φαρμάκων: ΔEPCs (p=0.34), ΔFMD (p=0.70), ΔVEGF (p=0.27) andΔCRP (p=0.85). Είναι ενδιαφέρον ότι η χορήγηση περινδοπρίλης αποδείχθηκε να έχειανώτερη επίδραση από ότι η πιογλιταζόνη στα επίπεδα ΔADMA (p=0.01), παρά τογεγονός ότι δεν είχε σημαντική επίδραση από μόνη της στα επίπεδα της ADMA.Συμπεράσματα: Βασιζόμενοι στα υπάρχοντα αποτελέσματα, και οι δύο θεραπείες δεφαίνεται αν επηρέασαν σημαντικά τον αριθμό των κυκλοφορούντων ΑΕΚ. Είναισημαντικό ότι η πιογλιταζόνη επηρέασε ευεργετικά όλες τις παραμέτρους τηςμελέτης. Αντίθετα, η περινδοπρίλη αύξησε σημαντικά μόνο τα επίπεδα του VEGF,ενώ τα επίπεδα CRP, FMD και ADMA παρέμειναν ανεπηρέαστα. Ένα ακόμαενδιαφέρον στοιχείο της μελέτης είναι ότι ενώ η περινδοπρίλη δεν επηρέασεσημαντικά τα επίπεδα της ADMA, η επίδραση αυτή ήταν σημαντικότερησυγκρινόμενη σε εκείνη της πιογλιταζόνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα τηςμελέτης παρέχονται αποδεικτικά στοιχεία για την πιθανή ευεργετική προσθήκη της περινδοπρίλης στη συμβατική θεραπεία της πιογλιταζόνης που θα μπορούσε ναεπηρεάσει περαιτέρω την νεοαγγειοποίηση και να μειώσει το οξειδωτικό στρες στουςδιαβητικούς ασθενείς.