bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Διερεύνηση του επιπέδου εξοικείωσης των εκπαιδευόμενων του προγράμματος ΕΠΠΑΙΚ της ΑΣΠΑΙΤΕ με την χρήση Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας (ΤΠΕ).
Authors: Καρακικέ Αικατερίνη , Γκικοπούλου Ευφροσύνη , Σκορδαλιός Εμμανουήλ
Published: March 2020

Οι εξελίξεις στον τομέα των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας (ΤΠΕ) μεταβάλλουν τον κόσμο πολύπλευρα. Η εκπαίδευση δεν είναι δυνατόν να απέχει από αυτή τη διαδικασία. Οι συνθήκες μάθησης στο σύγχρονο σχολείο πρέπει να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας. Είναι επομένως αναγκαίος ο εκσυγχρονισμός της παρεχόμενης εκπαίδευσης και η αξιοποίηση των ΤΠΕ.Η  παρούσα μελέτη σκοπεύει να εξετάσει αν και κατά πόσο ένα πρόγραμμα σαν αυτό του ΕΠΠΑΙΚ της ΑΣΠΑΙΤΕ επηρεάζει την στάση των εκπαιδευόμενων σχετικά με την χρήση των ΤΠΕ.Το δείγμα προς μελέτη αποτελείται από άτομα με αρκετά καλή εξοικείωση με τις ΤΠΕ, το οποίο ασχολείται με τη διδασκαλία.Ενδεικτικά, μετά τη φοίτηση, το 35% των ερωτηθέντων δηλώνει οτι πλέον αξιοποιεί πάρα πολύ καλά, την τεχνολογία για διδακτικούς σκοπούς (ενώ πρίν μόλις το 8,3%). Επίσης, μετά την φοίτηση, το 46,7% και το 33,8% δηλώνουν αντίστοιχα πολύ και πάρα πολύ εξοικειωμένοι με τη χρήση εφαρμογών Web 2.0 (ενώ πρίν 19,3%  και 17,7% αντίστοιχα).  Διαπιστώνουμε ότι  ο βασικότερος στόχος του προγράμματος, που ήταν η επαφή και η, μερική έστω, εξοικείωση των εκπαιδευόμενων με τις ΤΠΕ, επετεύχθη. Επίσης,  άτομα που ήταν ήδη εξοκειωμένα με τον χώρο των ΤΠΕ κατέκτησαν νέα γνώση και βελτίωσαν εντυπωσιακά την ήδη υπάρχουσα.
«Καλλιεργώντας την φιλαναγνωσία στο νηπιαγωγείο και με τη χρήση των Νέων Τεχνολογιών.»
Authors: Κοντοπούλου Φωτεινή , Λέκκα Δέσποινα
Published: March 2020

Ένας από τους βασικότερους στόχους του αναλυτικού προγράμματος του νηπιαγωγείου είναι και η καλλιέργεια του λόγου (προφορικού και γραπτού) καθώς και η  επαφή του παιδιού με τη λογοτεχνία. Το παραμύθι λοιπόν είναι το πιο αρεστό λογοτεχνικό είδος για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας. Στα πλαίσια της διαθεματικής και πολυαισθητηριακής προσέγγισης στο νηπιαγωγείο επιλέξαμε να επεξεργαστούμε κυρίως  κλασσικά και παραδοσιακά παραμύθια, ενισχύοντας με παιγνιώδη τρόπο την γλωσσική ανάπτυξη. Αναπτύχθηκαν λοιπόν δραστηριότητες που βελτιώνουν την πολυσύνθετη λειτουργία της αντίληψης, κεντρίζουν το ενδιαφέρον του παιδιού, επιτρέποντάς του ταυτόχρονα και με τη χρήση των ΤΠΕ να αναδείξει πλήρως όλες  τις ικανότητες του γνωστικές, γλωσσικές- αφηγηματικές, αντιληπτικές, κιναισθητηκές. Σύμφωνα, με το ψυχαναλυτικό μοντέλο προσέγγισης, τα παραμύθια μεταφέρουν σημαντικά μηνύματα στο συνειδητό, στο προσυνειδητό και στο ασυνείδητο. (1) Με απλά λόγια, το παραμύθι παίρνει πολύ σοβαρά τα υπαρξιακά άγχη και βοηθά στο να εξομαλυνθούν και να ομαλοποιηθούν, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί άριστο ψυχοπαιδαγωγικό μέσο διδασκαλίας. Το παραμύθι έχει μια ρομαντική και συγκινησιακή γοητεία, ασχολείται με τις εμπειρίες και τη ζωή  ενός ατόμου κάθε φορά , που διαθέτει τέτοια χαρακτηριστικά ώστε να μπορεί να ταυτιστεί με τον αναγνώστη και να τον κάνει να φτάσει στην ψυχική κορύφωση και να συγκινηθεί. (2) Το ευτυχισμένο τέλος στην ιστορία δίνει στο παιδί-ακροατή ή  αναγνώστη ένα ευχάριστο και ικανοποιητικό συναίσθημα,  πώς δηλ. όλη η δράση κινείται σε ευτυχισμένη ατμόσφαιρα. Στην παρούσα εργασία συμμετείχαν 25 νήπια. Τα παιδιά αυτά προέρχονταν από διάφορα πολυπολιτισμικά  και από διαφορετικά  κοινωνικο-οικονομικά στρώματα.Στην εργασία αυτή, αξιοποιήσαμε σε υψηλό βαθμό τις δυνατότητες που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες σε συνδυασμό με την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας, καθώς είναι γενικά παραδεκτό ότι η χρήση ΤΠΕ συμβάλλει σημαντικά σε όλη την  εκπαιδευτική διαδικασία. Συγκεκριμένα, προάγει τη γνώση, τη συνεργατική μάθηση, τη δημιουργικότητα, και βελτιώνει τις μεθόδους διδασκαλίας, οι οποίες αξιοποιούμενες ως εκπαιδευτικά εργαλεία καθιστούν τον μαθητή  ικανό να ανταποκρίνεται με εύκολη προσπελασιμότητα στις δυσκολίες.
Παράδειγμα προγράμματος χαρισματικών παιδιών στις ανθρωπιστικές επιστήμες: Η περίπτωση της Λογοτεχνίας
Authors: Κουτσούκου Αθηνά , Χαντζούλη Ελένη
Published: March 2020

Σκοπός της εν λόγω εργασίας είναι η διατύπωση ενός προγράμματος διδασκαλίας που εφαρμόζεται σε  χαρισματικούς μαθητές και αφορά στη Λογοτεχνία. Πολλοί ερευνητές (Assouline & Gross 2004, Sternberg 1981, Van Tassel Baska & Stambough 2006, Dabrouski 1989, Winebrenner 2001) έχουν διατυπώσει απόψεις προκειμένου να περιγράψουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που διακρίνουν τα χαρισματικά παιδιά. Λόγω της ασύγχρονης ανάπτυξης που χαρακτηρίζει αυτά τα παιδιά, είναι  φανερό ότι απαιτείται διαφοροποιημένη διδασκαλία και αξιολόγηση.Ειδικότερα, το μάθημα της Λογοτεχνίας θεωρούμε ότι αποτελεί για τους χαρισματικούς ένα πρόσφορο πεδίο ανάπτυξης της κριτικής και δημιουργικής τους ικανότητας λόγω της αναπτυγμένης γλωσσικής νοημοσύνης τους. Για το λόγο αυτό, το πρόγραμμα, το οποίο θα παρουσιάσουμε, θα απευθύνεται σε μαθητές Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού, οι οποίοι διαθέτουν υψηλό νοητικό δυναμικό και ταυτόχρονα τα γνωστικά και συμπεριφοριστικά χαρακτηριστικά τους ταυτίζονται με αυτά των χαρισματικών μαθητών, σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία. Για την αρχική επιλογή των μαθητών θα χρησιμοποιήσουμε λίστες με χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν τη χαρισματικότητα, καθώς και το Raven's Progressive Matrices Test. Μετά την ολοκλήρωση της αρχικής αξιολόγησης θα εφαρμόσουμε πρόγραμμα 6μηνης διάρκειας με δίωρες συναντήσεις εβδομαδιαία. Για την εκπόνηση του προγράμματος θα χρησιμοποιηθούν λογοτεχνικά κείμενα από τα βιβλία «Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας» της Β΄ και Γ΄ Γυμνασίου. Με τεχνικές ερωτήσεων και ανάθεση εργασιών, θα εστιάσουμε στην ανάπτυξη της ικανότητά τους για κριτική ανάλυση των διδασκόμενων κειμένων και παραγωγή πρωτότυπου γραπτού λόγου. Η υπόθεση είναι να εμβαθύνουν σε επίπεδο εννοιών και να αναπτύξουν στοιχεία κριτικής και δημιουργικής ικανότητας. Με την εφαρμογή του προγράμματος υποθέτουμε ότι θα ενισχυθεί η φυσική ικανότητα των χαρισματικών μαθητών να ασχολούνται με την ανάλυση, σύνθεση και αξιολόγηση των πληροφοριών που διδάσκονται, καθώς και η ικανότητά τους να εμπλουτίζουν και να εμβαθύνουν σε διάφορα γνωστικά πεδία (Baska Van-Tassel,1992).
ΔΕΠ-Υ: Αίτια και συμπτώματα
Authors: Κωνσταντίνου Αλίκη
Published: March 2020

Η παρούσα θεωρητική εργασία πραγματεύεται την έννοια της Διαταραχής Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-ΔΕΠΥ) Στόχος της είναι να πληροφορήσει σχετικά με το πώς προκαλείται και πως αντανακλάται η συνηθέστερη ψυχική διαταραχή των παιδιών.Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητα είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή με κεντρικά χαρακτηριστικά την απροσεξία, την υπερκινητικότητα και την παρορμητικότητα, τα οποία δεν είναι σύμφωνα με το αναπτυξιακό επίπεδο του παιδιού. Αποτελεί μια από τις πιο συχνές διαταραχές στη παιδική ηλικία αλλά είναι αισθητή από την βρεφική μέχρι και την ενηλικίωση.Η αιτιολογία της ΔΕΠ-Υ συμπεριλαμβάνει την αλληλεπίδραση πολλών διαφορετικών παραγόντων όπως οι βιολογικοί , οι περιβαλλοντικοί και οι ψυχοκοινωνικοί παράγοντες. Σύμφωνα με μελέτες, καταδεικνύεται ότι το 75% των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ οφείλονται σε γενετικούς παράγοντες και στην κληρονομικότητα. Ακόμα έρευνες έχουν δείξει ότι ο εγκέφαλος των παιδιών με ΔΕΠ-Υ παρουσιάζει διαφορές από εκείνων των συνομηλίκων τους στη δομή, στο μεταβολισμό και στη λειτουργία συγκεκριμένων περιοχών. Ακόμα η πρόωρη γέννηση, το κάπνισμα, η χρήση αλκοόλ και το υπερβολικό στρες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ο εγκεφαλικός τραυματισμός ή η έκθεση σε τοξικές ουσίες μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της ΔΕΠΥ.Συνεχίζοντας, τα συμπτώματα της ΔΕΠ-Υ χωρίζονται σε δύο διακριτές ομάδες: τα πρωτογενή και τα δευτερογενή Η πρώτη κατηγορία αφορά την έντονη κινητική δραστηριότητα (υπερκινητικότητα), την αδυναμία συγκέντρωσης και προσοχής (απροσεξία) και την παρορμητικότητα ενώ τα δευτερογενή είναι τα χαρακτηριστικά που εμφανίζονται όταν το περιβάλλον αλληλεπιδρά με το παιδί (π.χ. κρίσεις θυμού, αντικοινωνική συμπεριφορά). Είναι σημαντικό τα συμπτώματα να έχουν επιμείνει για τουλάχιστον 6 μήνες.Εν κατακλείδι, η διάγνωση της ΔΕΠ-Υ στα παιδιά κάθε ηλικίας μπορεί να γίνει εξονυχιστικά και πολύ προσεκτικά παρατηρώντας τα συμπτώματα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ώστε να καταλήγουμε σε ασφαλή συμπεράσματα που θα αποτελέσουν την  βάση της βελτίωσης του παιδιού στη μαθησιακή του πορεία και δεν θα υπάρχει περιθώριο λάθους ή σύγχυσης με περιπτώσεις που είτε δεν κατατάσσονται σε αυτή την κατηγορία είτε αποτελούν φυσιολογικές αντιδράσεις.
Διερεύνηση της καλλιέργειας της δημιουργικής σκέψης στην καθημερινή διδακτική πράξη στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας στην Α΄ Γυμνασίου
Authors: Κωστούλα Χριστίνα
Published: March 2020

Το παρόν άρθρο στοχεύει, αρχικά, στον προσδιορισμό των βασικών ενεργειών του εκπαιδευτικού στην ανάπτυξη των δημιουργικών ικανοτήτων των μαθητών. Επιδιώκει, ακόμη, να παρουσιάσει την έρευνα που πραγματοποιήθηκε με σκοπό να διερευνηθεί αν οι εκπαιδευτικοί στο πλαίσιο της καθημερινής διδακτικής πράξης καλλιεργούν τη δημιουργική σκέψη των μαθητών τους στο γλωσσικό μάθημα της Α΄ Γυμνασίου. Οι μέθοδοι έρευνας που επιλέχθηκαν είναι η παρατήρηση και η συνέντευξη. Από τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύεται ότι οι εκπαιδευτικοί δεν ασκούν τις δημιουργικές ικανότητες των μαθητών, δεν αξιοποιούν δημιουργικές διαδικασίες και τεχνικές στο μάθημα και δεν διαμορφώνουν μια θετική δημιουργική σχολική ατμόσφαιρα. Διαπιστώνεται, τέλος, ότι οι εκπαιδευτικοί χαρακτηρίζονται από ελλιπείς γνώσεις σχετικά με τη φύση της δημιουργικής σκέψης και τους τρόπους άσκησής της, γι’αυτό κρίνεται απαραίτητη η επιμόρφωσή τους.
Εθνικό θεσμικό πλαίσιο για την εκπαίδευση των χαρισματικών μαθητών
Authors: Λιόση Φωτεινή
Published: March 2020

Σκοπός της εισήγησης είναι η κριτική προσέγγιση των πολιτικών που αναπτύσσονται σε εθνικό επίπεδο για την εκπαίδευση των χαρισματικών μαθητών και η κατανόηση της θέσης που αυτοί κατέχουν στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας. Αρχικά τίθεται το εννοιολογικό πλαίσιο της «χαρισματικότητας», όπως το όρισε ο J. Renzulli, καθώς, σύμφωνα με την Εθνική Ένωση για τα Χαρισματικά Παιδιά, συνιστά ένα από τα δύο πιο σημαντικά θεωρητικά πλαίσια που έχουν δοθεί διεθνώς για τον παραπάνω όρο. Στη συνέχεια, γίνεται αναφορά στα χαρακτηριστικά των χαρισματικών παιδιών και αιτιολογείται η αναγκαιότητα της ύπαρξης ευέλικτων και εμπλουτισμένων Αναλυτικών Προγραμμάτων, καθώς και της εφαρμογής πρακτικών διαφοροποιημένης διδασκαλίας, ώστε να επιτευχθεί η ένταξη των χαρισματικών μαθητών στην κοινή τάξη του γενικού σχολείου. Έπειτα, παρουσιάζεται η ελληνική νομοθεσία που αφορά στην εκπαίδευση των χαρισματικών παιδιών και παράλληλα εξετάζεται αν το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα ανταποκρίνεται στις ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες που διαθέτουν. Τέλος, η εισήγηση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει ένα σαφές κανονιστικό πλαίσιο που να καλύπτει τις ανάγκες μάθησης των χαρισματικών παιδιών, με αποτέλεσμα αφενός να παραμελούνται στην τάξη και να μην αξιοποιούνται οι υψηλές τους ικανότητες και αφετέρου να παραβιάζεται το συνταγματικό τους δικαίωμα να έχουν πρόσβαση σε ίσες ευκαιρίες μάθησης, όπως και οι υπόλοιποι μαθητικοί πληθυσμοί.
Εκπαιδεύοντας νεαρούς κρατούμενους: Ψυχοεκπαιδευτικές παρεμβάσεις στα πλαίσια της κατάρτισης σε ένα ειδικό κατάστημα κράτησης νέων.
Authors: Λουκίσας Θεόδωρος
Published: March 2020

H εκπαίδευση και κατάρτιση στο ιδιόμορφο σύστημα της φυλακής αποτελεί ένα σημαντικό και εξελισσόμενο τομέα της εκπαίδευσης. Σύμφωνα με τις οδηγίες του Συμβουλίου τις Ευρώπης οι νομοθέτες και τα κράτη έχουν υποχρέωση να διασφαλίζουν το δικαίωμα των κρατουμένων στην εκπαίδευση αφενός ως ανθρώπινο δικαίωμα και αφετέρου ως επένδυση που συνδέεται με άμεσες επιπτώσεις στην κοινωνία. Η παρούσα ποιοτική έρευνα ασχολείται με τις ψυχοεκπαιδευτικές παρεμβάσεις που χρησιμοποιήθηκαν στα πλαίσια της επαγγελματικής κατάρτισης κρατουμένων ηλικίας 18-22 ετών σε ένα ειδικό κατάστημα κράτησης νέων. Οι παρεμβάσεις αυτές χαρακτηρίζονται από μεγάλο εύρος και ποικιλομορφία και είναι βασισμένες σε διαφορετικές προσεγγίσεις της Ψυχολογίας και της Παιδαγωγικής, αντλώντας τεχνικές από την Προσωποκεντρική και τη Γνωσιακή-Συμπεριφοριστική προσέγγιση μέχρι τις Ψυχοδυναμικές και Αφηγηματικές προσεγγίσεις, τη Θεραπεία μέσω Τέχνης και την Κριτική Παιδαγωγική.  Ο σκοπός της είναι να αναδειχτούν οι παρεμβάσεις που χρησιμοποιήθηκαν στα πλαίσια της κατάρτισης και οι οποίες συνδέονται με την ανάπτυξη των ατόμων και των σχέσεων, την επίλυση προβλημάτων, την υποστήριξη σε περιπτώσεις κρίσεων, την διαχείριση των συγκρούσεων και συναισθημάτων καθώς και την δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης και σταθερότητας. Η υποκειμενική διαπίστωση φαίνεται να είναι πως οι ψυχοεκπαιδευτικές παρεμβάσεις, παρότι δεν αποτελούν πανάκεια, είναι απαραίτητες στο χώρο της φυλακής και δεν αφορούν μόνο στην ομάδα των κρατουμένων αλλά στο σύνολο του ιδρύματος καθώς συμπληρώνουν τις άλλες θεραπευτικές μεθόδους, βοηθούν την μάθηση, βελτιώνουν τις σχέσεις μεταξύ των νεαρών κρατουμένων και συμβάλλουν στην προετοιμασία για επανένταξη.
« Mαθητές στα χνάρια του μαέστρου του παράδοξου M.C. Escher »
Authors: Μαραγκού Γεωργία
Published: March 2020

Στοχεύοντας στην αλλαγή της διαδικασίας μάθησης από απομνημονευτική-ατομική σε διερευνητική-ομαδοσυνεργατική αλλά και στην ανάπτυξη δεξιοτήτων, στην καλλιέργεια θετικών στάσεων και συμπεριφορών των μαθητών, έχει γίνει εισαγωγή καινοτόμων προγραμμάτων στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας που θεωρείται στη σύγχρονη εποχή αναγκαία ώστε το σχολείο να ανταποκριθεί στις σύγχρονες παιδαγωγικές, πολιτιστικές και πολιτισμικές απαιτήσεις καθώς και στις κοινωνικο-οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις. Οι μαθητές στα πλαίσια ενός τέτοιου προγράμματος που αφορά Μαθηματικά και Τέχνη καθοδηγήθηκαν να ερευνήσουν το έργο του Escher και να σχεδιάσουν τελικά και δικές τους πλακοστρώσεις. Έτσι μέσω αυτών των δραστηριοτήτων οι μαθητές απέκτησαν ευέλικτη γεωμετρική σκέψη, αυτοσχεδίασαν, συνεργάστηκαν, και πρωτοτύπησαν στην παρουσίαση των εργασιών τους όπως άλλωστε έξι σχολικές χρονιές στο ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ στο 1ο Γυμνάσιο Σκάλας Ωρωπού Αττικής.  Πείστηκαν για μια ακόμη φορά με τη λειτουργία του Εργαστηρίου αυτού, πως τα Μαθηματικά είναι πράγματι μια άλλη γλώσσα που αν ακούσουμε προσεκτικά, θα δούμε ότι όλα γύρω μας τη μιλάνε.
Μαθησιακές Δυσκολίες, είδη και Εκπαιδευτική Παρέμβαση
Authors: Μέττα Γαρυφαλλιά , Σκορδιαλός Εμμανουήλ
Published: March 2020

Η παρούσα βιβλιογραφική εργασία εκπονήθηκε για τα πλαίσια του 8ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Επιστημών Εκπαίδευσης που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα με θέμα ‘’Μαθησιακές Δυσκολίες, Είδη και Εκπαιδευτική Παρέμβαση’’.   Οι Μαθησιακές δυσκολίες έχουν απασχολήσει και είναι αντικείμενο έρευνας για πολλούς ερευνητές. Παρατηρείται όσον αφορά τους ορισμούς και την αιτιολογία πως υπάρχουν διάφορες απόψεις πράγμα που μαρτυρά ότι είναι ένα πολύπλοκο πρόβλημα μέχρι και σήμερα.   Η μάθηση είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι στη ζωή ενός ανθρώπου και απαιτείται βοήθεια για να μπορέσει να ανταποκριθεί και να αποκτήσει όλες αυτές τις δεξιότητες και ικανότητες. Η βοήθεια αυτή προέρχεται από την διδασκαλία, κατά την οποία ο μαθητής αποκτά τις απαραίτητες πληροφορίες και γνώσεις οι οποίες παρέχονται από τον εκπαιδευτικό. Προϋπόθεση για όλη αυτή την διαδικασία είναι η ικανότητα του μαθητή για μάθηση   Οι Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες, έχουν να κάνουν με τις δυσκολίες στην κατάκτηση του γραπτού λόγου (ανάγνωση και γραφή) και στα μαθηματικά, που παρουσιάζουν παιδιά χωρίς σωματικό ή αισθητηριακό έλλειμμα και τα οποία δεν εντάσσονται στην Νοητική Υστέρηση.   Στην παρούσα εργασία, θα δούμε την ιστορική εξέλιξη τον ορισμό και τα χαρακτηριστικά των παιδιών με Μαθησιακές Δυσκολίες. Επίσης, θα αναφερθούμε στον ρόλο της οικογένειας και στον ρόλο των Εκπαιδευτικών στα παιδιά με Μαθησιακές δυσκολίες και πως μπορούν να συμβάλλουν στην όλη διαδικασία. Τέλος, μεγάλη έμφαση θα δώσουμε στις Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες που είναι και το κυριότερο μέρος της εργασίας, καθώς αναλύονται οι 5 κατηγορίες, Δυσλεξία, Δυσορθογραφία-Δυσγραφία, Δυσαριμθησία και Δυσαναγνωσία και δίνονται προτάσεις για την εκπαιδευτική παρέμβαση.
Η έννοια της ψυχολογικής ροής σε χαρισματικούς μαθητές
Authors: Μπιμπούδη Μαρία , Μπιμπούδη Ζωή
Published: March 2020

Στόχος της εργασίας είναι η διερεύνηση των δραστηριοτήτων που οδηγούν τους χαρισματικούς μαθητές  στην  κατάσταση αυξημένης εστίασης, ευφορίας και ανατροφοδότησης, δηλαδή  στη βίωση της κατάστασης της ροής  βάσει του Mihaly Csikszentmihalyi.  Πώς θα μπορούσαν οι χαρισματικοί μαθητές, ακόμα και αν εμφανίζουν προβλήματα και μαθησιακές δυσκολίες, αφού εντοπιστούν από τους εκπαιδευτικούς  να είναι ευτυχισμένοι μέσω έντονης συγκέντρωσης σε μια εργασία σε μία ανομοιογενή σχολική τάξη διαφορετικών ικανοτήτων και πολιτισμικών χαρακτηριστικών.  Μελετήθηκε η περίπτωση ενός μαθητή με σύνδρομο asperger ως διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή με ιδιαίτερες  ικανότητες στη μαθηματικά και  τη ζωγραφική. Διαπιστώθηκε πως ο μαθητής είχε πλήρη απορρόφηση από δραστηριότητες εικαστικών που συνδέονται με αριθμούς,  δίχως να αποσπάται από εξωτερικά ερεθίσματα. Η εμπλοκή του σ’ αυτές  είχε ως συνέπεια τη βίωση θετικών συναισθημάτων. Δόθηκε σημασία στις δραστηριότητες που επιτελούσε κάθε φορά. Οι δραστηριότητες ήταν δομημένες με σαφείς και συγκεκριμένους στόχους, ώστε να ελέγχεται η καταβαλλόμενη προσπάθειά του. Οι προκλήσεις των δραστηριοτήτων με τις ικανότητες του μαθητή έπρεπε να βρίσκονται σε ισορροπία. Σε διαφορετική περίπτωση ο μαθητής βίωνε ανία, χαλάρωση ή άγχος. Παρουσιάζονται τα χαρακτηριστικά της ψυχολογικής ροής κατά  τη διάρκεια επιτέλεσης των δραστηριοτήτων. Συμπερασματικά η κατάκτηση της ψυχολογικής ροής με το σχεδιασμό κατάλληλων δραστηριοτήτων συμβάλλει στη βίωση θετικών συναισθημάτων από τους μαθητές.
Ποιο παιδί μπορεί να προσδιορισθεί ως Χαρισματικό;
Authors: Νικολόπουλος Γιάννης
Published: March 2020

Στο ερώτημα ποιο παιδί μπορεί να προσδιορισθεί Χαρισματικό η απάντηση δεν είναι απλή και μονοδιάστατη. Κάποτε ο χαρακτηρισμός ήταν «απλός» αλλά όχι υποχρεωτικά και «ακριβής». Όταν λέμε Gifted εννοούμε συνήθως τον έχοντα εκ γενετής χαρίσματα αλλά αν σταθούμε εδώ τότε σημαίνει ότι παρακάμπτουμε το περιβάλλον. Γι’ αυτό και είναι αναγκαίο να συνυπολογίσουμε αρκετούς παράγοντες. Είναι δυνατόν ένα παιδί που ξεκίνησε προικισμένο από την γενετική πλευρά αλλά μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον πρωτόγονο να έχει επιτυχίες που να αντιστοιχούν στο επίπεδο της βιολογικής ευφυΐας;   Είναι πιθανόν όταν ένας μαθητής δεν αισθάνεται ευχάριστα στην τάξη και δεν αποδίδει υψηλότατα στην ακαδημαϊκή του εξέταση, να είναι μεν προικισμένος αλλά να τον ταλαιπωρεί δε η συνεχής επανάληψη κατεκτημένων από αυτόν γνώσεων; Πώς όμως ανιχνεύεται ένας χαρισματικός από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση ή στις πρώτες τάξεις του γυμνασίου; Πρέπει να αξιοποιήσουμε την ικανότητα και απόδοση στα μαθηματικά ως ένα βασικό κριτήριο της Χαρισματικότητας; Αυτά και άλλα επιπλέον ερωτήματα πραγματεύεται η εισήγηση μας. Ερωτήματα που μέχρι σήμερα δεν έχουν κλειδωμένες απαντήσεις σε όλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα.
Η ηγετική iκανότητα ως ξεχωριστή διάσταση της χαρισματικότητας
Authors: Ντάικος Νικόλαος
Published: March 2020

Το ζήτημα της ηγεσίας απασχολεί πολύ τη σχετική βιβλιογραφία: αναπτύσσονται νέες θεωρίες, προτείνονται νέα μοντέλα διοίκησης και διεξάγονται συνεχώς έρευνες επιβεβαίωσής τους. Ωστόσο, η ηγεσία ως ξεχωριστό είδος χαρισματικότητας δεν έχει τύχει μεγάλης προσοχής, ούτε από άποψη έρευνας ούτε από αυτή της ανάπτυξης προγραμμάτων εκπαίδευσης χαρισματικών ατόμων. Επιπλέον, δεν υπάρχει ομοφωνία ως προς τη σχέση μεταξύ ηγετικής ικανότητας και χαρισματικής συμπεριφοράς. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να δείξει τις διαφορές της χαρισματικής από άλλες μορφές ηγεσίας, με βάση κοινωνικοσυναισθηματικές, συμπεριφορικές και παιδαγωγικές διαστάσεις. Επιχειρείται μια εκτενής βιβλιογραφική επισκόπηση της σχετικής αρθρογραφίας και βιβλιογραφίας, με σκοπό τη διερεύνηση των παραμέτρων που καθιστούν ένα άτομο «χαρισματικό» ηγέτη. Γίνεται προσπάθεια να αποσαφηνιστούν κρίσιμοι όροι και να απαντηθούν καίρια ερωτήματα: Τι είναι χαρισματικότητα; Τι είναι ηγετική ικανότητα; Υπάρχει το χάρισμα της ηγεσίας; H ηγετική ικανότητα προέρχεται από χάρισμα ή είναι επίκτητη; Η ηγεσία μπορεί να διδαχθεί; Παράλληλα, διερευνώνται τα χαρακτηριστικά του «χαρισματικού» ηγετικού στελέχους και της συμπεριφοράς του, ώστε να ελεγχθεί η άποψη ότι η «χαρισματική» ηγεσία ενέχει αρνητικές συνδηλώσεις.
Ενδεικτικές δραστηριότητες αξιολόγησης και παρέμβασης σε μαθητή/τές με Μαθησιακές Δυσκολίες
Authors: Παπουτσάκη Καλλιόπη , Παπαθανασίου Ιωάννα
Published: March 2020

Η παρούσα εργασία αφορά στην αξιολόγηση και στο  σχεδιασμό διδακτικών παρεμβάσεων, ατομικών και ομαδικών,  σε μαθητή/ές με μαθησιακές δυσκολίες (μ.δ.), οι οποίοι παρακολουθούν τμήμα ένταξης (Τ.Ε.) σε σχολείο γενικής εκπαίδευσης. Αρχικά, γίνεται η αξιολόγηση των μαθητών με τη χρήση άτυπων εργαλείων αξιολόγησης, με στόχο τη λήψη εκπαιδευτικών αποφάσεων.  Στη συνέχεια,  παρουσιάζονται οι εκπαιδευτικές παρεμβάσεις για την υλοποίηση των διδακτικών στόχων, οι οποίοι προέκυψαν από την αξιολόγηση των μαθητών. Η ατομική αξιολόγηση και παρέμβαση πραγματοποιήθηκε σε μαθητή με μ.δ., ο οποίος φοιτά στη Β΄ Δημοτικού και εμφανίζει δυσκολίες στην κατάκτηση της αναγνωστικής δεξιότητας. Η παρέμβαση εστιάστηκε στην καλλιέργεια της φωνολογικής επίγνωσης, στην αποκωδικοποίηση των γραμμάτων και των συμφωνικών συμπλεγμάτων σε επίπεδο λέξεων και απλών προτάσεων. Η ομαδική παρέμβαση πραγματοποιήθηκε σε μαθητές με μ.δ. διαφορετικών ηλικιών,  οι οποίοι  παρουσίαζαν δυσκολίες σε επίπεδο λεξιλογίου και παραγωγής γραπτού λόγου.  Η εκπαιδευτική παρέμβαση είχε στόχο τον εμπλουτισμό του λεξιλογίου και την καλλιέργεια της παραγωγής γραπτού λόγου. Η κατάκτηση των διδακτικών στόχων έγινε με τη χρήση συνδυαστικών εκπαιδευτικών μεθόδων και τεχνικών, καθώς και  πολυαισθητηριακού υλικού με αποτέλεσμα η τελική αξιολόγηση να καταδείξει την επίτευξη των στόχων στην πλειοψηφία τους, τόσο στην εξατομικευμένη, όσο  και στην ομαδική παρέμβαση.
Οι αντιλαμβανόμενες από τον ίδιο ανάγκες του Έλληνα διευθυντή (και του προϊσταμένου μικρών σχολείων) του Δημοτικού Σχολείου για την επαγγελματική του ανάπτυξη: το μοντέλο που λύνει την αντίφαση και μπορεί να εφαρμοστεί σε όλα τα πλαίσια.
Authors: Πολίτου Ελένη
Published: March 2020

Σε παγκόσμιο επίπεδο ο ρόλος του διευθυντή του Δημοτικού σχολείου έχει αναδειχθεί ως ο πλέον σημαντικός για την εξέλιξη του σχολείου και την περαιτέρω οικονομική ανάπτυξη της χώρας . Ως εκ τούτου, η διερεύνηση  των εκπαιδευτικών του αναγκών μπορεί να αποκαλύψει σημαντικά στοιχεία προς αυτή την κατεύθυνση.   Στην Ελληνική πραγματικότητα κυριαρχεί ένα παραδοσιακό και ιεραρχικό μοντέλο στη διοίκηση του σχολείου. Το μοντέλο αυτό έχει αποδειχθεί ότι δεν ευνοεί την ανάπτυξη μορφών ηγεσίας που βοηθούν την εξέλιξη του σχολείου και  των εκπαιδευτικών που είναι μέσα σε αυτό. Η αρχική πρόθεση  της  παρούσας μελέτης, που διεξήχθη πρόσφατα, ήταν να διερευνήσει τις εκπαιδευτικές ανάγκες των Διευθυντών των δημόσιων και ιδιωτικών δημοτικών σχολείων στην Ελλάδα, καθώς είναι μία από τις χώρες που δεν προσφέρει συγκεκριμένη εκπαίδευση στα διευθυντικά στελέχη των σχολείων. Η ανάλυση των αντιφάσεων που προέκυψαν από την έρευνα ήταν η αφορμή για να αναπτυχθεί ένα μοντέλο που μπορεί να αξιοποιηθεί τόσο σε άλλες χώρες όσο και σε διαφορετικές βαθμίδες. Το μοντέλο αυτό  αναδεικνύει τη σπουδαιότητα της αυτονομίας στη λήψη της απόφασης από πλευράς του διευθυντή ως της πιο σημαντικής παραμέτρου που μπορεί με την παρουσία της να ενθαρρύνει ή με την απουσία της να αποθαρρύνει την ανάπτυξη εκείνων των μορφών εκπαιδευτικής ηγεσίας που εξελίσσουν  τόσο  το διευθυντή όσο  και το σχολείο. Το πιο βασικό συμπέρασμα αυτής της μελέτης έγκειται στη διαπίστωση ότι ενώ το εκπαιδευτικό σύστημα στη Ελλάδα είναι άκρως ιεραρχικό δεν αποτρέπει ωστόσο την εμφάνιση μορφών εκπαιδευτικής ηγεσίας που αποδεδειγμένα εξελίσσουν το σχολείο.
Η γλωσσική και κοινωνικό – συναισθηματική αξιολόγηση των παιδιών προσχολικής ηλικίας με προβλήματα συμπεριφοράς.
Authors: Σεριάδου Σουλτάνα
Published: March 2020

Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να διερευνηθεί το πώς αξιολογούν οι εκπαιδευτικοί προσχολικής ηλικίας τους μαθητές τους με προβλήματα συμπεριφοράς στους τομείς των γλωσσικών δεξιοτήτων και στους τομείς του αυτοέλεγχου, της ικανότητας διαχείρισης του άγχους και της επικοινωνίας. Η έρευνα διεξήχθη στο Μόναχο και έλαβαν μέρος 63 εκπαιδευτικοί με περιπτώσεις παιδιών που εμφάνιζαν κάποιο πρόβλημα συμπεριφοράς (υπερκινητικότητα, προκλητική – εναντιωματική συμπεριφορά, επιθετικότητα, ντροπολότητα, με φοβίες). Για τη συλλογή δεδομένων χορηγήθηκαν ερωτηματολόγια στις παιδαγωγούς ενώ για την αξιολόγηση των παιδιών χρησιμοποιήθηκαν τα σταθμισμένα εργαλεία αξιολόγησης SELDAK και PERIK. Η επεξεργασία των δεδομένων που συλλέχθηκαν έγινε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι οι επιδόσεις των παιδιών διαφέρουν στους επιμέρους τομείς ανάπτυξης από το Μέσο Όρο αλλά και μεταξύ τουα ανάλογα με το πρόβλημα συμπεριφοράς του μαθητής. Τα αποτελέσματα έχουν τον περιορισμό που αφορά τον τόπο διεξαγωγής της έρευνας, δηλαδή τη Γερμανία. Θα ήταν ενδιαφέρον να παραχθούν αντίστοιχα εργαλεία αξιολόγησης για τα ελληνικά δεδομένα και κατόπιν να παραχθεί και μια συγκριτική ενδεχομένως μελέτη. Επίσης τα αποτελέσματα για τους επιμέρους τομείς επιδέχονται διαφόρων ερμηνειών και έτσι προκύπτουν ερωτήματα που θα μπορούσαν να αποτελέσουν έναυσμα για μελλοντικές έρευνες για την καλύτερη κατανόηση και αντιμετώπιση των εμφανιζόμενων συμπεριφορών.
Η Επαγγελματική Εξουθένωση των εκπαιδευτικών της Ε.Α.Ε. που εργάζονται με μαθητές με Νοητική Αναπηρία
Authors: Σταθοπούλου Αγάθη , Βλαχάκη Λαμπρινή Χ.
Published: March 2020

Σκοπός αυτής της εμπειρικής μελέτης είναι να διερευνήσει τα επίπεδα της επαγγελματικής εξουθένωσης των εκπαιδευτικών της Ειδικής Αγωγής κι Εκπαίδευσης που εργάζονται με μαθητές που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της Νοητικής Αναπηρίας και το ρόλο που παίζουν παράγοντες όπως είναι το φύλο, η ηλικία, η οικογενειακή κατάσταση, τα έτη προϋπηρεσίας, το επίπεδο σπουδών και οι αρχικές επαγγελματικές επιδιώξεις των εκπαιδευτικών στην εμφάνιση του συνδρόμου. Υιοθετήθηκε το θεωρητικό μοντέλο των Maslach και Jackson και αξιοποιήθηκε η κλίμακα επαγγελματικής εξουθένωσης M.B.I.-E.S. Στην έρευνα συμμετείχαν 64 εκπαιδευτικοί της Ειδικής Αγωγής που απασχολούνται σε δημόσια σχολεία κι εργάζονται με μαθητές με Νοητική Αναπηρία. Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι οι εκπαιδευτικοί που συμμετείχαν στην έρευνα βιώνουν μέτρια επίπεδα συναισθηματικής εξάντλησης, χαμηλά επίπεδα αποπροσωποποίησης και μέτρια επίπεδα προσωπικής επίτευξης. Το φύλο, η οικογενειακή κατάσταση, το επίπεδο σπουδών και οι αρχικές επαγγελματικές επιδιώξεις παρουσιάζουν στατιστικώς σημαντική συσχέτιση με το σύνδρομο της επαγγελματικής εξουθένωσης. Δε βρέθηκε σημαντική συσχέτιση μεταξύ της ηλικίας των εκπαιδευτικών του δείγματος και των ετών της προϋπηρεσίας τους με καμία από τις τρεις διαστάσεις του συνδρόμου.
«Μαθησιακές Δυσκολίες», βιβλιογραφική ανασκόπηση
Authors: Ταταβίλη Θεοδώρα , Γιαρμαδούρου Αμαλία
Published: March 2020

Στην παρακάτω εργασία παρουσιάζεται μια σύντομη βιβλιογραφική ανασκόπηση των μαθησιακών δυσκολιών. Ξεκινώντας με τους προγενέστερους ορισμούς που διατυπώθηκαν αναλύονται οι ορισμοί που χρησιμοποιούνται στην σύγχρονη επιστημονική κοινότητα, σύμφωνα με τα ψυχομετρικά εργαλεία DSM-V και ICD-10. Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στην αναγκαιότητα της έγκαιρης και έγκυρης χορήγησης των διαγνωστικών εργαλείων, ωστε να προκύπτουν ορθά αποτελέσματα. Ωστόσο συχνά παρατηρούνται παράγοντες απο το περιβάλλον, οι οποίοι καθυστερούν τη μαθησιακή αξιολόγηση του μαθητή απο τους σχετικούς εγκεκριμένους φορείς. Αυτή η καθυστέρηση επηρρεάζει άμεσα την κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη του μαθητή και σε μεγάλο βαθμό την μαθησιακή πορεία του.  Σε όλη τη διαδικασία παρέμβασης καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει ο εκπαιδευτικός τη γενικής τάξης, ο οποίος συνήθως είναι και το άτομο που συντονίζει τους εμπλεκόμενους με το παιδί στην εκπαιδευτική διαδικασία. Κλείνοντας, αναφέρονται προτεινόμενες οδηγίες μαθησιακής παρέμβασης που μπορεί να ακολουθήσει ο μαθητής με μαθησιακές δυσκολίες.
Συνεργατικές πρακτικές εκπαιδευτικών, ειδικών επαγγελματιών και γονέων στο πλαίσιο της γενικής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης: ο ρόλος της συνεργασίας στην ενταξιακή εκπαίδευση.
Authors: Τολόγλου Μενελία – Μαρία
Published: March 2020

Το περιεχόμενο της παρούσας ερευνητικής εργασίας σχετίζεται με τις συνεργατικές πρακτικές που λαμβάνουν χώρα μεταξύ των πιθανών εμπλεκομένων σε μια τέτοιου είδους συνθήκη. Η συγκεκριμένη έρευνα μελετά ολιστικά και σε βάθος το περιεχόμενο της συνεργασίας μεταξύ της γενικής εκπαιδευτικού, της εκπαιδευτικού παράλληλης στήριξης, των ειδικών επαγγελματιών, του ειδικού παιδαγωγού που παραδίδει ιδιαίτερα μαθήματα και των γονέων ενός παιδιού με αναπηρία, που φοιτά σε γενικό σχολείο με υποστήριξη παράλληλης στήριξης και παρακολουθεί πρόγραμμα θεραπευτικής παρέμβασης σε κέντρο ειδικής αγωγής.Απώτερος στόχος της έρευνας είναι να διασαφηνιστεί με ποιο τρόπο οι ερωτώμενοι προσεγγίζουν εννοιολογικά τους όρους «ενταξιακή εκπαίδευση», «παράλληλη στήριξη», «αναπηρία» και «συνεργασία». Επίσης, διερευνώνται οι απόψεις των συμμετεχόντων για την εκπαιδευτική πολιτική στην Ελλάδα αναφορικά με την προώθηση της συνεργασίας, αλλά και παραθέτουν τους εμπειρίες τους από τις συνεργατικές πρακτικές; Τέλος, αναφέρονται στις προκλήσεις και τα εμπόδια που συναντούν κατά τη συνεργασία.
Οι ψυχο-κοινωνικές επιπτώσεις των διαταραχών του λόγου και της ομιλίας στην παιδική ηλικία
Authors: Χριστίδου Θεανώ , Χριστίδου Μαρία
Published: March 2020

Τα παιδιά με διαταραχές του λόγου και της ομιλίας παρουσιάζουν έκδηλες παρεκκλίσεις από τα όρια της τυπικής ανάπτυξης μιας ομιλούμενης γλώσσας. Η ύπαρξή τους συνυφαίνεται με δυσκολίες όχι μόνο στον τομέα της ακαδημαϊκής επίδοσης των παιδιών αλλά και με δυσκολίες στους τομείς της κοινωνικής και ψυχοσυναισθηματικής τους ανάπτυξης. Τούτο μαρτυρά πως οι διαταραχές του λόγου και της ομιλίας συνιστούν πέρα από εκπαιδευτικό, και ψυχοκοινωνικό πρόβλημα. Λαμβάνοντας υπόψη τη δυναμική αυτών των ελλειμμάτων, η συγκεκριμένη μελέτη επιχειρεί διαμέσου της κριτικής επισκόπησης της σχετικής βιβλιογραφίας, να παρουσιάσει τις ψυχο-κοινωνικές προεκτάσεις των διαταραχών του λόγου και της ομιλίας προκειμένου να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει τον σύγχρονο εκπαιδευτικό απέναντι στα δυσμενή προβλήματα των οικείων μαθητών σε μια προσπάθεια να προκαλέσει την ενίσχυση της συνδρομής του/της στο έργο της ανίχνευσης, διάγνωσης, παρέμβασης, αξιολόγησης αλλά και πρόληψης· διαδικασίες διαφορετικές στις οποίες ο εκπαιδευτικός διαδραματίζει συγκεκριμένο αλλά καταλυτικό ρόλο. Ακόμη, παρουσιάζονται η σημαντικότητα της μελέτης και πιθανές περιοχές για μελλοντική έρευνα.
Quantitative approach to numbers and sizes: Generation of primary neurospheres from the dorsal lateral ganglionic eminence of late embryonic mice
Authors: Blackwood Christopher
Published: March 2020

Background: The neurosphere assay is a powerful in vitro tool to investigate neural stem cells in the dorsal lateral ventricle (dLGE). In the dLGE, metrics of sizes and numbers of neurospheres generated using this assay has not been completely characterized. The objective of this protocol is to provide a stepwise method from a single isolation that predicts the average number of neurospheres generated and to estimate an approximation of its sizes after several days in vitro. The advantage of this protocol is that no expensive and specialized equipment is needed for tissue isolation. Estimates about the numbers and sizes of neurospheres will provide investigators with quantitative data to advise on how much starting dLGE tissue is required to generate the appropriate number of spheres for the implementation of downstream applications, including immunocytochemistry, self-renewal and differentiation assays.

Methods: Our method is based on a simple dissection technique, where tissue surrounding the dorsal lateral ventricle from a single mouse embryo is trimmed away to enrich for neural stem cell and progenitor populations. Following this dissection, tissue is mechanically dissociated by trituration. Cells are then cultured in media containing epidermal growth factor and other supplements to generate healthy primary neurospheres.

Results: Using this approach, we found reproducible number of primary neurospheres after 7 days in vitro (DIV). Furthermore, we observed that this method yields an average range of neurospheres sizes greater than 50 μm, but less than 100 μm after 7 DIV. Lastly, using an anti-GFAP antibody, we show that these neurospheres can be stained, confirming their use in future immunocytochemistry studies.

Conclusions: Future use of this protocol provides metrics on the generation of primary neurospheres that will be useful for further advances in the area of stem cell biology.
Computationally going where experiments cannot: a dynamical assessment of dendritic ion channel currents during in vivo-like states
Authors: Guet-McCreight Alexandre , Skinner Frances K.
Published: March 2020

Background: Despite technological advances, how specific cell types are involved in brain function remains shrouded in mystery. Further, little is known about the contribution of different ion channel currents to cell excitability across different neuronal subtypes and their dendritic compartments in vivo. The picture that we do have is largely based on somatic recordings performed in vitro. Uncovering dendritic ion channel current contributions in neuron subtypes that represent a minority of the neuronal population is not currently a feasible task using purely experimental means.

Methods: We employ two morphologically-detailed multi-compartment models of a specific type of inhibitory interneuron, the oriens lacunosum moleculare (OLM) cell. The OLM cell is a well-studied cell type in CA1 hippocampus that is important in gating sensory and contextual information. We create in vivo-like states for these cellular models by including levels of synaptic bombardment that would occur in vivo. Using visualization tools and analyses we assess the ion channel current contribution profile across the different somatic and dendritic compartments of the models.

Results: We identify changes in dendritic excitability, ion channel current contributions and co-activation patterns between in vitro and in vivo-like states. Primarily, we find that the relative timing between ion channel currents are mostly invariant between states, but exhibit changes in magnitudes and decreased propagation across dendritic compartments. We also find enhanced dendritic hyperpolarization-activated cyclic nucleotide-gated channel (h-channel) activation during in vivo-like states, which suggests that dendritically located h-channels are functionally important in altering signal propagation in the behaving animal.

Conclusions: Overall, we have demonstrated, using computational modelling, the dynamical changes that can occur to ion channel mechanisms governing neuronal spiking in vitro and in vivo. In particular, we have shown that the magnitudes of some ion channel current contributions are differentially altered during in vivo-like states relative to in vitro.
What improvements do Cochrane systematic reviewers suggest for the design of trials?
Authors: Pirosca Stefania , Clarke Mike , Treweek Shaun
Published: March 2020

Background: Many randomised trials have serious methodological flaws that fatally undermine their results, which makes the research wasteful. This is of concern for many, including those doing systematic reviews that include trials. Cochrane systematic reviews all have a section called ‘Implications for research’, which allows authors of the review to present their conclusions on how future research might be improved. Looking at these conclusions might highlight priority areas for improvement.

Methods: We focused on the Cochrane Schizophrenia Review Group and the Multiple sclerosis and rare diseases of the central nervous system Review Group (the MS Review Group).  Reviews with citations between 2009 and 2019 were identified and the recommendations given by review authors in ‘Implications for research’ were put into categories.

Results: Between 2009 and 2019 we identified 162 reviews for the Schizophrenia Review Group and 43 reviews for the MS Review Group. We created 22 categories in total, of which 12 were common to both groups. The five most used categories were the same for both: better choice of outcomes; better choice of intervention/comparator; longer follow-up; larger sample size; use of validated scales.  Better choice of outcomes and/or intervention/comparator was recommended in over 50% of reviews. Longer follow-up and larger sample size were recommended in over a third, with use of validated scales being suggested in around a fifth of reviews. There was no obvious pattern of improvement over time for trials included in systematic reviews published by both groups.

Conclusions: We suggest that trialists working in these areas (and others too) ask themselves why they have chosen their particular outcomes, intervention and comparator, whether follow-up is long enough, if the sample size is big enough and whether the scales  they choose to measure their outcomes are appropriate.
The Volkswagen Pre-Production Center Applies Operations Research to Optimize Capacity Scheduling
Authors: Weckenborg Christian , Kieckhäfer Karsten , Spengler Thomas S. , Bernstein Patricia
Published: March 2020

The Volkswagen Pre-Production Center (VPC) is responsible for the entire prototype assembly of the Volkswagen brand. In their assembly sites, however, they often cannot employ their manufacturing staff to the full utilization level, and therefore, the manufacturing volume is low. Maximizing the manufacturing volume for a given available capacity is a frequently pursued objective in industrial manufacturing. The planning task of capacity scheduling contributes to this objective by deciding on resource allocation and the selection and scheduling of orders. We were asked to evaluate possible operations research/management science (OR/MS) solutions for their capacity scheduling problem. To this end, we developed a prototype for capacity scheduling based on binary integer programming. After the prototype had revealed high improvement potential, we developed a spreadsheet-based decision support system (DSS) for daily capacity scheduling. The schedules generated by the DSS were substantially better than the solutions generated by the current manual procedure, in terms of both accomplished manufacturing volume and planning effort. After successful test implementation and rollout, the VPC estimated the annual cost savings to lie in the six-digit Euro range. Meanwhile, we continue spreading OR/MS methods to neighboring departments of the VPC.
A Double-Edged Sword: Diversity Within Religion and Market Emergence
Authors: Yan Shipeng
Published: March 2020

Although societies are becoming increasingly secularized, religion continues to play an important role worldwide. However, few studies have focused on how religion affects the entrepreneurial emergence novel markets. To address this gap, I examine the impact of Islam, as a decentralized belief system, on entrepreneurship in the context of developing Islamic investment fund markets across countries. I focus on religious diversity within Islam as an instance of intrainstitutional complexity and analyze a country-level panel dataset of Islamic investment funds in addition to complementary qualitative data. Intriguingly, I find that religious diversity within Islam plays a paradoxical role: it promotes the entrepreneurial supply of Islamic investment funds in a country, but it also reduces the investor demand for these funds. This complex effect is moderated by interinstitutional forces: the market logic positively moderates the effect on supply dynamics, whereas the state logic negatively moderates the effect on supply and positively that on demand. This study contributes to the research on religion and market emergence, institutional complexity, and Islamic finance.
New tools in wound care to support evidence-based best practice
Authors: Lumbers Melanie
Published: March 2020

Throughout history, various wound healing and management concepts have been recorded, with some approaches such as honey, silver and larvae still in use and others such as blood-letting completely dismissed. In more recent times, dressing products have begun evolving, moving on from basic first-aid supplies to products that support positive healing by addressing the needs of the wound bed and considering underlying factors that impact healing. With an ageing population, the incidence of chronic wounds is predicted to rise, and chronic wounds can negatively impact the lives of patients physically, emotionally and financially. Clinicians continue to explore and review new approaches surrounding the management of wounds, as it is imperative that clinicians use technological advances in wound management alongside established gold standard evidence-based practice to achieve positive outcomes for patients experiencing delayed or challenging wound healing.
Use of internally validated in vitro biofilm models to assess antibiofilm performance of silver-containing gelling fibre dressings
Authors: Suleman Louise , Purcell Liam , Thomas Hannah , Westgate Samantha
Published: March 2020

Objective:

To assess the efficacy of five silver-containing gelling fibre wound dressings against single-species and multispecies biofilms using internally validated, UKAS-accredited in vitro test models.

Method:

Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa and Candida albicans single- and multispecies biofilms were cultured using Centres for Disease Control (CDC) biofilm reactors and colony drip flow reactors (CDFR). Following a 72 hour incubation period, the substrates on which biofilms were grown were rinsed to remove planktonic microorganisms and then challenged with fully hydrated silver-containing gelling fibre wound dressings. Following dressing application for 24 or 72 hours, remaining viable organisms from the treated biofilms were quantified.

Results:

In single-species in vitro models, all five antimicrobial dressings were effective in eradicating Staphylococcus aureus and Pseudomonas aeruginosa biofilm bacteria. However, only one of the five dressings (Hydrofiber technology with combination antibiofilm/antimicrobial technology) was able to eradicate the more tolerant single-species Candida albicans biofilm. In a more complex and stringent CDFR biofilm model, the hydrofiber dressing with combined antibiofilm/antimicrobial technology was the only dressing that was able to eradicate multispecies biofilms such that no viable organisms were recovered.

Conclusion:

Given the detrimental effects of biofilm on wound healing, stringent in vitro biofilm models are increasingly required to investigate the efficacy of antimicrobial dressings. Using accredited in vitro biofilm models of increasing complexity, differentiation in the performance of dressings with combined antibiofilm/antimicrobial technology against those with antimicrobial properties alone, was demonstrated.
On the Perron-Frobenius Theory of Mv-matrices and equivalent properties to eventually exponentially nonnegative matrices
Authors: Chaysri Thaniporn , Noutsos Dimitrios
Published: March 2020

Mv−matrix is a matrix of the form A = sI −B, where 0 ≤ ρ(B) ≤ s and B is an eventually nonnegative matrix. In this paper, Mv−matrices concerning the Perron-Frobenius theory are studied. Specifically, sufficient and necessary conditions for an Mv−matrix to have positive left and right eigenvectors corresponding to its eigenvalue with smallest real part without considering or not if index0B ≤ 1 are stated and proven. Moreover, analogous conditions for eventually nonnegative matrices or Mv−matrices to have all the non Perron eigenvectors or generalized eigenvectors not being nonnegative are studied. Then, equivalent properties of eventually exponentially nonnegative matrices and Mv−matrices are presented.  Various numerical examples are given to support our theoretical findings.
Discordance between fine-needle aspiration cytology and histopathology in patients with mucoepidermoid carcinoma of parotid gland
Authors: Iftikhar H , Sohail Awan M , Usman M , Khoja A , Khan W
Published: March 2020

Introduction

Fine-needle aspiration cytology (FNAC) is an important diagnostic tool used preoperatively for the diagnosis of parotid lump. Mucoepidermoid carcinoma comprises 5–10% of all salivary gland tumours. It poses a diagnostic challenge on FNAC with high false negative rate. The objective of this study was to evaluate the discordance between cytology/FNAC and histopathology in patients with mucoepidermoid carcinoma.

Material and methods

A cross-sectional study was conducted from 1 January 2010 to 31 December 2014. Patients aged 18 years and above with FNAC or histopathology suggestive of mucoepidermoid carcinoma were identified. FNAC when compared with histology (gold standard) was classified into true positive (presence of mucoepidermoid carcinoma correctly diagnosed on FNAC), true negative (absence of mucoepidermoid carcinoma correctly diagnosed on FNAC), false positive (FNAC incorrectly diagnosed mucoepidermoid carcinoma), false negative (FNAC failed to diagnose mucoepidermoid carcinoma).

Results

A total of 16 patients fulfilled our eligibility criteria. Seven cytological samples were true positive (ie correctly diagnosed mucoepidermoid carcinoma by FNAC), eight cytological specimens were false negative (ie could not pick up mucoepidermoid carcinoma on FNAC). One case was false positive on cytology (ie diagnosed mucoepidermoid carcinoma on FNAC but was reported to be Warthin’s tumour on histopathology) and none were true negative.

Conclusion

FNAC is not reliable for diagnosis of mucoepidermoid carcinoma. More than 50% of our patients had discordant results between cytology and histology. We recommend a high index of suspicion for mucoepidermoid carcinoma given the poor yield of cytology.
Primary paediatric chest wall tumours necessitating surgical management
Authors: Maistry N , Durell J , Wilson S , Lakhoo K
Published: March 2020

Introduction

Limited literature exists on oncological chest wall reconstruction in the paediatric population, with the field still largely undecided on the best surgical reconstructive techniques to employ. The use of biological grafts/meshes is gaining popularity in certain adult surgical procedures but their use in paediatric procedures is rarely reported in the literature. We present the outcomes of our institution’s multidisciplinary approach to managing paediatric chest wall tumours as well as our experience with the use of biological grafts for chest wall reconstruction following oncological resections.

Methods

Data were analysed retrospectively from eight paediatric patients who were treated for primary chest wall tumours between 2010 and 2018.

Results

The tumours comprised two lipoblastomas, three Ewing’s sarcomas, an undifferentiated sarcoma with osteosarcomatous differentiation, a high grade undifferentiated sarcoma and a myofibroma. Seven of the eight patients underwent chest wall reconstruction with a biological graft. There were no postoperative mortalities and no evidence of recurrence in any of the patients in the series. No further chest wall operations were required and there were no postoperative infection related complications.

Conclusions

We support the use of biological grafts for chest wall reconstruction after oncological resections and maintain that a multidisciplinary approach is essential for the management of paediatric chest wall tumours.