Μελέτη της βιο-οικολογίας, της γενετικής πληθυσμών και της ανθεκτικότητας σε εντομοκτόνα της αφίδας Myzus persicae και αρπακτικών της
Authors: Σκούρας Παναγιώτης 
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της γενετικής και της βιολογίας πληθυσμών της αφίδας Myzus persicae Sulzer, της ανθεκτικότητάς της σε εντομοκτόνα, με έμφαση στα νεονικοτινοειδή και πυρεθροειδή, καθώς και στην καταγραφή, μελέτη της βιολογίας και της ανθεκτικότητας σε εντομοκτόνα ορισμένων αρπακτικών ειδών, φυσικών εχθρών της αφίδας. Στα πλαίσια της διδακτορικής διατριβής πραγματοποιήθηκαν βιοδοκιμές με τη μέθοδο της στιγμιαίας εμβάπτισης και της τοπικής εφαρμογής σε δείγματα πληθυσμών του M. persicae, που προέρχονταν τόσο από καλλιέργειες ροδακινιάς όσο και καπνού. Έμφαση δόθηκε στη μέθοδο της στιγμιαίας εμβάπτισης στο imidacloprid, ενώ εξετάστηκαν επίσης τα εντομοκτόνα acetamiprid, pirimicarb, methamidophos, bifenthrin deltamethrin και το chloropyriphos methyl. Τα αποτελέσματα της διδακτορικής διατριβής δείχνουν την ανάπτυξη ισχυρής ανθεκτικότητας της αφίδας M. persicae σε οργανοφωσφορικά, πυρεθροειδή και καρβαμιδικά εντομοκτόνα, ενώ αντίθετα δεν παρατηρήθηκαν υψηλά επίπεδα ανθεκτικότητας στα νεονικοτινοειδή. Στα πλαίσια της διδακτορικής διατριβής μελετήθηκε επίσης η ανθεκτικότητα των φυσικών εχθρών της αφίδας, στο νεονικοτινοειδές εντομοκτόνο imidacloprid με την μέθοδο της τοπικής εφαρμογής. Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν υψηλά επίπεδα ανθεκτικότητας στους φυσικούς εχθρούς της αφίδας. Στα είδη H. variegata, Η. undecimnotata και C. septempunctata υπολογίστηκε η διάρκεια ανάπτυξης των ατελών σταδίων, η κατανάλωση αφίδων από τις προνύμφες σε πέντε διαφορετικές θερμοκρασίες (17, 20, 23, 26, 29οC, στο C. septempunctata μόνο στους 23 οC) και φωτοπερίοδο L16:D8. Ως θήραμα χρησιμοποιήθηκε ένας κόκκινος κλώνος M. persicae σε φύλλα καπνού. Η κατώτερη ουδός ανάπτυξης ήταν 12,5οC και 12,7 οC ενώ οι απαραίτητοι ημεροβαθμοί για την ολοκλήρωση των ατελών σταδίων ήταν 211 και 257 ημέρες για το H. variegata και H. undecimnotata, αντίστοιχα. Στην ίδια θερμοκρασία η συνολική και ημερήσια κατανάλωση για το H. variegata ήταν 129,1 και 9,4 αφίδες, αντίστοιχα. Η συνολική και ημερήσια κατανάλωση για το C. septempunctata ήταν 190 και 10,9 αφίδες, αντίστοιχα στους 23οC. Ο ενδογενής ρυθμός αύξησης (rm, θηλυκό/θηλυκό/ημέρα), η μέση διάρκεια γενιάς (T, ήμερες), ο καθαρός αναπαραγωγικός ρυθμός (R0 θηλυκό/θηλυκό) και ο χρόνος διπλασιασμού πληθυσμού (DT, ημέρες) για το H. variegata ήταν 0,129, 42,4, 241,9 και 5,4, για το H. undecimnotata ήταν 0,084, 59,1, 142,7 και 8,3 και για το C. septempunctata ήταν 0,061, 69,3, 67,3 και 11,4 αντίστοιχα. Το ζεύγος αρσενικού και θηλυκού C. septempunctata κατανάλωσε τις 50 πρώτες ημέρες 3404 αφίδες. Συμπερασματικά και τα τρία είδη αποτελούν αποτελεσματικούς θηρευτές του Μ. persicae, όπως έχει αναφερθεί και για άλλα είδη αφίδων, με το C. septempunctata να υπερτερεί ελαφρώς λόγω της μεγαλύτερης κατανάλωσης αφίδων και την χαμηλή θνησιμότητα που βρέθηκε. Για τη βελτίωση προγραμμάτων ολοκληρωμένης καταπολέμησης αποφασιστικό ρόλο παίζουν οι πληροφορίες των εντόμων-εχθρών από μελέτες γενετικής διαφοροποίησης των πληθυσμών. Για αυτό έγινε μια πρώτη προσπάθεια μελέτης της γενετικής πληθυσμών του αρπακτικού κολεοπτέρου, C. septempunctata από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, Κύπρου, Ιταλίας και Σερβίας. Τα αποτελέσματα δεν μπόρεσαν να διαχωρίσουν τους πληθυσμούς μεταξύ τους.