bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Język symbolu jako charakterystyczny wymiar teologii św. Efrema. Zarys problematyki
Authors: Żelazny Jan W.
Published: November 2020

Sant’Efrem il Siro, vissuto nel IV secolo, é il rappresentante di una delle tradizioni della cristianità, tradizione molto sconosciuta. É famoso come poeta, considerato il massimo dell’era patristica, perchè autore di tanti inni liturgici che sono in uso nelle comunitá della tradizione siriaca ancora oggi. Il suo valore teologico è spesso disprezzato. Nella sua bellezza poetica é trattato come poeta con una teologia non tanto originale. Ma le ricerche lo presentano invece come un teologo molto raffinato, con una metodologia completamente diversa e per questo difficile da comprendere. Sant’Efrem é difensore della realtá umana; la nostra incapacitá di comprendere Dio deriva non soltanto dalla nostra debolezza, ma anzitutto da questo: che Dio nella sua natura é invisibile e noi non possiamo con le nostre conoscenze e con la nostra lingua capire chi é veramente e descriverlo. Egli si é fatto uomo e nella creazione ha ideato lo strumento della comunicazione. Il mondo con tutte le creature é pieno di simboli e soltanto con i simboli possiamo avvicinarci a Lui. La nostra conoscenza avviene sempre attraverso i simboli che preparano lo spazio dell’incontro ma mai descrivendoLo! La metafora diventa una realtá non soltanto tecnica, ma una realtà voluta dal Signore. Così, afferma, Lui rimane Dio, assolutamente libero, Dio che si é vestito da uomo anche per farci capire. L’intervento vorrebbe presentare questa dimensione della teologia di Sant’Efrem il Siro basandosi sul suo inno di fede (31), uno di questi brani nei quali santo Diacono Siro spiega la sua motodologia.
„Nawróceni chrześcijanie” – duchowość galijskich arystokratów IV-V wieku
Authors: Żurek Antoni
Published: November 2020

Dalla storia ci sono noti assai bene le prominenti figure della Galia tardoantica (IV-V secolo d.C.): Paolino di Nola, Sulplicio Severo, Eucherio di Lione, Salviano di Marsiglia, ecc. Tutti quanti appartenenti alla classe della nobiltà d’allora, ben educati, sposati, in un certo momento della loro vita hanno abbandonato vita monadana e si sono dedicati all’ascezi ed agli ideali monastici. Si parla della „seconda conversione” dopo il battesimo. Nell’articolo viene presentato il fenomeno e si domanda sulla sua natura. Un’analisi dei casi esaminati ci peremette a dare i conclusioni. Anzitutto posiamo dire di un crescente desiderio della vita più vicina a Dio nel mondo già cristianisato ma poco esigente.
Amfiloch z Ikonium, Przeciw heretykom: o fałszywej ascezie (CPG 3242; Contra haereticos: de falsa ascesi)
Authors: Kalinkowski Stanisław , Longosz Stanisław
Published: November 2020

nie dotyczy
Święty Augustyn, Mowa 348A: przeciw Pelagiuszowi (Sermo 348A: Contra Pelagium)
Authors: Toczko Rafał
Published: November 2020

nie dotyczy
Święty Augustyn, List do Woluzjana (Epistula 137)
Authors: Stefańczyk Andrzej P.
Published: November 2020

nie dotyczy
Decymus Magnus Auzoniusz, Mowa dziękczynna na cześć cesarza Gracjana (Gratiarum actio dicta domino Gratiano Augusto, CPL 1393)
Authors: Krynicka Tatiana
Published: November 2020

nie dotyczy
Sogita na czas zmartwychwstania (Sogitha in tempus Resurrectionis)
Authors: Sokal Bartłomiej
Published: November 2020

nie dotyczy
Św. Jan Chryzostom, Jakie kobiety należy brać za żony (Quales ducendae sint uxores, CPG 4379)
Authors: Krynicka Tatiana , Longosz Stanisław
Published: November 2020

nie dotyczy
Św. Jan Chryzostom, Kazanie o godnym życiu we wspólnocie (In principium Actorum hom. 2)
Authors: Iluk Jan
Published: November 2020

nie dotyczy
Św. Jan Damasceński, III Mowa obronna przeciw tym, którzy odrzucają święte obrazy (Contra imaginum calumniatores)
Authors: Dylewska Maria Magdalena
Published: November 2020

nie dotyczy
Pseudo-Plutarch, O wychowaniu dzieci
Authors: Krynicka Tatiana , Longosz Stanisław
Published: November 2020

nie dotyczy
Małżeństwo, rodzina i wychowanie w nauczaniu św. Jana Chryzostoma
Authors: Longosz Stanisław
Published: November 2020

nie dotyczy
Polska bibliografia antyku chrześcijańskiego 2007-2008
Authors: Longosz Stanisław , Naumowicz Józef
Published: November 2020

nie dotyczy
Wykaz prac dyplomowych z antyku chrześcijańskiego ukończonych w niektórych polskich ośrodkach naukowych w 2007-2008 roku
Authors: Longosz Stanisław
Published: November 2020

nie dotyczy
Ks. Jerzy Pałucki, Trynitarny wymiar Kościoła. Studium patrystyczne, Lublin 2007, Wydawnictwo KUL, ss. 320.
Authors: Drączkowski Franciszek
Published: November 2020

nie dotyczy
Ks. Jerzy Pałucki, Trynitarny wymiar Kościoła. Studium patrystyczne, Lublin 2007, Wydawnictwo KUL, ss. 320.
Authors: Marczewski Marek
Published: November 2020

nie dotyczy
Ks. Leszek Misiarczyk, Osiem „logismoi” w pismach Ewagriusza z Pontu, Tyniec – Kraków 2007, Wydawnictwo Benedyktynów, ss. 424.
Authors: Szram Mariusz
Published: November 2020

nie dotyczy
Ks. Tadeusz Gacia, Metaforyka agonistyczna w literaturze łacińskiej chrześcijańskiego antyku, Kielce 2007, Wydawnictwo Jedność, ss.279.
Authors: Eckmann Augustyn
Published: November 2020

nie dotyczy
Giovanni Climaco, La Scala del Paradiso, introduzione, traduzione e note a cura di Rosa Maria Parrinello, Letture Cristiane del primo millennio 41, Milano (Pauline) 2007, ss. 633.
Authors: Jasiewicz Arkadiusz
Published: November 2020

nie dotyczy
Sv. Augustín, Samovravy. O nesmrtel‘nosti duše, přeložili, úvodné štúdie napísali, poznámky a indexy spracovali Katarína Šotkovská – Jozefa Artimová, Bibliotheca Antiqua Christiana (Kresťanská Antická Bibliotéka), Patrimonium zv. 4, Trnava 2007, ss. 111
Authors: Pietras Leander Tadeusz
Published: November 2020

nie dotyczy
Ks. Stanisław Koczwara, Z pokladov starovekých cirkavných dejín, Košice 2007, Vydavayel’stvo Michala Vaška, ss. 76.
Authors: Zmorzanka Anna Z.
Published: November 2020

nie dotyczy
„Eat, drink and be merry” (Luke 12:19). Food and wine in Byzantium. In honour of Professor A.A.M. Bryer, ed. L. Brubaker – K. Linardou, Aldershot – Hampshire 2007, Ashgate Publishing Limited, ss. 272.
Authors: Kokoszko Maciej , Gibel Katarzyna
Published: November 2020

nie dotyczy
O. Dariusz Kasprzak OFMCap, Duszpasterze V wieku. Studium porównawcze myśli pasterskiej św. Piotra Chryzologa i Sylwiana z Marsylii, Kraków 2008, Wydawnictwo UNUM, ss. 330.
Authors: Pietras Henryk
Published: November 2020

nie dotyczy
Bożena Stawoska-Jundziłł, Vixit cum parentibus. Dzieci w wieku do siedmiu lat w rodzinach chrześcijan z Rzymu III-IV wieku, Bydgoszcz 2008, Wydawnictwo Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, ss. 616.
Authors: Pietras Henryk
Published: November 2020

nie dotyczy
Ks. Piotr Szczur, Problematyka społeczna w późnoantycznej Antiochii na podstawie nauczania homiletycznego Jana Chryzostoma, Lublin 2008, Wydawnictwo KUL, ss. 634.
Authors: Częsz Bogdan
Published: November 2020

nie dotyczy
Piotr Świercz, Jedność wielości. Świat, człowiek, państwo w refleksji nurtu orficko-pitagorejskiego, Katowice 2008, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, ss. 374.
Authors: Osek Ewa
Published: November 2020

nie dotyczy
Biblioteka z Nag Hammadi: Kodeksy I i II, tłumaczył oraz komentarzem opatrzył Wincenty Myszor, Studia Antiquitatis Christianae, Series Nova 7, Katowice 2008, Księgarnia św. Jacka, ss. 414.
Authors: Zmorzanka Anna Z.
Published: November 2020

nie dotyczy
Michele Piccirillo, La Palestina Cristiana I-VII secolo, Bologna 2008, EDB, ss. 226.
Authors: Tronina Antoni
Published: November 2020

nie dotyczy
Hans Maier, Die christliche Zeitrechnung. Ihre Geschichte – ihre Bedeutung, Aktualisierte und erweiterte Neuausgabe, Freiburg im Breisgau 2008,Herder, ss. 157.
Authors: Kochanek Piotr
Published: November 2020

nie dotyczy
P. Veyne, Początki chrześcijańskiego świata (312-394), tłum. I. Kania, Czytelnik, Warszawa 2009, ss. 200.
Authors: Jońca Maciej
Published: November 2020

nie dotyczy
Ks. Andrzej Uciecha, Polemika św. Efrema z manicheizmem w „Refutationes”, Studia Antiquitatis Christianae. Series Nova 8, Katowice 2009, Księgarnia św. Jacka, ss. 240.
Authors: Żelazny Jan
Published: November 2020

nie dotyczy
Ks. Przemysław Marek Szewczyk, Człowieczeństwo Logosu według Atanazego Wielkiego, Kraków 2009, Wydawnictwo WAM ss. 260.
Authors: Pietras Henryk
Published: November 2020

nie dotyczy
Theofried Baumeister, Martyrium, Hagiographie und Heiligenverehrung im christlichen Altertum, Römische Quartalschrift für Christliche Altertumskunde und Kirchengeschichte. Supplementband 61, Rom – Freiburg – Wien 2009, Herder, ss. 352.
Authors: Kochanek Piotr
Published: November 2020

nie dotyczy
Danuta Mastalska, Śpiew anioła. Powieść o św. Cecylii, Tarnów 2009, Biblos, ss. 385.
Authors: Kochanek Piotr
Published: November 2020

nie dotyczy
Stanisław Reszka, Żywot Księdza Stanisława Hozjusza (Polaka), Kardynała Świętego Kościoła Rzymskiego, Penitencjarza Wielkiego i Biskupa Warmińskiego. Wstęp, przekład z wydania w Oliwie 1690 r. i komentarze s. Jadwiga A. Kalinowska OSB, Olsztyn 2009, s.351
Authors: Eckmann Augustyn
Published: November 2020

nie dotyczy
Miri Rubin, Mother of God. A History of the Virgin Mary, New Haven – London 2009, Yale University Press, pp. 533.
Authors: Groń Ryszard
Published: November 2020

nie dotyczy
Lisa M. Bitel, Landscape with Two Saints. How Genovefa of Paris and Brigit of Kildare built Christianity in Barbarian Europe, Oxford 2009, Oxford University Press, ss. 299.
Authors: Groń Ryszard
Published: November 2020

nie dotyczy
Richard J. Foster – Gayle D. Beebe, Longing for God. Seven paths of Christian Devotion, Downers Grove Il. 2009, Inter Varsity Press, ss. 349.
Authors: Groń Ryszard
Published: November 2020

nie dotyczy
Ewa Osek, Przyroda w pismach Bazylego Wielkiego, Lublin 2000, Wydawnictwo TN KUL, ss. 204.
Authors: Longosz Stanisław
Published: November 2020

nie dotyczy
Zaślubiny ziemskie i zaślubiny duchowe w tajemnicy chrztu według św. Jana Chryzostoma
Authors: Żurek Antoni
Published: November 2020

Nelle catechesi di Giovanni Crisostomo viene usato il concetto delle „nozze spirituali” per approfondire il tema del battesimo. Alcuni particolari delle nozze scelti da Crisostomo gli servono a far vedere i diversi aspet­ti del mistero battesimale. In modo particolare nei catechesi viene sviluppata la relazione tra lo sposo e la sposa che nella visione di Cristosomo diventa l’imagine del Cristo e l’anima umana. Molto interessante è il modo in cui l’autore delle ca­techesi tratta i costumi nuziali. Di solito Crisostomo biasima questi costumi, ma mostrando le „nozze spirituali” si ferma sugli aspetti positivi. Parlando del senso figurativo delle nozze Crisostomo ci permette di conoscere diversi costumi nuziali del suo tempo. Il presbitero d’Antiochia dimostra assai grande conoscenza della materia. Dopo la lectura delle catechesi battesimali nasce la domanda perché Crisostomo presenta il battesimo come le „nozze spirituali”. Ma una risposta soddisfacente fi­nora non troviamo.
Cele chrześcijańskiego małżeństwa w nauczaniu Jana Chryzostoma
Authors: Szczur Piotr
Published: November 2020

Soulignant les objectifs essentiels du mariage, Jean Chrysostome accentue plus spécifiquement ses valeurs spirituelles. Comme un être créé à l’image de Dieu (Genèse 1, 27), l’homme devrait aspirer à s’assimiler à son Créateur par une vie sainte. La sexualité de l’homme, et plus précisément le désir, est un des obsta­cles les plus difficiles sur la route vers la sainteté. Pour cette raison, le prédicateur d’Antioche considère le mariage surtout comme un « médicament » contre le désir, un remède qui arrange la vie en pureté et l’entourage convenable à acquérir les vertus chrétiennes. Notre auteur met ensuite l’accent sur l’aspect pratique de l’institution du mariage, en soulignant de tels objectifs comme : le fait de mettre au monde les enfants, grâce auquel les époux peuvent se réjouir de la prolongation de leur existence et garantir la durée du genre humain ; l’aide mutuelle qui se rap­porte à tous les aspects de la vie humaine et grâce à laquelle les époux s’entraident dans la réalisation des objectifs communs (surtout dans la route vers la sainteté) ; et l’union des époux qui apparaît dans la stabilité et invulnérabilité du mariage dans lequel un homme et une femme deviennent « une seule chair » (cf. Matthieu 19, 5 ; Marc 10, 8).
Przymioty i zadania żony według Jana Chryzostoma
Authors: Krynicka Tatiana
Published: November 2020

Like many others Church fathers John Chrysostom considers virginity prefe­rable to marriage. At the same time, being an interpreter of Saint Paul’s doctrine, he repeats that marriage is a splendid God’s mystery (Ephesians 5, 31-33). That is why he explains to the Christian men what kind of women they have to marry in order to become happy husbands, as well as draws Christian wives’ attention to their duties. According to Chrysostom, a man who seeks a wife should follow example of the servant, sent by Abraham back to his homeland to get a bride for his son, Isaac. First of all, he must aim to find a righteous woman. Bride’s wealth, as well as physical beauty are able to make her husband happy only provided that she lives faithfully serving God. Saint John teaches that God expects married Christian women to submit to their husbands, to live a chaste life, to take care of household while the man is about his public business, to be modest in their appearance and manners. Many ti­mes he sharply points out women’s vices and faults. On the other hand he holds in high esteem their virtues and sensibility, as well as demands that husbands should love their wives, treat them with respect, be loyal to them. Analyzing female cha­racters pictured by John Chrysostom, we often come across the types well-known through ancient Greek poetry.
Wzajemna wierność małżeńska w nauczaniu Jana Chryzostoma
Authors: Tyburowski Krzysztof
Published: November 2020

È ovvio che il cristianesimo introdusse nel vasto campo della sessualità umana e quindi anche nella vita coniugale alcuni valori totalmente differenti rispetto al mondo pagano. Le regole fisse che imponevano la monogamia, la fedeltà coniuga­le, divieto dei divorzi, dell’aborto, dell’omicidio dei neonati suonano chiaramente a partire dai primi scritti cristiani. Giovanni Crisostomo in questo contesto appare come un teologo e predicatore eccellente che conosce e capisce l’importanza della vita matrimoniale e familiare ordinata. In questa vita l’importanza della fedeltà dei coniugi costituisce un elemento fondamentale che va affirmato nell’educa­zione cristiana fin dalla giovinezza. Crisostomo, chiamando la famiglia mikroek­klesia, intruduce nella sua struttura i chiari princípi evangelici e in questo modo costruisce un fondamento forte sotto l’insegnamento cristiano sulla famiglia.
Apistia nie rozrywa małżeństwa. Jan Chryzostom o małżonku (-nce) spoza chrześcijańskiej politei
Authors: Iluk Jan
Published: November 2020

Apart from a few treatises on the life of women in an extra-marital state and some short speeches about the dignity of Christian women, John Chrysostom did not engage in longer discourses about marriage. Chrysostom expressed himself most broadly on this subject in his commentary to „The First Letter to the Corinthians”. This and over a dozen other utterances by Chrysostom which I found in his writings allow us to suppose that his assessment of the value of the union between a believer and a non-believer is dictated by the realism of the epoch and not by pure dogma. Such a tone of teaching resonates with the moods of the Antioch community, which seethed with the luxuriant life of the most va­ried religious communities. Here, a non-believer was a partner also in marriage, hence the use of the „Pauline privilege” in order to remove such a one from a marriage would expose Christians to the accusation of a lack of tolerance at the very least. Knowing his community very well, John Chrysostom brings to the foreground the principle that a non-believer in a married couple is a problem between the non-believer and the Lord. Civil law does not make an impediment of this (such was the Roman tradition) and Canon law (the synods of the 4th century) should not make such impediments either. „Your partner’s relations with the Lord”, Chrysostom continually reminds us, „should not decide about the continuation or the dissolu­tion of the marital union”. The „defence” of a spouse from outside the Christian politeia is also an opportunity to obtain new members of this community.
Pater familias i jego zadania według św. Jana Chryzostoma
Authors: Czyżewski Bogdan
Published: November 2020

Dans le présent article nous souhaiterions présenter le rôle du père à l’ap­pui de l’enseignement de Saint Jean Chrysostome. L’évêque de Constantinople se consentre particulièrement sur le sujet des tâches principales du père au sein de la famille. Pater familias occupe d’après le Saint Jean un rôle principal dans l’éducation. D’après Jean Chrysostome l’éducation reste entièrement dans les compéten­ces du père. L’évêque souligne en particulier l’importance de l’éducation des en­fants. Le père est leur maître et il prend la responsabilité pour l’avenir des enfants. C’est le père même qui doit préparer l’âme de l’enfant pour que ce dernier puisse accuillir le Dieu. D’après le Saint Jean Chrysostome, pater familias est également responsable de former chez l’enfant des certaines vertus chrétiennes de bases, telles que : courage, sagesse et pureté. Le rôle le plus important dans le processus de l’éducation repose sur l’obligation de présenter un bon exemple aux yeux des enfants. Cette obligation reste dans les compétences du père, celle de la mère ainsi que celle de tous ce qui participent dans l’éducation de l’esprit et de coeurs enfantins.
Mater familias w nauczaniu św. Jana Chryzostoma
Authors: Jurkiewicz Jerzy
Published: November 2020

Im römischen Reich hatte die Frau eine relativ gute gesellschaftliche Stellung. Als mater familias waren ihre Aufgaben die Kindererziehung oder die Aufsicht über die Haussklaven. Die römische Frau war in der Gesellschaft in ihrer Stellung als mater familias angesehen. Mater familias bezeichnete diejenige, die de facto die Rechtsnachfolge des pater familias sicherte, juristisch war der Begriff irrelevant. „Mulier autem familiae suae et caput et finis est”, schließt Ulpian einen ausführlichen Text über den Familienverband: Eine Frau, zugleich der Anfang und das Ende ihrer familia, konnte ohne potestas über niemanden Hausgewalt ausüben und vor allem keinerlei rechtliche Machtbefugnis weitergeben. Obwohl die Frau also keinen besonderen Einfluss hatte, war die Stellung der Matrone als mater familias sehr angesehen. Ihr Bereich, in dem sie meistens uneingeschränkt wirken konnte, war das Haus. Oftmals musste der Ehemann zu politischen Versammlungen, arbeitete außerhalb oder war in der Armee tätig. Dadurch hatte sie während seiner Abwesenheit die Macht im Haus! Kirchenvater Johannes Chrysostomos geboren 349 oder 344 in Comana Pontica behandelte alle wie ein wahrer Hirte herzlich und väterlich. Im Besonderen behielt er den Frauen eine feinfühlige Haltung vor, und seine besondere Sorge galt der Ehe und Familie. Nach dem heiligen Johannes kann man die Frau als mater familias nennen, obwohl er das nicht deutlich sagt.
Początki mowy u małych dzieci w koncepcjach rzymskich intelektualistów, Augustyna i Jana Chryzostoma
Authors: Jundziłł Juliusz
Published: November 2020

The paper is a preliminary outline of the history of views on the teaching of speech to children in ancient thinkers, especially Aristotle, Romans from the times of Republic and Empire, as well as the Church Fathers, especially Western, inclu­ding Augustine in order to determine what John Chrysostom wrote and said on that subject. All the above-mentioned were not really interested in teaching speech to infants and children but in the physiology of this phenomenon (especially Aristotle) and creating the most favorable environment for the shaping of speech through the selection of nannies and child minders. There were no attempts, as Augustine aptly wrote, to teach speech consciously; it was the child himself that had to associate the sound with its material, meaningful background through ob­servations and repeating experiences. What is more, both moral philosophers and Church Fathers described in a friendly manner (also Chrysostom) talking to chil­dren using a special, childlike language since it pleased and still pleases adults, although spoils the way children speak. The Classic Antiquity, which took care about the proper speech and promoted (like Church Fathers) rhetoric in everyday life and science, forgot about the basics, the process of creating speech, which re­sulted from depreciation of the first stage of children’s life, condemned to contacts with slaves – nannies. It was only the school age that stirred up stronger emo­tions but, as some moral philosophers wrote, children already had speech defects, among others, because of parental consent for the language deprivation.
Miejsce ludzi starszych w procesie wychowania młodzieży według Jana Chryzostoma
Authors: Kołosowski Tadeusz
Published: November 2020

From the analysis of chosen writings of St. John Chrysostom results that the Author as pastor and the moralist observes critically the attitude of many repre­sentatives of the older generation. At these people the external grey hair is not matched by the internal grey, this means the ripe old age and the increasing vi­tal experience develops at them the power of the faith and beautiful and worthy Christian manner of life. Such people in vain await esteem from the younger gen­eration. Older people can gain esteem at young people, if live in the manner mor­ally beautiful. Then they can transfer the young people their own experience and be for them the good example.
Rodzina kościołem domowym w myśli św. Jana Chryzostoma
Authors: Longosz Stanisław
Published: November 2020

Dissertatiuncula haec duabus partibus constat. In priore generaliter nomen at­que notio locutionis „familia christiana uti Ecclesia domestica”, cuius auctor S. Joannes Chrysostomus invenitur, et quae fundamentum in fontibus biblicis, prae­sertim in Actis Apostolorum et epistolis S. Pauli Apostoli habet, exponuntur, in altera autem plurimae enuntiationes Episcopi Constantinopolitani, quae familiam christianam Ecclesiae similem faciunt, adducuntur; quae autem in tribus collectae sunt: pater familias domi, sicut episcopus in ecclesia, responsabilis magister veri­tatum fidei esse debeat; favorabilis locus communis orationis ac religiosi cantus, praesertim psalmorum, esse debeat; in familia christiana, sicut in Ecclesia, omnes familiares pares atque hospitales habeantur et se invicem adiuvare necnon diligere debeant.
Koncepcja wychowania chrześcijańskiego w ujęciu Klemensa Aleksandryjskiego oraz Jana Chryzostoma
Authors: Drączkowski Franciszek
Published: November 2020

Presented paper consists of five main parts and focuses on the most impor­tant elements of their teaching about education and upbringing. The first part tells about pupils, next one about educator, the third about methods in the pe­dagogical process, the forth about programme of educative activity, and the last one about goal of that process. Although Clement and John Chrysostom present different point of view f. e. on the understanding of the educator and pupils, their thought can be treated as complementary educational system because they fol­low from the same Christian doctrinal point and the classical tradition.
Biblijne podstawy Chryzostomowego programu wychowania dzieci
Authors: Eckmann Augustyn
Published: November 2020

Dissertatiuncula haec de fundamentis biblicis in Iohannis Chrysostomi puero­rum educationis ratione narrat. Secundum Episcopum Constantinopolis finis cultus atque morum non fuit homo pulcher ac bonus, sed homo deificatus, filius Dei.
Traktat Jana Chryzostoma "O wychowaniu dzieci" i jego stosunek do traktatu "O wychowaniu dzieci" Pseudo-Plutarcha
Authors: Kochańczyk-Bonińska Karolina
Published: November 2020

Unter den Patrologen dauert eine Diskussion über der Authentität des Traktates De inani gloria et de educandis liberis von Johannes Chrysostomus. Oft stellt man das Argument, dass ein Zusammenhang mit dem Text De liberis educandis von Pseudo-Plutarchos möglich ist. Die Autorin hat zum Ziel gründlich erforschen die Inhaltsbeziehungen. Die Problematik- und Stillanalyse zeigt, dass die gemeinsamen Motiven charakteristisch für die ganze griechisch-römischen Tradition über die Erziehung sind. Darum gibt es kein Grund für die Ausübung des Einflusses des Pseudo-Plutarchos auf Johannes Chrysostomus.
Religijny program wychowania w ujęciu Jana Chryzostoma
Authors: Uciecha Andrzej
Published: November 2020

L’analyse de cet article se porte sur l’idée de l’éducation religieuse des enfants dans les traités de Jean Chrysostome. „Bouche d’or” s’attache à montrer que pour assure une éducation soignée les parents (en particulier le père) sont obligés de développer et d’approfondir le sens et la motivation de la vie religieuse chez leurs enfants. Dans sa argumentation il donne une immense série d’exemples scripturai­res et monastiques qui Pater familias doit utiliser pour former l’image du Dieu le Createur dans l’éducation religieuse. La conception pedagogique de Chrysostome est en conséquence soumit à son devoir du prédicateur prophétique.
Metody wychowawcze św. Jana Chryzostoma
Authors: Wasilewski Sławomir
Published: November 2020

In omni processu progressuque recto qui ad artem educandi pertinet magni momenti est non solum consilium formationis morum et animi puerilis proprium patris, magistri vel pedagogi, sed etiam certa ratio viaque bene formandi. Quasdam rationes ac vias educandi invenimus etiam apud Ioannem Chrysostomum, qui no­tus est auctor libelli cuius titulus: De inani gloria et de educandis liberis. Inter quas dignae sunt, ut praesertim enumerentur: via ac ratio commovendi in volun­tatem bonam, ratio viaque comitandi, ratio viaque praeveniendi, via ratioque im­plendi temporis, ratio et via circuli vel gregis, via et ratio fatigationis tollendae curiositate, via ratioque repetitionis et ratio viaque gradationis. Hae omnes sane valde prosunt ad propositum artis educandi, quod ad mentem Ioannis Chrysostomi episcopi sit formare et instituere pueros milites athletasque Iesu Christi.
Wychowanie dziewcząt w nauczaniu Jana Chryzostoma
Authors: Zmorzanka Anna Z.
Published: November 2020

Die Verfasserin zeigt bei der Besprechung der Lehre des hl. Johannes Chrisostomus zum Thema der Mädchenerzierhung, dass sie ihre Grundlagen in der biblischen Anthropologie hatte. In Bezug auf drei ersten Abschnitte des Buches Genesis und auf Kommentare des hl. Paulus deutet er darauf, dass die Frau wie der Mann nach dem Bild und Ähnlichkeit des Schöpfers geschaffen ist und zweitens, dass die nach dem Fall aus dem Paradies die Freiheit verloren hat ( die mit dem Sein als das Bild verbunden ist) und dadurch wurde sie dem Mann un­tertan (Johannes Chrisostomus fügt noch das Lehrverbot und Befehl des Lernens zu Hause hinzu) und nahm neue Berufung zur Ehe und Mutterschaft an, verlor sie aber die Fähigkeit nicht, dem Gott durch Tugenden angleichen. Die Verfasserin bespricht dann drei Gruppen der Fragen, die nach der Analyse der Meinungen des Antiochieners zum Thema der Erziehung zu unterscheiden sind. Es sind die Erzieher – vor allem der Vater, die Mutter und der Ehemann, die Erzeihungsziele – solche wie geistig-moralische Entwicklung und praktische Fähigkeiten, verbun­den mit dem weiblichen Geschlecht zuständigen Aufgaben und auch die Methoden (Beobachtung des Kindes, sog. „Torsperren”, also das Kontrollieren dessen, was das Kind mit Sinnen erkennt, die Belehrungen und Mahnungen und auch Verfahren der „stufenweisen Begrenzung”, das beim Abgewöhnen von schlechten Gewohnheiten und Neigungen verwendet ist.
Paweł apostoł nauczycielem gnostyków?
Authors: Myszor Wincenty
Published: November 2020

Im Aufsatz wird die Wirkung der 1Kor 15, 50 in der einigen Nag-Hammadi- Schriften und in der Iraenaus’s Polemik gegen Gnostikern untersucht. Einfluss der paulinischen Terminologie und die Lehre über die Auferstehung wir am Beispiel Röm 6, 17; 6, 4-6, Eph 2, 5; Kol 2, 12 aufgedeckt. Die Gnostiker und Iraeneus haben auch einigermassen die gemeinsame Terminologie benutzt.
Motyw choroby w homiliach św. Augustyna do Ewangelii i Pierwszego Listu Jana Apostoła
Authors: Baran Grzegorz M.
Published: November 2020

In der reichen Sammlung der Werke des heiligen Augustinus befinden sich auch Schriften, die einen Charakter der biblischen Kommentare haben. Zu ihnen gehören auch unter anderem Homilien In Joannis Evangelium tractatus und In Joannis Epistolam ad Parthos tractatus. Der auf die biblischen Schriften zurück­greifende Bischoff von Hippo machte er nicht nur deren Exegese sondern auch trug er verschiedene Probleme unter anderem aus dem Bereich der dogmatischen und moralischen Theologie vor. In diesem Artikel wurde das Motiv der seelischen Krankheit des Menschen dargestellt, die der sich mit allegorischer Interpretationsweise von Heiliger Schrift bedienende heilige Augustinus in den erwähnten Homilien mithilfe der Begriffe, die sich auf Erscheinung der körperlichen Krankheit beziehen, beschrieb. Aus diesem Grund bezeichnete er den Stand der Seelenkrankheit unter anderem als „morbus”, „caecitas”, „aegritudo”, oder „vulnera”. Auf der Basis von Analyse der Texte der Lehre von Augustinus wurde ausgewiesen, dass die seelische Krankheit die weit verstandene Sünde ist. Bischoff von Hippo stellt fest, dass die Ursache der seelischen Krankheit vor allem Hochmut ist, und bezeichnet sie als „caput omnium morborum”. Die Ursache der seelischen Krankheit ist für heiligen Augustinus auch Mangel an Liebe, wahrgenommen als „radix omnium peccatorum”. Der Mensch, der von seelischer Krankheit also Sünde betroffen ist, kann sich selbst nicht heilen. Das kann nur Jesus Christus tun – Göttlicher Arzt. Wie heili­ger Augustinus feststellte, ist seitens des Menschen Mühe notwendig, damit die Krankheit geheilt werden könnte. Vor allem soll der Mensch anerkennen, dass er krank ist. Aus diesem Grund ist aüßerst wichtig voller Demut Geständnis der eigenen Sünden („confesio”). Es ist nötig, dass der Mensch mit tifer Glaube Jesus Christus annimmt, der einzig Heilung von der seelischen Krankheit vollbringen kann. Der Mensch bewirkt, dass seine Krankheit heilbar – sanabilis wird, indem er diese Bedingungen erfüllt.
Wiara i mądrość w świetle komentarza Pelagiusza do Listu św. Pawła do Efezjan
Authors: Pochwat Józef
Published: November 2020

Pélage († 420) dans son Commentaire à l’Épître de saint Paul aux Éphésiens montre qu’il existe une liaison organique entre foi et sagesse. L’auteur traite la foi (fides) comme une sorte de don de départ et à la fois un début de la vie chrétienne. Par contre la sagesse (sapientia) – comme la conséquence de la construction de la vie sur le fondament de la foi. C’est pourquoi on peut dire, que la foi est une sagesse de chrétien et la sagesse toujours se lie avec l’acte de foi, autrement dit croire à Dieu. La réflexion de Pélage sur la foi et la sagesse enseigne surtout comment en­trer au fond des mystères de la révélation qui se trouvent dans l’Ècriture Sainte. L’appréciation de la foi et aussi si bien que la foi mûre est la sagesse et décision pour aller en foi aussi décide la sagesse – témoigne un peu de stoicisme de Pélage. Pélage qui prend la foi dans la catégorie de la sagesse, a voulu arriver à convaincre dans l’enseignement contemporain Romain. La sagesse pour eux a été toujours une des plus grandes valeurs. L’étude de son Commentaire, oblige à une rèflexion profonde sur l’appréciation dans l’enseignement contemporain, de la problèmati­que de la foi et de la sagesse.
Die Anfänge des „Anathema” in der Urkirche
Authors: Zawadzki Konrad
Published: November 2020

Szczegółowa analiza pism Ojców Apostolskich oraz tzw. Trzeciego Listu do Koryntian pozwala wysunąć wniosek, że rozumienie anatemy w Kościele pierwotnym w zasadniczych punktach pokrywa się z nowotestamentalnym pojmowaniem tego problemu. Podobnie jak w Nowym Testamencie anatema stanowiła w Kościele pierwotnym formę stanowczej obrony przed głosicielami nieortodoksyjnych doktryn, identyfikowanymi przez Ojców Apostolskich jako wysłannicy Szatana. Anatema, demaskująca jednoznacznie fałszywych apostołów i ich przeklęte nauki, była z jednej strony wyrazem troski o zachowanie czystości wiary, z drugiej strony, odgraniczając jasno ortodoksję od herezji, niosła pomoc tym, którzy łatwo mogli zagubić się w gąszczu wciąż powstających doktryn i interpretacji teologicznych. Anatema była linią, kreślącą granicę między obszarem boskim i diabelskim; zwracała uwagę na fakt, że każda błędna teologia bierze swoje źródło z szatańskiej inspiracji. Użycie anatemy przez pierwszych chrześcijan podporządkowane jest zatem w całej pełni nowotestamentalnemu kryterium i odnosi się do tych ludzi, którzy w sposób programowy i zatwardziały angażują się w rozprzestrzenianie antychrześcijańskich doktryn po to, aby odciągnąć wierzących od zdrowej i jedynej nauki Chrystusa. Należy przy tym jednak zwrócić uwagę na istotny fakt, że anatema, denuncjująca poważne błędy teologiczne, nie miała w Kościele pierwotnym na celu hamowania rozwoju teologicznej refleksji nad wiarą czy też tworzenia z wierzących „grupy idealnych chrześcijan” nie zadających sobie żadnych trudnych pytań teologicznych. Anatema nie miała bowiem za zadanie negować konieczności intelektualnego zgłębiania zbawczej nauki Ewangelii, ale zwracała uwagę na obszary, gdzie refleksja teologiczna zamiast rozwoju i postępu przynosiła cofnięcie i zubożenie. Tym samym wyznaczała anatema swoiste ramy, które nie były bynajmniej znamieniem ograniczenia w uprawianiu teologii, ale które paradoskalnie to ograniczenie piętnowały, demaskując i „przeklinając” doktryny teologiczne, przynoszące ze sobą znaczne zawężenie ortodoksyjnego rozumienia chrześcijańskich dogmatów.
Il primissimo monachesimo nell’Africa latina
Authors: Degórski Bazyli
Published: November 2020

Artykuł pokrótce przedstawia najstarszy monastycyzm w Afryce łacińskiej. Od pojawienia się chrześcijaństwa żyli tam ludzie, którzy składali ślub czystości i pragnęli całkowicie oddzielić się od dóbr materialnych i od świata. Spośród nich wywodziła się duża część duchowieństwa tamtego regionu. Największym krzewicielem monastycyzmu w Afryce łacińskiej był św. Augustyn. Jeśli chodzi o augustiańskie prawodawstwo monastyczne, możemy wskazać przede wszystkim Ordo monasterii pseudo-Augustyna. Co się tyczy innych najstarszych mnichów augustiańskich, trzeba wymienić Alipiusza, Ewodiusza i Possydiusza. Po śmierci św. Augustyna życie mnisze w Afryce kwitło nadal pomimo okupacji wandals­kiej; jedynie niektóre wspólnoty mnisze, aby się chronić, przeniosły się gdzie indziej. Najwięsze prześladowania cierpieli wówczas mnisi i mniszki w Afryce Prokonsularnej. Dużo wiadomości dotyczących monastycyzmu w Północnej Afryce na przełomie V i VI wieku znajdujemy w Vita św. Fulgencjusza z Ruspe, który po św. Augustynie był najważniejszą postacią dla rozwoju życia mnis­zego w Afryce łacińskiej. Na nim właściwie kończą się dzieje monastycyzmu starożytności chrześcijańskiej na tamtym obszarze.
Massimo Pazzini, Il Libro dei Dodici Profeti. Versione siriaca – vocalizzazione completa, ed. Terra Santa [Analecta 72], Milano 2009, Franciscan Printing Press, ss. 134.
Authors: Mirri Luciana Maria
Published: November 2020

nie dotyczy
Die Anfänge des „Anathema” in der Urkirche
Authors: Zawadzki Konrad
Published: November 2020

Grecki termin oznaczający rzecz lub osobę przeklętą, pojawia się w Nowym Testamencie jedynie u św. Pawła. Apostoł używa tego słowa, jako określenia odnoszącego się do rzeczywistości obejmującej działania wymierzone przeciwko zbawczej misji Chrystusa i dotyczące tym samym obszaru związanego z aktywnością Szatana. Pawłowa anatema rozciąga się w związku z tym na tych ludzi, którzy, podobnie jak Zły Duch, dążą do odebrania Chrystusowi wyznawców i sprowadzenia ich na drogę walki ze Zbawicielem. Nie odnosi się ona zatem do „zwykłych” grzeszników, którzy powodowani ludzką słabością upadają, aby później korzystając z miłosierdzia Bożego powracać do stanu łaski. Anatema św. Pawła dotyka zatem tych, którzy w sposób świadomy i zatwardziały angażują się w rozprzestrzenianie antychrześcijańskich zachowań bądź nauk i tym samym włączają się w czynną i programową walkę z Chrystusem. Owo podwójne kryte­rium zatwardziałości i aktywnego zaangażowania w pozyskiwaniu zwolenników dla wrogich doktrynie chrześcijańskiej poglądów jest charakterystycznym wyz­nacznikiem zastosowania anatemy przez Apostoła i zwraca uwagę na to, że objęty anatemą jest fałszywym prorokiem i znajduje się w obszarze podległym Szatanowi, który potrafi niekiedy przybierać postać Anioła Światła po to, aby zwodzić wierzących (por. 2Kor 11, 14). Anatema staje się w tym kontekście dla chrześcijan niezwykle ważną pomocą, pozwalającą łatwo i niezawodnie odróżnić naukę Chrystusa od wywodzącej się z szatańskiej inspiracji doktryny fałszu. Anatema stanowi jasną linię, wyznaczającą granicę między prawdą a kłamstwem. Jest za­tem czymś zasadniczo różnym od ekskomuniki, która w Nowym Testamencie od­nosi się przede wszystkim do grzeszników i ma na celu, przez czasowe wyłączenie ich z życia wspólnoty, dać im możliwość pokuty za popełnione winy i powrotu do nieskazitelności dzieci Bożych. Anatema zakłada natomiast daleko posuniętą zatwardziałość objętego nią człowieka, który, podobnie jak Szatan, nie jest zain­teresowany swoim nawróceniem. Podobne znaczenie, co Pawłowa anatema, mają również pojawiające się u innych nowotestamentalnych autorów terminy takie jak: przekleństwo, antychryst i oszust, które zakładają, że objęta nimi osoba jest apostołem Szatana i tym samym znajduje się w przeklętej sferze fałszu. Terminologiczna różnorodność określeń wchodzących znaczeniowo w obszar używanego przez św. Pawła słowa anatema dowodzi, że w okresie powstawania pism Nowego Testamentu nie wytworzyła się jeszcze jed­noznaczna nomenklatura związana z praktyką anatematyzowania. Z drugiej jed­nak strony jest ona bardzo wczesnym świadectwem konieczności posługiwania się terminami funkcjonującymi, jako pewnego rodzaju znaki ostrzegawcze, chroniące „tych najmniejszych” przed zepsutymi doktrynami fałszywych apostołów.
PENGATURAN DALAM UNDANG-UNDANG HAK POLITIK MANTAN TERPIDANA KASUS TINDAK PIDANA KORUPSI SEBAGAI CALON ANGGOTA LEGISLATIF PADA PEMILIHAN UMUM TAHUN 2019
Authors: Hamidi Hamidi
Published: November 2020

General election is a means of democracy that is used to elect people's representatives to sit as legislative members in the MPR, DPR, DPD and DPRD. The election was conducted in accordance with Article 2 paragraph (1) of the 1945 Constitution. The 2019 election was also attended by former convicted corruption cases. This is in accordance with PKPU rules Number 20 of 2018. With this decision, an extra-judicial polemic arises which is appropriate and important to be studied more specifically and academically. The formulation of the problem in this research is, How to regulate the political rights of former convicted corruption cases as legislative candidates in the 2019 general election? What are the implications of regulating the political rights of former convicts of corruption as a candidate for legislative members in the 2019 General Elections on Human Rights? The specification of this research is normative juridical research, which is a form of research that aims to describe the applicable laws and regulations, linked to legal theories and practice of positive law enforcement, which will later be linked to the problems examined in this scientific paper. Based on the results of the analysis, answers can be obtained: 1) The Political Rights Regulation of Former Convicted Corruption Crime Cases as Legislative Candidates in the General Election Year contradicts a higher law because based on the mandate of article 4 paragraph (3) Number 20 of 2018 concerning Election Commission Regulations General as well as article 240 paragraph (1) letter (g) of Law Number 7 of 2017 concerning General Elections. Article 28 letter d of the 1945 Constitution of the Republic of Indonesia. 2) Implications of regulating the political rights of former convicted corruption cases as candidates for legislative members in the 2019 general election against human rights, revocation of political rights for convicted corruption cases by human rights law activists (HAM) is of the view that deprivation of political rights is a violation of human rights. This is still debatable, because every sentence is basically a violation of human rights, but the violation is allowed, as long as it is based on the law.
PENTINGNYA MENGELOLA KEUANGAN SEJAK USIA DINI SISWA SISWI (TAMAN KANAK - KANAK) UNTUK MENDORONG DAN MENANAMKAN BUDAYA HEMAT PADA SEKOLAH TAMAN KANAK-KANAK DEUTSCHE INTERNATIONAL SCHULE, BSD CITY, TANGERANG SELATAN
Authors: Virby Shelby , Palupi Pusporini , Japanis Retno , Rodiyana Nanda
Published: November 2020

ABSTRAK             Pengabdian ini berjudul pentingnya mengelola keuangan sejak usia dini siswa siswi (taman kanak - kanak) untuk mendorong dan menanamkan budaya hemat pada sekolah taman kanak-kanak Deutsche International Schule, Bsd City, Tangerang Selatan.            Tujuan pengabdian ini adalah  untuk Membantu memberikan arahan terhadap anak-anak yang masih berada di usia dini khususnya usia taman kanak kanak untuk bisa memahami dan membiasakan diri mengelola uang saku mereka dengan baik dan tidak boros terlebih lagi  menggunakan uang mereka untuk kegiatan yang tidak penting seperti bermain game online dan hal-hal lain yang melalaikan anak-anak.      Metode pelaksanaan pengabdian ini dilakukan dalam beberapa kegiatan yaitu tahap survei yaitu sosialisasi dilakukan dengan menyusun berbagai hal yang akan disampaikan pada saat kegiatan pengabdian yang akan dilakukan yang meliputi: penyusunan materi yang akan diberikan, penyusunan jadwal pemberian materi, pembagian tugas tim pengabdian dan survei ke lokasi pengabdian. Tahap sosialisasi yaitu sebelum kegiatan pengabdian dilaksanakan terlebih dahulu dilakukan tahap sosialisasi yaitu melakukan silaturahmi dengan ketua yayasan, menyampaikan maksud dan tujuan pengabdian ini. Pada tahap ini juga dilakukan jalinan kerjasama dan menentukan jadwal kegiatan pengabdian. Tim pelaksana kegiatan pengabdian pada masyarakat adalah dosen Fakultas Ekonomi jurusan manajemen sebanyak 11 orang. Tim pengabdian memberikan materi tentang pentingnya mengelola keuangan sejak usia dini siswa siswi (taman kanak - kanak) untuk mendorong dan menanamkan budaya hemat pada sekolah taman kanak-kanak Deutsche International Schule, Bsd City, Tangerang Selatan. Dan akan memberikan pelatihan disana oleh dosen UNPAMKesimpulan dari pengabdian ini adalah selama proses tersebut para siswa antusias dan fokus mengikuti kegiatan pengabdian masyarakat yang diadakan oleh dosen Universitas Pamulang.Kata Kunci: Pentingnya Menabung, Menanamkan Budaya Hemat
DAMPAK BURUK PEMAKAIAN MEDIA SOSIAL TERHADAP SEMANGAT DAN CAPAIAN BELAJAR SISWA SMP ARRAISIYAH PAMULANG”
Authors: Nurwita Nurwita , Susanti Fahmi , Permada Dewi Nari Ratih , Oktrima Bulan , Irawati Laila
Published: November 2020

ABSTRAK Pengabdian ini berjudul Dampak Buruk Pemakaian  Media Sosial Terhadap Semangat dan Capaian Belajar Siswa SMP Arraisiyah  PamulangTujuan dilakasanakan pengabdian ini adalah  untukmembantu siswa dan siswi dalam memahami literasi internet dan  media sosial, dan memberikan wawasan siswa dan siswa tentang dampak  buruk yang terjadi dari ketergantungan media sosial serta bagaimana Implementasi  yang baik dengan pemakaian media sosial dengan bijaksana untuk meningkatkan semangat dan capaian belajar siswa                        Metode pelaksanaan pengabdian ini adalah dengan  mengadakan kunjungan kepada siswa dan siswi di SMPArraisiyah  Pamulang dan  memberikan pelatihan dan penyuluhan  di lokasi tersebut.Persiapan yang dilakukan adalah segala hal yang terkait dengan materi, bahan dan alat sesuai dengan tema secara baik dan benar. Hasil persiapan tersebut dimaksudkan agar materi tersampaikan dengan dan mudah dimengerti serta dipahami oleh para siswa siswi SMP Arraisiyah  Pamulangdan serta kami tidak lupa akan selalu memantau hasil dari pasca PKM ini apakah berhasil diterapkan sehingga mendapatkan hasil yang diharapkan dari tujuan PKM ini.Kesimpulan dari pengabdian ini adalahMedia sosial  di gemari oleh siswa-siswi SMP Arraisiyah  Pamulangdalam memperoleh informasi, Namun tidak sedikit para kalangan siswa-siswi melakukan penyalahgunaan media sosial mereka tidak sesuai aturan waktu sehingga menganggu waktu belajar dan  menurunkan semangat dan capaian belajar.Denganadanya  pengabdian kepada masyarakat ini dalam rangka pencegahan dampak buruk pemakaian media sosial terhadap semangat dan capaian belajar siswa. Dengan adanya materi ini siswa SMP ARRAISIYAH PAMULANG diharapkan dapat bertambah wawasan intelektual dalam pembentukan karakter yang baik dan bijaksana terhadap pemakaian media sosial sehingga dapat di manfaatkan untuk meningkatkan semangat dan capaian belajar siswa di sekolah menjadi lebih tinggi.Kata Kunci: Dampak Buruk Pemakaian Media Sosial, Semangat dan Capaian Belajar Mahasis
PENGARUH DISIPLIN KERJA TERHADAP KlNERJA KARYAWAN PADA PT. WISATA ANGKASA PERMAI
Authors: Pratama Angga
Published: November 2020

DaIam peneIitian ini menggunakan variabeI independen disipIin kerja (X) dan variabeI dependen kineria karyawan. Met0de anaIi5is yang digunakan adaIah anaIisa regre5i Iinier sederhana. SampeI yang digunakan daIam peneIitian ini sebanyak 60 resp0nden. Data yang diper0Ieh merupakan data primer yang merupakan hasiI jawaban resp0nden atas kuesi0ner yang disebarkan. HasiI peneIitian ini menunjukan bahwa terdapat pengaruh yang signifikan variabeI disipIin kerja terhadap variabeI kinerja karayawan yaitu dengan diper0Ieh niIai thitung> ttabeI ((3,054 > 1,671) dan niIai signifikansi (0,003 < 0,005). Pada uji k0efisien determinasi terdapat pengaruh disipIin kerja terhadap kinerja karyawan 5ebesar 13,84% dan 5i5anya 5ebesar 86,16% dipengaruhi 0Ieh beberapa fakt0r Iain yang tidak dijeIaskan daIam peneIitian ini.
PENGARUH PENGKAJIAN KEWIRAAUSAHAAN DAN PENGIKLANAN TERHADAP PENCIPTAAN PENGHASILAN PADA IBU PKK KECAMATAN CEMPAKA PUTIH CIPUTAT
Authors: Susanti Fahmi
Published: November 2020

Goal ahir yang ingin digapai agar menemukan pengaruh Pengkajian kewirausahaan serta pengiklanan terhadap penciptaan penghasilan pada Ibu PKK Kecamatan Cempaka Putih Ciputat, dengan cara partial atau simultan / bersama- sama . Dalam penyusunan penelitian memakai metode penelitian deskriptif kuantitatif. Dengan responden sebanyak113,cara pengambilan sampel secara sampel yang jenuh setiap responden mendapat kesamaan dalam peluang. Dianalisis dengan metode regresi linier ganda. Hasil uji hipostesis untuk pengkajian kewirausahaan dan pengiklanan dan disiplin kerja secara parsial nilai thitung masing-masing 19,267, 15,822 dimana semua nilai thitung> ttabel. Untuk pengaruh bersama- sama diperoleh Fhitung>Ftabel yaitu 145,428 > 2,46. Taraf signifikansinyaÎ± = 0,05. Maka dapatlah disimpulkan bahwasanya pengkajian kewirausahaan dan pengiklanan secara parsial maupun bersama- sama berpengaruh signifikan terhadap penciptaan penghasilan. Dengan persamaan regresi linier Å¶ = 0,189 + 0,254X1 + 0,167X2 artinya pengkajian kewirausahaan dan pengiklanan mempunyai kemampuan untuk mempengaruhi penciptaan penghasilan. Nilai koefisien determinasi 0,928 atau 92,8% menjelaskan bahwasanya pengkajian kewirausahaan serta pengiklanan punya kemampuan 92,8% untuk mempengaruhi penciptaan penghasilan sisanya 7,2% terdapat pada pengaruh dari variabel bebas lain yang tidak diteliti.