bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μαθηματικά μοντέλα προσομοίωσης και διαχείρισης υπόγειων υδροφορέων
Authors: Θεοδοσίου Νικόλαος
Published: August 2021

Στην εργασία αυτή γίνεται μια παρουσίαση μεθόδων αντιμετώπισης των προβλημάτων πουανακύπτουν από την προσπάθεια ικανοποίησης των προϋποθέσεων για την ορθολογική διαχείρισητων υδατικών πόρων.Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μια γενική εισαγωγική αναφορά στους υπόγειους υδατικούς πόρους,ενώ στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζεται η μαθηματική έκφραση των νόμων που διέπουν τη ροή σευπόγειους υδροφορείς. Στο τρίτο κεφάλαιο γίνεται μια πρώτη παρουσίαση του προβλήματοςεφαρμογής, που όπως προαναφέρθηκε αφορά στον υδροφορέα των Κοκκινοχωρίων στη Κύπρο.Με το τέταρτο κεφάλαιο αρχίζει η δεύτερη ενότητα. Το κεφάλαιο αυτό έχει ως αντικείμενο τηναξιολόγηση, ανάλυση και επεξεργασία των δεδομένων. Η σημασία που έχει το αντικείμενο αυτό στημελέτη υπόγειων υδροφορέων, είναι τεράστια, γι' αυτό και στα πλαίσια της παρούσας εργασίαςδόθηκε ιδιαίτερη έμφαση τόσο στο εύρος των θεμάτων όσο και στο βάθος στο οποίο μελετήθηκαν.Στο πέμπτο κεφάλαιο, το μεγαλύτερο σε έκταση και από τα πιο σημαντικά της εργασίας,παρουσιάζεται και αξιολογείται το μαθηματικό μοντέλο προσομοίωσης της ροής του υδροφορέα τωνΚοκκινοχωρίων.Στο έκτο κεφάλαιο περιγράφεται η διαδικασία προσαρμογής του μαθηματικού μοντέλου καιπαρουσιάζονται τα αποτελέσματα. Η προσαρμογή του μαθηματικού μοντέλου έχει ως στόχο τηνεκτίμηση των τιμών των υδρογεωλογικών παραμέτρων και βασική της συνιστώσα είναι η επίλυση του"αντίστροφου προβλήματος".Στο έκτο κεφάλαιο παρουσιάζονται επίσης και σχολιάζονται τα αποτελέσματα που προκύπτουν απότην εφαρμογή του μαθηματικού μοντέλου. Στην αρχή, η εφαρμογή του μοντέλου είχε ως στόχο τησύγκριση των αποτελεσμάτων με τη μεγάλη σειρά δεδομένων μετρήσεων υδραυλικού φορτίου, ενώστη συνέχεια μια σειρά από σενάρια πρόβλεψης διαγράφουν τις πιθανές προοπτικές τουυδροφορέα. Με το έβδομο κεφάλαιο αρχίζει η τρίτη ενότητα της διατριβής. Η ενότητα αυτή αφορά στη διαχείρισητου υδροφορέα. Το έβδομο κεφάλαιο ξεκινά με μια εισαγωγική παρουσίαση των εννοιών που έχουνσχέση με τη διαχείριση των υδατικών πόρων. Στη συνέχεια παρουσιάζονται οι διάφοροι τύποιαλγόριθμων βελτιστοποίησης, ενώ ειδικότερη αναφορά γίνεται στον γραμμικό και στον μη γραμμικόπρογραμματισμό. Το μη γραμμικό μοντέλο βελτιστοποίησης επιλύθηκε με τη βοήθεια του πολύγνωστού προγράμματος MINOS. Στο τέλος του κεφαλαίου παρουσιάζεται σε γενικές γραμμές η δομήτου προγράμματος και οι δυνατότητες που παρέχει στον χρήστη για παρέμβαση στη διαδικασίαεπίλυσης.Στο όγδοο κεφάλαιο παρουσιάζεται και αξιολογείται ο προτεινόμενος αλγόριθμος βελτιστοποίησηςτης λειτουργίας του υδροφορέα των Κοκκινοχωρίων. Το προτεινόμενο πρόβλημα έχει δύο στόχους.Πρώτα γίνεται μια εσωτερική ανακατανομή των παροχών άντλησης σε κάθε αρδευτική ζώνη τουυδροφορέα με στόχο την ελαχιστοποίηση του κόστους άντλησης. Ο δεύτερος στόχος αφορά στηνκατανομή του νερού που μεταφέρεται στην περιοχή με βάση το "Σχέδιο του Νότιου Αγωγού", έναπρόγραμμα διαχείρισης όλων των υδατικών πόρων της Κύπρου.Στο ένατο και τελευταίο κεφάλαιο της εργασίας, γίνεται μια ανακεφαλαίωση των μεθόδων πουαναπτύχθηκαν και συνοψίζονται τα συμπεράσματα που προέκυψαν από τη μελέτη και εφαρμογήτους.
Ανίχνευση του ιού Human Papillomavirus (HPV) στον καρκίνο του πνεύμονα
Authors: Σαρχιανάκη Εμμανουέλα
Published: August 2021

Παρά το ότι ο ρόλος του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων ( Human Papilloma virus, HPV) στην εμφάνιση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας είναι καλά τεκμηριωμένος, ο ρόλος του HPV στην καρκινογένεση του πνεύμονα παραμένει αμφιλεγόμενος. Η συχνότητα ανίχνευσης του HPV DNA υπόκεινται σε ευρεία διακύμανση, από 0 έως 100 %. Αυτό εν μέρει οφείλεται στην τεχνική ανίχνευσης που χρησιμοποιήθηκε. Για να διευκρινίσουμε την επίδραση της HPV λοίμωξης στο πνευμονικό παρέγχυμα, αναλύσαμε 100 δείγματα από μη-μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (39 πλακώδη καρκινώματα, 50 αδενοκαρκινώματα, 5 αδενοπλακώδη, 5 αδιαφοροποίητα και 1 μεγαλοκυτταρικό) από την περιοχή της Κρήτης στην Ελλάδα. Ως αρνητικός μάρτυρας χρησιμοποιήθηκαν 16 δείγματα υγειούς πνευμονικού ιστού. Έγινε εκχύλιση DNA από 100 τομές μονιμοποιημένες σε παραφίνη που πάρθηκαν από ασθενείς με μη-μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα. Τα δείγματα εξετάσθηκαν για την παρουσία του HPV DNA με την τεχνική της Real Time PCR χρησιμοποιώντας τους γενικούς εκκινητές GP5+/GP6+. Επιπλέον, τα HPV θετικά δείγματα υπεβλήθησαν σε γονοτυπική ανάλυση. Σε αντιδιαστολή με την απουσία του ιϊκού γονιδιώματος στα δείγματα ελέγχου, HPV DNA ανιχνεύθηκε σε 19 από τα 100 εξετασθέντα δείγματα (19%). Συγκεκριμένα, 4 πλακώδη καρκινώματα, 12 αδενοκαρκινώματα, 1 αδενοπλακώδες και 2 αδιαφοροποίητα ήταν HPV θετικά. Η κατανομή των γονοτύπων του HPV ήταν η ακόλουθη : HPV 16 : 8 περιστατικά (42,1 %) , HPV 11 : 3 περιστατικά (15,8 %) , HPV 6 : 1 περιστατικό (5,2 %) , HPV 33 : 2 περιστατικά (10,5 %) , HPV 31 : 2 περιστατικά (10,5 %) και HPV 18 : 2 περιστατικά (10,5 %) . Η παρουσία του HPV στα δείγματα από καρκίνο παρέχει στοιχεία για τον πιθανό ρόλο του στο μη-μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα και υποδεικνύει την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα στο συγκεκριμένο πεδίο.
Μελέτη της αγγειογενετικής δραστηριότητας μοσχευμάτων σε πειραματικό έλλειμμα ουρήθρας
Authors: Ευσταθίου Ελευθερία
Published: August 2021

Σκοπός: Να ερευνηθεί η έκφραση του VEGF σε μισχωτά μοσχεύματα δέρματος πόσθης, που χρησιμοποιούνται για την αποκατάσταση ελλείμματος ουρήθρας σε κονίκλους. Επιπλέον, να διαπιστωθεί αν η εξωγενής χορήγηση VEGF αυξάνει την αγγειογενετική δραστηριότητα των μοσχευμάτων και να προσδιοριστεί ποιος είναι ο καταλληλότερος χρόνος χορήγησης αυτού.Υλικό-Μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκαν 34 άρρενες κόνικλοι Νέας Ζηλανδίας, οι οποίοι χωρίστηκαν σε 2 ομάδες (Α και Β). Σε όλα τα ζώα αρχικά δημιουργήθηκε ένα έλλειμμα ουρήθρας. Στην πρώτη Ομάδα πειραματοζώων (A, n=10), χρησιμοποιήθηκε μισχωτό μόσχευμα από δέρμα πόσθης για την αποκατάσταση του ελλείμματος της ουρήθρας και μελετήθηκε η έκφραση του VEGF στα μοσχεύματα την 1η, 2η, 3η, 5η και 7η μετεγχειρητική ημέρα. Στη δεύτερη Ομάδα πειραματοζώων (B, n=24), συμπεριλήφθησαν 4 υπο-ομάδες. Στην υπο-ομάδα B1 (n=6), έγινε απλή ουρηθροτομή και συρραφή. Στην υπο-ομάδα Β2 (n=6), δημιουργήθηκε ένα έλλειμμα ουρήθρας, το οποίο αποκαταστάθηκε με μισχωτό μόσχευμα πόσθης. Στην υπο-ομάδα Β3 (n=6), επίσης χρησιμοποιήθηκε μισχωτό μόσχευμα και την ημέρα της μέγιστης έκφρασης του ενδογενούς VEGF (αποτελέσματα Ομάδας Α) χορηγήθηκε υποδορίως VEGF στα όρια του μοσχεύματος. Τέλος, στην υπο-ομάδα Β4 (n=6), ακολουθήθηκε η ίδια τεχνική με την υπο-ομάδα Β3, όμως ο παράγοντας χορηγήθηκε αμέσως μετά την ουρηθροπλαστική. Όλα τα πειραματόζωα της Ομάδας Β θανατώθηκαν την 21η μετεγχειρητική ημέρα και μελετήθηκε η αγγειογενετική δραστηριότητα. Στατιστικώς σημαντικές διαφορές θεωρήθηκαν αυτές στις οποίες το p<0.05. Αποτελέσματα: Η μέγιστη έκφραση του ενδογενούς VEGF στα μοσχεύματα παρατηρήθηκε την 3η μετεγχειρητική ημέρα. Η αγγειογενετική δραστηριότητα στις υπο-ομάδες που συγκρίθηκαν (Β1, Β2, Β3 και Β4) εκτιμήθηκε σε μεγέθυνση x200 και βρέθηκε πως είναι 22.78 ± 4.1, 30.00 ± 6.9, 34.72 ± 6.9 and 45.72 ± 11.6 (μέσες τιμές ± σταθερή απόκλιση) αγγεία κατά οπτικό πεδίο, αντίστοιχα. Κατά τη στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων, προέκυψαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις υπο-ομάδες Β1-Β2 (p=0.04), Β2-Β4 (p<0.001) και μεταξύ Β3-Β4 (p=0.015). Όμως, στατιστικά ενδεικτική διαφορά διαπιστώθηκε ανάμεσα στις υπο-ομάδες Β2 και Β3 (p=0.064).Συμπέρασμα: Ο VEGF παίζει σημαντικό ρόλο στην αγγειογένεση των μισχωτών μοσχευμάτων δέρματος πόσθης, που χρησιμοποιούνται για την αποκατάσταση ελλειμμάτων ουρήθρας στον κόνικλο. Η μέγιστη έκφραση του VEGF παρατηρείται την 3η μετεγχειρητική ημέρα. Η εξωγενής χορήγηση του VEGF υποδορίως την ημέρα αυτή αυξάνει την αγγειογενετική δραστηριότητα, σε μικρότερο όμως βαθμό από τη χορήγηση του παράγοντα αμέσως μετά την ουρηθροπλαστική.
Η εκτίμηση λειτουργικότητας του πνευμονικού ενδοθηλίου σε ασθενείς με οξεία πνευμονική βλάβη
Authors: Ψευδή Αικατερίνη
Published: August 2021

Οι διαταραχές στη δραστικότητα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (Angiotensin-Converting Enzyme- ΑCE) στο ενδοθήλιο των τριχοειδών του πνεύμονα αποτελούν έναν πρώιμο , ευαίσθητο και ποσοτικά μετρήσιμο δείκτη πνευμονικής βλάβης σε πειραματόζωα. Υποθέσαμε πρώτον ότι οι αλλοιώσεις του ACE στο πνευμονικό ενδοθήλιο μπορούν να εντοπιστούν και σε ασθενείς με οξεία πνευμονική βλάβη (Acute Lung Injury - ALI) και δεύτερον ότι η δραστηριότητα του ACE στο τριχοειδικό ενδοθήλιο των πνευμόνων μπορεί να συσχετιστεί με τη σοβαρότητα της πνευμονικής βλάβης και να χρησιμοποιηθεί ως ποσοτικά μετρούμενος δείκτης στη υποκείμενη πνευμονική τριχοειδική ενδοθηλιακή δυσλειτουργία.Μέθοδος και Αποτελέσματα . Εφαρμόζοντας μεθόδους αραίωσης του δείκτη ( indicator-dilution techniques) μετρήσαμε την διαπνευμονική υδρόλυση του ACE υποστρώματος ,το 3H-benzoyl-Phe-Ala-Pro (BPAP) σε 33 βαρέως πάσχοντες ασθενείς υπό μηχανικό αερισμό και με σκορ πνευμονικής βλάβης (Lung Injury Score- LIS) κυμαινόμενο από 0 (μη πνευμονική βλάβη) έως 3.7( σοβαρή πνευμονική βλάβη). Επίσης μετρήθηκε η παράμετρος Amax/Km. Και οι δύο παράμετροι μειώθηκαν νωρίς κατά τη διάρκεια του ALI και ήταν αντιστρόφως ανάλογες με τη βαθμολογία APACHE II και LIS. Η υδρόλυση μειώθηκε με την αύξηση της καρδιακής παροχής (Cardiac output- CO), ενώ δυο διαφορετικά μοτίβα παρατηρήθηκαν μεταξύ CO και Amax / Km.Συμπεράσματα. Η δραστικότητα του PCEB-ACE μπορεί να μετρηθεί σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς παρά την κλίνη, δίνοντας άμεσα πληροφορίες για τον δείκτη λειτουργικότητας του πνευμονικού ενδοθηλίου. Η δραστικότητα του ACE μειώνεται κατά τη διάρκεια του ALI, συσχετίζεται με την κλινική βαρύτητα τόσο της πνευμονικής βλάβης όσο και με την υποκείμενη νόσο, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ποσοτικά μετρούμενος δείκτης στη υποκείμενη τριχοειδική ενδοθηλιακή δυσλειτουργία.
Η εκπαιδευτική πολιτική στην Ελλάδα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση τη δεκαετία του ’80
Authors: Κελεσίδης Ευάγγελος
Published: August 2021

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το, πάντα επίκαιρο, θέμα της διαμόρφωσης και της εφαρμογής της εκπαιδευτικής πολιτικής. Ερευνητικό αντικείμενο της μελέτης αποτελεί η εκπαιδευτική πολιτική της δεκαετίας του ’80, η οποία αφενός είναι η πρώτη που καθίσταται συνέχεια της προηγούμενης και αφετέρου συνεχίζει να ισχύει μέχρι σήμερα. Η προσπάθεια αυτή θεμελιώνεται στα επιστημονικά πεδία της Ιστορίας της Εκπαίδευσης, της Εκπαιδευτικής Πολιτικής και της Κοινωνιολογίας. Από τη οπτική αυτών των πεδίων, αποπειράται να καταγράψει αναλυτικά όλες τις διαντιδράσεις, μέσα από τις ιστορικές πηγές, που έλαβαν χώρα κατά τη διαδικασία διαμόρφωσης, θέσπισης και εφαρμογής της εκπαιδευτικής πολιτικής, μελετώντας τες μέσα στο ιστορικό και κοινωνικό τους πλαίσιο. Από τη μελέτη αυτής της πολιτικής επιχειρείται να αναδειχθούν οι κοινωνικές, ιδεολογικές και πολιτικές συνθήκες μέσα στις οποίες συγκροτούνται οι εκπαιδευτικές αλλαγές. Η μελέτη εστιάζει ιδιαίτερα στις διαδικασίες διαμόρφωσης των εκπαιδευτικών πολιτικών, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκεται η ερμηνεία, η κριτική ανάλυση αυτών των διαδικασιών καθώς και η συσχέτισή τους με το βαθμό εφαρμογής των.Η ανάδειξη τέτοιων σχέσεων αναμένεται να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα, πώς και γιατί ενώ εφαρμόζονται αποτελεσματικά κάποιες πτυχές μιας πολιτικής, κάποιες άλλες, παρά τις προσπάθειες, δεν καθίσταται εφικτή η εφαρμογή τους; Ποιοι είναι οι κρίσιμοι παράγοντες για μια αποτελεσματική εφαρμογή; Μέσα από αυτές τις απαντήσεις επιχειρείται η ανάδειξη των κρίσιμων παραμέτρων για τη μελέτη και άλλων περιπτώσεων εκπαιδευτικής πολιτικής τόσο του παρελθόντος όσο και του μέλλοντος.
Επιδράσεις παρεμβάσεων θεραπευτικής άσκησης και φυσικής δραστηριότητας στη λειτουργικότητα και ποιότητα ζωής ατόμων τρίτης ηλικίας με χρόνιο πόνο στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης
Authors: Τσατσάκος Γεώργιος
Published: August 2021

Κύριος σκοπός αυτής της έρευνας ήταν η μελέτη της επίδρασης παρεμβάσεων της θεραπευτικής άσκησης και της αύξησης της φυσικής δραστηριότητας στη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής ατόμων τρίτης ηλικίας με χρόνιο πόνο στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Στην παρούσα έρευνα συμμετείχαν 120 άτομα τρίτης ηλικίας 60 - 80 ετών. Aπό τους συμμετέχοντες οι 50 ήταν άνδρες ηλικίας 68.54 (+ 4,49) και 70 γυναίκες ηλικίας 67.56 (+ 5,72) και παρουσίαζαν πόνο στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης για περισσότερο από 12 εβδομάδες. Στη συγκεκριμένη έρευνα συλλέχθηκαν στοιχεία με το βηματόμετρο τύπου SW200 Digiwalker της Yamax, με το ερωτηματολόγιο καταγραφής ποιότητας ζωής SF36, το ερωτηματολόγιο δυσλειτουργίας ODI και τις λειτουργικές δοκιμασίες “sit up” και “turn up and go” ενώ για την παρέμβαση με τη θεραπευτική άσκηση χρησιμοποιήθηκε ο μηχανισμός βιοανάδρασης πίεσης Chattanooga. Οι συμμετέχοντες κατηγοριοποιήθηκαν τυχαία στην ομάδα α) άσκησης των σταθεροποιών μυών της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, β) στην ομάδα αύξησης της φυσικής δραστηριότητας και γ) στην ομάδα ελέγχου. Οι συμμετέχοντες εξετάστηκαν στην αρχή της παρέμβασης, στο τέλος της και μετά από 6 μήνες. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν στατιστικά σημαντικές διαφορές για τα σκορ του ODI μεταξύ της αρχικής και της τελικής μέτρησης και μεταξύ των ομάδων παρέμβασης με καλύτερη την ομάδα της θεραπευτικής άσκησης. Όσον αφορά τα σκορ των δύο λειτουργικών δοκιμασιών δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική επίδραση μεταξύ των ομάδων. Ακόμη, η αρχική μέτρηση της υποκατηγορίας του SF-36 «σωματικός πόνος» συνέβαλλε στατιστικά σημαντικά στην ρύθμιση μόνο της τελικής μέτρησής. Επιπλέον, εντοπίστηκε ότι η αρχική μέτρηση των υποκατηγοριών «γενική υγεία», «ζωτικότητα», «κοινωνική συμπεριφορά», των κλιμάκων «φυσικής συνιστώσας» και «ψυχικής συνιστώσας», καθώς και του «συνολικού σκορ» του SF-36 συνέβαλλε στατιστικά σημαντικά στην ρύθμιση της τελικής μέτρησης τους και στη μέτρηση διατήρησής τους. Στην υποκατηγορία «φυσική λειτουργικότητα», υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της αρχικής μέτρησης, με την τελική και τη μέτρηση διατήρησης. Για την υποκατηγορία «ψυχική υγεία», διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μόνο στην ομάδα με τις ασκήσεις των σταθεροποιών μυών, μεταξύ της αρχικής μέτρησης με την τελική και τη μέτρηση διατήρησης. Τέλος στην υποκατηγορία «συναισθηματικός ρόλος» διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ της ομάδας ελέγχου με την ομάδα αύξησης της φυσικής δραστηριότητας καθώς και μεταξύ της αρχικής, τελικής, και μέτρησης διατήρησης.
Μελέτη της επίδρασης της τεχνητής διατροφής στο ανοσολογικό σύστημα βαρέως πασχόντων χειρουργικών ασθενών
Authors: Αρχοντοβασίλης Φώτιος
Published: August 2021

Σκοπός: Η παρούσα διδακτορική διατριβή σχεδιάστηκε προκειµένου να µελετηθεί η προεγχειρητική επίδραση της ολικής παρεντερικής διατροφής µε ή χωρίς ανοσοσυµπλήρωµα στο ανολογικό σύστηµα ασθενών οι οποίοι προγραµµατίζονται να υποβληθούν σε χειρουργική επέµβαση για εξαίρεση νεοπλασµατικής νόσου. Ασθενείς και Μέθοδοι: Στην παρούσα διδακτορική διατριβή συµπεριλήφθηκαν 34 ασθενείς µε πρωτοπαθή νεοπλάσµατα του γαστρεντερικού οι οποίοι τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν κλασική παρεντερική διατροφή, ή παρεντερική διατροφή µε ανοσοσυµπλήρωµα πριν τη διενέργεια δυνητικά θεραπευτικής χειρουργικής επέµβασης και 4 ασθενείς της οµάδας ελέγχου οι οποίοι αρνήθηκαν να λάβουν οποιαδήποτε µορφή παρεντερικής διατροφής. ∆είγµατα αίµατος ελήφθησαν από όλους τους ασθενείς πριν την έναρξη και µετά το πέρας (εντός 7 ηµερών) της χορηγούµενης παρεντερικής διατροφής. Με την τεχνική της κυτταροµετρίας ροής και ειδική σήµανση για ανεξίνη και ιωδιούχο προπίδιο προσδιορίστηκε το ποσοστό των λεµφοκυττάρων και µονοκυττάρων-µακροφάγων σε πρώιµη απόπτωση, όψιµη απόπτωση ή νέκρωση από τα παραπάνω δείγµατα αίµατος. Παράλληλα για τον προσδιορισµό της απόπτωσης και της νέκρωσης χρησιµοποίηθηκαν µορφολογικά ιστοµορφοµετρικά κριτήρια. Αποτελέσµατα: H πρώιµη απόπτωση αλλά και η νέκρωση των περιφερικών λεµφοκυττάρων ήταν µεγαλύτερη στους ασθενείς που έλαβαν ανοσοδιατροφή σε σχέση µε την κλασική παρεντερική διατροφή. Η πρώιµη απόπτωση των περιφερικών λεµφοκυττάρων επίσης βρέθηκε σηµαντικά αυξηµένη και στις δύο οµάδες ασθενών σε σχέση µε την οµάδα ελέγχου. Επίσης η οµάδα των ασθενών µε µέτριας βαρύτητας διαταραχές θρέψης παρουσίαζε τα υψηλότερα ποσοστά πρώιµης απόπτωσης. Η καθυστερηµένη (όψιµη) απόπτωση των περιφερικών µονοκυττάρων ήταν σηµαντικά µειωµένη στην οµάδα των ασθενών οι οποίοι έλαβαν ανοσοδιατροφή σε σχέση µε την κλασική παρεντερική διατροφή. Συµπεράσµατα: Η απόπτωση των περιφερικών λεµφοκυττάρων και µονοκυττάρων φαίνεται να αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείκτη της ανοσολογικής απάντησης του οργανισµού στη χορήγηση παρεντερικής διατροφής. Η παρεντερική διατροφή (µε ή χωρίς ανοσοσυµπλήρωµα) συνοδευόταν από σηµαντική αντίδραση των ανοσοποιητικών µηχανισµών. Η ανοσοδιατροφή ασκεί άµεση αλλά και επιβραδυνόµενη επαγωγή της ανοσολογικής απάντησης του οργανισµού όπως αυτή φαίνεται από τα επίπεδα της πρώιµης και όψιµης απόπτωσης των λεµφοκυττάρων. Η οµάδα των ασθενών µε µέτρια υποθρεψία φαίνεται ότι ανταποκρίνεται καλύτερα στη χορηγούµενη παρεντερική διατροφή.
Τα παιδιά στο πλαίσιο της επιστημονικής και της πολιτικής ενασχόλησης με τον κοινωνικό αποκλεισμό
Authors: Σταγιά Πεφκούλα
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή ερευνά τους τρόπους με τους οποίους προσεγγίζεται ο κοινωνικός αποκλεισμός που βιώνουν τα παιδιά στην επιστήμη και την πολιτική. Ειδικότερα ερευνώνται οι διαδικασίες παραγωγής και διακίνησης των ιδεών και της γνώσης στο επιστημονικό και το πολιτικό πεδίο, οι διαδικασίες μετουσίωσής τους σε πολιτική πρακτική, καθώς και ο βαθμός στον οποίο το πεδίο της αλληλεπίδρασής τους αποτελεί το πλαίσιο μέσα στο οποίο παράγονται και συντηρούνται, κανονικοποιούνται και νομιμοποιούνται ισχυρά δόγματα και ιδεολογίες, που οξύνουν και συντηρούν το φαινόμενο του κοινωνικού αποκλεισμού των παιδιών. Η διερεύνηση, με τα μεθοδολογικά εργαλεία της ιστορικο-συγκριτικής ανάλυσης και της κριτικής ανάλυσης λόγου, αναδεικνύει ως κύρια αιτία του κοινωνικού αποκλεισμού των παιδιών την παρεμπόδιση στην απορρόφηση δημόσιου και κοινωνικού πλούτου και επιβεβαιώνει το διαμεσολαβητικό ρόλο της παρεμπόδισης αυτής στην ευθεία διασύνδεση της φτώχειας με τον κοινωνικό αποκλεισμό. Τα ίδια τα παιδιά, δια της τρέχουσας επιστημονικής ερευνητικής παραγωγής, υποδεικνύουν την παρεμπόδιση της πρόσβασης ως δομικό πρόβλημα, καθώς και την κρισιμότητα των δημόσιων αγαθών, ιδιαίτερα της εκπαίδευσης, της υγείας και των δημόσιων και κοινόχρηστων χώρων ως ένα ισχυρό παράγοντα για την ποιότητα της ζωής τους και για την προστασία τους από τον κοινωνικό αποκλεισμό. Η μελέτη του πολιτικού πλαισίου, από την άλλη, των πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Μεγάλης Βρετανίας για την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού, καθώς και του Πολέμου ενάντια στη φτώχεια στις ΗΠΑ, καταδεικνύει την ελαχιστοποίηση των συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας και ασφάλισης, τις ευέλικτες και ανασφαλείς σχέσεις εργασίας και τη συρρίκνωση των δημόσιων και κοινωνικών αγαθών ως τους κύριους δομικούς και θεσμικούς μηχανισμούς κοινωνικού αποκλεισμού των παιδιών. Τέλος, υποστηρίζεται πως προκειμένου η μελέτη του κοινωνικού αποκλεισμού να έχει τις μέγιστες ερμηνευτικές δυνατότητες, δεν μπορεί παρά να γίνεται πλαισιωμένα και να συνυπολογίζει ζητήματα πολιτικής και πολιτικής οικονομίας, με ιστορικές, ανθρωπογεωγραφικές, οικολογικές και πολιτισμικές προεκτάσεις, παρέχοντας έτσι ταυτόχρονα μια μακρο-δομική και μικρο-δομική προσέγγιση.
Διερεύνηση ψυχιατρικής συμπτωματολογίας σε φοιτητικό πληθυσμό που προβαίνει σε υπέρμετρη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών και διαδικτύου
Authors: Φλώρος Γεώργιος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αφορά τη εξέταση της προτεινόμενης νέας διαταραχής υπέρμετρης χρήσης Διαδικτύου και Η/Υ (Υ.Χ.Δ). Σκοπός της μελέτης ήταν η διακρίβωση της ψυχιατρικής συννοσηρότητας σε φοιτητές που προβαίνουν σε Υ.Χ.Δ, της οποίας η ένταση κατηγοριοποιείται ως εθιστική. Ακόμη, η ανεύρεση κοινωνικο-δημογραφικών παραγόντων, καθώς και των στοιχείων οργάνωσης της προσωπικότητας, τα οποία απαντώνται συχνότερα σε αυτούς, σε σύγκριση με φοιτητές που ανταποκρίνονται στις ακαδημαϊκές τους υποχρεώσεις. Η μελέτη περιλαμβάνει παρουσίαση της σχετικής βιβλιογραφίας, όπου και αναφέρεται συνοπτικά η ιστορική πορεία ανάδειξης του προβλήματος, οι πτυχές του, οι λόγοι που μπορεί να οδηγήσουν στην έναρξη και εγκαθίδρυση της σχετικής συμπεριφοράς, οι απόπειρες ορισμού και ταξινόμησης της κλινικής οντότητας καθώς και οι πληθυσμιακές και κλινικές μελέτες του φαινομένου. Εξετάστηκαν παράλληλα και συγκριτικά δύο ερευνητικοί πληθυσμοί ως προς τις συνήθειες χρήσης Η/Υ και Διαδικτύου καθώς και τα υποκείμενα στοιχεία ψυχοπαθολογίας και προσωπικότητας, σε μία προσπάθεια ανάδειξης των υποκείμενων συνδέσεων. Το κλινικό δείγμα αποτελείτο από τα πρώτα 50 άτομα τα οποία εξετάστηκαν στο πλαίσιο λειτουργίας της Συμβουλευτικής υπηρεσίας αντιμετώπισης παθολογικής χρήσης Η/Υ και Διαδικτύου του Α.Π.Θ. Ο πληθυσμός ελέγχου αποτελείτο από 268 τεταρτοετείς φοιτητές Ιατρικής. Οι ερευνητικές υποθέσεις οι οποίες επιβεβαιώθηκαν στο σύνολο τους ήταν ότι: α. Συμπτώματα διαταραχής Υ.Χ.Δ συνδέθηκαν με αρνητικές εκβάσεις στην ακαδημαϊκή πορεία και στην εμφάνιση ψυχοπαθολογικών συμπτωμάτων σε φοιτητές χωρίς κλινική διάγνωση. β. Οι κλινικά διαγνωσμένοι φοιτητές παρουσιάζουν σημαντική ψυχιατρική συμπτωματολογία και συννοσηρότητα με κλινικά σύνδρομα (50% στο δείγμα μας) και διαταραχές προσωπικότητας (40% στο δείγμα μας). γ. Η ενασχόληση με διαφορετικές διαδικτυακές δραστηριότητες συνδέεται με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά προσωπικότητας και ψυχικές άμυνες καθώς και με διαφορετικά επίπεδα ψυχοπαθολογίας κατά περίπτωση. δ. Η Υ.Χ.Δ συνδέεται με ένα διακριτό προφίλ ψυχικής απαρτίωσης το οποίο αναλύεται σε χαρακτηριστικά προσωπικότητας και ψυχικές άμυνες τα οποία διαφέρουν από τον πληθυσμό αναφοράς. ε. Διακρίνεται ένα ψυχοπαθολογικό συνεχές διάστημα ανάλογα με τη βαρύτητα Υ.Χ.Δ. Καταλήγοντας συμπεραίνουμε ότι η υπέρμετρη χρήση Διαδικτύου και Η/Υ απαντάται και σε μη-κλινικούς πληθυσμούς φοιτητών, ενώ οι ακραίες εκφράσεις της σε επίπεδο εθιστικής χρήσης αποτελούν ένα σημαντικό εμπόδιο ολοκλήρωσης των σπουδών και ομαλής κοινωνικοποίησης. Απαιτείται η προσοχή της Πολιτείας και η παροχή των απαραίτητων μέσων προς αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού.
Αντιμετώπιση της παράτασης κύησης με προσταγλανδίνες
Authors: Σοϊλεμετζίδης Μιχαήλ
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί η αποτελεσματικότητα των προσταγλανδινών στην πρόκληση τοκετού και να συγκριθούν ως προς την αποτελεσματικότητα τους η Μισοπροστόλη και η Δινοπροστόνη.Για τον σκοπό αυτό σε δυο τυχαιοποιημένες ομάδες γυναικών χορηγήθηκαν στην μεν πρώτη δύο δόσεις μισοπροστόλης ακολουθούμενες από ενδοφλέβια έγχυση ωκυτοκίνης ενώ στην δεύτερη δύο δόσεις δινοπροστόνης ακολουθούμενες από ενδοφλεβια έγχυση ωκυτοκίνης. Όταν συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα των δύο ομάδων βρέθηκε ότι η μισοπροστόλη είναι πιο αποτελεσματική από την δινοπροστόνη στην πρόκληση τοκετού με παρόμοιο περιγεννητικό αποτέλεσμα και με μία ελαφρά αλλά όχι σημαντική αύξηση στο ποσοστό καισαρικών τομών.
Η συμβολή της μισοπροστόλης στο μη επεμβατικό τερματισμό κυήσεων 1ου τριμήνου
Authors: Γράψας Ξενοφών
Published: August 2021

Η μισοπροστόλη αποτελεί ένα συνθετικό ανάλογο της προσταγλανδίνης Ε1 το οποίο, λόγω των φαρμακοκινητικών του ιδιοτήτων, μπορεί να βρει εφαρμογή στην κλινική πράξη της μαιευτικής γυναικολογίας, όπως στη φαρμακευτική διακοπή κύησης, στην πρόκληση τοκετού, στην προετοιμασία του τραχήλου πριν από χειρουργικές επεμβάσεις και στην αντιμετώπιση της αιμορραγίας μετά τον τοκετό. Στην παρούσα μελέτη ελέγχθηκε η αποτελεσματικότητα της μισοπροστόλης στη φαρμακευτική διακοπή 508 κυήσεων πρώτου τριμήνου με τη χορήγηση 800 μg της ουσίας διακολπικά ανά 12ωρο, μέχρι τη συμπλήρωση 24 ωρών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, η χορήγηση μισοπροστόλης οδήγησε σε τέλεια έκτρωση σε ποσοστό 74.6% και σε ατελή σε ποσοστό 25.4%. Τα ποσοστά αυτά είναι συγκρίσιμα με άλλων μελετών στη διεθνή βιβλιογραφία, αν και σε ορισμένες μελέτες τα υψηλά ποσοστά επιτυχίας της μισοπροστόλης είναι αποτέλεσμα συγχορήγησης κι άλλων εκτρωτικών φαρμάκων (πχ μιφεπριστόνης ή μεθοτρεξάτης). Τα ποσοστά επιτυχίας φαρμακευτικής διακοπής της κύησης με μισοπροστόλη δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντική διαφορά στις δυο υπο-ομάδες μελέτης (7-9 εβδομάδες κύησης και 9+1ημ -12 εβδομάδες κύησης). Ο χρόνος εμφάνισης αιμόρροιας και ολοκλήρωσης της έκτρωσης ήταν πολύ μικρότερος στις περιπτώσεις παλίνδρομων και ανεμβρυονικών κυήσεων, όπως και στις περιπτώσεις πολυτοκίας, σε σχέση με το σύνολο των κυήσεων της μελέτης, ευρήματα που συμφωνούν με αυτά άλλων μελετών στη διεθνή βιβλιογραφία. Τα ποσοστά εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών (πόνου, ναυτίας, εμέτού, πυρετού, πονοκεφάλου, διάρροιας και ρίγους) ήταν χαμηλά και εύκολα αντιμετωπίσιμα στο σύνολο των περιπτώσεων της μελέτης και δε διέφεραν σημαντικά στις δυο υπο-ομάδες. Το σύντομο χρονικό διάστημα επίτευξης της φαρμακευτικής έκτρωσης σε συνδυασμό με την απουσία σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών και την αποφυγή επιπλοκών από τη χειρουργική διακοπή κύησης δικαιολογούν τα υψηλά ποσοστά αποδοχής της μεθόδου από τις γυναίκες που υποβλήθηκαν σ’ αυτή, παρατήρηση που επιβεβαιώνεται στην πλειονότητα αντίστοιχων μελετών της διεθνούς βιβλιογραφίας. Συμπερασματικά, με βάση τα αποτελέσματα της μελέτης μας, η χορήγηση μισοπροστόλης αποδεικνύεται μια απλή, ασφαλής, αξιόπιστη και χαμηλού κόστους μέθοδος φαρμακευτικής διακοπής κυήσεων πρώτου τριμήνου.
Exports performance determination over the global financial crisis
Authors: Παστελάκος Ευάγγελος
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής είναι ο προσδιορισμός των παραγόντων που επέδρασαν στις εξαγωγικές επιδόσεις των επιχειρήσεων κατά την πρόσφατη Παγκόσμια Οικονομική Κρίση και η διαμόρφωση προτάσεων εμπορικής πολιτικής. Χρησιμοποιώντας ερωτηματολόγιο, πραγματοποιήθηκαν ατομικές συνεντεύξεις σχετικά με διάφορες πτυχές της κρίσης σε δείγμα ελλήνων εξαγωγέων. Η έρευνα πεδίου δημιούργησε ένα σύνολο δεδομένων που περιέχει πληροφορίες για τις επιπτώσεις της κρίσης στις εξαγωγές, τις προοπτικές των εξαγωγικών επιχειρήσεων και τα χαρακτηριστικά τους. Η οικονομετρική ανάλυση αναδεικνύει τους παράγοντες που αποθάρρυναν τις εξαγωγές και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο αντίκτυπος της κρίσης δεν ήταν ίδιος ανάμεσα σε εταιρείες με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Διάφοροι οικονομικοί παράγοντες αξιολογούνται για τις επιπτώσεις τους στην εξαγωγική δραστηριότητα των επιχειρήσεων. Επιπλέον, η ανάλυση εξετάζει το ρόλο της αρνητικής ψυχολογίας της αγοράς και της αναβολής της οικονομικής δραστηριότητας λόγω της αβεβαιότητας στην εξαγωγική δραστηριότητα των επιχειρήσεων κατά τη διάρκεια της κρίσης.
Λεμφικός ιστός του βλεννογόνου του αναπνευστικού συστήματος (BALT) στη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης
Authors: Μπόγλου Παναγιώτης
Published: August 2021

Στόχος : Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εξέταση και η ανάλυση στο πνευμονικό παρέγχυμα τόσο της ύπαρξης του λεμφικού ιστού στο βρογχικό βλεννογόνο (BALT) όσο και της έκφρασης των δομικών πρωτεϊνών με σημαίνοντα ρόλο τόσο κατά τη διάρκεια της εμβρυογένεσης όσο και της ανάπτυξης.Υλικά-Μέθοδοι : Εξετάσαμε 149 έμβρυα ανθρώπου με τους αντίστοιχους υμένες που αποβλήθηκαν αυτόματα ή για θεραπευτικούς σκοπούς. Ελήφθησαν τομές από το πνευμονικό παρέγχυμα και το βρογχικό δέντρο κατά το δεύτερο τρίμηνο της ανάπτυξης και εμβαπτίστηκαν με παραφίνη. Χρησιμοποιώντας ανοσοϊστοχημικές μεθόδους εξετάσαμε την έκφραση και κατανομή των Β και Τ-λεμφοκυττάρων στο πνευμονικό παρέγχυμα, καθώς και την έκφραση της τενασκίνης, βιμεντίνης, ινονεκτίνης στα ενδιάμεσα κύτταρα του πνευμονικού παρεγχύματος.Αποτελέσματα : Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης ανέδειξαν ότι : 1) Το BALT δεν είναι φυσιολογικά παρών κατά την εμβρυϊκή περίοδο, 2) Το BALT που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής περιόδου οφείλεται σε αντιγονική διέγερση, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση λόγω χοριοαμνιονίτιδας. Η ανταπόκριση στη λοίμωξη αυτή επιβεβαιώνεται με την ύπαρξη διάσπαρτων λεμφικών αθροίσεων –λεμφοζιδίων στους πνεύμονες και στο βρογχικό δέντρο των εμβρύων. 3) Σε όλες τις περιπτώσεις πνευμονικού παρεγχύματος εμβρύων με σοβαρές αλλοιώσεις χοριοαμνιονίτιδας παρατηρήθηκε μείωση της έκφρασης των δομικών πρωτεϊνών, τενασκίνης, βιμεντίνης, ινονεκτίνης και αύξηση της έκφρασης των CD3 και CD20 στα ενδιάμεσα κύτταρα σε σύγκριση με περιπτώσεις εμβρύων χωρίς αλλοιώσεις χοριοαμνιονίτιδας.Συμπεράσματα : Το πρότυπο έκφρασης των δομικών πρωτεϊνών του κυτταροσκελετού του πνευμονικού παρεγχύματος και της έκφρασης του λεμφικού ιστού στο βρογχικό βλεννογόνο (BALT) μπορεί να τροποποιηθεί λόγω της παρουσίας χοριοαμνιονίτιδας. Η εμμένουσα φλεγμονή που προκαλείται από τη χοριοαμνιονίτιδα συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο δημιουργίας παιδικού βρογχικού άσθματος
Αποθέτες κεραμεικής
Authors: Παπαδάκη Χριστίνα
Published: August 2021

Η διατριβή εξετάζει: α) τον εννοιολογικό προσδιορισμό των λέξεων "αποθέτης" και "εναπόθεση", τοποθετώντας τον στο πλαίσιο τελετουργικών, και όχι καθημερινών, απορριμματικών ή αποθηκευτικών, ενεργειών και δράσεων, β) τα κίνητρα, τις συνθήκες και τους τρόπους σχηματισμού των λεγόμενων "επιλεκτικών" εναποθέσεων, που, σχεδόν κατά κανόνα, περικλείονται εντός των αποθετών, γ) τους διάφορους τύπους μινωικών αποθετών (ταφικούς αποθέτες και αποθέτες που σχετίζονται με τη θεμελίωση ή την ανακαίνιση των κτηρίων, καθώς επίσης με μαζικές συμποτικές εκδηλώσεις - αναμνηστικές εορτές και τη συσσώρεση υγρών ή στερεών προσφορών στο εσωτερικό της γης, δ) την πιθανή λειτουργία των αποθετών σε σχέση με τη "χθόνια" λατρεία, τον συσχετισμό τους με τα "ιερά κορυφής", τα σπήλαια, τις "κουλούρες", τα πηγάδια, αλλά και συγκεκριμένα "αινιγματικά" στοιχεία της μινωικής αρχιτεκτονικής, στα οποία η έρευνα αποδίδει τελετουργική - θρησκευτική σημασία και χρήση, όπως οι "δεξαμενές καθαρμών" και τα "δωμάτια με πεσσό".
Η χλωρίδα και η βλάστηση της νήσου Καλύμνου (Δωδεκάνησα)
Authors: Ζερβού Σεβαστή
Published: August 2021

Βασικός στόχος της διατριβής είναι η καταγραφή της ιθαγενούς και επιγενούς χλωρίδας της Καλύμνου, καθώς και η φυτοκοινωνιολογική μελέτη και καταγραφή των μονάδων βλάστησης του νησιού.H χλωρίδα της Καλύμνου αποτελείται από 831 taxa, 242 από τα οποία αναφέρονται για πρώτη φορά από το νησί. Το Linum grandiflorum Desf. αναφέρεται ως νέο επιγενές για την Ελλάδα. Πολυπληθέστερη οικογένεια είναι τα Leguminosae. Στο βιοφάσμα της Καλύμνου υπερέχουν τα θερόφυτα, ενώ στο χωρολογικό φάσμα τα Μεσογειακά γεωστοιχεία, από τα οποία σημαντική παρουσία έχουν τα Ανατολικομεσογειακά γεωστοιχεία. Στο χωρολογικό φάσμα της επιγενούς χλωρίδας, η οποία περιλαμβάνει 61 taxa, υπερτερούν τα Αμερικανικά γεωστοιχεία. Έπειτα από σύγκριση της χλωρίδας της Καλύμνου με τη χλωρίδα γειτονικών νησιών, με χρήση του δείκτη ομοιότητας του Sørensen, προκύπτει ότι η Κάλυμνος παρουσιάζει τη μεγαλύτερη χλωριδική συγγένεια με την Κω και τη Ρόδο. Στη χλωρίδα της Καλύμνου περιλαμβάνονται 17 ελληνικά ενδημικά taxa, 5 από τα οποία είναι τοπικά ενδημικά του Ανατολικού Αιγαίου. Από το σύνολο της χλωρίδας, 54 taxa περιλαμβάνονται σε εθνικούς και διεθνείς καταλόγους σπάνιων και απειλούμενων φυτών. Σύμφωνα με παρατηρήσεις μας, τρία taxa αμμόφιλης βλάστησης, με σημαντικότερο το Pancratium maritimum L., απειλούνται με εξαφάνιση από το νησί.Η βλάστηση μελετήθηκε με χρήση της μεθόδου Braun-Blanquet. Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 152 φυτοληψίες. Tα αποτελέσματα της φυτοκοινωνιολογική έρευνας δείχνουν ότι η βλάστηση της Καλύμνου εντάσσεται σε 10 κλάσεις (Quercetea ilicis, Cisto-Micromerietea julianae, Crithmo-Staticetea, Saginetea maritimae, Cakiletea maritimae, Asplenietea trichomanis, Nerio-Tamaricetea, Thero-Brachypodietea ramosi, Stellarietea mediae και Isoeto-Nano-Juncetea). Στις 7 πρώτες αναγνωρίστηκαν συνολικά 9 τάξεις, 10 ενώσεις, 7 φυτοκοινωνίες και μία υποφυτοκοινωνία, καθώς επίσης και 16 φυτοκοινότητες, οι οποίες δε φαίνεται να αντιστοιχούν σε γνωστές από τη βιβλιογραφία φυτοκοινωνίες. Κάποιοι από τους τύπους βλάστησης που εντοπίστηκαν στην Κάλυμνο είναι σπάνιοι στο νησί, ενώ αρκετοί εμφανίζονται ιδιαίτερα υποβαθμισμένοι, κυρίως λόγω ανθρωπίνων δραστηριοτήτων.
Design and development of nanoelectronic circuits and architectures
Authors: Βούρκας Ιωάννης
Published: August 2021

H συνεχής σμίκρυνση των διαστάσεων των CMOS κυκλωμάτων αναμένεται σύντομα να πλησιάσει τα θεμελιώδη φυσικά όρια της. Το γεγονός αυτό έχει στρέψει το παγκόσμιο ερευνητικό ενδιαφέρον σε αναδυόμενες νανοηλεκτρονικές διατάξεις. Αυτή την περίοδο πραγματοποιείται εντατική έρευνα σε εναλλακτικές διατάξεις και αρχιτεκτονικές επεξεργασίας πληροφορίας με απώτερο στόχο τη διατήρηση της ιστορικά αυξανόμενης απόδοσης των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων που συχνά αναφέρεται ως «νόμος του Moore». Μεταξύ των νέων νανοτεχνολογιών που ερευνώνται αυτή την περίοδο, οι διατάξεις μεταβαλλόμενης αντίστασης ευρύτερα χαρακτηριζόμενες ως «memristors», επιδεικνύουν ως τώρα σπουδαίες λειτουργικές δυνατότητες και θεωρούνται ως πιθανός διάδοχος της CMOS τεχνολογίας τόσο σε διατάξεις μνήμης όσο και επεξεργασίας στα ηλεκτρονικά συστήματα του μέλλοντος. Το memristor προτάθηκε από τον L. O. Chua το 1971 ως το τέταρτο θεμελιώδες κυκλωματικό στοιχείο για να προσχωρήσει στα ήδη γνωστά μας: αντιστάτης, πυκνωτής, και πηνίο. Πρόκειται για μια παθητική ηλεκτρονική διάταξη δύο ακροδεκτών η συμπεριφορά της οποίας περιγράφεται από μια μη-γραμμική θεμελιώδη μαθηματική σχέση μεταξύ της τάσης στα άκρα της και του ρεύματος που τη διαρρέει. Ωστόσο, αυτή η διάταξη συγκέντρωσε το περισσότερο επιστημονικό ενδιαφέρον μόλις μετά το 2008 όταν και ανακοινώθηκε η πρώτη πειραματική υλοποίηση από τα εργαστήρια της Hewlett-Packard. Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή αναφέρεται στο σχεδιασμό και την ανάπτυξη νανοηλεκτρονικών κυκλωμάτων και αρχιτεκτονικών εστιάζοντας στις memristive διατάξεις. Απώτερος στόχος είναι η μελέτη, διερεύνηση, και αντιμετώπιση των σχετικών προκλήσεων, καθώς και η πρόταση λύσεων για την ομαλότερη μετάβαση από τις καθιερωμένες τεχνολογίες κυκλωμάτων σε νέες αναδυόμενες νανοτεχνολογίες. Σε αυτή την κατεύθυνση, παρουσιάζονται νέα αποτελέσματα σχετικά με τη μοντελοποίηση memristive διατάξεων, τη μοντελοποίηση πολύπλοκων διασυνδέσεων τους, μεθοδολογίες σχεδιασμού κυκλωμάτων λογικής, αρχιτεκτονικές σχεδιασμού κυκλωμάτων μνήμης, ανάπτυξη εργαλείων σχεδιασμού και προσομοίωσης κυκλωμάτων, και εφαρμογές των memristive διατάξεων σε δικτυώματα. Τα αποτελέσματα που παρουσιάζονται αποδεικνύουν ότι τα memristors είναι κατάλληλα τόσο για την αποθήκευση όσο και για την επεξεργασία πληροφοριών, αφού αμφότερες οι λειτουργίες λαμβάνουν χώρα στις ίδιες ηλεκτρονικές διατάξεις. Το περιεχόμενο της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής συνάδει απόλυτα με τις σύγχρονες τάσεις της έρευνας στο χώρο των νανοηλεκτρονικών memristive κυκλωμάτων και συστημάτων. Τα συμπεράσματα της έρευνας συνεισφέρουν στην ανάπτυξη των αναδυόμενων τεχνολογιών που αναμένεται να κυριαρχήσουν στη βιομηχανία ημιαγωγών στο προσεχές μέλλον.
Routing protocols and quality of service evaluation in wireless ad hoc and sensor networks
Authors: Χατζησταύρος Ευάγγελος
Published: August 2021

Τα επικοινωνιακά χαρακτηριστικά ενός ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης για περιβαλλοντική παρακολούθηση, παρουσιάζονται σε αυτήν τη διατριβή. Η πλατφόρμα CYBERSENSORS αποτελείται από δύο διακριτά υποσυστήματα, ένα οπτικό και ένα σύστημα παρακολούθησης φυσικών και χημικών παραμέτρων, τα οποία λειτουργούν βάσει των προτύπων ΙΕΕΕ 802.11 και ΙΕΕΕ 802.15.4, αντίστοιχα. Ως προς το πρώτο, πραγματοποιείται συγκριτική ανάλυση της απόδοσης τριών διαφορετικών πρωτοκόλλων δρομολόγησης. Επιπλέον, παρουσιάζεται μια πρωτότυπη προσέγγιση ανάκτησης εικόνας σε περιβάλλον με θόρυβο. Οι κόμβοι του υποσυστήματος φυσικών/χημικών παραμέτρων σχηματίζουν ένα ΙΕΕΕ 802.15.4-συμβατό ασύρματο δίκτυο αισθητήρων. Εξετάζονται δύο διαφορετικές προσεγγίσεις υπολογισμού απόδοσης, για τοπολογίες αλυσίδας και αστέρα. Επιπλέον, παρουσιάζεται μια αναλυτική μέθοδος για τον υπολογισμού του δείκτη εκθετικής υποχώρησης, ο οποίος ορίζεται στο πρότυπο ΙΕΕΕ 802.15.4. Τα δεδομένα που συλλέγονται από τα δύο υποσυστήματα πρέπει να μεταφερθούν σε έναν απομακρυσμένο διακομιστή για περαιτέρω ανάλυση, μέσω μιας ευρυζωνικής σύνδεσης 3G. Στο τελευταίο κομμάτι της διατριβής, εξετάζονται οι απαιτήσεις της μετάδοσης και πραγματοποιείται μια εκτίμηση της χωρητικότητας uplink της σύνδεσης 3G.
Βελτιώσεις στη χρήση του πρωτοκόλλου TCP πάνω από ευρυζωνικά ασύρματα δίκτυα
Authors: Τσίκνας Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή παρουσιάζεται μια νέα έκδοση του TCP, το πρωτόκολλο μεταφοράς TCP Binary Increase - Adaptive Increase (TCP - BIAD), για τη βελτίωση της απόδοσης του TCP στα ευρυζωνικά δίκτυα ασύρματης πρόσβασης. Όπως προκύπτει από το όνομά της, η προτεινόμενη παραλλαγή αποτελεί συνδυασμό τεχνολογιών της προσαρμοστικής μείωσης του παραθύρου συμφόρησης του ΤCP Westwood (έπειτα από απώλεια ενός πακέτου) και της δυαδικής αύξησης του BIC-TCP στη φάση της αποφυγής συμφόρησης. Αναπτύχθηκε επίσης το θεωρητικό μοντέλο για την αξιολόγηση της επίδοσης του προτεινόμενου αλγορίθμου. Σύμφωνα με την ανάλυση που πραγματοποιήθηκε, τo ΤCP-BIAD εξασφαλίζει ευστάθεια (stability) και βελτιώνει σημαντικά τα επίπεδα δικαιοσύνης και φιλικότητας σε σχέση με το TCP-Reno. Τέλος, πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις στον προσομοιωτή δικτύου ns-2 για την επαλήθευση των θεωρητικών αποτελεσμάτων και για τη συγκριτική αξιολόγηση του προτεινόμενου αλγορίθμου σε σχέση με άλλες δημοφιλείς TCP παραλλαγές (TCP Reno, Westwood, BIC, CUBIC, STCP και HSTCP). Οι μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν επαληθεύουν τη θεωρητική ανάλυση που προηγήθηκε. Δείχνουν ακόμη ότι το TCP-BIAD εξασφαλίζει ικανοποιητικές επιδόσεις σε σχέση με τις υπόλοιπες παραλλαγές του TCP που αξιολογήθηκαν για διάφορες τοπολογίες των ευρυζωνικών ασύρματων δικτύων που περιλαμβάνουν σφάλματα και ασυμμετρίες του ασύρματου καναλιού σε μια ευρεία περιοχή τιμών του γινομένου καθυστέρησης – εύρους ζώνης (bandwidth – delay product, BDP), καθώς και σε φαινόμενα συμφόρησης που προκαλεί η διαδικτυακή κίνηση του ενσύρματου δικτύου.Αποτελεί αντικείμενο μελλοντικής έρευνας η διεξοδική μελέτη της επίδοσης του TCP-BIAD σε εκτεταμένο εύρος τοπολογιών και διατάξεων των ευρυζωνικών ασύρματων δικτύων, καθώς και σε πραγματικές συνθήκες λειτουργίας.
Εκτίμηση της συμπεριφοράς τήξης των τεφρών των λιγνιτικών ατμοηλεκτρικών σταθμών της Βόρειας Ελλάδας με βάση την ορυκτολογική τους σύσταση
Authors: Στρατάκης Αντώνιος
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι ο προσδιορισμός της συμπεριφοράς τήξης των λιγνιτικών τεφρών των ατμοηλεκτρικών σταθμών (ΑΗΣ) της Βόρειας Ελλάδας και η συσχέτιση αυτών με την ορυκτολογική και χημική τους σύσταση. Για το σκοπό αυτό μελετήθηκαν η ποσοτική ορυκτολογική και χημική σύσταση, καθώς και η συμπεριφορά τήξης (θερμοκρασίες αρχικής παραμόρφωσης, μαλάκυνσης, ημισφαιρίου και ροής) τόσο εργαστηριακών τεφρών, όσο και ιπταμένων τεφρών των ατμοηλεκτρικών σταθμών Αγίου Δημητρίου, Καρδιάς, ΛΙΠΤΟΛ, Πτολεμαΐδας και Αμυνταίου. Επίσης προσδιορίστηκε η ειδική επιφάνεια (λεπτότητα κατά Blaine) και η κοκκομετρική κατανομή στις ιπτάμενες τέφρες. Με βάση τα παραπάνω έγιναν συσχετισμοί της χημικής και ορυκτολογικής σύστασης με τις θερμοκρασίες που χαρακτηρίζουν τη συμπεριφορά τήξης των τεφρών, προκειμένου να ευρεθούν ποσοτικές σχέσεις οι οποίες θα επιτρέπουν την πρόβλεψη πιθανών προβλημάτων που μπορούν να προκύψουν κατά την καύση του λιγνίτη μέσα στο λέβητα (επισκωριώσεις, επικαθήσεις).Από τα παραπάνω προέκυψε ότι:α) Η διακύμανση της ορυκτολογικής και χημικής σύστασης των τεφρών που ελήφθησαν με συστηματική δειγματοληψία διάρκειας από δίωρα έως και μηνιαία δείγματα, παρουσιάζει ποσοτικά αυξομειώσεις χωρίς όμως ουσιαστικές διαφοροποιήσεις των ορυκτολογικών φάσεων και των οξειδίων εν γένει.β) Οι διαφοροποιήσεις της σύστασης μεταξύ των ΑΗΣ, έδειξαν ότι οι τέφρες των ΑΗΣ του Αγίου Δημητρίου και της Καρδιάς είναι περισσότερο ασβεστούχες από τις υπόλοιπες, ενώ παρουσίασαν και τις υψηλότερες θερμοκρασίες αρχικής παραμόρφωσης, μαλάκυνσης, ημισφαιρίου και ροής.γ) Η συσχέτιση της ποσοτικής ορυκτολογικής σύστασης (όπως προσδιορίστηκε με τη μέθοδο Rietveld) με τη χημική σύσταση οδήγησε στην εύρεση σχέσεων προσδιορισμού της περιεκτικότητας του αμόρφου των λιγνιτικών τεφρών, με βάση την περιεκτικότητα των κύριων οξειδίων.δ) Η συσχέτιση της ορυκτολογικής και της χημικής σύστασης των ιπτάμενων με τις αντίστοιχες εργαστηριακές τέφρες δεν οδήγησε σε σαφείς σχέσεις, προφανώς λόγω α) των διαφορετικών συνθηκών καύσης μεταξύ των, β) της διαφοροποίησης της σύστασης του λιγνίτη λόγω χρονικής υστέρησης κατά την λήψη και γ) της διαφοροποίησης της εργοστασιακής τέφρας σε ιπτάμενη και τέφρα δαπέδου.ε) Η συσχέτιση της χημικής σύστασης με τη συμπεριφορά τήξης των τεφρών οδήγησε σε σχέσεις εκτίμησης των θερμοκρασιών που χαρακτηρίζουν τη συμπεριφορά τήξης.στ) Η συσχέτιση της ποσοτικής ορυκτολογικής ανάλυσης με τη συμπεριφορά τήξης των τεφρών οδήγησε στην εύρεση σχέσεων που επιτρέπουν τον προσδιορισμό της θερμοκρασίας ημισφαιρίου, καθώς και των θερμοκρασιών μαλάκυνσης και ροής κατά προσέγγιση, με βάση την ποσοτική ορυκτολογική σύσταση.
Ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης από βιομηχανικές δραστηριότητες στην Ελλάδα με την εφαρμογή βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών
Authors: Τρύφωνα-Παναγοπούλου Βασιλική
Published: August 2021

Η Ολοκληρωμένη Πρόληψη και ο Έλεγχος της Ρύπανσης από βιομηχανικές δραστηριότητες στην Ελλάδα με την εφαρμογή Βέλτιστων Διαθέσιμων Τεχνικών, που αποτελεί τον τίτλο της διδακτορικής έρευνας, καταδεικνύει και το κίνητρο για την εκπόνησή της. Η παρούσα διδακτορική διατριβή ασχολήθηκε με τη διερεύνηση των επιπτώσεων της ευρωπαϊκής οδηγίας 96/61/ΕΚ για την Ολοκληρωμένη Πρόληψη και τον Έλεγχο της Ρύπανσης / Integrated Pollution Prevention and Control-IPPC), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2008/1/ΕΚ, και ακολούθως ενσωματώθηκε στην νεότερη οδηγία 2010/75/ΕΕ περί Βιομηχανικών Εκπομπών / Industrial Emissions Directive- IED, στο ελληνικό διοικητικό σύστημα και στις βιομηχανικές δραστηριότητες καθώς και με τη συμβολή της στη βελτίωση της προστασίας του περιβάλλοντος, δίχως να τίθενται φραγμοί στην οικονομική ανάπτυξη συνδυάζοντας το τεχνικά και οικονομικά εφικτό.Σε πρώτο επίπεδο εξετάζεται η αδειοδότηση δραστηριοτήτων υψηλού δυναμικού ρύπανσης μέσα από την Ολοκληρωμένη Προσέγγιση στο πλαίσιο της Πρόληψης και του Ελέγχου της Ρύπανσης, μέσω των αντίστοιχων Ευρωπαϊκών Οδηγιών IPPC και IED και της ενσωμάτωσής τους στο εθνικό δίκαιο της Ελλάδος, της εφαρμογής των Βέλτιστων Διαθέσιμων Τεχνικών, των Εγγράφων Αναφοράς για τις Βέλτιστες Διαθέσιμες Τεχνικές. Προσθέτως αποτυπώνεται η διαδικασία καθορισμού των Βέλτιστων Διαθέσιμων Τεχνικών (ΒΔΤ) στο Ευρωπαϊκό Γραφείο της Σεβίλλης για την Ολοκληρωμένη Πρόληψη και τον Έλεγχο της Ρύπανσης και επιπλέον εξετάζεται το σύστημα περιβαλλοντικής αδειοδότησης στην Ελλάδα για τις IPPC δραστηριότητες σε συσχέτιση με την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Ωστόσο εξετάζονται οι διαδικασίες προσαρμογής του συστήματος αδειοδότησης και οι διαδικασίες υλοποίησής του από την ελληνική διοίκηση. Δίδεται έμφαση στις μεταβολές των αρμοδιοτήτων των αρμόδιων φορέων και στο ρόλο των επιχειρήσεων.Σε δεύτερο επίπεδο αξιολογείται η εφαρμογή της ολοκληρωμένης προσέγγισης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σε συσχέτιση με τις απαιτήσεις, αφενός μεν της Απόφασης 2000/479/ΕΚ περί υιοθέτησης του Ευρωπαϊκού Μητρώου Ρύπων (European Pollutant Emission Register – EPER), αφετέρου δε του Διεθνούς Πρωτοκόλλου για τα Μητρώα Εκπομπών και Μεταφοράς Ρύπων (PRTR Protocol - Pollutant Releases and Transfer Register, PRTR) , το οποίο υλοποιείται στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του Κοινοτικού Κανονισμού 166/2006/ΕΕ (e-PRTR). Επιπροσθέτως γίνεται διερεύνηση των ισχυόντων συστημάτων περιβαλλοντικής αδειοδότησης των IPPC δραστηριοτήτων σε Χώρες-Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ηνωμένο Βασίλειο, Κύπρο και Ιταλία). Σε τρίτο επίπεδο εξετάζεται η εφαρμογή ΒΔΤ και η αποτελεσματικότητά τους σε μεγάλες βιομηχανίες της χώρας με σημαντική βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεών τους.Eπιπροσθέτως, αξιολογείται η επίδραση στην επιχειρηματικότητα της περιβαλλοντικής αδειοδότησης των βιομηχανικών δραστηριοτήτων στο πλαίσιο της Ολοκληρωμένης Προσέγγισης και γίνονται συγκεκριμένες προτάσεις βελτίωσης του αδειοδοτικού συστήματος για το άμεσο μέλλον.
Μελέτη οστικής πυκνομετρίας με νεότερες απεικονιστικές μεθόδους σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
Authors: Φουντούλης Γεώργιος
Published: August 2021

Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) είναι μια νόσος που συναντάται συνήθως σε καπνιστές και χαρακτηρίζεται από συστηματική φλεγμονή και επιδείνωση της ποιότητας ζωής. Οι ασθενείς με ΧΑΠ εμφανίζουν διάφορες συννοσηρότητες, μια από τις σημαντικότερες των οποίων είναι η οστεοπόρωση, δηλαδή η ελαττωμένη οστική αντοχή και προδιάθεση για κατάγματα. Η οστεοπόρωση αποτελεί πολύ συχνή νόσο της τρίτης ηλικίας με μεγάλο οικονομικό και κοινωνικό κόστος, και για το λόγο αυτό απαιτείται η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία. Οι κυριότερες μέθοδοι μέτρησης της οστικής πυκνότητας είναι η απορροφησιομετρία διπλής ενέργειας (DXA) και η ποσοτική υπολογιστική τομογραφία (QCT) με χρήση εξωτερικού phantom για σχηματισμό πρότυπης καμπύλης.Σκοπός της διατριβής ήταν η μέτρηση της οστικής πυκνότητας σε ασθενείς με ΧΑΠ με τις δύο αυτές μεθόδους και συσχέτιση των μετρήσεων με τη σύσταση του σώματος των ασθενών, το στάδιο της νόσου και με τα επίπεδα ορισμένων ορμονών που επηρεάζουν τον οστικό μεταβολισμό και που σχετίζονται με τη συστηματική φλεγμονή, όπως η λεπτίνη, η αδιπονεκτίνη και η παραθορμόνη. Επίσης, θελήσαμε να διερευνήσουμε την πιθανή χρησιμότητα των μετρήσεων Hounsfield στους σπονδύλους της ΟΜΣΣ, και η ακρίβεια με την οποία οι μετρήσεις αυτές θα μπορούσαν να εντοπίσουν ασθενείς με χαμηλή οστική πυκνότητα.Αποτελέσματα των μελετών μας είναι ότι ο επιπολασμός της χαμηλής οστικής πυκνότητας στους ασθενείς με ΧΑΠ είναι υψηλός και σχετίζεται με προχωρημένη νόσο και με χαμηλότερους δείκτες μάζας σώματος, λίπους σώματος και μυϊκής μάζας. Βρέθηκε επίσης ότι οι μετρήσεις με QCT καταγράφουν υψηλότερα ποσοστά οστεοπόρωσης έναντι των μετρήσεων DXA. Επιπλέον, βρέθηκε ότι μετρήσεις των μονάδων Hounsfield από την QCT είχαν ακρίβεια >90% στον εντοπισμό χαμηλής οστικής πυκνότητας και οστεοπόρωσης.Συμπερασματικά, προκύπτει ότι οι ασθενείς με ΧΑΠ, ειδικά αυτοί με προχωρημένη νόσο και χαμηλό σωματικό βάρος, έχουν ένδειξη για οστική πυκνομετρία και ότι σε περίπτωση φυσιολογικών τιμών DXA, πιθανά έχουν ένδειξη για περαιτέρω έλεγχο με QCT. Επίσης, η απλή μέτρηση των μονάδων Hounsfield στους οσφυϊκούς σπονδύλους ασθενών που υποβάλλονται σε υπολογιστική τομογραφία κοιλίας για διαγνωστικούς σκοπούς μπορεί να διακρίνει με μεγάλη ακρίβεια οστεοπενία και οστεοπόρωση στους ασθενείς αυτούς. Για την αξιόπιστη χρήση τους ωστόσο, το κάθε εργαστήριο θα πρέπει να υπολογίσει δικά του όρια, τα οποία θα είναι εφαρμόσιμα όταν οι παράμετροι σάρωσης της υπολογιστικής τομογραφίας είναι σταθερές.