Η επίδραση των ενώσεων ασκορβικού οξέος, μελατονίνης, πυριτίου, ρεσβερατρόλης και α-τοκοφερόλης στην αντοχή στην αλατότητα των εσπεριδοειδών (Citrus sp.)
Authors: Κωστοπούλου Ζαχαρούλα 
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η µελέτη της επίδρασης ασκορβικού οξέος, µελατονίνης,πυριτίου, ρεσβερατρόλης και α-τοκοφερόλης στην αντοχή στην αλατότητα των εσπεριδοειδών.∆ιαπιστώθηκε ότι το Citrumelo ήταν καταλληλότερο υποκείµενο από τη νεραντζιά για φυτάµανταρινιάς ‘Nova’ που αναπτύσσονταν υπό 80 mM NaCl αφού διατήρησε τα τοξικά ιόντα στιςρίζες και τα ξηρά βάρη των ιστών του αµετάβλητα ενώ παρουσίασε καλύτερη θρεπτική κατάσταση.Οι µεταβολές των δράσεων της υπεροξειδάσης (POD), σουπεροξειδικής δισµουτάσης (SOD) καιιδιαίτερα της πολυφαινολικής οξειδάσης (PPO) ήταν συγκεκριµένες ανά ιστό. Η προσθήκη 0,50mΜ Si στο αλατούχο διάλυµα παρόλο που αύξησε το ξηρό βάρος των ριζών του Citrumelo και τηνσυγκέντρωση φαινολών στα φύλλα µανταρινιάς, ανεξαρτήτως υποκειµένου, προώθησε τηνσυσσώρευση των τοξικών ιόντων και δεν αποκατέστησε τις βλάβες από NaCl σε φωτοσυνθετικόρυθµό, συγκέντρωση χλωροφύλλης, υδατανθράκων και προλίνης σε φύλλα και ρίζες,υποδεικνύοντας ότι το Si δεν είχε θετική επίδραση στην αύξηση της αντοχής στην αλατότηταεµβολιασµένων εσπεριδοειδών. Η προσθήκη Ασκ (0,50 mΜ), Μελ (1 µΜ) ή Ασκ+Μελ στοαλατούχο διάλυµα µείωσε τις βλάβες (εκροή ηλεκτρολυτών, λιπιδική υπεροξείδωση µεµβρανών,καταστροφή χρωστικών) που προήλθαν από καταπόνηση µε 100 mΜ NaCl στα φύλλα σποροφύτωννεραντζιάς. Επίσης, ο συνδυασµός Ασκ+Μελ µείωσε την συσσώρευση Cl-στα φύλλα. Η παρουσίαΑσκ και/ή Μελ ρύθµισε διαφορετικά την συγκέντρωση υδατανθράκων, προλίνης, φαινολών,ολικού ασκορβικού οξέος, γλουταθειόνης, την ολική αντιοξειδωτική ικανότητα των ιστών καθώςκαι τις δράσεις της SOD, ασκορβικής υπεροξειδάσης (APX), POD, αναγωγάσης της γλουταθειόνης(GR) και PPO σε σύγκριση µε την µεταχείριση µόνο µε NaCl. Τα φυτά που υποβλήθηκαν στιςχηµικές µεταχειρίσεις και ειδικά σε Ασκ+Μελ ρύθµισαν την έκφραση CaMIPS, CaSLAH1 καιCaMYB73 στα φύλλα και τις ρίζες, υποδεικνύοντας ότι ο µεταβολισµός των σακχάρων και ηοµοιόσταση των ιόντων ενεργοποιήθηκαν από το Ασκ και την Μελ. Τα παραπάνω αποτελέσµαταυποδεικνύουν ότι η ενεργοποίηση µεταβολικών µονοπατιών από τον συνδυασµό Ασκ και Μελσχετίζεται µε προσαρµογή των σποροφύτων νεραντζιάς στην αλατότητα. H προσθήκη Ρεσ (100µΜ), α-Τοκ (0,50 mΜ) και Ρεσ + α-Τοκ σε διάλυµα 100 mΜ NaCl µείωσε την διαπερατότητα καιλιπιδική υπεροξείδωση των µεµβρανών καθώς και την καταστροφή χρωστικών σε σύγκριση µε τοµεµονωµένο NaCl. Επιπρόσθετα, ο συνδυασµός Ρεσ και α-Τοκ προκάλεσε µείωση H2O2 στα φύλλανεραντζιάς και αποκατέστησε τον ρυθµό φωτοσύνθεσης. Η προσθήκη Ρεσ διατήρησε το Cl-στιςρίζες, ενώ ο συνδυασµός Ρεσ και α-Τοκ µείωσε την µεταφορά Na+και Cl-στα φύλλα και τουςβλαστούς. Οι υδατάνθρακες, η προλίνη, οι φαινόλες, το ολικό ασκορβικό οξύ και η γλουταθειόνηεπηρεάστηκαν από όλες τις µεταχειρίσεις στα φύλλα και τις ρίζες των σποροφύτων νεραντζιάς. Ηπροσθήκη NaCl αύξησε την δράση της SOD, APX, POD, GR και PPO στα φύλλα, ενώ µείωσε τηνδράση της SOD και POD στις ρίζες. Η παρουσία Ρεσ, α-Τοκ και Ρεσ + α-Τοκ παρουσίασεεξειδικευµένη ανά ιστό ενεργοποίηση ή απενεργοποίηση των αντιοξειδωτικών ενζύµων. Ηέκφραση των CaMIPS, CaICln1 και CaMYB73, υποδεικνύει ότι η προσαρµογή στην αλατότητασποροφύτων νεραντζιάς µε Ρεσ ή/και α-Τοκ οφείλεται στην ιοντική και όχι στην οσµωτικήρύθµιση. Συνοπτικά, αναδείχτηκε ένας καινούργιος λειτουργικός ρόλος της ρεσβερατρόλης σταφυτά και ότι ο συνδυασµός ρεσβερατρόλης και α-τοκοφερόλης εµπλέκεται στον εγκλιµατισµόεσπεριδοειδών στην αλατότητα.