bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ο ρόλος των STAT μεταγραφικών παραγόντων στην οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία της παιδικής ηλικίας
Authors: Τσότρα Μαρία
Published: September 2021

Οι νεοπλασίες της παιδικής ηλικίας αφορούν μόνο το 2% του συνόλου των κακοηθών νοσημάτων στις αναπτυγμένες χώρες. Τις τελευταίες δεκαετίες έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος, τόσο στη διάγνωση, όσο και στην αντιμετώπιση των νοσημάτων αυτών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, ένα νόσημα που παλαιότερα θεωρείτο «θανατηφόρο», σήμερα, με την βελτίωση των διαγνωστικών και θεραπευτικών μεθόδων, να θεωρείται «ιάσιμο». Επιδημιολογικές μελέτες έχουν προσπαθήσει κατά καιρούς να αναδείξουν τους πιθανούς παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση των κακοηθών νοσημάτων της παιδικής ηλικίας. Οι λευχαιμίες, και κυρίως η ΟΛΛ, έχουν μελετηθεί περισσότερο. Στους πιθανούς παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνονται γενετικοί παράγοντες, περιβαλλοντικοί παράγοντες, καθώς και ιογενείς λοιμώξεις. Στην προσπάθεια ανάδειξης των πιθανών μηχανισμών που εμπλέκονται στη λευχαιμογένεση, το ενδιαφέρον των πιο πρόσφατων ερευνών έχει στραφεί στους γενετικούς παράγοντες, στοχεύοντας κυρίως στην καλύτερη κατανόηση αλλά και στην αντιμετώπιση του νοσήματος με πιο ειδικά θεραπευτικά μέσα. Αν και η επίδραση των παραπάνω παραγόντων στην εμφάνιση της λευχαιμίας είναι σαφώς καθορισμένη, οι ενδοκυττάριοι μηχανισμοί που μεσολαβούν δεν έχουν διευκρινιστεί πλήρως. Σημαντικό ρόλο φαίνεται να κατέχουν τα ενδοκυττάρια μονοπάτια αγωγής σήματος ( Signaling pathways). Μια από τις κυριότερες ενδοκυττάριες σηματοδοτήσεις αποτελεί η οδός Janus Kinase / Signal Transducer and Activation of Transcription (JAK/STAT). Η σχέση των STAT με βασικά γονίδια υποδεικνύουν τον σημαντικό ρόλο της ενδοκυττάριας αυτής οδού στην αιμοποίηση και στην ρύθμιση της λειτουργίας των αιμοποιητικών κυττάρων. Επιπλέον μεταβολές της JAK/STAT οδού έχουν συσχετιστεί άμεσα ή έμμεσα με αιματολογικά νοσήματα.Αντικατοπτρίζοντας τον σημαντικό τους ρόλο στην κυτταρική ανάπτυξη και διαφοροποίηση, αρκετές μελέτες έχουν αναδείξει την παθολογική ενεργοποίηση των STAT σε συμπαγείς όγκους και σε αιματολογικές κακοήθειες. Ειδικότερα όμως, η συνεχής ενεργοποίηση των STAT1 και κυρίως STAT3, STAT5a και STAT5b, έχει καταγραφεί τόσο στις οξείες όσο και στις χρόνιες λευχαιμίες, συσχετίζοντας τους και με συγκεκριμένες χρωμοσωμικές ανωμαλίες που σχετίζονται με την πρόγνωση της νόσου. Συγκεκριμένα οι FLT3-ITD θετικές λευχαιμίες (ΟΛΛ και ΟΜΛ), που χαρακτηρίζονται από δυσμενή πρόγνωση, ενεργοποιούν το STAT μεταγραφικό μονοπάτι. Συνεπώς, ένα ενδοκυττάριο μονοπάτι μεταγωγής σήματος που θα μπορούσε, αναμφισβήτητα, να αποτελέσει αντικείμενο μελέτης στα πλαίσια ανάπτυξης στοχευμένης θεραπείας, είναι αυτό των STAT μεταγραφικών παραγόντων. Η παρούσα μελέτη στοχεύει στην ταυτοποίηση της ενεργοποίησης των STAT γονιδίων στην παιδική ΟΛΛ καθώς και την ανάδειξη οποιαδήποτε πιθανής συσχέτισης της με συγκεκριμένα κυτταρογενετικά χαρακτηριστικά ή στάδια ωρίμανσης του λευχαιμικού κυττάρου, δηλαδή του ανοσοφαινότυπου της λευχαιμίας. Επιπλέον μελετήσαμε και την έκφραση των STAT γονιδίων σε σχέση με την ελάχιστη υπολειπόμενη νόσο και την επιβίωση.
Η επίτευξη χειρουργικών ορίων στις μη ψηλαφητές μαστογραφικές αλλοιώσεις του τύπου των μικροαποτιτανώσεων με τη χρήση της ελάχιστα επεμβατικής τεχνικής λήψης ακέραιου ιστοτεμαχίου (BLES)
Authors: Χρήστου Αλεξάνδρα
Published: September 2021

Σκοπός: η αναδρομική μελέτη της αποτελεσματικότητας της μεθόδου στερεοτακτικής βιοψίας με το σύστημα BLES στην πλήρη αφαίρεση ύποπτων μαστογραφικών αποτιτανώσεων.Υλικό-Μέθοδος: μεταξύ Ιανουαρίου 2014 και Ιανουαρίου 2016, 400 στερεοτακτικές βιοψίες με τη χρήση BLES πραγματοποιήθηκαν στη μονάδα μαστού του Ιπποκράτειου νοσοκομείου λόγω ύποπτων αποτιτανώσεων σε μαστογραφία. Ο μέσος όρος ηλικίας των ασθενών ήταν 58.5 χρονών (κυμαινόμενος από 39-78 χρονών). Η συσκευή BLES χρησιμοποιεί ραδιοσυχνότητες για την αφαίρεση ιστού από το μαστό που περιλαμβάνει την υπό εξέταση βλάβη. Το καλάθι που χρησιμοποιήθηκε σε όλες τις περιπτώσεις ήταν μεγέθους 20 χιλιοστών. Εξετάστηκαν τα ιστολογικά αποτελέσματα από το παρασκεύασμα BLES και συγκρίθηκαν με τα χειρουργικά αποτελέσματα, που χρησιμοποιήθηκαν ως μέθοδος αναφοράς.Αποτελέσματα: σε 90/400 βιοψίες ανευρέθηκε καρκίνος (22.5%) και σε 38/400 βιοψίες ανευρέθηκε καλοήθης αλλοίωση με κυτταρική ατυπία (9.5%). 80% των καρκίνων ήταν DCIS και 20% διηθητικοί καρκίνοι. Το μέσο μέγεθος των αποτιτανώσεων στη μαστογραφία ήταν 15.38 χιλιοστά (st. dev.= 13.579 mm, range 3-78 mm). Πλήρης αφαίρεση των βλαβών επιτεύχθηκε σε 31/90 περιπτώσεις καρκίνων (34.4%) και σε 23/29 περιπτώσεις άτυπων αλλοιώσεων, που χειρουργήθηκαν (76.3%). Προδιαθεσικοί παράγοντες για την επιτυχή αφαίρεση των καρκίνων ήταν το μέγεθος των βλαβών (Mann Whitney test, p<0.001), η απόσταση του καρκίνου από τα όρια του ιστολογικού παρασκευάσματος (Pearson Chi-Square test, p<0.001), η παρουσία νέκρωσης comedo (Pearson Chi-Square test, p=0.014) και ο βαθμός κακοήθειας του καρκίνου (Pearson Chi-Square test, p=0.021). Το πσοστό επιτυχούς εκτομής σε καρκίνους μεγέθους <14 χιλιοστά ήταν 57.4% (31/54 περιπτώσεις). Για τις άτυπες αλλοιώσεις μόνο η απόσταση της βλάβης από τα όρια του παρασκευάσματος αποτέλεσε προδιαθεσικό παράγοντα εκτομής της βλάβης με το σύστημα BLES (p=0.031, Mann Whitney test). Το ποσοστό υποεκτίμησης ήταν 15.5% για τους καρκίνους και μηδενικό για τις περιπτώσεις άτυπων αλλοιώσεων. Το ποσοστό των συνολικών επιπλοκών ήταν 8.75%.Συμπέρασμα: Η στερεοτακτική μέθοδος BLES αποτελεί μια ασφαλή και αποτελεσματική μέθοδο βιοψίας ύποπτων μαστογραφικών αλλοιώσεων με μικρά ποσοστά υποεκτίμησης και υψηλά ποσοστά αφαίρεσης βλαβών που θα μπορούσε πιθανά να χρησιμοποιηθεί σαν θεραπευτική μέθοδο σε επιλεγμένες περιπτώσεις άτυπων βλαβών και καρκίνων καθώς επίσης και να περιορίσει την χειρουργική θεραπευτική προσέγγιση των βλαβών αυτών.
Μέθοδοι υπολογιστικής νοημοσύνης για εφαρμογές σε περιβάλλοντα διάχυτης νοημοσύνης
Authors: Γεωργακόπουλος Σπυρίδων
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή ασχολείται με προβλήματα του τομέα της Περιβάλλουσας Νοημοσύνης θεμελιώνοντας λύσεις, μελετώντας και αναπτύσσοντας καινοτόμες μεθοδολογίες του τομέα της Υπολογιστικής Νοημοσύνης, για την ενσωμάτωση “ευφυίας” και “αντίληψης” στις συσκευές σε σχέση με τον περιβάλλοντα χώρο τους. Η παρούσα διατριβή οργανώνεται ως εξής:Στο Κεφάλαιο 1 παρέχουμε τους βασικούς άξονες της Περιβάλλουσας Νοημοσύνης. Παρουσιάζουμε ανοιχτά προβλήματα με τα οποία ασχολείται η Περιβάλλουσα Νοημοσύνη συνοψίζοντας, τις κατηγορίες προβλημάτων που θα ασχοληθούμε και εμείς στην παρούσα διδακτορική διατριβή.Στο Κεφάλαιο 2 περιγράφουμε βασικές μεθοδολογίες που θα χρησιμοποιηθούν στη συνέχεια των κεφαλαίων. Αφιερώνεται κυρίως στη δομή και λειτουργία των Νευρωνικών Δικτύων Συνελίξεων, στα προβλήματα στα οποία εφαρμόζονται ενώ γίνεται και μια ιστορική αναδρομή στο πρόγονό τους, τα Τεχνητά Νευρωνικά Δίκτυα. Στα επόμενα δύο κεφάλαια μελετάται το πρόβλημα της αυτόματης αναγνώρισης της στάσης του ανθρώπου, μέσω ευρυγώνιας κάμερας τοποθετημένης στην οροφή ενός δωματίου. Πιοσυγκεκριμένα στο Κεφάλαιο 3 αναπτύσσεται ένας νέος ολικός περιγραφέας εξαγωγής χαρακτηριστικών σε εικόνες ευρυγώνιας κάμερας. Ο περιγραφέας αυτός εμφανίζει ανοχή στιςαλλοιώσεις του αντικειμένου στο συγκεκριμένο τύπο κάμερας.Στο Κεφάλαιο 4 συνεχίζουμε την μελέτη του προβλήματος αναγνώρισης της στάσης του ανθρώπου, προτείνοντας μια υβριδική αρχιτεκτονική Νευρωνικών Δικτύων Συνελίξεων με επαυξημένη πληροφορία. Το δίκτυο ενισχύθηκε με την επιπλέον πληροφορία των ολικών περιγραφέων που παρουσιάστηκαν στο προηγούμενο κεφάλαιο, ενώ εφαρμόστηκε η τεχνική μεταφοράς γνώσης για βελτίωση των τελικών αποτελεσμάτων.Στο Κεφάλαιο 5 μελετάται ένα πρόβλημα της Περιβάλλουσας Νοημοσύνης που σχετίζεται με τα Βοηθητικά Περιβάλλοντα και συγκεκριμένα με τον έγκαιρο και έγκυρο εντοπισμό της πτώσης ενός ατόμου. Για το πρόβλημα αυτό προτείνεται μια μεθοδολογία χαμηλής υπολογιστικής ισχύος, κάνοντας ανάλυση πολυδιάστατων σημάτων φορητών ή φορετών συσκευών.Το Κεφάλαιο 6 πραγματεύεται το πρόβλημα αυτόματου εντοπισμού παθογενών καταστάσεων του γαστρεντερικού σωλήνα, κάνοντας χρήση ασύρματης ενδοσκοπικής κάψουλας. Προτείνεται μια ολιστική μεθοδολογία ασθενούς εκπαίδευσης βασιζόμενη στα Νευρωνικά Δίκτυα Συνελίξεων για τον χαρακτηρισμό και εντοπισμό παθολογικών καταστάσεων πάνω σε εικόνες.Η παρουσίαση του ερευνητικού έργου αυτής της διατριβής ολοκληρώνεται με το Κεφάλαιο 7, όπου προτάθηκε και μελετήθηκε εκτενώς μια μέθοδος εκπαίδευσης Νευρωνικών Δικτύων Συνελίξεων με αυτόματη προσαρμογή του ρυθμού εκμάθησης. Η μέθοδος που προτείνουμε μπορεί και προσαρμόζει τον αρχικό ρυθμό εκμάθησης σε ένα σταθερό μικρό εύρος τιμών ανεξάρτητα της αρχικής τιμής του. Η παρουσίαση της διατριβής ολοκληρώνεται με το Κεφάλαιο 8 όπου εμπεριέχονται τα γενικά συμπεράσματα της διατριβής.
Εξισώσεις πρόβλεψης φυσιολογικών σπιρομετρικών τιμών και η χρησιμότητα τους στον διαχωρισμό των αποφρακτικών ασθενών
Authors: Τάτσης Νικόλαος
Published: September 2021

Η χρήση των κριτηρίων που εισήγαγε η Παγκόσμια Πρωτοβουλία για την Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (GOLD) συνιστώνται για τη διάγνωση και την ταξινόμηση της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ), λαμβάνοντας υπόψη τις τιμές του ταχέως εκπνεόμενου όγκου αέρα σε 1 δευτερόλεπτο (FEV1) και του λόγου ταχέως εκπνεόμενου όγκου αέρα προς την βιαίως εκπνεόμενη ζωτική χωρητικότητα (FEV1/FVC%). Προηγουμένως στην Ευρώπη χρησιμοποιήθηκαν οι τιμές αναφοράς της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ECSC), οι οποίες αρχικά αναπτύχθηκαν το 1983.Σκοπός της Μελέτης:Η μελέτη στοχεύει στη μέτρηση των σπιρομετρικών τιμών σε υγιή- μη καπνιστές- ελληνικό πληθυσμό, στην ανάπτυξη τοπικών εξισώσεων και στη σύγκριση με τις εξισώσεις ECSC και Global Lung Initiative (GLI), προκειμένου να διαπιστωθεί εάν υπάρχει ανάγκη για χρήση τοπικών εξισώσεων σε καθημερινή βάση για τη σταδιοποίηση ασθενών με ΧΑΠ. Μέθοδοι: Οι κανονικές προβλεπόμενες τιμές για το FEV1 και το FEV1 / FVC% ελήφθησαν από μια ομάδα 500 υγιών ατόμων ηλικίας 18-89 ετών. Επιπλέον, μελετήθηκε μια ομάδα 124 ασθενών με ΧΑΠ, χωρίς άλλες συννοσηρότητες. Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σύμφωνα με τα GOLD κριτήρια σε τέσσερις ομάδες με τις προβλεπόμενες τιμές ECSC, GLI ή με τις δικές μας προβλεπόμενες τιμές. Αποτελέσματα: Η στατιστική ανάλυση αποκάλυψε ότι δεν υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ των τριών ομάδων προβλεπόμενων τιμών και δεν ανιχνεύθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην ταξινόμηση των ασθενών με ΧΑΠ. Συμπέρασμα: Εμφανίζεται ότι τα 3 σύνολα προβλεπόμενων τιμών είναι σχεδόν πανομοιότυπα, παρά το γεγονός ότι έχουν συλλεχθεί από διαφορετικούς πληθυσμούς μελέτης. Σύμφωνα με τη μελέτη, δεν χρειάζεται να επαναπροσδιοριστούν οι τιμές για τον ελληνικό πληθυσμό.
Συγκριτική μελέτη προγραμμάτων προπόνησης στη βελτίωση της τεχνικής σε νεαρούς παίκτες του ποδοσφαίρου
Authors: Πλαϊνός Χρήστος
Published: September 2021

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής ήταν να διερευνηθεί η αποτελεσματικότητα δύο διαφορετικών «προπονητικών μοντέλων Α και Β» στην απόδοση βασικών τεχνικών ποδοσφαιρικών δεξιοτήτων σε νεαρούς ποδοσφαιριστές ηλικίας 8 έως 11 ετών. Η πρακτική εξάσκηση του «προπονητικού μοντέλου Α» περιλάμβανε 15 λεπτά προθέρμανση, 30 λεπτά προπόνηση των τεχνικών δεξιοτήτων, 25 λεπτά ποδοσφαιρικό παιγνίδι και 5 λεπτά αποθε-ραπεία. Όσον αφορά την πρακτική εξάσκηση του «προπονητικού μοντέλου Β», περιλάμ-βανε 15 λεπτά προθέρμανση, 10 λεπτά προπόνηση των τεχνικών δεξιοτήτων με παθητική αντίσταση αντιπάλου, 15 λεπτά προπόνηση των τεχνικών δεξιοτήτων με ενεργητικό αντί-παλο, 10 λεπτά αγωνιστικό παιγνίδι, 15 λεπτά ποδοσφαιρικό παιγνίδι και 5 λεπτά αποθε-ραπεία. Η ομάδα ελέγχου ακολούθησε το σχολικό πρόγραμμα της φυσικής αγωγής. Οι δε-ξιότητες που αξιολογήθηκαν ήταν “το οδήγημα της μπάλας, η αλλαγή κατεύθυνσης και φο-ράς με την μπάλα, η ντρίπλα και το σουτ”. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες των 30 ατόμων, δηλαδή δύο πειραματικές ομάδες (πειραματική ομάδα Α, πειραμα-τική ομάδα Β) και μία ομάδα ελέγχου. Πραγματοποιήθηκαν τρεις μετρήσεις για την αξιο-λόγηση των τεχνικών δεξιοτήτων. Η αρχική μέτρηση πραγματοποιήθηκε πριν από την έ-ναρξη του προγράμματος, ενώ η δεύτερη μέτρηση πραγματοποιήθηκε μετά τις δεκαοχτώ (18) εβδομάδες προπόνησης και ακολούθησε η τελική μέτρηση τέσσερις (4) εβδομάδες μετά το τέλος του προγράμματος για να εκτιμηθεί η διατήρηση των δεξιοτήτων που αποκτήθη-καν. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης συνδιακύμανσης δεν έδειξαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ του «Α και Β μοντέλου προπόνησης» όσον αφορά την επίδραση της προ-πόνησης στην απόδοση των δεξιοτήτων “του οδηγήματος της μπάλας και της ντρίπλας”. Διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ του «B μοντέλου προπόνησης», όσον αφορά την επίδραση στην απόδοση των δεξιοτήτων “ των αλλαγών κατευθύνσεων και φο-ράς με την μπάλα και του σουτ”, τόσο με το «A μοντέλο προπόνησης» όσο και με το μο-ντέλο προπόνησης της ομάδας ελέγχου. Από τα αποτελέσματα της έρευνας διαπιστώθηκε ότι τα «προπονητικά μοντέλα Α και Β» διαφέρουν όσον αφορά την αποτελεσματικότερη επίδραση στη βελτίωση της απόδοσης βασικών τεχνικών ποδοσφαιρικών δεξιοτήτων σε νεαρούς ποδοσφαιριστές. Παρότι και στα δύο «προπονητικά μοντέλα Α και Β» υπήρξε αύ-ξηση των επιδόσεων, εντούτοις το «Β μοντέλο προπόνησης» φάνηκε να επιδρά πιο αποτε-λεσματικά στην απόδοση των επιλεγμένων τεχνικών δεξιοτήτων.
Επικοινωνία μέσω υπολογιστή – ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης και φοιτητές/τριες
Authors: Βροχαρίδου Ανατολή
Published: September 2021

Λαμβάνοντας υπόψη τόσο το γενικότερο προβληματισμό που υπάρχει για τις κοινωνικές επιπτώσεις της χρήσης του Facebook και του Instagram, όσο και τον περιορισμένο αριθμό ερευνών σχετικά με αυτό το θέμα, διαμορφώθηκε ο πρωταρχικός σκοπός της παρούσας μελέτης, ο οποίος είναι: Η διερεύνηση των κοινωνικών επιπτώσεων της χρήσης του Facebook και του Instagram στη φοιτητική κοινότητα. Ως μελέτη περίπτωσης ορίστηκε η Σχολή Επιστημών της Διοίκησης και της Πολυτεχνικής Σχολής, που εδρεύουν στο νησί της Χίου και αποτελούνται από τέσσερα Πανεπιστημιακά Τμήματα, Για τη διερεύνηση του πρωταρχικού σκοπού της παρούσας μελέτης έγινε χρήση της Εξερευνητικής (Exploratory Factor Analysis) και Επιβεβαιωτικής (Confirmatory Factor Analysis) Παραγοντικής Ανάλυση και οι σχέσεις μεταξύ των εργαλείων του μοντέλου μελετήθηκαν με τη χρήση του Μοντέλου Δομικών Εξισώσεων (Structural Equation Modeling).Για τη δημιουργία του Μοντέλου Δομικών Εξισώσεων χρησιμοποιήθηκαν μεταβλητές, που σύμφωνα με την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, έχουν σχέση με τις κοινωνικές επιπτώσεις από τη χρήση του Facebook και του Instagram στη φοιτητική κοινότητα. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν ως μεταβλητές οι: α) χρήσεις και ικανοποιήσεις β) κοινωνικό κεφάλαιο γ) αίσθηση της κοινότητας δ) κοινωνικότητα ε) η συχνότητα χρήσης του Facebook και του Instagram από τους φοιτητές/τριες και στ) ο αριθμός των «φίλων/followers» στο Facebook και το Instagram και έγινε προσπάθεια να επιβεβαιωθεί η σχέση τους. Για την διερεύνηση των ερευνητικών στόχων χρησιμοποιήθηκε ποσοτική μέθοδος έρευνας και συμμετείχαν στην έρευνα 202 φοιτητές/τριες από τα τέσσερα Πανεπιστημιακά Τμήματα.Από τα αποτελέσματα της έρευνας προκύπτει πως και οι δυο ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιούνται πολύ από τους φοιτητές/τριες για κοινωνικούς και ακαδημαϊκούς λόγους, παρουσιάζοντας όμως διαφοροποιήσεις, στη συχνότητα χρήσης αλλά και στα κίνητρα για τη χρήση τους. Η πλειονότητα των φοιτητών/τριών συνδέεται τις περισσότερες φορές στο Instagram παρά στο Facebook και το Facebook χρησιμοποιείται περισσότερο για ακαδημαϊκούς λόγους από το Instagram που χρησιμοποιείται περισσότερο για κοινωνικούς λόγους. Επιπλέον, τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας αντιπαρατίθενται στον προβληματισμό που υποστηρίζει ότι η ενασχόληση με το Facebook και το Instagram απομακρύνει τους φοιτητές από σημαντικά στοιχεία της πανεπιστημιακής ζωής και συνδέεται με τη δημιουργία ψευδών κοινοτήτων και επιφανειακών σχέσεων. Αντιθέτως, υποστηρίζουν πως σε πανεπιστημιακές μικρές κοινότητες, όπου υπάρχει μεγάλη διάδραση σε κοινωνικό και ακαδημαϊκό επίπεδο εκτός διαδικτύου, η διάδραση αυτή μεταφέρεται και στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, όπως είναι το Facebook και το Instagram και επιδρά θετικά στο κοινωνικό κεφάλαιο και την αίσθηση της κοινότητας των φοιτητών/τριών με το Πανεπιστημιακό Τμήμα φοίτησης.Λέξεις κλειδιά: Facebook, Instagram, χρήσεις και ικανοποιήσεις, κοινωνικό κεφάλαιο, αίσθηση της κοινότητας, κοινωνικότητα
Sponsorship as a strategic tool of management
Authors: Κορωνιός Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Σκοπό της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί η μελέτη της αποτελεσματικότητας της αθλητικής χορηγίας ως εργαλείου Στρατηγικού Μάνατζμεντ. Πιο συγκεκριμένα, προτείνεται ένα ολιστικό μοντέλο αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας της χορηγίας μέσω της μελέτης των παραγόντων που επηρεάζουν την αγοραστική συμπεριφορά των καταναλωτών και την πρόθεσή τους για την από «στόμα σε στόμα» επικοινωνία σχετικά με τις επιχειρήσεις-χορηγούς. Πιο συγκεκριμένα οι παράγοντες οι οποίοι συνθέτουν το προτεινόμενο μοντέλο είναι οι απόψεις των φιλάθλων σχετικά με το θεσμό της χορηγίας, η πιστότητα των φιλάθλων έναντι στην αγαπημένη τους ομάδα, το «δέσιμο» των φιλάθλων με την αγαπημένη τους ομάδα, η αγωνιστική επίδοσης της αγαπημένης ομάδας των φιλάθλων, η εικόνα που έχουν οι φίλαθλοι για τις επιχειρήσεις χορηγούς, η αντιλαμβανόμενη «τιμιότητα» των εταιρειών - χορηγών από τους φιλάθλους, ο βαθμός ανάμειξης των φιλάθλων με το άθλημα, η στάση των φιλάθλων έναντι των εταιρειών χορηγών, ο βαθμός ανάκλησης των χορηγών από τους φιλάθλους, οι προθέσεις αγοράς των προϊόντων των χορηγών από τους φιλάθλους και οι προθέσεις των φιλάθλων για την από «στόμα σε στόμα» επικοινωνία σχετικά με τις επιχειρήσεις-χορηγούς. Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να μελετήσει και τυχόν διαφορές στους παράγοντες που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της χορηγίας καθώς και στο βαθμό αποτελεσματικότητας, μεταξύ διαφορετικών αθλημάτων (ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης). Τα δεδομένα της παρούσας μελέτης προήλθαν από Έλληνες φιλάθλους ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης, και αφορούσαν τους πραγματικούς χορηγούς των ελληνικών ομάδων που οι εν λόγω φίλαθλοι υποστηρίζουν στα αντίστοιχα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης. Ο συνολικός αριθμός των ερωτηματολογίων που συλλέχθηκαν ανήλθε σε 8.417 φιλάθλους.
Strategic decision-making in turnaround situations
Authors: Κακαλέτρης Παναγιώτης
Published: September 2021

Η Διδακτορική Διατριβή του κυρίου Παναγιώτη Κακαλέτρη εντάσσεται εννοιολογικά στο ευρύτερο επιστημονικό πεδίο της Διοίκησης Επιχειρήσεων και ειδικότερα στο αντικείμενο της Στρατηγικής Διοίκησης με έμφαση στη λήψη στρατηγικών αποφάσεων. Ουσιαστικά, η εν λόγω Διατριβή εξετάζει το φαινόμενο της Στρατηγικής Διάσωσης προβληματικών επιχειρήσεων, το οποίο συνδέεται και με το σχετικό πεδίο της Οργανωσιακής Πτώσης/Παρακμής. Η Διατριβή ακολουθεί μια ολιστική προσέγγιση, καθώς μελετά τόσο τη διαδικασία με την οποία εξελίσσεται το φαινόμενο της διάσωσης όσο και το περιεχόμενο μιας επιτυχημένης στρατηγικής διάσωσης. Συνεπώς, στο επίκεντρο της ανάλυσης τοποθετούνται αφενός η διαδικασία και αφετέρου το περιεχόμενο της λήψης στρατηγικών αποφάσεων σε ένα περιβάλλον οργανωσιακής πτώσης και επιτυχούς αναστροφής της εταιρικής απόδοσης. Η Διατριβή αξιοποιεί μια μεικτή μεθοδολογική προσέγγιση που αποτελείται από δύο κύριες διαδοχικές φάσεις, συνδυάζοντας την ποιοτική και την ποσοτική έρευνα. Η Διατριβή αποτελεί πρωτότυπη και ουσιαστική συμβολή στο επιστημονικό πεδίο της Στρατηγικής Διοίκησης γενικότερα και στο αντικείμενο της Στρατηγικής Διάσωσης ειδικότερα.
Βελτιστοποίηση λειτουργίας και προγραμματισμού ανάπτυξης ενεργών δικτύων διανομής ηλεκτρικής ενέργειας
Authors: Κουτσούκης Νικόλαος
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η ανάπτυξη μεθόδων για τη βελτιστοποίηση της λειτουργίας ενεργών δικτύων διανομής (ΔΔ) τόσο σε κανονική κατάσταση όσο και σε έκτακτη κατάσταση, καθώς και για τον μακροπρόθεσμο προγραμματισμό ανάπτυξης ενεργών ΔΔ.Στη διδακτορική διατριβή αναπτύσσεται μία πρωτότυπη μέθοδος για τη λειτουργία ενεργών ΔΔ σε κανονική κατάσταση, δηλαδή όταν ο εξοπλισμός και όλα τα στοιχεία του ΔΔ είναι διαθέσιμα. Η μέθοδος βασίζεται στην επαναδιαμόρφωση του ΔΔ με στόχο την αντιμετώπιση των κύριων τεχνικών προβλημάτων που εμφανίζονται στα ΔΔ λόγω υψηλής διείσδυσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ), όπως η ανύψωση τάσης και η συμφόρηση των γραμμών διανομής, χωρίς να απαιτείται η περικοπή ενεργού ισχύος των μονάδων διανεμημένης παραγωγής (ΜΔΠ). Η προτεινόμενη μέθοδος βασίζεται σε μοντέλο βελτιστοποίησης μεικτού ακέραιου προγραμματισμού με κωνικούς περιορισμούς δεύτερης τάξης και εφαρμόζεται για τον ημερήσιο προγραμματισμό λειτουργίας του ΔΔ καθορίζοντας τη βέλτιστη διάταξη του ΔΔ, βάσει του προβλεπόμενου φορτίου και της προβλεπόμενης παραγωγής από ΜΔΠ.Επιπλέον, στη διδακτορική διατριβή αναπτύσσεται μία πρωτότυπη μέθοδος για τη λειτουργία ενεργών ΔΔ σε έκτακτη κατάσταση, δηλαδή σε περίπτωση που εμφανιστεί ένα μόνιμο σφάλμα στο ΔΔ. Η μέθοδος έχει ως στόχο τη βέλτιστη μερική αποκατάσταση λειτουργίας του ΔΔ, αξιοποιώντας τις δυνατότητες ελέγχου της αέργου ισχύος εξόδου των ΜΔΠ. Η μέθοδος βασίζεται σε μοντέλο βελτιστοποίησης μεικτού ακέραιου προγραμματισμού με κωνικούς περιορισμούς δεύτερης τάξης και έχει ως στόχο την ελαχιστοποίηση των μη τροφοδοτούμενων φορτίων και των χειρισμών των διακοπτών. Επιπλέον, για την αποτελεσματικότερη επίλυση του προβλήματος, οι περιορισμοί λειτουργίας μοντελοποιούνται με πιο ελαστική μορφή και λαμβάνεται υπόψη η λειτουργία των μέσων ρύθμισης της τάσης με τα οποία είναι εξοπλισμένα τα ΔΔ.Επιπλέον, αναπτύσσεται μία πρωτότυπη μέθοδος πολλαπλών σταδίων για τον μακροπρόθεσμο προγραμματισμό ανάπτυξης των ενεργών ΔΔ. Πρόκειται για μία μέθοδο που λαμβάνει υπόψη τις πολλαπλές επιλογές για την ενίσχυση και επέκταση του ΔΔ, όπως ενίσχυση υποσταθμών υψηλής τάσης / μέσης τάσης, ενίσχυση γραμμών, και εγκατάσταση νέων γραμμών, πυκνωτών και ρυθμιστών τάσης, ενώ ταυτόχρονα αξιοποιεί τις λειτουργικές δυνατότητες των ενεργών ΔΔ με στόχο τη μείωση του επενδυτικού κόστους του πλάνου προγραμματισμού ανάπτυξης του ΔΔ. Για την αποτελεσματική επίλυσή του, το πρόβλημα του μακροπρόθεσμου προγραμματισμού ανάπτυξης χωρίζεται σε δύο υποπροβλήματα. Από την επίλυση του πρώτου υποπροβλήματος καθορίζεται ο τύπος, η θέση και η ονομαστική ισχύς των στοιχείων και του εξοπλισμού του ΔΔ, τα οποία εξασφαλίζουν την ασφαλή λειτουργία του δικτύου κατά τη διάρκεια της περιόδου της μελέτης ανάπτυξης, ενώ από την επίλυση του δεύτερου υποπροβλήματος υπολογίζεται ο χρόνος εγκατάστασης αυτών των στοιχείων και του εξοπλισμού.
The functional role of nucleotide excision repair in transcription-associated DNA damage in mammals
Authors: Αγαθαγγέλου Κυριάκος
Published: September 2021

Σε αντίθεση με τις πρωτεΐνες και τα υπόλοιπα μακρομόρια π.χ. τα σάκχαρα ή τα λίπη, το πυρηνικό DNA (η απαρχή του RNA και των πρωτεϊνών) είναι αναντικατάστατο. Παρά το γεγονός ότι η χημική του σύσταση είναι εξαιρετικά ασταθής, το DNA οφείλει να διατηρηθεί αναλλοίωτο καθόλη τη διάρκεια της ζωής του κυττάρου ώστε η γενετική πληροφορία να κληρονομηθεί αυτούσια στα θυγατρικά κύτταρα. Ωστόσο, η ύπαρξη διαφόρων ενδογενών γενοτοξικών παραγόντων προκαλούν τη σταδιακή συσσώρευση πλήθους δομικών αλλοιώσεων και προσβολών (π.χ. υδρόλυση, απαμίνωση βάσεων, διμερισμός πυριμιδινών, δημιουργία θραυσμάτων μονής ή διπλής DNA έλικας κτλ.) στο DNA. Η επακόλουθη γενωμική αστάθεια επιφέρει δραματικές αλλαγές στη φυσιολογία του κυττάρου παρεμποδίζοντας τη φυσιολογική λειτουργία ζωτικών βιολογικών διεργασιών όπως η μεταγραφή ή/και ο αναδιπλασιασμός του DNA. Για να αντιμετωπίσουν την σταδιακή συσσώρευση DNA βλαβών, τα ευκαρυωτικά κύτταρα έχουν αναπτύξει ένα σύνολο αλληλεπικαλυπτόμενων επιδιορθωτικών μηχανισμών, συμπεριλαμβανομένου του μηχανισμού εκτομής νουκλεοτιδίων (Nucleotide Excision Repair, NER), που εντοπίζουν, επιδιορθώνουν και αποκαθιστούν το προσβαλλόμενο DNA στην αρχική του μορφή. Στον άνθρωπο και τα αντίστοιχα πειραματικά μοντέλα ποντικών, η ύπαρξη εγγενών μεταλλαγών σε γονίδια του μονοπατιού NER, προκαλεί ένα ευρύ φάσμα κλινικών συμπτωμάτων που χαρακτηρίζεται από εξαιρετική ετερογένεια, η οποία δε μπορεί να εξηγηθεί αποκλειστικά λόγω της ατελούς επιδιόρθωσης του DNA. Πρόσφατες μελέτες απεκάλυψαν ότι ορισμένες πρωτεΐνες του NER συμμετέχουν, πέραν της επιδιόρθωσης των DNA βλαβών, σε κυτταρικές διεργασίες όπως η έναρξη της μεταγραφής και η αναδιαμόρφωση ή ο σχηματισμός της τρισδιάστατης δομής της χρωματίνης στο χώρο. Για να διαλευκάνουμε το λειτουργικό ρόλο του NER στην ανάπτυξη και τις ασθένειες στα θηλαστικά, αναπτύξαμε την μέθοδο της in vivo σήμανσης με βιοτίνη της πρωτεΐνης XPF στον ποντικό. Η προσέγγιση αυτή σε συνδυασμό με μεθοδολογίες αλληλούχισης DNA υψηλής απόδοσης και λειτουργικές προσεγγίσεις απεκάλυψαν ότι το ετεροδιμερές του συμπλόκου ενδονουκλεάσης του NER ERCCI-XPF αλληλεπιδρά με πρωτεϊνικούς παράγοντες που συμμετέχουν στην μεταγραφή και την εξομάλυνση του τοπολογικού φόρτου του DNA κατά την διαδικασία της μεταγραφής. Συγκεκριμένα, ανιχνεύσαμε ότι κατά την επαγωγή της μεταγραφής, η ERCC1-XPF προσδένεται σε υποκινητές, κατά μήκος του γονιδιώματος. Επιπλέον μελέτες απεκάλυψαν ότι η πρόσδεση του συμπλόκου ERCC1-XPF στο DNA, συμπίπτει με την δημιουργία εκτομών διπλού θραύσματος στο DNA (DNA double strand breaks, DSBs) σε διακριτές περιοχές του DNA. Τα αποτελέσματα της μελέτης αναδεικνύουν τον λειτουργικό ρόλο της ERCC1-XPF στην επιδιόρθωση DNA βλαβών που προκαλούνται κατά την διαδικασία της μεταγραφής και παρέχουν ένα μηχανιστικό μοντέλο που εξηγεί ικανοποιητικά την κλινική ετερογένεια των συνδρόμων NER.
Μελέτη μηχανισμών καρδιοπροστασίας μέσω ιστοειδικής υπερέκφρασης της πρωτεΐνης αB-Crystallin σε ποντίκια - μοντέλα καρδιακής ανεπάρκειας
Authors: Γαλατά Ζωή
Published: September 2021

Η λειτουργική αλληλεπίδραση μεταξύ του κυτταροπλασματικού δικτύου των ενδιάμεσων ινιδίων της δεσμίνης και των πυρηνικών λαμινών λειτουργεί ως ένα πολύ σημαντικό σημείο ολοκλήρωσης της ενδοκυτταρικής επικοινωνίας μεταξύ του πυρήνα και του κυτταροπλάσματος στον καρδιακό μυ. Μελετήσαμε τη συμμετοχή της δεσμίνης στη μυοκαρδιοπάθεια που προκαλείται από μετάλλαξη του γονιδίου της λαμίνης A/C χρησιμοποιώντας το LmnaH222P/H222P μυϊκό πρότυπο της ασθένειας. Δείχνουμε ότι στις καρδιές αυτών των ζώων, η δεσμίνη χάνει τον φυσιολογικό εντοπισμό της στους Ζ δίσκους και στους εμβόλιμους δίσκους εμφανίζοντας συσσωματώματα και μη φυσιολογικό εντοπισμό βασικών πρωτεïνικών συστατικών των εμβόλιμων δίσκων. Παρατηρούμε επίσης σημαντικές δομικές ανωμαλίες των εμβόλιμων δίσκων και των μιτοχονδρίων. Προκειμένου να μελετήσουμε σε ποιο βαθμό επηρεάζουν την εξέλιξη της LmnaH222P/H222P μυοκαρδιοπάθειας οι εν λόγω διαταραχές του δικτύου της δεσμίνης, ερευνήσαμε τις συνέπειες προσεγγίσεων που στοχεύουν τη δεσμίνη για την θεραπεία της νόσου. Αποδεικνύουμε ότι η καρδιο-ειδική υπερέκφραση της μικρής πρωτεΐνης θερμικού σοκ αB-κρυσταλλίνης προσδίδει καρδιοπροστασία στο LmnaH222P/H222P μυϊκό μοντέλο βελτιώνοντας τις διαταραχές του δικτύου της δεσμίνης και μειώνοντας τον συσχετιζόμενο με τη δεσμίνη μη φυσιολογικό εντοπισμό βασικών πρωτεïνικών συστατικών των εμβόλιμων δίσκων. Επιπρόσθετα, η υπερέκφραση της αB-κρυσταλλίνης διορθώνει τις ανωμαλίες των εμβόλιμων δίσκων, των μιτοχονδρίων αλλά και του πυρήνα των LmnaH222P/H222P μυοκαρδιοκυττάρων όπως επίσης και τη μη φυσιολογική ενεργοποίηση της ERK1/2. Σε συμφωνία με τα παραπάνω, μέσω της δημιουργίας του μυϊκού προτύπου LmnaH222P/H222PDes+/-, δείχνουμε ότι η μείωση των ενδογενών επιπέδων της δεσμίνης μέσω γενετικής τροποποίησης λειτουργεί καρδιοπροστατευτικά στα LmnaH222P/H222P ζώα καθώς είναι λιγότερη η διαθέσιμη ποσότητα της δεσμίνης που θα μπορούσε να δημιουργεί δυσλειτουργικά συσσωματώματα. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν ότι η διαταραχή του δικτύου της δεσμίνης, η αποδιοργάνωση των εμβόλιμων δίσκων και οι μιτοχονδριακές ανωμαλίες αποτελούν έναν βασικό μηχανισμό για την εξέλιξη της LMNA μυοκαρδιοπάθειας και μπορεί να βελτιώνεται μέσω της υπερέκφρασης της αB-κρυσταλλίνης.
Μεταβυζαντινοί ναοί των Σερρών και της Νιγρίτας
Authors: Τερμεντζόγλου Γεώργιος
Published: September 2021

Η διδακτορική διατριβή παρουσιάζει τους μεταβυζαντινούς ναούς των Σερρών και της Νιγρίτας. Στο κάθε μνημείο πραγματοποιείται καταγραφή των ιστορικών στοιχείων, των αρχιτεκτονικών χαρακτηριστικών και εικονογραφική ανάλυση της ιστορίας της τέχνης. Για πρώτη φορά παρουσιάζονται οι μεταβυζαντινές εικόνες και τοιχογραφίες που βρίσκονται στο εσωτερικό των εν λόγω ναών.
Εκκλησία και εθνική ιδεολογία στη σύγχρονη Ελλάδα
Authors: Κουραμπής Νικόλαος
Published: September 2021

Η αντιπαράθεση στην εκκλησιαστική θεολογική σκέψη και στις ιδέες του εθνικισμού ενός κοσμικού ανθρωπισμού και ενός χριστιανικού ανθρωπισμού μέσα στα πλαίσια του σύγχρονου ελληνισμού αποτελεί το κέντρο του εγχειρήματός μας, όπως και η κοινωνιολογική παρουσίαση της πηγαίας ελληνικής-δημοκρατικής και πατριωτικής λαϊκής αποθρησκειοποιημένης Ορθοδοξίας με επιστημονικό έρεισμα που τελεί μακράν φονταμενταλιστικών ή παραδοσιαρχικών ακροτήτων.
Το όραμα των Ελλήνων για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, από το Νεοελληνικό Διαφωτισμό έως τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο
Authors: Διώγος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη της «εικόνας» των Ελλήνων για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (ΗΠΑ) την περίοδο από τον Νεοελληνικό Διαφωτισμό μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πιο συγκεκριμένα διερευνήθηκε το συμβολικό περιεχόμενο αυτής της «εικόνας», η διαδικασία, οι φορείς και τα μέσα «κατασκευής» της, η λειτουργία, οι μεταλλάξεις και οι προσαρμογές της στις ανάγκες της ελληνικής ιστορικής συγκυρίας του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα καθώς και η επιρροή της στη διαμόρφωση πολιτικών και κοινωνικών συμπεριφορών και ταυτοτήτων. Η εικόνα της Αμερικής ακολούθησε ουσιαστικά την πορεία συγκρότησης του ελληνικού έθνους-κράτους, «εργαλειοποιήθηκε» στον ελληνικό δημόσιο Λόγο, προσαρμόστηκε στις ιδιαιτερότητες, τους προβληματισμούς, τα διλήμματα και προτάγματα της εκάστοτε ιστορικής περιόδου και συναρθρώθηκε με δύο κομβικής σημασίας ζητήματα για τον Ελληνισμό: Το πρώτο ήταν η πολιτειακή οργάνωση και εξέλιξη των πολιτικών θεσμών και το δεύτερο το ζήτημα συγκρότησης της ελληνικής εθνικής ταυτότητας και το δίλημμα τοποθέτησής της ανάμεσα στο δίπολο «Ανατολή»–«Δύση», συντήρηση–εκσυγχρονισμός. Η εργασία ακολουθεί χρονολογική – θεματική δομή, προκειμένου να γίνουν αντιληπτές όλες οι λεπτές εναλλαγές, οι αποχρώσεις και οι κατά καιρούς σημασιοδοτήσεις της εικόνας της Αμερικής στον ελληνικό δημόσιο Λόγο. Όσον αφορά τις πηγές, απλώνεται σε μια πληθώρα κειμένων, όπως ιστορικά έργα, πολιτικές πραγματείες, διπλωματική αλληλογραφία, οικονομικές μελέτες, φιλολογικές αναλύσεις, ιστορικά και γεωγραφικά εγχειρίδια, άρθρα του ημερήσιου και περιοδικού Τύπου, ταξιδιωτικές εντυπώσεις, ημερολόγια, λογοτεχνικά κείμενα κ.ά.
Η μορφή του νεκρού στην αρχαία ελληνική τέχνη από την αρχαϊκή έως την ελληνιστική περίοδο
Authors: Χριστοφίδης Άγγελος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται τη μορφή του νεκρού σώματος όπως απεικονίστηκε στην πλαστική και την αγγειογραφία, από την Αρχαϊκή έως την Ελληνιστική περίοδο. Αν και το νεκρό σώμα απεικονίζεται για πρώτη φορά ήδη από την Ύστερη Υστεροελλαδική ΙΙΙΓ περίοδο, η περίοδος κατά την οποία σημειώνεται μία αξιοσημείωτη αύξηση ως προς τον αριθμό και το εύρος των απεικονίσεων, ορίζεται από την ώριμη Αρχαϊκή έως τα τέλη της Ελληνιστικής περιόδου. Ο κατάλογος της εργασίας βασίζεται σε εκτενή έρευνα και αποδελτίωση αντιπροσωπευτικού υλικού. Τα γεωγραφικά όρια των υπό έρευνα απεικονίσεων περιλαμβάνουν το σύνολο του τότε ελληνικού κόσμου: τα μεγάλα αστικά κέντρα, όπως είναι η Αθήνα και η ευρύτερη περιοχή της Αττικής, ιερά πανελλαδικής εμβέλειας, όπως το ιερό των Δελφών, αλλά και μικρότερες περιοχές της περιφέρειας, όπως η Λακωνία και η Βοιωτία, τα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου, και τις μεγάλες ελληνιστικές μητροπόλεις. Η ταξινόμηση των νεκρών διαιρέθηκε σε δύο βασικές κατηγορίες, τους νεκρούς στον πόλεμο και τους νεκρούς στην ειρήνη. Στην εισαγωγή αναλύεται η προσέγγιση του θέματος και επιπλέον διευκρινίζονται τα κριτήρια που διαφοροποιούν την απεικόνιση του νεκρού σώματος από αυτή του θνήσκοντος. Τα επιμέρους κεφάλαια είναι τα εξής: Διεκδίκηση νεκρού, Διακομιδή νεκρού, Έλξη νεκρού, Επί του νεκρού, Μεμονωμένοι νεκροί, Παρακείμενοι νεκροί σε σκηνή εκτέλεσης, Εκτέλεση αμάχων, Αυτοκτονία, Θρήνος, Αντικείμενο συναλλαγής, Εκδίκηση, Σπαραγμός, Πρόθεσις, Εκφορά και άλλες ταφικές σκηνές, Ύπνος και Θάνατος. Μολονότι κορμός της εργασίας είναι η εικονογραφία της μορφής του νεκρού σώματος, η συμβολή της έγκειται στην προσέγγιση της εικόνας του σώματος μέσα από ένα σφαιρικό και διεπιστημονικό πρίσμα, με την αξιοποίηση απόψεων, γνώσεων και πορισμάτων από τους συναφείς κλάδους της φιλολογίας και της ιστορίας, καθώς και της ανθρωπολογίας, ενώ αξιοποιήθηκε και το γνωστικό πεδίο της ανατομίας, με τη συνδρομή της οποίας διαλευκάνθηκαν στοιχεία όπως είναι το θανάσιμο τραύμα. Η εργασία εστιάζει τόσο στην εξέλιξη των εικονογραφικών τύπων, όσο και στον τρόπο με τον οποίον η απεικόνιση του νεκρού σώματος επηρεάστηκε από τις κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές που συντελέστηκαν στον ελλαδικό χώρο κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου. Σε μία τέχνη ανθρωποκεντρική και αφηγηματική, όπως η αρχαία ελληνική, η εικόνα του νεκρού σώματος φαίνεται να επέχει συχνά πρωταγωνιστικό ρόλο, και, επιπλέον, αποτελεί την ίδια τη σωματική αποτύπωση του θανάτου, ως φυσικού, βιολογικού και κοινωνικού φαινομένου. Σκοπός της εργασίας είναι η εξαγωγή συμπερασμάτων ως προς τις αιτίες και τις κινητηρίους δυνάμεις, που διαμόρφωσαν το νεκρό σώμα, η διερεύνηση της σχέσης του με το συνολικό πλέγμα των υλικών και έμβιων στοιχείων γύρω του, οι δράσεις και οι σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους, καθώς και η επιρροή που ασκούσε στους θεατές, ως κατασκευή που φέρει ποικίλους συμβολισμούς.
Development of a methodology of computational intelligence for robust composite biomarker discovery
Authors: Κοντογιάννη Γεωργία
Published: September 2021

Ο καρκίνος αποτελεί μια πολύπλοκη ασθένεια που έχει απασχολήσει την επιστημονική κοινότητα παγκοσμίως για δεκαετίες, στοχεύοντας στον εντοπισμό τυχόν αδυναμιών ή στοιχειωδών χαρακτηριστικών που θα οδηγήσουν σε αποτελεσματικές θεραπείες. Οι τεχνολογίες αλληλούχισης νέας γενιάς έχουν διευκολύνει τη συστηματική εξεύρεση διαγνωστικών βιοδεικτών για καρκίνους και άλλες παθολογίες. Το μελάνωμα αποτελεί μια σπάνια μορφή καρκίνου του δέρματος, αλλά ευθύνεται για την πλειοψηφία των θανάτων που σχετίζονται με τον συγκεκριμένο τύπο καρκίνου. Για πολλά χρόνια οι αιτίες και η παθογένεια που οδηγούν στο μελάνωμα αποτελούν αντικείμενο έρευνας, με στόχο την καλύτερη κατανόηση της πολυπλοκότητάς του και της πιθανής εξέλιξης των θεραπευτικών στρατηγικών που ακολουθούνται.Στην παρούσα διδακτορική διατριβή προτείνεται ένα υπολογιστικό μοντέλο για την ολιστική ανάλυση πολλαπλών πηγών καρκινικών δεδομένων, χρησιμοποιώντας το δερματικό μελάνωμα ως ασθένεια-μοντέλο, με στόχο να εντοπιστούν εύρωστοι σύνθετοι βιοδείκτες που επιτρέπουν την ταξινόμηση μεταξύ υγιούς και νοσηρής κατάστασης. Κατά τη διάρκεια αυτής της ανάλυσης, για πρώτη φορά οι πρωτογενείς βιοψίες δερματικού μελανώματος από Έλληνες ασθενείς υποβλήθηκαν σε αλληλούχιση εξωνίων (WES) και αναλύθηκαν προκειμένου να αντληθεί το προφίλ μεταλλάξεών τους. Επιπλέον, στο πλαίσιο ανάλυσης μεθοδολογιών μεγάλων δεδομένων (big data), ολοκληρώθηκε η ενσωμάτωση και σύντηξη των εξωνικών με μεταγραφικά δεδομένα, σε μια προσπάθεια επίτευξης μιας πολύ-επίπεδης ανάλυσης και εξαγωγής ενός γενικευμένου δικτύου ασθένειας για το μελάνωμα, επιτρέποντας την εμβάθυνση της γνώσης των υποκείμενων βιολογικών μηχανισμών που επηρεάζονται και συμβάλλοντας ενδεχομένως στον πολύτιμο αποτελεσματικό επιδημιολογικό χαρακτηρισμό αυτής της ασθένειας.Αυτή η μελέτη παρέχει μια αρθρωτή και κατανεμημένη ροή εργασίας που μπορεί να ενσωματώνει ετερογενή, πολυδιάστατα δεδομένα (omics, ιστολογικές εικόνες και κλινικά) για τη διεξοδική ταξινόμηση ασθενών με μελάνωμα. Όλες οι προτεινόμενες μεθοδολογίες επιτυγχάνουν ικανοποιητικές επιδόσεις μέσω του προτεινόμενου πλαισίου. Η συγκεκριμένη αρχιτεκτονική φιλοδοξεί να μειώσει τα εμπόδια για την εισαγωγή εξατομικευμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων, οδηγώντας στην ιατρική ακρίβειας.
Υβριδικά υλικά βασισμένα στο γραφένιο και σχετικά υλικά με μεταλλικές νανοσυστάδες για εφαρμογές μετατροπής ενέργειας
Authors: Κοκλιώτη Μαλαματένια
Published: September 2021

Η απομόνωση του γραφενίου πυροδότησε το επιστημονικό ενδιαφέρον για τα δισδιάστατα υλικά, το οποίο έχει επεκταθεί προς την εξεύρεση και άλλων συγγενών υλικών όπως τα διχαλκογενίδια μετάλλων μετάπτωσης (TMDs) με κύριους εκπροσώπους τα MoS2 και WS2. Η παρούσα διδακτορική διατριβή αφορά στην ανάπτυξη υβριδικών υλικών με βάση το γραφένιο και τα TMDs, τα οποία συνδυάζονται με μεταλλικές νανοσυστάδες για εφαρμογές μετατροπής ενέργειας. Αρχικά, φύλλα γραφενίου τροποποιήθηκαν ομοιοπολικά με οργανικές ομάδες που φέρουν αμμωνιακά ιόντα και συνδέθηκαν μέσω υπερμοριακών αλληλεπιδράσεων με φθορίζουσες μεταλλικές νανοστάδες με βάση τον χρυσό και τον άργυρο χρησιμοποιώντας α-λιποϊκό οξύ ως συνδέτη. Ο σχηματισμός της κατάστασης των διαχωρισμένων φορτίων και η μεταφορά ενέργειας ή/και φορτίου από τις μεταλλικές νανοσυστάδες προς το γραφένιο οδήγησαν στην φωτοεπαγόμενη παραγωγή υδρογόνου, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την αναγωγή της 4-νιτροφαινόλης. Στη συνέχεια, μελετήθηκαν υλικά με βάση ολιγο-στρωματικά φύλλα ΜοS2 και WS2 τα οποία μέσω του φαινομένου της ιοντοβολής και της δημιουργίας πλάσματος, τροποποιήθηκαν χημικά με πρόσμιξη (doping) αζώτου και νανοσωματίδια αργύρου. Τα υβριδικά υλικά χρησιμοποιήθηκαν ως ενεργά υποστρώματα για την ανίχνευση σε χαμηλές συγκεντρώσεις αρωματικών μορίων (πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες, όπως πυρένιο, ανθρακένιο και ναφθαλένιο) μέσω της τεχνικής της επιφανειακής ενίσχυσης της σκέδασης Raman (SERS). Η ενίσχυση SERS οφείλεται στην δημιουργία “hot spots” και των φαινομένων μεταφοράς φορτίου μεταξύ των τροποποιημένων ΜοS2 και των ανιχνευθέντων ουσιών και έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη ευαισθησία της μεθόδου. Ακόμα, παράγωγο 1,2-διθειολάνιου προσδέθηκε ομοιοπολικά στις ατέλειες των ατόμων Mo που οφείλονται σε κενές θέσεις S και βρίσκονται στις άκρες του πλέγματος των MoS2 φύλλων. Τα τροποποιημένα φύλλα MoS2 αλληλεπίδρασαν ηλεκτροστατικά με φθορίζουσες μεταλλικές νανοσυστάδες μορφολογίας πυρήνα – κελύφους (core – shell) Ag@Au χρησιμοποιώντας αλβουμίνη βόειου ορού (BSA) ως συνδέτη. Στο υβριδικό υλικό που δημιουργήθηκε παρατηρήθηκαν φαινόμενα μεταφοράς ενέργειας ή/και φορτίου, τα οποία συνέβαλαν στην φωτοαποικοδόμηση της Ροδαμίνης Β μέσω της παραγωγής άκρως δραστικών ριζών. Τέλος, πραγματοποιήθηκε η ανάπτυξη ενός νέου οργανικού συνδέτη με βάση παράγωγο του αδαμαντάνιου, ο οποίος οδήγησε στην δημιουργία φθοριζουσών μεταλλικών νανοσυστάδων χρυσού. Ταυτόχρονα, το ελεύθερο άκρο του οργανικού συνδέτη έφερε άτομα άνθρακα συνδεδεμένα με διπλό δεσμό, τα οποία αλληλεπίδρασαν ομοιοπολικά μέσω της αντίδρασης “click” με φύλλα γραφενίου και MoS2 που προηγουμένως είχαν τροποποιηθεί χημικά με ομάδες θειολών. Ο συγκεκριμένος σχεδιασμός υβριδικών υλικών ανοίγει τον δρόμο για την εφαρμογή καινοτόμων μεθόδων χημικής τροποποίησης και άλλων δισδιάστατων υλικών και την δημιουργία υβριδικών υλικών με επιθυμητές ιδιότητες σε συστήματα μετατροπής ενέργειας.
Self-adjusting file (SAF) compared to newly designed rotary and reciprocating files
Authors: Κροκίδης Ανδρέας
Published: September 2021

Σκοπός αυτής της μελέτης είναι η σύγκριση του Self adjusting file (SAF) με το Wave One (WO), το BT-Race (BTR) και τις ρίνες χειρός (MAN) στη βασική τους σύνθεση μέσω της φασματοσκοπίας SEM-EDX, την ικανότητα απολύμανσης ex vivo μακρύς οβάλ σωλήνες μετά από μόλυνση με E.Faecalis μέσω καλλιεργειών και την καθαριότητα του χώρου του ριζικού σωλήνα για τα συντρίμμια και το στρώμα επιχρίσματος μέσω SEM και οπτικής μικροσκοπίας μετά από χημεικομηχανική επεξεργασίας.Τα αρχεία αναλύθηκαν μέσω φασματοσκοπίας SEM-EDX για τη βασική σύνθεση. Όλα τα εργαλεία που αναλύθηκαν περιείχαν Ni και Ti. Το WO περιείχε 52,14% κατά βάρος. του Ni και 46,79% κατά βάρος. του Ti, το SAF 51,99% κατά βάρος. του Ni και 47,12% κατά βάρος. Ti και BTR 51,49% κ.β. του Νι και 47,31% κατά βάρος. του Ti. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ των ομάδων.Για το μικροβιολογικό πείραμα συλλέχθηκαν 100 μακρά οβάλ δόντια και μετά την αρχική προετοιμασία και μόλυνση με E.Faecalis διαιρέθηκαν τυχαία σε τέσσερις ομάδες (n = 25). Πριν από τη χημεικομηχανική προετοιμασία πραγματοποιήθηκε η πρώτη μικροβιολογική δειγματοληψία (S1). Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η διαμόρφωση σύμφωνα με το πρωτόκολλο κάθε εργαλείου και η δεύτερη δειγματοληψία εκτελείται στη συνέχεια (S2). Από τα αποτελέσματα στο S1 μεταξύ των ομάδων δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά. η μείωση από το S1 σε S2 και στις τέσσερις ομάδες ήταν σημαντική, ενώ στη σύγκριση στο S2 μεταξύ των ομάδων ο ΜΑΝ μείωσε σημαντικά λιγότερο τον αριθμό των CFU σε σύγκριση με τις άλλες ομάδες ρινών (p <0,001) και το SAF μείωσε σημαντικά λιγότερο τους αριθμούς των βακτηρίων σε σύγκριση με BTR (Ρ <0,01).Για το πείραμα καθαριότητας επιλέχθηκαν πέντε δόντια από κάθε ομάδα και διαχωρίστηκαν στον επιμήκη άξονά τους και παρατηρήθηκαν κάτω από το οπτικό μικροσκόπιο (200x) για τα συντρίμμια και κάτω από το SEM (200x και 1000x) για τα συντρίμμια και το επίχρισμα. Δύο ανεξάρτητοι εξεταστές αξιολόγησαν τα ευρήματα που αποδίδουν βαθμολογίες από 1-4. Από τις μέσες βαθμολογίες προέκυψε ότι το MAN και το SAF ήταν σημαντικά λιγότερο αποτελεσματικά από τα BTR και WO στον καθαρισμό του ριζικού σωλήνα στη μελέτη των συντριμμιών και του επιχρίσματος. Η θέση καθαρισμού ήταν η μηλική με σημαντική διαφορά με την ακροριζική. Μεταξύ των δύο τεχνικών παρατήρησης στη μελέτη των συντριμμιών δεν βρέθηκε καμία σημασία.Συμπερασματικά και τα τρία εργαλεία Ni-Ti έχουν καλύτερη απόδοση σε σύγκριση με τα χειροκίνητα.Το Self adjusting file δεν απέδωσε όσο κάλα το παλινδρομικό και το περιστρεφόμενο σύστημα διαμόρφωσης. Κανένα από τα εργαλεία που δοκιμάστηκαν δεν πέτυχε τέλεια βαθμολογία στον καθαρισμό του ριζικού σωλήνα και στην απολύμανση των μακρών οβάλ σωλήνων.
Η διερεύνηση του ρόλου της αυτοταξίνης (ΑΤΧ) στην ενήλικη φυσιολογία και τη συστεμική φλεγμονή
Authors: Κατσίφα Αγγελική
Published: September 2021

Η αυτοταξίνη (ΑΤΧ, Enpp2) είναι μία εκκρινόμενη λυσοφωσφολιπάση D η οποία βρίσκεται σε διάφορα βιολογικά υγρά, συμπεριλαμβανομένου του αίματος. Αποτελεί το κύριο ένζυμο που καταλύει τη μετατροπή της λυσοφωσφατιδυλοχολίνης (LPC), ενός συστατικού των κυτταρικών μεμβρανών, σε λυσοφωσφατιδικό οξύ (LPA). Το LPA είναι ένα βιοδραστικό φωσφολιπίδιο, το οποίο ομοιάζει με τη λειτουργία των αυξητικών παραγόντων κι επάγει μια πληθώρα κυτταρικών αποκρίσεων σε όλους σχεδόν τους κυτταρικούς τύπους. Η μεταγωγή σήματος από το LPA διαμεσολαβείται από τουλάχιστον έξι υποδοχείς του LPA συζευγμένους με G πρωτεΐνες (GPCRs). Οι υποδοχείς του LPA (LPARs) έχουν ευρεία κατανομή, ενώ παρουσιάζουν αλληλεπικαλυπτόμενη εξειδίκευση. Η έκφραση της ΑΤΧ και η παραγωγή του LPA είναι απαραίτητες στην εμβρυϊκή ανάπτυξη, καθώς έχει δειχθεί ότι η καθολική γενετική απαλοιφή της ΑΤΧ στο έμβρυο οδηγεί στο θάνατο του εμβρύου λόγω βλάβης στα αγγεία και στο νευρικό σωλήνα. Στην ενήλικη ζωή η ΑΤΧ παρουσιάζει ευρεία έκφραση σε όλους τους ιστούς, ενώ έχει βρεθεί αυξημένη σε αρκετές χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις αλλά και στον καρκίνο. Σε ζωικά μοντέλα ασθενειών, η υπό όρους στοχευμένη γενετική απαλοιφή της ΑΤΧ καθυστέρησε την ανάπτυξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, της πνευμονικής ίνωσης και του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος, υποδεικνύοντας έναν πιθανό ρόλο της ΑΤΧ στην παθογένεια των παραπάνω νόσων. Δεδομένης της εμπλοκής του άξονα σηματοδότησης ΑΤΧ/LPA σε πολλές παθολογικές καταστάσεις, η ΑΤΧ μπορεί να θεωρηθεί ως ένας πιθανός φαρμακευτικός στόχος στη χρόνια φλεγμονή και τον καρκίνο. Για το λόγο αυτό μέχρι στιγμής έχει παραχθεί ένας μεγάλος αριθμός αναστολέων της ΑΤΧ, ενώ ο προσδιορισμός της κρυσταλλικής δομής του ενζύμου επιτρέπει το σχεδιασμό νέων φαρμάκων. Στην παρούσα εργασία δείχθηκε ότι η επαγόμενη καθολική γενετική απαλοιφή της ΑΤΧ στον ενήλικο ποντικό, καθώς και η ισχυρή φαρμακολογική αναστολή της, είναι καλά ανεκτές, χωρίς να επιφέρουν επιπτώσεις στον οργανισμό, αποτελώντας μία ένδειξη ότι η θεραπευτική στόχευση της ΑΤΧ δεν είναι τοξική για το ενήλικο ποντίκι. Συγκεκριμένα, η γενετική εξάλειψη της ΑΤΧ δεν είχε ως αποτέλεσμα κάποια επιβλαβή αλλαγή στους κυτταρικούς πληθυσμούς του αίματος ή στη φυσιολογική λειτουργία του ήπατος, του παγκρέατος ή των νεφρών. Επιπλέον, η παρατεταμένη χορήγηση υψηλών συγκεντρώσεων αναστολέων της ΑΤΧ δεν επέφερε απώλεια βάρους στα ποντίκια, ούτε ιστοπαθολογικές αλλαγές σε 13 κύρια όργανα. Όσον αφορά στην εμπλοκή της ΑΤΧ στην παθογένεση της συστεμικής φλεγμονής, αν και διαφάνηκε ένας επιβλαβής ρόλος της ΑΤΧ στην επαγόμενη από το LPS συστεμική φλεγμονή, δεν ήταν δυνατή η εξαγωγή ενός βάσιμου συμπεράσματος, δεδομένης της πολυπλοκότητας της σήψης.
Εργαστηριακή διερεύνηση της μηχανικής συμπεριφοράς αργιλικών εδαφών βελτιωμένων με ιπτάμενη τέφρα
Authors: Ευθυμίου Σμαραγδή
Published: September 2021

Ο σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνήσει την επίδραση της ιπτάμενης τέφρας ως βελτιωτικού υλικού, ενός όχι τόσο ευρέως αποδεκτού συνδετικού μέσου, στα μηχανικά χαρακτηριστικά μίας αργίλου υψηλής πλαστικότητας και να προτείνει ένα πλαίσιο συμπεριφοράς για μία άργιλο τεχνητά και ελαφρά σιμεντωμένη. Αρχικά εξετάστηκαν δείγματα μιγμάτων αργίλου υψηλής πλαστικότητας από τον Άγιο Στέφανο, με διαφορετικά ποσοστά τέφρας, με σκοπό να διερευνηθεί η συμπεριφορά αυτής της αργίλου σε σχέση με την αύξηση του ποσοστού της τέφρας. Ακολούθως, για τη συνέχιση της έρευνας, επιλέχθηκαν δύο από αυτά τα μίγματα για να μελετηθεί η μικροδομική συμπεριφορά τους με αναλύσεις Περίθλασης Ακτίνων Χ και Πολωτικού Μικροσκοπίου, καθώς και να εκτελεστεί ένα φάσμα τριαξονικών δοκιμών σε συνθήκες θλίψης και εφελκυσμού. Στη συνέχεια εξετάστηκε το πλαίσιο μηχανικής συμπεριφοράς των μιγμάτων σε τριαξονική φόρτιση και συσχετίσθηκε με τις μικροδομικές μεταβολές που συνέβησαν. Επιπλέον, έγινε σύγκριση των μιγμάτων της βελτιωμένης αργίλου με τη μη βελτιωμένη με ιπτάμενη τέφρα άργιλο. Τέλος, με βάση τις παρατηρήσεις των δοκιμών της παρούσας έρευνας, προτάθηκαν ορισμένες νέες απόψεις για τη συμπεριφορά τεχνητά και ελαφρά σιμεντωμένων αργίλων.Η ύπαρξη δομής είναι ευρέως γνωστή για ευρύ φάσμα φυσικών εδαφών, όχι όμως για τεχνητά παρασκευασμένα εδάφη. Η συμπεριφορά αυτών των εδαφών στο εργαστήριο, δεν μπορεί να γίνει κατανοητή, εκτός αν ληφθεί υπόψη η επίδραση της δομής. Η δομή αυξάνει την αντοχή και διευρύνει την ελαστική περιοχή, όταν το δείγμα είναι σε συνθήκες θλίψης. Ενώ σε συνθήκες εφελκυσμού, το δείγμα φαίνεται να χάνει τη συνεκτικότητά του ταχύτερα, ελαχιστοποιώντας την ελαστική συμπεριφορά του εδάφους. Η έννοια της διαρροής, η οποία αναπτύχθηκε για να περιγράψει την επίδραση αυτών των συνθηκών, είναι εξίσου εφαρμόσιμη στην επίδραση της δομής όσο και της ιστορίας τάσεων. Ωστόσο, για να αποφευχθεί η σύγχυση, απαιτήθηκε χωριστό πλαίσιο μηχανικής συμπεριφοράς για να περιγράψει αυτές τις επιδράσεις για ένα τεχνητά και ελαφρά σιμεντωμένο έδαφος με ασθενή δομή.Η εργαστηριακή έρευνα που εκτελέστηκε, έθεσε θέματα για την επιρροή που έχει η ιπτάμενη τέφρα στη δομή αλλά και στο σχήμα της επιφάνειας διαρροής. Και οι δύο τύποι βελτιωμένης αργίλου δεν σχημάτισαν ισχυρή δομή στη μάζα των δειγμάτων, και κατά ένα μεγάλο βαθμό συμπεριφέρθηκαν ως μία αναζυμωμένη άργιλος. Όμως το γεγονός αυτό δεν εμπόδισε το σχηματισμό μίας σαφούς επιφάνειας διαρροής, η οποία δείχνει την επίδραση της σιμέντωσης.