bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
A novel mutation KCNJ11 R136C caused KCNJ11-MODY
Authors: Chen Yaning , Hu Xiaodong , Cui Jia , Zhao Mingwei , Yao Hebin
Published: August 2021

A young female patient, diagnosed with diabetes mellitus at the age of 28 years old in 2009, carries KCNJ11 R136C by whole exome sequencing and her daughter doesn’t carry this mutation. Bioinformatics software predicted that the 136th amino acid is highly conservative and the mutation is deleterious. KCNJ11 R136C can result in the change of channel port structure of KATP channel. So she was diagnosed as KCNJ11-MODY.
Management of obstructive sleep apnea in children: A Canada-wide survey
Authors: Cousineau J. , Prévost A.-S. , Battista M.-C. , Gervais M.
Published: August 2021

Background

Obstructive sleep apnea frequently persists in children following adenotonsillectomy, which is the first-line treatment recommended for obstructive sleep apnea with adenotonsillar hypertrophy. Drug-induced sleep endoscopy (DISE) is a diagnostic tool increasingly used to assess pediatric obstructive sleep apnea, but its use has not been standardized. The overarching goal of this study was to document the current practice of Canadian otolaryngologists managing this population.

Methods

A nation-wide online cross-sectional survey of Canadian otolaryngologist members of the Canadian Society of Otolaryngology – Head and Neck Surgery and the Association d'otorhinolaryngologie et chirurgie cervico-faciale du Québec. The 58-question electronic survey was developed based on a validated survey redaction guide with the aim to assess management and treatment of pediatric obstructive sleep apnea, as well as indications and performance of DISE. Consensus on practice items was defined by a minimum of 75% similar answers.

Results

One hundred and nine Canadian otolaryngologists completed the survey on management of pediatric obstructive sleep apnea, among which 12 of them completed the questions on DISE. Overall, there was a poor rate of agreement of 55% among the respondents for the 58 questions altogether. There was a consensus to assess pediatric obstructive sleep apnea clinically ± with videos (82.6%), to assess adenotonsillar hypertrophy clinically (93.6%) and with flexible scope in the office (80.7%), as well as for the airway sites examined endoscopically during DISE. However, there was no consensus regarding anesthetic protocol and scoring system. DISE was mostly performed in cases of persistent obstructive sleep apnea after adenotonsillectomy rather than before performing any surgical procedure. There was no difference in the management of obstructive sleep apnea between otolaryngologists who perform DISE and those who do not. The only difference between otolaryngologists who practice in community centers versus in tertiary care centers was the more frequently use of the Brodsky tonsil scale by the latter ones.

Conclusion

This Canadian-wide survey highlighted a lack of consensus in the management of pediatric obstructive sleep apnea and DISE. Certain aspects regarding DISE remain unclear, including establishment of its ideal timing in order to eventually avoid unnecessary tonsillectomies.
Evaluation of thermo-chemical conversion temperatures of cannabinoid acids in hemp (Cannabis sativa L.) biomass by pressurized liquid extraction
Authors: Olejar Kenneth J. , Kinney Chad A.
Published: August 2021

Background

Cannabinoids are increasingly becoming compounds of medical interest. However, cannabis plants only produce carboxylated cannabinoids. In order to access the purported medical benefits of these compounds, the carboxylic acid moiety must be removed. This process is typically performed by heating the plant material or extract; however, cannabinoids being thermolabile can readily degrade, evaporate, or convert to undesired metabolites. Pressurized liquid extraction (PLE) operates using a pseudo-closed system under pressure and temperature. While pressure is maintained at 11 MPa, temperature can be varied from ambient to 200 °C.

Methods

Temperatures were evaluated (80 to 160 °C) using PLE for the thermo-chemical conversion of cannabinoid acids utilizing water as the solvent in the first step of extraction with subsequent extraction with ethanol. Optimum temperatures were established for the conversion of 6 cannabinoid acids to their neutral cannabinoid forms. Cannabinoid acid conversion was monitored by HPLC.

Results

The use of PLE for thermo-chemical decarboxylation has resulted in a rapid decarboxylation process taking merely 6 min. The temperatures established here demonstrate statistically significant maxima and minima of cannabinoids and their parent cannabinoid acids. One-way ANOVA analysis shows where individual cannabinoids are statistically different, but the combination of the maxima and minima provides temperatures for optimum thermo-chemical conversion. CBC, CBD, CBDV, and CBG have an optimum temperature of conversion of 140 °C, while THC was 120 °C for 6 min.

Discussion

Decarboxylation of cannabinoid acids is necessary for conversion to the bioactive neutral form. The pseudo-closed chamber of the PLE makes this an ideal system to rapidly decarboxylate the cannabinoid acids due to pressure and temperature, while minimizing loss typically associated with conventional thermal-decarboxylation. This study established the optimum temperatures for thermo-chemical conversion of the cannabinoid acids in water and provides the groundwork for further development of the technology for industrial scale application.
Role of diffusion MRI in diagnosis of mediastinal lymphoma: initial assessment and response to therapy
Authors: Sabri Youssriah Yahia , Ewis Nourhan Mohamed , Zawam Hussam Eldin Hamdy , Khairy Mostafa Ahmed
Published: August 2021

Background

Malignant lymphoma accounts for nearly 20% of all mediastinal neoplasms in adults and 50% in children. Hodgkin’s disease is the most common primary mediastinal lymphoma. In non-Hodgkin’s lymphoma, the two most common forms of primary mediastinal lymphoma are lymphoblastic lymphoma and diffuse large B-cell lymphoma. The aim of this study is to implement diffusion MRI in the algorithm of diagnosis of mediastinal lymphoma, differentiating Hodgkin's from non-Hodgkin's lymphoma and assessment of post therapeutic response.

Results

Using Diffusion weighted magnetic resonance imaging DWI-MRI, there were statistic significant difference between ADC values in lymph nodes and mediastinal masses in Hodgkin and non-Hodgkin lymphomas. ADC range in non-treated Hodgkin lymphoma cases was 0.774 to 1.4, while ADC range in in non-treated non-Hodgkin lymphoma was 0.476 to 0.668. In this study, there was statistically significant difference of ADC values in lymphoma cases presented by mediastinal masses with and without chemotherapy.

Conclusions

Diffusion weighted magnetic resonance imaging DWI-MRI is a promising functional technique in diagnosis of Hodgkin's and non-Hodgkin's lymphoma and assessment of response to treatment with no need for special preparation, contrast injection or radiation exposure.
Data-driven edge detectors for seismic data interpretation
Authors: Gómez Julián L. , Gelis Lucía E. N. , Velis Danilo R.
Published: August 2021

We have developed a novel method to assist in seismic interpretation. The algorithm learns data-driven edge detectors for structure enhancement when applied to time slices of 3D poststack seismic data. We obtain the operators by distilling the local and structural information retrieved from patches taken randomly from the input time slices. The filters conform to an orthogonal family that behaves as structure-aware Sobel-like edge detectors, and the user can set their size and number. The results from marine Canada and New Zealand 3D seismic data demonstrate that our algorithm allows the semblance attribute to improve the delineation of subsurface channels. This fact is further supported by testing the method with realistic synthetic 2D and 3D data sets containing channeling and meandering systems. We contrast the results with standard plain Sobel filtering, multidirectional Sobel filters of variable size, and the dip-oriented plane-wave destruction Sobel attribute. Our method gives results that are comparable or superior to those of Sobel-based approaches. In addition, the obtained filters can adapt to the geologic structures present in each time slice, which reduces the number of unwanted artifacts in the final product.
Inversion of dry and saturated P- and S-wave velocities for the pore-aspect-ratio spectrum using a cracked porous medium elastic wave theory
Authors: Wang He-Ming , Tang Xiao-Ming
Published: August 2021

Subsurface rocks contain pores and cracks of various sizes. The cracked porous medium elastic wave theory that describes wave propagation characteristics due to the pore-crack interaction is extended to include cracks of different aspect ratios. The extended theory is applied to model P- and S-wave velocity data of dry and fluid-saturated rock under pressure loading conditions, so as to determine the pore-aspect-ratio spectrum through an inversion procedure. The inversion result is consistent with that from the scanning electron microscope analysis, showing significant improvement versus previous inversion. The inverted pore-aspect-ratio spectrum is input into the wave theory to predict the velocity dispersion of the rock in the full frequency range. The predicted dispersion and its variation trend with pressure agree with the data measured in the (2–200, 106) Hz range at various differential pressures, whereas the modeling using a single-aspect-ratio theory has difficulty matching the data. This research work provides not only a method for analyzing the pore structure characteristics of rocks from the laboratory ultrasonic velocity data, but also a way to predict the seismic wave dispersion from the data.
Approximations for traveltime, slope, curvature, and geometric spreading of elastic waves in layered transversely isotropic media
Authors: Abedi Mohammad Mahdi , Pardo David , Stovas Alexey
Published: August 2021

Each seismic body wave, including quasi-, P-, S-, and converted wave modes, carries useful subsurface information. For the processing, imaging, amplitude analysis, and forward modeling of each wave mode, we need approximate equations of the traveltime, slope (ray parameter), and curvature as a function of offset. Considering the large offset coverage of modern seismic acquisitions, we have developed new approximations designed to be accurate at zero and infinitely large offsets over layered transversely isotropic media with vertical symmetry axis. Our approximation for traveltime is a modified version of the extended generalized moveout approximation that comprises six parameters. Our direct approximations for the ray parameter and curvature use new algebraically simple equations with three parameters. We define these parameters for each wave mode without ray tracing so that we have similar approximate equations for all wave modes that only change based on the parameter definitions. However, our approximations are unable to reproduce S-wave triplications that may occur in some strongly anisotropic models. Using our direct approximation of traveltime derivatives, we also obtain a new expression for the relative geometric spreading. We determine the high accuracy of our approximations using numerical tests on a set of randomly generated multilayer models. Using synthetic data, we show simple applications of our approximations for the normal moveout correction and relative geometric spreading compensation of different wave modes.
Clinical Responses of Oncolytic Coxsackievirus A21 (V937) in Patients With Unresectable Melanoma
Authors: Andtbacka Robert H. I. , Curti Brendan , Daniels Gregory A. , Hallmeyer Sigrun , Whitman Eric D. , Lutzky Jose , Spitler Lynn E. , Zhou Karl , Bommareddy Praveen K. , Grose Mark , Wang Meihua , Wu Cai , Kaufman Howard L.
Published: August 2021

PURPOSE

We evaluated the activity of intratumoral Coxsackievirus A21 (V937) in 57 patients with unresectable stage IIIC or IV melanoma.

PATIENTS AND METHODS

In this multicenter, open-label, phase II study, patients received up to a total V937 dose of 3 × 108TCID50(50% tissue culture infectious dose) in a maximum 4.0-mL volume by intratumoral injection. Ten sets of V937 injections were administered between days 1 and 127 ( NCT01227551 ). Patients who had stable disease or were responding could continue treatment in an extension study ( NCT01636882 ). Response and progression status were based on contrast-enhanced computed tomography, magnetic resonance imaging, or caliper measurement and were categorized using immune-related Response Evaluation Criteria in Solid Tumors (irRECIST). Other evaluations included monitoring of adverse events and serum levels of V937 and anti-V937 antibody titers. The primary efficacy end point was 6-month progression-free survival (PFS) rate per irRECIST.

RESULTS

The primary efficacy end point, 6-month PFS rate per irRECIST, was 38.6% (95% CI, 26.0 to 52.4). Durable response rate (partial or complete response for ≥ 6 months) was 21.1% per irRECIST. Best overall response rate (complete plus partial response) was 38.6% (unconfirmed) and 28.1% (confirmed) per irRECIST. Regression of melanoma was observed in noninjected lesions. Based on Kaplan-Meier estimation, 12-month PFS was 32.9% (95% CI, 19.5 to 46.9) per irRECIST and 12-month overall survival was 75.4% (95% CI, 62.1 to 84.7). No treatment-related grade ≥ 3 adverse events occurred. Viral RNA was detected in serum within 30 minutes of administration. Neutralizing antibody titers increased to > 1:16 in all patients after day 22, without effect on clinical or immunologic response.

CONCLUSION

V937 was well tolerated and warrants further investigation for treatment of patients with unresectable melanoma. Studies of combination approaches with V937 and immune checkpoint inhibitors are ongoing.
A machine-learning-based method to predict adverse events in patients with dilated cardiomyopathy and severely reduced ejection fractions
Authors: Shu Shenglei , Hong Ziming , Peng Qinmu , Zhou Xiaoyue , Zhang Tianjng , Wang Jing , Zheng Chuansheng
Published: August 2021

Objective:

Patients with dilated cardiomyopathy (DCM) and severely reduced left ventricular ejection fractions (LVEFs) are at very high risks of experiencing adverse cardiac events. A machine learning (ML) method could enable more effective risk stratification for these high-risk patients by incorporating various types of data. The aim of this study was to build an ML model to predict adverse events including all-cause deaths and heart transplantation in DCM patients with severely impaired LV systolic function.

Methods:

One hundred and eighteen patients with DCM and severely reduced LVEFs (<35%) were included. The baseline clinical characteristics, laboratory data, electrocardiographic, and cardiac magnetic resonance (CMR) features were collected. Various feature selection processes and classifiers were performed to select an ML model with the best performance. The predictive performance of tested ML models was evaluated using the area under the curve (AUC) of the receiver operating characteristic curve using 10-fold cross-validation.

Results:

Twelve patients died, and 17 patients underwent heart transplantation during the median follow-up of 508 days. The ML model included systolic blood pressure, left ventricular end-systolic and end-diastolic volume indices, and late gadolinium enhancement (LGE) extents on CMR imaging, and a support vector machine was selected as a classifier. The model showed excellent performance in predicting adverse events in DCM patients with severely reduced LVEF (the AUC and accuracy values were 0.873 and 0.763, respectively).

Conclusions:

This ML technique could effectively predict adverse events in DCM patients with severely reduced LVEF.

Advances in knowledge:

The ML method has superior ability in risk stratification in severe DCM patients.
Βελτιστοποίηση επαναπροσδιοριζόμενων αρχιτεκτονικών για απόδοση και κατανάλωση ενέργειας σε κρυπτογραφικές εφαρμογές και εφαρμογές κυριαρχούμενες από δεδομένα
Authors: Μιχαήλ Χαράλαμπος
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή προτάθηκαν, αναπτύχθηκαν και μελετήθηκαν αποδοτικές τεχνικές βελτιστοποίησης της ρυθμαπόδοσης και της κατανάλωσης ενέργειας σε αρνητογραφικές εφαρμογές και εφαρμογές κυριαρχούμενες από δεδομένα. Οι προτεινόμενες τεχνικές διαμορφώθηκαν και συνδυάστηκαν αποδοτικά σε μορφή μεθοδολογίας, που οδήγησε σε βελτιστοποίησης της τάξης του 160% για τις συναρτήσεις κατακερματισμού SHA-1, SHA-256, καθώς και για τις υπόλοιπες συναρτήσεις κατακερματισμού, όσον αφορά την υλοποίησή τους σε υλικό. Αυτό ισχύει δε είτε μιλάμε για υλοποιήσεις σε FPGA ή ASIC . Η μεθοδολογία εκμεταλλεύεται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των συναρτήσεων κατακερματισμού, ώστε να προτείνει βελτιστοποιημένους σχεδιασμούς σε υλικό υπερτερώντας έναντι όλων των ακαδημαϊκών και εμπορικών προτάσεων διεθνώς (μέχρι 12/2008).
Μια προσέγγιση των ηλεκτρικών και θερμικών φορτίων σε ελληνικά νοσοκομεία για τον προσδιορισμό του συστήματος συμπαραγωγής
Authors: Κατσάνης Ιωάννης
Published: August 2021

Η εργασία αυτή αναφέρεται στον προσδιορισμό των ηλεκτρικών και θερμικών φορτίων σε ελληνικά νοσοκομεία τα οποία χρησιμοποιούνται και για τον προσδιορισμό του συστήματος συμπαραγωγής. Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μια εισαγωγή στις ενεργειακές καταναλώσεις σε νοσοκομεία, καθώς και στις κυριότερες θερμικές και ηλεκτρικές καταναλώσεις σε αυτά, με αναφορά σε καθεμία από αυτές. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται μια εισαγωγή στη συμπαραγωγή, καθώς και τα είδη μονάδων συμπαραγωγής. Στη συνέχεια, εξετάζεται ο λόγος θερμικής ενέργειας προς ηλεκτρική ενέργεια, καθώς και οι διάφοροι τρόποι σχεδίασης συστήματος συμπαραγωγής ηλεκτρισμού και θερμότητας. Κατόπιν, εξετάζεται η εφαρμογή της συμπαραγωγής σε υπάρχοντα και νέα νοσοκομεία, αφού προηγούμενα έχει αναφερθεί ο τρόπος υπολογισμού του ηλεκτρικού και του θερμικού φορτίου και έχει αναλυθεί το βασικό θερμικό φορτίο ως στοιχείο επιλογής της μονάδας συμπαραγωγής ηλεκτρισμού θερμότητας σε αυτά. Στο τρίτο κεφάλαιο δίδεται η διαδικασία υπολογισμού των ηλεκτρικών ενεργειακών καταναλώσεων, αφού προηγούμενα ορίσθηκαν οι βασικές κατηγορίες χώρων σε ένα νοσοκομείο. Στο τέταρτο κεφάλαιο δίδεται η διαδικασία υπολογισμού των θερμικών ενεργειακών καταναλώσεων, αφού προηγούμενα ορίσθηκαν οι βασικές κατηγορίες χώρων σε ένα νοσοκομείο. Στο πέμπτο κεφάλαιο δίδεται η διαδικασία επιλογής ενός συστήματος συμπαραγωγής για νοσοκομεία με βάση τις ενεργειακές τους καταναλώσεις και παρέχεται ένα παράδειγμα εφαρμογής της προτεινόμενης μεθόδου. Στο έκτο κεφάλαιο αναφέρεται η συμβολή της εργασίας στην έρευνα και τις πρακτικές εφαρμογές, καθώς και η βιβλιογραφία που χρησιμοποιήθηκε. Στο παράρτημα A δίδεται μια θερμοδυναμική ανάλυση της συμπαραγωγής ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας. Στο παράρτημα Β δίδονται οι θερμοδυναμικοί κύκλοι των ψυκτικών μηχανών με έμφαση στην ψύξη με απορρόφηση. Στο παράρτημα Γ δίδονται τα αποτελέσματα της έρευνας που έγινε σχετικά με τους διαθέσιμους τύπους, τη χωρητικότητα και την παραγωγικότητα των συσκευών που χρησιμοποιούνται στο συγκρότημα πλύσης ρούχων για την εύρεση των ενεργειακών τους καταναλώσεων.
Η ποιότητα ζωής παιδιών σχολικής ηλικίας με χρόνιες κεφαλαλγίες
Authors: Κρεμενόπουλος Μηνάς
Published: August 2021

Οι πρωτοπαθείς κεφαλαλγίες χωρίζονται σε Ημικρανία, Κεφαλαλγία Τύπου Τάσεως, Αθροιστική και άλλες. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εκτιμήσει την επίπτωση των κεφαλαλγιών στην ποιότητα ζωής των παιδιών σχολικής ηλικίας. To Child Health Questionnaire - Parent form 50 (CHQ-PF50) είναι το ερωτηματολόγιο που χρησιμοποιήθηκε για το σκοπό αυτής της μελέτης. Το CHQ μετρά με τη χρήση των 50 ερωτήσεων, 15 παραμέτρους που καλύπτουν όλο το φάσμα της QoL (σωματική δραστηριότητα, κοινωνική-σχολική ζωή, συναισθηματική και ψυχολογική κατάσταση). To CHQ εφαρμόστηκε στα 152 παιδιά της μελέτης μας με χρόνιες κεφαλαλγίες και σε 100 παιδιά - μάρτυρες που ανήκαν σε ίδιες ηλικιακές ομάδες και προέρχοταν από την ίδια γεωγραφική περιοχή με τα παιδιά με τις κεφαλαλγίες. χρησιμοποιήθηκε η μη-παραμετρική ανάλυση Mann-Whitney (Mann-Whitney U test). Συμπεράσματα: Η ημικρανία αποτελεί τη συχνότερη μορφή πρωτοπαθούς κεφαλαλγίας στα παιδιά, με συχνότερο υπότυπό της την ημικρανία χωρίς αύρα. Το μεγαλύτερο ποσοστό των παιδιών με ΧΚΚ εμφανίζουν κλινικά χαρακτηριστικά Χρόνιας Ημικρανίας. Συνολικά οι χρόνιες κεφαλαλγίες, οι επιμέρους, η ημικρανία και η ΧΚΚ προκαλούν συνολικά στατιστικά σημαντική επιβάρυνση σε όλες τις παραμέτρους της ποιότητας ζωής. Τα παιδιά με ΧΚΚ παρουσίασαν χαμηλότερα CH2 scores από τα παιδιά με ημικρανία όπως και τα κορίτσια από τα αγόρια συνολικά στις πρωτοπαθείς κεφαλαλγίες.
Διερεύνηση μοριακών δεικτών που σχετίζονται με τους υποδοχείς του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα σε ασθενείς με προκαρκινικές βλάβες και καρκίνο του παχέος εντέρου
Authors: Αντωνόπουλος Ζήσης
Published: August 2021

Ο ΚΠΕ είναι συχνή και θανατηφόρος πάθηση στις δυτικές κοινωνίες. Τα τελευταία χρόνια μετά την αναγνώριση των μοριακών μηχανισμών εξέλιξης από τις προκαρκινικές βλάβες (πολύποδες) στον καρκίνο, ερευνώνται δείκτες πρώιμης διάγνωσης, πρόβλεψης στην θεραπεία και μόρια-στόχοι για παρεμβάσεις πρόληψης και θεραπείας, με ήδη πολλά παραδείγματα κλινικών εφαρμογών. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθούν η μεταγραφή και έκφραση μορίων που συνδέονται με την αγγειογένεση και το σύστημα EGFR-VEGF και να διερευνηθεί η ποιοτική και ποσοτική έκφραση των κυκλοφορούντων ισόμορφων του VEGF που προκύπτουν από εναλλακτική κατάτμηση του γονιδίου του VEGF και να διαπιστωθεί τυχόν συσχέτιση της έκφρασης των μορίων αυτών με το στάδιο της νόσου και τις προκαρκινικές καταστάσεις. Μελετήθηκε η γονιδιακή έκφραση σε περιφερικό αίμα και ιστούς 171 ασθενών με προκαρκινικές βλάβες και ΚΠΕ, αφού χωρίστηκαν σε 4 κύριες κλινικοπαθολογικές ομάδες. Οι μετρήσεις ήταν ποσοτικές για διάφορους παράγοντες που σχετίζονται με την αγγειογένεση και για τις προ- και αντι-αγγειογενετικές VEGF ισόμορφες και ποσοτικές για τις ισόμορφες 121, 148 και 165 του VEGF. Τα αποτελέσματα, σύμφωνα με την πρόσφατη βιβλιογραφία, δείχνουν σχέση των αντι-αγγειογενετικών ισόμορφων xxxb του αγγειογενετικού παράγοντα VEGF με καλύτερη συμπεριφορά και στάδιο στην ογκογένεση του παχέος.
Σωματική ανάπτυξη νεογνών καπνιστριών μητέρων
Authors: Καρατζά Αγγελική
Published: August 2021

Σκοπός. H σύγκριση της ενδομήτριας και εξωμήτριας αύξησης παιδιών των οποίων οι μητέρες κάπνιζαν στην εγκυμοσύνη με την αύξηση παιδιών μη καπνιστριών μητέρων και σε συσχέτιση με τον αριθμό των τσιγάρων που κάπνιζε η έγκυος ημερησίως. Σχεδιασμός. Μετρήθηκαν το βάρος το μήκος και η περίμετρος κεφαλής 256 νεογνών καπνιστριών μητέρων και 256 νεογνών μη καπνιστριών μητέρων. Τα παιδιά επανεξετάστηκαν στην ηλικία του ενός και των δυο ετών. Οι σωματομετρικές παράμετροι συσχετίσθηκαν με τον αριθμό των τσιγάρων που κατανάλωνε η έγκυος ημερησίως και με τις συγκεντρώσεις της α-εμβρυϊκής πρωτεΐνης και ερυθροποιητίνης στο αίμα του ομφάλιου λώρου. Αποτελέσματα. Τα νεογνά των οποίων οι μητέρες κάπνιζαν 1-9 τσιγάρα/ημέρα είχαν παρόμοιες σωματομετρικές παραμέτρους με εκείνες των μαρτύρων. Στα νεογνά των οποίων οι μητέρες κάπνιζαν 10-19 και ≥20 τσιγάρα/ημέρα υπήρχε σημαντική υπολειπόμενη αύξηση του βάρους, του μήκους και της περιμέτρου κεφαλής. Στην ηλικία των 2 ετών το μήκος των παιδιών των οποίων οι μητέρες κάπνιζαν ≥20 10-19 και 1-9 τσιγάρα ήταν σημαντικά μικρότερο εκείνου των μαρτύρων (p=0,00001, 0,0003 και 0,002 αντίστοιχα). Επίσης η περίμετρος κεφαλής των παιδιών των οποίων οι μητέρες κάπνιζαν ≥20 τσιγάρα ήταν σημαντικά μικρότερη εκείνης των άλλων ομάδων. Υπήρχε αρνητική συσχέτιση μεταξύ α-εμβρυϊκής πρωτεΐνης και αύξησης. Συμπεράσματα. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι υπάρχει ουδός στο ποσό του καπνού του τσιγάρου πέραν του οποίου εμφανίζεται ενδομήτρια καθυστέρηση της αύξησης. Στην ηλικία των 2 ετών στα παιδιά των καπνιστριών μητέρων παρατηρείται καθυστέρηση της αύξησης η οποία συσχετίζεται ανεξάρτητα με το κάπνισμα, στην εγκυμοσύνη.
Διάλογος, μέσα από κριτικές μεθοδολογικές προσεγγίσεις, του έντυπου αρχειακού υλικού της βιβλιοθήκης των Μουσικών Συνόλων της Ε.Ρ.Τ. και των θέσεων, στάσεων και αξιολογήσεων Ελλήνων συνθετών λόγιας μουσικής του 20ού αιώνα
Authors: Παπαδάκι Άρτεμις
Published: August 2021

Θέμα της παρούσας διατριβής είναι η Λόγια μουσική στην Ελλάδα τον 20ο αιώνα, όπως αυτή αναδύεται μέσα από το σχετικό αρχείο της ΕΡΤ σε συνδιασμό με θέσεις, στάσεις και αξιολογήσεις εν ζωή Έλληνων συνθετών. Σκοπός της διατριβής είναι η συμβολή στη μελέτη και έρευνα της πορείας της λόγιας μουσικής στην Ελλάδα, με την ανάδειξη γεγονότων, μεταβολών και προβληματικών, προσδοκώντας στην ενεργοποίηση ενός διαλόγου μεταξύ των ενδιαφερομένων (συνθέτες, κοινό, οργανισμοί, κ.ά.).Στη μεθοδολογία αξιοποιήθηκαν τα εργαλεία της ποιοτικής και ποσοτικής ανάλυσης, οι αρχές της επιστήμης της επικοινωνίας, σχετική βιβλιογραφία, η επικοινωνία με εν ζωή έλληνες συνθέτες καθώς και το υλικό του εν λόγω αρχείου, προκειμένου να καταστούν δυνατά: Α) Η ανάδειξη των τεκμηρίων που περιέχει το αρχείο και η επικοινωνία του με διάφορες κατηγορίες κοινού. Β) Η καταγραφή και ανάδειξη του ιδίωματος, των θέσεων και των στάσεων 70 Έλληνων συνθετών με προσωπικές συνεντεύξεις χωρίς την διαμεσολάβηση τρίτων, με ειδική αναφορά σε θέματα όπως: ο προσδιορισμός της Ελληνικότητας στη μουσική, η επίδραση του κινήματος της Πρωτοπορίας, ο ρόλος της κρατικής πολιτιστικής πολιτικής, κ. ά. Και Γ) Συγκριτική παρουσίαση 258 Ελλήνων Συνθετών. Έχοντας ως θεωρητικό πλαίσιο το πεδίο της επιστήμης της επικοινωνίας, αξιοποιήθηκαν μοντέλα μελέτης της επικοινωνίας, μοντέλα οργάνωσης του πολιτιστικού προϊόντος, κ.ά.. Με την είσοδο στη δεκαετία του ’90 παρατηρούνται σημαντικές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές. Το μοντέλο ωστόσο που επιτρέπει σε μία δημιουργία να αναπνεύσει και να αποκτήσει οντότητα παραμένει σταθερό λόγω του διαχρονικού του χαρακτήρα. Δημιουργοί και κοινό, φτιάχνουν ένα δίπολο με ζητούμενο την αμφίδρομη επικοινωνία τους. Ανάμεσα και γύρω τους βρίσκονται η πολιτεία, οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, η ιστορία και η φύση του κάθε τόπου, η νοοτροπία, τα μέσα επικοινωνίας και μαζικής ενημέρωσης, πληθώρα άλλων παραγόντων, καθώς και οι αλληλοεπιδράσεις μεταξύ τους. Σήμερα, τα γεγονότα, οι αλλαγές και οι εξελίξεις διατρέχουν με μεγάλη ταχύτητα το διεθνές περιβάλλον με κατεύθυνση προς το τοπικό και αντίστροφα. Η καταγραφή, λοιπόν, ανά τακτικά χρονικά διαστήματα γεγονότων, θέσεων, στάσεων και γενικότερα η εκτίμηση των παραγόντων που επηρεάζουν αυτήν την επικοινωνία, κρίνεται εξαιρετικά γόνιμη.Οι εκτιμήσεις των Ελλήνων συνθετών βρίσκονται σε αρμονία με την εικόνα που δημιουργείται από τη μελέτη και επεξεργασία των στοιχείων του εν λόγω αρχείου. Στη λόγια Ελληνική μουσική αντικατοπτρίζεται η γενική ατμόσφαιρα επαναπροσανατολισμού της Ελληνικής κοινωνίας και παρουσιάζεται ένα κλίμα αντιθέσεων και πολυφωνίας ως προς την έκφραση της Ελληνικότητας στη μουσική, τη σχέση με την πρωτοπορία και τη μελωδία, καθώς και με το κοινό. Εκτιμάται ότι η εργασία θα συμβάλλει στην ανάδειξη όψεων του τοπίου της λόγιας Ελληνικής μουσικής.
Απόδοση ατμοσφαιρικού φθορισμού κοσμικών ακτίνων υπερυψηλών ενεργειών
Authors: Γκίκα Βιολέτα
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η πειραματική μέθοδος μέσω της οποίας μπορεί να προκύψει η Απόδοση του Ατμοσφαιρικού Φθορισμού (ΑΑΦ) με όσο το δυνατόν υψηλότερη ακρίβεια. Ένας πρώτος στόχος της εργασίας ήταν η επίδραση της αναφερόμενης παραμέτρου στον προσδιορισμό της ενέργειας των πρωτογενών σωματιδίων Κοσμικών Ακτινών Υπερυψηλών Ενεργειών (ΚΑΥΕ). Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε σειρά προσομοιώσεων πρωτογενών σωματιδίων διαφορετικής σύστασης και διαφορετικής ενέργειας. Δόθηκε έμφαση στην παραμετροποίηση των διαμήκων κατανομών των αντίστοιχων Εκτεταμένων Ατμοσφαιρικών Καταιγισμών (ΕΑΚ) και διερευνήθηκαν οι προτεινόμενες μέθοδοι της βιβλιογραφίας ως προς την αξιοπιστία της παραμετροποίησης. Ο δεύτερος στόχος αφορούσε την ανάπτυξη μεθοδολογίας και κατάλληλης οργανολογίας για τη σχετική και απόλυτη μέτρηση της ΑΑΦ σε ηλεκτρονική δέσμη επιταχυντών. Μια πρότυπη ειδική διάταξη στιγματικού φασματογράφου υψηλής διακριτικής ικανότητας και ευαισθησίας που αναπτύχθηκε στο Εργαστήριο Φυσικής Υψηλών Ενεργειών, έδωσε τη δυνατότητα να μελετηθεί σε βάθος και σε όλες τις πτυχές της η πειραματική τεχνική για τη μέτρηση της ΑΑΦ. Οι ανιχνευτές που χρησιμοποιήθηκαν είναι αισθητήρες CCD υψηλής χωρικής διακριτικής ικανότητας με δυνατότητα ψύξης μέχρι και θερμοκρασία υγρού αζώτου. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις μοριακών φασμάτων αζώτου με προσδιορισμό της περιστροφικής θερμοκρασίας που μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστο κριτήριο επισκόπησης των συνθηκών του θαλάμου εκπομπής του ατμοσφαιρικού φθορισμού. Για τις μετρήσεις αυτές χρησιμοποιήθηκε φασματική λυχνία ηλεκτρικής εκκένωσης φωτοβολίας με αέρα χαμηλής πίεσης με απευθείας δέσμη και μέσω σφαίρας ολοκλήρωσης. Για την απόλυτη μέτρηση της ΑΑΦ προτείνονται δύο αποτελεσματικές μέθοδοι που βασίζονται τόσο στη παραπάνω λυχνία όσο και στην ακτινοβολία Cherenkov που εκπέμπεται σε δέσμη ηλεκτρονίων επιταχυντών.
Ανάπτυξη τεχνολογιών σχεδιασμού και υλοποίησης δικτύων επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης
Authors: Τσιαφάκης Βασίλειος-Στυλιανός
Published: August 2021

Η διατριβή έχει ως σκοπό την Ανάπτυξη Τεχνολογιών Σχεδιασμού και Υλοποίησης Δικτύων Επίγειας Ψηφιακής Τηλεόρασης. Για το σκοπό αυτό μελετήθηκαν μοντέλα διάδοσης και προσομοίωσής τους, σχεδιάστηκαν δίκτυα τα οποία ελέγχθηκαν και αναλύθηκαν για τις δυνατότητες συλλειτουργίας και συγχρονισμού τους. Μελετήθηκαν οι ιδιαιτερότητες του ελλαδικού χώρου και βελτιστοποιήθηκαν οι παράμετροι του δικτύου ώστε να εξασφαλίζεται η αρτιότερη κάλυψη ελαχιστοποιώντας τις παρεμβολές. Τα αποτελέσματα αυτής της επεξεργασίας αναλύθηκαν στατιστικά και προέκυψαν συμπεράσματα, με βάση τα αποτελέσματα προσομοιώσεων, για τους παράγοντες που επηρεάζουν και καθορίζουν το σχεδίασμά ενός δικτύου ευρυεκπομπής στον ελλαδικό χώρο. Η μελέτη επεκτάθηκε σε νέες μεθόδους λειτουργίας των πομπών παροχής υπηρεσιών ευρυεκπομπής για τη βελτιστοποίηση της επίτευξης της επιθυμητής έντασης Η/Μ σήματος στους δέκτες. Τέλος μελετήθηκε η δυνατότητα σχεδιασμού έξυπνης κεραίας για να εξαλείψει τις διαφορές ενός δικτύου σχεδιασμένου για σταθερή λήψη με ένα σχεδιασμένου για φορητή λήψη.
Ο βιοπορισμός του κλήρου σε σχέση με την περιουσία της εκκλησίας
Authors: Νικολακάκης Δημήτριος
Published: August 2021

Οι κληρικοί αποτελούσαν ανέκαθεν ιδιαίτερη τάξη μέσα στο χαρισματικό σώμα της Εκκλησίας και επιτελούσαν ιδιαίτερο έργο. Αυτοί κατά κύριο λόγο έχουν επωμιστεί το βάρος της διακονίας του Ευαγγελίου, καθώς είναι υπεύθυνοι για την τέλεση της λατρείας, την κατήχηση του ποιμνίου και τη διοίκηση εν γένει των εκκλησιαστικών πραγμάτων. Η επιτυχής ανταπόκριση στην αποστολή τους προϋποθέτει, όπως είναι αναμενόμενο, εκτεταμένη ενασχόληση με τα ιερατικά τους καθήκοντα, γεγονός που δημιουργεί ζήτημα ως προς τη συντήρηση των ιδίων και των οικογενειών τους. Αφοσιωμένοι στην εκκλησιαστική τους διακονία είναι λογικό να συντηρούνται από το κοινό «ταμείο» της εκκλησιαστικής κοινότητας. Είναι όμως κάτι τέτοιο θεολογικά αποδεκτό; Ενδείκνυται να συντηρεί η Εκκλησία τους κληρικούς; Το ζήτημα δεν είναι απλό, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς ότι ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος, παρά το σκληρό ιεραποστολικό του έργο, ασκούσε παράλληλα για τη διαβίωσή του το επάγγελμα του σκηνοποιού και δεν ήταν ο μόνος στην ιστορία της Εκκλησίας¹. Κρίσιμο μέγεθος σ’ αυτό το ερώτημα δεν είναι το ποια κατάσταση επικρατούσε κατά τις διάφορες ιστορικές περιόδους, αλλά ποιο είναι το δέον, το θεολογικά ορθό. Η επισήμανση αυτή οφείλεται στη διαπίστωση ότι, ενώ υπάρχουν μελέτες που προσεγγίζουν το ζήτημα από τη σκοπιά της ιστορίας του δικαίου και παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες για το τι συνέβαινε και πως βιοποριζόταν ο κλήρος, λίγο έχει απασχολήσει την έρευνα η εξέταση των θεολογικών βάσεων, επί των οποίων ερείδεται το συγκεκριμένο δικαίωμα και κυρίως μέχρι ποιου σημείου είναι συμβατό με τις αρχές και τη διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Το γεγονός ότι στην Ελλάδα οι κληρικοί μισθοδοτούνται από το κράτος δεν μειώνει σε τίποτα τη σημασία της συγκεκριμένης προβληματικής, πρωτίστως διότι η θεολογική πραγμάτευση ενός θέματος δεν εξαρτάται από τα εφήμερα δεδομένα της κοσμικής πραγματικότητας, επιπλέον δε επειδή όλο και πληθαίνουν οι φωνές που εναντιώνονται στη μισθοδοσία αυτή και δημόσια διακηρύσσουν ότι πρέπει να παύσει. Στο απευκταίο αυτό ενδεχόμενο τι πρέπει να συμβεί; Επιτρέπεται οι κληρικοί παράλληλα με την ιερατική τους διακονία να ασκούν και ένα επάγγελμα για τα προς το ζην; Επίσης δικαιούνται σε αντιστάθμισμα της διακονίας τους να συντηρούνται από την περιουσία της Εκκλησίας² ή τις τυχόν προσφορές των πιστών; Στα ερωτήματα αυτά προσπαθεί να απαντήσει η παρούσα εργασία με την ελπίδα να συμβάλλει στην προαγωγή της έρευνας περί ενός θέματος με έντονο πρακτικό ενδιαφέρον, που ειδικά στις μέρες μας παρουσιάζεται περισσότερο επίκαιρο από ποτέ.
Σύγκριση βραχέων θεραπευτικών σχημάτων για την θεραπεία του κατώτερου ουροποιητικού σε γυναίκες
Authors: Αλεξίου Ζωή
Published: August 2021

Από την μελέτη αυτή προκύπτει ότι για την θεραπεία της οξείας ανεπίπλεκτης κυστίτιδας, η χορήγηση για τρεις ημέρες κεφπροδοξίμης είναι το ίδιο επιτυχής και ασφαλής με την χορήγηση τριμεθοπρίμης σουλφαμεθοξαζόλης για το ίδιο χρονικό διάστημα. Όσον αφορά την αναδρομική μελέτη της επιτυχίας με χημειοπροφύλαξη υποτροπιαζόντων επεισοδίων οξείας κυστίτιδας σε γυναίκες, συμπεραίνεται ότι ο κύριος λόγος αποτυχίας είναι η έλλειψη συμμόρφωσης των ασθενών στην χορηγούμενη θεραπεία. Τα Νιτροφουράνια παρουσιάζουν το υψηλότερο ποσοστό επιτυχίας, ενώ τα επεισόδια υποτροπιάζουσας κυστίτιδας συνοδεύονται από αντίσταση του παθογόνου μικροοργανισμού στο χορηγούμενο αντιβιοτικό.
Συσχέτιση της PaO₂ και του λειτουργικού ελέγχου της αναπνοής με την ανοχή στην κόπωση ασθενών με αποφρακτική πνευμονοπάθεια
Authors: Ευφραιμίδης Γεώργιος
Published: August 2021

Σκοπός Η FEV₁ αποτελεί μέτρο του βαθμού της απόφραξης των αεραγωγών και γι' αυτό το λόγο χρησιμοποιείται για τη σταδιοποίηση της ΧΑΠ και του άσθματος. Οι μηχανισμοί που εμπλέκονται και προσδιορίζουν τη δυνατότητα ανοχής στην κόπωση αυτών των ασθενών είναι πλέον πολύπλοκοι και δεν καθορίζονται μόνο από το βαθμό απόφραξης των αεραγωγών. Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση: α) του βαθμού που ο λειτουργικός έλεγχος που προηγείται της κόπωσης σχετίζεται με την ανοχή στην κόπωση και β) της σχέσης που υπάρχει μεταξύ της ποιότητας ζωής και της ανοχής στην κόπωση σε ασθενείς με αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Υλικό-Μέθοδος: Μελετήθηκαν 163 ενήλικες (107 άνδρες, 56 γυναίκες), οι οποίοι παρακολουθούνται στο τακτικό Πνευμονολογικό Ιατρείο της Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του Πανεπιστήμιου Πατρών. Στην μελέτη περιλήφθησαν 57 ασθενείς (44 άνδρες, 13 γυναίκες) με ΧΑΠ. Επίσης περιλήφθησαν 29 ασθενείς με άσθμα (16 άνδρες, 13 γυναίκες), 77 (47 άνδρες, 30 γυναίκες) είχαν φυσιολογική σπιρομέτρηση και χρησιμοποιήθηκαν ως ομάδα ελέγχου. Όλοι οι ασθενείς πριν την έναρξη του λειτουργικού ελέγχου συμπλήρωσαν την ελληνική μετάφραση του ερωτηματολογίου για τις αναπνευστικές νόσους το SGRQe και υπεβλήθησαν σε πλήρη λειτουργικό έλεγχο της αναπνοής. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με ΧΑΠ και βαρύτητα νόσου σταδίου Ι, είχαν φυσιολογική ανταπόκριση στην άσκηση με φυσιολογική ικανότητα για άσκηση, οι ασθενείς σταδίου ΙΙ είχαν μειωμένη ικανότητα κόπωσης 70%, ενώ οι ασθενείς σταδίου III και IV είχαν πολλή μεγαλύτερη μείωση της ικανότητας για άσκηση. Όσο αφορά τους ασθματικούς, 28 από τους 29 ασθματικούς ασθενείς είχαν φυσιολογική VO₂ peak (109%) και είχαν επαρκείς αναπνευστικές εφεδρείες (>43%), δείγμα ότι το αναπνευστικό σύστημα γι' αυτούς τους ασθενείς δεν αποτέλεσε περιοριστικό παράγοντα άσκησης. Η ποιότητα ζωής των ασθενών με ΧΑΠ και ιδιαίτερα οι δραστηριότητές τους εξαρτώνται από τη μέγιστη ικανότητα για άσκηση και επομένως από τον περιορισμό των εκπνευστικών ροών όπως αυτές περιγράφονται από την FEF₂₅₋₇₅, από τη βλάβη που υφίστανται οι μηχανικές ιδιότητες του πνεύμονα όπως αυτές περιγράφονται από τον MVV καθώς επίσης και από το δείκτη επιφάνειας σώματος. Συμπεράσματα: Με αρκετά σημαντική ακρίβεια είναι δυνατόν να προβλεφθεί η μείωση της ικανότητας για άσκηση των ασθενών με ΧΑΠ από τις τιμές του λειτουργικού ελέγχου που προηγείται της άσκησης, ενώ και η ποιότητα ζωής των ασθενών με ΧΑΠ φαίνεται να επηρεάζεται από λειτουργικές παραμέτρους που συμβάλουν στη μειωμένη αυτή ικανότητα για άσκηση που εμφανίζουν οι ασθενείς με αποφρακτική πνευμονοπάθεια.
Χαρτογράφηση των μορφομετρικών δυναμικών χαρακτηριστικών επανανευρωμένου ταχέος μυός επίμυος με τη χρήση υπολογιστικών συστημάτων ανάλυσης εικόνων και τη μορφοκλασματική διάσταση (Fractal)
Authors: Καλπίδης Ιωάννης
Published: August 2021

Η χαρτογράφηση των χαρακτηριστικών των μυϊκών ινών συντελεί αφενός στην κατανόηση της δομής και λειτουργίας των μυών, αφετέρου στην ορθότητα των αποτελεσμάτων δειγματοληψίας των. Η ποσοτική εκτίμηση των μορφομετρικών μεταβολών των ιστών γίνεται αντικειμενικότερη με τη χρήση των υπολογιστικών συστημάτων ανάλυσης εικόνων, ενώ η γεωμετρία των fractals αποδεικνύεται χρήσιμο εργαλείο σε ένα μεγάλο πλήθος εφαρμογών. Στόχος της παρούσης διδακτορικής διατριβής ήταν η χαρτογράφηση των χαρακτηριστικών των τύπων των μυϊκών ινών σε φυσιολογικό, υποθετικά χειρουργημένο και επανανευρωμένο πρόσθιο κνημιαίο μυ άρρενος επίμυος ηλικίας 21, 45 και 60 ημερών. Οι πλήρως προσανατολισμένες μυϊκές τομές σαρώθηκαν στο καρτεσιανό σύστημα ΧΥΖ καιμελετήθηκαν οι μεταβλητές των τύπων των μυϊκών ινών σε άρρενες επίμυες 21 και 45 ημερών. Πρώτη προτεραιότητα ελέγχου αποτελεί η επιλογή της θέσης του μυός, η δε επιλογή του σκέλους καθιστά τα αποτελέσματα περισσότερο αξιόπιστα στον υποθετικά χειρουργημένο μυ. Παρατηρείται αύξηση των μεταβλητών, ενώ στους επανανευρωμένους μύες εμφανίζεται σημαντική αύξηση των οξειδωτικών μυϊκών ινών με παράλληλη μείωση των ταχέων γλυκολυτικών. Η αναγνώριση μιας απόκλισης των δυναμικών χαρακτηριστικών των μυών από τη φυσιολογική κατάσταση δίνει τη δυνατότητα της έγκαιρης διάγνωσης και θεραπευτικής παρέμβασης, ενώ ο ακριβής καθορισμός του εξεταζόμενου τμήματος του μυός συνεισφέρει στην ακριβέστερη καταγραφή του ηλεκτρομυογραφήματος και τη μεγαλύτερη αξιοπιστία των αποτελεσμάτων της βιοψίας.
Λαϊκότροπες μυθιστορικές αφηγήσεις
Authors: Ρηγοπούλου Αναστασία
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής αυτής αποτελεί η μελέτη τριών κείμενων της μετακλασικής εποχής του ψευδο-ηροδότειου Βίου Ομήρου, του Αγώνος Ομήρου και Ησιόδου και της Περριανής παραλλαγής (Vita G) του Βίου Αισώπου. Η συμβολή της έγκειται κυρίως στη συνεξέταση των τριών έργων και στη μεταξύ τους σύγκριση ως προς ποικίλες πλευρές της μορφής και του περιεχομένου τους, καθώς ως τώρα τα κείμενα αυτά δεν είχαν συνεξετασθεί κατά τρόπο διεξοδικό. Δύο είναι τα κυρία τμήματα της μελέτης. Το πρώτο φέρει τον τίτλο «Οι Συντάκτες και τα Κείμενα», και το δεύτερο επιγράφεται «Σύγκριση των Κείμενων». Στα τέσσερα κεφάλαια του πρώτου τμήματος εξετάζονται οι διάφορες απόψεις που έχουν διατυπωθεί για την πατρότητα κάθε έργου, τον χρόνο, τον τόπο και, τον τρόπο σύνταξης του, και στηρίζεται με επιχειρήματα η κατά τη γνώμη μας ορθότερη. Το δεύτερο τμήμα αποτελεί το κύριο μέρος της διατριβής. Εδώ, η μελέτη επικεντρώνεται σε ποίκιλα θέματα που αφορούν τη μορφή και το περιεχόμενο των τριών έργων. Πιο διεξοδικά εξετάζεται το περιεχόμενό τους λόγω του ότι, σε αυτή τη διάσταση δίνεται, μεγαλύτερη έμφαση από τους ίδιους τους συντάκτες των κείμενων, και διότι ο τομέας αυτός έχει απασχολήσει λιγότερο τους ερευνητές. Στο τέλος αυτού του τμήματος παρουσιάζονται κατά τρόπο συνοπτικό τα κύρια σημεία και τα συμπεράσματα της έρευνάς μας. Αυτά αφορούν στους συντάκτες των έργων, τον τόπο, το χρόνο, και τον τρόπο σύνταξής τους στην αφηγηματική τους τεχνική, τη γλώσσα που χρησιμοποιείται τους κεντρικούς ήρωες, τα ταξίδια τους, στην ανάμειξη πραγματικού και φανταστικού, θέματα που επανέρχονται σε όλα τα έργα. Τέλος, διατυπώνεται η πρόταση να αποκαλούνται αυτά τα έργα «Λαϊκότροπες Μυθιστορικές Αφηγήσεις», έναν όρο που αποδίδει όσο το δυνατόν πληρέστερα ταχαρακτηριστικά τους στοιχεία.
Τα ελληνικά περιφερειακά αεροδρόμια
Authors: Κωστάκη Ιουλία
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η διερεύνηση της ανάπτυξης και χωρικής οργάνωσης των ελληνικών περιφερειακών αεροδρομίων από την αρχή της μεταπολεμικής ανασυγκρότησης μέχρι το τέλος του εικοστού αιώνα. Το θέμα ερευνάται όχι μόνο μέσω της ιστορικής καταγραφής και ταξινόμησης αλλά συμπεριλαμβάνει κριτική θεώρηση των χαρακτηριστικών και των διαδικασιών χωροθέτησης καθώς και αναζήτηση ουσιαστικών λόγων που οδήγησαν στις επιλογές της δημοσίας διοίκησης. Η έρευνα βασίσθηκε στα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από γραπτά κείμενα και ανέκδοτο υλικό και στην εν συνεχεία διερεύνηση και αξιολόγησή τους καθώς και σε συνεντεύξεις με γνωστές των θεμάτων της πολιτικής αεροπορίας έτσι ώστε οι παρεχόμενες πληροφορίες να τεκμηριώνουν το πλαίσιο και τις διαδικασίες ανάπτυξης των περιφερειακών αεροδρομίων. Τα πρώτα αεροδρόμια βρίσκονται κοντά στα μεγάλα αστικά κέντρα στον ίδιο συνήθως χώρο με τις εγκαταστάσεις της πολεμικής αεροπορίας. Στην αρχή της δεκαετίας του ‘90 η Ελλάδα έχει σε λειτουργία 41 πολιτικά αεροδρόμια εκ των οποίων τα 39 χαρακτηρίζονται ως περιφερειακά. Ο αριθμός αυτός σε σχέση με τον πληθυσμό, την έκταση και τα οικονομικά μεγέθη της χώρας δείχνει εν πρώτοις μεγάλος. Μπορεί όμως να αιτιολογηθεί λόγω της μεγάλης πολυδιασπασμένης νησιωτικής περιοχής της Ελλάδας η οποία δεν συναντάται σε άλλο ευρωπαϊκό κράτος. Στην υπό εξέταση περίοδο τα ελληνικά περιφερειακά αεροδρόμια κατασκευάσθηκαν και λειτουργούσαν ως δημόσιες υπηρεσίες με αποκλειστική χρηματοδότηση από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Λόγω και της απουσίας γενικού χωροταξικού σχεδιασμού σε επίπεδο κράτους ή περιφέρειας διαμορφώθηκε μια συγκεκριμένη δομή δικτύου που εξυπηρέτησε για λίγες δεκαετίες τον ελλαδικό χώρο μέσα από ένα ιδιαίτερα δεσμευτικό κανονιστικό πλαίσιο οργάνωσης και λειτουργίας βασισμένο στη δυνατότητα προσφοράς θέσεων από τον μοναδικό εθνικό αερομεταφορέα. Αυτός ο παράγων καθόρισε και τα βασικά μεγέθη των αεροδρομίων ενώ η θέση τους στην ευρύτερη περιφέρεια ουδέποτε αντιμετωπίσθηκε ως κομβικό σημείο μετεπιβίβασης και συνδυασμού με τα άλλα μεταφορικά μέσα. Οι ιστορικές συγκυρίες επηρέασαν τη δομή του δικτύου αλλά η αδυναμία εφαρμογής των στόχων των πενταετών αναπτυξιακών προγραμμάτων και η ανυπαρξία εθνικού χωροταξικού σχεδιασμού επέτρεψε την υπερίσχυση διαφορετικών παραμέτρων σε κάθε χρονική υποπερίοδο με αποτέλεσμα την ανισομερή κατανομή των αεροδρομίων ιδίως στο νησιωτικό χώρο.
Βυζαντινή ναοδομία στην Πελοπόννησο
Authors: Μέξια Αγγελική
Published: August 2021

Στη διδακτορική διατριβή εξετάζονται 68 ναοί της Μέσα Μάνης, που καλύπτουν μία χρονική περίοδο πέντε περίπου αιώνων, από τον 9ο έως και το α΄ μισό του 13ου αιώνα. Το εντυπωσιακό αυτό μνημειακό απόθεμα της χερσονήσου, αν και δυσερμήνευτο για μία απομονωμένη γεωγραφικά περιοχή του ελλαδικού χώρου που σπάνια εμφανίζεται στις γραπτές πηγές της εποχής, προσφέρει τη δυνατότητα να διερευνήσει κανείς, ακολουθώντας μία αδιάσπαστη σειρά μνημείων, όλες τις παραμέτρους που εμπλέκονται στη διαδικασία της αρχιτεκτονικής παραγωγής σε μια περιφέρεια της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Μέσα από τη συνθετική παρουσίαση και επαναξιολόγηση του κατά το μεγαλύτερο μέρος ήδη δημοσιευμένου υλικού – δέκα μνημεία παρουσιάζονται εδώ για πρώτη φορά – προσδιορίζονται τα μορφολογικά και κατασκευαστικά στοιχεία που συγκροτούν την τοπική μανιάτικη οικοδομική παράδοση, ανιχνεύονται οι εξωγενείς επιδράσεις και ο τρόπος αφομοίωσής τους, αναγνωρίζονται ορισμένα οικοδομικά συνεργεία που δρουν στον χώρο, προτείνεται μία νέα χρονική ακολουθία, μέσα από την αναχρονολόγηση αρκετών μνημείων.Πιο συγκεκριμένα, η εργασία περιλαμβάνει δύο τόμους. Στον τόμο Α΄, που αποτελεί τον κορμό της μελέτης, αναλύονται διεξοδικά οι αρχιτεκτονικές μορφές και οι τρόποι δομής των μνημείων. Με βάση αυτά τα δεδομένα προχωρούμε στη χρονολόγηση των ναών, όπου η έμφαση δίνεται στους λόγους που επιβάλλουν την αναχρονολόγηση ορισμένων μνημείων, όπως της βασιλικής στο Τηγάνι, του Ασώματου στο Κακόβουνο Κοίτας, του Σωτήρα Γαρδενίτσας, των Ταξιαρχών στου Γλέζου. Διακρίνονται τέσσερα οικοδομικά συνεργεία που δραστηριοποιούνται στην περιοχή κατά την εξεταζόμενη περίοδο, διερευνώνται θέματα που αφορούν τη σχέση μεταξύ της ναοδομίας της Μάνης και της αντίστοιχης του νοτιοελλαδικού χώρου, που κατά τη μεσοβυζαντινή εποχή αποτελεί τον πυρήνα της λεγόμενης «ελλαδικής σχολής». Σύντομη αναφορά γίνεται στην κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα της Μέσα Μάνης, όπως σκιαγραφείται μέσα από τη μαρτυρία των ίδιων των μνημείων. Ο τόμος Β΄ οργανώνεται με τη μορφή καταλόγου που περιέχει 68 λήμματα – μνημεία, με τη φωτογραφική και σχεδιαστική τεκμηρίωσή τους.Από τη συνολική αξιολόγηση της ναοδομικής παραγωγής της μεσοβυζαντινής Μέσα Μάνης γίνεται σαφές ότι πρόκειται μάλλον για μία τοπική ενότητα της «ελλαδικής σχολής», η σημασία της οποίας έγκειται στο γεγονός ότι αρκετά πρώιμα, στη διάρκεια του 11ου αιώνα, υιοθετεί τις ελλαδικές μορφές, αποτελώντας μία «νησίδα» στον πελοποννησιακό χώρο, που την ίδια περίοδο εξακολουθεί να εφαρμόζει παλαιότερους εκφραστικούς τρόπους. Η διάδοση των ελλαδικών χαρακτηριστικών στη γεωγραφικά απομονωμένη αυτή περιοχή δεν ερμηνεύεται εύκολα, λαμβάνοντας υπόψιν και τη διάσταση με το ευρύτερο δομημένο περιβάλλον. Στην πορεία αφομοίωσης των ελλαδικών στοιχείων αναδεικνύεται, ωστόσο, η δύναμη της τοπικής παράδοσης, που οδηγεί συχνά σε απλουστεύσεις και «εκλαΐκευση» των μορφών, προσδίδοντας στην εκκλησιαστική αρχιτεκτονική της χερσονήσου τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της.
Η κλινική σημασία των διαλυτών μορφών επιθηλιακής καντερίνης στον ορό ασθενών με αδενοκαρκίνωμα του γαστρεντερικού σωλήνα
Authors: Τσαλικίδης Χρήστος
Published: August 2021

Τα μόρια προσκόλλησης διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διαφοροποίηση, διήθηση, μετάσταση και γενικά την πορεία της και την κακή πρόγνωση της νόσου. Ο σκοπός της παρούσης μελέτης ήταν η εκτίμηση των επιπέδων της διαλυτής μορφής της Ε-καντερίνης (sE-Cad) σε ασθενείς με γαστρικό καρκίνο και καρκίνο του παχέος εντέρου προεγχειρητικά, αλλά και 30 ημέρες μετά την επέμβαση. Η sE-Cad εκτιμήθηκε στον ορό μέσω της ανοσοενζυμικής μεθόδου ELISA σε 99 ασθενείς με γαστρικό, σε 113 ασθενείς με ορθοκολικό καρκίνο, καθώς και 78 υγιείς εθελοντές. Υψηλά επίπεδα sE-Cad ανιχνεύθηκαν και στις δύο μορφές καρκίνου, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, αλλά παρατηρήθηκαν διαφοροποιήσεις όσων αφορά τη δράση και τη σημαντικότητά της μεταξύ των ομάδων των ασθενών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματά μας, η sE-Cad αποδείχθηκε ένας καλός ανεξάρτητος διαγνωστικός και προ-θεραπευτικός παράγοντας για τον καρκίνο του στομάχου και ένας καλός προθεραπευτικός και προγνωστικός δείκτης ύπαρξης ηπατικών μεταστάσεων, στον καρκίνο του παχέος εντέρου. Η πιθανή χρήση του μορίου ως προγνωστικό δείκτη της ύπαρξης απομακρυσμένων και ηπατικών μεταστάσεων (τόσο προεγχειρητικά όσο και μετεγχειρητικά) στις δύο αυτές μορφές καρκίνου, είναι ένα πολύ ενδιαφέρον εύρημα που αξίζει να μελετηθεί περισσότερο.