bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Comparison of properties determined using electromechanical assessment (Arthro-BST™) with macroscopic and histological properties in symptomatic human articular cartilage of the hip
Authors: Ukai Taku , Sato Masato , Wasai Shiho , Takahashi Takumi , Omura Haruka , Watanabe Masahiko
Published: August 2021

Background

Cartilage degeneration is assessed using various methods. Although macroscopic evaluation can directly measure cartilage degeneration, it cannot accurately assess cartilage properties. Histological examination is one of the most accurate methods for evaluating cartilage degeneration. However, it is invasive and requires collection of cartilage tissue. In contrast, the Arthro-BST™ probe can assess cartilage properties noninvasively. This study aimed to evaluate the effectiveness of the Arthro-BST in assessing cartilage degeneration by comparing macroscopic (International Cartilage Repair Society [ICRS] classification) and histological evaluations (modified Mankin score and Osteoarthritis Research Society International [OARSI] histological grade).

Methods

Fourteen femoral heads were excised from 13 patients during surgery to treat hip osteoarthritis or femoral fracture. The ICRS score was used for macroscopic evaluation of cartilage degeneration. The Arthro-BST was applied at sites matching the areas of cartilage damage. The sites assessed using the ICRS classification and Arthro-BST were evaluated histologically (modified Mankin score and OARSI histological grade), and these were compared with the Arthro-BST results.

Results

The ICRS classification identified significant differences between grades 1 and 3 (p < 0.01), between grades 1 and 4 (p < 0.01), between grades 2 and 3 (p < 0.01), and between grades 2 and 4 (p < 0.01). Significant correlations were observed between the Arthro-BST results and the ICRS score, modified Mankin score (structure, cellularity, matrix staining, total score), and OARSI histological grade.

Conclusions

In the assessment of hip osteoarthritis, the Arthro-BST results correlated with those of macroscopic and histological evaluations. The Arthro-BST is useful for assessing hip osteoarthritis and may be helpful for noninvasive assessment of cartilage degeneration.
RETRACTED ARTICLE: Long noncoding RNA SNHG1 promotes TERT expression by sponging miR-18b-5p in breast cancer
Authors: Kang Yujuan , Wan Lin , Wang Qin , Yin Yanling , Liu Jiena , Liu Lei , Wu Hao , Zhang Lei , Zhang Xin , Xu Shouping , Pang Da
Published: August 2021

Background

Long noncoding RNA (lncRNA) small nucleolar RNA host gene 1 (SNHG1) plays a positive role in the progression of human malignant tumors. However, the molecular mechanism of SNHG1 remains elusive in breast cancer.

Results

LncRNA SNHG1 was upregulated and had a positive relationship with poor prognosis according to bioinformatics analysis in pan-cancer including breast cancer. Silencing SNHG1 inhibited tumorigenesis in breast cancer both in vitro and in vivo. Mechanistically, SNHG1 functioned as a competing endogenous RNA (ceRNA) to promote TERT expression by sponging miR-18b-5p in breast cancer. miR-18b-5p acted as a tumor repressor in breast cancer. Moreover, the combination of SNHG1 knockdown and TERT inhibitor administration showed a synergistic inhibitory effect on breast cancer growth in vivo. Finally, E2F1 as a transcription factor, binding to SNHG1 promoter and enhanced SNHG1 transcription in breast cancer.

Conclusions

Our results provide a comprehensive understanding of the oncogenic mechanism of lncRNA SNHG1 in breast cancer. Importantly, we identified a novel E2F1–SNHG1–miR-18b-5p–TERT axis, which may be a potential therapeutic target for breast cancer. Our results also provided a potential treatment for breast cancer when knockdown SNHG1 and TERT inhibitor administration simultaneously.
Iterative algorithm for singularities of inclusion problems in Hadamard manifolds
Authors: Chaipunya Parin , Khammahawong Konrawut , Kumam Poom
Published: August 2021

The main purpose of this paper is to introduce a new iterative algorithm to solve inclusion problems in Hadamard manifolds. Moreover, applications to convex minimization problems and variational inequality problems are studied. A numerical example also is presented to support our main theorem.
A generalized neutral-type inclusion problem in the frame of the generalized Caputo fractional derivatives
Authors: Lachouri Adel , Abdo Mohammed S. , Ardjouni Abdelouaheb , Etemad Sina , Rezapour Shahram
Published: August 2021

In this paper, we study the existence of solutions for a generalized sequential Caputo-type fractional neutral differential inclusion with generalized integral conditions. The used fractional operator has the generalized kernel in the format of $( \vartheta (t)-\vartheta (s)) $
(
ϑ
(
t
)
−
ϑ
(
s
)
)
along with differential operator $\frac{1}{\vartheta '(t)}\,\frac{\mathrm{d}}{\mathrm{d}t}$

1

ϑ
′

(
t
)

d

d
t

. We obtain existence results for two cases of convex-valued and nonconvex-valued multifunctions in two separated sections. We derive our findings by means of the fixed point principles in the context of the set-valued analysis. We give two suitable examples to validate the theoretical results.
Platypnea–orthodeoxia syndrome associated with COVID-19 pneumonia: a case report
Authors: Hoshi Takuo , Tadokoro Yu , Nemoto Masaru , Honda Junya , Matsukura Shihori
Published: August 2021

Background

Platypnea–orthodeoxia syndrome (POS) is a rare clinical condition characterized by respiratory distress and/or hypoxia developing in the sitting/upright position, which is relieved in the recumbent position. This syndrome is known to have an intracardiac shunt as its primary etiology. Here, we report the case of a patient who was found to have POS without an intracardiac shunt while recovering from coronavirus disease (COVID-19) pneumonia.

Case presentation

A 73-year-old woman was diagnosed with severe COVID-19 pneumonia and was managed according to our institutional protocol. Although her oxygenation improved at rest, oxygen saturation dropped to lower than 80% when she was in the sitting position. She had no patent foramen ovale or other intracardiac shunts. She showed gradual improvement and was discharged under home oxygen therapy 28 days after admission.

Conclusions

This report highlights the importance of continuous bedside monitoring of pulse oximetry during positional changes, even if it is stable at rest, in patients with moderate to severe COVID-19.
The role of functional imaging; DWI, ADC and 18F-FDG PET/CT in the evaluation of HCC treatment response after transarterial chemoembolization
Authors: Abdelrahman Ahmed S. , Abdel-Rahman Amgad S. , Taha Noha M.
Published: August 2021

Background

The transcatheter arterial chemoembolization (TACE) is one of the treatment lines for patients with hepatocellular carcinoma (HCC), this study was conducted to assess the role of functional imaging including the DWI, ADC and 18F-2-fluoro-2-deoxyglucose (FDG) positron emission tomography-computed tomography (PET/CT) for detection of residual HCC after TACE as compared to the structural liver imaging reporting and data system (LI-RADS).

Results

The optimal cut off value of standardized uptake value ratio (SUVmax/liver SUVmean ratio) for detection of residual viable HCC after TACE was 1.09 with 88.9%, 87.5% and 88.6% sensitivity, specificity, and accuracy respectively, a lower diagnostic value was noted in the qualitative visual FDG PET/CT assessment with sensitivity, specificity, and accuracy of 81.5%, 75% and 80% respectively. The sensitivity, specificity, and accuracy of DWI for identification of post-TACE viable HCC were 77.8%, 75%, and 77.1% respectively. The optimal cut off value of ADC for the diagnosis of variable HCC was 1.32 × 10−3 mm2/s with sensitivity, specificity, and accuracy of 81.5%, 75%, and 80% respectively.

Conclusions

DWI, ADC and FDG PET/CT are effective functional imaging modalities for the evaluation of viable residual HCC post-TACE with comparable findings for the dynamic cross-section imaging.
In vitro fibroblasts viability and migration stimulation of Acalypha indica: an insight on wound healing activity
Authors: Ibrahim Ammar Mahmoud , Hamid Mariani Abdul , Althiab Rama Ali , Shariff Amir Husni Mohd , Zulkifli Razauden Mohamed
Published: August 2021

Background

The current study investigates the antioxidant activity of Acalypha indica aerial parts and root ethanolic extracts and explore whether these extracts will stimulate fibroblasts viability and ability to migrate.

Results

Aerial parts extract exhibited higher DPPH scavenging activity compared to root extract with IC50 of 62 µg/mL and 206 µg/mL, respectively. Both aerial parts and root extracts showed low cytotoxicity towards fibroblasts with 753 µg/mL LD50 for aerial parts and undetected LD50 for root extract. Additionally, aerial parts extract significantly induces fibroblasts proliferation up to 134%. Wound closure investigation showed a significant closure percentage for aerial parts compared to untreated control with 75% at 1 µg/mL and high closure percentage with 70% at 0.1 µg/mL for root extract compared to only 59% closure percentage for untreated control after 48 h of the study.

Conclusions

This study provided evidence for A. indica to have great wound healing potential. The finding builds the scientific background in future to utilise the high antioxidant activity of A. indica and its ability to stimulate fibroblasts migration and proliferation for further applications.
Uncovering the microseismic signals from noisy data for high-fidelity 3D source-location imaging using deep learning
Authors: Saad Omar M. , Bai Min , Chen Yangkang
Published: August 2021

Localizing the microseismic event plays a key role in microseismic monitoring. However, microseismic data usually suffer from a low signal-to-noise ratio (S/N), which could affect the resolution of the microseismic source location. We have developed an unsupervised deep learning approach based on variational autoencoder (VAE) and squeeze-and-excitation (SE) networks for enhancing microseismic signals, as well as suppressing noise. First, the microseismic data are divided into several overlapped patches. Second, the VAE encodes the data, extracting the significant features related to the useful signals. Finally, the extracted latent features are decoded to uncover the useful signals and discard the others. The SE network is used to guide the VAE to preserve the useful information related to the clean signal by scaling the extracted features from the encoder part and concatenating them with the features of the decoder part. Our algorithm is evaluated using several synthetic and field examples. As a result, a robust denoising performance is shown despite the existence of a high level of random and coherent noise, for example, with an S/N as low as −32.45 dB. Then, the denoised signal can be used as input data to image the source location using a reverse time migration method, leading to better location accuracy. Our algorithm performs the best when compared to benchmark methods such as f- x deconvolution and the damped multichannel singular spectrum analysis methods.
Inverting distributed acoustic sensing data using energy conservation principles
Authors: Kazei Vladimir , Osypov Konstantin
Published: August 2021

Distributed acoustic sensing (DAS) technologies are now becoming widespread, particularly in vertical seismic profiling (VSP). Being a spatially densely sampled recording of the seismic wavefield, DAS data provide an extended measurement compared with point geophone VSP. We have developed a basic theory that enables an intuitive geophysical understanding of DAS data amplitudes using the concepts of kinetic and potential energy and their fluxes. We start by relating DAS and geophone measurements to potential energy and kinetic energy, respectively. We use this relationship and energy balancing along the well to construct a scheme for inverting DAS and geophone wavefields for density and velocity simultaneously. Then, recognizing that it may be impractical to have geophones and DAS, we adopt a second inversion scheme that eliminates the need for geophones and uses up- and downgoing DAS wavefields instead. There is no need for first-break picking or windowing the data, and the full-length DAS records can be used in both inversion schemes. We test these inversion schemes on 2D elastic synthetics.
DAS-VSP interferometric imaging: CO2CRC Otway Project feasibility study
Authors: Sidenko Evgenii , Tertyshnikov Konstantin , Bona Andrej , Pevzner Roman
Published: August 2021

Recent advancements in distributed acoustic sensing (DAS) technology open new ways for borehole-based seismic monitoring of CO2 geosequestration. Compared to 4D surface seismic monitoring, repeated vertical seismic profiling (VSP) surveys with DAS receivers considerably reduce the cost and invasiveness of time-lapse CO2 monitoring. However, standard borehole imaging techniques cannot provide the same level of reservoir illumination as 3D surface seismic. The performance of VSP imaging can be significantly improved with interferometric utilization of free-surface multiples. We have developed a feasibility study of interferometric imaging with a synthetic walkaway VSP data set, followed by its application to field walkaway VSP data recorded by conventional borehole geophones and two types of DAS (standard and engineered fibers). Both experiments (synthetic and field) demonstrate that interferometric imaging is a viable method to extend the subsurface image beyond the coverage of standard VSP imaging. Specifically, the interferometry approach provides a more detailed upper section of the subsurface, whereas standard migration of primary reflections provides a more detailed bottom part of the image. Comparison of the standard and engineered fibers indicates that both fibers are sensitive to free-surface multiples, but the engineered fiber provides a much higher signal-to-noise ratio; thus, it is preferable for interferometric imaging with multiples. The result obtained with the engineered DAS cable indicates that in the depth range suitable for both methods, the VSP interferometric image of the reflectors is comparable to the surface seismic image. The experiment on the field DAS data proves that DAS is sensitive enough to record the nonprimary wavefield for imaging and monitoring of the subsurface.
Health anxiety, perceived risk and perceived control in following recommended preventive measures during early COVID-19 response in Romania
Authors: Ștefan Simona , Fodor Liviu Andrei , Curt Ioana , Ionescu Andreea , Pantea Nadina , Jiboc Nicoleta , Tegzesiu Ana Maria
Published: August 2021

Background

Compliance with government-recommended preventive measures represents a key factor in mitigating the negative consequences of coronavirus disease 2019 (COVID-19).

Aims

The study investigated the relation between health anxiety, perceived risk and perceived control as predictors of coronavirus disease 2019 (COVID-19)-related anxiety and preventive behaviours (both adaptive and dysfunctional/excessive) during the early pandemic response in Romania.

Method

Data were collected in April–May 2020, and the sample comprised 236 participants, 192 women, mean age 31.44 (s.d. = 10.30, age range 16–67).

Results

Our results showed that health anxiety and perceived control, but not perceived risk predicted adaptive preventive behaviours, whereas dysfunctional behaviours were predicted by health anxiety alone. COVID-19-related anxiety was predicted by health anxiety and perceived risk, with perceived control emerging as a non-significant predictor. Also, we found that the effect of health anxiety on COVID-19-related anxiety was mediated by perceived risk, and that perceived control acted as a moderator in the relation between health anxiety and dysfunctional (but not adaptive) preventive behaviours.

Conclusions

Our results suggest health anxiety is a significant predictor of COVID-19-related anxiety and preventive behaviours. Also, adaptive, but not dysfunctional, preventive behaviours were additionally predicted by perceived control, pointing to the important role of control and self-efficacy in explaining adherence to recommendations.
Local Treatment of Non-small Cell Lung Cancer with a Spray-Dried Bevacizumab Formulation
Authors: Shepard Kimberly B. , Vodak David T. , Kuehl Philip J. , Revelli David , Zhou Yue , Pluntze Amanda M. , Adam Molly S. , Oddo Julia C. , Switala Lauren , Cape Jonathan L. , Baumann John M. , Banks Michael
Published: August 2021

Local delivery of biotherapeutics to the lung holds great promise for treatment of lung diseases, but development of physically stable, biologically active dry powder formulations of large molecules for inhalation has remained a challenge. Here, spray drying was used to manufacture a dry powder pulmonary formulation of bevacizumab, a monoclonal antibody approved to treat non-small cell lung cancer (NSCLC) by intravenous infusion. By reformulating bevacizumab for local delivery, reduced side effects, lower doses, and improved patient compliance are possible. The formulation had aerosol properties suitable for delivery to the deep lung, as well as good physical stability at ambient temperature for at least 6 months. Bevacizumab’s anti-VEGF bioactivity was not impacted by the manufacturing process. The formulation was efficacious in an in vivo rat model for NSCLC at a 10-fold decrease in dose relative to the intravenous control.
Anderson localisation and reentrant delocalisation of tensorial elastic waves in two-dimensional fractured media
Authors: Lei Qinghua , Sornette Didier
Published: August 2021

We study tensorial elastic wave transport in two-dimensional densely fractured media using numerical simulations and document transitions from propagation to diffusion and to localisation/delocalisation. For large fracture stiffness, waves are propagative at the scale of the system. For small stiffness, multiple scattering prevails, such that waves are diffusive in disconnected fracture networks, and localised in connected ones with a strong multifractality of the intensity field. A re-entrant delocalisation is found in well-connected fracture networks due to energy leakage via evanescent waves and cascades of mode conversion.
Developmental single-cell transcriptomics in the Lytechinus variegatus sea urchin embryo
Authors: Massri Abdull J. , Greenstreet Laura , Afanassiev Anton , Berrio Alejandro , Wray Gregory A. , Schiebinger Geoffrey , McClay David R.
Published: August 2021

Using scRNA-seq coupled with computational approaches, we studied transcriptional changes in cell states of sea urchin embryos during development to the larval stage. Eighteen closely spaced time points were taken during the first 24 h of development of Lytechinus variegatus (Lv). Developmental trajectories were constructed using Waddington-OT, a computational approach to ‘stitch’ together developmental time points. Skeletogenic and primordial germ cell trajectories diverged early in cleavage. Ectodermal progenitors were distinct from other lineages by the 6th cleavage, although a small percentage of ectoderm cells briefly co-expressed endoderm markers that indicated an early ecto-endoderm cell state, likely in cells originating from the equatorial region of the egg. Endomesoderm cells also originated at the 6th cleavage and this state persisted for more than two cleavages, then diverged into distinct endoderm and mesoderm fates asynchronously, with some cells retaining an intermediate specification status until gastrulation. Seventy-nine out of 80 genes (99%) examined, and included in published developmental gene regulatory networks (dGRNs), are present in the Lv-scRNA-seq dataset and are expressed in the correct lineages in which the dGRN circuits operate.
Identification of disease-relevant modulators of the SHH pathway in the developing brain
Authors: Mecklenburg Nora , Kowalczyk Izabela , Witte Franziska , Görne Jessica , Laier Alena , Mamo Tamrat M. , Gonschior Hannes , Lehmann Martin , Richter Matthias , Sporbert Anje , Purfürst Bettina , Hübner Norbert , Hammes Annette
Published: August 2021

Pathogenic gene variants in humans that affect the sonic hedgehog (SHH) pathway lead to severe brain malformations with variable penetrance due to unknown modifier genes. To identify such modifiers, we established novel congenic mouse models. LRP2-deficient C57BL/6N mice suffer from heart outflow tract defects and holoprosencephaly caused by impaired SHH activity. These defects are fully rescued on a FVB/N background, indicating a strong influence of modifier genes. Applying comparative transcriptomics, we identified Pttg1 and Ulk4 as candidate modifiers upregulated in the rescue strain. Functional analyses showed that ULK4 and PTTG1, both microtubule-associated proteins, are positive regulators of SHH signaling, rendering the pathway more resilient to disturbances. In addition, we characterized ULK4 and PTTG1 as previously unidentified components of primary cilia in the neuroepithelium. The identification of genes that powerfully modulate the penetrance of genetic disturbances affecting the brain and heart is likely relevant to understanding the variability in human congenital disorders.
Size scaling in collective cell growth
Authors: Diegmiller Rocky , Doherty Caroline A. , Stern Tomer , Alsous Jasmin Imran , Shvartsman Stanislav Y.
Published: August 2021

Size is a fundamental feature of living entities and is intimately tied to their function. Scaling laws, which can be traced to D'Arcy Thompson and Julian Huxley, have emerged as a powerful tool for studying regulation of the growth dynamics of organisms and their constituent parts. Yet throughout the 20th century, as scaling laws were established for single cells, quantitative studies of the coordinated growth of multicellular structures have lagged, largely due to technical challenges associated with imaging and image processing. Here, we present a supervised learning approach for quantifying the growth dynamics of germline cysts during oogenesis. Our analysis uncovers growth patterns induced by the groupwise developmental dynamics among connected cells, and differential growth rates of their organelles. We also identify inter-organelle volumetric scaling laws, finding that nurse cell growth is linear over several orders of magnitude. Our approach leverages the ever increasing quantity and quality of imaging data, and is readily amenable for studies of collective cell growth in other developmental contexts, including early mammalian embryogenesis and germline development.
Σθεναρός έλεγχος ηλεκτροστατικών μίκρο-επενεργητών
Authors: Βάγια Μαριαλένα
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή αναλύθηκαν και μελετήθηκαν διάφορα συστήματα (ΗμΕ) προκειμένου να παρουσιαστεί η μοντελοποίησή τους. Κατά τη μοντελοποίηση αυτή, μελετήθηκαν τα χαρακτηριστικά τους και αναλύθηκε η συμπεριφορά τους. Στη συνέχεια, αναπτύχθηκαν νόμοι ελέγχου, οι οποίοι εφαρμόστηκαν στα συστήματα των ΗμΕ προκειμένου να επιτευχθεί ο έλεγχος της συμπεριφοράς τους. Αναλυτικότερα τα ζητήματα με τα οποία ασχολήθηκε η διατριβή αυτή παρουσιάζονται παρακάτω. Αρχικά πραγματοποιήθηκε η μοντελοποίηση των κάτωθι συστημάτων ΗμΕ: α) ένα σύστημα ΗμΕ του κυρίαρχου βαθμού ελευθερίας, β) ένα σύστημα ΗμΕ δύο βαθμών ελευθερίας και γ) ένα σύστημα ΗμΕ του κυρίαρχου βαθμού ελευθερίας στη μοντελοποίηση του οποίου λαμβάνεται υπόψιν η παρουσία του αέρα. Στη συνέχεια της διδακτορικής αυτής παρουσιάζονται και αναλύονται οι ελεγκτές οι οποίοι αναπτύχθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για τη μελέτη των συστημάτων αυτών και οι οποίοι είναι οι εξής: α) ένας Σθεναρός PID ελεγκτής, β) ένας Σθεναρός Η-infinity ελεγκτής, γ) ένας Σθεναρός Διακοπτικός PID ελεγκτής και δ) ένας H-infinity ελεγκτής προκαθορισμένων κερδών. Από την εφαρμογή των προτεινόμενων νόμων ελέγχου στα συστήματα ΗμΕ προκύπτουν τα αποτελέσματα της διδακτορικής αυτής διατριβής. Τα αποτελέσματα αυτά χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Αρχικά σε αυτά που αφορούν τη συμπεριφορά και τα χαρακτηριστικά των συστημάτων των ΗμΕ και στη συνέχεια σε αυτά τα οποία σχετίζονται με την εφαρμογή των νόμων ελέγχου στα συστήματα των ΗμΕ. Η κύρια συνεισφορά της διδακτορικής διατριβής αναφέρεται τόσο στην πρόταση νέων τεχνικών ελέγχου για τα συστήματα των ΗμΕ καθώς και η εφαρμογή με επιτυχία των τεχνικών αυτών στα συστήματα τα οποία μελετήθηκαν κατά τη διεκπόνηση της διατριβής.
Ομάδες συμφερόντων και πολιτικές ανώτατης εκπαίδευσης στην Ευρώπη
Authors: Τσακανίκα Θεοφανώ
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή προσεγγίζει τη δημοσία πολιτική για την ανώτατη εκπαίδευση κατά το στάδιο μετάβασής της από τα εθνικά στα ευρωπαϊκά πλαίσια διαχείρισης. Πρόκειται για τη μετάβαση που κατεξοχήν συντελείται με την διαδικασία της Μπολόνιας και τον στόχο δημιουργίας ενός Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης. Το εγχείρημα αυτό συντείνει στην δημιουργία μιας κοινότητας πολιτικής η οποία επικαθορίζεται από τους στόχους της αειφόρου ανάπτυξης που αναδεικνύονται αρχικά με την στρατηγική της Λισαβόνας και μετέπειτα με το εγχείρημα ΕΕ 2020 επιδρώντας καθοριστικά στον εξευρωπαϊσμό του εν λογού πεδίου άλλα και συνολικά καθιστώντας μια νέα δυναμική επιδράσεων στο ευρύτερο πεδίο των εκπαιδευτικών πολιτικών της ΕΕ. Η ερμηνευτική διάσταση στην συντελούμενη αυτή αλλαγή τοποθετεί στο προσκήνιο τον θεσμό του Πανεπιστήμιου ο οποίος ακολουθώντας την σχέση του «τριπλού έλικα» (triple helix) τοποθετείται ενεργά συμμέτοχος στις εξελίξεις άλλα και στις αλλαγές που ανατροφοδοτούνται μεταξύ της πολιτικής και της οικονομίας. Η παγκοσμιοποίηση και οι αλλαγές στην αγορά της εργασίας, ο νέος ρόλος των δικτύων πολιτικής και των ομάδων συμφερόντων αναδεικνύουν μια καινούργια διάσταση μηχανισμών διακυβέρνησης για την ευρωπαϊκή πολιτική άλλα και για την ανώτατη εκπαίδευση. Το νέο πρότυπο στην ανώτατη εκπαίδευση αφορά τόσο στην υιοθέτηση της διαχειριστικής κουλτούρας με την ανάδειξη μηχανισμών διασφάλισης της ποιότητας, όσο και στην αλλαγή του προτύπου προσφοράς ανώτατης εκπαίδευσης σύμφωνα με την φοιτητικό-κεντρική μάθηση. Τέλος, προσεγγίζεται η ελληνική ανώτατη εκπαίδευση ως περιπτωσιολογική μελέτη διερεύνησης των όρων εφαρμογής των συντελούμενων αλλαγών που προκύπτουν από την διαδικασία της Μπολόνιας, στοχεύοντας ταυτόχρονα στην ανάδειξη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της.
Μελέτη γλυκοζιτικών ενζύμων στο χόνδρο
Authors: Τσιλέμου Αλεξάνδρα
Published: August 2021

Οι γλυκοζαμινογλυκάνες είναι γραμμικοί ετεροπολυσακχαρίτες, αποτελούμενοι από επαναλαμβανόμενες δισακχαριτικές μονάδες, ενωμένες με Ο-γλυκοζιτικό δεσμό. Συνήθως η δισακχαριτική μονάδα αποτελείται από ένα ουρονικό οξύ και μία εξοζαμίνη. Τα σάκχαρα αυτά είναι υποκατεστημένα τις περισσότερες φορές με θειικές ομάδες. Χάρη σε αυτήν τη δομή, οι γλυκοζαμινογλυκάνες διαθέτουν υψηλή πυκνότητα ανιονικού φορτίου, γεγονός που τους επιτρέπει να αλληλεπιδρούν με πλήθος μορίων. Με αυτόν τον τρόπο, συμμετέχουν έμμεσα σε ποικίλες βιολογικές λειτουργίες. Ο τρόπος με τον οποίο αποικοδομούνται τα μόρια αυτά, είναι περισσότερο γνωστός για τα σπονδυλωτά. Λιγότερο γνωστός είναι στους ασπόνδυλους οργανισμούς. Η παρούσα διατριβή εστιάζεται στην απομόνωση ενός ενζύμου που αποικοδομεί γλυκοζαμινογλυκάνες από τον κρανιακό χόνδρο ενός ασπόνδυλου οργανισμού, του καλαμαριού Illex Celebrosus Coidentii. H προτεινόμενη πορεία απομόνωσης του ενζύμου αυτού περιλαμβάνει τα εξής στάδια: Α. Δύο διαδοχικές εκχυλίσεις με 0,5Μ CH3COONa pH 5,8, από τις οποίες προκύπτουν τα εκχυλίσματα a και b. B. Iσοπυκνική υπερφυγοκέντρηση ισορροπίας – καθίζησης του b εκχυλίσματος και κλασμάτωσή του σε bD1, bD2 και bD3. Γ. Χρωματογραφία μοριακής διήθησης του bD1 κλάσματος και απομόνωση των κλασμάτων που περιέχουν ενζυμική δραστηριότητα. Η ανίχνευση της ενζυμικής δραστικότητας σε κάθε βήμα γινόταν μέσω ζυμογραφήματος, γεγονός που επέτρεπε και την ταυτόχρονη εντόπιση των ενζυμικών ζωνών. Παρατηρήθηκε λοιπόν ότι, ενώ στα στάδια Α και Β, εμφανίζονταν τρεις ενζυμικές ζώνες των 30kDa, στο τελικό στάδιο απομόνωσης εμφανίστηκε μόνο μία των 90kDa. Το μέγιστο της ενζυμικής δράσης εκδηλώνεται σε ρυθμιστικό διάλυμα 0,1Μ Tris/CH3COOH pH 7,0, ενώ ως υποστρώματα αναγνωρίζει και τις θειωμένες και τις αθείωτες γλυκοζαμινογλυκάνες, με κάποια προτίμηση στις θειωμένες. Το ένζυμο δρα ως ενδο-β-γλυκοζαμινιδάση, όπως προέκυψε μετά από ταυτοποίηση των προϊόντων αποικοδόμησης με τριχοειδή ηλεκτροφόρηση υψηλής επίδοσης. Η παρουσία μικρής συγκέντρωσης ήπιου απορρυπαντικού, ήταν απαραίτητη για την in vitro εκδήλωση της ενζυμικής δραστικότητας. Το ένζυμο του κρανιακού χόνδρου παρουσιάζει ομοιότητες με τις γνωστές υαλουρονιδάσες, κυρίως ως προς την ενδογλυκοζαμινογλυκολυτική δράση. Εντοπίζονται όμως και διαφορές, με κυριότερη τη βέλτιστη δράση σε pH 7,0, γεγονός που υποδηλώνει πιθανή εξωκυττάρια δράση του ενζύμου.Η τελευταία θεωρία ενισχύεται από τη δυνατότητα εκχύλισης μέρους της ενζυμικής ποσότητας με ήπια εκχυλιστικά μέσα. Οι δυσκολίες που προέκυψαν κατά την εφαρμογή διαφόρων μεθόδων απομόνωσης υποδεικνύουν επίσης και τη δυνατότητα για αλληλεπιδράσεις του ενζύμου με άλλα μεγαλομόρια του ιστού, που ίσως να λειτουργούν ως μηχανισμός ρύθμισης της ενζυμικής δράσης.
Φυτοπαθολογική και μοριακή διερεύνηση της αλληλεπίδρασης του μύκητα Verticillium dahliae με το φυτό ξενιστή
Authors: Τζίμα Αλίκη
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία διερευνήθηκαν μοριακοί μηχανισμοί που σχετίζονται με την παθογένεια του μύκητα Verticillium dahliae. Για το σκοπό αυτό μελετήθηκαν τα γονίδια της β υπομονάδας της πρωτεΐνης G (Gb) και της πpωτεϊvικής κινάσης Α (ΡΚΑ) που συμμετέχουν στη μετάδοση σήματος, το γονίδιο της πρωτεϊνικής κινάσης μη καταβολισμού της σακχαρόζης SNF1 που ελέγχει την επαγωγή υδρολυτικών ενζύμων στο μύκητα και το γονίδιο της πρωτεάσης VdNEP που προκαλεί νέκρωση και επαγωγή αιθυλενίου στο φυτό ξενιστή. Επίσης διερευνήθηκε η δυνατότητα επαγωγής RNA σίγησης του ενδογενούς γονιδίου Gb και του διαγονιδίου afp στον V. Dahliae. Απενεργοποίηση με γονιδιακή αντικατάσταση μεμονωμένα των γονιδίων Gb. ΡΚΑ και SNF1 προκάλεσε υειωση της παθογένειας σε κατάλληλους ξενιστές, η οποία ήταν πιο δραστική στην περίπτωση των γονιδίων Gb ή SNF1, όπου τα μεταλλαγμένα στελέχη ήταν ελάχιστα μολυσματικά. Αντίθετα, ενσωμάτωση της κασέτας υπερέκφρασης του γονίδιου VdNEP υπό τον έλεγχο ισχυρού υποκινητή, αύξησε την μολυσματική ικανότητα. Απενεργοποίηση των γονίδιων Gb ή ΡΚΑ προκάλεσε επίσης επαγωγή σχηματισμού σκληρωτικών, αύξηση στην βλαστικότητα και μείωση στην παράγωγη αιθυλενίου σε σχέση με το άγριο στέλεχος, η οποία ήταν μεγαλύτερη στα στελέχη 70ΔGb από τα 70ΔΡΚΑ. Επιπλέον απενεργοποίηση του γονίδιου Gb προκάλεσε κάθετη ανάπτυξη των υφών. Υπερέκφραση του γονίδιου ΡΚΑ σε στελέχη 70ΔGb, επανέφερε την ακτινωτή ανάπτυξη άγριου τύπου και προκάλεσε αδυναμία σχηματισμού σκληρωτικών. Σχετικά με την επαγωγή RNA σίγησης στον V. dahliae ενσωματώθηκε μια κατασκευή έκφρασης δίκλωνου RNA του γονίδιου Gb και τρεις κατασκευές του γονίδιου αναφοράς afp υπό τον έλεγχο διαφορετικών υποκινητών στο γονιδίωμα afp στελέχους. Ωστόσο, καμία από τις κατασκευές δεν ήταν αποτελεσματική στην επαγωγή RNA σίγησης στον V. Dahliae. Οι τρεις afp φουρκέτες προκάλεσαν επίσης μικρή μείωση του afp φθορισμού στον Fusarium oxysporum f. sp. Dianthi. Απαιτείται ανάλυση της μεταγραφής του γονίδιου afp και των κατασκευών φουρκέτας σε στελέχη και των δύο μυκήτων για διευκρίνιση του μηγανισμού RNAi.
Συστήματα διαχείρισης της διαθεματικότητας στην ελληνική υποχρεωτική εκπαίδευση
Authors: Τριανταφύλλου Ανδρέας
Published: August 2021

Τα Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών των διαφόρων μαθημάτων προσφέρουν τις βασικές γνώσεις των επιστημών, ακολουθώντας την κατάταξη της ακαδημαϊκής κοινότητας για την οργάνωση της επιστημονικής γνώσης, χωρίς να συνδέουν τα επιμέρους μαθήματα μεταξύ τους. Σε μια διαθεματική προσέγγιση, ένα θέμα μελετάται πολύπλευρα με τη συμβολή πολλών επιστημών, αλλά παράλληλα εξετάζεται πώς η κάθε γνώση μπορεί να αξιοποιηθεί πρακτικά στη ζωή. Τα μαθήματα καταργούνται και η γνώση αντιμετωπίζεται ως ενιαία ολότητα. Το αναλυτικό πρόγραμμα οργανώνεται με τρόπο που οι μαθητές να είναι σε θέση να αποκτούν και να χρησιμοποιούν τις γνώσεις και τις δεξιότητες που τους παρέχουν ξεχωριστά γνωστικά αντικείμενα σχετικά με ένα θέμα. Η πρόκληση που αντιμετωπίζεται στην παρούσα διατριβή, είναι η απάντηση σε δύο βασικά ερωτήματα για τη διαθεματικότητα: πως από τα διακριτά μαθήματα που αποτελούν το χώρο άντλησης της σχολικής γνώσης θα οδηγηθούν οι εκπαιδευτικοί ειδικότητας στη διαθεματικότητα, στη ενιαιοποίηση δηλαδή της γνώσης, πώς θα σχεδιάζονται διαθεματικά διαγωνίσματα στο Γυμνάσιο, και θα συγκεντρώνονται καλές πρακτικές διδασκαλίας. Στο προτεινόμενο Σύστημα Διαχείρισης της Διαθεματικότητας αναπτύχθηκε μια μεθοδολογία δημιουργίας μιας βάσης διαθεματικών εννοιών, στην οποία καταγράφονται έννοιες από διάφορες επιστήμες που αποτελούν την οριζόντια διασύνδεση των μαθημάτων της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, η χρηστικότητα των οποίων αξιολογείται στη συνέχεια. Έτσι δημιουργείται ένα βοήθημα που παρέχει πληροφορίες στον εκπαιδευτικό για τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει κατά την παρουσίαση μιας έννοιας. Επίσης, διερευνήθηκε η γνώμη των εκπαιδευτικών για τα θετικά αποτελέσματα της διαθεματικής διδασκαλίας στους μαθητές. Για την αξιολόγηση των μαθητών, που είναι μια αναγκαία διαδικασία που εφαρμόζεται σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, σχεδιάστηκε ένα λογισμικό που επιτρέπει την πολύπλευρη εξέταση του βαθμού γνώσης μιας έννοιας. Επίσης ερευνήθηκε, με θετικά αποτελέσματα, η χρησιμότητα του λογισμικού σε εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Στη συνέχεια, προτείνεται ένα διαδικτυακό πλαίσιο-οδηγός για την καταγραφή σεναρίων διδασκαλίας μαθήματος ή σχεδίων εργασίας που συνοδεύονται από διδακτικά μέσα, πηγές πληροφόρησης, φύλλα εργασίας για την αξιολόγηση των μαθητών, και φύλλο αξιολόγησης του σεναρίου.
Μελέτη της έκφρασης του γονιδίου PRMT1 (Protein Arginine Methyltransferase 1) (πρωτεϊνική μεθυλοτρανσφεράση αργινίνης 1) στον καρκίνο του παχέος εντέρου
Authors: Μαθιουδάκη Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Ο καρκίνος είναι μια πολυπαραγοντική ασθένεια, με σημαντικά υψηλά ποσοστά θνησιμότητας. Ιδιαίτερα ο καρκίνος του παχέος εντέρου αποτελεί την τρίτη συχνότερα εμφανιζόμενη μορφή καρκίνου σε γυναίκες και άνδρες. Θεωρείται η ασθένεια του Δυτικού πολιτισμού, εφόσον πέραν των γενετικών αλλαγών που είναι υπεύθυνες για την εμφάνισή της, πολύ σημαντικό ρόλο παίζει ο τρόπος ζωής (κακή διατροφή, κάπνισμα, έλλειψη άσκησης). Η αναγκαιότητα ανακάλυψης νέων βιολογικών δεικτών έχει γίνει πλέον προφανής και γίνονται μεγάλες προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση. Η ανακάλυψη τέτοιων μορίων θα μπορούσε να προσφέρει όχι μόνο έγκαιρη διάγνωση, αλλά και καθαρότερη εικόνα όσον αφορά την εξέλιξη της νόσου. Επιπρόσθετα, θα μπορούσε να συνεισφέρει στην εφαρμογή νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων. Προς αυτή την κατεύθυνση κινήθηκε και η παρούσα διδακτορική διατριβή. Εκτός από τα γνωστά βιολογικά μονοπάτια που συνδέονται άμεσα με την εμφάνιση του καρκίνου του παχέος εντέρου, υπάρχουν γονίδια τα οποία ναι μεν δεν έχουν τόσο εμφανή σχέση με τον καρκίνο, αλλά μπορεί να δώσουν πληροφορίες για την πρόοδο της νόσου. Ένα τέτοιο γονίδιο θεωρήσαμε ότι είναι κι αυτό της πρωτεϊνικής μεθυλοτρανσφεράσης αργινίνης 1 (PRMT1). Το γονίδιο αυτό κωδικοποιεί μια πρωτεΐνη που εμπλέκεται σε ποικίλα και σημαντικά σημεία του κυτταρικού μεταβολισμού, μέσω της μεθυλίωσης καταλοίπων αργινίνης συγκεκριμένων μορίων. Η συμμετοχή του πρωτεϊνικού προϊόντος του PRMT1 στον μεταβολισμό έδωσε την ώθηση στο να μελετηθεί και να συσχετιστεί με τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Η παρούσα μελέτη αφορά τα επίπεδα έκφρασης του mRNA του PRMT1 σε ιστούς ασθενών που πάσχουν από καρκίνο του παχέος εντέρου, ιστούς προερχόμενους από αδενώματα και φλεγμονές του παχέος εντέρου, καθώς και φυσιολογικούς ιστούς του παχέος εντέρου. Κατά τη διάρκεια της μελέτης ανακαλύφθηκε ένα επιπλέον μετάγραφο που προκύπτει από το εναλλακτικό μάτισμα του πρόδρομου mRNA του γονιδίου. Επίσης, κατά τη συσχέτιση της έκφρασης με κλινικοπαθολογικές παραμέτρους προέκυψε στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ των παραμέτρων και της έκφρασης ενός εκ των τεσσάρων εναλλακτικών μεταγράφων, του v1. Τέλος, πραγματοποιήθηκαν πειράματα ανοσοϊστοχημικού εντοπισμού της πρωτεΐνης, με αντίσωμα που φτιάχτηκε στο εργαστήριό μας, και υπέδειξαν την κατά κύριο λόγο κυτταροπλασματική παρουσία της πρωτεΐνης. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης συγκλίνουν προς τον χαρακτηρισμό της υψηλής έκφρασης του μεταγράψου v1 ως δείκτη κακής πρόγνωσης όσον αφορά τους ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου.
Adaptive strategies for solving contraint satisfaction problems
Authors: Μπαλαφούτης Αθανάσιος
Published: August 2021

Μια σημαντική πρόκληση στον προγραμματισμό με Περιορισμούς είναι η ανάπτυξη αποτελεσματικών γενικών αλγορίθμων και τεχνικών για την επίλυση των Προβλημάτων Ικανοποίησης Περιορισμών (ΠΙΠ). Τα τελευταία χρόνια διάφορες προσαρμοστικές τεχνικές για την επίλυση των ΠΙΠ έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον πολλών ερευνητών. Γενικά μιλώντας μια στρατηγική που χρησιμοποιεί τα αποτελέσματα των δικών της εμπειριών για να τροποποιήσει μεταγενέστερα τη συμπεριφορά της ονομάζεται προσαρμοστική στρατηγική. Σε αυτή τη διατριβή ερευνούμε προσαρμοστικές στρατηγικές για την αναζήτηση με χρήση αλγορίθμων οπισθοδρόμησης σε διάφορα επίπεδα. Αρχικά ερευνούμε προσαρμοστικές ευρετικές τεχνικές για την ταξινόμηση των μεταβλητών στα ΠΙΠ. Αυτές οι τεχνικές μαθαίνουν να χρησιμοποιούν πληροφορίες από κάθε επισκεπτόμενο κόμβο του δέντρου αναζήτησης ενώ οι παραδοσιακές στατικές και δυναμικές • ευρετικες τεχνικές χρησιμοποιούν μόνο πληροφορίες σχετικά με τον αρχικό και τρέχον κόμβο. Στη συνέχεια πραγματοποιούμε μια μεγάλη εμπειρική αξιολόγηση της προτεινομένης τεχνικής και συγκρίνουμε τα αποτελέσματα που προκύπτουν με τις κυριότερες σύγχρονες στρατηγικές που υπάρχουν στη βιβλιογραφία. Όσον άφορα τη διάδοση των περιορισμών που γενικά χρησιμοποιείται ως μηχανισμός εξαγωγής συμπερασμάτων με σκοπό την απλοποίηση ενός προβλήματος έτσι ώστε να καταστεί ευκολότερη η επίλυση του ερευνούμε προσαρμοστικές στρατηγικές για την ταξινόμηση των μεταβλητών στη λίστα που δημιουργείται κατά την χρήση αλγορίθμων συνέπειας τόξου. Στη συνέχεια προτείνουμε προσαρμοστικές ευρετικές τεχνικές διακλάδωσης για τον σχηματισμό του δέντρου αναζήτησης. Η εφαρμογή αυτών των ευρετικών τεχνικών έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός προσαρμοστικού συστήματος διακλάδωσης. Πειράματα με τη χρήση των προτεινομένων τεχνικών επιβεβαιώνουν ότι η αναζήτηση με προσαρμοζόμενη διακλάδωση είναι αποτελεσματικότερη από την κλασσική αναζήτηση με ένα σταθερό σύστημα διακλάδωσης σε ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων. Τέλος προτείνουμε μια νέα και γενική προσέγγιση για διακλάδωση στα ΠΙΠ όπου οι τιμές της κάθε μεταβλητής ομαδοποιούνται με βάση το σκορ υπολογίζεται από τις τεχνικές ταξινόμησης τιμών μεταβλητών σε συνεργασία με ένα αλγόριθμο ομαδοποίησης μηχανικής μάθησης. Σε γενικές γραμμές αυτή η διατριβή συμβάλλει στο σχεδιασμό και την υλοποίηση προσαρμοστικών και αυτόνομων συστημάτων επίλυσης ΠΙΠ τα οποία έχουν τη δυνατότητα να τροποποιούν επωφελώς τις αποφάσεις τους κατά τη διάρκεια επίλυσης ενός προβλήματος σε αντίθεση με τα υπάρχοντα συστήματα τα οποία λαμβάνουν αυτές τις αποφάσεις πάντα πριν την έναρξη στην αναζήτησης λύσης.
Συσχέτιση του μηχανισμού κάκωσης με την βαρύτητα κάκωσης σε τραυματίες, μετά από συγκρούσεις επιβατηγών οχημάτων
Authors: Στεφανόπουλος Νικόλαος
Published: August 2021

Η έρευνα συσχετίζει τον μηχανισμό της κάκωσης με την σοβαρότητα της κάκωσης και την τελική πρόγνωση των επιβατών των οχημάτων, με σκοπό την εξαγωγή συμπερασμάτων για την βελτίωση τόσο της δευτερογενούς όσο και της τριτογενούς πρόληψης του τροχαίου ατυχήματος. Μελετήθηκαν οι συγκρούσεις που πραγματοποιήθηκαν από τον Ιανουάριο του 2000 έως τον Σεπτέμβριο του 2001. Αποκλείστηκαν τα οχήματα στα οποία δεν ήταν δυνατός ο υπολογισμός της σοβαρότητας της σύγκρουσης βάσει της ενέργειας που απορροφήθηκε από την σύγκρουση υπολογισμένης με τους αλγόριθμους του Crash 3. Επίσης αποκλείστηκαν οχήματα με άνοιγμα αερόσακου λόγω του μικρού τους αριθμού και οχήματα στα οποία ο επιβάτης εκτινάχθηκε έξω από το όχημα. Μελετήθηκαν 73 οχήματα και 127 επιβάτες, από τους οποίους 89 επέβαιναν σε μετωπικές συγκρούσεις, οι 34 σε πλάγιες και οι τέσσερις σε οπίσθιες. Μελετήθηκαν 58 επιβάτες που συμμετείχαν σε μικρής ενέργειας συγκρούσεις, 46 που συμμετείχαν σε μέτριας και 23 που συμμετείχαν σε μεγάλης σφοδρότητας συγκρούσεις. Από τους 80 επιβάτες μπροστινών θέσεων μετωπικών συγκρούσεων (FSO) οι 31 φορούσαν ζώνη ασφαλείας και οι 49 δεν φορούσαν. Όσο μεγαλύτερη ήταν η σφοδρότητα της σύγκρουσης τόσο μεγαλύτερη ήταν η πιθανότητα χρήσης ζώνης ασφαλείας. Δεν υπήρχε σημαντική διαφορά στην βαρύτητα της κάκωσης FSO που δεν φορούσαν ζώνης ασφαλείας με FSO που φορούσαν ζώνη ασφαλείας σε συγκρούσεις μικρής ενέργειας ενώ υπήρχε σημαντική διαφορά στην βαρύτητα της κάκωσης FSO που δεν φορούσαν ζώνης ασφαλείας με FSO που φορούσαν ζώνη ασφαλείας σε συγκρούσεις μέτριας ενέργειας. Η αύξηση της ενέργειας από μικρή σε μέτρια αυξάνει την πιθανότητα εισαγωγής σε νοσοκομείο FSO που δεν φορούσαν ζώνη ασφαλείας ενώ δεν την αυξάνει σε FSO που φορούσαν ζώνη ασφαλείας. Όσο περισσότερες ήταν οι παραμορφώσεις της καμπίνας των επιβατών, σε οχήματα χωρίς εισχώρηση της καμπίνας, τόσο βαρύτερη ήταν η κάκωση των FSO και τόσο αυξανόταν η πιθανότητα εισαγωγής σε νοσοκομείο. Σε πλάγιες συγκρούσεις οι επιβάτες που κάθονται στην πλευρά όπου υπάρχει εισχώρηση της καμπίνας έχουν βαρύτερες κακώσεις από τους επιβάτες οχημάτων χωρίς εισχώρηση καμπίνας ή με εισχώρηση καμπίνας στην αντίθετη πλευρά.
Αρχιτεκτονικές και μηχανισμοί διασφάλισης ποιότητας υπηρεσιών σε υπηρεσιοστρεφείς υποδομές
Authors: Μενύχτας Ανδρέας
Published: August 2021

Οι υπηρεσιοστρεφείς αρχιτεκτονικές (Service Oriented Architectures - SOA) αποτελούν αδιαμφισβήτητα την επικρατούσα τάση για την ανάπτυξη των σύγχρονων συστημάτων πληροφορικής και επικοινωνιών. Επιπρόσθετα, χαρακτηριστικό γνώρισμα όλων των σύγχρονων συστημάτων, και ειδικότερα αυτών με επιχειρηματικό προσανατολισμό, είναι η ανάγκη για διασφάλιση του επιπέδου παροχής ποιότητας υπηρεσιών (Quality of Service - QoS) για τους χρήστες τους, κάτι που καθορίζει τόσο την αποδοχή τους στο ευρύ κοινό όσο και την οικονομική βιωσιμότητά τους. Η διατριβή επικεντρώνεται στη μελέτη ολοκληρωμένων αρχιτεκτονικών και μηχανισμών με σκοπό τη διασφάλιση ποιότητας υπηρεσιών σε υπηρεσιοστρεφείς υποδομές (SOIs). Ο στόχος της διατριβής δεν είναι μόνο η διασφάλιση της ποιότητας υπηρεσιών η οποία μπορεί να ορίζεται γενικά ή μέσα από διεθνή πρότυπα αλλά και μεμονωμένα/ειδικά για κάθε υπηρεσία, όπως την αντιλαμβάνονται οι εμπλεκόμενες οντότητες κατά τη διαδικασία παροχής/χρήσης της και την εκφράζουν στη μεταξύ τους συμφωνία. Καθοριστικό στοιχείο για το επίπεδο της ποιότητας υπηρεσιών και τον τρόπο που αυτή παρέχεται είναι το επιχειρηματικό μοντέλο στο οποίο εντάσσεται η υποδομή και οι υπηρεσίες που προσφέρονται. Στο πλαίσιο αυτό αναλύεται, σχεδιάζεται και υλοποιείται μια σειρά από ολοκληρωμένες υπηρεσιοστρεφείς αρχιτεκτονικές λύσεις και μηχανισμούς που αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις για την διασφάλιση της ποιότητας υπηρεσιών στον ευρύ τομέα των υπηρεσιοστρεφών υποδομών και των πλεγμάτων επόμενης γενιάς. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε εφαρμογές βιοϊατρικής, όπου προτείνονται και αξιολογούνται μηχανισμοί που διασφαλίζουν την ποιότητα υπηρεσιών μέσα από δυναμική δρομολόγηση και αποδοτικό υπολογισμό φόρτου εργασίας και χωρητικότητας. Παράλληλα μελετήθηκαν οι επιδόσεις των υποδομών και των μηχανισμών, τόσο από την πλευρά του χρήστη όσο και από την πλευρά του παρόχου υπηρεσιών, αναφορικά με επιχειρηματικές εφαρμογές όπως οι εφαρμογές πολυμέσων. Τέλος μελετήθηκε και παρουσιάζεται μια καινοτόμος αρχιτεκτονική προσέγγιση που αναπτύχθηκε με σκοπό να καλύψει τις ανάγκες διαδραστικών εφαρμογών πραγματικού χρόνου, οι οποίες εκτελούνται σε εικονικά περιβάλλοντα υπηρεσιοστρεφών υποδομών.
Μοντελοποίηση τεχνολογικά υποστηριζόμενου συστήματος για τη ανάπτυξη προσαρμοστικών εκπαιδευτικών διαδικασιών
Authors: Χατζόπουλος Δημήτριος
Published: August 2021

Στόχος της διατριβής είναι η μοντελοποίηση ενός συστήματος τεχνολογικά υποστηριζόμενης προσαρμοστικής εκπαίδευσης που έχει τη δυνατότητα: α) να παρέχει στο μαθητή εκπαίδευση προσαρμοσμένη στις ιδιαίτερες γνωσιακές ανάγκες και τις μαθησιακές του προτιμήσεις, β) να εφαρμοστεί σε παραδοσιακές μορφές εκπαίδευσης και γ) να υποστηρίζει τον εκπαιδευτικό. Το αντικείμενο εκπαίδευσης μοντελοποιείται από μια ιεραρχική δόμηση των στοιχείων γνώσης για τα οποία ορίζονται οι σχέσεις συσσωμάτωσης και προαπαιτούμενων. Οι εκπαιδευτικοί σκοποί προσδιορίζονται με βάση την ταξινομία γνωστικών επιπέδων του Bloom και την απόδοση αντίστοιχων βαρών. Το μοντέλο γνώσης του μαθητή είναι ένα μοντέλο επικάλυψης. Η γνώση του μαθητή για κάθε στοιχείο γνώσης, αναπαρίσταται από μια διακριτή κατανομή πιθανότητας. Οι κατανομές πιθανότητας ενημερώνονται από τις απαντήσεις του μαθητή σε ερωτήσεις, με εφαρμογή μοντέλων της Item Response Theory και του κανόνα Bayes. Το εκπαιδευτικό υλικό σε ψηφιακή ή μη ψηφιακή μορφή, οργανώνεται σε εκπαιδευτικά αντικείμενα τα οποία προσδιορίζονται από κατάλληλες τιμές μεταδεδομένων. Η προσαρμοστικότητα μιας ακολουθίας αντικειμένων, προσδιορίζεται από την επαναληπτική διαμόρφωση μιας μαρκοβιανής διαδικασίας απόφασης και την επίλυση της. Για τον πειραματικό έλεγχο της προτεινόμενης μοντελοποίησης υλοποιήθηκαν οι δομικές μονάδες ενός πειραματικού συστήματος, ελέγχθηκε η λειτουργικότητα των αλγορίθμων που αναπτύχθηκαν για την προσαρμοστική λειτουργία του και έγινε πειραματική εφαρμογή σε πραγματικές συνθήκες εκπαίδευσης. Ως συμπέρασμα προέκυψε ότι επιτρέπεται: α) η αναλυτική αξιολόγηση της γνώσης των μαθητών με ικανοποιητική διαχείριση της αβεβαιότητας της αξιολόγησης, β) ο εντοπισμός της ετοιμότητας και των αδυναμιών του μαθητή και γ) η χρήση σε συνδυασμό με παραδοσιακές μορφές εκπαίδευσης και αξιολόγησης.
Διερεύνηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών της αλλεργικής ρινίτιδας σε πειραματικό πρότυπο επιμύων
Authors: Γκίμπας Γεώργιος
Published: August 2021

Διερευνήθηκε ο ρόλος της Ν-ακετυλοκυστεΐνης (NAC) στον παθοφυσιολογικό μηχανισμό της αλλεργικής ρινίτιδας. Χρησιμοποιηθήκαν επίμυες σε 2 πειραματικά πρωτόκολλα. Στο πρώτο έγινε ενδορινική πρόκληση με οβαλβουμίνη σε ευαισθητοποιημένους επίμυες και στο δεύτερο, σε μη ευαισθητοποιημένους, με ισταμίνη. Προ της ενδορινικής πρόκλησης χορηγήθηκε ενδοπεριτοναϊκά, σε διαφορετικές ομάδες, φυσιολογικός ορός (μάρτυρες) ή NAC (50 ή 250 mg/Kg). Ιστολογικά παρατηρήθηκε, στον ρινικό βλεννογόνο, μειωμένη φλεγμονώδης διήθηση και έκφραση της iNOS στις ομάδες που έλαβαν NAC (εντονότερη στη χορήγηση μικρότερης δόσης). Η έκφραση της COX-2 στον ρινικό βλεννογόνο μετά τη χορήγηση της NAC παρουσίασε δοσοεξαρτώμενη αύξηση. Η NAC μείωσε τα επίπεδα του TNF-α στον ορό των επιμύων. Η μελέτη συμπεριφοράς κατέδειξε αποτελεσματικότητα της NAC στη μείωση των κινήσεων ρινικού κνησμού μετά από την ενδορινική πρόκληση με οβαλβουμίνη, αλλά όχι με ισταμίνη. Συμπερασματικά, η NAC περιόρισε τη φλεγμονώδη διήθηση του ρινικού βλεννογόνου μέσω αρνητικής ρύθμισης των επιπέδων των φλεγμονωδών μεσολαβητών και της χημειοταξίας των φλεγμονωδών κυττάρων. Μετά τη χορήγηση της NAC, ο περιορισμός της έκφρασης της iNOS και η αύξηση της έκφρασης της COX-2 αποδίδονται στην αντιοξειδωτική της δράση και την παρέμβασή της στις μεταγραφικές διαδικασίες. Μέσω αυτής της δράσης η NAC άσκησε αρνητική ρύθμιση στην παραγωγή του TNF-α, ενώ η μείωση των κινήσεων ρινικού κνησμού (πρωτόκολλο οβαλβουμίνης) αποδίδεται στον περιορισμό της ηωσινοφιλίας του ρινικού βλεννογόνου και των επίπεδων των φλεγμονωδών μεσολαβητών. Η NAC δεν έδρασε άμεσα στις κινήσεις ρινικού κνησμού που προκλήθηκαν από την εξωγενή ισταμίνη. Στην παρούσα εργασία η NAC εμφανίστηκε αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της αλλεργικής ρινίτιδας.