Συγκριτική μελέτη προ-ενυδάτωσης με χρήση κρυσταλλοειδούς (Ringer's lactated) έναντι κολλοειδούς (HES 130/0.42) διαλύματος σε περιοχική αναισθησία για καισαρική τομή: κλινική χρήση του flotrac vigileoΤΜ συστήματος για συνεχόμενη παρακολούθηση της μητρικής καρδιακή παροχής διεγχειρητικά
Authors: Καρακώστα Αγαθή 
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η σύγκριση της αποτελεσματικότητας της προενυδάτωσης με ισορροπημένο διάλυμα υδροξυαιθυλάμυλου (Hydroxyethyl Starch – HES 6% 130/0.42) ή με κρυσταλλοειδές διάλυμα (Ringer’s lactated – R/L) στην ελάττωση της υπότασης μετά από υπαραχνοειδή αναισθησία σε υγιείς επίτοκες που υποβάλλονται σε προγραμματισμένη καισαρική τομή. Ειδικά, η συγκριτική διερεύνηση της επίπτωσης της υπότασης, της διάρκειας της αιμοδυναμικής αστάθειας και της συνολικής δόσης των χορηγούμενων αγγειοσυσπαστικών συνιστούν τους πρωταρχικούς στόχους.Η μελέτη φέρει έγκριση από την Επιτροπή Δεοντολογίας (Επιστημονική Επιτροπή) του νοσοκομείου. Πρόκειται για μια προοπτική τυχαιοποιημένη μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 32 επίτοκες, φυσικής κατάστασης κατά ASA Ι και ΙΙ (Αμερικανική Εταιρία Αναισθησιολογίας - American Society of Anesthesiologists). Οι συμμετέχουσες τυχαιοποιήθηκαν να προ-ενυδατωθούν είτε με 1 L R/L (Ομάδα R/L, ν=16) ή με 0,5 L ισορροπημένου διαλύματος HES 6% Tetraspan® (Ομάδα Τ, ν=16). Η παρακολούθηση της καρδιακής παροχής και άλλων αιμοδυναμικών παραμέτρων ήταν συνεχής με τη χρήση του συστήματος FloTrac/VigileoTM. Η υπόταση μετά την υπαραχνοειδή αναισθησία, η οποία ορίστηκε ως 20% πτώση της συστολικής πίεσης από την αρχική μέτρηση ή συστολική αρτηριακή πίεση <100 mmHg, αντιμετωπίστηκε με χορήγηση εφεδρίνης ή/και φαινυλεφρίνης σύμφωνα με προκαθορισμένο αλγόριθμο.Η επίπτωση της υπότασης μετά την υπαραχνοειδή αναισθησία ήταν 73.3% και 46.7% στις ομάδες R/L και Τ, αντίστοιχα. Ωστόσο, η εν λόγω διαφορά δεν φέρει στατιστική σημαντικότητα (p>0.05). Η συνολική διάρκεια της αιμοδυναμικής αστάθειας ήταν σημαντικά παρατεταμένη στην ομάδα R/L σε σχέση με την ομάδα Τ (p<0.001). Η συνολική ποσότητα εφεδρίνης και φαινυλεφρίνης ήταν σημαντικά αυξημένη στην ομάδα R/L σε σχέση με την ομάδα Τ (p=0.015 και p=0.029, αντίστοιχα). Η εφαρμογή μικτού γραμμικού μοντέλου (διαχρονική ανάλυση – longitudinal analysis) ανέδειξε στατιστικά σημαντικές μειώσεις (p<0.001) όλων των υπό διερεύνηση αιμοδυναμικών παραμέτρων (καρδιακή παροχή, μέση αρτηριακή πίεση, όγκος παλμού) εντός των ομάδων (within groups analysis) έως το 14ο λεπτό μετά την υπαραχνοειδή αναισθησία. Ωστόσο, δεν καταγράφηκε στατιστική διαφορά των παραπάνω αιμοδυναμικών παραμέτρων στο χρόνο στη μεταξύ των ομάδων σύγκριση (between groups analysis).Στην παρούσα μελέτη, καταγράψαμε μικρότερη επίπτωση της υπότασης στην ομάδα των επιτόκων που έλαβαν κολλοειδές διάλυμα προενυδάτωσης. Αντίθετα, η ομάδα που προ-ενυδατώθηκε με κρυσταλλοειδές διάλυμα, χρειάστηκε σημαντικά μεγαλύτερη συνολική δόση αγγειοσυσπαστικών παραγόντων και σημείωσε σημαντικά μεγαλύτερη συνολική διάρκεια αιμοδυναμικής αστάθειας. Συμπερασματικά, η προ-ενυδάτωση με ισορροπημένο διάλυμα HES 6% 130/0.42 σε σύγκριση με την προενυδάτωση με R/L φαίνεται να συνεισφέρει στην αιμοδυναμική σταθερότητα υγιών επίτοκων μετά από υπαραχνοειδή αναισθησία για καισαρική τομή.