bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Υποκορισμός στην ελληνική και ιταλική
Authors: Κατσαρός Παναγιώτης
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή αποτελεί την εφαρμογή της θεωρίας της Μορφοπραγματολογίας, η οποία είναι μέρος της Φυσικής Μορφολογίας, όπως αυτή αναπτύχθηκε για την ιταλική από τους Dressler & Merlini (1994). Μια τέτοια σε βάθος ανάλυση της νέας ελληνικής δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα. Στόχος αυτής της εργασίας είναι να παρουσιαστεί υπό το πρίσμα της θεωρητικής προσέγγισης των Dressler & Merlini μια μελέτη της παραγωγικής μορφολογίας της νέας ελληνικής ώστε να προσθέσει ερευνητικά συμπεράσματα αντιπαραβάλλοντας, με επιστημονική ευρύτητα και τεκμηρίωση, καθολικές προτιμήσεις σε σχέση με εκείνες των ιταλικών. Τα Υποκοριστικά εμφανίζουν μια διαχρονική παρουσία στις γλωσσολογικές έρευνες τόσο της ιταλικής, όσο και της νέας ελληνικής, αν και πρέπει να σημειωθεί η απουσία μιας ολοκληρωμένης ανάλυσης που να μελετά ταυτόχρονα μορφολογικά και πραγματολογικά φαινόμενα. Η εργασία καλύπτει στο κύριο μέρος τη συγχρονικότητα του φαινομένου που εξετάζεται και σε αυτό συμβάλλει η ανάλυση των υποκοριστικών επιθημάτων με τη θεωρία της μορφοπραγματολογίας και τους κανόνες που την διέπουν.
Η λογική της μετάβασης από την κλασική στην κβαντική φυσική υπό το πρίσμα σύγχρονων μαθηματικών εξελίξεων
Authors: Σακελλαρίου Βασίλειος
Published: September 2021

Στόχος της εργασίας είναι να συγκρίνει τα εννοιολογικά πλαίσια των δύο φυσικών θεωριών και να διερευνήσει δύο ερωτήματα: Πρώτον, εάν η μετάβαση από το ένα πλαίσιο στο άλλο συνιστά ριζική τομή, ποιο είναι σε αυτήν την περίπτωση το κρίσιμο σημείο που φέρει το βάρος της επανάστασης, και εάν εντός της ασυνέχειας που θα αντιπροσωπεύει μια τέτοια τομή υπάρχει συνέχεια και πού εντοπίζεται αυτή. Δεύτερον, εάν η όλη θεώρηση μπορεί να ενταχθεί στην προοπτική της φιλοσοφίας του ρεαλισμού, και με ποια έννοια είναι τούτο δυνατόν. Ειδικότερα, η διατριβή επικαλείται πρόσφατες εργασίες βάσει των οποίων: α) Αντιμετωπίζεται ο ιδιάζων και μοναδικός τρόπος με τον οποίο η κβαντική φυσική θέτει θέμα ερμηνείας. β) Υποστηρίζεται ότι το εννοιολογικό πλαίσιο μιας φυσικής θεωρίας είναι όρος δυνατότητας για την συγκρότηση του αντικειμένου της φυσικής επιστήμης. γ) Υποστηρίζεται ότι η διερεύνηση των ζητημάτων τα οποία θέτει μια εννοιολογική μετάβαση πρέπει να επικεντρώνεται στον μηχανισμό ανάδυσης της εννοιολογικής καινοτομίας και όχι στην αποφυγή της αντίφασης. H διατριβή στρέφεται σε δύο πρόσφατες εξελίξεις στην μαθηματική φυσική. Η πρώτη αφορά την ολοκλήρωση του προγράμματος της κβάντωσης μέσω παραμορφώσεων με την εργασία τού Kontsevich. H δεύτερη αφορά την κατ’ εξοχήν υπολογιστική τεχνική της επανακανονικοποίησης (renormalization) στον υπολογισμό διαγραμμάτων Feynman. Η εξέλιξη εν προκειμένω είναι η ανύψωση αυτής της τεχνικής σε νοηματικό επίπεδο, μέσω των ανακαλύψεων των Connes και Kreimer. Η διατριβή επισημαίνει το εργαλειοκρατικό πνεύμα που τείνει να κυριαρχεί μεταξύ των ενεργών φυσικών, και υποστηρίζει ότι τα σύγχρονα επιτεύγματα στην μαθηματική φυσική συμβάλλουν στην αντιστροφή αυτού του πνεύματος. Εκφράζεται η άποψη ότι ο πραγματιστικός εφησυχασμός γύρω από μιαν επιτυχημένη τεχνική, η θεωρητική ολιγάρκεια και ο αυτοπεριορισμός στην τεχνογνωσία ανοίγουν τον δρόμο προς τον ανορθολογισμό.
Η αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης στη σύγχρονη (2000-2012) νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας
Authors: Μαλλιαροπούλου Άρτεμις
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη στοχεύει στην επαγωγική παρουσίαση της νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας των ετών 2000-2012, ώστε να ανιχνευθούν συγκεκριμένα θετικά ή αρνητικά κριτήρια θεμελίωσης της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του ιδιώτη. Η έρευνα περιορίζεται στη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία, παρέχοντας έμμεσα τη δυνατότητα μελέτης σημαντικού αριθμού αποφάσεων τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, αποκρυσταλλώνει και τη νομολογία αυτών, κρίνει στον ανώτατο βαθμό, ενώ παράλληλα, επιτρέπει την ομαδοποίηση των σχετικών με την εξεταζόμενη αρχή δικαστικών αποφάσεων με πληρότητα και ακρίβεια. Η έναρξη της ερευνητικής προσέγγισης της νομολογίας από το 2000 οφείλεται στο μεγάλο αριθμό σχετικών αποφάσεων, καθώς και στην ιδιαίτερη νομολογιακή επεξεργασία της αρχής της προστατευόμενης εμπιστοσύνης ως συνταγματικής από το χρονικό σημείο αυτό και μετά, λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη τη Συνταγματική αναθεώρηση, την εφαρμογή του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας και τη σημαντική επίδραση του ευρωπαϊκού δικαίου σε ορισμένους τομείς. Οι μορφές προστασίας του ιδιώτη μετά τη στάθμιση και την τυχόν υπεροχή της εξεταζόμενης αρχής συνίστανται στη μη ανάκληση / ακύρωση διοικητικής πράξης, στην υιοθέτηση μεταβατικών διατάξεων κατά τη νομοθετική μεταβολή, ή στη μή αιφνίδια μεταβολή διοικητικής πρακτικής. Όταν, όμως, οι μορφές αυτές προστασίας δεν είναι εφικτές, συνεπεία της αναγνώρισης υπέρτερου της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου ισότιμου αντικρουόμενου εννόμου αγαθού, η επιδίωξη αποζημίωσης του ιδιώτη αποτελεί ultimum refugium. Στο πλαίσιο αυτής της προσέγγισης, λαμβάνεται υπόψη η επίδραση που έχει ασκηθεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Σουπρεματισμός - κυβοφουτουρισμός
Authors: Κουτσαφάς Ιωάννης
Published: September 2021

Η συγκεκριμένη διατριβή αναδεικνύει το ξεπέρασμα της παλαιάς τέχνης μέσα από τις αντιλήψεις και τις σχέσεις του Μάλεβιτς, που διασυνδέουν την ανάπτυξη της αισθητικής του με τις φιλοσοφικές και πολιτικές ανησυχίες της εποχής του. Η διατριβή ακολουθεί τα αφηρημένα γεωμετρικά θεμέλια του Κυβοφουτουρισμού και του Σουπρεματισμού, εξετάζει την ψυχολογία των σουπρεματιστικών εικόνων και αναδεικνύει τη σημασία του σουπρεματισμού στην αναδόμηση του κόσμου. Έπειτα η διατριβή παρέχει ένα ιστορικό και θεωρητικό πλαίσιο για τις ερμηνευτικές δυνατότητες που δημιουργούνται από το Μαύρο Τετράγωνο. Εστίάζοντας στους μετασχηματισμούς αυτού του έργου, η διατριβή υποστηρίζει ότι από την στιγμή της σύλληψής του ως το πρώτο σουπρεματιστικό έργο αντιστάθηκε, να ερμηνευθεί ως ένα έργο που παράγει οποιαδήποτε ερμηνεία. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε επανελλημένες διαφορετικές ερμηνίες του έργου, τόσο από τον ίδιο τον καλλιτέχνη, όσο και από τους μαθητές του, αλλά και αργότερα από τους ιστορικούς. Μέσα από τη μελέτη των τριών τετραγώνων του Μάλεβιτς, η διατριβή δίνει απαντήσεις επίσης σε ερωτήματα που σχετίζονται με την εμπλοκή της Ρωσικής Πρωτοπορίας με την πολιτική, προβάλλοντας μια πιο ευέλικτη ανάγνωση της σύνδεσης του Μάλεβιτς με το τσαρικό καθεστώς, τον αναρχισμό και τέλος τον μπολτσεβικισμό. Μέσα από αυτές τις εμπλοκές του καλλιτέχνη με τα διαφορετικά πολιτικά κινήματα γίνονται κατανοητές οι διαφορετικές στρατηγικές του για την διαπραγμάτευση της έννοιας του Σουπρεματισμού έναντι των περιορισμών που επιβάλλονται από αυτά τα κινήματα. Ακόμα στη διατριβή αναλύεται η καλλιτεχνική θεωρία και η δράση του Αριστερού Μετώπου Τεχνών με κύρια εστίαση στην εφημερίδα ΛΕΦ (1923-1925). Μέσα από αυτή την ανάλυση φαίνονται οι ομοιότητες του κινήματος ΛΕΦ με τον Μάλεβιτς. Ήταν και οι δύο το θύμα των ιστορικών περιστάσεων, διότι η ιδεαλιστική κατάσταση τους δεν είχε γίνει μία πολιτική πραγματικότητα. Ο Σουπρεματισμός και η ΛΕΦ μπορεί να έχουν αποτύχει ως προς την έκταση των φιλοδοξιών τους, που αντιστοιχεί στη μοίρα της Επανάστασης, που υποστήριξαν, αλλά η δέσμευσή τους παραμένει μια πηγή ενέργειας για το μέλλον προς την υλοποίηση μιας τέτοιας ηθικής τέχνης.Τέλος το δεύτερο μέρος της διατριβής ασχολείται με την ανάπτυξη ενός ψηφιακου μουσείου και επισημαίνει και δικαιολογεί την προσφορά των τρισδιάστατων εικονικών μουσείων στην εκπαιδευτική διαδικασία για τη μελέτη του έργου ενός καλλιτέχνη.
Ηλεκτρομαγνητική ανάλυση σφαλμάτων σε επαγωγικούς κινητήρες και ανάπτυξη νέων μεθόδων διάγνωσης αυτών
Authors: Γυφτάκης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή πραγματεύεται τη μελέτη της ηλεκτρομαγνητικής συμπεριφοράς τριφασικών επαγωγικών κινητήρων κλωβού χωρίς κλίση στις μπάρες του δρομέα υπό την παρουσία σφαλμάτων αλλά και σε υγιή κατάσταση. Ο στόχος της μελέτης αυτής είναι η ανάπτυξη νέων αξιόπιστων μεθόδων διάγνωσης των υπό μελέτη σφαλμάτων. Η εργασία που πραγματοποιήθηκε περιλαμβάνει αναλυτικούς τύπους, εκτεταμένες προσομοιώσεις σε περιβάλλον πεπερασμένων στοιχείων καθώς και πειραματική επαλήθευση αποτελεσμάτων.
Le droit international et les personnes déplacées
Authors: Άμπι Ταγιέ Σεσίλ
Published: September 2021

Το θέμα των εκτοπισθέντων ατόμων ανά τον κόσμο παραμένει ένα από τα πιο πολύπλοκα ακόμα και σήμερα. Πληθώρα συζητήσεων λαμβάνει χώρα ανά τακτά χρονικά διαστήματα καθώς οι εκάστοτε Κοινότητες βρίσκονται σε αναζήτηση ακόμα πιο δραστικών μέτρων για την διευκόλυνση και βοήθεια των ομάδων που θεωρούνται ευπαθείς. Οι τωρινές μετακινήσεις, σε αντίθεση με αυτές του παρελθόντος, μπορούν να αποδοθούν καλύτερα απο τον όρο ‘μαζικές ροές’. Σήμερα, η νομοθεσία για του πρόσφυγες διέπεται από τον Συνέδριο της Γενεύης που σχετίζεται με το Καθεστώς Προσφύγων (28 Ιούλιος 1951). Ωστόσο σήμερα, σημαντικός αριθμός προσφύγων δεν μπορεί να αποδοθεί επαρκώς από τον σχετικό προσδιορισμό του ‘πρόσφυγα’ όπως αυτός ορίζεται απο το Συνέδριο. Τα τελευταία χρόνια, τα Ηνωμένα Έθνη παρχίζουν να ανταποκριθούν στον ολοένα αυξανόμενο αριθμό εκτοπισθέντων ατόμων. Η καταστρατήγηση των δικαιωμάτων των προσφύγων και των εκτοπισθέντων ατόμων αποδεικνύει ότι πολλοι από αυτους έρχονται αντιμέτωποι με περιοριστικά μέτρα που δεν τους επιτρέπουν την πρόσβαση σε ασφαλείς περιοχές. Αυτό συμβαίνει παρότι οι πρόσφυγες και τα εκτωπισθέντα άτομα έχουν δικαιώματα που θα έπρεπε να τους αποδωθούν πριν, κατα την διάρκεια και μετά το πέρας της αίτησης απονομής ασύλου. Η συσχέτιση του Διεθνούς Δικαίου με το Συνεδρίου της Γενεύης (1951) εγείρει μία σειρά σχετικών ερωτημάτων. Συγκεκριμένα, στην προστασία των προσφύγων σε παγκόσμιο επίπεδο ενάγονται η προστασία έναντι στην επαναπροώθησή τους, η εφαρμογή των αιτήσεων ασύλου, η παροχή νομικής βοήθειας, η σωματική τους ασφάλεια, η προώθηση και διευκόλυνση αφιλοκερδούς επανεγκατάστασης και ενσωμάτωσης τους σε μία ασφαλής χώρας. Με αυτό τον τρόπο, η επιβολή των δικαιωμάτων προστασίας των προσφύγων επιτελείται εξίσου ανά τον κόσμο και νομοθετείτε απο την Ύπατη Αρμοστεία. Η προστασία των προσφύγων, παρότι δεν οριοθετείται ως ξεχωριστό ανθρώπινο δικαίωμα, υφίσταται εγγενή στον Συνέδριο της Γενεύης (1951) και συγκεκριμένα στην αρχή της προστασίας επαναπροώθησης. Η διδακτορική εργασία επεξηγεί το πρόβλημα της νομικής υπόστασης των προσφύγων πολέμου, το νομικό υπόβαθρο των δικαιωμάτων τους, την σχετική προστασία τους από τα εκάστοτε κράτη, τα σημεία σύγκλισης και απόκλισης μεταξύ του Συνεδρίου της Γενεύης (1951) και του Συστήματος Σένγκεν, το ασαφής νομοθετικό πλαίσιο παραχώρησης ασύλου μεταξύ του Συνεδρίου της Γενεύης (1951) και του Ευρωπαϊκού Συστήματος και τέλος, μελέτες περίπτωσης και αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων.
Προσδιορισμός φαρμάκων σε πλάσμα αίματος με την τεχνική LC - MS
Authors: Λιαπάτας Γεράσιμος
Published: September 2021

Η έρευνα για την παραγωγή και αξιολόγηση νέων φαρμάκων είναι έναιδιαίτερα κρίσιμο πεδίο, αφού επηρεάζει άμεσα τη δημόσια υγεία. Ιδιαίτερα τοπεδίο των φαρμακοκινητικών μελετών και των μελετών βιοϊσοδυναμίας,απαιτεί την ανάπτυξη και εφαρμογή αξιόπιστων αναλυτικών μεθόδωνπροσδιορισμού φαρμάκων σε βιολογικά υγρά. Η παρούσα διατριβήπραγματεύεται τον προσδιορισμό φαρμάκων σε πλάσμα μευγροχρωματογραφία-φασματομετρία μαζών παγίδας ιόντων και χωρίζεται σετρία τμήματα:Ο προσδιορισμός φλουκοναζόλης σε πλάσμα αίματος στην περιοχή0,05-10 μg/mL με υγρό-υγρό εκχύλιση. Δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στηνεπίτευξη χαμηλού όγκου δείγματος, χαμηλού χρόνου χρωματογραφίας και τημερική αυτοματοποίηση της μεθόδου, όπως και των δύο επόμενων, ώστε ναείναι δυνατή η ανάλυση μεγάλου αριθμού δειγμάτων ημερησίως, όπωςαπαιτούν οι κλινικές μελέτες.Η μέθοδος προσδιορισμού δομπεριδόνης και αλοπεριδόλης σε πλάσμααίματος αναπτύχθηκε με γνώμονα την ποσοτικοποίηση των αναλύτων σεεξαιρετικά χαμηλά επίπεδα (0,1-50 ng/mL) και την εξοικονόμησηχρόνου/πόρων προσδιορίζοντας ταυτόχρονα και με μία επικύρωση δύοαναλύτες.Τέλος, ο προσδιορισμός του μετοκλοπραμιδίου σε πλάσμα αίματοςέγινε με γνώμονα την ποσοτικοποίηση σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα (0,1-50ng/mL) και τη ανάπτυξη μεθόδου με εξαιρετικά χαμηλό χρόνοχρωματογραφίας που θα επιτρέπει την ανάλυση μίας ολόκληρης κλινικήςμελέτης σε χρόνο τριών ημερών. Οι μέθοδοι επικυρώθηκαν με βάση τηνοδηγία του ευρωπαϊκού οργανισμού φαρμάκων για την επικύρωσηαναλυτικών μεθόδων.
Ανάλυση και επιλεκτική έκδοση των κατηχήσεων του Μιχαήλ Χωνιάτη
Authors: Βόϊνου Φανή
Published: September 2021

Στη Διατριβή με τίτλο Ανάλυση και επιλεκτική έκδοση των κατηχήσεων του Μιχαήλ Χωνιάτη προβαίνω σε ερμηνευτική και θεματική ανάλυση καθώς και σε μελέτη της δομής των κατηχήσεων του αρχιεπισκόπου Αθηνών και σημαντικού λογίου του 12ου αιώνα. Η παλαιογραφική μελέτη βασίστηκε στα δύο χειρόγραφα που διασώζουν το κατηχητικό έργο του Χωνιάτη, Mosquensis Synodalis 230 και 262 (Vladimir 218 και 219 αντίστοιχα), τα οποία προμηθεύτηκα σε ψηφιοποιημένο αρχείο από το Ιστορικό Μουσείο της Μόσχας. Ο σύνθετος λόγος, οι ιδέες του Χωνιάτη που εκφράζουν τη φιλοσοφία και τη θεολογία του και, εν γένει, την κοσμοθεωρία του, η ιστορική συγκυρία και επικαιρότητα που ενσωματώνονται στον λόγο του, οι έννοιες που διαφαίνονται στο κήρυγμά του, όλα αυτά συγκερασμένα μαζί, αλλά και το καθένα ξεχωριστά, μελετήθηκαν στη Διατριβή. Στο πρώτο μέρος εξετάζεται αρχικά η διαδρομή του βίου του Μιχαήλ από τη γενέτειρά του (Χώναι της Φρυγίας) στην Κωνσταντινούπολη. Έμφαση δίδεται στην παιδεία που έλαβε και τις σχέσεις του με κύκλους λογίων στην πρωτεύουσα. Στη συνέχεια διερευνώνται τόσο η ζωή και η δράση, όσο και τα συναισθήματα του Χωνιάτη κατά την εικοσαετή παραμονή του στη μητρόπολη Αθηνών, με την ενδελεχή καταγραφή αναφορών του ιδίου σε επιστολές, ομιλίες και κατηχήσεις του. Κατόπιν μελετάται η μετάβασή του, μετά το 1204, από τον επισκοπικό θρόνο στο νησί της Κέας και μετέπειτα στη μονή Προδρόμου στις Θερμοπύλες, τον τελευταίο σταθμό της ζωής του. Στο δεύτερο μέρος η μελέτη εστιάζεται σε δύο σημεία: στη διαχρονική εξέλιξη της κατήχησης ως είδους και στην ιδιαίτερη ανάλυση των είκοσι έξι κατηχήσεων του Χωνιάτη. Όσον αφορά στο πρώτο σκέλος, διερευνάται το κατηχητικό είδος από τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους έως το ύστερο Βυζάντιο, με ειδική έμφαση στην κατηχητική παραγωγή του 12ου αιώνα. Σκοπός είναι να καταδειχθεί η συγκρότηση και η εξέλιξη του ποιμαντορικού αυτού είδους, να σκιαγραφηθεί η οπτική των κατηχήσεων ανά τους αιώνες και να γίνουν ευδιάκριτες οι διαφορές ή ομοιότητες, καθώς και τα στοιχεία και μοτίβα, τα οποία επιβιώνουν στις κατηχήσεις των διαφόρων περιόδων. Όλα αυτά αναδεικνύουν αφενός τους στόχους των ομιλητών – κατηχητών, αφετέρου το είδος των ηθικών προβλημάτων τα οποία απασχολούσαν τους πιστούς και την κατεύθυνση προς την οποία έπρεπε να κατατείνει η πνευματική τους καθοδήγηση. Από τη συγκριτική μελέτη προέκυψε η διαπίστωση ότι τον 12ο αιώνα η ακμή της ρητορικής και η αναβίωση του κλασικισμού συνεπάγεται την ακμή των λόγων από άμβωνος και ο όρος κατήχησις έχει υποστεί μια σημασιολογική διεύρυνση καθώς στερεώνεται πλέον ο νουθετητικός και ηθικός χαρακτήρας της. Σημαντικό τμήμα της Διατριβής αποτέλεσε η θεματική και ερμηνευτική ανάλυση εκάστης κατηχήσεως του Χωνιάτη. Από τη μεμονωμένη ανάλυση προέκυψε ότι, ως προς τη δομή τους, οι είκοσι έξι κατηχήσεις μοιράζονται έναν κοινό τύπο ανάπτυξης θεμάτων και νοημάτων, ο οποίος εκτίθεται σε ειδικό κεφάλαιο. Στο Παράρτημα παρουσιάζεται δειγματοληπτική έκδοση δύο κατηχήσεων (της ιβ’ και κγ’).
Μελέτη-προσδιορισμός του ισοτοπικού αποτυπώματος των οίνων Σαντορίνης και Νεμέας ως δείκτης του τόπου παραγωγής τους
Authors: Πριτσιβέλη Ελένη
Published: September 2021

Το αντικείμενο της διατριβής εντάσσεται σε μια παγκόσμια ερευνητική προσπάθεια για την ανάπτυξη αξιόπιστης μεθόδου πιστοποίησης της γεωγραφικής προέλευσης των οίνων, με απώτερο στόχο την καταπολέμηση της νοθείας και παραπλάνησης των καταναλωτών. Στο πλαίσιο αυτό έγινε αποτύπωση και στατιστική επεξεργασία του περιεχομένου των οίνων σε ιχνοστοιχεία και σπάνιες γαίες και ακολούθησε η συσχέτισή τους με τις τιμές των αντίστοιχων εδαφών και χυμών σταφυλής. Οι μελέτες-πειραματισμοί υλοποιήθηκαν σε δύο γηγενείς Ελληνικές ποικιλίες αμπέλου, το Ασύρτικο (λευκή) και το Αγιωργήτικο (ερυθρή) των οινοπαραγωγών ζωνών της Σαντορίνης και Νεμέας αντίστοιχα, για δύο οινοποιητικά έτη. Συνολικά, για τις ανάγκες της διατριβής συλλέχθηκαν 1610 δείγματα εδαφών (818 Σαντορίνης, 792 Νεμέας), 2.767 χυμών σταφυλής (1555 Ασύρτικο, 1212 Αγιωργήτικο) και 46 οίνων (16 Ασύρτικο, 30 Αγιωργήτικο). Οι προσδιορισμοί των ιχνοστοιχείων και σπανίων γαιών διενεργήθηκαν με την τεχνική ICP-MS. Η επεξεργασία των αποτελεσμάτων με γραμμική διαχωριστική ανάλυση (LDA) και ανάλυση κύριων συνιστωσών (PCA) που έδωσαν πολύτιμα στοιχεία για την ταξινόμηση και πιστοποίηση της εντοπιότητας των υπό μελέτη οίνων. Συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα έδειξαν:•τις ποσότητες των ιχνοστοιχείων και σπανίων γαιών εδαφών στα εδάφη, τους χυμούς σταφυλής και οίνους των ποικιλών Ασύρτικο και Αγιωργίτικο της Σαντορίνης και Νεμέας. •τα νευρωνικά δίκτυα (εδάφους–χυμών σταφυλής–οίνων) που κατατάσσουν τα δείγματα ανάλογα με την ομάδα που ανήκουν, χρησιμοποιώντας ιχνοστοιχεία ή σπάνιες γαίες με εναλλακτικούς αλγόριθμους μηχανικής μάθησης. Με τον τρόπο αυτό έγινε δυνατό το σύστημα να μαθαίνει και να αναγνωρίζει το δείγμα ανάλογα με τα ιχνοστοιχεία και τις σπάνιες γαίες που εμπεριέχει.•ότι με βάση τη Γραμμική Διακριτική Ανάλυση (LDA) και την Ανάλυσης Κυρίων Συνιστωσών (PCA) επί των αποτελεσμάτων των εδαφών και χυμών σταφυλής τα πλέον κατάλληλα ιχνοστοιχεία για το διαχωρισμό τους είναι τα: Al, V, Cο, Mn, Cu, Zn, Se, Ba, Pb, Cr. Αντίστοιχη εργασία για τις σπάνιες γαίες ανέδειξε τα: Sc, Eu, Lu, Th, Y, La, Ce, Nd.•ότι σημαντικότερα ιχνοστοιχεία για τη διάκριση της προέλευσης των οίνων είναι τα: Cr, Cu, Zn, Se, Ba, Pb. Από αυτά, τη μεγαλύτερη βαρύτητα για την κατηγοριοποίηση των οίνων εμφάνισε το Σελήνιο (Se). Αντίστοιχα, από τις σπάνιες γαίες ως σημαντικότερες προσδιορίστηκαν οι: Sc, Y, La, Ce, Nd, με το Σκάνδιο (Sc) να αναδεικνύεται ως το πλέον σημαντικό για τη διάκριση της γεωγραφικής προέλευσης ενός οίνου.
Φύση και αγωγή στη διαδικασία διαμόρφωσης της προσωπικότητας
Authors: Καπλάνη Θάλεια-Παρασκευή
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή επιχειρεί τη διερεύνηση της διαμόρφωσης της προσωπικότητας υπό το πρίσμα της αλληλεπίδρασης μεταξύ των βιολογικών και των κοινωνικών συνιστωσών της ανάπτυξης του παιδιού, όπως την πραγματεύονται οι θεωρίες του Ζαν-Ζακ Ρουσσώ, της Μαρίας Μοντεσσόρι, του Καρλ Ρότζερς και του Λεβ Βυγκότσκι. Δεδομένου ότι η προσωπικότητα αποτελεί το επίκεντρο κάθε παιδαγωγικής θεωρίας συνιστώντας το ιδεώδες στο οποίο αποσκοπεί η αγωγή, εξετάζονται οι δυνατότητες και οι περιορισμοί της αγωγής όσον αφορά τη διαμόρφωση της προσωπικότητας των παιδιών μέσω της συγκριτικής ανάλυσης της πολιτισμικής-ιστορικής θεωρίας του Λ. Βυγκότσκι και της παιδοκεντρικής παράδοσης, όπως εκφράζεται στις θεωρίες του Ζ.Ζ. Ρουσσώ, της Μ. Μοντεσσόρι και οτου Κ. Ρότζερς. Στο πρώτο κεφάλαιο επιχειρείται η εννοιολόγηση του όρου προσωπικότητα όπως αποτυπώνεται στις κυριότερες θεωρίες προσωπικότητας και στα επόμενα κεφάλαια παρουσιάζονται και εξεταζονται κριτικά οι θεωρίες των τεσσάρων προαναφερθέντων στοχαστών. Τέλος, διατυπώνονται ορισμένα μεθοδολογικά συμπεράσματα σχετικά με τη διαλεκτική αλληλεπίδραση μεταξύ φύσης και αγωγής στη διαδικασία διαμόρφωσης της προσωπικότητας και αναδεικνύεται η συμβολή των τεσσάρων θεωριών που εξετάστηκαν στη διαμόρφωση της παιδαγωγικής σκέψης. Επιπλέον, προσεγγίζεται η έννοια της ολόπλευρα ανεπτυγμένης προσωπικότητας ως σκοπού της αγωγής.
Η σημασία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για τη διομαδική επαφή και η επιρροή τους στις διομαδικές στάσεις των χρηστών
Authors: Κιουμή Ελένη
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνά τις επιδράσεις της διομαδικής επαφής που πραγματοποιείται στο πλαίσιο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στις διομαδικές στάσεις. Επίσης, εξετάζει και τις μεταβλητές που διαμορφώνουν αυτές τις επιδράσεις και ειδικότερα, τις παραδοσιακές μεταβλητές της κοινωνικής ψυχολογίας (όπως το διομαδικό άγχος και η ταύτιση με την κοινωνική/εθνική ταυτότητα), αλλά και τις μεταβλητές που σχετίζονται με το συγκεκριμένο πλαίσιο επικοινωνίας (όπως η ποιότητας της επαφής και αίσθηση ανωνυμίας, όπως τις αντιλαμβάνονται οι χρήστες του μέσου). Για τις ανάγκες της παρούσας μελέτης πραγματοποιήθηκαν τέσσερις έρευνες (συνολικό N= 422), μία συγχρονική έρευνα στο πλαίσιο του Twitter και τρεις διαχρονικές έρευνες στο Facebook. Σύμφωνα με τα ευρήματα, η διομαδική επαφή διά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης φαίνεται ότι μπορεί να οδηγήσει σε θετικές διομαδικές στάσεις. Παραδοσιακές μεταβλητές της κοινωνικής ψυχολογίας, αλλά και μεταβλητές που συνδέονται με το περιβάλλον των μέσων κοινωνικής δικτύωσης προέβλεψαν τις διομαδικές στάσεις σε όλες τις έρευνες. Η τάση για αυτοαποκάλυψη των χρηστών και των δύο μέσων, όπου πραγματοποιήθηκαν οι έρευνες, φαίνεται ότι ενίσχυσε τα θετικά αποτελέσματα της επαφής, ενώ περιόρισε και τις αρνητικές επιδράσεις του διομαδικού άγχους στις στάσεις. Η ίδια μεταβλητή λειτούργησε διαμεσολαβητικά και στην επίδραση της αίσθησης ανωνυμίας στις διομαδικές στάσεις τόσο στο Twitter, όσο και στο Facebook. Επίσης, και στις τρεις έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στο Facebook, μεταβλητές που συνδέονται με το ίδιο το μέσο, όπως η ποιότητα της επαφής στο συγκεκριμένο πλαίσιο και η παρατήρηση άλλων χρηστών να έχουν θετικές αλληλεπιδράσεις σε αυτό, μεσολάβησαν στις επιδράσεις του διομαδικού άγχους στις διομαδικές στάσεις. Τα συγκεκριμένα ευρήματα τονίζουν τη σημασία της διομαδικής επαφής δια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για τις διομαδικές στάσεις.
Traffic and safety behaviour of drivers with neurological diseases affecting cognitive functions
Authors: Παύλου Δημοσθένης
Published: September 2021

Ο στόχος της παρούσας διεπιστημονικής Διδακτορικής Διατριβής είναι η ανάλυση της συμπεριφοράς κυκλοφορίας και ασφάλειας οδηγών με νευρολογικές παθήσεις που επηρεάζουν τις νοητικές λειτουργίες. Ειδικότερα, είναι υπό διερεύνηση η επιρροή των εγκεφαλικών παθολογιών στον χρόνο αντίδρασης, στην πιθανότητα ατυχήματος, στα οδηγικά λάθη και στην οδηγική επίδοση. Η οδηγική συμπεριφορά εξετάστηκε σε όρους κυκλοφορίας αλλά και οδικής ασφάλειας και οι νευρολογικές ασθένειες που επηρεάζουν τις νοητικές λειτουργίες που εξετάζονται είναι η Νόσος Alzheimer (AD), η Νόσος Parkinson (PD) και η Ήπια Νοητική Εξασθένηση (MCI). Πραγματοποιήθηκε ένα μεγάλης κλίμακας πείραμα σε προσομοιωτή οδήγησης, το οποίο περιελάμβανε ιατρική/νευρολογική και νευροψυχολογική αξιολόγηση 225 οδηγών, καθώς και οδήγηση σε διαφορετικές συνθήκες.Αναπτύχθηκε και εφαρμόστηκε μια πρωτότυπη μεθοδολογία στατιστικής ανάλυσης βασισμένη σε Μοντέλα Παλινδρόμησης, Ανάλυση Κύριων Παραγόντων και Δομικά Μοντέλα Εξισώσεων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η επιρροή των νευρολογικών παθήσεων που επηρεάζουν τις νοητικές λειτουργίες είναι σημαντικά επιζήμια στην κυκλοφοριακή και οδηγική συμπεριφορά. Η ομάδα των ασθενών με AD είχαν το χειρότερο προφίλ οδηγικής επίδοσης ανάμεσα στις εξεταζόμενες ασθένειες και τέλος, η αρνητική επίδραση της χρήσης του κινητού τηλεφώνου στην οδηγική επίδοση ήταν πολύ εντονότερη στους ασθενείς με εγκεφαλική νευρολογική παθολογία σε σχέση με τους υγιείς με παρόμοια δημογραφικά χαρακτηριστικά.
A study of positive linear operators by the method of moments
Authors: Αναστασίου Γεώργιος
Published: September 2021

Let Q a compact and convex subset of R('k), k (GREATERTHEQ) 1 and let {L(,j)}(,j(ELEM)(, )) be a sequence of positive linear operators from C('n)(Q), (n (ELEM) ('+)) to C(Q). The convergence of L(,j) to the identity operator I is closely related to the weak convergence of a sequence of finite measures (mu)(,j) to the unit (Dirac) measure (delta)(,x0), x(,0) (ELEM) Q.New estimates are given for the remainder (VBAR)(INT)(,Q)f d(mu)(,j) -- f(x(,0))(VBAR), where f (ELEM) C('n)(Q). Using moments methods, Shisha-Mond type best or nearly best upper-bounds are established for various choices of k, Q, n and given moments of (mu)(,j). Some of them lead to attainable inequalities. The optimal functions/measures are typically spline functions and finitely supported measures. The corresponding inequalities involve various measures of smoothness of f such as the first or second modulus of continuity of f('(n)), the Peetre K-functional of f or certain modifications and generalizations.Finally some miscellaneous sharp inequalities are obtained. These lead to Korovkin type convergence theorems relative to ratios of Fourier-Stieltjes hyperbolic coefficients.
Το μοτίβο της ασυλίας στην αρχαία ελληνική τραγωδία και η αποτύπωσή του στην αγγειογραφία της κλασικής εποχής
Authors: Καρέλλη Δέσποινα
Published: September 2021

Η διατριβή στοχεύει να συνεισφέρει στον εμπλουτισμό των γνώσεών μας σχετικά με τον θεσμό της ασυλίας στην κλασική Ελλάδα και τη λειτουργία του ως δραματικού μοτίβου στην αρχαία ελληνική τραγωδία του 5ου αι. π.Χ. Παράλληλα αποσκοπεί στην κατανόηση της σχέσης μεταξύ μύθου, κειμένου και εικόνας και διερευνά το ερώτημα αν και κατά πόσον η μελέτη της αγγειογραφίας μπορεί να συμβάλει στην ανάκτηση μέρους του χαμένου θεάματος του αττικού δράματος. Μελετώνται τέσσερα ακέραια σωζόμενα δράματα ικεσίας στα οποία η πλοκή δομείται γύρω από το μοτίβο ασυλίας (Altarmotiv): Αισχύλου Ἱκέτιδες και Εὐμενίδες, Σοφοκλέους Οἰδίπους ἐπί Κολωνῷ, Ευριπίδου Ἡρακλεῖδαι. Συγχρόνως εξετάζονται οι σκηνές ασυλίας της ερυθρόμορφης αγγειογραφίας που έχουν συνδεθεί στη βιβλιογραφία με τα παραπάνω δράματα. Συμπληρωματικά, μελετώνται δύο αποσπασματικά σωζόμενες τραγωδίες του Ευριπίδη, η Ἀλκμήνη και ο Τήλεφος: με βάση τα σωζόμενα αποσπάσματα, τη μυθολογική παράδοση, τις φιλολογικές μαρτυρίες και το αγγειογραφικό υλικό επιχειρείται να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αν το μοτίβο ασυλίας αποτελούσε στις τραγωδίες αυτές ένα στοιχείο της δράσης και κατά πόσον η εικονογραφική μαρτυρία μπορεί να συντελέσει στην ανασύνθεση της πλοκής τους. Το αγγειολογικό υλικό που εξετάζεται χρονολογείται από τα μέσα περίπου του 5ου αι. π.Χ. μέχρι τα τέλη του 4ου αι. π.Χ. Πρόκειται για ερυθρόμορφα αγγεία των αττικών εργαστηρίων και των εργαστηρίων της Κάτω Ιταλίας και Σικελίας. Με δεδομένο ότι οι σκηνές ασυλίας «τραγικής έμπνευσης» αποτελούσαν δημοφιλές διακοσμητικό μοτίβο της ερυθρόμορφης αγγειογραφίας στη Μεγάλη Ελλάδα και τη Σικελία του 4ου αι. π.Χ., συγκεντρώνονται στοιχεία για την κατανόηση της σχέσης των Ελλήνων αλλά και των μη ελληνικών πληθυσμών της Δύσης με το αττικό δράμα. Η έρευνα βασίστηκε στα κείμενα των σωζόμενων δραμάτων, σε μαρτυρίες αρχαίων πηγών, στο αγγειογραφικό αρχαιολογικό υλικό, καθώς και στη βιβλιογραφία που εστιάζει στη λειτουργία του μοτίβου ασυλίας ως δομικού στοιχείου της τραγωδίας και στην πολιτική, κοινωνική και ανθρωπολογική διάσταση του θεσμού της ικεσίας – ασυλίας στην αρχαία Ελλάδα. Η πρωτοτυπία της έρευνας έγκειται στη διεπιστημονική προσέγγιση των τραγικών σκηνών ασυλίας από φιλολογική, θεατρολογική και αρχαιολογική σκοπιά.
HPV λοίμωξη και καρκίνος του τράχηλου της μήτρας
Authors: Αργύρη Έλενα
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης ήταν ο προσδιορισμός των τύπων HPV που εμφανίζονται σε ένα μεγάλο δείγμα γυναικών, η συχνότητα εμφάνισής τους καθώς και του mRNA των ογκογονιδίων Ε6/Ε7 των τύπων HPV υψηλού κινδύνου (HPV-16,18,31,33,45) συσχετίζοντας την εμφάνισή τους με την κυτταρολογία, το κάπνισμα και τη λήψη αντισυλληπτικών. Η ομάδα μελέτης αποτελούνταν από 1145 γυναίκες 14 έως 70 ετών. Επί του συνόλου των δειγμάτων θετικές ήταν το 44,7% των γυναικών. Ο HPV16 και ο HPV42 ήταν οι πιο συχνοί γονότυποι στα συνολικά δείγματα και ακολουθούν οι HPV53 και HPV51. Η συχνότητα του HPV αυξάνεται καθώς κλιμακώνεται η σοβαρότητα των κυτταρολογικών αλλοιώσεων. Το μεγαλύτερο ποσοστό HPV λοίμωξης παρατηρήθηκε στην ηλικιακή ομάδα 14-25 ετών. Το σημαντικότερο ίσως ποσοστό είναι το 3,6% των γυναικών οι οποίες δεν φαίνεται να έχουν κάποιον από τους πέντε τύπους υψηλού κινδύνου, αλλά στην εξέταση mRNA είναι θετικές. Τέλος βρέθηκε μία αρκετά σημαντική σχέση μεταξύ της χρήσης καπνού και ανίχνευσης κάποιου τύπου του ιού HPV. Η ανίχνευση των Ε6/Ε7 mRNA σε γυναίκες με φυσιολογική κυτταρολογία ή χαμηλού βαθμού αλλοιώσεις αντικατοπτρίζουν την ογκογόνο δραστικότητα τύπων HPV υψηλού κινδύνου, επομένως ο προσδιορισμός τους θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως δείκτης διαλογής για καλύτερη εποπτεία σε αυτές τις υποομάδες των γυναικών
Πολυδιάστατα διαγράμματα ελέγχου διεργασιών και εφαρμογές
Authors: Σοφικίτου Ελισάβετ
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται θέματα που σχετίζονται με τη Θεωρία των Διατεταγμένων Παρατηρήσεων και του Στατιστικού Ελέγχου Ποιότητας. Αρχικά, γίνεται αναφορά σε βασικές έννοιες που συνδέονται με τη Θεωρία των Διατεταγμένων Παρατηρήσεων και των Συμμεταβλητών τους (Theory of Order Statistics and Concomitants), καθώς και με τη Θεωρία των Συνδέσμων (Theory of Copulas). Στη συνέχεια, παρουσιάζονται νέες κατανομές δισδιάστατων διατεταγμένων παρατηρήσεων και απαριθμητριών αυτών, οι οποίες βρίσκουν πρακτική εφαρμογή στον έλεγχο ποιότητας. Για την ακρίβεια, τα αποτελέσματα που εξάγονται αξιοποιούνται στην κατασκευή τεσσάρων νέων δισδιάστατων ημιπαραμετρικών διαγραμμάτων ελέγχου και εφαρμόζονται με σκοπό τον ακριβή προσδιορισμό εκφράσεων για τα χαρακτηριστικά αυτών, όπως για παράδειγμα η χαρακτηριστική συνάρτηση λειτουργίας και το ποσοστό (λανθασμένου) συναγερμού. Αξίζει να σημειωθεί ότι δυο από τα προτεινόμενα διαγράμματα είναι αποτελεσματικά στην ανίχνευση μετατοπίσεων της μέσης τιμής της υποκείμενης διεργασίας, ενώ τα άλλα δύο είναι ευαίσθητα στον εντοπισμό πιθανών μετατοπίσεων τόσο της μέσης τιμής, όσο και της μεταβλητότητας των υπό μελέτη χαρακτηριστικών. Ένα από τα διαγράμματα που προτείνονται για την παρακολούθηση της μέσης τιμής επηρεάζεται από τη δομή εξάρτησης των ποιοτικών χαρακτηριστικών, η οποία ουσιαστικά περιγράφεται από το σύνδεσμο που αντιστοιχεί στην από κοινού δισδιάστατη κατανομή της διεργασίας, αλλά όχι από τις περιθώριες (μονοδιάστατες) κατανομές. Αντίθετα, στα υπόλοιπα διαγράμματα, οι τιμές του ποσοστού λανθασμένου συναγερμού και του εντός ελέγχου μέσου μήκους ροής παραμένουν σχεδόν αμετάβλητες όταν γίνεται χρήση διαφορετικών συνδέσμων. Συνεπώς, το βασικό τους πλεονέκτημα έγκειται στο ότι μπορούν να αξιοποιηθούν ως πλήρως μη παραμετρικά διαγράμματα ελέγχου. Τέλος, ιδιαίτερη έμφαση θα πρέπει να δοθεί στο γεγονός ότι η λογική κατασκευής όλων των προαναφερθέντων δισδιάστατων διαγραμμάτων ελέγχου είναι αρκετά απλή. Ως αποτέλεσμα, τα νέα διαγράμματα ελέγχου μπορούν εύκολα να γενικευθούν σε μεγαλύτερες διαστάσεις, ώστε να είναι εφικτή η παρακολούθηση περισσότερων των δύο ποιοτικών χαρακτηριστικών, χρησιμοποιώντας αναπόφευκτα πιο πολύπλοκες εκφράσεις για τον προσδιορισμό των χαρακτηριστικών τους.
Ανασύνθεση παλαιοπεριβάλλοντος στην περιοχή της νοτιοδυτικής Πελοποννήσου με την χρήση χρονολογικών τεχνικών φωταύγειας
Authors: Χριστοδουλάκης Ιωάννης
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή παρουσιάζονται τα ευρήματα της παλαιοπεριβαλλοντικής έρευνας που διενεργήθηκε στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοδυτικής Πελοποννήσου και πιο συγκεκριμένα σε παράκτιες περιοχές της χερσονήσου της Μάνης, τον Όρμο Δυρού και στην ευρύτερη περιοχή της Αρεόπολης. Η επιλογή της περιοχής στηρίζεται σε δύο ξεχωριστά χαρακτηριστικά που εμφανίζει και συγκεκριμένα στο πλούσιο φυσικό αρχείο χερσαίων και θαλάσσιων ιζημάτων ταξινομημένων κατά τη στρωματογραφική έννοια που εκτείνονται σε βάθος χρόνου εκατοντάδων χιλιάδων ετών προ της σημερινής εποχής και περικλείουν σημαντικές παλαιοπεριβαλλοντικές πληροφορίες καθώς και στο παλαιοανθρωπολογικό ενδιαφέρον που έχει η συγκεκριμένη περιοχή καθώς συγκεντρώνει ένα μοναδικό πλούτο σχετικών ευρημάτων.Σημαντικό τμήμα της παρούσας έρευνας αποτέλεσε η προσπάθεια χρονολόγησης, με την τεχνική της Οπτικά Διεγειρόμενης Φωταύγειας (ΟΔΦ), κατάλληλων κλαστικών ιζηματογενών πετρωμάτων με σκοπό να καθορισθεί το χρονολογικό πλαίσιο συγκεκριμένων παλαιοπεριβαλλοντικών μεταβολών. Οι ηλικίες που εκτιμηθήκαν καλύπτουν επί μέρους τμήματα της περιόδου 200.000 χρόνια έως τα 350 χρόνια πριν από σήμερα. Τμήμα της έρευνας αποτέλεσε επίσης η συγκριτική μελέτη δύο τεχνικών χρονολόγησης, και συγκεκριμένα της ΟΔΦ και της ραδιοχρονολόγηση με τη μέθοδο 14C, η οποία διενεργήθηκε για πρώτη φορά στην συγκεκριμένη περιοχή. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν έδειξαν πως η τεχνική της ΟΔΦ δύναται να παράξει αξιόπιστες χρονολογικές εκτιμήσεις κατάλληλες να χρησιμοποιηθούν για περαιτέρω έρευνα. Η έρευνα αυτή κατέδειξε επίσης πως στα στρώματα μιας στρωματογραφικής αλληλουχίας που έχουν υποστεί γεωλογικές διαδικασίες, όπως η ασβεστοποίηση, η εκτιμώμενη, με την τεχνική της ΟΔΦ, ηλικία που υπολογίζεται είναι υπερεκτιμημένη.Στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας επιχειρήθηκε επίσης, μέσω της εφαρμογής κατάλληλων εμπειρικών συναρτήσεων, διαθέσιμων στη βιβλιογραφία, και με τη χρήση δεδομένων προερχόμενων από γεωχημικές και φυσικοχημικές αναλύσεις παλαιοεδαφών, η εκτίμηση της παλαιοθερμοκρασίας και του παλαιοϋετού των μελετούμενων περιοχών. Επιπλέον, αναπτύχθηκε, μέσω της αξιοποίησης δεδομένων του λόγου σταθερών ισοτόπων οξυγόνου βενθικών τριματοφόρων, διαθέσιμων στη βιβλιογραφία, η καμπύλη της θαλάσσιας παλαιοστάθμης του Ιονίου Πελάγους για την περίοδο των τελευταίων 250.000 χρόνων.Κατά τη διάρκεια της έρευνας αναπτύχθηκαν επίσης δύο εργαλεία λογισμικού σε γλώσσα Java, DRc και AMc, τα οποία διατίθενται ελεύθερα στο διαδίκτυο. Το DRc χρησιμοποιείται, κυρίως, για τον υπολογισμό του ρυθμού δόσης, απαραίτητη παράμετρος για την εφαρμογή της ΟΔΦ και άλλων χρονολογικών τεχνικών και το AMc που χρησιμοποιείται στην στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων της ΟΔΦ και όχι μόνο.
Η προγνωστική αξία της AMH (Anti-Mullerian Hormone) σε ασθενείς που εντάσσονται σε πρόγραμμα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, σε καλοήθης και κακοήθης παθήσεις του μαστού και των ωοθηκών
Authors: Αγραπίδης Δημήτριος
Published: September 2021

H παρούσα έρευνα έδειξε ότι η ΑΜΗ εμφανίζεται ως σημαντικός προγνωστικός δείκτης του καρκίνου των ωοθηκών ,της υπογονιμότητας και την πρόγνωση της ivf.Αντίθετα δεν αποτέλεσε καλό δείκτη πρόγνωσης του καρκίνου του μαστού.Καθώς το δείγμα της έρευνας είναι μικρό ,απαιτείται περαιτέρω διερεύνυση και η ανάγκη ενός ευρέως αποδεκτού δείκτη της ΑΜΗ.
Προβλήματα ύπνου στα παιδιά με διαταραχή ελλειμματικής προσοχής - υπερκινητικότητα και συσχέτισή τους με την ψυχοπαθολογία και τη λειτουργικότητα
Authors: Κοντοπούλου Φωτεινή
Published: September 2021

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα (ΔΕΠΥ) αποτελεί μια από τις συχνότερες αιτίες προσέλευσης στις παιδοψυχιατρικές υπηρεσίες. Παρότι η επίπτωση προβλημάτων ύπνου στη διαταραχή εμφανίζεται υψηλή, η σχέση τους με την κλινική εικόνα της ΔΕΠΥ δεν έχει κατανοηθεί επαρκώς. Η Μελέτη αυτή έγινε με σκοπό να αναδείξει τις συσχετίσεις μεταξύ των προβλημάτων ύπνου, των διαταραχών λειτουργικότητας και προφίλ ψυχοπαθολογίας σε παιδιά με ΔΕΠΥ. Στην παρούσα μελέτη εξετάστηκαν 60 παιδιά με ΔΕΠΥ ηλικίας 4-17 ετών χωρίς συννοσηρότητα με άλλες διαταραχές οργανικής ή ψυχιατρικής φύσεως, διερευνώντας τα προβλήματα ύπνου με την κλίμακα CSHQ, καθώς και τη λειτουργικότητα και το προφίλ ψυχοπαθολογίας με την κλίμακα CBCL. Οι αναλύσεις έγιναν με συσχετίσεις μεταξύ μεταβλητών και τα αποτελέσματα επιβεβαιώθηκαν με πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση.Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι τα συνολικά προβλήματα ύπνου είναι συχνά στα παιδιά με ΔΕΠΥ. Σημαντικό ποσοστό αυτών των παιδιών τοποθετείται στο κλινικό φάσμα στις κλίμακες των συνολικών ικανοτήτων, της συνολικής βαθμολογίας προβλημάτων, της επιθετικής συμπεριφοράς, της ομάδας εσωτερικευμένων προβλημάτων και της ομάδας εξωτερικευμένων προβλημάτων της κλίμακας CBCL.Συσχετίζοντας όλες τις μεταβλητές των προβλημάτων ύπνου με τις μεταβλητές ικανοτήτων και «συνδρόμων» ψυχοπαθολογικής συμπεριφοράς, διαπιστώθηκε η στατιστικά ισχυρή συσχέτιση των συνολικών προβλημάτων ύπνου με τα συνολικά προβλήματα της κλίμακας CBCL (p=0,001). Οι νυχτερινές αφυπνίσεις, η αντίσταση στον ύπνο και το άγχος το σχετικό με τον ύπνο βρέθηκαν επίσης να σχετίζονται με τη συνολική βαθμολογία καθώς και με συγκεκριμένες υποκλίμακες της CBCL, οι οποίες αφορούν κυρίως την κοινωνικότητα και τα εξωτερικευμένα προβλήματα, ειδικότερα την επιθετική συμπεριφορά.
Ανοσοϊστολογικοί και μοριακοί δείκτες καρκινωμάτων παχέος εντέρου
Authors: Παπαμιχάλη Ροϊδούλα
Published: September 2021

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου αποτελεί την τρίτη αιτία θανάτου παγκοσμίως. Ιστολογικοί δείκτες έχουν προταθεί ως πιθανοί προγνωστικοί και προβλεπτικοί δείκτες για εξατομικευμένες θεραπείες. Η παρούσα μελέτη περιέλαβε αρχειακό υλικό από 51 εγχειρητικά παρασκευάσματα αδενοκαρκινώματος παχέος εντέρου που διαγνώσθηκαν στο Εργαστήριο Παθολογικής Ανατομικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Μελετήθηκε η παρουσία μεταλλάξεων στα ογκογονίδια BRAF και KRAS, καθώς και η ανοσοϊστοχημική έκφραση των πρωτεϊνών BRAF, NF-κΒ και HIF-1α. Αποδείχθηκε στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης BRAF VE1 με τη μοριακή ανίχνευση της μετάλλαξης V600E του γονιδίου BRAF. Θετική ανοσοϊστοχημική χρώση για HIF-1α παρατηρήθηκε στο 68,62% των καρκινωμάτων. Η έκφραση του HIF-1α παρουσίασε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την αγγειακή διήθηση και το παθολογοανατομικό στάδιο. Επιπλέον παρατηρήσαμε συχνή πυρηνική έκφραση του μεταγραφικού παράγοντα NF-κΒ (58,82%) και αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση της υπερέκφρασης του NF-κΒ με το παθολογοανατομικό στάδιο του καρκινώματος και την αγγειακή διήθηση. Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη παρέχει πληροφορίες για την μοριακή ανίχνευση των μεταλλάξεων των γονιδίων KRAS και BRAF στο αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου στον ελληνικό πληθυσμό αλλά και για την αξία της ανοσοϊστοχημικής αναζήτησης της BRAFV600E πρωτεΐνης ως εναλλακτικής μεθόδου για την επιλογή των ασθενών. Επιπλέον, η μελέτη παρέχει ενδείξεις για το ρόλο των παραγόντων HIF-1α και NF-κΒ που εμπλέκονται στον καρκίνο του παχέος εντέρου και φαίνεται να συσχετίζονται με δυσμενείς κλινικοπαθολογοανατομικές προγνωστικές παραμέτρους. Τα ανωτέρω ευρήματα υποδεικνύουν τη σημασία των συγκεκριμένων παραγόντων ως πιθανών προγνωστικών βιοδεικτών για τον καρκίνο του παχέος εντέρου, ενώ περαιτέρω κλινικές μελέτες απαιτούνται για την πλήρη αποσαφήνιση των μηχανισμών που ρυθμίζουν το ρόλο τους ως δυνητικούς θεραπευτικούς στόχους.
Από την πολλαπλότητα στην πολυπλοκότητα
Authors: Τσακίρη Ευφροσύνη
Published: September 2021

Η διατριβή μελετά την πόλη διεπιστημονικά (αρχιτεκτονικά, πολεοδομικά, καλλιτεχνικά, ιστορικά, θεωρητικά, ψυχολογικά, γεωγραφικά, φιλοσοφικά) και τοποθετείται στο πεδίο του ‘πολιτισμού της εικόνας της πόλης’ (urban visual culture). Αντικείμενό της είναι η διερεύνηση της αντίληψης (‘εικόνας’) της πόλης διαχρονικά και εξελικτικά, όπως αυτή αποτυπώνεται στις σχεδιαστικές, χαρτογραφικές και ζωγραφικές αναπαραστάσεις της. Καταλήγει στην ανάπτυξη μηχανισμού εικαστικής αναπαράστασης της πόλης και ανάδειξης της ταυτότητά της μέσα από την περίπλεξη αρχών αστικής θεωρίας και εικαστικής τέχνης.Συγκεκριμένα, η διερεύνηση στοιχείων αντίληψης και περιγραφής της πόλης (εννοιών και μέσων εικαστικής έκφρασης) κατέληξε στη διαπίστωση ότι η πόλη γίνεται σήμερα αντιληπτή ως πολύπλοκη, γεγονός που επιβεβαιώνεται από την πρόσφατη επιστημονική περιγραφή της πόλης ως σύστημα οργανωμένης πολυπλοκότητας. Τα παραπάνω τροφοδότησαν την ανάπτυξη του μηχανισμού που επιχειρεί να αποδώσει εικαστικά την πολύπλοκη φύση της πόλης και να αφηγηθεί την ταυτότητά της, την ιστορία, την ιδιαιτερότητα, τις φανερές και τις άδηλες πτυχές της. Αντιστοίχως ο μηχανισμός προτείνει μια πολυστρωματική αναπαράσταση της πόλης, που την εμφανίζει ως ένα ‘παλίμψηστο’ χρονικών, χωρικών και αντιληπτικών εκφάνσεων. Ο μηχανισμός εφαρμόστηκε αρχικά στις Αόρατες Πόλεις του λογοτέχνη Italo Calvino, κείμενο, το οποίο λειτουργεί ως λογοτεχνικό υπόδειγμα της οργανωμένης πολυπλοκότητας, και έπειτα σε πραγματικές πόλεις. Η διατριβή κινητοποιήθηκε από την σύνδεση της έννοιας με την εικόνα, της επιστημονικής ακρίβειας της αστικής θεωρίας με τον νοηματικό πλούτο της εικαστικής αναπαράστασης. Η εξελικτική επισκόπηση με εύρος παραδειγμάτων επιτρέπει στον αναγνώστη να αντιληφθεί σφαιρικά την εικόνα της πόλης, να επισημάνει δυναμικές, συσχετισμούς και να προβεί σε δημιουργική κριτική. Επιπροσθέτως, ο μηχανισμός θα συνεισφέρει στην παραγωγή έργων στο πολιτιστικό εικαστικό περιβάλλον, στον σχεδιασμό χώρων, αντικειμένων και εννοιολογικών πλαισίων, που θα λειτουργήσουν ως μέσα κατανόησης και ανάδειξης της πολύσημης πόλης. Σε σχέση με την αρχιτεκτονική, δημιουργείται ένα θεωρητικό και σχεδιαστικό εργαλείο για την σύνθεση φόρμας και έννοιας, μέσα από την ανάλυση και ανασύνθεση του κειμένου της πόλης.
A comparative investigation of irrigation techniques in the achaemenid heartland (Fars) and in Greece in the 6th - 4th centuries B.C.E.
Authors: Shobairi Seyedabazar
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή εξετάζει τα στοιχεία που σχετίζονται με τα συστήματα ύδρευσης στην Ελλάδα και την περιοχή Fars (Ιράν) από τον 6ο έως και τον 4ο αιώνα π.Χ. Η εξέταση των συστημάτων ύδρευσης στις δύο περιοχές αποδεικνύει την ύπαρξη ενός εκ των συνθετότερων προβλημάτων στο γνωστό αρχαιολογικό τοπίο. Παρά τη γενικότερη εξοικείωση των αρχαιολόγων με τα συστήματα ύδρευσης των αρχαίων πολιτισμών, η κατανόηση και η εύρεση των καταλοίπων των συστημάτων ύδρευσης ήταν πάντα προβληματική. Η χρήση των αρχαίων καναλιών, συχνά για μεγάλη χρονική περίοδο, προσθέτει στην πολυπλοκότητα και την ερευνητική πρόκληση. Η έρευνα διεξάγεται υπό την προϋπόθεση ότι τα αρχαιολογικά δεδομένα και οι γραπτές μαρτυρίες θα βοηθήσουν σημαντικά, όταν εξετάζονται παράλληλα, συνθέτοντας ένα χάρτη των αρχαίων Ελληνικών και Αχαιμενιδικών πρακτικών ύδρευσης.Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο τη διεύρυνση του διαλόγου γύρω από τις πτυχές των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων και της εξέλιξης της ύδρευσης στην κλασσική Ελλάδα και την Αχαιμενιδική Περσία, ώστε να γίνει κατανοητή η οργάνωση του τοπίου στις δύο υπό εξέτασιν περιοχές. Επιπλέον, ερευνά τις σχέσεις, τις ομοιότητες και τις διαφορές ανάμεσα στο τοπίο, το κλίμα και τα υδρευτικά συστήματα τόσο των αστικών οικισμών, όσο αυτών της υπαίθρου, στην Ελλάδα και την Περσία.
Μελέτη αγγειακής λειτουργίας αθλητών αντισφαίρισης και άρσης βαρών
Authors: Αγρότου Στέλλα
Published: September 2021

Εισαγωγή. Αρκετές είναι οι προσαρμογές στο καρδιαγγειακό σύστημα εξαιτίας των διαφόρων τύπων άσκησης, όμως δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα που να συγκρίνουν τις επιδράσεις των τύπων αυτών άσκησης σε πρώιμους δείκτες αθηρωμάτωσης. Μεθοδολογία Χρησιμοποιήθηκαν για τη μελέτη 49 αθλητές αντισφαίρισης, 28 αθλητές άρσης βαρών και 20 υγιείς εθελοντές που δεν έκαναν προπόνηση. Εκτιμήθηκε η αγγειοδιαστολή μέσω ροής (FMD) και το πάχος του μέσου χιτώνα της καρωτίδας (IMT) σε όλους τους εθελοντές προκειμένου να αξιολογηθεί η ενδοθηλιακή λειτουργία και η αγγειακή αναδιαμόρφωση.Αποτελέσματα Η FMD ήταν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη στους αθλητές της άρσης βαρών σε σχέση με τους αθλητές της αντισφαίρισης (p=0.002), ενώ η ΙΜΤ ήταν υψηλότερη στους αθλητές της άρσης βαρών σε σχέση με τους αντισφαιριστές (p=0.009) και με την ομάδα ελέγχου (p=0.003), μετά από προσαρμογή για την ηλικία το δείκτη μάζας σώματος, τη συστολική πίεση, τη συχνότητα, τη διάρκεια και την ένταση της άσκησης.Συμπεράσματα Η αναερόβια άσκηση που γίνεται στην άρση βαρών, συσχετίζεται με χειρότερη ενδοθηλιακή λειτουργία και αυξημένο ΙΜΤ σε σχέση με αυτή που γίνεται στην αντισφαίριση. Ο τύπος της άσκησης ίσως είναι ένας σημαντικός παράγοντας που καθορίζει την υποκλινική αθηρωμάτωση, εξηγώντας και τον αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο που παρατηρείται σε αθλητές που κάνουν αναερόβια προπόνηση.
Πειραματική μελέτη της πρώιμης διάγνωσης των μεταβολών στην άρθρωση του γονάτου ύστερα από διατομή του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου στον σκύλο
Authors: Κοσμάς Παναγιώτης
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η μεταβολή της συγκέντρωσης των πρωτεϊνών οξείας φάσης (APPs) στο αίμα και στο αρθρικό υγρό, καθώς και η ρεολογική συμπεριφορά του αρθρικού υγρού, αποτελούν σημαντικές παραμέτρους διάγνωσης και παρακολούθησης της ΟΑ στο σκύλο, η οποία είναι κατά κανόνα δευτερογενής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη των μεταβολών της συγκέντρωσης 5 σημαντικών APPs στον ορό του αίματος και στο αρθρικό υγρό του γονάτου των σκύλων με διατομή του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, καθώς και η εξέταση της ρεολογικής συμπεριφοράς του αρθρικού υγρού. Μεθοδολογία: 12 ενήλικοι σκύλοι της φυλής Beagle υποβλήθηκαν σε ετερόπλευρη διατομή του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου μετά από μικρής έκτασης αρθροτομή και ακολούθως έγινε λήψη αίματος και αρθρικού υγρού, ώστε να μετρηθούν οι τιμές συγκέντρωσης των APPs και να μελετηθούν οι μεταβολές της ιξωδοελαστικότητάς του. Αποτελέσματα: Οι CRP και SAA αποτελούν APPs μείζονος σημασίας απόκρισης, των οποίων οι συγκεντρώσεις αυξάνονται απότομα ως αποτελέσματα της φλεγμονώδους διεργασίας και ακολούθως μειώνονται κατά τη φάση αποκατάστασης, ενώ οι Cp και Hp αποτελούν μέτριας σημασίας APPs. Ακόμη, η ρεολογική συμπεριφορά του αρθρικού υγρού μεταβάλλεται, επίσης, παρουσιάζοντας μειωμένη ιξωδοελαστικότητα, καθώς η τιμή του ιξώδους βρέθηκε μειωμένη μετά τη διατομή του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου. Συμπεράσματα: Η σχέση των τιμών των APPs στο αρθρικό υγρό και στο αίμα και στις 2 ομάδες ζώων είναι αναλογική και χαρακτηριστική σε CRP & SAA. Ο περιορισμός του εύρους των ρυθμών διάτμησης που χρησιμοποιούμε θα οδηγήσει σε τιμές ιξώδους πιο συγκεκριμένες για κάθε χρονική στιγμή (βαθμωτό μέγεθος) και θα αυξήσει τη διαγνωστική του αξία σε σχέση με την παθολογία του αρθρικού υγρού. Προτιμούμε τη χρήση συνδυασμών APPs για την πρώιμη διάγνωση των μεταβολών που συντελούνται στην άρθρωση, στα πλαίσια της φλεγμονής, τόσο στο αίμα, όσο και στο αρθρικό υγρό, με την CRP να εμφανίζει τη μεγαλύτερη σπουδαιότητα. Η μέτρηση της στο αρθρικό υγρό εμφανίζει μεγαλύτερη ειδικότητα σε σχέση με το αίμα.
Λειτουργία των δημοτικών σχολείων ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης στην περιοχή της Θράκης
Authors: Στεφανίδης Δημήτριος
Published: September 2021

Στο πλαίσιο των διαμορφωμένων κοινωνικό-οικονομικών συνθηκών στη χώρα μας (μνημόνια) και τις συνακόλουθες περικοπές των δαπανών για την εκπαίδευση, κρίνεται αναγκαία μια επικαιροποιημένη και συστηματική διερεύνηση των συνθηκών λειτουργίας των δημοτικών σχολείων Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης στην περιοχή της Θράκης, μέσα στα οποία πραγματώνεται η σχολική μάθηση των παιδιών με αναπηρία. Με βάση την παραπάνω προβληματική, ως στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής τίθεται η διερεύνηση της λειτουργίας των οχτώ (8) ειδικών δημοτικών σχολείων της Θράκης, μέσα από τη μελέτη που αφορά στη διαμόρφωση των σχέσεων τόσο ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές όσο και ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς και τους γονείς των μαθητών τους. Πρόκειται για την κατανόηση της λειτουργίας του εν λόγω σχολικού θεσμού μέσα από μια ιδιαίτερη οπτική, αυτή που αφορά στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις των σχολικών δρώντων προσώπων. Η μέθοδος που ακολουθήθηκε κατά τη διεξαγωγή της διατριβής ήταν μικτή, καθώς περιελάμβανε τόσο ποσοτικές όσο και ποιοτικές μεθόδους για τη συλλογή και ανάλυση των ερευνητικών δεδομένων. Αναλυτικότερα, έγινε συνδυασμός τριών ερευνητικών μεθόδων (ερωτηματολόγια, συνεντεύξεις, επιτόπια παρατήρηση), με σκοπό την εις βάθος κατανόηση της λειτουργίας της εν λόγω σχολικής πραγματικότητας και την απόκτηση μιας σφαιρικής εικόνας του θέματος. Η προσέγγιση αυτή διασφαλίζει την τριγωνοποίηση των δεδομένων και κατ’ επέκταση την εγκυρότητα και την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων. Αξίζει να σημειωθεί ότι προέκυψε επαλήθευση των ευρημάτων ανεξάρτητα με τη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε για τη συλλογή των δεδομένων.Τα δεδομένα της παρούσας έρευνας δείχνουν ότι οι σχολικές και κοινωνικές συνθήκες στη Θράκη δεν είναι ακόμα οι κατάλληλες για να εφαρμόσουν την ισότιμη σχολική και κοινωνική ένταξη των μαθητών με αναπηρία. Σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα των εκπαιδευτικών και των γονέων, κρίνεται αναγκαία η ανάπτυξη εναλλακτικών τρόπων οργάνωσης της διδασκαλίας, η συνεχής επιμόρφωση των εκπαιδευτικών που στελεχώνουν τα ειδικά και τα γενικά σχολεία σχετικά με την διαχείριση της αναπηρίας, ο εκσυγχρονισμός των σχολικών μονάδων με την αναγκαία υλικοτεχνική υποδομή, η αύξηση των οικονομικών κονδυλίων στα σχολεία, η επαρκής στελέχωση των σχολείων με σκοπό την κάλυψη των μαθησιακών και θεραπευτικών αναγκών των μαθητών, καθώς και η ενίσχυση της προσβασιμότητας και της ασφάλειας των μαθητών στους χώρους του σχολείου. Η εξασφάλιση των παραπάνω προϋποθέσεων και η ανάπτυξη μιας εποικοδομητικής συνεργασίας ανάμεσα στις οικογένειες των μαθητών και το σχολείο, δύναται να δημιουργήσει περισσότερο ευνοϊκές συνθήκες για τη σχολική και συνακόλουθα την κοινωνική ένταξη των παιδιών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.