bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Πρόσληψη βαρέων μετάλλων από φυτά-βολβούς καλλιεργούμενα σε ρυπασμένα εδάφη
Authors: Στασινός Σωτήρης
Published: August 2021

Τα βαρέα μέταλλα, υπό συνθήκες, είναι ευκίνητα στοιχεία και μπορούν ναπροσληφθούν και να βιοσυσσωρευτούν σε βολβούς, μέσω του νερού άρδευσης, τουχώματος, των λιπασμάτων και του κόμποστ, οδηγώντας τα φυτά σε οξειδωτικό στρεςκαι προκαλώντας, μετά από χρόνια κατανάλωση βολβών, προβλήματα υγείας στουςανθρώπους. Ο σκοπός της παρούσας διδακτορικής εργασίας ήταν να διερευνήσει τηνπιθανή πρόσληψη χρωμίου και νικελίου από καρότα (Daucus carrota L.), κρεμμύδια(Allium cepa L.) και πατάτες (Solanum tuberosum L.) καθώς και τις πιθανές επιπτώσειςαυτών των βαρέων μετάλλων στη δραστικότητα των αντιοξειδωτικών ενζύμωνκαταλάση (CAT, E.C.1.11.1.6) και υπεροξειδάση (POX, E.C.1.11.1.7) στα κρεμμύδια καιστις πατάτες. Πραγματοποιήθηκαν πειράματα σε θερμοκήπιο, στα οποίαπροσομοιώθηκαν, όσο το δυνατόν, οι συνθήκες άρδευσης που επικρατούν στιςπεριοχές με τη μεγαλύτερη παραγωγή βολβών στη χώρα (Ασωπός, Μεσσαπία).Τα πειράματα περιελάμβαναν καλλιέργεια βολβών σε δύο περιόδους, διάρκειας 4μηνών έκαστη, με παράλληλες γραμμές άρδευσης, κάθε μία από τις οποίες παρείχε σταφυτά υδατικό διάλυμα διαφορετικής συγκέντρωσης Cr(VI) και Ni(II). Συνολικά, ταδιαλύματα μετάλλων που χρησιμοποιήθηκαν, στις δύο περιόδους ήταν: 0 μg/L (control),10 μg/L, 20 μg/L, 50μg/L, 100 μg/L, 250 μg/L, 500 μg/L και 1.000 μg/L. Για τηνκαλλιέργεια των φυτών χρησιμοποιήθηκε χώμα, από βιολογικά πιστοποιημένοθερμοκήπιο, το οποίο δεν είχε ρυπανθεί στο παρελθόν με βαρέα μέταλλα.Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το νερό ποτίσματος που περιέχει Cr(VI) και Ni(II) μπορείνα προκαλέσει διασταυρούμενη επιμόλυνση (cross-contamination) σε κρεμμύδια καιπατάτες. Δεν βρέθηκαν αντίστοιχες αποδείξεις για τα καρότα. Επίσης, βρέθηκε ότι ησυγκέντρωση Cr στις πατάτες σχετίζεται θετικά με τη συγκέντρωση Cr και Ni στο νερόποτίσματος.Επίσης, στα κυριότερα ευρήματα αυτής της εργασίας περιλαμβάνεται η θετικήσυσχέτιση ανάμεσα: (i) στις συγκεντρώσεις Cr και Ni στα καρότα, (ii) στιςσυγκεντρώσεις Cr και Ni στις πατάτες, (iii) στη συγκέντρωση Cr και στη δραστικότητακαταλάσης στις πατάτες και (iv) στη συγκέντρωση Ni και στη δραστικότηταυπεροξειδάσης στα φύλλα κρεμμυδιών.Τέλος, παρατηρήθηκε αρνητική συσχέτιση ανάμεσα στη συγκέντρωση Cr και Ni στουςκορμούς κρεμμυδιών.Παρά το γεγονός ότι δεν έχουν τεθεί όρια για το Cr και το Ni στα λαχανικά, για λόγουςπροφύλαξης, συνιστάται το νερό άρδευσης να είναι, ει δυνατόν, απαλλαγμένο από τασυγκεκριμένα βαρέα μέταλλα, έτσι ώστε να προστατεύεται η υγεία των ευπαθώνομάδων του πληθυσμού από ενδεχόμενο κίνδυνο.
Λειτουργικές αλληλεπιδράσεις πρωτεϊνών με υποδοχείς που συζεύγνυνται με G πρωτεΐνες
Authors: Λεοντιάδης Λεωνίδας
Published: August 2021

Οι οπιοειδείς υποδοχείς ανήκουν στους υποδοχείς που συζεύγνυνται με G πρωτεΐνες (GPCRs) και ρυθμίζουν την αναλγησία και την ανοχή-εξάρτηση σε ναρκωτικές ουσίες. Στη σηματοδότηση των GPCRs εμπλέκεται μια νέα οικογένεια πρωτεϊνών, οι RGS πρωτεΐνες (Regulators of G protein Signaling), που επιταχύνουν το ρυθμό υδρόλυσης του GΤΡ από τις Gα υπομονάδες, τερματίζοντας έτσι τη μετάδοση του ερεθίσματος. Σκοπός της διατριβής ήταν να μελετηθούν οι αλληλεπιδράσεις των μ- και δ-οπιοειδών υποδοχέων (μ-OR, δ-OR) με την RGS4 πρωτεΐνη και ο ρόλος της RGS4 στη σηματοδότησή τους. Πειράματα in vitro πρόσδεσης με τη χρήση GST-/MBP-χιμαιρικών πεπτιδίων απέδειξαν ότι η RGS4 προσδένεται στην τρίτη ενδοκυτταρική θηλιά και στο συντηρημένο τμήμα των καρβοξυτελικών άκρων των οπιοειδών υποδοχέων (μ-CT, δ-CT). Η RGS4 λειτουργεί επίσης ως ικρίωμα και προάγει την πρόσδεση της Gα υπομονάδας στο μ-CT, σχηματίζοντας ένα ετεροτριμερές σύμπλοκο RGS4–Gα–μ-CT. Πειράματα συν-ανοσοκατακρήμνισης έδειξαν ότι η RGS4 προάγει την αλληλεπίδραση των μ-OR, δ-OR με συγκεκριμένους υποτύπους Gα υπομονάδων, ανάλογα με την κατάσταση ενεργοποίησης των υποδοχέων. Λειτουργικά πειράματα έδειξαν ότι η RGS4 α) μειώνει την αναστολή της αδενυλικής κυκλάσης, αυξάνοντας τα ποσοστά του διαθέσιμου ενδοκυτταρικού cAMP, β) αναστέλλει τη φωσφορυλίωση των ERK κινασών, γ) συνεντοπίζεται με τους ενεργοποιημένους υποδοχείς. Για αυτές τις λειτουργικές επιδράσεις ευθύνεται το αμινοτελικό άκρο της RGS4. Τα αποτελέσματα της διατριβής δεικνύουν ότι η RGS4 πρωτεΐνη είναι ένα μόριο-κλειδί για την ρύθμιση και εξειδίκευση της σηματοδότησης των οπιοειδών υποδοχέων.
Σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο κατά την παιδική ηλικία
Authors: Θεολογή Βασιλική
Published: August 2021

ΥΠΟΘΕΣΗ Το Σύνδρομο Αποφρακτικής Άπνοιας στον Ύπνο (ΣΑΑΥ) έχει συσχετιστεί με αυξημένη συχνότητα ημερήσιας υπνηλίας (ΗΥ). Υψηλά επίπεδα TNF-α πλάσματος μπορεί να διαμεσολαβούν σε αυτή τη συσχέτιση στους ενήλικες, αλλά οι αναφορές σε παιδιά παρέχουν αλληλοαντικρουόμενα αποτελέσματα.Υποθέσαμε i) ότι η βαρύτητα του ΣΑΑΥ στην παιδική ηλικία παρουσιάζει θετική συσχέτιση με την ΗΥ και τα πρωινά επίπεδα TNF-α στο πλάσμα, και ii) ότι υψηλά επίπεδα TNF-α προβλέπουν την ύπαρξη ΗΥ. ΜΕΘΟΔΟΙ Παιδιά με και χωρίς ροχαλητό υποβλήθηκαν σε πλήρη πολυκαταγραφική μελέτη νυχτερινού ύπνου. Η ΗΥ διαπιστώθηκε από τις απαντήσεις των γονέων σε καθορισμένο ερωτηματολόγιο, ενώ τα πρωινά επίπεδα TNF-α μετρήθηκαν στο πλάσμα με ανοσοενζυμική μέθοδο. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Παιδιά με μέτριο προς σοβαρό ΣΑΑΥ [n=24, 5.7 ± 2 έτη, δείκτης άπνοιας-υπόπνοιας (ΑΗΙ)=11.5 ± 5.1 επεισόδια/ώρα], σε αντίθεση με εκείνα με ήπιο ΣΑΑΥ (n = 22, 6 ± 2.5 έτη, ΑΗΙ=2.1 ± 1 επεισόδια/ώρα) βρίσκονται σε σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο για ΗΥ σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (n = 22, 6.8 ± 2.1 έτη, ΑΗΙ= 0.5 ± 0.3 επεισόδια/ώρα) [OR (95% CI), μετά από προσαρμογή για ηλικία, φύλο, και παχυσαρκία= 9.2 (1.7-50.2) και 3.8 (0.7-21.8), αντίστοιχα]. Οι τρεις ομάδες (μέτριο-σοβαρό ΣΑΑΥ, ήπιο ΣΑΑΥ, ομάδα ελέγχου) δε διαφέρουν ως προς τα επίπεδα TNF-α (0.63 ± 0.2 vs 0.65 ± 0.18 vs 0.63 ± 0.17 pg/mL, αντίστοιχα; p > 0.05). Τα επίπεδα TNF-α συσχετίζονται σε επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας με το z-score του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) (p<0.05), αλλά όχι με δείκτες της πολυκαταγραφικής μελέτης νυχτερινού ύπνου (p>0.05). Άτομα με μετρηθέντα υψηλά επίπεδα TNF-α (>0.57 pg/mL) δε βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης ΗΥ συγκριτικά με άτομα που είχαν μετρηθέντα χαμηλά επίπεδα του παράγοντα [OR (95% CI), μετά από προσαρμογή για ηλικία, φύλο, και παχυσαρκία=1.7 (0.5-5.7)]. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η βαρύτητα του ΣΑΑΥ παρουσιάζει θετική συσχέτιση με τη συχνότητα της ΗΥ, αλλά όχι με τις συγκεντρώσεις πλάσματος TNF-α. Τα υψηλά επίπεδα TNF-α δεν είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν ως προγνωστικός δείκτης για την εμφάνιση ΗΥ σε παιδιά με ΣΑΑΥ.
Καινοτόμοι μηχανισμοί συμπεριφορικής βιομετρικής σε συστήματα υποβοηθούμενης διαβίωσης
Authors: Ξεφτέρης Στέφανος
Published: August 2021

Η Διατριβή αυτή προτείνει και παρουσιάζει καινοτόμους μηχανισμούς συμπεριφορικής βιομετρικής εφαρμοσμένου σε συστήματα υποβοηθούμενης διαβίωσης, Στο πρώτο σκέλος σχεδιάζεται και προτείνεται μια καινοτόμα αρχιτεκτονική η οποία ενσωματώνει πρακτικές συμπεριφορικού ελέγχου σε συστήματα υποβοηθούμενης διαβίωσης, ενώ παράλληλα παρουσιάζεται και ένας επαναπροσδιορίσιμος μηχανισμός ελέγχου ρίσκου ενσωματωμένος σε μια δοκιμασμένη σε πιλότους εφαρμογή υποβοηθούμενης διαβίωσης. Στο δεύτερο σκέλος αναλύεται και εξετάζεται πειραματικά, μια μεθοδολογία αναγνώρισης συναισθήματος από εικόνες προσώπου βασισμένη σε υπολογιστική γεωμετρία και χρησιμοποιώντας νευρωνικά δίκτυα, στα οποία εφαρμόζεται μια τεχνική αναπροσαρμογής των βαρών του δικτύου για βελτίωση των αποτελεσμάτων.
Συγκριτική εμβιομηχανική μελέτη νέας μεθόδου τενοντοσυρραφής προς τις ήδη υπάρχουσες για τενοντομεταθέσεις άνω άκρου
Authors: Τσιαμπά Βασιλική
Published: August 2021

Η μελέτη αυτή έχει ως στόχο την ανάδειξη της αποτελεσματικότητας μιας ισχυρής τεχνικής συρραφής στις τενοντομεταθέσεις του χεριού και άνω άκρου, η οποία θα επιτρέψει την πρώιμη μετεγχειρητική κινητοποίηση του ασθενούς σε διάστημα μικρότερο των 4 εβδομάδων που ισχύει μέχρι σήμερα.Σήμερα, η συχνότερα χρησιμοποιούμενη συρραφή στη χειρουργική των τενοντομεταθέσεων άνω άκρου και χεριού είναι η κυματοειδής συρραφή Pulvertaft. Στην παρούσα μελέτη έγινε σύγκριση της μηχανικής ισχύος της συρραφής Pulvertaft με την προς μελέτη πλαγιοπλάγια διασταυρούμενη συρραφή.Η συγκριτική αξιολόγηση της αντοχής μεταξύ των δύο τεχνικών συρραφής έδειξε ότι η διασταυρούμενη πλαγιοπλάγια συρραφή έχει τάση θραύσης περίπου 177 Νt σε σύγκριση με την τάση θραύσης των 24 Nt της συρραφής τύπου Pulvertaft. Με άλλα λόγια, με τη διασταυρούμενη πλαγιοπλάγια συρραφή αυξάνεται σημαντικά η δύναμη του μεταφερόμενου τένοντα.Στη συνέχεια μελετήθηκαν τα εμβιομηχανικά χαρακτηριστικά αυτής της ισχυρότερης συρραφής, αναδεικνύοντας τον ιδανικό αριθμό διελεύσεων των ραμμάτων και το ιδανικό μήκος επικάλυψης των τενόντων δότη-δέκτη. Διαπιστώθηκε ότι ο ιδανικός αριθμός περιελίξεων ήταν 8 και το ιδανικό μήκος επικάλυψης 5 cm.Διά της προαναφερθείσας συρραφής μπορεί να επιτευχθεί πρώιμη κινητοποίηση (συντομότερη των 4 εβδομάδων), η οποία μειώνει την πιθανότητα δημιουργίας συμφύσεων και αυξάνει την ενδογενή ικανότητα επούλωσης του τένοντα, ήτοι τη δύναμη της σύνδεσης τένοντα με τένοντα και, παράλληλα, μειώνεται και το πιθανό οίδημα των αρθρώσεων.Ως εκ τούτου, κατά την εκτέλεση των κινήσεων η διάδοση των δυνάμεων φόρτισης διά μέσου των παρεμβαλλομένων αρθρώσεων πραγματοποιείται μέσω της συρραφής ομαλά τόσο επί του λήπτη τένοντα όσο και επί της προσφύσεώς του.Συμπερασματικά, η χρήση πλαγιοπλάγιας διασταυρούμενης συρραφής με μήκος επικάλυψης 5 cm και αριθμό διελεύσεων 8, όπως αυτή που μελετήθηκε, αποδίδει τα καλύτερα μετεγχειρητικά αποτελέσματα για την πρώιμη κινητοποίηση του χεριού και άνω άκρου στα χειρουργεία τενοντομεταθέσεων μετά από παραλύσεις περιφερικών νεύρων και τετραπληγία.
Ανοσολογικές διαταραχές σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια
Authors: Ξυδώνας Σωτήριος
Published: August 2021

Η χρόνια συστολική καρδιακή ανεπάρκεια (ΧΣΚΑ) χαρακτηρίζεται από αιμοδυναμικές διαταραχές, νευροορμονική διέγερση και ενεργοποίηση του ανοσολογικού συστήματος, που διατηρεί μια χαμηλής έντασης χρόνια φλεγμονή μέσω παραγωγής προφλεγμονωδών κυτοκινών, απελευθέρωσης αντισωμάτων από τα Β-λεμφοκύτταρα και διαφοροποίησης των υποπληθυσμών των Τ-λεμφοκυττάρων. Θελήσαμε να διερευνήσουμε την αλλαγές των υποπληθυσμών των λευκών αιμοσφαιρίων στη ΧΣΚΑ, τη συμβολή τους στην αμβλυμένη άμυνα στα προχωρημένα στάδια, το κυτταρικό ανοσολογικό προφίλ και την ύπαρξη ανοσογήρανσης. Συμπεριλάβαμε 86 ασθενείς με ΧΣΚΑ (66 άνδρες), μέσης ηλικίας 68,4±11,6 ετών, μέσο κλάσμα εξώθησης 29,5±7,5%, εννέα ασθενείς (10,5%) ΝΥΗΑ Ι-ΙΙ, 33 (38,4%) ΝΥΗΑ ΙΙΙ και 44 (51,1%) ΝΥΗΑ IV. Εξετάσαμε τους υποπληθυσμούς των λευκών αιμοσφαιρίων σε σχέση με τη λειτουργική κατάσταση ΝΥΗΑ. Οι ΝΥΗΑ IV ασθενείς παρουσίαζαν στατιστικά σημαντικά αυξημένα ουδετερόφιλα και μειωμένα λεμφοκύτταρα, Β-λεμφοκύτταρα σημαντικά μειωμένα και βοηθητικά Τ-λεμφοκύτταρα αυξημένα, ενώ τα κυτταροτοξικά Τ λεμφοκύτταρα ήταν μειωμένα. Τα βοηθητικά Τ-λεμφοκύτταρα εμφάνιζαν έντονη διαφοροποίηση και γήρανση σε ασθενείς με ΝΥΗΑ IV. Υπήρχε στατιστικά σημαντική μείωση των παρθένων Τ-κυττάρων και αύξηση των Τ-κυττάρων μνήμης στους ασθενείς με ΝΥΗΑ IV σε σχέση με εκείνους με ΝΥΗΑ ΙΙΙ, Ι-ΙΙ. Η μελέτη αποδεικνύει την παρουσία ανοσογήρανσης σε ασθενείς με ΧΣΚΑ ΝΥΗΑ IV με αυξημένους πληθυσμούς διαφοροποιημένων και μειωμένους πληθυσμούς αδιαφοροποίητων Τ-βοηθητικών λεμφοκυττάρων.
Η αξία μεθοδολογιών λήψης απόφασης στην ανάλυση της διαγνωστικής ακρίβειας της κυτταρολογίας ενδομητρίου
Authors: Μακρής Γεώργιος-Μάριος
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣ: H κυτταρολογία του ενδομητρίου θα μπορούσε να είναι μια εναλλακτική μέθοδος για τη διάγνωση του καρκίνου του ενδομητρίου. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει τις δυνατότητες ενός Πολυστρωματικού Τεχνητού Νευρωνικού Δικτύου με Νευρώνες Perceptron (ΤΝΔ- MPL), για τη διάκριση μεταξύ καλοήθων από κακοήθων πυρήνες ενδομητρικών κυττάρων και τις συνοδές αλλοιώσεις. Δευτερευόντως εξετάζονται οι πιθανοί παράγοντες κινδύνου για τη δυσκολία στη δειγματοληψία της ενδομητρίου κυτταρολογίας. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: 416 ιστολογικά επιβεβαιωμένα δείγματα συλλέχθηκαν με κυτταρολογία υγρής φάσης και συγκεκριμένα: 117 περιπτώσεις εντός των φυσιολογικών ορίων, 66 περιπτώσεις κακοήθειας, 37 με υπερπλασία χωρίς ατυπία και 8 περιπτώσεις υπερπλασίας με ατυπία. Από κάθε περίπτωση εξήχθησαν πυρηνικά μορφομετρικά χαρακτηριστικά από περίπου 90 πυρήνες χρησιμοποιώντας ένα προσαρμοσμένο σύστημα ανάλυσης εικόνας. Στη συνέχεια, οι πυρήνες από το 50% των περιπτώσεων χρησιμοποιήθηκαν για την κατάρτιση ενός μοντέλου ΤΝΔ-MPL που ταξινομεί τον κάθε πυρήνα ως καλοήθη ή κακοήθη. Τα υπόλοιπα δεδομένα από το 50% των περιπτώσεων χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση της απόδοσης του ΤΝΔ-MPL και τη σταθερότητα της απόδοσής του σε άγνωστα δεδομένα. Με βάση τα αποτελέσματα της διαδικασίας ταξινόμησης των πυρήνων προτάθηκαν δύο αλγόριθμοι για την ταξινόμηση των ενδομητρικών κυττάρων ως καλοήθη ή κακοήθη. Μία υποομάδα 181 γυναίκες συμμετείχε στη δευτερεύουσα μελέτη. Η δυσκολία στη λήψη του δείγματος βαθμολογήθηκε σε πέντε επίπεδα της κλίμακας βαθμολογίας. Διάφορες παράμετροι αξιολογήθηκαν σε συνδυασμό με το βαθμό δυσκολίας. Κατά την πολυμεταβλητή ανάλυση, τελέστηκε λογιστική παλινδρόμηση για διατάξιμες μεταβλητές (ordinal logistic regression), με την κλίμακα δυσκολίας να τίθεται ως εξαρτημένη μεταβλητή. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το ΤΝΔ-MPL είχε μια συνολική ακρίβεια για την κατάταξη των πυρήνων του ενδομητρίου ίση με 83,02%, ειδικότητα 85,09% και 77,01% ευαισθησία. Για την περίπτωση ταξινόμησης, η συνολική ακρίβεια ήταν 92,98%, 92,86% ειδικότητα και ευαισθησία 93,24%. Όσον αφορά στη δευτερεύουσα μελέτη, η μετεμμηνοπαυσιακή κατάσταση (προσαρμογή OR = 2,63, 95% CI: 1,52-4,56, p = 0,001) και οι προηγηθείσες παρεμβάσεις και χειρουργικές επεμβάσεις στον τράχηλο της μήτρας (προσαρμογή OR = 2,15, 95% CI: 1,10- 4,24, p = 0,026) συσχετίστηκαν με την υψηλότερη βαθμολογία δυσκολίας. Η ηλικία των συμμετεχουσών κατά τη δειγματοληψία, η φάση του κύκλου της εμμήνου ρύσεως, το πάχος του ενδομητρίου, η παχυσαρκία, η τρέχουσα χρήση ορμονών και το μαιευτικό αναμνηστικό των γυναικών δεν σχετίστηκαν σημαντικά με τη δυσκολία της διαδικασίας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα ηλεκτρονικά συστήματα που βασίζονται σε ΤΝΔ έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούνται για την κατάταξη των πυρήνων του ενδομητρίου και των σχετικών βλαβών. Αυξημένη δυσκολία κατά τη διάρκεια της δειγματοληψίας κυτταρολογίας του ενδομητρίου σημειώνεται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και σε ασθενείς με προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις στον τράχηλο της μήτρας.
Συγκρούσεις, συλλογικό τραύμα και η ανάπτυξη της ομάδας και της ομαδικότητας σε ομάδες φοιτητών στη Δυτική Όχθη και το Ισραήλ
Authors: Μάστορα Ευαγγελία
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η διερεύνηση των εννοιών του τραύματος, της ταυτότητας και των μεταξύ τους αλληλεπιδράσεων στο πλαίσιο της σύγκρουσης των Ισραηλινών και των Παλαιστινίων. Οι έννοιες μελετώνται τόσο σε ατομικό όσο και συλλογικό επίπεδο εντός της κάθε ομάδας, εντοπίζοντας παράλληλα και τις όποιες συνέπειες στις διομαδικές σχέσεις και αντίστροφα. Για την ανάλυση των αλληλεπιδράσεων των υπό μελέτη εννοιών αρχικά πραγματοποιήθηκε μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τις διεργασίες και τα συλλογικά αφηγήματα στο πλαίσιο των ομάδων και στη συνέχεια σε διο-ομαδικό επίπεδο. Η μελέτη προχωρά σε μια κατανόηση της δυσεπίλυτης σύγκρουσης βάσει του μοντέλου του ψυχολογικού ρεπερτορίου και τους συναισθηματικού προσανατολισμού. Ως παράγοντας που επιδρά στο μοντέλο, η έννοια του τραύματος, ως αποτέλεσμα αλλά και έναυσμα μια σύγκρουσης, γίνεται κατανοητή αρχικά ως μια διάρρηξη των προσωπικών και συλλογικών αφηγημάτων που μέσα από τη διαδικασία νοηματοδότησης επαναπροσδιορίζει συνολικά την ταυτότητα των ομάδων. Για να γίνουν εμφανείς και κατανοητές οι παραπάνω διαδικασίες πραγματοποιήθηκε εκτενής ανασκόπηση της ιστορίας τους και των διο-ομαδικών τους σχέσεων και διαγράφηκε η πορεία ανάδειξης των τραυματικών ιστορικών γεγονότων ως πολιτισμικών τραυμάτων. Η διερεύνηση των παραπάνω επετεύχθη με έρευνα πεδίου στις δύο εθνικές ομάδες. Πραγματοποιήθηκαν 40 συνεντεύξεις με φοιτητές δύο εκ των μεγαλύτερων πανεπιστημίων της Δυτικής Όχθης και του Ισραήλ, σε διάστημα διάρκειας εννέα μηνών. Η μεθοδολογία συνδυάζει την εθνογραφική μέθοδο και την ερμηνευτική φαινομενολογία αποσκοπώντας στην εις βάθος κατανόηση των βιωμάτων των ατόμων, στο πλαίσιο καθεμιάς από τις ομάδες, αλλά και στο ευρύτερο πλαίσιο της σύγκρουσης.Τα βασικά ευρήματα, κοινά στις υπό-μελέτη ομάδες συνοψίζονται στα εξής:Εντοπίζεται η κοινή πορεία που ακολουθείται για τη νοηματοδότηση και ανάδειξη των γεγονότων σε τραυματικά σε πολιτισμικό επίπεδο, από την οποία αποκλίνουν μόνο για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες της η κάθε ομάδα. Τα τραυματικά βιώματα των μελών, εκείνων που επιφορτίζονται με το ρόλο του προστάτη ή αγωνιστή και στις δύο ομάδες, νοηματοδοτούνται μέσα από την ίδια αφηγηματική δομή συνδέοντάς τα άρρηκτα τόσο με το παρελθόν όσο και με το μέλλον της ομάδας, ενώ η πιθανότητα ειρηνικής επίλυσης αποτελεί για τους ίδιους αδιέξοδο καθιστώντας τους ανήμπορους να διαχειριστούν τα βιώματά τους εκτός του υπάρχοντος αφηγήματος. Συνεπώς, η ειρηνική επίλυση, αν και επιθυμητή για το σύνολο της ομάδας, γίνεται αντιληπτή ως απειλητική για τα τραυματισμένα άτομα. Σημαντική εξαίρεση αποτελούν τα μέλη της μειονότητας των Παλαιστινίων του Ισραήλ που, ως φορείς και των δύο ταυτοτήτων, βιώνουν τη σύγκρουση εσωτερικά σε καθημερινό επίπεδο και αποσκοπούν στη συμφιλίωση και αποκατάσταση της ενδοατομικής ενότητας και ολοκλήρωσης.
Η σχέση μεταξύ φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος
Authors: Ζαβράκα Δέσποινα
Published: August 2021

Στόχος της διατριβής είναι η κατανόηση και ερμηνεία των σύγχρονων νεκροταφείων. Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα αφορά στη διερεύνηση της σύγχρονης δυναμικής των νεκροταφείων, μέσα από πλήθος ζητημάτων, σχετικών με την αναδυόμενη απόκριση στο θάνατο όπως αυτή ανακλάται στο σχεδιασμό των νεκροταφείων σήμερα. Με αφετηρία τους νεωτερισμούς που επιβλήθηκαν στην Ευρώπη, στις αρχές του εικοστού αιώνα, το κεντρικό επιστημονικό ζήτημα συνοψίζεται στη βάση της επιβολής της θρησκευτικής ουδετερότητας και της υπέρβασης των στερεοτυπικών οριοθετήσεων του νεκροταφείου. Οι πτυχές του επιστημονικού ζητήματος ξετυλίγονται στο σύνολο των συγκριτικών παραθέσεων των έργων του Dieter Kienast και του Günther Vogt, σε περιοχές της ανατολικής Ελβετίας, με ποικίλα άλλα νεκροταφεία. Ενώ, το νεκροταφείο που σχεδιάστηκε από τους δυο αρχιτέκτονες τοπίου σε μια μικρή ελβετική πόλη (Fürstenwald cemetery, πόλη Chur, καντόνι Graubünden) συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά της αναδυόμενης αστικής δυναμικής που επιδιώκει να ανιχνεύσει η έρευνα.
Ανάπτυξη και επικύρωση αναλυτικής μεθοδολογίας με χρήση UPLC-MS για τη φαρμακολογική αξιολόγηση AT1 ανταγωνιστών που εμπλέκονται στη θεραπεία της υπέρτασης
Authors: Κατσουγκράκη Πηγή
Published: August 2021

Η υπέρταση είναι μια από τις συχνότερες παθήσεις που εμφανίζονται στον ανθρώπινο πληθυσμό και οι μακροχρόνια υπερτασικοί ασθενείς παρουσιάζουν υψηλό κίνδυνο για τις καρδιαγγειακές ασθένειες και βλάβες άλλων ζωτικών οργάνων. Το σύστημα Ρενίνης-Αγγειοτενσίνης (RAS) διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της συστολικής και της διαστολικής πίεσης. Το οκταπεπτίδιο αγγειοτενσίνη ΙΙ, που αποτελεί προϊόν του τελικού σταδίου του RAS, χαρακτηρίζεται από μια σειρά βιολογικών ιδιοτήτων με κυριότερη την αύξηση της πίεσης του αίματος. Οι ανταγωνιστές των υποδοχέων ΑΤ1 της αγγειοτενσίνης ΙΙ αποτελούν την νεότερη γενιά αντιυπερτασικών φαρμάκων και καλούνται σαρτάνες. Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής πραγματοποιήθηκε ανάπτυξη και βελτιστοποίηση αναλυτικής μεθοδολογίας με χρήση υγρής χρωματογραφίας εξαιρετικά υψηλής απόδοσης συζευγμένη με φασματομετρία μάζας (Ultra Performance Liquid Chromatography-Mass Spectrometry, UPLC-MS), για την ανίχνευση και ποσοτικοποίηση σε πλάσμα αίματος επίμυων της συντιθέμενης ουσίας BV6. Πραγματοποιήθηκε συστηματική χορήγηση του συντιθέμενου αναλόγου της BV6, διαμέσου τεσσάρων οδών χορήγησης, την από του στόματος, την ενδοφλέβια, την υποδόρια καθώς και τη διαδερμική σαν εναλλακτική προσέγγιση στη θεραπεία της υπέρτασης.Η αναπτυχθείσα μεθοδολογία χρησιμοποιήθηκε για την ανάλυση των βιολογικών δειγμάτων μετά τη συστηματική χορήγηση της ουσίας BV6 σε επίμυες. Απώτερος στόχος είναι η διερεύνηση του φαρμακολογικού προφίλ της υπό εξέτασης ουσίας καθώς και προσπάθεια διαδερμικής χορήγησης σαν εναλλακτική θεραπεία για την αντιμετώπιση της υπέρτασης.
Επαναστένωση καρωτίδων μετά από χειρουργική ή ενδαγγειακή αποκατάσταση πρωτογενούς στενώσεως
Authors: Οικονομόπουλος Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Σκοπός: Η μελέτη της συσχέτισης των γονιδιακών πολυμορφισμών ACE I/D, NOS3 Glu298Asp, MTHFR C677T, GPIbα Thr/Met και p27kip1 -838C>A με την εμφάνιση επαναστένωσης της καρωτίδας αρτηρίας μετά από καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή ή τοποθέτηση stent.Υλικά & Μέθοδος: Σε αυτή τη μη τυχαιοποιημένη προοπτική μελέτη, ασθενείς που υποβλήθησαν σε καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή ή ενδαγγειακή αποκατάσταση με τοποθέτηση stent από τον Ιανουάριο του 2008 έως το Μάρτιο του 2010 σε τέσσερα νοσοκομεία της Αττικής συμπεριελήφθησαν στη μελέτη. Ο μετεγχειρητικός έλεγχος των ασθενών για την εμφάνιση επαναστένωσης (>50%) έγινε με Triplex υπερηχογράφημα καρωτίδων στους 12, στους 24 και στους 36 μήνες μετά την επέμβαση. Δείγματα περιφερικού αίματος ελήφθησαν από τους ασθενείς πριν από την επέμβαση για εργαστηριακές μετρήσεις και γενετικές αναλύσεις. Εξετάστηκε η ύπαρξη διαφορών στη συχνότητα επαναστένωσης των ασθενών με διαφορετικούς γονοτύπους και υπολογίστηκαν οι σχετικοί κίνδυνοι με τη βοήθεια μονομεταβλητής και πολυμεταβλητής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης. Όλες οι αναλύσεις ήταν δύο ουρών (two-tailed) και το επίπεδο της στατιστικής σημαντικότητας τέθηκε στο 0.05 (p<0.05). Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το ειδικό λογισμικό STATA. Αποτελέσματα: 101 ασθενείς με 119 καρωτιδικές βλάβες έλαβαν συνολικά μέρος στη μελέτη. Οι ομόζυγοι ασθενείς που φέρουν το αλλήλιο I για τον πολυμορφισμό ACE I/D και οι ετερόζυγοι ασθενείς για τον πολυμορφισμό MTHFR C677T εμφάνισαν μεγαλύτερο κίνδυνο [OR (95% CI): 5,52 (1,29-23,69) για τον ACE II γονότυπο και 5,00 (1,35-18,50) για τον MTHFR CT γονότυπο] πρώιμης επαναστένωσης της καρωτίδας αρτηρίας μετά από αντιμετώπιση της πρωτογενούς στένωσης με ενδαρτηρεκτομή ή καρωτιδικό stenting. Για τους πολυμορφισμούς NOS3 G894T, PG1ba Thr/Met, p27kip1 -838C>A δεν ανιχνεύτηκε διαφορά στον κίνδυνο επαναστένωσης ανάμεσα στους διάφορους γονοτύπους.Συμπεράσματα: Το γονιδιακό προφίλ των ασθενών με αθηρωματική νόσο των καρωτίδων ενδέχεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην επαναστένωση του αγγείου μετά από επεμβατική αντιμετώπιση πρωτογενούς στένωσης ανεξάρτητα από τα υπόλοιπα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των ασθενών.
Μελέτη της απώτερης βατότητας της έσω σφαγίτιδας φλέβας μετά από τροποποιημένο ριζικό λεμφαδενικό καθαρισμό τραχήλου και μικροαγγειακή αποκατάσταση ελεύθερων κρημνών
Authors: Κοτρώτσιου Μαρία
Published: August 2021

Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της εργασίας είναι να διερευνήσει την βατότητα της έσω σφαγίτιδας φλέβας σε ασθενείς που υπεβλήθησαν σε τροποποιημένο ριζικό τραχηλικό λεμφαδενικό καθαρισμό και αποκατάσταση με ελεύθερη μεταφορά ιστών στη χειρουργική ογκολογία της κεφαλής και του τραχήλου.Υλικό και Μέθοδος: Σαράντα (53) ασθενείς με όγκους κεφαλής και τραχήλου, υποβλήθηκαν ταυτόχρονα με την εκτομή του όγκου και σε τροποποιημένο ριζικό λεμφαδενικό καθαρισμό (τύπου I ή II). Για τη διενέργεια των φλεβικών αγγειακών αναστομώσεων στο τράχηλο, χρησιμοποιήθηκε η έσω σφαγίτιδα. Η μέση ηλικία επέμβασης των ασθενών ήταν τα 50,5 έτη. Ο κερκιδικός κρημνός του αντιβραχίου ήταν ο κρημνός εκλογής στις περισσότερες περιπτώσεις. Υπερηχογραφικός έλεγχος της βατότητας της έσω σφαγίτιδας πραγματοποιήθηκε μετεγχειρητικά, με μέσο χρόνο παρακολούθησης τους 16 μήνες. Είκοσι τέσσερις (24) ασθενείς υπεβλήθησαν σε μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία. Δεκαεννέα (19) ασθενείς είχαν διηθημένους από τη νόσο λεμφαδένες. Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε υποομάδες, ώστε να προσδιορισθεί εάν κάποιος από αυτούς τους παράγοντες είχε κάποια επίδραση στη βατότητα της έσω σφαγίτιδας.Έγχρωμο υπερηχογράφημα ροής και παλμικό Doppler χρησιμοποιήθηκαν για να καθοριστεί η βατότητα της έσω σφαγίτιδας κατά τη περίοδο της διερεύνησης. Τα κριτήρια που χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση ήταν, η ανατομική εικόνα της φλέβας, η ελαστικότητα του αυλού και η ποιότητα της αιματικής ροής στο αγγείο. Ο υπερηχογραφικός έλεγχος διενεργείτο από τον ίδιο έμπειρο ακτινολόγο, ενώ ελέγχετο τόσο η χειρουργημένη όσο και η μη χειρουργημένη πλευρά του τραχήλου.Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα του ελέγχου εμφανίζουν βατή έσω σφαγίτιδα στο χειρουργημένο τράχηλο σε ποσοστό 64% των περιπτώσεων. Όλοι οι ελεύθεροι κρημνοί επιβίωσαν πλήρως. Από τα αποτελέσματα επίσης της έρευνας συνάγεται ότι, η διάσπαση του μετεγχειρητικού τραύματος στο τράχηλο, η τοπική φλεγμονή και η προεγχειρητική ακτινοθεραπεία, πιθανότατα εμπλέκονται ως παράγοντες που οδηγούν στην απόφραξη της έσω σφαγίτιδας σ’ αυτούς τους ασθενείς.Συμπέρασμα: Τα ποσοστά θρομβώσεως της έσω σφαγίτιδας φλέβας, μετά τροποποιημένο ριζικό λεμφαδενικό καθαρισμό τραχήλου δεν έχουν πλήρως αξιολογηθεί. Αν και οι κλινικές επιπτώσεις της θρομβώσεως δεν έχουν επιβεβαιωθεί φαίνεται ότι δεν παίζουν μείζονα ρόλο στη κλινική εικόνα των ασθενών. Οι διασπάσεις των τραυμάτων του τραχήλου, οι τοπικές λοιμώξεις, οι αμφοτερόπλευροι λεμφαδενικοί καθαρισμοί και η προεγχειρητική ακτινοθεραπεία, φαίνεται ότι είναι πολύ σημαντικοί παράγοντες κινδύνου. Ωστόσο δεν φαίνεται να επηρεάζουν την επιτυχή μεταμόσχευση ιστών.
Μελέτη υδατικής κατάστασης και μικροαναγλύφου φυτικών ιστών
Authors: Κούκου Δανάη-Ιωάννα
Published: August 2021

Σε επιφάνειες φυτικών ιστών έχουν ανακαλυφθεί ενδιαφέρουσες ιδιότητες (υδρόφοβες, υδρόφιλες) που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση συνθηκών από περιβάλλον των ενδιαιτημάτων των φυτών. Αυτές οι ιδιότητες οφείλονται στην δομή του αναγλύφου των επιφανειών, αλλά και στην χημική σύστασή τους. Η ύπαρξη μικρο- και νανο-δομών στις επιφάνειες των φύλλων, που αποτελούν και το όριο των φυτών με το περιβάλλον, σχετίζεται με τη συνεχή καταπόνηση από περιβαλλοντικές συνθήκες, που έχει ως αποτέλεσμα τα φυτά να αναπτύσσουν προσαρμοστικούς μηχανισμούς με την συμβολή της φυσικής επιλογής. Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη της υδατικής κατάσταση φυλλικών επιφανειών Μεσογειακών φυτών, σε σύγκριση με ορισμένα ξενικά είδη, και ο συνολικός χαρακτηρισμός της υδατικής κατάστασης και των επιφανειών ως προς την διαβρεξιμότητά τους. Το ανάγλυφο των άνω και κάτω φυλλικών επιφανειών 14 ειδών παρατηρήθηκαν με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης, πριν και μετά την αφαίρεση των επιφανειακών κηρών. Ακολούθησαν μετρήσεις της γωνίας επαφής σταγόνων νερού με τις φυλλικές επιφάνειες, υστέρησης της γωνίας επαφής, γωνίας ολίσθησης, επιφανειακής ενέργειας και συγκράτησης νερού. Επίσης, πραγματοποιήθηκε ανάλυση της σύστασης των λιπαρών οξέων του μίγματος των κηρών που αφαιρέθηκαν από τις φυλλικές επιφάνειες, καθώς και των ολικών λιπών των φύλλων, με χρήση αέριας χρωματογραφίας.
Non - stationary time - dependent ARMA random vibration modeling, analysis, and SHM with wind turbine applications
Authors: Αβεντάνο Βαλένσια Λουίς Δαβίδ
Published: August 2021

Το κύριο θέμα αυτής της εργασίας είναι η ανάπτυξη αλγορίθμων για την μοντελοποίηση σημάτων εξόδου διέγερσης, χρόνου συχνότητας και την παρακολούθηση της υγείας των κατασκευών με μη στάσιμη απόκριση διέγερσης, βασιζόμενοι σε μη στάσιμα AutoRegressive Moving Average (TARMA) και Γραμμικά Μεταβαλλόμενα ARMA (LPV-ARMA) μοντέλα. Η εργασία που παρουσιάζεται σε αυτή την Διδακτορική Διατριβή χωρίζεται σε τρεις κύριες ενότητες (1) Την αποτελεσματική αναπαράσταση μη στάσιμων σημάτων εξόδου κατασκευών με χρονικά μεταβαλλόμενα δυναμικά χαρακτηριστικά και υπό σημαντική επιρροή αβεβαιότητας (λειτουργιάς της κατασκευής και περιβαλλοντικές συνθήκες) μέσω TARMA και LPV-ARMA μοντέλα (2) Την ανάπτυξη μεθόδων διάγνωσης και αναγνώρισης βλαβών που είναι ικανές να αντιμετωπίσουν τη μεταβλητότητα που προκαλείται στα δυναμικά χαρακτηριστικά της απόκρισης διέγερσης της κατασκευής λόγω αβεβαιότητας (3) Η αναπτυξη μαθηματικών εκφράσεων που μπορούν να χρησιμεύσουν για την λήψη ακριβής περιγραφών χρόνου και συχνότητας της συμπεριφοράς μη στάσιμων διεργασιών και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανάλυση της μη-στάσιμης συμπεριφοράς των δυναμικών χαρακτηριστικών κατασκευών με χρονικά-εξαρτώμενα δυναμικά χαρακτηριστικά.
Το πρόσωπο του Αβραάμ στην Καινή Διαθήκη
Authors: Buras Nicolae
Published: August 2021

TO ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗΗ Π. Διαθήκη βρίσκεται στην καρδιά της Κ. Διαθήκης και δεν νοείται η μία χωρίς την άλλη. Στο σύνολό της, η Αγία Γραφή σημαίνει κλιμακωτή αποκάλυψη. Συνεπώς, η μελέτη της Κ. Διαθήκης θεωρείται επιτυχής μόνο εάν εξετάζεται ως εκπλήρωση γεγονότων, νόμων, υποσχέσεων, προσώπων και επαγγελιών της Παλαιάς. Αφορμή για την εκπόνηση της παρούσας διατριβής ήταν η προσωπικότητα του Αβραάμ, όπως αυτή απεικονίζεται στα κείμενα της Κ. Διαθήκης. Προσδοκία μου, να τεκμηριώσω το ρόλο και την εξέχουσα σημασία του πατριάρχη στο σχέδιο του Θεού, για τη σωτηρία του κόσμου. Ως μέθοδο προσέγγισης ακολουθώ την ιστορικοκριτική μέθοδο. Επέλεξα να καταγράψω όλα τα σημεία της Κ. Διαθήκης όπου αναφέρεται το όνομα του πατριάρχη. Έπειτα ανέτρεξα στις πηγές και ειδικότερα στα κείμενα των Πατέρων, προκειμένου να διαπιστώσω ποιοι εξ αυτών σχολιάζουν τα εν λόγω σημεία και ποια είναι η διδασκαλία που απορρέει από αυτά, αναφορικά με το πρόσωπο του πατριάρχη. Στη συνέχεια, προσέγγισα τα πιο πρόσφατα σχόλια και μελέτες τις οποίες είχα στη διάθεσή μου, τόσο στα Ελληνικά, όσο και σε άλλες γλώσσες, στην προσπάθειά μου να αποκαλύψω την επικαιρότητα του ρόλου και της σημασίας, την οποία ο πατριάρχης Αβραάμ είχε στην ιστορία της θείας οικονομίας.Η διατριβή αποτελείται από πέντε κεφάλαια με επί μέρους ενότητες το καθένα.Σκοπός της διατριβής είναι να περιγράψουμε σε βάθος και με λεπτομέρειες το πρόσωπο του Αβραάμ και τη σχέση του με το Θεό και τις ποικίλες ψυχοσωματικές λειτουργίες του πατριάρχη. Επιχειρούμε την παρουσίαση της αλήθειας, αναφορικά με το πρόσωπο του πατριάρχη Αβραάμ, όπως αυτό αναδύεται από της σελίδες της Αγίας Γραφής, και την κάλυψη των κενών, τα οποία έχουν αφήσει προγενέστεροι μελετητές. Αναφερόμενος στο πρόσωπο του πατριάρχη, όπως προέβη πολλάκις τόσο ο Χριστός, όσο και οι Απόστολοι και οι άλλοι εμπνευσμένοι συγγραφείς της Κ. Διαθήκης, αντιλαμβάνομαι, με τη σειρά μου, ότι η βιβλική παράδοση και τα πρόσωπά της δεν ανήκουν στο παρελθόν, αλλά συνεισφέρουν στη διαμόρφωση του παρόντος και του μέλλοντος. Συμπερασματικά, διαπιστώνουμαι ότι, στην ιστορία της ανθρωπότητας, ο Αβραάμ διαδραματίζει σημαντικότατο ρόλο. Χωρίς αμφιβολία, ο πατριάρχης αποτελεί σημαντική μορφή της ιστορίας της θείας οικονομίας, εμπνευστής της πίστης την οποία οφείλει Εκκλησία προς τον Χριστό. Με τον πατριάρχη εγκαινιάζεται νέο στάδιο στην ιστορία του ανθρώπου. Ο Αβραάμ αποτελεί επίκαιρο παράδειγμα πίστης και βίου, από το οποίο συχνά απέχομε. Όλοι μας καλούμαστε να γίνουμε, δια μέσου του Χριστού, «φίλοι του Θεού». Έχοντας ως πρότυπο το βίο αυτού του «φίλου του Θεού», δια μέσου της πίστης, της υπακοής στις θείες εντολές, καθώς και της μίμησης των αρετών του, ευελπιστούμε με τη σειρά μας να απολαμβάνουμε την κοινωνία των αγίων στον «κόλπο Αβραάμ».
Μηχανισμοί απόκρισης φυτών στην τοξικότητα του βολφραμίου
Authors: Αδαμάκης Ιωάννης-Δημοσθένης
Published: August 2021

Το βολφράμιο (W) είναι ένα σπάνιο βαρύ μέταλλο, που χρησιμοποιείται ευρέως σε μια σειρά βιομηχανικών, στρατιωτικών και οικιακών εφαρμογών. Οι σχετικές έρευνες έχουν επικεντρωθεί στην τοξικότητα του W στα ζώα και τους ανθρώπους, λιγότερο στα οικοσυστήματα και πολύ λιγότερο στα φυτά. Στα τελευταία, το W έχει χρησιμοποιηθεί πρώτιστα ως ανασταλτικός παράγοντας των μολυβδαινιο-ενζύμων δεδομένου ότι ανταγωνίζεται το μολυβδαίνιο (Mo) για τη σύνδεσή του στο συμπαράγοντα του μολυβδαινίου (MoCo) των ενζύμων αυτών. Στην παρούσα διατριβή διερευνήθηκε η επίδραση του W σε διάφορα επίπεδα, μορφολογικά, κυτταρικά, μοριακά κ.ά., σε σχέση με τον πιθανό ανταγωνισμό του W με το Mo. Το W εφαρμόστηκε υπό τη μορφή του βολφραμικού νατρίου σε διάφορες συγκεντρώσεις και χρόνους επίδρασης σε διάφορα φυτά. Σε αρτίβλαστα Pisum sativum πραγματοποιήθηκαν επιδράσεις W, Mo ή συνδυασμοί των δύο, και οι περιφερειακοί μικροσωληνίσκοι εξετάστηκαν με ανοσοσήμανση σωληνίνης και ηλεκτρονική μικροσκοπία. Οι επηρεασμένοι με W μικροσωληνίσκοι (W-μικροσωληνίσκοι) ήταν περιορισμένοι σε αριθμό, όχι ομοιόμορφα κατανεμημένοι και ανθεκτικοί σε αντι-μιτωτικά δηλητήρια. Η πρωτεΐνη Cnx1 μπορεί να μετέχει στη συγκεκριμένη απόκριση. Αυτό έχει περαιτέρω εδραιωθεί μετά από πειραματισμό σε μεταλλάγματα cnx των Nicotiana plumbaginifolia και Arabidopsis thaliana και μέσω μιας διαδικασίας in vitro δέσμευσης του W στη Cnx1. Ειδικότερα, μεταλλάγματα της πρωτεΐνης Cnx1 εμφανίστηκαν ανθεκτικά στη δράση του W (μικροσωληνίσκοι ή Mo-ένζυμα). Προκειμένου να εξεταστεί η ενδεχόμενη καθολικότητα αυτής της απόκρισης (διαταραχή των περιφερειακών μικροσωληνίσκων), πραγματοποιήθηκαν επιδράσεις W σε διάφορα φυτικά taxa, εκπροσώπους των χερσαίων φυτών, μονοκοτυλήδονων, δικοτυλήδονων, γυμνοσπέρμων, πτεριδοφύτων και βρυοφύτων. Ο μηχανισμός με τον οποίο το W έχει επιπτώσεις στον κυτταρικό σκελετό των μικροσωληνίσκων παραμένει αόριστος, εντούτοις θα μπορούσε η αποδιοργάνωση των μικροσωληνίσκων να είναι μια παρενέργεια της εκδήλωσης προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου (PCD) κυττάρων, όπως παρατηρήθηκε για το Pisum sativum. Το W εφαρμόστηκε επίσης στις ρίζες του φυτού Arabidopsis thaliana. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η δράση του W σε αυτές πιθανώς δεν σχετίζεται με την ιδιότητά του να λειτουργεί ως αναστολέας του ΝΟ. Tο W μείωσε την αύξηση της ρίζας επάγοντας τα κύτταρα της μεταβατικής ζώνης και της ζώνης επιμήκυνσης να διαφοροποιούνται πρόωρα, έτσι ώστε η ανάπτυξη των ριζικών τριχιδίων στα επηρεασμένα από W αρτίβλαστα να αρχίζει πιο κοντά στην άκρη της ρίζας από ό,τι στο μάρτυρα. Η παρούσα μελέτη δείχνει ότι, πέρα από την παρεμπόδιση των Mo-ενζύμων, το W είναι ένας νέος αναδυόμενος ρύπος που έχει όχι μόνο τις ιδιότητες ενός ανασταλτικού παράγοντα ενζύμων αλλά και τοξικά χαρακτηριστικά ενός μετάλλου, μερικά από τα οποία είναι παρόμοια με αυτά άλλων μετάλλων, συμπεριλαμβανόμενης της αναστολής αύξησης των αρτιβλάστων, δυσμορφίες των κυττάρων, αναστολή της μίτωσης, διαταραχή του κυτταρικού σκελετού και της έκφρασης των γονιδίων που σχετίζονται με τον PCD.
Βιοτεχνολογία και θεμελιώδη δικαιώματα
Authors: Γούναρης Ιωάννης
Published: August 2021

Η βιοτεχνολογία, ιδίως δε, οι ενδιαφέροντες στο πλαίσιο της παρούσας διατριβής, γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί αποτελούν προνομιακό χώρο μελέτης του πώς οι μακροπρόθεσμες συνέπειες της επιστημονικής προόδου ξεπερνούν τα «στενά» πλαίσια της επιστήμης για να επεκταθούν σε ολοένα και ευρύτερους τομείς μίας οργανωμένης κοινωνίας . Είναι, επίσης, ένα άριστο παράδειγμα της ανάγκης να αντιμετωπίσει η νομοθεσία την κοσμογονική πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας στην πραγματική της διάσταση και με τη δέουσα προσοχή. Οι κίνδυνοι για τη βιοποικιλότητα και την ευαίσθητη οικολογική ισορροπία των φυσικών οικοσυστημάτων, η υψηλή πιθανότητα επιμόλυνσης των συμβατικών καλλιεργειών από τις πιο ανθεκτικές γενετικά τροποποιημένες ποικιλίες, ο κίνδυνος της μονοπώλησης της αγοράς τροφίμων από τις μεγάλες εταιρίες βιοτεχνολογίας, η ανάγκη μιας ουσιαστικής επιλογής του Ευρωπαίου καταναλωτή βάσει αξιόπιστων πληροφοριών και επαρκούς επισήμανσης, και η αποφυγή της επιβολής σε αυτόν ενός τρόπου διατροφής ξένου προς την πολιτισμική του ταυτότητα και την περιβαλλοντική του συνείδηση είναι μερικά από τα κεντρικά ζητήματα.Το ζήτημα των ΓΤΟ συνδυάζει και απασχολεί εξίσου διάφορους τομείς του δικαίου, οι οποίοι παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη σχετική δημόσια συζήτηση που λαμβάνει χώρα διεθνώς και στην Ελλάδα . Βαρύνουσα, δε, σημασία στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας έχει το πεδίο μελέτης που ανοίγεται, με αφορμή τα ζητήματα της βιοτεχνολογίας, γενικότερα, και των ΓΤΟ, ειδικότερα, σχετικά με την νομική προστασία μιας νέας γενιάς θεμελιωδών δικαιωμάτων στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταξύ των οποίων ιδιαιτέρως σημαντικό είναι το δικαίωμα σε ένα υγιές και πλήρως προστατευμένο φυσικό περιβάλλον, το δικαίωμα σε μια υψηλού επιπέδου προστασία της ανθρώπινης υγείας, το δικαίωμα στην προστασία των καταναλωτών και το δικαίωμα στην πολιτιστική πολυμορφία. Για το λόγο αυτό, η παρούσα διατριβή αντιλαμβάνεται την αρχή της προφύλαξης όχι ως αυτοσκοπό ή ως απλό μέσο ρύθμισης της διακινδύνευσης, αλλά ως το νομικό εργαλείο για την εμπέδωση των σχετικών θεμελιωδών δικαιωμάτων. Υπό αυτό το πρίσμα εξετάζεται η επάρκεια της νομικής ρύθμισης σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, καθώς και η συναφής νομολογία και οι γνωμοδοτήσεις ανεξαρτήτων αρχών βιοηθικής
Συνδεσιμότητα ασύρματων οπτικών δικτών
Authors: Βάβουλας Αλέξανδρος
Published: August 2021

Οι ασύρματες οπτικές επικοινωνίες (Optical Wireless Communications – OWC) γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλείς καθώς παρουσιάζουν σημαντικά πλεονεκτήματα για τη μεταφορά ευρυζωνικής κίνησης ως προς τις άλλες εναλλακτικές τεχνολογίες. Τα μήκη κύματος λειτουργίας αυτής της τεχνολογίας εκτείνονται από το υπεριώδες (Ultraviolet – UV) έως το υπέρυθρο (infrared – IR) τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος και παρουσιάζουν σημαντική εξασθένιση από τις αλλοιώσεις που εισάγει το κανάλι διάδοσης. Ως αποτέλεσμα, η εμβέλεια εκπομπής περιορίζεται σημαντικά με χρήση απλής ζεύξης.Για το λόγο αυτό, υιοθετείται η χρήση πολυαλματικών ζεύξεων με χρήση ενδιάμεσων πομποδεκτών (κόμβων), όπως και στα ασύρματα δίκτυα ραδιοσυχνοτήτων, προκειμένου να αυξηθεί η ενεργός απόσταση μεταξύ πομπού και δέκτη. Σημαντική παράμετρος για την αξιοπιστία τέτοιων δικτύων αποτελεί η επίτευξη κατάλληλων συνθηκών που να εγγυώνται έναν ικανοποιητικό βαθμό συνδεσιμότητας των κόμβων τους. Η συνδεσιμότητα έχει μελετηθεί εκτενώς σε ad-hoc δίκτυα ραδιοσυχνοτήτων, είτε μιας είτε δυο διαστάσεων, σε αντίθεση με τα ασύρματα οπτικά δίκτυα όπου υπάρχει ένα κενό στη σχετική βιβλιογραφία. Η παρούσα διατριβή συμβάλει στη μελέτη της περιοχής αυτής συνδέοντας την ελάχιστη εμβέλεια που διασφαλίζει τη συνδεσιμότητα με μια πληθώρα παραγόντων όπως το σχήμα διαμόρφωσης ή/και κωδικοποίησης που έχει υιοθετηθεί, η ισχύς εκπομπής, ο ρυθμός δεδομένων και η πιθανότητα σφάλματος. Η μελέτη της απόδοσης γίνεται με την εξαγωγή κατάλληλων αναλυτικών εκφράσεων των βασικών δεικτών που μετρούν το βαθμό συνδεσιμότητας και τα αποτελέσματα παρουσιάζονται με τη βοήθεια κατάλληλων σχημάτων και πινάκων. Τα συμπεράσματα της εργασίας αποτελούν χρήσιμο θεωρητικό εφόδιο για την πρακτική υλοποίηση και εφαρμογή εύρωστων ασύρματων οπτικών συστημάτων.
Μεταφορές και περιβάλλον
Authors: Καλλονιάτης Χριστόφορος
Published: August 2021

Οι μεταφορές αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ωστόσο, εκτός από τα αναμφισβήτητα οφέλη που συνεπάγεται η ανάπτυξη τους, οι μεταφορές αποτελούν γενεσιουργό αιτία διάφορων εξωτερικοτήτων, που σχετίζονται κυρίως με το περιβάλλον. Υπό το πρίσμα αυτό, οι κυβερνήσεις, κυρίως των ανεπτυγμένων κρατών, εφάρμοσαν μέτρα για την αντιμετώπιση του παραπάνω φαινομένου. Αρχικά, οι πολιτικές που εφαρμόσθηκαν πήραν την μορφή κανονιστικών ρυθμίσεων και περιοριστικών μέτρων και εστίασαν στην αντιμετώπιση των «συμβατικών» ρύπων που επηρεάζουν την ποιότητα της ατμόσφαιρας σε τοπικό επίπεδο, κυρίως στα αστικά κέντρα. Αργότερα, οι πολιτικές αυτές συμπληρώθηκαν με την εφαρμογή οικονομικών εργαλείων, κυρίως φόρων, τελών και χρεώσεων, καθώς και με εργαλεία εθελοντικού και πληροφοριακού χαρακτήρα, ωστόσο καθυστέρησαν ή ακόμα και σήμερα δεν έχουν συμπεριλάβει παραμέτρους που να σχετίζονται με τις εκπομπές αερίων του «θερμοκηπίου». Απόρροια του παραπάνω, καθώς και διάφορων άλλων παραγόντων (π.χ. συνεχής αύξηση ζήτησης, αποκλειστική εξάρτηση του τομέα από το πετρέλαιο) υπήρξε η σημαντική συμβολή του τομέα των μεταφορών στο φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής. Συγκεκριμένα, ο τομέας αυτός της ανθρώπινης δραστηριότητας, ευθύνεται για ένα αξιοσημείωτο ποσοστό των εκπομπών των αερίων του «θερμοκηπίου» που εκλύονται στην ατμόσφαιρα, ιδιαίτερα δε τα επιβατικά αυτοκίνητα. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα μελέτη παρουσιάζει τη συμβολή των μεταφορών στο φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, ερευνά τις πολιτικές αντιμετώπισης του παραπάνω φαινομένου, με επικέντρωση στα επιβατικά αυτοκίνητα, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο και καταλήγει, διαμέσου της κριτικής ανάλυσης των επιλογών που έχουν γίνει μέχρι τώρα, στην πρόταση ενός πλαισίου πολιτικής για την μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τα επιβατικά αυτοκίνητα στην Ελλάδα, που βασίζεται στην εφαρμογή των οικονομικών εργαλείων
Μεταφορά και διαχείριση ευρυζωνικής κίνησης σε ασύρματα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα
Authors: Βαϊόπουλος Νικόλαος
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί η μελέτη των τεχνικών διαχείρισης πόρων σε ασύρματα ευρυζωνικά δίκτυα επικοινωνιών με στόχο την βελτιστοποίηση της φασματικής απόδοσης καθώς και η μελέτη εναλλακτικών τεχνολογιών μεταφοράς ασύρματης ευρυζωνικής κίνησης.Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μια σύντομη επισκόπηση των ευρυζωνικών δικτύων ασύρματης πρόσβασης καθώς και των χαρακτηριστικών τους. Στη συνέχεια αναφέρονται συνοπτικά τα σημαντικότερα θέματα που αφορούν τις τεχνικές της διαχείρισης πόρων σε τέτοιου είδους δίκτυα. Τέλος παρουσιάζονται οι επικρατέστερες εναλλακτικές τεχνολογίες που έχουν προταθεί για την μεταφορά ασύρματης ευρυζωνικής κίνησης. Στο δεύτερο κεφάλαιο περιγράφεται το μοντέλου ενός τυπικού ασύρματου ευρυζωνικού δικτύου και γίνεται μια εκτενής ανασκόπηση των επικρατέστερων τεχνικών διαχείρισης πόρων που έχουν προταθεί στην διεθνή βιβλιογραφία. Στη συνέχεια παρουσιάζονται αναλυτικά οι προτεινόμενες τεχνικές διαχείρισης πόρων καθώς και τα συγκριτικά αποτελέσματα της προσομοίωσης των μεθόδων αυτών σε σχέση με την αποδοτικότερη από τις υπάρχουσες τεχνικές. Τέλος συνοψίζονται τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την εφαρμογή των προταθέντων τεχνικών.Στο τρίτο κεφάλαιο αρχικά παρουσιάζεται αναλυτικά το μοντέλο ενός συστήματος μεταφοράς ασύρματης ευρυζωνικής κίνησης μέσω επίγειας ασύρματης οπτικής ζεύξης. Στη συνέχεια μελετάται και αξιολογείται η απόδοση του εν λόγω συστήματος, χρησιμοποιώντας ως μετρικές την μέση πιθανότητα διακοπής καθώς και τη μέση πιθανότητα σφάλματος οι οποίες υπολογίζονται σε κλειστή μορφή. Τέλος παρουσιάζονται τα αριθμητικά αποτελέσματα της προσομοίωσης και παρατίθενται τα σχετικά συμπεράσματα.Στα πλαίσια του τέταρτου κεφαλαίου γίνεται η παρουσίαση της προτεινόμενης αρχιτεκτονικής ενός πολύ-αλματικού δικτύου εναέριων πλατφορμών μεγάλου ύψους οι οποίες διασυνδέονται με ασύρματη οπτική ζεύξη, με σκοπό την μεταφορά ασύρματης ευρυζωνικής κίνησης σε μεγάλες αποστάσεις. Εξετάζεται τόσο το σενάριο τους ενός όσο και το σενάριο των πολλών αλμάτων, και μελετάται η απόδοση ενός τέτοιου συστήματος όσον αφορά την μέση πιθανότητα διακοπής στον τελικό χρήστη. Στο τέλος του κεφαλαίου παρατίθενται τα αριθμητικά αποτελέσματα της προσομοίωσης καθώς και τα σχετικά συμπεράσματα. Τέλος, στο κεφάλαιο 5 συνοψίζονται τα σημαντικότερα συμπεράσματα που προέκυψαν από την παρούσα διατριβή και γίνονται υποδείξεις για περαιτέρω έρευνα.
Πρότυπα πολυαιθυλένια χαμηλής πυκνότητας και κυκλικά πολυϊσοπρένια
Authors: Βασιλακόπουλος Θεόδωρος
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή γίνεται αναφορά στη σύνθεση πρότυπων πολυαιθυλενίων χαµηλήςπυκνότητας, που προκύπτουν από την υδρογόνωση υπερδιακλαδισµένωνπολυβουταδιενίων-1,4, τα οποία παράγονται µε τη σειρά τους από την αντίδρασηπολυσυµπύκνωσης του α,ω-διδραστικού διλίθιο πολυβουταδιενίου µε τοµεθυλοτριχλωροσιλάνιο (Α2 + Β3 µεθοδολογία). Επίσης παρουσιάζεται η σύνθεση κυκλικώνπολυϊσοπρενίων µέσω αντίδρασης συµπύκνωσης του α,ω-διδραστικού πολυϊσοπρενίου µετο 1,2-δις(διµεθυλο-διχλωρο) αιθάνιο, σε µεγάλη αραίωση διαλύµατος κάνοντας χρήση τωντεχνικών υψηλού κενού. Επιπροσθέτως, εξετάζεται η σύνθεση και κινητική µελέτη τουδιδραστικού απαρχητή (1,3-φαινυλενο)-δις-(3-µεθυλο-1-φαινυλο) διλίθιο πεντυλιδενίου στονπολυµερισµό του 1,3-βουταδιενίου σε διαλύτη βενζόλιο, σε θερµοκρασία δωµατίου.Παρατηρήθηκε, ότι σε υψηλές συγκεντρώσεις απαρχητή (C > 7 x 10-4 M), η παρουσίαανεπιθύµητων µονοδραστικών ανιοντικών κέντρων (λόγω µερικού τερµατισµού τωναντίστοιχων διαδραστικών, εξαιτίας της παρουσίας πρωτικών προσµίξεων στο διάλυµαπολυµερισµού) µειώνεται σε ποσοστά κάτω του 10%, µε αποτέλεσµα τα τελικά προϊόντα ναεµφανίζουν στενές κατανοµές µοριακών βαρών (I < 1.07). Αντιθέτως σε χαµηλέςσυγκεντρώσεις απαρχητή (C < 6 x 10-4 M), το ποσοστό αυτό αυξάνει, µε αποτέλεσµα τατελικά πολυµερή να εµφανίζουν διµοριακές κατανοµές. Επίσης, αναδείχθηκε η σηµαντικήεπίδραση του δευτεροταγούς βουτοξειδίου του λιθίου (s-BuOLi), πρόσθετο απαραίτητο γιατον πολυµερισµό µε αυτόν τον απαρχητή, στη µικροδοµή των τελικών πολυβουταδιενίων.Τα υπερδιακλαδισµένα πολυβουταδιένια αλλά και τα κυκλικά πολυϊσοπρένια αποτέλεσαναντικείµενο ρεολογικών µελετών που οδήγησαν σε ενδιαφέροντα συµπεράσµατα. Ιδιαίτεραστην περίπτωση των κυκλικών δοµών, όπου είναι αδύνατος ο διαχωρισµός από ταγραµµικά πρόδροµά τους µε κλασσικές συµβατικές χρωµατογραφικές µεθόδους, έγινεχρήση της χρωµατογραφίας αλληλεπίδρασης µε βαθµίδωση της θερµοκρασίας (TGIC:Temperature Gradient Interaction Chromatography), η οποία ανέδειξε την µεγάλη επίδρασητης παρουσίας των γραµµικών προσµίξεων στη ρεολογική συµπεριφορά των τελικώνκυκλικών προϊόντων.
Μελέτη της επίδρασης των αποβλήτων ελαιουργείων στο παράκτιο οικοσύστημα του Μεσσηνιακού κόλπου
Authors: Αναστασοπούλου Ευαγγελία
Published: August 2021

Σε αυτή την διατριβή παρουσιάζεται για πρώτη φορά μια ολοκληρωμένη μελέτη η οποία επιχειρεί να συνδέσει την φυσικοχημική κατάσταση των ποταμών του Ν. Μεσσηνίας με την σύσταση των υγρών αποβλήτων των ελαιοτριβείων. Στο Ν. Μεσσηνίας παράγονται τεράστιες ποσότητες υγρών αποβλήτων ελαιοτριβείων ετησίως οι οποίες απορρίπτονται στον υδροφόρο ορίζοντα. Καταγράφηκαν οι συνολικές πιέσεις που δέχεται το υδάτινο σύστημα από βιομηχανικές μονάδες (78% ελαιοτριβεία), χρήσεις γης, και χωματερές, αναλύθηκε η σύσταση του υγρού αποβλήτου των ελαιοτριβείων και πραγματοποιήθηκε μια σειρά από χημικές αναλύσεις πριν, κατά την διάρκεια και μετά από τέσσερις ελαιοκομικές περιόδους σε σταθμούς διοχέτευσης των αποβλήτων, στα ύδατα των ποταμών και στην εκβολή των ποταμών στο Μεσσηνιακό κόλπο. Τα δείγματα συλλέχτηκαν από τα πέντε μεγαλύτερα ποτάμια που εκβάλουν στον Μεσσηνιακό κόλπο (Πάμισο, Άρη, Βελίκα, Έπη και Νέδων) και από τα σημεία εκβολής τους. Προσδιορίστηκαν οι συγκεντρώσεις θρεπτικών αλάτων, βαρέων μετάλλων, με τη μέθοδο της ατομικής απορρόφησης, φαινολών με την χρωματομετρική μέθοδο 4 αμινοαντιπυρίνη και ολικού οργανικού άνθρακα μέσω καταλυτικής οξείδωσης. Καταγράφηκαν αρκετά αυξημένες συγκεντρώσεις NH4, Mn και φαινολών στα ύδατα των ποταμών. Πραγματοποιήθηκε βιοδοκιμή οξείας τοξικότητας στη γαρίδα γλυκού νερού της τάξης Palaemonidea, όπου υπολογίστηκε η μέση θανατηφόρος συγκέντρωση του αποβλήτου (0,7%, Πολύ Υψηλή Τοξικότητα) και ταξινόμηση της φυσικοχημικής κατάστασης των σταθμών με βάση τα θρεπτικά σύμφωνα με το Ελληνικό Σύστημα Ταξινόμησης (GR_NCS Σκουλικίδης, 2006) όπου η ποιότητα στις εκβολές του Παμίσου βρέθηκε Ανεπαρκής (12/2010) κυρίως λόγω των αυξημένων τιμών NH4. Παράλληλα συσχετίστηκαν οι χημικές παράμετροι με τις πιέσεις που δέχονται οι σταθμοί μέσω της ανάλυσης παραγόντων με τη μέθοδο των κύριων συνιστωσών και προέκυψε σημαντική συσχέτιση των φαινολών, της αμμωνίας και των μετάλλων Mn, Cu και Ni με τα ελαιοτριβεία και τα οινοποιεία.
Ελληνικός υπερρεαλισμός
Authors: Ρήγα Φλωρεντία
Published: August 2021

Εφαρμόζοντας μια ενδοκειμενική και συγκριτική μεθοδολογία, και αξιοποιώντας εμπειρικά και βιβλιογραφικά δεδομένα από πρωτογενείς και δευτερογενείς πηγές, η διατριβή μου στοχεύει στην ανάδειξη των ιθαγενών και ευρωπαϊκών χαρακτηριστικών του ελληνικού υπερρεαλισμού. Γι’ αυτόν τον σκοπό, το θεωρητικό μέρος της ανάλυσης περιλαμβάνει την ιστορικοσυγκριτική επισκόπηση του ελληνικού υπερρεαλισμού, τον ορισμό της ελληνικότητας και την εισαγωγή στα χαρακτηριστικά του ελληνικού κι ευρωπαϊκού υπερρεαλιστικού ρεύματος. Η υπόθεση της διπλής φύσης του εγχώριου φαινομένου εξετάζεται παραδειγματικά μέσω της ανάλυσης των ακόλουθων έργων: Νίκου Γκάτσου, Αμοργός, Νίκου Εγγονόπουλου, Μπολιβάρ, ένα ελληνικό ποίημα και Οδυσσέα Ελύτη, Άξιον Εστί. Η επιλογή των συγκεκριμένων δημιουργών και έργων γίνεται με κριτήριο τον υπερρεαλιστικό και συνάμα παραδοσιακό προσανατολισμό τους. Στα συμπεράσματα, πραγματοποιείται μια σύντομη ανακεφαλαίωση και ανάλυση των συγκλίσεων κι αποκλίσεων ανάμεσα στον ελληνικό και στον γαλλικό υπερρεαλισμό, ενώ επίσης σχολιάζονται ορισμένοι προβληματισμοί που προέκυψαν κατά την ερευνητική πορεία. Εν συνόλω, από τα θεωρητικά και τα εμπειρικά δεδομένα, στοιχειοθετείται η αυθεντικότητα του ελληνικού ρεύματος, η ανανεωμένη σχέση του με την παράδοση, η διπλή επαναστατικότητά του στην προώθηση του αντικλασικισμού και η εξελικτική διάσταση του υπερρεαλιστικού φαινομένου