Ο ρόλος της θρομβοφιλίας σε γυναίκες με ανεξήγητη υπογονιμότητα
Authors: Βασιλάκος Κωνσταντίνος 
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη του ρόλου των διαφόρων παραγόντων θρομβοφιλίας στη γυναικεία υπογονιμότητα. Υλικό για τη μελέτη αποτέλεσαν 278 γυναίκες, με διάφορα προβλήματα γονιμότητας. Οι γυναίκες αυτές διαιρέθηκαν σε τρείς ομάδες μελέτης ανάλογα με το μαιευτικό τους ιστορικό. Α) 96 γυναίκες με ανεξήγητη υπογονιμότητα, οι οποίες έχουν ελεγχθεί για όλους τους γνωστούς παράγοντες υπογονιμότητας χωρίς όμως να βρεθεί κάποια αιτία. Β) 73 γυναίκες, που έχουν συλλάβει φυσιολογικά και είχαν καθ´έξιν εκτρώσεις. Γ) 109 γυναίκες, οι οποίες υποβλήθηκαν σε τρείς ή περισσότερους κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF) που οδήγησε μεν σε επιτυχή σύλληψη, αλλά ακολούθησαν αυτόματες αποβολές. Πρέπει να σημειωθεί ότι ήταν όλες πλήρως ελεγμένες για τους γνωστούς παράγοντες υπογονιμότητας και πρόκλησης αυτόματων αποβολών από το Γυναικολόγο τους, έλεγχος ο οποίος απέβη αρνητικός. Επίσης, μελετήθηκε ομάδα ελέγχου αποτελούμενη από 61 γυναίκες με τουλάχιστον μία φυσιολογική κύηση και χωρίς ιστορικό καθ΄έξιν εκτρώσεων ή άλλων διαταραχών γονιμότητας. Οι παραπάνω γυναίκες υποβλήθηκαν σε έλεγχο των: Αντιθρομβίνη (ΑΤ), Πρωτεΐνη C (PC), Πρωτεΐνη S (PS), σημειακή μετάλλαξη G1691A του γονιδίου του παράγοντα V (FV-Leiden), μετάλλαξη G20210A του γονιδίου της προθρομβίνης (ΡΤΜ) και μεταλλάξεις στο γονίδιο της MTHFR (αναγωγάση του μεθυλενοτετραϋδροφολικού οξέος) C677T και A1298C (κληρονομικοί παράγοντες θρομβιφιλίας), ομοκυστεΐνη (μεικτός παράγοντας) και αντιπηκτικό του λύκου (LA), αντικαρδιολιπινικά αντισώματα (ACA IgG, ACA IgM), αντισώματα έναντι της β2 γλυκοπρωτεΐνης (αντι-β2GP IgG, αντι-β2GP IgM, αντι-β2GP IgA), φωσφολιπιδικό profile (επίκτητοι παράγοντες θρομβοφιλίας) και αντιθυρεοειδικά αντισώματα ATA-TG, ATA-TPO. Μετά έγινε συγκριτική μελέτη μεταξύ των τριών ομάδων μελέτης και της ομάδας ελέγχου, με στόχο την ανάδειξη της σχέσης μεταξύ των ανωτέρω παραγόντων θρομβοφιλίας και της υπογονιμότητας. Χρησιμοποιήθηκαν πίνακες διπλής εισόδου και ο χ2 έλεγχος ανεξαρτησίας με το στατιστικό λογισμικό SPSSever 17. Η στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση στα παθολογικά ποσοστά των διαφόρων παραγόντων προσδιορίστηκε με το p<0,05, ενώ υπολογίστηκε και ο λόγος συμπληρωματικών πιθανοτήτων O.R. με διάστημα εμπιστοσύνης (CI) 95%. Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι δεν διαπιστώθηκε σχέση των φυσικών αναστολέων της πήξης, αντιθρομβίνη, πρωτεΐνη C και πρωτεΐνη S, με τη γυναικεία υπογονιμότητα. Για τη μετάλλαξη FV-Leiden δεν βρέθηκε σχέση με καμία από τις ομάδες διαταραχών γονιμότητας που μελετήσαμε˙ βρέθηκε μία τάση, όχι όμως στατιστικά σημαντική, με την ανεξήγητη υπογονιμότητα. Για τη μετάλλαξη PTM, δεν βρέθηκε σχέση με τη γυναικεία υπογονιμότητα, παρά μια τάση, όχι στατιστικά σημαντική με τις καθ΄έξιν εκτρώσεις. Δεν βρέθηκε σχέση της ομοκυστεΐνης με τη γυναικεία υπογονιμότητα. Για τη μετάλλαξη MTHFR C677T σε ομόζυγη και ετερόζυγη μορφή προέκυψε σχέση στατιστικά σημαντική και με τις τρεις ομάδες υπογονιμότητας που μελετήσαμε, όχι όμως για τη μετάλλαξη MTHFR A1298C. Από τους επίκτητους παράγοντες θρομβοφιλίας, δεν προέκυψε σχέση του αντιπηκτικού του λύκου (PTTLa) με τη γυναικεία υπογονιμότητα. Για τα αντικαρδιολιπινικά αντισώματα (ACA) προέκυψε σχέση για τα IgM, όχι όμως για τα IgG αντισώματα και για τα αντισώματα έναντι της β2 γλυκοπρωτεΐνης, προέκυψε σχέση μόνο για τα IgA με την ανεξήγητη υπογονιμότητα και τις καθ’έξιν εκτρώσεις. Επίσης, προέκυψε σχέση του φωσφολιπιδικού profile των γυναικών με την ανεξήγητη υπογονιμότητα και τις αποβολές μετά εξωσωματική γονιμοποίηση, όχι όμως με τις καθ’έξιν εκτρώσεις. Τέλος, βρέθηκε σχέση των αντιθυρεοειδκών αντισωμάτων (ΑΤΑ), με τη γυναικεία υπογονιμότητα.