bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Συσχετισμός υποψηφίων γονοτύπων με τη λειτουργική δυσπεψία στον Ελληνικό πληθυσμό
Authors: Κουρίκου Αναστασία
Published: September 2021

Η προδιάθεση στη λειτουργική δυσπεψία μπορεί να επηρεαστεί από πολυμορφισμούς γονιδίων που σχετίζονται με τη φλεγμονή (CD14, παράγοντας αναστολής της μετανάστευσης μακροφάγων [MIF]), την κινητικότητα (GNB3) και την αισθητικότητα (GNB3, TRPV1). Στην παρούσα διατριβή εξετάσαμε την συσχέτιση μεταξύ των γονιδιακών πολυμορφισμών CD14 rs2569190, GNB3 rs5443, MIF rs222747, και TRPV1 rs755622 με τη λειτουργική δυσπεψία (κριτήρια ROME ΙΙΙ) στον ελληνικό πληθυσμό.Μέθοδοι: Έγινε γονοτύπηση 174 δυσπεπτικών (115 με σύνδρομο επιγαστρικού πόνου, 41% με H.pylori λοιμωξη) και 181 μαρτύρων χρησιμοποιώντας μεθόδους που βασίζονται στην αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης. Παράλληλα μετρήσαμε τη βαρύτητα των συμπτωμάτων της νόσου με μία τροποποιημένη κλίμακα βαθμολόγησης γαστρεντερικών ενοχλημάτων.Αποτελέσματα: H ομοζυγωτία για το γονότυπο ΤΤ και το Τ αλλήλιο του γονιδίου CD14 συσχετίστηκαν σημαντικά (OR [95% CI]) με τη λειτουργική δυσπεψία (2,65 [1,42 – 4,94] και 1,67 [1,23 – 2,26], αντίστοιχα). Οι γονότυποι CT, TT και οι συχνότητες του Τ αλληλίου του GNB3 έδειξαν επίσης σημαντική συσχέτιση με λειτουργική δυσπεψία (2,18 [1,35 – 3,54], 3,46 [1,30 – 9,23], και 2,18 [1,48 – 3,19]). Ενώ ο ετερόζυγος γονότυπος GC MIF ήταν πιο συχνός στους δυσπεπτικούς (1,67 [1,07 – 2,60]), ο ομόζυγος γονότυπος CC και το αλλήλιο C του γονιδίου TRPV1 ήταν πιο συχνά στους μάρτυρες (0,47 [0,25 – 0,87] και 0,69 [0,51-0,92], αντίστοιχα). Κανένας πολυμορφισμός γονιδίου δεν συσχετίστηκε είτε με τον τύπο του κλινικού συνδρόμου της δυσπεψίας είτε με τη λοίμωξη από Η. pylori. Μεταξύ των δυσπεπτικών, ο γονότυπος CD14 TT συσχετίστηκε με χαμηλότερο σκορ επιγαστρικού πόνου (p< 0,011), ο CD14 CT γονότυπος συσχετίστηκε με υψηλότερα σκορς επιγαστρικού καύσου και ναυτίας (p< 0,04), ενώ το σκορ για τις ερυγές ήταν χαμηλότερο (p= 0,027) σε MIF CG δυσπεπτικούς.Συμπεράσματα: Η προδιάθεση στη λειτουργική δυσπεψία συσχετίζεται με πολυμορφισμούς των γονιδίων CD14, GNB3, MIF και TRPV1, ενώ γονιδιακοί πολυμορφισμοί των CD14 και MIF συνδέονται επίσης με τη βαρύτητα δυσπεπτικών ενοχλημάτων.
H "Eλληνική" Αίγυπτος ως τόπος ιστορίας και μνήμης
Authors: Σουγιουλτζόγλου Ηράκλειτος
Published: September 2021

Η διατριβή επιδιώκει να αναδείξει τις ιδεολογικές διαστάσεις της «ελληνικότητας» στη διασπορά, εστιάζοντας στον όρο «ελληνική» Αίγυπτος και στο κοινωνικό/πολιτικό πλαίσιο χρήσης του στον λόγο των θεσμικών παραγόντων της ελληνικής παροικίας στην Αίγυπτο και, μεταγενέστερα, στις αφηγήσεις των Αιγυπτιωτών. Τα επιμέρους κεφάλαια αναλύουν τις σύνθετες σχέσεις που διαμορφώθηκαν μέσα και γύρω από τον μικρόκοσμο της παροικίας και το αποτύπωμά τους στο σχήμα της «ελληνικής» Αιγύπτου, με σημείο αναφοράς έννοιες και χαρακτηρισμούς που οι Αιγυπτιώτες χρησιμοποίησαν για να επενδύσουν νοηματικά την παρουσία τους στη χώρα, τη σχέση τους με τους Αιγύπτιους, αλλά και τους δεσμούς με την Ελλάδα.
Διαρθρωτικές μεταβολές και περιφερειακή ανάπτυξη στην Ελλάδα
Authors: Πνευματικός Τριαντάφυλλος
Published: September 2021

Οι διαρθρωτικές μεταβολές που πραγματοποιούνται στην οικονομία μιας χώρας συνδέονται άμεσα με την οικονομική μεγέθυνση και ανάπτυξη της. Τις τελευταίες δεκαετίες, οι εκτενείς αλλαγές που παρατηρούνται στην παραγωγική διάρθρωση πολλών ανεπτυγμένων χωρών, έχουν επηρεάσει το αναπτυξιακό πρότυπο των οικονομιών τους. Κλάδοι που κυριαρχούσαν επί χρόνια, έχουν υποστεί σημαντική ύφεση, ενώ παράλληλα έχουν αναδειχθεί νέοι ηγετικοί κλάδοι και έχουν υιοθετηθεί καινούργιες διαδικασίες παραγωγής. Επιπλέον, η οικονομική κρίση που πλήττει μια σειρά από χώρες τα τελευταία χρόνια (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα) έχει οδηγήσει σε σημαντικές μεταβολές στον παραγωγικό ιστό αυτών των χωρών. Η παρούσα διδακτορική διατριβή, που αποτελείται από τρία βασικά μέρη, έχει σαν απώτερο στόχο τη διαμόρφωση ενός μεθοδολογικού πλαισίου για τη διερεύνηση και αξιολόγηση των μεταβολών που πραγματοποιούνται στην παραγωγική διάρθρωση μιας οικονομίας κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου. Ειδικότερα, στο πρώτο μέρος γίνεται βιβλιογραφική επισκόπηση, ανάλυση και αξιολόγηση των μεθοδολογιών που σχετίζονται με το αντικείμενο της διατριβής. Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει τη διαμόρφωση του προτεινόμενου μεθοδολογικού πλαισίου της διδακτορικής διατριβής, ενώ στο τρίτο μέρος γίνεται εφαρμογή της μεθοδολογίας και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων που προκύπτουν. Η διδακτορική διατριβή εστιάζει, τόσο σε εθνικό επίπεδο, όσο και σε επίπεδο περιφερειών και περιφερειακών ενοτήτων της ελληνικής οικονομίας, για την περίοδο 1988-2010. Τα αποτελέσματα της προτεινόμενης μεθοδολογίας μπορούν να συμβάλλουν στη λήψη στρατηγικών αποφάσεων που θα στοχεύουν στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της υπό εξέταση οικονομίας.
Χειραγώγηση των αποτελεσμάτων και επενδυτική πολιτική
Authors: Γκιζάς Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι να εξετασθεί αν η χειραγώγηση των κερδών επηρεάζει τις επενδυτικές δαπάνες. Από του ελέγχους προκύπτουν ενδείξεις ότι η χειραγώγηση των κερδών συνδέεται με μικρότερο ποσό επενδυτικών δαπανών. Το αποτέλεσμα αυτό ισχύει τόσο για την περίπτωση χειραγώγησης μέσω διαφοροποιημένων δεδουλευμένων όσο και για την περίπτωση της χειραγώγησης μέσω πραγματικών ενεργειών. Επιπλέον, αυτή η μελέτη διερευνά την εγκυρότητα ενός επιχειρήματος που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να εξηγήσει αυτό το αποτέλεσμα. Η αβεβαιότητα της πληροφόρησης που προκύπτει από τη χειραγώγηση των κερδών οδηγεί σε τριβές στις χρηματοπιστωτικές αγορές, οι οποίες με τη σειρά τους καθιστούν την εξωτερική χρηματοδότηση πιο δαπανηρή. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μείωση των επενδυτικών δαπανών. Οι έλεγχοι επιβεβαιώνουν την ισχύ αυτού του επιχειρήματος στην περίπτωση της χειραγώγησης μέσω πραγματικών ενεργειών
Μελέτη των υποδοχέων της θυρεοειδικής ορμόνης στην καλοήθη και κακοήθη παθολογία του μαστού
Authors: Χαραλαμπούδης Πέτρος
Published: September 2021

Στον καρκίνο του μαστού, οι ορμονικοί υποδοχείς διαδραματίζουν κυρίαρχο ρόλο στην ανάπτυξη νέων, στοχευμένων θεραπειών. Ο θυρεοειδής αδένας ασκεί την επίδρασή του στους ιστούς-στόχους μέσω των ορμονικών υποδοχέων TRa/TRb. Η κλινική σημασία της έκφρασης των υποδοχέων αυτών στον καρκίνο του μαστού είναι άγνωστη.Στην παρούσα διατριβή, μελετήσαμε την έκφραση του υποδοχέα ΤRa σε 82 δείγματα ληφθέντα από 41 γυναίκες με διηθητικό πορογενή καρκίνο μαστού και απουσία κλινικής και βιοχημικής θυρεοειδοπάθειας. Πραγματοποιήσαμε ποσοτική ανοσοϊστοχημεία με ψηφιακή ανάλυση εικόνας και συσχετίσαμε την έκφραση του υποδοχέα με κλινικοπαθολογικές παραμέτρους.Ο TRa βρέθηκε να εκφράζεται τόσο στον καλοήθη όσο και στον κακοήθη μαζικό αδένα. Ο TRa εκφράστηκε σταστιστικά σημαντικά λιγότερο σε μεγαλύτερους και πτωχότερης διαφοροποίησης όγκους. Αντίθετα, όγκοι με λεμφαγγειακή διήθηση κατέδειξαν υψηλότερη έκφραση του υποδοχέα. Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση έκφρασης ως προς τη λεμφαδενική μετάσταση ή το ορμονικό προφίλ των όγκων.Η παρούσα διατριβή αποτελεί την πρώτη μελέτη σε ανθρώπινο ιστό που συνδύασε ποσοτική ανοσοϊστοχημεία με ψηφιακή ανάλυση εικόνας για να μελετήσει την έκφραση του TRa σε ασθενείς με καρκίνο μαστού και απουσία θυρεοειδικής νόσου.Επιβεβαιώσαμε ότι ο υποδοχέας εκφράζεται στον καλοήθη και κακοήθη μαζικό αδένα ακόμα και σε πλήρη απουσία θυρεοειδοπάθειας. Η μελέτη κατέδειξε στατιστικά σημαντική κατωρύθμιση του υποδοχέα κατά την καρκινογένεση του μαστού.Μεγαλύτεροι και πτωχότερης διαφοροποίησης καρκίνοι μαστού εκφράζουν μερική απώλεια του TRa. Η σημασία αυτών ευρημάτων σε σχέση με την επιβίωση και την υποτροπή χρήζει περαιτέρω έρευνας.
Αντιμετώπιση του οιδήματος της ωχράς λόγω απόφραξης κεντρικής φλέβας αμφιβληστροειδούς με ενδοϋαλοειδική έγχυση του αντι-αγγειογενετικού παράγοντα ranibizumab (lucentis)
Authors: Μητσοπούλου Μαρία
Published: September 2021

Εισαγωγή/Σκοπός : Να εκτιμηθεί το αποτέλεσμα της εξατομικευμένης επαναλαμβανόμενης ενδοϋαλοειδικής χορήγησης ranibizumab (Lucentis) στην οπτική οξύτητα (VA) και στο πάχος του κεντρικού βοθρίου (CFT) ασθενών με οίδημα της ωχράς που οφείλεται σε απόφραξη της κεντρικής φλέβας του αμφιβληστροειδή (CRVO).Μέθοδοι : Η μελέτη μας ήταν μία προοπτική παρεμβατική μελέτη. Συγκεντρώθηκαν 12 οφθαλμοί από 12 ασθενείς που διαγνώσθηκαν με οίδημα της ωχράς σχετιζόμενο με CRVO (9 με μη ισχαιμική, 3 με ισχαιμική CRVO) και αντιμετωπίστηκαν με επαναλαμβανόμενες ενδοϋαλοειδικές ενέσεις ranibizumab ως μονοθεραπεία εντός 3 μηνών από την εμφάνιση της νόσου. Οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε οπτική τομογραφία συνοχής (OCT) και φλουοροαγγειογραφία ανά μήνα και ανά τρίμηνο αντιστοίχως. Οι μεταβολές στην οπτική οξύτητα (ETDRS) και στο CFT αναλύθηκαν με τη χρήση του student’s paired t-test.Αποτελέσματα : Το μέσο χρονικό διάστημα από τη διάγνωση μέχρι την πρώτη έγχυση ήταν 80 ημέρες ([2.7 μήνες], διακύμανση 63-90 μέρες) και ο χρόνος παρακολούθησης ήταν 12 μήνες. Συνολικά, έγιναν 89 ενέσεις (μέσος όρος 7.4). Η μέση τιμή του CFT βελτιώθηκε από 480 ± 166 μm στην αρχική επίσκεψη σε 230 ± 33 μm (Ρ<0.001) στο τέλος του χρόνου παρακολούθησης. Κατά τη διάρκεια του ίδιου χρονικού διαστήματος, από τους 12 οφθαλμούς, οι 8 (67%) είχαν βελτιωμένη οπτική οξύτητα (>0.3 LogMAR change, >25 γράμματα), οι 3 (25%) σταθερή και ο ένας (8%) χειρότερη οπτική οξύτητα σε σύγκριση με την αρχική επίσκεψη. Κανένας από τους 9 ασθενείς με μη ισχαιμική CRVO δεν μετέπεσε σε ισχαιμική μορφή στους 12 μήνες και ένας από τους 3 οφθαλμούς με ισχαιμική CRVO (33.3%) εμφάνισε νεοαγγείωση ίριδας παρά τη χορήγηση 2 ενέσεων ranibizumab. Δεν παρατηρήθηκε καμία οφθαλμική ή συστηματική ανεπιθύμητη ενέργεια.Συμπέρασμα : Η εξατομικευμένη επαναλαμβανόμενη ενδοϋαλοειδική χορήγηση ranibizumab έδειξε ενθαρρυντικά αποτελέσματα όσον αφορά τη βελτίωση της οπτικής οξύτητας και τη μείωση του CFT σε ασθενείς με οίδημα της ωχράς σχετιζόμενο με CRVO. Περαιτέρω μελέτες είναι αναγκαίες προκειμένου να διευκρινιστεί ο ρόλος της ενδοϋαλοειδικής χορήγησης Lucentis στην ισχαιμική μορφή της CRVO καθώς και η ανασταλτική επίδραση του φαρμάκου όσον αφορά τη μετάπτωση από τη μη ισχαιμική στην ισχαιμική μορφή της νόσου.
Ο ρόλος της κινάσης c-Jun N-terminal Kinase (JNK) στην παθογένεια του αναπλαστικού λεμφώματος από μεγάλα κύτταρα
Authors: Λεβεντάκη Βασιλική
Published: September 2021

Το (ALK+) αναπλαστικό λέμφωμα από μεγάλα κύτταρα (ΑΛΜΚ) (anaplastic large cells lymphoma, ALCL) πολύ συχνά φέρει την χρωμοσωμική μετατόπιση t(2;5) που οδηγεί στην υπερέκφραση και ενεργοποίηση της ογκοπρωτείνης NPM-ALK. Στη παρούσα μελέτη, δείχνουμε ότι σε 293Τ και Jurkat κύτταρα η εξωγενής έκφραση της ενεργού NPM-ALK κινάσης, σε αντίθεση με την μεταλλαγμένη/μη ενεργή NPM-ALK πρωτεΐνη (210K>R), οδήγησε σε ενεργοποίηση/φωσφορυλίωση της κινάσης JNK και του cJun, γεγονός το οποίο αποδεικνύεται από την παρουσία αυξημένης ενεργότητας πρόσδεσης των μεταγραφικών παραγόντων AP-1. Ταυτόχρονα, αναστολή της δράσης της ALK κινάσης σε NPM-ALK(+) ALCL κυτταρικές σειρές με τη χρήση ειδικού αναστολέα, είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση των επιπέδων φωσφορυλίωσης των JNK και cJun πρωτεϊνών και τη μείωση της δράσης του AP-1 μεταγραφικού παράγοντα στη δημιουργία DNA- AP-1 συμπλεγμάτων. Δείχνουμε, επίσης, σε αυτή τη μελέτη ότι σε NPM-ALK(+) ALCL ιστούς και κυτταρικές σειρές η JNK κινάση είναι φωσφορυλιωμένη σε υψηλά επίπεδα. In vitro μελέτες σε NPM-ALK(+) ALCL κυτταρικές σειρές δείχνουν ότι η JNK πρωτεΐνη αποτελεί μέρος του συμπλέγματος της NPM-ALK με αποτέλεσμα την άμεση/έμμεση ενεργοποίησή της από την NPM-ALK. Επίσης, αποσιώπηση του γονιδίου JNK1 και JNK2 με την χορήγηση ειδικού siRNA συσχετίστηκε με σημαντική μείωση των επιπέδων της φωσφορυλιωμένης και ολικής μορφής της c-Jun πρωτεΐνης, αποδεικνύοντας έτσι τον ρόλο της JNK στην ενεργοποίηση του c-Jun στο ALK(+) ALCL λέμφωμα. Φαρμακολογική αναστολή της δράσης της JNK κινάσης με τη χρήση ειδικού αναστολέα, SP600125, είχε παρόμοια αποτελέσματα και επίσης συσχετίστηκε με μείωση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και αναστολή του κυτταρικού κύκλου στην φάση G2/M. Αποσιώπηση του γονιδίου cJun συνοδεύτηκε από μείωση της φάσης S του κυτταρικού κύκλου και από μείωση των κυκλινών A, D2 και D3 και αύξηση στα επίπεδα του αναστολέων των κυκλινο-εξαρτώμενων κινασών (CDKI’s), συμπεριλαμβανομένου του p21. Συνολικά, τα ευρήματα μας δείχνουν μια επιπλέον σημαντική ογκογόνο δράση της NPM-ALK κινάσης, τη φωσφορυλίωση/ενεργοποίηση της JNK και του μεταγραφικού παράγοντα c-Jun, η οποία μπορεί να έχει ογκογόνες ιδιότητες μέσω ρύθμισης του κυτταρικού κύκλου και επιβίωσης των κυττάρων του ALK(+) ALCL.
Επίδραση της αναστολής του μετατρεπτικού ενζύμου αγγειοτενσίνης σε δείκτες αποπτωτικής δραστηριότητας στη στεφανιαία κυκλοφορία και συσχέτισή τους με την επαναστένωση εντός στεφανιαίων ενδοπροσθέσεων, σε ασθενείς οι οποίοι έχουν υποβληθεί σε διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση
Authors: Παναγοπούλου Βασιλική
Published: September 2021

Επίδραση της αναστολής του μετατρεπτικού ενζύμου αγγειοτενσίνης σε δείκτες αποπτωτικής δραστηριότητας στη στεφανιαία κυκλοφορία και συσχέτιση τους με την επαναστένωση εντός στεφανιαίων ενδοπροσθέσεων, σε ασθενείς οι οποίοι έχουν υποβληθεί σε διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση Θεωρητικό υπόβαθρο: Η χορήγηση των αναστολέων του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης έχει προαναφερθεί πως αναστέλλουν την εντός του stent επαναστένωση. Για να εκτιμήσουμε την επίδραση της αναστολής του μετατρεπτικού ενζύμου στην επαναστένωση εντός του stent και να τη συσχετίσουμε με το φαινόμενο της απόπτωσης μελετήσαμε ασθενείς με χρόνια στεφανιαία νόσο και σημαντικού βαθμού στένωση στον πρόσθιο κατιόντα κλάδο.Μέθοδοι: 116 ασθενείς με χρόνια στεφανιαία νόσο οι οποίοι έχιζαν τοποθέτησης stent στον πρόσθιο κατιόντα κλάδο ή σε ένα μεγάλο διαγώνιό του. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε δύο ομάδες εκ των οποίων η μία ομάδα που αποτελούνταν από 58 ασθενείς έλαβε από του στόματος αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου και η άλλη ομάδα έλαβε εικονικό φάρμακο (58 ασθενείς). Η θεραπεία ξεκίνησε 1 εβδομάδα πριν από την αρχική στεφανιγραφία και αγγειοπλαστική και συνεχίσθηκε για διάστημα 6 μηνών. Τα επίπεδα των διαλυτών μορφών των σηματοδοτικών αποπτωτικών μορίων sfas, sfasLigand και sTRAIL μετρήθηκαν στο αίμα ασθενών που ελήφθησαν από την στεφανιαία κυκλοφορία (πρόσθιο κατιόντα κλάδο) ακριβώς πριν την τοποθέτηση του stent και έξι μήνες μετά στην επαναληπτική στεφανιογραφία. Αποτελέσματα: Εντός του stent επαναστένωση διαπιστώθηκε σε ποσοστό 9,3% των ασθενών στην ομάδα των ΑΜΕΑ και 25,6% στους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο(p =0.047). Η μέση όψιμη απώλεια αυλού ήταν 0.15[0.12-0.20]mm στην ομάδα των ΑΜΕΑ και 0.22 [0.14-0.26] mm στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (p =0.003). Δεν υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφοροποιήσεις στο πλάσμα των τιμών των διαλυτών μορφών Fas ή Fas ligand, sTRAIL στην πρώτη μέτρηση. Στους 6 μήνες οι τιμές του sFas ήταν σημαντικά διαφοροποιημένες στην ομάδα AMEA, ήταν δηλαδή υψηλότερες (0.72 ±1.24 ng/ml) σε σχέση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου (0.28129 ± 0.72 ng/ml) (P =0.024). Το ίδιο συνέβη και με τις τιμές του sFas ligand, οι οποίες ήταν υψηλότερες στην ομάδα AMEA (7.43 ±12.2 pg/ml) από ότι στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (0.06 ± 6.8 pg/ml) (P =0.002) καθώς και με τις τιμές sTRAIL oι οποίες ήταν 104[78-139] pg/ml στην ομάδα ΑΜΕΑ έναντι 63[45-100] pg/ml, (P<0.001)Συμπέρασμα: Συμπερασματικά, η χορήγηση του αναστολέα του μετατρεπτικού ενζύμου αγγειοτενσίνης επιτυγχάνει μέσω της σημαντικής αύξησης των επιπέδων στο πλάσμα των αποπτωτικών μορίων sFas, sFasL και sTRAIL σημαντική ελάττωση της εντός του stent επαναστένωσης και ελάττωση της όψιμης απώλειας αυλού μετά από αγγειοπλαστική .
Η επίδραση της ιλοπρόστης στην επούλωση αναστόμωσης παχέος εντέρου επίμυων υπό χημειοθεραπεία με ιρινοτεκάνη
Authors: Αράπογλου Στέργιος
Published: September 2021

Σκοπός Διερευνήσαμε την πιθανή θετική επίδραση της Ιλοπρόστης στην επούλωση αναστομώσεων σε επίμυες, που έχουν υποβληθεί σε κολεκτομή και αναστόμωση και βρίσκονται υπό άμεση ενδοπεριτοναϊκή χημειοθεραπεία με Ιρινοτεκάνη.Υλικό και Μέθοδοι Ογδόντα επίμυες Wistar, χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες. Υποβλήθηκαν σε τμηματική κολεκτομή και τελικοτελική αναστόμωση. Χορηγήθηκε ενδοπεριτοναϊκά φυσιολογικός ορός (ομάδα 1), Ιρινοτεκάνη (ομάδα 2), Ιλοπρόστη (ομάδα 3), Ιρινοτεκάνη και Ιλοπρόστη (ομάδα 4) διεγχειρητικά και καθημερινά, μία φορά ημερησίως έως την ημέρα της θυσίας. Κάθε ομάδα χωρίστηκε σε δύο υποομάδες. Η θυσία των πειραματοζώων γινόταν την 5η (υποομάδα α) και την 8η (υποομάδα β) μετεγχειρητική ημέρα. Ακολουθούσε νεκροτομή, μακροσκοπική εξέταση και μέτρηση της πίεσης ρήξης της αναστόμωσης. Τμήμα της αναστόμωσης αποστέλλονταν για ιστολογική εξέταση και προσδιορισμό των επιπέδων υδροξυπρολίνης. Αποτελέσματα. Η συχνότητα ρήξης και διαφυγής από την αναστόμωση κρίθηκε σημαντικά αυξημένη στην ομάδα 2, την 5η και 8η μετεγχειρητική ημέρα, συγκριτικά με τις υπόλοιπες ομάδες. Στην υποομάδα 2β παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερου βαθμού συμφύσεις, συγκριτικά με όλες τις υπόλοιπες β-υποομάδες. Η πίεση διάσπασης της αναστόμωσης ήταν στατιστικώς σημαντικά μικρότερη στην ομάδα 2, σε σύγκριση με όλες τις υπόλοιπες ομάδες και στατιστικά σημαντικά αυξημένη στην υποομάδα 4β σε σχέση με ομάδα 2β. Η λευκοκυττάρωση, οι ινοβλάστες, το νεοκολλαγόνο και τα επίπεδα της υδροξυπρολίνης στην υποομάδα 4β παρουσίασαν σημαντικά αυξημένες τιμές συγκριτικά με την υπομάδα 2β. Η νεοαγγειογένεση ήταν σημαντικά αυξημένη στις ομάδες 3 και 4 συγκριτικά με την ομάδα 2.Συμπέρασμα Η άμεσα μετεγχειρητικά, ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση ιλοπρόστης σε επίμυες μετά από κολεκτομή και τελικοτελική αναστόμωση αντισταθμίζει και τελικά αναστρέφει την αρνητική επίδραση της ενδοπεριτοναϊκά χορηγούμενης ιρινοτεκάνης στην επούλωση των αναστομώσεων του παχέος εντέρου.
Development of methods for the determination of xenobiotic compounds in biological matrices by LC-MS/MS
Authors: Ασημακόπουλος Αλέξανδρος
Published: September 2021

Τα τελευταία χρόνια , οι αναδυόμενοι ρύποι (ξενοβιοτικές ουσίες) απασχολούν εξαιρετικά την επιστημονική κοινότητα λόγω της συνεχούς απελευθέρωσή τους στο περιβάλλον και τις πιθανές δυσμενείς επιπτώσεις τους στην ανθρώπινη υγεία. Οι κύριοι στόχοι της παρούσας διατριβής ήταν να αναπτυχθούν ευαίσθητες και εκλεκτικές αναλυτικές μέθοδοι για τον προσδιορισμό των βενζοτριαζολών, βενζοθειαζολών, διγλυκιδιλαιθέρων της δισφαινόλης Α, π-υδροξυ-βενζοϊκων οξέων, βενζοφαινονών, τρικλοζάνης και 3,4,4'-τριχλωροκαρβανιλιδίου σε ανθρώπινα ούρα με LC-MS/MS, καθώς και ο προσδιορισμός των συγκεντρώσεων αυτών των ενώσεων σε άτομα από διάφορες χώρες, συσχέτιση αυτών των χημικών ενώσεων, και εκτίμηση για την έκθεση του ανθρώπου σε αυτές.Στη διατριβή γίνεται αναφορά στις παραπάνω χημικές ουσίες και στις μεθόδους προσδιορισμού τους. Επίσης γίνεται κριτική ανασκόπηση των υπαρχουσών βιοαναλυτικών μεθοδολογιών προσδιορισμού των παραπάνω ξενοβιοτικών ουσιών σε περιβαλλοντικά και βιολογικά δείγματα. Το πειραματικό μέρος της διατριβής αποτελείται από τέσσερα μέρη: (1) Ανάπτυξη μεθόδου προσδιορισμού βενζοτριαζολών και βενζοθειαζολών σε ανθρώπινα ούρα με LC-MS/MS (Κεφάλαιο 3) (2) Βενζοτριαζόλες και βενζοθειαζόλες σε ανθρώπινα ούρα από διάφορες χώρες: επίπεδα, βιομετατροπή, και ανθρώπινη έκθεση (κεφάλαιο 4) (3) Ανάπτυξη βιοαναλυτικής μεθόδου για τον προσδιορισμό διγλυκιδιλαιθέρων της δισφαινόλης Α, π-υδροξυ-βενζοϊκων οξέων,βενζοφαινονών, τρικλοζάνης και 3,4,4'-τριχλωροκαρβανιλιδίου σε ανθρώπινα ούρα μεLC-MS/MS (Κεφάλαιο 5) (4) Εκτεταμένη παρουσία διγλυκιδιλαιθέρων της δισφαινόλης Α,π-υδροξυ-βενζοϊκων οξέων, βενζοφαινονών, τρικλοζάνης και 3,4,4'-τριχλωροκαρβανιλιδίου σε ανθρώπινα ούρα από την Αθήνα (κεφάλαιο 6). Οι μελέτες αυτές αποτελούν ένα σημαντικό βήμα για την καλύτερη κατανόηση των μεθόδων προσδιορισμού των ανωτέρω ξενοβιοτικών σε βιολογικά υγρά, την έκθεση του ανθρώπου σε αυτές τις ενώσεις, και του μεταβολισμού τους στον άνθρωπο.
Σχεδιασμός καινοτόμων βιοδραστικών μορίων με τη βοήθεια της μοριακής προσομοίωσης για την αντιμετώπιση των εκφυλιστικών νόσων του Κ.Ν.Σ
Authors: Κουκουλίτσα Αικατερίνη
Published: September 2021

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι ο in silico ορθολογικός σχεδιασμός νέων ενώσεων κατά των νόσων της Alzheimer και Parkinson.Ένας θεραπευτικός στόχος της νόσου Αlzheimer είναι η ασπαρτική πρωτεάση BACE-1. Ως προς την κατεύθυνση αναστολής της δράσης αυτού του ενζύμου μελετήθηκαν 11 παράγωγα της ρεσβερατρόλης και 11 γλυοξυλοϋλο-αροϋλο παράγωγα της υδραζόνης. Αρχικά μελετήθηκε in silico η ικανότητά τους να διαπερνούν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να απορροφώνται από τα κύτταρα του επιθηλίου του εντέρου Caco2 και ακολούθησαν υπολογισμοί μοριακής πρόσδεσης των παραγώγων δύο ομάδων στο ενεργό κέντρο της BACE-1. Επειδή τα αποτελέσματα της μοριακής πρόσδεσης ήταν ενθαρρυντικά ακολούθησε βιολογική τους αποτίμηση στη BACE-1. Πέντε παράγωγα της ρεσβερατρόλης παρουσίασαν σημαντική ανασταλτική δράση. Τα υπόλοιπα παράγωγα ήταν μη δραστικά. Τα γλυοξυλοϋλο-αροϋλο παράγωγα δεν εμφάνισαν σημαντική ανασταλτική δράση. Τα παράγωγα και των δύο ομάδων μελετήθηκαν επίσης για την καταστολή της επαγωγής του θανάτου των κυττάρων HT22 λόγω οξειδωτικού στρες. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα των δύο βιολογικών δοκιμασιών εξάγεται το συμπέρασμα ότι οι δραστικές ενώσεις στη BACE-1 προστατεύον τα νευρικά κύτταρα από τον οξειδωτικό θάνατο. Τα πειράματα Διαφορικής Θερμιδομετρίας Σάρωσης και Μοριακής Δυναμικής έδειξαν ότι τα πιο δραστικά παράγωγα εξασκούν ισχυρότερες θερμικές μεταβολές.Μία από τις κατηγορίες φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της νόσου Parkinson είναι οι αναστολείς της μονοαμινοοξειδάσης τύπου Β (ΜΑΟ-Β). Βιβλιογραφικές μελέτες υποστηρίζουν την ανασταλτική δράση των κουμαρινών έναντι στης ΜΑΟ-Β και γι αυτό το λόγο μελετήθηκε μία σειρά 13 κουμαρινικών παραγώγων. Αρχικά εκτιμήθηκαν οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες των ενώσεων και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν υπολογισμοί μοριακής πρόσδεσης στο ενεργό κέντρο της ΜΑΟ-Β. Τα αποτελέσματα από τις δύο μελέτες ήταν ενθαρρυντικά και γι αυτό έχουν σταλεί για τη βιολογική τους αποτίμηση. Οι ΑΤ1 ανταγωνιστές εξασκούν αντιοξειδωτικές δράσεις και μπορούν να έχουν ευεργετικά αποτελέσματα στη νόσο Alzheimer. Για το λόγο αυτό διερευνήθηκε το συνθετικό ανάλογο BV6 ως προς την πιθανή ανασταλτική του δράση έναντι της BACE-1 με τη βοήθεια της μοριακής πρόσδεσης. Τα αποτελέσματα είναι ικανοποιητικά και πρόκειται να αποτιμηθεί η βιολογική του δράση.
Ανάπτυξη μεθόδων χρωματογραφίας υδρόφιλων αλληλεπιδράσεων συζευγμένης με φασματομετρία μάζας
Authors: Κόκοτου Μαρούλα
Published: September 2021

Η υγροχρωματογραφία υδρόφιλων αλληλεπιδράσεων (HILIC, Hydrophilic Interaction Chromatography) έχει βρεθεί να έχει ενδιαφέρουσες εφαρμογές στον προσδιορισμό πολικών αναλυτών. Τα τεχνητά γλυκαντικά είναι προϊόντα που χρησιμοποιούνται ευρύτατα στη βιομηχανία τροφίμων. Κάθε χρόνο χρησιμοποιούνται παγκόσμια 16.000 τόνοι ασπαρτάμης, ενώ δεύτερο σε κατανάλωση τεχνητό γλυκαντικό είναι η σουκραλόζη, με κατανάλωση 1500 τόνους στην Αμερική και 400 τόνους στην Ευρώπη. Λόγω της μεγάλης κατανάλωσής τους, τα τεχνητά γλυκαντικά ανιχνεύονται στο υδάτινο περιβάλλον και έχουν χαρακτηριστεί ως «αναδυόμενοι ρύποι» (emerging pollutants-contaminants). Σε αυτή τη διατριβή μελετήθηκαν όλα τα χρησιμοποιούμενα στη βιομηχανία τροφίμων, τεχνητά γλυκαντικά (δηλαδή, η ασπαρτάμη, η νεοτάμη, η αντβαντάμη, η αλιτάμη, η ακεσουλφάμη Κ, η σαχαρίνη, το κυκλαμικό, η σουκραλόζη και η νεοεσπεριδίνη διυδροχαλκόνη) με υγροχρωματογραφία υδρόφιλων αλληλεπιδράσεων συζευγμένη με φασματομετρία μάζας. Πιο συγκεκριμένα, στόχος ήταν η ανάπτυξη μεθόδου προσδιορισμού οκτώ τεχνητών γλυκαντικών (ασπαρτάμη, νεοτάμη, αλιτάμη, ακεσουλφάμη Κ, σαχαρίνη, κυκλαμικό, σουκραλόζη και νεοεσπεριδίνη διυδροχαλκόνη) με HILIC-ESI-MS/MS σε λύματα από την Ψυττάλεια και σε πόσιμο νερό από την Αττική. Επίσης, μελετήθηκαν τα μονοπάτια θραυσματοποίησης εννέα τεχνητών γλυκαντικών (ασπαρτάμη, νεοτάμη, αντβαντάμη, αλιτάμη, ακεσουλφάμη Κ, σαχαρίνη, κυκλαμικό, σουκραλόζη και νεοεσπεριδίνη διυδροχαλκόνη) με φασματομετρία μάζας υψηλής διακριτικής ικανότητας (HRMS, Orbitrap Velos) στον θετικό και στον αρνητικό ιοντισμό. Τα αποτελέσματα αυτά συγκρίθηκαν με εκείνα που ελήφθησαν σε φασματόμετρο μάζας με τριπλό τετράπολο. Τέλος, μελετήθηκε ο μηχανισμός κατακράτησης των εννέα τεχνητών γλυκαντικών σε στήλη πυριτίας (Kinetex HILIC), σουλφοαλκυλο-βεταΐνης (ZIC-HILIC), άμιδο- (TSKgel Amide-80) και αμινοπρόπυλο- (APS-2 Hypersil) με LC-MS/MS.
Διαγνωστική αξιολόγηση μαθησιακών δυσκολιών σε παιδιά με επιληψία
Authors: Γιάτσιου Άννα
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η επιληψία είναι μία νευρολογική διαταραχή, η οποία χαρακτηρίζεται από την προδιάθεση για την εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων, ως αποτέλεσμα της συγχρονισμένης και υπερβολικής εκπόλωσης των εγκεφαλικών νευρώνων. Ως μαθησιακές δυσκολίες ορίζονται οι διαταραχές εκείνες που επηρεάζουν τις εκπαιδευτικές επιδόσεις ή καθημερινές δραστηριότητες των ατόμων που απαιτούν ανάγνωση, γραφή ή μαθηματικές δεξιότητες. Ο σκοπός της έρευνας είναι η ανίχνευση και ο προσδιορισμός των μαθησιακών δυσκολιών σε ένα δείγμα παιδιών με επιληψία, καθώς και σε ένα άλλο δείγμα παιδιών χωρίς επιληψία και κατόπιν σύγκριση των αποτελεσμάτων.Μέθοδοι: Για την έρευνα χρησιμοποιήθηκαν δύο μέθοδοι για τη συλλογή πληροφοριών: μερικώς η κλίμακα Wisc-III και κυρίως η μέθοδος ΛΑΜΔΑ. Η μέθοδος Wisc-III χωρίζεται σε δύο μέρη στην πρακτική και στη λεκτική νοημοσύνη όπου οι τιμές και των δύο προκύπτουν από μια σειρά εξετάσεων που υποβάλλονται οι μαθητές. Τα αποτελέσματα διαμορφώνονται βάσει της απάντησης και του χρονικού περιθωρίου της απάντησης του εκάστοτε μαθητή. Η μέθοδος ΛΑΜΔΑ, εξετάζει συγχρόνως τους μαθητές με παρεμφερή χαρακτηριστικά της μεθόδου Wisc-III, αλλά με διαφορετικό μέσο. Ειδικότερα οι μαθητές εξετάζονται με οπτικοαουστικά ερεθίσματα και σύμφωνα με τα αποτελέσματα ταξινομούνται σε 4 βαθμίδες που αυτές υποδηλώνουν τις μαθησιακές δυσκολίες του εξεταζόμενου μαθητή.Αποτελέσματα: Συνολικά, συλλέχθηκαν δεδομένα από 100 παιδιά με επιληψία, 56 αγόρια (56%) και 44 κορίτσια (44%), ηλικίας 11,24 ± 3,3 έτη, τα οποία έχουν διαγνωσθεί με επιληψία και παρακολουθήθηκαν στα εξωτερικά ιατρεία του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας και σε σχολεία ειδικής αγωγής, καθώς και δεδομένα από 100 παιδιά χωρίς επιληψία, ηλικίας 9 ± 2 έτη. Η συμμετοχή ήταν εθελοντική και υπήρχε συναίνεση από τους γονείς των παιδιών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μας το νοητικό πηλίκο του μεγαλύτερου ποσοστού των παιδιών με επιληψία ανήκει στο μέσο φυσιολογικό επίπεδο νοητικής λειτουργίας. Επίσης διαπιστώθηκε η ύπαρξη υψηλότερων ποσοστών μαθησιακών δυσκολιών στα παιδιά με επιληψία σε σύγκριση με παιδιά χωρίς επιληψία. Τέλος, τα κορίτσια με επιληψία βρέθηκε να έχουν υψηλότερο μέσο όρο στο Πηλίκο Γενικής Νοημοσύνης σε σχέση με τα αγόρια με επιληψία.Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσης μελέτης παρέχουν ενδείξεις ότι το νοητικό πηλίκο του μεγαλύτερου ποσοστού των παιδιών με επιληψία δεν διαφέρει από το μέσο φυσιολογικό επίπεδο νοητικής λειτουργίας. Όμως τα κορίτσια με επιληψία βρέθηκε να έχουν υψηλότερο μέσο όρο στο Πηλίκο Γενικής Νοημοσύνης σε σχέση με τα αγόρια με επιληψία. Τέλος, διαπιστώθηκε ότι τα παιδιά με επιληψία έχουν αυξημένες μαθησιακές δυσκολίες σε σύγκριση με παιδιά χωρίς επιληψία.
Νέοι οργανοκαταλύτες και εφαρμογές τους σε ασύμμετρους οργανικούς μετασχηματισμούς
Authors: Τσάκος Μιχαήλ
Published: September 2021

Nowadays, organocatalysis constitutes the third pillar of asymmetric catalysis, alongside transition metal catalysis and biocatalysis. The definition of organocatalysis is the use of low molecular weight organic molecules as catalysts in organic transformations.The goals of this thesis were on one hand, to synthesize novel organocatalysts based on natural aminoacids and evaluate their activity in known asymmetric transformations, and on the other hand, to exploit organocatalysis in general in order to accomplish unprecedented asymmetric reactions.In the context of synthesizing novel organocatalysts, we synthesized primary amine-thioureas based on di-tert-butyl aspartate and a chiral 1,2-diamine and we studied their catalytic activity in the asymmetric Michael reaction between ketones and nitroalkenes or nitrodienes. Σhe primary amine-thiourea consisting of di-tert-butyl aspartate and (1R, 2R)-diphenylethylene-1,2-diamine, was found to be a very powerful organocatalyst exhibiting remarkable results in the asymmetric Michael addition of methyl ketones to nitroalkenes or nitrodienes. The aforementioned organocatalyst was employed in the key-step of the asymmetric synthesis of the commercially available drug Baclofen.In addition, organocatalysts known in the literature were employed in order to develop unprecedented asymmetric transformations, such as the domino Michael-Henry reaction between 1,4-cyclohexanedione and nitroalkenes and the asymmetric Mannich addition of 2-chloro-1,3-dicarbonyl compounds or nitroalkanes to oxindole derived ketimines.Furthermore, a segment of this thesis focused on the synthesis of proline derivatives properly modified for immobilization on carbon nanotubes, in order to evaluate their catalytic activity in asymmetric aldol reactions.
Σχεδιασμός καινοτόμων αναστολέων της ρενίνης και της HIV-1 πρωτεάσης
Authors: Τζούπης Χαράλαμπος
Published: September 2021

Το σύνδρομο επίκτητης ανοσοποιητικής ανεπάρκειας (AIDS) και η υπέρταση, αποτελούν δύο από τα σημαντικότερα προβλήματα της παγκόσμιας υγείας. Μέχρι σήμερα, 27 εκατ. άτομα έχουν αποβιώσει από τον ιό HIV-1 (στοιχεία UNAIDS). Επίσης, πάνω από 1 δισεκατομμύρια άτομα πάσχουν από υπέρταση. Μελέτες έχουν υποδείξει την HIV-1 πρωτεάση και τη ρενίνη, ως βασικούς φαρμακευτικούς στόχους, κατά του AIDS και της υπέρτασης, αντίστοιχα. Η HIV-1 πρωτεάση έχει σημαντικό ρόλο στην αναπαραγωγή του ιού, ενώ η ρενίνη έχει συνδεθεί με την παραγωγή της αγγειοτασίνης Ι (ΑΤ-Ι), στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτασίνης-αλδοστερόνης (RAAS). Και τα δύο ένζυμα ανήκουν στην οικογένεια των ασπαρτικών πρωτεασών. Η κατανόηση του μηχανισμού πρόσδεσης διαφορετικών εμπορικά διαθέσιμων φαρμάκων αποτελεί βασικό στοιχείο για το σχεδιασμό νέων καινοτόμων αναστολέων. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανάλυση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των ενζύμων και των προσδετών με στόχο την πρόταση νέων φαρμακευτικών μορίων. Επίσης σημαντικό τμήμα της εργασίας είναι η αναγνώριση κοινών λειτουργικών στοιχείων (δημιουργία δεσμών υδρογόνου) στις δύο πρωτεΐνες. Η μελέτη στηρίχθηκε στη χρήση διαφορετικών υπολογιστικών τεχνικών (πχ 3D-QSAR και μοριακή δυναμική). Ο υπολογισμός της ενέργειας πρόσδεσης στα διάφορα σύμπλοκα της ρενίνης και της HIV-1 πρωετάσης έγινε με τη χρήση της μεθόδου MM–PBSA ενώ η μέθοδος της θερμοδυναμικής ολοκλήρωσης χρησιμοποιήθηκε για την ανάλυση της επίδρασης μεταλλάξεων στην πρόσδεση της σακουιναβίρης στην HIV-1 πρωτεάση. Ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα αποτέλεσε η αναγνώριση κοινών λειτουργικών στοιχείων των ασπαρτικών πρωτεασών μέσω της ανάλυσης της επίδρασης των φαρμάκων νταρουναβίρης (AIDS) και αλισκιρένης (υπέρταση) στα δύο ένζυμα. Αυτό υποστηρίζεται περαιτέρω από τη διττή ανασταλτική δράση του αντιδιαβητικού φαρμάκου καναφλιφλοζίνης στη ρενίνη και στην HIV-1 πρωτεάση όπως προκύπτει από την ευνοϊκή μεταβολή ελεύθερης ενέργειας στην πρόσδεση.
Τόξα, βέλη και φαρέτρες στον αρχαίο ελληνικό κόσμο
Authors: Μπέλλας Ιωάννης
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επιδιώκει να εξετάσει τα τόξα τα βέλη και τις φαρέτρες, τα τρία αυτά στοιχεία που στο σύνολό τους αποτελούν ένα όπλο, το τόξο, στο χώρο όπου εκτεινόταν ο αρχαίος ελληνικός κόσμος και σε χρονικό πλαίσιο που κυμαίνεται από τα γεωμετρικά μέχρι τα ελληνιστικά χρόνια. Αρχικά εξετάστηκε το τόξο μέσα από την εικονογραφία και τις γραπτές πηγές λόγω της απουσίας των υλικών καταλοίπων. Επιχειρήθηκε η κατηγοριοποίησή του με βάση το σχήμα, το υλικό κατασκευής, το μέγεθος και τον τρόπο λειτουργίας του. Παρόμοια διαδικασία τηρήθηκε και για τις φαρέτρες, ενώ για τα βέλη και κυρίως τις αιχμές από τις οποίες διατηρούνται πολλά υλικά κατάλοιπα καταβλήθηκε προσπάθεια να μελετηθεί το σύνολο του δημοσιευμένου και μέρος του αδημοσίευτου υλικού. Στο τελευταίο κεφάλαιο αξιοποιώντας τα παραπάνω στοιχεία έγινε συμπερασματικά μια συνολική εξέταση που κυρίως επικεντρώθηκε στην εξέλιξη της τοξευτικής στον αρχαίο ελληνικό κόσμο.
Καινοτομία και επιχειρηματικότητα
Authors: Βάλβη Θεοδώρα
Published: September 2021

Ο βασικός στόχος της συγκεκριμένης διατριβής είναι εξέταση της βιωσιμότητας, της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας των καινοτόμων μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην ελληνική οικονομία. Πιο συγκεκριμένα, στα πλαίσια της διατριβής παρουσιάζεται η ανάπτυξη και εμπειρική εφαρμογή ενός εννοιολογικού πλαισίου για την αξιολόγηση του επιχειρηματικού μοντέλου καινοτομίας μικρομεσαίων επιχειρήσεων, εξετάζοντας ταυτόχρονα την επιρροή του οργανωσιακού σχεδιασμού ως βασικό αίτιο της επιχειρηματικής αριστείας. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι εφικτή η ανάλυση του μεσολαβητικού ρόλου που έχει το επιχειρηματικό μοντέλο καινοτομίας ανάμεσα στον οργανωσιακό σχεδιασμό και την επιχειρηματική αριστεία.Η ανάπτυξη του προτεινόμενου πλαισίου υποστηρίζεται από την υπάρχουσα βιβλιογραφία και αποτελεί μια από τις πρώτες προσπάθειες σύνδεσης και ανάλυσης των προαναφερόμενων εννοιών. Επιπρόσθετα, δεδομένης της έλλειψης σχετικών ερευνητικών προσπαθειών, σημαντική πρωτοτυπία της διατριβής είναι η εμπειρική εφαρμογή του εννοιολογικού πλαισίου σε δείγμα μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Το συγκεκριμένο δείγμα προσφέρει ένα ευρύ φάσμα μελέτης του επιχειρηματικού μοντέλου καινοτομίας, δεδομένου ότι οι επιχειρήσεις αυτές ανήκουν σε διαφορετικούς κλάδους. Η εστίαση της διατριβής στη συγκεκριμένη κατηγορία επιχειρήσεων προσφέρει επίσης μια σημαντική πρωτοτυπία λόγω της συμβολής τους στην εθνική, περιφερειακή και τοπική οικονομία, αλλά και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις παρουσιάζουν.
Η εφαρμογή των μετακλασικών προτύπων για το φως στη δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση με πειραματισμό και προσομοιώσεις
Authors: Βουδούκης Νικόλαος
Published: September 2021

Η παρούσα εργασία περιγράφει μια πρόταση διδασκαλίας των θεωριών και φαινομένων του φωτός. Ειδικότερα γίνεται σχεδιασμός μοντέλων διδασκαλίας, θεμάτων του φωτός στα πλαίσια της μετακλασικής φυσικής με χρήση ολοκληρωμένων πειραματικών διατάξεων και εφαρμογών εκπαιδευτικής τεχνολογίας στη δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση. Απαραίτητη υποστήριξη προσφέρει το συνοδευτικό εκπαιδευτικό λογισμικό, το οποίο έχει δημιουργηθεί στο Εργαστήριο Φυσικών Επιστημών, Τεχνολογίας και Περιβάλλοντος του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η πρόταση αυτή εφαρμόσθηκε και αξιολογήθηκε σε φοιτητές του συγκεκριμένου Τμήματος. Αναλυτικότερα, στο κείμενο της εργασίας περιλαμβάνεται η περιγραφή του θεωρητικού υποβάθρου, η βιβλιογραφική αναφορά σχετικά με τους άξονες περιεχομένου της πρότασης καθώς και η καταγραφή των προσπαθειών ένταξης του μετακλασικού προτύπου του φωτός στην εκπαίδευση. Επίσης, προβάλλεται η αναγκαιότητα πραγματοποίησης της έρευνας, αναλύεται η πρότασή μας με αναφορά στη μεθοδολογία της και στους στόχους της ενώ γίνεται εκτενής περιγραφή της σχεδίασής της. Επισημαίνεται η εκπαιδευτική μεθοδολογία, μνημονεύονται οι εκπαιδευτικές τεχνολογίες και πραγματοποιείται αναλυτική περιγραφή του εκπαιδευτικού λογισμικού. Τέλος, καταγράφεται ο τρόπος εφαρμογής και αξιολόγησής της, παρατίθενται και σχολιάζονται τα αποτελέσματά της, διατυπώνονται τα συμπεράσματα στα οποία καταλήξαμε και προτείνονται χαρακτηριστικά της τα οποία είναι δυνατό να εφαρμοσθούν ευρύτερα. […]
Η προσέγγιση του τοπίου κατά την ελληνιστική περίοδο με παράδειγμα την αρχαία Μεσσήνη
Authors: Ηλιοπούλου Φιλιώ
Published: September 2021

Η μελέτη αφορά τη διερεύνηση της αρχιτεκτονικής παρέμβασης στο τοπίο κατά την ελληνιστική περίοδο καθώς και την πιθανότητα ύπαρξης συνθετικών αρχών –διατυπωμένων ή μη- οι οποίες καθόριζαν τη δράση αυτή. Ειδικότερα, η έρευνα επικεντρώνεται σε δύο ζητήματα: πρώτον, επισημαίνεται ο έντεχνος σχεδιασμός του χώρου (η τοπιακή ένταξη των πολεοδομικών σχηματισμών σε ευρύτερους τοπιακούς συσχετισμούς). Δεύτερον, επιχειρείται η διερεύνηση της τοπιακής αυτής ένταξης με συγκεκριμένες κατευθυντήριες αρχές οργάνωσης του χώρου. Η βασική υπόθεση της έρευνας προσανατολίζεται προς την άποψη πως οι αρχές αυτές καθόριζαν παράγοντες που αφορούσαν τόσο την οργάνωση της τοπικής κοινωνίας όσο και το φυσικό περιβάλλον, δηλαδή πολιτικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές παραμέτρους.Οι προηγούμενες ερευνητικές υποθέσεις εξετάζονται με αρχικό πεδίο εφαρμογής την καλύτερα σωζόμενη πόλη της ελληνιστικής περιόδου στον ελλαδικό χώρο- την αρχαία Μεσσήνη- κι ενισχύονται, ως προς τα αποτελέσματα, μέσω της σύγκρισης με άλλη μία πόλη της ίδιας χρονικής περιόδου, την αρχαία Μεγαλόπολη.Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε επιλέγει συλλογιστική ανάλογη με αυτήν που εφάρμοσε ο αρχιτέκτων – πολεοδόμος Κωνσταντίνος Δοξιάδης στη διδακτορική του διατριβή raumordnung in griechischen stadtebau κι έχει ως στόχο να αποδείξει ότι στην ελληνιστική περίοδο δεν ισχύουν κανόνες οργάνωσης για τα πολεοδομικά συγκροτήματα μόνο, αλλά και για τον τρόπο συσχετισμού τους με τον ευρύτερο περιβάλλοντα χώρο τους.Σε γενικές γραμμές, η μελέτη των οικιστικών συνόλων της αρχαίας Μεσσήνης και Μεγαλόπολης μαρτυρά την τομή στη δομή και τον τρόπο οργάνωσης των οικισμών της περιόδου συγκρότησής τους, σε σχέση με προγενέστερες· τη μετάβαση από αγροτικούς οικισμούς σε ανεπτυγμένα οικιστικά σύνολα, με μεγάλη οικοδομική παράδοση.Ταυτόχρονα, η μελέτη αποδεικνύει πως η πολεοδομική συγκρότηση των οικιστικών αυτών συνόλων συνδέεται με την ενσυνείδητη αξιολόγηση του τοπιακού υποβάθρου τους. Η απόδειξη αυτή απαντά στην αρχική υπόθεση της παρούσας διατριβής, σύμφωνα με την οποία η αρχαία Μεσσήνη και Μεγαλόπολη διαθέτουν εμπρόθετη επεξεργασμένη τοπιακή προσέγγιση, δεδομένου ότι μέσω μιας συγκεκριμένης πολεοδομικής Ιπποδάμειας συγκρότησης, τα δημόσια ιδιαίτερα οικοδομήματα συσχετίζονται με το τοπιακό υπόβαθρο του οικιστικού μορφώματος, με τρόπο ο οποίος επιτρέπει να προβληθούν οι πολιτειακές δομές καθώς κι η οικονομική ισχύς της πόλεως.
Μελέτη και ταυτοποίηση διαφορετικών μεταβολομικών προφίλ σε ζωικά μοντέλα καρδιακής ανακοπής λόγω ασφυξίας ή λόγω κοιλιακής μαρμαρυγής
Authors: Βαρβαρούσης Δημήτριος
Published: September 2021

Η καρδιακή ανακοπή (ΚΑ) λόγω ασφυξίας διαφέρει σημαντικά από την ΚΑ λόγω κοιλιακής μαρμαρυγής (ΚΜ) όσον αφορά στους παθογενετικούς μηχανισμούς. Στη μελέτη αυτή διερευνήθηκαν, με χρήση τεχνικών της μεταβολομικής επιστήμης, όλες οι δυναμικές μεταβολικές αλλαγές που επέρχονται σε δείγματα πλάσματος ενός χοίρειου μοντέλου ΚΑ, κατά τη διάρκεια εξέλιξης ΚΑ λόγω ασφυξίας ή ΚΜ. Δείγματα αίματος συλλέχθηκαν κατά τις αρχικές μετρήσεις, καθώς και κάθε λεπτό κατά τη διάρκεια εξέλιξης του πειραματικού μοντέλου ΚΑ: φάση ασφυξίας προ της ανακοπής, φάση ΚΑ, φάση αναζωογόνησης και φάση μετά την ανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας. Όλα τα δείγματα αναλύθηκαν με υψηλής ανάλυσης 1H NMR φασματοσκοπία και LC-MS/MS φασματομετρία. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν σημαντικές διαταραχές σε μεταβολίτες που εμπλέκονται σε κρίσιμα μονοπάτια παραγωγής ενέργειας, όπως του κύκλου κιτρικού οξέος (σουκινικό και μαλεϊκό οξύ), των αναπληρωτικών αντιδράσεών του (αλανίνη, ασπαρτικό οξύ), καθώς και του κύκλου της ουρίας (ορνιθίνη, κιτρουλίνη, αργινινοσουκινικό οξύ). Σε περίπτωση ασφυξίας, σημαντικές μεταβολικές διαταραχές ήταν εμφανείς ήδη από τη φάση ασφυξίας και εμφάνιζαν επιδείνωση κατά την ΚΑ, ενώ στην περίπτωση της ΚΜ παρόμοιο μεταβολικό προφίλ παρατηρήθηκε καθυστερημένα, μόνο μετά την έναρξη της αναζωογόνησης. Επιπλέον, στην ΚΑ λόγω ασφυξίας διαχωρίστηκαν δύο υποομάδες με διαφορετική τελική κλινική έκβαση, ανάλογα με το αρχικό μεταβολικό προφίλ τους στη φάση ασφυξίας. Η υπερπαραγωγή σουκινικού οξέος φάνηκε να σχετίζεται με χειρότερη έκβαση, γεγονός που πιθανώς να υποδεικνύει τον πιθανό προγνωστικό ρόλο του συγκεκριμένου μεταβολίτη. Συμπερασματικά, η ασφυξία και η ΚΜ διαφέρουν σημαντικά όσον αφορά στις μεταβολικές διαταραχές που εμφανίζονται στην περίοδο περί την ανακοπή και κατά την αναζωογόνηση.
Οστεογένεση με την χρήση ινώδους αιμοπεταλιακού θρόμβου (PRF) και τρισθενούς άλατος φωσφορικού ασβεστίου (β-TCP)
Authors: Νακοπούλου Κλεοπάτρα
Published: September 2021

Εισαγωγή: Ο συνδυασμός του PRF με αλλοπλαστικά μοσχεύματα, έχει ελάχιστα μελετηθεί σε πειραματικό και κλινικό επίπεδο στην οδοντιατρική. Σκοπός: Η διατριβή αποσκοπεί στη μελέτη της κατευθυνόμενης οστικής αναγέννησης σε πειραματόζωα με τη χρήση αλλοπλαστικού μοσχεύματος (υδροξυαπατίτη και β-τριφωσφορικού ασβεστίου) και ινώδους αιμοπεταλιακού θρόμβου.Υλικό και Μέθοδος: Έγινε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και έπειτα πραγματοποιήθηκε πειραματική μελέτη σε 29 αρσενικούς κόνικλους . Ταξινομήθηκαν σε δύο πειραματικές και δύο ομάδες ελέγχου όπου δημιουργήθηκε φρεάτιο σε αμφότερα τα άκρα τους. Στις πειραματικές ομάδες έγινε πλήρωση των οστικών φρεατίων με PRF ή PRF και b-tricalcium phosphate , ενώ στις ομάδες ελέγχου είτε δεν χρησιμοποιήθηκε κανένα υλικό είτε μόνο μόσχευμα. Ο έλεγχος της οστικής αναδόμησης έγινε τρεις μήνες αργότερα με τρεις τρόπους: απλή αξονική τομογραφία, pQCT και ιστολογική εξέταση.Αποτελέσματα: Στη συστηματική ανασκόπηση ανευρέθησαν 11 πειραματικές και δύο κλινικές μελέτες όπου έγινε χρήση PRF ή αυξητικών παραγόντων σε συνδυασμό με συνθετικό μόσχευμα σε μοντέλα ή κλινικές μελέτες ανύψωσης του ιγμορείου, όπου διαπιστώθηκε μείωση στο χρόνο επούλωσης και ενίσχυση στο σχηματισμό νέου οστού. Οι συχνότεροι χρησιμοποιούμενοι παράγοντες ήταν οι πρωτεΐνες Bone Morphogenetic Protein-2 και GDF-5. Επιπλέον οι κλινικές μελέτες υποστηρίζουν τη χρήση του PRF αν και είναι απαραίτητες περισσότερες μακροπρόθεσμενες μελέτες. Στο πειραματικό μέρος της διατριβής, η μέση πυκνότητα του επουλωθέντως οστού ήταν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερη όταν χρησιμοποιήθηκε συνθετικό μόσχευμα με PRF. Στην ομάδα PRF+Graft επίσης παρατηρήθηκε σχηματισμός περισσότερου φλοιώδους και υποφλοιώδους οστού. Συμπέρασμα: Η προσθήκη του συνθετικού υλικού στο PRF είχε θετική επίδραση στο σχηματισμό νέου οστού, δημιουργώντας καλύτερο υπόστρωμα για την οστική αναγέννηση.
Εκπαιδευτικές πολιτικές και θεσμικές προβλέψεις για την ένταξη των αλλοδαπών μαθητών στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση σε χώρες μέλη της Ε.Ε.
Authors: Κορδολαίμης Ευάγγελος
Published: September 2021

Αρκετές δεκαετίες πριν, μέχρι και σήμερα η μετανάστευση αποτέλεσε και αποτελεί ένα σημαντικό κοινωνικό φαινόμενο με πολλές επιπτώσεις και αλλαγές τόσο στη χώρα υποδοχής όσο και στη χώρα αποστολής. Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα αποτελεί γενικά η ένταξη των μεταναστών στη χώρα υποδοχής και η ομαλή προσαρμογή τους στα νέα κοινωνικοοικονομικοπολιτιστικά δεδομένα της νέας χώρας και η οποία διευκολύνει την αρμονική συμβίωση γηγενών και αλλοδαπών. Ένα πιο ειδικό πρόβλημα αποτελεί η ένταξη των αλλοδαπών μαθητών στην Α/θμια εκπαίδευση, εξίσου όμως σημαντικό, αφού η αποτελεσματικότητά του επηρεάζει και τη γενικότερη ένταξη.
Καρδιαγγειακές-εξωθυρεοειδικές επιδράσεις της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης
Authors: Ρεντζίου Γιαννούλα
Published: September 2021

Εισαγωγή-Σκοπός: Υποδοχείς της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH) εκφράζονται σε πλήθος εξωθυρεοειδικών ιστών ανάμεσα στους οποίους είναι και τα ενδοθηλιακά κύτταρα των αγγείων. Σκοπός της μελέτης μας ήταν να διερευνήσουμε εάν τα αυξημένα επίπεδα TSH μετά από οξεία χορήγηση ανασυνδυασμένης θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (rhTSH) μπορούν να οδηγήσουν σε μεταβολές στην ενδοθηλιακή λειτουργία και στην αρτηριακή πίεση σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με ιστορικό καλά διαφοροποιημένου θυρεοειδικού καρκινώματος (ΔΘΚ) που βρίσκονται σε ύφεση της νόσου. Ασθενείς και μέθοδοι: Τριάντα ευθυρεοοιδικές ασθενείς με ιστορικό ΔΘΚ υπεβλήθησαν σε δοκιμασία διέγερσης με rhTSH για να εκτιμηθεί το ενδεχόμενο υπολειμματικής νόσου. Εφαρμόστηκε 24ώρη καταγραφή της αρτηριακής πίεσης (24hrABPM), συστολικής και διαστολικής ανάμεσα στις ημέρες 2-3 (D2-3) όταν τα επίπεδα της TSH είναι τα υψηλότερα δυνατά. Η TSH μετρήθηκε τις ημέρες 1, 3 και 5 της δοκιμασίας. Η ενδοθηλιοεξαρτώμενη αγγειοδιαστολή (FMD), η ταχύτητα σφυγμικού κύματος (PWV) και οι κεντρικές πιέσεις μετρήθηκαν επίσης την ημέρα 3. 23 από αυτές τις ασθενείς υπεβλήθησαν σε 24ώρη καταγραφή της Α.Π και εκτίμηση της αγγειακής λειτουργίας 1-4 εβδομάδες πριν τη δοκιμασία διέγερσης (ομάδα ελέγχου).Αποτελέσματα: Τα επίπεδα TSH ήταν D1: διάμεσος 0.2 mU/L, IQR 0.1, D3: διάμεσος 115.0 mU/L, IQR 0.4, D5: διάμεσος 14.6mU/L, IQR 7.5. Όλες οι ασθενείς είχαν επίπεδα ελεύθερης θυροξίνης (fT4) εντός των φυσιολογικών ορίων (fT4 range on D1: 16.3-21 pmol/l, διάμεσος: 19.64 pmol/l, IQR 9.1). Δεν βρέθηκε σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην TSH τις ημέρες 1 και 3 και καμία από τις μετρήσεις αρτηριακής πίεσης. Βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ της βασικής τιμής ΣΑΠ την ημέρα 5 και της TSH την ημέρα 5 (r=0.541, p<0.008). Παρατήθηκε επίσης θετική συσχέτιση ανάμεσα στη μέση 24ώρη ΣΑΠ και ΔΑΠ και την TSH την ημέρα 5 (ΣΑΠ: r=+0.442, p=0.014, ΔΑΠ: r=+0.504, p=0.005). Βρέθηκε όμως θετική συσχέτιση ανάμεσα στην κεντρική συστολική πίεση και την TSH την ημέρα 5 (r=0.503, p=0.04). Στις ασθενείς που εφαρμόστηκε δεύτερη 24ώρη καταγραφή το εύρος παλμού (PP) ήταν σημαντικά υψηλότερο μετά τη χορήγηση rhTSH (rhTSH: 44.3±5.6,ομάδα ελέγχου: 41.2±5.1mmHg, p=0.02). Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση ανάμεσα στο FMD και PWV και τις τιμές TSH τις ημέρες 3 και 5. Συμπεράσματα: Η TSH, όταν χορηγηθεί οξέως, μπορεί να προκαλέσει μία μικρή αύξηση στη ΣΑΠ και ΔΑΠ. Η επίδραση της TSH στην κεντρική συστολική πίεση ενισχύει περαιτέρω τα ευρήματα που προκύπτουν από την 24ώρη καταγραφή. Συμφωνεί επίσης με αναφορές από προηγούμενες μελέτες τόσο σε υποθυρεοειδικούς όσο και σε ευθυρεοειδικούς ασθενείς που έχουν δείξει θετικές συσχετίσεις της αρτηριακής πίεσης με την TSH.
Η Ελληνική Κομμουνιστική Αριστερά με κρίσεις ταυτότητας και πολιτικής
Authors: Ζαγάρας Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η διατριβή εξετάζει τα αίτια και τις διαδικασίες της διάσπασης του ΚΚΕ το 1991 και ιδιαίτερα διερευνά τους παράγοντες που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο, ώστε να διαμορφωθούν στο εσωτερικό του ΚΚΕ δύο διακριτοί πολιτικοί- ιδεολογικοί πόλοι κατά τη δεκαετία του 1980. Δύο ρεύματα τα οποία συγκρούστηκαν την περίοδο πριν και μετά το 13ο Συνέδριο του κομμουνιστικού κόμματος τον Φεβρουάριο του 1991. Η διατριβή προσεγγίζει επίσης το ζήτημα της ελληνικής κομμουνιστικής Αριστεράς με κρίσεις ταυτότητας και πολιτικής, σε σχέση με τα ιστορικά γεγονότα, αλλά και τον ρόλο που παίζουν τα κόμματα ως πόλοι ευρύτερων τοποθετήσεων και οργανισμοί που αναπτύσσουν μια διαδραστική σχέση με τους κοινωνικούς μετασχηματισμούς και τους διεθνείς παράγοντες. Εξετάζει το πως διαμορφώνονται οι σχέσεις εκπροσώπησης και διαπαιδαγώγησης ενός κομμουνιστικού κόμματος, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν, ενδεχομένως και καθοριστικά, την πορεία των ιστορικών τάσεων στη μικροκλίμακά τους. Παράλληλα, επικεντρώνεται στα ιδεολογικά και πολιτικά σχήματα, τις κοσμοεικόνες και τις επιρροές που οδήγησαν στη συγκρότηση των δυο διακριτών ιδεολογικών ρευμάτων στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ‘80 στο εσωκομματικό πεδίο του ΚΚΕ.Στον β’ τόμο (παράρτημα), παρατίθενται αναλυτικά πρωτογενείς συνεντεύξεις που πραγματοποιήθηκαν με στελέχη της Αριστεράς της εποχής.
Ποιοτική και ποσοτική μελέτη της ξηροστομίας σε ασθενείς με καρκίνο κεφαλής τραχήλου που υποβάλλονται σε εξωτερική ακτινοθεραπεία
Authors: Μέμτσα Πηνελόπη-Θεοπίστη
Published: September 2021

Στόχος: Η ξηροστομία στους ασθενείς με καρκίνο κεφαλής τραχήλου επηρεάζει την ποιότητα ζωής τους. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συσχέτισης της ποιότητας ζωής, της ξηροστομίας και του σάλιου σε ένα δείγμα ασθενών με καρκίνο κεφαλής τραχήλου που έλαβαν 3d σύμμορφη ακτινοθεραπεία.Μέθοδοι: Σε αυτή τη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 60 ενήλικες ασθενείς με καρκίνο κεφαλής τραχήλου. Οι ασθενείς απάντησαν στο ερωτηματολόγιο EORTC Quality of Life (QLQ-C 30), στο ερωτηματολόγιο ποιότητας ζωής (QLQ-H & N35) και στην ελληνική έκδοση του ερωτηματολογίου XQ σε 4 χρονικά σημεία: στην αρχή της ακτινοθεραπείας, το τέλος της ακτινοθεραπείας, έξι μήνες μετά την ολοκλήρωση της και ένα χρόνο μετά την ολοκλήρωση της ακτινοθεραπείας. Ασθενείς με απομακρυσμένες μεταστάσεις ή σοβαρές συννοσηρότητες αποκλείστηκαν από τη μελέτη. Προσδιορίσθηκε το pH του σάλιου, και η ποσότητα σιέλου σε διέγερση και ηρεμία.Αποτελέσματα: Όλες οι κλίμακες συμπτωμάτων, εκτός από τη γνωστική λειτουργία (CF) στο QLQ-C 30 και τον σωλήνα τροφοδοσίας (HNFE) στο H & N 35, παρουσίασαν απότομη φθορά στο χρονικό σημείο 3 και στη συνέχεια αποκαταστάθηκαν σταδιακά. Η διαφορά ήταν εξαιρετικά στατιστικά σημαντική (p <0,001). Οι βαθμολογίες XQ σε χρονικά σημεία συσχετίστηκαν αρνητικά στατιστικά σημαντικά με τους ρυθμούς ροής σάλιου. Ο ρυθμός ροής του σάλιου και οι βαθμολογίες XQ είναι σχεδόν παράλληλοι μεταξύ τους. Οι ρυθμοί ροής ανακτήθηκαν σε μέσο επίπεδο 20% κάτω από τις τιμές αναφοράς στο τέλος της περιόδου παρακολούθησης.Συμπέρασμα: Η υποκειμενική αίσθηση ξηροστομίας παραλληλίζεται με την ροή σάλιου και την ποιότητα ζωής των ασθενών. Παρά το γεγονός ότι έλαβαν συμβατική σύμμορφη 3D ακτινοθεραπεία, οι συμμετέχοντες παρουσίασαν σημαντική διατήρηση της λειτουργίας τους μετά από 12 μήνες, επιτρέποντας κάποια αισιοδοξία για την πορεία της ξηροστομίας σε επιλεγμένους ασθενείς.