Το καινοδιαθηκικό πλαίσιο ασκήσεως του ποιμαντικού έργου της εκκλησίας στο βιβλίο των πράξεων των αποστόλων
Authors: Μπολτέτσος Τριαντάφυλλος 
Published: August 2021

Στήν Εἰσαγωγή της Διατριβής (σ. 10-21) ὑπογραμμίζεται ἡ ἀξία τῆς ἔρευνας τῆς Καινῆς Διαθήκης καί ἰδιαιτέρως τοῦ βιβλίου τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων, καί τονίζεται ἡ συμβολή τῆς Ποι¬μα¬ντι¬κῆς στή φανέρωση τῶν θησαυρῶν τῆς πίστεως καί μάλιστα μέσα ἀπό τή βιβλική θεολογία. Ἐπισημαίνεται ἡ ἀξία τῆς ἐπιλογῆς τοῦ θέματος στήν προσέγγιση τῆς Ὀρθό¬δο¬ξης Ποι¬μα¬ντι¬κῆς Μεθοδολογία καί καταδεικνύεται ἡ κομβικότητα τῶν διηγήσεων τῶν Πράξεων στήν ἀνά¬πτυ¬ξη τοῦ θέματος. Στό Α΄ ΜΕΡΟΣ τῆς διατριβῆς ἀναπτύσσεται τό θεωρητικό πλαίσιο τοῦ θέματος. Στό πρῶτο κεφάλαιο (σ.22-67) περιγράφεται ἡ Ποιμαντική ἀπό ἐπιστη¬μο¬νι¬κή ἄποψη, ὅπως αὐτή καταγράφεται μέσα ἀπό τούς ὁρισμούς τῶν θεολόγων (κληρικῶν καί λαϊκῶν), οἱ ὁποῖοι, μάλιστα, χωρίζονται, μέ ἐπιστημονικό κριτήριο τήν ἀνάπτυξη τῆς ποιμαντικῆς θεο¬λο¬γίας, σέ τρεῖς βασικές περιόδους: α) Στήν περίοδο τῆς Και¬νῆς Διαθήκης καί τῶν Πατέρων τῆς Ἐκ¬κλησίας, β) στήν περίοδο ἀπό τήν Ἀπε¬λευθέρωση τοῦ 1821 μέχρι τό τέλος τῆς νεότερης ἱστο¬ρίας τῆς Ἑλλάδας καί γ) στήν περίοδο πού καλύπτει τά χρόνια ἀπό τό 1951 μέχρι σήμερα. Στό δεύτερο κεφάλαιο (σ.68-94) δίδονται εἰσα¬γω¬¬γι¬κῶς τά κεν¬τρι¬κά χα¬ρα¬κτη¬ριστικά τοῦ ὑπό ἐξέταση Βιβλίου τῶν Πράξεων, ὥστε νά γίνει ἐφικτή ἡ ἀνάλυσή του καί ἡ παρουσίασή του ὑπό τήν ἀπαραίτητη ποι¬μα¬ντι¬κή σκο¬πιά. Βάσει τῶν ἐρωτημάτων: ποιός, ποιόν, ποῦ, πῶς, πότε, γιατί, πρός τί, σέ τί καί πρός τί, καί τῶν ἐννοιο¬λο¬γι¬κῶν πλαισίων, πού αὐτά περι¬χα¬ρα¬κώ¬νουν, παρέ¬χο¬νται τά ἀπαι¬τού¬μενα καινοδια¬θη¬κικά εἰσα¬γωγικά στοιχεῖα τῶν Πράξεων. Στό τρίτο κεφάλαιο (σ.95-117) προτείνονται καί ἀναλύονται λεπτομερῶς οἱ ἀρχές καί ἡ μέ¬θοδος τῆς ἔρευνας, καθώς καί ἡ φιλοσοφία τῆς μεθόδου πού ἐπιλέχθηκε γιά τήν ἀρτιό¬τε¬ρη παρουσίαση τῆς δομῆς καί τῶν δεδομένων τῆς ἐργασίας. Παρατίθενται, λοιπόν, οἱ ἐπιστημονικές μέθοδοι πού ἀξιοποιήθηκαν: ἡ ἀνάλυση τοῦ πε¬ριε¬χομένου καί ἡ ἱστορική μέθοδος. Στό Β΄ ΜΕΡΟΣ τῆς διατριβῆς παρατίθενται καί ἀναπτύσσονται τά εὑρήματα τῆς ἔρευνας τοῦ θέματος καί ἡ κατά περίπτωση ἀνάλυση καί ἑρμηνεία τους. Στό τέταρτο κεφάλαιο (σ.118-253) παρατίθενται καί ἀναλύονται ποιμαντικά ὅλα τά σχε¬τικά δεδο¬μέ¬να καί στοιχεῖα, πού προκύπτουν μέσα ἀπό τήν ἀνα¬λυ¬τι¬κή ἐπεξεργασία τῶν χω¬ρίων τῶν Πρά¬ξεων. Ἔτσι, μέσα στίς ἑπό¬με¬νες ὀκτώ ἑνότητες τοῦ κεφα¬λαίου πα¬ρου¬σιά¬ζο¬νται ἀνα¬λυ¬τι¬κά οἱ ἀπαντήσεις τῶν Πράξεων στά ἰσάριθμα ὀκτώ βασικά με¬θο¬¬δο¬λο¬γικά ἐρω¬τή¬μα¬τα τῆς ἔρευ¬νας. Τό ὑλικό πού συγκεντρώθηκε εἶναι πλούσιο καί ἐκτε¬τα¬μέ¬νο. Στό πέμπτο κεφάλαιο (σ.254-289), τέλος, ἀναλύονται τά Ποιμαντικά Προ¬βλή¬μα¬τα, πού προβάλλονται μέσα ἀπό τίς διηγήσεις τῶν Πράξεων. Τά προβλήματα αὐτά, σέ συ¬νάρτηση μέ τίς λύσεις πού κατά περίπτωση δόθηκαν, συναποτελοῦν, μία ἐξαιρετικά σημαντική ἑνότητα γιά τήν ἀναζήτηση ποι¬μα¬ντι¬κῶν ἀρχῶν καί τρόπων (τακτικῶν). Τά ποιμα¬ντι¬κά προβλήματα ὑποδιαιροῦνται, μάλιστα, καί ταξινομοῦνται ἀπό τόν ὑπο¬¬ψή¬φιο, σέ τρεῖς βα¬σικές ὁμάδες. Σέ αὐτά πού παρουσιάστηκαν: α) κατά τήν ἄσκη¬ση τῆς Ποι¬μαντικῆς (θετική ποι¬μαντική), β) ἀπό τή μή δυνατότητα ἄσκησης Ποι¬μαντικῆς (οὐδέτερη ποι¬μα¬ντι¬κή) καί γ) ἀπό τήν ἄσκηση τῆς Ἄντιποιμαντικῆς (ἀρνητική ποιμαντική). Ἡ ἔρευνα καταλήγει στά Συμπεράσματα (σ.290-313), στά ὁποῖα δίδεται σα¬φής ἀπάντηση στή σκοποθεσία τῆς ἐργασίας, ὅπως διατυπώνεται στήν Εἰσαγωγή. Ἀκο¬λου¬θεῖ ἡ Βιβλιογραφία ξένων καί ἑλλήνων συγγραφέων (σ. 314 - 331).