bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ανάλυση βάδισης σε ασθενείς με ολική αρθροπλαστική ισχίου επιφανείας και ολική αρθροπλαστική ισχίου με μεγάλη μηριαία κεφαλή
Authors: Καραμπίνας Παναγιώτης
Published: September 2021

Παλαιότερες βιβλιογραφικές αναφορές αναδεικνύουν την καλύτερη κινηματική και λειτουργικότητα του ισχίου μετά από αρθροπλαστική επιφανείας σε σχέση με συμβατικές αρθροπλαστικές ισχίου. Επιπλέον οι επεμβάσεις αναθεώρησης στις αρθροπλαστικές αυτές είναι τεχνικά ευκολότερες με καλύτερα αποτελέσματα λόγω του οστικού εδάφους που προσφέρουν στην αναθεώρηση. Παρόλα αυτά τα πλεονεκτήματα οι αρθροπλαστικές επιφανείας έχουν ένδειξη σε νέους και δραστήριους ασθενείς. Επίσης η συμβατικές αρθροπλαστικές ισχίου μπορούν να επωφεληθούν των πλεονεκτημάτων των μεγάλων μηριαίων κεφαλών με μεταλλικές αρθρούμενες επιφάνειες. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να διαπιστωθεί κατά πόσο η καλύτερη λειτουργικότητα του ισχίου στις αρθροπλαστικές επιφανείας είναι αποτέλεσμα της οστικής διάσωσης ή οφείλεται στο μεγάλο μέγεθος της μηριαίας κεφαλής και στο μικρότερο της ηλικίας των ασθενών που υποβάλλονται σε αυτή. 31 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν και υποβλήθηκαν σε επεμβάσεις αρθροπλαστικής επιφανείας (THRS) και αρθροπλαστικής με στηλαιό και μεγάλη μηριαία κεφαλή (BFH-THR). Πραγματοποιήθηκε σε αυτούς μετεγχειρητικά ανάλυση βάδισης, ανάλυση ισορροπίας και ιδιοδεκτικότητας. Επίσης συμπληρώθηκαν και αναλύθηκαν κλινικά ερωτηματολόγια στον ένα χρόνο μετεγχειρητικά. Τα αποτελέσματα μας δεν εμφάνισαν καμία σημαντική στατιστική διαφορά στην ανάλυση βάδισης μεταξύ των δύο ομάδων παρόλο που παρατηρήθηκαν βελτιωμένα στοιχεία ισορροπίας και ιδιοδεκτικότητας για τις αρθροπλαστικές επιφανείας. Εφόσον οι αρθροπλαστικές επιφανείας εμφανίζουν παρόμοια ή και βελτιωμένα χαρακτηριστικά σε σχέση με την συμβατική αρθροπλαστική με στηλαιό και μεγάλη μηριαία κεφαλή, θα πρέπει να εκτιμάτε η επιλογή επέμβασης με χαρακτήρα οστικής διάσωσης. Περαιτέρω διερεύνηση θα πρέπει να επικεντρωθεί στα αποτελέσματα των αναθεωρήσεων των αρθροπλαστικών με οστική διάσωση σε νέους ασθενείς για την επιβεβαίωση της προσφοράς αυτών των επεμβάσεων.
Μελέτη της ενσωμάτωσης πλατείας περιτονίας για κάλυψη τεχνητού ελλείμματος του πετάλου των στροφέων του ώμου, μεταξύ του τένοντος
Authors: Βαρβιτσιώτης Δημήτριος
Published: September 2021

Στόχος: Παρά την εξέλιξη στη χειρουργική θεραπεία, οι μαζικές ρήξεις του στροφικού πετάλου του ώμου, παραμένει ένα δίλημμα για τους Ορθοπαιδικούς. Στόχος αυτής της μελέτης ήταν να εκτιμήσουμε την ιστολογική ενσωμάτωση του αλλομοσχεύματος της πλατείας περιτονίας, η οποία χρησιμοποιήθηκε για την κάλυψη τεχνητού ελλείμματος του στροφικού πετάλου.Μέθοδος: 72 κουνέλια, χωρίστηκαν σε 2 ομάδες και ένα τεχνητό κενό, δημιουργήθηκε στον υπερακάνθιο τένοντα. Στα μισά κουνέλια , έγινε απλή συρραφή, ενώ στα άλλα μισά το κενό καλύφτηκε με αλλομόσχευμα πλατείας περιτονίας. Τα κουνέλια οδηγήθηκαν σε ευθανασία, σε 2,4 και 6 εβδομάδες μετεγχειρητικά. Τα μισά δοκίμια, εκτιμήθηκαν παθολογοανατομικά, ενώ τα άλλα μισά εμβιομηχανικά. Αποτελέσματα: Υπήρξε μια αύξηση της ανακατασκευαστικής - επιδιορθωτικής δράσης επούλωσης με ινοβλάστες και ισχυρή αύξηση των κολλαγόνων ινών 6 εβδομάδες μετεγχειρητικά και στις 2 ομάδες. Βαθμιαία αύξηση της μηχανικής ισχύος σημειώθηκε στις 6 εβδομάδες, καθώς και της αντοχής θραύσης την ίδια περίοδο. Δεν υπήρξε αξιοσημείωτη διαφορά, μεταξύ των 2 ομάδων, σχετικά με τις παθολογοανατομικές και εμβιομηχανικές ιδιότητές τους.Συμπεράσματα: Στη δύσκολη υπόθεση της μαζικής μη επιδιορθώσιμης ρήξης του στροφικού πετάλου του ώμου, που η απλή συρραφή του τένοντα που έχει εναπομείνει, είναι αδύνατη, η κάλυψη με αλλομόσχευμα πλατείας περιτονίας, θα μπορούσε να δώσει ικανοποιητικά αποτελέσματα.
Μελέτη της παρεμποδιστικής δράσεως τασενεργών ουσιών κατά την αναγωγή κατιόντων στο σταγονικό ηλεκτρόδιο υδραργύρου
Authors: Μαρκόπουλος Ιωάννης
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η συγκριτική μελέτη της παρεμποδιστικής δράσεως των τασενεργών ουσιών Τριφαινυλοφωσφινοξείδιο (TPO), Τριφαινυλοαρσινοξείδιο (TAsO), Τριφαινυλοφωσφίνη (TPP), Τριφαινυλοαρσίνη (TPAs) και Τρι (κ) οκτυλοφωσφινοξείδιο (TOPO) κατά την αναγωγή των κατιόντων Ψευδαργύρου, Κοβαλτίου και Καδμίου στο σταγονικό ηλεκτρόδιο του υδραργύρου. Η μελέτη των τασενεργών αυτών ουσιών, που έγινε σε μεθανολικά και σε υδατομεθανολικά διαλύματα χρησιμοποιώντας την πολαρογραφική μέθοδο, μπορεί να δώσει πολύτιμες πληροφορίες για την κινητική και την εκλεκτικότητα των δράσεων αυτών, και επομένως για την Ανόργανη Χημική Τεχνολογία και την Ηλεκτροχημική Μχανική. Η πολαρογραφική μέθοδος συνίσταται στην καταγραφή των πολαρογραφικών κυμάτων εντάσεως-τάσεως των αντίστοιχων κατιόντων παρουσία και απουσία του κάθε παρεμποδιστή.Τα μεγέθη που μετρήθηκαν συγκριτικά ήταν τα δυναμικά μισού κύματος Ε1/2 , οι μετατoπίσεις ΔΕ1/2 καθώς και οι οριακές εντάσεις των ρευμάτων διαχύσεως στα αντίστοιχα πολαρογραφήματα. Με βάση τις πειραματικές μετρήσεις, τα κυριότερα αποτελέσματα-συμπεράσματα της διατριβής συνοψίζονται ως εξής: α) Σε όλες τις περιπτώσεις, η παραμποδιστική δράση των τασενεργών ουσιών εκφράζεται είτε με μετατοπίσεις των κυμάτων, ή συμπίεση των μεγίστων, εφ’ όσον υπάρχουν, είτε με το συνδυασμό των δύο αυτών φαινομένων. Σε περιπτώσεις ισχυρής δράσεως παρατηρούνται επίσης σημαντικές αλλαγές στην κλίση των κυμάτων, δίχως αλλαγές στο μηχανισμό της ηλεκτροδιακής δράσεως, β) Ακόμη και παρουσία του ισχυρότερου παραμποδιστή, που σε όλες τις περιπτώσεις είναι το TOPO, τα ύψη των κυμάτων διέπονται από τις συνθήκες διαχύσεως του κάθε κατιόντος, γ) ΄Ενας παρεμποδιστής δεν δρά μόνο μέσα στην περιοχή κύριας προσρόφησής του, αλλά και αρνητικότερα από αυτή και μέχρι το δυναμικό εκρόφησής του από το ηλεκτρόδιο, παρουσιάζοντας στην περιοχή ακριβώς αυτή τη μεγαλύτερή του δράση, δ) Στην περιοχή που ένας παρεμποδιστής αρχίζει να εκροφάται από το ηλεκτρόδιο, φαίνεται να δρα ισχυρότερα από έναν άλλον παρεμποδιστή που στην ίδια περιοχή αρχίζει να προσροφάται πάνω σ’ αυτό, ε) Η παρουσία Η2Ο στα διαλύματα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της παρεμποδιστικής ικανότητας όλων των προαναφερθέντων παρεμποδιστών, και στ) Στην περιοχή δυναμικού που ανάγονται τα ιόντα Καδμίου, πολύ ισχυρή δράση εμφανίζουν το TOPO και το TPAs, στην περιοχή αναγωγής των ιόντων Ψευδαργύρου, το TOPO και το TPO, και στην περιοχή αναγωγής των ιόντων Κοβαλτίου, το TOPO και το TAsO, τόσο σε μεθανολικά όσο και σε υδατομεθανολικά διαλύματα.Με βάση όλα τα παραπάνω, σε μια απόλυτη επομένως κλίμακα, το TOPO εμφανίζεται ως ο ισχυρότερος και το TPP ως ο ασθενέστερος παρεμποδιστής
Ο ρόλος του σωματίου της φλεγμονής στην ιδιοπαθή φλεγμονώδη νόσο του εντέρου
Authors: Λαζαρίδης Λάζαρος-Δημήτριος
Published: September 2021

ΥΠΟΒΑΘΡΟ: Το φλεγμονόσωμα NLRP3 είναι ένα πολυμοριακό κυτταροπλασματικό σύμπλεγμα, το οποίο όταν ενεργοποιείται συνεισφέρει στη διάσπαση της προ – ιντερλευκίνης (IL) – 1β σε IL-1β. ΣΚΟΠΟΣ: Η μελέτη της ενεργοποίησης του φλεγμονοσώματος NLRP3 στην ιδιοπαθή φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. ΜΕΘΟΔΟΙ: Μονοκύτταρα περιφερικού αίματος από ασθενείς με νόσο Crohn, ελκώδη κολίτιδα και υγιείς μάρτυρες διεγέρθηκαν με λιποπολυσακχαρίδη παρουσία ή απουσία κρυστάλλων ουρικού μονονατρίου. Μετά από επώαση, μετρήθηκαν στα υπερκείμενα των κυττάρων οι συγκεντρώσεις των κυτταροκινών IL-1β, IL-6 και TNFα και η συγκέντρωση της προ – IL-1β στα προϊόντα λύσης των κυττάρων. Ως ενεργοποίηση του φλεγμονοσώματος NLRP3 ορίστηκε η μεγαλύτερη από 30% αύξηση της παραγωγής της IL-1β μετά την προσθήκη κρυστάλλων ουρικού μονονατρίου. Σε ξεχωριστά πειράματα, μονοκύτταρα περιφερικού αίματος λύθηκαν για απομόνωση mRNA και μέτρηση των γονιδιακών αντιγράφων των IL-1β, TNFα, NLRP3 και CASP1 με RT-PCR. Επίσης, έγινε απομόνωση DNA από ασθενείς με νόσο Crohn για γονοτυποποίηση του ATG16L1. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το φλεγμονόσωμα NLRP3 ήταν ενεργοποιημένο στο 60% των ασθενών με νόσο Crohn έναντι 28,6% των μαρτύρων (p=0,042) ενώ δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην ενεργοποίηση του φλεγμονοσώματος NLRP3 μεταξύ ασθενών με ελκώδη κολίτιδα και μαρτύρων. Στους ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα, η ενεργοποίηση του φλεγμονοσώματος NLRP3 συσχετίστηκε (p=0,08) με μακροχρόνια νόσο (>1,5 έτη). Η παραγωγή της IL-1β ήταν αυξημένη στους ασθενείς με νόσο Crohn σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες (p=0,032). Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην παραγωγή των IL-6, TNFα και προ- IL-1β και στα αντίγραφα των γονιδίων IL-1β, TNFα, NLRP3 και CASP1 μεταξύ των ομάδων. Η παραγωγή της IL-1β ήταν παρόμοια μεταξύ φορέων και μη φορέων των μονονουκλεοτιδικών πολυμορφισμών του γενετικού τόπου rs2241880.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Το φλεγμονόσωμα NLRP3 είναι ενεργοποιημένο στους ασθενείς με νόσο Crohn και στους ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα με μακροχρόνια νόσο.
Γραμματισμός στην πρώτη σχολική ηλικία με τη χρήση εναλλακτικών προσεγγίσεων
Authors: Ξεφτέρη Ελένη
Published: September 2021

Τις τελευταίες δεκαετίες η ανάπτυξη του γραμματισμού αποτελεί αντικείμενο ερευνών από διαφορετικά επιστημονικά πεδία, τα αποτελέσματα των οποίων επηρεάζουν και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η γλωσσική διδασκαλία στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Παρ’ όλα αυτά όμως στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα εφαρμόζεται η ίδια μέθοδος διδασκαλίας της ανάγνωσης και της γραφής εδώ και έναν αιώνα περίπου. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να παρουσιάσει μια εναλλακτική διδακτική πρόταση για την κατάκτηση του αρχικού γραμματισμού, η οποία αφορά τις δύο πρώτες τάξεις του Δημοτικού Σχολείου. Η έρευνα αναπτύχθηκε σε κύκλους ακολουθώντας τη μεθοδολογία της έρευνας δράσης. Δεν σχεδιάστηκε εξ’ ολοκλήρου από την αρχή αλλά αναπτύσσονταν σταδιακά, λαμβάνοντας υπόψη τα ενδιαφέροντα και τις κατακτήσεις των παιδιών. Για την ανάπτυξη αυτής της πρότασης χρειάστηκε η τροποποίηση του αναλυτικού προγράμματος αποσκοπώντας στη σύνδεση των διδακτικών αντικειμένων, μέσα από την ανάπτυξη θεματικών ενοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη και τα ενδιαφέροντα των μαθητών. Διαφοροποιήθηκε επίσης η διδακτική μεθοδολογία και επιλέχθηκαν διδακτικές προσεγγίσεις του αρχικού γραμματισμού που έδιναν έμφαση στο νόημα, και ενέπλεκαν τα παιδιά με τη χρήση της γλώσσας σε κοινωνικές πρακτικές, επιδιώκοντας και την ταυτόχρονη κατάκτηση των απαραίτητων δεξιοτήτων. Υιοθετήθηκαν στοιχεία και πρακτικές που προτείνονται τόσο στην ολιστική προσέγγιση, όσο και στην επικοινωνιακή αλλά και στην θεωρία των κειμενικών ειδών. Λήφθηκαν υπόψη επίσης, κυρίως για το πρώτο διάστημα της Α΄ τάξης, τα πορίσματα των ερευνών για τη σημαντικότητα της φωνολογικής επίγνωσης στην κατάκτηση της ανάγνωσης, εντάσσοντας ανάλογες δραστηριότητες στη διαδικασία, σ’ ένα πλαίσιο όμως στο οποίο τα παιδιά έβρισκαν νόημα. Στη συγκεκριμένη διδακτική παρέμβαση δεν χρησιμοποιήθηκαν τα διδακτικά εγχειρίδια αλλά μια ποικιλία αυθεντικών κειμένων που περιελάμβανε βιβλία παιδικής λογοτεχνίας, βιβλία γνώσεων, χρηστικά κείμενα καθημερινής χρήσης καθώς και πολυτροπικά κείμενα. Επιδιώχθηκε η ενεργητική εμπλοκή των παιδιών στη διαδικασία μέσα από την ανάπτυξη θεματικών ενοτήτων αντίστοιχων των ενδιαφερόντων τους, με δραστηριότητες οι οποίες εξυπηρετούσαν κάποιο συγκεκριμένο επικοινωνιακό σκοπό. Συγκρίνοντας με τις προτάσεις των διδακτικών εγχειριδίων των δύο πρώτων τάξεων εκείνο που καταδείχθηκε είναι ότι υπάρχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις που αφορούν τόσο στη μεθοδολογία όσο και στο περιεχόμενο, αφού στην περίπτωση των εγχειριδίων όλα είναι προαποφασισμένα με προκατασκευασμένα κείμενα και κλειστές δραστηριότητες συμπεριφοριστικού τύπου, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα ενδιαφέροντα και η προηγούμενη γνώση των παιδιών.
Διερευνώντας τη συνύπαρξη επιχειρήσεων και τοπικών κοινωνιών και τη βελτίωση του σχεδιασμού πολιτικών σε περιβαλλοντικά υποβαθμισμένες περιοχές
Authors: Προϊκάκη Μαρίνα
Published: September 2021

Tις τελευταίες δεκαετίες μια σημαντική πρόκληση που οι σύγχρονες κοινωνίες καλούνται να αντιμετωπίσουν αφορά τη συμβίωση των τοπικών επιχειρήσεων με τις τοπικές κοινωνίες, ειδικά σε περιοχές με έντονη επιχειρηματική δραστηριότητα. Η διερεύνηση αυτού του πεδίου είναι εξαιρετικά σημαντική καθώς οι τοπικές κοινωνίες εξαρτώνται από τη δραστηριότητα των τοπικών επιχειρήσεων οι οποίες όμως με τη σειρά τους συχνά αποτελούν βασική αιτία περιβαλλοντικής υποβάθμισης και μείωσης του επιπέδου ποιότητας ζωής. Παρά την αύξηση μελετών που εξετάζουν τη σχέση τοπικών κοινωνιών και επιχειρήσεων, είναι πολύ περιορισμένος ο αριθμός των αναλύσεων που εστιάζουν στην εκτίμηση της κοινωνικής και οικονομικής διάστασης της αειφορίας και των συνιστωσών που διέπουν τη σχέση κοινωνίας και επιχειρήσεων. Kύριοι στόχοι της παρούσας διατριβής ήταν α) η ανάδειξη ενός νέου θεωρητικού πλαισίου στο οποίο ενσωματώνονται οι δείκτες της κοινωνικής αειφορίας ως επεξηγηματικοί παράγοντες της σχέσης τοπικών κοινωνιών και επιχειρήσεων, β) η εμπειρική διερεύνηση αυτού του θεωρητικού πλαισίου και γ) η ανάδειξη τρόπων μέσω των οποίων οι δείκτες κοινωνικής αειφορίας μπορούν να αποτελέσουν μέρος μιας διαδικασίας αποτελεσματικού περιβαλλοντικού σχεδιασμού σε περιβαλλοντικά υποβαθμισμένες περιοχές. Το θεωρητικό πλαίσιο της διατριβής ανέδειξε την ανάγκη συνδυαστικής ανάλυσης παραγόντων οι οποίοι είναι καθοριστικοί για την κατανόηση και βελτίωση της σχέσης κοινωνίας και επιχειρήσεων. Ως μελέτη περίπτωσης επιλέχθηκε η περιοχή του Ασωπού ποταμού και ειδικότερα οι 21 κοινότητες που βρίσκονται πλησίον του ποταμού. Η συγκεκριμένη περιοχή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς εντός των ορίων της δραστηριοποιούνται ρυπογόνες βιομηχανίες με αποτέλεσμα τις τελευταίες δεκαετίες να έχει παρατηρηθεί μείωση της περιβαλλοντικής ποιότητας με σημαντικές κοινωνικό-οικονομικές επιπτώσεις. Τα κεντρικά επιστημονικά ερωτήματα της διατριβής εξετάστηκαν μέσω ενός συνδυασμού ποσοτικών και ποιοτικών κοινωνικών μεθοδολογιών. Από τα αποτελέσματα της εμπειρικής έρευνας αναδείχθηκε η σημαντικότητα εξέτασης του επιπέδου γνώσης και οι αντιλήψεις των πολιτών για την περιβαλλοντική ποιότητα περιβαλλοντικά υποβαθμισμένων περιοχών και για τις κοινωνικά ωφέλιμες επιχειρηματικές δράσεις από τις τοπικές επιχειρήσεις. Επιπρόσθετα, αποδείχθηκε ότι συγκεκριμένοι κοινωνικοί δείκτες, όπως τα επίπεδα εμπιστοσύνης, τα άτυπα κοινωνικά δίκτυα και η ποιότητα ζωής αποτέλεσαν σημαντικούς παράγοντες καθορισμού της σχέσης τοπικών κοινωνιών και επιχειρήσεων. Τέλος, μια επιπλέον σημαντική συμβολή της διατριβής αποτέλεσε η μέτρηση δεικτών αειφορίας μέσω μιας συμμετοχικής διαδικασίας. Στα τελικά συμπεράσματα της διατριβής τονίζεται η ανάγκη διερεύνησης των επιπέδων τοπικής γνώσης και αντιλήψεων αλλά και η σημαντικότητα επαναμέτρησης των δεικτών αειφορίας με μεθοδολογίες οι οποίες ενθαρρύνουν τη συμμετοχή των πολιτών προκειμένου να οδηγηθούμε σε έναν πιο αποτελεσματικό σχεδιασμό περιβαλλοντικών πολιτικών.
Διερεύνηση παραγόντων που επηρεάζουν την αποτελεσματική ένταξη της τεχνολογίας wiki στην τριτοβάθμια εκπαίδευση
Authors: Αλτανοπούλου Παναγιώτα
Published: September 2021

Η διατριβή αυτή μελετά παράγοντες αποτελεσματικής ένταξης τεχνολογιών wiki στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα wiki αποτελούν συνεργατικά και διαδικτυακά εργαλεία γραφής. H ανοιχτή φύση αυτής της τεχνολογίας δημιουργεί σημαντικές ευκαιρίες για μάθηση, εφόσον υπάρχει ο σωστός σχεδιασμός. Για τη μελέτη του παραπάνω σκοπού τέθηκαν τρεις επιμέρους στόχοι. Αρχικά, μελετάται ένα μοντέλο σχεδιασμού δραστηριοτήτων με τη χρήση τεχνολογίας wiki και καταδεικνύεται η αποτελεσματικότητά του για όλες τις κλάσεις του (δραστηριότητες κατανόησης, κριτικής σκέψης, πλαισιωμένης εφαρμογής) στο μαθησιακό αποτέλεσμα φοιτητών πανεπιστημιακού τμήματος. Συνολικά, με τη χρήση ενός συγκεκριμένου πλαισίου που προτείνεται από τους West και West (2009) διαπιστώθηκε πως η μέση επίδοση των φοιτητών από το 37.2% ανέβηκε στο 52.9%. Επιπρόσθετος στόχος ήταν να μελετηθεί το πώς η προσωπικότητα των μαθητών (όπως μετράται με το Big-Five τεστ προσωπικότητας) επηρεάζει το βαθμό αξιοποίησης της τεχνολογίας και τη μαθησιακή βελτίωση των φοιτητών στο περιβάλλον wiki. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η μαθησιακή βελτίωση έχει αρνητική και στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την εξωστρέφεια (r= -0.108, p=0.039, s). H συγκαταβατικότητα έχει θετική και στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τη μαθησιακή βελτίωση (r=0.116, p=0.027, s). Η ευσυνειδησία και η συναισθηματική σταθερότητα είχαν θετική και στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τον αριθμό ενεργειών που πραγματοποίησαν οι φοιτητές σε περιβάλλον wiki (r=0.130, p=0.013, s). Τέλος, μελετώνται οι παράγοντες που επηρεάζουν την πρόθεση χρήσης τεχνολογίας wiki. Το προτεινόμενο μοντέλο βρέθηκε να εξηγεί το 68.8% της διακύμανσης της πρόθεσης χρήσης ενός συστήματος wiki.
Ευαισθησίες των υφομυκήτων σε νεότερα αντιμυκητικά φάρμακα
Authors: Πετρίκκου Ευαγγελία
Published: September 2021

The continuing increase of systemic and invasive mycoses due to filamentous fungi (moulds) such as species of Aspergillus, zygomycetes of the order Mucorales (Rhizopus, Mucor, θιπ.) and rare hyalohyphomycetes such as Fusarium and Scedosporium, and their difficult management because of their resistance in most antifungals, needed the development and standardization of a method to determine susceptibility to these drugs. The present dissertation aimed to the development of an antifungal susceptibility testing method which would be reliable and reproducible, in order to be used as a standard method. This method should be applicable to all filamentous fungi,The strains used for this study were isolates from cases with systemic mycoses with known antifungal susceptibility and outcome, as well as from a prospective registry study. The experiments of the first phase of the study aimed to verify the optimal conditions for the preparation of the inoculum of conidia to be tested for antifungal susceptibility with the broth microdilution method. The main conclusions of this phase were that the haemocytometer counting of conidia was a more reliable method of inoculum preparation than the spectrophotometric adjustment, and that Tween 20, a nonionic surfactant, should be used as a dispersing agent for the optimal suspension of hydrophobic conidia. The ideal inoculum size was 1.0 × 106 -5.0 × 106 CFU/ml. In the second phase, this new method was evaluated in three independent laboratories and its reliability and reproducibility were confirmed, with interlaboratory agreement of 89.2% and a narrow 95% CI (2.20 -2.65). In the third phase of the study the method was used for the susceptibility testing of strains from a prospective registry study of rare invasive mycoses and performed very well. The results of this study have been adopted by the EUCAST and constitute the basis of the guidelines for the determination of the MICs of antifungals against conidia forming moulds (EUCAST DEFINITIVE DOCUMENT E.DEF 9.1).
Ανάπτυξη συνθετικών στρατηγικών για τη σύνθεση μεταλλο-οργανικών κατασκευών που βασίζονται σε γεφυρωτικούς και μη γεφυρωτικούς υποκαταστάτες
Authors: Φιδέλλη Αθηνά
Published: September 2021

Η ανάπτυξη της νέας συνθετικής στρατηγικής «μεικτών υποκαταστατών» για τη σύνθεση μεταλλο-οργανικών κατασκευών (MOFs), η οποία πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της παρούσης διατριβής, οδήγησε στην απομόνωση επτά νέων συμπλόκων του χαλκού με τη δι-2-πυριδυλο κετόνη και πολυ-καρβοξυλικούς υποκαταστάτες, μεταξύ των οποίων, δύο είναι τρισδιάστατα πολυμερή, ένα είναι δισδιάστατο πολυμερές και τέσσερα είναι μονοπυρηνικά σύμπλοκα που σχηματίζουν εκτεταμένα δίκτυα μέσω δεσμών υδρογόνου. Η χρήση πολυ-φωσφονικού έναντι πολυ-καρβοξυλικών υποκαταστατών στα πλαίσια της ίδιας στρατηγικής οδήγησε στην απομόνωση ενός νέου δισδιάστατου πολυμερούς κι ενός μονοπυρηνικού συμπλόκου, που επίσης εκτείνεται στο χώρο μέσω δεσμών υδρογόνου. Μεταξύ των αποτελεσμάτων περιλαμβάνονται και δύο νέες μεταλλικές πλειάδες, η μία εκ των οποίων θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως σύμπλοκο-υποκαταστάτης. Τα πολυμερή σύμπλοκα, καθώς και οι πλειάδες που απομονώθηκαν, μελετήθηκαν ως προς τις μαγνητικές τους ιδιότητες. Στη συνέχεια οι αντιδράσεις με τον υποκαταστάτη 2 ιμιδαζολο-καρβαλδεΰδη (imca) και αμινο-παράγωγα του βενζοϊκού οξέος, παρουσία μεταλλικών κέντρων, οδήγησαν στον χαρακτηρισμό ενός μονο-πυρηνικού συμπλόκου, το οποίο επίσης θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μεταλλο-υποκαταστάτης για τη σύνθεση MOFs. Υποκινούμενοι από τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα που είχε συγκεντρώσει η ερευνητική μας ομάδα στο παρελθόν από τη χρήση της ναφθαλενο-σαλικυλο-αλδοξίμης στη χημεία του τρισθενούς μαγγανίου, πραγματοποιήσαμε αντιδράσεις στα πλαίσια της ίδιας στρατηγικής, παρουσία μικρών υποκαταστατών με δυνατότητα γεφύρωσης. Αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας ήταν η απομόνωση μίας μονο-διάστατης αλυσίδας η οποία εμφανίζει υπερμαγνητική συμπεριφορά και τεσσάρων νέων εξα-πυρηνικών πλειάδων του MnIII με τη naph-saoH2. Τέλος, προς αναζήτηση εναλλακτικών, ενεργειακά και οικονομικά προτιμώμενων συνθετικών στρατηγικών για τη σύνθεση μεταλλο-οργανικών κατασκευών, στραφήκαμε σε ένα ανερχόμενο πεδίο που αναμένεται να γνωρίσει μεγάλη άνθιση μέσα στα επόμενα χρόνια, τη μηχανική χημεία. Στοχεύοντας σε κάποιες πολύ σταθερές δομές της οικογένειας των Zr-MOFs, καταφέραμε να συνθέσουμε δέκα συνολικά γνωστές Zr-MOFs με μηχανοχημικό τρόπο. Οι μέθοδοι που εφαρμόστηκαν ονομάζονται «άλεση υποβοηθούμενη από υγρό» και «επιταχυνόμενη ωρίμανση».
Η επίδραση των πολιτισμικών χαρακτηριστικών στη χάραξη στρατηγικής για βιωσιμότητα
Authors: Δεϊρμεντζόγλου Γεώργιος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποσκοπεί στη διερεύνηση της επίδρασης των πολιτισμικών χαρακτηριστικών στα επίπεδα της εταιρικής βιώσιμης ανάπτυξης. Η εθνική κουλτούρα θεωρείται ότι είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που επηρεάζει έμμεσα τις πρακτικές βιώσιμης ανάπτυξης των επιχειρήσεων μέσω των πεποιθήσεων και των αντιλήψεων των ανθρώπων που διοικούν και εργάζονται σε αυτές τις επιχειρήσεις. Η βιώσιμη ανάπτυξη απευθύνεται σε πληθώρα θεμάτων, τα οποία όμως δημιουργούνται από τη δυναμική σχέση κοινωνίας και οργανισμών στην πάροδο του χρόνου, με αποτέλεσμα το είδος της, αλλά και το νόημά της να μην είναι ίδιο ανάμεσα σε διαφορετικά πολιτισμικά πλαίσια. Η περιορισμένη μέχρι τώρα βιβλιογραφία που εξετάζει την επίδραση των πολιτισμικών χαρακτηριστικών στη βιώσιμη ανάπτυξη δεν παρέχει μια σαφή εικόνα για αυτήν τη σχέση, ενώ πολλά από τα ευρήματα είναι αντικρουόμενα. Η παρούσα έρευνα εξετάζει τις πολιτισμικές αξίες των μάνατζερ που εργάζονται σε μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα και τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι αξίες επιδρούν στα επίπεδα της εταιρικής βιώσιμης ανάπτυξης. Αναφορικά με τα κύρια ευρήματα της διδακτορικής διατριβής, διαπιστώθηκε ότι υφίσταται επίδραση των πολιτισμικών αξιών στο επίπεδο της εταιρικής βιώσιμης ανάπτυξης και πιο συγκεκριμένα, οι αξίες που επιδρούν σε αυτό σχετίζονται με την «Ιεραρχία» και τη «Συλλογικότητα έναντι Ατομικισμού». Επίσης, εκτός από τα ευρήματα που αφορούν τις πολιτισμικές διαστάσεις, εντοπίστηκε ότι η οργανωσιακή κουλτούρα, αλλά και το μέγεθος των επιχειρήσεων έχουν σημαντική επίδραση στην εταιρική βιώσιμη ανάπτυξη. Εκτός από τη θεωρητική τους σημασία, τα ευρήματα της διατριβής παρέχουν κατευθύνσεις στα στελέχη των επιχειρήσεων αναφορικά με τις πρακτικές της βιώσιμης ανάπτυξης και την εφαρμογή τους σε διαφορετικά πολιτισμικά πλαίσια.
Οι επιδράσεις της χρήσης αθλητικών διαδραστικών παιχνιδιών στη φυσική κατάσταση, τις κινητικές δεξιότητες και τη συμπεριφορά εφήβων και νεαρών ενηλίκων με νοητική αναπηρία
Authors: Τεχλικίδου Ελένη
Published: September 2021

Τα άτομα με νοητική αναπηρία (Ν.Α) χαρακτηρίζονται από έλλειψη κινήτρου για συμμετοχή σε άσκηση και φυσική δραστηριότητα, περιορισμούς στην καθημερινή τους λειτουργικότητα, ενώ αποφεύγουν συχνά τη συμμετοχή τους σε δραστηριότητες υπό το φόβο αποτυχίας στην εκτέλεση. Οι περιορισμοί στη λειτουργική τους ικανότητα, όπως εκφράζεται στις αθλητικές κινητικές τους δεξιότητες και παραμέτρους που περιγράφουν τη λειτουργική φυσική τους κατάσταση, ενισχύεται από χαμηλή αυτοεκτίμηση, ενώ αναπτύσσουν καθιστικού τύπου συμπεριφορές που οδηγούν σε υψηλά ποσοστά παχυσαρκίας, νοσηρότητας και θνησιμότητας από μη μεταβολικές ασθένειες. Με βάση τα παραπάνω, η εμπλοκή τους σε αθλητικές δραστηριότητες κρίνεται μείζονος σημασίας για τη διατήρηση και βελτίωση της υγείας τους. Η χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών και η εφαρμογή τους ως μέθοδος άσκησης μέσα από τα αθλητικά διαδραστικά παιχνίδια, έχει αναφερθεί ότι μπορεί να επιφέρει θετικές επιδράσεις σε άτομα με αναπηρία. Σκοπός της παρούσας έρευνας, ήταν η ολιστική διερεύνηση της επίδρασης από την εφαρμογή ενός παρεμβατικού προγράμματος με αθλητικά διαδραστικά παιχνίδια στη φυσική κατάσταση, την κινητική απόδοση και τη συμπεριφορά, εφήβων και νεαρών ενηλίκων με Ν.Α. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 17 έφηβοι και νεαροί ενήλικες με Ν.Α, οι οποίοι αποτέλεσαν την πειραματική-ΠΟ (n=9, ηλικίας 17±3.32) και την ομάδα ελέγχου-ΟΕ (n=8, ηλικίας 17±3.42) και κατά τη διάρκεια της έρευνας φοιτούσαν σε Σχολικές Μονάδες Ειδικής Αγωγής. Το πρόγραμμα εφαρμόσθηκε για 8 εβδομάδες με συχνότητα 3 φορές και διάρκεια 30 λεπτά. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις στη φυσική κατάσταση με την Ευρωπαϊκή δέσμη δοκιμασιών Eurofit και την κινητική απόδοση με τη χρήση της δέσμης BOTMP, στην αρχή, στο τέλος και ένα μήνα μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος. Επίσης, μετρήθηκαν στην αρχή και στο τέλος του προγράμματος, τα ψυχοκοινωνικά τους χαρακτηριστικά με την κλίμακα συμπεριφοράς για εκπαιδευτικούς του Achenbach (TRF-CBCL) και τα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά. Τα αποτελέσματα έδειξαν βελτίωση στην καρδιοαναπνευστική αντοχή, σε κινητικές δεξιότητες και σε ορισμένα ψυχοκοινωνικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Η ερμηνεία των αποτελεσμάτων μπορεί να υποστηριχθεί από τη θεωρία της αυτοαποτελεσματικότητας. Λαμβάνοντας υπόψη το μικρό μέγεθος του δείγματος, τα αποτελέσματα πρέπει να αντιμετωπιστούν με επιφύλαξη. Ωστόσο, τα αθλητικά διαδραστικά παιχνίδια όπως διαπιστώθηκε στην παρούσα έρευνα, μπορούν να αποτελέσουν μια νέα υποσχόμενη επικουρική μέθοδο άσκησης στο μάθημα της προσαρμοσμένης φυσικής αγωγής, σε άτομα με Ν.Α.
Οπτική τομογραφία συνοχής (optical coherence tomography) και κυστοειδές οίδημα της ωχράς μετά από αφαίρεση καταρράκτου
Authors: Νισκοπούλου Μαρία
Published: September 2021

[…] Ο σκοπός της μελέτης είναι να διερευνηθεί το πάχος του αμφιβληστροειδούς στην περιοχή του κεντρικού βοθρίου, μετά από χειρουργική αφαίρεση καταρράκτη άνευ επιπλοκών, στην άμεση μετεγχειρητική περίοδο και να συσχετισθεί με μεταβολές στην οπτική οξύτητα. Ως υποκλινικό οίδημα ωχράς ορίστηκε, είτε η παρουσία κυστοειδών χώρων χωρίς την συνοδό σημαντική μεταβολή της οπτικής οξύτητας (κατά 3 γραμμές Snellen), είτε η πάχυνση του αμφιβληστροειδούς κατά 2 SD, στις μετεγχειρητικές μετρήσεις.
Ιερά και λατρείες της Κάτω Μακεδονίας
Authors: Τσιάφης Δημήτριος
Published: September 2021

Στη διδακτορική διατριβή μελετούμε όλες τις λατρείες θεών και ηρώων στην περιοχή της Πιερίας, της Βοττιαίας και της Αλμωπίας, εκτός από την αυτοκρατορική λατρεία. Στόχος είναι να εντοπίσουμε ποιες θεότητες λατρεύονταν, ποιοι θεοί ήταν δημοφιλέστεροι και σε ποιες περιοχές αλλά κυρίως να ανιχνεύσουμε τις μεταβολές που υπέστη η λατρεία κατά την πάροδο των αιώνων. Οι μεταβολές στο χώρο της λατρείας αφορούν στην εισαγωγή νέων λατρειών και εγκατάλειψη κάποιων παλαιοτέρων αλλά και στη διαφοροποίηση της υπόστασης των θεοτήτων, οι οποίες μπορεί να συνεχίζουν να λατρεύονται αδιάκοπα αλλά με νέα λατρευτικά επίθετα, τα οποία αντανακλούν διαφορετική υπόσταση. Το υλικό από το οποίο παίρνουμε πληροφορίες για τις λατρείες στην Κάτω Μακεδονία διακρίνεται στις αρχαίες πηγές και τα υλικά κατάλοιπα. Τα δεύτερα με τη σειρά τους διακρίνονται σε αρχιτεκτονικά λείψανα ιερών και ναών, βωμούς, επιγραφές, αγάλματα και βάσεις αγαλμάτων, αλλά και κάθε είδους αναθήματα στους θεούς, όπως ανάγλυφα και ειδώλια. Επίσης λαμβάνουμε υπόψιν τις νομισματικές κοπές των πόλεων, καθώς θεωρούμε ότι στους τύπους τους επιλέγονται να εικονιστούν οι θεοί και τα σύμβολα των θεών που είχαν ιδιαίτερη σημασία για την κάθε πόλη.Η διατριβή διαρθρώνεται σε δύο κύρια μέρη. Στο πρώτο μέρος, το οποίο είναι το εκτενέστερο, παρουσιάζονται αναλυτικά όλα τα τεκμήρια λατρείας, οργανωμένα με βάση τη λατρευόμενη θεότητα. Πρώτα παρουσιάζονται οι ολύμπιοι θεοί και στη συνέχεια οι άλλοι θεοί και ήρωες με αλφαβητική σειρά. Στο δεύτερο μέρος γίνεται συνοπτική παρουσίαση των λατρειών ανά πόλη/θέση, ακολουθώντας μια πορεία από νότο προς βορρά. Στη συνέχεια παρουσιάζονται τα συμπεράσματα της έρευνας, ενώ τέλος ακολουθεί ένας κατάλογος με τις μαρτυρίες λατρείας.
Τοπική κεραμική αρχαϊκών χρόνων από το νεκροταφείο της Αγίας Παρασκευής
Authors: Παπακώστας Θεόδωρος
Published: September 2021

Το αρχαϊκό νεκροταφείο της Αγίας Παρασκευής χρονολογείται από το πρώτο μισό του 6ου αιώνα π.Χ. ως το πρώτο μισό του 5ου αι. π.Χ. Η ανασκαφή του νεκροταφείου απέδωσε 428 αρχαϊκούς τάφους (και επτά ελληνιστικούς). Οι νεκροί θάβονταν σε κιβωτιόσχημους τάφους, μονολιθικές σαρκοφάγους, απλούς λάκκους και εγχυτρισμούς. Οι τάφοι του νεκροταφείου, του οποίου εντοπίστηκαν όλα τα πέρατα, άρα θεωρείται πλήρως ανασκαμμένο, περιείχαν κτερίσματα διαφόρων τύπων: αντικείμενα από χρυσό, άργυρο, χαλκό, σίδηρο, ελεφαντόδοντο, ήλεκτρο κ.α. καθώς και μεγάλες ποσότητες κεραμικής. Η παρούσα μελέτη περιλαμβάνει τα 329 αγγεία τοπικής παραγωγής που βρέθηκαν στους τάφους, που ανήκουν στις κατηγορίες της τεφρής και γραπτής κεραμικής. Στους τάφους του νεκροταφείου εντοπίστηκαν και μεγάλες εισαγμένων αγγείων (κορινθιακά, αττικά, ανατολικό-ιωνικά αγγεία) τα οποία παρότι δεν περιλαμβάνονται στη μελέτη, παρόλα αυτά η εξέτασή τους απέβη καταλυτική για την ασφαλή χρονολόγηση των τάφων και κατ’επέκταση των τοπικών αγγείων που συνανήκουν. Η μελέτη αρχικά ανιχνεύει την τυπολογία των τριών πολυπληθέστερων σχημάτων (εξάλειπτρα, κανθαροειδείς κοτύλες και κιονωτούς κρατήρες). Τα γραπτά εξάλειπτρα απέδωσαν τυπολογική διάκριση στο χρόνο ενώ τα τεφρά αντίστοιχα, παρότι πολυάριθμα, δεν απέδωσαν. Τυπολογική πορεία ανιχνεύτηκε όμως στις κανθαροειδείς κοτύλες και τους κιονωτούς κρατήρες. Στη συνέχεια τα στοιχεία του νεκροταφείου εξετάζονται στο σύνολό τους και εντοπίζονται οι σχέσεις ανάμεσα στα διαφορετικά σχήματα καθώς και η θέση των συγκεκριμένων σχημάτων και κατηγοριών κεραμικής σε σχέση με την τοπική κεραμική της αρχαϊκής Μακεδονίας στο σύνολό της, παρατηρώντας κοινά στοιχεία ή διαφορές με άλλα νεκροταφεία που έχουν ανασκαφεί στο μυχό του Θερμαϊκού κόλπου και την ευρύτερη βορειοελλαδική γεωγραφική ζώνη.
Μελέτη συστατικών του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος σε εγκέφαλο και αιμοπετάλια κουνελιού
Authors: Γκίνη Ελένη
Published: September 2021

Κύριο αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτέλεσε η μελέτη της αλληλεπίδρασης συστατικών του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος με τα αιμοπετάλια του κουνελιού και η διευκρίνιση του τρόπου δράσης της 2-αραχιδονυλογλυκερόλης (2-AG). Διαπιστώθηκε ότι στα αιμοπετάλια του κουνελιού η 2-AG υδρολύεται με τη δράση των ενζύμων αμιδοϋδρολάση των λιπαρών οξέων (FAAH) και λιπάση των μονοακυλογλυκερολών (MAGL). Τα ένζυμα αυτά ταυτοποιήθηκαν στα αιμοπετάλια κουνελιού και ανθρώπου και βρέθηκε ότι η μεν FAAH εντοπίζεται στις μεμβράνες η δε MAGL σε κυστίδια. Η 2-AG προκαλεί συσσώρευση των αιμοπεταλίων, με αντικρουόμενες απόψεις ως προς το μηχανισμό. Στα αιμοπετάλια κουνελιού η συσσώρευση προκαλείται κυρίως μέσω του αραχιδονικού οξέος που παράγεται από την υδρόλυση της 2-AG, ενώ στη διαδικασία εμπλέκονται και οι πυρηνικοί υποδοχείς PPAR, στους οποίους έχουν τη δυνατότητα σύνδεσης και τα ενδοκανναβινοειδή. Ο PPARγ ταυτοποιήθηκε και διαπιστώθηκε ότι εντοπίζεται στο κυτταρόπλασμα των αιμοπεταλίων κουνελιού και ανθρώπου. Παράλληλο στόχο της διατριβής αποτέλεσε η μελέτη της υδρόλυσης της 2-AG αλλά και του ανανταμιδίου στον εγκέφαλο του κουνελιού. Τέλος, συγκρίθηκαν οι πρωτεΐνες CB1, CB2, MAGL, FAAH και PPARγ του κουνελιού με αυτές του ανθρώπου, του αρουραίου και του ποντικού και πιστοποιήθηκε η ύπαρξή τους και σε επίπεδο mRNA. Η ενσωμάτωση και υδρόλυση των ενδοκανναβινοειδών και αναλόγων ενώσεων από τα αιμοπετάλια αναδεικνύει το ρόλο των ενδοκανναβινοειδών και ως πηγής αραχιδονικού αλλά και άλλων λιπαρών οξέων προσδετών των PPAR ενώ η εμπλοκή των PPAR στη διαδικασία της συσσώρευσης αφενός εδραιώνει την άποψη ότι συμμετέχουν σε ένα πλήθος λειτουργιών που δεν συνδέονται με τη μεταγραφή και αφετέρου καθιερώνει τα αιμοπετάλια ως ένα μοντέλο για τη μελέτη τους.
Επίδραση των πολυμορφισμών του γονιδίου της UDP γλυκουρονικής τρανσφεράσης στον μεταβολισμό της κεφτριαξόνης σε παιδιά πάσχοντα από βακτηριακές λοιμώξεις
Authors: Λιάπη Όλγα
Published: September 2021

Αν και η εμφάνιση χολολιθίασης μετά τη χορήγηση κεφτριαξόνης είναι γνωστή από το 1986 (Schaad et al), ο αιτιοπαθογενετικός παραμένει ασαφής. Είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι μετά τη χορήγηση του φαρμάκου παράγοντες, όπως η αυξημένη δόση του φαρμάκου, συμβάλλουν στην πρόκληση ψευδολιθίασης. Επιπλέον έχει φανεί ότι το λιθιασικό υλικό σε ασθενείς με ψευδολιθίαση αποτελείται κυρίως από χολερυθρινική ασβεστούχο κεφτριαξόνη. Λαμβάνοντας υπόψη ότι ανάμεσα σε μία ομάδα ασθενών με τους ίδιους παράγοντες κινδύνου (δόση, διάρκεια θεραπείας, κλπ) μόνο ένα ποσοστό θα αναπτύξει ψευδολιθίαση, το ενδεχόμενο της γενετικής προδιάθεσης φαίνεται άκρως πιθανό.Παρατηρώντας ότι τρείς ασθενείς της Κλινικής μας που εμφάνισαν ψευδολιθίαση ήταν επίσης φορείς του πολυμορφισμού UGT1A1*28 και γνωρίζοντας ότι ο παραπάνω πολυμορφισμός επηρεάζει τον μεταβολισμό της χολερυθρίνης, θεωρήσαμε ενδιαφέρον να διερευνήσουμε την πιθανή συσχέτισή τους με τη δημιουργία λιθίασης μετά τη χορήγηση κεφτριαξόνης. 120 παιδιατρικοί ασθενείς, που νοσηλεύτηκαν στην Κλινική μας και στους οποίους χορηγήθηκε κεφτριαξόνη, συμμετείχαν σε μία προοπτική μελέτη βασικής έρευνας. Δείγματα περιφερικού αίματος συλλέχθηκαν από όλους τους ασθενείς, ενώ παράλληλα προγραμματίστηκαν τακτικοί υπερηχογραφικοί έλεγχοι κατά την έναρξη, μέση και τέλος της αγωγής. Επόμενο βήμα της μελέτης ήταν η ανάλυση του πολυμορφισμού UGT1A1*28 αρχικά με τη μέθοδο Real time PCR και έπειτα με τη μέθοδο Sequencing. Επίσης μετά από βιβλιογραφική αναζήτηση, φάνηκε χρήσιμο να αναλυθεί και ο σημειακός πολυμορφισμός c.923G>A με τη μέθοδο restriction fragment length analysis (RFLA).Ανάμεσα στον πληθυσμό της μελέτης, το 23,3% εμφάνισε ψευδολιθίαση, ενώ 49,2% των ασθενών ανιχνεύτηκαν ως ετεροζυγώτες και 6,6% ως ομοζυγώτες για τον πολυμορφισμό UGT1A1*28. Η επίπτωση του πολυμορφισμού δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των ομάδων των ασθενών με ή χωρίς ψευδολιθίαση. Η εμφάνιση του πολυμορφισμού δεν φάνηκε να συσχετίζεται με την εμφάνιση λιθίασης μετά την χορήγηση κεφτριαξόνης. Ο πολυμορφισμός c.923G>A δεν ανιχνεύτηκε σε κανέναν από τους συμμετέχοντες στη μελέτη ασθενείς. Αν και η αρχική μας υπόθεση δεν αποδείχθηκε, ιδιαίτερα ενδιαφέροντα είναι τα επιδημιολογικά στοιχεία, που προέκυψαν δευτερευόντως μέσα από την παραπάνω έρευνα. Τέλος, το αρχικό μας ερώτημα, αν η εμφάνιση ψευδολιθίασης μετά τη χορήγηση κεφτριαξόνης είναι θέμα γενετικής προδιάθεσης παραμένει. Καθώς η απάντηση ίσως κρύβεται σε κάποιο άλλο κοντινό μονοπάτι, όπως για παράδειγμα της χοληστερόλης ή των χολικών οξέων, η παρούσα μελέτη θα μπορούσε να αποτελέσει κίνητρο για την μελέτη πολυμορφισμών άλλων γενετικών τόπων.
Η επίδραση της bevacizumab στις ενδοκοιλιακές μετεγχειρητικές συμφύσεις
Authors: Μίχα Αικατερίνη-Ευτυχία
Published: September 2021

Οι μετεγχειρητικές ενδοκοιλιακές συμφύσεις αποτελούν μια από τις σοβαρότερες και συχνότερες επιπλοκές της χειρουργικής της κοιλιάς. Αποτελούν την αιτία συμφυτικού ειλεού, χρόνιου πυελικού άλγους, υπογονιμότητας και δυσκολιών στην εκτέλεση επακόλουθων επεμβάσεων. Η αυξημένη επίπτωση και η σοβαρότητα των επιπλοκών τους αποτελούν τους λόγους για τη συνεχιζόμενη έρευνα για την ανεύρεση αποτελεσματικών και ασφαλών αντισυμφυτικών μέσων. Μέχρις στιγμής έχουν δοκιμαστεί πλήθος φαρμακευτικών ουσιών και μεθόδων για την πρόληψή τους.Στην παρούσα μελέτη αξιολογήσαμε τη επίδραση της bevacizumab στη πρόληψη των μετεγχειρητικών συμφύσεων. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε πειραματική μελέτη σε επίμυες. 90 άρρενες επίμυες Wistar Albino χωρίστηκαν τυχαία σε 3 ομάδες των 30, ανάλογα με την ουσία που χορηγήθηκε, την ομάδα μελέτης που έλαβε bevacizumab (ομάδα ΒΕ), την ομάδα ελέγχου (ομάδα Ρ) που έλαβε φυσιολογικό ορό και την ομάδα sham. Στην συνέχεια κάθε ομάδα χωρίστηκε σε τρείς υποομάδες των 10 ανάλογα με την ημέρα θυσίας. Στην ομάδα μελέτης μετά από προετοιμασία, αναισθησία και μέση κοιλιακή τομή προκλήθηκαν συμφύσεις με τριβή του τυφλού και του τοιχωματικού περιτοναίου και στη συνέχεια χορηγήθηκε ενδοπεριτοναϊκά bevacizumab σε δόση 5mg/kg βάρους σώματος, σε διάλυμα με φυσιολογικό ορό. Στη ομάδα ελέγχου πραγματοποιήθηκε η ίδια παρέμβαση και χορηγήθηκε μόνο φυσιολογικός ορός στην ίδια δόση, ενώ στην ομάδα sham δεν έγινε παρέμβαση και δεν χορηγήθηκε καμιά ουσία. Η επαναληπτική επέμβαση πραγματοποιήθηκε κατά την 2η, 14η και 28η μετεγχειρητική ημέρα (ΜΤΧΗ) (υποομάδες ΒΕ-2, ΒΕ-14, ΒΕ-28 και Ρ-2, Ρ-14, Ρ-28). Κατά τη θυσία έγινε κλινική εκτίμηση των συμφύσεων και βαθμολόγηση σε κλίμακα από δύο ανεξάρτητους με την ερευνητική ομάδα χειρουργούς και λήψη ιστοτεμαχίων και ορού αίματος για βιοχημικές μετρήσεις του ιστικού ενεργοποιητή του πλασμινογόνου (tPA), του αναστολέα του (ΡΑΙ-1) και της μεταλλοπρωτεϊνάσης-9 (ΜΜΡ-9) και για ιστοπαθολογική εκτίμηση της ίνωσης και της αγγειογένεσης.Διαπιστώθηκε ότι οι συμφύσεις ήταν κλινικά λιγότερες στις υποομάδες μελέτης. Επίσης υπήρξε διαφορά στην τιμή της συγκέντρωσης του tPA στα ιστοτεμάχια του περιτοναίου και του τυφλού σε όλες τις υποομάδες μελέτης. Αντίστοιχα, η συγκέντρωση του ΡΑΙ-1 ήταν σημαντικά χαμηλότερη στα ιστοτεμάχια τυφλού σε όλες τις υποομάδες και στα ιστοτεμάχια περιτοναίου στις υποομάδες ΒΕ-2 και ΒΕ-14. Οι συγκεντρώσεις της MMP-9 ήταν υψηλότερες στα ιστοτεμάχια τυφλού και περιτοναίου σε όλες τις υποομάδες μελέτης και στον ορό του αίματος στις υπο-ομάδες μελέτης που θυσιάστηκαν την 14η ΜΤΧΗ. Η ιστοπαθολογική μελέτη των ιστοτεμαχίων ανέδειξε διαφορές τόσο στην ίνωση όσο και στην αγγειογένεση στα ιστοτεμάχια τυφλού και περιτοναίου για τις υποομάδες που θυσιάστηκαν την 14η και την 28η μετεγχειρητική ημέρα.Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι μια θεραπευτική δόση bevacizumab, χορηγούμενη ενδοπεριτοναϊκά μειώνει το σχηματισμό συμφύσεων. Η δράση της bevacizumab φαίνεται ότι ξεκινά από το πρώτο στάδιο της δημιουργίας των συμφύσεων και συνεχίζει μέχρι την 28η μετεγχειρητική ημέρα.
Επίπεδα βιοχημικών παραμέτρων (ινωδογόνο, κορτιζόλη, τεστοστερόνη, TNF-α (tumor necrosis factor-α)) προ και μετά από βαριά καταπόνηση (άσκηση)
Authors: Κωνσταντινίδου Ελισσάβετ
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσης διατριβής ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της άσκησης στο βιοχημικό και οργανικό προφίλ αθλητών του καγιάκ, της χιονοδρομίας και της κωπηλασίας. Σύμφωνα με τη δική μας γνώση, το πόνημα αυτό είναι νεωτεριστικό καθώς για πρώτη φορά επιχειρείται η μελέτη των συγκεκριμένων τύπων άσκησης στην απόκριση των τιμών του TNF-α, του ινωδογόνου, της κορτιζόλης και της τεστοστερόνης, ειδικά σε αυτά τα αθλήματα. Η εργασία αυτή απέδειξε πως όλοι οι παραπάνω τύποι άθλησης προκαλούν σημαντικές αποκρίσεις στις θεμελιώδεις παραμέτρους του οργανισμού. Η κωπηλασία, περισσότερο από όλα τα αθλήματα και ακολουθούμενη από τη χιονοδρομία, επιφέρει τις εντονότερες αλλαγές και αυτό αποτελεί ένα πολύ σημαντικό δεδομένο για όλους όσους εμπλέκονται στα αθλήματα αυτά, είτε ως προπονητές είτε ως αθλητές είτε ως μελετητές της βιοχημείας της άσκησης. Έγινε μια σημαντική προσπάθεια για να φωτιστούν όλοι οι εμπλεκόμενοι μηχανισμοί που επάγουν τα φαινόμενα αυτά και ήδη στο κομμάτι της συζήτησης υπογραμμίστηκαν πολλοί διασταυρούμενοι οδοί που εμπλέκονται στην απόκριση αυτής της άσκησης. Αδυναμία της παρούσης μελέτης είναι το γεγονός πως οι μετρήσεις δεν επεκτάθηκαν στο άμεσο χρονικό διάστημα μετά το πέρας της άσκησης, μια τέτοια γνώση της διακύμανσης των μεταβλητών θα αντικατόπτριζε την απάντηση του οργανισμού με σκοπό την επαναπόκτηση της ομοιοστατικής του ισορροπίας. Άλλη αδυναμία είναι ίσως ο μικρός αριθμός των συμμετεχόντων. Όμως δεδομένου των σύγχρονων οικονομικών συγκυριών, που δεν επέτρεπαν τη μέτρηση των παραγόντων στο χρονικό διάστημα μετά το πέρας της άσκησης και του γεγονότος πως τα αθλήματα είναι ατομικά, τα δεδομένα μας απέκτησαν στατιστική σημαντικότητα και ι συσχετισμοί στηρίχθηκαν σε επιστημονικώς επαρκή και αποδεκτά δεδομένα. Νέες μελέτες στο μέλλον θα επιβεβαιώσουν ή θα απορρίψουν τους ισχυρισμούς μας, το σίγουρο όμως είναι πως τα αθλήματα αυτά είναι ικανά να ανατρέψουν την ομοιόσταση του αθλητή. Πιθανώς, οι ευεργετικές επιδράσεις της άσκησης, πέρα από την αποδεδειγμένη δράση στο καρδιαγγειακό, να διαμεσολαβούνται από αυτήν την φαινομενικά ανατρεπτική για την ισορροπία του οργανισμού επίδραση στους βιοχημικούς και ορμονικούς δείκτες, που μελετήθηκαν στη διατριβή αυτή.
Τα εκκλησιαστικά όργανα στην Ελλάδα
Authors: Αδαμίδης Ιωάννης
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι να παρουσιάσει τα εκκλησιαστικά όργανα που υπήρχαν και υπάρχουν στην Ελλάδα.Πριν την καταγραφή και παρουσίαση των διαφόρων στοιχείων των οργάνων, προτάσσεται ένα εισαγωγικό κεφάλαιο που αναφέρεται εν συντομία στην ιστορική πορεία του μέσα στον ελλαδικό χώρο, αρχής γενομένης από την ύδραυλη του Κτησίβιου τον 3ο π.Χ. αιώνα, ως σήμερα. Γίνεται αναφορά στα όργανα που υπήρξαν στην Κρήτη την περίοδο της Βενετοκρατίας (1204-1669) και εν συνεχεία στα δύο Βυζαντινά όργανα, το Ιωακείμειο και το Εύειο Παναρμόνιο για τη διδασκαλία του Βυζαντινού Μέλους στα νεότερα χρόνια. Στην συνέχεια παρατίθενται τα στοιχεία των 18 οργάνων που βρίσκονται σε Καθολικούς και Ευαγγελικούς Ναούς και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, καθώς επίσης και τα στοιχεία των 8 πολύ μικρών οργάνων (Portativ, Positiv) που ανήκουν κυρίως σε ιδιώτες.Γίνεται αναφορά στα ιστορικά στοιχεία κάθε οργάνου – χρονολογία και χώρα κατασκευής, εργαστήριο και όνομα κατασκευαστού. Αναφέρεται επίσης ο Ναός και ο χώρος όπου είναι τοποθετημένο το όργανο.Δίνονται στοιχεία σχετικά με τον ηχητικό σχεδιασμό (Disposition) του οργάνου, που συνίστανται στον αριθμό, στο μέγεθος και στο ηχόχρωμα των ρεγκίστρων, κατανεμημένων στα πληκτρολόγια των χεριών και των ποδιών, σύμφωνα με τις ηχητικοαισθητικές αντιλήψεις της εποχής κατασκευής του οργάνου.Γίνεται, ακόμα, αναφορά στην κονσόλα, χώρο εργασίας του οργανίστα, όπου βρίσκονται τα πληκτρολόγια (αναφορά στον αριθμό και την έκτασή τους) καθώς και στους μοχλούς και τα κομβία που χρησιμεύουν για να τεθούν άμεσα σε λειτουργία οι βοηθητικοί μηχανισμοί για την αλλαγή των ηχοχρωμάτων και της δυναμικής.Στην εργασία γίνεται αναφορά και στον τρόπο λειτουργίας του κάθε οργάνου, δηλ. στον μηχανισμό μετάδοσης της κίνησης (μηχανικός, πνευματικός, ηλεκτρικός), για το άνοιγμα των βαλβίδων που επιτρέπουν, με το πάτημα των πλήκτρων, το πέρασμα του αέρα προς τους αυλούς ώστε να παραχθεί ο ήχος.Περιγράφεται επίσης και η ορατή πλευρά (πρόσοψη) του οργάνου, η διαμόρφωση της οποίας γίνεται συνήθως σύμφωνα με την αρχιτεκτονική της εκκλησίας ή του χώρου τοποθέτησης του οργάνου, καθώς και σύμφωνα με τις αισθητικές αντιλήψεις της εποχής.
Δερματικές εκδηλώσεις του erlotinib κατά την αντιμετώπιση του μη μικροκυτταρικού καρκίνου πνεύμονος
Authors: Καΐνης Ηλίας
Published: September 2021

Εξανθημα ερλοτινιμπης στην θεραπεία του μή μικροκυτταρικού καρκίνου πνεύμονος σταδίου 3β και 4.αναλύονται τα κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά αυτού,η καλύτερη ανταπόκριση στην θεραπεία στους ασθενείς αυτούς και τα αυξημένα διαστήματα ελεύθερα νόσου και μεγαλύτερα διαστήματα συνολικής επιβίωσης.
Αξιολόγηση μη ψηλαφητών συμπαγών αλλοιώσεων μασού από βιοπτικό υλικό υποβοηθούμενης υπό αναρρόφηση βιοψίας (μαμμοτόμε), με την εφαρμογή νέων κυτταρολογικών τεχνικών και ανοσοκυτταροχημείας
Authors: Οικονόμου Βασιλική
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Η μέθοδος των Κυτταρολογικών εντυπωμάτων παρέχει μία γρήγορη προκαταρκτική διάγνωση αμέσως μετά την ολοκλήρωση της βιοψίας μαστού. Η παρούσα μελέτη στοχεύει στην αξιολόγηση της εγκυρότητας της μεθόδου των Κυτταρολογικών εντυπωμάτων όσον αφορά την προεγχειρητική διάγνωση των μηψηλαφητών, μαστογραφικά εντοπιζόμενων, συμπαγών αλλοιώσεων μαστού σε βιοπτικό υλικό ληφθέν με την τεχνική της υποβοηθούμενης υπό αναρρόφηση βιοψίας(VABB). ΜΕΘΟΔΟΣ: Εβδομήντα δύο γυναίκες με μη ψηλαφητές, συμπαγείς αλλοιώσεις μαστού χωρίς την παρουσία μικροαποτιτανώσεων, με μαστογραφική κατηγοριοποίηση BI-RADS (Breast Imaging Reporting and Data System) 3 και 4,υπεβλήθησαν σε VABB, στο στερεοτακτικό τραπέζι της Fischer χρησιμοποιώντας 11-G αναρροφητικό καθετήρα Μαμμοτόμου. Κυτταρολογικά εντυπώματα ελήφθησαν και εξετάστηκαν αφού εχρώσθησαν με τις χρώσεις Diff-Quick, Παπανικολάου καιMay-Grünwald-Giemsa. Στη συνέχεια τα ιστοτεμαχίδια εβυθίσθηκαν στο μονιμοποιητικό διάλυμα CytoRich Red Collection για λίγα δευτερόλεπτα, ούτως ώστε να ληφθούν επιχρίσματα μετά από έκπλυση του δείγματος. Μετά την ολοκλήρωση των Κυτταρολογικών διαδικασιών, τα ιστοτεμαχίδια ετοιμάστηκαν για την παθολογοανατομική ανάλυση. Ο Παθολογοανατόμος δεν ήταν γνώστης της προκαταρκτικής Κυτταρολογικής διάγνωσης. Η Κυτταρολογική και η Παθολογοανατομική διάγνωση αξιολογήθηκαν συγκριτικά. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η ευαισθησία των Κυτταρολογικών εντυπωμάτων για καρκίνο ήταν 90%. Η ειδικότητα της μεθόδου για τη διάγνωση του καρκίνου ήταν 100%. Δύο πρόδρομες αλλοιώσεις ήταν παρούσες στο δείγμα: μία περίπτωση Άτυπης Επιθηλιακής Υπερπλασίας των Κυττάρων των Πόρων, η οποία εντοπίστηκε επιτυχώς και μία περίπτωση Λοβιακής Νεοπλασίας η οποία διέφυγε της διάγνωσης. Τα Κυτταρολογικά εντυπώματα ήταν ανεπαρκή σε τέσσερις από τις 72 περιπτώσεις(5,6%), αλλά κανένα από αυτά δεν ανήκε στην υποομάδα των κακοηθειών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η μέθοδος των Κυτταρολογικών εντυπωμάτων φαίνεται ότι είναι ένα σημαντικό βοηθητικό εργαλείο στη διαχείριση ασθενών με μη ψηλαφητές,μαστογραφικά εντοπιζόμενες συμπαγείς αλλοιώσεις. Η πολύ ικανοποιητική ευαισθησία και η άριστη ειδικότητα που εμφανίζει η μέθοδος, θα μπορούσαν να καθιερώσουν την χρήση της, στην γενική κλινική πράξη
Η συνταγματική προστασία της εργασίας (άρθρο 22 § 1 εδ. α΄ Συντ.) σε περίοδο οικονομικής κρίσης
Authors: Παυλόπουλος Αναστάσιος
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη της συνταγματικής διάταξης του άρθρου 22 § 1 εδ. α΄ Συντ., στην οποία κατοχυρώνεται η εργασία, ως κοινωνικό δικαίωμα. Οι δεδομένες συνθήκες της έρευνας, όπως αυτές εκτίθενται στο εισαγωγικό μέρος της διατριβής, υπαγόρευσαν την υιοθέτηση της κριτικής-διαλεκτικής μεθόδου, η οποία και αποτυπώθηκε ευκρινώς στη δομή της εργασίας: Σε ένα πρώτο μέρος, εξετάστηκε η εργασία ως κοινωνικό φαινόμενο. Μελετήθηκαν, συγκεκριμένα, τόσο οι κοινωνιολογικές πτυχές της εργασίας, όσο και οι ιστορικές αποτυπώσεις της στη σύγχρονη εποχή και ιδίως στο σύγχρονο ελληνικό κράτος. Σε ένα δεύτερο μέρος, η κρίσιμη διάταξη προσεγγίστηκε, ενταγμένη στο ευρύτερο συνταγματικό πλαίσιο, που την περιβάλλει, με βάση τη συστηματική ερμηνεία. Σημαντική ήταν, επίσης στο ίδιο μέρος, η συγκριτική μέθοδος, αλλά και η συμπερίληψη πηγών του διεθνούς δικαίου. Στο τρίτο και τελευταίο μέρος, εξετάστηκαν οι πρακτικές εφαρμογές της διάταξης, όπως αυτές προέκυψαν από τη νομολογία. Η βασική υπόθεση, γύρω από την οποία δομούνται οι επιμέρους σκέψεις της διατριβής αυτής, είναι ότι η συνταγματική κατοχύρωση της εργασίας και μάλιστα ως δικαιώματος, συνίσταται στην προστασία της βιοτικής υπόστασής του ανθρώπου κατά τρόπο που να του εξασφαλίζει την δυνατότητα ανάπτυξης της προσωπικότητας του μέσα στο συγκεκριμένο κοινωνικό περιβάλλον που διαβιεί. Περαιτέρω, η ρήτρα της πλήρους απασχόλησης οριοθετεί και περιορίζει τις επεμβάσεις της κρατικής εξουσίας στην αγορά εργασίας, εφόσον επιφέρουν, ως αποτέλεσμα, την –με μαζικούς όρους– αύξηση της ανεργίας και μείωση της απασχόλησης. Τέλος, η επιταγή της υλικής και ηθικής εξύψωσης των εργαζομένων, συνίσταται στην υποχρέωση του κράτους για βελτίωση των αποδοχών, αλλά και στην υποχρέωση για προστασία των άυλων αγαθών του εργαζομένου.