Προγνωστικοί παράγοντες πνευμονικής εμβολής
Authors: Καραδόντας Βασίλειος 
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Η ΠΕ είναι μια κοινή και δυνητικά θανατηφόρα ασθένεια, ενώ ευθύνεται για τουλάχιστον 8-10 εκατομμύρια κρούσματα ετησίως, αποτελώντας μια νόσο που ακόμη και στη σύγχρονη κλινική πράξη αποτελεί διαγνωστική πρόκληση. Στους περισσότερους ασθενείς με τελική διάγνωση ΠΕ, τα αρχικά συμπτώματα και κλινικά σημεία είναι διφορούμενα, παραπλανώντας τον κλινικό γιατρό σε λανθασμένες διαγνωστικές αποφάσεις. Τα κυριότερα συμπτώματα του αναπνευστικού συστήματος είναι η υποξαιμία και η υποκαπνία, προκαλώντας μεταβολές στις τιμές της PaCO2. Σύμφωνα με την τρέχουσα βιβλιογραφία δεν υπάρχουν ιδιαίτερες αναφορές στις μεταβολές που συμβαίνουν στη PaCO2 και τη PetCO2 κατά την διάρκεια των πρώτων ωρών μιας οξείας ΠΕ. Σκοπός της μελέτης ήταν να μελετηθεί η κινητική της PtcCO2 τις πρώτες τέσσερις ώρες μετά την διάγνωση μιας οξείας ΠΕ σε μη διασωληνωμένους ασθενείς, να ερευνηθεί ο ρόλος της PtcCO2 στη διαστρωμάτωση κινδύνου της ΠΕ, καθώς και να αξιολογηθεί κατά πόσο η παρακολούθηση της PtcCO2 θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο για την πρόβλεψή της θνητότητας στη διάρκεια έξι μηνών σε ασθενείς με ΠΕ. ΥΛΙΚΟ: Πενήντα τρείς ασθενείς με διάγνωση οξείας ΠΕ μέσω CTPA συμπεριλήφθηκαν στην μελέτη. Έγινε ταξινόμηση των ασθενών μέσω κλινικών δεικτών, συλλογή περιφερικού αίματος και μέτρηση της PtcCO2 στις πρώτες τέσσερις ώρες μετά την διάγνωση της ΠΕ. ΜΕΘΟΔΟΙ: Η τετράωρη καταγραφή της PtcCO2 πραγματοποιήθηκε μέσω του συστήματος παρακολούθησης TCM40 (SmartCal). Για τον υπολογισμό της κλινικής πιθανότητας της ΠΕ χρησιμοποιήθηκαν οι κλινικοί δείκτες revised-Geneva,Wells και Wicki, για τον κίνδυνο θνητότητας χρησιμοποιήθηκε ο Pesi και ο s Pesi score, ενώ υπολογίστηκε και ο δείκτης CCI. Εργαστηριακές εξετάσεις ρουτίνας πραγματοποιήθηκαν κατά την εισαγωγή των ασθενών στο νοσοκομείο και στην τρίμηνη επανεξέταση, ενώ γινόταν καταγραφή κάθε ασθενή μετά από έξι μήνες από το συμβάν μέσω τηλεφωνικής επικοινωνίας. Η ικανότητα πρόβλεψής της επιβίωσης έγινε μέσω της ανάλυσης της ROC καμπύλης. Η συσχέτιση κάθε μεταβλητής με την επιβίωση έγινε μέσω μονομεταβλητής ανάλυσης παλινδρόμησης, ενώ οι μεταβλητές που έδειξαν σημαντική συσχέτιση με την έκβαση των ασθενών περιλήφθηκαν στο μοντέλο πολυμεταβλητής ανάλυσης, μέσω του μοντέλου αναλογικού κινδύνου Cox. Η ανάλυση έγινε με το στατιστικό λογισμικό SPSS 19.0. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από την σύγκριση των τιμών της PaCO2 και της PtcCO2, αποδείχθηκε ότι έχουν καλή συσχέτιση μεταξύ τους στην οξεία φάση μιας ΠΕ. Συνεπώς η μέτρηση της PtcCO2 μπορεί εναλλακτικά να χρησιμοποιηθεί ως μια αποτελεσματική, μη επεμβατική μέθοδος για τον προσδιορισμό της PaCO2. Τα μειωμένα επίπεδα της PtcCO2 στην πρώτη ώρα παρακολούθησης μετά την διάγνωση της ΠΕ, συσχετίζονταν με υψηλότερο κίνδυνο θνητότητας από κάθε αιτία στους έξι μήνες. Η αυξημένη AUCg της PtcCO2 συσχετίστηκε με χαμηλότερο κίνδυνο θνητότητας, ενώ εστιάζοντας στην υποομάδα ασθενών με ΠΕ που απεβίωσε διαπιστώθηκε ότι το χαμηλότερο επίπεδο της PtcCO2 που μετρήθηκε στην πρώτη ώρα μετά από μια οξεία ΠΕ, ήταν ένας παράγοντας πρόβλεψης για μικρότερο χρόνο επιβίωσης μετά το συμβάν ανεξάρτητα από το φύλο, την ηλικία, τις συννοσηρότητες και τις καπνιστικές συνήθειες των ασθενών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η μέτρηση της PtcCO2 στην πρώτη ώρα μετά από μια οξεία ΠΕ, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα έγκυρο εργαλείο πρόβλεψης θνητότητας στους έξι μήνες. Η περαιτέρω διεξαγωγή μεγαλύτερων ερευνών, θα οδηγήσει σε πιο αξιόπιστα συμπεράσματα σχετικά με την ενδονοσοκομειακή και εξωνοσοκομειακή θνητότητα των ασθενών με ΠΕ και τη συσχέτιση τους με το PtcCO2.