bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ιζηματολογικά και φυσικογεωγραφικά μοντέλα ανάπτυξης ολοκαινικών δελταϊκών ακολουθιών στην κοιλάδα του Σπερχειού ποταμού
Authors: Πεχλιβανίδου Σοφία
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται τη μελέτη της δελταϊκής ακολουθίας του Σπερχειού κατά το Ολόκαινο, με απώτερο στόχο τον προσδιορισμό των ιζηματολογικών και φυσικογεωγραφικών συνθηκών σχηματισμού της. Το δέλτα του Σπερχειού τοποθετείται γεωγραφικά στην κεντρική Ελλάδα και από μορφολογικής άποψης ανήκει στον τύπο πέλματος πτηνού, με πρωταρχικό παράγοντα διαμόρφωσης την ποτάμια δράση. Για την περάτωση της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν πρωτογενή δεδομένα από γεωτρήσεις του δελταϊκού πεδίου του Σπερχειού, τα οποία επεξεργάστηκαν με τη βοήθεια γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε γεωμορφολογική ανάλυση της περιοχής και οριοθετήθηκε το ολοκαινικό δέλτα του Σπερχειού, ενώ καθορίστηκε η έκταση και οι μορφολογικές ενότητες που το χαρακτηρίζουν. Επίσης, εκτιμήθηκε ποσοτικά ο χώρος που ήταν διαθέσιμος για την απόθεση των ιζημάτων κατά το Ολόκαινο. Στο σύνολο των δειγμάτων που εξάχθηκαν από τις γεωτρήσεις εφαρμόστηκαν μέθοδοι ιζηματολογικής ανάλυσης, οι οποίες περιλάμβαναν τον προσδιορισμό της κοκκομετρίας, της γεωχημικής σύστασης, των μαγνητικών ιδιοτήτων και της παλαιοπανίδας των ιζημάτων, με σκοπό τον καθορισμό των επιμέρους παλαιοπεριβαλλόντων απόθεσης που δομούν τη δελταϊκή ακολουθία. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν ραδιοχρονολογήσεις σε θαλάσσια όστρακα για τον προσδιορισμό του χρονικού πλαισίου εξέλιξης του δέλτα. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων συνέθεσαν το στρωματογραφικό μοντέλο εξέλιξης της ολοκαινικής δελταϊκής ακολουθίας του Σπερχειού. Επίσης, στα πλαίσια τη διατριβής πραγματοποιήθηκε η προσομοίωση του δέλτα του Σπερχειού κατά το Ολόκαινο με το μαθηματικό μοντέλο Sedflux, που παρείχε μία διαφορετική προσέγγιση στη μελέτη της δελταϊκής ακολουθίας. Η εφαρμογή του μοντέλου έδωσε μία εκτίμηση σχετικά με την αρχιτεκτονική δομή του δελταϊκού συστήματος, ενώ ταυτόχρονα διερευνήθηκαν οι επιμέρους παράγοντες που επηρέασαν το σχηματισμό και την εξέλιξη του. Η χωρική και χρονική ταύτιση των αποτελεσμάτων του στρωματογραφικού και μαθηματικού μοντέλου της Ολοκαινικής δελταϊκής ακολουθίας του Σπερχειού, οδήγησε στην εξαγωγή συμπερασμάτων όσον αφορά τις παλαιοπεριβαλλοντικές συνθήκες που επικρατούσαν στο χώρο απόθεσης των ιζημάτων, καθώς και την παλαιογεωγραφική εξέλιξη του δέλτα. Η εξελικτική πορεία της περιοχής συνδέεται άμεσα με το καθεστώς ιζηματομεταφοράς του ποταμού και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας κατά το Ολόκαινο και χαρακτηρίζεται από τέσσερα κύρια στάδια, τα οποία αντανακλούν τη σταδιακή μετάβαση του παλαιοπεριβάλλοντος από το προ-επικλυσιγενές χερσαίο, στο παράκτιο και στη συνέχεια στο ρηχής θάλασσας περιβάλλον. Η ολοκαινική επίκλυση έφτασε μέχρι το ύψος της σημερινής πόλης της Λαμίας, ενώ η μείωση του ρυθμού ανόδου της στάθμης της θάλασσας κατά το Μέσο Ολόκαινο, οδήγησε στην προέλαση του δέλτα προς τα κατάντη τμήματα της κοιλάδας και στη μετέπειτα διαμόρφωση του σύγχρονου δελταϊκού πεδίου από τις ποτάμιες και παράκτιες διεργασίες.
Μελέτη χαμηλοδιάστατων συστημάτων βασιζόμενων στο SiC
Authors: Λαφατζής Δημήτριος
Published: August 2021

Το θέμα της διδακτορικής διατριβής αναφέρεται σε επιστρώσεις βασιζόμενες στο SiC με στόχο τη δημιουργία φραγμών οξείδωσης και διάχυσης και με προβλεπόμενες εφαρμογές στην Αεροναυπηγική. Για την παρασκευή των επιστρώσεων χρησιμοποιήθηκε η μαγνητικώς υποβοηθούμενη καθοδική ιοντοβολή στις ραδιοσυχνότητες (RF magnetron sputtering). Παρασκεύασθηκαν δύο κατηγορίες υμενίων SiC σε υποστρώματα Si: α) Λεπτά υμένια πάχους περίπου 120 nm και β) παχέα υμένια πάχους περίπου 300 nm. Τα υμένια SiC και ανεξάρτητα αλλά ταυτόχρονα τα υποστρώματά τους από Si οξειδώθηκαν στον αέρα στο θερμοκρασιακό εύρος 370 έως 1140 ºC και χαρακτηρίσθηκαν με φασματοσκοπία FTIR, ανακλαστικότητα νετρονίων (NR), ανακλαστικότητα ακτίνων Χ (XRR) και περίθλαση ακτίνων Χ σε μικρές γωνίες πρόσπτωσης (GID). Μελετήθηκε η εξέλιξη της δομής τους συναρτήσει της θερμοκρασίας και του χρόνου οξείδωσης. Yπάρχοντα μοντέλα στη βιβλιογραφία χρησιμοποιήθηκαν για την περιγραφή της κινητικής της θερμικής οξείδωσης του κρυσταλλικού Si και του άμορφου SiC στον αέρα. Υπολογίσθηκαν οι σταθερές οξείδωσης καθώς και οι ενέργειες ενεργοποίησης για τη διάχυση του οξυγόνου και τη χημική αντίδραση με το SiC και το Si και συγκρίθηκαν οι υπολογισθείσες τιμές με τις αντίστοιχες της βιβλιογραφίας.
Ανάπτυξη μεθοδολογίας προσδιορισμού των αιτιών οδικών ατυχημάτων
Authors: Γεωργιάδης Ηλίας
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής είναι η ανάπτυξη μιας πρωτότυπης μεθοδολογίας προσδιορισμού των αιτιών του οδικού ατυχήματος για την Ελλάδα. Για την επίτευξη αυτού του στόχου δημιουργήθηκε μια πρότυπη βάση δεδομένων που στηρίχθηκε τόσο στη δυναμική ανάλυση της συμπεριφοράς του Ελληνα οδηγού όσο και στη μηχανική ανάλυση του τροχαίου ατυχήματος. Η δημιουργία της πρότυπης βάσης δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια πρωτότυπου μοντέλων με αποτέλεσμα του ακριβή προσδιορισμό των παραμέτρων(χρόνος αντίληψης υπό ή χωρίς την επήρεια αλκοόλ, επιβράδυνση οχημάτων κ.λ.π.) που έχουν άμεση συμβολή στο τροχαίο ατύχημα. Η διαμόρφωση της νέας μεθοδολογίας ανάλυσης των ατυχημάτων με την ενσωμάτωση της πρότυπης βάσης δεδομένων δημιούργησε τη συμβατότητα με την ευρωπαϊκή πραγματικότητα και τη σύνταξη ορολογίας για τα νέα στοιχεία που υπεισέρχονται στην ανάλυση της σύγκρουσης των οχημάτων. Η διατριβή δρομολογεί την αφετηρία του εφικτού προσδιορισμού των πραγματικών αιτιών του οδικού ατυχήματος στην Ελλάδα και δίνει έτσι τη δυνατότητα της αντιμετώπισής του με πιο αποτελεσματικό τρόπο.
Μελέτη αξιοποίησης ξύλου μικρών διαστάσεων για παραγωγή προϊόντων ξυλείας εσωτερικών χώρων με συγκόλληση
Authors: Σιδεράς Αδαμάντιος
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή ερευνήθηκε η δυνατότητα αξιοποίησης με συγκόλληση ξύλου μικρών διαστάσεων οξυάς (Fagus sylvatica), σκλήθρου (Alnus glutinosa) και δρυός (Quercus petraea) από την περιοχή της Δράμας, για την παραγωγή επίπλων και άλλων κατασκευών εσωτερικού χώρου. Για την συγκόλληση της πριστής ξυλείας που προέκυψε από την στρογγύλη των παραπάνω ειδών χρησιμοποιήθηκαν, τέσσερις πολυβινυλικές συγκολλητικές ουσίες κατηγορίας D1, D2, D3 και μία αλειφατική. Ειδικότερα μελετήθηκαν η ποιότητα συγκόλλησης των ανωτέρων ειδών (αντοχή σε διάτμηση), η δυνατότητα συγκόλλησης ξυλείας διαφορετικών ειδών ξύλου (οξυά με σκλήθρο), η επίδραση της θερμοκρασίας (40 οC και 60 οC) και της υγρασίας (μεταβολή από 9,5 σε 4,7%) στην αντοχή των δεσμών των συγκολλημένων προϊόντων καθώς επίσης και η επίδραση 2.000 επαναλαμβανόμενων φορτίσεων 3.000N στην αντοχή των δεσμών συγκόλλησης σε κανονικές συνθήκες και σε θερμοκρασίες 40 οC και 60 οC. Από τα αποτελέσματα της έρευνας διαπιστώθηκε ότι από τα τρία είδη που μελετήθηκαν: α) Σε κανονικές συνθήκες, η συγκόλληση σκλήθρου ήταν ΄΄άριστη΄΄ και με τις τέσσερις συγκολλητικές ουσίες, στην οξυά η συγκόλληση ήταν ΄΄άριστη΄΄ με την D3 και την αλειφατική συγκολλητική ουσία, ενώ στη δρύ η συγκόλληση ήταν ΄΄πολύ καλή΄΄ μόνο με την συγκολλητική ουσία D3. β) Η επίδραση της θερμοκρασίας των 40 οC και 60 οC για έξι ώρες και έξι μέρες δεν επηρέασε την αντοχή των συγκολλημένων δοκιμίων όταν ακολούθησε επανακλιματισμός των δοκιμίων σε κανονικές συνθήκες για εικοσιτέσσερις ώρες πριν τον έλεγχο τους. γ) Η αλλαγή της υγρασίας από 9-10% σε 4,5-4,7% δεν επέδρασε στην αντοχή των συγκολλημένων δοκιμίων (σκλήθρο και οξυά). δ) Η επίδραση της θερμοκρασίας στην αντοχή των συγκολλημένων δοκιμίων ήταν σημαντική όταν ο έλεγχος πραγματοποιούταν αμέσως μετά την υποβολή τους σε θερμοκρασίες 40 οC και 60 οC για 6 ώρες και έξι μέρες. Από τις συγκολλητικές ουσίες μεγαλύτερες τιμές στην θερμοκρασία 40 οC σε όλα τα είδη παρουσίασε η αλειφατική συγκολλητική ουσία, ενώ στην θερμοκρασία των 60 οC όλες οι συγκολλητικές ουσίες παρουσίασαν πολύ μικρές τιμές αντοχής. ε) Η επίδραση 2.000 κυκλικών φορτίσεων με φορτίο 3.000Ν δεν επηρέασε την αντοχή των συγκολλημένων δοκιμίων (οξυάς και σκλήθρου) και με τις τέσσερις συγκολλητικές ουσίες, όταν οι φορτίσεις πραγματοποιήθηκαν σε κανονικές συνθήκες. στ) Η υποβολή των συγκολλημένων δοκιμίων σε 2.000 κυκλικές φορτίσεις με φορτίο 3.000Ν με ταυτόχρονη επίδραση θερμοκρασίας 40 οC και 60 οC είχε σημαντική επίδραση στην αντοχή των δεσμών, καθώς στην θερμοκρασία των 60 οC όλες οι συγκολλητικές ουσίες κατέρρευσαν πριν την ολοκλήρωση των 2.000 κύκλων, ενώ στην θερμοκρασία των 40 οC διατήρηση της αντοχής παρατηρήθηκε μόνο στα συγκολλημένα με αλειφατική συγκολλητική ουσία δοκίμια και σε μικρότερο βαθμό στα συγκολλημένα με D3. ζ) Η συγκόλληση διαφορετικών ειδών (σκλήθρο με οξυά) είναι εφικτή παρουσιάζοντας ΄΄άριστους΄΄ δεσμούς συγκόλλησης σε κανονικές συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας.
Διαθεματική διδασκαλία και πολυπολιτισμικά προγράμματα στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα
Authors: Καρούντζου Γεωργία
Published: August 2021

Οι διαφορετικές σημαντικές επιστημονικές αντιλήψεις αναπόφευκτα επιφέρουν διαφορετικές προσεγγίσεις στους τομείς της παιδείας και της εκπαίδευσης. Το παραδοσιακό μοντέλο της εκπαίδευσης, έτσι όπως το γνωρίζουμε και το έχουμε βιώσει δεν μπορεί να ανταποκριθεί ούτε στις ανάγκες μάθησης που έχουν οι ετερογενείς ομάδες μαθητών ούτε στις κοινωνικές ανάγκες των πολυπολιτισμικών κοινωνιών. Αποτελεί πλέον ένα αναποτελεσματικό «στενό» τεχνοκρατικό μοντέλο που παραγνωρίζει τη σημασία των πολιτισμικών αλλαγών στο σχολικό περιβάλλον. Χρειάζεται ένα μοντέλο εκπαίδευσης με διαφορετική σκοποθεσία, διδασκαλίας, με διαφορετικές μεθόδους και τρόπους διδασκαλίας. Ένα πρόγραμμα σύμφωνα με το οποίο στη διαδικασία μάθησης ο μαθητής θα εμπλέκεται στο σύνολο του, γνωστικά, συναισθηματικά, κινητικά όπου η μάθηση θα γίνεται με συσχετισμούς και ενοποιήσεις· ένα πρόγραμμα με ιδιαίτερη έμφαση στην οικολογία και στη βιωματική εμπειρία που θα το χαρακτηρίζει η ανοιχτότητα και ο μετασχηματισμός. Ένα τέτοιο ολιστικό πρόγραμμα θεωρείται η Διαθεματικότητα και τα Πολυπολιτισμικά - Διαπολιτισμικά Προγράμματα.Η παρούσα έρευνα ασχολείται με τη διερεύνηση των διαπροσωπικών σχέσεων μεταξύ γηγενών και αλλοδαπών μαθητών μέσα στο χώρο του σχολείου αλλά και έξω από αυτόν, καθώς κάτι τέτοιο θα βοηθούσε στην καλύτερη κατανόηση της σύγχρονης ελληνικής σχολικής πραγματικότητας και της ψυχολογίας όλων των μαθητών που φοιτούν στα ελληνικά σχολεία. Επίσης, μέσω αυτής της διερεύνησης θα αναδειχθούν οι λόγοι που βοηθούν αλλά και δυσχεραίνουν την αποδοχή των αλλοδαπών μαθητών από τους Έλληνες συμμαθητές, γεγονός που θα κάνει ευκολότερη την αντιμετώπιση των μαθητών των μεταναστών στο σχολικό περιβάλλον.
Μελέτη μετά από καλλιέργεια κυττάρων ομφάλιου λώρου και πλακούντα στον έλεγχο μεταλλαξιγένεσης
Authors: Καρελή Δήμητρα
Published: August 2021

Σκοπός: Στην παρούσα μελέτη αξιολογήθηκε in vitro και in vivo επίδραση του καπνίσματος, πριν και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης καθώς επίσης και η χορήγηση τοκολυτικής θεραπείας με ριτοδρίνη, ενός β-συμπαθητικομιμητικού φαρμάκου σε εγκυμονούσες γυναίκες και στα νεογέννητά τους. Ο έλεγχος ευθραυ-στότητας έγινε σε δύο είδη κυττάρων: (α) σε λεμφοκύτταρα περιφερικού αίματος της μητέρας, σε λεμφοκύτταρα από το ομφαλοπλακουντιακό αίμα του νεογνού και (β) σε ινοβλάστες από την εμβρυική επιφάνεια του πλακούντα.Μέθοδος: Ο έλεγχος ευθραυστότητας έγινε με τη βοήθεια της μεθόδου των χρωματιδιακών ανταλλαγών (sister chromatid exchanges, SCEs) και την αξιολόγηση τριών δεικτών: τις SCEs/κύτταρο που είναι ένας ποσοτικός δείκτης γονοτοξικότητας, του δείκτη ρυθμού πολλαπλασιασμού (ΔΡΠ) ενός ποιοτικού δείκτη κυτταροστα-τικότητας, και του μιτωτικού δείκτη (ΜΔ) ενός ποιοτικού δείκτη κυτταροτοξι-κότητας.Αποτελέσματα: Το κάπνισμα στα αρχικά στάδια της εγκυμοσύνης μπορεί να επηρεάσει κυτταρογενετικά τα νεογέννητα το ίδιο σε σχέση με το κάπνισμα στη διάρκεια της εγκυμοσύνης, προκαλώντας ευθραυστότητα στο γενετικό τους υλικό και υπογραμμίζοντας για ακόμη μία φορά πόσο σημαντική περίοδος είναι αυτή των πρώτων μηνών της κύησης για την εύρυθμη ανάπτυξη του εμβρύου. Η ριτοδρίνη είναι κυτταροπροστατευτική σε μητέρες και νεογέννητα όταν χορηγείται για χρονικό διάστημα ≤ 1μήνα, ενώ η παρατεταμένη χορήγησή της για χρονικό διάστημα άνω του ενός μηνός έχει γονοτοξική δράση στα νεογέννητα, τα οποία εμφανίζονται να είναι περισσότερο ευαίσθητα στην έκθεση σε ένα μεταλλαξιογόνο παράγοντα σε σχέση με ένα ενήλικο άτομο. Το κάπνισμα δρα συνεργικά με την τοκολυτική θεραπεία στην περίπτωση που αυτή χορηγείται εκτεταμένα για χρονικό διάστημα πάνω από ένα μήνα, προκαλώντας γονοτοξικότητα, κυτταροστατικότητα και κυτταροτοξικότητα στα νεογέννητα και στις μητέρες τους.Συμπεράσματα: Η συσσώρευση ανεπιδιόρθωτων βλαβών στο DNA των νεογνών από την εμβρυική ήδη ζωή, αυξάνει την ευθραυστότητα στο γενετικό τους υλικό, η οποία μπορεί να αποτελέσει την απαρχή για πιθανή μελλοντική καρκινογένεση ή/και εμφάνιση άλλων γενετικά σχετιζόμενων νοσημάτων. Το κάπνισμα ακόμη και στα πρώτα στάδια της εμβρυικής ζωής, καθώς επίσης και η παρατεταμένη τοκολυτική θεραπεία με ριτοδρίνη για χρονικό διάστημα άνω του ενός μηνός, φαίνεται να συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση. Συνεπώς με βάση τα δεδομένα που προέκυψαν από την παρούσα μελέτη, η γέννηση υγιών παιδιών απαιτεί τη διακοπή του καπνίσματος αρκετό καιρό πριν την περίοδο γονιμοποίησης καθώς επίσης και συντηρητική χορήγηση της ριτοδρίνης στις έγκυες γυναίκες όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο.
Υλικά και τρόποι δομής στα βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης
Authors: Τρυψιάνη-Ομήρου Ρωξάνη Σοφία
Published: August 2021

Τα μνημεία που διασώζονται στη Θεσσαλονίκη από την βυζαντινή περίοδο αποτελούν την πιο χειροπιαστή μαρτυρία για την οικοδομική ιστορία της πόλης. Η παρούσα διατριβή, παρακολουθεί την πορεία της οικοδομικής τέχνης στην διάρκεια των χιλίων περίπου ετών, που η Θεσσαλονίκη ήταν η δεύτερη κατά την τάξη πόλη στην αυτοκρατορία, μετά την Κωνσταντινούπολη. Παρουσιάζονται και σχολιάζονται τα οικοδομικά υλικά καθώς και οι τρόποι κατασκευής και η μορφολογία των επί μέρους δομικών στοιχείων. Μετά από συγκριτική μελέτη, γίνονται διαπιστώσεις για την εξέλιξη των οικοδομικών συστημάτων κατά την βυζαντινή περίοδο, καθώς και για την οικοδομική ιστορία και τις κατασκευαστικές συγγένειες των βυζαντινών μνημείων της Θεσσαλονίκης. Γίνονται επίσης διαπιστώσεις σχετικά με τα πρότυπα που ακολούθησε η οικοδομική τέχνη της Θεσσαλονίκης, αλλά και για τις επιρροές που άσκησε λόγω της κομβικής θέσης της πόλης και των ιστορικών συγκυριών.
Υβριδικά νανοϋλικά που βασίζονται σε τροποποιημένους νανοσωλήνες άνθρακα ή/και φουλλερένια με ημιαγώγιμα πολυμερή για εφαρμογή τους σε ενεργειακές τεχνολογίες
Authors: Κουρκούλη Σουζάνα
Published: August 2021

Οι Οργανικές ηλιακές κυψελίδες αποτελούν ελκυστικές διατάξεις παραγωγής ενέργειας λόγω των συγκεκριμένων δυνητικών πλεονεκτημάτων. Έντονο επιστημονικό ενδιαφέρον υπάρχει για την βελτίωση της απόδοσης τους που μπορεί να γίνει είτε με την ανάπτυξη νέων πιο αποδοτικών υλικών είτε με τον βέλτιστο συνδυασμό γνωστών υλικών. Σε αυτή την κατεύθυνση γίνεται προσπάθεια ελέγχου της μορφολογίας του συστήματος πολυθειοφαινίου, με τα παράγωγα των φουλλερενίων, μέσω χρήσης συμπολυμερικών μονάδων που θα φέρουν μονάδες δότη και δέκτη ηλεκτρονίων και υβριδικών υλικών τροποποιημένων με νανοδομές άνθρακα. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή έγινε προσπάθεια σύνθεσης πολυμερικών και υβριδικών υλικών τα οποία θα βρίσκουν εφαρμογή σε φωτοβολταϊκές διατάξεις. Όσον αφορά τα πολυμερικά υλικά, η ερευνητική προσπάθεια επικεντρώθηκε στην τροποποίηση στερεοκανονικών πολυμερών του θειοφαινίου με δραστικές ομάδες στο ω-τελικό άκρο και πλευρικά. Επίσης, έγινε σύνθεση νέων τροποποιημένων δομών κινολίνης με διαφορετικούς υποκαταστάτες όπως πενταφθοροβενζόλιο με σκοπό τη χρήση τους ως δέκτες ηλεκτρονίων. Στο δεύτερο μέρος της παρούσας ερευνητικής εργασίας αναπτύχθηκε μεθοδολογία σύνθεσης υβριδικών υλικών που βασίζονται σε τροποποιημένους νανοσωλήνες άνθρακα ή/και παράγωγα φουλλερενίων με ημιαγώγιμα πολυμερή, για χρήση τους ως συμβατοποιητές στο ενεργό στρώμα των φωτοβολταϊκών διατάξεων. Η μελέτη των τελικών πολυμερικών και υβριδικών υλικών έγινε τόσο ως προς τη χημική τους δομή και τα μοριακά τους χαρακτηριστικά αλλά και ως προς τις όπτο ηλεκτρονιακές τους ιδιότητες.
Τροποποίηση επιφανειακής δομής υλικών με διεργασίες πλάσματος
Authors: Ορφανουδάκη Θεοδώρα
Published: August 2021

Στόχοι της παρούσας διατριβής ήταν : α) η διερεύνηση της δυνατότητας παραγωγής ενεργών ανθράκων με διεργασίες πλάσματος αέρα β) η τροποποίηση ινών ενεργού άνθρακα με διεργασίες πολυμερισμού πλάσματος στην κατεύθυνση της εκλεκτικλης ρόφησης CO2 έναντι CH4. Για τα χαρακτηρισμό της πορώδους δομής των ανθρακούχων υλικών χρησιμοποιήθηκαν η προσφόρηση Ν2 στους 77Κ καθώς και η προσφόρηση CO2 στους 298Κ. Ο χαρακτηρισμός της χημικής δομής των υλικών πραγματοποιήθηκε με φασματοσκοπικές τεχνικές όπως : Raman, FTIR και XPS. Οι ιδιότητες κοσκίνου των υλικών αξιολογήθηκαν με μέτρηση των κινητικών καμπυλών ρόφησης CO2 & CH4 σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και υπολογισμό της ιδανικής εκλεκτικότητας CO2/CH4. Για την οπτική παρατήρηση των υλικών χρησιμοποιήθηκε μικροσκοπία ηλεκτρονικής σάρωσης. Το σύνολο των αποτελεσμάτων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το πλάσμα αέρα δεν μπορεί να αποτελέσει μέθοδο ενεργοποίησης ανθρακούχων υλικών. Αντίθετα η εναπόθεση υμενίου στην επιφάνεια των ινών με διεργασίες πολυμερισμού πλάσματος οδηγεί στη δημιουργία σύνθετων υλικών με πολύ σημαντικές ικανότητες διαχωρισμού CO2 & CH4.
Measurement of the thermal conductivity of composite solid materials
Authors: Αντωνιάδης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η πραγματοποίηση μετρήσεων θερμικήςαγωγιμότητας στερεών και σύνθετων υλικών, πολύ χαμηλής αβεβαιότητας, γιαχρήση σε συσχετίσεις αναφοράς θερμικής αγωγιμότητας. Η μέθοδος πουεφαρμόστηκε είναι η μέθοδος του θερμαινόμενου σύρματος σε μη μόνιμηκατάσταση, η οποία καθιερώνεται πλέον ως μια απόλυτη και ακριβής τεχνική για τημέτρηση της θερμικής αγωγιμότητας στερεών. Στο πλαίσιο της διατριβής,σχεδιάστηκε μία νέα πειραματική διάταξη και έγιναν αρκετές βελτιώσεις σε σχέση μετην ήδη υπάρχουσα διάταξη. Πιο συγκεκριμένα, στον αισθητήρα χρησιμοποιήθηκεμια νέα σιλικόνη υψηλότερης θερμικής αγωγιμότητας, καθώς και δύο μεταλλικάστηρίγματα από ανοξείδωτο χάλυβα για τον πλήρη καθορισμό του πάχους της.Ακόμη, το λογισμικό πεπερασμένων στοιχείων Comsol Multiphysicsχρησιμοποιήθηκε για την ακριβή μοντελοποίηση της γεωμετρίας του αισθητήρα καιτην πλήρη αναπαραγωγή της θερμοκρασιακής αύξησης του θερμαινόμενουσύρματος από πραγματικό χρόνο μηδέν. Οι βελτιώσεις που έγιναν στη διάταξη τουθερμαινόμενου σύρματος σε μη μόνιμη κατάσταση επιτρέπουν τη μέτρηση τηςθερμικής αγωγιμότητας στερεών με αβεβαιότητα καλύτερη του 1%. Ο νέοςαισθητήρας χρησιμοποιήθηκε για τη μέτρηση της θερμικής αγωγιμότητας τωνπρότυπων υλικών αναφοράς θερμικής αγωγιμότητας Pyroceram 9606 και του Pyrex7740 στη θερμοκρασιακή περιοχή από 315 Κ έως 440 Κ. Ακόμη, μετρήθηκαν ταυποψήφια υλικά αναφοράς θερμικής αγωγιμότητας Polymethyl Methacrylate(PMMA) και Borosilicate Crown Glass (BK7). Τα αποτελέσματα των μετρήσεωνθερμικής αγωγιμότητας συγκρίθηκαν με δεδομένα άλλων ερευνητών και οιαποκλίσεις ήταν μέσα στα αμοιβαία όρια αβεβαιότητας των χρησιμοποιούμενωνμεθόδων. Τέλος, η νέα διάταξη χρησιμοποιήθηκε για τη μέτρηση της αύξησης τηςθερμικής αγωγιμότητας μίας εποξικής ρητίνης ενισχυμένη αρχικά με ίνες γυαλιού,έπειτα με πολυστρωματικούς νανοσωλήνες άνθρακα (C–MWNTs), και τέλος και μετις δύο αυτές ενισχύσεις μαζί. Η αβεβαιότητα των μετρήσεων αυξάνεται στο 2%λόγω ανομοιογενειών που υπάρχουν στα δείγματα. Η ενίσχυση της ρητίνης με ίνεςγυαλιού σε ποσοστό 28% κατ΄όγκο, αυξάνουν τη θερμική αγωγιμότητα τουδείγματος κατά 27% σε σχέση με τη ρητίνη. Ακόμη, όταν η ρητίνη ενισχύεται με C–MWNTs η παρατηρούμενη αύξηση της θερμικής αγωγιμότητας είναι 20% γιασυγκέντρωση C–MWNTs 1.2% κατά βάρος. Ομοίως, όταν η ρητίνη ενισχύεται και μετα δύο, ίνες γυαλιού και C–MWNTs, η αύξηση στη θερμική αγωγιμότητα είναιπερίπου 60% για συγκέντρωση C–MWNTs 1.2% κατά βάρος.
Η Επίδραση του προγράμματος Play and Stay στην εκμάθηση δεξιοτήτων της αντισφαίρισης και στο βαθμό ικανοποίησης μαθητών δημοτικού σχολείου
Authors: Κορώνας Βασίλειος
Published: August 2021

Το τένις είναι ένα άθλημα με ιδανική συμμετοχή του σώματος και του πνεύματος. Το πρόγραμμα «Play and Stay», που προτείνει η Διεθνής Ομοσπονδία Αντισφαίρισης, καθοδηγεί τους προπονητές να τροποποιήσουν τους κανόνες του παιχνιδιού και να χρησιμοποιήσουν συγκεκριμένο υλικοτεχνικό εξοπλισμό, με σκοπό να μπορούν οι συμμετέχοντες να αρχίζουν το παιχνίδι από το πρώτο μάθημα, κάνοντάς το διασκεδαστικό και ενδιαφέρον, «κρατώντας» ουσιαστικά τους αρχάριους παίκτες στο παιχνίδι. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η εξέταση της επίδρασης του προγράμματος «Play and Stay» στην εκμάθηση των βασικών δεξιοτήτων του τένις (backhand, forehand και service) και στην αντιλαμβανόμενη ικανοποίηση των αρχάριων μαθητών. Επίσης ο έλεγχος των διαφορών στην απόδοση και μάθηση, καθώς και στην αντιλαμβανόμενη ικανοποίηση από το πρόγραμμα μεταξύ αγοριών και κοριτσιών. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 62 μαθητές (2 τμήματα) ηλικίας 11. Κάθε τμήμα χωρίσθηκε τυχαία σε δυο ομάδες, την ομάδα Α (πειραματική) και την ομάδα Β (ελέγχου). Η πειραματική ομάδα ακολούθησε το πρόγραμμα «Play and Stay» και η ομάδα ελέγχου τον παραδοσιακό τρόπο διδασκαλίας των τριών βασικών δεξιοτήτων του τένις. Έγιναν τέσσερις μετρήσεις: αρχική, την αμέσως επόμενη μέρα (έλεγχος αξιοπιστίας), τελική και διατήρησης. Επίσης στους μαθητές και των δυο ομάδων μοιράστηκαν ερωτηματολόγια για τη διερεύνηση του βαθμού ικανοποίησής τους. Από την επεξεργασία των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι ανά ξεχωριστό παράγοντα τεχνικής και αποτελέσματος των τριών χτυπημάτων και ως προς την αντλούμενη ικανοποίηση από το πρόγραμμα, η πειραματική ομάδα ήταν καλύτερη από την ομάδα ελέγχου. Συμπεραίνεται ότι η μέθοδος «Play and Stay» που προτείνει η Διεθνής Ομοσπονδία Αντισφαίρισης είναι πιο αποτελεσματική σε όλο το φάσμα της διδασκαλίας
Η επίδραση της άσκησης και της ψυχολογικής υποστήριξης στη διακοπή του καπνίσματος
Authors: Κωφού Γεωργία
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει τις εμπειρίες των συμμετεχόντων ενός συμβουλευτικού προγράμματος διακοπής καπνίσματος μέσω της ψυχολογικής υποστήριξης, στο οποίο συμπεριλαμβανόταν και η άσκηση ως βοηθητικό μέσο καθώς επίσης να εξετάσει και τις απόψεις των συμμετεχόντων για τη χρησιμότητα του προγράμματος, της αποτελεσματικότητάς του καθώς και της αξιολόγησής του. Δείγμα: Συμμετείχαν συνολικά 80 άτομα, 50 εκ των οποίων συμμετείχαν στην πειραματική ομάδα (41 άτομα, 12 άντρες και 29 γυναίκες με Μ.Ο. ηλικίας 45.6 χρόνια ολοκλήρωσαν την παρέμβαση) και τα υπόλοιπα 30 τριάντα άτομα, (17 άντρες και 13 γυναίκες με Μ.Ο. ηλικίας 38.9 χρόνια) στην ομάδα ελέγχου. Στην αρχή και στο τέλος της παρέμβασης και οι 2 ομάδες συμπλήρωσαν: α) την ελληνική έκδοση της Κλίμακας Συμμετοχής σε Φυσικές Δραστηριότητες, β) το ερωτηματολόγιο της Συμπεριφοράς Καπνίσματος, γ) την ελληνική έκδοση της Κλίμακας Συνήθειας του Καπνίσματος, δ) την κλίμακα της αυτο-αποτελεσματικότητας για το κάπνισμα και ε) την ελληνική έκδοση της κλίμακας Κοινωνικής Αποδοχής. Επίσης μετά το πέρας της παρέμβασης η πειραματική ομάδα έδωσε συνέντευξη. Η ανάλυση των δεδομένων που συλλέχθηκαν από τις συνεντεύξεις έγινε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης ενώ για την ανάλυση των διαφορών μεταξύ της αρχικής και των μετά την παρέμβαση μετρήσεων εκτελέστηκαν επαναλαμβανόμενες μετρήσεις ανάλυσης διακύμανσης. Αποτελέσματα – συμπεράσματα: Τόσο τα ποιοτικά όσο και τα ποσοτικά αποτελέσματα ανέδειξαν την αποτελεσματικότητα του προγράμματος διακοπής του καπνίσματος. Το 56,1% των συμμετεχόντων που ολοκλήρωσε την παρέμβαση διέκοψε το κάπνισμα ενώ το 36% των συμμετεχόντων κατάφερε να κρατηθεί μακριά από το τσιγάρο για έναν ολόκληρο χρόνο. Μετά το πέρας της παρέμβασης υπάρχει μείωση της συνήθειας για κάπνισμα, ενώ υπάρχει αύξηση της αυτο-αποτελεσματικότητας για διακοπή του. Η άσκηση φαίνεται να επιδρά θετικά στην προσπάθεια των καπνιστών να μειώσουν ή να διακόψουν το κάπνισμα.
Συστηματική άσκηση και λειτουργία των αγγείων σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη
Authors: Τουβρά Άννα-Μαρία
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής, ήταν να εξετάσει σε ασθενείς με σακχαρώδηδιαβήτη (ΣΔ) τύπου 2 i) την επίδραση ενός συστηματικού προγράμματος άσκησης σεφλεγμονώδεις και αντιφλεγμονώδεις παράγοντες, ii) την οξεία επίδραση της δοκιμασίαςκόπωσης στη διακύμανση καρδιακής συχνότητας (ΔΚΣ), και την προσαρμογή της έπει-τα από ένα πρόγραμμα άσκησης, iii) την επίδραση ενός προγράμματος άσκησης, δια-κοπής και επανάληψης του σε φυσιολογικές παραμέτρους ασθενών με ΣΔ τύπου 2 καιiv) το βαθμό ανάπτυξης της ασβέστωσης στην αορτή σε επιμύες με ΣΔ τύπου 2 ανάλο-γα με την περιεκτικότητα σε λίπος στη διατροφή και τη φυσική δραστηριότητα. Παρα-τηρήθηκε βελτίωση στα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά, στο γλυκαιμικό έλεγχο καισε παραμέτρους φυσικής κατάστασης καθώς και αντιφλεγμονώδη δράση. Κατά την ο-ξεία άσκηση οι μεταβολές υψηλής συχνότητας (HF) των διαστημάτων R-R αποκατά-στασης μειώθηκαν. Το συστηματικό πρόγραμμα άσκησης αύξησε σημαντικά το χρόνοδοκιμασίας κόπωσης, ενώ υπήρξε μια τάση αύξησης των HF αποκατάστασης. Η διακο-πή ενός συστηματικού προγράμματος άσκησης ανέδειξε αντιστροφή των θετικών προ-σαρμογών, ενώ η επανάληψη του ίδιου προγράμματος ανέκτησε και βελτίωσε ακόμαπερισσότερο τα θετικά αποτελέσματα. Επίμυες (n=45) με διατροφή 10% ή 60% σε λί-πος ή /και φυσική δραστηριότητα, παρουσιάσθηκε μείωση της έκτασης αθηροσκλήρω-σης των επίμυων που ασκούνταν είτε ακολουθούσαν χαμηλή (10%), είτε υψηλή (60%)σε λίπος διατροφή. Τα παραπάνω έδειξαν ότι η συστηματική άσκηση επιφέρει ρύθμισητης υπεργλυκαιμίας και καταστολή της χρόνιας υποκλινικής φλεγμονής, βελτιώνει τηλειτουργία των αγγείων, επιταχύνει την αποκατάσταση της καρδιακής συχνότητας καιομαλοποιεί την ΔΚΣ ασθενών με ΣΔ τύπου 2. Το ποσοστό ασβέστωσης της βαλβίδαςτης αορτής παρουσιάζει ενδείξεις βελτίωσης μετά από άσκηση. Σημαντικό είναι τοπρόγραμμα άσκησης να διεξάγεται σε μόνιμη και συστηματική βάση προκειμένου οιασθενείς να βελτιώνουν και να σταθεροποιούν την κλινική τους εικόνα.
Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της χρήσης του Η/Υ στη μάθηση των κινητικών δεξιοτήτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Authors: Βερναδάκης Νικόλαος
Published: August 2021

Σκοπός αυτής της εργασίας ήταν η εξέταση της αποτελεσματικότητας τριών μεθόδων διδασκαλίας, της παραδοσιακής διδασκαλίας (ΤΙ), της διδασκαλίας με την βοήθεια υπολογιστή (CAI), και της μεικτής διδασκαλίας (MI), στη μάθηση τριών αθλητικών δεξιοτήτων. Αυτές ήταν α)η "πάσα με τα δάχτυλα' στο άθλημα της πετοσφαίρισης, β)το "σουτ σε στάση" στο άθλημα της καλαθοσφαίρισης και γ)το "άλμα σε μήκος" στο άθλημα του κλασικού αθλητισμού. Μελετήθηκαν τα αποτελέσματα στις δοκιμασίες γνώσης και δεξιότητας μαθητών οι οποίοι συμμετείχαν σε μια περίοδο διδασκαλίας. Οι συμμετέχοντες ήταν 144 μαθητές γυμνασίου της πρώτης και δευτέρας τάξης, που τυχαία κατανεμήθηκαν σε μια από τις τρεις ομάδες διδασκαλίας: α)TI, β)CAI, και γ)MI. Κάθε ομάδα ασκήθηκε για εννιά 40-λεπτες περιόδους διδασκαλίας. Κάθε περίοδος εξάσκησης χωρίστηκε σε 4 τμήματα: α)5 λεπτά προθέρμανσης, β)15 λεπτά θεωρητικής διδασκαλίας, γ)15 λεπτά πρακτικής εξάσκησης, και δ)5 λεπτά αποθεραπείας και κριτικής του μαθήματος. Στην αρχή και στο τέλος της έρευνας οι ομάδες συμμετείχαν σε μία δοκιμασία αξιολόγησης των γνώσεων με σύστημα πολλαπλής επιλογής, σε μια δοκιμασία αξιολόγησης εκτέλεσης της δεξιότητας και μια αξιολόγηση στάσεων για τις μεθόδους διδασκαλίας. Μία βδομάδα μετά το πέρας της περιόδου απόδοσης ακολούθησε η αξιολόγηση της διατήρησης της μάθησης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι: α)η μέθοδος ΜΙ είχε την τάση να υπερτερεί στη μάθηση(γνωστική και κινητική) και στις τρεις δεξιότητες και β)η μέθοδος CAI είχε θετικότερη αντιμετώπιση από τους μαθητές σε σχέση με τη μέθοδο ΤΙ. Συμπερασματικά η τεχνολογία των πολυμέσων μπορεί να είναι ένα ενδιαφέρον και ελκυστικό μέσο διδασκαλίας και μάθησης κινητικών δεξιοτήτων, σε συνδυασμό με τους κλασσικούς τρόπους διδασκαλίας.
Προαγωγή της υγείας με διατροφική παρέμβαση και χορο/κινησιοθεραπεία σε ασθενείς με ψυχογενή νοσήματα
Authors: Καβαζίδου Ελένη
Published: August 2021

Σύμφωνα με πρόσφατες επιδημιολογικές μελέτες, οι ψυχικές διαταραχές ανήκουν πλέον στην οικογένεια των μείζονων προβλημάτων υγείας. Σε σύγχρονα προγράμματα πρόληψης και προαγωγής της ψυχικής υγείας άρχισε να προωθείται πιο συστηματικά η εμπλοκή ψυχικά ασθενών πληθυσμών σε προγράμματα κατάλληλης άθλησης και υγιεινής διατροφής για ενίσχυση της ψυχοσωματικής απόδοσης και συναισθηματικής ισορροπίας, καθώς έχουν ευεργετικές επιδράσεις στην οργανική ευρυθμία. Στην παρούσα μελέτη εξετάσθηκε η συμβολή της χορο/κινησιοθεραπείας (ΧΚΘ) στη συναισθηματική κατάσταση των συμμετεχόντων θεωρώντας ως αυτονόητες τις ευεργετικές επιδράσεις της φυσικής δραστηριότητας μέσω χορού. Ταυτόχρονα εξετάσθηκε ο βαθμός επίδρασης ενός διατροφικού προγράμματος που εμπλέκει συναισθηματικά και λειτουργικά τους διδασκόμενους στη μαθησιακή διαδικασία. Στην έρευνα συμμετείχαν 55 γυναίκες, ηλικίας 20-50 ετών, 21 ψυχικά ασθενείς με ήπιας μορφής αγχώδεις ή καταθλιπτικές διαταραχές και 33 υγιείς. Το παρεμβατικό πρόγραμμα διήρκεσε δύο μήνες, δύο φορές την εβδομάδα για τη ΧΚΘ και μία φορά την εβδομάδα για τη διατροφική παρέμβαση (ΔΠ). Χρησιμοποιήθηκαν ερωτηματολόγια αξιολόγησης διάθεσης, & άγχους, αυτοπεποίθησης σε θέματα διατροφής και εικόνας σώματος, ερωτηματολόγια διατροφικής συμπεριφοράς και ημερολόγια διατροφής. Επίσης, μετρήθηκαν δείκτες φυσικής κατάστασης (ΔΜΣ, %Λίπους, ΚΣηρεμίας, ΚΠηρεμίας) καθώς και οι τιμές β-ενδορφίνης και οξειδωτικού στρες στο αίμα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι και τα δύο προγράμματα είχαν θετικές επιδράσεις σε διαφορετικές συμπεριφορές και δείκτες. Η ΧΚΘ συνέβαλε σημαντικά στη βελτίωση της διάθεσης και των δεικτών φυσικής κατάστασης, ενώ η ΔΠ συνέβαλε στη βελτίωση του διατροφικού προφίλ. Επίσης, στο πρόγραμμα ΧΚΘ, οι ασθενείς συμμετέχοντες σημείωσαν μεγαλύτερες βελτιώσεις σε σχέση με τους υγιείς καθώς και μεγαλύτερη δέσμευση με τη δραστηριότητα. Το αντίθετο συνέβη με το πρόγραμμα ΔΠ. Πιθανοί μηχανισμοί που ευθύνονται για αυτά το αποτελέσματα αφορούν θέματα αυτορρύθμισης και παρακίνησης. Και οι δύο παρεμβάσεις συνέβαλαν σε διατροφικές και συναισθηματικές συμπεριφορικές αλλαγές υπέρ της γενικής υγείας των ασθενών. Τα πορίσματα της συγκεκριμένης μελέτης αναδεικνύουν τη σημασία εφαρμογής κατάλληλων προγραμμάτων διατροφικής αγωγής και ΧΚΘ για την πρόληψη και θεραπεία ατόμων με συναισθηματικές διαταραχές. Προτείνεται α) περαιτέρω μελέτη και πειραματισμός με τον συνδυασμό ΧΚΘ και ΔΠ και β) εφαρμογή αυτών των προγραμμάτων στο ευρύτερο θεραπευτικό πλαίσιο των ΑμεΑ, καθώς και ασθενών κάθε ηλικιακού φάσματος, που πάσχουν από ψυχικές ασθένειες, χρόνιες παθήσεις, ή μαθησιακές δυσκολίες.
Οι γεωπολιτικές συνιστώσες και οι νέες παράμετροι των σχέσεων της Ρωσίας με τις Δημοκρατίες του Καζακστάν και του Ουζμπεκιστάν προς το μεταψυχροπολεμικό διεθνές περιβάλλον
Authors: Μαρκέτος Θρασύβουλος
Published: August 2021

Με επίκεντρο την περιοχή της Κεντρικής Ασίας μαίνεται η αντιπαράθεση των προσπαθειών του Κρεμλίνου να παραμείνει κυρίαρχος γεωπολιτικός παίκτης στον χώρο της πρώην Σοβιετικής Ένωσης κυρίως για λόγους ασφαλείας, αλλά και οικονομικής επιβίωσης. Από την άλλη ο Λευκός Οίκος, μέσω της υποστήριξης της εύθραυστης ανεξαρτησίας των κρατών της περιοχής και της συστράτευσής τους με την Δύση, ανάγει τα κράτη αυτά σε κρίσιμα στοιχήματα στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας.
Διαμόρφωση περιβαλλοντικής συνείδησης και συμπεριφοράς μαθητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μέσα από τη συμμετοχή σε προγράμματα κινητικών δραστηριοτήτων υπαίθριας αναψυχής
Authors: Ζαφειρούδη Αγλαΐα
Published: August 2021

Η παρούσα εργασία είχε ως σκοπό να μελετήσει την περιβαλλοντική συνείδηση και περιβαλλοντικά υπεύθυνη συμπεριφορά καθώς και να διερευνήσει παράγοντες που τις διαμορφώνουν, με ιδιαίτερη έμφαση στο ρόλο της συμμετοχής σε πρόγραμμα κινητικών δραστηριοτήτων υπαίθριας αναψυχής, σε παιδιά δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Για το σκοπό αυτό σχεδιάστηκαν και πραγματοποιήθηκαν τρεις έρευνες. Σκοπός της 1ης έρευνας ήταν η καταγραφή της εικόνας της περιβαλλοντικής συμπεριφοράς Ελλήνων ενηλίκων. Αναλύσεις διακύμανσης ανέδειξαν διαφορές στην περιβαλλοντικά υπεύθυνη συμπεριφορά ως προς το φύλο, την ηλικία, το επίπεδο εκπαίδευσης και τη συχνότητα συμμετοχής σε δραστηριότητες υπαίθριας αναψυχής. Σκοπός της 2ης έρευνας, ήταν η ανάπτυξη και ο ψυχομετρικός έλεγχος κλιμάκων για την αξιολόγηση διαστάσεων περιβαλλοντικής υπευθυνότητας σε μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Αναλύσεις δομικών εξισώσεων υποστήριξαν τις ψυχομετρικές ιδιότητες του οργάνου αξιολόγησης της περιβαλλοντικής συνείδησης που περιελάμβανε τις διαστάσεις: αντιλαμβανόμενη πληροφόρηση, πιστεύω, συναισθήματα, προδιάθεση, και συμπεριφορά, οι οποίες παρουσίασαν υψηλές συσχετίσεις μεταξύ τους. Σκοπός της 3ης έρευνας, ήταν η διερεύνηση της επίδρασης ενός δομημένου παρεμβατικού προγράμματος κινητικών δραστηριοτήτων υπαίθριας αναψυχής στην περιβαλλοντική υπευθυνότητα σε μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Αναλύσεις διακύμανσης με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις έδειξαν ότι οι μαθητές της παρεμβατικής ομάδας παρουσίασαν βελτίωση στην αντιλαμβανόμενη πληροφόρηση, στα περιβαλλοντικά πιστεύω συναισθηματική διάσταση και στην προδιάθεση για περιβαλλοντική δράση. Τέλος, δοκιμάστηκε η ανάπτυξη ενός εννοιολογικού μοντέλου, ερμηνείας της περιβαλλοντικά υπεύθυνης συμπεριφοράς παιδιών, το οποίο ελέγχθηκε με ανάλυση δομικών εξισώσεων από το σύνολο των συμμετεχόντων της 2ης και 3ης έρευνας. Η αντιλαμβανόμενη πληροφόρηση προέβλεψε τα πιστεύω, τα οποία προέβλεψαν την προδιάθεση για εκδήλωση συμπεριφοράς, η οποία με τη σειρά της προέβλεψε την υπεύθυνη περιβαλλοντική συμπεριφορά. Το μοντέλο ενισχύει τη σχετική βιβλιογραφία με νέα στοιχεία και φιλοδοξεί στην ανάπτυξη μελλοντικής έρευνας. Συμπερασματικά, η έρευνα ανέδειξε τη σημαντικότητα της συμμετοχής παιδιών σε κινητικές δραστηριότητες υπαίθριας αναψυχής, στη διαμόρφωση περιβαλλοντικής συνείδησης και συμπεριφοράς και συνδέθηκε για πρώτη φόρα, η έννοια της κίνησης- άσκησης στη φύση με περιβαλλοντικές έννοιες.
Επίδραση της χρόνιας άσκησης στο προφίλ των λιπαρών οξέων και στην έκφραση πρωτεϊνών που εμπλέκονται στο μεταβολισμό του λίπους σε ιστούς επιμύων
Authors: Πετρίδου Ανατολή
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει σε επίμυες την επίδραση οκτώ εβδομάδων εθελοντικής προπόνησης σε τροχό στις συγκεντρώσεις δύο ενζύμων της λιπογένεσης(συνθάση λιπαρών οξέων ή FAS και ακυλοτρανσφεράση-1 της διακυλογλυκερόλης ή DGAT1), δύο πρωτεϊνών που εμπλέκονται στη λιπόλυση (ευαίσθητη σε ορμόνες λιπάση ή HSL και περιλιπίνη), δύο ενζύμων που ελέγχουν την οξείδωση των λιπαρών οξέων (παλμιτοϋλοτρανσφεράση της καρνιτίνης ή CPT και αφυδρογονάση του 3-υδροξυακυλοσυνενζύμου Α ή HAD) και τριών μεταγραφικών παραγόντων που παίζουν σημαντικό ρόλο στην επαγωγή γονιδίων εμπλεκομένων στο μεταβολισμό του λίπους, των PPARα, PPARγ και PPARδ της οικογένειας των ενεργοποιούμενων από πολλαπλασιαστές των υπεροξυσωμάτων υποδοχέων (PPAR) στο ήπαρ, τον έσω γαστροκνήμιο μυ, το σπλαγχνικό (επιδιδυμικό) λίπος και το υποδόριο λίπος. Πρόσθετος σκοπός της μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση της προπόνησης στη σύσταση σε λιπαρά οξέα των φωσφολιπιδίων και των τριακυλογλυκερολών στον ορό, το ήπαρ, το μυ και το λίπος των επιμύων. Οι πρωτεΐνες μετρήθηκαν με τη μέθοδο της ηλεκτροφόρησης και ανοσοστύπωσης (ανάλυση Western) και με κινητικές φωτομετρικές μεθόδους και τα λιπαρά οξέα με συνδυασμό χρωματογραφίας λεπτής στιβάδας και αέριας χρωματογραφίας στους ιστούς έντεκα προπονημένων και δεκατεσσάρων απροπόνητων επιμύων. Οι προπονημένοι επίμυες είχαν σημαντικά (P < 0,05) χαμηλότερη FAS στο ήπαρ, υψηλότερη CPT και HAD στο μυ, υψηλότερη FAS, HSL και περιλιπίνη στο επιδιδυμικό λίπος, καθώς και υψηλότερη HSL στο υποδόριο λίπος. Οι δύο ομάδες δεν διέφεραν ως προς τους PPAR σε κανένα ιστό. Τα φωσφολιπίδια του ορού και οι τριακυλογλυκερόλες του μυός και του υποδόριου λίπους μειώθηκαν σημαντικά με την προπόνηση. Το προφίλ των λιπαρών οξέων των φωσφολιπιδίων του ήπατος άλλαξε με την προπόνηση. Αντίθετα με το ήπαρ, όπου δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές στο προφίλ των λιπαρών οξέων των τριακυλογλυκερολών, στο μυ παρατηρήθηκαν περισσότερες σημαντικές διαφορές στις τριακυλογλυκερόλες απ' ό,τι στα φωσφολιπίδια, ενώ στο λιπώδη ιστό βρέθηκαν σημαντικές διαφορές μόνο στις τριακυλογλυκερόλες. Τα ευρήματά μας υποδεικνύουν ότι η άσκηση προκάλεσε αύξηση της οξείδωσης λιπαρών οξέων στο μυ, μείωση της λιπογένεσης στο ήπαρ, αύξηση της λιπόλυσης στο υποδόριο λίπος και αύξηση της ανακύκλωσης των τριακυλογλυκερολών στο σπλαγχνικό λίπος. Επειδή ταυτόχρονα δεν βρέθηκαν αλλαγές στις συγκεντρώσεις των PPAR, υποθέτουμε ότι η συγκεκριμένη άσκηση επηρέασε την έκφραση γονιδίων στόχων των PPAR μέσω ενεργοποίησης μάλλον παρά επαγωγής των μεταγραφικών αυτών παραγόντων, καθιστώντας τον έλεγχο των παραπάνω διεργασιών οικονομικότερο και πιο ευέλικτο.
Πρόγραμμα διαχείρισης στοχευμένων φορολογικών ελέγχων και φορολογικής συμμόρφωσης επιχειρήσεων
Authors: Λάζος Γρηγόριος
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή επιχειρείται η θεωρητική και εµπειρική διερεύνηση του ζητήµατος της φορολογικής συµµόρφωσης των επιχειρήσεων, µε εστίαση στον πλέον σηµαντικό προσδιοριστικό παράγοντα αυτής, ο οποίος συνίσταται στην διαδικασία των φορολογικών ελέγχων. Το µέγεθος της µη φορολογικής συµµόρφωσης των επιχειρήσεων, σε µια ιδιαίτερα κρίσιµη συγκυριακά περίοδο για την Ελληνική οικονοµία, καθώς επίσης και οι περιορισµένες πιθανότητες εντοπισµού της αποκλίνουσας φορολογικής συµπεριφοράς, συνθέτουν το ερευνητικό πρόβληµα που πραγµατεύεται η συγκεκριµένη µελέτη. Ο ερευνητικός σκοπός της εδράζεται στην κατάρτιση ενός αποτελεσµατικού προγράµµατος επιλογής στοχευµένων φορολογικών ελέγχων, ενώ παράλληλα διαµέσου αυτού, διερευνώνται και οι κρίσιµοι προσδιοριστικοί παράγοντες της µη φορολογικής συµµόρφωσης των επιχειρήσεων, οι οποίοι αποτελούν τους επιµέρους στόχους της παρούσας. Από την ευρύτερη ανασκόπηση του θεωρητικού υποβάθρου του επιστηµονικού πεδίου της φορολογικής συµµόρφωσης, αναδεικνύονται τα καθοριστικά συστατικά στοιχεία τα οποία προσδιορίζουν και διαµορφώνουν την φορολογική συµπεριφορά. Επιπροσθέτως εξετάζεται αναλυτικά το πλαίσιο της διαδικασίας των φορολογικών ελέγχων, καθώς επίσης και τα κριτήρια επιλογής των ελεγχόµενων φορολογικών υποθέσεων, τα οποία έχουν υιοθετηθεί από την Ελληνική φορολογική διοίκηση, καθώς επίσης και από ορισµένες εκ των πλέον σύγχρονων φορολογικών διοικήσεων. Περαιτέρω η διεξαγωγή της επιστηµονικής έρευνας και η ανάλυση των αποτελεσµάτων της βάσει των τιθέµενων διερευνητικών ερωτηµάτων, συνετέλεσε στην εξαγωγή ασφαλών συµπερασµάτων για τα κριτήρια επιλογής, τα οποία κρίνεται σκόπιµο ότι θα πρέπει να εφαρµοστούν στα πλαίσια της σύνθεσης του προτεινόµενου προγράµµατος φορολογικών ελέγχων. Με την εφαρµογή των µεθόδων πολυµεταβλητής στατιστικής ανάλυσης, της λογιστικής παλινδρόµησης και της διακριτικής ανάλυσης, πραγµατοποιήθηκε εν τέλει η συγκρότηση ικανών προβλεπτικών µοντέλων των επιχειρήσεων, οι οποίες παρουσιάζουν υψηλή επικινδυνότητα εµφάνισης αυξηµένης µη φορολογικής συµµόρφωσης, και οι οποίες εποµένως χρήζουν διενέργειας φορολογικού ελέγχου κατά προτεραιότητα. Η υιοθέτηση του συγκεκριµένου προγράµµατος επιφέρει άµεσα θετικά αποτελέσµατα στην τόνωση των φορολογικών εσόδων και στην δίκαιη κατανοµή των φορολογικών βαρών, ωστόσο η πλέον σηµαντική συνεισφορά του έγκειται στην ενδυνάµωση της εκούσιας συµµόρφωσης, η οποία επιτυγχάνεται µε την συντελεσθείσα επαύξηση των πιθανοτήτων εντοπισµού της µη φορολογικής συµµόρφωσης των επιχειρήσεων. Τέλος αποτυπώνεται η γενικότερη συνεισφορά της διατριβής στο ειδικότερο επιστηµονικό πεδίο και στον µετριασµό του παρατηρούµενου ερευνητικού κενού, οι περιορισµοί στους οποίους υπόκειται, ενώ παράλληλα διατυπώνονται προτάσεις για περαιτέρω έρευνα, και αποτελεσµατικότερη εφαρµογή των κυρίων συνιστωσών της.
Παραμυθιακά στοιχεία και μοτίβα στην ελληνική δραματουργία του 20ου αιώνα (1890-1980)
Authors: Παλαιολόγου Χριστίνα
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετώνται θεατρικά έργα Ελλήνων συγγραφέων στα οποία εντοπίζονται παραμυθιακά στοιχεία και μοτίβα ως κυρίαρχες ή βοηθητικές συνιστώσες της υπόθεσης και του ύφους των έργων. Στο πρώτο μέρος της διατριβής επιχειρείται η προσέγγιση των θεωρητικών προβληματισμών σχετικά με το λαϊκό παραμύθι, τους ορισμούς που δόθηκαν για το είδος αυτό του προφορικού λόγου, τη μορφολογία και τα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα. Παρουσιάζονται και αναλύονται τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του λαϊκού παραμυθιού, οι τύποι και τα μοτίβα όπως καταγράφονται στους παραμυθιακούς καταλόγους των Aarne Thompson και Uther. Συνοπτικά παρουσιάζονται τα στοιχεία εκείνα που αποτελούν κοινό τόπο τόσο στο παραμύθι όσο και στις λαϊκές παραδόσεις και τα δημοτικά τραγούδια. Στο δεύτερο μέρος εξετάζονται τα θεατρικά έργα προκειμένου να αναδειχθούν τα στοιχεία και τα μοτίβα του λαϊκού παραμυθιού καθώς επίσης και τα στοιχεία της λαϊκής παράδοσης, ενώ στο τρίτο μέρος επιχειρείται η ένταξη των θεατρικών έργων στα αισθητικά ρεύματα της εποχής. Τα θεατρικά έργα που μελετήθηκαν αναπτύσσονται σε έξι θεματικές ενότητες: τα παραμυθοδράματα, τα ονειροδράματα, τις ηθογραφίες, τις δραματοποιήσεις παραλογών, τα ιστορικά δράματα και τα έργα που συγγενεύουν με το παράλογο. Σε κάθε έργο εξετάζονται τα παραμυθιακά στοιχεία και μοτίβα, η αντιστοιχία τους με τους διεθνείς και ελληνικούς παραμυθιακούς καταλόγους καθώς και τα στοιχεία εκείνα που απορρέουν από τις λαϊκές παραδόσεις. Τα παραμύθια και οι λαϊκές παραδόσεις αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης στην προσπάθεια ανανέωσης του δραματολογία στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα, την εποχή που ο δημοτικισμός κερδίζει έδαφος και η λογοτεχνία στρέφεται στην περιγραφή αληθινών καταστάσεων από τη ζωή της υπαίθρου, Η περιφρούρηση των πάτριων αξιών και η αναζήτηση της ελληνικής ταυτότητας κυριαρχούν στις επιδιώξεις των ελλήνων δραματουργών οι οποίοι μέσω της ηθογραφίας καταφεύγουν στη μελέτη του λαϊκού πολιτισμού. Στις δεκαετίες που ακολουθούν η αναζήτηση της ελληνικότητας και η μετάπλασή της που χαρακτηρίζει σε μεγάλο βαθμό την επονομαζόμενη γενιά του 30, οδηγεί και πάλι τους Έλληνες συγγραφείς στην μελέτη των λαϊκών πηγών. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο σημειώνεται στροφή στη θεματογραφία και το ύφος των θεατρικών έργων. Τα ηθογραφικά θέματα με την μορφή και το ύφος των προηγούμενων δεκαετιών εγκαταλείπονται ενώ τη θέση τους παίρνουν έργα που πραγματεύονται το κοινωνικό, αστικό και πολιτικό αδιέξοδο.
Πολιτικές διατήρησης και προληπτικής συντήρησης βιβλιακού και αρχειακού υλικού
Authors: Γκιννή Ζωΐτσα
Published: August 2021

Η διατριβή αυτή πραγματεύεται το ζήτημα της διατήρησης των συλλογών των βιβλιοθηκώνκαι αρχείων της χώρας, εξετάζοντας την οργάνωση, τη διαχείριση και την εφαρμογήδράσεων προληπτικής και επεμβατικής συντήρησης, στο πλαίσιο λειτουργίας τους. Ηχαρτογράφηση της υφιστάμενης κατάστασης έχει ως στόχο να εξετάσει την αειφορία τωνδράσεων αυτών, το πλαίσιο στο οποίο διεξάγονται και τις δυνατότητες διαρκούς ανάπτυξηςτης διατήρησης ως βασικής δράσης των φορέων αυτών. Έτσι, αποτιμάται η οργάνωση και ηπροώθηση της διατήρησης των συλλογών εντός των φορέων, αλλά και σε εθνικό επίπεδο,καθώς και η επίδραση της δομής και της λειτουργίας των φορέων στην εφαρμογή δράσεωνδιατήρησης στις συλλογές τους.Η έρευνα πραγματοποιήθηκε καταρχήν σε ένα πιλοτικό στάδιο, μέσωερωτηματολογίου. Στη συνέχεια ακολούθησε η κυρίως έρευνα, μέσω ερωτηματολογίου καισυνεντεύξεων. Το δείγμα της κυρίως έρευνας περιλαμβάνει βιβλιοθήκες και αρχεία τηςχώρας και συγκεκριμένα τέσσερις ομάδες βιβλιοθηκών (δημόσιες, δημοτικές, ακαδημαϊκέςκαι βιβλιοθήκες τραπεζών) και τα Γενικά Αρχεία του Κράτους. Η έρευνα οδήγησε στηνανάπτυξη ενός πρωτότυπου εργαλείου αυτο-αξιολόγησης των φορέων της χώρας, πουστοχεύει να τους ευαισθητοποιήσει και να τους βοηθήσει να οργανώσουν τις δράσειςδιατήρησης των συλλογών τους εφαρμόζοντας πολιτικές διατήρησης.Η διατριβή καταλήγει στο ότι η διατήρηση των συλλογών των βιβλιοθηκών και τωναρχείων της χώρας δεν είναι διασφαλισμένη από σθεναρές δομές και οργάνωση, τέτοιαώστε να επιτρέπει την αειφορία των δράσεων που εντάσσονται σε αυτήν. Η έλλειψησχεδιασμού και ανάπτυξης τέτοιων δράσεων, οφείλεται κυρίως στην υφιστάμενη ελλιπήυποστήριξη των φορέων σε πόρους και, σε εθνικό επίπεδο, σε κατευθύνσεις μέσω παροχήςτεχνογνωσίας, προτύπων και οδηγιών. Παρόλα αυτά, οι δράσεις συντήρησης πουεφαρμόζονται σε μεγάλο αριθμό φορέων, αλλά και η απασχόληση εκπαιδευμένων καικαταρτισμένων υπαλλήλων σε θέματα διατήρησης που επηρεάζει την οργάνωση και τηνεφαρμογή δράσεων διατήρησης, είναι παράγοντες που μπορούν να αποτελέσουν τη βάσηκαι το έναυσμα για την πιο βιώσιμη ανάπτυξη δράσεων διατήρησης στους φορείς. Τοεργαλείο αυτό-αξιολόγησης έχει τη δυναμική να συνεισφέρει στη δια βίου μάθηση τωνυπαλλήλων σε θέματα εφαρμογής πολιτικών διατήρησης, προκειμένου να ανατραπεί τομικρό ποσοστό φορέων που απασχολούν καταρτισμένο ή/και εκπαιδευμένο προσωπικό.
Ευρωπαϊκές επιδράσεις στην ελληνική πρωτοβάθμια εκπαίδευση του 19ου αι.
Authors: Δοξοπούλου Όλγα
Published: August 2021

Βασικός σκοπός της ερευνητικής εργασίας είναι να διερευνήσει και καταγράψει μεθοδολογικά, ποιες, σε ποιους τομείς και με ποιους τρόπους επέδρασαν συγκεκριμένες εκπαιδευτικές επιλογές στο χώρο της εκπαίδευσης. Εν συνεχεία δε, εάν και κατά πόσο εφαρμόστηκαν. Να επισημάνει τα γενικά χαρακτηριστικά των συγκεκριμένων επιλογών και επιδράσεων, που συντελέστηκαν, μέσω σχεδίων και αποφάσεων, για την οργάνωση και τη δομή της εκπαίδευσης το 19ο αι. Ειδικότερα, να γνωρίσουμε την ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα, όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά τις όποιες ευρωπαϊκές επιρροές και επιδράσεις, πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές και θεσμικές. Ως δευτερεύοντες σκοπούς θέσαμε: α) Να προσεγγίσουμε το ιδεολογικό περιεχόμενο, που παρείχε το εκπαιδευτικό σύστημα και τις λειτουργικές του εκφάνσεις. β) Να καταγράψουμε τα διαδοχικά στάδια της εκπαίδευσης. Να παρουσιάσουμε ολοκληρωμένη την εικόνα τους, μέσα από τις συνθήκες εμφάνισής τους και να προσδιορίσουμε τη «γενετική» τους σύνθεση με τις επικρατούσες καταστάσεις. γ) Να περιγράψουμε τη διαμόρφωση των θεσμών, των εκπαιδευτικών μηχανισμών και να παρακολουθήσουμε τις πρακτικές τους, που ακολουθήθηκαν κατά την εφαρμογή τους. δ) Να αποτιμήσουμε το εκπαιδευτικό παρελθόν με την παρακολούθηση της πορείας του, προκειμένου να αποκτήσουμε συγκεκριμένη και ολοκληρωμένη άποψη για τις ευρωπαϊκές επιδράσεις στην ελληνική εκπαίδευση. ε) Να διερευνήσουμε και να παρουσιάσουμε το γαλλικό και γερμανικό εκπαιδευτικό σύστημα. Επίσης να το συγκρίνουμε με το υπό θεσμοθέτηση αντίστοιχο ελληνικό και στ) Να αναδείξουμε κατά πόσο οι ξένοι παράγοντες και οι εμπλεκόμενοι στην εκπαιδευτική διαδικασία, πρόσωπα και φορείς, συνετέλεσαν στη διαμόρφωση συγκεκριμένης κοινωνικής δυναμικής.Συνοπτικά, οι ευρωπαϊκές επιδράσεις στην ελληνική πρωτοβάθμια εκπαίδευση του 19ου αι. καταγράφονται έντονα και αισθητά. Δημιουργούν μια εκπαιδευτική κατάσταση, με δυσκολοπρόσιτους στόχους επίτευξης και ανυποστήρικτα ιδεώδη. Η εκπαιδευτική πολιτική που χαράχθηκε και εφαρμόστηκε ήταν πολιτική απομίμησης ξένων προτύπων. Η πορεία που ακολουθήθηκε από άλλες χώρες του δυτικού κόσμου, απλώς μεταφέρθηκε στην ελληνική πραγματικότητα, δίχως ανάλυση των αναγκών της χώρας μας. Η κατά περιόδους άμεση εξάρτησή της από ξένα κέντρα εκπόρευσης εξουσιών διαμόρφωσε φενακισμένη, κατά το πλείστον, εκπαιδευτική συνείδηση και συλλογική μνήμη. Η διερεύνηση και αναζήτηση στοιχείων σχέσης της ελληνικής με τη γαλλική και γερμανική εκπαίδευση μας επέτρεψε να δικαιολογήσουμε τον εκ προοιμίου τίτλο του θέματός μας, δηλαδή σε ποιο βαθμό και με ποιους τρόπους επηρεάσθηκε η ελληνική εκπαίδευση από τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά συστήματα. Επιπλέον, η παρουσίαση του γερμανικού συστήματος και ιδιαίτερα του τρόπου μεταφύτευσης του συστήματος Froebel στο ελληνικό νηπιαγωγείο, πιστεύουμε ότι φώτισε άγνωστες πλευρές της Ιστορίας της Εκπαίδευσης.