Συγκριτική αξιολόγηση του ανόργανου φυσικού οστού με προσθήκη συνθετικού πεπτιδίου (P-15), ανόργανου φυσικού οστού και αυτόλογου οστού ως μέσων οστικής αναγέννησης
Authors: Καραμάνης Στυλιανός 
Published: January 2014

Ο σκοπός αυτής της διδακτορικής διατριβής, ήταν η αξιολόγηση του βαθμού της οστικής αναγέννησης που επιτυγχάνεται, με την χρήση των δύο ξενογενών οστικών υποκατάστατων (ΑΒΜ/Ρ-15, ΑΒM) καθώς και του αυτόλογου οστού (ΑΒ). Προς τον σκοπό αυτό, επιλέχθηκαν ως πειραματόζωα 18 κουνέλια Νέας Ζηλανδίας ηλικίας 24 - 36 μηνών και βάρους 4 - 4,5 κιλών, τα οποία χωρίστηκαν σε 6 ομάδες των 3 πειραματοζώων. Σε κάθε πειραματόζωο προκλήθηκαν 3 στρόγγυλες βλάβες O 5mm και βάθους 3mm στην έσω επιφάνεια της διάφυσης της κνήμης (54 συνολικά). Στις μισές βλάβες προκλήθηκε επικοινωνία με τον μυελώδη αυλό. Στις βλάβες κάθε πειραματόζωου τοποθετήθηκαν τα υλικά ΑΒΜ/Ρ-15, ΑΒ και ΑΒΜ. Σε 6 πειραματόζωα (1 για κάθε ομάδα), που αποτελέσαν τους μάρτυρες οι οστικές βλάβες αφέθηκαν κενές. Τα πειραματόζωα των ομάδων θυσιάστηκαν στις 4, 8 και 12 εβδομάδες. Από κάθε κνήμη αφαιρέθηκαν 3 ιστοτεμάχια τα οποία περιείχαν τα υπό μελέτη μοσχευματικά υλικά. Ανάλογη διαδικασία ακολουθήθηκε και για τους μάρτυρες. Κατόπιν, τα ιστοτεμάχια τοποθετήθηκαν σε διάλυμα ουδέτερης φορμόλης επί τριήμερο, και ακολούθησε αφαλάτωσή τους σε διάλυμα φορμικού οξέος 7%. Η περάτωση της αφαλάτωσης διαπιστώθηκε με φυσική δοκιμασία των ιστοτεμαχίων, και ταυτόχρονο ακτινογραφικό έλεγχο. Τα ιστοτεμάχια τέλος σκηνώθηκαν σε παραφίνη. Η ιστολογική εξέταση περιέλαβε τα παρακάτω: περιοχές πεταλιώδους και δικτυωτού οστού με αντίστοιχη διάταξη οστεοκυττάρων, υπολείμματα μοσχευματικού υλικού και κενοτόπια, περιοχές που καταλήφθηκαν από άωρο μεσεγχυματικό ιστό, περιοχές όπου παρατηρείται κάποια φλεγμονώδης διαδικασία. Η ιστομορφομετρική μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια ειδικού λογισμικού (Image-Pro Plus, Media Cybernetics), και περιελάμβανε την μέτρηση ως αριθμό εικονοστοιχείων των παρακάτω: σύνολο της περιοχής που πληρώθηκε με μοσχευματικό υλικό, σύνολο νέου οστού, πεταλιώδους οστό, δικτυωτό οστό,υπολείμματα μοσχευματικού υλικού και κενοτόπια. Η σύγκριση του βαθμού οστικής αναγέννησης μεταξύ των ομάδων έγινε με το Pearson’s Chi-square test και επιλέχθηκε η ακριβής μέθοδος υπολογισμού των τιμών p (exact p value estimation). Η σημαντικότητα (p<0,05) όλων των συγκρίσεων μεταξύ των ποσοστών ελέγχθηκε με τη δοκιμή χ2 του Pearson στο λογισμικό StatXact (Cytel Software Corporation, MA, USA). Τα αποτελέσματα της ερευνητικής αυτής εργασίας ήταν τα ακόλουθα: 1.Το ΑΒΜ/Ρ-15 έναντι του ΑΒΜ έδωσε υψηλότερες τιμές νέου οστού στο διάστημα των 4 εβδομάδων, όμως στις 8 και 12 εβδομάδες δεν υπήρξε ουσιαστική διαφορά. 2.Το ΑΒΜ/Ρ-15 και ΑΒΜ έδωσαν προοδευτικά υψηλότερες τιμές νέου οστού στις 4,8 και 12 εβδομάδες, οι διαφορές όμως ήταν στατιστικά μη σημαντικές για το πρώτο, και στατιστικά σημαντικές για το δεύτερο. 3. Το ΑΒ έναντι των ΑΒΜ/Ρ-15 και ΑΒΜ έδωσε υψηλότερες τιμές νέου οστού που ήταν και στατιστικά σημαντικές στις 8 και 12 εβδομάδες. Ακόμη, το ΑΒ έδωσε προοδευτικά υψηλότερες τιμές νέου οστού στις 4,8 και 12 εβδομάδες που ήταν και στατιστικά σημαντικές. 4. Η προσθήκη μυελού των οστών δεν βελτίωσε την συμπεριφορά των ΑΒΜ/Ρ-15 και ΑΒΜ, ενώ για το ΑΒ έδωσε στατιστικά σημαντικές διαφορές στις 12 εβδομάδες.