bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Finno-Ugric Miijorities in Siberia
Authors: Pentikäinen Juha
Published: November 2010

ZUSAMMENFASSUNG
Finno-ugrische Minderheiten in Sibirien: Aussterben oder Ùberleben?
Beinahe die Halfte der sechsundzwanzig Sprachgruppen der nordlichen Sowjetunion sind vom Aussterben bedroht, Die Chanten und Mansi aus der finno-ugrischen Sprachfamilie konnten bald als Opfer wirtschaftlicher Veranderungen, die ihre traditionelle Lebensweise zerstôrt haben, von der Vôlkerkarte verschwinden. Die heutigen sowjetischen Behôrden sind zwar an der Erhaltung dieser Sprachen und Kulturen interessiert, retten kann die autochthonen Vôlker jedoch nur eine konzertierte Aktion der Politiker, der Wissenschaftler und der Bevôlkerung selbst.
RESUMO
Finn-ugraj minoritatoj en Siberio: malapero aupluvivo?
Preskaû duono de la dudek ses nordaj lingvoj de Sovetunio estas minacataj de malapero. La popoloj nantoj kaj mansoj en la flnn-ugra familio povus baldau malaperi de sur la etna mapo, kiel viktimoj de ekonomiaj Sangoj, kiuj détruis ilian tradician vivmanieron. La nunaj sovetaj instancoj montris interesigon konservi tiujn lingvojn kaj kulturojn, sed nur sistema strebado fare de politikaj gvidantoj, esploristoj kaj la indigenaj popoloj mem povos savi ilin.
Redéfinition du statut des langues en Union Soviétique
Authors: Maurais Jacques
Published: November 2010

Redifino de la statuso de lingvoj en Sovetunio
Depost 1988. dek federaciaj respublikoj de Sovetunio akceptis konstituciajn modifojn kaj legojn pri lingvo. Ili estas, laü kronologia ordo, Estonio, Litovio, Latvio, Tagikistano, Kazakstano, Kirgizio, Moldavio, Uzbekistano, Ukrainio kaj Bjelorusio. Krome, la soveta registaro mem ankaŭ akceptis generalan leĝon pri la lingvoj de la popoloj de Sovetunio. La artikolo analizas la enhavon de tiuj diversaj leĝoj laŭ tri vidpunktoj. Unue oni sin demandas ĉu temas pri legoj, kiuj trudas unulingvismon au prefere celas reguligi dulingvismon au plurlingvismon; ĉi tion oni ilustras per la preskriboj koncerne afiŝadon kaj loknomojn. Poste oni prikomentas la rilatojn inter la ekonomia situacio kaj la lingva situacio. Fine oni esploras la demandon de enmigrado kaj la principon de teritorieco, kun aparta atento al la preskriboj pri la lingvo de instruado.
To Include or Not to Include
Authors: Aggarwal Kailash S.
Published: November 2010

ZUSAMMENFASSUNG
Eintragen oder nicht:
Versuch einer Untersuchung des Sprachkonflikts in Manipur
Der Beitrag versucht, der häufig von Sprachbewegungen und anderen Initiativen vorgetragenen Forderung nach Eintragung der manipurischen Sprache in die Achte Sprachenliste der indischen Verfassung sowohl unter synchronischem als auch unter diachronischem Blickwinkel nachzugehen, ohne jedoch in eine Detailanalyse theoretischer Konsequenzen einzutreten. Um die Frage in der rechten Perspektive zu betrachten, wird versucht, sie in einem mehrdimensionalen Kontext zu sehen. Zu diesem Zweck werden die Sprachensituation in Indien, der Prozeß der Neuordnung der indischen Unionsstaaten nach Sprachgesichtspunkten und die ethnische, religiöse und demografische Zusammensetzung Manipurs erörtert. Daneben werden auch die Sprachenprobleme, mit denen die Gesellschaft in Manipur zu kämpfen hat, sowie bestimmte Faktoren, durch die die Dringlichkeit der Forderung nach Eintragung des Manipurischen gedämpft wird, ausführlicher besprochen. Am SchluB wird die These aufgestellt, daB derartige Forderungen (Bewegungen und Initiativen) ihren Ursprung in bestimmten amtlichen Erlassen, gesetzgeberischen Entscheidungen und in solch anachronistischen Vorschriften wie der Achten Sprachenliste haben.
RESUMO
Cu enlistigi aŭ ne:
provo de studo de la lingvokonflikta situacio en Manipuro
Ci tiu artikolo, sen ambicia analizo de teoriaj sekvoj sur vasta tereno, provas ĉefe priskribi sinkrone kaj diakrone la postulon, ofte esprimigantan lingvomovade kaj agitade, ke oni aldonu la manipuran lingvon al la Oka Lingvolisto de la bharata (hinda) konstitucio. Por videbligi la postulon en taüga perspektivo, ni klopodas gin prezenti en multdimensia konteksto, pere de diskutoj pri la lingvosituacio en Bharato (Hindio), pri la historio de la lingve bazita reorganizigo de la bharataj statoj kaj pri la etna, religia kaj demografia konsisto de Manipuro. Ni krome priparolas detale la parencajn lingvoproblemojn, kiuj de longe genas la manipuran socion, kaj difinitajn faktorojn, kies apero bridas iom la intenson de la postulo pri la aldono de la manipura al la Oka Lingvolisto. Fine, ni hipotezas, ke tiaj postuloj (movadoj kaj agitadoj) aperis reage al iuj oficialaj rezolucioj, leĝofaraj decidoj kaj tiel anakronismaj konstitucieroj kiel la Oka Lingvolisto.
The Provision of Interpretation Services for Lesser-Used Languages in the United States Courts
Authors: Schweda Nicholson Nancy
Published: November 2010

RÉSUMÉ
Les services d'interprétation pour les langues "moins employées" dans les Tribunaux Fédéraux des Etats-Unis: Une perspecive de planification des langues
Bien que l'on puisse observer un progrès considérable des services d'interprétation en espagnol/anglais au niveau des Tribunaux Fédéraux depuis une dizaine d'années, il reste nécessaire de s'addresser à la demande d'interprètes compétents pour les langues "moins employées". Le Bureau Administratif des Tribunaux des Etats-Unis d'Amérique est responsable pour le développement et la mise en oeuvre d'un examen de certification en espagnol/anglais et, plus récemment, les examens de certification en créole haïtien/anglais et en navajo/anglais. Sachant que plus de 50 langues sont employées chaque année dans les Tribunaux Fédéraux, cet effort récent de trouver des interprètes qualifiés dans deux autres langues aborde tout juste ce problème. D'un autre côté, le Bureau Administratif est sur la bonne voie, ayant soigneusement planifié le développement, à long terme, d'examens de certification dans plusieurs langues "moins employées" durant les années à venir.
RESUMO
Interpretadaj servoj por malpli uzataj lingvoj en la usonaj kortumoj:
lingvoplanada perspektivo
Kvankam oni multe progresis en la pasinta jardeko pri liverado de hispanaj/anglaj interpretadaj servoj je la nivelo de la Federaciaj Kortumoj, oni ankoraŭ ne larĝe frontis la bezonon de interpretistoj por la malpli uzataj lingvoj. La Administra Fako de la Usonaj Kortumoj (AOUSC), kiu respondecas pri evoluigo kaj realigo de la hispana/angla Atesta Ekzameno, lastatempe enplektigis en starigon de atestoekzamenoj pri la haitia kreola kaj la navaha lingvoj. Konsidere ke pli ol kvindek lingvoj estas uzataj ĉiujare en la Federaciaj Kortumoj, la klopodo rajtigi interpretistojn en du pliaj lingvoj apenaŭ tu§as la surfacon de la problemo. Aliflanke, AOUSC iras laŭ la gusta direkto, ĉar ĝi zorge elformulis perspektivajn planojn por starigi atestoekzamenojn por pliaj malpli uzataj lingvoj en tuj venontaj jaroj.
Language Planning Models for a Post-Apartheid South Africa
Authors: Cluver August D. de V.
Published: November 2010

RESUMEN
Modelos para política lingüistica en Sudâfrica después del "Apartheid"
Las reformas polfticas que se estân llevando a cabo actualmente en Sudâfrica se manifiestan también en nuevas ideas sobre posibles polfticas lingüísticas en la Sudâfrica del futuro. El artículo delinea los antecedentes de la discusión actual y trata algunas de las propuestas más significativas respecto a una politica lingüistica en Sudâfrica después del "apartheid". Todas estas sugerencias concuerdan en que las lenguas negras desempeñarán un papel más importante mientras que el africaans (actualmente una de las lenguas oficiales) perderá hasta cierto punto su estatus. Es probable que el inglés se convierta en el principal idioma oficial. El artículo concluye con una breve discusión sobre proyectos similares en otros campos, como el de los medios de comunicación y de las letras.
RESUMO
Lingvoplanaj modeloj en Sudafriko post la rasapartigo
La politikaj reformoj nun okazantaj en Sudafriko speguligas en novaj ideoj pri eblaj estontaj lingvaj politikoj por tiu lando. Oni ĉi tie elpaŭsas la fonon de la nuna debato kaj pridiskutas iujn el la plej gravaj sugestoj por lingva politiko en Sudafriko post la rasapartiga politiko apartheid. En ĉi tiuj sugestoj nigrulaj lingvoj havas pli gravan rolon, dum la afrikansa (unu el la nunaj oficialaj lingvoj) perdas iom el sia statuso. La angla versajne farigos la plej grava oficiala lingvo. La artikolo finigas per mallonga rigardo al simila planado en aliaj terenoj, kiel ekzemple la amasmedioj kaj belarto.
The French Revolution and the French Language
Authors: Djité Paulin G.
Published: November 2010

SOMMAIRE
La révolution et la langue françaises: Y a-t-il paradoxe?
L'histoire des indépendences des anciennes colonies françaises dans les années soixantes nous enseigne que la prise de conscience politique et l'émancipation des peuples de l'Afrique centrale et de l'Afrique de l'ouest sont dues aux idéaux de la révolution française. Les tirailleurs sénégalais et les premiers intellectuels de ces sous-régions se seraient inspirés de ces idéaux pour la libération de leurs peuples.
Cet article examine le rapport entre les idéaux de la révolution française de 1789 et l'expansion et la promotion de la langue française. Il montre, par une analyse des données sociopolitiques et historiques que ces deux phénomènes se tiennent, et que la francophonie n'est que la suite logique de la politique linguistique en France après la révolution.
RESUMO
La franca revolucio kaj la franca lingvo: ĉu paradokso?
La historio de la sendependigo de la iamaj francaj kolonioj en la fruaj sesdekaj jaroj sugestas, ke la politika vekigo kaj emancipigo de la popoloj de okcidenta kaj centra Afriko ĉefe ŝuldiĝas al la idealoj de la Franca Revolucio. La "tirailleurs sénégalais" kaj la unuaj intelektuloj de tiuj regionoj laŭsupoze trempis sin en la idealoj de la jaro 1789 kaj, poste, utiligis ilin por liberigi siajn popolanojn. La artikolo esploras la rilaton inter tiuj revoluciaj idealoj kaj la posta disvastigo kaj antaŭenigo de la franca lingvo. Gi montras, per lingva kaj socipolitika analizo de la historio de la Franca Revolucio kaj la franca lingvo, ke ne ekzistas malkongruo inter la du, kaj ke la frankofonia movado estas kontinuigo de la lingva politiko de Francio de post la Revolucio de 1789.
Language Description, Language Prescription and Language Planning
Authors: Bruthiaux Paul
Published: November 2010

SOMMAIRE
Description, Prescription, et Planification Linguistiques
Cet article considère le paradoxe apparent qui accompagne les efforts des linguistes qui tentent d'influencer, délibèrèment et systèmatiquement, le comportement linguistique d'une communauté, tout en s'efforçant d'éviter une accusation de prescriptivisme. La nature fortement normative de la grammaire traditionelle est comparée au relativisme linguistique qui caractérise une grande partie des études sociolinguistiques récentes. Un compromis est considéré comme indispensable car la planification linguistique ne peut pas être entièrement libre de jugements de valeurs. Le besoin d'une modernisation rapide dans les nations émergentes exige que le comportement linguistique ne soit pas laissé entièrement à des forces naturelles. Les linguistes descriptivistes ont un rôle à jouer dans ce processus à condition qu'ils ne s'associent pas à des projets gouvernementaux moralement répréhensibles. Il est à la fois possible et nécessaire d'atteindre un équilibre entre la promotion d'unités économiques viables et la préservation de la diversité linguistique. En collaboration avec les chercheurs en sciences sociales et les autorités gouvernementales, les linguistes sont les plus a même de mener à bien la tâche de planification linguistique.
RESUMO
Lingva priskribo, lingva preskribo kaj lingva planado
La aŭtoro konsideras la sajnan paradokson malantaŭ la celoj de lingvistoj, kiuj penas influi, intence kaj sisteme, la lingvan konduton de komunumo, dume klopodante eviti akuzojn pri preskribismo. La artikolo komparas la normigan karakteron de tradicia gramatiko kun la lingva relativismo, kiu karakterizas multajn lastatempajn socilingvistikajn esplorojn, kaj taksas kom-promison neevitebla car lingvoplanado ne povas kaj ne devas esti sen valoroj. La bezono de rapida modernigo en evoluantaj nacioj postulas, ke oni ne lasu lingvan konduton pure kaj nure al naturaj fortoj. Priskribaj lingvistoj havas sian rolon en la procedo, kondice ke ili ne ligu sin al morale kondamnindaj registaraj projektoj. Oni devas trovi ekvilibron inter apogo de viv-kapablaj ekonomiaj unuoj kaj konservado de lingva diverseco. Kunlabore kun socisciencistoj kaj registaraj instancoj, lingvistoj estas unike kvalifikitaj al sukcesa plenumado de la lingvo-plana tasko.
La rusa lingvo en la novaj rilatoj de Eŭropa Spac-Agentejo
Authors: Jansen Wim
Published: November 2010

SUMMARY
The Russian Language in the New Relations of the European Space Agency
The recently signed Framework Agreement between the European Space Agency and the Soviet Union opens the door to an intensified cooperation between the two space powers in a variety of areas of common interest. Whereas ESA-financed industrial project and research work, both with the USA and within the 13 member-states of the Agency, is usually conducted in English (English and French being the two official languages of ESA), the Soviet Union has its own long history of international space activities with Russian used as the unique means of communication.
The linguistic aspects of the new Agreement and its first implementation are placed in the context of the totally different organizational structures represented by the two parties. Many of the communication problems on the executive level appear to be caused by Western concepts of project management and control which are difficult to translate into meaningful Russian equivalents. The linguistic interaction, which is a natural consequence of joint project work, has caused the first loan words to cross the borders from both sides.
SOMMAIRE
La langue russe dans les nouvelles relations de VAgence Spatiale Européenne
L'Accord Cadre signé récemment entre l'Agence Spatiale Européenne (ASE) et l'Union Soviétique ouvre la porte à une coopération accrue entre les deux puissances spatiales dans une variété de domaines d'intérêts communs. Alors que les travaux de développement industriel et de recherche, financés par l'ASE, sont conduits habituellement en langue anglaise, non seulement avec les États Unis d'Amérique, mais également à l'intérieur des treize pays-membres de l'ASE (l'anglais et le français étant les deux langues officielles de l'ASE), l'Union Soviétique a une longue histoire d'activités spatiales internationales pour lesquelles la langue russe était le moyen unique de communication.
Les aspects linguistiques du nouvel accord ainsi que sa première mise en application sont placés dans le cadre de deux partenaires ayant des structures totalement différentes. Il semble qu'un grand nombre de problèmes de communication qui apparaissent au niveau d'exécution soient causés par des concepts occidentaux de la gestion et du contrôle de projets qui sont difficiles à traduire en équivalents russes significatifs. L'interaction linguistique, conséquence naturelle du travail autour d'un projet commun, a provoqué le transfert, d'un côté comme de l'autre, des premiers mots d'emprunt.
Le trilinguisme au Luxembourg
Authors: Corbera Pou Jaume
Published: November 2010

RESUM
El trilinguisme a Luxemburg
L'article lr de la Llei del 24 de febrer de 1984 sobre el règim de llengiïes diu que "la llengua nacional dels luxemburguesos es el luxemburguès". En realitat, perô, el luxemburguès, dialecte germànic oficialitzat com a "llengua" malgrat la manca de consciència lingiiîstica diferencial dels seus parlants, compleix purament una funciô simbôlica: com que Luxemburg es una naciô té la seva prôpia llengua. De fet, les funcions socialment importants son realitzades per les llengues alemanya i francesa, que son les prôpies de l'educaciô escolar, dels mitjans de comu-nicaciô, l'administraciô municipal i estatal, etc., mentre que la llengua luxemburguesa ocupa Tàmbit d'us mes popular: la conversa informai en famflia o al carrer i l'educaciô pre-escolar. Amb tot, els anys darrers el luxemburguès ha accedit, encara que en molt petita proporciô, a diversos àmbits formais: els débats parlamentaris, els tribunals, la radio i la televisiô, la premsa escrita... Es pot parlar, doncs, d'una triglôssia luxemburguesa, on la "llengua nacional" es una modalitat B condicionada per dues modalitats A. ^Quin es, aixi, el futur de la llengua luxemburguesa? Si es innegable que ha fet un cert avanç en el cami de la normalitzaciô, no ho es menys que n'es encara molt lluny i que, contraposada a llengues d'un pes molt fort internacionalment (el francès i l'alemany sobretot, perô també 1'angles, omnipresent als mitjans de comunicaci ó) o cada vegada mes presents al Gran Ducat per mor de la immigració (portuguès, italià, serbo-croat...), s'enfronta a un esdevenidor incert i insegur.
RESUMO
Trilingvismo en Luksemburgo
Lau la 1-a artikolo de la Lego pro Lingva Regimo (24 februaro 1984) "la nacia lingvo de la luksemburganoj estas la luksemburga". Tamen, la luksemburga lingvo - germana dialekto oficialigita kiel "lingvo" malgraû manko de memdiferenciga konscio inter giaj geparolantoj -plenumas precipe simbolan rolon. Car Luksemburgo estas nacio, gi do posedu sian propran lingvon. Fakte, la cefaj sociaj funkcioj - ekzemple la lerneja edukado, la amaskomunikiloj kaj la stata kaj komunuma administracioj - efektivigas en la franca kaj germana lingvoj, dum la luksemburga restas limigita al popularaj, neformalaj spacoj, t.e. la familio, la strato kaj la vartejo. Cetere, dum ci-lastaj jaroj la luksemburga ekokupis, ec se tre malgrandskale, diversajn formalajn spacojn - kiaj parlamentaj debatoj, tribunaloj, radio, televido, jurnaloj... Oni do povas paroli pri luksemburga trilingveco, la nacia lingvo rolanta kiel modalo B kvankam kondicita de du modaloj A. Kia do montrigas la luksemburga lingva estonto? Malgrau senduba progreso la Grandduklando staras tre malproksime de plena normaligo, fronte al lingvoj kun granda internacia pezo (krom la franca kaj la germana, la angla sencese entrudigas en la amaskomunikilojn); aliflanke, la lingvoj de enmigrantoj (portugaloj, italoj, serboj, kroatoj ktp.) farigas ankaù pli kaj pli influaj.
European Economic Integration and the Fate of Lesser-Used Languages
Authors: Grin François
Published: November 2010

SOMMAIRE
L'intégration économique de l'Europe et le sort des langues moins répandues
L'intégration économique de l'Europe déploie déjà ses effets dans des domaines importants de la vie publique et privée, et cette tendance ne peut qu'être renforcée par l'entrée en vigueur du "marché unique". Cet article analyse les conséquences de cette évolution sur ce qu'il est convenu d'appeler les langues moins répandues en Europe. En se basant sur un modèle de commerce international avec coûts de transaction, ainsi que sur un modèle d'allocation du temps, on montre que l'intensification du commerce intra-communautaire et l'accroissement du revenu auront des effets différents selon la langue minoritaire considérée. Appliquées à douze langues minoritaires européennes, ces prévisions indiquent que cinq d'entre elles se retrouveront en meilleure posture, que quatre risquent de pâtir du processus, et qu'il n'est pas possible, en l'état, de risquer des pronostics pour les trois dernières. Ces résultats peuvent servir à orienter, en direction des langues qui en auront le plus besoin, les ressources nécessaires à leur survie et à leur développement dans une Europe plus intégrée.
RESUMO
Europa ekonomia integrigo kaj la sorto de malpli uzataj lingvoj
La europa ekonomia integrigo jam havas efikon ce gravaj medioj de la publika kaj privata vivo, kaj la multe disanoncita programo de la "interna merkato" povas nur pli-fortigi tiun tendencon. La artikolo ekzamenas la konsekvencojn de ekonomia integrigo je la malpli uzataj lingvoj de Eüropo. La rezultoj de internacikomerca modelo kaj tempo-disdona modelo montras, ke la intensigo de komerco ene de la EK kaj la antaüvidata kresko de enspezoj malsame efikos ce la diversaj minoritataj lingvoj. Aplikante tiujn teoriajn antaǔdirojn al grupo de dek du eǔropaj minoritataj lingvoj, la artikolo montras, ke kvin el ili verŝajne trovos sin en pli favora situacio, kvar verŝajne perdos forton pro ekonomia integrigo, kaj mankas antautaksebla efiko ce la restantaj tri. Tiuj rezultoj povas helpi taksi, kiuj minoritataj lingvoj bezonos apartajn zorgojn kaj atenton per konservaj kaj disvastigaj programoj por teni ilin florantaj en pli integrita Eüropo.
Designations for Planned Languages
Authors: Nuessel Frank
Published: November 2010

RESUMEN
Las designaciones de los idiomas planificados
Esta nota se refiere a la tipología de lenguas planeadas, el numero de tales proyectos lingüís-ticos, y los morfemas más comunes de estos idiomas creados. Se identifican once clases de morfemas en total. Se incluye también un comentario sobre los datos.
RESUMO
Nomigoj de planlingvoj
La noto konsideras la tipologion de planlingvoj, la nombron de tiaj lingvoprojektoj, kaj la plej ofte uzatajn morfemojn por titoli tiujn kreitajn lingvojn. Entute la autoro identigas dek unu morfemtipojn. Fine, oni donas kelkajn komentojn pri la materialo.
The Negotiation and Outcome of Language and Culture Contact
Authors: Stein Roberta F. , Eastman Carol M.
Published: November 2010

RESUMEN
La Negotiatión y resultado del contacto cultural y lingüística
En la experiencia vivida en la primera idioma y cultura, se supone que la persona llega a dominar los dos. Con contacto con otro idioma y cultura, hay posibilidades de escoger, dentro de varias limitaciones. Objetivos personates, relaciones económicas y políticas, y las circonstancias socioculturales influen el resultado de contacto y las estrategias disponibles. En la negociación de contacto, el resultado puede ser solamente el conocimiento de la gramática, varios grados del poder comunicar, asimilación al nuevo grupo, o la abilidad de utilizar el idioma para hacer público el posición social de uno, sea para declarar que uno está de acuerdo de desacuerdo con la sociedad dominante. Aquí surgirimos que, una vez se entienda el contexto de contacto, se podrá predecir el resultado.
RESUMO
La negocado kaj rezulto de lingva kaj kultura kontakto
En la vive familiara praktiko de la propra unua lingvo kaj kulturo, oni povas antaŭvidi mastradon ene de la propra socia niĉo kaj, krom se ekzistas malebligoj, tio rezultos. Kontakto kun dua lingvo kaj kulturo kondukas al la ebleco de individua elekto ene de socia kunteksto kun pli aŭ malpli grandaj limigoj. Personaj celoj, politikaj kaj ekonomiaj rilatoj, kaj socikulturaj cirkonstancoj plejparte fiksos la rezulton de kontakto kaj la disponeblajn lingvajn strategiojn. Kiam oni negocas kontakton, la rezulto povas esti nura mastrado de la gramatika strukturo, variaj niveloj de komunika kapablo, integriĝo en la novan grupon, aŭ la kapablo uzi la lingvon kiel ilon por fari socian sinesprimon, ĉu kiel signon de aniĝo al alia grupo, ĉu kiel klopodon kapti prestiĝon aŭ distancigi sin rilate al la reganta socia ordo de la propra medio. En la nuna studo oni sugestas ke la rezulto de lingva kaj kultura kontakto estas antaŭkalkulebla nur kiam oni atingis komprenon de la kunteksto.
Francophonie
Authors: Djité Paulin G.
Published: November 2010

SUMMARY
Francophonie: Gain in Humanity or Loss of Identity?
Since the first Summit of French-speaking countries in Paris in 1986, there is a new discourse about Francophonie. This article argues that the new discourse continues to either overlook or misinterpret the facts and cannot extricate itself from the simplistic and polarizing dichotomy according to which Francophonie is either a "gain in humanity" or a "loss of identity". This author suggests that Francophonie is neither and that the time has come to accept the linguistic realities of Francophone Africa for what they are and, at the same time, to realize that Francophonie partakes of the natural process of human evolution.
RESUMO
Franclingvismo: Ĉu gajno de humaneco aŭ perdo de identeco?
Post la unua kunveno de ŝtatestroj de landoj uzantaj la francan lingvon en 1986 en Parizo estiĝis nova debato pri la franclingvismo. La nova debato ne ĉesas pretervidi aŭ misinterpreti la faktojn kaj ne sukcesas liberiĝi de la trosimpliga kaj dispartiiga distingo laŭ kiu franclingvismo estas aŭ "gajno de humaneco" aŭ "perdo de identeco". La aŭtoro tezas, ke franclingvismo estas nek nek, kaj ke estas tempo agnoski la lingvan realecon de franclingva Afriko kaj samtempe konsciiĝi pri tio, ke la franclingvismo estas ero de la natura procezo de homa evoluo.
Yiddish and Voting Rights in New York, 1915 and 1921
Authors: Fishman Joshua A.
Published: November 2010

La jida kaj vocdonaj rajtoj en Novjorko, 1915 kaj 1921
Same kiel hispanparolantoj en Usono hodiaü, parolantoj de la jida tuj antaü kaj post la Unua Mondmilito devis fronti diversajn reakciajn klopodojn limigi ilian potencon en la balotado. Amendo al la Konstitucio de la Stato Novjorko, pri alfabeteco en la angla por balotantoj, estis fine starigita en 1921, malgraü protestoj de certaj reprezentaj judoj kaj jidaj eldonajoj surbaze de kultura demokratio kaj proleta partopreno. Aliaj, tarnen, akceptis la bezonon uzi la anglan kaj ne interpretis la devigon pri anglalingva alfabeteco kiel konstitucian au kulturan demandon aparte gravan al usonaj judoj au al la estonteco de la jida lingvo en Ameriko. Minoritatoj generale kaj enmigraj minoritatoj aparte estas ofte tro nesekuraj por fronti la cefan fluon kaj strebi por la plena akceptigo de la propra kultura identeco au ec pluralisma kunidento. Tiu manko de unueco igas ilin des pli neefikaj en la penoj kontraüi klopodojn limigi etnolingvan demokration.
Multiculturalism and Modern Languages in Australian Universities
Authors: Bettoni Camilla , Leal Barry
Published: November 2010

SOMMARIO
Il multiculturalismo e le lingue moderne nelle università australiane
In questo articolo si esamina l'insegnamento delle lingue moderne nelle istituzioni universitarie australiane, contrastando la diffusa immagine di paese multiculturale e multilingue che 1'Australia ha di se stessa con la scarsa importanza accademica che essa accorda alle lingue come insegnamenti universitari. Ironicamente, questo contraste è particolarmente marcato proprio nel caso delle lingue comunitarie. Si conclude che la conseguenza di questa politica linguistica potrebbe facilmente portare al multiculturalismo senza il multilingualismo.
RESUMO
Multkulturismo kaj moderna] lingvoj en australiaj universitatoj
La artikolo ekzamenas la instruadon de modernaj lingvoj en australiaj universitatoj, kontrastigante la vaste konatan bildon de Aüstralio kiel multkultura kaj multlingva socio kun la malalta graveco, kiun gi aljugas al lingvoj kiel universitataj temoj. Estas ironie, ke tiu kontrasto estas aparte frapa ce lingvoj de la komunumoj. La aütoroj konkludas, ke la rezulto de nunaj evoluoj povus facile esti multkulturismo sen multlingvismo.
Lingua Franca from African Sources in Nigeria
Authors: Fakuade Gbenga
Published: November 2010

ZUSAMMENFASSUNG
Eine Lingua franca aus afrikanischen Quellen fur Nigeria: der heutige Stand
Durch innenpolitische Hemmnisse ist es bisher nicht gelungen, aus der Vielzahl der vorgeschlagenen afrikanischen Sprachen eine als Nationalsprache Nigerias auszuwählen. Der Artikel erörtert die Suche nach einer nigerianischen Nationalsprache seit der Unabhängigkeit 1960 und analysiert verschiedene Faktoren, die eine Einigung bisher verhindert haben. Die Entscheidung für eine der vorhandenen afrikanischen Sprachen hätte das politische Gleichgewicht in Nigeria in Gefahr gebracht. Englisch oder ein modernisiertes und genormtes Nigerianisches Pidgin würden sich eignen.
RESUMO
Interlingvo el afrikaj fontoj en Nigerio: la vojo gis nun
Enlanda politiko blokis gis nun la elekton de nigeria nacia lingvo el inter la multaj afrikaj lingvoj proponitaj por tiu rolo. La artikolo prezentas la serčon de nigeria nacia lingvo depost la sendependigo de la lando en 1960 kaj analizas la diversajn faktorojn, kiuj malebligis interkonsenton. Se ekzistanta afrika lingvo aperus kiel la nacia interlingvo, tio minacus la politikan stabilecon de Nigerio. La angla lingvo au modernigita kaj normigita nigeria pigino bone taügus por plenumi la rolon.
Multilanguage Policy and Education in Balochistan (Pakistan)
Authors: Huizinga Marijke W.M.
Published: November 2010

SAMENVATTING
De politiek van veeltaligheid en het onderwijs in Balochistan (Pakistan)
In dit artikel wordt de situatie van meertaligheid in Balochistan (een provincie in het Westen van Pakistan) beschreven. Er is in 1989 vooral op politieke gronden besloten drie minderheidstalen in te voeren als instructietaal in het lager onderwijs: het Pashto, Baluchi en Brahvi. Deze beslissing heeft geleid tot een crisis vanwege belemmeringen op economisch, politiek, linguïstisch en educatief gebied om dit beleid gestalte te geven. Deze belemmeringen worden geanalyseerd. De auteur heeft in Quetta, de hoofdstad van Balochistan, gegevens verzameld. Het in veel met name westerse landen als ideaal beschouwde beleid locale talen als instructietaal te gebruiken in het lager onderwijs, blijkt in Balochistan vooralsnog niet haalbaar te zijn.
RESUMO
La politiko de multlingveco kaj la edukado en Baločio
Estas priskribata la multlingveco en Baloĉio (provinco en okcidenta Pakistano). Oni tie en 1989 decidis, cefe pro politikaj kaüzoj, enkonduki la tri lingvojn pastua, baloca kaj brahva kiel instrulingvojn en la baza edukado. Pro ekonomiaj, politikaj, lingvaj kaj edukaj malhelpoj en la realigo de tiu politiko, la decido kaüzis krizon. Tiuj malhelpoj estas analizataj. La aütoro kolektis informojn en Kveto, la cefurbo de Baloĉio. La politiko, konsiderata idealo en multaj precipe okcidentaj landoj, laü kiu oni uzu la lokajn lingvojn kiel instrulingvojn en la baza edukado, montrigas en Baločio esti en la nunaj kondiĉoj nerealigebla.
Umberto Eco, F espéranto et le plurilinguisme de l'avenir
Authors: Ertl István , Jacomo François Lo
Published: November 2010

ZUSAMMENFASSUNG
Umberto Eco, Esperanto und die Mehrsprachigkeit der Zukunft
Die Vorbereitung einer Vorlesungsreihe und eines Buches über Die Suche nach einer perfekten Sprache in der europäischen Kultur führte Umberto Eco unausweichlich dazu, sich über Esperanto zu informieren und sich davon zu iiberzeugen, daß es einen ernstzunehmenden Lösungs-vorschlag darstellt. Im Januar 1993 hat er István Ertl und François Lo Jacomo zu Fragen der Mehrsprachigkeit der Zukunft und der möglichen Rolle des Esperanto zwei Stunden lang Rede und Antwort gestanden.
In all seiner stilistischen Spontaneität ist der Beitrag der redigierte Text des Interviews zu einer ganzen Reihe aktueller Fragen wie der nach der Definition der "Muttersprache", den neuen Chancen des Esperanto, der Notwendigkeit einer Sprachenpolitik, der Whorfschen Idee, daB die Sprache ein Weltbild in sich birgt, nach Zamenhof und dem Phänomen Esperanto, der Fräge, ob es immer noch "Nationalsprachen" gibt, und der Angst vor dem Englischen . . .
Dies ist kein wissenschaftlicher Aufsatz im üblichen Sinne, sondern ein authentisches Dokument der Persönlichkeit Umberto Ecos.
RESUMO
Umberto Eco, Esperanto kaj la estonteca plurlingvismo
Preparante prelegserion kaj verkon pri La aspiro al perfekta lingvo tra la europa kulturo, Umberto Eco nepre devis informigi pri Esperanto kaj konstati gian seriozecon. En januaro 1993, li dediĉis du horojn da neformala diskuto al István Ertl kaj François Lo Jacomo pri la estonteca plurlingvismo kaj la rolo, kiun povos ludi Esperanto.
Jen, kun sia spontana stilo, la redaktita teksto de la intervjuo êirkaü diversaj aktualaj demandoj: kiel oni difinu la "denaskan lingvon"; la novaj oportunecoj por Esperanto; la neceso de lingva politiko; la Whorf-a ideo, ke lingvo implicas mondkoncepton; Zamenhof kaj la fenomeno Esperanto; ĉu daure ekzistas "naciaj lingvoj"; la timo al la angla lingvo ...
Ne temas proprasence pri scienca artikolo, sed pri autenta dokumento pro la famo de Umberto Eco.
Language Attitude and the Spread of Standard Chinese in China
Authors: Bai Jianhua
Published: November 2010

RESUMO
Lingva starpunkto kaj la disvastigo de la norma čina lingvo en Cinio
Putonghŭa (PTH) estas la norma formo de la ĉina lingvo. La referajo esploras la reagon de činoj al la disvastigo de PTH kaj la kunligon de ilia starpunkto al variajoj kiel ekzemple ago kaj naskigloko. Donitajoj kolektitaj per enketilo estis analizitaj de unudirekta ANOVA. La rezultoj montras, ke ses kategorioj de starpunktoj al PTH estas identigeblaj. La aŭtoro nomas ilin jene: 1. konstato, ke utiligo de PTH estas prestiga; 2. tiom ke PTH povus malhelpi lokan lojalecon; 3. akcepto de la graveco de PTH kiel faktoro en klerigo; 4. rekono, ke PTH estas ilo de pli vasta komunikado; 5. generala aprobo; 6. nacia kaj politika solidareco. La dua kategorio estas negativa faktoro, kiu limigas la disvastigon de PTH, dum la aliaj kvin kategorioj konsistigas pozitivajn faktorojn. La statistika analizo montras korelacion de starpunktoj al PTH rilate al ago, naskigloko, nuna logloko kaj profesioj de gepatroj. Tiuj eltrovoj liveras utilajn donitajojn al lingvoplanantoj en Činio, kaj la metodiko evoluigita en la nuna studo eble utilos en aliaj lingvaj studoj.
The Siraiki Movement in Pakistan
Authors: Rahman Tariq
Published: November 2010

ZUSAMMENFASSUNG
Die Siraiki-Bewegung in Pakistan
Der Artikel beschreibt die Entstehung der nationalen Bewegung der Volksgruppe der Siraiki im südlichen pakistanischen Pandschab. Das Gebiet ist wirtschaftlich unterentwickelt, und seine politischen Fuhrer fühlen sich kulturell und wirtschaftlich benachteiligt. Seit den 60er Jahren dient ihnen die Sprache Siraiki als Symbol zur Mobilisierung der offentlichen Meinung gegen diese als ungerecht empfundene Lage. Viele von ihnen meinen, daft die Einrichtung einer selbstandigen Siraiki-Provinz ihnen Gerechtigkeit bringen könnte.
Wahrend intellektuelle Siraiki die Unterschiede zwischen dem Siraiki und dem Pandschabi betonen, bezeichnen die Pandschabi sie als Dialekt ihrer Sprache und die Siraiki-Bewegung als eine Verschwörung zur Schwächung des Pandschab. Da die Pandschabi die Mehrheit der herrschenden Elite des Landes stellen, kann man die Siraiki-Bewegung als ein Beispiel für einen Machtkampf zwischen Protoelite und Elite infolge ungerechter wirtschaftlicher Entwicklung betrachten.
RESUMO
La sirajka movado en Pakistano
La artikolo priskribas la estigon de la etna-nacia movado de la sirajkoj en la suda pakistana Panĝabio. La regiono estas ekonomie subevoluinta, kaj ĝiaj politikaj gvidantoj opinias esti kulture kaj ekonomie malavantaĝe traktataj. De la 1960-aj jaroj ili uzas la sirajkan lingvon kiel simbolon por direkti la publikan opinion kontraŭ tiu situacio sentata maljusta. Multaj el ili kredas, ke la starigo de memstara provinco Sirajkio povus forigi la maljustecon.
Dum la sirajkaj intelektuloj emfazas la diferencojn inter la sirajka kaj la pangaba lingvoj, la pangaboj konsideras gin dialekto de la pangaba kaj la sirajkan movadon konspiro por malfortigo de Pangabio. Car la plejmulto de la elito de la lando estas pangaboj, oni povas konsideri la sirajkan movadon kazo de potencolukto inter protoelito kaj elito sekve de maljusta ekonomia evoluigo.
Quale lingua prima? Per un esperimento CEE che utilizzi l'esperanto
Authors: Corsetti Renato , Torre Mauro La
Published: November 2010

SUMMARY
Which Language First? For a European Community Experiment Using Esperanto
In view of the European Community's attempts to encourage its citizens to learn each others' languages, the authors have taken a new look at Europe-wide experiments on the role of Esperanto in facilitating language learning.
They review all experiments carried out this century on the use of Esperanto as a preparatory aid in language learning. A critical examination of the results obtained shows that in only a few cases, for instance in Halloran's experiment, were these achieved by accurate scientific methods. In that example, however, the value of Esperanto in facilitating language learning was not clearly proved.
Besides this, the authors discuss the assumptions on which those experiments were based, and argue that it is necessary to set out from a different theoretical starting point. They refer particularly to the ideas of I. Szerdahelyi, which were formulated in the 1960s. They argue that the degree of difficulty in learning a second foreign language after Esperanto depends on linguistic affinities between the mother tongue, Esperanto, and the language concerned.
On the basis of this hypothesis they present a plan for a possible experiment to be carried out on a European scale, which would measure when and to what extent Esperanto could genuinely aid language learning. In this way they hope to avoid the oversimplification which has unfortunately been all too frequent in earlier experiments.
Finally they emphasize the importance of this experiment as a step towards the desirable goal of a multilingual Europe.
RESUMO
Kiun lingvon unue? Por tuteŭropa eksperimento kiu utiligu Esperanton
La aûtoroj enkadrigas la ideojn pri tuteŭropaj eksperimentoj pri la lernfaciliga rolo de Esperanto en la nuntempajn klopodojn de la Eŭropa Komunumaro instigi la civitanojn de la membraj statoj pli bone lerni pli multajn lingvojn de aliaj eŭropaj landoj.
Ili rekonsideras ciujn eksperimentojn faritajn dum ci tiu jarcento pri la lernfaciliga rolo (propedeŭtikeco) de la internacia lingvo Esperanto kaj kritike ekzamenas la rezultojn, kiuj en nur kelkaj kazoj (ekzemple en la eksperimento de Halloran) estas sciencnivele tre akurate atingitaj. En tiu kazo, aliflanke, ili ne estas nete por la lernfaciligaj ecoj de la internacia lingvo.
Hi, krome, diskutas la teorian bazon de tiuj eksperimentoj kaj la neceson ekiri de alimaniere formulita teoria bazo, kiu cefe apogigas sur la ideoj de I. Szerdahelyi eldiritaj jam en la 60-aj jaroj. Temas esence pri la lingvo-tipaj rilatoj inter la gepatra lingvo, la internacia lingvo kaj la poste lernota fremda lingvo, kiuj respondecas pri pli granda au pli malgranda lernfaciligo.
Surbaze de tiu teorio ili reformulas eblan planon por tuteŭropa eksperimento, kiu povus mezuri kiom kaj kie la internacia lingvo efektive estas lernfaciliga, preter la tro generalaj asertoj, kiujn oni de tempo al tempo renkontas.
La graveco de la rezultoj por la estonta laŭdezire multlingva Eûropo estas fine substrekata.
The Continuing Valencian Language Controversy
Authors: Neugaard Edward J.
Published: November 2010

RESUMEN
La controversia sin cesar sobre la lengua valenciana
Empezando ya en la Edad Media el nombre para la variedad de catalan hablada en el País Valenciano ha sido motivo de una controversia que ha llegado a nuestros días. En la Comunidad Valenciana hay dos pareceres tocante al idiomo autóctona: los catalanistas, que admiten que esa lengua no es otra cosa que el catalan hablado por los vecinos al norte, con las normas lingüísticas del habla de Barcelona, y los valencianistas, que no quieren su propia norma lingufstica y, además, creen que el término apropiado es "valencià" y no "català" para su idioma. A pesar de esta polemica, a veces violenta, el valenciano no ha llegado a disfrutar de la normalidad lingüística del catalan hablado en Cataluna y en las Islas Baleares. Muchos lingüístas creen que, dado el poco prestigio del valenciano entre los valencianos y la preponderancia del castellano en la región, es bien probable que la lengua deja de ser hablada en Valencia dentro de unas pocas generaciones.
RESUMO
La daŭranta malkonsento pri la Valencia lingvo
La referaĵo esploras la ankoraŭ daŭrantan malkonsenton pri la nomo de la regiona lingvo parolata en la hispana aŭtonoma provinco Valencio. Ekde plej fruaj registroj, oni nomas la varianton de la kataluna lingvo tie parolatan au "la kataluna" au "la Valencia". Depost la restarigo de demokratio en Hispanio en 1977 kaj la sekva relegigo de la tielnomataj regionaj lingvoj, la malkonsento farigis iom amara, kaj fojfoje gin akompanis perforto. Spite la varman debaton ĉu la norma kataluna de Barcelono au la forte kastiliigita varianto parolata en Valencio farigu la loka normo, la lingvo estas endangerigata en Valencio kaj povus morti.
The Debatable 1990 Luso-Brazilian Orthographic Accord
Authors: Garcez Pedro M.
Published: November 2010

RESUMO
O Discutido Acordo Ortogrâfico Luso-Brasileiro de 1990
Este trabalho examina um caso de planejamento lingiiístico para fins de aperfeiçoamento do corpo da lingua: o Acordo Ortogrâfico Luso-Brasileiro de 1990, assinado pelos representantes dos sete paises de lingua oficial portuguesa. Apresenta-se inicialmente um apanhado historico-social da padronizaçâo e expansão do português, da distribuiçâo da lingua no mundo atual e do desenvolvimento de suas normas grâficas. O exame do Acordo e do debate do mesmo é feito a partir da análise das diversas posiçôes tomadas por autores/as de artigos jornalísticos e acadêmicos sobre a questâo e dos argumentos por eles/elas usados. Tais argumentos sâo contrastadados com aqueles apresentados por Geerts, van den Broeck e Verdoodt (1977) em anâlise de um caso semelhante. Conclui-se que, apesar da maior parte do debate tratar de questões relativas à eficiência lingüística, o Acordo e seus proponentes sâo guiados primordialmente por critérios relativos à eficiência política e diplomática.
RESUMO
La debatebla ortografia interkonsento lusobrazila
Oni ci tie prezentas kazon de lingvoplanado laû korpusa kultivado: la Ortografian Interkonsenton Lusobrazilan por portugallingvaj landoj, subskribitan en 1990 de reprezentantoj de ciuj sep landoj, kies oficiala lingvo estas la portugala. Oni priskribas la socihistorian fonon rilate la normigon kaj disvastigon de la portugala lingvo, la hodiaûan mondan distribuon de la lingvo, kaj la evoluon de giaj literumaj normoj. La aûtoro diskutas la Interkonsenton kaj la postan debaton per analizo de la prenitaj starpunktoj kaj la argumentoj uzataj de aûtoroj en elektitaj kleraj kaj popularaj artikoloj. Tiujn argumentojn oni kontrastigas kun tiuj prezentitaj de Geerts, van den Broeck kaj Verdoodt (1977) en ilia raporto pri simila kazo. La aûtoro konkludas ke, kvankam la debato rilatas demandojn de lingva efikeco, la Interkonsento kaj giaj proponantoj cefe interesigas pri politika kaj diplomata efikeco.
An Evaluation of the Turkish Language Reform After 60 Years
Authors: Doğançay-Aktuna Seran
Published: November 2010

ÖZET
60 Yil sonra Turk Dil Devrimi'nin bir Degerlendirmesi
Bu makalenin amaci baslangicindan 60 yil sonra Turk Dil Devrimini incelemek ve Türk dilini ônemli olçüde gegi§tirip daha sonraki gelisimini etkileyen bu dil planlamasi olayinin guniimuzdeki etkilerini degerlendirmektir. Bu konuya yönelik ara§tirmalann sonucu günumuzde Turk Dil Devrimininin giderek etkinligini yitirmekte oldugu ve bu Dil Devriminin etkisiyle Arapça ve Farça gibi dogu dillerinin etkisinden önemli ölçöde kurtulan Türkçe'nin simdi de bati dillerinin etkisi altina girmeye basladigidir. Turkiye'nin modernle§ip Bati'ya yakla§masiyla birlikle Bati dillerinden, ôzellikle Ingilizce'den, dilimize giren kelimlerin Turkçe'yi Osmanli devrindeki gibi birkaç dilin kari§imindan olu§an bir dil haline dönüstürmesini önlemek için önerilen çözum "lexical modernization" olmalidir. Türk Dil Devriminin bir bölümu olarak ba§latilan bu dil planlamasi olayinin §imdi dil planlamasinin esas amaci olarak ele ahnmasi ve Türkçe'ye giren yabanci kelimelerin dile yerle§mesini önlemek amaciyla Tiirkçe'nin, ve ôzellikle kelime dagarciginin, dilin kendi olanaklan çerçevesinde gelistirilip modernleçtirilmesidir.
RESUMO
Rezultanalizo de la turka lingvoreformo 60 jarojn poste
La artikolo analizas la turkan lingvoreformon en la teoria kadro de lingvoplanado. Gi montras la socikulturajn, politikajn kaj lingvajn kaûzojn, kiuj kondukis al tiu movado, kaj priskribas la procezojn kaj la rezulton de tiu grava entrepreno, kiu sangis la turkan lingvon kaj muldis gian pluan evoluon. Gi speciale fokusas al la flegado de la vortprovizo fare de la Asocio pri la Turka Lingvo en ties lingvopurigaj klopodoj kaj skizas la disputojn pri la lingvoreformo. Ĝi provas analizi la rezultojn de la reformmovado surbaze de superrigardo pri la scienca literaturo kaj de analizo de lastatempaj evoluoj de la lingvo. Fine la aûtoro proponas kiel novan celon de la turka lingvoplanado "modernigon de la vortprovizo", por ke pludaûru la evoluo de la lingvo kaj por ke estu kontentigita la komunikada bezono de la turka socio.
Korea's Attempts to Eliminate Chinese Characters and the Implications for Romanizing Chinese
Authors: Hannas William C.
Published: November 2010

Klopodoj de Koreio elimini cinajn ideogramojn kaj la implicojje romiigo de la cina
Apogantoj de alfabeta skribsistemo en Cinio heroldis la sperton de Koreio forlasi cinajn ideogramojn kaj transiri al tute fonetika skribsistemo kiel pruvon pri la vivkapablo de tiu koncepto. La analogio, kvankam instrua, estas serioze mankohava. Malgraŭ fruaj klopodoj en Suda Koreio anstataŭigi ideogramojn per sistemo plene hangul, kontraŭuloj de la reformo sukcesis reenkonduki la ĉinajn ideogramojn per montro al la senintencaj konsekvencoj de la reformo, kaj per argumentado, ke la rolo de la registaro estas sekvi, ne gvidi, la socion. En Norda Koreio, kie la publika opinio estas malpli décida faktoro, oni nuligis similan reformon, kun malpli videblaj efikoj. Kvankam nordkoreaj eldonajoj aperas tute lau hangul-sistemo, la utiligo de la skribsistemo estas apogata de plena edukado pri cinaj ideogramoj.
El la korea ekzemplo la lerninda leciono ne estas, ke la cina lingvo povas au ne povas esti skribat a per fonetika skribo, sed ke por sukcesigi la reformon oni devas solvi certajn lingvajn problemojn. Paralelaj spertoj en ambau Koreioj implicas, ke klopodoj anstatauigi ideogramojn en Cinio devas esti akompanataj de rimedoj kiuj pligrandigas la redundancon au antaŭvideblon de alfabetaj tekstoj je ĉiuj niveloj — grafemaj, leksikaj, stilaj — dume evitante artefaritajn elementojn, kiuj senkreditigas reformon. "Digrafiismo", la samtempa utiligo de cina skribsistemo por iuj specoj de skribado kaj de fonetika skribo por aliaj, prezentas la plej bonan solvon por tiu komplika lingva kaj kultura problemo.