Η αξία της διακοιλιακής εμβρυϊκής ηλεκτροκαρδιογραφίας στην εκτίμηση της κατάστασης του εμβρύου κατά τον τοκετό τελειόμηνων κυήσεων
Authors: Θεοδωρίδου Ανατολή 
Published: September 2021

Εισαγωγή: Το καρδιοτοκογράφημα (ΚΤΓ) και η μελέτη του εμβρυϊκού καρδιακού ρυθμού (ΕΚΡ) αποτελούν τη συχνότερη δοκιμασία στη σύγχρονη μαιευτική. Σκοπός της παρούσας προοπτικής μελέτης παρατήρησης σειράς (cohortstudy) ήταν: α) η απόδειξη της αξίας της διακοιλιακής ηλεκτροκαρδιοτοκογραφίας (Monica an24) όσον αφορά τη χρήση, αξιοπιστία και ασφάλεια της μεθόδου κατά την ενεργητική φάση του τοκετού, β) η καταγραφή και ανάλυση του ΕΚΡ (επιταχύνσεις, επιβραδύνσεις,μεταβλητοτητα) και, συγκεκριμένα, της βραχυχρόνιας μεταβλητότητας [Short Term Variability (STV)] και, γ) η μελέτη της STV σε ύποπτα (μη καθησυχαστικά) και φυσιολογικά καρδιοτοκογραφήματα και η σύγκριση με τα περιγεννητικά αποτελέσματα (μέτρηση PH ομφαλίου λώρου και αξιολόγηση του Apgarscore στο 1ο και 5ο λεπτό). Μέθοδος: Συνολικά μελετήθηκαν 41 γυναίκες που είχαν μονήρεις, φυσιολογικές, τελειόμηνες κυήσεις χωρίς χρωμοσωμικές ή ανατομικές βλάβες του εμβρύου και όλες είχαν συστηματική μαιευτική παρακολούθηση. Οι επίτοκες χωρίστηκαν σε ομάδες : 20 επίτοκες με καταγραφές και παρακολούθηση με το Μόνικα an 24 κατά την διάρκεια του τοκετού, 21 επίτοκες με καταγραφές και παρακολούθηση με το Μόνικα an 24 κατά την διάρκεια του τοκετού καθώς και λήψη αρτηριακού αίματος από τον ομφάλιο λώρο (1cc με ηπαρινισμένη σύριγγα για τον υπολογισμό της οξεοβασικής ισορροπίας του νεογνού). Αποτελέσματα: Υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση στη βασική γραμμή μεταξύ των φυσιολογικών και των υπόπτων ΚΤΓ (p=0.025). Οι τιμές για τα ύποπτα ΚΤΓ ήταν υψηλότερες με μέση τιμή τους 142 ( SD ± 9.0) και μέγιστη τους 155 σε αντίθεση με τους 134 (SD ± 10.35) τη μέσης τιμής των φυσιολογικών ΗΚΓ με 150 μέγιστη. Υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση της STV (p<0.0001). Η μέση τιμή στα φυσιολογικά ΚΤΓ ήταν 12.18 (SD± 4.93) αντίστοιχα για στα ύποπτα ήταν στο 8.3 (SD ± 2.33). Οι μεγάλες επιταχύνσεις είχαν στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των δυο κατηγοριών καρδιοτοκογραφημάτων (p<0.029). Όμοια και οι μικρές επιβραδύνσεις είχαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των φυσιολογικών και των ύποπτων ΚΤΓ (p<0.029). Το PH του ομφάλιου λώρου ήταν διαφορετικό σε φυσιολογικά ΚΤΓ σε σχέση με τα ύποπτα (p=0.012). Επίσης και το STV παρουσίασε διαφοροποίηση μεταξύ των επίτοκων που είχαν μετρήσεις αέριων, καθώς για τα φυσιολογικά ΚΤΓ η μέση τιμή STV ήταν 11.06 ενώ για τα ύποπτα ήταν μόνο 6.17. Έγινε έρευνα χρηστικότητας και ασφάλειας μετά από καταγραφή με το MONIKA AN24 με τη χρήση ενός ερωτηματολογίου που δημιουργήθηκε για τις ανάγκες της έρευνας αυτής. Στην τελική ερώτηση αν δέχονταν ξανά να γίνει καταγραφή με τη συσκευή το 96% απάντησε θετικά. Συμπεράσματα: Η χρήση της ηλεκτροκαρδιογραφίας στην Μαιευτική επιτρέπει την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά µε την κατάσταση αιμάτωσης και οξυγόνωσης του εμβρύου. Βασικός δείκτης του καλώς έχειν του εμβρύου η καταγραφή της βραχυπρόθεσμης διακύμανσης (STV) ως ένα καθησυχαστικό χαρακτηριστικό καθώς είναι ένα σημάδι ακέραιης νευρολογικής διαμόρφωσης του FHR και της κανονικής καρδιακής ανταπόκρισης και η οποία δεν μπορεί να μετρηθεί με τον κλασικό καρδιοτοκογράφο. Η μέθοδος αυτή θα μπορούσε να τύχει κλινικής εφαρμογής και να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο περαιτέρω έλεγχου σε έμβρυα που μπορεί να είναι υποξικά και να αποφασιστεί αν θα συνεχιστεί ο τοκετός κολπικά ή με καισαρική τομή επιτυγχάνοντας έτσι το στόχο της μείωσης της περιγεννητικής νοσηρότητας και θνησιμότητας.