Εκτίμηση της διακύμανσης του σακχάρου αίματος με τη μέθοδο της 24ωρης καταγραφής σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, με ταυτόχρονη 24ωρη ηλεκτροκαρδιογραφική παρακολούθηση
Authors: Καλοπήτα Σταυρούλα 
Published: August 2021

H νευροπάθεια του αυτονόμου νευρικού συστήματος (ΑΝΣ) της καρδιάς στον σακχαρώδη διαβήτη είναι αποτέλεσμα της διαταραχής της ισορροπίας μεταξύ του συμπαθητικού και παρασυμπαθητικού συστήματος, συσχετίζεται με την εμφάνιση διαταραχών στον έλεγχο της καρδιακής συχνότητας και της αρτηριακής πίεσης και τελικά καταλήγει σε μειωμένη μεταβλητότητα της καρδιακής συχνότητας. Επιπλέον, η διαταραχή της λειτουργίας του ΑΝΣ της καρδιάς σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιακών αρρυθμιών και αιφνίδιου καρδιακού θανάτου.Η διακύμανση της γλυκόζης στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2) έχει πρόσφατα προσελκύσει το ενδιαφέρον λόγω συσχέτισης με δείκτες οξειδωτικού stress και αυξημένη θνησιμότητα σε νοσηλεία σε μονάδες εντατικής θεραπείας. Παρά τα πειραματικά δεδομένα, ωστόσο σε κλινικό επίπεδο, δεν υπάρχουν αρκετές αποδείξεις για να υποστηρίξουν την ανεξάρτητη σχέση μεταξύ διακύμανσης της γλυκόζης και μακροχρόνιων επιπλοκών. Μέχρι στιγμής, δεν είναι γνωστό κατά πόσο η γλυκαιμική διακύμανση σχετίζεται με τη δυσλειτουργία του ΑΝΣ σε ασθενείς με ΣΔ2. Η διακύμανση της γλυκόζης, μπορεί να εκτιμηθεί τη σημερινή εποχή, με μεγαλύτερη ακρίβεια με τη χρήση συσκευών συνεχούς καταγραφής γλυκόζης (cgms), που μετρούν τη γλυκόζη στο διάμεσο ιστό για περίοδο αρκετών ημερών. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της ύπαρξης συσχέτισης μεταξύ της διακύμανσης της γλυκόζης και της λειτουργίας του αυτονόμου νευρικού συστήματος (ΑΝΣ) σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2), οι οποίοι ελάμβαναν αντιδιαβητικά δισκία. Μελετήθηκαν συνολικά 50 ασθενείς (29 άνδρες) με ΣΔ2, οι οποίοι υπεβλήθησαν σε ταυτόχρονη συνεχή καταγραφή του ηλεκτροκαρδιο¬γραφήματος και της γλυκόζης αίματος για 24 ώρες. Η μελέτη της λειτουργίας του ΑΝΣ της καρδιάς συμπεριέλαβε τις κλασικές δοκιμασίες ελέγχου των καρδιαγγειακών αντανακλαστικών κατά Ewing, την εκτίμηση της μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας μετά από 24ωρη ηλεκτροκαρδιογραφική καταγραφή με ψηφιακό Holter καταγραφέα και τη μέτρηση της ευαισθησίας των αρτηριακών τασεοϋποδοχέων (spontaneous baroreflex sensitivity). H εκτίμηση της διακύμανσης της γλυκόζης έγινε με τη χρήση συσκευών συνεχούς καταγραφής γλυκόζης.Μετά από προσαρμογή ως προς την HbA1c και τη διάρκεια διαβήτη, ο δείκτης μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας (HRV) Total Power παρουσίαζε αρνητική συσχέτιση με τη σταθερή απόκλιση της μέσης τιμής γλυκόζης (SD) και με το δείκτη M-value στο σύνολο της καταγραφής (r: -0.29, P=0.052 και r: -0.30, P=0.047, αντίστοιχα) και κατά τη διάρκεια της νύκτας (r: -0.29, P=0.047 και r: -0.31, P=0.03, αντίστοιχα). Οι περισσότεροι από τους δείκτες μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας ως προς το χρόνο, παρουσίαζαν σημαντική συσχέτιση με τη σταθερή απόκλιση της μέσης τιμής γλυκόζης (SD) και το δείκτη M-value. Οι συσχετίσεις αυτές ήταν ισχυρότερες στη διάρκεια της νύκτας. Δεν παρατηρήθηκε καμία σημαντική συσχέτιση μεταξύ των δεικτών μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας (HRV) και του δείκτη MAGE. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των δοκιμασιών καρδιακής αυτόνομης λειτουργίας (δοκιμασίες κατά Ewing) και των δεικτών γλυκαιμικής διακύμανσης. Επίσης, δεν βρέθηκε καμία στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των παραμέτρων του BRS και των δεικτών γλυκαιμικής διακύμανσης.Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη έδειξε ότι η μεταβλητότητα της καρδιακής συχνότητας παρουσιάζει αρνητική συσχέτιση με τη διακύμανση της γλυκόζης σε ασθενείς με ΣΔ2, συσχέτιση η οποία μπορεί να υποδηλώνει και σχέση αιτιοπαθογένειας της διακύμανσης της γλυκόζης με τη δυσλειτουργία του ΑΝΣ.