bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Σύγκριση της επίδρασης της αερόβιας προπόνησης στο οξειδωτικό στρες και στο αντιοξειδωτικό σύστημα μεταξύ νεαρών και ενήλικων αθλητών στίβου
Authors: Ζαλαβράς Αθανάσιος
Published: September 2021

Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να αξιολογήσει τις μεταβολές της οξειδοαναγωγικής κατάστασης κατά την διάρκεια ενός ετήσιου προπονητικού κύκλου σε εφήβους και ενήλικες αθλητές στίβου και να εντοπίσει τυχόν διαφορές μεταξύ αυτών των ηλικιακών ομάδων. Οι 46 συμμετέχοντες [24 έφηβοι (19 αγόρια και 5 κορίτσια) και 22 ενήλικες (19 άντρες και 3 γυναίκες)] χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες: προπονημένοι έφηβοι, (ΠΕΦ, Ν=13), απροπόνητοι έφηβοι (ΑΕΦ, Ν=11), προπονημένοι ενήλικες (ΠΕ, Ν=12) και απροπόνητοι ενήλικες (ΑΕ, Ν=10). H αερόβια ικανότητα και δείκτες οξειδοαναγωγικής κατάστασης [συνολική αντιοξειδωτική ικανότητα (TAC), ανηγμένη γλουταθειόνη (GSH), δραστικότητα της καταλάσης (CAT), ουσίες που αντιδρούν με θειοβαρβιτουρικό οξύ (ΤΒΑRS), πρωτεϊνικά καρβονύλια (PC), ουρικό οξύ (UA) και χολερυθρίνη (ΒIL)] αξιολογήθηκαν σε ηρεμία καθώς και μετά από οξεία άσκηση (45min στο 75%VO2max) στην αρχή, στο μέσον, καθώς και στο τέλος του ετήσιου μακρόκυκλου προπόνησης. Παρατηρήθηκε αύξηση της TAC, της δραστικότητας της καταλάσης, των πρωτεϊνικών καρβονυλίων, των ΤΒΑRS, του ουρικού οξέος, της χολερυθρίνης και μείωση της GSH σε όλες τις ομάδες μετά την άσκηση ανεξάρτητα από την προπονητική κατάσταση και την ηλικία. Η προπόνηση προκάλεσε την αύξηση της αερόβιας ικανότητας, της TAC και της GSH σε κατάσταση ηρεμίας καθώς και μετά από άσκηση τόσο στους εφήβους όσο και στους ενήλικες συμμετέχοντες καθ’όλη την διάρκεια της προπονητικής περιόδου. Η ηλικία επηρέασε τις βασικές καθώς και τις μετά την άσκηση οξειδοαναγωγές μεταβολές, αφού οι ενήλικες παρουσίασαν μεγαλύτερα επίπεδα TAC και GSH σε ηρεμία και μια μεγαλύτερη άνοδο των ΤΒΑRS, των πρωτεϊνικών καρβονυλίων, της TAC και της μείωσης της GSH μετά την άσκηση. Οι μεταβολές της δραστικότητας της καταλάσης, του ουρικού οξέος και της χολερυθρίνης δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των ομάδων τόσο σε κατάσταση ηρεμίας όσο και μετά από άσκηση καθ’όλη την διάρκεια της πειραματικής περιόδου. Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι: α) ανεξάρτητα από την προπονητική κατάσταση τόσο οι έφηβοι όσο και οι ενήλικες παρουσίασαν μια αύξηση του οξειδωτικού στρες και των αντιοξειδωτικών δεικτών μετά την οξεία άσκηση β) ανεξάρτητα από την προπονητική κατάσταση, οι ενήλικες εμφάνισαν υψηλότερες συγκεντρώσεις ΤΑC και GSH σε κατάσταση ηρεμίας καθώς και μια μεγαλύτερη μεταβολή των δύο αυτών αντιοξειδωτικών δεικτών μετά από οξεία άσκηση γ) οι απροπόνητοι ενήλικες και έφηβοι ίσως διαθέτουν χαμηλότερα αντιοξειδωτικά αποθέματα από ότι οι αντίστοιχοι προπονημένοι συμμετέχοντες στην έρευνα
Προστασία του οπλισμού στο σκυρόδεμα με τη χρήση οργανικών επικαλύψεων με και χωρίς προϊόντα νανοτεχνολογίας
Authors: Ζαφειροπούλου Θεοδοσία
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάστηκε η προστασία που προσφέρουν οι οργανικές επικαλύψεις στην διάβρωση του οπλισμού του σκυροδέματος από χλωριόντα και CO2. Τα είδη των οργανικών επικαλύψεων που εξετάστηκαν εφαρμόζονται στην επιφάνεια του σκυροδέματος και περιλαμβάνουν: χρώματα βιομηχανικών και συμβατικών εφαρμογών και χρώματα με προϊόντα νανοτεχνολογίας. Η μελέτη των εξεταζόμενων οργανικών επικαλύψεων χωρίστηκε σε δύο ενότητες. Στην πρώτη ενότητα προσδιορίστηκαν βασικές φυσικοχημικές και μηχανικές ιδιότητες των χρωμάτων και στην δεύτερη ενότητα αποτιμήθηκε ο προσφερόμενος βαθμός προστασίας των επικαλύψεων έναντι διάβρωσης από χλωριόντα και CO2. Από την παρούσα Διδακτορική Διατριβή προέκυψαν τα παρακάτω συμπεράσματα. Βιομηχανικές Επικαλύψεις: Οι επικαλύψεις με εποξειδικές και με ρητίνες πολυουρεθάνης παρουσιάστηκαν τα πιο αποτελεσματικά χρώματα αναφορικά με όλους τους συντελεστές διάχυσης. Παρουσίασαν επίσης τις καλύτερες μηχανικές ιδιότητες επιδεικνύοντας 43% μεγαλύτερη αντοχή σε πρόσφυση από τα υπόλοιπα χρώματα. Αναφορικά με την διάβρωση από Cl- και από CO2 εμφανίστηκαν καλύτερα από όλα τα υπόλοιπα χρώματα γεγονός που αποτυπώνεται σε όλες τις μετρήσεις. Αναποτελεσματικά θεωρούνται μόνο από άποψη υδρατμοπερατότητας εφόσον παρουσίασαν πολύ χαμηλούς συντελεστές διάχυσης. Τα βιομηχανικά χρώματα με χλωριωμένο καουτσούκ και το τσιμεντόχρωμα διαλύτη επέδειξαν μέτριες μηχανικές ιδιότητες και μέτρια αποτελεσματικότητα έναντι διάβρωσης σε χλωριόντα. Συμβατικές Επικαλύψεις: Τα ελαστομερή χρώματα ήταν πιο αποτελεσματικά από τα ακρυλικά σε όλες τις ιδιότητες πλην της ενανθράκωσης σε επιταχυνόμενες συνθήκες. Στα πειράματα διάβρωσης βρέθηκε μεγαλύτερος βαθμός προστασίας από τις ελαστομερικές επικαλύψεις σε σχέση με τις ακρυλικές σε όλα τα περιβάλλοντα έκθεσης που ελέχθησαν. Τα ακρυλικά χρώματα επέδειξαν καλή συμπεριφορά στο θάλαμο ενανθράκωσης δίνοντας τις υψηλότερες τιμές ισοδύναμου πάχους αέρα. Τα υπόλοιπα ακρυλικά και πλαστικά χρώματα βρέθηκαν αναποτελεσματικά τόσο στις φυσικοχημικές και μηχανικές ιδιότητες όσο και στα πειράματα διάβρωσης. Επικαλύψεις Νανοτεχνολογίας: Παρουσίασαν την βέλτιστη συμπεριφορά ανάμεσα στις δύο βασικότερες φυσικοχημικές ιδιότητες υδατοπερατότητας και υδρατμοπερατότητας και υπερτερούσαν έναντι των συμβατικών στις μηχανικές ιδιότητες που μελετήθηκαν. Στις μετρήσεις διάβρωσης τα χρώματα νανοτεχνολογίας παρουσίασαν 19%, 5% και 40% μεγαλύτερους βαθμούς προστασίας από τα καλύτερα συμβατικά χρώματα στα τρία περιβάλλοντα διάβρωσης. Η προστασία των επικαλύψεων νανοτεχνολογίας έναντι φυσικής ενανθράκωσης ήταν πολύ ικανοποιητική, ενώ η αντοχή τους σε θάλαμο ενανθράκωσης ήταν μειωμένη.
Συγκριτική αξιολόγηση ανθεκτικότητας γεωπολυμερών από ιπτάμενη τέφρα και τσιμεντοκονιαμάτων
Authors: Ασπρογέρακας Αριστείδης
Published: September 2021

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής είναι η συγκριτική αξιολόγηση της ανθεκτικότητας γεωπολυμερών από ιπτάμενη τέφρα και τσιμεντοκονιαμάτων. Στα πλαίσια των πειραματικών μετρήσεων, παρασκευάστηκαν 3 σειρές γεωπολυμερικών κονιαμάτων ιπτάμενης τέφρας με λόγο ασβεστολιθικής άμμου προς ιπτάμενη τέφρα (Α/ΙΤ) 0.5-2 και 2 σειρές τσιμεντοκονιαμάτων με CEM II 32.5 N και CEM I 42.5 N. Η γεωσύνθεση, με στόχο τις βέλτιστες αντοχές σε θλίψη, προσδιορίστηκε με το πολυπαραγοντικό μοντέλο Taguchi. Στα δοκίμια έγιναν δοκιμές αντοχής σε θλίψη, ψύξης – απόψυξης, ξήρανσης – εμβάπτισης, ανθεκτικότητας σε περιβάλλον θειικών ιόντων, ανθεκτικότητας σε περιβάλλον οξέων, διάχυσης χλωριόντων, ενανθράκωσης, υδατοαπορροφητικότητας και ανθεκτικότητας στην έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες. Προέκυψε ότι η ιπτάμενη τέφρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά για την παραγωγή κονιαμάτων γεωπολυμερών με ασβεστολιθική άμμο, οι ιδιότητες των οποίων διαφοροποιούνται ανάλογα με τη σύνθεσή τους και την περιεχόμενη άμμο. Τα γεωπολυμερή εμφανίζουν ανταγωνιστικές αντοχές σε θλίψη σε σχέση με τα τσιμεντοκονιάματα. Σημαντικό χαρακτηριστικό των γεωπολυμερών είναι ότι παρουσιάζουν τις μέγιστες αντοχές τους λίγες μέρες μετά τη χύτευσή τους. Τόσο τα γεωπολυμερή όσο και τα τσιμεντοκονιάματα έχουν πολύ καλή συμπεριφορά στις δοκιμές ξήρανσης-εμβάπτισης, ενανθράκωσης και ανθεκτικότητας σε περιβάλλον θειικών ιόντων. Τα τσιμεντοκονιάματα δείχνουν καλύτερη συμπεριφορά από τα γεωπολυμερή στις δοκιμές υδατοαπορροφητικότητας, ψύξης – απόψυξης, διάχυσης χλωριόντων και έκθεσης σε υψηλές θερμοκρασίες. Ακόμη όμως και σε αυτές τις δοκιμές υπάρχουν κάποιες συνθέσεις γεωπολυμερών (κριτήριο ο λόγος Α/ΙΤ) που υπερτερούν κάποιων συνθέσεων τσιμέντων (κριτήριο η κλάση αντοχών). Τέλος, τα γεωπολυμερή εμφανίζουν καλύτερη συμπεριφορά από τα τσιμεντοκονιάματα κατά την έκθεση τους σε οξέα. Συνολικά, με βάση όλες τις δοκιμές ανθεκτικότητας, το κονίαμα CEM I 42.5 παρουσιάζει την καλύτερη συμπεριφορά, ακολουθούμενο από το CEM II 32.5 και τα γεωπολυμερή με αυξημένη συμμετοχή άμμου (Α/ΙΤ: 1 και 2). Η μέση περιεκτικότητα σε άμμο (A/IT=1) οδηγεί συνολικά σε μια μέση συμπεριφορά του γεωπολυμερούς, χωρίς ακραία χαρακτηριστικά. Τα αποτελέσματα της παρούσας διατριβής έδειξαν ότι δεν υπάρχει μια μονοσήμαντη φόρμουλα που να μπορεί να παράγει γεωπολυμερή που να εμφανίζουν ικανοποιητική συμπεριφορά ταυτόχρονα σε όλες τις δοκιμές αλλά θα πρέπει η γεωσύνθεση να προσαρμόζεται κατάλληλα ανάλογα με το πεδίο εφαρμογής.
Οργανοκαταλυτικές αντιδράσεις ασύμμετρης σύνθεσης β-υδροξυκετονών και δευτεροταγών αλκοολών σε οργανικούς διαλύτες και υδατικά μικκύλια
Authors: Πινακά Αφροδίτη
Published: September 2021

Μία σειρά νέων χειρόμορφων καταλυτών, παραγώγων β-αμινοαλκοολών, συντέθηκαν από τα αντίστοιχα τους α-αμινοξέα με βοροϋδρίδιο του νατρίου παρουσία πυκνού θειϊκού οξέος ως καταλύτη. Η αντίδραση αναγωγής πραγματοποιήθηκε σε ένα βήμα και οδήγησε στις β-αμινοαλκοόλες 56a-f ή στα Ν-βοράνια των β-αμινοαλκοολών 57a-f σε σχετικά υψηλές χημικές αποδόσεις. Οι δύο κατηγορίες των καταλυτών μπορούν να παραχθούν εκλεκτικά από την ίδια αντίδραση, ανάλογα με τις συνθήκες επεξεργασίας των ενδιάμεσων προϊόντων. Όξινη υδρόλυση των ενδιάμεσων προϊόντων οδηγεί αποκλειστικά στις β-αμινοαλκοόλες 56a-f, ενώ ήπια αλκαλική υδρόλυση αυτών οδηγεί στη σύνθεση των μη κυκλικών Ν-βορανίων των αμινοαλκοολών 57a-f.Οι χειρόμορφες β-αμινοαλκοόλες 56a-f χρησιμοποιήθηκαν ως οργανοκαταλύτες σε αλδολικές αντιδράσεις ασύμμετρης σύνθεσης σε υδατικά μικκύλια, ενώ τα Ν-βοράνια των β-αμινοαλκοολών 57a-f χρησιμοποιήθηκαν: (α) Ως αναγωγικά αντιδραστήρια σε αντιδράσεις ασύμμετρης αναγωγής προχειρόμορφων κετονών σε υδατικά μικκύλια, και (β) ως καταλύτες, παρουσία ενός αναγωγικού αντιδραστηρίου, σε αντιδράσεις ασύμμερης αναγωγής κετονών σε οργανικούς διαλύτες. Στην πρώτη περίπτωση, οι β-αμινοαλκοόλες 56a-f οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά σε οργανοκαταλυτικές αλδολικές αντιδράσεις σε υδατικά μικκύλια, απέδειξαν ότι είναι εφικτή η αποφυγή τοξικών και εύφλεκτων οργανικών διαλυτών. Οι χημικές και στερεοχημικές αποδόσεις των τελικών προϊόντων των αντιδράσεων αυτών (β-υδροξυ-κετόνες) έφθασαν μέχρι και 90 %. Η (S)-φαινυλογλυκινόλη έδωσε τα καλύτερα χημικά και στερεοχημικά αποτελέσματα σε υδατικά μικκύλια της επιφανειοδραστικής ουσίας Triton X-100.Στη δεύτερη περίπτωση, η χρήση των νέων χειρόμορφων Ν-βορανίων των β-αμινοαλκοολών 57a-f σε αντιδράσεις ασύμμετρης αναγωγής σε υδατικά μικκύλια, οδήγησε μεν σε προϊόντα αναγωγής (δευτεροταγείς αλκοόλες) με σχετικά καλές χημικές αποδόσεις (μέχρι και 66%), αλλά με αμελητεές έως μηδενικές στερεοχημικές αποδόσεις. Αντιθέτως, εφαρμογή αυτών στις ίδιες αντιδράσεις, αλλά σε ξηρούς οργανικούς διαλύτες και σε συνδυασμό με κάποιο αναγωγικό αντιδραστήριο (βοράνιο, BH3) οδήγησε σε χειρόμορφες αλκοόλες με σχετικά υψηλές χημικές και στερεοχημικές αποδόσεις (έως και 80%). Τα καλύτερα αποτελέσματα παρατηρήθηκαν κατά την χρήση του Ν-βορανίου της (S)- ή (R)-φαινυλογλυκινόλης 57a σε τετραϋδροφουράνιο.Στα πλαίσια των αναγωγικών αντιδράσεων χρησιμοποιήθηκε, επίσης, για πρώτη φορά η χειρόμορφη πολυκυκλική βοραζίνη 61, η οποία συντέθηκε σε ένα βήμα από το μη κυκλικό Ν-βοράνιo της (R)-φαινυλογλυκινόλης 57a. Η καταλυτική της δράση, στις περισσότερες περιπτώσεις, ήταν ανάλογη του μη κυκλικού Ν-βορανίου 57a. Η ένωση αυτή, σε αντίθεση με τα μη κυκλικά Ν-βοράνια 57a-f, τα οποία είνα σταθερά τόσο σε υδατικά διαλύματα όσο και σε οργανικούς διαλύτες, εμφανίζει σταθερότητα μόνο σε ξηρούς οργανικούς διαλύτες.
Effects of cementation on exposed luting agent profile at implant-supported crowns
Authors: Βίλλιας Αριστείδης
Published: September 2021

Η επιφάνεια της εκτεθειμένης κονίας στο όριο της επιεμφυτευματικής αποκατάστασης είναι δύσκολα διαχειρίσιμη και αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα για τους περιεμφυτευματικούς ιστούς. Σκοπός της εργαστηριακής αυτής έρευνας είναι να εξετάσει ποσοτικά την επίδραση του συνδυασμού τριών παραγόντων στην επιφάνειας της εκτεθειμένης κονίας. Οι υπό μελέτη παράγοντες είναι το επίπεδο αρχικής εφαρμογής στο όριο της προσθετικής εργασίας (MD), ο τύπος της κονίας (CT) και η τεχνική απομάκρυνσης των περισσιών κονίας (FT).Αρχικά, με ένα πιλοτικό πείραμα αναπτύχθηκε η μέθοδος. Για την κυρίως μελέτη σχεδιάστηκε ένα 2^3 full factorial, πλήρως τυχαιοποιημένο πείραμα, με 15 επαναλήψεις. Χρησιμοποιήθηκαν 120 πανομοιότυπα δοκίμια. Κάθε δοκίμιο προετοιμάστηκε με τυποποιημένες διαδικασίες συνδυάζοντας τους τρεις παράγοντες (MD, CT, FT) δύο επιπέδων έκαστος. Από κάθε δοκίμιο κατασκευάστηκε αρνητικό αντίγραφο, που μετά από χρώση διατμήθηκε σε έξι τμήματα κάθετα ως προς το όριο της αποκατάστασης. Με ένα στερεομικροσκόπιο τα τμήματα φωτογραφήθηκαν ψηφιακά και οι φωτογραφίες επεξεργάστηκαν και αξιολογήθηκαν. Μετρήθηκε η μέση αναλογία της πραγματικής αύξησης του μήκους της κατατομής της επιφάνειας της κονίας σε σύγκριση με το ιδανικό μήκος της για το κάθε δοκίμιο (SaCPIR).Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των οκτώ συνδυασμών που ελέγχθηκαν (n=14) (ANOVA, α=0,05). Δοκίμια και από τα δύο επίπεδα εφαρμογής, που είχαν συγκολληθεί με ρητινώδη κονία και η περίσσεια είχε αφαιρεθεί μετά την πήξη, είχαν χαμηλότερες τιμές SaCPIR (P<.05). Οι στατιστικές δοκιμασίες ανάλυσης παραγόντων έδειξαν ότι η μεταβλητή SaCPIR επηρεάζεται κυρίως από το αρχικό επίπεδο εφαρμογής (P<.0001) και από την τεχνική αφαίρεσης της περίσσειας (P<.0001). Συνεπώς, αυξημένα επίπεδα αρχικής διαφοράς στο όριο της αποκατάστασης, εντός των κλινικώς αποδεκτών τιμών, και αφαίρεση της περίσσειας μετά την πήξη με πλαστικό ξέστρο, οδήγησαν γενικώς σε χαμηλότερες τιμές SaCPIR. Επιπλέον, αποκαλύφθηκαν αλληλεπιδράσεις μεταξύ των παραγόντων (P<.05).Συμπερασματικά, η επιφάνεια της εκτεθειμένης κονίας σε στεφάνες με αποδεκτά όρια, που συγκολλήθηκαν με ρητινώδη κονία και οι περίσσειες αφαιρέθηκαν μετά την πήξη, διακυμάνθηκε πλησιέστερα στην ιδανικά συγκολλημένη αποκατάσταση. Επιπλέον, σε αυτή τη μελέτη αποσαφηνίστηκε η πολυπλοκότητα με την οποία αλληλεπιδρούν τρεις παράγοντες κατά τη διάρκεια της διαδικασίας συγκόλλησης και επηρεάζουν χαρακτηριστικά της εκτεθειμένης επιφάνειας κονίας στο όριο της αποκατάστασης.
Ο ρόλος του καπνίσματος, της χρήσης φαρμακευτικών σκευασμάτων και της κατανάλωσης αλκοόλ στην εμφάνιση νόσων του θυρεοειδούς
Authors: Τσεκούρας Βασίλειος
Published: September 2021

Στην παρούσα εργασία διερευνήθηκε η συσχέτιση του καπνίσματος, της κατανάλωσης αλκοόλ και της συστηματικής χρήσης φαρμακευτικών σκευασμάτων με την εμφάνιση καρκίνου στο θυρεοειδή αδένα. Αναλύθηκαν δεδομένα από 107 ασθενείς (28 άνδρες, 79 γυναίκες) και 138 υγιείς μάρτυρες (43 άνδρες, 95 γυναίκες) τα οποία συλλέχθηκαν με χρήση δομημένου ερωτηματολογίου σε Δημόσια και Ιδιωτικά Νοσοκομεία της ευρύτερης Μητροπολιτικής περιοχής των Αθηνών. Για την ανάλυση και τον προσδιορισμό της διερευνούμενης συσχέτισης εφαρμόσθηκε πολυπαραγοντική λογαριθμιστική παλινδρόμηση με εξαρτημένη μεταβλητή την παρουσία καρκίνου στο θυρεοειδή (ανεξαρτήτως ιστολογικού τύπου) και ανεξάρτητες μεταβλητές τις παρακάτω: ηλικία, φύλο, έτη εκπαίδευσης, οικογενειακή κατάσταση, δείκτης μάζας σώματος, ατομικό ιατρικό ιστορικό καρδιαγγειακών νοσημάτων ή και συστηματικής (διάρκεια άνω των 3 συνεχόμενων μηνών) λήψης φαρμάκων για τη θεραπεία καρδιαγγειακών νοσημάτων, κάπνισμα και κατανάλωση οινοπνευματωδών. Η συσχέτιση της εμφάνισης καρκίνου στο θυρεοειδή με το κάπνισμα όπως και με την κατανάλωση αλκοόλ προσδιορίσθηκε αρνητική (Διαγώνιο Πηλίκο: 0,51, 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης: 0,27-0,96, p=0,04) και (Διαγώνιο Πηλίκο: 0,38, 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης: 0,21-0,71, p=0,002) αντίστοιχα. Αντίθετα, η συσχέτιση της εμφάνισης καρκίνου στο θυρεοειδή με το ατομικό ιατρικό ιστορικό καριαγγειακών νοσημάτων ή και της συστηματικής (διάρκεια άνω των 3 συνεχόμενων μηνών) λήψης φαρμάκων για τη θεραπεία καρδιαγγειακών νοσημάτων προσδιορίσθηκε θετική (Διαγώνιο Πηλίκο: 4,84, 95% Διάστημα Εμπιστοσύνης: 1,57-14,94, p=0,01).
Η χρήση αφηγηματικών δομών στη θεατρική αγωγή στα πλαίσια της σύγχρονης εκπαίδευσης
Authors: Δαφιώτη Αθανασία
Published: September 2021

Η παρούσα έρευνα εστιάζεται στο να διαπιστώσει κατά πόσο μπορεί το μάθημα της θεατρικήςαγωγής να αναδιαμορφωθεί, επιτρέποντας στα παιδιά να αναπτύξουν τιςψυχο-συναισθηματικές και νοητικές τους ικανότητες μέσα από μια διαδικασία που βιώνεταιαπό αυτά ως ωφέλιμη, απελευθερωτική και ευχάριστη. Η αρχική υπόθεση είναι ότι τοπαραμύθι μπορεί να παίξει ένα καταλυτικό ρόλο σε αυτήν την προσπάθεια ως βάση για τοχτίσιμο των ασκήσεων, θεατρικών παιχνιδιών και παραστάσεων εφαρμογής που θα πετύχουναυτά τα επιθυμητά αποτελέσματα.Η διατριβή αποτελεί μια σύζευξη της θεωρητικής έρευνας με την πρακτική εφαρμογή. Σεαυτό το μεθοδολογικό μοντέλο η θεωρία και η πράξη αλληλοτροφοδοτούνται και αυτόαντανακλάται και στη γενική δομή του διδακτορικού, καθώς στο πρώτο μέρος παρατίθεταιμια αναλυτική και θεωρητική προσέγγιση των παραμέτρων της θεατρικής αγωγής, καθώς καιτων μορφών αφήγησης που άπτονται της συγκεκριμένης έρευνας, και η χρήση τους ωςπαιδαγωγικού εργαλείου στο πλαίσιο της σύγχρονης εκπαίδευσης, ενώ στο δεύτερο μέροςσκιαγραφείται η εφαρμογή στην θεατρική-παιδαγωγική πράξη μέσα από πρακτικά παραδείγματα και μεθοδολογικές προσεγγίσεις που έχουν ως αφετηρία την αρχική έρευναπάνω στο πολυσύνθετο χώρο της θεατρικής αγωγής, όπως και των αφηγηματικών δομών πουεντάσσονται στη θεατροπαιδαγωγική αυτή προσέγγιση. Εδώ παρουσιάζεται ως εφαρμογή τωνόσων αναφέρονται στο πρώτο μέρος, στο αφηγηματικό κείμενο/παραμύθι ΤοΘαλασσολούλουδο.Τα αποτελέσματα που αντλήθηκαν από την πραγματοποίηση των θεατροπαιδαγωγικώνδράσεων και εφαρμογών αναδιαμόρφωσαν και εμπλούτισαν την ανάλυση πάνω στιςδυνατότητες, τις προκλήσεις και την χρησιμότητα της προτεινόμενης θεατροπαιδαγωγικήςπροσέγγισης και σύνθεσης μεθόδων, πρακτικών και αφηγηματικών ειδών. Επομένως, στόχοςκαι φιλοσοφία αυτής της έρευνας είναι να δοθεί στον μελετητή μία ολοκληρωμένη διάστασητης ανάλυσης των θεωρητικών, ιστορικών και μεθοδολογικών παραμέτρων της θεατρικήςαγωγής με συγκεκριμένες δράσεις που ενσωματώνουν μεθοδολογικές καινοτομίες, μέσα απόδιαδικασίες πειραματισμού.Η μεθοδολογία που ακολουθείται συνδυάζει τη θεωρητική-αναλυτική έρευνα στην οποίαβασίζεται η διατριβή με βάση την οποία «κτίζεται» η θεατρική-παιδαγωγική πράξη, που μετην σειρά της αναδιαμορφώνει το θεωρητικό μέρος και την γενική πρόταση/θέση στην οποίακαταλήγει η έρευνα και την εφαρμοσμένη έρευνα που βασίζεται στην πρακτική έρευνα πουπεριλαμβάνει πρακτικές μεθόδους προσέγγισης των θεωρητικών ζητημάτων με τη χρήσηερωτηματολογίων από συμμετέχοντες μαθητές και συνεντεύξεων από διδάσκοντες, που ωςσκοπό έχουν να επιτύχουν την ενεργή εμπλοκή των συμμετεχόντων στη θεατρική αγωγή,εμπλουτίζοντας με αυτόν τον τρόπο την έρευνα.Η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων μπορεί να προσφέρει υποστήριξη τόσο σεθεατροπαιδαγωγούς όσο και επαγγελματίες του παιδικού θεάτρου, αφενός προσφέρονταςστην κατανόηση των σύνθετων ισορροπιών που χαρακτηρίζουν την θεωρητική θεατρικήπροσέγγιση και την πρακτική της θεατρικής αγωγής αφετέρου ενισχύοντας τη βαρύτητα τωνεξαγόμενων συμπερασμάτων για τη συμμετοχή του παιδιού στη διαδικασία της θεατρικήςπράξης.
Τα επίπεδα του αυξητικού παράγοντα των ινοβλαστών 23 (FGF23) και της πρωτεΐνης klotho σε σχέση με την ηλικία και τη νεφρική επαναρρόφηση φωσφόρου στην παιδική ηλικία
Authors: Γκέντζη Δέσποινα
Published: September 2021

Εισαγωγή: Τα επίπεδα φωσφόρου αλλάζουν με την ηλικία. Ο αυξητικός παράγοντας των ινοβλαστών 23 (FGF23) είναι μία φωσφατουρική ορμόνη που παίζει σημαντικό ρόλο στην ομοιόσταση φωσφόρου. Η πρωτεΐνη Klotho είναι ο συμπαράγοντας του FGF23 που μεσολαβεί τη σύνδεση του FGF23 στον υποδοχέα του. Στη βιβλιογραφία για τα υγιή παιδιά υπάρχουν λίγα δεδομένα για τον FGF23 και ακόμη λιγότερα για το Klotho.Σκοπός μελέτης: Nα διερευνήσουμε την ύπαρξη πιθανής συσχέτισης μεταξύ των κυκλοφορούντων επιπέδων FGF23 και Klotho με την ηλικία και το ρυθμό μέγιστης σωληναριακής επαναρρόφησης φωσφόρου (TmP/GFR) και να μελετήσουμε τις παραμέτρους που τυχόν επηρεάζουν τα επίπεδα FGF23 και Klotho. Μέθοδοι: Σε 159 υγιή παιδιά (82 αγόρια) με μέση ± SD ηλικία 8.78 ± 3.47 έτη μετρήθηκε ο FGF23 (τόσο ο iFGF23 όσο και ο cFGF23) και το κυκλοφορούν Klotho (sKlotho) με τεχνικές ELISA. Υπολογίσαμε επίσης τα επίπεδα του TmP/GFR.Αποτελέσματα: Η μέση τιμή ± SD του cFGF23 ήταν 51.14 ± 12.79 RU/ml ενώ η διάμεσος (εύρος) του iFGF23 και του Klotho ήταν 35 (8.8, 120) pg/ml and 1945 (372, 5866) pg/ml αντιστοίχως. Ούτε ο FGF23 αλλά ούτε και το Klotho δε σχετίζονταν με την ηλικία. Τα παιδιά που είχαν μπει στην εφηβεία είχαν υψηλότερα επίπεδα Klotho (p < 0.05). Τα κορίτσια είχαν υψηλότερα επίπεδα cFGF23 (p < 0.05) και Klotho (p < 0.001). Τα επίπεδα του κυκλοφορούντος φωσφόρου και TmP/GFR ήταν θετικώς συσχετιζόμενα με τον cFGF23 (p < 0.01 και p < 0.001), iFGF23 (p < 0.05 και p < 0.001) και Klotho (p < 0.05 και p < 0.01). Το Klotho ήταν θετικώς συσχετιζόμενο με τον IGF-I (p < 0.0001) και 1,25 (OH)2 βιταμίνη D (p < 0.05).Συμπεράσματα: Στην παρούσα μελέτη παρουσιάζουμε δεδομένα για τα επίπεδα cFGF23, iFGF23, και Klotho που μετρήθηκαν ταυτόχρονα σε υγιή παιδιά. Η θετική συσχέτιση μεταξύ κυκλοφορούντος φωσφόρου και TmP/GFR με τον FGF23 και το Klotho υποδηλώνει ότι έχουν έναν αντισταθμιστικό ρόλο στην ομοιόσταση φωσφόρου. Η ισχυρή συσχέτιση μεταξύ Klotho και IGF-I μπορεί να σημαίνει ότι το Klotho έχει κάποιο ρόλο στην κατά μήκος ανάπτυξη κατά την παιδική ηλικία μέσω ρύθμισης της ομοιόστασης του φωσφόρου αλλά περισσότερες μελέτες χρειάζονται για να διευκρινιστεί αυτό περαιτέρω.
Το Ανοίκειο
Authors: Μπούσκα Πηνελόπη
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετάται η ψυχαναλυτική έννοια ανοίκειο, όπως αναπτύχθηκε από τον Sigmund Freud στο ομώνυμο έργο του (1919), με σκοπό να δοθεί μια αισθητική ερμηνεία της στον κινηματογράφο. Το γεγονός ότι η έννοια παραμένει, μέχρι και σήμερα, αταξινόμητη και στο περιθώριο τόσο των ψυχαναλυτικών όσο και των κινηματογραφικών ερευνών, αποτέλεσε κίνητρο για την παρούσα διεπιστημονική προσέγγιση, που επιχειρεί να συμβάλλει στην θεωρητική αναζωογόνηση του θέματος. Το ανοίκειο στην ψυχανάλυση αναγνωρίζεται ως το αίσθημα ανησυχίας που προκύπτει αναπάντεχα όταν απωθημένα παιδικά συμπλέγματα αναβιώνουν με κάποιο ερέθισμα ή όταν ξεπερασμένες αρχαϊκές πεποιθήσεις επιβεβαιώνονται εκ νέου. Στις κινηματογραφικές σπουδές εξετάζεται σε σχέση με συγκεκριμένες κινηματογραφικές συνθήκες κατάλληλες για την πρόκλησή του. Στην μετάβαση της έννοιας στο αισθητικό πεδίο αναγνωρίζεται η σχέση της με τον όρο ανοικείωση, που εισήγαγαν οι Ρώσοι φορμαλιστές στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. O Viktor Shklovsky εφευρίσκει τον όρο, για να περιγράψει την δυνατότητα της τέχνης να ανανεώνει την αντιληπτική μας σχέση με τα πράγματα, που η καθημερινότητα έχει αυτοματοποιήσει, με το να ενσωματώνει στο οικείο το παράξενο. Μέσα από αυτό το συσχετισμό, το ανοίκειο αναγνωρίζεται όχι μόνον ως συναίσθημα αλλά και ως μηχανισμός και επομένως ως κάτι που μπορεί να κατασκευαστεί μέσα στην τέχνη του κινηματογράφου. Η διατριβή είναι το αποτέλεσμα θεωρητικής έρευνας και κριτικής ανάλυσης και δομείται σε τρεις μεθοδολογικούς άξονες: στον πρώτο το ανοίκειο αναλύεται στην ψυχαναλυτική και την αισθητική θεωρία, στον δεύτερο γίνεται κριτική ανάλυση σε κινηματογραφικά παραδείγματα τριών ταινιών του Béla Tarr, και στον τρίτο γίνεται πρακτική εφαρμογή των συμπερασμάτων μέσα από την δημιουργία μιας ταινίας μεγάλου μήκους με τίτλο ''Κοινός Τόπος'' και κριτική ανάλυση της εφαρμογής. Ο τελευταίος άξονας γνωστός και ως κριτική πρακτική (critical practice), αποτελεί μεθοδολογική πρωτοτυπία στην κινηματογραφική έρευνα στην Ελλάδα. Με τις τρεις αυτές προσεγγίσεις ολοκληρώνεται η ερεύνα στη σχέση ανοίκειου και κινηματογράφου ως τρόπος να αισθανθείς αλλά και να πράξεις το ανοίκειο στην έβδομη τέχνη.
Massively parallel implementation of finite element, meshless and isogeometric analysis methods in computational mechanics
Authors: Καραταράκης Αλέξανδρος
Published: September 2021

Η αριθμητική προσομοίωση κατασκευών και άλλων φορέων πρέπει να γίνεται με ένα τρόπο πουπροσφέρει ικανοποιητική ακρίβεια ενώ είναι υπολογιστικά εφικτός. Σε περιπτώσεις πολύπλοκηςγεωμετρίας, η ακριβής προσομοίωση του φορέα είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα πουαντιμετωπίζουν οι μηχανικοί. Οι σύγχρονες μέθοδοι προσομοίωσης μπορούν να προσφέρουν τηνεπιθυμητή ακρίβεια αλλά πολλές φορές έχουν υψηλό υπολογιστικό κόστος. Για να είναι μιαπροσομοίωση εφαρμόσιμη σε πραγματικά προβλήματα, θα πρέπει να πραγματοποιείται σε λογικάυπολογιστικά χρονικά πλαίσια. Επομένως, ένας σημαντικός παράγοντας για την εφαρμογή τωνπροσομοιώσεων στην πράξη είναι η αποδοτική υλοποίηση τους, η οποία θα επιτρέψει την εφαρμογήτους σε προβλήματα μεγάλης κλίμακας. Στις κλασικές μεθόδους πεπερασμένων στοιχείων (FEA) τομεγαλύτερο κόστος βρίσκεται στην επίλυση των αλγεβρικών εξισώσεων. Σε μη πλεγματικές μεθόδους(MMs) καθώς και στην ισογεωμετρική ανάλυση (IGA), το κόστος για την κατασκευή τωνχαρακτηριστικών μητρώων (π.χ. μητρώο στιβαρότητας) είναι ιδιαίτερα υψηλό. Επομένως, για ναμπορούν αυτές οι μέθοδοι να αξιοποιηθούν σε προβλήματα μεγάλης κλίμακας, απαιτούνται τεχνικέςμαζικής πολυεπεξεργασίας όχι μόνο για την επίλυση αλλά και για τη φάση κατασκευής τωνχαρακτηριστικών μητρώων, τα οποία απαιτούν αριθμητική ολοκλήρωση.Ο σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η επιτάχυνση των υπολογιστικά απαιτητικών φάσεων τωνμεθόδων αριθμητικής προσομοίωσης με βασικά κριτήρια την αποδοτικότητα και επεκτασιμότητα σεπαράλληλο υπολογιστικό περιβάλλον. Για την επίλυση των εξισώσεων, οι μέθοδοι υποφορέων είναιιδιαίτερα ελκυστικές καθώς χωρίζουν το φορέα σε πολλούς υποφορείς και επιτρέπουν την ταυτόχρονηεπίλυσή τους. Όσον αφορά τη φάση κατασκευής των χαρακτηριστικών μητρών, ο υπολογισμός μεβάση τα μη μηδενικά στοιχεία του μητρώου επιτρέπει την παράλληλη υλοποίησή τους. Οι αριθμητικέςπράξεις που πραγματοποιούνται κατά την εκτέλεση ενός αλγορίθμου πρέπει να γίνονται αποδοτικά.Επομένως, υπολογισμοί όπως πράξεις με μητρώα θέλουν ιδιαίτερη προσοχή. Κάθε τύπος μητρώουείναι κατάλληλος για διαφορετικές λειτουργίες και πρέπει να χρησιμοποιείται κατάλληλα. Όλα ταπαραπάνω συνδυάζονται με τις κάρτες γραφικών (GPUs) οι οποίες έχουμε εξαιρετικές δυνατότητες γιαπαράλληλους υπολογισμούς. Σε αυτή τη διατριβή υλοποιούνται κώδικες για κάρτες γραφικών για τηφάση επίλυσης στη μέθοδο των πεπερασμένων στοιχείων καθώς και τη φάση κατασκευής τωνχαρακτηριστικών μητρώων στις μη-πλεγματικές και στις ισογεωμετρικές μεθόδους με σκοπό τη
Stochastic analysis and optimum design of structures subjected to fracture
Authors: Γεωργιουδάκης Εμμανουήλ
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή ασχολείται με τη στοχαστική ανάλυση και το βέλτιστο σχεδιασμό κατασκευών που υπόκεινται σε θραύση, σε ένα ενοποιημένο πλαίσιο βασισμένο στις σύγχρονες αριθμητικές τεχνικές προσομοίωσης των φαινομένων θραύσης που προφέρουν τα εμπλουτισμένα πεπερασμένα στοιχεία. Η διαμόρφωση του πλαισίου αυτού, γίνεται εφικτή αφενός στη βάση της μεθόδου των στοχαστικών πεπερασμένων στοιχείων, αφετέρου εντός ενός σύγχρονου περιβάλλοντος βελτιστοποίησης με τη χρήση μεταευρετικών αλγορίθμων αναζήτησης (metaheuristic search algorithms).Στο πρώτο μέρος της διατριβής, προτείνεται η σύζευξη της μεθόδου των στοχαστικών πεπερασμένων στοιχείων και της διαδοχικής γραμμικής ανάλυσης (sequentially linear analysis), παρέχοντας λύσεις στα μη-γραμμικά στατικά προβλήματα κατασκευών από υλικά που χαρακτηρίζονται από χαλάρωση, των οποίων οι ιδιότητες είναι τυχαία κατανεμημένες εντός της δομής τους. Η αβεβαιότητα που χαρακτηρίζει τις ιδιότητες του υλικού, ποσοτικοποιείται με τη χρήση της θεωρίας των στοχαστικών συναρτήσεων (διαδικασίες/πεδία) και η μεταβλητότητα στην απόκριση των κατασκευών υπολογίζεται με τη μέθοδο της άμεσης προσομοίωσης Monte Carlo. Επιπλέον, εξετάζονται η επίδραση της μεταβολής της κάθε τυχαίας παραμέτρου, η κατανομή της συνάρτησης πιθανότητας, ο συντελεστής διακύμανσης καθώς και το μήκος συσχέτισης των στοχαστικών πεδίων. Η ανάλυση δύο κατασκευών αναφοράς έδειξε ότι οι καμπύλες φορτίου-μετατόπισης και η πιθανότητα αστοχίας επηρεάζονται έντονα από τα στατιστικά χαρακτηριστικά των στοχαστικών πεδίων. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής, η μέθοδος των εκτεταμένων πεπερασμένων στοιχείων (extended finite element method) συνιστά ένα κατάλληλο πλαίσιο για την προσομοίωση της διαδικασίας θραύσης σε κατασκευές υποκείμενες σε κόπωση. Προτείνεται μια ανάλυση αξιοπιστίας με στόχο την διερεύνηση της σχέσης μεταξύ των γεωμετρικών χαρακτηριστικών των κατασκευών και της διάρκειας ζωής αυτών. Κατά τη διαδικασία βέλτιστου σχεδιασμού λαμβάνονται υπόψη, η τυχαιότητα στη θέση της αρχικής ατέλειας και η αβεβαιότητα στις ιδιότητες του υλικού των κατασκευών με την εισαγωγή συγκεκριμένων πιθανοτικών περιορισμών στην διατύπωση των προβλημάτων βελτιστοποίησης. Προκειμένου να επιλεχθεί ο κατάλληλος μεταευρετικός αλγόριθμος για την επίλυση των προβλημάτων βελτιστοποίησης, διεξήχθη ανάλυση ευαισθησίας τεσσάρων αλγορίθμων βασισμένων στη εξελικτική διαδικασία (evolutionary algorithms). Το πεδίο εφαρμογής των προτεινόμενων διατυπώσεων διερευνάται με δύο χαρακτηριστικά αριθμητικά παραδείγματα. Αποδεικνύεται ότι με τις κατάλληλες αλλαγές στη γεωμετρία των κατασκευών, η διάρκεια ζωής τους μπορεί να ενισχυθεί σημαντικά και ακολουθεί σύγκριση των βέλτιστων γεωμετρικών μορφών που προκύπτουν για τα επιθυμητά επίπεδα διάρκειας ζωής. Η επιλογή ως προς την θέση της αρχικής ατέλειας και ο προσανατολισμός αυτής βρέθηκαν επίσης να έχουν σημαντική επίδραση στις βέλτιστες γεωμετρικές μορφές.
Ψηφιοποιημένο διδακτικό υλικό για την περιβαλλοντική εκπαίδευση
Authors: Σκουρολιάκου Παναγιώτα
Published: September 2021

Σκοπός αυτής της έρευνας είναι η ανάπτυξη και η ψηφιοποίηση εκπαιδευτικού υλικού για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση και την Εκπαίδευση για την Αειφόρο Ανάπτυξη σχετικά με τον κύκλο του νερού και η αξιολόγηση εφαρμογής του σε ομάδα μαθητών που κατοικούν σε αστικές και ημιαστικές περιοχές του Ν.Αττικής. Αναλυτικά οι στόχοι της έρευνας είναι η διερεύνηση των γνώσεων, αντιλήψεων και στάσεων που έχουν οι μαθητές για τον υδρολογικό κύκλο, μόλις τελειώνουν την Γ’ Γυμνασίου, ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη εκπαιδευτικού υλικού Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης για τον υδρολογικό κύκλο με βάση τη θεωρία του εποικοδομητισμού και η αξιολόγηση του ψηφιοποιημένου εκπαιδευτικού υλικού ώστε να διερευνηθεί ο ρόλος του στην μεταβολή των γνώσεων, αντιλήψεων και στάσεων των μαθητών. Προκειμένου το ψηφιοποιημένο παιδαγωγικό υλικό Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης για το νερό, να έχει αποτελεσματική εφαρμογή σε μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η έρευνα επιχείρησε να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις, τις προδιαγραφές και το γενικότερο παιδαγωγικό πλαίσιο στο οποίο μπορεί αυτό να λειτουργήσει καλύτερα. Επίσης ερευνήθηκε το αν είναι αποτελεσματική η συμπληρωματική εξ αποστάσεως ασύγχρονη εφαρμογή προγραμμάτων Περιβαλλοντική Εκπαίδευση και την Εκπαίδευση για την Αειφόρο Ανάπτυξη για το νερό σε μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε αστικές και ημιαστικές περιοχές. Για να σχεδιασθεί και να τεκμηριωθεί η ερευνητική παρέμβαση, διερευνήθηκαν βιβλιογραφικά οι παρανοήσεις των μαθητών σχετικά με τον κύκλο του νερού και διεθνείς εφαρμογές σχολικής εξ’ αποστάσεως εκπαίδευσης αλλά και η αναγκαιότητα της συμπληρωματικής εξ’ αποστάσεως εφαρμογής προγραμμάτων Π.Ε. Επιπλέον έγινε ανασκόπηση βασικών αρχών σχεδιασμού Εκπαιδευτικού Υλικού για την Π.Ε. Αξιοποιώντας και συνδυάζοντας τα δεδομένα της βιβλιογραφικής επισκόπησης, δημιουργήθηκε εκπαιδευτικό υλικό για την εξ’ αποστάσεως εφαρμογή ενός προγράμματος Π.Ε με θέμα τον Υδρολογικό κύκλο. Οι προδιαγραφές, ο σχεδιασμός, η δημιουργία, η εφαρμογή και η πολύπλευρη αξιολόγηση του συγκεκριμένου Υλικού περιγράφονται αναλυτικά στην παρούσα έρευνα καθώς αποτελούν κυρίαρχα συστατικά του παιδαγωγικού πλαισίου εφαρμογής σε μαθητές Γ Γυμνασίου αστικών και ημιαστικών περιοχών της Αττικής. Η σημασία της έρευνας είναι μεγάλη γιατί αυτή την στιγμή δεν υπάρχει ολοκληρωμένη απεικόνιση περιβαλλοντικού μαθήματος σχετικά με τον κύκλο του νερού που διεξάγεται εξολοκλήρου με την χρήση των ΤΠΕ. Η δυνατότητα αυτή παραπέμπει το δημιουργούμενο προϊόν στις αρχές της εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση. Επίσης η Ελλάδα «πιέζεται» από την Ευρωπαϊκή Ένωση να δημιουργήσει σχέδια διαχείρισης για το νερό, γεγονός το οποίο καθιστά απαραίτητο τη δημιουργία αυτού του υλικού που θα επιμορφώσει τους μαθητές και θα δημιουργήσει μελλοντικά «εγγράμματους» πολίτες για την προστασία των υδάτινων πόρων της χώρας μας.
Διερεύνηση ιδιοτήτων αυτοσυμπυκνούμενου σκυροδέματος
Authors: Σφήκας Ιωάννης
Published: September 2021

Aντικείμενo της Διδακτορικής Διατριβής είναι η θεωρητική και πειραματική διερεύνηση θεμάτων που αφορούν στο σχεδιασμό των μιγμάτων, στην παρασκευή και στον έλεγχο του νωπού και σκληρυμένου Αυτοσυμπυκνούμενου Σκυροδέματος (ΑΣΣ). Μελετήθηκαν θέματα σύνθεσης και ρεολογίας και η επιρροή μεταβολών στη σύνθεση ΑΣΣ στα μηχανικά χαρακτηριστικά, με έμφαση σε εξειδικευμένα θέματα συνάφειας (φαινόμενο άνω οπλισμών, επιρροή απόστασης ράβδου από το σημείο έγχυσης, σχετικών μετακινήσεων σε νωπό σκυρόδεμα και θέρμανσης σε υψηλές θερμοκρασίες), και σε θέματα ανθεκτικότητας (διαπερατότητα σε νερό και σε χλωριόντα). Επιπλέον, μελετήθηκαν θέματα επαναληψιμότητας των δοκιμών και αναπαραγωγισιμότητας των μιγμάτων. Συγκεκριμένα, μελετήθηκε η συμπεριφορά του ΑΣΣ κατά τη μεταβολή της περιεκτικότητας σε νερό και της χρήσης προσμίκτων (πυριτική παιπάλη, μετακαολίνης) ως υλικών αντικατάστασης του τσιμέντου ή του ασβεστολιθικού φίλερ και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με την αντίστοιχη συμπεριφορά μιγμάτων Συμβατικού Σκυροδέματος. Κατόπιν εκτεταμένων πειραματικών διερευνήσεων, διατυπώθηκαν αναλυτικές εξισώσεις συσχέτισης των μηχανικών χαρακτηριστικών και των μεγεθών ανθεκτικότητας που εξετάστηκαν με τις μεταβολές στη σύνθεση του ΑΣΣ. Πραγματοποιήθηκε εκτενής συγκριτική αξιολόγηση των αντιπροσωπευτικών τάσεων που χρησιμοποιούνται για την αποτίμηση των ευρημάτων σε θέματα συνάφειας. Προτάθηκε η εφαρμογή μιας νέας μεθόδου εκτίμησης της υδατοπερατότητας, η οποία παρουσιάζει σταθερότητα στα αποτελέσματά της, ενώ επιβεβαιώθηκε πειραματικά η ικανοποιητική επαναληψιμότητα των δοκιμών και η αναπαραγωγισιμότητα μιγμάτων ΑΣΣ.
Κόστος εμπορίου και παραγωγικότητα
Authors: Σταμπουλής Χρήστος
Published: September 2021

Σύμφωνα με τους Anderson & van Wincoop (2004), οι δυσκολίες στη μέτρηση του κόστους εμπορίου συνεχίζουν να βασανίζουν τους σχετικούς με το θέμα οικονομολόγους, δεδομένης της ύπαρξης «μυριάδων» παραγόντων οι οποίοι μπορούν να το επηρεάσουν. Χρησιμοποιώντας ένα νέο μέτρο κόστους διεθνούς εμπορίου, το οποίο παρουσιάστηκε από τον Novy (2012), η παρούσα εργασία διερευνά τον αντίκτυπο πληθώρας παραγόντων οι οποίοι δυνητικά επηρεάζουν το κόστος διεθνούς εμπορίου στον αγροτικό και βιομηχανικό τομέα καθώς επίσης και στο σύνολο της διεθνούς εμπορικής δραστηριότητας των χωρών του ΟΟΣΑ, για τα έτη 2005-2010. Τα αποτελέσματα της θεωρητικής ανάλυσης αναδεικνύουν τον εξέχοντα ρόλο του ΟΟΣΑ στην επίτευξη των σκοπών, του αναφορικά με τη διευκόλυνση των διαδικασιών διεθνούς εμπορίου. Επιπρόσθετα, στο εμπειρικό μέρος, επιχειρείται μια ολιστική προσέγγιση – όσον αφορά τη μοντελοποίηση του κόστους διεθνούς εμπορίου – των παραγόντων που επιδρούν σ’ αυτό καθώς επίσης και η ανάδειξη νέων παραγόντων. Κύρια αιτία για τη ραγδαία αύξηση του διεθνούς εμπορίου σε παγκόσμιο επίπεδο κατά τις τελευταίες δεκαετίες, θεωρείται η μείωση του κόστους εμπορίου, όπως για παράδειγμα η μείωση του κόστους μεταφοράς και των δασ¬μών. Χρησιμοποιώντας τα τελευταία διαθέσιμα δεδομένα διμερών εμπορικών ροών, στην παρούσα εργασία εκτιμάται η επίδραση του κόστους εμπορίου στις 34 χώρες του ΟΟΣΑ για την περίοδο 2004-2014 επί του διεθνούς εμπορίου του αγροτικού, του βιομηχανικού, του τομέα του μηχανολογικού εξοπλισμού και εξοπλισμού μεταφορών και τέλος του τομέα των χημικών. Μέσω της εκτίμησης ενός κατάλληλα εξειδικευμένου Υποδείγματος Εξίσωσης Βαρύτητας διαπιστώνεται πως πέραν των «κλασσικών» μεταβλητών που «παραδοσιακά» είθισται να συνθέτουν το κόστος εμπορίου, σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν δείκτες όπως αυτοί της συνδεσιμότητας των ακτοπλοϊκών μεταφορών, του απαιτούμενου χρόνου για την υλοποίηση μιας εξαγωγής καθώς επίσης και του αριθμού των απαιτούμενων εγγράφων για τη διεξαγωγή αυτής. Τέλος, η παρούσα εργασία χρησιμοποιεί το μέτρο κόστους διεθνούς εμπορίου, το οποίο προτάθηκε από τον Novy (2012), ώστε να δώσει μια πρώτη απόδειξη της σχέσης κόστους διεθνούς εμπορίου και παραγωγικότητας στον αγροτικό τομέα χωρίς να εξετάζει μέσω ποιών μηχανισμών δημιουργείται αυτή η επίδραση. Για τη διερεύνηση της σχέσης κόστους εμπορίου και παραγωγικότητας στον αγροτικό τομέα των χωρών του ΟΟΣΑ χρησιμοποιούνται έτοιμα δεδομένα κόστους διεθνούς εμπορίου και παραγωγικότητας για τις 34 χώρες που απαρτίζουν τον οργανισμό και για τα έτη 2005 – 2010. Βάσει των αποτελεσμάτων υπάρχει ισχυρή απόδειξη πως μείωση του κόστους διεθνούς εμπορίου συνδέεται με βελτίωση της παραγωγικότητας και ταχύτερη αύξηση αυτής στον αγροτικό τομέα.
Μεταγραφική ρύθμιση μέσω διαχρωμοσωμικών αλληλεπιδράσεων και τρισδιάστατης δομής του πυρήνα
Authors: Νικοπούλου Χρυσούλα
Published: September 2021

Η λεπτή ρύθμιση της μεταγραφής επιτυγχάνεται με διαχρωμοσωμικές αλληλεπιδράσεις και την ενσωμάτωση των ιστονικών ποικιλομορφών αντί των κανονικών ιστονών. Η ιστονική ποικιλομορφή macroH2A1 βρίσκεται σε δύο προϊόντα εναλλακτικού ματίσματος, την macroH2A1.1, η οποία περιέχει μια θέση πρόσδεσης ADP-ριβόζης και την macroH2A1.2. Έχουμε χρησιμοποιήσει ChIP-seq, αναλύσεις luciferace και μελέτες αλληλεπίδρασης πρωτεΐνων για να προσδιορίσουμε πως η πρόσδεση των NAD + μεταβολιτών ρυθμίζει τη λειτουργία της macroH2A1. Βρήκαμε ότι οι macroH2A1 συσχετίζεται με μεγάλα τμήματα του DNA και ~ 50% των θέσεων πρόσδεσης δεσμεύεται και από τις δύο ισομορφές. Η αλληλεπίδραση με την Parp1 ρυθμίζει τη μεταγραφική καταστολή και η συντριπτική πλειοψηφία των θέσεων δέσμευσής τους είναι σε γνωστούς υποκινητές γονιδίων. Οι διαχρωμοσωμικές αλληλεπιδράσεις ενός μοναδικού αλληλόμορφου ΙFΝ-β με 3 γενετικούς τόπους που ονομάζονται NRCs (NF-κΒ Κέντρα Υποδοχής), σε ένα μικρό ποσοστό μολυσμένων κυττάρων, οδηγεί σε συναρμολόγηση του ενισχυοσώματος και μονοαλληλική έκφραση. Για τη μελέτη των μοριακών μηχανισμών που οδηγούν τις αλληλεπιδράσεις, δημιουργήσαμε σταθερές κυτταρικές σειρές που φέρουν WT ή μεταλλαγμένα ΝRCs και με ανάλυση FISH DNA καθορίσαμε την ικανότητά τους να αλληλεπιδρούν με το γονίδιο της ΙFΝ-β. Έχουμε εντοπίσει ένα στοιχείο GAGA που δεσμεύεται από την πρωτεΐνη ThPOK σε συνεργατική πρόσδεση με τον NF-κΒ και τα οποία απαιτούνται για τη δημιουργία μεταγραφικά παραγωγικών αλληλεπιδράσεων. Αποσιώπηση του ΤhPOK προκάλεσε σημαντική μείωση των NRC- ΙfΝ-β διαχρωμοσωμικών αλληλεπιδράσεων και τα επίπεδα έκφρασης της ΙFΝ-β. Αυτά τα πειράματα υποδηλώνουν ότι o ThPOK είναι ένας κρίσιμος ρυθμιστής των επαγόμενων από ιό διαχρωμοσωμικών αλληλεπιδράσεων που ελέγχουν την έκφραση του γονιδίου της ΙFΝ-β.
Η επίπτωση των παθογόνων μυκητών σαν ισχυρών διεγερτών της ανοσιακής απόκρισης σε σηπτικούς ασθενείς
Authors: Πιστίκη Αικατερίνη
Published: September 2021

Σκοπός: Η μελέτη των διαφορών στην ενεργοποίηση των μονοκυττάρων από albicans και non-albicans είδη του γένους Candida στη σήψη.Μέθοδοι: Απομονώθηκαν μονοπύρηνα κύτταρα περιφεριού αίματος από 17 υγιείς εθελοντές και 26 ασθενείς με σοβαρή σήψη/σηπτική καταπληξία και επωαστηκάν παρουσία/απουσία τεσσάρων θερμικά αδρανοποιημένων ειδών Candida καθώς και κεκαθαρμένης β-D γλυκάνης από Candida albicans. Τα πειράματα επαναλήφθηκαν παρουσία/απουσία αναστολέων ενδοκυττάριων σημάτων κυτταρικής ενεργοποίησης. Μετρήθηκαν η έκφραση της ANNEXIN-V στην κυτταρική μεμβράνη των μονοκυττάρων και λεμφοκυττάρων, η ενεργότητα της κασπάσης-3 και η κατάτμηση του DNA των μονοκυττάρων. Έλέγχθηκε επιπλέων ένα μοντέλο επιλοίμωξης από Candida albicans σε μυς με σήψη από Escherichia coli. Τα σπληνοκύτταρα των μυών διεγέρθηκαν προς παραγωγή TNF-α και μετρήθηκε έκφραση της ANNEXIN-V.Αποτελέσματα: Η έκφραση της ANNEXIN-V επί των ζώντων μονοκυττάρων των υγειών εθελοντών μειώθηκε σημαντικά μετά από επώαση με Candida albicans αλλά όχι με non-albicans ειδών. Η μείωση ήταν δόσο-εξαρτώμενη από το ενοφθάλμισμα της Candida και την συγκέντρωση της β-D γλυκάνης. Βρέθηκε συσχέτιση με την αναστολή της απόπτωσης καθώς η ενεργότητα της κασπάσης-3 και ο βαθμός κατάτμησης του DNA μειώθηκαν επίσης. Επώαση παρουσία/απουσία αναστολέων έδειξε ότι η μείωση της έκφρασης της ANNEXIN-V επαγόταν από την ενεργοποίηση του μονοπατιού του υποδοχέα dectin-1 και του παράγοντα Raf-1 από την β-D γλυκάνη. Η μείωση της έκφρασης της ΑΝΝΕΧΙΝ-V(+)/PI(-) δεν παρατηρήθηκε στα μονοκύτταρα των ασθενών με σοβαρή σήψη/σηπτική καταπληξία όπου δεν βρέθηκε καμία81επίδραση των αναστολέων. Αυξημένη κυτταροβρίθεια των μονουττάρων του σπληνός συνοδευόμενη από αυξημένη ικανότητα παραγωγής TNF-α παρατηρήθηκε στα ζωΐκά πρότυπα με επιλοίμωξη από C.albicans, χωρίς διαφορές στην έκφραση της ANNEXIN-V έναντι των σηπτικών μυών.Συμπεράσματα: Η μείωση της δέσμευσης της ANNEXIN-V επί των μονοκυττάρων παρατηρείται ως αποτέλεσμα εκλεκτικής απόκρισης στην Candida albicans και επιρεάζεται εν μέρει από την ενεργοποίηση του dectin-1. Η απόκριση αυτή καταστέλεται μετά την εγκατάσταση της σήψης.
Πειραματική διερεύνηση της ανισότροπης συμπεριφοράς μη συνεκτικών εδαφών σε στρεπτική διάτμηση
Authors: Κωνσταντίνου Μαρία
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνήθηκε η ανισότροπη συμπεριφορά τυπικών αμμωδών υλικών κατά τη διάρκεια τόσο μονοτονικής όσο και ανακυκλικής στρεπτικής διάτμησης υπό συνθήκες εμποδιζόμενης στράγγισης. Όλα τα πειράματα εκτελέστηκαν στη συσκευή στρεπτικής διάτμησης κοίλου δοκιμίου του Ε.Μ.Π. η φόρτιση των δοκιμίων περιλάμβανε αρχικά την περίπτωση της απλής διάτμησης ενώ τα ανισότροπα χαρακτηριστικά αντοχής και παραμορφωσιμότητας των υπό εξέταση εδαφικών υλικών διερευνήθηκαν, πέρα από την απλή διάτμηση, τόσο για την περίπτωση της φόρτισης υπό σταθερές αλλά διαφορετικές διευθύνσεις των κυρίων τάσεων όσο και για την περίπτωση της φόρτισης με συνεχή μεταβολή της διεύθυνσης των κυρίων τάσεων. Έμφαση δόθηκε στη σύγκριση της εδαφικής συμπεριφοράς μετά από συνθήκες ισότροπης και ανισότροπης στερεοποίησης ενώ επιπρόσθετα εξετάστηκε η επίδραση διαφορετικών παραγόντων στην αστράγγιστη συμπεριφορά των δοκιμίων, όπως το μέγεθος της αρχικής ενεργού τάσης, η διεύθυνση των κυρίων τάσεων, το μέγεθος της επιβαλλόμενης ανακυκλικής στρεπτικής τάσης, η πυκνότητα των υλικών και η τιμή του συντελεστή ανισότροπης στερεοποίησης. Το πλήθος των παραμέτρων που εξετάστηκαν για τρεις διαφορετικές άμμους υπό τις ίδιες πειραματικές συνθήκες καθιστούν τα πειραματικά αποτελέσματα της παρούσας διατριβής μια βάση δεδομένων η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη βαθμονόμηση προηγμένων αριθμητικών μοντέλων προσομοίωσης της απόκρισης των μη συνεκτικών εδαφικών υλικών. Επιπρόσθετα, η πειραματική αυτή βάση δεδομένων παρέχει χρήσιμες πληροφορίες για μια πιο ακριβή πρόβλεψη της εδαφικής συμπεριφοράς στην περίπτωση γεωτεχνικών έργων ή κατασκευών που εδράζονται σε φυσικές ανισότροπα στερεοποιημένες εδαφικές αποθέσεις.
Interior penalty discontinuous Galerkin and continuous interior penalty finite element methods for boundary value problems of strain gradient elasticity as well as of plate theory
Authors: Επταήμερος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η συγκεκριμένη διδακτορική διατριβή πραγματεύεται την ανάπτυξη της h- και της hp-εκδοχής των ασυνεχών Galerkin μεθόδων πεπερασμένων στοιχείων εσωτερικής ποινής για τα προβλήματα συνοριακών τιμών της θεωρίας βαθμίδας της παραμόρφωσης, καθώς και της θεωρίας των πλακών. Επιπλέον, πραγματεύεται τον σχεδιασμό της h- και της hp-εκδοχής της συνεχούς μεθόδου πεπερασμένων στοιχείων εσωτερικής ποινής για τα μονοδιάστατα προβλήματα συνοριακών τιμών της θεωρίας βαθμίδας της παραμόρφωσης. Γενικά, η συγκεκριμένη ερευνητική προσπάθεια επικεντρώνεται στη διεξαγωγή ανάλυσης σφάλματος είτε εκ των προτέρων για προβλήματα μίας διάστασης είτε εκ των υστέρων για προβλήματα υψηλότερης διάστασης. Γι’ αυτό τον λόγο, παρουσιάζουμε όλους τους απαραίτητους ορισμούς, καθώς και τα μαθηματικά εργαλεία, των χώρων συναρτήσεων που χρησιμοποιούνται σε αυτές τις μεθόδους, ήτοι τους επονομαζόμενους χώρους Sobolev και τους αντίστοιχους χώρους πεπερασμένων στοιχείων, επίσης.
Τεχνικές ομαδοποίησης και κοντινότερου γείτονα για οπτική αναζήτηση εικόνων
Authors: Καλαντίδης Ιωάννης
Published: September 2021

Στην παρούσα εργασία προτείνονται βελτιώσεις στην οπτική αναζήτηση εικόνων, με τεχνικές που βασίζονται κυρίως σε ομαδοποίηση. Η ομαδοποίηση εκτελείται είτε στο χώρο των χαρακτηριστικών είτε στο χώρο των εικόνων, σε πολυδιάστατους διανυσματικούς ή μετρικούς χώρους, αντίστοιχα.Αρχικά προτείνουμε μια νέα, γενικότερη μέθοδο ομαδοποίησης, η οποία συνδυάζει την περιγραφική δύναμη των μοντέλων μείγματος κανονικών κατανομών με τις ιδιότητες που απαιτούνται κατά την κατασκευή μεγάλης κλίμακας οπτικών λεξικών για αναζήτηση εικόνων. Είναι μια παραλλαγή του αλγορίθμου expectation-maximization που μπορεί να συγκλίνει γρήγορα, ενώ παράλληλα μπορεί να εκτιμήσει δυναμικά τον τελικό αριθμό των συνιστωσών. Επιστρατεύουμε τεχνικές προσεγγιστικών κοντινότερων γειτόνων για την επιτάχυνση του E-step του αλγορίθμου EM και εκμεταλλευόμαστε την επαναληπτική του φύση για να κάνουμε την αναζήτηση αυξητική, βελτιώνοντας την ταχύτητα αλλά και την ακρίβεια. Καταλήγουμε να έχουμε απόδοση υψηλότερη από το state of the art της αναζήτησης σε μεγάλες βάσεις εικόνων, ενώ είμαστε ταυτόχρονα το ίδιο γρήγοροι με τις πλέον γρήγορες γνωστές τεχνικές κατασκευής οπτικών λεξικών.Έπειτα, παρουσιάζουμε μια νέα μέθοδο για αναζήτηση κοντινότερου γείτονα, μια μέθοδο που βελτιστοποιεί παραγοντικούς κβαντιστές τοπικά και έτσι μειώνει σημαντικά την παραμόρφωση κατά τον κβαντισμό. Αν συνδυαστεί με τη μέθοδο δεικτοδότησης multi-index, καταφέρνει να ξεπεράσει τα μέχρι τώρα καλύτερα δημοσιευμένα αποτελέσματα στην αναζήτηση κοντινότερου γείτονα σε ένα σύνολο με ένα δισεκατομμύριο πολυδιάστατα σημεία. Παράλληλα απολαμβάνει ταχύτητες αναζήτησης της τάξεως των λίγων millisecond, γεγονός που την καθιστά ανταγωνιστική ως προς το χρόνο ακόμα και σε σχέση με μεθόδους κατακερματισμού(hashing).Προτείνουμε επίσης τους χάρτες σκηνών και θα δείξουμε ότι μια εκ των προτέρων ομαδοποίηση των εικόνων της συλλογής μπορεί να βελτιώσει την απόδοση της οπτικής αναζήτησης, ενώ παράλληλα ένα κριτήριο παραμόρφωσης μπορεί να εγγυηθεί την ανάκτηση ακόμα και απομονωμένων εικόνων από μη δημοφιλής τοποθεσίες όπως σε ένα γενικό σύστημα αναζήτησης εικόνων. Προτείνουμε μια λύση που παρότι μπορεί να δουλέψει σε συλλογές εκατομμυρίων εικόνων, μπορεί να ανακτήσει ακόμα και τις μη δημοφιλής εικόνες απαιτώντας μονάχα ένα ποσοστό της αρχικής μνήμης.Παρουσιάσουμε τέλος ένα ολοκληρωμένο σύστημα αναζήτησης εικόνων, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αυτόματο γεωγραφικό εντοπισμό καθώς και για αναγνώριση οροσήμων ή σημείων ενδιαφέροντος, όπου αυτό είναι εφικτό. Το VIRaL (Visual Image Retrieval and Localization) παρέχει δημόσια πρόσβαση στις προαναφερθείσες τεχνολογίες μέσω ενός ενοποιημένου γραφικού διαδικτυακού περιβάλλοντος. Η διατριβή καταλήγει με τη συνοπτική περιγραφή μερικών ακόμα δημοσιεύσεων που εστιάζουν σε εφαρμογές της οπτικής αναζήτησης καθώς και τα συμπεράσματα της έρευνας.
Μία μοντελοστρεφής προσέγγιση για την αυτοματοποίηση της προσομοίωσης SysML μοντέλων συστημάτων
Authors: Κάπος Γεώργιος-Δημήτριος
Published: September 2021

Η προσομοίωση είναι μία μέθοδος υποστήριξης του σχεδιασμού συστημάτων. Παρέχει δυνατότητες μελέτης της συμπεριφοράς των συστημάτων πριν αυτά υλοποιηθούν, υποστηρίζοντας τη διαδικασία επιλογής κατάλληλων λύσεων. Αυτό είναι σημαντικό ιδιαίτερα όταν οι αναλυτικές προσεγγίσεις δεν είναι πρόσφορες. Η επιτυχής αξιοποίηση της προσομοίωσης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την αντιστοιχία του μοντέλου προσομοίωσης με το πραγματικό σύστημα. Επομένως, η επιτυχής παραγωγή μοντέλου προσομοίωσης είναι καθοριστική για την επιτυχή μελέτη του συστήματος. Με τη σύγχρονη τάση για MBSE, η παραγωγή μοντέλων προσομοίωσης από μοντέλα συστήματος αποκτά μία νέα δυναμική. Παράλληλα, η MDA προσφέρει μία σειρά από πρότυπα, γλώσσες και εργαλεία. Σε αυτό το περιβάλλον είναι δυνατό να διερευνηθεί η βελτίωση των δυνατοτήτων παραγωγής μοντέλων προσομοίωσης από μοντέλα συστήματος. Επίσης, η αναβάθμιση της έννοιας και του ρόλου του μοντέλου στη MBSE δημιουργεί τις προϋποθέσεις για τη διερεύνηση των δυνατοτήτων αξιοποίησης των αποτελεσμάτων της προσομοίωσης σε συνδυασμό με στοιχεία και απαιτήσεις του μοντέλου συστήματος. Στις δυναμικές και γεμάτες προκλήσεις συνθήκες αυτές, η παρούσα διατριβή προσεγγίζει το ζήτημα της αυτοματοποίησης της παραγωγής εκτελέσιμων μοντέλων προσομοίωσης από τα μοντέλα συστήματος. Προτείνεται μία γενική μεθοδολογία για την αξιόπιστη και αποδοτική παραγωγή εκτελέσιμων μοντέλων προσομοίωσης, καθώς και οι προδιαγραφές για την υλοποίηση πλαισίων, τα οποία να την υποστηρίζουν. Έτσι, επιτυγχάνεται ουσιαστική αναβάθμιση των δυνατοτήτων εκτίμησης χαρακτηριστικών απόδοσης μοντέλων συστημάτων, ανεξάρτητα από το πεδίο εφαρμογής και τη μεθοδολογία ή γλώσσα προσομοίωσης. Για την επίδειξη της εφαρμοσιμότητας της μεθοδολογίας, παρουσιάζεται ένα πλαίσιο που υλοποιήθηκε για τη μεθοδολογία προσομοίωσης DEVS, καθώς και δύο εφαρμογές, που αξιοποιούν το πλαίσιο αυτό με διαφορετικό τρόπο.