Η συμβολή τεχνικών αναλγησίας συνεχούς έγχυσης στην αντιμετώπιση του μετεγχειρητικού πόνου σε επεμβάσεις αντικατάστασης ανευρύσματος κοιλιακής αορτής
Authors: Μηνιάτη Ελένη 
Published: August 2021

Αξιολογήθηκε η αποτελεσματικότητα της μετεγχειρητικής αναλγησίας μετά από αντικατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε τοπική διήθηση, που ακολουθήθηκε όμως και από συνεχή έγχυση κατά μήκος του χειρουργικού τραύματος, με διάλυμα ενός σχετικά νέου και μειωμένης τοξικότητας τοπικού αναισθητικού (ροπιβακαϊνη) με ή χωρίς α-2 αγωνιστή (κλονιδίνη).Προοπτική τυφλή τυχαιοποιημένη μελέτη σε 52 ασθενείς, φυσικής κατάστασης κατά ASA 2 ή 3 που υποβλήθηκαν σε εκλεκτική αντικατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής με την ίδια τεχνική γενικής αναισθησίας (προποφόλη/ρεμιφεντανίλη/οίε-ατρακούριου/υποξείδιο αζώτου και μορφίνη0.2 mg/kg ενδοφλέβια 30 min πριν από το τέλος της επέμβασης). Μετά την σύγκλειση του περιτοναίου και της απονεύρωσης γινόταν υποδόρια τοπική διήθηση 40 ml_ αναλγητικού διαλύματος σε όλο το μήκος του χειρουργικού τραύματος. Στη συνέχεια τοποθετούνταν λεπτός διάτρητος καθετήρας πάνω στην απονεύρωση, ακολουθούσε σύγκλειση του υποδόριου λίπους με συνεχή ραφή και ο λεπτός καθετήρας εξέρχονταν από το τραύμα με αντιστόμιο, όπου και συνδέονταν με συσκευή συνεχούς έγχυσης αναλγητικού διαλύματος με ρυθμό 10 mL/h για 48 h. Οι ασθενείς τυχαιοποιημένα χωρίσθηκαν σε τέσσερις ισοδύναμες ομάδες (η=13) ως εξής: ομάδα Α= τοπική διήθηση και συνεχής έγχυση με φυσιολογικό ορό, ομάδα Β= τοπική διήθηση με ροπιβακαϊνη 2 mg/mL και συνεχή έγχυση με φυσιολογικό ορό, ομάδα Γ= τοπική διήθηση και συνεχής έγχυση με ροπιβακαϊνη 2 mg/mL, ομάδα Δ= τοπική διήθηση και συνεχής έγχυση με μίγμα ροπιβακαϊνης 2 mg/mL και κλονιδίνης 1.2 γ/ mL.Στην άμεση μετεγχειρητική περίοδο (0-30 min) χορηγούνταν ανά 5 min εφάπαξ δόσεις μορφίνης ΕΦ 2.5 mg, μέχρις ότου ένταση του πόνου ηρεμίας σύμφωνα με τη δεκάβαθμη οπτική αναλογική κλίμακα (visual analogue scale, VAS 0-10) να είναι < 3. Στη συνέχεια, όλοι οι ασθενείς συνδέονταν με ενδοφλέβια αντλία μετεγχειρητικής αναλγησίας ελεγχόμενης από τον ασθενή (μορφίνη 1 mg/mL, εφάπαξ δόση 1 mg, lockout 10 min), ώστε η ένταση του πόνου ηρεμίας (VAS 0-10) να είναι < 3. Αξιολογήθηκε η αποτελεσματικότητα της μετεγχειρητικής αναλγησίας μετά από αντικατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε τοπική διήθηση, που ακολουθήθηκε όμως και από συνεχή έγχυση κατά μήκος του χειρουργικού τραύματος, με διάλυμα ενός σχετικά νέου και μειωμένης τοξικότητας τοπικού αναισθητικού (ροπιβακαϊνη) με ή χωρίς α-2 αγωνιστή (κλονιδίνη).Προοπτική τυφλή τυχαιοποιημένη μελέτη σε 52 ασθενείς, φυσικής κατάστασης κατά ASA 2 ή 3 που υποβλήθηκαν σε εκλεκτική αντικατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής με την ίδια τεχνική γενικής αναισθησίας (προποφόλη/ρεμιφεντανίλη/οίε-ατρακούριου/υποξείδιο αζώτου και μορφίνη0.2 mg/kg ενδοφλέβια 30 min πριν από το τέλος της επέμβασης). Μετά την σύγκλειση του περιτοναίου και της απονεύρωσης γινόταν υποδόρια τοπική διήθηση 40 ml_ αναλγητικού διαλύματος σε όλο το μήκος του χειρουργικού τραύματος. Στη συνέχεια τοποθετούνταν λεπτός διάτρητος καθετήρας πάνω στην απονεύρωση, ακολουθούσε σύγκλειση του υποδόριου λίπους με συνεχή ραφή και ο λεπτός καθετήρας εξέρχονταν από το τραύμα με αντιστόμιο, όπου και συνδέονταν με συσκευή συνεχούς έγχυσης αναλγητικού διαλύματος με ρυθμό 10 mL/h για 48 h. Οι ασθενείς τυχαιοποιημένα χωρίσθηκαν σε τέσσερις ισοδύναμες ομάδες (η=13) ως εξής: ομάδα Α= τοπική διήθηση και συνεχής έγχυση με φυσιολογικό ορό, ομάδα Β= τοπική διήθηση με ροπιβακαϊνη 2 mg/mL και συνεχή έγχυση με φυσιολογικό ορό, ομάδα Γ= τοπική διήθηση και συνεχής έγχυση με ροπιβακαϊνη 2 mg/mL, ομάδα Δ= τοπική διήθηση και συνεχής έγχυση με μίγμα ροπιβακαϊνης 2 mg/mL και κλονιδίνης 1.2 γ/ mL.Στην άμεση μετεγχειρητική περίοδο (0-30 min) χορηγούνταν ανά 5 min εφάπαξ δόσεις μορφίνης ΕΦ 2.5 mg, μέχρις ότου ένταση του πόνου ηρεμίας σύμφωνα με τη δεκάβαθμη οπτική αναλογική κλίμακα (visual analogue scale, VAS 0-10) να είναι < 3. Στη συνέχεια, όλοι οι ασθενείς συνδέονταν με ενδοφλέβια αντλία μετεγχειρητικής αναλγησίας ελεγχόμενης από τον ασθενή (μορφίνη 1 mg/mL, εφάπαξ δόση 1 mg, lockout 10 min), ώστε η ένταση του πόνου ηρεμίας (VAS 0-10) να είναι < 3. Αξιολογήθηκε η αποτελεσματικότητα της μετεγχειρητικής αναλγησίας μετά από αντικατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε τοπική διήθηση, που ακολουθήθηκε όμως και από συνεχή έγχυση κατά μήκος του χειρουργικού τραύματος, με διάλυμα ενός σχετικά νέου και μειωμένης τοξικότητας τοπικού αναισθητικού (ροπιβακαϊνη) με ή χωρίς α-2 αγωνιστή (κλονιδίνη).Προοπτική τυφλή τυχαιοποιημένη μελέτη σε 52 ασθενείς, φυσικής κατάστασης κατά ASA 2 ή 3 που υποβλήθηκαν σε εκλεκτική αντικατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής με την ίδια τεχνική γενικής αναισθησίας (προποφόλη/ρεμιφεντανίλη/οίε-ατρακούριου/υποξείδιο αζώτου και μορφίνη0.2 mg/kg ενδοφλέβια 30 min πριν από το τέλος της επέμβασης). Μετά την σύγκλειση του περιτοναίου και της απονεύρωσης γινόταν υποδόρια τοπική διήθηση 40 ml_ αναλγητικού διαλύματος σε όλο το μήκος του χειρουργικού τραύματος. Στη συνέχεια τοποθετούνταν λεπτός διάτρητος καθετήρας πάνω στην απονεύρωση, ακολουθούσε σύγκλειση του υποδόριου λίπους με συνεχή ραφή και ο λεπτός καθετήρας εξέρχονταν από το τραύμα με αντιστόμιο, όπου και συνδέονταν με συσκευή συνεχούς έγχυσης αναλγητικού διαλύματος με ρυθμό 10 mL/h για 48 h. Οι ασθενείς τυχαιοποιημένα χωρίσθηκαν σε τέσσερις ισοδύναμες ομάδες (η=13) ως εξής: ομάδα Α= τοπική διήθηση και συνεχής έγχυση με φυσιολογικό ορό, ομάδα Β= τοπική διήθηση με ροπιβακαϊνη 2 mg/mL και συνεχή έγχυση με φυσιολογικό ορό, ομάδα Γ= τοπική διήθηση και συνεχής έγχυση με ροπιβακαϊνη 2 mg/mL, ομάδα Δ= τοπική διήθηση και συνεχής έγχυση με μίγμα ροπιβακαϊνης 2 mg/mL και κλονιδίνης 1.2 γ/ mL.Στην άμεση μετεγχειρητική περίοδο (0-30 min) χορηγούνταν ανά 5 min εφάπαξ δόσεις μορφίνης ΕΦ 2.5 mg, μέχρις ότου ένταση του πόνου ηρεμίας σύμφωνα με τη δεκάβαθμη οπτική αναλογική κλίμακα (visual analogue scale, VAS 0-10) να είναι < 3. Στη συνέχεια, όλοι οι ασθενείς συνδέονταν με ενδοφλέβια αντλία μετεγχειρητικής αναλγησίας ελεγχόμενης από τον ασθενή (μορφίνη 1 mg/mL, εφάπαξ δόση 1 mg, lockout 10 min), ώστε η ένταση του πόνου ηρεμίας (VAS 0-10) να είναι < 3.