bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Synovial membrane protein expression differs between juvenile idiopathic arthritis subtypes in early disease
Authors: Finnegan Sorcha , Robson Joanne , Scaife Caitriona , McAllister Catherine , Pennington Stephen R , Gibson David S , Rooney Madeleine E
Published: January 2014

Introduction

Juvenile idiopathic arthritis (JIA) is the most common rheumatological disease of childhood with a prevalence of around 1 in 1,000. Without appropriate treatment it can have devastating consequences including permanent disability from joint destruction and growth deformities. Disease aetiology remains unknown. Investigation of disease pathology at the level of the synovial membrane is required if we want to begin to understand the disease at the molecular and biochemical level. The synovial membrane proteome from early disease-stage, treatment naive JIA patients was compared between polyarticular and oligoarticular subgroups.

Methods

Protein was extracted from 15 newly diagnosed, treatment naive JIA synovial membrane biopsies and separated by two dimensional fluorescent difference in-gel electrophoresis. Proteins displaying a two-fold or greater change in expression levels between the two subgroups were identified by matrix assisted laser desorption ionization-time of flight mass spectrometry with expression further verified by Western blotting and immunohistochemistry.

Results

Analysis of variance analysis (P ≤ 0.05) revealed 25 protein spots with a two-fold or greater difference in expression levels between polyarticular and oligoarticular patients. Hierarchical cluster analysis with Pearson ranked correlation revealed two distinctive clusters of proteins. Some of the proteins that were differentially expressed included: integrin alpha 2b (P = 0.04); fibrinogen D fragment (P = 0.005); collagen type VI (P = 0.03); fibrinogen gamma chain (P = 0.05) and peroxiredoxin 2 (P = 0.02). The identified proteins are involved in a number of different processes including platelet activation and the coagulation system.

Conclusions

The data indicate distinct synovial membrane proteome profiles between JIA subgroups at an early stage in the disease process. The identified proteins also provide insight into differentially perturbed pathways which could influence pathological events at the joint level.
Ralph Kerwineo's Queer Body
Authors: Skidmore Emily
Published: January 2014

To understand the role that scale and region have played in queer history, this essay tracks the narratives produced about the life of Ralph Kerwineo — a biologically female, mixed-race Milwaukee resident who was arrested in 1914 after living as a male for over eight years. This essay explores Kerwineo's narrative production across numerous scales (looking at local and national newspapers, as well as sexological literature), calling attention to how the narratives converge and diverge as they enflesh Kerwineo as social deviant, innocent victim, or idle curiosity. Grappling with the ways that Kerwineo's story was and was not haunted by the debates over eugenics, border security, and homosexuality on both the national and local scales provides new insight into how local communities negotiated the boundaries of social membership in ways that occasionally defied nationalizing narratives of proper citizenship. Indeed, while newspapers elsewhere produced pathologized accounts of Kerwineo's life, Milwaukee seemingly provided a supportive space for Kerwineo and his wives. In exploring how Kerwineo and his wives were able to carve out livable lives for themselves in early twentieth-century Milwaukee, this essay adds to the emergent scholarship within queer studies that has challenged the previously dominant notion of what Judith Halberstam has termed metronormativity, wherein large metropolitan areas are assumed to provide queer subjects with opportunities that rural spaces and smaller cities cannot.
“Queer” en Latin@
Authors: Ortíz Ricardo L.
Published: January 2014

This essay reviews three scholarly works of queer-inflected US Chican@ and Latin@ studies that appeared in 2009 and 2010. The projects range in disciplinary approach from cultural studies (Rodríguez) to literary studies (Soto) to performance studies (Gutiérrez), but the review situates them on the common ground of a critical, interdisciplinary (queer) “humanities” methodology that continues to test its efficacy in accounting for ongoing processes of subjective formation and de-formation, both individual and collective, that insist on organizing themselves into and around categories like gender, sexuality, nationality, ethnicity, and race. The essay employs a recent theoretical intervention (Viego's) into ethnic and queer studies' more conventional and static invocations of subject formation to provide a productively critical frame for its engagement of the projects under review. Taken together, the review concludes, these projects simultaneously mark the impressive extent of the unfolding political histories and critical practices that have in less than a generation produced the conditions enabling such innovative and restless work, and in turn provide a set of potent questions to energize future work committed to the even more thoroughgoing critique of violent power as it continues to articulate itself through racialization, sexualization, and other forms of unequal economic, social, cultural, and political division.
Compañeras in the Middle
Authors: Torres Lourdes
Published: January 2014

Since the scholarship that exists on lesbian organizing in the Midwest neglects to engage with the history of Latina lesbian organizing, this project focuses on Latina lesbians as agents of change and active subjects of a multiracial history of grass-roots organizing. I explore the history of two organizations in Chicago — LLENA, an activist organization that existed from 1988 to 1992, and Amigas Latinas, a Latina lesbian, bisexual, and transgender advocacy organization that was founded in 1995 and is still in existence. My analysis is based on oral interviews, participant observation, archival records (minutes, flyers, newsletters, letters, and financial papers), and media accounts in the Chicago gay press. I describe the founding of LLENA and Amigas Latinas, their efforts to create Latina lesbian visibility in both the “Latino” and “lesbian” social and political cultures of Chicago, and their successful and unsuccessful attempts to negotiate divergent national and ethnic histories, class and linguistic differences, and the diverse political stances of their membership. I also look at the coalition-building politics that the two organizations established with other Latino and queer communities in Chicago and internationally, their strategies for sustainability, and their enduring contributions. I argue that through small and large accomplishments, both LLENA and Amigas Latinas advance significant cultural and political change in the Chicago area. The collective effort of Latina lesbians to create and occupy public spaces is inherently political and has forever altered the mainstream LGBT and Latino communities in Chicago.
HSF1 at a glance
Authors: Vihervaara Anniina , Sistonen Lea
Published: January 2014

Heat shock factor 1 (HSF1) is an evolutionarily highly conserved transcription factor that coordinates stress-induced transcription and directs versatile physiological processes in eukaryotes. The central position of HSF1 in cellular homeostasis has been well demonstrated, mainly through its strong effect in transactivating genes that encode heat shock proteins (HSPs). However, recent genome-wide studies have revealed that HSF1 is capable of reprogramming transcription more extensively than previously assumed; it is also involved in a multitude of processes in stressed and non-stressed cells. Consequently, the importance of HSF1 in fundamental physiological events, including metabolism, gametogenesis and aging, has become apparent and its significance in pathologies, such as cancer progression, is now evident. In this Cell Science at a Glance article, we highlight recent advances in the HSF1 field, discuss the organismal control over HSF1, and present the processes that are mediated by HSF1 in the context of cell type, cell-cycle phase, physiological condition and received stimuli.
Τροποποίηση των υποστρωμάτων της in vitro παραγωγής εμβρύων βοοειδών με τη χρήση γουαϊαζουλενίου και μελατονίνης
Authors: Δημητριάδης Ιωάννης
Published: January 2014

Στην παρασκευή των υποστρωμάτων της in vitro παραγωγής εμβρύωνς (IVP) επιδιώκεται η απομίμηση του αντίστοιχου in vivo περιβάλλοντος, δηλ. του υγρού του προωοθυλακιορρηκτικού ωοθυλακίου (Υ.Π.Ω.) ή /και του υγρού του ωαγωγού περί τον οίστρο (Υ.Ω.). Η IVP επηρεάζεται αρνητικά από το οξειδωτικό στρες. Στην εργασία αυτή, αφού προσομοιώθηκε η αντιοξειδωτική ικανότητα (Α.Ι.) του Υ.Π.Ω. και του Υ.Ω. στα αντίστοιχα υποστρώματα της IVP με τη χρήση των αντιοξειδωτικών γουαϊαζουλενίου (Γ) και μελατονίνης (Μ), εξετάσθηκε η επίδραση της προσομοίωσης αυτής στις αποδόσεις της IVP. Επίσης, επιχειρήθηκε η προσομοίωση του κιρκάδιου ρυθμού έκκρισης της Μ στις in vitro συνθήκες. Συλλέχθηκαν δείγματα Υ.Π.Ω. και Υ.Ω. από 10 αγελάδες σε οίστρο καθώς και από τα κλασικά υποστρώματα της IVP, δηλ. της in vitro ωρίμανσης ωαρίων (IVM), της in vitro γονιμοποίησης (IVF) και της in vitro καλλιέργειας εμβρύων (IVC). Δείγματα λήφθηκαν από τροποποιημένα υποστρώματα με Α.Ι. ανάλογη των αντίστοιχων βιολογικών υγρών. Η Α.Ι. προσδιορίστηκε με βάση την ικανότητα να αναστείλουν την προκαλούμενη λιπιδική υπεροξείδωση (Λ.Υ.) μεμβρανών ήπατος επιμύων. Η Λ.Υ. υπολογίστηκε φασματοφωτομετρικά με προσδιορισμό του αντιδρώντος με 2-θειοβαρβιτουρικό οξύ προϊόντος. Ακολούθησε η επιλογή 8.655 ωαρίων ύστερα από αναρροφήσεις ωοθυλακίων από πτωματικές ωοθήκες αγελάδων. Έγιναν οι πειραματισμοί: IVM για 18 ώρες με προσθήκη Γ ή για 18 και 24 ώρες με προσθήκη Μ, μονιμοποίηση, χρώση (ορκεΐνη 2%) και μικροσκοπική εκτίμηση της ωρίμανσης του πυρήνα. IVP με ή χωρίς την προσθήκη Γ ή Μ στα επιμέρους στάδια. Η εκτίμηση της επίδρασης στη γονιμοποίηση ή/και στην εμβρυική εξέλιξη γινόταν με στερεοσκοπική παρατήρηση μετά από 48ωρη IVC. Διαπιστώθηκε ότι: Το Υ.Π.Ω. και το Υ.Ω. βοοειδών σε οίστρο έχουν σημαντικά ισχυρότερη Α.Ι. από τα αντίστοιχα υποστρώματα της IVP. Η προσθήκη Γ στην IVM αύξησε το ποσοστό ώριμων ωαρίων, ενώ η προσθήκη του στην IVM ή/και στην IVC βελτίωσε τα ποσοστά γονιμοποίησης ή/και ανεπτυγμένων (>4 κύτταρα) εμβρύων. Η Μ οδήγησε σε σημαντικά μεγαλύτερα ποσοστά γονιμοποίησης, όταν προστέθηκε στο τελευταίο τρίτο 24ωρης IVM και σε μεγαλύτερο ποσοστό ανεπτυγμένων εμβρύων, όταν προστέθηκε στο πρώτο ή το τελευταίο τρίτο 24ωρης IVM, στο τελευταίο τρίτο 18ωρης IVM, καθώς και στις τελευταίες 8 ώρες 48ωρης IVC. Συμπερασματικά, η προσθήκη των αντιοξειδωτικών Γ και Μ στα υποστρώματα της IVP σε συγκεντρώσεις που προσομοιώνουν την Α.Ι. των in vivo στις in vitro συνθήκες, μπορεί να βελτιώσει τις αποδόσεις της IVP βοοειδών.
Επίδραση του πρωτοκόλλου του Κιότο και της κατανεμημένης παραγωγής στο σχεδιασμό συστημάτων ηλεκτρικής ενέργειας
Authors: Νταγκούμας Αθανάσιος
Published: January 2014

Η διδακτορική διατριβή αποτελείται από 6 κύρια κεφάλαια - αριθμημένα από το ένα έως το έξι, ένα κεφάλαιο περίληψης, τρία παραρτήματα και ένα κεφάλαιο με τη σχετική βιβλιογραφία. Στο Κεφάλαιο 1, γίνεται εισαγωγή στο αντικείμενο της διατριβής, παρουσιάζεται η σημερινή ερευνητική κατάσταση στην περιοχή και αναλύονται τα αίτια που στοιχειοθετούν την αναγκαιότητα εκπόνησής της. Στο Κεφάλαιο 2 γίνεται μια εκτενέστερη περιγραφή του αιτιών που οδηγούν στην αλλαγή της δομής των ΣΗΕ, αναλύοντας το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, το Πρωτόκολλο του Κιότο και την κατανεμημένη παραγωγή. Στο Κεφάλαιο 3 γίνεται περιγραφή των μεθόδων που εφαρμόζονται για τη μοντελοποίηση του ηλεκτρικού και του ενεργειακού συστήματος. Η στόχευση της διατριβής για εξέταση και σύγκριση διαφόρων πολιτικών, που πραγματεύονται την οικονομική αποτίμηση της επέκτασης των συστημάτων ηλεκτρικής ενέργειας υπό περιβαλλοντικούς περιορισμούς, οδηγεί στην επιλογή και την ταυτόχρονη εφαρμογή μιας μακροοικονομικής (Κεφάλαιο 4) και μιας τεχνικής-ενεργειακής μοντελοποίησης (Κεφάλαιο 5). Στο Κεφάλαιο 6 συνοψίζονται τα συμπεράσματα της διατριβής καθώς οι προοπτικές για τη συνέχιση της έρευνας. Τέλος, ακολουθούν διάφορα Παραρτήματα καθώς και η παράθεση αναφορών που σχετίζονται με τα υπό-αντικείμενα της διατριβής.
Αρχές σχεδιασμού και κριτήρια αξιολόγησης εκπαιδευτικών λογισμικών για την αυτομάθηση της νέας ελληνικής ως ξένης γλώσσας
Authors: Χαραλαμποπούλου Ευφροσύνη
Published: January 2014

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι o προσδιορισμός των σχεδιαστικών αρχών και η πρόταση μιας τυπολογίας κριτηρίων αξιολόγησης των σύγχρονων εκπαιδευτικών λογισμικών που απευθύνονται σε ενήλικες σπουδαστές και καλύπτουν τις ιδιότυπες ανάγκες της αυτομάθησης (self-learning) στην ξένη γλώσσα (ΞΓ). Αφετηρία για το όλο εγχείρημα αποτέλεσε η διαπίστωση ότι η δημιουργία τέτοιων περιβαλλόντων μάθησης συνιστά αναγκαιότητα για τις λιγότερο ομιλούμενες γλώσσες, όπως η ΝΕ, δεδομένου ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η δυνατότητα επαφής με τη γλώσσα-στόχο και συστηματικής εκμάθησής της περιορίζεται (και ενδεχομένως να εξαντλείται) μέσω της πρόσβασης στα περιβάλλοντα αυτά. Οι παραπάνω λόγοι σε συνδυασμό με την ισχνή παρουσία τέτοιου είδους συστημάτων τόσο στην εγχώρια όσο και στη διεθνή αγορά επέτειναν την ανάγκη διερεύνησης αυτού του πεδίου.
Βιομιμητικοί υγροί κρύσταλλοι βασιζόμενοι σε δενδριμερή και σε στεροειδή
Authors: Φελέκης Θεόδωρος
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία έγινε μελέτη παρασκευής υγρών κρυσταλλικών υλικών που προέρχονται από την αντίδραση πολυ(προπυλένο ίμινο) δενδριμερών ή μιας υπερδιακλαδισμένης πολυγλυκερόλης με παράγωγα της χοληστερόλης μέσω διαμοριακών δυνάμεων. Αρχικά παρασκευάσθηκε παράγωγο της χοληστερόλης που φέρει καρβοξυλική ομάδα μέσω εστεροποιήσεως της με ηλεκτρικό ανυδρίτη. Το παράγωγο αυτό αλληλεπιδρά μέσω ιοντικών δυνάμεων με πολυ(προπυλένο ίμινο) δενδριμερή διαφόρων γενιών. Ο θερμοτροπικός υγρός κρυσταλλικός χαρακτήρας των προϊόντων που ελήφθησαν, μελετήθηκε με οπτική πολωτική μικροσκοπία, θερμική ανάλυση και περίθλαση ακτίνων Χ. Τα παράγωγα αυτά εμφανίζουν σμηγματικές C και Α υγρές κρυσταλλικές φάσεις σε σχετικά ευρεία θερμοκρασιακή περιοχή, δηλαδή από τους 60 έως τους 140 οC. Στο επόμενο στάδιο συνετέθησαν οξέα με βάση τη χοληστερόλη μεγαλύτερου μήκους ανθρακικής αλυσίδας με την χρησιμοποίηση επεκτατικής ομάδας μεταξύ της καρβοξυλικής ομάδας και του χοληστερικού σκελετού. Συγκεκριμένα πραγματοποιήθηκε η σύνθεση του βουτανοϊκού οξέος της χοληστερόλης και του 3-προπανοϊκού οξέος της χοληστε-5-εν-3β-οξυ-πενταν-5-όλης, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την πρωτονίωση π.χ. του πολυ(προπυλένο ίμινο) δενδριμερούς 3ης γενιάς. Παρατηρήθηκε ότι αυξανομένου του μήκους της ανθρακικής αλυσίδας ελαττώνεται η θερμοκρασία υαλώδους μετάπτωσης με αποτέλεσμα τα παράγωγα αυτά να εμφανίζουν υγρή κρυσταλλική συμπεριφορά από θερμοκρασία δωματίου. Ακολούθως έγινε η σύνθεση τροποποιημένων δενδριμερών που φέρουν στην επιφάνεια τους πυριδινικές ομάδες κατάλληλες για το σχηματισμό υπερμοριακών συστημάτων μέσω δεσμών υδρογόνου με σκοπό την παρασκευή υγρών κρυστάλλων. Η εισαγωγή των πυριδινικών ομάδων επετεύχθη με την αντίδραση των δενδριμερών με την 3-ισοθειοκυανική πυριδίνη. Η αλληλεπίδραση των δενδριμερικών παραγώγων με το προπανοϊκό οξύ της χοληστερόλης οδηγεί σε υπερμοριακά συστήματα λόγω σχηματισμού δεσμών υδρογόνου μεταξύ του αζώτου του πυριδινικού δακτυλίου και της καρβοξυλικής ομάδος. Τα παράγωγα αυτά εμφανίζουν υγρό κρυσταλλικό χαρακτήρα από θερμοκρασία δωματίου έως τους 130 οC. Θα πρέπει να τονισθεί ότι κανένα από τα αλληλεπιδρώντα μόρια δεν εμφανίζει από μόνο του υγρή κρυσταλλική συμπεριφορά. Στο τελευταίο στάδιο, έγινε η τροποποίηση της υπερδιακλαδισμένης πολυγλυκερόλης ώστε να φέρει στην επιφάνεια της πυριδινικούς δακτυλίους, κατάλληλους για το σχηματισμό υπερμοριακών συστημάτων μέσω δεσμών υδρογόνου. Το πολυμερές αυτό αλληλεπιδρά με τα προαναφερθέντα χοληστερικά οξέα με αποτέλεσμα τον σχηματισμό υλικών που εμφανίζουν υγρές κρυσταλλικές φάσεις σμηγματικού Α τύπου. Συγκεκριμένα το σύμπλοκο με το οξύ που έχει το μικρότερο μήκος αλυσίδας εμφανίζει υγρές κρυσταλλικές φάσεις στην περιοχή των 170 οC ενώ τα σύμπλοκα με τα άλλα οξέα σχηματίζουν υγρές κρυσταλλικές φάσεις από θερμοκρασία δωματίου. Συμπερασματικά, η αλληλεπίδραση των πολυ(προπυλένο ίμινο)δενδριμερών και της υπερδιακλαδισμένης πολυγλυκερόλης με παράγωγα οξέων της χοληστερόλης, μέσω ιοντικών δυνάμεων ή δεσμών υδρογόνου, οδηγεί σε άλατα ή σύμπλοκα που εμφανίζουν υγρό κρυσταλλικό χαρακτήρα.
Χρήση υπερκρίσιμων ρευστών για την κατεργασία βιοαποικοδομήσιμων πολυμερών και φαρμακευτικών ουσιών
Authors: Καλογιάννης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε διάταξη παραγωγής μικροσωματιδίων με χρήση υπερκρίσιμου διοξειδίου του άνθρακα (CO2) ως αντιδιαλύτη. Επιλέχθηκε το CO2 λόγω του χαμηλού κρίσιμου σημείου του, της ευκολίας παραγωγής του από άλλες βιομηχανικές διεργασίες και της φιλικότητάς του προς το περιβάλλον. Χρησιμοποιώντας CO2 ως αντιδιαλύτη, παρήχθησαν μικροσωματίδια από το βιοαποικοδομήσιμο πολυμερές πολυ(γαλακτικό οξύ) (PLLA). Επιπρόσθετα, παρήχθησαν σωματίδια των φαρμακευτικών ουσιών παρακεταμόλης και αμοξικιλίνης. Μελετήθηκε η επίδραση των παραμέτρων της διεργασίας στα μέσα μεγέθη, πλάτη κατανομών και τάσεις συσσωμάτωσης των παραγόμενων σωματιδίων. Οι βασικότερες παράμετροι της διεργασίας που μελετήθηκαν ήταν η πίεση, η θερμοκρασία, η συγκέντρωση των οργανικών διαλυμάτων και η φύση των οργανικών διαλυτών. Για την καλύτερη κατανόηση της αλληλεπίδρασης οργανικού διαλύτη - υπερκρίσιμου CO2, μελετήθηκε αρχικά η ισορροπία φάσεων ενός δυαδικού μίγματος και στη συνέχεια τριαδικών μιγμάτων πολυμερούς - οργανικού διαλύτη - CO2. Η διάταξη μελέτης τριαδικών μιγμάτων σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε στα πλαίσια της παρούσας διατριβής. Τέλος, επιχειρήθηκε εγκλεισμός αμοξικιλίνης σε PLLA με τη χρήση υπερκρίσιμου CO2. Μελετήθηκε η επίδραση των παραμέτρων της διεργασίας στο ποσοστό του εγκλειόμενου φαρμάκου και στην απόδοση του εγκλεισμού.
Φασματοσκοπικός χαρακτηρισμός φωτοηλεκτροχημικών ηλιακών κυψελίδων
Authors: Στεργιόπουλος Θωμάς
Published: January 2014

Τα συστατικά μιας ευαισθητοποιημένης φωτοηλεκτροχημικής κυψελίδας μελετήθηκαν ξεχωριστά στην παρούσα διδακτορική διατριβή: υμένιο, χρωστική και ηλεκτρολύτης. Αρχικά, ένας νέος σύνθετος ηλεκτρολύτης παρασκευάστηκε με βάση το πολυμερές του πολυαιθυλενοξειδίου που στερεοποιεί τον κλασσικό υγρό ηλεκτρολύτη. Προσθήκη ημιαγώγιμων νανοσωματιδίων βελτιώνει καταρχάς τη μηχανική σταθερότητα του παραπάνω στερεού συστήματος αλλά και ελαχιστοποιεί την κρυσταλλικότητά του. Στην άμορφη του φάση, το πολυμερές κινείται τμηματικά και παράλληλα κινούνται διαμέσου των ελεύθερων χώρων των ανθρακικών αλυσίδων και τα ιόντα του οξειδοαναγωγικού ζεύγους. Ο στερεός αυτός ηλεκτρολύτης παρουσίασε εντυπωσιακές ολικές αποδόσεις ενεργειακής μετατροπής, της τάξεως του 4,55 % υπό έναν ήλιο-τη μεγαλύτερη απόδοση στη βιβλιογραφία για έναν ηλεκτρολύτη που δεν περιέχει κανένα πτητικό στοιχείο.Στη συνέχεια υμένια TiO2 και SnO2 παρασκευάστηκαν με γνωστές βιβλιογραφικές μεθόδους και χρησιμοποιήθηκαν ως ηλεκτρόδια σε ευαισθητοποιημένες κυψελίδες με τον παραπάνω στερεό ηλεκτρολύτη. Η επιφανειακή μελέτη των υμενίων (κυρίως μέσω της Μικροσκοπίας AFM) κατέδειξε οτι για την βέλτιστη απόδοση ενός υμενίου απαιτείται ο συνδυασμός αυξημένων τιμών τόσο της μορφοκλασματικής διάστασης όσο και της τραχύτητάς του. Πλούσια σε επιφανειακά χαρακτηριστικά υμένια τιτανίας που αποδείχθησαν αυτά με την καλύτερη απόδοση σε στερεές κυψελίδες χρησιμοποιήθηκαν ως υπόστρωμα για την ευαισθητοποίηση νέων χρωστικών-ετεροληπτικών συμπλόκων ρουθηνίου με τριδοντικούς αζωαρωματικούς υποκαταστάτες. Οι ιδιαίτερα χαμηλές αποδόσεις που ελήφθησαν (η μεγαλύτερη της τάξεως του 1,74%), συγκρινόμενες με την κλασσική χρωστική Gratzel (N3), αποδόθηκαν στις φτωχές οπτικές ιδιότητες των ευαισθητοποιητών καθώς και στις μη ευνοϊκές συνθήκες πραγματοποιήσης των βασικών ηλεκτρονιακών διεργασιών που λαμβάνουν χώρα μετά την απορρόφηση του φωτός (κυρίως έγχυση και αναγέννηση με την πρόσληψη ενός ηλεκτρονίου). Τέλος, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη μελέτη και το χαρακτηρισμό των δονητικών ιδιοτήτων των συστατικών μιας κυψελίδας μέσω της φασματοσκοπίας micro-Raman. Αρχικά έγινε χρήση των συνθηκών Συντονισμού για να ληφθούν υψηλής u949 εντάσεως φάσματα Raman σε σύμπλοκα ρουθηνίου προσροφημένα σε υμένια TiO2 με σκοπό να συμπληρωθεί ο φασματοσκοπικός χαρακτηρισμός των καινούργιων μοριακών χρωστικών. Στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε η φωτοηλεκτροχημική φασματοσκοπία Raman Συντονισμού για να μελετηθεί η αλληλεπίδραση του οξειδοαναγωγικού ζεύγους του ηλεκτρολύτη με τη χρωστική κατά τη διαδικασία της αναγέννησής της. Η διεργασία αυτή πραγματοποιείται πιθανότατα μέσω της δημιουργίας ενός ενδιαμέσου συμπλόκου της χρωστικής με το τριιώδιο. Αυτό το ενδιάμεσο δε φαίνεται να αποτελεί ένα παραπροϊόν που μειώνει το χρόνο ζωής της ευαιθητοποιημένης φωτοηλεκτροχημικής κυψελίδας.
Εφαρμογές και επιπτώσεις των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών στις διεθνείς οικονομικές και πολιτικές σχέσεις
Authors: Μποζίνης Αθανάσιος
Published: January 2014

Το τέλος του ψυχρού πολέμου είχε ως αποτέλεσμα την επικράτηση του φιλελευθερισμού και την ευρεία χρήση των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ). Στις αρχές του 21ου αιώνα, οι Διεθνείς Σχέσεις ως ακαδημαϊκό πεδίο που ερευνά και αναλύει τις διακρατικές σχέσεις, χαρακτηρίζονται από την ενοποίηση των εθνικών οικονομιών και τη χρήση των ΤΠΕ σε όλο το φάσμα των κοινωνικών, οικονομικών, πολιτικών και στρατιωτικών διαδικασιών και δραστηριοτήτων. Στα πλαίσια της παρούσας διατριβής ερευνήθηκε η χρήση και η εφαρμογή των ΤΠΕ στις διεθνείς οικονομικές σχέσεις ως θεμέλιος λίθος της οικονομικής παγκοσμιοποίησης (ενοποίηση των εθνικών οικονομιών). Από την ανάλυση προέκυψε ότι τα κράτη, προκειμένου να ανταποκριθούν στο συνεχή οικονομικό ανταγωνισμό, ενσωματώνουν τις ΤΠΕ ως συντελεστή ισχύος και ανάπτυξης. Επιπλέον, αναλύθηκε η ψηφιοποίηση (digitalization) των πολιτικών - δημοκρατικών διαδικασιών ως αποτέλεσμα της ενσωμάτωσης και της αυξανόμενης χρήσης των ΤΠΕ στο εσωτερικό των κρατών. Η πλήρης ή μερική ψηφιοποίηση των πολιτικών διαδικασιών και του τρόπου διακυβέρνησης των κρατών έχει ως αποτέλεσμα την παγκοσμιοποίηση της πολιτικής.
Αναγωγή των οξειδίων του αζώτου με προπυλένιο παρουσία περίσσειας οξυγόνου με χρήση μονομεταλλικών και διμεταλλικών καταλυτών Pt και Rh
Authors: Κότσιφα Αρετή
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία μελετάται η αντίδραση αναγωγής των οξειδίων του αζώτου από προπυλένιο σε ισχυρά οξειδωτικές συνθήκες με χρήση υποστηριγμένων μονομεταλλικών και διμεταλλικών καταλυτών. Οι καταλύτες Pt εμφανίζονται ενεργοί σε χαμηλότερες θερμοκρασίες αντίδρασης σε σχέση με τους καταλύτες Rh, αν και είναι λιγότερο εκλεκτικοί στην παραγωγή αζώτου. Επιπλέον, η αντίδραση ευνοείται παρουσία υψηλής συγκέντρωσης οξυγόνου στην αέρια φάση. Αντίθετα, οι καταλύτες Rh παρουσιάζουν αυξημένη ενεργότητα κάτω από αναγωγικές συνθήκες. Η φύση του φορέα επηρεάζει σημαντικά τη μετατροπή του ΝΟ σε προϊόντα αναγωγής, ενώ βελτίωση της καταλυτικής συμπεριφοράς επιτυγχάνεται με προσθήκη μικρών ποσοτήτων θείου. Οι μηχανιστικές μελέτες της αντίδρασης σε καταλύτες Pt, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν με χρήση της τεχνικής της υπέρυθρης φασματοσκοπίας (FTIR), έδειξαν ότι το ΝΟ ροφάται και διασπάται σε ανηγμένα κέντρα προς ατομικά ροφημένα είδη Ν και Ο. Η ανα-συνδυασμένη εκρόφηση των ειδών Ν έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία Ν2 και Ν2Ο στην αέρια φάση. Ο ρόλος του προπυλενίου είναι η απομάκρυνση των ατομικά ροφημένων ειδών οξυγόνου από την καταλυτική επιφάνεια και η αναγέννηση των ενεργών κέντρων. Αυτό επιτυγχάνεται με τη μερική οξείδωση του προπυλενίου προς σχηματισμό ακρολεϊνης, η οποία στη συνέχεια οξειδώνεται περαιτέρω προς σχηματισμό ακρυλικού οξέος. Αντικατάσταση του 50% κ.β. περίπου του Pt από Ru, προκαλεί βελτίωση της καταλυτικής συμπεριφοράς έναντι του μονομεταλλικού καταλύτη Pt. Ο χαρακτηρισμός της επιφάνειας των διμεταλλικών καταλυτών Pt-Ru με χρήση των τεχνικών φασματοσκοπίας από ακτίνες-Χ (XPS), ηλεκτρονιακής μικροσκοπίας εκπομπής υψηλής ανάλυσης (HREM) και ανάλυσης διάχυσης ενέργειας από ακτίνες-Χ (EDX) έδειξε τα εξής: η επιφάνεια καταλαμβάνεται από δύο διαφορετικές φάσεις· η μία αποτελείται από διεσπαρμένα νανοσωματίδια Pt (~2 nm), τα οποία βρίσκονται σε επαφή με μεγάλα σωματίδια RuO2 (~50 nm) και η άλλη φάση αποτελείται σωματίδια Pt (~10 nm) διεσπαρμένα στο Al2O3. Η πρώτη φάση φαίνεται να κυριαρχεί στην επιφάνεια και άρα να είναι η καταλυτικά ενεργή. Η βελτίωση της καταλυτικής συμπεριφοράς των διμεταλλικών δειγμάτων αποδίδεται σε δομικές και ηλεκτρονιακές τροποποιήσεις των σωματιδίων του Pt, οι οποίες καθορίζονται από τις αλληλεπιδράσεις (SMSI) μετάλλου-φορέα που αναπτύσσουν με το RuO2. Η αντικατάσταση μικρών ποσοτήτων Rh από Ag προκαλεί σημαντική αύξηση της καταλυτικής ενεργότητας, η οποία περνά από μέγιστο για καταλύτες με μεταλλική σύσταση 95% Rh-5% Ag περίπου. Η συμπεριφορά αυτή αποδίδεται σε ηλεκτρονιακού τύπου αλληλεπιδράσεις, οι οποίες οφείλονται στην παρουσία του λιγότερα ηλεκτραρνητικού Αg σε σχέση με το Rh και επιβεβαιώνεται με FTIR φάσματα ροφημένου CO, το οποίο παρατηρήθηκε να είναι ασθενώς δεσμευμένο στα διμεταλλικά δείγματα. Φαίνεται δηλαδή, ότι η ηλεκτροθετική φύση του Rh στους διμεταλλικούς καταλύτες Rh-Ag, σταθεροποιεί το Rh στην καταλυτικά ενεργή, ανηγμένη του κατάσταση σε συνθήκες αντίδρασης.
Χλωριδική και φυτοκοινωνιολογική έρευνα του όρους Βερμίου
Authors: Χοχλιούρος Στέργιος
Published: January 2014

Within the context of the present doctoral thesis, the fundamental aim of the corresponding study was to investigate the flora, the vegetation and in general the ecology of the Mount Vermion, situated in the area of northern Greece, in conjunction with all relevant factors affecting and exercising influences on the operation of the ecological systems found in the areas under study. In such a way, we have managed to analyze, in detail, the surrounding abiotic environment (geology, topography, climate, hydrology, soil science) as well as the biotic environment (flora, biological forms, phytogeography, vegetation). In particular, as for the aspect of the related flora, the detailed knowledge of the plant communities introduces, implicitly, various problems for the effective management and usage of the ecosystems, and so it contributes to the protection as well as to a possible form of reformation in the future, of the natural environment. In the following analysis, we provide an executive overview of the most important parts of the actual doctoral thesis, as well as the basic conclusions, which have been resulted from the evaluation of the corresponding studies. The discussion and the presented results are given, in a way to follow the description given in the context of the core study.
Αλγόριθμοι χρονοδρομολόγησης για δρομολογητές υψηλών επιδόσεων
Authors: Μπακλαβάς Γρηγόρης
Published: January 2014

This dissertation deals with the design of scheduling algorithms for high-speed switches. The analysis focuses on the Input-Queue Cell-Switch architecture, which is the most promising in terms of scalability for speed and number of router ports. After describing the main problems in the design of such devices and the critical role that the scheduling algorithm plays, it is proven that the scheduling problem is a problem of ?nding a matching in a bipartite graph. Also, the main tools of the analysis, simulations and stochastic modelling, are presented. So far, the algorithms in the area were either simple in their implementation, but with poor results, or too complex with better performance. The dissertation presents a series of new algorithms based on the study scheme that, while being less complex, they maintain very high performance levels. The main ideas used were the observation of previous matchings, randomization, observation of arrivals and parallel processing. In today's Internet, data comes in the form of variable sized packets, while the switch would have better performance if ?xed sized cells were to be used. The dissertation proposes the use of scheduling algorithms for cell- switches, with some modi?cations, in packet-switches. It is proven that these algorithms, although they are designed for cell-switches, operate without problems as far as throughput and delay are concerned in a packet-switching environment.
Η ανεξαρτησία και η διαφάνεια της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
Authors: Ευθυμιάδης Τηλέμαχος
Published: January 2014

Η Διδακτορική Διατριβή μελετά και συνεισφέρει στην βιβλιογραφία της ανεξαρτησίας και της διαφάνειας των κεντρικών τραπεζών. Η εργασία είναι χωρισμένη σε τρεις ενότητες όπου στη πρώτη ενότητα διεξάγεται μια εκτενής επισκόπηση τόσο της θεωρητικής όσο και της εμπειρικής βιβλιογραφίας στα ζητήματα της ανεξαρτησίας και της διαφάνειας των κεντρικών τραπεζών. Επιπλέον, πραγματοποιείται εκτενής αναφορά και στην λειτουργία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) ως προς τους ρητούς στόχους που θέτει καθώς και στις θεσμικές ρυθμίσεις που διασφαλίζουν την ανεξαρτησία και διαφάνεια αυτής. Στη δεύτερη ενότητα εξετάζεται η επίδραση της αυτόματης τιμαριθμικής αύξησης των ονομαστικών μισθών επί της ανεξαρτησίας των κεντρικών τραπεζών μέσα από δύο διακριτά κεφάλαια. Συγκεκριμένα, στο τρίτο κεφάλαιο της Διατριβής αναπτύσσεται αλγεβρικό υπόδειγμα όπου εξετάζεται η επίδραση της αυτόματης τιμαριθμικής αύξησης των ονομαστικών μισθών στον βαθμό συντηρητισμού της κεντρικής τράπεζας όταν στην οικονομία υπάρχει μονοπωλιακή εργατική ένωση με ρητή απέχθεια στον πληθωρισμό. Το υπόδειγμα επεκτείνεται με την εισαγωγή γραμμικών συμβολαίων επί του πληθωρισμού οι οποίοι επιβάλλονται στον κεντρικό τραπεζίτη. Στο τέταρτο κεφάλαιο εξετάζεται η επίδραση της αυτόματης τιμαριθμικής αύξησης στον πληθωρισμό σε μια δυναμική οικονομία όπου υπάρχει επιμονή στην απασχόληση. Στην τρίτη ενότητα μελετάται η αλληλεπίδραση και συσχέτιση μεταξύ της διαφάνειας των κεντρικών τραπεζών και της πολιτικής έκδοσης δημοσίου χρέους. Συγκεκριμένα, στο πέμπτο κεφάλαιο της Διατριβής εξετάζεται εμπειρικά η οποιαδήποτε συσχέτιση μεταξύ του βαθμού διαφάνειας των κεντρικών τραπεζών και της πολιτικής έκδοσης δημοσίου χρέους, και πιο συγκεκριμένα του ποσοστού του ονομαστικού δημοσίου χρέους. Στο έκτο κεφάλαιο αναπτύσσεται θεωρητικό υπόδειγμα όπου εξετάζονται οι συσχετίσεις και αλληλεπιδράσεις μεταξύ της ανεξαρτησίας των κεντρικών τραπεζών, της διαφάνειας των κεντρικών τραπεζών και της πολιτικής έκδοσης δημοσίου χρέους. Η τελευταία ενότητα συνοψίζει τα αποτελέσματα της Διδακτορικής Διατριβής βάσει των οποίων αναπτύσσονται προτάσεις προς την ΕΚΤ.
Η τραυματολογία στην Αρχαία Ελλάδα
Authors: Αλεξανδρόπουλος Χρίστος
Published: January 2014

Η μελέτη της τραυματολογίας στην προκλασική και κλασσική εποχή της αρχαιότητας όχι όπως εκφράστηκε από τους ιατρούς- συγγραφείς της εποχής, αλλά όπως εμφανίζεται μέσα από τα σωζόμενα κείμενα της αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας. Υλικό- Μέθοδος: Μελετήθηκαν τα Ομηρικά έπη, τα σωζόμενα έργα των τριών Τραγικών, των λυρικών ποιητών, οι κωμωδίες του Αριστοφάνη και τα έργα των Θουκυδίδη και Ξενοφώντα. Εντοπίστηκαν όλες τραυματολογικές αναφορές αναλύθηκαν και συγκρίθηκαν τόσο μεταξύ τους όσο και με την παραδομένη ιατρική της αρχαιότητας όπως αυτή εμφανίζεται από τα σωζόμενα ιατρικά συγγράμματα. Αποτελέσματα - Συμπεράσματα: 1) Αρχή των φαρμακευτικών ουσιών και των επιθεμάτων που χρησιμοποιούντο ήταν η ηπιότητα στη δράση τους (Ήπιος Ασκληπιός). 2)Το αίμα είχε αναγνωρισθεί ως ζωτικής σημασίας ιστός για τη διατήρηση της ζωής και η αθρόα απώλειά του οδηγούσε στο θάνατο. Αναφέρεται η πήξη του αίματος και ίσως είχε γίνει πρόοδος περί της κυκλοφορίας του αίματος. 3) Υπήρχε αδρή μόνο γνώση της ανατομίας. 4) Η θεραπεία του τραύματος αρχίζει από το μηχανισμό του. Συνιστάται η αφαίρεση του βλαπτικού παράγοντα, ο χειρουργικός και μηχανικός καθαρισμός του τραύματος, η τοποθέτηση επουλωτικών, παυσίπονων και πιθανώς (συμπτωματικά) αντισηπτικών ουσιών και η επίδεσή του. Πόνος, αιμορραγία και αγωνία θανάτου κυριαρχούν σε κάθε τραυματισμό. 5) Στα κατάγματα και τα εξαρθρήματα την ανάταξη ακολουθεί η ναρθηκοποίηση με διάφορα διαθέσιμα υλικά. 6) Η ιατρική του Ιπποκράτη αποτελεί ιατροφιλοσοφικό ρεύμα της εποχής και δεν ταυτίζεται με το σύνολο της αρχαιοελληνικής ιατρικής.
Σύνθεση πυρρολυλοβενζοθειαζολίων και φαρμακοχημική μελέτη τους σε in vitro πρότυπα που σχετίζονται, κυρίως, με τις χρόνιες επιπλοκές του σακχαρώδους διαβήτη μελέτη βασισμένη σε βιοϊσοστερή σχεδιασμό
Authors: Zaher Najlaa
Published: January 2014

Στην εργασία αυτή πραγματοποιούνται η σύνθεση και η φαρμακοχημική μελέτη παραγώγων του 2-(1H-πυρρολ-3-υλο)βενζοθειαζολίου με πιθανή χρησιμότητα στην αντιμετώπιση των χρόνιων επιπλοκών του σακχαρώδους διαβήτη. Για την παρασκευή των ενώσεων αυτών εφαρμόζονται κατάλληλες συνθετικές προσεγγίσεις. Στόχος ήταν η εύρεση απλών και αποδοτικών μεθοδολογιών. Κύρια σημεία ήταν η χρήση της 1-μεθυλο-2-πυρρολιδόνης ως διαλύτη για το σχηματισμό του βενζοθειαζολικού δακτυλίου, και η χρήση του καταλύτη διαμεταφοράς μέσω φάσεων τρις [2-(2-μεθοξυαιθοξυ)αιθυλ]αμίνης TDA-1 για την εισαγωγή υποκαταστάτη στη θέση-1 του πυρρολικού δακτυλίου. Επίσης, οι αντιδράσεις αροϋλίωσης Friedel-Crafts για τη παρασκευή συγκεκριμένων παραγώγων, ήταν επιτυχής. Συντίθενται συνολικά σαράντα (40) ενώσεις. Είκοσι τρείς (23) ενώσεις ταυτοποιήθηκαν πλήρως, τόσο φασματοσκοπικά όσο και με στοιχειακή ανάλυση. Εξετάζεται η ικανότητα έξι πρωτότυπων ενώσεων να αναστέλουν in vitro την αναγωγάση της αλδόζης και βρέθηκε ότι είναι ισχυροί αναστολείς του ενζύμου, με δραστικότητα παραπλήσια γνωστών αναστολέων, όπως σορβινίλης, τολρεστάτης και ζοπολρεστάτης. Εξετάζεται το αντιοξειδωτικό τους δυναμικό με βάση την ικανότητά τους να δεσμεύουν in vitro ρίζες υδροξυλίου και να αλληλεπιδρούν με τη σταθερή ελεύθερη ρίζα του 1,1-διφαινυλο-2-πικρυλυδραζυλίου (DPPH). Οι τιμές που προκύπτουν υποδεικνύουν ότι, πιθανά, οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες αυτών των μορίων θα μπορούσαν να εκδηλωθούν και in vivo. Επίσης, εξετάζεται η ικανότητα μιάς από τις πρωτότυπες ενώσεις, που διαθέτει συγκριτικά καλύτερο συνδυασμό φαρμακοχημικών ιδιοτήτων (3-βενζοθειαζολ-2-υλ-πυρρολ-1-υλ) οξικό οξύ (21) (Σχήμα 17, σελ. 62), να αναστέλλει in vitro τη γλυκοζυλίωση (glycation) των πρωτεϊνών από φρουκτόζη (fructation). Βρίσκεται ότι η ένωση αυτή παρουσιάζει ισχυρή δραστικότητα, παραπλήσια αυτής του γνωστού αναστολέα γλυκοζυλίωσης τρολόξης. Η τελευταία, όμως, αναστέλλει μόνον ασθενώς την αναγωγάση της αλδόζης. Θεωρείται ότι η ένωση που παρασκευάστηκε και εξετάστηκε και στα τέσσερα βιολογικά πρότυπα, παρουσιάζει επιθυμητό συνδυασμό ιδιοτήτων που εμπλέκονται στη φαρμακοθεραπεία χρόνιων επιπλοκών του σακχαρώδους διαβήτη. Eκτιμάται η λιποφιλικότητα των ενώσεων με δύο διαφορετικές υπολογιστικές μεθόδους (ClogP και logPGC), οι οποίες βρίσκεται ότι συσχετίζονται. Από τα αποτελέσματα διαπιστώνεται ότι οι υπολογισμένες αυτές τιμές λιποφιλικότητας είναι αρκετά αξιόπιστες. Tέλος, καταβάλλεται προσπάθεια συσχετισμού επιλεγμένων υπολογισμένων φυσικοχημικών ιδιοτήτων των τελικών ενώσεων με τη δραστικότητά τους ως αναστολέων του ενζύμου αναγωγάση της αλδόζης. Βρίσκεται ότι υπάρχει τάση συσχέτισης με τη διπολική ροπή των μορίων, αποτέλεσμα χρήσιμο για το σχεδιασμό/ανάπτυξη βελτιωμένων φαρμακομορίων στην κατεύθυνση αυτή.
The homeric tradition in Syrianus
Authors: Μανωλέα Χριστίνα-Παναγιώτα
Published: January 2014

The thesis examines the way the philosopher Syrianus, the Head of the Neoplatonic School of Athens (432-437), used the Homeric tradition in his exegetical works. His extant works, namely the In Hermogenem, In Phaedrum and In Metaphysica, are in the form of commentary and cover both fields of rhetoric and philosophy. The first chapter of the thesis is divided into three sections. The first section deals with the Homeric tradition up to Syrianus. The second section deals with the works of Syrianus and related problems of authorship. The third section is a brief yet comprehensive account of Syrianus' philosophical system. The second chapter focuses on the Homeric passages to be found in Syrianus' In Hermogenem exegesis. The In Hermogenem is a commentary on the two major works of the orator Hermogenes, the De Ideis and the De Statibus. After the thorough examination of the use of all the Homeric passages and their characteristic exploitation in a work of rhetoric, the chapter concludes with a summary of its findings. The third chapter examines the Homeric tradition in the In Phaedrum commentary. Homer is exploited in many different ways, from the simple linguistic use we are familiar with in the rhetorical works of Syrianus, to the more sophisticated use to be found in passages that deal with psychology and metaphysics. Some examples of allegorical interpretation are also present in this exegesis. The chapter concludes with a summary of its findings. The fourth chapter deals with the use of the Homeric tradition in Syrianus' In Metaphysica commentary. The use of Homer in this work is similar to that in the In Phaedrum, as stated in the concluding remarks of the chapter. The thesis ends with final conclusions and an exhaustive bibliography
Εφαρμογή γενετικών αλγόριθμων στην επίλυση του προβλήματος της βραχυπρόθεσμης υδροθερμικής συνεργασίας
Authors: Ζούμας Χριστόφορος-Ανέστης
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται το πρόβλημα της Βραχυπρόθεσμης Υδροθερμικής Συ- νεργασίας (ΒΥΣ) σε συστήματα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με κεντρική διαχείρι- ση. Η ΒΥΣ τοποθετείται ως πρόβλημα Μικτού Ακεραίου Προγραμματισμού (ΜΑΠ) με μη- γραμμική συνάρτηση στόχου. Το πρόβλημα διασπάται σε Υδροηλεκτρικό και Θερμικό υπo- πρόβλημα βελτιστοποίησης. Το Υδροηλεκτρικό πρόβλημα επιλύεται με χρήση Βελτιωμένου Γενετικού Αλγορίθμου (ΒΓΑ) ενώ το αντίστοιχο Θερμικό με χρήση γενικευμένης λίστας προτεραιότητας. Η προτεινόμενη μεθοδολογία επίλυσης του Υδροηλεκτρικού προβλήματος παρέχει τη δυνατότητα μοντελοποίησης της κατάστασης ένταξης των υδροηλεκτρικών μο- νάδων. Η αργή σύγκλιση του Απλού Γενετικού Αλγορίθμου (ΑΓΑ) αντιμετωπίζεται με την ανάπτυξη ειδικών για το πρόβλημα της ΒΥΣ Γενετικών Τελεστών. Ο ΒΓΑ εφαρμόζεται για την επίλυση της ΒΥΣ του Ελληνικού συστήματος παραγωγής και τα εξαγόμενα αποτελέ- σματα αποδεικνύουν την υπεροχή του έναντι του ΑΓΑ. Η επεκτασιμότητα του ΒΓΑ διε- ρευνάται σε συστήματα διπλασίου μεγέθους με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Η γενικό- τητα εφαρμογής του προτεινόμενου ΒΓΑ αποδεικνύεται κατά τη σύγκρισή του με εμπορι- κά διαθέσιμους επιλυτές προβλημάτων ΒΥΣ ΜΑΠ με γραμμική συνάρτηση στόχου. Η δια- τριβή ολοκληρώνεται με την εισαγωγή των περιορισμών του συστήματος μεταφοράς. Τα πειράματα εφαρμογής αποδεικνύουν ότι η ενσωμάτωση των επιπλέον περιορισμών δεν ε- πιβαρύνει σημαντικά το ρυθμό σύγκλισης και το τελικό αποτέλεσμα.
Θεωρητική και πειραματική διερεύνηση των εκπομπών αναθυμιάσεων υδρογονανθράκων από σύγχρονα βενζινοκίνητα οχήματα
Authors: Μέλλιος Γεώργιος
Published: January 2014

Ένα φυσικό μοντέλο το οποίο προσομοιώνει τις διαδικασίες προσρόφησης και εκρόφησης στον ενεργό άνθρακα κανίστρου αναπτύχθηκε από πειραματικά δεδομένα που προέκυψαν από επαναλαμβανόμενες μετρήσεις σε ένα κάνιστρο. Το μοντέλο αυτό είναι σε θέση να προβλέπει τη συμπεριφορά του κανίστρου κάτω από διαφορετικές συνθήκες φόρτισης και εκφόρτισης και με τον τρόπο αυτό να προβλέπει κάτω από ποιές συνθήκες εμφανίζονται εκπομπές λόγω κορεσμού. Το φυσικό μοντέλο επιτυγχάνει τη θεωρητική προσομοίωση της προσρόφησης και εκρόφησης του βουτανίου σε ενεργό άνθρακα με πολύ καλή ακρίβεια. Στη συνέχεια αναπτύχθηκε ένα εμπειρικό μοντέλο το οποίο χρησιμοποιεί απλούστερες σχέσεις για την περιγραφή της προσρόφησης και εκρόφησης. Με βάση το εμπειρικό μοντέλο έγινε προσομοίωση μιας πλήρους διαδικασίας μέτρησης εκπομπών αναθυμιάσεων οχήματος η οποία επιτρέπει τον υπολογισμό των εκπομπών αναθυμιάσεων από οχήματα εφοδιασμένα με κάνιστρο ενεργού άνθρακα. Η ικανοποιητική συμφωνία μεταξύ μετρημένων και μοντελοποιημένων εκπομπών αποδεικνύει ότι το εμπειρικό μοντέλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εκτίμηση των εκπομπών αναθυμιάσεων από σύγχρονα βενζινοκίνητα οχήματα. Για τη βαθμονόμηση του μοντέλου πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες μετρήσεις σε ένα όχημα και για την τελική επαλήθευση μικρότερος αριθμός στοχευμένων μετρήσεων σε άλλα οχήματα. Οι μετρήσεις αυτές κάλυψαν ένα μεγάλο εύρος των παραμέτρων που επιδρούν στις εκπομπές αναθυμιάσεων όπως η πτητικότητα του καυσίμου, η εξωτερική θερμοκρασία, το μέγεθος του κανίστρου και της δεξαμενής καυσίμου, τα υλικά του συστήματος καυσίμου. Η πηγή των εκπομπών αναθυμιάσεων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την κατάσταση του κανίστρου ενεργού άνθρακα. Ένα καλά καθαρισμένο κάνιστρο, π.χ. μετά από περίοδο εκτεταμένης οδήγησης στο δρόμο, συνεπάγεται αποτελεσματική προσρόφηση των αναθυμιάσεων που δημιουργούνται στη δεξαμενή καυσίμου. Οι εκπομπές αναθυμιάσεων σε αυτήν την περίπτωση οφείλονται στον διαποτισμό ή/και διαρροή καυσίμου παρά σε εκπομπές λόγω του κανίστρου. Όταν το κάνιστρο τείνει στον κορεσμό, οι εκπομπές του κυριαρχούν στις συνολικές εκπομπές αναθυμιάσεων. Το εμπειρικό μοντέλο εφαρμόζεται για την ανάπτυξη κατάλληλης μεθοδολογίας για τον υπολογισμό εκπομπών από στόλο οχημάτων. Η ανάπτυξη συντελεστών εκπομπής για διάφορες κατηγορίες οχημάτων και ο συνυπολογισμός ενός μεγάλου αριθμού στοιχείων δραστηριότητας του στόλου επιτρέπει την απογραφή εκπομπών σε οποιαδήποτε χωρική και χρονική ανάλυση.
Αναπνευστικό και αναπαραγωγικό σύνδρομο του χοίρου (ΑΑΣΧ). Μελέτη των μακροχρόνιων επιπτώσεων στην υγεία των κάπρων, συών και χοιριδίων μετά τον εμβολιασμό τους με νεκρό εμβόλιο του υπεύθυνου ιού
Authors: Παπατσίρος Βασίλειος
Published: January 2014

Η παρούσα πειραματική μελέτη αναφέρεται στη χορήγηση ενός νεκρού (αδρανοποιημένου) εμβολίου κατά του Αναπνευστικού και Αναπαραγωγικού Συνδρόμου του Χοίρου (ΑΑΣΧ), σε όλες τις σύες και στους σπερματοδότες κάπρους μιας εκτροφής για διάστημα 18 μηνών. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση, υπό συνθήκες εκτροφής, των επιπτώσεων του εμβολιασμού στην υγεία και τις αποδόσεις των συών και των χοιριδίων τους καθώς και στα χαρακτηριστικά και στη γονιμοποιητική ικανότητα του σπέρματος των κάπρων. Επιπλέον, με ορολογικές εξετάσεις διερευνήθηκε η παρουσία αντισωμάτων κατά του ιού του ΑΑΣΧ στα ανεμβολίαστα ζώα διαφόρων ηλικιών, ώστε να διερευνηθεί η πιθανότητα μείωσης της «κυκλοφορίας» του ιού με την πάροδο του χρόνου μετά την έναρξη των εμβολιασμών σε ανεμβολίαστα ζώα, που συνοικούν συνήθως στις εκτροφές με τα ζώα αναπαραγωγής. Ορολογικές εξετάσεις πραγματοποιήθηκαν επιπρόσθετα και σε εμβολιασμένες κυοφορούσες σύες, προκειμένου να εκτιμηθεί ο βαθμός προστασίας των νεογέννητων χοιριδίων μέσω της εμβολιακής μητρικής ανοσίας καθώς και ο βαθμός και η διάρκεια του επιπέδου ανοσίας που εξασφαλίζεται στα εμβολιασμένα ζώα. Τέλος, σε δείγματα από το γεννητικό σύστημα των συών, που οδηγήθηκαν στο σφαγείο, πραγματοποιήθηκαν μακροσκοπικές και ιστοπαθολογικές εξετάσεις, ώστε να διερευνηθεί αν ο εμβολιασμός των συών είχε θετικές επιδράσεις στο ενδομήτριο ή/και στις ωοθήκες, μειώνοντας το ποσοστό των συών που εμφάνιζαν κύστεις ωοθυλακίων στο σφαγείο. Στις σύες εκτιμήθηκαν παράμετροι που υποδεικνύουν την κατάσταση της υγείας και της αναπαραγωγικής ικανότητάς τους καθώς και την υγεία των χοιριδίων τους και των χαρακτηριστικών των τοκετοομάδων τους. Για κάθε συ καταγράφηκαν για τα δύο εξάμηνα της προπειραματική περιόδου και τα τρία πρώτα εξάμηνα της πειραματική περιόδου οι αναπαραγωγικές τους παράμετροι και τα χαρακτηριστικά των τοκετοομάδων τους. Τα παραπάνω συγκρίθηκαν μεταξύ τους τόσο ανά εξάμηνο όσο και συνολικά κατά την προπειραματική και πειραματική περίοδο. Οι αναπαραγωγικές παράμετροι των συών περιελάμβαναν τα ποσοστά τοκετών, πρόωρων τοκετών, αποβολών, των «κενών» συών, απομάκρυνσης των συών καθώς και τη μέση διάρκεια της κυοφορίας, της γαλουχίας και του διαστήματος «απογαλακτισμού-επόμενης Τ.Σ.». Τα χαρακτηριστικά των τοκετοομάδων περιελάμβαναν το μέσο όρο/τοκετό των συνολικά γεννηθέντων, των γεννηθέντων ζωντανών, των γεννηθέντων νεκρών, των μουμιοποιημένων, των αδύναμων, των ελλιποβαρών, των με απαγωγή των άκρων και των ζωντανών στο πρώτο 24ωρο μετά το τοκετό καθώς και των απογαλακτισμένων χοιριδίων.
Διερεύνηση της γενετικής ποικιλότητας φυλών προβάτων και αξιολόγησή τους με σκοπό το σχεδιασμό κατάλληλων σχημάτων επιλογής
Authors: Al-Tarayrah Jamil
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή πραγματοποιήθηκε γονοτυπική ανάλυση δέκα ελληνικών φυλών προβάτων με τη χρησιμοποίηση 31 μικροδορυφορικών δεικτών. Πραγματοποιήθηκαν δειγματοληψίες από 31 ζώα από κάθε φυλή και γονοτυπήθηκαν συνολικά 310 ζώα, με σκοπό τη διερεύνηση της γενετικής ποικιλομορφίας και τις φυλογενετικές σχέσεις μεταξύ των φυλών. Οι φυλές που μελετήθηκαν ήταν οι ακόλουθες: Ανωγείων, Καλαρρύτικη, Καραγκούνικη, Κεφαλληνίας, Κύμης, Λέσβου, Ορεινή Ηπείρου, Πηλίου, Σφακίων και Σκοπέλου. Ο αριθμός αλληλόμορφων γονιδίων που παρατηρήθηκε σε κάθε πληθυσμό, κυμάνθηκε από 3 έως 15 (Ανωγείων 4-14, Καλαρρύτικη 5-15, Καραγκούνικη 4- 14, Κεφαλληνίας 4-13, Κύμης 5-13, Λέσβου 5-13, Ορεινή Ηπείρου 5-15, Πηλίου 5-12, Σφακίων 4-14, Σκοπέλου 3-10). Η φυλή Σκοπέλου παρουσίασε χαμηλότερες τιμές σχετικά με τον αριθμό παρατηρηθέντων αλληλόμορφων γονιδίων (3) και μέσο αριθμό αλληλόμορφων γονιδίων (6,36). Ο μέγιστος αριθμός παρατηρηθέντων αλληλόμορφων γονιδίων παρουσιάστηκε στην Καλαρρύτικη και στην Ορεινή Ηπείρου (15), γεγονός που δείχνει ότι η ποικιλομορφία των αλληλόμορφων γονιδίων μοιράστηκε στο σύνολο των φυλών. Η ποικιλομορφία γονιδίων σε κάθε φυλή, σε όλους τους μικροδορυφορικούς τόπους κυμάνθηκε ως ακολούθως: Ανωγείων 0,428-0,886, Καλαρρύτικη 0,576- 0,899, Καραγκούνικη 0,485-0,894, Κεφαλληνίας 0,513-0,868, Κύμης 0,508- 0,893, Λέσβου 0,482-0,895, Ορεινή Ηπείρου 0,481-0,863, Πηλίου 0,415-0,873, Σφακίων 0,363-0,886 και Σκοπέλου 0,257-0,847. Η χαμηλότερη τιμή, στο σύνολο των πληθυσμών και των μικροδορυφόρων, παρατηρήθηκε στη φυλή Σκοπέλου (0,257 στον μικροδορυφόρο OARFCB193), ενώ η υψηλότερη στην Καλαρρύτικη (0,899 στον μικροδορυφόρο MAF70), δείχνοντας ότι ο μικροδορυφόρος MAF70 παρουσίασε την υψηλότερη παραλλακτικότητα. Η παρατηρηθείσα ετεροζυγωτία κυμάνθηκε μεταξύ 0,161 (OARCP38 στη φυλή Κύμης) έως 1.000 (OARFCB20 στην Καλαρρύτικη φυλή). Οι τιμές στις φυλές που εξετάσθηκαν ήταν: Ανωγείων 0,290-0,935, Καλαρρύτικη 0,387-1,000, Καραγκούνικη 0,322-0,903, Κεφαλληνίας 0,419-0,903, Κύμης 0,161-0,871, Λέσβου 0,451-0,935, Ορεινή Ηπείρου 0,387-0,903, Πηλίου 0,354-0,838, Σφακίων 0,387-0,903 και Σκοπέλου 0,225-0,838. Υπολογίστηκαν οι F-συντελεστές του Nei. O συντελεστής Ho κυμάνθηκε από 0,481 έως 0,835, ο συντελεστής Hs από 0,515 έως 0,859, ο συντελεστής Ht από 0,524 έως 0,873, ο συντελεστής Gst από 0,007 έως 0,054, ο συντελεστής Gst΄ από 0,007 έως 0,059, και τέλος ο συντελεστής Gis κυμάνθηκε από -0,031 έως 0,250. Ο συντελεστής διαφοροποίησης Gst, ήταν χαμηλός στο σύνολο των μικροδορυφόρων, και η μέση τιμή του στο σύνολο των φυλών και των μικροδορυφόρων ήταν 0,031. Κατά συνέπεια ένα μικρό μέρος της παραλλακτικότητας στους μικροδορυφόρους που αναλύθηκαν αποδόθηκε στη παραλλακτικότητα μεταξύ των φυλών, ενώ το μεγαλύτερο τμήμα της παραλλακτικότητας οφειλόταν στην παραλλακτικότητα εντός των φυλών.
Οπτικοποίηση παράλληλων και κατανεμημένων συστημάτων
Authors: Καπτάν Αρετή
Published: January 2014

Καθώς αυξάνεται η χρήση των παράλληλων υπολογιστικών συστημάτων, αναπτύσσονται νέες αρχιτεκτονικές, που υποστηρίζονται από διαφορετικά προγραμματιστικά μοντέλα. Η νέα αυτή τάση δημιουργεί ανάγκη για την καθιέρωση ερευνητικών και διδακτικών προτύπων και την εκπαίδευση των σπουδαστών πάνω στην χρήση και τον προγραμματισμό των συστημάτων αυτών. Ο στόχος της παρούσας διατριβής είναι η ενίσχυση της διδασκαλίας του παράλληλου προγραμματισμού, με τον ορισμό μίας σειράς μαθημάτων, την σύνθεση προγραμματιστικών ασκήσεων και την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου εκπαιδευτικού προγραμματιστικού περιβάλλοντος, που προσομοιώνει τις βασικές αρχιτεκτονικές των παράλληλων και κατανεμημένων συστημάτων και ενσωματώνει πρωτότυπες μεθόδους οπτικοποίησης για την στήριξη αυτών των μαθημάτων. Για να καθορίσουμε την παιδαγωγική αξία της διδακτικής μας μεθόδου, ορίσαμε ένα σύνθετο μοντέλο αξιολόγησης ως προς δύο άξονες: την ευχρηστία του προγραμματιστικού περιβάλλοντος και τα μαθησιακά αποτελέσματα. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων της αξιολόγησης, διαπιστώσαμε ότι η διδακτική μέθοδος που εφαρμόσαμε ήταν ολοκληρωμένη ως προς την θεωρητική και πρακτική προσέγγιση του μαθήματος. Επιπλέον, η εφαρμογή των μεθόδων οπτικοποίησης ενίσχυσε σημαντικά την εκπαιδευτική διαδικασία, ενώ τα διαγράμματα υποστήριξαν με επάρκεια τους σπουδαστές στην επίλυση των ασκήσεων κατά τα βασικά στάδια ανάπτυξης των προγραμμάτων, προώθησαν επιθυμητές μορφές μάθησης και προήγαγαν την επίτευξη της γνώσης σε όλα τα επίπεδα του γνωστικού τομέα σύμφωνα με την ταξινομία του Bloom.