Μελέτη των μεταβολών της περιοχικής αιματικής ροής του εγκεφαλικού φλοιού (rCBF) με τη ραδιοϊσοτοπική τομογραφία εκπομπής φωτονίων (SPECT) ηρεμίας σε ασθενείς με επιληψία
Authors: Κολίντου Άννα 
Published: January 2014

ΣΚΟΠΟΣ: Ραδιοϊσοτοπική Τομογραφία Εγκεφάλου Εκπομπής Μονήρους Φωτονίου (SPECT) Ηρεμίας στην Επιληψία. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: 56 ασθενείς, (19 γενικευμένες κρίσεις, 37 εστιακές κρίσεις) και 5 μάρτυρες διερευνήθηκαν με βίντεο-Ηλεκτροεγκεφαλογράγημα (ΗΕΓ), Μαγνητική Τομογραφία Εγκεφάλου (MRI) και Ραδιοϊσοτοποκή Τομογραφία Εγκεφάλου (SPECT). 15-20mCi 99mTc-HMPAO ενίοντο ενδοφλεβίως. Ελήφθησαν 64 εικόνες με γ-κάμερα μιας κεφαλής, κατευθυντήρα χαμηλής ενέργειας μετά παρέλευση 30 λεπτών-2 ωρών. Προηγήθηκε διακοπή αντιεπιληπτικής αγωγής, ενώ οι ασθενείς ήταν ελεύθεροι κρίσεων τουλάχιστον 24 ώρες. Τομογραφικές εικόνες ανακατασκευάστηκαν κατά τον εγκάρσιο, οβελιαίο και στεφανιαίο εγκεφαλικό άξονα. Το εγκάρσιο επίπεδο ορίστηκε στη μέση οβελιαία τομή με γραμμή που ενώνει τον μετωπιαίο πόλο με το ινιακό όγκωμα. Για τους κροταφικούς λοβούς σχηματίστηκαν ειδικές εγκάρσιες τομές παράλληλες προς τον επιμήκη άξονα αυτών. Αξιολόγηση της εγκεφαλικής αιμάτωσης έγινε: 1ον) Ποιοτικά με οπτική εκτίμηση. 2ον) Ποσοτικά με έμμεση ποσοτικοποίηση: Σύγκριση αιμάτωσης περιοχής εγκεφαλικού φλοιού με εκείνη της παρεγκεφαλίδας. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: 1) Ηλικία: Δεν έχει στατιστική συσχέτιση με τη βαρύτητα της υποαιμάτωσης, ούτε με την έκταση της υποαιμάτωσης (αριθμός λοβών) και στις εστιακές και στις γενικευμένες κρίσεις. 2) Συχνότητα των κρίσεων: Δεν έχει στατιστική συσχέτιση με τη βαρύτητα της υποαιμάτωσης και στις εστιακές και στις γενικευμένες κρίσεις. 3) Συχνότητα κρίσεων και έκταση της υποαιμάτωσης: Δεν έχουν στατιστική συσχέτιση. 4) Από την συσχέτιση βαρύτητας υποαιμάτωσης και έκτασης αυτής στην SPECT προκύπτει: α) Υπάρχει στατιστική συσχέτιση ανάμεσα στο είδος της διαταραχής της αιμάτωσης και την έκταση αυτής: Ασθενείς με υποαιματώσεις μεγάλης έκτασης (>5 λοβούς) παρουσιάζουν τις βαρύτερες υποαιματώσεις. Αντίστροφα ασθενείς με μικρή έκταση υποαιματώσεων (1-2 λοβούς) παρουσιάζουν υποαιματώσεις μικρής βαρύτητας και στις εστιακές και στις γενικευμένες κρίσεις. Στις ενδιάμεσες όμως υποαιματώσεις η SPECT παρουσιάζει αδυναμία. Οι ασθενείς με υποαιμάτωση ενδιάμεσης έκτασης (3,4,5 λοβούς) παρουσιάζουν και ενδιάμεσης βαρύτητας υποαιμάτωση (δεν διαφέρουν από εκείνους που έχουν λίγους λοβούς επηρεασμένους και μικρού βαθμού υποαιμάτωση). Αυτό σημαίνει ότι μόνο όταν υπάρχουν πολλοί λοβοί επηρεασμένοι παρουσιάζονται και μεγάλης βαρύτητας υποαιματώσεις. Ίσως αυτό εξηγεί γιατί η SPECT ηρεμίας έχει χαμηλή ευαισθησία. β) Στις εστιακές κρίσεις οι ασθενείς είχαν εστιακή υποαιμάτωση μικρής ή μέτριας βαρύτητας και υποαιμάτωση σε περιοχές εκτός του πάσχοντος λοβού, όπως αντίπλευρο κροταφικό λοβό, βασικά γάγγλια ή και πέριξ λοβούς (διασπορά κρίσης). Στις γενικευμένες κρίσεις >60% των ασθενών είχαν διάχυτη υποαιμάτωη (γενίκευση επιληπτικής δραστηριότητας). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: 1) Η Ραδιοϊσοτοπική Τομογραφία Εγκεφάλου SPECT είναι λειτουργική μέθοδος απεικόνισης των διαταραχών της εγκεφαλικής αιματικής ροής στην επιληψία. 2)‘Όταν η ευαισθησία της προσδιορίζεται με βάση την κλινική διάγνωση είναι πάντα ανώτερη από την MRI. 3) Ο καλύτερος συνδυασμός μεθόδων για την ανίχνευση της ίδιας βλάβης είναι ο ΗΕΓ+ SPECT σε όλες τις κατηγορίες κρίσεων. 4) Όταν η ευαισθησία της SPECT προσδιορίζεται με βάση το ΗΕΓ στις εστιακές κρίσεις είναι χαμηλή ~40-43%. 5) Η SPECT ηρεμίας ανιχνεύει καλύτερα τις βαριές και μεγάλης έκτασης υποαιματώσεις.