Ο ρόλος των ωτοακουστικών εκπομπών στη μελέτη του μέσου ελαιοκοχλιακού δεματίου
Authors: Γκορίτσα Ελένη 
Published: August 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η φυγόκεντρη ακουστική οδός ή ελαιοκοχλιακό δεμάτιο σχηματίζει μία νευρική οδό που συνδέει το άνω ελαϊκό σύμπλεγμα με τα έξω τριχωτά κύτταρα κυρίως του ετερόπλευρου κοχλία. Οι ακουστικές του λειτουργίες είναι επικουρικές.Η ομαλή λειτουργία του έσω ελαιοκοχλιακού δεματιού καταστέλλει τις παροδικά προκλητές ωτοακουστι- κές εκπομπές.Ο ΣΚΟΠΟΣ αυτής της μελέτης είναι να παρατηρηθεί η ωρίμανση του έσω ελαιοκοχλια- κού δεματιού, μετρώντας την καταστολή των παροδικά προκλητών ωτοακουστικών εκπομπών.ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελείται άπα 49 πρόωρα νεογνά (89 αυτιά) από τη Μονάδα Εντατικής θεραπείας Νεογνών του Νοσοκομείου «Παίδων Π&Α Κυριάκού».Η μετασυλληπτική τους ηλικία (ηλικία από τη σύλληψη μέχρι την εξέταση) ήταν από 31 έως 36 εβδομάδες. Η δεύτερη πληθυσμιακή ομάδα αποτελείτο από 56 τελειόμηνα νεογνά (95 αυτιά) (μετασυλληπτική ηλικία 37-45 εβδομάδες) από την ίδια μονάδα. Ως ομάδες ελέγχου εξετάστηκαν 18 υγιείς ενήλικες (20 ως 40 ετών) και 10 παιδιά (5-14 ετών). Οι παράγοντες κινδύνου για βαρηκοΐα καταγράφησαν σε πρόωρα και τελειόμηνα νεογνά. Το σύστημα ILO-92 χρησιμοποιήθηκε για να χορηγηθούν τόσο τα γραμμικά κλικς στο εξεταζόμενο αυτί, όσο και ο λευκός θόρυβος στο ετερόπλευρο αυτί. Το εξεταζόμενο αυτί παρήγε τις εκπομπές την καταστολή των οποίων θέλαμε να μελετήσουμε. Το πρωτόκολλο που χρησιμοποιήσαμε βασιζόταν στην εναλλασσόμενη παρουσία και απουσία λευκού θορύβου στο ετερόπλευρο αυτί.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συγκρίθηκε η ένταση των ωτοακουστικών εκπομπών σε πρόωρα και τελειόμηνα αυτιά. Η μέση ένταση των ωτοακουστικών εκπομπών στα δεξιά αυτιά των προώρων νεογνών ήταν 13.89 dB SPL, και στα δεξιά αυτιά των τελειομήνων ήταν 13.16 dB SPL. Μεταξύ των δύο ομάδων δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά (ρ>0.05).Συγκρίθηκε επίσης η καταστολή των ωτοακουστικών εκπομπών μεταξύ προώρων και τε- λειομήνων αυτιών.Η μέση τιμή της καταστολής των εκπομπών στα αυτιά των προώρων ήταν 0.56 dB SPL και στα αυτιά των τελειομήνων ήταν 1.00 dB SPL. Μεταξύ των δύο ομάδων παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά (ρ<0.01). Στατιστικά σημαντικές διαφορές βρέθηκαν σε ορισμένα σημεία της ανάλυσης της κυματομορφής της καταστολής στο χρονικό παράθυρο 2-20ms, στη σύγκριση μεταξύ προώρων και τελειομήνων νεογνών. Δε βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ παιδιών και τελειομήνων νεογνών και παιδιών και ενηλίκων. Η πλήρως προσαρμοσμένη ανάλυση (fully adjusted linear regression analysis) των παραγόντων κινδύνου για βαρηκοΐα με το ερώτημα αν αυτοί έχουν κάποια επίδραση επί της καταστολής, έδειξε ότι μόνο το αν το παιδί την ώρα της εξέτασης ήταν πρόωρο ή όχι, είχε στατιστικά σημαντική επίδραση επί της καταστολής (ρ=0.05). Επίσης η αγωγή με αμινογλυκοσίδες για περισσότερες των επτά ημερών φαίνεται να έχει αρνητική επίδραση επί της καταστολής (ρ<0.05) και άρα της ωρίμανσης του ελαιοκοχλια- κού δεματιού.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η ένταση των παροδικά προκλητών ωτοακουστικών εκπομπών δεν μεταβλήθηκε στο χρονικό διάστημα 31 έως 45 εβδομάδων μετασυλληπτικής ηλικίας. Η καταστολή των εκπομπών αντίθετα ενισχύθηκε στο ίδιο χρονικό διάστημα, ένδειξη ότι το ελαιοκοχλιακό σύστημα διήλθε μια διαδικασία ωρίμανσης. Η ακριβής ηλικία στην οποία αυτή η ωρίμανση ολοκληρώνεται δεν είναι ακριβώς γνωστή. Από τους παράγοντες κινδύνου για βαρηκοΐα μόνο η πρόωρη ηλικία κατά την στιγμή της εξέτασης και η μακρά χορήγηση αμινογλυκοσιδών φαίνονται να έχουν αρνητική επίδραση στη διαδιακασία της ωρίμανσης του ελαιοκοχλιακού δεματιού.