bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η άμεση επίδραση του καπνίσματος στη λειτουργικότητα του αναπνευστικού, στα στηθακουστικά ευρήματα και στο εκπνεόμενο μονοξείδιο του αζώτου (NO) σε νεαρούς ενήλικες
Authors: Κούγιας Μάριος
Published: September 2021

Η καπνιστική συνήθεια είναι γνωστό ότι έχει πολλές επιδράσεις στην αναπνευστική λειτουργία, εκτός των πολλών και σημαντικών επιδράσεων σε όλα σχεδόν τα συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού. Η άμεση επίδραση του καπνίσματος ενός και μόνο τσιγάρου σε νεαρούς ενήλικες, «υγιείς» καπνιστές είναι μια παράμετρος στη μελέτη του καπνίσματος που δεν έχει διερευνηθεί συστηματικά. Ειδικώς η ανωτέρω μελέτη είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα να πραγματοποιηθεί χρησιμοποιώντας νέες μεθοδολογίες λειτουργικού ελέγχου της αναπνοής, όπως τη Ταλαντοσιομετρία Παλμού (Impulse Oscillometry) και τη μέτρηση του εκπνεομένου Μονοξειδίου του Αζώτου (Fractional Exhaled NO FeNO). Η πρώτη μεθοδολογία δίνει επακριβείς, σχεδόν ανεξάρτητες με τη συνεργασία του ασθενούς μετρήσεις της μηχανικής του αναπνευστικού. Η δεύτερη μεθοδολογία δίνει μια σημαντική εικόνα της φλεγμονώδους κατάστασης του αναπνευστικού. Οι μελέτες αυτές φυσικά συνεπικουρούν παλαιές κλασικές μεθόδους λειτουργικού ελέγχου, όπως τη σπιρομέτρηση και τη σωματική πληθυσμογραφία.Για το σκοπό αυτό 50 «υγιείς» καπνιστές ηλικίας 18-16 ετών κλήθηκαν εθελοντικά να υποβληθούν στις ανωτέρω μετρήσεις προ και αμέσως μετά το κάπνισμα ενός και μόνο τσιγάρου της επιλογής τους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η εμπέδηση του αναπνευστικού αυξάνεται κατά 7,5%, οι αντιστάσεις των κεντρικών αεραγωγών αυξάνονται κατά 9,5%, ενώ οι περιφερικές αντιστάσεις κατά 4%. Το FeNO μειώνεται κατά 14%.Είναι επίσης αξιοσημείωτη και η μεταβολή των στηθακουστικών ευρημάτων σε μια ομάδα 18 από τους ανωτέρω εθελοντές, που ανιχνεύεται κυρίως στη στατιστικά σημαντική μεταβολή του Crest factor, μιας σημαντικής παραμέτρου της μηχανικής ήχου.Συμπερασματικά, το κάπνισμα ενός και μόνο τσιγάρου από νεαρούς ενήλικες καπνιστές, χωρίς γνωστή παθολογία είναι αρκετό να μεταβάλει παραμέτρους της μηχανικής του αναπνευστικού, να ελαττώσει το εκπνεόμενο ΝΟ αλλά και να μεταβάλει παραμέτρους των στηθακουστικών ευρημάτων.
Προσλαμβανόμενες διεργασίες επιπολιτισμοποίησης μεταναστών και γηγενών
Authors: Θεοδώρου Ουρανία
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή μελέτησε τις διεργασίες επιπολιτισμοποίησης από τη σκοπιά των μεταναστών και των γηγενών, στο πλαίσιο της υπόθεσης της πολιτισμικής σύγκλισης. Το θεωρητικό υπόβαθρο συνδύασε μοντέλα της Διαπολιτισμικής και της Κοινωνικής Ψυχολογίας για τις διομαδικές σχέσεις. Υιοθετήθηκε μεικτή (ποσοτική και ποιοτική) μεθοδολογία. Αρχικά, πραγματοποιήθηκε πιλοτική έρευνα με ερωτηματολόγια αυτοαναφοράς σε 127 Έλληνες γηγενείς για τη διερεύνηση της προσλαμβανόμενης πολιτισμικής απόστασης 16 εθνοπολιτισμικών ομάδων. Τα αποτελέσματα έδειξαν αρνητική συσχέτιση της προσλαμβανόμενης πολιτισμικής απόστασης με το βαθμό ένταξης των μεταναστών. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν πέντε ομάδες εστίασης με συμμετέχοντες από Αλβανία, Ινδία, Πακιστάν, Μαρόκο και χώρες της υποσαχάριας Αφρικής, με σκοπό τη διερεύνηση των διεργασιών επιπολιτισμοποίησης και της κοινωνικοπολιτισμικής προσαρμογής τους. Βρέθηκε ότι η προσλαμβανόμενη πολιτισμική απόσταση συσχετίστηκε θετικά με τις προσλαμβανόμενες διακρίσεις και αρνητικά με τις διομαδικές σχέσεις μεταναστών-γηγενών δυσχεραίνοντας την κοινωνικοπολιτισμική προσαρμογή. Τέλος, διενεργήθηκε ποσοτική έρευνα σε 225 Αλβανούς και 221 Έλληνες, η οποία μελέτησε τις προσλαμβανόμενες διεργασίες επιπολιτισμοποίησης και τη μεταξύ τους σύγκλιση, σε συνάρτηση με τις διομαδικές σχέσεις, την προσλαμβανόμενη πολιτισμική απόσταση, την προσλαμβανόμενη διάκριση και τα κοινωνικά αξιώματα. Η έρευνα αυτή κατέγραψε ασυμφωνία στις αντιλήψεις μεταναστών-γηγενών. Η εναρμόνιση συνδέθηκε με συχνότερη διομαδική επαφή, μεγαλύτερη τάση διομαδικής προσέγγισης και σχετικά μικρή προσλαμβανόμενη πολιτισμική απόσταση. Η αλληλεπίδραση κοινωνικο¬ψυχολογικών μεταβλητών με την εθνοπολιτισμική καταγωγή διαφοροποίησε τη στατιστική πρόβλεψη της πολιτισμικής διατήρησης και της πολιτισμικής υιοθέτησης. Συνολικά, τα ευρήματα υπογραμμίζουν το ρόλο της προσλαμβανόμενης πολιτισμικής απόστασης στην αμοιβαία διαμόρφωση των διαπολιτισμικών σχέσεων.
Ιστορική παιδεία και εθνική διαπαιδαγώγηση
Authors: Χριστόπουλος Γεώργιος
Published: September 2021

Η παρούσα εργασία επιχειρεί να διερευνήσει πώς στοιχεία του δημογραφικού και κοινωνικού προφίλ των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (φύλο, ηλικία, προϋπηρεσία, επίπεδο σπουδών, ιδεολογική τοποθέτηση) επενεργούν στις αντιλήψεις και στις πρακτικές τους για συγκεκριμένες πτυχές της εθνικής εθνικής διαπαιδαγώγησης, ιδίως δε του μαθήματος της ιστορίας και των εθνικών τελετουργιών. Συσχετίσαμε μέσω ποιοτικής (μέσω συνεντεύξεων με 26 εκπαιδευτικούς) και ποσοτικής (με ερωτηματολόγιο σε δείγμα 217 εκπαιδευτικών) έρευνας τα στοιχεία αυτά με μεταβλητές όπως η διδακτική μεθοδολογία, οι σκοποί του μαθήματος, ο ιδεολογικός ρόλος των Α.Π. και των εγχειριδίων ιστορίας, η παρουσίαση της χρονικότητας του έθνους μέσα από τα σχολικά βιβλία, ο ρόλος του μαθήματος στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, αλλοδαποί μαθητές και σχολική ιστορία, εθνικές και θρησκευτικές τελετουργίες.Η συσχέτιση των στοιχείων του προφίλ των εκπαιδευτικών με πτυχές της εθνικής διαπαιδαγώγησης έδωσαν ενδιαφέροντα στοιχεία που επιβεβαιώνουν εν μέρει τα ευρήματα της εγχώριας βιβλιογραφίας, πως δηλαδή οι Έλληνες εκπαιδευτικοί είναι φορείς ρατσιστικών και εθνοκεντρικών αντιλήψεων που αναπαράγουν τυφλά την κρατικά καθορισμένη ύλη. Ωστόσο, διαπιστώσαμε πως διαμορφώνεται σταδιακά μια νέα τάση εκπαιδευτικών με συγκεκριμένα κοινωνικά και δημογραφικά χαρακτηριστικά που αμφισβητεί το σημερινό μοντέλο ιστορικής παιδείας και εθνικής διαπαιδαγώγησης.
Μακροχρόνιες επιδράσεις μεταλλουργικών δραστηριοτήτων στο θαλάσσιο περιβάλλον της Μεσογείου, βάσει των μετρήσεων στον κόλπο της Ελευσίνας
Authors: Παναγιωτούλιας Ιωάννης
Published: September 2021

Η βιομηχανία χάλυβα θεωρείται «βαριά βιομηχανία», εντάσεως υλικού και ενέργειας και παραδοσιακά έχει προκαλέσει σημαντική ρύπανση στα μέσα του περιβάλλοντος, ειδικότερα στις παράκτιες περιοχές, όπου έχουν εγκατασταθεί αρκετές από αυτές. Λόγω της φύσης της παραγωγικής διαδικασίας, περίπου το μισό της μάζας των εισερχόμενων υλικών τροφοδοσίας, εξέρχεται υπό τη μορφή απαερίων, στερεών αποβλήτων και παραπροϊόντων. Πρόσφατες βελτιώσεις στην παραγωγή χάλυβα, οδήγησαν σε σημαντικές μειώσεις, στην απαιτούμενη ενέργεια, στις πρώτες ύλες, καθώς και στην επακόλουθη παραγωγή αποβλήτων.Στην παρούσα έρευνα παρουσιάζουμε την ιστορική εξέλιξη της ρύπανσης: α) από τις βιομηχανίες χάλυβα οι οποίες απέχουν έως και 50 Km από το παράκτιο μέτωπο της Μεσογείου θάλασσας (πεδίο έρευνας, βιομηχανίες χάλυβα μεσογειακού περιβάλλοντος), μέσω των συντελεστών εκπομπής και β) από μια αντιπροσωπευτική βιομηχανία του κλάδου, μέσω της δειγματοληψίας θαλάσσιων ιζημάτων (περιοχή έρευνας, που βρίσκεται στον κόλπο της Ελευσίνας). Συνολικά στο μεσογειακό περιβάλλον εντοπίστηκαν 107 βιομηχανίες οι οποίες παράγουν περίπου το 45,4 % της ονομαστικής παραγωγής του υγρού χάλυβα, σε σχέση με τις συνολικές βιομηχανίες χάλυβα των μεσογειακών χωρών. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως τα τελευταία χρόνια οι βιομηχανίες αυτές έχουν μειώσει σημαντικά τους ρυπαντές σε αέρα και νερό κατά μέσο όρο πάνω από 63 % και 69 % αντίστοιχα. Η δειγματοληψία πυρήνων ιζημάτων έδειξε πως η περιοχή έρευνας έχει επηρεαστεί από την βιομηχανία χάλυβα. Τα ιζήματα του κόλπου είχαν αυξημένη περιεκτικότητα σε μεταλλικά στοιχεία, σε σύγκριση με τις τιμές του υποβάθρου της περιοχής. Τα τελευταία 10 χρόνια όμως περίπου ο εμπλουτισμός των ιζημάτων σε μέταλλα μειώθηκε από 33 έως 71%, παρά την αύξηση της παραγωγής του χάλυβα. Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας παρέχουν σαφείς αποδείξεις για τις θετικές συνέπειες της διεθνούς περιβαλλοντικής πολιτικής και νομοθεσίας, όταν η τελευταία έχει μεταφερθεί και εφαρμοστεί σε εθνικό επίπεδο σε συνδυασμό με την υποστήριξη από βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές.
Τροποποίηση επιφάνειας αγγειακών ενδομοσχευμάτων σε επίπεδο νανοκλίμακας με την τεχνική ηλεκτροϊνοποίησης
Authors: Γιάνιτς Μίλκα
Published: September 2021

Στην παρούσα εργασία παρασκευάστηκε με την τεχνική της Ηλεκτροστατικής Ινοποίησης (ΕSD) πολυμερές νανοϊνώδες ικρίωμα (AC:Ros:Hep) εμπλουτισμένο με φαρμακευτικές ουσίες ροσουβαστατίνη (Ros) και ηπαρίνη (Hep), με σκοπό την τοπική και παρατεταμένη απελευθέρωση φαρμακευτικών ουσιών στο τραυματισμένο αγγειακό τοίχωμα μετά από την διενέργεια διαδερμικής ενδαγγειακής αγγειοπλαστικής (PTA). Τα προτεινόμενα επικαλυμμένα υβριδικά αγγειακά ενδομοσχεύματα (stents) έχουν την δυνατότητα να προάγουν την διαδικασία της επανενδοθηλιοποίησης, να βελτιώσουν την ενδοθηλιακή λειτουργία, να μειώσουν την φλεγμονώδη αντίδραση και να αναστείλουν την μετανάστευση και των πολλαπλασιασμό των λειών μυϊκών κυττάρων (ΛΜΚ) λόγω των γνωστών πλειοτροπικών δράσεων της Ros όπως επίσης να αποτρέψουν τις επιπλοκές όπως θρομβώσεις των ενδομοσχευμάτων μέσω της αντιθρομβωτικής δράσης της Hep. Το βιοαποικοδομήσιμο πολυμερές νανοϊνώδες ικρίωμα παρασκευάστηκε με την διάλυση οξικής κυτταρίνης (AC) και Ros σε σύστημα δύο διαλυτών, της ακετόνης και του Ν, Ν-διμεθυλακεταμίδιο (DMAc) και μετέπειτα πρόσθεση της Hep. Η εναπόθεση ικριώματος AC:Ros:Hep στην επιφάνεια των τριών διαφορετικών αγγειακών ενδοπροθέσεων (Co-Cr stent, Ni-Ti stent, stainless steel stent), πραγματοποιήθηκε με την τεχνική της ΕSD. Το πολυμερές ικρίωμα AC:Ros:Hep υποβλήθηκε σε φυσικοχημική ανάλυση και τον μορφολογικό και τοπογραφικό χαρακτηρισμό. Ο μορφολογικός χαρακτηρισμός διεξήχθη μέσω της Ηλεκτρονικής Μικροσκοπίας Σάρωσης (SEM) και της Μικροσκοπίας Ατομικής Δύναμης (AFM), ενώ οι ιδιότητες διαβροχής των ικριωμάτων ελήφθησαν με μετρήσεις της Γωνίας επαφής (CA). Η μορφολογία των AC:Ros:Hep νανοϊνών ήταν ομαλή, η μέση διάμετρος 200-800nm και οι ίνες ήταν ιδιαίτερα υδρόφιλες. Ιn vitro μελέτες κινητικής απελευθέρωσης των φαρμακευτικών ουσιών από τα ικριώματα προσδιορίστηκαν χρησιμοποιώντας την τεχνική υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης. Έδειξαν ότι μετά την απότομη απελευθέρωση σημαντικής ποσότητας φαρμάκου (burst release), η αποδέσμευση του φαρμάκου εξελίσσετε βραδέως και με σταθερό ρυθμό ταυτόχρονα με την διαδικασία αποικοδόμησης του πολυμερούς ικριώματος. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι οι νανοΐνες AC εμπλουτισμένες με φαρμακευτικές ουσίες Ros και Hep αποτελούν ένα πολλά υποσχόμενο εργαλείο στην ανάπτυξη των stents με αντιθρομβωτικές ιδιότητες και δυνατότητα να επιταχύνουν την διαδικασία της επανενδοθηλιοποίησης, να μειώσουν την μετανάστευση και τον πολλαπλασιασμό των ΛΜΚ καθώς και την φλεγμονώδη αντίδραση, βελτιώνοντας ταυτόχρονα την ενδοθηλιακή λειτουργία.
Μελέτη της διασποράς των βαρέων ορυκτών σε ιζηματογενείς σχηματισμούς της μεσοελληνικής αύλακος
Authors: Μπάμπος Πέτρος
Published: September 2021

Η Μεσοελληνική Αύλακα (ΜΕΑ) απλώνεται σε περιοχές της βορειοδυτικής Ελλάδος ανάμεσα από την οροσειρά της Πίνδου στα δυτικά και την Πελαγονική μικροήπειρο στα ανατολικά. Συγκροτήθηκε κατά τη διάρκεια της Αλπικής ορογένεσης και απαρτίζεται από πέντε μολασσικές ενότητες από κάτω προς τα επάνω τις εξής: Κρανιάς (Ανώτερο Ηώκαινο), Επταχωρίου (Ανώτερο Ολιγόκαινο), Πενταλόφου (Ακουιτάνιο), Τσοτυλίου (Ακουιτάνιο ως Βουρδιγάλιο) και Όντριας (Βουρδιγάλιο ως Λάνγκιο). Σκοπός της διατριβής ήταν η εύρεση των πετρωμάτων-πηγών των μολασσικών ενοτήτων, καθώς και η εξέλιξη της ΜΕΑ χρονικά και χωρικά. Κατά τη διάρκεια των εργασιών υπαίθρου έγινε περισυλλογή αρκετών δειγμάτων άμμων και κροκαλοπαγών από όλη την περιοχή που ερευνήθηκε. Μετρήθηκαν επίσης και οι κατευθύνσεις των παλαιών ρεμάτων. Ακολούθησε η εργαστηριακή επεξεργασία του συγκεντρωθέντος υλικού. Με την τεχνική του κοσκινίσματος κάθε δείγμα διαχωρίστηκε σε τέσσερα κοκκομετρικά κλάσματα: 4,0mm-1,0mm, 1,0mm-0,250mm, 0,250mm-0,063mm και <0,063mm. Τα βαρέα ορυκτά απομονώθηκαν από το κλάσμα 0,250mm-0,063mm με την τεχνική του διαχωρισμού με τη βαρύτητα, κατά την οποία οι βαρείς κόκκοι καθιζάνουν εντός βαρέως υγρού (π.χ. τετραβρωμοαιθάνιο, πυκνότητας 2,96). Πολωτικό μικροσκόπιο χρησιμοποιήθηκε για την αναγνώριση των βαρέων ορυκτών από την καταγραφή των οπτικών τους ιδιοτήτων και ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης (SEM) για μικροαναλύσεις κόκκων γρανατών. Ποικιλία γεωστατιστικών μεθόδων εφαρμόστηκε στα δεδομένα που προέκυψαν από τις εργασίες στην ύπαιθρο και το εργαστήριο, (π.χ. η μέθοδος των ροπών, η τεχνική της ομαδοποίησης, η ανάλυση των κύριων συνιστωσών, κ.λπ.). Οι προαναφερθέντες μολασσικοί σχηματισμοί και τα σύγχρονα αμμώδη καλύμματα της ΜΕΑ μελετήθηκαν με τη βοήθεια τριών αναλύσεων: της κοκκομετρικής ανάλυσης, της ανάλυσης των κατευθύνσεων των παλαιών ροών και της ανάλυσης των βαρέων ορυκτών. Μεταξύ των συμπερασμάτων ήταν και τα ακόλουθα: 1. Υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη κάποιου μηχανισμού που προκάλεσε κάθετες κινήσεις των τεμαχών που περιβάλλουν την ΜΕΑ. Οι κινήσεις αυτές θυμίζουν την διέλευση ενός κύματος από την ανατολή προς τη δύση. 2. Τα πρώτα ιζήματα από την Πελαγονική (με κατεύθυνση από τα ανατολικά προς την ΜΕΑ) έχουν δομήσει την ενότητα της Κρανιάς. 3. Υπήρξε μία μεταστροφή των πηγών τροφοδοσίας κλαστικού υλικού από τα ανατολικά (Πελαγονική) στα δυτικά (Πίνδος) κατά το Ανώτερο Ακουιτάνιο, λόγω της ανάδυσης της νέας οροσειράς. 4. Τα κλαστικά υλικά, που συγκροτούν τις ενότητες Κρανιάς, Επταχωρίου και Πενταλόφου, είναι πελαγονικής προέλευσης (πρώτος κύκλος ιζηματογένεσης), ενώ τις Τσοτυλίου και Όντριας πινδικής (δεύτερος κύκλος). 5. Η χερσοποίηση της ΜΕΑ έγινε τμηματικά με κατεύθυνση από τα νοτιοανατολικά προς τα βορειοδυτικά. 6. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι η ΜΕΑ εξελίχθηκε σαν μία υποθαλάσσια λεκάνη, πάνω στο υπόβαθρο μιας υπολειμματικής ωκεάνιας λεκάνης.
Διερεύνηση του ρόλου της απελίνης στην παθογένεια του σακχαρώδη διαβήτη κύησης
Authors: Μουζάκη Μαρία
Published: September 2021

Ο σακχαρώδης διαβήτης κύησης (ΣΔΚ) αποτελεί μια μεταβολική επιπλοκή της κύησης που προκύπτει όταν κατά την κύηση το πάγκρεας της μητέρας αδυνατεί να παράγει τόση ινσουλίνη ώστε να υπερνικήσει την αντίσταση στην ινσουλίνη. Είναι κατάσταση προσωρινή, η οποία πρέπει να αντιμετωπιστεί έγκαιρα ώστε να αποφευχθούν δυσμενείς επιπτώσεις για τη μητέρα και το νεογνό. Η αύξηση του βάρους και η παχυσαρκία στην εγκυμοσύνη αποτελούν παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση ΣΔΚ. Ο λιπώδης ιστός παράγει λιποκίνες οι οποίες επηρεάζουν τη λειτουργία των οργάνων και το μεταβολισμό γενικότερα.Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθούν τα επίπεδα της απελίνης, μιας λιποκίνης, σε ομάδα εγκύων γυναικών με ΣΔΚ και να συγκριθούν με εκείνα γυναικών με μη επιπλεγμένη με ΣΔΚ εγκυμοσύνη, στο δεύτερο και τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνη, αλλά και δύο μήνες μετά τον τοκετό. Επιπλέον στόχος ήταν να συγκριθούν τα επίπεδα της απελίνης σε σχέση με γνωστούς δείκτες ινσουλινοαντίστασης κατά την εγκυμοσύνη, αλλά και μετά τον τοκετό.Μελετήθηκαν 44 γυναίκες με ΣΔΚ, μέσης ηλικίας 31±0,9 έτη (ομάδα ελέγχου), και συγκρίθηκαν με 44 γυναίκες με φυσιολογική εγκυμοσύνη (μάρτυρες), αντιστοίχων ηλικίων. Προσδιορίσθηκαν τα επίπεδα της απελίνης, της γλυκόζης, της ολικής χοληστερόλης, των τριγλυκεριδίων, των τρανσαμινασών (SGOT και SGPT), της ουρίας και της κρεατινίνης, ενώ υπολογίσθηκαν ο δείκτης μάζα σώματος (ΒΜΙ) και οι δείκτες αντίστασης στην ινσουλίνη HOMA-IR και QUICKI, σε τρία στιγμιότυπα (2ο τρίμηνο, 3ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και στη λοχεία).Ανάμεσα στις δύο ομάδες δεν παρατηρήθηκε διαφορά του ΒΜΙ ούτε της απελίνης, στα τρία στιγμιότυπα. Δυσλιπιδαιμία παρατηρήθηκε και στις δύο ομάδες των γυναικών, με εκείνες της ομάδας ελέγχου να έχουν χαμηλότερα επίπεδα ολικής χοληστερόλης και υψηλότερα τριγλυκεριδίων από τις μάρτυρες. Η δυσλιπιδαιμία υποχώρησε μετά τον τοκετό. Τα επίπεδα της ινσουλίνης ήταν υψηλότερα στις γυναίκες με ΣΔΚ σε σχέση με τις μάρτυρες. Από τις μεταβολές των παραμέτρων στα τρία στιγμιότυπα παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της γλυκόζης και ελάττωση των επιπέδων της ινσουλίνης μόνο στις μάρτυρες. Τα επίπεδα της απελίνης αυξήθηκαν σημαντικά ανάμεσα στα τρία στιγμιότυπα και στις δύο ομάδες, χωρίς όμως να παρουσιάζουν σημαντική συσχέτιση με τις υπόλοιπες παραμέτρους σε κάθε στιγμιότυπο και χωρίς να μπορούν να ερμηνεύσουν τα επίπεδα της γλυκόζης. Μετά τον τοκετό, παρόλα αυτά, η απελίνη σχετιζόταν στατιστικά σημαντικά με τους δείκτες ινσουλινοαντίστασης.Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης καταδεικνύουν ότι τα επίπεδα της απελίνης αυξάνουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης πιθανόν αντιδραστικά στην αυξανόμενη αντίσταση στην ινσουλίνη. Παρόλα αυτά οι μεταβολές είναι ανάλογες στις γυναίκες με ΣΔΚ και στις μάρτυρες. Στο 2ο τρίμηνο, η απελίνη δεν μπορεί να προβλέψει το ΣΔΚ ενώ μπορεί να αποτελέσει δείκτη αντίστασης στην ινσουλίνη μετά τον τοκετό σε γυναίκες με ΣΔΚ.
Η επίδραση των ενδοφλέβιων σκιαγραφικών στην νεφρική λειτουργία των βαρέως πασχόντων ασθενών της ΜΕΘ και αξιολόγηση της προφυλακτικής δράσης των αντιοξειδωτικών παραγόντων Ν-ακέτυλο κυστεΐνης και ασκορβικού οξέος
Authors: Πάλλη Ελένη
Published: September 2021

Μια από τις κύριες παρενέργειες της χρήσης των ενδοφλέβιων ακτινολογικών σκιαγραφικών είναι η προκαλούμενη νεφροτοξικότητα. Η παρενέργεια τους αυτή έχει μελετηθεί εκτενώς μέχρι τώρα στους καρδιολογικούς ασθενείς που πρόκειται να υποβληθούν σε διαγνωστικές-θεραπευτικές διαδερμικές παρεμβάσεις των στεφανιαίων αρτηριών τους. Οι ασθενείς των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας αποτελούν μια ειδική κατηγορία ασθενών μιας και είναι βαρέως πάσχοντες, με οξείες ανεπάρκειες κάποιων οργανικών συστημάτων, μερικοί είναι ηλικιωμένοι με προϋπάρχουσες οργανικές ανεπάρκειες, ενώ οι περισσότεροι από αυτούς λαμβάνουν νεφροτοξικά φάρμακα. Η επίδραση των ενδοφλέβιων σκιαγραφικών στην νεφρική λειτουργία τους δεν είναι απολύτως γνωστή, μιας και τα αποτελέσματα των σχετικών μελετών παρουσιάζουν μεγάλη διακύμανση. Ο στόχος της μελέτης αυτής είναι αφενός η εκτίμηση της επίπτωσης της νεφροπάθειας από τα σκιαγραφικά στους ασθενείς της ΜΕΘ, αφετέρου η αξιολόγηση των προστατευτικών παραγόντων Ν-ακετυλο-κυστεΐνης και ασκορβικού οξέος. Για την εκτίμηση των μεταβολών της νεφρικής λειτουργίας των ασθενών εκτός από την κρεατινίνη του ορού χρησιμοποιήθηκε και η συστατίνη-C του ορού ως εναλλακτικός δείκτης.Το οξειδωτικό stress αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην παθοφυσιολογία της νεφροπάθειας από τα σκιαγραφικά. Στην μελέτη αυτή μετρήσαμε το οξειδωτικό stress μέσω των μεταβολών του 8-ισοπροστανίου σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα προκειμένου να δούμε αν μεταβάλλεται μετά από την χορήγηση του ενδοφλέβιου σκιαγραφικού και των αντιοξειδωτικών παραγόντων.Η συνεισφορά της παρούσας μελέτης συνίσταται στο ότι ανέδειξε ότι στους ασθενείς που έλαβαν αντιοξειδωτικά μειώθηκε το οξειδωτικό stress μετά την λήψη του ενδοφλέβιου σκιαγραφικού, ενώ στους ασθενείς που δεν έλαβαν αυξήθηκε, οι ασθενείς που εμφάνισαν νεφροπάθεια από τα σκιαγραφικά είχαν υψηλότερες βασικές τιμές ουρίας/κρεατινίνη στο ορό, οι ασθενείς που λάμβαναν κολιμυκίνη και νεφροτοξικά φάρμακα είχαν πιο πολλές πιθανότητες να εμφανίσουν νεφροπάθεια από τα σκιαγραφικά, ενώ οι ασθενείς που έλαβαν αντιοξειδωτικά και εμφάνισαν νεφροπάθεια από τα σκιαγραφικά, η αύξηση της συστατίνης-C του ορού ήταν μικρότερη σε σχέση με τους ασθενείς που εμφάνισαν νεφροπάθεια από τα σκιαγραφικά και δεν έλαβαν αντιοξειδωτικούς παράγοντες. Επίσης οι ηλικιωμένοι ασθενείς είχαν πιο πολλές πιθανότητες να εμφανίσουν νεφροπάθεια από τα σκιαγραφικά σε σχέση με τους νεώτερους που είχαν την ίδια νεφρική λειτουργία.
Η αρχή της αναλογικότητας στο εργατικό δίκαιο
Authors: Νικολαΐδης Χρήστος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή έχει ως στόχο τη μελέτη και ανάλυση της εφαρμογής της αρχής αναλογικότητας σε κάθε πεδίο του εργατικού δικαίου. Επιπρόσθετα, γίνεται μία αρκετά εκτενής αναφορά στην εφαρμογή της αρχής και σε άλλους κλάδους του δικαίου, όπως το ιδιωτικό και το δημόσιο δίκαιο. Η εξέταση των παραπάνω θεμάτων γίνεται με ταυτόχρονη αναφορά των πορισμάτων της ελληνικής θεωρίας και νομολογίας, αλλά και με συγκριτική επισκόπηση της γερμανικής θεωρίας και νομολογίας. Στο δημόσιο δίκαιο η αρχή της αναλογικότητας εφαρμόζεται ως περιορισμός των περιορισμών των συνταγματικών δικαιωμάτων. Απορρέει από την αρχή του κράτους δικαίου και την ουσία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, ενώ στην Ελλάδα κατοχυρώνεται και συνταγματικά από το άρθρο 25 παρ. 1 εδ. γ’ του Συντάγματος. Η αρχή της αναλογικότητας στο ιδιωτικό δίκαιο και ειδικότερα στο εργατικό δίκαιο απορρέει από τις αρχές της καλής πίστης και της απαγόρευσης κατάχρησης δικαιώματος και αποτελεί εξειδίκευση αυτών. Εφαρμόζεται κάθε φορά που παρατηρείται μονομερής επέμβαση ενός προσώπου (μέσω άσκησης ενός δικαιώματος ή μιας εξουσίας ή μέσω επιχείρησης μιας υλικής πράξης) στην έννομη σφαίρα ενός άλλου προσώπου, χωρίς το τελευταίο να έχει τη δυνατότητα να αμυνθεί απέναντι στην επέμβαση αυτή. Σημαντική προϋπόθεση πριν από κάθε προσπάθεια ευθείας και άμεσης εφαρμογής της αρχής της αναλογικότητας στο εργατικό δίκαιο είναι η εξακρίβωση του εάν και σε ποιο βαθμό ο νομοθέτης έχει ρυθμίσει το υπό κρίση ζήτημα με βάση την αρχή αυτή. Ο δικαστής πρέπει να σεβαστεί τις επιλογές του νομοθέτη, όταν ο τελευταίος ρύθμισε ένα τομέα του δικαίου εξαντλητικά, με διατάξεις που αποτυπώνουν την αρχή της αναλογικότητας και άρα δεν μπορεί να διενεργήσει έναν πρόσθετο και άμεσο έλεγχο με βάση την αρχή της αναλογικότητας, εκτός και αν παρ’ όλα αυτά παρουσιάζονται καταστάσεις υπερβολικής δυσαναλογίας που δε συνάδουν με το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Με βάση τα παραπάνω θεμελιώνεται και δικαιολογείται η εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας στο εργατικό δίκαιο κατά τον έλεγχο των περιορισμών της συνδικαλιστικής ελευθερίας καθώς επίσης κατά τον έλεγχο της άσκησης της συμβατικής ελευθερίας, του διευθυντικού δικαιώματος, του δικαιώματος καταγγελίας, επίσχεσης εργασίας και απεργίας.
Γραφένιο και διδιάστατα υλικά για εφαρμογές στην νανοηλεκτρονική
Authors: Αμιναλραγιά Γιαμινί Σιγιάβα
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν διδιάστατα υλικά και διερευνήθηκε η δυνατότητα ανάπτυξής τους, οι φυσικές τους ιδιότητες καθώς και η πιθανή εφαρμογή τους σε ηλεκτρονικές διατάξεις. Διερευνήθηκε η ανάπτυξή του γραφενίου σε υποστρώματα νικελίου τα οποία προσφέρουν την δυνατότητα για διαδικασίες ανάπτυξης με χημική εναπόθεση ατμών σε θερμοκρασίες αρκετά χαμηλότερες από αυτές που τυπικά χρησιμοποιούνται. Περαιτέρω κατασκευάστηκαν διατάξεις οι οποίες συνδυάζουν την κλασσική CMOS δομή του MOSFET τρανζίστορ με την διδιάστατη φύση του γραφενίου. Το γραφένιο ενσωματώθηκε στην πύλη πυκνωτικών διατάξεων και δομών τρανζίστορ και μελετήθηκε η επίδρασή του από την σκοπιά του φαινομένου της κβαντικής αρνητικής χωρητικότητας. Τέλος, πέραν του γραφενίου διερευνήθηκε και επιτεύχθηκε η ανάπτυξη ενός άλλου διδιάστατου υλικού, του διτελλουριδίου του αφνίου – HfTe2. Μελετήθηκε η ποιότητα του υμενίου, η κρυσταλλική δομή καθώς και για πρώτη φορά η ηλεκτρονιακή δομή του υλικού η οποία υπέδειξε την ύπαρξη κώνου Dirac όπως στο γραφένιο.
Αξιολόγηση οργανικών βλαβών μετά από ενδονοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή
Authors: Κολιαντζάκη Ιωσηφίνα
Published: September 2021

Σκοπός: Η χαμηλή δόση στεροειδών μπορεί να φανεί ωφέλιμη σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς με σηπτική καταπληξία. Οι ασθενείς με καρδιακή ανακοπή είναι επηρρεπείς σε νοσοκομειακές λοιμώξεις, οι οποίες συμβάλλουν στη μετά την αναζωογώνηση θνησιμότητα. Υποθέσαμε ότι στρες-δόση στεροειδών κατά τη διάρκεια και/ή μετά την ανάταξη μπορεί να συσχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο θανάτου εξ αιτίας μετά της ανακοπής λοιμώξεων που οδηγούν σε σηπτική καταπληξία. Μέθοδοι: Διεξάγαμε μια επανανάλυση [cumulative incidence competing risks (CICR)] στοιχείων από 2 προηγούμενες, τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες. Οι μελέτες αυτές αξιολογούσαν τη βαζοπρεσσίνη, τα στεροειδή και την επινεφρίνη [vasopressin, steroids, and epinephrine (VSE)] κατά τη διάρκεια της αναζωογώνησης και τη στρες-δόση στεροειδών μετά την αναζωογώνηση σε ασθενείς που είχαν υποστεί ενδονοσοκομειακή ανακοπή. Στις πρωτογενείς αναλύσεις, οι ασθενείς με μετά την ανάταξη καταπληξία χωρίστηκαν σε μια ομάδα που έλαβε Στεροειδή (n=118) ή στην ομάδα Μη Στεροειδή (n=73) , σύμφωνα με την αρχή «as treated». Εφαρμόσαμε CICR Cox ανάλυση παλινδρόμησης ώστε να καθορίσουμε σχετικές με την αιτία αναλογίες κινδύνου [cause-specific hazard ratios (CSHRs)] για προκαθορισμένους προγνωστικούς παράγοντες μοιραίας σηπτικής καταπληξίας (πρωτογενής έκβαση), θάνατο από μη λοιμώδη αίτια και πτωχή ενδονοσοκομειακή έκβαση outcome (cerebral performance category score ≥3). Στις αναλύσεις ευαισθησίας, τα δεδομένα επεξεργάστηκαν σύμφωνα με την αρχή intention-to-treat (ITT) (ομάδα VSE, n=103; Ομάδα ελέγχου, n=88). Αποτελέσματα: Η μοιραία σηπτική καταπληξία ήταν λιγότερο πιθανή στην ομάδα Στεροειδή έναντι στην ομάδα Μη Στεροειδή [CSHR, 0.40, 95% confidence interval (CI), 0.20-0.82; p=0.012]. Ο θάνατος από μη λοιμώδη αίτια και η πτωχή ενδονοσοκομειακή έκβαση προβλέφθηκαν από την ομάδα και από τη σχετιζόμενη με την αναζωογώνηση δόση διττανθρακικών. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης ΙΤΤ για τη μοιραία σηπτική καταπληξία και την πτωχή ενδονοσοκομειακή έκβαση ήταν παρόμοια. Η ομάδα Στεροειδή σε σχέση με την ομάδα ΜηΣτεροειδή είχε περισσότερες ημέρες ελεύθερες οργανικής ανεπάρκειας και εκτός αναπνευστήρα, καθώς και χωρίς επεισόδια υπεργλυκαιμίας/ χρήσης ινσουλίνης. Συμπέρασμα: Σε αυτήν την επανανάλυση, η στρες-δόση στεροειδών συσχετίστηκε με χαμηλότερο κίνδυνο μετά την αναζωογώνηση μοιραίας σηπτικής καταπληξίας. Η απόδειξη της αιτιότητας απαιτεί επιβεβαιώση από μελλοντικές τυχαιοποιημένες μελέτες.
Οι μεγαλοκτηματίες της Εύβοιας του 19ου αιώνα
Authors: Δημητριάδης Σάκης
Published: September 2021

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής είναι η ιστορία των μεγαλοκτηματιών της Εύβοιας για μια περίοδο ογδόντα ετών, από το 1830 έως το 1910 περίπου. Μολονότι στην Εύβοια, όπως και σε μεγάλο τμήμα της Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας, την επαύριον της Ελληνικής Επανάστασης κυριαρχούσε το καθεστώς της μεγάλης γαιοκτησίας, για λόγους που σχετίζονται με τον τρόπο που οι περιοχές αυτές αποτέλεσαν μέρος του ελληνικού κράτους, μέχρι σήμερα τα μεγάλα κτήματα της Παλαιάς Ελλάδας και οι ιδιοκτήτες τους δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο συστηματικής έρευνας. Την έλλειψη αυτή φιλοδοξεί να θεραπεύσει, ως ένα βαθμό, αυτή η διατριβή, εστιάζοντας εξίσου στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική δραστηριότητα του κοινωνικού αυτού στρώματος και επιχειρώντας τη μελέτη του σε συνάρτηση με την υπάρχουσα διεθνή βιβλιογραφία για τη μεγάλη γαιοκτησία. Για το σκοπό αυτόν αξιοποιούνται ιδιωτικά αρχεία γαιοκτημονικών οικογενειών, αλλά και μια ποικιλία άλλων πρωτογενών τεκμηρίων, όπως αρχεία άλλων ιδιωτών και κρατικών φορέων, δημοσιευμένες στατιστικές, εφημερίδες, περιοδικά, μαρτυρίες περιηγητών και λογοτεχνικά κείμενα. Το κεντρικό ερώτημα το οποίο διατρέχει την έρευνα αφορά τις σχέσεις ανάμεσα στους μεγαλοκτηματίες και τον αγροτικό πληθυσμό της νήσου, τόσο τους καλλιεργητές των ιδιοκτησιών τους όσο και τους ανεξάρτητους μικροϊδιοκτήτες των γύρω περιοχών, όπως οι σχέσεις αυτές αποδεσμεύονται μέσα από το λόγο, τα σύμβολα και τις πρακτικές· είναι άλλωστε οι μεταξύ τους σχέσεις που κατεξοχήν διαμορφώνουν και νοηματοδοτούν τις ταυτότητες και των δύο πλευρών. Όπως υποστηρίζεται, η ανισορροπία ανάμεσα στον αγροτικό πληθυσμό και τη διαθέσιμη γη, η χορήγηση πλήρων πολιτικών δικαιωμάτων στους χωρικούς και άλλες δευτερεύουσες αιτίες ενίσχυσαν σημαντικά μετά την προσάρτηση της Εύβοιας στο ελληνικό κράτος (1833) τη διαπραγματευτική θέση των άμεσων παραγωγών στις σχέσεις τους με τους γαιοκτήμονες και άμβλυναν τις έντονες κοινωνικές αντιθέσεις ανάμεσα στις δύο πλευρές, ευνοώντας την καλλιέργεια ανάμεσα στους κτηματίες μιας κατά βάση πατερναλιστικού τύπου αντίληψης για το ρόλο τους. Η διατριβή διαρθρώνεται σε επτά κεφάλαια, ένα σύντομο επίλογο που εκθέτει τα κυριότερα από τα συμπεράσματα της έρευνας και τρία παραρτήματα.
Επιτελεστικότητα μηχανών ολομέτωπης διάνοιξης αβαθών σηράγγων
Authors: Κουκουτάς Στυλιανός
Published: September 2021

Οι μηχανές διάτρησης που χρησιμοποιούνται εδώ και αρκετές δεκαετίες, επιλέγονται ώστε να ανταποκρίνονται στους γεωλογικούς σχηματισμούς και τις λοιπές συνθήκες στις οποίες καλούνται να κατασκευάσουν τις σήραγγες. Η επιτυχία τους εξαρτάται από την ορθή επιλογή της μηχανής ώστε οι επιδόσεις της να είναι οι βέλτιστες. Μεταξύ των μετρήσιμων επιδόσεων της μηχανής επιλέγεται η ικανότητα να ελαχιστοποιεί τις επιφανειακές καθιζήσεις, να έχει τις απαιτούμενες δυνάμεις διάνοιξης και τα κατάλληλα κοπτικά εργαλεία, ώστε να κατασκευάσει την σήραγγα στον προβλεπόμενο χρόνο. Η ορθή επιλογή της μεθόδου υποστήριξης του μετώπου εκσκαφής σε συνδυασμό με τον τύπο της κεφαλής, επιτρέπουν τον έλεγχο για την ελαχιστοποίηση των επιφανειακών καθιζήσεων. Το αντικείμενο της παρούσας έρευνας αφορά σε μία νέα προσέγγιση των εργασιών της Μηχανικής Διάνοιξης Σηράγγων ολομέτωπης κοπής - Ασπίδας Εξισορρόπησης Πίεσης Εδάφους, με την ενσωμάτωση των στοιχείων λειτουργίας της μηχανής στην ανάλυση των επιφανειακών καθιζήσεων. Τα καταγραμμένα στοιχεία συνίστανται στις επιφανειακές καθιζήσεις, στους γεωλογικούς σχηματισμούς του εδάφους, στη γεωμετρία της σήραγγας καθώς και στις παραμέτρους λειτουργίας της μηχανής. Στην έρευνα αναπτύχθηκε ένα σύστημα βάσης δεδομένων για την κτήση στοιχείων από τις εργασίες διάνοιξης σηράγγων μονής και διπλής τροχιάς, από τα Έργα Μετρό Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Αξιοποιώντας τις ανωτέρω πληροφορίες και συσχετίζοντας τις παραμέτρους λειτουργίας της μηχανής με τη μέγιστη επιρροή επί των εδαφικών μετακινήσεων, χρησιμοποιείται ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, βάσει των Τεχνητών Νευρωνικών Δικτύων (ΑΝΝ), προκειμένου να αναπτυχθούν προγνωστικές σχέσεις, για τον έλεγχο της κατασκευής και την εφαρμογή διορθωτικών μέτρων, όπου απαιτείται. Στη συνέχεια, οι καταγεγραμμένες, στη βάση δεδομένων, δυνάμεις προχώρησης της μηχανής επιμερίζονται θεωρητικά στις συνιστώσες τους. Τέλος, αποτιμάται η χρήση των μηχανών, και οι χρόνοι και αιτίες αδράνειας. Απώλεια χρήσης οφείλεται, μεταξύ άλλων, και στον απαιτούμενο χρόνο αλλαγής των κοπτικών λόγω φθοράς. Οι καταγεγραμμένες αλλαγές των κοπτικών, για κάθε μηχανή, χρησιμοποιούνται για τη συσχέτιση της θέσης του κοπτικού και του μεγέθους της κοπτικής κεφαλής στο ρυθμό φθοράς. Ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, όπως ένα τεχνητό νευρωνικό δίκτυο δύναται να επεκταθεί ώστε να συσχετίζει περισσότερες παραμέτρους που αφορούν την κατασκευή της σήραγγας, και να προεκτιμά την επίδοση της μηχανής, όπως πχ. δυνάμεις προώθησης και επιμερισμό τους, χρήση μηχανής, και ρυθμό φθοράς των κοπτικών.
Η ανθρώπινη κατάσταση και το ριζικό φαντασιακό ως προϋποθέσεις για την ανάδυση της έννοιας του πολιτικού στη φιλοσοφία των Χάννα Άρεντ και Κορνήλιου Καστοριάδη
Authors: Αμάραντος Σωτήριος
Published: September 2021

Σκοπός του παρόντος θεωρητικού εγχειρήματος είναι η ανάλυση και ερμηνεία της έννοιας του πολιτικού στη φιλοσοφία της Χάννα Άρεντ και του Κορνήλιου Καστοριάδη, μέσα από τη μελέτη του τρόπου με τον οποίο, η ανθρωπολογική αντίληψη της πρώτης και η οντολογική τοποθέτηση του δεύτερου, τους οδηγεί σε μια πρωτότυπη σύλληψη της πολιτικής. Στη συνέχεια επιχειρείται μια απόπειρα διαλόγου μεταξύ των δυο αυτών στοχαστών με επίκεντρο την ελευθερία.
Μορφολογικές και λειτουργικές διαφοροποιήσεις της καρδιάς μετά από εφαρμογή δύο διαφορετικών πρωτοκόλλων προπόνησης αντοχής σε παιδιά ηλικίας 12-14 ετών
Authors: Ραφαϊλάκης Ελευθέριος
Published: September 2021

Η προπόνηση αντοχής είναι τεκμηριωμένο ότι επιφέρει δομικές και λειτουργικές προσαρμογές στην καρδιά ενηλίκων που συνοδεύονται από βελτίωση στις παραμέτρους που καθορίζουν την επίδοση. Ωστόσο, υπάρχουν πολλές άγνωστες πτυχές της επίδρασης της προπόνησης αντοχής σε παιδιά αναπτυξιακής ηλικίας. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν αυτή ακριβώς η διερεύνηση συγκρίνοντας δύο διαφορετικά πρωτόκολλα άσκησης. Τριάντα παιδιά ηλικίας 12-14 ετών συμμετείχαν στην έρευνα χωρισμένα σε τρεις ομάδες των 10 παιδιών. Η μία ομάδα απετέλεσε την ομάδα ελέγχου και οι άλλες δύο ήταν οι πειραματικές ομάδες. Οι συμμετέχοντες των πειραματικών ομάδων υπεβλήθησαν σε προπόνηση αντοχής για 12 εβδομάδες. Οι συμμετέχοντες της πρώτης ομάδας πραγματοποιούσαν 2 προπονήσεις την εβδομάδα στην ένταση που αντιστοιχούσε στο αναπνευστικό-αναπνευστικό κατώφλι (ΟΑΚ) και οι συμμετέχοντες της δεύτερης ομάδας έκαναν 2 προπονήσεις την εβδομάδα υψηλότερης έντασης, στο 120% της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου VO2max (ΟΜΕ). Το σύνολο των εβδομαδιαίων προπονήσεων ήταν 4, με τις άλλες 2 προπονήσεις να είναι κοινές (τρέξιμο 30΄ στο 55-65% της μέγιστης ταχύτητας στη VO2max, vVO2max). Πραγματοποιήθηκαν υπερηχοκαρδιογραφήματα και εργοσπιρομετρήσεις πριν και μετά τις 12 εβδομάδες προπόνησης σε όλους τους συμμετέχοντες. Κατεγράφησαν η τελοδιαστολική διάμετρος της αριστερής κοιλίας (ΤΔΔΑΚ), ο τελοδιαστολικός όγκος της αριστερής κοιλίας (ΤΔΟΑΚ), ο όγκος παλμού (ΟΠ), το κλάσμα εξώθησης (ΚΕ), το πάχος του οπίσθιου τοιχώματος της αριστερής κοιλίας (ΠΤΑΚ), το αναπνευστικό κατώφλι, η VO2max, η vVo2max, το Tlim (χρόνος διατήρησης στη vVO2max μέχρι την εξάντληση), η δρομική οικονομία (ΔΟ) και η βιολογική ηλικία με τη μέθοδο Tanner. Παρατηρήθηκε και στις δύο πειραματικές ομάδες σημαντική αύξηση στην ΤΔΔΑΚ και στον ΤΔΟΑΚ συνοδευόμενη από αύξηση και στον ΟΠ αλλά όχι στο ΠΤΑΚ και στο ΚΕ επιβεβαιώνοντας την καθυστέρηση στην αύξηση του ΠΤΑΚ σε μικρές ηλικίες. Οι δύο ομάδες εμφάνισαν παρόμοια αποτελέσματα, με τον έκκεντρο τρόπο να επικρατεί στη μορφολογία της καρδιάς, δημιουργώντας έτσι ένα θετικό περιβάλλον για την ανάπτυξη της, ανεξάρτητα από την ένταση της προπόνησης που υπεβλήθη. Η προπόνηση οδήγησε σε αύξηση της ΔΟ και στις δύο πειραματικές ομάδες με μια παράλληλη αυξητική τάση για βελτίωση και στις άλλες παραμέτρους που αξιολόγησαν την αθλητική απόδοση.Δεν υπήρξε σημαντική διαφορά στα μεταπροπονητικά αποτελέσματα των δύο πειραματικών ομάδων. Ενδιαφέρον παρουσίασε η μεγαλύτερη αύξηση που κατεγράφη στο αναπνευστικό κατώφλι της ομάδας ΟΜΕ σε σχέση με την ομάδα ΟΑΚ. Φαίνεται ότι ο κεντρικός παράγοντας δεν είναι καθοριστικός για το πλατό που παρατηρείται στις επιδόσεις ή ακόμα και την πτώση που παρατηρείται σε μεγαλύτερες ηλικίες αθλητών που ασχολούνται με αγωνίσματα αντοχής και αυτό θα πρέπει να αναζητηθεί σε περιφερικούς παράγοντες.
Η μελέτη του αστικού χώρου με μεθοδολογικά εργαλεία των φυσικών επιστημών
Authors: Γιουζέπας Δημήτριος
Published: September 2021

Οι φυσικές επιστήμες στη σύγχρονη εποχή, αν όχι διαχρονικά, αναζητούν απαντήσεις σε θεμελιώδη ερωτήματα που σχετίζονται με τη δημιουργία και την εξέλιξη της ζωής και του φυσικού κόσμου. Οι πόλεις, ως ένα από τα πολυπλοκότερα συστήματα που συναντά κανείς αποτελούν ένα από τα πιο απαιτητικά πεδία χωρικής μελέτης και ανάλυσης. Στόχο της διατριβής αυτής, αποτελεί η αναζήτηση και η καταγραφή των δεσμών μεταξύ των καινοτομιών και αντιλήψεων της σύγχρονης επιστήμης, με τις θεωρίες του αστικού χώρου, αλλά και το πως οι επιστημονικές αντιλήψεις αυτές μπορούν να δράσουν αμεσότερα παρέχοντας ένα εννοιολογικό και μεθοδολογικό οπλοστάσιο, για τη διεξαγωγή μελετών πάνω στα φαινόμενα και τις ιδιότητες του αστικού χώρου και κατ’ επέκταση να παρεισφρήσουν ακόμη και στην ίδια τη διαδικασία που παράγει και διαμορφώνει το αστικό τοπίο.
Μέτρηση μορίων απόπτωσης στον ορό του αίματος παιδιών με σπασμούς
Authors: Πριμικύρης Παναγιώτης
Published: September 2021

Στην παρούσα μελέτη διερευνήσαμε τα επίπεδα της αντιαποπτωτικής πρωτεΐνης Bcl-2 και της προαποπτωτικής κασπάσης-9 στον ορό του αίματος 118 παιδιών και εφήβων, εκ των οποίων 82 ασθενείς έπασχαν από ιδιοπαθή επιληψία και 36 ασθενείς είχαν εκδηλώσει ένα ή δύο πρώτα επεισόδια κρίσεων τον τελευταίο μήνα πριν την αιμοληψία. Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν βάσει του τύπου των κρίσεων, αριθμού κρίσεων, έλεγχο ή μη αυτών. Tα επίπεδα ορού αίματος στους ασθενείς συγκρίθηκαν με αυτά ομάδας 30 υγιών μαρτύρων και διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση της Bcl-2 (p=0,0001) αλλά όχι της κασπάσης-9 (p=0,987). Για κάθε αύξηση της Bcl-2 κατά 1ng/ml πάνω από την τιμή 12,76 ng/ml (πάνω από δύο σταθερές αποκλίσεις από τη μέση τιμή της Bcl-2 στην ομάδα των μαρτύρων) η πιθανότητα του παιδιού να ανήκει στην ομάδα των ασθενών αυξάνεται κατά 12%. Τα επίπεδα της Bcl-2 στο αίμα αποτελούν συνεπώς ένα δυνητικό διαγνωστικό μοριακό βιολογικό δείκτη (βιοδείκτη) για τους ενεργούς σπασμούς και την επιληψία. Τετραπλάσια τιμή των επιπέδων της Bcl-2 στο αίμα διαπιστώθηκε στις γενικευμένες και στις εστιακές σύνθετες εξωκροταφικές κρίσεις σε σύγκριση με τους άλλους τύπους κρίσεων, αν και στατιστικά μη σημαντική η διαφορά λόγω του μεγάλου μεγέθους των τυπικών αποκλίσεων. Στατιστικά σημαντική διαφορά των επιπέδων της Βcl-2 αλλά όχι της κασπάσης-9 διαπιστώθηκε στη σύγκριση μεταξύ των εστιακών σύνθετων εξωκροταφικών κρίσεων και των εστιακών απλών κινητικών κρίσεων (p=0,047), όπως επίσης στη σύγκριση μεταξύ των εστιακών σύνθετων εξωκροταφικών κρίσεων και όλων των κροταφικών κρίσεων μαζί (p=0,034). Δε διαπιστώθηκε συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων Bcl-2 και κασπάσης-9 στον ορό του αίματος των ασθενών με το φύλο, ηλικία, διάρκεια επιληψίας, αριθμό κρίσεων ανά μήνα και συνολικό αριθμό κρίσεων ανεξαρτήτως διάρκειας. Τα επίπεδα της κασπάσης-9 ήταν στατιστικά σημαντικά αυξημένα στους ασθενείς με δύο ή περισσότερα επεισόδια κρίσεων το μήνα σε σύγκριση με εκείνους με ένα επεισόδιο τον μήνα (p=0,048). Μετά από υποτροπή κρίσεως (σε ασθενείς προηγουμένως υπό έλεγχο), τα επίπεδα των Bcl-2 και κασπάσης-9 αυξήθηκαν οξέως και παράλληλα σε σύγκριση με τους χωρίς έλεγχο κρίσεων ασθενείς. Δε διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα της Bcl-2 και της κασπάσης-9 μεταξύ των ασθενών χωρίς έλεγχο των κρίσεων, με έλεγχο των κρίσεων και σε αυτούς με μονήρη υποτροπή μετά από έλεγχο. Δε διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών υπό και χωρίς φαρμακοθεραπεία (p=0,170 και p=0,072 αντίστοιχα).
Η συμβολή του Τύπου στην ανάδειξη των εθνικοπολιτικών, κοινωνικών και εκπαιδευτικών γεγονότων και το εθνικό έργο του Σπύρου Ματσούκα
Authors: Τσιγκούνη Βασιλική
Published: September 2021

Η νεότερη και η σύγχρονη ιστορία είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τον τύπο και την ιστορία του. Δεν μπορεί κανένας να φανταστεί τη συνολική πορεία της Ελλάδας αγνοώντας το προνομιακό πεδίο της έρευνας που προσφέρουν οι σελίδες των εφημερίδων. Η έρευνα αναλύει τη συμβολή του τύπου και παρουσιάζει τα προβλήματα της Ελλάδας, σε εθνικό και κοινωνικό επίπεδο στην 1η δεκαετία του 20ού αιώνα, μεταξύ της ήττας του 1897 και της προετοιμασίας για τους νικηφόρους Βαλκανικούς Πολέμους. Ως ερευνητικό υλικό χρησιμοποιήθηκαν αθηναϊκές εφημερίδες της παραπάνω περιόδου όλου του πολιτικού φάσματος. Αντικείμενο της έρευνας είναι η σχέση του τύπου με τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας, γιατί ο προσανατολισμός και η δυνατότητα επηρεασμού κοινού και κυβερνήσεων τον καθιστά την περίοδο αυτή άκρως σημαντική έκφραση της νεοελληνικής συνείδησης. Εξετάζονται επίσης τα μεγάλα πνευματικά ζητήματα της εποχής και ιδιαίτερα οι εκπαιδευτικές συνθήκες και τα επί μέρους ζητήματα που εμπεριέχονται σε αυτές όπως το γλωσσικό ζήτημα, ο επηρεασμός και οι επιδράσεις των παιδαγωγικών ρευμάτων και η διαμόρφωση ιδεολογίας μέσα από την τέχνη, το λόγο και τη δοκιμιογραφία. Αναλύονται δηλαδή έργα λογοτεχνών, διανοουμένων και ποιητών που συμβάλουν στη διαμόρφωση ιδεολογίας στον ελληνισμό με τη δύναμη της γραφίδας και της ψυχής τους, εκφράζοντας τις ιδεολογικές και κοινωνικές αναζητήσεις κατά την περίοδο αυτή. Τον τύπο και την επίδραση/συμβολή στη γενικότερη πολιτική, κοινωνική και ιδεολογική εξέλιξη της περιόδου τον εξετάζουμε ως εθνικό, όμως περιορίζεται η έρευνα στις αθηναϊκές εκδόσεις και όχι τις επαρχιακές. Ακόμη επιλέγονται εφημερίδες υπόδουλων περιοχών που εκφράζουν τον απόδημο Ελληνισμό για τη συμβολή τους στη διαμόρφωση εθνικής ιδεολογίας και για την εξέταση του φαινομένου Σπύρος Ματσούκας, ο οποίος με άκρατο πατριωτισμό συνήγειρε από τη μια ως την άλλη άκρη το Πανελλήνιο για την εθνική ιδέα και τον απόδημο Ελληνισμό να έρθει αρωγός υλικά και ψυχικά στην ανάταση του Ελληνισμού. Κατά τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου οι εφημερίδες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον εθνικό και κοινωνικό βίο. Επίκεντρο των αρθρογράφων εξακολουθούν να είναι τα εθνικά ζητήματα και ο συνεχής πόθος για την πραγματοποίηση της Μεγάλης Ιδέας. Κατά την αποδελτίωση των πηγών και των βοηθημάτων (εκδόσεων της εποχής) έγινε προσπάθεια να βρεθεί η χρυσή τομή μεταξύ μιας άσκοπης συλλογής στοιχείων που κάνουν και τη συλλογή και την οργάνωση χρονοβόρες και της καταστροφής του νοήματος των άρθρων με την επιπόλαιη απομόνωση φράσεων. Για την οργάνωση και επεξεργασία του υλικού η κλασική θεματική ανάλυση θεωρήθηκε η καταλληλότερη, αφού πρόκειται για μεγάλη ποσότητα άρθρων. Η παράθεση εξάλλου της ίδιας της πηγής και η χρησιμοποίηση εκφράσεων από τις πηγές, εκτός του ότι δίνουν την ατμόσφαιρα της εποχής και της εφημερίδας, αποτελούν την πλέον ζωντανή απόδειξη
Visual tracking in image sequences using mixture models
Authors: Καραβασίλης Βασίλειος
Published: September 2021

Η διατριβή ασχολείται με το πρόβλημα της εκτίμησης αντικειμένων της κίνησης σε εικονοσειρές, το οποίο ανήκει στην ευρύτερη περιοχή της υπολογιστικής όρασης. Για την επίλυση του προβλήματος χρησιμοποιήθηκαν μικτά μοντέλα διαφόρων κατανομών για την αναπαράσταση του μοντέλου εμφάνισης του αντικειμένου. Τα πειραματικά αποτελέσματα δείχνουν ότι αυτός ο τρόπος αναπαράστασης έχει καλύτερες επιδόσεις όσον αφορά τον χρόνο εκτέλεσης και την ευστάθεια του αλγορίθμου σε μεταβολές της φωτεινότητας σε σχέση με κλασικές αναπαραστάσεις, όπως είναι τα ιστογράμματα.
Συσχέτιση των υποδοχέων των τελικών προϊόντων μη ενζυμικής γλυκοζυλίωσης με την ανδρική υπογονιμότητα
Authors: Χαραλαμπίδου Σοφία
Published: September 2021

Ο διαλυτός υποδοχέας των τελικών προϊόντων μη ενζυμικής γλυκοζυλίωσης (sRAGE) εκφράζεται ευρέως σε διάφορα όργανα, συμπεριλαμβανομένου του ανδρικού γεννητικού συστήματος. Η ρύθμισή του εξαρτάται από πολλές συνθήκες που μπορεί να συμβαίνουν ταυτόχρονα. Η ανδρική γονιμότητα αποτελεί μια πολυπαραγοντική κατάσταση η οποία επηρεάζεται από παραμέτρους, μερικές από τις οποίες είναι επιζήμιες για τα σπερματοζωάρια. Σκοπός της παρούσης μελέτης ήταν να ανιχνεύσει πιθανές διαφορές στις συγκεντρώσεις του sRAGE του ορού του αίματος και του σπερματικού πλάσματος μεταξύ γόνιμων και υπογόνιμων ανδρών, και η συσχέτιση των συγκεντρώσεων αυτών με την ανδρική υπογονιμότητα. Στην μελέτη συμμετείχαν εβδομήντα πέντε άνδρες οι οποίοι κατηγοριοποιήθηκαν σε τρείς ομάδες: την ομάδα των γόνιμων ανδρών / κοντρόλ (ετών 34.8±4.6, n=12) και των δύο άλλων ομάδων τις οποίες αποτελούσαν οι άνδρες των υπογόνιμων ζευγαριών (έτη 36.1±5.2) με φυσιολογικές παραμέτρους (NS, n=10) και παθολογικές παραμέτρους (AS, n=53) του σπέρματος, αντίστοιχα. Οι συγκεντρώσεις του sRAGE μετρήθηκαν με ELISA σε δείγματα ορού και σπερματικού πλάσματος όλων των συμμετεχόντων, και συναξιολογήθηκαν βιοχημικές, ορμονολογικές εξετάσεις καθώς και τα ανθρωπομετρικά τους χαρακτηριστικά. Τα δεδομένα αναλύθηκαν στατιστικά χρησιμοποιώντας τις δοκιμασίες x2 και t-test για ανεξάρτητα δείγματα αντίστοιχα. Τιμή p<0.05 θεωρήθηκε στατιστικά σημαντική. Οι συγκεντρώσεις sRAGE του ορού των γόνιμων ανδρών ήταν υψηλότερες από αυτές των ανδρών των υπογόνιμων ζευγαριών με AS ή NS παραμέτρους σπέρματος (2,061±884 pg/ml έναντι 1,673±613 pg/ml και 1,411±405 pg/ml, αντίστοιχα; p<0.058). Τα επίπεδα sRAGE του σπερματικού πλάσματος στους γόνιμους άνδρες ήταν παρόμοια με εκείνα και των δύο ομάδων των ανδρών των υπογόνιμων ζευγαριών AS και NS (327±81 pg/ml έναντι 322±162 - 413±07 pg/ml • ns). Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι συγκεντρώσεις sRAGE του σπερματικού πλάσματος σε αυτές τις τρείς ομάδες ήταν σημαντικά χαμηλότερες από τις αντίστοιχες συγκεντρώσεις sRAGE του ορού (p<0.001). Οι συγκεντρώσεις sRAGE του ορού και του σπερματικού πλάσματος φαίνεται να δείχνουν διακυμάνσεις μεταξύ των γόνιμων και των υπογόνιμων ανδρών που αξίζει να μελετηθούν. Επιπλέον, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την αποσαφήνιση του ρόλου του sRAGE και του οξειδωτικού στρες στην ανδρική υπογονιμότητα.
Η σιωπή των ηρωίδων στις τραγικοκωμωδίες του Ευριπίδη
Authors: Κούρκουλου Σταυρούλα
Published: September 2021

Η διατριβή πραγματεύεται τη σιωπή των γυναικείων χαρακτήρων στα έργα του Ευριπίδη με αίσια έκβαση. Στο πρώτο κεφάλαιο ορίζεται το είδος των έργων αυτών του Ευριπίδη με βάση τα δομικά εκείνα στοιχεία, που τα χαρακτηρίζουν: τον πεπλεγμένο μύθο, το έντονο ρομαντικό στοιχείο και την επανένωση μιας οικογένειας, την τοποθέτηση της δράσης σε ένα εξωτικό, απομακρυσμένο γεωγραφικά περιβάλλον, το αντιθετικό δίδυμο στην πλοκή ανάμεσα στο καλό και το κακό και τον αγώνα εναντίον του και τέλος, το στοιχείο της μαγικής απόδρασης και της θεϊκής παρέμβασης στη δράση. Στο δεύτερο κεφάλαιο τα μεθοδολογικά εργαλεία της έρευνας τοποθετούνται στο θεωρητικό πλαίσιο του ορισμού της σιωπής μέσα από παραδείγματα από την αρχαιοελληνική κειμενική παράδοση. Η σιωπή συζητείται όχι μόνο ως απουσία, αλλά ταυτόχρονα ως ρητορικό τέχνασμα, μέθοδος και παράσταση, καθώς και ο ρόλος του θεατή ως σιωπηλού παρατηρητή στο κέντρο της ερμηνευτικής και παραγωγικής διαδικασίας, αλλά και της σιωπής ως συμμετοχής στη λογοτεχνική παραγωγή. Το τρίτο κεφάλαιο αναφέρεται σε μία κριτική της σίγησης των μυθολογικών παραδόσεων, στις οποίες ανήκουν οι υπό μελέτη ηρωίδες (Άλκηστις, Ιφιγένεια, Ελένη, Κρέουσα). Το τέταρτο κεφάλαιο μελετά την πιο πολυσυζητημένη από τις σιωπές των έργων, αυτή της Αλκήστιδος στο τέλος του ομώνυμου έργου του Ευριπίδη. Η σιωπή της ηρωίδας έχει απασχολήσει αρκετά τους μελετητές ως προς τη σημασία της για τον προσδιορισμό του ήθους και του ψυχισμού της ηρωίδας, αλλά επιπλέον γιατί η ερμηνεία αυτής της σιωπής ως θετικής ή αρνητικής κατάστασης έχει επιπτώσεις στον προσδιορισμό της ‘τραγικότητας’ του μύθου του δράματος. Στο πέμπτο κεφάλαιο μελετούμε ένα κεντρικό σημείο των υπό μελέτη έργων και ειδικά της Ελένης και της Ιφιγένειας στη χώρα των Ταύρων, αλλά και μία από τις πιο σοβαρές και διασωθείσες ποιότητες της σιωπής: την τελετουργική πλευρά της. Το έκτο κεφάλαιο αναφέρεται σε ένα θέμα, το οποίο αποτελεί, αν πιστέψουμε στο στερεότυπο της παγκόσμιας δραματικής παραγωγής, τον εφιάλτη του μέσου άνδρα: τη συνωμοσία των γυναικών εναντίον του και τη σιωπή ως έκφραση γυναικείας αλληλεγγύης. Το έβδομο και τελευταίο κεφάλαιο αναφέρεται στα μυστικά ως μέρος της δραματικής πλοκής στον Ίωνα. Ξεκινώντας από μία χαρτογράφηση των μυστικών, που στρατηγικά αποκαλύπτονται στη διάρκεια της παράστασης αυτής σε σημείο, που ο Ίωνας αναγνωρίζει την κωμική πλευρά αυτών των απανωτών αποκαλύψεων και συνεχίζοντας με μία προσέγγιση της ιδέας του μυστικού ως σιγής, όπως χρησιμοποιείται στον Ευριπίδη, θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στα ερωτήματά του πώς, πότε, για ποιους λόγους και με ποιο αποτέλεσμα αποκαλύπτονται τα μυστικά, τα οποία είναι στην ουσία ένα μυστικό παρόμοιας φύσης για όλους: ο Ξούθος, ο Απόλλωνας και η Κρέουσα είχαν όλοι μία παλιά σεξουαλική περιπέτεια στην περιοχή.
Multi-scale modelling of land cover/land use (LCLU) change with geoinformatics and scenario-based simulations
Authors: Γουναρίδης Δημήτριος
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι να διερευνήσει να αποτυπώσει και να κατανοήσει το σύστημα αλλαγών κάλυψης/χρήσης γης σε διάφορες κλίμακες αποκωδικοποιώντας τους παράγοντες που επιδρούν σε αυτό. Περιγράφεται ένα ολοκληρωμένο μεθοδολογικό πλαίσιο το οποίο i) λαμβάνει υπόψη τις πολλαπλές κλίμακες που εμπλέκονται στο σύστημα αλλαγών κάλυψης/χρήσης γης, ii) παρέχει πληροφορίες σε πολύ υψηλή θεματική ανάλυση, iii) ανιχνεύει τις αλλαγές κάλυψης/χρήσης γης σε χρονική ανάλυση που επιτρέπει την ταυτοποίηση άνισων αλλαγών κατά την περίοδο μελέτης, iv) λαμβάνει υπόψη ένα ευρύ φάσμα παραγόντων αλλαγών κάλυψης/χρήσης, και ν) παρέχει αποτελέσματα που υπόκεινται σε ανάλυση ευαισθησίας.Η ολοκληρωμένη προσέγγιση περιλαμβάνει, ημι-αυτόματη ταξινόμηση κάλυψη χρήσης γης σε πολύ υψηλή θεματική ανάλυση. Η ανίχνευση και ποσοτικοποίηση των διαχρονικών αλλαγών επιτρέπει την γεωγραφική και χρονική αποτύπωση τους και εν συνεχεία στην συσχέτισή τους με παράγοντες υποκίνησης οι οποίοι προέρχονται από πολλαπλές πηγές και είναι ετερογενείς (πολλαπλές κλίμακες ανάλυσης, χωρική διακριτική ικανότητα). Από την μοντελοποίηση της σχέσης αλλαγών και παραγόντων υποκίνησης προέκυψαν οι επιφάνειες πιθανοτήτων αλλαγών. Τα αποτελέσματα ενσωματώθηκαν σε ένα χωρικό μοντέλο Cellular Automata και οι αλλαγές προσομοιώθηκαν με βάση εναλλακτικά σενάρια τα οποία αναπαριστούν διαφορετικές φάσεις οικονομικής ανάπτυξης. Τέλος εφαρμόστηκε ανάλυση ευαισθησίας των αποτελεσμάτων ως προς τη χωρική διακριτική ικανότητα των εισροών του μοντέλου.