IMPACT OF COVID-19 ON INFLAMMATORY BOWEL DISEASE: COURSE AND OUTCOME
Authors: А.S. Tanabayeva , I.V. Gubonina , V.B. Grinevich , T.V. Kolodin , Z.K. Zhumadilova , A. Zhanabayeva , Z.Kh. Agzamova , A.M. Amirova , A.E. Ualiyeva , A.V. Nersesov , Ja.A. Kaibullayeva 
Published: October 2024

Introduction. Coronavirus infection is an acute viral disease with a primary lesion of the upper respiratory tract, caused by an RNA-virus of the Betacoronavirus genus of the Coronaviridae family. The course of a viral infection varies from asymptomatic to a wide range of clinical manifestations, including fever, chills, gastrointestinal manifestations, pneumonia, respiratory distress, and death. Ulcerative colitis (UC) and Crohn's disease (CD) are chronic immune-mediated diseases with intestinal and systemic symptoms, which are based on an impairment of the intestinal microbiota and dysregulation of the immune system in genetically predisposed individuals. In the Kazakh population, risk factors also include irregular food intake (p=0.043; OR=3.61 [95% CI: 1.04–12.51]), consumption of fish and seafood (p=0.000; OR= 15.77 [95% CI: 4.56-54.59]), consumption of frozen processed foods (p = 0.018; OR = 4.62 [95% CI: 1.3-16.4]), diet based on meat dishes (p=0.029; OR=3.2 [95% CI: 1.13-9.2]), use of NSAIDs other than aspirin (p=0.031; OR=3.79 [1.13-12.69 ]) and smoking (p=0.008; OR=4.93 [95% CI: 1.52-15.98]). The suppression of the immune response is associated with the risk of infection with viral or bacterial pathogens, including potentially the SARS-CoV-2 virus. On the other hand, SARS-CoV-2 infection as a potential trigger factor for de novo occurrence of inflammatory bowel disease is currently being discussed. The aim of this study was to assess the characteristics of the course of COVID-19 during the treatment of inflammatory bowel diseases (IBD), risk factors and outcomes of COVID-19, as well as the activity of IBD before and after a coronavirus infection. Materials and methods. A longitudinal descriptive study included 158 patients with IBD who applied on an outpatient basis (including via remote consultation) or inpatient with SARS-Cov2 or COVID-19 infection in the academic centers of Almaty (Kazakhstan) n=54 and St. Petersburg (Russia), n= 104. The observation period was from May 2020 to May 2022. The median and interquartile range were used to describe quantitative data (age), and absolute frequencies and percentages were used for qualitative data. The Mann-Whitney U-test was used for intergroup comparison of quantitative data (age), for the remaining indicators, the likelihood ratio test (Likehood ratio test), and in the case of 2X2 tables, Fisher's exact test. Results. There was no association between IBD type/activity or drugs taken and the severity of COVID-19. However, the severity of COVID-19 affected the activity of IBD. We`ve identified the same risk factors for the development of a more severe course of COVID-19 were as in the world literature: cardiovascular pathology, arterial hypertension and chronic liver pathology. Conclusion. Thus, inflammatory bowel disease and current therapy do not affect the risk of SARS-Cov-2 infection and/or the severity of COVID-19, while infection associated with severe COVID-19 affects the activity or outcomes of IBD.

Актуальность.Коронавирусная инфекция – острое вирусное заболевание с преимущественным поражением верхних дыхательных путей, вызываемое РНК-геномным вирусом рода Betacoronavirus семейства Coronaviridae. Заражение вирусом варьируется от бессимптомного до широкого спектра клинических проявлений, включая лихорадку, озноб, желудочно-кишечные проявления, пневмонию, респираторный дистресс и смерть. Язвенный колит (ЯК) и болезнь Крона (БК) – хронические иммуноопосредованные заболевания с кишечной и системной симптоматикой, в основе которых лежат нарушение микробиоты кишечника и дисрегуляция иммунной системы у генетически-предрасположенных лиц. У лиц казахской популяции к факторам риска также можно отнести нерегулярный прием пищи (р=0,043; ОШ=3,61 [95% ДИ: 1,04-12,51]), потребление рыбы и морских продуктов (р=0,000; ОШ=15,77 [95% ДИ: 4,56-54,59]), потребление замороженных полуфабрикатов (р=0,018; ОШ=4,62 [95% ДИ: 1,3-16,4]), питание, основанное на мясных блюдах (р=0,029; ОШ=3,2 [95%ДИ: 1,13-9,2]), применение НПВС, кроме аспирина (р=0,031; ОШ=3,79 [1,13-12,69]) и курение (р=0,008; ОШ=4,93 [95% ДИ: 1,52-15,98]) [25] Подавление иммунного ответа ассоциировано с риском инфицирования вирусными или бактериальными патогенами, в том числе, потенциально вирусом SARS-CoV-2. С другой стороны, в настоящее время обсуждается SARS-Cov2 в качестве триггера de-novo ВЗК случаев [22]. Цель проведенного исследования: оценить особенности течения COVID-19 на фоне терапии воспалительных заболеваний кишечника, факторы риска и исходы COVID-19, а также активность ВЗК до и после перенесенной КВИ. Материалы и методы.Продольное описательное исследование включало 158 пациентов с ВЗК, обратившихся амбулаторно (в том числе посредством дистанционной консультации) или стационарно с инфекцией SARS-Cov2 или COVID-19 в академических центрах Алматы (Казахстан), n=54 и Санкт-Петербурга (Россия), n=104. Период наблюдения был с мая 2020 по май 2022. Для описания количественных данных (возраст) были использованы медиана и межквартильный размах, для качественных данных - абсолютные частоты и проценты. Для межгруппового сравнения количественных данных (возраст) применялся U-критерий Манна-Уитни, для остальных показателей тест отношения правдоподобия (Likehood ratio test), а в случае таблиц 2Х2 Точный тест Фишера. Результаты. Не было выявлено связи между типом/активностью ВЗК или принимаемыми препаратами и тяжестью течения COVID-19. Однако, тяжесть течения COVID-19 влияла на активность ВЗК. Выявлены те же факторы риска развития более тяжелого течения COVID-19, что и в мировой литературе: сердечно-сосудистая патология, артериальная гипертензия и хроническая патология печени. Заключение. Таким образом, воспалительное заболевание кишечника и текущая терапия не влияют на риск заражения SARS-Cov-2 и/или тяжесть течения COVID-19, в то же время, инфекция, ассоциированная с тяжелым течением COVID-19 влияет на активность или исходы ВЗК.

Сәйкестік. Коронавирустық инфекция – Coronaviridae тұқымдастығы Betacoronaviridae тектес РНҚ геномдық вируспен шақырылған жоғарғы тыныс жолдарының зақындануымен жүретінжедел вирустық ауру. Вирусты жұқтыру симптомсыз түрінен кең спектрлі, қызба, қалтырау, асқазан ішек жолдарының кқріністерімен, пневмония, респираторлық дистресс және өлім сияқты клиникалық көрініспен жүруі мүмкін. Жаралы колит (ЖК) және Крон ауруы (КА) – ішек микробиотының бұзылуымен және генетикалық бейімділігі бар адамдардың иммундық жүйесінің дисрегуляциясына негізделген ішектік және жүйелік симптомдары бар созылмалы иммуносуперессорлық ауру. Қазақстандық популяцияда қауіп факторларына тамақты тұрақты емес тұтыну (p=0,043; OR=3,61 [95% CI: 1,04–12,51]), балық пен теңіз өнімдерін тұтыну (p=0,000; OR= 15,77 [95% CI: 4,56) жатады. -54,59]), мұздатылған өңделген тағамдарды тұтыну (p = 0,018; OR = 4,62 [95% CI: 1,3-16,4]), ет тағамдарына негізделген диета (p=0,029; OR=3,2 [95% CI: 1,13-9,2] ]), аспириннен басқа NSAID қолдану (p=0,031; OR=3,79 [1,13-12,69 ]) және темекі шегу (p=0,008; OR=4,93 [95% CI: 1,52-15,98]) [24] Иммундық жауаптың басылуы вирустық немесе бактериялық қоздырғыштармен, соның ішінде SARS-CoV-2 ықтимал вирусымен жұқтыру қаупімен байланысты. Екінші жағынан, SARS-Cov2 қазіргі уақытта де-ново IҚА жағдайлары үшін триггер ретінде талқылануда. Зерттеудің мақсаты: IҚА емдеу кезіндегі COVID-19 ағымының сипаттамаларын, COVID-19 қауіп факторлары мен нәтижелерін, сондай-ақ коронавирустық инфекцияға дейін және одан кейінгі IҚА белсенділігін бағалау. Материалдар мен тәсілдер. Бойлық сипаттамалық зерттеуге Алматы (Қазақстан), n=54 және Санкт-Петербург (Ресей) қалаларындағы академиялық орталықтарда амбулаториялық (соның ішінде қашықтан консультация арқылы) немесе SARS-Cov2 немесе COVID-19 инфекциясы бар стационарлық пациенттер ретінде келген IҚА бар 158 пациент қамтылды, n = 104. Бақылау кезеңі 2020 жылдың мамырынан 2022 жылдың мамырына дейін болды. Сандық деректерді (жас) сипаттау үшін медиана және квартильаралық диапазон, ал сапалы деректер үшін абсолютті жиіліктер мен пайыздар пайдаланылды. Сандық деректерді (жасы) топ аралық салыстыру үшін Манн-Уитни U-тесті, қалған көрсеткіштер үшін ықтималдық коэффициенті тесті (Likehood ratio test), ал 2X2 кестелер жағдайында Фишердің нақты сынағы қолданылды. Нәтижелер. IҚА түрі/белсенділігі немесе қабылданған препараттар мен COVID-19 ауырлығы арасында ешқандай байланыс болмады. Дегенмен, COVID-19 ауырлығы IҚА белсенділігіне әсер етті. Әлемдік әдебиеттердегідей COVID-19-дың неғұрлым ауыр ағым дамуының қауіп факторлары анықталды: жүрек-қан тамыр ауруы, артериалды гипертензия және бауырдың созылмалы ауруы. Қорытынды. Осылайша, ішектің қабыну ауруы және ағымдағы терапия SARS-Cov-2 инфекциясының қаупіне және/немесе COVID-19 ауырлығына әсер етпейді, ал ауыр COVID-19 инфекциясымен байланысты инфекция IҚА белсенділігіне немесе нәтижелеріне әсер етеді.