Τεχνική αρτηριακής προσπέλασης και αιμόστασης σε επεμβατικές καρδιολογικές πράξεις
Authors: Κλεισιάρη Αρετή 
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η καρδιαγγειακή στεφανιαία νόσος αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αιτίες θανάτου παγκοσμίως και έχει κρίσιμο αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Ο καρδιακός καθετηριασμός με τη στεφανιογραφία που αναδεικνύει την ανατομία των στεφανιαίων αγγείων και διαπιστώνει την ύπαρξη ή όχι στενώσεων και η επακολουθούσα διορθωτική παρέμβαση με την αγγειοπλαστική και τοποθέτηση ενδοπροθέσεων (stents) αποτελεί διαδικασία ρουτίνας για τους καρδιοπαθείς ασθενείς. Ωστόσο οι καρδιακές αυτές παρεμβάσεις προκαλούν έντονο συγκινησιακό stress και επιβάρυνση στους ασθενείς που υποβάλλονται σε αυτή τη διαδικασία. Ο ρόλος του νοσηλευτή στην περιεπεμβατική περίοδο είναι σημαντικός για την κατάλληλη προετοιμασία και μείωση της ψυχολογικής επιβάρυνσης των ασθενών με την εφαρμογή ειδικών προγραμμάτων νοσηλευτικής παρέμβασης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθούν τα αποτελέσματα ειδικού προγράμματος νοσηλευτικής παρέμβασης σε σύγκριση με τη διαδικασία ρουτίνας κατά τη διενέργεια καρδιολογικών πράξεων και η κατάσταση της υγείας των ασθενών, που υποβάλλονται σε επεμβατικές καρδιολογικές πράξεις και να αξιολογηθεί από νοσηλευτικής άποψης η επίδραση της τεχνικής αρτηριακής προσπέλασης κατά την περιεπεμβατική περίοδο και κατά τον πρώτο μήνα μετά την έξοδο των ασθενών από το νοσοκομείο. Υλικό και Μέθοδος: Διεξήχθη μια τυχαιοποιημένη μελέτη νοσηλευτικής παρέμβασης σε 170 ασθενείς γενικού νοσοκομείου της Αθήνας. Από το Νοέμβριο του 2015 έως το Νοέμβριο του 2017, οι ασθενείς ηλικίας> 18 ετών που παρουσιάστηκαν στο αιμοδυναμικό εργαστήριο για να υποβληθούν σε επεμβατικές καρδιακές διαδικασίες συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Για τη συλλογή δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ένα ειδικά σχεδιασμένο έντυπο εγγραφής. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε παρακολούθηση 30 ημερών για τον προσδιορισμό της κατάστασης υγείας σύμφωνα με το ερωτηματολόγιο EQ-5D και την κλίμακα EQ-Visual Analogue Scale (EQ-VAS). Αποτελέσματα: Το δείγμα που μελετήθηκε περιλάμβανε 170 ασθενείς, εκ των οποίων το 75,3% (n = 128) ήταν άνδρες. Η μέση ηλικία του δείγματος μελέτης ήταν 64,01 έτη με τυπική απόκλιση ± 9,6. Οι συμμετέχοντες στην ομάδα παρέμβασης είχαν μικρότερης έντασης πόνο κατά την αρτηριακή προσπέλαση (2.77 ± 2.00), χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες στην ομάδα ελέγχου (2.96 ± 2.16), t(168) = 583, p = 0.561). Έξι ώρες αργότερα διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες στην ομάδα ελέγχου: 1.11 ± 1.35 έναντι 1.55 ± 1.64; t(168) = 1905 (p = 0.059), όπως και στατιστικά σημαντικά χαμηλότερης έντασης μυοσκελετικός πόνος (2,63 ± 2,54) σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες στην ομάδα ελέγχου (3,87 ± 2,91, t (168) = 2,949, p = 0,004). Επιπλέον, οι συμμετέχοντες στην ομάδα παρέμβασης είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερη βαθμολογία της κατάστασης υγείας σε 30 ημέρες παρακολούθησης (80 ± 16,3) σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες στην ομάδα ελέγχου (72.52 ± 20.35, t(166) = 2.715, p = 0.007). Συμπεράσματα: Ο ρόλος του νοσηλευτή κατά τις επεμβατικές καρδιακές πράξεις είναι εξαιρετικά σημαντικός. Οι νοσηλευτές εκτιμούν τις ανάγκες των ασθενών κατά τη διάρκεια της νοσηλείας και παρέχουν εκπαιδευτικές πληροφορίες ώστε οι ασθενείς να έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής μετά την έξοδο τους από το νοσοκομείο.