bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη μεθόδων ασφαλούς μετάδοσης πολυμέσων σε σύγχρονα ασυρματικά δίκτυα
Authors: Τσαγκαρόπουλος Μιχαήλ
Published: August 2021

Η κύρια ερευνητική συνεισφορά της διατριβής έχει ως στόχο την μελέτη της μετάδοσης πολυμέσων σε δύο ερευνητικές περιοχές που αφορούν την κωδικοποίηση ϱοών ϐίντεο ως προς την επίδραση στη ποιότητα μετάδοσης και στην ασφάλεια της μετάδοσης δεδομένων.Από τη μια πλευρά, μελετήθηκαν οι σύγχρονοι μηχανισμοί κωδικοποίησης ϐίντεο σε ασύρματα δίκτυα με ϐάση τον διαχωρισμό της κωδικοποίησης της πηγής από τα πρωτόκολλα και τους αλγορίθμους της διάδοσης του ϐίντεο στο κανάλι. Προκειμένου να απλοποιηθεί το πρόβλημα της ϐελτιστοποίησης της μετάδοσης του ϐίντεο, πρώτα μελετήθηκαν μοντέλα εκτίμησης της αλλοίωσης του ϐίντεο λόγω των απωλειών στο ασύρματο κανάλι, που ϐασίζονταν σε απλοποιημένες στατιστικές ϑεωρήσεις της απώλειας μόνο στο ϕυσικό επίπεδο. Οι προτεινόμενες λύσεις περιορίζονταν σε πολύπλοκες αναλυτικές μεθόδους με μικρή πρακτική εφαρμογή. Στα πλαίσια της εκπόνησης της διατριβής αυτής δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα για την επίτευξη αδιάλειπτης επικοινωνίας ϐίντεο σε ετερογενή UMTS και WLAN ασύρματα δίκτυα και την ανάλυση της αλλοίωσης που προκαλείται κατά την μετάδοση ϐίντεο σε ασύρματα δίκτυα. Μελετήθηκε το πρότυπο κωδικοποίησης MPEG-4 και H.264/AVC, ώστε να αναλυθεί η αλλοίωση της αντιλαμβανόμενης ποιότητας του ϐίντεο κατά την μεταγωγή της υπηρεσίας μεταξύ ετερογενών ασύρματων δικτύων και να προταθούν ϐέλτιστοι αλγόριθμοι προγραμματισμού της μετάδοσης πακέτων σε ασύρματα All-IP δίκτυα.Από την άλλη μεριά, μελετήθηκαν οι σύγχρονοι μηχανισμοίγ ια την υποστήριξη ασφαλών και διαφανών υπηρεσιών πολυμέσων με ϐάση τους παραπάνω μηχανισμούς ϐελτιστοποίησης. Στα πλαίσια της διατριβής μελετήθηκαν και αναπτύχθηκαν μηχανισμοί για ασφαλείς IP πολυμεσικές υπηρεσίες. Οι ερευνητικές προσπάθειες που πραγματοποιήθηκαν ϐασίστηκαν στην επέκταση της πλατφόρμας IMS για την υποστήριξη μιας κοινής αρχιτεκτονικής διαχείρισης που ϑα υποστηρίζει ετερογενή δίκτυα καθώς και την χρησιμοποίηση του πρωτοκόλλου 802.21 για την διαφανή μεταγωγή χρηστών.Συνοπτικά, τα επιμέρους αποτελέσματα αυτής της μελέτης μπορούν να αξιοποιηθούν για τον σχεδιασμό, την υλοποίηση και την αποτίμηση ενός πλαισίου ασφαλών και ϐελτιστοποιημένων υπηρεσιών πολυμέσων λαμβάνοντας υπόψιν:-Προβλήματα ασφαλείας,επιθέσεων που άπτονται των IP υπηρεσιών ϐίντεο και ϕωνής.-Μέθοδοι ανίχνευσης προβλημάτων ασφαλείας.-Μηχανισμών ταυτοποίησης χρηστών κατά τη μεταγωγή σε ένα ετερογενές περιβάλλον.-Μηχανισμών ϐελτιστοποίησης της μεταδιδόμενης πολυμεσικής πληροφορίας εξασφαλίζοντας υψηλή ποιότητα υπηρεσίας.
Κλινική σημασία μοριακών τεχνικών που επιτρέπουν την αναγνώριση του κύκλου ζωής του HPV σε υλικό κυτταρολογίας υγρής φάσης (ThinPrep Pap-test)
Authors: Σταθοπούλου Βασιλική-Καλλιόπη
Published: August 2021

Σκοπός. Η εκτίμηση της διαγνωστικής ακρίβειας του NASBA και της κυτταρομετρίας ροής για την ανίχνευση του mRNA για τις πρωτεΐνες E6&7 του HPV ως πρωτοβάθμιας μεθόδου πληθυσμιακού ελέγχου σε σύγκριση με την κυτταρολογία. Μέθοδοι. Συλλέχθηκαν 1116 δείγματα από Pap test ρουτίνας. Το δείγμα αναλύθηκε με NASBA και κυτταρομετρία ροής για έκφραση του E6&7-mRNA. Έγινε σύγκριση μεταξύ της κυτταρολογίας και των δεικτών ακρίβειας των δύο τεχνικών, καθώς και του NASBA-HPV-16 για την ανίχνευση CIN2+ βλαβών. Αποτελέσματα. Αυξημένη βαρύτητα βλάβης συσχετίστηκε με αυξημένα ποσοστά θετικών αποτελεσμάτων τόσο για το NASBA όσο και για την κυτταρομετρία ροής (p<0.001). Θετική συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ των 2 τεχνικών όταν αυτές εξετάστηκαν με το Phi coefficient (τιμή: 0.473). Αμφότερες οι τεχνικές επέδειξαν υψηλότερη ειδικότητα από την κυτταρολογία (87.7% και 78.8% προς 63.6% για CIN2+ βλάβες). Εντούτοις, η ευαισθησία τους δεν ξεπέρασε αυτήν της κυτταρολογίας (75.3% και 78.3% προς 87.6% αντίστοιχα). Συμπεράσματα. Το NASBA και η κυτταρομετρία ροής επέδειξαν υψηλότερη ειδικότητα στην ανίχνευση CIN2+ βλαβών. Όμως, η σχετικά χαμηλότερη ευαισθησία τους σε σχέση με την κυτταρολογία τις καθιστά ανεπαρκείς ως πρωτοβάθμια εξέταση πληθυσμιακού ελέγχου.
Επίδραση των αιθέριων ελαίων της ρίγανης στα ζυμωτικά φαινόμενα και στην γαλακτοπαραγωγή αιγών
Authors: Παρασκευάκης Νικόλαος
Published: August 2021

Η παρούσα εργασία είχε ως στόχο να εξετάσει αν ο χρόνος αποθήκευσης της ρίγανης (Origanum vulgare subsp. hirtum) μετά τη συγκομιδή της, η άλεση και η ανάμειξη αυτής στο μείγμα συμπυκνωμένων ζωοτροφών μειώνει την περιεκτικότητά της σε αιθέριο έλαιο. Οι μετρήσεις αυτές έδειξαν ότι στα αποξηραμένα φυτά ρίγανης παραμένει τουλάχιστον το 94 % των αιθερίων ελαίων που περιέχουν έξι μήνες μετά τη συγκομιδή και το 95,1 % μετά την άλεση και ανάμειξη αυτών στο μείγμα συμπυκνωμένων ζωοτροφών τέσσερις εβδομάδες μετά την ανάμειξη. Στην συνέχεια μελετήθηκε η επίδραση της ρίγανης στα ζυμωτικά φαινόμενα των προστομάχων και στην γαλακτοπαραγωγή αιγών. Στο 1ο πείραμα χρησιμοποιήθηκαν οκτώ αίγες φυλής Alpine οι οποίες χωρίστηκαν σε δύο ισοδύναμες ομάδες. Οι δύο ομάδες κατανάλωναν το ίδιο σιτηρέσιο με μόνη διαφορά ότι στο σιτηρέσιο της ομάδας της επέμβασης είχαν προστεθεί 20 g ξηράς δρόγης ρίγανης που περιείχαν 1g αιθέριου ελαίου. Από τις αίγες λαμβάνονταν δείγματα υγρού μεγάλης κοιλίας κάθε 15 ημέρες για χρονικό διάστημα 69 ημερών. Στα δείγματα αυτά προσδιορίστηκαν: το pH, η συγκέντρωση της αμμωνίας και των πτητικών λιπαρών οξέων, οι μικροβιακοί πληθυσμοί και ένας αριθμός πεπτικών ενζύμων (πρωτεάση, α-αμυλάση, κυταρινάση, ξυλανάση, λιπάση). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι αυξήθηκε (P<0,05) η συγκέντρωση της αμμωνίας στην ομάδα της διατροφικής επέμβασης καθ’όλη την πειραματική περίοδο. Εκ των μικροβιακών ενζύμων, παρατηρήθηκε αύξηση της πρωτεάσης (P<0,001), ενώ εκ των μικροβιακών πληθυσμών παρατηρήθηκε μείωση των μεθανοβακτηρίων (P<0,05) και του Methanosphaera stadtmanae (P<0,05). Στο 2ο πείραμα χρησιμοποιήθηκαν δώδεκα αίγες φυλής Alpine οι οποίες χωρίστηκαν σε δύο ισοδύναμες ομάδες. Ο διατροφικός χειρισμός ήταν ίδιος με το πρώτο πείραμα. Από τις αίγες λαμβάνονταν δείγματα γάλακτος και αίματος για χρονικό διάστημα 30 ημερών. Στα δείγματα αυτά προσδιορίστηκαν: η χημική σύσταση του γάλακτος, ορισμένα αντιοξειδωτικά ένζυμα (δεσμουτάση του υπεροξειδίου, καταλάση, τρανσφεράση γλουταθειόνης, οξειδάση γλουταθειόνης, ρεδουκτάση γλουταθειόνης, λακτοϋπεροξειδάση), η ολική αντιοξειδωτική ικανότητα και η συγκέντρωση των λιπαρών οξέων του γάλακτος. Τα αποτελέσματα έδειξαν αύξηση της ολικής αντιοξειδωτικής ικανότητας (P<0,001), της υπεροξειδάσης (P<0,001) και της ρεδουκτάσης της γλουταθειόνης (P<0,001).
Γενικές αρχές δικαίου περιβάλλοντος από νομική και δασοπολιτική σκοπιά
Authors: Βασιλείου Χρυσούλα
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η διερεύνηση της γνώσης και των απόψεων των δικηγόρων και δασολόγων της χώρας σχετικά με τις Γενικές Αρχές Δικαίου Περιβάλλοντος. Ως μέθοδος δειγματοληψίας εφαρμόστηκε η στρωματωμένη τυχαία δειγματοληψία. Οι Γενικές Αρχές Δικαίου Περιβάλλοντος είναι η αρχή της πρόληψης, της προφύλαξης, της καταπολέμησης της μόλυνσης κατά προτεραιότητα στην πηγή, της εν αμφιβολία υπέρ της ασφάλειας, του ελέγχου σε όλη τη διαδικασία της παραγωγής, της βιωσιμότητας ή της αειφορίας, της ήπιας ανάπτυξης, του σεβασμού της φέρουσας ικανότητας των οικοσυστημάτων, της διατήρησης της ικανότητας ανασύστασης ή αποκατάστασης του φυσικού κεφαλαίου, του περιβαλλοντικού κεκτημένου, της ενσωμάτωσης, του υψηλού επιπέδου προστασίας, η αρχή ο ρυπαίνων πληρώνει, της στάθμισης κόστους- οφέλους, της διαβάθμισης της προστασίας του περιβάλλοντος, της αντιστάθμισης, της αναζήτησης της προσφορότερης για το περιβάλλον τεχνικής λύσης και τέλος της συνεργασίας ή της συμμετοχής των πολιτών. Η έρευνα έδειξε ότι δικηγόροι και δασολόγοι κατά μέσο όρο γνωρίζουν ελάχιστα το περιεχόμενο των γενικών αρχών. Οι δασολόγοι εμφανίζονται να τις γνωρίζουν καλύτερα, αλλά και πάλι όχι σε ικανοποιητικό βαθμό. Δικηγόροι και δασολόγοι γνωρίζουν περισσότερο τις αρχές της πρόληψης και της προφύλαξης, την αρχή της αειφορίας, την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» και την αρχή της στάθμισης κόστους οφέλους σε σχέση με τις υπόλοιπες αρχές. Σχετικά με την εφαρμογή των Γενικών Αρχών Δικαίου Περιβάλλοντος από την ελληνική πολιτεία η έρευνα έδειξε ότι κατά την άποψη δικηγόρων και δασολόγων αυτές εφαρμόζονται σε ελάχιστο βαθμό. Οι δασολόγοι Τρικάλων και Θεσσαλονίκης εμφανίζονται πιο αισιόδοξοι και με μεγαλύτερη πίστη στην εφαρμογή περιβαλλοντικής πολιτικής από το ελληνικό κράτος, αλλά και πάλι όχι σε ικανοποιητικά επίπεδα. Ως προς τη συμβολή των Γενικών Αρχών Δικαίου Περιβάλλοντος στην προστασία του περιβάλλοντος παρατηρήθηκε ότι δικηγόροι και δασολόγοι θεωρούν ότι αυτές συμβάλλουν στο σύνολό τους αρκετά στην προστασία του περιβάλλοντος, θεωρώντας, όμως, ως τις πλέον σημαντικές τις αρχές της πρόληψης και της προφύλαξης.
Το έργο του καλλιτέχνη Δημήτρη Περδικίδη (1922-1989) και η υποδοχή του στην Ισπανία και στην Ελλάδα
Authors: Φερνάντεθ Μπελμόντε Μιγκέλ
Published: August 2021

Η διατριβή έχει ως βασικό στόχο να συμπληρώσει το κριτικό κενό που υπάρχει στη μελέτη του έργου του Έλληνα ζωγράφου Δημήτρη Περδικίδη (1922-1989) ο οποίος έζησε στη Μαδρίτη από το 1953 ως το 1985. Γενικότερα, η παρούσα διατριβή στοχεύει να συνεισφέρει στην καλύτερη κατανόηση του ισπανικού και ελληνικού εικαστικού πλαισίου στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα σε σχέση με τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη στον καλλιτεχνικό χώρο. Για το λόγο αυτό η έρευνα της διατριβής επικεντρώθηκε στην κατανόηση της θέσης της τέχνης του Δημήτρη Περδικίδη και το πλαίσιο υποδοχής της στην εποχή του σε σχέση με τα έργα άλλων καλλιτεχνών, με την τεχνοκριτική και με τους θεσμούς της τέχνης και όχι στην καταγραφή των έργων του σε έναν πλήρη κατάλογο. Παράλληλα, η έρευνα αναλύει τη σημασία του έργου του Περδικίδη ως πολιτισμικού δεσμού ανάμεσα στην Ισπανία και την Ελλάδα.
Ευάγριος ο Ποντικός και η ασκητική ορθόδοξη παράδοση των Γαζαίων Πατέρων (Βαρσανουφίου του Μεγάλου, Ιωάννου του Προφήτου και Δωροθέου)
Authors: Στογιάνοβιτς Αλέξανδρος
Published: August 2021

Αυτή η διατριβή αποδεικνύει ότι οι Γαζαίοι Πατέρες κατασκευάζουν εκείνο τον κρίκο στην αγιοπατερική ιστορική αλυσίδα, ο οποίος συνδέει τον Ευάγριο με την κατοπινή συναϊτική παράδοση και βέβαια με τον άγ. Μάξιμο τον Ομολογητή και, μέσω αυτών, με τη μετέπειτα ασκητική και μυστική ορθόδοξη παράδοση. Συνάμα, οι Πατέρες της Γάζας δεν λησμόνησαν να ασκήσουν κριτική στις εσφαλμένες δογματικές αλλά και ασκητικές στάσεις του Ευαγρίου. Προκειμένου να πραγματωθεί ο σκοπός αυτής τής μελέτης, χρησιμοποιήθηκε η αναλυτική, η συγκριτική και η ιστορική μέθοδος. Η αναλυτική μέθοδος συνέβαλε στη λεπτομερή διερεύνηση του θεολογικο-ασκητικού συστήματος του Ευαγρίου, αλλά και της διδασκαλίας των Πατέρων της Γάζας. Περαιτέρω, η συγκριτική μέθοδος χρησίμευσε για την αναζήτηση αναλογιών, αλλά και διαφορών, που υφίστανται στις διδασκαλίες του Ευαγρίου από τη μια, και των Γαζαίων Πατέρων από την άλλη. Παράλληλα, η συγκριτική μέθοδος τεκμηρίωσε τη συμβολή των Γαζαίων Πατέρων στην αξιοποίηση της ασκητικής διδασκαλίας του Ευαγρίου στην ορθόδοξη παράδοση. Τέλος, η ιστορική μέθοδος απέδειξε σε ποιό βαθμό η διδασκαλία του Ευαγρίου επηρέασε, ειδικά, την ορθόδοξη ασκητική διδασκαλία και, γενικά, τη χριστιανική Εκκλησία της Ανατολής και της Δύσης. Η διατριβή αυτή διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από πολλές άλλες σύγχρονες μελέτες σχετικά με τη διδασκαλία του Ευαγρίου, διότι διακρίνει εξ ολοκλήρου, ακολουθώντας πιστά τη διδασκαλία των Γαζαίων Πατέρων, τα καλά και ψυχωφελή στοιχεία της διδασκαλίας του Ευαγρίου από εκείνα τα κακόδοξα και ψυχοφθόρα. Τα μεν καλά και ψυχωφελή στοιχεία του Ευαγρίου προέρχονται από την παράδοση και από το βίωμα της αιγυπτιακής ερήμου, καθώς και από τους διδασκάλους του Καππαδόκες Πατέρες· τα δε κακόδοξα και ψυχοφθόρα στοιχεία προέρχονται από τον ωριγενισμό του. Κατά πάσα πιθανότητα, οι Γαζαίοι Πατέρες δεν αξιοποίησαν την ασκητική διδασκαλία του Ευαγρίου εσκεμμένα και εκ προμελέτης, αλλά την εφάρμοσαν έμμεσα κατά την άσκηση του ποιμαντικού τους έργου. Ως εκ τούτου με την παρούσα διατριβή προσπαθήσαμε να αποδείξουμε ότι παρ᾿ όλες τις δύσκολες και σοβαρές κατακρίσεις των δογματικών δοξασιών του Ευαγρίου, οι Γαζαίοι Πατέρες χρησιμοποιούσαν ενίοτε την ασκητική διδασκαλία του τόσο για τη διαμόρφωση της πνευματικότητάς τους, όσο και του ποιμαντικού έργου τους, αποτελώντας κατ᾿ αυτό τον τρόπο για τη μεταγενέστερη ασκητική και μυστική παράδοση το παραδοσιακό πρότυπο της αρμονικής σύζευξης της ορθόδοξης ασκητικής παράδοσης με την ευαγριανή.
Η θρησκευτική παιδεία των μεταναστών στον ελληνικό χώρο
Authors: Πεπές Ευάγγελος
Published: August 2021

Η διαπραγμάτευση των επιστημονικών υποθέσεων της μελέτης αναδεικνύει για πρώτη φορά την ανάγκη για την ακριβή και με στατιστικά δεδομένα αποτύπωση του θρησκευτικού χάρτη των μεταναστών που ζουν στην Ελλάδα. Η συγκριτική μελέτη των μοντέλων διαχείρισης της εκπαιδευτικής ετερότητας σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο αποκαλύπτει ότι η επιλογή και εφαρμογή ενός μοντέλου θρησκευτικής αγωγής στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα είναι ένα πολύπλοκο θέμα και δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί με βάση την πρακτική που εφαρμόζεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εθνικής, θρησκευτικής και πολιτισμικής ταυτότητας των Ελλήνων μαθητών, σε συνδυασμό με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των μεταναστών, απαιτούν τον εξ υπαρχής σχεδιασμό ενός μοντέλου θρησκευτικής αγωγής, που θα ανταποκρίνεται αποκλειστικά τόσο στα ελληνικά κοινωνικοπολιτισμικά και θρησκευτικά δεδομένα όσο και στις ανάγκες των Ελλήνων και ξένων μαθητών. Αποδεικνύεται τεκμηριωμένα ότι η λύση της κατάργησης ή της προαιρετικότητας της θρησκευτικής παιδείας των μεταναστών ή της αλλαγής του χαρακτήρα του μαθήματος ή της αντικατάστασής του από ένα μάθημα με ηθικό ή θρησκειολογικό περιεχόμενο δεν βασίζεται σε παιδαγωγικά κριτήρια ούτε αποτελεί αποδεδειγμένα αίτημα των μεταναστών μαθητών. Αντίθετα, μάλιστα, είναι ελάχιστο το ποσοστό των ξένων μαθητών στην Ελλάδα, οι οποίοι κάνουν χρήση του δικαιώματος που τους παρέχει ο νόμος και ζητούν απαλλαγή από τη θρησκευτική αγωγή. Ο προσανατολισμός που έχει η ελληνική θρησκευτική παιδεία προς την ορθόδοξη παράδοση, όπως εξάγεται, αποκλείει κάθε πιθανότητα προσηλυτισμού ή ενδογματισμού. Η Ορθοδοξία ως εξ αποκαλύψεως πίστη εναντιώνεται σε κάθε μορφή κατηχητισμού και ενδογματισμού (indoctrination), που θα μπορούσαν να προσβάλουν τα προσωπικά θρησκευτικά δικαιώματα των μεταναστών μαθητών. Η θεολογία της ετερότητας, που ακολουθεί η σχολική θρησκευτική αγωγή, θεμελιωμένη στην αγιογραφική και αγιοπατερική παράδοση, διαπιστώνεται ότι αποκαλύπτει μία εντελώς νέα θέαση του διαφορετικού στον παιδαγωγικό χώρο, αφού ο ξένος δεν αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα, αλλά ως ευκαιρία για προσφορά και πνευματική ολοκλήρωση. Με αυτή την προοπτική, η θρησκευτική παιδεία στο ελληνικό σχολείο όχι μόνο δεν καταπατά τις ελευθερίες και τα δικαιώματα των μεταναστών μαθητών, αλλά αντίθετα τα ενισχύει. Τέλος, θεμελιώνεται η θέση ότι η θρησκευτική παιδεία σε μη Χριστιανούς και άπιστους δεν είναι καινοφανές γεγονός. Τα παιδαγωγικά έργα της Πατερικής Παράδοσης, τα οποία αποτέλεσαν τη διδακτέα ύλη στις πρώτες Θεολογικές και Κατηχητικές σχολές, προσφέρουν πλήθος πρακτικών παραδειγμάτων, διδακτικών μεθόδων, αρχών και τρόπων δόμησης του περιεχομένου μία διαπολιτισμικής θρησκευτικής παιδείας. Η κριτική μελέτη και παρουσίαση τέτοιων παραδειγμάτων αποδεικνύει τη διαπολιτισμική διάσταση της ορθόδοξης χριστιανικής παιδείας και τη θετική παιδαγωγική συμβολή που μπορεί να έχει στο πλαίσιο του σύγχρονου εκπαιδευτικού συστήματος.
Αξιολόγηση της επίδρασης ανοσοτροποποιητικής θεραπείας σε πειραματικό μοντέλο φλεγμονής κατά τη διάρκεια της κύησης
Authors: Πολύζου Ηλέκτρα
Published: August 2021

Οι γνώσεις μας για τη συμμετοχή της αγγγειοποιητίνης-2 (Ang-2) στη φλεγμονώδη διεργασία καθώς και για τη σημασία των βακτηριακών ενδοτοξινών (LPS) στην επαγωγή πρόωρου τοκετού οδήγησαν στη διερεύνηση της αλληλεπίδρασης της Ang-2 με την LPS στην παθογένεια του πρόωρου τοκετού. Σε ένα πρώτο στάδιο, μετρήθηκε η Ang-2 στο τέλος του πρώτου τριμήνου της κύησης σε: i) 40 γυναίκες που γέννησαν πρόωρα, ii) 88 γυναίκες που γέννησαν τελειόμηνες και ήταν συνταιριασμένες ως προς την ηλικία και τον αριθμό τοκετών, και iii) 20 γυναίκες μη γυναίκες. Η Ang-2 βρέθηκε αυξημένη στις έγκυες σε σχέση με τις μη έγκυες γυναίκες. Το χρονικό διάστημα έως τον τοκετό ήταν μικρότερο για τις γυναίκες στις οποίες τα επίπεδα της Ang-2 ήταν μεγαλύτερα από 4ng/ml (σχετικός κίνδυνος για τοκετό πριν την 34η εβδομάδα; p: 0,040). Προκειμένου να διερευνηθεί περαιτέρω ο ρόλος της Ang-2 στον πρόωρο τοκετό χρησιμοποιήθηκε ένα πειραματικό μοντέλο πρόωρου τοκετού στο οποίο ο πρόωρος τοκετός προκαλούνταν από την έγχυση LPS. Ειδικότερα, χορηγούνταν Ang-2 ενδοπεριτοναϊκά πριν από την χορήγηση LPS τη 14η ημέρα της κύησης των επίμυων. Όταν η Ang-2 χορηγούνταν μετά τη χορήγηση της LPS τότε όλοι οι επίμυες γεννούσαν τελειόμηνα. Όταν, όμως, η χορήγηση της Ang-2 πραγματοποιούνταν πριν την χορήγηση της LPS τότε το χρονικό διάστημα έως τον τοκετό ελαττωνόταν σημαντικά. Μετά από θυσίες των επίμυων διαπιστώθηκε ότι αυτή η δράση της Ang-2 συνοδευόταν από ελάττωση της διείσδυσης του Evans Blue στα έμβρυα και από αύξηση στους ιστούς της μητέρας. Παράλληλα, η συγκέντρωση του παράγοντα νέκρωσης όγκων-α στην κυκλοφορία της μητέρας, τους εμβρυϊκούς ιστούς και τους πλακούντες ήταν σημαντικά ελαττωμένος. Τα αποτελέσματα αυτά υποδεικνύουν ότι η Ang-2 επιταχύνει τα φαινόμενα πρόωρου τοκετού που επάγονται από την LPS. Το εύρημα αυτό σχετίζεται με ελαττωμένη διάχυση από τον πλακούντα και αιμάτωση του εμβρύου.
Ογκομετρική μελέτη εγκεφαλικών σχηματισμών στη μείζονα κατάθλιψη και συσχέτιση με τις κλινικές της μορφές
Authors: Βασιλοπούλου Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Από τα ευρήματα μελετών δομικής νευροαπεικόνισης στη Μείζονα Κατάθλιψη (ΜΚ) αναφορικά με τον όγκο του ιπποκάμπου, της αμυγδαλής και της υπογονάτιας περιοχής της έλικας του προσαγωγίου (υπΕΠ) δεν είναι δυνατόν να εξαχθούν αξιόπιστα συμπεράσματα σχετικά με τη διαφοροποίηση μελαγχολικής και ψυχωτικής κατάθλιψης. Επίσης, φαίνεται ότι δεν έχει μελετηθεί συστηματικά η επίδραση του άξονα Υποθάλαμος-υπόφυση-επινεφρίδια (ΗΡΑ) στον όγκο των εγκεφαλικών σχηματισμών σε αυτές τις κλινικές μορφές ΜΚ. Προκειμένου να διερευνηθεί περαιτέρω αν η κλινική διαφοροποίηση των ανωτέρω τύπων ΜΚ αντιστοιχεί και σε μια διαφοροποίησή τους σε δομικό επίπεδο, μελετήθηκαν, μέσω Μαγνητικής Τομογραφίας, οι όγκοι του ιπποκάμπου, της αμυγδαλής και της πρόσθιας και οπίσθιας υπΕΠ, σε 22 ασθενείς με μελαγχολική ΜΚ, σε 17 ασθενείς με ψυχωτική ΜΚ και σε 18 μάρτυρες. Επιπλέον, μελετήθηκε η σχέση τους με κλινικά χαρακτηριστικά και συμπτώματα της ΜΚ, αλλά και με δείκτες του άξονα ΗΡΑ (επίπεδα κορτιζόλης πλάσματος, όγκος υπόφυσης). Οι υπό μελέτη όγκοι δεν διαφοροποιήθηκαν μεταξύ ασθενών με μελαγχολική και ασθενών με ψυχωτική ΜΚ. Σε σχέση με τους μάρτυρες, οι όγκοι της δεξιάς (ΔΑ) και της αριστερής αμυγδαλής (ΑΑ) βρέθηκαν σημαντικά μεγαλύτεροι και ο όγκος της αριστερής πρόσθιας υπΕΠ σημαντικά μικρότερος σε αμφότερες τις ομάδες ασθενών, ενώ οι υπόλοιποι όγκοι δεν εμφάνισαν σημαντικές διαφορές. Επιπλέον, ο όγκος της αμυγδαλής βρέθηκε αμφοτερόπλευρα σημαντικά μεγαλύτερος στους ασθενείς με αϋπνία και με πρώιμη ΜΚ σε σχέση με αυτούς χωρίς διαταραχές ύπνου και με όψιμη ΜΚ αντίστοιχα και συσχετίσθηκε αμφοτερόπλευρα αρνητικά με τον όγκο της ουράς του αριστερού ιπποκάμπου. Οι όγκοι των εγκεφαλικών σχηματισμών δεν συσχετίσθηκαν με τα επίπεδα κορτιζόλης πλάσματος. Αντίθετα, με τον όγκο της υπόφυσης συσχετίσθηκαν ισχυρά οι όγκοι της οπίσθιας υπΕΠ αμφοτερόπλευρα όπως και οι όγκοι του ιπποκάμπου. Συμπερασματικά, οι όγκοι που μελετήθηκαν δεν συσχετίσθηκαν με τον τύπο της κατάθλιψης και τη βαρύτητά της. Αντίθετα, οι όγκοι που διαφοροποιήθηκαν μεταξύ ασθενών και μαρτύρων συνδέθηκαν με τη διάγνωση της κατάθλιψης και με διαταραχές σε επίπεδο ΑΝΣ (ύπνος, όρεξη). Επίσης, η πλειοψηφία των όγκων συνδέθηκε με παραμέτρους χρονιότητας της διαταραχής και ορισμένοι από αυτούς με δείκτες του άξονα ΗΡΑ. Τέλος, τα ευρήματα που αφορούν στον όγκο της αμυγδαλής φαίνεται να είναι σε συμφωνία με μελέτες που προτείνουν μια εμπλοκή της αμυγδαλής στη σταθεροποίηση της μνήμης σε φάση στέρησης ύπνου.
Η σχέση της δευτεροβάθμιας εξίσωσης με την τελικά περιοδική ανθυφαίρεση στα αρχαία ελληνικά μαθηματικά
Authors: Τασσόπουλος Γεώργιος
Published: August 2021

Ακολουθώντας την επιχειρηματολογία του Σ. Νεγρεπόντη κατά την οποία η μέθοδος που εφάρμοσε ο Θεόδωρος στο μάθημα του στον Θεαίτητο 147δ-148β, ώστε να αποδείξει τις ασυμμετρίες που αναφέρονται στον Πλατωνικό διάλογο, Θεαίτητος 147δ- 148β ήταν ανθυφαιρετική, ανακατασκευάζεται απόδειξη με την χρήση εξολοκλήρου μέσων που διέθεταν οι Πυθαγόρειοι, συγκεκριμένα τον λογισμό των Γνωμόνων στο Βιβλίο ΙΙ των Στοιχείων του Ευκλείδη.Ακολουθώντας την επιχειρηματολογία του Σ. Νεγρεπόντη ότι το αποτέλεσμα που απέδειξε ο Θεαίτητος, συνέπεια του μαθήματος του Θεόδωρου, όπως αναφέρεται στο ίδιο απόσπασμα, ήταν ή παλινδρομική περιοδικότητα όλων των τετραγωνικών άρρητων, χρησιμοποιώντας τις μεθόδους του Βιβλίου Χ των Στοιχείων, και ιδιαίτερα τις έννοιες της αποτομής, της γραμμής των δύο ονομάτων, και της συζυγίας τους (Προτάσεις X.112-114 των Στοιχείων), προκύπτει απόδειξη χαρακτηριζόμενη ως απόλυτα περιοδική ανθυφαίρεση. Οι Zeeman και Fowler προέβησαν σε μια γενική περιγραφή της εν λόγω Πρότασης , προς μία κατεύθυνση :η απόδειξη που παρουσιάζεται στη διατριβή βασίζεται εξ ολοκλήρου σε χρήση μέσων από το Βιβλίο Χ των Στοιχείων.
Conventionality and creativity in the conceptualization of time in modern greek
Authors: Πιατά Άννα
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή ασχολείται με τις γλωσσικές εκφράσεις του χρόνου που απαντώνται στον καθημερινό και ποιητικό λόγο στα Νέα Ελληνικά στο πλαίσιο της γνωσιακής γλωσσολογίας. Στόχος της εργασίας είναι να προσφέρει μια ενιαία ανάλυση των γλωσσικών εκφράσεων του χρόνου στον καθημερινό και τον ποιητικό λόγο και συγχρόνως να διερευνήσει θεωρητικά ζητήματα όπως η σχέση μεταξύ της Θεωρίας της Εννοιακής Μεταφοράς και της Θεωρίας της Εννοιακής Μίξης αλλά και η διάκριση μεταξύ γλωσσικής συμβατικότητας και δημιουργικότητας. Για τον σκοπό αυτό, δημιουργήθηκε ένα σώμα ποιητικών κειμένων νεολληνικής λογοτεχνίας που χρησιμοποιήθηκε παράλληλα με τον Θησαυρό της Ελληνικής Γλώσσας. Η ανάλυση των δεδομένων δείχνει ότι στον καθημερινό λόγο ο χρόνος κωδικοποιείται μεταφορικά με βάση τον χώρο και την κίνηση, εύρημα το οποίο εντοπίζεται εκτενώς και στον ποιητικό λόγο. Στην ποίηση, όμως, εμφανίζονται και μη χωρικές μεταφορικές εκφράσεις για τον χρόνο αλλά και μη μεταφορικές εκφράσεις. Σε θεωρητικό επίπεδο προτείνεται ότι η Θεωρία της Εννοιακής Μίξης εξηγεί επαρκώς τις εκφράσεις του χρόνου, καθημερινές και ποιητικές, και με αυτόν τον τρόπο συμπληρώνει τη Θεωρία της Εννοιακής Μεταφοράς. Παράλληλα, ευρήματα από τη Γνωσιακή Ποιητική συμπληρώνουν την ανάλυση εξηγώντας την ανάδυση συγκεκριμένων ερμηνειών των ποιητικών εκφράσεων του χρόνου. Τέλος, η παρούσα εργασία προτείνει μια σειρά από κριτήρια για τη διάκριση μεταξύ διαφόρων βαθμών (μη) συμβατικότητας των γλωσσικών εκφράσεων του χρόνου, η οποία μπορεί μελλοντικά να διερευνηθεί με τη χρήση ψυχογλωσσολογικής μεθοδολογίας.
Εικονικές δικτυακές υπηρεσίες για την παρακολούθηση και ασφάλεια δικτύων οριζόμενων από λογισμικό
Authors: Γιώτης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Στα πλαίσια της διδακτορικής διατριβής γίνεται μελέτη και αξιολόγηση των δυνατοτήτων για προγραμματισμό του Επιπέδου Ελέγχου δικτύων μέσω του πρωτοκόλλου OpenFlow (OF), με στόχο την ανίχνευση και αντιμετώπιση κακόβουλων δικτυακών επιθέσεων, όπως οι Κατανεμημένες Επιθέσεις Άρνησης Υπηρεσίας (Distributed Denial of Service – DDoS). Η υπηρεσία αυτή προσφέρεται ως Εικονικοποιημένη Δικτυακή Λειτουργία (Virtualised Network Function – VNF), αποσυνδέοντας την υπηρεσία από τα χαρακτηριστικά της δικτυακής υποδομής.Στην παρούσα διατριβή, επεκτείνονται διαχειριστικές δικτυακές λειτουργίες, προσφέροντας αποτελεσματικούς και κλιμακώσιμους μηχανισμούς για την ανίχνευση και αντιμετώπιση ανωμαλιών δικτύου. Συγκεκριμένα, αποδεικνύεται πειραματικά ότι η συλλογή και επεξεργασία OF στατιστικών δεδομένων μπορεί να υπερφορτώσει το Επίπεδο Ελέγχου, εισάγοντας έτσι προβλήματα στην διάθεση υπηρεσιών υπό κλίμακα. Έτσι, προτείνεται μία αρχιτεκτονική για την αποσύνδεση της συλλογής στατιστικών δεδομένων από το Επίπεδο Ελέγχου OF μέσω του πρωτοκόλλου sFlow, και την ανάληψη της σχετικής ευθύνης με παραδοσιακούς μηχανισμούς μετρήσεων, συγκεκριμένα με το πρωτόκολλο δειγματοληψίας sFlow, μειώνοντας την κατανάλωση πόρων του Επιπέδου Ελέγχου.Επιπλέον, διερευνάται η χρήση μεταγωγέων OF ως ενδιάμεσων συσκευών για την αντιμετώπιση επιθέσεων DDoS σε παραδοσιακά δίκτυα. Ως εκ τούτου, προτείνεται μία αρθρωτή αρχιτεκτονική, βασισμένη σε ένα πολυεπίπεδο μηχανισμό ανίχνευσης και αναγνώρισης ανωμαλιών, ικανό να εγκαθιδρύει VNFs για τη χειραγώγηση και απόρριψη της κακόβουλης κίνησης. Ένας συνοριακός δρομολογητής καθοδηγείται ώστε να προωθήσει την κίνηση του θύματος προς έναν μεταγωγέα OF, όπου μπορούν να επιλεχθούν και να αποκοπούν οι κακόβουλες ροές τις οποίες θα αναγνωρίσει ένας Ελεγκτής OF, ενώ η καλοήθης κίνηση επιστρέφει προς το θύμα.Ακόμη, διερευνείται η δημιουργία συνεργατικών σχημάτων μεταξύ περιοχών Software-Defined Networks (SDN) για την από κοινού αντιμετώπιση κατανεμημένων επιθέσεων. Συγκεκριμένα κατανέμεται η ίδια η διαδικασία αντιμετώπισης επιθέσεων, εκκινώντας από την δικτυακή περιοχή-θύμα και εμπλέκοντας όλες τις ενδιάμεσες περιοχές στο μονοπάτι της επίθεσης. Για την υλοποίηση της συνεργατικής λειτουργίας περιοχών ανεξάρτητων Αυτόνομων Συστημάτων, προτείνεται ένας μηχανισμός φήμης (reputation) μέσω του οποίου οι περιοχές SDN αξιολογούν τους γείτονες, αποτρέποντας τη συνεργασία εάν η περιοχή-θύμα έχει επιδείξει έλλειψη συνεργασίας.Η αξιολόγηση των μηχανισμών βασίστηκε σε διαφορετικές τεχνικές ανίχνευσης ανωμαλιών, ενώ χρησιμοποιήθηκαν πραγματικά δεδομένα δικτύου που παρείχε το Center for Applied Internet Data Analysis (CAIDA) και το Τοπικό Δίκτυο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ).
Εκτίμηση της διακινδύνευσης της εξωτερικής ρύπανσης των υπόγειων νερών
Authors: Καζάκης Νεραντζής
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής είναι η εκτίμηση της διακινδύνευσης στην εξωτερική ρύπανση των υπόγειων νερών της λεκάνης του Ανθεμούντα. Η περιοχή έρευνας καταλαμβάνει έκταση 374,69 km², υπάγεται διοικητικά στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και έχει μόνιμο πληθυσμό 56,217 κατοίκους. Αποστραγγίζεται από καλά ανεπτυγμένο υδρογραφικό δίκτυο και μεγαλύτερο ποταμό τον Ανθεμούντα όπου τα τελευταία χρόνια δεν έχει μόνιμη ροή. Στην περιοχή έρευνας εκτεταμένη υδροφορία συναντάται εντός των ιζημάτων στους πορώδεις υδροφορείς, ενώ στα διερρηγμένα πετρώματα είναι τοπική κυρίως σε ζώνες διάρρηξης. Από την υδροχημική έρευνα προέκυψε ότι τα σημαντικότερα ποιοτικά προβλήματα της περιοχής είναι η νιτρορύπανση που οφείλεται σε ανθρώπινες δραστηριότητες, η διείσδυση του θαλασσινού νερού ως απόρροια των υπεραντλήσεων, τα γεωθερμικά ρευστά που ανέρχονται από τα ρήγματα και αναμειγνύονται με τους επιφανειακούς ψυχρούς υδροφορείς και η παρουσία υψηλών συγκεντρώσεων βαρέων μετάλλων. Το αρσενικό σχετίζεται με τη γεωθερμική δραστηριότητα της περιοχής, ενώ ο σίδηρος με την παρουσία συγκεκριμένων αργιλικών ορυκτών. Το εξασθενές χρώμιο στο υπόγειο νερό, όπως προέκυψε από την ορυκτολογική έρευνα, είναι λιθογενούς προέλευσης. Με βάση τις γεωφυσικές διασκοπήσεις που πραγματοποιήθηκαν, εντοπίστηκε η κατακόρυφη διείσδυση του θαλασσινού νερού στο παράκτιο τμήμα, προσδιορίστηκε το υλικό της ακόρεστης ζώνης, ενώ υπολογίστηκε και το ολικό πορώδες των υδροφορέων και ο συντελεστής της υδραυλικής αγωγιμότητας. Εκτιμήθηκε η ιδιοτρωτότητα των υδροφορέων με τις μεθόδους DRASTIC και AVI, η ειδική τρωτότητα στα φυτοφάρμακα με την παραλλαγή PESTICIDE της μεθόδου DRASTIC, στη διείσδυση του θαλασσινού νερού με τη μέθοδο GALDIT και η ειδική τρωτότητα του εδάφους στις απώλειες νιτρικών και νερού με τους δείκτες της μεθόδου LOS. Τροποποιήθηκε η μέθοδος DRASTIC για την εκτίμηση της ειδικής τρωτότητας στα νιτρικά ιόντα, ενώ εκτιμήθηκε τόσο η γενική διακινδύνευση των υπόγειων νερών στην εξωτερική ρύπανση, όσο και η ειδική στα νιτρικά. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η υψηλή διακινδύνευση των υπόγειων νερών στα νιτρικά εντοπίζεται στο κέντρο της Γαλάτιστας, στα νοτιοδυτικά της Αγίας Τριάδας και κατά τόπους στην περιοχή μεταξύ Βασιλικών-Ρυσίου-Θέρμης. Τέλος, μέση έως υψηλή διακινδύνευση στη διείσδυση του θαλασσινού νερού εντοπίζεται από το παράκτιο τμήμα μέχρι και απόσταση 9 km προς το κέντρο της λεκάνης στην περιοχή της Νέας Ραιδεστού.
Εικονικοί κόσμοι
Authors: Γιακαλάρας Μάριος
Published: August 2021

Το περιεχόμενο των επόμενων ενοτήτων περιλαμβάνει την παρουσίαση των βασικών πτυχών διαπραγμάτευσης, της διδακτορικής διατριβής, στο τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Η δομή που ακολουθείται έχει αφετηρία μια εισαγωγική αναφορά στην εξέλιξη της τρισδιάστατης τεχνολογίας και των βιντεοπαιχνιδιών έως την κοινή τους πορεία στους σύγχρονους εικονικούς κόσμους. Περιγράφονται οι διαστάσεις ενός εικονικού κόσμου που γνώρισαν κοινές αντιδράσεις με αυτές που χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη μορφή του. Ακολουθεί, παράθεση στοιχείων που παρουσιάζουν τη σημερινή κατάσταση, εστιάζοντας στο χώρο της τρισδιάστατης τεχνολογίας ενός σύγχρονου gaming environment . Το πλαίσιο τίθεται εξ αρχής με όρους τεχνολογίας για τη σαφή ανάλυση του σχεσιακού μοντέλου μεταξύ του εικονικού με την ευρεία έννοια του όρου και του εικονικού σε σύγχρονα πακέτα ψυχαγωγίας. Επιχειρείται, μια σύντομη επισκόπηση της σύγχρονης βιβλιογραφίας, με παράθεση των πιο χαρακτηριστικών τίτλων, ενώ παράλληλα τίθενται οι βασικοί άξονες διαπραγμάτευσης σε μορφή ερωτήσεων. Η διατριβή καταλήγει με τη διατύπωση του θέματος, τον προσδιορισμό του προτεινόμενου πλαισίου μελέτης, καθώς και την πρόταση για ανάπτυξη ενός σύγχρονου εκπαιδευτικού παιχνιδιού με χρήση τρισδιάστατων γραφικών.
Η έκφραση του πεπτιδίου επέκτασης (E-peptide) του IGF-1 στην κυτταρική σειρά SK-UT-1 και σε ιστούς ανθρώπου και τρωκτικών
Authors: Βασιλάκος Γεώργιος
Published: August 2021

Ο ινσουλινομιμητικός αυξητικός παράγοντας-1 (IGF-1: Insulin-like growth factor-1) έχει ενδοκρινείς και αυτοκρινείς/παρακρινείς δράσεις που ρυθμίζει την προ και μεταγεννητική ανάπτυξη σε πολλούς τύπους κυττάρων και ιστών τόσο στον άνθρωπο όσο και σε τρωκτικά. Το γονίδιο του (igf-1), περιέχει έξι εξώνια και δίνει γένεση σε πολλαπλά, ετερογενή μετάγραφα (mRNA) μέσω ενός συνδυασμού: α) εναλλακτικής χρήσης υποκινητών, β) εναλλακτικού ματίσματος και γ) διαφορετικών σημάτων πολυαδενυλίωσης. Αυτά τα πολλαπλά μετάγραφα του IGF-1 κωδικοποιούν διαφορετικές ισομορφές του πρόδρομου πεπτιδίου του, οι οποίες, επίσης, υφίστανται μετά-μεταφραστική τροποποίηση. Εν συντομία, κωδικοποιούνται; το ώριμο πεπτίδιο του IGF-1 και μια καρβοξυτελική επέκταση που ονομάζεται E-πεπτίδιο. Στους ανθρώπους παράγονται, υποθετικά, 3 Ε-πεπτίδια (Ea, Eb και Ec), ενώ στα τρωκτικά 2 (Ea και Eb). Ως εκ τούτου, οι στόχοι της παρούσας διατριβής ήταν η ανίχνευση των πεπτιδίων Ec και Eb και η διερεύνηση της βιολογικής τους δράση σε in vitro μοντέλα. Εντοπίστηκε μέσω ανοσοανίχνευσης με πολυκλωνικό anti-IGF-1Ec αντίσωμα, η ενδογενώς παραγόμενη ισομορφή και ανιχνεύτηκε το πεπτίδιο της σε μια σειρά από ιστούς. Επιπλέον επαληθεύτηκε ότι το πεπτίδιο αυτό μπορεί να προέλθει από πρωτεϊνόλυση του πρόδρομου πεπτιδίου του, μέσω της δράσης του ενζύμου φουρίνης. Για να εξεταστεί η βιοδραστικότητα του πεπτιδίου, χρησιμοποιήθηκε συνθετικό πεπτίδιο που αντιστοιχεί στην αμινοξική ακολουθία του Eb των τρωκτικών και πεπτίδιο με τυχαία ακολουθία αμινοξέων. Επιπρόσθετα μέσω μιας in vitro δοκιμής δέσμευσης προσδέτη από τον υποδοχέα του IGF-1R διερευνήθηκε αν το συνθετικό πεπτίδιο Eb μπορεί να προσδεθεί στον υποδοχέα. Τέλος, περιγράφετε ένα κυτταρικό μοντέλο (SK-UT-1) το οποίο, δεν εκφράζει, IGF-1 και IGF-1R, και το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη διαλεύκανση του βιολογικού ρόλου των πεπτιδίων.
Σύγχρονες τεχνικές στη στεγανογραφία και τη στεγανάλυση
Authors: Αρούκατος Νικόλαος
Published: August 2021

Η ασφαλής μετάδοση ευαίσθητων πληροφοριών αποτελεί σταθερή επιδίωξη τηςανθρώπινης επικοινωνίας. Προς τούτο οι άνθρωποι ανακάλυψαν και ανέπτυξανκατάλληλες τεχνικές που σταδιακά εξελίχθηκαν στις σύγχρονες επιστήμες τηςΚρυπτογραφίας και της Στεγανογραφίας. Η Κρυπτογραφία είναι η επιστήμη της«μεταμφίεσης» ενός μηνύματος κατά τρόπο που μόνο ο παραλήπτης για τον οποίοπροορίζεται να μπορεί να το διαβάσει, ενώ η Στεγανογραφία είναι η επιστήμη τηςαπόκρυψης ενός μηνύματος, ενσωματώνοντάς το μέσα σε άλλα, φαινομενικά αθώαμηνύματα.Στη παρούσα διδακτορική διατριβή παρουσιάζονται ήδη γνωστές στεγανογραφικέςτεχνικές και εισάγονται νέες μέθοδοι τις οποίες υλοποιούμε σε μοντέρνες εφαρμογές,ενώ με τη διεξαγωγή κατάλληλων μετρήσεων ελέγχουμε την αποτελεσματικότητά τους.Επιπλέον, επεκτεινόμεθα και στο χώρο της Στεγανάλυσης, που είναι η επιστήμη τηςπαραβίασης Στεγανογραφικών μεθόδων. Στον τομέα αυτό παρουσιάζονται γνωστέςτεχνικές Στεγανάλυσης, προτείνονται νέες, ενώ πραγματοποιούνται μετρήσεις από τιςοποίες προκύπτουν χρήσιμα συμπεράσματα.
H συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση ως θεσμός προστασίας της δημόσιας υγείας
Authors: Πολίτη Ελένη
Published: August 2021

Competence in medicine is safeguarding public health. Different medical CPD systems exist throughout the world. In Greece the national medical CPD system has not really followed changes occuring in other national CPD systems today, that principally aim to enhance their effectiveness. In order to present specific proposals for the reformation and improvement of the Greek medical CPD system, a review of CPD theories, practices, best-practice examples, academic researches, alongside a survey to Greek doctors were conducted to generate relevant evidences. The observed results and conclusions structured a set of proposals that were formed in the context of the 5 medical CPD domains the European Commission recently presented, also introducing a concept of subgategories. The core idea of establishing a central indepedent Authority to undertake the responsibility of such reformation is supported.
Διερεύνηση της ικανότητας μαθητών και φοιτητών να μεταφράζουν χημικές αναπαραστάσιες διαφορετικού τύπου
Authors: Γκίτζια Βασιλική
Published: August 2021

Η εννοιολογική κατανόηση στη χημεία περιλαμβάνει την ικανότητα του ατόμουνα σκέφτεται σε μακροσκοπικό, μικροσκοπικό και συμβολικό επίπεδο, καθώςκαι την ικανότητα να μεταφράζει τις αντίστοιχες χημικές αναπαραστάσεις απότο ένα επίπεδο στο άλλο. Στην παρούσα έρευνα εξετάσαμε την ικανότηταμαθητών Β΄ τάξης Γενικού Λυκείου (ομάδα Ι) και τριτοετών φοιτητών χημείας(ομάδα ΙΙ) να μεταφράζουν αναπαραστάσεις από το ένα επίπεδο της χημείαςστο άλλο και αναδείξαμε τις αντιλήψεις τους για τις βασικές έννοιες: χημικόστοιχείο, χημική ένωση, στερεή κατάσταση, υδατικό διάλυμα και χημικήαντίδραση. Η μέθοδος που χρησιμοποιήσαμε ήταν ο επεξηγηματικόςδιαδοχικός σχεδιασμός (explanatory sequential design), η οποία είναι μίαμικτή μέθοδος που αποτελείται από ποσοτικό και ποιοτικό σκέλος. Για τηδιεξαγωγή της ποσοτικής φάσης σχεδιάσαμε ένα ερωτηματολόγιοαποτελούμενο από ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής και ανοικτού τύπου(ΝΙ=466, ΝΙΙ=86). Η ποιοτική φάση της έρευνας είχε τη μορφή προσωπικήςημιδομημένης συνέντευξης (ΝΙ=15). Όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα,η ικανότητα μαθητών και φοιτητών να μεταφράζουν αναπαραστάσεις μεταξύτων τριών επιπέδων της χημείας είναι περιορισμένη και εξαρτάται από τηνυποκείμενη έννοια και το συνδυασμό των επιπέδων μεταξύ των οποίωνζητείται η μετάφραση. Τόσο οι μαθητές όσο και οι φοιτητές είχαν τηχαμηλότερη επίδοση στις μεταφράσεις των αναπαραστάσεων υδατικούδιαλύματος και χημικής αντίδρασης, ενώ το είδος της μετάφρασης που τουςδυσκόλεψε περισσότερο ήταν από το μικροσκοπικό στο συμβολικό επίπεδο.Σε πολλές περιπτώσεις οι μαθητές απομνημονεύουν τις συμβολικές και τιςμικροσκοπικές αναπαραστάσεις, χωρίς να είναι σε θέση να τις ερμηνεύουν, νατις συσχετίζουν με τις υποκείμενες έννοιες και να τις συνδέουν μεταξύ τους.Επίσης, παρατηρείται μεγάλη δυσκολία στην οπτικοποίηση της σωματιδιακήςφύσης της ύλης και στην κατασκευή μικροσκοπικών αναπαραστάσεων.
Παθογενετικοί μηχανισμοί δυσλειτουργίας ενδοθηλίου
Authors: Μανιτσόπουλος Νικόλαος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η Ιδιοπαθής Πνευμονική Ίνωση αποτελεί μια βαθμιαία επιδεινούμενη διαταραχή των πνευμόνων, η οποία οδηγεί σε αναπνευστική ανεπάρκεια. Η Ενδοθηλίνη-1 αποτελεί ένα ικανό παράγοντα αγγειοσυστολής καθώς και έναν παράγοντα προώθησης του πολλαπλασιασμού των λείων μυϊκών ινών. Ωστόσο ο ρόλος του στην παθογένεση της Πνευμονικής Ίνωσης αποτελεί αντικείμενο ερευνών. Ο στόχος της συγκεκριμένης μελέτης είναι να ερευνήσει την επίδραση της Υψηλά επιλεκτικής αναστολής των Α υποδοχέων της Ενδοθηλίνης-1 στην παθογένεση της Πνευμονικής Ίνωσης. Μέθοδοι: Για την επαγωγή της Πνευμονικής Ίνωσης χρησιμοποιήθηκαν ενήλικοι αρσενικοί μύες του γενετικού υποβάθρου C57/Bl6 στους οποίους χορηγήθηκε ενδοτραχειακά διάλυμα μπλεομυκίνης (Bleomycin; BLM; 2mg/Kg). Στις ομάδες ελέγχου χρησιμοποιήθηκε διάλυμα φυσιολογικού ορού (Saline; SAL). Για την αναστολή των Α υποδοχέων της Ενδοθηλίνης-1 χρησιμοποιήθηκε η Σινταξεντάνη (Sitaxentan; SITAX; 15mg/kg/Ημέρα) διαμέσου του πόσιμου νερού. Η χορήγηση της Σιταξεντάνης ξεκίνησε 24 ώρες πριν την ενδοραχειακή ένεση BLM. Η αξιολόγηση της πνευμονικής λειτουργίας έγινε στα προκαθορισμένα χρονικά σημεία των 7, 14 και 21 ημερών. Κατόπιν της αξιολόγησης οι μύες θυσιάστηκαν με σκοπό την συλλογή δειγμάτων πνευμονικού ιστού, αίματος και βρογχοκυψελιδικού εκπλύματος (Bronchoalveolar lavage fluid; BALF). Αποτελέσματα: Το ζωικό μοντέλο της μπλεομυκίνης είναι συνυφασμένο με υψηλά ποσοστά θνησιμότητας. Η χορήγηση Σιταξεντάνης εμπόδισε πλήρως το συγκεκριμένο φαινότυπο. Επιπροσθέτως η έκθεση στην μπλεομυκίνη προκάλεσε : 1) αλλοίωση της πνευμονικής ελαστότητας και στατικής ενδοτικότητας· 2) Ιστολογική πνευμονική βλάβη· 3) αύξηση του πρωτεϊνικού και κυτταρικού περιεχομένου του BALF. Η χορήγηση Σιταξεντάνης δεν είχε επιβλαβή αποτελέσματα στην ομάδα ελέγχου που δεν εκτέθηκε σε BLM. Ωστόσο κατάφερε να μειώσει την επαγόμενη από μπλεομυκίνη πνευμονική βλάβη, βελτίωσε την πνευμονική λειτουργία, ενώ μείωσε το κυτταρικό και πρωτεϊνικό περιεχόμενο του BALF. Η χορήγηση BLM αύξησε την εναπόθεση κολλαγόνου την 21η ημέρα από 200.5±18.7 µg/mL (ομάδα ελέγχου) σε 294.4±29.8 µg/mL, υποδηλώνοντας την ύπαρξη ίνωσης, ενώ η Σινταξεντάνη κατάφερε να περιορίσει την αύξηση των επιπέδων έως τα 219.4±5.6 µg/mL (Mean±SEM; p<0.05 by ANOVA). Συμπεράσματα: Η προφυλακτική χορήγηση του ειδικού αναστολέα των Α υποδοχέων της Ενδοθηλίνης-1 διατηρεί την πνευμονική λειτουργία, μειώνει την πνευμονική βλάβη, περιορίζει την φλεγμονή του κυψελιδικού χώρου και εμποδίζει την εναπόθεση του κολλαγόνου στο ζωικό μοντέλο που χρησιμοποιήσαμε. Με βάση τα παραπάνω η ειδική αναστολή των Α υποδοχέων της Ενδοθηλίνης-1 αποτελεί μια υποσχόμενη προσέγγιση για την θεραπεία της Ιδιοπαθούς Πνευμονικής Ίνωσης στον άνθρωπο.
Η διδασκαλία της φυσικής μέσα από αθλητικές δραστηριότητες στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Authors: Βουρλιάς Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνά τον τρόπο με τον οποίο ο χώρος του αθλητισμού μπορεί να αξιοποιηθεί, για να δημιουργηθούν δραστηριότητες Φυσικής για μαθητές και μαθήτριες Δημοτικού σχολείου, Γυμνασίου και Λυκείου. Αρχικά πραγματοποιείται μια βιβλιογραφική ανασκόπηση, προκειμένου να διερευνηθεί η υπάρχουσα σύνδεση της Φυσικής με τα σπορ σε επιστημονικά βιβλία, περιοδικά, σχολικά βιβλία, διαδίκτυο κ.α. Πραγματοποιείται μια ιστορική ανασκόπηση της σύνδεσης Φυσικής και αθλητισμού και αναφέρονται παραδείγματα επιστημόνων οι οποίοι είχαν μια ιδιαίτερη αγάπη για τα σπορ, εμπνεύστηκαν τις ιδέες τους από αυτά ή τα χρησιμοποίησαν μέσω αναλογιών, για να εξηγήσουν τις θεωρίες τους.Παρουσιάζονται πρωτότυπες προτάσεις για δραστηριότητες Φυσικής εμπνευσμένες από τον χώρο του αθλητισμού και πιο συγκεκριμένα, κατατίθενται:α) Πειραματικές δραστηριότητες στις οποίες οι μαθητές και οι μαθήτριες χρησιμοποιούν το σώμα τους ως εργαλείο, για να βιώσουν τις Φυσικές έννοιες. β) Πειράματα Φυσικής με καθημερινά υλικά, αλλά και πιο εξελιγμένο βιοκινητικό εξοπλισμό. γ) Αναλογίες εμπνευσμένες από τον χώρο των σπορ. Παρουσιάζονται διεξοδικά και αναλύονται κάποιες περιπτώσεις εφαρμογής και πιο συγκεκριμένα:α) Οι μαθητές και οι μαθήτριες πραγματοποιούν μια σειρά δραστηριοτήτων και ανακαλύπτουν βήμα προς βήμα τα μυστικά που κρύβονται πίσω από τις εκπληκτικές ικανότητες του διάσημου αθλητή Usain Bolt, ενώ παράλληλα μελετούν όλη τη μηχανική της Α΄ τάξης του Λυκείου.β) Πραγματοποιούνται εκπαιδευτικές εκδρομές σε εναλλακτικά περιβάλλοντα μάθησης, όπως σε ένα παγοδρόμιο ή σε ένα λούνα παρκ, όπου οι μαθητές και οι μαθήτριες ανακαλύπτουν τη σχέση Φυσικής και αθλητισμού.γ) Διερευνάται το κατά πόσο ερωτήσεις και ασκήσεις εμπνευσμένες από τον χώρο των σπορ, μπορούν να αυξήσουν το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή των μαθητών και των μαθητριών στο μάθημα της Φυσικής.δ) Προσβλέποντας σε αλλαγή στάσεων και συμπεριφορών, μια εφαρμογή της διατριβής αφορά τον ρατσισμό και τον τρόπο με τον οποίο η Φυσική και τα σπορ μπορούν να βοηθήσουν τους μαθητές και τις μαθήτριες να αντιμετωπίσουν κάποια κοινωνικά στερεότυπα, προκειμένου να αλλάξουν στάσεις και συμπεριφορές. Επίσης διερευνάται κατά πόσο μια διδακτική παρέμβαση η οποία αξιοποιεί τα σπορ, μπορεί να βοηθήσει άτομα με προβλήματα όρασης να βιώσουν με το σώμα και τις αισθήσεις τους τις έννοιες της Φυσικής. Καταγράφονται τα αποτελέσματα της διατριβής και ο τρόπος με τον οποίο έγινε προσπάθεια να συνδεθεί η Φυσική με τα σπορ μέσα από μια σειρά δραστηριοτήτων. Παρουσιάζονται τα συμπεράσματα, η συγκριτική μελέτη των εφαρμογών, οι εντυπώσεις των μαθητών και των μαθητριών καθώς και οι προοπτικές εξέλιξης της παρούσης διατριβής.
Ο ρόλος της ιστονικής ποικιλομορφής macroH2A στην κυτταρική διαφοροποίηση
Authors: Κόκκαλης Αντώνιος
Published: August 2021

Στόχος της παρούσης διδακτορικής διατριβής αποτελεί η μελέτη του ρόλου των macroH2A (macroH2A1.2, macroH2A1.1 και macroH2A2) ποικιλομορφών στη διαφοροποίηση των mESCs και στον κυτταρικό επαναπρογραμματισμό. Για το σκοπό αυτό η μελέτη στηρίχτηκε σε άμεση σύγκριση του προφίλ προσδεσής των macroH2A (macroH2A1.2, macroH2A1.1 και macroH2A2) ποικιλομορφών στο γένωμα με τη γονιδιακή τους ρύθμιση. Χρησιμοποιώντας ένα συνδυασμό shRNA αποσιώπησης (knock down) με RNA-Seq και ChIP-Seq πειράματα ανακαλύψαμε οτι η εκάστοτε macroH2A ποικιλομορφή ελέγχει διαφορετική ομάδα γονιδίων που επηρεάζουν τη διαφοροποίηση των mESCs. Αξιοσημείωτα, δείξαμε οτι τα νουκλεοσώματα που περιέχουν macroH2A2 εμφανίζονται να μαρκάρουν κατεσταλμένους ενισχυτές, αντιθέτως οι macroH2A1.1 και macroH2A1.2 βρίσκονται στο TSS εκφραζόμενων και μη εκφραζόμενων γονιδίων. Επιπλέον βρίκαμε οτι η τοποθέτηση όλων των macroH2A ποικιλομορφών στο γένωμα αλλάζει δραματικά κατά τη διάρκεια του κυτταρικού επαναπρογραμματισμού και οτι μια συγκεκριμένη ομάδα γονιδίων επηρεάζεται απο την καθεμια ποικιλομορφή κατά τη διάρκεια του επαναπρογραμματισμού.
Κυτταροβιολογική μελέτη της επίδρασης συμβατικών και στοχευμένων χημειοθεραπευτικών φαρμάκων σε πρότυπα βιολογικά συστήματα με έμφαση στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης
Authors: Κωνσταντάκου Ευμορφία
Published: August 2021

O καρκίνος της ουροδόχου κύστης αποτελεί την συχνότερη μορφή κακοήθειας του ουροποιητικού συστήματος. Σκοπός της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής ήταν η διερεύνηση ενεργοποίησης της απόπτωσης, αυτοφαγίας και νέκρωσης, σε συνδυασμό με τη μελέτη της ακεραιότητας κρίσιμων μονοπατιών σηματοδότησης, ως απόκριση κυττάρων κακοήθους ουροθηλίου στην συμβατική και στοχευμένη χημειοθεραπεία. Τα φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η Cisplatin (επαγωγέας γενοτοξικότητας), το Bortezomib (αναστολέας πρωτεασώματος) και το 3-BrPA (γλυκολυτικός αναστολέας), ενώ το βιολογικό σύστημα που αναλύθηκε περιελάμβανε τις ανθρώπινες κυτταρικές καρκινικές σειρές ουροδόχου κύστης RT4, RT112, T24 και TCCSUP. Η Cisplatin προκαλεί κυτταρο-ειδική τοξικότητα ενεργοποιώντας ισχυρά Κασπασο-εξαρτώμενα προγράμματα αποπτωτικού θανάτου, ενώ η δια μέσου της Granzyme-B-εξαρτώμενη πρωτεόλυση της μοριακής συνοδού Hsp90 οδηγεί στον δομικό ακρωτηριασμό των Akt και XIAP πρωτεϊνών. Το Bortezomib επάγει την βαθμο- και p53-ανεξάρτητη εκρίζωση ουροθηλιακών όγκων in vitro και in vivo, εμπλέκοντας προγράμματα κυτταρικού θανάτου, τύπου απόπτωσης ή αυτοφαγίας, και απορρυθμίζοντας σημαντικά βασικούς σηματοδοτικούς κυτταρικούς άξονες. Το 3-BrPA, δρώντας με έναν βαθμο-εξαρτώμενο αλλά p53-ανεξάρτητο τρόπο, κινητοποιεί στις χαμηλές συγκεντρώσεις τον Κασπασο-ειδικό αποπτωτικό θάνατο, ενώ στις μεγάλες δόσεις την προγραμματισμένη νέκρωση μέσω υπερ-ενεργοποίησης της PARP πολυμεράσης. Επάγει την κατάρρευση καθοριστικών μεταβολικών και σηματοδοτικών μονοπατιών, εξαντλώντας τα ενδοκυτταρικά επίπεδα ΑΤΡ, και ενεργοποιεί τον GLUT4-ειδικό μηχανισμό ESS (Exon Splicing Silencing).
Σχεδιασμός και σύνθεση νέων υποκατεστημένων πυραζολοπυριδινών ως πιθανών αναστολέων προτεϊνικών κινασών
Authors: Γιαννούλη Βασιλική
Published: August 2021

Στην παρούσα Διδακτορική Διατριβή περιγράφεται ο σχεδιασμός και η σύνθεση νέωνυποκατεστημένων πυραζολοπυριδινών, καθώς και η φαρμακολογική τους αξιολόγηση ως προς τηνκυτταροτοξική τους δράση και την αναστολή πρωτεϊνικών κινασών.Τα μόρια που συντέθηκαν διακρίνονται σε τρείς ενότητες: στα παράγωγα της πυραζολο[3,4-c]πυριδίνης, υποκατεστημένα με διάφορες αρυλαμινομάδες στη θέση 7, που φέρουν επιπλέον 5-χλωρο-,5-κυανο-, 5-αρυλαμινομεθυλο- ή 5-αλκυλαμινομεθυλομάδα, και στα αντίστοιχα 3-φαινυλο- και 3-ισοπροπυλοανάλογα.Η σύνθεση των παραγώγων της πρώτης ενότητας πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ως πρώτωνυλών του Ν-(2-χλωρο-4-μεθυλοπυριδιν-3-υλ)ακεταμιδίου και του Ν-(2-χλωρο-4-μεθυλοπυριδιν-5-υλ)ακεταμιδίου, τα οποία παρασκευάστηκαν από εμπορικά διαθέσιμες πικολίνες με σειρά χημικώνμετατροπών. Για τα παράγωγα που φέρουν 5-χλωρο-υποκατάσταση ακολούθησε ενδομοριακήκύκλωση του 3-ακεταμιδίου προς τη 5-χλωροπυραζολο[3,4-c]πυριδίνη, οξείδωση προς το αντίστοιχο Ν-οξείδιο και μετάθεση αυτού προς το 5,7-διχλωροπαράγωγο. Στη συνέχεια έγινε υποκατάσταση μεαρυλαμινομάδα στην 7-θέση και αφαλογόνωση. Για τη λ ήψη τ ων 5 -κυανοπαραγώγωνπραγματοποιήθηκε μετάθεση του Ν-οξειδίου του 5-ακεταμιδίου και ενδομοριακή κύκλωση προς την 5-κυανο-7-χλωροπυραζολο[3,4-c]πυριδίνη. Κατόπιν έγινε υποκατάσταση στην 7-θέση και αναγωγικήαμίνωση για την παρασκευή των 5-αρυλο- ή αλκυλαμινομεθυλο πυραζολοπυριδινών.Στα μόρια της δεύτερης ενότητας ακολουθήθηκε ανάλογη διαδικασία για την παρασκευή των5-χλωροπυραζολοπυριδινών, στις οποίες μετά από ιωδίωση στην 3-θέση και προστασία τουπυραζολικού αζώτου εισήχθη η 3-φαινυλομάδα με σύζευξη τύπου Suzuki. Από το προϊόν αυτόπροέκυψαν τα 5-χλωροανάλογα, αλλά και τα 5-κυανοανάλογα, με εισαγωγή της κυανομάδας στην 5-θέση, μέσω αντίδρασης σύζευξης με τη χρήση καταλυτών παλλαδίου.Τα μόρια της τρίτης ενότητας παρασκευάστηκαν από κατάλληλα υποκατεστημέναπυριδινακεταμίδια, τα οποία προέκυψαν με εισαγωγή της ισοπροπυλομάδας με αντίδρασηοργανολιθιακού επί της προστατευμένης 2-αμινο-4-πικολίνης. Στη συνέχεια ακολουθήθηκε ανάλογησυνθετική προσέγγιση για τη λήψη των υποκατεστημένων 3-ισοπροπυλο πυραζολοπυριδινών.Τα νέα μόρια αξιολογήθηκαν ως προς την κυτταροτοξική τους δράση έναντι δέκα ανθρώπινωνκαρκινικών κυτταρικών σειρών. Σημαντικός αριθμός παραγώγων έδειξε αξιόλογη δραστικότητα,παρουσιάζοντας τιμές IC50 0.38 - 12 μΜ, με τα δραστικότερα να ανήκουν στην κατηγορία των 3-φαινυλοπυραζολοπυριδινών. Προκαταρτικά πειράματα αναστολής της κινάσης PI3K έδειξαν ότι τα μόρια με κυτταροτοξική δράση ήταν επίσης καλοί αναστολείς του ενζύμου.
Προηγμένα σχήματα διαμόρφωσης και επεξεργασίας σήματος σε ισχυρά πολύτροπες ίνες
Authors: Πικάσης Ευάγγελος
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή, προηγμένα σχήματα διαμόρφωσης και τεχνικές επεξεργασίας σήματος μελετώνται με την βοήθεια προσομοιώσεων και με την ανάπτυξη πειραματικών διατάξεων, με στόχο να ξεπεραστούν οι περιορισμοί που εισάγουν οι πολύτροπες πλαστικές οπτικές ίνες με σκοπό να υποστηρίξουν ρυθμούς μετάδοσης της τάξης των Gbps. Ειδικότερα, σχήματα διαμόρφωσης, με εγγενές χαρακτηριστικό τη διάχυση των συμβόλων προτείνονται και εξετάζονται. Αυτά τα σχήματα είναι η Discrete Fourier Transform Spread Discrete Multitone (DFT-Spread DMT) and Code Division Multiple Access Discrete Multitone (CDMA-DMT), τα οποία προσαρμόζονται κατάλληλα για μετάδοση σε δίκτυα μικρής κλίμακας μέσω πλαστικών οπτικών ινών (SI-POF) με διαμόρφωση έντασης και άμεση φώραση (IM/DD) και συγκρίνονται με την κλασσική DMT διαμόρφωση ως προς τον παράγοντα της πιθανότητας σφάλματος bit (BER) για ένα δεδομένο ρυθμό μετάδοσης. Η σύγκριση πραγματοποιείται για μήκη ίνας 50 και 100μ, με χρήση και τεχνικών βελτιστοποίησης, όπως μείωσης του λόγου ισχύος κορυφής προς τη μέση ισχύ (PAPR) και δυναμικής προσαρμογής του ρυθμού μετάδοσης. Σε όλες τις υπό διερεύνηση περιπτώσεις η DFT-Spread DMT παρουσιάζει βελτιωμένη συμπεριφορά σε σύγκριση με τα υπόλοιπα υπόλοιπα σχήματα διαμόρφωσης.