bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μοριακή μελέτη των γονιδίων BRCA1 και BRCA2 σε Έλληνες ασθενείς με κληρονομούμενο καρκίνο μαστού και ωοθηκών
Authors: Κρούπης Χρήστος
Published: January 2014

Σε 85 Έλληνες ασθενείς με κληρονομούμενο καρκίνο μαστού και ωοθηκών εφαρμόστηκε σε DNA περιφερικού αίματος, δοκιμασία πρόωρου τερματισμού της πρωτεϊνοσύνθεσης (PTT) στο εξόνιο 11 του γονιδίου BRCA1 και στα εξόνια 10 και 11 του γονιδίου BRCA2 (60% της κωδικοποιούσης περιοχής των δύο γονιδίων). Ανιχνεύθηκαν συνολικά οκτώ παθογνωμικές μεταλλάξεις και ταυτοποιήθηκαν με την αυτοματοποιημένη μέθοδο του προσδιορισμού της αλληλουχίας DNA: έξι στο BRCA1 (3741insA, 1623del5, 3099delT, 3277insG, R1203X και 3896delT) και δύο στο BRCA2 (2024del5 στο εξόνιο 10 και 6631del5 στο εξόνιο 11). Οι δύο από τις οκτώ αναφέρονται για πρώτη φορά στη βιβλιογραφία (3099delT, 3277insG). Στη συνέχεια αξιολογήθηκαν σε δείγματα όγκου από 20 από τους παραπάνω ασθενείς, προγνωστικοί δείκτες καρκίνου μαστού όπως οι ER, PgR, p53, Ki-67 και c-erbB-2 με ανοσοϊστοχημική μέθοδο και πλοειδισμός, δείκτης DNA και αναπαραγωγική φάση με κυτταρομετρητή εικόνας. Οι όγκοι πέντε ασθενών θετικών για μετάλλαξη στο BRCA1 (στο περιφερικό αίμα), είναι αρνητικοί ως προς ER και υπερέκφραση c-erbB-2 ενώ παράλληλα διαθέτουν έντονο πολλαπλασιασμό (υψηλά Ki-67 και αναπαραγωγική φάση, γιγαντοκύτταρα σε δύο). Δύο από τους ασθενείς με μεταλλάξεις στο γονίδιο BRCA1 διέθεταν τον ιστολογικό υπότυπο του μυελοειδούς καρκινώματος μαστού. Τα παραπάνω ευρεθέντα φαινοτυπικά βιολογικά χαρακτηριστικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην ανεύρεση περισσότερων γονοτυπικών αλλαγών στο υψηλής διεισδυτικότητας BRCA1 γονίδιο. Έτσι σε πληθυσμιακή μελέτη ασθενών που πληρούσαν τα ανωτέρω κριτήρια, ανιχνεύθηκε σε έναν ασθενή η συχνή μετάλλαξη 5382insC του BRCA1 με PSM-PCR-RFLP μεθοδολογία. Αναπτύχθηκε επίσης ανοσοϊστοχημική μέθοδος για την ανίχνευση της πρωτεΐνης BRCA1 (MS110 mAb) και στη συνέχεια εφαρμόστηκε: α) σε δείγμα 30 σποραδικών καρκίνων μαστού όπου και καταγράφηκε το εύρος και η ένταση της θετικότητας και β) στους 5 θετικούς για μετάλλαξη BRCA1 όγκους (οι 3 ευρέθησαν αρνητικοί ως προς την παρουσία πρωτεΐνης BRCA1). Τέλος, για την μέτρηση των επιπέδων του BRCA1 mRNA αναπτύχθηκαν: α) ημιποσοτική μέθοδος υβριδισμού προϊόντων PCR αντίδρασης και χημειοφωταυγούς ανίχνευσης σε μικροπλακίδιο τύπου ELISA και β) ευαίσθητη ποσοτική μέθοδος προσδιορισμού του BRCA1-mRNA με μεθοδολογία RT-PCR σε πραγματικό χρόνο (real time), με χρήση ειδικού DNA ανιχνευτή υβριδισμού τεχνολογίας Taqman, επισημασμένου με τη φθορίζουσα χρωστική φλουορεσκεΐνη και παρακολούθηση της αντίδρασης στο όργανο Light Cycler. Η δεύτερη μέθοδος εφαρμόστηκε: α) σε δείγματα περιφερικού αίματος ασθενών με καρκίνο μαστού για την διερεύνηση της ανίχνευσης κυκλοφορούντων καρκινικών κυττάρων όπου αφού ελέγχθηκαν εθελοντές υγιείς αιμοδότες, θετικό BRCA1 σήμα ελήφθη σε 13/41 (32%) δείγματα με μεταστατικό καρκίνο μαστού και β) σε καλλιέργειες της καρκινικής σειράς MCF-7 έπειτα από επίδραση χημειοθεραπευτικών ουσιών ή ακτινοβολιών.
Πρωτεομική ανάλυση κυτταρικών συστημάτων καρκίνου του παχέος εντέρου
Authors: Οικονόμου Γεωργία
Published: January 2014

Οι μεταλλάξεις στα γονίδια RAS είναι από τις πιο συχνές γενετικές μεταβολές που παρατηρούνται στην ανάπτυξη και την πρόοδο του καρκίνου. Ειδικότερα στον καρκίνο του παχέος εντέρου, το ογκογονίδιο KRAS μεταλλάσσεται στα αρχικά στάδια της νόσου και αφού έχουν προηγηθεί μεταλλάξεις και απενεργοποίηση ογκοκατασταλτικών γονιδίων, όπως το APC. Οι RAS πρωτεΐνες ανήκουν στην οικογένεια των μικρών GTPασών και εναλλάσσονται μεταξύ μιας ανενεργής (που προσδένει το GDP) και μιας ενεργής (που προσδένει το GTP) μορφής. Οι μεταλλάξεις του γονιδίου οδηγούν συνήθως σε πρωτεΐνη που βρίσκεται συνεχώς στην ενεργή μορφή και ενεργοποιεί σηματοδοτικά μονοπάτια που ελέγχουν τον πολλαπλασιασμό, την απόπτωση και άλλες κυτταρικές λειτουργίες. Στην παρούσα μελέτη, αναζητήθηκαν οι αλλαγές που προκαλούν τα ογκογονίδια KRASV12 και HRASV12 στο πρωτεομικό προφίλ της Caco2, μιας κυτταρικής σειράς αδενοκαρκινώματος του παχέος εντέρου που δεν φέρει μεταλλάξεις στους γενετικούς τόπους των RAS. Η έκφραση των δύο ογκογονιδίων οδήγησε στη δημιουργία δύο νέων κυτταρικών σειρών, Caco2-KRASV12 και Caco2-HRASV12. Η σύγκριση των πρωτεομικών προφίλ των τριών κυτταρικών σειρών έγινε με ηλεκτροφόρηση δύο διαστάσεων και στη συνέχεια ταυτοποιήθηκαν περίπου 200 διαφορικά εκφραζόμενες πρωτεΐνες με διαδοχική φασματομετρία μάζας. Οι περισσότερες από τις πρωτεΐνες αυτές ήταν μοναδικές για κάθε ογκογονίδιο. Υπήρξε όμως και σημαντικός αριθμός πρωτεϊνών ρυθμιζόμενων με κοινό τρόπο από τα δύο ογκογονίδια. Στα Caco2-KRASV12 κύτταρα, διαπιστώθηκε ότι ο μετασχηματισμός από το ογκογονίδιο KRASV12 οδηγεί σε αύξηση των επιπέδων και της ενεργότητας της ενδογενούς HRAS πρωτεΐνης. Η γονιδιακή αποσιώπηση της τελευταίας προκάλεσε αναστροφή των πρωτεομικών αλλαγών που παρατηρήθηκαν στα Caco2-KRASV12 κύτταρα. Η διαπίστωση αυτή ενισχύει την υπόθεση ότι η μεταλλαγμένη και συνεχώς ενεργή KRAS λειτουργεί, τουλάχιστον εν μέρει, μέσω της ενεργοποίησης της 107 ΠΕΡΙΛΗΨΗ ενδογενούς HRAS. Με χρήση χημικών αναστολέων, δείχτηκε επιπλέον ότι το σηματοδοτικό μονοπάτι των MAP κινασών παίζει καθοριστικό ρόλο καθοδικά της ανωτέρω διαδικασίας. Τέλος, δείχτηκε ότι η γονιδιακή αποσιώπηση της HRAS στα Caco2-KRASV12 κύτταρα επαναφέρει την έκφραση κυτταροσκελετικών πρωτεϊνών και συσχετίζεται με τον περιορισμό των μεταστατικών ιδιοτήτων των κυττάρων αυτών. Τα αποτελέσματα αυτά αναδεικνύουν μια πιθανή συνέργια της ογκογόνου ΚRAS και της ενδογενούς HRAS στην καρκινογένεση του παχέος εντέρου
Θεωρία ροών επιτυχιών και εφαρμογές
Authors: Μπερσίμης Σωτήριος
Published: January 2014

Στη διατριβή αυτή παρουσιάζεται η μελέτη τυχαίων μεταβλητών που σχετίζονται με προβλήματα ροών επιτυχιών, σε ακολουθίες πειραμάτων με δύο ή περισσότερα αποτελέσματα. Η μελέτη αυτή στηρίζεται στην τεχνική της Μαρκοβιανής εμφύτευσης. Συγκεκριμένα, ορίζεται μια νέα και πολύ γενική κατηγορία διακριτών τυχαίων μεταβλητών των οποίων η κατανομή μπορεί να μελετηθεί με τη χρήση κατάλληλης Μαρκοβιανής αλυσίδας και αναπτύσσονται κατάλληλα εργαλεία για τη μελέτη τυχαίων μεταβλητών που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Στη συνέχεια μελετώνται μονοδιάστατες και πολυδιάστατες μεταβλητές που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Τέλος, παρουσιάζονται εφαρμογές των τυχαίων μεταβλητών που μελετήθηκαν σε διάφορους επιστημονικούς τομείς.
Εναλλακτική μέθοδος απογύμνωσης πετρελαϊκών κλασμάτων
Authors: Πλέλλης Τσαλτάκης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Ο στόχος της διατριβής είναι να διερευνήσει την εφικτότητα της υποκατάστασης του υδρατμού απογύμνωσης, από άλλο εναλλακτικό μέσο, το οποίο θα ανακυκλώνεται στη διεργασία και δεν θα υφίσταται αλλαγή φάσεως. Η αλλαγή της διεργασίας βελτιώνει σημαντικά τα συνολικά οικονομικά μεγέθη της ατμοσφαιρικής απόσταξης του αργού πετρελαίου. Οι βελτιώσεις αυτές οφείλονται κατά κύριο λόγο στην αύξηση της απόδοσης της μονάδας σε αποστάγματα, (ελαφρά προϊόντα), κατά 2 - 4% κ.β. Δευτερεύοντα οφέλη προκύπτουν από την εξοικονόμηση της ενθαλπίας εξάτμισης και συμπύκνωσης του υδρατμού, από την ελάττωση της κατανάλωσης νερού τροφοδοσίας των ατμολεβήτων, καθώς και από τη μείωση ή εξάλειψη της διάβρωσης της κορυφής του πύργου απόσταξης που οφείλεται στη συμπύκνωση σταγονιδίων νερού. Η αλλαγή της διεργασίας κατά τον προαναφερθέντα τρόπο, εμφανίζεται και περιβαλλοντικά ελκυστικότερη από τη συμβατική, δεδομένου ότι δεν δημιουργεί υγρά απόβλητα, με γαλακτώματα υδρογονανθράκων σε νερό. Το εναλλακτικό μέσο που επιλέχθηκε, είναι το αέριο καύσιμο διυλιστηρίου, (fuel gas), το οποίο αποτελείται κατά κύριο λόγο από Η2, C2H6 και C2H4. Το αιθάνιο περιέχεται στο αργό πετρέλαιο και παράγεται κυρίως από την ίδια τη μονάδα ατμοσφαιρικής απόσταξης, τη μονάδα καταλυτικής αναμόρφωσης της νάφθας και τη μονάδα υδρογονοπυρόλυσης βαρέων κλασμάτων. Το υδρογόνο αποτελεί προϊόν της μονάδας αναμόρφωσης νάφθας. Η μεγαλύτερη ποσότητα χρησιμοποιείται στις μονάδες υδρογονοαποθείωσης του διυλιστηρίου, ενώ η περίσσεια αναμιγνύεται με το fuel gas. Το αιθυλένιο δεν αποτελεί συστατικό του αργού. Παράγεται από διεργασίες πυρόλυσης, (κατά κύριο λόγο αποτελεί προϊόν της καταλυτικής πυρόλυσης, FCC). Για την απλούστευση των υπολογισμών, θεωρήσαμε ότι όλη η ποσότητα του απογυμνωτικού μέσου που συμπληρώνεται στη μονάδα αποτελείται από αιθάνιο. Οι λόγοι που επιλέχθηκε είναι οι ακόλουθοι: • Είναι ασυμπύκνωτο στην περιοχή συνθηκών της μονάδας ατμοσφαιρικής απόσταξης. • Υπάρχει σε αφθονία στα διυλιστήρια. • Υφίσταται επεξεργασία για την απομάκρυνση του H2S. • Παράγεται από την ίδια τη μελετώμενη διεργασία. • Δεν προκαλεί διάβρωση, όπως το Η2Ο. Το συμπέρασμα της διατριβής είναι ότι η απογύμνωση με υδρογονάνθρακες είναι εφικτή όχι μόνο για νέες εγκαταστάσεις ατμοσφαιρικής απόσταξης, αλλά μπορεί να εφαρμοσθεί και ως αναβάθμιση στις υπάρχουσες. Το ίδιο σκεπτικό σχεδιασμού μπορεί να εφαρμοσθεί και σε διαφορετικές διεργασίες. Η μέθοδος εφαρμόσθηκε για το σχεδιασμό απογυμνωτή μονάδας υδρογόνωσης βασικού λιπαντικού ελληνικού εργοστασίου
Αμιδοϋδρολάση των λιπαρών οξέων στην Tetrahymena
Authors: Αναγνωστόπουλος Δημήτριος
Published: January 2014

The endocannabinoid system is a lipid signaling system in mammalian cells. The major components of the endocannabinoid system such as Fatty Acid Amide Hydrolase, Monoacylglycerol Lipase and NAPE-PLD were previously reported to be present in the protist Tetrahymena, with characteristics similar to those in mammals. Tetrahymena is a model organism for molecular and cellular biology studies as its genome sequence is available. The main aims of this study were the identification of the endoannabinoids of Tetrahymena and the search of the gene responsible for the FAAH expression. Using LC-MS/MS it has been clearly shown that N-acylethanolamines and their respective 2-acylglycerols are present in Tetrahymena thermophila and Tetrahymena pyriformis; the former consists a new lipid class for the protist. The identified molecules are, N-gamma-linolenoyl, N-eicosenoyl, N-linoleoyl, N-palmitoyl, N-stearoyl and N-oleoylethanolamines as well as the corresponding monoacylglycerols. Anandamide and 2-arachidonoyglycerol were also present but in trace amounts. The levels of acylglycerols were much higher than the corresponding N-acylethanolamines, as reported also for mammals. To our knowledge, N-β-linolenoylethanolamine was found for the first time in nature. Moreover the levels of those molecules were altered with the increase of the cultivation temperature from 27oC to 33oC. N-acylethanolamines were significantly increased while monoacylglycerols were decreased, suggesting a different role for the two lipid signaling classes. Using the online database of Tetrahymena‘s macronuclear genome and PCR method, it was found that a number of FAAH isomorphisms seem to exist in Tetrahymena. Three of those FAAH like proteins encoding genes were identified in both Tetrahymena pyriformis and Tetrahymena thermopila. One of them was cloned using TA cloning method for further study of the gene and the expressed protein. Nevertheless, the presence of major endocannabinopid systems components including endocannabinoids in a lower organism, indicates its importance and suggest that Tetrahymena could be used as a model organism for the pharmacological modulation of the ECS enzymes.
Εφαρμογές της μαθηματικής θεωρίας ελέγχου για τη σταθεροποίηση οικονομικών συστημάτων
Authors: Αθανασίου Γεώργιος
Published: January 2014

Η διατριβή ασχολείται με την εφαρμογή μεθόδων της μαθηματικής θεωρίας ελέγχου σε οικονομικά υποδείγματα. Ειδικότερα, ο βασικός σκοπός της ερευνητικής αυτής προσπάθειας είναι η σταθεροποίηση οικονομικών συστημάτων, των οποίων το σημείο ισορροπίας είναι ασταθές. Πιο συγκεκριμένα, η διατριβή μελετά τα προβλήματα της σταθεροποίησης της τιμής ενός εμπορεύματος και της σταθεροποίησης της συναλλαγματικής ισοτιμίας. Η μεταβλητότητα των τιμών των εμπορευμάτων είναι εμπειρικά αποδεδειγμένη και αντανακλά την αναποτελεσματικότητα του μηχανισμού της αγοράς, αφού η τιμή αποκλίνει διαρκώς από το οριακό κόστος παραγωγής. Επίσης, η μεταβλητότητα της συναλλαγματικής ισοτιμίας προκαλεί δυσκολίες στο διεθνές εμπόριο καθώς όροι του εμπορίου αλλάζουν συχνά και ο μακροχρόνιος σχεδιασμός καθίσταται δύσκολος. Για την περιγραφή της αγοράς ενός εμπορεύματος και της αγοράς συναλλάγματος χρησιμοποιούμε δυο γνωστά οικονομικά μοντέλα: α) ένα μη γραμμικό μοντέλο του ιστού της αράχνης (όπου εξετάζεται η σταθεροποίηση της τιμής ενός εμπορεύματος με τη χρήση κυβερνητικών αποθεμάτων-μεθοδολογία ελέγχου με χρήση συναρτήσεων Lyapunov) και β) ένα μοντέλο αλληλεπίδρασης ετερογενών τύπων επενδυτών (όπου εξετάζεται η σταθεροποίηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας μέσω παρεμβάσεων της Κεντρικής Τράπεζας-μεθοδολογία ελέγχου με χρήση μεθόδων της αριθμητικής ανάλυσης). Το βασικό συμπέρασμα της διατριβής είναι ότι η Κυβέρνηση ή η Κεντρική Τράπεζα δεν θα πρέπει να επιδιώκουν στόχους οι οποίοι αντιβαίνουν τους δυναμικούς νόμους που χαρακτηρίζουν μια αγορά. Η μαθηματική θεωρία ελέγχου αποτελεί ένα βασικό μεθοδολογικό εργαλείο για τη λήψη των κατάλληλων αποφάσεων εκ μέρους των υπευθύνων για τη χάραξη της οικονομικής πολιτικής. Σε ένα πολύπλοκο περιβάλλον, καθίσταται αναγκαία η αναζήτηση ποσοτικών μεθόδων οι οποίες μπορούν να εγγυηθούν την ομαλή λειτουργία ενός οικονομικού συστήματος. Η διατριβή φιλοδοξεί να συνεισφέρει σε αυτή την ερευνητική κατεύθυνση.
Ανάλυση γεωμορφολογικών και γεωγραφικών δεδομένων με τη χρήση τεχνολογίας γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών στη νήσο Κεφαλληνία
Authors: Βασιλόπουλος Ανδρέας
Published: January 2014

Σκοπός της εργασίας αυτής ήταν η μελέτη της νήσου Κεφαλληνίας από Γεωγραφική,Γεωμορφολογική και Περιβαλλοντική άποψη, η ανάπτυξη ενός GIS με γεωγραφικά,κλιματολογικά, πληθυσμιακά, γεωλογικά, γεωμορφολογικά, περιβαλλοντικά στοιχεία καθώςεπίσης και η δημιουργία χαρτών και διαγραμμάτων. Τα στοιχεία αυτά συμπληρώθηκαν απόμετρήσεις και παρατηρήσεις που προέκυψαν από φωτοερμηνεία και εκτεταμένη εργασία υπαίθρουπου πραγματοποιήθηκε τα έτη 1996 έως και 2000.Ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη του GIS έλαβε χώρα, τόσο στα πρώτα έτη με την εισαγωγήπρωτογενών δεδομένων, όσο και κατά την υπόλοιπη πορεία της μελέτης για τη συμπλήρωση τωνπρωτογενών δεδομένων και την παραγωγή δευτερογενών. Επίσης, το GIS και η ψηφιακή του βάσηδεδομένων, αναπτύχθηκε κατάλληλα με στόχο να λειτουργήσει ως Σύστημα Λήψεως Αποφάσεων,στις τεχνικές υπηρεσίες των Δήμων της νήσου που χρηματοδότησαν τμήματα της μελέτης αυτής.Το Γεωγραφικό και Γεωμορφολογικό τμήμα χωρίζεται με τη σειρά του σε δύο επιμέρους: τοπρώτο αφορά στην εργασία υπαίθρου της χερσαίας Κεφαλληνίας, ενώ το δεύτερο στο παράκτιοπεριβάλλον αυτής. Σκοπός της γεω μορφολογικής μελέτης είναι η συλλογή, η καταγραφή, ηανάλυση και η χαρτογράφηση των επί μέρους γεω μορφολογικών σχηματισμών, αλλά και ησύνδεση τους με τη γεωμορφολογική και τεκτονική εξέλιξη της περιοχής.Το Περιβαλλοντικό τμήμα έχει ως στόχο την καταγραφή, την ανάλυση και τη χαρτογράφησηόλων των περιβαλλοντικών στοιχείων που αφορούν στη νήσο Κεφαλληνία, των υφιστάμενων προβλημάτων, καθώς επίσης και την οριοθέτηση ζωνών προστασίας και προτάσεωνπεριβαλλοντικής διαχείρισης.
Μελέτη της επίδρασης των παραμέτρων της διεργασίας υπερυψηλής υδροστατικής πίεσης στα ένζυμα της τομάτας και εφαρμογή για την παραγωγή προϊόντων με επιθυμητά χαρακτηριστικά
Authors: Μπουλέκου Σοφία
Published: January 2014

Αντικείμενο της διατριβής αποτέλεσε η μελέτη της εφαρμογής της Υπερυψηλής Υδροστατικής Πίεσης (ΥΥΠ) στην παραγωγή προϊόντων τομάτας ανώτερης ποιότητας. Μελετήθηκε η επίδραση των συνθηκών επεξεργασίας (0,1-800 MPa, 40-80°C) στα ένζυμα της τομάτας, Πηκτινομεθυλεστεράση (PME) και Πολυγαλακτουρονάση (PG), η δράση των οποίων καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τα ρεολογικά χαρακτηριστικά των προϊόντων τομάτας. Χρησιμοποιήθηκε η ποικιλία τομάτας Cherrelino και τα υβρίδια Oval Red και Red Sea. Για την ποικιλία Cherrelino, η απενεργοποίηση και των δύο ενζύμων ακολούθησε κινητική πρώτης τάξης. Η PME εμφανίστηκε ιδιαίτερα ανθεκτική στην πίεση, με την πίεση και τη θερμοκρασία να έχουν ανταγωνιστική δράση. Αντιθέτως, η PG παρουσιάστηκε περισσότερο ευαίσθητη. Η πίεση και η θερμοκρασία έδρασαν συνεργιστικά στην απενεργοποίηση της PG στις περισσότερες συνθήκες επεξεργασίας. Η επεξεργασία με ΥΥΠ χυμού σε επιλεγμένες συνθήκες είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του χρώματος και της περιεκτικότητας σε λυκοπένιο του χυμού. Με την επεξεργασία με ΥΥΠ επιτεύχθηκε ολική απενεργοποίηση της PG με ταυτόχρονη διατήρηση της ενεργότητας της PME, οδηγώντας σε προϊόν με μεγαλύτερο ιξώδες. Στην περίπτωση των υβριδίων βιομηχανικής χρήσης η απενεργοποίηση της PG βρέθηκε ότι ακολουθεί κινητική νιοστής τάξης. Η PG εμφανίστηκε ιδιαίτερα ανθεκτική στη θερμική επεξεργασία σε ατμοσφαιρική πίεση, ενώ βρέθηκε ιδιαίτερα ευαίσθητη στη συνδυασμένη εφαρμογή πίεσης και θερμοκρασίας. Η απενεργοποίηση της PME ακολούθησε κινητική πρώτης τάξης σε όλες τις συνθήκες επεξεργασίας και για τα δύο υβρίδια βιομηχανικής τομάτας. Η PME εμφανίστηκε ευαίσθητη στη θερμοκρασία. Η PME υβριδίου Red Sea εμφάνισε μεγαλύτερους ρυθμούς απενεργοποίησης από την PME υβριδίου Oval Red, υποδηλώνοντας ένα πιο ευαίσθητο στη θερμική επεξεργασία ένζυμο. Αντιθέτως η PME εμφανίστηκε ανθεκτική κατά την επεξεργασία με ΥΥΠ, υποδεικνύοντας ανταγωνιστική δράση της πίεσης και της θερμοκρασίας στην απενεργοποίηση του ενζύμου. Η PME υβριδίου Oval Red εμφάνισε μεγαλύτερους ρυθμούς απενεργοποίησης από την PME υβριδίου Red Sea. Στη συνέχεια παρήχθη χυμός από τομάτες Red Sea επεξεργασμένες με ΥΥΠ. Η επεξεργασία δεν επηρέασε το χρώμα του χυμού, ενώ επιτεύχθηκε επιλεκτική απενεργοποίηση των ενζύμων, οδηγώντας σε προϊόν με μεγαλύτερο ιξώδες και συνεκτικότητα. Λαμβάνοντας υπόψη τις δυνατότητες και τα πλεονεκτήματα που προσφέρει η τεχνολογία της ΥΥΠ, όπως προέκυψαν από την παρούσα διατριβή, η ΥΥΠ προβάλει ως μια εναλλακτική μέθοδος επεξεργασίας των προϊόντων τομάτας.
Παρακολούθηση υγρότοπου με τη χρήση τηλεπισκόπησης και γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών
Authors: Φυτώκα Ελένη
Published: January 2014

Στόχος της παρούσας έρευνας ήταν η επιλογή κατάλληλων δεικτών για την παρακολούθηση χωρικών και χρονικών αλλαγών της χωρικής διάρθρωσης των οικολογικών μονάδων ενός ελληνικού υγροτόπου με τη χρήση δεδομένων τηλεπισκόπησης, διερευνώντας τη συμπεριφορά 50 δεικτών τοπίων οι οποίοι ποσοτικοποιούν την έκταση, την πυκνότητα, τα όρια, το σχήμα, τη γειτνίαση και διασπορά και τη συνδετικότητα της χωρική διάρθρωσης των υγροτοπικών οικολογικών μονάδων στην περιοχή μελέτης. Οι χρονικές αλλαγές εκτιμήθηκαν μέσω των δεικτών τοπίου που υπολογίσθηκαν από δεδομένα Landsat 5 και 7 για τα έτη 1984, 1992 και 2001. Η Ανάλυση Κύριων Συνιστωσών (PCA) έδειξε ότι οι χρονικές αλλαγές εκφράζονται όχι μόνο μέσω της συνολικής αλλαγής της έκτασης αλλά και μέσω της κατανομής της έκτασης και του σχήματος των χωροψηφίδων των οικολογικών μονάδων καθώς και του βαθμού γειτνίασης. Οι χωρικές αλλαγές εκτιμήθηκαν μόνο για την κεντρική οικολογική μονάδα (παρόχθιο δάσος) της περιοχής μελέτης, μέσω των δεικτών τοπίου που υπολογίστηκαν από τις 45 ταξινομημένες εικόνες του μοντέλου εικόνων που δημιουργήθηκε με διαδοχική αναγωγή των Landsat 7, SPOT5 και IKONOS, χωρικού εύρους από 4 έως 450 μέτρα. Τα διαγράμματα κλίμακας και η εκτίμηση της ευαισθησίας στο μέγεθος του εικονοστοιχείου, σε διαφορετικά χωρικά εύρη; συμπεριλαμβανομένου και του εύρους των δύο χαρακτηριστικών κλιμάκων, έδειξαν ότι λίγοι δείκτες τοπίου είναι προβλέψιμοι και λιγότερο ευαίσθητοι κατά την αλλαγή της χωρικής κλίμακας. Αυτό συμβαίνει σε διαφορετικά χωρικά εύρη για τις διαφορετικές κατηγορίες των δεικτών τοπίου. Συνολικά, από την έρευνα διαπιστώνεται η ανάγκη να επιλέγονται δείκτες για την παρακολούθηση χωρικών και χρονικών αλλαγών της χωρικής διάρθρωσης του υγροτόπου, λαμβάνοντας υπόψη: i) τη δυνατότητα οι επιλεγμένοι δείκτες τοπίου να αντικατοπτρίζουν το σύνολο των αλλαγών της χωρικής διάρθρωσης του υγροτόπου (π.χ. κατανομή χωροψηφίδων, σχήμα, γειτνίαση), και ii) το εύρος κλίμακας εντός του οποίου οι δείκτες τοπίου είναι προβλέψιμοι και λιγότερο ευαίσθητοι στην αλλαγή του μεγέθους του εικονοστοιχεία και συνεπώς συγκρίσιμοι.
Βιοπληροφορική ανάλυση δεδομένων πειραμάτων γονιδιακής έκφρασης
Authors: Παπαρούντας Τριαντάφυλλος
Published: January 2014

Στόχος της παρούσας διατριβής ήταν η επίτευξη μίας πλατφόρμας επιτυχούς ανάλυσης δεδομένων πειραμάτων μικροσυστοιχιών. Η διαδικασία αναλύεται από το στάδιο της εισαγωγής των δεδομένων εντάσεων και συνεχίζεται στην εύρεση στατιστικά σημαντικών γονιδίων. Ακολουθεί η εξόρυξη βιολογικών δεδομένων, ώστε να καταστεί δυνατή η αντίληψη των λειτουργικών συσχετίσεων μεταξύ των στατιστικά σημαντικών γονιδίων και καταλήγει στην επεξήγηση των τρόπων meta-analysis των πειραμάτων ή των αποτελεσμάτων πειραμάτων μικροσυστοιχιών. Η σημαντικότητα της εργασίας ενισχύεται με δύο ακόμα τρόπους: Α. Παρουσιάζεται η χαρτογράφηση όλων των διαθέσιμων διαδικτυακών ή μη, προγραμμάτων, τα οποία διευκολύνουν την διεκπεραίωση όλων των σημαντικών σταδίων μιας ολοκληρωμένης ανάλυσης. Πρέπει να τονιστεί ότι έμφαση δίνεται ιδιαίτερα σε εκείνα της κατηγορίας ελεύθερου λογισμικού. Β. Παρουσιάζονται τέσσερα διαφορετικά πειράματα στα οποία χρησιμοποιήθηκε επιτυχώς η διαδικασία ανάλυσης και τα αποτελέσματά τους έχουν ήδη δημοσιευτεί είτε βρίσκονται υπό δημοσίευση. Έτσι αποδεικνύεται η χρηστικότητα της διαδικασίας ανάλυσης σε πραγματικά πειραματικά δεδομένα. Η διατριβή ολοκληρώνεται με την προβολή μεθόδων για την επίτευξη ακριβέστερων μετρήσεων γονιδιακής έκφρασης και αναφέρεται η συμβολή της τεχνολογίας μικροσυστοιχιών γονιδιακής έκφρασης στην βιοϊατρική έρευνα και στην εξατομικευμένη ιατρική
Μελέτη της υποστήριξης των συγγενών από το προσωπικό υγείας στο τελικό στάδιο και το θάνατο του αρρώστου
Authors: Παπάζογλου Ειρήνη
Published: January 2014

Στόχος της παρούσας ποιοτικής μελέτης ήταν να διερευνήσει εις βάθος: α) τις ανάγκες των συγγενών κατά το τελικό στάδιο και το θάνατο του αρρώστου στο νοσοκομείο, β) τους παράγοντες που προσδιορίζουν την υποστήριξη που παρέχει το προσωπικό υγείας στους συγγενείς κατά το τελικό στάδιο και το θάνατο του αρρώστου, και γ) τις επιπτώσεις που έχει η εμπειρία της νοσηλείας του αρρώστου στο πένθος των συγγενών. Το δείγμα αποτελείτο από 22 συγγενείς ενήλικων αρρώστων που έπασχαν από μια χρόνια/απειλητική για τη ζωή ασθένεια και είχαν νοσηλευτεί από το τελικό στάδιο έως το θάνατο σε ανοιχτό τμήμα ή μονάδα εντατικής θεραπείας γενικού νοσοκομείου ή κλινική. Πραγματοποιήθηκαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις με συγγενείς 6 μήνες έως και 6 χρόνια μετά το θάνατο του αρρώστου. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με βάση την ποιοτική μέθοδο της Θεμελιωμένης Θεωρίας. Στους συγγενείς χορηγήθηκε κλίμακα αξιολόγησης του βαθμού ικανοποίησης από την υποστήριξη η οποία αναλύθηκε ποσοτικά. Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης οι ανάγκες των συγγενών του αρρώστου στο τελικό στάδιο και το θάνατο αφορούσαν τρεις κατηγορίες: α) φροντίδα του αρρώστου από το προσωπικό υγείας, β) φροντίδα του αρρώστου από τους συγγενείς, γ) στήριξη των συγγενών από το προσωπικό υγείας. Οι παράγοντες που προσδιόριζαν την αντιλαμβανόμενη υποστήριξη των συγγενών από το προσωπικό υγείας διακρίνονταν σε τρεις κατηγορίες: α) την ποιότητα της φροντίδας που παρείχε το προσωπικό υγείας στον άρρωστο, β) την ενημέρωση και την ψυχολογική στήριξη των συγγενών και γ) τις συνθήκες νοσηλείας του αρρώστου και παραμονής των συγγενών. Οι συγγενείς ήταν από λίγο έως μέτρια ικανοποιημένοι από την υποστήριξη που είχαν δεχθεί. Για πολλούς η εμπειρία αυτή είχε αρνητικές επιπτώσεις. Στην πορεία του πένθους βίωναν ενοχές για επιλογές που είχαν κάνει, ενώ αντλούσαν ανακούφιση όταν πίστευαν ότι ο άρρωστος δεν υπέφερε και ότι είχε γίνει το καλύτερο δυνατό για τη φροντίδα του. Πρωταρχικής σημασίας για τους συγγενείς ήταν η σωστή φροντίδα του αρρώστου από το προσωπικό υγείας, ενώ κεντρικό θέμα στις αφηγήσεις τους ήταν η ανάγκη για «ανθρωπιά» απέναντι στον άρρωστο και τους ίδιους. Με βάση τα ευρήματα της μελέτης διαμορφώθηκε ένα μοντέλο που συνδέει τις ανάγκες των συγγενών του αρρώστου που πεθαίνει με την αντιλαμβανόμενη υποστήριξη που δέχονται από το προσωπικό υγείας. Το μοντέλο αυτό απετέλεσε τη βάση για τη διατύπωση αρχών στήριξης των συγγενών του αρρώστου που πεθαίνει από το προσωπικό υγείας.
Συμπεριφορά σύνδεσης μεταξύ κοίλων διατομών
Authors: Χριστίτσας Αλέξανδρος
Published: January 2014

Η παρούσα έρευνα εξετάζει τη συμπεριφορά μιας μορφής σύνδεσης μεταξύ κοίλων διατομών. Αρχικά, δημιουργείται ένα αναλυτικό προσομοίωμα με τη μέθοδο των πεπερασμένων στοιχείων ενός κόμβου ροπής. Το συνδεόμενο μέλος είναι τετραγωνική κοίλη διατομή και λειτουργεί ως δοκός (bi) ενώ αντίστοιχης διατομής είναι και το στοιχείο που λειτουργεί ως πέλμα-υποστύλωμα (bo). Εξετάζεται η επίδραση της διατμητικής δύναμης στη συμβατική μορφή του κόμβου λόγω της καμπτικής ροπής και ερευνάται η επίδραση της αναλογίας των γεωμετρικών διαστάσεων (β = bi/bo) και της αναλογίας του πάχους (τ = ti/to) των στοιχείων. Μέσω παραμετρικής διερεύνησης συγκρίνονται οι τιμές των αντοχών με βάση τις αντοχές του Ευρωκώδικα 3 αλλά και των τελευταίων ερευνητικών ορίων που χρησιμοποιούνται για όμοιας μορφής κόμβους υπό την επίδραση αξονικών δυνάμεων. Οι κόμβοι κατατάσσονται με βάση τη στροφική τους ακαμψία στα προαναφερθέντα όρια των ανοικτών διατομών και εξετάζεται η συμπεριφορά τους με βάση τις προκύπτουσες καμπύλες ροπής-στροφής. Παράλληλα με την αναλυτική διερεύνηση πραγματοποιείται πειραματικός έλεγχος των κόμβων συμβατικής μορφής. Ελέγχονται κόμβοι μορφής “Χ” σε κλίμακα 1:1 ακραίων γεωμετρικών αναλογιών β = 0.66 και β = 1.0 που περιλαμβάνουν τέσσερις συνδέσεις ροπής. Στη συνέχεια, εξετάζεται η επίδραση της στροφής του πέλματος-υποστυλώματος ως προς τον τοπικό του άξονα x-x. Όμοια, μέσω παραμετρικής ανάλυσης ελέγχεται η επίδραση της αναλογίας των διαστάσεων των στοιχείων (β = bi/bo) και της αναλογίας του πάχους (τ = ti/to) σε σχέση με την αντοχή της συμβατικής μορφής του κόμβου. Οι νέας μορφής συνδέσεις κατηγοριοποιούνται με βάση τη στροφική τους ακαμψία. Ακόμη, προτείνεται αναλυτική σχέση για την πρόβλεψη της αντοχής τους, με την οποία επεκτείνεται η εφαρμογή του κανονισμού (EC3) και σε τέτοιας μορφής κόμβων. Η συμπεριφορά των αντίστοιχων αναλυτικών προσομοιωμάτων συγκρίνεται με τα πειραματικά δεδομένα εξαγωγής της νέας μορφής κόμβων σε κλίμακα 1:1 όμοιων γεωμετρικών αναλογιών β = 0.66 και β = 1.0. Η πειραματική διαδικασία περιλαμβάνει τέσσερις συμπληρωματικές συνδέσεις ροπής.
Η επίδραση της σιλδεναφίλης σε παραμέτρους συμπεριφοράς και μεταβολισμού σε επίμυες υπό στέρηση τροφής
Authors: Τσίντα Γεωργία
Published: January 2014

Οι αναστολείς των φωσφοδιεστερασών έχουν καταλάβει ένα μεγάλο μέρος της φαρμακευτικής αγοράς λόγω του ασφαλούς τους προφίλ και των πολλαπλών χρήσεων που φαίνεται ότι θα αυξηθούν στο εγγύς μέλλον. Η επίδραση αυτών των φαρμάκων σε συστήματα που ενέχονται στην καθημερινή ζωή, ως επιθυμητές ή ανεπιθύμητες δράσεις είναι πολλαπλές και για το λόγο αυτό χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης. Στην παρούσα μελέτη μελετήθηκε η επίδραση της σιλδεναφίλης, ενός αναστολέα των φωσφοδιεστερασών τύπου 5, στις μεταβολικές παραμέτρους (πρόσληψη τροφής, ύδατος, αποβολή ούρων και κοπράνων) καθώς και στη συμπεριφορά επίμυων που υποβάλλονταν σε στέρηση τροφής. Διαπιστώθηκε ότι τα πειραματόζωα στα οποία χορηγήθηκε 1mg/kg σιλδεναφίλης ενδοπεριτοναϊκώς κατανάλωσαν στατιστικώς σημαντικά περισσότερη τροφή, μεγαλύτερη ποσότητα ύδατος, παρήγαγαν μικρότερη ποσότητα ούρων και μεγαλύτερη ποσότητα κοπράνων. Από τη δοκιμασία του υπερυψωμένου σταυροειδούς λαβυρίνθου διαπιστώνεται ότι τα ζώα που λαμβάνουν σιλδεναφίλη και είτε σιτίζονται είτε στερούνται τροφής, εμφανίζουν μεγαλύτερο αριθμό εισόδων στα ανοικτά και κλειστά πεδία, από τα αντίστοιχα πειραματόζωα των ομάδων ελέγχου. Κατά τη δοκιμασία της οσφρητικής κοινωνικής μνήμης τα πειραματόζωα που έλαβαν σιλδεναφίλη και διατρέφονταν κανονικά παρουσίασαν στατιστικώς σημαντικά μικρότερο χρόνο πρώτης και δεύτερης επαφής με το νεαρό ζώο. Οι λόγοι των χρόνων της πρώτης προς τη δεύτερη επαφή είναι στατιστικώς όμοιοι για όλες τις κατηγορίες πειραματόζωων. Συμπερασματικά, η σιλδεναφίλη φαίνεται ότι παρόλο που επάγει τις γνωσιακές διαδικασίες, όπως η μνήμη και μάθηση σε μακρόχρονη θεραπεία, σε άμεση χορήγηση ελαττώνει τη βραχεία μνήμη ενώ εμφανίζει σημαντική αντιαγχώδη δράση στο πειραματόζωο.
Το a-ηλεκτροεγκεφαλογράφημα στα πρόωρα νεογνά και η συμβολή του στην ανίχνευση των εγκεφαλικών διαταραχών
Authors: Μητσάκης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Σκοπός της διατριβής ήταν η παρακολούθηση με το a-ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (aEEG) της ωρίμανσης της φλοιϊκής εγκεφαλικής δραστηριότητας προώρων νεογνών με σταθερή κλινική πορεία, η επίδραση του εξωμήτριου περιβάλλοντος στην εξέλιξη του aEEG και η εκτίμηση της προγνωστικής άξιας της μεθόδου για τη νευροαναπτυξιακή έκβαση αυτών των νεογνών. Ακόμη συσχετίσθηκε το αρχικό aEEG με διάφορες παθολογικές καταστάσεις του ανώριμου εγκέφαλου. Μελετήθηκαν 124 πρόωρα με διαδοχικές καταγραφές του aEEG και με υπερηχογράφημα εγκέφαλου Βρέθηκε θετική συσχέτιση της ηλικίας κύησης και της ηλικίας μετά τη σύλληψη με την εξέλιξη της καταγραφής Βρέθηκε επίσης θετική επίδραση της εξωμήτριας ζωής στην ωρίμανση του aEEG. Σε περίπτωση σοβαρής εγκεφαλικής βλάβης παρατηρήθηκε σημαντική καταστολή του αρχικού aEEG και καθυστέρηση στο ρυθμό ωρίμανσης του. Τέλος τα νήπια με ήπιες νευροαναπτυξιακές διαταραχές παρουσίασαν ταχύτερη ωρίμανση του aEEG στους πρώτους μήνες ζωής σε σύγκριση με τα νήπια που είχαν φυσιολογική ψυχοκινητική εξέλιξη. Συμπεραίνεται ότι η ωρίμανση της φλοιϊκής δραστηριότητας των προώρων είναι ανάλογη της ηλικίας κύησης και της ηλικίας μετά τη σύλληψη. Στην ίδια ηλικία μετά τη σύλληψη πρόωρα μικρότερης ηλικίας κύησης παρουσίαζαν πιο ώριμη φλοιϊκή δραστηριότητα συγκριτικά με νεογνά μεγαλύτερης ηλικίας κύησης. Η παρουσία παθολογικών καταγραφών στο αρχικό aEEG είναι ευαίσθητος δείκτης για δυσμενή έκβαση του προώρου νεογνού. Τα πρόωρα που εκδηλώνουν ήπιες νευροαναπτυξιακές διαταραχές στη νηπιακή ηλικία παρουσιάζουν ταχύτερο ρυθμό ωρίμανσης της φλοιικής δραστηριότητας σε σύγκριση με τα πρόωρα που στην αντίστοιχη ηλικία έχουν φυσιολογική ψυχοκινητική ανάπτυξη.
Μελέτη ανάπτυξης αποδόσεων και τεχνολογικών χαρακτηριστικών ρίγανης (Origanum heracleoticum = O. vilgare ssp hirtum) σε διαφορετικά επίπεδα αζώτου
Authors: Σωτηροπούλου Δήμητρα-Ευτέρπη
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να εξεταστεί η επίδραση της ανόργανσης αζωτούχου λίπανσης με νιτρική αμμωνία (34,5-0-0) σε ποσότητες 0, 4, 8, 12Kg N/στρ., στα φυτικά χαρακτηριστικά, στην απόδοση και στη συγκέντρωση αιθέριου ελαίου σε φυτά ρίγανης (Origanum vulgare ssp. hirtum) όπως επίσης και σύνθεση του αιθέριου ελαίου. Το πείραμα επαναλήφθηκε για 3 (τρεις) καλλιεργητικές περιόδους (2001-2002-2003). Το 2002 και 2003 μόνο, έγινε απόσταξη φύλλων και ταξιανθιών και ανάλυση των αιθερίων ελαίων με αεριοχρωματογραφία/φασματομετρία μάζας (GC/MS). To κύριο συστατικό ήταν η καρβακρόλη. Η αζωτούχος λίπανση φάνηκε να αυξάνει σημαντικά τη βιοσύνθεσή της. Από μετρήσεις που έγιναν παρατηρήθηκε ότι όταν προστέθηκαν στο έδαφος 8Kg N/στρ. η βιομάζα, ο δείκτης φυλλώματος (LAT), το ξηρό βάρος των φύλλων/φυλλική επιφάνεια, το ξηρό βάρος των ριζών και η παραγωγή αιθερίου ελαίου αυξήθηκαν σημαντικά. Επίσης από μετρήσεις που έγιναν την τρίτη καλλιεργητική περίοδο φάνηκε ότι η προσθήκη 12Kg N/στρ. αύξησε σημαντικά τη χλωροφύλλη των φύλλων.
Εξοικονόμηση ενέργειας στη σχολική αίθουσα μέσω του φυσικού φωτισμού
Authors: Μερέση Αικατερίνη
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή ασχολείται με τον τρόπο με τον οποίο ένας κατάλληλος χειρισμός του κτιριακού κελύφους μπορεί να συμβάλει στην εξοικονόμηση ενέργειας και στη βελτίωση της οπτικής άνεσης, μέσω της αξιοποίησης του φυσικού φωτισμού, σε μια τυπική σχολική αίθουσα στην Ελλάδα. Αρχικά, μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης αναλύονται και τεκμηριώνονται τα επιμέρους θέματα που σχετίζονται με το φυσικό φως στα κτίρια, ενώ στη συνέχεια η έρευνα εστιάζεται στα σχολεία. Η πειραματική διαδικασία ξεκινά με μία έρευνα πεδίου σε σχολικές αίθουσες στην Ελλάδα. Στη συνέχεια, βάσει των συμπερασμάτων της βιβλιογραφικής αλλά και της επιτόπιας έρευνας, ορίζονται τα γενικά χαρακτηριστικά και οι επιμέρους στόχοι ενός συστήματος που θα αξιοποιήσει πλήρως το φυσικό φως. Με βάση όλα τα παραπάνω, ξεκινά η διαδικασία της κύριας πειραματικής μελέτης, η οποία αποτελείται από μελέτη προσομοίωσης φυσικού φωτισμού, μελέτη προσομοίωσης ηλιασμού, μελέτη φυσικού φωτισμού σε Τεχνητό Ουρανό και μελέτη του Δείκτη Θάμβωσης από Φυσικό Φως (DGI). Βάσει των επιμέρους συμπερασμάτων των μελετών αυτών, καθορίζονται τα βέλτιστα χαρακτηριστικά του υπό μελέτη συστήματος και υπολογίζεται η εξοικονόμηση ενέργειας.
Επίδραση της χορήγησης αλοπουρινόλης στο οξειδωτικό στρες κατά την άσκηση
Authors: Βεσκούκης Αριστείδης
Published: January 2014

Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες έχει αυξηθεί ο αριθμός των εργασιών στη βιβλιογραφία, που αναφέρουν ότι η άσκηση προκαλεί οξειδωτικό στρες. Ωστόσο, δεν έχει διερευνηθεί ο ρόλος της οξειδάσης της ξανθίνης, του κύριου ενζύμου παραγωγής ελευθέρων ριζών κατά την άσκηση, στο οξειδωτικό στρες και την αθλητική απόδοση. Ο ρόλος της είναι διττός καθώς οδηγεί τόσο στην παραγωγή ελευθέρων ριζών όσο και ουρικού οξέος, του σημαντικότερου αντιοξειδωτικού του πλάσματος. Στην εργασία αυτή, η αναστολή της δραστικότητας του ενζύμου πριν από εξαντλητική αερόβια κολύμβηση με χορήγηση ενός συνθετικού αναστολέα της, της αλοπουρινόλης, σε επίμυες προκάλεσε, όπως και η άσκηση, οξειδωτικό στρες και μεγάλη πτώση στην απόδοση. Η πιθανή αναστολή της παραγωγής του ουρικού οξέος, λοιπόν, είναι υπεύθυνη για τη μειωμένη αντιοξειδωτική άμυνα και την πτώση της απόδοσης, η οποία δε φαίνεται να σχετίζεται με το μεταβολισμό των υδατανθράκων και των λιπιδίων. Μια παράλληλη προσέγγιση αφορούσε στην αναστολή του ενζύμου από αναστολείς φυτικής προέλευσης δυνητικά παρόντες στη διατροφή. Ορισμένα εκχυλίσματα σταφυλιών με αντιοξειδωτικές ιδιότητες ανέστειλαν in vitro τη δραστικότητα της οξειδάσης της ξανθίνης και το ισχυρότερο από αυτά χορηγήθηκε σε επίμυες πριν εφαρμοστεί το ίδιο πρωτόκολο άσκησης για να ελεγχθεί αν η αντιοξειδωτική του δράση ισχύει και in vivo. Αυτό δεν επιβεβαιώθηκε καθώς το εκχύλισμα από καρπούς σταφυλιού της ποικιλίας μπατίκι Τυρνάβου προκάλεσε οξειδωτικό στρες στο αίμα και σε διάφορους ιστούς παρόλο που χορηγήθηκε σε μία μέση συγκέντρωση που χρησιμοποιείται σε ανάλογες μελέτες. Η απόδοση, όμως δεν επηρεάστηκε από το εκχύλισμα καθώς η οξειδάση της ξανθίνης δεν ανεστάλη στο βαθμό, που την ανέστειλε η αλοπουρινόλη. Η διατριβή αυτή καθιστά σαφές ότι αν ένα εκχύλισμα έχει αντιοξειδωτική δράση in vitro δε σημαίνει ότι αυτό ισχύει και σε ένα in vivo σύστημα. Συμπερασματικά, η δράση ενός αντιοξειδωτικού φαίνεται να εξαρτάται άμεσα από τη συγκέντρωσή του και το σύστημα, στο οποίο μελετάται ενώ η χορήγηση αντιοξειδωτικών πριν την άσκηση πιθανώς να μην έχει τις αναμενόμενες θετικές επιδράσεις.
Διερεύνηση γνωστικών διεργασιών σε εκπαιδευτικά εικονικά περιβάλλοντα
Authors: Τζίμας Ευάγγελος
Published: January 2014

Οι Τεχνολογίες της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών (ΤΠΕ) αγκαλιάζουν ένα ευρύτατο φάσμα από τα εργαλεία που διαθέτει σήμερα η εκπαιδευτική τεχνολογία. Η σχετική επιστημονική έρευνα έχει δείξει ότι οι υπολογιστές επιδρούν στον τρόπο που οι σημερινοί μαθητές σκέφτονται, μαθαίνουν και αναπτύσσουν τις μεταγνωστικές τους δυνατότητες. Η εικονική πραγματικότητα παρέχει μια νέα διάσταση στις εφαρμογές της επιστήμης των υπολογιστών και θεωρείται ως ένα από τα πλέον σύγχρονα εργαλεία στη μαθησιακή διαδικασία. Τα εκπαιδευτικά εικονικά περιβάλλοντα βρίσκουν όλο και περισσότερες εφαρμογές στη μαθησιακή διαδικασία, ακόμη και σε πρακτικό επίπεδο. Η παρούσα διατριβή κινείται στο τρίπτυχο εγκεφαλικές λειτουργίες, εικονική πραγματικότητα και εκπαίδευση με σημείο αναφοράς τις γνωστικές λειτουργίες. Η ερευνητική προσέγγιση θέτει επιμέρους θέματα εγκεφαλικών λειτουργιών που αφορούν στην αλληλεπίδραση ατόμων με εικονικά περιβάλλοντα και μεθοδολογικά αφορά σε συγκριτική μελέτη εικονικών και παρόμοιων πραγματικών περιβαλλόντων με κυρίαρχα τα οπτικά ερεθίσματα. Βασικό εργαλείο είναι οι μετρήσεις στον ανθρώπινο εγκέφαλο χρησιμοποιώντας την τεχνική της ηλεκτροεγκεφαλογραφίας, η οποία με την κατάλληλη μαθηματική υποστήριξη μπορεί να καταγράψει την ηλεκτρική εγκεφαλική λειτουργία σε πραγματικό χρόνο. Η ανάλυση βασίζεται στη συμπεριφορά των σημαντικότερων εγκεφαλικών ρυθμών (άλφα, θήτα, βήτα, γάμα και δέλτα). Για την εξαγωγή συμπερασμάτων χρησιμοποιούνται ορισμένες γνωστικές λειτουργίες των οποίων οι αντίστοιχες εγκεφαλικές λειτουργίες μπορούν να περιγραφούν ή ανιχνευθούν - έστω και μερικώς - με το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Η έρευνα ανέδειξε ομοιότητες και διαφορές στις εγκεφαλικές λειτουργίες ανάμεσα στα δύο περιβάλλοντα σε γνωστικές λειτουργίες όπως η προσοχή, η επιλεκτική προσοχή, ο νοητικός φόρτος και η λειτουργία της μνήμης εργασίας, καθώς και σε λειτουργίες που συνοδεύουν ή/και παράγουν την αντίληψη και καταμέτρηση αντικειμένων, την αντίληψη της κίνησης, τη παρουσία άλλου ατόμου, το προσανατολισμό, την οπτικο-χωρική λειτουργία γενικά, τις καταστάσεις ετοιμότητας και αναμονής, τη διάκριση αντικειμένων με πιο σύνθετα ή δύσκολα κριτήρια, τις επιδράσεις στη συναισθηματική κατάσταση. Αν και μια απόπειρα γενίκευσης προτύπων εγκεφαλικής δραστηριότητας θεωρείται ανέφικτη στα πλαίσια της παρούσας έρευνας και παρόλο που σε ορισμένες διεργασίες παρατηρήθηκαν σημαντικές ασυμφωνίες ανάμεσα στους συμμετέχοντες, είναι δυνατό να προκύψουν παρατηρήσεις με γενικότερη εμβέλεια, που αφορούν περισσότερο σε τάσεις και όχι σε πρότυπα εγκεφαλικής λειτουργίας και αναδεικνύουν ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα σε πραγματικά και εικονικά περιβάλλοντα. Ορισμένες από τις διαφορές δικαιολογούνται από αντίστοιχες διαφορές στις αντιληπτικές οδούς που ενεργοποιούν οι συσκευές εικονικής πραγματικότητας και είναι ως ένα σημείο αναμενόμενες. Οι περισσότερες όμως διαφορές δεν παρατηρούνται στην επεξεργασία των πρωτογενών οπτικών δεδομένων, αλλά κυρίως σε μια δευτερογενή συνειρμική επεξεργασία, ενώ οι σημαντικότερες διαφορές παρατηρούνται κατά την εμφάνιση άλλου ανθρώπου
Συνθετικοί πεπτιδικοί φορείς για ανάπτυξη διαγνωστικών και προστατευτικής ανοσίας έναντι των ιών H5N1 και HIV
Authors: Σκάρλας Θεόδωρος
Published: January 2014

Ο υψηλής παθογένειας ιός της γρίπης των πτηνών (HPAIV) H5N1 και ο ιός της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) εξακολουθούν να αποτελούν σοβαρή απειλή για την δημόσια υγεία λόγω έλλειψης αποτελεσματικών θεραπευτικών μέσων. Η ανάπτυξη ενός αποτελεσματικού εμβολίου έναντι αυτών των ιών αποτελεί άμεση προτεραιότητα. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι ο σχεδιασμός, η σύνθεση και ανοσογονική μελέτη υποψήφιων επιτόπων των ιών HPAIV H5N1 και HIV με σκοπό την ανάπτυξη προστατευτικής ανοσίας και διαγνωστικών. Για να ενισχυθεί η ανοσογονικότητα των επιτόπων θα πρέπει να συνδεθούν σε μόρια-φορείς. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιήθηκε ο Επαναλαμβανόμενος Ολιγοπεπτιδικός Φορέας (Sequential Oligopeptide Carrier: SOCn) SOC4, για την πρόσδεση των επιτόπων. Ο φορέας SOC4, αποτελείται από το μοτίβο (-Lys-Aib-Gly-) και έχει βρεθεί από μελέτες ότι υιοθετεί ελικοειδή μορφή. Ειδικότερα, Τ-κυτταρικοί επίτοποι της αιμοσυγκολλητίνης (HA) του HPAIV H5N1 που προσδιορίστηκαν με υπολογιστικές μεθόδους προσδέθηκαν στον φορέα Ac-SOC4-[2Αc, (ΝΗ2ΟCΗ2C(Ο))2]-ΝΗ2 μέσω δεσμού οξίμης με μια διαδικασία τριών σταδίων. Στο πρώτο στάδιο πραγματοποιήθηκε η σύνθεση των επιτόπων και του φορέα με SPPS. Στο δεύτερο στάδιο πραγματοποιήθηκε η δημιουργία αλδεϋδομάδας στους επιτόπους μέσω οξείδωσης και στο τρίτο στάδιο έγινε η σύνδεση των αλδεϋδικών επιτόπων με το φορέα μέσω δεσμού οξίμης. Τα SOC-συμπλέγματα χρησιμοποιήθηκαν σε πειράματα ανοσοποιήσεων σε ποντίκια και εμφάνισαν μικρή προστατευτική ανοσία, με το SOC-Τ4 σύμπλεγμα να εμφανίζει το μεγαλύτερο ποσοστό (33%), προσδίδοντας έτσι μια μικρή ανοσογονικότητα στον αντίστοιχο επίτοπο. Επίσης, υποψήφιοι HIV επίτοποι για αντισώματα ασθενών που δεν έχουν ασθενήσει εδώ και πολλά χρόνια (Long-term non progressors, LTNP) που προσδιορίστηκαν με την τεχνική έκθεσης σε φάγους προσδέθηκαν στον φορέα σε τέσσερα αντίγραφα είτε με τη βήμα-προς-βήμα πεπτιδική σύνθεση είτε με μέσω δεσμού οξίμης. Από πειράματα διασταυρωτής αντίδρασης, το σύμπλεγμα Ac-SOC4-(ASAKWSIGPGRA)4-OH (10) αντέδρασε ισχυρά με ορούς ασθενών LTNP, επιβεβαιώνοντας την πιθανή ύπαρξη διατηρημένου επιτόπου ως υποψήφιου για εμβόλιο. Επίσης, από ανοσοποιήσεις ποντικιών με το ανάλογο (10) πιστοποιήθηκε ο ρόλος του φορέα SOC4 για την αποτελεσματική αύξηση της ανοσογονικότητας του επιτόπου καθώς και η εξειδίκευση πρόσδεσης του επιτόπου μέσω της ελάχιστης αναγνώρισης του φορέα. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι το σύμπλεγμα (10) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη προστατευτικής ανοσίας και εμβολίων.
Ρόλος των ιστονικών τροποποιήσεων και ισομορφών στο φαινόμενο της ρετρομετάθεσης
Authors: Μαρκόπουλος Γεώργιος
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συσχέτιση των ιστονικών τροποποιήσεων με το φαινόμενο της ρετρομετάθεσης. Κατασκευάσαμε κυτταρικά συστήματα μέτρησης της μεταγραφικής ενεργότητας και της συχνότητας ρετρομετάθεσης των ρετροτρανσποζονίων VL30, μέσω λουσιφεράσης και της EGFP, αντίστοιχα. Αποδείξαμε ότι ογκογόνο στρες από το μεγάλο Τ αντιγόνο (SV40), το ογκογονίδιο c-myc και μία αρνητικά επικρατούσα p53- επάγει τη ρετρομετάθεση VL30. Κάνοντας επαγωγή ιστονικής ακετυλίωσης, βρήκαμε ότι η δράση του αναστολέα των αποακετυλασών, τριχοστατίνης Α, επήγαγε τη μεταγραφή και τη ρετρομετάθεση, ενώ η ακετυλομεταφοράση CBP επήγαγε μόνο τη ρετρομετάθεση VL30. Παρατηρήσαμε ότι το οξειδωτικό στρες από υπεροξείδιο του υδρογόνου και τα βαρέα μέταλλα βανάδιο και αρσενικό επήγαγε ισχυρά τη συχνότητα ρετρομετάθεσης, ενώ το μεταλλο-επαγώμενο οξειδωτικό στρες επήγαγε ισχυρά τη μεταγραφή VL30. Επιπλέον, οι παράγοντες προστασίας οξείδωσης Ν-ακετυλο-κυστεΐνη (NAC) και δεσφεριοξαμίνη (DFO), ανέστειλαν ισχυρά τη μεταγραφή και τη ρετρομετάθεση. Μέσω εκτοπικής έκφρασης των ERK-2, JNK και p38, αποδείξαμε ότι οι MAP κινάσες επάγουν ισχυρά τη μεταγραφή και ρετρομετάθεσης, συμφωνώντας με το ρόλο της ιστονικής φωσφορυλίωσης σε γονίδια πρώιμης απόκρισης, όπως τα VL30. Κάνοντας χρήση μίας συνεχώς ενεργούς κινάσης ΙΚΚα, αποδείξαμε ότι επήγαγε ισχυρά τη μεταγραφή και τη ρετρομετάθεση VL30 και στοιχειοθετήσαμε την ειδικότητα της μέσω αναστολής από τον αναστολέα enRTs, Efavirenz και τους παράγοντες NAC ή DFO που αναστέλλουν κινάσες. Μέσω ανοσοκατακρήμνισης χρωματίνης στο VL30-LTR ανιχνεύσαμε επαγωγή φωσφορυλιωμένης H3S10, ευχρωματινικού δεικτη, στις περιπτώσεις του αρσενικού και της κινάσης ιστονών, ΙΚΚα. Αυτό ανέδειξε τη φωσφορυλίωση της Η3S10 ως κεντρικό γεγονός στην επιγενετική ρύθμιση της ρετρομετάθεσης VL30. Σε συμφωνία με το ανωτέρω, αποτελέσματα μας στο περιβάλλον των εμβρϋικών βλαστικών κυττάρων, απέδειξαν ότι επιτρέπει δυνητικά την τέλεση γεγονότων ρετρομετάθεσης, ιδιαίτερα κατά την πρώιμη διαφοροποίηση/φωσφορυλίωση H3S10. Μελετώντας τις επιπτώσεις της ρετρομετάθεσης στο κύτταρο βρήκαμε ότι αυξημένα ποσοστά ρετρομετάθεσης συσχετίζονται με κυτταρικό θανάτο. Κύτταρα που ανθίστανται του κυτταρικού θανάτου, σχηματίζουν κυτταρικές εστίες (foci) και χαρακτηρίζονται από μεταβολή κυτταρικού φαινότυπου. Τα ευρήματα αυτά αποτελούν ενδείξεις ότι η συσσώρευση ρετρομεταθέσεων/μεταλλάξεων δυνητικά οδηγεί σε κυτταρικό μετασχηματισμό. Συνολικά, τα αποτελέσματά μας αποδεικνύουν ότι οι ιστονικές τροποιήσεις, συσχετίζονται άμεσα με τη ρύθμιση του φαινομένου της ρετρομετάθεσης και ειδικότερα η φωσφορυλίωση της H3S10 ως συνεχές και επαναλαμβανόμενο γεγονός, μπορεί να προκαλέσει αλλαγή της κυτταρικής φυσιολογίας, μέσω ρετρομετάθεσης.
Η Σαπφώ στην αρχαία ελληνική και την βυζαντινή λογοτεχνία
Authors: Γιαννίκου Μαρία
Published: January 2014

H διδακτορική διατριβή με τίτλο «Η Σαπφώ στην Αρχαία ελληνική και την Βυζαντινή Λογοτεχνία» της Μαρίας Γ. Γιαννίκου, με επιβλέποντα τον καθηγητή Ι.Ν. Περυσινάκη, πραγματεύεται την επιβίωση ποιημάτων της Σαπφώς στην αρχαία ελληνική, τη λατινική και την βυζαντινή λογοτεχνία. Βασικοί στόχοι της δ. διατριβής είναι η ανίχνευση και η ερμηνεία της πρόσληψης της Σαπφώς στη μεταγενέστερη λογοτεχνία (η σημασία των ποιημάτων της Σαπφώς και η μετασημασία, μετωνυμία που αποκτούν στο περιβάλλον υποδοχής), και ο εντοπισμός των δυνάμεων-αιτιών που συνετέλεσαν στην επιβίωση της ποίησής της ή στην αποσιώπηση ή παρερμηνεία των ποιημάτων της. Η ερμηνεία των μαρτυριών των σχετικών με τα ποιήματα της Σαπφώς, αλλά και των έργων που διασώζουν τις σχετικές μαρτυρίες, ακολουθεί χρονολογικά τα γραμματειακά είδη. Κάθε έργο στο οποίο εντοπίζεται επίδραση ή απήχηση της Σαπφώς αναλύεται εξαντλητικά, ειδικότερα τα σημεία που απηχούνται, ενώ ταυτόχρονα ερμηνεύεται το σχετικό κάθε φορά απόσπασμα της Σαπφώς. Επίσης ερευνάται διαχρονικά το ίδιο θέμα της Σαπφώς σε μεταγενέστερα έργα, διαφορετικού λογοτεχνικού είδους. Συχνά εντοπίζονται μαρτυρίες που δεν έχουν καταχωρισθεί στις εκδόσεις της Σαπφώς (Γαληνός, Παυσανίας, Ερμείας, Μ. Ψελλός, κ.ά.), ή δεν έχουν χρησιμοποιηθεί στην ερμηνεία της. Το πλήθος των απηχήσεων της Σαπφώς στην Αρχαία, Μέση και Νέα κωμωδία αναδεικνύει ήδη από τον Αριστοφάνη τη σχέση της κωμωδίας με τη λογοτεχνική κριτική της αρχαιότητας για την Σαπφώ. Σημαντικοί σταθμοί πρόσληψης της Σαπφώς είναι τα θέματα της Σαπφ?ς του Αντιφάνη και του Δίφιλου, της Λευκαδίας του Μενάνδρου και της ES του Οβίδιου, που αντανακλούν τις ερμηνευτικές τοποθετήσεις Ελλήνων και Λατίνων ποιητών και συγγραφέων απέναντι στο έργο της. Από την έρευνα προκύπτει, ότι οι αναφορές του Πλάτωνα (Φα?δρος) και του Αριστοτέλη (?ητορικ?) στην Σαπφώ επηρέασαν περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία τους μεταγενέστερους (νεοπλατωνικοί, Περιπατητικοί κ.ά.). Βασικοί παράγοντες για τη συνεχή και αδιάλειπτη μετάδοση της σαπφικής ποίησης υπήρξαν η εγκωμιαστική ποίηση (Ιμέριος, Μ. Ιταλικός, N. Χωνιάτης, Eυστ. Mακρεμβολίτης), και η επιστολική παράδοση (Ιουλιανός, Μ. Ψελλός, Μ. Χωνιάτης, Θ. Υρτακηνός). Οι αναφορές του Μ. Ψελλού και της Ά. Κομνηνής, η οποία φαίνεται ότι γνωρίζει την Σαπφώ από πηγές που είναι σήμερα χαμένες, ακολουθούν υποδείξεις του ρήτ. Μενάνδρου, του Ερμογένη, του Ιουλιανού, του Κλαυδιανού, του Ευστάθιου και του Μ. Ιταλικού. Η ποίηση της Σαπφώς, όπως φαίνεται από την ?λεξιάδα της Άννας Κομνηνής, τους Σχολιαστές της ?ητορικ?ς και τον Μ. Ψελλό, ήταν ευθέως γνωστή τον 12ο αι. μ.Χ. Η Ά. Κομνηνή που βασίζεται στη ?ητορικ? του Αριστοτέλη, προβάλλει την Σαπφώ ως γυναικείο και λογοτεχνικό πρότυπο και μέσω της Σαπφώς διεκδικεί για τον εαυτό της την επιστήμη του γράφειν, όπως έκαναν αργότερα και οι ποιήτριες της Δύσης (16ος αι.).
Η πόλη του Μυστρά
Authors: Αρβανιτόπουλος Σταύρος
Published: January 2014

Στόχος της εργασίας είναι η παρουσίαση των αρχιτεκτονικών καταλοίπων τού εντός τωντειχών οικισμού του Μυστρά, των σχετιζόμενων με την πόλη γραπτών πηγών τωνπαλαιολογείων χρόνων και των περιηγητικών κειμένων της Τουρκοκρατίας και η, με βάσηαυτές τις δύο πηγές πληροφοριών, εξέταση ορισμένων όψεων της πολεοδομικής καιδιοικητικής οργάνωσης της. Οι τομείς του καθημερινού βίου που διερευνώνται επελέγησανμε κριτήριο τη διαθεσιμότητα του υλικού, την έλλειψη προγενέστερης εις βάθος εξέτασης γιααυτούς, και την αντιπροσωπευτικότητά τους για την κατανόηση της οργάνωσης του αστικούβίου. Εντοπίζονται, ταυτίζονται και περιγράφονται τα κοσμικά οικοδομήματα που είχανδημοσιευθεί παλαιότερα, καθώς και περισσότερα από 280 νέα κτήρια, συγκεντρώνονται όλατα δημοσιευμένα στοιχεία που αφορούν τις ανασκαφές και αναστηλώσεις στα εν λόγωκτίσματα, ενώ γίνεται και μια πρώτη απόπειρα διάκρισης των μεταβυζαντινών κτηρίων,δημοσίων και ιδιωτικών. Ερευνάται το ζήτημα της ίδρυσης και της εν συνεχεία ανάπτυξηςτου οικισμού, με βάση τα ολιγάριθμα χρονολογημένα κτίσματα και τα ιστορικά δεδομένα τηςπεριόδου 1262-1460. Εντοπίζονται οι διαθέσιμες φυσικές πηγές νερού, αποκαθίσταται τουδρευτικό δίκτυο της πόλης, διερευνώνται οι χρήσεις του νερού και ο τρόπος απομάκρυνσηςτων λυμάτων. Ανιχνεύεται η μορφή του οδικού δικτύου και ανασυνιστάται η αρχική τουχάραξη, καταγράφονται οι ελεύθεροι χώροι και οι ποικίλες χρήσεις τους, με έμφαση στιςλειτουργίες του φόρου. Εξετάζεται το σύνθετο πρόβλημα της ύπαρξης πολεοδομικούσχεδιασμού και η εν γένει οργάνωση του χώρου. Τέλος, διατυπώνονται υποθέσεις για τηνέδρα των διοικητικών, δικαστικών και στρατιωτικών υπηρεσιών και σωμάτων ασφαλείας,καθώς και τη λειτουργία των οχυρωματικών έργων του οικισμού (κάστρου και τειχών). Στησύγκριση με πολυάριθμα υστεροβυζαντινά σύνολα που επιχειρείται στο συμπερασματικόκεφάλαιο αποτυπώνονται οι ομοιότητες και οι διαφορές του Μυστρά από τις άλλες πόλεις τηςίδιας περιόδου.