Πολυκριτήρια ανάλυση για τη διαμόρφωση δομών λήψης αποφάσεων για τον έλεγχο των λοιμωδών νοσημάτων
Authors: Γκίκα Ελιόνα 
Published: September 2021

Σκοπός των εργαστηρίων κλινικής μικροβιολογίας είναι να παρέχουν έγκυρα, έγκαιρα και χαμηλού κόστους εργαστηριακά αποτελέσματα. Οι παρατεταμένοι χρόνοι μεταξύ της εισαγωγής των ασθενών στο νοσοκομείο, της δειγματοληψίας και της έκδοσης των εργαστηριακών αποτελεσμάτων, καθυστερούν τη διάγνωση και δυσχεραίνουν τη διαχείριση των ασθενών, οδηγώντας σε άσκοπη νοσηλεία, υπέρμετρη λήψη αντιβιοτικών ευρέος φάσματος, ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, υποβολή σε μη αναγκαίες εξετάσεις και σπατάλη πόρων. Για να αποφευχθούν τέτοιες χρονοκαθυστερήσεις, αναπτύσσονται συνεχώς νέες μεθοδολογίες ταχείας εργαστηριακής διάγνωσης. Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται μία αναλογιστική μελέτη που περιλαμβάνει εξωτερικούς και νοσηλευθέντες ασθενείς, για τη διερεύνηση των κριτηρίων του χρόνου, της ακρίβειας διάγνωσης και του κόστους εργαστηριακών αναλύσεων, καθώς και των πιθανών επιπτώσεων από την εφαρμογή οργανωμένων δομών ταχείας εργαστηριακής διάγνωσης στη διαχείριση των ασθενών με λοιμώδες νόσημα. Ο απώτερος σκοπός είναι η λήψη αποφάσεων για την αναγκαιότητα χρηματοδότησης της πιλοτικής λειτουργίας δομών ταχείας διάγνωσης. Η μελέτη επικεντρώνεται κυρίως στην εκτίμηση των επιπτώσεων του χρόνου εργαστηριακής διάγνωσης στη συνολική διάρκεια νοσηλείας, στη μέση πληρότητα κλινών, στη χορήγηση στοχευμένης θεραπείας και στην γενικότερη χρήση νοσοκομειακών πόρων. Τα δεδομένα αφορούσαν συγκεκριμένους ελέγχους που διεξήχθησαν στα εργαστήρια κλινικής μικροβιολογίας, για την ανίχνευση 18 παθογόνων μικροοργανισμών που είναι ανιχνεύσιμοι τόσο με συμβατικές όσο και με ταχείες εργαστηριακές μεθόδους. Από το σύνολο των ασθενών που εξετάστηκαν, επιλέχτηκαν οι νοσηλευθέντες ασθενείς με θετική εργαστηριακή διάγνωση για τα υπό μελέτη παθογόνα και στη συνέχεια, όσοι εξ αυτών είχαν συμβατό εργαστηριακό αποτέλεσμα με την τελική διάγνωση εξόδου (ICD). Η συνολική διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο χωρίστηκε σε στάδια προ εργαστηριακής διάγνωσης και μετά. Από τη στιγμή της εισαγωγής των ασθενών στο σύστημα μέχρι και τη στιγμή της εξόδου τους από αυτό, καταγράφηκαν τα ακόλουθα χρονικά σημεία: A: Ημερομηνία εισαγωγής, B: Ημερομηνία λήψης του βιολογικού δείγματος (B >= A), C: Ημερομηνία έκδοσης του εργαστηριακού αποτελέσματος (C >= B) και D: Ημερομηνία εξιτηρίου. Ο βασικός στόχος ήταν να εκτιμηθεί ο τρόπος με τον οποίο οι ενδιάμεσοι χρόνοι νοσηλείας θα μπορούσαν να αλλάξουν, εάν οι ασθενείς αυτοί είχαν λάβει άμεση εργαστηριακή διάγνωση κατά την εισαγωγή. Ανάλυση παλινδρόμησης, θεωρία ουρών αναμονής και άλλα πιο εξελιγμένα μοντέλα εφαρμόστηκαν για την εκτίμηση των επιπτώσεων της ταχείας διάγνωσης στη μέση διάρκεια παραμονής και στην αξιοποίηση των πόρων υγειονομικής περίθαλψης. Μέσω της συστηματικής εφαρμογής άμεσης διάγνωσης, θα μπορούσε να επιτευχθεί μείωση του μέσου LOS έως 34% (συντηρητική εκτίμηση) και απελευθέρωση κατά μέσο όρο 2.37 κλινοημέρες νοσηλείας ανά ασθενή, μειώνοντας σημαντικά τις δαπάνες που σχετίζονται με τη νοσηλεία, όπως είναι η υπέρμετρη λήψη αντιβιοτικών ευρέος φάσματος, η εκπόνηση άσκοπων εξετάσεων, κ.α. Η ανάλυση αυτή δείχνει πως όσο αυξάνεται ο χρόνος διάγνωσης (AC), παρατείνεται το χρονικό διάστημα νοσηλείας που έπεται της διάγνωσης (CD) και, κατά συνέπεια, αυξάνεται η συνολική διάρκεια νοσηλείας LOS. Η κύρια συνεισφορά της διατριβής είναι πως η εκτίμηση των επιπτώσεων σε δείκτες απόδοσης ενός νοσοκομείου από την εφαρμογή ταχέων διαγνωστικών μεθόδων, μπορεί να γίνει δίχως να χρειάζεται η πιλοτική λειτουργία τους αλλά απλώς με τη χρήση υφιστάμενων πληροφοριών από νοσηλείες με συμβατικές εργαστηριακές τεχνικές διάγνωσης.