Μελέτη της επιδράσης της κατανάλωσης ξυδιού στο μεταβολισμό γλυκόζης και λιπιδίων στους περιφερικούς ιστούς στο σακχαρώδη διαβήτη και την παχυσαρκία
Authors: Πέτσιου Ελένη 
Published: September 2021

Σκοπός: Να μελετηθεί η δράση του ξυδιού/οξικού οξέως στο μεταβολισμό γλυκόζης και λιπιδίων σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ), αυξημένο σωματικό βάρος και διαταραχή ανοχής στην γλυκόζη (IGT) και σε υγιείς εθελοντές. Μέθοδολογία: Χορηγήθηκε μεικτό γεύμα σε 4 ομάδες ατόμων: α) 10 ασθενείς με ΣΔ 1, (ηλικία: 32+3 έτη, ΒΜΙ: 24+1 kg/m2, διάρκεια διαβήτη: 14+3 έτη, ΗbΑ1c: 6,7+0,2%), β) 11 ασθενείς με νεοδιαγνωσθέντα ΣΔ 2 (ηλικία: 53+4 έτη, ΒΜΙ: 25+1 kg/m2, ΗbΑ1c: 6,8+0,3%), γ) 8 άτομα με αυξημένο σωματικό βάρος και IGT (ηλικία: 46+ 3,6 έτη, ΒΜΙ: 29+1,6 kg/m2, ΗbΑ1c: 5,7+0,1%) και δ) 10 υγιείς εθελοντές (ηλικία: 37,6+2,6 έτη, ΒΜΙ : 23,6+0,9 kg/m2).Στα άτομα με ΣΔ 1 πραγματοποιήθηκε συνεχής καταγραφή της γλυκόζης με το τεχνητό πάγκρεας και λήψεις αίματος από μια φλέβα του καρπού, για τη μέτρηση γλυκόζης, ινσουλίνης, τριγλυκεριδίων, γλυκερόλης και ελεύθερων λιπαρών οξέων (ΕΛΟ), ανά 15-60 λεπτά για 4 ώρες μεταγευματικά. Στα άτομα με ΣΔ 2, αυξημένο σωματικό βάρος και IGT και στους υγιείς, ακολούθησαν λήψεις αίματος για τη μέτρηση γλυκόζης, ινσουλίνης, τριγλυκεριδίων, γλυκερόλης και ΕΛΟ, ανά 15-60 λεπτά για 5 ώρες μεταγευματικά από φλέβα που απάγει αίμα από το μυϊκό ιστό του πήχεως και την κερκιδική αρτηρία. Συγχρόνως γινόταν μέτρηση της ροής αίματος στο μυϊκό ιστό (με πληθυσμογραφία).Αποτελέσματα: Το ξύδι σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο:(1) Στους ασθενείς με ΣΔ 1 μείωσε την μεταγευματική υπεργλυκαιμία ενώ δεν επηρέασε τις μεταγευματικές τιμές ινσουλίνης, τριγλυκεριδίων, ΕΛΟ και γλυκερόλης. (2) Στους ασθενείς με ΣΔ 2 : μείωσε την μεταγευματική υπεργλυκαιμία και υπερινσουλιναιμία, δεν επηρέασε την ροή του αίματος στον μυϊκό ιστό, αύξησε την μυϊκή πρόσληψη γλυκόζης, μείωσε την μεταγευματική υπερτριγλυκεριδαιμία, δεν επηρέασε τα προϊόντα της λιπόλυσης (ΕΛΟ και γλυκερόλη). (3) Στα άτομα με αυξημένο σωματικό βάρος και IGT: δεν επηρέασε την μεταγευματική υπεργλυκαιμία, μείωσε την μεταγευματική υπερινσουλιναιμία, αύξησε την ροή του αίματος στον μυϊκό ιστό και την μυϊκή πρόσληψη γλυκόζης, μείωσε την μεταγευματική υπερτριγλυκεριδαιμία, δεν επηρέασε τα προϊόντα της λιπόλυσης. (4) Στους υγιείς εθελοντές: δεν επηρέασε τις μεταγευματικές τιμές γλυκόζης, μείωσε την μεταγευματική υπερινσουλιναιμία στα 90 λεπτά που ακολούθησαν το γεύμα, ενώ δεν επηρέασε την ροή του αίματος στον μυϊκό ιστό, την μυϊκή πρόσληψη γλυκόζης, την μεταγευματική υπερτριγλυκεριδαιμία και τα προϊόντα της λιπόλυσης. Συμπεράσματα: Η κατανάλωση 30 ml ξυδιού πριν από την έναρξη μεικτού γεύματος, από άτομα με αντίσταση στην ινσουλίνη (αυξημένο σωματικό βάρος και/ή ΣΔ 2) είχε ως αποτέλεσμα την βελτίωση της δράσης της ινσουλίνης στον μυϊκό και στον λιπώδη ιστό. Στον λιπώδη ιστό πιθανόν το ξύδι να αυξάνει την δραστικότητα της λιποπρωτεϊνικής λιπάσης, με επακόλουθο την μείωση της μεταγευματικής υπερτριγλυκεριδαιμίας, χωρίς να έχει επίδραση στην λιπόλυση. Στον μυϊκό ιστό αύξησε την πρόσληψη γλυκόζης ενώ μείωσε την μεταγευματική υπερινσουλιναιμία. Η βελτίωση της μεταγευματικής γλυκαιμικής απόκρισης που παρατηρήθηκε στους ασθενείς με ΣΔ 1, υποδεικνύει ότι στην επίδραση του ξυδιού στον μεταβολισμό γλυκόζης, εμπλέκονται μηχανισμοί πέραν της βελτίωσης στην αντίσταση στην ινσουλίνη.