Crowdsourcing innovation
Authors: Παυλίδου Ιωάννα 
Published: November 2024

Το σημερινό επιχειρηματικό περιβάλλον χαρακτηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από σύντομους κύκλους ζωής προϊόντων και έντονο ανταγωνισμό. Σε αυτό το πλαίσιο, ο πληθοπορισμός (crowdsourcing) έχει αναγνωριστεί τόσο από την ακαδημαϊκή κοινότητα όσο και από τον επιχειρηματικό κόσμο ως ένα χρήσιμο εργαλείο για τις επιχειρήσεις που επιθυμούν να ενισχύσουν τους χρηματοοικονομικούς και μη χρηματοοικονομικούς πόρους τους και να ενδυναμώσουν το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα. Ενώ οι διαδεδομένες μορφές πληθοπορισμού, όπως οι διαγωνισμοί ιδεών, επικεντρώνονται σε μη χρηματοοικονομικούς πόρους, νέες μορφές συλλογικής χρηματοδότησης εμφανίζονται για να καλύψουν τις ανάγκες των επιχειρήσεων σε όλο το φάσμα των χρηματοοικονομικών και μη χρηματοοικονομικών πόρων. Μία τέτοια μορφή είναι η συλλογική μετοχική χρηματοδότηση (Equity Crowdfunding -ECF), η οποία αποτελεί το αντικείμενο της εμπειρικής έρευνας αυτής της διατριβής. Στο ECF, οι επιχειρήσεις μπορούν να συγκεντρώσουν κεφάλαια για να καλύψουν το χρηματοδοτικό τους χάσμα, ενώ ταυτόχρονα αξιοποιούν το πλήθος των επενδυτών για να διευρύνουν τις γνώσεις και το δίκτυο τους. Προηγούμενες μελέτες για το Equity Crowdfunding δεν το προσεγγίζουν ως εργαλείο πληθοπορισμού. Οι μελέτες θεωρούν το πλήθος (crowd) του ECF ως ένα άμορφο σύνολο επενδυτών, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη την ετερογένειά του. Επιπλέον, οι περισσότερες μελέτες που εξερευνούν τις αντιλήψεις των επενδυτών υιοθετούν μια προσέγγιση που βασίζεται σε δεδομένα των επιτυχημένων καμπανιών χρηματοδότησης. Συνεπώς, είναι δύσκολο να κατανοηθεί η συλλογιστική διαδικασία πίσω από μια συγκεκριμένη επενδυτική απόφαση. Τρίτον, οι αντιλήψεις των επενδυτών κατά το δεύτερο και τρίτο στάδιο της διαδικασίας ECF έχουν παραμεληθεί σοβαρά στην ακαδημαϊκή βιβλιογραφία. Το ECF αποτελείται από τρία στάδια: την απόφαση για επένδυση σε μια καινοτομία, την παρακολούθηση και συμμετοχή στην επένδυση, και την αξιολόγηση της επένδυσης και την έξοδο. Η πλειονότητα των μελετών επικεντρώνεται στο πρώτο στάδιο, λίγες εξετάζουν το δεύτερο και καμία δεν έχει διερευνήσει το τρίτο στάδιο. Αυτή η ερευνητική μελέτη καλύπτει αυτά τα κενά εξετάζοντας το ECF σε όλα τα τρία στάδια: α) την απόφαση για επένδυση σε μια καινοτομία, β) την παρακολούθηση και συμμετοχή και, τέλος, γ) την αξιολόγηση μιας καινοτομίας και την έξοδο. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ποιοι είναι οι κύριοι πυλώνες της διαδικασίας λήψης αποφάσεων των επενδυτών σε κάθε στάδιο. Επιπλέον, η μελέτη αποκαλύπτει πώς οι διάφορες πλευρές της ετερογένειας των επενδυτών επηρεάζουν τη διαδικασία λήψης αποφάσεων σε όλα τα στάδια του ECF. Αυτές οι πτυχές σχετίζονται με τον τύπο του επενδυτή (επαγγελματίες/μικροεπενδυτές), την ένταση της καινοτομίας της προτεινόμενης επένδυσης (υψηλής/χαμηλής τεχνολογίας) και τον κοινωνικό προσανατολισμό των επενδυτών (κανονικοί/κοινωνικά υπεύθυνοι επενδυτές). Τα ευρήματα αυτής της μελέτης αποτελούν σημαντική συμβολή τόσο στην ακαδημαϊκή κοινότητα όσο και στον επιχειρηματικό κόσμο. Όσον αφορά την ακαδημαϊκή έρευνα, ως η πρώτη μελέτη που προσεγγίζει ορισμένες πτυχές του ECF, θα θέσει το σκηνικό για περαιτέρω έρευνες σε αυτούς τους τομείς. Αυτές οι πτυχές περιλαμβάνουν τη σχέση της ετερογένειας των επενδυτών και της διαδικασίας λήψης αποφάσεων κατά τα τρία στάδια του ECF, το θέμα της εξόδου στο ECF και την αξιολόγηση της καινοτομίας των νεοφυών επιχειρήσεων γενικά, και ιδιαίτερα για επιχειρήσεις που σκοπεύουν να συγκεντρώσουν κεφάλαια μέσω του ECF. Δεύτερον, συνεισφέρει στην επιχειρηματικότητα με πολλούς τρόπους. Οι γνώσεις από τα αποτελέσματα μπορούν να βοηθήσουν τις νεοφυείς επιχειρήσεις να πλοηγηθούν στη διαδικασία ανάπτυξής τους και να προετοιμαστούν καλύτερα για τη συγκέντρωση κεφαλαίων. Επιπλέον, μπορεί να συμβάλει στη διαδικασία μάθησης των νέων επενδυτών ή των μικροεπενδυτών για να αναπτύξουν πιο ενημερωμένες αποφάσεις.