bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Το μεταπολεμικό Ηράκλειο Κρήτης
Authors: Καλογεράκη Μαρία
Published: September 2021

Η διδακτορική διατριβή με θέμα «Το μεταπολεμικό Ηράκλειο Κρήτης: η ανασυγκρότηση μιας βομβόπληκτης πόλης», πραγματεύεται τη μεταπολεμική ανασυγκρότηση μιας βοβόπληκτης πόλης, όπως ήταν το Ηράκλειο, με βασική αρχειακή πηγή τα συμβόλαια και κυρίως τις αγοραπωλησίες ακινήτων κατά την περίοδο 1945-1960. Η πόλη κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης και στην προσπάθεια των γερμανών κατακτητών να την καταλάβουν, υπέστη σοβαρές ζημιές στο κέντρο της, κυρίως στους εμπορικούς δρόμους της. Κατά το υπόλοιπο μέρος της, κατέγραψε αρκετές υλικές ζημιές, δεν ισοπεδώθηκε όμως. Κατά συνέπεια, οι περισσότεροι κάτοικοί της είχαν τη δυνατότητα σχεδόν αμέσως μετά τη λήξη της γερμανικής Κατοχής να την κατοικήσουν ξανά, τουλάχιστον όσοι είχαν καταφύγει για λόγους ασφάλειας και επιβίωσης στους τόπους καταγωγής τους. Η διαδικασία αποκατάστασης της τάξης θα μπορούσαμε να πούμε ότι διήρκεσε μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1940. Οι παλιοί κάτοικοι αντιμετώπισαν με γρήγορες και εύκολες λύσεις το ζήτημα της στέγασής τους, η αμερικανική βοήθεια συνετέλεσε στην αντιμετώπιση των ζωτικών αναγκών του πληθυσμού και η καθημερινή ζωή επανήλθε στους προπολεμικούς της ρυθμούς. Οι διαδικασίες αυτές δεν άλλαξαν το αστικό τοπίο και την εικόνα της πόλης, η οποία διατηρούσε τα προπολεμικά της χαρακτηριστικά. Από την επόμενη δεκαετία όμως η κατάσταση αυτή άρχισε σταδιακά να αλλάζει. Το ενδιαφέρον των κατοίκων για κατοίκηση στην εντός των τειχών πόλη ατόνησε και στράφηκε στην αγορά ακινήτων που βρίσκονταν εκτός των μέχρι τότε ορίων της πόλης, που ήταν τα ενετικά τείχη της. Η τάση αυτή εκφράστηκε ως επιθυμία για επένδυση σε ακίνητη περιουσία και εξελίχθηκε σε διαρκή οικοπεδοποίηση της εκτός των τειχών ευρύτερης αγροτικής περιοχής του Ηρακλείου και σε δημιουργία νέων περιοχών κατοικίας, γύρω από την παλιά πόλη. Η κατάσταση αυτή νομιμοποιήθηκε με το ρυθμιστικό σχέδιο που συντάχθηκε το 1958 για την πόλη του Ηρακλείου και σηματοδότησε την αρχή της αστικής διάχυσης της πόλης, η οποία είναι έντονα ορατή σήμερα. Στη μελέτη ερευνώνται οι γενικότερες συνθήκες της Ελλάδας, μέσα στις οποίες παρατηρήθηκε το φαινόμενο αυτό, και εξετάζονται οι ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούσαν στην πόλη του Ηρακλείου κατά τη μεταπολεμική περίοδο 1945-1960. Επίσης, εξετάζονται οι περιπτώσεις των ακινήτων που έγιναν αντικείμενο αγοραπωλησιών κατά το ίδιο διάστημα, η προέλευση και τα επαγγέλματα των συμβαλλομένων, διερευνώνται τα κίνητρα για την τάση αυτή καθώς και το ιδιαίτερο νόημα που έλαβε η τάση για νέα εγκατάσταση στη ζωή των κατοίκων της πόλης του Ηρακλείου.
Διαφοροποιητικοί παράγοντες σχολικής αποτελεσματικότητας που αφορούν σε εκπαιδευτικούς και μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης
Authors: Νικολοπούλου Βασιλική
Published: September 2021

Intense debate exists internationally on the study of school effectiveness. A variety of definitionshas been given on this issue along with research findings that try to enrich the theoreticalframework and specify its applications. Among the factors that play an important role in schooleffectiveness, the most important seems to be “students”, “teachers” and “the school principal”.The aim of this study, based mostly on teachers’ opinions and students' reports, is to investigatehow psychological and demographic variables are related with the school system effectiveness .In this research 1671 students and 204 teachers participated, derived from secondary schools inthe broader area of Athens . The specific measurements that were used as the schooleffectiveness indicators include students’ psychosocial adjustment and how much they perceivetheir school as a community that cares for pupils,as well as their school performance andparticipation in school programs, along with teachers’ emotional commitment and openness tochange, their involvement in activities beyond their educational duties and school administration.School effectiveness was revealed in terms of students’ answers that were associated withstudents’ psychosocial adjustment and teachers’ answers towards the perspective of supportiveand with vision management, linked to staffs’ openness to change and associated withperceptions of support, care, respect between parents-teachers and parents-students.
Resource allocation in wireless ad hoc networks
Authors: Χούμας Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Παρόλο που τα καθημερινά σενάρια χρήσης της ασύρματης δικτύωσης βασίζονται συνήθως σε κάποια μορφή υποδομής, όπως είναι τα σημεία πρόσβασης (access points) ή οι σταθμοί βάσης (base stations), υπάρχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον και για τα ασύρματα αδόμητα δίκτυα. Υπάρχει μία πληθώρα σεναρίων που χρειάζονται ασύρματη συνδεσιμότητα και δεν μπορούν να υποστηριχτούν χωρίς την ασύρματη αδόμητη δικτύωση. Ωστόσο, η αποδοτική χρήση των ασύρματων αδόμητων δικτύων είναι στενά συνδεδεμένη με το πρόβλημα της αποδοτικής ανάθεσης πόρων. Η ανάθεση πόρων στα ασύρματα αδόμητα δίκτυα είναι ένα πρόβλημα με πολλές προκλήσεις, με πολλαπλά υπό διερεύνηση θέματα που σχετίζονται με την δρομολόγηση πακέτων, τον χρονικό καθορισμό των μεταδόσεων όπως και την προσαρμογή των ρυθμών εισαγωγής πακέτων μέσα στο δίκτυο. Σε αυτή την διατριβή, προτείνουμε καινοτόμα σχήματα που απαντούν σε αυτές τις προκλήσεις, χρησιμοποιώντας πρακτικές και ιδέες που προκύπτουν από τον Backpressure αλγόριθμο και την Opportunistic routing λογική. Εναλλακτικά, είτε αποδεικνύουμε μαθηματικά ότι τα προτεινόμενα σχήματα έχουν βέλτιστη συμπεριφορά, είτε υιοθετούμε ευριστικές προσεγγίσεις. Η αξιολόγηση τους βασίζεται σε πειραματισμό σε μεγάλης κλίμακας ασύρματες πειραματικές υποδομές και διευρυμένα εργαλεία λογισμικού που καλύπτουν τις δικές μας πειραματικές ανάγκες. Η δυνατότητα για ένα τέτοιο πειραματισμό προκύπτει από την δουλειά μας για επέκταση ενός αναγνωρισμένου λογισμικού για διαχείριση τέτοιων υποδομών. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης μας είναι πολλαπλώς υποσχόμενα, καθότι συγκρίνουμε τους αλγόριθμους μας με άλλους αναγνωρισμένους αλγόριθμους και δείχνουμε σημαντικές βελτιώσεις σε σχέση με τους δεύτερους.
A finite element mesh smoothing method based on geometric element transformations
Authors: Βαρτζιώτης Δημήτριος
Published: September 2021

Η μέθοδος μετασχηματισμού γεωμετρικών στοιχείων (GETMe) που αναλύεται και περιγράφεται στην παρούσα διατριβή έχει εισαχθεί ως νέα προσέγγιση για αποτελεσματική και αποδοτική εξομάλυνση πλεγμάτων πεπερασμένων στοιχείων. Βασικός στόχος της μεθόδου είναι η βελτίωση της σταθερότητας, της αποτελεσματικότητας και της ακρίβειας των υπολογισμών πεπερασμένων στοιχείων. Βασίζεται σε κανονικοποιητικούς γεωμετρικούς μετασχηματισμούς στοιχείων, οι οποίοι βελτιώνουν επαναληπτικά την κανονικότητά τους και κατά συνέπεια την ποιότητα των στοιχείων. Οι μετασχηματισμοί ορίζονται και αναλύονται για τυχαία πολυγωνικά στοιχεία, καθώς και για τους πιο κοινούς τύπους τρισδιάστατων πεπερασμένων στοιχείων. Σε ένα πρώτο στάδιο, η νέα μέθοδος εξομάλυνσης βελτιώνει τη συνολική ποιότητα του πλέγματος εξάγοντας το μέσο όρο των νέων θέσεων κόμβων που προκύπτουν από μετασχηματισμούς που εφαρμόζονται σε κάθε στοιχείο. Σε ένα δεύτερο στάδιο, η ελάχιστη ποιότητά τους βελτιώνεται μέσω διαδοχικών μετασχηματισμών των χαμηλής ποιότητας στοιχείων του πλέγματος. Αυτά τα στάδια γενικεύονται από μια προσαρμοστική παραλλαγή της εξομάλυνσης GETMe και συζητούνται πτυχές της εφαρμογής και της παραλληλοποίησης. Ικανός αριθμός αριθμητικών παραδειγμάτων που παρουσιάζονται σε αυτό το έργο επιβεβαιώνουν ότι η προταθείσα μέθοδος οδηγεί σε ανώτερη ποιότητα πλεγμάτων σε σύγκριση με άλλες μεθόδους βασιζόμενες στη γεωμετρία, όπως οι διάφορες παραλλαγές της εξομάλυνσης Laplace. Όσον αφορά την ποιότητα των πλεγμάτων που προκύπτει, μπορεί να ανταγωνιστεί ακόμη και τις υπερσύγχρονες τεχνικές βασιζόμενες στην καθολική βελτιστοποίηση (Global Optimization), ενώ είναι σημαντικά απλούστερη ως προς τη σύλληψη και πολύ ταχύτερη. Από τη σκοπιά της υπολογιστικής μηχανικής στο παράδειγμα της εξίσωσης του Poisson, τεκμηριώνεται επίσης αριθμητικά ότι η μέθοδος είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στη βελτίωση της απόδοσης της ανάλυσης πεπερασμένων στοιχείων, αφού οδηγεί σε σημαντική μείωση των σφαλμάτων διακριτοποίησης εντός των πρώτων λίγων βημάτων εξομάλυνσης που απαιτούν μικρή μόνο υπολογιστική προσπάθεια. Η σύγκριση με αναλυτικές λύσεις επιβεβαιώνει την ισχύ της μεθόδου. Η κατανόηση του μαθηματικού υποβάθρου των μετασχηματισμών κανονικοποίησης (συμμετρικοποίησης) μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία νέων γενετών πλεγμάτων πεπερασμένων στοιχείων. Από τη σκοπιά της πρακτικής εφαρμογής της μεθόδου, μόνο οι υψηλές απαιτήσεις προβλημάτων της υπολογιστικής μηχανικής θα της δώσουν τη θέση που της αρμόζει.
Η ψυχοθεραπεία ως παράγοντας ενίσχυσης της ψυχικής ανθεκτικότητας
Authors: Λακιώτη Αγάθη
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή μελέτησε τον ρόλο της ψυχοθεραπείας στην ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας. Συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκε μια ποιοτική προσέγγιση για να διερευνηθούν οι παράγοντες της ψυχικής ανθεκτικότητας που αναπτύχθηκαν ή ενισχύθηκαν μέσω της ψυχοθεραπείας, όπως επίσης και οι τρόποι με τους οποίους αναπτύχθηκαν οι παράγοντες αυτοί. Η έρευνα βασίστηκε στις συνεντεύξεις 13 πελατών ψυχοθεραπείας, οι οποίοι είχαν βιώσει κάποια τραυματική εμπειρία ή αντιξοότητα και είχαν καταφύγει στην ψυχοθεραπεία για να την αντιμετωπίσουν. Το εμπειρικό υλικό αναλύθηκε με τη μέθοδο της εμπειρικά θεμελιωμένης θεωρίας. Η ανάλυση των αφηγήσεων των πελατών ανέδειξε ένα θεωρητικό μοντέλο το οποίο περιγράφει την ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας μέσω της ψυχοθεραπείας ως μια διαδικασία ανακατασκευής του προσωπικού νοήματος. Η διαδικασία αυτή είναι τόσο γνωστική, όσο και συναισθηματική, και αναφέρεται στην αλλαγή του τρόπου με τον οποίο οι πελάτες νοηματοδοτούν τον εαυτό, τις εμπειρίες και τη ζωή τους. Συγκεκριμένα, η αλλαγή στη νοηματοδότηση που επιτυγχάνεται μέσω της ψυχοθεραπείας σχετίζεται με την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, με την ψυχική ενδυνάμωση, με την αλλαγή της οπτικής, με την αλλαγή στη συναισθηματική βίωση, με την αλλαγή στον τρόπο δράσης και, τέλος, με την αλλαγή στον τρόπο που οι πελάτες σχετίζονται με τους άλλους. Οι παράγοντες που συμβάλλουν στη διαδικασία ανακατασκευής του νοήματος είναι ο θεραπευτής, ο ίδιος ο πελάτης και η μεταξύ τους σχέση, ενώ βασικές διαδικασίες μέσα από τις οποίες επιτυγχάνεται η αλλαγή στη νοηματοδότηση αποτελούν η γνωστική και συναισθηματική επεξεργασία των εμπειριών, η αυξημένη επίγνωση και η συναισθηματική ανακούφιση. Η παρούσα έρευνα αποτελεί μια από τις πρώτες προσπάθειες σύνδεσης της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας με το φαινόμενο της ψυχικής ανθεκτικότητας. Τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι η ψυχοθεραπεία ενισχύει τους κύριους προστατευτικούς παράγοντες που έχουν συνδεθεί με την ψυχική ανθεκτικότητα και αναδεικνύουν τους βασικούς συντελεστές και διαδικασίες που συμβάλλουν στην ενίσχυση των παραγόντων αυτών.
Κυτταρογενετικός έλεγχος σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια
Authors: Μαυροματίδου Πολυξένη
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσης μελέτης ήταν η ανίχνευση των επιπέδων τωνχρωματιδιακών ανταλλαγών (Sister Chromatid Exchanges, SCEs), δηλαδή οέλεγχος γονοτοξικότητας, κυτταροστατικότητας ή και κυτταροτοξικότητας καιεπιπλέον η πιθανή ευθραυστότητα του γενετικού υλικού ασθενών με ΧΝΝΤΣμε ή χωρίς καρκίνο, μετά από καλλιέργεια περιφερικών λεμφοκυττάρων τουαίματός τους και τη συσχέτιση όλων αυτών των δεικτών μεταξύ τους, σεσύγκριση με ομάδες φυσιολογικών ατόμων.Η τεχνική διαδικασία περιλαμβάνει καλλιέργεια λεμφοκυττάρωνπεριφερικού αίματος ασθενών ή υγιών ατόμων σε ειδικά καλλιεργητικά υλικάκαι επεξεργασία τους με τη μέθοδο των χρωματιδιακών ανταλλαγών (SisterChromatid Exchanges). Οι χρωματιδιακές ανταλλαγές είναι ένα φυσικόφαινόμενο άμεσα συνδεμένο με την αντιγραφική φάση του γενετικού υλικούτων κυττάρων. Μία χρωματιδιακή ανταλλαγή είναι η ανταλλαγή γενετικού υλικού μεταξύ δύο αδελφών χρωματίδων, πριν αυτές ξεχωρίσουν στο στάδιοτης μετάφασης. Η οπτική παρατήρησή τους στο μικροσκόπιο απαιτεί τηνπαρουσία BrdU (5-bromodeoxy-uridine), τουλάχιστον για τον πρώτο από δύοσυνεχείς κύκλους διπλασιασμού του DNA, δηλαδή το φαινόμενο γίνεταιαντιληπτό μετά από δύο συνεχείς κυτταρικές διαιρέσεις. Οποιαδήποτεχρωματιδιακή ανταλλαγή δεν γίνεται ορατή στην πρώτη συνθετική φάση,παρά μόνο μετά το τέλος και της δεύτερης συνθετικής φάσης. Έτσι το σύνολοτων χρωματιδιακών ανταλλαγών στη μετάφαση της δεύτερης γενιάς τωνκυττάρων παριστάνει το σύνολο των ανταλλαγών, δηλαδή των βλαβών στοDNA που έγιναν στους δύο προηγούμενους κυτταρικούς κύκλους.Από την ανίχνευση της διεθνούς βιβλιογραφίας φαίνεται ότι δεν είναιπολλές οι δημοσιευμένες μελέτες που αφορούν στο γενετικό υπόβαθρο τηςΧΝΝ ή του καρκίνου του νεφρού. Σκοπός λοιπόν της παρούσας μελέτης ήταν ηπροσπάθεια ανίχνευσης μιας πραγματικής ή λανθάνουσας χρωματοσωματικήςευθραυστότητας σε ασθενείς με ΧΝΝΤΣ με ή χωρίς νεοπλασία.Η όλη εργασία αποτελείται από το Γενικό και το Ειδικό Μέρος. ΤοΓενικό Μέρος χωρίζεται σε πέντε κεφάλαια, όπου αναπτύσσονται τα επίμέρους θέματα που αφορούν την παρούσα διατριβή, τους νεφρούς, τονκαρκίνο των νεφρών, την ΧΝΝΤΣ και τη μεθοδολογία των χρωματιδιακώνανταλλαγών που χρησιμοποιήθηκε, τη Μιτομυκίνη C (MMC), γνωστόαντιβιοτικό-αντινεοπλασματικό που χρησιμοποιήθηκε ως θετικός παράγονταμεταλλαξιγένεσης.Στο Ειδικό Μέρος περιγράφονται το υλικό και η μεθοδολογία τωνπειραμάτων μας. Κατόπιν ακολουθεί η έκθεση των αποτελεσμάτων σεπίνακες και ιστογράμματα για τους επιμέρους βιολογικούς δείκτες, ηστατιστική τους ανάλυση και ο σχολιασμός των αποτελεσμάτων. Τέλος ημελέτη κλείνει με τη συζήτηση των αποτελεσμάτων, την εξαγωγήσυμπερασμάτων, την περίληψη στα ελληνικά και στα αγγλικά και τη σχετικήβιβλιογραφία, διαδικτυακή, ελληνική και διεθνή.
Η γεωματική και η τοπογραφία, στην έρευνα, χαρτογράφηση και πρόβλεψη αρχαιολογικών χώρων και στην αποτύπωση μνημείων
Authors: Μωυσιάδης Αθανάσιος
Published: September 2021

Η προστασία, η ορθολογική διαχείριση και η ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς αποτελούν ένα σύνθετο, πολυδιάστατο και διεπιστημονικό πεδίο έρευνας. Αν και ο εντοπισμός και η χαρτογράφηση μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς έχουν μελετηθεί σε υψηλό βαθμό εδώ και δεκαετίες, ωστόσο ένα σημαντικό μέρος του τομέα αυτού παραμένει ακόμη προς έρευνα και μελέτη εξαιτίας της διαρκώς εξελισσόμενης τεχνολογίας. Η πρόβλεψη αρχαιολογικών θέσεων αποτελεί το δυσκολότερο, το πλέον αβέβαιο και ενδεχομένως το σημαντικότερο μέρος της αρχαιολογικής έρευνας. Η ερευνητική αυτή μελέτη αποσκοπεί στη δημιουργία ενός γεωχωρικού πιθανοτικού μοντέλου εντοπισμού (διαμέσου χαρτών) της ύπαρξης αρχαιολογικών θέσεων της Νεολιθικής περιόδου στη Μαγνησία. Παράλληλα, αναλύονται συγκριτικά οι διαδικασίες οριοθέτησης, χαρτογράφησης και γεωμετρικής τεκμηρίωσης της πολιτιστικής κληρονομιάς, οι οποίες πραγματοποιούνται με τον συνδυασμό τόσο επίγειων όσο και εναέριων μεθοδολογιών. Η επεξεργασία των ανωτέρω υλοποιείται με τη χρήση της τοπογραφίας και της γεωματικής, ειδικότερα με την τηλεπισκόπηση και τα γεωγραφικά συστήματα πληροφοριών.Ετερογενή γεωχωρικά δεδομένα, όπως το υψόμετρο, οι κλίσεις, η γεωλογία, οι πηγές, το υδρογραφικό δίκτυο, το οδικό δίκτυο, ο προσανατολισμός και οι υπάρχουσες Νεολιθικές αρχαιολογικές θέσεις της Μαγνησίας, χρησιμοποιούνται για τη γεωχωρική πιθανοτική μοντελοποίηση η οποία κατέδειξε τη μέγιστη πιθανότητα της ύπαρξης αρχαιολογικών θέσεων. Η «Θεωρία των Αποδεικτικών Στοιχείων/[Evidential Reasoning (ER)]», γνωστή και ως «Θεωρία των Dempster-Shafer», χρησιμοποιείται με σκοπό τη σύνθεση πιθανοτικών χαρτών των περιοχών αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, βάσει φυσιογραφικών και ιστορικών χαρακτηριστικών. Για την αποτελεσματικότερη εφαρμογή του μοντέλου πραγματοποιήθηκε η ανασύσταση του τοπίου ανά υποπερίοδο της Νεολιθικής περιόδου. Το πλεονέκτημα της Θεωρίας των Αποδεικτικών Στοιχείων είναι η δυνατότητα ποσοτικοποίησης της αβεβαιότητας του χρήστη, η οποία χρησιμοποιείται στο πιθανοτικό μοντέλο για τη σύνθεση πιθανοτικών χαρτών της ύπαρξης αρχαιολογικών θέσεων (και το οποίο παρέχει τελικά πιθανοτικούς χάρτες πεποίθησης, ευλογοφάνειας και του διαστήματος πεποίθησης). Οι τελικοί αθροιστικοί ψηφιακοί πιθανοτικοί χάρτες, δείχνουν τις περιοχές υψηλής πιθανότητας ύπαρξης αρχαιολογικών θέσεων και παρατίθενται τρεις μελέτες περίπτωσης για περαιτέρω έρευνα σε εστιασμένες περιοχές. Η λειτουργία του γεωχωρικού πιθανοτικού μοντέλου που βασίζεται στη «Θεωρία των Αποδεικτικών Στοιχείων» είναι δυναμική, με άμεση δυνατότητα ενημέρωσης όταν προκύπτουν νέα δεδομένα για την περιοχή μελέτης. Η ερευνητική αυτή μελέτη αποτελεί ένα μεθοδολογικό εργαλείο για την πρόβλεψη νέων αρχαιολογικών θέσεων και σε άλλες περιοχές αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, βάσει των φυσιογραφικών και ιστορικών χαρακτηριστικών της αρχαιολογικής περιόδου που μελετάται. Τα αποτελέσματα της διατριβής αυτής συμβάλλουν τόσο στην προστασία των μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς όσο και στην ορθολογικότερη διαχείριση και ανάδειξή τους.
Συγκριτική μελέτη εμβολισμού ανευρισμάτων εγκεφάλου σε σχέση με την εγκεφαλική αρτηρία στην οποία εντοπίζονται
Authors: Μήτσος Αριστοτέλης
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Η ενδοαγγειακή θεραπεία με εμβολισμό των εγκεφαλικών ανευρυσμάτων έχει πλέον καθιερωθεί ως η θεραπεία εκλογής τόσο για τα ραγέντα όσο και τα μη ραγέντα ανευρύσματα. Στην παρούσα συγκριτική προοπτική μελέτη, παρουσιάζουμε τις κλινικές εκδηλώσεις καθώς και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ενδοαγγειακής αντιμετώπισης των ανευρυσμάτων που αντιμετωπίσαμε τα δύο τελευταία έτη σε σχέση με την ανατομική τους εντόπιση στον κύκλο του Willis.ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Κατά τη διετία 2008-2010, καταγράψαμε προοπτικά, σύμφωνα με ένα συγκεκριμένο πρωτόκολλο εγκεκριμένο από την ορισθείσα τριμελή επιτροπή του ΕΚΠΑ, όλους τους ασθενείς με ανευρύσματα εγκεφάλου που αντιμετωπίσαμε ενδοαγγειακά με εμβολισμό. Πρόκειται για 145 ασθενείς (94 γυναίκες – 51 άνδρες) με μέση ηλικία τα 56 έτη. Τα 105 από τα ανευρύσματα αυτά παρουσίασαν υπαραχνοειδή αιμορραγία συνεπεία ρήξης ενώ τα 40 ήταν μη ραγέντα. Η μετεγχειρητική τους παρακολούθηση περιελάμβανε κλινική αξιολόγηση 1, 3 και 6 μήνες μετά καθώς και επανέλεγχο με αγγειογραφία εγκεφάλου στο εξάμηνο. Το πρωτόκολλο της μελέτης μας καθόριζε το διαχωρισμό των ανευρυσμάτων σε δύο ομάδες, ανάλογα με τη σχέση τους με τη φέρουσα εγκεφαλική αρτηρία: ανευρύσματα πλαγίου τοιχώματος (ομάδα Α) και ανευρύσματα διχασμού. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από τα ανευρύσματα της σειράς μας, τα 103 (71%) αντιμετωπίσθηκαν με απλό αποκλεισμό τους με αποσπώμενα σπειράματα πλατίνας, ενώ στα 42 (29%) απαιτήθηκε η χρήση κάποιας επιπρόσθετης συσκευής (μπαλόνι ή ενδοαυλικό πρόθεμα). Ολικός αποκλεισμός παρατηρήθηκε σε 102 ανευρύσματα 70%), χωρίς περιεγχειρητική θνητότητα και με νοσηρότητα 4.1%, ενώ δεν παρατηρήθηκε καμμία αγγειογραφική υποτροπή στον εξάμηνο επανέλεγχο. Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε υψηλότερα ποσοστά ρήξης στην ομάδα Β ενώ η ανάγκη χρήσης βοηθητικής υποστηρικτικής συσκευής παρατηρήθηκε σε μεγαλύτερο ποσοστό στην ομάδα Α. Ωστόσο, ο βαθμός αποκλεισμού του ανευρυσματικού σάκου καθώς και τα ποσοστά των επιπλοκών δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα διαφορετικά ανατομικά, αιμοδυναμικά και κλινικά χαρακτηριστικά των εγκεφαλικών ανευρυσμάτων επηρεάζουν σημαντικά τη ενδοαγγειακή θεραπευτική στρατηγική. Η σχέση του ανευρύσματος με τη φέρουσα εγκεφαλική αρτηρία είναι ένας σημαντικός παράγοντας, που θα πρέπει να λαμβάνεται πάντοτε υπόψιν στο σχεδιασμό και την εφαρμογή της ενδοαγγειακής επέμβασης εμβολισμού, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται σε κάθε περίπτωση το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα με τις λιγότερες δυνατές επιπλοκές.
Θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη και επίδραση στη λειτουργικότητα του ενδοθηλίου των αγγείων
Authors: Παπαθανασίου Αικατερίνη
Published: September 2021

Κύριος σκοπός: επίδραση των γλιταζονών (πιογλιταζόνης ή ροζιγλιταζόνης) στην ενδοθηλιακή λειτουργία ασθενών με ΣΔ2 χωρίς γνωστή καρδιαγγειακή νόσο, οι οποίοι δεν είχαν επαρκή γλυκαιμικό έλεγχο με την έως τότε χορηγούμενη αντιδιαβητική αγωγή και που βρίσκονταν σε διαφορετικά στάδια της νόσου.Δευτερεύοντες στόχοι: Α) επίδραση της πιογλιταζόνης στην μυοκαρδιακή λειτουργία και Β)προσδιορισμός προγνωστικών παραγόντων ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας και αυξημένης αρτηριακής σκληρότητας στο σύνολο των διαβητικών ασθενών κατά το αρχικό στάδιο της μελέτης. Μέθοδοι. Η εκτίμηση της ενδοθηλιακής λειτουργίας έγινε με τη μέτρηση της ενδοθηλιο-εξαρτώμενης αγγειοδιαστολής (flow-mediated dilation, FMD) της βραχιόνιας αρτηρίας, ενώ της αρτηριακής σκληρότητας με τη μέτρηση της ταχύτητας σφυγμικού κύματος (pulse wave velocity, PWV) με τονομετρία περιφερικών αρτηριών. Η υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη περιλάμβανε χρήση συμβατικής υπερηχοκαρδιογραφίας και απεικόνιση με ιστικό Doppler. Συμπεράσματα. Οι θειαζολιδινεδιόνες βελτίωσαν την ενδοθηλιακή λειτουργία σε όλες τις ομάδες της μελέτης, ενώ είχαν ουδέτερη επίδραση στην καρδιακή δομή και λειτουργία των ασθενών. Η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία σχετίστηκε με τη διάρκεια του ΣΔ2, ενώ η δυσλειτουργία των αγγειακών λείων μυϊκών κυττάρων και η αυξημένη αρτηριακή σκληρότητα ήταν πιο έκδηλες στους ηλικιωμένους ΣΔ2 ασθενείς με υπέρταση. Ο κακός γλυκαιμικός έλεγχος σχετίστηκε κυρίως με δυσλειτουργία των αγγειακών λείων μυϊκών κυττάρων.
Ασφάλεια πληροφοριακών συστημάτων
Authors: Τσιάκαλος Απόστολος
Published: September 2021

Σε αυτή τη διδακτορική διατριβή δίνουμε κλειστό τύπο για τη λύση μιας ειδικής περίπτωσηςδιαφορικής εξίσωσης που μπορεί να ενταχθεί στη γενική μορφή διαφορικών εξισώσεων τηςμορφήςdy(t )dt=Σ f i(t ) y (t )i, με k>1,0≤k+1μεf i(t )πραγματικές συναρτήσεις του t .Η μορφή αυτή προέκυψε από την ανάλυση ενός πιθανοτικού πρωτοκόλλου ασφαλούςσυμφωνίας κοινού κλειδιού κρυπτογράφησης και γενικεύει τις διαφορικές εξισώσεις Abelπρώτου είδους περιλαμβάνοντας την άγνωστη συνάρτηση σε ακέραιες δυνάμεις μεγαλύτερεςαπό 3. Δείχνουμε ότι η λύση για την ειδική αυτή περίπτωση διαφορικών εξισώσεων μπορείνα διατυπωθεί με χρήση της κλάσης συναρτήσεων Generalized Hyper-Lambert, η οποίαγενικεύει τη συνάρτηση Lambert. Στη συνέχεια, υπολογίζουμε αριθμητικά τις λύσεις πουβασίζονται στις συναρτήσεις Generalized Hyper-Lambert και τις συγκρίνουμε με αυτές πουλαμβάνονται απ' ευθείας από την επίλυση της διαφορικής εξίσωσης, δείχνοντας ότι οιυπολογισμοί που βασίζονται στις συναρτήσεις αυτές οδηγούν σε μεγάλη ακρίβεια αριθμητικήςεπίλυσης. Επιπλέον, διερευνούμε τις ιδιότητες της γενική κατηγορίας διαφορικών εξισώσεωνγια οποιαδήποτε τιμή του k όσον αφορά την επιλυσιμότητά τους με κλειστό τύπο.Τέλος, στη διατριβή αυτή, υπολογίζουμε κάτω φράγματα για τον βαθμό των πολυωνύμωνπροσέγγισης της τετραγωνικής ρίζας διακριτού λογαρίθμου σε ελλειπτικές καμπύλες ειδικών Σε αυτή τη διδακτορική διατριβή δίνουμε κλειστό τύπο για τη λύση μιας ειδικής περίπτωσηςδιαφορικής εξίσωσης που μπορεί να ενταχθεί στη γενική μορφή διαφορικών εξισώσεων τηςμορφήςdy(t )dt=Σ f i(t ) y (t )i, με k>1,0≤k+1μεf i(t )πραγματικές συναρτήσεις του t .Η μορφή αυτή προέκυψε από την ανάλυση ενός πιθανοτικού πρωτοκόλλου ασφαλούςσυμφωνίας κοινού κλειδιού κρυπτογράφησης και γενικεύει τις διαφορικές εξισώσεις Abelπρώτου είδους περιλαμβάνοντας την άγνωστη συνάρτηση σε ακέραιες δυνάμεις μεγαλύτερεςαπό 3. Δείχνουμε ότι η λύση για την ειδική αυτή περίπτωση διαφορικών εξισώσεων μπορείνα διατυπωθεί με χρήση της κλάσης συναρτήσεων Generalized Hyper-Lambert, η οποίαγενικεύει τη συνάρτηση Lambert. Στη συνέχεια, υπολογίζουμε αριθμητικά τις λύσεις πουβασίζονται στις συναρτήσεις Generalized Hyper-Lambert και τις συγκρίνουμε με αυτές πουλαμβάνονται απ' ευθείας από την επίλυση της διαφορικής εξίσωσης, δείχνοντας ότι οιυπολογισμοί που βασίζονται στις συναρτήσεις αυτές οδηγούν σε μεγάλη ακρίβεια αριθμητικήςεπίλυσης. Επιπλέον, διερευνούμε τις ιδιότητες της γενική κατηγορίας διαφορικών εξισώσεωνγια οποιαδήποτε τιμή του k όσον αφορά την επιλυσιμότητά τους με κλειστό τύπο.Τέλος, στη διατριβή αυτή, υπολογίζουμε κάτω φράγματα για τον βαθμό των πολυωνύμωνπροσέγγισης της τετραγωνικής ρίζας διακριτού λογαρίθμου σε ελλειπτικές καμπύλες ειδικών τάξεων συχνά χρησιμοποιούμενων στην κρυπτογραφία, ενισχύοντας τις ενδείξεις για τηνυπολογιστική δυσκολία παραβίασης των κρυπτοσυστημάτων που βασίζονται σε τέτοιεςελλειπτικές καμπύλες
Towards more effective cost management in construction
Authors: Καντιάνης Δημήτριος
Published: September 2021

Η αποτελεσματική διαχείριση κόστους είναι ίσως η πιο σημαντική πτυχή της διαχείρισης έργων. Τα έργα κατασκευών δεν αποτελούν εξαίρεση και η διαχείριση των κτηριακών έργων ασχολείται με ένα ευρύ φάσμα λειτουργιών της μηχανικής κόστους, όπως η εκτίμηση, η κατάρτιση του προϋπολογισμού, ο προγραμματισμός, η κοστολόγηση των πόρων, το κόστος κύκλου ζωής, ο έλεγχος κόστους και η χρηματοοικονομική διαχείριση, όλα μέσα σε ένα αβέβαιο και πολύπλοκο περιβάλλον – ένα ιδιοσυγκρασιακό χαρακτηριστικό των κατασκευών που απαιτεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για την επιτυχή παραγωγή κτηριακών παγίων περιουσιακών στοιχείων. Επιπλέον, το παραδοσιακό πλαίσιο του κύκλου ζωής του έργου, όπως αυτό συνήθως ενδιαφέρει τον ανάδοχο, εξετάζει το έργο μόνο από τη σύλληψή του έως και την παράδοση στον πελάτη. Ωστόσο, η οπτική του πελάτη συνεπάγεται μια ευρύτερη εικόνα – που συχνά αποκαλείται ο κύκλος ζωής του προϊόντος – η οποία ερευνά την κτηριακή εγκατάσταση «από τη γέννηση μέχρι την απόσυρση». Συνεπώς, έχει προκύψει η ανάγκη για την υιοθέτηση μιας ολιστικής στάσης με την πιο προσεκτική εξέταση των δαπανών και των εσόδων που προκύπτουν σε ολόκληρη τη ζωή του κτηριακού προϊόντος, από τη σύλληψη αυτού μέχρι και την κατεδάφιση του. Η παρούσα διατριβή εισάγει μια ολοκληρωμένη ολιστική μεθοδολογία διαχείρισης έργων, προκειμένου να συμβάλει με πρωτότυπο τρόπο στην υπάρχουσα θεωρία και πρακτική σχετικά με το θέμα της διαχείρισης κόστους κατασκευής των κτηριακών έργων. Η αξία της έρευνας έγκειται στην παροχή μιας ενωρίτερης στρατηγικής οπτικής του κατασκευασμένου τελικού προϊόντος στο σύνολό του, από την αρχή της παραγωγικής διαδικασίας κατασκευής του έργου μέχρι το τέλος του ολικού κύκλου ζωής του. Αυτό επιτυγχάνεται μέσα από την επιστημονική ανάλυση των χρονικά διακριτών διαδοχικών φάσεων παραγωγής και ωφέλιμης ζωής της κατασκευαστικής διαδικασίας, την ανάπτυξη υποδειγμάτων κόστους (στατιστικών και μαθηματικών – τόσο ντετερμινιστικών όσο και στοχαστικών), την επιβεβαίωση και επικύρωση των ανεπτυγμένων προσομοιωμάτων βάσει ιστορικών δεδομένων και εμπειρικών μελετών περίπτωσης και, τέλος, τη σύνθεση των αποτελεσμάτων από την εφαρμογή των εν λόγω μοντέλων για την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με τις κρίσιμες υπό εξέταση μεταβλητές. Η έρευνα αναμένεται να αποτελέσει βοήθημα τόσο για τους ερευνητές όσο και για τους επαγγελματίες του κατασκευαστικού κλάδου στη διαδικασία λήψης αποφάσεων με σκοπό την αποτελεσματικότερη διαχείριση κόστους στον κατασκευαστικό κλάδο.
Αθηρωματικές αλλοιώσεις καρωτίδων
Authors: Λεχαρέας Συμεών
Published: September 2021

Η θεραπευτική αντιμετώπιση της υποκλινικής, αιμοδυναμικά σημαντικής καρωτιδικής αθηρωματικής νόσου (στένωση >50%) βρίσκεται υπό συνεχή αναθεώρηση ,ενώ τα πρωτόκολλα θεραπείας διαφέρουν σημαντικά από χώρα σε χώρα. Ο κυριότερος κλινικός παράγοντας για την επιλογή των ασθενών που θα υποβληθούν σε ενδαρτηρεκτομή αποτελεί παραδοσιακά το ποσοστό στένωσης >70% .Το ερευνητικό ενδιαφέρον έχει τελευταία στραφεί στην αναζήτηση βιοχημικών και απεικονιστικών παραμέτρων που θα υποβοηθήσουν την αναγνώριση των ¨ευάλωτων¨ ασθενών.Σκοπός μας είναι η αναζήτηση βιοχημικών και προηγμένων υπερηχοτομογραφικών δεικτών που θα λειτουργήσουν ως συμπληρωματικά διαγνωστικά εργαλεία για την έγκυρη αναγνώριση των ασθενών υψηλού ρίσκου, στοχεύοντας στο βέλτιστο θεραπευτικό αποτέλεσμα.Για το σκοπό αυτό , μελετήσαμε 20 άνδρες ασθενείς με αιμοδυναμικά σημαντική, ασυμπτωματική καρωτιδική νόσο. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε υπερηχοτομογράφημα καρωτίδων, αιμοληψία και σύντομο κλινικό έλεγχο. Οι υπερηχοτομογραφικές εικόνες υποβλήθηκαν σε υπολογιστικά υποβοηθούμενη επεξεργασία με τη χρήση προηγμένων μεθόδων πολλαπλής διακριτικής και κατευθυντικής ανάλυσης (Curvelets), καθώς και σε πρώτης τάξεως στατιστική επεξεργασία (Firtst Order Statistics).Μεταξύ των βιοχημικών δεικτών που αναλύθηκαν έγιναν και αναλύσεις του αθηρωματικού προφίλ των ασθενών. Οι στατιστικές αναλύσεις έγιναν μεταξύ των ασθενών με μέτρια (50-70%) και σοβαρή στένωση (70-100%). Οι συγκρίσεις πραγματοποιήθηκαν με το μη παραμετρικό έλεγχο Student’s t-test και το μη παραμετρικό έλεγχο Mann Whitney’s U test.Από τα ανθρωπομετρικά και βιοχημικά χαρακτηριστικά που μελετήθηκαν ,το ύψος και η κρεατινίνη βρέθηκαν να διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των δυο ομάδων.Η μελέτη έδειξε σημαντική διαφορά σε χαρακτηριστικά υφής μεταξύ ασθενών με μέτρια (<70%) και σοβαρή (>70%) στένωση, τόσο στην περιοχή του αυχένα της πλάκας όσο και στο γειτονικό ενδοθήλιο, ενώ ελάχιστες ήταν οι διαφορές μεταξύ των αθηρωματικών πλακών.Ο ρόλος της κρεατινίνης στην πρόοδο της αθηρωματικής νόσου είναι γνωστός. Τα αποτελέσματα της μελέτης μας έρχονται σε συμφωνία με αποτελέσματα προηγούμενων μελετών, καθώς οι ασθενείς με σοβαρή στένωση βρέθηκαν να έχουν υψηλότερα επίπεδα κρεατινής ορού σε σχέση με τους ασθενείς με μέτρια στένωση.Ο αυχένας της καρωτιδικής πλάκας αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα αυτής λόγω των αιμοδυναμικών φορτίων που δέχεται, καθώς και των ιδιαίτερων δομικών χαρακτηριστικών της. Στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήσαμε προηγμένες μεθόδους ανάλυσης της υφής που ανέδειξαν δομικές διαφορές ανάμεσα στους αυχένες αθηρωματικών πλακών που προκαλούν μέτρια και σοβαρή στένωση. Μελλοντική ιστολογική επιβεβαίωση των ανωτέρω ευρημάτων και συσχέτιση με το βιοχημικό αθηρωματικό προφίλ μπορεί να οδηγήσει στην καθιέρωση τους ως αναντικατάστατα εργαλεία εκτίμησης του καρδιαγγειακού κινδύνου, σε ένα πλαίσιο εξατομικευμένης, μη παρεμβατικής και οικονομικής διάγνωσης.
Εκτίμηση μυοκαρδιακής αιμάτωσης με ηχωκαρδιογραφία αντίθεσης κατά την διάρκεια φαρμακευτικής δοκιμασίας με χρήση αδενοσίνης
Authors: Χριστοφοράτου Ευαγγελία
Published: September 2021

Θεωρητικό υπόβαθρο: Η χρήση της αδενοσίνης ως φαρμακευτικού παράγοντα φόρτισης σε συνδυασμό με υπερηχοκαρδιογραφία αντίθεσης για τη μελέτη της μυοκαρδιακής αιμάτωσης (myocardial contrast echocardiography) δεν έχει ερευνηθεί διεξοδικά σε υπερτασικούς ασθενείς. Στόχος: Η αξιολόγηση της διαγνωστικής αξίας της δυναμικής ηχωκαρδιογραφίας με χρήση ηχωαντιθετικών παραγόντων κατά τη φαρμακευτική δοκιμασία φόρτισης με αδενοσίνη, σε σύγκριση με το σπινθηροτομογράφημα αιμάτωσης του μυοκαρδίου, χρησιμοποιώντας ως μέθοδο αναφοράς τη στεφανιαία αρτηριογραφία. Πληθυσμός και μέθοδοι: 50 υπερτασικοί ασθενείς, υπό θεραπεία με τη συνήθη αντι-υπερτασική αγωγή, υποβλήθηκαν σε ηχωκαρδιογραφία αντίθεσης για την εκτίμηση της μυοκαρδιακής αιμάτωσης με φαρμακευτική δοκιμασία με αδενοσίνη καθώς και σε σπινθηροτομογράφημα αιμάτωσης μυοκαρδίου με θάλλιο (SPECT), εντός χρονικού διαστήματος 1 μηνός. Στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε στεφανιαία αρτηριογραφία. Αποτελέσματα: Η ευαισθησία, η ειδικότητα και η συνολική ακρίβεια της ηχοκαρδιογραφίας αντίθεσης ήταν 87,5%, 88,9%, 88,0% σε σύγκριση με 80,0%, 94,4%, 85,4% για το SPECT, αντίστοιχα (p=NS). Η συνδυασμένη εκτίμηση των διαταραχών αιμάτωσης και των διαταραχών της τοιχωματικής πάχυνσης κατά τη δοκιμασία φόρτισης με αδενοσίνη αύξησε μη σημαντικά την ευαισθησία (90,6%, p=NS) για την ανίχνευση στεφανιαίας νόσου, αλλά οδήγησε σε σημαντική μείωση της ειδικότητας (38,9%, p<0,01) και της συνολικής ακρίβειας (72,0%, p<0,05). Στην ανάλυση ανά περιοχή στεφανιαίας αιμάτωσης, φαίνεται ότι η ηχωκαρδιογραφία αντίθεσης και το SPECT διαθέτουν μεγάλη ακρίβεια στην ανίχνευση στενώσεων του προσθίου κατιόντα από ό,τι της δεξιάς στεφανιαίας αρτηρίας. Η ηχωκαρδιογραφία αντίθεσης φαίνεται να είναι ανώτερη σε ό,τι αφορά την ανίχνευση στενώσεων της περισπωμένης. Συμπέρασμα: Η μελέτη της μυοκαρδιακής αιμάτωσης με ηχωκαρδιογραφία αντίθεσης με φαρμακευτική δοκιμασία κόπωσης με αδενοσίνη σε υπερτασικούς ασθενείς παρουσιάζει μια στατιστικά μη σημαντική τάση προς μεγαλύτερη ευαισθησία σε σχέση με το SPECT, με τις δύο τεχνικές να παρουσιάζουν ουσιαστικά παραπλήσια συνολική διαγνωστική ακρίβεια. Η ταυτόχρονη εκτίμηση των διαταραχών της συστολικής τοιχωματικής πάχυνσης μπορεί να αυξήσει οριακά την ευαισθησία, αλλά εις βάρος της ειδικότητας και της συνολικής διαγνωστικής ακρίβειας.
Optimal design and operability of solvent-based post combustion CO2 capture processes
Authors: Δαμαρτζής Θεόδωρος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή προτείνεται ένα γενικευμένο πλαίσιο για το βέλτιστο σχεδιασμό διεργασιών δέσμευσης CO2 καύσης που βασίζεται σε ένα ευέλικτο μοντέλο ισορροπίας σε συνδυασμό με την τεχνική της ορθογώνιας ταξιθεσίας σε πεπερασμένα στοιχεία. Δομικές μονάδες όπως το τμήμα της στήλης διαχωρισμού, μονάδες μεταφοράς θερμότητας καθώς και διαχωριστές και αναμίκτες ρευμάτων επιτρέπουν τη δημιουργία και αξιολόγηση εναλλακτικών διαγραμμάτων ροής μέσα σε ένα μη-γραμμικό πρόγραμμα βελτιστοποίησης. Το προτεινόμενο πλαίσιο σχεδιασμού χρησιμοποιήθηκε για το βέλτιστο σχεδιασμό ενός αριθμού εναλλακτικών διαγραμμάτων ροής για τον διαχωρισμό του CO2 από ένα ρεύμα απαερίων. Αυτά τα διαγράμματα ροής απεικονίζουν τις διάφορες μορφές σύνδεσης μεταξύ των μονάδων επεξεργασίας και υποδεικνύουν κατάλληλη κατανομή των κινητήριων δυνάμεων με στόχο την ενίσχυση της απόδοσης της διεργασίας. Προσδιορίστηκαν οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των εναλλακτικών διαλυτών και διαγραμμάτων ροής και η απόδοση του κάθε υποψηφίου ζεύγους διαλύτη / διαγράμματος ροής αξιολογήθηκε με χρήση ποιοτικών και ποσοτικών δεικτών. Θεωρήθηκε ακόμα η ενεργειακή ολοκλήρωση μεταξύ των διαφόρων διεργασιών μέσα στη μονάδα δέσμευσης CO2, καθώς και μεταξύ της μονάδας δέσμευσης και της παρακείμενης μονάδας παραγωγής CO2. Επιπλέον, προτείνεται ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο βέλτιστου σχεδιασμού και λειτουργικότητας. Μέσα σε αυτό πραγματοποιήθηκε η ταυτόχρονη αξιολόγηση και ιεράρχηση διάφορων συνδυασμών διαλυτών, διαγραμμάτων ροής και δομών ελέγχου. Η εξερεύνηση των χαρακτηριστικών σε μόνιμη κατάσταση και των δυναμικών αποκρίσεων σε εξωγενείς διαταραχές για μια δεδομένη δομή ελέγχου έγινε με τη χρήση μεθόδου αντιστάθμισης διαταραχών. Οι διαφορετικές εγγενείς ιδιότητες των συστημάτων, όπως η δομή του επιλεγμένης διαγράμματος ροής και η φύση του διαλύτη αποτελούν πρόσθετα χαρακτηριστικά σχεδιασμού που διαφοροποιούν την απόκριση της διεργασίας. Η ανάλυση ευαισθησίας παράγει χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με την επιλογή της δομής ελέγχου και το εύρος των διακυμάνσεων των παραμέτρων εντός των οποίων οι υποψήφιες διεργασίες επιδεικνύουν τη βέλτιστη απόδοση. Επιπλέον, επιτρέπει την τροποποίηση των σχεδιαστικών χαρακτηριστικών της διεργασίας, προκειμένου να ενισχυθεί η λειτουργικότητα της. Ακόμα, καθίσταται δυνατή η αξιολόγηση της δυναμικής συμπεριφοράς των συστημάτων μέσω της χαρτογράφησης των δυναμικών χαρακτηριστικών ανοικτού βρόχου και του προσδιορισμού των περιοχών που σχετίζονται με αστάθεια, ταλαντωτική συμπεριφορά ή αργή απόκριση.
Ανάπτυξη και μελέτη ιδιοτήτων συστημάτων εγκλεισμού τύπου συγκαταβύθισης πρωτεΐνης - πολυσακχαρίτη με σκοπό την προστασία αρωματικών υλών των τροφίμων
Authors: Κουπάντσης Θωμάς
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή μελετήθηκε η χρήση πρωτεϊνών του γάλακτος (καζεϊνικό νάτριο και πρωτεϊνικό υπερσυμπύκνωμα ορού γάλακτος) σε συνδυασμό με την καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη ως μέσα ενθυλάκωσης του β-πινενίου, πτητικού συστατικού πολλών αιθέριων ελαίων και αρτυματικών υλών, με την τεχνική της συγκαταβύθισης βιοπολυμερών. Οι πρωτεΐνες γάλακτος χρησιμοποιούνται ευρέως στη βιομηχανία τροφίμων για τις εξαιρετικές λειτουργικές τους ιδιότητες (ικανότητα σχηματισμού και σταθεροποίησης γαλακτωμάτων, ικανότητα σχηματισμού πηκτής, ικανότητα συγκράτησης νερού και ελαίου, παχυρευστοποίηση) και την υψηλή διατροφική τους αξία. Οι πρωτεΐνες αυτές έχουν χρησιμοποιηθεί επιτυχώς σε συνδυασμό με διάφορους πολυσακχαρίτες (κόμμι ξανθάνης, αραβικό κόμμι, καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη) τόσο στην παρασκευή όσο και στη σταθεροποίηση γαλακτωμάτων τροφίμων. Επιπλέον, ανάλογα με τη τιμή ενεργού οξύτητας, μπορούν να αλληλεπιδράσουν με τους πολυσακχαρίτες και να σχηματίσουν διαλυτά ή αδιάλυτα σύμπλοκα εξαιτίας, κυρίως, ηλεκτροστατικών αλληλεπιδράσεων που αναπτύσσονται μεταξύ των μορίων τους. Στο σχηματισμό των συμπλόκων αυτών φαίνεται να παίζουν μικρότερο ρόλο υδρόφοβες αλληλεπιδράσεις που αναπτύσσονται μεταξύ των μορίων των πρωτεϊνών. Τα αρχικά γαλακτώματα μελετήθηκαν ως προς το μέγεθος των σταγονιδίων τους και τη μάζα των βιοπολυμερών που προσροφήθηκε στη διεπιφάνεια β-πινενίου–νερού, ενώ τα τελικά προϊόντα χαρακτηρίστηκαν ως προς την αποτελεσματικότητα, την απόδοση και το βαθμό ενθυλάκωσης του β-πινενίου, και ως προς τα μορφολογικά τους χαρακτηριστικά. Ο πειραματικός σχεδιασμός και η διερεύνηση των παραμέτρων της διαδικασίας ενθυλάκωσης πραγματοποιήθηκε με τη εφαρμογή της μεθοδολογίας επιφάνειας απόκρισης. Ως ανεξάρτητες μεταβλητές ορίστηκαν η ποσότητα του β-πινενίου και ο λόγος της μάζας της πρωτεΐνης προς τη μάζα του πολυσακχαρίτη. Επειδή οι ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των μορίων των βιοπολυμερών δεν αρκούν συνήθως για τη σταθεροποίηση του τελικού προϊόντος, επιχειρήθηκε η ενίσχυση των τοιχωμάτων του με τη βοήθεια παραγόντων δικτύωσης που επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν σε τρόφιμα, όπως η γλυκερόλη και το ταννικό οξύ. Τα τελικά προϊόντα που προέκυψαν όταν χρησιμοποιήθηκε καθένας από τους δύο αυτούς παράγοντες δικτύωσης μελετήθηκαν, όπως και αυτά που είχαν προκύψει χωρίς τη χρήση αυτών, ως προς την αποτελεσματικότητα, την απόδοση και το βαθμό ενθυλάκωσης του β-πινενίου, αλλά και ως προς τη μορφολογία τους με τη βοήθεια τεχνικών, όπως η θερμοσταθμική ανάλυση, η φασματοσκοπία υπερύθρου και η ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης. Η κινητική της απελευθέρωσης του β-πινενίου από τα τελικά προϊόντα που προέκυψαν με ή χωρίς χρήση παράγοντα δικτύωσης κατά τη διατήρησή τους σε αποθήκευση κάτω από ελεγχόμενες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας μελετήθηκε επίσης. Για το σκοπό αυτό υπολογίστηκαν παράμετροί της με τη βοήθεια των εξισώσεων Avrami και Arrhenius.
Integrated framework for the optimal participation of electric vehicle aggregators in short - term electricity markets
Authors: Βαγρόπουλος Στυλιανός
Published: September 2021

Η υιοθέτηση ρευματοληπτικών Ηλεκτρικών οχημάτων (ΗΟ) για τις καθημερινές ανάγκες μετακίνησης είναι μια πραγματικότητα σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο. Ωστόσο μια μαζική, μη ελεγχόμενη φόρτιση τους αναμένεται να δημιουργήσει νέες προκλήσεις στην ορθή λειτουργία των ηλεκτρικών δικτύων και των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας. Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητη η ανάπτυξη νέων εργαλείων με σκοπό την αποτελεσματική διαχείριση της φόρτισης των μπαταριών των ΗΟ ώστε αυτές να μετασχηματιστούν σε χρήσιμους πόρους για τη διαχείριση των συστημάτων ηλεκτρικής ενέργειας. Στη παρούσα διατριβή προτείνεται ένα καινοτόμο, ιεραρχικό, τετρα-επίπεδο πλαίσιο βελτιστοποίησης με σκοπό τη μοντελοποίηση της βέλτιστης συμμετοχής των Συναθροιστών Ηλεκτρικών Οχημάτων (ΣΗΟ) στις προ-ημερήσιες αγορές ενέργειας, στις αγορές εξισορρόπησης (πραγματικού χρόνου) και στις αγορές ρύθμισης σε συνδυασμό με τη βέλτιστη διαχείριση της φόρτισης ενός στόλου ΗΟ σε πραγματικό χρόνο. Σκοπός του πλαισίου είναι η ενσωμάτωση σε μία ολοκληρωμένη προσέγγιση όλων των απαραίτητων λειτουργιών που θα πρέπει να εκτελέσει ένας ΣΗΟ για μία οικονομική και αξιόπιστη συμμετοχή στις αγορές ενέργειας και ρύθμισης καθώς και για μία επιτυχημένη έξυπνη φόρτιση των ΗΟ σε πραγματικό χρόνο που θα ικανοποιήσει τους ιδιοκτήτες των οχημάτων. Εκτός από τα κύρια μοντέλα βελτιστοποίησης αναπτύχθηκαν και ενσωματώθηκαν στο πλαίσιο δύο ακόμη εφαρμογές: Η πρώτη δημιουργεί σενάρια για το σήματα ελέγχου ρύθμισης και η δεύτερη ανανεώνει δυναμικά την κατάσταση του στόλου των ΗΟ σε πραγματικό χρόνο. Το προτεινόμενο πλαίσιο παρέχει μια αναλυτική περιγραφή της βέλτιστης στρατηγικής του ΣΗΟ σε διαφορετικούς σχεδιασμούς αγορών ηλεκτρικής ενέργειας και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώστε να αξιολογηθεί και να συγκριθεί η επίδραση εναλλακτικών σχεδιασμών της αγοράς και νέων προϊόντων της αγοράς στην απόδοση των ΣΗΟ. Παρουσιάζεται επίσης μία περιπτωσιολογική μελέτη στην οποία εξετάζονται τέσσερις διαφορετικοί σχεδιασμοί της αγοράς ρύθμισης και αξιολογείται ακόμη ο προσφάτως προτεινόμενος μηχανισμός αγοράς ρύθμισης με βάση την απόδοση. Εξετάζονται δύο στόλοι ΗΟ, ένας ο οποίος συμπεριφέρεται ακριβώς όπως εκτιμήθηκε και ένας ο οποίος συμπεριφέρεται διαφορετικά. Το συνολικό κόστος συμμετοχής του ΣΗΟ υπολογίζεται και συγκρίνεται μεταξύ των διαφορετικών σχεδιασμών. Η επίδραση της αβέβαιης συμπεριφοράς των ΗΟ και του τύπου του σήματος ελέγχου ρύθμισης επίσης εξετάζεται. Τα παρουσιαζόμενα αποτελέσματα καταδεικνύουν την ευελιξία του προτεινόμενου πλαισίου να μοντελοποιεί εναλλακτικούς σχεδιασμούς αγορών και την ικανότητα να μοντελοποιεί και να αξιολογεί την απόδοση της διαδικασίας φόρτισης των ΗΟ σε χρονική ανάλυση δευτερολέπτου.
Εκτίμηση της αποτελεσματικότητας των αρθρωτών στροφικών αρθροπλαστικών γόνατος, μελετώντας μεσοπρόθεσμα την εφαρμογή της ενδοπρόθεσης solution RT
Authors: Καφίδας Δημήτριος
Published: September 2021

Στην παρούσα μελέτη, από μία σειρά 115 έντονα επιβαρυμένων αρθριτιδικών γονάτων σε 97 ασθενείς στους οποίους εμφυτεύθηκε από το 1996 έως το 2001 η αρθρωτή – στροφική πρόθεση “Solution RT”, 85 γόνατα σε 70 ασθενείς παρακολουθήθηκαν για περίοδο κατά μέσο όρο 8,1 χρόνια (από 6,2 έως 10), με χρήση του συστήματος βαθμολόγησης Knee Society Knee Score. Αργότερα, κατά μέσο όρο στα 13,8 χρόνια (από 12 έως 17,6) έγινε τηλεφωνική απογραφή για επιπλοκές και αναθεωρήσεις.Τα πρώιμα μετεγχειρητικά αποτελέσματα ήταν ικανοποιητικά. Επιπλοκές όπως λοιμώξεις, χαλάρωση και περιπροθετικά κατάγματα ήταν εντός των ορίων της βιβλιογραφίας. Ωστόσο οι επιγονατιδομηρίαιες επιπλοκές ήταν αρκετά συχνές.Στην μετεγχειρητική παρακολούθηση ενέσκηψαν σοβαρές μηχανικές επιπλοκές, όπως σύσφιξη και πρόσκρουση του μηχανισμού του κλειδώματος αλλά και μία περίπτωση θραύσης του ενθέτου πολυαιθυλενίου δύο φορές στο ίδιο γόνατο (καθ’ υποτροπήν). Τα συμβάματα αυτά στάθηκαν η αφορμή να διεξαχθεί εμβιομηχανική μελέτη. Τα αφαιρεθέντα υλικά αναλύθηκαν και διαπιστώθηκε μια ακολουθία γεγονότων κατά την υπερέκταση του γόνατος ώστε να επέρχεται παθολογική κίνηση των εμφυτευμένων στοιχείων, οδηγώντας σε παραμόρφωση ή ακόμα και θραύση του ενθέτου πολυαιθυλενίου και σε πρόσκρουση του μηχανισμού του κλειδώματος. Εφαρμόζοντας ανάλυση πεπερασμένων στοιχείων (FEA – finite element analysis) βάσει των ανθρωπομετρικών δεδομένων της ασθενούς με το σπασμένο πολυαιθυλένιο με στατική φόρτιση σε υπερέκταση, υπολογίστηκε ότι οι πιέσεις στο πολυαιθυλένιο υπερβαίνουν στο τετραπλάσιο το όριο παραμόρφωσης και στο τριπλάσιο το όριο για θραύση. Ο σχεδιασμός της προθέσεως έδειξε ανεπαρκής να ανθέξει σε φόρτιση σε θέση υπερέκτασης σε παχύσαρκο ασθενή όταν το γόνατο κατέληγε μετεγχειρητικώς να είναι ανάκυρτο.Η επιβίωση της πρόθεσης ήταν 94,1% σε μέσο όρο 8,1 έτη και 92,9% σε μέσο όρο 13,8 έτη.Μεταξύ των στατιστικών συσχετίσεων οι οποίες προέκυψαν στην παρούσα μελέτη, η παχυσαρκία αναδείχθηκε ως προδιαθεσικός παράγοντα για μηχανικές αποτυχίες αλλά και γενικότερα για αποτυχία της πρόθεσης. Μετά από ορισμένα έτη διάθεσης της πρόθεσης όντως δόθηκε η σύσταση να μην χρησιμοποιείται επί παχυσαρκίας. Η πρόθεση, αφού συνέβη εξαγορά της κατασκευάστριας εταιρίας δεν διατίθεται (τουλάχιστον επί του παρόντος) στην αγορά.
Μετεγχειρητική πορεία συνδεσμοταστικής προσθίου χιαστού συνδέσμου με χρήση συνθετικών μοσχευμάτων (LARS και ABC)
Authors: Ηλιάδης Δημήτριος
Published: September 2021

ΕισαγωγήΗ επιλογή του μοσχεύματος στη συνδεσμοπλαστική του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου (ΠΧΣ) είναι βαρύνουσας σημασίας. Διάφορα μοσχεύματα έχουν χρησιμοποιηθεί μέχρι σήμερα για το σκοπό αυτό, με τα αυτόλογα μοσχεύματα να αποτελούν από καιρό την βέλτιστη επιλογή για την ανακατασκευή του συνδέσμου. Ωστόσο λίγα είναι τα δεδομένα στην βιβλιογραφία για την βιωσιμότητα των συνθετικών μοσχευμάτων σε μακροπρόθεσμο επίπεδο.Σκοπός της μελέτηςΟ σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να συγκρίνει τα αποτελέσματα των συνδεσμοπλαστικών ΠΧΣ που χρησιμοποιούν τον σύνδεσμο LARS (Ligament Augmentation and Reconstruction System) με εκείνες που χρησιμοποιούν τον αμιγώς πολυεστερικό συνδέσμο ABC (Active Biosynthetic Composite). Γίνεται σύγκριση της μετεγχειρητικής έκβασης των ασθενών των δύο ομάδων σε επίπεδο λειτουργικότητας του γόνατος, αλλά και σύγκριση της βιωσιμότητας των δύο συνθετικών μοσχευμάτων.Μέθοδος και υλικάΜελετήθηκαν αναδρομικά 72 ασθενείς που υπεβλήθησαν σε πρωτογενή αρθροσκοπική συνδεσμοπλαστική του ΠΧΣ με χρήση του συνδέσμου LARS και άλλοι 31 ασθενείς στους οποίους χρησιμοποιήθηκε ο αμιγώς πολυεστερικός σύνδεσμος ABC. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης (follow-up) των ασθενών με μόσχευμα LARS και ABC ήταν 9,5 έτη και 5,1 έτη, αντίστοιχα. Μία ανάλυση επιβίωσης των δύο συνθετικών μοσχευμάτων πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο Kaplan-Meier και Log-rank με επίπεδο εμπιστοσύνης CI 95%. Η μετεγχειρητική έκβαση των ασθενών με ακέραιο μόσχευμα LARS και ABC αξιολογήθηκε με βάση τις βαθμολογίες Lysholm, επιπέδου δραστηριότητας Tegner, έκβασης τραυματισμού και οστεοαρθρίτιδας του γόνατος KOOS (Knee injury Osteoarthritis Outcome Score) και της διεθνούς επιτροπής αξιολόγησης του γόνατος IKDC (International Knee Documentation Committee) καθώς και με μετρήσεις με το αρθρόμετρο KT-1000 προκειμένου να εκτιμηθεί ο βαθμός της πρόσθιας ολίσθησης της κνήμης σε σχέση με το μηρό. Τέλος, με τη μέθοδο Mann-Whitney συγκρίθηκαν οι βαθμολογίες και οι αρθρομετρικές μετρήσεις μεταξύ των δύο μοσχευμάτων. ΑποτελέσματαΤα ποσοστά ρήξεως για τα μοσχεύματα LARS και ABC ήταν 31% και 42% αντίστοιχα (CI 95%). Για τα ακέραια μοσχεύματα ο μέσος όρος της βαθμολογίας Lysholm ήταν καλός και για τις δύο ομάδες (90 για την ομάδα LARS και 89 για την ομάδα ABC), με την πλειοψηφία των ασθενών να επιστρέφουν στο προ του τραυματισμού τους επίπεδο δραστηριοτήτων. Ο μέσος όρος της βαθμολογίας IKDC ήταν 90 για την ομάδα LARS και 86 για την ομάδα ABC.ΣυμπεράσματαΤο ποσοστό ρήξης ήταν υψηλό τόσο για την ομάδα LARS όσο και για την ομάδα ABC. Παρ’ όλα αυτά ο σύνδεσμός LARS παρουσίασε σημαντικά καλύτερη επιβίωση σε σχέση με το σύνδεσμο ABC σε βραχυπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο επίπεδο (CI 95%).
Distributed bandwidth and energy resources’ management in dynamic peer-to-peer video-on-demand systems
Authors: Δελτούζος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η ραγδαία ανάπτυξη των τηλεπικοινωνιών τις τελευταίες δεκαετίες έχει ως αποτέλεσμα την σύνδεση ολοένα και περισσότερων χρηστών στο διαδίκτυο, είτε από σταθερές συσκευές είτε από κινητές, οι οποίοι ενδιαφέρονται για διάφορες διαδικτυακές υπηρεσίες. Μια από τις πιο δημοφιλείς υπηρεσίες είναι η μετάδοση συνεχους ροής βίντεο (ζωντανό ή κατ΄ απαίτηση), η οποία δημιουργεί ένα μεγάλο ποσοστό της παγκόσμιας κίνησης του διαδικτύου, ιδίως μεταξύ των χρηστών κινητής τηλεφωνίας. Οι πάροχοι αυτών των υπηρεσιών συνεπώς χρειάζεται να δαπανήσουν συνεχώς μεγαλύτερα ποσά για να μπορούν να παρέχουν μια αξιόπιστη υπηρεσία στους αυξανόμενους χρήστες. Ως πιθανή λύση αυτού του προβλήματος αποτελούν τα διομότιμα συστήματα, όπου οι χρήστες προσφέρουν τους πόρους τους (αποθηκευτικό χώρο, υπολογιστικό χρόνο) και περιεχόμενο (αρχεία) προκειμένου να αποφορτιστούν οι πάροχοι των υπηρεσιών. Οι χρήστες των διομότιμων συστημάτων συμμετέχουν στην υπηρεσία τόσο ως καταναλωτές, όσο και ως εξυπηρετητές. Πράγματι, μια σειρά από πρόσφατες έρευνες έχουν επικεντρωθεί σε διομότιμα συστήματα για την παροχή υπηρεσιών βίντεο κατ απαίτηση, ωστόσο δεν έχει μελετηθεί επαρκώς η επίδραση της δυναμικής συμπεριφοράς των χρηστών στην αποτελεσματικότητα αυτών των συστημάτων. Σε πραγματικά συστήματα όπου οι χρήστες εισέρχονται σε αυθαίρετες χρονικές στιγμές και παρακολουθούν ασυνεχή τμήματα της υπηρεσίας, αγνοώντας τη συμπεριφορά αυτή μπορεί να επιδεινώσει σημαντικά την αποτελεσματικότητα του συστήματος και την ποιότητα της υπηρεσίας για όλους τους χρήστες. Επιπροσθέτως τα υπάρχοντα συστήματα δε λαμβάνουν υπόψιν τους ετερογένεις πόρους (εύρους ζώνης και μπαταρίας) που έχουν οι χρήστες των υπηρεσιών αυτών. Αγνοώντας τους ενεργειακούς περιορισμούς μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες στην απόδοση του συστήματος, ιδιαίτερα όταν συμμετέχουν χρήστες από κινητές συσκευές με περιορισμένους ενεργειακούς πόρους.Στα πλαίσια αυτής της διδακτορικής διατριβής, μελετήθηκε η ερευνητική περιοχή των διομότιμων συστημάτων παροχής υπηρεσιών βίντεο κατ απαίτηση και αναπτύχθηκε ένα κατανεμημένο σύστημα που αντιμετωπίζει τη δυναμική συμπεριφορά των χρηστών και χρησιμοποιεί αποδοτικά το εύρος ζώνης τους διατηρώντας παράλληλα την κατανάλωση ενέργειας σε χαμηλά επίπεδα. Το σύστημά μας υλοποιήθηκε σε ένα περιβάλλον εξομοίωσης και δοκιμάστηκε σε εκτεταμένα σενάρια που δείχνουν ελπιδοφόρα αποτελέσματα.