bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Διαταραχές διόφθαλμης όρασης μετά από εγχείρηση καταρράκτη
Authors: Καραγιάννης Δημήτριος
Published: January 2014

Cataract surgery is the most frequently performed surgical procedure in the western world. That persistent diplopia may occur following cataract surgery is well known. There are many mechanisms which have been described including operative damage to orbital soft tissues and extraocular muscles, central disruption of fusion, loss of previously adequate fusion (decompensated heterophoria), disclosure of previous strabismus or previously unrecognized systemic disorder (such as thyroid related orbitopathy) The purpose of this study is to establish the prevalence, clinical causes as well as treatment for patients with persistent diplopia following cataract surgery in a large series of Greek patients The prevalence of diplopia following cataract operation was1,04% . In all cases peribulbar anesthesia was used. Hyalorunidase was not used. In addition, vertical diplopia was more common (p=0.001) and left eyes were more affected although results did not reach statistical significance (p=0.133). Patients were divided in 4 etiology groups according to the cause of postoperative diplopia. Twenty nine patients were corrected with prisms, 9 needed strabismus surgery and 1 needed both surgery and prisms. In conclusion our report highlights that prevalence of diplopia related to cataract operation, although not common, may occur and in the present environment of heightened expectations by both patients and physicians, it is prudent to take measures to anticipate the possibility of postoperative diplopia after cataract surgery.
Ανάλυση πολυμέσων με χρήση γνώσης
Authors: Φαλελάκης Εμμανουήλ
Published: January 2014

This thesis introduces tools for the semantic analysis of multimedia documents based on prior knowledge and its main goal is to turn the computational complexity into a controllable parameter of such systems. Entities are divided into (i) directly measurable quantities (syntactic entities) and (ii) high-level concepts, closer to human perception (semantic entities) and organized within a hierarchical fuzzy model. Moreover, appropriate metrics for quantifying the semantic search procedure and its results are proposed. The methodology is equipped with Inference mechanisms that fit various scenarios, while appropriate methods for computing the fuzzy weights of the knowledge model are also described. Although the proposed expressivity is limited w.r.t. Description Logics, it is fully adequate and compatible with the way classifiers treat multimedia documents. On these grounds, this thesis combines the results of other measurement methods (e.g. classifiers), by using a knowledge model that does not require complicated computations during inference. This can be achieved because the truth factors of the entities under examination are computed using closed mathematical expressions that stem directly from knowledge, eliminating the need for ABox reasoning. Furthermore, through the proposed methodology, semantic search can be efficiently used under any restrictions posed by computational complexity, by selecting optimal subsets of the available measurements. The subset selection problem is efficiently solved using dynamic programming, minimizing the extra computational burden it may pose. Experiments demonstrate that the proposed method can achieve very good accuracy while searching for and retrieving new entities, together with improving the scores given by existing classifiers. This method can be adapted to various domains/datasets through a process of fuzzy weight re-computation. An extra application scenario is presented, where the mathematical tools provided here are used for software agent evaluation. Finally, we theoretically prove that, even in the case of a more expressive language, the execution of a fuzzy tableau algorithm on the measurements (i.e. using the instantiated ABox) yields results identical with the ones our method can achieve using closed-form mathematical expressions. Corresponding experiments illustrate the virtues of this language, while also indicate that the performance of our methodology can be estimated using the development set.
Σημασιολογική ανάλυση σε πολυμεσικά δεδομένα με μηχανική μάθηση
Authors: Δίου Χρήστος
Published: January 2014

Στην εργασία αυτή ασχολούμαστε με το πρόβλημα της σημασιολογικής ανάλυσης πολυμεσικών δεδομένων. Δοθέντος ενός τμήματος πολυμεσικού εγγράφου και μία λίστα σαφώς ορισμένων εννοιών, στόχος μας είναι ο υπολογισμός πιθανοτήτων, μία για κάθε έννοια, που δίνουν ένα μέτρο της βεβαιότητας ότι η έννοια υπάρχει στα πολυμεσικά δεδομένα εισόδου. Ακολουθούμε την προσέγγιση της μηχανικής μάθησης, όπου εξάγονται πολλαπλά χαρακτηριστικά χαμηλού επιπέδου από το περιεχόμενο, τα οποία συνενώνονται, κανονικοποιούνται και επεξεργάζονται ώστε να προετοιμαστούν για το τελευταίο στάδιο υπολογισμού των πιθανοτήτων από έναν ταξινομητή. Οι πιθανότητες αυτές χρησιμοποιούνται για την δεικτοδότηση και μετέπειτα ανάκτηση πολυμέσων, ακόμα και όταν αυτά δεν έχουν σχολιαστεί χειρωνακτικά. Αρχικά επιδιώκουμε την αξιοποίηση ταξινομητών που έχουν εκπαιδευτεί σε ξένα πεδία εφαρμογής για την βελτίωση των αποτελεσμάτων ανάκτησης. Προτείνουμε ένα σχήμα συνένωσης όπου χρησιμοποιείται ένα επίπεδο ταξινομητών βάσης εκπαιδευμένων σε ξένα πεδία εφαρμογής για τον κάθε τύπο χαρακτηριστικού χωριστά. Με βάση τις εξόδους των ταξινομητών εκπαιδεύεται ένας τελικός ταξινομητής που υπολογίζει τις πιθανότητες εξόδου. Εισάγονται τα κριτήρια Μέγιστης Πληροφορίας και Top-k για την επιλογή των ταξινομητών βάσης και η επίδοση του προτεινόμενου σχήματος συνένωσης αξιολογείται πειραματικά σε δύο διαφορετικά σύνολα δεδομένων μεγάλης κλίμακας (TRECVID-2005 και μία συλλογή εικόνων του ειδησεογραφικού πρακτορείου Belga), για μεγάλο αριθμό εννοιών. Με αφορμή τις παρατηρήσεις που προκύπτουν από αυτό το σχήμα συνένωσης εξετάζουμε τρόπους ώστε να αντικαταστήσουμε τους ταξινομητές βάσης με “ανιχνευτές ιδιοτήτων” οι οποίοι δεν είναι παρά κατανομές πιθανότητας στον χώρο των χαρακτηριστικών που επιλέγονται παραμετρικά με βάση τα δεδομένα. Η προσέγγιση που ακολουθούμε είναι η δημιουργία μίας διαμέρισης του χώρου των χαρακτηριστικών και η ανάθεση μίας κατανομής πιθανότητας στο κάθε υποσύνολο της διαμέρισης. Διεξάγονται πειράματα όπου η προτεινόμενη μέθοδος παρουσιάζει αύξηση της επίδοσης σε σχέση με την απλή συνένωση χαρακτηριστικών, τόσο για προβλήματα ταξινόμησης, όσο και για προβλήματα ανάκτησης πολυμέσων. Διερευνώνται επίσης και ζητήματα που σχετίζονται με την πρακτική εφαρμογή των συστημάτων αυτόματης ανίχνευσης για μεγάλο αριθμό εννοιών. Προτείνουμε ένα πρωτόκολλο για την επιλογή και αποσαφήνιση εννοιών και την χειρωνακτική κατασκευή συνόλων εκπαίδευσης, που εφαρμόστηκε για περισσότερες από 500 έννοιες. Επιπλέον, αξιολογούμε μία σειρά μεθόδων αυτόματης κατασκευής δεδομένων εκπαίδευσης από δεδομένα clickthrough. Προτείνουμε επίσης ένα νέο χαρακτηριστικό ήχου που βασίζεται στην μέθοδο Bag-of-Words και το οποίο επιτρέπει την αποδοτική εφαρμογή εννοιών που βασίζονται σε ηχητική πληροφορία. Τέλος, γίνεται και μία σύντομη αναφορά σε δύο συστήματα που αναπτύχθηκαν και αξιολογήθηκαν στο μεγάλης κλίμακας διεθνές συγκριτικό ανάκτησης video, TRECVID, όπου η επίδοση τους ήταν ανταγωνιστική.
Επινεφριδιακά ανδρογόνα σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με και χωρίς καρκίνο του μαστού και διερεύνηση της σχέσης τους με την TH1/TH2 ανοσιακή απάντηση
Authors: Μοστράτου Ελένη
Published: January 2014

Αποτελέσματα από μελέτες έδειξαν ότι η δραστηριότητα των ενζύμων που συμμετέχουν στη σύνθεση των οιστρογόνων είναι αυξημένη στους κακοήθεις όγκους του μαστού (100,350) .Αυτά τα ευρήματα μαζί με την αυξημένη συγκέντρωση της οιστραδιόλης στους όγκους του μαστού, οδήγησαν στην υπόθεση ότι οι όγκοι του μαστού μπορεί να περιέχουν ή να παράγουν κυτταροκίνες που μπορεί να επηρεάσουν τη δραστηριότητα των ενζύμων που συμμετέχουν στη σύνθεση των οιστρογόνων (35). Επίσης, αρκετές μελέτες έχουν βρει αυξημένα επίπεδα επινεφριδιακών ανδρογόνων σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες (Kaaks et al., 2005) (273) και μειωμένα επίπεδα σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με καρκίνο του μαστού (Adams 1998, Aspinall et al., 2003) (82,203,206,255). Ένας μηχανισμός που έχει προταθεί από τον Βοccuzzi και τους συνεργάτες του το 1994 (108) με τον οποίο τα ανδρογόνα επηρεάζουν την ανάπτυξη των όγκων του μαστού, είναι η σύνδεση των ανδρογόνων στις προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με τους οιστρογονικούς υποδοχείς παίζοντας έτσι ανταγωνιστικό ρόλο (9,170,171,352), ενώ παράλληλα η σύνδεσή της με τους ανδρογονικούς υποδοχείς αναστέλλει την ανάπτυξη του όγκου. Στις μετεμμηνοπαυσιακές όμως γυναίκες που μειώνονται τα επίπεδα των οιστρογόνων, η σύνδεσή των ανδρογόνων με τους οιστρογονικούς υποδοχείς φαίνεται ότι ευνοεί την ανάπτυξη του όγκου (108,206). Eπίσης, είχε διατυπωθεί η υπόθεση, ότι η ισορροπία ανάμεσα στα επινεφριδιακά ανδρογόνα και στα γλυκοκορτικοειδή καθορίζει τον τύπο των κυτταροκινών που παράγονται από τα Τh λεμφοκύτταρα. Τα υψηλά επίπεδα DHEA σχετίζονται με Th1 απάντηση ενώ όταν κυριαρχούν τα γλυκοκορτικοειδή, έχουμε απάντηση Th2 (100,183,184). Σε αντίθεση, σε άλλες μελέτες (Du et al., 2001) (371), φάνηκε ότι η χορήγηση DHEA in vitro οδηγούσε σε απάντηση Τh2. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί αν τα επίπεδα των επινεφριδιακών ανδρογόνων στο αίμα διαφέρουν στις υγιείς μετεμμηνοπαυσιακές και στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με καρκίνο του μαστού και να προσδιοριστεί η συσχέτιση με τον Τh1 και Τh2 φαινότυπο των λεμφοκυττάρων. Στην παρούσα μελέτη, εξετάστηκαν δείγματα περιφερικού αίματος από 73 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, πριν υποβληθούν σε βιοψία μαστού και μελετήθηκε η ανoσολογική απάντηση Τh1 και Th2 μέσω μέτρησης των Τ λεμφοκυττάρων περιφερικού αίματος, που μετά από διέγερση, παράγουν IFN-γ και IL-2 ή IL-4 και IL-10 αντίστοιχα. ...........................................................
Η προσέγγιση ΕΕ-Ρωσίας στον ενεργειακό τομέα υπό το πρίσμα της αλληλεξάρτησης
Authors: Προέδρου Φίλιππος
Published: January 2014

Η διατριβή εμπίμπτει στους επιστημονικούς κλάδους των διεθνών σχέσεων και της διεθνούς πολιτικής οικονομίας. Πραγματεύεται τις σχέσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ρωσίας στον ενεργειακό τομέα και αποπειράται να ερμηνεύσει και να αναλύσει το διττό, συνεργατικό και συγκρουσιακό, χαρακτήρα της προσέγγισής τους. Προς τούτο υιοθετεί ένα νεο-φιλελεύθερο θεωρητικό πλαίσιο, εδραζόμενο στην έννοια της αλληλεξάρτησης, και χρησιμοποιεί τις έννοιες της ευαισθησίας και της ευπάθειας. Υποστηρίζει ότι η ευαισθησία των δύο πλευρών στον ενεργειακό τομέα, και η ασύμμετρη ευπάθεια των χωρών της «νέας» Ευρώπης απέναντι στη Ρωσία, αποτελούν τους λόγους που οδηγούν τις δύο πλευρές σε συγκρουσιακές κινήσεις (π.χ., κινήσεις απεξάρτησης, διακοπές προμηθειών, εκβιαστικές πολιτικές, απελευθέρωση αγορών κλπ.). Ωστόσο, η συνεργασία ΕΕ και Ρωσίας παραμένει σταθερή. Η αμοιβαία ευπάθεια των δύο πλευρών θεμελιώνει την ανάγκη για συνεργασία και εξηγεί τη διατήρηση και ενίσχυσή της (π.χ., διατήρηση και ανανέωση συμβολαίων, αύξηση εμπορευόμενων ποσοτήτων, επίλυση ενεργειακών ζητημάτων κλπ.). Συμπληρωματικά προς τα παραπάνω εξετάζεται και ο ρόλος των υπερεθνικών ιδιωτικών ενεργειακών επιχειρήσεων που διαμεσολαβεί το ευρω-ρωσικό ενεργειακό εμπόριο και συνήθως αποτελεί παράγοντα που συμβάλλει στη διατήρηση της στενής συνεργασίας ΕΕ και Ρωσίας. Η καινοτομία της διατριβής έγκειται στη δημιουργία ενός πρωτότυπου θεωρητικού πλαισίου. Αν και βασίζεται φυσικά σε έννοιες που έχουν ορίσει και αναπτύξει άλλοι αναλυτές (Robert Keohane και Joseph Nye), τις χρησιμοποιεί με πρωτότυπο τρόπο για να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα που εξετάζει. Παράλληλα, ενσωματώνει και την ανάλυση μη κρατικών δρώντων, των ιδιωτικών υπερεθνικών επιχειρήσεων, για να συμπληρώσει την εξέταση της ενεργειακής προσέγγισης ΕΕ και Ρωσίας. Δεν έχει εφαρμοστεί πουθενά αλλού αυτό το θεωρητικό πλαίσιο, πόσω μάλλον για την ανάλυση και ερμηνεία των σχέσεων ΕΕ και Ρωσίας στον ενεργειακό τομέα.
Οι ναοί Ταξιαρχών Λαδά, Αγίας Βαρβάρας και Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πηγών και το καθολικό της μονής Αγίας Τριάδος στον Ταΰγετο Μεσσηνίας
Authors: Μουζακιώτου Στυλιανή
Published: January 2014

Μέσα από την παρουσίαση του εικονογραφικού προγράμματος των συγκεκριμένων μνημείων του μεσσηνιακού Ταϋγέτου, επιδιώκουμε την προβολή και πολύπλευρη προσέγγιση της μεταβυζαντινής ζωγραφικής της περιοχής της Μεσσηνίας και ολόκληρης της Πελοποννήσου. Στόχος μας είναι να προσφέρουμε ασφαλή μαρτυρία για την καλαισθησία, την πνευματική κατάρτιση και το θεολογικό φρόνημα των φορέων της τέχνης των μνημείων αυτών. Συμπερασματικά διαπιστώνουμε την άμεση εξάρτησή τους. Με εικονογραφικά σύνολα του προηγούμενου αιώνα (17ο), αντλώντας ταυτόχρονα τη γόνιμη επενέργεια που έχουν ασκήσει το έργο των αγιογράφων μας σύνολα Κρητών δημιουργών ή δημιουργών προερχόμενων από τη «σχολή» της ΒΔ Ελλάδας. Στον τομέα της ξυλογλυπτικής, παρουσιάζεται ένα αξιόλογο δείγμα τέμπλων από τα οποία διαπιστώνεται η αφομοίωση στοιχείων από τη Δυτική τέχνη (Baroque) και τα παλαιότερα βυζαντινά πρότυπα.
Μελέτη μηχανισμών πνευμονικής υπέρτασης σε ασθενείς με πνευμονική ίνωση
Authors: Μπάγκαλας Βασίλειος
Published: January 2014

Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (IPF), αν και σπάνια νόσος, είναι η συχνότερη από τις ιδιοπαθείς διάμεσες πνευμονίες. Η κακή της πρόγνωση επιβαρύνεται περισσότερο όταν επιπλέκεται από την εμφάνιση πνευμονικής υπέρτασης. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η εκτίμηση της σχέσης ανάμεσα στην έκταση των ιστοπαθολογικών αλλοιώσεων του πνεύμονα, όπως αποτυπώνονται στην αξονική τομογραφία θώρακος υψηλής διακριτικής ικανότητας (HRCT), και στις διαταραχές της πνευμονικής λειτουργίας, καθώς και η αναζήτηση παραγόντων που ιδιαίτερα συμβάλλουν στην ανάπτυξη πνευμονικής υπέρτασης σε ασθενείς με IPF. Στη μελέτη περιλήφθηκαν 33 ασθενείς με IPF που υποβλήθηκαν σε ηχοκαρδιογράφημα, HRCT, σπιρομέτρηση, εξέταση αερίων αρτηριακού αίματος, πολύ-υπνογραφική μελέτη, δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών, και εργοσπιρομετρία. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δείχνουν ότι η έκταση της πνευμονικής βλάβης όπως αποτυπώνεται στην HRCT συσχετίζεται με την έκπτωση της πνευμονικής λειτουργίας όχι όμως και με την ανάπτυξη πνευμονικής υπέρτασης. Στην ανάπτυξη πνευμονικής υπέρτασης φαίνεται να συμβάλλουν η ελάττωση του συντελεστή διάχυσης, και η υποξυγοναιμία στον ύπνο και στην άσκηση.
Εκτίμηση της θεραπευτικής παρέμβασης στη διακοπή του καπνίσματος
Authors: Νικολούτσου Ιωάννα
Published: January 2014

Ο σκοπός αυτής της διατριβής ήταν να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα των διαφορετικών τύπων θεραπευτικής παρέμβασης στη διακοπή του καπνίσματος. Ακολουθήθηκαν τρία διαφορετικά πρωτόκολλα. Στην πρώτη μελέτη αξιολογήθηκε η κλινική χρησιμότητα και η αποτελεσματικότητα της βουπροπιόνης για 7 ή 19 εβδομάδες, των υποκατάστατων νικοτίνης και του συνδυασμού τους για τη διακοπή του καπνίσματος. Τα αποτελέσματα από τη μελέτη αυτή δείχνουν ότι η φαρμακευτική αγωγή με υδροχλωρική βουπροπιόνη ήταν πολύ αποτελεσματική τόσο στο τέλος της θεραπείας, όσο και μετά από 6 και 12 μήνες. Η ομάδα που έλαβε μόνο υποκατάστατα νικοτίνης είχε χαμηλότερα ποσοστά αποχής. Στη δεύτερη μελέτη εκτιμήθηκε η αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων συμπεριφοράς (σύντομη συμβουλευτική, μη ειδική ομαδική ψυχολογική υποστήριξη και ομαδική γνωσιακή θεραπεία συμπεριφοράς) σε συνδυασμό με τη βουπροπιόνη για τη διακοπή του καπνίσματος στη συνήθη κλινική πράξη. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα της βουπροπιόνης ως βοήθημα για τη διακοπή του καπνίσματος στην κλινική πράξη. Η ομαδική γνωσιακή θεραπεία συμπεριφοράς ως μονοθεραπεία ήταν λιγότερο αποτελεσματική. Στην τρίτη μελέτη εκτιμήθηκε η αποτελεσματικότητα της φαρμακευτικής αγωγής μέσω ενός προγράμματος διακοπής καπνίσματος σε ασθενείς με άσθμα, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και καρδιαγγειακή νόσο σε σύγκριση με υγιείς καπνιστές. Παρατηρήθηκαν υψηλά ποσοστά διακοπής καπνίσματος τόσο στο τέλος της θεραπείας, όσο και μετά από 6 και 12 μήνες σε όλους τους καπνιστές και στους ασθενείς με χρόνια νόσο, πιθανότατα λόγω του εντατικού προγράμματος διακοπής καπνίσματος και της συχνής παρακολούθησης, που διατηρούσε υψηλή την κινητοποίηση των καπνιστών.
Η επίδραση των νέων διαλυμάτων περιτοναϊκής κάθαρσης χαμηλής περιεκτικότητας σε προϊόντα διάσπασης γλυκόζης στην κλινική έκβαση των ασθενών που υποβάλλονται σε περιτοναϊκή κάθαρση
Authors: Θεοδωρίδης Μάριος
Published: January 2014

Συμπεράσματα: Ο Kunal Chaudhary σε δημοσίευση στο Clin J Am Soc Nephrol (230) σε ένα ‘in depth Review’ άρθρο (στο οποία δημοσιευμένο τμήμα της παρούσας διατριβής αποτέλεσε βιβλιογραφική αναφορά με αρ.76) για την βιοσυμβατότητα των ΠΔ αναφέρει τα εξής : α) H γλυκόζη αποτελεί σήμερα παρ’όλες τις τοπικές και συστηματικές επιδράσεις της αναντικατάστατο ωσμωτικό παράγοντα και η βελτίωση της βιοσυμβατότητας των ΠΔ στη μεμβράνη πιθανών να βελτιώνεται καταρχήν με τη διαμερισματοποίηση των σάκων που οδηγεί σε μείωση των GDPs καθώς επίσης και με την αντικατάσταση των γαλακτικών από διττανθρακικά ως ρυθμιστικό σύστημα. β) Τα nPDS πιθανών να ασκούν προστατευτική δράση στην υπολειμματική νεφρική λειτουργία και γ) Τα αποτελέσματα που αφορούν την επίδραση των nPDS στην επιβίωση των ασθενών υπό ΠΚ είναι αμφιλεγόμενα. Παρόλο τον συσχετισμό των nPDS με καλύτερη επιβίωση των ασθενών οι μελέτες είχαν αρκετά κενά όσον αφορά τον σχεδιασμό και την εκτέλεση με αποτέλεσμα να μην είναι ασφαλή τα συμπεράσματα. Στην παρούσα προοπτική crossover μελέτη τα συμπεράσματα που εξήχθηκαν από την εφαρμογή των νέων περιτοναϊκών διαλυμάτων στοιχειοθετούν μια υπεροχή έναντι των συμβατικών ΠΔ τόσο στις τοπικές επιδράσεις τους στην περιτοναϊκή μεμβράνη όσο και στις συστηματικές από την απορρόφηση των προϊόντων διάσπασης της γλυκόζης. Ειδικότερα αναδείχθηκε η θετική επίδραση τους στη δομή και λειτουργία της μεμβράνης όπως αυτή συμπεραίνεται έμμεσα από τη μεταβολή στην ενδοπεριτοναϊκή συγκέντρωση των δεικτών αλλά και άμεσα από τις ενδείξεις που προκύπτουν από την κινητική των μικρομοριακών ουσιών και από τη βελτίωση στον όγκο του υπερδιήθηματος. Η εφαρμογή των νέων ΠΔ με χαμηλή συγκέντρωση GDPs ,φυσιολογικό pH και με διττανθρακικά ως ρυθμιστικό σύστημα βελτιώνοντας τη βιωσιμότητα των μεσοθηλιακών κυττάρων , μειώνοντας τη νεοαγγειογένεση τη τοπική φλεγμονή και την ανάπτυξη της ενδοπεριτοναϊκής σκλήρυνσης (βελτίωση των δεικτών CA125, IL6, VEGF & TGFb) θα μπορούσε να εξασφαλίσει μια πιθανή μακροβιότερη επιβίωση της μεθόδου. Επιπλέον η συνεργική δράση της βελτίωσης των καρδιακών δεικτών που αφορούν τη λειτουργία και δομή της αριστερά κοιλίας μαζί με την καλύτερη υπερδιήθηση που συσχετίστηκε με τα nPDS οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τα νέα ΠΔ πιθανών να βελτιώσουν την καρδιαγγειακή νοσηρότητα και θνητότητα των ασθενών υπό περιτοναϊκή κάθαρση. Τα θετικά αποτελέσματα αυτής της μελέτης στην επίδραση των νέων ΠΔ τόσο στη δομή και λειτουργία της περιτοναϊκής μεμβράνης όσο και στη καρδιακή λειτουργία χρειάζονται επιπλέον προοπτικές μελέτες για να αναδείξουν τον πιθανό ρόλο των nPDS στη βελτίωση της επιβίωσης τόσο των ασθενών όσο και της τεχνικής στην Περιτοναϊκή Κάθαρση.
Θεωρητική και πειραματική διερεύνηση της λειτουργίας παγίδων οξειδίων του αζώτου για κινητήρες φτωχής καύσης
Authors: Μαργαρίτης Νικόλαος
Published: January 2014

Οι παγίδες ΝΟx αποτελούν την νεότερη τεχνολογία ελέγχου που έχει αναπτυχθεί για βενζινοκινητήρες φτωχής καύσης και για κινητήρες diesel. Η αρχή λειτουργίας τους περιλαμβάνει αποθήκευση NOx στη διάρκεια της φτωχής λειτουργίας του κινητήρα και έκλυση-αναγωγή τους (αναγέννηση) στη διάρκεια της πλούσιας λειτουργίας. Η λειτουργία της παγίδας NOx εξετάζεται θεωρητικά και πειραματικά, ενώ ως βασικό υπολογιστικό εργαλείο χρησιμοποιείται το προϋπάρχον μαθηματικό μοντέλο που αναπτύχθηκε στο ΕΕΘ και προσομοιώνει τη συμπεριφορά καταλυτικών μετατροπέων. Η μοντελοποίηση της παγίδας NOx συνιστά πρόκληση λόγω του ότι μέχρι σήμερα δεν έχουν κατανοηθεί πλήρως οι μηχανισμοί των αντιδράσεων που λαμβάνουν χώρα στη διάρκεια της αποθήκευσης και αναγέννησης. Τα οξείδια του δημητρίου που περιλαμβάνονται στην καταλυτική επίστρωση της παγίδας παίζουν σημαντικό ρόλο τόσο στις φάσεις αποθήκευσης της παγίδας, όσο και στις φάσεις αναγέννησης και αποθείωσης. Μέσω πειραμάτων με συνθετικό καυσαέριο έγινε κατανοητός ο μηχανισμός διάσπασης του ΝΟ από το Ce2O3 σε χαμηλές θερμοκρασίες προς παραγωγή Ν2Ο και Ν2. Ο μηχανισμός αυτός στην ουσία συνιστά «μετατροπή» και όχι «αποθήκευση» του ΝΟ, κάτι που δεν είχε αναγνωριστεί μέχρι τώρα στη βιβλιογραφία. Στο υπάρχον μοντέλο προστέθηκε ένας επιπλέον μηχανισμός αποθήκευσης που περιλαμβάνει απευθείας αποθήκευση του ΝΟ από το BaO στη μορφή Βa(NO2)2. Η φάση της αναγέννησης διαρκεί πολύ λίγα δευτερόλεπτα, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη χρήση αναλυτών NOx ταχείας απόκρισης (~8 ms) προκειμένου να μελετηθεί το φαινόμενο και στη συνέχεια να μπορέσει να μοντελοποιηθεί. Μέσω πειραμάτων διαπιστώνεται η ανωτερότητα του αναγωγικού Η2 για αποτελεσματική αναγέννηση σε χαμηλές θερμοκρασίες σε σχέση με το αναγωγικό CO. Η ευρεία διάδοση της τεχνολογίας των παγίδων οξειδίων του αζώτου εξαρτάται από την επιτυχή αντιμετώπιση του προβλήματος δηλητηρίασης των παγίδων από το θείο των χρησιμοποιούμενων καυσίμων. Το μοντέλο θείωσης-αποθείωσης της παγίδας επαληθεύεται πειραματικά. Ο ρόλος του δημητρίου είναι κρίσιμος στη φάση της αποθείωσης όχι μόνο γιατί καθιστά πιο εύκολη την αποθείωση αλλά και λόγω των πιο επιθυμητών προϊόντων που συνοδεύουν τη χρήση του. Μέσω παραμετρικής διερεύνησης αναζητείται η βέλτιστη στρατηγική αποθείωσης της παγίδας NOx όσον αφορά τη θερμοκρασία αποθείωσης και το λόγο αέρα καυσίμου. Το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η αποθείωση είναι αποτελεσματική όταν η θερμοκρασία είναι υψηλή και συνοδεύεται από χαμηλό λόγο αέρα καυσίμου.
Συμβολή στη μελέτη των HLA-DRB1* αντιγόνων στην οσχεοειδή γλώσσα
Authors: Καλλιφατίδης Αντώνης
Published: January 2014

Η οσχεοειδής γλώσσα είναι μία πάθηση, η οποία χαρακτηρίζεται από την παρουσία σχετικά βαθιών αυλάκων και σχισμών με διαφορετικό μήκος και κατεύθυνση στη ραχιαία επιφάνεια και τα πλάγια χείλη της γλώσσας. Αν και τα αίτια της δυσπλασίας αυτής δεν είναι γνωστά, φαίνεται ότι έχει κληρονομικό χαρακτήρα και ότι πιθανώς σχετίζεται με αυτοσωματικό γονίδιο ατελούς διεισδυτικότητας. Από την άλλη πλευρά, είναι γνωστό ότι το Μείζον Σύστημα Ιστοσυμβατότητας χαρακτηρίζει την γενετική προδιάθεση των ατόμων για την εκδήλωση αρκετών ασθενειών. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η μελέτη πιθανής συσχέτισης των HLA-DRΒ1* γονιδίων με την οσχεοειδή γλώσσα στον ελληνικό πληθυσμό. Το υλικό της έρευνας αποτέλεσαν 71 ασθενείς με οσχεοειδή γλώσσα που εξετάστηκαν στα εξωτερικά ιατρεία της Κλινικής Στοματολογίας του Οδοντιατρικού Τμήματος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Την ομάδα ελέγχου αποτέλεσαν 125 υγιή άτομα, τα οποία είχαν τυποποιηθεί στο εργαστήριο Ιστοσυμβατότητας της Α΄ Παθολογικής Κλινικής του Α.Π.Θ. Τα άτομα που συμμετείχαν στην έρευνα ήταν όλα Ελληνικής καταγωγής και εθνικότητας και χωρίς να πάσχουν από κάποιο άλλο συστηματικό νόσημα. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με την τεχνική της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης με τη χρήση ειδικών ολιγονουκλεοτικών αφετηριών (Polymerase Chain Reaction - Sequence Specific Primers, PCR-SSP) στο Εργαστήριο Ιστοσυμβατότητας της Κλινικής Ανοσολογίας της Α΄ Παθολογικής Κλινικής του Α.Π.Θ. Τα αποτελέσματα της έρευνας αξιολογήθηκαν στατιστικά με τον έλεγχο X² για τη συχνότητα εμφάνισης των διαφόρων γονιδίων. Στις περιπτώσεις που δεν μπορούσε να εφαρμοστεί αυτό, τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν στατιστικά με το Fisher’s exact test. Ο υπολογισμός του Σχετικού Κινδύνου (Relative Risk, RR) έγινε στις περιπτώσεις εκείνες όπου τα αποτελέσματα παρουσίαζαν στατιστική σημαντικότητα. Τα αποτελέσματα της παρούσας διατριβής έδειξαν στατιστικά αυξημένη συχνότητα των γονιδίων HLA-DRB1*O8 (p<0.001, RR=15.873), HLADRB1* 11 (p<0.05, RR=1.419), HLA-DRB1*14 (p<0.01, RR=3.512) και HLADRB1* 16 (p<0.05, RR=2.071), στους ασθενείς με οσχεοειδή γλώσσα σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες. Αντίθετα, τα αποτελέσματα της παρούσας διατριβής έδειξαν στατιστικά ελαττωμένη συχνότητα των γονιδίων HLA-DRB1*O3 (p<0.05, RR=O.278) και HLA-DRB1*O7 (p<0.05, RR=0.440) στους ασθενείς σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες. Τα ευρήματα της παρούσας διατριβής αποτελούν την πρώτη ερευνητική μελέτη σε Ελληνικό πληθυσμό για τη συσχέτιση οσχεοειδούς γλώσσας και του HLA συστήματος. Με βάση αυτά, είναι δυνατό να διατυπωθεί η υπόθεση ότι τα HLA-DRB1*O8, HLA-DRB1*11, HLA-DRB1*14 και HLA-DRB1*16 γονίδια, που έχουν Σχετικό Κίνδυνο > 1, υποδηλώνουν ευπάθεια στη νόσο, ενώ η παρουσία των HLA-DRB1*O3 και HLA-DRB1*O7, που εμφανίζουν Σχετικό Κίνδυνο < 1, διαδραματίζει έναν μάλλον προστατευτικό ρόλο έναντι της εμφάνισης της κατάστασης αυτής.
Η αιτιοπαθολογία της μη τοξικής βρογχοκήλης στην Ελλάδα
Authors: Μάντζου Αιμιλία
Published: January 2014

Σε αυτή τη διατριβή διερευνήθηκαν πιθανές βιοχημικές και μοριακές διαταραχές που θα μπορούσαν να ευθύνονται για την ανάπτυξη μη τοξικής βρογχοκήλης και οι παράγοντες που θα μπορούσαν να την επηρεάζουν. Η μελέτη περιλαμβάνει τρία σκέλη. Το πρώτο σκέλος μελετά την παρουσία βρογχοκήλης και συσχέτιση με βιοχημικούς (σελήνιο αίματος θειοκυανικά και ιώδιο ούρων) και θυρεοειδικούς δείκτες, σε παιδιά που ζουν σε χωριά της Κρήτης με πρώην ενδημική βρογχοκήλη. Παρά την απουσία παθολογικών βιοχημικών δεικτών, ένα σημαντικό ποσοστό των παιδιών (22%) που εξετάστηκαν είχε μικρή διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα. Δεν βρέθηκε συσχέτιση ανάμεσα στη συγκέντρωση του ιωδίου, των θειοκυανικών στα ούρα ή τη συγκέντρωση του σεληνίου στον ορό και τον όγκο του θυρεοειδούς στα παιδιά αυτά. Πιθανόν να υπάρχουν άλλοι άγνωστοι παράγοντες που ευθύνονται για τη μικρή διόγκωση του θυρεοειδούς στα παιδιά αυτά. Στο δεύτερο σκέλος μελετήθηκε η επίδραση του σεληνίου στη συχνότερη αιτιολογικά μορφή βρογχοκήλης σήμερα, την αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα. Βρέθηκε ότι η χορήγηση σεληνομεθειονίνης (200μg ημερησίως) για έξη μήνες είχε ως αποτέλεσμα σημαντική μείωση των αντισωμάτων έναντι της θυρεοειδικής υπεροξειδάσης της τάξης του 55% σε 88% των ασθενών με αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα. Στην ομάδα αυτή δεν μελετήθηκε ο όγκος του θυρεοειδούς. Στο τρίτο σκέλος της μελέτης διερευνήθηκε η πιθανότητα παρουσίας μεταλλάξεων ή πολυμορφισμών σε δύο περιοχές του γονιδίου της θυρεοσφαιρίνης που έχει αναφερθεί ότι σχετίζονται αιτιολογικά με την εμφάνιση κληρονομούμενης ή σποραδικής βρογχοκήλης σε άλλους πληθυσμούς. Μελετήθηκαν: α) η μετάλλαξη Glu851His στο εξόνιο 10, περιοχή που βρίσκεται σε γειτονία με τις τυροσίνες που χρησιμεύουν ως δότες τυροσίνης στην σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών, β) το 3? καρβοξυτελικό άκρο του γονιδίου της TG το οποίο περιέχει σημαντικές τυροσίνες για την ορμονοσύνθεση. Η μελέτη έγινε σε γονιδιακό DNA από ολικό αίμα και σε επίπεδο cDNA από υλικό ιστού θυρεοειδούς που λήφθηκε είτε από βιοψίες με λεπτή βελόνη είτε από χειρουργείο. Σε κανένα από τα άτομα που μελετήθηκαν δεν διαπιστώθηκε η μετάλλαξη Glu851His. H επίπτωση της πολυμορφίας Glu2510Arg στο 3? καρβοξυτελικό άκρο δεν διέφερε ανάμεσα σε άτομα με σποραδική ή κληρονομούμενη βρογχοκήλη.
Χρονοπρογραμματισμός μετάδοσης και επαναμετάδοσης δεδομένων σε επίγεια και διαστημικά διαδίκτυα
Authors: Ψαρράς Ιωάννης
Published: January 2014

Τα πρωτόκολλα του επιπέδου μεταφοράς του Διαδικτύου σχεδιάζονται παραδοσιακά με βάση την προσφορά και τη ζήτηση δικτυακών πόρων. Κατά τις πρώτες μέρες ανάπτυξης του Διαδικτύου η ζήτηση δεν ξεπερνούσε την προσφορά και συνεπώς η συμφόρηση δε αποτελούσε προβληματισμό. Έτσι, το πρωτόκολλο μεταφοράς TCP σχεδιάστηκε ως ένα μη-αναδραστικό σύστημα. Η ραγδαία ανάπτυξη του Διαδικτύου οδήγησε σε περιστατικά καταστροφικής συμφόρησης και ως αποτέλεσμα ο έλεγχος συμφόρησης έγινε βασικό συστατικό στοιχείο των αλγορίθμων του επιπέδου μεταφοράς. Σε αυτό το πλαίσιο, το TCP επανασχεδιάστηκε με βάση ένα σύστημα αποφυγής συμφόρησης κλειστού βρόχου και δυαδικής ανάδρασης. Από αυτό το σημείο και μετά το Παραδοσιακό Διαδίκτυο επεκτάθηκε προς δύο κατευθύνσεις: i) το Σύγχρονο Διαδίκτυο και ii) το Διαστημικό Διαδίκτυο. Το Σύγχρονο Διαδίκτυο χαρακτηρίζεται από ανομοιογένεια εφαρμογών και από ετερογένεια υποδομών. Η ανομοιογένεια των εφαρμογών, παραδείγματος χάριν, προκαλεί μεγάλες διακυμάνσεις στον φόρτο του δικτύου και οδηγεί σε περιόδους χαμηλού, μέτριου ή υψηλού επιπέδου ανταγωνισμού μεταξύ των ροών. Επιπροσθέτως, το Διαδίκτυο αποτελεί πλέον ένα πολυ-χρηστικό και πολυ-λειτουργικό εργαλείο, το οποίο προσφέρει εκπαιδευτικές, εργασιακές και ψυχαγωγικές υπηρεσίες στους χρήστες του. Κατά τα αρχικά στάδια της έρευνάς μας παρατηρήσαμε λειτουργικές αστοχίες μεταξύ των αναγκών των χρηστών για δικτυακές υπηρεσίες και των κανόνων που διέπουν το σύστημα (Διαδίκτυο) και συνεπώς προσφέρουν υπηρεσίες. Οι ανάγκες των χρηστών έχουν αυξηθεί όπως και η πολυπλοκότητα του Διαδικτύου, όμως οι κανόνες που διέπουν τη μετάδοση και την επαναμετάδοση δεδομένων (και συνεπώς ελέγχουν την προσφορά υπηρεσιών) παραμένουν αμετάβλητοι. Θέλουμε να περιορίσουμε τις ανάγκες των χρηστών σύμφωνα με τους κανόνες, ή να ρυθμίσουμε τους κανόνες ανάλογα με τις ανάγκες των χρηστών; Η παραπάνω ερώτηση αποτέλεσε το κύριο κίνητρο της έρευνας που παρουσιάζουμε στην παρούσα διατριβή. Εστιάσαμε κυρίως στους κανόνες χρονοπρογραμματισμού μετάδοσης και επαναμετάδοσης δεδομένων που διέπουν τα πρωτόκολλα του επιπέδου μεταφοράς και δείξαμε ότι υπάρχει μεγάλο περιθώριο βελτίωσης της απόδοσης των πρωτοκόλλων μεταφοράς τόσο στο επίγειο όσο και στο διαστημικό διαδίκτυο.
Ολοκληρωμένο σύστημα αξιολόγησης του κύκλου ζωής αειφόρου κατασκευής
Authors: Σιούτα Νίκη
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή περιλαμβάνει την δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης της κατασκευής, στο σύνολο των διεργασιών παραγωγής των έργων, με στόχο την απόκριση της κατασκευής στις απαιτήσεις της Αειφόρου Ανάπτυξης. Έχει διαπιστωθεί ότι, ενώ έχουν αναπτυχθεί αρκετά συστήματα αξιολόγησης κτηρίων, δεν υπάρχει σύστημα το οποίο να αξιολογεί το μεγαλύτερο μέρος του υπόλοιπου κατασκευαστικού κλάδου. Στην κατεύθυνση αυτή προσανατολίζεται η παρούσα διατριβή και μέσα από την ανάλυση της κατασκευής, την σύνθεση των βασικότερων πτυχών και παραμέτρων που αλληλεπιδρούν με το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον, αναπτύχθηκε ένα ολοκληρωμένο σύστημα αξιολόγησης του κύκλου ζωής της κατασκευής, το οποίο περιλαμβάνει 5 φάσεις, ήτοι το σχεδιασμό, τη μελέτη, τη υλοποίηση, τη λειτουργία και την απόσυρση, με στόχο την αναβάθμιση της κατασκευής. Το σύστημα έχει ως αντικείμενο την παρακολούθηση του κύκλου ζωής των έργων, την αξιολόγηση κάθε φάσης, βάσει επιλεγμένων κατηγοριών και κριτηρίων, αναδεικνύοντας έτσι την περιβαλλοντική, κοινωνική και οικονομική διάσταση της κατασκευής. Για κάθε μια από τις 5 φάσεις προσδιορίστηκε ένα συγκεκριμένο σύνολο πτυχών, η βαθμολόγηση των οποίων πραγματοποιείται βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων, ενώ η συνολική αξιολόγηση της φάσης επιτυγχάνεται με κριτήριο την περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Οι ιδιαιτερότητες κάθε έργου υπεισέρχονται στην αξιολόγηση μέσω συντελεστών βαρύτητας των πτυχών, ενώ με το σύστημα αποτυπώνεται η οικονομική διάσταση της κατασκευής, μέσω της παρακολούθησης των δαπανών που σχετίζονται με το περιβάλλον, καθιστώντας το προτεινόμενο σύστημα ιδιαίτερα πρωτότυπο. Ο προσδιορισμός της περιβαλλοντικής συμπεριφοράς της κατασκευής, μέσω της αξιολόγησης κάθε πτυχής, κάθε φάσης, με την ταυτόχρονη διερεύνηση της αντίστοιχης οικονομικής συμπεριφοράς, τεκμηριώνουν την περιβαλλοντική και οικονομική επίδοση της κατασκευής, η οποία καλείται περιβαλλοντική αποδοτικότητα, ενώ με βάση τον βαθμό απόδοσης κατηγοριοποιούνται τα έργα σε πράσινα - αειφόρα έργα και η κατασκευή σε αειφόρο κατασκευή. Η διατριβή ολοκληρώθηκε με την αριθμητική μοντελοποίηση του συστήματος, το οποίο παρέχει την δυνατότητα αξιολόγησης οιουδήποτε έργου, ενώ δημιουργείται μια πρωτότυπη δυναμική πράσινη - αειφορική βάση δεδομένων της κατασκευής η οποία εμπλουτίζεται συνεχώς μέσα από την παρακολούθηση, την εξέλιξη και την συνεχή αξιολόγηση των έργων, παρέχοντας πλήθος συμπερασμάτων, αειφορικών δεικτών, κατασκευαστικών κινήτρων και άλλων αποτελεσμάτων.
Πρωτόκολλα μετάδοσης δεδομένων για δίκτυα ανεκτικά στην καθυστέρηση
Authors: Σαμαράς Χρήστος
Published: January 2014

Ο βασικός στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η αξιόπιστη και αποδοτική μεταφορά δεδομένων σε Δίκτυα Ανεκτικά στην Καθυστέρηση (Delay Tolerant Networks). Κινηθήκαμε ερευνητικά σε δύο παράλληλες και αλληλένδετες κατευθύνσεις: (α) ανάπτυξη προσαρμοστικών πρωτοκόλλων που ρυθμίζουν τη λειτουργία τους με βάση τη δυναμική του δικτύου και (β) αλληλεπίδραση μηχανισμών και πρωτοκόλλων που βρίσκονται σε διαφορετικά δικτυακά στρώματα. Στο πρώτο τμήμα της εργασίας μας που αφορά το επίγειο Διαδίκτυο δείχνουμε ότι ο προσαρμοστικός ρυθμός μετάδοσης δεδομένων σε πρωτόκολλα μεταφοράς που βασίζεται στο βαθμό ανταγωνισμού στο δίκτυο αποτρέπει την εκτεταμένη συμφόρηση στο δίκτυο, βελτιώνει την απόδοση στις μεταφορές δεδομένων, προάγει την καλύτερη αξιοποίηση των δικτυακών πόρων, μειώνει το μέγεθος των επαναμεταδόσεων δεδομένων, εξασφαλίζει το δίκαιο διαμοιρασμό των δικτυακών πόρων ανάμεσα στους χρήστες του δικτύου. Επίσης αξιολογούμε την αποτελεσματικότητα του ελέγχου και της αποφυγής συμφόρησης στο δίκτυο υπό το πρίσμα της αλληλεπίδρασης πρωτοκόλλων και μηχανισμών που βρίσκονται στα στρώματα μεταφοράς και δικτύου. Στο δεύτερο τμήμα της εργασίας μας που σχετίζεται με Δίκτυα Ανεκτικά στην Καθυστέρηση εστιάζουμε σε διαστημικά δίκτυα και εντοπίζουμε τα λειτουργικά κενά στα διαδικτυακά πρωτόκολλα για το Διάστημα. Σχεδιάζουμε και υλοποιούμε το πρωτόκολλο Delay Tolerant Transport Protocol (DTTP) που υποστηρίζει αξιόπιστες και αποδοτικές μεταφορές δεδομένων σε Δίκτυα Ανεκτικά στην Καθυστέρηση. Αξιολογούμε την απόδοση του DTTP στο απομακρυσμένο Διάστημα και δείχνουμε ότι η δυναμική δρομολόγηση στο Διάστημα είναι εφαρμόσιμη καθώς και ότι το πρωτόκολλο DTTP εξασφαλίζει καλύτερη κατανομή και χρήση των αποθηκευτικών πόρων του δικτύου, αποδεσμεύει γρηγορότερα αποθηκευτικούς πόρους στα διαστημόπλοια, αυξάνει το ρυθμό παράγωγης δεδομένων και μειώνει σημαντικά το χρόνο παράδοσης αρχείων. Επίσης αναπτύσσουμε ένα δυναμικό μηχανισμό συνεργατικής ρύθμισης της στοίβας πρωτοκόλλων σε Δίκτυα Ανεκτικά στην Καθυστέρηση ο οποίος μειώνει σημαντικά τις απαιτήσεις σε αποθήκευση δεδομένων, ελαττώνει την επιπλέον προσπάθεια μετάδοσης δεδομένων που καταβάλλει ο αποστολέας και αυξάνει την πραγματική απόδοση των διαστημικών επικοινωνιών. Τέλος, αναπτύξαμε την Πλατφόρμα Προσομοιώσεων DTns2 και την ενσωματώσαμε στον προσομοιωτή δικτύων Network Simulator ns 2. Η πλατφόρμα DTns2 καθιστά τον προσομοιωτή Network Simulator ικανό να προσομοιώνει Δίκτυα Ανεκτικά στην Καθυστέρηση.
Ανάπτυξη μεθοδολογίας πολυπλεκτικής αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης για την πρώιμη ανίχνευση γενετικού υλικού Ασπεργίλλων σε κλινικά δείγματα
Authors: Λογοθέτη Μαρία
Published: January 2014

Λοιμώξεις από παθογόνα είδη Ασπεργίλλου συχνά αποβαίνουν μοιραίες για τη ζωή σοβαρά ανοσοκατασταλμένων ασθενών. Η διάγνωση των ασπεργιλλώσεων παραμένει δύσκολη, δεδομένου ότι οι συμβατικές μικροβιολογικές και οι απεικονιστικές μέθοδοι αποτελούν χρονοβόρες διαδικασίες και στερούνται ευαισθησίας και ειδικότητας. Σ’ αυτή τη μελέτη συνολικά εξετάστηκαν 59 στελέχη Ασπεργίλλου με σκοπό την ανάπτυξη μιας πολυπλεκτικής PCR για τη διάκριση των τεσσάρων κλινικώς σημαντικότερων ειδών Ασπεργίλλου A. fumigatus, A. flavus, A. terreus and A. niger. Τα τέσσερα ζεύγη εναρκτών, που χρησιμοποιήθηκαν στην πολυπλεκτική PCR, σχεδιάστηκαν για την ενίσχυση των ITS περιοχών του rDNA του A. terreus και συγκεκριμένων εξωνίων των γονιδίων των ασπεργιλλοπεψινών των ειδών A. fumigatus, A. awamori, A. niger var. saitoi και A. oryzae. Τα ειδικά για τους A. fumigatus, A. flavus, A. niger, and A. terreus ζεύγη εναρκτών ελέγχθηκαν ως προς την ειδικότητά τους σε μεγάλο εύρος κλινικά σημαντικών βακτηρίων, ιών, νηματοειδών μυκήτων και ζυμομυκήτων. Τα προϊόντα ενίσχυσης των ειδών A. fumigatus, A. flavus, A. terreus and A. niger αναλύθηκαν ως προς την νουκλεοτιδική τους αλληλουχία και ελέγχθηκαν ως προς την ομολογία τους με αντίστοιχες κατατεθειμένες στην Τράπεζα γονιδιακών δεδομένων (GenBank). Εκτός του στελέχους A. tamarii, όλα τα εξετασθέντα στελέχη A. fumigatus, A. flavus, A. niger, and A. terreus, έδωσαν προϊόντα ενίσχυσης με διακριτό μεταξύ τους μέγεθος 250bp, 200bp, 150bp και 450bp αντίστοιχα. Η ομολογία της νουκλεοτιδικής αλληλουχίας των προϊόντων ενίσχυσης με τις αντίστοιχες κατατεθειμένες στην Τράπεζα NCBI ήταν ιδιαιτέρως υψηλή (95- 100%). Η ειδικότητα των χρησιμοποιηθέντων εναρκτών έδειξε ότι τα εξώνια των ασπεργιλλοπεψινών των ειδών A. fumigatus, A. flavus και A. niger και οι περιοχές ITS του A. terreus αποτελούν κατάλληλους στόχους για ενίσχυση και συνεπώς για την ανάπτυξη μιας πολυπλεκτικής PCR με απώτερο στόχο τη διάκριση των προαναφερθέντων τεσσάρων κλινικώς σημαντικότερων ειδών Ασπεργίλλου σε κλινικά δείγματα.
Αναπαραγωγική φυσιολογία και οικολογία της ιπποκαστάνιας (aesculus hippocastanum L.)
Authors: Τσιρούκης Αχιλλέας
Published: January 2014

Η Ιπποκαστανιά (Aesculus hippocastanum L.) είναι φυλλοβόλο δένδρο, ενδημικό της Βαλκανικής με φυσική γεωγραφική εξάπλωση που περιορίζεται στην Ελλάδα και σε πολύ μικρότερο βαθμό στην Αλβανία και στην ΠΓΔΜ. Ο βασικός στόχος της διατριβής εστιάζεται στη μελέτη της αναπαραγωγικής βιολογίας του είδους. Για πρώτη φορά με σπέρματα φυσικών πληθυσμών της Ελλάδας από 3 φυσικές περιοχές (Γρεβενά-Καρδίτσα-Λάρισα) κατά τα έτη 2003-2007. Σημαντικός στόχος της διατριβής επίσης ήταν η διερεύνηση και χαρτογράφηση για πρώτη φορά της λεπτομερούς φυσικής εξάπλωσης του είδους στην Ελλάδα, με επιτόπιες επισκέψεις και καταγραφή των αβιοτικών και βιοτικών παραμέτρων. Τα κυριότερα συμπεράσματα συνοψίζονται: - Τα σπέρματα (ανορθόδοξα και ληθαργικά) είναι τα βαρύτερα της ελληνικής και ευρωπαϊκής χλωρίδας (14,459). - Η άρση του λήθαργου επιτυγχάνεται με στρωμάτωση (ψυχρή) ή αποθήκευση στους 5°C. Καταμετρήθηκαν 1464 και 98 πληθυσμοί και παρατηρήθηκε (masting) ανά (2ετία) - παρενιαυτοφορία - κύριο ενδιαίτημα - τα ρέματα - κατάσταση διατήρησης (κρισίμως κινδυνεύων).
Επίδραση της χρήσεως των αναλόγων των προσταγλανδινών ( λατανοπρόστης, τραβοπρόστης και μπιματοπρόστης) στο κεντρικό πάχος του κερατοειδούς ασθενών με χρόνιο γλαύκωμα
Authors: Μπάφα Μαρία
Published: January 2014

Purpose: To evaluate the effect of prostaglandin analogues on the central corneal thickness (CCT) of patients with chronic open-angle glaucoma (COAG). Methods: 129 eyes participated in this study. Of these, 108 eyes were treated with prostaglandin analogues (latanoprost, travoprost and bimatoprost), while 21 eyes treated with b-blockers were used as controls. CCT was measured before treatment and at three-month intervals. Results: A slight but significant increase in CCT was recorded in the bimatoprost and latanoprost groups. Treatment with bimatoprost produced a constant increase (1, 85- 8, 83 μm) in CCT at all time points of the study. The CCT rise found in the latanoprost group was significant for the first year. Treatment with travoprost did not affect CCT. Conclusions: The possibility of corneal thickening under prolonged, local prostaglandin treatment should be investigated further. However, in clinical practice, CCT changes may sometimes influence intraocular pressure measurements significantly.
Συμβολή στην ανατομική μελέτη της ενδοσκόπησης του οσφυϊκού υπαραχνοειδούς χώρου (θυλακοσκόπησης)
Authors: Μουργελά Σοφία
Published: January 2014

Πολλοί μελετητές προσπάθησαν τα προηγούμενα χρόνια να διερευνήσουν τη σπονδυλική στήλη χρησιμοποιώντας ενδοσκόπια, όχι όμως και το μηνιγγικό σάκο. Στη βιβλιογραφία οι παρενέργειες και οι προ-, περι- και μετεγχειρητικοί κίνδυνοι είναι ελάχιστοι. Σε αυτή τη μελέτη σε πτώματα δόθηκε έμφαση στη δυνατότητα επισκόπησης του περιεχομένου του μηνιγγικού σάκου με την εισαγωγή εύκαμπτου ενδοσκοπίου (εφαρμόσθηκαν εύκαμπτα ενδοσκόπια της εταιρείας Zeppelin εξωτερικής διαμέτρου 3χιλιοστών και της εταιρείας Storz εξωτερικής διαμέτρου 2,5χιλιοστών, εξωτερικής διαμέτρου 2,8χιλιοστών, δύο αυλών 1χιλιοστού ο καθένας) χρησιμοποιώντας προσπελάσεις που έχουν χρησιμοποιηθεί μέχρι τώρα για άλλους σκοπούς και γιατρούς άλλων ειδικοτήτων. Προϋπόθεση για μελέτες σε πτώματα ήταν η πλήρωση του οσφυϊκού υπαραχνοειδούς χώρου με φυσιολογικό ορό. Χρησιμοποιήθηκαν προσπελάσεις ανάμεσα από τα πέταλα των σπονδύλων και ανάμεσα από τις ακανθώδεις αποφύσεις στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης για προς τα κάτω κατευθυνόμενη ενδοσκόπηση, με τεχνική εκλογής αυτή ανάμεσα από τα πέταλα. Στην ιερή μοίρα της σπονδυλικής στήλης εφαρμόσθηκαν οι μέθοδοι πεταλεκτομής του Ι1 και Ι2 σπονδύλου και η δίοδος μέσα από το ιερό σχίσμα, με προτιμώμενη αυτή μέσω του ιερού σχίσματος, για προς τα άνω κατευθυνόμενη θυλακοσκόπηση. Η πιο κατάλληλη προσπέλαση είναι η ανάμεσα από τα πέταλα των σπονδύλων για οσφυϊκή προσπέλαση και η μέσω του ιερού σχίσματος για ιερή προσπέλαση, όπως αποδείχθηκε από τις μελέτες στα πτώματα. Είναι απαραίτητη η ύπαρξη ανατομικών οδηγών σημείων όπως: το τελικό νημάτιο, ο οδοντωτός σύνδεσμος, τα πρόσθια κα οπίσθια νευρικές ίνες και η έσω μοίρα του μεσοσπονδυλίου τρήματος. Το κύριο ανατομικό οδηγό σημείο είναι το τελικό νημάτιο. Χρειάζεται ιδιαίτερη εξοικείωση για τη χρήση ενδοσκοπίων που θα πρέπει να επιτυγχάνεται καταρχήν στα πτώματα. Η μακρο- και μικροανατομία του υποσκληρίδιου, ενδοθηκικού, υπαραχνοειδούς χώρου στην οσφυϊκή περιοχή, συμπληρώνει όλα τα ανατομικά κριτήρια για ενδοσκοπική προσπέλαση και οι προσχηματισμένοι ανατομικοί χώροι που πληρώνονται από ΕΝΥ είναι κατάλληλοι για τη διέλευση και την πλοήγηση του εύκαμπτου ενδοσκοπίου. Στον ασθενή μπορεί να προκαλέσει κλινικά συμπτώματα η αφαίρεση Ε.Ν.Υ που όμως είναι από παλιά γνωστή η αντιμετώπισή τους.
Μελέτη πολυμορφικών θέσεων τροποποιητικών γονιδίων στη σαρκοείδωση
Authors: Μακρυθανάσης Περικλής
Published: January 2014

Η Σαρκοείδωση είναι μία πολυπαραγοντική νόσος αγνώστου αιτιολογίας η οποία χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό μη τυροειδοποιημένων κοκκιωμάτων τα οποία αν και μη παθογνωμονικά έχουν ιδιαίτερη μορφολογία και αποτελούν σταθερό εύρημα της νόσου. Τυπικά προσβάλει τους νεαρούς ενήλικες αν και τα επιδημιολογικά της χαρακτηριστικά εμφανίζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον δεδομένου ότι έχουν περιγραφεί και περιπτώσεις όπου η νόσος παίρνει τα χαρακτηριστικά επιδημίας. Το πιο συχνά προσβεβλημένο όργανο είναι ο πνεύμονας αλλά όλα τα όργανα και συστήματα μπορούν να προσβληθούν με αποτέλεσμα η νόσος να εμφανίζει μεγάλη ποικιλομορφία στην κλινική της εικόνα και να θέτει σημαντικά διαφοροδιαγνωστικά προβλήματα στις άτυπες μορφές. Η σαρκοείδωση ακολουθεί τυπικά ήπια αυτοπεριοριζόμενη κλινική πορεία αλλά σε μερικούς ασθενείς θα προχωρήσει καταλήγοντας στην πνευμονική ίνωση ή σε άλλες θανατηφόρες επιπλοκές ανάλογα με το προσβεβλημένο όργανο. Η Σαρκοείδωση χαρακτηρίζεται από ανισσοροπία μεταξύ της Th1 και Th2 ανοσίας, η οποία διαπιστώνεται βιοχημικά με αύξηση κυτταροκινών της Th1 ανοσίας στους πνεύμονες και αύξηση του λόγου CD4/CD8 στο βρογχοπνευμονικό έκπλυμα, αλλά απουσία αυτής στον υπόλοιπο οργανισμό ή ακόμη και αναστροφή της εικόνας με επικράτηση της Th2 ανοσίας. Η παρούσα μελέτη είναι μία μελέτη συσχέτισης με στόχο την ανίχνευση γονιδίων που επηρεάζουν την αιτιοπαθογένεια της νόσου και την εξέλιξη της. Η ομάδα των ασθενών αποτελούταν από 89 ασθενείς ελληνικής καταγωγής με σαρκοείδωση και προήρθε από την Πνευμονολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών και την 8η Πνευμονολογική κλινική του νοσοκομείου Σωτηρία. Η ομάδα ελέγχου αποτελούταν από 212 άτομα και προήρθε από το εργαστήριο Ιατρικής Γενετικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μελετήθηκαν τα γονίδια TNF, IFNA10, IFNA17, IFNG και CFTR. Τα αποτελέσματα έδειξαν συσχέτιση μεταλλάξεων του γονιδίουCFTR με τη νόσο γενικότερα και με την εξέλιξη της νόσου ειδικότερα, σχετιζόμενα με βαρύτερη κλινική εικόνα. Δυστυχώς λόγω της έλλειψης παθοφυσιολογικών δεδομένων δεν είναι δυνατό να σχηματιστεί σαφής υπόθεση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο, μεταλλάξεις του γονιδίου CFTR που δεν προκαλούν κυστική ίνωση αλλά νοσήματα σχετικά με το CFTR μπορούν να αλλάξουν τη φυσική ιστορία της σαρκοείδωσης. Καμία συσχέτιση δεν ανιχνεύθηκε κατά την μελέτη των άλλων γονιδίων. Αυτά τα αποτελέσματα συνεισφέρουν στην καλύτερη κατανόηση της νόσου και των μηχανισμών που καθορίζουν τη φυσική ιστορία της.
Συγκριτική μελέτη ανάλυσης πολύπλοκων δειγμάτων και θεωρητική προσέγγιση χρωματογραφικών παραμέτρων με υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC) με τη χρήση μεμονωμένων στηλών και συνδυασμού αυτών
Authors: Σμυρνιωτάκης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή πραγματοποιήθηκε μελέτη και εκτίμηση σημαντικών χρωματογραφικών παραμέτρων, όταν δυο στήλες συνδέονται εν σειρά και συσχέτιση τους με τα δεδομένα στις μεμονωμένες χρωματογραφικές στήλες. Η αύξηση της απόδοσης μιας στήλης και η βελτίωση του διαχωρισμού, είναι εφικτό να επιτευχθούν όταν δυο χρωματογραφικές στήλες συνδέονται εν σειρά καθιστώντας δυνατή την ανάλυση εξαιρετικά πολύπλοκων δειγμάτων. Οι παράμετροι που εξετάστηκαν είναι: ο χρόνος ανάσχεσης (retention time, tr), το εύρος κορυφής (peak width, w), η διαχωριστότητα (resolution Rs), ο αριθμός θεωρητικών πλακών (column efficiency, N), ο παράγοντας διαχωρισμού (separation factor, α) και ο παράγοντας χωρητικότητας (separation factor k΄). Η πρόβλεψη των παραπάνω χρωματογραφικών παραμέτρων σε συστήματα στηλών εν σειρά, πραγματοποιήθηκε με την εξαγωγή εμπειρικών εξισώσεων τόσο στη χρωματογραφία αντίστροφης φάσης, όσο και στην περίπτωση της μη υδατικής χρωματογραφίας αντίστροφης φάσης. Ταυτόχρονα, μελετήθηκε η επίδραση της θερμοκρασίας στις χρωματογραφικές παραμέτρους όταν δυο στήλες συνδέονται εν σειρά είτε επρόκειτο για τη χρωματογραφία αντίστροφης φάσης είτε για την περιπτωση της μη υδατικής χρωματογραφίας. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε προσέγγιση των μηχανισμών ανάσχεσης στη χρωματογραφία αντίστροφης φάσης με βάση την εξάρτηση του χρόνου ανάσχεσης και πιο συγκεκριμένα του παράγοντα χωρητικότητας, από τη θερμοκρασία, εστιάζοντας στις παρατηρούμενες διαφορές κατά τη χρήση μιας μεμονωμένης χρωματογραφικής στήλης και δυο στηλών συνδεδεμένων εν σειρά. Για το σκοπό αυτό, διαγράμματα Van’t Hoff, lnk΄(1/Τ) κατασκευάστηκαν για όλους τους αναλύτες σε όλα τα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν, εκτιμώντας κάθε φορά τις ενδείξεις του μηχανισμού των υδρόφοβων αλληλεπιδράσεων ή του μηχανισμού της κατανομής του αναλύτη μεταξύ της υδρόφιλης κινητής και της υδρόφοβης στατικής φάσης.
Πεπτιδικά ανάλογα ραδιοεπισημασμένα με ισότοπα που εκπέμπουν β ακτινοβολία για ανάπτυξη θεραπευτικών ραδιοφαρμάκων
Authors: Κουμαριανού Ευτυχία
Published: January 2014

Εισαγωγή: Ο στόχος της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη επισήμανσης δύο νέων αναλόγων Μπομπεσίνης (ΒΝ) με ραδιονουκλίδια τα οποία εκπέμπουν σωματίδια β-, καθώς και η in vitro και in vivo αξιολόγηση των ραδιοεπισημασμένων αναλόγων τους, για πιθανή χρήση τους στην ραδιοθεραπεία μορφών καρκίνων που εκφράζουν υποδοχείς του πεπτιδίου απελευθέρωσης γαστρίνης (GRP). Τα υπό μελέτη πεπτιδικά ανάλογα είναι το BN1.1 (Gly-Gly-Cys-Aca-QRLGNQWAVGHLM-CONH2) και το DOTA-BN[2-14]NH2 (DOTA-QRLGNQWAVGHLM-CONH2). Τα ραδιονουκλίδια που χρησιμοποιήθηκαν για την επισήμανση του ΒΝ1.1 είναι το 186Re (C.A.) και το 188Re (N.C.A.). Το 90Y (N.C.A.) και το 177Lu (C.A.) χρησιμοποιήθηκαν για την επισήμανση του DOTA-BN[2-14]NH2. Μέθοδοι: Μελετήθηκαν οι συνθήκες επισήμανσης για όλα τα ανάλογα ώστε να παραχθούν 186Re-BN1.1, 188Re-BN1.1, 90Y-DOTA-BN[2-14]NH2 και 177Lu-DOTA-BN[2-14]NH2, υψηλής ραδιοχημικής καθαρότητας και ειδικής ραδιενέργειας. Τα επισημασμένα ανάλογα αξιολογήθηκαν ως προς τα in vitro χαρακτηριστικά τους, όπως σταθερότητα σε ανθρώπινο ορό αίματος, σε διάλυμα κυστεΐνης, συγγένεια σύνδεσης σε GRP-R, κυτταροτοξικότητα και μελέτη εσωτερικοποίησης και εξωτερικοποίησης (Κύτταρα PC-3). Η in vivo μελετη περιελάμβανε μελέτες βιοκατανομής σε φυσιολογικά και παθολογικά πρότυπα καθώς και σπινθηρογραφικής απεικόνισης παθολογικών προτύπων. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Όλα τα επισημασμένα ανάλογα παρασκευάσθηκαν με απόδοση >95%. Υψηλές ειδικές ραδιενέργειες επιτεύχθηκαν μόνο για το 90Y-DOTA-BN[2-14]NH2 και το 177Lu-DOTA-BN[2-14]NH2. Τα επισημασμένα ανάλογα 186/188Re-BN1.1 έδειξαν χαμηλή in vitro και in vivo σταθερότητα, αποτελέσματα που μπορούν να προστεθούν σε προηγούμενα βιβλιογραφικά δεδομένα, σχετικά με την πολύ χαμηλή in vitro και in vivo σταθερότητα του συμπλόκου του 186/188Re(V), με τον τετρασχιδή υποκαταστάτη N3S, ο οποίος είναι συνδεδεμένος στο πεπτιδικό ανάλογο ΒΝ1.1. Αντίθετα παρατηρήθηκε παρόμοια ή και καλύτερη in vitro και in vivo συμπεριφορά των επισημασμένων αναλόγων 90Y-DOTA-BN[2-14]NH2 και 177Lu-DOTA-BN[2-14]NH2 σε σύγκριση με άλλα επισημασμένα ανάλογα DOTA-BN, τα οποία αναφέρονται στην βιβλιογραφία. Με βάση το γεγονός ότι η συγγένεια σύνδεσης στους υποδοχείς GRP επηρεάζεται από τη παρουσία του ραδιομετάλλου στο επισημασμένο σύμπλοκο, η in vitro και in vivo σύγκριση μεταξύ του 90Y-DOTA-BN[2-14]NH2 και του 177Lu-DOTA-BN[2-14]NH2, έδειξε ότι το δεύτερο παρουσιάζει υψηλότερη συγγένεια σύνδεσης καθώς και καλύτερη βιολογική συμπεριφορά από αυτήν του πρώτου.