bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη της έκφρασης των microRNAs στο μυελό των οστών ασθενών με μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο
Authors: Βασιλάτου Διαμαντίνα
Published: September 2021

Τα microRNAs είναι μικρά μόρια RNA (19-20 νουκλεοτίδια) που δεν κωδικοποιούν κάποια πρωτεΐνη και ελέγχουν την πρωτεϊνική έκφραση στο μετα-μεταγραφικό επίπεδο, δηλαδή στο στάδιο της μετάφρασης του mRNA. Τα μόρια αυτά προσδένονται στο mRNA στόχο και αναστέλλουν την πρωτεϊνική σύνθεση ή αποσταθεροποιούν το mRNA στόχο και το οδηγούν σε αποδόμηση. Τα miR-17-5p και miR-20a αποτελούν μέλη της οικογένειας miR-17-92. Ένας από τους πιο σημαντικούς στόχους τους είναι ο μεταγραφικός παράγοντας E2F1, ο οποίος συμμετέχει στον έλεγχο του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και της απόπτωσης και φαίνεται να υπερεκφράζεται στα ΜΔΣ. Επιπλέον, το microRNA let-7a αναστέλλει την σύνθεση των πρωτεϊνών KRAS, οι οποίες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεια των ΜΔΣ. Στην παρούσα μελέτη αξιολογήθηκε η έκφραση των προαναφερθέντων microRNAs σε CD34+ κύτταρα 43 ασθενών με ΜΔΣ με real time PCR. Επιπλέον, μελετήθηκε η έκφραση των πρωτεϊνών στόχων τους (E2F1,MYC,BCL2,CCND1 και RAS) καθώς και η συσχέτιση της έκφρασης των microRNAs αυτών με την επιβίωση. Βρέθηκε ότι τα microRNAs miR-17-5p και miR-20a υποεκφράζονται σε υψηλού κινδύνου ΜΔΣ σε σχέση με τα χαμηλού κινδύνου ΜΔΣ. Επιπλέον, το let-7a υποεκφράζεται σε ασθενείς με ενδιαμέσου ή υψηλού κινδύνου καρυότυπο. Η έκφραση όλων των microRNAs παρουσιάζει αντίστροφη συσχέτιση με την έκφραση των πρωτεϊνών στόχων τους, στηρίζοντας με τον τρόπο αυτό την πιθανή αιτιολογική σχέση τους στην παθογένεια των ΜΔΣ. Τέλος, οι ασθενείς με αυξημένη έκφραση των miR-17-5p και miR-20a παρουσιάζουν ευνοϊκότερη πρόγνωση καθιστώντας τα microRNAs αυτά θετικούς προγνωστικούς παράγοντες.
Επίδραση γεγονότων ενδομήτριας και εξωμήτριας ζωής στην έκφραση παραγόντων κινδύνου καρδιαγγειακών νοσημάτων στη μετέπειτα ζωή και ο ρόλος της πρώιμης παρέμβασης κατά την παιδική ηλικία
Authors: Ανδρούτσος Οδυσσεύς
Published: September 2021

Στόχος: Η αξιολόγηση νεότερων μεθόδων για την αναγνώριση παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου (ΠΚΚ), η διερεύνηση της σχέσης ενδομήτριων και εξωμήτριων παραγόντων με ΠΚΚ και η αξιολόγηση μελέτης παρέμβασης για την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας.Μεθοδολογία: Αξιολογήθηκαν η περιφέρεια λαιμού ως ανιχνευτικό εργαλείο ταυτοποίησης ατόμων υψηλού καρδιαγγειακού κινδύνου σε 324 μαθητές 9-13 ετών (48,5% κορίτσια) και η αναλογία μήκους δείκτη προς μήκος παράμεσου δακτύλου του δεξιού χεριού (2D:4D) ως ανιχνευτικό εργαλείο συστηματικής φλεγμονής σε 257 μαθητές 9-13 ετών (52,1% κορίτσια). Διερευνήθηκε η συσχέτιση ανάμεσα σε πρότυπα τρόπου ζωής και της ινσουλινοαντίστασης σε 2026 μαθητές 9-13 ετών (αντιπροσωπευτικό δείγμα, 50,1% κορίτσια). Αξιολογήθηκε η αποτελεσματικότητα μελέτης παρέμβασης για μείωση του καθιστικού χρόνου σε 722 μαθητές 10-12 ετών (54,7% κορίτσια).Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Η περιφέρεια λαιμού συσχετίσθηκε με τους εξής ΠΚΚ: HDL-χοληστερόλη, τριγλυκερίδια, αρτηριακή πίεση, ινσουλίνη, HOMA-IR, QUICKI και FGIR, ενώ ο 2D:4D με την ιντερλευκίνη-6 στα κορίτσια (β±SE=0,220±0,066, p<0,001) και προτείνονται ως νέα ανιχνευτικά εργαλεία για την αξιολόγηση ΠΚΚ σε παιδιά. Ένα πρότυπο τρόπου ζωής που χαρακτηρίζεται από αυξημένο χρόνο υψηλής-προς-μέτριας έντασης φυσικής δραστηριότητας και συχνά γεύματα συσχετίσθηκε αρνητικά με το HOMA-IR (β=-0,061, p=0,003) και θα μπορούσε να αποτελέσει στόχο μελλοντικών παρεμβάσεων για την πρόληψη της ινσουλινοαντίστασης. Η παρέμβαση δεν οδήγησε σε μεταβολή του καθιστικού χρόνου.
Η συμβολή της φωτοδυναμικής διάγνωσης στη διάγνωση, διουρηθρική αφαίρεση και παρακολούθηση ασθενών με μη διηθητικό καρκίνο της κύστεως
Authors: Καραολίδης Θεοχάρης
Published: September 2021

Η εργασία μας σχεδιάστηκε να έχε δύο μέρη. Στόχος του πρώτου σκέλους ήταν να μελετηθεί η διαγνωστική ικανότητα στης φωτοδυναμικής κυστεοσκόπησης με την χρήση του hexaminolevulinate για την εντόπιση όγκων της ουροδόχου κύστης και σε ποιο βαθμό αυτή επηρεάζει το θεραπευτικό πλάνο που αποφασίζεται. Το δεύτερο και μεγαλύτερο σκέλος της εργασίας περιλάμβανε παρακολούθηση των ασθενών για 2,5 χρόνια και είχε στόχο την σύγκριση των υποτροπών καρκίνου της κύστης μεταξύ των ασθενών που υποβλήθηκαν σε διουρηθρική εκτομή με ΦΔΚ σε σχέση με ασθενείς που υποβλήθηκαν σε εκτομή με συμβατικό φωτισμό.Μεταξύ 2008 και 2010 εντάχθηκαν στην εργασία μας 102 ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στις δυο ομάδες. Το δείγμα για το πρώτο σκέλος της εργασίας αποτελούσαν οι 49 ασθενείς που εντάχθηκαν στην ομάδα Β, της φωτοδυναμικής κυστεοσκόπησης (ΦΔΚ). Για την ΦΔΚ χρησιμοποιήθηκε το σύστημα D-light της Karl Storz μετά από έγχυση Hexaminolevulinate. Όλες οι ύποπτες για κακοήθεια περιοχές αφού καταγράφηκαν, αφαιρέθηκαν και στάλθηκαν για βιοψία. Για το δεύτερο σκέλος της εργασίας οι ασθενείς των δυο ομάδων ήταν σε παρακολούθηση (η συχνότητας της οποίας καθοριζόταν από τον κίνδυνο υποτροπής της νόσου σύμφωνα με την αρχική βιοψία). Έγινε σύγκριση του ποσοστού επιβίωσης χωρίς υποτροπή στις δυο ομάδες. Έγινε ακόμα ανάλυση σε υποομάδες με βάση τον αριθμό των όγκων, το προηγούμενο ιστορικό της νόσου και τον βαθμό επιθετικότητας της αρχικής νόσου.Τα αποτελέσματα του πρώτου σκέλους της εργασίας έδειξαν ότι η ΦΔΚ είχε ποσοστό διάγνωσης 99.1 % (113/114) ενώ η ΚΛΦ 74.5% (85/114). Αμφότερες οι μέθοδοι ανέδειξαν «ψευδώς ύποπτες περιοχές. Η ΦΔΚ είχε ποσοστό ψευδώς «ύποπτων» 18.1% (25/138) ενώ η ΚΛΦ 15% (15/100). Σε 12 ασθενείς (25.5%) η ΦΔΚ εντόπισε καρκινικές εστίες που η ΚΛΦ είχε παραβλέψει. Σε 11 ασθενείς (23.4%) η ΦΔΚ βοήθησε στην καλύτερη αφαίρεση των όγκων σε υγιή όρια αφού ανέδειξε περιοχές με έντονο φθορισμό στην περιφέρεια των αφαιρεθέντων όγκων οι οποίες καυτηριάστηκαν. Οι επιπλέον όγκοι που εντοπίστηκαν με την ΦΔΚ οδήγησαν στην αλλαγή της θεραπευτικής επιλογής 5 ασθενών (11%). Η πρώτη κυστεοσκόπηση στους 3 μήνες έδειξε υποτροπή σε 6 από τους 45 (13.3%) ασθενείς της κυστεοσκόπησης με λευκό φως (ΚΛΦ) ενώ μόνο σε 1 από τους 41 (2.4%) ασθενείς της ομάδας ΦΔΚ (P<0.001). Τα ποσοστά υποτροπών στους 12 και 18 μήνες ήταν 56.3% και 50.6%, αντίστοιχα για την ομάδα ΚΛΦ σε σύγκριση με 91% και 82.5% για την ομάδα ΦΔΚ (P=0.0006). Η σύγκριση σε υποομάδες έδειξε όφελος από την ΦΔΚ σε όλες τις υποομάδες εκτός από τους ασθενείς με μονήρεις όγκους.Συμπερασματικά, η φωτοδυναμική κυστεοσκόπηση με Hexaminolevulinate κατά την αρχική TUR προσφέρει σημαντικά στην καλύτερη εντόπιση των όγκων της κύστης και στην πιο ολοκληρωμένη αφαίρεσή τους και επηρεάζει σημαντικά την απόφαση για θεραπεία. Μειώνει ακόμα τις υποτροπές που εμφανίζονται.
Ο ρόλος της τεχνητής νοημοσύνης στη διερεύνηση παθήσεων του ενδομητρίου σε υλικό κυτταρολογίας υγρής φάσης, Thin Prep
Authors: Μάργαρη Χαραλαμπία
Published: September 2021

Σκοπός: Η διερευνηση της πιθανής αξίας του δέντρου ταξινόμησης (Classification and Regression Tree –CART) για τη διάκριση των καλοήθων και κακοήθων αλλοιώσεων του ενδομητρίου. Υλικό και μέθοδος: Η μελέτη διεξήχθη σε επιχρίσματα που λαμβάνονται με άμεση λήψη δείγματος από την κοιλότητα του ενδομητρίου με τη συσκευή δειγματοληψίας EndoGyn. Το κυτταρολογικό υλικό μονιμοποιήθηκε και επεξεργάστηκε σύμφωνα με τις οδηγίες της κυτταρολογίας υγρής φάσης ThinPrep®. Από το σύνολο των 222 ιστολογικά επιβεβαιωμένων περιστατικών που μελετηθηκαν, 117 ήταν καλοήθη, 43 ήταν υπερπλασίες με ή χωρίς ατυπία και 62 ήταν κακοήθη. Μετά την διάγνωση του κυτταρολογικού υλικού ακολούθησε η μέτρηση του υλικού με την μέθοδο ανάλυσης εικόνας. Από τα διαθέσιμα κυτταρολογικά επιχρίσματα επιλέχθηκαν 22.783 πυρήνες επιθηλιακών κυττάρων (περίπου 100 πυρήνες / περιστατικό). Τα δεδομένα από το 50% των διαθέσιμων περιπτώσεων χρησιμοποιήθηκαν για την εκπαίδευση (ομάδα εκπαίδευσης) του δέντρου ταξινόμησης (Classification and Regression Tree –CART). Οι πυρήνες απο τα υπόλοιπα περιστατικά αξιοποιήθηκαν για την αξιολόγηση της απόδοσης του εκπαιδευμένου ταξινομητή (ομάδα δοκιμής).Αποτελέσματα: Η εφαρμογή του CART επέτρεψε τη σωστή ταξινόμηση του 85% των πυρήνων με ειδικότητα 90,68% και 72,05% ευαισθησία. Με βάση τα αποτελέσματα της CART προτείνονται δύο μέθοδοι ταξινόμησης των περιστατικών με παρόμοια απόδοση: 94-95% συνολική ακρίβεια, 95% ειδικότητα και 91-94% ευαισθησία. Συμπέρασμα: Η προτεινόμενη μελέτη αναδεικνύει ενδιαφέροντα δεδομένα σχετικά με τα πυρηνικά χαρακτηριστικά των κυττάρων του ενδομητρίου και παρέχει μια μέθοδο ταξινόμησης, η οποία αφού ελεγχθεί με περισσότερα περιστατικά, μπορεί να είναι χρήσιμη στην καθημερινή πρακτική του κυτταρολογικού εργαστηρίου.
Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια σε Έλληνες καυκάσιους πάσχοντες από διαβήτη τύπου 2, συσχέτιση με τον πολυμορφισμό στο γονίδιο του αναστολέα του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου 1 (ΡAI 1)
Authors: Σοκολάκης Θωμάς
Published: September 2021

Ιστορικό: Υπαρχουν συσσωρεύμενα στοιχεία για την ύπαρξη γενετικής ευαισθησίας στην ανάπτυξη διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας (ΔΑ). Ο ρόλος του αναστολέα του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου-1 (PAI-1) στον κινδυνο αναπτυξης ΔΑ παραμένει αμφιλεγόμενος.Σκοπός: Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε για να διερευνήσει την πιθανή επίδραση των πολυμορφισμών της περιοχής του γονιδίου PAI-1 στον κίνδυνο ανάπτυξης της ΔΑ και στον κίνδυνο ανάπτυξης ΔΑ πρώιμα έναντι καθυστερημένα κατά τη διάρκεια του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 (ΣΔ2). Μέθοδοι: Συνολικά 138 ασθενείς με ΔΑ, 107 ασθενείς με ΣΔ2 χωρίς ΔΑ και 315 υγιείς μάρτυρες προσλήφθηκαν. Για να καλυφθεί η πλειοψηφία της γενετικής μεταβλητότητας στην εκτεταμένη περιοχή του γονιδίου ΡΑΙ-1, πέντε πολυμορφισμοί μονού νουκλεοτιδίου (single-nucleotide polymorphisms SNPs) από το HapMap χρησιμοποιώντας μια προσέγγιση ανά ζεύγη και r2> 0,8 και μία μικρή συχνότητα αλληλόμορφων (minor allele frequency MAF)> 0,05 εντοπίστηκαν. Χρησιμοποιώντας αναλύσεις λογιστικής παλινδρόμησης, ετικέτες SNPs και απλότυποι δοκιμάστηκαν για ενώσεις με κίνδυνο ανάπτυξης ΔΑ και με κίνδυνο ανάπτυξης ΔΑ νωρίς ή αργά κατά τη διάρκεια του ΣΔ2. Ο γενικευμένος λόγος πιθανότητας (generalized odds ratio ORG) υπολογίστηκε για την εκτίμηση της επίδρασης μεταλλακτικού φορτίου στην ανάπτυξη ΔΑ μεταξύ όλων των συμμετεχόντων. Διενεργήθηκαν διορθώσεις για πολλαπλές συγκρίσεις (p-τιμή <0,01).Αποτελέσματα: Ένα σημαντικό αποτέλεσμα του rs2070682 στον κίνδυνο πρόωρης έναρξης ΔΑ βρέθηκε στο συνκυριαρχο μοντέλο κληρονομικότητας [αναλογία πιθανότητας, OR (95% διάστημα εμπιστοσύνης, CI): 5.04 (1.47-17.28), p = 0.018]. Ωστόσο, αυτή η σχέση οριακά δεν επιβίωσε πολλαπλών διορθώσεων και δοκιμών. Δεν αποκαλύφθηκε καμία άλλη σημαντική συσχέτιση μεταξύ των επισημάνσεων-SNPs και των απλοτύπων ΡΑΙ-1. Επιπλέον, δεν βρέθηκε σημαντική επίδραση του μεταλλακτικού φορτίου της ετικέττας SNPs στον PAI-1 στον κίνδυνο ανάπτυξης ΔΑ στη διαρκεια του ΣΔ2. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη δεν παρέχει καμία ισχυρή απόδειξη ότι οι παραλλαγές του γονιδίου PAI-1 εμπλέκονται στον κίνδυνο ανάπτυξης της ΔΑ ή στην ανάπτυξη της ΔΑ κατά τη διάρκεια του ΣΔ2.
Η επίδραση της θεραπείας με LHRH ανάλογο στην ελαστικότητα των αγγείων και στην λειτουργικότητα του ενδοθηλίου σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη
Authors: Μουρμούρης Παναγιώτης
Published: September 2021

Objective To study the effect of androgen deprivation therapy with an LHRH analogue in arterial stiffness and endothelial function of peripheral arteries as a possible mechanism increasing their cardiovascular riskMaterial- Methods This pilot study is a prospective analysis of 32 patients with metastatic prostate cancer who received Maximal Androgen Blockade. We evaluated the endothelial function of brachial artery through ultrasound and measurement of Flow Mediated Dilatation (FMD) and we assessed the central arterial stiffness of the aorta by measuring Augmentation index (AIX) and velocity of the aortic pulse wave (PWV). The measurements were performed one day before starting treatment and then three months and six months after the initiation of treatment.Results PWV increased significantly by 8, 26% from three to six months of follow up (p=0,037). FMD was found slightly elevated from baseline to 6 months of follow up by 7, 18% (p>0, 99), but AI was increased significantly (15, 53%, p=0,007) at six months as compared with baseline measures. Glucose, LDL, Triglycerides were increased by 15, 23% (p=0,002) 14, 34% (p<0,001), and 13, 46 %( p<0,001) respectively at 6 months follow up and these values increased significantly between all other time points. HDL was decreased statistically significantly by 14, 56 %( p<0,001) during the follow up of 6 months.Conclusions We found that these agents cause changes in arterial stiffness of the aorta and the endothelial function of peripheral arteries and we proposed them as a possible mechanism of increasing their cardiovascular risk
Teacher observation as a tool for the development of greek state school EFL teachers
Authors: Κωτσιομύτη Μαρία
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι να εξετάσει εάν και σε ποιο βαθμό η παρατήρηση της διδακτικής πράξης μπορεί να βοηθήσει τους καθηγητές αγγλικών που εργάζονται στα ελληνικά δημόσια σχολεία να επιδιώξουν και να πετύχουν την ανάπτυξή τους. Επίσης, στοχεύει στο να κάνει μια πρόταση σχετικά με το πώς πρέπει να διαμορφωθεί η παρατήρηση της διδακτικής πράξης ως εργαλείο ανάπτυξης του εκπαιδευτικού ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τις επιθυμίες των καθηγητών αγγλικών των ελληνικών δημόσιων σχολείων. Η συγκεκριμένη διατριβή περιελάμβανε δύο φάσεις έρευνας. Αρχικά, μέσα από ένα ερωτηματολόγιο διερευνήθηκαν οι απόψεις των Ελλήνων καθηγητών αγγλικών που εργάζονται σε δημόσια σχολεία πάνω στην ανάπτυξη του εκπαιδευτικού και την παρατήρηση της διδακτικής πράξης, καταγράφηκαν οι προηγούμενες εμπειρίες παρατήρησης τους και ανιχνεύθηκαν οι προσδοκίες τους από την παρατήρηση της διδακτικής πράξης ως μέσο ανάπτυξης του εκπαιδευτικού. Με βάση τις απαντήσεις των εκπαιδευτικών και το σχετικό θεωρητικό υπόβαθρο (δηλ. τη βιβλιογραφία αναφορικά με την ανάπτυξη των εκπαιδευτικών, το μετασχηματισμό των πεποιθήσεων των εκπαιδευτικών και την παρατήρηση της διδακτικής πράξης), δημιουργήθηκε ένα σχέδιο αυτο-παρατήρησης, το DSOS. Το DSOS αποτελεί μια εξατομικευμένη διαδικασία παρατήρησης όπου οι εκπαιδευτικοί εμπλέκονται σε ένα κύκλο αυτο-παρατηρήσεων και προσπαθούν να ανακατασκευάσουν γνώσεις, πεποιθήσεις, πρακτικές, αξίες και στάσεις προκειμένου να αναπτυχθούν ως εκπαιδευτικοί. Στη δεύτερη ερευνητική φάση της παρούσας διατριβής, το DSOS εφαρμόστηκε από δύο Έλληνες καθηγητές της αγγλικής δημοσίων γυμνασίων ώστε να εξεταστεί η συμβολή του DSOS στην ανάπτυξη των εκπαιδευτικών και να διερευνηθεί το κατά πόσο είναι εφαρμόσιμο στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα. Από τα συμπεράσματα που προέκυψαν, το DSOS φαίνεται να έχει σημαντική συμβολή στην ανάπτυξη των εκπαιδευτικών. Η προτεινόμενη διαδικασία αυτο-παρατήρησης μπορεί να αποδειχθεί ένα ισχυρό εργαλείο στα χέρια του εκπαιδευτικού που επιθυμεί να αναπτύξει την αυτογνωσία του, να αλλάξει τις πεποιθήσεις, τις δεξιότητες, τις συμπεριφορές και τα συναισθήματά του και να βελτιωθεί. Το DSOS ανοίγει το δρόμο προς την αυτονομία των εκπαιδευτικών τόσο στη διδασκαλία όσο και στην ικανότητά τους να αυτο-παρατηρούνται για να αναπτυχθούν. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να ρυθμίσουν καλύτερα τον εαυτό τους και να βελτιώσουν τα μαθησιακά αποτελέσματα της διδασκαλίας τους με σημαντική θετική επίδραση στην ψυχολογία τους και την αυτοπεποίθηση τους. Τέλος, γίνεται εκτενής συζήτηση πάνω στους τρόπους που το DSOS μπορεί να εμπλακεί τόσο στην αρχική όσο και στην ενδοϋπηρεσιακή εκπαίδευση των εκπαιδευτικών.
Το έργο της Αρχιτεκτονικής Υπηρεσίας του Δήμου Αθηναίων κατά την περίοδο 1835 – 1912
Authors: Δανιήλ Μαρία
Published: September 2021

Το ερώτημα εάν συνέβαλλε θετικά ο Δήμος Αθηναίων στο γίγνεσθαι της νεώτερης Αθήνας, επιχειρήθηκε να δοθεί μέσα από τη συστηματική ανάλυση των τεχνικών έργων του Δήμου, των αναγκών και των προϋποθέσεων που τα επέβαλλαν, του σχεδιασμού και της χρηματοδότησης βάσει των οποίων πραγματοποιήθηκαν, όπως και της συμβολής τους στη λειτουργία της πόλης. Η έρευνα καλύπτει χρονικά την περίοδο από τη σύσταση του Δήμου Αθηναίων το 1835, μέχρι το 1912, όταν περιορίστηκαν δραστικά οι αρμοδιότητες των Δήμων. Το 1866 αποτελεί ενδιάμεσο ορόσημο, όταν εφαρμόζεται ο νέος εκλογικός νόμος στο πλαίσιο του Β΄ Συντάγματος του 1864, που καθιερώνει το αιρετόν των δημοτικών αρχόντων, γεγονός που επηρέασε σημαντικά τη λειτουργία των ΔήμωνΗ πληθώρα αρμοδιοτήτων που ανατέθηκαν στο Δήμο Αθηναίων, χωρίς την εξασφάλιση της ανάλογης χρηματοδότησης ήταν ανώφελη και τον εγκλώβισε σε ατέρμονες προσπάθειες αντιμετώπισης των αναγκών του. Επιδεινώθηκε η κατάσταση από τη διαρκή αντιμαχία του με την Κυβέρνηση, που ασκούσε αφ΄ ενός αυστηρό έλεγχο σε όλα τα επίπεδα της τοπικής διοίκησης και αφ΄ ετέρου δεν στάθηκε αρωγός του Δήμου Αθηναίων. Ακολούθησε η σταδιακή αφαίρεση αρμοδιοτήτων από το Δήμο, επιχειρώντας αποδυνάμωση του ρόλου του, και ο αποκλεισμός του από τα αποφασιστικά κέντρα λήψης αποφάσεων. Υπό αυτές τις συνθήκες, ήταν δύσκολο ο Δήμος, όσο και αν το επιθυμούσε, να έχει αποφασιστικό λόγο στη διαμόρφωση της πόλης.Το γεγονός ότι ο Δήμος Αθηναίων δεν είχε στην κυριότητά του κτηματική περιουσία, σε συνδυασμό με την αδυναμία αποζημίωσης των απαλλοτριώσεων αλλά και την έμμεση υποστήριξη που παρείχε στους βασικούς ψηφοφόρους του (γηγενείς Αθηναίους) για την κερδοσκοπία της γης, διαμόρφωσε τη δημοτική πολιτική. Γενικότερα ο Δήμος Αθηναίων δεν μπόρεσε, σε σχέση με τα πρότυπα που προσπάθησε να ακολουθήσει, να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο στη γενικότερη διαμόρφωση της πόλης, παρ ότι ο ίδιος το επιθυμούσε. Εξάλλου δεν του το επέτρεψε και η κρατική εξουσία. Κατάφερε όμως να επηρεάσει θετικά την εξέλιξη σε μικρότερης κλίμακας θέματα, τα οποία είχαν εξάλλου ιδιαίτερη σημασία για τη λειτουργία καθώς και για την εικόνα της πόλης. Με τα δημοτικά έργα (υποδομών, κτηριακών έργων και εξωραισμών) συνέβαλλε κυρίως στην αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής των δημοτών, που ήταν και το ζητούμενο. Ανταποκρινόμενος στις ανάγκες κάθε εποχής, την πρώτη περίοδο δραστηριότητάς του (1835-1866) εστίασε στα λειτουργικά θέματα της πόλης, ενώ στη δεύτερη (1866-1912), με τη δυναμική που του παρείχε η άμεση εκλογή, επέδρασε και στη φυσιογνωμία της. Σήμερα, μετά από εκατόν ογδόντα περίπου χρόνια, διαφαίνεται ο αρνητικός αντίκτυπος των επεμβάσεων του, στον πολεοδομικό σχεδιασμό της πόλης, αν και τα δημοτικά κτήρια αποτελούν στην πλειοψηφία τους τοπόσημα, που συμβάλλουν στην ανάδειξη της ιστορικής φυσιογνωμίας της. Οι υποδομές έχουν πλέον εκσυγχρονιστεί, από την κεντρική διοίκηση.
Ανατομική μελέτη των κρημνών των διατιτραινουσών της οπίσθιας κνημιαίας αρτηρίας και κλινικές εφαρμογές
Authors: Δριμούρας Γεώργιος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Οι κρημνοί των διατιτραινουσών, μισχωτοί ή ελεύθεροι, κατέχουν ουσιαστική θέση στην αποκατάσταση της κνήμης. Για την παρασκευή τους, απαιτείται λεπτομερής γνώση της αγγειακής ανατομίας της περιοχής. Αρκετοί ερευνητές έχουν ασχοληθεί με την επέκταση της γνώσης αυτής. Ο σκοπός της μελέτης είναι να διερευνηθεί η αγγειακή ανατομία της οπίσθιας κνημιαίας αρτηρίας, αξιολογώντας ένα ευρύ φάσμα παραμέτρων, προκειμένου να προσδιοριστούν με μεγαλύτερη ακρίβεια οι θέσεις των κλινικά αξιόπιστων διατιτραινουσών της έσω επιφάνειας της κνήμης. Υλικό και Μέθοδοι: Διεξήχθησαν ανατομικές παρασκευές σε 30 κνήμες, από 25 φρέσκα πτώματα. Η κνήμη διαιρέθηκε σε τριτημόρια. Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν ως προς σταθερά ανατομικά στοιχεία. Καταγράφηκαν και αναλύθηκαν οι συστάδες των διατιτραινουσών ανά διαστήματα 5 cm, από το έσω σφυρό. Οι διατιτραίνουσες με εξωτερική διάμετρο μικρότερη από 0,5 mm, αποκλείστηκαν από την περαιτέρω ανάλυση. Συλλέχθηκαν και αναλύθηκαν δεδομένα σχετικά με τον αριθμό, την κατανομή, τον τύπο, την εξωτερική διάμετρο, το μήκος, την απόσταση από το έσω σφυρό και τη διεύθυνση των διατιτραινουσών. Αποτελέσματα: Εντοπίστηκαν συνολικά 155 διατιτραίνουσες (μέσος αριθμός ανά κνήμη: 5, μέση διάμετρος: 1,0 mm). Οι διαφραγματοδερματικές (127/155) διατιτραίνουσες ήταν η πλειοψηφία, ακολουθούμενες από τις μυοδερματικές (19/155) και τις διαφραγματομυοδερματικές (9/155). Η πλειοψηφία των διατιτραινουσών ήταν συγκεντρωμένη στο μεσαίο (73/155) και άπω (64/155) τριτημόριο. Δεν υπήρχε καμία διαφραγματομυοδερματική διατιτραίνουσα στο άπω τριτημόριο, ενώ οι διαφραγματοδερματικές ήταν παρούσες σε όλα τα τριτημόρια. Κάθε διατιτραίνουσα αρτηρία συνοδευόταν από ένα μέσο αριθμό δύο συνοδών φλεβών. Υπήρχε συσχετισμός του μήκους και της διαμέτρου των διατιτραινουσών, με το τριτημόριο εντόπισής τους. Επίσης, υπήρχε σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στον τύπο και το μήκος των διατιτραινουσών. Η ανάλυση κατά συστάδες αποκάλυψε ότι οι κλινικά αξιόπιστες διατιτραίνουσες εντοπίστηκαν στα διαστήματα 21-25 cm, 26-30 cm και 16-20 cm. Δύο σταθερές διατιτραίνουσες εντοπίστηκαν, η μία στη μεσότητα της κνήμης (±2cm) και η δεύτερη σε απόσταση 5-7cm από το έσω σφυρό. Συμπέρασμα: Για πρώτη φορά, εντοπίσθηκαν επακριβώς οι κλινικά βέλτιστες διατιτραίνουσες, σε σχέση με το μήκος, τη διάμετρο και την κατεύθυνσή τους. Επιπλέον, εντοπίστηκαν δύο σταθερές διατιτραίνουσες της οπίσθιας κνημιαίας αρτηρίας προς την έσω επιφάνεια της κνήμης. Η συνεχής βελτίωση της γνώσης της αγγειακής ανατομίας, θα διευρύνει περαιτέρω τις εφαρμογές των κρημνών των διατιτραινουσών.
Η ελληνική κινηματογραφική πρωτοπορία.
Authors: Τσαγκαράκης Νικόλαος
Published: September 2021

Η εργασία έχει θέμα την ελληνική κινηματογραφική πρωτοπορία, που αποτελεί το ελληνικό παράδειγμα της διεθνούς κινηματογραφικής πρωτοπορίας. Εξετάζει τις λεγόμενες ‘πρωτοποριακές’ ή ‘πειραματικές’ ταινίες, οι οποίες δεν αποκλίνουν απλώς από τις καθιερωμένες και δημοφιλείς αφηγηματικές κι αναπαραστατικές συμβάσεις, αλλά τις απορρίπτουν συνειδητά σε μεγάλο βαθμό ή εντελώς, εξερευνώντας και διευρύνοντας τις εκφραστικές δυνατότητες του κινηματογραφικού μέσου μακριά από την αφήγηση. Είναι σκηνοθετημένες από δημιουργούς ελληνικής καταγωγής που εργάστηκαν μέσα στα γεωγραφικά όρια του ελληνικού κράτους και στις συνθήκες του εγχώριου πλαισίου κινηματογραφικής παραγωγής. Εκτός απ’ αυτούς όμως, στην εργασία περιλαμβάνονται Έλληνες σκηνοθέτες του εξωτερικού, οι οποίοι ακόμη κι αν ανήκουν σε διαφορετικά εθνικο- ιστορικά πλαίσια, διατηρούν την ελληνικότητα στο επίκεντρο των προβληματισμών και των αναζητήσεών τους- στοιχείο αποφασιστικό για τη συμπερίληψή τους στην εργασία. Η εργασία επιχειρεί μια σαφώς οριοθετημένη και τεκμηριωμένη πρόταση για τη συγκρότηση του αισθητικού πεδίου γνωστότερου ως ελληνική κινηματογραφική πρωτοπορία ή ελληνικός πειραματικός κινηματογράφος, το οποίο επιλέγει να επαναπροσδιορίσει ως ελληνικό μη- αφηγηματικό κινηματογράφο. Ο εναλλακτικός όρος που προτείνει, παρότι σε καμία περίπτωση απόλυτος ή ιδανικός, αποτελεί ένα ξεκάθαρο κριτήριο βάσει του οποίου γίνεται δυνατή η επιλογή ταινιών για τη σύσταση του πεδίου από την αρχή, ο ακριβής προσδιορισμός μιας χρονικής έναρξης, καθώς κι ο σχηματισμός ενός εξελικτικού διαγράμματός του μέσα στον χρόνο. Στόχοι της μελέτης υπήρξαν η συγκρότηση του σώματος του μη- αφηγηματικού κινηματογράφου, η επεξεργασία του με τη βοήθεια της διεθνούς θεωρίας, η ανάδειξη του τρόπου δουλειάς των καλλιτεχνών και των κύριων χαρακτηριστικών του έργου τους, οι μεταξύ τους συγκλίσεις, αποκλίσεις και πιθανές ομαδοποιήσεις, καθώς κι η αναλυτική ερμηνευτική προσέγγιση των ταινιών. Η χρονολογική οργάνωση επέτρεψε την απόδοση της ιστορικής εξέλιξης του είδους, κι η δευτερεύουσα οργάνωση κατά σκηνοθέτη τη διατύπωση μιας ευκρινούς εικόνας για συμβολή της καθεμιάς και του καθένα στη σύνθεση του είδους. Η έρευνα συμπληρώνει τους ήδη γνώριμους τίτλους γνωστών δημιουργών, αναδεικνύει καινούρια ονόματα σε παλιότερες και νεότερες περιόδους, κι αποκαθιστά εννοιολογικές κι ιστορικές παρερμηνείες που μέχρι τώρα εμπόδιζαν την κατανόηση του είδους υπό μελέτη.
Η τιμή των Μαρτύρων, σύμφωνα με Λατίνους και Έλληνες Πατέρες της Εκκλησίας του τετάρτου και του πέμπτου αιώνα
Authors: Μπιτζιάδης-Μπόουερς Αμβρόσιος-Αριστείδης
Published: September 2021

H διατριβή αυτή αποτελεί μία ιστορική έρευνα που αναφέρετε στην ανάπτυξη της τιμής των μαρτύρων στην Χριστιανική Εκκλησία κατά την διάρκεια της μετα-Κωνσταντίνειας περιόδου, κατά τον 4ο και 5ο αιώνα. Η σύγχρονη ιστορική έρευνα κλίνει προς την θεώρηση της τιμής στους μάρτυρες κατά τρόπο ενιαίο, προσπαθώντας να επανασχεδιάσει την πρωταρχική λατρεία. Ωστόσο, η τιμή στους μάρτυρες στην πραγματικότητα διέφερε τόσο από εκκλησιολογικής πλευράς όσο και άποψη πρακτικής. Μεγάλο μέρος της διατριβής εστιάζεται στην ανάλυση κηρυγμάτων και συγγραφικού έργου πατέρων της εκκλησίας, που σχετίζεται με τον βίο των μαρτύρων. Τα κείμενα αυτά προερχόμενα τόσο από το Ανατολικό όσο και από την Δυτικό τμήμα της Ρωμαϊκής και μετέπειτα Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αποτελούν κλειδί για την συνειδητοποίηση των διαφορών σχετικά με την τιμή των μαρτύρων. Αυτά τα κηρύγματα δίνουν την ευκαιρία στους σύγχρονούς ιστορικούς ερευνητές να ρίξουν μια ματιά στην εκκλησιαστική πραγματικότητα και δομή, καθώς και στις αντιλήψεις των τοπικών εκκλησιασμάτων, που σπάνια έρχονται σε συμφωνία με την θεολογία του μαρτυρίου στην Εκκλησία των πρώτων αιώνων. Η τιμή των μαρτύρων εκφράστηκε με μία ποικιλία εννοιών από τους Χριστιανούς της ύστερης χριστιανικής αρχαιότητας· αλλά βεβαίως η κατάσταση αυτή δεν προκαλεί κάποια έκπληξη, όταν σκεφθεί κανείς ότι η ορολογία του μαρτυρίου πάντοτε εμπεριείχε διαφορετικές αποχρώσεις εννοιών.
Ανίχνευση και τυποποίηση HPV στελεχών στον καρκίνο του στόματος
Authors: Κουβούση Μαρία
Published: September 2021

Η σχέση μεταξύ του HPV και του καρκίνου Κεφαλής και Λαιμού έχει πρόσφατα ερευνηθεί εκτενώς. Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η ανίχνευση HPV στελεχών, καθώς και έκφραση του mRNA των Ε6 / Ε7 γονιδίων των υψηλού κινδύνου στελεχών HPV (16, 18, 31, 33 και 45) σε όγκους του στόματος (OSCCs) από 81 Έλληνες ασθενείς. Ο συνολικός επιπολασμός των HPV DNA θετικών OSCCs ήταν 11,1% (9/81), ενώ HPV DNA στελεχών υψηλού κινδύνου βρέθηκε στο 8,6% (7/81) των OSCCs. Ανίχνευση του mRNA των Ε6 / Ε7 γονιδίων πραγματοποιήθηκε στο 4,9% (4/81) των δειγμάτων. Δεν βρέθηκε κάποια στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της ανίχνευσης του HPV και της επιβίωσης των ασθενών. Ωστόσο, τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι υπάρχει σχέση μεταξύ των HPV θετικών καρκινωμάτων και της αποχή από τους παράγοντες κινδύνου, όπως το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ.Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι το στέλεχος HPV 16 ήταν αυτό με τη μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης μεταξύ των HPV-θετικών OSCCs, και σε σχέση με την ανίχνευση του DNA του ιού και σε σχέση με την ανίχνευση του mRNA του ιού. Αυτή η μελέτη επιβεβαιώνει την επικράτηση των λοιμώξεων με στελέχη υψηλού κινδύνου μεταξύ των ασθενών με HPV θετικά OSCCs. Μελλοντικές αναλύσεις περισσότερων OSCCs θα μας δώσει τη δυνατότητα συσχέτισης της ανίχνευση του ιού HPV και της κλινικής έκβασης.
Σύνθεση και μελέτη μη φυσικών δομών που αλληλεπιδρούν με το ριβοσωμικό RNA
Authors: Μαυρίδης Ιωάννης
Published: September 2021

The bacterial ribosome represents the biological target for a variety of known antibiotics, aminoglycosides being the most characteristic example. The pharmaceutical properties of aminoglycosides are due to their ability to bind strongly to the bacterial A-site. This binding interferes with the mechanism of protein synthesis and eventually results in cell death. Nevertheless, despite their former universitality their effectiveness has been greatly diminished by the increasing appearance of resistant bacterial strains. In this thesis, aiming to a new generation of antibiotics based on the aminoglycoside structures, we have designed and synthesized a series of novel, spiro-bicyclic analogues. Selecting amongst the most promising analogues we proceeded to further derivatization by means of proper substitution. The resulting second generation products presented improved antibacterial properties. Furthermore we envisioned and tested a new protocol for indentifying the binding sites of small molecules within the RNA target. Being able to apply such a procedure to molecules with pharmaceutical significance would lead to better clarification of their mechanism of action and easier synthetic protocols of improved analogues.
Exploration of PV module topologies for energy yield optimization when non-uniform conditions are dominant
Authors: Μπάκα Μαρία-Ηρώ
Published: September 2021

Τα Φωτοβολταϊκά συστήματα, τα οποία μετατρέπουν την ηλιακή ενέργεια σε ηλεκτρική, είναι μια υποσχόμενη λύση για παραγωγή καθαρής ενέργειας. Η επίδοση όμως των παραδοσιακών Φωτοβολταϊκών συστημάτων φθίνει μη γραμμικά όταν λειτουργούν υπό μη-ομογενείς συνθήκες. Η αξιοπιστία και η σωστή μελλοντική λειτουργία των Φ/Β μονάδων κινδυνεύουνε από πιθανή δημιουργία hot-spot. Αυτό συμβαίνει ειδικότερα σε εγκαταστάσεις όπου μη ομοιόμορφες συνθήκες και μερική σκίαση των Φ/Β μονάδων είναι συχνή. Η επίδοση των Φ/Β μονάδων φθίνει μη-γραμμικά σε λειτουργία μη-ομοιόμορφων συνθηκών. Μερική σκίαση και μη ομογενείς συνθήκες μπορούν να παρουσιαστούν σε διάφορα επίπεδα του φωτοβολταϊκού συστήματος, μεταξύ PV module ή μέσα στο ίδιο το PV module. Η δουλειά αυτή εστιάζει στο επίπεδο των Φ/Β πανέλων. Τα πιθανά οφέλη σε ανακτώμενη ενέργεια εξετάζονται όταν η πλειονότητα των κυψελών λειτουργεί στο μέγιστο σημείο ισχύος με σχεδιασμό τοπολογιών προσαρμοσμένες στις εκάστοτες εξωτερικές συνθήκες. Αυτό οδηγεί στη μελέτη δυναμικών τοπολογιών που προσαρμόζουν τις συνδέσεις μεταξύ των κυψελών ανάλογα με τις συνθήκες λειτουργίας. Ο βαθμός λεπτομέρειας (granularity level) μιας Φ/Β μονάδας για να αυξηθεί η ενέργεια σε συνθήκες σκίασης, εξετάζεται με βασικά κριτήρια κόστους το αυξημένο κόστος παραγωγής λόγω προστιθέμενων στοιχείων και την αυξημένη αντίσταση στην ενεργή ροή του ρεύματος. Μια αρχιτεκτονική στο επίπεδο του cell-string προτείνεται, όπου ένα cell-string ορίζεται ως η ελάχιστη μονάδα παραγωγής ισχύος, αποτελείται από σειριακά συνδεδεμένες κυψέλες και δεν διαιρείται στο χρόνο λειτουργίας. Δυναμικά στοιχεία (διακόπτες), τοπικοί μετασχηματιστές και ένα ηλεκτρικό δίκτυο υποστήριξης προστίθενται για να επιτραπεί η εξαγωγή περισσότερης ενέργειας σε συνθήκες μερικής σκίασης. Προτείνεται μια μεθοδολογία επιλογής cell-strings όπως και του δικτύου υποστήριξης που επιτρέπει την δυναμική αλλαγή της τοπολογίας. Δύο βασικά πρότυπα Φ/Β μονάδων εξετάζονται. Στο πρώτο τα cell-string σχηματίζονται από τις σειρές/στήλες ενός Φ/Β πανέλου ενώ στο δεύτερο αλλάζουν και οι συνδέσεις εντός της βασικής μήτρας των κυψελών. Προκειμένου να αξιολογηθεί η επίδοση διάφορων τοπολογιών, χρειάζεται ένα αναλυτικό και ακριβές μοντέλο. Χρησιμοποιήθηκε ένα μοντέλο το οποίο στηρίζεται στη φυσική και όπου όλα τα προστιθέμενα στοιχεία συμπεριλαμβάνονται. Αυτό επιτρέπει την σύγκριση μεταξύ τοπολογιών σε όρους ενέργειας. Προσομοιώσεις στατικών και δυναμικών σεναρίων λειτουργίας πραγματοποιήθηκαν και οι επιδόσεις διαφορετικών τοπολογιών που επιτρέπει την σύγκριση με τοπολογίες που είναι διαθέσιμες στη βιομηχανία. Οι πιο υποσχόμενες τοπολογίες μπορούν να προσδιοριστούν με βάση την ενεργειακή επίδοση καθώς και άλλα κριτήρια κόστους, όπως το κόστος παραγωγής. Επίσης, πραγματοποιείται μια ανάλυση για τις δύο πιο υποσχόμενες τοπολογίες για μακροπρόθεσμα οικονομικά κέρδη. Τέλος προτείνεται μια μέθοδος η οποία επιτρέπει την επιτάχυνση του περιβάλλοντος της προσομοίωσης, ενώ διατηρείται υψηλό επίπεδο ακρίβειας.
Ανατομική μελέτη της υφής του μήκους και της θέσης των εκκολπωμάτων του δωδεκαδακτύλου και της νηστιδοδωδεκαδακτυλικής καμπής
Authors: Αγγελόπουλος Αργύριος
Published: September 2021

Στην παρούσα έρευνα μελετήθηκαν 38 ανθρώπινα πτώματα με εκκολπώματα του εντέρου εκ των οποίων 24 ήταν γυναίκες και 14 ήταν άνδρες.Οι ιστοί τοποθετήθηκαν σε διάλυμα φορμόλης 10% και πραγματοποιούνταν χρώση των ιστών με την ουσία 5-φλουορεσκεΐνης, η οποία ειδική για την μελέτη του συμπαθητικού συστήματος.Όλες οι παρατηρήσεις του ερευνητή τοποθετήθηκαν σε ηλεκτρονική τράπεζα πληροφοριών (DATA) για την ασφαλή εξαγωγή παρατηρήσεων και συμπερασμάτων
Διάρκεια θεραπείας, συμμόρφωση και αιτίες αλλαγής και διακοπής θεραπείας κατά τη φαρμακευτική αντιμετώπιση των μετεμμηνοπαυσιακών οστεοπορωτικών ασθενών στην Ελλάδα
Authors: Ρίζου Σταυρούλα
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να καταγράψει τις τάσεις στη συνταγογράφηση των αντιοστεοπορωτικών φαρμάκων σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ασθενείς στην Ελλάδα. Επιπλέον, αξιολογήθηκαν τα μοτίβα διακοπής και αλλαγής της αντιοστεοπορωτικής αγωγής καθώς και οι παράγοντες που συσχετίζονται με αυτά. Η συμμόρφωση των ασθενών εξετάστηκε, όπως επίσης οι ανεπιθύμητες ενέργειες και η διάρκεια της αγωγής για οστεοπόρωση. Πρόκειται για μία προσπάθεια να παρουσιαστούν δεδομένα που αφορούν τον ελληνικό πληθυσμό και την πραγματική κλινική πρακτική. Κατά τη χρονική περίοδο που καλύπτει η μελέτη αυτή, έχουν γίνει αρκετές αναθεωρήσεις σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης των οστεοπορωτικών ασθενών. Εκτός των αναθεωρήσεων αυτών που αφορούν στα διαγνωστικά κριτήρια και την αξιολόγηση του κινδύνου κατάγματος, αλλαγές έχουν γίνει και στις διαθέσιμες φαρμακολογικές θεραπείες συμπεριλαμβανομένων νέων περιορισμών και ενδείξεων στη χρήση των υπαρχόντων φαρμάκων, όπως και στην εισαγωγή νέων αντιοστεοπορωτικών φαρμάκων στην αγορά.
Ποιότητα ζωής ασθενών με μη αντιρροπούμενη κίρρωση που υποβάλλονται σε εκκενωτική παρακέντηση
Authors: Κοντού Βασιλική
Published: September 2021

Εισαγωγή: Ο σκοπός στην αντιμετώπιση των ασθενών με μη αντιροπούμενη κίρρωση που υποβάλλονται σε εκκενωτική παρακέντηση είναι η ανακούφιση από τα συμπτώματα, η βελτίωση της πρόγνωσης, η μεγιστοποίηση της λειτουργικής ικανότητας του ατόμου στην καθημερινή του ζωή και γενικά η επίτευξη καλής ποιότητας ζωής εντός των περιορισμών που επιβάλει η κατάσταση υγείας της πορείας της νόσου.Σκοπός: Σκοπός της παρούσης μελέτης είναι η αξιολόγηση της ποιότητας ζωής των ασθενών με μη αντιρροπούμενη κίρρωση που υποβάλλονται σε εκκενωτική παρακέντηση.Μεθοδολογία: Στην παρούσα μελέτη συγκεντρώθηκαν δεδομένα από 60 ασθενείς της Β΄Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου της Αθήνας<<Ιπποκράτειο>>.Τα στοιχεία συλλέχθηκαν με την συμπλήρωση της κλίμακας ShortForm36.Για την ανάλυση των στοιχείων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πακέτο SPPS 13 και η στατιστική δοκιμασία t-test και Anova.Αποτελέσματα: Από τους ασθενείς που συμμετέχουν στην μελέτη το 64,41% είναι άνδρες και το 35,59% γυναίκες. Η μέση ηλικία των ερωτηθέντων είναι 70,8 ετών με τυπική απόκλιση 10,91 έτη. Το 89,66% έχει επανεισαχθεί στο Νοσοκομείο και το 56,14% ήταν παλαιοί καπνιστές, το 31,58% ήταν τωρινοί καπνιστές και το υπόλοιπο 12,28% ήταν μη καπνιστές.Από την στατιστική ανάλυση βρέθηκε ότι σε όλες τις διαστάσεις της κλίμακας της ποιότητας ζωής (SF -36) οι ασθενείς της μελέτης μας σε σχέση με το γενικό πληθυσμό είχαν στατιστικά μειούμενους δείκτες ποιότητας ζωής.Επιπλέον βρέθηκε ότι καλύτερη ποιότητα ζωής στις κλίμακες ψυχική υγεία, σωματική λειτουργικότητα και ζωτικότητα έχουν οι ασθενείς με τριτοβάθμια εκπαίδευση (p<0,05).Οι γυναίκες σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνάς μας έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής στην κλίμακα <<σωματικής λειτουργικότητας>> από τους άνδρες (p<0,05). Επίσης όσοι δεν πάσχουν από κάποιο άλλο νόσημα και δεν είναι καπνιστές έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής.Συμπεράσματα: Με βάση τα ευρήματα της παρούσας μελέτης φαίνεται ότι παράγοντες όπως το μορφωτικό επίπεδο , η οικογενειακή κατάσταση, η ηλικία, το φύλο ,η επανεισαγωγή στο Νοσοκομείο μπορούν να επηρεάσουν την ποιότητα ζωής των ασθενών που υποβάλλονται σε εκκενωτική παρακέντηση. Επιτακτική κρίνουμε την ανάγκη Σχεδιασμού,Εφαρμογής και Αξιολόγησης Προγραμμάτων αγωγής υγείας που στόχο θα έχουν την βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών αυτών και των οικογενειών τους.Λέξεις κλειδιά: ποιότητα ζωής- μη αντιρροπούμενη κίρρωση- εκκενωτική παρακέντηση
Γνωστικό-συμπεριφορικό πρόγραμμα παρέμβασης για την αντιμετώπιση του άγχους σε παιδιά δημοτικού
Authors: Ζηκοπούλου Όλγα
Published: September 2021

Εισαγωγή: Το έντονο άγχος και κατ’ επέκταση οι αγχώδεις διαταραχές παρουσιάζουν σημαντικά ποσοστά στην παιδική ηλικία και παρεμβαίνουν τόσο στη λειτουργικότητα όσο και στην ποιότητα ζωής του παιδιού και της οικογένειάς του. Σκοπός: Η παρούσα έρευνα αποσκοπεί στο να μελετήσει την αποτελεσματικότητα ενός γνωστικού-συμπεριφορικού προγράμματος παρέμβασης για την αντιμετώπιση του άγχους στα παιδιά Δημοτικού. Μέθοδος: στην έρευνα συμμετείχαν 41 παιδιά, ηλικίας 9-12 ετών, που παρουσίαζαν κλινικά υψηλό άγχος. Από αυτά, τα 21 ακολούθησαν ένα ομαδικό, γνωστικο-συμπεριφορικό πρόγραμμα παρέμβασης (ΓΣΘ) και τα υπόλοιπα 20 δεν έλαβαν καμία παρέμβαση, αποτελώντας την ομάδα ελέγχου (ΟΕ). Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν σε τρεις χρονικές στιγμές, πριν την παρέμβαση, αμέσως μετά και 6 μήνες μετά, στις επαναληπτικές μετρήσεις. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τόσο τα παιδιά όσο και οι γονείς της ΓΣΘ ομάδας ανέφεραν στατιστικά σημαντική μείωση στα συμπτώματα του άγχους αμέσως μετά την παρέμβαση, αλλά και διατήρηση του χαμηλού επιπέδου του άγχους στις επαναληπτικές μετρήσεις, 6 μήνες μετά. Μείωση, επίσης, παρατηρήθηκε στην επίδραση του άγχους στη ζωή του παιδιού. Επίσης, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η πλειοψηφία των παιδιών της ΓΣΘ ομάδας ανταποκρίθηκε θετικά στη θεραπεία. Αντίστοιχα ευρήματα δεν υπήρχαν στην ομάδα ελέγχου, όπου τόσο οι αναφορές των παιδιών όσο και των γονέων τους δεν έδειξαν σημαντικές αλλαγές στα επίπεδα του άγχους καθώς και στην επίδραση αυτού. Συμπεράσματα: Η παρούσα έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η μείωση των συμπτωμάτων του άγχους των παιδιών της ομάδας παρέμβασης, μαζί με την απουσία βελτίωσης των παιδιών που ανήκαν στην ομάδα ελέγχου αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα της ΓΣΘ παρέμβασης στην αντιμετώπιση του παιδικού άγχους. Σημαντικό, επίσης, εύρημα αποτελεί το γεγονός ότι η μείωση του άγχους είναι ορατή τόσο από τα παιδιά όσο και από τους γονείς τους.
Συλλέκτης και συλλογή, μια αδιαίρετη ενότητα
Authors: Αυλωνίτου Ζαχαρούλα
Published: September 2021

Θέση της διατριβής είναι η άποψη ότι η αλληλεπίδραση μεταξύ πρωτοπόρων συλλεκτών τέχνης και των συλλογών τους, που τους καθιστά μια αδιαίρετη ενότητα, αποτελεί έναν από τους καθοριστικούς παράγοντες μετασχηματισμού και διεύρυνσης των αισθητικών προτύπων της κοινωνίας τους. Αυτό επαληθεύεται από την αποτύπωση της ιστορίας της δράσης και της αλληλεπίδρασης μεταξύ των πρωτοπόρων και των υπόλοιπων συλλεκτών τέχνης στη Δύση και τη Σοβιετική Ένωση κατά τον 20ο αιώνα, που προτείνεται εδώ, καθώς και από την εξέταση της διαδραστικής σχέσης μεταξύ του συλλέκτη Γιώργου Κωστάκη και της συλλογής του με θεματικό αντικείμενο τη Ρωσική Πρωτοπορία. Η εν λόγω σχέση αναλύεται και ερμηνεύεται πολυεπίπεδα, ενώ διερευνάται και ο αντίκτυπός της στο συλλεκτικό περιβάλλον της σταλινικής και μετασταλινικής Ρωσίας αλλά και της Δύσης. Η δράση του Κωστάκη χαρακτηρίζεται ως διορθωτικού και υπό όρους ανατρεπτικού χαρακτήρα. Συγχρόνως συνοψίζονται και κατηγοριοποιούνται τα κίνητρα και οι παράμετροι της συλλεκτικής δράσης εν γένει και ειδικά του συγκεκριμένου συλλέκτη. Παράλληλα αφενός η δημιουργία μιας βάσης δεδομένων για τη συλλεκτική δραστηριότητα γύρω από την τέχνη κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα και αφετέρου η μελέτη τόσο της συλλεκτικής δράσης του Γ. Κωστάκη όσο και του περιεχομένου της συλλογής του, λειτουργούν υποστηρικτικά για την τεκμηρίωση και τον περιορισμό της αυθαιρεσίας στη διατύπωση ποσοτικοποιημένων κρίσεων σχετικών με τον συγκεκριμένο συλλέκτη και τη συλλογή του. Οι τελευταίες προκύπτουν βάσει ενός διπολικού συστήματος αξιολόγησής τους, χάρη στο οποίο αποκαλύπτεται ένα εξαιρετικά εναργές και έντονο προφίλ του συλλέκτη Γ. Κωστάκη και της συλλογής του έως και σήμερα, ενώ το ενδεχόμενο της μεταβολής αυτού του προφίλ στον χρόνο δεν θα πρέπει να αποκλειστεί.
Προγραμματισμός ανάπτυξης του συστήματος παραγωγής με ενσωμάτωση περιβαλλοντικών πολιτικών και μεσοπρόθεσμων αποφάσεων
Authors: Μπακιρτζής Γρηγόριος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αντιμετωπίζει το πρόβλημα του Προγραμματισμού Ανάπτυξης του Συστήματος Παραγωγής (ΠΑΣΠ) ενσωματώνοντας τις πολιτικές αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και τις βέλτιστες αποφάσεις μεσοπρόθεσμου προγραμματισμού παραγωγής. Η αναβάθμιση παλαιών μονάδων ηλεκτροπαραγωγής, με στόχο την αναβολή νέων επενδύσεων, ενσωματώνεται επίσης στον ΠΑΣΠ. Ο ΠΑΣΠ διαμορφώνεται και επιλύεται ως πρόβλημα Μικτού Ακέραιου Γραμμικού Προγραμματισμού (ΜΑΓΠ). Στόχος του ΠΑΣΠ είναι η ελαχιστοποίηση της παρούσας αξίας του κόστους επένδυσης, του κόστους λειτουργίας και του κόστους μη εξυπηρέτησης φορτίου, απομειωμένου κατά την απομένουσα αξία των νέων μονάδων στο τέλος του ορίζοντα προγραμματισμού. Περιβαλλοντικοί παράγοντες ενσωματώνονται με την προσθήκη του κόστους αγοράς δικαιωμάτων εκπομπών CO2 στο κόστος λειτουργίας των μονάδων καθώς και με την προσθήκη της ετήσιας ποσόστωσης των ΑΠΕ και των αντίστοιχων κυρώσεων. Χρησιμοποιείται μηνιαίο χρονικό βήμα ώστε να μπορούν να ληφθούν μεσοπρόθεσμες αποφάσεις προγραμματισμού (όπως προγραμματισμένη συντήρηση μονάδων ή διαχείριση ταμιευτήρων) παράλληλα με τις επενδυτικές αποφάσεις σε ένα ενιαίο πρόβλημα βελτιστοποίησης. Το προτεινόμενο μοντέλο αξιολογείται χρησιμοποιώντας το σύστημα παραγωγής της Ελλάδας. Πραγματοποιείται ανάλυση ευαισθησίας για τη διερεύνηση της επίδρασης της αβεβαιότητας της ζήτησης, των τιμών καυσίμων και της τιμής των δικαιωμάτων εκπομπής CO2 στις μακροπρόθεσμες αποφάσεις προγραμματισμού. Η διατριβή αναλύει επίσης τον υπολογισμό του Μακροχρόνιου Οριακού Κόστους που χρησιμοποιείται για την τιμολόγηση μεγάλων πελατών υψηλής τάσης. Με χρήση των αποτελεσμάτων της επίλυσης του ΠΑΣΠ, υπολογίζεται το Μακροχρόνιο Οριακό Κόστος και η ανάλυσή του σε Οριακό Κόστος Ισχύος και Οριακό Κόστος Ενέργειας και γίνεται εφαρμογή του στην τιμολόγηση πέντε μεγάλων πελατών υψηλής τάσης της Ελλάδας.
Η διοίκηση της δικαιοσύνης
Authors: Τσάκνη Γεωργία
Published: September 2021

Η Διοίκηση της Δικαιοσύνης αποτελεί διαχρονικά ένα επίκαιρο φαινόμενο, το οποίο εγείρει ερωτήματα, υπό το πρίσμα κυρίως του τρόπου εκλογής και διορισμού των δικαστικών λειτουργών. Στην παρούσα εργασία, διατυπώνονται οι διαφορετικές προσεγγίσεις αναφορικά με τα συστήματα διοίκησης στη χώρα μας, αλλά και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, όπως είναι το Ηνωμένο Βασίλειο (Αγγλία και Ουαλία), η Γαλλία, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Ιταλία, η Ολλανδία και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Επίσης, επιχειρείται ανάλυση και ερμηνεία του ρόλου των δικαστικών λειτουργών στο Ευρωπαϊκό περιβάλλον εν γένει. Στο τέλος, γίνεται μία προσπάθεια αποτίμησης των συστημάτων διοίκησης Δικαιοσύνης στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες που διερευνά η παρούσα εργασία, αποτυπώνοντας παράλληλα τα προβλήματα της δικαιοσύνης, με αντίστοιχες προτάσεις
Κλινική αξιολόγηση πρωτοκόλλων διαχείρισης αρχόμενων τερηδονικών βλαβών σε ενήλικες
Authors: Αχιλλέως Εύα-Ελένη
Published: September 2021

Σκοπός. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση δύο προληπτικών προγραμμάτων για την διαχείριση των αρχόμενων τερηδονικών βλαβών σε ενήλικες. Μέθοδοι. Πενήντα ενήλικες ασθενείς υψηλού, μέσου και χαμηλού τερηδονικού κινδύνου με 516 αρχόμενες τερηδονικές αλλοιώσεις έλαβαν μέρος στην παρούσα μελέτη. Αυτοί οι ασθενείς αξιολογήθηκαν με τα ICDAS κριτήρια και με τις διαγνωστικές συσκευές Vista Proof™ και DIAGNOdent pen™ και στη συνέχεια χωρίστηκαν σε 3 ομάδες ανάλογα με τον τερηδονικό τους κίνδυνο: σε μια ομάδα υψηλού τερηδονικού κινδύνου, μια ομάδα μέσου κινδύνου και μια ομάδα χαμηλού τερηδονικού κινδύνου. Οι συμμετέχοντες σε κάθε ομάδα περαιτέρω χωρίστηκαν τυχαία σε 2 υποομάδες (ομάδα παρέμβασης και ομάδα ελέγχου).Στις υποομάδες παρέμβασης εφαρμόστηκε ένα εντατικό προληπτικό πρωτόκολλο ενώ στις υποομάδες ελέγχου το πρωτόκολλο περιελάμβανε μόνο οδηγίες στοματικής υγιεινής. Το πρωτόκολλο στις ομάδες παρέμβασης περιελάμβανε την τοπική εφαρμογή φθορίου, βούρτσισμα με οδοντόκρεμα 5000ppm φθορίου, χρήση ACP-CPP, εφαρμογές ΚΟΣ-sealants στις μασητικές αλλοιώσεις με κωδικό 2 κατά τα ICDAS II κριτήρια και αποκαταστάσεις με σύνθετη ρητίνη στις μασητικές αλλοιώσεις με κωδικό 3 κατά ICDAS II. Έγινε σύγκριση των 2 ομάδων -της ομάδας θεραπείας και της ομάδας ελέγχου- και αξιολόγηση της εξέλιξης των βλαβών. Επίσης αξιολογήθηκε η ικανότητα διάγνωσης των συσκευών Vista Proof™ και DIAGNOdent pen™ σε σχέση με την οπτική παρατήρηση, με βάση τα ICDAS II κλινικά κριτήρια. Αποτελέσματα. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στον αριθμό των βλαβών (στην αρχική εξέταση και μετά από 1 έτος) στις ομάδες υψηλού κινδύνου και μέσου τερηδονικού κινδύνου που εφαρμόστηκαν τα εντατικά πρωτοκόλλα, ενώ στις αντίστοιχες ομάδες ελέγχου βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. Στην ομάδα χαμηλού τερηδονικού κινδύνου δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στον αριθμό των βλαβών. Όσον αφορά τις διαγνωστικές συσκευές οι διαφορετικοί μέθοδοι ανίχνευσης των τερηδονικών βλαβών δεν παρουσίασαν διαφορές ως προς την ικανότητα διάγνωσης.Συμπεράσματα Τα δύο διαφορετικά προληπτικά πρωτόκολλα παρουσίασαν διαφορές στην αποτελεσματικότητα στις ομάδες υψηλού και μέσου τερηδονικού κινδύνου. Όσον αφορά τους ασθενείς χαμηλού τερηδονικού κινδύνου, η εφαρμογή οδηγιών στοματικής υγιεινής είναι ουσιώδης για τη διαχείριση των αρχόμενων βλαβών. Όσον αφορά τις συσκευές η παρούσα μελέτη έδειξε ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μόνο σαν βοηθητικό εργαλείο στην κλινική εξέταση για την παρακολούθηση μασητικών αλλοιώσεων.
Διδακτική και παιδαγωγική την περίοδο του νεοελληνικού διαφωτισμού
Authors: Αρτσίτα Φωτεινή
Published: September 2021

Στη διατριβή μου ως υποψήφια διδάκτωρ επιχείρησα να μελετήσω το χφ υπ. αρ. Ψ΄ (700) και συγκεκριμένα το απόσπασμα με τους λόγους του Δημοσθένη που βρίσκεται στη Βιβλιοθήκη της Μονής της Πάτμου, το οποίο έχει καταγραφεί από τον Ιωάννη Σακκελίωνα και περιγραφεί από την κ. Νικολοπούλου-Σκαρβέλη. Προσπάθησα να καταγράψω τις απόψεις για τη Διδακτική και Παιδαγωγική στην Πάτμο, την περίοδο του Νεοελληνικού Διαφωτισμού μέσα από τη ρητορική στην Πατμιάδα Σχολή. Το συγκεκριμένο χφ αποτελεί μαθηματάριο που γράφτηκε και διδάχθηκε στη Μονή της Πάτμου στα τέλη του 18ου αιώνα στην Κυκλοπαιδεία ή στην ανωτέρα τάξη μαζί με το μάθημα της Φιλοσοφίας. Ανήκει σε ένα συλλογικό χφ με έργα συγγραφέων της «θύραθεν παιδείας», στους οποίους συγκαταλέγεται και ο ρήτορας Δημοσθένης. Στο μαθηματάριο είναι γραμμένες μόνο οι εξηγήσεις των λόγων χωρίς να υπάρχει αρχαίο κείμενο, γι΄ αυτό έχω επιλέξει ένα έντυπο του 1773 για να αντιπαραβάλλεται των εξηγήσεων. Γίνεται μεταγραφή των λόγων και το απόσπασμα αναλύεται συστηματικά ως προς τη μορφολογία, το λεξιλόγιο, τη μεταφραστική τεχνική που ακολουθείται. Από τη μελέτη του χειρογράφου διαπιστώνεται ότι ο εκπαιδευτικός κατά την εποχή διδασκαλίας του χειρογράφου (1795) στη συντηρητική Πατμιάδα Σχολή, εμβαθύνει στα νοήματα του κειμένου και προβαίνει σε ανάλυση γραμματική, συντακτική, φιλολογική, χωρίς να αρκείται μόνο στην απλή ερμηνευτική εξήγηση των λέξεων εξαντλώντας έτσι τυπικά και ουσιαστικά τη γνωριμία του μαθητή με τον αρχαίο συγγραφέα, ποιητή, ρήτορα.
Γενετικές και επιγενετικές αλλαγές στο μονοπάτι σηματοδότησης p13k / akt στον καρκίνο της ουροδόχου κύστεως
Authors: Καχρίλας Στέφανος
Published: September 2021

Σκοπός αυτής της διδακτορικής διατριβής ήταν να εξετάσει τη πιθανή εμπλοκή του μοριακού μονοπατιού PI3K/AKT στο καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Πραγματοποιήθηκε λήψη δειγμάτων από εξήντα πέντε όγκους κύστης και από δεκατρία φυσιολογικούς ιστούς ουροθηλίου της κύστης. Πραγματοποιήθηκε απομόνωση DNA, ακολουθία Sanger, εξέταση RNA, RT-PCR, καθώς και ανοσοιστοχημεία. Διαπιστώθηκαν τρεις παθογενετικές μεταλλάξεις (2 missense, 1 frameshift) στο εξόνιο 20 του PIK3CA {c.3140A>G (p.His1047Arg), c.[3172A>T(;)3174C>T] (p.lle1058Phe), c.3203dupA (p.Asn1068Lysfs*5). Η έκφραση του PTEN mRNA διαπιστώθηκε ότι ήταν μειωμένη στο καρκίνο της κύστης σε σύγκριση με το φυσιολογικό ουροθήλιο της κύστης. Η έκφραση του p-AKT βρέθηκε αυξημένη στο κυτταρόπλασμα και το πυρήνα σε όγκους επιφανειακούς (μη μυοδηιθητικούς) σε αντίθεση με τους μυοδηιθητικούς όγκους όπου η έκφραση του p-AKT βρέθηκε μειωμένη και περιορισμένη κυρίως στο κυτταρόπλασμα. Η έκφραση του PTEN διαπιστώθηκε ότι ήταν ασθενής και κυρίως κυτταροπλασματική στους επιφανειακούς όγκους (μη μυοδηιθητικούς), ενώ στους μυοδιηθητικούς ήταν ισχυρότερη και κυρίως πυρηνική.Συμπερασματικά, το μοριακό μονοπάτι PI3K/AKT εμπλέκεται στην εξέλιξη του καρκίνου της ουροδόχου κύστης και η μέτρηση μορίων του (PIK3CA, p-AKT, PTEN) σε συνδυασμό και με άλλους βιοδείκτες θα μπορύσε να έχει προγνωστικό και θεραπευτικό ρόλο.