Επίπτωση της ιδιοπαθούς εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και επίδραση της νόσου στη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής και στην εργασιακή ικανοποίηση στο νοσηλευτικό προσωπικό των ελληνικών δημόσιων νοσοκομείων
Authors: Κοσκινάς Παναγιώτης 
Published: April 2021

Εισαγωγή: Η φλεβική θρόμβωση είναι ένας συλλογικός όρος για την εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση και την πνευμονική εμβολή. Η συνολική εκτίμηση της φλεβικής θρόμβωσης κατά τη διάρκεια της ζωής στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είναι 8,1%. Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη φλεβικής θρόμβωσης περιλαμβάνει την αύξηση της ηλικίας, τον περιορισμό σε νοσοκομείο ή γηροκομείο, τον ενεργό καρκίνο, την παρουσία κεντρικού φλεβικού καθετήρα ή διαδερμικού βηματοδότη και την πρόσφατη εγκυμοσύνη. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίπτωσης της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και η συσχέτισή της με τη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής και την ικανοποίηση από την εργασία του νοσηλευτικού προσωπικού των ελληνικών νοσοκομείων. Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία πολυκεντρική περιγραφική μελέτη συσχέτισης. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσε το νοσηλευτικό προσωπικό που εργάζεται στα ελληνικά δημόσια νοσοκομεία, ανεξαρτήτου βαθμίδας εκπαίδευσης και ετών υπηρεσίας. Η διάγνωση της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης τέθηκε με τα κλινικά κριτήρια του Hicks. Τα ερωτηματολόγια που χρησιμοποιήθηκαν ήταν το SF-36 για την αξιολόγηση της σχετιζόμενης με την υγεία ποιότητας ζωής και το Job Satisfaction Survey για την αξιολόγηση της ικανοποίησης από τον εργασιακό χώρο. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων περιελάμβανε επαγωγικές και μη μεθόδους και έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS έκδοση 21. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 6304 άτομα νοσηλευτικό προσωπικό ηλικίας 47,4±4,9 έτη με μέσο χρόνο υπηρεσίας 11,8±5,4 έτη. Διαγνωσμένη από ιατρό εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση είχαν 544 (8,6%) συμμετέχοντες. Περισσότερα από 3 κριτήρια που δηλώνουν διάγνωση εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης είχαν 506 (8%) συμμετέχοντες. Από αυτούς, 84 (16,6%) δεν είχαν διαγνωστεί με εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση. Η μέση βαθμολογία της γενικής διάστασης της σωματικής κλίμακας της σχετιζόμενης με την υγεία ποιότητα ζωής ήταν 68,1±21,9 και της γενικής κλίμακας της ψυχικής υγείας ήταν 53,3±10,4. Η συνολική ικανοποίηση των συμμετεχόντων από την εργασία τους με μέγιστη βαθμολογία 216 βρέθηκε 129,4±8,9 με ελάχιστο 83 και μέγιστο 168. Οι συμμετέχοντες οι οποίοι είχαν διαγνωστεί με θρομβοφλεβίτιδα σε σχέση με τους υπολοίπους ήταν σημαντικά περισσότερες γυναίκες (90,3% έναντι 9,7%, p<0,05), ήταν σημαντικά μεγαλύτερης ηλικίας (51,9±2,9 έναντι 46,9±4,9, p<0,05), είχαν σε σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό ομάδα αίματος μη Ο (65,2% έναντι 34,8%, p<0,05), είχαν σημαντικά μεγαλύτερο δείκτη μάζας σώματος (27,7±2,3 έναντι 25,9±2,9, p<0,05), κάπνιζαν σε σημαντικά μικρότερο ποσοστό (25,7% έναντι 36,9%, p<0,05), κάπνιζαν σημαντικά μικρότερο αριθμό τσιγάρων (5,7±7,8 έναντι 8,1±8,8, p<0,05), είχαν σημαντικά μικρότερη βαθμολογία στη διάσταση της σωματικής λειτουργίας (33,5±16,9 έναντι 83,5±25,9, p<0,05), του σωματικού πόνου (4,9±17,6 έναντι 82,3±30,5, p<0,05), του περιορισμού ρόλου λόγω σωματικών προβλημάτων υγείας (51,1±20,5 έναντι 55,1±16,3, p<0,05), του περιορισμού ρόλου λόγω προσωπικών ή συναισθηματικών προβλημάτων (47,9±16,3 έναντι 56±13,7, p<0,05), της συναισθηματικής ευεξίας (47,9±16,3 έναντι 56±13,7, p<0,05), της κοινωνικής λειτουργίας (19,9±23,9 έναντι 52,7±17,5, p<0,05), της ενέργειας/κόπωσης (27,9±29,6 έναντι 61,2±15,1, p<0,05), των γενικών αντιλήψεων για την υγεία (26,6±13,5 έναντι 54,5±13,2, p<0,05), της σωματικής κλίμακας (22,7±13,2 έναντι 72,4±17,3, p<0,05) και της κλίμακας ψυχικής υγείας (39,6±10,9 έναντι 54,6±9,4, p<0,05) και είχαν σημαντικά μικρότερη βαθμολογία στη διάσταση της ικανοποίησης προαγωγή (11,2±2,6 έναντι 12,3±3,2, p<0,05) και είχαν σημαντικά μεγαλύτερη βαθμολογία στις διαστάσεις επίτευξη-αναγνώριση (16,7±2,6 έναντι 16,2±2,8, p<0,05) και επικοινωνία (16,2±3,1 έναντι 15,6±2,8, p<0,05). Συμπεράσματα: Οι νοσηλευτές είναι εν δυνάμει μία επαγγελματική ομάδα εμφάνισης εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και λαμβάνοντας υπόψη την υψηλή επίπτωση που βρέθηκε στην παρούσα μελέτη, αλλά και το μικρότερο ποσοστό νοσηλευτών που βρέθηκαν αδιάγνωστοι ενώ πληρούσαν τα κριτήρια, κρίνεται απαραίτητο η παρουσία ιατρού εργασίας σε κάθε νοσοκομείο της χώρας και η παραπομπή των νοσηλευτών σε ετήσια βάση στα πλαίσια προσυμπτωματικού ελέγχου για έλεγχο των κάτω άκρων τους για εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση.