bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Πληροφοριακό σύστημα για την ανάλυση, το σχεδιασμό και την υλοποίηση κλινικών μελετών
Authors: Ρόμπας Αλέξανδρος
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή αναπτύξαμε ένα πληροφοριακό σύστημα για την ανάλυση, τον σχεδιασμό και την υλοποίηση κλινικών μελετών. Για τον σχεδιασμό κλινικών μελετών, το πληροφοριακό σύστημα περιλαμβάνει τους διαφόρους σχεδιασμούς που μπορούν να ενσωματωθούν σε μια κλινική μελέτη ώστε να επιτυγχάνονται οι κλινικοί “στόχοι” της, για παράδειγμα ισοδυναμίας, μη κατωτερότητας, υπεροχής ως προς την κλινική επίδραση, αποτελεσματικότητα ή/και την ασφάλεια, της υπό μελέτη θεραπείας. Συγκεκριμένα, ενσωματώνουμε τον παράλληλο σχεδιασμό, τον σχεδιασμό διασταύρωσης και τον σχεδιασμό εμπλουτισμού κλινικής μελέτης. Ακόμα, υποθέτουμε ένα μεταβλητό πληθυσμό-στόχο για την ένταξη των διαφόρων προσαρμογών μιας κλινικής μελέτης ως προς τον αρχικό σχεδιασμό, πρωτόκολλο. Για την υλοποίηση των κλινικών μελετών, σε κάθε αλλαγή/προσαρμογή του πρωτοκόλλου κατά την διάρκεια της μελέτης, χρησιμοποιούνται προσαρμοστικές ακολουθιακές και πλήρως ακολουθιακές μέθοδοι. Συγκεκριμένα, σε κάθε προσαρμογή ή/και ενδιάμεση ανάλυση προτείνεται η εφαρμογή επανυπολογισμού του δείγματος της μελέτης, της διάρκειας της μελέτης, της κλινικής υπόθεσης, των ορίων διακοπής και της μεθόδου τυχαιοποίησης του δείγματος. Συνεπώς, πρόθεση μας είναι να επιτρέπουμε ευελιξία κατά την υλοποίηση/εφαρμογή μιας κλινικής έρευνας χωρίς να λαμβάνονται επί μέρος περιορισμοί ως προς τις κλινικές παραμέτρους, για παράδειγμα συγκεκριμένοι τύποι ασθενειών. Επίσης, για την ανάλυση των κλινικών μελετών, στην παρούσα διατριβή χρησιμοποιούνται στατιστικές, Μπεϋζιανές και αναλυτικές μέθοδοι για την εύρεση των παραμέτρων μια κλινικής μελέτης, για παράδειγμα την παράμετρο της συνάρτησης καμπύλης δόσης∼τοξικότητας, τον βέλτιστο αριθμό δείγματος, κ.α. Η χρήση των μεθόδων στοχεύει στην βελτιστοποίηση των πόρων που δαπανώνται σε μία κλινική μελέτη, οικονομικών και ανθρώπινων, μέσω της ελαχιστοποίησης της διάρκειας της μελέτης, του μεγέθους του δείγματος της μελέτης και την επιλογή των κατάλληλων κλινικών υποθέσεων της εκάστοτε κλινικής μελέτης.Η ανάλυση κλινικών μελετών πραγματοποιείται μέσω προσομοίωσης της μελέτης για τους διάφορους σχεδιασμούς, κλινικές παραμέτρους και προσαρμογές. Να σημειωθεί, ότι η ανάλυση-προσομοίωση κλινικών μελετών χρησιμοποιείται ευρέως στην φαρμακοβιομηχανία και μπορεί να θεωρηθεί ως μία “αρχικοποίηση” των κλινικών παραμέτρων. Ακόμα, στην παρούσα διδακτορική εργασία ευελπιστούμε στην εφαρμογή ενός αναλυτικού φάσματος προσομοιώσεων κλινικών σεναρίων για τις διάφορες προσαρμογές κλινικών παραμέτρων στον υπό μελέτη σχεδιασμό.
Η παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ για την καλλιέργεια της εικαστικής αγωγής των μαθητών στις δύο τελευταίες τάξεις του δημοτικού
Authors: Καλαματιανού Μαρία
Published: September 2021

Η διδασκαλία της τέχνης στο σχολείο συμβάλλει στην ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού, διευρύνοντας το γνωστικό του δυναμικό, καλλιεργώντας τη δημιουργικότητά του και ενθαρρύνοντας την κοινωνικοποίησή του. Στο ελληνικό Δημοτικό σχολείο, η διδασκαλία του μαθήματος των Εικαστικών αποκλίνει σημαντικά από το πλαίσιο που ορίζει το ΑΠΣ και το γεγονός πιστοποιούν εκπαιδευτικοί και μαθητές που μιλούν για την απαξίωση του μαθήματος ή την αποφυγή του ως «δευτερεύοντος και επουσιώδους» σε ένα αυστηρά ακαδημαϊκό ωρολόγιο πρόγραμμα διδασκαλίας. Στην παρούσα μελέτη προσπαθήσαμε να προσδιορίσουμε τα αίτια και τις διαστάσεις του φαινομένου στο ισχύον εκπαιδευτικό σύστημα και να διερευνήσουμε αν οι ΤΠΕ μπορούν να υποστηρίξουν τον δάσκαλο με ένα νέο μοντέλο διδασκαλίας των Εικαστικών που να εστιάζει στην ενεργό και ομαδοσυνεργατική συμμετοχή των μαθητών στη μαθησιακή διαδικασία και να τους καλλιεργεί ως κριτικούς θεατές και δημιουργούς έργων τέχνης. Αξιοποιώντας την έρευνα δράσης ως ερευνητικό εργαλείο και ακολουθώντας μεικτή μεθοδολογική προσέγγιση, με ερωτηματολόγια, βιντεοσκοπημένες παρατηρήσεις, τεστ, συνεντεύξεις ομάδας, γραπτά ντοκουμέντα και εικαστικά έργα των μαθητών, διεξαγάγαμε μια εκπαιδευτική παρέμβαση διάρκειας περίπου 3 μηνών σε μια τάξη 21 μαθητών της Στ΄ Δημοτικού ενός δημόσιου σχολείου της Δ/νσης Πειραιά. Οι μαθητές, στο περιβάλλον ενός ειδικά σχεδιασμένου εκπαιδευτικού λογισμικού, ασχολούνταν τουλάχιστον για ένα συνεχόμενο δίωρο εβδομαδιαία με δραστηριότητες ενεργού και κριτικής θέασης έργων τέχνης του 20ου αιώνα, που υποστηριζόταν από το αλληλεπιδραστικό περιβάλλον της εφαρμογής και από εκπαιδευτικές τεχνικές στοχαστικού διαλόγου και δημιουργικής έκφρασης. Σε ένα επιπλέον διδακτικό δίωρο την εβδομάδα, δημιουργούσαν και δικά τους εικαστικά έργα, τόσο σε ψηφιακό περιβάλλον όσο και με φυσικά μέσα και υλικά. Από τα ευρήματα προκύπτει ότι κατά τη διάρκεια της παρέμβασης οι μαθητές απέκτησαν θετικότερη αντίληψη για τη διδασκαλία των Εικαστικών με τη βοήθεια υπολογιστή, ενώ καλλιέργησαν ομαδοσυνεργατικές και κοινωνικές δεξιότητες μάθησης και επικοινωνίας. Σε ό,τι αφορά στην εικαστική τους καλλιέργεια, κατέκτησαν περισσότερες εξειδικευμένες γνώσεις για τα βασικά μορφολογικά στοιχεία, τις τεχνικές, τα στυλ ζωγραφικής, και τους μεγάλους δημιουργούς, ανέπτυξαν το εικαστικό τους λεξιλόγιο, διαμόρφωσαν νέα αισθητικά κριτήρια κατά την εκτίμηση των έργων τέχνης με τα οποία ασχολήθηκαν και, τέλος, διευκολύνθηκε η δημιουργική τους έκφραση σε γραπτό λόγο και εικαστικό έργο από τις αισθητικές εμπειρίες που βίωσαν.
Επίδραση ανταγωνιστών αγγειοτασίνης II (τελμισαρτάνη) στη θρομβογένεση και στη μεταγευματική υπερπηκτικότητα σε υπερτασικούς ασθενείς
Authors: Σολωμού Σόλων
Published: September 2021

Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει σκοπό να εκτιμήσει (i) την μεταβολή της μεταγευματικής θρομβογένεσης σε υγιείς μάρτυρες σε σχέση με ασθενείς με ήπια υπέρταση σε ότι αφορά το ινωδογόνο, τον t-PA και τον ΡΑΙ-1 (ii) την επίδραση στους ίδιους παράγοντες της θεραπείας για ένα μήνα των υπερτασικών ασθενών με ένα ανταγωνιστή των υποδοχέων της αγγειοτασίνης ΙΙ της τελμισαρτάνης. Μέθοδοι: Είναι μια ανοικτή προοπτική μελέτη. Μελετήθηκαν 42 ασθενείς (26 άνδρες)και 21 υγιείς μάρτυρες (17 άνδρες). Αρχικά σε όλους προσδιορίστηκαν σε νηστεία οι λιπιδαιμικοί παράγοντες (ολική χοληστερόλη, HDL χοληστερόλη και τριγλυκερίδια) και t-PA, ΡΑΙ-1 και ινωδογόνο. Όλες οι παράμετροι προσδιορίστηκαν και 4 ώρες μετά από ένα λιπαρό γεύμα. Στους υπερτασικούς ασθενείς όλες οι παράμετροι προσδιορίστηκαν εκ νέου προ- και μετά το ίδιο λιπαρό γεύμα, και μετά από θεραπεία ενός μηνός με τελμισαρτάνη 80-160mg.Αποτελέσματα: (i) Στους υπερτασικούς και στους υγιείς η χορήγηση του λιπαρού γεύματος προ της θεραπείας είχε παρόμοιο αποτέλεσμα τόσο στις λιπιδαιμικές παραμέτρους (αύξηση τριγλυκεριδίων μόνο) όσο και στις παραμέτρους της θρομβογένεσης (σημαντική μείωση επιπέδων t-PA και ΡΑΙ-1). (ii) Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές μεταβολές στους υπερτασικούς ασθενείς ένα μήνα μετά τη θεραπεία με τελμισαρτάνη σε όλες τις παραπάνω παραμέτρους εκτός από τον ΡΑΙ-1 ο οποίος μεταγευματικά παρουσίασε σημαντική αύξηση.Συμπεράσματα: Οι υπερτασικοί ασθενείς παρουσιάζουν τις ίδιες μεταβολές σε λιπιδαιμικές και θρομβογενείς παραμέτρους προ και μετά ένα λιπαρό γεύμα εκτός του ΡΑΙ-1 ο οποίος μεταγευματικά παρουσίασε σημαντική αύξηση. Η χορήγηση τελμισαρτάνης δεν μετέβαλε τα αποτελέσματα σε υπερτασικούς ασθενείς.
Η συμβολή της swap περιμετρίας στην πρώιμη διάγνωση του χρόνιου γλαυκώματος
Authors: Χαββάς Ιωάννης
Published: September 2021

Σκοπός: Η σύγκριση των δυο περιμετριών, SWAP και SAP την στιγμή της μετατροπής στο γλαύκωμα. Ασθενείς και Μέθοδοι: Πρόκειται για μια προοπτική μελέτη ασθενών με οφθαλμική υπερτονία. Διακόσιοι ογδόντα δυο ασθενείς με οφθαλμική υπερτονία συμπεριελήφθησαν διαδοχικά και εξετάστηκαν με SAP και SWAP κάθε χρόνο για 5 χρόνια ή μέχρι την μετατροπή σε γλαύκωμα. Τόσο η SAP όσο και η SWAP πραγματοποιήθηκαν με το Humphrey Field Analyzer II χρησιμοποιώντας το 24-2 full threshold. Η ανωμαλία τόσο για την SAP όσο και για την SWAP καθορίστηκε από το διάγραμμα της pattern deviation plot και ορίστηκε ως: α) ένα σημείο κάτω από το 0,5% επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ή β) ένα σύμπλεγμα 2 ή περισσοτέρων σημείων κάτω από το 1% ή γ) ένα σύμπλεγμα από 3 ή περισσότερα σημεία κάτω από 5%. Τα παθολογικά τεστ έπρεπε να επαληθευτούν μέσα σε ένα χρόνο για να θεωρηθούν ως μετατροπή. Αποτελέσματα: Από τους 282 που συμπεριελήφθησαν αρχικά, 32 ασθενείς εξαιρέθηκαν. Από τους 250 που παρέμειναν στην μελέτη, ένα σύνολο από 38 ασθενείς μετατράπηκαν κατά την διάρκεια της παρακολούθησης. 36,8% των μετατροπών ανιχνεύτηκαν νωρίτερα με την SWAP, 29% ταυτόχρονα και 34,2% δεν ανιχνεύτηκαν με την SWAP κατά την διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης. 2,4% των ασθενών παρουσίασαν ελλείμματα στην SWAP που δεν κατέληξαν σε μετατροπή κατά την διάρκεια της παρακολούθησης. Συζήτηση: Υπήρξαν ασθενείς με πρώιμη, ταυτόχρονη η καθόλου μετατροπή στη SWAP χρησιμοποιώντας την SAP για το κριτήριο αναφοράς. Καθώς η κάθε μέθοδος ανιχνεύει το γλαύκωμα σε ένα υποσύνολο ασθενών και αυτά τα υποσύνολα επικαλύπτονται μερικώς ίσως να ήταν δόκιμο να γίνεται έλεγχος τόσο με την SWAP όσο και με την SAP με επανάληψη όταν είναι εμφανής η απώλεια οπτικών πεδίων.
Διερεύνηση της απολιποπρωτεΐνης J στην ιδιοπαθή οστεοαρθρίτιδα
Authors: Φανδρίδης Εμμανουήλ
Published: September 2021

Οι μέχρι τώρα μελέτες για τους μηχανισμούς παθογένεσης ιδιαίτερα της ιδιοπαθούς ΟΑ στερούνται κοινών αποδεκτών βιολογικών «μονοπατιών» είτε λόγω έλλειψης γνώσεων των αλληλεπιδράσεων σχετικών με τη γονιδιακή έκφραση ή με την ελλιπή αποκωδικοποίηση όλων των πιθανών μοριακών αλλαγών στο επίπεδο του αρθρικού χόνδρου. Η απόπτωση των χονδροκυττάρων αποτελεί έναν πιθανό μηχανισμό, πολύπλοκο ίσως αλλά αποδεκτό στην έρευνα των χονδροκυττάρων, για την έναρξη και εξέλιξη της εκφύλισης του αρθρικού χόνδρου. Πολλές μελέτες έχουν παραχθεί σε in vitroπεριβάλλον είτε σε οστεοαρθριτιδικά μοντέλα ζώων ή σε καλλιέργειες οστεοαρθριτικών ή ισοδύναμων κυττάρων, αλλά οι in vivo μελέτες είναι απαραίτητες για την αποκρυπτογράφηση των διεργασιών στον ανθρώπινο οργανισμό. H Απολιποπρωτεΐνη J ή Κλαστερίνη (CLU) αν και από το 1983 όπου επιστημονικά κατοχυρώθηκε, έχει μελετηθεί εκτενώς για την εντόπιση και δράση της στον άνθρωπο, φαίνεται ότι ο ρόλος της δεν είναι ακόμα αποσαφηνισμένος.Ανάλογα με τις συνθήκες στρες ή/και βιολογικών σημάτων ο ρόλος της μπορεί να είναι αποπτωτικός ή και κυταρροπροστατευτικός. Η ανίχνευση και η δράση της CLU στο επίπεδο του χονδροκυττάρου αποτελεί ένα πρώτο βήμα στηπιθανή εμπλοκή της στους μηχανισμούς παθογένεσης της ΟΑ.Ο σκοπός της εργασίας μας ήταν η in vivo ανίχνευση της CLU και επομένως ηmRNA έκφραση της, σε φυσιολογικό και οστεοαρθριτιδικό αρθρικό χόνδρο, στο περιφερικό αίμα και αρθρικό υγρό, αλλά και η πιθανή συσχέτιση με άλλες παραμέτρους. Η ανίχνευση και μέτρηση στο περιφερικό αίμα και αρθρικό υγρό έγινε με τη μέθοδο ELISA και στον αρθρικό χόνδρο με ποιοτική και ποσοτική μέθοδο PCR. Συνοπτικά τα ευρήματα της μελέτης ήταν: η στατιστικά σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στο ύψος, το βάρος και το ΒΜΙ με την μέτρηση της CLU στον αρθρικό χόνδρο (ανεξαρτήτως αρθρίτιδας ισχίου ή γόνατος), η στατιστικά σημαντική διαφορά της CLU στο φυσιολογικό και οστεοαρθριτιδικό αρθρικό χόνδρο, η στατιστική σημαντική διαφορά της CLU ανάμεσα στην ΟΑ ισχίου και γόνατος και η διαγνωστική ικανότητα της τιμή 65.5 της CLU στον αρθρικό χόνδρο για την διάγνωση της οστεοαρθρίτιδας με 100% ευαισθησία και 100% ακρίβεια.H αποσαφήνιση της δράσης της CLU υπόσχεται τόσο σε διαγνωστικό επίπεδο ως βιοδείκτης όσο και σε θεραπευτικό επίπεδο ως τροποποιητής, νέους ορίζοντες έρευνας για την ΟΑ.
Δήμητρα εν άστει
Authors: Ασημακοπούλου Σταυρούλα
Published: September 2021

Η συγκεκριμένη μελέτη αφορά στα ιερά και τις λατρείες της θεάς Δήμητρας στην ευρύτερη περιοχή των Αθηνών από τους κλασικούς έως τους ύστερους αυτοκρατορικούς χρόνους, με έμφαση στην αγροτική και πολιτική υπόσταση της θεάς, σύμφωνα με τις φιλολογικές πηγές, τις επιγραφικές μαρτυρίες, τα ανασκαφικά ευρήματα και την εικονογραφία της. Πιο συγκεκριμένα, επιχειρεί να συμβάλει στη διερεύνηση της λατρείας της Δήμητρας κυρίως εν άστει αλλά και στους δήμους της Αττικής, με γνώμονα το ιερό της Ελευσίνας και τα Ελευσίνια Μυστήρια, καθώς και τα Θεσμοφόρια, με σκοπό: α. την ανάδειξη της σημασίας της λατρείας της Δήμητρας σε όλους τους τομείς της πόλης - κράτους, διότι η θεά με την διάδοση και την προστασία της γεωργίας, καθώς και την καθιέρωση των θεσμών (κυρίως της μητρότητας δηλ. του γάμου και της τεκνοποιίας), διαμόρφωσε τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη του πολιτισμού και την ορθή οργάνωση και λειτουργία κοινωνίας και πολιτείας· β. την προβολή της πολιτικής διάστασης της λατρείας της Δήμητρας, η οποία αξιοποιήθηκε ως αρωγός της ηγεμονικής πολιτικής της αθηναϊκής πόλης-κράτους, όπως καταδεικνύει το ψήφισμα των απαρχών που πιστοποιεί τον άρρηκτο δεσμό μεταξύ θρησκείας και πολιτείας και γ. τον εμπλουτισμό των δεδομένων, τα οποία μελλοντικά μπορεί να αποτελέσουν επαρκές υπόβαθρο για την περαιτέρω έρευνα.
Δυναμική αλληλεπίδραση μεταξύ της σηματοδότησης του ERa, των αυξητικών παραγόντων και των μορίων του εξωκυττάριου χώρου στην επθετική συμπεριφορά των καρκινικών κυττάρων μαστού
Authors: Μπούρης Παναγιώτης
Published: September 2021

Η επιθετική συμπεριφορά και ο μεσεγχυματικός φαινότυπος είναι δυο ιδιότητες των καρκινικών κύτταρων οι οποίες σχετίζονται άμεσα με την ανάπτυξη, την εξέλιξη και τη μετάσταση του όγκου. Στον καρκίνο του μαστού η ρύθμιση αυτών των ιδιοτήτων φαίνεται να διαμεσολαβείται καθοριστικά από διάφορους σηματοδοτικούς άξονες, όπως οι οιστρογονοϋποδοχείς και συγκεκριμένοι υποδοχείς κινασών τυροσίνης. Τα μόρια του ECM, συμπεριλαμβανομένων των πρωτεογλυκανών και των πρωτεολυτικών ενζύμων, είναι επίσης σημαντικοί τελεστές της επαγωγής αυτών των δυο ιδιοτήτων στον καρκίνο. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης κατέδειξαν συγκεκριμένα μόρια και πιθανούς μηχανισμούς δράσεις που διέπουν ενεργά τη ρύθμιση της επιθετικότητας και της μεσεγχυματικής μορφολογίας σε καρκινικές σειρές μαστού. Πιο συγκεκριμένα, δείξαμε οτι η καταστολή του ERα στα MCF-7 καρκινικά κύτταρα μαστού επάγει την ΕΜΤ προωθώντας ταυτόχρονα την επιθετική κυτταρική συμπεριφορά. Επιπλέον, η αποσιώπηση του ERα επάγει αισθητά τη σηματοδότηση η οποία διαμεσολαβεί την επιθετική συμπεριφορά, καθώς και ενισχύει σημαντικά την έκφραση και τη δραστικότητα πλήθους κρίσιμων μορίων του πρωτεολυτικού δικτύου. Από την άλλη πλευρά, αναδείχθηκε οτι ο IGF-IR προάγει την ήπια συμπεριφορά των καρκινικών κυττάρων μαστού μέσω μιας διαδικασίας η οποία απαιτεί την παρουσία του ERα, ενώ ρυθμίζει παράλληλα την έκφραση συγκεκριμένων MMPs/TIMPs. Επιπροσθέτως, αναφέρουμε οτι η αναστολή των RTKs AXL και PDGFRβ προκαλεί τη μερική ΜΕΤ και καταστέλλει σημαντικά την υψηλά επιθετική συμπεριφορά των MDA-ΜΒ-231 καρκινικών κυττάρων μαστού, υπογραμμίζοντας τον καθοριστικό ρόλο αυτών των υποδοχέων στη διατήρηση του μεσεγχυματικού φαινοτύπου και της επιθετικότητας στον καρκίνο του μαστού. Επιπλέον, έγινε εμφανής η επίδραση των AXL και PDGFRβ στην κυτταρική σηματοδότηση, καθώς και ανιχνεύθηκε τόσο η μεταξύ τους διεπικοινωνία όσο και η διεπικοινωνία με το TGFβ σηματοδοτικό μονοπάτι. Τέλος, αναδείχθηκε ο καθοριστικός ρόλος της σεργλυκίνης στην επαγωγή της επιθετικότητας στον καρκίνο του μαστού μέσω της ρύθμισης κρίσιμων σηματοδοτικών μονοπατιών, με κυριότερο αυτό της IL-8/CXCR-2. Επιπλέον, έγινε προφανές οτι η υπερέκφραση της σεργλυκίνης ενισχύει την έκφραση και την ενεργότητα των μορίων του πρωτεολυτικού δικτύου, ενώ ταυτόχρονα επάγει μερικώς την ΕΜΤ και προσδίδει στα καρκινικά κύτταρα μαστού ανθεκτικότητα ενάντια σε αντικαρκινικές θεραπείες. Συλλογικά, τα δεδομένα μας διευκρινίζουν τον καθοριστικό ρυθμιστικό ρόλο όλων των παραπάνω τελεστών της επιθετικής συμπεριφοράς και του μεσεγχυματικού φαινοτύπου των καρκινικών κυττάρων μαστού, αναδεικνύοντας παράλληλα πιθανούς μηχανισμούς δράσης και ως εκ τούτου υπογραμμίζοντας την πολυπλοκότητα της ρύθμισης των δυο αυτών κυτταρικών ιδιοτήτων στον καρκίνο του μαστού.
Θερμικό στρες και καρδιοπροστασία
Authors: Δεμπεγιώτη Αναστασία
Published: September 2021

Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε εάν στην επαγόμενη από το θερμικό σοκ καρδιοπροστασία εμπλέκονται μεταβολές στο μονοπάτι έκφρασης της ενεργοποιούμενης από τη μίτωση p38 κινάσης (p38MAPK) και της JNK αμινοτελικής κινάσης (JNK) κατά τη διάρκεια της ισχαιμίας-επαναιμάτωσης σε μοντέλο απομονωθείσας καρδιάς επίμυος. Επίμυες τύπου Wistar υποβλήθηκαν σε υπερθερμία ολόκληρου του σώματος στους 42 °C για 15 λεπτά (ΘΕΡΜ), ενώ ως μάρτυρες χρησιμοποιήθηκαν επίμυες που δεν υπέστησαν θερμική προετοιμασία(ΜΑΡΤ). 24 ώρες αργότερα , απομονωθείσες καρδιές από ΜΑΡΤ και ΘΕΡΜ πειραματόζωα αναρτήθηκαν σε μοντέλο συσκευής Langendorff και υποβλήθηκαν σε 20 λεπτά ολικής ισχαιμίας που ακολουθήθηκε από 45λεπτη επαναιμάτωση . Η μετα-ισχαιμική ανάκαμψη της αριστερής κοιλίας στα 45 λεπτά της επαναιμάτωσης εκφράσθηκε ως εκατοστιαίο ποσοστό της αρχικής τιμής της αναπτυσσόμενης πίεσης της αριστερής κοιλίας (LVDP%). Η ενεργοποίηση της p38 MAP κινάσης και της JNK κινάσης υπολογίσθηκε με την τεχνική Western blotting χρησιμοποιώντας κατάλληλα μονοκλωνικά αντισώματα για τις φωσφορυλιωμένες μορφές των p38 MAPK, p46 JNK και p54 JNK. Τα επίπεδα της φωσφορυλιωμένης p38 MAPK στο τέλος της επαναιμάτωσης δεν διέφεραν μεταξύ των ΘΕΡΜΙΚΑ προετοιμασμένων πειραματοζώων και των ΜΑΡΤΥΡΩΝ. Τα επίπεδα της φωσφορυλιωμένης p46 JNK και p54 JNK βρέθηκαν μειωμένα κατά 1.4 και 1.6 φορές αντίστοιχα στα ΘΕΡΜΙΚΑ προετοιμασμένα πειραματόζωα σε σχέση με τους ΜΑΡΤΥΡΕΣ (στατιστικά σημαντική διαφορά, p < 0.05). Η λειτουργική ανάκαμψη της αριστερής κοιλίας (LVDP%) υπολογίσθηκε 60.3 (6.3) για τους ΘΕΡΜ επίμυες και 42.9 (4.1) για τους ΜΑΡΤΥΡΕΣ (στατιστικά σημαντική διαφορά, p < 0.05). Συμπερασματικά , η προετοιμασία με θερμική καταπληξία βελτιώνει την μετα-ισχαιμική λειτουργική ανάκαμψη σε απομονωθείσες καρδιές επίμυων και αυτό σχετίζεται με αναστολή ενεργοποίησης της JNK κινάσης κατά την ισχαιμία-επαναιμάτωση.
Η συμμετοχή του μη-ειδικού ανοσιακού μηχανισμού στην παθογένεια των διάμεσων πνευμονοπαθειών
Authors: Παπανικολάου Ηλίας
Published: September 2021

Εισαγωγή: Διενεργήσαμε μία προοπτική μελέτη με σκοπό τη διερεύνηση της συμμετοχής της μη-ειδικής ανοσίας στην Iδιοπαθή Πνευμονική Ίνωση (ΙΠΙ), στη Κρυπτογενή Οργανούμενη Πνευμονία (ΚΟΠ), στη Ρευματοειδή Αρθρίτιδα με Συνήθη Διάμεση Πνευμονία (ΡΑ-ΣΔΠ) και στη Ρευματοειδή Αρθρίτιδα με Μη Ειδική Διάμεση Πνευμονία (ΡΑ-ΜΕΔΠ). Μέθοδος: Στη μελέτη εισήχθηκαν 23 ασθενείς με ΙΠΙ, 9 ασθενείς με ΚΟΠ, 5 ασθενείς με ΡΑ-ΣΔΠ και 8 ασθενείς με ΡΑ-ΜΕΔΠ. 10 ασθενείς με άλλα νοσήματα αποκλείστηκαν από τη μελέτη, ενώ 19 υγϊή άτομα επιλέχθηκαν ως μάρτυρες. Λήφθηκε περιφερικό αίμα και Βρογχοκυψελιδικό Έκπλυμα (ΒΚΕ). Εξετάσθηκαν τα κύτταρα φυσικοί φονείς (ΝΚ) και τα ΝΚΤ κύτταρα του αίματος, η απόπτωση των ΝΚ κυττάρων και η έκφραση του ενεργοποιητικού υποδοχέα επί των μυελοειδών κυττάρων τύπου 1 (TREM-1). Μετρήθηκε η συγκέντρωση του παράγοντα νέκρωσης των όγκων (TNF-α) στο ΒΚΕ και η παραγωγή του σε κυτταρο-καλλιέργειες μετά από διέγερσή τους είτε με λιπο-πολυσακχαριδική ενδοτοξίνη (LPS) είτε με Pam3CysSK3. Μελετήθηκε επίσης η έκφραση των υποδοχέων TLR 2 και 4 στην επιφάνεια των μονοκυττάρων και των ΝΚ κυττάρων του περιφερικού αίματος.Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με ΡΑ-ΜΕΔΠ είχαν μειωμένα ΝΚ κύτταρα στο αίμα, οριακά στατιστικώς μη σημαντικά (p=0.07), τα οποία εμφάνισαν και πτωχή παραγωγή TNF-α μετά από διέγερση με LPS. Η έκφραση των TLR υποδοχέων επί των ΝΚ κυττάρων ήταν αδιάφορη μεταξύ ασθενών και μαρτύρων. Τα μονοκύτταρα των ασθενών με ΙΠΙ ανέδειξαν χαμηλή παραγωγή TNF-α μετά από διέγερση με LPS, αλλά φυσιολογική μετά από διέγερση με Pam3CysSK3, ενώ η έκφραση του TLR4 επί των μονοκυττάρων ανευρέθηκε φυσιολογική. Αντίθετα, η έκφραση του TLR2 επί των μονοκυττάρων ανευρέθηκε αυξημένη στην ΙΠΙ, και κυρίως στις ΚΟΠ, ΡΑ-ΣΔΠ και ΡΑ-ΜΕΔΠ (p=0.015). Τα μονοκύτταρα και τα ουδετερόφιλα ασθενών με ΚΟΠ παρουσίασαν έντονη έκφραση TREM-1. Ασθενότερη έκφραση ανευρέθηκε στα μονοκύτταρα ασθενών με ΡΑ-ΜΕΔΠ (p=0.07). Τέλος, στο ΒΚΕ των ομάδων με ΙΠΙ και ΡΑ-ΣΔΠ ανευρέθηκε μειωμένη συγκέντρωση TNF-α.Συμπέρασμα: H μη-ειδική ανοσία στους πνεύμονες και στη συστηματική κυκλοφορία έχει παρόμοια ινοποιά χαρακτηριστικά στις IΠΙ και ΡA-ΣΔΠ απ`ότι η ΡA-ΜΕΔΠ, η οποία διακρίνεται από εξάντληση στην περιφέρεια μη λειτουργικών ΝΚ κυττάρων. Οι υποδοχείς TREM-1 και οι TLR πιθανότατα επηρεάζουν τη φλεγμονή στις διάχυτες παρεγχυματικές πνευμονοπάθειες.
Παραγωγή, τεχνολογία και διακίνηση γυαλιού κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού στην Πελοπόννησο
Authors: Καπαρού Μαρία
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη αφορά αδημοσίευτο υλικό από εβδομήντα επτά θαλαμοειδείς τάφους της ΥΕΙΙΒ ως ΥΕΙΙΙΓ από το νεκροταφείο της Βούντενης, πλησίον της Πάτρας. Τα ευρήματα καταδεικνύουν τον πλούτο και την ευημερία της περιοχής, καθώς και τις πολιτισμικές και εμπορικές της σχέσεις με άλλες σημαντικές θέσεις στην Πελοπόννησο της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, αλλά και με την Κρήτη, την Ιταλία και τη Συρο-παλαιστινιακή ζώνη. Η συλλογή τεχνέργων από ύαλο που ανασύρθηκε μελετήθηκε τεχνολογικά με συνδυασμένη χρήση Φορητής Οπτικής Μικροσκοπίας (LED Microscopy), Ηλεκτρονικής Μικροσκοπίας Σάρωσης (SEM), Φθορισμομετρίας Ακτίνων- Χ (XRF) και Φασματοσκοπίας Υπερύθρου (IR) και Raman. Η συλλογή αντιπαραβλήθηκε με αντίστοιχες συλλογές από την περιοχή της Αργολίδας (Παλαιά Επίδαυρος, Αρχαία Ασίνη, Μυκήνες) και της Πύλου, που χρονολογούνται ευρέως στην ΥΕΙΙ-ΥΕΙΙΙΓ και ΥΕΙ-ΥΕΙΙΙΓ αντίστοιχα. Στους κύριους στόχους της έρευνας εντάσσονται η γνωστοποίηση των εν λόγω συλλογών και η απόπειρα κατανόησης της θέσης της υαλουργίας της Βούντενης στο πλαίσιο της ανθηρής παραγωγής της βιοτεχνίας υάλου του μυκηναϊκού κόσμου ευρύτερα. H μελέτη, επιπλέον, πέραν της απαραίτητης παρουσίασης του μυκηναϊκού γυαλιού στο ιστορικό του πλαίσιο με αναφορά στους παράλληλους πολιτισμούς που άκμασε, επιχειρεί να συνοψίσει με επάρκεια την απαραίτητη γνώση που αφορά την κατασκευή και τεχνολογία του.
Γενετική και μοριακή μελέτη της ετεροκαρύωσης στον φυτοπαθογόνο μύκητα Verticillium
Authors: Παπαϊωάννου Ιωάννης
Published: September 2021

Ο παραφυλετικός κύκλος στους ασκομύκητες ξεκινά με την αναστόμωση σπορίων ή υφών διαφορετικών γονοτύπων προς σχηματισμό ετεροκαρύων, ο οποίος ωστόσο συχνά παρεμποδίζεται στους φυσικούς πληθυσμούς από συστήματα ετεροκαρυωτικής ασυμβατότητας. Οι αφυλετικοί φυτοπαθογόνοι μύκητες του γένους Verticillium έχουν μεγάλη οικολογική και οικονομική σημασία διεθνώς. Βάσει της μεθόδου συμπληρωματικότητας μεταλλαγών nit (στο μονοπάτι αφομοίωσης των νιτρικών ιόντων) τα στελέχη των μυκήτων κατατάσσονται σε Ομάδες Βλαστητικής Συμβατότητας (Vegetative Compatibility Groups, VCGs), οι οποίες θεωρείται παραδοσιακά πως αποτελούν γενετικά ομοιογενείς και απομονωμένες ενδοειδικές υποομάδες. Ο στόχος της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη της ετεροκαρύωσης/ετεροκαρυωτικής ασυμβατότητας κυρίως στο είδος V. dahliae με παράλληλες προσεγγίσεις πληθυσμιακής βιολογίας, γενετικής, κυτταρικής βιολογίας-φυσιολογίας και μοριακής βιολογίας-γονιδιωματικής ανάλυσης. Με αυτές τις μεθόδους (α) αναπτύχθηκαν νέα μοριακά εργαλεία για την ταχεία και αξιόπιστη πρόβλεψη της κατάταξης πληθυσμών του μύκητα σε VCGs, (β) αναπτύχθηκε νέα μεθοδολογία μεγάλης κλίμακας για την κατάταξη στελεχών του μύκητα σε VCGs με βάση τη συμπληρωματικότητα μεταλλαγών nit, (γ) αποδείχθηκε πως οι VCGs του V. dahliae δεν είναι γενετικά ομοιογενείς ομάδες και ότι δεν υφίστανται απόλυτοι γενετικοί φραγμοί μεταξύ αυτών, (δ) αποδείχθηκε πως οι εκάστοτε γενετικοί δείκτες που χρησιμοποιούνται για την κατάταξη στελεχών σε VCGs επιδρούν καθοριστικά στα αποτελέσματα της κατάταξης, (ε) μελετήθηκε η αναστόμωση κονιδίων του μύκητα σε φάση βλάστησης και η επίδραση φυσιολογικών παραμέτρων στη διαδικασία, και αποδείχθηκε πως η διέλευση πυρήνων μέσω αναστομώσεων προς δημιουργίαν ετεροκαρύων είναι δυνατή στο Verticillium, (στ) βρέθηκε ότι ο κύριος φαινότυπος ασυμβατότητας στο V. dahliae συνίσταται στην αμοιβαία «ανοχή» και σύντηξη των ασύμβατων υφών προς σχηματισμό ασύμβατων ετεροκαρύων, τα οποία υποβάλλονται σε απομόνωση και καταστροφή, (ζ) στα γονιδιώματα των ειδών του Verticillium εντοπίσθηκαν γονίδια με ομολογία προς γνωστά γονίδια ετεροκαρυωτικής ασυμβατότητας, καθώς και άλλα που κωδικοποιούν για πρωτεΐνες με πιθανώς σχετιζόμενα μοτίβα, και (η) κατόπιν ανάπτυξης αποδοτικών συστημάτων γενετικού μετασχηματισμού του V. dahliae, επιλεγμένα γονίδια (het-c1, het-c2, un-24, vib-1, hex-1 και MAT1-2-1) μελετήθηκαν λειτουργικά μέσω στοχευμένης γονιδιακής απαλοιφής, αποκαλύπτοντας πληθώρα λειτουργιών σχετικών τόσο με την ετεροκαρυωτική ασυμβατότητα, όσο και με θεμελιώδεις μορφογενετικές και φυσιολογικές διαδικασίες.
Η βιωσιμότητα προγραμμάτων τηλεκαρδιολογίας στην προάσπιση της υγείας των αθλητών
Authors: Καραβασιλειάδου Σαββατώ
Published: September 2021

Οι εφαρμογές της Τηλεϊατρικής και συγκεκριμένα η διατηλεφωνική μεταφορά του ΗΚΓ από χώρους άθλησης είναι εφικτή τόσο με τη χρήση σταθερής, όσο και κινητής τηλεφωνίας. Δίνεται έτσι η δυνατότητα άμεσης και έγκυρης αξιολόγησης των ευρημάτων και εφαρμογής του ιατρικού ελέγχου σε μεγάλο αριθμό αθλητών απομακρυσμένων περιοχών χωρίς την ανάγκη ύπαρξης ειδικού καρδιολόγου. Ο Νοσηλευτής ως μέλος της ομάδας υγείας, συμβάλλει στην ταχύτερη και ευρύτερη εφαρμογή του προαγωνιστικού ελέγχου των αθλητών (PPS). Επίσης, η εφαρμογή περιοδικών ιατρικών εξετάσεων ρουτίνας από απόσταση μειώνει κατά πολύ το κόστος. Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η ανάδειξη βιώσιμων προγραμμάτων τηλεκαρδιολογίας και η εφαρμογή τους στην προάσπιση της υγείας των αθλητών. Το υλικό αποτέλεσαν 506 άρρενες ερασιτέχνες αθλητές ποδοσφαίρου του Ν. Θεσσαλονίκης, ανεξαρτήτως ηλικίας, από 23 αθλητικά σωματεία. Οι χώροι διεξαγωγής του PPS ήταν το Εργαστήριο Αθλητιατρικής του Τ.Ε.Φ.Α.Α. - Α.Π.Θ. και οι κατά τόπους χώροι άθλησης-σωματεία. Το πρωτόκολλο της έρευνας περιελάμβανε την αξιολόγηση και κοστολόγηση ενός πλήρους PPS. Στη χρηματοοικονομική ανάλυση υιοθετούνται η τεχνική της προσομοίωσης κατά Monte Carlo, η ιεραρχική παλινδρόμηση (SPSS 21), τα δομικά συστήματα εξισώσεων (AMOS) και η ανάλυση Νεκρού Σημείου.Η πρώτη υπόθεση ικανοποιείται με βάση τη διεθνή έρευνα και αποδεικνύεται από τη βιβλιογραφία ο ρόλος του PPS και η δυνατότητα εφαρμογής του με τη χρήση μεθόδων τηλεϊατρικής την τελευταία δεκαετία. Η δεύτερη ερευνητική υπόθεση ότι το επενδυτικό πρόγραμμα της τηλεκαρδιολογίας μπορεί να είναι βιώσιμο μέσω αυτοχρηματοδότησης απορρίπτεται, καθώς οι εσωτερικά δημιουργούμενες ταμειακές ροές δεν επαρκούν να καλύψουν τις ανάγκες της επιχείρησης. Πρώτιστο μέλημα της διοίκησης της επιχείρησης είναι η διερεύνηση της δυνατότητας της άντλησης κεφαλαίου από διάφορες πηγές. Επομένως, η τρίτη υπόθεση της έρευνας γίνεται αποδεκτή υπό τη συνθήκη ότι μπορεί να γίνει άντληση του απαιτούμενου κεφαλαίου της τάξης των 450,000€ για να εξαλειφθεί η αβεβαιότητα που πηγάζει από τα αρνητικά ταμειακά υπόλοιπα. Από το δομικό μοντέλο εξισώσεων φαίνεται ότι η επιχείρηση θα πρέπει να εστιάσει συγκεκριμένα περισσότερο στη μείωση του μεταβλητού κόστους παρά στην αύξηση της τιμής του PPS I, ώστε να διατηρηθεί ο λόγος οφέλους-κόστους >1. Ωστόσο, όταν η τιμή του εξέταστρου κυμαίνεται στα 28-30€ οι πιθανότητες να είναι βιώσιμη η επιχείρηση αγγίζουν το 68,7% - 80%. Ο υπολογισμός του κόστους για τον αθλητή, στην περίπτωση εξέτασης στο χώρο του, δεν περιλαμβάνει το χρόνο αναμονής, μετακίνησης, τη γραφειοκρατία κ.α.. Επομένως, τα οφέλη που προκύπτουν στον αθλητή είναι μεγαλύτερα. H συμμετοχή του Διπλωματούχου Νοσηλευτή στην εφαρμογή του PPS αναδεικνύει το ρόλο και το έργο του στην κοινότητα, μειώνοντας το κόστος της εφαρμογής των εν λόγω προγραμμάτων. Έτσι σε βάθος χρόνου και με τον κατάλληλο σχεδιασμό η επιχείρηση μπορεί να είναι και κερδοφόρος πέρα από κοινωφελής.
Μουσεία, προφορική ιστορία και διαπολιτισμική αγωγή
Authors: Βλαχάκη Μαρία
Published: September 2021

H συγκεκριμένη μελέτη αφορά την αξιοποίηση ιστοριών ζωής μεταναστών ως μουσειακών εκθεμάτων και εκπαιδευτικό υλικό. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε τρία διαφορετικά κοινωνικά και πολιτισμικά περιβάλλοντα με τη μέθοδο της έρευνας δράσης. Σε κάθε επιμέρους έρευνα δράσης συμμετείχαν παιδιά και γονείς είτε ως συνερευνητές και συνδημιουργοί μουσειακών εκθέσεων είτε ως επισκέπτες αυτών. Εξετάζει την επίδραση της συλλογής και χρήσης ιστοριών ζωής ιδιαίτερα ως προς τις σχέσεις μεταξύ γηγενών παιδιών και παιδιών με μεταναστευτική καταγωγή προσχολικής/πρωτοσχολικής ηλικίας, 5-7 ετών και σχολικής ηλικίας, 11-12 ετών. Αποσκοπεί στην ανάδειξη της σημασίας των ιστοριών ζωής για την ενθάρρυνση της διαπολιτισμικής επικοινωνίας, την ανάπτυξη της διαπολιτισμικής ικανότητας και την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και της συναισθηματικής και πολιτισμικής ενσυναίσθησης ανάμεσα στους γηγενείς και μετανάστες μαθητές που συμμετείχαν στην έρευνα. Σημαντικά συμπεράσματα διεξάγονται για το νέο ρόλο του μουσείου ως ανοιχτoύ χώρου, όπου άτομα με γηγενή και διαφορετική εθνοπολιτισμική καταγωγή ως μέλη μίας κοινότητας θα μπορούν ισότιμα να εμπλέκονται στη διαπραγμάτευση και την κατασκευή της πολιτισμικής τους ταυτότητας και της τοπικής κοινωνικής ιστορίας. Συμπεράσματα της έρευνας αφορούν επίσης τη σχολική εκπαίδευση και την ανάπτυξη της κριτικής κοινωνικής σκέψης, κύριου γνωρίσματος ενός ενεργού πολίτη.
Το ωραίο και το άσχημο στην αισθητική των 'Σατυρικών' του Πετρωνίου
Authors: Γεμενετζή Εύα
Published: September 2021

Η σύγχρονη έρευνα επί του πεδίου της αισθητικής της αρχαιότητας δεν έδωσε τη δέουσα σημασία στη συμβολή της αρχαίας μυθοπλασίας στην άρθρωση αισθητικού λόγου. Η παρούσα διατριβή είναι μία μελέτη πάνω στην αισθητική του ωραίου και του άσχημου στα Σατυρικά, ένα ρωμαϊκό μυθιστόρημα που αποδίδεται στον Πετρώνιο και πιθανώς γράφτηκε κατά τη νερώνεια περίοδο. Οι χαμηλοί, κωμικοί χαρακτήρες του μυθιστορήματος συχνά εμπλέκονται σε συζητήσεις σχετικά με τη λογοτεχνική και την καλλιτεχνική κριτική, ενώ την ίδια στιγμή αποτελούν οι ίδιοι αισθητικά υποκείμενα, που αντιλαμβάνονται, σχολιάζουν και αξιολογούν το ωραίο και το άσχημο στην τέχνη και στον βίο. Η παρούσα διατριβή είχε ως στόχο μία προσέγγιση των Σατυρικών του Πετρωνίου σε συνάρτηση με τις αρχαίες αισθητικές θεωρίες που πραγματεύονται τις έννοιες του ωραίου και του άσχημου, καθώς και μία αποτίμηση της συμβολής του Πετρωνίου στην εξέλιξη της αισθητικής σκέψης. Κατ' αυτόν τον τρόπο, συζητήθηκαν οι τρόποι κατά τους οποίους τα Σατυρικά συμμετέχουν στον διάλογο περί αισθητικής της εποχής τους και υποστηρίχθηκε ότι επίσης και η αρχαία μυθοπλασία μπορεί να εκφέρει σοβαρό αισθητικό λόγο. Μεθοδολογικά, επιλέχθηκε η σύγχρονη φιλοσοφική έννοια της "αισθητικής εμπειρίας", σύμφωνα με την οποία η αισθητική εμπειρία της τέχνης δεν μπορεί να απομονωθεί από άλλες μορφές εμπειρίας στην καθημερινή ζωή. Οι στόχοι της εργασίας εκπληρώθηκαν μέσα από μία ερμηνευτική ανάλυση του κειμένου του Πετρωνίου. Ταυτόχρονα, σε αναφορά με την αισθητική του Πετρωνίου λήφθηκαν υπόψη και άλλες όψεις του κειμένου, όπως η αυτοαναφορικότητα και η φιλοσοφική τοποθέτηση του συγγραφέα ή/και του αφηγητή.
Μεσολαβητές φλεγμονώδους αντίδρασης κατά την περιγεννητική ασφυξία και περιγεννητική και ενδονοσοκομειακή λοίμωξη
Authors: Μουχτούρη Αλεξία
Published: September 2021

Η φλεγμονώδης αντίδραση που προκαλείται από τις περιγεννητικές και νοσοκομειακές λοιμώξεις (ΠΛ, ΝΛ) και την περιγεννητική ασφυξία (ΠΑ) μπορεί να προκαλέσει βλάβη στον ανώριμο εγκέφαλο του εμβρύου και του νεογέννητου. Οι χημοκίνες έχει βρεθεί ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στην φλεγμονώδη αντίδραση. Έχουν ερευνηθεί τα επίπεδα των χημοκινών σε υγιή νεογνά, ωστόσο δεν έχει μελετηθεί ο ρόλος τους κατά τη διάρκεια αυτών των παθολογικών καταστάσεων των νεογνών. Ο σκοπός της μελέτης μας ήταν να εξεταστούν τα πρωτεϊνικά και τα μεταγραφικά (mRNA) επίπεδα των χημοκινών σε νεογνά με περιγεννητική λοίμωξη και ασφυξία.Δείγματα περιφερικού αίματος ελήφθησαν από νεογνά με περιγεννητική ασφυξία και λοίμωξεις τις πρώτες ημέρες ζωής. Τα επίπεδα της IL-8, της IP-10, της MCP-1, της MIP-1α και της RANTES μετρήθηκαν στον ορό των νεογνών αυτών. Τα επίπεδα του mRNA της IL-8 και της MCP-1 μετρήθηκαν σε ολικό αίμα και σε λεμφοκύτταρα ενεργοποιημένα με PHA χρησιμοποιώντας semi quantitative PCR και real-time PCR αντίστοιχα.Τα επίπεδα IL-8 στον ορό νεογνών με περιγεννητική ασφυξία βρέθηκαν σημαντικά αυξημένα την 1η ημέρα ζωής τους. Τα επίπεδα IL-8 και IP-10 στον ορό νεογνών με περιγεννητική λοίμωξη βρέθηκαν στατιστικά αυξημένα την 1η ημέρα ζωής τους, ενώ τα επίπεδα της RANTES ήταν χαμηλά και παρέμειναν χαμηλά έως την 4η ημέρα. Τα επίπεδα των χημοκινών IL-8, IP-10 και MIP-1α ήταν στατιστικά αυξημένα σε νεογνά με ενδοσοκομειακές λοιμώξεις τη στιγμή της διάγνωσης της λοίμωξης. Τα μεταγραφικά επίπεδα της IL-8 ήταν στατιστικά αυξημένα στο ολικό αίμα και στις δύο παθολογικές καταστάσεις (ΠΑ και ΠΛ) ενώ αντίστοιχη αύξηση του mRNA της MCP-1 δεν διαπιστώθηκε. Τα in vitro ενεργοποιημένα λεμφοκύτταρα παρουσίασαν σημαντική αύξηση των επιπέδων του mRNA της IL-8 στις περιγεννητικές λοιμώξεις ενώ δεν παρατηρήθηκε αύξηση στην περιγεννητική ασφυξία. Τα επίπεδα του mRNA της MCP-1 αυξήθηκαν σημαντικά στα ενεργοποιημένα λεμφοκύτταρα των νεογνών με ΠΑ, ενώ δεν παρατηρήθηκε αντίστοιχη αύξηση στα νεογνά με περιγεννητική λοίμωξη. Συμπερασματικά το ανοσοβιολογικό σύστημα των νεογνών μπορεί να παράξει χημοκίνες, κατά την ανοσολογική απάντηση στην περιγεννητική ασφυξία και στις περιγεννητικές και ενδοσοκομειακές λοιμώξεις. Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι τα επίπεδα του mRNA των χημοκινών που εκφράζονται από τα ενεργοποιημένα λεμφοκύτταρα κατά τη διάρκεια της φλεγμονώδους αντίδρασης που προκαλείται από τις περιγεννητικές λοιμώξεις είναι διαφορετικά από εκείνα που εκφράζονται κατά την περιγεννητική ασφυξία. Τα ευρήματα αυτά ενδέχεται να παίζουν ρόλο κατά τη διάρκεια της χορήγησης ειδικών ανταγωνιστικών των χημοκινών με σκοπό την πρόληψη ή την μείωση της ιστικής βλάβης που προκαλείται από τη φλεγμονώδη αντίδραση.
Η επίδραση της θεραπείας καταστολής με θυροξίνη στην ογκομετρική οστική πυκνότητα και την οστική γεωμετρία σε γυναίκες με διαφοροποιημένο καρκίνο του θυρεοειδούς αδένα
Authors: Αντωνίου Ιουλία
Published: September 2021

Ο διαφοροποιημένος καρκίνος του θυρεοειδούς (ΔΚΘ) αποτελεί την συχνότερη μορφή (90%%) του καρκίνου του θυρεοειδή, ενώ η βέλτιστη πρόγνωση του, επιτρέπει στους ασθενείς να έχουν μακρό χρόνο επιβίωσης υπό συνθήκες υποκλινικού υπερθυρεοειδισμού.Μετά την αρχική θεραπεία, χορηγείται θυροξίνη σε δόσεις καταστολής της TSH όλους τους ασθενείς αναστέλλοντας την υποτροπή της νόσου. Εντούτοις, η θεραπεία καταστολής της TSH έχει συνδεθεί με δυσμενείς παρενέργειες στην οστική πυκνότητα μόνο στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Η διπλής ενέργειας απορροφησιομετρία (DXA) αποτελεί, μέχρι στιγμής, την εξέταση εκλογής για τον προσδιορισμό της οστικής πυκνότητας, αλλά δεν προσφέρει ξεχωριστές πληροφορίες για την πυκνότητα του κάθε τμήματος του οστού.Τα τελευταία 20 έτη έχει αναδειχθεί η περιφερική ποσοτική αξονική τομογραφία (pQCT) η οποία προσφέρει πολλαπλές δυνατότητες διερεύνησης της μηχανικής των οστών. Σκοπός της μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση της θεραπείας καταστολής της TSH στην σκελετική ακεραιότητα με την χρήση της pQCT στην κερκίδα και την κνήμη σε γυναίκες προεμμηνοπαυσιακές και μετεμμηνοπαυσιακές με ΔΚΘ και ομάδα ελέγχου.Συμμετείχαν 80 γυναίκες με ΔΚΘ και 89 μάρτυρες. Πραγματοποιήθηκε pQCT σε κνήμη και κερκίδα, DXA στο ισχίο και την σπονδυλική στήλη, καθώς ληφθήκαν δείγματα για ασβεστιοτρόπες ορμόνες και οστικούς δείκτες.Δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά σε ότι αφορά την οστική πυκνότητα με την μέθοδο DXA, ενώ σύμφωνα με τα αποτελέσματα της pQCT η θεραπεία καταστολής με θυροξίνη οδηγεί σε σημαντική ελάττωση του σπογγώδους οστού μόνο στις ΜΤΕΜ και κυρίως στα σημεία μη άσκησης βάρους, όπως είναι η κερκίδα. Η απουσία ελάττωσης στο άπω τμήμας της κνήμης πιθανόν υποδεικνύει ότι η μηχανική φόρτιση προστατεύει, μέχρι ενός σημείου, από την οστική απώλεια, εύρημα το οποίο έχει επίσης παρατηρηθεί σε νοσήματα με υψηλό ρυθμό οστικής εναλλαγής. Η σημαντική αρνητική συσχέτιση της CTX του ορού με την vBMD και την BMC της σπογγώδους μοίρας, σε συνδυασμό με την αυξημένη ενδοοστική περίμετρο στην κερκίδα, σημαίνουν ότι η θεραπεία καταστολής της TSH πιθανόν οδηγεί σε αυξημένη ενδοοστική απορρόφηση και αντικατάσταση του φλοιώδους οστού από σπογγώδες με σημαντική ελάττωση του πάχους του φλοιού. Στις ΠΡΕΜ με ΔΚΘ το πάχος του φλοιού της κερκίδας ήταν μεγαλύτερο, ένα μη αναμενόμενο εύρημα. Εφόσον το μεγαλύτερο πάχος του φλοιού της κερκίδας έχει καταγραφεί σε αρρώστους με υποπαραθυρεοειδισμό, είναι πιθανόν το μεγαλύτερο πάχος του φλοιού σε αυτήν την ομάδα να οφείλεται στον «σχετικό υποπαραθυρεοειδισμό» μετά την θυρεοειδεκτομή.Με βάση το γεγονός ότι ο ΔΚΘ είναι μία χρόνια νόσος και οι επιζήσαντες από αυτόν είναι ένας αυξανόμενος πληθυσμός, ο προσδιορισμός των βεβλαμένων σκελετικών θέσεων και η πρόληψη έναντι της οστικής απώλειας γίνονται κρίσιμα για την βελτίωση της ποιότητας ζωής.
Σύνθεση, μοριακός και μορφολογικός χαρακτηρισμός γραμμικών και μη γραμμικών συμπολυμερών εκ των οποίων η μία τουλάχιστον συστάδα θα είναι το πολυ(ισοπρένιο) ή πολυ(διμεθυλοσιλοξάνη)
Authors: Ντάρας Χρήστος
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή παρουσιάζεται η σύνθεση γραμμικών ασύμμετρων τρισυσταδικών συμπολυμερών τύπου ΑΒΑ’ (όπου Α και Α’:PS, B:PI ή PDMS) και μικτόκλωνων ασύμμετρων αστεροειδών συμπολυμερών του τύπου Α(ΒΑ’)n με n = 2 και 3 (όπου Α και Α’:PS, B:PI ή PDMS). Συντέθηκαν συνολικά δεκαοκτώ (18) δείγματα που χωρίζονται με βάση το συνολικό κλάσμα μάζας πολυστυρενίου (PS+PS’), fPS, στις ακόλουθες έξι ομάδες:•Τρία (3) δείγματα του τύπου PS(PI-b-PS’)n με n = 1,2,3 και fPS = 0,40•Τρία (3) δείγματα του τύπου PS(PI-b-PS’)n με n = 1,2,3 και fPS = 0,50•Τρία (3) δείγματα του τύπου PS(PI-b-PS’)n με n = 1,2,3 και fPS = 0,60•Τρία (3) δείγματα του τύπου PS(PI-b-PS’)n με n = 1,2,3 και fPS = 0,70•Τρία (3) δείγματα του τύπου PS(PI-b-PS’)n με n = 1,2,3 και fPS = 0,80•Τρία (3) δείγματα του τύπου PS-(PDMS-PS’)n με n = 1,2,3 και fPS = 0,75Ο κύριος σκοπός ήταν η σύνθεση συμπολυμερών, που παρουσιάζουν ομοιογένεια τόσο ως προς την σύσταση τους όσο και ως προς το μοριακό βάρος. Η σύνθεση ολοκληρώθηκε χρησιμοποιώντας την τεχνική του ανιοντικού πολυμερισμού μέσω της διαδοχικής προσθήκης μονομερών σε συνδυασμό με την χημεία χλωροσιλανίων. Με την χρήση των χλωροσιλανίων έλαβε χώρα η αλλαγή των δραστικών κέντρων του αρχικού πολυμερούς από λίθιο σε κατάλληλο χλωροϋποκατεστημένο σιλάνιο. Ο ανιοντικός πολυμερισμός με χρήση της τεχνικής υψηλού κενού επιτρέπει τον απόλυτο έλεγχο των ενδιάμεσων αντιδράσεων λόγω της απουσίας του σταδίου τερματισμού.Ο μοριακός και θερμικός χαρακτηρισμός των πολυμερών πραγματοποιήθηκε με χρωματογραφία αποκλεισμού μεγεθών (SEC), οσμομετρία μεμβράνης (ΜΟ), φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού πρωτονίου (1H-NMR) και διαφορική θερμιδομετρία σάρωσης (DSC) αντίστοιχα και οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι τα υλικά αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρότυπα πολυμερή αφού εμφάνισαν ομοιογένεια ως προς την σύσταση, το μοριακό βάρος και τις θερμικές μεταπτώσεις που εμφάνισαν (μηδενική ανάμιξη και τιμές αντίστοιχες των ομοπολυμερών).Πραγματοποιήθηκε μορφολογική μελέτη μέσω ηλεκτρονικής μικροσκοπίας διέλευσης (ΤΕΜ) για όλα τα δείγματα και με χρήση σκέδασης ακτίνων Χ υπό μικρές γωνίες (SAXS) για οκτώ (8) από τα δεκαοκτώ (18) δείγματα. Οι μελέτες απέδειξαν όσο αφορά στον μικροφασικό διαχωρισμό ότι το διάγραμμα φάσεων μετατοπίζεται δραματικά στα ασύμμετρα μικτόκλωνα συμπολυμερή όπου προκύπτουν καλά οργανωμένες φάσεις των δύο διαφορετικών συστατικών ανά περίπτωση. Επιβεβαιώθηκε πλήρως το θεωρητικό διάγραμμα φάσεων για ασύμμετρα μικτόκλωνα συμπολυμερή του γενικού τύπου Α(ΒΑ’)3 και παράμετρο ασυμμετρίας τ = 0,90.Τέλος έλαβε χώρα η μελέτη των μηχανικών ιδιοτήτων για οκτώ (8) από τα δεκαοκτώ (18) δείγματα που συντέθηκαν.
Συνθετική και δομική χαρτογράφηση ανόργανων-οργανικών υβριδικών υλικών και μελέτη των ιδιοτήτων τους
Authors: Αναγνώστου Ζαφειρία
Published: September 2021

Το αντικείµενο της παρούσας διατριβής επικεντρώνεται σε τρεις κύριους άξονες: (α) Τη σύνθεση πορωδών ανόργανων-οργανικών υβριδικών υλικών µε βάση σκελετούς που αποτελούνται από µεταλλικά ιόντα, (πολυ)φωσφονικά οξέα και ένα πολυπυριδινικό συν-υποκαταστάτη. (β) Tον πλήρη φασµατοσκοπικό και δοµικό χαρακτηρισµό τους και (γ) Την προκαταρκτική µελέτη των ιδιοτήτων τους. Η παρούσα διατριβή αξιοποιεί τις ιδιότητες των φωσφονικών υποκαταστατών προς δηµιουργία ανόργανων-οργανικών υβριδικών υλικών, η δοµή των οποίων βασίζεται σε µεταλλοφωσφονικούς σκελετούς, αλλά που ενσωματώνει και έναν δεύτερο πολυπυριδινικό υποκαταστάτη (συν-υποκαταστάτη). Απώτερος στόχος αυτής της έρευνας είναι η συστηµατική συλλογή µεγάλου αριθµού τέτοιων υλικών µε ποικιλία δοµικών χαρακτηριστικών και ιδιοτήτων. Η δοµική ποικιλότητά τους εξαρτάται από τη φύση του συν-υποκαταστάτη και αναμένεται να έχει σηµαντικές επιπτώσεις στις ιδιότητές τους.Έτσι, στα συνθετικά συστήματα που σχεδιάστηκαν χρησιμοποιήθηκαν: (α) μονο- και διφωσφονικοί καθώς και καρβοξυφωσφονικοί και υδροξυ-φωσφονικοί υποκαταστάτες, όπως phenylphosphonic acid (PPA), ethane-diphosphonic acid (EDPA), 1-hydroxyethylidene-1,1-diphosphonic acid (HEDP), 3-phosphonopropionic acid (CEPA), και phosphonoacetic acid (PAA).(β) δισθενή μεταλλικά ιόντα: Cu2+, Ni2+, Mn2+, Co2+ και Zn2+. (γ) Συνυποκαταστάτες, όπως οι χηλικοί 2,2’-bipyridine, 1,10-phenanthroline, και ο γεφυρωτικός 4,4’-bpy.Με βάση την παρούσα διατριβή μπορούν να εξαχθούν κάποια γενικά συμπεράσματα:(α) Χηλικοί Ν-ετεροκυκλικοί υποκαταστάτες μπορούν να χρησιμοποιηθούν στις συνθετικές πορείες των μεταλλοφωσφονικών υλικών και να επηρεάσουν δραματικά το τελικό προϊόν της σύνθεσης όσον αφορά δομή και διαστάσεις, με αποτέλεσμα να παράγονται υλικά με κατευθυνόμενη κατά κάποιον τρόπο σύνθεση δημιουργώντας είτε πόρους είτε κανάλια τα οποία δύναται να χρησιμοποιηθούν σε διάφορες εφαρμογές.(β) Όλοι οι συνυποκαταστάτες που χρησιμοποιήθηκαν, χηλικοί (2,2′-bpy, phen) ή γεφυρωτικοί (4,4’-bpy) συναρμόζονται στα μεταλλικά ιόντα που ανήκουν στα στοιχεία μετάπτωσης του περιοδικού πίνακα (Cu2+, Ni2+, Zn2+, Co2+, Mn2+), παρουσία διαφόρων φωσφονικών υποκαταστατών (HEDP, PPA, PAA, CEPA, και EDPA) δίνοντας ιοντικά σύμπλοκα ή πολυμερή συναρμογής διαστάσεων 1D, 2D, ή 3D.(γ) Τα μόρια φωσφονικού μπορούν να δράσουν ως αντισταθμιστικά ιόντα ενώ ταυτόχρονα γεφυρώνουν τις δομές όπως στο υλικό [Ni(4,4’-bpy)(EDPA)(H2O)4]·H2O(δ) Η γεωμετρία των μεταλλικών κέντρων οφείλεται κατά κύριο λόγω στο είδος του φωσφονικού που χρησιμοποιείται. Έτσι η παρατηρείται η διακύμανση των αριθμών ένταξης που αναφέρθηκαν παραπάνω για τα μεταλλικά ιόντα που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη. (ε) Βασικός παράγοντας για την διαμόρφωση και την τελική δομή των υλικών ήταν οι αλληλεπιδράσεις τύπου π-π μεταξύ των αρωματικών δακτυλίων των Ν-ετεροκυκλικών μορίων που χρησιμοποιήθηκαν αλλά και από τους σχηματιζόμενους δεσμούς υδρογόνου.
Η σημασία της αναίμακτης ηλεκτροκαρδιογραφικής διερεύνησης στην ηλεκτροφυσιολογική αξιολόγηση ασθενών με συγκοπή ή προσυγκοπή αγνώστου αιτιολογίας
Authors: Καρυστινός Γεώργιος
Published: September 2021

Σκοπός: Η διερεύνηση της διαγνωστικής και προγνωστικής αξίας της αναίμακτης ηλεκτροκαρδιογραφικής διερεύνησης (ΗΚΓ ηρεμίας και 24ωρη καταγραφή κατά Holter) στη μελέτη επεισοδίων συγκοπής ή προσυγκοπής. Μεθοδολογία: Στο 1ο μέρος συνολικά 421 ασθενείς που εμφάνιζαν συμπτώματα συγκοπής ή προσυγκοπής αγνώστου αιτιολογίας διερευνήθηκαν με ΗΚΓ και 24ωρη ΗΚΓ καταγραφή κατά Holter, ενώ κατόπιν υποβλήθηκαν σε ηλεκτροφυσιολογική μελέτη (ΗΦΕ). Κατόπιν έγινε σύγκριση των αποτελεσμάτων του αναίμακτου ΗΚΓ ελέγχου με αυτά του ΗΦΕ.Στο 2ο μέρος σε 408 από τους 421 ασθενείς αφού εφαρμόστηκε κατάλληλη θεραπεία (βηματοδότης, απινιδωτής, αντιαρρυθμικά φάρμακα), λήφθηκε πλήρες προοπτικό ιστορικό για να διερευνηθεί η προγνωστική αξία του αναίμακτου ΗΚΓ ελέγχου στον καθορισμό παραγόντων κινδύνου θνητότητας και της ολικής θνητότητας που οφείλεται σε σοβαρά αρρυθμικά αίτια που προκαλούν συγκοπή ή προσυγκοπή, καθώς και η αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Αποτελέσματα: Στο 1ο μέρος βρέθηκε ότι ο αναίμακτος ΗΚΓ έλεγχος ήταν επαρκώς ακριβής στον προσδιορισμό ύπαρξης ή όχι κάποιου αρρυθμικού αιτίου που προκαλεί τα συμπτώματα συγκοπής ή προσυγκοπής. Επιπλέον μπορούσε επαρκώς να προβλέψει και τα ευρήματα του ΗΦΕ.Στο 2ο μέρος βρέθηκε ότι με τον αναίμακτο ΗΚΓ έλεγχο μπορούσαν να προσδιοριστούν συγκεκριμένοι παράγοντες κινδύνου θνητότητας, καθώς και η ολική θνητότητα, ενώ βρέθηκε ότι και η εφαρμοσθείσα θεραπεία ήταν αποτελεσματική.
Μελέτη των ιστοπαθολογικών αλλοιώσεων πνευμονικού μοσχεύματος κονίκλου σε συνθήκες θερμής και ψυχρής ισχαιμίας
Authors: Ασημομύτης Δημήτριος
Published: September 2021

Σκοπός: Συστάθηκαν πνευμονικά μοντέλα κονίκλου για να μελετηθεί η υποθερμική και ψυχρή ισχαιμία. Υλικό και Μέθοδος: Εικοσιτέσσερα λευκά κουνέλια Νέας Ζηλανδίας μοιράστηκαν στις Πειραματικές Ομάδες Ι και ΙΙ. Οι δεξιοί πνεύμονες καταχωρήθηκαν στις ομάδες ΔΙ και ΔΙΙ (ομάδες ελέγχου). Οι αριστεροί πνεύμονες αποτελούσαν τις ομάδες ΑI και ΑII (ομάδες μελέτης). Μετά την ευθανασία, τα ζώα έμειναν ανέπαφα για 60 λεπτά. Η ομάδα ΑI υπέστη 1 ώρα τοπικής εξωτερικής ψύξης. Οι δεξιοί πνεύμονες συνέχισαν ex vivo υποθερμική ισχαιμία. Η ομάδα ΑII συντηρήθηκε με ορθόδρομη έκπλυση με κρύο διάλυμα Perfadex και τοπική εξωτερική ψύξη. Δειγματοληψία έγινε στα 60, 90 και 120 λεπτά. Ουδετερόφιλα και κυψελιδικό οίδημα αξιολογήθηκαν με αιματοξυλίνη/ηωσίνη. Έγινε ανοσοϊστοχημεία χρησιμοποιώντας αντισώματα CD68, CD4 και CD8.Αποτελέσματα: Δε παρατηρήθηκε διήθηση PMNs. Τα AMs αυξήθηκαν σε αριθμό μεταξύ 60 και 120 λεπτών στις ομάδες ΔΙ και ΔΙΙ (p=0,001). Διαφορά υπήρξε μεταξύ των ομάδων ΔII και ΑII στα 120 λεπτά (p=0,014). Τα TCD4+ μειώθηκαν αριθμητικά στις ομάδες ΔI και ΔΙΙ στα 90 λεπτά (p=0,007 και p=0,001 αντίστοιχα). Στις ομάδες ΑI και ΑII μειώθηκαν στα 120 λεπτά (p=0,011 και p=0,001 αντίστοιχα). Η ψυχρή ισχαιμία αύξησε σημαντικά τον αριθμό των TCD8+ μετά τα 90 λεπτά. Το πηλίκο TCD4+/TCD8+ διέφερε μεταξύ των ομάδων ΔΙ και ΑI στα 120 λεπτά (p=0,004), ενώ μεταξύ των ομάδων ΔII και ΑII στα 90 λεπτά (p=0,030). Συμπεράσματα: Δεν έγινε διήθηση ουδετεροφίλων μέχρι τα 120 λεπτά. Τα AMs αυξήθηκαν σημαντικά σε αριθμό στην υποθερμική ισχαιμία. Η ορθόδρομη έκπλυση με ψυχρό διάλυμα και τοπική εξωτερική ψύξη είναι πιο αποτελεσματική από τη τοπική εξωτερική ψύξη στη μείωση των AMs. Τα TCD8+ επηρεάζονται μετά από 30 λεπτά, ενώ τα TCD4+ μετά από 60 λεπτά ψυχρής ισχαιμίας. Το πηλίκο TCD4+/TCD8+ επηρεάζεται μετά από 1 ώρα τοπικής εξωτερικής ψύξης ενώ για τη συντήρηση με έκπλυση χρειάζονται 30 λεπτά. Τα TCD4+ ενορχηστρώνουν τη φλεγμονή στην υποθερμική ισχαιμική βλάβη. Τα TCD8+ αναλαμβάνουν στη ψυχρή ισχαιμία.