Υποστήριξη της επαγγελματικής ανάπτυξης των εκπαιδευτικών
Authors: Μουτιάγκα Σοφία 
Published: January 2024

Ελληνικά και διεθνή βιβλιογραφικά δεδομένα καταδεικνύουν ότι η προβληματική συμπεριφορά του μαθητικού πληθυσμού είναι ένα από τα σοβαρότερα και συνεχώς επιδεινούμενα προβλήματα που αντιμετωπίζει το εκπαιδευτικό προσωπικό στην επαγγελματική του ζωή. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να σχεδιάσει, εφαρμόσει, αποτιμήσει και αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα ενός μοντέλου διαχείρισης και αντιμετώπισης της προβληματικής συμπεριφοράς του μαθητικού πληθυσμού από το εκπαιδευτικό προσωπικό στο ελληνικό δευτεροβάθμιο σχολείο. Στην έρευνα συμμετείχαν το εκπαιδευτικό προσωπικό και ο μαθητικός πληθυσμός της α’ και β’ τάξης δύο Γυμνασίων της Θεσσαλονίκης με παρόμοια μεταξύ τους χαρακτηριστικά. Οι εκπαιδευτικοί του ενός σχολείου παρακολούθησαν προσαρμοσμένο στις ανάγκες του σχολείου τους επιμορφωτικό πρόγραμμα, το οποίο αποτέλεσε την εφαρμογή ενός ευρύτερου μοντέλου διαχείρισης συμπεριφοράς που προτείνει η παρούσα εργασία. Οι εκπαιδευτικοί του άλλου σχολείου δεν έλαβαν καμιά επιμόρφωση, αποτελώντας την ομάδα ελέγχου. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε εκπαιδευτικούς και μαθητές/τριες σε τέσσερις χρονικές στιγμές: πριν την επιμόρφωση, αμέσως μετά την ολοκλήρωσή της, τέσσερις και δώδεκα μήνες αργότερα. Για τη συλλογή και επεξεργασία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε συνδυασμός ποσοτικής και ποιοτικής μεθόδου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τόσο το εκπαιδευτικό προσωπικό όσο και ο μαθητικός πληθυσμός του σχολείου παρέμβασης αξιολόγησαν το κλίμα του σχολείου τους θετικότερα αμέσως μετά και τέσσερις μήνες μετά την ολοκλήρωση του επιμορφωτικού προγράμματος, σε αντίθεση με το εκπαιδευτικό προσωπικό και το μαθητικό πληθυσμό του σχολείου ελέγχου που το αξιολόγησαν αρνητικότερα στις ίδιες χρονικές στιγμές. Η αίσθηση αυτοαποτελεσματικότητας του εκπαιδευτικού προσωπικού του σχολείου παρέμβασης αυξήθηκε επίσης αμέσως μετά την ολοκλήρωση του επιμορφωτικού προγράμματος και τέσσερις μήνες μετά, σε αντίθεση με την αίσθηση αυτοαποτελεσματικότητας του εκπαιδευτικού προσωπικού του σχολείου ελέγχου που παρέμεινε σταθερή τις ίδιες χρονικές στιγμές. Τέλος η προβληματική συμπεριφορά του μαθητικού πληθυσμού μειώθηκε αμέσως μετά την ολοκλήρωση του επιμορφωτικού προγράμματος και παρέμεινε μειωμένη τέσσερις μήνες αργότερα στο σχολείο παρέμβασης, ενώ στο σχολείο ελέγχου παρέμεινε αμετάβλητη στις ίδιες χρονικές στιγμές. Ένα χρόνο αργότερα, τα θετικά αποτελέσματα του επιμορφωτικού προγράμματος μειώθηκαν, επειδή σταμάτησε η εφαρμογή της μεθοδολογίας διαχείρισης συμπεριφοράς μαθητών/τριών στην οποία το εκπαιδευτικό προσωπικό του σχολείου παρέμβασης επιμορφώθηκε. Η αξιολόγηση δηλαδή του σχολικού κλίματος και η αυτοαποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού προσωπικού επανήλθαν στα επίπεδα πριν την εφαρμογή του επιμορφωτικού προγράμματος, ενώ η αξιολόγηση του σχολικού κλίματος και η συμπεριφορά του μαθητικού πληθυσμού παρέμειναν βελτιωμένα. Ωστόσο οι αντίστοιχες μετρήσεις στο σχολείο ελέγχου έδειξαν αρνητικότερη αξιολόγηση του σχολικού κλίματος και μειωμένη αίσθηση αυτοαποτελεσματικότητας του εκπαιδευτικού προσωπικού, ενώ για το μαθητικό πληθυσμό η αίσθηση του σχολικού κλίματος παρέμεινε σταθερή και η ανεπιθύμητη συμπεριφορά αυξήθηκε συγκριτικά με πριν την επιμόρφωση. Επομένως η παρούσα έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το προτεινόμενο μοντέλο επιμόρφωσης εκπαιδευτικών στη διαχείριση της μαθητικής συμπεριφοράς είναι αποτελεσματικό και προτείνει τρόπους διατήρησης και αύξησης της αποτελεσματικότητάς του.