bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η επίδραση των β₂-αδρενεργικών αγωνιστών και των κορτικοστεροειδών στα επίπεδα γλυκοζαμινογλυκανών, πρωτεογλυκανών και μεταλλοπρωτεασών του συνδετικού ιστού, σε πρωτογενείς καλλιέργειες κυττάρων από πνεύμονες ανθρώπου
Authors: Κλάγκας Ιωάννης
Published: August 2021

Αναπτύχθηκαν πρωτογενείς καλλιέργειες λείων μυϊκών κυττάρων από αεραγωγούς φυσιολογικών πνευμόνων, ασθενών με άσθμα και ΧΑΠ. Οι καλλιέργειες αναπτύχθηκαν σε 5% FCS απουσία και παρουσία 10⁻⁸ Μ του συνδυασμού τους για 0, 12 και 24 ώρες. Ακολούθησε διαχωρισμός του υπερκείμενου θρεπτικού υλικού από το κυτταρικό στρώμα. Σε κάθε δείγμα πραγματοποιήθηκε απομόνωση των GAG’s με απολιπίδωση, εξαντλητική πέψη με προνάση, πέψη με DNose, και εν τέλει οι ολικές GAG’s συλλέχθηκαν με καταβύθιση με αιθανόλη. Πραγματοποιήθηκε ποσοτικός προσδιορισμός των GAG’s, ανάλυση με ηλεκτροφορική σε οξικές κυτταρίνες, ταυτοποίηση με ειδικά ένζυμα, μέτρηση HA με ELISA, προσδιορισμός μοριακής μάζας ΗΑ, απομόνωση RNA και RT-PCR καθώς και ανοσοαποτύπωση κατά western. Διαπιστώθηκε μείωση του ΗΑ στους ασθενείς με άσθμα και ΧΑΠ. Η μείωση οφείλεται σε μειωμένη έκφραση της HAS-1 και HAS-2 και σε αυξημένη έκφραση της HYAL-1 η έκφραση του υποδοχέα CD44 μειώνεται και ο υποδοχέας RHAMM εκφράζεται μόνο στου υγιείς. Η επίδραση των κορτικοστεροειδών και των β₂-αδρενεργικών αγωνιστών αναστρέφει όλο τα παραπάνω.
Μελέτη της δομής, του διαχωρισμού φάσης και των φωτοεπαγόμενων δομικών αλλαγών χαλκογονούχων υάλων με φασματοσκοπία Raman και ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης
Authors: Κυριαζής Φώτιος
Published: August 2021

Τα υαλώδη υλικά είναι μια ευρεία κατηγορία υλικών με σημαντικές ιδιότητες πολλές από τις οποίες δεν απαντώνται όταν αυτά βρίσκονται στην αντίστοιχη κρυσταλλική τους φάση. Στην παρούσα εργασία μελετώνται επιλεγμένες ύαλοι μιας ειδικής κατηγορίας άμορφων υλικών, αυτής των χαλκογονούχων υάλων, δηλαδή ενώσεων που περιέχουν τουλάχιστον ένα από τα στοιχεία S, Se και Te. Το γεγονός ότι το ενεργειακό χάσμα των ενώσεων αυτών εμπίπτει στην φασματική περιοχή του ορατού φωτός και του κοντινού υπερύθρου έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση πλήθους φωτοεπαγόμενων (μη-θερμικών) φαινομένων όταν τα υλικά αυτά ακτινοβοληθούν με φως κατάλληλου μήκους κύματος. Συγκεκριμένα, μελετήθηκε με φασματοσκοπία Raman και ab initio υπολογισμούς η δομή των υάλων του δυαδικού συστήματος AsxS100-x η οποία βρέθηκε ότι απαρτίζεται από ποικιλία δομικών μονάδων, π.χ. δακτύλιοι S8, αλυσίδες Sn και πυραμίδες AsS3. Στη συνέχεια μελετήθηκε το φαινόμενο του φωτοεπαγόμενου πολυμερισμού σε υάλους AsxS100-x, (x: 5, 10, 15, 20, 25, 33, 40) με φασματοσκοπία Raman συντονισμού. Έτσι αποσαφηνίστηκε ο μηχανισμός των δομικών αλλαγών οι οποίες είναι υπεύθυνες για το φωτοεπαγόμενο πολυμερισμό, S8→Sn. Από την ανάλυση προέκυψε ότι ένα πολύ υψηλό κλάσμα δεσμών, της τάξης του ~20%, μετασχηματίζεται υπό την επίδραση της ακτινοβόλησης. Το ποσοστό αυτό είναι μια τάξη μεγέθους μεγαλύτερο από αντίστοιχα ποσοστά δεσμών, όπως αναφέρεται στην βιβλιογραφία, τα οποία συμμετέχουν σε φωτοεπαγόμενους δομικούς μετασχηματισμούς και είναι ενδεικτικό των εφαρμογών που μπορούν τα τύχουν οι ύαλοι αυτές. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε επίσης στις αλλαγές της δομής και των ιδιοτήτων υάλων As-S τις οποίες επιφέρει η πρόσμιξη Ag. Το τριαδικό σύστημα Agx(As33S67)100-x, , εμφανίζει διαχωρισμό φάσης για μια ευρεία περιοχή συστάσεων , γεγονός που παρατηρήθηκε άμεσα μέσω της ηλεκτρονικής μικροσκοπίας και έμμεσα μέσω της φασματοσκοπίας Raman. Αυτό που προέκυψε από τις αναλύσεις ήταν μια αναπροσαρμογή των πληθυσμών των δομικών μονάδων του S τα οποία σχηματίζονται κατά την σύνθεση της ύαλου. Επίσης με συνδυασμό εικόνων SEM και των φασμάτων Raman, επιχειρήθηκε η ποιοτική και ποσοτική ανάλυση της πλούσιας σε Ag-φάσης και της φτωχής σε Ag-φάσης. Προέκυψε ότι για ~7 at. % Ag η πλούσια σε Ag-φάση γίνεται συνεχής (percolation transition), γεγονός που συμβάλει στην απότομη αύξηση της αγωγιμότητας κατά πολλές τάξεις μεγέθους καθιστώντας τα υλικά αυτά κατάλληλα για υπεριοντικούς αγωγούς.
Συσχέτιση του ινσουλινοδραστικού αυξητικού παράγοντα I (IGF-I) στον καρκίνο του ενδομητρίου
Authors: Κουκουλομάτης Παναγιώτης
Published: August 2021

Ο καρκίνος του ενδομητρίου κατατάσσεται ως το τέταρτο κακοήθες νεόπλασμα του γεννητικού συστήματος της γυναίκας, σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Η Ελλάδα εμφανίζει ορισμένους από τους χαμηλότερους δείκτες επίπτωσης και θνησιμότητας καρκίνου του ενδομητρίου συγκριτικά με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η διερεύνηση ενδεχόμενων παραγόντων που συμβάλλουν στη διαμόρφωση της συγκριτικά πλεονεκτικής θέσης της χώρας μας, ως προς τη συχνότητα εμφάνισης της νόσου, σε συνδυασμό με τη γενικότερη διερεύνηση διατροφικών και ενδοκρινικών παραγόντων, που σχετίζονται με την παχυσαρκία και πιθανόν διαμεσολαβούν τη δράση της στην ανάπτυξη καρκίνου του ενδομητρίου. Η μελέτη ήταν τύπου ασθενών-μαρτύρων. Την ομάδα των ασθενών αποτελούσαν 84 γυναίκες, με ιστολογικά επιβεβαιωμένο καρκίνο του ενδομητρίου, ενώ οι μάρτυρες ήταν 84 γυναίκες, που εισήχθησαν κατά τη διάρκεια του έτους 1999 στο ίδιο νοσοκομείο για απλές χειρουργικές επεμβάσεις. Πληροφορίες συλλέχθηκαν, μετά από προσωπική συνέντευξη, σχετικά με κοινωνικοδημογραφικές μεταβλητές, συνήθειες του τρόπου ζωής, ιατρικό και αναπαραγωγικό ιστορικό, καθώς επίσης πραγματοποιήθηκε και συλλογή αιματολογικών δειγμάτων. Από τα αποτελέσματα της μελέτης φάνηκε ότι οι γνωστοί παράγοντες κινδύνου δεν μπορούσαν να ερμηνεύσουν την πλεονεκτική θέση της χώρας μας σχετικά με την επίπτωση του καρκίνου του ενδομητρίου. Από την ανάλυση όμως των 158 ποιοτικών διατροφικών δεδομένων βρέθηκε ότι όσπρια, ξηροί καρποί, ρετινόλη, νικοτινικό οξύ, βιταμίνη Β6 και ριμποφλαβίνη φαίνεται να έχουν προστατευτικό ρόλο αναφορικά με τον κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου. Από τους ορμονικούς παράγοντες που εξετάστηκαν, βρέθηκαν ενδείξεις για θετική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων λεπτίνης στο αίμα και καρκίνου του ενδομητρίου, χωρίς ωστόσο ο επιδημιολογικός σχεδιασμός της μελέτης να επιτρέπει να εξακριβωθεί, αν η αύξηση της λεπτίνης διαδραματίζει κάποιο ρόλο στην καρκινογένεση του ενδομητρίου ή αν πρόκειται απλώς για μια συσχέτιση με την παχυσαρκία. Αναφορικά με το σύστημα IGF, βρέθηκε ένδειξη για θετική συσχέτιση του παράγοντα IGF-II και αντίστροφη συσχέτιση του παράγοντα IGF-Ι με τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του ενδομητρίου. Τέλος παρόλο που η αδιπονεκτίνη δε φάνηκε να σχετίζεται με τον καρκίνο του ενδομητρίου στις γυναίκες 65 ετών και άνω, μεταξύ νεότερων γυναικών, όπου η παχυσαρκία είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για εμφάνιση καρκίνου του ενδομητρίου, η αδιπονεκτίνη σχετίζεται στατιστικά σημαντικά με μειωμένο κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου. Δεδομένου του τύπου και του μεγέθους της μελέτης, τα παραπάνω αποτελέσματα δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν καταληκτικά. Σημειώνεται όμως ότι χρησίμευσαν ως πρόδρομες αναφορές για αρκετές μελέτες που ακολούθησαν από τη δημοσίευση τους, ιδιαιτέρως αναφορικά με το ρόλο της αντιπονεκτίνης, με στόχο την περαιτέρω διερεύνηση της αιτιολογίας και των υποκείμενων παθοφυσιολογικών μηχανισμών του συχνού αυτού καρκίνου στις γυναίκες.
Πειραματική διερεύνηση της θόλωσης των υδρόφιλων ενδοφθάλμιων φακών
Authors: Δρίμτζιας Ευάγγελος
Published: August 2021

Η χειρουργική καταρράκτη διαμέσου μικρής τομής με τη χρήση αναδιπλούμενων ενδοφθάλμιων φακών είχε ως αποτέλεσμα την εμφάνιση μιας νέας επιπλοκής - της θόλωσης των φακών. Αρκετοί παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί για την αιτιολόγηση του φαινομένου. Για τη μελέτη του φαινομένου της ασβεστοποίησης έχουν κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί in vivo μοντέλα. Στην παρούσα εργασία, και με στόχο να προσομοιωθούν οι συνθήκες του προσθίου θαλάμου κατασκευάσθηκε από πολυαμίδιο διπλότοιχος θερμοστατούμενος αντιδραστήρας συνολικού όγκου 10 ml. Το συνθετικό υδατοειδές υγρό παρασκευάστηκε με τριπλά απεσταγμένο νερό στο οποίο διαλύθηκαν συγκεκριμένες ποσότητες κρυσταλλικών αλάτων. Η ροή του συνθετικού υδατοειδούς υγρού προς τον αντιδραστήρα γινόταν με τη βοήθεια αντλίας σύριγγας ρυθμιζόμενης παροχής. Εντός του αντιδραστήρα τοποθετήθηκαν σε ειδικό δειγματοφορέα τρεις υδρόφιλοι ακρυλικοί ενδοφθάλμιοι φακοί (A, Β και Γ) με περιεκτικότητα σε νερό 26%. Η μελέτη του συστήματος έγινε σε συνθήκες αντιπροσωπευτικές του οργανισμού, δηλαδή pH=7.4 και θερμοκρασία=37°C. Η παρακολούθηση των φακών με τη βοήθεια του οπτικού μικροσκοπίου, το οποίο ήταν εφοδιασμένο με βιντεοκάμερα, γινόταν καθημερινά και λαμβάνονταν φωτογραφίες για περαιτέρω ανάλυση. Οι φακοί A, B και Γ απομακρύνθηκαν από τον αντιδραστήρα στους πέντε, εννιά και δώδεκα μήνες αντίστοιχα, με σκοπό να μελετηθεί τόσο η επιφάνειά τους όσο και το εσωτερικό του πολυμερικού υλικού. Τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των εναποθέσεων εξετάσθηκαν και μελετήθηκαν με τη βοήθεια ηλεκτρονικού μικροσκοπίου σάρωσης ενώ η χημική σύσταση των κρυσταλλιτών ταυτοποιήθηκε με μικροανάλυση με φασματοσκοπία ενεργειακής διασποράς ακτινών X (EDX). Περαιτέρω ταυτοποίηση έγινε με φασματοσκοπία Raman και με περίθλαση ακτινών X. Ο υπερκορεσμός είναι η κινητήρια δύναμη για την έναρξη της πυρηνογένεσης και της εν συνεχεία ανάπτυξης των σταθερών πυρήνων σε κρυσταλλίτες φωσφορικού ασβεστίου. Τα περισσότερα βιολογικά ρευστά, περιλαμβανομένου του υδατοειδούς υγρού είναι υπέρκορα ως προς διάφορες φάσεις αλάτων φωσφορικού ασβεστίου. Τα ακρυλικά πολυμερή διαθέτουν επιφανειακές ιονιζόμενες καρβοξυλικές ομάδες, η παρουσία των οποίων σε ιονισμένη μορφή ευνοεί τη συμπλοκοποίηση με ιόντα ασβεστίου του υδατοειδούς υγρού. Επιπλέον, η ασβεστοποίηση φαίνεται ότι είναι έντονη στους υδρόφιλους φακούς, λόγω της υψηλότερης ενυδάτωσης των υδρόφιλων πολυμερών, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την υψηλότερη επιφανειακή συγκέντρωση των ιονισμένων ομάδων.
Ο ρόλος του αμυλοειδούς Α (Serum Amyloid A, SAA) του ορού και των κυτταροκινών IL-1β, IL-6 και TNF-α ως προγνωστικών παραγόντων στην έγκαιρη χειρουργική αντιμετώπιση του εμπυήματος
Authors: Μπουλταδάκης Ευάγγελος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Παραπνευμονική συλλογή ονομάζεται κάθε υπεζωκοτική συλλογή που δημιουργείται δευτεροπαθώς μετά από πνευμονία (μικροβιακής ή ιογενούς αιτιολογίας) ή σε απόστημα πνεύμονα. Προσβάλλονται περίπου 60.000 ενήλικες στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο και εμφανίζει θνητότητα περίπου 15%Σκοπός: Μελετήσαμε τη διαγνωστική αξία και τον προγνωστικό ρόλο του SAA, της CRP και των κυτταροκινών IL-1β, IL-6 και TNF-α στις παραπνευμονικές συλλογές, καθώς και τη μεταξύ τους συσχέτιση.Υλικό και Μέθοδος: Μελετήθηκαν 57 ασθενείς που προσήλθαν με παραπνευμονική συλλογή και εμπύημα υπεζωκότα στο τμήμα επειγόντων περιστατικών στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Λάρισας και στο «Σισμανόγλειο» γενικό νοσοκομείο Αθήνας το διάστημα μεταξύ του Ιανουαρίου του 2007 έως και τον Ιανουάριο του 2008. Κατά την εισαγωγή τους στο νοσοκομείο όλοι οι ασθενείς παρακεντήθηκαν και μελετήθηκαν στο υπεζωκοτικό υγρό και τον ορό των ασθενών οι παράγοντες SAA, CRP, IL-1β, IL-6,TNF-α. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν για χρονικό διάστημα 6 μηνών, όπου επανεκτιμήθηκε η υπεζωκοτική τους συλλογή.Αποτελέσματα: Η μέση τιμή του SAA στο υπεζωκοτικό υγρό (mg/dL) των CPE συγκρινόμενη με την αντίστοιχη των ασθενών με UPE, ήταν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερη (P < 0.04). Τα αντίστοιχα επίπεδα της μέσης τιμής της CRP στο υπεζωκοτικό υγρό, βρέθηκαν μεγαλύτερα στους ασθενείς με εμπύημα και CPE, συγκριτικά με τους ασθενείς με UPE (P < 0.01). Οι τιμές των κυτταροκινών IL-1β, IL-6 και TNF-α δεν εμφάνισαν καμία στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στις διάφορες κατηγορίες των παραπνευμονικών συλλογών. Επίσης, οι τιμές του SAA δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στους ασθενείς με διαφορετική έκβαση της παραπνευμονικής τους συλλογής μετά από 6 μήνες. Αντιθέτως οι ασθενείς με πλήρη αποκατάσταση της συλλογής τους μετά από 6 μήνες εμφάνισαν στατιστικά μεγαλύτερες τιμές των pH, γλυκόζη (P = 0.03) και στατιστικά μικρότερες τιμές της LDH (P = 0.005), IL-1β (P < 0.05), συγκριτικά με τους ασθενείς που δεν εμφάνισαν καλή πρόγνωση στους 6 μήνες. Συμπέρασμα: Οι τιμές του SAA αυξάνονται στους ασθενείς με επιπλεγμένη παραπνευμονική συλλογή γεγονός που υποδεικνύει πως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως δείκτης διάκρισης και διαφορικής διάγνωσης των επιπλεγμένων από τις ανεπίπλεκτες παραπνευμονικές συλλογές. Ωστόσο με βάση τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δεν έχει ισχυρή προγνωστική αξία για την εξέλιξη μιας παραπνευμονικής συλλογής. Αντιθέτως δείκτες όπως το pH, η γλυκόζη και η LDH έχουν ευασθησία 100% στη πρόγνωση μιας παραπνευμονικής συλλογής στους 6 μήνες. Ισχυρή προγνωστική αξία για την εξέλιξη μιας παραπνευμονικής συλλογής στους 6 μήνες εμφάνισε επίσης και η κυτταροκίνη IL-1β σε αντίθεση με τις IL-6 και TNF-α.
Βελτιστοποίηση αρδευτικών δικτύων
Authors: Χονδρογιάννης Σωκράτης
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η οικονομική βελτιστοποίηση των αρδευτικών δικτύων με αγωγούς υπό πίεση με συμβατικούς και ασαφείς αριθμούς. Ειδικότερα, εφαρμόσθηκε η μέθοδος του δυναμικού προγραμματισμού, για την εφαρμογή της οποίας απαιτήθηκε η κατασκευή προγράμματος σε Visual Fortran. Εξετάσθηκαν τρία αρδευτικά δίκτυα της περιοχής Καβασίλων της τέως λίμνης Γιαννιτσών και τα αποτελέσματα που προέκυψαν συγκρίθηκαν με τα αποτελέσματα που υπολογίστηκαν από τον γραμμικό προγραμματισμό. Στη συνέχεια, έγινε εφαρμογή της ασαφούς λογικής στο ίδιο πρόβλημα. Η εφαρμογή της έγινε αρχικώς με τη χρήση του ασαφούς γραμμικού προγραμματισμού, ενώ στη συνέχεια κατασκευάστηκε μία μεθοδολογία ασαφούς δυναμικού προγραμματισμού για την περίπτωση των αρδευτικών δικτύων. Σαν ασάφεια στο πρόβλημά αυτό ορίστηκε η απαιτούμενη πίεση στις υδροληψίες. Τα συμπεράσματα που προέκυψαν είναι τα ακόλουθα: α) στην περίπτωση επίλυσης των αρδευτικών δικτύων με συμβατικούς αριθμούς, η μέθοδος του δυναμικού προγραμματισμού δίνει το βέλτιστο αποτέλεσμα για δίκτυα μεγαλύτερα των 80 αγωγών, β) για τις περιπτώσεις μικρών δικτύων ενδείκνυται ο γραμμικός προγραμματισμός, γ) στην περίπτωση του προβλήματος με ασαφείς αριθμούς, ο ασαφής δυναμικός προγραμματισμός αποτελεί μονόδρομο για δίκτυα μεγαλύτερα των 40 αγωγών και τα εξαγόμενα αποτελέσματα ικανοποιούσαν πλήρως τις ασάφειες που ορίστηκαν στο πρόβλημα αυτό.
Διαταραχές σεξουαλικής λειτουργικότητας σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία
Authors: Βόμβας Δημήτριος
Published: August 2021

Σκοπός. Στον χώρο της Κλινικής-Ογκολογίας πέρα από την εκτίμηση του θεραπευτικού αποτελέσματος των αντικαρκινικών θεραπειών της ανταπόκρισης της νόσου και της συνολικής επιβίωσης των ασθενών άρχισε να προσελκύει όλο και περισσότερο το ενδιαφέρον η εκτίμηση παραμέτρων της Ποιότητας Ζωής. Μια από τις σημαντικές παραμέτρους της ΠΖ είναι η σεξουαλική λειτουργικότητα που συνδέεται άμεσα και με την σεξουαλικότητα του ατόμου. Η σεξουαλικότητα αντιστοιχεί σε ένα φαινόμενο με διαστάσεις βιολογικές, διαπροσωπικές και ψυχολογικές. Αποτελεί τομέα που αρκετές φορές παραμελείται από τους θεράποντες ιατρούς με αποτέλεσμα οι ασθενείς να μην ενημερώνονται για όλες τις παραμέτρους που αφορούν συνολικά την ανθρώπινη λειτουργικότητα. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση της σεξουαλικής λειτουργικότητας σε ασθενείς με καρκίνο που υποβάλλονται σε ριζική ακτινοθεραπεία σε συνδυασμό με την εκτίμηση της ποιότητας ζωής του άγχους και της κατάθλιψης για πιθανές συσχετίσεις μεταξύ τους. Υλικό και μέθοδοι. Η μελέτη ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2006 και περατώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2008. Ζητήθηκε από 174 ασθενείς να συμμετάσχουν στη μελέτη. Τελικά 138 (79.3%) ασθενείς δέχτηκαν να ενταχθούν μετά από έγγραφη συγκατάθεση. Η μέση ηλικία αυτών ήταν 58.2 (29-84). Το δείγμα αφορούσε 48 (34.8%) άνδρες και 90 (65.2%) γυναίκες με καρκίνο μαστού ή όγκους πυέλου. Ο σχεδιασμός της μελέτης περιλάμβανε την αξιολόγηση της σεξουαλικής λειτουργικότητας και της κατάθλιψης σε 3 χρονικές φάσεις: προ της έναρξης της ακτινοθεραπείας, στο πέρας αυτής και 12 μήνες μετά με τη χρήση των ερωτηματολογίων Female Sexual Function Index (FSFI), International Index of Erectile Function (IIEF), EORTC-QLQ-C30 και Hamilton-Depression-Scale (HDS). Αποτελέσματα. Η πλειοψηφία των ασθενών κατέγραψε υψηλά ποσοστά σεξουαλικών διαταραχών και στις 3 χρονικές φάσεις της μελέτης. Τα ποσοστά της στυτικής δυσλειτουργίας στους άνδρες ήταν 79.2% στη Φάση 1 και 82.2% στη Φάση 3. Στη Φάση 1 το ποσοστό των γυναικών που παρουσίαζαν σεξουαλικές διαταραχές αγγίζει το 80%. Γυναίκες που υποβλήθηκαν σε ακτινοθεραπεία πυέλου κατέγραφαν υψηλότερα ποσοστά σεξουαλικών διαταραχών σε σύγκριση με αυτές που έλαβαν ακτινοθεραπεία στο μαστό. Στο σύνολο των ασθενών παρατηρήθηκε ότι υπήρχε συσχέτιση της ηλικίας με την σεξουαλική λειτουργικότητα με αυξημένη επίπτωση σε ασθενείς >65 ετών. Ασθενείς με PS=0 παρουσίαζαν καλύτερη σεξουαλική λειτουργικότητα. Το 25% των ασθενών παρουσίασε υψηλά ποσοστά κατάθλιψης. Αγχώδεις διαταραχές παρατηρήθηκαν στο 10% των ασθενών και για τις δύο ομάδες. Συμπεράσματα. Το ποσοστό των ασθενών που υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία βιώνει κάποιας μορφής και σημαντικού βαθμού σεξουαλικές διαταραχές. Η σεξουαλική λειτουργικότητα επηρεάζεται αρνητικά σε μεγαλύτερο βαθμό σε ασθενείς που ακτινοβολούνται στην πύελο σε σύγκριση με το μαστό. Η εκτίμηση και η αντιμετώπιση των διαταραχών αυτών θα πρέπει να συμπεριληφθεί στη καθιερωμένη προσέγγιση των καρκινοπαθών.
Ο ρόλος των αγγειογενετικών VEGF, PlGF και αντιαγγειογενετικών-παραγόντων sEng, sFlt-1 στην προεκλαμψία
Authors: Μασούρα Σοφία
Published: August 2021

Η προεκλαμψία είναι μια πάθηση μοναδική στο ανθρώπινο είδος που επηρεάζει το 3-7% των κυήσεων με σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία της μητέρας και του εμβρύου. Η αιτιολογία της παραμένει άγνωστη. Η ισχαιμία του πλακούντα λόγω αποτυχίας της φυσιολογικής μετατροπής των σπειροειδών αρτηριών θεωρείται σημαντική στη παθοφυσιολογία της νόσου. Η απελευθέρωση στην κυκλοφορία παραγόντων από τον υποξαιμικό πλακούντα προκαλεί ενδοθηλιακή δυσλειτουργία με αποτέλεσμα την εμφάνιση των κλινικών συμπτωμάτων κυρίως υπέρταση και λευκωματουρία. Η δυσλειτουργία του ενδοθηλίου είναι υπεύθυνη και για τις επιπλοκές της νόσου που περιλαμβάνουν καρδιαγγειακή, ηπατική και εγκεφαλική βλάβη. Οι παράγοντες VEGF και P1GF είναι ισχυροί ρυθμιστές της δημιουργίας των αγγείων κατά την εμβρυογένεση και της δημιουργίας και επιβίωσης των αγγείων στον ενήλικα. Ο sFlt-1 είναι αντι-αγγειογενετικός παράγοντας που προκύπτει από εναλλακτικό μάτισμα του υποδοχέα VEGFR-1. Δρα καταλαμβάνοντας το σημείο πρόσδεσης του υποδοχέα αποτρέποντας την φυσιολογική αλληλεπίδρασή του με τους υποδοχείς στην κυτταρική μεμβράνη οδηγώντας σε δυσλειτουργία του ενδοθηλίου. Στη παρούσα μελέτη επιβεβαιώνεται ότι ο αντι-αγγειογενετικός παράγοντας sFlt-1 είναι αυξημένος στη προεκλαμψία. Η αύξηση αυτή συνοδεύεται από μείωση των επιπέδων των VEGF και P1GF στην κυκλοφορία. Η sEng είναι ένας αντι-αγγειογενετικός παράγοντας ο οποίος αποτρέπει την φυσιολογική δράση του TGF-β ο οποίος επίσης αυξάνεται σημαντικά στη προεκλαμψία και η αύξηση αυτή συνδέεται με δυσμενείς συνέπειες για την μητέρα και το έμβρυο. Η αλλαγή στο προφίλ των αγγειογενετικών και αντι-αγγειογενετικών παραγόντων είναι σημαντική στη παθογένεια της προεκλαμψίας. Τα αποτελέσματα αυτά πιθανόν να έχουν σημαντικές κλινικές επιπτώσεις και να τροποποιήσουν μελλοντικά την πρόγνωση, την διάγνωση και την θεραπεία της σημαντικής αυτής πάθησης.
The effect of fruit-setting hormones applied at the stage of flowering on the morphological and physiological characteristics of eggplant (Solanum melongena L.) fruit during growth, maturation and storage
Authors: Mahmood Shreef
Published: August 2021

Τα πειράματα που περιγράφονται στην παρούσα εργασία πραγματοποιήθηκαν με σκοπό να μελετηθεί η πορεία της ανάπτυξης, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά και η μετασυλλεκτική συμπεριφορά των παρθενοκαρπικών ( άσπερμων ) καρπών της μελιτζάνας που προήλθαν από την εφαρμογή ρυθμιστών ανάπτυξης σε σχέση με των ένσπερμων καρπών που προέρχονται από φυσιολογική επικονίαση.
Η πολιτική και η πολιτική διαφήμιση στα ΜΜΕ
Authors: Socolov Rodica
Published: August 2021

[…] Η παρούσα μελέτη εστιάσθηκε στην περίπτωση της Δημοκρατίας της Μολδαβίας (ΔΜ). Το ζήτημα της ανάπτυξης της πολιτικής διαφήμισης σε αυτήν την βαλκανική χώρα τράβηξε την προσοχή της ερευνήτριας ιδιαίτερα λόγω του γεγονότος ότι στις νέες κοινωνικές συνθήκες, που παρουσιάστηκαν μετά από την δημιουργία του ανεξάρτητου κράτος το 1991, το ενδιαφέρον των πολιτών σε σχέση με την πολιτική επικοινωνία αυξήθηκε ραγδαία. Οι εξελίξεις στο πεδίο των μολδαβικών MME παρουσίασαν ευνοϊκές αλλαγές, αλλά και πολυάριθμα προβλήματα τα οποία εμφανίστηκαν ως αποτέλεσμα εφαρμογής ορισμένων αποφάσεων της πολιτικής εξουσίας. Η περίπτωση της ΔΜ επιλέχτηκε επίσης για την παρουσίαση και ανάλυση των εξελίξεων από το πεδίο της πολιτικής επικοινωνίας μιας χώρας η οποία αφού πέρασε από ένα ανελεύθερο καθεστώς, μπήκε στην μεταβατική φάση της κυριαρχίας της πολυφωνίας, και τελικά κατέληξε να είναι η πρώτη πρώην χώρα της ΣΕ στην οποία μετά από 10 χρόνια ανεξαρτησίας τις εκλογές κέρδισαν οι κομμουνιστές. Η μελέτη για την πολιτική διαφήμιση, καθώς και την λειτουργία των MME και της πολιτικής σφαίρας της ΔΜ αφορά το χρονικό διάστημα από τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας μέχρι τις βουλευτικές εκλογές του 2009. Ως μια έρευνα στο πεδίο της πολιτικής επικοινωνίας, η συγκεκριμένη διατριβή εξέτασε πρωταρχικά τη σχέση της πολιτικής εξουσίας με τα MME. Ανάμεσα στα κύρια πεδία που εξετάστηκαν ήταν αυτό των MME και της επικοινωνίας, της πολιτικής και της διαφήμισης, καθώς και αυτά της γνωστικής, πολιτικής και κοινωνικής ψυχολογίας. Η εξέταση κάποιων ψυχολογικών ζητημάτων βοήθησε ιδιαίτερα στην κατανόηση της διαδικασίας επιρροής της συμπεριφοράς των ψηφοφόρων από αυτό το είδος της πολιτικής επικοινωνίας. […]
Ο ρόλος της αγγειογενετικής ισορροπίας στην παθογένεια της ιδιοπαθούς πνευμονικής ίνωσης και των κολλαγονικών νοσημάτων με διάμεση πνευμονική νόσο
Authors: Μαργαριτόπουλος Γεώργιος
Published: August 2021

Ο ρόλος της αγγειογενετικής ισορροπίας στην παθογένεια της ιδιοπαθούς πνευμονικής ίνωσης δεν έχει διευκρινισθεί πλήρως ενώ έχει μελετηθεί ελάχιστα στην παθογένεια των ινωτικών διάμεσων πνευμονοπαθειών στα πλαίσια των κολλαγονικών νοσημάτων. Ο σκοπός αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι να μελετήσει το ρόλο του βιολογικού άξονα SDF-1a_/CXCR4 καθώς και αυτού των Ang-1, - 2/Tie-2, στην παθογένεια της ιδιοπαθούς και αυτοάνοσης πνευμονικής ίνωσης. Επίσης από τη στιγμή που η συμμέτοχη της φλεγμονής δεν είναι αποσαφηνισμένη μελετήσαμε το ρολό της συγγενούς ανοσίας δια μέσω της δραστηριότητας των υποδοχέων Toll-like receptors στην παθογένεια της ίνωσης. Διαφορές στην δραστηριότητα των δυο αυτών παθογενετικών μονοπατιών μπορεί να εξηγήσουν τις διαφορές που υπάρχουν στην πρόγνωση της ιδιοπαθούς πνευμονικής ίνωσης σε σχέση με την πνευμονική ίνωση στα πλαίσια κολλαγονικών νοσημάτων.
Η θερμοκρασία της αθηρωματικής πλάκας των στεφανιαίων ως δείκτης επικινδυνότητας
Authors: Στεφανάδη Έλλη
Published: August 2021

Εισαγωγή. Παλαιότερες μελέτες έχουν αποκαλύψει ex και in vivo θερμική ετερογένεια στην ανθρώπινη αθηρωματική πλάκα. Δεν έχει όμως διερευνηθεί η προγνωστική αξία της θερμομέτρησης των αθηρωματικών πλακών μετά από αγγειοπλαστική στις στεφανιαίες αρτηρίες ασθενών με στεφανιαία νόσο. Σκοπός της μελέτης είναι η εκτίμηση της μακροπρόθεσμης κλινικής σημασίας της ενδοστεφανιαίας θερμομέτρησης των ανθρώπινων αθηρωματικών πλακών μετά από επιτυχημένη διαδερμική αγγειοπλαστική. Μέθοδος. Ο πληθυσμός μελέτης αποτελείτο από 215 ασθενείς με στεφανιαία νόσο ενός αγγείου. Κριτήρια εισαγωγής στην μελέτη ήταν μεμονωμένη βλάβη <20 mm. σε μήκος σε κύριο στεφανιαίο κλάδο και εγγύς αγγείο αναφοράς διαμέτρου >2.5 mm. Ασθενείς υπό θεραπεία με κορτικοστεροειδή ή μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα εκτός της ασπιρίνης αποκλείσθηκαν από την μελέτη. Τα κριτήρια αποκλεισμού περιελάμβαναν ακόμη στεφανιαία νόσο 2- ή 3- αγγείων και έμφραγμα του μυοκαρδίου τον τελευταίο μήνα πριν την διαδερμική επέμβαση. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση και σε θερμομέτρηση της αθηρωματικής πλάκας με τη χρησιμοποίηση ειδικού καθετήρα θερμομέτρησης. Η διαφορά θερμοκρασίας (ΔΤ) μεταξύ της αθηροσκληρωτικής πλάκας και του υγιούς αγγειακού τοιχώματος υπολογίστηκε αφαιρώντας την θερμοκρασία αναφοράς από την μέγιστη θερμοκρασία της αθηρωματικής πλάκας. Όλοι οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν προοπτικά. Αποτελέσματα. Οι ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (n=78) είχαν αυξημένη ΔΤ σε σχέση με τους ασθενείς με σταθερή στηθάγχη (n=137) (0.16 ± 0.10°C έναντι 0.08 ± 0.07°C, Ρ<0.001) Οι ασθενείς που έλαβαν στατίνες είχαν μικρότερη ΔΤ συγκρινόμενοι με αυτούς που δεν έλαβαν στατίνες (0.10 ± 0.07°C έναντι 0.15 ± 0.10°C, Ρ<0.01) ενώ η ΔΤ της ένοχης βλάβης ήταν μικρότερη στην ομάδα που έλαβε στατίνη σε σχέση με την ομάδα που δεν έλαβε (0.13 ± 0.08°C έναντι 0.20 ± 0.11°C, Ρ<0.01 στην ομάδα με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, 0.08 ± 0.06°C έναντι 0.13 ± 0.08°C, Ρ=0.03 στην ομάδα με σταθερή στηθάγχη). Μετά από μια μέση περίοδο παρακολούθησης 15,11 ± 8,81 μηνών, 33 επιπλέον ασθενείς είχαν κάποιο καρδιαγγειακό επεισόδιο. Η ΔΤ ήταν μεγαλύτερη στους ασθενείς με καρδιακά συμβάματα σε σχέση με τους ασυμπτωματικούς ασθενείς (ΔΤ: 0,16 ± 0,10 έναντι 0,10 ± 0,08°C). Η ΔΤ ήταν σημαντικός προγνωστικός παράγοντας καρδιακών συμβαμάτων κατά την διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης. (OR 2,01, 95%CI 1,31 - 6,85, p=0,03). Συμπέρασμα. Μετά από μια επιτυχή διαδερμική αγγειοπλαστική, η μέτρηση της θερμοκρασίας της αθηρωματικής πλάκας είναι ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας καρδιακών συμβαμάτων.
Ανάπτυξη νέων πολυμερικών ηλεκτρολυτών και μελέτη του μηχανισμού αγωγής πρωτονίων σε κελιά καυσίμου υψηλών θερμοκρασιών
Authors: Δαλέτου Μαρία
Published: August 2021

Τα κελιά καυσίμου είναι μια τεχνολογία παραγωγής ενέργειας, πιο αποδοτική και φιλική προς το περιβάλλον, ενώ αποτελούν τον βασικό υποψήφιο για χρήση σε μέσα μεταφοράς. Λειτουργία σε θερμοκρασίες πάνω από 100°C έχει διάφορα πλεονεκτήματα. Η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη για την εύρεση του κατάλληλου πολυμερικού υλικού για ηλεκτρολύτη, το οποίο να συνδυάζει διάφορες ιδιότητες. Η δική μας προσέγγιση βασίζεται στη σύνθεση συμπολυμερών με δομή αρωματικών πολυαιθέρων τα οποία φέρουν πολικές ομάδες (πυριδίνες ή ημιδαζο-πυριδίνες) στην κύρια αλυσίδα. Τα υλικά χαρακτηρίστηκαν με συμβατές τεχνικές. Προέκυψαν πολυμερή με εξαιρετικές μηχανικές ιδιότητες, θερμική και οξειδωτική σταθερότητα, και υψηλή ιοντικής αγωγιμότητα. Με άλλα λόγια προέκυψαν υλικά που πληρούν όλες τις προϋποθέσεις για λειτουργία ως ηλεκτρολύτες υψηλών θερμοκρασιών. Στην συνέχεια έγινε επιλογή ορισμένων ηλεκτρολυτών και εφαρμογή τους σε μοναδιαίο κελί καυσίμου. Μελετήθηκε η απόδοση του κελιού αλλά και η επίδραση παραγόντων όπως η θερμοκρασία και οι υδρατμοί σε αυτή. Τέλος, έγινε εξαγωγή συμπερασμάτων για το μηχανισμό αγωγής πρωτονίων.
Ανάπτυξη αλγορίθμων ψηφιακής επεξεργασίας και ανάλυσης ιατρικής εικόνας για εκτίμηση εκφυλιστικών αλλοιώσεων αρθρώσεων
Authors: Μπονιάτης Ιωάννης
Published: August 2021

Η οστεοαρθρίτιδα (ΟΑ) ως αίτιο εκφυλιστικών αλλοιώσεων άρθρωσης αποτελεί την πλέον διαδεδομένη μορφή αρθρίτιδας. Αναπτύχθηκαν και εφαρμόστηκαν αλγοριθμικές τεχνικές επεξεργασίας και ανάλυσης ψηφιακής εικόνας μέσω των οποίων βελτιστοποιείται η εκτίμηση ακτινογραφικών αλλοιώσεων άρθρωσης ισχίου εκφυλιστικής αρχής. Μεθοδολογική συνιστώσα της μεθόδου αποτελεί η αξιοποίηση χαρακτηριστικών υφής και σχήματος (μορφολογίας) ακτινογραφικού μεσάρθριουδιαστήματος ισχίου ως ποσοτικοποιημένης διαγνωστικής πληροφορίας αναφορικά με την (α) αυτοματοποιημένη εκτίμηση βαθμού σοβαρότητας ΟΑ ισχίου και (β) ποσοτική εκτίμηση σοβαρότητας νόσου. Στα πλαίσια της διατριβής (i) διευρύνθηκε το πλήθος παραμέτρων ακτινογραφικού μεσάρθριου διαστήματος μέσω των οποίων ποσοτικοποιούνται ακτινογραφικές αλλοιώσεις άρθρωσης ισχίου εκφυλιστικής αρχής (ii) προτάθηκαν χαρακτηριστικά υφής δυνάμενα: (α) να καταδείξουν διαφοροποιήσεις ακτινογραφικής υφής μεσάρθριου διαστήματος ισχίου ένεκα οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων και (β) να συνεισφέρουν στη διαγνωστική εκτίμηση ΟΑ ισχίου (iii) προτάθηκαν χαρακτηριστικά σχήματος συνεισφέροντα: (α) στην ποσοτικοποίηση μορφολογικών μεταβολών ακτινογραφικού μεσάρθριου διαστήματος ισχίου εκφυλιστικής αρχής και (β) στην αξιόπιστη διαγνωστική εκτίμηση ΟΑ ισχίου (iv) αναπτύχθηκαν μοντέλα ποσοτικής εκτίμησης σοβαρότητας ΟΑ ισχίου. Οι προτεινόμενες μεθοδολογικές προσεγγίσεις διευρύνουν τις υφιστάμενες μεθόδους ακτινογραφικής εκτίμησης οστεοαρθρίτιδας ισχίου.
Η φωτοφυσική μη γραμμικών, οπτικών, οργανικών υλικών και εφαρμογές
Authors: Ανεστόπουλος Δημήτριος
Published: August 2021

Αρχικά μελετώνται οι γραμμικοί ηλεκτρο-οπτικοί συντελεστές δύο νέων χρωμοφόρων ενώσεων σε λεπτό πολυμερικό στρώμα και υπολογίζονται με μια τεχνική. Γίνεται υπολογισμός των μικροσκοπικών σταθερών μ (μοριακή διπολική ροπή) και β (μοριακή υπερπολωσιμότητα πρώτης τάξης). Μελετήθηκε η δυναμική των διεγερμένων καταστάσεων δύο ολιγοθειοφενίων με φασματοσκοπία φθορισμού χρονικής ανάλυσης στην περιοχή των fsec. Υπολογίσθηκαν οι ισοτροπικοί και ανισοτροπικοί παράμετροι. Ερευνάται η επιρροή του χημικού υποκαταστάτη στο άκρο της αλυσίδας του μορίου επάνω στη χρονική εξέλιξη του φθορισμού. Μια κατιονική υδατοδιαλυτή ουσία PFV-co-PV μελετήθηκε με femtosecond φασματοσκοπία χρονικής ανάλυσης σε υδατικό διάλυμα και σε αιθανόλη. Η χρονική εξέλιξη του φθορισμού, που μελετήθηκε σε μια σειρά μηκών κύματος εκπομπής, παρουσίασε μια πολύ-εκθετική μείωση που δείχνει την ύπαρξη διαφόρων μηχανισμών αποδιέγερσης. Συγκεκριμένα παρατηρήθηκε, μια γρήγορη απόσβεση σε μικρά μήκη κύματος καθώς επίσης και μια βραδεία άνοδος σε μεγάλα μήκη κύματος στην αρχή με ακολουθούμενη μείωση, κυρίως σε συχνά διαλύματα. Και τα δύο χαρακτηριστικά γνωρίσματα αποκαλύπτουν μια διαδικασία μεταφοράς ενέργειας από τις μεμονωμένες στις συσσωματωμένες αλυσίδες. Στην συνέχεια η διαδικασία της μεταφοράς ενέργειας του PFV-co-PV μελετήθηκε με χρονική ανάλυση της ανισοτροπίας του φθορισμού. Από τη σύγκριση των αποτελεσμάτων (ισοτροπικής και ανισοτροπικής μελέτης) επιβεβαιώνεται η διαδικασία της μεταφοράς ενέργειας.
Μελέτη των μηχανισμών διατάραξης της ομαλής κυτταρικής λειτουργίας μέσω της ανακατασκευής γονιδιακών ρυθμιστικών δικτύων
Authors: Μαραζιώτης Ιωάννης
Published: August 2021

Βασικός στόχος της διατριβής απετέλεσε η ανακατασκευή ρυθμιστικών γονιδιακών δικτύων (ΑΡΓΔ). Στα πλαίσια αυτά αναπτύχθηκε και υλοποιήθηκε ασαφές αναδρομικό νευρωνικό δίκτυο (ΑΑΝΔ). Το ΑΑΝΔ χρησιμοποιήθηκε για πρόβλεψη χρονοσειράς γονιδιακής έκφρασης βάση δεδομένων μικροσυστοιχιών. Η πρόβλεψη στο ΑΑΝΔ γίνεται μέσω ασαφών κανόνων. Τελικά η ανακατασκευή ΡΓΔ πραγματοποιήθηκε μέσω κοινών κανόνων που λάβαμε από σύνολο υπολογιστικών μοντέλων ΑΑΝΔ. Τα αποτελέσματα εφαρμογής της συνολικής μεθόδου σε πραγματικά δεδομένα ήσαν σύμφωνα με βιολογικές μελέτες και καλύτερα από άλλες υπολογιστικές προσεγγίσεις. Συμπληρωματικά αναπτύχθηκαν αλγόριθμοι ομαδοποίησης γράφου (πρωτεϊνικού) και έκφρασης μικροσυστοιχιών. Συγκεκριμένα αναπτύχθηκε αλγόριθμος τμηματοποίησης ζυγισμένου γράφου προς εξαγωγή λειτουργικών υποδομών. Ο ζυγισμένος γράφος προήλθε από συνδυασμό δεδομένων γονιδιακής έκφρασης και πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων. Τέλος ασχοληθήκαμε με την δημιουργία ασαφούς αλγορίθμου ημι-επιβλεπόμενης ομαδοποίησης που εφαρμόστηκε σε γονιδιακή έκφραση μικροσυστοιχιών χρησιμοποιώντας πληροφορία γονιδιακής οντολογίας.
Queues quality control and success runs
Authors: Μύταλας Γεώργιος
Published: August 2021

Η διατριβή αυτή ασχολείται με στοχαστικά μοντέλα σε συστήματα παραγωγής και η έρευνα διεξάγεται σε 3 κατευθύνσεις: Θεωρία ουρών, ποιότητα έλεγχο και στατιστικές ροών. Τα θέματα παρουσιάζονται ανεξάρτητα μεταξύ τους αλλά υπάρχει συνάφεια μεταξύ τους. Το πρώτο τμήμα της διατριβής (κεφάλαια 1 και 2) ασχολείται με επιτυχίες ροών σε Μαρκοβιανής εξάρτησης δίτιμες δοκιμές. Στο δεύτερο τμήμα (κεφάλαιο 3) αναλύουμε την απόδοση διάφορων συνεχών δειγματοληπτικών πλάνων όπως : CSP-1, CSP-2, CSP-3, CSP-C, and Tightened Multi-Level (3) υπό την υπόθεση ότι η ποιότητα των τεμαχίων έχει Μαρκοβιανή εξάρτηση. Το τρίτο μέρος (κεφάλαια 4,5 και 6) αναφέρεται στην θεωρία ουρών παρουσιάζοντας προβλήματα κυρίως με άμεση σχέση στα συστήματα παραγωγής
Μελέτη του ρόλου της Geminin στη δημιουργία και διαφοροποίηση των πολυδύναμων κυττάρων του εγκεφαλικού φλοιού
Authors: Σπέλλα Μαγδαληνή
Published: August 2021

Η δημιουργία του εγκεφαλικού φλοιού στηρίζεται στη διαδοχική εμφάνιση πληθυσμών προγονικών κυττάρων, οι οποίοι δίνουν γένεση σε νευρικά και γλοιακά κύτταρα. Πρόκειται για μία διαδικασία που απαιτεί το συγχρονισμό των διεργασιών αυτο-ανανέωσης και διαφοροποίησης των προγονικών νευρικών κυττάρων, και διαμεσολαβείται από τον ταυτόχρονο έλεγχο των διαδικασιών κυτταρικού κύκλου, μεταγραφικής ρύθμισης και αναδιαμόρφωσης της δομής της χρωματίνης. Η πρωτεΐνη Geminin έχει προταθεί ως ένα μόριο που ρυθμίζει τόσο τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό όσο και την κυτταρική διαφοροποίηση. Τα αποτελέσματα της παρούσας διατριβής δείχνουν ότι η πρωτεΐνη Geminin και ο μοριακός της συνεργάτης Cdt1 εκφράζονται στα προγονικά νευρικά κύτταρα της κοιλιακής και υποκοιλιακής ζώνης του αναπτυσσόμενου φλοιού του μυός. Στα προκαθορισμένα προς νευρωνική διαφοροποίηση πρόδρομα κύτταρα που εκφράζουν τις προνευρικές bHLH πρωτεΐνες Mash1 και Neurogenin2 η έκφρασή τους μειώνεται. Επίσης δείχνουμε ότι οι παράγοντες Geminin και Cdt1 επιδεικνύουν ένα περιοδικό πρότυπο έκφρασης στα προγονικά νευρικά κύτταρα του φλοιού του μυός που εξαρτάται από τη φάση του κυτταρικού κύκλου. Προκειμένου να διερευνηθεί ο ρόλος της πρωτεΐνης Geminin in vivo στις διαδικασίες αυτο-ανανέωσης, διαδοχής και διαφοροποίησης των προγονικών νευρικών κυττάρων του φλοιού, πραγματοποιήθηκαν πειράματα υπερέκφρασης και αποσιώπησης του γονιδίου της Geminin στον αναπτυσσόμενο εγκεφαλικό φλοιό του μυός. Τα αποτελέσματά μας υποδεικνύουν ότι η απουσία της Geminin αυξάνει τον αριθμό των προγονικών κυττάρων της κοιλιακής ζώνης του φλοιού, μεταβάλλοντας τον ρυθμό κυτταρικής διαίρεσης που εμφανίζουν τα παραπάνω κύτταρα κατά τα πρώιμα στάδια της φλοιϊκής νευρογένεσης. Η Geminin ρυθμίζει επίσης τον καθορισμό των βασικών πρόδρομων κυττάρων της υποκοιλιακής ζώνης, ενός πληθυσμού προγονικών νευρικών κυττάρων που δίνει κυρίως γένεση σε διαφοροποιημένα νευρικά κύτταρα. Επιπλέον, η υπερέκφραση της Geminin αυξάνει τον πληθυσμό των προκαθορισμένων προς νευρωνική διαφοροποίηση πρόδρομων κυττάρων καθώς και τον αριθμό των φλοιϊκών νευρώνων προάγοντας την έξοδο από τον κυτταρικό κύκλο. Συνοψίζοντας, τα αποτελέσματά μας καταδεικνύουν ότι η Geminin συμμετέχει στη ρύθμιση του πληθυσμού των προγονικών κυττάρων του φλοιού και στη μετάβαση μεταξύ των διαδοχικών προγονικών πληθυσμών ρυθμίζοντας τελικά την παραγωγή των φλοιϊκών νευρώνων. Τα αποτελέσματά μας επομένως προσδίδουν στη Geminin ένα φυσιολογικό ρόλο στο σχηματισμό του φλοιού των θηλαστικών.
Σχεδιασμός, σύνθεση και βιολογική αποτίμηση μη πεπτιδικών ανταγωνιστών της ANG II με αντιυπερτασική δράση, που φέρουν ως βάση τον ετεροκυκλικό ιμιδαζολικό δακτύλιο υποκατεστημένο στις θέσεις 2,4,5
Authors: Ρεσβάνη Αμαλία
Published: August 2021

Η υπέρταση αποτελεί βασικό παράγοντα κινδύνου για τον οργανισμό και οι μακροχρόνια υπερτασικοί ασθενείς παρουσιάζουν υψηλό κίνδυνο για καρδιαγγειακές ασθένειες. Το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της καρδιααγγειακής ομοιόστασης και της ισορροπίας των ηλεκτρολυτών και έχει αποτελέσει φαρμακολογικό στόχο για τη θεραπεία της υπέρτασης. Οι μη πεπτιδικοί ανταγωνιστές της Αγγειοτενσίνης ΙΙ επεμβαίνουν στο τελικό στάδιο του συστήματος και αποτελούν μια αποτελεσματική θεραπευτική προσέγγιση. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματοποιείται ο σχεδιασμός και η σύνθεση νέων αναλόγων που φέρουν ως βάση τον ετεροκυκλικό ιμιδαζολικό δακτύλιο υποκατεστημένο στις θέσεις -2, -4, -5. Επίσης, πραγματοποιείται βιολογική αποτίμηση όλων των συντιθέμενων αναλόγων, με στόχο αφενός την εύρεση του δραστικότερου αναλόγου που θα φέρει τις κατάλληλες φαρμακοφόρες ομάδες και αφετέρου τη συσχέτιση δομής-δράσης. Τα ανάλογα αυτά διακρίνονται σε μονοαλκυλιωμένα και διαλκυλιωμένα ανάλογα και παρουσιάζουν σημαντική βιολογική δράση.
H σχέση μεταξύ μαγείας και μυστηριακών λατρειών κατά τη διάρκεια της ελληνορωμαϊκής εποχής
Authors: Τσάτσου Ελένη
Published: August 2021

Κατά την ελληνορωμαϊκή εποχή οι θρησκείες, εξαιτίας του συγκρητισμού, παίρνουν νέα μορφή. Η αιγυπτιακή θρησκεία, η οποία στα ματιά των Ρωμαίων εμφανίζεται σκοτεινή , εξωτική και ακατανόητη αλλάζει και αυτή. Η Ρώμη, γνωστή για την εμμονή της στις θρησκευτικές παραδόσεις, δεν κατανοεί τον ‘περίεργο’ τρόπο που χρησιμοποιούν οι Αιγύπτιοι ιερείς για να επικαλεστούν τους θεούς τους. Η αντίδραση αυτή έχει ως αποτέλεσμα την εχθρική στάση των Ρωμαίων απέναντι στην αιγυπτιακή θρησκεία. Μέχρι τα μέσα του πρώτου αιώνα μ.Χ., οι Ρωμαίοι προσπαθούν πολλές φορές να σταματήσουν την θρησκευτική δραστηριότητα των Αιγυπτίων, τουλάχιστον στην ιταλική χερσόνησο. Αυτή η επίσημη καταδίκη της αιγυπτιακής θρησκείας προκαλεί πολλές εσωτερικές αλλαγές στην φυσιογνωμία της. Η θεά Ίσιδα, η «μεγάλη θεά της μαγείας» της αρχαίας αιγυπτιακής θρησκευτικής παράδοσης μετατρέπεται στην «μεγάλη θεραπεύτρια» της ελληνορωμαϊκής εποχής, χάνοντας τα αιγυπτιακά χαρακτηριστικά της. Όμως, στην Αίγυπτο οι ιερείς αντιμετώπισαν τις ρωμαϊκές απαγορεύσεις με μεγάλη προσοχή. Δεν προσαρμόστηκαν στα νέα δεδομένα, πάρα μόνο επιφανειακά. Οι παραδοσιακές αντιλήψεις και πρακτικές τους θεωρήθηκαν παράνομες και έτσι αναγκάστηκαν να κρύψουν την θρησκευτική τους δραστηριότητα. Όσο μεγαλύτερη εσωστρέφεια εκδήλωναν, τόσο περισσότερο ανατρεπτικές και παράνομες εμφανίζονταν οι δραστηριότητές τους. Για να περιγράψουν τις παράξενες και μη αποδεκτές αυτές πρακτικές, οι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν ένα εξίσου παράξενο και εξωτικό όρο που συνδέονταν μέχρι τότε με την αρχαία περσική θρησκεία, τον όρο «μαγεία». Αν και στην κλασσική αρχαιότητα ο όρος συνδέονταν με την δράση των ιερέων της περσικής θρησκείας, κατά την ελληνορωμαϊκή εποχή αποκτά αρνητικό περιεχόμενο και συνδέεται με τους απατεώνες και πιθανούς ανατροπείς της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων. Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούν τον εξωτικό περσικό όρο για να περιγράψουν τις θρησκευτικές πρακτικές της αιγυπτιακής θρησκείας. Η διάκριση μεταξύ νόμιμης θρησκείας και παράνομης μαγείας έχει ξεκινήσει. Η μιθραϊκή μυστηριακή λατρεία εμφανίζεται κατά τον 1ο μ.Χ. αιώνα. Η άσκηση θρησκευτικών πρακτικών που από την Ρώμη θα μπορούσαν να θεωρηθούν παράνομες, καθώς επίσης και η χρήση του έντονα αμφιλεγόμενου όρου «μαγεία» φαίνεται ότι οδήγησε του πιστούς της νέας αυτής λατρείας στην απόλυτη εσωστρέφεια. Η διατριβή αυτή προσπαθεί να αποκαλύψει την στενή σχέση που φαίνεται να υπάρχει μεταξύ της λατρείας της Ίσιδας και του Μίθρα και της ελληνορωμαϊκής μαγείας και προσπαθεί να αποδείξει ότι το μαγικό φαινόμενο, όπως το γνωρίζουμε στον δυτικό κόσμο, συνδέεται με τις δυο αυτές λατρείες, καθώς επίσης και με τον τρόπο που η επίσημη ρωμαϊκή πολιτεία αντιμετώπισε την «εξωτική» θρησκευτική δραστηριότητα των λαών που κατέκτησε.
Διερεύνηση των μοριακών και φαινοτυπικών μηχανισμών αντοχής στη λινεζολίδη σε κλινικά στελέχη gram θετικών κόκκων
Authors: Ντόκου Ελένη
Published: August 2021

Οι σταφυλόκοκκοι και οι εντερόκοκκοι είναι συχνοί αιτιολογικοί παράγοντες για ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Τα γένη αυτά,αναπτύσσουν γρήγορα μηχανισμούς αντοχής σε διάφορες κατηγορίες αντιβιοτικών όπως τα β-λακταμικά ή τα γλυκοπεπτίδια. Οι λοιμώξεις από πολυανθεκτικά στελέχη αυτών των γενών μπορεί να αποβούν κρίσιμες για την πορεία του ασθενή, ιδιαίτερα για τους ανοσοκατεσταλμένους νοσηλευόμενους της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας.Αποτέλεσμα αυτού ήταν να αναπτυχθούν νέοι αντιμικροβιακοί παράγοντες, όπως οι οξαζολιδινόνες, σαν πιθανές εναλλακτικές λύσεις για τη θεραπεία λοιμώξεων από πολυανθεκτικούς Gram-θετικούς μικροοργανισμούς. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η διερεύνηση των μοριακών μηχανισμών αντοχής εντεροκόκκων και σταφυλοκόκκων, έναντι της λινεζολίδης, που ιδιαίτερα για τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας αποτελεί θεραπεία εκλογής για την αντιμετώπιση λοιμώξεων από τα γένη αυτά όταν άλλοι αντιμικροβιακοί παράγοντες έχουν ήδη αποτύχει. Την περίοδο έναρξης της έρευνας (2007) τα σχετικά επιδημιολογικά και μοριακά ευρήματα από τον ελλαδικό χώρο ήταν περιορισμένα, ενώ σε παγκόσμιο επίπεδο οι αντίστοιχες βιβλιογραφικές αναφορές μελέτης των μοριακών μηχανισμών αντοχής ήταν σχετικά λίγες. Κύριος στόχος της διατριβής ήταν να μελετήσει τους μοριακούς μηχανισμούς και τους προκαλούμενους φαινοτύπους αντοχής στη λινεζολίδη.Στην παρούσα μελέτη αναλύθηκαν οι μηχανισμοί αντοχής στη λινεζολίδη στελεχών εντεροκόκκων (Enterococcus faecalis και Enterococcus faecium) που προκάλεσαν μία μικρής έκτασης επιδημική έξαρση το 2007-2008. Ο μόνος μηχανισμός αντοχής που ανιχνεύθηκε ήταν η μετάλλαξη G2576T σε διαφορετικό αριθμό αντιγράφων του γονιδίου του 23S rRNA ανά στέλεχος, ενώ τα στελέχη που προκάλεσαν την επιδημία δεν ήταν κλωνικά. Αναλύθηκαν επίσης οι μηχανισμοί αντοχής στη λινεζολίδη στελεχών Staphylococcus epidermidis και Staphylococcus capitis) που απομονώθηκαν από διαφορετικούς ασθενείς σε τριτοβάθμιο Νοσοκομείο της Αθήνας το 2008-2010. Οι μηχανισμοί αντοχής που ανιχνεύθηκαν ήταν ποικίλες μεταλλάξεις στην περιοχή V του 23SrRNA σε διαφορετικό αριθμό αντιγράφων του 23SrRNA ανά στέλεχος και μεταλλάξεις στη ριβοσωμική πρωτεΐνη L3, ενώ τα στελέχη που προκάλεσαν την επιδημία ήταν κυρίως κλωνικά. Παρατηρήθηκε επίσης, για πρώτη φορά με τη λινεζολίδη, ένας ενδιαφέρων φαινότυπος «εξάρτησης» των σταφυλοκόκκων, με μεγάλη αύξηση του ρυθμού της ανάπτυξης τους σε παρουσία λινεζολίδης. Η εξάρτηση από τη λινεζολίδη πιθανώς συμβάλλει στη μεγάλη αύξηση της απομόνωσης ανθεκτικών στη λινεζολίδη στελεχών Staphylococcus epidermidis στον Ελληνικό χώρο.
Μελέτη του προφίλ ζωοτεχνικής διαχείρισης αγελαδοτροφικών εκμεταλλεύσεων της Κ. Μακεδονίας σε συνάρτηση με την παραγωγή, την ποιότητα γάλακτος και το περιβάλλον
Authors: Μητσόπουλος Ιωάννης
Published: August 2021

[…] Στόχος της παρούσης διδακτορικής διατριβής ήταν η καταγραφή των κύριων χαρακτηριστικών της δομής και της ζωοτεχνικής διαχείρισης των αγελαδοτροφικών εκμεταλλεύσεων που αφορά τις μεθόδους σταβλισμού, διατροφής, αναπαραγωγής, άμελξης και διαχείρισης των αποβλήτων, η μελέτη των εφαρμοζόμενων διαχειριστικών πρακτικών και η διαμόρφωση της φυσιογνωμίας των εκτροφών στην περιοχή της έρευνας. Η συλλογή των δεδομένων έγινε σε τυχαίο δείγμα 123 εκμεταλλεύσεων της περιοχής μελέτης, με τη συμπλήρωση ερωτηματολογίου. Το μεθοδολογικό πλαίσιο της ανάλυσης περιλαμβάνει την ανάλυση συχνοτήτων, την Κατηγορική Ανάλυση σε Κύριες Συνιστώσες των μεταβλητών που αφορούν κάθε ένα από τα πέντε εξεταζόμενα ζητήματα, τη Διβηματική Ανάλυση κατά Συστάδες, βάσει της οποίας διαμορφώνονται εναλλακτικά προφίλ ζωοτεχνικής διαχείρισης των εκτροφών και τη διερεύνηση των χαρακτηριστικών των εκτροφών και των ιδιοκτητών κάθε διαχειριστικού προφίλ με πολυωνυμικά logit υποδείγματα. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν διαχειριστικές ανεπάρκειες σε ορισμένες από τις εκμεταλλεύσεις, οι οποίες επηρεάζουν τις αποδόσεις και τα οικονομικά αποτελέσματά τους, καθώς και σε ορισμένες περιπτώσεις, την ποιότητα του παραγόμενου γάλακτος […]
Το τερατώδες στην ευρωπαϊκή δραματουργία του 20ού αιώνα
Authors: Νεοφύτου-Γεωργίου Σταματία
Published: August 2021

H παρούσα διατριβή διερευνά τους λόγους για τους οποίους οι δραματικοί συγγραφείς χρησιμοποιούν το τερατώδες στα έργα τους και ποιούς ρόλους διαδραματίζουν οι τερατώδεις φιγούρες στην ευρωπαϊκή δραματουργία του 20ού αιώνα. Παράλληλα, εξετάζεται η διαφοροποίηση της κοινωνικής συμπεριφοράς απέναντι στα “διαφορετικά” πλάσματα, γίνεται σύνδεση των τερατωδών μορφών με την ιστορική πραγματικότητα των δραματικών συγγραφέων και επιχειρείται μια σύγκριση ανάμεσα στη λειτουργία του τερατώδους στο θέατρο του 20ού αιώνα με τους προηγούμενους αιώνες. Η μελέτη επικεντρώνεται σε συγκεκριμένες γκροτέσκες - τερατώδεις μορφές που εντοπίζονται σε επιλεγμένα έργα της ευρωπαϊκής δραματουργίας του 20ού αιώνα. Η έρευνα καταλήγει πως τα τέρατα στη δραματουργία αντανακλούν τον φρικαλέο 20ό αιώνα και εικονοποιούν την ανησυχία των δραματουργών για το ρατσισμό, τη βία, την εκμετάλλευση των ανίσχυρων, την τυραννία, τον ολοκληρωτισμό, τις φανατισμένες μάζες των ανθρώπων, την ανελευθερία των λαών, την κλωνοποίηση του ανθρώπου και τα αισθήματα αγωνίας, τρόμου και υπαρξιακής ανησυχίας που βίωσε ο άνθρωπος του 20ού αιώνα.
Ανάπτυξη εκπαιδευτικών περιβαλλόντων
Authors: Μυρώνη Βικτώρια
Published: August 2021

Η διατριβή έχει σκοπό να παρουσιάσει την σχεδίαση ενός περιβάλλοντος προσανατολισμένο σε υπηρεσίες (Service Oriented Architecture (SOA)), για να διευκολύνει τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες μέσω δια-δικτύου στα πλαίσια ενός η-πανεπιστημίου. Ο σκοπός είναι η ανάπτυξη και υποστήριξη ενός συνόλου διαλειτουργικών και δια-δικτυακών υπηρεσιών που υπάγονται σε κατάλληλα πρότυπα (standards). Επίσης έχει σχεδιαστεί η αναβάθμιση των εικονικών περιβαλλόντων μάθησης (Virtual Learning Environments) ενσωματώνοντας τα με τις ψηφιακές βιβλιοθήκες (Digital Libraries). Ο σχεδιασμός IVLEDL (Integration Virtual Learning Environments with Digital Libraries) στοχεύει στην αυτοματοποίηση των ηλεκτρονικών υπηρεσιών με την κατανομή των ηλεκτρονικών πηγών και των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων που μπορούν να υποστηριχθούν με την χρήση των σημασιολογικών τεχνολογιών. Τα συστήματα διαχείρισης ηλεκτρονικών πηγών (Learning Resource Metadata Management Systems) μπορούν να υποστηρίξουν τις αποθήκες δεδομένων ηλεκτρονικής μάθησης (learning resources repositories) δίνοντας βέλτιστη επαναχρησιμοποίηση της αποθηκευμένης πληροφορίας. Ο στόχος είναι ο σχεδιασμός ενός νέου μοντέλου ψηφιακών βιβλιοθηκών που θα διευκολύνει τόσο τους εκπαιδευόμενους, όσο και τους εργαζόμενους των βιβλιοθηκών να αναθεωρήσουν τον τρόπο που αυτοί αναπτύσσουν, χειρίζονται και παραδίδουν πηγές και υπηρεσίες. Εστιάζεται δε στον αντίκτυπο της τεχνολογίας στις η-βιβλιοθήκες για την δόμηση ενός συνόλου δια-λειτουργικών υπηρεσιών δικτύου βασιζόμενων σε SOA προσέγγιση που υπάγεται σε κατάλληλα πρότυπα. Η ιδέα είναι να δοθούν επίσης οντολογικές περιγραφές των Υπηρεσιών ιστού (Web Services) που θα επεξεργαστούν από κατάλληλα εργαλεία οντολογιών. Οι ψηφιακές βιβλιοθήκες έχουν κύρια επιρροή στον σχεδιασμό των συστημάτων ηλεκτρονικής μάθησης. Ακόμη έχει ολοκληρωθεί μία έρευνα για να καθορισθούν και να εξεταστούν οι κρίσιμες παράμετροι οι οποίες μπορεί να είναι σημαντικές στον σχεδιασμό ενός περιβάλλοντος ηλεκτρονικής μάθησης και να καθορισθούν κάποιες από τις συνθήκες, που τα πανεπιστήμια θα πρέπει να αναπτύξουν για να υποστηρίξουν ένα περιβάλλον ηλεκτρονικής μάθησης και να βελτιώσουν την διαδικασία μάθησης. Επίσης έχει γίνει η ανάπτυξη ενός μοντέλου εκπαιδευτικών περιβαλλόντων, πως μέσα από τα ήδη υπάρχοντα θα γίνει ένα ειδικό μοντέλο για 'e-universities’, ανάλογα με τις ανάγκες των εκπαιδευομένων και ορίζοντας ένα νέο θεωρητικό μοντέλο ψηφιακών βιβλιοθηκών βασιζόμενη στο 5S φόρμαλ μοντέλο. Η διατριβή μελετά διεξοδικά την ανάπτυξη των εκπαιδευτικών περιβαλλόντων διασύνδεσης, ψηφιακών βιβλιοθηκών με εικονικά περιβάλλοντα υιοθετώντας την τεχνολογία του Σημασιολογικού Ιστού.
Επίδραση του είδους άσκησης στην καρδιαναπνευστική αποκατάσταση ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια
Authors: Ζέρβα Ευθυμία
Published: August 2021

Η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα σύνδρομο με συνεχώς αυξανόμενο ρυθμό. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα ποσοστό του πληθυσμού να εισέρχεται σταδιακά σε μία ανικανότητα για άσκηση, με σημαντική αντανάκλαση στις καθημερινές του δραστηριότητες. Επομένως η αξιολόγηση των προσαρμογών της άσκησης και των μεταβολών της καρδιαγγειακής κατάστασης των ασθενών, ανάλογα με το είδος της άσκησης, κρίνονται επιτακτικές. Αυτό θα βοηθήσει στην ελάττωση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς με αποτέλεσμα να γίνουν περισσότερο λειτουργικοί. Αυτή η μελέτη σκοπεύει στη διερεύνηση των αποτελεσμάτων δύο διαφορετικών προγραμμάτων άσκησης σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια. Σαράντα έξι ασθενείς με σταθεροποιημένη καρδιακή ανεπάρκεια με μέσο όρο ηλικίας 53,4 (+-) 11,2 έτη, συμμετείχαν σε ένα πρόγραμμα ασκήσεων διάρκειας 12 εβδομάδων με συχνότητα τρεις φορές την εβδομάδα. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε ομάδα με αερόβιο ή ομάδα με συνδυασμένο πρόγραμμα, το οποίο περιελάμβανε αερόβια άσκηση και μυϊκή ενδυνάμωση. Η αερόβια άσκηση εκτελείτο στο εργομετρικό ποδήλατο με διαλειματική μορφή. Η μυϊκή ενδυνάμωση περιελάμβανε ασκήσεις σε μεγάλες μυϊκές ομάδες. Και τα δύο προγράμματα είχαν την ίδια διάρκεια. Στην αρχή και στο τέλος του προγράμματος οι ασθενείς εκτελούσαν το test καρδιοαναπνευστικής δοκιμασίας κόπωσης ώστε να εκτιμηθούν καρδιοαναπνευστικές παράμετροι όπως καρδιακή συχνότητα (HR) πρόσληψης οξυγόνου (V02), αερισμός (VE). Το συμπέρασμα ήταν ότι ένα πρόγραμμα συνδυασμένης άσκησης (αερόβιας με μυϊκή ενδυνάμωση) φαίνεται να βελτιώνει τα κλινικά συμπτώματα ασθενών με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια και η μυϊκή ενδυνάμωση είναι ασφαλής ώστε να συμπεριλαμβάνεται στα προγράμματα αποκατάστασης.