bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Προσομοίωση της μηχανουργικής κατεργασίας της διάτρησης βασισμένη σε σύστημα CAD-CAM
Authors: Κυράτσης Παναγιώτης
Published: January 2014

Το αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη μοντέλων που προσομοιώνουν με ακρίβεια την κατεργασία της διάτρησης με τη βοήθεια συστήματος CAD/CAM. Τα τεχνολογικά και γεωμετρικά χαρακτηριστικά της κατεργασίας μελετήθηκαν με τη δημιουργία ενός κινηματικού μοντέλου προσομοίωσης, που αναπτύχθηκε για το σκοπό αυτό και το οποίο βασίστηκε στον προγραμματισμό ενός γενικής χρήσης συστήματος CAD/CAM. Οι τέσσερις προσεγγίσεις που ακολουθήθηκαν μέχρι τώρα από τους ερευνητές, για την μελέτη της κατεργασίας της διάτρησης (μαθηματική, εμπειρική, αναλυτική και χρήση στατιστικών εργαλείων ή μεθόδων τεχνητής νοημοσύνης), συνδυάζονται όλες μαζί στην παρούσα διατριβή, ώστε να αξιοποιηθούν τα δυνατά στοιχεία της κάθε μίας. Οι γεωμετρικές περιγραφές τόσο του εργαλείου και των κατεργαζόμενων τεμαχίων, όσο και του απαραμόρφωτου αποβλίττου που προκύπτει, αναλαμβάνονται πλήρως να εκτελεστούν από το σύστημα CAD/CAM, με αποτέλεσμα την αυξημένη ακρίβεια στις διαστάσεις τους. Επιπλέον, δεν απαιτείται η άμεση εμπλοκή του χρήστη στην επίλυση πολύπλοκων μαθηματικών εξισώσεων στις τρεις διαστάσεις (3D), μιας και η επίλυση γίνεται αυτόματα από το ίδιο το σύστημα CAD/CAM που χρησιμοποιείται. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν από την προσομοίωση της κατεργασίας με την προτεινόμενη μεθοδολογία, επιβεβαιώθηκαν με ικανό αριθμό πειραμάτων. Τέλος, έγινε χρήση της τεχνικής του σχεδιασμού πειραμάτων σε συνδυασμό με την προτεινόμενη μεθοδολογία.
Ενδομήτρια υπολειπόμενη αύξηση και οστικός μεταβολισμός
Authors: Μπριάνα Δέσποινα
Published: January 2014

Η διατριβή αποτελείται από το ΓΕΝΙΚΟ και το ΕΙΔΙΚΟ ΜΕΡΟΣ Το Γενικό μέρος περιλαμβάνει τα κεφάλαια: Ι. Eνδομήτρια Υπολειπόμενη Αύξηση (ΕΥΑ) - Intrauterine growth restriction (IUGR). Γίνεται ιστορική αναδρομή και δίνεται ο ορισμός της ΕΥΑ (και η σημασία της διάκρισης του ΕΥΑ από το small for gestational age-SGA νεογνό), καθώς και επιδημιολογικά δεδομένα. Αναλύεται εκτενώς η αιτιολογία της ΕΥΑ από το έμβρυο, τον πλακούντα και τη μητέρα και δίνονται στοιχεία για τον προσδιορισμό της ηλικίας κύησης. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στη διάγνωση της ΕΥΑ με κλινικές μεθόδους [ψηλάφηση των κοιλιακών τοιχωμάτων- χειρισμοί Λεοπόλδου, μέτρηση της απόστασης από τον πυθμένα της μήτρας ως την ηβική σύμφυση (symphysis-fundal height, S-F height)], με απεικονιστικές μεθόδους (υπερηχογραφικός προσδιορισμός του εμβρυικού βάρους και του όγκου του αμνιακού υγρού, τρισδιάστατη υπερηχογραφία-3D, Doppler υπερηχογραφία), και τονίζεται η σημασία των καμπυλών εμβρυικής αύξησης και της διάκρισης της συμμετρικής από την ασύμμετρη ΕΥΑ για την πρόγνωση του εμβρύου. Στη συνέχεια, αναφέρονται διάφορες θεραπευτικές μέθοδοι που έχουν κατά καιρούς προταθεί για την αντιμετώπιση της ΕΥΑ, η σημασία της επιλογής του χρόνου τοκετού, η αντιμετώπιση του νεογνού μετά τη γέννηση και η κλινική του εικόνα. Τέλος δίνονται στοιχεία για τη νοσηρότητα και τις επιπλοκές της ΕΥΑ (βραχυ- και μακροπρόθεσμες) και τη σχετιζόμενη με ΕΥΑ θνησιμότητα. ΙΙ. EYA και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις από το ερειστικό σύστημα Περιγράφονται αναλυτικά οι μελέτες βάσει των οποίων θεωρείται πιθανό η ενδομήτρια υποθρεψία να οδηγεί σε επαναπρογραμματισμό της ανατομίας και φυσιολογίας του ερειστικού συστήματος, προδιαθέτοντας σε εμφάνιση οστεοπόρωσης στην ενήλικο ζωή. Οι μελέτες αυτές είναι: επιδημιολογικές, φυσιολογίας, συσχέτισης της διατροφής και του τρόπου ζωής της μητέρας με την οστική ασβεστοποίηση στο νεογνό, μελέτες συσχέτισης της ανάπτυξης κατά την παιδική ηλικία με τον κίνδυνο εμφάνισης κατάγματος ισχίου κατά την ενήλικο ζωή, καθώς και μελέτες σε πειραματικά μοντέλα. ΙΙΙ. Οστικός μεταβολισμός στο έμβρυο και το νεογνό Στο κεφάλαιο αυτό αναλύονται η φυσιολογία και παθοφυσιολογία του ερειστικού συστήματος και δίνονται οι ορισμοί της οστικής πυκνότητας και ασβεστοποίησης. Επίσης, περιγράφονται εκτενώς οι μηχανισμοί προσαρμογής του σκελετού κατά την εμβρυική και νεογνική περίοδο, η ενδομήτρια εναπόθεση μετάλλων, οι φυσιολογικές μεταβολές στην ομοιόστασή τους κατά τη γέννηση, καθώς και ο μεταβολισμός τους στο νεογνό. Επιπλέον, παρατίθενται στοιχεία σχετικά με τους μηχανισμούς διαπλακουντιακής μεταφοράς του ασβεστίου και του φωσφόρου, καθώς και τον ρόλο των ορμονών στη διαδικασία αυτή. IV. Οστικός μεταβολισμός στο έμβρυο και το νεογνό με ΕΥΑ ...
Εκτίμηση καναλιών με την χρήση ακολουθιών εκπαίδευσης σε συστήματα πολλαπλών κεραιών και συστήματα βασισμένα σε διαμόρφωση πολλών φερουσών
Authors: Κατσέλης Δημήτριος
Published: January 2014

Στα πλαίσια αυτής της διδακτορικής διατριβής αναπτύχθηκαν βέλτιστοι αλγόριθμοι εκτίμησης καναλιών σε συστήματα με πολλές κεραίες σε πομπό και δέκτη και σε συστήματα βασισμένα σε διαμορφώσεις πολλών φερουσών. Οι αλγόριθμοι εδράζονται στην χρήση ακολουθιών εκτίμησης για την ακριβέστερη εκτίμηση καναλιών. Στα πλαίσια των συστημάτων με πολλές κεραίες σε πομπό και δέκτη, μελετήθηκε το πρόβλημα της βέλτιστης εκτίμησης καναλιού με την χρήση γραμμικού εκτιμητή που χρησιμοποιεί εκ των προτέρων γνωστή πληροφορία για τις στατιστικές του καναλιού, του προσθετικού θορύβου και της πολυχρηστικής παρεμβολής. Δύο εκτιμητές προτάθηκαν: Ο Bayesian Εκτιμητής Ελάχιστης Διαταραχής και ο Δίπλευρος Bayesian Εκτιμητής Ελάχιστης Διαταραχής. Ο πρώτος εκτιμά το άγνωστο κανάλι με ένα βέλτιστο φίλτρο που εφαρμόζεται από δεξιά της μήτρας με τις μετρήσεις του δέκτη κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης καναλιού, ενώ αποδείχθηκε αναλυτικά ποία είναι η βέλτιστη ακολουθία εκπαίδευσης γι’ αυτόν. Ο δεύτερος εκτιμά το άγνωστο κανάλι με την χρήση δύο βέλτιστων φίλτρων που εφαρμόζονται από δεξιά και αριστερά στο μητρώο των μετρήσεων του δέκτη, ενώ η βέλτιστη ακολουθία εκπαίδευσης βρέθηκε και γι’ αυτό το σχήμα. Το δεύτερο σχήμα δείχθηκε ότι μπορεί με την χρήση DFT μετασχηματισμών να μειώσει τις ανάγκες σε πληροφορία ανάδρασης του πρώτου σχήματος, ενώ οι επιδόσεις του παραμένουν γενικά πολύ κοντά στο πρώτο σχήμα. Για τα συστήματα με πολλές φέρουσες, μελετήθηκε μια πλειάδα διαφορετικών τμημάτων εκκίνησης του πλαισίου δεδομένων (preamble). Τα συστήματα που συγκρίθηκαν είναι το CP-OFDM και το OFDM/OQAM. Τα βέλτιστα προτμήματα για τα δύο συστήματα συγκρίθηκαν πειραματικά και θεωρητικά και βρέθηκε ότι το βέλτιστο πρότμημα για το δεύτερο σύστημα να υπερκεράζει το βέλτιστο πρότμημα για το πρώτο σύστημα
Προγνωστική σημασία της ανίχνευσης νεοπλασματικών κυττάρων στην συστηματική κυκλοφορία ασθενών με αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου
Authors: Λαγουδιανάκης Εμμανουήλ
Published: January 2014

Η διασπορά καρκινικών κυττάρων στο περιφερικό αίμα είναι πιθανό να σχετίζεται με την απώτερη μετάσταση της νόσου. Επιπλέον η επικοινωνία των λεμφαγγειακών οδών με την αγγειακή κυκλοφορία σχετίζει και την λεμφαδενική μετάσταση με την παρουσία καρκινικών κυττάρων στο περιφερικό αίμα. Η παρούσα μελέτη εξέτασε την κλινική σημασία της ανίχνευσης καρκινικών κυττάρων στο περιφερικό αίμα σε ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου με την χρήση rt-PCR που στοχεύει στην ανίχνευση ειδικού καρκινικού mRNA. Τα αποτελέσματα μας ανέδειξαν ότι η μέθοδος μας είναι ευαίσθητη, ειδική, ενώ πειράματα στο εργαστήριο ανέδειξαν ότι είναι αξιόπιστη και επαναλαμβανόμενη. Η ανίχνευση CEA mRNA στο περιφερικό αίμα συσχετίζεται με το μέγεθος της πρωτοπαθούς εστίας. Η ανίχνευση καρκινικού mRNA στο περιφερικό αίμα δεν συσχετίζεται με την τοπική υποτροπή ή την επιβίωση. Η χειρουργική επέμβαση δεν φαίνεται να αυξάνει την διασπορά καρκινικών κυττάρων στο περιφερικό αίμα. Με βάση τα παραπάνω αποτελέσματα φαίνεται ότι η μελέτη της ανίχνευσης καρκινικών κυττάρων στο περιφερικό αίμα προσφέρει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με την δυναμική του καρκίνου του παχέος εντέρου και η διεθνής βιβλιογραφία προσφέρει συνεχώς νεότερα δεδομένα σε αυτό τον τομέα
Επικοινωνιακές στρατηγικές δόμησης της εικόνας μιας χώρας ως brand
Authors: Φωλά Μαρία
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή διερευνά τη συσχέτιση της διαμόρφωσης της εικόνας της χώρας με τη δόμηση ή τη συγκρότηση μιας μάρκας (brand) και εντοπίζει αναλογίες μεταξύ του τρόπου με τον οποίο ένας οργανισμός ή μια εταιρεία δομεί την εικόνα της (branding) και του τρόπου με τον οποίο μια χώρα δομεί τη διεθνή της παρουσία (nation branding). Η μελέτη αναλύει τη διεθνή βιβλιογραφία που αναφέρεται στη δόμηση της εικόνας της χώρας ως nation brand και διερευνά τις προτεινόμενες απότη βιβλιογραφία εναλλακτικές προσεγγίσεις. Ως περιπτωσιολογική μελέτη επιλέγεται ένα γεγονός που θεωρήθηκε ορόσημο στη σύγχρονη ιστορία της χώρας μας η ανάληψη και φιλοξενία των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Με αφορμή τους Αγώνες αυτούς ξεκίνησε μια συγκροτημένη και συστηματική προσπάθεια προβολής μιας σύγχρονης εικόνας για την Ελλάδα με στόχο την αναβάθμιση της διεθνούς παρουσίας της. Η μελέτη αναλύει τις επικοινωνιακές στρατηγικές που σχεδιάστηκαν και εφαρμόσθηκαν για την προβολή της σύγχρονης αυτής εικόνας και τα χαρακτηριστικά που της αποδόθηκαν. Τα κυρίαρχα συμπεράσματα συνοψίζονται στα εξής σημεία: 1. Η διαχείριση της εικόνας της χώρας μπορεί να φέρει βραχυπρόθεσμα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα πολύ θετικές επιδράσεις σε καίριους τομείς της οικονομίας της πολιτικής και δημόσιας ζωής. Απαιτεί όμως δομημένη στρατηγική προσέγγιση με συγκεκριμένους στόχους και μεθοδολογία, δέσμευση καταρτισμένου ανθρώπινου δυναμικού υλικοτεχνικών και οικονομικών πόρων καθώς και ένα μακροπρόθεσμο πλαίσιο υλοποίησης. 2. Στην περίπτωση της Ελλάδας και των Ολυμπιακών Αγώνων σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε ένα πλαίσιο επικοινωνιακής στρατηγικής το οποίο αναλήφθηκε από έναν οργανισμό (ΟΕΟΑ) με συγκεκριμένο λειτουργικό και οργανωτικό ρόλο και κυρίως με σαφή ημερομηνία λήξης. Εν τω μεταξύ απουσίασαν οι αναγκαίες συνεργασίες μεταξύ ΟΕΟΑ κεντρικής διοίκησης, τοπικής αυτοδιοίκησης και άλλων κρίσιμων φορέων που καταγράφονται ως «δρώντες» στη διεθνή βιβλιογραφία του nation branding καθώς και ο απαραίτητος συντονισμός όλων των «δρώντων» για τη διαχείριση της εικόνας της χώρας τόσο κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες όσο και κυρίως μετά από αυτούς. Για τους λόγους αυτούς η Ελλάδα μόνο πρόσκαιρα ωφελήθηκε σε επίπεδο εικόνας από τη διοργάνωση των Αγώνων του 2004. Είναι βέβαιο ωστόσο ότι τα αξιακά χαρακτηριστικά που επιδιώχθηκε να αποδοθούν στην εικόνα της χώρας με την ευκαιρία των Αγώνων όπως ο επαγγελματισμός, η αποτελεσματικότητα, η αξιοπιστία, η δυνατότητα ανταπόκρισης σε σύγχρονα ζητούμενα συνιστούν επίκαιρους όρους στο σύγχρονο διεθνές οικονομικό περιβάλλον όπου η χώρα φαίνεται πως θα κληθεί να διαπραγματευθεί τους όρους της οικονομικής της επιβίωσης τόσο με τους εταίρους της στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και τους λοιπούς διεθνείς θεσμούς με τους οποίους συνδιαλέγεται. Για το λόγο αυτό η συλλογιστική του nation branding και οι όροι διαμόρφωσης της εικόνας της χώρας με τα εργαλεία που προσφέρει η προσέγγιση του nation branding παραμένουν εξαιρετικά επίκαιρα.
Η διαπολιτισμική προσέγγιση στην εκπαίδευση των φοιτητών των ΠΤΔΕ
Authors: Χαρίτος Βασίλειος
Published: January 2014

Το ερευνητικό ενδιαφέρον της παρούσας διατριβής εστιάζεται στη διερεύνηση των στάσεων και των αντιλήψεων των μελλοντικών δάσκαλων σχετικά με το διαπολιτισμικό περιεχόμενο των σπουδών τους καθώς σε σύντομο χρόνο θα κληθούν να διδάξουν σε ένα παγιωμένο πολυπολιτισμικό σχολικό περιβάλλον. Με τις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται στα σχολεία τα τελευταία χρονιά δημιουργούνται διαφορετικά προβλήματα και ανάγκες. Στοχεύουμε τόσο στην καταγραφή των αναγκών των φοιτητών που βρίσκονται στο τέλος των προπτυχιακών τους σπουδών, στα ΠΤΔΕ όσο και στη διατύπωση απόψεων και προτάσεων των ίδιων και των διδασκόντων τους για την οργάνωση και το περιεχόμενο προγραμμάτων σπουδών με διαπολιτισμική προοπτική. Η αναγκαιότητα της εργασίας μας τεκμηριώνεται και από τον περιορισμένο αριθμό συστηματικών ερευνητικών προσπαθειών που να αναφέρονται στο σύνολο των παιδαγωγικών σχολών και στους τελειόφοιτους των τμημάτων αυτών. Η μεθοδολογική προσέγγιση περιελάμβανε τη χρήση του ερωτηματολογίου για τους τεταρτοετείς φοιτητές και τη συνέντευξη για τους διδάσκοντες τα γνωστικά αντικείμενα της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Χρησιμοποιήθηκε παράλληλα και σε συνδυασμό η ποιοτική και η ποσοτική προσέγγιση για να έχουμε ασφαλέστερα συμπεράσματα. Η ανεξάρτητη χρήση των δύο μεθόδων δεν απαγορεύει το συνδυασμό και την από κοινού ανάλυση των ευρημάτων.
Οι πρώτοι μουσικοί σύλλογοι της Αθήνας και του Πειραιά και η συμβολή τους στη μουσική παιδεία (1871-1909)
Authors: Μπαρμπάκη Μαρία
Published: January 2014

Η διδακτορική διατριβή εντάσσεται στο πλαίσιο της έρευνας της ιστορίας των εκπαιδευτικών μουσικών οργανισμών στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Αντικείμενό της είναι οι σύλλογοι που ιδρύθηκαν στην Αθήνα και στον Πειραιά για τη διάδοση της μουσικής μεταξύ των ετών 1871 και 1909. Στόχος της εργασίας είναι να συνεισφέρει στην έρευνα για την ανάδειξη της ελληνικής μουσικής πραγματικότητας στο 19ο αιώνα χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τα αστικά κέντρα της Αθήνας και του Πειραιά. Επιμέρους στόχοι της διατριβής είναι να ανιχνεύσει τις συνθήκες δημιουργίας των μουσικών συλλόγων, καθώς και το βαθμό που αυτές αποτελούσαν κομμάτι του πολιτισμικού περιβάλλοντος της πρωτεύουσας και του λιμανιού του Πειραιά, αλλά και την επίδραση που άσκησαν, αφενός στο πολιτισμικό αυτό περιβάλλον, αφετέρου στη μετέπειτα μουσική ζωή και εκπαίδευση της Ελλάδας. Επίσης, να προβάλει το έργο των επαγγελματιών, που ως καθηγητές και διευθυντές μουσικής έδρασαν μέσα στους μουσικούς αυτούς συλλόγους, αλλά κυρίως να παρουσιάσει τη συνεισφορά των ερασιτεχνών μουσικών που κυριαρχούν στο μουσικό προσκήνιο του 19ου αιώνα ως απλά μέλη ή μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των μουσικών συλλόγων τονίζοντας τις διαστάσεις του φαινομένου του ερασιτεχνισμού κατά την υπό μελέτη εποχή. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε περιλαμβάνει την εύρεση, ταξινόμηση και αξιολόγηση των γραπτών πηγών, μεγάλο μέρος των οποίων καλύπτουν τα δημοσιεύματα του ημερήσιου τύπου, καθώς και των βιβλιογραφικών αναφορών. Βασικό συμπέρασμα της διατριβής είναι ότι το υπό μελέτη χρονικό διάστημα αποτελεί περίοδο ακμής για τους μουσικούς συλλόγους. Κατά την υπό μελέτη περίοδο οι μουσικοί σύλλογοι ήταν οι κύριοι φορείς όχι μόνο της μουσικής εκπαίδευσης, αλλά και της γενικότερης μουσικής ζωής του τόπου με τη διοργάνωση συναυλιών και τη μουσική επένδυση πολιτισμικών και κοινωνικών εκδηλώσεων. Σε πολλά σημεία της διατριβής τεκμηριώνεται η σχέση ανάμεσα στην έκρηξη της δράσης των μουσικών συλλόγων και στην άνοδο της αστικής τάξης κατά την υπό μελέτη περίοδο. Η δομή και λειτουργία των μουσικών συλλόγων εξετάζεται μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο της γενικευμένης λαϊκής παιδείας που διευρύνεται στον ευρωπαϊκό 19ο αιώνα υπό την επίδραση του φιλανθρωπικού ρεύματος. Στο ρεύμα αυτό εντάσσεται και η συνεισφορά παιδαγωγών όπως ο Pestalozzi, που επέδρασαν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.
Ιωσήφ και Ασενέθ
Authors: Χατζημιχαήλ Χρήστος
Published: January 2014

Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η παρουσίαση και ανάλυση του Ιωσήφ και Ασενέθ, ενός ανώνυμου απόκρυφου έργου της Παλαιάς Διαθήκης που πραγματεύεται τη σχέση του Ιωσήφ, υιού του Ιακώβ, με την Ασενέθ, κόρη Αιγυπτίου ιερέα. Η διήγηση, που προκύπτει νοηματικά από το βιβλίο της Γένεσης, μας παραδίδεται μέσα από μια πλούσια και πολύγλωσση χειρόγραφη παράδοση. Από την εξέταση όμως του έργου προκύπτει ένα μείζον πρόβλημα, καθώς τα χειρόγραφα παραδίδουν δύο αρκετά διαφοροποιημένες παραλλαγές του έργου: την εκτεταμένη και τη συνοπτική εκδοχή του. Απόρροια αυτής της ανομοιογένειας, και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν είναι δυνατό να προσδιοριστεί με ασφάλεια το πότε, που και από ποιον γράφτηκε το απόκρυφο, ήταν η εμφάνιση κατά τη δεκαετία του '60 δύο κριτικών εκδόσεων που κάθε μία βασιζόταν σε διαφορετικές οικογένειες χειρογράφων. Από εκεί και πέρα οι ερευνητές διχάστηκαν για το ποια από τις δύο παραλλαγές ήταν πιο κοντά στο αρχέτυπο και σταδιακά αποκρυσταλλώθηκαν δύο αντίθετες θεωρίες. Πολύ γενικά και σχηματικά, η μία υποστήριζε ότι το απόκρυφο γράφτηκε από Χριστιανό συγγραφέα, κάπου στη Συρία ή τη Μικρά Ασία, από τον 4° έως τον 6° αιώνα μ.Χ. και η άλλη ότι το έργο συνετέθη στην Αίγυπτο από Ιουδαίο, στο διάστημα ανάμεσα στον 2° αιώνα π.Χ. και τον 2° αιώνα μ.Χ. Έτσι, λοιπόν, η διατριβή χωρίζεται σε τρία κύρια μέρη: Το πρώτο μέρος ασχολείται κατ' εξοχήν με τη χειρόγραφη παράδοση του έργου, την ιστορία της έρευνας με τους σημαντικότερους σταθμούς της, την ανάλυση των ερμηνευτικών προβλημάτων που απασχόλησαν και συνεχίζουν να απασχολούν τους μελετητές, την παρουσίαση και κριτική των ερμηνευτικών τάσεων, καθώς και με την παράθεση των κυριότερων επιρροών που εντοπίζονται στη διήγηση. Στο δεύτερο μέρος ακολουθεί η πρώτη μετάφραση του έργου στα νέα ελληνικά, βασιζόμενη στην κριτική έκδοση του Burchard. Το τρίτο και τελευταίο μέρος αφιερώνεται, μετά από μια σύντομη παρουσίαση των αρχών και της ιστορίας της υφομετρίας, στη στατιστική επεξεργασία του απόκρυφου και την ποσοτική σύγκρισή του με τα βιβλία της Μετάφρασης των Ο’ προκειμένου να ανιχνευτούν πιθανά υφολογικά πρότυπα. Ως βασικό, μάλιστα, εργαλείο στατιστικής ανάλυσης αναδεικνύεται η μέθοδος Delta, που βασίζεται σε συχνότητες λέξεων, και οι διαδοχικές εφαρμογές της οποίας καταλήγουν σε μια νέα πρόταση τροποποίησής της.
Ευρήματα από τον κερατοειδή σε συστηματική λοίμωξη από τον ιό της ιλαράς
Authors: Παυλόπουλος Γεώργιος
Published: January 2014

Σκοπός της διατριβής αυτής ήταν η αναλυτική περιγραφή των ευρημάτων από τον κερατοειδή σε συστηματική λοίμωξη από τον ιό της ιλαράς με την βοήθεια φωτογραφικής σχισμοειδούς λυχνίας και οφθαλμικών χρωστικών. Μέθοδοι. 32 οφθαλμοί 17 ανδρών μέσης ηλικίας 20,6 ετών με κλινική διάγνωση ιλαράς και εργαστηριακή επιβεβαίωση με ELISA, οι οποίοι εμφάνισαν κερατίτιδα από ιλαρά, μελετήθηκαν προοπτικά. Οι ασθενείς εξετάστηκαν 3,6 μέρες μετά την εμφάνιση του εξανθήματος. Μετά τον πλήρη οφθαλμολογικό έλεγχο, ακολούθησε φωτογράφηση του κερατοειδούς με φωτογραφική σχισμοειδή λυχνία, χωρίς και μετά από χρώση με φλουοροσκεΐνη και ερυθρό της Βεγγάλης. Στους ασθενείς χορηγήθηκε, είτε αντιβιοτικό, είτε συνδυασμός αντιβιοτικού – στεροειδούς κολλυρίου. Έγινε καταγραφή της πορείας της κερατίτιδας μέχρι την πλήρη αποδρομή της. Αποτελέσματα. Συμπτώματα από τους οφθαλμούς παρουσιάστηκαν 1,6 ημέρες από την εμφάνιση του εξανθήματος (αίσθηση ξένου σώματος 88%, φωτοφοβία 65%, δακρύρροια 65%). Οπτική οξύτητα δεν επηρεάστηκε στο 26% των οφθαλμών, ενώ 21% των οφθαλμών εμφάνισε μείωση της οπτικής οξύτητας κατά 4 γραμμές. Επιπεφυκίτιδα διαπιστώθηκε στο 78% των οφθαλμών και κερατίτιδα στο 100%. Η κερατίτιδα εμφανίστηκε κατά το πρόδρομο στάδιο της ιλαράς, παρουσίασε την μέγιστη ένταση της κατά την 4η ημέρα από την εμφάνιση του εξανθήματος και ακολούθως άρχισε να υποχωρεί. Οι αλλοιώσεις περιορίζονταν στο επιθήλιο του κερατοειδή, εντοπίζονταν συχνότερα στο κέντρο του κερατοειδή (82%) και συνέρεαν στο 18% των οφθαλμών. Παρατηρήθηκαν 4 τύποι κερατοειδικών αλλοιώσεων: Μικρές στικτές ή ακανόνιστου σχήματος υπόλευκες αλλοιώσεις οι οποίες παρουσίαζαν χρώση με το ερυθρό της Βεγγάλης (100%), μικρά στικτά ή ακανόνιστου σχήματος ελλείμματα του επιθηλίου τα οποία παρουσίαζαν χρώση με φλουοροσκεΐνη (100%), μικρά ή μεγάλα νημάτια (39%) και παθογνωμονικές για την ιλαρά αλλοιώσεις δίκην στόχου (100%). Οι δίκην στόχου αλλοιώσεις ήταν μεγέθους 0,1 έως 0,8 mm και χωρίς χρώση εμφάνιζαν το σχήμα κυττάρου με τον πυρήνα του. Μετά από την ενστάλαξη και των δύο χρωστικών (ερυθρό της Βεγγάλης και φλουοροσκεΐνη), το περίγραμμα της αλλοίωσης χρωματίζονταν με το ερυθρό της Βεγγάλης και οι αλλοιώσεις αυτές εμφάνιζαν σχήμα στόχου με 4 εναλλασσόμενες ζώνες χρώσης. Η κερατίτιδα υποχώρησε σταδιακά χωρίς την εμφάνιση επιπλοκών και η εξέλιξη της δεν επηρεάστηκε από την ενστάλαξη ή μη κολλυρίων. Συμπεράσματα. Η κερατίτιδα από ιλαρά έχει καλή πρόγνωση. Η αναγνώριση των χαρακτηριστικών για την ιλαρά κερατοειδικών αλλοιώσεων κατά το πρόδρομο στάδιο της νόσου μπορεί να βοηθήσει στην διαφορική διάγνωση και τον περιορισμό της μετάδοσης της νόσου.
Μελέτη της επίδοσης μη δομημένων συστημάτων ομότιμων οντοτήτων
Authors: Δέλλας Νικόλαος
Published: January 2014

Οι εφαρμογές των δικτύων ομότιμων οντοτήτων (peer-to-peer) έγιναν ευρέως γνωστές το 1999 με το πρώτο δημοφιλές αντιπρόσωπό τους, το σύστημα διαμοιρασμού μουσικών αρχείων Napster. Το Napster ήταν ένα από τα πιο ανταγωνιστικά συστήματα ομότιμων οντοτήτων, παρότι έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως «κεντροποιημένο» σύστημα, εξαιτίας του γεγονότος ότι η ανταλλαγή αρχείων ήταν διαφανώς κατανεμημένη ενώ το ευρετήριο των αρχείων (file indexing) ήταν αποθηκευμένο σε έναν κεντρικό εξυπηρετητή. Μετά το Napster αναπτύχθηκε ένας αρκετά μεγάλος αριθμός από πλήρως αποκεντρωμένες εφαρμογές ομότιμων οντοτήτων (όπως το Kazaa και το Freenet) και το ερευνητικό ενδιαφέρον για τα δίκτυα ομότιμων οντοτήτων αυξήθηκε, όχι μόνο για εφαρμογές διαμοιρασμού αρχείων αλλά και για χρήσεις όπως είναι η κατανεμημένη επεξεργασία, η κατανεμημένη αποθήκευση, ο χειρισμός πολύπλοκων επεξεργαστικών εργασιών και η απευθείας ανταλλαγή μηνυμάτων (instant messaging). Στην παρούσα διατριβή μελετάται, σε πρώτο στάδιο, η επίδοση της διαδικασίας αναζήτησης περιεχομένου στα δίκτυα ομότιμων οντοτήτων. Ο σκοπός της μελέτης αυτής είναι η εύρεση των παραγόντων που επηρεάζουν τόσο τον χρόνο όσο και τα αποτελέσματα της αναζήτησης. Στη συνέχεια, συγκρίνονται οι σημαντικότεροι προσαρμοστικοί αλγόριθμοι της τοπολογίας των ομότιμων οντοτήτων ως προς την επίδοσή τους κατά τη διαδικασία της αναζήτησης, με τη χρήση προσομοιώσεων. Βάσει των συμπερασμάτων της μελέτης αυτής προτείνονται βελτιώσεις στους τρέχοντες προσαρμοστικούς αλγόριθμους, καθώς και ένας νέος προσαρμοστικός αλγόριθμος που συνδυάζει πλεονεκτήματα των αλγορίθμων αυτών, με σκοπό την περαιτέρω βελτίωση της επίδοσης των μη δομημένων (unstructured) δικτύων ομότιμων οντοτήτων.
Αναδρομική εκτίμηση κατάστασης μη γραμμικών στοχαστικών δυναμικών συστημάτων
Authors: Χαραλαμπίδης Αλέξανδρος
Published: January 2014

Το πρώτο μέρος της διατριβής αφορά την αναδρομική εκτίμηση κατάστασης μη γραμμικών στοχαστικών συστημάτων διακριτού χρόνου. Εισαγωγικά παρουσιάζεται ο μαθηματικός φορμαλισμός και τα βασικά αποτελέσματα στην περιοχή με έμφαση στο Φίλτρο Kalman και τις μη γραμμικές παραλλαγές του (EKF, UKF, GHKF), ενώ γίνεται συνοπτική παρουσίαση και των Particle Filters. Ύστερα, παρουσιάζονται κάποιες ευρετικές τροποποιήσεις στα Φίλτρα Kalman για μη γραμμικά συστήματα: αντιστροφή της συνάρτησης εξόδου, εκτίμηση συγκεκριμένης μη γραμμικής συνάρτησης της κατάστασης, εναλλακτικό σύνολο σ-σημείων για το UKF και χρήση της επικρατούσας τιμής. Ακολούθως μελετώνται συστήματα που αποτελούνται από γραμμικά δυναμικά συστήματα τα οποία διασυνδέονται μεταξύ τους με μη γραμμικές στατικές χαρακτηριστικές. Αρχικά εξετάζεται η περίπτωση όπου οι χαρακτηριστικές έχουν μια είσοδο, στην οποία είναι δυνατό όλα τα προβλήματα υπολογισμού αναμενόμενων τιμών να αναχθούν σε προβλήματα ολοκλήρωσης σε μία και δύο διαστάσεις. Με τον τρόπο αυτό είναι εφικτό να γίνουν ακριβέστεροι υπολογισμοί σε σχέση με τον άμεσο υπολογισμό που απαιτεί ολοκλήρωση στο χώρο κατάστασης ο οποίος ενδέχεται να έχει μεγάλη διάσταση. Κατόπιν εξετάζεται η περίπτωση χαρακτηριστικών με πολλές εισόδους όπου και πάλι είναι δυνατή η μείωση της τάξης της ολοκλήρωσης. Επίσης αποδεικνύεται ότι οι προτεινόμενες τεχνικές δίνουν αποτελέσματα αναλλοίωτα σε μετασχηματισμούς ομοιότητας του χώρου κατάστασης. Προτείνεται μέθοδος αριθμητικής ολοκλήρωσης για τον υπολογισμό των αναμενόμενων τιμών, εναλλακτική της Gauss-Hermite ειδικά σχεδιασμένη για μη γραμμικά φίλτρα βάσει ελαχιστοποίησης νορμών και αποδεικνύεται η σύγκλισή της. Τέλος, προτείνονται βελτιώσεις στα Auxiliary Particle Filter και Unscented Particle Filter. Όλες οι προτεινόμενες τεχνικές συγκρίνονται σε κατάλληλα παραδείγματα με τις πρότυπες. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι σε πολλές περιπτώσεις η βελτίωση είναι δραστική. Το δεύτερο μέρος άφορα τη χρήση φίλτρων σε δεδομένα από Σύστημα Συνεχούς Καταγραφής της Γλυκόζης (ΣΣΚΓ). Εξηγείται η σημασία του ΣΣΚΓ στη δημιουργία Τεχνητού Παγκρέατος και περιγράφονται τα προβλήματα που έχουν τα ΣΣΚΓ. Σχεδιάζονται Φίλτρα βασισμένα στο Φίλτρο Kalman και τα Particle Filters κάνοντας χρήση απλών μοντέλων για τη δυναμική του συστήματος. Τα φίλτρα εφαρμόζονται σε πειραματικά δεδομένα από ασθενείς σε MEO και τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η χρήση των φίλτρων οδηγεί σε σημαντική μείωση του σφάλματος εκτίμησης της γλυκόζης.
Πειραματική και αναλυτική διερεύνηση της συμπεριφοράς διεπιφανειών υδραυλικών ενεμάτων υψηλής διεισδυτικότητας και λίθινων ή πλίνθινων υπόβαθρων
Authors: Αδάμη Χρυσή-Ελπίδα
Published: January 2014

Η παρούσα Διατριβή επικεντρώνεται στην πειραματική διερεύνηση του μηχανισμού συνάφειας σε διεπιφάνειες μεταξύ δομικών λίθων και υδραυλικών ενεμάτων με μέτρια και χαμηλά μηχανικά χαρακτηριστικά. Από την συστηματική μελέτη του μηχανισμού συνάφειας, η οποία περιλαμβάνει α) την μελέτη της μικροδομής των διεπιφανειών, β) μηχανικές δοκιμές και γ) την συσχέτιση των αποτελεσμάτων των σημείων α και β, τεκμηριώνεται ότι ο μηχανισμός συνάφειας -για τα εν λόγω υλικά- είναι μηχανικής φύσης. Επί πλέον, αξιολογείται η επίδραση των ιδιοτήτων του υποβάθρου και των ενεμάτων στην συνάφεια και αποδεικνύεται ότι ενέματα με μέτρια και χαμηλά μηχανικά χαρακτηριστικά είναι ανταγωνιστικά σε όρους συνάφειας με άλλα ισχυρότερα ενέματα. Με βάση τα πειραματικά αποτελέσματα, διατυπώνεται τοπικός καταστατικός νόμος για την περιγραφή της συμπεριφοράς των διεπιφανειών έναντι διάτμησης και καταστρώνονται εμπειρικές σχέσεις για την πρόβλεψη της επιστρατευομένης διατμητικής αντίστασης κατά μήκος μιας διεπιφάνειας ενέματος/υποβάθρου, καθώς και της ολίσθησης και του ανοίγματος ρωγμής για τις οποίες αυτή η αντίσταση ενεργοποιείται. Τα παραπάνω στοιχεία αξιοποιούνται στο Αναλυτικό Μέρος της Διατριβής, στο οποίο κατασκευάζονται δύο προσομοιώματα για την περιγραφή των μηχανικών χαρακτηριστικών της διεπιφανειακής ζώνης. Η συμπεριφορά των διεπιφανειών αναπαράγεται επαρκώς και με τις δυο προσομοιώσεις. Τέλος, ένα εκ των προσομοιωμάτων διεπιφάνειας εισάγεται σε ένα απλό αναλυτικό προσομοίωμα στοιχείου τοιχοποιίας και αποτιμάται η συνεισφορά των ενεμάτων στην μηχανική απόκριση των ενισχυμένων με ενέματα τοιχοποιιών
Development of methods for topology and shape optimization of mechanical structures
Authors: Βενετσάνος Δημήτριος
Published: January 2014

The main contribution of the present Thesis is the following: • Introduction of new normalized indices for evaluating the performance of an optimization method. • Development of a new hybrid method for the weight minimization of skeletal structures and continua under any number of displacement and/or stress constraints. • Statement of a new Optimality Criterion for each of the following weight minimization cases: o 2D continua under a single compliance constraint. o skeletal structures under an extended single stress constraint. o skeletal structures under an extended single displacement constraint. • Statement of a new redesign procedure for the weight minimization of skeletal structures under an extended single stress constraint. • Development of a new optimization method for each of the following weight minimization cases: o 2D continua under stress constraints, implementing the concept of element-wise variable thickness and the use of nodes as control points for sculpturing the structural surface. o 3D continua under stress constraints. o skeletal structures under an extended single displacement constraint. o 2D continua under an extended single displacement constraint, implementing the concept of element-wise variable thickness and the use of nodes as control points for sculpturing the structural surface. • Investigation and comparison of applying the ESO and the FSD method in the weight minimization of 2D plates under stress constraints. • Development of a variation of the ESO method for minimizing the weight of 2D continua under a single displacement constraint. • Development of a new optimization method for minimizing the cost of: o skeletal structures, implementing a concept of grouping and elimination that aims at increasing the commonality of the active members of the structure. o oil storage tanks, using commercially available plates, taking into consideration the cost for the welds, and aiming at minimizing the scrap material. • Development of a: o weight minimization procedure for structures being considered as a single beam of standard profile. o new heuristic method for minimizing the weight of discrete structures, consisting of standard beams. o new ‘mixed-type’ heuristic method for minimizing the weight of plated structures. Solution of the weight minimization problem for a series of full-scale, real-life structures.
Rura cano
Authors: Παπακώστα Παναγιώτα
Published: January 2014

In the present dissertation we drew our attention to a distinct aspect of Tibullus’s poetic technique, specifically, the way in which the Roman elegist embraces Hesiod by incorporating in his elegies themes and motifs that are traced originally in the didactic poetry of the Boeotian poet. In the course of our research, we focused on the way Tibullus adapts his sources and we showed how the recollection of a predecessor (Hellenistic or Roman), directs the reader to recall also the predecessor’s work which is acknowledged by Tibullus indirectly as a prototype. The presence of Hesiod in Tibullus is more obvious in the latter’s adaptation of the former’s account on the Myth of the Races. The Myth of the Races holds a dominant and recurring presence in Tibullus’s poetry; this presence is especially prominent in elegies 1.3, 1.10 and 1.7. The subject of the Myth, which is related to the wider mythical-historical framework of the History of Culture, develops from one elegy to the other in a way that serves various elegiac purposes and constitutes a metaphor for the development of individual poetic creation. The Myth of the Races serves as a framework that embraces and encourages the coexistence of rural life and love, a fusion at odds with contemporary political culture since erotic passion becomes a point of acute criticism for contemporary (Augustan) morality. At the same time the countryside appears as an ideal area of retreat to recapture of the pure morals and ideology of the idolized prehistorical era - an ideological idealized utopia in contrast to the reality of the present. The topic of militia, likewise contrasted to the themes of amor and rura, is interrelated with this reality. Despite the occasional ‘contradictions’ in the presentation of the subject of the Golden Age in Tibullus’ elegies, we consider that this dissertation has highlighted that Augustan poet creates throughout a unified vision, a vision which is based on his poetic programme and consistently evolves towards the creation of a unified ideal. This ideal approves of the Augustan social plan since at its core the Tibullan reproduction of the Myth of the Races celebrates and is entwined with rural life and peace. Those values are the key elements of Augustan ideology. Invoking the archaic agricultural simplicity and mores maiorum led Tibullus to a successful and creative antagonism of the archetypal pastoral poet Hesiod. Tibullus’ poetry thus came to embrace and project ethics that appealed to August whose cultural policy among others exalted ancient rural Rome as a model in an era of transition and search for peace and moral renewal
Συστήματα υποστήριξης αποφάσεων ενεργειακών παραγωγικών μονάδων
Authors: Χατζημουρατίδης Αθανάσιος
Published: January 2014

Η διατριβή είχε ως στόχο την ανάπτυξη και παρουσίαση των συστημάτων υποστήριξης αποφάσεων για την πολυκριτηριακή αξιολόγηση των δέκα σημαντικότερων τύπων ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων και την παροχή στον λήπτη αποφάσεων όλων των πληροφοριών στην κατάλληλη μορφή για την επιλογή της βέλτιστης ηλεκτροπαραγωγικής μονάδας στις εκάστοτε επικρατούσες συνθήκες. Αναπτύχθηκε πρωτότυπη δενδρική ιεραρχική δομή 27 κριτηρίων και υποκριτηρίων και χρησιμοποιήθηκαν τρεις από τις σημαντικότερες πολυκριτηριακές μεθόδους (ΑΗΡ PROMETHEE ELECTRE) με διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά. Χρησιμοποιήθηκε υπάρχον λογισμικό για την ΑΗΡ και αναπτύχθηκε νέο λογισμικό σε Visual Basic για την PROMETHEE και την ELECTRE. Αναλύθηκαν οκτώ σενάρια (το σενάριο αναφοράς και τα επτά εναλλακτικά σενάρια της ανάλυσης ευαισθησίας) που καλύπτουν όλο το εύρος διακύμανσης της βαρύτητας των κριτηρίων. Ιδανικός τύπος ηλεκτροπαραγωγικής μονάδας δεν υπάρχει. Αύξηση της βαρύτητας του βιοτικού επίπεδου ευνοεί τις μονάδες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας με εξαίρεση τις υδροηλεκτρικές και μειώνει την αξιολόγηση των πυρηνικών και των μονάδων ορυκτών καυσίμων με εξαίρεση τις μονάδες αεριοστροβίλου με καύσιμο φυσικό αέριο. Αντίθετα είναι τα αποτελέσματα για τους τεχνολογικούς παράγοντες. Αύξηση της βαρύτητας των οικονομικών παραγόντων έχει σαν αποτέλεσμα την κατάταξη των αιολικών των πυρηνικών και των μονάδων συνδυασμένου κύκλου με καύσιμο φυσικό αέριο στις τρεις πρώτες θέσεις αντίστοιχα.
Έκφραση αποπτωτικών δεικτών σε δείγματα πνευμονικού ιστού ασθενών με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια με ή χωρίς αστάθεια μικροδορυφορικού DNA
Authors: Σιγανάκη Μαρία-Άννα
Published: January 2014

Στη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ( ΧΑΠ ) παρατηρούνται μη φυσιολογικές αποπτωτικές διεργασίες που διαταράσσουν την κυτταρική ομοιόσταση και πιθανά παίζουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεια της νόσου. Παρόλ΄αυτά, οι μελέτες σε ανθρώπους σε αυτό το πεδίο έρευνας είναι περιορισμένες. Μελετήθηκε η έκφραση των πρωτεϊνών p53 και bcl2 με στύπωμα κατά Western (Western Blots) σε δείγματα πνευμονικού ιστού 43 ασθενών (23 καπνιστές με ΧΑΠ και 20 καπνιστές χωρίς ΧΑΠ), χρησιμοποιώντας τη β-ακτίνη ως εσωτερικό μάρτυρα. Επιπρόσθετα εκτιμήθηκε το πρότυπο έκφρασης των πρωτεϊνών p53 και bcl2 με ανοσοϊστοχημική μέθοδο σε τομές δειγμάτων πνευμονικού ιστού, που είχε εμπεδωθεί σε παραφίνη μετά από μονιμοποίηση σε φορμόλη, των ίδιων ατόμων. Το στύπωμα κατά Western έδειξε στατιστικά σημαντικά αυξημένα επίπεδα της πρωτεΐνης p53 στους καπνιστές με ΧΑΠ σε σύγκριση με τους καπνιστές που δεν έπασχαν από ΧΑΠ (p=0.038), ενώ τα επίπεδα της πρωτεΐνης bcl2 δεν ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικά στις δυο ομάδες ελέγχου. Η ανοσοϊστοχημεία έδειξε αυξημένη αναλογία θετικών ως προς τη χρώση για το p53 πνευμονοκυττάρων τύπου ΙΙ/ σύνολο των πνευμονοκυττάρων τύπου ΙΙ στους καπνιστές με ΧΑΠ σε σύγκριση με τους καπνιστές χωρίς ΧΑΠ (p=0.01), ενώ η αναλογία των θετικών ως προς τη χρώση για το p53 κυψελιδικών μακροφάγων και λεμφοκυττάρων δε διέφερε στατιστικά σημαντικά στις δυο ομάδες ελέγχου. Από την άλλη πλευρά η έκφραση της πρωτεΐνης bcl2 δε διέφερε ανάμεσα στις δυο ομάδες και στις τρεις κυτταρικές σειρές. Η αυξημένη έκφραση της προ-αποπτωτικής πρωτεΐνης p53 στα πνευμονοκύτταρα τύπου ΙΙ των ασθενών με ΧΑΠ μη εξισορροπημένη από την αντι-αποπτωτική πρωτεΐνη bcl2 είναι δυνατό να αντανακλά αυξημένη απόπτωση στο κυψελιδικό επιθήλιο των ασθενών με ΧΑΠ. Τα αποτελέσματα μας επιβεβαιώνουν αυτά προηγούμενων πειραμάτων και υποστηρίζουν την υπόθεση της διαταραχής της ισορροπίας μεταξύ προ- και αντι-αποπτωτικών μεσολαβητών στη ΧΑΠ.
Στεφανιαία κυκλοφορία σε ασθενείς με διατατική μυοκαρδιοπάθεια
Authors: Χαμηλός Μιχαήλ
Published: January 2014

Είναι γνωστό ότι η στεφανιαία εφεδρεία είναι ελαττωμένη σε ασθενείς με ΙΔΜ σε σχέση με το φυσιολογικό. Εξάλλου η ινότροπη εφεδρεία είναι αξιόπιστος δείκτης των διαταραχών της συσταλτικότητας του μυοκαρδίου και τόσο αυτή όσο και η στεφανιαία εφεδρεία έχουν σχετιστεί με την πρόγνωση των ασθενών με ΙΔΜ. Επίσης είναι γνωστό ότι η χορήγηση β αναστολέων ωφελεί σημαντικά τους ασθενείς με ΙΔΜ τόσο στη βελτίωση των συμπτωμάτων τους όσο και στην αύξηση της επιβίωσής τους. Παρότι τα οφέλη αυτά είναι καλά τεκμηριωμένα δεν είναι γνωστοί οι ακριβείς μηχανισμοί μέσω των οποίων αυτά επιτυγχάνονται. Στη μελέτη μας έγινε αξιολόγηση της στεφανιαίας κυκλοφορίας σε ασθενείς με ΙΔΜ καθώς επίσης και συσχέτιση των ευρημάτων με την ινότροπη εφεδρεία όπως αυτή μετρήθηκε με δυναμικό υπερηχοκαρδιογράφημα μετά από χορήγηση δοβουταμίνης. Η μελέτη και συσχέτιση έγινε χωριστά για κάθε ένα από τα 3 μεγάλα επικαρδιακά αγγεία. Στη συνέχεια εξετάσαμε τις μεταβολές στη στεφανιαία κυκλοφορία ασθενών με ΙΔΜ, μετά από χορήγηση ενός β1 αναστολέα βραχείας δράσης, της εσμολόλης, σε μια προσπάθεια ερμηνείας του μηχανισμού με τον οποίο οι β αναστολείς ωφελούν σημαντικά τους ασθενείς με ΙΔΜ. Αρχικά λοιπόν μελετήσαμε μία ομάδα 14 ασθενών με ΙΔΜ στην οποία η διάγνωση τέθηκε εξ’ αποκλεισμού. Η αξιολόγηση της στεφανιαίας κυκλοφορίας έγινε επεμβατικά, με καταγραφή της ταχύτητας ροής του αίματος και στις τρείς κύριες επικαρδιακές στεφανιαίες αρτηρίες με τη μέθοδο του ενδοστεφανιαίου Doppler. Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν τόσο στη βασική κατάσταση όσο και μετά από πρόκληση μέγιστης αγγειοδιαστολής της μικροκυκλοφορίας με ενδοστεφανιαία χορήγηση αδενοσίνης, με σκοπό να εκτιμηθεί η αγγειοδιασταλτική εφεδρεία ροής (στεφανιαία εφεδρεία). Στους ασθενείς αυτούς μετρήθηκε επίσης η ινότροπη εφεδρεία κατά τη διάρκεια δυναμικού υπερηχοκαρδιογραφήματος με δοβουταμίνη, στην περιοχή κατανομής και των 3 στεφανιαίων αρτηριών. Στη δεύτερη φάση της μελέτης μία άλλη ομάδα 15 ασθενών με ΙΔΜ, υπεβλήθη σε μελέτη της στεφανιαίας κυκλοφορίας στον πρόσθιο κατιόντα κλάδο της αριστερής στεφανιαίας αρτηρίας, πριν και μετά τη χορήγηση εσμολόλης, προκειμένου να μελετηθεί η επίδραση αυτού του φαρμάκου στις παραμέτρους της στεφανιαίας μικροκυκλοφορίας. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε για τις μετρήσεις της στεφανιαίας κυκλοφορίας ήταν η ίδια με την πρώτη φάση της μελέτης. Για τη σύγκριση των αποτελεσμάτων, χρησιμοποιήθηκαν δύο ομάδες ελέγχου-μία για κάθε φάση της μελέτης- που απαρτιζόταν από 11 ασθενείς για την πρώτη φάση και 10 ασθενείς για τη δεύτερη φάση. Σύμφωνα λοιπόν με τα ευρήματα της πρώτης φάσης της μελέτης, δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές στη στεφανιαία ροή κατά τη βασική κατάσταση μεταξύ των ασθενών με ΙΔΜ και της ομάδας ελέγχου. ...
Οργανικός άνθρακας στην ατμόσφαιρα της Α. Μεσογείου και ο ρόλος του στον σχηματισμό πυρήνων συμπύκνωσης νεφών (CCN)
Authors: Μπουγιατιώτη Αικατερίνη
Published: January 2014

Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στην μελέτη του οργανικού κλάσματος των αερολυμάτων στην ατμόσφαιρα της Ανατολικής Μεσογείου και του ρόλου του στον σχηματισμό πυρήνων συμπύκνωσης νεφών. Για την κατά μέγεθος κατανομή του οργανικού και του στοιχειακού άνθρακα χρησιμοποιήθηκε ένα κρουστικός διαχωριστήρας 12 σταδίων συλλογής ενώ οι μετρήσεις των πυρήνων συμπύκνωσης συννέφων έγιναν με έναν μετρητή CCN, με παράλληλη μελέτη της σωματιδιακής κατανομής των αερολυμάτων. Ο οργανικός και ο στοιχειακός άνθρακας εμφάνιζαν καλοκαιρινό μέγιστο και χειμερινό ελάχιστο, με το μεγαλύτερο ποσοστό της μάζας τους να αποτελείται από σωματίδια στην περιοχή συσσώρευσης που οφείλονται κυρίως σε καύσεις. Τα οργανικά αερολύματα καταλήγουν στην περιοχή μέσω μεταφοράς από την Κεντρική και Βορειοανατολική Ευρώπη, και είναι κυρίως δευτερογενή, οξειδωμένα, χαμηλής πτητικότητας και αυξημένης διαλυτότητας στο νερό. Από τις μετρήσεις πυρήνων συμπύκνωσης, προέκυψε ότι αέριες μάζες που προέρχονται από λιγότερο επιβαρυμένες περιοχές, έχουν χαμηλότερες σωματιδιακές συγκεντρώσεις, με μεγαλύτερα μεγέθη CCN και εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά ενεργοποίησης. Με τη χρήση της θεωρίας Köhler, της σωματιδιακής κατανομής και συνολικής χημικής σύστασης αναπαράγονται ικανοποιητικά οι μετρούμενες συγκεντρώσεις. Τέλος, προκύπτει ότι η παρουσία των οργανικών δεν φαίνεται να καταστέλλει τον ρυθμό ανάπτυξης των σταγόνων.
Επιχειρησιακές δράσεις και χρηματοοικονομικές καινοτομίες για την προσαρμογή των ναυτιλιακών επιχειρήσεων στην παροχή ποιοτικών υπηρεσιών
Authors: Θαλασσινός Ιωάννης
Published: January 2014

Η πρόσφατη ανάπτυξη του τομέα της ναυτιλίας σε συνδυασμό με το χαμηλό κόστος δανεισμού από τις αναπτυγμένες χρηματοπιστωτικές αγορές οδήγησε πολλές ελληνικές ναυτιλιακές εταιρίες στα διεθνή χρηματιστήρια. Η κίνηση αυτή τις υποχρέωσε να εφαρμόσουν κάποιες θεσμοθετημένες αρχές εταιρικής διακυβέρνησης, που επιβλήθηκαν από τις εποπτικές αρχές της κάθε χώρας όπου έχει την έδρα της η αντίστοιχη χρηματιστηριακή αγορά. Η παρούσα διατριβή επικεντρώνεται στην επίδραση των αρχών εταιρικής διακυβέρνησης στην αποδοτικότητα των ναυτιλιακών επιχειρήσεων μέσα από επιχειρησιακές δράσεις και χρηματοοικονομικές καινοτομίες. Το δείγμα της έρευνας αποτελείται από 47 ναυτιλιακές εταιρίες, εισηγμένες στα χρηματιστήρια της Νέας Υόρκης. Για τις ανάγκες της έρευνας εξετάστηκε η οργάνωση και η λειτουργία των εταιριών του δείγματος, με ταυτόχρονη χρηματοοικονομική ανάλυση ενώ αναλύθηκαν και οι αρχές της εταιρικής διακυβέρνησης, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί από τις οδηγίες του ΟΟΣΑ και άλλων εποπτικών οργανισμών. Στη συνέχεια με χρήση της οικονομετρικής μεθοδολογίας εξετάστηκε η επίδραση των αρχών της εταιρικής διακυβέρνησης στην αποδοτικότητα των ναυτιλιακών εταιριών, τόσο στο σύνολο των εταιριών του δείγματος όσο και στα επιμέρους δείγματα των ελληνόκτητων και μη ελληνόκτητων ναυτιλιακών εταιριών, με τη διαμόρφωση ενός δείκτη εταιρικής διακυβέρνησης. Από την οικονομετρική ανάλυση προέκυψε ότι η υιοθέτηση των αρχών εταιρικής διακυβέρνησης επηρεάζει τόσο την αποδοτικότητα όσο και το μέγεθος των εταιριών. Επίσης σημαντική διαφοροποίηση παρατηρείται ανάμεσα στα δύο επιμέρους δείγματα, όσον αφορά το βαθμό υιοθέτησης των αρχών αυτών, την επίδραση που έχει ο ρόλος του εφοπλιστή και η μετοχική σύνθεση της εταιρίας στη απόδοσή της όπως και κάποια άλλα χαρακτηριστικά διοικητικής οργάνωσης.
Μηχανισμοί διαλειτουργικότητας σε πολυ-υπηρεσιακά δίκτυα επόμενης γενιάς
Authors: Δράκος Μάριος-Πολυχρόνης
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή έχει ως βασικό στόχο την πρόταση συγκεκριμένων μηχανισμών για τηβελτίωση της προσφερόμενης ποιότητας υπηρεσίας σε πολυ-υπηρεσιακά δίκτυα επόμενης γενιάς. Η αποδεδειγμένη ανάγκη υποστήριξης πολλαπλών κλάσεων τηλεπικοινωνιακής κίνησης στα δίκτυα επόμενης γενιάς για την παροχή εγγυημένης και ποσοτικοποιημένης ποιότητας υπηρεσίας, καθώς και η αναγνώριση του κρίσιμου προβλήματος της κάθετης διαλειτουργικότητας μεταξύ δικτύων διαφορετικής χωρητικότητας, αποτέλεσαν τις βασικές θεωρήσεις της ερευνητικής εργασίας. Ειδικότερα, η προτεινόμενη λύση καθορίζει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο, το οποίο προσδιορίζει διαφοροποιημένες κλάσεις με βάση την ποιότητα υπηρεσίας για τις ροές των πακέτων και εφαρμόζει χρονοπρογραμματισμό αυστηρής προτεραιότητας. Αναγνωρίζοντας τη μεταβολή καθυστέρησης ως μέτρο επίδοσης κρίσιμης σημασίας για πολυμεσικές εφαρμογές υψηλής ποιότητας, επιλέγεται αυτή η μετρική ως κυρίαρχος διαφοριστής των προτεινόμενων κλάσεων υπηρεσίας. Αναλύεται η ποιοτική σχέση της με την μέγιστη διατερματική μεταβολή καθυστέρησης, καθώς και με την διατερματική καθυστέρηση και εξάγονται οι αναλυτικές σχέσεις υπολογισμού της στους κόμβους συμφόρησης, η εγκυρότητα των οποίων εξετάζεται με χρήση εργαλείου δικτυακής προσομοίωσης. Στη συνέχεια, λαμβάνονται οι ντετερμινιστικές σχέσεις που δίνουν τον μέγιστο αριθμό επιτρεπτών ροών ανά κλάση υπηρεσίας, ενώ, ταυτόχρονα, παρουσιάζεται και η αντίστοιχη στατιστική μελέτη. Τέλος, πραγματοποιείται αποτίμηση της επίδοσης ενός κόμβου συμφόρησης ως προς την μεσοσταθμική συστημική πιθανότητα φραγής και την διεκπεραιωτικότητα. Με απώτερο σκοπό τη βελτιστοποίηση της επίδοσης σε σχέση με την πιθανότητα φραγής και τη διεκπεραιωτικότητα, προτείνεται στη συνέχεια ένας προηγμένος μηχανισμός ελέγχου πρόσβασης, βασισμένος στην μεταβολή καθυστέρησης, ο οποίος προορίζεται να εφαρμοστεί τοπικά στους κόμβους συμφόρησης. Προς αυτή την κατεύθυνση, διατυπώνεται ένα σύνθετο πρόβλημα βελτιστοποίησης. Στη συνέχεια, ο αρχικός χώρος των πολιτικών πρόσβασης περιορίζεται στις πολιτικές κυρτών συντεταγμένων και προτείνεται μια απλοποιημένη μέθοδος ελέγχου πρόσβασης, βασισμένη σε Ανώτατα Όρια ανά κλάση υπηρεσίας, η οποία εξετάζεται ως προς την αποτελεσματικότητά της. Τέλος παρατίθενται τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης και συζητούνται ενδιαφέρουσες προεκτάσεις.
Πόλη και παιδί
Authors: Γαλάνη Βιργινία
Published: January 2014

Οι δρόμοι αντιπροσωπεύουν μερικά από τα πιο σημαντικά στοιχεία του δημόσιου υπαίθριου χώρου της πόλης. Στις προ-μοντέρνες, παραδοσιακές πόλεις, αποτελούσαν πολυλειτουργικούς χώρους, με μεγάλες πυκνότητες χρηστών, μεταξύ των οποίων παιδιά, που τους χρησιμοποιούσαν για το παιχνίδι τους. Το φαινόμενο της γενικότερης ερήμωσης των δρόμων, αλλά και ειδικότερα της μείωσης της χρήσης τους από τα παιδιά, που τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται έντονα στις σύγχρονες πόλεις, έχει απασχολήσει πολλούς ειδικούς μελετητές και κυρίως πολεοδόμους, γεωγράφους και κοινωνιολόγους. Η απομάκρυνση του παιδιού από τον χώρο του δρόμου αποδίδεται στους κινδύνους από την κυκλοφορία των οχημάτων και από την αύξηση της εγκληματικότητας, αλλά και σε αλλαγές στο σύγχρονο τρόπο ζωής, κυρίως με την εισβολή της τεχνολογίας στην καθημερινότητά τους. Παρόλα αυτά, το παιχνίδι στους δρόμους εξακολουθεί να παρατηρείται σε πολλά μέρη του κόσμου. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, η παρούσα διατριβή εξετάζει τη σχέση του παιδιού με τον δημόσιο υπαίθριο χώρο της πόλης, και κυρίως με το δρόμο. Ασχολείται με τη διερεύνηση παραμέτρων από το πεδίο του πολεοδομικού και αστικού σχεδιασμού, που επηρεάζουν τη χρήση του δρόμου και γενικά του δημόσιου υπαίθριου χώρου από τα παιδιά. Η μεθοδολογία της έρευνας βασίζεται α) στην ανάλυση της δομής του χώρου, β) στην ανάλυση της μορφολογίας του δρόμου και γ) στην επιτόπια έρευνα. Για την ανάλυση της δομής του χώρου υιοθετήθηκε η Θεωρία της Σύνταξης και η μεθοδολογία της Συντακτικής Ανάλυσης. Για τη διερεύνηση της μορφολογίας των δρόμων έγινε ανάλυση της οριοθέτησης των μετώπων τους, της διαμόρφωσης του ορίου μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού χώρου, των χρήσεων που συναντώνται σε αυτούς, της κυκλοφοριακής πυκνότητας, του διαθέσιμου χώρου και της μορφολογίας του εδάφους. Η επιτόπια έρευνα πεδίου πραγματοποιήθηκε σε τρεις περιοχές κατοικίας της Θεσσαλονίκης -των Δήμων Θέρμης, Πυλαίας-Χορτιάτη και Καλαμαριάς- που επιλέχθηκαν με συγκεκριμένα κριτήρια και παραμέτρους. Η έρευνα οδηγεί σε συμπεράσματα σχετικά με τα χαρακτηριστικά των δρόμων που επιλέγονται από τα παιδιά για το παιχνίδι τους, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο σχεδιασμό των πόλεων, με στόχο την αναζωογόνησή τους και την απόδοση δημόσιου χώρου στα παιδιά για το παιχνίδι τους. Τα συμπεράσματα αυτά οδηγούν στη διατύπωση κατευθύνσεων για τον πολεοδομικό και αστικό σχεδιασμό, οι οποίες εξειδικεύονται για τις ελληνικές πόλεις
Μελέτη γονιδιακών πολυμορφισμών στην οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία της παιδικής ηλικίας
Authors: Καραθανάσης Νικόλαος
Published: January 2014

Μελέτες έχουν αναδείξει τη συσχέτιση των πολυμορφισμών γονίδιων τόσο με τον κίνδυνο εμφάνισης οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας (ΟΛΛ), όσο και με την τοξικότητα από τη χημειοθεραπεία. Τέτοια παραδείγματα είναι οι πολυμορφισμοί γονίδιων που κωδικοποιούν ένζυμα που μετέχουν στον κύκλο του φυλλικού οξέος όπως το MTHFR που παρουσιάζει δύο κοινούς σημειακούς πολυμορφισμούς (SNPs) στις νουκλεοτιδικές θέσεις 677 (C→T) και 1298 (A→C) και το RFC με SNP στη θέση 80 (G→Α). Υπό μελέτη είναι επίσης οι πολυμορφισμοί των γονίδιων που κωδικοποιούν ένζυμα της υποοικογένειας CYP3A (CYP3A4 & CYP3A5). Ο πιο κοινός πολυμορφισμός του CYP3A4 εντοπίζεται στην θέση -392 της 5 ρυθμιστικής περιοχής (CYP3A4*1B A→G) και του CYP3A5 στη θέση 22893 (CYP3A5*3 G→A). Στην παρούσα μελέτη εξετάστηκε η παρουσία των SNPs των MTHFR RFC CYP3A4 και CYP3A5 σε 35 παιδιά με ΟΛΛ που κατάγονται από την Κρήτη και έγινε σύγκριση με το ποσοστό εμφάνισης των πολυμορφισμών στην ομάδα ελέγχου την οποία αποτελούσαν 48 υγιείς ενήλικες από την ίδια περιοχή. Ο έλεγχος της παρουσίας των πολυμορφισμών έγινε με PCR/RFLP αντιδράσεις. Καταγράφηκαν επίσης οι παρενέργειες {στοματίτιδα, αιματολογική τοξικότητα (τιμές HGB, PLTs και WBCs) και ηπατοτοξικότητα (τιμές AST, ALT και γGT)} που εμφάνισαν παιδιά που έλαβαν ίδια δόση μεθοτρεξάτης (MTX) και η σχέση τους με τους πολυμορφισμούς των MTHFR & RFC καθώς και η συσχέτιση της νευροτοξικότητας από τη χορήγηση ίδιας δόσης βινκριστίνης (VCR) με τους πολυμορφισμούς των CYP3A4 & CYP3A5. Οι βαθμοί της τοξικότητας καθορίστηκαν με βάση τα CTCAE ν4 του NCI. Τόσο για τη MTX οσο και για την VCR λήφθηκε υπόψη ο μεγαλύτερος βαθμός τοξικότητας. Όσον άφορα τον πολυμορφισμό του MTHFR στη θέση 677 προέκυψε οριακά στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του γονότυπου C677T και της εμφάνισης αιματολογικής τοξικότητας (πτώση αριθμού WBCs) μετά την χορήγηση MTX (p=0.050) ενώ για τον πολυμορφισμό του MTHFR στη θέση 1298 παρατηρήθηκε οριακά στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του γονότυπου A1298C και της αποφυγής ηπατοτοξικότητας σχετιζόμενης με την αύξηση των επίπεδων των AST & ALT (p=0.065 και 0.053 αντίστοιχα). Τα αποτελέσματα ανέδειξαν στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των φορέων του Α αλληλίου (A1298A+A1298C) και της προστασίας από την εμφάνιση ηπατοτοξικότητας η οποία εκφράζεται με την άνοδο των επίπεδων του AST (p=0.039). Τέλος, ο συνδυασμός MTHFR A1298C/ RFC G80A φαίνεται να παρουσιάζει προστατευτικό ρόλο στον πληθυσμό μας όσον αφορά στην πρόκληση ΟΛΛ (p=0.035).