bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Επίδραση ενδοκρινικών διαταρακτών σε αναπαραγωγικές παραμέτρους στην όρνιθα
Authors: Γκιόρσος Βασίλειος
Published: January 2023

Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκαν in vivo και in vitro πειραματισμοί με σκοπό τη διερεύνηση της επίδρασης των ενδοκρινικών διαταρακτών στις αναπαραγωγικές παραμέτρους της όρνιθας καθώς και στην ανοσολογική απόκριση του οργανισμού από την επαγόμενη ενεργοποίηση του LPS. Στους in vivo πειραματισμoύς, μελετήθηκε κατά πόσο η χορήγηση ενδοκρινικών διαταρακτών (φουμονισίνη, δελταμεθρίνη, ζεαραλενόνη, λινδάνιο και μονενσίνη) διαμέσου της τροφής επηρεάζει την έκφραση των TLRs, των κυτταροκινών, των HRs και του γονιδίου της ΑΜΗ στους όρχεις, in vivo. Κατά τους in vitro πειραματισμούς, μελετήθηκε το προφίλ έκφρασης των HRs και του γονιδίου της AMH στα Sertoli και κοκκώδη κύτταρα της όρνιθας μετά την επώαση των κυττάρων με FB1, ΕΕ2, LPS, συνδυαστικά FB1 και LPS και τέλος, συνδυαστικά ΕΕ2 και LPS. Επιπλέον, μελετήθηκε το προφίλ έκφρασης των TLRs στα κοκκώδη κύτταρα της όρνιθας μετά την επώαση των κυττάρων με FB1, ΕΕ2, LPS, συνδυαστικά FB1 και LPS και τέλος, συνδυαστικά ΕΕ2 και LPS. Η αμφίδρομη σχέση μεταξύ του αναπαραγωγικού και του ανοσοποιητικού συστήματος εντάσσουν και το ανοσοποιητικό σύστημα στο επίκεντρο των ερευνών σχετικά με τους ενδοκρινικούς διαταράκτες. Οι έμβιοι οργανισμοί διαθέτουν ένα καλά εξοπλισμένο σύστημα για την αντιμετώπιση μιας μικροβιολογικής εισβολής όμως, η διαταραχή αυτού του συστήματος μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη σοβαρών μολυσματικών ασθενειών. Για να διασαφηνιστούν οι πιθανοί μηχανισμοί με τους οποίους οι ενδοκρινικοί διαταράκτες ενεργοποιούν την ανοσολογική απόκριση, μελετήθηκε το προφίλ έκφρασης των γονιδίων Toll-like Receptors (TLRs) στα κοκκώδη κύτταρα του αναπαραγωγικού συστήματος των πτηνών μετά από επώαση των κυττάρων με ενδοκρινικούς διαταράκτες (EE2 και fumo), και επίσης το προφίλ έκφρασης των Toll-like Receptors (TLRs) και κυτοκινών σε κύτταρα του ιστού των όρχεων με χορήγηση ενδοκρινικών διαταρακτών (φουμονισίνη, δελταμεθρίνη, ζεαραλεόνη, λινδάνιο και μονενσίνη) διαμέσου της τροφής. Οι EDCs ενδέχεται να επιδεινώσουν τις συνέπειες από μολυσματικές ασθένειες διότι διαταράσσουν την ισσοροπία του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι TLRs διαδραματίζουν καίριο ρόλο στην ενεργοποίηση της φυσικής ανοσίας αναγνωρίζοντας ειδικά μοριακά πρότυπα των παθογόνων (PAPMs), όπως για παράδειγμα τους λιποσακχαρίτες (LPS), με αποτέλεσμα την ενεργοποίηση ενδοκυτταρικών οδών μεταγωγής μηνυμάτων, καταλήγοντας στην ενεργοποίηση της γονιδιακής έκφρασης και στη σύνθεση κυτοκινών, χημειοκινών, ενδοθηλιακών μορίων προσκόλλησης και άλλων υποδοχέων που συμβάλλουν στην οργάνωση της πρώιμης ανοσολογικής απόκρισης. Για την αξιολόγηση της επίδρασης των EDCs στην έμφυτη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, ερευνήσαμε τα αποτελέσματα των EDCs, FΒ1 και ΕΕ2 στην επαγόμενη από λιποπολυσακχαρίτη ενεργοποίηση της έκφρασης των TLRs στα κοκκώδη κύτταρα πτηνών.
Mineral partitioning of milk under various conditions in relation to heat stability
Authors: Τσικριτζή Ρούσσα
Published: January 2023

Το αποβουτυρωμένο γάλα σε σκόνη μέσης θερμότητας (SMP) ανασυστάθηκε σε 20% και 25% ολικά στερεά και προστέθηκαν 6 χηλικοί παράγοντες ασβεστίου σε 6 επίπεδα συγκέντρωσης (0, 0,1, 0,2, 0,3, 0,4 και 0. 5% κ.β.): τετρανατριούχο άλας τετραοξικού οξέος αιθυλενοδιαμίνης (EDTA-T), εξαμεταφωσφορικό νάτριο (SHMP), ορθοφωσφορικό υδρογονανθρακικό νάτριο (DSHP), διυδρογονανθρακικό ορθοφωσφορικό νάτριο (SDHP), κιτρικό τρισόξινο νάτριο (TSC) και δινατριούχο άλας τετραοξικού οξέος αιθυλενοδιαμίνης (EDTA-di). Τα δείγματα αποστειρώθηκαν στους 115°C για 15 λεπτά, το pH, το [Ca2+] και το κινηματικό ιξώδες αξιολογήθηκαν πριν και μετά τη θερμική επεξεργασία μετά την προσθήκη χηλικών παραγόντων ασβεστίου. Το SMP που ανασυστάθηκε σε 25% ολικά στερεά (TS) παρουσίασε χαμηλή θερμική σταθερότητα σε σύγκριση με εκείνο που ανασυστάθηκε σε 20% TS, το οποίο ήταν θερμοσταθερό. Η αύξηση των ολικών στερεών επηρέασε το [Ca2+] και το κινηματικό ιξώδες αλλά όχι το pH, με τα δείγματα με 25% TS να παρουσιάζουν υψηλότερο ιξώδες αλλά χαμηλότερο [Ca2+] από εκείνα με 20% TS. Η αποστείρωση σε δοχείο στους 115°C για 15 λεπτά είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του pH και του [Ca2+] και την αύξηση του κινηματικού ιξώδους, όταν οι τιμές αυτές συγκρίθηκαν με εκείνες πριν από τη θερμική επεξεργασία. Τα θερμικά σταθερά δείγματα παρουσίασαν [Ca2+] που κυμαίνονταν από 0,41 - 1,39 mM για 20% TS και 0,47 - 1,20 mM για 25% TS, ενώ η χαμηλότερη τιμή του pH τους ήταν 6,51 και 6,47 αντίστοιχα. Η προσθήκη EDTA-T, SHMP (<0,3%), DSHP και TSC βελτίωσε τη θερμική σταθερότητα του SMP μέσης θερμότητας που ανασυστάθηκε σε 25% TS μειώνοντας το [Ca2+] και αυξάνοντας το pH. Αντίθετα, η παρουσία SHMP (>0,3%), SDHP και EDTA-di προκάλεσε αύξηση του [Ca2+] και μείωση του pH, γεγονός που προώθησε τη θερμική αστάθεια. Όταν τα δείγματα γάλακτος κλασματοποιήθηκαν με υπερφυγοκέντρηση (UC) και υπερδιήθηση (UF), οι τιμές του pH δεν διέφεραν στατιστικά, ωστόσο οι συγκεντρώσεις των διαλυτών ανόργανων συστατικών ήταν ελαφρώς υψηλότερες μετά την UC. Οι ιδιότητες της διαλυτής φάσης διερευνήθηκαν με διάλυση σε υψηλές θερμοκρασίες. Η διάλυση πραγματοποιήθηκε σε SMP που ανασυστάθηκε σε 9, 15, 20 και 25% TS, στους 20, 80, 90, 100 και 115°C, χρησιμοποιώντας μεμβράνες 12-14 και 250 kDa. Η αιμοκάθαρση πραγματοποιήθηκε έτσι ώστε να μην επηρεαστεί η σύνθεση του γάλακτος και αυτό διαπιστώθηκε. Μεγαλύτερη μεμβράνη MWCO είχε ως αποτέλεσμα υψηλότερο pH, ολικό P και Ca και χαμηλότερο [Ca2+], καθώς και καταστολή του poin κατάψυξης. Η SDS-PAGE των διαλυμάτων που προέρχονταν από 250 kDa έδειξε ότι η α-λακταλβουμίνη, η β-λακτοσφαιρίνη, η α-καζεΐνη και η β-καζεΐνη δεν ανιχνεύονταν όταν η θερμοκρασία υπερέβαινε τους 80°C, ενώ η κ-καζεΐνη ανιχνεύθηκε μόνο στους 80°C αλλά δεν βρέθηκε καθώς η θερμοκρασία αυξανόταν περαιτέρω.
Μελέτη αποτελεσματικότητας των ενδοναρθηκών και των αεροθαλάμων με τεχνολογία αποδέσμευσης κυτταροστατικού φαρμάκου σε βλάβες των κνημιαίων αρτηριών σε διαβητικούς ασθενείς με κρίσιμη ισχαιμία κάτω άκρων
Authors: Τιγκιρόπουλος Κωνσταντίνος
Published: January 2023

Σκοπός: Η αποτελεσματικότητα και τα αποτελέσματα της ενδαγγειακής αποκατάστασης των κνημιαίων αρτηριών με τη χρήση ενδονάρθηκα και αεροθάλαμου επικαλλυμένα με κυτταροστατικό, αντι-πολλαπλασιαστικό παράγοντα στους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη και κρίσιμη ισχαιμία των κάτω άκρων. Μέθοδος: Από τον Ιανουάριο του 2018 ώς τον Οκτώβριο του 2020, 54 διαβητικοί ασθενείς με κρίσιμη ισχαιμία των κάτω άκρων υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική των κνημιαιών αρτηριών με αεροθάλαμο έκλυσης πακλιταξέλης (Lutonix) (27 ασθενείς) και ενδονάρθηκα με έκλυση αμφίλιμους (Cre8) (27 ασθενείς). Οι άνδρες αποτελούσαν το 87% των ασθενών (n=47) της μελέτης. Η πλειοψηφία των ασθενών και στις 2 ομάδες ήταν κατηγορίας Rutherford V και είχαν τουλάχιστον 1 βατή κνημιαία αρτηρία για απορροή. Σαραντα τρείς αρτηρίες είχαν στένωση και 15 αρτηρίες απόφραξη. Πρωτεύον τελικό σημείο της μελέτης ήταν βαθμός επαναστένωσης της αρτηρίας (>50%) επιβεβαιωμένο με υπερηχογράφημα Duplex και οι μείζονες ακρωτηριασμοί στους 12 μήνες. Δευτερεύοντα τελικά σημεια της μελέτης ήταν η θνητότητα, η επανεπέμβαση της αρτηρίας λόγω επιδείνωσης της κλινικής εικόνας και η βελτίωση κατά κατηγορία Rutherford στους 12 μήνες μετά την επέμβαση. Αποτελέσματα: Η τεχνική επιτυχία ήταν 100%. Το μέσο μήκος της βλάβης ήταν 20 χιλιοστά (εύρος 15-40mm) στην ομάδα DES και 80 χιλιοστά στην ομάδα DCB (εύρος 40-200mm).Σαράντα τέσσερεις ασθενείς ολοκλήρωσαν τον επανέλεγχο στους 12 μήνες, 23 ασθενείς στην ομάδα DES και 21 ασθενείς στην ομάδα DCB. Σύγχρονη αγγειοπλαστική της επιπολής μηριαίας ή ιγνυακής αρτηρίας αρτηρίας πραγματοποιήθηκε στο 61% της ομάδας Cre8 και στο 78% της ομάδας Lutonix. Η πρωτογενής βατότητα με τον αερονάρθηκα Cre8 ήταν 81% και με τον αεροθάλαμο Lutonix 71%, (OR: 1.76, 95% CI: 0.45-6.83, p=0.498) και οι μείζονες ακρωτηριασμοί ήταν 15% (4/27) στην ομάδα DES και 11% (3/27) στην ομάδα DCB, (OR: 0.71, 95% CI: 0.14-3.56, p=1) στους 12 μήνες. Δέκα ασθενείς απεβίωσαν, 4 στην ομάδα Cre8 (15%) και 6 στην ομάδα DCB (22%), (OR:1.64,95% CI:0.40-6.63, p= 0.726), η επαναγγείωση της αρτηρίας στόχου στους 12 μήνες ήταν 4% (1/23) στην ομάδα Cre8 και 9.5% (2/21) στην ομάδα Lutonix, (OR: 2.31, 95% CI: 0.19-27.58, p=0.599) και η αλλαγή στην ταξινόμηση κατά Rutherford παρουσίασε σημαντική βελτίωση την ομάδα Cre8 έναντι της ομάδας Lutonix στους 12 μήνες (p=0.039). Συμπέρασμα: Η αγγειοπλαστική των κνημιαίων αρτηριών με τον αερονάρθηκα Cre8 είναι εφικτή και ασφαλής στους διαβητικούς ασθενείς με κρίσιμη ισχαιμια των κα΄τω άκρων. Σε σύγκριση τους αεροθάλαμους με έκλυση πακλιταξέλης δεν υπ΄ήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές όσον αφορα την βατότητα, τους μείζονες ακρωτηριασμούς, τη θνητότητα και την επαναγγείωση της αρτηρίας στόχου. Οι ασθενείς στην ομάδα Cre8 παρουσίασαν σημαντική βελτίωση στην ταξινόμηση κατά Rutherford.
Hellenistic Lasaia (Crete) a dependent polis of Gortyn. New epigraphic evidence from the Asklepieion near Lasaia,
Authors: Chaniotis Angelos
Published: January 2023

Ziegelstempel, die 1987 im Tal von Agia Kyriake bei Lasaia (Kaloi Limenes) gefunden wurden, nennen Zenas, Sohn des Apellonios. Dieser Mann war verantwortlich oder trug die Kosten für den Bau oder die Restaurierung eines dem Asklepios geweihten Bauwerkes (SEG XLII 804, spätes 2. Jh. v. Chr.). Er kann mit dem gortynischen Magistraten Zenas, Sohn des Apellonios, identifiziert werden, der in einer Inschrift aus dem Pythion von Gortyn genannt wird (I.Cret. IV 251, spätes 2. Jh. v. Chr). Unabhängig davon, ob Zenas als gortynischer Beamter oder als Privatperson im Asklepieion bei Lasaia tätig war, deutet seine Tätigkeit darauf hin, daß dieses Heiligtum, genau wie das Asklepicion von Lebene, im Besitz der Gortyni. Der neuer Fund unterstützt die Annahme, daß spätestens im späten 2. Jh v. Chr.Lasaia eine abhängige Gemeinde von Gortyn war.
Aspects of demography and palaeopathology among the Hellenistic Abderetes in Thrace, Greece
Authors: Agelarakis Anagnostis
Published: January 2023

Η εργασία αυτή παρουσιάζει αποτελέσματα φυσικής ανθρωπολογικής έρευνας οστεολογικού υλικού των αρχαίων Αβδήρων, χρονολογούμενο στην Ελληνιστική εποχή. Η καλή διατήρηση ενός σκελετικού δείγματος 48 ατόμων, αποτελούμενο από τα δύο γένη και από διαφορετικές ηλικίες, έδωσε τη δυνατότητα να πραγματοποιηθούν λεπτομερείς εργαστηριακές αναλύσεις σκελετικής βιολογίας, παλαιοπαθολογίας, και αρχαιομετρίας. Τα επιστημονικά δεδομένα αυτής της ΄έρευνας διαφωτίζουν πολλές πλευρές του  δημογραφικού τομέα, του παλαιοπαθολογικού συνόλου, και των ιδιαιτεροτήτων των σκελετo-μυικών αναγλύφων μεταξύ ανδρών και γυναικών αυτής της εποχής στα Άβδηρα, δίνοντας έτσι την δυνατότητα να πραγματοποιηθούν ακριβέστερες διαχρονικές συγκρίσεις μεταξύ των πληθυσμών αυτού του ΄χώρου από την Αρχαϊκή έως και τη Μεταβυζαντινή περίοδο.
The price of power Drachms in the name of Alexnder in Greece (On the occasion of the Thessaly1993 confiscation)
Authors: Touratsoglou Ioannis
Published: January 2023

Ο «θησαυρός» που κατεσχέθη από τις διωκτικές αρχές της Αττικής το 1993 και απαρτίζεται από τετράδραχμα Φιλίππου Β΄ (1 τεμ.), Αλεξάνδρου Γ' (3 τεμ.), Λυσιμάχου (1 τεμ.) και Αθηνών (2 τεμ.), δραχμές Αλεξάνδρου Γ΄ (37 τεμ.), Φιλίππου Γ' (6 τεμ.). Λυσιμάχου (2 τεμ.), Λαρίσης (3 τεμ.) και Φαρσάλου (1 τεμ.), ημίδραχμα Φαρσάλου (2 τεμ.), Οπουντίων Λοκρών (3 τεμ.) και Σικυώνος (1 τεμ.) καθώς και διώβολα Λαρίσης (1 τεμ.), αντιπαραβαλλόμενος προς άλλα «ευρήματα» της εποχής, επιβεβαιώνει ορισμένες παρατηρήσεις που είχαν διατυπωθεί κατά το παρελθόν σχετικά με την κυκλοφορία των νομισμάτων των μικρών, περιφερειακών νομισματοκοπείων στον αιώνα που ακολούθησε το θάνατο του Αλεξάνδρου και αποδεικνύει για ακόμη μια φορά τον τοπικό χαρακτήρα όχι μόνον των περισσοτέρων από αυτά, αλλά και άλλων με μεγαλύτερη παραγωγή. Επιπλέον, η μελέτη του νέου «Θησαυρού» από το Θεσσαλικό, όπως εικάζεται, χώρο. πιστοποιεί τη δύναμη, αλλά και το εμβόλιμο, ορισμένων, βασιλικών στην πλειονότητά τους νομισματοκοπιών (χωρίς να λησμονηθεί και η Αθήνα) με πανελλήνια εμβέλεια της παραγωγής τους.
Αφορμή και για μια γενικότερη επισκόπηση των νομισματικών πραγμάτων στην Ελλάδα κατά τους χρόνους των Διαδόχων και των αρχών που τα διείπαν, ο «θησαυρός» από τη Θεσσαλία, συμβάλλει στην κατάδειξη, κατά τρόπο παραστατικό, και του πρωταγωνιστικού ρόλου (ιδιαίτερα αυτού) των αλεξάνδρειων δραχμών ως κατεξοχήν μέσου άσκησης μιας δια πυρός και σιδήρου πολιτικής επικράτησης και επιβολής, κατά τον αιώνα των μισθοφόρων και των τυχοδιωκτών, των ριψοκίνδυνων ανταπαιτητών της εξουσίας εστεμμένων και μη καπήλων του αλεξάνδρειου οράματος και των ταλαιπωρημένων βετεράνων της ασιατικής εκστρατείας.
Σκάψα και Κίθος Η νομισματική μαρυρία
Authors: Ψωμά Σελήνη
Published: January 2023

Dans le présent article, l'auteur a essayé de montrer que la cité de Skapsa est celle qui frappa des monnaies d'argent (tétroboles et tritétartèmoria) au Ve siècle avec la légende Ka- et de monnaies de bronze au IVe siècle portant la légende Σκαψαί(ων). Etant donné que les lettres oк- peuvent alterner avec la lettre K en grec ancien, les cités de Kapsa et de Skapsa, comme celles de Kithas et de Skithai, sont identiques. Les types avec lesquels le monnayage d'argent et de bronze de la cité de Skapsa est frappé, reproduisent ceux des autres cités de la région. La cité de Skapsa peut être localisée en Chalcidique occidentale, au sud de Potidée. Il est certain qu'elle participa à la Ligue Chalcidienne à partir de 357 av. J.-C. Il faut localiser la cité de Kithas dans la région à l'ouest d'Olynthe et au nord de Sinos et de Potidée. Il s'agissait très probablement d'une cité de la Crouside. Le didrachme de Berlin et les tétroboles de poids attique à la tête de lion au droit que de Scionè. Gaebler et Flensted-Jensen ont attribués aux Skithai, ont été frappés par la cite de Scionè.
The hoard Αρκαλοχώρι–Αστρίτσι 1936 (IGCH 154)
Authors: Trifiró M. D.
Published: January 2023

Il tesoretto Αρκαλοχώρι–Αστρίτσι 1936 (IGCH 154). Il tesoretto IGCH 154, rinvenuto a Creta (località Astritsi), consta di emissioni argentee provenienti dalle città cretesi e da Cirene, Corinto e colonie, Argo, Tebe ed Egina. Sono state studiate solo le emissioni non–cretesi che ammontano a cinquantacinque monete d’argento a cui vanno aggiunti altri sei esemplari provenienti da Cirene. Questi ultimi ufficialmente appartengono ad un tesoretto rinvenuto nel 1935 a Hierapytna (IGCH 318), ma molto probabilmente fannoparte del nostro ripostiglio, e sono attualmente conservati insieme ad esso presso il Museo Numismatico di Atene.

Unitamente al catalogo numismatico si è fornito un breve commento relativo alle singole emissioni monetali, nel tentativo di contestualizzare le serie e di chiarirne la cronologia assoluta e relativa. Particolare attenzione è stata riservata alla monetazionecirenea nel tentativo di motivarne la presenza nell’isola di Creta, alla luce dei rapporti economici e commerciali testimoniatici dalle scarse fonti storiche. Per tali serie si èsostenuta una cronologia «bassa» (300/290–280 a.C.) e si è proposto di identificarne lo standard ponderale con la fase intermedia del peso tolemaico adottato dal 310 a.C., probabilmente in concomitanza con un cambiamento della ratio tra oro e argento.

I «pegasi» provengono sia da Corinto che dalle sue colonie (Anactorion, Amphilochian Argos, Thyrrheion) e presentano simboli e monogrammi differenti, ma cronologicamente appartengono tutti al V periodo Ravel (387–306 a.C.).Delle emissioni argive, scarsamente studiate, si è presentata la classificazione e si è proposta una cronologia molto ampia, dovendo necessariamente appartenere al periodo precedente l’ingresso della città nella Lega Achea.
On the Clazomenian quest in Thrace during the 7th and 6th centuries BC, as revealed through Anthropological Archaeology
Authors: Agelarakis Anagnostis
Published: January 2023

Περί του Κλαζομενιακού αποικισμού στη Θράκη τον 7ο και 6ο αιώνα π.Χ., μέσω της Aνθρωπολογικής Aρχαιολογίας. Παρουσιάζονται τα αρχαιο–ανθρωπολογικά δεδομένα που βασίζονται στη μελέτη του ανθρώπινου σκελετικού υλικού από ανασκαφές στο αρχαϊκό νεκροταφείο των Κλαζομενίων, του ανασκαφικού τομέα «Κ» στα Άβδηρα. Τα δημογραφικά και επιδημιολογικά στοιχεία αυτού του δείγματος του πληθυσμού, όπως υποστηρίζονται από την ταφονομική, αρχαιομετρική, φυσική ανθρωπολογική και παλαιοπαθολογική έρευνα, παρέχουν σημαντικότατα αποτελέσματα στον χώρο της Aνθρωπολογικής Aρχαιολογίας, συμβάλλοντας, σε συνδυασμό με τις καθαρά αρχαιολογικές και σωζόμενες ιστορικές πηγές, στη διαλεύκανση πολλών ερωτημάτων σχετικά για τις εμπειρίες των Κλαζομενίων αποικιστών στη Θράκη και προσφέροντας παράλληλα ένα γόνιμο πεδίο για περαιτέρω προβληματισμό και ερμηνείες όσον αφορά τα αρχαϊκά χρόνια στα Άβδηρα.
“Pontic Region and Rhodes in Antiquity. Personal, Economic and Cultural Relations”, International Conference, Łódź, Poland, 11-12 December 2018
Authors: Mielczarek Mariusz
Published: January 2023

Conference Review
Classical, not Classicistic Thoughts on the origins of «Classicizing Roman Sculpture»
Authors: Corso Antonio
Published: January 2023

Classico, non classicista: riflessioni sulle origini della cosiddetta «scultura romana classicistica» In questo articolo è affrontata la problematica delle copie di età ellenistica e soprattutto romana derivate da statue originali di età greco–classica. Vengono distinte le varianti, che non necessariamente risalgono a un originale comune, dalle copie vere e proprie, che invece derivano dalla stessa statua. Sono quindi esaminati casi in cui siano sopravvissuti sia l’originale sia copie da questo ottenute, la casistica delle basi da originali famosi giunte sino a noi e quella delle opere tramandate dalla tradizione antica che sono state riscoperte. Sono altresí richiamate le menzioni di maestri e capolavori di scultura e pittura da parte di scrittori di età classica. Inoltre, si riepiloga succintamente la tradizione antica della critica d’arte. È presentata in modo cursorio la storia dei tentativi di attribuire sculture superstiti agli scultori celebrati dalle fonti antiche, dal quattordicesimo secolo ai nostri giorni. È altresí preso in considerazione lo scetticismo diffuso attualmente sulla possibilità di istituire tali relazioni e sono indicati motivazioni e sostrato culturale che hanno portato diversi studiosi a tale conclusione. Infine, è ribadita la tesi opposta, che diverse creazioni statuarie note da copie di età romana, ritenute spesso ora opere classicistiche romane, risalgono di contro a originali del quinto e quarto secolo a.C. I motivi addotti a sostegno di tale tesi sono essenzialmente tre:1. la concordanza iconografica spesso convincente tra tipi copistici di età romana e capolavori di età classica noti da menzioni lettetarie;2. il fatto che diversi tra questi tipi sono stati rieccheggiati su rappresentazioni di piccolo formato già in età classica o nel primo ellenismo;3. infine il fatto che le grandi arti figurative erano per lo più ritenute morte, o moribonde, durante l’età in cui la produzione copistica fu più intensa.
The rise of the polis in central Crete,
Authors: Kotsonas Antonios
Published: January 2023

Η γένεση της πόλης–κράτους στην κεντρική Κρήτη. Ο 6ος αι. π.Χ. θεωρείται «σκοτεινός» για την Κρήτη. Ο λαμπρός υλικός πολιτισμός της Εποχής του Σιδήρου σβήνει σχετικά απότομα στα τέλη του 7ου αι. π.Χ. χωρίς εμφανή διάδοχο. Το φαινόμενο αυτό έχει παρατηρηθεί στην Κνωσό και αναφέρεται στην αγγλική βιβλιογραφία ως «archaic gap». Η παρούσα μελέτη ξεκινά από τις παρατηρήσεις για την Κνωσό και παρουσιάζει την εξάπλωση του φαινομένου, καταδεικνύοντας αιτίες που έχουν συντελέσει στη διόγκωσή του. Επισημάνσεις αναφερόμενες στο «αδιάγνωστο» της κρητικής κεραμικής του 6ου αι. π.Χ. ―το οποίο συντελεί καίρια στη σχετική άγνοιά μας― παρουσιάζουν αυτή την πτυχή του ζητήματος, προσπαθώντας παράλληλα να την εντάξουν στο γενικότερο πλαίσιο της ελληνικής κεραμικής παραγωγής. Ακολουθεί η ανίχνευση ενός αρχαιολογικού ορίζοντα του τέλους του 7ου αι. π.Χ. σε μια σειρά θέσεων στην κεντρική Κρήτη ―την καλύτερα μελετημένη περιοχή του νησιού― ανάλογα με τη λειτουργία τους: νεκροταφεία, ιερά, οικισμοί. Παρατηρείται γενική εγκατάλειψη θέσεων της Εποχής του Σιδήρου και μεταφορά των λειτουργιών τους σε νέες, ένα φαινόμενο με προφανείς κοινωνικές αναφορές. Στοιχεία από την υπόλοιπη Κρήτη επιβεβαιώνουν την εικόνα αυτή. Παράλληλα, αυξάνεται ραγδαία η παραγωγή επιγραφών, ορισμένες από τις οποίες αποκαλύπτουν την αγωνία της κοινότητας να προστατευθεί από περιπτώσεις κατάχρησης εξουσίας. Τα επιγραφικά αυτά δεδομένα και η ερμηνεία των ανασκαφικών πορισμάτων με βάση παράλληλες ζυμώσεις στην κυρίως Ελλάδα συντελούν στην αναγνώριση του φαινομένου της δημιουργίας της πόλης–κράτους, ενός από τους σημαντικότερους θεσμούς της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας. Απότοκο του πολιτικοκοινωνικού αυτού μετασχηματισμού αποτελεί ένα κύμα επεκτατισμού και εχθροπραξιών που κατέληξε στην καταστροφή ή παρακμή σημαντικών πόλεων, όπως ο Πρινιάς και η Κνωσός, και στην ενδυνάμωση άλλων, όπως η Λύκτος και η Γόρτυνα. Συνεπώς, προτείνεται η χρονολόγηση της γένεσης του θεσμού της πόλης–κράτους στην κεντρική Κρήτη στα τέλη του 7ου αι. π.Χ., ενός θεσμού που βαθμιαία εξαπλώθηκε σε όλο το νησί και επέφερε σημαντικό αντίκτυπο στην πολιτική του γεωγραφία, αλλά και στις κοινωνικοπολιτικές και χωροταξικές δομές των επιμέρους κοινοτήτων του.
Rhodes hellénistique. Les trésors et la circulation monétaire
Authors: Apostolou E.
Published: January 2023

Ελληνιστική Ρόδος. Οι θησαυροί και η νομισματική κυκλοφορία.
H εξέταση των «θησαυρών» που περιέχουν ροδιακά νομίσματα, εκδόσεις του ενιαίου ροδιακού κράτους, από ιδρύσεώς του, το 408 π.X., μέχρι τις αρχές του 1ου αι. π.X., οδηγεί στα ακόλουθα συμπεράσματα:1. H κυκλοφορία του ροδιακού νομίσματος σ' όλη την προαναφερόμενη περίοδο αποδεικνύεται αρκετά περιορισμένη εκτός των ορίων του ροδιακού κράτους.2. O συστηματικός έλεγχος της κυκλοφορίας του νομίσματος εντός της ροδιακής επικράτειας επιτυγχάνεται με την περιοδική κατάργηση και την απόσυρση της προγενέστερης εγχώριας νομισματικής παραγωγής (ή μέρους της) και παράλληλα με την αντικατάστασή της απονέες και εξελιγμένες ως προς τους νομισματικούς τύπους εκδόσεις.3. O «κλειστός» χαρακτήρας της ροδιακής οικονομίας στηρίζει την εμπορική και πολιτική δραστηριότητα των Pοδίων, και αποτελεί σημαντικό παράγοντα της ευημερίας τους κατά την υπό εξέταση περίοδο.
A Poll–tax Receipt
Authors: Cohen Nahum
Published: January 2023

Απόδειξη καταβολής φόρου (λαογραφίας).
Πάπυρος διατηρημένος σε καλή κατάσταση. Πρόκειται για μία απόδειξη καταβολής κεφαλικού φόρου, της λαογραφίας, από έναν φορολογούμενο του οποίου το όνομα έχει χαθεί. Διασώζονται μόνο τα ονόματα των γονέων του, Ονήσιμος και Ηρ( ), και του παππού του, Ωρίων. Το πληρωθέν ποσόν είναι 20 δραχμές και 10 χαλκοί. Το έγγραφο χρονολογείται στις 24 Ιουλίου ενός εκ των ετών 177, 178 ή 179 μ.Χ. και προέρχεται από την πρωτεύουσα του Αρσινοΐτου νομού.
Ραμνούς, τάφος 8 ανασύσταση της ταφικής συμπεριφοράς μέσα από το πρίσμα της ταφονομικής και ανθρωπολογικής ανάλυσης
Authors: Λάγια Άννα
Published: January 2023

Ramnous, the stone–cist burial Nr 8: mortuary behavior in the light of the taphonomic and anthropological analysis.
The significance of applying taphonomic considerations during the excavation and analysis of a burial as a crucial factor in understanding its function is discussed and it is argued that it requires the participation of an expert in human morphology. The basic taphonomic processes that are important for understanding mortuary behavior are presented and are then applied to the analysis of a multiple burial of the late antiquity from the Necropolis of Ramnous. The stone–cist burial Nr 8 from Ramnous comprised the inhumations of six individuals, three adults and three sub–adults. The position of the skeletal remains in the grave raised questions concerning the manner of burial and the sequence of inhumations. Detailed analysis of the mortuary context, the position of the skeletal remains during excavation, the state of preservation of the bones and bone modifications as a result of taphonomic processes, in combination with the biological profile of the skeletons, suggests that the six individuals were buried in three separate burial episodes. The latest burial was that of an adolescent female that was found in situ at the uppermost level of the grave. This had been preceded by the (almost?) synchronous burial of three adults that were laid successively at a deeper level. The earliest inhumations were those of two children, the remains of which were found at the lowest level of the grave in a relatively poor state of preservation. It is argued that the architecture of the grave and the surrounding rocks created different microenvironments within the grave and played a crucial role in the manner of burial and the post depositional position of the skeletal remains. The excavation techniques that were used ensured that bone preservation was a result of events that took place prior to the excavation. The skeleton of the adolescent had the best state of preservation. Among the adults no differences in preservation in relation to sex, age and stratigraphy were observed. Modification of bone surfaces supports the view that the individuals that were the last to bury from each burial episode, were exposed to weathering prior to soil being sieved–in.
Circiter tertia parte ponderis (Vitruve 2, 5), l' existence d'une chaux hydraulique dans l architecture romaine,
Authors: Davidovits Frédéric
Published: January 2023

Circiter tertia parte ponderis (Vitruve 2, 5), the existence of an hydraulic lime in the Roman architecture. In his treaty on architecture, Vitruve (2, 5) explains how to make lime from a particular limestone. In 2, 5, 3, he indicates that during lime calcination, the limestone lost a third of its weight [circiter tertia parte ponderis]. One deducts that the original limestone contains 20% of silicates and the lime thus obtained is of medium hydraulicity. Vitruve recommends for the construction of walls to use a lime made from a compact and rather hard siliceous limestone [ex spisso et duriore], what implies the hydraulic character required for such an usage. For coatings [in tectoriis], the lime hardens by air and is made from porous stone [ex fistuloso].
A petrographic and chemical study of East Greek and other archaic transport amphorae
Authors: De Domingo Christina , Johnston Alan W.
Published: January 2023

Πετρογραφική και χημική μελέτη διαφόρων τύπων ελληνικών αρχαϊκών αμφορέων. Παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μιας σειράς πετρογραφικών αναλύσεων διαφόρων τύπων αρχαϊκών ελληνικών αμφορέων, παράλληλα με κάποιες χημικές αναλύσεις. Σκοπός είναι να ελεγχθεί η πετρογραφική σύσταση των αγγείων συγκριτικά με την τυπολογία που έχει ήδη αναπτυχθεί από μη συστηματικές μελέτες. Τα αποτελέσματα στηρίζουν σε σημαντικό βαθμό τις προηγούμενες έρευνες, και παράλληλα καταδεικνύουν ορισμένες ενδιαφέρουσες περιοχές για μελλοντική έρευνα, ειδικά όσον αφορά τους τύπους που αποδίδονται στη Λακωνία, τη Λέσβο και την Κόρινθο.
Συνεισφορές σε λατρείες θεοτήτων και ηρώων από τη Βοττιαία και την Πιερία της Μακεδονίας
Authors: Χρυσοστόμου Παύλος
Published: January 2023

Contributions on the cults of gods and heroes from Bottiea and Pieria in Macedonia. In this paper new pieces of information are presented concerning cults of gods and heroes from Bottiea and Pieria in «Lower Macedonia», the center of the Macedonian Kingdom: on the cults of 1) the Muses in Pella, 2) Aeolus and Graia in Pella, 3) Hermes and Demeter in Kyrros, 4) Eileithyia and Artemis Eileithyia- Lochia in Pydna.
A customshouse receipt
Authors: Cohen Nahum
Published: January 2023

Απόδειξη πληρωμής ενός φόρου, της ερημοφυλακίας, στην πύλη της Σοκνοπαίου Νήσου του Αρσινοΐτη νομού.
Caesar the warrior versus Jesus the peacemaker
Authors: Iosif Despina
Published: January 2023

Πολεμοχαρής Καίτης εναντίον ειρηνιστή Ιησού. Οι πρώτοι Χριστιανοί ένιωθαν έντονη απέχθεια για τον πόλεμο και τη βία και απέφευγαν συστηματικά να στρατευτούν. Προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να προδώσουν τις αρχές τους. Αυτή την εικόνα είχαν σχηματίσει οι Βυζαντινοί για τους Χριστιανούς των τριών πρώτων αιώνων. Η ίδια εικόνα παραμένει αρκετά ισχυρή μέχρι σήμερα. Εξακολουθούμε να αρεσκόμαστε να επικαλούμαστε την αγνότητας των πρώτων Χριστιανών. Ενοχοποιούμε τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ότι τάχα αυτός ευθύνεται για τον ιδεολογικό ξεπεσμό της εκκλησίας και την διεξαγωγή πολέμων Χριστιανούς
Η πραγματικότητα θα πρέπει να ήταν πιο πολύπλοκη απ' όσο την φανταζόμαστε. Προσεχτική μελέτη των πηγών αποκαλύπτει ότι υπήρχαν πολλές στάσεις των Χριστιανών απέναντι στη βία, στη πόλεμο και στη στρατιωτική θητεία. Φαίνεται όμως, πως η πλειονότητα των Χριστιανών και αντιμετώπιζε ούτε τον πόλεμο, ούτε τη στρατιωτική θητεία με καχυποψία και δεν απέφευγε να καταταγεί. Οι εθνικοί δεν είχαν θορυβηθεί και δεν είχαν λόγο να θορυβηθούν. Οι Χριστιανοί δια αποτελούσαν απειλή ούτε στη θεωρία, ούτε στην πράξη. Αντίθετα, στήριζαν την πολιτική εξουσία Μονάχα μια μικρή μερίδα Χριστιανών αντιδρούσε στην ιδέα της διεξαγωγής πολέμων από Χριστιανούς και συμμετοχής Χριστιανών σ' αυτούς. Είτε επειδή διέβλεπε κινδύνους από τις ειδωλολατρικές πρακτικές του ρωμαϊκού στρατού, είτε επειδή θεωρούσε ότι ένας Χριστιανός δεν επιτρέπεται να σκοτώνει, είτε επειδή επιδίωκε να αμφισβητήσει την πολιτική εξουσία.
Νεκρικά κοσμήματα Τα ελάσματα κάλυψης του στόματος
Authors: Οικονόμου Σταυρούλα
Published: January 2023

Burial jewels: the custom of mouth bands. Mouth bands made of gold, or rarely of silver, appear in different types of burials mostly in the area of the south Balkans as early as the Neolithic period until the early Christian era. The custom seems to apply especially to regions under direct or indirect Mycenaean influence, such as Cyprus of the Late Bronze Age and Macedonia of the archaic and classical periods. Some of these bands are decorated with floral, geometrical or pictorial patterns whereas others bare no decoration. The few inscribed gold bands, usually in the shape of a leaf, mention either the name of the deceased or a dedication to the underworld deities and date from the fourth c. B.C. to the first c. A.D. These are associated to the gold «dionysiac-orphic» sheets and to the mystery cults of Dionysus and Persephone.
Inscribing a Ritualized Past: The Attic Restoration Decree IG II2 1035 and Cultural Memory in Augustan Athens
Authors: Schmalz Geoffrey C.R.
Published: January 2023

Το ψήφισμα IG IP 1035 και η πολιτιστική μνήμη στην Αθήνα της εποχής του Αυγούστου. Το ψήφισμα IG II2 1035 καταγράφει ένα από τα πιο εκτεταμένα δημόσια προγράμματα στην ιστορία της πόλεως την αποκατάσταση των μικρών αλλά σημαντικών ιερών και των ιερών εκτάσεων της Αθήνας και της Αττικής, «στους θεούς και τους ήρωες, στους οποίους ανήκουν». Επιβεβαιώνοντας τη χρονολόγηση του ψηφίσματος περίπου στο 10 π.Χ. η επιγραφή IG II 1035 μελετάται για πρώτη φορά εντός του ιστορικού-πολιτιστικού πλαισίου της Αθήνας κατά τη διάρκεια της «Αυγούστειας ανανεώσεως» της πόλεως. Μέσω του ψηφίσματος της θρησκευτικής αποκατάστασης, η αρχαία κληρονομιά της ελληνικής πόλεως ενισχύεται και αναδεικνύεται σε πηγή πολιτιστικής ταυτότητας και κύρους κατά την έλευση της νέας εποχής.
Ο αρχαίος δήμος των Αιξωνιδών Αλών Αττικής (σημ. Βούλα – Βουλιαγμένη)
Authors: Κουράγιος Γιάννος
Published: January 2023

The ancient deme of Aixonides Halai, Attica (the modern deme of Voula – Vouliagmeni). The article deals with the reconstruction of the history of the ancient deme of Aixonides Halai, Attica, through the recent rescue-excavations, which were conducted by the Archaeological Service. The ancient deme included the south part of the modern deme of Voula and the modern deme of Vouliagmeni. It constituted the coastal trittys of the Kekropis tribe after the Kleisthenian reform. The first legal excavation was conducted in 1927 at the Laimos peninsula, Vouliagmeni, where the temple of Apollo Zoster (the cult center of the deme) was discovered. The inscriptions from the temple and the funerary stele and inscriptions from the cemetery, which were discovered later at the site Pigadakia in Voula, identified the whole area with the ancient municipality of Aixonides Halai. Since then the archaeological research has revealed the continuous occupation of the region through the Neolithic, Mycenaean, geometric, archaic and classical times. Because of the intense building activity in the areas of Voula and Vouliagmeni in the past decade, hundreds of rescue-excavations have been conducted by the archaeologists of the 21st Ephorate of Prehistoric and Classical Antiquities. They have brought to light numerous ancient remains: Part of an extensive early Helladic settlement, Geometric graves, parts of the ancient Classical town, including public structures (e.g. roads and towers), a public building (which is considered to be the Agora), houses of the settlement and graves with rich offerings.
Book Review, Giuseppe Guzzetta (a cura di), «Morgantina a cinquant’anni dall’inizio delle ricerche sistematiche». Atti dell’Incontro di Studi (Aidone, 10 dicembre 2005). Caltanissetta: Salvatore Sciascia Editore, Triskeles, 4, 2008
Authors: Scirpo Paolo Daniele
Published: January 2023

Book Review
Βιβλιοκρισία, Ι. Τουράτσογλου, Συμβολή στην οικονομική ιστορία του βασιλείου της αρχαίας Μακεδονίας (6ος-3ος αι. π.Χ.).
Authors: Δρούγου Στέλλα
Published: January 2023

Βιβλιοκρισία
Book Review, M. Cross, The Creativity of Crete City States and the Foundations of the Modern World
Authors: Baldwin Bowsky Martha W.
Published: January 2023

Book review
Hand mills from the vicinity of the Athenian Acropolis. The findings from Athens Metropolitan Railway excavation
Authors: Poupaki Eirene
Published: January 2023

Χειρόμυλοι από την περιοχή της αθηναϊκής Ακρόπολης. Τα ευρήματα από τις ανασκαφές του αθηναϊκού ΜΕΤΡΟ. Το παρόν άρθρο αποτελεί προκαταρκτική παρουσίαση των χειρομύλων για την άλεση των δημητριακών που εντοπίστηκαν κατά την ανασκαφική έρευνα στο οικόπεδο Μακρυγιάννη, στους πρόποδες της Αθηναϊκής Ακρόπολης, την οποία διενήργησε η πρώην Α΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων πριν από την κατασκευή του Σταθμού του ΜΕΤΡΟ «Ακρόπολις». Η έρευνα επικεντρώνεται στους χειρόμυλους παλινδρομικής κίνησης, τους χειρόμυλους «ολυνθιακού τύπου» και στους περιστροφικούς χειρόμυλους, οι οποίοι ήρθαν στο φως κατά την ανασκαφή, όχι κατά χώραν, αλλά είτε ανασύρθηκαν από επιχώσεις διαφόρων χρονικών περιόδων, κυρίως αρχαίων φρεάτων και δεξαμενών, είτε είχαν εντοιχισθεί σε τοιχοποιίες ή θεμελιώσεις διαφόρων κτιρίων. Αυτοί οι χειρόμυλοι ήταν κατασκευασμένοι από ηφαιστειακά πετρώματα άγνωστης προέλευσης, δεδομένου ότι δεν έχουν διενεργηθεί έως σήμερα πετρολογικές αναλύσεις. Οι μυλόλιθοι παλινδρομικής κίνησης «σαμαρωτού τύπου» και οι μυλόλιθοι «ολυνθιακού τύπου» αποτελούν την πλειονότητα των αντικειμένων που μελετήθηκαν και χρονολογούνται σε γενικές γραμμές από την προϊστορική εποχή έως τη ρωμαϊκή περίοδο, ενώ οι περιστροφικοί χειρόμυλοι είναι σπάνιοι. Επιχειρείται η χρονολόγηση των αθηναϊκών χειρομύλων της ανασκαφής με βάση τη σύγκρισή τους με ήδη δημοσιευμένα παράλληλα από άλλες περιοχές, τη χρονολόγηση της στρωματογραφίας της ανασκαφής και τα καλά χρονολογημένα συνευρήματά τους. Τέλος, σκιαγραφείται μία πτυχή της καθημερινής ζωής των κατοίκων της περιοχής, που κατά μερικούς ερευνητές ταυτίζεται με το Αθηναϊκό Δήμο του Κολλυτού.
CONFERENCE REVIEW, Religion and Cult in the Dodecanese during the first millennium BC –International Conference, University of the Aegean, Rhodes, 18-21 October 2018
Authors: Zachhuber Juliane , Salmon Nicholas
Published: January 2023

Conference review
Η παρουσία και η διάδοση της πρώιμης αττικής ερυθρόμορφης κεραμικής στη Μαύρη Θάλασσα (525-480 π.Χ.)
Authors: Παλαιοθόδωρος Δημήτρης
Published: January 2023

The diffusion of early attic red-figured pottery in the Black Sea area (525-480 BC). This study presents a detailed discussion on the pattern of diffusion of early attic red-figured vases in the Black Sea Area. 80 vases are collected, mostly from Northern Black Sea sites. A representative series of vases is analyzed according to shape and iconography, and classified by painter andworkshop. The output of major painters and workshops in the Black Sea is discussed (Psiax,Oltos, Epiktetos, Euphronios, the Pithos Painter, the Nicosthenes and Kachrylion workshops, etc.). The overall pattern of diffusion of early red-figured vases in the Black Sea area and in Etruria corresponds quite closely. It is argued that Aeginetan and Ionian sailors are responsible for the fact that vases from same workshops appear both in the Black Sea area and Thasos, as in Etruria, although these vases are used locally in different ways. After 490-480, the scheme changes: the Black Sea Region now belongs to commercial routes that link Athens with Asia Minor and the Levant as well.
Βιβλιοκρισία Τουράτσογλου, Ι. Π. Η Ελλάς και τα Βαλκάνια πριν τα Τέλη της Αρχαιότητας
Authors: Λιάμπη Κατερίνη
Published: January 2023

Βιβλιοκρισία
Ι.Π. Τουράτσογλου, Η Ελλάς και τα Βαλκάνια πριν από τα Τέλη της Αρχαιότητας, Βιβλιοθήκη της Ελληνικής Νομισματικής Εταιρείας 8. Αθήνα 2006. I.P. Touratsoglou, Greece and the Balkans before the End of Antiquity, Bibliotheca of the Hellenic Numismatic Society 8. Athens 2006. 238 σελ. (ελλ. κείμενο: σσ. 1-103/ αγγλ. μτφρ.: σσ. 127-213. 23 πίνακες). 13 γραφικές απεικονίσεις. 6 χάρτες. ISBN 978-960-87457-2-8. τιμή 55 ευρώ.
A quarry-mark from ancient Thera
Authors: Tziligkaki Eleni K.
Published: January 2023

Ένα λιθουργικό σήμα από την αρχαία Θήρα. Οι επαφές μεταξύ Κρήτης και Θήρας κατά την ανατολίζουσα και αρχαϊκή περίοδο, επιβεβαιωμένες από τον Ηρόδοτο, την κεραμική και τη γλυπτική, ενισχύονται επιπλέον από δύο «λιθουργικά σήματα» σε λατομεία των δύο νησιών. Ένα λατομικό σήμα στον τύπο του Παραθύρου ή της Πύλης είχε χαραχθεί σε λατομείο του 7ου αι. π.Χ. στο όρος Προφήτης Ηλίας στη Θήρα. Ο αρχαϊκός χαρακτήρας της θέσης σε συνδυασμό με την παντελή απουσία του τύπου του Παραθύρου στο σύνολο των λιθουργικών σημάτων του ΥΜ Ι οικισμού του Ακρωτηρίου, αποκλείουν την πιθανότητα μινωικής χρονολόγησης. Υπ’ αυτήν την έννοια, στην παρούσα εργασία υποστηρίζεται ο αρχαϊκός χαρακτήρας στο τμήμα του λατομείου «Στα Σκαριά» Παλαικάστρου Κρήτης, στο οποίο είναι χαραγμένο ένα λατομικό σήμα επίσης στον τύπο του Παραθύρου. Δεν είναι πρωτοφανής άλλωστε η επιβίωση συμβόλων της Εποχής του Χαλκού στην αρχαϊκή περίοδο. Αυτά τα λατομικά σήματα θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως ενδείξεις μιας κομπανίας χτιστών, οι οποίοι μετακινούνταν από μέρος σε μέρος κατά παραγγελία. Παράλληλα προσφέρονται από την Αθήνα του 4ου αι. π.Χ. αλλά και από τα «μπουλούκια» των παραδοσιακών χτιστών στην ηπειρωτική Ελλάδα από τον 18ο αιώνα έως τα μέσα της δεκαετίας του ’60. Μια πιθανή θαλάσσια διαδρομή μεταξύ της Θήρας του 7ου αι. π.Χ. και των ανατολικών ακτών της Κρήτης απηχείται στον Ηρόδοτο (4.151-152). Αρχαϊκά μαρμάρινα γλυπτά από τη Θήρα με επιρροές από την ανατολίζουσα γλυπτική της Κρήτης, θηραϊκή κεραμική στην Κρήτη σε θέσεις εγγύς κοιτασμάτων λευκού μαρμάρου, και οι εμπορικές επαφές της Θήρας με την Αξό, η επικράτεια της οποίας εμφανίζει μαρμαροφορία, συμπληρώνουν την εικόνα της κινητικότητας Κρητών γλυπτών και αρχιτεκτόνων κατά τον 7ο και 6ο αι. π.Χ.
Efecto de la autoeficacia y eutrés en la procrastinación: un análisis multigrupo.
Authors: Yupanqui-Lorenzo Daniel E. , Olivera-Carhuaz Edith S. , Pulido-Capurro Víctor , Reynaga Alponte Antonio A.
Published: January 2023

Introducción: La autoeficacia y el eutrés son elementos motivacionales que guían al éxito académico; mientras que la procrastinación guía al fracaso. Está comprobado que la autoeficacia y eutrés afectan a las conductas de procrastinación, pero ¿en qué medida? Además, en la literatura se evidencian diferencias entre el género en relación con estas variables. No obstante, estos estudios no son concluyentes. Por ello, esta investigación tuvo por objetivo establecer un modelo explicativo e invariante del efecto de la autoeficacia hacia las conductas de procrastinación, mediado por el eutrés. Metodología: Se utilizó el diseño de regresiones estructurales con variables latentes, y se aplicó invarianza multigrupo. La muestra fue no probabilística de 1224 universitarios (61.5% mujeres) entre 18 a 35 años (M = 22.89; DE = 5.46). Resultados: Se hallaron adecuados índices de ajuste del modelo planteado (CFI = 0.951, TLI = 0.943, RMSEA = 0.041) donde se demostró el efecto directo, indirecto y total, a través del eutrés, sobre la conducta de postergación y autorregulación. El tamaño del efecto sobre la autorregulación fue largo (f 2 = 0.54) y pequeño para la postergación (f 2 = 0.14). Asimismo, el modelo resultó ser invariante entre hombres y mujeres. Conclusiones: El estudiante con alta autoeficacia y estrés positivo, será capaz de autorregular su comportamiento académico y evitar la postergación de tareas.
Wartości w językowym obrazie świata Litwinów i Polaków 3 / Vertybės lietuvių ir lenkų kalbų pasaulėvaizdyje 3
Authors: Rutkovska Kristina , Niebrzegowska-Bartmińska Stanisława
Published: January 2023

Niniejszy tom zawiera teksty poświęcone konfrontacji dwóch dyscyplin: polskiej lingwistyki antropologiczno-kulturoweji rosyjskiej lingwokulturologii; omówiono sposób ujawniania się wartościowania w kulturemach oraz potrzebę wykorzystaniu źródeł gwarowych, ludowych i religijnych w badaniach nad litewskim językowym obrazem świata. Poszczególne artykuły zostały poświęcone analizie bardzo aktualnych we współczesnym świecie wartości – takich jak życzliwość, szacunek, odpowiedzialność, tolerancja – oraz opisowi pojęć określających zjawiska szkodliwe dla społeczeństwa: wojny, zagrożenia, śmierci, konfliktu, kryzysu, głupoty, kłótni, i in. Zamieściliśmy też artykuły poświęcone problematyce pogranicza polsko- -białoruskiego, analizie nazw narodowości, pojęć związanych z przyrodą i symboliką ptaków, utrwaloną w kulturze ludowej.
Mirtis kaip vertybių matas pietų aukštaičių pasaulėvaizdyje / Śmierć jako miara wartości w obrazie świata Auksztotów południowych
Authors: Ragaišienė Vilija
Published: January 2023

The article, based on the material of dialect dictionaries and texts, aims to show how the speakers of the Southern Aukštaitian subdialect perceive death, what features and evaluations of death are hidden in the discourse on dialects. The article aims to discuss the image of death that has taken root in the worldview of the Southern Aukštaitian in terms of value. The study is based on the methodology of the Lublin Ethnolinguistic School. The analysis of southern Aukštaitian dialect sources reveals the genesis of the concept of death and reflects the current perception of death. The basic features of death of the Southern Aukštaitian are characterized by several essential semantic aspects – biological, axiological, physical, religious and patriotic. The most prominent of these are biological, axiological, and religious. The archaic image of death is quite well preserved in the worldview of the people who speak the Southern Aukštaitian. Collective memory reflects the unique experience of the agricultural ethnos passed down from generation to generation. When people die, they merge with nature – their bodies are returned to earth from which they came. This is also shown by the frequently used phrases meaning death with the words žemė ‘earth’ and eiti, pareiti, važiuoti namo ‘to go home’. The concept of death as a measure of equality and compensation is very clear in the worldview of the Southern Aukštaitians. The role of death as an evaluator of man’s life is especially emphasized and should be related not only to Christian tradition but also to the old Lithuanian pagan worldview. The prevailing Christian concept of death in the discourse on dialects is largely positively connotated – all those who die a natural death can expect a just compensation for life on earth and God’s mercy. According to dialect sources, death is not only an inevitable thing for the Southern Aukštaitians, a natural end to human life on earth, the decay of the material human beginning (body), but also a measure of the quality of life and relationship with values that ensures equality and justice, provides hope for posthumous existence and compensation.
GERANORIŠKUMAS būdvardžio geranoriškas, -a formų pagrindu / ŻYCZLIWOŚĆ na podstawie form życzliwy, -a
Authors: Vaičiulytė-Semėnienė Loreta
Published: January 2023

This article addresses benevolence on the basis of the forms of the adjective benevolent (Lith. geranoriškas), juggling between a structural and a cognitive approach to its meaning in reliance on 800 examples of published materials available in the Corpus of the Modern Lithuanian Language (Lith. Dabartinės lietuvių kalbos tekstynas, DLKT) by the Centre for Computational Linguistics of the Vytautas Magnus University in Kaunas. The study has revealed that benevolence is rooted in the passive positive attitude of someone who is benevolent (a well-wishing, sympathising, internally approving, benevolent mind-set), its outcome being an active expression of the benevolent one’s attitude with a word or some other act (a well-wishing, actively approving, benevolent word of a person). Depending on what the focus is and what is brought to the centre of the stage of the lexeme benevolent, a particular meaning (or a shade of meaning with its inherent morphological- syntactic expression) of the adjective in question is made relevant for the purposes of speech. The morphologic-syntactic expression of the other as chosen by the speaker (I) indicates the different shades of meaning of the adjective benevolent that have been made relevant, such as well-wishing, sympathising, internally approving resp. well-wishing, actively approving; state resp. act; benevolent towards others resp. benevolent to, or with others. The state of benevolence to the other I is highlighted with the construction of towards, and the benevolent act to the other, with the dative or the construction of suInstr. Benevolence directed to the other as expressed with the forms of the adjective benevolent may be made relevant grammatically and/or lexically as duplex (cf. benevolent to the other resp. benevolent towards one another; (a) benevolent greeting, assistance resp. benevolent cooperation, discussion). The inherent benevolence that a person receives as a gift from God in the course of their life may be prone to shift. A person who is benevolent to themselves may also be (and is) that way towards everything else (and in their immediate surroundings – with their family, friends, neighbours – first and foremost). As someone who is moral, honest, open, polite, welcoming, tolerant, empathic, caring, helpful, a benevolent person is a willing and selfless giver who helps both any individual who may be in need of some material assistance or just low on spirits, and the society in general. Benevolence is the inner harmony, health, and happiness of a benevolent person that is born out of love and gives joie de vivre to someone else for free; in other words, it is a boon.