bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η επίδραση του τρόπου διαχείρισης στη δομή και στις μηχανικές ιδιότητες εδαφών τεσσάρων περιοχών της Β. Ελλάδας
Authors: Παπατόλιος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Στην διδακτορική αυτή διατριβή μελετήθηκε η επίδραση του συστήματος διαχείρισης στις φυσικές και μηχανικές ιδιότητες εδαφών τεσσάρων περιοχών της Β. Ελλάδας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, στις περισσότερες των περιπτώσεων οι φυσικές και μηχανικές ιδιότητες που μελετήθηκαν, παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των διαφορετικών συστημάτων διαχείρισης. Συγκεκριμένα, βρέθηκε ότι εδάφη τα οποία δέχονταν ελάχιστες καλλιεργητικές φροντίδες ή παρέμειναν ακαλλιέργητα για μακρά χρονική περίοδο, παρουσίασαν μικρότερο ποσοστό αργίλου σε διαμερισμό, μικρότερη φαινομενική πυκνότητα, μικρότερο σταθμικό μέσο όρο μεγέθους συσσωματωμάτων, μεγαλύτερη σταθερότητα συσσωματωμάτων και μεγαλύτερη υδατοχωρητικότητα. Η τάση προσυμπίεσης αυξανόταν με την αύξηση της μύζησης του εδαφικού νερού σε όλα τα εδάφη, ανεξάρτητα από το σύστημα διαχείρισης και το βάθος . Το υποεπιφανειακό (25-30 cm) εδαφικό στρώμα εμφάνισε μεγαλύτερη τάση προσυμπίεσης σε σχέση με το επιφανειακό (0-5 cm), τόσο στα εδάφη τα οποία δέχονταν έντονες καλλιεργητικές επεμβάσεις όσο και σε παρακείμενα τα οποία δέχονταν ελάχιστες καλλιεργητικές φροντίδες ή παρέμειναν ακαλλιέργητα για μακρά χρονική περίοδο. Όμως, τα εδάφη τα οποία δέχονταν έντονες καλλιεργητικές επεμβάσεις, παρουσίασαν στο υποεπιφανειακό (25-30 cm) εδαφικό στρώμα μεγαλύτερη τάση προσυμπίεσης σε σχέση με γειτονικά που δέχονταν ελάχιστες καλλιεργητικές φροντίδες ή παρέμειναν ακαλλιέργητα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Στα περισσότερα εδάφη και ανεξάρτητα από το σύστημα διαχείρισης και το βάθος, παρατηρήθηκε μια τάση μείωσης της συμπιεστότητας με την αύξηση της μύζησης του εδαφικού νερού. Το επιφανειακό (0-5 cm) εδαφικό στρώμα εμφάνισε μεγαλύτερη συμπιεστότητα σε σχέση με το υποεπιφανειακό (25-30 cm), τόσο στα εδάφη τα οποία δέχονταν ελάχιστες καλλιεργητικές φροντίδες ή παρέμειναν ακαλλιέργητα για μεγάλη χρονική περίοδο, όσο και σε παρακείμενα τα οποία δέχονταν έντονες καλλιεργητικές επεμβάσεις. Tα εδάφη τα οποία δέχονταν ελάχιστες καλλιεργητικές φροντίδες ή παρέμειναν ακαλλιέργητα για μεγάλο χρονικό διάστημα, παρουσίασαν μεγαλύτερη συμπιεστότητα στο υποεπιφανειακό (25-30 cm) εδαφικό στρώμα, σε σχέση με γειτονικά τα οποία δέχονταν έντονες καλλιεργητικές επεμβάσεις. Γενικά, τα εδάφη τα οποία παρουσίασαν μικρότερη φαινομενική πυκνότητα, μικρότερη σταθερότητα συσσωματωμάτων, μεγαλύτερο ποσοστό οργανικής ουσίας και μεγαλύτερο σταθμικό μέσο όρο μεγέθους συσσωματωμάτων, εμφάνισαν μικρότερη τάση προσυμπίεσης και μεγαλύτερη συμπιεστότητα.
Ελληνική λαϊκή φορεσιά και έλληνες ζωγράφοι κατά το 19ο αιώνα
Authors: Ναθαναήλ Γεώργιος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή εξετάζει την ελληνική λαϊκή φορεσιά μέσα από εικαστικές απεικονίσεις της σε έργα ελλήνων ζωγράφων του 19ου αιώνα και η πρωτοτυπία της έγκειται στον συνδυασμό της ενδυματολογικής λαογραφίας με την ζωγραφική. Σκοπός της είναι ο προσδιορισμός της τοπικότητας της εικονιζόμενης φορεσιάς με τη χρήση ενός συγκεκριμένου μοντέλου που καλείται μοντέλο προσέγγισης ταύτισης με τη βοήθεια του οποίου, γίνεται σύγκριση του εξεταζόμενου εικαστικού δημιουργήματος με τις υπάρχουσες διαθέσιμες πηγές. Το μοντέλο αυτό στηρίζεται στον τριγωνισμό των πηγών, περιλαμβάνει προκαθορισμένα κριτήρια επιλογής των έργων, ακολουθεί συγκεκριμένη μεθοδολογία και «λειτουργεί» ανεξαρτήτως αριθμού εξεταζομένων έργων. Πέραν του προσδιορισμού της τοπικότητας, μέσα από την εφαρμογή αυτή, μπορούν να αντληθούν και παρατηρήσεις σχετικές με το γενικότερο ιδεολογικό, οικονομικό, κοινωνικό και ιστορικό πλαίσιο της εποχής.
Μειονοτικές στρατηγικές αντίστασης στη ψυχολογιοποίηση
Authors: Συρίγου Ηλιαχτίδα-Βασιλική
Published: September 2021

Η εργασία αυτή διερευνά την υπόθεση σύμφωνα με την οποία η διαχρονική συνεκτικότητα της μειονότητας κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορεί να λειτουργήσει ως αντίσταση στη διαβρωτική επίδραση της ψυχολογιοποίησης. Αν και οι μειονότητες ψυχολογιοποιημένες, ασκούν αμβλυμμένη επίδραση τόσο στο επίπεδο της άμεσης και πρόδηλης επιρροής τους, όσο και στο επίπεδο της έμμεσης και κοινωνικά λανθάνουσας επιρροής τους, υπάρχουν ενδείξεις σύμφωνα με τις οποίες το μόνο ≪όπλο≫ που διαθέτουν απέναντι στην ψυχολογιοποίησή τους είναι οι σταθερές και αποφασιστικές συγκρουσιακές τους γνώμες και συνεκτικές συμπεριφορές (Παπαστάμου, 1989). Η διαχρονική συνεκτικότητα μειονοτικής συμπεριφοράς πράγματι αντικρούει το αποτρεπτικό αποτέλεσμα της ψυχολογιοποίησης σε ένα άμεσο και κοινωνικά έκδηλο επίπεδο όχι όμως σε έμμεσο (Παπαστάμου, 1989). Στόχος της εργασίας αυτής είναι να ερευνηθεί το θέμα της έμμεσης επιρροής που πιθανώς να ασκεί η διαχρονικά συνεκτική μειονότητα εφόσον ψυχολογιοποιηθεί. Ακολουθώντας την χρονολογική ταξινόμηση των ερευνών σύμφωνα με τους Martin & Hewstone (2010), θα μπορούσαμε να πούμε πως η προβληματική της παρούσας έρευνας εντάσσεται στη δεύτερη χρονολογική περίοδο, δεδομένου ότι στην περίοδο αυτή εισάγεται μεν η έννοια της διαχρονικής συνεκτικότητας καθώς και αυτής τηςψυχολογιοποίησης, αφήνοντας ωστόσο κάποια ερωτήματα τα οποία παραμένουν ακόμα αναπάντητα. […]
Τοπική ανάπτυξη στα Χανιά μέσω της δημιουργικής οικονομίας
Authors: Σπανουδάκη Ερασμία
Published: September 2021

Η έρευνα εξετάζει τις δυνατότητες ανάπτυξης μέσω της Δημιουργικής Οικονομίας στη βόρεια πλευρά της περιφερειακής ενότητας Χανίων (ενδεικτική περιοχή Δήμοι Χανίων, Πλατανιά, Αποκορώνου). Ερευνάται αν μια χωρική ενότητα που δια-θέτει τους αναγκαίους πόρους και υποδομές για δράσεις και επιχειρήσεις της Δημιουργικής Οικονομίας, (ειδικότερα του πυρήνα της όπου εντάσσονται οι κλάδοι των Πολιτιστικών και Δημιουργικών Βιομηχανιών, Π.Δ.Β. ) μπορεί να παρουσιάσει ανάπτυξη. Η εκτενής βιβλιογραφική έρευνα υπέδειξε ότι οι Π.Δ.Β. επιδρούν θετικά στην οικονομία μιας χωρικής ενότητας, ειδικά σε περιοχές με ανεπτυγμένο τουριστικό ρεύμα. Οι ευρωπαϊκές πολιτικές προωθούν τον αναπτυξιακό σχεδιασμό μέσω των Π.Δ.Β. αφού αποδεδειγμένα στηρίζουν την οικονομική ανάπτυξη και τη κοινωνική συνοχή σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Σημειώνεται ότι οι Π.Δ.Β. συνδέονται στενά με τα επιστημονικά πεδία των Σχολών του Πολυτεχνείου, της Αρχιτεκτονικής, των Νέων Τεχνολογιών (Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνίας-Τ.Π.Ε.) και του Management και μπορούν να δημιουργήσουν επιχειρηματικές ευκαιρίες και αυτοαπασχόληση για τους αποφοίτους τους.Οι στόχοι της έρευνας είναι: 1.Υπάρχουν οι αναγκαίοι πόροι στη περιοχή (τυπική Μεσογειακή χωρική ενότητα) για ανάπτυξη μέσω Π.Δ.Β.;2.Να διερευνήσει ποια εμπόδια εμπόδισαν –εμποδίζουν- την ανάπτυξη των κλάδων των Π.Δ.Β. 3.Να καταγραφούν οι Ευρωπαϊκές, εθνικές και περιφερειακές πολιτικές και στρατηγικές στήριξης της τοπικής ανάπτυξης μέσω Π.Δ.Β.4.Να διαπιστωθεί αν το τοπικό Πολιτιστικό Προϊόν είναι ελκυστικό για τους επισκέπτες της περιοχής.5.Να αναγνωριστούν οι διοικητικές πρακτικές των τοπικών Π.Δ.Β. 6.Στα ερευνητικά συμπεράσματα- αποτελέσματα να προταθεί ένα διοικητικό μοντέλο επιχειρηματικών πρακτικών που θα στηρίζει την ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας μέσω των Π.Δ.Β., Ανάπτυξη, που σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, έχει πολλαπλασιαστικά οφέλη στην οικονομία μιας χωρικής ενότητας, (ειδικά σε περιοχές τουριστικές με αυξημένη επισκεψιμότητα) ενώ επιδρά θετικά και σε μια ευρύτερη γεωγραφική ακτίνα (δευτερογενείς επιπτώσεις. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Μπιλμπάο (The Bilbao effect), όπου έχει καταγραφεί σημαντική αναπτυξιακή επίδραση, ακόμη και σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων, λόγω της δημιουργίας του Μουσείου Guggenheim
Structural, magnetic and magnetodielectric behavior of geometrically frustrated manganese oxides
Authors: Μπακαΐμη Ιωάννα-Θωμαή
Published: September 2021

Η σύγχρονη τάση στην επιστήμη των υλικών είναι η ανακάλυψη έξυπνων υλικών τα οποίασυνδυάζουν διαφορετικές ιδιότητες και μπορούν να ελεγχθούν από εξωτερικούςπαράγοντες. Τα μαγνητοηλεκτρικά μπορούν να χαρακτηριστούν ως τέτοια υλικά, αφούανταπόκρινονται τόσο σε μαγνητικά όσο και σε ηλεκτρικά πεδία. Στην πράξη αυτόσημαίνει οτι οι μαγνητικές ιδιότητες επηρεάζονται από ένα ηλεκτρικό πεδίο και οιμαγνητικές ιδιότητες μπορούν να ελεχθούν από ένα εξωτερικό ηλεκτρικό πεδίο. Αυτόαποτελεί θεμελιώδη ιδιότητα πολλών πολυλειτουργικών συσκευών όπως είναι οισπιντρονικές διατάξεις και οι αισθητήρες.Η παρούσα διδακτορική διατριβή αναφέρεται στην εύρεση δύο νέωνμαγνητοδιηλεκτρικών χημικών ενώσεων: το α-NaMnO2 και το β-NaMnO2. Για πρώτηφορά γνωστοποιείται μαγνητοδιηλεκτρική σύζευξη υποκινούμενη από τις μαγνητικέςροπές στο β-NaMnO2. Δεδομένα περίθλασης νετρονίων από το πολυκρυσταλλικό β-NaMnO2 αποκαλύπτουν μια αξιοσημείωτα πολύπλοκη κρυσταλλική δομή. Επιπλέον ταπειραματικά αυτά δεδομένα, υποδεικνύουν την ύπαρξη δύο μαγνητικών τάξεων: μίαςσύμμετρης μαγνητικής δομής ως προς την κρυσταλλική κυψελίδα που εμφανίζεται σευψηλή θερμοκρασία και μίας ασύμμετρης σε χαμηλότερες θερμοκρασίες. Ευκρινείςανωμαλίες στην διηλεκτρική σταθερά ανακύπτουν στις θερμοκρασίες των μαγνητικώνμεταβάσεων, επισημαίνοντας τη σύζευξη μεταξύ μαγνητικών και ηλεκτρικών βαθμώνελευθερίας. Απροσδόκητα, και στο οξείδιο α-NaMnO2 παρατηρείται μία έντονηδιηλεκτρική ανωμαλία στην ίδια θερμοκρασιακή περιοχή στην οποία το β-NaMnO2αναπτύσσει την ασύμμετρη μαγνητική τάξη ως προς την κρυσταλλική κυψελίδα. Η μελέτηπου διεξήχθη μέσω μικροσκοπίας υψηλής διέλευσης συνδέει την ανομοιογένεια τηςμικροδομής και στα δύο πολύμορφα με τις παρατηρούμενες φυσικές ιδιότητες.Διεπιφανειακές ατέλειες διακρίνονται και στις δύο NaMnO2 φάσεις. Στο α-NaMnO2προκύπτουν από την ανάπτυξη του β-NaMnO2 και αντίστροφα. Ωστόσο το β-NaMnO2,χαρακτηρίζεται από αυξημένη συγκέντρωση ατελειών. Το τελικό αποτέλεσμα αυτών τωνδομικών ανωμαλιών είναι η δημιουργία μιας υπερδομής που ευθύνεται για την τοπολογία πλέγματος του α-NaMnO2, του β-NaMnO2 και προωθεί τον σχηματισμό ενδιάμεσωνφάσεων.Η παρατήρηση του β-NaMnO2 στην μικροδομή του α-NaMnO2 συσχετίζει τηνδιηλεκτρική ανωμαλία του δεύτερου με την ασύμμετρη μαγνητική τάξη του πρώτου. Τοασυνήθιστο εύρημα της επαγόμενης μαγνητοδιηλετρικής σύζευξης από ανομοιογένειεςμικροδομής, δημιουργεί νέες προοπτικές στο πεδίο των μαγνητοδιηλεκτρικώνσυστημάτων και των σχετικών υπαίτιων μηχανισμών. Ο ρόλος των νανοδομών και τωνατελειών της μικροδομής στην ανάπτυξη και ενίσχυση του μαγνητοδιηλεκτρικούφαινομένου, αποτελούν ενδιαφέροντα ερωτήματα που χρήζουν εκτεταμένης ανάλυσης καισχετικής μελλοντικής έρευνας.
Ανάπτυξη συστήματος προστασίας των εργαζομένων από ηλεκτροπληξία
Authors: Μπάκα Αικατερίνη
Published: September 2021

Παρά την ανάπτυξη τεχνικών προστασίας από ηλεκτροπληξία, την πρόοδο της επιστήμης, τη βελτίωση του νομοθετικού πλαισίου στη Χώρα μας, σημειώνονται θάνατοι και τραυματισμοί εργαζομένων από ηλεκτροπληξία. Η παρούσα διατριβή περιλαμβάνει 3 κεφάλαια.Στο 1ο κεφάλαιο αναφέρονται στατιστικά στοιχεία για τα εργατικά ατυχήματα και οι παθοφυσιολογικές συνέπειες της ηλεκτροπληξίας στον άνθρωπο όπως περιγράφονται σε διεθνείς προδιαγραφές και σε διεθνή περιοδικά (θεωρητικό υπόβαθρο).Στο 2ο κεφάλαιο τα εργατικά ατυχήματα κατατάσσονται σε ομάδες και προτείνονται τα εξειδικευμένα μέτρα τα οποία θα μπορούσαν να είχαν ληφθεί για την αποφυγή τους.Στο 3ο κεφάλαιο αναφέρονται οι διατάξεις και οι κατασκευές που προτάθηκαν για την προστασία από ηλεκτροπληξία.
Προοπτική μελέτη της μετεγχειρητικής εξέλιξης των ασθενών με κάταγμα ισχίου και εκτίμηση των παραγόντων που μπορεί να την επηρεάζουν
Authors: Μακρίδης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Τα διατροχαντήρια και τα κατάγματα του μηριαίου αυχένα (κατάγματα ισχίου) είναι συχνά στους ηλικιωμένους και συνήθως σχετίζονται με την οστεοπόρωση και τα χαμηλής ενέργειας τραύματα (πτώσεις). Τέτοια κατάγματα θα πρέπει να θεωρούνται ως μια μοναδική οντότητα, διότι αρκετές παράμετροι μπορεί να επηρεάσουν το αποτέλεσμα. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, η αποτυχία να αντιμετωπιστούν αυτοί οι παράγοντες μπορεί να προκαλέσει σημαντική νοσηρότητα και θνησιμότητα αυξάνοντας την συνολική επιβάρυνση των καταγμάτων του ισχίου. Οκτακόσιοι ασθενείς (2008-2012) που χειρουργήθηκαν για κάταγμα ισχίου συμπεριλήφθησαν σε αυτή τη μελέτη. Τα δεδομένα σχετικά με τα λειτουργικά σκορ, την επίπτωση του επανακατάγματος, την ποιότητα ζωής και την θνητότητα καταγράφηκαν, αναλύθηκαν και συσχετίστηκαν με διάφορους παράγοντες κινδύνου. Υπήρχαν 498 (62,2%) γυναίκες και 302 (37,8%) άνδρες με μέση ηλικία τα 81,3 έτη (εύρος, 60-95 έτη). Ο μέσος χρόνος επανελέγχου ήταν 70 μήνες (εύρος, 1-96 μήνες). Οι μέσες τιμές των λειτουργικών και της ποιότητας ζωής σκορ βρέθηκαν να έχουν σταδιακά βελτιωθεί, αλλά χωρίς να φτάνουν τα προεγχειρητικά επίπεδα. Η αντι-οστεοπορωτική θεραπεία, η έγκαιρη χειρουργική επέμβαση, το χαμηλό επίπεδο της άνοιας αποδείχτηκαν ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες για την βελτιωμένη λειτουργικότητα, ενώ η ηλικία <80 και το χαμηλό ASA σκορ αποδείχθηκαν ότι είναι ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες της θνητότητας.
Τα διακριτικά γνωρίσματα στο ελληνικό και γερμανικό δίκαιο
Authors: Φέλκελ Χέννινγκ
Published: September 2021

Η μελέτη ερευνά κατά πόσο θα ήταν δικαιοπολιτικά ορθή και σκόπιμη για την ελληνική έννομη τάξη η ένταξη των διακριτικών γνωρισμάτων στον νόμο περί σημάτων. Για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό το βιβλίο εκκινεί από μία σύγκριση γερμανικού και ελληνικού δικαίου. Στο πρώτο κεφάλαιο εκτίθενται οι ρυθμίσεις του γερμανικού και στο δεύτερο οι αντίστοιχες ρυθμίσεις του ελληνικού δικαίου. Το τρίτο κεφάλαιο αφιερώνεται στο κεντρικό ερώτημα της σκοπιμότητας ενιαίας νομοθετικής αντιμετώπισης των διακριτικών γνωρισμάτων του ουσιαστικού και του τυπικού συστήματος, ενώ στο τέταρτο κεφάλαιο επιχειρείται η διατύπωση προτάσεων για αλλαγές στο ελληνικό δίκαιο.
Συγκριτική μελέτη της αποτελεσματικότητας της δαπτομυκίνης με ή χωρίς ριφαμπικίνη σε σχέση με την βανκομυκίνη σε συνεχή IV έγχυση σε πειραματική ενδοκαρδίτιδα αριστερών κοιλοτήτων από Enterococcus faecium σε κονίκλους
Authors: Φανουργιάκης Παναγιώτης
Published: September 2021

Σε πειραματική ενδοκαρδίτιδα σε κονίκλους από E. faecium ανθεκτικό στην αμπικιλλίνη, στρεπτομυκίνη και ριφαμπικίνη και ευαίσθητο σε δαπτομυκίνη και βανκομυκίνη χορηγήθηκαν πέντε διαφορετικά θεραπευτικά σχήματα. Η βανκομυκίνη χορηγήθηκε σε συνεχή ενδοφλέβια έγχυση ώστε διατηρεί επίπεδα στον ορό μεταξύ 15 και 25 μg/mL. Η δαπτομυκίνη χορηγήθηκε σε δύο δοσολογικά σχήματα (αντίστοιχα των 6 και 12 mg/kg/24h o.d. στον άνθρωπο), μόνη της και σε συνδυασμό με ριφαμπικίνη (30mg/kg/24h o.d.). Τα μικροβιακά φορτία των εκβλαστήσεων και των νεφρών, εγκεφάλου, ήπατος και σπληνός εκπεφρασμένα σε log10 CFU/g ιστού συγκρίθηκαν μεταξύ τους και με αυτά της ομάδας των μαρτύρων. Απεδείχθη ότι όλα τα θεραπευτικά σχήματα ήταν βακτηριοκτόνα ελαττώνοντας > 3 log10 το μικροβιακό φορτίο στις εκβλαστήσεις αλλά και στους άλλους ιστούς. Δεν αποδείχθηκε υπεροχή της υψηλής δόσης δαπτομυκίνης σε σχέση με την συνιστώμενη. Η προσθήκη ριφαμπικίνης φαίνεται ότι ωφέλησε αλλά όχι σε βαθμό στατιστικά σημαντικό. Τα αποτελέσματα επίσης της ομάδας της βανκομυκίνης παρουσιάζουν τάση μικρής υπεροχής έναντι αυτών της μονοθεραπείας με δαπτομυκίνη όχι όμως σε βαθμό στατιστικά σημαντικό.Εν συμπεράσματι: Με βάση τα αποτελέσματα στο συγκεκριμένο πειραματικό μοντέλο και με το συγκεκριμένο στέλεχος μπορούμε να πιθανολογήσουμε τα εξής: A) Το δασολογικό σχήμα δαπτομυκίνης των 12mg/kg/24h δεν υπερέχει αυτού των 6mg σε λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα από E. faecium. B) Η προσθήκη ριφαμπικίνης στη δαπτομυκίνη πιθανότατα ωφελεί. Γ) Η χορήγηση βανκομυκίνης σε συνεχή ενδοφλέβια έγχυση, επιτυγχάνοντας στάθμες >15μg/ml, δεν υπολείπεται σε βακτηριοκτόνο δράση της δαπτομυκίνης σε μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με ριφαμπικίνη (εφόσον βεβαίως το στέλεχος είναι ευαίσθητο). Είναι φανερό ότι η ιδανική θεραπεία για την εντεροκοκκική ενδοκαρδίτιδα με δεδομένη τη δυσκολία διενέργειας κλινικών μελετών και τα πολλαπλά profile αντοχής των εντεροκόκκων είναι δύσκολο να προσδιορισθεί. Φαίνεται όμως από τη μελέτη μας ότι η βανκομυκίνη εξακολουθεί να υπάρχει στη θεραπευτική φαρέτρα εφόσον το στέλεχος είναι ευαίσθητο (χορηγούμενη συνεχώς ενδοφλεβίως) και ότι ο συνδυασμός δαπτομυκίνης με ριφαμπικίνη είναι πιθανόν χρήσιμος ακόμα και αν το στέλεχος του E. faecium είναι ανθεκτικό στη δεύτερη.
Εμβιομηχανική μελέτη του αχιλλείου τένοντα και της σύστοιχης κνήμης διαβητικών και μη διαβητικών επιμύων
Authors: Κορρές Νεκτάριος
Published: September 2021

Στην παρούσα Διδακτορική Διατριβή, μελετάται η επίδραση του σακχαρώδη διαβήτη στο μυοσκελετικό σύστημα. Ειδικότερα αντικείμενο της μελέτης είναι η αξιολόγηση της επίδρασης των μεταβολικών και ενδοκρινικών αλλαγών λόγω σακχαρώδη διαβήτη, στην ποιότητα των οστών και στην αποδόμηση του Αχίλλειου τένοντα. Διερευνάται η μηχανική ανταπόκριση της κνήμης και του Αχίλλειου τένοντα και η συσχέτιση των πιθανών παθολογικών εκδηλώσεων, με το σακχαρώδη διαβήτη. Ανισορροπία έκφρασης της μήτρας των μεταλλοπρωτεϊνασών και των αναστολέων τους, συμβάλλουν στην ανώμαλη αποικοδόμηση του συνδετικού ιστού. Στην ορθοπαιδική, οι κλινικές εφαρμογές τους συνεχώς διερευνώνται. Με αυτά τα δεδομένα στην παρούσα Διδακτορική Μελέτη αξιολογήθηκε επίσης, ο ρόλος των μεταλλοπρωτεϊνασών στην υποβάθμιση της ποιότητας του οστού και στην αποδόμηση του Αχίλλειου τένοντα επί σακχαρώδους διαβήτη.Για την εκτέλεση του πειράματος χρησιμοποιήθηκαν 40 άρρενες επίμυες (Wistar rats). Ο διαβήτης προκλήθηκε με τη χορήγηση προεγχειρητικά στρεπτοζοτοσίνης (STZ 55 mg/kgr βάρους). Μετά την εγκατάσταση του διαβήτη, πραγματοποιήθηκε η ευθανασία των ζώων και η απομόνωση του Αχίλλειου τένοντα και της κνήμης, προκειμένου να διενεργηθεί η εμβιομηχανική αξιολόγηση. Παράλληλα μετρήθηκε η MMP-2 στο αίμα, η MMP-2 και 9 στον Αχίλλειο τένοντα, η ανάλυση και η εκτίμηση όλων των αποτελεσμάτων και η ιστολογική επιβεβαίωση.Διαπιστώθηκε ότι ο σακχαρώδης διαβήτης επιδρά στο μυοσκελετικό σύστημα και: α. Επηρεάζει τις μηχανικές ιδιότητες των οστών και του Αχίλλειου τένοντα. β. Οι μεταλλοπρωτεϊνάσες συνδέονται με την σταδιακή υποβάθμιση της ποιότητας του οστού της κνήμης, καθώς και με παθολογικές διεργασίες στον Αχίλλειο τένοντα διαβητικών επιμύων. Οι μηχανικές διαφοροποιήσεις συνδέονται με βιοχημικές μεταβολές στον διαβητικό Αχίλλειο τένοντα και στην κνήμη.
Ανάπτυξη διεργασιών άλεσης δημητριακών καρπών με χρήση πεπιεσμένου αέρα
Authors: Πρωτονοταρίου Στυλιανή
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη της επίδρασης της άλεσης με jet mill στα φυσικοχημικά χαρακτηριστικά αλεύρων σίτου και η αξιολόγηση της δυνατότητας ενσωμάτωσης των κονιορτοποιημένων αλεύρων σε άρτους και μπισκότα. Αρχικά έγινε σύγκριση της παραδοσιακής άλεσης με την άλεση με πεπιεσμένο αέρα (jet mill). Χρησιμοποιήθηκαν τρία κλάσματα μαλακού αλεύρου σίτου τύπου Τ70 από κυλινδρόμυλο: ένα χονδρόκοκκο, ένα ενδιάμεσο και ένα λεπτόκοκκο κλάσμα άλεσης. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση της επίδρασης της άλεσης με jet mill σε Τ70 και ανάπτυξη μαθηματικών μοντέλων για την κοκκομετρία του αλεύρου και την κατανάλωση ενέργειας. Αύξηση της έντασης της διεργασίας (μικρός ρυθμός τροφοδοσίας πρώτης ύλης, υψηλή πίεση αέρα ή/και ανατροφοδότηση) είχε ως αποτέλεσμα την παραγωγή αλεύρων με μικρότερη κοκκομετρία και υγρασία, μεγαλύτερο ποσοστό κατεστραμμένου αμύλου και αύξηση της απορρόφησης. Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω επιλέχτηκαν τέσσερις συνδυασμοί άλεσης (κατανάλωση ενέργειας και D50, αντίστοιχα): 2,50 kWh/kg και 44,58 μm, 2,00 kWh/kg και 22,94 μm, 8,68 kWh/kg και 11,41 μm, 6,70 kWh/kg και 10,55 μm. Οι επιλεγμένες συνθήκες άλεσης εφαρμόστηκαν σε άλευρο ολικής άλεσης (Τ90, WWF). Μεγαλύτερης έντασης διεργασίες είχαν ως αποτέλεσμα, μετατόπιση της καμπύλης κατανομής προς τα αριστερά. Η υγρασία και ο εμφανής αριθμός των πιτύρων μειώθηκαν προοδευτικά με την αύξηση της έντασης της διεργασίας. Όσον αφορά τις ίνες, παρατηρήθηκε ανακατανομή και αύξηση των διαλυτών ινών σε σχέση με τις αδιάλυτες με τη μείωση του D50 των αλεύρων. Στη συνέχεια τα άλευρα ολικής άλεσης ενσωματώθηκαν σε μπισκότα τύπου digestive ώστε να επιτευχθεί μια υψηλή υποκατάσταση αλεύρου μπισκοτοποιίας από κονιορτοποιημένο άλευρο ολικής άλεσης. Όσο πιο έντονες ήταν οι συνθήκες άλεσης των JW τόσο το ιξώδες του ζυμαριού παρουσίαζε αυξητική τάση, τάση που ακολούθησε και η σκληρότητα του μπισκότου. Αποδεκτά προϊόντα και ως προς τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά τους μπόρεσαν να παραχθούν σε επίπεδα υποκατάστασης έως 50%.Τα λεπτόκοκκα άλευρα ενσωματώθηκαν και σε άρτο. Η μελέτη της διόγκωσης των ζυμαριών με νερό 65, 75 και 85%, εξηγήθηκε επαρκώς με απλό γραμμικό μοντέλο και έδειξε ότι οι διαφορετικές κοκκομετρίες αλεύρου επηρέασαν σημαντικά το ποσοστό διόγκωσης (θετική συσχέτιση). Σε γενικές γραμμές η ποσότητα νερού ήταν αυτή που κυρίως καθόρισε τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των άρτων και δευτερευόντως η κοκκομετρία των αλεύρων. Στη συνέχεια για την παραγωγή άρτων χρησιμοποιήθηκαν οι βέλτιστες τιμές απορρόφησης νερού, βάσει φαρινογραφημάτων (73,70, 77,75, 79,45, 83,55 και 81,05% αντίστοιχα). Στο σύνολό τους οι άρτοι με JW παρουσιάστηκαν βελτιωμένοι σε σχέση με το δείγμα αναφοράς. Στο τελευταίο στάδιο οι άρτοι παρασκευάστηκαν με βέλτιστες περιεκτικότητες νερού, όπως αυτές υπολογίστηκαν βάσει το Mixolab (64,1, 65,0, 66,9, 68,0, και 66,6% αντίστοιχα). Η χρήση του φαρινογράφου για την παραγωγή άρτων με κονιορτοποιημένα άλευρα ολικής άλεσης φάνηκε να έχει καλύτερα αποτελέσματα από ότι αντίστοιχα είχε το Μixolab.
Τρόπος και παραμόρφωση αστοχίας μελών οπλισμένου σκυροδέματος υπό εγκάρσια φόρτιση
Authors: Γραμματικού Σοφία-Ευδοξία
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή ανήκει στη γενικότερη θεματική περιοχή της αποτίμησης και ενίσχυσης υφιστάμενων κατασκευών με βάση τις στάθμες επιτελεστικότητας καθώς και στον αντισεισμικό σχεδιασμό με βάση τις μετακινήσεις. Η μέθοδος της αποτίμησης και του αντισεισμικού σχεδιασμού με βάση τις μετακινήσεις στηρίζεται στον έλεγχο και τη σύγκριση των απαιτούμενων σεισμικών παραμορφώσεων με αντίστοιχες οριακές παραμορφώσεις. Αυτό απαιτεί τη γνώση της ικανότητας παραμόρφωσης των μελών με καμπτική συμπεριφορά σε κομβικά σημεία της απόκρισής τους, π.χ. στη διαρροή και στην αστοχία, καθώς και της διατμητικής τους αντοχής.Το αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη προσομοιωμάτων υπολογισμού των βασικών χαρακτηριστικών της συμπεριφοράς ενός καμπτόμενου μέλους οπλισμένου σκυροδέματος και συγκεκριμένα: της ροπής διαρροής, της παραμόρφωσης στη διαρροή, της ενεργού δυσκαμψίας, της παραμόρφωσης στην καμπτική αστοχία και της διατμητικής αντοχής υπό ανακυκλιζόμενη φόρτιση. Τα προσομοιώματα εφαρμόζονται σε μέλη διαφόρων τύπων και διαφορετικής διατομής, με ποικίλες λεπτομέρειες όπλισης, περιλαμβανομένων μελών ενισχυμένων με μανδύες Ινοπλισμένων Πολυμερών και μανδύες Οπλισμένου Σκυροδέματος, μελών με ματίσεις και μελών με λείες ράβδους οπλισμού. Όσον αφορά τη διατμητική αντοχή δίνεται έμφαση σε αυτή των τοιχωμάτων Οπλισμένου Σκυροδέματος. Για την ανάπτυξη αυτών των προσομοιωμάτων, όπως και για τον έλεγχο άλλων παλαιότερων, αναπτύχθηκε και αξιοποιήθηκε βάση πειραματικών δεδομένων μελών οπλισμένου σκυροδέματος με συνολικά περισσότερα από 4000 δοκίμια.
Αστικός σχεδιασμός και αναπλάσεις
Authors: Μπόμπολος Νικόλαος
Published: September 2021

Αντικείμενο της διατριβής είναι η κριτική θεώρηση της πρόσφατης, μεταβιομηχανικής φάσης του αθηναϊκού αστικού σχεδιασμού (1995-2005), με τελικό στόχο την εξαγωγή συμπερασμάτων και την άντληση διδαγμάτων, χρήσιμων για την περαιτέρω αστική ανάπτυξη και το δημόσιο σχεδιασμό στο Λεκανοπέδιο. Ο προσδιορισμός και η ερμηνεία των σύνθετων μεταβιομηχανικών μετασχηματισμών στις πόλεις και η κριτική και συγκριτική θεώρηση της ποικιλίας των νέων ιδεών και προτάσεων για το χωρικό σχεδιασμό, προϋποθέτουν μια σφαιρική οπτική που οδήγησε σε μια διεπιστημονική προσέγγιση του ζητήματος, με την μίξη και το συνδυασμό εισροών, διαφορετικών επιστημονικών οπτικών.Η έρευνα διαρθρώνεται στη βάση των απαντήσεων στα ακόλουθα ερωτήματα, οι οποίες συναρμολογούν τα ζητούμενα της μελέτης:-Ποια είναι η σημασία του αστικού σχεδιασμού, στο νέο περιβάλλον που διαμορφώνεται από τους παγκόσμιας κλίμακας, γεωπολιτικούς, οικονομικούς, τεχνολογικούς, κοινωνικούς, πολιτισμικούς κ.ά. μετασχηματισμούς από τις αρχές της δεκαετίας του 1990;-Θέτουν οι μετασχηματισμοί αυτοί νέα δεδομένα στις προοπτικές ανάπτυξης και ευημερίας των μητροπόλεων που δεν ανήκουν στο «σκληρό πυρήνα» του ανεπτυγμένου κόσμου και ειδικότερα, στην κατηγορία των μητροπόλεων της ημιπεριφέρειας, όπου κατατάσσεται η Αθήνα;-Ποια ήταν η ιστορική εμπειρία στο πεδίο της αστικής στρατηγικής και του αστικού σχεδιασμού για την Πρωτεύουσα στη διάρκεια της ιστορίας της και τι χαρακτηριστικά παρουσιάζει;-Ποια ήσαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990, τα χαρακτηριστικά της πολεοδομικής, οικονομικής και κοινωνικής συγκρότησης του αθηναϊκού λεκανοπεδίου και πώς επιδρούσαν στην συγκρότηση αυτή οι ποικίλοι οικουμενικοί μετασχηματισμοί της μεταβιομηχανικής εποχής και της παγκοσμιοποίησης;-Ποιες ήσαν οι κατάλληλες κατευθύνσεις ανάπτυξης της Πρωτεύουσας, ως αποκλειστικού εθνικού κέντρου και ως πολεοδομικού συγκροτήματος, με σκοπούς την ευνοϊκή προσαρμογή της χώρας και του Λεκανοπεδίου στο νέο παγκοσμιοποιούμενο μεταβιομηχανικό περιβάλλον, στη βάση της ισόρροπης και βιώσιμης ευημερίας και ευζωίας των κατοίκων τους;-Ποιο ήταν το πλαίσιο ιδεών, ποια η στρατηγική και ποιοι οι στόχοι του νέου αθηναϊκού σχεδιασμού;-Ποιοι ήταν οι παράγοντες και ποιες οι συνιστώσες που επηρέασαν ή/και καθόρισαν τη διαμόρφωση του προγράμματος του νέου αθηναϊκού σχεδιασμού;-Ποια ήταν η επιρροή (α)της ιστορικής αθηναϊκής εμπειρίας στα πεδία των ιδεών και των αστικών στρατηγικών, του αστικού σχεδιασμού και της αστικής ανάπτυξης και (β)της μεταβιομηχανικής εποχής, της παγκοσμιοποίησης και των αντίστοιχων διεθνών προσεγγίσεων και διεθνούς εμπειρίας, στους συντελεστές τις ιδέες και το πρόγραμμά διαμόρφωσης του μεταβιομηχανικού αθηναϊκού σχεδιασμού;-Ποια μορφή έλαβε κατά την εφαρμογή του ο νέος αθηναϊκός σχεδιασμός, ποια ήσαν τα αποτελέσματά του και ποια συμπεράσματα εξάγονται από την εμπειρία της διαμόρφωσης και της εφαρμογής του;-Ποιο κρίνεται ως κατάλληλο πλαίσιο κατευθύνσεων και επεμβάσεων για τον αθηναϊκό σχεδιασμό σήμερα;
Γενετική μελέτη της υποκλινικής υπασβεστιαιμίας σε αγελάδες της φυλής Holstein
Authors: Τσιαμάδης Ευάγγελος
Published: September 2021

Ο σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η γενετική μελέτη της υποκλινικής υπασβεστιαιμίας στις γαλακτοπαραγωγές αγελάδες της φυλής Holstein. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε εννέα βοοτροφικές επιχειρήσεις και χρησιμοποιήθηκαν συνολικά 1.021 αγελάδες. Για κάθε αγελάδα υπήρχε διαθέσιμη η γενεαλογία της. Έγινε κλινική εξέταση των αγελάδων την 1η, 2η, 4η και 8η ημέρα μετά τον τοκετό και καταγραφή των νοσημάτων που βρέθηκαν κατά την κλινική εξέταση. Κατά τις παραπάνω ημέρες λήφθηκαν δείγματα αίματος από όλες τις αγελάδες για τον προσδιορισμό των συγκεντρώσεων του ορού του ασβεστίου (Ca), του φωσφόρου (P), του μαγνησίου (Mg) και του καλίου (K). Στα δείγματα αίματος που είχαν ληφθεί την 8η ημέρα προσδιορίστηκε και η συγκέντρωση του β-υδροξυβουτυρικού οξέος (ΒΗΒΑ). Επιπλέον, καταγράφηκαν οι μέσες ημερήσιες αποδόσεις γάλατος σε μηνιαία βάση για κάθε αγελάδα, για μία γαλακτική περίοδο. Με βάση τον προσδιορισμό των συγκεντρώσεων του ορού των παραπάνω μακροστοιχείων και τη χρήση των ορίων που αναφέρονται στη βιβλιογραφία έγινε ημερήσια εκτίμηση της προσβολής της κάθε αγελάδας από υποκλινική υπασβεστιαιμία, υποφωσφαταιμία, υποκλινική υπομαγνησιαιμία, υποκαλιαιμία και υπερφωσφαταιμία. Με τη χρήση στατιστικών πρότυπων παλινδρόμησης εκτιμήθηκε η καμπύλη των συγκεντρώσεων ορού του Ca, του P, του Mg και του K και των αντίστοιχων υποκλινικών νοσημάτων κατά τη διάρκεια των οκτώ πρώτων ημερών μετά τον τοκετό. Επίσης, αντίστοιχη εκτίμηση έγινε και για όλα τα κλινικά νοσήματα που διαγνώστηκαν κατά την ίδια περίοδο. Επιπρόσθετα, για τα παραπάνω χαρακτηριστικά εκτιμήθηκε η φαινοτυπική, η γενετική διακύμανση και η υπολειμματική διακύμανση για την 1η, 2η, 4η και 8η ημέρα μετά τον τοκετό. Από αυτούς τους συντελεστές διακύμανσης εκτιμήθηκαν οι συντελεστές κληρονομησιμότητας των συγκεντρώσεων ορού του Ca, του P, του Mg και του K και των αντίστοιχων υποκλινικών νοσημάτων, καθώς και όλων των κλινικών νοσημάτων που διαγνώστηκαν κατά την ίδια περίοδο. Ακόμη, υπολογίστηκαν οι γενετικές και φαινοτυπικές συσχετίσεις των βιοχημικών χαρακτηριστικών, τόσο μεταξύ τους όσο και με τα υποκλινικά και κλινικά νοσήματα, καθώς και με τα παραγωγικά χαρακτηριστικά (γαλακτοπαραγωγή, αναπαραγωγή). Στην παρούσα έρευνα αναφέρονται για πρώτη φορά διεθνώς εκτιμήσεις της κληρονομησιμότητας των συγκεντρώσεων των παραπάνω βιοχημικών χαρακτηριστικών και των αντίστοιχων υποκλινικών νοσημάτων, καθώς και φαινοτυπικές συσχετίσεις μεταξύ των συγκεντρώσεων των μακροστοιχείων με νοσήματα (υποκλινικά και κλινικά) μετά τον τοκετό αλλά και με παραγωγικά και αναπαραγωγικά χαρακτηριστικά. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας έδειξαν ότι οι συγκεντρώσεις ορού του Ca, του P, του Mg και του K, καθώς και οι αντίστοιχες υποκλινικές διαταραχές κατά την πρώτη εβδομάδα μετά τον τοκετό είναι κληρονομήσιμα χαρακτηριστικά. Επόμενες μελέτες θα μπορούσαν να εστιάσουν στην εξακρίβωση των γονιδιακών τόπων που ελέγχουν αυτά τα χαρακτηριστικά.
Η διδασκαλία της επιχειρηματικότητας μέσω e-learning σε σχολές κοινωνικών και πολιτικών επιστημών
Authors: Ξανθοπούλου Παναγιώτα
Published: September 2021

Δεδομένου ότι η ανεργία αυξάνεται και η αγορά εργασίας γίνεται ολοένα και πιο απαιτητική, οι άνθρωποι αποσκοπούν στην απόκτηση περισσότερων πτυχίων/ διπλωμάτων προκειμένου να καταστούν περισσότερο ανταγωνιστικοί και κατάλληλοι για τις ανάγκες της αγοράς εργασίας. Επιπλέον, οι πάροχοι θέσεων εργασίας ισχυρίζονται ότι δεν μπορούν να βρουν ανθρώπινο δυναμικό με πραγματική γνώση των αναγκών ενός οργανισμού («χάσμα δεξιοτήτων» φαινόμενο skills gap). Επιπρόσθετα, οι Σχολές και τα Τμήματα Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών δεν προσφέρουν τέτοια εκπαιδευτικά αντικείμενα, με αποτέλεσμα να γίνεται πιο δύσκολο για τους αποφοίτους τους να απορροφηθούν από την αγορά εργασίας. Προκειμένου να διατηρηθεί το υπάρχον πρόγραμμα σπουδών του Πανεπιστημίου και ταυτόχρονα να παρέχει στους φοιτητές του περαιτέρω πρακτικές δεξιότητες, η ηλεκτρονική μάθηση ως συμπληρωματικό εργαλείο θα μπορούσε να είναι μια ενίσχυση για όσους επιθυμούν να ξεκινήσουν τη δική τους επιχείρηση ή για εκείνους που επιδιώκουν να είναι το μέλλον, ανταγωνιστικό ανθρώπινο δυναμικό των επιχειρήσεων. Η παρούσα διατριβή, έχοντας ως αφετηρία το παγκόσμιο φαινόμενο του χάσματος δεξιοτήτων, αποσκοπεί στον καθορισμό και στην ανάδειξη της χρησιμότητας της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης (ως συμπληρωματική και καινοτόμο μέθοδο διδασκαλίας), ιδίως στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες.
Υπολογιστικά εργαλεία για την αναζήτηση νέων βιοδραστικών ενώσεων σε επιλεγμένους πρωτεϊνικούς στόχους
Authors: Κρίτση Ευτυχία
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή πραγματοποιήθηκε εκτενής μελέτη για την αναζήτηση πρόδρομων βιοδραστικών ενώσεων (hits) από χημικές βιβλιοθήκες για τρείς βιολογικούς στόχους, μέσω της εφαρμογής εμπορικά διαθέσιμων in silico τεχνικών και μεθοδολογιών.Οι στόχοι που επιλέχθηκαν ανήκουν σε διαφορετικές κατηγορίες πρωτεϊνών με μεγάλο φαρμακευτικό ενδιαφέρον, που όμως παρουσιάζουν διαφορετικό επίπεδο ωριμότητας όσον αφορά την εφαρμογή υπολογιστικών εργαλείωνγια την ανακάλυψη νέων φαρμακευτικών ενώσεων. Συγκεριμένα, οι στόχοι που μελετήθηκαν είναι οι ακόλουθοι:•το ένζυμο της 14-α διμεθυλάσης της λανοστερόλης (CYP51) για την αναζήτηση νέων πρόδρομων βιοδραστικών ενώσεων με αντιμικροβιακές ιδιότητες,•το ένζυμο της HIV τύπου 1 πρωτεάσης (HIV-1 PR) για την αναζήτηση νέων πρόδρομων βιοδραστικών ενώσεων με αντι-HIV δράση,•ο διαμεμβρανικός υποδοχέας της Αγγειοτασίνης ΙΙ (ΑΤ1) για την αναζήτηση νέων πρόδρομων βιοδραστικών με αντιυπερτασική δράσηΟι κυριότερες τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση πρόδρομων βιοδραστικών ενώσεων περιλαμβάνουν την Εικονική Σάρωση (Virtual Screening) με χρήση Φαρμακοφόρων Μοντέλων (Pharmacophore modeling), τη Μοριακή Πρόσδεση (Molecular Docking), την πρόβλεψη μοριακών ιδιοτήτων καθώς και Προσομοιώσεις Μοριακής Δυναμικής (Molecular Dynamics Simulations). Η στρατηγική που ακολουθήθηκε διαφέρει σημαντικά ανά στόχο όσον αφορά τη μεθοδολογική προσέγγιση και την επιλογή των υπολογιστικών εργαλείων-αλγορίθμων, δίνοντας έμφαση στη συμπληρωματικότητα των αποτελεσμάτων τους. Για την ανάδειξη των πρόδρομων βιοδραστικών ενώσεων, πραγματοποιήθηκαν in vitro βιολογικές δοκιμές των ενώσεων που προτάθηκαν μέσω των υπολογιστικών τεχνικών. Οι ενώσεις που επιλέχθηκαν παρουσίασαν ανασταλτική δράση (ή συγγένεια πρόσδεσης) σε ικανοποιητικό εύρος τιμών 102 nM–μΜ για να χαρακτηριστούν πρόδρομες βιοδραστικές. Μείζονος σημασίας είναι και το γεγονός ότι οι δομικοί σκελετοί των προτεινόμενων ενώσεων για κάθε στόχο, είναι διαφορετικοί τόσο μεταξύ τους όσο και συγκρινόμενοι με τα υφιστάμενα φαρμακευτικά μόρια. Ως εκ τούτου, μπορούν να αποτελέσουν κατάλληλα "υποστρώματα" για το επόμενο στάδιο που αφορά τη βελτιστοποίησή τους προς ενώσεις-οδηγούς (hit to lead optimization) και δυνητικά προς νέα φαρμακευτικά προϊόντα.
Αναγκαιότητα και αντινομίες εφαρμογής των τεκμηρίων στο φορολογικό δίκαιο
Authors: Χουρδάκη Ελένη
Published: September 2021

ΠΕΡΙΛΗΨΗH διατριβή αυτή αποσκοπεί αφενός μεν στο να καταγράψει την πληθώρα των εφαρμογών της τεκμαρτής μεθόδου προκειμένου να αποκαταστήσει τις διάφορες απόψεις που έχουν κατά καιρούς εκφραστεί αναφορικά με τη χρησιμότητά της, αφετέρου δε, μέσω αυτής της συστηματικής καταγραφής, να αναδείξει τις εγγενείς αδυναμίες του ελληνικού φορολογικού συστήματος. Η προσπάθεια να διαφωτιστεί η συμβολή των τεκμηρίων στη διαμόρφωση του φορολογικού συστήματος, συχνά παρεξηγημένη τόσο από τους νομικούς όσο και τους θεωρητικούς της δημοσίας οικονομικής, αποτελεί το έναυσμα για τη μελέτη των τεκμήριων ως μια μέθοδο με αδιαμφισβήτητη συμβολή στην επίλυση ζητημάτων που άπτονται της εξεύρεσης της βάσης επιβολής του φόρου. Η προσπάθεια μελέτης των τεκμηρίων έγκειται στην κατάδειξη της αναγκαιότητάς τους στο φορολογικό σύστημα. Τα τεκμήρια αποτελούν μια έμμεση μέθοδο προσδιορισμού της βάσης επιβολής του φόρου που απαντάται σε όλα τα φορολογικά συστήματα. Με την τεκμαρτή μέθοδο προσδιορίζεται η βάση επιβολής του φόρου, όταν υφίσταται πραγματική αδυναμία ή είναι δυσκολοαπόδεικτος ο προσδιορισμός της πραγματικής φορολογητέας ύλης από τη φορολογική διοίκηση. Σε άλλες περιπτώσεις, η εφαρμογή της τεκμαρτής μεθόδου σχετίζεται με την απλοποίηση των διαδικασιών είσπραξης και βεβαίωσης του φόρου, κυρίως για επιτηδευματίες με μικρό κύκλο ακαθαρίστων εσόδων ή για ειδικές κατηγορίες φορολογουμένων.Η συστηματική καταγραφή στοχεύει, επιπρόσθετα, στο να καταδείξει τις αντινομίες, κατά την εφαρμογή της μεθόδου, που συνάπτονται με τα προβλήματα του ελληνικού φορολογικού συστήματος να ανταποκριθεί σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα. Με τις επισημάνσεις αυτές, η διατριβή φιλοδοξεί να αποτελέσει το έναυσμα για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του φορολογικού συστήματος, ενόψει και της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας κατά την οποία καθίσταται απολύτως αναγκαία η συμβολή όλων των φορολογουμένων, ανάλογα βέβαια με τη φοροδοτική τους ικανότητα, με απώτερο σκοπό την κάλυψη των δημοσίων δαπανών.
Ταφικές πρακτικές της γεωμετρικής εποχής στο Άργος
Authors: Παππή Ευαγγελία
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη των ταφικών πρακτικών του Άργους της Γεωμετρικής εποχής, μιας περιοχής της κοινωνικής δράσης που δεν αντανακλά παθητικά τις κοινωνικές εξελίξεις, αλλά παίρνει μέρος στην κοινωνική διαπραγμάτευση, την ένταξη και τον αποκλεισμό κοινωνικών ομάδων, τη διαμόρφωση ατομικών και συλλογικών ταυτοτήτων και με τον τρόπο αυτό συμβάλει στη διαμόρφωση, αναπαραγωγή, ισχυροποίηση αλλά και αλλαγή της κοινωνικής δομής. Στόχος είναι η κατανόηση της αλλαγής και η ανασύνθεση των κοινωνικών δομών που οδήγησαν στη δημιουργία της πόλης του Άργους, τόσο σε επίπεδο χωροταξικό όσο και ιδεολογικοπολιτικό. Η ανάλυση περιλαμβάνει ένα σύνολο τριακοσίων περίπου τάφων, στην πλειονότητά τους αδημοσίευτων, που έχουν έρθει στο φως από το 1950 ως σήμερα, κυρίως στο πλαίσιο σωστικών ανασκαφών. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα, η εμφάνιση της πόλης του Άργους δεν φαίνεται να εγγράφεται στο χώρο με τη μορφή μιας οικιστικής συνένωσης, ενός «συνοικισμού», αλλά αποτελεί έναν νέο ιδεολογικοπολιτικό σχηματισμό, στον οποίο η συλλογική ταυτότητα θεμελιώθηκε στη συγγένεια, τους προγόνους και τη σύνδεσή τους με τη γη που κατοικούσαν.
Ο θηλασμός ως παράγων ψυχοδιανοητικής ανάπτυξης και μέσον πρόληψης της αναπηρίας
Authors: Καβαλιώτης Πασχάλης
Published: September 2021

Το μητρικό γάλα, αποτελεί την αποκλειστική συνήθως τροφή των νεογνών, για αρκετούς μήνες μετά από τη γέννησή τους. Αποτελεί το πρώτο στήριγμα ζωής των νεοδημιουργηθέντων ανθρώπων, στη διάρκεια της πολύπλευρης ανάπτυξής τους. Έχει εκδηλωθεί ωστόσο η τάση να υποστηριχθεί ότι τα τυποποιημένα γάλακτα είναι όμοια με το μητρικό. Ωστόσο, αν και προσομοιάζουν με το μητρικό γάλα, δεν μπορούν να εξομοιώσουν τις ιδιότητές του, διότι δεν περιέχουν πολλές εγγενείς σε αυτό θρεπτικές ουσίες. Σήμερα επικρατεί θεωρητικά η οδηγία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για εξάμηνο αποκλειστικό θηλασμό, παρά την προσπάθεια ορισμένων ερευνητών να συρρικνώσουν τα καθιερωμένα στη συνείδηση των γυναικών και των ιατρών αλλά και άλλων επαγγελματιών διαστήματα αποκλειστικού θηλασμού. Αυτή η τάση εκδηλώνεται όταν, στον αντίποδά της, πολλές άλλες μελέτες συνηγορούν υπέρ της πολύπλευρης συμβολής του μητρικού γάλακτος στην πνευματική, ψυχική και σωματική ανάπτυξη των βρεφών, με αποτελέσματα που διαρκούν για πολλά χρόνια μετά τον απογαλακτισμό τους. Η τρέχουσα εργασία έχει ως στόχο της να σταχυολογήσει και να αξιολογήσει τα δεδομένα αυτά και να οδηγηθεί σε μια πρόταση για τη θέση του μητρικού θηλασμού τόσο στη ζωή του νεαρού ανθρώπου μεμονωμένα, όσο και στη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε αυτόν και τη μητέρα του, που ασκεί τακτικά τα θηλαστικά της καθήκοντα.
Μελέτη της ανοσοτροποποιητικής δράσης της αγγειοποιητίνης-2 σε μοντέλο πειραματικής σήψης από οξεία πυελονεφρίτιδα
Authors: Καρρέρ Διονυσία-Πηνελόπη
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της κινητικής τηςαγγειοποιητίνης-2 (angiopoietin-2, Ang-2) στα πλαίσια πειραματικήςενδοτοξιναιμικής καταπληξίας.Δώδεκα αρσενικοί χοίροι μελετήθηκαν. Σε οκτώ από αυτούςπροκλήθηκε σήψη μετά από την ενδοφλέβια χορήγηση λιποπολυσακχαρίδης(lipopolysaccharide – LPS) του Escherichia coli Ο55:Β5. Μετρήθηκαν οισυγκντρώσης της LPS, της Ang-2, του παράγοντα νέκρωσης των όγκων άλφα(tumor necrosis factor alpha – TNFα) και της μαλονικής διαλδεΰδης(malondialdehyde – MDA), σε δείγματα αίματος τα οποία ελήφθησαν σύντομαμετά την έγχυση της LPS από την πνευμονική και τη συστηματικήκυκλοφορία. Μονοκύτταρα του περιφερικού αίματος (peripheral bloodmononuclear cells – PBMCs) απομονώθηκαν από δύο υγιείς χοίρους, δύουγιείς εθελοντές και τέσσερεις ασθενείς με σηπτική καταπληξία. Τα PBMCsκαλλιεργήθηκαν με ορό από τα σηπτικά ζώα, παρουσία και απουσίαπολυμυξίνης Β. Οι συγκεντρώσεις της Ang-2 και του TNFα μετρήθηκαν σταυπερκείμενα.Τα επίπεδα Ang-2 ορού ήταν υψηλότερα στα δείγματα τηςσυστηματικής κυκλοφορίας από τα αντίστοιχα της πνευμονικής. Αυξημένηαπελευθέρωση Ang-2 παρατηρήθηκε και στα χοίρεια PBMCs παρουσίαπολυμυξίνης Β. Μία αντίστοιχη μείωση των επιπέδων TNFα παρατηρήθηκε,τυπικά μετά από επώαση με ορό που ελήφθη από την πνευμονικήκυκλοφορία.Συμπερασματικά, υπάρχουν στοιχεία για την ύπαρξη ενόςκυκλοφορούντος παράγοντα, ο οποίος προετοιμάζει τα μονοκύτταρα τουαίματος να απελευθερώσουν Ang-2, επί εδάφους σηπτικής καταπληξίας. Τοεύρημα αυτό υποδεικνύει ένα πιθανό σημείο παρέμβασης εντός τουκαταρράκτη της σηπτικής καταπληξίας.
Μελέτη των αποπτωτικών μηχανισμών σε πειραματικό μοντέλο πολυοργανικής ανεπάρκειας
Authors: Λούης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Σκοπός Η βακτηριακή αλλόθεση (ΒΑ) πιθανότατα να αποτελεί ένανκαθοριστικό μηχανισμό στην πρόκληση του Συνδρόμου ΠολυοργανικήςΑνεπάρκειας (ΣΠΑ). Για να μελετηθεί χρησιμοποιήθηκε ένα στείρο μοντέλοπρόκλησης ΣΠΑ από ανενεργά βακτηριακά συστατικά.Μέθοδοι ΣΠΑ προκλήθηκε σε 139 αρσενικούς μυς C57/BL6 μετά απόδιαδοχική ενδοπεριτοναϊκή έγχυση λιποπολυσακχαρίτη (LPS) απόενδοπεριτοναϊκή έγχυση ζυμοζάνης (ΖΜ) σε 4 ομάδες: Α: μάρτυρες, Β: LPS, Γ:LPS + 0.8mg/g ZM και Δ: LPS + 1.2mg/g ZM. Έγινε καταγραφή της επιβίωσηςκαι ευθανασίες στις 24 και 48 ώρες για ποσοτικές καλλιέργειες ιστών,απομόνωση λεμφοκυττάρων και καλλιέργεια σπληνοκυττάρων για παραγωγήκυτταροκινών και μέτρηση της πρώιμης απόπτωσης των λεμφοκυττάρων τουπεριφερικού αίματος και του σπλήνα καθώς και μέτρηση LPS του περιφερικούαίματος. Στη συνέχεια ζωϊκά πρότυπα με ΣΠΑ μετά διαδοχική έγχυση LPS +1.2mg/g ZM έλαβαν θεραπεία με ερταπενέμη ενδομυϊκά 5mg/μυ δις ημερησίως.Αποτελέσματα Η επιβίωση της ομάδας Δ ήταν σημαντικά βραχύτερη τωνάλλων ομάδων. Στις καλλιέργειες των ιστών απομονώθηκαν στελέχηεντεροβακτηριακών και Enterococcus spp. Το συνολικό βακτηριακό φορτίο τηςομάδας Δ ήταν σημαντικά μεγαλύτερο των υπόλοιπων ομάδων. Ηαπελευθέρωση της ιντερλευκίνης (IL)-10, της IL-17 και της ιντερφερόνης-γ (IFNγ)από τα σπληνοκύτταρα των ομάδων ήταν ανάλογη. Κατά αντιστοιχία δενπαρουσιάσθηκαν διαφορές στο ρυθμό της πρώιμης απόπτωσης τωνλεμφοκυττάρων του αίματος και του σπληνός μεταξύ των ομάδων. Ενώπαρουσιάστηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην παρουσία LPS στοπεριφερικό αίμα των ζωικών προτύπων με ΣΠΑ έναντι των μαρτύρων. Η διάμεσηεπιβίωση των ζωϊκών προτύπων που έλαβαν θεραπεία με ερταπενέμη ήταν 7ημέρες συγκριτικά με 2 ημέρες των μαρτύρων (p= 0.001). Το βακτηριακό φορτίοτου ήπατος, του πνεύμονα του σπληνός και του νεφρού μειώθηκε σημαντικάμετά τη θεραπεία με ερταπενέμη συγκριτικά με τους μάρτυρες.Συμπεράσματα Η παρούσα μελέτη καταρρίπτει την αντίληψη για τονκαθοριστικό ρόλο των ανοσολογικών μεταβολών στην κατάληξη σε ΣΠΑ.Αντίθετα αναδεικνύει τη ΒΑ ως το βασικό μηχανισμό πρόκλησης θανάτου σεΣΠΑ. Τα αποτελέσματα συμβουλεύουν ότι είναι αναγκαία η ταχεία χορήγησηαντιμικροβιακής αγωγής ευρέος φάσματος ακόμα και χωρίς την τεκμηρίωσησημείων λοίμωξης με την εκδήλωση πρώιμων σημείων του ΣΠΑ.
Συμβολή στην μελέτη της βαρηκοΐας από θόρυβο με σύγχρονες ακοολογικές μεθόδους
Authors: Μούκος Αντώνιος
Published: September 2021

Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η προοπτική αξιολόγηση της επίδρασης του θορύβου στην ακοή μιάς ομάδας εργαζομένων, χρησιμοποιώντας τις μεθόδους της ακοομετρίας και των ωτοακουστικών εκπομπών. Σε μια μακροχρόνια παρακολούθηση 76 εργαζομένων σε περιβάλλον θορύβου μιάς βιομηχανικής μονάδας, οι 34 εξ αυτών (68 ώτα) ήταν διαθέσιμοι για τελική αξιολόγηση μετά την πάροδο 9 ετών. Για την διαπίστωση μεταβολών του έσω ωτός, λόγω της επίδρασης του θορύβου, χρησιμοποιήθηκαν ωτοακουστικές εκπομπές προϊόντα παραμόρφωσης (DP) στα 65/55 dB SPL και τονική ακοομετρία. Διεξήχθησαν αναλύσεις διασποράς για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις στους εργαζομένους, αλλά και σε μιά ομάδα μαρτύρων, ενώ υπολογίσθηκαν οι σημαντικές μεταβολές των ακουστικών ουδών (ΣΜΟ) και οι σημαντικές μεταβολές των εκπομπών (ΣΜΕ). Τόσον οι ακουστικοί ουδοί, όσον και και οι DP έδειξαν επιδείνωση στις υψηλές συχνότητες, αλλά δεν υπήρχε στατιστική συσχέτιση μεταξύ της ανύψωσης των ουδών και της ελάττωσης των DP. Δεν διαπιστώθηκε σαφές πρότυπο μεταξύ των ατομικών μεταβολών στους ακουστικούς ουδούς και στις DP, όλοι δε οι συνδυασμοί ανευρέθηκαν: ώτα με μόνον ΣΜΟ, ώτα με μόνον ΣΜΕ, ώτα με ΣΜΟ και ΣΜΕ και ώτα με απουσία ΣΜΟ και ΣΜΕ. Οι ακοομετρικές μεταβολές ήταν μέγιστες στα 4 και 6 kHz, ενώ οι μεταβολές των DP στα 2 και 3 kHz. Δεδομένου ότι οι σημαντικές ατομικές μεταβολές των εκπομπών δεν ακολουθούν κατ’ ανάγκην το ίδιο πρότυπο με τις μεταβολές των μέσων τιμών της ομάδας, η χρήση των DP μόνον, για την παρακολούθηση των εργαζομένων δεν συνίσταται. Εντούτοις, η χρήση τους σε συνδυασμό με την ακοομετρία στα προγράμματα προστασίας της ακοής είναι πολύτιμη.
Προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες κατά την αποτυχημένη προσπάθεια αποδέσμευσης από τον αναπνευστήρα
Authors: Παπάς Βασίλειος
Published: September 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ. Η έντονη σωματική άσκηση επιφέρει έκκριση κυτταροκινών.Ειδικά η ιντερλευκίνη 6 (IL-6) θεωρείται μεσολαβητής του stress. Oι ασθενείς οιοποίοι αποτυγχάνουν σε μία δοκιμασία αυτόματης αναπνοής για αποδέσμευση απότον μηχανικό αερισμό μπορεί να εμφανίσουν καρδιοαναπνευστικό stress. Eπίσης, ηαναπνοή μέσω αυξημένων αντιστάσεων προκαλεί αύξηση στην IL-6.ΣΚΟΠΟΣ: Να εξετάσουμε την επίδραση της διακοπής της μηχανικήςυποστήριξης της αναπνοής στα επίπεδα της IL-6 πλάσματος σε ασθενείς μηχανικάαεριζόμενους, κατά την διάρκεια δοκιμασίας αποδέσμευσης από τον αναπνευστήρα.ΑΣΘΕΝΕΙΣ-MEΘΟΔΟΣ: Σε 13 ασθενείς Μονάδας Εντατικής Θεραπείας οιοποίοι απέτυχαν στη δοκιμασία αποδέσμευσης από τον αναπνευστήρα και σε 18 οιοποίοι πέτυχαν, αιμοδυναμικές παράμετροι, οξυγόνωση, αναπνευστικές παράμετροικαθώς και κυτταροκίνες στο αίμα μετρήθηκαν κατά την διάρκεια μιάς δίωρηςδοκιμασίας για αποδέσμευση από τον μηχανικό αερισμό.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα επίπεδα της IL-6 στο πλάσμα αυξήθηκαν σε όλουςτους ασθενείς κατά την διάρκεια της διαδικασίας. Η αύξηση της IL-6 ήτανυψηλότερη στους ασθενείς οι οποίοι απέτυχαν (από 46.3 ± 7.1 σε 61.31 ± 9.4 pg/ml)συγκρινόμενη με την αύξηση σε εκείνους οι οποίοι πέτυχαν (from 59.9±71.8 σε67.8±86.2 pg/ml). Ο δείκτης αναπνευστική συχνότητα / αναπνεόμενο όγκο αυξήθηκεαπό 30.2±7.8 σε 74.2±44 και από 30±10.1 to 110±37.6 breaths/minute /liter στουςασθενείς με επιτυχία και με αποτυχία αντίστοιχα. Σημαντική συσχέτιση δενπαρατηρήθηκε μεταξύ της αύξησης της IL-6 και της αύξησης του δείκτηαναπνευστική συχνότητα / αναπνεόμενος όγκος.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Σε μηχανικά αεριζόμενους ασθενείς οι οποίοιαποτυγχάνουν σε μια δοκιμασία αποδέσμευσης από τον αναπνευστήρα τα επίπεδατης IL-6 αυξάνονται. Η αύξηση της IL-6 ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα των ασθενώνμε αποτυχημένη δοκιμασία. Επομένως, η IL-6 φαίνεται ότι έχει ένα ρόλο στηναπάντηση στο stress κατά την διάρκεια δοκιμασιών αποδέσμευσης από τον μηχανικόαερισμό.
Λιπιδιακές μεταβολές σε Έλληνες πάσχοντες από στεφανιαία νόσο, απεικονιστικά τεκμηριωμένη και ο ρόλος νέων βιοχημικών παραμέτρων παραοξονάσης και ομοκυστεΐνης
Authors: Τζίβρα Άννα
Published: September 2021

Είναι γνωστή η συμμετοχή των LDL λιποπρωτεινων στη δημιουργία αθηρωματικής πλάκας και θεωρούνται από τους σημαντικότερους παράγοντες στην ανάπτυξη στεφανιαίας νόσου. Η βλαπτική τους δράση οφείλεται αφ΄ενός στο μικρό της μέγεθος-εύκολη είσοδος στο ενδοθήλιο των αγγείων-και αφ΄ετέρου στην εύκολη οξείδωση των. Οι ως άνω μεταβολές σηματοδοτούν την έναρξη των διεργασιών της αθηρογένεσης. Οι HDL λιποπρωτεινες και κυριως οι υποομάδες της HDL2 και HDL3, ασκούν προστατευτική δράση και αποτρέπουν την δημιουργία αθηρωματικών πλακών και κατ΄επέκταση την ανάπτυξη στεφανιαίας νόσου. Ειδικότερα οι HDL λιποπρωτεινες αναστέλουν την οξείδωση των LDL λιποπρωτεινων με συνέπεια την άρση της βλαπτικής των δράσης στο ενδοθήλιο των αγγείων. Η δράση αυτή των ΗDL λιποπρωτεινων και των υποομάδων αυτής HDL2 και HDL3 ασκείται κυρίως μέσω ενός ενζύμου της παραοξονάσης. Η σημαντικότητα του ενζύμου αυτού έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον πολλών ερευνητικών ομάδων διεθνώς. Επίσης είναι γνωστό ότι η ομοκυστεινη αποτελεί ανεξάρτητο παράγοντα κινδύνου δημιουργίας στεφανιαίας νόσου μέσω πολύπλοκων μηχανισμών, κυρίως μέσω τοξικής δράσης στο αγγειακό τοίχωμα με συνέπεια τη δυσλειτουργία του ενδοθηλίου πυροδοτώντας έτσι τους μηχανισμούς αθηρογένεσης. Σκοπός της διαδακτορικής διατριβής μας ήταν να καταγράψουμε σε Έλληνες πάσχοντες από στεφανιαία νόσο απεικονιστικά τεκμηριωμένη τις τυχόν λιπιδιακές διαταραχές κυρίως HDL,HDL2,HDL3 και τις μεταβολές της παραοξονάσης και ομοκυστεινης . Τα αποτελέσματα μας συμφωνούν εν γένει με εκείνα της διεθνούς βιβλιογραφίας και είναι τα κάτωθι:-Οι HDL,HDL2,HDL3 είναι πολύ χαμηλότερες σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα από τους υγιείς, όχι όμως και στους πάσχοντες από στεφανιαία νόσο, πιθανόν λόγω λήψης στατινών.-Η βαρύτητα – αριθμός προσβεβλημένων αγγείων σε ασθενείς με χρόνια στφανιαία νόσο σχετίζονται αρνητικά με τις τιμές HDL2.-Διεπιστώθει επίσης σημαντική αρνητική συσχέτιση του αριθμού προσβεβλήμενων αγγείων με τις τιμές της παραοξονάσης.Τέλος η έκταση της αγγειακής βλάβης-αριθμός προσβεβλημένων αγγείων- σχετίζεται θετικά με τις τιμές της ομοκυστεινής. Από τα αποτελέσματα της παρούσης διδακτορικής διατριβής οδηγούμεθα στο συμπέρασμα ότι η αξιολόγηση των μελετηθέντων παραμέτρων συμβάλλουν σημαντικά στην διάγνωση, πρόγνωση, στο καθορισμό της βαρύτητας και στην εξέλιξη της στεφανιαίας νόσου.