bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
The role of debt renegotiation in mitigating risk-shifting incentives
Authors: Πρασσά Χαρίκλεια
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στη διερεύνηση του ρόλου της επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους ως μέσο άμβλυνσης ή επίλυσης του προβλήματος μετακύλισης κινδύνου, το οποίο εισήχθη στη διεθνή βιβλιογραφία από τους Jensen and Meckling (1976). Το εν λόγω πρόβλημα ανακύπτει από την ύπαρξη κινήτρου των μετόχων μιας επιχείρησης να επωφεληθούν από επενδύσεις υψηλού κινδύνου σε βάρος των πιστωτών, και αποτελεί μια από τις κύριες πηγές σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ μετόχων και πιστωτών. Η μετακύλιση κινδύνου ανήκει σε μια ευρύτερη κατηγορία ενεργειών με ονομασία ‘κρυφές ενέργειες’, επειδή ο δανειολήπτης, εν προκειμένω ο μέτοχος, προχωρεί σε μια επενδυτική ενέργεια εν αγνοία του δανειστή (Ziegler, 1998). Σε γενικό πλαίσιο, η παρούσα διδακτορική διατριβή συμβάλλει σε ποικίλους τομείς της βιβλιογραφίας. Πρώτον, συνεισφέρουμε στη σχετική βιβλιογραφία δείχνοντας ότι η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους μπορεί να θεωρηθεί μία εναλλακτική λύση σε σχέση με τους έως τώρα καλά μελετημένους τρόπους (π.χ. χρήση των warrants, μετατρέψιμο χρέος, βραχυπρόθεσμο χρέος) για την άμβλυνση του προβλήματος μετακύλισης κινδύνου. Δεύτερον, η μελέτη μας συμπληρώνει και επεκτείνει προηγούμενες μελέτες σχετικές με την τιμολόγηση του χρέους. Η υπάρχουσα θεωρητική βιβλιογραφία εξετάζει είτε το πρόβλημα μετακύλισης κινδύνου (Leland, 1998; Ericsson, 2000; D´ecamps and Djembissi, 2007; Djembissi, 2011), είτε την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους (Andeson and Sundaresan, 1996; Mella Barral and Perraudin, 1997; Fan and Sundaresan, 2000). Εξ’ όσων γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη μελέτη που αναπτύσσει ένα αναλυτικό μοντέλο συνεχούς χρόνου, το οποίο συνδυάζει τις δυο περιοχές. Τρίτον, συμβάλλουμε στις εμπειρικές μελέτες που αφορούν στη μετακύλιση κινδύνου, δείχνοντας ότι οι εταιρείες που αντιμετωπίζουν οικονομική δυσπραγία αλλά επαναδιαπραγματεύονται τις δανειακές τους υποχρεώσεις αντιστρέφουν την τάση για ανάληψη υπερβολικού κινδύνου. Τέλος, η μελέτη αυτή είναι η πρώτη που συνδέει το είδος επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους με τα κίνητρα των μετόχων για μετακύλιση κινδύνου, εξετάζοντας ένα μεγάλο δείγμα 30.108 επαναδιαπραγματεύσεων δανειακών συμβάσεων.
Nanocomposites based on halloysite as carriers for anticancer drugs
Authors: Γιαννή Ελένη
Published: September 2021

Ο αλλοϋσίτης είναι ένα αργιλικό ορυκτό της ομάδας του καολινίτη με σωληνοειδή μορφή. Λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του, χρησιμοποιείται εκτενώς για τη συγκράτηση διαφόρων μορίων και ως εκ τούτου χρησιμοποιείται και ως έκδοχο για τη μεταφορά φαρμάκων. Ο φορτωμένος με φάρμακο αλλοϋσίτης επικαλύφθηκε με το συμπολυμερές Eudragit S100, για τη στοχευόμενη χορήγηση της δραστικής ουσίας μόνο σε συνθήκες παχέος εντέρου. Η απόδοση παγίδευσης του φαρμάκου έφτασε την ικανοποιητική τιμή του 84.42 ± 3.10 %, όπως μετρήθηκε μέσω της Σπεκτροφωτομετρίας UV-Ορατού. Τα νανοσύνθετα χαρακτηρίστηκαν για τις φυσικοχημικές τους και μορφολογικές τους ιδιότητες μέσω των μεθόδων TGA, XRD, TEM, SEM και DLS. Οι μέθοδοι της Κβαντικής Μηχανικής και της Κλασικής Μοριακής Προσομοίωσης χρησιμοποιήθηκαν για την επεξήγηση των αμοιβαίων αλληλεπιδράσεων μεταξύ των επιμέρους υλικών των νανοσύνθετων. Το βακτηριακό φορτίο του αλλοϋσίτη προσδιορίστηκε ώστε να υποστηριχτεί η χρήση του υλικού σε φαρμακευτικές εφαρμογές. Μελέτες απελευθέρωσης του φαρμάκου πραγματοποιήθηκαν σε προσομοιωμένες συνθήκες του ανθρώπινου σώματος, αποδεικνύοντας ελάχιστη απελευθέρωση του φαρμάκου σε συνθήκες αντίστοιχες του στομάχου (0,7 % για 2 h), μικρή απελευθέρωση σε pH 4,5 (24,8 % συνολική απελευθέρωση έπειτα από 2 h σε pH 1,2 και 2 h σε pH 4,5) ακολουθούμενη από γρήγορη απελευθέρωση έπειτα από 1 h σε συνθήκες παχέος εντέρου (> 90 %). Κυτταρικές μελέτες (βιωσιμότητα, απόπτωση και αιμόλυση) πραγματοποιήθηκαν για την απόδειξη της κυττατοσυμβατότητας των δειγμάτων. Το έκδοχο φάνηκε να είναι μη τοξικό σε χαμηλές συγκεντρώσεις, ενώ ο φορτωμένος με ιρινοτεκάνη αλλοϋσίτης παρουσίαση υψηλότερη αντικαρκινική δράση συγκριτικά με το σκέτο φάρμακο (45 ± 6 % και 26 ± 6 % βιωσιμότητας σε 24 h και 48 h, αντίστοιχα). Από τη Μοριακή Προσομοίωση αποδείχθηκε ότι ο αλλοϋσίτης μπορεί να αλληλοεπιδρά αποτελεσματικά με όλες τις μορφές του φαρμάκου, αποτελώντας έτσι ένα υποσχόμενο σύστημα μεταφοράς της δραστικής ουσίας της ιρινοτεκάνης.
Η επίδραση της βιταμίνης D στην αντιμετώπιση των μεταβολικών διαταραχών σε παιδιά και εφήβους με παχυσαρκία
Authors: Γιαννιός Χρήστος
Published: September 2021

Η διαθέσιμη βιβλιογραφία υποδεικνύει την ύπαρξη συσχέτισης μεταξύ μειωμένων συγκεντρώσεων 25(OH)D και παραγόντων του μεταβολικού συνδρόμου. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η διερεύνηση της επίδρασης της θεραπείας υποκατάστασης με βιταμίνη D στις παραμέτρους του μεταβολικού συνδρόμου σε υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά και εφήβους.Διακόσια τριάντα δύο (n=232) παιδιά και έφηβοι στρατολογήθηκαν για να συμμετάσχουν στην έρευνα και κατανεμήθηκαν με τυχαίο τρόπο στην ομάδα παρέμβασης (n=117) και στην ομάδα ελέγχου (n=115). Οι συμμετέχοντες της ομάδας παρέμβασης έλαβαν 50.000 IU βιταμίνης D εβδομαδιαίως για 6 εβδομάδες και τέθηκαν στη συνέχεια σε δόση συντήρησης. Δείγματα αίματος λήφθηκαν για τον προσδιορισμό της 25(OH)D, του οστικού προφίλ, της ηπατικής λειτουργίας και των καρδιομεταβολικών παραγόντων στην έναρξη της έρευνας και 12 μήνες αργότερα. Η συστολική και διαστολική πίεση προσδιορίστηκαν εις διπλούν και η μέση τιμή υπολογίστηκε. Ψυχομετρικά ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν από όλους τους συμμετέχοντες και τους κηδεμόνες τους στην αρχή της έρευνας και μετά το πέρας του 1 έτους.Συνολικά, 220 παιδιά και έφηβοι, που πληρούσαν τα κριτήρια συμμετοχής, ολοκλήρωσαν την ερευνητική μελέτη (109 στην ομάδα παρέμβασης και 111 στην ομάδα ελέγχου). Σημαντικές διαφορές δεν παρατηρήθηκαν μεταξύ των δύο ομάδων στην έναρξη της έρευνας. Στο τέλος της μελέτης παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στις συγκεντρώσεις της βιταμίνης D μεταξύ των δύο ομάδων (p=0.006) καθώς και σημαντική ελάττωση του δείκτη μάζας σώματος (BMI) με την πάροδο του χρόνου (p=0.001). Βελτίωση σημειώθηκε στο λιπιδαιμικό προφίλ της ομάδας παρέμβασης, ωστόσο αντίστοιχες αλλαγές δε βρέθηκαν για την αρτηριακή πίεση και το μεταβολισμό της γλυκόζης. Η εργαστηριακή και ψυχομετρική εκτίμηση κατέδειξε την ύπαρξη σημαντικών μεταβολών και στις δύο ομάδες στο τέλος της έρευνας. Συμπερασματικά, η θεραπεία υποκατάστασης με βιταμίνη D δύναται να έχει ευεργετικές επιδράσεις σε ορισμένες επιπλοκές που συνοδεύουν την παιδική παχυσαρκία.
Χημικοί περιβαλλοντικοί παράγοντες και κυτταρική απάντηση
Authors: Μαργαρίτου Αικατερίνη
Published: September 2021

Ο τριβουτυλοκασσίτερος (ΤΒΤ) είναι ένας διαδεδομένος περιβαλλοντικός ρυπαντής, αλλά ως ουσία με πιθανή φαρμακολογική δράση δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Ο μονοκύτταρος οργανισμός Saccharomyces cerevisiae επιλέχθηκε ως κατάλληλο πειραματικό πρότυπο για την μελέτη της επίδρασης του ΤΒΤ στα ευκαρυωτικά κύτταρα. Σκοπός της εργασίας ήταν η διερεύνηση της επίδρασης του ΤΒΤ στην ανάπτυξη, τον πολλαπλασιασμό, την επιβίωση, τη μορφολογία και το μεταβολικό προφίλ του S. cerevisiae, και η διερεύνηση πιθανής ανάπτυξης επιγενετικών και προσαρμοστικών κατά την έκθεση στην υπό μελέτη ουσία, με στόχο την αποσαφήνιση των επιδράσεων και αλληλεπιδράσεων του ΤΒΤ με τις βιολογικές διεργασίες των ευκαρυωτικών κυττάρων και οργανισμών. Η πειραματική προσέγγιση αφορούσε εφάπαξ ή/και επαναλαμβανόμενη χορήγηση διαφόρων δοσολογικών σχημάτων ΤΒΤ (5-31,5 μΜ) σε ασύγχρονες καλλιέργειες του S. cerevisiae ATCC 2366 κατά τη λανθάνουσα, λογαριθμική και/ή στάσιμη φάση της ανάπτυξης. Η απάντηση του σακχαρομύκητα αξιολογήθηκε με οπτικό μικροσκόπιο, κυρίως μέσω προσδιορισμού του συνολικού αριθμού και της αναλογίας των διαιρούμενων και των ζωντανών κυττάρων του σακχαρομύκητα, και περιγραφής τυχόν μορφολογικών μεταβολών, ενώ το μεταβολικό προφίλ αξιολογήθηκε με τον φασματοφωτομετρικό προσδιορισμό με τη μέθοδο της ανθρόνης των επιπέδων γλυκόζης, τρεαλόζης και γλυκογόνου στις καλλιέργειες. Τα αποτελέσματα έδειξαν δοσοεξαρτώμενη αναστολή της ανάπτυξης, της επιβίωσης και του πολλαπλασιασμού του σακχαρομύκητα κατά τη χορήγηση ΤΒΤ στη λανθάνουσα και τη λογαριθμική φάση, ενώ δεν παρατηρήθηκε σημαντική μεταβολή στη στάσιμη φάση. Κατά την έκθεση στον ΤΒΤ, αξιοσημείωτη ήταν η άμεση και παροδική εμφάνιση ζωντανών άτυπων κυττάρων που χαρακτηρίζονταν από ευδιάκριτες κυτταροπλασματικές δομές μεγάλου μεγέθους που παρέπεμπαν σε κενοτόπια. Επίσης, η αύξηση των επιπέδων γλυκογόνου και τρεαλόζης στη μεταλογαριθμική φάση της ανάπτυξης των πληθυσμών που είχαν εκτεθεί στον ΤΒΤ υποστηρίζουν την εκλεκτική επίδραση της ουσίας στον ρυθμό ανάπτυξης του σακχαρομύκητα, χωρίς ωστόσο να είναι εφικτός, προς το παρόν, ο προσδιορισμός των κινητικών χαρακτηριστικών των δράσεων του ΤΒΤ. Τα δεδομένα παρείχαν ενδείξεις υπέρ της ανασταλτικής επίδρασης του ΤΒΤ κυρίως στα ταχέως πολλαπλασιαζόμενα κύτταρα, όπου, πιθανώς, η αναστολή της V ATPάσης εμπόδισε την οξίνιση του κενοτοπίου και, τελικά, οδήγησε στη διακοπή του κυτταρικού κύκλου. Η δράση του ΤΒΤ ήταν συσσωρευτική, ενώ ο κυτταρικός υποπληθυσμός που επιβίωσε διατήρησε την ικανότητα πολλαπλασιασμού και τελικά ξεπέρασε την τοξική επίδραση του ΤΒΤ έως τη μεταλογαριθμική φάση της ανάπτυξης. Τέλος, ο ΤΒΤ δεν προκάλεσε επιγενετικές αλλοιώσεις στον σακχαρομύκητα που σχετίζονται με μεταλλάξεις petite, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασαν τα πιλοτικά ευρήματα που υποστηρίζουν την κινητοποίηση εν δυνάμει προστατευτικών μηχανισμών κυτταρικού stress κατά τη χρόνια έκθεση του σακχαρομύκητα σε υποτοξικές συγκεντρώσεις ΤΒΤ.
Μαθητική διαρροή, κοινωνικός αποκλεισμός και επανεκπαίδευση
Authors: Μπιτσάκος Νικόλαος
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας έρευνας είναι να μελετηθούν οι κύριοι παράγοντες που οδηγούν στη Μαθητική Διαρροή, οι συνέπειες αυτής και η σχέση τους με τον Κοινωνικού Αποκλεισμό, τα κίνητρα και οι προσδοκίες που ωθούν τους διαρρέοντες μαθητές στην εκπαίδευση και ο βαθμός ικανοποίησης από την εκ νέου συμμετοχή σε εκπαιδευτικά ιδρύματα που τους παρέχουν μία δεύτερη ευκαιρία. Τα φαινόμενα που ερευνώνται στην παρούσα εργασία είναι η Μαθητική Διαρροή (ΜΔ), ο Κοινωνικός Αποκλεισμός (ΚΑ), τα Κίνητρα και οι Προσδοκίες Επανεκπαίδευσης, ο Βαθμός Ικανοποίησης από την εκπαίδευση ενηλίκων καθώς και η σχέση μεταξύ των φαινομένων ΜΔ, ΚΑ και Κινήτρων Επανεκπαίδευσης. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε εκπαιδευόμενους και εκπαιδευτικούς, σε δύο ομάδες δομών επανεκπαίδευσης, στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας (ΣΔΕ) και στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας Καταστημάτων Κράτησης (ΣΔΕΚΚ).
A decision support system for airport strategic planning
Authors: Σταματόπουλος Μιλτιάδης
Published: September 2021

Οι προβλέψεις δείχνουν ότι η ζήτηση για παροχή υπηρεσιών που αφορούν τις αερομεταφορές, σε όλο τον κόσμο και στην Ευρώπη ειδικότερα, θα αυξηθεί σημαντικά τα επόμενα χρόνια. Τα αεροδρόμια έχουν πολύ υψηλό κατασκευαστικό κόστος, προκαλούν δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον, και απαιτούν πολύ μεγάλο χρόνο σχεδίασης και κατασκευής. Κατά συνέπεια, είναι πολύ σημαντικό να προσδιοριστούν τα όρια των δυνατοτήτων των υπαρχόντων αεροδρομίων και να αξιοποιηθούν στο μέγιστο αυτές οι δυνατότητες τους. Στόχος αυτής της εργασίας είναι η ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου συστήματος προτύπων για τον υπολογισμό της χωρητικότητας και των καθυστερήσεων στην περιοχή κίνησης αεροσκαφών (airside) ενός αεροδρομίου. Η προτεινόμενη μέθοδος στηρίζεται στη διάσπαση του προβλήματος σε επιμέρους προβλήματα που υπολογίζουν την χωρητικότητα και τις καθυστερήσεις των υποσυστημάτων της εναέριας πλευράς των αεροδρομίων. Πιο συγκεκριμένα, για την επίλυση του προβλήματος της χωρητικότητας και των καθυστερήσεων του συστήματος διαδρόμων χρησιμοποιούνται αναλυτικά πρότυπα, ενώ για το σύστημα τροχοδρόμων και δαπέδων στάθμευσης χρησιμοποιείται ένα μακροσκοπικό πρότυπο προσομοίωσης
Intelligent mining and pattern recognition of medical data for context aware telemedicine applications
Authors: Δούκας Χαράλαμπος
Published: September 2021

Τα τελευταία χρόνια, η εξέλιξη του τομέα των ΤΠΕ έχει αρχίσει να αναδιαμορφώνει τα συστήματα υγείας και να δημιουργεί νέα μοντέλα παροχής φροντίδας και περίθαλψης, βασισμένα σε εργαλεία που επιτρέπουν την παρακολούθηση και διαχείριση χρόνιων ασθενών από απόσταση, την έγκαιρη παρέμβαση σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, καθώς και την παροχή φροντίδας στο χώρο του ασθενούς, μειώνοντας τις αποστάσεις, τον χρόνο και κατ’ επέκταση το κόστος. Λόγω της μεγάλης επιβάρυνσης που προκαλεί η διαχείριση χρόνιων νοσημάτων στο σύστημα υγείας, αλλά αυξανόμενης γήρανσης του πληθυσμού παγκοσμίως, οι τεχνολογίες για την ανεξάρτητη υποβοηθούμενη διαβίωση, οι οποίες επιτρέπουν τη διακριτική παρακολούθηση του ασθενή και την αυτόματη ανίχνευση δυνητικά επικίνδυνων καταστάσεων (π.χ. ανίχνευση πτώσεων) μέσω βιοαισθητήρων και συσκευών όπως βιντεοκάμερες, έχουν εξελιχθεί σε σημαντικό πεδίο έρευνας. Η επίγνωση πλαισίου (context awareness) στις τεχνολογίες πληροφορικής αφορά τη λήψη και αξιοποίηση δεδομένων μέσω συσκευών, με στόχο την παροχή υπηρεσιών προσαρμοσμένων κατάλληλα για συγκεκριμένο χρήστη, χρόνο, τόπο, κλπ. Ειδικότερα, στο πλαίσιο της τηλεφροντίδας ασθενών, επίγνωση πλαισίου σημαίνει ανίχνευση της κατάστασης του ασθενή και κατάλληλη προσαρμογή των υπηρεσιών φροντίδας με βάση αυτή την κατάσταση, αλλά και τις συνθήκες του περιβάλλοντός του. Παρά τον μεγάλο αριθμό συστημάτων τηλεϊατρικής και ηλεκτρονικής υγείας που έχουν προταθεί και υλοποιηθεί, ελάχιστα ενσωματώνουν την έννοια της επίγνωσης πλαισίου. Η παρούσα διατριβή εξετάζει την εφαρμογή καινοτόμων τεχνολογιών και πρακτικών για την ενσωμάτωση της επίγνωσης πλαισίου σε συστήματα ανεξάρτητης υποβοηθούμενης διαβίωσης. Πιο συγκεκριμένα, παρουσιάζονται εφαρμογές για την ανίχνευση πτώσεων αξιοποιώντας δεδομένα κίνησης, εικόνας και ήχου, για την συμπίεση ιατρικών εικόνων και την προβολή αυτών και άλλων ιατρικών δεδομένων σε κινητές συσκευές, καθώς και για τη διαχείριση ιατρικών δεδομένων στο Cloud. Επιπλέον, προτείνεται μια context-aware αρχιτεκτονική, ανεξάρτητη από τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται. Τέλος, παρατίθενται κάποια ανοιχτά ζητήματα που προκύπτουν από την εφαρμογή των παραπάνω τεχνολογιών, μαζί με κάποιες πιθανές λύσεις.
Watermarking public key cryptographic functions
Authors: Σάμαρη Αικατερίνη
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή μελετάει την έννοια της υδατογράφησης για την περίπτωση κρυπτογραφικών λειτουργικοτήτων και σχημάτων δημοσίου κλειδιού, όπως για παράδειγμα είναι τα σχήματα κρυπτογράφησης δημοσίου κλειδιού και οι ψηφιακές υπογραφές. Περιληπτικά, η υδατογράφηση ενός κρυπτογραφικού σχήματος δημοσίου κλειδιού επιτυγχάνεται με την εισαγωγή μίας πληροφορίας, το “υδατογράφημα”, σε ένα στιγμιότυπου του αλγόριθμου ιδιωτικού κλειδιού του σχήματος. Η λειτουργικότητα του αρχικού σχήματος θα πρέπει να διατηρείται, η πληροφορία που εισάγεται δε θα πρέπει να μπορεί να αφαιρεθεί εύκολα (μη αφαιρεσιμότητα), ενώ δε θα πρέπει να είναι εύκολη η δημιουργία ενός υδατογραφημένου στιγμιότυπου (μη πλαστογράφηση), χωρίς τη χρήση του κλειδιού υδατογράφησης. Στη βιβλιογραφία, μία σειρά από εργασίες προτείνουν διαφορετικούς ορισμούς και σχήματα, τα οποία αποδεικνύονται ασφαλή στηριζόμενα σε διαφορετικές υποθέσεις. Προσεγγίζουμε το πρόβλημα αυτό προτείνοντας ένα νέο πλαίσιο ορισμών σχετικά με την έννοια της υδατογράφησης κρυπτογραφικών λειτουργικοτήτων και σχημάτων δημοσίου κλειδιού. Έπειτα, προτείνουμε με σειρά υδατογραφημένων σχημάτων κρυπτογράφησης δημοσίου κλειδιού και ψηφιακών υπογραφών, η ασφάλεια των οποίων αποδεικνύεται με βάση υποθέσεις που θεωρούνται κλασικές στην Κρυπτογραφία. Η ανάλυση ασφαλείας των σχημάτων που προτείνονται γίνεται με βάση το πλαίσιο ορισμών που προτείνεται στην παρούσα διατριβή. Στη συνέχεια, η παρούσα διατριβή μελετάει ένα διαφορετικό πρόβλημα, το πρόβλημα της κατασκευής ενός αποθηκευτικού μέσου για δημόσια κλειδιά, το οποίο συνδέει ένα δημόσιο κλειδί με την ταυτότητα ενός χρήστη (Public key Infrastructure). Στο πεδίο αυτό, παρουσιάζουμε με γενικό τρόπο πώς θα μπορούσε να κατασκευαστεί ένα τέτοιο μέσο, το οποίο να είναι αποδεδειγμένα ασφαλές, και το οποίο δυνητικά θα μπορούσε να υλοποιηθεί χρησιμοποιώντας μία πλατφόρμα “έξυπνων συμβολαίων”.
Η επίδραση της χορήγησης κροκίνης, φυσικής αντιοξειδωτικής ουσίας, στη συγκέντρωση του αδρανοποιού του ενεργοποιού του πλασμινογόνου τύπου 1 (PAI-1), στην έκφραση γονιδίων και σε οξειδωτικές παραμέτρους επιμύων, ύστερα από πειραματική πρόκληση σακχαρώδους διαβήτη
Authors: Μαργαρίτης Ιωάννης
Published: September 2021

Ο σακχαρώδης διαβήτης θεωρείται μία επιδημιολογική απειλή για τον 21ο αιώνα. Η χρήση φυτοχημικών ενώσεων, με γνωστές φαρμακολογικές ιδιότητες, έχει στρέψει το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας προς την κατεύθυνση του περιορισμού των δευτερογενών επιπλοκών διαφόρων ασθενειών. Μία τέτοια ουσία είναι η κροκίνη, βασικό βιοδραστικό συστατικό του κρόκου του ήμερου (Crocus sativus), γνωστού και ως σαφράν. Η παρούσα διατριβή είχε ως στόχο τη μελέτη της επίδρασης της per os χορήγησης κροκίνης στη συγκέντρωση και γονιδιακή έκφραση του αδρανοποιού του ενεργοποιού του πλασμινογόνου-1 (PAI-1), στην αντιοξειδωτική κατάσταση του ήπατος και του νεφρού, στη γονιδιακή έκφραση αντιοξειδωτικών ενζύμων στο ήπαρ, όπως της καταλάσης, της δισμουτάσης του υπεροξειδίου κυτταροπλασματικής (SOD1) και μιτοχονδριακής προέλευσης (SOD2), όπως, επίσης και σε κλασικές κλινικοβιοχημικές παραμέτρους αίματος σε ένα ζωικό πρότυπο διαβητικών τύπου 1 και υγιών επιμύων. Το πρωτόκολλο πρόκλησης σακχαρώδους διαβήτη τύπου 1 περιλάμβανε τη χρήση στρεπτοζοτοκίνης μαζί με νικοτιναμίδιο. Στον πειραματισμό χρησιμοποιήθηκαν συνολικά 36 αρσενικοί επίμυες albino Wistar, οι οποίοι χωρίστηκαν σε 6 ομάδες. Από αυτές οι 4 (2 υγιείς και 2 διαβητικές) ελάμβαναν κροκίνη μέσω των μπουκαλιών πρόσληψης ύδατος για 4 εβδομάδες. Ο σακχαρώδης διαβήτης μετατόπισε την ισορροπία του οργανισμού προς την πλευρά της οξείδωσης. Στο ήπαρ, η χορήγηση κροκίνης οδήγησε σε μειωμένη οξείδωση, κάτι που αντανακλάται στη μείωση της γονιδιακής έκφρασης της SOD1, στη μείωση της δραστικότητας της δισμουτάσης του υπεροξειδίου (SOD) και στη μείωση της ολικής αντιοξειδωτικής ικανότητας (TAC). Στο νεφρό, παρατηρήθηκε παρόμοια βελτίωση που αντικατοπτρίζεται στις τιμές της αποδόμησης του υπεροξειδίου του υδρογόνου, της TAC και στην τάση μείωσης της συγκέντρωσης του αζώτου ουρίας (BUN). Επιπλέον, ο έλεγχος της ηπατικής λειτουργίας, μέσω της δραστικότητας της αλανινοαμινοτρανσφεράσης (ALT) και της ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης (AST), έδειξε ότι υπάρχει βελτίωση. Η γονιδιακή έκφραση του ΡΑΙ-1 επηρεάστηκε εντυπωσιακά από τη νόσο και η χορήγηση κροκίνης μείωσε σημαντικά την έκφραση του γονιδίου. Στα υγιή ζώα που έλαβαν κροκίνη σε υψηλή δόση διαπιστώθηκε αύξηση της ΤΑC, της δραστικότητας της SOD και της συγκέντρωσης της ανηγμένης γλουταθειόνης (GSH) στο ήπαρ. H δραστικότητας της ALT μειώθηκε και με τις δύο δόσεις κροκίνης, υποδηλώνοντας την έλλειψη τοξικότητας. Γονιδιακά, η SOD1 εμφάνισε τάση αύξησης της γονιδιακής έκφρασης με τη χαμηλή δόση κροκίνης. Συμπερασματικά, η κροκίνη είναι μία ουσία που μπορεί να περιορίσει την οξείδωση που προκαλείται από τη νόσο του σακχαρώδους διαβήτη και επιπλέον στα υγιή ζώα κρίνεται ασφαλής. Οι ιδιότητές της εξαρτώνται τόσο από τη δόση όσο και από τον ιστό-στόχο.
Η TLR-4 και TLR-9 - εξαρτώμενη ανοσιακή απάντηση στο ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα γλώσσας
Authors: Δασκαλόπουλος Αργύριος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Οι υποδοχείς τύπου Toll (TLRs) διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε πολλούς τύπους καρκίνου, είτε προάγοντας την ανάπτυξη του όγκου μέσω της ενεργοποίησης της οδού NF-κΒ είτε αναπτύσσοντας αντινεοπλασματική δράση μέσω της παραγωγής ιντερφερονών τύπου Ι. Στην μελέτη, διερευνήθηκε ο λειτουργικός ρόλος των υποδοχέων TLR4 και TLR9 σε ακανθοκυτταρικά καρκινώματα γλώσσας διαφορετικού βαθμού διαφοροποίησης και HPV θετικότητας. Υλικά και Μέθοδοι: 59 μερικές βιοψίες ΑΚΓ και πέντε in situ καρκινώματα γλώσσας, που αντιστοιχούσαν σε 29 άρρενα και 34 θήλυ άτομα (μέση ηλικία 59,3 έτη και ηλικιακό εύρος 26-83 έτη) συμπεριελήφθησαν στη μελέτη. Η ανοσοïστοχημική έκφραση των μορίων TLR4, TLR9, NF-κΒ(ρ65) και IFN-β αξιολογήθηκε ως προς την ένταση και το ποσοστό θετικότητας της χρώσης στα κύτταρα των όγκων και στα φλεγμονώδη κύτταρα και συσχετίστηκε με ιστολογικές παραμέτρους των όγκων, την έκφραση των μορίων στον παρακείμενο των βλαβών μορφολογικά υγιή βλεννογόνο και με την παρουσία του ιού HPV (ανίχνευση HPV DNA με PCR και ανοσοϊστοχημική έκφραση του μορίου p16 INK4a σε ποσοστό > 70% των καρκινικών κυττάρων). Αποτελέσματα: Όλα τα μόρια εκφράστηκαν σε διαφορετικό βαθμό στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, τόσο στα κύτταρα των όγκων όσο και στα φλεγμονώδη κύτταρα. Οι μέσες τιμές του IHC score για τα μόρια TLR4, NF-κΒ και IFN-β (όχι για το TLR9) έδειξαν αύξηση με τη μετάβαση σε χαμηλότερου βαθμού ιστολογική διαφοροποίηση (p<0,05) και από το παρακείμενο στον καρκινικό βλεννογόνο (p<0,001). Η παρουσία HPV ανιχνεύθηκε στο 15,9% των δειγμάτων και συσχετίστηκε θετικά με την έκφραση του TLR9 στα φλεγμονώδη κύτταρα (RHO = 0,274, p = 0,030). Συμπέρασμα: Στατιστικά σημαντική έκφραση των μορίων TLR4 και TLR9 παρατηρήθηκε στο ΑΚΓ η οποία επηρεάζοντας την έκφραση σημαντικών κατιόντων μορίων όπως ο NF-κB και της IFN-β, πιθανότατα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην καρκινογένεση του στόματος.
Η εδαφική διάσταση της πολιτικής συνοχής για την προγραμματική περίοδο 2014-2020
Authors: Πρέζα Ελισάβετ
Published: September 2021

Η Πολιτική Συνοχής χαρακτηρίζεται έντονα από την εδαφική διάσταση, ήδη από την καθιέρωσή της, τόσο με τον καθορισμό συγκεκριμένων τύπων γεωγραφικών περιοχών, όσο και με την κατανομή των διαθέσιμων πόρων των Διαρθρωτικών Ταμείων ανάλογα με τις ανάγκες τους. Η αναγνώριση στη Συνθήκη του στόχου της εδαφικής συνοχής ως του τρίτου στόχου της πολιτικής συνοχής συνάμα με τους στόχους της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, ενίσχυσε περαιτέρω την εδαφική διάσταση της πολιτικής. Ένα από τα χαρακτηριστικά στοιχεία της μεταρρύθμισης της Πολιτικής Συνοχής κατά την προγραμματική περίοδο 2014-2020, υπήρξε η πρόβλεψη και ενθάρρυνση της χρήσης ολοκληρωμένων και τοποκεντρικών προσεγγίσεων για την προώθηση της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής, προωθώντας παράλληλα την εδαφική διακυβέρνηση, αλλά και βελτιώνοντας την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα της δημόσιας παρέμβασης καθώς ανταποκρίνονται στις ιδιαίτερες ανάγκες των εδαφών και συμβάλλουν στην ελκυστικότητά τους. Τα νέα εδαφικά εργαλεία που προβλέπονται στο πλαίσιο της Ολοκληρωμένης Χωρικής Ανάπτυξης επιτρέπουν στα κ-μ να συνδυάζουν τους πόρους των διαφορετικών Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών Επενδυτικών Ταμείων της ΕΕ και να εξασφαλίζουν τον σχεδιασμό και την υλοποίηση ολοκληρωμένων παρεμβάσεων σε συγκεκριμένους τύπους εδαφών, στη βάση αξιολόγησης των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν αλλά και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους γνωρισμάτων και δυνατοτήτων. Η θεωρητική προσέγγιση του παραπάνω βασικού ερωτήματος, η συγκριτική ανάλυση και αξιολόγηση των Συμφωνιών Εταιρικής Σχέσης (ΣΕΣ) των κ-μ της ΕΕ, των δεκατριών Περιφερειακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων (ΠΕΠ) της Ελλάδας για την περίοδο 2014-2020, αλλά και η έρευνα πεδίου μέσω ερωτηματολογίου οδηγούν σε σημαντικές διαπιστώσεις, όσον αφορά την εδαφική διάσταση της Πολιτικής και σε αντίστοιχες προτάσεις πολιτικής ενόψει και της νέας προγραμματικής περιόδου 2021-2027.
Οπλισμός των στρατιωτικών Αγίων (15ος-20ος αιώνας)
Authors: Βασιλάτος Νικόλαος
Published: September 2021

Η διατριβή πραγματεύεται τον οπλισμό, αμυντικό και επιθετικό, που χρησιμοποίησαν στον ελλαδικό χώρο Έλληνες και ξένοι στρατιωτικοί μετά την πτώση του Βυζαντίου, δεδομένου ότι στην ανατολική Μεσόγειο ενεπλάκησαν σε διαρκείς φονικούς πολέμους δυο μεγάλες δυνάμεις της εποχής, η Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας και η Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία είχε βλέψεις για τη συνεχή επέκταση της προς τη δύση. Στις συρράξεις αυτές που έλαβαν χώρα σε ξηρά και θάλασσα ενεπλάκησαν και Έλληνες, πολεμώντας κυρίως με την πλευρά των Βενετών. Η διατριβή χωρίζεται κατ’ ουσία σε δυο μέρη. Στο πρώτο παρουσιάζονται και αναλύονται τα αμυντικά όπλα, ενώ στο δεύτερο γίνεται παρουσίαση και ανάλυση των επιθετικών, αγχεμάχων και εκηβόλων (τόξων) όπλων. Πηγή των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στη διατριβή αυτή είναι η ορθόδοξη εικονογραφία. Η διατριβή συμπληρώνεται από βιβλιογραφία στην οποία περιλαμβάνονται έργα ερευνητών που έχουν ασχοληθεί ειδικότερα με το θέμα της ιστορίας και των κατασκευαστικών και μορφολογικών αλλαγών των αγχεμάχων και αμυντικών όπλων.
Ιδιότητες και εφαρμογές συζευγμένων κβαντικών-πλασμονικών νανοδομών
Authors: Ηλιόπουλος Νικόλαος
Published: September 2021

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, οι πλασμονικές νανοδομές έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας λόγω του ότι μπορούν να παγιδεύσουν το φως στην επιφάνειά τους. Ως αποτέλεσμα, είναι δυνατό να χρησιμοποιήσουμε τις πλασμονικές νανοδομές για να επιτύχουμε ισχυρή αλληλεπίδραση ύλης-φωτός μεταξύ ενός κβαντικού εκπομπού, ο οποίος τοποθετείται δίπλα σε μία τέτοια νανοδομή, και του τοπικού ηλεκτρομαγνητικού πεδίου. Σε αυτή τη διατριβή αναλύουμε τη δυναμική της αυθόρμητης εκπομπής ενός κβαντικού εκπομπού ο οποίος τοποθετείται δίπλα σε μία πλασμονική νανοδομή ή σε ένα νανοδίσκο διθειούχου μολυβδαινίου (MoS2) συνδυάζοντας ηλεκτρομαγνητικούς υπολογισμούς με κβαντικούς υπολογισμούς πέρα από τη Μαρκοβιανή προσέγγιση καθώς και πέρα από την προσέγγιση του περιστρεφόμενου κύματος (rotating-wave approximation ή αλλιώς RWA). Χρησιμοποιώντας εκπομπούς με χρόνο αυθόρμητης εκπομπής στην περιοχή των πικοδευτερολέπτων με νανοδευτερολέπτων στον κενό χώρο, εξετάζουμε για ποιες αποστάσεις μεταξύ των εκπομπών και των νανοδομών εμφανίζονται φαινόμενα μη-Μαρκοβιανής συμπεριφοράς. Στη συνέχεια, θεωρούμε δύο αρχικά σύμπλεκτους πανομοιότυπους κβαντικούς εκπομπούς δύο επιπέδων (qubits), όπου ο καθένας αλληλεπιδρά τοπικά και ανεξάρτητα από τον άλλο με μία πλασμονική νανοδομή ή με έναν νανοδίσκο MoS2, και βρίσκουμε ότι η δυναμική της σύμπλεξης εμφανίζει ισχυρά μη-Μαρκοβιανά φαινόμενα. Σημειώνουμε ότι η σύμπλεξη για qubits δίπλα σε νανοδίσκους MoS2 εμφανίζει σημαντικά ισχυρότερο μη-Μαρκοβιανό χαρακτήρα σε σχέση με την περίπτωση που στη θέση τους χρησιμοποιούμε πλασμονικές νανοδομές. Ωστόσο, η σύμπλεξη δεν είναι ο μοναδικός τύπος κβαντικών συσχετίσεων που υπάρχει στο σύνθετο σύστημά μας. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιούμε το quantum discord (QD), το οποίο εκτός από τη σύμπλεξη περιλαμβάνει και όλες τις άλλες κβαντικές συσχετίσεις του σύνθετου συστήματός μας. Δουλεύοντας για το QD με τον ίδιο τρόπο όπως και για τη σύμπλεξη, βρίσκουμε ενδιαφέροντα φαινόμενα κατά τη χρονική του εξέλιξη. Ύστερα, θεωρούμε και πάλι ένα σύνθετο σύστημα αποτελούμενο από πανομοιότυπα qubit, αλλά τώρα, κάθε qubit τοποθετείται δίπλα σε μία δισδιάστατη πλασμονική νανοδομή αποτελούμενη από διηλεκτρικές σφαίρες με μεταλλικό περίβλημα. Τώρα, θεωρούμε δύο διαφορετικές περιπτώσεις για τα qubit: θεωρούμε δύο πανομοιότυπα qubit δύο επιπέδων ή δύο πανομοιότυπα V-συστήματα με εκφυλισμένες τις διεγερμένες στάθμες τους. Εφόσον η παρουσία της περιοδικής πλασμονικής νανοδομής καταστέλλει έντονα το ρυθμό αυθόρμητης εκπομπής του εκάστοτε κβαντικού συστήματος, καθώς επίσης οδηγεί στην εμφάνιση του ανισοτροπικού φαινομένου Purcell, αυτό έχει ως αποτέλεσμα η χρονική εξέλιξη της σύμπλεξης να παρατείνεται για αρκετές τάξεις μεγέθους.
Ανθολογίες ποίησης 19ου αιώνα
Authors: Οικονόμου Ειρήνη
Published: September 2021

Η μελέτη εξετάζει τις ανθολογίες ποίησης που εκδόθηκαν στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο στη διάρκεια του 19ου αιώνα και στις πρώτες δεκαετίες του 20ού. Εστιάζει στις λαϊκές ανθολογίες ποίησης, οι οποίες απευθύνονταν σε ένα ευρύ κοινό που διάβαζε για να ψυχαγωγηθεί και όχι για να επιμορφωθεί (οι λόγιες ανθολογίες εξετάζονται επικουρικά). Αρχικά, οι λαϊκές ανθολογίες περιείχαν κυρίως στίχους τραγουδιών, λειτουργούσαν ως βοήθημα της μνήμης των τραγουδιστών· στις σελίδες τους επικρατούσε ανωνυμία, καθώς τα περισσότερα κείμενα δημοσιεύονταν ανυπόγραφα. Επίσης, ήταν θεματικά δομημένες ("Ηρωικά", "Ερωτικά", "Λυρικά", "Βακχικά" κτλ.), ενώ μεγάλο μέρος της ύλης καταλάμβαναν οι επαναστατικοί θούριοι του '21 και το δημοτικό τραγούδι ("Κλέφτικα", "Τραγούδια του χορού", "Δίστιχα"). Από τα μέσα του 19ου αιώνα και έπειτα, όσο ο έντυπος πολιτισμός εδραιωνόταν στην Ελλάδα, στις λαϊκές ανθολογίες άρχισαν να εισρέουν στιχουργήματα που δεν ήταν μελοποιημένα, καθώς επίσης να αναγράφονται τα ονόματα των ποιητών, αλλά και να περιλαμβάνονται βιογραφικά σημειώματα των συγγραφέων, όπως και χαρακτικά με την εικόνα τους. Ο ποιητής άρχιζε να αποκτά υπόσταση· το κοινό μάθαινε να αντιμετωπίζει την ποίηση ως τέχνη και όχι απλώς ως στίχους τραγουδιών. Η μελέτη παρακολουθεί την πρόσληψη των σημαντικότερων ελλήνων ποιητών του 19ου αιώνα: Αθ. Χριστόπουλου, Ιω. Βηλαρά, Δ. Σολωμού, Ανδρ. Κάλβου, Αλ. Ρ. Ραγκαβή, Παν. Σούτσου, Ι. Ι. Σκυλίτση, Ηλ. Τανταλίδη, Γ. Ζαλοκώστα, Αχ. Παράσχου, Γ. Παράσχου, Δημ. Παπαρρηγόπουλου, Αριστ. Βαλαωρίτη κ.ά.
Στοχαστικά φυσικά φαινόμενα και οικονομική δραστηριότητα
Authors: Δαγλής Θεόδωρος
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής (Δ.Δ.) είναι η διερεύνηση των ηλιακών και γεωμαγνητικών επιπτώσεων στη συνολική οικονομία, την περίοδο 1987-2014. Η ανάλυση εστιάζεται στον οικονομικό, στον χρηματοοικονομικό και στον πετρελαϊκό τομέα. Αναλυτικότερα, αξιοποιώντας το αυτοπαλίνδρομο υποδείγμα κατανεμημένων υστερήσεων, διερευνάται η επίδραση της γεωμαγνητικής δραστηριότητας στον κλάδο τηλεπκοινωνιών των ΗΠΑ και, αντίστοιχα, η επίδραση της ηλιακής και γεωμαγνητικής δραστηριότητας στον κλάδο τηλεπκοινωνιών της Γαλλίας. Επιπλέον, κάνοντας χρήση των φαινομενικά ασυσχέτιστων εξιξώσεων, εξετάζεται η ταυτόχρονη επίδραση της ηλιακής και γεωμαγνητικής δραστηριότητας στον κλάδο τηλεπικοινωνιών και χρηματοοικονομικών των ΗΠΑ. Επίσης, προτείνεται μια πρωτότυπη μεθοδολογική προσέγγιση, κατά την οποία, αξιοποιώντας τη θεωρία κόμβων και προσεγγίζοντας την εξίσωση γενικής ισορροπίας, μέσω του υποδείγματος γενικευμένων αυτοπαλίνδρομων διανυσμάτων, υπολογίζονται η άμμεση και έμμεση διάχυση της επίδρασης των ηλιακών φαινομένων στους κλάδους της οικονομίας των ΗΠΑ. Εφαρμόζοντας το αυτοπαλίνδρομο ολοκληρωμένο υπόδειγμα κινητού μέσου με υπό όρους ετεροσκεδαστικότητα, αξιολογείται η επίδραση των ηλιακών και γεωμαγνητικών φαινομένων στον δείκτη τιμών του Nasdaq. Τέλος, με εφαρμογή της πραγματοποιηθείσας μεταβλητότητας, εκτιμάται η επίδραση της ηλιακής δραστηριότητας στον πετρελαϊκό κλάδο. Όσον αφορά τα εμπειρικά αποτελέσματα της έρευνας, επιβεβαιώνεται, καταρχάς, η επίδραση των γεωμαγνητικών φαινομένων στον κλάδο τηλεπικοινωνιών των ΗΠΑ και της Γαλλίας. Επίσης, επιβεβαιώνεται η ταυτόχρονη επίδραση των ηλιακών και γεωμαγνητικών φαινομένων στον κλάδο τηλεπικοινωνιών και χρηματοοικονομικών των ΗΠΑ. Επιπλέον, τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι τα ηλιακά φαινόμενα επιδρούν στον κλάδο της ενέργειας των ΗΠΑ, προκαλώντας έμμεση διάχυση της επίδρασης αυτής και στους υπόλοιπους κλάδους. Αντίστοιχα, στο ίδιο πλαίσιο, τα ηλιακά φαινόμενα επιδρούν στον χρηματοοικονομικό κλάδο των ΗΠΑ, προκαλώντας έμμεση διάχυση της επίδρασης αυτής και στους υπόλοιπους κλάδους, ενώ αναδεικνύεται και η επίδραση των ηλιακών και γεωμαγνητικών φαινομένων στον δείκτη τιμών του Nasdaq. Τέλος, όσον αφορά την πετρελαϊκή αγορά, επιβεβαιώνεται η επίδραση των ηλιακών φαινομένων στις τιμές πετρελαίου.
Surface structuring of bulk and thin film materials with polarized ultrashort laser pulses
Authors: Σκουλάς Ευάγγελος
Published: September 2021

Ο έλεγχος των αλληλεπιδράσεων του φωτός με την ύλη είναι υψίστης σημασίας για την καινοτομία και επεκτασιμότητα των εφαρμογών επεξεργασίας υλικών με λέιζερ. Η διάρκεια του παλμού λέιζερ είναι η πιο κρίσιμη παράμετρος και η επεξεργασία με Υπερβραχείς (<1 ps = 10^-12 s) Παλμούς Λέιζερ (ΥΠΛ) ανοίγει το δρόμο για νέες, συναρπαστικές δυνατότητες για την δημιουργία σύγχρονων υλικών. Πράγματι, υπάρχουν σημαντικές εφαρμογές της επεξεργασίας υλικών με ΥΠΛ, όπως η κατασκευή επιφανειών μειωμένης τριβής, οπτικών στοιχείων, συσκευές μικρο-ροών και βιοϊατρικών συστημάτων. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της κατεργασίας ενός υλικού με ΥΠΛ είναι ότι τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των επαγόμενων δομών συσχετίζονται ισχυρά με την πόλωση της δέσμης λέιζερ. Στο πλαίσιο αυτό, η κατάσταση της πόλωσης κατά τη διάρκεια της κατεργασίας παρέχει αναρίθμητες δυνατότητες. Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η κατανόηση της επίδρασης των χωρικά εναλλασσόμενων μορφών πολώσεων στις επαγόμενες δομές από λέιζερ, ο έλεγχος της κατεύθυνσης αυτών και η εφαρμογή της τεχνικής αυτής στην κατεργασία υλικών. Επιπλέον, μελετάται η δυνατότητα αναστρεψιμότητας της δημιουργίας τους αλλά και η εφαρμογή τους σε λεπτά μεταλλικά υμένια για την ανάπτυξη πολωτικών οπτικών στοιχείων στο υπέρυθρο. Αναμένεται ότι η παρούσα διατριβή θα συμβάλλει στην βαθύτερη κατανόηση των αλληλεπιδράσεων ύλης – φωτός και θα παρέχει ένα νέο εργαλείο για την κατασκευή νανο-δομημένων υλικών οδηγώντας στην ανάπτυξη λειτουργικών επιφανειών χωρίς την απαίτηση χημικών και άλλων πρόδρομων ουσιών, και αποκλειστικά με τη χρήση σύμφωνου φωτός λέιζερ.
State-of-the-art approach for potential evapotranspiration assessment
Authors: Τέγος Αριστοτέλης
Published: September 2021

Ο σκοπός της Διδακτορικής Διατριβής υπό τον τίτλο «Σύγχρονο Πλαίσιο Εκτίμησης της Εξατμοδιαπνοής – Αξιοποίηση Υδρολογικής Πληροφορίας και Μοντελοποίηση» είναι η θεμελίωση μιας νέας σχέσης θερμοκρασίας για την εκτίμηση της δυνητικής εξατμοδιαπνοής, καθώς τα απλοποιημένα μοντέλα εκτίμησης είναι εξαιρετικά χρήσιμα σε καθεστώς έλλειψης πρωτογενών δεδομένων. Σε αυτό το πλαίσιο, παρουσιάζεται το Παραμετρικό Mοντέλο που αποτελεί απλοποίηση του καταξιωμένου μοντέλου Penman-Monteith και το οποίο απαιτεί τη μέση ημερήσια θερμοκρασία ή τη μέση μηνιαία θερμοκρασία ως δεδομένο εισόδου. Το μοντέλο εφαρμόστηκε σε παγκόσμιο και σε τοπικό πεδίο και τα αποτελέσματα είναι πολύ ενθαρρυντικά, καθώς συνοδεύεται από μεγάλη αποδοτικότητα σε όλα τα πεδία εφαρμογής του. Γενικά, το παραμετρικό μοντέλο υπερισχύει όλων των εδραιωμένων μοντέλων ακτινοβολίας και διασφαλίζει τη βέλτιστη εκτίμηση της δυνητικής εξατμοδιαπνοής. Ένα δεύτερο επίπεδο μελέτης της παρούσας διατριβής σχετίζεται με το ποιο μοντέλο γεωστατιστικής είναι το βέλτιστο για τη μετατροπή της σημειακής πληροφορίας σε χωρική. Πραγματοποιήθηκε συστηματική μελέτη διαφορετικών τεχνικών γεωγραφικής ολοκλήρωσης και το αποτέλεσμα είναι ότι η μέθοδος Αντιστρόφου Σταθμισμένης Απόστασης είναι η βέλτιστη παρόλο που είναι η απλούστερη από όσες εφαρμόστηκαν. Άλλο κομμάτι της διατριβής ήταν η ανάπτυξη ενός εργαλείου σε περιβάλλον R για την εκτίμηση των τάσεων σε χρονοσειρές. Η μεθοδολογία εκτιμά τις τάσεις με ένα τροποποιημένο στατιστικό έλεγχο Mann-Kendall λαμβάνοντας υπόψη τη φυσική συμπεριφορά της δυναμικής Hurst-Kolmogorov. Τέλος, μέσω υδρολογικών, γεωπονικών και κλιματολογικών εφαρμογών αξιολογείται η χρησιμότητα του Παραμετρικού μοντέλου σε διαφορετικά επιστημονικά πεδία.
Η μελέτη της λειτουργίας των μικρών αεραγωγών στο σύνδρομο αποφρακτικών απνοιών-υποπνοιών στον ύπνο (ΣΑΑΥΥ)
Authors: Γιανναδάκη Αικατερίνη
Published: September 2021

Εισαγωγή: Οι περισσότερες από τις μελέτες της παθοφυσιολογίας του Σύνδρομου της Αποφρακτικής Άπνοιας-Υπόπνοιας στον Ύπνο (ΣΑΑΥΥ) επικεντρώνονται στην ευενδετότητα και την απόφραξη των ανώτερων αεραγωγών. Σκοπός της μελέτης μας ήταν η διερεύνηση της λειτουργίας των μικρών αεραγωγών σε ασθενείς με ΣΑΑΥΥ. Μέθοδοι: Μελετήσαμε 23 ασθενείς (μέση ηλικία, 51,6 έτη) που διαγνώστηκαν με ήπιο έως σοβαρό ΣΑΑΥΥ, χωρίς συννοσηρότητες και 8 μάρτυρες (μέση ηλικία, 45,9 έτη). Όλα τα υποκείμενα υποβλήθηκαν σε πλήρη πολυσωματοκαταγραφική μελέτη ύπνου, σπιρομέτρησης και μέγιστες καμπύλες ροής/όγκου ενώ αναπνέουν αέρα δωματίου και ένα μίγμα 80% He-20% 02. Ο όγκος των ίσων ροών (VisoV̇) των δύο καμπυλών και η διαφορά των ροών στο 50% της FVC (ΔV̇max50) υπολογίστηκαν, όπως υποδεικνύουν τη λειτουργία των μικρών αεραγωγών. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το VisoV̇ ήταν σημαντικά αυξημένο σε ασθενείς με ΣΑΑΥΥ σε σύγκριση με τους μάρτυρες (18,79 ± 9,39 έναντι 4,72 ± 4,68, p = 0,004). Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην ΔV̇max50 (p = 0,551). ή τη μέγιστη ροή εκπνοής στο 25-75% της FVC (p = 0,067) και τη μέγιστη εκπνευστική ροή στο 50% FVC (p = 0,174) αέρα αναπνοής. Συμπέρασμα: Καταλήξαμε στο συμπέρασμα, ότι σε ασθενείς με ΣΑΑΥΥ, κατά τη στιγμή της διάγνωσης, η λειτουργία των μικρών αεραγωγοί έχει επηρεαστεί. Αυτό μπορεί να οφείλεται στην αναπνοή σε χαμηλά επίπεδα πνευμονικών όγκων και στο κυκλικό κλείσιμο/άνοιγμα των μικρών αεραγωγών και μπορεί να επηρεάσει τη φυσική ιστορία του ΣΑΑΥΥ. Τα ευρήματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε νέες θεραπευτικές παρεμβάσεις, στοχεύοντας άμεσα στους μικρούς αεραγωγούς.
Σεξουαλικώς μεταδιδόμενα παθογόνα σε γόνιμες και υπογόνιμες γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας
Authors: Μωραγιάννη Δήμητρα
Published: September 2021

Τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, συμπεριλαμβανομένης και της in vitro γονιμοποίησης (IVF) χρησιμοποιούνται αυξανόμενα παγκοσμίως και ο προγεννητικός έλεγχος για λοιμώξεις του γεννητικού συστήματος συστήνεται πριν την έναρξη της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, καθώς η παρουσία τους επηρεάζει την επιτυχία τους. Η παρούσα μελέτη, προσβλέπει στην συσχέτιση λοιμώξεων του γεννητικού συστήματος και της τελικής έκβασης της υποβοηθούμενης αναπαραγωγικής διαδικασίας, σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας.
Φιλοσοφία και πολιτική θεωρία στο έργο του Νικηφόρου Βλεμμύδη
Authors: Ψωμάκης Ιωάννης
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή επικεντρώνεται στη διερεύνηση της φιλοσοφικής διδασκαλίας και της βυζαντινής πολιτικής θεωρίας στο έργο του Νικηφόρου Βλεμμύδη (1197-1272 μ.Χ.). Ειδικότερα, στο πρώτο μέρος η εξέταση της φιλοσοφικής σκέψης του βυζαντινού λογίου βασίζεται κατά κύριο λόγο στο μνημειώδες έργο του Ἐπιτομή τῆς Λογικῆς, βασικό διδακτικό εγχειρίδιο Λογικής από τους πρώτους αναγεννησιακούς χρόνους μέχρι τον 19ο αιώνα. Σε αυτό αναπτύσσονται με τρόπο εύληπτο και συνοπτικό θέματα της αριστοτελικής φιλοσοφίας, όπως αυτά εκτίθενται στο περίφημο Ὄργανον, ενώ συγχρόνως ο Βλεμμύδης διατυπώνει και συστηματοποιεί τη θεμελιώδη θέση της βυζαντινής (νεοπλατωνικής) φιλοσοφικής παράδοσης περί του μετριοπαθούς εννοιολογικού ρεαλισμού γύρω από το μείζον οντολογικό ζήτημα των καθολικών εννοιών. Παράλληλα, για την πληρέστερη κατανόηση της σκέψης του βυζαντινού δασκάλου συνεξετάζονται στοιχεία της διδασκαλίας του Βλεμμύδη από εξίσου αξιοπρόσεκτες μελέτες του, όπως οι Περί ἀρετῆς καί ἀσκήσεως, Περί Πίστεως και Περί ψυχῆς, στις οποίες αναλύονται θέματα γνωσιολογίας, ψυχολογίας και ηθικής. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής η έρευνα εστιάζει στην πρόσληψη της κλασικής πολιτικής σκέψης στη βυζαντινή πολιτική θεωρία. Βάσεις της ερμηνευτικής αυτής προσέγγισης αποτελούν ο πολιτικός λόγος του Βλεμμύδη Βασιλικός κληθείς ἀνδριάς, αλλά και η παράφρασή του με τίτλο Ὁποῖον δεῖ εἶναι τον βασιλέα μαζί με την επιστολογραφία του βυζαντινού δασκάλου προς τον μαθητή του και αυτοκράτορα Θεόδωρο Β’ Λάσκαρι. Στόχοι αυτής της απόπειρας είναι να διαπιστωθούν οι μεταφυσικές προϋποθέσεις, αλλά και οι ηθικό-κοινωνικές συγκλίσεις και αποκλίσεις της βυζαντινής πολιτικής θεολογίας σε σχέση με τον κλασικό (πλατωνικό & αριστοτελικό) πολιτικό στοχασμό.
Ενόργανες αναλυτικές τεχνικές για τον έλεγχο και την αποτελεσματικότητα συστήματος επεξεργασίας υγρών αποβλήτων με χρήση μεμβρανών
Authors: Λίντζος Λουκάς
Published: September 2021

Τα βασικότερο πλεονεκτήματα της τεχνολογίας συστήματος μεμβρανών (MBR) σε σχέση με τα συμβατικά συστήματα βιολογικών καθαρισμών, είναι η εξοικονόμηση χώρου της εγκατάστασης, η σταθερή ποιότητα εκροής του επεξεργασμένου αποβλήτου και η υψηλή απομάκρυνσης οργανικού και μικροβιακού φορτίου. Το μεγαλύτερο μειονέκτημα των συστημάτων MBR το οποίο παρουσιάζεται και στην πράξη είναι η σταδιακή έμφραξή των μεμβρανών τους λόγω της σταδιακής ρύπανσής των, που μειώνει την αποτελεσματικότητα του συστήματος. Υπάρχει γενικότερη τεχνολογική αδυναμία παρόλο που γίνονται συνεχείς προσπάθειες στον έλεγχο και κυρίως στην αντιμετώπιση της έμφραξης των μεμβρανών. Ένα ακόμα μειονέκτημα είναι η ελλιπής βιβλιογραφία σε πειραματικά δεδομένα του καθαρισμού αποβλήτων, που έχουν πολύ υψηλές συγκεντρώσεις επικίνδυνων ενώσεων όπως το κυάνιο (κυρίως σε απόβλητα βιομηχανίας εξόρυξης χρυσού) μέσω συστημάτων MBR. Για τους ανωτέρω λόγους, σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε ένα μικρής κλίμακας πιλοτικό σύστημα βιοαντιδραστήρα μεμβρανών, του οποίου η λειτουργία προσομοιάζει την αντίστοιχη συστημάτων MBR πραγματικής κλίμακας. Ελέγχθηκαν για πρώτη φορά διεξοδικά πλήθος φυσικοχημικών παραμέτρων για την κατ’ αρχήν αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της μονάδας MBR σε εφαρμογή καθαρισμού προσομοιωμένου αστικού απόβλητου. Τα αποτελέσματα έδειξαν σχεδόν ολική απομείωση στερεών ουσιών, πολύ μεγάλη οργανικού φορτίου >97% σε όρους COD και >96% σε όρους BOD, καθώς και μεγάλη απομείωση ολικού φωσφόρου >91% και αζώτου >55%. Στην συνέχεια ελέγχθηκε ο συνδυασμός μονάδων MBR-RO που έδωσε επί πλέον βελτίωση των παραπάνω απομειώσεων. Συγκεκριμένα η απομάκρυνση οργανικού φορτίου σε όρους BOD ήταν σχεδόν 98% και σε όρους COD 99%. Με βάση την ανωτέρω εξαιρετική λειτουργία της μονάδας σε προκαταρκτικό επίπεδο, εφαρμόστηκαν καινοτόμες τεχνικές για τον καθαρισμού μεμβρανών με στόχο τον έλεγχο και την αντιμετώπιση της έμφραξης αυτών όπως : εφαρμογή αντίστροφης πλύσης με νερό αυξημένων θερμοκρασιών και διαφορετικών περιόδων πλύσης. Η παραπάνω τεχνική οδήγησε σε ικανοποιητική μείωση της διαμεμβρανικής πίεσης σε ποσοστά ώς και 30% σε σχέση με τις τιμές της διαμεμβρανικής πίεσης πριν από την διαδικασία καθαρισμού. Επίσης η εφαρμογή αντίστροφης πλύσης των στοιχείων διήθησης με διάφορα χημικά μέσα παρουσίασε αντίστοιχα ποσοστά μείωσης κατά 11-35% σχέση με τις τιμές της διαμεμβρανικής πίεσης πριν από την διαδικασία της πλύσης . Τέλος η επεξεργασία προσομοιωμένου αστικού αποβλήτου επιβαρυμένο με κυάνιο τριών συγκεντρώσεων 1-3-10 mg/l έδειξε max απομακρύνσεις των κυανιόντων >90% οι οποίες αξιολογούνται πολύ ικανοποιητικές, σε σχέση με την υπάρχουσα βιβλιογραφία (45-90%).
Μελέτη αλληλεπιδράσεως υποστρώματος και μελάνης κατά την απομελάνωση
Authors: Τσάτσης Δημήτριος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως στόχο να προσδιορίσει τις παραμέτρους που επιδρούν στη δυσχέρεια της απομελάνωσης των χαρτιών που συνιστούν απορρίμματα γραφείου και να μελετήσει φιλικές προς το περιβάλλον μεθόδους απομελάνωσης, όπως την αξιοποίηση επιλεγμένων ενζύμων. Αποτελείται από τέσσερις ερευνητικούς κύκλους: Α’. προκαταρκτικά πειράματα και βασικός έλεγχος της επίδρασης του υποστρώματος και της μελάνης στην απομελάνωση χαρτιών γραφείου, Β’. μελέτη της αποτελεσματικότητας απομελάνωσης χαρτιών τυπωμένων σε φωτοαντιγραφικά μηχανήματα και εκτυπωτές laser, Γ’. μελέτη και αξιολόγηση της επίδρασης της θερμοκρασίας, της περιεκτικότητας και του χρόνου πολτοποίησης στην απομελανωσιμότητα χαρτιών τυπωμένων στο ίδιο φωτοαντιγραφικό μηχάνημα, και Δ’. εξέταση της συμβολής των ενζύμων στην απομελάνωση χαρτιών που συνιστούν απορρίμματα γραφείου. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διδακτορικής διατριβής αποδείχθηκε η σημαντικά διαφορετική απομελανωσιμότητα που παρουσιάζουν χαρτιά τυπωμένα σε διαφορετικά φωτοαντιγραφικά μηχανήματα και εκτυπωτές laser. Οι κυριότερες περιπτώσεις μη απομελανωσιμότητας εστιάζονται στα ξηρογραφικά μελάνια που περιέχουν συμπολυμερή στυρενίου-ακρυλικού και οξείδια σιδήρου. Η χαμηλή ταχύτητα τύπωσης συχνά συνοδεύει τις συγκεκριμένες περιπτώσεις και θεωρείται ένας επιπλέον παράγοντας που οδηγεί σε δυσκολίες απομελάνωσης. Οι εν λόγω περιπτώσεις οδηγούν στο σχηματισμό, κατά την πολτοποίηση, μεγάλων σωματιδίων μελανιού, τα οποία συχνά εγκλωβίζουν ίνες χαρτιού, με αποτέλεσμα η επίπλευση των συσσωματωμάτων αυτών να καθίσταται απίθανη. Η αύξηση της έντασης των συνθηκών πολτοποίησης φάνηκε πως μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την αποτελεσματικότητα της απομελάνωσης με τη μέθοδο της επίπλευσης, με την αύξηση της περιεκτικότητας να έχει τη μεγαλύτερη επίδραση. Τέλος, οι δοκιμές απομελάνωσης με τη χρήση ενζύμων παρουσίασαν καλύτερα αποτελέσματα σε σύγκριση με τις αντίστοιχες στις οποίες τα ένζυμα είχαν προηγουμένως απενεργοποιηθεί. Η όξινη ενζυμική επεξεργασία κατέληξε σε μειωμένη αποτελεσματικότητα απομελάνωσης εν συγκρίσει με την μη ενζυμική απομελάνωση. Η προσθήκη ΗΝΟ3 στο στάδιο της ενζυμικής επεξεργασίας μείωνε το περιεχόμενο του αιωρήματος σε CaCO3, η ύπαρξη του οποίου φαίνεται πως υποβοηθάει τη διεργασία της επίπλευσης στο να απομακρύνει τα μελάνια. Αντίθετα, η αλκαλική ενζυμική επεξεργασία οδηγούσε σε βελτίωση της απομελανωσιμότητας των χαρτιών γραφείου.
Η εξέλιξη των σχολικών εγχειριδίων στο μάθημα των αρχαίων ελληνικών της Α’ γυμνασίου
Authors: Ντίνου Βερονίκη
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή ερευνάται η εξέλιξη των σχολικών εγχειριδίων του μαθήματος των Αρχαίων Ελληνικών μέσω των κριτηρίων ορθότητάς τους. Αναλυτικότερα, σχεδιάστηκε και διαμορφώθηκε ένα πίνακας 45 κριτηρίων για τη διάκριση και τη διερεύνησή τους στα σχολικά εγχειρίδια των Αρχαίων Ελληνικών της Α’ Γυμνασίου που έχουν εκδοθεί από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους έως σήμερα. Όσον αφορά στο θεωρητικό πλαίσιο, προσδιορίζονται έννοιες και θεματικές, όπως το σχολικό εγχειρίδιο και οι λειτουργίες του, το Αναλυτικό Πρόγραμμα και η ιστορία της εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Κατόπιν, παρουσιάζεται η εξέλιξη της ιστορίας του μαθήματος των Αρχαίων Ελληνικών, αλλά και οι διεθνείς και ελληνικοί κατάλογοι κριτηρίων ορθότητας των σχολικών εγχειριδίων. Ως προς τη μεθοδολογία, επιλέχθηκε η αρχειακή έρευνα, και πιο συγκεκριμένα, η ανάλυση τεκμηρίων, η οποία βασίζεται σε υπάρχοντα δεδομένα, όπως σχολικά εγχειρίδια, Φύλλα της Ελληνικής Κυβέρνησης και περιοδικά. Τα αρχεία και τα τεκμήρια για την έρευνα της διατριβής εντοπίστηκαν, συλλέχθηκαν και αξιοποιήθηκαν από α) το Μουσείο Παιδείας του Πανεπιστημίου Αθηνών, β) εθνικές και πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες, γ) τη ψηφιακή βιβλιοθήκη του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής και δ) πηγές διαδικτύου. Τα υπό μελέτη, λοιπόν, σχολικά εγχειρίδια αξιολογήθηκαν ως προς τον αριθμό κριτηρίων ορθότητας που πληρούν από τον σχετικό κατάλογο που δημιουργήθηκε βάσει της βιβλιογραφικής ανασκόπησης και της αρχειακής έρευνας που πραγματοποιήθηκε. Τα κριτήρια αφορούν α) το Περιεχόμενο – Επιστημονική Εγκυρότητα, β) το Περιεχόμενο – Κοινωνική Εγκυρότητα, γ) την Παρουσίαση – Δομικά Χαρακτηριστικά και δ) την Παιδαγωγική και Διδακτική Καταλληλότητα. Η παρούσα έρευνα διεξήχθη κατά το ακαδημαϊκό έτος 2018-2019, όπου εξετάσθηκαν στο σύνολό τους 143 σχολικά εγχειρίδια των Αρχαίων Ελληνικών της Α’ Γυμνασίου, εκ των οποίων αξιολογήθηκαν ενδελεχώς τα 43, αφού τα περισσότερα αποτελούν νεότερες εκδόσεις των πρωτότυπων. Τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν πως ο προτεινόμενος κατάλογος κριτηρίων ορθότητας μπορεί να αξιοποιηθεί ως εργαλείο αξιολόγησης των σχολικών εγχειριδίων γενικά και των Αρχαίων Ελληνικών ειδικότερα. Αυτό αποδεικνύεται από τα ευρήματα, τα οποία παρέχουν πληροφορίες για τα σχολικά εγχειρίδια των Αρχαίων Ελληνικών ως προς τον αριθμό των κριτηρίων που πληρούν και κατ’ επέκταση ως προς τα ισχυρά και αδύναμα σημεία τους που χρίζουν βελτίωσης, αλλά και συγκριτικά ως προς την εξέλιξή τους. Από την παρούσα έρευνα, προκύπτει πως τα σχολικά εγχειρίδια των Αρχαίων Ελληνικών της Α’ Γυμνασίου έχουν βελτιωθεί σε σημαντικό βαθμό έως σήμερα, με την ποιότητά τους να εμπλουτίζεται διαδοχικά όλο και περισσότερο.