bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ανάπτυξη προηγμένων, νανοδομημένων καταλυτικών υλικών για ενεργειακές και περιβαλλοντικές εφαρμογές
Authors: Τσαούση Ελένη
Published: August 2021

Eπιχειρήθηκε αρχικά η σύνθεση δυο ομάδων μεσοπορωδών πυριτικών υλικών και στη συνέχεια η ενσωμάτωση περοβσκιτών σε αυτά χρησιμοποιώντας τα πρώτα ως υποστηρικτικά. Η πρώτη ομάδα περιλαμβάνει ανόργανα μεσοπορώδη υλικά στα οποία έγινε εισαγωγή των περοβσκιτών x% LaCoO3, x% LaFeO3, x% La0.5Sr0.5FeO3 σε ποσοστά x % = 10, 20, 30, 50. Η δεύτερη ομάδα περιλαμβάνει αρχικά την επιτυχή σύνθεση σπειροειδούς σίλικας και στη συνέχεια εμποτισμό αυτής με περοβσκίτες που χρησιμοποιήθηκαν και στην πρώτη ομάδα στα ίδια ποσοστά. Σκοπός ήταν η χρήση των υλικών αυτών ως καταλυτών στην αντίδραση της αναγωγής του ΝΟ από το CO καθώς και στην καταλυτική διάσπαση του πρωτοξειδίου του αζώτου (Ν2Ο). Επιπλέον, όσον αφορά τη δεύτερη ομάδα υλικών, ένα από τα στοιχήματα που τέθηκαν ήταν και η διατήρηση της ελικοειδούς δομής της σίλικας μετά την ενσωμάτωση των περοβσκιτικών οξειδίων.Η σύνθεση της πρώτης ομάδας υλικών βασίστηκε στη χρήση ενός κατιονικού επιφανειοδραστικού του C16TAB και του πολυακρυλικού οξέος. Το πολυακρυλικό οξύ έχει τη δυνατότητα να συμπλέκεται με τα κατιονικά επιφανειοδραστικά σχηματίζοντας οργανωμένες μεσοδομές. Ως πηγή πυριτίου χρησιμοποιήθηκε το TEOS. Η ενσωμάτωση των περοβσκιτών στη μεσοδομή έγινε με τον εμποτισμό των μέταλλων υπό μορφή νιτρικών αλάτων.Για τη δεύτερη ομάδα υλικών, αρχικά πραγματοποιήθηκε η σύνθεση σπειρόμορφης σίλικας χρησιμοποιώντας το κατιονικό επιφανειοδραστικό CnTAB (C16TAB ή C18TAB), το ανιονικό επιφανειοδραστικό SDS και το συμπολυμερές Pluronic P123. Ως πηγή πυριτίου χρησιμοποιήθηκε το TMOS. Η προσθήκη των περοβσκιτικών οξειδίων έγινε με εμποτισμό, ενώ ως μέσο συμπλοκοποίησης χρησιμοποιήθηκε το κιτρικό οξύ.Τα παρασκευασθέντα υλικά χαρακτηρίστηκαν με περίθλαση ακτίνων Χ (XRD) τόσο σε χαμηλές γωνίες, για να προσδιοριστεί ο σχηματισμός της μεσοπορώδους δομής, όσο και σε υψηλές γωνίες για τον εντοπισμό των περοβσκιτικών φάσεων. Η δομή των καταλυτών ελέγθηκε με ηλεκτρονική Μικροσκοπία Σάρωσης (SEM) και Ηλεκτρονική Μικροσκοπία Διέλευσης (ΤΕΜ). Η ειδική επιφάνεια των στερεών μετρήθηκε με ποροσιμετρία αζώτου, ενώ ο προσδιορισμός της έγινε τόσο με τη μέθοδο BET όσο και με τη μέθοδο του σημείου - Ι (I - point).Η καταλυτική συμπεριφορά των υποστηριζόμενων περοβσκιτικών οξειδίων μελετήθηκε σε δυο αντιδράσεις. Η πρώτη ήταν η καταλυτική διάσπαση του Ν2Ο και η δεύτερη η οξειδοαναγωγική μετατροπή του μονοξειδίου του αζώτου από το μονοξείδιο του άνθρακα (ΝΟ+CO). Και οι δυο αυτές αντιδράσεις παρουσιάζουν έντονο περιβαλλοντικό ενδιαφέρον καθώς τα οξείδια του αζώτου (ΝΟx) αποτελούν έναν από τους κύριους ρύπους της ατμόσφαιρας.
The importance of time in different political economic systems
Authors: Μισσός Βλάσιος
Published: August 2021

Η εν λόγω διατριβή ανήκει στο χώρο της Ιστορίας των Οικονομικών Ιδεών και Μεθοδολογίας. Υπογραμμίζει τη σημασία του χρόνου και της σχέσης του με τα μαθηματικά εντός του κυρίαρχου πλαισίου οικονομικής σκέψης, ακολουθώντας τη συζήτηση των πρωτότυπων κειμένων των κορυφαίων νεοκλασικών στοχαστών της περιόδου 1850-1940. Κατά τη διαχείριση του θέματος, συζητούμε τις επιστημολογικές πρωταρχές της νεοκλασικής θεωρίας δια των οποίων αποκλείεται η οποιαδήποτε παραδοχή των επιδράσεων του πραγματικού χρόνου και σύμφωνα με τις οποίες απαιτείται η υποκατάστασή του από μια νέα αναλυτική κατηγορία. Παράλληλα, η οριακή θεώρηση, γοητευμένη από τη καθαρότητα της μαθηματικής ανάλυσης, στέκει αδύναμη μπροστά στις εμβριθείς παρατηρήσεις του Alfred Marshall, οι ιδέες του οποίου αποτελούν γνήσιο προϊόν της Βικτωριανής Εποχής. Ο Marshall, ο ίδιος εξαίρετος μαθηματικός, στέκει στο ιστορικό μεταίχμιο επί του οποίου συντελείται μια σημαντική μεταβολή του κυρίαρχου οικονομικού παραδείγματος, κατά τα πρότυπα χωροποίησης της χρονικής «διάστασης». Από τη συστηματική μελέτη και ερμηνεία των μαρσαλλιανών παρατηρήσεων αναδεικνύεται η σημασία του χρόνου για την οικονομική θεωρία και πολιτική και προτείνεται η επιστροφή σε μια κριτική ανάγνωση του έργου του Alfred Marshall.
Η διασφάλιση της προστασίας του πολίτη έναντι της δημόσιας διοίκησης και οι μηχανισμοί ελέγχου αυτής
Authors: Σωτηροπούλου Εμμανουέλα
Published: August 2021

Στο σύγχρονο συνεχές μεταβαλλόμενο οικονομικό περιβάλλον, η Δημόσια Διοίκηση οφείλει να παρακολουθεί τα νέα δεδομένα, να είναι ευέλικτη,να προσαρμόζεται στις αλλαγές και στις απαιτήσεις της κοινωνίας, να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και στις ανάγκες των πολιτών. Πώς μπορεί να το πετύχει αυτό; Με τον επανακαθορισμό του ρόλου της και του είδους των υπηρεσιών που προσφέρει στους πολίτες, με την χρήση νέων τεχνολογιών, με τον εκσυγχρονισμό και την απλοποίηση των διαδικασιών. Αντικείμενο της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής αποτελεί η παρουσίαση και ανάλυση, από τη μια των μέσων που διαθέτει ο πολίτης για την διασφάλιση της προστασίας του έναντι των αυθαιρεσιών της Δημόσιας Διοίκησης και από την άλλη των υφιστάμενων ελεγκτικών μηχανισμών της δράσης της. Βασικός της στόχος είναι να διεισδύσει στα αίτια που προκαλούν την δυσπιστία του πολίτη αναφορικά με την δράση της Δημόσιας Διοίκησης, να ανιχνεύσει τα φαινόμενα εκείνα τα οποία προκαλούν την αναποτελεσματικότητα της και να προτείνει τη λήψη άμεσων μέτρων με κύριο στόχο την αναβάθμισητης ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών της. Μέσα από την παρουσίαση του νομοθετικού πλαισίου, την ανάλυση των αρχών του Διοικητικού Δικαίου, των θεσμοθετημένων δικαιωμάτων των πολιτών στην ελληνική και ενωσιακή έννομη τάξη, ως παράμετροι οριοθέτησης της προστασίας τους, καθώς επίσης και την κριτική παρουσίαση των τρόπων ελέγχου της διοικητικής δράσης, παραδοσιακών και νέας μορφής, σε συνάρτηση με την επεξεργασία της πλούσιας νομολογίας, θα επιχειρηθεί να δοθούν απαντήσεις στο ερώτημα αν ο πολίτης προστατεύεται αποτελεσματικά έναντι της Δημόσιας Διοίκησης. Ταυτόχρονα, θα επιχειρηθεί να αναζητηθούν νέοι τρόποι εκσυγχρονισμού της για την ριζική αναμόρφωση του τρόπου λειτουργίας της, ώστε ο πολίτης να επανακτήσει την εμπιστοσύνη του απέναντι στην Δημόσια Διοίκηση.
Κατασκευή και χαρακτηρισμός διαφανών ηλιακών κυττάρων υψηλής απόδοσης
Authors: Μακρής Θεόδωρος
Published: August 2021

Στην παρούσα Διδακτορική Διατριβή πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός,η κατασκευή και ο ηλεκτρικός χαρακτηρισμός ημιδιαφανών ηλιακών κυττάρων μονο-κρυσταλλικού πυριτίου μεγάλης επιφάνειας (156 x 156 mm2) και υψηλής απόδοσης. Η διαπερατότητα των ηλιακών κυττάρων επιτεύχθηκε με την κοπή, με δέσμη λέιζερ διοξειδίου του άνθρακα (CO2), περιοδικών πλεγμάτων ελλείψεων επί συμβατικών ηλιακών κυττάρων μονοκρυσταλλικού πυριτίου. O σχεδιασμός των ημιδιαφανών ηλιακών κυττάρων έγινε έτσι ώστε να παρουσιάζουν ομοιόμορφη διαπερατότητα φυσικού φωτός και υψηλή απόδοση σε συνδυασμό με χαμηλή δαπάνη παραγωγής. Στην κατασκευή των δειγμάτων αρχικά καταφέραμε να κατανεμηθούν ομοιόμορφα και σε ακριβείς θέσεις επί της επιφάνειας τα πολυάριθμα και πολύ μικρών διαστάσεων στοιχεία που απαρτίζουν τα περιοδικά πλέγματα των ελλείψεων ώστε να επιτευχθεί ομοιόμορφη διαπερατότητα ηλιακού φωτός. Δεύτερον, αλλά πολύ σημαντικό αποτέλεσμα της συγκεκριμένης έρευνας, είναι ότι μειώθηκε αποτελεσματικά η θραύση τους κατά τη διάρκεια κοπής των στοιχείων των πλεγμάτων με την επινόηση και κατασκευή μιας μεταλλικής βάσης δύο επιπέδων. Από τον ηλεκτρικό χαρακτηρισμό των δειγμάτων προκύπτει ότι τα καλύτερα ημιδιαφανή ηλιακά κύτταρα πυριτίου που κατασκευάστηκαν παρουσιάζουν αποδόσεις από 13.2% μέχρι 14.2% για τιμές διαπερατότητας από 4.6% μέχρι 5.4%. Το σημαντικότερο συμπέρασμα που προέκυψε από την ανάλυσή των πειραματικών αποτελεσμάτων είναι ότι η απόδοση ενός ημιδιαφανούς κυττάρου Si δεν εξαρτάται μόνο από το συνολικό εμβαδόν επιφάνειας των στοιχείων που αφαιρούνται με κοπή laser, αλλά και από το συνολικό μήκος των περιμέτρων τους. Στο δεύτερο μέρος της Διδακτορικής Διατριβής καθορίστηκαν οι ιδανικότερες συνθήκες συγκολλήσεως για την κατασκευή ωμικών συνδέσεων επίπεδων αγωγών χαλκού που επικαλύπτονται από φιλικά προς το περιβάλλον κράματα σε φωτοβολταϊκά στοιχεία μονοκρυσταλλικού πυριτίου. Τα κράματα που μελετήθηκαν για να αντικαταστήσουν την παραδοσιακά χρησιμοποιούμενη ύλη συγκολλήσεως ήταν τα κασσιτέρου-αργύρου Sn96.5Ag3.5 και βισμουθίου-κασσιτέρου Bi58Sn42 με θερμοκρασίες τήξης 221°C και 139°C. Δείγματα με ωμικές συνδέσεις και από τα δύο κράματα δέχτηκαν συγκεντρώσεις ηλιακής ακτινοβολίας έως 16 ήλιους (16Χ) με την χρησιμοποίηση φακών Fresnel. Τα αποτελέσμτα των ηλεκτρικών μετρήσεων έδειξαν ότι οι ωμικές συνδέσεις ανταποκρίθηκαν πλήρως στην διαχείριση υψηλών ρευμάτων ενώ ταυτοχρόνως επέδειξαν μηχανική αντοχή δεδομένης της ραγδαίας αύξησης της θερμοκρασίας τους με την εφαρμογή υψηλών συγκεντρώσεων.
Assessment of the water fluxes from the Blach Sea to the Mediterranean using a HF radar
Authors: Κοκκίνη Ζωή
Published: August 2021

Ένα παράκτιο σύστημα καταγραφής επιφανειακών ρευμάτων (WERA High Frequency radar), το σύστημα 'Δάρδανος' εγκαταστάθηκε στις ανατολικές ακτές της νήσου Λήμνου τον Νοέμβριο του 2009, με αρχικό σκοπό την εκτίμηση των επιφανειακών ροών της Μαύρης θάλασσας στο Αιγαίο, αλλά και ως όργανο παράκτιας διαχείρισης κυρίως για περιπτώσεις ατυχημάτων. πετρελαιοκηλίδων και επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης. Η παρούσα διατριβή έχει ως στόχο να εκμεταλλευτεί αυτό το πρόσφατα εγκατεστημένο HF radar σε μια προσπάθεια να ποσοτικοποιήσει την εισροή νερού από τα Δαρδανέλια στο Βόρειο Αιγαίο.Η εγκατάσταση και η, για σχεδόν δύο χρόνια, συνεχόμενη λειτουργία του συστήματος "Δάρδανος" επέτρεψε, για πρώτη φορά, την εκτίμηση του όγκου των υδάτων που εισέρχονται στο Αιγαίο μέσω των Δαρδανελίων, ανά μισάωρα χρονικά διαστήματα. Στην παρούσα διατριβή παρουσιάζονται διάφορες προσπάθειες εκτίμησης αυτών των πλευρικών ροών. Για την εκτίμηση των πλευρικών αυτών ροών απαιτήθηκε η ανάπτυξη μίας καινοτόμου προσέγγισης που βασίζεται στην εκτίμηση του βάθους του μικτού επιφανειακού στρώματος (MLD), συνδυάζοντας τις μετρήσεις των επιφανειακών ρευμάτων, όπως αυτές καταγράφονται από το HF radar, με μετρήσεις ανέμου. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης συγκρίνονται με την υπάρχουσα βιβλιογραφία καθώς επίσης και με εκτιμήσεις από υπάρχοντα μοντέλα ανταλλαγών για επιβεβαίωση. Τα αποτελέσματα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ένα νέο εργαλείο που θα παρέχει βελτιωμένη γνώση στο θέμα των ανταλλαγών Μεσογείου και Μαύρης Θάλασσας σχεδόν σε πραγματικό χρόνο. Επιπλέον, η νέα αυτή μέθοδος εκτίμησης του πάχους του μικτού στρώματος και των πλευρικών ροών με τη χρήση ραντάρ υψίσυχνων μετρήσεων και της τάσης του ανέμου, μπορεί να εφαρμοστεί παγκοσμίως όπου υπάρχουν παρόμοιες εγκαταστάσεις HF radar και ειδικά σε Στενά (όπως τα Στενά του Γιβραλτάρ και της Μεσίνα), όπου οι πλευρικές επιφανειακές ροές παίζουν σημαντικό ρόλο στην κλιματολογία των ημίκλειστων θαλάσσιων λεκανών που με τις οποίες συνδέονται τα στενά αυτά.
Η μέθοδος του βέλτιστου πλάτους ως μέσο αυτόματου προσδιορισμού των παραμέτρων των ελεγκτώνυλοποίηση αυτόματα ρυθμιζόμενου ελεγκτή PID
Authors: Τσελεπής Νικόλαος
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν να αποδειχθεί με την πειραματική επιβεβαίωση της θεωρίας σχεδίασης συστημάτων αυτομάτου ελέγχου μίας εισόδου-μίας εξόδου τύπου - Ι και της υλοποιήσης του αυτόματα ρυθμιζόμενου ελεγκτή PID, ότι είναι δυνατή η χρησιμοποίησή της στον τομέα της βιομηχανίας. Αρχικά, υλοποιείται η πειραματική διάταξη (Hardware-In-the Loop HIL) πάνω στην οποία έγινε η πειραματική επιβεβαίωση. Η προσομοίωση HIL πραγματικού χρόνου (real time Hardware-In-the-Loop) αναγνωρίζεται ευρέως πλέον, ως ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία σχεδίασης για τους Μηχανικούς. Αρχικός στόχος της διατριβής ήταν ο προσδιορισμός των παραμέτρων των ψηφιακών ελεγκτών I, PI και PID που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο των συστημάτων με πραγματικούς πόλους, με πραγματικούς πόλους και μηδενικά ελάχιστης και μη ελάχιστης φάσης, καθώς και των φυσικών συστημάτων με πραγματικούς πόλους και χρονική καθυστέρηση, χρησιμοποιώντας και την κλασική και την αναθεωρημένη μέθοδο του βέλτιστου πλάτους και έγινε μια σύγκριση μεταξύ των δύο αυτών μεθόδων. Ολοκληρώσαμε τη διατριβή αυτή, με την υλοποίηση του αυτόματα ρυθμιζόμενου ελεγκτή PID. Κατά την υλοποίηση αυτή, αναπτύχθηκε μία συστηματική διαδικασία αυτορρύθμισης των παραμέτρων του ψηφιακού ελεγκτή, με τέτοιο τρόπο, ώστε το τελικό σύστημα κλειστού βρόχου να εμφανίζει τη βέλτιστη μορφή του μεταβατικού φαινομένου.
Κλινικοπαθολογοανατομική μελέτη της αγγειογένεσης και μορίων κυτταρικής συνοχής σε όγκους μαλακών μορίων
Authors: Μολιώτης Λεωνίδας
Published: August 2021

Οι πρωτοπαθείς ογκοι του μυοσκελετικού συστήματος αποτελούν μια ετερογενή ομάδα κακοήθων νεοπλασιών οι οποίες αναπτύσσονται από διάφορα μεσεγχυματικά κυτταρικά στοιχεία παρεγχυματικών οργάνων σε οποιοδήποτε μέρος του ανθρωπίνου σώματος και συγκεκριμένα στους σκελετικούς μυς ,τον λιπώδη και ινώδη ιστό κατά την διαδρομή των αγγείων των ιστών αυτων. Η διάγνωση των σαρκωμάτων μαλακού ιστού είναι ιδιαίτερα δύσκολη κα ι το γεγονός ότι πολλές φορές αυτά δεν συνοδεύονται από συμπτώματα την καθιστά περισσότερο δύσκολη. Μετά την διάγνωση και την σταδιοποίηση η χειρουργική αφαίρεση, η ακτινοθεραπεία και η χημειοθεραπεία είναι οι τρόποι αντιμετώπισης αλλά η χειρουργική αφαίρεση είναι ο συνηθέστερος και αποτελεσματικότερος τρόπος θεραπείας. Αν και είναι σχετικά σπάνια νεοπλάσματα που αντιστοιχούν περίπου στο 1% του συνολικού αριθμού νεοπλασμάτων, είναι εξαιρετικά επιθετικά με μικρό ποσοστό επιβίωσης ανεξάρτητα της θεραπευτικής προσέγγισης . Περίπου το 70% των ασθενών εμφανίζουν υποτροπές εντός των πρώτων 2 ετων από την θεραπεία. Με την πρόσφατη πρόοδο της μοριακής βιολογίας, οι προσπάθειες για την κατανόηση του παθογεννετικού μηχανισμού της νόσου που θα οδηγήσουν στην λήψη ανάλογων θεραπευτικών αποφάσεων επικεντρώνονται συνήθως στην μελέτη της έκφρασης γονιδίων και πρωτεινών χωρίς ωστόσο να λαμβάνεται υπ’ όψιν η ετερογένεια των καρκινικών κυττάρων του όγκου. Εχει αποδειχθεί ότι οι κακοήθεις όγκοι του μυοσκελετικού συστήματος συμπεριλαμβάνουν ένα μικρό ποσοστό ιδιαίτερων κυττάρων,τα οποία αναγνωρίζονται μόνον βάσει ειδικών επιφανειακών αντιγόνων, τα λεγόμενα καρκινικά βλαστικά κύτταρα με δυνατότητα αυτοσυντηρούμενης ανάπτυξης και διαφοροποίησης. Ολοένα και περισσότερες μελέτες αναδεικνύουν ότι τα καρκινικά βλαστικά κύτταρα είναι τα προγονικά κύτταρα από τα οποία δημιουργείται ο όγκος και ότι η βιολογική του συμπεριφορά, δηλαδή η ικανότητα υποτροπής και μετάστασης όπως επίσης η ευαισθησία του στην συμβατική χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία, ρυθμίζεται από αυτά τα καρκινικά βλαστικά κύτταρα. Η παρούσα μελέτη συντελεί στην κατανόηση των μοριακών μηχανισμών που διέπουν την λειτουργία των καρκινικών βλαστικών κυττάρων στους όγκους αυτούς συμβάλλοντας στον απώτερο και τελικό στόχο που είναι η ανάπτυξη νέας και αποτελεσματικότερης θεραπείας. Η αναγνώριση νέων προγνωστικών δεικτών θα βελτιώσει τις θεραπευτικές στρατηγικές. Επίσης κάποια από τα υπο μελέτη μόρια θα μπορούσαν να αποτελέσουν πρώιμους δείκτες ανάπτυξης η υποτροπής των όγκων αυτών έτσι ώστε να χρησιμοποιηθούν σε προγράμματα δευτερογενούς πρόληψης.
H συγκέντρωση των λόγων ανακοπής στην αναγκαστική εκτέλεση
Authors: Παπαδοπούλου Αναστασία
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η μελέτη της συγκέντρωσης των λόγων ανακοπής στην αναγκαστική εκτέλεση κατά το άρθρο 935 ΚΠολΔ. Η διάταξη αυτή συνιστά την εκδήλωση της αρχής συγκέντρωσης των ισχυρισμών ειδικά στην εκτελεστική διαδικασία. Η αρχή της συγκέντρωσης αποτελεί θεμελιώδη δικονομική αρχή της πολιτικής δίκης και περιορίζει χρονικά τη νόμιμη προβολή των πραγματικών ισχυρισμών, που συγκροτούν την άμυνα των διαδίκων. Στο πρώτο κεφάλαιο (§§ 1-2) εξετάζεται η δογματική θεώρηση της αρχής συγκέντρωσης στην αναγκαστική εκτέλεση, με αφετηρία την εννοιολογική και λειτουργική προσέγγιση της ίδιας αρχής στην εν γένει πολιτική δίκη και με έμφαση ιδίως στον ειδικό δικαιολογητικό λόγο καθιέρωσής της στη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης. Στο δεύτερο κεφάλαιο (§§ 3-5) παρουσιάζονται διεξοδικά οι κατ’ ιδίαν προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 935 ΚΠολΔ στην εκτελεστική διαδικασία, όπως και η εφαρμογή του στο πλαίσιο άλλων διαδικασιών. Επιχειρείται έπειτα, η οριοθέτηση του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 935 ΚΠολΔ σε σχέση με τους λοιπούς περιορισμούς, που εμποδίζουν την άσκηση της ανακοπής κατά της εκτέλεσης του άρθρου 933 ΚΠολΔ και αναλύονται οι έννομες συνέπειες εφαρμογής του εξεταζόμενου άρθρου στην αναγκαστική εκτέλεση, όπως και ο έλεγχος της ορθής εφαρμογής του με ένδικα μέσα. Αντί επιλόγου, παρατίθενται, τέλος (§ 6) τα συμπεράσματα της έρευνας, τα βασικά προβλήματα της υπό μελέτη ρύθμισης, καθώς και οι επιλεγείσες ως προσφορότερες λύσεις τους.
Σχέσεις δομής - λειτουργίας και εξελικτικές σχέσεις μεταφορέων πουρινών και πυριμιδινών των οικογενειών NCS1 και NCS2
Authors: Κρυπωτού Αιμιλία
Published: August 2021

Οι πρωτεΐνες των οικογενειών NCS1 και NCS2/NAT ανήκουν στην κατηγορία συμμεταφορέων Η+/Νa+ και συμμετέχουν στην πρόσληψη θρεπτικών συστατικών, όπως πουρίνες, πυριμιδίνες, βιταμίνες και σχετικών μεταβολιτών. Μέλη της οικογένειας NCS1 εντοπίζονται σε βακτήρια, μύκητες και φυτικούς οργανισμούς, ενώ της NCS2/ΝΑΤ σχεδόν σε όλες τις μορφές ζωής. Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναι η δομική και λειτουργική μελέτη μελών των δύο αυτών οικογενειών στον μύκητα Aspergillus nidulans, έναν οργανισμό-μοντέλο που έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως στη μελέτη μεταφορέων και κυτταρικών μηχανισμών. Η συγκεκριμένη μελέτη χωρίζεται σε τέσσερα διακριτά κεφάλαια τα οποία αφορούν: (i) τη λειτουργική και δομική ανάλυση του κύριου μεταφορέα πουρινών AzgA, (ii) το λειτουργικό χαρακτηρισμό των ΝCS2/ΝΑΤ πρωτεϊνών του Aspergillus brasiliensis στον Α. nidulans, (iii) τη λειτουργική και δομική ανάλυση του μεταφορέα πουρινών/κυτοσίνης FcyB, (iv) τη λειτουργική και δομική ανάλυση του μεταφορέα ουρακίλης FurD και τη διερεύνηση της λειτουργίας αγνώστων ομολόγων της Fur οικογένειας.
Σχέση των αντιλήψεων ενήλικων σε έννοιες και νόμους της φυσικής με τον επιστημονικό εγγραμματισμό τους
Authors: Καράογλου Γεώργιος
Published: August 2021

•Στη διατριβή γίνεται ταυτόχρονη καταγραφή της ικανότητας των ενήλικων πολιτών να διαχειρίζονται ζητήματα επιστημονικού εγγραμματισμού (Ε.Ε) και να προσεγγίζουν έννοιες και νόμους της φυσικής που αναφέρονται στη μηχανική, ενός τομέα που παρουσιάζει τους πιο καθολικούς νόμους της φύσης. Το ερωτηματολόγιο της έρευνας αποτελείται από τέσσερα τμήματα που καταγράφουν α) τα προσωπικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων, β) την ικανότητά τους να επεξεργάζονται ζητήματα Ε.Ε γ) την ικανότητά τους να επεξεργάζονται θέματα σχολικής φυσικής, και δ) το ενδιαφέρον τους για θέματα που αφορούν τις επιστήμες και τη σχολική φυσική, τη γενική σχολική τους επίδοση καθώς και την επίδοσή τους στη φυσική. Στην έρευνα συμμετέχουν 912 ενήλικοι, 448 γυναίκες και 464 άνδρες, διαφόρων μορφωτικών επιπέδων και ενασχολήσεων, με διαφορετικά ενδιαφέροντα, εργασιακό και κοινωνικό περιβάλλον. Από τα αποτελέσματα φαίνεται ότι όσο αυξάνεται η εννοιολογική κατανόηση στη φυσική γίνονται υψηλότερες και οι επιδόσεις στον Ε.Ε. Οι διαφορές στους μέσους όρους των ορθών απαντήσεων του Ε.Ε σε όλες τις κατηγορίες μορφωτικών επιπέδων που διακρίθηκαν υποδεικνύουν ότι ο επιπλέον χρόνος σπουδών και η φύση των δύο τύπων Λυκείου ή των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων οδηγούν σε διαφορετική προσέγγιση της επιστήμης και συμβάλουν στην ανάπτυξη ιδιαίτερων προσωπικών ενδιαφερόντων. Η απουσία στατιστικά σημαντικής διαφοράς στους μέσους όρους ορθών απαντήσεων που αφορούν τη φυσική, μεταξύ των αποφοίτων των δύο τύπων Λυκείου, καθώς και οι χαμηλές επιδόσεις τους αναδεικνύουν την επικράτηση των εναλλακτικών ιδεών μετά το τέλος της τυπικής εκπαίδευσης και την ενηλικίωση. Ο Ε.Ε ενηλίκων φαίνεται να επηρεάζεται από την κατεύθυνση σπουδών στο Λύκειο, η επιλογή της οποίας συνδέεται με τα ενδιαφέροντα και τις στάσεις σε σχέση με την επιστήμη. Οι μαθητές της θετικής κατεύθυνσης στοχεύουν σε υψηλόβαθμες σχολές, γίνονται περισσότερο δεκτικοί στον τρόπο διαχείρισης της γνώσης, και είναι ευκολότερο γι’ αυτούς να την προσεγγίσουν στο μέλλον και να κατανοήσουν τη συμβολή της στη καθημερινή ζωή. Όσο μεγαλύτερο είναι το ενδιαφέρον σε θέματα επιστημών τόσο καλύτερες είναι οι επιδόσεις των ενηλίκων σε ζητήματα Ε.Ε και στην προσέγγιση εννοιών και νόμων της μηχανικής. Οι πολίτες που εμφάνισαν ως μαθητές υψηλότερες σχολικές επιδόσεις έδειξαν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για παρακολούθηση επιστημονικών θεμάτων και πέτυχαν υψηλότερες επιδόσεις στις δύο κατηγορίες ερωτήσεων. Με δεδομένο ότι οι υψηλές σχολικές επιδόσεις οικοδομούν θετική ακαδημαϊκή αυτοαντίληψη, προκύπτει ότι η υψηλότερη αυτοαντίληψη στη μαθητική ηλικία οδηγεί μετά την ενηλικίωση σε μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τις επιστήμες και στην επίτευξη καλύτερων επιδόσεων σε ζητήματα Ε.Ε και φυσικής.
Οικολογία, διατήρηση και διαχείριση των πληθυσμών και των ενδιαιτημάτων μεγάλων θηλαστικών σε περιοχή διέλευσης κλειστού οδικού άξονα
Authors: Γιαννακόπουλος Αλέξιος
Published: August 2021

Η προστασία της βιοποικιλότητας αποτελεί αντικείμενο μεγάλης συζήτησης παγκοσμίως. Η κατάτμηση ενδιαιτημάτων έχει επίσης αναγνωριστεί διεθνώς ως ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα που απειλούν τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Για την Ευρώπη έχει υπολογιστεί ότι η μέση έκταση αδιατάρακτης συνεχόμενης γης που δεν κατακερματίζεται από σημαντικούς οδικούς άξονες κυμαίνεται από 20 Km2 στο Βέλγιο έως 600 Km2 στην Φινλανδία με ένα μέσο όρο για την Ε.Ε. τα 130 Km2. Παρόλα αυτά στην Ευρώπη, τις υψηλότερες τιμές βιοποικιλότητας φέρουν οι περιοχές της Μεσογείου και μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν τα βαλκάνια και ιδιαίτερα η Ελλάδα ενώ αναλογικά με το μέγεθός της, χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα βιοποικιλότητας ζωικών ειδών. Ανάμεσα στα χαρακτηριστικά ζωικά είδη της Ελλάδας είναι και η καφέ αρκούδα που ανήκει στα μεγάλα σαρκοφάγα ενώ από τα μεγάλα φυτοφάγα θηλαστικά, είναι το ζαρκάδι και ο αγριόχοιρος. Ειδικότερα, τόσο για την καφέ αρκούδα όσο για το ζαρκάδι και τον αγριόχοιρο οι γνώσεις μας γύρω από την οικολογία και τη βιολογία τους στον Ελλαδικό χώρο είναι ελλιπείς.Ο σκοπός της διατριβής αφορά στην οικολογία, διατήρηση και διαχείριση τριών μεγάλων θηλαστικών και των ενδιαιτημάτων τους στην περιοχή κατασκευής και λειτουργίας ενός κλειστού αυτοκινητοδρόμου στη ΒΑ Πίνδο. Για το σκοπό αυτό συλλέχθηκαν δεδομένα πεδίου για τα τρία υπό μελέτη είδη την περίοδο 2005-2011 ενώ για την αρκούδα ειδικότερα συλλέχθηκαν και δεδομένα δορυφορικής τηλεμετρίας για 20 άτομα αρκούδας την περίοδο 2007-2010. Στόχος του 1ου κεφαλαίου ήταν να εξετάσει τις χωροχρονικές αλληλεπιδράσεις και την κοινωνική συμπεριφορά ανάμεσα σε αρσενικά και θηλυκά άτομα. Στόχος του 2ου κεφαλαίου ήταν η εκτίμηση του μεγέθους των ζωτικών χώρων ανά εποχή και η διερεύνηση των προτύπων μετακινήσεων και δραστηριότητας σε 20 άτομα καφέ αρκούδας με τη χρήση δορυφορικής τηλεμετρίας την περίοδο 2007-2010. Στόχος του 3ου κεφαλαίου ήταν η εκτίμηση της διαπερατότητας της Εγνατίας Οδού για 20 άτομα αρκούδας αλλά και η μελέτη της επίδρασης των περιβαλλοντικών μεταβλητών στην επιλογή των θέσεων διέλευσης πριν, κατά και μετά την κατσκευή του οδικού άξονα στη ΒΑ Πίνδο. Στόχος του 4ου κεφαλαίου ήταν η χρήση οικολογικών μοντέλων σε συνδυασμό με τα GIS για την πρόβλεψη των κατάλληλων ενδιαιτημάτων για τα τρία υπό μελέτη είδη στην περιοχή διέλευσης της Εγνατίας Οδού. Από τα στοιχεία της δορυφορικής παρακολούθησης προέκυψε ότι οι ζωτικοί χώροι είχαν μεγάλο ποσοστό επικάλυψης ακόμα και για τις περιοχές με υψηλή ένταση χρήσης. Οι ζωτικοί χώροι των αρκούδων που μελετήθηκαν ξεχωριστά ανά επoχή εμφάνισαν σημαντική διαφοροποίηση υποστηρίζοντας την ύπαρξη ενός διαφορετικού προτύπου συμπεριφοράς ανάμεσα στο φύλο. Oι αρκούδες διέσχισαν τον άξονα της Εγνατίας Οδού δείχνοντας προτίμηση σε περιοχές με ποσοστό δασοκάλυψης, ήπιες κλίσεις και αυξημένα τροφικά διαθέσιμα. Τα μικτά δάση, τα δρυοδάση και οι αγροδασικές εκτάσεις είναι από τους σημαντικούς παράγοντες που καθορίζουν την εξάπλωση όλων των υπό μελέτη ειδών.
Απώτερες επιπτώσεις των παραπνευμονικών συλλογών στην αναπνευστική λειτουργία και την αντοχή στην άσκηση σε παιδιά
Authors: Κοντούλη Καλλιόπη
Published: August 2021

Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκαν: α) οι απώτερες επιπτώσεις των παραπνευμονικών συλλογών στην αναπνευστική λειτουργία και την αντοχή στην άσκηση στα παιδιά και β) αν το βρογχικό άσθμα επηρεάζει την απώτερη έκβαση των παραπνευμονικών συλλογών στα παιδιά. Ασθενείς-μέθοδοι: στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν παιδιά με παραπνευμονική συλλογή μεγαλύτερα των 6 ετών τουλάχιστον 2 έτη μετά τη νόσο. Οι ασθενείς της μελέτης νοσηλεύτηκαν στην 3η Παιδιατρική Κλινική ΑΠΘ από τον Ιανουάριο του 1994 έως τον Δεκέμβριο του 2009. Από το σύνολο των 91 ασθενών, οι 51 πληρούσαν τα κριτήρια και συναίνεσαν στη μελέτη. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: Την ομάδα Α αποτέλεσαν 38 παιδιά με παραπνευμονική συλλογή χωρίς ιστορικό άσθματος πριν την νόσο και με αρνητικά τα ισχυρά κριτήρια του Martinez για την εκδήλωση άσθματος. Την ομάδα Β αποτέλεσαν 13 παιδιά με παραπνευμονική συλλογή και θετικό ιστορικό άσθματος πριν τη νόσο ή /και θετικά τα κριτήρια του Martinez. Την ομάδα Γ αποτέλεσαν 36 υγιή παιδιά > 6 ετών. Σε όλα τα παιδιά διενεργήθηκε σπιρομέτρηση και καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κόπωσης σε εργομετρικό ποδήλατο. Αποτελέσματα: Στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε στις παραμέτρους FVC%, FVC% z score, FEV1%, FEV1 % z score και FEV1/FVC στις ομάδες των παιδιών με πλευρίτιδα (Α και Β) σε σχέση με την ομάδα Γ. Τα παιδιά της ομάδος Β είχαν επιπλέον στατιστικά σημαντικά χαμηλότερες τιμές στις παραμέτρους FEF25-75% συγκριτικά με τους μάρτυρες. Δεν διαπιστώθηκε διαφορά μεταξύ των 3 ομάδων στην αντοχή στην άσκηση (VO2max). Στατιστικά σημαντικές διαφορές διαπιστώθηκαν στην αναπνευστική ανταπόκριση στην άσκηση μεταξύ των 3 ομάδων. Τα παιδιά της ομάδος Α είχαν χαμηλότερες αναπνευστικές εφεδρείες (Breathing Reserve %) και υψηλότερες τιμές αναπνευστικού ισοδύναμου για το οξυγόνο (VE/VO2) συγκριτικά με την ομάδα Γ. Τα παιδιά της ομάδας Β είχαν υψηλότερη τιμή του λόγου αερισμού του νεκρού χώρου προς τον αναπνεόμενο όγκο αέρα (VD/VT) και μείωση του λόγου της κατανάλωσης οξυγόνο με το έργο άσκησης (VO2/work) σε σχέση με τους μάρτυρες. Συμπεράσματα: Οι επιπτώσεις των παραπνευμονικών συλλογών στην αναπνευστική λειτουργία και την αντοχή στην άσκηση στα παιδιά είναι ελάχιστες, χωρίς ιδιαίτερη κλινική σημασία. Το βρογχικό άσθμα δεν αποδείχθηκε να αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα της απώτερης έκβασης των παραπνευμονικών συλλογών στα παιδιά.
Η ορθόδοξη οικολογική αντίληψη ως εργαλείο στην εκπαίδευση για το περιβάλλον και την αειφορία
Authors: Μπότας Αθανάσιος
Published: August 2021

Η οικολογική κρίση και οι συνέπειές της εντάσσονται σε μια συνολικότερη κρίση οικονομικών, πολιτικών και εκπαιδευτικών συστημάτων, παραπέμποντας και στο θρησκευτικό στοχασμό και στις σχέσεις του με την οικολογική συνειδητοποίηση, ευαισθητοποίηση, ενεργοποίηση, δεοντολογία και ηθική. Η αντίληψη αυτή, αντλημένη από εκδόσεις της Ορθοδοξίας, δείχνει το σημερινό θεολογικό προβληματισμό για το περιβάλλον. Αποκαλύπτει όμως και επίκαιρες διαστάσεις της Θρησκευτικής Αγωγής που μπορούν να λειτουργήσουν ως θέμα, υλικό και μέσον έρευνας Προγραμμάτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης.Η εξέταση της πρότασης που καταθέτει η ορθόδοξη Εκκλησία για δράσεις στην κατεύθυνση της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης επιχειρείται μέσα από την αντιπαραβολή σκοπών, στόχων, αρχών και πρακτικών, τη διερεύνηση των συγκλίσεων και των συγκρούσεων μεταξύ της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης ως μιας καινοτόμου μαθησιακής διαδικασίας, και της Θρησκευτικής Αγωγής και των μεθόδων διδασκαλίας που υιοθετεί στο σύγχρονο σχολείο.
Mathematical modeling of thermophysical properties and phase equilibria of pure carbon dioxide and multicomponent mixtures
Authors: Διαμαντώνης Νικόλαος
Published: August 2021

Η δέσμευση και γεωλογική αποθήκευση του άνθρακα (Carbon Capture andSequestration) είναι μια πολλά υποσχόμενη τεχνολογία για την μείωση τηςσυσσώρευσης του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα. Πηγές αερίωνρύπων που προέρχονται από καύση ορυκτών πόρων, μπορούν να εξοπλιστούν μεκατάλληλα συστήματα που θα δεσμεύουν το CO2, και στη συνέχεια θα τομεταφέρουν μέσω δικτύου αγωγών σε τοποθεσίες όπου υπάρχουν υπόγειεςκοιλότητες για την αποθήκευση του CO2.Οι αγωγοί μεταφοράς CO2, ενδέχεται να διέρχονται πλησίον κατοικημένωνπεριοχών, γεγονός που επιβάλλει την κατάρτιση διεξοδικών μελετώνδιακινδύνευσης. Απαραίτητα δεδομένα για τους υπολογισμούς των μελετών αυτώναποτελούν οι θερμοφυσικές ιδιότητες των ρευστών της διεργασίας, τα οποία είναικυρίως καθαρό CO2 και πολυσυστατικά μίγματά του με άλλα αέρια.Τέτοιες ιδιότητες είναι για παράδειγμα η πυκνότητα, η ταχύτητα του ήχου, ηκαμπύλη αναστροφής Joule-Thomson, το ιξώδες και ο συντελεστής διάχυσης.Εφαρμόζοντας ένα αξιόπιστο θερμοδυναμικό μοντέλο, μπορεί να εξασφαλισθείκαλύτερη ποιότητα και ακρίβεια για τις μελέτες διακινδύνευσης.Ένα πλήθος καταστατικών εξισώσεων (ΚΕ) αξιολογήθηκαν ως προς τιςδυνατότητές τους για την πρόβλεψη ιδιοτήτων πολυσυστατικών μιγμάτων του CO2με άλλα αέρια. Πειραματικά δεδομένα από τη βιβλιογραφία χρησιμοποιήθηκαν γιατις απαραίτητες συγκρίσεις, αναδεικνύοντας ομοιότητες των μεθόδων σε σχετικάαπλές ιδιότητες, και διαφορές με την αύξηση της πολυπλοκότητας. Οι παράγωγεςθερμοδυναμικές ιδιότητες υπολογίζονται από αναλυτικές εξισώσεις, ενώ οι ιδιότητεςμεταφοράς υπολογίζονται μέσω της επέκτασης των ΚΕ με τη βοήθεια ειδικώνμαθηματικών μοντέλων, τα οποία συνδυάστηκαν κατάλληλα καιπαραμετροποιήθηκαν εκ νέου. Με τη χρήση ενός μετα-ευρετικού αλγορίθμουβελτιστοποίησης καταρτίστηκαν πίνακες παραμέτρων. Οι συνδυασμένες μέθοδοιαυτές, και οι νέες παράμετροι αποτελούν τμήματα ενός θερμοδυναμικούπροσομοιωτή που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της εργασίας.Οι ΚΕ ανώτερης τάξης προβλέπουν τις θερμοδυναμικές ιδιότητες τωνμελετώμενων συστημάτων με μεγαλύτερη ακρίβεια, ενώ το επιπρόσθετουπολογιστικό κόστος δεν είναι απαγορευτικό. Οι υπολογισμοί των παράγωγωνιδιοτήτων τονίζουν την υπεροχή των ΚΕ ανώτερης τάξης απέναντι στις κυβικές ΚΕ,αφού οι τελευταίες συνήθως εμφανίζουν αρκετά μεγαλύτερα σφάλματα. Οι ιδιότητεςμεταφοράς μπορούν να υπολογισθούν αποτελεσματικά μέσω του συνδυασμού τωνΚΕ με κατάλληλα παραμετροποιημένα εξειδικευμένα μοντέλα.
Μελέτη ολικών πρωτεϊνών CD117 και PDGFRA στον ορό ασθενών με υποβλεννογόνιους όγκους πεπτικού
Authors: Κακαβέτση Βασιλική
Published: August 2021

ΠΕΡΙΛΗΨΗ Εισαγωγή Οι στρωματικοί όγκοι αποτελούν τους συχνότερους μεσεγχυματικούς όγκους του γαστρεντερικού σωλήνα. Σκοπός της μελέτης Ο πρωταρχικός σκοπός της μελέτης, ήταν να διερευνηθεί εάν η ανίχνευση των ολικών πρωτεϊνών CD117 και PDGFRA στον ορό των ασθενών με GISTs, μπορεί να αποτελέσει αξιόπιστο διαγνωστικό βιοδείκτη στην κλινική πράξη. Ασθενείς και μέθοδοι Είκοσι επτά (27) ασθενείς με ιστολογικά επιβεβαιωμένους GISTs, είκοσι τέσσερις (24) ασθενείς με έτερους πλήν GIST υποβλεννογόνιους όγκους, και είκοσι επτά (27) υγιείς μάρτυρες, συμμετείχαν στην εν λόγω μελέτη. Η ανίχνευση των ολικών πρωτεϊνών CD117 και PDGFRA, επιτεύχθηκε με κυτταρομετρία ροής.Αποτελέσματα Από τους 27 ασθενείς με ιστολογικά επιβεβαιωμένους GISTs, 25 ήταν ορολογικά θετικοί στην πρωτεΐνη CD117. Στην ομάδα των 27 υγιών συμμετεχόντων, όλοι πλήν ενός είχαν αρνητική πρωτεΐνη CD117 στον ορό, ενώ στους 24 ασθενείς με έτερους υποβλεννογόνιους όγκους , 22 ήταν οροαρνητικοί και 2 καταγράφηκαν με θετικές τιμές. Η ευαισθησία και ειδικότητα της μεθόδου εκτιμήθηκε να είναι 92,8% και 96,2% αντίστοιχα. Απο τον ορολογικό προσδιορισμό της πρωτεΐνης PDGFRA, όλοι οι συμμετέχοντες παρουσίασαν αρνητικές τιμές στον ορό.Συμπεράσματα Η ορολογική ανίχνευση της ολικής πρωτεΐνης CD117, παρουσίασε υψηλότερη ειδικότητα στους ασθενείς με GISTs, συγκριτικά με τις ομάδες των ασθενών με μη-GIST υποβλεννογόνιους όγκους και υγιών μαρτύρων αντίστοιχα. Δεδομένης της ευκολίας στην ανίχνευση, τα επίπεδα της ολικής CD117, μπορεί να αποτελέσουν έναν αξιόπιστο, ευαίσθητο και ειδικό κλινικό βιοδείκτη για τη διάγνωση και διαφορική διάγνωση των στρωματικών όγκων απο έτερους υποβλεννογόνιους όγκους του γαστρεντερικού σωλήνα, στην καθημερινή κλινική πρακτική.
Συγκριτική μελέτη με μαγνητική τομογραφία των μυϊκών ομάδων του ισχίου μετά από τις χειρουργικές επεμβάσεις αρθροπλαστικής ισχίου MIS και CTHA
Authors: Βασιλάκης Ιωάννης
Published: August 2021

Η ολική αρθροπλαστική ισχίου με τη συμβατική μέθοδο (CE THA) και η βελτίωση των χρησιμοποιούμενων υλικών και της τεχνικής της προς όφελος των ασθενών, αποτελεί αντικείμενο με έντονο επιστημονικό ενδιαφέρον εδώ και αρκετά χρόνια. Το τελευταίο καιρό η εφαρμογή της ολικής αρθροπλαστικής ισχίου με ελάχιστη παρεμβατικότητα (MIS THA) που σκοπό έχει να μειώσει το χειρουργικό τραυματισμό των μαλακών μορίων, κέντρισε ακόμα περισσότερο αυτό το ενδιαφέρον και αποτέλεσε την αφορμή για πολλές έρευνες σχετικά με τα οφέλη της (MIS). Η ικανότητα και ειδικότητα του μαγνητικού συντονισμού στην απεικόνιση των μαλακών μορίων και εκτίμηση των πιθανών αλλοιώσεών τους, οδήγησε στη χρήση του για την αναγνώριση των πιθανών πλεονεκτημάτων της MIS THA έναντι της CE THA. Διερευνήσαμε εάν η MIS με την απουσία τομής των απαγωγέων μυών του ισχίου, πλεονεκτεί έναντι της συμβατικής τεχνική (CE) στην ικανότητα βάδισης των ασθενών και κατά επέκταση στην ποιότητα ζωής, 4 χρόνια μετά το χειρουργείο.Σαράντα τυχαία επιλεγμένοι ενήλικοι ασθενείς, με ετερόπλευρη οστεοαρθρίτιδα ισχίου, χειρουργήθηκαν και δέχθηκαν το ίδιο υλικό Zweymüller - Plus THA (Smith & Nephew Orthopaedics, Baar, Switzerland) από την ίδια ορθοπεδική ομάδα. Οι είκοσι από αυτούς χειρουργήθηκαν χρησιμοποιώντας την ελάχιστα επεμβατική (MIS) τεχνική (ομάδα Α-group A) ενώ οι υπόλοιποι είκοσι (ομάδα Β-group B) με μία προσθιοπλάγια συμβατική ανοιχτή τεχνική (ομάδα Β). Τέσσερα χρόνια μετά την επέμβαση τριάντα εφτά διαθέσιμοι ασθενείς (δέκα εννέα από την ομάδα Α & δέκα οχτώ από την ομάδα Β) εξετάσθηκαν με μαγνητική τομογραφία για την απεικόνιση των εκφυλιστικών αλλαγών στο μέσο γλουτιαίο και τείνοντα την πλατεία περιτονία μυ. Ταυτόχρονα μετρήθηκε η δύναμη των απαγωγέων μυών των ισχίων (χειρουργημένο και μη). Επίσης στην ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν ανθρωπομετρικά δεδομένα, η απώλεια αίματος, το ερωτηματολόγιο αυτοαξιολόγησης SF-36, η οπτική κλίμακα του πόνου VAS και η απόσταση βάδισηςΗ αξιοπιστία της μαγνητικής τομογραφίας και οι μετρήσεις της δύναμης απαγωγής, ήταν υψηλή. Δεν παρατηρήθηκαν μεταβολές στην απώλεια αίματος και στον μετεγχειρητικό πόνο στα σαράντα άτομα των δύο ομάδων. Στην τελική αξιολόγηση τέσσερα χρόνια μετεγχειρητικά συμπεριλήφθησαν τριάντα εφτά άτομα. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στο εκφυλισμό των απαγωγέων μυών του ισχίου μεταξύ των δύο ομάδων. Αντίθετα η εκφύλιση ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στο χειρουργημένο από ότι στο μη χειρουργημένο ισχίο και στις δύο ομάδες. Δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά στην δύναμη απαγωγής μεταξύ των δύο ομάδων στο χειρουργημένο ισχίο.Η παρούσα μελέτη δεν έδειξε μηχανικά και λειτουργικά οφέλη τέσσερα χρόνια μετεγχειρητικά σ΄ αυτούς που χειρουργήθηκαν με τη μέθοδο ελάχιστης επέμβασης. Στο μη χειρουργημένο άκρο η δύναμη απαγωγής ήταν σημαντικά μεγαλύτερη και η εκφύλιση σημαντικά χαμηλότερη σε σχέση με το ετερόπλευρο μη χειρουργημένο ισχίο και στις δύο ομάδες.
Ο επιπολασμός και οι κλινικές συνέπειες της ατροφικής γαστρίτιδας σε ασθενείς με αυτοάνοσα νοσήματα του συνδετικού και ενδοκρινικού συστήματος
Authors: Νικολάου Αργυρώ
Published: August 2021

Οι αυτοάνοσες θυρεοειδικές νόσοι (ΑΘΝ) αποτελούν τις συχνότερες οργανοειδικές αυτοάνοσες ασθένειες. Ο στόχος της παρούσας προοπτικής μελέτης ήταν η διερεύνηση του επιπoλασμού της αυτοάνοσης ατροφικής γαστρίτιδας (ΑΑΓ) ,της υπερπλασίας των ECL κυττάρων (ΥΕΚ) και των γαστρικών καρκινοειδών τύπου 1(GNEN1).Μεθοδολογία: 120 ασθενείς με ΑΘΝ από το Ενδοκρινολογικό Τμήμα της ΠΦ του Λαικού Νοσοκομείου υποβλήθηκαν σε βιοχημικό έλεγχο και γαστροσκόπηση με παθολογοανατομική μελέτη των βιοψιών κατά τη διάρκεια της εισαγωγής στη μελέτη και σε ετήσια βάση σε ασθενείς με παθολογικά ευρήματα, με μέσο όρο παρακολούθησης 37,5 ± 14,4 μήνες.Αποτελέσματα: Μελετήθηκαν 120 ασθενείς (μέσος όρος ηλικίας 51,1±13,35 έτη).ΑΑΓ ανευρέθει στο 33,3% των ασθενών, εκ των οποίων οι 32/40 ήταν γυναίκες. Σε έδαφος ΑΑΓ, ανευρέθησαν αυξημένες τιμές γαστρίνης και CgA. Το 37,5% εμφάνισε ιστολογική ελικοβακτηριδιακή λοίμωξη, ενώ μόνο το 22.5% εμφάνισε φυσιολογική ιστολογική εικόνα. ΥΕΚ ανευρέθει σε 7 ασθενείς (17,5%), ενώ μόνο οι αυξημένες τιμές γαστρίνης μπόρεσαν να προβλέψουν την παρουσία ΥΕΚ. Μετά από 27 μήνες παρακολούθησης, μια 32χρονη ασθενής με οζώδη υπερπλασία ανέπτυξε GNEN1.Συμπεράσματα: Το 33,3% των ασθενών με ΑΘΝ παρουσίασε ΑΑΓ εκ των οποίων, το 17,5% εμφάνισαν ΥΕΚ που εξελίχθηκε σε GNEN1 σε μία ασθενή.
Διαφυλική διαφοροποίηση και γνωστικές δεξιότητες σε εκπαιδευτικά εικονικά περιβάλλοντα
Authors: Πριοβόλου Χρυσή
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή μελετά την εγκεφαλική δραστηριότητα ανδρών και γυναικών ίδιας ηλικίας και μορφωτικού επιπέδου που δεν παρουσιάζουν οργανικές ή ψυχικές διαταραχές κατά τη διάρκεια αλληλεπίδρασής τους με τρία πανομοιότυπα ως προς το περιεχόμενο περιβάλλοντα. Πρόκειται για οπτικά ερεθίσματα οικείου περιεχομένου που διαφέρουν ως προς τη φύση τους και μόνο καθώς το ένα είναι πραγματικό περιβάλλον ενώ τα άλλα δύο είναι ψηφιακά και πρόκειται για απομιμήσεις του πραγματικού περιβάλλοντος με τη διαφορά ότι το ένα είναι δύο διαστάσεων (δισδιάστατο ΕΠ) και το άλλο τριών (τρισδιάστατο ΕΠ).Στόχος της μελέτης αυτής είναι να εντοπιστούν μέσω των ΗΕΓ σημάτων των συμμετεχόντων οι γνωστικές διεργασίες που χρησιμοποιούν κατά την γνωστική επεξεργασία των ερεθισμάτων προκειμένου να εντοπιστούν πιθανές διαφορές αλλά και ομοιότητες τόσο μεταξύ των διαφόρων ερεθισμάτων χωριστά για κάθε φύλο όσο και μεταξύ των δύο φύλων σε κάθε μορφής ερέθισμα.Από την εκπόνηση της παρούσας διατριβής και πιο συγκεκριμένα από τη βιβλιογραφική επισκόπηση, από τη σύγκριση και ερμηνεία των αποτελεσμάτων της πιλοτικής και κύριας μελέτης που συναποτελούν την παρούσα διατριβή παρατηρήθηκε ότι αν και τα δύο φύλα χρησιμοποίησαν τις ίδιες γνωστικές διεργασίες για την επεξεργασία των ερεθισμάτων, εντούτοις παρουσίασαν διαφορές στον τρόπο αντίληψης των ερεθισμάτων και στο επίπεδο επεξεργασίας τους. Συγκεκριμένα οι άνδρες φαίνεται ότι δείχνουν μικρότερη οπτική προσοχή και καταβάλλουν μικρότερη νοητική προσπάθεια κατά την παρατήρηση και των τριών περιβαλλόντων (δυσδιάστατο εικονικό, τρισδιάστατο εικονικό και πραγματικό). Τα ευρήματα στοχεύουν στη σχεδίαση κατάλληλων εκπαιδευτικών μαθησιακών περιβαλλόντων, αλλά και στη βαθύτερη μελέτη του ανθρώπινου εγκεφάλου.Ο απώτερος σκοπός της μελέτης δεν είναι μόνο η προσφορά γνώσης στην παγκόσμια βιβλιογραφία μέσω της μελέτης πτυχών που δεν έχουν ερευνηθεί διεξοδικά αλλά η πρακτική προσφορά των αποτελεσμάτων της στη μαθησιακή διαδικασία και στην ορθή χρήση των εκπαιδευτικών μέσων που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες προκειμένου να επιτυγχάνονται αρτιότερα οι εκπαιδευτικοί στόχοι και να καλύπτονται οι διατομικές ανάγκες των εκπαιδευόμενων.
Ανάπτυξη δυναμικού γεωγραφικού συστήματος πληροφοριών για τη διαχείριση του σεισμικού κινδύνου
Authors: Μπουραντά Ευαγγελία
Published: August 2021

Στόχος της διατριβής είναι ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη ενός Γεωγραφικού Συστήματος Πληροφοριών για τη διαχείριση του σεισμικού κινδύνου στο αστικό συγκρότημα της πόλης της Μυτιλήνης. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις εδαφικού θορύβου με τη χρήση μονού σταθμού και εγκατάσταση προσωρινού τοπικού δικτύου επιταχυνσιογράφων. Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μια εισαγωγική αναφορά στο γεωτεκτονικό περιβάλλον και τη σεισμικότητα της περιοχής μελέτης. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι μετρήσεις εδαφικού θορύβου που πραγματοποιήθηκαν στην πόλη της Μυτιλήνης. Ακολουθεί μια αναλυτική περιγραφή της μεθόδου του φασματικού λόγου της οριζόντιας προς την κατακόρυφη συνιστώσα του εδαφικού θορύβου και η εφαρμογή του στην περιοχή μελέτης. Στο τρίτο κεφάλαιο περιγράφονται οι λεπτομέρειες για την εγκατάσταση του προσωρινού τοπικού δικτύου επιταχυνσιογράφων στην πόλη της Μυτιλήνης. Γίνεται παρουσίαση των δεδομένων που συλλέχθηκαν και των αποτελεσμάτων που προέκυψαν από την επεξεργασία τους καθώς και από τη σύγκριση τους με τα αποτελέσματα των μετρήσεων του εδαφικού θορύβου. Στο τέταρτο κεφάλαιο αναφέρεται η βασική ιδέα για το σχεδιασμό του δυναμικού Γεωγραφικού Συστήματος Πληροφοριών για τη διαχείριση του σεισμικού κινδύνου. Ακολουθεί η παρουσίαση των χαρτών χωρικής κατανομής των βασικών παραμέτρων της σεισμικής εδαφικής κίνησης, δηλαδή, της μέγιστης εδαφικής επιτάχυνσης, της μέγιστης εδαφικής ταχύτητας και της μέγιστης εδαφικής μετάθεσης. Στη συνέχεια, αυτοί οι χάρτες μετατρέπονται σε δυναμικούς και δημοσιεύονται στο διαδίκτυο. Στο τελευταίο κεφάλαιο γίνεται σύνοψη των αποτελεσμάτων και διατυπώνονται τα βασικά συμπεράσματα της διεξαχθείσας έρευνας, καθώς και οι πιθανοί μελλοντικοί ερευνητικοί στόχοι.
Η επίδραση των ναρθήκων του γόνατος στο ανθρώπινο κινηματικό μοντέλο βάδισης με έμφαση σε ασθενείς μετά από ρήξη του προσθίου χιαστού συνδέσμου
Authors: Γιώτης Δημήτριος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Έχει βρεθεί ότι το εύρος κνημιαίας στροφής αυξάνεται μετά από ρήξη του προσθίου χιαστού συνδέσμου (ΠΧΣ) και παραμένει υπερβολικά αυξημένο ακόμα και μετά από χειρουργική αποκατάσταση, κατά την εκτέλεση δραστηριοτήτων όπου εφαρμόζονται αυξημένα στροφικά φορτία στο γόνατο. Οι νάρθηκες γόνατος έχει διαπιστωθεί ότι περιορίζουν την περιστροφή της κνήμης σε χαμηλής έντασης δραστηριότητες, χωρίς ωστόσο να έχει διερευνηθεί η επίδρασή τους σε υψηλής έντασης ασκήσεις. Στόχος: Να διερευνηθεί εάν οι νάρθηκες γόνατος μπορούν να μειώσουν αποτελεσματικά την περιστροφή της κνήμης κατά την εκτέλεση δραστηριοτήτων υψηλής έντασης σε ασθενείς μετά από ρήξη ή συνδεσμοπλαστική του ΠΧΣ. Μεθοδολογία: Με τη βοήθεια ενός οπτοηλεκτρονικού συστήματος τρισδιάστατης κινηματικής ανάλυσης, μελετήθηκε η επίδραση των ναρθήκων γόνατος σε: α) 21 υγιείς, άρρενες αθλητές, β) 21 ασθενείς με ετερόπλευρη ρήξη ΠΧΣ, γ) 20 ασθενείς μετά από συνδεσμοπλαστική του ΠΧΣ με αυτομόσχευμα επιγονατιδικού τένοντα και δ) 20 ασθενείς με συνδεσμοπλαστική του ΠΧΣ με αυτομόσχευμα οπισθίων μηριαίων. Κάθε συμμετέχων εκτελούσε 2 υψηλής έντασης δοκιμασίες που συνδύαζαν αυξημένα φορτία, τόσο ολίσθησης όσο και στροφής στο γόνατο. Οι δοκιμασίες περιελάμβαναν: (1) κάθοδος σκάλας και ακολούθως στροφή 90° και (2) πτώση από πλατφόρμα και κατόπιν στροφή 90°, υπό 3 συνθήκες τόσο για το γόνατο με ρήξη ΠΧΣ, όσο και για το γόνατο μετά από συνδεσμοπλαστική: (Α) με τη χρήση προφυλακτικού νάρθηκα, (B) επιγονατιδομηριαίου νάρθηκα (Γ) χωρίς νάρθηκα, ενώ για το ετερόπλευρο υγιές σκέλος μόνο χωρίς νάρθηκα. Αποτελέσματα: Σε υγιείς αθλητές, το εύρος της κνημιαίας στροφής ήταν σημαντικά χαμηλότερο με τη χρήση προφυλακτικού νάρθηκα τόσο σε σχέση με τη χρήση επιγονατιδομηριαίου όσο και χωρίς νάρθηκα, και για τις δύο μελετώμενες δοκιμασίες. Σε ασθενείς με ρήξη ή συνδεσμοπλαστική του ΠΧΣ, η κνημιαία στροφή ήταν σημαντικά χαμηλότερη στο υγιές σκέλος σε σχέση και με τις τρεις συνθήκες στο πάσχον/χειρουργημένο σκέλος. Ιδιαίτερα στο πάσχον/χειρουργημένο γόνατο η χρήση προφυλακτικού νάρθηκα μείωσε σημαντικά την κνημιαία στροφή σε σχέση με τις δύο άλλες μελετώμενες συνθήκες, ενώ και η χρήση επιγονατιδομηριαίου νάρθηκα εμφάνιζε σημαντικό περιορισμό της στροφής σε σχέση με τη μη χρήση νάρθηκα. Συμπεράσματα: Η ναρθηκοποίηση μείωσε την υπερβολική περιστροφή της κνήμης σε ασθενείς με ρήξη ή συνδεσμοπλαστική του ΠΧΣ σε δραστηριότητες αυξημένων στροφικών δυνάμεων, χωρίς όμως να μπορέσει να αποκαταστήσει πλήρως τα φυσιολογικά επίπεδά της. Εάν οι νάρθηκες γόνατος μπορούν να μειώσουν την περιστροφή της κνήμης, τότε ενδεχομένως μπορεί να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά για την αποφυγή τραυματισμών σε άτομα που έχουν υποβληθεί σε συνδεσμοπλαστική αποκατάσταση του προσθίου χιαστού συνδέσμου καθώς και σε ασθενείς με ενεργή ρήξη του προσθίου χιαστού συνδέσμου παρέχοντας μεγαλύτερη ευστάθεια στην άρθρωση του γόνατος και προφυλάσσοντας ενδεχομένως από την εμφάνιση μετατραυματικής οστεοαρθρίτιδας.
Η επίδραση της ηλικίας ολοκλήρωσης της επέμβασης Fontan στην καρδιοπνευμονική λειτουργία επί εδάφους μονήρους κοιλίας
Authors: Σφυρίδης Παναγιώτης
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Παρά το γεγονός ότι η στρατηγική μας είναι να ολοκληρώνουμε την επέμβαση Fontan στην ηλικία μεταξύ 3 και 5 ετών, πολλοί ασθενείς υποβάλλονται σε τελική επέμβαση Fontan σε μεγαλύτερη ηλικία για ποικίλους λόγους μεταξύ των οποίων και η καθυστερημένη σύσταση για ολοκλήρωση της επέμβασης. Για να διερευνήσουμε την επίπτωση της ηλικίας διενέργειας της Fontan στα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα των ασθενών αυτών, συσχετίσαμε τις παραμέτρους της καρδιοπνευμονικής δοκιμασίας κόπωσης (CPET), με την ηλικία ολοκλήρωσης της Fontan. ΥΛΙΚΟ: Στα πλαίσια της έρευνάς μας μελετήθηκαν σαράντα τρεις (43) αλληλοδιάδοχοι ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε τροποποιημένη επέμβαση Fontan και είχαν μέση διάρκεια παρακολούθησης 8.5 ± 2.9 έτη (διακύμανση: 4-14 έτη). Η διάμεση ηλικία κατά την επέμβαση ήταν 5.8 (διακύμανση: 3-29.4) έτη και η τιμή αυτή χρησιμοποιήθηκε για το διαχωρισμό του δείγματος των ασθενών μας στην ομάδα A (ν = 22, ηλικία ≤ 5.8 έτη) και στην ομάδα B (ν = 21, ηλικία > 5.8 έτη). ΜΕΘΟΔΟΣ: Διερευνήθηκαν αναλυτικά τα προεγχειρητικά και διεγχειρητικά δεδομένα καθώς και τα απώτερα αποτελέσματα της CPET. Σε πρόσφατο επανέλεγχο, η μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου (peak VO2, mL·kg-1·min-1) και η εφεδρεία του καρδιακού ρυθμού (HRR, bpm) μετρήθηκαν και συσχετίσθηκαν με την ηλικία της Fontan και την ηλικία της πρώτης παρηγορητικής επέμβασης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Δεν ανευρέθησαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις βασικά χαρακτηριστικά και τη νοσηρότητα μεταξύ των δύο ομάδων. Επίσης στον πρόσφατο επανέλεγχο δεν ανευρέθησαν διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων όσον αφορά την ταξινόμηση κατά NYHA ή άλλα κλινικά χαρακτηριστικά. Όμως, η ομάδα Α εμφάνισε σε βαθμό στατιστικά σημαντικό υψηλότερη μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου (peak VO2) από την ομάδα Β [διάμεση τιμή: (A) = 39.4, (B) = 27.5, p = 0.003] καθώς και HRR [διάμεση τιμή: (A) = 89.5, (B) = 70.0, p = 0.009]. Επίσης οι ασθενείς της Α ομάδας είχαν σε βαθμό στατιστικά σημαντικό υψηλότερη απόλυτη μέγιστη τιμή κατά λεπτό αερισμού (VEpeak, p =0.001) και εκατοστιαία αναλογία VEpeak (p =0.007). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η καρδιοπνευμονική δοκιμασία κόπωσης (CPET), που διενεργείται όψιμα μετά την επέμβαση Fontan, ανέδειξε μειωμένη ικανότητα κόπωσης στους ασθενείς που υποβάλλονται στη Fontan σε ηλικία μεταγενέστερη χρονικά από την προτεινόμενη. Τα ευρήματα αυτά συνηγορούν σε σύσταση για την ολοκλήρωση της Fontan σχετικά πρώϊμα (σε ηλικία 3-5 ετών).
Επίδραση των πολυμορφισμών του γονιδίου της CETP στη δραστικότητα των υπολιπιδαιμικών φαρμάκων χορηγούμενα στους ίδιους ασθενείς
Authors: Μπούσουλα Ελένη
Published: August 2021

Εισαγωγή. H CETP (cholesterol ester transfer protein) είναι ο διαμεσολαβητής για τη μεταφορά των εστέρων χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων μεταξύ των λιποπρωτεϊνών. Η πρωτεϊνη αυτή συντίθεται κατά κύριο λόγο στο ήπαρ και κυκλοφορώντας στο πλάσμα ανταλλάσει τριγλυκερίδια που προέρχονται από τα χυλομικρά και τις VLDL με εστέρες χοληστερόλης από τις HDL. Έτσι, σχηματίζονται μικρά πυκνά μόρια LDL που είναι μείζονες αθηρογόνοι παράγοντες.Το γονίδιο που κωδικοποιεί την CETP εδράζεται στο ανθρώπινο χρωμόσωμα 16q21 και περιλαμβάνει 16 εξόνια. Έχει βρεθεί ότι τουλάχιστον δυο πολυμορφισμοί αυτού του γονιδίου, ο TaqIB (γονότυποι Β1Β1, Β1Β2, Β2Β2) και ο Ι405V (γονότυποι ΙΙ, ΙV, VV) συμβάλλουν στη διαφορετική απάντηση των φορέων στην υπολιπιδαιμική θεραπεία με στατίνες.Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να εντοπιστεί πιθανή συσχέτιση των παραπάνω πολυμορφισμών της CETP με καλύτερη ή χειρότερη απάντηση σε συγκεκριμένα χημικά σκευάσματα στατινών: στην σιμβαστατίνη και στην ατορβαστατίνη.ΜέθοδοιΈγινε ανάλυση του DNA 78 ασθενών με δυσλιπιδαιμία για την ανίχνευση των γονοτύπων των πολυμορφισμών TaqIB και Ι405V του γονιδίου της CETP. Στους ασθενείς αυτούς χορηγήθηκαν σιμβαστατίνη και ατορβαστατίνη ως υπολιπιδαιμικοί παράγοντες και σε κάθε έναν από αυτούς έγινε έλεγχος του λιπιδαιμικού του προφίλ με τέσσερεις διαφορετικές μετρήσεις: προ έναρξης θεραπείας, δυο μήνες μετά την έναρξη της πρώτης στατίνης, δυο μήνες αφού είχε διακόψει την προηγούμενη στατίνη (σιμβαστατίνη ή ατορβαστατίνη) και δυο μήνες μετά την έναρξη της δεύτερης στατίνης. ΑποτελέσματαΚαι οι δύο στατίνες που χορηγήθηκαν στους ασθενείς μείωσαν σε σημαντικό βαθμό τα επίπεδα ολικής χοληστερόλης, τριγλυκεριδίων και LDL-C και αύξησαν σε σημαντικό βαθμό τα επίπεδα HDL-C σε όλους τους ασθενείς ανεξάρτητα των γονοτύπων.Δεν αναδείχθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στα επίπεδα της ολικής χοληστερόλης, των τριγλυκεριδίων, της LDL-C και της HDL-C πριν και μετά από τη θεραπεία με σιμβαστατίνη και ατορβαστατίνη μεταξύ των Taq1B και I405V γονοτύπων.ΣυμπέρασμαΗ μελέτη αυτή παρότι επιβεβαιώνει την σημαντικότατη επίδραση των στατινών στο λιπιδαιμικό προφίλ των ασθενών με δυσλιπιδαιμία δεν αναδεικνύει σημαντικές διαφορές σε αυτό ανάλογα με τους πολυμορφισμούς Taq1B και I405V της CETP και τη χορηγούμενη σιμβαστατίνη ή ατορβαστατίνη.