bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Τεχνικές και αλγόριθμοι επεξεργασίας σήματος για τη μείωση της πολυπλοκότητας του υλικού σε ασύρματα συστήματα επικοινωνιών πολλαπλών εισόδων - πολλαπλών εξόδων
Authors: Θεοφιλάκος Παναγιώτης-Θεόφιλος
Published: January 2014

Η διδακτορική διατριβή πραγματεύεται την ανάπτυξη και αξιολόγηση τεχνικών επεξεργασίας σήματος για την επίτευξη της μείωσης της πολυπλοκότητας του υλικού στα ασύρματα συστήματα επικοινωνιών πολλαπλών εισόδων - πολλαπλών εξόδων (MIMO). Παρά το γεγονός ότι τα συστήματα MIMO μπορούν να προσφέρουν δραματική βελτίωση της αξιοπιστίας της ζεύξης και της φασματικής απόδοσης, δεν έχουν τύχει ευρείας πρακτικής εφαρμογής, λόγω (μεταξύ των άλλων) της υψηλής πολυπλοκότητας του υλικού των πομποδεκτών, η οποία οφείλεται στην ανάγκη χρήσης πολλαπλών αλυσίδων RF. Τα ερευνητικά αποτελέσματα της διατριβής στρέφονται γύρω από δυο άξονες: Αφενός, ακολουθώντας τη μέθοδο των ροπογεννήτριων συναρτήσεων, αναπτύσσονται θεωρητικές εκφράσεις κλειστού τύπου που οδηγούν στον υπολογισμό της πιθανότητας σφάλματος του συνδυασμού μεγίστου λόγου με υβριδική επιλογή (HS-MRC), όταν οι διαλείψεις του διαύλου ακολουθούν την κατανομή Κ. Η εν λόγω κατανομή προσεγγίζει τη Rayleigh-λογαριθμοκανονική, η οποία μοντελοποιεί από κοινού τα φαινόμενα των διαλείψεων μικρής κλίμακας και σκίασης και έχει πρακτική αξία σε συστήματα επίγειων και δορυφορικών κινητών επικοινωνιών. Αφετέρου, αναπτύσσεται και αξιολογείται μια καινοτόμος τεχνική μείωσης της πολυπλοκότητας του υλικού, η δημιουργία υποστοιχειοκεραιών (antenna subarray formation), σύμφωνα με την οποία, σε κάθε αλυσίδα RF οδηγείται ένας γραμμικός συνδυασμός των αποκρίσεων ενός διαφορετικού υποσυνόλου των διαθέσιμων κεραιοστοιχείων. Με τον τρόπο αυτό, αυξάνεται δραματικά η επίδοση σε σχέση με τη συμβατική τεχνική της επιλογής κεραιοστοιχείων και μπορεί να γίνει συγκρίσιμη με την επίδοση του αντίστοιχου συστήματος πλήρους πολυπλοκότητας. Για την παραγωγή των γραμμικών συνδυασμών, αποδεικνύεται ότι αρκούν οι στροφείς φάσης για την επίτευξη υψηλής επίδοσης. Αναπτύσσονται νέοι, αναλυτικοί αλγόριθμοι δημιουργίας υποστοιχειοκεραιών, οι οποίοι στοχεύουν στη μεγιστοποίηση της χωρητικότητας, είτε με βάση την ακριβή γνώση του διαύλου στο δέκτη, είτε με βάση τα στατιστικά χαρακτηριστικά του. Η επίδοση των προτεινόμενων αλγορίθμων καθώς και οι παράγοντες του συστήματος που την επηρεάζουν εξετάζονται διεξοδικά. Μεταξύ των άλλων, εξετάζεται και η ευρωστία της προτεινόμενης τεχνικής παρουσία μη ιδανικοτήτων που εμφανίζονται στην πράξη. Τέλος, διερευνώντας τις δυνατότητες της νέας τεχνικής, προτείνονται θεωρητικά άνω φράγματα της εργοδικής χωρητικότητας σε περιβάλλον πλήρους σκέδασης.
Βασικές έννοιες κβαντικής χημείας
Authors: Στεφανή Χριστίνα
Published: January 2014

Η παρούσα μελέτη περιλαμβάνει ποιοτική έρευνα, στο πλαίσιο της οποίας διερευνήθηκαν οι γνωστικές δομές φοιτητών χημείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, σε σχέση με βασικές έννοιες της κβαντικής χημείας, όπως τα ατομικά τροχιακά, η εξίσωση Schrödinger, τα μοριακά τροχιακά, ο υβριδισμός και ο χημικός δεσμός. Η θεωρία του Ausubel της νοηματικής ή εννοιολογικής μάθησης (meaningful learning) αποτέλεσε το θεωρητικό πλαίσιο και η φαινομενογραφία τη μέθοδο της ανάλυσης. Για τη συλλογή των δεδομένων διεξήχθησαν προσωπικές συνεντεύξεις ημιδομημένου τύπου. Στο πλαίσιο της ανάλυσης των δεδομένων κατασκευάσθηκαν ένας χάρτης εννοιών για κάθε συνέντευξη με τη χρήση του λογισμικού CMaptools. Η μελέτη αποτελείται από τέσσερα μέρη. Στο πρώτο μέρος, που περιλαμβάνει τα κεφάλαια 1, 2 και 3, αναλύεται το θεωρητικό υπόβαθρο της έρευνας, στο δεύτερο μέρος, που αποτελείται από τα κεφάλαια 4 και 5 αναπτύσσεται η γενική μεθοδολογία, στο τρίτο μέρος δηλαδή στα κεφάλαια 7, 8 και 9 και 10 περιγράφεται η έρευνα και στα κεφάλαια 11 και 12 περιλαμβάνονται τα συμπεράσματα και οι επιπτώσεις στην έρευνα και τη διδακτική. Τέλος στο παράρτημα Α περιλαμβάνονται θεωρητικά στοιχεία που αφορούν τη φαινομενογραφία και στο παράρτημα Β οι χάρτες εννοιών, που κατασκευάσθηκαν.
Μελέτη του φωσφόρου στα ιζήματα του ποταμού Λούρου μετά από ειδική κλασμάτωση
Authors: Κατσαούνος Χρήστος
Published: January 2014

Βασικός στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη της γεωχημικής συμπεριφοράς του φωσφόρου στα ιζήματα του ποταμού Λούρου. Η περιοχή αυτή αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση αφού εντάσσονται σε αυτή οι προστατευόμενοι, από τη συνθήκη Ramsar, υγροβιότοποι, καθώς και ζώνες έντονης παραγωγικής δραστηριότητας. Για την μελέτη του φωσφόρου στα ιζήματα εφαρμόστηκε μια τροποποίηση της μέθοδου κλασμάτωσης του Hedley, η οποία παρέχει έγκυρες πληροφορίες σχετικά με τη βιοδιαθεσιμότητα του φωσφόρου. Από την εφαρμογή αυτής της μεθόδου προέκυψε το συμπέρασμα ότι το υψηλότερο σε ποσοστά κλάσμα του φωσφόρου στα ιζήματα είναι οι απατίτες. Για τον προσδιορισμό των διαφόρων μορφών του φωσφόρου ακολουθήθηκε μια πορεία εργασίας που περιελάμβανε αρχικά τη μετατροπή τους σε διαλυμένα ορθοφωσφορικά και κατόπιν το φασματοφωτομετρικό προσδιορισμό των διαλυμένων ορθοφωσφορικών. Για τον προσδιορισμό των ορθοφωσφορικών χρησιμοποιήθηκε η πρότυπη μέθοδος των Murphy και Riley. Παράλληλα, η ανάγκη για προσδιορισµό των ορθοφωσφορικών σε χαµηλά επίπεδα συγκέντρωσης χωρίς παρεµποδίσεις, οδήγησε στην ανάπτυξη µιας αναλυτικής µεθοδολογίας που εξυπηρετεί αυτούς τους σκοπούς. Η µέθοδος που εφαρµόσθηκε για τον προσδιορισµό του ορθοφωσφορικών ιόντων, βασίζεται στην αντίδραση των PO4 -3µε το επτα-µολυβδαινικό αµµώνιο προς σχηµατισµό κίτρινου ετεροπολικού συµπλόκου, το οποίο ηλεκτροαντισταθμίζεται µε κατιονικές τασιενεργές ουσίες, προς ένα µη πολικό σύµπλοκο. Το σύµπλοκο αυτό προσυγκεντρώνεται στα µικκύλια µιας µη ιονικής τασιενεργής ουσίας κάτω από ήπιες συνθήκες και μετριέται φασµατοφωτοµετρικά στα 370nm, µετά την λήψή του, µε διάλυµα θειικού οξέος-µεθανόλης. Με απλή προσυγκέντρωση 10mL δείγματος επιτεύχθηκε όριο ανίχνευσης της τάξεως των 2,6 µΜ. Ο έλεγχος της αντιπροσωπευτικότητας των αποτελεσμάτων της κλασμάτωσης και του προσδιορισμού των διαφόρων μορφών του φωσφόρου επιτεύχθηκε με έναν εκτενή προσδιορισμό των σφαλμάτων που προκύπτουν σε όλη την ερευνητική πορεία. Τα συνολικά σφάλματα, με τη μορφή της σχετικής τυπικής απόκλισης, ανέρχονται στο 20% Η μέθοδος ειδοταυτοποίησης της κλασμάτωσης του φωσφόρου που εφαρμόστηκε, παρείχε συμπεράσματα σχετικά με τα επίπεδα της ρύπανσης με φωσφόρο, με τη φύση. των εισροών (φυσικές και μη φυσικές) αλλά και με το είδος των πηγών του φωσφόρου (σημειακές και μη σημειακές) που επιδρούν σε κάθε περιοχή. Παράλληλα προσδιορίστηκαν μια σειρά από άλλες φυσικοχημικούς παραμέτρους των ιζημάτων, ώστε να ελεγχθούν οι αλληλεπιδράσεις τους με τα διάφορα είδη και κλάσματα του φωσφόρου. Στην προσπάθεια για διευκρίνηση των μηχανισμών που καθορίζουν τη συμπεριφορά του φωσφόρου στα ιζήματα έγινε εκτεταμένη χρήση των τεχνικών της ανάλυσης δεδομένων, οι περισσότερες από τις οποίες είχαν μέχρι τώρα χρησιμοποιηθεί ευρέως στην μελέτη της ποιότητας φυσικών υδάτων.
Ψηφιακή επεξεργασία ηλιακών εικόνων
Authors: Χριστοπούλου Ευγενία
Published: January 2014

Οι ηλιακές παρατηρήσεις υποβαθμίζονται εξαιτίας του φαινομένου του seeing το οποίο σχετίζεται με τις διαταραχές της γήινης ατμόσφαιρας. Για να μελετήσουμε τις λεπτές δομές της ηλιακής επιφάνειας είναι απαραίτητο να εφαρμόσουμε τεχνικές που ενισχύουν τις εικόνες και βελτιώνουν την ορατότητα τους. Επιπλέον, πολλοί από αυτούς τους σχηματισμούς βρίσκονται «κρυμμένοι» μέσα στο υπόβαθρο και πρέπει να διαχωριστούν από αυτό. Σε αυτήν τη διατριβή περιγράφονται τεχνικές που χρησιμοποιούνται για να βελτιωθεί η ορατότητα ηλιακών σχηματισμών διαφορετικών κατηγοριών όπως κηλίδες, λεπτοί σχηματισμοί κοντά στο χείλος και βόμβες Ellerman. Εκμεταλλευόμενοι την ανάλυση πολλαπλής διακριτικής ικανότητας που παρέχουν τα κυματίδια, εφαρμόζουμε αυτό το είδος ανάλυσης σε εικόνες από την ηλιακή επιφάνεια. Ο αλγόριθμος κυματιδίων à trous χρησιμοποιήθηκε ως ο πιο κατάλληλος μετασχηματισμός κυματιδίων. Οι εικόνες ενισχύθηκαν επιτυχώς και οι συγκεκριμένες τεχνικές αποδείχτηκαν πραγματικά αποδοτικές. Αυτές οι τεχνικές μπορεί να βασίστηκαν στον μετασχηματισμό à trous αλλά τροποποιήθηκαν κατάλληλα, ανάλογα με την συγκεκριμένη εφαρμογή. Θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι οι τεχνικές στις οποίες αναφερόμαστε εξαρτώνται κατά πολύ από το πρόβλημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Από την άλλη μεριά, οι ηλιακές παρατηρήσεις είναι χρονικές ακολουθίες εικόνων. Έτσι έχουμε να αντιμετωπίσουμε την ανάλυση χρονικών σειρών δεδομένου ότι θέλουμε να μελετήσουμε την χρονική συμπεριφορά και την εξέλιξη των παρατηρούμενων ηλιακών δομών. Αναλύοντας μια χρονική ακολουθία στο χρονο-συχνοτικό χώρο, μπορεί κανείς να προσδιορίσει τον κύριο τρόπο μεταβλητότητας αλλά και πως αυτοί οι τρόποι αλλάζουν με τον χρόνο. Εκμεταλλευόμαστε αυτή την ιδιότητα των κυματιδίων για να εξετάσουμε την χρονική μεταβολή της περιόδου των ταλαντώσεων της σκιάς των κηλίδων χρησιμοποιώντας παρατηρήσεις της ηλιακής ατμόσφαιρας οι οποίες έχουν ληφθεί από γήινα τηλεσκόπια. Χρησιμοποιούμε αυτό το σήμα του πραγματικού κόσμου για να δοκιμάσουμε τις δυνατότητες διαφορετικών κυματιδίων και για να δούμε τι προβλήματα ανακύπτουν αναλύοντας ένα τέτοιο σήμα. Στην μελέτη μας χρησιμοποιούμε τον συνεχή μετασχηματισμό κυματιδίων και τον αλγόριθμο à trous ως detrending εργαλείο. Αναφερόμαστε επιγραμματικά σε προηγούμενες μελέτες οι οποίες βασίζονται στις κλασσικές μεθόδους ανάλυσης σήματος ώστε να μπορέσουμε να καταλάβουμε τι μπορούν να προσφέρουν τα κυματίδια στην ηλιακή φυσική. Τα αποτελέσματα μπορούν να συνοψιστούν στα ακόλουθα: τα κυματίδια είναι ένα ισχυρότατο εργαλείο της ανάλυσης σήματος ακόμη και για τους ηλιακούς φυσικούς και θα μας απασχολήσουν πολύ στο μέλλον και στην μελέτη εικόνων της ηλιακής επιφάνειας.
Τεκμηρίωση δυνατότητας μετρήσεων ταλαντώσεων δύσκαμπτων κατασκευών με GPS και Ρομποτικό Θεοδόλιχο (RTS)
Authors: Ψιμούλης Παναγιώτης
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή στοχεύει στη αξιολόγηση της απόδοσης του GPS και του ρομποτικού θεοδόλιχου (RTS) στην καταγραφή των ταλαντώσεων δύσκαμπτων κατασκευών, δηλαδή κατασκευών με κύριες ιδιοσυχνότητες μεγαλύτερες του 1Hz. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε για την αξιολόγηση αυτή στηρίχθηκε σε πειραματική διερεύνηση, αναβάθμιση των οργάνων και ανάπτυξη τεχνικών ανάλυσης δεδομένων. Τέλος η μεθοδολογία και τα όργανα εφαρμόστηκαν σε κατασκευές. Η πειραματική διερεύνηση έγινε με χρήση πειραματικής συσκευής ελεγχόμενων ταλαντώσεων γνωστών χαρακτηριστικών (εύρους 0.5-3cm και συχνότητας 0.05- 4Hz) οι οποίες κατεγράφησαν από το GPS και RTS ταυτόχρονα. Με ανάλυση των μετρήσεων των οργάνων προέκυψαν χρονοσειρές που περιέγραφαν τις ταλαντώσεις. Χρησιμοποιήθηκαν τεχνικές (π.χ. κώδικας Normperiod φασματικής ανάλυσης) για την ανάλυση των χρονοσειρών με τις οποίες ξεπεράστηκαν προβλήματα των καταγραφών (π.χ. κενά στις καταγραφές, ανισαπέχοντα δεδομένα). Με την χρήση των τεχνικών αυτών προσδιορίστηκαν το εύρος και η συχνότητα ταλάντωσης των καταγραφών και συσχετίστηκαν με τις πραγματικές τιμές. Από την συσχέτιση αυτή προέκυψε ότι με τις χρονοσειρές του GPS προσδιορίζεται αξιόπιστα κυρίως η συχνότητα ταλάντωσης (απόκλιση <0.05Hz ακόμα και για συχνότητα ταλάντωσης 4Hz) ενώ με τις χρονοσειρές του RTS προσδιορίζεται το εύρος ταλάνωσης (απόκλιση <2mm ακόμα και για εύρος 5mm). Αυτό οφείλεται στο ότι η κυματομορφή της ταλάντωσης καταγραφόταν πιο αξιόπιστα από το GPS, ενώ οι μετρήσεις του RTS είχαν μεγαλύτερη ακρίβεια όμως λόγω της μικρότερης συχνότητας δειγματοληψίας δεν καταγραφόταν εξίσου αξιόπιστα η κυματομορφή της ταλάντωσης. Τα όργανα και οι μεθοδολογία αυτή δοκιμάστηκαν σε δύο δύσκαμπτες κατασκευές: την Σιδηροδρομική Γέφυρα του Γοργοποτάμου και μία μεταλλική πεζογέφυρα στην Αθήνα. Και στις δύο γέφυρες διαπιστώθηκε ότι οι καταγραφές του GPS προσδιόρισαν την κυματομορφή της δυναμικής κίνησης της γέφυρας και τις ιδιοσυχνότητες της (μέχρι και 5Hz), ενώ οι καταγραφές του RTS προσδιόρισαν με ακρίβεια το εύρος των δυναμικών (έως και 4-5mm) και των ημιστατικών (έως και 3-4mm) μετακινήσεων. Ο συνδυασμός των χρονοσειρών των δύο οργάνων μας δίνει την πλήρη εικόνα της κινηματικής κατάστασης μίας δύσκαμπτης κατασκευής και των κύριων δυναμικών χαρακτηριστικών της.
Η χρησιμοποίηση του κνημιαίου νεύρου επιμύος σαν μόσχευμα-αγωγός του περονιαίου νεύρου σε συνάρτηση με το μήκος του μοσχεύματος
Authors: Λυκίσσας Μάριος-Νικόλαος
Published: January 2014

Σκοπός: Η παρούσα πειραματική μελέτη αποσκόπησε στον καθορισμό της ικανότητας παράπλευρης αναγέννησης νευραξόνων μετά από διπλή τελικο-πλάγια νευρική συρραφή με μεγάλο μήκος μοσχεύματος-αγωγού, με ή χωρίς τη χρήση ερυθροποιητίνης ως μέσο διέγερσης της αξονικής αναγέννησης. Υλικό-μέθοδος: 45 ενήλικες επίμυες Wistar χωρίστηκαν σε 4 ομάδες ανάλογα με τη μέθοδο αποκατάστασης που ακολούθησε τη διατομή του περονιαίου νεύρου: (A) μήκος μοσχεύματος-αγωγού 0,6 cm, (B) μήκος μοσχεύματος-αγωγού 1,2 cm, (C) μήκος μοσχεύματος-αγωγού 1,2 cm και χορήγηση rHuEpo και (D) διατομή και ενταφιασμός του περονιαίου νεύρου στους παρακείμενους μύες. Σε όλα τα πειραματόζωα το ετερόπλευρο σκέλος χρησιμοποιήθηκε ως μάρτυρας. Η λειτουργική ανάνηψη του περονιαίου νεύρου αξιολογήθηκε κατά τακτά χρονικά διαστήματα μέχρι τους 5 μήνες με τη βοήθεια του Peroneal Function Index (PFI). Την 150η ημέρα έγινε λήψη του περονιαίου και του κνημιαίου νεύρου για μορφομετρική ανάλυση (πυκνότητα νευραξόνων, εκατοστιαία αναλογία νευρικού ιστού), καθώς και του πρόσθιου κνημιαίου μυός για εκτίμηση του βάρους του. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της λειτουργικής και της μορφομετρικής εκτίμησης μεταξύ των ομάδων Α και Β δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντική διαφορά. Επιπρόσθετα, διαφορά στατιστικά σημαντική δεν καταγράφηκε στο βάρος του πρόσθιου κνημιαίου μυός μεταξύ των ανωτέρω ομάδων κατά το πέρας της μελέτης. Η δράση της ερυθροποιητίνης ήταν περισσότερο αποτελεσματική κατά τη διάρκεια των τεσσάρων πρώτων μετεγχειρητικών εβδομάδων. Ακολούθως, σύμφωνα με τα δεδομένα της λειτουργικής και της μορφομετρικής ανάλυσης, η ερυθροποιητίνη δεν μπόρεσε να διατηρήσει τα αρχικά καλά λειτουργικά αποτελέσματα. qιαταραχή της λειτουργίας του νεύρου-δότη δεν παρατηρήθηκε σε καμία περίπτωση. Συμπεράσματα: Οι παράπλευρα αναγεννούμενοι νευράξονες διαθέτουν την ικανότητα γεφύρωσης ελλειμμάτων μήκους 1,2 cm. H παρούσα μελέτη αποδεικνύει ότι η διπλή τελικο- πλάγια νευρική συρραφή μπορεί να αποτελέσει αξιόλογη εναλλακτική μέθοδο γεφύρωσης μεγάλων νευρικών ελλειμμάτων στον άνθρωπο. Στην περίπτωση δε της ερυθροποιητίνης, περαιτέρω μελέτες απαιτούνται για τον καθορισμό εκείνων των παραμέτρων που θα διατηρήσουν τα ευεργετικά της αποτελέσματα στο μηχανισμό της νευρικής αναγέννησης.
Σχεδιασμός φωτονικών διατάξεων βασισμένων στην τεχνολογία φωτονικών κρυστάλλων
Authors: Θεοχαρίδης Αθανάσιος
Published: January 2014

Στη παρούσα διδακτορική διατριβή μελετάται ο σχεδιασμός διατάξεων που βασίζονται στην τεχνολογία των φωτονικών κρυστάλλων. Προτείνεται η χρήση της μεθόδου προσαρμογής τρόπων (ΜΜ) για τη μελέτη κυματοδηγών στους φωτονικούς κρυστάλλους, οι οποίοι μπορεί να διαθέτουν ασυνέχειες. Η μέθοδος ΜΜ συγκρίνεται με τις μεθόδους πεπερασμένων διαφορών στο πεδίο του χρόνου και των συχνοτήτων και αποδεικνύεται ακριβής διαθέτοντας χαμηλότερες απαιτήσεις σε υπολογιστική ισχύ και μνήμη. Επίσης η μέθοδος προσαρμογής τρόπων συγκρίνεται με τη θεωρία σύζευξης τρόπων ως προς τον υπολογισμό των ανακλάσεων που προκαλούν ασυνέχειες στον κρύσταλλο. Η μέθοδος ΜΜ αποδεικνύεται ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την μελέτη της ευαισθησίας των ιδιοτήτων των φωτονικών κρυστάλλων, ως προς τις διακυμάνσεις των γεωμετρικών χαρακτηριστικών του κρυστάλλου. Επίσης μελετήθηκε η διάδοση παλμών σε κυματοδηγούς φωτονικών κρυστάλλων, οι οποίοι βρίσκονται κοντά στα άκρα του διαγράμματος διασποράς, όπου η ταχύτητα ομάδος παρουσιάζει ελάχιστη τιμή. Η γραμμική διάδοση έδειξε ότι διασπορά της ταχύτητας ομάδας μπορεί να περιορίσει σημαντικά τον μέγιστο δυνατό βαθμό ρυθμού μετάδοσης. Αντίθετα η χρήση φωτεινών ή σκοτεινών σολιτονίων μπορεί να αυξήσει τον δυνατό ρυθμό διάδοσης σε μια τέτοια διάταξη επιτυγχάνοντας μερικά ns καθυστέρησης. Αν η διάταξη δε παρουσιάζει σημαντικές απώλειες ισχύος τότε η χρήση παλμών σολιτονίων αποδείχτηκε αξιόπιστη, ανοίγοντας προοπτικές για την υλοποίηση γραμμών μεταφοράς. Τέλος αναπτύχθηκε η μέθοδος ανάπτυξης σε επίπεδα κύματα στις τρεις διαστάσεις. Αποδείχτηκε ότι ο κυματοδηγούμενος τρόπος διάδοσης σε ένα τρισδιάστατο κυματοδηγό φωτονικών κρυστάλλων σε διηλεκτρική πλάκα παρουσιάζει μερικές ομοιότητες με τον αντίστοιχο μιας δισδιάστατης δομής, εφόσον το πάχος της διηλεκτρικής πλάκας είναι τουλάχιστον δεκαπλάσιο του μήκος κύματος του τρόπου αυτού.
Δημιουργία περιβάλλοντος εικονικής πραγματικότητας για την προσομοίωση της ουρηθροκυστεοσκόπησης
Authors: Δούναβης Πέτρος
Published: January 2014

Οι αλλαγές που έχουν πραγματοποιηθεί στα συστήματα παροχής υγείας έχουν σημαντικές επιπτώσεις και στη χειρουργική εκπαίδευση. Είναι ευρέως αποδεκτό ότι σήμερα υπάρχει μία διαρκής μείωση της δυνατότητας ουσιαστικής εκπαίδευσης που προκύπτει από τη μείωση του συνολικού χρόνου χειρουργικής εκπαίδευσης και την αύξηση του κόστους χρήσης των χειρουργικών αιθουσών. Η καμπύλη εκμάθησης των ενδοσκοπικών χειρουργικών τεχνικών είναι μεγαλύτερη από οποιαδήποτε άλλη χειρουργική εκπαίδευση και απαιτεί την εκτέλεση σαφώς μεγαλύτερου αριθμού επεμβάσεων. Για τους λόγους αυτούς αναζητήθηκαν εναλλακτικοί τρόποι εκπαίδευσης στην ενδουρολογία όπως η χρήση πειραματοζώων, συνθετικών οργάνων ή και χρήση μηχανικών προσομοιωτών. Η εκπαίδευση με τη χρήση προσομοιωτών εικονικής πραγματικότητας χρησιμοποιείται πλέον σε διάφορες ιατρικές ειδικότητες, ενώ στην ενδοσκοπική ουρολογία έχουν αρχίσει οι προσπάθειες για τη δημιουργία εκπαιδευτικών προσομοιωτών εικονικής πραγματικότητας, με περιορισμένες όμως δυνατότητες. Στην παρούσα έρευνα αναπτύξαμε ένα προσομοιωτή εικονικής πραγματικότητας για την εκπαίδευση στην ουρηθροκυστεοσκόπηση. Ο συγκεκριμένος προσομοιωτής αν και δεν χρησιμοποιεί εξειδικευμένο εξοπλισμό αλλά σταθμούς εργασίας (PC), για να επιτύχει χαμηλό κόστος εμφανίζει ικανοποιητικά επίπεδα απόδοσης όσον αφορά την ποιότητα και την ταχύτητα απεικόνισης της εικονικής επέμβασης.
Συμβολή στην έγκαιρη και έγκυρη πρόγνωση ακραίων καιρικών φαινομένων στον ελληνικό χώρο με τη χρήση πολυμεταβλητών στατιστικών μεθόδων
Authors: Χούσος Ηλίας
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή καθορίζονται οι κύριοι τύποι της εξέλιξης της ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας στην κατώτερη και μέση τροπόσφαιρα, που ευνοούν την εμφάνιση 5 ειδών επεισοδίων ακραίων καιρικών φαινομένων στην Ελλάδα (θερμά επεισόδια, ψυχρά επεισόδια, επεισόδια ακραίων βροχοπτώσεων, επεισόδια χιονόπτωσης και επεισόδια ομίχλης). Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται δύο ομάδες δεδομένων, α) ημερήσιες τιμές μετεωρολογικών παραμέτρων, καταγεγραμμένες σε 16 μετεωρολογικούς σταθμούς στην Ελλάδα για την περίοδο από 1/9/1957 έως 31/8/2002 και β) τιμές μετεωρολογικών παραμέτρων, που περιγράφουν την ατμοσφαιρική κυκλοφορία στην κατώτερη και μέση τροπόσφαιρα στην Ευρώπη και στη Μεσόγειο μία ημέρα πριν από την έναρξη, την ημέρα έναρξης και μία ημέρα μετά τη λήξη των επεισοδίων. Για κάθε ένα από τα 5 είδη επεισοδίων, από την πρώτη ομάδα δεδομένων εξακριβώνονται οι ημερομηνίες, που συνέβησαν τα επεισόδια. Στη δεύτερη ομάδα δεδομένων εφαρμόζεται μία μεθοδολογία, που περιλαμβάνει τις πολυμεταβλητές στατιστικές μεθόδους της Παραγοντικής Ανάλυσης και της Ανάλυσης κατά Συστάδες με σκοπό τον καθορισμό των κύριων τύπων της εξέλιξης της ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας, που ευνοούν την εμφάνιση του κάθε είδους επεισοδίων. Για τα θερμά επεισόδια, τα ψυχρά επεισόδια, τα επεισόδια ακραίων βροχοπτώσεων, τα επεισόδια χιονόπτωσης και τα επεισόδια ομίχλης, προκύπτουν 7, 6, 16, 13 και 10 κύριοι τύποι της εξέλιξης της ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας, αντίστοιχα. Η κύρια αιτία των θερμών επεισοδίων είναι η αντικυκλωνική κυκλοφορία στην Ελλάδα, που οφείλεται στην επέκταση του υποτροπικού αντικυκλώνα των Αζορών. Τα ψυχρά επεισόδια προκαλούνται κυρίως από το συνδυασμό αντικυκλωνικής κυκλοφορίας στην περιοχή της Ευρώπης ή των Βαλκανίων και κυκλωνικής κυκλοφορίας στην ανατολική Μεσόγειο. Για τα επεισόδια ακραίας βροχόπτωσης μία ύφεση στην περιοχή της Μεσογείου και ένας αυλώνας στην ισοβαρική επιφάνεια των 500hPa δυτικά της Ελλάδας αποτελούν το βασικό αίτιο της πρόκλησής τους. Τα επεισόδια χιονόπτωσης ευνοούνται κυρίως από τον συνδυασμό αντικυκλωνικής κυκλοφορίας στην Ευρώπη και μίας βαθιάς ύφεσης στην περιοχή της Μεσογείου, που συμβάλλουν στη ροή ιδιαίτερα ψυχρών αερίων μαζών και στην έντονη βαροκλινικότητα στην περιοχή της Ελλάδας. Ο σχηματισμός ομιχλών ακτινοβολίας ευνοείται από αντικυκλωνική κυκλοφορία και πεδίο σταθερών πιέσεων στην περιοχή της Ελλάδας. Ασθενής νότια ροή υγρών αερίων μαζών είναι ικανή να προκαλέσει ομίχλες μεταφοράς, επηρεάζοντας περισσότερο τις παράκτιες και νησιωτικές περιοχές της χώρας.
Διερεύνηση και ερμηνεία της επίδρασης του ασβεστόλιθου στην ανθεκτικότητα δομικών υλικών σε περιβάλλον θειικών ιόντων
Authors: Σκαροπούλου Αγγελική-Κυριακή
Published: January 2014

Σύμφωνα με τους νέους Ευρωπαϊκούς κανονισμούς, επιτρέπεται η παραγωγή και χρήση ασβεστολιθικών τσιμέντων με περιεχόμενο ασβεστόλιθο έως και 35% (ΕΛΟΤ ΕΝ 197-1, 2000). Το πρόβλημα που σχετίζεται με τη χρήση του ασβεστόλιθου ως κύριου συστατικού του τσιμέντου και/ή ως αδρανούς στο σκυρόδεμα είναι η ενδεχόμενη σημαντική απώλεια ανθεκτικότητας του σκυροδέματος λόγω της επίδρασης των θειικών ιόντων και του σχηματισμού του ταουμασίτη (thaumasite) ως προϊόντος φθοράς. Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη των παραγόντων οι οποίοι επιδρούν στη δημιουργία του ταουμασίτη. Συγχρόνως, διερευνάται η χρήση πρόσθετων συστατικών για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των ασβεστολιθικών τσιμέντων. Στα πλαίσια της διδακτορικής διατριβής παρασκευάστηκαν πάστες, κονιάματα και σκυροδέματα αμιγούς τσιμέντου Portland και ασβεστολιθικού τσιμέντου. Παράλληλα, παρασκευάστηκαν δοκίμια με αντικατάσταση μέρους του ασβεστολιθικού τσιμέντου Portland από φυσική ποζολάνη, ιπτάμενη τέφρα, σκωρία υψικαμίνου και μετακαολίνη. Τα δοκίμια εμβαπτίστηκαν σε διάλυμα 1.8% κ.β. MgSO4 στους 5οC και 25oC. Ο σχηματισμός του ταουμασίτη πιστοποιήθηκε και επιβεβαιώθηκε με αναλυτικές τεχνικές (XRD, TG-DTG, SEM), ενώ οι επιπτώσεις του στην ανθεκτικότητα των υλικών εκτιμήθηκαν με οπτική επιθεώρηση, μετρήσεις μάζας, ταχύτητας υπερήχων και αντοχής σε θλίψη. Προέκυψε ότι τα δομικά υλικά τα οποία περιέχουν ασβεστόλιθο παρουσιάζουν μειωμένη ανθεκτικότητα σε περιβάλλον θειικών ιόντων και χαμηλές θερμοκρασίες (5οC). Η προσβολή από θειικά ιόντα είναι μεγαλύτερη, όσο μεγαλύτερη είναι η περιεκτικότητα του συνδετικού υλικού σε ασβεστόλιθο. Το κύριο προιόν της φθοράς είναι ο ταουμασίτης (CaCO3.CaSO4.CaSiO3.15H2O). Η χρήση ποζολανικών υλικών μαζί με τα ασβεστολιθικά τσιμέντα, μπορεί να συμβάλλει στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Προέκυψε ακόμη ότι τα δομικά υλικά τα οποία εκτέθηκαν σε προχωρημένη ηλικία ωρίμανσης στο διαβρωτικό περιβάλλον στους 5οC παρουσιάζουν ενισχυμένη ανθεκτικότητα έναντι της προσβολής από θειικά ιόντα. Στα δομικά υλικά χωρίς ασβεστολιθικό τσιμέντο παρατηρήθηκε προσβολή από θειικά ιόντα και σχηματισμός ταουμασίτη σε χαμηλές θερμοκρασίες (5οC). Κονιάματα και σκυροδέματα με ασβεστολιθικά τσιμέντα και ασβεστολιθική άμμο παρουσιάζουν καλύτερη ανθεκτικότητα έναντι των θειικών ιόντων και του σχηματισμού του ταουμασίτη από τα δομικά υλικά με πυριτική άμμο. Τέλος, κανένα σημάδι φθοράς δεν εντοπίστηκε τόσο σε κονιάματα όσο και σε σκυροδέματα τα οποίασυντηρήθηκαν στο διαβρωτικό περιβάλλον στους 25οC.
Επίδραση της κόπωσης στις νευρομυϊκές προσαρμογές αθλητών με ρήξη του προσθίου χιαστού συνδέσμου
Authors: Πάτρας Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Οι αθλητές μετά από χειρουργική αποκατάσταση ρήξης ΠΧΣ εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο επανατραυματισμού. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξετάσει την επίδραση της συσσώρευσης μεταβολικής κόπωσης στην νευρομυϊκή απάντηση και να συγκρίνει αθλητές με χειρουργική αποκατάσταση ρήξης ΠΧΣ και υγιείς αθλητές κατά την άσκηση μέτριας (απουσία κόπωσης) και υψηλής (παρουσία κόπωσης) έντασης. Υλικό και μεθοδολογία: Εξετάστηκαν 14 ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε χειρουργική αποκατάσταση ρήξης ΠΧΣ με μόσχευμα επιγονατιδικού τένοντα καθώς και 14 υγιείς ποδοσφαιριστές (ομάδα ελέγχου). Η καταγραφή δεδομένων έγινε με εργοσπιρομετρικό σύστημα ανάλυσης αναπνευστικών αερίων και τηλεμετρικό ηλεκτρομυογραφικό σύστημα καθώς οι συμμετέχοντες εκτέλεσαν (σε διαφορετικές ημέρες) 10 λεπτά τρέξιμο μέτριας και 10 λεπτά τρέξιμο υψηλής έντασης. Αποτελέσματα: Η άσκηση υψηλής έντασης είχε ως αποτέλεσμα συσσώρευση μυϊκής κόπωσης η οποία οδήγησε σε αύξηση της ηλεκτρομυογραφικής δραστηριότητας σε συνάρτηση με το χρόνο για τον έξω πλατύ μυ του υγιούς και του μη χειρουργημένου άκρου αλλά όχι και του χειρουργημένου. Για τον ορθό μηριαίο μυ η κόπωση είχε ως αποτέλεσμα αύξηση της ηλεκτρομυογραφικής δραστηριότητας η οποία ήταν πιο σεσημασμένη για την ομάδα των χειρουργημένων αθλητών. Συμπεράσματα: Η συσσώρευση μεταβολικής κόπωσης κατά το τρέξιμο έχει αρνητική επίδραση στην νευρομυϊκή απάντηση του έξω πλατέως μυός του χειρουργημένου άκρου σε 166 σύγκριση τόσο με το μη χειρουργημένο όσο και με υγιές άκρο αλλά και πιο ενισχυμένη απάντηση του δικέφαλου μηριαίου μυός εμφανίζεται στην ομάδα των χειρουργημένων αθλητών. Η αρνητική επίδραση της μυϊκής κόπωσης είναι πιθανόν να σχετίζεται με μεγαλύτερη πτώση στην λειτουργική απόδοση και αυξημένη πιθανότητα επανατραυματισμού
Computational techniques in structural stability of thin-walled cylindrical shells
Authors: Χουλιάρα Σωτηρία
Published: January 2014

Η εργασία αυτή έχει σαν κύριο στόχο την μελέτη της δομικής ευστάθειας λεπτότοιχων κυλινδρικών κελυφών, που υπόκεινται σε δομικά φορτία (κάμψη και αξονική συμπίεση) και πίεση. Έτσι στα πλαίσια της Διατριβής αναπτύχθηκε μία αριθμητική τεχνική για την προσομοίωση της συμπεριφοράς των κελυφών, στην οποία και ενσωματώθηκαν καταστατικά μοντέλα μεγάλων παραμορφώσεων. Πιο αναλυτικά, στο πρώτο μέρος της Διατριβής παρουσιάζεται η υπολογιστική τεχνική που εφαρμόστηκε για την επίλυση του προβλήματος. Χρησιμοποιήθηκε πηγαίος κώδικας πεπερασμένων στοιχείων, ο οποίος αρχικώς είχε αναπτυχθεί για σωληνωτά δομικά μέλη μεγάλου πάχους, και εδώ προσαρμόστηκε για την ανά λυση λεπτότοιχων κελυφών. Βασικά στοιχεία της υπολογιστικής τεχνικής αποτελούν (α) το πεπερασμένο στοιχείο «σωλήνα» (tube-element), το οποίο έχει την δυνατότητα περιγραφής της παραμόρφωσης ενός επιμήκους σωληνωτού μέλους συνδυάζοντας την διαμήκη παραμόρφωση τύπου δοκού με την παραμόρφωση της διατομής του μέλους και (β) η χρησιμοποίηση ειδικών καταστατικών μοντέλων για την προσομοίωση της συμπεριφοράς του υλικού με έμφαση στα ανισότροπα ελαστικά υλικά. Τα ανωτέρω ενσωματώθηκαν σε μία μεθοδολογία μη γραμμικής ανάλυσης κατασκευών, η οποία βασίζεται σε μία Λαγκρανζιανή περιγραφή του παραμορφώσιμου στερεού με «ενσωματωμένες» συντεταγμένες και μία τροποποιημένη Newton-Raphson επίλυση των διακριτοποιημένων εξισώσεων ισορροπίας με τη μέθοδο μήκους-τόξου. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται επίσης στον προσδιορισμό διακλάδωσης της λύσης στην ελαστοπλαστική περιοχή, με την προσαρμογή της θεωρίας μοναδικότητας λύσης του Hill στην παρούσα αριθμητική τεχνική και διακριτοποίηση. Η αποτελεσματικότητα της υπολογιστικής τεχνικής εξετάζεται στην επίλυση των «προτύπων» (benchmark) προβλημάτων ευστάθειας. Τα προβλήματα αυτά είναι η ευστάθεια κυκλικών ελαστικών κυλίνδρων σε αξονική συμπίεση υπό αξονομετρικές αρχικές ατέλειες, και η ευστάθεια και μεταλυγισμική συμπεριφορά μη-κυκλικών ελαστικών κυλίνδρων υπό αξονική συμπίεση. Και στα δύο προβλήματα, τα αριθμητικά αποτελέσματα της Διατριβής είναι σε εξαιρετική συμφωνία με ημι-αναλυτικές λύσεις, τόσο στο κρίσιμο φορτίο όσο και στην μεταλυγισμική συμπεριφορά και την ευαισθησία
Traduire en grec L’Ancien Regime et la Revolution d’Alexis de Tocqueville
Authors: Βυζάς Θεόδωρος
Published: January 2014

Η διοικητική συνιστώσα του Παλαιού Καθεστώτος της Γαλλίας είναι ελάχιστα γνωστή στην Ελλάδα. Τα πρωτότυπα κείμενα στα ελληνικά καθώς και οι μεταφράσεις που αφορούν αυτή την περίοδο σπανίζουν, με αποτέλεσμα οι σχετικοί όροι που χρησιμοποιούνται να είναι ελάχιστοι. Οι όροι διοικητικού δικαίου του Παλαιού Καθεστώτος παρουσιάζουν ιδιαιτερότητες ως προς τη μετάφρασή τους στα ελληνικά. Αυτές οφείλονται σε πραγματολογικούς λόγους, όπως η πολυπλοκότητα των θεσμών και η αλληλεπικάλυψη αρμοδιοτήτων. Η μελέτη αυτή προσπαθεί να διερευνήσει αν και σε ποιο βαθμό τα χαρακτηριστικά αυτών των ξένων προς την ιστορία της Ελλάδας θεσμών μπορούν να αποδοθούν από ελληνικούς όρους. Οι γαλλικοί όροι που μελετώνται προέρχονται από το έργο L’ancien regime et la Revolution του Alexis de Tocqueville, το οποίο δεν είχε μεταφραστεί ως την έναρξη της μελέτης αυτής το 2000. Για τη συλλογή των ελληνικών ισοδυνάμων εξετάστηκαν λογοτεχνικές και λεξικογραφικές πηγές. Στις λογοτεχνικές πηγές περιλαμβάνονται: η μοναδική μετάφραση του συγκεκριμένου έργου του Tocqueville που εκδόθηκε το 2006, δοκίμια και μελέτες για το δυτικό Μεσαίωνα και τις δυτικές κυριαρχίες στην Ελλάδα (από το 1204 και μετά), σχολικά εγχειρίδια ιστορίας και ιπποτικά μυθιστορήματα. Οι λεξικογραφικές πηγές αποτελούνται από το σύνολο των γαλλοελληνικών λεξικών γενικής γλώσσας του 19ου και του 20ου αιώνα καθώς και νομικά γαλλοελληνικά λεξικά του 20ου αιώνα. Όλες οι πηγές αξιολογήθηκαν σύμφωνα με κριτήρια που επινοήθηκαν για το σκοπό αυτό. Τέλος, επικουρικά χρησιμοποιήθηκαν διάφορα έργα. Καρπός της έρευνας ήταν η συγκέντρωση πολλών ελληνικών ισοδυνάμων από τη διαχρονία της ελληνικής γλώσσας από την αρχαία ως την κοινή νέα ελληνική. Οι γαλλικοί όροι και τα ελληνικά ισοδύναμα αναλύθηκαν ετυμολογικά και σημασιολογικά με βάση τα σημασιολογικά χαρακτηριστικά κατά Pottier. Για το σκοπό αυτό, δημιουργήθηκε γλωσσάριο αποτελούμενο από ορολογικά δελτία με βάση τους γαλλικούς όρους. Πολλά ισοδύναμα που κρίθηκαν ανεπαρκή απορρίφθηκαν, ενώ άλλα, πιο κατάλληλα, υιοθετήθηκαν. Τα λίγα ισοδύναμα που είχαν ήδη επικρατήσει ως όροι δεν αμφισβητήθηκαν. Τέλος, για να προταθούν υποψήφιοι όροι και να αποφευχθεί η πολυσημία στο μέτρο του δυνατού, η σημασιολογική και μορφολογική νεολογία έδωσαν τη λύση. Συμπερασματικά, η διαχρονία της ελληνικής γλώσσας παρέχει όλα τα μέσα για τη δημιουργία επαρκών υποψήφιων όρων.
Υπολογιστικά εργαλεία για τον εντοπισμό και μελέτη της λειτουργίας και των αλληλεπιδράσεων ρυθμιστικών δικτύων
Authors: Μανιουδάκη Μαρία
Published: January 2014

Τα κύτταρα της μαγιάς ζουν σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον που απαιτεί τη συνεχή αναπροσαρμογή του γενομικού τους προγράμματος, ώστε να μπορέσουν να διατηρήσουν την ομοιόστασή τους, να επιβιώσουν και να πολλαπλασιαστούν. Η γονιδιακή ρύθμιση μπορεί να αναπαρασταθεί με ένα πολύπλοκο δίκτυο αλληλεπιδράσεων που αποτελείται από τις πρωτεΐνες (μεταγραφικοί παράγοντες) και τα γονίδια που αυτές ρυθμίζουν ως απόκριση σε συγκεκριμένα ερεθίσματα. Η ανάπτυξη τεχνολογιών ταχείας ανάλυσης (high throughput) έχει συνεισφέρει στη συσσώρευση ενός μεγάλου όγκου δεδομένων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή ενδοκυτταρικών δικτύων με μια ολιστική προσέγγιση. Η επεξεργασία αυτή απαιτεί ισχυρές υπολογιστικές μεθόδους ικανές να συγχωνεύουν διαφορετικούς τύπους δεδομένων και να βρίσκουν ποιοτικές και ποσοτικές συσχετίσεις μεταξύ διαφορετικών στοιχείων. Στόχος της παρούσας διατριβής είναι να χρησιμοποιήσει τις κατάλληλες υπολογιστικές μεθόδους, συγκεκριμένα μεθόδους ομαδοποίησης και Τεχνητά Νευρωνικά Δίκτυα, ώστε να αξιοποιήσει τα υπάρχοντα πειραματικά δεδομένα μεγάλης κλίμακας και να εξάγει τη δομή ρυθμιστικών δικτύων, να βρει ποσοτικές συσχετίσεις ανάμεσα στα συστατικά που αποτελούν τα δίκτυα αυτά και να δώσει στοιχεία για το μηχανισμό ρύθμισης αυτών των δικτύων. Η εφαρμογή των μεθόδων έγινε σε πειραματικά δεδομένα που αφορούν την απόκριση κυττάρων του στελέχους Saccharomyces cerevisiae σε διάφορες περιβαλλοντικές αλλαγές, αποτελεί όμως μια γενική μέθοδο που μπορεί δυνητικά να χρησιμοποιηθεί σε γενομικά δεδομένα οποιουδήποτε οργανισμού, είτε σε ποικίλες αποκρίσεις του ίδιου οργανισμού. Περιληπτικά, η εργασία αυτή δείχνει ότι (α) το προφίλ έκφρασης τουλάχιστον 17/91 γονιδίων του Saccharomyces cerevisiae που σχετίζονται με στρες μπορεί να προβλεφθεί, αν είναι γνωστή η έκφραση των μεταγραφικών παραγόντων που βρίσκονται δύο επίπεδα πιο πάνω στο εκάστοτε βιολογικό μονοπάτι που καταλήγει στα γονίδια αυτά, (β) σε 30/38 από τα προσομοιωμένα δίκτυα εμφανίζεται χρονική υστέρηση μεταξύ της έκφρασης των μεταγραφικών παραγόντων δευτέρου επιπέδου και της έκφρασης του γονιδίου που αυτοί ρυθμίζουν. Σε κάθε τέτοιο δίκτυο εντοπίζεται η χρονική υστέρηση ανάμεσα στην έκφραση και την επίδραση κάθε μεταγραφικού παράγοντα στα γονίδια-στόχους. (γ) Προσομοιώνονται με επιτυχία 3 δίκτυα στα οποία ενσωματώνονται γνωστές πρωτεϊνικές αλληλεπιδράσεις, όταν οι συγκεκριμένες πρωτεϊνες δεν εμφανίζουν διαφορικό προφίλ έκφρασης, υποδεικνύοντας τη σπουδαιότητα ενσωμάτωσης δεδομένων πέραν της γονιδιακής έκφρασης. (δ) Προβλέπεται επιτυχώς η έκφραση 2 γονιδίων σε δίκτυα που έχουν υποστεί διαταραχές στη δομή τους, επιβεβαιώνοντας την ακρίβεια της μοντελοποίησης και (ε) εντοπίζονται 6 τουλάχιστον νέες ρυθμιστικές αλληλεπιδράσεις που δεν είχαν μέχρι τώρα συσχετισθεί με αλλαγές στη γονιδιακή έκφραση που σχετίζονται με το στρες.
Ταυτοποίηση του αντιγόνου 4C5 ως η πρωτεΐνη θερμικού σοκ HSP90. Μελέτη του μορίου στο νευρικό σύστημα και σε κύτταρα καρκίνου του μαστού
Authors: Σιδερά Αικατερίνη
Published: January 2014

Η ανάπτυξη του Νευρικού Συστήματος των θηλαστικών, εξαρτάται από εκτεταμένες κυτταρικές μεταναστεύσεις, οι οποίες επιτρέπουν σε διαφορετικούς κυτταρικούς τύπους να φτάσουν στην τελική τους θέση και να συνθέσουν την πολύπλοκη οργάνωση του ενήλικου Νευρικού Συστήματος. Η κυτταρική μετανάστευση είναι μια πολύπλοκη διαδικασία, η οποία προϋποθέτει την ενορχήστρωση διάφορων μοριακών και κυτταρικών γεγονότων, όπως κυτταρική αναγνώριση, συγκόλληση, διαμεμβρανική μεταγωγή σήματος, και κυτταρική κίνηση (131-135). Οι μηχανισμοί οι οποίοι χαρακτηρίζουν όλες αυτές τις διαδικασίες, περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων, ένα δίκτυο αλληλεπιδράσεων μεγάλου αριθμού μορίων. Με σκοπό την κατανόηση των μοριακών μηχανισμών που ρυθμίζουν τη μετανάστευση των νευρικών κυττάρων κατά την ανάπτυξη του νευρικού συστήματος, πραγματοποιήθηκε στο παρελθόν η παραγωγή και ο χαρακτηρισμός ενός μονοκλωνικού αντισώματος, του mAb 4C5 (107). Το συγκεκριμένο αντίσωμα, αναγνωρίζει μία περιφερική πρωτεΐνη μοριακού βάρους 94 kDa (αντιγόνο 4C5). Το αντιγόνο 4C5 μελετήθηκε στο νευρικό σύστημα, και βρέθηκε ότι εντοπίζεται στους νευρώνες του ΚΝΣ, ενώ στο ΠΝΣ εντοπίζεται τόσο στους νευρώνες όσο και στα μυελινοποιητικά και μη μυελινοποιητικά κύτταρα Schwann (109). Επιπλέον, πειράματα λειτουργικής παρεμπόδισης με το mAb 4C5 σε ιστοκαλλιέργειες παρεγκεφαλίδας και ισχιακού νεύρου, έδειξαν ότι το συγκεκριμένο μόριο συμμετέχει τόσο στην οριζόντια όσο και στην κάθετη μετανάστευση των κοκκιωδών νευρώνων κατά την ανάπτυξη της παρεγκεφαλίδας (108, 110) καθώς και στη μετανάστευση των Schwann κυττάρων κατά την ανάπτυξη και αναγέννηση του ισχιακού νεύρου μετά από τραυματισμό, αντίστοιχα (111). Τέλος, προκαταρκτικά δεδομένα εισηγούνταν την πιθανή συμμετοχή του συγκεκριμένου μορίου σε διαδικασίες αναδιάταξης του κυτταροσκελετού (111). Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν ο προσδιορισμός της αμινοξικής αλληλουχίας του αντιγόνου 4C5 και η περαιτέρω διερεύνηση της λειτουργίας του. Προκειμένου να ταυτοποιηθεί το αντιγόνο 4C5, πραγματοποιήθηκε φασματοσκοπία μάζας και σύγκριση της αμινοξικής αλληλουχίας του μορίου με βάσεις δεδομένων γνωστών πρωτεΐνών, η οποία αποκάλυψε ότι το αντιγόνο 4C5 είναι ταυτόσημο με την πρωτεΐνη θερμικού σοκ HSP90α. Η ταυτότητα του αντιγόνου 4C5 επιβεβαιώθηκε με πειράματα ανοσοκατακρήμνισης χρησιμοποιώντας το mAb 4C5 και δύο πολυκλωνικά αντισώματα έναντι των δύο ισομορφών της HSP90 (HSP90α και HSP90β). Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε ότι το mAb 4C5 αντιδρούσε έντονα με την α ισομορφή της HSP90 και σε μικρότερο βαθμό με τη β ισομορφή.
Μελέτη του μεταβολισμού του παράγοντα ενεργοποίησης αιμοπεταλίων (PAF) σε ανθρώπινα μεσαγγειακά κύτταρα - επίδραση αντι-φλεγμονοδών, αντι-καρκινικών και αντι-ιϊκών παραγόντων στην δράση του PAF και των ενζύμων του μεταβολισμού του
Authors: Τσούπρας Αλέξανδρος
Published: January 2014

Η παρούσα μελέτη εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο μελέτης της συμμετοχής του Παράγοντα Ενεργοποίησης Αιμοπεταλίων (PAF) στους μηχανισμούς πρόκλησης των νεφρικών παθήσεων, του καρκίνου και του AIDS. Μελετήθηκε ο μεταβολισμός του PAF σε ανθρώπινα μεσαγγειακά κύτταρα (HMC) και καθορίσθηκαν παράγοντες που επιδρώντας στην δράση και στα επίπεδα του παραγόμενου PAF, επιδεικνύουν ευεργετικές ιδιότητες στις προαναφερθείσες σημαντικές παθολογικές καταστάσεις. Συγκεκριμένα: 1. Αναπτύχθηκε νέα μέθοδος προσδιορισμού της ενζυμικής δραστικότητας του βιοσυνθετικού ενζύμου του PAF, PAF-CPT. Σύμφωνα με αυτήν, προσδιορίστηκε η δραστικότητα της PAF-CPT και καθορίστηκαν τα βιοχημικά χαρακτηριστικά και οι κινητικές παράμετροι του σε HMC. 2. Διάφορες φαρμακευτικές ουσίες (ρουπαταδίνη, συμβαστατίνη, ακετυλοσαλικυλικό οξύ, τινζαπαρίνη και IFNα), και βιολογικώς δραστικά συστατικά τροφίμων της Μεσογειακής δίαιτας (πολικά λιποειδή από ελαιόλαδο, ελαιοπυρήνα, τσιπούρα, λαυράκι και ρεσβερατρόλη) αναστέλλουν in vitro την PAF-CPT των HMC. Η συμβαστατίνη και τα πολικά λιποειδή από ελαιοπυρήνα ανέστειλαν και την Lyso-PAF-AT (βιοσυνθετικό ένζυμο του PAF) ενώ διέγειραν το βασικό αποικοδομητικό ένζυμο του PAF, PAF-AH. 3. Τέλος, διάφορα αντι-HIV φάρμακα και συνδυασμοί τους της αντιρετροϊκής θεραπείας επιδεικνύουν μια ανασταλτική επίδραση έναντι της βιολογικής δράσης του PAF. Δύο από αυτά τα φάρμακα (Lopinavir-r και Tenofovir-DF) ανέστειλαν τις PAF-CPT και Lyso-PAF-AT, ενώ το Lopinavir -r ενεργοποιεί την PAF-AH των HMC.
Ανοσολογική αποκατάσταση παιδιών με καρκίνο μετά την ολοκλήρωση της αντινεοπλασματικής αγωγής
Authors: Κοσμίδη Σοφία
Published: January 2014

We prospectively evaluated the immune status and the rate of immune recovery in children with cancer treated with chemotherapy(CT) and/or radiotherapy(RT). Of the 128 children studied, 72 had ALL , 22 lymphoma , 14 sarcoma and 20 had various types of tumors. Evaluation of humoral immunity included serum IgG, IgA and IgM levels studied by nephelometry. Qualitative and quantitative evaluation of humoral responses to previous immunizations included serum antibody levels to mumps and measles (qualitative) and to rubella and polio (quantitative). Furthermore, skin tests (volar forearm) for responsiveness to candida, trichophyton, tetanus toxoid (cellular immunity) and diphtheria toxin (humoral immunity), were performed. Induration and erythema were measured 48 and 72 hours after application of the immunogen. Positive skin test was defined as an induration of 2mm diameter or more. Measurement of cellular immune responses included enumerating lymphocyte subpopulations by flow cytometry using a FACScan instrument (Becton-Dickinson, Mountain View, CA). The lymphocyte subgroups were identified using: CD3, CD4, CD8, CD16, CD19, CD3HLA DR, CD45RO and CD45RA. The CD4/CD8 ratios were determined as well. The results were expressed by median values and were analyzed using the non-parametric Mann Whitney U test. Patients with primary immunodeficiency , patients transplanted in first or subsequent remission were excluded as were children experiencing relapse of their disease. Children were evaluated at the time of completion of CT and 6 monthly thereafter. Children with ALL were evaluated at the end of the intensive part of the protocol prior to the onset of maintenance as well.
Μεταβολές των μηχανικών χαρακτηριστικών της αορτής σε υποθυρεοειδικούς και υπερθυρεοειδικούς επιμύες
Authors: Μουλακάκης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Εισαγωγή-Σκοπός: Η επίδραση των θυρεοειδικών ορμονών στο καρδιαγγειακό σύστημα σχετίζεται με ένα ευρύ κλινικό φάσμα και οφείλεται στη δράση των ορμονών στα λεία μυϊκά κύτταρα του αγγειακού τοιχώματος, στα μυοκαρδιακά κύτταρα και στο ενδοθήλιο. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης του υπερθυρεοειδισμού και του υποθυρεοειδισμού στην ιστολογική δομή και τις μηχανικές ιδιότητες της αορτής. Υλικό και μέθοδοι: Εξήντα αρσενικοί επίμυες Wistar, διαιρέθηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες. 20 επίμυες έγιναν δευτεροπαθώς υπερθυρεοειδικοί με χορήγηση L-thyroxin sodium salt σε συγκέντρωση 0,0036 % στο πόσιμο νερό για 8 εβδομάδες, ενώ 20 ζώα έγιναν δευτεροπαθώς υποθυρεοειδικά με χορήγηση προπυλ-θειουρακίλης (PTU) στο πόσιμο νερό σε συγκέντρωση 0.05%. Τα ζώα της ομάδας ελέγχου δεν έλαβαν κάποια φαρμακευτική ουσία. Τόσο ο υπερθυρεοειδισμός όσο και ο υποθυρεοειδισμός επιβεβαιώθηκαν με κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο κατά τη διάρκεια του πειράματος όπως επίσης από παθολογοανατομικά ευρήματα. Όλα τα ζώα ευθανατώθηκαν και η κατιούσα θωρακική αορτή αφαιρέθηκε και υποβλήθηκε σε μελέτη των μηχανικών και ιστομορφομετρικών της χαρακτηριστικών. Αποτελέσματα: Ο μορφομετρικός έλεγχος και η ιστολογική εξέταση της θωρακικής αορτής στα υπερθυρεοειδικά ζώα ανέδειξαν σημαντική αύξηση στην εσωτερική (p<0.05) και εξωτερική διάμετρο (p<0.05), στην επιφάνεια διατομής του μέσου χιτώνα (p<0.05), στην πυκνότητα σε κολλαγόνο (p<0.05), καθώς επίσης και στον αριθμό πυρήνων των λείων μυϊκών κυττάρων (p<0.05). Αντίθετα σημαντική μείωση παρατηρήθηκε στην πυκνότητα σε ελαστίνη (p<0.05) και στο πάχος των ελαστικών πετάλων (p<0.05). Τo αορτικό τοίχωμα στον υπερθυρεοειδισμό ήταν σημαντικά πιο δύσκαμπτο στα ανώτερα φυσιολογικά επίπεδα τάσης (p<0.05) και παραμόρφωσης (p<0.05), αλλά σημαντικά λιγότερο δύσκαμπτο στα κατώτερα φυσιολογικά και χαμηλότερα επίπεδα (p<0.05). Παρόμοια αποτελέσματα με αντίστοιχη κυματομορφή απεικόνισης των μηχανικών αλλαγών της αορτής και μη στατιστικά σημαντικές διαφορές ως προς την απόλυτη τιμή των παραγόντων παλλινδρόμησης, παρατηρήθηκαν στους υποθυρεοειδικούς επίμυες. Το αορτικό τοίχωμα των υποθυρεοειδικών ζώων ήταν σημαντικά πιο δύσκαμπτο από αυτό των ευθυρεοειδικών στα ανώτερα φυσιολογικά επίπεδα τάσης (p<0.05) και σημαντικά λιγότερο δύσκαμπτο στα χαμηλότερα φυσιολογικά και χαμηλότερα επίπεδα (p<0.05). Η μορφομετρική και ιστολογική εξέταση της κατιούσας θωρακικής αορτής στους υποθυρεοειδικούς επίμυες ανέδειξε στατιστικά σημαντική αύξηση στην εσωτερική (p<0.05) και εξωτερική διάμετρο της αορτής (p<0.05), στην επιφάνεια διατομής του μέσου χιτώνα (p<0.05), στην επιφανειακή πυκνότητα (p<0.05), καθώς και στον αριθμό πυρήνων των λείων μυϊκών κυττάρων (p<0.05) σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Αντίθετα στατιστικά σημαντική μείωση παρατηρήθηκε στην σχετική επιφανειακή πυκνότητα σε ελαστίνη (p<0.05) και στο πάχος των ελαστικών πετάλων (p<0.05).
Διερεύνηση της σχέσης της ανευπλοειδίας με την έκφραση της τελομεράσης σε εξεργασίες οργάνων της ελάσσονος πυελού της γυναίκας
Authors: Παπαϊωάννου Γεώργιος-Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Η ανευπλοειδία και οι διαταραχές των τελομεριδίων αποτελούν βασικούς μηχανισμούς του καρκίνου. Σε αυτή τη μελέτη διερευνήσαμε την ανευπλοειδία και την συμπεριφορά των τελομεριδίων των κυττάρων στο μεταστατικό καρκίνο ωοθηκών. Εξετάστηκαν 4 θετικές και 2 αρνητικές για τελομεράση καρκινικές κυτταρικές σειρές και 46 δείγματα από ασθενείς με καλοήθεις και κακοήθεις όγκους ωοθηκών. Έγινε συσχέτιση των επιπέδων τελομεράσης και ανευπλοειδίας με την επιβίωση των ασθενών. Από όλες τις παραμέτρους που εξετάστηκαν, το στάδιο και η διαφοροποίηση εμφάνισαν την ισχυρότερη συσχέτιση με την επιβίωση ενώ η τελομεράση όπως και η ανευπλοειδία βρέθηκε να έχει αρνητική σχέση με πρόγνωση και επιβίωση αλλά όχι στατιστικά σημαντική. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι υψηλά επίπεδα τελομεράσης σχετίζονται με υψηλά ποσοστά ανευπλοειδίας ενώ χαμηλά επίπεδα ή απουσία τελομεράσης σχετίζεται με ενδοδιπλασιασμό ολόκληρου του γενετικού υλικού του καρκινικού κυττάρου. Συμπεραίνουμε ότι ο εναλλακτικός (ALT) μηχανισμός επιμήκυνσης των τελομεριδίων είναι ενεργός στον καρκίνο ωοθηκών, σχετίζεται με πιο σταθερό καρυότυπο και πιθανόν καλύτερη πρόγνωση. Όμως ακόμα και μικρές δομικές μεταβολές του γενετικού υλικού μπορεί να είναι αρκετές για μεταστατικό καρυότυπο σε κύτταρα που δεν εκφράζουν τελομεράση. Στο σχεδιασμό μελλοντικής αντινεοπλασματικής θεραπείας πρέπει εκτός από τους αναστολείς τελομεράσης να συμπεριληφθούν αναστολείς των εναλλακτικών μηχανισμών επιμήκυνσης του τελομεριδιακού μήκους.
Μακρομοριακή αρχιτεκτονική
Authors: Δρίβα Παρασκευή
Published: January 2014

Συνδυάζοντας τον ανιοντικό πολυμερισμό και την τεχνική του υψηλού κενού με την χρήση των αντιδραστηρίων σύζευξης διχλωρο(μεθυλο)[4-(1-φαινυλοβινυλο)φαινυλο]σιλάνιο (DCMSDPE), χλωρο(διμεθυλο)(4-βινυλοφαινυλο)σιλάνιο (CDMSS) και διχλωρο(μεθυλο)(4-βινυλοφαινυλο)σιλάνιο (DCMSS), παρασκευάστηκαν εμβολιασμένα ομοπολυμερή PBd και πολυμακρομονομερή PBd με μονούς και διπλούς αστεροειδείς κλάδους σε κάθε σημείο σύνδεσης με την κύρια αλυσίδα (και τυχαία κατανεμημένους κατά μήκος αυτής), ή σε κάθε μονομερική μονάδα αντίστοιχα. Παρασκευάστηκαν επίσης, εμβολιασμένα συμπολυμερή PS-PBd με διπλούς δενδριτικούς κλάδους, δισυσταδικά συμπολυμερή με μία γραμμική συστάδα PS και μία συστάδα πολυμακρομονομερούς PBd-PS και δενδριτικά πολυμερή PI δεύτερης γενιάς. Η σύνθεση των εμβολιασμένων ομοπολυμερών και των πολυμακρομονομερών με μονούς/διπλούς αστεροειδείς κλάδους περιλαμβάνει τα εξής στάδια: α). τη σύνθεση δίκλωνου μακρομονομερούς μέσω τιτλοδότησης «ζωντανού», γραμμικού PBd με το DCMSDPE, β). τη διάνοιξη του διπλού δεσμού της ομάδας του DPE του μακρομονομερούς με απαρχητή sec-BuLi και στη συνέχεια τη σύνθεση ενός «ζωντανού» αστεριού με πολυμερισμό νέας ποσότητας Bd, γ). τη σύζευξη του αστεροειδούς κλάδου, υπό τη μορφή τιτλοδότησης είτε με το αντιδραστήριο CDMSS για τη σύνθεση μακρομονομερούς με έναν κλάδο αστέρι στο μόριό του, είτε με το DCMSS για τη σύνθεση μακρομονομερούς με διπλό δενδριτικό κλάδο, και τέλος δ). τον συμπολυμερισμό του κάθε στυρενικού μακρομονομερούς με Bd, ή τον ομοπολυμερισμό τους, στην ίδια συσκευή σύνθεσης του μακρομονομερούς, με σκοπό την παρασκευή μονών/διπλών εμβολιασμένων πολυμερών με κλάδους δενδριτικής δομής, ή πολυμακρομονομερών με μονούς/διπλούς αστεροειδείς κλάδους αντίστοιχα. Η σύνθεση εμβολιασμένων συμπολυμερών PS-PBd με διπλούς κλάδους αστέρια και των προαναφερθέντων δισυσταδικών συμπολυμερών PS-PBd πραγματοποιήθηκε ακολουθώντας παρόμοια πορεία. Για την σύνθεση των δενδριτικών πολυμερών PΙ αρχικά πραγματοποιήθηκε η σύνθεση «ζωντανών» αστεριών PI ακολουθώντας τα στάδια α) και β) για μονομερές Ιs και ακολούθησε η σύζευξη αυτών με SiCl3. Ο μοριακός χαρακτηρισμός των τελικών πολυμερών και όλων των ενδιάμεσων προϊόντων πραγματοποιήθηκε με χρωματογραφία αποκλεισμού μεγεθών (SEC), χρωματογραφία αποκλεισμού μεγεθών συνδεδεμένη με ανιχνευτή σκέδασης φωτός σε δύο γωνίες (SEC-TALLS) και φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR). Στη συνέχεια, μελετήθηκε η η συμπεριφορά χαλάρωσης δύο δενδριτικών δειγμάτων PI με τη μέθοδο της διηλεκτρικής φασματοσκοπίας χαμηλών συχνοτήτων (DRS), και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με αντίστοιχα για γραμμικό PΙ όμοιου μοριακού βάρους με τον εξωτερικό κλάδω των δύο προαναφερθέντων δειγμάτων. Μελετήθηκε η ύπαρξη ή μη επίδρασης στην διαδικασία χαλάρωσης των εξωτερικών κλάδων των δενδριτικών πολυμερών από την ύπαρξη χημικών σταυροδεσμών και από το μοριακό βάρος των εσωτερικών κλάδων. Οι θερμοκρασίες υαλώδους μετάπτωσης των δειγμάτων μετρήθηκαν με την τεχνική της Διαφορικής Θερμοδομετρίας Σάρωσης, (DSC).