bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Σχέσεις δομής-λειτουργίας στους μεταφορείς πουρινών μυκήτων
Authors: Βλαντή Άννα
Published: January 2014

Οι μύκητες διαθέτουν διαμεμβρανικούς μεταφορείς για την πρόσληψη πουρινών και πυριμιδινών από το περιβάλλον, η μελέτη των οποίων παρουσιάζει έντονο βιολογικό ενδιαφέρον. Μέχρι σήμερα, τέσσερις μεταφορείς νουκλεοτιδικών βάσεων (UapA, UapC, AzgA, FurD) έχουν χαρακτηριστεί στον A. nidulans και δύο (Fur4p, Fcy2p) στον S. cerevisiae. Στο πρώτο μέρος της διατριβής μελετήθηκαν οι σχέσεις δομής-λειτουργίας του UapA, ο οποίος αποτελείται από δώδεκα διαμεμβρανικά τμήματα (TMSs). Αρχικά με κατευθυνόμενη μεταλλαξιγένεση διαπιστώθηκε ότι η Ν409 είναι απαραίτητη για τη λειτουργικότητα της πρωτεΐνης, όντας ένα από τα αμινοξέα του ενεργού κέντρου. Εν συνεχεία, πραγματοποιήθηκε ανάλυση μεταλλαγών στην F528, στο TMS12, καθώς και συνδυασμών τους με μεταλλαγές στην Q408, από όπου διαπιστώθηκε ότι οι μεταλλαγές στην Q408 και την F528 αλληλεπιδρούν γενετικά με εξειδικευμένο τρόπο. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι η απαλοιφή του TMS12 οδηγεί σε συγκράτηση της πρωτεΐνης στο ενδοπλασματικό δίκτυο, ενώ με τη βοήθεια χιμαιρικών μορίων όπου το TMS12 του UapA είχε αντικατασταθεί από το αντίστοιχο τμήμα ομόλογων μεταφορέων φάνηκε ότι οι βασικοί καθοριστές της αναγνώρισης και μεταφοράς των υποστρωμάτων εντοπίζονται εκτός του TMS12. Τέλος, μελετήθηκε με κατευθυνόμενη μεταλλαξιγένεση η Ν71 και φάνηκε ότι συμμετέχει στον καθορισμό της εξειδίκευσης του μεταφορέα,. Παράλληλα, από τη μελέτη χιμαιρικού μεταφορέα, όπου το TMS1 του UapA είχε αντικατασταθεί από το αντίστοιχο τμήμα του UapC, διαπιστώθηκε ότι η περιοχή αυτή είναι σημαντική για την αναδίπλωση ή/και στόχευση του μεταφορέα στην πλασματική μεμβράνη. Στο δεύτερο σκέλος της διατριβής πραγματοποιήθηκε λειτουργικός χαρακτηρισμός ενός νέου μεταφορέα του A. nidulans, του FcyB. Από τη μελέτη αυτή διαπιστώθηκε ότι ο FcyB είναι ένας χαμηλής απόδοσης, υψηλής συγγένειας, μεταφορέας κυτοσίνης-πουρίνης. Εξάλειψη του fcyB δεν επηρεάζει την αύξηση, την ανάπτυξη, την αναπαραγωγή, αλλά εκμηδενίζει την εναπομένουσα αύξηση σε πουρίνες μεταλλαγμένων στελεχών όπου απουσιάζουν όλοι οι γνωστοί μεταφορείς πουρινών και προσδίδει ανθεκτικότητα στο αντιμυκητιακό ανάλογο 5-φθοροκυτοσίνη. Η μεταγραφή του fcyB επάγεται κατά τη διάρκεια της εκβλάστησης, αλλά μειώνεται δραματικά σε σταθερά χαμηλά επίπεδα κατά τη βλαστητική ανάπτυξη. Η χρήση στελέχους που εκφράζει χιμαιρική πρωτεΐνη FcyB-GFP αποκάλυψε υψηλά επίπεδα έκφρασης σε φυλετικές και αφυλετικές δομές και ότι ενδοκυτώνεται σε απόκριση σε αμμωνία ή παρουσία κυτοσίνης.
Performance degradation of telecommunication transceivers due to parameter estimation errors
Authors: Τσιπουρίδου Δέσποινα
Published: January 2014

In this thesis we consider the performance degradation of three telecommunication transceivers with respect to parameters uncertainties. The major contribution of our analysis is the derivation of simple and informative approximations to the excess mean square error, which uncover the basic factors that determine the performance of each transceiver under the pres- ence of parameter uncertainties. In Chapter 1, we brie°y present the channel models and the transceiver structures used in this thesis. In Chapters 2 and 3, we consider the case of the Multiple-Input Multiple-Output (MIMO) °at fading channel and two widely known transceiver schemes, i.e., the trans- mit MIMO Wiener ?ltering and the Tomlinson-Harashima (TH) precoding. For the case of the transmit MIMO Wiener ?ltering, degradation is due to channel estimation errors and time-variations, and noise second-order statistics estimation errors. For the case of the TH precoder, degradation is due to channel estimation errors and time-variations. For both cases, our ?nal expressions uncover the factors that determine the performance degradation in practice, and the relative importance between di®erent error sources. In Chapter 4, we consider the case of the Single-Input Single-Output (SISO) frequency selective channel and the minimum mean square error (MMSE) linear equalizer. The error sources that cause the system degradation is the channel and CFO estimation errors. Our aim is to uncover the relative importance of these error sources. It turns out that the CFO estimation error is much more important than the channel estimation error. This fact leads to useful conclusions concerning the optimal training sequence design for joint CFO and channel estimation.
Γραμμικά και αστεροειδή πολυμερή με κτενοειδείς συστάδες
Authors: Κουταλάς Γεώργιος
Published: January 2014

Στην εργασία αυτή πραγματοποιήθηκε η σύνθεση καλά καθορισμένων κτενωτών πολυβουταδιενίων με ανιοντικό συμπολυμερισμό στυρενικών μακρομονομερών πολυβουταδιενίου και βουταδιενίου. Η σύνθεση των μακρομονομερών επιτεύχθηκε με αντίδραση «ζωντανού» πολυβουταδιενίου με το 4-(χλωροδιμεθυλοσυλιλο)στυρένιο. Για την «τυχαιοποιήση» του συμπολυμερισμού χρησιμοποιήθηκε το 2,3-διμεθυλο-3-πεντοξείδιο του καλίου και πραγματοποιήθηκε ένα πείραμα συμπολυμερισμού με το οποίο αποδείχτηκε η τυχαία κατανομή των κλάδων του πολυβουταδιενίου στο κτενωτό πολυμερές. Εκμεταλλευόμενοι το «ζωντανό» χαρακτήρα των κτενωτών πολυβουταδιενίων, πραγματοποιήθηκε η σύνθεση μιας σειράς πολύπλοκων αρχιτεκτονικών (κτενωτά-αστεροειδή πολυβουταδιένια, μικτόκλωνα αστεροειδή με ένα κτενωτό κλάδο πολυβουταδιενίου, κατά συστάδες κτενωτά πολυβουταδιένια και δενδροειδή πολυβουταδιένια) ακολουθώντας συνθετικές πορείες που έχουν χρησιμοποιηθεί για τη σύνθεση ανάλογων δομών με γραμμικά πολυβουταδιένια. Επιπλέον, ακολουθώντας μια παρόμοια συνθετική πορεία, πραγματοποιήθηκε η σύνθεση ενός δισυσταδικού, ενός τρισυσταδικού και ενός πεντασυσταδικού συμπολυμερούς στα οποία όλες οι συστάδες ήταν εμβολιασμένα πολυμερή. Όλα τα πολυμερή χαρακτηρίστηκαν με χρωματογραφία αποκλεισμού μεγεθών (SEC), σκέδαση φωτός Laser σε δύο γωνίες (SEC-TALLS), φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (1H-NMR) και αποδείχθηκε ότι αποτελούν πρότυπα υλικά με καθορισμένη δομή και μικρές κατανομές μοριακών βαρών και σύστασης. Τέλος, πραγματοποιήθηκε μελέτη των γραμμικών ιξωδοελαστικών ιδιοτήτων των κτενωτών-αστεροειδών πολυβουταδιενίων σε ένα μεγάλο εύρος θερμοκρασιών και συχνοτήτων και έγινε σύγκριση με τις δυναμικές ιδιότητες ανάλογων πολυμερών που έχουν συντεθεί από τον Roovers και τους συνεργάτες του. Όπως αναμενόταν, όλα τα πολυμερή στη περιοχή του πλατό παρουσίασαν δυο διαδικασίες χαλάρωσης, μια για του κλάδους και μια για τους κορμούς. Η σύγκριση των ιξωδοελαστικών φασμάτων των δειγμάτων αυτών, έδειξε ότι τα αποτελέσματα ακολουθούν τη θεωρία. Τέλος τα πειραματικά αποτελέσματα ήρθαν σε καλή συμφωνία και με το θεωρητικό μοντέλο.
Η επίδραση των κοινωνικοοικονομικών χαρακτηριστικών των καταναλωτών στην αγοραστική τους συμπεριφορά ως προς τα ανθοκομικά προϊόντα
Authors: Τζαβάρας Μαρίνος
Published: January 2014

Στόχος: Η διερεύνηση και η μέτρηση της αγοραστικής συμπεριφοράς των καταναλωτών ως προς τα ανθοκομικά προϊόντα. Η δημιουργία προφίλ καταναλωτών. Πρόταση μοντέλου στο οποίο ν΄ αναλύεται η ύπαρξη αιτίας - αποτελέσματος μεταξύ της συχνότητας αγοράς των κομμένων ανθέων και των παραγόντων που την επηρεάζουν. Μεθοδολογία: Ποιοτική και ποσοτική έρευνα. Η ποιοτική έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δέκα ομάδες εστίασης συνολικά πενήντα καταναλωτών. Ακόμη διεξήχθησαν συνεντεύξεις με εννέα ανθοπώλες. Το δείγμα της ποσοτικής έρευνας προήλθε από τυχαία στρωματοποιημένη δειγματοληψία δύο σταδίων. Συλλέχθηκαν 1071 ερωτηματολόγια με προσωπικές συνεντεύξεις. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με μεθόδους της περιγραφικής στατιστικής, της πολυδιάστατης ανάλυσης δεδομένων και της πολυμεταβλητής στατιστικής ανάλυσης. Οι αναλύσεις αυτές συνδυάστηκαν με ελέγχους παραμετρικής και μη παραμετρικής επαγωγικής στατιστικής. Αποτελέσματα. Για την εκάστοτε περίπτωση φαίνεται να προτιμούνται διαφορετικά είδη ανθοκομικών προϊόντων. Σημείο αγοράς είναι κυρίως το ανθοπωλείο της γειτονιάς. Κριτήριο για την επιλογή κομμένων ανθέων είναι η φρεσκάδα, ενώ για τα φυτά γλάστρας η εμφάνιση. Οι καταναλωτές φαίνεται να αντιλαμβάνονται και να κατατάσσουν οκτώ κομμένα άνθη σύμφωνα με την τιμή τους και το πόσο κλασικά ή μοντέρνα τα θεωρούν. Βρέθηκε μονοσήμαντη σχέση δέκα κριτηρίων - μεταβλητών κατά την επιλογή ανθοπωλείου και ανθοδέσμης από τους καταναλωτές. Προέκυψαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ της αγοραστικής συμπεριφοράς των καταναλωτών και των κοινωνικοοικονομικών τους χαρακτηριστικών. Εμφανίστηκαν τέσσερις ομάδες καταναλωτών κομμένων ανθέων, όπως οι ουδέτεροι, οι εμπλεκόμενοι, οι ποιοτικοί και οι ρομαντικοί. Η συχνότητα αγοράς των κομμένων ανθέων φαίνεται να επηρεάζεται είτε άμεσα είτε έμμεσα από τους λόγους αγοράς τους, από τη στάση των καταναλωτών και την ενημέρωση τους από διάφορες πηγές.
Η θυσία των γυναικών στο θεατρικό έργο του Henry de Montherlant
Authors: Φλετορίδου Μαρία
Published: January 2014

Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ ΨΥΧΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟΤΟΥ HENRY DE MONTHERLANT ΚΑΙ Η ΘΥΣΙΑ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΗΤΑΝ ΤΟΕΝΑΥΣΜΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΣΥΝΘΕΤΟΥΝΤΗΝ ΠΛΟΚΗ ΚΑΘΕ ΕΡΓΟΥ, Ο ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΝΑ ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝΨΥΧΗ ΤΩΝ ΗΡΩΙΔΩΝ ΟΤΑΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΑΥΤΗ Η ΠΑΛΗΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΜΟΙΡΑΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΟΥΣ. ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΗΝΠΕΡΙΓΡΑΦΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟ, ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑΜΕ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑΤΟΥΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΕΙΜΑΡΜΕΝΗ ΠΟΥ ΤΙΣ ΒΑΣΑΝΙΖΕΙ.ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑΜΕ ΟΤΙ Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΕΦΑΡΜΟΣΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΩΝΤΡΙΩΝ ΦΑΣΕΩΝ ΜΙΑΣ ΤΑΥΡΟΜΑΧΙΑΣ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ: ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ ΗΗΡΩΙΔΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΑΝ ΕΝΑΣ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΤΑΥΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΕΝΑ ΤΗΣΖΩΗΣ (ΦΑΣΗ ΛΕΒΑΝΤΑΝΤΟ). ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, Η ΓΥΝΑΙΚΑ-ΤΑΥΡΟΣ ΔΕΧΕΤΑΙ ΤΑΠΕΡΙΦΡΟΝΗΤΙΚΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΡΑ-ΤΑΥΡΟΜΑΧΟΥ ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΕΛΛΟΥΝ(ΦΑΣΗ ΠΑΡΑΝΤΟ). ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΠΡΑΞΗ, Η ΗΡΩΙΔΑ ΕΞΑΝΤΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣΣΥΝΕΧΕΙΣ ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ ΠΟΥ ΤΗΝ ΩΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ,ΣΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΑΚΟΜΗ (ΦΑΣΗ ΑΠΡΟΜΑΝΤΟ). ΕΤΣΙ ΟΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ ΣΤΗ ΜΑΤΑΙΗ ΘΥΣΙΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΓΙΑΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΟΤΕ ΑΙΣΙΟ ΤΕΛΟΣ
Η δημιουργία μικροηλεκτρονικών νανοδομών και νανοδιατάξεων με τη χρήση οξομεταλλικών ενώσεων
Authors: Βελεσιώτης Δημήτριος
Published: January 2014

Σε αυτή την εργασία εξετάζεται η δυνατότητα χρησιμοποίησης πολυοξομεταλλικών ενώσεων του βολφραμίου (με κύριο αντιπρόσωπο το 12-βολφραμοφωσφορικό οξύ - H3[PW12O40]) για την κατασκευή μοριακών νανοδιατάξεων. Για αυτό το σκοπό μελετήθηκε η ηλεκτρική συμπεριφορά συνθέσεων που περιέχουν το παραπάνω μόριο, καθώς και η δυνατότητα μεταφοράς σχήματος σε υμένια τέτοιων συνθέσεων με χρήση τυπικών μικροηλεκτρονικών μεθόδων, όπως είναι η λιθογραφία ηλεκτρονικής δέσμης. Ο ηλεκτρικός χαρακτηρισμός που διενεργήθηκε περιλαμβάνει το χαρακτηρισμό δομών μετάλλου-μονωτή-μετάλλου (ΜΙΜ), όπου τη θέση του μονωτή καταλαμβάνει πολυμερικό υμένιο που περιέχει το ανιόν [PW12O40]3-, αλλά και κατακόρυφων δομών στις οποίες δύναται να παρεμβάλλεται και στρώμα διοξειδίου του πυριτίου. Οι δομές ΜΙΜ παρουσίασαν, γενικά, αγωγιμότητα με κβαντικά άλματα (hopping conductivity) για μεγάλες περιεκτικότητες ανιόντος στο μονωτικό υμένιο. Η συμπεριφορά αυτή μετατρέπεται σε ρεύμα περιοριζόμενο από φορτίο χώρου, όσο η περιεκτικότητα γίνεται μικρότερη. Η χαρακτηριστική ρεύματος-τάσης αποκτά περισσότερα δομικά χαρακτηριστικά στην περίπτωση επαφών νανομετρικής απόστασης. Στην περίπτωση αυτή, διακρίνονται τρεις περιοχές, οι οποίες αντιστοιχούν (με αυτή τη σειρά και αυξανομένης της εφαρμοζόμενης τάσης) σε απευθείας φαινόμενο σήραγγας, σε φαινόμενο σήραγγας Fowler-Nordheim και σε με κβαντικά άλματα. Αν και τα υμένια που εξετάστηκαν παρουσιάζουν φαινόμενα γήρανσης, αποδείχθηκε ότι η συγκεκριμένη ένωση διαθέτει επαρκή αγωγιμότητα, ώστε να χρησιμοποιηθεί σε μοριακές διατάξεις. Αντίστοιχα, η λιθογραφική μελέτη συνθέσεων που περιείχαν το πολυοξομεταλλικές ενώσεις κατέδειξε τη δυνατότητα ικανοποιητικής λιθογραφίας στην νανομετρική κλίμακα, τόσο θετικού όσο και αρνητικού τόνου. Η πειραματική διερεύνηση της λιθογραφικής συμπεριφοράς συμπληρώνεται από την ανάπτυξη κώδικα Monte Carlo για την προσομοίωση της διαδικασίας της λιθογραφίας ηλεκτρονικής δέσμης. Ο κώδικας αυτός μπορεί να χρησιμοποιηθεί με την ίδια ακρίβεια για όλες τις περιοχές ενεργειών δέσμης, αφού σε αυτόν υπολογίστηκαν οι ακριβείς εκφράσεις για την ελαστική σκέδαση σε χαμηλές ενέργειες.
Μελέτη της δομής, των θερμοδυναμικών ιδιοτήτων και της ισορροπίας φάσεων μιγμάτων πολυολεφινών διαφορετικής αρχιτεκτονικής με μεθόδους μοριακής προσομοίωσης Monte Carlo
Authors: Περιστεράς Λουκάς
Published: January 2014

Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας αναπτύχθηκαν νέες μέθοδοι και τεχνικές για την μελέτη καθαρών διακλαδωμένων πολυμερών και μιγμάτων τους με γραμμικά ανάλογα τους οι οποίες και εφαρμόστηκαν σε απλά συστήματα πολυαιθυλενίου (PE). Ειδικότερα, αναπτύχθηκε ένας αλγόριθμος Μοριακής Μηχανικής παράλληλης εκτέλεσης και εφαρμόστηκε στα υπό μελέτη συστήματα με μεγάλο αριθμό αλυσίδων ή/και μονομερών ανά αλυσίδα. Οι διακλαδωμένες αλυσίδες μπορούν να περιέχουν σημεία διακλάδωσης βαθμού ένταξης ¦=3 και η μοριακή αρχιτεκτονική καλύπτει ένα μεγάλο εύρος περιπτώσεων. Στην συνέχεια, για την μελέτη των συστημάτων με την μέθοδο Monte Carlo (MC), γενικεύτηκε η κίνηση της συστροφής μονομερούς σε n μονομερή. Η κίνηση, για την περίπτωση του διμερούς (n=2), εφαρμόστηκε σε όλες τις προσομοιώσεις MC που πραγματοποιήθηκαν για την χαλάρωση του εσωτερικού τμήματος των αλυσίδων και αποδείχτηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική λόγο του απλότητας στην υλοποίηση της και του μεγάλου ρυθμού αποδοχής της. Για την μελέτη των διακλαδωμένων μορίων αναπτύχθηκαν δύο νέες κινήσεις MC, η κίνηση Συστροφής Σημείου Διακλάδωσης και η κίνηση της Ολίσθησης Σημείου Διακλάδωσης, οι οποίες βασίζονται στην κίνηση της γεφύρωσης. Με την εφαρμογή τους σε συμμετρικά αστέρια με τρεις κλάδους διαφόρων μοριακών βαρών, σε θερμοκρασίες 450 έως 550 Κ και σε πίεση 1 atm, μετρήθηκαν με ικανοποιητική ακρίβεια οι ογκομετρικές τους ιδιότητες όπως επίσης και δομικές ιδιότητες (από άκρου εις άκρο διάνυσμα, γυροσκοπική ακτίνα, συναρτήσεις κατανομής ζευγών). Οι ρυθμοί αποδοχής των νέων κινήσεων είναι σχετικά υψηλοί και η χαλάρωση που επιφέρουν στην περιοχή του σημείου διακλάδωσης δραστική. Τέλος για την μελέτη των μιγμάτων, αναπτύχθηκε μια μεθοδολογία για τον υπολογισμό της εξάρτησης της διαφοράς του χημικού των δύο συστατικών στο μίγμα (μb-μl) από την σύσταση του διακλαδωμένου συστατικού xb. Για την εφαρμογή της μεθοδολογίας αυτής , μια νέα σύνθετη κίνηση MC εισήχθηκε για την αλλαγή του είδους μιας αλυσίδας από γραμμική σε διακλαδωμένη και αντιστρόφως, η οποία βασίζεται στις κινήσεις της γεφύρωσης και της μεροληπτικής διαμόρφωσης αλυσίδας. Η μέθοδος εφαρμόστηκε με επιτυχία σε ένα μίγμα γραμμικών αλυσίδων και διακλαδωμένων συμμετρικών αστεριών μέσου μοριακού βάρους κατά αριθμό 61 όπου εκτός από το διάγραμμα Δμ-xb μετρήθηκαν και ιδιότητες διαμόρφωσης του συστήματος.
Παράγοντες που επηρεάζουν τους νοσηλευτές στην επιλογή ειδικότητας ψυχικής υγείας
Authors: Παναγιώτου Ασπασία
Published: January 2014

Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να διερευνήσει, τους παράγοντες που πιθανόν διαφοροποιούν τους νοσηλευτές ψυχικής υγείας στην επιλογή ειδικότητας σε σχέση με αυτούς που επιλέγουν άλλη ειδικότητα, το χρονικό σημείο που λαμβάνεται η απόφαση και αν τελικά οι νοσηλευτές ψυχικής υγείας βιώνουν διαφορετικά επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης σε σχέση με τους νοσηλευτές άλλων ειδικοτήτων. Εννέα ερωτηματολόγια, συμπληρώθηκαν από 451 ειδικευμένους νοσηλευτές, 151 στην ψυχική υγεία, 150 στην παθολογική και 150 στη χειρουργική νοσηλευτική. Τα κοινωνικο - δημογραφικά χαρακτηριστικά των ειδικευμένων νοσηλευτών στις τρεις ειδικότητες, ήταν παρόμοια. Οι νοσηλευτές ψυχικής υγείας αποφάσισαν να εκπαιδευτούν στην ειδικότητα αυτή μετά από χρόνια εργασίας σε άλλες κλινικές περιοχές, ενώ οι νοσηλευτές με χειρουργική και παθολογική ειδικότητα μετά από χρόνια εργασίας σε κλινικές αντίστοιχης ειδικότητας. Ο κύριος λόγος για τον οποίο αποφάσισαν να ειδικευτούν - ανεξαρτήτως ειδικότητας - ήταν για να αυξήσουν τις γνώσεις τους και δευτερευόντως μια προσδοκία επαγγελματικής εξέλιξης. Η φυγή από ένα δυσάρεστο περιβάλλον εργασίας ήταν ισχυρό κίνητρο για μια ομάδα νοσηλευτών που ειδικεύτηκε στην παθολογική νοσηλευτική. Οι παράγοντες που σχετίζονται με την επιλογή ειδικότητας ψυχικής υγείας είναι: οι φοιτητικές εμπειρίες, η διάθεση για παροχή καλύτερης φροντίδας, η προσωπική ανάπτυξη και μια αντίληψη ταιριάσματος ατόμου - ειδικότητας. Η προηγούμενη επαφή με ψυχικά αρρώστους επηρέασε μια ομάδα νοσηλευτών ψυχικής υγείας. Αναφορικά με τους νοσηλευτές των άλλων ειδικοτήτων, τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι, ο η προσωπική ανάπτυξη δε σχετίζεται με την επιλογή χειρουργικής ειδικότητας, ενώ οι φοιτητικές εμπειρίες και η αντίληψη ταιριάσματος ατόμου ειδικότητας, δε σχετίζονται με την επιλογή παθολογικής ειδικότητας. Οι νοσηλευτές ψυχικής υγείας βιώνουν χαμηλότερα επίπεδα επαγγελματικής εξάντλησης και αποπροσωποποίησης απ’ ότι οι νοσηλευτές με παθολογική ή χειρουργική ειδικότητα. Δεν υπάρχει διαφορά στην αίσθηση προσωπικών επιτευγμάτων μεταξύ των νοσηλευτών των τριών ειδικοτήτων.
Σχεδιασμός βιομηχανικών κυττάρων με τη χρήση μεθόδων μαθηματικού προγραμματισμού
Authors: Σπηλιόπουλος Κίμων-Ελπιδοφόρος
Published: January 2014

Η αποκέντρωση της παραγωγής σε βιομηχανικά “κύτταρα” είναι η λύση στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σήμερα τα παραδοσιακά σχήματα job shop και flow shop και επίσης το ενδιάμεσο βήμα για τη μετάβαση σε προηγμένες τεχνολογίες πλήρως αυτοματοποιημένης παραγωγής ή και σχήματα τύπου Just-in-Time. To πρώτο και βασικό στάδιο για τη μελέτη μιας τέτοιας αναδιοργάνωσης είναι η ομαδοποίηση μηχανών και επεξεργαζομένων κομματιών δηλαδή, ο σχηματισμός των βιομηχανικών κυττάρων. Ο προγραμματισμός της παραγωγής, η εισαγωγή αυτοματισμών και ο έλεγχος είναι επόμενα στάδια της μελέτης και προϋποθέτουν την ομαδοποίηση αυτή. Ο σχεδιασμός των βιομηχανικών κυττάρων ανάγεται σε «δύσκολο» (NP-hard) πρόβλημα συνδυαστικής βελτιστοποίησης και αποτελεί το αντικείμενο της διατριβής. Η έμφαση δίνεται σε μορφοποιήσεις και μεθόδους Μαθηματικού Προγραμματισμού, εξετάζονται όμως και ορισμένες πρακτικές όψεις και συμπληρωματικές ευρετικές τεχνικές, για λόγους πληρότητας και μεγαλύτερης προσαρμογής σε πραγματικές βιομηχανικές καταστάσεις.
Προσδιοριστές της προπτυχιακής επίδοσης
Authors: Τσάρας Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Αντικείμενο της παρούσας μελέτης ήταν η περιγραφική σχέση της ακαδημαϊκής επίδοσης των φοιτητών του Τμήματος Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών από τα χαρακτηριστικά τους (επίκτητα, περιβαλλοντικά, συμπεριφοράς). Η έκβαση (εξαρτημένη μεταβλητή) της μελετώμενης σχέσης ήταν ο βαθμός του πτυχίου που είναι ο σταθμισμένος μέσος όρος της βαθμολογίας όλων των μαθημάτων. Οι προσδιοριστές της έκβασης (ανεξάρτητες μεταβλητές) ήταν διάφορα δημογραφικά (φύλο, ανάστημα, δείκτης μάζας σώματος, τόπος κατοικίας κ.α.), κοινωνικοοικονομικά (εκπαίδευση γονέων, επάγγελμα γονέων κ.α.) και ακαδημαϊκά (τρόπος εισαγωγής στο πανεπιστήμιο, διάρκεια σπουδών, γνώση ξένων γλωσσών κ.α.) χαρακτηριστικά. Το μελετώμενο πληθυσμό αποτέλεσαν 110 πτυχιούχοι του Τμήματος Νοσηλευτικής από τον Ιούνιο του 1997 έως τον Σεπτέμβριο του 2000. Ο πληθυσμός αυτός προήλθε από 112 φοιτητές, δύο ακαδημαϊκών ετών εισαγωγής στο Τμήμα (1993/94 και 1994/95), οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για επτά έτη από την ημερομηνία της εγγραφής τους στο πανεπιστήμιο. Το εμπειρικό υλικό προήλθε από το αρχείο του Τμήματος και από ένα επιδημιολογικό δελτίο στο οποίο οι φοιτητές κλήθηκαν να απαντήσουν. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με το στατιστικό πακέτο SPSS. Εφαρμόστηκε το υπόδειγμα της απλής και πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης με τη μέθοδο της διαδοχικής αφαίρεσης των μεταβλητών. Τα αποτελέσματα από την πολυμεταβλητή ανάλυση συνοψίζονται ως κάτωθι: 1. Το φύλο σχετίζονταν στατιστικά σημαντικά με το βαθμό του πτυχίου (p=0,019). Η ακαδημαϊκή επίδοση των φοιτητριών υπερείχε συγκριτικά με την αντίστοιχη επίδοση των φοιτητών (β= -0,24 με 95% ΔΕ από -0,44 έως -0,04). 2. Τα έτη διαμονής σε αστικό περιβάλλον σχετίζονταν στατιστικά σημαντικά με το βαθμό του πτυχίου (p=0,041). Οι φοιτητές που διέμειναν 18 έτη σε αστικές περιοχές είχαν υψηλότερη ακαδημαϊκή επίδοση σε σύγκριση με αυτούς που διέμειναν λιγότερα έτη (β= -0,17 με 95% ΔΕ από -0,34 έως -0,01). 3. Ο αριθμός των ξένων γλωσσών σχετίζονταν θετικά με το βαθμό του πτυχίου (β= +0,26 με 95% ΔΕ από +0,11 έως +0,40). 4. Η διάρκεια των σπουδών (έτη) σχετίζονταν αρνητικά με το βαθμό του πτυχίου (β= -0,62 με 95% ΔΕ από -0,81 έως -0,43). 5. Ο βαθμός απολυτηρίου του λυκείου σχετίζονταν θετικά με το βαθμό του πτυχίου (β= +0,11 με 95% ΔΕ από +0,03 έως +0,19). 6. Οι αναφερόμενες ανεξάρτητες μεταβλητές ερμηνεύουν το 55,2% της μεταβλητότητας της εξαρτημένης μεταβλητής, δηλαδή του βαθμού πτυχίου.
Love and self-consciousness
Authors: Πρωτοπαπάς Αργύριος
Published: January 2014

This thesis aims to explore the structure and workings of Shelley’s love-driven visionary enterprise and the ensuing emergence of the Shelleyan self. This exploring will be carried out while that unique kind of selfhood-in-the-making manifests itself during the poet’s revealing crises of self-consciousness, as they appear in his verse. The method employed is the tracing of psychological and visual patterns as they evolve in his poems during the rapturous contact of consciousness with the data of external and inner reality. Reflected in the tracing of those patterns are the corresponding broader psycho-physical reactions of the involved subject to the same rapturously encountered stimuli. The above method is, therefore, congenial to the main theme treated in the chapters to follow and related to Shelley’s express belief that poetry operates on much the same principle as love. The tense and emotionally laden contact between the poet’s consciousness and its objects of contemplation is the result of the combination of two contradictory qualities: unbridled passion of nineteenth-century high Romanticism and a self-anatomizing kind of logic inherited by eighteenth-century Enlightenment, monitoring itself with almost scientific precision. This, at first sight, impossible combination ends up in momentary loss-of-consciousness crises as manifested in Shelley’s poetry. Those crises, as previous criticism has shown, mark the climax of an erotic process, which closely follows the phases of the sexual event. The Shelleyan crisis constitutes a marginal, yet robust and dynamic expression of selfhood, so glaringly different from the Humean vague and unnerving description of the self as “a bundle of impressions.” This fascinating occurrence in the poet’s verse is explored through a structural model based on the scientific description of human love, which facilitates the tracing of the Shelleyan idiosyncratic, yet easy to follow, psycho-visual/optical workings. The forming of that structural model (Chapter I) can facilitate the monitoring of the evolving features of the Shelleyan self. After the presentation of the medium and constituting substance (Chapter II), as well as of the typical receptacle and visual representation of that evolving selfhood (Chapter III), some outstanding variants (Chapter IV) and conspicuous examples (Chapter V) will be discussed. Finally, the waning of the enterprise of love and the corresponding alterations in the evolving of the Shelleyan selfhood-in-the-making will be traced (Chapter VI). As a result, a deeper study of the poet’s visionary enterprise will be conducted, functionally related to its latent, yet powerful generating source: the Shelleyan kind of love, as a dynamic uniting process of the self with its objects of rapt contemplation. At the same time, this thesis will also put together, for the first time, a comprehensive theory for interpreting those problematic lines reflecting the crises of self-consciousness in the poet’s verse: those lines, where, supposedly, insurmountable problems in meaning and language can emerge.
Η διδασκαλία της στατιστικής με κατευθυνόμενες εργασίες
Authors: Γκίνης Δημήτριος
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή αποσκοπεί στο να αναδείξει τα προβλήµατα στη διδασκαλία της Στατιστικής στην πρωτοβάθµια και δευτεροβάθµια εκπαίδευση και να συµβάλλει ουσιαστικά µε τη διδακτική της πρόταση στην όσο το δυνατόν καλύτερη προσέγγιση στη διδασκαλίας της, στην πρωτοβάθµια εκπαίδευση, καλύπτοντας το κενό από την απουσία αντίστοιχων ερευνών στο συγκεκριµένο πεδίο. Λαµβάνοντας υπόψη τις σύγχρονες θεωρίες της µάθησης και τα πρόσφατα συµπεράσµατα των ερευνών στο τοµέα της ∆ιδακτικής των Μαθηµατικών και ειδικότερα της Στατιστικής, επιχειρεί να συνδράµει σε µια ουσιαστικότερη Στατιστική εκπαίδευση των µαθητών της Πρωτοβάθµιας εκπαίδευσης της χώρας. Αυτή η νέα προσέγγιση ασχολείται µε την προώθηση µιας αλλαγής στη φιλοσοφία της διδασκαλίας της Στατιστικής στην εκπαίδευση. Με τη µέθοδο αυτή µειώνεται η έµφαση στη παραδοσιακή προσέγγιση, η οποία εστιάζεται σε φόρµουλες, διαδικασίες σε βήµατα και σε υπολογισµούς, για να µετατοπίσουµε τη προσοχή µας σε βασικές στατιστικές ιδέες που είναι παρούσες στη καθηµερινή ζωή και στην πρακτική. Η συγκεκριµένη έρευνα αποτελεί µια προσπάθεια ενσωµάτωσης στα αναλυτικά προγράµµατα της πρωτοβάθµιας και δευτεροβάθµιας εκπαίδευσης των κατευθυνόµενων εργασιών για τη διδασκαλία της στατιστικής που, όπως αποδεικνύει, είναι καθοριστικές για τη κατανόηση και εµπέδωση των εννοιών της.
Μελέτη μη θερμικών προκατεργασιών για τη βελτίωση της διατηρησιμότητας ιχθυηρών
Authors: Τσιρώνη Θεοφανία
Published: January 2014

Η ανάπτυξη νέων μεθόδων επεξεργασίας και συσκευασίας των αλιευμάτων, με σκοπό τη μείωση του ρυθμού υποβάθμισης των ποιοτικών χαρακτηριστικών τους, αποτελεί βασικό στόχο της επιστημονικής και εφαρμοσμένης έρευνας. Η τσιπούρα (Sparus aurata) αποτελεί είδος μεγάλης εμπορικής σημασίας τόσο για την ελληνική όσο και την ευρωπαϊκή αγορά. Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η μελέτη της επίδρασης της ωσμωτικής προκατεργασίας (40-60% μαλτοδεξτρίνη με 5% NaCl, 0-360 min, 15-37°C), καθώς και του συνδυασμού της με επιπλέον παράγοντες μικροβιολογικής και φυσικοχημικής σταθεροποίησης, όπως εναλλακτικές συσκευασίες (20-80% CO2), αντιμικροβιακές ουσίες (0.5% καρβακρόλη, 0.5% γλυκονο-δ-λακτόνη, 1% citrox, 2?104 IU νισίνη/100 g διαλύματος) και εναλλακτικών ωσμωτικών μέσων (τρεχαλόζη, γλυκοζαμίνη), στην ποιότητα φιλέτων τσιπούρας και η ανάπτυξη μοντέλων πρόρρησης της διατηρησιμότητας, που βασίζονται σε μικροβιολογικούς και χημικούς δείκτες ποιότητας. Η διεργασία της ωσμωτικής αφυδάτωσης οδήγησε σε σημαντική απώλεια υγρασίας (12.3-77.0%) και πρόσληψη στερεών (2.5-34.1%), με τις υψηλότερες συγκεντρώσεις ωσμωτικού διαλύματος να παρουσιάζουν ισχυρότερη δράση. Ένα πολυωνυμικό μοντέλο περιέγραψε ικανοποιητικά τα φαινόμενα μεταφοράς μάζας κατά την ωσμωτική προκατεργασία. Οι Pseudomonas sp. ήταν τα υπεύθυνα βακτήρια για την αλλοίωση παρουσία αέρα. Ο χρόνος διατήρησης στους 5°C βάσει της οργανοληπτικής εξέτασης ήταν 5 ημέρες για τα ανεπεξέργαστα φιλέτα και 9, 11 και 13 ημέρες για τα προκατεργασμένα με 40, 50 και 60% HDM, αντίστοιχα. Η δράση της ωσμωτικής αφυδάτωσης ενισχύθηκε με την προσθήκη αντιμικροβιακών στο ωσμωτικό διάλυμα. Η MAP οδήγησε σε σημαντική επιβράδυνση της μικροβιακής ανάπτυξης σε όλες τις θερμοκρασίες συντήρησης. Τα αποτελέσματα της μελέτης οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι τα ωσμωτικά προκατεργασμένα φιλέτα τσιπούρας αποτελούν προϊόντα υψηλής ποιότητας, πιο σταθερά από τα ανεπεξέργαστα κατά τη συντήρησή τους σε ψύξη. Η συνδυαστική εφαρμογή της ωσμωτικής αφυδάτωσης με εναλλακτικές επεξεργασίες ή συσκευασίες (χρήση αντιμικροβιακών ουσιών, ΜΑΡ) μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω επέκταση της διατηρησιμότητας του προϊόντος. Η τρεχαλόζη και η γλυκοζαμίνη παρουσίασαν κτυοπροστατευτική δράση στους -1 και -3°C. Με χρήση των εξαγόμενων μοντέλων μπορεί να επιλεγεί ο κατάλληλος συνδυασμός συνθηκών προκατεργασίας και συντήρησης, για την επίτευξη του επιθυμητού χρόνου διατήρησης, οδηγώντας σε ελαχιστοποίηση των απωλειών λόγω αλλοιώσεων κατά τη διακίνηση και την αποθήκευση.
Διδασκαλία γεωμετρικής οπτικής σε μαθητές Ε' δημοτικού
Authors: Καλπία Βάϊα
Published: January 2014

Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας δείχνει ότι έχουν γίνει μελέτες που εντοπίζουν ιδέες μαθητών σε θέματα γεωμετρικής οπτικής πριν και μετά από διδασκαλίες. Η παρούσα έρευνα μελετά τη μεταβολή των ιδεών μαθητών, τα εμπόδια και τα σημεία που τους βοήθησαν να ξεπεράσουν δυσκολίες κατά τη διάρκεια διδασκαλιών εποικοδομητικού τύπου. Για τη συλλογή δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν τα φυλλάδια εργασίας των μαθητών, οι ασκήσεις που συμπλήρωναν μετά από κάθε κεφάλαιο και τα μετατέστ που συμπλήρωσαν μετά το πέρας όλων των διδασκαλιών. Από τα προτέστ προέκυψε ότι οι απόψεις των παιδιών παρουσιάζουν πρόβλημα για όλα τα κεφάλαια της γεωμετρικής οπτικής εκτός από την ευθύγραμμη διάδοση, καθώς απέχουν από το επιστημονικό μοντέλο. Κατά τη διάρκεια των διδασκαλιών οι περισσότεροι μαθητές υιοθετούν το επιστημονικό μοντέλο στις περισσότερες ενότητες. Πρόβλημα παρουσιάζει η ενότητα των έγχρωμων παρασκιών. Οι μαθητές μετακινούνται από την αρχική τους άποψη (ανάμεικτο χρώμα) σε δυο διαφορετικά χρώματα χωρίς να τα ξεκαθαρίζουν. Στις ασκήσεις στις μισές περίπου δραστηριότητες υιοθετούν το επιστημονικό μοντέλο, ενώ στις άλλες μισές υιοθετούν κάποιο ενδιάμεσο μοντέλο με στοιχεία από το επιστημονικό μοντέλο. Στο μετατέστ μετακινούνται στο επιστημονικό μοντέλο στις μισές περίπου ερωτήσεις, ενώ για τις υπόλοιπες είτε μετακινούνται σε κάποιο ενδιάμεσο μοντέλο, είτε διατηρούν τις αρχικές τους ιδέες, είτε δίνουν χειρότερες απαντήσεις. Κάποιοι διδασκόμενοι κατά τη διάρκεια των μαθημάτων έχουν καλές επιδόσεις, ενώ δεν συμβαίνει το ίδιο στις ασκήσεις ή στο μετατέστ και αντίστροφα. Τα εμπόδια που συναντούν οι μαθητές είναι το μέγεθος των παρασκιών, οι προεκτάσεις των ανακλώμενων ή διαθλώμενων ακτινών και η ακτίνα που περνά από την εστία του φακού.
Αξιολόγηση του ενζυμικού και μικροβιακού συστήματος του μύκητα Fusarium oxysporum για την βιομετατροπή κυτταρινούχων και ημικυτταρινούχων αγροτοβιομηχανικών παραπροϊόντων
Authors: Ξηρός Χαρίλαος
Published: January 2014

Η δυνατότητα του φυσικού στελέχους F3 του μύκητα Fusarium oxysporum να μετατρέψει αποτελεσματικά κυτταρινούχα και ημικυτταρινούχα παραπροϊόντα σε αιθανόλη, στα πλαίσια μίας ενοποιημένης διεργασίας βιομετατροπής (consolidated bioprocessing) αξιολογήθηκε τόσο ως προς το ενζυμικό του σύστημα, όσο και ως προς την ικανότητα μεταβολισμού των προϊόντων της υδρόλυσης των υποστρωμάτων. Οι λειτουργικές φάσεις της βιομετατροπής (Ανάπτυξη του μικροοργανισμού και παραγωγή υδρολυτικών ενζύμων, σακχαροποίηση της κυτταρίνης και της ημικυτταρίνης και ζύμωση των σακχάρων που παράγονται σε αιθανόλη) μελετήθηκαν μεμονωμένα προκειμένου να διερευνηθούν οι παράγοντες που επηρεάζουν την κάθε μία. Το υπόλειμμα βύνης και το υδροθερμικά κατεργασμένο άχυρο σίτου χρησιμοποιήθηκαν σαν πρότυπα ημικυτταρινούχα και κυτταρινούχα υλικά αντίστοιχα. Η βελτιστοποίηση της φάσης ανάπτυξης εστιάστηκε στην τεχνική καλλιέργειας και στην πηγή άνθρακα καθώς οι βέλτιστες συνθήκες αναφορικά με παραμέτρους όπως η θερμοκρασία επώασης, τιμή του pH της καλλιέργειας και η χρησιμοποιούμενη πηγή αζώτου έχουν καθοριστεί στο παρελθόν. Οι τιμές των παραγόμενων ενζυμικών ενεργοτήτων αλλά και η ανάπτυξη του μικροοργανισμού παρέμειναν στα ίδια επίπεδα κατά τα πειράματα κλιμάκωσης της παραγωγής που πραγματοποιήθηκαν σε βιοαντιδραστήρες 20 L και 500 g για τη βυθισμένη και τη στερεή καλλιέργεια αντίστοιχα Η αξιολόγηση του παραγόμενου ενζυμικού συστήματος κατά την υδρόλυση της κυτταρίνης και της ημικυτταρίνης των υποστρωμάτων που μελετήθηκαν, πραγματοποιήθηκε αναλύοντας ένα πλήθος παραγόντων. Οι επιδράσεις τους εκφράστηκαν μαθηματικά και συνδυάστηκαν σε μοντέλα που περιέγραψαν πολύ ικανοποιητικά την παραγωγή σακχάρων σε συνάρτηση με την αρχική ποσότητα υποστρώματος και την ενζυμική δόση που χρησιμοποιείτο. Οι προβλέψεις των μαθηματικών μοντέλων χρησιμοποιήθηκαν για τον σχεδιασμό των ενοποιημένων διεργασιών βιομετατροπής. Η μελέτη της φάσης παραγωγής αιθανόλης πραγματοποιήθηκε εξολοκλήρου σε βιοαντιδραστήρες. Η εφαρμογή των συμπερασμάτων που προέκυψαν από τη μελέτη της ανάπτυξης και της υδρόλυσης αλλά και η βελτιστοποίηση των συνθηκών της ζύμωσης, επέτρεψε τον καθορισμό των κρίσιμων σημείων της βιομετατροπής. Η παρεμποδιστική δράση των προϊόντων της υδρόλυσης και η ποσότητα των ενζύμων φάνηκε ότι καθορίζουν την απόδοση βιομετατροπής της κυτταρίνης, αποδεικνύοντας την σημασία της άμεσης, κατά την ενοποιημένη βιομετατροπή, κατανάλωσης της γλυκόζης που σχηματίζεται. Αντιθέτως οι δομικές ιδαιτερότητες της ημικυτταρίνης του υπολείμματος βύνης και πιο συγκεκριμένα, ο υψηλός λόγος αραβινόζης / ξυλόζης στη σύστασή της, φάνηκε να είναι ο καθοριστικός παράγοντας στην απόδοση της βιομετατροπής της ημικυτταρίνης σε αιθανόλη από τον Fusarium oxysporum στα πλαίσια της ενοποιημένης διεργασίας.
Η συμβολή του Θεοφυλάκτου Αρχιεπισκόπου Αχρίδος εις την ερμηνείαν του κατά Λουκάν Ευαγγελίου
Authors: Πονηρός Ευάγγελος
Published: January 2014

Σκοπός αυτής της διατριβής είναι αφ’ ενός μεν να αναλύσει συνοπτικώς τη συμβολή των προ του Θεοφυλάκτου Αχρίδος ερμηνευτών στην ερμηνεία και στην ερμηνευτική του κατά Λουκά Ευαγγελίου, καθώς και τους μεταξύ των επηρεασμούς. Αποσκοπεί επίσης να δείξει ποιους ερμηνευτές είχε ως πηγές ο Θεοφύλακτος και πως τους χρησιμοποίησε, εάν προσέφερε δια της ερμηνείας του κάτι νέο και εν γένει κάτι χρήσιμο στην εποχή του και στη δική μας εποχή, και πως εν τέλει χρησιμοποίησε τις ήδη υπάρχουσες ερμηνευτικές μεθόδους. Οι ως άνω σκοποί επιτυγχάνονται δια της συγκρίσεως των ερμηνευτικών στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο συγγραμμάτων των πατέρων μεταξύ των και εν τέλει με το ερμηνευτικό υπόμνημα του Θεοφύλακτου. Διαπιστώθηκε χρήση του Ωριγένους από 13 συγγραφείς. Διαπιστώθηκε επίσης σημαντική χρήση των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων από μέρους πολλών ερμηνευτών και από μέρους του Θεοφυλάκτου. Το υπόμνημα του Θεοφυλάκτου γράφτηκε στην Αχρίδα μεταξύ 1093 και 1097. Αντλεί στοιχεία από 19 προγενέστερους ερμηνευτές έναντι των οποίων τηρεί κριτική στάση. Διαπραγματεύεται θέματα αφορώντα σε όλα τα ζητήματα της πίστεως, έμφαση δίνει όμως σε ζητήματα ηθικής και κοινωνικά ζητήματα όπως η παιδεία και οι σχέσεις με όσους καταχρώνται την εξουσία.
Μακρομοριακή αρχιτεκτονική με συνδυασμό ανιοντικού και μεταλλοκενικά καταλυόμενου πολυμερισμού
Authors: Μπάτης Χρήστος
Published: January 2014

Αντικείμενο της εκπόνησης της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτέλεσε η διερεύνιση της δυνατότητας σύνθεσης περίπλοκων μακρομοριακών αρχιτεκτονικών με χρήση μεταλλοκενικών συστημάτων. Η πορεία σύνθεσης στηρίχθηκε στον συνδιασμό του ανιοντικού πολυμερισμού και ενός μεταλλοκενικά καταλυώμενου πολυμερισμού. Με χρήση του ανιοντικού πολυμερισμού συντέθηκε μια σειρά μεθακρυλόϋλο τερματισμένων μακρομονομερών. Κατόπιν μελετήθηκαν τρία τρισυστατικά μεταλλοκενικά συστήματα, ένα C2v συμμετρίας, Cp2ZrMe2 / B(C6F5)3 / ZnEt2 (1) και δύο C2 συμμετρίας, rac-EtInd2ZrMe2 / B(C6F5)3 / ZnEt2 (2) και racEt-Ind2ZrMe2 / [Me2NHPh]+ [B(C6F5)4]- / ZnEt2 (3). Αρχικά μελετήθηκε ο συμπολυμερισμός τριών μακρομονομερών στυρενίου διαφορετικού μοριακού βάρους με το ΜΜΑ, με το καταλυτικό σύστημα (1). Τα πειραματικά αποτελέσματα έδειξαν μια σαφέστατη μείωση του βαθμού εισαγωγής και μια δραματική μείωση των κλάδων ανά πολυμερική αλυσίδα με αύξηση του Μw του μακρομονομερούς. Έγινε δυνατή η σύνθεση εμβολιασμένων συμπολυμερών του τύπου PMMA-g-A, με Α: PΕΟ και P2ΜP, με το σύστημα (1), δίχνοντας παράλληλα την αδυναμία του συστήματος να πολυμερίσει με ‘ζωντανό’ τρόπο μακρομονομερή τα οποία φέρουν στην αλυσίδα τους οξυγόνα. Κατόπιν με σκοπό την σύνθεση τρισυστατικών πολυμερών συντέθηκαν εμβολιασμένα συμπολυμερή με συμπολυμερισμό του ΜΜΑ με το PSt-b-PIsΜΑ με το σύστημα (1). Τόσο ο βαθμός μετατροπής όσο και ο αριθμός κλάδων ανά αλυσίδα ενήλθαν σε πολύ μεγάλα ποσοστά. Ένα άλλο κομμάτι του πονήματος αποτέλεσε η μελέτη της δυνατότητας καθορισμού της στερεοχημείας της κύριας αλυσίδας. Γιαυτό το σκοπό εκτελέστηκαν πειράματα με καταλύτες διαφορετικής συμμετρίας. Συγκρίθηκαν τα καταλυτικά συστήματα (1) και (2) ως προς τον συμπολυμερισμό ΜΜΑ με μακρομονομερή ίδιου μοριακού βάρους PSt και PIs. Για το καταλυτικό σύστημα (1), όσο πιο εύκαμπτο είναι το χρησιμοποιηθέν μακρομονομερές τόσο μεγαλύτερος και ο βαθμός εισαγωγής του στο εμβολιασμένο πολυμερές ενώ το (2) δεν παρουσιάζει καμία εκλεκτικότητα, ως προς τον βαθμό εισαγωγής, για τα δύο μακρομονομερή. Επίσης από τα πειραματικά δεδομένα εξήχθηκε το συμπέρασμα ότι η συμμετρία του καταλυτικού κέντρου είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος για τον στερεοχημικό έλεγχο της κύριας αλυσίδας. Η σύνθεση περιπλοκότερων αρχιτεκτονικών συμπεριέλαβε την σύνθεση χτενοειδών πολυμερών. Στηριζόμενοι στον ομοπολυμερισμό των αντίστοιχων μακρομονομερών συνθέσαμε πολυμερή με κύρια αλυσίδα ΜΜΑ και κλάδους PSt με το σύστημα (1) και PIs με τα συστήματα (1) και (2). Ο πολυμερισμός αποδείχτηκε ‘ζωντανός’ και με τα δύο συστήματα μια και οι πολυδιασπορές κυμάνθηκαν σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα. Τέλος, έγινε δυνατή για πρώτη φορά η σύνθεση κατά συστάδων συμπολυμερών του τύπου PnBuMA-b- PMMA και με τα τρία καταλυτικά συστήματα.
Τροποποίηση κεραμικών μεμβρανών για διαχωρισμό αερίων και διάσπαση αερίων ρυπαντών σε αντιδραστήρες μεμβρανών
Authors: Κουτσονικόλας Δημήτριος
Published: January 2014

Τα τελευταία χρόνια πραγματοποιείται μια μεγάλη προσπάθεια μείωσης των εκπομπών αερίων ρυπαντών, για περιβαλλοντικούς λόγους. Στα πλαίσια αυτής της γενικής στρατηγικής η χρήση του υδρογόνου ως καυσίμου αναμένεται να παίξει πολύ σημαντικό ρόλο. Το υδρογόνο μπορεί να παραχθεί μέσω διεργασιών εξαερίωσης του άνθρακα. Για να είναι οικονομικά βιώσιμες αυτές οι διεργασίες απαιτείται η ανάπτυξη καινούριων, πιο εξελιγμένων τεχνολογιών διαχωρισμού υδρογόνου. Αυτές οι τεχνολογίες θα πρέπει να επιτρέπουν το διαχωρισμό του υδρογόνου σε υψηλές θερμοκρασίες και πιέσεις και σε ισχυρώς διαβρωτικά περιβάλλοντα που συναντώνται σε αυτές τις διεργασίες. Η χρήση μικροπορώδων μεμβρανών πυριτίας αποτελεί μία νέα εναλλακτική πρόταση προς αυτή την κατεύθυνση. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάστηκε η δυνατότητα χρησιμοποίησης μικροπορώδων μεμβρανών πυριτίας, οι οποίες προμηθεύθηκαν από τρεις διαφορετικές εταιρείες παρασκευής κεραμικών μεμβρανών, για τον διαχωρισμό υδρογόνου από μεγαλύτερα μόρια τα οποία συναντώνται σε διεργασίες εξαερίωσης του άνθρακα. Τα αποτελέσματα του ελέγχου έδειξαν ότι οι μεμβράνες παρουσίαζαν πολύ χαμηλές εκλεκτικότητες και δεν θα ήταν αποδοτικές σε διεργασίες διαχωρισμού. Η χαμηλή απόδοση των μεμβρανών οφειλόταν στην ύπαρξη ατελειών στο επιφανειακό στρώμα της πυριτίας. Για το λόγο αυτό αναπτύχθηκαν μέθοδοι τροποποίησης των μεμβρανών, όπως η χημική εναπόθεση ή διείσδυση ατμών (CVD/CVI) και η εναπόθεση καταλυτικού στρώματος με ή χωρίς καταλύτη (ALD/C-ALD), με σκοπό την “επιδιόρθωση” των ατελειών και την αύξηση της απόδοσης των μεμβρανών. Οι μέθοδοι αυτές εφαρμόσθηκαν με επιτυχία σε χαμηλές θερμοκρασίες (<300 oC), έτσι ώστε να είναι δυνατή η χρησιμοποίησή τους ακόμη και σε διατάξεις μεμβρανών μεγάλης κλίμακας, όπου η στεγανοποίηση μεταξύ μεταλλικών και κεραμικών υλικών είναι προβληματική σε υψηλές θερμοκρασίες. Επιπλέον, έγινε χαρακτηρισμός της πορώδους δομής των μεμβρανών που χρησιμοποιήθηκαν και έλεγχος της σταθερότητάς τους κατά την παρουσία αερίων που συναντώνται σε διεργασίες εξαερίωσης του άνθρακα. Τέλος, εξετάστηκε, μέσω μαθηματικής προσομοίωσης, η δυνατότητα χρησιμοποίησης αυτών των μεμβρανών σε ένα αντιδραστήρα για την αποσύνθεση της NH3
Μελέτη συμπλόκων μετάλλων μεταπτώσεως με μεικτούς υποκαταστάτες διιμίνης-διθειολενίου
Authors: Μακεδόνας Χριστόδουλος
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή περιλαμβάνει πλήρη μελέτη της βιβλιογραφίας που αφορά σύμπλοκα μετάλλων μεταπτώσεως με μεικτούς υποκαταστάτες διθειολικών διανιόντων και διιμινών και η οποία παρουσιάστηκε αναλυτικώς στα Κεφάλαια 1-6. Στα πλαίσια αυτής έγιναν αναλυτικοί πίνακες των συντεθεισών ενώσεων και των κυριοτέρων φασματοσκοπικών ιδιοτήτων τους, ενώ οι αναφερθείσες απόψεις σχολιάστηκαν εκτενώς με κριτική διάθεση. Ως αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας προέκυψε κατάταξη των υποκαταστατών και των μετάλλων με βάση την επίδραση που επάγουν στην κύρια διαλυτοχρωμική ταινία που εμφανίζεται στα φάσματα UV-Vis των ενώσεων αυτού του τύπου. Στο Κεφάλαιο 8, έγινε μια συνοπτική παρουσίαση των δυνατοτήτων που προσφέρουν στην μελέτη συμπλόκων ενώσεων οι υπολογισμοί στα πλαίσια της Θεωρίας της Συναρτησιοειδούς Πυκνότητος. Στο Κεφάλαιο 9, περιγράφεται η σύνθεση σειράς συμπλόκων του Βολφραμίου, του Παλλαδίου, του Νικελίου και του Λευκοχρύσου με μεικτούς υποκαταστάτες και ο χαρακτηρισμός τους με τεχνικές FT-IR, UV-Vis, 1D και 2D NMR, ES-MS και κρυσταλλογραφικώς. Βασικές ηλεκτρονικές ιδιότητες που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις εφαρμογές αυτών των συμπλόκων μελετώνται συνδυάζοντας αποτελέσματα θεωρητικών υπολογισμών DFT και πειραματικών δεδομένων. Η μελέτη αυτών παρουσιάζεται στα Κεφάλαια 10-14. Ειδικότερα, στο Κεφάλαιο 10 παρουσιάζεται μια εκτενής μελέτη του δονητικού φάσματος που δίνουν αυτές οι ενώσεις μαζί με κάποια πρώτα συμπεράσματα για τον τρόπο σύνδεσης των υποκαταστατών με το κεντρικό μέταλλο. Η επιβεβαίωση των πειραματικών δεδομένων για την επίδραση που έχει το μέταλλο και οι χρησιμοποιούμενοι υποκαταστάτες επί των ηλεκτρονικών ιδιοτήτων των ενώσεων αυτής της μορφής δίνεται στο Κεφάλαιο 11, όπου μέσω μιας προσεκτικής επιλογής των ενώσεων-μοντέλων ερμηνεύονται οι παρατηρούμενες συμπεριφορές και γίνεται προσπάθεια πρόβλεψης νέων. Στο Κεφάλαιο 12 ερμηνεύονται τα ηλεκτρονικά φάσματα των συμπλόκων και αποδίδεται η παρατηρούμενη φωταύγεια, ενώ στο Κεφάλαιο 13 μελετάται η πιθανότητα ύπαρξης διατροπικών ρευμάτων δακτυλίου με βάση τους δείκτες αρωματικότητος NICS. Παράλληλα προτείνεται η διαφορά των τιμών NICS μεταξύ δυο κατάλληλα επιλεγμένων σημείων ως το ηλεκτρονικό ανάλογο της ΗΕΔ και ο κινητήριος μοχλός της παρατηρούμενης μετάπτωσης. Στο Κεφάλαιο 14, η δραστικότητα των εν λόγω συμπλόκων παρουσιάζεται υπό το πρίσμα των συναρτήσεων Fukui και με βάση αυτές γίνεται προσπάθεια να ερμηνευθούν τόσο οι διαφορές ως προς την ηλεκτρονιοφιλικότητα / πυρηνοφιλικότητα και την τάση για αντίδραση τύπου ελευθέρων ριζών, οι οποίες παρατηρούνται στα υπό εξέταση σύμπλοκα όσο και το μοριακό «πακετάρισμα», το οποίο παρατηρείται σε μονοκρυστάλλους αυτών των ενώσεων. Τέλος, στο Κεφάλαιο 15 παρουσιάστηκε μια μέθοδος χαρακτηρισμού και ποσοτικοποιήσης της επίδρασης των συνηθέστερα χρησιμοποιούμενων διιμινών, μέσω της εισαγωγής των παραμέτρων ΤΗΠ και της χρήσης για πρώτη φορά σε σημαντικές στην ανόργανη σύνθεση ενώσεις, του δείκτου ηλεκτρονιοφιλικότητητος.
Δομή και δυναμική ιοντικών και μοριακών αλληλεπιδράσεων σε διαλύματα μεικτών οργανικών διαλυτών
Authors: Τσιερκέζος Νικόλαος
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία διερευνήθηκαν οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ιόντων, ιόντων - μορίων διαλύτη, και μεταξύ μορίων διαλύτη, σε διαλύματα ΝαSCN, KSCN, NH4SCN, ΝiSO4, MnSO4, CdSO4, CoSO4, σε μεικτό διαλύτη νερό + DMF σε 293.15 Κ. Η διερεύνηση πραγματοποιήθηκε με τη μελέτη των θερμοδυναμικών ιδιοτήτων του μεικτού διαλύτη, των ιδιοτήτων μεταφοράς, του συντελεστή συμπιεστότητας και μερικού γραμμομοριακού όγκου των ηλεκτρολυτών, καθώς και με φασματοσκοπία Raman και υπερύθρου. Στο μεικτό διαλύτη παρατηρείται ενίσχυση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ ανομοίων μορίων σε σύνθεση ~50 % κ.β. DMF, που οδηγεί σε σχηματισμό, μέσω δεσμών υδρογόνου, μεγαλυτέρου μεγέθους (στην περιοχή αυτή) ενυδατωμένων συσσωματωμάτων μορίων DMF. Oι αλληλεπιδράσεις ιόντος-διαλύτη και ιόντος-ιόντος είναι ισχυρές στα άλατα ΝiSO4, MnSO4, CdSO4, CoSO4, λόγω του μεγάλου επιφανειακού φορτίου των ιόντων. Συνεπώς, τα ιόντα Ni2+, Mn2+, Cd2+, Co2+, επιδιαλυτώνονται ισχυρά (το ανιόν SO42- δεν επιδιαλυτώνεται), συμπεριφέρονται ως δομητές, παρουσιάζουν τάση για σύζευξη, και το φαινόμενο αυτό ενισχύεται με την αύξηση της περιεκτικότητας σε DMF. Αντιθέτως στα άλατα ΝαSCN, KSCN, NH4SCN, οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ιόντων και ιόντων-διαλύτη είναι ασθενέστερες λόγω του μικρού επιφανειακού φορτίου. Αξιοσημείωτο είναι ότι, η ενίσχυση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των μορίων του διαλύτη (σε περιοχή ~50 % κ.β. DMF), εξασθενεί ακόμη περισσότερο τις αλληλεπιδράσεις ιόντος-διαλύτη και ενισχύει τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ιόντων. Συνεπώς, τα ιόντα Να+, Κ+, ΝΗ4+, παρουσιάζουν ασθενή επιδιαλύτωση (το ανιόν SCN- δεν επιδιαλυτώνεται), μικρότερη τάση για σύζευξη, και χαρακτηρίζονται από περιορισμένη ικανότητα δόμησης. Στην περιοχή όπου παρατηρείται ενίσχυση αλληλεπιδράσεων μεταξύ μορίων διαλύτη, εξασθενεί ακόμη περισσότερο η επιδιαλύτωση και η ικανότητα δόμησης των ιόντων, με αποτέλεσμα τα ιόντα Να+ να συμπεριφέρονται ως «χειρότεροι» δομητές και τα ιόντα Κ+, ΝΗ4+, ως αποδομητές. Στην περιοχή αυτή ενισχύονται οι ιοντικές έλξεις με αποτέλεσμα τα άλατα ΝαSCN, KSCN, NH4SCN, να εμφανίζουν σύζευξη.
Ontology evolution in data integration
Authors: Κονδυλάκης Χαρίδημος
Published: January 2014

Due to the rapid scientific development, ontologies and schemata need to change. When ontologies evolve, the changes should somehow be rendered and used by the pre-existing data integration systems. In most of these systems, when ontologies change their relations with the data sources i.e. the mappings, are recreated manually, a process which is known to be error-prone and time-consuming.In this dissertation, we provide a solution that allows query answering under evolving ontologies without mapping redefinition. This is achieved by exploiting query rewriting. We elegantly separate the semantics of query rewriting for different ontology versions and for the sources and we present a module that enables ontology evolution over traditional ontology-based data integration systems. That module gets as input the different ontology versions and the user query, and rewrites the query over data integration systems that use different ontology versions. This is performed by the automatic identification of changes among the ontology versions using a high-level language of changes, which are then interpreted as GAV mappings to enable query rewriting among ontology versions.Although query rewriting always succeeds, several problems may occur due to non information preserving changes among the ontology versions. We identify the problems in such a setting and we provide efficient, intuitive solutions, either by explaining the reasons for the failure or by producing the best “over-approximations”.We prove that our approach imposes only a small overhead over traditional query rewriting algorithms and it is modular and scalable. Finally, we show that it can greatly reduce human effort spent since continuous mapping redefinition on evolving ontologies is no longer necessary.
Μελέτη της δράσεως νευροτοξικών παραγόντων στην παρεγκεφαλίδα επιμύων
Authors: Κόρος Χρήστος
Published: January 2014

Η κυτοσίνη αραβινοσίδη (AraC), ένας αντινεοπλασματικός παράγοντας που χρησιμοποιείται συχνά στη θεραπεία της λευχαιμίας, έχει βλαπτική επίδραση στη λειτουργία της παρεγκεφαλίδας. Για να διερευνήσουμε τη φύση της προκαλούμενης βλάβης από το AraC σε ένα πειραματικό μοντέλου σε ενήλικα ζώα, χορηγήσαμε ενδοπεριτοναΐκά AraC σε δόση 400mg/kg Σ.Β σε αρσενικούς ενήλικους επίμυες Wistar επί 5 ημέρες. Στη συνέχεια τα πειραματόζωα υποβλήθηκαν σε δοκιμασίες συμπεριφοράς οι οποίες περιλάμβαναν αξιολόγηση των αποτυπωμάτων βάδισης, δοκιμασία περιστρεφόμενου κυλίνδρου, ανοικτού πεδίου και υδάτινου λαβυρίνθου κατά Morris. Οι επίμυες που έλαβαν AraC παρουσίασαν διαταραχές στις ανωτέρω συμπεριφορικές δοκιμασίες που ενισχύουν την πιθανότητα ελλειμματικού συντονισμού και κινητικής μάθησης στα ζώα αυτής της ομάδας σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Η συγχορήγηση του αντιοξειδωτικού φαρμάκου Ν-ακετυλοκυστεΐνης (NAC) σε δόση 200mg/kg Σ.Β διαλυμένο στο πόσιμο νερό, απέτρεψε την εκδήλωση διαταραχής στις επιδόσεις των πειραματόζωων που έλαβαν AraC στις ανωτέρω δοκιμασίες. Στην μοριώδη στοιβάδα της παρεγκεφαλίδας των πειραματόζωων που έλαβαν AraC διαπιστώθηκε ανοσοϊστοχημικά ελάττωση της έκφρασης των νευροϊνιδίων (NF). Η ανοσοστύπωση κατά Western αποκάλυψε μια μεταβολή στην αναλογία ανάμεσα στις τρεις ισόμορφες των νευροϊνιδίων (NF-Η, NF-M, NF-L). Επίσης, καταγράφηκε ανοσοϊστοχημικά μια ενίσχυση της έκφρασης της καλμπιντίνης D (πρωτεΐνη που ρυθμίζει τα επίπεδα ασβεστίου) στα κύτταρα Purkinje και αύξηση των επιπέδων και άλλων πρωτεϊνών όπως της GAPDH και της πρωτεΐνης του θερμικού σοκ Hsp70, ως αντίδραση στο τοξικό ερέθισμα του AraC. Προκειμένου να διερευνήσουμε την επίπτωση του αναπτυξιακού σταδίου στην τοξικότητα του AraC στην παρεγκεφαλίδα, χορηγήθηκε υποδόρια AraC σε δόση 200mg/kg Σ.Β σε νεαρούς αρσενικούς και θηλυκούς επίμυες (κατά τις ημέρες 14-16 από τη γέννηση). Η χρώση Nissl έδειξε ελάττωση του πάχους της εξωτερικής κοκκιώδους στοιβάδας στην ομάδα που έλαβε AraC ενώ τα ίδια ζώα εμφάνιζαν ανοσοϊστοχημικά μείωση της GFAP, γεγονός που υποδηλώνει επίδραση του AraC στη γλοία. Η ανοσοστύπωση κατά Western αποκάλυψε ελάττωση στην αναλογία της NF-Η προς τις υπόλοιπες ισόμορφες στα νεαρά αρσενικά ζώα υπό AraC. Ένα ενδιαφέρον εύρημα ήταν η αύξηση και στις τρεις ισόμορφες των νευροϊνιδίων στα νερά θηλυκά ζώα στα οποία χορηγήθηκε AraC. Το αποτέλεσμα αυτό πιθανά εξηγείται από την ύπαρξη σεξουαλικού διμορφισμού.