Μελέτη του οξειδωτικού stress σε νεφροπαθείς πριν, κατά και μετά την αιμοκάθαρση
Authors: Ζουριδάκης Ανδρέας 
Published: August 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η Χρόνια Νεφρική Νόσος προάγει το οξειδωτικό stress (ΟΣ). Υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις, αν η αιμοκάθαρση (ΑΜΚ) επιδεινώνει ή όχι το ΟΣ. Η μέθοδος ανάλυσης βιοηλεκτρικής εμπέδησης (ΒΙΑ) χρησιμοποιείται για την κατάσταση θρέψης καθώς και την εκτίμηση ξηρού βάρους των νεφροπαθών. Η γωνία φάσης (PhA), που προκύπτει από τη ΒΙΑ, είναι συνυφασμένη με τη λειτουργικότητα των κυτταρικών μεμβρανών όπως και το ΟΣ. Επιχειρείται για πρώτη φορά ο συσχετισμός PhA με ΟΣ.ΜΕΘΟΔΟΣ: Eκτιμήθηκαν παράμετροι του ΟΣ (TAC, MDA, SOD, GSH, Η2Ο2, Cu, Zn) σε ερυθροκύτταρα και πλάσμα αιμοκαθαιρόμενων καθώς στο έκπλυμα φίλτρου (TAC, MDA) και στα ούρα (TAC). Χρησιμοποιήθηκαν συνθετικές μεμβράνες πολυσουλφόνης (10mm/h/mmHg <kuf <20mm/h/mmHg) και διάλυμα διττανθρακικών. Οι μετρήσεις έγιναν σε δείγματα αίματος, που λήφθηκαν από 30 ασθενείς πριν, κατά και μετά την αιμοκάθαρση σε πλάσμα και ερυθρά αιμοσφαίρια. Η ΤAC (ολική αντιοξειδωτική ικανότητα) πλάσματος εκτιμήθηκε επίσης σε 15 υγιείς και 20 περιτοναϊκούς ασθενείς (CAPD).ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η TAC στα ερυθρά αιμοσφαίρια έμεινε σταθερή στο μέσο της ΑΜΚ, ενώ στο τέλος αυξήθηκε κατά 15%. Η GSH παρέμεινε σταθερή στη διάρκεια της συνεδρίας. Αυξήθηκε σημαντικά η δραστηριότητα SOD μετά την ΑΜΚ (κατά 22%, p<0.05). Επίσης, η TAC του πλάσματος αυξήθηκε σημαντικά (33%, p<0.05). Η ενδοκυττάρια TAC σημείωσε μια ασήμαντη αύξηση οφειλόμενη πιθανά στη δραστηριότητα SOD, που επηρεάζει θετικά και την εξωκυττάρια TAC. Η στατιστική ανάλυση της TAC του πλάσματος μεταξύ υγιών και ασθενών έδειξε μια σημαντική διαφορά πριν (p<0.05), αλλά σαφώς μικρότερη, μετά την ΑΜΚ. Η TAC πλάσματος των αιμοκαθαιρόμενων σε κάθε περίπτωση ήταν μεγαλύτερη συγκριτικά με τους περιτοναϊκούς. Το αντίθετο γίνεται στην ενδοκυττάρια TAC. H MDA δεν μεταβλήθηκε, ενώ το Η2Ο2 παρουσίασε στατιστική αύξηση (p<0.05) στο τέλος ΑΜΚ. Η αύξηση Η2Ο2 πιθανά οφείλεται στην αύξηση ενεργότητας SOD ή στα διττανθρακικά του διαλύματος. Στις αναλύσεις αερίων των ιδίων δειγμάτων αίματος βρέθηκε σαφής αύξηση των διττανθρακικών. Στο έκπλυμα φίλτρου βρέθηκε υψηλή TAC, πιθανά από απώλεια αντιοξειδωτικών. Η ΒΙΑ στις φάσεις της ΑΜΚ έδειξε ότι η αφυδάτωση γίνεται εξωκυττάρια. Η PhA αυξάνει στο τέλος της ΑΜΚ. Οι αιμοκαθαιρόμενοι είναι σε αυξημένο ΟΣ. Η PhA, που είναι συνυφασμένη με τη λειτουργικότητα των κυτταρικών μεμβρανών, αυξάνει ανάλογα με την ολική TAC πλάσματος. Υπάρχει βελτίωση της λειτουργικότητας των κυτταρικών μεμβρανών με τη βελτίωση του ΟΣ.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: H ΑΜΚ με βιοσυμβατότερες συνθετικές μεμβράνες και διάλυμα διττανθρακικών βελτιώνει την ΤΑC πλάσματος και το ΟΣ των αιμοκαθαιρομένων, παρά την απώλεια αντιοξειδωτικών στο έκπλυμα φίλτρου. Οι αιμοκαθαιρόμενοι πλεονεκτούν σε σχέση με τους CAPD ασθενείς ως προς την TAC πλάσματος (εξωκυττάρια), αλλά το αντίστροφο συμβαίνει με την TAC ερυθρών (ενδοκυττάρια). Οι υγιείς πάντα βρίσκονται σε καλύτερη κατάσταση. Η βελτίωση δεικτών ΟΣ στο τέλος ΑΜΚ έχει συσχέτιση με τη PhA της BIA, που αυξάνει ανάλογα με την ΤΑC πλάσματος. Θα μπορούσε να αποτελέσει εύχρηστη μέθοδο εκτίμησης του ΟΣ σε ασθενείς και υγιείς, μετά από περισσότερη έρευνα.