bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Έκφραση των υποδοχέων σωματοστατίνης 1-5 (SSTR1-5) σε λειομύωμα ανθρώπινης μήτρας και σε παρακείμενους ιστούς μυομητρίου κατά τη διάρκεια του έμμηνου κύκλου, κατόπιν θεραπείας με LHRH-A και εμμηνοπαυσιακά
Authors: Μσάουελ Παύλος
Published: January 2014

Η σωµατοστατίνη είναι ένα πεπτίδιο, το οποίο µέσω της ενεργοποίησης των πέντε διαφορετικών υποδοχέων του (SSTR1-5) συµµετέχει σε βιολογικά ρυθµιστικά συστήµατα µε ιδιαίτερα σηµαντικό και πολυποίκιλο ρόλο στην παθοφυσιολογία των νεοπλασµάτων. Παρά τη σηµαντική πρόοδο στη διαλεύκανση των παραγόντων κινδύνου και των ορµονικών και αυξητικών διαµεσολαβητών, οι οποίοι επάγουν την εµφάνιση και ανάπτυξη των λειοµυωµάτων, η υπάρχουσα γνώση µας αναφορικά µε τα µοριακά χαρακτηριστικά των νεοπλασµάτων αυτών παραµένει σηµαντικά ελλιπής. Επιπρόσθετα, καθώς έως σήµερα δεν υπάρχει αποτελεσµατική µακροχρόνια φαρµακευτική θεραπεία για την αντιµετώπιση των λειοµυωµάτων, είναι επιτακτική η ανάγκη της διαλεύκανσης µοριακών υποδοχέων και σηµατοδοτικών µονοπατιών που µπορούν να αξιοποιηθούν για τη στοχευµένη θεραπεία των νεοπλασµάτων αυτών. Ορισµένες πρόσφατες µελέτες σε µικρό αριθµό ασθενών έχουν δείξει σηµαντική αποτελεσµατικότητα µε τη χρήση αγωνιστών της σωµατοστατίνης για την συµπτωµατική αντιµετώπιση και συρρίκνωση των λειοµυωµάτων. Στην παρούσα µελέτη επιχειρήθηκε, για πρώτη φορά, η µελέτη της έκφρασης όλων των SSTR υποδοχέων σε λειοµυώµατα και σε παρακείµενο µυοµήτριο. Οι ιστοί λήφθηκαν από 82 ασθενείς, οι οποίες υποβλήθησαν σε υστερεκτοµή για την αντιµετώπιση συµπτωµατικών λειοµυωµάτων. Πραγµατοποιήθηκε διαστρωµάτωση των ασθενών ανάλογα µε τη φάση του εµµηνορρυσιακού τους κύκλου (παραγωγική φάση, εκκριτική φάση ή µετεµµηνοπαυσιακή ηλικία) και µε τη λήψη ή µη αγωνιστών της εκλυτικής της ωχρινοτροπίνης ορµόνης (LHRH). Έπειτα από ανάλυση του ειδικού mRNA των SSTR υποτύπων βρέθηκε ότι όλοι οι SSTR υποτύποι µπορούν να εκφραστούν τόσο στα λειοµυώµατα όσο και στο µυοµήτριο των ασθενών, µε διαφορετικά ωστόσο πρότυπα έκφρασης. Οι SSTR2A και SSTR5 υποτύποι εµφάνισαν τα µεγαλύτερα ποσοστά και επίπεδα έκφρασης στα λειοµυώµατα και στο µυοµήτριο. Η υψηλότερη έκφραση του SSTR2A παρατηρήθηκε σε λειοµυώµατα γυναικών στην εκκριτική φάση του κύκλου τους. Ο SSTR1 υποτύπος εµφάνισε επίσης υψηλά ποσοστά έκφρασης, εντούτοις παρατηρήθηκε σηµαντική ελάττωσή του στα λειοµυώµατα γυναικών µετεµµηνοπαυσιακής ηλικίας καθώς και έπειτα από θεραπεία µε LHRH αγωνιστές. Ο SSTR3 υποτύπος είχε ενδιάµεση έκφραση τόσο στα λειοµυώµατα όσο και στο παρακείµενο µυοµήτριο, ενώ τη µικρότερη έκφραση εµφάνισαν ο SSTR4 υποτύπος καθώς και η SSTR2B ισοµορφή του SSTR2. Τα αποτελέσµατα αυτά επιβεβαιώνουν τη σταθερή έκφραση των SSTR υποδοχέων στα λειοµυώµατα. Tα πρότυπα έκφρασης των SSTR υποτύπων που ανευρέθησαν µπορούν να κατευθύνουν το σχεδιασµό στοχευµένων κλινικών πρωτοκόλλων για τη διάγνωση και θεραπεία των λειοµυωµάτων.
Φυτά με πράσινους βλαστούς
Authors: Γιώτης Χαρίλαος
Published: January 2014

Despite its significant contribution to the net carbon gain of plants and itsdistinct functional properties, stem photosynthesis has not yet received adequatescientific attention. For this reason, a combination of anatomical and physiologicalmethods was used to characterize the photosynthetic machinery of the green petiolesand pedicels of the monocotyledonous geophyte Zantedeschia aethiopica and thegreen stems of the dicotyledonous semi-woody species Dianthus caryophyllus, incomparison to the corresponding leaves. Both the green petioles/pedicels of Z.aethiopica and the green stems of D. caryophyllus possess all the anatomicalprerequisites of an actively photosynthesizing organ i.e. considerable number ofstomata with typical underlying substomatal chambers, chlorenchyma cells which aresimilar to the leaf palisade chlorenchyma cells and considerable amount of bothintercellular spaces and palisade free cell walls. Yet, the palisade cells of Z.aethiopica petioles/pedicels show a peculiar arrangement with their long axis parallelto the longitudinal organ axis. Furthermore, petiole/pedicel photosyntheticcharacteristics resemble those of leaves under adversity i.e. reduced Rubiscoactivity/content, high photorespiration rates and significant cyclic electron flowaround PSI. It is concluded that these are innate attributes of petiole/pedicelphotosynthesis serving particular functions like the increased nitrogen fixing activityof the species, the qualitative adjustment of the petiole/pedicel amino acid content, theactive decarboxylation of C4-organic acids and the rapid induction of nonphotochemicalquenching.Stem photosynthesis in D. caryophyllus was more efficient than leafphotosynthesis, as a result of the greater rates of stem C3 cycle and a possible organspecificvariation of the specificity factor of Rubisco. In general, D. caryophyllusstems display a photosynthetic pattern of optimal carbon assimilation in the expenseof photoprotection. It could be hypothesized that this kind of adaptation could be dueto the vertical orientation of stems, which results in lower incident light intensities invivo and may include the use of C4-organic acids coming up with the transpirationstream as an additional carbon source.
Ολοκληρωμένη τεχνική, οικονομική και περιβαλλοντική διερεύνηση του κύκλου ζωής για την παραγωγή και χρήση βιο-υδρογόνου στην Ελλάδα
Authors: Διαμαντοπούλου Λαμπρινή
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε ο σχεδιασμός βιώσιμων και αειφόρων αλυσίδων παραγωγής βιοκαυσίμων μεταφορών από βιόμαζα με εστίαση στην παραγωγή βιο-υδρογόνου, οι οποίες αφορούν στην πρωτογενή παραγωγή της βιόμαζας, την εφοδιαστική τους αλυσίδα αλλά και την προκατεργασία των πρώτων υλών μέχρι την πύλη της μονάδας βιομετατροπής. Στόχο της μελέτης αποτέλεσε η ανάγκη για δυναμική είσοδο των βιοκαυσίμων μεταφορών στις ενεργειακές αγορές και την βιο-οικονομία. Για το λόγο αυτό μελετήθηκαν και ανιχνεύτηκαν όλες οι κρίσιμες παράμετροι που επηρεάζουν την αλυσίδα αυτή σε επίπεδο αειφορίας και σχεδιάστηκαν μοντέλα – εργαλεία, τα οποία αντιπροσωπεύονται τόσο από ένα μοναδικό για κάθε μελετούμενο σύστημα δείκτη κόστους και δείκτη αειφορίας, ενώ συνοδεύονται από αριθμό χαρτών – διαγραμμάτων, που οπτικά μπορούν κατά πολύς να φανούν ιδιαίτερα χρηστικά στην εύκολη και γρήγορη επιλογή ή απόρριψη συστημάτων, αλλά και τη διάκριση προβληματικών μη βιώσιμων παραμέτρων που χρήζουν περαιτέρω μελέτης και βελτίωσης.Αρχικά επιλέχθηκαν παράμετροι που επηρεάζουν την παραγωγή βιόμαζας σε οικονομικό επίπεδο και επίπεδο αειφορίας, μέσα από την μελέτη δεκάδων σεναρίων αλυσίδων παραγωγής βιοκαυσίμων μεταφορών από μεγάλο αριθμό επιλογής πρώτων υλών βιόμαζας. Μέσα από την έρευνα αυτή, δημιουργήθηκαν υπολογιστικά μοντέλα για την δημιουργία δεικτών υπολογισμού βιωσιμότητας των πρώτων υλών, οι οποίοι ουσιαστικά αξιολογήθηκαν μέσα από την μελέτη πολλαπλών σεναρίων και χρησιμοποιήθηκαν σε επόμενο στάδιο σαν εισαγωγικά δεδομένα στην μελέτη εκ νέου σεναρίων που είχαν βάση τη σύγκριση «πρακτικών» χρήσης βιοκαυσίμων μεταφορών. Η ποσοτικοποίηση και εξαγωγή δεικτών για πολλαπλά σενάρια για την παραγωγή βιο-υδρογόνου σαν παράδειγμα παραγωγής και χρήσης βιοκαυσίμου μεταφορών, τόσο στον βιομηχανικό βορρά όσο και στον αγροτικό νότο της Ευρώπης μπόρεσε να πραγματοποιηθεί με ιδιαίτερα καλά και αξιόπιστα αποτελέσματα, ενώ παράμετροι διορθωτικές ή και βαρύτητας μπορούν να βελτιώσουν περεταίρω τα υπολογιστικά μοντέλα.Η δημιουργία απλών εργαλείων για την μελέτη τόσο περίπλοκων αλυσίδων παραγωγής βιοκαυσίμων μεταφορών από βιόμαζα, σε επίπεδο μελέτης βιωσιμότητας και αειφορίας των συστημάτων, συμπεριλαμβανομένων όσο το δυνατόν περισσότερων παραμέτρων, στα πλαίσια της απλότητας, καθιστά την καινοτομία της συγκεκριμένης διατριβής. Τα εργαλεία που δημιουργήθηκαν σε συνδυασμό με τη διαθεσιμότητα της βιόμαζας, την τεχνική της καταλληλότητα αλλά και τις εκάστοτε τοπικές ιδιαιτερότητες εφαρμογής των συστημάτων και τις αγορές, μπορούν να παρέχουν μια ισχυρή και αξιόπιστη βάση για τη λήψη αποφάσεων και τον σχεδιασμό διαδικασιών και διεργασιών.
Συσχετισμός ορυκτοπετρογραφικών και φυσικομηχανικών ιδιοτήτων των οφιολιθικών πετρωμάτων Πίνδου και Βούρινου και εκτίμηση της καταλληλότητάς τους ως αδρανών υλικών σε κατασκευαστικές - βιομηχανικές εφαρμογές
Authors: Ρηγόπουλος Ιωάννης
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή διερευνά την επίδραση των πετρογραφικών παραμέτρων στις φυσικομηχανικές ιδιότητες των οφιολιθικών πετρωμάτων Πίνδου και Βούρινου. Επιπρόσθετα, μελετώνται ορισμένα δείγματα από τα οφιολιθικά συμπλέγματα του Κόζιακα και της ανατολικής Όθρυος και ορισμένα Τριαδικά ηφαιστειακά πετρώματα από την περιοχή του Δομοκού. Τα συλλεχθέντα δείγματα αξιολογούνται για την καταλληλότητά τους ως αδρανή υλικά. Επιπλέον, διερευνάται η καταλληλότητα υγιών υπερβασικών δειγμάτων στη βιομηχανία πυρίμαχων. Στις υπό μελέτη εμφανίσεις πραγματοποιήθηκε λεπτομερής γεωλογική χαρτογράφηση. Ακολούθησε πετρογραφική εξέταση των επιμέρους λιθότυπων και ποσοτικοποίηση των ορυκτολογικών συστατικών τους. Εφαρμόστηκαν σύγχρονες τεχνικές με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης, μικροσκόπιο φθορισμού και λογισμικό ψηφιακής επεξεργασίας εικόνας. Διερευνήθηκε επίσης ο τρόπος διάδοσης των μικρορωγμών κατά τη μοναξονική φόρτιση των πετρωμάτων και δόθηκε έμφαση στην πιθανή συμμετοχή αμιαντούχων ορυκτών σε αυτά. Προσδιορίστηκαν οι γεωμετρικές, φυσικομηχανικές, φυσικοχημικές και χημικές ιδιότητες των δειγμάτων και διαπιστώθηκε ότι οι βασικοί λιθότυποι παρουσιάζουν υψηλότερη μηχανική αντοχή από τους υπερβασικούς, ενώ οι τραχίτες έχουν συνήθως μεταβατικά χαρακτηριστικά μεταξύ των δύο παραπάνω κατηγοριών πετρωμάτων. Οι συσχετίσεις μεταξύ των προσδιορισθέντων ιδιοτήτων διερευνήθηκαν με ανάλυση παλινδρόμησης και παραγοντική ανάλυση. Οι ιδιότητες των βασικών και υπερβασικών λιθότυπων τείνουν να βελτιώνονται όσο μειώνεται ο βαθμός εξαλλοίωσης. Εξαίρεση αποτελεί ο δείκτης αντίστασης σε στίλβωση, ο οποίος τείνει να βελτιώνεται αυξανομένου του βαθμού υδροθερμικής μεταμόρφωσης. Για τους δολερίτες διατυπώθηκαν δύο νέοι μικροπετρογραφικοί δείκτες, ο δείκτης αντοχής (Ips) και ο δείκτης αντικατάστασης (Irep), οι οποίοι αποτελούν ποσοτική έκφραση των πετρογραφικών μεταβολών που λαμβάνουν χώρα κατά την εξαλλοίωση. Για τους υπερβασικούς λιθότυπους εισήχθηκε ο λόγος OOS, ο οποίος εκφράζει το βαθμό διατήρησης των πρωτογενών ορυκτών κατά τη σερπεντινίωση. Για τον προσδιορισμό του βαθμού εξαλλοίωσης των υπερβασικών πετρωμάτων εισήχθηκε ο δείκτης ευκίνητων στοιχείων (Im). Οι υπό μελέτη λιθότυποι είναι κατάλληλοι για χρήση ως αδρανή σκυροδεμάτων, κονιαμάτων, οδοποιίας, σκύρων σιδηροτροχιών, φίλτρων και βράχων θωράκισης, με εξαίρεση τους έντονα σερπεντινιωμένους και τεκτονισμένους χαρτσβουργίτες και τους τραχίτες. Ακόμη, τα υγιή υπερβασικά δείγματα είναι κατάλληλα για χρήση ως πρώτες ύλες στη βιομηχανία πυρίμαχων.
Συγκόλληση και επιφανειακή κατεργασία διπλοφασικού ανοξείδωτου χάλυβα 2205 με δέσμη ηλεκτρονίων
Authors: Στεργίου Βασίλειος
Published: January 2014

Ο σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η μελέτη της επίδρασης μιας επιφανειακής κατεργασίας με δέσμη ηλεκτρονίων συγκολλήσεων διπλοφασικού ανοξείδωτου χάλυβα 2205 οι οποίες παράχθηκαν με την ίδια διεργασία. Η θερμική κατεργασία των συγκολλήσεων διπλοφασικού χάλυβα είναι απαραίτητη για την επαναφορά της ορθής αναλογίας φερρίτη/ωστενίτη η οποία διαταράσσεται έντονα κατά την συγκόλληση δέσμης ηλεκτρονίων.Για τον καθορισμό της αποτελεσματικότητας της επιφανειακής κατεργασίας με δέσμη ηλεκτρονίων, παρόμοιες ενώσεις υποβλήθηκαν σε συμβατική θερμική κατεργασία στους 10500C, και χρησιμοποιήθηκαν ως αναφορά. Τεχνικές μεταλλογραφίας και μηχανικές δοκιμές χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση της μικροδομής και των αντίστοιχων μηχανικών ιδιοτήτων των συγκολλήσεων πριν και μετά την θερμική κατεργασία. Τα αποτελέσματα μεταλλογραφίας έδειξαν ότι η αναλογία φερρίτη/ωστενίτη παρόμοια με αυτή που παράγεται με μια τυπική θερμική κατεργασία σε φούρνο μπορεί επίσης να επιτευχθεί με δέσμη ηλεκτρονίων. Η αντοχή σε εφελκυσμό έδιεξε μεγάλη βελτίωση, πλησιάζοντας αυτήν μετά από θερμική κατεργασία σε φούρνο, ενώ η αντοχή σε κρούση επίσης βελτιώθηκε συγκρινόμενη με τις αρχικές συγκολλήσεις χωρίς κατεργασία, αλλά παραμένει χαμηλότερη από αυτήν των συγκολλήσεων μετά από θερμική κατεργασία σε φούρνο.Η αντοχή σε διάβρωση με βελονισμό καθώς και η εντοπισμένη διάβρωση των συγκολλήσεων μετά από επιφανειακή κατεργασία μελετήθηκαν με ηλεκτροχημικές μεθόδους και την χρήση διαλύματος χλωριδίου του σιδήρου. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με τις συγκολλήσεις πριν και μετά από θερμική κατεργασία σε φούρνο κάτω από παρόμοιες συνθήκες. Τα πειράματα οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι μετά από μια επιφανειακή κατεργασία με δέσμη ηλεκτρονίων η αναλογία φερρίτη/ωστενίτη η οποία επιτεύχθηκε βελτίωσε την αντοχή σε διάβρωση με βελονισμό καθώς και την εντοπισμένη διάβρωση διάβρωση των συγκολλήσεων χωρίς κατεργασία και η συνολική συμπεριφορά πλησίασε αυτήν του μετάλλου βάσης.
Essays on dynamic macroeconomics and optimal monetary policy
Authors: Κατηρτζίδης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Η εν θέματι διατριβή εξετάζει τις θετικές και κανονιστικές ιδιότητες του θεμελιώδους νεοκεϋνσιανού μοντέλου άσκησης νομισματικής πολιτικής, κάτω από τρεις εναλλακτικές προσεγγίσεις: την προέλευση του εξωγενή παράγοντα του κύκλου, τη δομή της αγοράς εργασίας και τα χαρακτηριστικά του αντιπροσωπευτικού νοικοκυριού που συνθέτει τη συνολική ζήτηση.Το πρώτο δοκίμιο διερευνά κατά πόσο ο δομικός διαταρακτικός παράγοντας των μεταναστευτικών ροών επηρεάζει τη βέλτιστη μορφή της νομισματικής πολιτικής, όπως έχει θεμελιωθεί στη Νέα Νεοκλασική Σύνθεση. Στο νεοκεϋνσιανό υπόδειγμα, οι απροσδόκητες μεταναστευτικές ροές προκαλούν βραχυπρόθεσμα ήπια οικονομική ύφεση, που έπεται από θετικό ρυθμό ανάπτυξης. Από τη σκοπιά άσκησης νομισματικής πολιτικής, οι οικονομικές διακυμάνσεις χαρακτηρίζονται από χαμηλή μεταβλητότητα του πληθωρισμού, με τετριμμένες αρνητικές συνέπειες σε όρους κοινωνικής ευημερίας. Οι απροσδόκητες μεταναστευτικές ροές δεν επηρεάζουν τις υπάρχουσες, ούτε εισάγουν νέες ατέλειες στη νεοκεϋνσιανή οικονομία, με αποτέλεσμα η βέλτιστη νομισματική πολιτική να διατηρεί τον ουδέτερο χαρακτήρα της.Το δεύτερο δοκίμιο επεκτείνει τη κανονιστική ανάλυση του νεοκεϋνσιανού μοντέλου, υιοθετώντας την αγορά εργασίας της θεωρίας των αποδοτικών μισθών, ώστε να διερευνήσει την επίδραση της ανεργίας στη διαμόρφωση της βέλτιστης νομισματικής πολιτικής. Η αυστηρή στόχευση του πληθωρισμού δεν αποτελεί πλέον τη βέλτιστη πολιτική, που αποδίδεται στη δυσκαμψία του πραγματικού μισθού στην αγοράς εργασίας. Η πολιτική σταθερότητας του πληθωρισμού επιτυγχάνει την ισορροπία ευέλικτων τιμών, καθίσταται ωστόσο αναποτελεσματική στην επίτευξη της κατά Pareto βέλτιστης ισορροπίας. Η νομισματική αρχή θυσιάζει ευημερία σε όρους μεταβλητότητας του πληθωρισμού, για να επιτύχει αύξηση της απασχόλησης και του κατά κεφαλήν εισοδήματος.Το τρίτο δοκίμιο εισάγει μη Ρικαρδιανά χαρακτηριστικά στη συνολική ζήτηση, ώστε να διερευνηθεί κατά πόσο η κατάργηση της Ρικαρδιανής ισοδυναμίας επηρεάζει τη βέλτιστη νομισματική πολιτική. Η μη Ρικαρδιανή συμπεριφορά των καταναλωτών αποδίδεται στη λήψη αποφάσεων που αφορούν πεπερασμένους χρονικούς ορίζοντες, παρά σε ad hoc κανόνες ανορθόδοξης συμπεριφοράς. Η μυωπική λήψη αποφάσεων διογκώνει τα αρνητικά αποτελέσματα του μονοπωλιακού ανταγωνισμού και συνεπικουρεί στην απόκλιση της βέλτιστης νομισματικής πολιτικής από τον ουδέτερο χαρακτήρα της. Μακροχρόνια, η σταθερότητα του πληθωρισμού αποτελεί τη βέλτιστη πολιτική. Στο πλαίσιο των οικονομικών διακυμάνσεων ωστόσο, η βέλτιστη κατά Ramsey πολιτική χαρακτηρίζεται από θετική, αλλά μικρή διακύμανση του πληθωρισμού, που αποδίδει σταθεροποιητικό χαρακτήρα στη νομισματική πολιτική.
Ανάπτυξη διαδικτυακού μαθησιακού περιβάλλοντος που βασίζεται σε περιπτώσεις
Authors: Μπούμπουκα Μαρία
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή εξετάζει τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να αξιοποιηθούν οι περιπτώσεις διδακτικά και ειδικότερα μέσω μαθησιακών περιβαλλόντων ψηφιακής τεχνολογίας. Η επισκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας έδειξε ότι μαθησιακές δραστηριότητες διαφορετικών τύπων μπορούν να δημιουργηθούν με αφετηρία μια περίπτωση, χωρίς ωστόσο αυτή η δυνατότητα να υποστηρίζεται από τα υπάρχοντα μαθησιακά περιβάλλοντα. Στην παρούσα διατριβή προτείνεται η σχεδίαση του μαθησιακού περιβάλλοντος CASTLE (CASes for Teaching and LEarning). Καινοτόμα στοιχεία του CASTLE είναι: α) η διαχείριση των περιπτώσεων και των δραστηριοτήτων ως διαφορετικών και ανεξάρτητων μεταξύ τους οντοτήτων, β) η υποστήριξη της αλληλεπίδρασης μεταξύ των χρηστών (συγγραφείς εκπαιδευτικού υλικού, εκπαιδευόμενοι), γ) η δυνατότητα εξειδίκευσής του στις ιδιαίτερες απαιτήσεις ενός γνωστικού αντικειμένου. Στο πλαίσιο της διατριβής παρουσιάζεται η διαδικασία εξειδίκευσης του CASTLE για τη διδασκαλία του Προγραμματισμού και το πειραματικό πρωτότυπο που δημιουργήθηκε. Επίσης, προτείνεται ένα πρότυπο για τη δομή και το περιεχόμενο των περιπτώσεων στον Προγραμματισμό, το οποίο έχει υιοθετηθεί και στο CASTLE, και προέκυψε από πειραματική σύγκριση δύο διαφορετικών δομών που εντοπίστηκαν στη βιβλιογραφία. Το πειραματικό πρωτότυπο χρησιμοποιήθηκε από εκπαιδευτικούς και αξιολογήθηκε θετικά ως προς την επίτευξη των βασικών του στόχων. Τέλος, ενθαρρυντικά είναι τα αποτελέσματα της διερεύνησης της εξειδίκευσης του CASTLE για τη διδασκαλία θεμάτων Διδακτικής σε εκπαιδευόμενους καθηγητές.
Advanced functional and sequential statistical time series methods for damage diagnosis in mechanical structures
Authors: Κοψαυτόπουλος Φώτης
Published: January 2014

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 ετών έχει σημειωθεί σημαντική ανάπτυξη στο πεδίο της ανίχνευσης και αναγνώρισης βλαβών, το οποίο αναφέρεται συνολικά και σαν διάγνωση βλαβών. Επίσης, κατά την τελευταία δεκαετία έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στον τομέα της παρακολούθησης της υγείας (δομικής ακεραιότητας) κατασκευών. Στόχος αυτής της διατριβής είναι η ανάπτυξη εξελιγμένων συναρτησιακών και επαναληπτικών μεθόδων χρονοσειρών για τη διάγνωση βλαβών και την παρακολούθηση της υγείας κατασκευών υπό ταλάντωση. Αρχικά γίνεται η πειραματική αποτίμηση και κριτική σύγκριση των σημαντικότερων στατιστικών μεθόδων χρονοσειρών επί τη βάσει της εφαρμογής τους σε πρότυπες εργαστηριακές κατασκευές. Εφαρμόζονται μη-παραμετρικές και παραμετρικές μέθοδοι που βασίζονται σε ταλαντωτικά σήματα διέγερσης και απόκρισης των κατασκευών. Στη συνέχεια αναπτύσσονται στοχαστικά συναρτησιακά μοντέλα για την στοχαστική αναγνώριση κατασκευών υπό πολλαπλές συνθήκες λειτουργίας. Τα μοντέλα αυτά χρησιμοποιούνται για την αναπαράσταση κατασκευών σε διάφορες καταστάσεις βλάβης (θέση και μέγεθος βλάβης), ώστε να είναι δυνατή η συνολική μοντελοποίσή τους για όλες τις συνθήκες λειτουργίας. Τα μοντέλα αυτά αποτελούν τη βάση στην οποία αναπτύσσεται μια συναρτησιακή μέθοδος η οποία είναι ικανή να αντιμετωπίσει συνολικά και ενιαία το πρόβλημα της ανίχνευσης, εντοπισμού και εκτίμησης βλαβών σε κατασκευές. Η πειραματική αποτίμηση της μεθόδου γίνεται με πολλαπλά πειράματα σε εργαστηριακό σκελετό αεροσκάφους. Στο τελευταίο κεφάλαιο της διατριβής προτείνεται μια καινοτόμος στατιστική επαναληπτική μέθοδο για την παρακολούθηση της υγείας κατασκευών. Η μέθοδος κρίνεται αποτελεσματική υπό καθεστώς λειτουργικών αβεβαιοτήτων, καθώς χρησιμοποιεί επαναληπτικά και στατιστικά τεστ πολλαπλών υποθέσεων. Η αποτίμηση της μεθόδου γίνεται με πολλαπλά εργαστηριακά πειράματα, ενώ η μέθοδος κρίνεται ικανή να λειτουργήσει με τη χρήση ενός ζεύγους ταλαντωτικών σημάτων διέγερσης-απόκρισης
Study of the environment of Titan
Authors: Μπαμπασίδης Γεώργιος
Published: January 2014

Η παρούσα μελέτη αφορά στο περιβάλλον του Τιτάνα με βάση την ανάλυση δεδομένων από το διαστημόπλοιο Cassini. Αρχικά, καθορίζεται η θερμοκρασία και χημική σύσταση της στρατόσφαιρας του Τιτάνα μέσω της αξιοποίησης των φασμάτων του οργάνου CIRS του διαστημοπλοίου Cassini. Η διατριβή αποτελεί μια ολοκληρωμένη επεξεργασία των δεδομένων, από τη στιγμή της καταγραφής, της βαθμονόμησης και της ανάλυσής τους με τη χρήση ενός λογισμικού επίλυσης της εξίσωσης διάδοσης της ενέργειας με ακτινοβολία. Τα αποτελέσματα τονίζουν την παρουσία διαβαθμίσεων στη θερμοκρασία και τη σύσταση της στρατόσφαιρας, είτε σε γεωγραφική κατά πλάτος κατανομή, είτε χρονικά, λόγω των εποχών στο δορυφόρο. Η μελέτη επίσης συνεισφέρει στον καθορισμό της περιεκτικότητας των υδρατμών, καθώς και στις διαβαθμίσεις που παρατηρήθηκαν στα ατμοσφαιρικά αέρια και στα αερολύματα ανάμεσα στα δύο ημισφαίρια. Επιπλέον, επιχειρείται αναζήτηση για νέα μόρια με τη χρήση μεσοσταθμισμένων φασμάτων του οργάνου CIRS από την έναρξη έως και το τέλος του πρώτου μέρους της αποστολής. Το δεύτερο μέρος πραγματεύεται την επιφάνεια του δορυφόρου, εστιάζοντας στις λίμνες υδρογονανθράκων και στον περιβάλλοντα χώρο, με την αξιοποίηση των εικόνων RADAR από το Cassini. Δίνονται πληροφορίες για τη γεωλογία και για τον κύκλο του μεθανίου, που αποτελεί συνδετικό κρίκο μεταξύ της ατμόσφαιρας, της επιφάνειας και του εσωτερικού. Επίσης, αναλύονται οι παράμετροι αναζήτησης περιοχών που μπορούν να φιλοξενήσουν βιολογικά μόρια στους δορυφόρους των γιγάντιων πλανητών του ηλιακού μας συστήματος. Οι μελέτες αυτές συνεισφέρουν στην προετοιμασία μελλοντικών αποστολών στον Τιτάνα, στον Κρόνο και στο σύστημα του Δία και προτείνονται σχετικά πειράματα. Τέλος, περιγράφονται εκπαιδευτικές πτυχές και εκλαϊκευτικές εφαρμογές της έρευνας.
Efficient texture representation and sampling algorithms for real-time rendering
Authors: Μαυρίδης Παύλος
Published: January 2014

Στα γραφικά με υπολογιστές, ο στόχος των αλγορίθμων φωτορεαλιστικής απόδοσης είναι να δημιουργήσουν πειστικές εικόνες, δεδομένης της περιγραφής μιας σκηνής. Ωστόσο, η σύνθεση ρεαλιστικών εικόνων εξακολουθεί να είναι ένας άπιαστος στόχος στα γραφικά πραγματικού χρόνου, όπου οι τελικές εικόνες θα πρέπει να δημιουργηθούν μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Λόγω αυτής της πολύ αυστηρής απαίτησης, οι εικόνες που δημιουργούνται σε πραγματικό χρόνο συνήθως χαρακτηρίζονται από διάφορες ατέλειες, όπως θολές επιφάνειες με χαμηλή ευκρίνεια, διάφορα ψεγάδια που οφείλονται σε φαινόμενα ταύτισης στο πεδίο του χώρου και του χρόνου, καθώς και μη ρεαλιστικό φωτισμό.Ο στόχος αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι η βελτίωση της ποιότητας των γραφικών σε πραγματικό χρόνο, μέσω νέων αλγορίθμων αποτελεσματικότερης αναπαράστασης και δειγματοληψίας υφών. Αρχικά παρουσιάζουμε δυο νέες μεθόδους για την συμπίεση των υφών και του καταχωρητή εικόνας, οι οποίες μειώνουν τον απαιτούμενο χώρο αποθήκευσης στην μνήμη γραφικών. Έπειτα, παρουσιάζουμε μια μέθοδο που βελτιώνει την ευκρίνεια της υφής των επιφανειών, όταν αυτές παρατηρούνται από υψηλές γωνίες θέασης ή όταν γίνεται χρήση συντεταγμένων υφής που είναι στρεβλωμένες με ακραίο τρόπο. Η συγκεκριμένη μέθοδος που παρουσιάζουμε βασίζεται σε αλγόριθμους υψηλής πιστότητας ελλειπτικής δειγματοληψίας και αναπτύχθηκε για να εκτελείται στις ειδικές μονάδες επεξεργασίας γραφικών. Τέλος, προτείνουμε την χρήση μιας ογκομετρικής αναπαράστασης της σκηνής, η οποία αποθηκεύεται στην μνήμη ως μια τρισδιάστατη υφή, για τον υπολογισμό του ολικού φωτισμού σε δυναμικές σκηνές. Για τον σκοπό αυτό παρουσιάζουμε αποδοτικούς αλγορίθμους για την δημιουργία αυτής της αναπαράστασης και την δειγματοληψία της.
Η πολυτροπικότητα σε τηλεοπτικές συνομιλίες
Authors: Κουτσομπόγερα Μαρία
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή εξετάζει τις πολυτροπικές πλευρές της επικοινωνίας στο κειμενικό γένος των τηλεοπτικών συνεντεύξεων. Συγκεκριμένα, αποτελεί διεπιστημονική και βασισμένη σε σώμα κειμένων προσέγγιση στον επικοινωνιακό ρόλο των μη λεκτικών εκφράσεων (χειρονομίες, εκφράσεις του προσώπου, θέση του κορμού) που υιοθετούν οι ομιλητές των συνεντεύξεων, καθώς και στη διάδρασή τους με τον προφορικό λόγο και τη συνεισφορά τους στη δομή, το περιεχόμενο και την αντίληψη του μηνύματος. Παράλληλα με την αξιοποίηση των πρότερων και σύγχρονων ερευνητικών πορισμάτων, η διατριβή πραγματεύεται τόσο μεθοδολογικά όσο και ερευνητικά ζητήματα. Τα πρώτα αφορούν στην ανάπτυξη πολυτροπικού σώματος κειμένων, διαδικασία που περιλαμβάνει το σχεδιασμό σχήματος επισημείωσης και την εφαρμογή του στα δεδομένα μέσω του κατάλληλου υπολογιστικού εργαλείου που διαχειρίζεται με αποτελεσματικό τρόπο τα οπτικοακουστικά δεδομένα εισόδου, παράγοντας δομημένες περιγραφές. Οι πραγματώσεις του επισημειωμένου σώματος εξετάζονται λεπτομερώς με στόχο να εντοπιστούν ενδείξεις της συστηματικότητάς τους, καθώς και να διερευνηθούν μη λεκτικά επικοινωνιακά πρότυπα συμπεριφοράς, μέσω των οποίων οι ομιλητές ρυθμίζουν τη διάδραση. Η ανάλυση επικεντρώνεται στην κατανομή και τη συχνότητα των διαφόρων τιμών, την κατηγοριοποίηση των μη λεκτικών εκφράσεων βάσει σημειολογικών, σημασιολογικών και πραγματολογικών κριτηρίων, καθώς και την αντιστοίχισή τους με σημασιολογικά και συντακτικά λεκτικά ισοδύναμα, διαφωτίζοντας τους τρόπους με τους οποίους το γλωσσικό και το μη λεκτικό σύστημα αλληλεπιδρούν στην αποτελεσματική και συγχρονισμένη μετάδοση της πληροφορίας. Επιπλέον, εξετάζεται η επίδραση του καταστασιακού και συνομιλιακού περικειμένου κάθε συνέντευξης, καθώς και της διαπολιτισμικής ποικιλότητας, στη διαδραστική συμπεριφορά των ομιλητών και τις προτιμήσεις τους. Τέλος, προτείνονται τρόποι αξιοποίησης και μελλοντικές επεκτάσεις της εν λόγω ερευνητικής δραστηριότητας.
Ανάπτυξη παλιρροϊκού μοντέλου για τη Μεσόγειο Θάλασσα με αφομοίωση αλτιμετρικών δεδομένων και δεδομένων από παλιρροϊκούς σταθμούς σε υδροδυναμικά μοντέλα
Authors: Παπαζαχαρίου Δημήτρης
Published: January 2014

Σκοπός της διδακτορικής αυτής διατριβής είναι η ανάπτυξη ενός παλιρροϊκού μοντέλου (MEDI10) για τη Μεσόγειο Θάλασσα με αφομοίωση αλτιμετρικών δεδομένων και δεδομένων από παλιρροϊκούς σταθμούς σε υδροδυναμικά μοντέλα. Το παλιρροϊκό αυτό μοντέλο, με ανάλυση , αναπτύχθηκε χρησιμοποιώντας το λογισμικό OTISoo. Στο μοντέλο αυτό αφομοιώθηκαν αλτιμετρικά δεδομένα του Topex/Poseidon και δεδομένα από 76 παλιρροϊκούς σταθμούς. Η διδακτορική αυτή διατριβή αποτελείται από δέκα κεφάλαια. Στο 1ο κεφάλαιο γίνεται μία ιστορική αναδρομή σχετικά με τις παλίρροιες και στο 2ο κεφάλαιο περιγράφεται η περιοχή μελέτης που είναι η Μεσόγειος Θάλασσα. Το 3ο κεφάλαιο αναφέρεται στη δορυφορική αλτιμετρία και στους αλτιμετρικούς δορυφόρους. Στο 4ο κεφάλαιο γίνεται μία αναλυτική αναφορά στις παλίρροιες, ενώ στο 5ο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα σύγχρονα μοντέλα παλίρροιας. Στο 6ο κεφάλαιο περιγράφεται το πακέτο προγραμματισμού OTISoo και στο 7ο κεφάλαιο η μοντελοποίηση των παλιρροιών με το OTISoo. Το 8ο κεφάλαιο ασχολείται με την ανάλυση των παλιρροϊκών δεδομένων, ενώ στο 9ο κεφάλαιο περιγράφεται αναλυτικά η ανάπτυξη του μοντέλου MEDI10. Τέλος, στο 10ο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα τελικά συμπεράσματα και συγκεκριμένες προτάσεις για μελλοντικό υπολογισμό ενός νέου παλιρροϊκού μοντέλου για τη Μεσόγειο Θάλασσα.
Η λειτουργία της πρωτεΐνης θερμικού σοκ των 70 kDa (heat shock protein 70: Hsp70) στα θηλαστικά κύτταρα
Authors: Καλαϊτζάκης Αλέξανδρος
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία αναλύουμε την εμπλοκή της Hsp70 σε 3κυτταρικούς μηχανισμούς.Πρώτον, η μετακίνηση της Hsp70 προς τον πυρήνα-πυρηνίσκους μετάαπό στρες, θερμικό ή οξειδωτικό, γίνεται προκειμένου αυτή νασυμμετάσχει σε μονοπάτι που σχετίζεται με την προστασία τουνουκλεοπλασματικού και του ριβοσωμικού DNA των πυρηνίσκων απόσημειακές θραύσεις. Η Hsp70 προσδένεται με την PARP-1 και τηνXRCC1, για την επιτέλεση της δράσης της.Δεύτερον, η Hsp70 εμπλέκεται στην απόπτωση των καρκινικώνκυττάρων από στρες μέσω της συνεργασίας της με την πρωτεΐνηp14ARF. Η αποσιώπηση της p14ARF σε καρκινικά κύτταρα μας έδειξεαυξημένη αντοχή στον κυτταρικό θάνατο μετά από θερμικό ή οξειδωτικόστρες. Η προστασία αυτή φαίνεται να προέρχεται από την αύξηση τωνεπιπέδων της β-κατενίνης, μιας πρωτεΐνης που ρυθμίζει μεταγραφικάτην p14ARF, όπως φανέρωσαν μελέτες αποσιώπησης της β-κατενίνης.Στην περίπτωση αυτή, ο προστατευτικός ρόλος της p14ARF φάνηκε νααίρεται μετά από στρες, με τα επίπεδα της απόπτωσης να επανέρχονταιστα επίπεδα των πατρικών κυττάρων. Επιπλέον, η Hsp70 φαίνεται ναρυθμίζει τα επίπεδα της β-κατενίνης σε συνεργασία με την p14ARF, όπωςμας υπέδειξαν μελέτες διπλής αποσιώπησης των πρωτεϊνών Hsp70 καιp14ARF, προτείνοντας το σχηματισμό ενός λειτουργικού δικτύου μεταξύτων τριών πρωτεϊνών που ρυθμίζει την απόπτωση των κυττάρων μετάαπό οξειδωτικό ή θερμικό στρες μέσω επαγωγής σημάτων κυτταρικούθανάτου.Τρίτον, η Hsp70 εμπλέκεται στην προστασία από καρδιακήανεπάρκεια μέσω επίδρασής της στην αναστολή του μιτοχονδριακούαποπτωτικού μηχανισμού. Σε in vivo μελέτες χρησιμοποιήθηκαν ωςεργαλεία διαγονιδιακά ποντίκια που υπερεκφράζουν την Hsp70,Αποδείχθηκε ότι η Hsp70 εμπλέκεται στο μηχανισμό απόπτωσης τωνκαρδιομυοκυττάρων μέσω ελέγχου της ενεργοποίησης της p53.Συνολικά, η παρούσα εργασία έφερε στο φως νέα στοιχεία σχετικάμε την προστατευτική δράση της Hsp70, προτείνοντας 3 νέες δράσειςπου αφορούν την επιδιόρθωση σημειακών DNA θραύσεων μετά απόστρες, την απόπτωση των καρκινικών κυττάρων μετά από στρες, αλλάκαι την προστασία των κυττάρων του μυοκαρδίου προς αποφυγή τηςκαρδιακής ανεπάρκειας.
Μοντελοποίηση και επαλήθευση προδιαγραφών ενσωματωμένων συστημάτων
Authors: Κουρκουλή Μαρία
Published: January 2014

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη των ενσωματωμένων συστημάτων, δηλαδή πολύπλοκα ψηφιακά συστήματα που έχουν ως βασικά τους στοιχεία προγραμματιζόμενα υπολογιστικά μέσα και συνιστούν είτε τμήμα ενός μεγαλύτερου συστήματος που αλληλεπιδρά με τον άνθρωπο ή με άλλα φυσικά συστήματα που πολλές φορές επιτελούν κρίσιμες από άποψη ασφάλειας λειτουργίες. Κατά τη σχεδίαση και κατασκευή των ενσωματωμένων συστημάτων ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην επαλήθευσή τους ώστε να ελεγχθεί εάν η βασική σχεδίαση μπορεί να οδηγήσει στην κατασκευή συστήματος που ικανοποιεί συγκεκριμένες προδιαγραφές λειτουργίας. Η διατριβή αυτή προσπάθησε να συμβάλλει στην αποτελεσματικότητα της καθιερωμένης συστηματικής μεθοδολογίας που εφαρμόζεται για την επαλήθευση ενσωματωμένων συστημάτων. Ειδικότερα, προτείνονται βελτιώσεις για την καλύτερη αυτοματοποίηση της δημιουργίας του τυπικού μοντέλου ενός ενσωματωμένου συστήματος. Στη συνέχεια προτείνεται ένας νέος φορμαλισμός μοντελοποίησης που συνδυάζει διακριτές και συνεχούς χρόνου καταστάσεις. Πιο συγκεκριμένα επεκτείνεται ο φορμαλισμός των χρονικών αυτομάτων και των υβριδικών αυτομάτων έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η μοντελοποίηση συστημάτων που ενσωματώνονται σε περιβάλλοντα διακριτής και μη γραμμικής συμπεριφοράς που δεν καλύπτονται από τους προταθέντες μέχρι τώρα τύπους χρονικών και υβριδικών αυτομάτων. Για τη βελτίωση της μεθοδολογίας επαλήθευσης των προδιαγραφών προτείνεται ένας οδηγός επιλογής του φορμαλισμού περιγραφής του μοντέλου ανάλογα με τον τύπο του υπό μελέτη συστήματος και η εισαγωγή ενός νέου βήματος στο οποίο εκτιμάται η πολυπλοκότητα του χώρου καταστάσεων του μοντέλου. Τέλος, εισάγεται ένας νέος αλγόριθμος αναζήτησης καταστάσεων που αντιστοιχούν στις επιθυμητές προδιαγραφές σε μοντέλα που δημιουργούνται με τους προτεινόμενους φορμαλισμούς. Από την εφαρμογή των προτεινόμενων αλλαγών σε τέσσερις αντιπροσωπευτικές εφαρμογές ενσωματωμένων συστημάτων προκύπτει η επιβεβαίωση της εφαρμοσιμότητας της προτεινόμενης μεθοδολογίας καθώς και η αποτελεσματικότητα των προτεινόμενων βελτιώσεων.
Εξελιγμένες τεχνικές πρόβλεψης θέσης στον κινητό υπολογισμό
Authors: Αναγνωστόπουλος Θεόδωρος
Published: January 2014

Η επίγνωση-πλαισίου εμφανίζεται ως μία από τις πιο σημαντικές πτυχές στο αναδυόμενο περιβάλλον του διάχυτου υπολογισμού. Απαιτούνται κινητές εφαρμογές επίγνωσης πλαισίου για την αίσθηση και την αντίδραση σε συνθήκες μεταβαλλόμενου περιβάλλοντος. Τέτοιες εφαρμογές, συχνά, χρειάζεται να αναγνωρίζουν, να ταξινομούν και να προβλέπουν το πλαίσιο με σκοπό να δρουν αποδοτικά, εκ των προτέρων, προς όφελος του χρήστη. Πρώτον, προτείνουμε έναν αποδοτικό ταξινομητή χωρικού πλαισίου και έναν βραχείας-μνήμης προγνώστη για την μελλοντική θέση ενός κινητού χρήστη σε κυψελωτά δίκτυα. Εισάγουμε διαφορετικές παραλλαγές του προτεινόμενου προγνώστη θέσης που χρησιμοποιούν θέση (κυψέλη) και κατεύθυνση. Η ταξινόμηση συμβολικής θέσης αντιμετωπίζεται ως ένα πρόβλημα εποπτευόμενης μάθησης. Αξιολογούμε την απόδοση πρόβλεψης και την ακρίβεια των προτεινόμενων προγνωστών μέσω συνθετικών και πραγματικών ιχνών.Δεύτερον, προτείνουμε έναν καινοτόμο προσαρμοστικό αλγόριθμο, ο οποίος χειρίζεται το πλαίσιο αναπαράστασης θέσης και την πρόβλεψη τροχιών των κινούμενων χρηστών. Ο αλγόριθμος μας υιοθετεί χωρική και χρονική on-line ομαδοποίηση, και βασίζεται στην Θεωρία Προσαρμοστικού Συντονισμού (ART) για την πρόβλεψη τροχιάς. Ο προτεινόμενος αλγόριθμος εφαρμόζει την Hausdorff απόσταση πάνω στις τροχιές για τον χειρισμό της πρόβλεψης θέσης. Δεδομένου ότι η προσέγγιση μας είναι χρονικά-ευαίσθητη, η απόσταση Hausdorff θεωρείται πιο κατάλληλη από ότι η Ευκλείδεια απόσταση. Δύο μέθοδοι εκμάθησης παρουσιάζονται και αξιολογούνται (η μη-ενισχυτική και η ενισχυτική μάθηση).Τρίτον, προτείνουμε έναν βραχείας-μνήμης προσαρμοστικό προγνώστη θέσης που χειρίζεται την πρόβλεψη υπό την απουσία ιστορικής κινητής πληροφορίας. Ο προγνώστης μας βασίζεται σε ένα μοντέλο τοπικής γραμμικής παλινδρόμησης, ενώ η ικανότητα του να προσαρμόζεται επιτυγχάνεται μέσω ενός ασαφούς ελεγκτή. Ο ασαφής ελεγκτής αξιοποιεί το κατάλληλο μέγεθος της ιστορικής πληροφορίας κίνησης με σκοπό να ελαχιστοποιήσει το σφάλμα πρόβλεψης και να παρέχει γρήγορη προσαρμογή σε κάθε ανιχνευόμενη αλλαγή κίνησης. Τα πειράματα μας έγιναν με πραγματικά GPS ίχνη.Τέταρτον, υποθέτουμε μία βάση προτύπων και προσπαθούμε να συγκρίνουμε το πρότυπο κίνησης ενός χρήστη με την αποθηκευμένη πληροφορία με σκοπό να προβλέψουμε μελλοντικές θέσεις. Μία συμβατική μέθοδος πρόβλεψης θα είχε μειωμένη απόδοση λόγω του θορύβου. Αυτός ο θόρυβος (α) επιδρά αρνητικά στην ικανότητα πρόβλεψης και (β) οδηγεί τη βάση σε μεγάλη αύξηση χωρητικότητας. Προσπαθούμε να ξεπεράσουμε αυτά τα προβλήματα μέσω της χρήσης της Θεωρίας Βέλτιστης Παύσης. Η συγκεκριμένη θεωρία χαλαρώνει την διαδικασία της ταξινόμησης έτσι ώστε ελαφρώς διαφορετικά πρότυπα να αντιμετωπίζονται σαν όμοια. Επιπρόσθετα, η βάση γνώσης διατηρείται αρκετά «καθαρή» διατηρώντας τα πρότυπα με την ελάχιστη χωρική διακύμανση.Τα συμπεράσματά μας, συγκρινόμενα με άλλα σχήματα, είναι πολύ ελπιδοφόρα για το πρόβλημα της πρόβλεψης θέσης.
Επίδραση της προσθήκης ιπτάμενης τέφρας λιγνίτη και λιθάνθρακα στις ιδιότητες σύνθετων υλικών μεταλλικής μήτρας κραμάτων αλουμινίου
Authors: Ίτσκος Γρηγόριος
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται την παρασκευή συνθέτων υλικών με μητρική φάση Al και κράματά του, και ενισχυτική φάση ιπτάμενες τέφρες από τους λιγνιτικούς ατμοηλεκτρικούς σταθμούς (ΑΗΣ) της Καρδιάς και της Μεγαλόπολης. Για την παρασκευή των συνθέτων υλικών εφαρμόζεται η τεχνική της κονιομεταλλουργίας (powder metallurgy), καθώς επίσης και τεχνικές με τη μητρική (μεταλλική) φάση υπό μορφή τήγματος: η έγχυση-υπό-πίεση (pressure infiltration) και η χύτευση-υπό-ανάδευση (stir casting). Στην περίπτωση της κονιομεταλλουργίας, το κ.β. ποσοστό αντικατάστασης της μητρικής από την ενισχυτική φάση φθάνει στο 20%, στη χύτευση-υπό-ανάδευση το 10%, ενώ στην έγχυση-υπό-πίεση το 50%, όπου πρακτικά δεν αναφερόμαστε πλέον σε καθεστώς μητρικής-ενισχυτικής φάσης, αλλά σε ισόποση συμμετοχή δυο διαφορετικών υλικών εντός του συνθέτου. Τα σύνθετα υλικά που προκύπτουν, υποβάλλονται σε έλεγχο: α) της μικροδομής τους β) της χημικής και ορυκτολογικής τους σύστασης, γ) των τριβολογικών ιδιοτήτων τους, δ) της επιφανειακής σκληρότητάς τους και ε) της ανθεκτικότητάς τους στη διάβρωση. Στην περίπτωση της παρασκευής των συνθέτων με τη χρήση τεχνικών τηγμένου μετάλλου, οι τέφρες διαχωρίζονται στα σωματιδιακά κλάσματά τους με τη χρήση των αντιστοίχων κοσκίνων. Αφότου διαπιστωθεί ότι στις συγκεκριμένες θερμοκρασίες που θα λάβουν χώρα οι διαδικασίες της έγχυσης-υπό-πίεση και της χύτευσης-υπό-ανάδευση δε συμβαίνουν φυσικοχημικές μεταβολές στις τέφρες, κατόπιν αξιολογείται η χημική και ορυκτολογική τους σύσταση σε σχέση με την πιθανή επίδρασή τους στη μορφολογία και τη μικροδομή των συνθέτων, και κατ’ επέκταση στις ιδιότητές τους. Επίσης, διερευνάται ί η επίδραση της χρήσης αλεσμένων τεφρών στα σύνθετα. Με τη χρήση της τεχνικής της έγχυσης-υπό-πίεση, παρασκευάζονται οχτώ διαφορετικές σειρές δοκιμίων με ιπτάμενη τέφρα Καρδιάς και Μεγαλόπολης, εισάγοντας στο κράμα A356 (Al-7Si-0.35Mg) σωματίδια διαμέτρου έως 90 μm. Με τη χρήση της χύτευσης-υπό-ανάδευση, παρασκευάζονται δύο σειρές δοκιμίων, η μία με τα πολύ λεπτά σωματίδια της ιπτάμενης τέφρας Καρδιάς (<25μm) και η άλλη με τα πολύ λεπτά σωματίδια της ιπτάμενης τέφρας Μεγαλόπολης (<25μm). Τα σύνθετα υλικά που παρασκευάσθηκαν με τις τεχνικές τηγμένου μετάλλου υποβλήθηκαν στις ίδιες διαδικασίες χαρακτηρισμού όπως και στην κονιομεταλλουργία, με την εξαίρεση του ελέγχου της διάβρωσης. Διαπιστώνεται ότι η ασβεστούχος σύσταση των ελληνικών ιπταμένων τεφρών δεν συνιστά εμπόδιο στην επιτυχή παρασκευή συνθέτων μήτρας Al και κραμάτων του με τις προαναφερθήσες τεχνικές.
Η περί Τριαδικού Θεού διδασκαλία Ισιδώρου του Πηλουσιώτη και η σχέση της με τη διδασκαλία του Κυρίλλου Αλεξανδρείας
Authors: Αρτέμη Ειρήνη
Published: January 2014

Ὁ Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης καταγόταν ἀπό τήν Αἴγυπτο. Συνδεότανφιλικά ἤ καί μέ σχέση συγγένειας μέ τήν οἰκογένεια τοῦ πατριάρχηἈλεξανδρείας Κυρίλλου. Ὁ Ἰσίδωρος καί ὁ Κύριλλος προσπαθοῦν νάἀναφερθοῦν στό τριαδικό δόγμα μέ σαφήνεια, χρησιμοποιώνταςπαραδείγματα ἀπό τήν καθημερινή ζωή, ὥστε νά προετοιμάσουν τούςπιστούς νά συλλάβουν, ὅσο εἶναι δυνατόν, καί νά κατανοήσουνκαλύτερα τήν περί τοῦ Θεοῦ χριστιανική διδασκαλία. Τά παραδείγματάτους, ὅμως, προέρχονται κυρίως ἀπό τήν Ἁγία Γραφή. Μέσα ἀπό τήδιατριβή αὐτή παρουσιάζεται ἡ τριαδολογική διδασκαλία τοῦ Ἰσιδώρουκαί ἡ σχετική τοῦ Κυρίλλου, ἐνῶ ταυτόχρονα ἐξηγεῖται μέ σαφῆἐπιχειρήματα ἐάν ἡ τριαδολογία τοῦ Ἰσιδώρου ἐπηρέασε ἐκείνη τοῦΚυρίλλου μέ βάση τά γραφόμενα τῶν δύο Πατέρων ἀλλά καί τίςσύγχρονες καί μεταγενέστερες ἱστορικές πηγές τους. Ὁ λόγος τῆςΓραφῆς ἀποτελεῖ καί γιά τούς δύο Πατέρες ἀλάνθαστο ὁδηγό γιά νάξεπερνοῦν τό σκόπελο κάθε αἱρετικῆς διδασκαλίας, ἡ ὁποία ἀπειλεῖ τήσωτηρία τῶν πιστῶν ἐν Χριστῷ. Συγχρόνως, μέ βάση τά θεόπνευσταἔργα τῆς Βίβλου μποροῦν νά διακηρύττουν ὅτι ὑπάρχει Ἕνας Θεός σέΤρία Πρόσωπα. Ὑπογραμμίζουν τήν ἑνότητα τῆς οὐσίας και, συγχρόνως,μιλοῦν γιά τή διάκριση τῶν Ὑποστάσεων.
Φαινοτυπική και μοριακή μελέτη των β-λακταμασών ευρέως φάσματος και καρβαπενεμασών σε πολυανθεκτικά στελέχη εντεροβακτηριακών
Authors: Κρίστο Ιουλιάνα
Published: January 2014

Ο αρχικός σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση των β-λακταμασών ευρέως φάσματος (Extended-Spectrum Beta-Lactamases, ESBL) στον Ελληνικό χώρο, οι οποίες προκαλούν σοβαρά προβλήματα αντοχής στο νοσοκομειακό περιβάλλον. Κατά τη διάρκεια της μελέτης προέκυψαν και άλλα σοβαρά ζητήματα που αποτέλεσαν αντικείμενο έρευνας και προστέθηκαν στον αρχικό σκοπό της.Έτσι, οι στόχοι της μελέτης αυτής ήταν: 1. Προσδιορισμός των τύπων ESBL που επικρατούν στην Ελλάδα2. Ανάπτυξη και αξιολόγηση μεθόδων φαινοτυπικής ανίχνευσης και χαρακτηρισμού νεοεμφανισθέντων β-λακταμασών, όπως οι KPC3. Φαινοτυπική και μοριακή διερεύνηση στελεχών που απομονώθηκαν στη διάρκεια της μελέτης και που παράγουν νέες και σημαντικές β-λακταμάσες 4. Βιοχημικός χαρακτηρισμός νέας β-λακταμάσης, της VIM-12, σε πολυανθεκτικά βακτήρια με νέους φαινοτύπουςΓια την επίτευξη των στόχων αυτών χρησιμοποιήθηκαν φαινοτυπικές και μοριακές μέθοδοι. Έτσι, στην μελέτη αυτή διερευνήθηκε η διασπορά των ESBLs στον Ελληνικό χώρο και προσδιορίστηκαν οι επικρατέστεροι τύποι. Ο CTX-M τύπος ESBL βρέθηκε να επικρατεί και στη συλλογή μας, με το αλλήλιο CTX-M-15 να είναι το επικρατέστερο ανάμεσα στις Κ. pneumoniae και το αλλήλιο CTX-M-3 να επικρατεί ανάμεσα στις E. coli. Οι SHV-5 ESBLs βρέθηκαν κυρίως σε στελέχη Ε. cloacae και Κ. pneumoniae. Οι ESBL-θετικές E. coli ήταν πιο ευαίσθητες στην κεφταζιδίμη απ’ ότι οι Κ. pneumoniae, λόγω του CTX-M-3 αλληλίου που προσδίδει χαμηλότερα επίπεδα αντοχής στην κεφταζιδίμη σε σχέση με CTX-M-15 και SHV-5. Επίσης, μελετήθηκε η επίδραση των νέων ορίων ευαισθησίας που προτάθηκαν από το CLSI (Ινστιτούτο Κλινικών και Εργαστηριακών Προτύπων) το 2010 και παρατηρήθηκε αυξημένη ευαισθησία, κυρίως στην κεφταζιδίμη και την κεφεπίμη.Αναπτύχθηκε και αξιολογήθηκε η καινούργια μέθοδος με τη χρήση δισκίων βορονικού οξέος για την ανίχνευση KPC ενζύμων και εκτιμήθηκε ως μια απλή και φθηνή μέθοδος με μεγάλη ευαισθησία και ειδικότητα που με ακρίβεια μπορεί να διακρίνει στελέχη που παράγουν αυτά τα ένζυμα.Παρατηρήθηκε επίσης ότι στελέχη K. pneumoniae που παράγουν KPC περιέχουν ετερογενείς υποπληθυσμούς που αναπτύσσονται σε υψηλότερες συγκεντρώσεις μεροπενέμης γι’ αυτό και το αντιβιοτικό αυτό δεν θανάτωσε ικανοποιητικά in vitro αυτά τα βακτήρια. Ο συνδυασμός όμως μεροπενέμης με γενταμικίνη βρέθηκε ότι θανατώνει αποτελεσματικά και γρήγορα τα βακτήρια αυτά.Διερευνήθηκαν τέλος οι μηχανισμοί αντοχής σε ενδιαφέροντα στελέχη, όπως ένα πολυανθεκτικό στέλεχος K. pneumoniae που βρέθηκε να φέρει μια καινούργια μεταλλο-β-λακταμάση, την VIM-19, μαζί με άλλα γονίδια β-λακταμασών (blaTEM-1, blaCTX-M-15, blaCMY-2 και blaKPC-2) και ένα στέλεχος K. Pneumoniae με την καινούργια μεταλλο-β-λακταμάση VIM-12, της οποίας έγινε βιοχημικός χαρακτηρισμός και προσδιορίστηκαν οι κινητικές παράμετροι.
The role of HLA - G in bone marrow transplantation
Authors: Λαζανά Ιωάννα
Published: January 2014

Το ανθρώπινο λεμφοκυτταρικό αντιγόνο –G (HLA-G) θεωρείται ένα σημαντικό ανοσορρυθμιστικό μόριο, το οποίο κατέχει έναν πολύ σημαντικό ρόλο στην προαγωγή εμβρυο-μητρικής αντοχής, η οποία αποτελεί το ιδανικό παράδειγμα επιτυχούς φυσιολογικής ανοσοαντοχής του ημι-αλλομοσχεύματος. Στο πλαίσιο αυτό, στοχεύσαμε στη διερεύνηση του πιθανού ρόλου του μορίου HLA-G στην αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων (άλλο-ΜΑΚ). Το ποσοστό των HLA-G+ κυττάρων στο περιφερικό αίμα των υγιών ενηλίκων και των μεταμοσχευμένων ασθενών ελέγχθηκε με κυτταρομετρία ροής. Ο ανοσορρυθμιστικός τους ρόλος και οι ανοσοκατασταλτικές τους ικανότητες ελέγχθηκαν σε in vitro ανοσοδιεγερτικές και ανοσοκατασταλτικές δοκιμασίες. Ανοσοιστοχημική ανάλυση της έκφρασης του HLA-G πραγματοποιήθηκε σε δερματικές βιοψίες από άλλο-μεταμοσχευμένους ασθενείς κα συσχετίστηκε με την εμφάνιση της νόσου του μοσχεύματος έναντι του ξενιστή (GvHD). Ένας CD14+HLA-G+ πληθυσμός με HLA-DRlow φαινότυπο και μειωμένη in vitro ανοσοδιεγερτική ικανότητα ανιχνεύτηκε στο περιφερικό αίμα των υγιών ενηλίκων. Τα φυσικώς εμφανιζόμενα CD14+HLA-G+ κύτταρα κατέστειλαν τον Τ-λεμφοκυτταρικό πληθυσμό και είχαν ανοσοκατασταλτική επίδραση στα Τ-κύτταρα, μετατρέποντάς τα σε υπο-απαντητικά και ανοσοκατασταλτικά κύτταρα in vitro. Μετα την αλλογενή μεταμόσχευση, τα HLA-G+ κύτταρα αυξάνουν στο αίμα. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι πέραν της αύξησης των CD14+HLA-G+ κυττάρων παρατηρήθηκε επίσης μια ιδιαίτερη αύξηση των CD3+HLA-G+ κυττάρων στο αίμα. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα CD14+HLA-G+ και τα CD3+HLA-G+ κύτταρα των άλλο-μεταμοσχευμένων ασθενών ήταν ικανά να αναστέλλουν τον Τ-κυτταρικό πολλαπλασιασμό in vitro. Επιπλέον ανιχνεύτηκε μια αύξηση της έκφρασης του HLA-G στις δερματικές βιοψίες των μεταμοσχευμένων ασθενών, η οποία συσχετίζονταν με τη νόσο GvHD. Τα φλεγμονώδη κύτταρα που είχαν διεισδύσει στο δέρμα των ασθενών ήταν επίσης HLA-G θετικά. Στη συγκεκριμένη εργασία αναφέρουμε την παρουσία φυσικώς εμφανιζόμενων HLA-G θετικών μονοκυττάρων με in vitro ανοσοκατασταλτικές ικανότητες. HLA-G εκφραζόμενα ρυθμιστικά κύτταρα ανιχνεύονται στο αίμα μετά τη μεταμόσχευση σε αυξημένους αριθμούς. Τα επιθηλιακά κύτταρα του δέρματος που είναι προσβεβλημένο από τη νόσο GvHD εμφανίζουν αυξημένη έκφραση του HLA-G.
Άγχος, κατάθλιψη, σωματοποίηση και ποιότητα ζωής στους ασθενείς με ρευματικά νοσήματα
Authors: Κώτσης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Ο επιπολασμός της κατάθλιψης στα ρευματικά νοσήματα είναι τουλάχιστον διπλάσιος σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Τα ψυχοπαθολογικά συμπτώματα καθώς και οι αντιλήψεις των ασθενών για τη νόσο τους έχει βρεθεί ότι επηρεάζουν την Ποιότητα Ζωής τους. Στόχους της παρούσας μελέτης αποτέλεσαν η στάθμιση της Ελληνικής έκδοσης του Ερωτηματολογίου Υγείας Ασθενούς (Patient Health Questionnaire – PHQ-9) για την ανίχνευση της κατάθλιψης στους ασθενείς με ρευματικά νοσήματα καθώς και η διερεύνηση του ρόλου που διαδραματίζουν οι ψυχολογικές παράμετροι και οι αντιλήψεις για τη νόσο στην διαμόρφωση της Ποιότητας Ζωής των ασθενών αυτών. Στην έρευνα εντάχθηκαν 572 ασθενείς με ρευματικά νοσήματα από τους 650 που απευθυνθήκαμε για τη μελέτη (Ρυθμός απόκρισης:88%). Η έρευνα διεξήχθη σε 2 φάσεις. Στην πρώτη φάση, εκτός του PHQ-9 χορηγήθηκαν επίσης: Έντυπο Δημογραφικών Στοιχείων, Symptom Checklist-90-Revised (SCL-90-R), Brief Illness Perception Questionnaire (B-IPQ), Health Assessment Questionnaire (HAQ) και World Health Organization Quality Of Life Instrument – Short Form (WHOQOL-BREF). Ως “gold standard” στη 2η φάση, για τη στάθμιση του PHQ-9, χρησιμοποιήθηκε η δομημένη διαγνωστική συνέντευξη Μ.Ι.Ν.Ι. (Mini International Neuropsychiatric Interview) και συνολικά πραγματοποιήθηκαν 213 διαγνωστικές συνεντεύξεις.Τα αποτελέσματα της στάθμισης του PHQ-9 έδειξαν ότι το βέλτιστο σημείο αποκοπής είναι το 10, σημείο στο οποίο η ευαισθησία του ερωτηματολογίου είναι 81.2% και η ειδικότητα 86.8%. Βασιζόμενοι στην αναλογία των ασθενών που διαγνώσθηκαν με Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή, ο επιπολασμός της στο συνολικό δείγμα υπολογίστηκε στο 25.4%. Τα καταθλιπτικά συμπτώματα βρέθηκε να σχετίζονται με τη Σχετική με τη Σωματική Υγεία Ποιότητα Ζωής σε όλα τα υπό μελέτη ρευματικά νοσήματα έκτος της Αγκυλοποιητικής Σπονδυλαρθρίτιδας. Στη ψωριασική αρθρίτιδα το άγχος παρά η κατάθλιψη βρέθηκε να σχετίζεται με τη Σχετική με τη Σωματική Υγεία Ποιότητα Ζωής. Τέλος σε όλα τα ρευματικά νοσήματα διάφορες συνιστώσες των αντιλήψεων των ασθενών για τη νόσο τους φάνηκε να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της Ποιότητας Ζωής. Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποδεικνύουν ότι οι ψυχολογικοί παράγοντες σχετίζονται με τη Ποιότητα Ζωής των ασθενών με ρευματικά νοσήματα. Έκτος της κατάθλιψης σημαντική είναι και η αξιολόγηση του άγχους καθώς και των αντιλήψεων για τη νόσο με σκοπό τον σχεδιασμό θεραπευτικών παρεμβάσεων με απώτερο στόχο τη βελτίωση της Ποιότητας Ζωής των ασθενών με ρευματικά νοσήματα.
Επιδημιολογική διερεύνηση κλινικών στελεχών P. aeruginosa από νοσοκομειακούς ασθενείς
Authors: Κουτσογιάννου Μαρία
Published: January 2014

Κατά τη χρονική περίοδο 2006-2007 απομονώθηκαν συνολικά 952 στελέχη P. aeruginosa στο Μικροβιολογικό Εργαστήριο του ΠΓΝΠ. Επιλέχθηκαν για μελέτη 240 στελέχη, τα πρώτα δέκα από κάθε μήνα και ένα στέλεχος από κάθε ασθενή. Τα στελέχη απομονώθηκαν μετά από καλλιέργεια κλινικών δειγμάτων: τραυμάτων-υγρών, κεντρικών φλεβικών καθετήρων, αναπνευστικού συστήματος, ούρων, κοπράνων και αίματος. Τα κλινικά δείγματα προέρχονταν από ασθενείς που νοσηλεύονταν στη ΜΕΘ, τις Παθολογικές Κλινικές, τις Χειρουργικές Κλινικές, την Παιδιατρική Κλινική και προσέρχονταν στα Εξωτερικά Ιατρεία του ΠΓΝΠ. Φαινοτυπικές και μοριακές μεθόδοι χρησιμοποιήθηκαν για την επιδημιολογική διερεύνηση των στελεχών. Ανιχνεύθηκε ο βιότυπος, έγινε έλεγχος της ευαισθησίας στα αντιβιοτικά, έλεγχος της παραγωγής MBLs και ορολογική τυποποίηση των στελεχών. Οι μοριακές μέθοδοι περιλάμβαναν την ανίχνευση των γονιδίων blaVIM, exoY, exoT, exoS και exoU με PCR, τυποποίηση του γονιδίου blaVIM με ανάλυση της αλληλουχίας και εφαρμογή των μεθόδων PFGE (SpeI) και MLST ταυτοποίηση κλώνων. Τα περισσότερα στελέχη εμπλέκονταν σε λοιμώξεις (65,42%). Τα περισσότερα δείγματα προήλθαν από τη ΜΕΘ (92/240, 38%), σημαντικό ποσοστό των οποίων αφορούσε τη χλωρίδα των ασθενών (56/92, 61%). Τα περισσότερα στελέχη ήταν MDRPA (63,33%) και άνηκαν στον ορότυπο Ο11 (49,16%). Το 33% των ιμιπενέμη ανθεκτικών στελεχών ήταν blaVIM θετικά (κυρίως blaVIM2, και blaVIM1). Με την PFGE τα στελέχη διακρίθηκαν σε 5 κύριους τύπους a, d, b, c και s, με επικρατούντες τους a (33,75%) και d (13,75%). Με την MLST τα στελέχη διακρίθηκαν κυρίως στους δύο παγκόσμιους κλώνους ST235 (PFGE τύποι a, d και b) και ST111 (PFGE τύπος b). Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει μία επιδημική έξαρση από MDRPA στο ΠΓΝΠ. Τα MDRPA ανήκαν κυρίως στους PFGE τύπους a και d του ορότυπου Ο11 και κλώνου ST235, με γονοτυπικό προφίλ exoU +/exoS - που επικρατούσαν στη ΜΕΘ. Η παρατήρηση ότι τα περισσότερα στελέχη που απομονώθηκαν από δείγματα αποικισμού των ασθενών (49/83) ανήκαν στον κλώνο ST235 υποδεικνύει ότι ο αποικισμός των ασθενών της ΜΕΘ συμβάλλει στη λοίμωξη από στελέχη P. aeruginosa και στη διασπορά τους στις άλλες κλινικές του νοσοκομείου. Το γεγονός ότι τα περισσότερα των στελεχών (18/33) του PFGE τύπου d (ST235) φέρουν το γονίδιο blaVIM2 ενισχύει την άποψη ότι η κλωνική διασπορά διαδραμάτισε ρόλο στην επιδημική έξαρση από ιμιπενέμη-ανθεκτικά στελέχη P. aeruginosa.