bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Προσομοίωση της κατεργασίας θερμής έλασης κραμάτων αλουμινίου με χρήση πεπερασμένων στοιχείων
Authors: Γαβαλάς Ευάγγελος
Published: September 2021

Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε η εξέλιξη της επιπεδότητας πλάκας αλουμινίου κατά την θερμή έλαση προκειμένου μέσω προσομοίωσης κατά το σχέδιο έλασης προκειμένου να αξιοποιηθεί για την ρύθμισή της μέσω των καμπτικών συστημάτων του ελάστρου. Για την προσομοίωση αναπτύχθηκε μοντέλο πεπερασμένων στοιχείων (FEM) για το οποίο χρησιμοποιήθηκε η ακριβής γεωμετρία του θερμού ελάστρου της ΕΛΒΑΛ, καθώς και πραγματικά δεδομένα παραγωγής για το κράμα 5754, ώστε να επικυρωθεί βιομηχανικά η εγκυρότητα του μοντέλου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι είναι σε συμφωνία με τα δεδομένα παραγωγής και επομένως το μοντέλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί στον προσδιορισμό του σχεδίου έλασης. Η επιπεδότητα μπορεί να ρυθμιστεί μέσω του συστήματος κάμψης του ελάστρου, ωστόσο, το εύρος του συχνά δεν είναι αρκετό. Έγινε μελέτη της εξέλιξης της γεωμετρίας του ράουλου εργασίας κατά το μήκος του υποβιβασμού λόγω θερμικού φορτίου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το κύριο μέρος της μεταβολής της επιπεδότητας της πλάκας οφείλεται στην μεταβολή της γεωμετρίας του ράουλου εργασίας. Η θερμική διαστολή του ράουλου εργασίας παίζει σημαντικό ρόλο στην επιπεδότητα της πλάκας κατά το μήκος της κάτι το οποίο μπορεί να βελτιωθεί με την κατάλληλη χρήση και στρατηγική ψύξης του ράουλου. Ως εκ τούτου, για την βελτίωση της γεωμετρικής σταθερότητας του ράουλου προτείνεται: •Βελτίωση των συνθηκών ψύξης του ράουλου εργασίας και συγκεκριμένα η χρήση της ψυκτικής μονάδας στην είσοδο αλλά και στην έξοδο του εκάστοτε υποβιβασμού. •Αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του ράουλου εργασίας κατά τη διάρκεια του σχεδίου έλασης, το οποίο μπορεί να επιτευχθεί με την απενεργοποίηση της ψύξης στο ράουλο εργασίας κατά τον χρόνο μεταξύ των υποβιβασμών. •Μείωση της διαφοράς θερμοκρασίας μεταξύ εμπρόσθιου/οπίσθιου μέρους της πλάκας σε σχέση με το κυρίως σώμα απενεργοποιώντας την ψύξη κατά την έναρξη υποβιβασμών για τα πρώτα ~10 s. •Επιπλέον, πλεονέκτημα της αύξησης της μέσης θερμοκρασίας είναι η βελτίωση της ανισοκατανομής της θερμοκρασίας, όπου το εμπρόσθιο και το οπίσθιο μέρος της πλάκας είναι πιο ψυχρό σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα.
Διαβά-ζωντας τον θάνατο των άλλων
Authors: Σαλαβάτη Άννα
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αφορά στο ζήτημα του θνήσκειν μέσα στα διαφορετικά ιστορικά και κοινωνικά συμφραζόμενα που αποτυπώνονται σε ορισμένα πεζά κείμενα του Κ.Θεοτόκη και Κ.Χατζόπουλου, στο συμβολικό, δηλαδή, κόσμο της μυθοπλασίας, ένα προνομιακό πεδίο του ανοίκειου. Τα κείμενα αυτά διαβάζει με βάση τη θεωρητική πρόταση ότι ο θάνατος δεν αποτελεί μια απλή και προφανή βιολογική στιγμή τοποθετημένη στο τέλος της διάρκειας της ζωής, αλλά θεμελιωμένες στη συλλογική συνείδηση αναπαραστάσεις που οργανώνουν την κοινωνική δράση των προσώπων παράγοντας υποκειμενικά, όχι ατομικά, βιώματα. Και αυτό γιατί ο απρόβλεπτος και αιφνίδιος χαρακτήρας του δεν απειλεί μόνο τη ζωή του ανθρώπου που χάνεται αλλά και τη συναισθηματική ανάγκη για ασφάλεια όσων βρίσκονται εν ζωή. Οι ζώντες, μολονότι δεν μπορούν να αφηγηθούν τον θάνατό τους, νικώντας την απόλυτη σιωπή του, κοινωνούν την εμπειρία του πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ζωής τους, ενώ οι νεκροί παραμένουν κοινωνικά παρόντες και μετά την αποσύνθεση του ενσώματου εαυτού τους. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι ο θάνατος μπορεί να μιλήσει για τις κοινωνικές σχέσεις, μπορεί δηλαδή να μιλήσει για τη ζωή στην οποία ενυπάρχει και την οποία νοηματοδοτεί όχι ως αντιθετικός όρος αλλά ως συστατικό που τη δομεί, καθώς δομείται από αυτήν. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να προσλαμβάνεται ως φυσικό και αναπόφευκτο ατύχημα, καθώς όσο κοινωνικές είναι οι συνθήκες της ζωής τόσο κοινωνικοί είναι και οι όροι έκθεσης στον κίνδυνό του. Οι θανατογραφίες των εν λόγω συγγραφέων το αποδεικνύουν περίτρανα: σώματα γυμνά και αποπροσωποποιημένα, λυγισμένα από ηθικά και κοινωνικά βάρη παραδίδουν το πνεύμα τους εν ανησυχία, εν αγωνία, εν συγχύσει, εν εξάλλω ή εν αναμονή μιας δικαιότερης Κρίσης πέραν του κόσμου τούτου. Στο πλευρό αυτών των ταλαίπωρων Άλλων παρίστανται πότε βουβοί πότε θρηνούντες, πονεμένοι ή ανακουφισμένοι, οπωσδήποτε σαστισμένοι και αμήχανοι, ξένοι και δικοί που αντικρίζονται ποικιλότροπα και αναμετρώνται με τον δικό τους θάνατο.
Επιστήμη και φιλοσοφία της πληροφορίας
Authors: Μπακογιάννης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η εν λόγω διατριβή υπάγεται στην ευρύτερη θεματική της ακουστικής, μουσικής πληροφορικής και υπολογιστικής μουσικολογίας και αφορά τον προσδιορισμό των στοιχείων τα οποία προσδίδουν μουσικές ιδιότητες σε μία ηχητική οντότητα. Το μεθοδολογικό πλαίσιο βασίζεται στην έννοια της «πληροφορίας» ως φυσικό μέγεθος και διαμορφώνεται από την προσέγγιση της έννοιας αυτής από τη σύγχρονη επιστήμη και μηχανική (θερμοδυναμική, τηλεπικοινωνίες, κβαντομηχανική, βιολογία, θεωρητική φυσική, κυβερνητική και πληροφορική). Περιγράφεται η συσχέτιση της πληροφορίας με την ύλη και την ενέργεια και η οργάνωση δομών μέσω της πληροφοριακής ροής. Εισάγεται ο όρος «Οντοφορία» σε αντιδιαστολή με τον όρο «Πληροφορία» και προτείνεται η ύπαρξη ορίων ως οντολογική προϋπόθεση. Παράλληλα, επιχειρείται η εφαρμογή των παραπάνω προσεγγίσεων στη μουσική, στην ηχοποίηση και στη μουσικολογία. Πιο συγκεκριμένα, περιγράφεται η διαδικασία της οργάνωσης ηχητικών δομών μέσω της πληροφοριακής ροής, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο οι ηχητικές αυτές οργανώσεις νοηματοδοτούνται ως μουσική. Για την περιγραφή αυτή αξιοποιούνται τα πορίσματά μας σχετικά με την Επιστήμη και τη Φιλοσοφία της Πληροφορίας καθώς και αυτά της Γνωσιακής Μουσικολογίας, της Μουσικής Ακουστικής, της Ψυχοακουστικής, της Μουσικής Σημειολογίας και των Μουσικών Μιμιδίων. Τέλος, προτείνεται η αξιοποίηση του μεγέθους της εντροπίας σε εφαρμογές της υπολογιστικής Αρχαιομουσικολογίας. Ειδικότερα, προτείνεται ένα μοντέλο το οποίο μέσω τεχνικών βελτιστοποίησης προσδιορίζει τη μουσική κλίμακα την οποία αναπαρήγαγε το υπό μελέτη αρχαίο ελληνικό μουσικό όργανο (εν προκειμένω ο Αυλός) αφότου συνυπολογισθεί η αλληλεπίδραση του μουσικού με αυτό.
Dynamic instability and the interplay between macroeconomic and financial spheres
Authors: Μικροπούλου Χριστίνα
Published: September 2021

Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2007/08 καθώς και ο σοβαρός αντίκτυπός της στην επίδοση των εθνικών οικονομιών που οδήγησε στη Μεγάλη Ύφεση, επιβεβαίωσε την ανάγκη αναβάθμισης του ρόλου των χρηματοπιστωτικών διαταραχών στη μακροοικονομική σκέψη. Η παρούσα διατριβή συνεισφέρει στην ερευνητική ατζέντα των μακρο-χρηματοοικονομικών μηχανισμών ανατροφοδότησης, ποσοτικοποιώντας και μοντελοποιώντας τις πολύπλοκες αλληλεπιδράσεις που λαμβάνουν χώρα μεταξύ αυτών των δύο σφαιρών. Συνεπώς, τα κεφάλαια που ακολουθούν εστιάζουν στην τομή μεταξύ μακροοικονομίας και χρηματοοικονομικής και καλύπτουν τις έννοιες της ετερογένειας, της αβεβαιότητας και των μη-γραμμικών δυναμικών στα μακρο-χρηματοοικονομικά συστήματα. Το πρώτο κεφάλαιο περιλαμβάνει μια ολοκληρωμένη επισκόπηση της σχέσης μεταξύ μακροοικονομίας και χρηματοοικονομικής, παραθέτοντας τα παραδοσιακά και τα εναλλακτικά κανάλια μετάδοσης, αναλύοντας το ρόλο των προσδοκιών και παρουσιάζοντας σχετικές μεθοδολογικές στρατηγικές. Έπειτα, ακολουθεί η περιγραφή καινοτόμων εννοιών που αναπτύχθηκαν από την επιστήμη της πολυπλοκότητας και οι οποίες είναι ικανές να συνεισφέρουν σημαντικά στην αποτύπωση αυτής της πολυδιάστατης συνδεσιμότητας. Το δεύτερο κεφάλαιο, εμπεριέχει την εργαλειοθήκη των διεπιστημονικών τεχνικών και δίνεται έμφαση στον τρόπο με τον οποίο οι διαφορετικές αυτές μεθοδολογίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ένα ενοποιημένο πλαίσιο, ενώ εξετάζεται η αποδοτικότητά τους σε προσομοιωμένα δεδομένα. Στο τρίτο κεφάλαιο, αναπτύσσονται δυο δυναμικά μοντέλα, σε διακριτό χρόνο, για την ερμηνεία των μακρο-χρηματοοικονομικών αλληλεπιδράσεων. Υπό αυτό το πρίσμα, δομείται μια πλήρης προσομοιωτική μελέτη στην οποία αναλύονται οι ιδιότητες των συστημάτων, εξετάζονται δυναμικές συμπεριφορές όπως αυτές της αστάθειας, της αταξίας και της εξάρτησης, και γίνεται διερεύνηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους κάτω από διαφορετικές εξωγενείς διαταραχές. Στο τελευταίο κεφάλαιο, χρησιμοποιούνται τα ανωτέρω θεωρητικά μοντέλα για τη μελέτη της συν-εξέλιξης των τιμών και της οικονομικής δραστηριότητας με χρηματοοικονομικές μεταβλητές στη βάση πραγματικών δεδομένων της Αμερικανικής οικονομίας και σχολιάζονται οι προκύπτουσες οικονομικές επιπτώσεις. Ως εκ τούτου, η παρούσα διδακτορική διατριβή υιοθετεί μια ενδογενή προσέγγιση σχετικά με την προέλευση των αθροιστικών οικονομικών φαινομένων, βασιζόμενη σε μια μη-συμβατική υπολογιστική στρατηγική η οποία αξιοποιεί μεθοδολογίες από διαφορετικούς επιστημονικούς τομείς. Προτείνεται έτσι μια ολιστική και συνάμα ενδογενή ερμηνεία των αλληλεπιδράσεων μεταξύ σημαντικών οικονομικών μεταβλητών που εδράζει στον αναπτυσσόμενο κλάδο της βιβλιογραφίας ο οποίος επικεντρώνεται στην επίδραση της αβεβαιότητας στη μακρο-χρηματοοικονομική.
The formal expression of grammatical gender in a modern greek dialect affected by italo-romance
Authors: Μακρή Βασιλική
Published: September 2021

Σε αυτή τη διδακτορική διατριβή, μελετώ πρωτίστως το γένος, εστιάζοντας σε φαινόμενα γλωσσικής επαφής και δανεισμού ουσιαστικών στο επίπεδο διεπαφής της ελληνικής με την ιταλορομανική (βενετσιάνικη και ιταλική) στα Ιόνια νησιά. Η παρούσα διατριβή στοχεύει να καταγράψει και να εξετάσει μια διάλεκτο της νεοελληνικής που έχει υπάρξει σε καθεστώς ιταλογενούς επαφής, την επτανησιακή, η οποία είναι η διάλεκτος των Ιονίων Νήσων. Εξετάζω τις στρατηγικές, τους μηχανισμούς και τις αρχές που διέπουν την ενσωμάτωση των δάνειων ουσιαστικών και την ανάθεση των γραμματικού γένους στην επτανησιακή, με σκοπό να αποκαλύψω το βαθμό ενσωμάτωσής τους στο μορφολογικό μοτίβο της ονοματικής κλίσης. Σκοπός της διατριβής είναι η παρουσίαση μίας συστηματικής διερεύνησης της ενσωμάτωσης ιταλορομανικών στοιχείων στη μορφολογία των ουσιαστικών της επτανησιακής. Εξερευνώντας τη γλωσσική μεταβολή που παρουσιάστηκε στη μορφολογία των ουσιαστικών της διαλέκτου, αυτή η μελέτη επιχειρεί να τονίσει την επίδραση της γλωσσικής επαφής στη διαμόρφωση της γλώσσας στόχου και των κυρίαρχων τάσεων του υπό εξέταση συστήματος. Η διατριβή ακολουθεί μια συγχρονική-διαχρονική τροχιά σε μια προσπάθεια να αξιολογηθεί η επαγόμενη από επαφή αλλαγή, αντιπαραβάλλοντάς την με ενδογλωσσικές αλλαγές που εντοπίζονται στη διάλεκτο. Υποστηρίζεται ότι οι δομικές ιδιότητες και οι κανόνες σχηματισμού ουσιαστικών της γλώσσας αποδέκτριας καθορίζουν την κατεύθυνση και το είδος της αλλαγής στην προσαρμογή των δάνειων ουσιαστικών. Εξετάζοντας τόσο το γηγενές όσο και το δανεισμένο γλωσσικό υλικό από μία ενδογλωσσική σκοπιά, η παρούσα μελέτη δείχνει ότι το γραμματικό γένος λειτουργεί ως εργαλείο το οποίο μπορεί να φέρει στην επιφάνεια τις υφιστάμενες ενδογενείς τάσεις του συστήματος. Υποστηρίζεται ότι η εξάπλωση του ουδέτερου γένους που παρατηρείται στην επτανησιακή τόσο σε συγχρονικό όσο και σε διαχρονικό επίπεδο αποκαλύπτει την τάση του συστήματος για ‘κανονική αναπαράσταση’ (canonicity, see Corbett, 2015, 2016) του γραμματικού γένους. Τέλος, η ανάλυση φανερώνει ότι η αποδελτίωση και μελέτη όχι μόνο συγχρονικών αλλά και διαχρονικών δεδομένων μπορεί να οδηγήσει σε παραδοχές και προβλέψεις σχετικά με το τί πυροδοτεί τη διαδικασία του δανεισμού, την ανάθεση γραμματικού γένους και πρωτίστως σχετικά με το ίδιο το σύστημα και τις ενδογενείς τάσεις του.
Οι διηγήσεις με τίτλο "Ἀνάμνησις μερικὴ περὶ τοῦ Ἄθω ὄρους, τὰ λεγόμενα Πάτρια" (BHG 1054u) και η πατριογραφία του Αγίου Όρους, 10ος-17ος αι.
Authors: Λιβανός Νικόλαος
Published: September 2021

Το corpus διηγήσεων με τον τίτλο «Ανάμνησις μερική περί του Ἄθω όρους. Τα λεγόμενα Πάτρια» (BHG 1054u) βρίσκεται σε χειρόγραφα τα παλαιότερα των οποίων χρονολογούνται στον 16ο αιώνα. Αποτελείται από πέντε αυτοτελείς διηγήσεις που αφηγούνται τη θρυλούμενη έλευση της Θεοτόκου στον Άθω και πώς ο Άθως έγινε «κλήρος» της Θεοτόκου, την ίδρυση της μονής Βατοπεδίου από τον Μέγα Θεοδόσιο τον 4ο αιώνα, την έλευση της εικόνας της Θεοτόκου Πορταΐτισσας στη μονή Ιβήρων, την εμφάνιση της εικόνας του αγίου Γεωργίου στη μονή Ζωγράφου προερχόμενη από τη Λύδδα της Παλαιστίνης, καθώς και το θαύμα των Τεσσαράκοντα Μαρτύρων στη μονή Ξηροποτάμου. Η διατριβή εξετάζει τα χειρόγραφα που διασώζουν το κείμενο των διηγήσεων καθώς και τις υπόλοιπες μαρτυρίες για το περιεχόμενο τους. Εξετάζει, επίσης, τα αφηγηματικά στοιχεία κάθε διήγησης, τα οποία εντάσσονται στο ιστορικό πλαίσιο του Αγίου Όρους συνολικά και των μονών του ξεχωριστά, και προτείνεται το χρονικό πλαίσιο συγγραφής των διηγήσεων.
Ελληνικές κοινότητες στη Σερβία
Authors: Κλοκίδης Γεώργιος
Published: September 2021

Η βαλκανική χερσόνησος υπήρξε ανέκαθεν για τους Έλληνες ένας τόπος ξεχωριστός, ο οποίος θα μπορούσε να αποτελέσει γι’ αυτούς ένα σημείο μόνιμης κατοίκησης, όπου θα ανέπτυσσαν τις δραστηριότητές τους. Μία από τις βαλκανικές περιοχές, στην οποία οι ελληνικοί πληθυσμοί έδειξαν ιδιαίτερη προτίμηση ήταν η περιφέρεια του Βελιγραδίου. Η περιοχή αυτή βρίσκεται στην καρδιά ενός συγκοινωνιακού κόμβου, στον οποίο δημιουργήθηκαν οι συνθήκες όπου κάθε εμπορική και οικονομική δραστηριότητα θα μπορούσε να αναπτυχθεί με επιτυχία. Αποτελεί το διοικητικό, οικονομικό και πολιτιστικό της κέντρο της Σερβίας και λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης, αποτελούσε ένα προνομιακό και συνάμα φιλόξενο τόπο, όπου εγκαταστάθηκαν οι Έλληνες και δραστηριοποιήθηκαν οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά. Στην παρούσα διατριβή εξετάζεται η μετανάστευση κατά την περίοδο του 18ου - 20ού αιώνα, πληθυσμών από περιοχές του ελλαδικού χώρου οι οποίες βρίσκονταν υπό οθωμανική κυριαρχία, όπου εκτός της καταπίεσης του οθωμανικού ζυγού είχαν να αντιμετωπίσουν και την οικονομική δυσπραγία, προς περιοχές όπου οι πολιτικές και οικονομικές συνθήκες ήταν καλύτερες. Ειδικότερα μελετάται η ιστορική διαδρομή, όπως επίσης η κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική οργάνωση των κοινοτήτων, οι οποίες συστάθηκαν από ελληνικές πληθυσμιακές ομάδες στο Βελιγράδι και το Σεμλίνο. Επίσης, η έρευνα επικεντρώνεται στον εντοπισμό, την μελέτη και την ανάδειξη του οικιστικού – μνημειακού αποθέματος. Δηλαδή, τα κτήρια όπου κατοικούσαν, όπου ανέπτυξαν τις οικονομικές και εμπορικές δραστηριότητες και γενικά κάθε μορφή κτηρίου που σχετίζεται με την ελληνική παρουσία. Ουσιαστικά η διδακτορική διατριβή στρέφεται προς δύο κατευθύνσεις: Στο πρώτο μέρος της έρευνας εξετάζεται το ιστορικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο εξελίσσεται η ελληνική παρουσία. Το δεύτερο μέρος της έρευνας αποτελεί φυσική συνέχεια του πρώτου, καθώς εστιάζεται στα απτά αποτελέσματα που απέφερε η ιστορική παρουσία των ελληνικών κοινοτήτων, δηλαδή, στον εντοπισμό, την καταγραφή, την μελέτη, την αξιολόγηση καθώς και την ανάδειξη του οικιστικού – μνημειακού τους αποθέματος, με το οποίο προίκισαν την αρχιτεκτονική κληρονομιά της περιφέρειας Βελιγραδίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ το Βελιγράδι αρκετές φορές, όπου επισκέφθηκα αρχεία και ιδρύματα του Βελιγραδίου από όπου συνέλεξα με ιδιαίτερη επιμέλεια εκτενέστατο υλικό, το οποίο μεταξύ άλλων περιλαμβάνει πρωτογενείς πηγές, εκτενής βιβλιογραφία, άρθρα, μελέτες, κλπ., το οποίο μελέτησα. Όλα τα παραπάνω, εκτός των άλλων, με βοήθησαν στην επιτόπια έρευνα για τον εντοπισμό του οικιστικού – μνημειακού αποθέματος αλλά και πληροφοριών σχετικά με αυτά, τα οποία έκτισαν ή διέμεναν οι Έλληνες και όπου ανέπτυξαν τις εμπορικές και, εν γένει, τις οικονομικές δραστηριότητές τους. Τα στοιχεία της έρευνας φωτίζουν νέες πτυχές της δραστηριότητας των ελληνικών κοινοτήτων αλλά και του ιστορικού υπόβαθρου πάνω στο οποίο εξελίχθηκαν, χωρίς να διαφύγει της προσοχής μας οι ιδιαίτερες συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί στην περιοχή, αλλά και τοπικά σε κάθε κοινότητα ξεχωριστά την υπό εξέταση χρονική περίοδο.
Εκπαίδευση για την ιδιότητα του πολίτη και κοινωνικά ευπαθείς ομάδες
Authors: Κατσαμώρη Θεοδώρα
Published: September 2021

Κεντρικό στόχο της παρούσας έρευνας αποτελεί η διερεύνηση της συμβολής της εκπαίδευσης στην οικοδόμηση της ιδιότητας του πολίτη και στην προετοιμασία των ατόμων που χαρακτηρίζονται ως ‘κοινωνικά ευπαθείς ομάδες’ πληθυσμού για την κοινωνική τους επανένταξη. Προκειμένου να διερευνηθεί το συγκεκριμένο ερώτημα, η έρευνα επικεντρώθηκε σε ένα Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας (ΣΔΕ), το οποίο εδρεύει εντός ενός καταστήματος κράτησης στο Νομό Αττικής. Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε ήταν ποιοτική, με στοιχεία εθνογραφικής μελέτης και έρευνας δράσης, με τη χρήση τριών διαφορετικών μεθόδων και πηγών συλλογής δεδομένων, προκειμένου να διασφαλιστεί η μεγαλύτερη εγκυρότητα των αποτελεσμάτων: ατομική συνέντευξη με τη χρήση ημι-δομημένων ερωτηματολογίων με ανοιχτού τύπου ερωτήσεις, συμμετοχική παρατήρηση και παρέμβαση με φοιτητές, μέσα από τη διεξαγωγή βιωματικών εργαστηρίων. Η κύρια ομάδα παρατήρησης είναι η ομάδα των εκπαιδευομένων του σχολείου, ωστόσο για τη συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκαν συνεντεύξεις τόσο με τους εκπαιδευτές όσο και με τους εθελοντές του σχολείου. Με τη χρήση της παρατήρησης επιδιώχθηκε αρχικά η εξοικείωση της ερευνήτριας με το συγκεκριμένο σχολικό περιβάλλον και στη συνέχεια, η καταγραφή της εκπαιδευτικής πράξης και κυρίως, η ρουτίνα της σχολικής καθημερινότητας. Το κύριο ερευνητικό ερώτημα της εργασίας αφορά στο ‘εάν και με ποιο τρόπο η εκπαίδευση αναφορικά με την ιδιότητα του πολίτη συμβάλλει στην προετοιμασία των ατόμων που χαρακτηρίζονται ως κοινωνικά ευπαθείς ομάδες πληθυσμού εν όψει της επικείμενης επανένταξής τους στην κοινωνία’. Μέσα από την ερευνητική διαδικασία αναδύονται οι ιδιαίτερες εκπαιδευτικές ανάγκες και προσδοκίες της συγκεκριμένης ομάδας πληθυσμού και τα εκπαιδευτικά ‘τραύματα’ του παρελθόντος λόγω της πρόωρης απομάκρυνσής τους από την εκπαιδευτική διαδικασία. Η σημαντικότερη επίδραση της εκπαίδευσης αφορά στη διαδικασία του αναστοχασμού και της κριτικής σκέψης των δρώντων υποκειμένων, όσον αφορά τις πράξεις και τη συμπεριφορά τους κατά το παρελθόν, με αποτέλεσμα την είσοδό τους σε μία διαδικασία μετασχηματισμού, η οποία συμβάλλει στην αναθεώρηση της αυτο-εικόνας τους και στη βελτίωση των επιπέδων αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης. Οι συμμετέχοντες αναλαμβάνουν το ρόλο του ερευνητή του ίδιου τους του εαυτού και μέσα από την κριτική σκέψη και τον αναστοχασμό καλούνται να ερμηνεύσουν καταστάσεις και συμπεριφορές και με τον τρόπο αυτό οδηγούνται στην αλλαγή.
Οι Αλβανοί μετανάστες δεύτερης γενιάς στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Authors: Γιαννακοπούλου Ελένη
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή εστιάζει στην εμπειρία των μεταναστών δεύτερης γενιάς από την Αλβανία και ειδικότερα στον ενεργητικό τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύονται τους υλικούς και μη υλικούς όρους της κοινωνικής τους αναπαραγωγής, κατά την περίοδο της ελληνικής δημοσιονομικής κρίσης. Σε αυτήν την κατεύθυνση, στο ερευνητικό επίκεντρο τέθηκαν τα ίδια τα υποκείμενα και η εμπρόθετη δράση τους, ο τρόπος με τον οποίο επιχειρούν να ελέγξουν τις δομικές διακινδυνεύσεις και να αντιδράσουν απέναντι στην απειλή μιας αυξανόμενης τρωτότητας. Έχοντας επίγνωση των δομικών περιορισμών, που σε μεγάλο βαθμό τους επικαθορίζουν, οι πληροφορητές της παρούσας έρευνας δεν παθητικοποιούνται αλλά προτάσσουν τη δυνατότητα επιλογής της διαδρομής του βίου τους και σε αυτή την κατεύθυνση προβαίνουν σε συστηματική δράση, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα που η δράση αυτή μπορεί να συνεπιφέρει. Αντλώντας κυρίως από το έργο του Bourdieu, η διατριβή υποστηρίζει ότι η δομή δεν προσδιορίζει απόλυτα τα υποκείμενα, καθώς αυτά επιλέγουν τις στρατηγικές τους, διαθέτοντας μία σχετική πάντα αυτονομία. Τη σχέση αυτή δομής και δράσης, υπηρετεί το habitus ως μία γεφυροποιός δύναμη και συγκεκριμένα ένα μετασχηματισμένο, cleft habitus, ως αποτέλεσμα της σύγκλισης του οικογενειακού φορτίου και του ηγεμονικού αξιακού κώδικα, που ενστερνίζονται στα πλαίσια της σχολικής ζωής. Βάσει μιας εμπεριστατωμένης ποιοτικής έρευνας πεδίου, υποστηρίζω ότι οι νεαροί μετανάστες δεύτερης γενιάς δεν απορρίπτουν αλλά επιστρατεύουν και αξιοποιούν την πολύτιμη τεχνογνωσία ζωής της πρώτης γενιάς, κατασκευάζοντας σταδιακά και προσεκτικά μία νέα ταυτότητα και μετασχηματίζοντας το κοινωνικό και πολιτισμικό τους κεφάλαιο. Η νέα ταυτότητα και κεφάλαιο που συγκροτούν, διαμεσολαβεί την εμπρόθετη δράση τους απέναντι στις δομικές διακινδυνεύσεις, δράση που τελικά μετουσιώνεται σε μία στροφή προς την ατομικότητα (και όχι τον ατομικισμό), σε μία επένδυση στον Εαυτό ως δίοδο υπέρβασης των δομικών εμποδίων. Στην παραπάνω κατεύθυνση, προκρίθηκε η μελέτη της ταυτότητας και του κεφαλαίου βάσει πέντε ποιοτικών παραμέτρων που προέκυψαν από το πεδίο: η γλώσσα, η θρησκεία, οι έμφυλες αναπαραστάσεις, η εργασία, η εθνική συνείδηση, διερευνήθηκαν διεξοδικά αποκαλύπτοντας τον «Εαυτό» των υπό μελέτη υποκειμένων, ερμηνεύοντας τη δράση τους και κατ’ επέκταση τις διαδικασίες αναπαραγωγής των συνθηκών της ύπαρξής των μεταναστών δεύτερης γενιάς από την Αλβανία.
Ο χώρος της πολυπλοκότητας ως χώρος αναζήτησης σύγχρονης εκφραστικής φόρμας στη ζωγραφική
Authors: Μαυρομμάτης Αριστείδης
Published: September 2021

Η εκπόνηση αυτού του ερευνητικού έργου, υπήρξε από τον γράφοντα ένας επώδυνος εσωστρεφής διάλογος. Έγινε πρωτίστως, προσπάθεια να προσεγγιστεί μια σχέση ανάμεσα σε δυο παραδοσιακά διαφορετικά πεδία: την Τέχνη και την Επιστήμη. Παρατηρήθηκε ότι όσο παρέμενε κανείς αγκυλωμένος στα πρότυπα που περιχαράκωναν αυτά τα πεδία, ήταν αδύνατη η αναζήτηση της οποιασδήποτε αλληλεπίδρασής τους. Κατά συνέπεια υιοθετήθηκε η αντίληψη, σύμφωνα με την οποία θα μπορούσε να επιτευχθεί ο σκοπός της επιδιωκόμενης προσέγγισης, μόνο αν μπορούσε να πραγματοποιηθεί μια υπέρβαση στη σκέψη και να αντιμετωπίζονταν τα πεδία αυτά, όχι ως κλειστά συστήματα περιορισμένων αρχών με την αντίληψη του Αναγωγισμού, αλλά ως ανοικτά συστήματα στον δια-πολιτισμό των ανθρώπων με την αντίληψη της Πολυπλοκότητας. Οι πολιτισμοί όμως γράφονται και ξαναγράφονται επειδή, εμπειρία και θεωρία συνεχώς μεταβάλλονται. Και οι μεταβολές αυτές συμβαίνουν στον νου των ανθρώπων, όπου ο εννοιολογικός χάρτης αυτού του νου μεταβάλλεται ακολουθώντας μη γραμμική δυναμική συμπεριφορά όπως άλλωστε και κάθε φυσικό σύστημα. Επομένως, μια σύγχρονη εικαστική φόρμα στη ζωγραφική με την ευρύτερη σημασία του όρου, δεν θα μπορούσε παρά να συγκροτηθεί στη βάση αυτών των αντιλήψεων. Έτσι, θεωρήθηκε ως πεδίο αναφοράς πρόσληψης δεδομένων: αφενός ο φυσικός χώρος και αφετέρου ο φαντασιακός κόσμος του νου. Στη συνέχεια, θεωρήθηκε ότι εγκεφαλικές λειτουργίες οργανώνουν τα δεδομένα σε πληροφορίες, βάσει των οποίων συντίθενται οι ανθρώπινες προθέσεις. Τέλος η έρευνα αυτή κατέληξε στο συμπέρασμα: ότι ως πεδίο σύγχρονης έκφρασης και αναπαράστασης αυτών των προθέσεων, οφείλει να είναι ένα περιβάλλον που να διαθέτει τα χαρακτηριστικά σχεδιασμού και εφαρμογής Δυναμικών Εικόνων, τόσο σε δισδιάστατο όσο και σε τρισδιάστατο απεικονιστικό χώρο. Ο σχεδιασμός σε τέτοια περιβάλλοντα απαιτεί γνώσεις που ξεπερνούν σε μεμονωμένο επίπεδο τα σύνορα τόσο της Τέχνης όσο και της Επιστήμης. Επομένως, η καλλιτεχνική και επιστημονική έρευνα φαίνεται ότι διαχέονται η μια μέσα στην άλλη αναδεικνύοντας το πολυδαίδαλο της ανθρώπινης σκέψης, ενώ παράλληλα, προτάσσουν την αναγκαιότητα της συλλογικής δράσης τους για έρευνα και δημιουργία, ανοίγοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, τον δρόμο μιας νέας εγγραφής για τον σύγχρονο πολιτισμό.
Συσχέτιση των δερματοσκοπικών ευρημάτων με το είδος του υπεύθυνου μύκητα σε ασθενείς με μυκητιάσεις δέρματος
Authors: Λέκκας Διονύσιος
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσης αποτελεί η διερεύνηση πιθανής συσχέτισης δερματοσκοπικών ευρημάτων με το είδος του υπεύθυνου μύκητα σε περιπτώσεις μυκητιάσεων δέρματος. Η μη ύπαρξη βιβλιογραφικών δεδομένων σε ότι αφορά τα δερματοσκοπικά ευρήματα στις μυκητιάσεις ψιλού δέρματος, επέβαλλε την αρχική εκπόνηση μιας πιλοτικής μελέτης προσδιορισμού των δερματοσκοπικών ευρημάτων στις περιπτώσεις αυτές. Τα ευρήματα αυτής της πιλοτικής μελέτης θα χρησιμοποιηθούν στην συνέχεια προς απάντηση του κύριου ερευνητικού ερωτήματος. Η πιλοτική μελέτη κατέδειξε την ύπαρξη δερματοσκοπικών μεταβλητών ως προγνωστικούς παράγοντες στις περιπτώσεις μυκητιάσεων ψιλού δέρματος. Ως θετικοί προγνωστικοί παράγοντες μπορούν να αναφερθούν η περιφερική κατανομή λεπίων, η φυγόκεντρος κατεύθυνση απολέπισης καθώς και η εικόνα λεπίων σαν φαγωμένα από σκόρο. Ως αρνητικοί προγνωστικοί παράγοντες ανευρέθησαν η διάσπαρτη κατανομή λεπίων εντός της βλάβης, καθώς και τα τμηματικά κατανεμημένα στικτά αγγεία. Σε ότι αφορά το σκέλος της συσχέτισης των δερματοσκοπικών ευρημάτων στις μυκητιάσεις ψιλού δέρματος που κατέδειξε η πιλοτική μελέτη, με το είδος του υπεύθυνου μύκητα, η στατιστική ανάλυση δεν κατέδειξε την ύπαρξη κάποιας συσχέτισης, με την μεταβλητή ύπαρξης και λευκωπού και κιτρινωπού λεπίου να εμφανίζει οριακά αρνητικό αποτέλεσμα. Σε ότι αφορά το σκέλος της συσχέτισης των δερματοσκοπικών ευρημάτων στις περιπτώσεις μυκητιάσεων τριχωτού κεφαλής με το είδος του υπεύθυνου μύκητα, η στατιστική ανάλυση κατέδειξε συσχέτιση. Τα δερματοσκοπικά στοιχεία της ύπαρξης και λευκωπού και κιτρινωπού λεπίου, των τριχών με κατεύθυνση ζιγκ-ζαγκ, καθώς και αυτών με εικόνα σαν σήματα μορς μπορούν να συσχετιστούν με μικροσπορικού τύπου λοίμωξη του τριχωτού. Στον αντίποδα αυτά της εικόνας πολλαπλών μαύρων στιγμάτων και τριχών με εικόνα τιρμπουσόν, συσχετίζονται με τριχοφυτικού τύπου λοίμωξη του τριχωτού. Τα ευρήματα μας αυτά μπορούν να χαρακτηριστούν ως έχοντα μεγάλη κλινική εφαρμογή και χρησιμότητα καθότι η δυνατότητα δερματοσκοπικού προσδιορισμού μιας λοίμωξης ως τριχοφυτικού η μικροσπορικού τύπου χωρίς την ανάγκη εκτέλεσης καλλιεργειών, μιας μεθόδου αρκετά πιο χρονοβόρας και δαπανηρής, επιτρέπει στον κλινικό ιατρό αφενός να υποδείξει με μεγαλύτερη ακρίβεια την πιθανή δεξαμενή μόλυνσης (ανθρωπόφιλα, ζωόφιλα στελέχη) προς αποφυγή περεταίρω διασποράς της μόλυνσης και αφετέρου την επιλογή μιας πιο ορθής και στοχευμένης αντιμυκητιασικής θεραπείας.
Η Εβραϊκή κοινότητα της Κέρκυρας την περίοδο 1750-1814
Authors: Καραμούτσου Ευαγγελία
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να περιγράψει την καθημερινότητα της Εβραϊκής Κοινότητας της Κέρκυρας, τη σχέση τους με το χριστιανικό πληθυσμό και τις δύσκολες κάποιες φορές σχέσεις μεταξύ των Ρωμανιωτών και των εξ Ιταλίας Εβραίων. Η μοναδικότητα της Κερκυραϊκής Εβραϊκής Κοινότητας συνίσταται στο γεγονός ότι η εγκατάστασή της στο νησί δεν αμφισβητήθηκε ποτέ, στο αποκλειστικό δικαίωμα στη cittadinanza, στο γεγονός ότι δεν πλήρωναν φόρους πέρα από κάποιες τακτικές και έκτακτες εισφορές και στο ότι είχαν το δικαίωμα να ασκούν όποιο επάγγελμα επιθυμούσαν χωρίς περιορισμούς. Η μελέτη εξετάζει ακόμη τους επαγγελματικούς τους ρόλους όπως και τα πολυσυζητημένα δάνεια, εκχριστιανισμούς και αφορισμούς και τη θέση των γυναικών στην κοινωνία τους.
Μελέτη της συμβολής της αντικειμενικής δομημένης αξιολόγησης τεχνικής δεξιότητας (OSATS Objective Structured Assessment of Technical Skill) στην εκπαίδευση και αξιολόγηση τεχνικών και χειρουργικών δεξιοτήτων στην ωτορινολαρυγγολογία
Authors: Σταύρακας Μάριος-Ευστάθιος
Published: September 2021

Η ποιότητα της χειρουργικής εκπαίδευσης και τα προβλήματα που σχετίζονται με αυτήν έχουν αποτελέσει αντικείμενο μελέτης σε διεθνή κλίμακα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ως προς την αξία της προσομοίωσης και της αξιολόγησης χειρουργικών δεξιοτήτων. Βασικοί στόχοι της διατριβής είναι η διερεύνηση της αξιοπιστίας των εργαλείων OSATS στην Ωτορινολαρυγγολογία καθώς και η δυνατότητα χρήσης 3D εκτυπωμένων μοντέλων για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Μια σειρά πειραμάτων που περιλάμβαναν εφαρμογές σε ρινολογία και ωτολογία, έλαβε χώρα στη Α’ ΩΡΛ Κλινική Α.Π.Θ. Δύο ομάδες συμμετεχόντων, 24 ειδικευόμενοι και νέοι ειδικοί ΩΡΛ και 11 προπτυχιακοί φοιτητές έλαβαν μέρος στην πειραματική διαδικασία. Μετά από σχετική διδασκαλία, πραγματοποίησαν 5 ασκήσεις : απλή μαστοειδεκτομή και εισαγωγή σωληνίσκου αερισμού από την πρώτη ομάδα, ενδοσκόπηση ρινός, πρόσθιος πωματισμός και αφαίρεση ξένου σώματος ρινός από τη δεύτερη ομάδα. Οι προσπάθειες βαθμολογήθηκαν από δύο παρατηρητές σύμφωνα με τα νέα εργαλεία OSATS για τις αντίστοιχες δεξιότητες καθώς και ένα γενικό, ήδη αξιολογημένο, εργαλείο (Global Rating Scale). Η βαθμολόγηση επαναλήφθηκε μετά από ένα μήνα, και βασίστηκε σε βιντεοσκοπήσεις των πειραμάτων. Η στατιστική ανάλυση που ακολούθησε έδειξε σημαντική intra- και inter-rater αξιοπιστία και τα εργαλεία παρουσίασαν ικανοποιητικά στοιχεία αξιοπιστίας. Μια εξίσου ενδιαφέρουσα παράμετρος που αξιολογήθηκε στην ομάδα των φοιτητών ήταν τα επίπεδα αυτοπεποίθησης, τα οποία ενισχύθηκαν μετά την πραγματοποίηση της δεξιότητας. Τα ενθαρρυντικά αυτά αποτελέσματα μπορούν να εφαρμοστούν σε μεγαλύτερη κλίμακα, στην αξιολόγηση της καμπύλης εκμάθησης χειρουργών, στην χειρουργική εκπαίδευση, στην προπτυχιακή εκπαίδευση, σε courses και πολλές άλλες εφαρμογές. Επίσης, ενθαρρυντικά αποτελέσματα στην χειρουργική προσομοίωση έδωσε η χρήση 3D εκτυπωμένων προπλασμάτων.
Προγνωστική αξία βιοδεικτών στα καρδιαγγειακά νοσήματα
Authors: Σαμανίδης Γεώργιος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η πρόληψη, η έγκαιρη διάγνωση και η θεραπεία της κολπικής μαρμαρυγής συμβάλει στην μείωση της νοσηρότητας και θνητότητας στους ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανίχνευση της πιθανή σχέση της resistin με την χρόνια κολπικής μαρμαρυγής (ΧΚΜ) στους ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα. Υλικό και Μέθοδος: Στην μελέτη αυτή συμμετείχαν 114 ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα. 91 ασθενείς χωρίς ιστορικό χρόνιας κολπικής μαρμαρυγής (NonAF) και 23 ασθενείς με ιστορικό χρόνιας κολπικής μαρμαρυγής (AF). Ο βιοδείκτης που μετρήθηκε στα δείγματα του περιφερικού φλεβικού αίματος των ασθενών ήταν η resistin. Η διαφορές μεταξύ των ομάδων ασθενών και η πιθανή συσχέτιση της resistin με την χρόνια κολπική μαρμαρυγή εξετάστηκε με parametric (Student t-test) και non-parametric tests (Mann-Whitney, Kruskal-Wallis, Chi-square). Η συσχέτιση της resistin με την χρόνια κολπική μαρμαρυγή εκφράστηκε με τον συντελεστή συσχέτισης Eta (η). ROC curve ανάλυση εφαρμόστηκε για τον προσδιορισμό της διαγνωστικής αξίας της resistin για την χρόνια κολπική μαρμαρυγή. Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκε μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική γραμμική και λογιστική παλινδρόμηση για την πιθανή προγνωστική αξία της resistin σε σχέση με την χρόνια κολπική μαρμαρυγή. Αποτελέσματα: Δεν υπήρχε διαφορά των δημογραφικών χαρακτηριστικών μεταξύ των δυο ομάδων (p>0.05). Τα υψηλότερα επίπεδα resistin παρατηρήθηκαν στους ασθενείς της ομάδα AF σε σχέση με την ομάδα NonAF (6.90ng/ml versus 5.83ng/ml, p=0.01). Η συσχέτιση της resistin με ΧΚΜ ήταν σημαντική (η=0.18). Πολυπαραγοντική γραμμική παλινδρόμηση (προσαρμοζόμενη στους παράγοντες κινδύνου όπως φύλο, ηλικία, αρτηριακή υπέρταση, στεφανιαία νόσος, νόσος της μιτροειδούς βαλβίδας και αορτικής βαλβίδας, LVEF, κρεατινίνη αίματος) έδειξε ότι η ΧΚΜ σχετίζεται με την resistin του αίματος (β=0.99, 95%CI: 0.05-1.79, p=0.03). Η ROC curve ανάλυση ανέδειξε την διαγνωστική αξία της resistin για την ΧΚΜ (AUC=0.65, 95%CI: 0.51-0.77, p=0.01, ευαισησία=65%, ειδικότητα=41%, cut-off=6.2ng/ml). Συμπεράσματα: Η συγκέντρωση της resistin ήταν υψηλότερη στους ασθενείς με ΧΚΜ σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς ΧΚΜ. H resistin θα μπορούσε να θεωρηθεί ως υποσχόμενος βιοδείκτης ο οποίος χαρακτηρίζει την ΧΚΜ στους ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα.
Αφηγηματικός λόγος και ζητήματα κατασκευής της ταυτότητας
Authors: Κυπριώτη Βαρβάρα-Ιωάννα
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή αποτελεί αντικείμενο μελέτης ο αφηγηματικός λόγος ατόμων που ανήκουν στη μουσουλμανική, δίγλωσση σε Ελληνικά και Τουρκικά, κοινότητα της Ρόδου. Τα δεδομένα αντλούνται από δύο διαφορετικές έρευνες, με διαφορετική στοχοθεσία, που έχουν διεξαχθεί ωστόσο στο πλαίσιο λιγότερο ή περισσότερο ημιδομημένων συνεντεύξεων.Στο πλαίσιο της Ανάλυσης Λόγου και του δομικού μοντέλου των Labov- Waletzky (1967, 1972) μελετώνται αποσπάσματα από ιστορίες ζωής πληροφορητών και πληροφορητριών που ανήκουν σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες σε ό,τι αφορά τη δομή τους και ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το δομικό κομμάτι της αξιολόγησης. Περαιτέρω, αξιοποιείται η θεωρία των τοποθετήσεων (Bamberg 1997), προκειμένου να εξεταστούν οι στάσεις, αντιλήψεις και ιδέες των μελών απέναντι σε ζητήματα που αφορούν την προσωπική, αλλά και τη δημόσια ζωή τους. Γίνεται προσπάθεια να ανιχνευθούν οι ταυτότητες που προκύπτουν μέσα από την εξιστόρηση προσωπικών βιωμάτων, με κυρίαρχες τις εθνοτικές, αλλά και τις ταυτότητες φύλου, που κατασκευάζονται τοπικά. Κατά την ανάλυση των αποσπασμάτων προκύπτουν επαναλαμβανόμενα μοτίβα που αφορούν στο περιεχόμενο, στις τεχνικές κατασκευής των ταυτοτήτων, αλλά και στη διαχείριση των γλωσσικών πόρων. Η διατριβή ολοκληρώνεται με την εξαγωγή συμπερασμάτων που αφορούν στο τρίπτυχο δομή- ταυτότητες- γλωσσικοί πόροι και, καθώς είναι η πρώτη που αφορά την κοινότητα, προτείνεται η περαιτέρω διερεύνηση των ζητημάτων αυτών με τη συλλογή περισσοτέρων δεδομένων από νεαρότερης ηλικίας πληροφορητές/ -τριες.
Αναρμοδιότητα και ένδικα μέσα
Authors: Γεωργόπουλος Ιωάννης
Published: September 2021

Ο σκοπός της συγκεκριμένης διατριβής είναι να παρουσιάσει όλα τα θέματα που αναφύονται στο χώρο της υλικής αναρμοδιότητας, ειδικότερα κάτω από τη σκοπιά των ενδίκων μέσων. Αυτή η μελέτη επιχειρεί να ερευνήσει πλήρως, να αναλύσει διεξοδικά και να καταγράψει όλα τα προβλήματα που δημιουργούνται από την παραπομπή της υπόθεσης σε υλικά αναρμόδιο δικαστήριο, τόσο κατά το παρελθόν όσο και κατά το παρόν. Στο πλαίσιο αυτό, αυτή η μελέτη δεν απαντά στο ερώτημα του ποιό δικαστήριο είναι αρμόδιο να δικάσει κάθε έγκλημα, αλλά αποσκοπεί σε μία συνολική αποτύπωση της άρρηκτης σύνδεσης μεταξύ της παραπομπής της υπόθεσης σε υλικά αναρμόδιο δικαστήριο και στην επιβολή μέτρων δικονομικού καταναγκασμού, στα ένδικα μέσα κατά αυτής της δικαστικής κρίσης και στα αποτελέσματα αυτών. Εκτίθενται επίσης και αναλύονται τα ακόλουθα θέματα: 1) Ποίο είναι το ακριβές νόημα της νομολογιακής παραδοχής " Η απόφαση του δικαστηρίου του άρθρου 120 παρ. 2 ΚΠΔ επέχει θέση παραπεμπτικού βουλεύματος" 2) Η δικαστική κρίση αυτή αποτελεί απόφαση ή βούλευμα 3) ποιά ένδικα μέσα μπορεί να ασκήσει κανείς κατά αυτής της δικαστικής κρίσης. Αυτά τα ζητήματα συσκοτίζουν τον δικανικό συλλογισμό και αναδεικνύουν την ανάγκη για ολιστική μελέτη αυτού του πεδίου.
Dynamic vibration absorbers in civil engineering structures
Authors: Καπασακάλης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Το ευρύτερο πεδίο της παρούσας διατριβής αφορά περιβαλλοντικές διεγέρσεις, όπως σεισμικές διεγέρσεις και φορτία ανέμου, σε κατασκευές πολιτικού μηχανικού. Συγκεκριμένα, εξετάζονται τρία επιστημονικά πεδία. Το πρώτο αφορά την προστασία κατασκευών από οριζόντιες σεισμικές διεγέρσεις, το δεύτερο αφορά προστασία από κατακόρυφες σεισμικές διεγέρσεις, ενώ το τρίτο αφορά στην μόνωση ταλαντώσεων πυλώνων ανεμογεννητριών. Τα προτεινόμενα δυναμικά συστήματα απορρόφησης ταλαντώσεων είναι βασισμένα στον ταλαντωτή KDamper. Ο KDamper είναι ένα καινοτόμο σύστημα παθητικής μόνωσης ταλαντώσεων και απόσβεσης, βασισμένο στον βέλτιστο συνδυασμό στοιχείων στιβαρότητας, συμπεριλαμβανομένου και ενός στοιχείου αρνητικής στιβαρότητας. Ο σχεδιασμός των συστημάτων με βάση τον KDamper ακολουθεί πρόβλημα βελτιστοποίησης βασισμένο σε τεχνικά κριτήρια, ανάλογα με την εκάστοτε κατασκευή. Οι εξωτερικές διεγέρσεις επιλέγονται με βάση τις διατάξεις του εκάστοτε κανονισμού, που αφορά την υπό εξέταση εφαρμογή. Τέλος, προτείνονται δύο εναλλακτικές διατάξεις για την υλοποίηση του στοιχείου αρνητικής στιβαρότητας, σε μια και δυο διαστάσεις, αντίστοιχα.Η απόδοση του KDamper αξιολογείται με αντιπροσωπευτικά αριθμητικά παραδείγματα, και η αποτελεσματικότητά του επιβεβαιώνεται μέσα από συγκρίσεις με υπάρχοντα συστήματα μόνωσης ταλαντώσεων. Με βάση τις αριθμητικές αναλύσεις, τα προτεινόμενα δυναμικά συστήματα απορρόφησης ταλαντώσεων προσφέρουν μια ρεαλιστική εναλλακτική στις υπάρχουσες διατάξεις για οριζόντια και κατακόρυφη σεισμική μόνωση, καθώς και βιώσιμες επιλογές για ενίσχυση υφιστάμενων κατασκευών. Επιπρόσθετα, επεκτείνεται η απόδοση ανεμογεννητριών μέσω της αύξησης της ισοδύναμης απόσβεσης των πυλώνων τους.
Πολιτισμικές αναπαραστάσεις του ψυχρού πολέμου και νέα κοινωνικά αιτήματα
Authors: Σκούρα Ευαγγελία
Published: September 2021

Η διατριβή επιχειρεί τη συγκριτική ανάλυση του ιδεολογικού λόγου τριών σημαντικών περιοδικών της δεκαετίας του 1960 που κινούνται στον ευρύτερο χώρο του πνεύματος και του πολιτισμού: των Εποχών, περιοδικού που εκδίδεται από τον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη και εκφράζει αμιγή φιλελευθερισμό, τoυ μακρόβιου λογοτεχνικού περιοδικού Νέα Εστία που εκφράζει έναν συντηρητικό φιλελευθερισμό και της αριστερής Επιθεώρησης Τέχνης. Η μελέτη διερευνά τον τρόπο με τον οποίο αποτυπώνονται στον περιοδικό τύπο της εποχής- και όχι πλέον στα πολιτικά έντυπα- οι ιδεολογικοπολιτικές, κοινωνικές και πολιτισμικές εξελίξεις και διαπιστώνει ότι ο διάλογος των περιοδικών μεταξύ τους συνιστά μια μικρογραφία της οξείας ιδεολογικής και κοινωνικοπολιτικής αντιπαράθεσης στον ελληνικό χώρο αλλά και του Ψυχρού Πολέμου με τις μορφές που λαμβάνει χώρα σε διεθνές επίπεδο και κυρίως με τη μορφή του πολιτιστικού Ψυχρού Πόλεμου. Είναι αξιοσημείωτη η προσπάθεια των ίδιων των περιοδικών να αποποιηθούν ή να αμβλύνουν την ιδεολογική διάσταση του λόγου τους. Η διάθεση συνδιαλλαγής με το καινούργιο, η «ανοικτότητα», όπως περιγράφεται στη διατριβή, όσο και ο διάλογος είναι στοιχεία που προασπίζονται όλα τα περιοδικά της μελέτης κατά τη δεκαετία του 1960 και οι σχετικές διακηρύξεις τους δικαιώνονται ως έναν βαθμό βάσει των περιεχομένου των εντύπων. Σε κάθε περίπτωση, τα ιδεολογικά στοιχεία στον λόγο των περιοδικών παραμένουν έντονα και αντικατοπτρίζουν τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς των διαφορετικών ιδεολογικών και πολιτικών χώρων την ίδια περίοδο. Ακόμη όμως κι αν η υπέρβαση των ιδεολογιών και η ιδεολογική νηφαλιότητα δεν πραγματοποιείται στο βαθμό που διακηρύσσεται, έχει μία σειρά από κέρδη. Η συγκριτική ανάλυση των κειμένων αναδεικνύει έναν διάλογο που συμπεριλαμβάνει συνεχείς, μεγαλύτερες ή μικρότερες, υπερβάσεις, που πολλές φορές μπορούν να χαρακτηριστούν πρωτοφανείς συγκρινόμενες με αντίστοιχες θέσεις του περιοδικού τύπου κατά τη διάρκεια προηγούμενων δεκαετιών. Σ’ αυτό το πλαίσιο, ευρύτερα στρώματα του αναγνωστικού κοινού συστήνονται με νέες ιδέες, ευνοείται η πνευματική και ιδεολογική κίνηση της εποχής, ενώ τα θέματα του πολιτιστικού ψυχρού πολέμου ενισχύονται. Εν τέλει οι Εποχές, η Νέα Εστία και η Επιθεώρηση Τέχνης- που με βάση τα κριτήρια που τίθενται στη διατριβή προκρίνονται ως τα αντιπροσωπευτικότερα περιοδικά πολιτισμού της εποχής- μετέχουν ενεργά στις ζυμώσεις και τις πνευματικές διεργασίες και συνεργούν με τις υπόλοιπες κοινωνικές, ιδεολογικές και πολιτισμικές εμπειρίες και θεματικές, οι οποίες κατέστησαν τη δεκαετία του 1960 περίοδο καίριων μεταβάσεων και αναπροσαρμογών με επιρροή που διάρκεσε για δεκαετίες.
Πειραματική εφαρμογή βλαστοκυττάρων σε τραύματα του κερατοειδή χιτώνα του οφθαλμού σε κονίκλους
Authors: Πειρουνίδης Δημήτριος
Published: September 2021

Η νεοαγγειογένεση εκθέτει την αδιαφάνεια και το ανοσολογικό προνόμιο του κερατοειδή σε κίνδυνο, με συνέπεια να διακυβεύεται η ακεραιότητα της όρασης. Η τοπική εφαρμογή πολυδύναμων μεσεγχυματικών κυττάρων αναστέλλει την προαναφερόμενη διεργασία εξισορροπώντας την παραγωγή των αντι- και αγγειογενετικών παραγόντων. Μέθοδος: Με την χρήση μοντέλου πρόκλησης νεοαγγείωσης με ράμματα σε κονίκλους New Zealand μετά από διατιτραίνον τραύμα, μελετήθηκε η αντιαγγειογενετική ιδιότητα βλαστοκυττάρων προερχόμενα από λιπώδη ιστό με αλλογενή μεταμόσχευση και τοπική εφαρμογή τους με τρεις διαφορετικούς τρόπους. Στην ομάδα ελέγχου έγινε εφαρμογή διαλύμματος χωρίς βλαστοκύτταρα. Πραγματοποιήθηκε μέτρηση της προκαλούμενης νεοαγγείωσης στον κερατοειδή μετά από φωτογράφιση την 14η ημέρα μετεγχειρητικά. Την ίδια ημέρα έγινε ευθανασία των πειραματόζωων και οι κερατοειδείς στάλθηκαν προς ιστολογική και ανοσοϊστοχημική ανάλυση. Αποτελέσματα: Τα βλαστοκύτταρα στους οφθαλμούς που εφαρμόστηκαν, μείωσαν την νεοαγγείωση συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου καθώς και την φλεγμονή. Κατά την ανάλυση της ανοσοϊστοχημείας με ανοσοχρώση για VEGF δεν ανιχνεύθηκαν τριχοειδή αγγεία σε όσους οφθαλμούς εγχύθηκαν βλαστοκύτταρα. Αντίστοιχα ήταν και τα αποτελέσματα για την ανοσοχρώση για TNF-α με δέσμευση της χρώσης σε όλα τα κύτταρα των κερατοειδών της ομάδας ελέγχου χωρίς ανίχνευσή τους στην ομάδα των βλαστοκυττάρων. Συμπεράσματα: Η πρώιμη αλλογενής μεταμόσχευση με τοπική εφαρμογή βλαστοκυττάρων προερχόμενων από λιπώδη ιστό, μειώνει την έκφραση αγγειογενετικών και φλεγμονωδών παραγόντων επιφέροντας ισχυρή ελλάτωση της έκτασης της κερατοειδικής νεοαγγείωσης, δείχνοντας την αποτελεσματικότητα των βλαστοκυττάρων για τουλάχιστον 14 ημέρες μετά την θεραπεία, σε ένα περιβάλλον περιορισμένης φλεγμονώδους αντίδρασης. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη για να προσδιοριστεί η αποτελεσματική δόση τους, η συχνότητα καθώς και ο ιδανικός τρόπος έγχυσης τους.
Θέματα σύνθεσης λέξεων στην εβραϊκή και στην ελληνική
Authors: Καμπούρης Αναστάσιος
Published: September 2021

Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή συγκρίνει τις δομές Συνθέτων της Σύγχρονης Εβραϊκής Γλώσσας με αντίστοιχες δομές της Νέας Ελληνικής. Τα επιστημονικά ερωτήματα που ετέθησαν στη παρούσα διατριβή μπορούν να συνοψιστούν στα εξής: ποιες είναι οι δομές των Συνθέτων στην ελληνική γλώσσα; ποιες οι δομές Συνθέτων στη Σύγχρονη Εβραϊκή; ποια είναι η σχέση τους με βάση κοινά κριτήρια στις δύο γλώσσες με την τόσο μεγάλη τυπολογική απόκλιση; ποιες τάσεις επικρατούν στις δύο γλώσσες σχετικά με τη σύνθεση; ποιες δομές δείχνουν να υπερισχύουν; Η διατριβή αυτή αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια που αναφέρονται αντιστοίχως στο θεωρητικό πλαίσιο για τα Σύνθετα, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα, στα Σύνθετα της Εβραϊκής γλώσσας, όπως αυτή ομιλείται στο σύγχρονο Κράτος του Ισραήλ, στις δομές συνθέτων της Σύγχρονης Ελληνικής ενώ στο τέταρτο και τελευταίο κεφάλαιο γίνεται ο παραλληλισμός των δομών των δύο γλωσσών και επιχειρείται ο εντοπισμός του βαθμού στον οποίο οι συγκεκριμένες δομές ταυτίζονται. Γίνεται σύγκριση των δομών Συνθέτων της Εβραϊκής με τα Σύνθετα της Ελληνικής και παρατίθενται τα κοινά για τις δύο γλώσσες κριτήρια ανάλυσης ως κριτήρια κατηγοριοποίησης. Εξετάζεται η θέση των δομών στο φάσμα του γλωσσολογικού συνεχούς μέσω των συγκεκριμένων κριτηρίων. Τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται στη θεωρητική προσπέλαση συνιστούν τις βασικές αρχές που διέπουν τις διφυείς δομές των δύο γλωσσών και των οποίων ο βαθμός ισχύος τις τοποθετεί σε κάποια συγκεκριμένη θέση του γλωσσολογικού συνεχούς των ονοματικών κατασκευών. Καθορίζονται επίσης οι αρχές κατηγοριοποίησης των δομών στο συνεχές Μορφολογίας - Σύνταξης και αντιστοίχισης των δομών με αυτές τις Εβραϊκής και δίνονται οι αντιστοιχίες των δομών Ελληνικής - Εβραϊκής. Εξετάζονται οι τάσεις από τις Μονολεκτικές στις Πολυλεκτικές Δομές και από τη Σύνταξη στη Μορφολογία και η σχέση των σμιχούτ και Νοητικού Λεξικού και συγκεκριμένα με ο τρόπος με τον οποίο τα σμιχούτ προσλαμβάνονται από τον φυσικό ομιλητή της εβραϊκής γλώσσας (δηλ. ως σημασιολογικές ενότητες) προκειμένου να αναδειχτεί η μορφολογική φύση συγκεκριμένων δομών σμιχούτ.
Ζητήματα αξιών πράξεων σχέσεων στη φυσικοδικαιική θεμελίωση της πολιτικής θεωρίας του Thomas Hobbes
Authors: Μποϊντάς Δημήτριος
Published: September 2021

Το πλαίσιο μιας κριτικής ανακατασκευής του χομπσιανού έργου αναπτύσσεται επί τη βάσει τριών διακριτών μεν, αλληλοσυμπλεκόμενων ωστόσο, θέσεων: 1. Η ενότητα των μερών του χομπσιανού όλου συνιστά ενότητα συστήματος με άρθρωση αιτιακής αλληλοαναφοράς των παραδοχών του· 2. το χομπσιανό φιλοσοφικό οικοδόμημα θεμελιώνεται στη βάση του συνεχούς της έντασης απόλυτο vs σχετικό με ταυτόχρονα πολεμική και θεωρητική διάσταση· 3. με αφετηρία το χομπσιανό έργο εγκαινιάζεται στη νεωτερική σκέψη η θεωρητική μεροληψία της θεμελιωτικής βαρύτητας της έννοιας ισχύς, η οποία, διαμεσολαβούμενη από την ιδιαίτερη και ανάλογα συγκροτητική χομπσιανή δομή αιτιότητας, συνιστά την ξεχωριστή συμβολή του Hobbes στην ανάγνωση του ανθρώπινου, του πολιτικού και του δικαίου. Με αφετηρία τη συγκεκριμένη «όραση» ερευνάται ο κριτικός και ταυτόχρονα αντινομικός χαρακτήρας του χομπσιανού έργου. Ανακατασκευάζονται σε δύο ενότητες: 1. Οι επιστημολογικές συντεταγμένες του χομπσιανού συστήματος, 2. Η χομπσιανή θεωρία της ανθρώπινης φύσης. Υποστηρίζονται τα εξής: α. Οι όροι και τα όρια της θεμελίωσης του φυσικού, του ανθρώπινου, του πολιτικού και του δικαίου υπάγονται στις προϋποθέτουσες αυτά χομπσιανή θεωρητική προ-απόφαση και προβληματική· β) το χομπσιανό έργο συνιστά πλήρη θεωρία της ανθρώπινης φύσης, η οποία, οντολογικά-ουσιολογικά συγκροτούμενη, διατρέχεται από την έννοια της ισχύος ως μέσο –κατά τον σκοπό της αυτοσυντήρησης και της κοινωνικής συνοχής- έτσι που να προοικονομεί τελεολογικά τα όρια της φυσικής κατάστασης ως “bellum omnia contra omnes”, τους όρους σύστασης του πολιτικού ως τύπου Λεβιάθαν-απολυταρχικού και το θετικό δίκαιο ως αυστηρή κανονιστική διευθέτηση· γ) σε όλη την έκταση του χομπσιανού φιλοσοφικού σχεδιασμού ενυπάρχει, ρητά και υπόρρητα, το συνεχές μιας θεωρίας Παιδείας η οποία προσδίδει σε αυτόν ριζοσπαστικό πολιτικο-κοινωνικό χαρακτήρα· δ) το χομπσιανό έργο είναι προνομιακό πεδίο θεμελίωσης μιας από τις κυριότερες αντινομίες της νεωτερικής πολιτικής σκέψης: της φυσικοποίησης της κυριαρχίας ως μέρους της φιλελεύθερης πολιτικής ηγεμονίας στο χώρο των ιδεών· ε) η ανάπτυξη του χομπσιανού επιχειρήματος οικοδομείται μεθοδικά ως διάλογος με το αριστοτελικό αρετολογικό επιχείρημα, με στοιχεία που φωτίζουν τον αντινομικό χαρακτήρα δύο ολόκληρων κόσμων. Με το σύνολο των συγκεκριμένων ευρημάτων καταδεικνύεται ένα μέρος της πολιτικότητας της θεωρητικής και πρακτικής συμβολής του Hobbes στον κοινωνικό και πολιτικό ανταγωνισμό κατά την ανάπτυξη αυτού σε όλες τις ιστορικές στιγμές της συνθήκης του νεωτερικού.
Η εξέλιξη κατά την ενήλικη ζωή των ατόμων που απομακρύνθηκαν από τις οικογένειες τους κατά την παιδική ηλικία
Authors: Τατσιοπούλου Παρασκευή
Published: September 2021

Τα τελευταία χρόνια έχει υπάρξει ένα αυξανόµενο ερευνητικό ενδιαφέρον, για τις µακροπρόθεσµες συνέπειες της φροντίδας κλειστού τύπου στη ζωή των ατόµων, η οποία φαίνεται πως σχετίζεται µε αρνητική έκβαση στην ενήλικη ζωή, συµπεριλαµβανοµένων χαµηλότερης εκπαίδευσης, προβληµάτων σωµατικής και ψυχικής υγείας και σοβαρών συναισθηµατικών και συµπεριφορικών δυσκολιών. Η παρούσα µελέτη αποτελεί µια από τις πρώτες ποιοτικές µελέτες σε ελληνικό πληθυσµό και σκοπό έχει την διερεύνηση των εµπειριών των ατόµων που είχαν φιλοξενηθεί σε ένα ίδρυµα κλειστής παιδικής προστασίας κατά την παιδική τους ηλικία ή / και την εφηβεία τους, καθώς και του µακροπρόθεσµου αντίκτυπου της φροντίδας στην ενήλικη ζωή. Διεξήχθησαν σε βάθος συνεντεύξεις µε 15 άτοµα (άνδρες και γυναίκες), οι οποίες ηχογραφούνταν και αργότερα γινόταν αποµαγνητοφώνηση και καταγραφή λέξη προς λέξη, ακολουθούµενη από ποιοτική θεµατική ανάλυση. Η ανάλυση των αποτελεσµάτων αποκάλυψε τρεις διαφορετικές οµάδες συµµετεχόντων, µε βάση την τρέχουσα ηλικία τους και το χρονικό διάστηµα που τοποθετήθηκαν στο ίδρυµα. Η συστηµατική συγκριτική µελέτη των τριών οµάδων αποκάλυψε ότι η ανεξάρτητη ζωή ήταν επίπονη και απαιτητική και ότι, παρά τη βελτίωση που σηµειώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες στις πρακτικές του ιδρύµατος και της κοινωνικής πρόνοιας, οι κοινωνικές και συναισθηµατικές ανάγκες των παιδιών και των οικογενειών τους, γίνονταν όλο και πιο περίπλοκες. Η συνεχής εκπαίδευση και υποστήριξη του προσωπικού παροχής της φροντίδας, µια καλά προγραµµατισµένη µεταβατική περίοδος µε την ενεργό συµµετοχή των ατόµων, καθώς και η συστηµατική εποπτεία και παροχή βοήθειας τους µετά την έξοδο τους από τη φροντίδα, αποτελούν απαραίτητα βήµατα για να εξασφαλιστούν καλύτερα αποτελέσµατα στους ενήλικες.