Η κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ κεντρικής διοίκησης και τοπικής αυτοδιοίκησης, από οργανωτική, διοικητική και πολιτική σκοπιά
Authors: Παπαδημητρίου Κωνσταντίνος 
Published: August 2021

Στην εργασία αυτή εξετάζεται το πρόβλημα της ασαφούς κατανομήςαρμοδιοτήτων μεταξύ των βασικών φορέων της ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης(Κεντρικής Διοίκησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης), η οποία δημιουργεί σύγχυση,εξαφανίζει την ευθύνη, καλλιεργεί την αδράνεια-αδιαφορία, για να καταλήξει σεκακοδιοίκηση και αναποτελεσματικότητα.Στόχος της Διατριβής είναι η επιτυχής ανάλυση-αντιμετώπιση και τελικά, ηάρση του μείζονος αυτού δημόσιου προβλήματος που εντείνεται ιδιαίτερα κατά τατελευταία είκοσι χρόνια, έχοντας αναδειχθεί σε ένα από τα κύρια προβλήματα τουελληνικού διοικητικού συστήματος και έχοντας αντέξει στις προσπάθειεςαντιμετώπισής του (από το 1997-σήμερα).Χρησιμοποιώντας την ιστορική, την αναλυτική και τη θεσμική προσέγγισημέσα στο περιβάλλον της συστημικής μεθοδολογίας, ερευνώνται τρεις υποθέσειςεργασίας σε κάθε ένα από τα διακριτά μέρη:Στο Α΄, ερευνώντας την εμφάνιση και τον τρόπο πρόσληψης τουπροβλήματος μέσα από την εξέταση ολόκληρης της πορείας συγκρότησης-οργάνωσης του ελληνικού κράτους από το 1821 μέχρι σήμερα, επισημαίνονται οι κρίσιμες πολιτικές επιλογές που προσδιόρισαν τις κρατικές δράσεις, δημιούργησαντις ανάλογες δομές και προσδιόρισαν τους όρους λειτουργίας τους.Στο Β΄, αναζητώντας τον βαθμό παρουσίας και χρήσης των απαιτούμενωνθεωρητικών γνώσεων, ερευνώνται οι συμβολές των σχετικών θεωριών από τησκοπιά της Διοικητικής ιδίως Επιστήμης καθώς και η στάση της Δικαιοσύνης, ενώεξετάζεται και η συνεισφορά της διεθνούς κοινότητας με ιδιαίτερη αναφορά σεαυτήν της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των κρατών μελών της.Στο Γ΄, εξετάζοντας την ύπαρξη ή μη βούλησης εκ μέρους τωναποφασιζόντων για επίλυση του προβλήματος, ερευνώνται τόσο οι πολιτικέςεπιλογές (αποφάσεις και παραλείψεις) όσο και οι στάσεις της κοινωνίας πολιτών,με ιδιαίτερη έμφαση στην πολιτική κουλτούρα των Ελλήνων καθώς και οι τρόποισυμμετοχής της οικονομίας.Από τον συνδυασμό των διαπιστώσεων και του γεγονότος της διαιώνισηςτου οργανωτικο-θεσμικού προβλήματος παρά την ύπαρξη των γνώσεων-εργαλείωνγια την επιτυχή αντιμετώπισή του, αναδεικνύεται η ευθύνη του πολιτικοδιοικητικούσυγκροτήματος εξουσίας που δεν θέλει να εκσυγχρονιστεί-εξορθολογίσει τηλειτουργία του και προτιμά να αναπαράγει, μια ανορθολογική πραγματικότητα καιαυταρχική νοοτροπία σε βάρος της ποιότητας της Δημοκρατίας.Αναζητώντας τις λύσεις τόσο στην οργανωτική/διοικητική προσέγγιση όσοκαι στην ευρύτερή τους πολιτική, που όπως καταδείχθηκε είναι καταλληλότερεςαπό τη νομική, σε συνδυασμό και με τις γόνιμες ιδέες του διεθνούς περιβάλλοντος,καταλήγουμε στη διαμόρφωση συνολικής, σύνθετης πρότασης (πολύπλοκουεργαλείου) επίλυσης του (πολύπλοκου) δημοσίου προβλήματος.Στην πρόταση επίλυσης, εντός του δεδομένου συνταγματικού πλαισίου, μεκυρίαρχη αρχή την επιδίωξη της αποτελεσματικότητας, ως κριτήριο κατανομήςπροτείνεται το σχήμα της δημόσιας πολιτικής, ενώ παράλληλαεπαναπροσδιορίζονται οι κρίσιμες έννοιες-όροι («κύρια αρμοδιότητα» ή«αποστολή» και «αρμοδιότητα/ες»), καθορίζεται η κατάλληλη κατηγοριοποίησήτους (σχεδιαστικές, επιχειρησιακές, υποστηρικτικές και ελεγκτικές) και οριοθετείταιο βασικός ρόλος κάθε επιπέδου της κρατικής Διοίκησης (κεντρικής/περιφερειακής,τοπικής αυτοδιοίκησης). Επιπλέον, προτείνεται ως εντελώς απαραίτητη, η θέσπισηνόμου για τον (ενιαίο, ομοιόμορφο, ορθολογικό) τρόπο λειτουργίας όλων τωνδημοσίων υπηρεσιών, ώστε αυτές να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες απαιτήσειςαποδοτικότητας-ποιότητας.