Ο εξευρωπαϊσμός της διαμεσολάβησης συμφερόντων της ΠΑ.Σ.Ε.ΓΕ.Σ. την περίοδο 1945-1967
Authors: Μπάρλου Μαρία 
Published: September 2021

Η μελέτη επιχειρεί να αποτιμήσει τον κοινοτικό αντίκτυπο στην πολιτική συμπεριφορά της Πανελλήνιας Συνομοσπονδίας Ενώσεων Γεωργικών Συνεταιρισμών στο μεγαλύτερο διάστημα της μεταπολεμικής περιόδου (1945-1967) με τη βοήθεια ενός σύνθετου αναλυτικού μοντέλου, δομημένου γύρω από την προσέγγιση του Εξευρωπαϊσμού.Το διδακτορικό φιλοδοξεί, πιο συγκεκριμένα, να συνεισφέρει κατά τρόπο πρωτότυπο και γόνιμο στην παραγωγή γνώσης εντός του πεδίου των Ευρωπαϊκών Σπουδών:-εμβαθύνοντας στην ερευνητικά εν πολλοίς αγνοημένη ευρωπαϊκή διάσταση της διαμεσολάβησης συμφερόντων του εγχώριου αγροτικού κινήματος (πόσο μάλλον σε ένα προενταξιακό πλαίσιο).-συνεισφέροντας στην επιστημονική συζήτηση γύρω από τη σύνθετη οντολογία του Εξευρωπαϊσμού, μέσω της επεξεργασίας ενός ορισμού γενικής ισχύος του φαινομένου, ο οποίος να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την εργαλειοποίηση του σχετικού υποδείγματος και στις τέσσερις βασικές διαστάσεις του (κατωφερή – οριζόντια και ανωφερή/ εσωτερική και εξωτερική) στο πλαίσιο σύνθετων ερευνητικών προγραμμάτων.-συμβάλλοντας στην περαιτέρω επεξεργασία ορισμών για έννοιες - κλειδιά στον τομέα της θεωρίας των ομάδων (π.χ. EU lobbying).-εμπλουτίζοντας (εκ των πραγμάτων) τη βιβλιογραφία γύρω από τον Εξευρωπαϊσμό των ομάδων, και ιδιαίτερα των αγροτικών, με νέα εμπειρικά δεδομένα.Το ερευνητικό πρόγραμμα της μελέτης, καθώς και επιμέρους θεωρητικά και μεθοδολογικά εργαλεία και προσεγγίσεις, καλούνται να προωθήσουν περαιτέρω την ανάλυση. Στο σημείο αυτό μνημονεύουμε, ειδικότερα, την απόφασή μας:-να συλλάβουμε την έννοια της διαμεσολάβησης συμφερόντων κατά τρόπο μαξιμαλιστικό, προκειμένου η τελευταία να συμπεριλαμβάνει τόσο όψεις της εσωτερικής λειτουργίας της «Πανελληνίου» (π.χ. ενημερωτική και εκπαιδευτική πολιτική, εσωτερική οργανωτική δομή και διαχείριση προσωπικού) όσο και πτυχές των σχέσεων της Συνομοσπονδίας με τρίτους φορείς (λ.χ. πολιτικοί αξιωματούχοι, δημόσια διοίκηση, διεθνείς οργανισμοί).-να αναπτύξουμε ένα εκλεκτικό ερμηνευτικό μοντέλο, προσανατολισμένο στην περαιτέρω ενίσχυση των αναλυτικών δυνατοτήτων του Εξευρωπαϊσμού μέσω της αξιοποίησης πρόσθετων θεωρητικών υποδειγμάτων (π.χ. νεολειτουργισμός, φιλελεύθερος διακυβερνητισμός), σε ορισμένες πτυχές τους ανταγωνιστικών, όχι όμως ασύμβατων μεταξύ τους.-να αξιοποιήσουμε το μεθοδολογικό εργαλείο της «θεωρητικά ενημερωμένης συγκριτικής μελέτης περίπτωσης», με στόχο την αύξηση της εγκυρότητας και της αξιοπιστίας των εμπειρικών ευρημάτων μας ως προς το βαθμό της κοινοτικής επιρροής και της σχετικής σπουδαιότητας της Ε.Ε. («καθαρός» κοινοτικός αντίκτυπος).Στα κυριότερα θεωρητικά και εμπειρικά συμπεράσματα της διατριβής συγκαταλέγονται τα ακόλουθα:-Είναι δυνατή η υιοθέτηση ενός erga omnes ορισμού του Εξευρωπαϊσμού και προσφέρονται τα αναλυτικά και μεθοδολογικά εργαλεία, ώστε, βάσει του ορισμού αυτού, να επιτευχθεί η πλήρης εργαλειοποίηση της ανωτέρω προσέγγισης τόσο σε ένα προενταξιακό όσο και σε ένα μετενταξιακό περιβάλλον.-Μεταξύ 1945 και 1967 η πολιτική συμπεριφορά της «Πανελληνίου» εξευρωπαΐζεται εκτεταμένα, παρότι δεν καθίσταται πάντα σαφές κατά πόσο πρόκειται για επιφανειακές ή ουσιαστικές αλλαγές, όπως και αν αυτές αφορούν αποκλειστικά την πολυεπίπεδη (αιρετή/ υπηρεσιακή) αγροτοσυνεταιριστική ηγεσία ή και τη βάση.-Η μελέτη διαδικασιών προ- και πρωτο-κοινοτικού Εξευρωπαϊσμού, η οποία βρίσκεται σε αρχικό στάδιο, οφείλει να εντατικοποιηθεί. Αναλόγως, ως ιδιαίτερα χρήσιμη κρίνεται η ανάπτυξη σύνθετων ερευνητικών προγραμμάτων, τα οποία θα παρακολουθούν το φαινόμενο και στις τέσσερις θεμελιώδεις διαστάσεις του.