bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη των παθογόνων μικροοργανισμών σε λοιμώξεις διαβητικού ποδιού
Authors: Δημητρίου Μαρία
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση των πληροφοριών από την καλλιέργεια με βαμβακοφόρο στυλεό και την ποσοτική ιστική καλλιέργεια σε ασθενείς με νευροπαθητικό ή νευροϊσχαιμικό έλκος διαβητικού ποδιού και κλινική εικόνα λοίμωξης αυτού. Συμπεριελήφθησαν 113 ασθενείς, οι οποίοι χωρίστηκαν στην ομάδα Α (63 ασθενείς με νευροπαθητικό έλκος) και στην ομάδα Β (50 ασθενείς με νευροϊσχαιμικό έλκος). Η διάκριση του έλκους έγινε με βάση τα κλινικά χαρακτηριστικά αυτού και την κλινική εξέταση για τη διαπίστωση διαβητικής περιφερικής νευροπάθειας και περιφερικής αρτηριακής νόσου. Οι ασθενείς της ομάδας Β παρουσίαζαν σημαντικά μεγαλύτερη ηλικία και διάρκεια ΣΔ, όπως επίσης και σημαντικά βαρύτερη κλινική εικόνα περιφερικής νευροπάθειας και κλινική εικόνα λοίμωξης αλλά σημαντικά βραχύτερη διάρκεια έλκους ποδιού. Και στις δύο ομάδες, η καλλιέργεια με βαμβακοφόρο στυλεό για την ταυτοποίηση του υπεύθυνου παθογόνου παρουσίαζε υψηλή ευαισθησία (περίπου 90%) αλλά εξαιρετικά χαμηλή ειδικότητα (11-16%). Χάρη στην υψηλή ευαισθησία και τη χαμηλή τιμή λόγου αρνητικής πιθανοφάνειας (-LR), η καλλιέργεια με βαμβακοφόρο στυλεό αναδείχθηκε χρήσιμη για τον αποκλεισμό ενός μικροοργανισμού ως υπεύθυνου παθογόνου της λοίμωξης. Σε κάθε ομάδα, τα συχνότερα παθογόνα αποτέλεσαν ο Staphylococcus aureus και η Pseudomonas aeruginosa, ακολουθούμενα από την Klebsiella pneumonia, το Staphylococcus epidermidis και τον Proteus mirabilis, ενώ τα αναερόβια ήταν εξαιρετικά σπάνια. Επίσης σε κάθε ομάδα, ο αριθμός των απομονωθέντων ήταν σημαντικά υψηλότερος στο βαμβακοφόρο στυλεό σε σύγκριση με την ιστική καλλιέργεια. Αντίθετα δεν διαπιστώθηκε διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων ως προς το μικροβιακό φορτίο (στην ποσοτική ιστική καλλιέργεια) αλλά ούτε και ως προς τον αριθμό των απομονωθέντων στελεχών σε οποιαδήποτε μέθοδο καλλιέργειας. Σε κάποιους ασθενείς απομονώθηκαν και λιγότερο συνήθη παθογόνα: η προηγούμενη λήψη αντιβιοτικών, οι συχνές επισκέψεις σε νοσοκομεία και η μακρά διάρκεια του έλκους (> 4 μήνες) αποτελούσαν τους κύριους παράγοντες κινδύνου για αυτά. Τέλος, η αντοχή των αντιβιοτικών στα παθογόνα γενικά δεν ήταν υψηλή. Η πιπερακιλλίνη-ταζομπακτάμη αποτέλεσε το αντιβιοτικό με τη χαμηλότερη αντοχή στην Ψευδομονάδα αλλά και γενικότερα στα Gram-αρνητικά παθογόνα. Πολύ χαμηλή αντοχή στα Gram-αρνητικά παθογόνα παρουσίασαν επίσης η κεφταζιδίμη, η σιπροφλοξασίνη και οι καρβαπενέμες. Στους Gram- θετικούς κόκκους διαπιστώθηκε υψηλή αντοχή της κλινδαμυκίνης και της ερυθρομυκίνης. Στους MRSA, MSSA και στους εντεροκόκκους δεν διαπιστώθηκε αντοχή στα αντισταφυλοκοκκικά (βανκομυκίνη, τεϊκοπλανίνη, λινεζολίδη και τιγεκυκλίνη). Στους MSSA διαπιστώθηκε επίσης πολύ καλή δραστικότητα της ριφαμπικίνης και της κοτριμοξαζόλης.
Κλινική σημασία της έκφρασης του υποδοχέα PXR σε καρκινώματα παγκρέατος
Authors: Κουτσουνάς Ιωάννης
Published: September 2021

Εισαγωγή: Ο υποδοχέας Pregnane X Receptor (PXR) αποτελεί μέλος της υπερ-οικογένειας των πυρηνικών υποδοχέων και εκφράζεται στο ήπαρ, το έντερο και άλλους ιστούς. Ο PXR εμπλέκεται στην ομοιοστασία διαφόρων ενδοβιοτικών, όπως η γλυκόζη, τα λιπίδια, χολικά άλατα και στεροειδή, καθώς επίσης και στη ρύθμιση του μεταβολισμού ξενοβιοτικών ουσιών αλλά και την εμφάνιση φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων. Νέοι ρόλοι για τον PXR έχουν αναγνωριστεί στα φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου, την ομοιοστασία των οστών, την ηπατική στεάτωση, την ηπατική ίνωση και το οξειδωτικό στρες. Ο υποδοχέας PXR εμπλέκεται και στον καρκίνο, είτε επηρεάζοντας άμεσα τη διεργασία της καρκινογένεσης, είτε επάγοντας φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις και αντίσταση στη χημειοθεραπεία. Ειδικότερα, ο καρκίνος του παγκρέατος αποτελεί μία από τις επιθετικότερες κακοήθειες στον άνθρωπο, με περισσότερους από 200 000 θανάτους ετησίως σε όλο τον κόσμο. Παρά τις πρόσφατες προσπάθειες, οι συμβατικές μέθοδοι θεραπευτικής προσέγγισης, όπως χειρουργική επέμβαση και κλασσική χημειοθεραπεία, έχουν ελάχιστα βελτιώσει την έκβαση των πασχόντων από παγκρεατικό καρκίνο.Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της κλινικής σημασίας της έκφρασης του υποδοχέα PXR στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος.Ασθενείς και μέθοδοι: Η έκφραση του PXR και των ετεροδιμερών του PXR/RXR-α, PXR/RXR-β και PXR/RXR-γ εκτιμήθηκε ανοσοϊστοχημικά σε ιστολογικά δείγματα από 55 ασθενείς με παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα και συσχετίστηκε με διάφορες κλινικο-παθολογοανατομικές παραμέτρους, με την πολλαπλασιαστική ικανότητα του όγκου, καθώς και με την επιβίωση των ασθενών.Αποτελέσματα: Αυξημένη έκφραση του PXR παρατηρήθηκε σε 24 (43.6%) από τις 55 περιπτώσεις αδενοκαρκινώματος. Στους ασθενείς με παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα που παρουσίαζαν αυξημένο βαθμό ιστολογικής διαφοροποίησης διαπιστώθηκε συχνότερα αυξημένη έκφραση του PXR σε στατιστικά σημαντικό επίπεδο (p=0.023). Αυξημένη έκφραση των PXR/RXR-β σχετίστηκε στατιστικώς σημαντικά με μικρότερο μέγεθος όγκου και πρωιμότερο παθολογοανατομικό στάδιο (p=0.005 και p=0.003, αντίστοιχα). Αυξημένη έκφραση του PXR/RXR-γ σχετίστηκε στατιστικώς σημαντικά με μικρότερο μέγεθος όγκου και πρωιμότερο παθολογοανατομικό στάδιο (p=0.012 και p=0.014, αντίστοιχα) και οριακά με την απουσία λεμφαδενικής μετάστασης (p=0.056). Επιπλέον, οι ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος οι οποίοι παρουσίαζαν αυξημένη έκφραση του PXR/RXR-γ εμφάνισαν οριακά μεγαλύτερη επιβίωση συγκριτικά με εκείνους με ελαττωμένη έκφραση του PXR/RXR-γ (log-rank test, p=0.053).Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης δείχνουν ότι η υπερέκφραση του PXR και των συμπαραγόντων του μπορεί να σχετίζεται με ευνοϊκές κλινικο-παθολογοανατομικές παραμέτρους και καλύτερη έκβαση των ασθενών με παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα.
Ανάλυση συνιστωσών δεικτών παραγωγικότητας κατά Malmquist με χρήση συναρτήσεων απόστασης συγκεκριμένης φοράς
Authors: Τζερεμές Παναγιώτης
Published: September 2021

This phd thesis by adopting the latest advances on the probabilistic characterization of directional distance functions, develops a Malmquist productivity index and presents its main decompositions. Specifically, the proposed productivity index is based on the probabilistic version of directional distance functions which are expressed as transformations of radial distances. Illustrating how these indexes can be computed and how different components can be derived. Specifically, demonstrating how a probabilistic version of the following categories of change can be obtained: technical, efficiency, pure efficiency, scale efficiency, scale change factor and scale bias of technical change. Finally, applying the probabilistic productivity indexes alongside with their decompositions to inputs/outputs data from a sample of 644 banks from 28 European countries and 136 banks from Eastern European Countries between the years 2007, 2010 and 2014. The results suggest that the EU banks‟ productivity levels remained relative unchanged from the initiation of U.S. prime crisis and during the EU sovereign debt crisis. Finally, during the U.S. prime crisis and the Global Financial Crisis, banks‟ maintained their productivity levels by utilizing better their inputs and by exploiting scale economies. However, during the sovereign debt crisis banks maintained their productivity levels by investing on financial engineering competences.
Παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά παρασκευάσματος ριζικής προστατεκτομής και βιοχημική υποτροπή σε ασθενείς υπό αγωγή με στατίνες
Authors: Κοντράρος Μιχαήλ
Published: September 2021

Εισαγωγή: Μελετάμε τα παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά του παρασκευάσματος ριζικής προστατεκτομής και το ποσοστό βιοχημικής υποτροπής μετά το χειρουργείο σε ασθενείς που βρίσκονται υπό αγωγή με στατίνες. Υλικό και μέθοδος: Στη μελέτη αυτή συμπεριλαμβάνονται 588 ασθενείς με μέση ηλικία 65,2 έτη (SD = 5,7 έτη), οι οποίοι υποβλήθηκαν σε οπισθοηβική ριζική προστατεκτομή. Σε όλους τους ασθενείς που λαμβάνουν μέρος πραγματοποιήθηκε σχετική συνέντευξη για τον προσδιορισμό των απαραίτητων στοιχείων (δημογραφικών, δεδομένα ιστορικού).Αποτελέσματα: Οι ασθενείς που λάμβαναν στατίνη για πάνω από 2 χρόνια προεγχειρητικά είχαν χαμηλότερα επίπεδα προεγχειρητικού PSA (p = 0,034), 2,76 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν παθολογικό στάδιο pT3a με pT3b και 5,39 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν Gleason score ίσο ή μεγαλύτερο του 7 στο παρασκεύασμα. Δεν βρέθηκε συσχέτιση των θετικών χειρουργικών ορίων. Το προεγχειρητικό PSA, το Gleason Score, το παθολογικό στάδιο τα θετικά χειρουργικά όρια και η χρήση στατινών ήταν ανεξάρτητοι παράγοντες που προέβλεπαν την υποτροπή.Συμπέρασμα: Η θεραπεία με στατίνες σχετίστηκε με στατιστικά σημαντική χαμηλότερη τιμή του προεγχειρητικού PSA, καθώς και με μεγαλύτερα ποσοστά υψηλού Gleason Score και παθολογικού σταδίου σε ασθενείς υπό αγωγή για πάνω από 2 έτη προεγχειρητικά. Επίσης, η θεραπεία με στατίνες ήταν ανεξάρτητος παράγοντας που προέβλεπε την υποτροπή. Τέλος οι ασθενείς που λάμβαναν στατίνες ήταν πιο πιθανό να παρουσιάσουν στυτική δυσλειτουργία τόσο προεγχειρητικά, όσο και μετεγχειρητικά.
Enterprise management and software risk prediction based on security metrics
Authors: Χατζηπουλίδης Αριστείδης
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή εστιάζει στην ολιστική διαχείριση των προκλήσεων και κινδύνων που αντιμετωπίζει η σύγχρονη επιχείρηση. Συγκεκριμένα, παρουσιάζεται και αναλύεται η προσέγγιση «Διακυβέρνηση, Επικινδυνότητα και Συμμόρφωση» καθώς και ο ρόλος της ελεγκτικής ως εργαλείο βελτίωσης της προσέγγισης. Επιπλέον, η απαίτηση για συνεχή ενημέρωση σχετικά με νέους παράγοντες επικινδυνότητας, δηλαδή προσθήκες ή αλλαγές στα εταιρικά περιουσιακά στοιχεία αλλά και ενημέρωση για νέες ευπάθειες και απειλές σε συνδυασμό με την πολυπλοκότητα της ασφάλειας των πληροφοριακών συστημάτων (Π.Σ.), ώθησαν στην μελέτη μετρικών ασφάλειας που επιτρέπουν την αυτοματοποιημένη και ισομορφική ανάλυση περιεχόμενου ασφάλειας. Στο πλαίσιο των μετρικών ασφάλειας και λόγω του αυξανόμενου ενδιαφέροντος στη μέτρηση σπουδαιότητας των ευπαθειών, αναδεικνύονται οι αντίστοιχες ποιοτικές, ποσοτικές και υβριδικές μέθοδοι.Στη συνέχεια και στην προσπάθεια βελτίωσης της εμπιστοσύνης στο λογισμικό, παρουσιάζονται μοντέλα ανάπτυξης λογισμικού που στόχο έχουν τη μεγιστοποίηση της ωριμότητας λογισμικού. Παράλληλα γίνεται αναφορά στα πρότυπα ποιότητας λογισμικού και παρατίθεται πρωτότυπη μελέτη ανάλυσης συμπεριφοράς εκδόσεων λογισμικού με στόχο την ανάδειξη βέλτιστης χρήσης. Στο τέλος δίνεται έμφαση στην πρόβλεψη επικινδυνότητας λογισμικού με στόχο την προστασία των πληροφοριακών υποδομών. Για τον σκοπό αυτό, παρουσιάζεται αναλυτικά η, πρώτη στο είδος της, μεθοδολογία πρόβλεψης επικινδυνότητας στη βάση της πρόβλεψης ευπαθειών. Συγκεκριμένα, εφαρμόζονται μία ποικιλία από στοχαστικές μέθοδοι και αυτοματοποιημένες προδιαγραφές ασφάλειας SCAP (Security Content Automation Protocol) με στόχο την πρόβλεψη τάσεων ευπαθειών, απειλών και κινδύνων σε πραγματικό χρόνο και προς όφελος της βέλτιστης διαχείρισης πηγών και αντιμέτρων.
Η κλινική / θεραπευτική αντιμετώπιση της HIV λοίμωξης στην Κύπρο (1996-2011)
Authors: Δημητριάδης Ιωάννης
Published: September 2021

[…] Σκοπός της Διδακτορικής Διατριβής είναι η καταγραφή των επιδημιολογικών και των κλινικοεργαστηριακών παραμέτρων των οροθετικών στον ιό HIV ασθενών που ζουν στην Κύπρο και η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων αυτών σε συνάρτηση με την χορήγηση η όχι της αντιρετροικής αγωγής. Τα αποτελέσματα θα βοηθήσουν στην διάχυση της γνώσης όσον αφορά στην διαχρονική εξέλιξη της HIV λοίμωξης στην Κύπρο κατά την χρονική περίοδο 1996 μέχρι το 2011.
Temporospatial organization of circuits and tasks over the cloud
Authors: Οικονόμου Παναγιώτης
Published: September 2021

Η ταχεία και συνεχιζόμενη ανάπτυξη των υπολογιστικών συστημάτων έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι ερευνητές αντιμετωπίζουν τα προβλήματα ελαχιστοποίησης της κλάσης NP-hard. Οι απαιτήσεις των χρηστών για ταχύτερες ηλεκτρονικές συσκευές και πιο ποιοτική εμπειρία στο διαδίκτυο επηρεάζουν όλο και περισσότερο τις σύγχρονες αρχιτεκτονικές υπολογιστών και δικτύων ενώ οδηγεί στην επίλυση νέων προβλημάτων (βελτιστοποίησης). Οι λύσεις σε τέτοια προβλήματα μπορεί να έχουν σημαντικές ομοιότητες και διαφορές σχετικά με τις χρησιμοποιούμενες τεχνικές, καθώς και στο γενικό πλαίσιο στο οποίο έχει τεθεί το πρόβλημα. Για παράδειγμα, το πρόβλημα του IC placement εμφανίζει χωρικές πτυχές, ενώ ο χρονοδρομολόγηση εργασιών σε υπολογστικό νέφος αποτελείται από χρονικά χαρακτηριστικά. Στην παρούσα Διατριβή προτείνουμε και αξιολογούμε αποτελεσματικές εναλλακτικές λύσεις και στις δύο κατευθύνσεις (χωρικές και χρονικές) με στόχο την ελαχιστοποίηση του χρόνου εκτέλεσης, τη βελτίωση των λύσεων και τη ταυτόχρονη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και της διαδικτυακής κίνησης.
Σχέση των πολυμορφισμών του γονιδίου UGT1A με την τοξικότητα της ιρινοτεκάνης (CPT-11) σε Έλληνες ασθενείς σε συμπαγείς όγκους
Authors: Τζιώτου Μαριάννα
Published: September 2021

Οι πολυμορφισμοί του γονιδίου που κωδικοποιεί τις γλυκουρονοσυλτρανσφεράσες έχουν συνδεθεί με την εμφάνιση τοξικότητας σε ασθενείς που λαμβάνουν ιρινοτεκάνη. H UGT1A1 είναι το υπεύθυνο ένζυμο για την αδρανοποίηση του SN-38, του ενεργού μεταβολίτη του φαρμάκου, στο ήπαρ. ΗUGT1A7 θεωρείται ότι συμμετέχει στην αδρανοποίηση του SN-38 στο έντερο. Οι πολυμορφισμοί τουUGT είναι δυνατό να οδηγήσουν σε μειωμένη μεταγραφή και λειτουργικότητα των παραγόμενων ενζύμων και κατά συνέπεια σε μειωμένη απομάκρυνση του SN-38 και αυξημένη τοξικότητα. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει συζήτηση στην επιστημονική κοινότητα για το εάν οι χαμηλές δόσεις ιρινοτεκάνης μπορούν να προκαλέσουν τοξικότητα όπως οι υψηλές. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη της σχέσης ανάμεσα στους πολυμορφισμούς UGT1A1*28, UGT1A7*2 και UGT1A7*3 και την τοξικότητα της ιρινοτεκάνης σε Έλληνες ασθενείς που λαμβάνουν χαμηλή εβδομαδιαία δόση του φαρμάκου. Συλλέχθηκαν δείγματα περιφερικού αίματος από 46 ασθενείς. Έγινε απομόνωση του DNAκαι ακολούθησε γονιδιακός έλεγχος στην περιοχή του εκκινητή του UGT1A1 γονιδίου και στο εξώνιο 1 του UGT1A7 γονιδίου. Οι ασθενείς παρακολουθούνταν τακτικά κλινικά και εργαστηριακά προκειμένου να αξιολογείται η εμφάνιση τοξικότητας. Ο πολυμορφισμός UGT1A1*28 συσχετίστηκε σημαντικά τόσο με την εμφάνιση αιματολογικής όσο και μη αιματολογικής τοξικότητας. Οι πολυμορφισμοί του UGT1A7,ιδιαίτερα ο UGT1A7*3, επίσης συσχετίστηκαν με την εμφάνιση τοξικότητας. Συμπερασματικά, οι πολυμορφισμοί των γονιδίων που κωδικοποιούν τις γλυκουρονοσυλτρανσφεράσες παίζουν ρόλο στην εμφάνιση τοξικότητας σε ασθενείς που λαμβάνουν ιρινοτεκάνη, ακόμα και όταν το φάρμακο χορηγείται σε χαμηλές δόσεις. Η διενέργεια γενετικού ελέγχου πριν την έναρξη της θεραπείας με ιρινοτεκάνη θα μπορούσε να είναι ένα χρήσιμο εργαλείο στα χέρια του κλινικού ιατρού.
Διεγχειρητική εκτίμηση λεμφαδένα φρουρού με συνδυασμό ταχείας βιοψίας και ανοσοϊστοχημείας
Authors: Πετροπούλου Ευθαλία
Published: September 2021

Η IC Είναι μια μέθοδος πολύ ακριβής στην ανίχνευση μακρο- και μικρο-μεταστάσεων στο λεμφαδένα φρουρό γρήγορη. Προφυλάσει τον λεμφαδένα για την τελική ιστολογική διάγνωση. Φθηνότερη από την ταχεία με τομές κρυοστάτη. Η ευαισθησία της αυξάνει αν συνδυαστεί με IHCΗ αναφερόμενη ευαισθησία της τάξεως του 90%, στη μελέτη μας, είναι ανώτερη από τις αναφερόμενες μελέτες στη διεθνή βιβλιογραφία, τόσο για την ταχεία βιοψία, όσο και για την κυτταρολογική του εντυπώματος Θεωρούμε ότι η κυτταρολογική του εντυπώματος, λόγω των πλεονεκτημάτων της έναντι της ταχείας βιοψίας με τομές κρυοστάτη, θα μπορούσε να είναι η μέθοδος εκλογής, για τη διεγχειρητική εκτίμηση του λεμφαδένα φρουρού, στους ασθενείς με καρκίνο του μαστού Προτείνουμε να πραγματοποιηθούν και άλλες κλινικές μελέτες, σε ελληνικά και διεθνή κέντρα, με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών, ώστε να καθιερωθεί ως η μέθοδος εκλογής.
Ανοσολογική διερεύνηση των παιδιών με κοιλιοκάκη
Authors: Κρίνη Μαρουδιά
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν να διερευνήσει την κατανομή των HLA-DRB1, DQA1 και DQB1 αλληλομόρφων γονιδίων, των απλοτύπων και γονοτύπων στον ελληνικό παιδιατρικό πληθυσμό με κοιλιοκάκη, σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες, και να αξιολογήσει την επίδραση των HLA τάξης ΙΙ γονιδίων στην επιδεκτικότητα της νόσου. Παράλληλα, αναζητήθηκαν συσχετίσεις του HLA-γενετικού υποστρώματος των ασθενών με τα κλινικά, επιδημιολογικά, ορολογικά και ιστολογικά χαρακτηριστικά της νόσου.Μελετήθηκαν 118 παιδιά με κοιλιοκάκη ελληνικής καταγωγής. Oι συμπτωματικοί ασθενείς ταξινομήθηκαν σε 3 ομάδες ως εξής: ομάδα Α = DQB1*02 ομοζυγώτες, ομάδα Β = DQB1*02 ετεροζυγώτες και ομάδα Γ = DQB1*02 αρνητικοί ασθενείς. Ως ομάδα ελέγχου, για τη σύγκριση των αποτελεσμάτων της HLA τυποποίησης των ασθενών, χρησίμευσε η HLA τυποποίηση 120 υγιών ατόμων, δοτών αίματος και μυελού των οστών, μη συγγενών μεταξύ τους, ελληνικής καταγωγής και εθνικότητας. Η γονιδιακή HLA τυποποίηση πραγματοποιήθηκε με τις μεθόδους PCR-SSP και PCR-SSO. Η στατιστική ανάλυση περιελάμβανε τα Pearson’s Chi-Square test, Fisher’s exact test, Student’s t-test, Mann-Whitney και Kruskal-Wallis test. Ο βαθμός τη σχέσης ελέγχθηκε με ακριβή λογιστική παλινδρόμηση (exact logistic regression) και παρουσιάστηκε ως λόγος σχετικών πιθανοτήτων (odds ratios, OR). Tα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά αυξημένη συχνότητα των HLA-DQB1*02:01, DQB1*02:02, DQA1*02:01, DQA1*05:01, DRB1*03 και DRB1*07 και στατιστικά μειωμένη συχνότητα των HLA-DQB1*03:01, DQB1*05:01, DQB1*05:02, DQA1*01:01, DQA1*01:02, DQA1*01:04, DQA1*05:05, DRB1*01 και DRB1*16 στους ασθενείς σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες. Σε επίπεδο απλοτύπων, ο κύριος συσχετιζόμενος με την κοιλιοκάκη απλότυπος ήταν ο DR3-DQ2 και ακολούθησε ο DR7-DQ2. Το 95,8% των ασθενών με κοιλιοκάκη εκφράζει το DQ2 ή/και το DQ8 μόριο. Μόνο ένας στους 118 ασθενείς, που αντιστοιχεί σε πιθανότητα 0,8%, δεν εκφράζει κανένα από τα συσχετιζόμενα με την κοιλιοκάκη αλλήλια και είναι DQ2/DQ8/DQA1*05/DQB1*02 - αρνητικός. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν μια στατιστικά σημαντική διαφορά στον τίτλο των ΕΜΑ αντισωμάτων μεταξύ των ομάδων Α και Γ. Αναλυτικά, οι τίτλοι των ΕΜΑ αντισωμάτων είναι σημαντικά υψηλότεροι στους HLA-DQB1*02 ομοζυγώτες σε σχέση με τους HLA-DQB1*02 αρνητικούς ασθενείς, γεγονός που πιθανόν να αντανακλά μια HLA-DQB1*02 δοσοεξαρτώμενη επίδραση στον τίτλο των ΕΜΑ αντισωμάτων.Συμπερασματικά, η παρούσα διατριβή περιγράφει για πρώτη φορά στον ελληνικό παιδιατρικό πληθυσμό τη συχνότητα εμφάνισης των HLA τάξης ΙΙ αλληλομόρφων γονιδίων, απλοτύπων και γονοτύπων, και επιβεβαιώνει τη συμβολή των HLA τάξης ΙΙ γονιδίων στη γενετική προδιάθεση της νόσου. Επιπλέον, παρέχει στοιχεία που υποδηλώνουν μια πιθανή HLΑ-DQB1*02 δοσοεξαρτώμενη επίδραση στον τίτλο των ΕΜΑ αντισωμάτων.
Συστημική προσέγγιση των γεωδυναμικών φαινομένων στη διδασκαλία των γεωεπιστημών
Authors: Μπακοπούλου Αθανασία
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να αξιολογήσει εάν α) η χρήση του σχολικού βιβλίου ως συνοδευτικό εργαλείο της διδασκαλίας και β) η εισαγωγή της συστημικής προσέγγισης στην διδασκαλία των γεωεπιστημών συμβάλλουν στην εννοιολογική αλλαγή των μαθητών της Α΄ τάξης του Γυμνασίου όσον αφορά στα γεωδυναμικά φαινόμενα. Για το λόγο αυτό σχεδιάστη-καν ένα παρεμβατικό ΑΠΣ, μια παρεμβατική διδασκαλία, ένα πειραματικό εγχειρίδιο και ένα ερωτηματολόγιο, ο σχεδιασμός των οποίων βασίστηκε στην ανάπτυξη της συστημικής σκέψης. Η εισαγωγή της συστημικής σκέψης πραγματοποιήθηκε με την καινοτόμο προσέγγιση Geo-Cause – PaP – CoRe, η οποία εστιάζει στις έννοιες Γεωσύστημα - Geosystem, Αιτία - Cause, Πα-ράμετροι - Parameters, Διαδικασίες - Processes, Συσχέτιση - Correlation, Αποτελέσματα - Re-sults. Οι στόχοι της συστημικής προσέγγισης είναι να ωθήσει τους μαθητές: 1) να αναζητούν την αιτία των γεωδυναμικών φαινομένων, τις παραμέτρους που τα επηρεάζουν, τις διαδικασί-ες που τα διέπουν, τη συσχέτιση μεταξύ των φαινομένων και τη συσχέτιση μεταξύ αιτίας – α-ποτελέσματος, καθώς και τα αποτελέσματα των φαινομένων εντός του γήινου συστήματος, 2) να μην αντιμετωπίζουν τα γεωδυναμικά φαινόμενα ως μεμονωμένα και ασύνδετα γεγονότα μεταξύ τους αλλά να τα εντάσσουν στο γήινο σύστημα, 3) να συσχετίζουν την εκδήλωση των σεισμών και των ηφαιστείων στην επιφάνεια της Γης με τις διαδικασίες στο εσωτερικό της και 4) να αναπτύξουν συστημική σκέψη.
Ιστικές μεταβολές του συνδετικού υποστρώματος στα καρκινώματα του δέρματος
Authors: Χρυσοστομίδης Χρυσόστομος
Published: September 2021

Σκοπός: Ανάμεσα στα μη μελανωτικά καρκινώματα του δέρματος ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η διαφορετική βιολογική συμπεριφορά του βασικοκυτταρικού καρκινώματος έναντι του ακανθοκυτταρικού καρκινώματος. Η ογκοπρωτεΐνη Ets-1 συνιστά ένα μεταγραφικό παράγοντα με ρυθμιστική επίδραση σε πολυάριθμα γονίδια που εμπλέκονται στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό και τη διαφοροποίηση. Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι η χρήση των δεικτών CD105/MMP2/Ets-1 για τη δημιουργία ενόςμοντέλου πρόβλεψης – πρόγνωσης της επιθετικότητας – υποτροπής των ασφαλώς εξαιρεθέτων καρκίνων του δέρματος, πέραν της πιθανολόγησης βάση του κλασσικού ιστολογικού ελέγχου. Υλικάκαι Μέθοδος: Συνολικά μελετήθηκαν 144 ασθενείς, 82 από αυτούς ήταν Άνδρες και 62 Γυναίκες. Η ιστολογική διάγνωση αφορούσε 188 βασικοκυτταρικά καρκινώματα, 79 ακανθοκυτταρικά και 8 μικτά(μαζί με άλλους τύπους μη μελανοκυτταρικών καρκινωμάτων). Στο σύνολο μελετήθηκαν 275 τομές με πολλούς δηλαδή από τους ασθενείς μας να παρέχουν στην έρευνα πέραν των μία τομών. Στα πλαίσια της έρευνας μελετήθηκαν οι παρακάτω παράγοντες.1. Η ογκοπρωτεΐνη Ets-1 ως πρωτο-ογκογονίδιο, 2. Ο CD105, ενδογλίνη (γλυκοπρωτεΐνη) 3. Η MMP2,τύπου IV κολλαγενάση. Αποτελέσματα – συμπεράσματα: Κατά τη μελέτη των πλακιδίων παρατηρήθηκε έντονη έκφραση τουCD105 κατά μήκος της διηθητικής παρυφής των SCC (ακανθοκυτταρικών καρκινωμάτων) και ιδίως στα νεόπλαστα αγγεία των διηθητικών αυτών όγκων. Επίσης παρατηρήθηκε έντονη έκφραση της MMP2 σε στρωματικά κύτταρα καθώς και σε καρκινικά κύτταρα της παρυφής σε βασικοκυτταρικά καρκινώματα του δέρματος, κυρίως όμως και σαφώς εντονότερα στα φλεγμονώδη κύτταρα των ακανθοκυτταρικών καρκινωμάτων. Παρά την έντονη συσχέτιση της Ets-1 με το δυναμικό κακοήθειας και τον ρόλο της στην παθοφυσιολογία του καρκίνου, κάτι τέτοιο δεν στάθηκε δυνατόν να επιβεβαιωθεί από τα δεδομένα της παρούσας μελέτης σχετικά με τους καρκίνους του δέρματος.
Μελέτη παραμέτρων μεταβλητότητας της αρτηριακής πίεσης σε ασθενείς με οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
Authors: Σκαλίδη Σοφία
Published: September 2021

Εισαγωγή: Το εγκεφαλικό οίδημα μετά την οξεία φάση του ΑΕΕ αποτελεί μια από τις πιο σοβαρές αλλά και θανατηφόρες επιπλοκές. Η αυξημένη μεταβλητότητα της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) μετά από ΑΕΕ έχει συσχετιστεί με φτωχή έκβαση. Ο σκοπός της παρούσης μελέτης είναι να διερευνήσει τη πιθανή συσχέτιση του εγκεφαλικού οιδήματος και της μεταβλητότητας της ΑΠ με τη χρήση ενός νέου δείκτη της μεταβλητότητας που ορίζεται ως ταχύτητα μεταβολής της ΑΠ(Time Rate of BP Variation).Μεθοδολογία: Στη μελέτη συμπεριλήφθησαν 128 ασθενείς, οι οποίοι είχαν υποστεί οξύ ΑΕΕ. Κατά την είσοδο τους στο νοσοκομείο αλλά και πέντε ημέρες αργότερα υποβλήθηκαν σε αξονική τομογραφία εγκεφάλου για αξιολογηθεί η ύπαρξη οιδήματος ή όχι. Σε όλους τους παραπάνω ασθενείς το πρώτο 24ωρο και λιγότερο από την έναρξη των συμπτωμάτων τους τοποθετήθηκε στον υγιή βραχίονα μηχάνημα 24ωρης μη επεμβατικής παρακολούθησης της ΑΠ (ABPM). H ταχύτητα μεταβολής της ΑΠ (TR of BP Variation), ορίζεται ως το πρώτο παράγωγο των τιμών της συστολικής πίεσης στη μονάδα του χρόνου. Αυτή η παράμετρος παράγεται από την ανάλυση δεδομένων της 24ωρης μη επεμβατικής παρακολούθησης της ΑΠ. Οι παράγοντες κινδύνου και η νευρολογική βαρύτητα των ασθενών στην οξεία φάση του επεισοδίου κατεγράφησαν μετά την είσοδο τους στο νοσοκομείο κατά τη διάρκεια εξέτασης τους.Αποτελέσματα: Η ταχύτητα μεταβολής της 24ωρης συστολικής ΑΠ διαπιστώθηκε σημαντικά υψηλότερη (p<0.001) σε ασθενείς με ΑΕΕ που εμφάνισαν εγκεφαλικό οίδημα (0.69±0.15mmHg/min) συγκριτικά με εκείνους που δεν εμφάνισαν οίδημα (0.57±0.12mmHg/min). Η πολυπαραγοντική ανάδρομη ανάλυση αποκάλυψε ότι αύξηση κατά 0.1mmHg/min της ταχύτητας μεταβολής της 24ωρης συστολικής ΑΠ σχετίζεται με 13.9% αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης εγκεφαλικού οιδήματος(σχέση αναλογίας = 1.139, 95% διάστημα εμπιστοσύνης: 1.058–1.225, P< 0.001) ανεξαρτήτως της ύπαρξης σακχαρώδους διαβήτη, υπερχοληστεριναιμίας, του τύπου ΑΕΕ, της νευρολογικής βαρύτητας και της 24ωρης συστολικής ΑΠ.Συμπέρασμα: Αυξημένες τιμές της ταχύτητας που μεταβάλλεται η 24ωρη συστολική ΑΠ σχετίζονται ανεξάρτητα με την ανάπτυξη εγκεφαλικού οιδήματος στην οξεία φάση του ΑΕΕ.
Μαζοπίνακες και συντελεστές μείωσης διαμέτρου
Authors: Μεσσαριτάκης Σπυρίδων
Published: September 2021

Ο κορμός είναι ένα δυναμικό τμήμα του δένδρου που επηρεάζει τη συνολική ανάπτυξη, την οικονομική αξία καθώς και τη θέση του δένδρου ως μέλος μιας δασικής συστάδας. Ένα από τα μέτρα που έχουν προταθεί για τη μελέτη του κορμού είναι ο συντελεστής μείωσης διαμέτρου (ΣΜΔ) που δείχνει τη μείωση της διαμέτρου του κορμού του δένδρου ανά μονάδα μήκους (1 μέτρο). Στην παρούσα έρευνα εξετάζεται η στατιστική συμπεριφορά ενενήντα τριών ΣΜΔ, οι οποίοι ταξινομούνται σε τρεις κατηγορίες ανάλογα αν για τον υπολογισμό τους χρησιμοποιούνται διάμετροι σε σχετικά ή απόλυτα ύψη στον κορμό του δένδρου. Στην πρώτη, εξετάζονται πέντε ΣΜΔ με τη μεγάλη διάμετρο στα 0,3 μέτρα και τη μικρή στα: 0,1, 0,3, 0,5, 0,7 και 0,9 του ολικού ύψους του δένδρου. Στη δεύτερη κατηγορία εξετάζονται δέκα ΣΜΔ που προέρχονται από μετρήσεις στα 0,1, 0,3, 0,5, 0,7, και 0,9 του ολικού ύψους του δένδρου. Στην τρίτη κατηγορία εξετάζονται εβδομήντα οκτώ ΣΜΔ που προέρχονται από μετρήσεις στα 0,3 μέτρα, 1,3 μέτρα 3,3 μέτρα, 5,3 μέτρα κ.ο.κ. μέχρι την κορυφή του δένδρου καθώς και συνδυασμοί τους. Σε κάθε ΣΜΔ εξετάστηκαν τα μέτρα κεντρικής τάσεως, τα μέτρα διασποράς και τα μέτρα μορφής και εάν ακολουθεί την κανονική κατανομή ή όχι. Προέκυψε ότι στην πρώτη κατηγορία όλοι οι ΣΜΔ προσεγγίζουν ικανοποιητικά την κανονική κατανομή. Στη δευτερη κατηγορία οκτώ από τους δέκα ΣΜΔ προσεγγίζουν ικανοποιητικά την κανονική κατανομή, ενώ στην τρίτη κατηγορία τριάντα επτά από τους εβδομήντα οκτώ προσεγγίζουν ικανοποιητικά την κανονική κατανομή.Στη συνέχεια εξετάζεται με τη μέθοδο της ανάλυσης παλινδρόμησης εάν η προσθήκη συναρτήσεων των ΣΜΔ ως ανεξάρτητων μεταβλητών βελτιώνει εξισώσεις μαζοπινάκων απλής ή διπλής εισόδου. Ελέγθηκε η σημαντικότητα των συντελεστών παλινδρόμησης και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν ως κριτήρια ο προσαρμοσμένος συντελεστής προσδιορισμού, το τυπικό σφάλμα εκτίμησης των θεωρητικών τιμών, το μέσο απόλυτο σφάλμα, η συνολική και μέση απόκλιση. Στη συνέχεια για την αξιολόγηση της προσαρμογής του μοντέλου έγινε έλεγχος πολυσυγγραμμικότητας των ανεξάρτητων μεταβλητών και εξέταση των υπολοίπων. Τα αποτελέσματα δείχνουν την ύπαρξη βελτίωσης της ακρίβειας των μαζοπινάκων με την προσθήκη συγκεκριμένων ΣΜΔ.
Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και μηχανική της αναπνοής
Authors: Παλαμίδας Αναστάσιος
Published: September 2021

Η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) αποτελεί σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως. Η συμπτωματολογία των ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, καθορίζει την ποιότητα ζωής αλλά και την συμμόρφωση τους με την θεραπεία. Η ΧΝΝ είναι ένα σύνδρομο που δεν επηρεάζει μόνο τους νεφρούς αλλά και σχεδόν όλα τα συστήματα στον ανθρώπινο οργανισμό. Ένα από αυτά είναι και το αναπνευστικό, του οποίου τα συμπτώματα συχνά υποεκτιμώνται και παραβλέπονται. Τα προηγούμενα χρόνια, έχοντας ως βάση τον λειτουργικό και απεικονιστικό έλεγχο των πνευμόνων, μελετήθηκε η φυσιολογία της αναπνοής και οι παθολογοανατομικές μεταβολές που συμβαίνουν στον πνεύμονα πριν και μετά την θεραπεία της αιμοκάθαρσης, σε ασθενείς με ΧΝΝ. Αποφρακτικά και περιοριστικά σύνδρομα, υποκλινικό περιβρογχικό οίδημα αλλά και τελικά διαταραχές στην ανταλλαγή των αερίων έχουν περιγραφεί. Παρ‘ όλα αυτά τα δεδομένα είναι αμφιλεγόμενα και πολλές φορές αντικρουόμενα.Παρατηρήσαμε λοιπόν ότι ένα από τα βασικά συμπτώματα του αναπνευστικού στους ασθενείς με ΧΝΝ υπό αιμοκάθαρση, που απευθύνονται στο εργαστήριο μας για προεγχειρητικό έλεγχο μεταμόσχευσης, είναι η χρόνια δύσπνοια που μεταβάλλεται μετά την θεραπεία νεφρικής αντικατάστασης. Καθώς η βιβλιογραφία είναι ελλιπής, μελετήσαμε την επίπτωση και τον βαθμό της χρόνιας δύσπνοιας σε ασθενείς με ΧΝΝ, αν αυτή μεταβάλλεται με την θεραπεία και αν σχετίζεται με κάποιον από τους παράγοντες του λειτουργικού ελέγχου της αναπνοής. Η μελέτη αυτή που πραγματοποιήθηκε σε 25 ασθενείς με ΧΝΝ προ και μετά αιμοκάθαρσης, διενεργήθηκε στο Εργαστήριο Λειτουργικού Ελέγχου της Αναπνευστικής Λειτουργίας της Α΄ Πανεπιστημιακής Πνευμονολογικής Κλινικής στο Νοσοκομείο «Η Σωτηρία».
Δράση του ενζύμου μεταλλοπρωτεϊνάση 9 (ΜΜΡ-9) στην ινσουλινοεξαρτώμενη οδό επιβίωσης σε πρωτογενή νευρικά κύτταρα εγκεφάλου από φυσιολογικά και διαγονιδιακά ποντίκια - μοντέλα νόσου Alzheimer
Authors: Καμινάρη Αρχοντία
Published: September 2021

Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της νόσου Alzheimer (ΝΑ) αποτελεί η συσσώρευση του ολιγομερούς Αβ πεπτιδίου (Αβ), το οποίο πιθανώς αποτελεί την κύρια αιτία για τη νευρική δυσλειτουργία που παρατηρείται στη νόσο. Ένα από τα κυτταρικά μονοπάτια που πλήττεται από τη δράση των Αβ ολιγομερών αφορά το μονοπάτι κυτταρικής επιβίωσης της ινσουλίνης. Αντιθέτως, η ορθή κυτταρική σηματοδότηση της ινσουλίνης αποτελεί έναν από τους αμυντικούς μηχανισμούς έναντι της συναπτικής απώλειας. Έχει αποδειχθεί από προηγούμενες μελέτες ότι η μεταλλοπρωτεϊνάση-9 (MMP-9), ένα ένζυμο της εξωκυττάριας ουσίας, στενά συνδεδεμένο με τη συναπτική πλαστικότητα, πιθανόν να έχει νευροπροστατευτικές ιδιότητες στη ΝΑ, καθώς έχει την ιδιότητα να μειώνει τη δημιουργία των Αβ ολιγομερών. Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε ο ρόλος της MMP-9 στο ινσουλινο-εξαρτώμενο μονοπάτι επιβίωσης σε δύο διαφορετικά συστήματα: σε πρωτογενείς νευρώνες ιππόκαμπου και σε ιστούς ιππόκαμπου νεαρών μυών 3 μηνών. Μελετήθηκαν 4 διαφορετικοί γονότυποι: μυς μοντέλα της NA (5XFAD), μυς που υπερεκφράζουν την MMP-9 (TgMMP-9), διπλά διαγονιδιακοί μυς (5XFAD/TgMMP-9) και μυς άγριου τύπου (WT). Από τα αποτελέσματα προκύπτει ότι το ινσουλινο-εξαρτώμενο μονοπάτι επιβίωσης διαταράσσεται στα δείγματα από τους 5XFAD μυς και στα 2 πειραματικά συστήματα σε σύγκριση με τους μυς που υπερεκφράζουν την MMP-9 ή τους μυς άγριου τύπου. Συγκεκριμένα, ανιχνεύθηκε αυξημένη φωσφορυλίωση του IRS1 στη σερίνη 636, η οποία προκαλεί την απενεργοποίηση του και οδηγεί στην αναστολή της σηματοδότησης της ινσουλίνης. Αντιθέτως, το γεγονός αυτό απετράπη στους 5XFAD/TgMMP-9 μυς, λόγω της αυξημένης φωσφορυλίωσης του IRS1 στη τυροσίνη 465, η οποία συνοδεύτηκε από αυξημένα επίπεδα του παράγοντα BDNF και αυξημένη ενεργοποίηση του υποδοχέα TrkB. Παράλληλα, ανιχνεύθηκε αυξημένη φωσφορυλίωση των Akt και GSK-3β κινασών, καθώς και μειωμένη φωσφορυλίωση της JNK κινάσης. Τέλος, στους ίδιους μυς παρατηρήθηκε μικρότερο ποσοστό κυτταρικής απόπτωσης στις πρωτογενείς κυτταροκαλλιέργειες, καθώς και μειωμένα επίπεδα Αβ ολιγομερών στους ενήλικες μυς σε σχέση με τους 5XFAD μυς. Συνολικά, τα ευρήματα της παρούσας μελέτης συνηγορούν στο ότι η υπερέκφραση της MMP-9 επαναφέρει την κυτταρική σηματοδότηση της ινσουλίνης τόσο in vitro, όσο και σε πρώιμα στάδια της νόσου στο 5XFAD μοντέλο της ΝΑ. Συνεπώς, η ενίσχυση της ινσουλινο-εξαρτώμενης οδού επιβίωσης, μέσω της ελεγχόμενης έκφρασης της MMP-9, θα μπορούσε πιθανώς να αποτελέσει μια καινοτόμο και ελπιδοφόρο θεραπευτική στρατηγική.
Προοπτική τυχαιοποιημένη συγκριτική μελέτη της οστεοσυνθέσεως διατροχαντηρίων καταγμάτων με ενδομυελικό ήλο G3 έναντι ολισθαίνοντος ήλου - πλακάς ΑΜΒΙ
Authors: Ακτσελής Ιωάννης
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί το κατά πόσο η ενδομυελική ήλωση με Gamma nail υπερτερεί της οστεοσυνθέσεως με ολισθαίνοντα ήλο-πλάκα σε ασταθή διατροχαντήρια κατάγματα τύπου 31 Α2.2 και Α2.3 κατά ΑΟ-ΟΤΑ, όπως αυτό μπορεί να εκτιμηθεί από τη διατήρηση της ανατομικής του ισχίου, την πώρωση, την λειτουργική αποκατάσταση, τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και τις επιπλοκές. Στη διεθνή βιβλιογραφία δεν υπάρχει συγκριτική τυχαιοποιημένη μελέτη που να διευκρινίζει την ενδεδειγμένη αντιμετώπιση αυτής της ιδιαίτερης κατηγορίας διατροχαντηρίων καταγμάτων.Το πρωτόκολλο αξιολόγησης συμπληρωνόταν από τον ασθενή μετά την επαφή με τον χειρουργό σε διάστημα 1, 3, 6 και 12 μηνών μετά την ημερομηνία της επέμβασης.H ενδομυελική ήλωση αποδείχθηκε ανώτερη της συσκευής ολισθαίνοντα ήλου-πλάκας στη διατήρηση της ανατομικής του ισχίου, στον βαθμό λειτουργικής αποκατάστασης και στην βελτίωση της ποιότητας ζωής. Οι δύο μέθοδοι αποδείχθηκαν ισότιμες στην πώρωση των καταγμάτων και στην εμφάνιση επιπλοκών. Η παρούσα μελέτη επιβεβαιώνει το γεγονός ότι η συσκευή ολισθαίνοντα ήλου-πλάκας αποτυγχάνει σπάνια ακόμα και στην περίπτωση των ασταθών διατροχαντηρίων καταγμάτων των υποκατηγοριών 31-Α2.2 και Α2.3, όπως είναι φανερό από την απουσία cut-outs και επανεπεμβάσεων.
Ο ρόλος των πολυκυστινών 1 και 2 στην αθηροσκλήρωση
Authors: Βαρελά Αιμιλία
Published: September 2021

Το αγγειακό ενδοθήλιο υπόκειται στην επίδραση μηχανικών δυνάμεων όπως η διατμητική τάση. Ο μηχανισμός μέσω του οποίου η μηχανική διέγερση μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη αθηρωματικών αλλοιώσεων παραμένει υπό διερεύνηση. Την τελευταία δεκαετία έχει δοθεί μεγάλη βαρύτητα στο ρόλο μηχανοευαίσθητων μορίων όπως οι διαμεμβρανικές πρωτεΐνες, Πολυκυστίνες 1 (PC-1) και 2 (PC-2) στην ενδοκυττάρια μεταγωγή σήματος και στην επαγόμενη ρύθμιση κυτταρικών λειτουργιών όπως ο πολλαπλασιασμός και η απόπτωση. Στόχος της μελέτης είναι η διερεύνηση του ρόλου του πρωτεϊνικού συμπλόκου PC1/PC2 in vitro και in vivo σε σχέση με τη διατμητική τάση και τη ρύθμιση του πολλαπλασιασμού και της απόπτωσης. Η πιθανή συσχέτιση θα προσθέσει νέα ερευνητικά δεδομένα και θα συμβάλει στην ανάπτυξη νέων μοριακών δεικτών για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της αθηρωματικής νόσου, η οποία εδραιώνεται σε πρώιμη ηλικία και αφορά πλέον ένα σημαντικό ποσοστό του γενικού πληθυσμού.
Χρηματοοικονομική ανάλυση ναυτιλιακών αγορών
Authors: Καγκαράκης Νικόλαος
Published: September 2021

Η αγορά διάλυσης πλοίων είναι μια από τις τέσσερις κύριες αγορές της διεθνούς ναυτιλίας (οι άλλες τρεις είναι η αγορά ναύλων, η αγορά μεταχειρισμένων πλοίων και η αγορά νεότευκτων) και αφορά το τελευταίο στάδιο της ζωής των πλοίων του παγκόσμιου εμπορικού στόλου. Ο ρόλος της είναι ιδιαίτερα σημαντικός για τη ναυτιλία καθώς αποτελεί τον κύριο μηχανισμό που προσαρμόζει την προσφορά πλοίων στις ανάγκες της ζήτησης για υπηρεσίες θαλάσσιων μεταφορών. Συνεπώς αποτελεί ένα σημαντικό ρυθμιστικό παράγοντα που δύναται να περιορίζει τις αρνητικές συνέπειες της υπερπροσφοράς χωρητικότητας, λειτουργώντας ευεργετικά για τις υπόλοιπες ναυτιλιακές αγορές.Η παρούσα διατριβή εξετάζει τους παράγοντες που καθορίζουν το σχηματισμό των τιμών στην αγορά διάλυσης πλοίων. Για το σκοπό αυτό συλλέχθηκαν δεδομένα μηνιαίας συχνότητας για μια χρονική περίοδο 9 ετών, αντιπροσωπεύοντας μεταβλητές που αφορούν τόσο την προσφορά όσο και τη ζήτηση πλοίων προς διάλυση, σύμφωνα με την οικονομική θεωρία και τη διεθνή βιβλιογραφία. Μέσω της μεθοδολογίας των διανυσματικών αυτοπαλίνδρομων (VAR) υποδειγμάτων εξετάστηκε αρχικά η διμερής σχέση μεταξύ των προαναφερθέντων μεταβλητών και των τιμών διάλυσης δεξαμενοπλοίων. Εν συνεχεία κατασκευάστηκε ένα τελικό VAR υπόδειγμα με τις σημαντικότερες εξ’ αυτών, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για τη διεξαγωγή προβλέψεων των τιμών διάλυσης, τόσο εντός όσο και εκτός του εύρους δείγματος των δεδομένων. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι ο σχηματισμός των τιμών διάλυσης καθορίζεται από τη ζήτηση για το υποκείμενο αγαθό της αγοράς, τον ανακυκλώσιμο χάλυβα (recyclable steel scrap), ενώ η προσφορά πλοίων προς διάλυση έχει περιορισμένη συνεισφορά. Ειδικότερα, αποδείχτηκε ότι οι τιμές διάλυσης πλοίων ακολουθούν τις τιμές του ανακυκλώσιμου χάλυβα στο διεθνές εμπόριο με χρονική υστέρηση τεσσάρων μηνών. Το εν λόγω φαινόμενο οφείλεται στο γεγονός ότι οι χώρες τις νοτιοανατολικής Ασίας, όπου βρίσκονται σήμερα τα σημαντικότερα κράτη που δραστηριοποιούνται στη βιομηχανία διάλυσης, καλύπτουν τις ανάγκες τους για ανακυκλώσιμο χάλυβα σε σημαντικά μεγαλύτερο βαθμό μέσω εισαγωγών από τις αναπτυγμένες χώρες και λιγότερο από την ανακύκλωση πλοίων. Επιπλέον, οι εν λόγω εισαγωγές πραγματοποιούνται δια θαλάσσης, γεγονός που απαιτεί ένα σημαντικό χρονικό διάστημα προκειμένου να μεταφερθεί το αγαθό στον προορισμό του. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η τιμολόγηση στην αγορά διάλυσης πλοίων να πραγματοποιείται με χρονική υστέρηση συγκριτικά με το διεθνές εμπόριο ανακυκλώσιμου χάλυβα. Τα ευρήματα της έρευνας εμπλουτίζουν τη διεθνή βιβλιογραφία καθώς ελάχιστες έρευνες έχουν πραγματοποιηθεί στο παρελθόν αναφορικά με το σχηματισμό των τιμών στη συγκεκριμένη ναυτιλιακή αγορά. Επιπλέον, οι λήπτες αποφάσεων και οι επαγγελματίες του κλάδου μπορούν να βασιστούν στο φαινόμενο της χρονικής υστέρησης και το σήμα που προσδίδει το διεθνές εμπόριο ανακυκλώσιμου χάλυβα στην αγορά διάλυσης, προκειμένου να σχεδιάσουν τις στρατηγικές τους επιλογές.
Αλλαγές στην έκφραση τύπων κολλαγόνου που σχηματίζουν ινίδια στα ανευρύσματα της ανιούσας θωρακικής αορτής
Authors: Τούμπουλης Ιωάννης
Published: September 2021

Εισαγωγή: Τα ανευρύσματα της ανιούσας θωρακικής αορτής αποτελούν μία δυνητικά θανατηφόρο νόσο και ταυτόχρονα αποτελούν μία σημαντική αιτία θανάτου στο γηρασμένο γενικό πληθυσμό. Οι μοριακοί μηχανισμοί που οδηγούν στο σχηματισμό αυτών των ανευρυσμάτων δεν είναι πλήρως γνωστοί. Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε η υπόθεση ότι αλλαγές στην έκφραση των επιπέδων των κολλαγόνων που σχηματίζουν ινίδια συμβαίνουν κατά τη διαδικασία δημιουργίας του ανευρύσματος.Υλικό και μέθοδοι: Χειρουργικά δείγματα από ανθρώπινες ανιούσες θωρακικές αορτές από ασθενείς με εκφυλιστικά ανευρύσματα της ανιούσας θωρακικής αορτής συλλέχθηκαν και ταξινομήθηκαν ανάλογα με τη διάμετρο του ανευρύσματος σε μικρά, μεσαία και μεγάλα, τα οποία συγκρίθηκαν με φυσιολογικής διαμέτρου ανιούσες θωρακικές αορτές. Πέραν αυτών των αναλύσεων έγινε λεπτομερής πρωτεομική ανάλυση με απώτερο σκοπό να καθοριστούν βιοδείκτες στο περιφερικό αίμα με τη χρήση qRT-PCR που θα επιτρέψουν την ταυτοποίηση των ανευρυσμάτων της ανιούσας θωρακικής αορτής πριν εμφανίσουν οξύ αορτικό διαχωρισμό ή ρήξη. Αποτελέσματα: Η ιστολογική ανάλυση, ο ανοσοφθορισμός, η ανοσοϊστοχημεία και η ηλεκτρονική μικροσκόπιηση ανέδειξαν κατακερματισμό και αποδιοργάνωση των στοιχείων της θεμέλιας εξωκυττάριας ουσίας στα ανευρύσματα της ανιούσας θωρακικής αορτής σε σύγκριση με τη φυσιολογική αορτή, ενώ παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της έκφρασης του κολλαγόνου ΧΙ-α1 στις ανευρυσματικές περιοχές με κυστική εκφύλιση του μέσου χιτώνα. Στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο παρατηρήθηκε μία στατιστικά σημαντική μείωση κατά 25%(Ρ<0.001) της διαμέτρου των ινιδίων κολλαγόνου στα ανευρύσματα. Η ανάλυση qRT-PCRέδειξε ότι τα ελάσσονα κολλαγόνα V και ΧΙ-α1 ήταν σημαντικά και γραμμικά αυξημένα σε σχέση με το μέγεθος του ανευρύσματος σε σύγκριση με τη φυσιολογική αορτή (Ρ<0.001). Η ανάλυση Western blot έδειξε ότι τα κολλαγόνα Ι και ΙΙΙ ήταν σημαντικά μειωμένα ενώ τα κολλαγόνα V και ΧΙ-α1 ήταν σημαντικά αυξημένα και σε γραμμική συσχέτιση με το μέγεθος του ανευρύσματος (Ρ<0.001 για όλες τις περιπτώσεις). Πέντε βιοδείκτες στο περιφερικό αίμα βρέθηκαν ότι είναι κατάλληλοι για την ανίχνευση και ταυτοποίηση των ανευρυσμάτων της ανιούσας θωρακικής αορτής. Ανάλυση 41 δειγμάτων περιφερικού αίματος (19 μικρά ανευρύσματα, 13 μεσαία και 9 μεγάλα) έδειξε ότι η υπερέκφραση 3 από τους 5 βιοδείκτες έχει 100% ειδικότητα και 79% ευαισθησία στην ταυτοποίηση ανευρυσμάτων της ανιούσας θωρακικής αορτής μεγέθους άνω των 4.0cm σε άνδρες και γυναίκες.Συμπεράσματα: Τα αυξημένα επίπεδα mRNA και πρωτεϊνών του κολλαγόνου V και ΧΙ-α1 σχετίζονται γραμμικά με το μέγεθος του ανευρύσματος της ανιούσας θωρακικής αορτής και συμμετέχουν σε ένα μηχανισμό που περιγράφεται για πρώτη φορά και ο οποίος συμβάλει στη γένεση και την αύξηση των ανευρυσμάτων της ανιούσας θωρακικής αορτής. Η ικανότητα της γρήγορης αξιολόγησης της ύπαρξης ανευρύσματος της ανιούσας θωρακικής αορτής με βιοδείκτες που ανιχνεύονται στο περιφερικό αίμα έρχεται να διευκολύνει περαιτέρω τον κλινικό ιατρό και τον χειρουργό.
Ορμόνες του λιπώδους ιστού και χρόνια νεφρική ανεπάρκεια
Authors: Μαρούγκα Άννα
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να ερευνηθεί ο ρόλος της ρεζιστίνης στους ηλικιωμένους μη διαβητικούς σε διαφορετικά στάδια της χρόνιας πάθησης νεφρών (CKD) συμπεριλαμβανομένης της αιμοδιάλυσης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Εξετάσαμε τα επίπεδα της ρεζιστίνης ορού σε σχέση με τα δημογραφικά και κλινικά στοιχεία, τις μεταβολικές παραμέτρους και τους δείκτες φλεγμονής σε μια διατομική (cross-sectional) μελέτη 80 ηλικιωμένων ασθενών διαχωρισμένων σε τέσσερις ομάδες 20 ασθενών κάθε μια, σύμφωνα με το eGFR (glomerular ποσοστό διήθησης) και ταιριασμένους για την ηλικία (± 5 χρόνια) και το φύλο. Ασθενείς με eGFR περισσότερο από 90 mL/min χρησίμευσαν ως ομάδα ελέγχου. Πραγματοποιήθηκαν αιματολογικές, βιοχημικές και ανοσοχημικές αναλύσεις από εμπορικά διαθέσιμες ανοσολογικές δοκιμασίες ενζύμων (ELISA). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα αποτελέσματά μας έδειξαν: 1) τα επίπεδα της ρεζιστίνης ορού ήταν δύο φορές πιο υψηλά στους ασθενείς με προηγμένη CKD ειδικά σε εκείνους που υποβάλλονται στην αιμοδιάλυση έναντι των ασθενών ελέγχου, 2) τα επίπεδα της ρεζιστίνης ορού αφορούσαν άμεσα τους δείκτες φλεγμονής (TumorNecrosis Factor-α και την C-Reactive Protein) και τα επίπεδα φωσφορικού άλατοςορού, και 3) τα επίπεδα της ρεζιστίνης ορού αφορούσαν αντιστρόφως τη λευκωματίνη, το eGFR, και τα επίπεδα του αιματοκρίτη. Αποτύχαμε να αποκαλύψουμε οποιαδήποτε σχέση μεταξύ των επιπέδων της ρεζιστίνης και του ομοιοστατικού πρότυπου αποτελέσματος αξιολόγησης της αντίστασης ινσουλίνης(Homeostasis Model Assessment Score of Insulin Resistance (HOMA-IR)), τον δείκτη μάζας σώματος, την χοληστερίνη και τα επίπεδα της λεπτίνης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τελικά, τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης προτείνουν ότι υπάρχει μια συσχέτιση της ρεζιστίνης και των δεικτών κατάστασης υποσιτισμού-φλεγμονής σε ηλικιωμένους μη διαβητικούς ασθενείς με χρόνια πάθηση νεφρών.
Συσχέτιση in vivo απαντήσεων και κλινικού φαινοτύπου ασθενών με αντιδράσεις υπερευαισθησίας φαρμακολογικής αιτιολογίας
Authors: Πολύζου Ευθυμία
Published: September 2021

Εισαγωγή: Οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας στα φάρμακα παρότι ιδιαίτερα συχνές, σπάνια αξιολογούνται από ειδικούς και ακόμη σπανιότερα οι ασθενείς υποβάλλονται στον ενδεδειγμένο διαγνωστικό έλεγχο για την τεκμηρίωση της φύσης της αντίδρασης.Καταγραφή και πλήρης αλλεργιολογικός έλεγχος φαρμακευτικής αλλεργίας δεν έχει πραγματοποιηθεί στον ελλαδικό χώρο έως σήμερα.Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η καταγραφή των περιστατικών φαρμακευτικής αλλεργίας που προσέρχονται σε εξειδικευμένη Μονάδα ενός τριτοβάθμιου νοσοκομείου και επιπρόσθετα η αξιολόγηση πιθανών παραγόντων κινδύνου, η συγκριτική αξιολόγηση φαινοτύπων φαρμακευτικής αλλεργίας (πχ. ασθενείς που αντιδρούν σε διάφορα φάρμακα έναντι αυτών που αντιδρούν σε μια ομάδα) καθώς και η ανίχνευση πιθανών συσχετίσεων.Μέθοδοι: Σε όλους τους προσερχόμενους για “φαρμακευτική αλλεργία” στην Μονάδα Αλλεργιολογίας “Δ.Χ.Καλογερομήτρος”, σε χρονικό διάστημα 3 ετών, πραγματοποιήθηκαν με ενιαίες μεθόδους: λήψη κωδικοποιημένου ιστορικού φαρμακευτικής αλλεργίας,δερματικές δοκιμασίες, προσδιορισμός ειδικών IgE (β-λακταμικά αντιβιοτικά) και ελεγχόμενες δοκιμασίες πρόκλησης στο υπεύθυνο ή εναλλακτικό φάρμακο.Αποτελέσματα: 1130 ασθενείς (μέσης ηλικίας 45.9 έτη, SD 17.9), γυναίκες οι 824 (72,9%)συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση. Το 40% αντιδρούσε σε ένα φάρμακο και το 60% σε σκευάσματα περισσοτέρων κατηγοριών. Η ημέρα λήψης που συνέβη η αντίδραση ήταν κατά μέση τιμή 8.6 ±73.5 ημέρες, ενώ στις άμεσες αντιδράσεις υπερευαισθησίας το μεσοδιάστημα από την τελευταία λήψη προσδιορίστηκε στα 23.5 ±18.5 λεπτά. Άμεση αντίδραση είχε το 35.6%, επιβραδυνόμενη το 50.9%, ενώ 13.5% δεν μπορούσε να ανακαλέσει την πληροφορία. Προεξάρχοντα συμπτώματα: κνίδωση-αγγειοοίδημα 42.1%,αναφυλαξία 19.1%, κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα 16.8% ενώ συχνότερα ενοχοποιούμενα φάρμακα ήταν: β-λακταμικά αντιβιοτικά 45.6% και Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη 13%.Συχνότερα μόρια: αμοξυκιλλίνη (13,7%) και συνδυασμός αμοξικιλλίνης-κλαβουλανικού οξέος (10,4%). Σε 54.2% δεν απαιτήθηκαν δερματικές δοκιμασίες ενώ θετικοί ήταν το 23.8%των υποβληθέντων. Αντίστοιχα στον προσδιορισμό ειδικών IgE θετικοί ήταν το 11.2%. Hεπιβεβαιωμένη ατοπία ήταν 21.6%, ενώ αν αθροιστεί και η πιθανολογούμενη u945 από το ιστορικό, η συχνότητα ανέρχεται στο 30%. Ιστορικό χρόνιας κνίδωσης αναφέρθηκε στο 17%και ιστορικό φαρμακευτικής αλλεργίας στην οικογένεια στο 13.4%. Οι προκλήσεις στο ενοχοποιούμενο για την αντίδραση φάρμακο ήταν αρνητικές στο 94.7% (178/188). Σε εναλλακτικό φάρμακο οι προκλήσεις ήταν αρνητικές σε ποσοστό 99.6% (155/159).Συμπεράσματα: H διενέργεια πλήρους αλλεργιολογικού ελέγχου αποτυπώνει μια πλήρως διαφορετική πραγματική εικόνα, έναντι της θεωρούμενης από τους ασθενείς και τους θεράποντες, φαρμακευτικής αλλεργίας. Οι δοκιμασίες πρόκλησης όταν γίνονται μετά από την απαραίτητη διαγνωστική προσπέλαση, είναι ασφαλείς στην συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών.
Προγνωστικοί παράγοντες και εξατομικευμένη χειρουργική στον καρκίνο του στομάχου
Authors: Λιανός Γεώργιος
Published: September 2021

Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΧΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΙΟ ΣΥΧΝΗ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΙΟ ΣΥΧΝΗ ΑΙΤΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΗ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ. ΗΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΕΧΕΙ ΩΣ ΣΤΟΧΟ ΤΟΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΜΕΤΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΛΟΚΩΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΓΑΣΤΡΕΚΤΟΜΗΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΠΡΟΓΝΩΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΧΟΥ. ΕΠΕΙΤΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΝΕΥΡΕΣΗΣ, ΜΕΣΩ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΓΟΝΙΔΙΩΜΑΤΟΣ ΜΕΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΓΕΝΙΑΣ, ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΩΝ, ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΣΜΩΝ, ΝΕΩΝ ΓΟΝΙΔΙΩΝΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΧΟΥ. ΟΙ ΥΠΕΡΒΑΡΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ ΣΤΟΜΑΧΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΟΤΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΑΥΞΗΜΕΝΟ ΚΙΝΔΥΝΟ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΜΕΤΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΛΟΚΩΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΓΑΣΤΡΕΚΤΟΜΗ. ΕΠΙΠΛΕΟΝ, Ο ΥΨΗΛΟΣ ΔΕΙΚΤΗΣ ΜΑΖΑΣ-ΣΩΜΑΤΟΣΚΑΙ Η ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΔΙΗΘΗΜΕΝΩΝ ΛΕΜΦΑΔΕΝΩΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΔΕΙΚΤΕΣ ΦΤΩΧΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ ΣΤΟΜΑΧΟΥ. ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΓΟΝΙΔΙΩΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΕ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥΣ ΚΑΡΚΙΝΙΚΟΥΣ/ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ΙΣΤΟΥΣ, ΑΝΕΥΡΕΘΗΚΑΝ ΠΟΛΛΟΙ ΝΕΟΙ ΝΟΥΚΛΕΟΤΙΔΙΚΟΙ ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΟΤΙ ΟΙ ΠΙΟ ΣΥΧΝΕΣ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΟΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ C:G-T:A. ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΑΜΕ 4 ΓΟΝΙΔΙΑ ΠΟΥ ΑΝΕΥΡΕΘΗΚΑΝ ΣΕ ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ ΣΤΟΜΑΧΟΥ. ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΑΝΕΥΡΕΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗ ΜΑΣ 28 ΓΟΝΙΔΙΑ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΝΑ ΔΙΑΔΡΑΜΑΤΙΖΟΥΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΣΤΗ ΓΑΣΤΡΙΚΗ ΚΑΡΚΙΝΟΓΕΝΕΣΗ. ΔΙΑΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΕΤΕΡΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΓΑΣΤΡΙΚΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ. Η ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΣΩΜΑΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΩΝ ΚΑΙ ΝΕΩΝ ΓΟΝΙΔΙΩΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΔΥΟ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ. ΠΡΩΤΟΝ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΙΣΧΥΡΩΝ ΒΙΟΔΕΙΚΤΩΝ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΦΑΡΜΑΚΩΝ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΓΕΝΙΑΣ. ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΒΑΣΙΜΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΧΟΥ.