bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Γήρανση και μακροβιότητα
Authors: Πετροπούλου Χαρίκλεια
Published: August 2021

Η γήρανση είναι ένα πολυσύνθετο φαινόμενο και αποτελεί το προϊόν αλληλεπίδρασης τόσο των γενετικών όσο και των περιβαλλοντικών παραγόντων. Στην παρούσα μελέτη, εξετάσθηκε κατά πόσο η in vitro γήρανση ανταποκρίνεται στην in vivo γήρανση, όσον αφορά την έκφραση γονιδίων για τα οποία είναι γνωστό ότι υπερεκφράζονται κατά την κυτταρική γήρανση. Για το λόγο αυτό, χρησιμοποιήθηκαν δείγματα ινοβλαστών και λεμφοκυττάρων από υγιείς δότες διαφόρων ηλικιών συμπεριλαμβανομένων και αιωνόβιων. Από τα γονίδια που μελετήθηκαν, θετική συσχέτιση μεταξύ έκφρασης και ηλικίας των δοτών βρέθηκε μόνο για το γονίδιο της ινονεκτίνης, η οποία μπορεί να θεωρηθεί ως δείκτης γήρανσης τουλάχιστον όσον αφορά τους ινοβλάστες. Επιπλέον, πειράματα ταυτοποίησης γονιδίων σε αιωνόβιους οδήγησαν στην απομόνωση πέντε γονιδίων, τα οποία πιθανά σχετίζονται με τη μακροβιότητα στον άνθρωπο. Οι φυσιολογικοί ανθρώπινοι ινοβλάστες χαρακτηρίζονται από περιορισμένη πολλαπλασιαστική ικανότητα στην κυτταροκαλλιέργεια, η οποία αποκαλείται κυτταρική ή in vitro γήρανση. Στο δεύτερο μέρος της παρούσας μελέτης, εξετάσθηκε ο ρόλος της απολιποπρωτεΐνης J, για την οποία είναι γνωστό ότι υπερεκφράζεται κατά τη γήρανση σε μεταγραφικό επίπεδο, στην in vitro γήρανση και τη μακροβιότητα. Βρέθηκε ότι σε ανθρώπινους διπλοειδείς ινοβλάστες η απολιποπρωτεΐνη J υπερεκφράζεται και σε μεταφραστικό επίπεδο, όσον αφορά τόσο την ενδοκυττάρια όσο και την εκκρινόμενη μορφή της, χωρίς όμως να παρατηρούνται διαφορές στη βιογένεση, στις συμπλεκόμενες πρωτεΐνες και την ενδοκυττάρια κατανομή της πρωτεΐνης ανάμεσα σε νεαρούς και γηρασμένους ινοβλάστες. Πιλοτική μελέτη σε υγιείς Έλληνες αιωνόβιους έδειξε την ύπαρξη ενός πολυμορφισμού στην εσωνική αλληλουχία του εξονίου 6 της απολιποπρωτεΐνης J, το οποίο όμως δεν σχετίζεται με τη μακροβιότητα στον άνθρωπο. Προκειμένου να αναλυθεί η επαγωγή του γονιδίου της απολιποπρωτεΐνης J κατά την κυτταρική γήρανση, πραγματοποιήθηκε σταθερή υπερέκφραση του γονιδίου σε πρωτογενείς και αθανατοποιημένους ανθρώπινους ινοβλάστες, όπου δεν παρατηρήθηκε μεταβολή της πολλαπλασιαστικής ικανότητας των κυτταρικών πληθυσμών που προέκυψαν. Επιπλέον, σε αντίθεση με προηγούμενες μελέτες σε καρκινικές σειρές, η υπερέκφραση της απολιποπρωτεΐνης J σε ανθρώπινους ινοβλάστες δεν προστατεύει έναντι της κυτταροτοξικότητας που προκαλούν οξειδωτικοί παράγοντες. Συνεπώς η υπερέκφραση της απολιποπρωτεΐνης J δεν επιφέρει την κυτταρική γήρανση και αποτελεί δευτερογενές χαρακτηριστικό του φαινομένου της γήρανσης.
Χημικός συμβολισμός - ορισμολογία
Authors: Παλαμιτζόγλου Παναγιώτης
Published: August 2021

[…] Η έρευνα αυτή έχει ως στόχο την επισήμανση προβλημάτων που έχουν σχέση με την κατανόηση α) του σημαινόμενου από ορισμένους χημικούς συμβολισμούς και β) του οριζόμενου από το εννοιολογικό περιεχόμενο λέξεων, όρων και αρχών ή νόμων. Πιο συγκεκριμένα, ασχολείται με τα σφάλματα που γίνονται κατά τη χρήση των όρων και των χημικών συμβολισμών, που σχετίζονται: α) με τη χημική εξίσωση, β) το υδροξείδιο και το υδροξύλιο, γ) την ιοντική δομή και τη γραφή των χημικών τύπων των αλάτων και δ) τη διαλυτότητα των δυσδιάλυτων εξ αυτών, επειδή θεωρήθηκε ότι αυτά είναι από τα πλέον συχνά εμφανιζόμενα και, ταυτόχρονα, φαίνεται να περιέχουν έννοιες και σύμβολα που δεν είναι πλήρως αφομοιωμένα από τους μαθητές. […]
Τα σύγχρονα κινήματα κατά της νέας τάξης ως επιβεβαίωση ή διάψευση της θέσης του Μάρξ για το ρόλο του προλεταριάτου ως φορέα καθολικής χειραφέτησης
Authors: Μαυρούλη Ελένη
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής, όπως αναφέρεται και στον τίτλο της, είναι να ερευνήσει, κατά πόσο τα σύγχρονα κινήματα κατά της Νέας Τάξης, τα κινήματα εκείνα που τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί, κυρίως, στις δυτικές καπιταλιστικές χώρες, και συχνά ομαδοποιούνται, παρά τις μικρές ή μεγαλύτερες πολιτικές διαφοροποιήσεις των συμμετεχόντων, υπό τον όρο «κίνημα κατά της Παγκοσμιοποίησης», είναι κινήματα συνολικής χειραφέτησης της κοινωνίας. Δηλαδή, αν έχουν το ρόλο που κατέχει η εργατική τάξη στην κλασική μαρξιστική συλλογιστική. Με άλλα λόγια, η εργασία αυτή φιλοδοξεί να μελετήσει κατά πόσο η υπόθεση του Μαρξ ότι το προλεταριάτο είναι φορέας καθολικής χειραφέτησης της κοινωνίας επιβεβαιώνεται ή διαψεύδεται, στις σημερινές συνθήκες μέσα από την παρουσία, την ύπαρξη, τις διεκδικήσεις και τις πολιτικές θέσεις που έχουν εκφραστεί από τα σύγχρονα κινήματα κατά της Νέας Τάξης. Για ν’ απαντηθεί, κατά το δυνατόν, επαρκώς το ερώτημα που τίθεται από την υπόθεση εργασίας, η πορεία της έρευνας αυτής ακολουθεί μια, όσο γίνεται, ενδελεχέστερη και λεπτομερή απόπειρα μελέτης όλων των παραμέτρων που τίθενται, αρχής γενομένης από τα ίδια τα θεμέλια του μαρξιστικού συλλογισμού και καταλήγοντας σε μια, όσο το δυνατόν, ευκρινέστερη προσέγγιση και ανάλυση των κινημάτων κατά της Νέας Τάξης, ή αλλιώς του «κινήματος κατά της Παγκοσμιοποίησης». […]
Μελέτη μονοπολικής κεραίας εδραζομένης επί πολυσυχνοτικώς αποσυζευτικού κυλίνδρου
Authors: Γιαννοπούλου Νικολίτσα
Published: August 2021

[…] Βασικός στόχος της διατριβής είναι η μελέτη και η προσπάθεια επίλυσης του προβλήματος της σύζευξης που πρακτικά υφίσταται μεταξύ κάθε κεραίας και της εξωτερικής επιφάνειας της θωράκισης της ομοαξονικής γραμμής μεταφοράς που συνδέεται στην κεραία. Επιχειρείται μια απόπειρα εξάλειψης, χωρίς απώλειες ισχύος, της ανεπιθύμητης αυτής σύζευξης, η οποία μπορεί να μεταβάλλει με τρόπο απροσδιόριστο αλλά και καθοριστικό τα χαρακτηριστικά της κεραίας. […]
Ιατροδικαστική διερεύνηση των κακώσεων από τα οδικά τροχαία ατυχήματα
Authors: Τσακρή Δήμητρα
Published: August 2021

Στη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν περιστατικά νεκροτομών οι οποίες διενεργήθηκαν στο Εργαστήριο Ιατροδικαστικής-Τοξικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών για το χρονικό διάστημα από το 1995 έως το 2001. Περιλήφθησαν περιπτώσεις πεζών, οδηγών οχημάτων και επιβατών, οι οποίοι κατέληξαν συνεπεία οδικού τροχαίου ατυχήματος. Στη μελέτη αυτή ελήφθησαν υπόψη η ηλικία, το φύλο, ο χρόνος του ατυχήματος (ημέρα, μήνας), η θέση του θύματος ως προς το όχημα, οι κακώσεις, η ανατομική τους θέση, η έκτασή τους, οι αιτίες θανάτου καθώς και η χρήση τοξικών ουσιών. Οι συχνότερες κακώσεις που παρατηρήθηκαν ήταν κεφαλής και θώρακος. Η πλειονότητα των θυμάτων που έφεραν τις παραπάνω κακώσεις ήταν πεζοί και επιβαίνοντες αυτοκινήτου αντίστοιχα. Οι περισσότεροι ήταν πολυτραυματίες, αποτέλεσμα μεγάλης ταχύτητας. Ένας στους τέσσερις νεκρούς είχε κάνει χρήση τοξικών ουσιών.
Εκπαίδευση από απόσταση
Authors: Αποστολάκης Εμμανουήλ
Published: August 2021

ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ, ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΕΙΤΑΙ Η ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΟΙΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΠΟ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΦΥΣΙΚΕΣΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ ΣΤΗΝ ΥΣΤΕΡΗ Α'ΒΑΘΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΙΜΗ Β'ΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΜΕΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕΣΩ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟΥ. ΗΕΦΑΡΜΟΓΉ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΕΓΙΝΕ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΤΕΤΡΑΕΤΟΥΣ, ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ YOURA / Ε-HERMES, ΠΑ ΤΗΝ Α'ΒΑΘΜΙΑ ΚΑΙ Β'ΒΑΘΜΙΑΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΜΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ 3 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΚΑΙ 25 ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΑΠΟ 15 ΧΩΡΕΣ. ΗΠΡΟΤΑΣΗ ΑΞΙΟΠΟΙΕΙ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΩΣΕΝΟΣ ΙΣΧΥΡΟΥ ΜΑΘΗΣΙΑΚΟΥ ΚΙΝΗΤΡΟΥ ΠΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΩΣ ΑΝΑΓΚΑΙΑΤΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΑΥΘΕΝΤΙΑΣ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΥΕΝΕΡΓΟΥ ΚΑΘΟΔΟΓΗΤΗ / ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΤΗ ΤΗΣ ΓΝΩΣΙΑΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ. ΣΤΟΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΙΜΑΘΗΤΕΣ ΜΕΤΡΟΥΝ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΧΡΟΝΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΤΙΜΕΣΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΜΕΓΕΘΩΝ. ΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΜΕΘΟΔΟΛΟΠΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΑ ΕΞΕΛΙΣΣΟΜΕΝΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ(ΕΝΑΥΣΜΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ / ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ / ΑΝΑΛΥΣΗ / ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ -ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ - ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ / ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ - ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ).
Ιόντα σιδήρου στα λυσοσωμάτια
Authors: Τενοπούλου Μαργαρίτα
Published: August 2021

Στην παρούσα μελέτη δείχθηκε ότι ο οξειδοαναγωγικά ενεργός σίδηρος, ο σίδηρος δηλαδή που είναι ικανός να αντιδρά με Η₂Ο₂, δεν είναι ομοιογενώς κατανεμημένος στο κύτταρο. Δείχθηκε ότι μετά από έκθεση των κυττάρων σε Η₂Ο₂, πρωταρχικό σημείο δράσης του μορίου αυτού είναι τα λυσοσωμάτια όπου αντιδρώντας με τον οξειδοαναγωγικά ενεργό σίδηρο που αυτά περιέχουν επάγει βλάβη στην μεμβράνη των οργανιδίων αυτών με επακόλουθη απελευθέρωση ιόντων σιδήρου στο κυτταρόπλασμα. Τα ιόντα αυτά στη συνέχεια και παρουσία Η₂Ο₂ διαμεσολαβούν την πρόκληση βλαβών στο DNA και την απόπτωση. Βρέθηκε επίσης ότι κύτταρα που υπερέκφράζαν την μεταλλαγμένη και συνεχώς ενεργοποιημένη πρωτεΐνη ρύθμισης του σιδήρου 1 (IRP1c437s) παρουσίαζαν αυξημένα επίπεδα οξειδοαναγωγικά ενεργού σιδήρου και μεγαλύτερη ευαισθησία στο Η₂Ο₂, η οποία ανεστάλη μετά από προστασία των λυσοσωματίων τους. Επιπλέον, η κυτταροπροστατετευτική δράση της πρωτεΐνης θερμικού στρες 70 (Hsp 70) έναντι του Η₂Ο₂ φαίνεται να οφείλεται στην συμβολή της πρωτεΐνης αυτής στην διατήρηση της σταθερότητας των λυσοσωματίων, η οποία πιθανά είναι απαραίτητη για τη ρύθμιση των επιπέδων του οξειδοαναγωγικά ενεργού σιδήρου.
Θεραπεία στενώσεων υποκλειδίου, ανωνύμου και άνω κοίλης φλέβας με αγγειοπλαστική ή και ενδοαυλικούς νάρθηκες σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση
Authors: Αλεξοπούλου Ευθυμία
Published: August 2021

Ο σκοπός της διδακτορικής διατριβής ήταν η μελέτη της διάνοιξης στενώσεωναποφράξεων της υποκλειδίου-βραχιονοκεφαλικής φλέβας σε αιμοκαθαρόμενουςασθενείς με διαδερμική αγγειοπλαστική ή και τοποθέτηση ενδοαυλικού νάρθηκα.Μελετήθηκαν 23 ασθενείς (16 στενώσεις + 7 αποφράξεις) οι οποίοι είχαν στο σύστοιχοάνω άκρο Α-Φ επικοινωνία. Σε όλες τις στενωτικές αλλοιώσεις πραγματοποιήθηκεεπιτυχώς αγγειοπλαστική με μπαλόνι με ή χωρίς την επιπρόσθετη τοποθέτηση stent. Σεόλες τις αποφρακτικές αλλοιώσεις έγινε απόπειρα επανασηραγγοποίησης, η οποία ήτανεπιτυχής σε ποσοστό 42,8% και ακολούθησε η τοποθέτηση stent. Δεν παρατηρήθηκανμείζονες επιπλοκές. Παρατηρήθηκαν δύο περιπτώσεις μικρής εξαγγείωσης τουσκιαγραφικού κατά την προσπάθεια επανασηραγγοποίησης των αποφρακτικώναλλοιώσεων, εύρημα χωρίς κλινική σημασία. Η παρακολούθηση των ασθενών έδειξεπρωτογενή βατότητα στον 1 μήνα 89,47%, στους 6 μήνες 68,42% και στους 12 μήνες5,26% και αθροιστική (συνολική) βατότητα 94,74%, 78,95%και 47,36% αντίστοιχα. Ταποσοστά της πρωτογενούς βατότητας βρίσκονται εντός των ευρέων και σχετικάχαμηλών ορίων της βιβλιογραφίας, ενώ τον σημαντικότερο ρόλο παίζουν οιεπανειλημμένες επαναδιαστολές των επαναστενώσεων - επαναποφράξεων για τηνδιατήρηση της αθροιστικής (συνολικής) βατότητας σε υψηλά ποσοστά.Συμπερασματικά λοιπόν καταλήγουμε στο ότι προκειμένου για την αντιμετώπισηκεντρικών φλεβικών στενώσεων - αποφράξεων σε αιμοκαθαρόμενους ασθενείς ημέθοδος εκλογής είναι η διαδερμική αγγειοπλαστική και όπου ενδείκνυται η επιπλέοντοποθέτηση stent. Η μέθοδος είναι καλά ανεκτή από τους ασθενείς και στερείται κατάκανόνα μειζόνων επιπλοκών, ενώ η νοσηλεία των ασθενών είναι η ελάχιστα δυνατή. Ταποσοστά επαναστένωσης της μεθόδου είναι μέτρια, συνήθως όμως είναι ανάλογα μεεκείνα των χειρουργικών επεμβάσεων. Με την δυνατότητα επανειλημμένωνδιαδερμικών επαναδιαστολών, η αθροιστική (συνολική) βατότητα βελτιώνεται κατάπολύ. Ο τελικός στόχος της μεθόδου είναι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη παράταση τηςβιωσιμότητας και λειτουργίας της Α-Φ επικοινωνίας του σύστοιχου άνω άκρου.
Διαδερμική αγγειοπλαστική με τοποθέτηση μεταλλικής ενδοπρόσθεσης (Stent), σε στενώσεις των καρωτίδων αρτηριών
Authors: Αλεξίου Θωμάς
Published: August 2021

Ο σκοπός της μελέτης μας ήταν η ανάδειξη της αγγειοπλαστικής με τοποθέτηση Stent, ως εφικτής εναλλακτικής λύσης για τη θεραπεία των βλαβών των καρωτίδων αρτηριών.Σε σύνολο 26 ασθενών (30 αγγείων), χρησιμοποιήθηκαν διάφορα είδη μεταλλικών ενδοπροσθέσεων. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο τύπος ενδοπρόσθεσης που χρησιμοποιήθηκε ήταν το Wallstent.Η τεχνική επιτυχία, καθώς και η βελτίωση της εγκεφαλικής κυκλοφορίας μετά την επέμβαση ήταν 100%. Οι ελάσσονες επιπλοκές ήταν 19%, ενώ δεν υπήρξαν μείζονες επιπλοκές. Η επαναστένωση στο 1° έτος ήταν 3%. Όσον αφορά στην θνητότητα έως και 30 ημέρες μετά την επέμβαση, στην μελέτη μας ήταν μηδενική.Σε δύο περιστατικά στα οποία έγινε αγγειοπλαστική ενώ είχε προηγηθεί ενδαρτηρεκτομή, σημειώθηκε πλήρης αποκατάσταση του αγγειακού αυλού.Στην πλειονότητα των περιστατικών δεν έγινε χρήση συσκευής εγκεφαλικής προστασίας, αλλά τα αποτελέσματα όσον αφορά τα εμβολικά επεισόδια ήταν τα ίδια με εκείνα της χρήσης συσκευών εγκεφαλικής προστασίας.Σαν μέθοδος η αγγειοπλαστική των καρωτίδων αρτηριών με τοποθέτηση μεταλλικής ενδοπρόσθεσης αποδείχθηκε τεχνικά απολύτως επιτυχής, με άμεση βελτίωση της αιμάτωσης και συνεπώς των συμπτωμάτων των ασθενών. Η αντιαιμοπεταλιακή φαρμακευτική αγωγή δια βίου, είναι απαραίτητο συμπλήρωμα της μεθόδου. Νέες μεταλλικές ενδοπροσθέσεις εμποτισμένες με φάρμακα που αποτρέπουν την μυοενδοθηλιακή υπερπλασία και την επαναστένωση του Stent, αναμένονται να πάρουν και αυτές τη θέση τους στη φαρέτρα των μέσων αντιμετώπισης των βλαβών της καρωτίδας αρτηρίας.Η χειρουργική ενδαρτηρεκτομή για αθηρωματικές βλάβες των καρωτίδων αρτηριών εξακολουθεί να παραμένει η λύση εκλογής. Η αγγειοπλαστική με τοποθέτηση μεταλλικής ενδοπρόσθεσης για τις βλάβες των καρωτίδων αρτηριών αποτελεί σίγουρα μια εναλλακτική λύση ιδίως για άτομα μεγάλης ηλικίας, ασθενείς με καρδιαναπνευστικά προβλήματα καθώς και για ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε ενδαρτηρεκτομή ή σε ακτινοθεραπεία του τραχήλου. Τυχαιοποιημένες μελέτες βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη και αναμένονται τα συγκριτικά αποτελέσματα μεταξύ της μίας ή της άλλης μεθόδου.Η δυνατότητα χειρουργικής αφαίρεσης της ενδοπρόσθεσης μετά την τοποθέτησή της και η διεξαγωγή αθηρεκτομής, αποτελεί αδιάσειστο επιχείρημα υπέρ της αγγειοπλαστικής, ως προτιμότερης μεθόδου έναντι της ενδαρτηρεκτομής.Συμπερασματικά τα αποτελέσματα της μελέτης μας δείχνουν ότι η αγγειοπλαστική με τοποθέτηση Stent, για τη θεραπεία των βλαβών στις καρωτίδες αρτηρίες, είναι σχετικά απλή στην εφαρμογή της. Ένα επιπρόσθετο πλεονέκτημα της μεθόδου είναι ότι μπορεί να εφαρμοσθεί με ασφάλεια στην αιμοδυναμική αίθουσα ενός Ακτινολογικού Εργαστηρίου, το οποίο αποτελεί τμήμα ενός καλά οργανωμένου Νοσοκομείου.
Ανατομικές και λειτουργικές διαταραχές της ποδοκνημικής άρθρωσης και οι επιπτώσεις τους στους εκτείνοντες και καμπτήρες μυς του γόνατος
Authors: Τσίγκανος Γεώργιος
Published: August 2021

Η χρόνια αστάθεια της ποδοκνημικής άρθρωσης έχει μεγάλη σημασία και πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν στο σχεδιασμό του προπονητικού προγράμματος των αθλούμενων. Μελετήθηκαν από ανατομικής πλευράς σειρά πτωμάτων στο εργαστήριο Ανατομικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αξιολογήθηκαν 2 ομάδες αθλούμενων σε μυοδυναμικές παραμέτρους των καμπτήρων και εκτείνονται μέσω του γόνατος με ισοκινητικό μηχάνημα. Η πρώτη ομάδα αποτελείτο από υγιείς αθλούμενους και η δεύτερη από πάσχοντες από χρόνια εξωτερική αστάθεια ποδοκνημικής στο κυρίαρχο πόδι. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι στους πάσχοντες από χρόνια εξωτερική αστάθεια της ποδοκνημικής άρθρωσης υπάρχει μείωση των παραμέτρων δύναμης, μυϊκής αντοχής & ταχύτητας συστολής των καμπτήρων και εκτεινόντων μυών του σύστοιχου γόνατος.
Μελέτη της ελάχιστης υπολειπόμενης νόσου στην οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία της παιδικής ηλικίας
Authors: Μποτσώνης Αθανάσιος
Published: August 2021

Ο σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η ανάπτυξη και εφαρμογή μοριακών μεθόδων ταυτοποίησης του λευχαιμικού πληθυσμού κατά τη διάγνωση της νόσου, ανίχνευσης της ελάχιστης υπολειπόμενης νόσου (ΕΥΝ) με μεγάλη ευαισθησία και ειδικότητα. Οι μοριακοί δείκτες που χρησιμοποιήθηκαν για τη διάγνωση και παρακολούθηση των ΟΛΛ ήταν η βαριά αλυσίδα της ανοσοσφαιρίνης και ο υποδοχέας των Τ-λεμφοκυττάρων. Η πειραματική λογική βασίσθηκε στην προσπάθεια κατασκευής ειδικών ανιχνευτών του αρχικού λευχαιμικού κλώνου κατά τη διάγνωση της ΟΛΛ, που θα προσδιόριζαν το μοριακό του πρότυπο και που θα παρακολουθούσαν τη νόσο κατά τη διάρκεια της θεραπείας αλλά και μετά το τέλος της. Από τους 96 ασθενείς η συστηματική μελέτη που αφορά αποκλειστικά την ΕΥΝ επικεντρώθηκε σε 49, στους οποίους αναλύθηκαν 250 δείγματα παρακολούθησης. Σε 20/49 (40,81%) ασθενείς, ανιχνεύθηκε ΕΥΝ σε διάφορα χρονικά διαστήματα. 18/49 ασθενείς εξετάσθηκαν με PCR στο τέλος της θεραπείας συντήρησης και σε 5 από αυτούς (27,77%) ανιχνεύθηκε ΕΥΝ. Η χρήση των ανιχνευτών προσδιορίζει συγκεκριμένα επίπεδα ΕΥΝ με ευαισθησία που προσεγγίζει το 10-5. Η αδυναμία των μεθόδων που βασίζονται στη μορφολογική παρακολούθηση των κλωνικών πληθυσμών να προσδιορίσουν ΕΥΝ δίδει επιπλέον αξία στις μοριακές μεθόδους που αξιολογούνται πλέον ως ανεξάρτητοι δείκτες της πορείας της νόσου και συμπληρώνουν το κλινικό έργο. Η εφαρμογή των μοριακών μεθόδων κατά την παρακολούθηση της νόσου μπορεί να διαπιστώσει κάθε στιγμή την ύπαρξη ή μη μοριακής ύφεσης, αφού πλέον, η μορφολογική ύφεση της νόσου πρέπει επιβεβαιώνεται και με τη μοριακή ύφεση.
Πολιτισμική και κοινωνική αξία των μανιταριών
Authors: Βραχιονίδου Μαρία
Published: August 2021

Η διδακτορική διατριβή πραγματεύεται με ιστορικό-ανθρωπολογικό τρόπο το μανιτάρι ως διατροφικό και πολιτισμικό αγαθό. Περιγράφει πως το φαινομενικά ασήμαντο αυτό είδος της φύσης είχε κατά καιρούς μείζονα πολιτισμική και κοινωνική αξία τόσο στον ελλαδικό χώρο που αποτέλεσε και το πεδίο έρευνας - όσο και στο διεθνή. Η εργασία παραθέτει και αξιοποιεί την πλούσια λαϊκή ονοματολογία για τα μανιτάρια, η οποία υπονοεί τα πλούσια επίσης πολιτισμικά περιεχόμενά του και τις αξιολογήσεις του στον ελληνικό παραδοσιακό αγροτικό κόσμο όπου η χρήση του δεν ήταν μόνο διατροφική αλλά και φαρμακευτική, λειτουργική, καλλωπιστική. Στα σύγχρονα επίσης πολιτισμικά συμφραζόμενα το μανιτάρι εμφανίζεται να παίζει το ρόλο 'σημείου' που καταδεικνύει θέσεις, στάσεις ή αποστάσεις και αποτελεί εν τέλει μέσο εκδήλωσης ταυτότητας. Παράλληλα το μανιτάρι έχει λειτουργήσει ως πολλαπλό σύμβολο λατρευτικό, θρησκευτικό, κοινωνικό ή πολιτισμικό. Η μελέτη έχει έναν διαχρονικό άξονα (το μανιτάρι στην Ελλάδα από την αρχαιότητα ως σήμερα) και ένα συγχρονικό (το μανιτάρι μέσα στη σύγχρονη αγροτική και αστική κοινωνία) και δομείται σε τρία επίπεδα ανάλυσης: το οικονομικό, το κοινωνικό και το συμβολικό. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν α) επιτόπια έρευνα με συνεντεύξεις, συμμετοχική παρατήρηση και συμπλήρωση ερωτηματολογίων από αγροτικές και αστικές περιοχές της Ελλάδας, β) η μελέτη ανέκδοτου αρχειακού υλικού και γ) η βιβλιογραφική ενημέρωση, μέσω έντυπης και ηλεκτρονικής βιβλιογραφίας.
Οι καρκινικοί δείκτες στην διάγνωση νεοπλασιών του αναπνευστικού
Authors: Χαρίτου Αγγελική
Published: August 2021

Στην εργασία αυτή θελήσαμε να εξετάσουμε αν η συνδυασμένη χρήση βρογχοσκόπησης και επιλεγμένων καρκινικών δεικτών αυξάνει την διαγνωστική ευαισθησία στον καρκίνο του πνεύμονα. Χρησιμοποιήσαμε συνδυασμό 4 καρκινικών δεικτών που καλύπτουν το μεγαλύτερο φάσμα των καρκίνων του πνεύμονα τους SCC, CEA, NSE, TPS. Υπολογίσαμε νέες τιμές αναφοράς των δεικτών που να αντιστοιχούν σε ειδικότητα 95%, διότι οι τιμές της κατασκευάστριας εταιρείας έδιναν πολύ χαμηλή ειδικότητα. Δείξαμε ότι η συνδυασμένη χρήση βρογχοσκόπησης σαν 1ο βήμα και των επιλεγμένων καρκινικών δεικτών με τις «home made» τιμές σαν 2ο βήμα για τη διάκριση μεταξύ καλοήθειας-κακοήθειας έδωσε ευαισθησία 92,7% και ειδικότητα 84,7%, ενώ η βρογχοσκόπηση μόνη της έδινε ευαισθησία 71%. Έτσι μόνο 11/141 ασθενείς με κακοήθεια δεν μπορούν να διαγνωσθούν. Οι καρκινικοί δείκτες αποτελούν ανεξάρτητο εργαλείο, συμπληρωματικό της βρογχοσκόπησης και μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με αυτή όταν υποψιαζόμαστε καρκίνο πνεύμονα και η βρογχοσκόπηση είναι αρνητική.
Αναζήτηση μεταλλάξεων του γονιδίου Prop1 σε ασθενείς με πολλαπλή υποφυσιακής ανεπάρκεια
Authors: Βουτετάκης Αντώνιος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσης μελέτης είναι η αποκάλυψη του είδους και ηδιαπίστωση της συχνότητας των μοριακών διαταραχών του μεταγραφικούπαράγοντα Propi σε ασθενείς Ελληνικής καταγωγής με πολλαπλή υποφυσιακήανεπάρκεια, την κλινική παρουσίαση και εξέλιξη των ασθενών αυτών.Προσδιορισμός της αλληλουχίας των βάσεων του DNA (sequ^cmg)πραγματοποιήθηκε σε 100 άτομα: 60 ασθενείς με υποφυσιακή ανεπάρκεια και 40συγγενείς των ασθενών. Ανευρέθησαν συνολικά 18 ασθενείς με μεταλλάξεις τουγονιδίου Propi. Σε έναν από τους ασθενείς μας, αποκαλύφθηκε η ύπαρξη μίας νέαςμετάλλαξης στο δεύτερο εξόνιο του γονιδίου (Q83stop). Στο σύνολο των ασθενών μεμεταλλάξεις του γονιδίου Propi παρατηρήθηκε ανεπάρκεια GH και TSH. Στουςασθενείς ηλικίας >13 ετών παρατηρήθηκε επίσης ανεπάρκεια LH και FSH καθώς καιαδυναμία εισόδου στην εφηβεία. Σε ορισμένους ασθενείς (11/18, 61%) ανευρέθησανχαμηλές τιμές Prl, ενώ με την πάροδο της ηλικίας παρατηρήθηκαν διαταραχές τουάξονα ACTH-κορτιζόλης (9/18, 50%). Περιγράψαμε επίσης για πρώτη φορά τηναπουσία εφηβαρχής και αδρεναρχής (ανεπάρκεια DHEAS) σε ορισμένους από τουςασθενείς μας. Οι 8 ασθενείς με επαρκή ορμονική υποκατάσταση (hGH Rx) είχανσχεδόν φυσιολογικό τελικό ανάστημα (SDS: -0.17. Η ψυχοκινητική εξέλιξη όλων τωνασθενών ήταν εντός των φυσιολογικών ορίων. Διατυπώθηκε η άποψη ότι ηδιόγκωση της υποφύσεως η οποία εμφανίζεται σε ορισμένους ασθενείς μεμεταλλάξεις του γονιδίου Propi εκπορεύεται από το διάμεσο λοβό της υποφύσεως.
Τα λογοτεχνικά περιοδικά της Ρούμελης (1950-1967) και η συμβολή τους στην πνευματική ζωή της περιοχής
Authors: Μανικάρου Μεταξούλα
Published: August 2021

Στόχος της εργασίας είναι η μελέτη των λογοτεχνικών περιοδικών της Ρούμελης, κατά το χρονικό διάστημα 1950-1967, καθώς και ο ρόλος και η συμβολή των περιοδικών στην πνευματική και πολιτιστική ζωή της περιοχής. Οι κύριοι άξονες είναι: 1) Γενικό διάγραμμα της περιόδου 1950-1967 (ιστορική, πολιτική, οικονομική, κοινωνική και ιδεολογική κατάσταση), καθώς και συγκεκριμένη αναφορά στο πνευματικό κλίμα της Ρούμελης. 2) Ανάλυση κάθε περιοδικού χωριστά. 3) Συγκριτική εξέταση των περιοδικών και καταγραφή των διαπιστώσεων. 4) Επιλογικό σημείωμα που αναφέρεται στην προσφορά των περιοδικών στην πνευματική ζωή της Ρούμελης. Στα επίμετρα υπάρχει πίνακας περιεχομένων και συνεργατών του κάθε περιοδικού χωριστά, συνολικός πίνακας των συνεργατών όλων των περιοδικών, επιλογή από τις κριτικές για τα λογοτεχνικά περιοδικά και μια «φιλολογική συζήτηση στο Αγρίνιο το 1960» σχετική με την ομιλία του Μ. Περάνθη για τον Αλ. Παπαδιαμάντη στην πόλη του Αγρινίου, χρήσιμη και δηλωτική του κλίματος της περιόδου. Τα λογοτεχνικά περιοδικά της Ρούμελης πρόβαλαν το συγκεκριμένο γεωγραφικό διαμέρισμα. Διέσωσαν ιστορικό, λαογραφικό, λογοτεχνικό και άλλο ανέκδοτο υλικό. Συστηματοποίησαν την επιστημονική μελέτη του πνευματικού πλούτου της Ρούμελης με την έκδοση ανατύπων και την αθλοθέτηση βραβείων για τη συγγραφή μονογραφιών. Διαμόρφωσαν τη Ρουμελιώτικη συνείδηση και κατέθεσαν προτάσεις για θέματα του κοινωνικού και πνευματικού τους περίγυρου. Στην έρευνα χρησιμοποιήθηκε η ιστορικο-φιλολογική μέθοδος για την παρουσίαση της περιόδου 1950-1967, η αναλυτικο-συνθετική μέθοδος για την καταγραφή και μελέτη των εντύπων και η επαγωγική συλλογιστική πορεία για τη διατύπωση του γενικότερου συμπεράσματος.
Μελέτη πτητικών συστατικών ελληνικών οίνων και αποσταγμάτων - παραγωγή βιολειτουργικών οίνων με βάση φυτά του γένους Sideritis
Authors: Παληογιάννη Άννα
Published: August 2021

Ένας από τους στόχους της διατριβής ήταν η μελέτη των πτητικών συστατικών οίνων που προέρχονται από ελληνικές ποικιλίες. Για την ανάκτηση των πτητικών αξιολογήθηκαν διάφορες μέθοδοι από τις οποίες τελικά επιλέχθηκε η εκχύλιση μέσω προσροφητικής ρητίνης XAD-4. Ο διαχωρισμός και η ταυτοποίηση διεξήχθη με την τεχνική της Αέριας Χρωματογραφίας με Φασματομετρία Μαζών (GC-MS). Για τους ερυθρούς οίνους, που προέρχονταν από την ίδια περιοχή, έγινε καταγραφή του προφίλ των πτητικών τους και μια πρώτη προσπάθεια διαφοροποίησης τους. Επιπλέον, έγινε σύγκριση οίνων της ίδιας ποικιλίας που προέρχονται από διαφορετικές περιοχές. Ανάλογα αξιολογήθηκαν και οι λευκοί οίνοι. Εκτός από τις ελληνικές ποικιλίες οίνων μελετήθηκαν αποστάγματα, τσίπουρα, που προέρχονταν από την ποικιλία Μοσχάτο Αμβούργου. Ένα άλλο πεδίο έρευνας της παρούσας διατριβής αποτέλεσε η φυτοχημική μελέτη δύο ενδημικών φυτών, του Sideritis euboea και του Sideritis clandestina subsp. clandestina, γνωστών στην Ελλάδα ως τσάι του βουνού. Πρόκειται για δύο φυτά της ελληνικής χλωρίδας, άμεσα συνυφασμένα με την αντιμετώπιση του κοινού κρυολογήματος, τα οποία δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς. Από το υδατοαλκοολικό εκχύλισμα του S. euboea απομονώθηκαν και ταυτοποιήθηκαν εννέα φυσικά προϊόντα, δύο από τα οποία δεν έχουν απομονωθεί ξανά από το γένος. Αντίστοιχα, από το διχλωρομεθανολικό και μεθανολικό εκχύλισμα του S. clandestina subsp. clandestina απομονώθηκαν δεκατρία φυσικά προϊόντα, δύο από τα οποία απομονώνονται για πρώτη φορά από το γένος. Στο τελευταίο κεφάλαιο της διατριβής έγινε δοκιμαστική παραγωγή βιολειτουργικών οίνων, βασισμένων σε μια αρχαία συνταγή από τον Διοσκορίδη, συνδυάζοντας φυτά του γένους Sideritis με ελληνικούς γλυκούς οίνους. Η καταγραφή τέλος του αρωματικού προφίλ των βιολειτουργικών οίνων έδειξε ότι σημαντικά βιοενεργά μόρια εκχυλίζονται από τα φυτά στους οίνους.
The poetics of learning in the texts of Gary Snyder
Authors: Σταυρόπουλος Βασίλειος
Published: August 2021

The aim of this dissertation is to explore how the poetics of Gary Snyder constitute a valuable source of learning transmitted through performance and orality. The ethnopoetic approach specifies the way learning occurs in the mythic and poetic universe of Snyder. Preparation for a hunt becomes a proposal for alternative education, while the function of the shaman-protopoet broadens the scope of learning in every dimension of the world, both on the realistic and supernatural planes. Snyder demonstrates the passing on of the practice through a grand performative parable of a father-to-son instruction which is realized in constant dialogue with the old masters, for the betterment of the community. There is a personal dimension of learning that takes place as a result of enlightenment, based on the poetic physiognomy of tools on the one hand, and physical work with work rhythm, on the other hand. The performance of nature facilitates the transfer of learning and provides a multiplicity of remarkable levels of consideration regarding its ability to generate essential knowledge. Moreover, learning is not withheld, but is transmitted back to the community that needs it, in order to define the “how to be” on this planet. Finally, applying the ecocritical approach I comment on the significance of "old song and tale,” which constitutes the inexhaustible reservoir of inspiration, the great literary “compost” in the American poetic tradition. The poet becomes a seeker of learning in the flux of natural events, which he studies as a kind of performative, ever-fresh text. The challenge for the poet, as this thesis desciibes, is to become worthy of the apocalyptic knowledge nature offers to the adept seekers of the learning that inhabits the realm of wild landscape of the earth and the human mind.
Σχεδιάζοντας βήματα για την ανάπτυξη, δίνοντας βήμα στους πολίτες
Authors: Σαμαρτζής Παναγιώτης
Published: August 2021

Η διατριβή διερευνά τρόπους ενίσχυσης της ικανότητας των τοπικών κοινωνιών, να διαμορφώνουν και να υλοποιούν αναπτυξιακούς στόχους με εσωτερικά συνεργατικό και χωρικά εξωστρεφή προσανατολισμό. Για τον σκοπό αυτό, αξιοποιήθηκε ένα ερευνητικό έργο που υλοποιήθηκε στο Δήμο Αυλώνος Νομού Ευβοίας από το εργαστήριο σχεδιαστικής μεθοδολογίας και ρύθμισης του χώρου του Ε.Μ.Π. Στο πλαίσιο αυτού, υλοποιήθηκε ένα πείραμα κατανόησης των εμποδίων και αναζήτησης των καταλυτών της συμμετοχής των πολιτών στην αναπτυξιακή διαδικασία. Το πείραμα αυτό και τα πορίσματά του, εμβαθύνθηκαν περαιτέρω στη διατριβή. Ως μεθοδολογικό εργαλείο εκλέχθηκε το συμμετοχικό υπόδειγμα της επικοινωνίας για την ανάπτυξη προσαρμοσμένο στις ειδικές τοπικές συνθήκες της περιοχής μελέτης. Από την ενεργή συμμετοχή και παρακολούθηση πλήθως συνεδριάσεων Δημοτικών Συμβουλίων ανοικτών συζητήσεων με τους πολίτες, και με συνεντεύξεις με το τοπικό πολιτικό προσωπικό τους υπαλλήλους του Δήμου, καθώς και με τοπικούς φορείς διαπιστώσαμε ότι: η συμμετοχή των πολιτών συχνά ταυτίζονται με αντιδράσεις σε αποφάσεις που έχουν αρνητικές συνέπειες, φέροντας αμυντικά και εσωστρεφή χαρακτηριστικά. Παράλληλα διαπιστώθηκε η ύπαρξη συμμετοχής από πυρήνες ενεργοποιημένων πολιτών σε χωρικά και θεματικά εστιασμένα ζητήματα. Οι παραπάνω παρατηρήσεις ερμηνεύθηκαν εμβαθύνθηκαν και αξιοποιήθηκαν, μέσω της οπτικής που βασίζεται στην άποψη ότι ανάλογα με το πώς βλέπουμε τον κόσμο, διαμορφώνουμε θεσμούς, δομές και συνθήκες για να τον επιβεβαιώσουμε. Ερμηνεύσαμε την παρατηρούμενη συμμετοχή ως απόρροια της ύπαρξης μικρών βημάτων έναντι του πομπώδους δημόσιο λόγου. Θεωρώντας λοιπόν τα μικρά βήματα ως ελκυστές συμμετοχής και υιοθετώντας την άποψη ότι η δικτύωση των ενεργοποιημένων πολιτών και ο εξωστρεφής προσανατολισμός της δράσης τους, μπορούν να συνεισφέρουν στην ενίσχυση της συμμετοχής προς όφελος της τοπικής κοινωνίας με την ενεργό εμπλοκή των πολιτικο-διοικητικών συστήματος. Στη διατριβή επιβεβαιώθηκε ότι είναι εφικτή η συμμετοχή των πολιτών στην διαμόρφωση τεκμηριωμένου αναπτυξιακού λόγου. Πυρήνας της διαδικασίας αυτής είναι η συγκρότηση μηχανισμού δημόσιας διαβούλευσης για τη διαμόρφωση μιας παρακινητικής ιστορίας, αρθρωμένης σε μικρά βήματα.
Βιοχημική μελέτη προϊόντων κυττάρων του πνεύμονα σε άτομα με μη επαγγελματική έκθεση σε αμίαντο
Authors: Αρχιμανδρίτη Δήμητρα
Published: August 2021

Είναι γνωστό ότι η έκθεση στον αμίαντο προκαλεί πνευμονική ίνωση, κακόηθες μεσοθηλίωμα του υπεζοκώτα και υπεζωκοτικές αποτιτανώσεις. Οι μελέτες αναφέρονται κυρίως στην επαγγελματική έκθεση στον αμίαντο. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε πληθυσμός στην περιοχή του Μετσόβου, που έχει εκτεθεί σε αμίαντο όχι επαγγελματικά. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η περαιτέρω διερεύνηση του διαφορετικού αυτού τρόπου αντίδρασης του πνεύμονα στην εισπνοή ινών αμιάντου. Η προσπάθεια αυτή πραγματοποιήθηκε με την ανάλυση των πρωτεϊνών του βρογχοκυψελιδικού εκπλύματος ατόμων από την περιοχή του Μετσόβου. Η πρωτεομική ανάλυση των πρωτεϊνών του βρογχοκυψελιδικού εκπλύματος επιβεβαιώνει την ύπαρξη φλεγμονής στον πνεύμονα όλων των εκτεθέντων στο αμιαντούχο υλικό. Επιπλέον, η ομάδα με τις λιγότερες ενδείξεις ενεργοποίησης (χωρίς αποτιτανώσεις και κυψελιδίτιδα), εμφανίζει αυξημένη έκφραση πρωτεϊνών που σχετίζονται με την ρύθμιση του κυτταρικού κύκλου και της απόπτωσης. Με την μελέτη αυτή, φαίνεται πλέον καθαρά ότι, σε όλους τους εκτεθέντες σε αμίαντο ανιχνεύονται πρωτεΐνες που υποδεικνύουν την ύπαρξη χρόνιας, ήπιας, ενεργού φλεγμονής. Στα άτομα χωρίς αποτιτανώσεις του υπεζωκότα (και χωρίς κυψελιδίτιδα), η μελέτη αυτή υποδεικνύει έναν διαφορετικό τρόπο αντιμετώπισης των ινών του αμιάντου, ο οποίος αν και "φαίνεται" πιο αποτελεσματικός (δεν ανιχνεύονται αντιδράσεις ούτε από τον υπεζωκότα ούτε από τις κυψελίδες), ίσως ενεργοποιεί μηχανισμούς που καθιστούν τα άτομα αυτά πιο ευαίσθητα στην ανάπτυξη νεοπλασιών.
Η ελληνική ορθόδοξη εκκλησιαστική μουσική της Σμύρνης στον ευρύτερο 19ο αιώνα
Authors: Ανδρίκος Νικόλαος
Published: August 2021

Η παρούσα έρευνα επικεντρώθηκε κατά κύριο λόγο στην προσπάθεια ανίχνευσης αλλά και αξιολόγησης του τρόπου με τον οποίο το ιδιότυπο στιλιστικά ρεύμα της Σμύρνης εντάχθηκε στην ευρύτερη μουσική πραγματικότητα της εποχής, παίζοντας συγχρόνως έναν ρόλο αναμφίβολα εκσυγχρονιστικό στα πλαίσια μιας ομάδας διαδικασιών, όπως εκείνων της συνθετικής δημιουργίας, της διδακτικής, εκδοτικής παραγωγής, του θεωρητικού στοχασμού, κ. ά. Η μελέτη των ιστορικών πηγών σε συνδυασμό με την διάθεση ερμηνείας του ιστορικο-κοινωνικού πλαισίου της εποχής βοήθησε στην ανάδειξη των πλέον ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που καθόρισαν την ιδεολογική-αισθητική φυσιογνωμία του εν λόγω κινήματος, και παράλληλα εξασφάλισαν την ιστορική του αυτοδυναμία. Τα βασικότερα συμπεράσματα που εξήχθησαν κατά την παρούσα έρευνα θα μπορούσαν να αποδωθούν επιγραμματικά ως εξής: · Ο νεωτερικός χαρακτήρας της σύνολης δραστηριότητας (συνθετικής, θεωρητικής, οργανωτικής, διδακτικής, εκδοτικής), που θα παρουσιασθεί στο πεδίο της Εκκλησιαστικής μουσικής στη Σμύρνη του 19ου αιώνα, συνδέεται άμεσα με την γενικότερη εκσυγχρονιστικού προσανατολισμού ιδεολογική τοποθέτηση που κυριαρχεί στους τομείς του κοινωνικού βίου, της τέχνης, της εκπαίδευσης και της πρωτογενούς δημιουργίας, κατά την περίοδο αυτή, ως λογική συνέπεια της ριζικής αναδιαμόρφωσης της σύστασης του ανθρωπολογικού περιεχομένου της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής. · Η αισθητική-υφολογική διαφορετικότητα του έργου των εκπροσώπων της «Σχολής της Σμύρνης» και των Πατριαρχικών δασκάλων, θα πρέπει να ερμηνευθεί ευρύτερα από τα περιορισμένα πλαίσια του εκκλησιαστικού μουσικού είδους, και απαραίτητα σε σχέση με την γενικευμένη μεταρρυθμιστική διαδικασία που επιτελείται στην Οθωμανική επικράτεια. Άλλωστε στα πλαίσια αυτά, επανέρχεται προς συζήτηση το ζήτημα του περιεχομένου της Οθωμανικής ταυτότητας των ελληνικών πληθυσμών, παρελκόμενο του οποίου είναι και η δόμηση του κλασικού ιστορικού στερεοτύπου της Οθωμανικής-Αυτοκρατορικής Κωνσταντινούπολης, και της Ελληνικής - «Εθνοκρατοκεντρικής» Σμύρνης, που εγκαθιδρύει έναν ιδιότυπο διπολισμό και μια διαλεκτικού τύπου σχέση μεταξύ των δύο μεγάλων αστικών κέντρων...
Αναζήτση chlamydia trachomatis σε κλινικά δείγματα από το ουροποιογεννητικό σύστημα και τους οφθαλμούς διαφόρων ασθενών
Authors: Χήτα Νικολέτα
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης ήταν η ανίχνευση των Chlamydia trachomatis στον πληθυσμό της Β.Δ. Ελλάδος, με μοριακές μεθόδους και κυτταροκαλλιέργεια, σε δείγματα από το ουροποιογεννητικό σύστημα και τους οφθαλμούς, καθώς και η συσχέτιση των χλαμυδιακών λοιμώξεων με πιθανούς παράγοντες κινδύνου. Συνολικά ελέγχθηκαν για C. trachomatis 3.340 σεξουαλικώς ενεργά άτομα και 86 ασθενείς με επιπεφυκίτιδα, σε διάστημα 5 Vi ετών (Οκτώβριος 1998 - Μάιος 2004). Σε όλα τα δείγματα (επιχρίσματα και ούρα) εφαρμόσθηκε η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης PCR (Cobas Amplicor CT) και η κυτταροκαλλιέργεια (μόνο στα επιχρίσματα) σε ειδικά σωληνάρια (shell vials), (Vircell S.L., Granada, Spain). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μας, σε 3.098 γυναίκες, 929 συμπτωματικές και 2.169 ασυμπτωματικές, C.trachomatis ανιχνεύθηκαν σε 2%, 4,3% και 1% αντιστοίχως. Σε 242 άνδρες, 207 συμπτωματικούς και 35 ασυμπτωματικούς, C.trachomatis ανιχνεύθηκαν σε 5,4%, 6,3% και 0,0% αντιστοίχως. Στους 86 ασθενείς με επιπεφυκίτιδα, C.trachomatis ανιχνεύθηκαν σε 3 (3,5%): σε ένα παιδί 1 Vi ετών και σε 2 άνδρες με σύνδρομο Reiter. Από τη μελέτη του πληθυσμού διαπιστώθηκε ότι η μικρή ηλικία (<30 ετών) και η εναλλαγή πολλών σεξουαλικών συντρόφων αποτελούν παράγοντες κινδύνου για λοίμωξη από C.trachomatis. Η μέθοδος PCR παρουσίασε υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα, με ελαφρώς μεγαλύτερη ευαισθησία στους συμπτωματικούς ασθενείς και στα επιχρίματα σε σχέση με τα δείγματα ούρων, χωρίς όμως στατιστικά σημαντικές διαφορές. Η ευαισθησία της κυτταροκαλλιέργειας ήταν αρκετά χαμηλή. Συμπερασματικά, η ανίχνευση του γενετικού υλικού των C.trachomatis με τη μέθοδο PCR, σε δείγματα από το ουροποιογεννητικό σύστημα και τους οφθαλμούς, μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην αξιόπιστη και έγκαιρη διάγνωση των χλαμυδιακών λοιμώξεων.
Ανοσοϊστοχημική διερεύνηση της έκφρασης και της πιθανής διαγνωστικής - προγνωστικής σημασίας των δεικτών ενεργοποιητής του πλασμινογόνου, μεταλλοπρωτεϊνάση-1, καθεψίνη D και μεταλλοθειονίνη στους επιθηλιακούς όγκους της ωοθήκης
Authors: Κιζιρίδου Αναστασία
Published: August 2021

Ο καρκίνος των ωοθηκών αποτελεί την 4η κατά σειρά αιτία θανάτου από καρκίνο στις γυναίκες και την 1η αιτία θανάτου από γυναικολογικό καρκίνο. Οι περισσότερες περιπτώσεις απαντώνται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και ο μέσος όρος των ηλικιών είναι τα 63 χρόνια. Από τα τέλη του 1970 έχουν σημειωθεί μικρές μεταβολές στη συχνότητα και στα ποσοστά θνησιμότητας. Παρ’ όλα αυτά, έχει παρατηρηθεί μια στατιστικά σημαντική αύξηση της 5-ετούς επιβίωσης. Από 36% που ήταν το 1970 αυξήθηκε στο 50% το 1994. Τα αποτελέσματα αυτά πιθανόν να οφείλονται σε συνδυασμό παραγόντων όπως η βελτίωση των διαγνωστικών μέσων και των θεραπευτικών μεθόδων(χημειοθεραπεία - χειρουργική αντιμετώπιση) παράλληλα με την αύξηση των γνώσεων για τη βιολογία του κυττάρου του καρκίνου και την καρκινογένεση.Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι ο ανοσοϊστοχημικός προσδιορισμός διαφόρων βιολογικών δεικτών (u-PA, ΜΜΡ-1, καθεψίνη D και μεταλλοθειονίνη) και η διερεύνηση του ρόλου τους στην αιτιοπαθογένεια και την πρόγνωση του καρκίνου των ωοθηκών. Το υλικό μας αποτελείται από 51 όγκους της ωοθήκης. Αυτά ήταν 20 κυσταδενώματα (10 ορώδους τύπου-10 βλεννώδουςτύπου), 14 όγκοι οριακής κακοήθειας και 17 διηθητικά καρκινώματα (7 ορώδους-θηλώδους τύπου, 5 ορώδους τύπου, 2 βλεννώδους τύπου, 2 ενδομητροειδούς τύπου και ένα ορώδους-εκ διαυγών κυττάρων τύπου). Όλες οι ασθενείς με διηθητικά καρκινώματα χειρουργήθηκαν χωρίς προηγηθείσα χημειοθεραπεία. Εφαρμόσθηκε η μέθοδος αβιδίνης-βιοτίνης-υπεροξειδάσης(ABC) σε τομές παραφίνης. Γενικά η ανοσοϊστοχημική έκφραση του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου ανιχνεύθηκε σ’ όλους τους όγκους της ωοθήκης. Ειδικότερα, οι καλοήθεις παρουσίαζαν σε υψηλά ποσοστά χαμηλή βαθμολογία ενώ οι κακοήθεις εξέφραζαν υψηλή βαθμολογία σε μεγαλύτερα ποσοστά. Συσχέτιση της έκφρασης του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου με άλλες κλασσικές παραμέτρους δεν διαπιστώθηκαν. Η έκφραση της ΜΜΡ-1 στα διηθητικά καρκινώματα ήταν πλέον έντονη από αυτή των υπολοίπων όγκων και συνήθως ακολουθούσε αυτή των στρωματικών κυττάρων του όγκου. Στους κακοήθεις όγκους παρατηρήθηκε ανάστροφη συσχέτιση της έκφρασης αυτής με τη διαφοροποίηση του όγκου.Τα διηθητικά καρκινώματα εξέφραζαν επίσης έντονη ανοσοχρώση των νεοπλασματικών κυττάρων καθεψίνη D, συγκριτικά με τους οριακούς ή τους καλοήθεις όγκους. Ανάλογα ήταν και τα ευρήματα της έκφρασης των σίρωματικών κυττάρων των διαφόρων όγκων. Τέλος, κατά τη μελέτη της έκφρασης της μεταλλοθειονίνης, βρέθηκε κάποια ένδειξη σχέσης μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών των όγκων(κακοήθων-οριακών-καλοήθων). Σημειώνεται ότι στα καρκινώματα με μη διηθητικές εμφυτεύσεις παρατηρήθηκε χαμηλή έκφραση της ΜΤ. Συνοπτικά φαίνεται ότι η δραστηριότητα αυτών των παραγόντων συσχετίζεται με την ιστοπαθολογική εικόνα των όγκων της ωοθήκης και ότι αυτοί εμπλέκονται μέσω του μηχανισμού της διήθησης και μετάστασης στην αιτιοπαθογένεια του καρκίνου των ωοθηκών.
Εκτίμηση των μεταβολών της νεφρικής λειτουργίας με προσδιορισμό της πρωτεϊνουρίας και της ενζυματουρίας σε ασθενείς με κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση
Authors: Τασιόπουλος Φώτιος
Published: August 2021

Η κυστεοουρητική παλινδρόμηση (ΚΟΠ) είναι μια πάθηση του ουροποιητικού συστήματος η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική βλάβη του νεφρού και πρώϊμη θνησιμότητα. Σκοπός της μελέτης είναι να ανακαλύψει εάν ο προσδιορισμός στα ούρα της κρεατινίνης, της αλβουμίνης και των ενζύμων Ν-ακετυλ-Β-D-γλουκοζαμινιδάση, γ-γλουταμυλ-τρανσφεράση και γαλακτική δεϋδρογονάση θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα αφ’ ενός μεν για την πρώϊμη ανακάλυψη των σωληναριακών βλαβών σε παιδιά με παλινδρόμηση στείρων ούρων, αφ’ ετέρου για την παρακολούθηση της εξέλιξης της νεφρικής βλάβης για τις περιπτώσεις με συνοδό νεφροπάθεια από παλινδρόμηση. Μελετήθηκαν 60 φυσιολογικά παιδιά και 95 ασθενείς με ΚΟΠ που ταξινομήθηκαν σε 3 ομάδες: φυσιολογικά παιδιά, ασθενείς με ΚΟΠ χωρίς νεφρικές βλάβες και παιδιά με ΚΟΠ και νεφρικές βλάβες. Η νόσος ταξινομήθηκε σε μικρού (I-II), μετρίου (III) και μεγάλου βαθμού (IV-V) ΚΟΠ. Το συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι μεταξύ των προσδιορισθέντων παραμέτρων μόνο ο λόγος B-NAG/κρεατινίνη ούρων για μετρίου και μεγάλου βαθμού ΚΟΠ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν δείκτης σωληναριακής δυσλειτουργίας. Για τους ασθενείς με συνοδό νεφρική βλάβη ο λόγος αποτελεί κατά την γνώμη μας μια επιπλέον παράμετρο παρακολούθησης της εξέλιξης της νεφρικής βλάβης που είναι χρήσιμη για την πρόγνωση της νόσου.
Δομή και ιδιότητες γερμανικών υάλων αλκαλίων
Authors: Γιαννόπουλος Ιωάννης
Published: August 2021

Γερμανικές ύαλοι αλκαλίων xM20-(l-x)Ge02 (M=Rb, Κ) παρασκευάστηκαν σε ευρεία περιοχήυάλωσης (0<χ<0 60), και μελετήθηκαν με φασματοσκοπικές τεχνικές Raman και ανακλαστικότηταςυπερύθρου Στόχος η δομική ερμηνεία της "γερμανικής ιδιαιτερότητας" (germanate anomaly effect) ηοποία συνίσταται στην εμφάνιση ακρότατων στην εξάρτηση των φυσικών ιδιοτήτων των γερμανικώνυάλων από το αλκαλικό περιεχόμενο και η ποσοτικοποίηση της υαλώδους γερμανικής δομήςΗ χαρτογράφηση της υαλώδους γερμανικής δομής συνίσταται στη γνώση του γραμμομοριακούκλάσματος Χι όλων των τοπικών "μικροδομών" που συγκροτούν το υαλώδες πλέγμα Για προσθήκηαλκαλικού οξειδίου μέχρι -20 mol% Μ20 ο μετασχηματισμός του πλέγματος περιλαμβάνει κυρίωςτην δημιουργία οκταέδρων Ge062" (όπου 0 δηλώνει γεφυρωμένο άτομο οξυγόνου) και τετραεδρικώνμονάδων Q3 με ένα τερματικό άτομο οξυγόνου (ΝΒΟ) Σε μεγαλύτερα αλκαλικά περιεχόμεναδημιουργούνται μονάδες Q3, Q2 και Q1 και ο απο-πολυμερισμός της υαλώδους μήτρας κυριαρχείΗ ανάλυση των φασμάτων άπω-υπερύθρου σε συνιστώσες ταινίες έδειξε την ύπαρξη δύοκατανομών των θέσεων υποδοχής των κατιόντων με χαμηλές (L) και υψηλότερες (Η) συχνότητεςδόνησης Η σύγκριση των φασμάτων άπω-υπερύθρου υάλων-κρυστάλλων οδήγησε στο συμπέρασμαότι η κατανομή Η συνιστά θέσεις "κρυσταλλικού" τύπου σε αντιδιαστολή με την κατανομή L πουαποδόθηκε σε κίνηση των κατιόντων σε θέσεις με κυρίως "άμορφο" χαρακτήραΟι γνώσεις που αναπτύχθηκαν από την ανάλυση Raman και υπερύθρου σχετίζονται κύρια μετην τοπική δομή ενώ η μελέτη τριών φυσικών ιδιοτήτων, της πυκνότητας, της ιοντικής αγωγιμότητας και της θερμοκρασίας υάλωσης, έδωσε την δυνατότητα "αποτύπωσης" της ιδιαίτερης σημασίας καιτης δομής ενδιάμεσης έκτασης για την ερμηνεία της 'γερμανικής ανωμαλίας' στις γερμανικές υάλουςαλκαλίων.
Χρωματοσωματικές ομολογίες ειδών drosophila με DNA υβριδισμούς
Authors: Μποντίνας Γεώργιος
Published: August 2021

Μελετήθηκαν οι χρωματοσωματικές ομολογίες πέντε παλαιοαρκτικών και νεοαρκτικών ειδών της ομάδας Drosophila obscura (D. obscura, D. ambigua, D. tristis, D. subsilvestris, D. bifasciata, D. pseudoobscura, D. persimilis, D. affinis, D. algonquin και D. azteca) με τη μέθοδο του in situ υβριδισμού χρησιμοποιώντας ως ανιχνευτή τον γόνο 5C από τη D. melanogaster. Σε όλα τα είδη παρατηρήθηκαν έξι θέσεις υβριδισμού. Δύο γόνοι ακτίνης εδράζονται σε καθένα από τα χρωματοσωματικά στοιχεία C και Ε και μια σε καθένα από τα στοιχεία A και D. Μια επιπλέον θέση υβριδισμού παρατηρήθηκε στο στοιχείο Β των ειδών D. Subsilvestris και D. Bifasciata, μια επιπλέον θέση υβριδισμού στο στοιχείο A και μία στο Β στα είδη, D. pseudoobscura και D. persimilis και δύο επιπλέον θέσεις υβριδισμού στο στοιχείο Β στα είδη D. affinis, D. algonquin και D. azteca. Τέλος, για το είδος D. azteca, μία επιπλέον θέση υβριδισμού ανιχνεύτηκε στο χρωματοσωματικό στοιχείο C και μία στο D. Τέσσερεις, από τις συνολικά δέκα θέσεις υβριδισμού που ανιχνεύτηκαν στη D. Azteca, προέρχονται πιθανά από διπλοποιήσεις. Παρόλο που τα πέντε νεοαρκτικά είδη της ομάδας Drosophila obscura διαφέρουν απ’ όλα τα υπόλοιπα μελετηθέντα είδη της ομάδας, τόσο όσον αφορά τον αριθμό των γόνων της ακτίνης όση και την κατανομή και θέση τους στα διάφορα χρωματοσώματα, το γενικό βασικό πρότυπο των έξι γόνων ακτίνης σε όλο το γένος Drosophila ενισχύει την υπόθεση ότι τα χρωματοσωματικά στοιχεία διατήρησαν τη βασική τους δομή και οργάνωση κατά τη διάρκεια της εξέλιξης.
Μελέτη της επίδρασης της ερυθροποιητίνης σε χειρουργικούς ασθενείς
Authors: Λώλης Ευάγγελος
Published: August 2021

Η παρούσα μελέτη στηρίζεται σε μια προοπτική, τυχαιοποιημένη μελέτη της δράσης της ανθρώπινης ανασυνδυασμένης ερυθροποιητίνης σε γυναίκες με αδενοκαρκίνωμα μαστού που υποβλήθηκαν σε τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή και μασχαλιαίο λεμφαδενικό καθαρισμό. Μελετήθηκε η μοριακή, κυτταρική και μεταβολική απάντηση στο χειρουργικό stress; σε επίπεδο συστηματικό (αίμα) και σε τυπικό (χειρουργικό τραύμα) μεταξύ των γυναικών που έλαβαν το φάρμακο και αυτών που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Διαπιστώθηκε ότι, η περιεγχειρητική χορήγηση της ερυθροποιητίνης έχει ανοσοτροποποιητική δράση, μειώνοντας τα επίπεδα των κυττοκινών TNFα, IL-6, IL-la, ενώ παράλληλα ενισχύει την κυτταρική ανοσία, όπως αυτή εκφράζεται από τους λεμφοκυτταρικούς υποπληθυσμούς που μελετήθηκαν. Δεν διαπιστώθηκαν αξιόλογες αλλαγές στις μεταβολικές παραμέτρους.
Ελεύθερες ρίζες και έγκαυμα
Authors: Φιλίππου Δημήτριος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη των μεταβολών του μονοξειδίου του αζώτου, της συνθάσης του NO, της οξειδάσης της ξανθίνης και της αντιοξειδωτικής ικανότητας σε εγκαυματίες ασθενείς, και η διερεύνηση των παθοφυσιολογικών μεταβολών και των διαγνωστικών και θεραπευτικών δυνατοτήτων. Υλικό-Μέθοδος: Χρονική διάρκεια μελέτης, 5 έτη. Υλικό: 25 ασθενείς (μέγεθος εγκαύματος, 5-64% ΟΕΣ). Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 2 ομάδες (Ομάδα Α, έγκαυμα <20% ΟΕΣ και Ομάδα Β>20% ΟΕΣ). Ελήφθησαν δείγματα αίματος έως και την 16η ημέρα, με βάση συγκεκριμένο πρωτόκολλο, και μετρήθηκαν οι ειδικές παράμετροι με λουμινόλη εξαρτώμενη χημειοφωταύγεια και ενζυμική κινητική. Αποτελέσματα: Όλες οι προς μελέτη παράμετροι είναι αυξημένες σε σχέση με τις φυσιολογικές. Μεταξύ των δύο ομάδων ανευρίσκονται σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές στατιστικά σημαντικές διαφορές, οι οποίες αναφέρονται λεπτομερώς στη μελέτη. Συμπεράσματα: (α) Η μείωση της παραγωγής του NO το πρώτο 24ωρο είναι εικονική, διότι αντιδράς με το Ο₂ προς σχηματισμό ΟΝΟΟ, (β) Η τοξική αναιμία του εγκαύματος οφείλεται εν μέρει στο ΟΝΟΟ, (γ) Το NO έχει ευεργετική δράση στην επούλωση, αν και στην αρχή μπορεί να συμβάλλει στην ιστική βλάβη (διττός ρόλος), (δ) Η αντιοξειδωτική ικανότητα εξαρτάται από τις μεταγγίσεις πλάσματος, (ε) Η ΝΟ-συνθάση είναι ευαίσθητο ένζυμο και μπορεί να εκκρίνεται και απρόσφορα, (στ) Η οξειδάση της ξανθίνης παράγεται όψιμα και εξαρτάται από τη δράση του θερμικού αιτίου, της λοίμωξης και των δερματικών μοσχευμάτων, (ζ) Τα εγκαύματα <20% παρουσιάζουν την ίδια βιολογική συμπεριφορά ως προς τα οξειδωτικά και ομοίως τα >20%, (η) Τα οξειδωτικά δεν έχουν ρόλο μόνο τις πρώτες ημέρες όπως πιστεύεται αλλά και στη συνέχεια.
Φλεγμονώδης απόκριση και κινητική του οξυγόνου κατά τη μέγιστη καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κοπώσεως και την πρώιμη φάση της ανάκαμψης σε ασθενείς με σαρκοείδωση
Authors: Διονυσοπούλου Βασιλική
Published: August 2021

Σκοπός: Η διερεύνηση της συσχέτισης των επιπέδων της ιντερλευκίνης-6 του ορού με την κινητική του οξυγόνου κατά τη μέγιστη καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κοπώσεως (ΚΑΔΚ) και την πρώιμη φάση της ανάκαμψης, σε ασθενείς με σαρκοείδωση και υγιείς μάρτυρες. Υλικό-μέθοδος: Στη μελέτη έλαβαν μέρος τριάντα-τέσσερις ασθενείς με σαρκοείδωση (12 άνδρες / 22 γυναίκες, 43 ± 11 ετών) και 11 υγιείς μάρτυρες (3 άνδρες ± 8 γυναίκες, 29 ±5 ετών), οι οποίοι υποβλήθηκαν σε μέγιστη καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κοπώσεως σε κυλιόμενο τάπητα. Υπολογίσθηκαν η μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου (VO₂), η αποβολή διοξειδίου του άνθρακα (VCO₂), και ο αερισμός, με τη μέθοδο αναπνοή-αναπνοή. Τα επίπεδα της ιντερλευκίνης-6 υπολογίσθηκαν με την υψηλής ευαισθησίας μέθοδο ELISA, πριν την άσκηση, στο μέγιστο της άσκησης, και δεκαπέντε λεπτά μετά το τέλος της άσκησης. Αποτελέσματα: Οι σαρκοειδικοί ασθενείς είχαν στατιστικά σημαντικάχαμηλότερη μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου σε σύγκριση με τους υγιείς (24.34 ± 4.6 ml/kg/min vs 33.59 ± 7.1 ml/kg/min, p=0.001 ) καθώς επίσης και σημαντικά χαμηλότερη τιμή αναερόβιου ουδού (17.64 ± 4 ml/kg/min vs 23.72 ± 5.92 ml/kg/min, p=0.008) και κλίσης VO₂ lt slope (1 ± 0.289 lt/min/min vs 1.24 ± 0.166, p=0.003). Τα επίπεδα της Ιντερλευκίνης-6 ήταν σημαντικά υψηλότερα στον ορό των ασθενών από ότι στον ορό των υγιών ατόμων, και παρουσίασαν αρνητική συσχέτιση με την μέγιστη κατανάλωση οξυγόνου, τον αναερόβιο ουδό και την κλίση VO₂ lt. Οι σαρκοειδικοί ασθενείς με βραδεία φάση ανάκαμψης (κλίση VO₂ lt < 0.8 It/min/min) είχαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα επίπεδα IL-6 στον ορό τους από τους ασθενείς με ταχεία φάση ανάκαμψης (κλίση VO₂ lt ≥ 0.8 It/min/min) (p < 0.05) Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα αυτά είναι ενδεικτικά του ρόλου της φλεγμονώδους απόκρισης στους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς της μειωμένης ανοχής στην άσκηση στους ασθενείς με σαρκοείδωση.