Διαστολική δυσλειτουργία αριστερής κοιλίας και στεφανιαία εφεδρεία
Authors: Ευαγγέλου Δημήτριος 
Published: June 2021

Η υπέρταση αποτελεί μείζονα παράγοντα κινδύνου για την καρδιαγγειακή νόσο και σχετίζεται με λειτουργικές και δομικές αλλοιώσεις στην καρδιά και στα αγγεία. Η υπέρταση μέσω πολλαπλών μηχανισμών μπορεί να προκαλέσει μυοκαρδιακή υπερτροφία, μυοκαρδιακή απόπτωση και μυοκαρδιακή ίνωση. Αυτές οι αλλοιώσεις μπορεί να οδηγήσουν σε μειωμένη διαστολική και συστολική απόδοση της καρδιάς.Η υπέρταση μπορεί επίσης να προκαλέσει βλάβη στο αγγειακό δίκτυο, και στη στεφανιαία μικροκυκλοφορία προκαλώντας δυσλειτουργία του ενδοθηλίου των αγγείων, περιαγγειακή και διάμεση ίνωση, αγγειακή αναδιαμόρφωση και μείωση του αριθμού αρτηριολιών με αποτέλεσμα τη μειωμένη στεφανιαία εφεδρεία ροής. Η ηχωκαρδιογραφία και ειδικότερα, η εκτίμηση της μυοκαρδιακής παραμόρφωσης και της συστροφής-αποσυστροφής της αριστερής κοιλίας με την τεχνική speckle tracking (2DSTE) επιτρέπει την ποσοτική εκτίμηση της λειτουργικότητας της αριστερής κοιλίας και μπορεί να ανιχνεύσει πρώιμες αλλοιώσεις σε υπερτασικούς ασθενείς. Επιπλέον η στεφανιαία εφεδρεία ροής στην περιοχή κατανομής του προσθίου κατιόντα κλάδου είναι πλέον δυνατόν να εκτιμηθεί με τη χρήση της stress ηχωκαρδιογραφίας μετά από πρόκληση υπεραιμίας με τη χορήγηση διπυριδαμόλης. (DIPSE) Ο σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν να μελετήσει : 1) Την ύπαρξη διαφορών στους ηχωκαρδιογραφικούς δείκτες μυοκαρδιακής παραμόρφωσης σε υπερτασικούς ασθενείς με φυσιολογικό κλάσμα εξώθησης και σε υγιείς μάρτυρες τόσο σε ηρεμία όσο και μετά από φαρμακολογικό stress test με χορήγηση διπυριδαμόλης και την πιθανή συσχέτιση τους με τη στεφανιαία εφεδρείας ροής.2) Τις πιθανές συσχετίσεις των μεταβολών των δεικτών 2DSTE μετά από DIPSE με τις μεταβολές άλλων υπερηχογραφικών δεικτών καθώς και με τη στεφανιαία εφεδρείας ροής σε υπερτασικούς ασθενείς .47 άνδρες με αρτηριακή υπέρταση ( ηλικίας 57±9 έτη) με φυσιολογικό κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας και χωρίς υπερτροφία της αριστερής κοιλίας και 20 υγιείς άνδρες εξετάστηκαν με συμβατικό και 2D strain ηχωκαρδιογράφημα σε ηρεμία και μετά χορήγηση διπυριδαμόλης ( DIPSE ). Η στεφανιαία εφεδρεία ροής (CFR ) μετρήθηκε στο άπω τμήμα του προσθίου κατιόντα κλάδου μετά τη χορήγηση διπυριδαμόληςH συνολική επιμήκης παραμόρφωση (GLS) και η συνολική συστροφή ( TWIST) της αριστερής κοιλίας ήταν υψηλότερα ενώ ο ρυθμός αποσυστροφής (UNTWIST rate) ήταν χαμηλότερη στους υπερτασικούς έναντι των μαρτύρων (p<0.05 για όλα ). Το ΤWIST παρέμεινε υψηλότερο στους υπερτασικούς (p=0.021 )και μετά τη στάθμιση για το δείκτη μάζας σώματος και την ηλικία ανάμεσα στις δύο ομάδες.Η CFR ήταν υψηλότερη στους υγιείς σε σχέση με τους υπερτασικούς ακόμα και μετά τη στάθμιση για τους εν λόγω παράγοντες (4,14 vs 2.52 , p=0.001)Μετά την προσαρμογή για την ηλικία και το BMI οι αλλαγές που προκάλεσε το DIPSE στις διάφορες παραμέτρους που μελετήθηκαν δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο γκρουπ ( p>0.05 για όλα ). H βελτίωση που παρατηρήθηκε με το DIPSE στη συνολική επιμήκη παραμόρφωση ( GLS ) συσχετίστηκε με υψηλότερο CFR μόνο στους υπερτασικούς ( r-0.372, p=0.010). H παρούσα μελέτη έδειξε ότι καλά ρυθμισμένοι υπερτασικοί ασθενείς έχουν ήπιες μόνο διαφορές σε ηχωκαρδιογραφικούς δείκτες σε σχέση με υγιείς μάρτυρες, κάποιες από τις οποίες φαίνεται να σχετίζονται με την ηλικία και το δείκτη μάζας σώματος. Ένα φαινόμενο υπερσυστροφής ( υψηλότερο TWIST) φαίνεται να απαντάται πρώιμα στην υπέρταση που μπορεί να είναι αντιρροπιστικός μηχανισμός προκειμένου να διατηρηθεί φυσιολογική η συνολική λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας. Η στεφανιαία μικροκυκλοφορία διαπιστώθηκε επηρεασμένη στους υπερτασικούς αν και μέσα στα φυσιολογικά όρια και συσχετίστηκε με μεταβολές στη συστολική λειτουργία κατά τον επιμήκη άξονα μετά τη χορήγηση διπυριδαμόλης