Επίδραση μερικών βαρέων μετάλλων, ιχνοστοιχείων και της αλατότητας στην ανόργανη θρέψη της ροδιάς
Authors: Διχάλα Όλγα 
Published: September 2021

Έχουν διεξαχθεί πέντε πειράματα για να μελετηθεί η συμπεριφορά του φυτού της ροδιάς (Punica granatum L.), σε διαφορετικές συνθήκες όπως με εφαρμογές του νικελίου (Ni) (ριζοπότισμα και διαφυλλικά), χρωμίου (Cr) δύο μορφών του τρισθενούς και εξασθενούς (Cr3+ και Cr6+) και της αλατότητας. Στο πρώτο πείραμα, μελετήθηκε η αντίδραση τριών ποικιλιών ροδιάς (‘Wonderful’, ‘Acco’ και ‘Ερμιόνη’ με συγκεντρώσεις 0-200 μΜ Ni που έγινε με ριζοπότισμα σε νεαρά φυτά ροδιάς. Από τα αποτελέσματα προέκυψε πως η γενετική παραλλακτικότητα έπαιξε σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά των τριών ποικιλιών στο νικέλιο. Στα φύλλα συσσωρεύτηκε η μεγαλύτερη ποσότητα νικελίου στις συγκεντρώσεις 100 και 200 μΜ Ni και τη μεγαλύτερη συγκέντρωση την είχε η ποικιλία ‘Ερμιόνη’. Στο πείραμα υπαίθρου (οπορώνας) έγιναν διαφυλλικοί ψεκασμοί με συγκεντρώσεις νικελίου 0-100μΜ και 100μΜ Ni+100μΜ Β στις ποικιλίες ‘Wonderful’ και ‘Acco’. Οι ψεκασμοί νικελίου ήταν αποτελεσματικοί στον έλεγχο της σχισίματος των καρπών καθώς και στις συγκεντρώσεις Ca και Mg στους φλοιούς των καρπών. Η σχέση μεταξύ του % σχισίματος και της συγκέντρωσης Νί στο διάλυμα ήταν γραμμική και αρνητικήΤα φύλλα είχαν τη μικρότερη συγκέντρωση Ni σε σύγκριση με τους καρπούς και τα σπέρματα. Τα δεδομένα μας υποδεικνύουν ότι η βελτίωση στη θρέψη της ροδιάς με νικέλιο μπορεί να μειώσει τις απώλειες της καλλιέργειας λόγω σχισίματος. Στο πείραμα Cr3+ , η συγκέντρωση Cr βρέθηκε στις ρίζες να είναι υψηλότερη συγκριτικά με τα φύλλα και η ‘Acco’ είχε τη μεγαλύτερη τιμή. Η συγκέντρωση Ca στα φύλλα παρουσίασε διαφορές στις τρεις ποικιλίες με την ‘Ερμιόνη’ να έχει τις υψηλότερες συγκεντρώσεις Ca, K και Mg στις ρίζες, στις υψηλότερες συγκεντρώσεις Cr3+. Η ‘Ερμιόνη’ είχε τις υψηλότερες συγκεντρώσεις σε ολικές φαινόλες, φλαβονοειδή και αντιοξειδωτική και οι παράγοντες αυτοί επηρεάζονται σημαντικά από την ποικιλία και τη συγκέντρωση χρωμίου. Επίσης οι συγκεντρώσεις χλωροφύλλης, καροτενοειδών, υδατανθράκων και πορφυρινών επηρεάστηκαν από την αλληλεπίδραση της ποικιλίας με τις διαφορετικές συγκεντρώσεις Cr3+. Στο δεύτερο πείραμα με χρώμιο, τα αποτελέσματα έδειξαν πως το Cr6+ προκάλεσε την αύξηση της συγκέντρωσης Cr στις ρίζες και στα φύλλα. Επίσης, η συνολική ποσότητα Cr στις ρίζες ήταν 11-16 φορές περισσότερη συγκριτικά με τα φύλλα. Η ‘Ερμιόνη’ είχε σημαντικά μεγαλύτερη συγκέντρωση χλωροφύλλης. Όσο αυξανόταν η συγκέντρωση Cr6+ στο διάλυμα, τόσο αυξάνονταν και οι συγκεντρώσεις των ολικών φαινολών, φλαβονοειδών και τιμών FRAP. Η ‘Ερμιόνη’ συσσώρευσε λιγότερο Cr στα φύλλα συγκριτικά και είχε μεγαλύτερη συγκέντρωση χλωροφύλλης, ολικών φαινολών, φλαβονοειδών και τιμών FRAP. Έτσι η ποικιλία αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η πιο ανθεκτική στο Cr6+ ποικιλία. Στο τελευταίο πείραμα αξιολογήθηκε η αντίδραση τριών ποικιλιών ροδιάς (‘Wonderful’, ‘Grenada’ και ‘Ερμιόνη’) σε συνθήκες αλατότητας. Κατά τη διάρκεια του πειράματος αρδεύονταν με θρεπτικό διάλυμα Hoagland, το οποίο τροποποιήθηκε με πέντε συγκεντρώσεις 0, 25, 50 και 75 mM τριών αλάτων (NaCl, KCl και K2SO4). Η ‘Ερμιόνη’ είχε τις υψηλότερες συγκεντρώσεις ολικών φαινολών, φλαβονοειδών και αντιοξειδωτικής ικανότητας στην επίδραση και των τριών αλάτων. Επιπλέον, μείωση της χλωροφύλλης παρατηρήθηκε και στις τρεις ποικιλίες. Από τα αποτελέσματα προέκυψε πως η ‘Grenada’ ήταν η πιο ευαίσθητη ποικιλία στα άλατα και πως οι ποικιλίες ροδιάς που επιλέχθηκαν στο πείραμα ήταν πιο ευάλωτες στα άλατα KCl και Κ2SO4.