bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μορφολογική, βιοχημική και μοριακή μελέτη της προστατευτικής δράσης των μορίων U-74389G (λαζαροειδές), της ερυθροποιητίνης, της σιλδεναφίλης και της οκτρεοτίδης, στην συντήρηση παγκρέατος για μεταμόσχευση
Authors: Ιορδάνου Χρήστος
Published: September 2021

Η συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση για μεγαλύτερη δωρεά και διανομή ανθρωπίνων οργάνων για μεταμόσχευση, ακολουθώντας πάντα τους διεθνείς κανόνες της ιατρικής πρακτικής και δεοντολογίας, έχει δημιουργήσει μεγάλες ανάγκες σε κλινικό και πειραματικό επίπεδο, για την βελτίωση των προς μεταμόσχευση οργάνων, τη βελτίωση των διαλυμάτων και των τεχνικών συντήρησης και τέλος την αύξηση του χρόνου της συντήρησης. Είναι γεγονός ότι παρόλη την αυξανόμενη εμπειρία των χειρουργικών ομάδων που ασχολούνται με μεγάλη εξειδίκευση πλέον με τις μεταμοσχεύσεις, οι ιστικές βλάβες των οργάνων από το φαινόμενο της ισχαιμίας και της επαναιμάτωσης είναι πάντα παρούσες, με δύσκολα αντιμετωπιζόμενες συνέπειες (κακή ή μη ικανοποιητική λειτουργία των οργάνων ή πρώιμη μη λειτουργία τους – primary non function). Μια βασική επιλογή που θα βοηθούσε σημαντικά στην πρόληψη των βλαβών από την ισχαιμία και την επαναιμάτωση, είναι η προσπάθεια για βασικές βελτιώσεις κατά το στάδιο της λήψης του προς μεταμόσχευση οργάνου (του παγκρέατος) και αμέσως μετά κατά τη διαδικασία συντήρησής του. Σκοπός αυτής της πειραματικής εργασίας ήταν να εξεταστεί η πιθανή επίδραση 4 (τεσσάρων) διαφορετικών χημικών μορίων, εκ των οποίων 3 είναι ήδη γνωστά φάρμακα, το 21 αμινοστεροειδές U-74389G (Λαζαροειδές), την Ερυθροποιητίνη, τη Σιλδεναφίλη και την Οκτρεοτίδη, στην πρόληψη των ιστικών βλαβών από την ισχαιμία, με στόχο την καλύτερη διατήρηση του προς μεταμόσχευση παγκρέατος. Στο Ερευνητικό – Πειραματικό Κέντρο ELPEN μελετήθηκαν 54 ζώα (θηλυκοί και αρσενικοί χοίροι, ≥20 kg). Τα αποτελέσματα μας, έδειξαν άλλοτε άλλου βαθμού και όχι πάντα στατιστικά σημαντική επίδραση και των τεσσάρων αυτών φαρμακολογικών παραγόντων σε μετρήσιμες βιοχημικές (MDA, MPO, TNF-a, αμυλάση) και παθολογοανατομικές παραμέτρους (οίδημα, αιμορραγία, πολυμορφοπύρηνα, νέκρωση, κενοτόπια), που σχετίζονται με τη συμπεριφορά του προς μεταμόσχευση παγκρέατος στο φαινόμενο της βλάβης ισχαιμίας/επαναιμάτωσης. Η τάση και η δυναμική των παρατηρήσεων αυτών, αποτελούν σίγουρα ιδέα και ερέθισμα για περισσότερη και σε μεγαλύτερη έκταση πειραματική ερευνητική δουλειά, προκειμένου να επιβεβαιωθεί η ενδεχόμενη ευεργετική δράση των μορίων αυτών και να αξιολογηθεί και σε κλινικό επίπεδο, στο μέλλον. Ο στόχος μας είναι πάντοτε, μια καλή επισημονική ιδέα να μετατραπεί σε πραγματικό όφελος για τους ασθενείς μας.
Οι 6 σονάτες και παρτίτες για σόλο βιολί και οι 6 σονάτες για σόλο τσέλο του Johann Sebastian Bach
Authors: Λουκά Ίρις-Ειρήνη
Published: September 2021

Οι 6 σονάτες και παρτίτες για σόλο βιολί και οι 6 σουίτες για σόλο τσέλο του Johann Sebastian Bach ενωμένες σε μία έκδοση ως 12 έργα για σόλο βιόλα. Ιστορικά στοιχεία, ανάλυση ερμηνευτικών και τεχνικών ζητημάτων, εισήγηση διαφορετικής προσέγγισης δεδομένων από τις αναλύσεις των χειρογράφων και ένταξη αυτών στην ερμηνεία. Η Διατριβή (εργασία και έκδοση) έχει ως μέρος της και ρεσιτάλ βιντεοσκοπημένα με τα έργα που εξετάζει.
Ο βιασμός κατά τις ένοπλες συρράξεις
Authors: Καλαπόδη Γεωργία
Published: September 2021

Σκοπός: Η μελέτη εξετάζει τους βιασμούς που διαπράττονται κατά την διάρκεια των ενόπλων συρράξεων υπό το πρίσμα της επιστήμης της Εγκληματολογίας και σχετικών με το αντικείμενο της μελέτης ζητημάτων που παρουσιάζουν εγκληματολογικό ενδιαφέρον. Στο πρώτο μέρος της μελέτης επιχειρείται να διαπιστωθεί «αν είναι εφικτή μία συγκριτική ανάλυση των βιασμών που διαπράττονται κατά την διάρκεια ενόπλων συρράξεων σε σχέση με το έγκλημα του «τυπικού βιασμού», όπως αυτό εννοείται σε ειρηνικές περιόδους. Στο δεύτερο μέρος της μελέτης εξετάζονται αποφάσεις των Διεθνών Ποινικών Δικαστηρίων, οι οποίες αφορούν μαζικούς και οργανωμένους βιασμούς που διαπράχτηκαν κατά την διάρκεια ενόπλων συρράξεων. Ερευνάται επιπρόσθετα η δυνατότητα εφαρμογής από τα εθνικά δικαστήρια των διεθνών κανόνων και της νομολογίας των διεθνών δικαστηρίων για το έγκλημα του βιασμού κατά τις ένοπλες συρράξεις. Το κύριο ερώτημα που γεννάται από αυτή την οπτική είναι «εάν οι ρυθμίσεις των διεθνών κανόνων και η απονομή της διεθνούς ποινικής δικαιοσύνης καθίστανται επαρκή εργαλεία στο επίπεδο της πρόληψης και της καταστολής της σεξουαλικής βίας των ενόπλων συρράξεων».Μεθοδολογία: Στο πρώτο μέρος της μελέτης, μετά την ολοκλήρωση της διερεύνησης της βιβλιογραφίας, αναλύονται κριτικά οι σχετικές με το θέμα εμπειρικές έρευνες και θεωρητικές προσεγγίσεις. Στη τεκμηρίωση των συμπερασμάτων επιλέγεται η συγκριτική μέθοδος που στοχεύει στην συστηματοποίηση των ομοιοτήτων και των διαφορών της σεξουαλικής βίας σε περιόδους ειρήνης και ενόπλων συρράξεων. Στο δεύτερο μέρος της μελέτης επιλέγεται κατά κανόνα ως μέθοδος έρευνας «η μελέτη περίπτωσης» που συνίσταται στην περιγραφή και κριτική ανάλυση συγκεκριμένων υποθέσεων που εκδικάστηκαν από διεθνή δικαστήρια ή από εθνικά δικαστήρια βάσει των διεθνών κανόνων οι οποίες αφορούν βιασμούς που διαπράχτηκαν κατά την διάρκεια ενόπλων συρράξεων. Συμπεράσματα: Η σεξουαλική βία φαίνεται να έχει μία κοινή βάση αναπαραγωγής στην ειρήνη και στον πόλεμο, εφόσον οι κυρίαρχες αντιλήψεις του κοινωνικού σώματος για το φύλο, τη σεξουαλικότητα, και την ηθική επιτρέπουν τη διάχυση και την κανονικοποιήσή της. Ωστόσο ο βιασμός κατά τις ένοπλες συρράξεις αποκτά μία ιδιαίτερη συμβολική και στρατηγική σημασία, καθώς μετατρέπεται σε «όπλο πολέμου» που στοχεύει στην ηθική προσβολή και τον αφανισμό κοινωνιών, ή διακριτών ως προς την εθνότητα, τη φυλή και τη θρησκεία, πληθυσμιακών ομάδων. Η νομολογία των Διεθνών Ποινικών Δικαστηρίων αποτελεί ένα σημαντικό βήμα ως προς την οριοθέτηση του βιασμού και την ένταξη του σε κατηγορίες διεθνών εγκλημάτων. Εντούτοις, η απονομή της διεθνούς ποινικής δικαιοσύνης δεν είναι επαρκώς αποτελεσματική ως προς τη καταστολή και τη πρόληψη της εκτεταμένης σεξουαλικής βίας των ενόπλων συρράξεων. Η δικαίωση και η αποκατάσταση των θυμάτων είναι περιορισμένη, αφού η πλειοψηφία των δραστών διαφεύγει τη σύλληψη, ή δεν καταδικάζεται.
Αλληλεπιδράσεις μεσεγχυματικών κυττάρων του μυελού των οστών και λευχαιμικών κυττάρων
Authors: Γαβριηλίδης Γεώργιος
Published: September 2021

H προφλεγμονώδης κυτοκίνη Stem Cell Factor (SCF, συνδέτης του υποδοχέα c-Kit) συμμετέχει στο καρκινικό μικροπεριβάλλον πολλών νεοπλασιών ενώ παράλληλα εμφανίζει αρνητική προγνωστική αξία. Αυξημένα επίπεδα έκφρασης SCF έχουν πρόσφατα ανααφερθεί σε μια μικρή ομάδα ασθενών με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία (ΧΛΛ), εντούτοις ο βιολογικός ρόλος του SCF στην παθοφυσιολογία της νόσου παραμένει άγνωστος. Στην παρούσα μελέτη τα ΧΛΛ κύτταρα βρέθηκε να εκφράζουν κυρίως τη διαμεμβρανική ισομορφή του SCF, η οποία προάγει πιο ισχυρές βιολογικές αποκρίσεις από την αντίστοιχη διαλυτή ισομορφή του SCF κατά τη σύνδεση με τον c-Kit. Ο SCF εντοπίστηκε σημαντικά αυξημένος στα ΧΛΛ κύτταρα συγκριτικά με Β λεμφοκύτταρα από αμυγδαλές υγιών δοτών ενώ συσχετίσθηκε και με αρνητικούς προγνωστικούς δείκτες, βραχύτερο χρόνο μέχρι τη λήψη πρώτης θεραπείας και μικρότερη ολική επιβίωση. Ερεθίσματα άνοσης σηματοδότησης από το μικροπεριβάλλον καθώς και παρατεταμένες συγκαλλιέργειες με μεσεγχυματικά κύτταρα οδήγησαν σε αύξηση των επιπέδων του SCF στα ΧΛΛ κύτταρα, ιδίως σε περιπτώσεις με επιθετική νόσο. Αντίθετα, καταστολή του οξειδωτικού stress καθώς και ο αναστολέας της ΒΤΚ κινάσης Ibrutinib μείωσαν σημαντικά την έκφραση του SCF στα ΧΛΛ κύτταρα. Αξιοσημείωτο ήταν το γεγονός πως ο SCF συσχετίσθηκε με τη μιτοχονδριακή δυναμική και τον παράγοντα υποξίας HIF-1α των ΧΛΛ κυττάρων, που αποτελούν παράγοντες κλινικής επιθετικότητας της νόσου. Τέλος, ο SCF αποδείχθηκε πως μπορεί να διεγείρει τα ΧΛΛ κύτταρα μεταβάλλοντας το οξειδοαναγωγικό δυναμικό και την ικανότητα πολλαπλασιασμού τους. Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη αναδεικνύει τον SCF ως μόριο-ρυθμιστή των ΧΛΛ κυττάρων που συνδέεται άμεσα με το οξειδωτικό stress και την επαγωγή του κυτταρικού πολλαπλασιασμού. Συνεπώς, η εκλεκτική στόχευση του συγκεκριμένου προ-φλεγμονώδους μορίου θα μπορούσε να αποτελέσει μια καινούργια θεραπευτική προσέγγιση για τη ΧΛΛ.
Η αναλγητική αποτελεσματικότητα του αποκλεισμού στο πλάνο της περιτονίας του εγκάρσιου κοιλιακού μυός στην πλαστική αποκατάσταση βουβωνοκήλης με πλέγμα
Authors: Παπαχαραλάμπους Παναγιώτα
Published: September 2021

Σκοπός: Αυτή η προοπτική, διπλή-τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη είχε σαν στόχο την αξιολόγηση της βραχυπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης αναλγητικής αποτελεσματικότητας του υπερηχογραφικά κατευθυνόμενου αποκλεισμού στο πλάνο του εγκάρσιου κοιλιακού (TAP block), στην πλαστική αποκατάσταση βουβωνοκήλης υπό γενική αναισθησία. Μέθοδοι: 60 ασθενείς, ASA I-III, που προγραμματίζονταν να υποβληθούν σε εκλεκτική ετερόπλευρη πλαστική αποκατάσταση βουβωνοκήλης με πλέγμα με την τεχνική Lichtenstein, κατανεμήθηκαν να λάβουν υπερηχογραφικά κατευθυνόμενο πλάγιο TAP block, είτε με ροπιβακαΐνη 0,75% 20 ml (ομάδα θεραπείας) είτε με φυσιολογικό ορό 20 ml (ομάδα ελέγχου). Μετεγχειρητικά, οι ασθενείς είχαν στη διάθεσή τους συσκευή αναλγησίας ελεγχόμενης από τον ασθενή (patient controlled analgesia device, PCA) μέσω της οποίας ήταν εφικτή η χορήγηση δόσης μορφίνης 1mg ως θεραπεία διάσωσης. Η ένταση του οξέος μετεγχειρητικού πόνου αξιολογήθηκε σε ηρεμία και στην κίνηση χρησιμοποιώντας την αριθμητική κλίμακα αξιολόγησης (NRS) 3, 6 και 24 ώρες μετεγχειρητικά. Άλλες μεταβλητές που καταγράφηκαν ήταν η συνολική διεγχειρητική δόση ρεμιφεντανύλης που χορηγήθηκε προκειμένου οι μεταβολές της συστολικής αρτηριακής πίεσης να μην υπερβαίνουν το 20% των τιμών αναφοράς, η κατανάλωση μορφίνης (mg) στη ΜΜΑΦ καθώς και η συνολική κατανάλωση μορφίνης (mg) μέσω της συσκευής PCA 24 ώρες μετά το πέρας της επέμβασης. Οι συμμετέχοντες αξιολογήθηκαν εκ νέου έξι μήνες μετά την χειρουργική επέμβαση με χρήση της αριθμητικής κλίμακας αξιολόγησης της έντασης του πόνου (NRS) σε συνθήκες ηρεμίας και στην κίνηση, προκειμένου να εκτιμηθεί η επίπτωση χρόνιου πόνου στη χειρουργηθείσα περιοχή, ενώ ταυτόχρονα κλήθηκαν να συμπληρώσουν το ερωτηματολόγιο DN4, βάσει του οποίου εκτιμήθηκε η ανάπτυξη νευροπαθητικού πόνου. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς στους οποίους διενεργήθηκε υπερηχογραφικά κατευθυνόμενο πλάγιο TAP block με ροπιβακαΐνη επέδειξαν χαμηλότερης έντασης μετεγχειρητικό πόνο τόσο σε συνθήκες ηρεμίας όσο και στην κίνηση, σε σχέση με τους ασθενείς που έλαβαν TAP block με εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς στην ομάδα της ροπιβακαΐνης χρειάστηκαν διεγχειρητικά μικρότερη συνολική δόση ρεμιφεντανύλης σε σύγκριση με τους ασθενείς της ομάδας ελέγχου ενώ παρουσίασαν χαμηλότερες ανάγκες σε χορήγηση μορφίνης στη ΜΜΑΦ καθώς και μειωμένη συνολική κατανάλωση μορφίνης μέσω της συσκευής PCA το πρώτο μετεγχειρητικό 24ωρο. Έξι μήνες μετά τη βουβωνοπλαστική, τα σκορ του πόνου σε ηρεμία και κίνηση ήταν χαμηλά και συγκρίσιμα μεταξύ των δύο ομάδων. Συντοχρόνως, χαμηλά και συγκρίσιμα μεταξύ των δύο ομάδων παρέμειναν και τα σκορ στο ερωτηματολόγιο DN4. Συμπεράσματα: Η διενέργεια υπερηχογραφικά κατευθυνόμενου TAP block με ροπιβακαΐνη παρείχε σημαντικό αναλγητικό όφελος το πρώτο μετεγχειρητικό 24ωρο μετά από πλαστική αποκατάσταση βουβωνοκήλης. Ωστόσο, η επίπτωση του χρόνιου πόνου παρέμεινε χαμηλή και δεν φάνηκε να επηρεάζεται εμφανώς από την εκτέλεση του αποκλεισμού.
Essays on applied microeconomics
Authors: Δήμας Αθανάσιος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια που αναλύουν την αγορά φρούτων και λαχανικών στην Αθήνα. Το πρώτο κεφάλαιο εξετάζει πως η κατάργηση ρύθμισης markup στις τιμές χονδρικής και λιανικής επηρεάζει τις τιμές αυτές και ποιο είναι το βραχυπρόθεσμο, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο επίπεδο ισορροπίας των τιμών. Χρησιμοποιώντας τη μεθοδολογία “difference-in-difference” βρίσκουμε ότι η «φιλελευθεροποίηση» είχε ένα μόνιμο αποτέλεσμα στις τιμές: 5% πτώση των τιμών λιανικής, καθιστώντας την αγορά πιο ανταγωνιστική και αποτελεσματική. Το δεύτερο και το τρίτο κεφάλαιο εστιάζουν σε 14 προϊόντα και ερευνούν την υπόθεση “rockets and feathers”. Το μοντέλο NARDL χρησιμοποιείται που επιτρέπει ασυμμετρίες ταυτόχρονα στη βραχυχρόνια και μακροχρόνια περίοδο. Το κεφάλαιο 2 αναλύει πως αλλαγές στις τιμές χονδρικής αντανακλώνται στις τιμές λιανικής. Ως τιμή λιανικής λογίζεται ο μέσος όρος της του κάθε προϊόντος σε υπεραγορές και λαϊκές αγορές. Βρίσκω ότι για 8 από τα 14 προϊόντα οι αυξήσεις της τιμής χονδρικής περνούν σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι οι μειώσεις στις λιανικές τιμές είτε βραχυχρόνια είτε μακροχρόνια. Στο κεφάλαιο 3 εξετάζεται κατά πόσο υπάρχει διαφορά στη μετακύλιση των τιμών χονδρικής ανάμεσα στις υπεραγορές και τις λαϊκές αγορές. Όλες οι ασυμμετρίες στις υπεραγορές είναι θετικές, υποδεικνύοντας ότι οι αυξήσεις των τιμών χονδρικής επηρεάζουν περισσότερο από τις μειώσεις τις τιμές λιανικής. Ανέλπιστα, η ανάλυση των προϊόντων στις λαϊκές αγορές δείχνει αρνητικές ασυμμετρίες και συμμετρική μετακύλιση τιμών. Τέλος, το κεφάλαιο 4 μελετά τη χρήση του “pass-through” ως εργαλείο οικονομικής ανάλυσης στον προσδιορισμό των γεωγραφικών ορίων ανάμεσα σε αγορές λιανικής. Σαν παράδειγμα, χρησιμοποιείται η αγορά λιανικής που δραστηριοποιείται μέσα στην αγορά χονδρικής και η αγορά λιανικής έξω από αυτή. Η ανάλυση δείχνει ότι δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις δύο αγορές αναφορικά με το βαθμό μετακυλίσης των τιμών χονδρικής και το χρόνο που απαιτείται για το νέο επίπεδο ισορροπίας των τιμών λιανικής, υποδεικνύοντας ότι αυτές οι αγορές αποτελούν τελικά μια ενιαία αγορά.
Essays on market frictions and aggregate fluctuations
Authors: Γιάκας Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Χρησιμοποιώ ένα βασικό νομισματικό δυναμικό-στοχαστικό-υπόδειγμα-γενικής-ισορροπίας (DSGE) με ανεργία. Εξετάζω τρεις τρόπους διάρθρωσης της αγοράς εργασίας: ονομαστικές ακαμψίες τύπου Calvo, καθορισμός μισθών σε μία αγορά εργασίας εσωτερικών-εξωτερικών και μία αγορά εργασίας χωρίς τριβές. Σε αυτό το πλαίσιο, η ύπαρξη ενός χαμηλού ποσοστού θετικού μακροχρόνιου πληθωρισμού∙ πρώτον, προκαλεί μία αρνητική σχέση μεταξύ του μακροχρόνου ΑΕΠ και του πληθωρισμού. Δεύτερον, ενισχύει την επίδραση των τυχαίων-διαταραχών στη συνολική προσφορά. Η επίπτωση είναι μεγαλύτερη στην αγορά εργασίας με ονομαστικές ακαμψίες. Τρίτον, περιορίζει την περιοχή ορισμού του υποδείγματος. Τέλος, όλες οι επιπτώσεις μπορούν να εξαλειφθούν μέσω της αυτόματης προσαρμογής τιμών (και ονομαστικών μισθών). Στη συνέχεια, το υπόδειγμα επεκτείνεται έτσι ώστε να ενσωματώσει όλες τις τριβές ενός τυπικού DSGE υποδείγματος μεσαίου-μεγέθους. Αποδεικνύεται ότι σε αυτή την περίπτωση ενισχύονται οι τυχαίες-διαταραχές στη συνολική προσφορά και ταυτόχρονα μετριάζονται οι τυχαίες-διαταραχές στη συνολική ζήτηση. Μετά την οικονομική ύφεση του 2008-2009, τα DSGE υποδείγματα μεσαίου-μεγέθους επικρίθηκαν λόγω της απουσίας ενός χρηματοπιστωτικού τομέα που χαρακτηρίζεται από τριβές, ο οποίος θα μπορούσε να εξηγήσει τους βασικούς παράγοντες που δημιούργησαν την ύφεση. Λαμβάνοντας υπόψη αυτή την κριτική, ακολουθώ τέσσερις διαφορετικές προσεγγίσεις για να εισαγάγω χρηματοοικονομικές τριβές στο υπόδειγμα μεσαίου-μεγέθους. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης δείχνουν ότι οι χρηματοοικονομικές τριβές τείνουν να ενισχύουν τον αντίκτυπο των τυχαίων-διαταραχών στη συνολική ζήτηση. Αυτό το αποτέλεσμα είναι ισχυρότερο στην περίπτωση της αγοράς εργασίας εσωτερικών-εξωτερικών. Αντιθέτως, μετριασμός των επιπτώσεων παρατηρείται μετά από μία τυχαία-διαταραχή στη συνολική προσφορά. Ωστόσο, όλα τα αποτελέσματα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις τιμές των παραμέτρων του υποδείγματος. Συγκρίνοντας τις συναρτήσεις κρούσης-απόκρισης με εκείνες ενός υποδείγματος VAR για τις ΗΠΑ κατά την περίοδο 1983Q1-2019Q1, παρατηρώ ότι ούτε το υπόδειγμα μεσαίου-μεγέθους με ονομαστικές ακαμψίες Calvo ούτε κανένα από τα υποδείγματα με χρηματοοικονομικές τριβές και ονομαστικές ακαμψίες Calvo καταφέρνουν να περιγράψουν επαρκώς τις συναρτήσεις κρούσης-απόκρισης που παρατηρούνται στα δεδομένα των ΗΠΑ, μετά από μία τυχαία-διαταραχή στη συνολική παραγωγικότητα ή στη νομισματική πολιτική. Αντιθέτως, στην περίπτωση της αγοράς εργασίας εσωτερικών-εξωτερικών, όλα τα υποδείγματα δημιουργούν συναρτήσεις κρούσης-απόκρισης που είναι πιο κοντά σε αυτές του VAR υποδείγματος. Τέλος, δείχνω ότι οι τυχαίες-διαταραχές στη χρηματοπιστωτική αγορά, αποτελούν μία σημαντική αιτία συνολικών οικονομικών διακυμάνσεων, ιδίως σε συνδυασμό με μία δομή αγοράς εργασίας εσωτερικών-εξωτερικών.
Ανάπτυξη μηχανισμών αυτοματοποίησης των διαδικασιών κατασκευής συστημάτων λογισμικού αρχιτεκτονικής REST με τεχνικές μηχανικής λογισμικού οδηγούμενης από μοντέλα
Authors: Ζολώτας Χριστόφορος
Published: September 2021

Όπως έχει αποτυπωθεί στην ιστορία μέσω των συντελεσθεισών βιομηχανικών επαναστάσεων, βαρύνουσας σημασίας στην εξέλιξη της ανθρωπότητας υπήρξε, και συνεχίζει να είναι, η αυτοματοποίηση διαδικασιών στην επαγγελματική και ιδιωτική ζωή του ανθρώπου. Η εξάπλωση της τεχνολογίας σε αυτές και η δεσπόζουσα θέση του διαδικτυακού «παράλληλου σύμπαντος», οδηγούν στην ψηφιοποίηση ολοένα και περισσότερων διαδικασιών, που επομένως βασίζονται σε Λογισμικό. Συνεπώς, το στοίχημα κάλυψης της ταχέως αυξανόμενης ανάγκης ψηφιοποίησης αποτελεί η έτι περαιτέρω αυτοματοποίηση της παραγωγής Λογισμικού μέσω της ανάπτυξης νέων μεθοδολογιών, στοχεύοντας στην παραγωγή ορθού και ποιοτικού Λογισμικού. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διατριβή πραγματεύεται τη σχεδίαση και εφαρμογή καινοτόμων μηχανισμών για την αυτοματοποίηση των διαδικασιών παραγωγής λογισμικού, εν προκειμένω RESTful Διαδικτυακών Υπηρεσιών. Προς επίτευξη των στόχων αυτής (μεταξύ άλλων και η ανάπτυξη αντίστοιχου Μηχανισμού Αυτοματοποίησης), χρησιμοποιείται ως μέσο αυτοματοποίησης η Μηχανική Λογισμικού Οδηγούμενη από Μοντέλα, με τους βασικούς δομικούς λίθους της οποίας (μετα-μοντέλα και μετασχηματισμούς) επιχειρείται η επίτευξη αυτοματοποίησης στο ευρύτερο πεδίο των RESTful διαδικτυακών υπηρεσιών. Στη συνεισφορά της παρούσας διατριβής στον τομέα της αυτοματοποίησης συγκαταλέγεται καταρχάς, η δισδιάστατη Αρχιτεκτονική Μηχανισμών Αυτοματοποίησης με χρήση Μηχανικής Λογισμικού Οδηγούμενης από Μοντέλα, η οποία διευκολύνει την παραλληλοποίηση της ανάπτυξής τους, τη μείωση της πολυπλοκότητάς τους και αυξάνει την συντηρησιμότητα και επεκτασιμότητά τους. Επιπλέον, συνοδεύεται από μία συνεκτική στρατηγική διάσπασης του συνολικού προβλήματος σε μικρότερα, τόσο σε επίπεδο μετα-μοντέλων όσο και σε επίπεδο μετασχηματισμών, λαμβάνοντας υπόψιν τα εγγενή αίτια πολυπλοκότητας της μεθοδολογίας, προκειμένου να διευκολύνει επιπλέον την κατασκευή τους. Ακολούθως, συνεισφέρει μετα-μοντέλα και μετασχηματισμούς που αφορούν την αυτοματοποίηση των πτυχών των Διαδικτυακών Υπηρεσιών με τις οποίες ασχολείται όπως: α) δόμηση συστημάτων αρχιτεκτονικής REST, β) με δυνατότητες ταυτοποίησης χρήστη, γ) εξουσιοδότησης χρήστη, δ) αυτόματης εφαρμογής Προτύπων Σχεδίασης για την ικανοποίηση μη λειτουργικών πτυχών αυτών, ε) αναζήτησης δεδομένων, ζ) αλληλεπίδρασης με υπάρχουσες υπηρεσίες στο Διαδίκτυο και, τέλος, η) δυνατότητας μετασχηματισμού υπηρεσιών σε RESTful με ταυτόχρονη διατήρηση των δεδομένων τους. Τέλος, η παρούσα διατριβή απαντά σε ερευνητικά ερωτήματα που άπτονται: α) της βελτίωσης της παραγωγικότητας των Μηχανικών Λογισμικού για την παραγωγή RESTful Διαδικτυακών Υπηρεσιών, β) της βελτίωσης της παραγωγικότητάς τους κατά την εφαρμογή Προτύπων Σχεδίασης για την επίλυση συχνά συναντώμενων προβλημάτων, γ) την εκτίμηση του χάσματος προσπάθειας ανάμεσα σε χρήστες με/χωρίς το απαιτούμενο τεχνικό υπόβαθρο, δ) το ποσοστό αποδοχής ανάλογων μεθοδολογιών, και ε) της επιθυμίας η εφαρμογής τους και σε άλλα προβλήματα.
Έμφυλες ανισότητες και απασχόληση στον τραπεζικό κλάδο
Authors: Μελέτη Βασιλική
Published: September 2021

Αν και ο τραπεζικός τομέας απασχολεί αριθμητικά περισσότερες γυναίκες από άνδρες, οι εργαζόμενες υποεκπροσωπούνται στη μεσαία και ανώτερη βαθμίδα διοίκησης. Η παρούσα διατριβή επικεντρώνεται στον αντίκτυπο της "γυάλινης οροφής" στην υπηρεσιακή εξέλιξη των γυναικών τραπεζοϋπαλλήλων στην Ελλάδα. Παράγοντες που προσιδιάζουν στη "γυάλινη οροφή", προσωπικοί, οικογενειακοί, οργανωσιακοί και εταιρικοί, ευθύνονται για την εν λόγω χαμηλή εκπροσώπησή τους. Οι γυναίκες έχουν διαχρονικά υποστεί εργασιακές διακρίσεις, ωστόσο η εμπειρία του ελληνικού τραπεζικού χώρου καταδεικνύει -εν μέσω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης- την ύπαρξη "γυάλινης οροφής", όπου λιγότερες γυναίκες της μεσαίας βαθμίδας κατορθώνουν να ανελιχθούν σε ανώτερα στελέχη. Παρότι στο χρηματοοικονομικό τομέα διαφαίνεται μια αυξανόμενη αναγνώριση της έμφυλης διαφορετικότητας, είναι αναγκαίο ολοένα και περισσότεροι τραπεζικοί οργανισμοί να επενδύσουν στην ισότιμη μεταχείριση γυναικών και ανδρών, προωθώντας ευέλικτες εργασιακές πολιτικές, πιο φιλικές στη συμφιλίωση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής. Η πορεία του θρυμματισμού της "γυάλινης οροφής", αν και δυσχερές επίτευγμα, εφόσον εκκινήσει, δεν θα έχει δρόμο επιστροφής.
Η φυσική αγωγή των θηλέων στην ελληνική πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση από το 1834 έως το 1944
Authors: Βουζανίδου Ευαγγελία
Published: September 2021

Σκοπός της εργασίας ήταν η καταγραφή και η μελέτη της ιστορικής εξέλιξης του μαθήματος της Φυσικής Αγωγής στα κορίτσια στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, από το 1834, όταν θεσμοθετήθηκε η εισαγωγή του μαθήματος στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ως πρωτογενείς πηγές χρησιμοποιήθηκαν Νόμοι, Διατάγματα, Εγκύκλιοι, Υπουργικές Αποφάσεις, Ωρολόγια και Αναλυτικά Προγράμματα, εγχειρίδια διδακτικής, κανονισμοί λειτουργίας σχολείων, Πρακτικά συνεδριάσεων συλλόγου διδασκόντων, και δημοσιεύματα του Τύπου της εποχής. Από την ανάλυση και επεξεργασία των πηγών προέκυψε ότι η θέση της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία και οι αντιλήψεις για τον ρόλο του γυναικείου φύλου επέδρασαν στη χάραξη της εκπαιδευτικής πολιτικής του κράτους για τη μόρφωση των κοριτσιών και ως εκ τούτου για το μάθημα της Φυσικής Αγωγής το οποίο διαφοροποιήθηκε συγκριτικά με τα αγόρια ως προς τη σημασία, τον σκοπό, το περιεχόμενο και τον αριθμό ωρών διδασκαλίας. Η Φυσική Αγωγή των θηλέων εντάχθηκε στο γενικότερο πλαίσιο των επικρατουσών αντιλήψεων περί αμφισβήτησης της χρησιμότητας της μόρφωσης του γυναικείου φύλου. Η έλλειψη Δημοτικών σχολείων θηλέων και η απαγόρευση της συνεκπαίδευσης με τα αγόρια, είχαν ως συνέπεια την αποχή ενός μεγάλου αριθμού των κοριτσιών από το δικαίωμα της εκπαίδευσης και ως εκ τούτου από τη σωματική άσκηση. Καθώς το κράτος δεν μερίμνησε για τη Μέση Εκπαίδευση των κοριτσιών, ιδιώτες ανέλαβαν την πρωτοβουλία σύστασης σχολείων – παρθεναγωγείων, τα οποία λειτουργούσαν με εσωτερικούς κανονισμούς, με αποτέλεσμα το μάθημα της Φυσικής Αγωγής σε άλλα να διδασκόταν και σε άλλα όχι. Ιδιαίτερη ήταν η συμβολή της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας στην εξέλιξη της Φυσικής Αγωγής των θηλέων, καθώς υπήρξε ο πρόδρομος της εισαγωγής του μαθήματος στα Παρθεναγωγεία με καινοτόμα προγράμματα, σε μια εποχή όταν η διδασκαλία του μαθήματος ακόμη και στα σχολεία αρρένων γινόταν πλημμελώς. Στα τέλη του 19ου αιώνα οι αλλαγές στις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες της χώρας επέδρασαν και στην αναβάθμιση του μαθήματος στα κορίτσια. Έτσι, μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα παρατηρείται κρατικό ενδιαφέρον για τη σχολική γυμναστική των κοριτσιών με την έκδοση αναλυτικών προγραμμάτων που αφορούν και στα σχολεία θηλέων, με την εξίσωση των ωρών διδασκαλίας σε αγόρια και κορίτσια και με την παροχή εκπαίδευσης στις υποψήφιες καθηγήτριες Φυσικής Αγωγής.
Η περί της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος διδασκαλία του Μαξίμου Μαργουνίου
Authors: Λιανός-Λιάντης Ευστάθιος
Published: September 2021

Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα μετριοπαθούς και συμφιλιωτικού λογίου Ιεράρχη της μεταβυζαντινής περιόδου υπήρξε ο Επίσκοπος Κυθήρων Μάξιμος Μαργούνιος, ο οποίος διαθέτοντας βαθιά μόρφωση και συγγραφικό τάλαντο θέλησε να αποτελέση τον «γεφυροποιό» μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής θεολογικής σκέψεως. Ο Μάξιμος υπήρξε ο τύπος του κλασσικού ανθρωπιστή θεολόγου, που αφιέρωσε τις αρετές και την παιδεία του στην Εκκλησία με απόλυτη πίστη στο σωτηριολογικό της μήνυμα. Διαθέτοντας πνεύμα εργώδες και ανοιχτό στον διάλογο με την ετερότητα, προσπάθησε να κατανοήση τα θεολογικά ρεύματα της Δύσεως και να τα διυλίση μέσα από την αρχαία Πατερική παράδοση της Ανατολής. Η διάθεση ενότητος του Μαργουνίου δεν ήταν μία κατάσταση παθητικής αποδοχής των Λατινικών θέσεων, όπως είχε συμβεί προηγουμένως με κάποιους Βυζαντινούς λογίους. Ο Μάξιμος αισθανόταν πως οι απόψεις των Πατέρων της αδιαίρετης Εκκλησίας συνέθεταν το μωσαϊκό της κοινής πίστεως, συμπληρώνοντας τα νοήματα και συμφωνώντας στην δογματική απόφανση και όταν ακόμα αυτοί χρησιμοποιούσαν διαφορετική ορολογία, μεθοδολογία και γλώσσα. Μολοντούτο η ορθοδοξία της προσεγγίσεώς του είναι δεδομένη, αφού αρνείται να υιοθετήση ένα θεολογικό συγκρητισμό, ο οποίος οδηγεί στην άκριτη ομογενοποίηση.
Ανάπτυξη νέων μεθόδων για την εκχύλιση και ανάκτηση μεταλλικών νανοσωματιδίων από περιβαλλοντικά δείγματα
Authors: Χολέβα Τατιάνα
Published: September 2021

H παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στην προσπάθεια περαιτέρω βελτίωσης τόσο της ευαισθησίας όσο και της εκλεκτικότητας των μεθόδων ανάλυσης νανοσωματιδίων σε περιβαλλοντικά δείγματα, καθώς οι υπάρχουσες μέθοδοι απαιτούν εξειδικευμένο και ακριβό εξοπλισμό (π.χ. single-element ICP-MS) καθώς και πολύπλοκες και χρονοβόρες διαδικασίες εκχύλισης, χωρίς παρόλα αυτά να επιτυγχάνουν, σε πολλές περιπτώσεις επαρκή ευαισθησία για την ανάλυση ιχνοποσοτήτων μεταλλικών νανοσωματιδίων σε περιβαλλοντικά δείγματα. Παράλληλα σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι η ανάπτυξη μιας μεθόδου διαδοχικής (βαθμωτής) εκχύλισής των νανοσωματιδίων από στερεά δείγματα, επιτρέποντας την καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών και των φαινομένων που σχετίζονται με την αλληλεπίδραση των νανοσωματιδίων στο περιβάλλον. Για την επίτευξη του στόχου αυτού η έρευνα επικεντρώνεται στην ανάπτυξη νέων μεθόδων βασισμένες α) στην μικροεκχύλιση νανοσωματιδίων χρυσού και αργύρου σε αιωρούμενα υπερμοριακά συσσωματώματα και προσδιορισμός με φασματοσκοπία ατομικής απορρόφησης με ηλεκτροθερμική ατομοποίηση β) στην υγρή μικροεκχύλιση διασπαρμένου σταγονιδίου (Dispersive Suspended Microextraction- DSME) μέσω σχηματισμού μικρογαλακτωμάτων τύπου Picketing (γαλακτώματα που σχηματίζονται κατά την προσρόφηση κολλοειδών σωματιδίων στη διεπιφάνεια μεταξύ οργανικής και υδατικής φάσης) ακολουθούμενη από επανεκχύλιση και οξειδωτική διαλυτοποίηση και κατάλληλα προσαρμοσμένη για την εκχύλιση μεγάλων όγκων δειγμάτων γ) στην εκχύλιση νανοσωματιδίων με διαλυτοποιούμενα φυλλόμορφα διυδροξείδια Mg/Al μέσω συγκαταβύθισης και γ) στη διαδοχική εκχύλιση για την εκτίμηση της κινητικότητας και της κλασματοποίησης μεταλλικών νανοσωματιδίων σε εδάφη. Για κάθε μέθοδο βελτιστοποιήθηκαν οι πειραματικές συνθήκες εργασίας και εφαρμόστηκαν επιτυχώς σε πραγματικά περιβαλλοντικά δείγματα με πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα.
Ανάπτυξη διμεταλλικών ηλεκτροκαταλυτών για εφαρμογή σε στοιχεία καυσίμου χαμηλής θερμοκρασίας
Authors: Μπάμπος Γεώργιος
Published: September 2021

Στην παρούσα εργασία έγινε μελέτη νέων διμεταλλικών ηλεκτροκαταλυτών για την ηλεκτροχημική αντίδραση της αναγωγής του Ο2 (Oxygen reduction reaction, ORR) και την ηλεκτροχημική αντίδραση της οξείδωσης του Η2 (Hydrogen oxidation reaction, HOR) σε όξινο και αλκαλικό περιβάλλον, η οποία πραγματοποιήθηκε κύρια με την τεχνική του ηλεκτροδίου περιστρεφόμενου δίσκου με τον ηλεκτροκαταλύτη ως εναπόθεμα μικρού πάχους (thin-film rotating electrode technique, RDE). Πιο συγκεκριμένα, μελετήθηκε η δραστικότητα ως προς ORR, τόσο σε διάλυμα 0.1M HClO4 όσο και σε διάλυμα 0.1Μ ΚΟΗ, βασισμένων σε Pd διμεταλλικών ηλεκτροκαταλυτών 7.5 wt.% Pd – 2.5 wt.% M στηριγμένων σε αγώγιμο άνθρακα (Vulcan XC72R) οι οποίοι παρασκευάστηκαν κύρια με τη μέθοδο του υγρού εμποτισμού και υπέστησαν αναγωγή υπό ροή Η2 στους 300 oC. Οι ηλεκτροκαταλύτες αυτοί μελετήθηκαν επίσης όσον αφορά στη δραστικότητά τους ως προς ΗΟR σε διάλυμα 0.1Μ HClO4 αλλά και σε διάλυμα 0.1Μ ΚΟΗ. Οι ηλεκτροκαταλυτικές σκόνες χαρακτηρίστηκαν φυσικοχημικά με φυσική ρόφηση (ΒΕΤ), XRD, TEM, SEM και XPS. Σε όλες τις περιπτώσεις, έγινε σύγκριση της δραστικότητας των βασισμένων σε Pd ηλεκτροκαταλυτών με εκείνη ηλεκτροκαταλυτών Pt ίδιας συνολικής μεταλλικής φόρτισης. Η αναλογία Pd:M και η θερμοκρασία αναγωγής που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι βέλτιστες από άποψη δραστικότητας, όπως προέκυψε από σχετικά πειράματα αριστοποίησης που έγιναν με τους δραστικότερους για κάθε μελετηθείσα αντίδραση διμεταλλικούς ηλεκτροκαταλύτες. Για κάθε διμεταλλικό σύστημα Pd-M με την μεγαλύτερη δραστικότητα κατά περίπτωση (με μεταλλική φόρτιση 10 wt.%), παρασκευάστηκαν με τη μέθοδο του υγρού εμποτισμού ηλεκτροκαταλύτες ίδιας αναλογίας Pd:Μ και θερμοκρασίας αναγωγής αλλά υψηλότερης μεταλλικής φόρτισης (29 wt.%) των οποίων η δραστικότητα συγκρίθηκε με εκείνη ηλεκτροκαταλυτών Pt ίδιας μεταλλικής φόρτισης. Οι ηλεκτροκαταλύτες με μεταλλική φόρτιση 29 wt.% μελετήθηκαν και ως προς τη σταθερότητά τους. Στην περίπτωση της μελέτης της ORR σε όξινο περιβάλλον και για το δραστικότερο διμεταλλικό σύστημα μελετήθηκε και η επίδραση στη δραστικότητα της μεθόδου σύνθεσης αλλά και του φορέα. Επίσης, στην περίπτωση της ORR σε 0.1Μ ΗClO4, μελετήθηκε και μία σειρά στηριγμένων σε Vulcan XC72R ηλεκτροκαταλυτών 10 wt.% Pt – M (Μ: Ag, Cu, Fe, Ni, Sn, Zn) όσον αφορά τη δραστικότητά τους απουσία και παρουσία αιθανόλης. Τέλος, ο δραστικότερος ως προς ORR σε όξινο περιβάλλον διμεταλλικός ηλεκτροκαταλύτης 22 wt.% Pd – 7 wt.% Zn/C μελετήθηκε ως καθοδικό ηλεκτρόδιο στοιχείου καυσίμου τύπου PEM τροφοδοτούμενου με Η2, του οποίου η απόδοση συγκρίθηκε με εκείνη του ίδιου στοιχείου καυσίμου με κάθοδο βασισμένη σε ηλεκτροκαταλύτες Pt.
Από τον Μάλεβιτς στον μινιμαλισμό
Authors: Μήτρακα Χρυσούλα
Published: September 2021

Η συγκεκριμένη διατριβή διερευνά την ανάπτυξη της Μοντέρνας Τέχνης, μέσω της ανάλυσης, σύγκρισης και αξιολόγησης των έργων των κύριων εκφραστών των ρευμάτων τέχνης που αναπτύχθηκαν κυρίως στις αρχές και τα μέσα του 20ου αιώνα, από τον Σουπρεματισμό έως τον Μινιμαλισμό. Αρχικά, αναπτύχθηκαν τα ιστορικά στοιχεία που οδήγησαν στη διαμόρφωση της Τέχνης, με έμφαση στη Μοντέρνα Τέχνη, από κοινωνικής και ιδεολογικής οπτικής. Στη συνέχεια, προχώρησα στην ανάπτυξη της Μοντέρνας Τέχνης μέσα από τα καλλιτεχνικά ρεύματα Σουπρεματισμός, Ντανταϊσμός, Ντε Στιλ, Μπάουχαους, Σουρεαλισμός, Αρ Ντεκό, Κονστρουκτιβισμός, Αφηρημένος Εξπρεσιονισμός, Ποπ Αρτ και Μινιμαλισμός, και τους αντίστοιχους εκπροσώπους των ρευμάτων αυτών. Έμφαση δόθηκε στην ακμή και την παρακμή της Ρωσικής Πρωτοπορίας και πως από τους κόλπους της γεννήθηκε ο Μάλεβιτς και το κίνημα του Σουπρεματισμού. Εξετάστηκαν οι επιδράσεις του Μάλεβιτς στο ρεύμα του Σουπρεματισμού, καθώς και τα νεωτερικά στοιχεία που εισήγαγε ο καλλιτέχνης μέσω των έργων του. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο Μαύρο Τετράγωνο, το πιο πολυσυζητημένο και αμφιλεγόμενο έργο του καλλιτέχνη. Στη συνέχεια, αναλύθηκαν δυο μεγάλοι μοντέρνοι γλύπτες, ο Μπρανκούζι και ο Τζακομέττι, που έθεσαν τις βάσεις του Μινιμαλισμού δημιουργώντας τη δική τους διαλεκτική. Παράλληλα, παρουσιάστηκε ενδελεχώς το κίνημα του Μινιμαλισμού μέσα από τα έργα των Ντέιβιντ Σμιθ, Τόνι Σμιθ, Νταν Φλάβιν, Ντόναλντ Τζαντ, Φρανκ Στέλα και Σολ Λιούιτ και τις κοινωνικο-ιστορικές και ιδεολογικές συνθήκες της Αμερικής των δεκαετιών ’50 και ’60 που ώθησαν στην ανάπτυξη του κινήματος.Τέλος, ερευνήθηκαν και αναπτύχθηκαν οι αφορμές και οι αιτίες της επιστροφής των μινιμαλιστών στον Μάλεβιτς και την ιδεολογία του, αναλύοντας και συγκρίνοντας τα έργα των καλλιτεχνών του αμερικανικού Μινιμαλισμού, του αμερικανικού Αφηρημένου Εξπρεσιονισμού, και των Μπρανκούζι και Τζακομέττι, με το έργο του Μάλεβιτς. Επιμέρους στόχος ήταν η περιπτωσιολογική μελέτη των δομών και των διαφοροποιήσεων στις τεχνικές των σημαντικότερων έργων του Μάλεβιτς και ο τρόπος που αυτές επηρέασαν τα μετέπειτα ρεύματα τέχνης, και ιδίως τον Μινιμαλισμό, προκειμένου να εξαχθούν τα απαραίτητα συμπεράσματα. Ο στόχος αυτός επετεύχθη σε συνδυασμό με την αναζήτηση και μελέτη των ιστορικών, κοινωνικών και πολιτικών γεγονότων της εποχής που αναπτύχθηκαν τα συγκεκριμένα ρεύματα, με έμφαση στον Μινιμαλισμό.
Πειραματική απομόνωση και μεταμόσχευση μεσεγχυματικών κυττάρων (Adipose tissue-derived stem cells) σε πρότυπο τοξικής ηπατικής βλάβης σε αρουραίους
Authors: Ζωγράφος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν να αξιολογηθεί εάν η μεταμόσχευση μεσεγχυματικών κυττάρων διαμέσου δύο ανατομικών θέσεων έγχυσης (διηπατικά ή στην πυλαία φλέβα) ενισχύει την αναγεννητική ικανότητα του ήπατος μετά από προκλητή τοξική βλάβη με παρακεταμόλη. Υλικά και Μέθοδοι: Τοξική ηπατική βλάβη προκλήθηκε σε 32 επίμυες του είδους Wistar με τη χρήση ακεταμινοφαίνης. Ακολούθως έγινε έγχυση μεσεγχυματικών κυττάρων προερχόμενων από λιπώδη ιστό διαμέσου της πυλαίας φλέβας ή εντός του ηπατικού παρεγχύματος. Η έκταση της ηπατικής βλάβης αξιολογήθηκε με βάση παθολογοανατομικούς και βιοχημικούς δείκτες. Επιπροσθέτως, έγινε ανίχνευση αστεροειδών κυττάρων (stellate cells) ως δείκτες ηπατικής ίνωσης, καθώς και λοβιακών κυττάρων, με χρήση αντισώματος έναντι της Χρωμογρανίνης. Τέλος, ανοσοϊστοχημεία για το αντίσωμα έναντι του Ηπατικού Αυξητικού Παράγοντα (HGF) χρησιμοποιήθηκε για να μελετηθεί η επίδραση της χορήγησης μεσεγχυματικών κυττάρων στην ηπατική αναγέννηση. Αποτελέσματα: Η παρούσα εργασία κατέδειξε στατιστικά σημαντική αύξηση του βαθμού νέκρωσης, στα παρασκευάσματα της Ομάδας 4 (SC-HEP), όπου διενεργήθη έγχυση μεσεγχυματικών κυττάρων στο ηπατικό παρέγχυμα και θανατώθηκαν την 4η μέρα μετά τη χορήγηση παρακεταμόλης και σταδιακή προοδευτική μείωση της νέκρωσης μέχρι τη 14η ημέρα. Επιπροσθέτως, παρατηρήθηκε σταδιακή αύξηση των επίπεδων του HGF στο ενδοφλέβιο σκέλος του πειράματος, από την 4η έως τη 14η ημέρα. Συμπεράσματα: Η μελέτη παρουσιάζει την επίδραση των μεσεγχυματικών κυττάρων στην ηπατική αναγέννηση, παρέχοντας σημαντικά προκλινικά δεδομένα για την απόκριση του ηπατικού παρεγχύματος στην τοξική επίδραση της ακεταμινοφαίνης. Περαιτέρω μελέτες σε μεγαλύτερη κλίμακα κρίνονται απαραίτητες για την επιβεβαίωση των πειραματικών αποτελεσμάτων μας.
Η προστασία του περιβάλλοντος και η οικονομική ελευθερία
Authors: Παπαγεωργίου Μιχαήλ
Published: September 2021

Στο σύγχρονο κράτος δικαίου ο συνταγματισμός είναι πολυεπίπεδος και δυναμικός, ιδιαίτερα για την πολιτειακή διακυβέρνηση των κοινών στόχων, των δημοκρατικών κοινωνικών αναγκών αλλά και των υπερνομοθετικά κατοχυρωμένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το εγγυητικό και συνεργατικό για τα παραπάνω, δημόσιο συμφέρον εκσυγχρονιστικά και συγκεκριμενοποιημένα διαφωτίζεται και διαπνέεται από τις κανονιστικές προδιαγραφές και τους ρυθμιστικούς όρους της Βιώσιμης Ανάπτυξης. Οι έννομες αξιώσεις για την προστασία του περιβάλλοντος σε συνάρτηση με τις σύννομες προϋποθέσεις της οικονομικής πρωτοβουλίας συναθροίζουν κεκτημένα δικαιώματα, οριοθετημένες ελευθερίες και θεσμικές εγγυήσεις που αλληλενεργούν για τη συντεταγμένη βιωσιμότητα τους. Σε όλες αυτές τις συνέργειες, η ενοποιητική «δικαιοπαραγωγική» γέφυρα της αρχής της αναλογικότητας με άξονα την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του δικαίου, προσπερνά τις συγκρουσιακές σταθμίσεις ή τους μετριαστικούς συμβιβασμούς και προτάσσει, συστηματικά και βελτιστοποιητικά, έννομες συγκλίσεις προς τον ενιαίο και κοινά ολιστικό στόχο, ως κομβικό λειτουργικό κριτήριο εντός της εκσυγχρονιστικά προτεινόμενης μεθοδολογίας της αρχής της «Εναρμονισμένης Ενσωμάτωσης», διεκδικώντας τον νομικό ορθολογισμό και τη συνεπή αιτιολογία στις ρυθμιστικές εκτιμήσεις της οικείας Δημόσιας Απόφασης και της Δικαστικής Κρίσης, μακριά από αυθαίρετους και αλυσιτελείς «εξωδικαιικούς» ακτιβισμούς. Η θετική επιταγή προς τη βιωσιμότητα της Περιβαλλοντικής ασφάλειας και ευφορίας, με Κοινωνικό όφελος και παραγωγικά ισόρροπη Οικονομική ευημερία, συντείνει εν τέλει στη Βιωσιμότητα της ίδιας της Πολιτείας. Η διαύγεια του νομικού ορθολογισμού και η κανονιστική ευκρίνεια των δικαιικών αρχών έχουν το δυναμικό εκτόπισμα ν’ αναγεννήσουν συνολικά τη οργανωτική θέση και τη λειτουργική διαδραστικότητα του δημοσίου δικαίου σε σχέση με την πραγματικότητα. Αποβλέποντας στην κατ’ ουσία δημοκρατική και στην κατ’ απαίτηση -των σημερινών προκλήσεων- τεχνοκρατική διακυβέρνηση, με άξονα την υποστήριξη ενός ισοδύναμα κοινωνικού και φιλελεύθερου κράτους δικαίου, ανάμεσα στον «προληπτικό προστατευτισμό» και τον «αναβαθμιστικό δικαιωματισμό». Άλλωστε, οι πιέσεις της ίδιας της πραγματικότητας επιβάλλουν τη συντονισμένη διαχείριση των δημόσιων σκοπών ως κοινών αναγκών, πιο αλληλέγγυα και πιο διάφανα από πότε, για τη μετάβαση της Πολιτείας από το «δίκαιο της σκοπιμότητας» στη «σκοπιμότητα του δικαίου», ώστε το κράτος δικαίου να αξιώσει ένα πιο Δίκαιο Κράτος.
Η απαγόρευση των κομματικών εκδηλώσεων των δικαστικών λειτουργών σύμφωνα με την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία και νομολογία
Authors: Βουβονίκος Ευάγγελος-Ορέστης
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται τη συστηματική και ιστορική ερμηνεία της απαγόρευσης των κομματικών εκδηλώσεων των δικαστικών λειτουργών, βάσει του άρθρου 29§3 εδ. α’ του ισχύοντος Συντάγματος. Στη βάση αυτής, η μελέτη αποπειράται την ερμηνευτική προσέγγιση των σχετικών διατάξεων του Κώδικα Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών και κυρίως του άρθρου 91§4 περ. β) του Κώδικα, ελέγχοντας τη συμφωνία των νομοτυπικών υποστάσεων που οριοθετούν το δικαίωμα έκφρασης των δικαστικών λειτουργών με τις συνταγματικές ρυθμίσεις. Επιπρόσθετα, η μελέτη περιλαμβάνει συγκριτική έρευνα των προϋποθέσεων της δημόσιας έκφρασης γνώμης των δικαστικών λειτουργών σύμφωνα με την ΕΣΔΑ και τις ρυθμίσεων ευρωπαϊκών νομοθεσιών. Όπως συνάγεται, απαιτείται στενή ερμηνεία της διερευνώμενης απαγόρευσης, η οποία ισχύει για τα πολιτικά κόμματα τα οποία έχουν συσταθεί υπό τους όρους του Ν.3023/2002 και δεν επιτρέπεται να επεκταθεί σε άλλες μορφές συσσωματώσεων, όπως οι συνδικαλιστικές οργανώσεις. Παράλληλα, από την ερμηνευτική προσέγγιση του ΕΔΔΑ στην κατ’ άρθρο 10§1 ΕΣΔΑ προστασία της ελεύθερης έκφρασης γνώμης προκύπτει ιδιόμορφο δικαίωμα των δικαστικών λειτουργών και στον πολιτικό λόγο. Δικαίωμα που προσδιορίζεται μέσα από δύο γνωστά κριτήρια της νομολογίας του ΕΔΔΑ: της αυτοσυγκράτησης των δικαστικών λειτουργών κατά την εκτός υπηρεσίας έκφραση και του κινδύνου της αποτροπής από τη συμμετοχή στο δημόσιο διάλογο.
Προσεγγίσεις της ιστορίας της Ικαρίας 1941-1949
Authors: Γιώγος Χρήστος
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να μελετήσει την οικονομική, πολιτική και κοινωνική συγκρότηση της νήσου Ικαρίας κατά τη διάρκεια της ξενικής Κατοχής και του εμφυλίου πολέμου. Τα βασικά ερωτήματα που προσπαθεί να απαντήσει αυτή η έρευνα είναι τα εξής: Πώς επηρέασε η Κατοχή και ο εμφύλιος πόλεμος την κοινωνία του νησιού συνολικά; Ποια ήταν η εξέλιξη, το βάθος και ο προσανατολισμός του κοινωνικού κινήματος που αναπτύχθηκε στην Ικαρία και ποια η ένταση της βρετανικής επέμβασης κατά την απελευθέρωση; Ποιες ήταν οι συνθήκες στο νησί ως τόπος εξορίας για αμφότερους ντόπιους και εκτοπισμένους και σε τι επίπεδο διαμορφώθηκε η ιδιότυπη συνύπαρξή τους σε συνθήκες εμφύλιου πολέμου; Με λίγα λόγια επιδιώχθηκε να γίνει ιστορική ανασύνθεση στον εν λόγω ιστορικό χρόνο προσεγγίζοντας τους οικονομικούς και πολιτικούς όρους υπό τους οποίους πλάσθηκαν κοινωνικές συμπεριφορές. Ουσιαστικά να μελετηθεί όσο το δυνατό πληρέστερα από διαφορετικές οπτικές γωνίες η κοινωνική ιστορία της Ικαρίας κατά τη δεκαετία του ’40.
Πόλεις - λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας
Authors: Λυρατζοπούλου Δόμνα
Published: September 2021

Η διαδακτορική διατριβή με τίτλο “Πόλεις – Λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας: παλιοί εμπορικοί δρόμοι (19ος – 20ος αιώνας) και σύγχρονα εμπορικά δίκτυα” εστιάζει στην περιοχή του Εύξεινου Πόντου επικεντρώνοντας στο ρόλο και την εξέλιξη των πόλεων – λιμανιών του. Η περιοχή γύρω από τη Μαύρη Θάλασσα αποτελεί επίκεντρο μιας βιώσιμης ανάπτυξης και συνεργασίας των διαφορετικών εθνικών ταυτοτήτων και λειτουργεί ως γέφυρα επικοινωνίας και κινητικότητας ανθρώπων, εμπορευμάτων και κεφαλαίων. Στην προοπτική αυτή, ο ρόλος των πόλεων-λιμανιών της ως πύλες και κέντρα υποδοχής είναι καταλυτικός. Έτσι κρίθηκε αναγκαίο και τέθηκε ως κεντρικός σκοπός της έρευνας η σε βάθος μελέτη του ρόλου αυτού, εξετάζοντας παράλληλα την εξέλιξη των πόλεων-λιμανιών μέσα στο χρόνο και τη διαδικασία αστικοποίησής τους. Ωστόσο, θα ήταν αδόκιμο να μελετηθεί η περιοχή γύρω από τη Μαύρη Θάλασσα μεμονωμένα, χωρίς παράλληλα να εξετασθεί και η εξελικτική πορεία της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Οι δυο περιοχές εντάσσονται σε ένα κοινό ευρύτερο γεωγραφικό πλαίσιο, εμφανίζουν κοινά χαρακτηριστικά και ιστορική διαδρομή και επιπλέον μοιράζονται μια κληρονομιά σφοδρών συρράξεων που τις καθιστούν άρρηκτα συνδεδεμένες. Η μελέτη οργανώνεται γύρω από δύο βασικούς άξονες, 1. την αναδρομή στο ιστορικό παρελθόν των υπό μελέτη περιοχών, προκειμένου να διερευνηθεί η κοινωνικό-οικονομική, πολιτισμική και δημογραφική εξέλιξή τους και ο ρόλος που κατέχει η ιστορία στην εξέλιξη αυτή και 2. την στατιστική και εμπειρική μελέτη προκειμένου να αναδειχθούν οι παράμετροι που καθόρισαν την εξέλιξη των πόλεων-λιμανιών της Παρευξείνιας Ζώνης κατά την υπό μελέτη περίοδο, ήτοι κατά τα τέλη του 19ου – αρχές του 20ου αιώνα.
Οι φυσικές καταστροφές και οι επιπτώσεις τους στις επιχειρήσεις
Authors: Μπεκιάρης Ιωάννης
Published: September 2021

Τα φυσικά καταστροφικά γεγονότα, μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές ζημίες και είναι ικανά να επηρεάσουν αρνητικά την οικονομία. Ειδικότερα, για τις επιχειρήσεις οι επιπτώσεις τους μπορεί να είναι καταστροφικές και να οδηγήσουν στην αναγκαστική διακοπή της λειτουργίας τους. Η μέγιστη δυνατή προετοιμασία των επιχειρήσεων έναντι των φυσικών καταστροφών κρίνεται απαραίτητη, για την μείωση των συνεπειών μίας φυσικής καταστροφής. Η συγκεκριμένη μελέτη, εξετάζει τον βαθμό ετοιμότητας των ελληνικών επιχειρήσεων έναντι των φυσικών καταστροφών. Τα αποτελέσματα από τη μελέτη τριακοσίων τριάντα ένα (331) ελληνικών επιχειρήσεων αποκάλυψαν τον μικρό βαθμό ετοιμότητας έναντι φυσικών καταστροφικών γεγονότων των επιχειρήσεων στην ελληνική επικράτεια. Το μέγεθος, η νομική μορφή, η θέση της επιχείρησης, βρέθηκαν να επηρεάζουν την ετοιμότητα της επιχείρησης στις φυσικές καταστροφές. Μεγάλες επιχειρήσεις, σύνθετης νομικής μορφής, είναι πιο προετοιμασμένες να αντιμετωπίσουν έκτακτα καιρικά ή άλλα ακραία φυσικά φαινόμενα. Επιχειρήσεις που εδρεύουν κοντά σε μεγάλα πολεοδομικά συγκροτήματα, εγκατεστημένες σε περιοχές με θεσμοθετημένες χρήσεις γης, είναι πιο ανθεκτικές σε φυσικές καταστροφές.
Digital media strategies in architectural design
Authors: Καραγιάννη Άννα
Published: September 2021

Στην ψηφιακή εποχή, οι εφαρμογές ΙοΤ (ίντερνετ των πραγμάτων) και η τεχνολογία επεκτείνουν τον φυσικό χώρο, δημιουργούν την ψηφιακή του υπόσταση και κατ’ επέκταση επηρεάζουν την χωρικότητα, δημιουργώντας ένα νέο ερευνητικό πεδίο που σχετίζεται άμεσα με τον χρήστη. Η παρούσα διατριβή στοχεύει στον προσδιορισμό του τρόπου με τον οποίο η εμπειρία του χρήστη και η χωρική αντίληψη διαμορφώνεται σε υβριδικά περιβάλλοντα και προτείνει στρατηγικές για την ενσωμάτωση αυτής της νέας γνώσης στη διαδικασία του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού. Αρχικά, αναλύεται η ιστορική εξέλιξη της διάδρασης μεταξύ χρήστη και συστήματος σε χωρικά περιβάλλοντα από το 1960 μέχρι σήμερα, εστιάζοντας αφενός στην εξέλιξη του αυτοματισμού κι αφετέρου στα είδη διάδρασης και τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων στα έξυπνα περιβάλλοντα. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται μια σειρά από προοπτικές που σχετίζονται με τους χρήστες στους τομείς της πληροφορικής, των κοινωνικών επιστημών και των οικονομικών. Αναλύεται η έννοια της εμπειρίας χρήστη ως ισορροπία μεταξύ ανθρωπιστικών και επιστημονικών τομέων, ενεργώντας ως καταλύτης στον σχεδιασμό περιβάλλοντος με επίκεντρο τον χρήστη. Αποδεικνύεται ότι η αναδυόμενη συμμετοχικότητα των χρηστών αποτελεί την αφορμή για τη δημιουργία ενός δυναμικού συστήματος άντλησης δεδομένων που τροφοδοτεί τη διαδικασία σχεδιασμού. Παράλληλα, διερευνάται πώς τα διαδραστικά περιβάλλοντα δημιουργούν νέους χώρους σχεδίασης. Συγκεκριμένα, η ανάλυση στοχεύει στην αποκωδικοποίηση των τρόπων μετατροπής της διάδρασης σε χωρικότητα, δημιουργώντας νέους χώρους, είτε φυσικούς είτε ψηφιακούς μέσω της χρήσης νέων τεχνολογιών. Επίσης, στα πλαίσια της διατριβής, διεξάγεται μια σειρά πειραματικών μελετών που στοχεύουν στη δημιουργία ενός δυναμικού συστήματος δεδομένων και ενσωμάτωση των έξυπνων τεχνολογιών στη διαδικασία σχεδιασμού και στη διευκόλυνση της δυναμικής αλληλεπίδρασης χώρου-χρήστη με την ταυτόχρονη ανταπόκριση στις ανάγκες των χρηστών. Συνθέτοντας τις επιμέρους μελέτες – ιστορική εξέλιξη διάδρασης, ανάλυση έννοιας του χρήστη, μελέτες διαδραστικών περιβαλλόντων – δημιουργείται ένα μεθοδολογικό πλαίσιο που περιγράφει στρατηγικές ενσωμάτωσης της διάδρασης και των νέων τεχνολογιών στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Με αυτόν τον τρόπο, τίθεται η βάση για τη δημιουργία ενός εγχειριδίου με στόχο τη βέλτιστη ενσωμάτωση νέων τεχνολογιών στην Αρχιτεκτονική.
Essays on the forward premium bias
Authors: Ηλίας Νικόλαος
Published: September 2021

O στόχος αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι να παράσχει νέες πληροφορίες για την εξήγηση του παζλ του προθεσμιακού ασφαλίστρου (forward premium puzzle), και την ικανότητά μας στην πρόβλεψη των συναλλαγματικών ισοτιμιών. Μετά από μια σύντομη ανασκόπηση της καλυμμένης, ακάλυπτης ισοτιμίας επιτοκίου (CIRP, UIRP) και μερικές από τις πιο δημοφιλείς εξηγήσεις του παζλ του προθεσμιακού ασφαλίστρου, η διατριβή παρουσιάζει τρία δοκίμια για να ρίξει φως στο παραπάνω παζλ. Η διατριβή παρέχει πολλά χρήσιμα αποτελέσματα για ακαδημαϊκούς και επαγγελματίες. Πρώτον, δείχνει ότι ένα μοντέλο παλινδρόμησης της διαφοράς των επιτοκίων μεταξύ της εγχώριας και της ξένης χώρας, το οποίο προσαρμόζεται για την επίδραση του ασφαλίστρου κινδύνου συναλλαγματικής ισοτιμίας, μπορεί εύλογα να προβλέψει τις μελλοντικές μεταβολές στις συναλλαγματικές ισοτιμίες. Δεύτερον, αποδεικνύει ότι το προθεσμιακό ασφάλιστρο, που ενσωματώνεται στη διαφορά των επιτοκίων, μπορεί με συνέπεια να εξηγεί το μεγαλύτερο μέρος της μεροληψίας της διαφοράς των επιτοκίων και της απόδοσης χρονικής περιόδου για την πρόβλεψη μελλοντικών αλλαγών στη συναλλαγματική ισοτιμία. Τρίτον, δείχνει ότι η στρατηγική μεταφοράς συναλλάγματος (currency carry trade strategy), που περιλαμβάνει το δανεισμό σε νόμισμα με χαμηλό επιτόκιο προκειμένου να αγοραστεί ένα νόμισμα με υψηλό επιτόκιο, μπορεί να εξηγήσει με συνέπεια το παζλ του προθεσμιακού ασφαλίστρου, μόνο όταν η διαφορά των επιτοκίων είναι θετική, και άρα συνδέεται με στρατηγική μεταφοράς συναλλάγματος σε δολάρια Αμερικής.
Περιβαλλοντικές επιπτώσεις και εκτίμηση περιβαλλοντικών εντάσεων ιστορικών και πρόσφατων σεισμών στη Δυτική Ελλάδα (Δυτική Πελοπόννησος και κεντρικά Ιόνια Νησιά) και συσχέτισή τους με ενεργό τεκτονισμό και σεισμολογικές παραμέτρους
Authors: Μαυρούλης Σπυρίδων
Published: September 2021

H περιοχή έρευνας της παρούσας διατριβής είναι η δυτική Ελλάδα και ειδικότερα τα νησιά στο κεντρικό τμήμα του Ιονίου Πελάγους (Λευκάδα, Κεφαλονιά, Ιθάκη και Ζάκυνθος) και η δυτική Πελοπόννησος συμπεριλαμβανομένων των νομών Μεσσηνίας και Λακωνίας, όπου κρίθηκε απαραίτητο. Οι περιοχές αυτές έχουν χαρακτηριστεί από τις πιο ενεργές τεκτονικά και σεισμικά περιοχές στην Ελλάδα, στη Μεσόγειο και στον κόσμο. Έχουν πληγεί επανειλημμένα τόσο κατά την πρόσφατη περίοδο των ενόργανων καταγραφών αλλά και κατά τα ιστορικά χρόνια από μεγάλου μεγέθους καταστρεπτικούς σεισμούς με σημαντικές επιπτώσεις στον τοπικό πληθυσμό, στο φυσικό περιβάλλον, στις κατασκευές και τις υποδομές. Στην παρούσα διατριβή γίνεται καταγραφή όλων των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από όλους τους γνωστούς ιστορικούς και πρόσφατους σεισμούς από όλες τις διαθέσιμες πηγές με αποτέλεσμα τη δημιουργία ιστορικού εκδήλωσης σεισμικών περιβαλλοντικών εκδηλώσεων στην Δυτική Ελλάδα. Με βάση ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά των επιπτώσεων αυτών εφαρμόστηκε η Σεισμική Περιβαλλοντική Κλίμακα (ESI 2007) και αποδόθηκαν σεισμικές περιβαλλοντικές εντάσεις σε όλες τις θέσεις εκδήλωσης φαινομένων. Στη συνέχεια καθορίστηκαν τα ρηξιτεμάχη, που επηρεάστηκαν από αυτά τα φαινόμενα, και εφαρμόστηκαν μέθοδοι επιδεκτικότητας στην εκδήλωση φαινομένων αστοχιών πρανών, ρευστοποιήσεων και tsunami. Προέκυψαν όλες οι επιδεκτικές περιοχές στην εκδήλωση των παραπάνω φαινομένων στην περιοχή μελέτης. Από τη συσχέτιση των φαινομένων με τον ενεργό τεκτονισμό και σεισμολογικές παραμέτρους προέκυψαν σημαντικά αποτελέσματα που ενισχύουν την κατανόηση του σεισμικού κινδύνου και των επαγόμενων του σεισμού κινδύνων στην περιοχή έρευνας.