Η συμβολή των σκιαστικών ουσιών στην υπερηχογραφική μελέτη του ουροποιητικού συστήματος
Authors: Μπουτσιούκης Σταμάτιος 
Published: January 2014

Η διδακτορική αυτή διατριβή έχει σκοπό να μελετήσει τη συμβολή των σκιαστικών ουσιών στην υπερηχογραφική μελέτη του ουροποιητικού συστήματος. Να κάνει σύγκριση του αποτελέσματος του υπερηχογραφήματος χωρίς έγχυση σκιαστικού στην κλίμακα του γκρι, στο έγχρωμο Doppler, στο Power Doppler με τις καινούργιες καινοτομίες των υπερήχων, δηλαδή την απεικόνιση μετά από έγχυση μικροφυσαλίδων, στην κλίμακα του γκρίζου, έγχρωμου Doppler, Power Doppler. Η μελέτη έγινε με ειδικό υπερηχοτομογράφο, ο οποίος έχει ειδικό εργοστασιακό λογισμικό για την απεικόνιση των μικροφυσαλίδων (Contrast Tissue Imaging, CnTI) και μπορεί να λαμβάνει αρμονικές συχνότητες. Η συσκευή διέθετε επίσης μονάδα σκληρού δίσκου για την αποθήκευση μεμονωμένων εικόνων ή συνεχούς υπερηχογραφικής εξέτασης (Video clip). Ακολουθήθηκε η εξής διαδικασία. Λήψη σύντομου ιστορικού (με έμφαση σε ενδεχόμενη σοβαρή καρδιο-αναπνευστική πάθηση - σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενηλίκων- μη ελεγχόμενη υπέρταση-). Βασική υπερηχογραφική εξέταση αναφοράς (πριν την ενδοφλέβια έγχυση σκιαγραφικού μέσου 2D, Doppler, Power Doppler, THI-Tissue Harmonic Imaging), με λήψη αντιπροσωπευτικών εικόνων και εκτίμηση της ηχο-αρχιτεκτονικής. Ενδοφλέβια bolus έγχυση 2,4 κ. εκ. sonovue σε φλέβα, συνήθως στο βραχίονα ακολουθούμενη από 5 κ. εκ. φυσιολογικού ορού. Υπερηχογραφική απεικόνιση του παθολογικού παρεγχύματος και του παρακείμενου φυσιολογικού παρεγχύματος με την τεχνική Contrast Tissue Imaging και με χαμηλό μηχανικό δείκτη. Αποθήκευση της μελέτης στη μονάδα του σκληρού δίσκου του υπερηχο-τομογράφου. Σε δεύτερο χρόνο γινόταν μελέτη του αποθηκευμένου υλικού (εικόνων και video clips). Στην μελέτη μας εξετάσθηκαν σαράντα δύο άτομα. Συγκεκριμένα 29 άνδρες και 13 γυναίκες. Οι ηλικίες τους ήταν μεταξύ 25 χρ. έως και 78 χρ. με μέσο όρο 54,53 χρ. Συγκεκριμένα, μελετήθηκαν 74 νεφροί όπου απεικονίστηκαν: Σε 6 εξεταζόμενους αγγειομυολιπώματα νεφρών, σε 2 εξεταζόμενους ογκοκύττωμα νεφρού, σε 13 εξεταζόμενους απλές κύστεις νεφρών, σε 1 εξεταζόμενο υδρονέφρωση, σε 5 εξεταζόμενους καρκινώματα εκ νεφρικών κυττάρων, σε 2 εξεταζόμενους όγκοι ουροδόχου κύστης (θηλώδες ουροθηλιακό καρκίνωμα ουροδόχου κύστης), σε 1 εξεταζόμενο έγινε μελέτη του προστάτη αδένα, σε 1 εξεταζόμενο στον όρχι (20% όγκος λεκιθικού ασκού και 10% σεμίνωμα), σε 1 εξεταζόμενο κύστη επιδιδυμίδας. Μελετήθηκαν και 16 φυσιολογικές περιπτώσεις συγκριτικά ως μάρτυρες. Η αξία του εμπλουτιζόμενου υπερήχου στο χαρακτηρισμό των όγκων των νεφρών υπό τις παρούσες συνθήκες είναι περιορισμένη. Οι κακοήθεις και καλοήθεις όγκοι των νεφρών μπορούν να εμφανισθούν με ποικιλία εμπλουτιζόμενων προτύπων και δεν υπάρχουν ακριβή κριτήρια για να ξεχωρίσουμε τους κακοήθεις από τους καλοήθεις όγκους. Η διάκριση αυτή πραγματοποιείται ακόμη κυρίαρχα από την αξονική και μαγνητική τομογραφία. Αληθινοί όγκοι νεφρών εμφανίζονται με μία ανομοιότητα στον εμπλουτισμό μετά από την έγχυση μικροφυσσαλίδων, οι ψευτοόγκοι νεφρών αντίθετα έχουν ομοιογενή εμπλουτισμό όπως και το γειτονικό νεφρικό παρέγχυμα. Στο σύνολο των περιστατικών που μελετήσαμε οι χαρακτήρες κατακράτησης σκιαστικού δεν ήταν απόλυτα διαγνωστικοί για τη φύση των αλλοιώσεων, εκτός από τις απλές κύστεις. Στις χωροκατακτητικές αλλοιώσεις ο βαθμός και οι χαρακτήρες κατακράτησης σκιαστικού δε βοήθησαν στην ιστολογική διάγνωση των αλλοιώσεων.