bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
การย่อยสลายทางชีวภาพของไขมันและน้ำมันในบ่อดักไขมันโดยแบคทีเรียตรึงบนพอลิยูริเทนโฟม
Authors:   , มหาชัย พลิศา
Published: September 2023

การปล่อยไขมันและน้ำมันลงแหล่งน้ำหรือท่อระบายน้ำ ทำให้เกิดความเสียหายต่อสภาพแวดล้อม งานวิจัยนี้จึงสนใจนำวิธีทางชีวภาพมาใช้ร่วมกับบ่อดักไขมัน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของระบบและปรับปรุงคุณภาพของน้ำทิ้งให้ดีขึ้น โดยการทดลองประกอบด้วยการคัดเลือกแบคทีเรียที่มีประสิทธิภาพในการย่อยสลายไขมัน การตรึงแบคทีเรียผสมบนพอลิยูรีเทนโฟม และการศึกษาประสิทธิภาพการย่อยไขมันของแบคทีเรียตรึงในขวดทดลองและถังดักไขมันแบบจำลอง ทั้งนี้คัดกรองแบคทีเรียจากทั้งหมด 17 สายพันธุ์ โดยดูจากความสามารถการย่อยสลายน้ำมันปาล์มที่ความเข้มข้น 1500 มิลลิกรัมต่อลิตร ในน้ำเสียสังเคราะห์ ผลการทดลองพบว่าแบคทีเรีย 3 สายพันธุ์ คือ Bacillus thuringiensis สายพันธุ์ SBO1, Bacillus subtilis สายพันธุ์ URBO1 และ Paenibacillus elgii RO3 มีประสิทธิภาพในการย่อยสลายน้ำมันปาล์มมากกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ เป็นแบคทีเรียไม่ก่อโรคและไม่เป็นปฏิปักษ์ต่อกัน เมื่อนำแบคทีเรียผสมทั้ง 3 สายพันธุ์มาตรึงบนพอลิยูรีเทนโฟม โดยให้จำนวนเซลล์ตรึงเริ่มต้นมีค่าประมาณ 11.2 log CFU ต่อกรัม พบว่าแบคทีเรียตรึงสามารถย่อยสลายไขมันในน้ำเสียสังเคราะห์ที่อัตรา 0.32 กรัมน้ำมันต่อกรัมแบคทีเรียต่อชั่วโมง จากนั้นทดสอบประสิทธิภาพในการบำบัดน้ำเสียโดยใช้น้ำเสียจริงจากร้านอาหารที่มีความเข้มข้นของไขมัน 1200-3000 มิลลิกรัมต่อลิตร ในบ่อดักไขมันจำลองมีปริมาตร 4 ลิตร และระยะเวลาในการกักเก็บ 12 ชั่วโมง พบว่าชุดการทดลองที่เติมแบคทีเรียตรึงและอากาศ มีประสิทธิภาพการย่อยสลายไขมัน 61 เปอร์เซ็นต์ ในระยะเวลา 21 วัน และสามารถลดค่าบีโอดี และซีโอดี ได้ 38 และ 39 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าสามารถใช้เซลล์ตรึงเพื่อลดปริมาณน้ำมัน ค่าบีโอดี และค่าซีโอดี ในน้ำทิ้งของบ่อดักไขมันได้
การบำบัดสังกะสีออกไซด์ขนาดนาโนเมตรโดยใช้ผักตบชวา
Authors:   , บุญเครือ เอกภพ
Published: September 2023

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพในการกำจัดสังกะสีออกไซด์ขนาดนาโนเมตรโดยใช้ผักตบชวา (Eichhornia crassipes) และผลกระทบของสังกะสีออกไซด์ขนาดนาโนเมตรที่มีต่อปริมาณคลอโรฟิลล์ แคโรทีนอยด์ ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ และแอกทิวิตีของเอนไซม์คะตะเลสในผักตบชวา  การวิจัยนี้ปลูกพืชในสารละลายที่มีความเข้มข้นของสังกะสีออกไซด์ขนาดนาโนเมตร เท่ากับ 0, 3.5, 5 และ 7.5 มิลลิกรัมต่อลิตร เป็นเวลา 15 วัน ผลการศึกษาพบว่า ผักตบชวาในชุดการทดลองที่มีความเข้มข้นของสังกะสีออกไซด์ขนาดนาโนเมตร 3.5 มิลลิกรัมต่อลิตร มีมวลชีวภาพเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนพืชที่ปลูกในชุดการทดลองที่มีสังกะสีออกไซด์ขนาดนาโนเมตรความเข้มข้น 5 และ 7.5 มิลลิกรัมต่อลิตร พบว่า มวลชีวภาพไม่เปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติตลอดระยะเวลา 15 วัน ประสิทธิภาพของผักตบชวาในการบำบัดสังกะสีออกไซด์ขนาดนาโนเมตรในความเข้มข้น 3.5, 5 และ 7.5 มิลลิกรัมต่อลิตร มีค่าเท่ากับ 93%, 91% และ 87% ตามลำดับ ส่วนการสะสมสังกะสีออกไซด์ขนาดนาโนเมตรในผักตบชวา พบว่าจะสะสมในส่วนราก > ลำต้น > ใบ ตามลำดับ โดยผักตบชวาจะสะสมสังกะสีได้มากที่สุดในราก ลำต้น และใบ เท่ากับ 945.83 ± 73.69, 129.11 ± 5.93 และ 61.44 ± 3.13 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมน้ำหนักแห้ง ตามลำดับ พืชที่ปลูกในสารละลายสังกะสีออกไซด์ขนาดนาโนเมตรความเข้มข้น 3.5 มิลลิกรัมต่อลิตร มีลักษณะแข็งแรง แต่มีปริมาณคลอโรฟิลล์ และแคโรทีนอยด์ น้อยกว่าชุดควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนปริมาณไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ และ แอกทิวิตีของเอนไซม์คะตะเลสของพืชที่ได้รับสังกะสีออกไซด์ขนาดนาโนเมตรจะมีค่ามากกว่าชุดควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ
การประเมินธาตุอาหารไนโตรเจนและฟอสฟอรัสจากแหล่งกำเนิดมลพิษแบบกระจายในลุ่มน้ำห้วยหลวง
Authors:   , อินทสิน อริตา
Published: September 2023

การศึกษาการชะล้างธาตุอาหารจากแหล่งกำเนิดมลพิษแบบกระจายเป็นข้อมูลที่สำคัญในการจัดการปัญหาความเสื่อมโทรมของทรัพยากรน้ำ การศึกษานี้ทำการประเมินธาตุอาหารไนโตรเจนและฟอสฟอรัสในลุ่มน้ำห้วยหลวง และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างธาตุอาหารกับลักษณะธรณีสัณฐานและการใช้ประโยชน์ที่ดิน โดยเก็บตัวอย่างดินในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 จำนวน 98 สถานี ตามลักษณะธรณีสัณฐาน 5 ประเภท และการใช้ประโยชน์ที่ดิน 9 ประเภท และเดือนกันยายน พ.ศ. 2557 เฉพาะพื้นที่ต้นน้ำ จำนวน 24 สถานี นำดินมาวิเคราะห์สมบัติดินทางกายภาพและเคมี พบว่า ดินในลุ่มน้ำห้วยหลวงมีลักษณะเป็นดินร่วนปนทราย (sandy-loam soil) ค่าความหนาแน่นและความพรุนอยู่ในช่วงที่เหมาะสมต่อการทำเกษตรกรรม ดินมีความเป็นกรดจัด (pH = 5.44 ± 0.81) อินทรียวัตถุและฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์อยู่ในเกณฑ์ต่ำ (ร้อยละ 0.99 ± 1.09 และ 4.72 ± 7.08 mg-P/kg) ไนโตรเจนอนินทรีย์ซึ่งเป็นรูปที่พืชนำไปประโยชน์ได้ ได้แก่ ไนเตรท-ไนโตรเจนและแอมโมเนีย-ไนโตรเจนมีค่า 18.3 ± 10.4 และ 51.8 ± 7.93 mg-N/kg ตามลำดับ การวิเคราะห์ความแปรปรวนพหุคูณ พบว่า ขนาดอนุภาคทราย ทรายแป้ง และความเป็นกรด – ด่างในแต่ละลักษณะธรณีสัณฐานมีความแตกต่างกัน (p<0.05) เนื้อดิน ความเป็นกรด – ด่าง อินทรียวัตถุ และฟอสฟอรัส ในแต่ละประเภทการใช้ประโยชน์ที่ดินมีความแตกต่างกัน (p<0.05) พบความสัมพันธ์ระหว่างฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์กับดินที่มีอนุภาคขนาดใหญ่ (p<0.05) ศึกษาการเปลี่ยนแปลงธาตุอาหารในช่วงก่อนปลูกข้าวและระหว่างปลูกข้าว พบว่าปริมาณไนเตรท-ไนโตรเจน และไนโตรเจนรวมในช่วงก่อนปลูกข้าวสูงกว่าในช่วงระหว่างปลูกข้าว (p<0.05) เนื่องจากไนโตรเจนถูกชะล้างได้ง่าย โดยมีน้ำฝนเป็นปัจจัยหลัก การศึกษาการชะล้างธาตุอาหารด้วยแบบจำลอง Soil and Water Assessment Tool (SWAT) ในพื้นที่ต้นน้ำของลุ่มน้ำห้วยหลวง พบว่าพารามิเตอร์ที่อ่อนไหวต่อปริมาณน้ำท่ามากที่สุด คือ CN2 (Curve Number) การปรับเทียบปริมาณน้ำท่าและปริมาณตะกอนได้ผลในเกณฑ์ดี (R2 = 0.70 และ 0.75 ตามลำดับ) ปริมาณไนเตรท-ไนโตรเจนและฟอสเฟตในแหล่งน้ำมีความสัมพันธ์กับปริมาณน้ำฝน และช่วงเวลาของการใส่ปุ๋ยในพื้นที่เกษตรกรรม
การพัฒนาระบบร่วมถังกรองไร้อากาศ-เครื่องควบแน่นและถังกรองสารซีโอไลท์-ถ่านกัมมันต์แบบเกล็ด สำหรับการนำน้ำเสียจากอาคารสำนักงานกลับมาใช้ใหม่
Authors:   , บัวเทศ เจริญ
Published: September 2023

การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อพัฒนาถังปฏิกรณ์ชีวภาพในการนำน้ำเสียและความร้อนทิ้งจากอาคารสำนักงานกลับมาใช้ใหม่ โดยใช้ผลการศึกษาจากห้องปฏิบัติการมาพัฒนาถังกรองไร้อากาศให้ทำงานร่วมกับความร้อนทิ้งจากเครื่องปรับอากาศ แบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ขั้นตอน คือการศึกษาในระดับห้องปฏิบัติการ และการใช้งานในระดับต้นแบบ จากผลการทดลองในระดับห้องปฏิบัติการ พบว่าถังกรองไร้อากาศขนาด 5.40 ลิตร ที่ระยะเวลากักพักน้ำ 27 ชั่วโมง อุณหภูมิ 35 องศาเซลเซียส มีประสิทธิภาพการกำจัดของแข็งแขวนลอย สารอินทรีย์ในรูปซีโอดี เจดาล์ไนโตรเจน ฟอสฟอรัสรวมสูงสุดต่อการใช้พลังงานไฟฟ้าต่ำสุด และพบแบคทีเรียที่ช่วยในการบำบัดน้ำเสียสายพันธุ์ Flavobacterium sp. และอาร์เคียสายพันธุ์ Methanosaeta sp. นำข้อมูลจากห้องปฏิบัติการ มาใช้ออกแบบและสร้างถังกรองไร้อากาศขนาด 540 ลิตร และถังกรองสารซีโอไลท์-ถ่านกัมมันต์แบบเกล็ดขนาด 32.40 ลิตร เครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนขนาดพื้นที่ผิว 0.36 ตารางเมตร โดยใช้เครื่องปรับอากาศขนาด 19,302 บีทียู/ชั่วโมงกำลังไฟฟ้า 1,580 วัตต์ สารทำความเย็นชนิดคลอโรไดฟลูออโรมีเทน (R-22) และบายพาสวาวล์มาประกอบเข้าด้วยกันเป็นเครื่องต้นแบบระบบร่วมถังกรองไร้อากาศ-เครื่องควบแน่นและถังกรองสารซีโอไลท์-ถ่านกัมมันต์แบบเกล็ด

ผลการทดลอง พบว่าเครื่องต้นแบบระบบร่วมถังกรองไร้อากาศ-เครื่องควบแน่นและถังกรองสารซีโอไลท์-ถ่านกัมมันแบบเกล็ด ที่ระยะเวลากักพักน้ำ 27 ชั่วโมง น้ำเสียภายในถังกรองไร้อากาศมีอุณหภูมิเฉลี่ยเท่ากับ 35.40±1.81 องศาเซลเซียส สามารถนำความร้อนทิ้งกลับมาใช้ได้ 2.82 กิโลวัตต์ชั่วโมง/วัน เครื่องปรับอากาศมีค่าสัมประสิทธิ์เชิงสมรรถนะโดยรวมเฉลี่ย 4.65 ซึ่งมีค่าเพิ่มขึ้นร้อยละ 30.25 ทำให้การใช้พลังงานไฟฟ้าลดลงเฉลี่ย 2.65 กิโลวัตต์ชั่วโมง/วัน คิดเป็นร้อยละ 22.96 สามารถนำน้ำเสียกลับมาใช้ใหม่ได้ 180 ลิตร/วัน โดยมีประสิทธิภาพการกำจัดสารอินทรีย์ในรูปซีโอดี เจดาห์ลไนโตรเจน ฟอสฟอรัสรวม โคลิฟอร์มรวมและฟีคัลโคลิฟอร์ม ร้อยละ 69.11 29.98 19.28 42.75 และ 21.83 ตามลำดับ และประสิทธิภาพการกำจัดของแข็งแขวนลอยและสี ร้อยละ 66.69 และ 50.87 ตามลำดับ
การวิจัยหลักสูตรวิชาชีพครูเพื่อพัฒนาแนวทางการส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัล
Authors:   , ศิริศักดิ์ กณิชชา
Published: September 2023

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาองค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลที่เหมาะสมสำหรับครู 2) เพื่อวิเคราะห์สมรรถนะดิจิทัลของนิสิตคณะครุศาสตร์ 3) เพื่อวิเคราะห์หลักสูตรวิชาชีพครูเกี่ยวกับการส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัล และ 4) เพื่อนำเสนอแนวทางการส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัลในหลักสูตรวิชาชีพครู การวิจัยแบ่งเป็น 4 ระยะ ระยะที่ 1 ศึกษาองค์ประกอบสมรรถนะดิจิทัลที่เหมาะสมสำหรับครู จากการสังเคราะห์เอกสารงานวิจัย ประกอบกับการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิด้านเทคโนโลยีการศึกษา ระยะที่ 2 วิเคราะห์สมรรถนะดิจิทัลของนิสิตคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ชั้นปีที่ 3 ระยะที่ 3 วิเคราะห์หลักสูตรวิชาชีพครูเกี่ยวกับการส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัล จากการเอกสารหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต ประกอบกับการสัมภาษณ์อาจารย์ผู้สอน และนิสิตคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ชั้นปีที่ 3 และระยะที่ 4 นำเสนอแนวทางการส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัลในหลักสูตรวิชาชีพครู โดยสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิด้านเทคโนโลยีการศึกษา วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติบรรยาย และความแปรปรวนทางเดียว วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. สมรรถนะดิจิทัลสำหรับครูประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบที่ 1 ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับสื่อและเทคโนโลยีดิจิทัล องค์ประกอบที่ 2 ทักษะการใช้สื่อและเทคโนโลยีดิจิทัล องค์ประกอบที่ 3 การเลือกใช้สื่อและเทคโนโลยีดิจิทัล องค์ประกอบที่ 4 การผลิตสื่อและเทคโนโลยีดิจิทัล และองค์ประกอบที่ 5 จรรยาบรรณในการใช้สื่อ 2. นิสิตคณะครุศาสตร์มีสมรรถนะดิจิทัลในระดับมาก โดยนิสิตในกลุ่มสาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา มีสมรรถนะดิจิทัลสูงกว่า นิสิตในกลุ่มสาขาที่มีการสอนรายวิชาที่ส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัลเป็นรายวิชาบังคับเอก และกลุ่มสาขาวิชาที่ไม่มีการสอนรายวิชาที่ส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัลรายวิชาบังคับเอก ตามลำดับ 3. หลักสูตรครุศาสตร์บัณฑิตมีการวางเป้าหมายการส่งเสริมให้นิสิตมีความสามารถทางเทคโนโลยีสารสนเทศ แต่มีรายวิชาที่ส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัลไม่เพียงพอในหลายรายวิชาเอก ด้านสภาพการจัดการเรียนการสอนในคณะครุศาสตร์ มีการใช้สื่อเทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดการเรียนการสอนน้อย การสนับสนุนเกี่ยวกับสื่อและเทคโนโลยีมีไม่เพียงพอ การเรียนการสอนในรายวิชาครูซึ่งเป็นวิชาบังคับและวิชาเอกที่มีการส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัลมีเนื้อหาไม่เหมาะสมและมีจำนวนรายวิชาน้อย และมีการสอนเกี่ยวกับจรรยาบรรณในการใช้สื่อในหลายรายวิชา ด้านสมรรถนะดิจิทัลของนิสิตคณะครุศาสตร์มีความหลากหลาย 4. แนวทางการส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัลในหลักสูตรวิชาชีพครู ได้แก่ 1) เพิ่มรายวิชาครูซึ่งเป็นวิชาบังคับที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีดิจิทัลเพิ่มเติม 2) ปรับเนื้อหาในรายวิชาครูรายวิชาครูซึ่งเป็นวิชาบังคับที่มีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีดิจิทัล 3) จัดกิจกรรมบังคับในหลักสูตร หรือนอกหลักสูตรเกี่ยวกับการส่งเสริมสมรรถนะดิจิทัล 4) สร้างความร่วมมือระหว่างสาขาวิชาเพื่อพัฒนาสมรรถนะดิจิทัลของนิสิต 5) กระตุ้นให้อาจารย์เข้ารับการฝึกอบรมเกี่ยวกับสื่อเทคโนโลยี
ผลการเตรียมความพร้อมครูที่มีต่อชีวิตการทำงานครูในยุคดิจิทัลและผลที่ตามมา
Authors:   , สิริวัฒน์โสภณ จุฑามาศ
Published: September 2023

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาโมเดลการวัดและเครื่องมือวัดบทบาทครูเพื่อการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 2) วิเคราะห์ระดับบทบาทครูเพื่อการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ระหว่างครูผู้สอนในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา และ 3) ทดสอบความไม่แปรเปลี่ยนของโมเดลการวัดบทบาทครูในศตวรรษที่ 21 ระหว่างครูที่สอนระดับชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษา ตัวอย่างวิจัย คือ ครูที่สอนในระดับชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 652 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิและแบบวัดบทบาทครูเพื่อการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS for windows เพื่อวิเคราะห์ค่าสถิติพื้นฐานและสถิติอ้างอิง และการวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และใช้โปรแกรม LISREL ในการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันและการวิเคราะห์โมเดลสมการโครวงสร้างกลุ่มพหุ ผลการวิจัยพบว่า 1. โมเดลการวัดบทบาทครูเพื่อการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ 10 ตัวบ่งชี้ ดังนี้ 1) บทบาทครูผู้อำนวยความสะดวกประกอบด้วย3 ตัวบ่งชี้ คือ การออกแบบการจัดการเรียนรู้ให้เอื้อต่อกิจกรรมการเรียนการสอน การจัดบรรยากาศหรือสภาพแวดล้อมของการเรียนการสอนให้เหมาะสม และการบูรณาการการจัดการเรียนการสอน 2) บทบาทครูผู้แนะนำแนวทาง ประกอบด้วย 4 ตัวบ่งชี้ คือ การชี้แนะแนวทางเพื่อให้ผู้เรียนได้ค้นคว้าหาความรู้ด้วยตนเอง การถามคำถามเพื่อกระตุ้นให้ผู้เรียนคิด การมีความสามารถในการถ่ายทอดความรู้ และการสังเกตพฤติกรรมของผู้เรียน 3) บทบาทครูผู้ร่วมเรียนรู้/ร่วมศึกษา ประกอบด้วย 3 ตัวบ่งชี้ คือ ความใจกว้างและเปิดโอกาสรับความรู้ใหม่ การร่วมมือและแลกเปลี่ยนความรู้กับผู้อื่น และการเรียนรู้และแสวงหาความรู้อยู่เสมอ โมเดลการวัดบทบาทครูเพื่อการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 มีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ (χ2 = 27.39, df = 21, p = 0.158, GFI = 0.992, AGFI = 0.978, RMR = 0.003, RMSEA = 0.022) 2. ครูระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษามีค่าเฉลี่ยของบทบาทครูเพื่อการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 อยู่ในระดับมาก เมื่อจำแนกตามองค์ประกอบพบว่าครูมีค่าเฉลี่ยบทบาทครูผู้แนะนำมากที่สุด (M = 3.86, SD = 0.53) รองลงมาคือบทบาทครูผู้ร่วมเรียนรู้/ร่วมศึกษา (M = 3.85, SD = 0.56) และบทบาทครูผู้อำนวยความสะดวกมีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด (M = 3.84, SD = 0.49) อีกทั้งผลการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยจำแนกตามอายุและระดับชั้นที่สอนของครูที่แตกต่างกัน มีค่าต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. โมเดลการวัดบทบาทครูเพื่อการเรียนรู้ของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 มีความไม่แปรเปลี่ยนของรูปแบบโมเดลระหว่างครูที่สอนในช่วงชั้นที่แตกต่างกัน และมีความไม่แปรเปลี่ยนของค่าพารามิเตอร์ซึ่งเป็นค่าน้ำหนักองค์ประกอบของแต่ละตัวบ่งชี้และค่าน้ำหนักองค์ประกอบหลักด้านบทบาทครูผู้อำนวยความสะดวก บทบาทครูผู้แนะนำแนวทาง และบทบาทครูผู้ร่วมเรียนรู้/ร่วมศึกษา
ปฏิกิริยาทรานเอสเทอริฟิเคชันของน้ำมันปาล์มโดยใช้โพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ในการเร่งปฎิกิริยาบนตัวรองรับที่เป็นถ่านกัมมันต์ที่ได้จากแบคทีเรียเซลลูโลส
Authors:   , บุญเกตุ ชินวรานนท์
Published: September 2023

งานวิจัยนี้ได้ทำการพัฒนาวิธีการสังเคราะห์ถ่านกัมมันต์จากแบคทีเรียเซลลูโลสโดยใช้วิธีการกระตุ้นทางเคมีแบบขั้นตอนเดียวโดยใช้สารละลายโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ที่มีความเข้มข้น 12 และ 24 โมลาร์ และใช้อุณหภูมิในการคาร์บอไนซ์ที่ 500, 600 และ 700 องศาเซลเซียส เป็นระยะเวลา 24 ชั่วโมง หลังจากนั้นทำการล้างถ่านกัมมันต์ที่ได้ด้วยกรดไฮโดรคลอริก และน้ำปราศจากไอออนต่อจากนั้นนำไปอบให้แห้ง โดยการศึกษาคุณลักษณะของถ่านกัมมันต์ที่ได้นั้นจะวิเคราะห์ถึงคุณสมบัติทางเคมี โครงสร้าง และสัญฐานวิทยาที่เกิดขึ้นของถ่านกัมมันต์ พบว่าความเข้มข้นและอุณหภูมิที่เหมาะสมคือ 24 โมลาร์ ที่อุณหภูมิ 500-600 องศาเซลเซียส โดยอุณหภูมิที่ 700 องศาเซลเซียส พบลักษณะโครงสร้างทางรูพรุนถูกทำลายอย่างมากเมื่อใช้อุณหภูมิในการคาร์บอไนซ์ดังกล่าว ถ่านกัมมันต์ที่เตรียมได้นั้นพบการเกิดโครงสร้างรูพรุนขนาดกลาง (Mesopore) กับรูพรุนขนาดใหญ่ (Macropore) ที่ถูกเปิดออกเป็นรูพรุนขนาดประมาณ 1 µm ที่พื้นที่ผิว ค่าเฉลี่ยเส้นผ่าศูนย์กลางรูพรุนอยู่ที่ 22-30 Å และค่าพื้นที่ผิวที่เกิดขึ้นอยู่ในช่วง 350-500 m2/g การประยุกต์ใช้ถ่านกัมมันต์ที่สังเคราะห์ได้นั้นจะนำไปทำเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์สำหรับปฎิกิริยาทรานเอสเทอริฟิเคชันของน้ำมันปาล์มและเมทานอล โดยจะทำการโหลดตัวเร่งปฏิกิริยาโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ที่ 10, 20 และ 30 wt% โดยวิธีการเคลือบฝัง สภาวะที่ใช้ในการศึกษาปฎิกิริยาทรานเอสเทอริฟิเคชัน จะใช้อัตราส่วนโดยโมลของเมทานอลต่อน้ำมันปาล์มอยู่ที่ 15:1, ปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยา 3 wt% ของน้ำมันปาล์ม, อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียส เป็นระยะเวลา 3 ชั่วโมง พบว่าตัวเร่งปฏิกิริยา BC50024M20, BC50024M30, BC60024M20 และ BC60024M30 ให้ประสิทธิภาพในการเกิดปฎิกิริยาทรานเอสเทอริฟิเคชันของน้ำมันปาล์มกับเมทานอล โดยมีร้อยละเมทิลเอสเทอร์ที่เกิดขึ้นสูงถึง 98-100 % ตัวเร่งปฏิกิริยาที่อยู่บนถ่านกัมมันต์นั้นให้ประสิทธิภาพในการเกิดไบโอดีเซลจากน้ำมันปาล์มดีกว่าตัวเร่งปฏิกิริยาที่ใช้โพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ธรรมดา แต่อย่างไรก็ตามโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์ที่อยู่บนถ่านกัมมันต์เกิดการหลุดออกจากถ่านกัมมันต์ระหว่างการเกิดปฏิกิริยาส่งผลให้ตัวเร่งปฏิกิริยาใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น
อิทธิพลของขนาดรูพรุนของเมโซเซลลูลาร์โฟมซิลิกา/อนุภาคนาโนทองต่อประสิทธิภาพของกลูโคสไบโอเซนเซอร์
Authors:   , กลิ่นธงชัย ยุทธพงศ์
Published: September 2023

งานวิจัยนี้ได้มุ่งเน้นศึกษาอิทธิพลขนาดรูพรุนของวัสดุเมโซเซลลูลาร์โฟมซิลิกา/อนุภาคนาโนทอง (MCF/AuNPs) โดยใช้กลูโคสไบโอเซนเซอร์เป็นตัวทดสอบ โดยงานวิจัยนี้ได้แบ่งการศึกษาออกเป็น 3 ส่วน ในส่วนที่ 1 เป็นการสังเคราะห์วัสดุเมโซเซลลูลาร์โฟมซิลิกา 5 ชนิด ที่มีอัตราส่วนโดยน้ำหนักของ TMB/P123 เป็น 0.5 1.0 1.5 2.5 และ 2.5 ที่มีการเติมแอมโมเนียมฟลูออไรด์ แล้วทำการวิเคราะห์คุณสมบัติของวัสดุเหล่านี้ โดยผลที่ได้นั้นเมื่อเพิ่มอัตราส่วนโดยมวลของ TMB/P123 แล้วจะทำให้ขนาดรูพรุนของวัสดุใหญ่ขึ้น อีกทั้งเมื่อเพิ่มสารเติมแต่ง (แอมโมเนียมฟลูออไรด์) จะทำให้ขนาดหน้าต่างของ MCF ใหญ่ขึ้นเช่นกัน และเมื่อทำการสังเคราะห์ทองลงบนวัสดุ จากการส่อง TEM พบว่าอนุภาคนาโนทองมีการกระจายลงบนวัสดุได้ดี ในส่วนที่ 2 ได้นำวัสดุทั้ง 5 ชนิด มาทำการตรึงเอนไซม์กลูโคสออกซิเดส (GOx) ปริมาณ 10 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร พบว่า MCF/AuNPs ที่สังเคราะห์จากอัตราส่วนโดยน้ำหนักของ TMB/P123 ที่เพิ่มมากขึ้นจะสามารถตรึงเอนไซม์ได้ปริมาณที่สูงขึ้น เนื่องจากขนาดรูพรุนที่ใหญ่ทำให้เอนไซม์ที่มีขนาดเล็กกว่าเข้าไปได้ง่าย และเมื่อมีอนุภาคนาโนทองบนวัสดุจะยิ่งทำให้ตรึงเอนไซม์ได้มากขึ้นและในส่วนที่ 3 ทำการทดสอบทางไฟฟ้าเคมีโดยใช้กลไกของกูลโคสไบโอเซนเซอร์ในการทดสอบด้วยวิธีไซคลิกโวลแทมเมตรี (CV) และแอมโพโรเมตรี ในระบบปราศจากออกซิเจนพบว่าการใช้ MCF/AuNP เป็นตัวรองรับ GOx ไม่ช่วยให้เกิดกลูโคสไบโอเซนเซอร์รุ่นที่ 3 แต่ได้กลูโคสไบโอเซนเซอร์รุ่นที่ 1 โดยจากผลการทดสอบด้วย CV ในระบบอิ่มตัวด้วยอากาศที่มีการเปลี่ยนแปลงความเข้มข้นของสารละลายกลูโคสโดยใช้วัสดุที่มีขนาดรูพรุนใหญ่ที่สุดพบการลดลงของกระแสรีดักชันเมื่อเพิ่มความเข้มข้นของกลูโคสที่ศักย์ไฟฟ้า 0.064 โวล์ต และพบว่าขนาดรูพรุนที่ใหญ่ซึ่งบรรจุเอนไซม์ได้มากขึ้นทำให้ได้กระแสไฟฟ้าตอบสนองที่สูงขึ้น อีกทั้งเมื่ออัตราส่วนของ TMB/P123 มากขึ้นทำให้ได้ค่า LOD และ Km ที่ต่ำลงอีกด้วย
ผลของอัตราการไหลของอากาศและความยาวคลื่นแสงต่อการเติบโตและผลผลิตแคโรทีนอยด์ในจุลสาหร่าย Chlorococcum humicola ในถังปฏิกรณ์ชีวภาพเชิงแสง
Authors:   , ภู่ไพบูลย์ ภูไพรำ
Published: September 2023

งานวิจัยนี้ศึกษาผลของความยาวคลื่นแสงและอัตราการให้อากาศต่อการเติบโตและผลผลิตแคโรทีนอยด์ในจุลสาหร่ายสีเขียว Chlorococcum humicola ผลการเพาะเลี้ยงจุลสาหร่ายแบบกะในขวดแก้วดูแรนขนาด 1 ลิตร พบว่าแสงสีขาวที่ 5,000 ลักซ์ มีความเหมาะสมในการใช้เตรียมหัวเชื้อและเพาะเลี้ยงจุลสาหร่ายจนสิ้นสุดระยะการเติบโตแบบทวีคูณเมื่อเปรียบเทียบกับการใช้แสงสีอื่น ๆ โดยมีน้ำหนักเซลล์แห้งที่ 601 มิลลิกรัมต่อลิตร และการใช้งานแสงสีขาวที่ความเข้มแสง 105 ลักซ์ ร่วมกับแสงสีน้ำเงินที่ควบคุมกำลังที่ 6 วัตต์ ในระยะการเติบโตคงที่ช่วยให้จุลสาหร่ายมีการสะสม แคโรทีนอยด์ได้เพิ่มขึ้นถึง 7.96 มิลลิกรัมต่อกรัมน้ำหนักเซลล์แห้ง (4.67 มิลลิกรัมต่อลิตร) ซึ่งมากกว่าการใช้งานแสงสีขาวที่ความเข้มแสง 105 ลักซ์ ถึงร้อยละ 12 การทดลองต่อมาได้คัดเลือกถังปฏิกรณ์ชีวภาพเชิงแสงเพื่อใช้เพาะเลี้ยงจุลสาหร่าย โดยใช้ความสามารถในการฟุ้งกระจายของชีวมวล จุลสาหร่ายเป็นเกณฑ์ซึ่งพบว่าถังปฏิกรณ์ชีวภาพเชิงแสงแบบอากาศยกมีความเหมาะสมต่อการเพาะเลี้ยง C. humicola มากกว่าถังปฏิกรณ์ชีวภาพเชิงแสงแบบคอลัมน์เติมอากาศในช่วงอัตราการให้อากาศระหว่าง 0.1 ถึง 1.25 vvm และการทดลองต่อมาพบว่าการควบคุมอัตราการให้อากาศที่ 0.8 vmm ในถังปฏิกรณ์ชีวภาพเชิงแสงแบบอากาศยกช่วยให้จุลสาหร่ายเติบโตและผลิต แคโรทีนอยด์ได้ดีที่สุด ข้อมูลที่ได้รับทั้งในส่วนของความยาวคลื่นแสงและอัตราการให้อากาศที่เหมาะสมได้ถูกนำมาทดสอบอีกครั้ง โดยเพาะเลี้ยงจุลสาหร่าย C. humicola ในถังปฏิกรณ์ชีวภาพแบบอากาศยก ผลการเพาะเลี้ยงพบว่าการให้แสงสีขาวที่ความเข้มแสง 5,000 ลักซ์ ในช่วงปรับตัวถึงช่วงทวีคูณ ตามด้วยแสงสีขาวความเข้มแสง 105 ลักซ์ ร่วมกับแสงสีน้ำเงินที่ควบคุมกำลังที่ 6 วัตต์ ในระยะเติบโตคงที่ ทำให้จุลสาหร่ายเติบโตซึ่งตรวจวัดในรูปน้ำหนักแห้งได้ถึง 880 มิลลิกรัมต่อลิตร ซึ่งมากกว่าผลการทดลองในขวดดูแรน ขณะที่มีปริมาณแคโรทีนอยด์เพิ่มขึ้นถึง 7.81 มิลลิกรัมต่อกรัมน้ำหนักเซลล์แห้ง (6.87 มิลลิกรัมต่อลิตร) ซึ่งไม่แตกต่างกันทางสถิติ (p>0.05) จากความเข้มข้นของแคโรทีนอยด์ที่ได้รับจากการเพาะเลี้ยงในขวดดูแรน
การดูดซับไฮโดรเจนไซยาไนด์จากการเผาไหม้ใบยาสูบ
Authors:   , แสนบรรดิษฐ์ บุญธิดา
Published: September 2023

การเผาไหม้แท่งใบยาสูบแห้ง ที่บรรจุใบยาสูบ 0.63-0.83 กรัม ทำให้เกิดก๊าซไฮโดรเจนไซยาไนด์ที่มีความเข้มข้น 0.70-0.76 มิลลิกรัมต่อลิตร ควันของการเผาไหม้ถูกสูบเข้าสู่ระบบเพียง 245 มิลลิลิตร ด้วยอัตราการไหล 17.5 มิลลิลิตรต่อวินาที เพื่อทดสอบการดูดซับด้วยเกลืออนินทรีย์ 14 ชนิด เกลือโลหะของสารประกอบอินทรีย์ 3 ชนิด และสารประกอบอินทรีย์ 6 ชนิด เกลือโซเดียมคาร์บอเนต (Na2CO3) และเกลือโซเดียมไบคาร์บอเนต (NaHCO3) ในกลุ่มของเกลืออนินทรีย์ และแอลโพลีน (HNC4H7COOH) ในกลุ่มสารประกอบอินทรีย์ สามารถดูดซับก๊าซไฮโดรเจนไซยาไนด์แบบกายภาพ ณ อุณหภูมิห้อง และลดความเข้มข้นของก๊าซไฮโดรเจนไซยาไนด์ลงเหลือต่ำกว่า 0.25 มิลลิกรัมต่อลิตร ประสิทธิภาพการดูดซับมีค่าร้อยละ 35 30 และ 25 ตามลำดับ ส่วนการดูดซับก๊าซไฮโดรเจนไซยาไนด์ด้วยคลอรามีนที (CH3C6H4SO2NNaCl.3H2O) ในกลุ่มเกลือโลหะของสารประกอบอินทรีย์เป็นการดูดซับทางเคมีในสภาวะเดียวกัน สามารถลดความเข้มข้นของก๊าซไฮโดรเจนไซยาไนด์ลงเหลือ 0.3 มิลลิกรัมต่อลิตร โดยมีประสิทธิภาพการดูดซับร้อยละ 15
การเตรียมไฮโดรเจลจากไฟโบรอินไหมไทย เจลาติน และกรดไฮยาลูรอนิค เพื่อใช้เป็นโครงเลี้ยงเนื้อเยื่อ
Authors:   , ดวงภักดี อนงค์นาฏ
Published: September 2023

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเตรียมไฮโดรเจลจากไฟโบรอินไหมไทย (SF) เจลาติน (G) และกรดไฮยาลูรอนิค (HA) เพื่อใช้เป็นโครงเลี้ยงเนื้อเยื่อ ซึ่งเตรียมไฮโดรเจลในสัดส่วนผสมโดยน้ำหนัก SF50G50, SF50G25HA25, และ SF50HA50 ด้วยกระบวนการทำแห้งแบบเยือกแข็งและเชื่อมขวางด้วยการแช่ในสารละลาย 1-ethyl-3-(3-dimethylaminopropyl) carbodiimide  (EDC) ที่มีเอทานอลเป็นตัวทำละลาย จากผลการศึกษาพบว่า EDC ความเข้มข้น 20 มิลลิโมลาร์ สามารถเชื่อมขวางไฮโดรเจลทั้งสามชนิดได้สำเร็จ ในระยะเวลา 6 ชั่วโมง โดยมีร้อยละน้ำหนักแห้งของไฮโดรเจลที่หายไปประมาณ 4-5 ส่วนปริมาณหมู่ N-acetyl-D-glucosamine ในไฮโดรเจลผสมภายหลังการเชื่อมขวางมีค่าใกล้เคียงกับก่อนการเชื่อมขวาง แสดงให้เห็นว่า EDC สามารถเชื่อมขวางกรดไฮยาลูรอนิคไว้ได้เกือบทั้งหมด เมื่อวิเคราะห์ลักษณะโครงสร้างสัณฐานของไฮโดรเจลพบว่า ไฮโดรเจลที่มีกรดไฮยาลูรอนิคเป็นองค์ประกอบมีรูพรุนเฉลี่ยขนาดใหญ่กว่าไฮโดรเจลที่มีโปรตีนเพียงอย่างเดียว สำหรับโครงสร้างทางเคมีของไฮโดรเจลที่ผ่านการเชื่อมขวางมีการเปลี่ยนแปลงไป ซึ่งคาดว่าเกิดจากสองสาเหตุหลัก คือ จากการใช้เอทานอลเป็นตัวทำละลายในกระบวนการเชื่อมขวางและผลของปฏิกิริยาการเชื่อมขวางด้วย EDC เมื่อแช่ไฮโดรเจลในสารละลายฟอสเฟตบัฟเฟอร์ อุณหภูมิ 37 องศาเซลเซียส พบว่า ไฮโดรเจลที่มีสัดส่วนของกรดไฮยาลูรอนิค 25 และ 50 เปอร์เซ็นต์ มีร้อยละการดูดซับน้ำสูงที่สุดประมาณ 5200 (52 เท่า) ผลทดสอบความสามารถในการย่อยสลายทางชีวภาพในระดับห้องปฏิบัติการพบว่า ไฮโดรเจลที่มีสัดส่วนของโปรตีน 100 เปอร์เซ็นต์ จะถูกย่อยด้วยเอนไซม์โปรติเอส XIV เร็วกว่าไฮโดรเจลที่มีพอลิแซ็กคาไรด์เป็นองค์ประกอบ แต่ไฮโดรเจลผสมที่มีสัดส่วนของกรดไฮยาลูรอนิค 50 เปอร์เซ็นต์ เมื่อแช่อยู่ในอาหารเลี้ยงเซลล์จะเกิดการไฮโดรไลซ์พันธะเอสเทอร์ด้วยน้ำเร็วกว่าไฮโดรเจลชนิดอื่น ผลการทดสอบความเข้ากันได้ทางชีวภาพกับเซลล์เนื้อเยื่อผิวหนังของตัวอ่อนหนูชนิด NIH/3T3 พบว่า เซลล์สามารถยึดเกาะและเจริญเติบโตบนไฮโดรเจลที่มีส่วนประกอบของกรดไฮยาลูรอนิคได้ค่อนข้างดีกว่ากรณีไฮโดรเจลที่เป็นสารโปรตีนแต่เพียงอย่างเดียว เนื่องจากสมบัติอุ้มน้ำสูงของกรดไฮยาลูรอนิค อย่างไรก็ตามโมเลกุลที่เป็นประจุลบของกรดไฮยาลูรอนิคส่งผลให้เซลล์ที่เกาะและเติบโตบนไฮโดรเจลที่มีกรดไฮยาลูรอนิคเป็นองค์ประกอบมีลักษณะค่อนข้างกลม จากผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า ไฮโดรเจลผสม SFGHA ที่พัฒนาขึ้นนี้มีสมบัติเบื้องต้นเหมาะสมสำหรับการพัฒนาต่อยอดเป็นโครงเลี้ยงเนื้อเยื่อ
การศึกษาผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงน้ำหนักต่ออัตราการใช้พลังงานของรถยนต์สันดาปภายในและรถยนต์ไฟฟ้าภายใต้การขับขี่จริงในกรุงเทพมหานคร
Authors:   , ตรีนก ศรวัสย์
Published: September 2023

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงน้ำหนักต่ออัตราการใช้พลังงานของรถยนต์สันดาปภายในและรถยนต์ไฟฟ้า โดยวิธีการสร้างแบบจำลองกำลังจำเพาะของยานยนต์ เพื่อเป็นฐานข้อมูลในการทำนายหาอัตราการใช้พลังงานของรถยนต์ทั้งสองประเภท นอกจากนี้ในปัจจุบันรถยนต์ไฟฟ้าเข้ามามีบทบาทสำคัญ แต่เนื่องจากรถยนต์ไฟฟ้ามีราคาสูงจึงเกิดคำถามว่ารถยนต์ไฟฟ้าจะมาแทนที่รถยนต์สันดาปภายในได้อย่างไร ดังนั้นจึงมีการศึกษาเพื่อเปรียบเทียบอัตราการใช้พลังงานควบคู่ไปกับการเปลี่ยนแปลงน้ำหนักของรถยนต์ทั้งสองประเภท ซึ่งเป็นวิธีการที่จะบ่งบอกว่ารถยนต์ไฟฟ้าจะทำให้ลดการใช้พลังงานรวมถึงค่าใช้จ่ายได้จริงเมื่อเปรียบเทียบกับรถยนต์สันดาปภายในด้วยการขับขี่จริงในกรุงเทพมหานคร น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นกับรถยนต์ทั้งสองประเภทได้ถูกแบ่งออกเป็นสามค่านั่นคือ 10% 20% และ 30% ของน้ำหนักรถนยนต์ทดสอบเริ่มต้น นอกจากนี้เพื่อให้สะท้อนความเป็นกรุงเทพมหานครจึงได้แบ่งรูปแบบการจราจรที่ใช้ในการทดสอบได้แก่ รูปแบบการจราจรในเมือง รูปแบบการจราจรชานเมือง และรูปแบบการจราจรบนทางหลวง การทดสอบทั้งหมดใช้ระยะทางทดสอบรวมมากกว่า 1,345 กิโลเมตร ระยะเวลาในการเก็บข้อมูลมากกว่า 30 วัน และมีจำนวนข้อมูลมากกว่า 39,000 จุด ผลการทดสอบพบว่าแบบจำลองกำลังจำเพาะของรถยนต์สันดาปภายในมีค่าความผิดพลาดอยู่ในช่วง 0.8 - 6 % และแบบจำลองกำลังจำเพาะของรถยนต์ไฟฟ้ามีค่าความผิดพลาดอยู่ในช่วง 0.8 - 12 % สำหรับการเปรียบเทียบอัตราการใช้พลังงานเมื่อเปลี่ยนแปลงน้ำหนักของรถยนต์ทั้งสองประเภทพบว่าการอัตราการใช้พลังงานของรถยนต์สันดาปภายในมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ในช่วง 4.7 - 103% ในขณะที่อัตราการใช้พลังงานของรถยนต์ไฟฟ้ามีการเปลี่ยนแปลงอยู่ในช่วง 1.5 - 49% สำหรับการคำนวณต้นทุนการเป็นเจ้าของพบว่ารถยนต์ไฟฟ้ามีค่าต้นทุนการเป็นเจ้าของต่ำกว่ารถยนต์สันดาปภายในคิดเป็น 5.18% เมื่อควบคู่กับปัจจัยของน้ำหนักที่เพิ่มขึ้น 30% ของน้ำหนักรถยนต์เริ่มต้นจากผลการศึกษาพบว่าปัจจัยของน้ำหนักส่งผลต่ออัตราการใช้พลังงานของรถยนต์อย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้หากรัฐบาลสนับสนุนโครงสร้างภาษีสำหรับรถยนต์ไฟฟ้าในอนาคตจะทำให้ต้นทุนการเป็นเจ้าของของรถยนต์ไฟฟ้าต่ำกว่ารถยนต์สันดาปภายใน นอกจากนี้การทดสอบด้วยวิธีการขับขี่จริงพบว่าเมื่อน้ำหนักเพิ่มมากขึ้นทำให้พฤติกรรมการขับขี่เปลี่ยนแปลงซึ่งมีผลร่วมกับการเพิ่มขึ้นของน้ำหนักส่งผลให้อัตราการใช้พลังงานเพิ่มขึ้นอีกด้วย
การศึกษาพลศาสตร์ของไหลเชิงคำนวณของผลของขนาดมุมกรวยต่อประสิทธิภาพการแยกของไฮโดรไซโคลนของเหลว-ของเหลว-ของแข็งแบบทรงกรวยสองชิ้นต่อกัน
Authors:   , พรหมทอง สุทธิศักดิ์
Published: September 2023

เนื่องจากในปัจจุบันอุตสาหกรรมปิโตรเลียมมีแหล่งวัตถุดิบค่อนข้างจำกัดและการสำรวจมีความยากลำบากมากขึ้น ดังนั้นแหล่งพลังงานชนิดใหม่ จึงเข้ามามีความสำคัญเพิ่มขึ้น คือ ทรายน้ำมัน เนื่องจากทรายน้ำมันเป็นสารผสมสามวัฏภาคคือ น้ำ น้ำมัน และ ทราย โดยจะมีความหนืดสูงมากจึงทำให้ต้องทำการลดความหนืดโดยการผสมน้ำที่มีอุณหภูมิสูงเข้าไป แล้วจึงทำการแยกสารด้วยอุปกรณ์ไฮโดรไซโคลนแบบสองวัฏภาคที่มีประสิทธิภาพการแยกค่อนข้างต่ำ ทำให้ต้องทำการติดตั้งไฮโดรไซโคลนดังกล่าวแบบอนุกรมเพื่อทำการเพิ่มประสิทธิภาพ แนวทางการแก้ปัญหาที่มีศักยภาพที่ดีอีกทางหนึ่งคือการประยุกต์ใช้ไฮโดรไซโคลนสามวัฏภาคชนิดแยก ของเหลว-ของเหลว-ของแข็ง ในการแยกทรายน้ำมัน งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงมุมของทรงกรวยสองชิ้นต่อกันของไฮโดรไซโคลนชนิดแยก ของเหลว-ของเหลว-ของแข็ง โดยทำการปรับขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางทรงกรวยสองชิ้นต่อกัน 11 โครงสร้างที่ความเร็วช่องทางขาเข้าของสารผสมมีค่าระหว่าง 3.608 ถึง 7.398 เมตรต่อวินาที โดยทำการศึกษาผ่านแบบจำลองพลศาสตร์ของไหลเชิงคำนวณ (CFD) ซึ่งได้ตรวจสอบความถูกต้องของแบบจำลองโดยการเปรียบเทียบประสิทธิภาพการแยกที่ได้จากแบบจำลองกับผลการทดลองที่แสดงในงานวิจัย พบว่าปัจจัยหลักที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการแยกน้ำมัน คือ ความเร็วที่ช่องทางขาเข้าของสารผสม ในขณะที่การเปลี่ยนแปลงมุมของทรงกรวยสองชิ้นต่อกันส่งผลเพียงเล็กน้อย ยกเว้นกรณีที่มุมทรงกรวยล่างมากกว่ามุมทรงกรวยบนพบว่าเมื่อค่าผลต่างของมุมกรวยล่างมากกว่ามุมกรวยบนเพิ่มขึ้นซึ่งประสิทธิภาพแยกน้ำมันมีแนวโน้มลดลงอย่างเห็นได้ชัด ขณะที่การเปลี่ยนแปลงมุมของทรงกรวยสองชิ้นต่อกันทำให้การไหลแกว่งของเม็ดทรายรอบแกนกลางทรงกรวยเปลี่ยนไป ซึ่งส่งผลอย่างมีนัยสำคัญต่อประสิทธิภาพการแยกเม็ดทรายมากกว่าการเปลี่ยนแปลงความเร็วที่ช่องทางขาเข้าของสารผสม
การใช้อนุภาคนาโนของไทเทเนียมไดออกไซด์และนาโนคอมโพสิตไทเทเนียมไดออกไซด์-กราฟีนออกไซด์ร่วมกับการฉายแสงเนียร์อินฟราเรด ในการควบคุมไบโอฟิล์ม
Authors:   , เพียรเจริญ ลนิดา
Published: September 2023

ไบโอฟิล์มที่เกิดบนอุปกรณ์ทางการแพทย์สามารถทำให้เกิดปัญหาการติดเชื้อที่รุนแรงกับผู้ใช้ ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์ในการศึกษาผลของการใช้ตัวกลางความร้อนเชิงแสง 2 ตัว คือ อนุภาคไทเทเนียมไดออกไซด์และนาโนคอมโพสิตอนุภาคไทเทเนียมไดออกไซด์/กราฟีนออกไซด์ ในการควบคุมการเกิดไบโอฟิล์ม นาโนคอมโพสิตอนุภาคไทเทเนียมไดออกไซด์/กราฟีนออกไซด์สังเคราะห์โดยการติดอนุภาคไทเทเนียมไดออกไซด์และกราฟีนออกไซด์ที่สร้างด้วยกระบวน chemical exfoliation โดยใช้กระบวน hydrothermal ตัวกลางความร้อนเชิงแสงทั้ง 2 ตัวถูกประยุกต์ใช้ในการดูดกลืนแสงเนียร์อินฟราเรดและเปลี่ยนเป็นความร้อนที่สามารถควบคุมการเจริญเติบโตของไบโอฟิล์ม ในการทดลองตัวกลางความร้อนเชิงแสงทั้ง 2 ตัวใช้ทดสอบกับไบโอฟิล์มของ Staphylococcus epidermidis ATCC 12228 โดยการใช้นาโนคอมโพสิตอนุภาคไทเทเนียมไดออกไซด์/กราฟีนออกไซด์กับไบโอฟิล์มภายใต้แสงเนียร์อินฟราเรดสามารถลดจำนวนไบโอพิล์มได้อย่างมีนัยสำคัญแสดงให้เห็นความเป็นไปได้ในการใช้นาโนคอมโพสิตอนุภาคไทเทเนียมไดออกไซด์/กราฟีนออกไซด์สำหรับการพัฒนาอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ป้องกันการเกิดไบโอฟิล์มได้
การพัฒนาและทดสอบเข็มขนาดจุลภาคประเภทน้ำตาลมอลโทสเพื่อการนำส่งยาผ่านผิวหนัง
Authors:   , จรูญผล อภิวัฒน์
Published: September 2023

การฉีดยาเป็นหนึ่งในวิธีส่งยาเข้าสู่ร่างกายได้อย่างมีประสิทธิภาพและมีต้นทุนต่ำ อย่างไรก็ตาม คนไข้จำนวนมากรู้สึกทรมานจากความเจ็บจากการฉีดยาโดยใช้เข็มฉีดยา ปัจจุบัน เข็มฉีดยาขนาดจุลภาคกำลังได้รับความสนใจเนื่องจาก เข็มฉีดยาขนาดจุลภาคสามารถนำส่งยาโดยไม่ทำให้ผู้ใช้รู้สึกเจ็บ ซึ่งแตกต่างจากเข็มฉีดยาทั่วๆไป โดยเฉพาะเข็มฉีดยาขนาดจุลภาคประเภทละลายได้ที่ผลิตจากวัสดุย่อยสลายได้ผสมกับตัวยายิ่งเป็นที่น่าสนใจเป็นอันมาก เนื่องจากเข็มประเภทดังกล่าวสามารถละลายได้ภายหลังจากที่เจาะผ่านผิวหนังทำให้ไม่เกิดขยะติดเชื้อ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการพัฒนาเข็มฉีดยาขนาดจุลภาคประเภทละลายได้เพื่อการนำส่งยาจากสารละลายน้ำตาลมอลโทส โดยได้ทำการสร้างเข็มฉีดยาขนาดจุลภาคประเภทละลายได้จากสารละลายน้ำตาลมอลโทสที่มีรูปร่างสมบูรณ์ได้สำเร็จเป็นครั้งแรก และได้ทำการทดสอบคุณสมบัติต่างๆของเข็มฉีดยาที่ได้สร้างขึ้น จากการทดสอบคุณสมบัติทางกลพบว่าเข็มฉีดยาขนาดจุลภาคที่สร้างขึ้นสามารถรับแรงกดได้ถึง 2.4 นิวตัน/เข็ม ก่อนที่จะเกิดการเสียหายทางกล นอกจากนี้จากการทดสอบการเจาะหนังหนูและการละลายของเข็ม ยังพบอีกว่าเข็มฉีดยาขนาดจุลภาคที่สร้างขึ้นสามารถเจาะทะลุผ่านชั้นผิวหนังหนูได้ และสามารถละลายในเจลลาตินได้หมดภายในระยะเวลา 5 วินาที ซึ่งคุณสมบัติดังกล่าวข้างต้นแสดงให้เห็นศักยภาพในการพัฒนาต่อยอดเข็มฉีดยาขนาดจุลภาคที่สร้างจากสารละลายน้ำตาลมอลโทสเพื่อการประยุกต์ใช้งานเชิงพาณิชย์
การพัฒนาส่วนเจาะสำหรับแผ่นเข็มพลาสติกขนาดจุลภาคประเภทกลวง
Authors:   , วังวรัญญู สุรัตน์
Published: September 2023

ในปัจจุบันเข็มฉีดยาขนาดไมครอนเป็นสิ่งที่มีความน่าสนใจเป็นอยางมาก เนื่องจากมีความสามารถในการส่งถ่ายยาทางผิวหนังได้โดยก่อให้เกิดความเจ็บปวดน้อยลงเมื่อเทียบกับเข็มฉีดยาที่ใช้กันในปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเข็มฉีดยาขนาดไมครอนประเภทกลวงมีความน่าสนใจเป็นพิเศษ เนื่องจากมีความสามารถในการส่งถ่ายยาในรูปแบบของของเหลวได้ในปริมาณมาก ยิ่งไปกว่านั้นเข็มฉีดยาขนาดไมครอนประเภทกลวงสามารถใช้งานได้ด้วยตัวเองอย่างปลอดภัย อย่างไรก็ตาม เข็มฉีดยาขนาดไมครอนประเภทกลวงยังไม่สามารถนำมาใช้ในเชิงพาณิชย์ได้ดีนัก เนื่องจากมีรูปร่างที่ซับซ้อนและมีกระบวนการสร้างที่ยุ่งยาก ดังนั้นคณะวิจัยจึงนำเสนอเข็มฉีดยาขนาดไมครอนประเภทกลวง ซึ่งประกอบด้วยส่วนประกอบหลักสองส่วน คือส่วนเจาะและส่วนฝาปิด โดยออกแบบให้มีการประกอบและการบรรจุยาที่ง่าย ในกระบวนการสร้างนั้น แม่พิมพ์ประเภทพอลิเมอร์ประเภทใหม่ได้ถูกนำมาใช้ทำให้สามารถสร้างส่วนเจาะด้วยกระบวนการฉีดขึ้นรูปในขั้นตอนเดียว คุณสมบัติทางกลของส่วนเจาะได้ถูกทดสอบในการทดสอบความเสียหายและการเจาะผ่านผิวหนัง ผลการทดสอบแสดงให้เห็น คุณสมบัติทางกลที่ดีเยี่ยมของ ส่วนเจาะที่สร้างขึ้น โดยสามารถทนแรงได้สูงถึง 1.0 นิวตัน/เข็มโดยไม่เกิดการแตกหัก
การออกแบบคอมแพคไมโครแชนแนลรูปแบบโค้งสำหรับการไหลแบบขนานของของไหลสองชนิดที่ไม่ละลายเข้าหากัน
Authors:   , นิตยสุทธิ์ ศิวพล
Published: September 2023

งานวิจัยชิ้นนี้ได้ศึกษาการจำลองเชิงตัวเลขของของไหล 2 ชนิดที่ไม่ละลายเข้าหากันภายในอุปกรณ์ไมโครแชนแนลโดยใช้โปรแกรม ANSYS FLUENT VERSION 15.0 เพื่อวิเคราะห์แนวทางการเพิ่มค่าสัดส่วนพื้นที่ผิวสัมผัสระหว่างของไหล 2 ชนิดที่ไหลคู่ขนานกันต่อปริมาตรโดยรวมของของไหล (Surface Area to Volume Ratio, SVR) โดยใช้หลักการของแรงเหวี่ยงหนีศูนย์กลาง รูปแบบท่อที่ศึกษาได้แก่รูปแบบโค้งที่มีรัศมีคงที่ และรูปแบบโค้งที่มีรัศมีไม่คงที่ เปรียบเทียบกับรูปแบบท่อตรงโดยกำหนดให้สภาพการไหลภายในอุปกรณ์นั้นยังคงสภาพการแยกชั้นและไหลคู่ขนานกันอย่างต่อเนื่องจนถึงทางออกของอุปกรณ์ไมโครแชนแนล จากการศึกษาพบว่าอุปกรณ์ไมโครแชนแนลในช่องทางแบบโค้งที่อัตราการไหล 0.01 – 0.2 mm3/s จะเกิดแรงเหวี่ยงหนีศูนย์กลางภายในช่องทางการไหลส่งผลให้ค่า SVR สูงกว่าแบบตรงประมาณ 10-95 % โดยขึ้นกับค่าอัตราการไหลและรัศมีความโค้งที่แตกต่างกัน การเปรียบเทียบไมโครแชนแนล 2 รูปแบบ พบว่าแบบโค้งที่มีรัศมีไม่คงที่ (Spiral) จะให้ค่า SVR ที่สูงกว่าแบบโค้งที่มีรัศมีคงที่ (Helix) 5-10 % ที่อัตราการไหลที่เท่ากัน โดยค่า SVR ที่เพิ่มขึ้นส่งผลให้ไมโครแชนแนลที่มีรูปแบบโค้งนั้นมีประสิทธิภาพในการแลกเปลี่ยนมวลสารและพลังงานตลอดจนการเกิดปฏิกิริยาที่ดีกว่าเมื่อเทียบกับแบบตรง แต่เมื่อพิจารณาไมโครแชนแนลรูปแบบโค้งจะพบว่าความดันตกคร่อมมีค่าที่สูงกว่าแบบตรงในงานวิจัยชิ้นนี้จึงเปรียบเทียบโดยการลดขนาดความยาวของไมโครแชนแนลรูปแบบโค้งให้มีค่าความดันตกคร่อมที่ใกล้เคียงกับรูปแบบตรงแล้วพิจารณาค่าพื้นที่ผิวสัมผัสรวม พบว่าที่อัตราการไหลตั้งแต่ 0.08 mm3/s ไมโครแชนแนลรูปแบบโค้งทั้งสองรูปแบบจะให้ค่าพื้นที่ผิวสัมผัสระหว่างของไหลและค่าสมรรถนะพื้นผื้นผิวสัมผัสต่อค่าความดันตกคร่อมได้สูงกว่า
แนวทางการลดน้ำหนักโครงสร้างห้องน้ำสำเร็จรูปด้วยมอร์ตาร์เสริมเส้นใย
Authors:   , อังสถาพร สิรวิชญ์
Published: September 2023

งานวิจัยนี้ศึกษาการลดน้ำหนักของโครงสร้างห้องสำเร็จรูปด้วยมอร์ตาร์เสริมเส้นใย ซึ่งในปัจจุบันการก่อสร้างโดยการใช้ห้องน้ำสำเร็จรูปเริ่มเป็นที่แพร่หลายเนื่องจากช่วยลดระยะเวลาในการก่อสร้าง ลดค่าใช้จ่าย ทั้งในส่วนของค่าแรงและค่าวัสดุ นอกจากนั้น ยังสามารถควบคุมคุณภาพการก่อสร้างได้ดีอีกด้วย แต่ปัจจุบันห้องน้ำสำเร็จรูปนั้นยังมีข้อจำกัดในเรื่องของน้ำหนัก และการติดตั้งที่ใช้เวลานาน ดังนั้นวัตถุประสงค์หลักของงานวิจัยนี้คือ การศึกษาเพื่อหาพฤติกรรมการรับแรงที่เกิดขึ้นในโครงสร้างผนังและนำไปออกแบบเพื่อลดขนาดของผนัง นอกจากนี้ยังศึกษาการใช้วัสดุใหม่ในโครงสร้างผนัง คือมอร์ตาร์เสริมเส้นใย เนื่องจากเส้นใยมีคุณสมบัติที่ช่วยเสริมกำลังในมอร์ตาร์ โดยการศึกษาจะทำการวิเคราะห์โครงสร้างด้วยระเบียบวิธีไฟไนต์เอลิเมนต์ เพื่อศึกษาความเค้นดึงที่เกิดขึ้นในโครงสร้างผนัง อันจะนำไปสู่การเสริมกำลังรับแรงเชิงกลในผนัง, การลดขนาดของโครงสร้าง, ทำการก่อสร้าง และทดสอบด้วยวิธีต่างๆในระดับห้องปฏิบัติการ
การปรับปรุงวิธีหาน้ำหนักรถบรรทุกจากผลตอบสนองของสะพาน
Authors:   , จีนศรีคง วิชุดา
Published: September 2023

ปัจจุบันรัฐบาลสูญเสียงบประมาณจำนวนมากทุกปีโดยไม่จำเป็น เพื่อใช้ในการซ่อมบำรุงถนนและสะพานที่ชำรุดเสียหายจากรถบรรทุกที่บรรทุกน้ำหนักเกินพิกัดกฎหมายกำหนด เพราะมีการแข่งขันราคาค่าขนส่งกันรุนแรง และการควบคุมยังไม่มีประสิทธิภาพและทั่วถึงเพียงพอ การแก้ไขปัญหาด้วยการบังคับใช้กฎหมายที่เข้มงวด จำเป็นต้องเพิ่มเจ้าหน้าที่ และจำนวนด่านควบคุมน้ำหนัก ในบางประเทศจึงนำเอาเทคโนโลยีระบบชั่งน้ำหนักรถบรรทุกจากผลตอบสนองของสะพานมาใช้ เพราะมีต้นทุนค่าใช้จ่ายที่ต่ำกว่า และสามารถเคลื่อนย้ายไปติดตั้งที่สะพานแห่งใหม่ได้ งานวิจัยนี้พัฒนาปรับปรุงระบบการชั่งน้ำหนักรถบรรทุกชนิดติดตั้งใต้สะพาน ซึ่งพบว่ามีปัญหาความไม่แม่นยำในการชั่งน้ำหนักเมื่อมีรถมากกว่า 1 คันเคลื่อนที่ผ่านสะพานพร้อมกัน โดยการปรับปรุงอัลกอริทึมการทายน้ำหนักด้วยวิธีเบต้า ซึ่งพิจารณาเฉพาะผลตอบสนองของสะพานในแนวตามยาว และงานวิจัยในอดีตพบว่าให้ค่าน้ำหนักที่แม่นยำ ให้รวมพิจารณาผลตอบสนองของสะพานที่กระจายในแนวตามขวาง ทำให้อัลกอริทึมที่ถูกปรับปรุงนี้สามารถทำนายน้ำหนักรถบรรทุกในกรณีที่เคลื่อนที่ข้ามสะพานคู่กันได้ เพื่อจะทดสอบประสิทธิภาพในการหาค่าน้ำหนักรถบรรทุกของอัลกอริทึมที่นำเสนอ จึงจำลองเหตุการณ์รถบรรทุกเคลื่อนที่ข้ามสะพานคู่กัน 2 คัน จากการรวมผลตอบสนองของสะพานจริงภายใต้การเคลื่อนที่ข้ามสะพานของรถบรรทุกทีละคัน ซึ่งเคยมีการทดสอบไว้กับสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กระบบคานรูปตัวไอ แบบ 2 ช่องจราจร มีความยาวช่วง 21.70 เมตร ติดตั้งอุปกรณ์ตรวจวัดความเครียด (strain gauge) ที่ท้องคานบริเวณกึ่งกลางช่วง และอุปกรณ์ตรวจจับเพลา (axle detector) บริเวณราวสะพาน เพื่อตรวจวัดระยะห่างระหว่างเพลา จำนวนเพลา และความเร็วของรถ จากผลการศึกษาภายใต้เหตุการณ์จำลองรถบรรทุกเคลื่อนที่ข้ามสะพานคู่กัน 2 คัน โดยมีค่าน้ำหนักบรรทุกรวมและความเร็วรถที่แตกต่างกัน รวมทั้งสิ้น 1,152 กรณี พบว่าอัลกอริทึมที่นำเสนอสามารถให้ค่าน้ำหนักรถบรรทุกของรถทั้งสองคันได้ใกล้เคียงจริง โดยมีความคลาดเคลื่อนของค่าน้ำหนักของรถบรรทุกในช่องจราจรซ้ายเท่ากับ 39.75%, 0.02% และ 6.14% สำหรับค่ามากสุด ค่าน้อยสุด และค่าเฉลี่ยตามลำดับ และมีความคลาดเคลื่อนของค่าน้ำหนักของรถบรรทุกในช่องจราจรขวาเท่ากับ 36.08%, 0.03% และ 8.12% สำหรับค่ามากสุด ค่าน้อยสุด และค่าเฉลี่ยตามลำดับ ซึ่งหากประเมินประสิทธิภาพความถูกต้องเทียบกับค่ามาตรฐาน COST323 พบว่าน้ำหนักบรรทุกที่ประมาณได้อยู่ในเกณฑ์ระดับความถูกต้อง D(20) ที่กำหนดเกณฑ์ค่าความคลาดเคลื่อนของน้ำหนักบรรทุกรวมไว้ไม่เกินร้อยละ 20 ที่ 95 เปอร์เซนต์ไทล์ (percentile) นอกจากนั้นยังพบว่าอัลกอริทึมที่เสนอสามารถคำนวณได้อย่างรวดเร็วอีกด้วย
รูปแบบการนำ BIM ไปปฏิบัติในองค์กรด้านสถาปัตยกรรม วิศวกรรม และการก่อสร้าง
Authors:   , กมลวัชรชัย นนทวัตร
Published: September 2023

ในปัจจุบันการจำลองสารสนเทศอาคาร (Building Information Modeling หรือ BIM) เป็นเทคโนโลยีที่ใช้โดยทั่วไปในองค์กรด้านการสถาปัตยกรรม วิศวกรรม และการก่อสร้าง (Architecture, Engineering, and Construction, AEC) เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานตลอดวัฏจักรชีวิตของโครงการก่อสร้าง ขั้นตอนหนึ่งที่สำคัญในการนำ BIM ไปใช้ในองค์กรคือการเลือกรูปแบบและปรับเปลี่ยนองค์กรในด้านต่าง ๆ เพื่อให้การดำเนินการสอดคล้องกับแนวคิดของ BIM และเกิดประโยชน์สูงสุด วิทยานิพนธ์ฉบับนี้พัฒนาแนวทางการเลือกรูปแบบที่เหมาะสมในการนำ BIM ไปใช้ในองค์กร AEC วิทยานิพนธ์นี้มุ่งเน้นในการระบุองค์ประกอบและการปรับเปลี่ยนกระบวนการทำงานที่สำคัญเมื่อนำ BIM มาใช้ในองค์กร กรอบขั้นต้นได้มาจากการรวบรวมและวิเคราะห์เอกสารสำคัญต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง เอกสารหลักที่ใช้ คือ BIM Planning Guide for Facility Owners โดย Computer Integrated Construction (CIC) Research Group ณ Pennsylvania State University นอกจากนั้นผู้วิจัยได้วิเคราะห์รูปแบบและกระบวนการทำงานซึ่งองค์กร AEC ในประเทศไทยดำเนินการเมื่อนำ BIM มาใช้ จากนั้นจึงพัฒนารายละเอียดขององค์ประกอบและกระบวนการทำงาน แนวทางที่พัฒนาขึ้นได้ถูกตรวจสอบโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับองค์กร AEC จากการวิจัยพบว่า องค์ประกอบที่สำคัญซึ่งต้องพิจารณาเมื่อนำ BIM มาใช้ในองค์กรมีทั้งสิ้น 6 องค์ประกอบ ได้แก่ กลยุทธ์ ขั้นตอนการปรับเปลี่ยนองค์กรด้วย BIM Uses ขั้นตอนการทำงาน การระบุสารสนเทศ โครงสร้างพื้นฐาน และบุคลากร สำหรับกระบวนการทำงาน ผู้วิจัยพบว่าการสร้างรูปแบบการนำ BIM ไปใช้ในองค์กรมีทั้งสิ้น 3 ขั้นตอนหลัก คือ การวิเคราะห์และประเมินองค์กร การออกแบบงาน และการระบุองค์ประกอบสนับสนุนการดำเนินงานขององค์กร องค์กร AEC ต่าง ๆ สามารถนำผลวิจัยนี้ไปใช้กำหนดรูปแบบที่เหมาะสมในการนำ BIM มาใช้ในองค์กรของตนเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพประสิทธิผลสูงสุดต่อไป
ผลกระทบของระดับความเครียดต่อค่าโมดูลัสซีแคนท์แบบไม่ระบายน้ำของดินเหนียวกรุงเทพ
Authors:   , สุนิรันดร์ ศรัญ
Published: September 2023

เป็นที่ทราบกันดีว่าการทดสอบแรงอัดสามแกนเป็นหนึ่งในการทดสอบที่ได้รับความนิยมและมีความสำคัญในทางธรณีวิทยา งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบเครื่องมือและรูปแบบในการทดสอบเพิ่มเติมนอกเหนือจากการทดสอบตามมาตรฐานเพื่อทดสอบวัดการเปลี่ยนแปลงค่าโมดูลัสของยังในมวลดินจากผลกระทบของความเครียดในระดับต่ำๆ โดยมุ่งเน้นไปที่การนำอุปกรณ์การทดสอบที่มีในห้องปฏิบัติการมาปรับปรุงและประกอบให้เป็นเครื่องมือทดสอบแรงอัดสามแกนที่สามารถใช้ได้จริงและสะดวกมากยิ่งขึ้น เช่น การปรับเปลี่ยนตำแหน่งของเสาแกนทั้ง 3 เสา ให้เข้าไปอยู่ภายในกระบอกทดสอบ เมื่อเตรียมตัวอย่างเสร็จสิ้นจึงจะครอบกระบอกทดสอบแล้วปิดด้วยส่วนวงแหวนเหล็กป้องกันการสูญเสียความดัน ตัวกระบอกสำหรับประคองแท่งพิสตันถูกออกแบบให้มีลูกปืนและยางสำหรับปิดกั้นน้ำและแรงดันในขณะการทดสอบ การออกแบบระบบการดูดเพื่อช่วยให้ตัวอย่างอิ่มตัวด้วยน้ำได้เร็วและมีเปอเซนต์การอิ่มตัวสูงใกล้เคียง 100 เปอร์เซนต์

ในงานวิจัยนี้เลือกการทดสอบอัดตัวคายน้ำที่ไม่มีการระบายน้ำมาใช้ในการทดสอบ โดยใช้ตัวอย่างดินเหนียวอ่อนกรุงเทพลึก 10 - 12 เมตร ค่าหน่วยแรงประสิทธิผลเริ่มต้นที่ใช้ในการทดสอบ ได้แก่ 150, 225 และ 300 กิโลปาสคาล หลังจากการอัดตัวคายน้ำ จะทำการทดสอบกำลังรับน้ำหนักแบบไม่ระบายน้ำ ทั้งนี้ เพื่อให้สามารถตรวจวัดค่าโมดูลลัสเริ่มต้นได้ ในระหว่างการทดสอบจะทำการถอนและให้หน่วยแรงกระทำตามแนวแกนเป็นระยะเวลาสั้นๆ และทดสอบเปรียบเทียบในกรณีที่อัตราส่วนความเค้นแนวราบต่อแนวดิ่งไม่เท่ากันร่วมด้วย จากผลการทดสอบพบว่าการให้และถอนหน่วยแรงไม่ส่งผลกระทบต่อความเป็นอิลาสติกของดินตัวอย่างทดสอบ และค่าความเค้นประสิทธิผลส่งผลกระทบต่อค่าซีแคนท์โมดูลัสที่ได้
การประยุกต์ใช้แบบจำลองสถานการณ์เพื่อลดค่าการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและมลพิษที่เกิดขึ้นจากเครื่องจักรกลในกระบวนการก่อสร้างทางรถไฟ
Authors:   , จิ้วบุญชู ธวัช
Published: September 2023

การก่อสร้างทางรถไฟมีการใช้เครื่องจักรจำนวนมากซึ่งส่งผลต่อการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและมลพิษ ก๊าซเหล่านี้ส่งผลต่อสิ่งแวดล้อมและสุขภาพของผู้ปฏิบัติงาน งานวิจัยในอดีตพยายามศึกษาการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและมลพิษในการก่อสร้างทางรถไฟ แต่งานวิจัยดังกล่าวยังขาดการวิเคราะห์รายละเอียดในระดับกระบวนการซึ่งทำให้เกิดข้อจำกัดในการปรับปรุงขั้นตอน งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประยุกต์ใช้แบบจำลองสถานการณ์วิเคราะห์และออกแบบกระบวนการก่อสร้างเพื่อลดค่าก๊าซเรือนกระจกและมลพิษจากการทำงานของเครื่องจักรในกระบวนการก่อสร้างทางรถไฟ โดยกระบวนการประกอบด้วยกิจกรรมก่อสร้างคันทางรถไฟและก่อสร้างระบบราง

การจำลองสถานการณ์กระบวนการก่อสร้างทางรถไฟร่วมกับพารามิเตอร์ที่เกี่ยวข้องพบ ค่าการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและมลพิษรวม 52,923 กิโลกรัมต่อกิโลเมตร งานคันทางรถไฟมีสัดส่วนมากที่สุดประมาณ 64.64% รองลงมาเป็นงานหินโรยทาง 24.28% งานวางระบบราง 6.60% งานยกราง-อัดหินให้ได้ระดับ 4.48% โดยผลการวิเคราะห์ก๊าซเรือนกระจกและมลพิษจำแนกตามเครื่องจักรพบรถบรรทุกในงานคันทางรถไฟมีสัดส่วนของค่าการปล่อยมากถึง 33.60% ของปริมาณทั้งหมด และหากจำลองสถานการณ์กระบวนการขนย้ายดินโดยให้เครื่องจักรทำงานเต็มประสิทธิภาพและมีจำนวนเครื่องจักรที่เหมาะสมกับปริมาณงานและทรัพยากรอื่นๆ (รถบรรทุก 10 คัน รถตัก 1 คัน)  สามารถลด CO2 emission ในกระบวนการดังกล่าวจากเดิมประมาณ 5,824 กก./กม. หรือเทียบเป็นคาร์บอนเครดิตได้ 1,107 บาท/กม.

การประยุกต์ใช้แบบจำลองสถานการณ์สามารถช่วยวิเคราะห์กระบวนการก่อสร้างพร้อมทั้งออกแบบทางเลือกสถานการณ์สำหรับลดก๊าซเรือนกระจกและมลพิษ โดยปรับปรุงข้อจำกัดของการจัดสรรทรัพยากรและการหาค่าที่เหมาะสมในกระบวนการก่อสร้าง
การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างค่าความเสียดทานและค่าความลึกโพรไฟล์เฉลี่ยของผิวทางเพื่อใช้ในการจัดการความเสียดทานของผิวทางในระดับโครงข่าย
Authors:   , เจนบวรกิจ ณภัทร
Published: September 2023

ค่าความเสียดทานเป็นปัจจัยหนึ่งที่สำคัญในการประเมินความปลอดภัยของสายทาง ปัจจุบันวิธีการเก็บค่าความเสียดทานของผิวทางโดยตรง ยังมีข้อจำกัดด้านเวลาและค่าใช้จ่ายในการเก็บข้อมูล จึงทำให้ไม่สามารถเก็บข้อมูลความเสียดทานของผิวทางทั้งโครงข่ายในระดับประเทศได้ งานวิจัยนี้จึงศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างค่าสัมประสิทธิ์ความเสียดทานผิวทางผ่านตัวแปรดัชนีความเสียดทานสากล (International Friction Index, IFI) และค่าความลึกโพรไฟล์เฉลี่ย (Mean Profile Depth, MPD) เพื่อเสนอแนวคิดในการประยุกต์ใช้ค่า MPD ในการจัดการความเสียดทานของผิวทางในระดับโครงข่ายเนื่องจากค่า MPD สามารถเก็บข้อมูลได้รวดเร็วและประหยัดค่าใช้จ่าย เพราะสามารถเก็บพร้อมกับค่าดัชนีความขรุขระสากล (Internatioanl Roughness Index, IRI) ด้วยเครื่องมือ Laser Profilometer ได้ จากการศึกษาความสัมพันธ์ของค่า IFI ร่วมกับ MPD จากข้อมูลที่เก็บจากภาคสนาม 300 ข้อมูล และการวิเคราะห์ข้อมูลเพิ่มเติมจากฐานข้อมูลในอดีตของกรมทางหลวง 1,266 ข้อมูล พบว่า ผิวทางที่มี MPD มากกว่า 1.2 มิลลิเมตร จะมีค่า IFI มากกว่า 0.25 ซึ่งเป็นค่าความเสียดทานแนะนำในการปรับปรุงของกรมทางหลวง ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% และเมื่อนำข้อมูลสถิติอุบัติเหตุอันเกิดจากลื่นไถลมาพิจารณาร่วมด้วย พบว่า ผิวทางที่มีค่า MPD น้อยกว่าหรือเท่า 1.2 มิลลิเมตร จะมีสถิติการเกิดอุบัติเหตุที่สูงอย่างมีนัยยะสำคัญ ดังนั้นค่า MPD จึงเป็นตัวแปรที่มีความเป็นไปได้ในการนำมาใช้ในการคัดกรองสายทางเบื้องต้น เพื่อลดจำนวนระยะทางการสำรวจด้วยเครื่องมือทดสอบค่าความเสียดทานโดยตรง ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อการวางแผนความปลอดภัยของถนนในระดับโครงข่าย
การวิเคราะห์โครงสร้างต้นทุนของการใช้ทางรถไฟระหว่างเมืองของประเทศไทย
Authors:   , เครือจันทร์ กีรติ
Published: September 2023

รถไฟเป็นระบบการขนส่งที่ต้องการการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานอย่างมาก ทั้งในด้านการก่อสร้างและการซ่อมบำรุงรักษา การบริหารจัดการโครงสร้างพื้นฐานให้เกิดประโยชน์เต็มประสิทธิภาพในอนาคต จำเป็นที่จะต้องทราบ ต้นทุนและปัจจัยที่ส่งกระทบต่อต้นทุนเพื่อใช้เป็นข้อมูลในการใช้ประโยชน์ เช่น การอุดหนุนจากภาครัฐ การคิดค่าใช้ทางจากผู้ประกอบการเดินรถ ในกรณีที่มีการแยกส่วนการบริหารจัดการระหว่างโครงสร้างพื้นฐานกับล้อเลื่อน สำหรับการศึกษาของงานวิจัยนี้เป็นการศึกษาต้นทุนของค่าก่อสร้าง และค่าซ่อมบำรุงรักษา จากเส้นทางเดินรถของการรถไฟ 5 เส้นทาง ได้แก่ เส้นทาง ชุมทางหนองปลาดุก – ราชบุรี เส้นทาง ชุมทางบัวใหญ่ – ขอนแก่น เส้นทาง ธนบุรี – ชุมทางตลิ่งชัน เส้นทาง นครราชสีมา – ชุมทางบัวใหญ่ และ เส้นทาง ลาดกระบัง – แหลมฉบัง จากการศึกษาพบว่า ค่าซ่อมบำรุงระบบอาณัติสัญญาณและโทรคมนาคมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในช่วง 1.3 ถึง 1.7 ล้านบาทต่อปีต่อสถานี และค่าซ่อมบำรุงทางรถไฟมีค่าซ่อมบำรุงทางรถไฟเฉลี่ยต่อปี อยู่ในช่วง 280,000 ถึง 310,000 บาทต่อหนึ่งทางต่อกิโลเมตร โดยปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อค่าซ่อมบำรุงทาง คือ ความหนาแน่นการเดินรถ และ ค่าคุณภาพทาง และเมื่อเปรียบเทียบการซ่อมบำรุงรักษาที่น้ำหนักบรรทุกเท่ากัน พบว่าค่าซ่อมบำรุงทางรถไฟเป็นครึ่งหนึ่งของค่าซ่อมบำรุงถนน
Demonization and sanctification of indigenous feminine roles in the 16th century Philippines
Authors: Piscos James Loreto
Published: September 2023

The indigenous feminine roles were hidden from the trappings of the early Spanish chroniclers in the 16th century since their worldviews and background prompted them to write in favor of the Spanish aims of colonization and evangelization. In the process, they despised the importance of women’s status which the author described as demonization. To bring back indigenous women’s honor and dignity, the method of reconstruction is employed to retrieve their narratives that showcase their value be it in the rituals of the maganito, leadership and social functions in the community, and their place in the family and clan. It is in this practice of restoration that the author come up with his notion of sanctification which is considered holy when their integrity is respected and acknowledged. The study employs demythologization technique which emanates from the dialectical enlightenment designed by the critical theory pioneered by Adorno and Horkheimer. The research is limited to the indigenous feminine roles in the 16th-century Philippines. This is qualitative research that analyzes primary sources be it written, visual or artifact materials. The findings of the study shall enrich United Nation Sustainable Development Goal 5 that tackles gender equality and empowerment since any attempts to promote holistic growth should anchor to the respect of human dignity and take into account various dimensions including the stories of the marginalized.
Technical and vocational education and training in the Philippines: In retrospect and its future directions
Authors: Edralin Divina , Pastrana Ronald
Published: September 2023

The Technical Education and Skills Development Authority (TESDA) is the government agency tasked to manage and supervise technical education and skills development in the Philippines. In retrospect, we answered the research question: “What is the status of TVET in the Philippines as managed and supervised by TESDA and its future directions towards SDG#4? We described the evolution, goals, objectives, accomplishments, and challenges of TVET in the Philippines. We used the Philippine Qualifications Framework as the underpinning model which establishes a standard for education and training providers. We adopted the descriptive research design and the qualitative archival research approach. Findings revealed that TVET in the Philippines began when it was introduced in the Philippine education system in 1927. There were considerable accomplishments and outcomes of TVET in the Philippines in the past years such as setting the direction of TVET in the Philippines and promulgating relevant standards. These strategic efforts contributed to the employment of TVET graduates, improving the quality of their skills needed by the industry, and having a clearer policy direction on how TVET is implemented in the country. Problems and challenges encountered in the supervision and implementation are related to the poor quality of graduates, low employment of graduates, as well as weak structural and policy implementation as shown by the lack of closer coordination among the TVET stakeholders. We recommended aligning the curriculum development of TVET with the present Philippine Development Plan 2022-2028 and the needs of the industry including the demands of Industry 4.0 to strengthen TVET in the Philippines and align its future direction with SDG#4.
Increasing Customer Satisfaction through Membership Program at Aloft Bali Seminyak
Authors: Putra Kadek Dwi Pramana , Sutarma I Gusti Putu , Bagiastuti Ni Ketut , Sudiarta Made , Sukmawati Ni Made Rai
Published: September 2023

Purpose: This study was to determine the implementation of the Marriott Bonvoy membership program at Aloft Bali Seminyak, to describe the indicators that need to be improved and maintained in this program at Aloft Bali Seminyak.

Research methods: The sample used in this study were guests who were members of Marriott Bonvoy who stayed at Aloha Bali Seminyak in January-April 2021. The analytical techniques used were servqual analysis, Importance Performance Analysis and Customer Satisfaction Index.

Findings: The results of this study indicate that the satisfaction of Marriott Bonvoy members with the Marriott Bonvoy Membership program at Aloft Bali Seminyak is good, because there are 12 indicators with positive gap values ??and 2 indicators with negative gap values.

Implication: The implementation of the Marriott Bonvoy membership program at Aloft Bali Seminyak can satisfy member guests. Marriott Bonvoy membership staying at Aloft Bali Seminyak.
Zuhd and Minimalism in a Consumerist Society
Authors: Defriono Ilham , Syafiudin Kholiq Zaini  , Ahmad Fadlun Nawal  , Ahmad Maulidan Hidayat
Published: September 2023

Zuhud and minimalism are popular ideas as alternatives to reduce the negative impact of a consumerist lifestyle. Abu Hamid Al-Ghazali, a well-known Islamic scholar, and Fumio Sasaki, a practitioner of modern minimalism, are two figures who represent ascetic and minimalist thoughts. This study aims to investigate the importance of zuhud practices and the art of minimalist living in the context of globalization and modernization by examining Abu Hamid Al-Ghazali and Fumio Sasaki. the research was conducted using a literature review by analyzing the works of Abu Hamid Al-Ghazali Fumio Sasaki. Through critical analysis, this study reveals the similarities and differences in their views on the practice of zuhud and the art of minimalist life. The results of the study show that the practice of zuhud and minimalism has significant relevance in globalization and modernization. Both emphasized the importance of reducing material possessions and finding happiness through simplicity. Abu Hamid Al-Ghazali emphasizes aspects of spirituality and relationship with God in the practice of zuhud, while Fumio Sasaki focuses more on freedom, inner peace, and happiness that is found through liberation from the burden of unnecessary things.