Η σημασία της κατανομής των R-R διαστημάτων στην έκβαση της τροποποίησης της κολποκοιλιακής αγωγής με υψίσυχνο ρεύμα επί κολπικής μαρμαρυγής
Authors: Χατζίδου Σοφία 
Published: August 2021

Εισαγωγή: Σε ασθενείς με χρόνια κολπική μαρμαρυγή (KM) και ταχεία κοιλιακή ανταπόκριση ανθεκτική στην φαρμακευτική αγωγή, ο έλεγχος της κοιλιακής συχνότητας, μπορεί να επιτευχθεί με τροποποίηση της κολποκοιλιακής αγωγής με χορήγηση υψίσυχνου ρεύματος. Η επιτυχία ή η αποτυχία της μεθόδου αυτής να ελέγξει την κοιλιακή συχνότητα, πιθανολογείται, ότι σχετίζεται με την παρουσία ή την απουσία αντίστοιχα, διπλής κομβικής οδού, μιας έννοιας που δεν έχει μελετηθεί ακόμη στη χρόνια KM. Υπάρχουν ενδείξεις, ότι ο δικόρυφος (Δ) και ο μονοκόρυφος (Μ) τύπος κατανομής των διαστημάτων RR, υποδηλώνουν την ύπαρξη και την έλλειψη αντίστοιχα, διπλής κομβικής οδού. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι, πρωτίστως, να διερευνηθεί ο ενδεχόμενος ρόλος του τύπου κατανομής των διαστημάτων RR, στην έκβαση της τροποποίησης με υψίσυχνο ρεύμα του κολποκοιλιακού κόμβου (ΚΚ), σε ασθενείς με χρόνια κολπική μαρμαρυγή KM. Επίσης επιχειρείται να διευκρινιστεί ο μηχανισμός που ερμηνεύει τη μείωση της κοιλιακής συχνότητας μετά την τροποποίηση.Μέθοδος: Μελετήθηκαν 65 συμπτωματικοί ασθενείς με χρόνια KM και ταχεία κοιλιακή ανταπόκριση (40 άνδρες, 25 γυναίκες, με μέση ηλικία 63±8 έτη) στους οποίους η ηλεκτρική ανάταξη και τα αντιαρρυθμικά (ΑΑ) φάρμακα απέβησαν αναποτελεσματικά και στους οποίους εφαρμόσθηκε τροποποίηση του ΚΚ κόμβου με υψίσυχνο ρεύμα. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε 24ωρη περιπατητική ΗΚΓική καταγραφή απουσία λήψης ΑΑ αγωγής, 1 ημέρα πριν και 7 ημέρες, 3, 12 και 24 μήνες μετά την επέμβαση τροποποίησης. Η ανάλυση της κατανομής των διαστημάτων RR έγινε με τη μέθοδο των διαβαθμισμένων ανά καρδιακή συχνότητα ιστογραμμάτων. Δοκιμασία κόπωσης διενεργήθηκε, πριν και 3 μήνες μετά την επέμβαση. Η διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης ήταν >8 μήνες για όλους τους ασθενείς, ενώ για το 63% αυτών, ήταν 2 έτη.Αποτελέσματα: Προ της επέμβασης 36 ασθενείς (55%) εμφάνισαν Δ τύπο κατανομής των διαστημάτων RR, ενώ 29 ασθενείς (45%) παρουσίασαν Μ τύπο. Μετά την επέμβαση τροποποίησης ο Δ τύπος μετατράπηκε σε Μ (78%) ή έγινε τροποποιημένος Δ (22%). Ο μέσος αριθμός παλμών ραδιοσυχνότητας που χορηγήθηκαν και ο μέσος χρόνος ακτινοσκόπησης ήταν 8±5 και 24±11 λεπτά , αντίστοιχα, στους ασθενείς με Δ τύπο κατανομής, έναντι 18±7 (ρ<0,001) και 45± 17 (Ρ<0,001) λεπτά , στους ασθενείς με Μ τύπο. Η εντόπιση της θέσης επιτυχούς κατάλυσης ήταν οπισθιοδιαφραγματική και χαμηλή μέση διαφραγματική σε 26 ασθενείς (81%) με Δ τύπο, έναντι 2 (13%) με Μ τύπο (ρ<0,001). Η μέση και η μέγιστη κοιλιακή συχνότητα στην 24ωρη ΗΚΓική καταγραφή και η μέγιστη καρδιακή συχνότητα στην άσκηση, ελαττώθηκαν μετά την επέμβαση και στις δύο ομάδες (ρ<0,001). Το ποσοστό απώτερης επιτυχίας, η συχνότητα εμφάνισης ΚΚ αποκλεισμού και η συχνότητα εμφύτευσης βηματοδότη ήταν 89%, 0% και 8%, αντίστοιχα, στους ασθενείς με Δ τύπο, έναντι 52% (ρ<0,001), 21%(ρ=0,006) και 48% (ρ<0,001) αντίστοιχα στους ασθενείς με Μ τύπο.Συμπεράσματα: Η τροποποίηση του ΚΚ κόμβου με υψίσυχνο ρεύμα αναμένεται να είναι πιο αποτελεσματική, ασφαλής και ταχεία, σε εκείνους τους ασθενείς με χρόνια KM, που εμφανίζουν δικόρυφο τύπο κατανομής των διαστημάτων RR. Η εξάλειψη της οπίσθιας κολποκομβικής οδού μπορεί να είναι ο επικρατέστερος μηχανισμός πού ερμηνεύει τη μείωση της κοιλιακής συχνότητας σ' αυτή την ομάδα ασθενών, ενώ οι ασθενείς με μονοκόρυφο τύπο, πιθανώς, να ωφελούνται, λόγω μερικής βλάβης του ΚΚ κόμβου.