Η επίδραση της επιμόρφωσης στη διδακτική απόδοση των εκπαιδευτικών φυσικής αγωγής
Authors: Βασιλειάδου Όλγα 
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνηθεί η επίδραση ενός σύντομου προγράμματος επιμόρφωσης στη διδακτική απόδοση και τη γνωστική κατανόηση των εκπαιδευτικών φυσικής αγωγής. Ειδικότερα, εξετάστηκε η επίδραση της επιμόρφωσης α) στη διαχείριση του χρόνου του μαθήματος, β) στην παροχή ανατροφοδότησης από τον ΚΦΑ στους μαθητές, γ) σε ποιοτικά στοιχεία της διδασκαλίας και δ) στις γνώσεις σε θέματα σχετικά με την αποτελεσματική διδασκαλία. Επίσης, εξετάστηκε η δυνατότητα διεύρυνσης του QDITC για την πληρέστερη αξιολόγηση του μαθήματος Δευτερεύοντες σκοποί ήταν α) η αυτοαξιολόγηση των ΚΦΑ σε παραμέτρους σχετικές με το πρόγραμμα επιμόρφωσης και β) η αποτίμηση του προγράμματος επιμόρφωσης από τους συμμετέχοντες. Συμμετείχαν 32 διδάσκοντες της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης με διδακτική εμπειρία 3 έως 18 χρόνια (Μ=10 87, SD=4 25) οι οποίοι αποτέλεσαν την πειραματική (15) και την ομάδα ελέγχου (17). Βιντεοσκοπήθηκαν και μαγνητοφωνήθηκαν έξι μαθήματα κάθε διδάσκοντα (192 συνολικά) και ο μέσος όρος κάθε ζεύγους μαθημάτων αποτέλεσε την επίδοση των εκπαιδευτικών στην αρχική, την τελική και τη μέτρηση διατήρησης. Για την αξιολόγηση του μαθήματος χρησιμοποιήθηκαν α) φόρμα διαχείρισης χρόνου (Graham, 2001), β) φόρμα αξιολόγησης της ανατροφοδότησης (Rink, 2002) και γ) φόρμα αξιολόγησης διδακτικών συμπεριφορών QDITC (Byra, 1992) στη διευρυμένη της μορφή (Δ-QDITC), όπως αναπτύχθηκε από τη συγγραφέα της παρούσας εργασίας, σε συνεργασία με την επιβλέπουσα. Μετά τις δύο πρώτες διδασκαλίες η πειραματική ομάδα συμμετείχε σε ένα επιμορφωτικό πρόγραμμα, που αποτελούνταν από 2 τρίωρες διαλέξεις και 2 ώρες πρακτικής εφαρμογής και πραγματεύονταν σημαντικές παραμέτρους για αποτελεσματική διδασκαλία. Για τον έλεγχο της επίδρασης του προγράμματος χρησιμοποιήθηκε ανάλυση διακύμανσης ως προς δύο παράγοντες εκ των οποίων ο ένας επαναλαμβανόμενος [Anova 2 (ομάδες) Χ 3 (μετρήσεις)]. Από τα αποτελέσματα διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση της πειραματικής ομάδας στη διαχείριση του χρόνου του μαθήματος, αφού αυξήθηκε σημαντικά ο χρόνος ενεργητικής συμμετοχής ενώ αντίθετα ελαχιστοποιήθηκε η αναμονή των μαθητών. Αναφορικά με τα ποιοτικά στοιχεία της διδασκαλίας, τα αποτελέσματα φανέρωσαν στατιστικά σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ ομάδας και μέτρησης F(26o)-142 92, ρ< 001 με την πειραματική ομάδα να υπερδιπλασιάζει την επίδοση της στο συνολικό σκορ αλλά και σε όλες τις επιμέρους κατηγορίες του εργαλείου. Επίσης, η πειραματική ομάδα, αύξησε σημαντικά τη διορθωτική, την ειδική και τη σύμφωνη ανατροφοδότηση. Στη γραπτή εξέταση για τις σχετικές με την αποτελεσματικότητα γνώσεις διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ ομάδας και μέτρησης F(260)=114 86, ρ< 001 με την πειραματική ομάδα να τριπλασιάζει σχεδόν την επίδοση της. Εν συντομία, η πειραματική ομάδα, σε αντίθεση με την ομάδα ελέγχου, βελτίωσε και διατήρησε την απόδοση της σε όλες σχεδόν τις μεταβλητές μετά την επιμόρφωση. Επιπλέον, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι υπήρχε πολύ υψηλή συσχέτιση μεταξύ των επιμέρους αλλά και των συνολικών σκορ μεταξύ του QDITC και του Δ-QDITC που σημαίνει ότι είναι εφικτή η χρήσης της διευρυμένης μορφής του. Συμπεραίνεται ότι μια χρονικά σύντομη αλλά στοχευμένη επιμόρφωση μπορεί να βοηθήσει στη διαφοροποίηση της διδακτικής απόδοσης και να συμβάλλει στην αποτελεσματικότητα των καθηγητών φυσικής αγωγής.