bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Το μεταπολεμικό αστυνομικό μυθιστόρημα
Authors: Πανταζή Σοφία
Published: September 2021

Το αστυνομικό αφήγημα στην Ελλάδα στον εικοστό αιώνα έως το 1950 υπήρξε είδος εξαιρετικά δημοφιλές, που δημοσιευόταν σε περιοδικά ή σε συνέχειες, σε ευρείας κυκλοφορίας εφημερίδες. Κατά κανόνα, υιοθέτησε τις εκδοχές του αστυνομικού που είχαν αναπτυχθεί ενωρίτερα στο εξωτερικό και οι Έλληνες δημιουργοί του έκαναν μεταφράσεις, διασκευές ή μιμήσεις ξένων έργων. Σε ό,τι αφορά στο περιεχόμενό του, ακόμη κι αν ελληνοποιήθηκαν οι ήρωές του, το έγκλημα αφορούσε ξένους τόπους και συνθήκες ζωής.Από τη δεκαετία του 1950 και μετά,το αστυνομικό εξελληνίστηκε χάρη στο συγγραφικό ταλέντο κυρίως του Γιάννη Μαρή (και δευτερευόντως άλλων συγγραφέων όπως η Α. Κακούρη, ο Ν. Μαράκης, ο Ανδρ. Μαρκάκης). Ιδιαίτερα ο πολύ μεγάλος αριθμός αστυνομικών μυθιστορημάτων του Γ. Μαρή δημιούργησε το μοντέλο του ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος που οι υποθέσεις του αναφέρονται στο έγκλημα στην ελληνική κοινωνία Όμως, παρά την εξαιρετική δημοφιλία του στο λαϊκό κοινό, η κριτική το αντιμετωπιζε ως παραλογοτεχνία και βρισκόταν σε ανυποληψία στους λογοτεχνικούς κύκλους. Μετά από μια περίοδο αποσιώπησης κάθε «αστυνομικού» στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης για ευνόητους λόγους, σύντομα μέσα στη δεκαετία του 1980 και, πολύ πιο δυναμικά, στη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, το ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα επανεμφανίζεται με νέους συγγραφείς (Π. Μάρκαρης, Π. Μαρτινίδης, Ανδρ. Αποστολίδης, Φ. Φιλίππου, Τ. Δανέλλη, Μ. Πολιτοπούλου κ.ά.) και διαμορφώνει σταδιακά νέα χαρακτηριστικά. Η μελέτη εστιάζει στα έργα και τους συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας της περιόδου από το συμβολικό έτος 1974 της μεταπολίτευσης έως το 2004, (έτος σταθμό λόγω της πραγματοποίησης των Ολυμπιακών Αγώνων, που σηματοδότησαν μια ανοδική πορεία προσδοκιών της ελληνικής κοινωνίας) οπότε και συμπληρώνονται 30 χρόνια μεταπολιτευτικής ζωής, διάστημα ικανό για να διαμορφωθούν και να παγιωθούν οι νέες συνθήκες πολιτικής και πνευματικής ζωής. Σε αυτή την περίοδο διαμορφώνεται το νέο ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα σε μια διαδικασία εξέλιξης και αλλαγής που συντελείται αργά και μετατρέπει τη χαλαρή και αποδυναμωμένη σχέση με την κοινωνική πραγματικότητα των παραλογοτεχνικών παλαιότερων αστυνομικών μυθιστορημάτων, σταδιακά, σε μια πολυπρισματική αναζήτηση των ενόχων στο αστυνομικό μυθιστόρημα της μεταπολίτευσης. Τα ερωτήματα που μας απασχολούν είναι: •πώς το αστυνομικό μυθιστόρημα αφομοιώνει τα ερεθίσματα του κοινωνικού-πολιτικού περιβάλλοντος και πώς τα αποδίδει στον τόπο, τον χρόνο και τα πρόσωπα (θύτης, θύμα, ντετέκτιβ) της αφήγησης •ποια αφηγηματικά-αισθητικά χαρακτηριστικά αποκτά, καθώς σταδιακά απομακρύνεται από τον παραλογοτεχνικό του χαρακτήρα. Η μελέτη παρακολουθεί και αναδεικνύει πώς το παλαιότερο παραλογοτεχνικό (αστυνομικό) μυθιστόρημα μετατράπηκε σε καταξιωμένο λογοτεχνικό είδος την χρονική περίοδο της μεταπολίτευσης, όταν συντελέστηκε μια βαθιά αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας την οποία ενσωμάτωσε δημιουργικά παρουσιάζοντας, όχι μόνο μια πιο σύνθετη οργάνωση, αλλά και μια νέα αισθητική γραφής.
Διαχείριση σχολικής τάξης
Authors: Βαϊραμίδου Αικατερίνη
Published: September 2021

Το θέμα που πραγματεύεται η παρούσα διδακτορική διατριβή είναι η διαχείριση της σχολικής τάξης. Στη διεθνή εκπαιδευτική κοινότητα οι πρώτες αναφορές του θέματος ξεκινούν από τα μέσα του 20ου αιώνα, ενώ στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα οι σχετικές με το θέμα αναφορές είναι πολύ περιορισμένες και χωρίς εκτεταμένο ερευνητικό υπόβαθρο. Η συνειδητοποίηση της έλλειψης αυτής, τόσο βιβλιογραφικά και ερευνητικά, όσο και ως παιδαγωγική κατάρτιση για τους υποψήφιους εκπαιδευτικούς, σε συνδυασμό με την τρέχουσα και απαιτητική κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα και τη ραγδαία τεχνολογική έκρηξη, γεγονότα που επηρεάζουν όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας, οδηγούν στην ενασχόλησή μας με το συγκεκριμένο θέμα. Οι εκπαιδευτικοί, πλέον, καλούνται να διαδραματίσουν έναν πολυποίκιλο και ιδιαίτερα καίριο ρόλο, οπότε θα πρέπει να εφοδιαστούν με γνώσεις και να υποστηριχτούν επαρκώς για να ανταπεξέλθουν αποτελεσματικά στο έργο τους και να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες, προκειμένου οι μαθητές τους να αποδώσουν τα μέγιστα. Ο ερευνητικός στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να διερευνηθούν οι απόψεις εκπαιδευτικών, τόσο της πρωτοβάθμιας (νηπιαγωγείο-δημοτικό), όσο και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (γυμνάσιο-λύκειο), πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Η ανάλυση του υλικού εκπορεύεται από την ποιοτική προσέγγιση και γίνεται με τη μέθοδο της ανάλυσης περιεχομένου, ενώ το εργαλείο που χρησιμοποιείται είναι το γραπτό κείμενο. Οι συμμετέχοντες στην έρευνα είναι εν ενεργεία εκπαιδευτικοί και καταγράφουν σε ελεύθερο κείμενο τις απόψεις τους πάνω στο θέμα της διαχείρισης της σχολικής τάξης. Μέσα από την σε βάθος ανάλυση των κειμένων παρατηρείται σε μεγάλο ποσοστό η ελλιπής γνώση του όρου «διαχείριση σχολικής τάξης», μια που συνδέεται στενά από τους περισσότερους συμμετέχοντες με μια συγκεκριμένη παράμετρό του. Επιπλέον, σε κάποιες περιπτώσεις φαίνεται να υπάρχει απόσταση ανάμεσα σε αυτό που θα ήθελαν οι εκπαιδευτικοί να εφαρμόσουν και σε αυτό που τελικά δύνανται να εφαρμόσουν. Παρ’ όλα αυτά όμως, προκύπτουν κάποιες ιδιαιτέρως ελπιδοφόρες διαπιστώσεις. Αν αυτά ευαισθητοποιήσουν τους αρμόδιους χάραξης της εκπαιδευτικής πολιτικής, η αλλαγή θα είναι καθολική και γενικευμένη.
Αξιολόγηση της σημασίας των βακτηριακών λοιμώξεων στην έναρξη, φυσική πορεία και πρόγνωση των αιμορραγιών ανώτερου πεπτικού μη κιρσικής αιτιολογίας
Authors: Κεϊμαλή Ελένη
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η Οξεία Αιμορραγία Ανώτερου Πεπτικού Συστήματος (ΟΑΑΠΣ) είναι μια επείγουσα κατάσταση και επιδημιολογικά δεδομένα είναι πολύ σημαντικά για να τονίσουν τη σημαντικότητα του προβλήματος. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσει τις μεταβολές των επιπέδων των λευκών αιμοσφαιρίων, της προκαλιτονίνης, της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης και άλλων εργαστηριακών δεικτών σε ασθενείς ΟΑΑΠΣ μη κιρσικής αιτιολογίας που υποβλήθηκαν σε πρώιμη ενδοσκόπηση. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε προοπτική μελέτη με παρακολούθηση των ασθενών στις 3 και 7 ημέρες νοσηλείας. Από το Φεβρουάριο του 2015 έως τον Ιανουάριο του 2016, συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη συνολικά 101 ασθενείς που παρουσιάστηκαν στο τμήμα επειγόντων περιστατικών με συμπτώματα ΟΑΑΠΣ. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ενδοσκοπική εξέταση εντός 24 ωρών από την εισαγωγή τους στο νοσοκομείο. Τρεις και 7 ημέρες μετά από την εισαγωγή στο νοσοκομείο, κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα μελετήθηκαν για τον εντοπισμό πιθανών παραγόντων που σχετίζονται με την έκβαση των ασθενών. Αποτελέσματα: Η δοκιμασία ANOVA με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις έδειξε ότι η μέση συγκέντρωση προκαλσιτονίνης και λευκών αιμοσφαιρίων δεν διέφερε στατιστικά σημαντικά μεταξύ των 3 χρονικών σημείων (F (1.999, 199.86) = 0.949, p = 0.389 και F (1.898, 189.75) = 1.552, ρ = 0.215, αντιστοίχως). Η δοκιμασία ANOVA με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις με τη χρήση της διόρθωσης Greenhouse-Geisser, έδειξε ότι οι μέσες τιμές της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης, της αιμοσφαιρίνης, του αιματοκρίτη και της ουρίας αίματος διέφεραν στατιστικά σημαντικά μεταξύ των 3 χρονικών σημείων, (F (1.990, 199.04) = 11.202, p <0.005, F 1.577, 157.694) = 67.105, ρ <0.005, F (1.941, 194.052) = 58.029, ρ <0.005, F (1.369, 136.949) = 34.543, ρ <0.005, αντίστοιχα). Συμπεράσματα: Οι μεταβολές στα επίπεδα φλεγμονωδών και άλλων εργαστηριακών δεικτών σε ασθενείς με ΟΑΑΠΣ μη κιρσικής αιτιολογίας συμβάλλουν στον καθορισμό του ποσοστού επιβίωσης.
Η μελέτη των σωματομετρικών χαρακτηριστικών της κεφαλής και του τραχήλου, κατά την προεγχειρητική εκτίμηση του προς διασωλήνωση αεραγωγού
Authors: Κοπανάκη Ευαγγελία
Published: September 2021

Στην παρούσα έρευνα μελετήθηκαν 5 ανθρώπινα πτώματα της Ιατρικής Σχολής Αθηνών και συγκεκριμένα στο Εργαστήριο Ανατομίας – Ανατομείο, που χρησιμοποιούνται για την επιστημονική εκπαίδευση των φοιτητών ιατρικής, επιπρόσθετα 3 ανθρώπινες κεφαλές του Ελληνικού Κέντρου Νευροχειρουργικής Έρευνας και 221 ασθενείς από το Γενικό Νοσοκομείο Ελευσίνας "Θριάσιο". Όλες οι παρατηρήσεις της ερευνήτριας τοποθετήθηκαν σε ηλεκτρονική τράπεζα πληροφοριών (DATA) για την ασφαλή εξαγωγή παρατηρήσεων και συμπερασμάτων.
Οικονομική διακυβέρνηση στην ευρωζώνη, οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις στην οικονομική και τη νομισματική πολιτική και η αποτελεσματικότητά τους μετά την έναρξη της οικονομικής κρίσης
Authors: Ψυχάλης Μάριος-Γεώργιος
Published: September 2021

Το θέμα της διδακτορικής διατριβής είναι το εξής: «Οικονομική διακυβέρνηση στην ευρωζώνη, οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις στην οικονομική και τη νομισματική πολιτική και η αποτελεσματικότητα τους μετά την έναρξη της οικονομικής κρίσης». Με τον όρο «μεταρρύθμιση» εννοούμε την αλλαγή που συντελείται σε μια διαδικασία, όπως η παρακολούθηση των μακροοικονομικών ανισορροπιών, ή στη λειτουργία ενός θεσμού, όπως το Eurogroup, όπως επίσης την ίδρυση ή την κατάργηση ενός μηχανισμού ή ενός θεσμού, όπως ο ESM και το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο. Από την άλλη πλευρά, ο όρος «οικονομική διακυβέρνηση» περικλείει τις έννοιες της δημοσιονομικής, χρηματοοικονομικής και νομισματικής διακυβέρνησης, αλλά και τις γενικότερες πολιτικές που επηρεάζουν την αγορά και την ανταγωνιστικότητα υπό το πρίσμα της κρατικής παρέμβασης και συμμετοχής στη ρύθμιση και την παραγωγή του ΑΕΠ. Στο πρώτο κεφάλαιο θα αναλυθούν οι μεταρρυθμίσεις στη δημοσιονομική διακυβέρνηση, στο δεύτερο κεφάλαιο οι μεταρρυθμίσεις στη χρηματοπιστωτική και νομισματική διακυβέρνηση, ενώ στο τρίτο κεφάλαιο θα αναλυθούν οι μεταρρυθμίσεις που σχετίζονται με την προώθηση της ανταγωνιστικότητας και την αποτελεσματική λειτουργία της αγοράς. Επίσης, με τον όρο «αποτελεσματικότητα» εννοούμε την ουσιαστική οικονομική σύγκλιση και την ενσωμάτωση του πυρήνα των μεταρρυθμίσεων, η οποία αποτιμάται σε σχέση με την επίτευξη των προβλεπομένων στόχων και δεικτών. Με άλλα λόγια, η μετάβαση από την τυπική συμμόρφωση στην αξιολόγηση της απόδοσης. Η αξιολόγηση γίνεται με τη χρήση περισσοτέρων από 45 δείκτες, ενώ γίνεται και χρήση στατιστικών εργαλείων, ποσοτικών και ποιοτικών. Τέλος, ως περίπτωση μελέτης λαμβάνουμε την Ελλάδα, καθώς αποτελεί ένα ιδιαίτερο αντικείμενο εξέτασης. Τα αποτελέσματα της διατριβής δείχνουν ότι η Ελλάδα ανταποκρίνεται πλήρως στην τυπική ενσωμάτωση των μεταρρυθμίσεων, με την εκπλήρωση των περισσοτέρων στόχων των δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων, ωστόσο υπάρχουν αποκλίσεις στην επίτευξη των στόχων που σχετίζονται κυρίως με τη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού τομέα και λιγότερο με την προώθηση της ανταγωνιστικότητας και τη λειτουργία της αγοράς.
Οι επιπτώσεις της κυτταρομειωτικής χειρουργικής και της υπερθέρμου διεγχειρητικής ενδοπεριτοναϊκής χημειοθεραπείας στον πηκτικό μηχανισμό και στην επισκληρίδιο αναισθησία-αναλγησία
Authors: Κορακιανίτης Οδυσσέας
Published: September 2021

Ιστορικό-Σκοπός: Υπάρχουν αρκετές ενδείξεις ότι αυστηρά επιλεγμένοι ασθενείς με περιτοναϊκή κακοήθεια, μπορεί να ωφεληθούν σημαντικά, εφόσον υποβληθούν σε εκτεταμένη κυτταρομείωση και περιεγχειρητική ενδοπεριτοναϊκή χημειοθεραπεία. Η κυτταρομειωτική χειρουργική συνοδεύεται από μεταβολές του πηκτικού μηχανισμού. Η επισκληρίδιος αναλγησία είναι μέθοδος, με εξαιρετικά αποτελέσματα σε μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις. Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση των επιπτώσεων των μεταβολών του πηκτικού μηχανισμού στην επισκληρίδιο αναλγησία, κατά τη διάρκεια κυτταρομειωτικής χειρουργικής και υπέρθερμης διεγχειρητικής ενδοπεριτοναϊκής χημειοθεραπείας. Ασθενείς-Μέθοδοι: Προοπτική μελέτη παρατήρησης σε ασθενείς με περιτοναϊκή κακοήθεια, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε κυτταρομειωτική χειρουργική και περιεγχειρητική ενδοπεριτοναϊκή χημειοθεραπεία. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε επισκληρίδιο καθετηριασμό. Σε καθορισμένα χρονικά διαστήματα λαμβάνονταν δείγματα περιφερικού αίματος, για γενική αίματος, χρόνο προθρομβίνης, χρόνο μερικής θρομβοπλαστίνης, INR, ινωδογόνο, D-dimers και έκφραση του υποδοχέος των αιμοπεταλίων GpIIb/IIIa, με σύγχρονη καταγραφή της αιμοδυναμικής καταστάσεως του ασθενούς. Αποτελέσματα: Από τον Μάϊο του 2011 έως τον Απρίλιο του 2012, 51 ασθενείς με περιτοναϊκή κακοήθεια υποβλήθηκαν σε κυτταρομειωτική χειρουργική και υπέρθερμη διεγχειρητική ενδοπεριτοναϊκή χημειοθεραπεία (HIPEC). Ο μέσος αριθμός αιμοπεταλίων και τα επίπεδα ινωδογόνου μειώθηκαν σημαντικά, ενώ αυξήθηκαν οι τιμές των D-dimers. Επίσης αυξήθηκαν σημαντικά ο χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης και οι τιμές του INR, ενώ σημαντικές μεταβολές δεν παρατηρήθηκαν στις τιμές του υποδοχέος των αιμοπεταλίων GpIIb/IIIa. Παρά τις παρατηρηθείσες μεταβολές, δεν παρατηρήθηκαν επιπλοκές από την χρήση της επισκληρίδιας αναλγησίας. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα ενισχύουν την πεποίθηση ότι η επισκληρίδιος αναλγησία είναι μέθοδος ασφαλής για την κυτταρομειωτική χειρουργική και HIPEC, παρά τις μεταβολές που παρατηρούνται στον πηκτικό μηχανισμό. Μεγίστη σημασία έχει η αποκατάσταση των μεταβολών κατά τη διάρκεια της επέμβασης.
Ρόλος πολυμορφισμών TLR στην εκδήλωση πρώιμης προεκλαμψίας και υπολειπόμενης ανάπτυξης (IUGR, intrauterine growth retardation)
Authors: Βαμβακοπούλου Δήμητρα
Published: September 2021

Ιστορικό: Οι αλλοιώσεις της φλεγμονώδους αντίδρασης της μητέρας μπορεί να παίξουν ρόλο στην ανάπτυξη υπερτασικών διαταραχών της εγκυμοσύνης, όπως η προεκλαμψία, η σοβαρότερη πρώιμη μορφή της και η καθυστέρηση της ενδομήτριας ανάπτυξης. Αξιολογήθηκε η σχέση των κοινών αλληλόμορφων παραλλαγών του υποδοχέα 4 τύπου Toll (TLR4), που είναι γνωστό ότι εξασθενούν την ανοσοφλεγμονώδη απόκριση σε ποικίλες εξωγενείς και ενδογενείς παθογενείς προσβολές, με την ευαισθησία εκδήλωσης πρώιμης προεκλαμψίας στην Κεντρική Ελλάδα. Μέθοδοι: Συγκρίθηκε η παρουσία αλληλόμορφων TLR4 (Asp299Gly και Thr399Ile) σε ετερόζυγη (A / G, C / T) και ομόζυγη (G / G, T / T) κατάσταση σε ομάδα 84 γυναικών με ιστορικό πρώιμης προεκλαμψίας και σε ομάδα 94 γυναικών ελέγχου όμοιου ηλικιακού εύρους με ιστορικό φυσιολογικής μόνο εγκυμοσύνης, με άμεση αλληλούχιση. Ευρήματα: Οι φορείς ετερόζυγων TLR4 αλληλομόρφων ήταν συχνότεροι στην ομάδα γυναικών με ιστορικό πρώιμης προεκλαμψίας απ’ ότι στην ομάδα ελέγχου (GA για Asp299Gly: 14,3% έναντι 6,4% (ΑΑ), p = 0,053 & CT για Thr399Ile: 16,7% έναντι 6,4% (ΟΑ), p = 0.019) και η παραπάνω συσχέτιση ενισχύθηκε περαιτέρω όταν συμπεριελήφθησαν και οι φορείς ομόζυγων αλληλομόρφων (GA / GG για Asp299Gly: 16.7% έναντι 6.4% (ΑΑ), p = 0.03 & TC / TT για Thr399Ile: έναντι 6,4% (CC), p = 0,01). Συμπεράσματα: Καταγράφηκε συσχέτιση μεταξύ κοινών παραλλαγών γονιδίων TLR4 και πρώιμης προεκλαμψίας. Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη συμμετοχή του εγγενούς ανοσοποιητικού συστήματος της μητέρας σε σοβαρές υπερτασικές διαταραχές της εγκυμοσύνης και υποδεικνύουν τη δυνητική αξία των μητρικών πολυμορφισμών TLR4 σαν ευαίσθητους προγνωστικούς δείκτες-παράγοντες κινδύνου πρώιμης προεκλαμψίας στην Κεντρική Ελλάδα.
Neo-victorian labyrinths
Authors: Ιωαννίδου Ελισάβετ
Published: September 2021

Η διατριβή μου εξετάζει αναπαραστάσεις του Βικτωριανού χώρου στη νέο-Βικτωριανή πεζογραφία και πώς αυτές αναθεωρούν Βικτωριανoύς κανόνες φύλου και κοινωνικής τάξης. Αξιοποιείται μια συνδυαστική θεωρητική προσέγγιση (ανθρωπιστική και φεμινιστική γεωγραφία, ψυχογεωγραφία, νομαδική θεωρία) η οποία δίνει έμφαση στην έννοια του τόπου, ορίζοντας τον ως χώρο ο οποίος αποκτά συναισθηματική αξία και διαμορφώνει την ταυτότητα του ατόμου, απορρίπτοντας ωστόσο προϋποθέσεις όπως η στάση και η σταθερότητα. Αυτή η θεώρηση επιτρέπει την αμφισβήτηση των περιορισμών που προκύπτουν από το φύλο και την κοινωνική τάξη του ατόμου όταν η έννοια του τόπου ερμηνεύεται μόνο ως κοινωνική θέση και όχι ως ατομική ανάγκη. Η ανάλυση των επιλεγμένων λογοτεχνικών κειμένων επικεντρώνεται στην επιλογή των γυναικείων χαρακτήρων τους από τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα και στην άρνησή τους να τους περιορίσουν στις συγκεκριμένες κοινωνικές θέσεις και τους χώρους που τους αντιστοιχούν. Τονίζοντας την κινητικότητα των χαρακτήρων, τα κείμενα καταργούν συμβατικές Βικτωριανές αντιλήψεις σχετικά με την αυστηρότητα της κοινωνικής διαστρωμάτωσης και της κατηγοριοποίησης του χώρου. Η Βικτωριανή κοινωνία προκύπτει ως λαβύρινθος ο οποίος αναδεικνύει την σύνδεση και αλληλεπίδραση των σημείων που τον απαρτίζουν. Η κίνηση των χαρακτήρων στο χώρο συνεπάγεται την εξοικείωση τους με κοινωνικές θέσεις οι οποίες υπόσχονται αρχικά κοινωνική ανέλιξη και ένταξη αλλά αποδεικνύονται τελικά επιζήμιες για το άτομο. Ασκείται έτσι κριτική σε Βικτωριανές αντιλήψεις για το χώρο, το φύλο και την κοινωνική τάξη όπως η ιδεολογία των χωριστών «σφαιρών» και ο εκφυλισμός του κοινωνικού περιθωρίου. Τα κείμενα δίνουν φωνή στην σιωπηλή πολυφωνία του δέκατου-ένατου αιώνα, αναγνωρίζοντας ωστόσο τόσο τις απόπειρες της Βικτωριανής εποχής να αντιμετωπίσει τα κακώς κείμενα, όσο και την ανάγκη να επεκταθεί η κριτική και στη σημερινή εποχή.
Η συνεργασία των εκπαιδευτικών στο πλαίσιο της σχολικής μονάδας
Authors: Βιδάκης Χρήστος
Published: September 2021

Ο σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να ερευνηθούν εμπειρικές όψεις του φαινομένου της συνεργασίας των εκπαιδευτικών σε σχέση με τους εξής εννοιολογικούς άξονες: Α.Το σχολικό περιβάλλον στο οποίο εμφανίζεται το κοινωνικό φαινόμενο της συνεργασίας. Β. Οι Μορφές εμφάνισης της συνεργασίας. Γ.Τα αποτελέσματα που επιφέρει η συνεργασία σε επίπεδο εκπαιδευτικών, μαθητών και της σχολικής μονάδας. Δ. Ο ρόλος της διοίκησης της σχολικής μονάδας στην προώθηση η παρακώλυση της συνεργασίας των εκπαιδευτικών στο πλαίσιο της σχολικής μονάδας. Φυσικά, δεν επιδιώκεται τα συμπεράσματα που θα προκύψουν από την παρούσα μελέτη να έχουν γενική ισχύ. Θεωρείται, όμως, σημαντικό το γεγονός να αποκτηθεί μία κατόπτευση των απόψεων των εκπαιδευτικών, όσο και των στελεχών εκπαίδευσης (Διευθυντών – Υποδιευθυντών σχολικών μονάδων, Σχολικών Συμβούλων), για το σύνολο των ερωτημάτων που σχετίζονται άμεσα με τη συνεργασία τους στο πλαίσιο της σχολικής μονάδας.
Οι ανταποκριτές ξένου τύπου στην Ελλάδα
Authors: Γιαννούλη Ηλιάνα
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει τον «κόσμο των ανταποκριτών», οι οποίοι ζουν και εργάζονται μόνιμα στην Ελλάδα. Στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας, ο όρος «κόσμος», ακολουθώντας το συλλογισμό του Ηannerz (2004), αποκτά διττή σημασία: αναφέρεται τόσο στον κόσμο που «αναπαριστούν» οι ανταποκριτές μέσα από την εργασία τους (θεματολογία, κριτήρια επιλογής ειδήσεων, κ.λπ.), όσο και στο σύνολο των επαγγελματικών πρακτικών και των σχέσεων που συνθέτουν το καθημερινό επαγγελματικό τους περιβάλλον. Χωρίς να απορρίπτουμε την ισχύ της αίθουσας σύνταξης στο επαγγελματικό έργο των ανταποκριτών, θα υποστηρίξουμε μια θεώρηση της δημοσιογραφίας που επικεντρώνεται στη διαδικασία παραγωγής των δημοσιογραφικών προϊόντων (πού, πώς, από ποιον και γιατί), συνδέοντας το δημοσιογραφικό αντικείμενο με τον παραγωγό, γεγονός που θα μας επιτρέψει τη μετάβαση από την «κοινωνιολογία της δημοσιογραφίας» στην «κοινωνιολογία των δημοσιογράφων». Για την εργαλειοποίηση των ζητημάτων που απασχολούν την παρούσα ερευνητική προσπάθεια, θα χρησιμοποιήσουμε το θεωρητικό μοντέλο «Becoming-Doing- Relating» των Anteby, Chan και DiBenigno (2016) για τη μελέτη των επαγγελματικών ομάδων σε συνδυασμό με τη προσέγγιση του Hanitzsch αναφορικά με την παγκόσμια επαγγελματική κουλτούρα των δημοσιογράφων, προσαρμοσμένο στο μικρο-επίπεδο, δηλαδή λαμβάνοντας ως μονάδα ανάλυσης τον ανταποκριτή. Για τον σκοπό αυτό η έννοια της επαγγελματικότητας (professionality), όπως αναλύεται από την Evans (2008), προσέφερε γόνιμο έδαφος για τη συλλογή δεδομένων σχετικά με τον επαγγελματισμό και την επαγγελματική κουλτούρα των ανταποκριτών. Η έρευνα μας στηρίζεται σε 54 ημι-δομημένες συνεντεύξεις με ανταποκριτές ξένου Τύπου στην Ελλάδα κατά την περίοδο 2 Απριλίου-26 Μαΐου 2011, καθώς και κατά το χρονικό διάστημα 19 Μαρτίου 2013 μέχρι τις 15 Οκτωβρίου 2016, οι οποίες αναλύθηκαν με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης (thematic analysis). Tα αποτελέσματα της έρευνάς μας φανέρωσαν τη συνάρθρωση διαφορετικών επαγγελματικοτήτων στους κόλπους της επαγγελματικής κοινότητας των ανταποκριτών, επιβεβαιώνοντας τα αποτελέσματα προγενέστερων ερευνών ότι ο κόσμος των ανταποκριτών είναι αρκετά πιο σύνθετος απ’ ότι φανταζόμαστε.
Labour in changing urban landscapes
Authors: Γουρζής Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η παρούσα Διατριβή έχει θέμα τη διερεύνηση της αμοιβαίας δυναμικής και ανατροφοδότησης των φαινομένων της εργασιακής ευελιξίας και του αστικού εξευγενισμού, στο πλαίσιο της πόλης των Αθηνών, εστιάζοντας σε δύο ενδοαστικές γειτονιές: το Κουκάκι και τον Κεραμεικό. Πιο συγκεκριμένα, μελετήθηκε πώς επηρεάζει ο εξευγενισμός την εργασιακή δομή στις αστικές περιοχές στις οποίες εντοπίζεται, και πώς μεταφράστηκε αυτό στα μεγέθη της ευέλικτης και άτυπης απασχόλησης. Αντιστρόφως, μελετήθηκε πώς η απορρύθμιση και αποσάθρωση των ενδοαστικών αγορών εργασίας δημιούργησε πρόσφορο έδαφος για την εμφάνιση εξευγενιστικών τάσεων, και πώς μεταφράστηκε αυτό στις μορφές εξευγενισμού οι οποίες αναδύθηκαν στις περιοχές μελέτης. Κεντρική διάσταση στα παραπάνω ήταν η μακροχρόνια και βαθύτατη οικονομική κρίση του 2008/09, η οποία έπληξε με ιδιαίτερη σφοδρότητα την πρωτεύουσας και τις αγορές εργασίας της, ενώ βάρος δόθηκε και στην επίδραση των ευρύτερων κλιμάκων στις τοπικές, όσον αφορά τις τάσεις εξευγενισμού και εργασιακής ευελικτοποίησης. Το έργο ανέπτυξε ένα πρωτότυπο εννοιολογικό σχήμα των αλληλοτροφοδοτήσεων ευελιξίας και εξευγενισμού, αντλώντας επιρροές από το πεδίο της Κριτικής Γεωγραφίας και της Γεωγραφικής Πολιτικής Οικονομίας. Μεθοδολογικά, επιλέχθηκαν μεικτές μέθοδοι ανάλυσης, για την σφαιρικότερη αποτίμηση των υπό μελέτη φαινομένων. Συγκεκριμένα, διεξήχθη στατιστική ανάλυση ποσοτικών δεδομένων για την απασχόληση και τις ροές επενδύσεων σε περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Στο ενδοαστικό επίπεδο, ποιοτικά δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω δομημένων ερωτηματολογίων, ημι-δομημένων συνεντεύξεων, καταγραφών χρήσεων γης, φωτογράφησης, και συμμετοχικής παρατήρησης. Τα βασικότερα ευρήματα της Διατριβής έδειξαν τις επιμέρους μορφές που πήραν οι εξευγενιστικές τάσεις σε κάθε περιοχή μελέτης, αλλά και τα κοινά χαρακτηριστικά του δίπολου εξευγενισμού και εργασιακής ευελικτοποίησης όπως αναδύονται στο ελληνικό πλαίσιο. Συγκεκριμένα, σε αμφότερες τις περιοχές η αγορά των βραχυχρόνιων μισθώσεων βρέθηκε να παίζει κεντρικό ρόλο στην απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, συνεπικουρούμενη από τις αναδυόμενες χρήσεις αναψυχής. Στις ανωτέρω περιπτώσεις, κεντρικό ρόλο έπαιξε η επισφαλής απασχόληση συγκεκριμένων τμημάτων του εργατικού δυναμικού της κάθε περιοχής μελέτης (οι marginal gentrifiers και καλλιτέχνες στον Κεραμεικό, οι φοιτητές στο Κουκάκι). Προκειμένου αυτή η οικονομική βάση (η οποία παρουσιάζεται ως χαρακτηριστική των εξευγενιζόμενων αθηναϊκών τοπίων κατά την παρούσα περίοδο) να παγιωθεί, προηγήθηκε η εκτεταμένη χρήση της απορυθμισμένης εργασίας στις κατασκευές. Τα παραπάνω σκιαγραφούν την αμφίδρομη σχέση εξευγενισμού και ευελιξίας, η οποία αποτυπώνεται σε ποικίλες χωρικές κλίμακες, και διαμορφώνεται υπό την πολύπλοκη επιρροή της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης.
Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και του έργου τους (1974-2014)
Authors: Κολυμπάρη Σουλτάνα
Published: September 2021

Η διατριβή μελετά τη δυσκολία εφαρμογής πολιτικών αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου στην ελληνική πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια δημόσια εκπαίδευση. Στόχος είναι η ανάλυση και ερμηνεία της διαχρονικής εκκρεμότητας που υφίσταται ο θεσμός εποπτείας και αξιολόγησης στην Ελλάδα και της αντίθεσης που συντηρεί αυτό το αδιέξοδο, μέσα από την αμφίδρομη σχέση της πολιτικής και των οργανωμένων συμφερόντων της δημόσιας εκπαίδευσης, Δ.Ο.Ε. και Ο.Λ.Μ.Ε. Η μελέτη εξετάζει τις κλασικές (πλουραλισμός, κορπορατισμός, νεο-μαρξισμός, θεωρία των «ελίτ» και της ορθολογικής επιλογής) και σύγχρονες (δίκτυα πολιτικής, νεο-θεσμισμός) προσεγγίσεις της πολιτικής κοινωνιολογίαςγια το ρόλο των ομάδων συμφερόντων στη διαμόρφωση και εφαρμογή δημόσιων πολιτικών. Αναλύει τις πολιτικές εποπτείας και αξιολόγησης που ασκήθηκαν από το κράτος κατά το διάστημα 1974-2014 σε σχέση με τις ευρύτερες κοινωνικές, πολιτικές, και ιστορικές εξελίξεις και εξετάζει την ελληνική περίπτωση του κορπορατισμού. Με βάση την ιστορικό-συγκριτική μέθοδο και τη Θεμελιωμένη Θεωρία διερευνά την ιδεολογική υφή των θέσεων της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ, τις σχέσεις των συνδικάτων με τα πολιτικά κόμματα και τον χαρακτήρα της διαμεσολάβησης των συμφερόντων κατά το διάστημα1974-1989. Η έρευνα καταλήγει σε μια συνεκτική και εμπειρικά τεκμηριωμένη ερμηνεία που αποτυπώνει τους αιτιακούς παράγοντες και τις συνθήκες που επηρεάζουν τη στάση των συνδικάτων και διατυπώνει υποθέσεις για τις διαστάσεις που μπορεί να λάβει ο βαθμός αντίθεσης σε σχέση με την κατεύθυνση και την άσκηση της εκπαιδευτικής πολιτικής.
Η επίδραση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ στη βραχυχρόνια και µακροχρόνια µετεγχειρητική γνωσιακή λειτουργία ασθενών που υποβάλλονται σε µη καρδιοχειρουργικές επεµβάσεις
Authors: Νταλούκα Μαρία
Published: September 2021

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής ήταν η διερεύνηση της επίδρασης του σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ (ΣΔΙΙ) στη βραχυχρόνια και µακροχρόνια µετεγχειρητική (έως και 9 µήνες) έκπτωση της γνωσιακής λειτουργίας και πιο συγκεκριµένα στο µετεγχειρητικό παραλήρηµα και τη µετεγχειρητική έκπτωση της γνωσιακής λειτουργίας ασθενών που υποβάλλονται σε εκλεκτικές µη-καρδιοχειρουργικές επεµβάσεις. Πρόκειται για µία προοπτική µελέτη παρατήρησης, δείκτου-ελέγχου (case control study), στην οποία συµπεριλήφθησαν 144 ασθενείς µε ΣΔΙΙ. Στην οµάδα ελέγχουσυµµετείχαν ασθενείς αντίστοιχου φύλου, ηλικίας, εκπαιδευτικού υποβάθρου και επεµβατικής πράξης. Το µετεγχειρητικό παραλήρηµα αξιολογήθηκε µε τη µέθοδο Confusion Assessment Method Diagnostic Algorithm και η µετεγχειρητική έκπτωση της γνωσιακής λειτουργίας µε το 16-item Informant Questionnaire on Cognitive Decline αντίστοιχα. Συνολικά συµπεριλήφθηκαν 288 ασθενείς. Οι ασθενείς µε ΣΔΙΙ διαγνώσθηκαν µε υψηλότερα ποσοστά ήπιας και µέτριας έκπτωσης της νευρογνωσιακής λειτουργίας προεγχειρητικά (ν=96 έναντι ν=26, P<0,05) και µετεγχειρητικού παραληρήµατος έως και την 4η µετεγχειρητική ηµέρα (ν=204 έναντι ν=68, P<0,05). Επιπλέον, οι διαβητικοί ασθενείς εµφάνισαν αυξηµένη ήπια, µέτρια και σοβαρή έκπτωση της νευρογνωσιακήςλειτουργίας έως και 9 µήνες µετεγχειρητικά (ν=473 έναντι ν=192, P<0,05). Οι ινσουλινοεξαρτώµενοι συµµετέχοντες είχαν µεγαλύτερη συχνότητα µετεγχειρητικού παραληρήµατος την 2η (ν=38 έναντι ν=24, P<0,05) και 3η ηµέρα (ν=27 έναντι ν=16, P<0,05) και σοβαρής έκπτωσης της νευρογνωσιακής λειτουργίας στις 10 ηµέρες, σε σύγκριση µε τους µη-ινσουλινο-εξαρτωµένους. Συµπερασµατικά, οι ασθενείς µε σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ φαίνεται ότιβρίσκονται σε αυξηµένο κίνδυνο µετεγχειρητικής έκπτωσης της γνωσιακής λειτουργίας έως και 9 µήνες µετά από εκλεκτικές µη-καρδιοχειρουργικές επεµβάσεις.
Η δικαιοδοτική ασυλία του αλλοδαπού δημοσίου και των κρατικών αξιωματούχων και η προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου, με έμφαση στη νομολογία του ΕΔΔΑ
Authors: Ιακωβίδης Ιάκωβος
Published: September 2021

H δικαιοδοτική ασυλία του αλλοδαπού δημοσίου και των κρατικών αξιωματούχων έρχεται συχνά σε σύγκρουση με εδραιωμένους κανόνες προάσπισης των δικαιωμάτων του ανθρώπου, και κυρίως με κανόνες jus cogens όπως η απαγόρευση των βασανιστηρίων. Μέσα από την εξέταση των πλέον πρόσφατων εθνικών και διεθνών δικαστικών αποφάσεων, γίνεται μία καταγραφή των σύγχρονων τάσεων στο διεθνές δίκαιο των ασυλιών, αναδεικνύοντας τους τομείς όπου η ασυλία διατηρείται ανέπαφη και εκείνους στους οποίους σημειώνεται μία σταδιακή υποχώρηση της.
Изследване на възможностите за рекреационен туризъм и спорт при хора с физически увреждания в регион Атика – Гърция
Authors: Παπαϊωάννου Γεωργία
Published: September 2021

Ο προσβάσιμος τουρισμός δεν είναι μια διαδικασία αφομοίωσης, αλλά μια διαδικασία ολοκλήρωσης. Τα άτομα με αναπηρίες αντιπροσωπεύουν μια σημαντική πρόκληση για την ανάπτυξη. Η εξασφάλιση της ισότητας των δικαιωμάτων και της πρόσβασης αυτών των ατόμων θα έχει τεράστιο αντίκτυπο στην κοινωνική και οικονομική κατάσταση στις χώρες του κόσμου. Η υιοθέτηση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες θα έχει μια μοναδική ευκαιρία για την εξασφάλιση περαιτέρω δικαιωμάτων για τα άτομα με αναπηρίες. Οι χώρες πρέπει να υποστηρίζουν τα άτομα με αναπηρίες στην πολιτιστική ζωή, την αναψυχή, τον ελεύθερο χρόνο, τις διακοπές και τον αθλητισμό. Πρόκειται για ένα συνολικό παγκόσμιο πρόβλημα το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί, αυξάνοντας τα πρότυπα ποιότητας της τουριστικής βιομηχανίας Οι εσωτερικοί (ισχυροί και αδύναμοι) παράγοντες και οι εξωτερικοί παράγοντες (ευκαιρίες και απειλές) πρέπει να προσδιορίζονται χρησιμοποιώντας την τεχνική ανάλυσης SWOT για τον καθορισμό των προσβάσιμων τουριστικών πολιτικών μιας χώρας. Στο πλαίσιο αυτό, ο προσδιορισμός αυτών των παραγόντων θα βοηθήσει στην επιλογή της κατάλληλης στρατηγικής για τους στόχους της χώρας, και την ακριβή γνώση.
Η παρουσία των αλλοεθνών στους πλατωνικούς διαλόγους
Authors: Βάλβης-Γερογιάννης Μάριος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή ερευνά την εικόνα και τις ποικίλες εκφάνσεις των αλλοεθνών στους πλατωνικούς διαλόγους, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην περίπτωση των Περσών και των Αιγυπτίων, οι οποίοι απασχόλησαν περισσότερο από κάθε άλλον ξένο λαό τον φιλόσοφο στα γραπτά του. Το ενδιαφέρον μας στρέφεται κατ’ εξοχήν στη γενική διάθεση, γνώμη και στάση του Πλάτωνα, ως συγγραφέα φιλοσοφικών διαλόγων, προς τα δύο συγκεκριμένα έθνη και τον πολιτισμό τους. Απαραίτητη συνθήκη για τη διερεύνηση των σχετικών χωρίων θεωρούμε τη συγκειμενοποίησή τους, εφόσον η εκτός συμφραζομένων εξαγωγή συμπερασμάτων δεν προσφέρεται για το σύνθετο έργο του φιλοσόφου. Η διατριβή περιλαμβάνει επτά κεφάλαια, Εισαγωγή, Επίλογο και Παραρτήματα. ¶ Γενικώς ειπείν, η περσική ετεροεικόνα στους πλατωνικούς διαλόγους απέχει αρκετά από το να χαρακτηρισθεί μονόπλευρα αρνητική. Ο Αθηναίος Ξένος διακρίνει στους «Νόμους» δύο ιστορικές περιόδους κατά τις οποίες ο περσικός λαός ζούσε ευτυχισμένος υπό την εξουσία του Κύρου Β΄ και του Δαρείου Α'· παρ’ όλα αυτά, θεωρεί τους υπόλοιπους Πέρσες βασιλείς έκνομους μονάρχες ή τυράννους. Επιπλέον, θετικές συμπαραδηλώσεις για ορισμένα χαρακτηριστικά της αχαιμενιδικής δυναστείας και του περσικού πολιτισμού προκύπτουν από την ερμηνεία του «Βασιλικού Λόγου» στον «Αλκιβιάδη Α΄», όπου ο Μεγάλος Βασιλιάς εμφανίζεται ως υπερέχων αντίπαλος της Αθήνας. Από την άλλη πλευρά, η άποψη του Πλάτωνα για τους Αιγυπτίους είναι γενικώς θετική και –ιδιαίτερα όπως αντικατοπτρίζεται, αφ’ ενός, στις σχέσεις Σάεως και Αθήνας και, αφ’ ετέρου, στη νομοθετική συγγένεια μεταξύ Αιγύπτου και Μαγνησίας– φαίνεται να έρχεται σε κάποια ρήξη με τα στερεότυπα φυλετικού απομονωτισμού που εκφράζονται στην Πολιτεία. Ο φιλόσοφος βρίσκει στη μακραίωνη αιγυπτιακή παράδοση τις λύσεις για ορισμένα προβλήματα που τον απασχόλησαν έντονα: τον χωρισμό της κοινωνίας σε κοινωνικές τάξεις (κάστες), την ιστορική καταγραφή ως ωφέλιμο μάθημα, τη συγκρότηση ενός κανόνα με εγκεκριμένες καλλιτεχνικές φόρμες και τη συμπερίληψη των μαθηματικών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. ¶ Ένα μοτίβο κοινό στις δύο περιπτώσεις –συχνότερο στα αιγυπτιακά χωρία, διακριτικότερο στα περσικά– είναι αυτό που θεματοποιούμε και ονομάζουμε ως «Ξένος Διορθωτής». Συνίσταται στην παρουσία ξένων προσώπων, θεών ή θεσμών που, ως επί το πλείστον, επισημαίνουν ελλείψεις της ελληνικής πλευράς. Το πολύ ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι ο λόγος αυτών των προσώπων (ή, όταν πρόκεται για θεσμούς, ο λόγος του εκάστοτε ομιλητή) οργανώνεται με αντιθετικούς εθνικούς όρους ή, γενικότερα, με εθνικά στερεότυπα. Μέσω της παρέμβασής του, ο «Ξένος Διορθωτής» επιπλήττει τους Έλληνες για κάποια αμέλεια –συνήθως αντιδιαστέλλοντάς την προς την ενδεδειγμένη στάση ενός ξένου λαού– και συγχρόνως τους παρακινεί να αναπτύξουν ή να διευρύνουν συγκεκριμένους γνωστικούς κλάδους, ή να στραφούν προς την αρετή. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις της Αμήστριδος, του Σαΐτη ιερέα και των αιγυπτιακών μαθηματικών.
Ο ρόλος του οινοπνεύματος και των λοιπών ψυχοδραστικών ουσιών στους βίαιους θανάτους
Authors: Παπαλυμπέρη Αθανασία
Published: September 2021

Η χρήση οινοπνεύματος και λοιπών ψυχοδραστικών ουσιών, η κατάχρηση αυτών και η εξάρτηση από αυτές, έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και αποτελεί ένα σύγχρονο ιατροκοινωνικό πρόβλημα, που απασχολεί τις κοινωνίες και τα μέλη τους. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί ο ρόλος της κατανάλωσης οινοπνεύματος ή/και άλλων ψυχοδραστικών ουσιών στους βίαιους θανάτους ενηλίκων (ατυχήματα, αυτοκτονίες, εγκληματικές ενέργειες). Τα δεδομένα που αφορούν την περίοδο 2011-2016, συλλέχθηκαν από το εργαστήριο Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Kαταγράφηκαν 4.511 περιστατικά βίαιων θανάτων, εκ των οποίων το 48,7% είχαν κάνει χρήση οινοπνεύματος ή/και άλλων ψυχοδραστικών ουσιών. Πιο συγκεκριμένα, το 47,8% των θυμάτων από ατύχημα, το 54,2% των θυμάτων από αυτοκτονίες και το 44,02% των θυμάτων από εγκληματικές ενέργειες είχαν κάνει χρήση οινοπνεύματος ή/και άλλων ψυχοδραστικών ουσιών. Οι άντρες υπερτερούν έναντι των γυναικών στα θύματα στα οποία ανιχνεύθηκαν ουσίες και τα περισσότερα περιστατικά άνηκαν στην ηλικιακή ομάδα των 31-40 ετών. Τα οδικά τροχαία ατυχήματα καταλαμβάνουν την πρώτη θέση στην κατάταξη των θανατηφόρων ατυχημάτων των οποίων τα θύματα είχαν κάνει χρήση οινοπνεύματος ή/και άλλων ψυχοδραστικών ουσιών, δεύτερη θέση καταλαμβάνουν οι πνιγμοί εντός ύδατος και τρίτη θέση έχουν οι πτώσεις. Το 35,7% των περιστατικών έκαναν χρήση μόνο οινοπνεύματος, εκ των οποίων το 27,8% ήταν ατυχήματα, το 5,8% ήταν αυτοκτονίες και το 2,1% ήταν ανθρωποκτονίες. Επίσης, σε 97 περιστατικά ανιχνεύτηκε μόνο κάνναβη, σε 7 περιστατικά μόνο κοκαΐνη, σε 62 περιστατικά μόνο βενζοδιαζεπίνες, σε 43 περιστατικά μόνο ηρωΐνη και σε 372 περιστατικά ανιχνεύθηκε συνδυασμός 2 ή/και περισσότερων ουσιών. Η κατανάλωση οινοπνεύματος και λοιπών ψυχοδραστικών ουσιών συμβάλλει σημαντικά στην εμφάνιση οδικών τροχαίων ατυχημάτων και πνιγμών εντός ύδατος στην Ελλάδα. Είναι απαραίτητο να υπάρξουν περισσότερες εκπαιδευτικές εκστρατείες στην χώρα μας, σχετικά με τις επιβλαβείς επιπτώσεις της χρήσης οινοπνεύματος και άλλων ψυχοδραστικών ουσιών τόσο κατά την οδήγηση όσο και κατά την κολύμβηση.
Economic policy and structural transformation
Authors: Μπάρκας Παναγιώτης
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή περιλαμβάνει τρία δοκίμια-κεφάλαια που διερευνούν επιλεγμένους πολιτικούς και θεσμικούς παράγοντες της δυναμικής του οικονομικού μετασχηματισμού. Η μελέτη επικεντρώνεται στην πολιτική διάσταση του οικονομικού μετασχηματισμού κατά τη διάρκεια της μεγάλης ύφεσης στην Ελλάδα και τον Ευρωπαϊκό Νότο. Το κοινό ερευνητικό αντικείμενο που διατρέχει όλα τα κεφάλαια της διατριβής συνίσταται στη διερεύνηση του ρόλου των οικονομικών πολιτικών και των θεσμών στην προώθηση των διαρθρωτικών αλλαγών. Η έννοια της διαρθρωτικού μετασχηματισμού συνεπάγεται αλλαγές στη σύνθεση της παραγωγής και τον μετασχηματισμό προτύπων παραγωγής και κατανάλωσης που απορρέουν από πολιτικές για τη βελτίωση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας, των επενδύσεων και της ευημερίας των καταναλωτών. Οι συνεισφορές αυτής της διατριβής στην οικονομική και πολιτική βιβλιογραφία περιλαμβάνουν εμπειρικά ευρήματα και θεωρητικές προσεγγίσεις πάνω στον τρόπο με τον οποίο τα εργαλεία πολιτικής μπορούν να επιτύχουν ή όχι τους αρχικούς τους στόχους. Η διατριβή εξετάζει τις επιπτώσεις εφαρμοσμένης οικονομικής πολιτικής σε τρεις τομείς της ελληνικής οικονομίας κατά τη διάρκεια της κρίσης, που επαφίενται τόσο στην εσωτερική όσο και στην εξωτερική αγορά. Προς επίτευξη αυτού του στόχου, η παρούσα διατριβή διερευνά τον τρόπο με τον οποίο οι μεταβλητές πολιτικής σχετίζονται με την επιτυχία υλοποίησης διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και τον μακροπρόθεσμο διαρθρωτικό μετασχηματισμό.
Mechanism-based biomarker discovery
Authors: Antoranz Martinez Asier
Published: September 2021

Biomarkers are cornerstones of healthcare spanning a variety of applications from disease diagnosis to stratification and prediction of likely outcome. Despite significant efforts that have identified thousands of potential biomarkers, their translation into clinical practice remains poor, averaging 1.5 per year across all diseases. This inefficiency primarily results from the lack of connection of the candidate biomarkers with the underlying pathophysiological mechanisms that they monitor which results in poor reproducibility in their developmental pipeline. On top of these limitations, the current single-biomarker-tosingle-disease approach does not capture the multifactorial nature of complex diseases like Chronic Kidney Disease (CKD). CKD is a major public health problem that affects approximately to 14% of the general population and requires asymptomatic, early-stage, and diseasespecific, biomarkers to deliver more precise diagnostic and predictive information. Here we propose, and experimentally validate, a biomarker discovery pipeline that aims to identify molecular signatures that not only allow to discern different CKD subtypes but also capture the underlying biology of the disease. To that end, first, we integrate protein-protein interaction networks with annotated gene-sets into a knowledge-base that captures plethora of information about biological entities and their interactions. This model is then fed with CKD transcriptional data to generate a disease specific model. Third, the model is analysed using different state-of-the-art methods (e.g.: network analysis, pathway analysis) which result in a molecular profile for each protein capturing different disease biology. Relevant features are then selected and optimized by training an elastic network model on plasma samples which is used to predict biomarker performance. Finally, the resulting individual candidates are integrated into a biomarker panel with increased performance and stability using linear discriminant analysis as machine learning integrative method. Results show that our holistic approach can find biomarkers that are associated with disease mechanisms while keeping competent predictive abilities.
Μελέτη της δόσης ακτινοβολίας ασθενών και επαγγελματικά εκτιθέμενων από επεμβάσεις διακαθετηριακού ενδαρτηριακού χημειοεμβολισμού ηπατοκυτταρικού καρκινώματος και ενδαγγειακής αποκατάστασης ανευρύσματος αορτής
Authors: Τζανής Ελευθέριος
Published: September 2021

Οι επεμβατιστές και οι ασθενείς κατά τη διάρκεια των ακτινοσκοπικά καθοδηγούμενων επεμβάσεων λαμβάνουν σημαντικές δόσεις ακτινοβολίας. Ο αριθμός των ακτινοσκοπικά καθοδηγούμενων επεμβάσεων αυξάνεται συστηματικά τα τελευταία χρόνια. Ο προσδιορισμός των δόσεων ακτινοβολίας που λαμβάνουν οι επεμβατιστές και οι ασθενείς είναι υψίστης σημασίας. Ο πρώτος στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν o προσδιορισμός της ακτινικής επιβάρυνσης του κύριου επεμβατιστή κατά τη διάρκεια σύνθετων ακτινοσκοπικά καθοδηγούμενων επεμβάσεων και ο προσδιορισμός του μέγιστου ετήσιου αριθμού επεμβάσεων που μπορούν να πραγματοποιήσουν οι επεμβατιστές χωρίς να ξεπεράσουν τα θεσμοθετημένα όρια δόσεων. Τα διαγνωστικά επίπεδα αναφοράς προτείνονται από αρκετούς διεθνείς οργανισμούς ως ένα χρήσιμο εργαλείο για την βελτιστοποίηση των τεχνικών που εφαρμόζονται στην επεμβατική ακτινολογία. Ο δεύτερος στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η ανάπτυξη τοπικών διαγνωστικών επιπέδων αναφοράς για σύνθετες ακτινοσκοπικά καθοδηγούμενες επεμβάσεις. Συλλέχθηκαν δοσιμετρικά και ανθρωπομετρικά δεδομένα για 38 ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε επεμβάσεις αγγειοπλαστικής λαγονίων αρτηριών, για 35 ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε επεμβάσεις αγγειοπλαστικής μηροιγνηακών αρτηριών, για 52 ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε επεμβάσεις διακαθετηριακού ενδαρτηριακού χημειοεμβολισμού ηπατοκυτταρικού καρκινώματος και για 73 ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε επεμβάσεις ενδαγγειακής αποκατάστασης ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Επίσης, αξιολογήθηκε η πολυπλοκότητα κάθε επέμβασης. Οι ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής λαμβάνουν υψηλές δόσεις ακτινοβολίας λόγω της ακτινοσκοπικά καθοδηγούμενης επέμβασης αλλά και λόγω των εξετάσεων υπολογιστικής τομογραφίας στις οποίες υποβάλλονται πριν και μετά την επέμβαση. Τρίτος στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η ανάπτυξη μεθόδου εξατομικευμένης δοσιμετρίας για ασθενείς οι οποίοι υποβάλλονται σε ακτινοσκοπικά καθοδηγούμενες επεμβάσεις. Επίσης, προσδιορίσθηκε η ακτινική επιβάρυνση των πρωτογενώς ακτινοβοληθέντων ιστών και οργάνων των ασθενών με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής οι οποίοι υπεβλήθησαν σε ακτινοσκοπικά καθοδηγούμενη ενδαγγειακή αποκατάσταση του ανευρύσματος.
Ενδοστεφανιαία χορήγηση αλλογενών καρδιακών προγoνικών κυττάρων για τον περιορισμό της έκτασης του εμφράγματος του μυοκαρδίου
Authors: Σουσώνης Βασίλειος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η ενδοστεφανιαία χορήγηση αλλογενών καρδιακών προγονικών κυττάρων από καρδιόσφαιρες (CDCs) κατά την επαναιμάτωση ενός οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου (ΟΕΜ) έχει αποδειχθεί ασφαλής και αποτελεσματική σε προκλινικά πειραματικά μοντέλα. Ωστόσο, η βλάβη της στεφανιαίας μικροκυκλοφορίας από επαναιμάτωση και το φαινόμενο μη επαναρροής (NR) ενδέχεται να επηρεάζουν αρνητικά την κατανομή των CDCs στην υπό κίνδυνο περιοχή του μυοκαρδίου (AR), περιορίζοντας την αποτελεσματικότητά τους. Η ενδοστεφανιαία χορήγηση CDCs, από την άλλη, μπορεί να επιδεινώσει το NR λόγω εμβολισμού των κυττάρων στη στεφανιαία μικροκυκλοφορία. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας πειραματικής εργασίας ήταν η μελέτη της ενδοστεφανιαίας χορήγησης αλλογενών CDCs κατά την οξεία φάση του εμφράγματος του μυοκαρδίου, πριν από την εγκατάσταση της βλάβης από επαναιμάτωση, σε χοίρειο πειραματικό μοντέλο ισχαιμίας – επαναιμάτωσης. Μέθοδοι: Αρχικά, σε μία σειρά προκαταρκτικών πειραμάτων ασφάλειας, διαφορετικές δόσεις αλλογενών CDCs χορηγήθηκαν ενδοστεφανιαία, 5 λεπτά πριν ή 5 λεπτά μετά την έναρξη της επαναιμάτωσης (πειράματα pre-rep και post-rep, αντίστοιχα) και υπολογίστηκε η έκταση του NR, ώστε να καθοριστεί η μέγιστη ασφαλής κυτταρική δόση για κάθε χορήγηση. Στη συνέχεια, επιλέχθηκε η καταλληλότερη χρονική στιγμή χορήγησης με βάση την κατακράτησή των CDCs στην AR. Τέλος, σε μία σειρά πειραμάτων αποτελεσματικότητας μελετήθηκε η έκταση του εμφράγματος του μυοκαρδίου (IS) 30 ημέρες μετά τη χορήγηση CDCs ή διαλύματος ελέγχου. Αποτελέσματα: Η χορήγηση των κυττάρων δεν συνοδεύτηκε από αρρυθμίες ή οξείες αιμοδυναμικές μεταβολές. Η μέγιστη δόση αλλογενών CDCs που μπόρεσε να χορηγηθεί χωρίς να συνοδεύεται από επιδείνωση του NR υπολογίστηκε σε 5 και 10 εκατομμύρια κύτταρα στα πειράματα pre-rep και post-rep, αντίστοιχα. Τα πειράματα pre-rep συνοδεύτηκαν από αυξημένη κατακράτηση των CDCs στην AR (7,7±8,2% έναντι 1,4±1,5% στα πειράματα post-rep) και, για το λόγο αυτό, στα πειράματα αποτελεσματικότητας χορηγήθηκαν 5 εκατομμύρια CDCs, 5 λεπτά πριν την έναρξη της επαναιμάτωσης, Στο σκέλος της αποτελεσματικότητας, η θεραπεία με αλλογενή CDCs σχετίστηκε με μικρότερη IS (37,4±9,9% της AR) σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (49,9±7,4% της AR, p=0,03). Συμπεράσματα: Η ενδοστεφανιαία χορήγηση 5 εκατομμυρίων αλλογενών CDCs αμέσως πριν την έναρξη της επαναιμάτωσης ενός ΟΕΜ σχετίζεται με ικανοποιητική κυτταρική κατακράτηση και οδηγεί σε μείωση της έκτασης του εμφράγματος, χωρίς να επιδεινώνει τη βατότητα της στεφανιαίας μικροκυκλοφορίας. Η προτεινόμενη θεραπευτική προσέγγιση θα μπορούσε να εφαρμοστεί στην κλινική πράξη κατά τη διάρκεια της πρωτογενούς αγγειοπλαστικής για την επαναιμάτωση ενός ΟΕΜ.
Ανατομική μελέτη του καρωτιδικού ελύτρου ως φραγμό μετακίνησης της λέμφου από τα επίπολης στα εν τω βάθει λεμφογάγγλια
Authors: Παπαποστόλου Δημήτριος
Published: September 2021

Στην παρούσα έρευνα μελετήθηκαν 26 τράχηλοι από ανθρώπινα πτώματα εκ των οποίων 13 ήταν γυναίκες και 13 ήταν άνδρες. Οι ιστοί τοποθετήθηκαν σε διάλυμα φορμόλης 10% και πραγματοποιούνταν χρώση των ιστών με την ουσία 5-φλουορεσκεΐνης, η οποία ειδική για την μελέτη του συμπαθητικού συστήματος. Όλες οι παρατηρήσεις του ερευνητή τοποθετήθηκαν σε ηλεκτρονική τράπεζα πληροφοριών (DATA) για την ασφαλή εξαγωγή παρατηρήσεων και συμπερασμάτων.
Ο πολιτικός ρόλος των μαντείων και η επιρροή των πόλεων σε αυτά στην ηπειρωτική Ελλάδα και τη Μικρά Ασία από τον 7ο αιώνα π.Χ. έως τα Μηδικά
Authors: Τζεραχιάν Ελισάβετ
Published: September 2021

Ο πολιτικός ρόλος των μαντείων και η επιρροή των πόλεων - κρατών σε αυτά στην ηπειρωτική Ελλάδα και τη Μικρά Ασία από τον 7ο αιώνα π.Χ. έως τους Περσικούς πολέμους αποτελεί ένα ζήτημα αμφιλεγόμενο. Οι αναφορές των αρχαίων συγγραφέων στους χρησμούς των μαντείων που αφορούσαν πολιτικά ζητήματα, και ως εκ τούτου επηρέαζαν ή θεωρείτο ότι επηρέαζαν πολιτικές καταστάσεις, είναι ιδιαίτερα αμφίβολο αν ανταποκρίνονται σε χρησμούς που αποδόθηκαν ή αν αντανακλούν το πραγματικό περιεχόμενο χρησμών που αποδόθηκαν. Επιπλέον αποτελεί ιδιαίτερα αμφίβολο αν το πλαίσιο στο οποίο αυτοί τοποθετούνται είναι αληθές ή δεν υποδηλώνεται εμφανώς ο ρόλος που διαδραμάτισαν οι πόλεις – κράτη της εποχής μέσω της πολιτικής ηγεσίας τους στη διαμόρφωση του περιεχομένου των χρησμών, αποδίδοντας την εντύπωση πως αυτοί αποτελούσαν αυτόβουλες κρίσεις των μαντείων. Τα πολιτικά ζητήματα των ελληνικών πόλεων - κρατών με τα οποία τα μαντεία συνδέονται αφορούν δύο γενικές κατηγορίες, τα εσωτερικά και τα εξωτερικά. Τα εσωτερικά ζητήματα διαχωρίζονται σε τρεις υποκατηγορίες, τη βασιλεία, την τυραννίδα και τη νομοθεσία, ενώ τα εξωτερικά σε δύο, τον πόλεμο και τον αποικισμό, για τον οποίο δε γίνεται αναφορά στην παρούσα μελέτη. Το μαντείο που αποκλειστικά αναφέρεται στις πηγές να αποδίδει χρησμούς πολιτικού περιεχομένου τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο είναι αυτό των Δελφών, με μοναδική εξαίρεση μία περίπτωση που αφορά το μαντείο των Διδύμων. Ως εκ τούτου το μαντείο των Δελφών αναδεικνύεται πανελλήνιο σημείο αναφοράς για πολιτικά ζητήματα, τα οποία δεν υφίστατο η δυνατότητα να διευθετηθούν με κανέναν άλλον τρόπο.
Βιώσιμη ανάπτυξη και ηλεκτροπαραγωγή
Authors: Τζιώγας Χαράλαμπος
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η ανάδειξη των διαστάσεων της βιώσιμης ανάπτυξης και η ανάπτυξη δυναμικών προσομοιωτικών προτύπων για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής, σύμφωνα με την επιταγή της αειφορίας και τη στροφή στη βιώσιμη ανάπτυξη που επιχειρείται σε παγκόσμιο επίπεδο. Η αρχική βιβλιογραφική έρευνα αποσκοπεί στη σκιαγράφηση, ταξινόμηση και αποτίμηση των βασικών παραμέτρων που λαμβάνονται υπόψη στην ανάπτυξη και διαχείριση ενός συστήματος ηλεκτροπαραγωγής, βάσει των περιβαλλοντικών, οικονομικών, κοινωνικών και στρατηγικών τους επιδόσεων. Ακολούθως επιχειρείται η ανάπτυξη ενός συστήματος μετάβασης από τις συμβατικές μορφές ενέργειας σε ανανεώσιμες πηγές μέσω διαφόρων πολιτικών υιοθέτησης, σύμφωνα με τη μεθοδολογική προσέγγιση της Δυναμικής Συστημάτων. Ένα από τα παραδείγματα εφαρμογής των τριών (3) προτύπων της εν λόγω διατριβής, αποτελεί η μοντελοποίηση, προσομοίωση και αξιολόγηση της επιχειρηματικής λειτουργίας και προώθησης των υπηρεσιών και λύσεων που προσφέρουν οι εταιρείες παροχής Ενεργειακών Υπηρεσιών, ως προς την επίδραση διαφόρων πρακτικών προώθησης στο συνολικό ρυθμό υιοθέτησης της πράσινης ενέργειας για την αντικατάσταση συμβατικά γενόμενης ενέργειας σε μία συγκεκριμένη αγορά. Η εργασία ολοκληρώνεται με τον έλεγχο και την αξιολόγηση ενός συμπληρωματικού χαρακτηριστικού παραδείγματος προώθησης των πολιτικών εξοικονόμησης ενέργειας και βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης στον κτιριακό τομέα κατοικιών σε εθνικό επίπεδο: το πρόγραμμα «Εξοικονόμηση Κατ’ Οίκον Ι», το οποίο συνετέλεσε και στον εμπλουτισμό των προσομοιωτικών προτύπων με ρεαλιστικές τιμές αναφοράς. Τέλος, σημαντικά συμπεράσματα διατυπώνονται αναφορικά με την υιοθέτηση συγκεκριμένων αποφάσεων χάραξης πολιτικής για την επίδοση και την βιωσιμότητα ενός συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας και τις σύγχρονες τάσεις και προοπτικές που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στη χάραξη αποδοτικών βιώσιμων πολιτικών.