bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Combined salinity and ambient ozone stress effects on olive physiology and biochemistry
Authors: Abusafieh Daud
Published: August 2021

The presence of high ambient ozone concentrations is common in the Mediterranean region, while saline water is often used for olive irrigation. The effects of this combined stress on physiology and biochemistry were studied in young olive trees. Two-year-old ‘Konservolea’ and ‘Kalamata’ olive plants (Olea europaea L.) grafted on seedling rootstock were grown in sand:perlite mixture irrigated with half strength Hoagland’s solution containing or not 100 mM NaCl. In open top chambers, the plants received outside air with ambient ozone or charcoal-filtered air from April to October in 2006 and 2008. Specific leaf mass, chlorophyll content, net photosynthetic and transpiration rate, stomatal conductance, chlorophyll fluorescence, midday stem water potential and superoxide dismutase, catalase and ascorbate peroxidase activities were measured periodically from June to September. On October 15, 2006 and 2008, the plants (after sampling fresh tissues for soluble sugar and starch analysis) were divided into roots, trunk, old shoots, new shoots, old leaves and new leaves. Shoot length and total leaf area were initially measured and dry mass at each plant part was measured after complete dryness. Both studied olive cultivars showed similar behavior to salinity stress possibly due to the seedling rootstock on which both cultivars were grafted. Irrigation with 100 mM NaCl solution negatively affected most of the leaf physiological parameters evaluated resulting in reduced productivity. This was clearly evaluated by the dry mass partitioning data, where total tree dry matter decreased due to salinity as shoot length, leaf surface area and dry matter accumulated to new leaves, new shoots and roots was significantly reduced. Salinity also increased neutral sugar concentration in new shoots and leaves and decreased neutral sugarconcentration in roots. The opposite was often found for starch concentration. Ambient ozone concentrations from May to September able to damage plants (daylight mean ozone concentration >60 nL L-1) did not affect the olive leaf functions studied, dry matter accumulation and partitioning and stored sugar metabolism to any of the plant parts of young olive trees. This clearly shows that young olive trees are relatively resistant to ozone levels found around the Mediterranean region. The combination of salinity and ambient ozone stress did not result in any further effectsto leaf physiological parameters besides the ones from the salinity stress alone.
Αναζητώντας την αποτελεσματικότητα της υποχρεωτικής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης
Authors: Θεριανός Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η παρούσα εργασία αποτελεί ποιοτική έρευνα της αποτελεσµατικότητας της υποχρεωτικής δευτεροβάθµιας εκπαίδευσης (γυµνάσιο). Το κύριο ερευνητικό ερώτηµα είναι γιατί κάποια σχολεία παράγουν καλύτερα αποτελέσµατα από κάποια άλλα, τόσο στο ζήτηµα της ποιότητας της παρεχόµενης παιδείας στους µαθητές όσο και στο ζήτηµα της επαγγελµατικής βελτίωσης και εξέλιξης του εκπαιδευτικού. Χωρίς να αµφισβητείται ότι η κοινωνική προέλευση των µαθητών παίζει σηµαντικό ρόλο στη σχολική τους πορεία, η έρευνα αναζητά τους παράγοντες εκείνους που συµβάλλουν στη διαµόρφωση των επαγγελµατικών έξεων των εκπαιδευτικών και στη βελτίωση τόσο των σχολείων όσο και των ίδιων των εκπαιδευτικών ως επαγγελµατιών. Η έρευνα επικεντρώθηκε στη συλλογή και ανάλυση ευρηµάτων σχετικά µε τη διεύθυνση των σχολείων, τις διάφορες όψεις της σχολικής ζωής (γιορτές, εκδροµές, σχέσεις µε γονείς), τα Προαιρετικά Εκπαιδευτικά Προγράµµατα, τις µεθόδους διδασκαλίας. Συµπέρασµα της έρευνας είναι ότι οι επαγγελµατικές έξεις του εκπαιδευτικού δεν µπορούν να µεταβληθούν έξω από την καθηµερινή πρακτική του σχολείου και ότι ο σηµαντικότερος παράγοντας στη διαµόρφωσή τους είναι η κουλτούρα του συλλόγου των διδασκόντων, η οποία είναι γνήσια συνεργατική όταν στηρίζεται σε ερευνητικές και βιωµατικές µεθόδους διδασκαλίας που παράγουν ένα θετικό παραπρόγραµµα, συµβάλλοντας στην υπέρβαση της κατάτµησης της σχολικής γνώσης και δηµιουργώντας τους όρους αναβάθµισης του εκπαιδευτικού σε οργανικό διανοούµενο, ο οποίος θα διεκδικήσει την παιδαγωγική ελευθερία και την αναβάθµιση των όρων της εργασίαςτου.
Διαδρομές ένταξης και διαμόρφωσης της ταυτότητας των Ποντίων προσφύγων
Authors: Παραδεισοπούλου Πολύμνια
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση των διάδρομων που ακολούθησαν οι Πόντιοι πρόσφυγες για να ενταχθούν στην ελλαδική κοινωνία, καθώς και οι συνέπειες των διαδρομών αυτών στη διατήρηση ή διαφοροποίηση της πολιτισμικής τους ταυτότητας. Οι ερευνητικές υποθέσεις που τέθηκαν είναι: 1. Η διαδικασία πλήρους ένταξης των Ποντίων προσφύγων στον ελλαδικό χώρο, έχει ως αφετηρία την τρίτη γενιά. Οι βίοι των δύο προηγούμενων γενεών αναλώθηκαν, της μεν πρώτης στον αγώνα για επιβίωση, της δε δεύτερης στην προσπάθεια ισορρόπησης στο κοινωνικό περιβάλλον. 2. Καθ’ όλη τη διαδρομή, μέσω των τριών γενεών των Ποντίων προσφύγων προς την πλήρη ένταξη, η ιδιαίτερη πολιτισμική τους ταυτότητα παρέμεινε διακριτή, διατηρώντας την πολιτισμική συνέχεια της προσφυγικής ομάδας. Η εργασία χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος παρουσιάζονται οι ιστορικές και κοινωνικές εξελίξεις, που οδήγησαν τους Πόντιους στην προσφυγιά και αποσαφηνίζονται τα νοήματα των όρων «ένταξη» και «ταυτότητα». Το δεύτερο μέρος αφορά στην εμπειρική έρευνα, η οποία διενεργήθηκε, διά της βιογραφικής μεθόδου, στις τρεις πρώτες γενιές των ποντίων προσφύγων και σε τριών τύπων χωριά: (i) αμιγή ποντιακά, (ii) μικτά προσφυγικά, (iii) μικτά προσφύγων και γηγενών, της Εορδαίας, περιοχής μεγάλης συγκέντρωσης ποντιακού πληθυσμού. Ως προς την ένταξη ερευνήθηκαν: η επιλογή τόπου εγκατάστασης, οι σχέσεις με τις άλλες πληθυσμιακές ομάδες, οι διαδρομές πρόσβασης στην απασχόληση, στη στέγαση, στην εκπαίδευση και στο πολιτειακό και πολιτικό σύστημα. Ως προς την ταυτότητα εξετάσθηκαν η διαδρομή της διαλέκτου, η συνείδηση της κοινής ιστορίας, ο τρόπος διαβίωσης, το αξιακό σύστημα και η νοηματική «καταληπτότητα». Η ανάλυση των αφηγήσεων των βίων των Ποντίων προσφύγων, επιβεβαίωσε τις υποθέσεις: Η πλήρης ένταξης ξεκίνησε από τη γ’ γενιά, ως αποτέλεσμα της υπερβάλλουσας προσπάθειας των δύο προηγούμενων γενεών, που βίωσαν στιγματισμό και αποκλεισμό. Η ποντιακή πολιτισμική ταυτότητα παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανθεκτική και ισχυρή, άλλοτε σε αντιπαράθεση και άλλοτε σε σύμπλευση με την εθνική ταυτότητα.
Η ευρωπαϊκή περί συντάγματος θεωρία και το Σύνταγμα της Ευρώπης
Authors: Πουρνάρας Ευάγγελος
Published: August 2021

Η Διατριβή έχει ως στόχο να αναδείξει εάν υφίσταται ήδη ένα Σύνταγμα που να ανήκει στην Ευρώπη.Αναζητάται αρχικά το υλικό αντικείμενο που θα αξιολογηθεί συνταγματικά.Τέτοιο νομικό αντικείμενο που να ‘ανήκει στην Ευρώπη’ είναι το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης λόγω του υπερεθνικού χαρακτήρα μεγάλου μέρους του περιεχομένου αυτού.Στη συνέχεια, καθορίζεται το μέτρο ‘συνταγματικής εκτίμησης’. Αυτό αναδύεται μέσα από την περί Συντάγματος Θεωρία στην Ευρώπη και είναι μια ‘διττή ουσία’ του εθνοκρατικού Συντάγματος, ως ‘Δήλωσης Κυριαρχίας’ και ως ‘Κυρίαρχης Δήλωσης’.Ως ‘Δήλωση Κυριαρχίας’ το Σύνταγμα αποτελεί την υλική- νομική απόδειξη και επαλήθευση της κυρίαρχης επιλογής αυτοοργάνωσης μιας κυρίαρχης κοινωνικής ομάδας, ενώ, για το λόγο αυτό, η Δήλωση αυτή, που νομικοποιεί την παραπάνω κυριαρχία, καθίσταται ‘Κυρίαρχη Δήλωση’ και Κυριαρχία Δικαίου, εντός του οποίου νοούνται πια μόνο λειτουργίες και αρμοδιότητες και σχετικοποιούνται οι όροι της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας.Με βάση την παραπάνω ‘διττή ουσία’ του εθνοκρατικού Συντάγματος εξετάζεται η ‘συνταγματική ποιότητα’ του Δικαίου της Ένωσης, αυτοτελώς αρχικά, και στη συνέχεια στη σχέση του με τα Συντάγματα των Κρατών Μελών αυτής.Κατά την παραπάνω έρευνα, συστηματοποιούνται και ομαδοποιούνται οι πιο αντιπροσωπευτικές θεωρίες της ενοποίησης, με βάση το κατά πόσο διατηρούν, αναπτύσσουν, μεταβάλλουν ή αποδομούν τη ‘διττή ουσία’ του εθνοκρατικού Συντάγματος και κατατάσσονται, αντίστοιχα, ως ‘νέο-μοντέρνες’ (‘μέσης’ ή ‘μεγάλης έντασης’) ή ‘μετά-μοντέρνες συνταγματικές’ ή και ‘μετά-μοντέρνες ως μετασυνταγματικές’ (‘μέγιστης έντασης’).Εισφέρεται επίσης μία νέα θεώρηση-πρόταση, του Δικαίου της Ένωσης ως Σύντάγματος, με βάση ένα νέο κριτήριο, της ‘εξελιγμένης πρωτογενούς νομιμοποίησης’, αλλά , και στη σχέση του με τα εθνικά Συντάγματα, ως Συντάγματος ήδη υπάρχοντος και λειτουργούντος, το οποίο έχει ενώσει όχι μόνο ουσιαστικά αλλά και τυπικά τα Συντάγματα των Κρατών της Ένωσης, με βάση ένα νέο κριτήριο, του Συντάγματος, ως ‘της μίας και αποκλειστικής πηγής πολιτικών’.
Ο βενετο-οθωμανικός ανταγωνισμός για την κατάκτηση του ελλαδικού χώρου
Authors: Πέρρα Φωτεινή
Published: August 2021

Θέμα της διατριβής είναι ο Α΄ βενετο-οθωμανικός πόλεμος και ο τρόπος με τον οποίο επηρέασε τις ιστορικές τύχες της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Σκοπός της είναι να αναλύσει διεξοδικά και να παρουσιάσει ένα από τα σημαντικότερα πολεμικά γεγονότα του 15ου αιώνα, μέσα από συγκεκριμένα ερωτήματα επιχειρώντας μια ιστορική αποτίμηση και κριτική προσέγγιση του πολέμου αυτού, ώστε να καταδειχθούν οι διάφορες πτυχές του που περιλάμβαναν διάφορες παραμέτρους. Αυτές σχετίζονται αρχικά με τη γεγονοτολογία των δεκαέξι ετών, χρονικό διάστημα που κράτησε συνολικά χωρίς όμως να εξαντλούνται εκεί. Θέματα όπως η αντίδραση των ελληνικών πληθυσμών, οι διπλωματικές και οικονομικές σχέσεις μεταξύ των δύο αντιπάλων πριν και κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι αιτίες και αφορμές για την έκρηξη της πολεμικής σύρραξης και η εμπλοκή και άλλων ευρωπαϊκών ή ανατολικών δυνάμεων ήταν τα προς εξέταση και διερεύνηση ζητήματα. Η σύνθεση της εργασίας ολοκληρώθηκε με την προσθήκη παραρτήματος με πίνακες εκκλησιαστικών και κοσμικών ηγεμόνων, μετάφραση αποσπασμάτων του έργου του Giacomo Bosio και χαρτών.
Ανθρώπινες στάσεις και κινήσεις
Authors: Αντωνάτος Παύλος
Published: August 2021

Θεμελιώδες θέμα για την ιχνηλάτηση και κατανόηση πτυχών της συμπεριφοράς και νόησης των Αιγυπτίων κατά τη φαραωνική περίοδο αποτελεί η κινησιολογία των αιγυπτιακών σωμάτων. Το ανθρώπινο σώμα υπό το πρίσμα της σωματοκινησιολογίας μπορεί να αποτελέσει μια εστιακή περιοχή κρίσιμων αιγυπτιολογικών-αρχαιοανθρωπολογικών συζητήσεων, ένα ευρύ πεδίο αναζήτησης και τεκμηρίωσης, μια περιοχή που να έλξει ποικίλες επιστημονικές προσεγγιστικές διερμηνεύσεις και να κεντρίσει το γόνιμο προβληματισμό˙ εν ολίγοις, μπορεί να αποτελέσει μια ανοιχτή πρόκληση. Διαβάζοντας το υλικό οστεϊκό σώμα εν είδει αρχαιολογικών λειψάνων μπορούμε να σκεφτούμε αρχαιολογικά. Το ίδιο όμως, ενδεχομένως, μπορεί να συμβεί και με την ανάγνωση του απεικονιστικού σώματος. Η μοναδικότητα του αιγυπτιακού πολιτισμού έγκειται μεταξύ άλλων και στο μεγάλο ενδιαφέρον που εκδηλώνεται από νωρίς για την απεικόνιση του ανθρώπινου σώματος, της ανθρώπινης μορφής. Η απόδοση της σωματοκινησιολογίας, η οποία χαρακτηρίζεται από εκφραστική δύναμη και στην οποία ενσταλάσσεται εξειδικευμένη νοηματοδότηση, επιτυγχάνεται πρώτα από τους αρχαίους Αιγύπτιους. Οι σωματοκινησιολογικές συμπεριφορές στη Φαραωνική Αίγυπτο είναι φόρμες επικοινωνίας κληροδοτημένες από το απώτατο παρελθόν ως πρωταρχικές φυσικές συμπλεγματικές δράσεις συμβολικής συναναστροφής και κατανόησης εγκόσμιων ή και υπερκόσμιων νοήσεων. Η αιγυπτιακή σωματοκινησιολογία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις καταστατικές έννοιες όπως αυτή του αθανάτου και του θείου, την τελετουργία, την αιγυπτιακή συναισθηματική παλέτα, αλλά και τον εκφαντικά πολυσχιδή επίγειο βίο. Η αιγυπτιακή σωματοκινησιολογία μέσω της απεικόνισης αποσυνδέεται και απεγκλωβίζεται κατά πολύ από την πεισματικά άκαμπτη και στατική εικόνα που έχουμε σχηματίσει ή θεληματικά σχηματίζουμε για τα αιγυπτιακά απεικονιζόμενα σώματα, τις αιγυπτιακές μορφές.
Πλαίσιο συμπεριφορικής αξιολόγησης στη χρήση νέων τεχνολογιών στην ναυτική εκπαίδευση
Authors: Βασιλάκης Παναγιώτης
Published: August 2021

Ασφάλεια, ταχύτητα, υψηλά πρότυπα, άμεση απόκριση στις ανάγκες τις αγοράς, είναι μόνο μερικές από τις λέξεις που χαρακτηρίζουν την σημερινή διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα. Οι διεθνείς απαιτήσεις γύρω από τον χώρο της ναυτιλίας μεταβάλλονται καθημερινά με το επίκεντρο πάντα να περιστρέφεται στον ανθρώπινο παράγοντα. Είναι αποδεδειγμένο ότι ο άνθρωπος είναι αυτός ο οποίος κατέχει τα υψηλότερα ποσοστά ευθύνης στα ναυτικά ατυχήματα, ενώ την ίδια στιγμή είναι αυτός που οδηγεί τις εξελίξεις. Η αναθεωρημένη Διεθνή Σύμβαση S.T.C.W. (Standard of Training Certification & Watch keeping) για τα πρότυπα εκπαίδευσης, έκδοσης πιστοποιητικών και τήρηση φυλακών των ναυτικών αναγνωρίζοντας το ρόλο του ανθρώπινου παράγοντα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην εκπαίδευση των ναυτικών και ειδικότερα στην εκπαίδευση μέσω ναυτιλιακών προσομοιωτών, την οποία μάλιστα με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα την καθιστά υποχρεωτική. Η βασική παραδοχή της διεθνούς σύμβασης ακολουθεί τη λογική της πρόληψης, δια μέσου της εκπαίδευσης. Δηλαδή υψηλότερος βαθμός ναυτικής εκπαίδευσης συνεπάγεται χαμηλότερος βαθμός ναυτικών ατυχημάτων. Μέσω της εκπαίδευσης σε ναυτιλιακούς προσομοιωτές επιδιώκεται η ανάπτυξη δεξιοτήτων και ικανοτήτων των ατόμων, σε περιβάλλοντα πραγματικών εργασιακών συνθηκών. Παρόλα αυτά μέχρι σήμερα ο τρόπος αξιολόγησης των ατόμων σε ναυτιλιακούς προσομοιωτές παραμένει βασισμένος στην παραδοσιακή προφορική και γραπτή εξέταση. Στη συγκεκριμένη διατριβή παρουσιάζεται ένα καινοτόμο συμπεριφορικό πλαίσιο αξιολόγησης. Το συγκεκριμένο πλαίσιο έρχεται να καλύψει ένα κενό στο χώρο της αξιολόγησης των ατόμων κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης τους στους ναυτιλιακούς προσομοιωτές, ενώ την ίδια στιγμή αποτελεί ένα αυτόνομο εργαλείο μέτρησης της αποτελεσματικότητας του μαθήματος προσομοίωσης ως προς τους εκπαιδευόμενους. Η παραδοχή του συγκεκριμένου πλαισίου, στηρίζεται σε δυο πυλώνες. Ο πρώτος αναφέρεται στην μεταβολή των ανθρώπινων συμπεριφορών κατά την διάρκεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Ο δεύτερος αναφέρεται στην παραδοχή ότι οι ικανότητες και δεξιότητες των ατόμων εκφράζονται μέσα από συνδυασμένες συμπεριφορές. Μέσω της εφαρμογής του πλαισίου συμπεριφορικής αξιολόγησης επιτυγχάνεται η ποιοτική και η ποσοτική μέτρηση των συμπεριφορών των ατόμων. Η μεταβολή των ανθρώπινων συμπεριφορών πριν και μετά την εκπαιδευτική διαδικασία αλλά και οι συνδυασμοί των συμπεριφορών μας οδηγούν στην εξαγωγή και κατά συνέπεια στη μέτρηση των δεικτών δεξιοτήτων των ατόμων που συμμετείχαν στο μάθημα του ναυτιλιακού προσομοιωτή. Η εφαρμογή του συγκεκριμένου συμπεριφορικού πλαισίου αξιολόγησης οδηγεί σε συσχετισμούς ατόμων και ποιότητας εκπαίδευσης, καθώς μέσα από την όλη διαδικασία αναδεικνύεται η αναγκαιότητα και η χρησιμότητα της συμπεριφορικής αξιολόγησης.
Δυνατότητες εκπαιδευτικής αξιοποίησης εκ μέρους της τυπικής εκπαίδευσης του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας α΄ γενιάς
Authors: Γκούσκου Ειρήνη
Published: August 2021

Στη παρούσα διατριβή παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μιας έρευνας σχετικής με το σχεδιασμό, την εφαρμογή και την αξιολόγηση μιας διδακτικής παρέμβασης σχετικής με την οικοδόμηση της έννοιας της κατηγοριοποίησης των ζώων από παιδιά προσχολικής ηλικίας, στα πλαίσια της τυπικής και της μη τυπικής εκπαίδευσης. Η διδακτική αυτή παρέμβαση βασίζεται στις αρχές της ‘εποικοδομητικής’ προσέγγισης για τη διδασκαλία και μάθηση των φυσικών επιστημών και συμπεριλαμβάνει δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα τόσο στο χώρο του σχολείου όσο και σε χώρο ενός μουσείου Ζωολογίας. Με βάση τα αποτελέσματα της έρευνας παρέχονται ενδείξεις σύμφωνα με τις οποίες τα παιδιά μετά το πέρας της διδακτικής παρέμβασης είναι δυνατόν να οικοδομήσουν την έννοια της κατηγοριοποίησης των ζώων με τη χρήση μορφολογικών αντί λειτουργικών ή/και ανθρωπομορφικών κριτηρίων που συνήθως χρησιμοποιούν. Πιο συγκεκριμένα φαίνεται (α) να βελτιώνουν τις γνώσεις τους σχετικά με την αναγνώριση και ονοματοδοσία δειγμάτων ζώων που ανήκουν στις κατηγορίες ‘ερπετό’, ‘πτηνό’, ‘ψάρι’ και ‘θηλαστικό’ και (β) να αναγνωρίζουν μια κατηγορία ζώων από ένα δείγμα ζώου αναφερόμενα στα βασικά μορφολογικά χαρακτηριστικά του. Επίσης διαπιστώνεται ότι η επίσκεψη στο μουσείο ζωολογίας και οι δραστηριότητες που πραγματοποιούνται επί τόπου φαίνεται να συμβάλλουν καθοριστικά στο μετασχηματισμό και την εξέλιξη των νοητικών παραστάσεων των παιδιών για την έννοια της κατηγοριοποίησης των ζώων.
Ανάπτυξη μεθόδου πολυκριτηριακής αξιολόγησης
Authors: Γιώτης Γεώργιος
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η ανάπτυξη μεθόδου πολυκριτηριακής αξιολόγησης. Αρχικά στη Διδακτορική Διατριβή παρουσιάζεται η συγκριτική αξιολόγηση υφισταμένων μεθόδων πολυκριτηριακής αξιολόγησης συγκοινωνιακών έργων. Ακολουθεί κριτική αυτών των μεθόδων και προτείνονται νέες συνθήκες-τρόποι εφαρμογής τους. Από την ανάλυση των υφισταμένων μεθόδων σε διάφορα επίπεδα (στρατηγικό – εννοιολογικό – λογισμικό) εξάγονται συμπεράσματα ως προς τις αδυναμίες των μεθόδων σε διάφορα σημεία.Βάσει των παραπάνω αναπτύσσεται νέα μέθοδος, με σκοπό την κατά το δυνατό πληρέστερη αντιμετώπιση αυτών των αδυναμιών. Η δόμηση της νέας μεθόδου γίνεται σε έξι βασικούς θεωρητικούς άξονες, ήτοι:«Χρηστική» βαρύτητα των κριτηρίων αξιολόγησηςΕνοποίηση των κριτηρίων αξιολόγησης σε ευρύτερα κριτήριαΧρονική διακύμανση των επιδόσεων του έργου ανά κριτήριο εντός της χρονικής περιόδου αξιολόγησης Εξάρτηση μεταξύ κριτηρίωνΚλίμακες επιδόσεων εναλλακτικών του έργου ανά κριτήριοΑβεβαιότητα στην πολυκριτηριακή αξιολόγησηΓια κάθε στοιχείο της προτεινόμενης μεθόδου δίδονται οι εξισώσεις και αλγόριθμοι υπολογισμού του. Τέλος, δίδονται αναλυτικά παραδείγματα εφαρμογής της και γίνεται αποτίμηση των δυνατοτήτων εφαρμογής της στα συγκοινωνιακά έργα. Η προτεινόμενη μέθοδος, αν και αναπτύσσεται για τα συγκοινωνιακά έργα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε άλλους τομείς υποδομών.
Η χρήση της διπολικής διαθερμίας στη χειρουργική αντιμετώπιση της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη και η σύγκρισή της με τη μονοπολική διαθερμία
Authors: Τσιότρας Αλέξιος
Published: August 2021

Αντικείμενο: Η εκτίμηση της περι- και μετεγχειρητικής ασφάλειας και αποτελεσματικότητας της διπολικής TURP (B-TURP), έναντι και σε σύγκριση με τη συμβατική μονοπολική TURP (M-TURP), σε προοπτική τυχαιοποιημένη μελέτη, με τη χρήση του διπολικού συστήματος AUTOCON® II 400 ESU. Υλικό και Μέθοδοι: Από τον Οκτώβριο 2005 μέχρι τον Ιούνιο 2009, ασθενείς με καλοήθη προστατική απόφραξη υποψήφιοι για TURP, εκτιμήθηκαν προοπτικά για επιλεξιμότητα στη μελέτη και τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1 στη μονοπολική (M-TURP) και διπολική (B-TURP) ομάδα. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν μετεγχειρητικά για 12 μήνες. 100 επιλέξιμοι ασθενείς εγγράφησαν στην μελέτη. 8 ασθενείς αποκλείστηκαν αρχικά και οι υπόλοιποι τυχαιοποιήθηκαν στις δύο ομάδες (Ομάδα Α, M-TURP; Ομάδα Β, B-TURP). Συνολικά 73 ασθενείς έλαβαν θεραπεία και εκτιμήθηκαν για μετεγχειρητικά αποτελέσματα και περιεγχειρητική ασφάλεια. 73 ασθενείς (M-TURP: n₁=35, B-TURP: n₂=38) εκτιμήθηκαν όσον αφορά την αποτελεσματικότητα, όπως αυτή ορίζεται από τη μεταβολή στη μέγιστη ροή ούρων (Qmax), στο υπόλειμμα μετά ούρηση (PVR), στο IPSS και στο QoL score, σε σύγκριση με τη βασική εκτίμηση. Η εκτίμηση όσον αφορά την ασφάλεια ορίστηκε από τη μεταβολή στο νάτριο και στην αιμοσφαιρίνη ορού και από το ποσοστό και τη βαρύτητα των επιπλοκών βάσει της τροποποιημένης ταξινόμησης κατά Clavien. Δευτερεύουσες παράμετροι περιελάμβαναν την μέτρηση του χρόνου εκτομής και του εγχειρητικού χρόνου, την μέτρηση του ποσοστού εκτομής και τον υπολογισμό της διάρκειας καθετηριασμού. Αποτελέσματα: Δεν ανεδείχθησαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων, εκτός από την μετεγχειρητική μείωση νατρίου ορού που ήταν σημαντικά μικρότερη με την διπολική TURP (0.8 vs. -2.5 mmol/l; p=0.003). Οι χαμηλότερες τιμές νατρίου ορού ήταν 131 (B-TURP) και 106 mmol/l (M-TURP). Σε 9 ασθενείς το νάτριο κυμαίνονταν μεταξύ 125-130 mmol/l και σε 3 ασθενείς <125 mmol/l μετά από μονοπολική TURP. Η μεγαλύτερη πτώση νατρίου μετά από διπολική TURP ήταν 9 mmol/l σε 2 ασθενείς, ενώ 9 ασθενείς παρουσίασαν μείωση μεταξύ 9-34 mmol/l μετά από μονοπολική TURP. Τα αποτελέσματα αυτά δεν μεταφράζονται και σε σημαντική διαφορά όσον αφορά την επίπτωση συνδρόμου TUR (1/35: 2.8% vs. 0/38: 0.0%; p=0.495). Συμπεράσματα: Η κλινική εμπειρία με το διπολικό σύστημα AUTOCON® II 400 ESU, επιβεβαιώνει την εφάμιλλη αποτελεσματικότητα μεταξύ των δύο μεθόδων. Η διπολική TURP εξασφαλίζει μεγαλύτερη ασφάλεια, διατηρώντας την αποτελεσματικότητα και προτιμάται, γιατί εξαλείφει τον κίνδυνο υπονατριαιμίας εξ’ αραιώσεως και του συνδρόμου TUR, που είναι ακόμα υπαρκτός με τη μονοπολική TURP.
Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα με μονοπολική, διπολική και υπερηχητική διαθερμία
Authors: Γιαλικάρης Σπυρίδων
Published: August 2021

Σκοπός. Η αιμόσταση είναι θεμελιώδης αρχή της χειρουργικής. Η αναζήτησηασφαλέστερων και αποτελεσματικότερων αιμοστατικών τεχνικών, τόσο στην ανοικτήόσο και στη λαπαροσκοπική χειρουργική, μας εφοδίασε με νέα αιμοστατικάεργαλεία. Συγκρίθηκαν η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της μονοπολικήςδιαθερμίας (ΜΕ), της διπολικής διαθερμίας(ΒΕ), του Ligasure (LS) (ενός διπολικούσυστήματος αιμόστασης) και του UC (μίας συσκευής που βασίζεται στην ενέργειατων υπερήχων). Μελετήθηκε η διαδικασία επούλωσης των ιστών μετά τη χρήσητους. Στη συνέχεια, συγκρίθηκαν η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα τωννεότερων Ligasure-8 Generator με την Ligasure V 5-mm λαβίδα (Valleylab, TycoHealthcare, Boulder, CO) και του Ultracision Harmonic Scalpel Generator 300 μετην 5mm 36p Harmonic Ace λαβίδα.Υλικά και μέθοδοι. Για τη σύγκριση της μονοπολικής διαθερμίας, της διπολικήςδιαθερμίας, του Ligasure και του Ultracision χρησιμοποιήθηκαν, για την πήξη και τοδιαχωρισμό των βραχέων γαστρικών αγγείων, 16 λευκά κουνέλια Νέας Ζηλανδίας ταοποία χωρίστηκαν σε 4 ομάδες. Για τα νεότερα μοντέλα LS και UCχρησιμοποιήθηκαν 20 πειραματόζωα, τα οποία χωρίστηκαν τυχαιοποιημένα σε 2ομάδες. Τα ζώα των πρώτων τεσσάρων ομάδων θανατώθηκαν μετά από 3, 7, 14, και21 ημέρες και των άλλων 2 ομάδων την 28η ημέρα, και τα σημεία πήξης μαζί με τοπαρακείμενο γαστρικό τοίχωμα εξετάστηκαν ιστολογικά. Καταγράφηκαν: ο χρόνοςτης κάθε μεθόδου, ο αριθμός των εφαρμογών που χρειάστηκαν κάθε φορά, τοποσοστό διατρήσεων καθώς και τα παθολογοανατομικά ευρήματα.Αποτελέσματα. Τα LS και UC πέτυχαν πλήρη αιμόσταση. Αντίθετα, οι ΜΕ και ΒΕσυχνά οδήγησαν σε αποτυχημένη πήξη και διάτρηση του παρακείμενου γαστρικούτοιχώματος από την πλάγια θερμική βλάβη. Ιστολογικά, η LS επέδειξε την πιο ήπιαπλάγια θερμική βλάβη και την ταχύτερη διαδικασία επούλωσης. Παρατηρήθηκανμεγαλύτερη θερμική βλάβη και φλεγμονώδης αντίδραση με το UC παρά με το LS,στις ημέρες 7 και 14. Αντίθετα οι ΜΕ και ΒΕ προκάλεσαν τις σοβαρότερες βλάβες.Για τα νέα LS και UC, σχεδόν ο ίδιος αριθμός εφαρμογών ήταν αναγκαίος και στις 2ομάδες (διαφορά όχι στατιστικά σημαντική). Μια τάση για βαθύτερες και πιοσοβαρές ιστοπαθολογικές βλάβες βρέθηκε με το UC. Το UC ήταν σημαντικά γρηγορότερο αλλά παρουσίασε τρεις συγκεκαλυμμένες διατρήσεις, έναντι μίας με τοLS, αλλά η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική.Συμπεράσματα. Οι LS και UC ήταν ξεκάθαρα οι ασφαλέστερες και αποτε-λεσματικότερες μέθοδοι αιμόστασης, ενώ οι ΜΕ και ΒΕ προκάλεσαν σοβαρές καικλινικές επιπλοκές. Βρέθηκε, ιστολογικά, ότι το UC προκαλεί ελαφρώς μεγαλύτερηφλεγμονώδη αντίδραση από το LS. Συνεπώς, για γρήγορη παρασκευή ιστών ρουτίναςτο UC κρίνεται ικανοποιητικό αλλά όταν χρειάζεται προστασία από τη θερμικήβλάβη το LS φαίνεται πιο κατάλληλο.
Σύγκριση της γωνίας προσθίου θαλάμου με τη βοήθεια αξονικής τομογραφίας προσθίου θαλάμου (ΟCΤ), πριν και μετά από επέμβαση καταρράκτη
Authors: Κακουλίδης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση και η σύγκριση της γωνίας τού πρόσθιου θαλάμου, με τη βοήθεια της αξονικής τομογραφίας του πρόσθιου θαλάμου (Visante™ OCT), πριν και μετά από επέμβαση καταρράκτη. Εκτιμάται ότι οι πληροφορίες, που θα προκύψουν μετά από αυτή τη σύγκριση, θα μας οδηγήσουν στην καταγραφή του πραγματικού εύ¬ρους της γωνίας (εικ. 12). Η κύρια υπόθεση του ερευνητικού πρωτοκόλλου είναι η ακόλουθη: μετά την αφαίρεση του φακού και την τοποθέτηση ενδοφακού οπίσθιου θαλάμου, η γωνία του πρόσθιου θαλάμου θα βρεθεί μεγαλύτερη. Παράλληλα, θα γίνει καταγραφή και μελέτη όλων των ανατομικών και μορφολογικών αλλαγών που θα προκύψουν μετά την αφαίρεση του κρυσταλλοειδούς φακού και την ένθεση ενδοφακού. Επίσης, αυτή η έρευνα θα συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση της διακύμανσης της γωνίας και των παθοφυσιολογικών μηχα¬νισμών της, ώστε να βοηθήσει στη διαμόρφωση μιας καλύτερης μελλοντικής θεραπευτικής στρατηγικής, ιδίως σε γλαυκωματι¬κούς ασθενείς με πολύ μικρή γωνία πρόσθιου θαλάμου. […]
Η επίδραση του σεβοφλουρανίου στην πνευμονική υπέρταση στη σήψη
Authors: Φυντανίδου Βαρβάρα
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η σοβαρή σήψη αποτελεί ένα σημαντικό παγκόσμιο πρόβλημα υγείας. Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης του sevoflurane στην πνευμονική και συστηματική κυκλοφορία σε ένα πειραματικό μοντέλο σήψης σε χοίρους. Υλικό και Μέθοδος: Τριάντα δύο θηλυκοί χοίροι τυχαιοποιήθηκαν σε τέσσερις ομάδες. Στην Ομάδα Α τα πειραματόζωα παρέμειναν υπό συνθήκες γενικής αναισθησίας και δεν έγινε καμία άλλη παρέμβαση. Στην Ομάδα Β χορηγήθηκε sevoflurane με τη βοήθεια της συσκευής AnaConDa. Στην Ομάδα Γ προκλήθηκε σήψη με την ενδοφλέβια έγχυση 250μg/kg ΒΣ λιποπολυσακχαρίτη (LPS) από Eschericia Coli με ορότυπο 111:B4. Τέλος, στην Ομάδα Δ μετά την πρόκληση της σήψης χορηγήθηκε sevoflurane με τη βοήθεια της συσκευής AnaConDa. Αξιολογήθηκαν αιμοδυναμικές, αναπνευστικές και άλλες παράμετροι σε οκτώ φάσεις κατά τη διάρκεια των τριών συνολικά ωρών του πειράματος. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το πακέτο PASW 18.0 (SPSS Inc., Chicago, IL). Τιμές p<0,05 θεωρήθηκαν στατιστικά σημαντικές. Αποτελέσματα: Η έγχυση LPS προκάλεσε στατιστικά σημαντική αύξηση των πνευμονικών πιέσεων και αντιστάσεων στις ομάδες Γ και Δ. Μάλιστα, αυτές παρέμειναν σταθερά αυξημένες στην ομάδα Γ καθόλη τη διάρκεια του πειράματος, ενώ στην ομάδα Δ, μετά τη χορήγηση sevoflurane, άρχισαν σταδιακά να μειώνονται και να προσεγγίζουν τη βασική μέτρηση. Οι συστηματικές πιέσεις και αντιστάσεις μειώθηκαν με παρόμοιο τρόπο στις ομάδες Γ και Δ, μετά την έγχυση LPS. Στις ομάδες Α και Β δε διαπιστώθηκαν ιδιαίτερες μεταβολές. Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα της μελέτης μας καταδεικνύουν ότι η υποαναισθητική χορήγηση sevoflurane βελτιώνει την πνευμονική κυκλοφορία σε συνθήκες σήψης, χωρίς να έχει αρνητικές συστηματικές επιδράσεις. Βέβαια, είναι απαραίτητη περαιτέρω διερεύνηση, ώστε να επιβεβαιωθούν τα θετικά αποτελέσματα αυτής της πειραματικής μελέτης.
Μετάφραση και επιχώρια προσαρμογή δικτυακών τόπων
Authors: Χαραλαμπίδου Παρθένα
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η καταγραφή των προσαρμοστικών τεχνικών και στρατηγικών που υιοθετούνται στο πλαίσιο της επιχώριας προσαρμογής διεθνών εταιρικών δικτυακών τόπων προς το αγγλικό, το γαλλικό και το ελληνικό επιχώριο. Αρχικά, εξετάσαμε τους τρόπους απόδοσης του περιεχομένου και της αρχιτεκτονικής δομής των δικτυακών τόπων συσχετίζοντάς τους με τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά των αποδεκτών. Στη συνέχεια, αναζητήσαμε τα γλωσσικά μέσα προτροπής που επιλέγονται για το ελληνικό κοινό και εντοπίσαμε τις ευρύτερες στρατηγικές προτροπής που υιοθετούνται. Η έρευνά μας επικεντρώθηκε στη διερεύνηση των τρόπων απόδοσης του οπτικορητορικού σχήματος της μεταφοράς. Υιοθετήσαμε ένα αιτιολογικό ερευνητικό μοντέλο επιχειρώντας να συσχετίσουμε την επιλογή των προσαρμοστικών τεχνικών με το πολιτισμικό υπόβαθρο των αποδεκτών. Από την ανάλυση αναδύθηκε μία τάση διατήρησης της μακροδομής και πολιτισμικής προσαρμογής της μικροδομής του δικτυακού τόπου.
Μοντελοποίηση διασποράς υδρογόνου και άλλων ανωστικών αερίων σε κλειστούς χώρους με τη μεθοδολογία της υπολογιστικής ρευστομηχανικής
Authors: Παπανικολάου Ευθυμία
Published: August 2021

Σ’ αυτήν τη διατριβή παρουσιάζεται ο έλεγχος της αξιοπιστίας και καταλληλότητας του υπολογιστικού κώδικα CFD ADREA-HF για τη μελέτη σεναρίων έκλυσης και διασποράς Η2 σε κλειστούς χώρους. Παρουσιάζονται υπολογιστικές μελέτες πειραμάτων έκλυσης και διασποράς Η2 (ή He ως υποκατάστατο για λόγους ασφάλειας) σε κλειστούς χώρους με φυσικό αερισμό παρουσία εμποδίων με στόχο τόσο την εκτίμηση των προβλέψεων των μοντέλων τύρβης όσο σε γενικότερο πλαίσιο, τη μελέτη της επίδρασης των υπολογιστικών πρακτικών όπως τα χαρακτηριστικά του πλέγματος και οι οριακές συνθήκες προκειμένου να προταθούν οδηγίες καλής πρακτικής. Επιπλέον, παρουσιάζεται μια γενική εκτίμηση του φυσικού αερισμού και συγκρίνονται οι μέθοδοι υπολογισμού του με τη χρήση απλοποιημένων μοντέλων και υπολογιστικών μεθόδων. Στην δεύτερη ενότητα παρουσιάζονται εφαρμογές του κώδικα ADREA-HF σε ρεαλιστικά σενάρια με πολύπλοκες γεωμετρίες. Μελετάται η επίδραση του προσανατολισμού της έκλυσης σε σχέση με τα εμπόδια στο χώρο και αυτή του ανέμου στη χωρική και χρονική κατανομή του Η2, σεναρίων σε σταθμούς ανεφοδιασμού. Παρουσιάζεται επίσης μια μελέτη εκτίμησης του κινδύνου ενός σταθμού ανεφοδιασμού Η2 με έμφαση στην ποσοτική ανάλυση των επιπτώσεων των ατυχημάτων με τη χρήση του κώδικα ADREA-HF. Βρέθηκε ότι η παράμετρος που επηρεάζει περισσότερο το μέγεθος του κινδύνου είναι τα χαρακτηριστικά της διαρροής. Ακόμη, αναδεικνύονται σημαντικές διαφορές στην εκτίμηση του κινδύνου όταν τα δεδομένα προέρχονται από τον κώδικα ADREA-HF σε σχέση με αυτά από το απλοποιημένο μοντέλο Effects 7.6 το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως στη βιομηχανία. Συγκρίσεις μεταξύ κωδίκων CFD και απλοποιημένων μοντέλων πρέπει να γίνουν στο μέλλον συστηματικά ώστε να αναδειχτούν τα όρια εφαρμογής και ακρίβειάς τους. Τέλος, κρίνεται αναγκαία η πρόταση μιας εναρμονισμένης μεθοδολογίας των μελετών εκτίμησης κινδύνου ώστε το Η2 να εισαχθεί στην αγορά ως φορέας ενέργειας με ασφάλεια.
Κύρος των ρητρών αποκλεισμού και περιορισμού της ευθύνης κατά το αστικό κώδικα και το Ν. 2251/1994 για την προστασία των καταναλωτών
Authors: Ρήγας Κωνσταντίνος
Published: August 2021

[…] Αντικείμενο του παρόντος πονήματος θα αποτελέσει το κύρος των άμεσων ρητρών αποκλεισμού και περιορισμού της ευθύνης κατά τον Αστικό Κώδικα και το Ν. 2251/1994. Κατόπιν της εξετάσεως του κεντρικού αυτού ζητήματος θα αναπτυχθούν οι μορφές προστασίας (δικαστική και εξώδικη) εναντίον των άκυρων απαλλακτικών ρητρών. Επομένως, τα ζητήματα του δικαίου των απαλλακτικών ρητρών που εκφεύγουν του αντικειμένου της μελέτης είναι: α) το κύρος των άμεσων απαλλακτικών ρητρών δυνάμει των λοιπών ειδικών διατάξεων που αναφέρθηκαν στην προηγηθείσα ενότητα, β) η ισχύς των έμμεσων απαλλακτικών ρητρών, γ) οι απαλλακτικές ρήτρες υπέρ τρίτων⁹⁷ και δ) η επίδραση της απαλλακτικής ρήτρας επί οφειλής εις ολόκληρον⁹⁸. Αξίζει εντούτοις στο σημείο αυτό να αναπτυχθεί συνοπτικά το ζήτημα του κύρους των έμμεσων απαλλακτικών ρητρών. Οι εν λόγω ρήτρες, όπως ορίσθηκαν ανωτέρω υπό Α.Ι, είναι κατ’ αρχήν έγκυρες βάσει της αρχής της ελευθερίας των συμβάσεων (ΑΚ 361). Καθίστανται ωστόσο άκυρες, όταν: α) καλύπτουν, καταστρατηγώντας τις διατάξεις που αναφέρθηκαν στην προηγούμενη ενότητα, ορισμένη άμεση απαλλακτική ρήτρα⁹⁹, β) αποκλείουν ή επιφέρουν τέτοιους περιορισμούς στο περιεχόμενο μιας ουσιώδους υποχρεώσεως της συμβάσεως, ώστε να ματαιώνεται ο σκοπός της τελευταίας (λ.χ. ο πωλητής απαλλάσσεται με τη ρήτρα από την υποχρέωση να παραδώσει το πωλούμενο πράγμα ή ο μεταφορέας αναλαμβάνει μεν την υποχρέωση να παραδώσει το μεταφερόμενο πράγμα, αλλά όποτε και σε όποια κατάσταση αυτός θέλει)¹⁰⁰, γ) αντιβαίνουν σε διατάξεις δημοσίας τάξεως (ius cogens), όπως είναι οι παρατεθείσες στην προηγούμενη ενότητα ρυθμίσεις των άρθρων 14 του Ν. 551/1915 και 41 της Συμβάσεως της Γενεύης¹⁰¹, δ) προσκρούουν στα χρηστά ήθη (AK 178, 179)¹⁰² ή ε) αντίκεινται στην καλή πίστη (ΑΚ 281,288)¹⁰³. Εάν κατ’ επέκταση οι έμμεσες απαλλακτικές ρήτρες συνομολογούνται μεταξύ προμηθευτή και καταναλωτή και έχουν τη μορφή γενικών όρων των συναλλαγών ή συνιστούν όρους που δεν αποτέλεσαν αντικείμενο ατομικής διαπραγμάτευσης, το κύρος τους διέπεται από τις διατάξεις των παραγράφων 6 και 7 (ιδίως περιπτώσεις β, θ, ι, ιβ, ιγ, ιδ, ιε, ιζ και κζ) του άρθρου 2 του Ν. 2251/1994¹⁰⁴. […]
Το επιχείρημα στα απομνημονεύματα του Στρατηγού Μακρυγιάννη
Authors: Καρύμπαλη Σοφία
Published: August 2021

Η παρούσα ερευνητική εργασία φιλοδοξεί να αποτελέσει μία συμβολή στη μελέτη της διαμόρφωσης των κοινωνικών, πολιτικών, ηθικών και θρησκευτικών ιδεών κατά την περίοδο της τουρκοκρατούμενης και επαναστατημένης ελληνικής κοινωνίας του 19ου αιώνα, υπό το πρίσμα των αντιλήψεων, των θέσεων και των επιχειρημάτων του αγωνιστή-απομνημονευματογράφου Ιωάννη Μακρυγιάννη και σε σύγκριση με τους λοιπούς απομνημονευματογράφους και ιστοριογράφους του Αγώνα. Η συγκεκριμένη χρονική περίοδος δεν αποτέλεσε μία τυχαία επιλογή. Ο 19ος αιώνας είναι μία από τις πιο σημαντικές ιστορικές περιόδους για τη διαμόρφωση των εθνικών κρατών, καθώς όλη η Ευρώπη ευρισκόμενη κάτω από την επίδραση των ιδεών της Γαλλικής Επανάστασης και του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, συγκλονίζεται από μεγάλα επαναστατικά και εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα. […]
Ανοσοϊστοχημική μελέτη της έκφρασης του γλυκοζυλιωμένου με Ο-Ν-ακετυλογλυκοζαμίνη επίτοπου Η στις χοριακές λάχνες του πλακούντα στις παλίνδρομες κυήσεις
Authors: Νικολάου Μιχαήλ
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη ανοσοϊστοχημικώς της κατανομής του επίτοπου Η στις χοριακές λάχνες του πλακούντα σε 60 περιπτώσεις παλίνδρομων κυήσεων, κάθε μία από τις οποίες περιείχε χοριακές λάχνες με φυσιολογικά χαρακτηριστικά και χοριακές λάχνες με μυξοειδή υδρωπική εκφύλιση. Ακόμα, με τη μέθοδο του ανοσοαποτυπώματος (western blot) μελετήθηκε σε μερικά δείγματα η παρουσία του επίτοπου Η στα πολυπεπτίδια των κυττάρων των χοριακών λαχνών. Το υλικό της παρούσης διατριβής ελήφθη από την Παθολογοανατομική Μονάδα του Εργαστηρίου Ανατομίας του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Ο Επίτοπος Η περιλαμβάνει το σάκχαρο Ο-Ν-Ακετυλογλυκοζαμίνη τοποθετημένο κατά ένα ειδικό τρόπο στην πολυπεπτιδική άλυσο και/ή γειτονικό τμήμα της πολυπεπτιδικής αλύσου, και αναγνωρίζεται από το μονοκλωνικό αντίσωμα ποντικού της τάξης IgM. Τα αποτελέσματα της παρούσης διατριβής αποδεικνύουν ότι η μυξοειδής υδρωπική εκφύλιση των χοριακών λαχνών προκαλεί μεγάλη αύξηση της έκφρασης του επίτοπου Η στα κύτταρα της συγκιτιωτροφοβλάστης και της κυτταροτροφοβλάστης, και μεγάλη ελάττωση της έκφρασης του Επίτοπου Η στους ινοβλάστες σε σχέση με τα αντίστοιχα κύτταρα των χοριακών λαχνών με φυσιολογικά χαρακτηριστικά.
Μελέτη σχέσης δομής-ιδιοτήτων σε πολυμερικά δίκτυα διογκωμένα σε μη πολικούς διαλύτες
Authors: Σταθόπουλος Ανδρέας
Published: August 2021

his PhD thesis deals with the study of the plasticization effect on the polymer glasstransition in swollen poly(ethyl acrylate) polymer networks with non-polar solvents(1,4-dimethyl benzene, methyl benzene and ethyl benzene), the organization ofsolvent molecules within the polymer matrix and the respective molecular dynamicsThe study was focused on partially crystallized and amorphous polymer/solventmixtures with varying the cross-linking degree in polymer matrix and the type of nonpolarsolvent.The study of thermal transitions in these systems was carried out withDifferential Scanning Calorimetry (DSC). The study of the molecular dynamics wereperformed with two dielectric techniques: Thermally Stimulated DepolarizationCurrents (TSDC) and Dielectric Relaxation Spectroscopy (DRS).The experimental results have shown that the presence of solvent within thepolymer matrix induces the same degree of plasticization regardless of the nonpolarsolvent type and the polymer cross-linking degree. In partially crystallizedmixtures, the presence of non-crystalline phase is ascribed to kinetic reasons(entropic contribution) without invoking polymer-solvent interactions (enthalpiccontributions). Moreover, polymer segmental motions were found to be activated inpartially crystallized mixtures. Concerning the amorphous mixtures, the presence ofdynamic heterogeneity is originated by the high mobility contrast between twocomponents without meaning immiscibility. The high degree of swelling in polymernetworks inhibits the cooperativity of the polymer segmental dynamics close to theglass transition temperature, whereas theoretical models (Lodge and McLeish)adjusted to polymer mixtures describe very well the experimental results.
Στατιστική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων εφαρμογής της διπλογραφικής λογιστικής μεθόδου σε δημόσιο νοσοκομείο της Αττικής
Authors: Χαραλαμπίδου Αλεξάνδρα
Published: August 2021

Introduction: The implementation of the double-entry bookkeeping method in public hospitals is part of an ambitious effort to restructure and rationalize the public sector in Greece. This study investigates the introduction and implementation of double-entry bookkeeping in a University Hospital of Attica.Objective: The objective of this study was to analyze the observed benefits of Nursing from the use of the double-entry bookkeeping method, to investigate the indicated training framework of the nursing staff, to present the impediments during the implementation of the new system, and finally to submit the relevant proposals for its best utilization in the sector of Health Policy planning.Material-Method: The study’s population includes the heads of the nursing departments of the hospital and a structured questionnaire was used as tool for evaluating the results of the implementation of the double-entry bookkeeping method. For the statistical analysis of the study’s data, the STATA 10 and SPSS 17 for Windows statistical packages were used. For all statistical tests, the level of significance of the hypothesis testing was set at a=0.05 for two-tailed testing.Results: The questionnaire had a high reliability. Cronbach’s α was found equal to 0.84 for the questionnaire’s scale. Out of the 40 heads of departments who filled in the questionnaires five are men and 35 are women. The majority believes that the main reason for the negative balances in their electronic balance is due to the delayed supply of health material and pharmaceutical products from the hospital’s storage, while 15.4% stated that it was due to removing the debit of the wrong code and 30.8% considers that it was mainly due to typing errors during the electronic debit removal process. The departments with negative balances, corrected their initial inventory at a higher percentage than the ones who did not(OR=7,81 95%CI:1,26 48,36).Conclusions: It has now become understood that the introduction of the Double-entry Bookkeeping System in financial management is a long-term procedure that requires correct design, training and participation of all the departments and employees of the hospital in order to have a good prospect and be effective.
Στοχοκεντρική διοίκηση έργων ηλεκτρονικής διακυβέρνησης
Authors: Σαράντης Δημήτριος
Published: August 2021

Αντικείμενο αυτής της διατριβής είναι η διατύπωση μιας στοχοκεντρικής προσέγγισης για την υποστήριξη της διοίκησης έργων ΗΔ και η σχεδίαση, υλοποίηση και εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου εργαλείου που επαληθεύει την παραπάνω προσέγγιση και υποστηρίζει αποτελεσματικά την οργάνωση, διοίκηση και επαναχρησιμοποίηση όλων των τμημάτων της διαδικασίας διοίκησης έργου ΗΔ.Στόχος της διδακτορικής διατριβής στην οποία βασίζεται η μεθοδολογία και το σχετιζόμενο σύστημα που αναπτύσσεσαι, είναι η συμβολή στην αναγνώριση όλων των παραμέτρων του προβλήματος της διοίκησης έργων στο χώρο της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και τελικά η διαμόρφωση της κατάλληλης προσέγγισης που θα τα αντιμετωπίζει με σκοπό την επιτυχή υλοποίηση έργων ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Αφού εντοπισθούν και τεκμηριωθούν ερευνητικά οι ιδιαιτερότητες που διαφοροποιούν τη διοίκηση των έργων ΗΔ σε σχέση με τα υπόλοιπα έργα πληροφορικής, τόσο σε επίπεδο διοίκησης όσο και σε επίπεδο υλοποίησης πληροφοριακών συστημάτων στη συνέχεια εξετάζονται οι σημαντικότερες προσπάθειες και στρατηγικές διοίκησης έργων ΗΔ σε διεθνές επίπεδο καθώς επίσης και οι περισσότερο συχνά χρησιμοποιούμενες μέθοδοι και τεχνικές διοίκησης έργου. Αποτέλεσμα αυτής της έρευνας είναι ο εντοπισμός συγκεκριμένων κενών στη διοίκηση έργων ΗΔ.Η προτεινόμενη διοικητική προσέγγιση eGTPM (e-Government Transformation Project Management) επιχειρώντας να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το πρόβλημα επιτυχούς διοίκησης και ολοκλήρωσης έργων ΗΔ βασίζεται σε τέσσερεις θεμελιώδεις έννοιες:•Στοχοκεντρική σχεδίαση και διοίκηση έργου•Αντιμετώπιση πολλαπλών διαστάσεων•Επαρκής μοντελοποίηση και διοίκηση εμπλεκομένων •Μεταφορά και αξιοποίηση γνώσης και εμπειριών Επίσης, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε εξειδικευμένη διαδικτυακή πλατφόρμα υποστήριξης της προτεινόμενης στοχοκεντρικής διοικητικής προσέγγισης και παρουσιάζεται ο τρόπος κάλυψης των χαρακτηριστικών της προτεινόμενης προσέγγισης.Με τη χρήση του υλοποιηθέντος υποστηρικτικού συστήματος, πραγματοποιείται η εφαρμογή της προτεινόμενης προσέγγισης σε δύο έργα ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, αναλύονται τα αποτελέσματα τους και προτείνονται μελλοντικές ερευνητικές προοπτικές.
Πρώιμη Αθήνα (110-480 π.χ.)
Authors: Δημητριάδου Ειρήνη
Published: August 2021

Αντικείμενο της μελέτης αποτελεί η τοπογραφική εξέλιξη της Αθήνας από τα τέλη της Ύστερης Εποχής του Χαλκού έως το 480 π.Χ., όπως ανιχνεύεται από τα σωζόμενα αρχαιολογικά κατάλοιπα. Η έρευνα βασίζεται στα αποτελέσματα των ανασκαφών στους μεγάλους αρχαιολογικούς χώρους της πόλης και τον σύγχρονο πολεοδομικό ιστό (σωστικές ανασκαφές, μεγάλα δημόσια έργα), καθώς και στις πηγές της αρχαίας ελληνικής γραμματείας.Ξεκινώντας από την λεπτομερή συγκέντρωση και μελέτη όλου του μέχρι σήμερα, γνωστού υλικού, γίνεται συνδυαστική πραγμάτευση των ταφικών δεδομένων και της κατοίκησης, με σκοπό την απόδοση της χωροθετικής διάρθρωσης της αρχαίας πόλης και τη διαλεκτική σχέση μεταξύ ταφικών και οικιστικών περιοχών μέσα στο διάστημα των αιώνων, που ερευνόνται. Η εργασία αποτελείται από 6 μέρη που περιλαμβάνουν τα Εισαγωγικά Στοιχεία, τα 3 κεφάλαια για τις περιόδους που εξετάζονται, την Υπομυκηναϊκή, τη Γεωμετρική και την Αρχαϊκή Περίοδο, τα Γενικά Συμπεράσματα και το Επίμετρο.Στο εισαγωγικό κεφάλαιο παρουσιάζεται ο σκοπός της μελέτης, τα χρονικά και γεωγραφικά της πλαίσια και η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε στη συλλογή, ταξινόμηση (σε ηλεκτρονική βάση δεδομένων που δημιουργήθηκε ειδικά γι΄αυτό το σκοπό) και στη σχεδιαστική αποτύπωση του υλικού.Στο κεφάλαιο 1 εξετάζεται η μορφή της εγκατάστασης κατά την Υπομυκηναϊκή περίοδο. Εξετάζονται όλα τα σωζόμενα κατάλοιπα, λιγοστά οικιστικά, κυρίως από νεκροταφεία. Δίνεται σημασία στις συνέχειες που παρουσιάζει η πόλη όσον αφορά την κατοίκηση και την ταφική δραστηριότητα, σε σχέση με το μυκηναϊκό της παρελθόν, και εντοπίζονται με τη βοήθεια των αρχαιολογικών δεδομένων, της μυθικής παράδοσης και της αρχαίας γραμματείας τα σημεία της παλαιάς κατοίκησης. Στο κεφάλαιο 2 εξετάζεται η μορφή που σταδιακά λαμβάνει ο οικισμός από τα Υπομυκηναϊκά στα Πρωτογεωμετρικά και Γεωμετρικά χρόνια. Τα σωζώμενα κατάλοιπα, και πάλι ταφικά τα περισσότερα, εξετάζονται κατά χρονικές υποπεριόδους (ΠρΓ, ΠΓ/ΜΓ και ΥΓ) και όχι συνολικά για ολόκληρη την περίοδο. Με τον ίδιο τρόπο προσεγγίζεται και η εξέλιξη της οικιστικής δραστηριότητας.Στο κεφάλαιο 3 η προσοχή στρέφεται στις γενικευμένες αλλαγές χρήσης των χώρων και στη σχέση αλληλεπίδρασης μεταξύ των οικιστικών περιοχών και του δημόσιου χώρου, καθώς η πόλη αναπτύσσεται και η πόλις-κράτος διαμορφώνεται πλήρως.Στα Γενικά Συμπεράσματα παρουσιάζονται εν συντομία τα συμπεράσματα που αναπτύχθηκαν σε έκταση στο τέλος καθενός από τα τρία προηγούμενα κεφάλαια.Στο Επίμετρο συγκεντρώνονται εν συντομία τα νέα στοιχεία της έρευνας, που προέκυψαν σε ανασκαφές οικοπέδων της Αθήνας κατά το διάστημα των ετών 2001-2004.Τη μελέτη συμπληρώνει κατάλογος δελτίων 186 θέσεων, παράρτημα αρχαίων πηγών, 65 χάρτες επιμέρους περιοχών της Αθήνας και 5 γενικοί τοπογραφικοί χάρτες της πόλης.
Προσδιορισμός οκαδαϊκού οξέος και παραγώγων του σε αντιπροσωπευτικά δείγματα μυδιών και εξυγίανσή τους
Authors: Λούππης Αρτέμης
Published: August 2021

Στη παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε α) ο προσδιορισμός των τοξινών της ομάδας του οκαδαϊκού οξέος (ΟΑ) σε μύδια από τον Ελλαδικό χώρο, τα οποία επιλέχθηκαν με κριτήριο το θετικό αποτέλεσμα στη βιολογική δοκιμή στα τοξικά επεισόδια της περιόδου 2006-2007, με υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης με φθορισμομετρικό ανιχνευτή (HPLC-FLD), με υγρή χρωματογραφία-φασματογραφία μαζών (LC-MS/MS) και πραγματοποιήθηκε η σύγκριση αυτών με την μέθοδο αναφοράς, τη βιολογική δοκιμή (ΜΒΑ) και β) προσπάθεια εξυγίανσης των επιβαρυμένων οστρακοειδών με τις τεχνικές της ακτινοβόλησης και του οζονισμού. Το ελεύθερο ΟΑ και DTX-1 προσδιορίστηκαν με HPLC-FLD και LC-MS/MS, ενώ οι εστέρες τους προσδιορίστηκαν με LC-MS/MS μετά την αλκαλική υδρόλυση των δειγμάτων. Το όριο ανίχνευσης και ποσοτικοποίησης ήταν 0.015 μg/g ηπατοπαγκέατος (ΗP) και 0.050 μg/g HP αντίστοιχα για την HPLC-FLD και 0.045 μg/g HP και 0.135 μg/g ΗP αντίστοιχα για την LC-MS/MS. Η σύγκριση μεταξύ των δύο αναλυτικών τεχνικών έδειξε άριστη αυμφωνία (100%), ενώ η σύγκριση και των δύο με τη βιολογική δοκιμή έδειξε συμφωνία 97.1%. Με την ακτινοβόληση παρατηρήθηκε μείωση 12-36% για το ελεύθερο ΟΑ, 8-53% για τους εστέρες του ΟΑ και 10-41% για το συνολικό ΟΑ. Με τον οζονισμό παρατηρήθηκε μείωση 6-100% για το ελεύθερο ΟΑ, 25-83% για τους εστέρες του ΟΑ και 21-66% για το συνολικό ΟΑ. Μεγαλύτερη μείωση του ΟΑ παρατηρήθηκε στον ομογενοποιημένο ιστό μυδιού σε σχέση με τα ολόκληρα αποκελυφωμένα μύδια. Σημαντικές διαφορές δεν παρατηρήθηκαν μεταξύ οζονισμένων και μη οζονισμένων μυδιών τόσο οργανοληπτικά όσο και στο ΤΒΑ.
Η έκδοση ομολογιακού δανείου με μετατρέψιμες ομολογίες στο εταιρικό δίκαιο
Authors: Κουλουριάνος Θεόδωρος
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η μελέτη ενός σχετικά ανεξερεύνητου θεσμού του εταιρικού δικαίου, αυτού της έκδοσης ομολογιακού δανείου με μετατρέψιμες ομολογίες, θεσμού που άπτεται της χρηματοδότησης της ανώνυμης εταιρίας με υβριδικά μορφώματα, κοινό χαρακτηριστικό των οποίων είναι η δημιουργική σύνθεση των νομικών και οικονομικών χαρακτηριστικών των δύο παραδοσιακών χρηματοδοτικών εργαλείων, της ομολογίας και της μετοχής (ενδιάμεση χρηματοδότηση, mezzanine financing, financement mezzanine, Mezzanine Finanzierung). Το στοιχείο αυτό της συνένωσης στον ομολογιακό τίτλο στοιχείων ίδιων και ξένων κεφαλαίων προσδίδει στη μετατρέψιμη ομολογία ένα δισυπόστατο υβριδικό χαρακτήρα που έγκειται στο ότι, πέραν του δικαιώματος για απόδοση του κεφαλαίου και απόληψη του συμφωνημένου τόκου, ενσωματώνει το δικαίωμα μετατροπής της ομολογίας σε μετοχές της εκδότριας, η άσκηση του οποίου επιφέρει, αυτοδικαίως και χωρίς την εκτελεστική σύμπραξη της εκδότριας, ισόποση αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρίας και μεταβολή της έννομης θέσης του κατόχου της, από πιστωτή σε μέτοχο.Το ομολογιακό δάνειο με μετατρέψιμες ομολογίες προσεγγίζεται σε δύο επιμέρους θεματικές και η διατριβή διαρθρώνεται αντίστοιχα σε δύο μέρη:Καταρχήν αναλύεται η νομική φύση και τα εννοιολογικά στοιχεία της μετατρέψιμης ομολογίας και του δικαιώματος μετατροπής, καθώς και τα ζητήματα που ανακύπτουν αναφορικά με την έκδοση και λειτουργία του μετατρέψιμου ομολογιακού δανείου και τη μετατροπή των ομολογιών σε μετοχές (Μέρος Πρώτο). Ακολούθως, ο θεσμός προσεγγίζεται από τη σκοπιά της κατοχύρωσης της θέσης των κομιστών των μετατρέψιμων ομολογιών κατά τη λειτουργία του δανείου και των τρόπων εξασφάλισης των δικαιωμάτων τους (Μέρος Δεύτερο).Εξαιτίας της υστέρησης ανάπτυξης του θεσμού σε σχέση με άλλες έννομες τάξεις και, επομένως, της προσαρμογής του έλληνα νομοθέτη στις διεθνώς ραγδαία εξελισσόμενες μορφές χρηματοδότησης της εταιρικής δραστηριότητας, τα ζητήματα που πραγματεύεται η παρούσα διατριβή δεν θα μπορούσαν να προσεγγιστούν μόνον από απόψεως ισχυουσών διατάξεων (άρθρο 3α ΚΝ 2190/1920). Προς τούτο, η διατριβή, αξιοποιώντας τα συμπεράσματα και τις παρατηρήσεις της δικαιοσυγκριτικής προσέγγισης αλλά και της εμπειρίας που έχει συλλεγεί από την επενδυτική πρακτική, καταλήγει σε θεωρήσεις για την αντιμετώπιση των ιδιαίτερων θεμάτων του αντικειμένου της έρευνάς μας και στη διατύπωση προτάσεων de lege ferenda, των κανόνων, δηλαδή, που θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνονται στις ρυθμίσεις του ελληνικού δικαίου των ομολογιακών δανείων.