Μελέτη επίδρασης υλικών επιπωματισμού στα ανατομικά και λειτουργικά αποτελέσματα ασθενών με αποκόλληση αμφιβληστροειδούς που υπεβλήθησαν σε υαλοειδεκτομή
Authors: Μαχαιρούδια Γενοβέφα 
Published: February 2025

Η ρηγματογενής αποκόλληση αμφιβληστροειδούς είναι μία επείγουσα οφθαλμική πάθηση που προκαλείται όταν ρευστοποιημένο υαλοειδές διέρχεται δια μέσου μίας ρήξης αμφιβληστροειδούς στο χώρο μεταξύ του αμφιβληστροειδούς και του μελαγχρόου επιθηλίου. Η δια της επίπεδης μοίρας του ακτινωτού σώματος υαλοειδεκτομή θεωρείται σήμερα η πιο ενδεδειγμένη μέθοδος αντιμετώπισης αυτής της πάθησης. Ωστόσο, παρότι ο αμφιβληστροειδής είναι μετεγχειρητικά επικολλημένος, το λειτουργικό αποτέλεσμα ποικίλει και η όραση μπορεί να μην επανέλθει σε ικανοποιητικό επίπεδο. Η ισχαιμία του αμφιβληστροειδούς έχει ενοχοποιηθεί ως ένας παράγοντας που μπορεί να είναι υπεύθυνος για το αποτέλεσμα αυτό. Σκοπός της μελέτης μας ήταν να διερευνήσουμε την επίπτωση των αερίων επιπωματισμού στην αμφιβληστροειδική κυκλοφορία μετά από χειρουργείο αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς χρησιμοποιώντας οπτική τομογραφία συνοχής αγγειογραφία (ΟCT-A). Επιπλέον θέλαμε να διερευνήσουμε την επίπτωση των αερίων επιπωματισμού στην σχετιζόμενη με την όραση ποιότητα υγείας χρησιμοποιώντας τη μεταφρασμένη και επικυρωμένη στα ελληνικά έκδοση του ερωτηματολογίου Vision Function Questionnaire-25 (VFQ-25). Στη μελέτη συμμετείχαν ασθενείς με ρηγματογενή αποκόλληση αμφιβληστροειδούς που αντιμετωπίστηκαν με υαλοειδεκτομή διά της επίπεδης μοίρας του ακτινωτού σώματος και χρησιμοποιήθηκε αέριο επιπωματισμού είτε C3F8 σε συγκέντρωση 14% είτε SF6 σε συγκέντρωση 20%. Όλοι οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε μετεγχειρητική εξέταση 6 μήνες μετά το χειρουργείο με εξέταση σε σχισμοειδή λυχνία, βυθοσκόπηση, μέτρηση της οπτικής οξύτητας αλλά και οπτική τομογραφία συνοχής (OCT) και οπτική τομογραφία συνοχής αγγειογραφία (OCT-A) και συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο VFQ-25. Ο έτερος οφθαλμός χρησιμοποιήθηκε ως μάρτυρας για τις συγκρίσεις της μελέτης μας. Βρέθηκε μία στατιστικά σημαντική διεύρυνση της ωχρικής ανάγγειας ζώνης τόσο στο επιπολής όσο και στο εν τω βάθει αγγειακό δίκτυο σε οφθαλμούς που αντιμετωπίστηκαν με υαλοειδεκτομή για αποκόλληση αμφιβληστροειδούς σε σχέση με τον έτερο οφθαλμό (p=0.002 στο επιπολής και p=0.01 στο εν τω βάθει). Η περίμετρος της ωχρικής ανάγγειας ζώνης ήταν αυξημένη στο εν τω βάθει αγγειακό δίκτυο (p=0.0003) και η κυκλικότητα ήταν μειωμένη τόσο στο επιπολής (p=0.045) όσο και στο εν τω βάθει (p<0.001) αγγειακό δίκτυο του αμφιβληστροειδούς σε σύγκριση με τον έτερο οφθαλμό. Η αγγειακή πυκνότητα δεν είχε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των οφθαλμών που αντιμετωπίστηκαν με υαλοειδεκτομή για αποκόλληση αμφιβληστροειδούς σε σχέση με τον έτερο οφθαλμό. Η ωχρική ανάγγεια ζώνη και η αγγειακή πυκνότητα των επιμέρους αγγειακών στιβάδων δεν ήταν διαφορετική ανάμεσα σε οφθαλμούς που αντιμετωπίστηκαν με C3F8 και SF6. Επίσης βρήκαμε μία στατιστικά σημαντική μείωση στις τιμές της Γενικής Όρασης του Οφθαλμικού Πόνου και της Οδήγησης σε ασθενείς που χρησιμοποιήθηκε C3F8 ως μέσο επιπωματισμού σε σύγκριση με όσους αντιμετωπίστηκαν με SF6. Όλες οι άλλες υποκατηγορίες του VFQ-25 δεν είχαν στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες με βάση το αέριο επιπωματισμού. Δεν βρέθηκε καμία σημαντική συσχέτιση μεταξύ της ηλικίας, της καλύτερα διορθούμενης οπτικής οξύτητας και του αξονικού μήκους του οφθαλμού και των τιμών στη συνολική βαθμολογία και στις υποκατηγορίες του VFQ-25.