Μελέτη της 48ωρης κεντρικής αορτικής πίεσης και της αρτηριακής σκληρίας σε αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς
Authors: Καρπέτας Αντώνιος 
Published: September 2021

Πρωτεύων σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να ερευνήσει τις διακυμάνσεις της κεντρικής αορτικής αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) και της αρτηριακής σκληρίας κατά τη διάρκεια του μεσοδιαλυτικού διαστήματος μέσω 48ωρης περιπατητικής καταγραφής της ΑΠ. Τον πληθυσμό της μελέτης αποτέλεσαν 160 αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς. Σε ένα προκαθορισμένο τμήμα του δείγματος του συνολικού πληθυσμού της μελέτης (73 ασθενείς), η σύγκριση της κεντρικής αορτικής πίεσης και της αρτηριακής σκληρίας μεταξύ των συσκευών Sphygmocor και Mobil-O-Graph σε συνθήκες ιατρείου, έδειξε ότι η αορτική συστολική ΑΠ (ΑοΣΑΠ) και η αορτική διαστολική ΑΠ (ΑοΔΑΠ) της συσκευής Sphygmocor δεν ήταν σημαντικά διαφορετικές από τις μετρήσεις που ελήφθησαν με την συσκευή Mobil-O-Graph Οι δείκτες του κύματος ανάκλασης AIx, AIx(75) και AP που μετριούνται με τη συσκευή Sphygmocor δε διαφέρουν σημαντικά από τις αντίστοιχες μετρήσεις της συσκευής Mobil-O-Graph. Η PWV του Sphygmocor ήταν σημαντικά υψηλότερη από αυτή που εκτιμήθηκε με το Mobil-O-Graph (10,3±3,4 έναντι 9,5±2,1 m/sec, Ρ=0,009). Με βάση τις μετρήσεις ΑΠ πριν την αιμοκάθαρση, ο επιπολασμός της υπέρτασης ήταν 91,3%, 84,9% των ασθενών με ΑΥ ελάμβαναν αντιυπερτασική αγωγή και 20,5% αυτών εμφάνιζαν έλεγχο της υπέρτασης. Με βάση τη 44ωρη καταγραφή την περίοδο εκτός αιμοκάθαρσης, 18,1% των ασθενών εμφάνιζαν υπέρταση «λευκής μπλούζας» και 10,6% εμφάνιζαν συγκαλυμμένη ΑΥ. Η βραχιόνιος συστολική ΑΠ (ΒρΣΑΠ) ήταν λίγο υψηλότερη στην περίοδο της αιμοκάθαρσης σε σύγκριση με την περίοδο εκτός αιμοκάθαρσης του 1ου 24ωρου, ενώ η βραχιόνιος διαστολική ΑΠ (ΒρΔΑΠ), ήταν σημαντικά υψηλότερη στην περίοδο της αιμοκάθαρσης σε σύγκριση με την περίοδο εκτός αιμοκάθαρσης του 1ου 24ωρου. Όμοιες μεταβολές στο 1ο 24ωρο της καταγραφής εμφάνισαν οι αορτικές πιέσεις. Εντός του 1ου 24ωρου, ο AIx, και ο AIx75 είναι χαμηλότεροι κατά το διάστημα της αιμοκάθαρσης σε σύγκριση με το διάστημα εκτός αιμοκάθαρσης. Αντίθετα, η PWV δεν παρουσιάζει στις αντίστοιχες χρονικές περιόδους (9,34±2,05 έναντι 9,32±2,15 m/sec, Ρ=0,699). Ο AIx, ο AIx75 και η AP είναι χαμηλότεροι την περίοδο του 1ου 24ωρου σε σύγκριση με το 2ο 24ωρο.Όλοι οι δείκτες μεταβλητότητας της ΣΑΠ στην βραχιόνιο αρτηρία ήταν αριθμητικά μικρότεροι το 1ο 24ωρο σε σύγκριση με το 2ο 24ωρο της καταγραφής, αλλά μόνο η μέση πραγματική μεταβλητότητα (ARV) εμφάνισε σημαντική διαφορά (11,12±3,22 έναντι 12,32±3,65 mmHg, p<0,001). Παρόμοια ήταν η εικόνα της μεταβλητότητας της ΒρΔΑΠ, την ΑοΣΑΠ και την ΑοΔΑΠ. Αναφορικά με την προγνωστική αξία των δεικτών αρτηριακής σκληρίας για την εμφάνιση καρδιαγγειακών συμβαμάτων και θανάτου, η πολυπαραγοντική ανάλυση αναλογικού κινδύνου έδειξε ότι η 48ωρη PWV ήταν η μόνη αιμοδυναμική παράμετρος που σχετίσθηκε ανεξάρτητα με το σύνθετο πρωτεύον καταληκτικό σημείο της συνολικής θνησιμότητας, και των περιπτώσεων μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου και μη θανατηφόρου αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου. Αντίθετα, η 48ωρη βραχιόνιος και αορτική ΑΠ δεν ήταν ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνητότητας. Συμπερασματικά, η παρούσα διατριβή έδειξε μια σταδιακή αύξηση της βραχιόνιας και της αορτικής ΑΠ και της μεταβλητότητας της ΑΠ μεταξύ των περιόδων εντός και εκτός αιμοκάθαρσης. Οι δείκτες του κύματος ανάκλασης εμφάνισαν, επίσης, προοδευτική αύξηση κατά τη διάρκεια της 48ωρης περιπατητικής καταγραφής, ενώ η αρτηριακή σκληρία παρέμεινε αμετάβλητη. Η 48ωρη PWV είναι ο μόνος αιμοδυναμικός παράγοντας με ανεξάρτητη προγνωστική αξία σε ασθενείς υπό αιμοκάθαρση.