bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Οι επιρροές της αγγλικής γλώσσας στη μετάφραση ειδικής ορολογίας προς την ελληνική
Authors: Μεντζελόπουλος Αθανάσιος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή με θέμα «Η επιρροή της αγγλικής γλώσσας στη μετάφραση ειδικής ορολογίας προς την ελληνική» εκπονήθηκε στο ΤΞΓΜΔ του Ιόνιου Πανεπιστημίου με σκοπό τον εντοπισμό και καταλογογράφηση της ειδικής ορολογίας αποσκοπώντας στη διερεύνηση αφενός του μεγέθους της επιρροής της αγγλικής γλώσσας επί της ελληνικής και αφετέρου της υπόθεσης η επιρροή μεταξύ των δύο γλωσσών να είναι αμφίδρομη σε κάποιον επιστημονικό τομέα. Περιλαμβάνει τα αποτελέσματα και συμπεράσματα της έρευνας που διεξήχθη, χρησιμοποιώντας σώματα κειμένων στα επιστημονικά πεδία των οικονομικών επιστημών, των επιστημών του περιβάλλοντος και των βιοεπιστημών. Η ποσοτική και ποιοτική ανάλυση των αποτελεσμάτων της έρευνας οδηγεί στην εξαγωγή πολύ ενδιαφερόντων γενικών και ειδικών συμπερασμάτων όσον αφορά στην επιρροή όχι μόνο της αγγλικής στην ορολογία των επιλεχθέντων επιστημονικών πεδίων, αλλά και της ελληνικής γλώσσας, καθώς και στη μεταξύ τους αλληλεπίδραση.
La communaute grecque de Constantinople
Authors: Λαμπροπούλου Ρέα
Published: September 2021

Η διδακτορική διατριβή έχει ως στόχο να καταδείξει την ιστορική πορεία και εξέλιξη της ελληνικής μειονότητας στην Κωνσταντινούπολη και την παραβίαση των δικαιωμάτων της από το τουρκικό κράτος. Χωρίζεται σε δύο μέρη(τόμους): Ο πρώτος τόμος ασχολείται με τα ιστορικά γεγονότα επισημαίνοντας την κατάσταση της ελληνικής κοινότητας Κων/λης από την εποχή της νεοτουρκικής επανάστασης(1908) ως τη συνθήκη των Σεβρών(1920), αναλύει τη συρρίκνωση του ελληνισμού μετά τη συνθήκη της Λοζάννης(1923), το θέμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, την ανταλλαγή των πληθυσμών. Ακολούθως ασχολείται με τη στάση του κεμαλικού κράτους έναντι της ελληνικής μειονότητας, το φόρο περιουσίας(1942), τα Σεπτεμβριανά(1955), τις απελάσεις του 1964, το καθεστώς των νησιών Ίμβρου και Τενέδου και την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.Ο δεύτερος τόμος πραγματεύεται τις αρχές δικαίου που αφορούν στην προστασία των μειονοτικών πληθυσμών. Αναλύεται η έννοια της μειονότητας και οι τρόποι προστασίας της από τα διεθνή όργανα, όπως η Κοινωνία των Εθνών και ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. Αναπτύσσονται ποιες ήταν οι προσπάθειες των μειονοτικών κρατών να απαλλαγούν από τις μειονοτικές ομάδες που διαβιούσαν στα εδάφη τους και πώς προστατεύτηκαν οι μειονότητες μέσω της διεθνοποίησης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της αναγνώρισης του ατόμου ως υποκειμένου δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Παρατίθενται και αναλύονται διεθνείς συμβάσεις προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων(που προστατεύουν και τα πρόσωπα που ανήκουν σε μειονοτικούς πληθυσμούς).
Ανάλυση και ανάπτυξη κεραιών για μικροκυματικές και THz βιοϊατρικές εφαρμογές
Authors: Κουτσουπίδου Μαρία
Published: September 2021

Πολλές βιοϊατρικές εφαρμογές που σχετίζονται με τη διαγνωστική και θεραπευτική ιατρική βασίζονται στην εκμετάλλευση των ιδιοτήτων της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας διαφόρων συχνοτήτων, όπως είναι τα μικροκύματα και η THz ακτινοβολία. H μικροκυματική ακτινοβολία προσφέρει τη δυνατότητα απεικόνισης των βιολογικών ιστών μέσω του χαρακτηρισμού των διηλεκτρικών ιδιοτήτων τους. Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα THz συχνοτήτων όταν αλληλεπιδρούν με μεγάλα βιομόρια και πρωτεΐνες δημιουργείται μία χαρακτηριστική φασματική απόκριση, «αποτύπωμα», που επιτρέπει την ταυτοποίησή τους. Συνεπώς, η ανάπτυξη κατάλληλων κεραιών αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για τη μελλοντική κλινική εφαρμογή των τεχνικών αυτών. Σε αυτό το πλαίσιο, το αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί η σχεδίαση, ανάπτυξη και μέτρηση επίπεδων κεραιών για βιοϊατρικές εφαρμογές. Συγκεκριμένα, όσων αφορά το μικροκυματικό φάσμα συχνοτήτων, αναπτύσσονται πρωτότυπες ομοεπίπεδες κεραίες για απεικόνιση μαστού και εγκεφάλου. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται THz επίπεδες κεραίες με ενισχυμένο κέρδος και κατευθυντικότητα για φασματοσκοπία βιομορίων. Η σχεδίαση των ομοεπίπεδων κεραιών, των οποίων η γεωμετρία προκύπτει από επικαλυπτόμενες ελλείψεις, βασίζεται σε τεχνικές που επιτρέπουν τη λειτουργία τους σε διάφορα διαστήματα σε μεγάλο εύρος συχνοτήτων, 1 - 9 GHz, ενώ ταυτόχρονα διεγείρονται χαμηλές συχνότητες διατηρώντας το μικρό μέγεθος των κεραιών. Οι δύο κεραίες εξετάζονται κατά την ακτινοβόληση σε ομοιώμα μαστού και εγκεφάλου. Επιπλέον, αναπτύσσεται στρώμα ματαϋλικού, ώστε να χρησιμοποιηθεί ως υλικό προσαρμογής μεταξύ των κεραιών και του ιστού. Τέλος, η μέτρηση της ομοεπίπεδης κεραίας από τρεις επικαλυπτόμενες ελλείψεις επαληθεύει την αποτελεσματικότητα της κεραίας για τη χρησιμοποίησή της στις πιο πάνω εφαρμογές.Στο δεύτερο μέρος της παρούσας διατριβής, μελετώνται THz επίπεδες κεραίες, παπιγιόν και τετραγωνικές, σε υπόστρωμα από τυπωμένες μήτρες συντονιστών δακτυλίου με διάκενο (split-ring resonators, SRRs). Η καινοτομία των σχεδίων έγκειται στο υπόστρωμα μεταϋλικού, το οποίο βελτιώνει τα χαρακτηριστικά των κεραιών σε συχνότητες 900 – 1100 GHz. Για αυτό το σκοπό, εξετάζονται πρωτότυπα σχέδια για υποστρώματα με μήτρες από SRRs και η επίδρασή τους στις επίπεδες THz κεραίες. Για επιβεβαίωση των βασικών αρχών σχεδίασης πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε κλίμακα της τετραγωνικής κεραίας σε υπόστρωμα με απλούς συντονιστές με διάκενο ενισχύοντας την υπόθεση ότι η χρήση του μεταϋλικού ενισχύει την απόδοση της κεραίας.
Τεχνικές αντιμετώπισης μεταβατικών και μόνιμων σφαλμάτων σε στοιχεία μνήμης στις σύγχρονες νανομετρικές τεχνολογίες
Authors: Ευταξιόπουλος-Σαρρής Νικόλαος
Published: September 2021

Η συνεχιζόμενη αύξηση της κλίμακας ολοκλήρωσης στις σύγχρονες νανοτεχνολογίες έχει οδηγήσει σε σημαντική βελτίωση της απόδοσης των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων. Όμως, τα χαρακτηριστικά των σύγχρονων τεχνολογιών (π.χ. μειωμένες διαστάσεις, χαμηλές τάσεις τροφοδοσίας, χαμηλές παρασιτικές χωρητικότητες) εκτός από τα προφανή πλεονεκτήματα που προσφέρουν (π.χ. ταχύτερη λειτουργία, μικρότερη κατανάλωση ισχύος, μικρότερη επιβάρυνση σε επιφάνεια), έχουν εγείρει σημαντικά προβλήματα αξιοπιστίας στη λειτουργία των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων. Αυτά τα προβλήματα οφείλονται κυρίως σε αστοχίες υλικού, μηχανισμούς φυσικής φθοράς/γήρανσης, διακυμάνσεις της κατασκευαστικής διαδικασίας και φαινόμενα που προκαλούνται από εξωγενείς παράγοντες όπως η ακτινοβολία. Η κατηγορία κυκλωμάτων που επηρεάζεται περισσότερο από τα παραπάνω προβλήματα και στην οποία επικεντρωνόμαστε στη διατριβή αυτή είναι τα στοιχεία μνήμης, τα οποία καταλαμβάνουν έως και το 90% της ψηφίδας. Καθώς οι επερχόμενες τεχνολογίες κατασκευής πλησιάζουν στην περιοχή των ελάχιστων νανομέτρων τα προβλήματα αξιοπιστίας διογκώνονται και οι υπάρχουσες τεχνικές αντιμετώπισής τους καθίστανται ανεπαρκείς ειδικά για εφαρμογές καίριας σημασίας, όπως για παράδειγμα αυτές στο χώρο της αυτοκινητοβιομηχανίας, της αεροναυπηγικής, των δορυφορικών συστημάτων και των ιατρικών συσκευών. Τα σφάλματα σε ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα κατηγοριοποιούνται ανάλογα με τη διάρκειά τους σε μόνιμα και παροδικά, με τα παροδικά σφάλματα να διαχωρίζονται σε μεταβατικά και διαλείποντα. Στη διατριβή αυτή προτείνουμε τεχνικές που αντιμετωπίζουν τα μόνιμα και μεταβατικά σφάλματα λόγω ακτινοβολίας σε στοιχεία μνήμης, εστιάζοντας όμως στη δεύτερη κατηγορία. Τα στοιχεία μνήμης είναι ιδιαίτερα επιρρεπή σε μεταβατικά σφάλματα λόγω ακτινοβολίας εξαιτίας του βρόχου θετικής ανάδρασης που διαθέτουν, με την ευαισθησία τους να γίνεται μεγαλύτερη όσο οι σύγχρονες νανοτεχνολογίες οδεύουν σε μεγαλύτερες κλίμακες ολοκλήρωσης, καθώς εμφανίζεται όλο και πιο έντονα το φαινόμενο της διαταραχής πολλαπλών κόμβων του κυκλώματος λόγω διαμοιρασμού φορτίου. Στη διατριβή αυτή προτείνονται τεχνολογικά ανεξάρτητες τεχνικές που προστατεύουν στοιχεία μνήμης όπως μανδαλωτές και κύτταρα SRAM από μεταβατικά σφάλματα που οφείλονται σε διαταραχές ενός ή περισσότερων κόμβων του κυκλώματος, με μειωμένη επιβάρυνση σε καθυστέρηση, κατανάλωση ισχύος και επιφάνεια. Οι κύριες τεχνικές που εφαρμόζονται είναι ο πλεονασμός της πληροφορίας και ο έλεγχος του βρόχου θετικής ανάδρασης των στοιχείων μνήμης ώστε να διακόπτεται η διάδοση των διαταραχών. Επίσης γίνεται χρήση σύγχρονων τεχνολογιών με σκοπό τη μείωση των επιβαρύνσεων που εισάγουν υπάρχοντα κύτταρα μνήμης ανθεκτικά σε ακτινοβολία. Για την αντιμετώπιση των μόνιμων σφαλμάτων επιχειρείται η βελτιστοποίηση μιας τεχνικής Built-In Self-Repair, ενώ ταυτόχρονα προτείνεται μια αρχιτεκτονική SRAM που μπορεί να αντιμετωπίσει τόσο μόνιμα όσο και μεταβατικά σφάλματα.
Οι πολιτικές εξελίξεις στην Κύπρο, 1945-1955
Authors: Αλέκου Αλέξης
Published: September 2021

[… Κεντρική υπόθεση της διατριβής είναι ότι κατά την περίοδο που εξετάζουμε, οι ήδη υπάρχουσες διαφορές μεταξύ του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς γενικότερα από τη μια, και από την άλλη της αστικής τάξης και της εθναρχίας, οδηγούν τις δυο πλευρές σε μετωπική σύγκρουση υπό την επίδραση όμως των γεγονότων του ελληνικού εμφυλίου. Η ταξική αντιπαράθεση εντός της κυπριακής κοινωνίας θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε κάποια στιγμή, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τις δυο παρατάξεις σε σύγκρουση. Όμως ο εμφύλιος πόλεμος στην Ελλάδα αποτέλεσε ένα ακόμα πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ της Αριστεράς και Δεξιάς επιταχύνοντας τη διαδικασία συγκρότησης ενός δίπολου συστήματος κομμάτων στο οποίο εκφράστηκε τελικά η κάθετη διαίρεση της ελληνικής κοινότητας στην Κύπρο. Βασικός στόχος αυτής της μελέτης είναι η εξέταση και ανάλυση των γεγονότων που αποτέλεσαν την διαδικασία συγκρότησης και ανταγωνισμού των δύο κυρίαρχων πολιτικών παρατάξεων, και ο εντοπισμός των στοιχείων εκείνων που καταδεικνύουν το μέγεθος της επιρροής του ελληνικού εμφυλίου στην σύγκρουση των δύο πλευρών. […]
Διαμόρφωση μικροοικονομικών πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Authors: Τσιώτσης Γεώργιος-Σπυρίδων
Published: September 2021

Η παρούσα έρευνα στοχεύει στο να εκτιμήσει τον τρόπο ανάπτυξης των στρατηγικών των ευρωπαϊκών Ναυτιλιακών Ομάδων Συμφερόντων (ΝΟΣ) στα πλαίσια της Πολιτικής Θαλάσσιων Μεταφορών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ειδικότερα της Ευρωπαϊκής Λιμενικής Πολιτικής..Το θεωρητικό πλαίσιο στο οποίο κινήθηκε αυτή η μελέτη ήταν αυτό της μελέτης στρατηγικών/τακτικών των Ευρωπαϊκών Ομάδων Συμφερόντων, σε ένα πολύ-επίπεδο σύστημα διακυβέρνησης με θεσμικά όργανα τα οποία αποβλέπουν στη μεγιστοποίηση της δυναμικής τους εντός αυτού του συστήματος. Σε ένα τέτοιο πολιτικοοικονομικό περιβάλλον ορθολογικοί δρώντες όπως οι ομάδες συμφερόντων, αφού βάσει της ευρωπαϊκής πολιτικής θεωρίας, δεν μπορούν να αλλάξουν τους κανόνες με τους οποίους δραστηριοποιούνται, θα μεταβάλλουν τις στρατηγικές τους. Στρατηγικές οι οποίες διακρίνονται, σε εξωστρεφή και εσωστρεφή χαρακτήρα, ή αλλιώς εξωτερικής και εσωτερικής στόχευσης. Τα ερευνητικά αποτελέσματα αποκαλύπτουν ότι οι ΝΟΣ χρησιμοποιούν συνήθως ένα συνδυασμό στρατηγικών με εσωστρεφή και εξωστρεφή χαρακτήρα. Με τις επιλογές στρατηγικής και τον στρατηγικό σχεδιασμό (εργαλεία πολιτικής) να καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό και από ιδιαίτερα/συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του θεσμικό πλαισίου της ΕΕ εντός του οποίου δραστηριοποιούνται. Όπως το θεσμικό όργανο στο οποίο απευθύνονται, η επιθυμητή πολιτική έκβαση και το στάδιο της διαδικασίας. Το κυρίαρχο θεσμικό όργανο ως αποδεκτής των στρατηγικών που αναπτύσσουν είναι η Επιτροπή. Ωστόσο υπάρχουν περιπτώσεις όπου το Ευρωκοινοβούλιο υπερέχει, αποκαλύπτοντας μια αυξανόμενη δυναμική του εν λόγω θεσμικού οργάνου. Αναφορικά με τις προτιμώμενες στρατηγικές, η εσωστρεφούς χαρακτήρα υπερέχει αυτής του εξωστρεφούς. Όμως, αποκαλύπτονται ενδιαφέρουσες τάσεις, οι οποίες είναι ενδεικτικές του τρόπου με τον οποίο χαράσσουν οι ΝΟΣ τις στρατηγικές τους.
Συν-ρύθμιση των IFNG και IFNGR1 στο γενωμικό επίπεδο
Authors: Δεληγιάννη Χρυσούλα
Published: September 2021

Η ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος και η ανοσολογική απάντηση του ξενιστή στιςμικροβιακές μολύνσεις βασίζονται στη μεταγραφική ενεργοποίηση και τη σίγηση ποικίλων γονιδίων.Χρησιμοποιώντας το σύστημα των άωρων CD4+ Τ, ΤΗ1 και ΤΗ2 λεμφοκυττάρων, εστιαστήκαμε στημελέτη της μεταγραφικής ρύθμισης των γενετικών τόπων της Ιντερφερόνης-γ (Ifnγ, χρωμόσωμαποντικού 10) και του υποδοχέα 1 της ιντερφερόνης-γ (IfnγR1, χρωμόσωμα ποντικού 10). Στηνπαρούσα διδακτορική διατριβή παρουσιάζουμε ένα μοντέλο μονοαλληλικής ενδοχρωμοσωμικήςαλληλεπίδρασης ανάμεσα στο γενετικό τόπο της Ifnγ και αυτό του IfnγR1 στα κύτταρα όπουεκφράζεται ο υποδοχέας, δηλαδή τα άωρα CD4+ λεμφοκύτταρα. Ο έλεγχος της έκφρασης τωνγονιδίων Ifnγ και IfnγR1 στο επίπεδο του ενός κυττάρου φανέρωσε τη λειτουργική σημασία τηςαλληλεπίδρασης, αφού ο IfnγR1 εκφράζεται στα άωρα και τα TH1 κύτταρα κυρίως από το ένααλληλόμορφο, το οποίο και συνεντοπίζεται με αυτό της Ifnγ. Οι αλληλεπιδράσεις προτείνεται οτιλαμβάνουν χώρα σε μεταγραφικά εργοστάσια, αλλά παρόλα αυτά είναι ανεξάρτητες τηςμεταγραφής. Τέλος, φαίνεται ότι η φυσική γειτνίαση πραγματοποιείται με τη συμμετοχή του γενικούπρωτεϊνικού παράγοντα ρύθμισης της πυρηνικής αρχιτεκτονικής CTCF, που στρατολογείταιπιθανότατα μέσω του T-bet στο μη-μεθυλιωμένο αλληλόμορφο του υποδοχέα.
Λειτουργική μελέτη του ρόλου νέων γονιδίων στην αύξηση των επιπέδων της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης του ανθρώπου
Authors: Γραβιά Αικατερίνη
Published: September 2021

Οι αιμοσφαιρινοπάθειες, κυρίως, η δρεπανοκυτταρική αναιμία και η β-θαλασσαιμία, αποτελούν τις πιο κοινές μενδελικές ασθένειες, ενώ επίσης θεωρούνται, ακόμη και σήμερα, από τα πιο κρίσιμα προβλήματα υγείας παγκοσμίως. Ο μοριακός χαρακτηρισμός, τόσο της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, όσο και της β-θαλασσαιμίας απέδειξε ότι εμφανίζουν μεγάλη κλινική και αιματολογική ετερογένεια. Ασθενείς με ακριβώς τον ίδιο β-γονιδιακό γονότυπο εμφανίζουν εξαιρετική ποικιλία κλινικής εκδήλωσης της νόσου. Έχει παρατηρηθεί ότι τα αυξημένα επίπεδα της εμβρυικής αιμοσφαιρίνης μπορεί να βελτιώσουν την κλινική εικόνα των ασθενών των β-αιμοσφαιρινοπαθειών. Η εύρεση και η κατανόηση της λειτουργίας των γενετικών τροποποιητών, που επηρεάζουν τα επίπεδα της εμβρυικής αιμοσφαιρίνης στα ενήλικα άτομα, είναι απαραίτητη, τόσο για την πρόβλεψη της βαρύτητας της νόσου, όσο και για την ανάπτυξη νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων μέσω της επαγωγής της.Η υδροξυουρία αποτελεί το μόνο φαρμακευτικό παράγοντα εγκεκριμένο από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (Food and Drug Administration, FDA) που χρησιμοποιείται για την επαγωγή της εμβρυικής αιμοσφαιρίνης στη δρεπανοκυτταρική αναιμία και β-θαλασσαιμία. Έχει παρατηρηθεί ότι η ανταπόκριση των ασθενών σε αυτόν το παράγοντα ποικίλει. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τις πιθανές παρενέργειες της μακροχρόνιας χρήσης της απαιτεί την κατανόηση των πολύπλοκων μηχανισμών δράσης της που δεν έχουν ακόμη πλήρως αποσαφηνιστεί. Έχει ήδη αποδειχτεί ότι αρκετοί πρωτεϊνικοί παράγοντες δρουν ως τροποποιητές της παραγωγής της εμβρυικής αιμοσφαιρίνης, ασκώντας αυτή τους την επίδραση μέσω διαφορετικών μονοπατιών.Στην παρούσα μελέτη, διερευνήθηκε ο ρόλος του SIN3A ως τροποποιητής της παραγωγής της εμβρυικής αιμοσφαιρίνης, καθώς είναι γνωστή η αλληλεπίδρασή του με το KLF10, γνωστό τροποποιητή της έκφρασης των γονιδίων της γ-σφαιρίνης. Αποδείχτηκε ότι μονονουκλεοτιδικοί πολυμορφισμοί που εντοπίζονται σε αυτό το γονίδιο σχετίζονται με α) την κλινική εικόνα της β-θαλασσαιμίας (rs11072544, rs7166737) και β) την ανταπόκριση στη θεραπευτική αγωγή με υδροξυουρία (rs7166737) σε ασθενείς β-αιμοσφαιρινοπαθειών. Τα ευρήματα αυτής της μελέτης τονίζουν περαιτέρω ότι η παραγωγής της εμβρυικής αιμοσφαιρίνης είναι αποτέλεσμα μιας περίπλοκης αλληλεπίδρασης, cis και trans ως προς το β-γονιδιακό τόπο, γενετικών τροποποιητών που οδηγεί στον κλινικό φαινότυπο της νόσου.
Απομόνωση, μελέτη και βιολογική δραστικότητα συστατικών φυσικών προϊόντων
Authors: Ζαρλαχά Αγγελική
Published: September 2021

O στόχος της παρούσας διατριβής αυτής ήταν ο προσδιορισμός του είδους και της ποσότητας των φαινολικών και φλαβονοειδών ενώσεων στα εκχυλίσματα των αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών της οικογένειας Lamiaceae της ελληνικής υπαίθρου, η διαπίστωση των αντιοξειδωτικών και αντικαρκινικών τους ιδιοτήτων και η ταυτοποίηση των ενώσεων με αντιοξειδωτική και βιολογική δράση.Σκοπός μας ήταν η μελέτη της επίδρασης τεσσάρων διαλυτών εκχύλισης (αιθανόλης, νερού, διχλωρομεθανίου και εξανίου) στο ολικό φαινολικό περιεχόμενο, στον υπολογισμό των συνολικών φλαβονοειδών, στην αντιοξειδωτική δράση, στην ποιοτική και ποσοτική σύσταση των εκχυλισμάτων τριών φυτών της ελληνικής χλωρίδας, του βασιλικού (λατ. Ocimum basilicum), του δενδρολίβανου (Rosmarinus officinalis Linn.), και της ματζουράνας (λατ. Origanum Majorana).Η σύγκριση των αποτελεσμάτων στους τέσσερις διαλύτες εκχύλισης έδειξε σημαντικές διαφορές μεταξύ αυτών, με την αιθανόλη να παρουσιάζει την καλύτερη απόδοση σε σχέση με τους υπόλοιπους διαλύτες. Οι τιμές της αντιοξειδωτικής ικανότητας επίσης σχετίζονται με τις τιμές των ολικών φαινολικών συστατικών και ολικών φλαβονοειδών καθώς τα αποτελέσματα είναι αντίστοιχα.Η ανάλυση των εκχυλισμάτων πραγματοποιήθηκε με υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC) με βαθμωτή έκλουση, σε συνδυασμό με ανιχνευτή υπεριώδους ορατού για τον ποσοτικό και ποιοτικό προσδιορισμό των φαινολικών συστατικών. Η ταυτοποίηση βασίστηκε στο συνδυασμό του χρόνου συγκράτησης, του φάσματος και του μήκους κύματος στο οποίο παρουσίασε το μέγιστο της απορρόφησης στο UV-Vis. Από τα αποτελέσματα παρατηρούμε την ισχυρή επίδραση των διαλυτών στην ανίχνευση των επιμέρους συστατικών. Με τη μέθοδο σύζευξης υγρής χρωματογραφίας φασματομετρίας μάζας αναλύθηκαν πρότυπα δείγματα τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την ταυτοποίηση των αντίστοιχων ενώσεων στα εκχυλίσματα που προέκυψαν από τους τέσσερις διαφορετικούς διαλύτες. Η πλειονότητα των συστατικών εμφανίζεται μετά από εκχύλιση με αιθανόλη σε συμφωνία με τα πειράματα ποσοτικού προσδιορισμού ολικών φαινολικών και φλαβονοειδών.Τέλος πραγματοποιήθηκαν αντικαρκινικά πειράματα in vitro όπου μελετήθηκε η κυτταροτοξικότητα των κυριοτέρων συστατικών που απαντούν στα φυτά της οικογένειας Lamiaceae εναντίον κυτταρικών καρκινικών σειρών και προς φυφιολογικά κύτταρα με σκοπό να διαπιστωθεί πιθανή εκλεκτική κυτταροτοξικότητα. Μετρήθηκε για πρώτη φορά η αναστολή της λιποξυγενάσης in vitro με εκχυλίσματα βασιλικού και βρέθηκε σημαντική αναστολή του εκχυλίσματος φύλλων σε σχέση με το αιθέριο έλαιο. Τέλος ανιχνεύτηκε για πρώτη φορά η ισοευγενόλη σε δείγματα βασιλικού ως συστατικό σε μικρή συγκέντρωση, ενώ μελετήθηκε για πρώτη φορά με υπολογιστικές μεθόδους μοριακής πρόσδεσης η ισοευγενόλη ως ενζυμικός αναστολέας της λιποξυγενάσης υιοθετώντας παρόμοια γεωμετρία θέσης με τον συγκρυσταλλωμένο υποκαστάτη της ινδομεθακίνης.
Παρασκευή και αξιολόγηση βιοντίζελ με πρώτη ύλη την αγριαγκινάρα και την ελαιοκράμβη με τις τεχνικές της συμβατικής και της in situ μετεστεροποίησης
Authors: Κουτσούκη Αικατερίνη
Published: September 2021

Στη παρούσα διατριβή μελετήθηκε η αλκαλική μετεστεροποίηση σπόρων ή ελαίων αγριαγκινάρας, ελαιοκράμβης και ηλιόσπορου για την παραγωγή βιοντίζελ χρησιμοποιώντας ομογενή και ετερογενή κατάλυση. Πιο συγκεκριμένα μελετήθηκε η συμβατική και η in situ μετεστεροποίηση με μεθανόλη και NaOH ως καταλύτη εφαρμόζοντας υπέρηχους (24 kHz ) ή μηχανική ανάδευση (600 rpm, 60 ºC). Η κινητική μελέτη της συμβατικής αντίδρασης της μεθανόλυσης έδειξε ότι η σταθερά ταχύτητας της αντίδρασης δεν εξαρτάται από την μέθοδο ανάδευσης σε συγκεκριμένες συνθήκες. Επίσης μελετήθηκε η βελτιστοποίηση της μεθόδου της in situ μετεστεροποίησης με υπέρηχους χρησιμοποιώντας τρία διαφορετικά είδη σπόρων (αγριαγκινάρα, ελαιοκράμβη και ηλιόσπορος) και μελετώντας τέσσερις διαφορετικές παραμέτρους: μέγεθος σπόρων, συγκέντρωση μεθανόλης, συγκέντρωση καταλύτη και χρόνο αντίδρασης εφαρμόζοντας την μεθοδολογία επιφανειών απόκρισης (Response surface methodology ή RSM) έτσι ώστε να διερευνηθεί οι επίδραση των παραμέτρων αλλά και να επιτευχτεί μέγιστη απόδοση. Κατά την μελέτη της ετερογενούς κατάλυσης οι καταλύτες που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τα MgO και CaO και παρατηρήθηκε ότι η παρουσία πολυβίνυλο αλκοόλης κατά την παρασκευή του MgO αύξησε την δραστικότητα του καταλύτη. Ο χαρακτηρισμός των τελικών προϊόντων έγινε με βάση το Ευρωπαϊκό πρότυπο EN 14214 δείχνοντας ότι το βιοντίζελ που παράχθηκε στη παρούσα διατριβή από τις τρεις διαφορετικές ύλες μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πρόσθετο στο συμβατικό ντίζελ.
Συγκριτική μελέτη καθιερωμένου και ταχέος πρωτοκόλλου μιας ημέρας για την απεικόνιση της μυοκαρδιακής αιμάτωσης με τη χρήση Tetrofosmin-Tc 99m
Authors: Κατσίκης Αθανάσιος
Published: September 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗΟ σκοπός της έρευνας ήταν η συγκριτική μελέτη της απόδοσης ενός ταχέος πρωτοκόλλου απεικόνισης της μυοκαρδιακής αιμάτωσης με τη χρήση 99mTc. ΜΕΘΟΔΟΙ68 ασθενείς υποβλήθηκαν σε δυο διαδοχικές σπινθηρογραφικές μελέτες απεικόνισης της μυοκαρδιακής αιμάτωσης με τεχνική Gated-SPECT και χρήση σωματικής κόπωσης σε κυλιόμενο τάπητα. Στην πρώτη μελέτη η απεικόνιση πραγματοποιήθηκε 15 λεπτά (πρώιμηαπεικόνιση, Τ1 πρωτόκολλο) και στη δεύτερη 45 λεπτά (καθυστερημένη η συνήθως χρησιμοποιούμενη απεικόνιση, Τ2 πρωτόκολλο) μετά τη χορήγηση του ραδιοφαρμάκου, τόσο μετά από κόπωση όσο και σε ηρεμία. Για κάθε πρωτόκολλο μετρήθηκαν οι κρούσεις στην καρδία (Η), το ήπαρ (Liv) και την υποδιαφραγματική περιοχή (Sub) και η ποιότητα απεικόνισης και εκτιμήθηκαν παράμετροι που σχετίζονται με τη μυοκαρδιακή αιμάτωση (συνολικό σκορ ελλείμματος σε ηρεμία [SRS], κόπωση [SSS] και η διαφορά αυτών [SDS], μυοκαρδιακή μάζα σε ισχαιμία) και τη λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας (συνολικό κλάσμα εξωθήσεως, τελοσυστολικός και τελοδιαστολικός όγκος και τμηματικά σκορ κινητικότητας και πάχυνσης). Στη συνέχεια έγινε σύγκριση των παραμέτρων αυτών μεταξύ των δύο πρωτοκόλλων με τη χρήση κατάλληλων στατιστικών μεθόδων. Επίσης, σε όλους τους ασθενείς πραγματοποιήθηκε στεφανιογραφικός έλεγχος εντός δύο μηνών από τη διενέργεια της μελέτης της μυοκαρδιακής αιμάτωσης και με τη χρήση ανάλυσης ROC έγινε σύγκριση της διαγνωστικής ακρίβειας των δύο πρωτοκόλλων για την ανίχνευση στενώσεων μεγαλύτερων του 50% της διαμέτρου του αυλού των στεφανιαίων αρτηριών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑΣυνολικά, η ποιότητα των εικόνων βαθμολογήθηκε ως καλή ή άριστη σε 67 (98%) μελέτες του καθιερωμένου πρωτοκόλλου και 65 (95%) μελέτες του ταχέος πρωτοκόλλου (p=0,5). Οι λόγοι κρούσεων H/Liv και ο λόγος H/Sub στην κόπωση ήταν παρόμοιοι στα δύο πρωτόκολλα, όμως ο λόγος H/Sub σε ηρεμία ήταν μικρότερος στο Τ1 (P= 0,04). Το SSS [10 (0-46) vs 9 (0-36), P= 0,003] και το SDS [3 (0-35) vs 2 (0-34), P= 0,03] ήταν υψηλότερα στο Τ1 πρωτόκολλο. Το συνολικό κλάσμα εξωθήσεως της αριστερής κοιλίας ήταν παρόμοιο μεταξύ των δύο πρωτοκόλλων, ενώ τα σκορ κινητικότητας και πάχυνσης ήταν μεγαλύτερα στην πρώιμη απεικόνιση. Μια πολύ σημαντική γραμμική συσχέτιση (p<0,001), με κλινικά 23ασήμαντες μέσες διαφορές στην ανάλυση Bland-Altman παρατηρήθηκε για όλα τα σχετιζόμενα με τη μυοκαρδιακή αιμάτωση και τη λειτουργικότητα της αριστερής κοιλίας δεδομένα. Η ευαισθησία ήταν 80% για το Τ1 και 78% για το Τ2 πρωτόκολλο, η ειδικότητα ήταν 65% και για τα δύο πρωτόκολλα ενώ η διαγνωστική ακρίβεια, όπως αυτή εκτιμήθηκε μέσω της AUC [0,75 (0,62-0,84 95% CIs) για το Τ1 και 0,71 (0,58-0,81 95% CIs) για το Τ2], δεν διέφερε μεταξύ των δυο πρωτοκόλλων (p=0,3). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑΤο ταχύ πρωτόκολλο είναι τεχνικά εφικτό και διαγνωστικά ακριβές σε σχέση με το καθιερωμένο πρωτόκολλο.
Σεισμική μόνωση τοιχοπληρώσεων με χρήση περιμετρικών αρμών από κυψελωτά υλικά
Authors: Τσαντίλης Αριστομένης
Published: September 2021

Στα πλαίσια της παρούσας διατριβής διερευνήθηκε, πειραματικά και αναλυτικά, η σεισμική μόνωση του οργανισμού πλήρωσης από το φέροντα οργανισμό με την εφαρμογή μιας νέας τεχνικής που βασίζεται στη χρήση αρμών από κυψελωτά υλικά σε επιλεγμένες θέσεις στην περίμετρο των τοιχοπληρώσεων. Η κεντρική ιδέα βασίζεται στην εκμετάλλευση των μηχανικών ιδιοτήτων των κυψελωτών υλικών, τα οποία χαρακτηρίζονται από υπερυψηλή ικανότητα παραμόρφωσης υπό σταθερή σχεδόν θλιπτική τάση, επιτρέποντας την απορρόφηση της έντασης που μεταφέρεται στην τοιχοπλήρωση από το περιβάλλον πλαίσιο.Το πειραματικό σκέλος της διατριβής περιελάμβανε την εφαρμογή αρμών κυψελωτού πολυαιθυλενίου σε μονώροφα τοιχοπληρωμένα πλαίσια οπλισμένου σκυροδέματος και δομικού χάλυβα, σε εντός επιπέδου ανακυκλιζόμενη φόρτιση.Το βασικό αναλυτικό μέρος εστίασε στην επιβεβαίωση των πειραματικών αποτελεσμάτων σε διττό επίπεδο: (1) Με τη χρήση ενός προσομοιώματος μακρο-κλίμακας υιοθετώντας τη μέθοδο του ισοδύναμου θλιπτήρα και (2) με τη χρήση λεπτομερών αριθμητικών προσομοιωμάτων βάσει της μεθόδου των πεπερασμένων στοιχείων. Επιπρόσθετα, διενεργήθηκαν παραμετρικές αναλύσεις ευαισθησίας της επιρροής του αρμού και τέλος η τεχνική εφαρμόστηκε σε δύο πρωτότυπα κτίρια με ευμενή και δυσμενή τοποθέτηση των τοιχοπληρώσεων, όπου εφαρμόστηκε δυναμική ανάλυση χρονοϊστορίας.
Η ελευθερία της βούλησης στον Πλάτωνα και στον Αριστοτέλη
Authors: Κωνσταντινίδη Δέσποινα-Ελένη
Published: September 2021

Το αντικείμενο της έρευνάς μου ορίζεται από την -υπό προϋποθέσεις- ‘εφαρμογή’ του προβλήματος της ελεύθερης βούλησης στην αρχαία κλασική φιλοσοφία, με σκοπό να τοποθετηθεί η απαρχή της σχετικής συζήτησης στον πλατωνικό και αριστοτελικό στοχασμό. Βασική προϋπόθεση για το εγχείρημα αυτό αποτελεί η επίγνωση ότι η έννοια της ελεύθερης βούλησης απουσιάζει από την αρχαία σκέψη. Mε άξονα τις έννοιες της ελεύθερης επιλογής και της ηθικής ευθύνης δοκιμάζω να ανιχνεύσω μια ατομική ηθική ελευθερία, που ακόμα κι αν δεν θεματοποιήθηκε από τους φιλοσόφους ως τέτοια, μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να προκύψει, έστω και σε πρωτόλεια μορφή. Η αναζήτηση αυτής της ελευθερίας πραγματοποιείται μέσα από την ανάπτυξη επιμέρους -ηθικών κυρίως- θεμάτων, όπως είναι ο ηθικός και φυσικός ντετερμινισμός, η τελεολογία, η σχέση της γνώσης με την πράξη, ο διχασμός της ψυχής, η αρετή, η κακία και η ακρασία. Η θέση μου είναι ότι ο ιδιότυπος τρόπος με τον οποίο εμφανίζεται η ελευθερία -άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο- στον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη ανήκει στην ευρύτερη συζήτηση για την ελεύθερη βούληση, παρόλο που το ερώτημα για την ελευθερία της βούλησης χρειάστηκε εδώ να μετατραπεί σε ερώτημα για την ελευθερία της πράξης. Ο Πλάτων έρχεται αντιμέτωπος με ζητήματα που αφορούν την ελευθερία και την ευθύνη, αλλά δεν τα προσεγγίζει ανοιχτά. Ο Αριστοτέλης ανοίγει ευθέως τη σχετική συζήτηση, πυρήνας της οποίας είναι, ωστόσο, η έννοια της ευθύνης και όχι της ελευθερίας ή της επιλογής. Νομίζω πως τα συστατικά της σύγχρονης έννοιας της βούλησης βρίσκονται διάσπαρτα στους επιμέρους αριστοτελικούς όρους, χωρίς να μπορούν να συντεθούν σε μια ευρύτερη έννοια.
Η μέτρηση των επιπέδων γλυκόζης, γλυκερόλης και του λόγου γαλακτικού/πυροσταφυλικού στο εγκεφαλικό παρέγχυμα, σε σχέση με την πίεση άρδευσης, ως προγνωστικοί δείκτες για την έκβαση των κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων
Authors: Παραφόρου Θεονίκη
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης ήταν η μέτρηση των επιπέδων της γλυκόζης, της γλυκερόλης και του λόγου γαλακτικό/πυροσταφυλικό στο διάμεσο υγρό του εγκεφαλικού παρεγχύματος με την μέθοδο της μικροδιάλυσης, καθώς και η μέτρηση της πίεσης διήθησης ( CPP ) Επιχειρήθηκε η συσχέτιση των παραπάνω με την έκβαση των ασθενών με τραυματική βλάβη εγκεφάλου.Στην μελέτη συμπεριελήφθησαν 38 ασθενείς με GCS < 8, μέση ηλικία 44 ±18 έτη, στους οποίους εφαρμόστηκε πολυπαραμετρικό monitoring εγκεφάλου (ICP, CPP, microdialysis). Οι 18 ασθενείς είχαν καλή έκβαση (GOS 5 και 4) και οι 20 κακή έκβαση (GOS 1και 2) στους 6 μήνες.Διαπιστώθηκε σημαντική συσχέτιση μεταξύ της μέσης τιμής L/P, της μέγιστης τιμής L/P και της μέγιστης τιμής γλυκερόλης με την έκβαση των ασθενών. Διαπιστώθηκε επίσης συσχέτιση μεταξύ της ηλικίας των ασθενών, της διάρκειας νοσηλείας τους και της αξιολόγησης τους με την κλίμακα Marshall και την έκβαση. H υψηλή ICP συσχετίστηκε με κακή έκβαση, ενώ τιμές CPP άνω των 80 mmHg συσχετίστηκαν με την πολύ καλή έκβαση των ασθενών ( GOS 4 ή 5). H παρούσα μελέτη προτείνει υψηλότερες τιμές ως τον κατώτερο ουδό για τη CPP με τραυματική βλάβη εγκεφάλου.
Νευρομυϊκά και αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά κατά την ισοκίνηση και την ισορροπία μετά από την εγχείριση πρόσθιου χιαστού
Authors: Κουβελιώτη Βασιλική
Published: September 2021

Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν τα νευρομυϊκά και τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά κατά την ισοκίνηση και την ισορροπία μετά από εγχείριση πρόσθιου χιαστού συνδέσμου (ΠΧΣ). Σκοπός της πρώτης εργασίας ήταν να μελετηθούν διάφοροι τρόποι υπολογισμού των αναλογιών ροπής των καμπτήρων και των εκτεινόντων μυών του γονάτου σε άτομα υγιή και σε άτομα μετά από συνδεσμοπλαστική ΠΧ. Δώδεκα υγιείς και 10 άτομα μετά από συνδεσμοπλαστική ΠΧ εκτέλεσαν μέγιστες σύγκεντρες (con) και έκκεντρες (ecc) προσπάθειες των εκτεινόντων (Q) και καμπτήρων (H) μυών του γονάτου σε τρεις διαφορετικές γωνίες και γωνιακές ταχύτητες. Για την έκταση, ανάλυση διακύμανσης έδειξε ότι η αναλογία Ηecc:Qcon δεν διέφερε στατιστικά σημαντικά μεταξύ των υγιών και των εγχειρισμένων σε καμία γωνιακή θέση. Για την κάμψη, η ανάλυση διακύμανσης έδειξε ότι η αναλογία Qecc:Hcon ήταν χαμηλότερη στους εγχειρισμένους σε σχέση με τους υγιείς μόνο όταν χρησιμοποιήθηκαν οι τιμές της ροπής στις 30° και όχι στις άλλες γωνιακές θέσεις. Η γωνιακή ταχύτητα δεν επηρέασε τη σύγκριση ανάμεσα στις δύο πειραματικές ομάδες αλλά είχε επίδραση στις αναλογίες. Από τα παραπάνω συμπεραίνεται πως η αξιολόγηση των μυϊκών ανισορροπιών μετά από συνδεσμοπλαστική του ΠΧ χρησιμοποιώντας τιμές από την γωνία κάμψης των 30° ίσως είναι πιο σημαντική από τους υπόλοιπους τρόπους υπολογισμού των αναλογιών. Στη δεύτερη εργασία μελετήθηκε η ισοκινητική αξιολόγηση και τα ηλεκτρομυογραφικά χαρακτηριστικά των εκτεινόντων και των καμπτήρων μυών του γονάτου σε συνθήκες κόπωσης σε άτομα μετά από συνδεσμοπλαστική ΠΧ. Δεκατρείς υγιείς και 13 άτομα μετά από συνδεσμοπλαστική ΠΧ στο αριστερό πόδι εκτέλεσαν δυο πρωτόκολλα συνεχόμενων ισοκινητικών προσπαθειών των καμπτήρων και των εκτεινόντων μυών του γονάτου μέχρι το 50% της μέγιστης ροπής. Καταγράφηκε το ηλεκτρομυογράφημα (ΗΜΓ) από τον έσω και έξω πλατύ, τον ημιτενοντώδη και τη μακρά κεφαλή του δικεφάλου μυός. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως οι υγιείς χρειάστηκαν περισσότερες επαναλήψεις για να μειωθεί στο 50% της μέγιστης ισομετρικής ροπής σε σχέση με τα άτομα που είχαν υποβληθεί σε συνδεσμοπλαστική ΠΧ. Η ηλεκτρομυογραφική δραστηριότητα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου μυός μειώθηκε με την κόπωση των εκτεινόντων μυών του γονάτου, ενώ δεν διέφερε για κανένα μυ μεταξύ των δύο ομάδων. Στην τρίτη εργασία μελετήθηκε η ισορροπία στη διποδική και τη μονοποδική στάση με μάτια ανοικτά και κλειστά σε 20 υγιή άτομα και 14 άτομα τα οποία είχαν υποβληθεί σε συνδεσμοπλαστική ΠΧΣ 24 μήνες πριν τη μέτρηση. Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική αλληλεπίδραση του παράγοντα «όραση» και του παράγοντα «ομάδα» κατά τη διποδική και τη μονοποδική στήριξη (p >0.05). Στη μονοποδική στήριξη παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική επίδραση του παράγοντα όραση τόσο στο δεξί όσο και στο αριστερό πόδι σε όλες τις μεταβλητές της ισορροπίας (p>0.05). Μετά από ένα σωστό πρόγραμμα αποκατάστασης η απώλεια των παραγόντων οι οποίοι επηρεάζουν την ισορροπία επανέρχεται σε τέτοιο επίπεδο, που δεν επηρεάζεται η ισορροπία στα δύο και στο ένα πόδι.
Διερεύνηση της γενετικής σύστασης και μοριακή ταυτοποίηση των μυδιών (Mytilus galloprovincialis) της Ανατολικής Μεσογείου
Authors: Γιάντσης Ιωάννης
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή διερευνήθηκε η γενετική σύσταση πληθυσμών του μυδιού (Mytilus galloprovincialis) από την κεντρική και ανατολική Μεσόγειο, μέσω της ανάλυσης του πυρηνικού και του μιτοχονδριακού DNA, με χρήση σύγχρονων μοριακών τεχνικών. Στο πυρηνικό DNA εξετάστηκαν 10 μικροδορυφορικοί τόποι ενώ για την ανάλυση του mtDNA εφαρμόστηκε η μέθοδος της εύρεσης της πρωτοδιάταξης των νουκλεοτιδίων (αλληλούχιση) σε πληθυσμούς από την Ελλάδα, την Ιταλία, την Κροατία και την Τουρκία. Επιπλέον εκτιμήθηκε η επίδραση ανθρωπογενών παραγόντων στη γενετική σύσταση των πληθυσμών που συλλέχθηκαν. Τέλος εξετάστηκε η ενδεχόμενη παρουσία άλλου είδους του γένους Mytilus στην κεντρική και ανατολική Μεσόγειο, ενώ αναπτύχθηκε και μια ταχεία - χαμηλού κόστους μέθοδος για την αξιόπιστη διάκριση του Μεσογειακού μυδιού από το εισαγόμενο μύδι της Χιλής (Mytilus chilensis).
Κυανοβακτήρια σε περιβάλλοντα θερμοπηγών
Authors: Μπραβάκος Παναγιώτης
Published: September 2021

Κυανοβακτήρια από 10 θερμές πηγές της Ελλάδας απομονώθηκαν σε μονοκαλλιέργειες. Εγινε προσπάθεια ταξινόμισής τους με μια πολυφασική προσέγγιση που συμπεριλάμβανε μεθόδους κλασικής ταξινομικής με τεχνικές μικροσκοπίας (Φωτονικό μικροσκόπιο, Ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης και διέλευσης), μοριακές τεχνικές (όπως φυλογένεση με την περιοχή 16S rRNA και δευτεροταγείς δομές της περιοχής 16S-23S Internal Trasncribed Spacer), ανάλυση λιπαρών οξέων και οικολογικές παραμέτρους. Συνολικά αναδείχτηκαν τουλάχιστον 13 νέες ταξινομικές μονάδες σε επίπεδο γένους. Επιπλέον σε 4 απομονωμένα στελέχη έγινε ανάλυση ολόκληρου του γονιδιώματός τους η οποία ανέδειξε το σημαντικό αριθμό βιοτεχνολογικά ενδιαφέροντων μονοπατιών καθώς και την πληθώρα των άγνωστων πρωτεϊνών. Σε δείγματα νερού από τις θερμές πηγές αναλύθηκαν θρεπτικά στοιχεία και βαρέα μέταλλα ενώ σε κυανοβακτηριακούς τάπητες έγινε ανάλυση των προσροφημένων μετάλλων.
Νευρολογικές εκδηλώσεις των αντι-TNF-α παραγόντων σε ασθενείς με ρευματολογικά νοσήματα
Authors: Καλτσονούδης Ευριπίδης
Published: September 2021

Οι αναστολείς του παράγοντα νέκρωσης του όγκου (TNF) α, προσδίδουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι των συνθετικών (μη βιολογικών) τροποποιητικών της νόσου φάρμακων (DMARDs) για τη θεραπεία χρόνιων φλεγμονωδών νοσημάτων, όπως τη ρευματοειδή αρθρίτιδα (ΡΑ), τις σπονδυλοαρθροπάθειες (SpA), τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, καθώς και άλλων φλεγμονωδών νοσημάτων [1]. Πολλές μελέτες απέδειξαν ότι οι αναστολείς αυτοί, αναστέλλουν πιο αποτελεσματικά την ανάπτυξη της δομικής βλάβης από ό, τι τα DMARDs [2-8]. Ωστόσο, η συνεχώς αυξανόμενη χρήση τους κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, έχει αποκαλύψει μια σειρά ανεπιθύμητων ενεργειών από τη διαμεσολάβηση του ανοσοποιητικού συστήματος [9]. Έχουν δηλαδή αναφερθεί κλινικά συμπτώματα αυτοάνοσων νοσημάτων, όπως κνίδωση, ψωριασιόμορφα εξανθήματα, σύνδρομο προσομοιάζων με λύκο, σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι και άλλες αυτοάνοσες διαταραχές [10-13]. Επιπλέον, έχουν δημοσιευτεί πολυάριθμες αναφορές και σειρές περιπτώσεων νευρολογικών ανεπιθύμητων συμβαμάτων από τη χρήση των αντι-ΤΝF-α παραγόντων. Αυτές περιλαμβάνουν την απομυελινωτική νόσο, την οπτική νευρίτιδα, τη χρόνια φλεγμονώδη απομυελινωτική πολυνευροπάθεια, την πολλαπλή μονονευρίτιδα, το Guillain - Barrie σύνδρομο και άλλα.Ωστόσο, στις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις δεν υπάρχει σαφής συσχέτιση μεταξύ της θεραπείας με anti-TNF-α και της εκδήλωσης της νόσου, και αυτό γιατί στις αναφερόμενες στη βιβλιογραφία περιπτώσεις οι νευρολογικές παρενέργειες [απότοκες από την anti-TNF θεραπεία] θα μπορούσε να χαρακτηριστούν ως «δυνητικές» ή ως «πιθανές» μιας και δεν διευκρινίζεται (δεν προκύπτει από παρακλινικό έλεγχο) εάν οι διαταραχές αυτές προϋπήρχαν και απλά πυροδοτήθηκαν από τους αποκλειστές του TNF-α. Υπάρχει λοιπόν διχογνωμία, εάν δηλαδή η θεραπεία με αναστολείς του ΤΝF-α αποκαλύπτουν προϋπάρχουσες απομυελινωτικές διαταραχές, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας (MS) ή εάν επάγουν de nονο απομυελίνωση του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ) ή/ και του περιφερικού νευρικού συστήματος. Για το λόγο αυτό, αποφασίσαμε τη διεξαγωγή μιας προοπτικής μελέτης με τη χρήση μαγνητικής τομογραφίας (MRI) και νευροφυσιολογικών εξετάσεων σε ασθενείς με ΡΑ και SpA που έλαβαν θεραπεία με αναστολείς του TNF-α.
Advanced techniques and algorithms to collect, analyze and visualize spatiotemporal data from social media feeds
Authors: Λαμπριανίδης Γεώργιος
Published: September 2021

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, τα διαδικτυακά κοινωνικά δίκτυα εξελίχθηκαν και πλέον αποτελούν ένα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας, παράγοντας παράλληλα, ένα τεράστιο όγκο δεδομένων που δημοσιεύεται εθελοντικά από τους ίδιους τους χρήστες. Το περιεχόμενο αυτό περιλαμβάνει τις δραστηριότητες, σκέψεις, και ιδέες των χρηστών του, και αποτελεί μια πολύ χρήσιμη πηγή δεδομένων.Εκτός από την πρόθεση των ίδιων των κοινωνικών δικτύων, και το κίνητρο που ωθεί τους χρήστες να δημοσιεύουν εθελοντικά περιεχόμενο, οι πληροφορίες που μπορούν να ανακτηθούν από εκτεταμένη ανάλυση και εξόρυξη αυτών των δεδομένων, δύναται να χρησιμοποιηθούν και για άλλες εφαρμογές, όπως για τον εμπλουτισμό συλλογών σημείων ενδιαφέροντος, για ειδοποιήσεις συμβάντων όπως αυτά εξελίσσονται, καθώς και παροχή πολύτιμης και άμεσης ανταπόκρισης για διάφορα γεγονότα.Στη διατριβή αυτή εξερευνούμε τις προοπτικές που έχουν αυτές οι συλλογές δεδομένων να χρησιμοποιηθούν για τους προαναφερόμενους σκοπούς. Για την ανάλυσή μας σχεδιάζουμε και υλοποιούμε αλγόριθμους και δομές δεδομένων για μεθοδευμένη και βελτιστοποιημένη συλλογή, ανάλυση και οπτικοποίηση πληροφοριών ανακτώμενων από πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Περιγράφοντας μια σειρά από προβλήματα και προτεινόμενες λύσεις, αποδεικνύουμε την χρησιμότητα των μεθόδων μας.Τα προβλήματα που περιγράφουμε επιγραμματικά είναι: (α) εντοπισμός και περιγραφή γεοχωρικών οντοτήτων, (β) ενοποίηση συλλογών σημείων ενδιαφέροντος, (γ) παροχή πολυδιάστατων και διασυνδεδεμένων περιλήψεων για μεγάλες συλλογές δεδομένων από κοινωνικά δίκτυα (δ) αναγνώριση συμβάντων από παρακολούθηση ροών δεδομένων και κατηγοριοποίηση με βάση το γεωγραφικό τους αποτύπωμα, και (ε) ανάλυση των μετακινήσεων των χρηστών για ανακάλυψη μοτίβων κίνησης που συνδέουν διάφορες τοποθεσίες μεταξύ τους.Η ανάλυση μας στα παραπάνω προβλήματα, συνοδεύεται από εκτεταμένα παραδείγματα και πειράματα που μετρούν την αποδοτικότητα των προτεινόμενων αλγορίθμων. Τέλος, η εμπειρία που αποκτήθηκε από την ενασχόληση με τα προαναφερθέντα προβλήματα, γενικεύεται και παρουσιάζεται σαν γενική μεθοδολογία, μαζί με συμπεράσματα και κατευθύνσεις για μελλοντικές εργασίες.
Ο ρόλος των λιπιδικών μεσολαβητών στην αποδρομή της φλεγμονής σε πειραματικά μοντέλα αλλεργικού άσθματος
Authors: Πύριλλου Κατερίνα
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη των ΛΜ της φλεγμονής και της λύσης σε πειραματικά μοντέλα αλλεργικού άσθματος. Για την επίτευξη των στόχων προχωρήσαμε σε ανάπτυξη καινοτόμων μεθοδολογιών με βάση την Υγρή Χρωματογραφία σε σύζευξη με Φασματομετρία Μάζας για τον προσδιορισμό ΛΜ της φλεγμονής και της λύσης σε διαφορετικά βιολογικά υγρά (ορός) και ιστούς (πνεύμονας).Πιο συγκεκριμένα, πραγματοποιήθηκε ανάλυση σε επίπεδο παραγωγής ΛΜ (λιπιδομική ανάλυση) στους πνεύμονες μυών με αλλεργική φλεγμονή στους αεραγωγούς επαγόμενη από οβαλβουμίνη, τόσο στη φάση της επαγωγής της φλεγμονής όσο και στη φάση της επακόλουθης λύσης της. Παράλληλα πραγματοποιήθηκε η ίδια ανάλυση και στον ορό των μυών με σκοπό να καθοριστεί η συγκέντρωση τους και στη συστηματική κυκλοφορία. Τα δεδομένα αυτά μας έδωσαν πληροφορίες για τη σχετική συγκέντρωση των ΛΜ στον ιστό προς τον ορό και συνέβαλαν στην αξιολόγηση για το κατά πόσο κάποια απ’ αυτά τα μόρια μπορούν να λειτουργήσουν ως βιοδείκτες της πορείας της νόσου.Στο ίδιο πλαίσιο, της μελέτης της ενδεχόμενης χρήσης τους ως βιοδείκτες,πραγματοποιήθηκε χορήγηση κάποιων κλασικών αντι-φλεγμονωδών φαρμάκων (πιο συγκεκριμένα, δεξαμεθαζόνη) τα οποία χρησιμοποιούνται ευρέως στη διαχείριση των συμπτωμάτων του άσθματος. Eπιπλέον, δοκιμάστηκαν παράγοντες οι οποίοι έχουν αποδείξει στην ισχυρή αντι-φλεγμονώδη δράση τους σε μοντέλα αλλεργικού άσθματος όπως είναι ο αγωνιστής του TLR7, Resiquimod (R-848). Μετά τη χορήγηση των παραγόντων αυτών καθορίστηκε το λιπιδικό προφίλ το οποίο φάνηκε να τροποποιείται παρουσία του φαρμάκου, επιταχύνοντας σε πιο πρώιμο χρονικό σημείο τη παραγωγή αντι-φλεγμονωδών ΛΜ. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι οι συμβατικές θεραπείες για το άσθμα επιδρούν στους ενδογενείς μηχανισμούς της λύσης και κατ’ επέκταση έχουν μεγάλη συμμετοχή στη τελική έκβαση της νόσου.
Προγνωστικοί παράγοντες εκτίμησης του λειτουργικού αποτελέσματος μετά από τραυματική κάκωση εγκεφάλου
Authors: Κουλούλας Ευθύμιος
Published: September 2021

Η βαρύτητα της ΚΕΚ καθορίζεται από προγνωστικούς παράγοντες των οποίων η πολυπλοκότητα καθιστά επισφαλή την πρόγνωση της λειτουργικής έκβασης αυτών των ασθενών. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να εκτιμηθεί κατά πόσο η χρονική μεταβολή των τριών παραμέτρων της Κλίμακας Κώματος Γλασκώβης, καθώς και των λοιπών προγνωστικών δεικτών, μπορούν να αξιοποιηθούν ως προγνωστικοί παράγοντες της μακροπρόθεσμης (12μηνης) λειτουργικής έκβασης επιζώντων ασθενών με σοβαρή ΚΕΚ. Πραγματοποιήθηκε προοπτική μελέτη ασθενών με σοβαρή ΚΕΚ. Εβδομήντα ασθενείς εντάχθηκαν αρχικά στη μελέτη. Τα δεδομένα προήλθαν από τα αρχεία του τμήματος επειγόντων, των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), των νευροχειρουργικών κλινικών και των κέντρων αποκατάστασης όπου νοσηλεύτηκαν οι ασθενείς. Όλοι οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν για διάστημα 3,6 και 12 μηνών μετά την κάκωση. Η κλίμακα Γλασκώβης και οι λοιποί προγνωστικοί παράγοντες προσδιορίστηκαν την ημέρα εισαγωγής και 15 ημέρες μετατραυματικά. Η λειτουργική έκβαση αξιολογήθηκε 12 μήνες μετά την κάκωση με την Κλίμακα Έκβασης Γλασκώβης (Glasgow Outcome Scale -GOS) και το κινητικό μέρος της Κλίμακας Λειτουργικής Ανεξαρτησίας (Functional Independence Measure-Motor scale - FIM-M). Πενήντα ένας ασθενείς επέζησαν και παρακολουθήθηκαν επί 12 μήνες. Εφαρμόστηκε μοντέλο λογαριθμιστικής παλινδρόμησης και ανάλυση καμπύλης ROC. Αύξηση της τιμής της GCS 15 μέρες μετατραυματικά συσχετίζεται σημαντικά με την επιβίωση. Αναφορικά με τη λειτουργική έκβαση στους 12 μήνες, η αύξηση στην τιμή της κλίμακας GCS 15 ημέρες μετατραυματικά, όπως και σε όλες τις παραμέτρους της, βρέθηκε να συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την έκβαση. Υψηλότερη βαθμολογία στην κινητική και λεκτική απάντηση συσχετίστηκε ισχυρά με τη λειτουργική ανεξαρτησία, ενώ η κινητική απάντηση στις 15 ημέρες αποδείχθηκε ο ισχυρότερος προγνωστικός παράγοντας της λειτουργικής ανεξαρτησίας του ασθενούς. Φαίνεται ότι η χρονική μεταβολή μετατραυματικά στην κινητική απάντηση της Κλίμακα Κώματος Γλασκώβης αποτελεί τον καλύτερο προγνωστικό δείκτη για τη μακροπρόθεσμη έκβαση των ασθενών με σοβαρή ΚΕΚ.
Η ποιότητα ζωής στα βαρήκοα - κωφά άτομα μετά την κοχλιακή εμφύτευση
Authors: Αηδονά Σοφία
Published: September 2021

H κοχλιακή εμφύτευση αποτελεί τα τελευταία χρόνια μια ενδεδειγμένη θεραπευτική παρέμβαση για τους ασθενείς με πολύ μεγάλου βαθμού νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα ή κώφωση. Το κοχλιακό εμφύτευμα αντιπροσωπεύει το ηλεκτρονικό ισοδύναμο του κοχλία, είναι δηλαδή ένα τεχνητό αισθητήριο όργανο που παρακάμπτει το σύστημα της ακοής και ερεθίζει κατευθείαν τις απολήξεις του ακουστικού νεύρου. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση της Ποιότητας Ζωής των ασθενών μετά την κοχλιακή εμφύτευση και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με άλλες αντικειμενικές και μετρήσιμες δοκιμασίες, όπως η τονική ακοομετρία, η ομιλητική ακοομετρία και η δοκιμασία ακουστικής επίδοσης Categories of Auditory Performance (C.A.P.).Για την διεξαγωγή της μελέτης εξετάστηκαν 123 τυχαιοποιημένοι ασθενείς (57 άνδρες και 66 γυναίκες), ενήλικες και παιδιά, ηλικίας από 6 ετών μέχρι και 82 ετών, οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε κοχλιακή εμφύτευση τουλάχιστον δύο χρόνια πριν από την ημερομηνία εξέτασης, στο Κέντρο Κοχλιακών Εμφυτεύσεων της Α’ Πανεπιστημιακής Ω.Ρ.Λ. Κλινικής του Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ και στη Β’ Ω.Ρ.Λ. Πανεπιστημιακή Κλινική του Νοσοκομείου «ΑΤΤΙΚΟΝ».Σε όλους τους ασθενείς χορηγήθηκαν προεγχειρητικά τα ψυχομετρικά ερωτηματολόγια επικοινωνίας «Sanders» και οι δοκιμασίες C.A.P., τα οποία συμπληρώθηκαν από τους ίδιους ή τους γονείς τους, εφόσον επρόκειτο για παιδιά. Μετεγχειρητικά οι ασθενείς υποβλήθηκαν στη δοκιμασία της τονικής ακοομετρίας ελεύθερου πεδίου προκειμένου να εντοπιστεί ο ουδός ακοής σε dBHL στις 4 βασικές συχνότητες (500 Hz, 1000 Hz, 2000 Hz και 4000 Hz ) και στα 6000Hz και στις δοκιμασίες αναγνώρισης λέξεων και προτάσεων. Επίσης, χορηγήθηκαν τα ψυχομετρικά ερωτηματολόγια επικοινωνίας «Sanders» και οι δοκιμασίες C.A.P. που είχαν χορηγηθεί προεγχειρητικά, καθώς και η δοκιμασία Glasgow Benefit Inventory (G.B.I.).Τα αποτελέσματα κατέδειξαν σημαντική βελτίωση στην τονική και στην ομιλητική ακοομετρία, στην ακουστική επίδοση αλλά και σε όλους τους δείκτες αξιολόγησης της Ποιότητας Ζωής για το σύνολο των ασθενών.Συμπέρασμα: Η Ποιότητα Ζωής των ασθενών βελτιώθηκε σημαντικά μετά την κοχλιακή εμφύτευση, ανεξάρτητα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους.
Η επίδραση της χορήγησης αντιπηκτικής αγωγής στην πνευμονική κυκλοφορία ασθενών με σήψη και ασθενών με οξεία πνευμονική βλάβη (ALI)
Authors: Καζιάνη Αικατερίνη
Published: September 2021

H σοβαρή σήψη και η σηπτικής αιτιολογίας οξεία πνευμονική βλάβη (Αcute Lung Injury/ARDS) σχετίζονται με σοβαρή ενδοθηλιακή βλάβη, η οποία οδηγεί σε διαταραχή της μικροκυκλοφορίας και εν τέλει σε οργανική δυσλειτουργία. Η ανθρώπινη ενεργοποιημένη πρωτεΐνη C (rhAPC), η οποία χαρακτηρίζεται από ενδοθηλιοπροστατευτική δράση χορηγούταν μέχρι προσφάτως, σύμφωνα με τις διεθνείς οδηγίες του Surviving Sepsis Guidelines ως θεραπεία διάσωσης σε ασθενείς με σοβαρή σήψη. Στη σήψη, η πρώιμη διάγνωση της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας, που αποτελεί δείκτη οργανικής δυσλειτουργίας, θα μπορούσε να συντελέσει στην έγκαιρη θεραπευτική παρέμβαση. Αν και πολυάριθμες κλινικές και βιοχημικές παράμετροι έχουν ελεγχθεί ως πιθανοί βιοδείκτες στη σήψη, κανείς δεν έχει αποδειχθεί αξιόπιστος και κλινικά εύχρηστος. H δραστικότητα του συνδεδεμένου με το πνευμονικό ενδοθήλιο (Pulmonary Capillary Endothelium Bound - PCEB) αγγειομετατρεπτικού ενζύμου (Angiotensin Converting Enzyme - ACE) έχει δειχθεί ότι συνιστά έναν άμεσο και ευαίσθητο δείκτη της πνευμονικής ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας, σε οξείες και χρόνιες παθήσεις του πνεύμονα.Στην παρούσα μελέτη εκτιμήθηκε η δραστικότητα του PCEB-ACE σε δεκαεννέα (19) ασθενείς με σηπτικής αιτιολογίας οξεία πνευμονική βλάβη. Με την εφαρμογή της μεθόδου αραίωσης του δείκτη, εκτιμήθηκε ο ποσοστιαίος μεταβολισμός (%Μ) και η υδρόλυση (v) του συνθετικού, βιολογικά μη δραστικού και απολύτως ειδικού υποστρώματος του ACE, 3H-benzoyl-Phe-Ala-Pro (BPAP) στη διάρκεια μιας μόνο διέλευσης από την πνευμονική κυκλοφορία, υπό συνθήκες πρώτης τάξης αντίδρασης, ενώ υπολογίστηκε και ο δείκτης της λειτουργικής τριχοειδικής επιφάνειας (FCSA), πριν και κατά τη διάρκεια της χορήγησης rhAPC. Διαπιστώθηκε σημαντικά μειωμένη δραστικότητα του PCEB=ACE, στους ασθενείς με σηπτικής αιτιολογίας ARDS, ενώ δε φάνηκε αυτή να επηρεάζεται από τη χορήγηση της rhAPC. Επιπλέον, σοβαρότερη διαταραχή στη δραστικότητα του ενζύμου φάνηκε να σχετίζεται με κακή έκβαση (θάνατος στις 28 ημέρες). Οι δείκτες δραστικότητας του ACE ήταν στατιστικά σημαντικά μειωμένοι στους μη επιζήσαντες σε σύγκριση με τους επιζήσαντες (ο %M του BPAP διακυμάνθηκε από 32.7±3.4% στην αρχική μέτρηση έως 25.6±2.9% στο τέλος της μελέτης στους επιζήσαντες, ενώ στους μη επιζήσαντες από 20.8±2.8% έως 15.5±5%, αντίστοιχα (p=0.044), ενώ η υδρόλυση (v) διακυμάνθηκε από 0.41±0.06 στην αρχική μέτρηση έως 0.30±0.04 στο τέλος της μελέτης στους επιζήσαντες, ενώ στους μη επιζήσαντες από 0.24±0.04 σε 0.18±0.06, αντίστοιχα (p=0.049). Συμπερασματικά οι δείκτες της δραστικότητας του PCEB-ACE θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν για την πρώιμη ανίχνευση της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στη σήψη με σκοπό την έγκαιρη θεραπευτική παρέμβαση.
Η ενδικοφανής προσφυγή
Authors: Κυβέλος Σωτήριος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή έγινε μια ανάλυση του συστήματος των ενδικοφανών προσφυγών στην ελληνική έννομη τάξη και της θέσης του στο σύστημα απονομής έννομης προστασίας. Ζητούμενο από τις αναλύσεις που έγιναν ήταν η ανάδειξη της εγγενούς αποτελεσματικότητας της επίμαχης διοικητικής προσφυγής ώστε να αποτελέσει εναλλακτικό μέσο αποτελεσματικής έννομης προστασίας για τον διοικούμενο. Απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάδειξη της λειτουργικότητας της εν λόγω προσφυγής είναι η διευκρίνιση αφενός του νομικού καθεστώτος της και αφετέρου της σχέσης της με τη διοικητική δίκη. Υπό το πρίσμα της θέσης της ενδικοφανούς προσφυγής ως μέσου έννομης προστασίας αντιμετωπίστηκε και ο επίκαιρος προβληματισμός ως προς το αν θα ήταν σκόπιμη η γενίκευσή της σε όλες τις διοικητικές διαφορές ή αν θα ήταν περισσότερο σκόπιμη η πραγματοποίηση στοχευμένων νομοθετικών παρεμβάσεων σε ειδικές περιπτώσεις. Ανεξαρτήτως της λύσης που θα επιλεχθεί, η ανάγκη μεταρρύθμισης του συστήματος των ενδικοφανών προσφυγών αποτελεί βασικό πρόταγμα της σύγχρονης εποχής που υπαγορεύεται από δύο θεμελιώδεις ανάγκες: την ανάγκη παροχής άμεσης και αποτελεσματικής έννομης προστασίας στον διοικούμενο και την ανάγκη για επιτάχυνση της διοικητικής δίκης και αποσυμφόρησης των διοικητικών δικαστηρίων.