Πειραματική μελέτη ενδονευρικής έγχυσης OX7-saporin επιλεκτικά σε περιφερικούς νευρώνες για την αντιμετώπιση νευρώματος-σε-συνέχεια
Authors: Μαυρογένης Ανδρέας 
Published: January 2014

Σκοπός: Ο σχεδιασμός ενός μοντέλου νευρώματος-σε-συνέχεια σε επίμυες και η εκτίμηση της δράσης της νευροανοσοτοξίνης OX7-saporin στους νευρώνες των Ο4-Ο5 ραχιαίων γαγγλίων για την αναστολή του νευρώματος. Μέθοδοι: 54 ενήλικες άρρενες επίμυες χωρίστηκαν σε ομάδα ελέγχου (6 επίμυες) και πειραματικές ομάδες (12 ομάδες, 48 επίμυες,). Στην ομάδα ελέγχου ελέγχθηκε ο σχηματισμός νευρώματος-σε-συνέχεια και η ιστοπαθολογία των Ο4-Ο5 ραχιαίων γαγγλίων στο μικροσκόπιο ανοσοφθορισμού. Στις πειραματικές ομάδες ελέγχθηκε η δράση της OX7-saporin συγκριτικά με θεραπεία ελέγχου (φυσιολογικό ορό). Σε κάθε πειραματόζωο, έγινε σύνθλιψη με μία ευθεία μικρολαβίδα στην πρώτη ασφάλεια για 10 δευτερόλεπτα του αριστερού ισχιακού, κνημιαίου ή κοινού περονιαίου νεύρου. Στις 3 ή 6 εβδομάδες μετά τη σύνθλιψη, τα αντίστοιχα νεύρα τέμνονταν περιφερικά της σύνθλιψης και εμβαπτίζονταν σε διάλυμα φθοριοχρωστικής (Black-Gold: κνημιαίο νεύρο και Fluoro-Ruby: κοινό περονιαίο νεύρο). Δύο ημέρες αργότερα, γινόταν έγχυση 2 μl φυσιολογικού ορού ή OX7-saporin, και 3 εβδομάδες μετά γινόταν ευθανασία και συλλογή των ιστών (εξεταζόμενο νεύρο και Ο4-Ο5 ραχιαία γάγγλια). Για την αξιολόγηση του σχηματισμού νευρώματος-σε-συνέχεια και τη δράση της OX7-saporin, τα παρασκευάσματα των περιφερικών νεύρων υπεβλήθησαν σε μακροσκοπική και ιστολογική εξέταση (διάμετρος της βλάβης-σε-συνέχεια και ιστολογικές μεταβολές). Για την αξιολόγηση της δράσης της ΟΧ7-saporin στα Ο4-Ο5 ραχιαία γάγγλια μετρήθηκε ο αριθμός των σημασμένων νευρώνων στο μικροσκόπιο ανοσοφθορισμού. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το στατιστικό κριτήριο x2. Αποτελέσματα: Σε όλα τα παρασκευάσματα της ομάδας ελέγχου και των υποομάδων έγχυσης φυσιολογικού ορού, μακροσκοπικά διαπιστώθηκε πάχυνση του νεύρου στο σημείο της σύνθλιψης. Ιστολογικά διαπιστώθηκε μεγάλος αριθμός άναρχων και αποδιοργανωμένων, λεπτών, πτωχά εμμύελων νευραξόνων σε δίκτυο πυκνού συνδετικού ιστού. Τα ευρήματα αυτά ήταν συμβατά με νεύρωμα-σε-συνέχεια με μέγιστη εγκάρσια διάμετρο 2.7 έως 3.4 χιλιοστά. Σε 19/24 παρασκευάσματα των υποομάδων έγχυσης OX7-saporin, μακροσκοπικά διαπιστώθηκε λέπτυνση του νεύρου στο σημείο της σύνθλιψης. Η ιστολογική εξέταση έδειξε κενοτοπιώδη εκφύλιση και σχεδόν εξαφάνιση όλων των νευρικών ινών, καταλείποντας ένα κενό ενδονευρικό σωλήνα περιβεβλημένο από συνδετικό ιστό, με μέγιστη εγκάρσια διάμετρος των βλαβών-σε-συνέχεια 0.9 έως 1.3 χιλιοστά. Οι αλλοιώσεις αυτές αφορούσαν ολόκληρη την υπό εξέταση περιοχή του νεύρου και θεωρήθηκαν ως αναστολή ή παρεμπόδιση του σχηματισμού νευρώματος-σε-συνέχεια από τη δράση της OX7-saporin (p= 0.000). Η ιστολογική εξέταση των παρασκευασμάτων των ραχιαίων γαγγλίων έδειξε μη-ειδική νέκρωση. Στο μικροσκόπιο ανοσοφθορισμού, ο αριθμός των σημασμένων νευρώνων των Ο4-Ο5 ραχιαίων γαγγλίων ήταν σημαντικά μειωμένος στις υποομάδες έγχυσης OX7-saporin συγκριτικά με τις υποομάδες έγχυσης φυσιολογικού ορού (p< 0.001). Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ των υποομάδων των διαφορετικών περιφερικών νεύρων ή των ραχιαίων γαγγλίων στις δύο χρονικές περιόδους (3 και 6 εβδομάδες) ενδονευρικής έγχυσης φυσιολογικού ορού ή ΟΧ7-saporin μετά τη σύνθλιψη του περιφερικού νεύρου (p= 1.000). Συμπέρασμα: Η σύνθλιψη με τη μικρολαβίδα για 10 δευτερόλεπτα προκαλεί νεύρωμα-σε-συνέχεια. Η ενδονευρική έγχυση OX7-saporin αναστέλλει το σχηματισμό νευρώματος-σε-συνέχεια με υπερεκλεκτική δράση στους νευρώνες των Ο4-Ο5 ραχιαίων γαγγλίων.