Ανατομική και μορφομετρική μελέτη της έκφυσης των οπίσθιων μηριαίων μυών
Authors: Κωνσταντινίδης Γεώργιος 
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η καταγραφή της ανατομίας και της μορφομετρίας της έκφυσης των οπίσθιων μηριαίων μυών. Μελετήθηκαν 41 πτωματικά κάτω άκρα, που προέρχονταν από 41 διαφορετικά πτώματα, και 6 πτωματικά κάτω άκρα που προέρχονταν από 3 πτώματα. Από τα συνολικά 47 πτωματικά κάτω άκρα, 18 (38,3%) ήταν αριστερά και 29 (61,6%) δεξιά, ενώ 17 (36,2%) ανήκαν σε άνδρες και 30 (63,8%) σε γυναίκες. Οι ηλικίες των πτωμάτων κυμαίνονταν από 60 έως 101 έτη (Μ.Ο. 81,62 έτη). Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 55 ποσοτικές μετρήσεις πάνω σε κάθε ανατομικό παρασκεύασμα των οπίσθιων μηριαίων μυών με τη χρήση ηλεκτρονικού παχύμετρου ακριβείας, ελαστικής μετρικής ταινίας και διαφανούς γωνιομέτρου και καταγράφηκε η κατανομή τους σε σχέση με το φύλο, την πλευρά και την ηλικία. Τα κυριότερα αποτελέσματα - ευρήματα είναι: Η μορφολογία της έκφυσης των οπίσθιων μηριαίων μυών από το ισχιακό κύρτωμα διαπιστώθηκε ότι διαφέρει σημαντικά ανάλογα με την αναλογία των μυϊκών ινών του ημιτενοντώδους μυός που εκφύεται άμεσα από το ισχιακό κύρτωμα και της μορφολογίας του κοινού εκφυτικού τένοντα και ταξινομήθηκε για πρώτη φορά σε 6 διαφορετικούς τύπους. H παραπάνω σταδιοποίηση μπορεί να εφαρμοστεί με ασφάλεια στο 84,6% των περιπτώσεων κατά τον έλεγχο με μαγνητική τομογράφία. Ο επιμήκης άξονας του ημιτενοντώδους μυός παρουσιάζει γωνίωση με τον επιμήκη άξονα της έκφυσης του κοινού εκφυτικού τένοντα στο 1/3 των περιπτώσεων. Υπάρχει συνέχεια του μείζονος ισχιοϊερού συνδέσμου με τον κοινό εκφυτικό τένοντα σε κάθε περίπτωση. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων (60%) ο άξονας του μείζονος ισχιοϊερού συνδέσμου εντοπίζεται επί τα εντός του κοινού εκφυτικού τένοντα, ενώ στις υπόλοιπες περιπτώσεις ο παραπάνω άξονας βρίσκεται στην ίδια ευθεία με τον άξονα του κοινού εκφυτικού τένοντα. Η εγκάρσια διάμετρος του μείζονος ισχιοϊερού συνδέσμου στην κατάφυσή του στο ισχιακό κύρτωμα βρέθηκε ότι στα δεξιά κάτω άκρα είναι σημαντικά μεγαλύτερη σε σύγκριση με τα αριστερά κατά 4,31mm. Η πτεροειδής γωνία του ημιτενοντώδους μυός ήταν αρκετά μεγαλύτερη από την αντίστοιχη γωνία του δικεφάλου μηριαίου μυός στο ύψος του πέρατος του κοινού εκφυτικού τένοντα. Η πτεροειδής γωνία του ημιτενοντώδους μυός βρέθηκε μεγαλύτερη κατά 4° περίπου στις γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες. Το τμήμα του ημιτενοντώδους μυός που εκφύεται άμεσα από το ισχιακό κύρτωμα διαφέρει σημαντικά κατά περίπτωση και κυμαίνεται από 3mm έως 33mm. Επίσης, η απόσταση άμεσης έκφυσης των μυϊκών ινών από το ισχιακό κύρτωμα διαφέρει σημαντικά. Ο ημιτενοντώδης μυς είναι ο μόνος που παρουσιάζει μυϊκές ίνες σε απόσταση 5cm από το ισχιακό κύρτωμα. Η τενόντια εγγραφή του ημιτενοντώδους μυός βρέθηκε να είναι παρούσα σε κάθε περίπτωση, ενώ άλλοτε εντοπίζεται στη μεσότητα της μυϊκής γαστέρας του μυός (82,5%), εγγύτερα (15%) ή απώτερα (2,5%) αυτής. Στα δεξιά κάτω άκρα ο διαχωρισμός τόσο του δικεφάλου μηριαίου (μακρά κεφαλή) όσο και του ημιτενοντώδους μυός από τον κοινό εκφυτικό τένοντα πραγματοποιείται κατά 1,5cm απώτερα συγκριτικά με τα αριστερά. Η περιστροφή της έκφυσης του ημιϋμενώδους μυός γύρω από τον κοινό εκφυτικό τένοντα παρουσιάζει σημαντική διακύμανση από 18° έως 198°. Συμπερασματικά, η έκφυση των οπίσθιων μηριαίων μυών παρουσιάζει πολλαπλές ανατομικές ιδιαιτερότητες και τεράστια ποικιλομορφία. Η ερμηνεία της υψηλής συχνότητας των κακώσεων της περιοχής χρήζει περαιτέρω ανατομικών και κλινικών μελετών.