bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η γη και η εκμετάλλευσή της στο διαμέρισμα (bandiera) Μελικίων ή Λευκίμμης από τον 16ο έως τον 18ο αιώνα
Authors: Κουρή Παρασκευή
Published: August 2021

Το αντικείμενο της διατριβής είναι η εκμετάλλευση της γης και οι κάθε είδους σχέσεις που αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο της στην ύπαιθρο της Κέρκυρας κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας. Η διατριβή βασίστηκε στην αρχειακή έρευνα και κυρίως στις αναγραφές, απογραφές των γαιών και των καλλιεργητών των βαρονιών και των κανονικάτων που σώζονται στα Αρχεία της Κέρκυρας. Οι αναγραφές περιέχουν έναν μεγάλο όγκο ομοιογενών και συστηματικών πληροφοριών που αφορούν τόσο τους καλλιεργητές όσο και τις γαίες και προσφέρουν τη δυνατότητα ποσοτικής και ποιοτικής ανάλυσης. Τα δεδομένα τους καταχωρήθηκαν σε πρόγραμμα επεξεργασίας Microsoft Access και Microsoft Excel για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Επικουρικά αντλήθηκαν ποιοτικές πληροφορίες από τεκμήρια άλλων αρχειακών σειρών και κυρίως από τις πράξεις των νοταρίων. Η έρευνα οδήγησε στο γενικό συμπέρασμα ότι το φεουδαλικό σύστημα νομής και κατοχής της γης όπως εφαρμόστηκε στην Κέρκυρα μέσω της επιβολής κυρίαρχων οικονομικο-κοινωνικών δομών διαμόρφωσε τη φυσιογνωμία της υπαίθρου. Από την ανάλυση αποκομίζουμε την εικόνα ενός τοπίου αρχαϊκού στο οποίο η αγροτική παραγωγή πραγματοποιούνταν με στοιχειώδη μέσα. Οι τεχνολογικές καινοτομίες ήταν ελάχιστες. Στις καλλιεργημένες εκτάσεις παρατηρείται υψηλός κατακερματισμός ενώ υπήρχαν εκτεταμένες ακαλλιέργητες γαίες. Όσον αφορά το σύστημα κατοχής και μεταβίβασης της περιουσίας προέκυψε ότι μεγάλο μέρος των φεουδαλικών γαιών κατέχονταν από νοικοκυριά αδελφικού τύπου τις «αδελφοσύνες». Αξιοσημείωτη είναι επίσης η περιουσιακή διαφοροποίηση των κατοίκων της υπαίθρου. Η φεουδαλική εκμετάλλευση της γης αποτέλεσε το πλαίσιο εντός του οποίου στάθηκε δυνατή μέσω του δανεισμού και της καταχρέωσης των καλλιεργητών η ιδιοποίηση της γης εκ μέρους μιας ελίτ που αποτελούνταν από οικογένειες του Συμβουλίου της Κέρκυρας και από τους νοικοκυραίους των χωριών οι οποίοι σχημάτισαν μεγάλες έγγειες περιουσίες και ασκούσαν ασφυκτικό έλεγχο στην ύπαιθρο σε αντίθεση με τους κατά κανόνα απόντες κυρίους των βαρονιών. Η συγκέντρωση της γης στα χέρια των νέων «γαιοκτημόνων» δεν ακολουθήθηκε από αύξηση της παραγωγικότητας μέσω εγγειοβελτιώσεων ούτε οδήγησε στην εξέλιξη του φεουδαλικού τρόπου παράγωγης. Η γεωργική παραγωγή υποβαθμίστηκε και τα εισοδήματα των κατώτερων στρωμάτων της υπαίθρου συμπιέστηκαν καθώς οι κάθε λογής ενδιάμεσοι καρπώνονταν όχι μονό το πλεόνασμα τους άλλα και το ζωτικό ελάχιστο. Η οικονομική εκμετάλλευση και καταπίεση στις αρχές του 19ου αιώνα είχε ξεπεράσει τα όρια της αντοχής.
Προγνωστική αξία ανοσοϊστοχημικών μοριακών δεικτών (άξονας SDF1 / CXCR4) σε πρωτοπαθή καρκινώματα μαστού
Authors: Παπαθεοδώρου Χαράλαμπος
Published: August 2021

Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί τον πιο συχνό τύπο καρκίνου των γυναικών. Παρότι η σχετική έρευνα είναι αρκετά εκτεταμένη, οι υποκείμενοι μηχανισμοί δεν έχουν πλήρως αποσαφηνιστεί. Πρόσφατες μελέτες έχουν αναδείξει τη σημαντικότητα της διαντίδρασης των καρκινικών κυττάρων και του καρκινικού μικροπεριβάλλοντος ως μια κομβική συνιστώσα στη παθοφυσιολογία της νόσου. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης του υποδοχέα CXCR4, της χημοκίνης SDF-1, της μεταλλοπρωτεϊνάσης ΜΜΡ-9 και του παράγοντα HIF-1a σε διηθητικά καρκινώματα του μαστού και στον παρακείμενο μη καρκινικό ιστό (τόσο στο επιθηλιακό όσο και στο στρωματικό στοιχείο), καθώς και οι συσχετίσεις των ποικίλων ανοσοεντοπίσεων με τις κλινικοπαθολογοανατομικές παραμέτρους και την επιβίωση, η επιλογή των μορίων έγινε βάσει της σημαντικότητάς τους σε ποικίλα στάδια της παθογένειας της νόσου (υποξία, νεοαγγείωση, ανάπτυξη κτλ). Η έκφραση όλων των υπό εξέταση μορίων ήταν στατιστικά σημαντικότερη στον καρκινικό ιστό σε σχέση με τον παρακείμενο μη νεοπλασματικό. Από τα αποτελέσματα προκύπτει επίσης συσχέτιση μεταξύ ανοσοϊστοχημικών εντοπίσεων της ΜΜΡ-9 και των υπολοίπων υπό διερεύνηση μορίων. Προέκυψαν επίσης ποικίλες συσχετίσεις μεταξύ συγκεκριμένων προτύπων έκφρασης (pattern) και προγνωστικών παραγόντων. Η έκφραση της ΜΜΡ-9 στο κυτταρόπλασμα των καρκινικών κυττάρων σχετίστηκε θετικά με τη λεμφαδενική προσβολή, αλλά αρνητικά με το μέγεθος του όγκου. Επίσης, η έκφραση του CXCR4 και της SDF-1 στα καρκινικό κύτταρα σχετίστηκε με την παρουσία οστικών μεταστάσεων και με τον ιστολογικό βαθμό κακοήθειας, αντίστοιχα. Επιπλέον, η ανοσοεντόπιση της SDF-1 στους ινοβλάστες του καρκινικού στρώματος συσχετίστηκε θετικά με την έκφραση του Ki67 και με το στάδιο κατά ΤΝΜ, ενώ η ανοσοεντόπιση της SDF-1 στα ενδοθηλιακά κύτταρα του καρκινικού στρώματος με την έκφραση του Her2. Η ανοσοϊστοχημική έκφραση του HIF-1a συσχετίστηκε αρνητικά με την έκφραση των στεροειδικών υποδοχέων ER και PR. Επιπλέον, η έκφραση της ΜΜΡ-9 στους ινοβλάστες του καρκινικού στρώματος και η έκφραση της SDF-1 στα επιθηλιακά κύτταρα και στους ινοβλάστες του παρακείμενου μη καρκινικού ιστού συσχετίστηκαν με δυσμενέστερη επιβίωση. Το εύρημα αυτό τονίζει τη σημαντικότητα τόσο του στρώματος όσο και του ξενιστή στην παθογένεια του καρκίνου. Τα αποτελέσματα αυτά αναδεικνύουν τη σημαντικότητα των υπό μελέτη μορίων στην καρκινογένεση και στην εξέλιξη της νόσου. Για την επαλήθευση των αποτελεσμάτων αυτών απαιτείται η διενέργεια μελετών μεγαλύτερης κλίμακας ενώ προσεγγίσεις με λειτουργικές μεθοδολογίες θα μπορούσαν να αναδείξουν πιθανώς κοινά ή διαπλεκόμενα υποκείμενα μηνυματοδοτικά μονοπάτια στα οποία εμπλέκονται τα ως άνω μόρια.
Κλινική και ανοσολογική μελέτη της επίδρασης των βιολογικών παραγόντων στη νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα
Authors: Διάφα Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης ήταν να εκτιμήσουμε τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια και αποτελεσματικότητα των βιολογικών παραγόντων και να διερευνήσουμε την επίδραση τους στα ενεργοποιημένα Τ λεμφοκύτταρα. Μελετήθηκαν 69 ασθενείς (99 θεραπευτικές συνεδρίες) με ΝΙΑ (2-17 ετών) ως προς την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα των infliximab, etanercept, adalimumab και του anakinra. Σε 13/69 παιδιά (3-20 ετών) υπό etanercept ή adalimumab και 24 παιδιά με ΝΙΑ και συμβατική θεραπεία (2,5-16 ετών) μελετήθηκε η λειτουργικότητα των ενεργοποιημένων λεμφοκυττάρων πριν και μετά την αντί TNF θεραπεία. Για την εκτίμηση της ασφάλειας καταγράφονταν οι ανεπιθύμητες ενέργειες. Η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας βασίσθηκε στα κριτήρια ACRped 30, 50, 70, 90 και 100. Προσδιορίστηκαν με κυτταρομετρία ροής πριν από 12 και 24 μήνες μετά τη θεραπεία το ποσοστό των ολικών Β και Τ κυττάρων και των υποπληθυσμών τους καθώς και οι δείκτες ενεργοποίησης CD69, CD71, CD25, HLA DR στα CD3+ Τ κύτταρα. Η λειτουργικότητα των λεμφοκυττάρων ελέγχθηκε με την εκτίμηση της βλαστογενετικής μεταμόρφωσής τους υπό την επίδραση μιτογόνων ουσιών. Ως προς την ασφάλεια συνήθεις λοιμώξεις εμφανίστηκαν σε ποσοστό 24,2% σοβαρές λοιμώξεις σε ποσοστό 3%, ενώ σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες σε ποσοστό 4%. Ως προς την αποτελεσματικότητα όσον άφορα στο infliximab στο τέλος του 2ου έτους όλοι οι ασθενείς υποτροπίασαν. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με etanercept και από τον 1ο μέχρι και τον 5ο χρόνο τα ποσοστά επίτευξης ACRped 50 ήταν αντίστοιχα 86,4%, 91,9%, 90,1%, 86.7% και 85,7%. Τα αντίστοιχα ποσοστά για το adalimumab από τον 1ο μέχρι και τον 4ο χρόνο ήταν 85,29%, 79,31%, 91,67% και 88,9%. Οι τρεις ασθενείς που έλαβαν anakinra εμφάνισαν ύφεση διάρκειας 2 ετών. Οι αντί TNF παράγοντες ελάττωσαν το ποσοστό των ενεργοποιημένων CD3+ Τ κυττάρων, αλλά δεν αποκατέστησαν τη λειτουργικότητα τους πιθανότατα λόγω του φαινομένου της «ανοσογήρανσης».
Η γερμανική εξωτερική πολιτική στην Ελλάδα 1871-1897
Authors: Νικολοπούλου Ευστρατία
Published: August 2021

[…] Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η εξέταση της εξωτερικής πολιτικής της Γερμανικής Αυτοκρατορίας στην Ελλάδα από τη συγκρότηση της, το 1871, έως την έναρξη του Ελληνο-Τουρκικού πολέμου, το 1897. Αξίζει να επισημανθεί ότι η περιοχή των Βαλκανίων ήταν στο επίκεντρο της Γερμανικής εξωτερικής πολιτικής ήδη από τη δεκαετία του 1840, όταν ο Friedrich List υποστήριζε την κατασκευή σιδηροδρομικού δικτύου που θα ένωνε τη Γερμανία με την Ινδία, παρέχοντας έτσι τη δυνατότητα στη Γερμανία να επεκτείνει τη σφαίρα επιρροής της στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, όχι μόνο για πολιτικούς αλλά και για οικονομικούς λόγους. Η συγκεκριμένη χρονική περίοδος 1871-1897 επιλέχτηκε σκόπιμα, προκειμένου να δείξει τη σπουδαιότητα που είχε η περιοχή των Βαλκανίων για τη Γερμανία μετά την ίδρυση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Η εργασία θα προσπαθήσει να εξετάσει τα γεγονότα που επιδρούν καθοριστικά στις σχέσεις των δύο Κρατών, αναλύοντας ταυτόχρονα τις αιτίες που ώθησαν την Αυτοκρατορία να ενεργήσει με συγκεκριμένο τρόπο. Κύριοι στόχοι της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής από την ίδρυση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα ήταν η απομόνωση της Γαλλίας, ώστε να διαφυλάξει τα σύνορά της από ενδεχόμενη επίθεση των Γάλλων, η παρεμπόδιση της υλοποίησης της ρωσικής επεκτατικής πολιτικής στα Βαλκάνια, αλλά και η απομόνωση της Αγγλίας από τις Δυνάμεις της Κεντρικής Ευρώπης, ως αποτέλεσμα της πολιτικής της Kontinentalliga,¹ όπως φαίνεται στην ανάλυση που ακολουθεί. Στη μελέτη αυτή καταβάλλεται προσπάθεια να αναλυθεί η εξωτερική πολιτική της Γερμανίας² απέναντι στις άλλες Μεγάλες Δυνάμεις και να εκτιμηθεί η σημασία που είχε η Ελλάδα για τη διαμόρφωση της πολιτικής τους στο οικονομικό, πολιτικό και στρατηγικό επίπεδο. Παράλληλα θα επιχειρηθεί να αναλυθούν οι οικονομικοί και πολιτικοί στόχοι της Γερμανίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και κατά πόσον οι στόχοι αυτοί επηρέασαν τη γερμανική εξωτερική πολιτική απέναντι στην Ελλάδα. Η Γερμανική Αυτοκρατορία είχε εκτός των άλλων και πολιτιστικούς στόχους στην Ελλάδα, η υλοποίηση των οποίων την περίοδο που εξετάζουμε απέβλεπε έμμεσα στη διεύρυνση της πολιτικής επιρροής της στη χώρα.
Μελέτη toll-like υποδοχέων σε ασθενείς με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία
Authors: Αρβανίτη Ελένη
Published: August 2021

Τα διαθέσιμα στοιχεία για την έκφραση των υποδοχέων τύπου Toll (TLRs) στη χρόνια λεμφοκυτταρική είναι περιορισμένα και προέρχονται από μικρές σειρές ασθενών. Αναλύσαμε την έκφραση γονιδίων που σχετίζονται με τη TLR σηματοδότηση σε 192 περιπτώσεις και αναζητήσαμε πιθανές συσχετίσεις με μοριακά χαρακτηριστικά του Β-κυτταρικού υποδοχέα (BcR). Τα ΧΛΛ κύτταρα χαρακτηρίζονται από υψηλή έκφραση των TLR7 και CD180, ενδιάμεση των TLR1, TLR6, TLR10 και χαμηλή των TLR2 και TLR9. Η πλειοψηφία των προσαρμογέων, των τελεστών και των μελών των οδών των NF-kB, JNK/p38, NF/IL6 και IRF εκφράζονται σε ενδιάμεσα ως υψηλά επίπεδα, ενώ η έκφραση αναστολέων της σηματοδότησης ήταν γενικά χαμηλή έως μη ανιχνεύσιμη, παρέχοντας ενδείξεις ότι η σηματοδοτική οδός των TLR είναι ενεργός στη ΧΛΛ. Σημαντικές διαφορές αναγνωρίστηκαν για επιλεγμένα γονίδια μεταξύ περιπτώσεων που φέρουν μεταλλαγμένα γονίδια IGHV εναντίον αμετάλλακτων ή κατατάσσονται σε υποομάδες με στερεότυπους BcRs. Στα μόρια που χαρακτηρίζονται από διαφορές περιλαμβάνονται υποδοχείς, μόρια των οδών NFκB / MAPK και τελικούς-στόχους του καταρράκτη. Οι διαφορές που παρατηρούνται υποδεικνύουν διακριτικά μοτίβα ενεργοποίησης της σηματοδοτικής οδού των TLR σε υποομάδες των ΧΛΛ περιπτώσεων που ορίζονται με βάση μοριακά χαρακτηριστικά του BcR, και δείχνουν ότι σήματα που δρουν μέσω υποδοχέων, εκτός του BcR μπορεί να επηρεάζουν τη συμπεριφορά του κακοήθους κλώνου.
Η ελευθερία συμμετοχής στην κοινωνία της πληροφορίας
Authors: Ασημάκης Σωτήριος
Published: August 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η συνταγματική ελευθερία συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας του άρθρου 5Α παρ.2 εδ.α΄ του Συντάγματος. Βασικός στόχος των αναπτύξεων υπήρξε η στο μέτρο του δυνατού συνολική αποτύπωση του λειτουργικού πλαισίου της εντασσόμενο στο σύστημα των συνταγματικών δικαιωμάτων. Μεθοδολογικά επελέγη η συνδυαστική δημιουργική μελέτη της ελληνικής και ξένης βιβλιογραφίας και νομολογίας. Αναζητήθηκαν δε και μελετήθηκαν οι βασικοί άξονες της σχετικής προβληματικής και ειδικότερα αναφορικά με: α) το τεχνολογικό, οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο που προέκυψε από την επανάσταση της τεχνολογίας της πληροφορίας και της επικοινωνίας και τους ευρύτερους μετασχηματισμούς της πληροφοριακής ισορροπίας στο βιοτικο περιβάλλον της εποχής της πληροφορίας, β) τις προκλήσεις που καλείται το Δίκαιο να αντιμετωπίσει στο διαδικτυακό περιβάλλον, με έμφαση στα ζητήματα της αυτορρύθμισης και της ρυθμιστικής αξιοποίησης των συνταγματικών αξιών, γ) την ένταξη του άρθρου 5Α παρ.2 στο συνταγματικό σύστημα, δ) το περιεχόμενο του όρου «κοινωνία της πληροφορίας» ως συνταγματικής έννοιας, ε) τη σχέση του χαρακτηρισμού του όλου δικαιώματος συμμετοχής στην κοινωνία της πληροφορίας ως «νέου δικαιώματος» με την ένταση της κανονιστικότητάς του, στ) τη σημασία που αποκτά ο συμμετοχικός χαρακτήρας του δικαιώματος σε σχέση με τη φύση του και την κατοχύρωση των κατ’ ιδίαν εκφάνσεών του, με έμφαση στο status negatives, ζ) το περιεχόμενο της ελευθερίας συμμετοχής στην κοινωνία της πληροφορίας ως αμυντικής έκφανσης του όλου δικαιώματος, με στόχο την κατοχύρωση της σχετικής σφαίρας ελευθερίας, η) τους κατ’ ιδίαν φορείς τη ελευθερίας αυτής με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, καθώς και το πεδίο ισχύος και τα ζητήματα τριτενέργειας της διάταξης και θ) τους περιορισμούς της ελευθερίας συμμετοχής στην κοινωνία της πληροφορίας (εννοιολογικοί προσδιορισμοί, καταχρηστική άσκηση, ρητοί συνταγματικοί περιορισμοί). Ως βασικό συμπέρασμα των αναπτύξεων των παραπάνω θεματικών υποενοτήτων τίθεται η πεποίθηση ότι το άρθρο 5Α παρ.2 εδ.α΄ του Συντάγματος που κατοχυρώνει την ελευθερία συμμετοχής στην κοινωνία της πληροφορίας, διαθέτει το απαραίτητο περιεχόμενο και τα ρυθμιστικά χαρακτηριστικά, ώστε να αποτελέσει μια από τις κύριες συνταγματικές βάσεις στην προσπάθεια ρύθμισης της νέας διαδικτυακής πληροφοριακής πραγματικότητας.
Ο βίος και το έργο του λόγιου κωδικογράφου Μιχαήλ Αποστόλη (1420/22-1478)
Authors: Γεωργακόπουλος Δημήτριος
Published: August 2021

Ο βίος και το έργο του λόγιου κωδικογράφου Μιχαήλ Αποστόλη (1420/22-1478) είναι το αντικείμενο τη διατριβής εντός των ιστορικών κοινωνικών και πνευματικών συμφραζόμενων της εποχής κατά την οποία έζησε, ως συμβολή στη μελέτη της γραμματείας και της παιδείας του τέλους της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Για πρώτη φορά συνεξετάζεται και αξιοποιείται η παρεχόμενη πληροφόρηση από το σύνολο του συγγραφικού και κωδικογραφικού έργου του λόγιου. Η διατριβή αποτελείται από εισαγωγή, τέσσερα μέρη (15 κεφάλαια) και ένα επιλογικό κεφάλαιο συμπερασμάτων που περιλαμβάνουν αντίστοιχα προλεγόμενα στη μελέτη του βίου και του έργου του λόγιου. Τη βιογραφία του λόγιου (στην Κωνσταντινούπολη και στην Κρήτη), φιλολογική παρουσίαση του έργου του, παρουσίαση του κωδικογραφικού έργου του και μια νέα αξιολόγηση της πνευματικής συμβολής του λόγιου. Στα πορίσματα της έρευνας συγκαταλέγονται: (Α) Νέο εισαγωγικό περίγραμμα για τη βενετοκρατούμενη Κρήτη κατά το Β΄μισό του ΙΕ΄αι., (Β) Νέα βιογραφία του λογίου, (Γ) Καταγραφή και μελέτη της χειρόγραφης παράδοσης του συγγραφικού έργου του λόγιου, (Δ) Η ανάγκη για την δημοσίευση νέων κριτικών εκδόσεων, (Ε) Νέες χρονολογήσεις κειμένων του λογίου (ιδιαίτερα των επιστολών), (ΣΤ) Νέα στοιχεία για το διδακτικό έργο του λογίου (μαθητές, περιεχόμενο διδασκαλίας, εκπαιδευτικό πρόγραμμα), (Ζ) Καταγραφή του κωδικογραφικού έργου του λογίου κωδικογράφου (94 χειρόγραφα, (Η) Νέα στοιχεία για τη συγκρότηση και λειτουργία του βιβλιογραφικού εργαστηρίου του, (Θ) Επανεκτίμηση της συμβολής του στα πνευματικά δρώμενα της εποχής του.
Μια σύγχρονη διαδικασία πρακτικής της εκτέλεσης και η εφαρμογή της στο κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα του Δημήτρη Δραγατάκη
Authors: Τσακαλίδης Στυλιανός
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή θα παρουσιάσουμε μια σύγχρονη διαδικασία πρακτικής της εκτέλεσης που θα εφαρμόσουμε στο Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα του Δημήτρη Δραγατάκη. Με βάση τα νεότερα επιστημονικά δεδομένα θα αναπτύξουμε τη νοητική και κινητική πτυχή που εμπλέκονται στην προετοιμασία της εκτέλεσης ενός μουσικού έργου. Η νοητική παράμετρος στηρίζεται στην έννοια της ηχητικής εικόνας, που αποτελεί τη νοητική αναπαράσταση του ηχητικού υλικού της εκτέλεσης του έργου. 1ς γέφυρα ανάμεσα στο σχηματισμό της ηχητικής εικόνας και στην αμιγή σωματική εξάσκηση, θα περάσουμε από τη νοητική εξάσκηση και την κιναισθητική προετοιμασία. Η κινητική πτυχή της διαδικασίας περιλαμβάνει τον προγραμματισμό των μουσικών κινήσεων, την εναποθήκευση στη μνήμη των αντίστοιχων κινητικών προγραμμάτων και τον αυτοματισμό των κινήσεων του εκτελεστή. Τη διαδικασία συμπληρώνει η ελεγκτική ανάδραση, που στοχεύει στην εξακρίβωση της ταύτισης του ηχητικού αποτελέσματος με την ηχητική εικόνα- στόχο. Μετά την παρουσίαση της διαδικασίας θα δείξουμε με ποιον τρόπο μπορεί να γίνει η εφαρμογή της σε ένα σύγχρονο έργο, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα το Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα του Δημήτρη Δραγατάκη. Η εφαρμογή της διαδικασίας θα γίνει μέσα από τρία στάδια: προετοιμασία για την εκτέλεση του έργου, μελέτη και εκτέλεση της επιμελημένης πάρτας του σόλο βιολιού και, τέλος, παρουσίαση μιας προπαρασκευαστικής μεταγραφής για πιάνο. Η προετοιμασία αφορά στη συλλογή όλων εκείνων των απαραίτητων πληροφοριών σχετικά με το συνθέτη και το προς εκτέλεση έργο. Η μελέτη της επιμελημένης πάρτας αφορά στην εφαρμογή των εκτελεστικών προτάσεων του επιμελητή, όπως αυτές εκφράζονται μέσα από την καταγραφή των εκτελεστικών σημαδιών. Η προπαρασκευαστική μεταγραφή για πιάνο διευκολύνει τη μελέτη του σόλο βιολιού με τη συνδρομή της συνοδείας στο πιάνο. 1ς συμπληρωματικό πόνημα θα παρουσιαστεί μια εκδοχή του μέρους της ορχήστρας μεταγραμμένη για πιάνο και κρουστά. Η συνολική διαδικασία έχει στόχο να διευκολύνει τον εκτελεστή στην προετοιμασία απαιτητικών έργων σύγχρονης μουσικής, ελληνικής ή ξένης
Ταχύς προσδιορισμός ισοδυνάμων γεωμετρικών αποκλίσεων ακίδων νανοδιεισδυτών και με τη βοήθειά τους, πειραματική αναλυτική διακρίβωση μηχανικών ιδιοτήτων PVD επικαλύψεων σε διάφορες θερμοκρασίες
Authors: Παππά Μαρία
Published: August 2021

Στη παρούσα διατριβή, παρουσιάστηκε μέθοδος για γρήγορο προσδιορισμό των αποκλίσεων ισοδύναμης γεωμετρίας εισβολέα νανοδιείσδυσης από την ιδανική γεωμετρία. Για τον προσδιορισμό της γεωμετρίας αυτής δημιουργήθηκε ένα υπολογιστικό περιβάλλον. Τα δεδομένα που απαιτήθηκαν για τον αλγόριθμο, ήταν μια πληθώρα προσομοιώσεων της διαδικασίας νανοδιείσδυσης με διαφορετικές πιθανές γεωμετρίες εισβολέα σε συνδυασμό με την σκληρότητα Martens για πρότυπο υλικό Si(100). Εφόσον έχει προσδιοριστεί η γεωμετρία του εισβολέα, πραγματοποιήθηκαν πειράματα νανοδιείσδυσης σε επικαλύψεις τιτανίου και μιας DCL, σε διάφορες θερμοκρασίες με σκοπό τον προσδιορισμό των ιδιοτήτων τους. Το μέτρο ελαστικότητας ανά επικάλυψη παρέμεινε σταθερό παρόλα αυτά το όριο διαρροής και θραύσης τους εμφάνισε την ίδια ασταθή συμπεριφορά με το βάθος διείσδυσης κατά την νανοδιείσδυση δοκιμές κρούσης συνέβαλαν στον υπολογισμό της εξαρτώμενης από την θερμοκρασία αντοχή σε κρούση. Συσχετισμός μεταξύ ορίου διαρροής και κόπωσης συναρτήσει θερμοκρασίας, αποκαλύπτει εντυπωσιακή σύγκλιση. Σε τελευταίο στάδιο τα αποτελέσματα που προέκυψαν από τις διαδικασίες νανοδιείσδυσης και κρούσης, συγκρίθηκαν με την συμπεριφορά κατά την κοπή και επιβεβαιώθηκε η σύγκλιση των αποτελεσμάτων.
Συμβολή στη μελέτη κριτηρίων αστοχίας μη γραμμικών ελαστικών υλικών
Authors: Μανωλόπουλος Βασίλειος
Published: August 2021

Στόχος της Αντοχής των Υλικών είναι η δικαίωση του τίτλου της. Η πρόβλεψη δηλαδή των ορίων ασφαλούς επιβολής φορτίων στις κατασκευές. Μια κατασκευή αστοχεί είτε όταν τα φορτία που δέχεται είναι ανωτέρα από τα υπολογισθέντα είτε όταν τα υλικά είναι κατωτέρα από τα προβλεφθέντα. Η υπερβολή των πολλών κριτηρίων αστοχίας η αγωνία να δοθεί μια εξήγηση αστοχίας των υλικών αλλά και η πίστη ότι η λύση πολλών προβλημάτων βρίσκεται σε βασικές έννοιες και διατυπώσεις τον καιρό που γεννιόταν ο συγκεκριμένος κλάδος της επιστήμης της Αντοχής των Υλικών μας οδήγησαν στην ανάπτυξη και πειραματική επαλήθευση του Τ-Κριτηρίου. Στο πλαίσιο της διδακτορικής διατριβής έγινε εκτενής διερεύνηση του Τ-Κριτηρίου από την πρώτη του δια τύπωση ως τη σημερινή. Εξετάστηκε η εφαρμογή του Τ-Κριτηρίου σε ισότροπα μη γραμμικά ελαστικά υλικά, παρουσιάστηκαν οι βασικές αρχές που το διέπουν, αναλύθηκαν οι λόγοι που οδήγησαν στη διατύπωση του ενώ παράλληλα έγινε σύντομη περιγραφή των υπολοίπων συναγωνιστών του κριτηρίων αστοχίας ή κριτηρίων θραύσεως υλικών. Στη συνέχεια επαληθεύτηκαν οι προβλέψεις του Τ-Κριτηρίου σε αρρηγματωτά δοκίμια όλκιμων υλικών. Εξετάστηκαν τα πειράματα του Bridgman σε όλκιμα υλικά και εξηγήθηκαν μέσω του Τ-Κριτηρίου αρκετές παρατηρήσεις που είχε διατυπώσει ο ίδιος ο Bridgman. Επίσης μελετήθηκαν δρόμοι φόρτισης του χάλυβα από τη διεθνή βιβλιογραφία καθώς και τα πειράματα που έγιναν στο Εργαστήριο Αντοχής των Υλικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου από την ερευνητική μας ομάδα πάνω στο Ναυπηγικό Αλουμίνιο 5083. Ακόμη επαληθεύτηκαν οι προβλέψεις του Τ-Κριτηρίου σε ψαθυρά υλικά. Εξετάστηκαν πειράματα σε σκυρόδεμα και σε πειράματα της ομάδας μας σε Plexiglas. Όλα τα παραπάνω πειράματα περιελάμβαναν πειράματα σε κατάλληλες γεωμετρίες δοκιμίων ώστε να ελέγξουμε τις προβλέψεις του Τ-Κριτηρίου. Η διδακτορική διατριβή συνεχίστηκε με μια σειρά παρατηρήσεων πάνω στο σύνορο αστοχίας του Τ-Κριτηρίου παρατηρήσεις που έρχονται σε συμφωνία τόσο με τη Φυσική όσο και με τη Λογική. Επίσης έγινε μια προσπάθεια απεικόνισης του «Μη Γραμμικού Κλειστού Κυλίνδρου του Mises» ένα σχήμα που ίσως συναντάται για πρώτη φορά στη διεθνή βιβλιογραφία. Η διδακτορική διατριβή ολοκληρώνεται με τα συμπεράσματα και την καταγραφή των προσωπικών «ανησυχιών» του συγγραφέα της για τον τρόπο που αστοχεί ένα υλικό.
Ο σπουδαίος λόγος για την καταγγελία διαρκών συμβάσεων ορισμένου χρόνου
Authors: Ευστρατίου Παναγιώτα
Published: August 2021

Στόχος της μελέτης είναι η διατύπωση κατευθυντήριων γραμμών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εργαλεία για την κρίση περί της συνδρομής η μη «σπουδαίου λόγου» καταγγελίας σε κάθε διαρκή σύμβαση Προς το σκοπό αυτό ερευνήθηκαν τα πορίσματα της (ελληνικής και γερμανικής) νομολογίας και θεωρίας κυρίως από τις συμβάσεις εργασίας, εταιρείας, εμπορικής αντιπροσωπείας-διανομής και δικαιόχρησης. Το δικαίωμα έκτακτης καταγγελίας για σπουδαίο λόγο εδράζεται στην ανάγκη προάσπισης της ιδιωτικής αυτονομίας του καταγγέλλοντος στις εξαιρετικές περιπτώσεις όπου η συνέχιση της σύμβασης έχει καταστεί γι’ αυτόν μη ανεκτή. Με αυτήν την αφετηρία, η κρίση για την ύπαρξη ή μη σπουδαίου λόγου αναδεικνύεται ως το αποτέλεσμα μιας προσεκτικής στάθμισης των συγκρουόμενων συμφερόντων των μέρων και γίνεται απόπειρα προσδιορισμού της μεθόδου και των βασικών παραγόντων της στάθμισης αυτής. Ιδιαίτερα εξαίρεται η σημασία της αρχής της καλής πίστης ως βασικού μέσου εξειδίκευσης της αόριστης νομικής έννοιας «σπουδαίος λόγος», η αναγκαιότητα αρνητικής πρόγνωσης για την ομαλή λειτουργία της σύμβασης στο μέλλον ως αναγκαίο προαπαιτούμενο του σπουδαίου λόγου καταγγελίας, καθώς και ο ρόλος της αρχής της αναλογικότητας, ιδίως της επιμέρους αρχής της αναγκαιότητας, ως σημαντικού κριτηρίου της επιβαλλομένης στάθμισης συμφερόντων. Τελικά, η συνδρομή σπουδαίου λόγου καταγγελίας θα γίνεται δέκτη πάντα όταν και μόνο όταν η σύμβαση έχει δεχτεί τόσο σοβαρό πλήγμα, που προβλέπεται βάσιμα η διατάραξη της και στο μέλλον, η διατάραξη αυτή δεν μπορεί να παραμεριστεί με τη χρήση ηπιότερων της καταγγελίας μέσων και από την προσεκτική στάθμιση των συγκρουόμενων συμφερόντων προκύπτει ότι προβάδισμα πρέπει να δοθεί στην αξίωση του καταγγέλλοντος να αποδεσμευθεί από τη σύμβαση.
Στατιστική μοντελοποίηση του φυσικού καναλιού σε ασύρματα ψηφιακά τηλεπικοινωνιακά συστήματα με γενικευμένα μοντέλα διαλείψεων
Authors: Παπαζαφειρόπουλος Αναστάσιος
Published: August 2021

Λαμβάνοντας υπόψη, ότι η αποδοτική σχεδίαση, αξιολόγηση και εγκατάσταση ενός ασύρματου δικτύου επικοινωνιών, απαιτούν τον ακριβή χαρακτηρισμό του καναλιού διάδοσης και ειδικότερα των διαλείψεων μικρής και μεγάλης κλίμακας, το αντικείμενο μελέτης της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής (ΔΔ) εστιάζεται στη μοντελοποίηση των διαλείψεων με νέα γενικότερα στατιστικά μοντέλα και απαρτίζεται από τρεις θεματικές ενότητες που αφορούν: α) μοντέλα παρουσία συνιστώσας Οπτικής Επαφής (ΟΕ), β) μοντέλα που χαρακτηρίζονται από απουσία συνιστώσας ΟΕ καθώς και γ) χρήσιμες στατιστικές εκφράσεις για τη περιγραφή του τυχαίου θορύβου FM και της μέσης χωρητικότητας του καναλιού για μερικά από τα νέα κανάλια (α-μ, α-η-μ, α-κ-μ και α-λ-η-μ). Με βάση την υφιστάμενη διεθνή βιβλιογραφία, οι κατανομές που περιγράφουν κανάλια διαλείψεων δεν είναι αρκετά ευέλικτες και πολλές φορές είναι ανεπαρκείς για τη προσαρμογή αυτών σε δεδομένα προερχόμενα από πειραματικές μετρήσεις της έντασης ανά μονάδα επιφάνειας του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, τόσο για κανάλια εσωτερικών, όσο και για κανάλια υπαίθριων (εξωτερικών) χώρων. Έτσι, αρχικά δίδεται ο φυσικός μηχανισμός για την ερμηνεία κάθε νέου παρουσιαζόμενου μοντέλου. Χρησιμοποιώντας το μαθηματικό φορμαλισμό που προκύπτει από την μοντελοποίηση του ασύρματου καναλιού μέσω διαφόρων μιγαδικών Gaussian διεργασιών με διαφορετικές ιδιότητες, παρέχονται χρήσιμες εκφράσεις για την περιγραφή και αξιολόγηση των ψηφιακών συστημάτων επικοινωνιών που λειτουργούν σε περιβάλλοντα διαλείψεων. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται η μελέτη που αφορά μοντέλα που υποθέτουν ότι η συνιστώσα πολυδιόδευσης συνυπάρχει με συνιστώσα. Έπειτα, πραγματοποιείται μελέτη μοντέλων που λειτουργούν σε συνθήκες διαλείψεων, όπου δεν υφίσταται συνιστώσα ΟΕ. Στη συνέχεια της ΔΔ, αναφορικά με κάποια από τα μοντέλα που παρουσιάστηκαν, πραγματοποιείται μελέτη και διερεύνηση του τυχαίου θορύβου FM και της Μέσης Χωρητικότητας του Καναλιού (ΜΧΚ).
Η επίδραση της κόλλας αλβουμίνης/γλουταραλδεΰδης στην επούλωση αναστομώσεων του παχέος εντέρου επιμύων σε συνθήκες αποφρακτικού ειλεού
Authors: Δεσπούδη Καλλιόπη
Published: August 2021

Σκοπός της πειραματικής αυτής μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της τοπικής εφαρμογής της αλβουμίνης/γλουταραλδεΰδης (Bioglue) στην επούλωση αναστομώσεων παχέος εντέρου επίμυων σε συνθήκες αποφρακτικού ειλεού. 80 άρρενες επίμυες (Wistar) χωρίστηκαν σε 4 ομάδες (Α, Β, Γ, Δ) των 20 και 8 υποομάδες (Α1-Α2, Β1-Β2, Γ1-Γ2, Δ1-Δ2) των 10. Στις ομάδες Α και Γ, 5 cm από το ορθό γινόταν εκτομή τμήματος παχέος εντέρου 1 cm. Στις ομάδες Β και Δ γινόταν αρχικά απόφραξη του παχέος εντέρου και μετά από 24h γινόταν εκτομή τμήματος αυτού 1 cm πέριξ της απολίνωσης και τελικοτελική αναστόμωση. Στις ομάδες Γ και Δ η αναστόμωση επικαλυπτόταν με κόλλα Βioglue. Η θυσία στις υποομάδες Α1, Β1, Γ1 και Δ1 γινόταν την 4η μετεγχειρητική ημέρα, ενώ στις Α2, Β2, Γ2 και Δ2 την 8η. Κατά τη νεκροτομή γινόταν μακροσκοπικός έλεγχος της αναστόμωσης για ρήξη και της περιτοναϊκής κοιλότητας για ύπαρξη περιτονίτιδας ή συμφύσεων. Ακολουθούσε μέτρηση της πίεσης διάσπασης της αναστόμωσης. Στη συνέχεια γινόταν ιστολογική εξέταση, για εκτίμηση της λευκοκυττάρωσης, της νεοαγγειογένεσης, των ινοβλαστών και του νεοκολλαγόνου. Επίσης γινόταν βιοχημικός προσδιορισμός της συγκέντρωσης της υδροξυπρολίνης και της κολλαγενάσης Ι. Η στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων γινόταν με τη μέθοδο ANOVA και την δοκιμασία κατά Fisher με το λογισμικό SPSS ν15.0. Για κάθε παράμετρο χρησιμοποιήθηκε η Ελάχιστη Σημαντική Διαφορά (LSD). Και τις δύο ημέρες θυσίας, η μείωση του μέσου βάρους, η πίεση διάσπασης και ο αριθμός των ινοβλαστών στις ομάδες Γ και Δ είχαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερη τιμή συγκριτικά με την ομάδα Β. Επίσης και τις δύο ημέρες της θυσίας, ρήξη της αναστόμωσης παρατηρήθηκε στις ομάδες Β και Δ, αλλά η διαφορά αυτή δεν ήταν στατιστικά σημαντική σε σύγκριση με τις ομάδες Α και Γ, στις οποίες δεν παρατηρήθηκε διαφυγή από την αναστόμωση. Τόσο την 4η όσο και την 8η ημέρα, στις ομάδες Γ και Δ οι συμφύσεις, η λευκοκυττάρωση, η νεοαγγειογένεση και το νεοκολλαγόνο είχαν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερη τιμή σε σύγκριση με τις ομάδες Α και Β. Η συγκέντρωση υδροξυπρολίνης μόνο την 8η ημέρα ήταν στατιστικά σημαντική μεγαλύτερη στις ομάδες Γ και Δ σε σχέση με την ομάδα Β. Επίσης και τις δύο ημέρες της θυσίας, η συγκέντρωση κολλαγενάσης Ι ήταν μεγαλύτερη στις ομάδες Γ και Δ, αλλά αυτή η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική σε σύγκριση με τις ομάδες Α και Β. Συμπερασματικά, η τοπική εφαρμογή της αλβουμίνης/γλουταραλδεΰδης επιδρά θετικά στην επούλωση των αναστομώσεων του παχέος εντέρου επίμυων σε συνθήκες αποφρακτικού ειλεού, τόσο κατά την 4η όσο και κατά την 8η μετεγχειρητική ημέρα.
Παρελθόν και εικόνα
Authors: Κουρτζέλλης Ιωάννης
Published: August 2021

Ο σκοπός αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι η δημιουργία ενός αναλυτικού, ψηφιακού ερευνητικού μοντέλου και η ανάπτυξη ενός μεθοδολογικού εργαλείου ερμηνείας, ελέγχου, αξιολόγησης και επαλήθευσης των αρχαιολογικών δεδομένων, τα οποία προέρχονται από τις ανασκαφικές εκθέσεις και τις αναλογικές απεικονίσεις/ αναπαραστάσεις αρχαιολογικών μνημείων. Με τον τρόπο αυτό συνδυάζονται τα τρισδιάστατα γραφικά με την αρχαιολογική τεκμηρίωση και την αρχιτεκτονική μελέτη του υστεροκλασικού ψευδοδίπτερου ιωνικού ναού του Μέσσου στη Λέσβο, ο οποίος αποτελεί και τη βασική μελέτη της παρούσας διατριβής. «Εικονική αρχαιολογία» είναι ένα νέο επιστημονικό πεδίο, που χρησιμοποιεί τα τρισδιάστατα γραφικά ως ένα σύνθετο εργαλείο οπτικοποίησης αρχαιολογικών (γλωσσικών, αριθμητικών και γεωμετρικών) δεδομένων, κατάλληλο για όλα τα υλικά κατάλοιπα των αρχαίων πολιτισμών και, ιδιαιτέρως, στην αρχιτεκτονική.Για την κατανόηση των δυνατοτήτων που προσφέρουν οι Νέες Τεχνολογίες ψηφιακής απεικόνισης στη μελέτη αρχαιολογικού υλικού πραγματοποιείται εκτενής σύγκριση μεταξύ των αναλογικών μέσων αναπαράστασης (αναλογικές απεικονίσεις/ αναπαραστάσεις, μοντέλα υπό κλίμακα) και των ψηφιακών μέσων, προκειμένου να αναδειχθούν οι ομοιότητες και οι διαφορές τους αλλά και τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του κάθε μέσου. Για τη δημιουργία του ψηφιακού ομοιώματος του ναού του Μέσσου χρησιμοποιήθηκε το ανασκαφικό/ερευνητικό υλικό των τελευταίων 120 ετών, οι δημοσιεύσεις και οι προσωπικές παρατηρήσεις του γράφοντος για την αρχιτεκτονική του κτηρίου. Το ψηφιακό μοντέλο κατάφερε να αναδείξει τις αρετές αλλά και τις αδυναμίες των προγενέστερων αρχιτεκτονικών μελετών, να ενσωματώσει τα πρόσφατα ανασκαφικά δεδομένα και να υποβάλλει νέες προτάσεις για την αρχική μορφή του ναού.Η παρούσα διατριβή «γεφυρώνει» δύο διαφορετικές επιστημονικούς τομείς. Οι μεν ειδικοί των «Νέων Τεχνολογιών» κατανοούν τις διεργασίες, τους τρόπους, αλλά και τους «δημιουργούς» της εικόνας της ελληνικής και ρωμαϊκής αρχαιότητας, από τον 14ο έως τα τέλη του 19ου αιώνα, οι δε εκπρόσωποι των ανθρωπιστικών επιστημών μπορούν να γνωρίσουν σε βάθος όλη τη διαδικασία δημιουργίας (τρόποι και τεχνικές) ενός αρχαιολογικού ερευνητικού ψηφιακού μοντέλου. Η διατριβή καθορίζει σε βάθος το θεωρητικό πλαίσιο (αρχαιολογική θεωρία) μέσα στο οποίο εντάσσονται οι ψηφιακές αναπαραστάσεις και προβάλλει τα σημαντικότερα σύγχρονα παραδείγματα ψηφιακών αναπαραστάσεων μνημείων, τα οποία κρίνονται ως ‘καλές πρακτικές’
Αυτόματη ταυτοποίηση βιομετρικών χαρακτηριστικών
Authors: Ουζούνογλου Αναστασία
Published: August 2021

Η αυτόματη ταυτοποίηση εικόνων δακτυλικών αποτυπωμάτων αποτελεί ένα δύσκολο και πολυδιάστατο πρόβλημα, το οποίο έχει απασχολήσει πλήθος ερευνητών και για το οποίο έχει αναπτυχθεί μεγάλος αριθμός τεχνικών. Η δυσκολία του προβλήματος έγκειται στο γεγονός ότι οι εικόνες των αποτυπωμάτων είναι σε μεγάλο ποσοστό αλλοιωμένες ή ακόμα σε κάποιες περιπτώσεις δεν είναι διαθέσιμη η πλήρης εικόνα του αποτυπώματος, αλλά μόνο ένα μέρος αυτής. Στη συγκεκριμένη διατριβή, προτείνονται δύο μέθοδοι αυτόματης ταυτοποίησης δακτυλικών αποτυπωμάτων: α) η μέθοδος ταυτοποίησης δακτυλικών αποτυπωμάτων με χρήση τεχνικών ευθυγράμμισης και β) μέθοδος ταυτοποίησης δακτυλικών αποτυπωμάτων από το συνδυασμό του Δικτύου Αυτό-Οργανούμενων Δικτύων του Kohonen και του ορισμού των σημείων μικρολεπτομερειών των αποτυπωμάτων ως νευρώνων του δικτύου. Επιπλέον, ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στην προεπεξεργασία των εικόνων των δακτυλικών αποτυπωμάτων βάσει της ανάπτυξης και εφαρμογής κατάλληλων τεχνικών επεξεργασίας εικόνων προκειμένου να προκόψει βελτίωση της ποιότητας της εικόνας του δακτυλικού αποτυπώματος και να εξαχθούν οι μικρολεπτομέρειες που χρησιμοποιούνται για την ταύτιση των δακτυλικών αποτυπωμάτων. Στο πλαίσιο της παρούσας διατριβής, χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα δακτυλικών αποτυπωμάτων από τις βάσεις VeriFingerSample_DB της Neurotechnology και η DB3 του διαγωνισμού δακτυλικών αποτυπωμάτων FVC2004. Για την ποσοτική αποτίμηση της απόδοσης των προτεινόμενων μεθόδων χρησιμοποιήθηκε το κριτήριο της Αναλογίας Ίσου Σφάλματος (EqualErrorRate-EER). Σύμφωνα με το κριτήριο αυτό, η μέθοδος ταυτοποίησης δακτυλικών αποτυπωμάτων βάσει του Δικτύου Αυτό-Οργανούμενων Δικτύων παρείχε καλύτερα αποτελέσματα σε σύγκριση με οποιαδήποτε μέθοδο ευθυγράμμισης που εφαρμόστηκε.
Μελέτη σε επίπεδο ηλεκτρονικής μικροσκοπίας της πρωτεΐνης H2AX που αναγνωρίζει βλάβες του DNA στον ανθρώπινο καρκίνο
Authors: Μαρίνου Χαρίκλεια
Published: August 2021

Eukaryotic DNA is organized into noucleosomes and high order chromatin structure, which plays an important role in the regulation of many nuclear processes including DNA repair. The DNA within our cells is continually being exposed to DNA-damaging agents. These include ultraviolet light, natural and man-made mutagenic chemicals and reactive oxygen species generated by ionizing radiation. Of the various forms of damage that are inflicted by these mutagens, probably the most dangerous is the DNA double strand breaks (DSBs). These are generated when the two complementary strands of the DNA double helix are broken simultaneously at sites that are sufficiently close to one another that base-pairing and chromatin structure are insufficient to keep the two DNA ends juxtaposed. DSBs pose a serious threat to cell viability and genome stability and they are also generated when replication forks encounter blocking lesions. The failure to repair DSBs or misrepair can result in cell death or large-scale chromosome changes including deletions, translocations and chromosome fusions that enhance genome instability and are hallmarks of cancer cells. Cells have evolved groups of proteins that function in signaling networks that sense DSBs, arrest the cell cycle and activate DNA repair pathways. Histone H2AX is a member of the H2A histone family that differs from the other H2A histones by the presence of an evolutionary conserved C-terminal motif. The serine residue in this motif becomes rapidly phosphorylated in cells when DSBs are introduced (γ-H2AX) forming foci. These γ-H2AX foci may play an essential role in the efficient recruitment of proteins involved in the repair of the DNA DSBs. This role may be to mark the site of the damage. It is also possible that the H2AX phosphorylation alters chromatin structure to facilitate repair or to stabilize the break region so that the DNA ends remain in proximity. Given the above, the main purpose of this study was to ultrastructurally localize using immunogold, γ-H2AX foci in human lung fibroblasts irradiated with specific doses of ionizing radiation in order to create DSBs and to examine if a similar reaction takes place in cancer lung cells. The results indicate that when fibroblasts are experimentally exposed to increasing doses of radiation, aggregates of gold particles are observed indicating localization of γ-H2AX foci. In a series of similar experiments using cancer lung tissue, the same pattern of gold particle localization is observed suggesting that in these cells the formation of γ-H2AX foci is triggered. It is the first time ever that γ-H2AX foci formation is ultrastructurally identified with electron microscopy and this is very important since it confirms the existence of foci in chromatin and indicates the sites of DNA double strand breaks.
Ανοσοφλεγμονώδης αντίδραση στην σταθερή και ασταθή στηθάγχη μετά αγγειοπλαστική
Authors: Καράμπελα Γεωργία
Published: August 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η ανοσο-φλεγμονή αποτελεί σημαντικό στοιχείο της αθηρωματικής βλάβης και συσχετίζεται με την εμφάνιση επαναστένωσης μετά την αγγειοπλαστική των στεφανιαίων αγγείων. Στόχος αυτής της μελέτης ήταν να διερευνήσει κατά πόσο η “ενεργός” ρήξη της αθηρωματικής πλάκας μετά την αγγειοπλαστική, ενεργοποιεί επιπλέον τον ανοσοφλεγμονώδη καταρράκτη σε ασθενείς με σταθερή (ΣΣ) και ασταθή στηθάγχη (ΑΣ) και να ανιχνεύσει την πιθανότητα συσχέτισης της με επαναστένωση. ΜΕΘΟΔΟΣ-ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Προσδιορίσαμε τα επίπεδα στον ορό της πρωτεΐνης οξείας φάσεως-CRP, της προφλεγμονώδους κυτοκίνης-ΙL-6, του αντιφλεγμονώδους παράγοντα IL-10, της χημειοκίνης MCP-1, των προσκολλητικών μορίων sICAM-1 και sVCAM-1, της χημειοελκτικής πρωτεΐνης για τα Τ λεμφοκύτταρα IP-10, της μεταλλοπρωτεϊνάσης ΜΜΡ-9, και του αναστολέα αυτής ΤΙΜΡ-2, σε ασθενείς με σταθερή και ασταθή στηθάγχη που υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική ενός αγγείου με εμφύτευση πλέγματος, πριν, 12 ώρες και 40 ώρες μετά την επέμβαση. Ως ομάδα ελέγχου μελετήσαμε ασθενείς με σταθερή και ασταθή στηθάγχη που υποβλήθηκαν σε διαγνωστική μόνο στεφανιογραφία. Μετά την αγγειοπλαστική τα επίπεδα των sVCAM-1, ΜΜΡ-9, IL-6 και CRP, αυξήθηκαν σημαντικά και στις δύο ομάδες, στην ΣΣ (p<0.01) και στην ΑΣ (p<0.001), ενώ τα επίπεδα των sICAM-1, MCP-1, IP-10, TIMP-2 και IL-10, δεν μεταβλήθηκαν σημαντικά. Μετά την διαγνωστική στεφανιογραφία, παρατηρήθηκε μία σημαντική αύξηση της CRP στους ασθενείς με σταθερή στηθάγχη (p=0.04), ενώ καμμία σημαντική αύξηση δεν παρατηρήθηκε σε κανένα φλεγμονώδη παράγοντα στους ασθενείς με ασταθή στηθάγχη. Από τους 89 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική, κατά την διάρκεια της εξάμηνης παρακολούθησης, 27 (30%) επανέλαβαν την στεφανιογραφία λόγω: 1) θετικής δοκιμασίας κόπωσης στους 25 (28%) και 2) εμφάνισης ασταθούς στηθάγχης σε 2 (2%). Επαναστένωση (στένωση αυλού ≥50%) παρατηρήθηκε σε 12 ασθενείς (14%). Στατιστικά σημαντική συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ της συγκέντρωσης της IL-10, 12 ώρες μετά την αγγειοπλαστική και της εμφάνισης επαναστένωσης (RR=1.14, 95% CI=1.006 to 1.293, p-value=0.041). Δεν παρατηρήθηκε σημαντική συσχέτιση μεταξύ της εμφάνισης επαναστένωσης και όλων των λοιπών φλεγμονοδών δεικτών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Τα αποτελέσματα μας αποτελούν ένδειξη του ρόλου της ιατρογενούς ρήξης της αθηρωματικής πλάκας κατά την διάρκεια της αγγειοπλαστικής στην αύξηση της συστηματικά ανιχνεύσιμης φλεγμονώδους αντίδρασης, κυρίως σε ασθενείς με ασταθή στηθάγχη. Η αύξηση της αντιφλεγμονώδους κυτοκίνης IL-10, μετά την αγγειοπλαστική συσχετίζεται θετικά με την εμφάνιση επαναστένωσης. Ο παραπάνω αντιφλεγμονώδης παράγοντας, ισχυρός δείκτης της παρουσίας μιας ενεργοποιημένης φλεγμονώδους διαδικασίας, θα μπορούσε ίσως να χρησιμοποιηθεί ως ανεξάρτητος προγνωστικός δείκτης της εμφάνισης επαναστένωσης.
Ανάπτυξη εργαστηριακών μεθόδων προσδιορισμού των συντελεστών μεταφοράς σε εδάφη από δυναμικά πειράματα
Authors: Αγγελόπουλος Χρήστος
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία πραγματοποιούνται μεταβατικά πειράματα εκτόπισης σε εδάφη με σκοπό τον προσδιορισμό των συντελεστών μεταφοράς, τη συσχέτισή τους με τις ετερογένειες της πορώδους δομής και την ποσοτικοποίηση της ετερογένειας των εδαφών στις διάφορες κλίμακες. Για το σκοπό αυτό, αναπτύχθηκε μια νέα πειραματική μέθοδος που στηρίζεται σε μετρήσεις της ηλεκτρικής αγωγιμότητας. Οι ηλεκτρικές μετρήσεις μετατρέπονται σε συγκέντρωση ιχνηθέτη (αναμίξιμη εκτόπιση) για τον προσδιορισμό των συντελεστών υδροδυναμικής διασποράς και σε κορεσμό της μιας φάσης (μη αναμίξιμη εκτόπιση) για τον προσδιορισμό των καμπυλών τριχοειδούς πίεσης και σχετικών διαπερατοτήτων. Διαπιστώθηκε ότι όσο αυξάνει η ετερογένεια το πρότυπο διασποράς μιας περιοχής αποτυγχάνει και πρέπει να αντικατασταθεί από νέα πρότυπα (πρότυπα διασποράς (i) δύο περιοχών και ii) της κατανομής της μικρο-διαπερατότητας των στοιχειωδών περιοχών παρέχοντας πληροφορία σχετικά με την ετερογένεια στη μικρή κλίμακα. Η ετερογένεια επηρεάζει, επίσης, σημαντικά τις καμπύλες τριχοειδούς πίεσης και σχετικών διαπερατοτήτων. Για ισχυρά ετερογενή εδάφη αναπτύχθηκε το πρότυπο των πολλαπλών παράλληλων διαδρομών που εκτός από τον προσδιορισμό των παραπάνω καμπυλών παρέχει πληροφορία για την ετερογένεια των εδαφών στην μακροκλίμακα.
Οπτικά επαγόμενο πλάσμα στο πυρίτιο και εφαρμογές
Authors: Κορφιάτης Δημήτριος
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία γίνεται μία προσπάθεια υπολογιστικής προσομοίωσης της οπτικής διέγερσης πλάσματος ηλεκτρονίων-οπών στο πυρίτιο. Το υπολογιστικό μοντέλο που κατασκευάστηκε υποθέτει διαφορετικές θερμοκρασίες για τους φορείς και το πλέγμα για να είναι εφαρμόσιμο σε παλμούς πολύ μικρής διάρκειας, συγκρίσιμης με το χρόνο αποκατάστασης της ενέργειας στο πυρίτιο. Με βάση το μοντέλο εξάγονται αποτελέσματα για τις κατανομές της συγκέντρωσης των φορέων και της θερμοκρασίας των φορέων και του πλέγματος στο φωτιζόμενο δείγμα του πυριτίου συναρτήσει του χρόνου. Στη συνέχεια, μελετήθηκαν δύο διαφορετικά πεδία εφαρμογών της οπτικής διέγερσης πλάσματος ηλεκτρονίων-οπών στο πυρίτιο: ο οπτικός έλεγχος μικροκυματικών διατάξεων και οι καταπονήσεις που υφίσταται το πυρίτιο κάτω από την επίδραση ακτινοβολίας laser μεγάλης έντασης. Όσον αφορά στον οπτικό έλεγχο των μικροκυμάτων παρουσιάζονται αποτελέσματα για τη μεταβολή της μικροκυματικής απόκρισης ενός φωτοεπαγόμενου επαγωγικού πλέγματος στο πυρίτιο με την ένταση της προσπίπτουσας ακτινοβολίας που οφείλεται στην εξάρτηση της διηλεκτρικής συνάρτησης από τη συγκέντρωση του πλάσματος. Ως δεύτερη εφαρμογή γίνεται μία μελέτη των καταπονήσεων του πυριτίου με laser μικρής διάρκειας παλμού και παρουσιάζονται αποτελέσματα για τα κατώφλια έκθεσης στην ακτινοβολία για τήξη και εξάχνωση τα οποία είναι σε καλή συμφωνία με τα διαθέσιμα πειραματικά αποτελέσματα. Για τον υπολογισμό των κατωφλίων τήξης χρησιμοποιήθηκαν κατάλληλες συνθήκες τήξης που συνυπολογίζουν τις συνεισφορές του θερμικού και του μη- θερμικού μηχανισμού. Έτσι, κατέστη δυνατό να οριστεί και να υπολογιστεί το κατώφλι έκθεσης για τη μη-θερμική τήξη, δηλαδή η τιμή έκθεσης πάνω από την οποία η μη θερμική συνεισφορά στην τήξη επικρατεί της αντίστοιχης θερμικής. Με βάση τις τιμές των κατωφλίων έκθεσης που υπολογίστηκαν από το μοντέλο, έγινε μία εκτίμηση των γεωμετρικών χαρακτηριστικών των κρατήρων που σχηματίζονται στην επιφάνεια του πυριτίου λόγω εξάχνωσης καθώς και το μέγεθος της ζώνης που επηρεάστηκε θερμικά από το laser (heat affected zone). Όλες αυτές οι ποσότητες είναι πολύ χρήσιμες στη μικροκατεργασία του πυριτίου με laser. Τέλος, παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μιας πειραματικής προσπάθειας για την κατασκευή ενός επαγωγικού πλέγματος επαφών Schottky πάνω σε δισκίο πυριτίου. Σε αυτή την περίπτωση οι επιπλέον φορείς εγχέονται ηλεκτρικά μέσω των επαφών. Το ισοδύναμο κύκλωμα που κατασκευάστηκε οδηγεί σε αποτελέσματα που συμφωνούν αρκετά καλά με τα πειραματικά.
Παρασκευή και μελέτη των φυσικών ιδιοτήτων λεπτών υμενίων YSZ για χρήση ως ηλεκτρολύτη σε κελιά καυσίμου
Authors: Σόμπολος Ζώης
Published: August 2021

Στην εργασία αυτή εφαρμόσθηκε η τεχνική της ηλεκτρονικής δέσμης(e-beam) για την απόθεση του οξειδίου του ζιρκονίου σταθεροποιημένου με οξείδιο του υττρίου (ZrO2 8%mol Y2O3 : 8YSZ) - υλικό το οποίο αποτελεί τη δημοφιλέστερη επιλογή για χρήση ως ηλεκτρολύτη σε κελιά καυσίμου στερεού ηλεκτρολύτη (Solid Oxide Fuel Cells: SOFCs). Με τη φυσική αυτή τεχνική αποτέθηκε πληθώρα υμενίων σε διάφορα υποστρώματα, αλλά κυρίως σε δισκία NiO-YSZ, που είναι το ηλεκτρόδιο ανόδου σε SOFCs. Αυτού του τύπου τα κελιά καυσίμου παρουσιάζουν μεγάλη πυκνότητα ισχύος και λειτουργούν σε θερμοκρασίες οι οποίες κυμαίνονται από 800-1000οC. Η λειτουργία σε υψηλές θερμοκρασίες εισάγει προβλήματα που σχετίζονται με τη διαθεσιμότητα των υλικών και την αντοχή τους κάτω από αντίστοιχες συνθήκες για μεγάλο χρονικό διάστημα. Προκειμένου να μειωθεί η θερμοκρασία λειτουργίας χωρίς αυτό να έχει επίπτωση στην απόδοση του κελιού επιδιώχθηκε η κατασκευή υμενίων ηλεκτρολυτών μικρού πάχους (~1μm). Τα υμένια αυτά, μετά την κατασκευή τους υπέστησαν θερμική κατεργασία (ανόπτηση) σε διάφορες θερμοκρασίες και εξετάστηκαν οι φυσικές τους ιδιότητες με διάφορες τεχνικές, με σκοπό να προσδιοριστούν οι παράμετροι εκείνες οι οποίες επηρεάζουν την ανάπτυξη των φιλμ, το δομή και τη μορφολογία τους. Στοιχειομετρικά τα υμένια δε διαφέρουν αισθητά από το υλικό από το οποίο προέρχονται. Από τις ποσοτικές μετρήσεις βλέπουμε ότι σε σχέση με το αρχικό υλικό ο κατά βάρος λόγος Y2O3/ZrO2 στο υμένιο δε μεταβάλλεται. Ο χαρακτηρισμός της δομής των μικτών οξειδίων πραγματοποιήθηκε με μεθόδους περίθλασης ακτίνων Χ. Από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι η αρχικά μικροκρυσταλλική δομή της σκόνης, με αύξηση της θερμοκρασίας πύρωσης και μεγέθυνσης των κόκκων, μετατρέπεται σε μακροκρυσταλλική με την κυβική δομή του πλέγματος φθορίτη. Η μορφολογία των αποτιθέμενων υμενίων μελετήθηκε με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης. Βρέθηκε ότι υμένια που κατασκευάστηκαν με υψηλούς ρυθμούς εξάχνωσης έχουν μικρότερο πορώδες, παρουσιάζουν μεγαλύτερη συνοχή και εμφανίζουν λιγότερα ή και καθόλου ρήγματα μετά από θερμική επεξεργασία. Έγινε προσπάθεια λειαίνοντας την επιφάνεια υποστρωμάτων να μειωθεί το πορώδες τους ώστε να γίνει δυνατή η απόθεση ακόμη λεπτότερων υμενίων. Έτσι, κατασκευάστηκαν υμένια με πάχος από 600-1500nm, τα οποία παρουσιάζουν όλες εκείνες τις επιθυμητές ιδιότητες και αποτελούν ενδιαφέρουσα πρόταση για εφαρμογή σε κελιά καυσίμου στερεού ηλεκτ
Ολοκληρωμένη συστοιχία αισθητήρων βασισμένη σε πολυμερή για την αναγνώριση πτητικών αερίων
Authors: Οικονόμου Πέτρος
Published: August 2021

In this research the sensor type of planar InterDigitated Capacitors (IDCs), also known as chemcapacitors, is demonstrated and its application in the detection of Volatile Organic Compounds (VOCs) and humidity is explored. The IDC layout configuration is studied by using a dedicated electromagnetic model and the behavior of different planar IDE structures/geometries coated with different polymeric materials of different dielectric permittivity values (εp) is determined. This study leads to the optimum design geometry of the planar IDCs that will be used for the detection of analytes. In order to identify the more suitable sensing materials for the targeted application, a methodology based on swelling measurements of the polymeric material upon exposure to analytes of interest was developed and applied in the prediction of the response of a chemcapacitor upon exposure to different VOCs. The integrated sensor array is characterized by the responses of each sensor to exposure to several pure analytes, binary mixtures of analytes and complex environments. Several parameters were examined such as sensitivity, selectivity, limit of detection, aging. Also the total response of the sensor array is analyzed by conjunction of the individual responses of each sensor and the use of suitable Principal Component Analysis, PCA, models that have been developed. Fabrication of a hybrid low-power gas sensing module is presented. This module is realized with integration on the same device of the sensor array with the appropriate electronic elements. The latter provide the power, control and read-out electronics of the output signal. The proposed hybrid micro-device is characterized in terms of the response of each sensor of the sensor array upon exposure to different pure analytes and their binary mixtures. Evaluation of the results obtained by the characterization of the hybrid gas sensing module demonstrate the ability of use such a device in analytical methods under conditions of constant or alterable concentration of VOCs/humidity or their mixtures in applications either at constant temperature or at temperature changing over time simulating that way real time applications.