bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Open quantum systems and applications to the quantum information theory
Authors: Κολιώνη Θεοδώρα
Published: September 2021

Η επιστήμη της κβαντικής πληροφορίας επιδιώκει την κατανόηση, στο ευρύτερο πλαίσιο της Κβαντομηχανικής, της πληροφορίας ως φυσικό αλλά και ως μαθηματικό εργαλείο. Έτσι, η κατανόηση των ιδιοτήτων της κβαντικής πληροφορίας (όπως π.χ. του εναγκαλισμού), κρίνεται απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη νέων κβαντικών τεχνολογιών. Στο πλαίσιο της διδακτορικής μου έρευνας ασχολήθηκα με α). την πλήρη κατανόηση και την περιγραφή της επικοινωνίας μεταξύ των απομακρυσμένων κβαντικών συστημάτων που αλληλεπιδρούν μέσω ενός κβαντικού πεδίου και β). την κατασκευή ενός θεωρητικού μοντέλου για την ακριβή περιγραφή του φαινομένου της μετάδοσης της πληροφορίας, η οποία δεν οδηγεί σε παραβίαση της αιτιότητας (Einstein causality). Για το σκοπό αυτό, στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε το σύστημα των δύο εντοπισμένων ανιχνευτών (αρμονικών ταλαντωτών) που αλληλεπιδρούν μέσω ενός άμαζου βαθμωτού κβαντικού πεδίου, στην κατάσταση του κενού, μέσω μίας Unruh-DeWitt αλληλεπίδρασης. Το σύστημα αυτό είναι ισοδύναμο με ένα ανοικτό κβαντικό σύστημα (QBM model), όπου το πεδίο παίζει το ρόλο του περιβάλλοντος. Είναι ακριβώς επιλύσιμο και αποτελεί ένα μοντέλο κατάλληλο για την αντιμετώπιση θεμελιωδών προβλημάτων που αφορούν στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ σωματιδίων και πεδίου, όπως το πρόβλημα της αιτιότητας (causality) και της τοπικότητας (locality) στις μετρήσεις κβαντικού πεδίου (quantum field measurements) που σχετίζονται και με τα πρόσφατα προτεινόμενα κβαντικά πειράματα στο διάστημα. Η ανάλυση της ακριβούς λύσης της χρονικής εξέλιξης του μοντέλου μας, οδήγησε στα ακόλουθα αποτελέσματα. i). Κοινές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται για την μελέτη αντίστοιχων ανοικτών κβαντικών συστημάτων αποτυγχάνουν όταν η απόσταση μεταξύ των ανιχνευτών (συστημάτων) γίνεται ίση με την τάξη μεγέθους του χρόνου αποσύνθεσης (relaxation time) του συστήματος. Συγκεκριμένα, η μελέτη της δημιουργίας των συσχετισμών μεταξύ των απομακρυσμένων ανιχνευτών (συστημάτων) δεν περιγράφεται καλά από τη συνηθισμένη θεωρία διαταραχών (θεωρία διαταραχών 2ης τάξης) και την προσέγγιση Markov. ii). Υπάρχει μια μοναδική ασυμπτωτική κατάσταση στην οποία καταλήγει το υπό μελέτη σύστημα, η οποία είναι κατάσταση συσχετισμού (correlated state), όχι όμως κατάσταση εναγκαλισμού (entangled state), εκτός και αν η απόσταση μεταξύ των ανιχνευτών είναι τάξης μεγέθους του μήκους κύματος του ανταλλασσόμενου μεταξύ τους, κβάντου. iii). Τέλος, διαπιστώθηκε ότι η εξέλιξη των φαινομενικά εντοπισμένων παρατηρήσιμων μεγεθών είναι μη-αιτιακή. Το τελευταίο είναι μια σημαντική επίδειξη του προβλήματος των δύο ατόμων του Fermi, σε ένα σύστημα που μπορεί να επιλυθεί με ακρίβεια. Υποστηρίζουμε ότι η έννοια του εναγκαλισμού στα σχετικιστικά συστήματα, και ειδικότερα η μελέτη της φυσικής σημασίας της εξαγωγής του εναγκαλισμού από το κενό (Harvesting) απαιτεί επανακαθορισμό λόγω του προβλήματος της αιτιότητας. Το αποτέλεσμα της έρευνας αυτής, αναμένεται να συμβάλλει στην ανάπτυξη του τομέα της κβαντικής πληροφορίας, μέσα από τα αποτελέσματα που αφορούν στην κατανόηση της κβαντικής επικοινωνίαςσε μεγάλες αποστάσεις.
Νευροψυχολογική διερεύνηση της μνήμης ονομάτων - προσώπων σε φυσιολογικό πληθυσμό και ασθενείς με νευροεκφυλιστικά νοσήματα
Authors: Κορμάς Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνήθηκε η ικανότητα συνδυαστικής μνήμης προσώπων-ονομάτων σε φυσιολογικό πληθυσμό και ασθενείς με νευροεκφυλιστικά νοσήματα. Αρχικά, σταθμίστηκε και επιβεβαιώθηκε η εγκυρότητα και η αξιοπιστία της ελληνικής έκδοσης της δοκιμασίας συνδυαστικής μνήμης προσώπων-ονομάτων (GR-FNAME12) σε πληθυσμό 216 νοητικά υγιών συμμετεχόντων ηλικίας 60 έως 85 ετών. Βρέθηκε ότι η GR-FNAME12 εμφανίζει επαρκή δομική, συγκλίνουσα και αποκλίνουσα εγκυρότητα, καθώς και ικανοποιητικό συντελεστή αξιοπιστίας δοκιμής-επανεξέτασης παρουσιάζοντας επαρκείς ψυχομετρικές ιδιότητες ως μια έγκυρη και αξιόπιστη δοκιμασία αξιολόγησης των ικανοτήτων συνδυαστικής μνήμης σε ελληνικό πληθυσμό. Επιπρόσθετα, εξετάστηκαν για πρώτη φορά με τη δοκιμασία GR-FNAME12 οι μνημονικές επιδόσεις τριών διαφορετικών ομάδων: νοητικά υγιή άτομα, άτομα με υποκειμενικές αιτιάσεις διαταραχών μνήμης και άτομα με διάγνωση aMCI. Η συγκεκριμένη δοκιμασία βρέθηκε να διαχωρίζει τις επιδόσεις ανάμεσα στις κλινικές υποομάδες της προκλινικής περιόδου (υποκειμενικές αιτιάσεις), των αρχικών σταδίων της AD (aMCI) και των νοητικά υγιών ατόμων. Φάνηκε πως παρουσιάζει επαρκή διαγνωστική ακρίβεια με ικανοποιητικές τιμές ευαισθησίας και ειδικότητας καθιστώντας την ένα αξιόπιστο κλινικό εργαλείο. Ακόμη, τα αποτελέσματα της παρούσας διδακτορικής διατριβής υποστηρίζουν ότι η GR-FNAME12 συνιστά ένα χρήσιμο κλινικό νευροψυχολογικό εργαλείο για τον νοητικό έλεγχο ασθενών με νόσο του Parkinson. Η GR-FNAME12 φαίνεται να διαφοροποιεί επαρκώς διακριτούς νοητικούς φαινότυπους της PD. Ασθενείς με ήπια νοητική εξασθένηση επιτελικού και οπτικοχωρικού τύπου έχουν σημαντικά χαμηλότερες επιδόσεις σε σύγκριση με τα υπόλοιπα νοητικά προφίλ. Τέλος, τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν πως μη ανοϊκοί PD ασθενείς στα αρχικά στάδια της νόσου παρουσιάζουν σημαντικά χαμηλότερες επιδόσεις σε οπτικά και συνδυαστικά οπτικολεκτικά μνημονικά έργα ελεύθερης ανάκλησης, ενώ αντίθετα, ανακτούν αποτελεσματικότερα πρόσφατο υλικό από το σύστημα της λεκτικής μνήμης. Συνοψίζοντας, τα ευρήματα της παρούσας διατριβής διευρύνουν την υπάρχουσα σχετική βιβλιογραφία και θα μπορούσαν να έχουν σημαντική εφαρμογή στη δημόσια υγεία με σκοπό την πρόληψη και τη διάγνωση μνημονικών ελλειμμάτων στο αρχικό στάδιο νευροεκφυλιστικών νοσημάτων στον ελληνικό πληθυσμό.
High performance work systems for an ageing workforce
Authors: Πάχος-Φώκιαλης Νικόλαος
Published: September 2021

Τα Εργασιακά Συστήματα Υψηλής Απόδοσης (HPWS) έχουν αποδειχθεί ότι συνδέονται με την απόδοση σε διάφορα επίπεδα. Στην παρούσα διατριβή διεξάγουμε μια ποιοτική (Έρευνα 1) και δύο ποσοτικές μελέτες (Έρευνα 2, Έρευνα 3) και εξετάζουμε τις επιδράσεις της ηλικίας στη σχέση μεταξύ ανάμεσα στα HPWS και την απόδοση, τόσο σε ατομικό όσο και σε επίπεδο ομάδας. Η Έρευνα 1 αποκάλυψε ότι, παρά τις οργανωσιακές προθέσεις για το σχεδιασμό και την εφαρμογή πρακτικών που δεν λαμβάνουν υπόψη τον παράγοντα της ηλικίας, ο ρόλος της ηλικίας τροποποιεί υποσυνείδητα τέτοιες στρατηγικές αποφάσεις. Ως εκ τούτου, σε ιδιωτικούς οργανισμούς στην Ελλάδα εφαρμόζονται ειδικές πρακτικές βασισμένες στην ηλικία για την επιτυχή διαχείριση ενός γηράσκοντος εργατικού δυναμικού (π.χ. ευέλικτες ρυθμίσεις εργασίας, ειδικές παροχές, πρόωρη συνταξιοδότηση). Επιπλέον, το κριτήριο της ηλικίας οδηγεί στην τροποποίηση των υφιστάμενων πρακτικών, καθώς και σε ορισμένες στερεοτυπικές πεποιθήσεις κατά ηλικιωμένων εργαζομένων (π.χ. πρακτικές επιλογής και κινητικότητας), γεγονός που δείχνει ότι υπάρχει έλλειψη ενημέρωσης σχετικά με το θέμα αυτό και ότι οι ηλικιωμένοι εργαζόμενοι εξακολουθούν να υφίστανται διακρίσεις λόγω ηλικίας μέσα στους οργανισμούς. Στις Έρευνες 2 και 3 μετρήσαμε την εργασιακή απόδοση με τη χρήση εργασιακών ρόλων, εισάγοντας 5 ρόλους που μπορεί να κατέχει ένας εργαζόμενος σε έναν οργανισμό, δηλαδή ο ρόλος του κατόχου της εργασίας, του κυνηγού καριέρας, του καινοτόμουr, του μέλους της ομάδας και του μέλους του οργανισμού. Χρησιμοποιώντας 1249 υπαλλήλους στην Έρευνα 2 και εφαρμόζοντας μια πολυεπίπεδη ανάλυση με 349 ζεύγη προϊσταμένων - υφισταμένων στην Έρευνα 3, εντοπίσαμε ότι τα HPWS συνδέονται θετικά με την απόδοση των εργαζομένων μέσω της μεσολάβησης της συναισθηματικής αφοσίωσης σε όλους τους εργασιακούς ρόλους και ότι συνδέονται θετικά με την ομαδική απόδοση, μέσω της μεσολαβητικής επίδρασης του ανθρώπινου κεφαλαίου της ομάδας. Επιπλέον, με την ενσωμάτωση της θεωρίας της κοινωνικής ανταλλαγής και των θεωριών της διάρκειας ζωής, διαπιστώνουμε ότι η σχέση μεταξύ στα HPWS και την απόδοση ρυθμίζεται αρνητικά από την ηλικία των εργαζομένων για το ρόλου του κατόχους θέσης εργασίας, τον ρόλο του καινοτόμου και τον ρόλου του μέλους οργανισμού. Αυτή η διατριβή δείχνει επίσης ότι η ηλικία συνδέεται θετικά με την απόδοση των εργαζομένων σε όλους τους πέντε ρόλους και ότι η ηλικιακή ποικιλομορφία συνδέεται θετικά με την απόδοση της ομάδας. Επιπλέον, το ποσοστό των ηλικιωμένων εργαζομένων σε μια ομάδα εργασίας έχει μια καμπυλόγραμμη σχέση με την απόδοση της ομάδας. Τα αποτελέσματα συζητούνται υπό το πρίσμα των προκλήσεων που θέτουν για τη διαχείριση του γηράσκοντος εργατικού δυναμικού.
Η μελέτη γενετικών πολυμορφισμών των γονιδίων των λιποξυγενασών σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2
Authors: Τσεκμεκίδου Ξανθίππη
Published: September 2021

Η σημασία της φλεγμονής στην παθογένεια του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 (ΣΔΤ2) έχει απασχολήσει αρκετά την επιστημονική κοινότητα. Το αραχιδονικό οξύ και οι μεταβολίτες του έχουν μελετηθεί εκτενώς στα πλαίσια της φλεγμονής σε διάφορα μεταβολικά μονοπάτια. Οι λιποξυγενάσες του αραχιδονικού οξέος είναι ένζυμα που το καταλύουν προς σχηματισμό μεταβολιτών με αντιφλεγμονώδη δράση. Mεταλλάξεις των γονιδίων των λιποξυγενασών έχουν συσχετιστεί με την εμφάνιση επιπλοκών του ΣΔΤ2. Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση της συσχέτισης γενετικών πολυμορφισμών των γονιδίων των λιποξυγενασών με την παρουσία ΣΔΤ2. Συνολικά συμμετείχαν στη μελέτη 1285 άτομα, 716 με ΣΔΤ2. Η ομάδα ελέγχου αποτελούνταν από ηλικιωμένους άνω των 65 ετών με επίπεδα HbA1c<6.5% και τιμές γλυκόζης νηστείας<126 mg/dl. Έγινε καταγραφή δημογραφικών και σωματομετρικών χαρακτηριστικών, προσδιορισμός των επιπέδων HbA1c και γλυκόζης νηστείας και απομονώθηκε γενετικό υλικό από ολικό αίμα. Η γονοτύπηση των δειγμάτων έγινε σε αναλυτή της Illumina Infinium PsychArray. Έγινε επιλογή πολυμορφισμών των γονιδίων ALOX5, ALOX5AP, ALOX12 και ALOX15 και ακολούθησε στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων με τα στατιστικά πακέτα SPSS και PLINK, ενώ χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος ανάλυσης με μετάθεση (permutation analysis test). Οι τιμές p<0.05 θεωρήθηκαν σημαντικές. Στον πληθυσμό της μελέτης υπάρχει σαφής αριθμητική υπεροχή των θηλέων με συνολικά 52.2% της ομάδας των ασθενών και 61.8% της ομάδας ελέγχου να είναι γυναίκες. Μέση χρονική διάρκεια ΣΔΤ2 ήταν τα 14.39±9.29έτη. Οι ασθενείς με ΣΔΤ2 ήταν παχύσαρκοι με δείκτη μάζας-σώματος (ΔΜΣ) 31.56±5.44kg/m2, ενώ οι μη-διαβητικοί ήταν υπέρβαροι με ΔΜΣ 29.82±5.32kg/m2. Οι γυναίκες ασθενείς με ΣΔΤ2, παρότι είχαν μεγαλύτερο ΔΜΣ, παρουσίασαν καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο από τους άρρενες ασθενείς (♀ ΔΜΣ: 32.21±5.61kg/m2 έναντι ♂ ΔΜΣ: 30.86±5.16kg/m2, p=0.001, HbA1c: 7.19±1.10% έναντι 7.40±1.42%, p=0.05). Η στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων της γονοτύπησης ανέδειξε συσχέτιση των πολυμορφισμών rs9669952 και rs1132340 του γονιδίου ALOX5AP καθώς του πολυμορφισμού rs11239524 του γονιδίου ALOX5 με το ΣΔΤ2. Επιπλέον, ανέδειξε έναν νέο πολυμορφισμό πριν από το γονίδιο ALOX5AP που σχετίζεται με τη νόσο, τον rs9315029. Οι πολυμορφισμοί των γονιδίων ALOX12 και ALOX15 στο συγκεκριμένο πληθυσμό δεν εμφάνισαν κάποια συσχέτιση με την παρουσία της νόσου. Μέσα από τα αποτελέσματα της μελέτης φαίνεται να αναδεικνύεται ένας πιθανόν προστατευτικός ρόλος των γονιδίων ALOX5 και ALOX5AP στην παθογένεια του ΣΔΤ2, γεφυρώνοντας ενδεχομένως ακόμη περισσότερο το διαβήτη με τη φλεγμονή. Χρειάζονται, ωστόσο, μελέτες σε μεγαλύτερους πληθυσμούς για την αναπαραγωγή των αποτελεσμάτων αλλά και τη διερεύνηση πιθανών αιτιολογικών μηχανισμών.
Μέθοδοι μηχανικής μάθησης για σημασιολογική ανάλυση βίντεο
Authors: Μυγδάλης Βασίλειος
Published: September 2021

Σε αυτή την διατριβή μελετήθηκαν μέθοδοι μηχανικής μάθησης και τεχνητής όρασης για σημασιολογική ανάλυση δεδομένων εικόνας και βίντεο. Πιο συγκεκριμένα, μελετήθηκαν τα προβλήματα αναγνώρισης προσώπου, ανθρώπινης κίνησης, αντικειμένων και περίληψης βίντεο, ως προβλήματα ταξινόμησης, καθώς και τα προβλήματα προστασίας ιδιωτικότητας και ευρωστίας απέναντι σε αντιπαραθετικές επιθέσεις. Αλγόριθμοι επιβλεπόμενης, ημι-επιβλεπόμενης και βαθιάς μάθησης, προτάθηκαν στα πλαίσια της ταξινόμησης μίας κλάσης, της ταξινόμησης πολλών κλάσεων, των αντιπαραθετικών επιθέσεων και αμυνών. Αναπτύχθηκαν καινοτόμες μεθοδολογίες που προσδίδουν αυξημένες επιδόσεις ταξινόμησης, οι οποίες οφείλονται στην εισαγωγή επιπλέον όρων κανονικοποίησης στα προβλήματα βελτιστοποίησης γνωστών αλγορίθμων, με σκοπό την αξιοποίηση γεωμετρικών σχέσεων μεταξύ των δεδομένων εκπαίδευσης. Τέλος, αναπτύχθηκε καινοτόμος μεθοδολογία για την παραγωγή αντιπαραθετικών επιθέσεων που εισάγει κριτήρια προστασίας ιδιωτικότητας, καθώς και ένας μηχανισμός αύξησης της ευρωστίας των μοντέλων ταξινόμησης απέναντι σε αυτές, μέσω της ενσωμάτωσης ενός καινοτόμου νευρωνικού επιπέδου που βασίζεται σε ταξινομητές μίας κλάσης.
Συσχέτιση πολυμορφικών θέσεων γονιδίων που εμπλέκονται στην παθοφυσιολογία της ισχαιμίας του μυοκαρδίου
Authors: Αγγελίδης Γεώργιος
Published: September 2021

Η στεφανιαία νόσος αποτελεί έναν σύνθετο φαινότυπο και οι υποκείμενοι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί αυτής συσχετίζονται με την αλληλεπίδραση μεταξύ γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων, υπό το πλαίσιο κρίσιμων φλεγμονωδών διεργασιών. Ο ρόλος των παραδοσιακών παραγόντων κινδύνου της νόσου (κάπνισμα, αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης, δυσλιπιδαιμίες, παχυσαρκία) είναι πλήρως τεκμηριωμένος. Ωστόσο, η γενετική αρχιτεκτονική της στεφανιαίας νόσου παραμένει υπό διερεύνηση, παρά τη γνωστή σημασία του θετικού οικογενειακού ιστορικού για την εμφάνιση και την εξέλιξη της νόσου. Μετά την ολοκλήρωση της χαρτογράφησης του ανθρωπίνου γονιδιώματος, διάφοροι γονιδιακοί πολυμορφισμοί (Single Nucleotide Polymorphisms, SNPs) συσχετίστηκαν με τη στεφανιαία νόσο, βάσει των ευρημάτων μελετών ευρείας γονιδιωματικής συσχέτισης (Genome-Wide Association Studies, GWAS). Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ της σπινθηρογραφικής εκτίμησης της μυοκαρδιακής αιμάτωσης (Single Photon Emission Computed Tomography, SPECT) και της παρουσίας των ακόλουθων γονιδιακών πολυμορφισμών: Angiotensin-converting enzyme (ACE) insertion/deletion (I/D), Angiotensinogen (AGT) M235T, Angiotensinogen (AGT) T174M, Angiotensin II type 1 receptor (AT1R) A1166C, Angiotensin II type 2 receptor (AT2R) C3123A, Renin (REN) C5312T. Το δείγμα της μελέτης αποτελείτο από 810 ασθενείς με γνωστή ή πιθανή στεφανιαία νόσο, οι οποίοι παραπέμφθηκαν στο Εργαστήριο Πυρηνικής Ιατρικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας ή στο Τμήμα Πυρηνικής Ιατρικής του Νοσηλευτικού Ιδρύματος Μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΝΙΜΤΣ) για την εκτέλεση σπινθηρογραφήματος αιμάτωσης του μυοκαρδίου, βάσει κλινικών ενδείξεων. Τα ευρήματα ταξινομήθηκαν βάσει των παραμέτρων SSS (Summed Stress Score) και SDS (Summed Difference Score). Ακόμα, υπολογίσθηκε ο λόγος πνεύμονα / μυοκαρδίου (Lung/Heart ratio, LHR) και ο δείκτης παροδικής ισχαιμικής διάτασης (Transient Ischemic Dilatation, TID). Οι γενετικές αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν στο Εργαστήριο Γενετικής του Ανθρώπου του Τμήματος Βιολογίας του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). Ανάμεσα στους πολυμορφισμούς που μελετήθηκαν, το αλληλόμορφο ACE D παρουσίασε την ισχυρότερη συσχέτιση με τις σπινθηρογραφικά απεικονιζόμενες διαταραχές της αιμάτωσης του μυοκαρδίου.
Ανατομική μελέτη της συμπαθητικής νεύρωσης του μαζικού αδένα και ο ρόλος της στην καρκινογένεση
Authors: Παπαποστόλου Σπυριδούλα
Published: September 2021

Στην παρούσα έρευνα μελετήθηκαν 72 ανθρώπινα πτώματα με καρκίνο του μαστού εκ των οποίων 50 ήταν γυναίκες και 22 άντρες. Οι ιστοί τοποθετήθηκαν σε διάλυμα φορμόλης 10% και πραγματοποιούνταν χρώση των ιστών με την ουσία 5-φλουορεσκεΐνης, η οποία είναι ειδική για την μελέτη του συμπαθητικού συστήματος. Όλες οι παρατηρήσεις του ερευνητή τοποθετήθηκαν σε ηλεκτρονική τράπεζα πληροφοριών (DATA) για την ασφαλή εξαγωγή παρατηρήσεων και συμπερασμάτων.
Επίπεδα μεταλλοπρωτεϊνασών της εξωκυττάριας ουσίας στο αίμα ασθενών πριν και μετά από αγγειοπλαστική για περιφερική αρτηριακή νόσο των κάτω άκρων
Authors: Γιαγτζίδης Ιωακείμ
Published: September 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ. Οι μεταλλοπρωτεϊνάσες της εξωκυττάριας ουσίας (ΜΜΡs) διαδραματίζουν έναν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και εξέλιξη της αθηρωμάτωσης και της αγγειακής νόσου. Σκοπός της μελέτης είναι η καταγραφή των τιμών και της διακύμανσης των ΜΜΡs του πλάσματος ασθενών με περιφερική αγγειοπάθεια, που υποβλήθηκαν σε ενδοαυλική αντιμετώπιση. ΜΕΘΟΔΟΙ. Από τον Σεπτέμβριο του 2011, έως τον Οκτώβριο του 2014, 80 ασθενείς ενός κέντρου με περιφερική αγγειοπάθεια οι οποίοι υποβλήθηκαν σε ενδοαυλική θεραπεία με αγγειοπλαστική με μπαλόνι ή/και αγγειοπλαστική με stent, συμπεριλήφθηκαν στην μελέτη. Κριτήρια αποκλεισμού ήταν η οξεία ισχαιμία, ενεργός φλεγμονή, υγρή γάγγραινα, ηπατική νόσος, τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια και παρουσία κακοήθειας. Ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ανοικτή ή υβριδική (ανοικτή μαζί με ενδοαυλική) χειρουργική αποκατάσταση, επίσης δεν συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε αιμοληψία προεγχειρητικά, 24 ώρες μετά την επέμβαση και 6 μήνες μετεγχειρητικά. Μετρήθηκαν οι τιμές των ΜΜΡ-2, ΜΜΡ-3, ΜΜΡ-7, ΜΜΡ-9 καθώς και των αναστολέων τους, Tissue Inhibitor Matrix Metalooproteinases (TIMP), ΤΙΜΡ-1 και ΤΙΜΡ-2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Από τους 80 ασθενείς οι 66 (82,5%) ήταν άνδρες και ο μέσος όρος ηλικίας συνολικά ήταν 67,1 έτη. Στο διάστημα της κλινικής μετεγχειρητικής παρακολούθησης(35,8 μήνες), 12 ασθενείς απεβίωσαν (16,4%), 15 εμφάνισαν επεισόδιο που αφορούσε τα κάτω άκρα (20,5%) και 14 υπέστησαν κάποιο καρδιαγγειακό επεισόδιο (19,2%). Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση των τιμών των ΜΜΡ-2, ΜΜΡ-3 και ΜΜΡ-7 στο εξάμηνο σε σχέση με τις προεγχειρητικές αλλά και τις τιμές στο 24ωρο. Δεν υπήρξε συσχέτιση των τιμών των ΜΜΡ και ΤΙΜΡ με τη θνητότητα, τα συμβάματα των κάτω άκρων και τα καρδιαγγειακά επεισόδια. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Η παρούσα μελέτη αποτελεί μία πρώτη καταγραφή του προφίλ των ΜΜΡs, και ΤΙΜΡs σε ασθενείς με περιφερική αρτηριακή νόσο σε ασθενείς που υποβάλλονται σε αγγειοπλαστική προεγχειρητικά, 24 ώρες και6 μήνες μετεγχειρητικά.Το αγγειακό «τραύμα» που προκαλείται από την ενδοαυλική αποκατάσταση, οδηγεί σε αύξηση της έκφρασης των ΜΜΡ. Η διάρκεια, η κλινική σημασία και εφαρμογή της ανωτέρω αύξησης χρήζει περαιτέρω διερεύνησης.
Μελέτη των παραγόντων αναστολής της βιοσύνθεσης τοξικών μεταβολιτών των μυκήτων που αναπτύσσονται σε αγροτικά προϊόντα
Authors: Καναπίτσας Αλέξανδρος
Published: September 2021

Οι μυκοτοξίνες είναι δευτερογενείς μεταβολίτες των μυκήτων που αναπτύσσονται στα τρόφιμα και εμφανίζουν μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον λόγω των τοξικών ιδιοτήτων τους. Η αφλατοξίνη Β1 (ΑΦΒ1) και η ωχρατοξίνη Α (ΩΤΑ) έχουν καρκινογόνες, τερατογόνες, ανοσοτοξικές και ενδεχομένως νευροτοξικές ιδιότητες. Η ΑΦΒ1 χαρακτηρίζεται ως η πιο επικίνδυνη φυσικώς παραγόμενη χημική ένωση, ενώ η ΩΤΑ έχει συνδεθεί με την εμφάνιση νεφροπάθειας στους ανθρώπους. Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη της επίδρασης της ακτινοβολίας-γ και του όζοντος στη βιοσύνθεση της ΑΦΒ1 και της ΩΤΑ στην Κορινθιακή σταφίδα, με σκοπό να ελαχιστοποιηθεί ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τους καταναλωτές. Αρχικά έγινε ανάπτυξη και επικύρωση μεθόδων προσδιορισμού της αφλατοξίνης Β1 και της ωχρατοξίνης Α στη σταφίδα, με χρήση στηλών ανοσοσυγγένειας για τον καθαρισμό - απομόνωση και υγρής χρωματογραφίας υψηλής πίεσης (HPLC) με ανιχνευτή φθορισμού (FD) για τον προσδιορισμό των τοξινών. Η ανάκτηση τηςμεθόδου για την ΑΦΒ1 ήταν 97,6%, ενώ το όριο ανίχνευσης (DL) και το όριο ποσοτικοποίησης (QL) ήταν 0,045ng/g και 0,091ng/g, αντίστοιχα. Επιπλέον, η ανάκτηση της μεθόδου για την ΩΤΑ ήταν 104%, ενώ το όριο ανίχνευσης (DL) και το όριο ποσοτικοποίησης (QL) ήταν 0,26ng/g και 0,51ng/g, αντίστοιχα. Στη συνέχεια μελετήθηκε η επίδραση της ακτινοβολίας-γ και του όζοντος στη βιοσύνθεση της ΑΦΒ1 από το μύκητα Aspergillus parasiticus και της ΩΤΑ από το μύκητα Aspergillus carbonarius. Έπειτα μελετήθηκε η επίδραση της ακτινοβολίας-γ και του όζοντος στη μείωση πρότυπης ΑΦΒ1 και πρότυπης ΩΤΑ, σε δείγματα σταφίδας. Tα αποτελέσματα έδειξαν πως μία ασφαλής δόση ακτινοβολίας-γ ή όζοντος, μπορεί να είναι αποτελεσματική στην αναστολή της βιοσύνθεσης της ΑΦΒ1 από το μύκητα Aspergillus parasiticus (65,3% και 90,9% μείωση, αντίστοιχα) και της ΩΤΑ από το μύκητα Aspergillus carbonarius (>81,9% και 61,6% μείωση, αντίστοιχα), όπως και στη μείωση των ίδιων των τοξινών, σε θρεπτικό υπόστρωμα σταφίδας.
Λογισμικό προσδιορισμού επιπέδου γλωσσομάθειας και μέτρησης δυσκολίας τεστ γλωσσομάθειας
Authors: Κλώνης Απόστολος
Published: September 2021

Στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας επιδιώχθηκε η κατασκευή λογισμικού επιπέδου γλωσσομάθειας και μέτρησης δυσκολίας των τεστ γλωσσομάθειας. Η κύρια επιδίωξη του λογισμικού είναι να μπορεί να βοηθήσει σε θέματα εντοπισμού σχετικά με την αναγνωσιμότητα και επίσης να επιτρέπει να μετριέται η αναγνωσιμότητα του κειμένου με τη χρήση κοινών συστημάτων βαθμολόγησης, συμπεριλαμβανομένων των τύπων υπολογισμού αναγνωσιμότητας. Το λογισμικό αυτό δέχεται διάφορα θέματα εξέτασης της Ιταλικής γλώσσας είτε διαβαθμισμένα είτε όχι, και έπειτα από την ανάλυση του κειμένου κατατάσσει τα κείμενα αυτά στα αντίστοιχα επίπεδα γλωσσομάθειας των Ιταλικών και υπολογίζει τον βαθμό δυσκολίας του τεστ. Η επιλογή των θεμάτων και η ένταξή τους γίνεται φυσικά με τη δειγματοληπτική μέθοδο. Το συγκεκριμένο λογισμικό αναγνωσιμότητας χρησιμοποιεί περισσότερες παραμέτρους με αυξημένη διακριτική ισχύ μεταξύ των επιπέδων γλωσσομάθειας, μπορεί να δίνει απευθείας αντιστοίχιση βαθμού αναγνωσιμότητας και επιπέδου γλωσσομάθειας και υπολογίζει τις πιθανότητες που αντιστοιχούν σε όλα τα επίπεδα γλωσσομάθειας και τον βαθμό δυσκολίας τους.
Τα κόμικς ως παλίμψηστα
Authors: Κουκουλάς Ιωάννης
Published: September 2021

Τα κόμικς, ως μαζικά παραγόμενο πολιτιστικό προϊόν με πλατιά απεύθυνση στο κοινό από τα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα μέχρι σήμερα, παρά τη σφοδρή πολεμική εναντίον τους από μία μερίδα συντηρητικών παιδαγωγών, κριτικών, δημοσιογράφων, διατήρησαν στενές σχέσεις με τις εικαστικές, οπτικές και αφηγηματικές τέχνες. Η παρούσα εργασία εξετάζει τους τρόπους χρήσης γνωστών και αναγνωρίσιμων εικόνων και κειμένων της Ιστορίας της Τέχνης από τους δημιουργούς κόμικς στο πλαίσιο της άτυπης εγκαθίδρυσης διακειμενικών και διαεικονικών εκλεκτικών συγγενειών ανάμεσα στα έργα τέχνης. Μέσω ποικίλων τροποποιητικών παρεμβάσεων και ιδιοποιητικών πρακτικών, τα κόμικς μπορούν να θεωρηθούν ως μεταφορικά παλίμψηστα που επιτρέπουν νέες αναγνώσεις των παλαιών έργων σε νέα συγκείμενα και υπό νέες οπτικές, είτε η πρόθεση των δημιουργών τους είναι η απότιση φόρου τιμής είτε η παρωδία με τις πολλαπλές εκφάνσεις της. Για την κριτική και ερμηνεία αυτών των προθέσεων εξετάζονται θέσεις και θεωρίες στοχαστών όπως ο Fredric Jameson και ο Jean Baudrillard που διάκεινται αρνητικά στο μεταμοντέρνο παστίς και τη μεταμυθοπλαστική παρωδία και άλλων όπως η Linda Hutcheon, η Margaret Rose και ο Giorgio Agamben που αντιμετωπίζουν τη διακειμενική και διαεικονική παρωδία με θετικό τρόπο εστιάζοντας το ενδιαφέρον τους στην αναπλαισίωση και στα νέα νοήματα. Για την κατανόηση της πρακτικής των σύγχρονων καλλιτεχνών κόμικς, την ανίχνευση της καταγωγικής αλυσίδας των έργων και την συνθετότητα των αναπτυσσόμενων σχέσεων μεταξύ τους αξιοποιούνται θεωρίες όπως αυτή του Gérard Genette περί παλίμψηστων και επιχειρείται μία περιοδολόγηση αναφορικά με την αλλαγή στάσης των δημιουργών κόμικς απέναντι στα εικαστικά και λογοτεχνικά έργα με βάση την εκάστοτε περί τέχνης περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Προς τούτο εξετάζονται ως μελέτες περίπτωσης, κόμικς από τις αρχές του εικοστού αιώνα (Krazy Kat του George Herriman, Gasoline Alley του Frank King, Little Nemo in Slumberland του Winsor McCay) μέχρι το έργο του Harvey Kurtzman, τα underground κόμικς και σύγχρονα κόμικς όπως τα Art Ops, Army @ Love, Deadpool Killustrated, ο Mικρός Lovecraft, το έργο του Αρκά, του Henrik Lange, του Guido Crepax κ.ά., επιθετικών γελοιογραφιών από την εποχή του The Armory Show μέχρι τις σύγχρονες πολιτικές γελοιογραφίες και ταινιών animation όπως το Toy Story, η σειρά The Simpsons κ.ά., σε σχέση με τον τρόπο που ιδιοποιούνται εμβληματικά έργα όπως η Ολυμπία και το Πρόγευμα στη Χλόη του Μανέ, η Γκερνίκα και Οι Δεσποινίδες της Αβινιόν του Πικάσο, η Μόνα Λίζα και ο Βιτρουβιανός Άνθρωπος του Ντα Βίντσι, η Πιετά και η Δημιουργία του Αδάμ του Μικελάντζελο, η Κραυγή του Μουνκ, η αρχαία κωμωδία και τραγωδία, ο Δον Κιχώτης του Θερβάντες, το έργο του Σαίξπηρ, του Έντγκαρ Άλαν Πόε, ο Μόμπυ Ντικ του Μέλβιλ, η Μεταμόρφωση του Κάφκα, η αρχαία κωμωδία και τραγωδία, τα έργα του Σέκσπιρ, του Έντγκαρ Άλαν Πόε κ.ά.
The iInfluence of greek philosophy on the works of Bar Hebraeus
Authors: Μπάλι Ιωσήφ
Published: September 2021

Στο πλαίσιο της παρούσας διδακτορικής διατριβής εξετάζεται το φιλοσοφικό έργο του Σύρου φιλοσόφου Bar Hebraeus και ειδικότερα όπως αυτή διαμορφώθηκε υπό την επίδραση της ελληνικής και δη της αριστοτελικής φιλοσοφίας. Η διατριβή διακρίνεται σε έξι κεφάλαια. Στο πρώτο γίνεται αναφορά στην προσωπικότητα του φιλοσόφου και δίνονται στοιχεία για τη ζωή του, από τα πρώτα παιδικά του χρόνια έως την εποχή συγγραφής των έργων του. Στο δεύτερο κεφάλαιο δίνεται μια σύντομη εικόνα του πολιτικού και πολιτιστικού πλαισίου στο οποίο εντάσσεται. Το 13ο αιώνα στη Μέση Ανατολή τα πιο σημαντικά γεγονότα αφορούν τις Σταυροφορίες, την επικράτηση των Μογγόλων και τη μετάβαση από το χαλιφάτο των Αγιουβιδών στην κυριαρχία των Μαμελουκών. Το τρίτο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στο έργο Kthobo d-Bobotho και διακρινεται σε επτά μέρη, όπου εξετάζονται ζητήματα Λογικής και αναδύονται ομοιότητας του έργου με αριστοτελικά έργα, όπως οι Κατηγορίαί, τα Αναλυτικά, τα Τοπικά κ.ά. Το τέταρτο κεφάλαιο εστιάζεται στο έργο Kthobo da-Swod Sophia. Το έργο επικεντρώνεται σε θέματα Λογικής, Φυσικής φιλοσοφίας και Μεταφυσικής. Το πέμπτο κεφάλαιο αναφέρεται στο έργο Hewath Hekhmtho. Το έκτο και τελευταίο κεφάλαιο είναι μια απόπειρα σύγκρισης των έργων Bobotho and Hewath Hekhmtho. Η διατριβή κλείνει με τις συμπερασματικές διαπιστώσεις και παρουσίαση της χρησιμοποιηθείσας βιβλιογραφίας.
Balanced mRNA storage and degradation regulates mitochondrial homeostasis, ageing and stress resistance in Caenorhabditis elegans
Authors: Δασκαλάκη Ιωάννα
Published: September 2021

Ο αριθμός των μιτοχονδρίων σε συνδυασμό με την λειτουργία τους αποτελούν σημαντικούς ρυθμιστές της υγείας των ατόμων αλλά και του προσδόκιμου ζωής αυτών σε ποικίλους οργανισμούς, από απλούς όπως ο νηματώδης C. elegans έως και πολύ πολύπλοκους όπως είναι ο άνθρωπος. Συγκεκριμένα, η διατάραξή τους συσχετίζεται συχνά με παθολογικές καταστάσεις όπως τα λυσοσωμικά αθροιστικά νοσήματα, η καρδιαγγειακή νόσος, ο νευροεκφυλισμός και σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, μεταξύ άλλων. Ο αριθμός των μιτοχονδρίων ελέγχεται στενά από δύο αντίθετες διαδικασίες, την βιογένεση των μιτοχονδρίων και τη μιτοφαγία. Σε αντίθεση με τη μιτοφαγία, η οποία έχει μελετηθεί εκτεταμένα, οι μηχανισμοί μιτοχονδριακής βιογένεσης εξακολουθούν να είναι ως επί το πλείστον ανεξερεύνητοι. Η ημι-αυτόνομη φύση των μιτοχονδρίων καθιστά τη βιογένεσή τους μια πολύπλοκη διαδικασία που βασίζεται στον συντονισμό σηματοδότησης από τα μιτοχόνδρια προς τον πυρήνα και από τον πυρήνα προς τα μιτοχόνδρια. Η τοπική μετάφραση των μεταγραφημάτων μιτοχονδριακών πρωτεϊνών που κωδικοποιούνται από το πυρηνικό DNA (NEMTTs) κοντά στα μιτοχόνδρια, είναι θεμελιώδης για τη βιογένεση των μιτοχονδρίων. Παρόλο που αναμένεται ότι κυτταροπλασματικοί παράγοντες θα πρέπει κυρίως να ρυθμίζουν την τοπική μετάφραση υπό κανονικές συνθήκες και ως απόκριση σε στρες, οι παράγοντες αυτοί παραμένουν ασαφείς. Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η διαλεύκανση αυτών των παραγόντων χρησιμοποιώντας ως πρότυπο οργανισμό το C. elegans. Στα πλαίσια αυτή, αποκαλύπτουμε ότι κυτταροπλασματικοί παράγοντες που σχετίζονται με το μονοπάτι 5'-3' αποικοδόμησης των αγγελιοφόρων RNA (mRNA), αποτελούν νέους, βασικούς ρυθμιστές του αριθμού και της λειτουργίας των μιτοχονδρίων στο νηματώδη. Πιο συγκεκριμένα, δείχνουμε ότι το πρωτεϊνικό σύμπλοκο που πραγματοποιεί την αφαίρεση του καλύμματος των mRNA και τo σύμπλοκo αποαδενυλίωσης (CCR-4 / NOT) εμπεριέχονται σε ξεχωριστούς σχηματισμούς που έχουν φυσική αλληλεπίδραση με τα μιτοχόνδρια και ρυθμίζουν αντίθετα τον αριθμό τους κατά τη διάρκεια της γήρανσης. Ο μηχανισμός μέσω του οποίου επιτυγχάνουν κάτι τέτοιο βασίζεται στη μετα-μεταγραφική ρύθμιση των NEMTTs που πραγματοποιείται κοντά στο οργανίδιο. Η ισορροπημένη αποικοδόμηση και αποθήκευση των NEMTTs-στόχων είναι αναγκαία για τη ρύθμιση του αριθμού και της λειτουργίας των μιτοχονδρίων. Η επίτευξη μιας τέτοιας ισορροπίας τελικά προάγει την απόκριση σε στρες και τη μακροβιότητα ατόμων C. elegans. Τα ευρήματά μας αποκαλύπτουν ένα νέο ρόλο των παραγόντων μεταβολισμού των mRNAs στη βιογένεση των οργανιδίων και με αυτό τον τρόπο οδηγούν στην ταυτοποίηση των κυτταροπλασματικών συστατικών που συντονίζουν την τοπική μετάφραση κατά τη διάρκεια της γήρανσης και υπό συνθήκες στρες στο C. elegans.
Ανατομική μελέτη του ρόλου του συμπαθητικού συστήματος στην ερμηνεία του ενόφθαλμου στο σύνδρομο horner σε ανθρώπινο πτωματικό υλικό
Authors: Δαφερέρας Μάρκος
Published: September 2021

Στην παρούσα ερευνητική εργασία μελετήθηκε ο ρόλος της συμπαθητικής νεύρωσης στην αιτιοπαθογένεια του συνδρόμου Horner καθώς και η συμπτωματολογία του. Το υλικό της μελέτης προήλθε: α) Από το πτωματικό υλικό που χρησιμοποιείται για την ανατομική μελέτη του ανθρώπινου σώματος από τους δευτεροετείς φοιτητές της Ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. β) Από ασθενείς του δημόσιου Οφθαλμιατρείου Αθηνών, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε διήθηση του συμπαθητικού γαγγλίου του οφθαλμού τους. Χρησιμοποιήθηκαν συνολικά 25 ανθρώπινα πτώματα (15 άνδρες και 10 γυναίκες ) και συνολικά 14 ασθενείς του Οφθαλμιατρείου Αθηνών, 8 άνδρες και 6 γυναίκες, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε διήθηση του συμπαθητικού γαγγλίου του οφθαλμού τους. Η ερευνητική μελέτη της παρούσας διδακτορικής διατριβής εκτός από τη μελέτη της συμπαθητικής νεύρωσης και τον συσχετισμό της με την αιτιοπαθογένεια του συνδρόμου Homer, συμπεριέλαβε και μια μελέτη του εξετασθέντος υλικού σε τρεις ηλικιακές περιόδους, 20-40 ετών, 40-60 ετών, 60-80 ετών. Σε ό,τι αφορά τη μέθοδο έρευνας έγινε αμφοτερόπλευρη λήψη του συμπαθητικού γαγγλίου από το διαθέσιμο πτωματικό υλικό. Μετά τη φωτογράφισή του το κάθε γάγγλιο στάλθηκε στο εργαστήριο Παθολογικής Ανατομίας του νοσοκομείου Ερρίκος Ντυνάν για ιστοπαθολογοανατομική εξέταση. Στην συνέχεια τα ανευρίσκομενα στοιχεία από την παραπάνω μελέτη καταγράφηκαν και αξιολογήθηκαν μετά από άμεση συσχέτιση με τα ιστοπαθολογικά ευρήματα που προήλθαν από τους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε διήθηση του οφθαλμικού συμπαθητικού γαγγλίου με σκοπό να διαπιστωθεί ο βαθμός συσχέτισης της συμπαθητικής νεύρωσης και του συνδρόμου Horner.
Διερεύνηση της συμπεριφοράς και προτάσεις σχεδιασμού κατασκευών σε σεισμούς κοντινού πεδίου
Authors: Μίμογλου Πέτρος-Θεόδωρος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή αναπτύχθηκε μια νέα μέθοδος για τον προσδιορισμό των παλμών ταχύτητας που εντοπίζονται κυρίως ε καταγραφές στην περιοχή κοντά στο ρήγμα. Η μέθοδος χρησιμοποιεί το κυματίδιο των Mavroeides & Papageorgiou (2003) και προσδιορίζει τα χαρακτηριστικά του παλμού (περίοδο Tp, εύρος A, αριθμό κύκλων γ, φάση ν και χρονική θέση) με μια αυτοματοποιημένη μέθοδο, για την οποία έχει αναπτυχθεί κατάλληλο λογισμικό. Η μέθοδος προσδιορίζει την περίοδο του παλμού από το γινόμενο των φασμάτων ταχυτήτων και μετακινήσεων, ενώ οι υπόλοιπες παράμετροι του κυματιδίου προσδιορίζονται με τη βοήθεια της Αθροιστικής Απόλυτης Μετακίνητης (Cumulative Absolute Displacement - CAD) και τη διασυσχέτιση των χρονοϊστοριών παλμού και καταγραφής. Η αξιοπιστία της μεθόδου ελέγχθηκε με τη βοήθεια των αποτελεσμάτων της μελέτης του Baker (2007). Επειδή διαπιστώθηκε ότι σε αρκετές περιπτώσεις υπάρχουν περισσότεροι του ενός σημαντικοί παλμοί, όπως υποστηρίζουν και άλλοι ερευνητές, η μέθοδος επεκτάθηκε για τον εντοπισμό τους. Η επέκταση γίνεται αφαιρώντας αλγεβρικά τη χρονοϊστορία ταχυτήτων του παλμού από αυτή της καταγραφής, και χρησιμοποιώντας το σήμα που εναπομένει για την επανάληψη της μεθόδου. Κατά την εξαγωγή παλμών διαπιστώθηκε ότι τα κριτήρια σημαντικότητας του 1ου παλμού δεν μπορούν να εφαρμοστούν για τους υπόλοιπους, και διατυπώθηκε ένα νέο κριτήριο για τη σημασία των παλμών, σύμφωνα με το οποίο οι επόμενοι παλμοί είναι σημαντικοί εφόσον συμπίπτουν χρονικά με τον πρώτο και βρίσκονται στο πρώτο τμήμα αυτού. Βασιζόμενοι στη διαπίστωση της σημασίας της διάρκειας του 1ου παλμού, προτάθηκε η αντικατάσταση της καταγραφής από το τμήμα αυτής που αντιστοιχεί στον 1ο παλμό, εφόσον η περίοδος της κατασκευής που εξετάζεται δεν ξεπερνά πάνω από 50% την περίοδο του παλμού. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε στατιστική διερεύνηση των παραμέτρων του παλμού, και διαπιστώθηκε συσχέτιση της περιόδου με το μέγεθος και την απόσταση, του εύρους με την απόσταση ενώ οι παράμετροι γ και ν διαπιστώθηκε ότι δεν συσχετίζονται με κάποιες μεταβλητές και προβλέπονται μέσα από κατανομές (γάμμα και ομοιόμορφη αντίστοιχα). Τέλος, προτάθηκε η τροποποίηση του φάσματος σχεδιασμού ανάλογα με την απόσταση κατά Joyner-Boore και το μέγεθος του σεισμού. Η περίοδος ορίζει τις νέες περιόδους Tc, Td, ενώ το εύρος τη φασματική ψευδοταχύτητα και από αυτή την φασματική ψευδοεπιτάχυνση
Παράγοντες που συμβάλλουν στη μη εφαρμογή του προσυμπτωματικού ελέγχου για την πρόληψη του καρκίνου στην Ελλάδα
Authors: Μαστροκώστας Αθανάσιος
Published: September 2021

Σκοπός αυτής της διατριβής ήταν η διερεύνηση των προσδιοριστών συμμετοχής στον προσυμπτωματικό έλεγχο για την πρόληψη του καρκίνου στον ελληνικό πληθυσμό, η αποτύπωση της πραγματικής εφαρμογής του προσυμπτωματικού ελέγχου για τις πιο συνηθισμένες μορφές καρκίνου στην Ελλάδα (καρκίνος μαστού-ΚΜ, προστάτη-ΚΠΡ, παχέος εντέρου-ΚΠΕ και τραχήλου της μήτρας-ΚΤΜ), καθώς και η διερεύνηση των αντιλαμβανόμενων εμποδίων που συναντά ο γενικός πληθυσμός στην εφαρμογή του. Για τη μελέτη του βαθμού και των κύριων προσδιοριστών συμμετοχής, αντλήθηκαν στοιχεία από την Εθνική Μελέτη Νοσηρότητας και Παραγόντων Κινδύνου-Ε.ΜΕ.ΝΟ (2014-2016), η οποία βασίστηκε σε πολυσταδιακή, στρωματοποιημένη κατά συστάδες δειγματοληψία νοικοκυριών, ώστε να δώσει ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα του ελληνικού πληθυσμού. Για τη μελέτη των αντιλαμβανόμενων εμποδίων, επιλέχθηκε ένα υπο-δείγμα της Ε.ΜΕ.ΝΟ, που περιλάμβανε τη γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας και του Βορείου Αιγαίου. Στο δείγμα αυτό, ερωτήθηκαν, με επιπλέον ειδικό ερωτηματολόγιο, μόνο οι συμμετέχοντες οι οποίοι δεν ακολουθούσαν τον προτεινόμενο προσυμπτωματικό έλεγχο. Συνολικά συμμετείχαν 5993 άτομα σε όλη την επικράτεια (51,5% γυναίκες), μέση ηλικία (SD) 49,3 (28,2) έτη. Για τις γυναίκες, η συμμετοχή στο Pap-test ήταν 81%, στη μαστογραφία 71% και στην κλινική εξέταση μαστών-ΚΕΜ 66%. Οι άνδρες συμμετείχαν κατά 65% στην εξέταση PSA. Μόνο 22% συμμετείχαν στην κολονοσκόπηση και 5% στην εξέταση FOBT και για τα δύο φύλα. Η οικογενειακή κατάσταση, το επίπεδο εκπαίδευσης, το εισόδημα, η εθνικότητα, η εργασιακή κατάσταση και η σωματική δραστηριότητα βρέθηκαν να σχετίζονται με τη συμμετοχή στις εξετάσεις διαλογής για τον καρκίνο. Για τη μελέτη των αντιλαμβανόμενων εμποδίων, συμμετείχαν συνολικά 514 άτομα (305 γυναίκες), με μέση ηλικία (SD) 63,2 (12,6) έτη. Οι λόγοι για τους οποίους οι γυναίκες δεν συμμετείχαν στις εξετάσεις για την πρόληψη του KM και του KTM στην πλειοψηφία τους ήταν ατομικοί-συμπεριφορικοί (53% για Pap-test, 50% για μαστογραφία και 47% για ΚΕΜ). Οι γνωστικοί παράγοντες αναφέρθηκαν ως κύριος λόγος για τη μη συμμετοχή στην κολονοσκόπηση και στην FOBT, (61% και 68% αντίστοιχα). Οι περισσότεροι άνδρες (47%) αναφέρουν τους γνωστικούς παράγοντες ως σημαντικότερο λόγο μη συμμετοχής στην εξέταση PSA. Η συντριπτική πλειοψηφία συμφώνησε ότι η έλλειψη συμπτωμάτων και η μη σύσταση από ιατρό ήταν εμπόδιο στη συμμετοχή. Μια σειρά λογιστικών μοντέλων πολλαπλής εξάρτησης, ανέδειξαν ότι η ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο, το εισόδημα, η οικογενειακή κατάσταση σχετιζόταν με την αυξημένη πιθανότητα αναφοράς των περισσότερων εμποδίων. Το μοντέλο του ευκαιριακού προσυμπτωματικού ελέγχου φαίνεται ότι προδιαθέτει σε εμπόδια που σχετίζονται με την ενημέρωση και τη διαθεσιμότητα των υπηρεσιών υγείας. Η στοχευμένη ενημέρωση του πληθυσμού, αλλά και των επαγγελματιών υγείας προβάλει ως προτεραιότητα, ώστε να αντιμετωπιστούν τα γνωστικά εμπόδια που αντιλαμβάνεται ο γενικός πληθυσμός, ιδιαίτερα για τον ΚΠΕ.
Η ποιότητα στη διδασκαλία - εκμάθηση ξένων γλωσσών στο δημόσιο σχολείο
Authors: Σακελλάρη Ναταλία
Published: September 2021

Τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον για τον εκσυγχρονισμό των εκπαιδευτικών συστημάτων με στόχο την αναβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας βρίσκεται στο επίκεντρο της εκπαιδευτικής πολιτικής σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των παραγόντων που επηρεάζουν την ποιότητα της διδασκαλίας-εκμάθησης της ξένης γλώσσας και η πρόταση ενός εργαλείου αυτοαξιολόγησης για τον εκπαιδευτικό ξένης γλώσσας, με άξονα τις αρχές της Διοίκησης Ολικής Ποιότητας, ώστε να τον βοηθήσει να κατανοήσει τα δυνατά σημεία της διδασκαλίας του, να ανακαλύψει τις αδυναμίες της και να είναι σε θέση να προσφέρει ποιοτική εκπαίδευση στο δημόσιο σχολείο. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, πραγματοποιήθηκε επισκόπηση σε δείγμα 520 εκπαιδευτικών ξένης γλώσσας από όλες τις περιφερειακές διευθύνσεις της Ελλάδας. Ως εργαλείο συλλογής των δεδομένων αξιοποιήθηκε ένα ερωτηματολόγιο βασισμένο στα κριτήρια του ευρωπαϊκού μοντέλου αριστείας EFQM, προσαρμοσμένο ειδικά για τις ανάγκες της παρούσας έρευνας. Η προσαρμογή πραγματοποιήθηκε συνυπολογίζοντας τα ποιοτικά δεδομένα που ελήφθησαν από δύο ομάδες εστίασης αποτελούμενες από Διευθυντές και Συντονιστές εκπαιδευτικού έργου, καθώς και από την εκτενή μελέτη της βιβλιογραφίας. Από τις σχετικές επιβεβαιωτικές αναλύσεις προέκυψε ένα έγκυρο και αξιόπιστο ερωτηματολόγιο. Με βάση τις διαστάσεις του EFQM, προέκυψε ένα νέο βελτιωμένο εννοιολογικό μοντέλο, το οποίο υποστηρίχθηκε από την Ανάλυση Διαδρομών. Επιπλέον, εφαρμόστηκε Ανάλυση Λανθανουσών Κατηγοριών, η οποία ανέδειξε τρεις διακριτές ομάδες εντός του δείγματος με διαφορετικά προφίλ με βάση τις απαντήσεις τους. Οι ομάδες αυτές συσχετίστηκαν με τις ανεξάρτητες μεταβλητές της έρευνας, όπως η ηλικία, τα χρόνια εκπαίδευσης, η ειδικότητα, κ.λπ. Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσιάζονται και ερμηνεύονται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης θεωρίας και γίνεται συζήτηση για τη συνεισφορά της έρευνας στην προαγωγή της επιστήμης.
Οι οργανώσεις του ελληνικού περιβαλλοντικού κινήματος
Authors: Μοσχόβης Μιχαήλ
Published: September 2021

Η μελέτη των κοινωνικών κινημάτων αποτελεί τα τελευταία χρόνια, σε διεθνές επίπεδο, έναν από τους πλέον παραγωγικούς και δυναμικούς κλάδους της Κοινωνιολογικής Επιστήμης. Σχετικά πρόσφατα, από ορισμένους μελετητές του κλάδου, δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στις ιδεολογικές και πολιτισμικές διαστάσεις των κοινωνικών κινημάτων. Συγκεκριμένα τέθηκε το ερώτημα του ρόλου τον οποίο διαδραματίζουν οι ιδεολογίες στη συγκρότηση των κοινωνικών κινημάτων και στην άρθρωση της συλλογικής δράσης, ιδιαίτερα δε στα πλαίσια των οργανώσεων των κοινωνικών κινημάτων. Η παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρεί να μελετήσει το θέμα για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στα πλαίσια των οργανώσεων του ελληνικού περιβαλλοντικού κινήματος. Για την επίτευξη του στόχου αυτού υιοθετήθηκε αφενός το πλαίσιο ανάλυσης της Ιδεολογικά Δομημένης Δράσης και αφετέρου μια ιδιότυπη μεθοδολογία προσέγγισης και ανάλυσης του ερευνητικού αντικειμένου, με το συνδυασμό ποιοτικών και ποσοτικών μεθόδων καθώς και Περιγραφικής και Επαγωγικής Στατιστικής. Με την ομαδοποίηση των οργανώσεων του ελληνικού περιβαλλοντικού κινήματος σε ομοειδείς ιδεολογικά ομάδες, αποδεικνύεται ότι, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, αν και μοιράζονται τον ίδιο στόχο της περιβαλλοντικής προστασίας και της αντιμετώπισης περιβαλλοντικών προβλημάτων, κάτω από την επίδραση διαφορετικών ιδεολογιών, διαφοροποιούνται ως προς διάφορες πλευρές της δομής και της δράσης τους. Με τον τρόπο αυτό αναδεικνύεται μια σημαντική παράμετρος της μελέτης των κοινωνικών κινημάτων, η οποία πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, καθώς συνιστά ουσιώδη παράγοντα διαμόρφωσης της δομής και της δράσης τους.
Μελέτη προγνωστικών και προβλεπτικών παραγόντων καρκίνων ωοθηκών, τραχήλου μήτρας, ενδομητρίου
Authors: Περδικούρη Ελένη-Ισιδώρα
Published: September 2021

Εισαγωγή: Οι κακοήθειες του γυναικολογικού συτήματος αποτελούν μια από τις κύριες αιτίες θανάτου από κακοήθεια του γυναικείου πληθυσμού. Δεδομένου ότι ο καρκίνος ωοθηκών αποτελεί ωστόσο την κύρια αιτία θανάτου από κακοήθειες του γυναικολογικού συστήματος, σε συνδυασμό με την πιο συχνή αντιμετώπιση ασθενών με καρκίνο ωοθηκών στο κέντρο όπου πραγματοποιήθηκε η μελέτη, θεωρήθηκε σημαντική στην εποχή της εξατομικευμένης ιατρικής, η ανεύρεση νέων βιοδεικτών με προγνωστική ή/και προβλεπτική αξία στη χορηγούμενη θεραπεία του επιθηλιακού καρκίνου των ωοθηκών. Σκοπός: Στόχος της διατριβής ήταν να αναλυθεί, με ανοσοϊστοχημικές μεθόδους, η έκφραση παραγόντων μεταγραφής όπως NFkΒ και HIF-1a, καθώς επιπλέον η έκφραση μορίων του άξονα ενδοθηλίνης (CD-10, ETAR και ETBR) σε ασθενείς με καρκίνο των ωοθηκών και να συσχετιστεί η έκφραση αυτή με συνολική επιβίωση και απόκριση στη θεραπεία. Μέθοδοι: Ενενήντα τέσσερα (94) δείγματα ιστών μονιμοποιημένων σε κύβους παραφίνης, από ασθενείς με καρκίνο των ωοθηκών συμπεριελήφθησαν στην εργασία. Η τελική ανάλυση των δειγμάτων χώρισε τις ασθενείς σε δύο σκέλη τα οποία διχοτομήθηκαν σε θετικό και αρνητικό (διχότομη ανάλυση), σύμφωνα με την ιστική έκφραση των μελετούμενων παραγόντων τόσο σε επίπεδο πυρηνικής έκφρασης όσο και σε επίπεδο κυτταροπλασματικής έκφρασης. Αποτελέσματα:Ασθενείς που εμφάνιζαν υψηλή πυρηνική έκφραση NFkB, υψηλή πυρηνική έκφραση HIF-1a,χαμηλή έκφραση CD-10 και υψηλή έκφραση υποδοχέων κυρίως ETAR αλλά και ETBR είχαν χειρότερη συνολική επιβίωση. Επιπλέον, ασθενείς με ευαίσθητη νόσο στην πλατίνη, είχαν χαμηλή πυρηνική έκφραση NFkB, υψηλή κυτταροπλασματική έκφραση HIF-1a, υψηλή έκφραση CD-10 και χαμηλή έκφραση ETAR. Η κυτταροπλασματική έκφραση του NFkΒ και η έκφραση ETAR συσχετίστηκαν με ασθένεια πρώιμου σταδίου, ενώ η υψηλή έκφραση CD-10 συσχετίστηκε με νόσο προχωρημένων σταδίων. Τέλος, ένας συνδυασμός συγκεκριμένων βιοδεικτών συσχετίστηκε με τη συνολική επιβίωση των ασθενών. Συμπέρασμα: Η μελέτη μας επιβεβαιώνει την προγνωστική αξία του CD10 στο καρκίνωμα των ωοθηκών μέσω της σύνδεσης του με τον άξονα ενδοθηλίνης, ενώ ο τελευταίος (άξονας ΕΤ), με τη μεσολάβηση κυρίως του ETAR, μπορεί επίσης να έχει κλινική και θεραπευτική επίδραση. Τέλος, η πυρηνική έκφραση γνωστών μεταγραφικών παραγόντων όπως οι HIF-1a και NFkB μπορεί να είναι προγνωστική, ενώ τα μόρια αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βιοδείκτες της εκτίμησης της κλινικής έκβασης και ενδεχομένως να προβλέψουν τυχούσα αντίσταση στη χορηγούμενη χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα.
Έλληνες καλλιτέχνες στο Βερολίνο 1961-1989
Authors: Στόικου Ελένη
Published: September 2021

Αντικείμενο μελέτης της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί το έργο των Ελλήνων καλλιτεχνών που έζησαν στο Βερολίνο κατά τις δεκαετίες ΄60 -΄70 και συγκεκριμένα η θεματοποίηση των κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών που επικρατούσαν την περίοδο αυτή στη γερμανική πόλη καθώς και ο τρόπος απόδοσής τους στις καλλιτεχνικές τους προτάσεις. Μέσα από την εξέταση σημαντικού αριθμού πρωτογενών αρχειακών τεκμηρίων, συνεντεύξεων, προφορικών ιστοριών, αλλά και δευτερογενών πηγών από βιβλιοθήκες, μουσεία, ινστιτούτα και κρατικούς φορείς της Γερμανίας και της Ελλάδας, καταγράφεται το έργο των υπό εξέταση Ελλήνων καλλιτεχνών και εντοπίζονται οι καλλιτεχνικοί πειραματισμοί που προκρίθηκαν για την έκφραση της γενικευμένης αμφισβήτησης των κοινωνικών και καλλιτεχνικών θεσμών από την εναλλακτική καλλιτεχνική σκηνή του Βερολίνου στην οποία ανήκαν. Με βάση αυτά τα δεδομένα σε συνάρτηση με τη μελέτη της σύγχρονης γερμανικής κοινωνικής, πολιτικής ιστορίας, των διεθνών καλλιτεχνικών τάσεων και την αξιοποίηση μεθοδολογικών εργαλείων από τη θεωρία της πρωτοπορίας και την κοινωνιολογική θεωρία σχετικά με τις έννοιες της «σκηνής» και των «δικτύων», επιδιώκεται η ανάλυση των επίκαιρων πολιτικών συνθηκών μέσα από την οπτική των Ελλήνων καλλιτεχνών, ο τρόπος απόδοσής τους στο έργο τους και συγχρόνως η περιοδολόγηση του έργου των Ελλήνων καλλιτεχνών και η ιστορική αποτίμηση της παρουσίας και του έργου τους. Έτσι, τα δύο πρώτα κεφάλαια αναφέρονται σε γερμανικά ζητήματα που σχετίζονται με τη διαίρεση του Βερολίνου και το εθνικοσοσιαλιστικό παρελθόν, στο τρίτο εντάσσονται επίκαιρα ζητήματα σχετικά με την εθνική τους ταυτότητα, όπως η μετανάστευση προς την ΟΔΓ και η επιβολή του δικτατορικού καθεστώτος. Στο τέταρτο κεφάλαιο προσεγγίζονται διεθνή ζητήματα με αφορμή τη φοιτητική εξέγερση, ενώ στο πέμπτο μελετώνται τα μέσα έκφρασης, που αξιοποιήθηκαν τόσο από τους ίδιους τους καλλιτέχνες όσο και από την κρατική εξουσία. Τέλος, το έκτο κεφάλαιο επικεντρώνεται στη μελέτη της εναλλακτικής καλλιτεχνικής σκηνής στο Βερολίνο που αναπτύχθηκε ως μία μορφή εναντίωσης στα ζητήματα που εξετάστηκαν στα προηγούμενα κεφάλαια και διερευνώνται οι πειραματικές μορφές τέχνης που προέκυψαν από την αλληλεπίδραση εικαστικών με συγγραφείς. Διαπιστώνεται συνεπώς ότι την περίοδο αυτή διαμορφώθηκαν νέα ιδιώματα με κοινωνικές αναφορές και προκρίθηκαν καλλιτεχνικοί πειραματισμοί που προέταξαν την αμφισβήτηση, τη ριζοσπαστική κριτική, την κοινωνική και πολιτιστική παρέμβαση και που συμβάδιζαν με τον ριζοσπαστισμό της πολιτικής επικαιρότητας. Συμπερασματικά, αποδεικνύεται η μεταστροφή στον ρόλο του καλλιτέχνη και του θεατή, στη θεματολογία των έργων και στα μέσα έκφρασης, αλλαγές που αποκαλύπτουν αφενός τη σύνδεση της «νεοπρωτοπορίας» με την ιστορική πρωτοπορία των αρχών του 20ου αιώνα και αφετέρου τη συμβολή των Ελλήνων καλλιτεχνών της διασποράς στον προσανατολισμό της σύγχρονης ελληνικής τέχνης προς τα διεθνή εικαστικά δεδομένα.
Μορφολογική προσέγγιση αρχαίων ναών με δευτερεύουσες θύρες
Authors: Νακάσης Άγγελος
Published: September 2021

Εξετάζονται αρχαίοι ναοί με δευτερεύουσες θύρες, όπου πιστοποιείται λατρεία: α) θεών μαντικής (Η μαντεία έχει χθόνια φύση) Απόλλωνος-Διός ή λατρεία Αρτέμιδος-Λητούς, Ήρας-Αθηνάς-Ειλειθυίας, όπου συχνά λατρεύονται ως σύνναοι, β) θεών-ηρώων,με χθόνια λατρεία, Κάβειροι-Αμφιάραος-Βούτης-Ιππόλυτος-Μυίαγρος και γ) θεών που έχουν και χθόνια λατρεία, Δήμητρα-Περσεφόνη-Ερμής-Ποσειδών-Αφροδίτη-Άρης. Πρόσθετες δραστηριότητες υπαγορεύουν μακρούς σηκούς και ανοίγματα, για τις λειτουργίες και το φωτισμό. Δευτερεύουσες θύρες συνήθως δεν κατασκευάζονταν, διότι το ιερατείο δεν επέτρεπε νεοτερισμούς. Στατιστικά χαρακτηρίζουν δωρικούς ναούς, κυρίως πελοποννησιακούς, όπου υπάρχει πυκνότητα ναών. Άλλωστε οι εξελίξεις ξεκινούσαν συνήθως στη μητροπολιτική Ελλάδα. Το δωρικό «πρακτικό» πνεύμα επέτρεπε ευχέρεια στο σχεδιασμό, γεγονός που εντείνεται στα ελληνιστικά-ρωμαϊκά χρόνια. Ναοί που δεν ακολουθούν το «πρότυπο» (με μια μόνο θύρα) αποτελούν συγκεκριμένο ποσοστό επί του συνόλου των γνωστών ναών. Παρόμοιο ποσοστό ισχύει για ναούς που αποκαθίστανται κατά το «πρότυπο», χωρίς απτές αποδείξεις, όπως ο ναός Απόλλωνος Δελφών, που είχε «αποκατασταθεί» κατά το «πρότυπο», ενώ νέες έρευνες απέδειξαν ότι διέθετε πλευρικές θύρες. Οι δευτερεύουσες θύρες βρίσκονται συνήθως από το μέσον μέχρι το βάθος του σηκού.συχνά συνδέονται με τελετουργίες και πομπές. Στα Ιερά υπήρχαν εδώλια, θεατρόσχημοι χώροι, θέατρα και φυσικά πρανή για παρακολούθηση τελετουργιών. Στα Ιερά παρέθεταν γεύματα εντός ναών, (συχνά με εστία-θρανία, χθόνια χαρακτηριστικά) ή σε παρακείμενα εστιατόρια.Η ύπαρξη αδύτου-άβατου υποδεικνύει επίσης μαντεία ή χθόνια λατρεία.Κύρια στοιχεία που πρωτοπαρουσιάζονται: •Καταγραφή-παράθεση-κατάταξη 44 ναών με δευτερεύουσες θύρες. Περιλήφθηκαν ναοί με υπόγειους χώρους ή με εσωτερικές θύρες στις μακρές πλευρές. Ενδεικτικά εξετάστηκαν ναοί επηρεασμένοι από την ελληνική αρχιτεκτονική, (Ίσιδος Πομπηίας, Bel Παλμύρας, Antas Σαρδηνίας). •Παράθεση 8 ναών, ίσως με δευτερεύουσες προσπελάσεις (Ήρας Ι Ποσειδωνίας, Πρόννων Κεφαλληνίας, Λητούς Δήλου, Αθηνάς Αλιφείρας, Αρτέμιδος Αυλίδος, Αθηνάς Μολυκρείου, Πολεμοκράτη Ελληνικού, «Δήμητρος» Παραμυθιάς). •Παρουσίαση πρωτότυπων αποτυπώσεων 7 ναών (Απόλλωνος Θήρας, Α Παλλαντίου, Πρόννων Κεφαλληνίας, Παρθένου Γιτάνων, «Δήμητρος» Παραμυθιάς, Άρεως-Αφροδίτης Ολούντος, «Ήρας Λιμενίας» Περαχώρας). Στοιχεία που πρωτοπαρουσιάζονται, συμπληρώνοντας την έρευνα: •Σχέδια ναού Ασκληπιού Μεσσήνης. Αποδείξεις περί μη ύπαρξης πλευρικής θύρας.•Ο ναός Παραμυθιάς μάλλον διέθετε πλευρική είσοδο. •Ο ναός Πρόννων αποδίδεται σε θεότητα με χθόνιο χαρακτήρα. •Οι δευτερεύουσες προσπελάσεις Αφαίας-Βασσών είχαν ανοιγόμενα κιγκλιδώματα και θυρώματα. •Ο ναός Αμφιαράου διέθετε και δυτική είσοδο. •Ο ναός Γιτάνων είχε 3 οικοδομικές φάσεις.