Η εκτίμηση της λειτουργίας του αριστερού κόλπου με το ιστικό doppler σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση
Authors: Δημητρούλα Χαρίκλεια 
Published: January 2014

Ο σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της λειτουργίας του αριστερού κόλπου σε υπερτασικούς ασθενείς πριν και μετά τη θεραπεία με αναστολείς του συστήματος ρενίνης- αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (ΣΡΑΑ) με την κλασική υπερηχοκαρδιογραφία και τις νεότερες μεθόδους του ιστικού Doppler (Tissue Doppler Imaging-TDI), της παραμόρφωσης (strain) και του ρυθμού παραμόρφωσης (strain rate). Υλικό της μελέτης αποτέλεσαν 40 ασθενείς με ιδιοπαθή ήπια προς μέτρια αρτηριακή υπέρταση που διαγνώσθηκε πρόσφατα, χωρίς φαρμακευτική αγωγή. Στους ασθενείς χορηγήθηκε αγωγή με έναν αναστολέα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή με έναν ανταγωνιστή των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης με στόχο τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και υποβλήθηκαν σε υπερηχοκαρδιογραφικό έλεγχο αρχικά και μετά από 9 μήνες αντιυπερτασικής αγωγής. Η υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη διενεργήθηκε με τις συμβατικές μεθόδους αλλά κυρίως με τις νεότερες τεχνικές του παλμικού και έγχρωμου ιστικού doppler, του strain και strain rate και το ενδιαφέρον εστιάστηκε στον αριστερό κόλπο. Τα αποτελέσματα συνοψίζονται ως εξής: η μέγιστη παραμόρφωση κατά απόλυτη τιμή κατά την κοιλιακή συστολή και την όψιμη διαστολή του αριστερού κόλπου αυξήθηκε στατιστικά σημαντικά μετά από 9 μήνες αντιυπερτασικής αγωγής με αναστολείς του ΣΡΑΑ. Ο μέγιστος ρυθμός παραμόρφωσης του αριστερού κόλπου κατά τη συστολή αυξήθηκε επίσης σημαντικά σε σχέση με τις αρχικές τιμές. Επιπλέον, η μέγιστη συστολική παραμόρφωση της αριστερής κοιλίας -κατά απόλυτη τιμή- αυξήθηκε σημαντικά, βελτιώθηκε δηλαδή η λειτουργικότητα τόσο της κοιλίας, όσο και του κόλπου. Αντίθετα, οι κλασικές υπερηχοκαρδιογραφικές παράμετροι δεν σημείωσαν σημαντική μεταβολή, με εξαίρεση την τελοδιαστολική διάμετρο της αριστερής κοιλίας που μειώθηκε σημαντικά και την ταχύτητα μετάδοσης της ροής πλήρωσης της αριστερής κοιλίας που αυξήθηκε σημαντικά μετά το τέλος της 9μηνης αγωγής με φάρμακα που αναστέλλουν το ΣΡΑΑ. Η μεταβολή της παραμόρφωσης και του ρυθμού παραμόρφωσης ήταν ανεξάρτητη από τη μεταβολή της συστολικής και της διαστολικής ΑΠ αλλά και ανεξάρτητη από την κατηγορία φαρμάκων ή τη λήψη διουρητικού. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα: 1. Με την υπερηχογραφική τεχνική του strain και strain rate, αποκαλύφθηκε βελτίωση της συστολικής λειτουργίας της αριστερής κοιλίας και της συστολικής και διαστολικής λειτουργίας του αριστερού κόλπου σε πρώιμα στάδια αρτηριακής υπέρτασης μετά από 9μηνη αντιυπερτασική αγωγή. 2. Η παραμόρφωση και ο ρυθμός παραμόρφωσης αποτελούν αναίμακτες τεχνικές, εύκολα εφαρμόσιμες στην κλινική πράξη που απεικονίζουν την τμηματική λειτουργία του αριστερού κόλπου στις διάφορες φάσεις του καρδιακού κύκλου ενώ παρουσιάζουν μεγαλύτερη ευαισθησία σε σχέση με τις κλασικές μεθόδους όσον αφορά την ανίχνευση αρχόμενων αλλοιώσεων του μυοκαρδίου. 3. Η αναστολή του ΣΡΑΑ βελτίωσε τη λειτουργικότητα του αριστερού κόλπου, όπως αυτή καταγράφηκε με σύγχρονες υπερηχογραφικές μεθόδους, σε ασθενείς με ήπια προς μέτρια υπέρταση. 4. Οι παραπάνω ευεργετικές δράσεις της αναστολής του ΣΡΑΑ φαίνεται ότι είναι ανεξάρτητες από τη μείωση της ΑΠ και πιθανόν αποδίδονται στην ελάττωση των δομικών αλλοιώσεων του μυοκαρδίου (υποστροφή υπερτροφίας και ίνωσης). 5. Οι ευεργετικές δράσεις της αναστολής του ΣΡΑΑ, όπως καταγράφηκαν με τους υπερηχογραφικούς δείκτες, επιβεβαιώνουν ευρήματα κλινικών μελετών με βάση τα οποία τα φάρμακα αυτά ελαττώνουν μακροχρόνια την επίπτωση κολπικής μαρμαρυγής.