bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μεθοδολογικό εργαλείο ανάλυσης κύκλου ζωής για το δυναμικό σχεδιασμό και περιβαλλοντική αξιολόγηση συστημάτων επεξεργασίας αστικών στερεών αποβλήτων με έμφαση στις προηγμένες τεχνολογίες μετατροπής
Authors: Αντωνόπουλος Ιωάννης-Σοφοκλής
Published: August 2021

Στα πλαίσια της συγκεκριμένης διατριβής έγινε προσπάθεια αποτίμησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων με ανάλυση κύκλου ζωής κάθε τεχνολογίας διαχείρισης ξεχωριστά αλλά και συνδυασμένα μέσω της δημιουργίας κατάλληλου υπολογιστικού εργαλείου, λαμβάνοντας υπόψη ρεύματα αποβλήτων σε μία διαχειριστική ενότητα σε τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο. Η ανάπτυξη της εν λόγω μεθοδολογίας πραγματοποιήθηκε σε τέσσερα στάδια. Αρχικά, αναπτύχθηκε μοντέλο πρόγνωσης για την εκτίμηση της παραγωγής και της σύστασης των αποβλήτων λαμβάνοντας υπόψη δυναμικά και παραμετρικά χαρακτηριστικά, όπως τεχνικοοικονομικούς, θεσμικούς, κοινωνικούς παράγοντες και ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής. Οι ιδιαιτερότητες εστιάζονται στις διαφορές σύστασης των παραγόμενων απορριμμάτων σε αστικές και ημι-αστικές περιοχές, που οφείλονται κατά κύριο λόγο στις διαφορετικές καταναλωτικές συνήθειες. Σε δεύτερο χρόνο διαμορφώθηκε ένα σύστημα διαχείρισης αποβλήτων λαμβάνοντας υπόψη την αλληλεπίδραση των ροών μεταξύ των διαθέσιμων τεχνολογιών. Στο τρίτο στάδιο αναλύθηκαν τα ισοζύγια μάζας και ενέργειας κάθε τεχνολογίας επεξεργασίας αστικών στερεών αποβλήτων με στόχο την αποτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων κάθε τεχνολογίας μεμονωμένα ή/και συνδυαστικά. Στο τελευταίο στάδιο της διατριβής γίνεται εστίαση στις προηγμένες τεχνολογίες ενεργειακής μετατροπής αποβλήτων και βιομάζας και ιδιαιτέρως σε μία ανεπτυγμένη τεχνολογία αεριοποίησης απορριμματογενών καυσίμων, βιομάζας και αστικών στερεών αποβλήτων ως μία ταχέως αναπτυσσόμενη μέθοδος επεξεργασίας. Η ανάπτυξη και μοντελοποίηση της συγκεκριμένης καινοτόμου τεχνολογίας αεριοποίησης έγινε με γνώμονα τη διερεύνηση των συνθηκών υλοποίησής της και της περιβαλλοντικής αποτίμησής της.
Beyond mean-field dynamics in closed and open bosonic systems
Authors: Κορδάς Γεώργιος
Published: August 2021

The present thesis is devoted to the dynamics in open or closed manybodybosonic systems, with the use of beyond mean-eld methods.In the rst part, inspired by the state-of-the-art experiments, we study thedynamics of a Bose-Einstein condensation which is loaded in an optical latticewith localized loss channels for the atoms. We prove that the particularform of the dissipation can help us to control the many-body dynamics. Theloss allows the local manipulation of the system's coherence properties andcreates attractive xed points in the classical (mean-eld) phase space. Wepredict the dynamical creation of stable nonlinear structures like discretebright and dark solitons. Furthermore, for specic initial states, the systemsproduces highly entangled and long-living states, which are of high relevancefor practical applications. The rst part of this thesis ends with the study ofnon-equilibrium bosonic transport across optical one-dimensional lattices.In the second part, we present techniques for bosonic many-body systemswhich are based on path integrals. We analyze the Bose-Einstein condensationphenomenon by using tools from quantum information theory and eldtheory. Finally, we introduce a coherent state path integral formalism inthe continuum, which allows us the systematic development of approximatemethods for the study of bosons in optical lattices.
Μελέτη της επίδρασης του προκαλούμενου από αποφρακτικό ίκτερο οξειδωτικού στρες στις αποφρακτικές συνδέσεις του αιματοεγκεφαλικού φραγμού
Authors: Φαρόπουλος Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η ηπατική εγκεφαλοπάθεια είναι ένα σύνθετο νευροψυχιατρικό σύνδρομο το οποίο εκδηλώνεται κυρίως σε συνθήκες ηπατικής κίρρωσης. Διάφορες παθολογικές και τοξικές καταστάσεις μπορεί να επηρεάσουν την ηπατική λειτουργία σε τέτοια βαθμό ώστε να προκληθεί ηπατική εγκεφαλοπάθεια. Το οξειδωτικό στρές έχει ενεπλακεί σε διάφορες μελέτες στην παθογένεση της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας. Επιπλέον, η ανάπτυξη αυξημένου οξειδωτικού στρές υπό την επίδραση αποφρακτικού ικτέρου έχει μετρηθεί σε διάφορα όργανα πειραματοζώων, συμπεριλαμβανομένου και του εγκεφάλου. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να ανιχνεύσει της αλλαγές στις αποφρακτικές συνδέσεις των τριχοειδικών αγγείων του εγκεφάλου που συσχετίζονται με την οκκλουδίνη. Για να το επιτύχουμε αυτό χρησιμοποιήσαμε ένα μοντέλο απολίνωσης του κοινού χοληδόχου πόρου (BDL) σε πειραματόζωα (αρουραίους). Στο πείραμα 1 η έκφραση της οκκλουδίνης εκτιμήθηκε μέσω της μεθόδου ποσοτικοποίησης κατά Westernblot. Σε αυτό το πείραμα χρησιμοποιήθηκαν πέντε (BDL) και πέντε ψευδώς χειρουργηθέντα πειραματόζωα (sham). Τα πειραματόζωα θανατώθηκαν δέκα ημέρες μετα το χειρουργείο. Στην κατά Westernblot ποσοτικοποίηση παρατηρήθηκε μεγάλη μείωση της ποσότητας της οκκλουδίνης στα BDL πειραματόζωα σε σχέση με τα sham. Στο πείραμα 2 χρησιμοποιήθηκαν εννέα BDL και εννέα sham πειραματόζωα. Τρία πειραματόζωα από τις δύο παραπάνω ομάδες θανατώθηκαν την πρώτη, την πέμπτη και τη δέκατη μετεγχειρητική ημέρα. Τα επίπεδα οκκουδίνης σε αυτά τα πειραματόζωα συσχετιστήκαν με τις τιμές τηςinvivo μέτρησης των ελευθέρων ριζών οξυγόνο. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι η τιμή της οκκλουδίνης στα BDL ζώα ήταν σημαντικά μειωμένη σε σχέση με τα sham όλες τις χρονικές στιγμές που έγιναν οι μετρήσεις, ενώ οι χαμηλότερες τιμές καταγράφηκαν στα πειραματόζωα που παρέμειναν υπό αποφρακτικό ίκτερο για δέκα ημέρες. Επιπλέον καταδείχθη ότι η χρονικά συσχετιζόμενη μείωση των επιπέδων της οκκλουδίνης στα ενδοθηλιακά κύτταρα του εγκεφάλου συσχετίζεται με τα αυξανόμενα επίπεδα ελευθέρων ριζών οξυγόνου της ημέρες μετά το χειρουργείο, φανερώνοντας τη σχέση μεταξύ αυτών των δύο φαινομένων. Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη πρώτη παραθέτει στοιχεία που προτείνουν την εμπλοκή της οκκλουδίνης στην παθοφυσιολογία της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας σε συνθήκες εξωηπατικής χολόστασης. Αυτό γίνεται μέσω της μείωσης των επιπέδων τις οκκλουδίνης στις αποφρακτικές συνδέσεις των ενδοθηλιακών κυττάρων του εγκεφάλου υπο την επίδραση του χολοστατικού ικτέρου, η οποία οδηγεί σε άρση του αιματο-εγκεφαλικού φραγμού.
Groundlessness and possibilities of meaning
Authors: Μπαλάσκα Μαρία
Published: August 2021

Η διατριβή επικεντρώνεται σε αυτό που αποκαλεί εμπειρία ορίου. Η εμπειρία αυτή συνδέεται με αυτό που ο Βιτγκενστάιν αποκαλεί “εμπειρία πρόσκρουσης στο όριο” και με αυτό που ο Λακάν θα αποκαλούσε εμπειρία του πραγματικού . Η περιγραφή μίας τέτοιας εμπειρίας αντλεί επίσης από αυτό που η Diamond αποκαλεί “δυσκολία της πραγματικότητας”. Τέτοιες εμπειρίες μοιάζει να έχουν απόλυτη αξία και ως απόλυτη εννοώ την αξία που μοιάζει να μην μπορεί να τύχει έκφρασης στη γλώσσα. Έτσι οι εμπειρίες αυτές μοιάζει να οδηγούν κατ' ανάγκην στην παραγωγή ανοησίας θέτοντας ένα πρόβλημα σε σχέση με το νόημά (meaning) τους. Αυτό που διακυβεύεται σε αυτές τις εμπειρίες είναι το πώς κάτι που μοιάζει να έχει απόλυτη αξία μπορεί να αρθρωθεί στη γλώσσα. Η διατριβή θέτει ως διακύβευμα την αποδοχή του ότι το νόημα δε θεμελιώνεται μεταφυσικά αλλά αναδύεται ως δυνατότητες προς οικειοποιήση, δυνατότητες που συνδέονται με τη χρήση της γλώσσας σε διαφορετικά πλαίσια μορφών ζωής. Ο στόχος της διατριβής είναι λοιπόν να εξετάσει μία έννοια νοήματος που μπορεί να εμπεριέξει τέτοιες εμπειρίες και να επιτρέψει “την απόλυτη αξία” χωρίς να καθιστά απαραίτητη την εγκατάλειψη της εν χρήσει γλώσσας (της καθημερινής γλώσσας). Στην διατριβή υποστηρίζεται η θέση ότι τόσο ο Βιτγκενστάιν όσο και ο Λακάν μας παρέχουν τα εργαλεία της σκέψης για να χειριστούμε τέτοιες εμπειρίες, χωρίς να προσπαθούμε να θεμελιώσουμε το νόημα εξω απο την καθημερινή γλώσσα.
Διερεύνηση της ύπαρξης του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων στον οισοφάγο σε επιθήλιο φυσιολογικό, μεταπλαστικό και νεοπλασματικό στην Ελλάδα
Authors: Γεωργαντής Γεώργιος
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣΣκοπός της εργασίας ήταν η διερεύνηση της ύπαρξης του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων σε οισοφαγικό φυσιολογικό επιθήλιο αλλά και με φλεγμονή , μεταπλασία και νεοπλασία, στην Ελλάδα, καθώς και η πιθανή συσχέτιση του με αυτές τις ομάδες.ΥΛΙΚΑ ΜΕΘΟΔΟΣΔημιουργήσαμε 4 ομάδες ασθενών.3 ομάδες ελέγχου για κάθε μία πάθηση και μια ομάδα μαρτύρων για την απαιτούμενη σύγκριση κατά την στατιστική ανάλυση. Συγκεκριμένα ελέγχθηκαν 20(10 άνδρες-10γυναίκες) ασθενείς με φλεγμονή,19(14 άνδρες-5 γυναίκες) με μεταπλασία και 22(17άνδρες-5γυναίκες) για νεοπλασία. Συγκρίθηκαν με 30(15 άνδρες-15γυναίκες) ασθενείς με φυσιολογικό επιθήλιο. Όλοι υπεβλήθησαν σε ενδοσκόπηση και πάρθηκαν πολλαπλές βιοψίες. Από το υλικό της βιοψίας έγινε εξαγωγή DNA και αναλύθηκε μέσω PCR για την ανεύρεση του HPV γενώματος. Σε όλα τα δείγματα έγινε ιστολογική εξέταση. Παράλληλα έγινε καταγραφή συνηθειών όπως το κάπνισμα, η κατανάλωση αλκοόλ και οι πολλαπλοί σεξουαλικοί σύντροφοι. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑΤα αποτελέσματα, προέκυψαν μετά από ανάλυση με τη χρήση του κριτηρίου Χ2 ώστε να ανευρεθεί η συσχέτιση του ιού με την κάθε πάθηση. Στην ομάδα του φυσιολογικού επιθηλίου δεν ανευρέθη ο ιός. Στην ομάδα φλεγμονής και μεταπλασίας βρέθηκε από ένα περιστατικό χωρίς όμως στατιστική σημαντικότητα. Στην ομάδα του νεοπλασματικού επιθηλίου, διακρίθηκαν 2 ομάδες. Μία από πλακώδη κύτταρα(Ν=19) και μια αδενοκαρκινώματος(Ν=3).Βρέθηκαν θετικά 2/19 και 0/3αντίστοιχα .Παρόλο που στην ομάδα καρκινώματος από πλακώδη κύτταρα το κριτήριο στατιστικής σημαντικότητας πλησίασε πολύ(Χ2=3,292 )εντούτοις δεν εκπληρώθηκε (Χ2=3,84).Στο αδενοκαρκίνωμα δεν βρέθηκε θετικό περιστατικό αλλά το δείγμα ήταν μικρό . Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο ήταν το γεγονός ότι όσο βαρύτερη γινόταν η βλάβη στο επιθήλιο διαπιστώθηκαν μεγαλύτερα ποσοστά καπνίσματοςΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑΗ Ελλάδα είναι χώρα χαμηλού κινδύνου όσον αφορά τον επιπολασμό του HPV. Στο οισοφαγικό επιθήλιο ανευρίσκεται σε παθολογικές καταστάσεις ο HPV αλλά σε πολύ χαμηλά ποσοστά όπως συμβαίνει στις ανεπτυγμένες χώρες. Στο μεταπλαστικό και φλεγμονώδες επιθήλιο δημιουργούνται οι συνθήκες για επιμόλυνση του επιθηλίου με τον ιό, αλλά περαιτέρω εμπλοκή δεν φαίνεται μέχρι σήμερα να αποδεικνύεται. Στο καρκίνωμα του οισοφάγου από πλακώδη κύτταρα ,παρόλο που δεν φαίνεται αιτιώδης συσχέτιση υπάρχει ένδειξη για κάποιο πιθανό ρόλο στην καρκινική εξαλλαγή. Δεν αποκλείεται ένα συνεργικό φαινόμενο ενίσχυσης, όταν εμπλέκεται κατανάλωση αλκοόλ και καπνίσματος. Οι μέτα αναλύσεις έχουν καταδείξει ότι ο HPV αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου σε περιοχές υψηλού κινδύνου. Είναι η μέθοδος που θα αποκαλύψει την αιτιώδη συσχέτιση του ιού με τον καρκίνο σε συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες, αλλά απαιτούνται ομοιογενείς μελέτες στη σύνθεση τους. Μπορεί να διερευνηθεί η ύπαρξη ενός υποπληθυσμού ασθενών, που ο HPV αποτελεί παράγοντα κινδύνου και θα ωφεληθούν από τον εμβολιασμό.
In vitro μελέτες διαπερατότητας φαρμάκων από εντερικά περιεχόμενα και προσομοιωμένα εντερικά περιεχόμενα
Authors: Μαρκόπουλος Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή είχε σκοπό να απαντήσει σε δύο ερωτήµατα. Το πρώτο ήταν πώςλιπιδικές δοµές που υπάρχουν στα εντερικά περιεχόµενα επηρεάζουν την πρόσβασηενός λιπόφιλου µικροµορίου στο εντερικό επιθήλιο και τη ροή του µέσω τωνεπιθηλιακών κυττάρων. Το δεύτερο ερώτηµα ήταν πώς επηρεάζεται η τιµή τουσυντελεστή διαπερατότητας µικροµορίων µε ποικίλα φυσικοχηµικά χαρακτηριστικάκαι µηχανισµούς µεταφοράς µέσω του εντερικού επιθηλίου από τις συνθήκες πουεπικρατούν στη µικκυλιακή φάση των ενδοαυλικών περιεχοµένων κατά τηδιαπεπτική περίοδο και κατά τη διάρκεια της πέψης.Για να απαντηθεί το πρώτο ερώτηµα χρησιµοποιήθηκαν δείγµατα εντερικώνπεριεχοµένων από υγιείς εθελοντές, στους οποίους είχε χορηγηθεί γεύµα που περιείχεµια δόση δαναζόλης διαλυµένη στη λιπιδική του φάση. Μέρος κάθε δείγµατοςυπερφυγοκεντρήθηκε και ελήφθη η µικκυλιακή τους φάση, που περιείχε κυρίως µικτάµικκύλια. Τα εντερικά περιεχόµενα και οι µικκυλιακές τους φάσειςχρησιµοποιήθηκαν σε πειράµατα διαπερατότητας µε την τεχνική PAMPA και, µετάαπό κατάλληλη αραίωση, µε χρήση Caco-2 κυτταρικών µονοστιβάδων. Για τηδιερεύνηση του δεύτερου ερωτήµατος, χρησιµοποιήθηκαν µέσα που προσοµοιώνουντη µικκυλιακή φάση κατά τη διαπεπτική περίοδο και την περίοδο πέψης καιµελετήθηκε η διαπερατότητα έξι µικροµορίων µε την τεχνική PAMPA και µε χρήσηCaco-2 κυτταρικών µονοστιβάδων. Τα προσοµοιωµένα εντερικά υγρά πουχρησιµοποιήθηκαν στα πειράµατα µε χρήση Caco-2 κυτταρικών µονοστιβάδωναναπτύχθηκαν στα πλαίσια της παρούσας µελέτης.Όσον αφορά στο πρώτο ερώτηµα, τα πειράµατα και µε τις δύο τεχνικές έδειξαν ότι οισυντελεστές διαπερατότητας ήταν γενικά µεγαλύτεροι όταν χρησιµοποιήθηκε ηµικκυλιακή φάση σε σχέση µε τα εντερικά περιεχόµενα. Η ροή µεταφοράς τηςδαναζόλης µέσω του εντερικού επιθηλίου ήταν όµως παρόµοια ή µεγαλύτερη από ταεντερικά περιεχόµενα. Αυτό σηµαίνει ότι οι λιπιδικές δοµές που δηµιουργούνταιενδοαυλικά παίζουν σηµαντικό ρόλο στην απορρόφηση της λιπόφιλης δαναζόληςµετά από χορήγησή της σε λιπιδική φάση. Η απάντηση στο δεύτερο ερώτηµα ήτανότι ο συντελεστής διαπερατότητας για λιπόφιλα µόρια είναι µικρότεροςχρησιµοποιώντας µέσο που προσοµοιώνει τη µικκυλιακή φάση κατά τη διαπεπτική περίοδο από ότι απλό υδατικό µέσο µεταφοράς (που κατά κανόνα χρησιµοποιείταισήµερα σε σχετικές µελέτες) και ακόµα µικρότερος χρησιµοποιώντας µέσο πουπροσοµοιώνει τη µικκυλιακή φάση κατά την περίοδο πέψης. Η τάση αυτή ήτανπερισσότερο εµφανής στα πειράµατα µε τις Caco-2 κυτταρικές µονοστιβάδες. Γιαυδρόφιλα µόρια η σύσταση του µέσου µεταφοράς δεν παίζει ρόλο στηδιαπερατότητα. Για τα λιπόφιλα µόρια η διαφορετική σύσταση των προσοµοιωµένωνεντερικών περιεχοµένων αλλάζει το ελεύθερο κλάσµα, ενώ στα υδρόφιλα µόρια τοελεύθερο κλάσµα είναι συνέχεια ίδιο.
Διερεύνηση της ταξινομίας, ζωογεωγραφίας και φυλογονίας των γαρίδων του γένους Palaemonetes στα περιμεσογειακά άναλα ύδατα
Authors: Τζώμος Θεόδωρος
Published: August 2021

Η έλλειψη ταξινομικής μελέτης σε βάθος, για τα είδη του γένους Palaemonetes (τώρα Palaemon) στα εσωτερικά (άναλα) ύδατα γύρω από τη λεκάνη της Μεσογείου, αποτελούσε ένα σημαντικό κενό στην υφιστάμενη γνώση της εξέλιξης του γένους, στην περιοχή αυτή. Η μελέτη της μορφολογίας, αλλά και μοριακών δεδομένων 16S και COI, αποκάλυψε την ύπαρξη εννέα ειδών Palaemon στα περιμεσογειακά άναλα ύδατα. Από αυτά, δύο (P. antennarius και P. migratorius) επαναπεριγράφονται και δύο περιγράφονται ως νέα είδη για την επιστήμη (P. colossus sp .nov. και P. minos sp. nov.). Με τη χρήση αρκετών επιλεγμένων, μη αλληλεπικαλυπτόμενων γνωρισμάτων, δημιουργήθηκε μια εύχρηστη διχοτομική κλείδα, με βάση την οποία τα εννέα είδη του γένους στα περιμεσογειακά άναλα ύδατα μπορούν να διαχωρίζονται εύκολα μεταξύ τους. Απο την άλλη, το είδος P. antennarius αν και διακρίνεται από τα υπόλοιπα είδη, υπάρχουν ενδείξεις ότι μπορεί τελικά να περιλαμβάνει περισσότερα από ένα ταξινομήματα. H ανάλυση των μοριακών δεδομένων (16S, COI), έδειξε το σχηματισμό 7 κύριων φυλογενετικών κλάδων. Ένας από τους κλάδους αυτούς είναι ο κλάδος των ειδών P. antennarius, P. minos sp. nov. και P. migratorius, στον οποίο το είδος P. antennarius, δεν εμφανίζεται μονοφυλετικό αλλά σχηματίζει τρεις διαφορετικές ομάδες (μία από την Ελλάδα, μία από τη βόρεια Ιταλία και Κροατία και μία ακόμη από την κεντρική και νότια Ιταλία). Η πολύπλοκη παλαιογεωγραφία της Μεσογείου, πιθανότατα υπήρξε ο καταλυτικός παράγοντας για τη διαμόρφωση των σημερινών βιογεωγραφικών προτύπων του γένους Palaemon στα περιμεσογειακά άναλα ύδατα. Σύμφωνα με το μοριακό ρολόι της έρευνας αυτής, από έναν θαλάσσιο κοινό πρόγονο, στο τέλος της Ηώκαινης Εποχής, προέκυψαν και όλα τα είδη Palaemon των εσωτερικών υδάτων της περιοχής. Ο μάλλον φυσιολογικά πλαστικός αυτός πρόγονος είχε την ικανότητα ανεκτικότητας χαμηλής αλατότητας, ενώ δεν διαφαίνεται κάποια συγκεκριμένη περίοδος της γεωλογικής κλίμακας που ευνόησε την ταυτόχρονη διαφοροποίησή του προγόνου αυτού σε νέα είδη αλλά ότι η διαδικασία ειδογένεσης έλαβε χώρα μάλλον χάρη σε ανεξάρτητες εισβολές στα διαφορετικά συστήματα εσωτερικών υδάτων.
Εφαρμογή αλγορίθμων μηχανικής εκμάθησης για εξόρυξη και κατηγοριοποίηση πληροφοριών περιεχομένου στα οπτικοακουστικά μέσα
Authors: Κωτσάκης Ρήγας
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή στοχεύει στη σύνθεση και ανάπτυξη σχημάτων ταξινόμησης πολυμεσικού περιεχομένου που προέρχεται από ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές παραγωγές και μεταδόσεις, μέσω αλγοριθμικών τεχνικών εξόρυξης γνώσης και μηχανικής μάθησης. Ειδικότερα, δομούνται και προτείνονται διαδικασίες κατηγοριοποίησης ψηφιακού οπτικοακουστικού υλικού στα πλαίσια ραδιοτηλεοπτικής σημασιολογικής ανάλυσης και επεξεργασίας, αποσκοπώντας στη λειτουργική και εύχρηστη διαχείριση και ανάκτηση της πληροφορίας. Οι μέθοδοι που αναπτύσσονται και παρουσιάζονται, κατά κύριο λόγο βασίζονται στην εξόρυξη και αξιολόγηση ποικίλων ηχητικών και οπτικών παραμέτρων, έτσι ώστε να διερευνηθεί πολύπλευρα η πολυτροπική απόδοση του περιεχομένου. Ταυτόχρονα, αναζητούνται η συμβολή και η επιμέρους συνεισφορά της ηχητικής και οπτικής διάστασης που εμπεριέχεται στα ραδιοτηλεοπτικά σήματα. Στο πλαίσιο αυτό, χρησιμοποιήθηκαν εξειδικευμένες μέθοδοι αξιολόγησης και κατάταξης των προσδιοριζόμενων χαρακτηριστικών εισόδου, ενώ επιπρόσθετα εφαρμόστηκαν ποικίλες αλγοριθμικές τεχνικές αναγνώρισης προτύπων με σκοπό την ανάπτυξη αποδοτικών μοντέλων κατηγοριοποίησης δεδομένων του ραδιοτηλεοπτικού περιεχομένου. Οι υλοποιήσεις και τα πειράματα που διεξήχθησαν στόχευσαν στη διαμόρφωση γενικευμένων συμπερασμάτων και κανόνων κατηγοριοποίησης, που είχαν ως απώτερο σκοπό, να συμβάλλουν στην ανάπτυξη ευφυών συστημάτων διαχείρισης πληροφορίας για την επικοινωνία ανθρώπου-μηχανής, με την ενσωμάτωση της απαραίτητης λειτουργικότητας και αυτοματοποίησης.
Uncommon belonging
Authors: Γκέρτζου Σοφία
Published: August 2021

Η διατριβη εξεταζει το θεμα των συλλογικων μορφων ταυτοτητας με εμφαση στην εννοια της κοινοτητας, οπως αυτο διαπραγματευεται στις συγχρονες λογοτεχνικες απεικονησεις των συγραφεων της Καραιβικης. Η θεωρητικη ερευνα και οι κειμενικες αναλυσεις καταδεικνυουν οτι τα φαινομενα της "διασπορας" καθως και η φυλετικη, γλωσσικη, θρησκευτικη, πολιτιστικη πολυπλοκοτητα της ευρυτερης περιοχης της Καραιβικης - ως απορροια του ευρωπαικου συστηματος της αποικιοκρατιας - προτεινουν μια πρωτοτυπη θεωρηση των συλλογικων μορφων ταυτοτητας. Πιο συγκεκριμενα, η γεωγραφικη συμβιωση διαφορετικων φυλετικων, γλωσσικων και πολιτιστικων υποβαθρων αναδιαπραγματευεται την εννοια καθως και τη μορφη της "κοινοτητας" και, κατ'επεκταση των ορων του "ανηκειν" σε μια κοινοτητα. Σαν αποτελεσμα, ο ορος "κοινοτητα" ή "κοινωνικη ταυτοτητα" αποδομουνται και ταυτοχρονα μεταμορφωνονται σε μια αλληγορια πολυσυνθετων μορφων/σχηματισμων συμβιωσης που σαν ζητουμενο δεν εχουν την ομογενοποιηση αλλα την ετεροτητα.
Tratamentul chirurgical al cataractei cu aniridie
Authors: Πετσάκος Γεώργιος
Published: August 2021

Η ανιριδία μπορεί να συσχετισθεί με άλλες οφθαλμικές ανωμαλίες όπως οι ανωμαλίες της ωχράς κηλίδας και η υποπλασία οπτικού νεύρου, τον καταρράκτη, το γλαύκωμα και τις διαταραχές του κερατοειδούς χιτώνα, με ελάττωση της όρασης και νυσταγμό
Μελέτη κοσμικών σωματιδίων υπερυψηλών ενεργειών
Authors: Κουτσοκώστα Δήμητρα
Published: August 2021

Σε αυτή τη διατριβή μελετάται η Κοσμική Ακτινοβολία στην περιοχή των Υπερυψηλών Ενεργειών. Παρουσιάζονται αρχικά τα μοντέλα προέλευσης και διάδοσης των κοσμικών ακτίνων στις ενέργειες αυτές και στη συνέχεια το φαινόμενο των Εκτεταμένων Ατμοσφαιρικών Καταιγισμών που αποτελεί το βασικό μηχανισμό που επιτρέπει τη μελέτη των εξαιρετικά σπάνιων αυτών ενεργητικών σωματιδίων. Γίνεται κατόπιν αναφορά στις τεχνικές και τα πειράματα ανίχνευσής τους με επίκεντρο το Παρατηρητήριο Pierre Auger που λειτουργεί στην Αργεντινή. Βασικό αντικείμενο της μελέτης αποτελεί η εκτίμηση της ενέργειας του πρωτογενούς σωματιδίου που δημιουργεί τον καταιγισμό. Για τον σκοπό αυτό προτείνεται μια μέθοδος με εφαρμογή στο Παρατηρητήριο Auger που εκτιμά την πρωτογενή ενέργεια μέσω της πυκνότητας φορτισμένων σωματιδίων που καταγράφει ο ανιχνευτής επιφανείας και αφορά πρωτογενή σωματίδια πρωτόνια, πυρήνες διαφόρων ατομικών αριθμών και φωτόνια ακτίνων γ. Στη συνέχεια προτείνεται μια παρόμοια μεθοδολογία με γενική εφαρμογή που στηρίζεται στην ακτινοβολία Cherenkov που καταγράφεται από ατμοσφαιρικά τηλεσκόπια. Η μέθοδος αυτή μπορεί να εφαρμοστεί με δεδομένα πειραμάτων που μελετούν την κοσμική ακτινοβολία φωτονίων γ χαμηλών ενεργειών και χρησιμοποιούνται για τη χαρτογράφηση του ουρανού, όπως το πείραμα Cherenkov Telescope Array που βρίσκεται στη φάση του σχεδιασμού.
Ο παλιάτσος σε έναν πολιτισμό της νεοτερικότητας
Authors: Νάκος Δημήτριος
Published: August 2021

Τα πεδία μελέτης της υπό κρίσιν διδακτορικής εργασίας είναι ο κινηματογράφος, σε διάλογο με την φιλοσοφία, την ιστορία του πολιτισμού και την ανθρωπολογία. Ως αφετηρία της εργασίας τίθεται η μελέτη των περιπλανώμενων καλλιτεχνών στον Bergman και τον Fellini, δύο κορυφαίων δημιουργών που σφράγισαν το δεύτερο ήμισυ του 20ου αιώνα που θα μπορούσαμε να ορίσουμε και ως ύστερη νεοτερικότητα. Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για τη Νύχτα των Σαλτιμπάγκων (Sawdust and Tinsel , αγγλικός τίτλος Evening of thw Jesters) του Bergman γυρισμένη το 1953 και την ταινία La Strada του Fellini, γυρισμένη το 1954. Πρόκειται για δύο ταινίες, στις οποίες η θεματική των περιπλανώμενων καλλιτεχνών αποτελεί τον κεντρικό άξονα και οι οποίες έχουν γυριστεί την ίδια ακριβώς εποχή. Η Νύχτα των Σαλτιμπάγκων και η Strada μπορούν να αποτελέσουν τα δύο σκέλη μιας κοινής μελέτης, αφού τα κοινά τους σημεία επεκτείνονται και πέραν της κοινής τους θεματικής.
Μετρήσεις και ακρίβεια στη φασματοσκοπία του 19ου αιώνα
Authors: Κόλλια Γεωργία
Published: August 2021

Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΥΠΗΡΞΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΙΣ ΑΡΧΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΟΥ 19ΟΥ ΑΙΩΝΑˑ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΟΠΟIΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΕ, ΕΠΙΣΗΣ, Η ΦΑΣΜΑΤΟΣΚΟΠΙΑ. ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ ΑΦΟΡΑ ΣΤΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΗΣΕΩΝ ΣΤΟ ΦΑΣΜΑΤΟΣΚΟΠΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ GEORGE DOWNING LIVEING ΚΑΙ JAMES DEWAR. Η ΘΕΣΗ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΟΙ LIVEING ΚΑΙ DEWAR ΩΣ ΧΗΜΙΚΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΜΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΟΙΟΤΙΚΗ, ΠΑΡΑ ΠΟΣΟΤΙΚΗ, ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΤΩΝ ΦΑΣΜΑΤΩΝ, ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΤΟΥ ΧΗΜΙΚΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥˑ ΔΗΛΑΔΗ, ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΠΟΥ ΕΔΙΝΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΜΦΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΦΑΣΜΑΤΩΝ, ΠΑΡΑ ΣΤΟΝ ΑΚΡΙΒΗ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΜΗΚΩΝ ΚΥΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΦΑΣΜΑΤΙΚΩΝ ΤΟΥΣ ΓΡΑΜΜΩΝ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΣΕ ΚΑΤΕΞΟΧΗΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ.
Αξιολόγηση των μεταβολών των κυττάρων langerhans στο σκληροατροφικό λειχήνα του αιδοίου και η συσχέτισή τους με την καρκινογένεση
Authors: Μαντάς Αθανάσιος
Published: August 2021

Ο σκληροατροφικός λειχήνας του αιδοίου είναι μία χρόνια φλεγμονώδη δερματοπάθεια, αγνώστου αιτιολογίας. Ένα ποσοστό περίπου 5 % είναι δυνατόν να εξελιχθεί σε ακανθοκυτταρικό καρκίνο.Η συγκεκριμένη μελέτη αποσκοπεί στη αριθμητική αξιολόγηση των κυττάρων Langerhans στο σκληροατροφικό λειχήνα του αιδοίου και στη συσχέτιση των πιθανών μεταβολών με την εμφάνιση ακανθοκυταρικού καρκίνου.Η συσχέτιση μίας αυτοάνοσης και μίας νεοπλασματικής διαταραχής αξιολογώντας τις μεταβολές των κυττάρων Langerhans αποτελεί μία περίπλοκη διαδικασία, λόγω της πολυπλοκότητας των παθογενετικών και παθοφυσιολογικών μηχανισμών που αναπτύσσονται. Εξετάστηκαν 42 ιστολογικά δείγματα βιοψιών γυναικών με σκληροατροφικό λειχήνα αιδοίου, 27 ιστολογικά δείγματα με ακανθοκυτταρικό καρκίνο του αιδοίου και 11 δείγματα από υγιείς γυναίκες. Η συλλογή των δειγμάτων έγινε από το 2009 έως το 2013. Ο μέσος όρος ηλικίας των γυναικών ήταν 60 ± 10 έτη. Επρόκειτο για μια αναδρομική μελέτη ασθενών μαρτύρων (case control study), δεδομένης χρονικής στιγμής (cross sectional). Σε όλες τις ομάδες έγινε κλινική και ιστολογική τεκμηρίωση των νοσημάτων ενώ στη ομάδα ελέγχου διαπιστώθηκε η φυσιολογική αρχιτεκτονική δομής της επιδερμίδας και του χορίου. Στα παραπάνω δείγματα έγινε καταμέτρηση των κυττάρων Langerhans με απλό μικροσκόπιο παρατήρησης και σε μεγέθυνση x400 αφού προηγουμένως έγινε ανοσοϊστοχημική σήμανση των κυττάρων με CD207 (Langerin) και CD1a μονοκλωνικά αντισώματα. Για τη στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος Kruskal-Wallis, Mann-Whitney και ο συντελεστής συσχέτισης Spearman. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική (p<0.001) μείωση των κυττάρων Langerhans της επιδερμίδας τόσο στη πρώιμη όσο και στη όψιμη φάση του σκληροατροφικού λειχήνα σε σχέση με τη ομάδα ελέγχου. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική (p<0.001) μείωση των κυττάρων Langerhans της επιδερμίδας στον ακανθοκυτταρικό καρκίνο που αναπτύσσεται σε έδαφος σκληροατροφικού λειχήνα τόσο σε σχέση με τη ομάδα ελέγχου όσο και με τις δύο υποομάδες του σκληροατροφικού λειχήνα. Η μείωση των κυττάρων αυτών αφορά τόσο αυτά που σημάνθηκαν με CD1a όσο και αυτά που σημάνθηκαν με Langerin (207). Ο αριθμός των κυττάρων Langerhans που βρίσκονται στο χόριο είναι στατιστικά μικρότερος (p<0.001) από αυτόν που βρίσκονται στη επιδερμίδα είτε αυτά σημαίνονται με CD1a είτε με Langerin (207). Εξαίρεση αποτελεί το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα όπου η διαφορά αυτή δεν είναι στατιστικά σημαντική. Η μείωση των κυττάρων Langerhans στο σκληροατροφικό λειχήνα του αιδοίου αποτελεί μία ανοσολογική εκτροπή που θα μπορούσε να δικαιολογήσει μία παθοφυσιολογική και παθογενετική μεταβολή, ενώ η μείωση των κυττάρων Langerhans στο ακανθοκυτταρικό καρκίνο του αιδοίου που αναπτύσσεται σε «έδαφος» σκληροατροφικού λειχήνα αποτελεί μία διαταραχή της ανοσιακής εποπτείας και αποτελεί παράγοντα κινδύνου για τη μετάπτωση μιας φλεγμονώδους διαταραχής σε νεοπλασματική.
Τζάνι Ροντάρι-Ευγένιος Τριβιζάς
Authors: Αφεντουλίδου Άννα
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να διερευνήσει και να αναδείξει τα ανατρεπτικά μορφολογικά χαρακτηριστικά της μεταμοντέρνας γραφής σε επιλεγμένα κείμενα του Τζάνι Ροντάρι και του Ευγένιου Τριβιζά, και το κατά πόσο αυτά εκφράζουν και την ανάλογη μεταμοντέρνα ιδεολογία.Αρχικά, εξετάζονται θεωρητικά ζητήματα που συνδέονται με τη συγκεκριμένη έρευνα, όπως η ταυτότητα της Παιδικής Λογοτεχνίας, ο ρόλος της ιδεολογίας στα κείμενά της, το ρεύμα του μεταμοντερνισμού και το πλαίσιο της εποχής στο οποίο γεννήθηκε, η μεταμοντέρνα μυθοπλασία και τα χαρακτηριστικά της. Στη συνέχεια παρουσιάζεται το μεθοδολογικό εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε για την πραγματοποίηση της έρευνας. Ως καταλληλότερη μέθοδος κρίθηκε αυτή της ποιοτικής ανάλυσης περιεχομένου και ειδικότερα το παράδειγμα της δόμησης περιεχομένου. Σύμφωνα με τις αρχές του ερευνητικού εργαλείου το έργο του κάθε συγγραφέα εξετάζεται σε συνάρτηση με το πλαίσιο της εποχής στην οποία γράφτηκε. Η ανάλυση του ερευνώμενου υλικού περιλαμβάνει τον εντοπισμό και τον σχολιασμό των παρακάτω χαρακτηριστικών της μεταμοντέρνας μυθοπλασίας: του μαγικού ρεαλισμού, της υπερβολής, της διακειμενικότητας, της παρωδίας, των γλωσσικών παιχνιδιών, της μείξης ετερόκλητων ‘κειμένων’, της αυτοαναφορικότητας. Παράλληλα, εξετάζονται πτυχές της αφήγησης, όπως το θέμα και οι χαρακτήρες, η οπτική γωνία του αφηγητή, ο ρόλος του πραγματικού και του εννοούμενου αναγνώστη στην πράξη της ανάγνωσης σε συνάρτηση πάντα με το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο κάθε εποχής και συγγραφέα. Η ανάλυση των έργων του Ροντάρι και του Τριβιζά μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για δύο ανατρεπτικούς συγγραφείς, οι οποίοι με τη γραφή τους ανανεώνουν τόσο το περιεχόμενο όσο και τη μορφή της μέχρι τότε παιδικής λογοτεχνίας. Οι δύο συγγραφείς, ο καθένας με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο, συνδυάζουν την παράδοση με τη νεοτερικότητα. Ακολουθούν τη μεταμοντέρνα γραφή στο βαθμό που χρησιμοποιούν τα μεθοδολογικά της εργαλεία και ξεσκεπάζουν τις συμβάσεις της μυθοπλασίας. Σε σχέση όμως με το ιδεολογικό περιεχόμενο των έργων τους, τόσο ο Ροντάρι όσο και ο Τριβιζάς, διαφοροποιούνται από την ιδεολογία του μεταμοντερνισμού μένοντας πιστοί στον «διδακτισμό» της παιδικής λογοτεχνίας. Πρωτοπορούν ωστόσο και στο σημείο αυτό καθώς δεν παραμένουν προσκολλημένοι σε παρωχημένες ιδεολογίες, αλλά προχωρούν στην ανατροπή και την ανανέωσή τους. Εν τέλει, πρόκειται για δύο συγγραφείς της παιδικής λογοτεχνίας που διοχετεύουν στην ανατρεπτική γραφή τους «μεταμυθοπλαστικές διαθέσεις».
Γελοιογραφία και πολιτική κριτική στην μετεμφυλιακή Ελλάδα 1950 - 1974
Authors: Γερακιανάκη Γαλάτεια
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή μελετά τις γελοιογραφίες που δημοσιεύτηκαν κατά την χρονική περίοδο 1950 – 1974 σε τέσσερις μεγάλες σε κυκλοφορία πολιτικές εφημερίδες της μετεμφυλιακής Ελλάδας (Τα Νέα, Η Μεσημβρινή, Η Αυγή και Η Ελεύθερη Ελλάδα), οι οποίες έδειξαν ιδιαίτερη εμπιστοσύνη στα χιουμοριστικά σκίτσα (σημ. από τα τέσσερα έντυπα συγκεντρώθηκαν 5334 γελοιογραφίες), τα οποία μεταβίβαζαν με άμεσο τρόπο όλα όσα συνέβαιναν στο χώρο της πολιτικής αλλά και της κοινωνίας γενικότερα. Η επιλογή του θέματος φανερώνει και την θεωρητική της αφετηρία. Την αποδοχή δηλαδή της κριτικής ως κύριο συστατικό της πολιτικής γελοιογραφίας. Οι γελοιογράφοι με την άρθρωση μιας “πειστικής” πολιτικής κριτικής προσπαθούσαν να κατοχυρωθούν ως σχολιαστές της πολιτικής επικαιρότητας και να διακωμωδήσουν τα πολυάριθμα πολιτικά και ιστορικά γεγονότα όχι μόνο στην ελληνική επικράτεια αλλά και παγκοσμίως. Ο τρόπος λοιπόν αντικατοπτρισμού της πολιτικής επικαιρότητας μας αναγκάζει να επικεντρωθούμε στη γλώσσα και στο λόγο των σκίτσων ως αναλυτική κατηγορία.Η πολιτική γελοιογραφία μέσα από την παρούσα έρευνα αντιμετωπίζεται ως ιστορική πηγή με στόχο να αναλυθούν όψεις της πολιτικής της νεοελληνικής κοινωνίας μετά τον Εμφύλιο. Τα μεθοδολογικά και ερμηνευτικά εργαλεία για την ερμηνεία των σκίτσων αναζητούνται από την ιστορία των καλών τεχνών, των σπουδών του φύλου, την πολιτική ιστορία, την κοινωνιολογία της κοινής γνώμης, των μαζικών επικοινωνιών και των Visual Studies. Ταυτόχρονα η επεξεργασία των γελοιογραφιών πραγματοποιείται κάτω από δύο άξονες: α) την κωδικοποίηση των οπτικών μοτίβων, των μεταφορών και γενικότερα της γλώσσας της γελοιογραφίας και β) την σχέση των σκίτσων με άλλες ιστορικές πηγές αλλά και τον πολιτισμικό κώδικα της εποχής. Μέσα από την ανάλυση θα αναδειχθεί η ιδιαιτερότητα των σκίτσων ως ιστορική πηγή. Η πρωτοτυπία αυτής της εργασίας έγκειται στη διαπραγμάτευση του ελληνικού πολιτικού παρελθόντος, χρησιμοποιώντας τις γελοιογραφίες ως κύρια πηγή. Φιλοδοξία της είναι να αναλύσει την εδραίωση των γελοιογραφιών ως μορφή πολιτικού λόγου και να αναδείξει τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως τεκμήρια για την μελέτη και άλλων ιστορικών περιόδων. Εξάλλου οι γελοιογραφίες είναι ευρήματα γιατί μέσα από το βλέμμα των δημιουργών τους σκιαγραφούν γεγονότα και ιχνογραφούν τους πρωταγωνιστές τους. «Γιατί αν η ιστορία διδάσκει», τονίζει ο Δημήτρης Σαπρανίδης. «τότε η πιο διδακτική ιστορία είναι εκείνη που “γράφεται” με τις γελοιογραφίες, που δεν κρύβονται τα λάθη και τα ελαττώματα ενός λαού. Και η γελοιογραφία είναι ο καθρέφτης του» (Δημήτρης Σαπρανίδης (2006), σελ. 9).
Ο χώρος ως υλικό πεδίο αγωγής στο συνεργατικό νηπιαγωγείο
Authors: Ζησοπούλου Ελένη
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να διερευνήσει και να αναδείξει τις παιδαγωγικές διαδικασίες χρησιμοποίησης του σχολικού χώρου μέσα από τη λειτουργία των ομάδων στο νηπιαγωγείο. Η εφαρμογή του προγράμματος έγινε στη διδακτική λαϊκών παραμυθιών και η μέθοδος που εφαρμόστηκε ήταν η έρευνα-δράση. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι ο χώρος απέκτησε την ιδιότητα της ευελιξίας και ενσωματώθηκε στην εκπαιδευτική διαδικασία. Τα παιδιά μέσα από πολλές και ποικίλες δράσεις και μέσω των σημειολογικών μεταλλάξεων δημιουργούσαν τους δικούς τους τόπους. Η δημιουργία «τόπων» οδήγησε στη σύνδεση του χώρου με τη μάθηση και στην αφομοίωση της δομής των παραμυθιών. Τα παιδιά απέκτησαν πρωταγωνιστικό ρόλο στη σχέση τους με το χώρο και την εκπαιδευτική διαδικασία. Ανέπτυξαν θετικές αλληλεπιδράσεις και στοιχεία δημιουργικότητας στις δράσεις τους. Ο σχολικός χώρος μετατράπηκε σε εξελισσόμενο υλικό πεδίο αγωγής καθώς τα παιδιά έμαθαν να χρησιμοποιούν όλους τους χώρους, τα έπιπλα και το εκπαιδευτικό υλικό, σε επίπεδο μικρής αλλά και μεγάλης ομάδας και να τα αναπροσαρμόζουν ανάλογα με τις απαιτήσεις των δραστηριοτήτων. Και όλα αυτά γινόταν σε ένα κλίμα χαράς και ευχαρίστησης.
Κριτική θεώρηση βασικών εννοιών των Πολιτικών του Αριστοτέλη
Authors: Σουλτάτη Ελένη
Published: August 2021

ΠΕΡΙΛΗΨΗΗ παρούσα διδακτορική διατριβή παρουσιάζει βασικές πολιτικές έννοιες ,έτσι όπως προβάλλονται στα “Πολιτικά” του Αριστοτέλη. Το ενδιαφέρον δεν εντοπίζεται στη νομιμοποίηση ενός συγκεκριμένου πολιτεύματος ,αλλά στη θεμελίωση των όρων ορθής διακυβέρνησης, οι οποίοι συνδέονται με την αντίληψή του περί αρετής. Το σύνολο των όρων αυτών είναι η “πολιτεία” όπου ως ευδαίμων βίος χαρακτηρίζεται ο ενάρετος , ενώ η αρετή νοείται ως μεσότητα. Η ορθή ανάμειξη ολιγαρχικών και δημοκρατικών στοιχείων στο άριστο πολίτευμα μπορεί να θεωρηθεί ως επιδίωξη της μεσότητας. Η αληθινή πολιτική τέχνη έχει ανάγκη διασαφήνισης πολιτικών εννοιών, που θα οδηγούν μέσω του φιλοσοφικού αναστοχασμού στην ανόρθωση του πολιτικού βίου. Ο απώτερος σκοπός της πολιτείας πρέπει να είναι η εξασφάλιση της καλής ζωής που σημαίνει την κατάκτηση της ευτυχίας.Στα “Πολιτικά” παρουσιάζεται ένας νέος τρόπος σκέψης, ο οποίος πρωτοεμφανίστηκε κατά τον έκτο αιώνα Π.Χ και συγκεφαλαιώνεται στη διάνοια που στοχεύει αφενός στην ελεύθερη κριτική σκέψη και αμφισβήτηση των πρώτων αρχών και αφετέρου στην πρώτο- εμφάνιση ενός νέου, ελεύθερου τρόπου κοινωνικής συμβίωσης, της πόλης - κράτους.
Η συμβολή της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας στις σύγχρονες προσεγγίσεις συμβουλευτικής και επαγγελματικού προσανατολισμού
Authors: Ταουσάνης Χρήστος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή διερευνά τη συμβολή της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και κυρίως των βασικότερων εκπροσώπων της με έμφαση στην πλατωνική και αριστοτελική φιλοσοφία, στις σύγχρονες προσεγγίσεις συμβουλευτικής και επαγγελματικού προσανατολισμού. Η σύνδεση αυτή καταδεικνύεται μέσα από συστηματική ιστορικοσυγκριτική έρευνα και σημασιολογική καταγραφή της ιστορικής συνέχειας θεμελιωδών αρχαιοελληνικών ζητημάτων, εννοιών αλλά και θεωριών όπως διατυπωθήκαν από τους επιφανέστερους φιλοσόφους της αρχαιότητας και πώς οι διατυπώσεις αυτές μεταλαμπαδευθήκαν είτε αυτούσιες είτε διαφοροποιημένες για να αποτελέσουν θεμελιολογική βάση για ρεύματα ή και επιστήμες όπως για παράδειγμα η ψυχολογία, που συνδέονται με τη συμβουλευτική και τον επαγγελματικό προσανατολισμό σήμερα. Αναμφίβολα, ο εννοιολογικός, και όχι μόνο, πλούτος της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας που σχετίζεται με τον κλάδο της συμβουλευτικής δεν είναι δυνατόν να εξεταστεί ή να αποτυπωθεί στην ολότητα του λόγω του όγκου του και για το λόγο αυτό η παρούσα διατριβή εστιάζει κυρίως στη συνδρομή της πλατωνικής και αριστοτελικής φιλοσοφίας στη θεμελίωση της συμβουλευτικής και λιγότερο στην προγενέστερη ή μεταγενέστερη φιλοσοφία και ρεύματα. Η έρευνα βέβαια δεν περιορίζεται καθαρά στην αποτύπωση των θεμελιωδών εννοιών των καταξιωμένων αυτών φιλοσόφων που σχετίζονται προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση αλλά απεναντίας καταδεικνύει την ιστορική διαδρομή και επίδρασή τους μέσα και από μεταγενέστερες συνδεόμενες φιλοσοφικές θεωρίες και ρεύματα μέχρι να καταλήξει στις κυρίαρχες θεωρίες του 20ου αιώνα του έτερου επιστημονικού κλάδου που εξετάζουμε. Όροι όπως η αυτογνωσία, η αυτοαντίληψη, ο καταμερισμός της εργασίας αλλά και θεματικές όπως ο επικοινωνιακός λόγος και ο ρόλος του συμβούλου, στοιχεία που δομούν βασικές αρχές της συμβουλευτικής και επαγγελματικού προσανατολισμού, εξετάζονται ενδελεχώς. Η έρευνα και η εξέταση αυτή συγκεκριμένων εννοιών και στοιχείων που σχετίζονται με τον κλάδο της συμβουλευτικής, υλοποιείται υπό το πρίσμα μιας γνωσιακής βάσης που εδραιώθηκε μέσω της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και η οποία αποτέλεσε συνεκτικό ιστό μεταξύ της φιλοσοφίας και της ψυχολογίας ακόμη και όταν η δεύτερη αποσπάστηκε ολοκληρωτικά από την φιλοσοφία. Κατά αυτόν τον τρόπο, καταδεικνύεται έμμεσα και άμεσα πως προσεγγίσεις συμβουλευτικής, διάφορες ερμηνείες για την ανθρώπινη προσωπικότητα αλλά και θεωρίες επαγγελματικής ανάπτυξης, θεμελιώδη συστατικά και παράμετροι του επαγγελματικού προσανατολισμού διαμορφωθήκαν έχοντας άμεση επιρροή από κυρίαρχες φιλοσοφικές τοποθετήσεις των διανοητών της αρχαιότητας που εξετάζουμε. Εύλογα, ως βασικό συμπέρασμα της διατριβής, τίθεται η παραδοχή της συνάφειας των κεντρικών αυτών παραμέτρων που προαναφέρουμε κυρίως με την πλατωνική φιλοσοφία αλλά και με τους υπόλοιπους επιφανείς εκπροσώπους της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας.
The interdependence of financial risk and sovereign risk along the business cycle in the Euro Area
Authors: Τσουκαλάς Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Αναπτύσσουμε ένα νεο-κεϋνσιανό (newKeynesian - ΝΚ) στοχαστικό δυναμικό μοντέλο γενικής ισορροπίας (dynamicstochasticgeneralequilibrium – DGSE) για να μελετήσουμε το ρόλο που έχει στον οικονομικό κύκλο η αλληλεξάρτηση μεταξύ της χρηματοοικονομικής διαμεσολάβησης (financial intermediation) και του κρατικού κινδύνου (sovereignrisk). Το μοντέλο μας συνθέτει τις κυρίαρχες σύγχρονες προσεγγίσεις σε δύο κατευθύνσεις της βιβλιογραφίας: των χρηματοοικονομικών τριβών (financial frictions) και του κινδύνου κρατικής πτώχευσης (sovereigndefault). Συγκεκριμένα, μοντελοποιούμε τις χρηματοοικονομικέςτριβές σύμφωνα με τους Bernanke κ.ά. (1999) και την πιθανότητα της κρατικής πτώχευσης χρησιμοποιώντας την ιδέα του στοχαστικού δημοσιονομικού ορίου των Bi και Traum (2012). Καταλήγουμε δε ότι, εφόσον υπάρχουν αλληλεπιδράσεις χρηματοοικονομικής διαμεσολάβησης και κρατικού κινδύνου, τότε μία αύξηση στον κίνδυνο της κεφαλαιακής επένδυσης (διαταραχή του επιπέδου κινδύνου), η οποία πηγάζει από τον χρηματοπιστωτικό τομέα, έχει ως αποτέλεσμα μία σημαντικά βαθύτερη ύφεση. Η ύφεση εξαρτάται σημαντικά από την προκυκλική/αντικυκλική πολιτική της κυβέρνησης σχετικά με τα απαιτούμενα κεφάλαια που διακρατεί για το πιθανό κόστος της διάσωσης του χρηματοπιστωτικού τομέα. Το παραπάνω αποτέλεσμα οδηγεί στα παρακάτω συμπεράσματα οικονομικής πολιτικής. Οι ευρωπαϊκές πολιτικές για τη διάσωση του χρηματοοικονομικού συστήματος έχουν χειροτερέψει την ύφεση. Εάν δεν υπάρξει κεντρικός ευρωπαϊκός μηχανισμός στα πλαίσια του EFSF/ESM που να χρηματοδοτεί απευθείας το τραπεζικό σύστημα το πρόβλημα θα εξακολουθεί να υπάρχει. Ο πολλαπλασιαστής των κρατικών δαπανών είναι μικρότερος όταν υπάρχει κρατικός κίνδυνος ευνοώντας πολιτικές οικονομικής λιτότητας.
Σύνθεση και μελέτη πυρανοινδολονών (πυρρολοκουμαρινών) και συμπυκνωμένων παραγώγων αυτών με πιθανό βιολογικό ενδιαφέρον
Authors: Βροντελή Αναστασία
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αφορά στη σύνθεση πυρρολοκουμαρινών και συμπυκνωμένων παραγώγων τους καθώς και στη μελέτη της πιθανής βιολογικής τους δράσης. Τα παράγωγα που συντέθηκαν εξετάστηκαν ως προς την ικανότητα εκδήλωσης αντιοξειδωτικής και αντιφλεγμονώδους δράσης.Πιο συγκεκριμένα, μελετήθηκαν αντιδράσεις σύνθεσης πυρανοκαρβαζολονών. Με εμπορικά διαθέσιμα καρβαζόλια (2-υδροξυκαρβαζόλιο και 4-υδροξυκαρβαζόλιο) ως πρώτες ύλες, προέκυψαν νέα παράγωγα μετά από αντιδράσεις που σαν στόχο είχαν τη συμπύκνωση του πυρανικού δακτυλίου στο καρβαζόλιο. Τα παράγωγα αυτά μελετήθηκαν σε βιολογικές δοκιμές ως προς την αντιοξειδωτική τους δράση με πολύ καλά αποτελέσματα. Ακόμη, συντέθηκαν νέα πυρρολινικά παράγωγα διαφόρων κουμαρινών από πρώτες ύλες Ν-διαλλυλοκουμαρίνες, με τη βοήθεια αντιδράσεων RCM. Και τα παράγωγα αυτά μελετήθηκαν ως προς τη βιολογική τους δράση και έδωσαν αξιόλογα αποτελέσματα. Με πρώτες ύλες εμπορικά διαθέσιμα ινδόλια, όπως το 4-υδροξυ-, το 5-υδροξυ- και το 6-υδροξυϊνδόλιο έγινε προσπάθεια εισαγωγής του πυρανικού δακτυλίου, με διάφορες μεθόδους. Μόνο το 5-υδροξυϊνδόλιο φάνηκε να αντιδρά, σε μικρές, όμως, αποδόσεις. Πραγματοποιήθηκε η σύνθεση φαινυλ-πυρρολοκουμαρινικού παραγώγου σε ένα στάδιο, μέσω αντίδρασης Sonogashira και χωρίς να απαιτείται προσθήκη τριχλωριούχου χρυσού για την κυκλοποίηση του ο-αλκυνυλαμινικού ενδιαμέσου που προκύπτει, σύμφωνα με τη βιβλιογραφία.Έγιναν προσπάθειες σύνθεσης ινδολονών μέσω αντιδράσεων τεσσάρων συστατικών σε ένα σκεύος μεταξύ αμινών, αλδεϋδών, οξέων και ισονιτριλίων. Παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες διαχωρισμού των πολύπλοκων μιγμάτων που προέκυψαν, τελικά ο διαχωρισμός και η ταυτοποίηση των ενώσεων δεν πραγματοποιήθηκαν.Τέλος, με βάση βιβλιογραφικές μεθόδους, πραγματοποιήθηκε μια ποικιλία αντιδράσεων με υποστρώματα αμινο- και νιτροκουμαρίνες προς την κατεύθυνση σύνθεσης διαφόρων πυρρολοκουμαρινικών παραγώγων.
Μελέτη διάδοσης οπής σε κβαντικά συστήματα σπιν με τη μέθοδο της διαγραμματικής Monte Carlo
Authors: Διαμαντής Νικόλαος
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία εισάγουμε μια νέα μέθοδο, η οποία είναι ο συνδυασμός της μεθόδου Διαγραμματική Monte Carlo (DMC) με μεθόδους Επιπέδου Ιστογράμματος, τη μέθοδο Επιπέδου Ιστογράμματος Διαγραμματική Monte Carlo" (FHDMC). Εφαρμόζοντας την FHDMC και άλλες εκδοχές της DMC σε συγκεκριμένο επιλύσιμο πρόβλημα, συγκεκριμένα το πρόβλημα του πολαρονίου Froehlich και για συγκεκριμένης μορφής διαγραμμάτων Feynman, υπολογίζουμε τη συνάρτηση Green φανταστικού χρόνου. Από τη σύγκριση των αποτελεσμάτων προκύπτει η υπεροχή της FHDMC ως προς την ποιότητα των αποτελεσμάτων και τον ευθύ τρόπο εφαρμογής της. Εφαρμόζουμε την FHDMC και άλλες εκδοχές της DMC για τον υπολογισμό της συνάρτησης Green φανταστικού χρόνου G(τ) σε επιλύσιμο πρόβλημα, που είναι το μοντέλο t-J στη γραμμική προσέγγιση των κυμάτων spin με περιορισμό των υπολογισμών στο χώρο των διαγραμμάτων Feynman που προσδιορίζονται με την μη τεμνόμενων διαγραμμάτων προσέγγιση (NCA, Non Crossing Approximation). Αντιστρέφουμε τα παραπάνω αποτελέσματα της G(τ) με την μέθοδο αναλυτικής συνέχισης ``Στοχαστική Αναλυτική Διαδικασία" (SAI) και προσδιορίζουμε τη φασματική συνάρτηση A(ω) για κάθε περίπτωση. Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα της αντιστροφής με την ακριβή λύση για τη φασματική συνάρτηση, προκύπτει η σαφής υπεροχή της FHDMC έναντι των άλλων μεθόδων. Τέλος εφαρμόζουμε την FHDMC για υπολογισμούς της φασματικής συνάρτησης A(ω), της σχέσης διασποράς και του φασματικού βάρους του οιονεί σωματιδίου, χωρίς προσέγγιση για την κίνηση μιας οπής για το μοντέλο t-J και της παραλλαγής του t-J1-J2 στη γραμμική προσέγγιση των κυμάτων spin, όπου εμφανίζεται και το πρόβλημα του φερμιονικού πρόσημου. Διαπιστώνεται η υπεροχή της FHDMC για την αντιμετώπιση του προβλήματος του φερμιονικού πρόσημου, και αξιολογείται σε κάθε περίπτωση η ακρίβεια της προσέγγισης NCA.
Η γνωσιακή δυσλειτουργία και η φαινομενολογία της σχιζοφρένειας
Authors: Κονταξάκη Μαρία-Ειρήνη
Published: August 2021

Η γνωσιακή δυσλειτουργία στην σχιζοφρένεια θεωρείται πυρηνικό χαρακτηριστικό της νόσου. Η παρούσα μελέτη: α) ερευνά τις διαφορές μεταξύ ασθενών και υγιών μαρτύρων στην επίδοση σε διαφορετικές γνωσιακές λειτουργίες, β) ερευνά τις συσχετίσεις μεταξύ διαφορετικών τομέων γνωσιακής δυσλειτουργίας και ψυχωτικών συμπτωμάτων, γ) ερευνά τις συσχετίσεις μεταξύ των τομέων γνωσιακής δυσλειτουργίας και των βαθμολογιών των ασθενών στις υπο-κλίμακες της Διαγνωστικής Συνέντευξης για την Ψύχωση (DIP) και δ) ερευνά την συσχέτιση μεταξύ των βαθμολογιών των ασθενών στις υπο-κλίμακες της DIP και της συνολικής γνωσιακής δυσλειτουργίας. Η επίδοση στις γνωσιακές λειτουργίες βαθμολογήθηκε με την χρήση της ηλεκτρονικής μπαταριάς γνωσιακών δοκιμασιών Cogtest Console. Τα αποτελέσματα της μελέτης εντόπισαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε όλους τους τομείς γνωσιακής λειτουργίας μεταξύ ασθενών και υγιών μαρτύρων. Ακόμα, εντοπίστηκε σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ της υπο-κλίμακας «Συμπεριφορά και Συναίσθημα» και εκτελεστικών λειτουργιών, λειτουργικής μνήμης και ψυχοκινητικής ικανότητας, όπως επίσης και μεταξύ της υπο-κλίμακας «Λόγος» και εκτελεστικών λειτουργιών. Επίσης, εντοπίστηκε σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ της υπο-κλίμακας «Παραληρητικές Ιδέες» και εκτελεστικών λειτουργιών, δηλωτικής μνήμης, συνεχούς προσοχής και ψυχοκινητικής ικανότητας. Η συνολική γνωσιακή δυσλειτουργία των ασθενών δεν συσχετίστηκε σημαντικά με καμία υπο-κλίμακα συμπτωμάτων. Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης ενισχύουν την υπόθεση της ετερογένειας τόσο της γνωσιακής δυσλειτουργίας όσο και της ψυχωτικής συμπτωματολογίας της σχιζοφρένειας.
Πειραματικό μοντέλο πολλαπλών εγκαυμάτων
Authors: Αλέξης Αλέξανδρος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Τα θερμικά εγκαύματα συνοδεύονται από μία περίπλοκη ανοσιακή απάντηση, αλλά η σχέση μεταξύ θερμοκρασίας της θερμικής πηγής και χρόνου έκθεσης σε αυτή με την ανοσιακή απάντηση δεν είναι ακόμα γνωστή.Στόχος : Αυτή η μελέτη εστιάζει στην μελέτη της επιρροής της θερμοκρασίας και του χρόνου έκθεσης στην ανοσιακή απόκριση μετά από θερμικό έγκαυμα.Μέθοδοι : Χρησιμοποιήσαμε 120 αρσενικούς μυς C57BL/6 και τα χωρίσαμε σε 5 ομάδες εγκαύματος και μια ομάδα Sham (Ομάδα A: έκθεση για 60 δευτερόλεπτα στους 60oC, Ομάδα B: έκθεση για 45 δευτερόλεπτα στους 60oC κι έπειτα για 45 δευτερόλεπτα στους 4oC, Ομάδα C: έκθεση για 15 δευτερόλεπτα στους 75oC, Ομάδα D: έκθεση για 5 δευτερόλεπτα στους 90oC και Ομάδα E: έκθεση για 45 δευτερόλεπτα στους 4oC κι έπειτα για 45 δευτερόλεπτα στους 60oC). 10 μυς από κάθε ομάδα θυσιάστηκαν σττις 24 και 10 στις 48 ώρες μετά το έγκαυμα και συλλέχθηκε ολικό αίμα, καθώς και ιστοί ήπατος, σπλήνα, νεφρού, πνεύμονα κι εντέρου. Μετρήθηκε η απόπτωση και η έκφραση του TREM-1 στα κυκλοφορούντα λευκοκύττρα. Σπληνοκύτταρα απομονώθηκαν και διεγέρθηκαν για παραγωγή κυτταροκινών, ενώ ο δείκτης της απόπτωσης των σπληνοκυττάρων μετρήθηκε επίσης.Αποτελέσματα : Η παραγωγή της IL-17 από τα σπληνοκύτταρα τς ομάδας D βρέθηκε αυξημένη. Αξιοσημείωτα αποτελέσματα σημειώθηκαν κι από την απόπτωση των κυκλοφορούντων λευκοκυττάρων και σπληνοκυττάρων. Οι αποπτωτικοί δείκτες ποικίλουν μεταξύ των ομάδων κι επίσης μεταβάλλονται μεταξύ των ομάδων από τις 24 στις 48 ώρες. Για να μελετηθεί η προέλευση των διαφορετικών απαντήσεων, έγιναν ποσοτικές αλλαγές των ιστών που συλλέχθηκαν αλλά δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε σύγκριση εμ την ομάδα Sham.Περιορισμοί : Η μελέτη μας αφορά σε πειραματικό μοντέλο εγκαύματος.Συμπέρασμα : Υπάρχει μια μοναδική ανοσιακή απάντηση για κάθε ένα τύπο εγκαύματος και συναρτάται άμεσα από τη θερμοκρασία και τη διάρκεια έκθεσης στην πηγή.
Αποκαταστατική δικαιοσύνη και έγκλημα στην Ελλάδα
Authors: Κονιδάρη Αναστασία
Published: August 2021

Η αποκαταστατική δικαιοσύνη και οι τεχνικές της διαμεσολάβησης εφαρμόζονται στην Ελλάδα εδώ και πολλούς αιώνες και σε διάφορες ιστορικές φάσεις, καθώς βρίσκονται σε σύμπνοια με την ελληνική νομική παράδοση και την επιεική νοοτροπία που διαπνέει την τελευταία. Ωστόσο, δεν πρέπει να παραβλέπεται το γεγονός ότι στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, το κράτος είναι αυτό που μονοπωλεί την απάντηση στο έγκλημα. Οι θεσμοθετημένες νομικές διαδικασίες που στοχεύουν στη συμφιλίωση είναι ενσωματωμένες και λειτουργούν εντός του επίσημου ποινικού συστήματος απονομής της δικαιοσύνης. Αλλά και οι εξελίξεις στο πεδίο της αποκαταστατικής δικαιοσύνης τελούν υπό την αποκλειστική διαχείριση της πολιτείας, ενώ και ο ρόλος του διαμεσολαβητή έχει θεσμικά ανατεθεί στους εισαγγελείς.Από την άλλη πλευρά, απαραίτητη προϋπόθεση για να λειτουργήσουν αποτελεσματικά οι νέες πρακτικές είναι η ενεργός ανάμειξη και συμμετοχή τόσο των άμεσα εμπλεκομένων σε μια εγκληματική πράξη, όσο και των μελών της κοινότητας. Για να συμβεί αυτό, πρέπει να καλλιεργηθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών στην αυτοδιαχείριση των συγκρούσεων αλλά και η ικανότητα τους προς αυτή τη κατεύθυνση. Πρόκειται για μια θεμελιώδη μετάβαση από τη συμβατική οπτική που ανέκαθεν καθοδηγείται από το ισχύον ποινικό σύστημα και είναι βαθιά ριζωμένη στη συνείδηση του μέσου πολίτη σε μία νέα, που απαιτεί χρόνο και εκπαίδευση.Προκειμένου οι νέες αποκαταστατικές τεχνικές να κερδίσουν την αξιοπιστία του κοινωνικού συνόλου και να αποκτήσουν σημαίνουσα θέση στο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης, έχει μεγάλη σημασία ο ρόλος των δικαστικών λειτουργών. Οι δικαστικοί λειτουργοί είναι από θέση ισχύος οι πρώτοι που με τη στάση τους μπορούν να διαμορφώσουν τον τρόπο με τον οποίο γίνεται αποδεκτή ή όχι η αποκαταστατική δικαιοσύνη. Είναι εκείνοι που μπορούν να διαλύσουν ή τουλάχιστον να περιορίσουν την όποια καχυποψία υπάρχει απέναντι στην εξωποινική διευθέτηση των συγκρούσεων και να συμβάλουν τελικά στη δημιουργία ενός περισσότερο πλουραλιστικού νομικού συστήματος. Λαμβάνοντας τα ανωτέρω υπόψη, η παρούσα μελέτη έχει ως σκοπό της να διερευνήσει τις στάσεις των Ελλήνων δικαστικών λειτουργών απέναντι στην αποκαταστατική δικαιοσύνη και τις πρακτικές εφαρμογές της τελευταίας στην Ελλάδα.