Μελέτη αιμοδυναμικών παραμέτρων σε παρατεινόμενη αναισθησία με συνδυασμό επισκληριδίου
Authors: Κρέπη Ελένη 
Published: January 2014

Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η αξιολόγηση των αιμοδυναμικών μεταβολών κατά τη χορήγηση συνδυασμένης επισκληριδίου και γενικής αναισθησίας σε παρατεινόμενης διάρκειας χειρουργεία κοιλίας. Χρησιμοποιήθηκαν νεότερα αναλγητικά φάρμακα όπως το οπιοειδές ρεμιφεντανίλη, στους ασθενείς που έλαβαν μόνο γενική αναισθησία και το τοπικό αναισθητικό ροπιβακαΐνη για την επισκληρίδιο αναισθησία καθώς και το διοισοφάγειο doppler για τον υπολογισμό των αιμοδυναμικών παραμέτρων. Μελετήθηκαν 71 ασθενείς που ανήκαν στις κατηγορίες ASA I και ΙΙ, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε προγραμματισμένες επεμβάσεις κοιλίας. Οι ασθενείς χωρίζονταν τυχαία σε δύο ομάδες, ανάλογα με το είδος της αναισθησίας που επρόκειτο να λάβουν. Οι αθενείς της ομάδας Γ έλαβαν γενική αναισθησία και οι ασθενείς της ομάδας Σ έλαβαν συνδυασμένη επισκληρίδιο με γενική αναισθησία. Η εισαγωγή στην αναισθησία σε όλους τους ασθενείς έγινε με μιδαζολάμη, προποφόλη, ρεμιφεντανίλη και Cis - ατρακούριο. Η διατήρηση της αναισθησίας και στις δύο ομάδες, γινόταν με εισπνοή σεβοφλουρανίου και της μυοχάλασης με επαναληπτικές δόσεις Cis - ατρακούριου. Για αναλγησία οι ασθενείς της ομάδας Γ λάμβαναν συνεχή έγχυση ρεμιφεντανίλης, ενώ οι ασθενείς της ομάδας Σ έλαβαν μια αρχική δόση τοπικού αναισθητικού (ροπιβακαΐνη 0,5%), επισκληριδίως και επαναληπτικές δόσεις ίσες με το ήμισυ της αρχικής ανά 1,5 - 2 ώρες. Στη φόρμα συλλογής στοιχείων, καταγράφονταν ανά 10 λεπτά η συστολική, διαστολική και μέση αρτηριακή πίεση, η καρδιακή συχνότητα, η κεντρική φλεβική πίεση και η θερμοκρασία, ανά 20 λεπτά η καρδιακή παροχή, ο όγκος παλμού, οι συστηματικές αγγειακές αντιστάσεις, ο διορθωμένος χρόνος ροής και η μέγιστη ταχύτητα. Λήψη αερίων αίματος γινόταν ανά 30 λεπτά και από την εξέταση αυτή ελέγχαμε και την αιμοσφαιρίνη. Για την ανάλυση των στοιχείων χρησιμοποιήθηκε ο μη παραμετρικός έλεγχος του Wilcoxon (ή Mann-Whitney), δεδομένων των προβλημάτων προσαρμογής στην κανονική κατανομή, τα οποία παρατηρήθηκαν. Για τις διαφορές μεταξύ των μέσων τιμών χρησιμοποιήθηκε η δοκιμασία t-test με ανισοκατανομή του δείγματος. Για τη στατιστική ανάλυση των στοιχείων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS. Στατιστικά σημαντική θεωρήθηκε μια διαφορά για p< 0.05. Με την εισαγωγή στην αναισθησία, παρατηρείται σημαντική πτώση της συστολικής, διαστολικής και μέσης αρτηριακής πίεσης στους ασθενείς και των δύο ομάδων με μεγαλύτερη πτώση στην ομάδα της συνδυασμένης αναισθησίας τα πρώτα 30 λεπτά από την εισαγωγή στην αναισθησία. Η καρδιακή συχνότητα σημείωσε πτώση και στις δύο ομάδες ασθενών και διατηρήθηκε χαμηλή σε όλη τη διάρκεια του χειρουργείου, συγκριτικά με τις προαναισθητικές τιμές. Η καρδιακή παροχή εμφάνισε πτώση τα πρώτα 30 λεπτά από την εισαγωγή στην αναισθησία, με μεγαλύτερη πτώση στην ομάδα της συνδυασμένης αναισθησίας, αλλά η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Η πτώση και στις δύο ομάδες δεν είχε κλινική σημασία γιατί ήταν πολύ μικρή. Ο όγκος παλμού εμφάνισε ήπια αύξηση και στις δύο ομάδες. Οι συστηματικές αγγειακές αντιστάσεις εμφάνισαν πτώση και στις δύο ομάδες, με στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερη πτώση στην ομάδα της συνδυασμένης αναισθησίας, στα 30 και 90 λεπτά από την εισαγωγή στην αναισθησία. Η συσταλτικότητα του μυοκαρδίου, δεν επηρεάστηκε σημαντικά από κανένα από τα δύο είδη αναισθησίας. Σαν συμπέρασμα, η συνδυασμένη γενική με επισκληρίδιο αναισθησία, φαίνεται να επηρεάζει με τον ίδιο σχεδόν τρόπο τις αιμοδυναμικές παραμέτρους όπως η γενική αναισθησία με μικρές διαφορές σε ότι αφορά τη μείωση της καρδιακής παροχής και των αρτηριακών πιέσεων. Οι διαφορές αυτές ίσως έχουν κάποια κλινική σημασία σε μυοκάρδια, που ανεπαρκούν και έχουν δυσκολία αντιρρόπησης των αιμοδυναμικών μεταβολών τους. Παρόλα αυτά, ο συνδυασμός γενικής και επισκληριδίου αναισθησίας, φαίνεται να είναι ασφαλής διεγχειρητικά και προτείνεται σαν μέθοδος αναισθησίας, για παρατεινόμενης διάρκειας χειρουργεία κοιλίας.