bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
In silico tumor growth validation based on human brain cancer models
Authors: Ωραιοπούλου Μαριάμ-Ελένη
Published: September 2021

Το Γλοιοβλάστωμα (ΓΒ) συνιστά τον πιο κακοήθη και επιθετικό καρκίνο του εγκεφάλου και μέχρι σήμερα, δε θεωρείται ιάσιμη ασθένεια. Ένα διεπιστημονικό πλαίσιο που ολοκληρώνει τόσο τη Βασική όσο και τη Μεταφραστική έρευνα παρουσιάζεται στοχεύοντας στην επαλήθευση υπολογιστικών προβλέψεων για την ανάπτυξη του ΓΒ. Εξατομικευμένες κυτταροκαλλιέργειες εγκαθιδρύθηκαν ανά ασθενή που συνδυάστηκαν σε πειραματικές διεργασίες σε σχέση με παθοφυσιολογικούς παράγοντες του ΓΒ και ακολούθως, προβλεπτικοί αλγόριθμοι παραμετροποιήθηκαν, αρχικοποιήθηκαν και επαληθεύθηκαν, ανάλογα. Επικεντρωνόμενοι αρχικά στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό, η συνδυαστική in vitro-in silico προσέγγιση υποστήριξε ότι η ετερογένεια εντός του όγκου μαζί με το συνολικό πολλαπλασιασμό που αντανακλώνται τόσο στο ρυθμό πολλαπλασιασμού όσο και στη μηχανική κυτταρική αναστολή λόγω επαφής, δύνανται να προβλέψουν την εργαστηριακή εξέλιξη των διάφορων κυτταροσειρών ΓΒ που μεγαλώνουν υπό τις ίδιες 3Δ συνθήκες.Παρουσιάσαμε ότι τα πρωτογενή σφαιρίδια υιοθέτησαν ένα νέο, συνεκτικό μοτίβο που φαίνεται να μιμείται την περιαγγειακή διήθηση στον εγκέφαλο, ενώ τα U87MG και τα T98G σφαιρίδια υιοθετούν το τυπικό, ακτινωτό, διηθητικό μοτίβο. Η προτεινόμενη μαθηματική προσέγγιση δεικνύει ότι επιτρέποντας φαινοτυπική ετερογένεια στον καρκινικό πληθυσμό είναι ικανό ώστε να αναδειχτούν διάφορες διηθητικές μορφολογίες.Η επικουρική χημειοθεραπεία κατά του ΓΒ περιλαμβάνει την Τεμοζολαμίδη (ΤΜΖ)- ωστόσο, δεν είναι όλοι οι ασθενείς ευαίσθητοι. Οι πιο πρόσφατες κλινικές μελέτες του ΓΒ συχνά αναφέρονται στη Δοξορουμπικίνη (ΔΟΞ)- ωστόσο, είναι αδύνατο να περάσει επαρκώς τον αιματεγκεφαλικό φραγμό. Ένα εύρος συγκεντρώσεων ΤΜΖ και ΔΟΞ χρησιμοποιήθηκαν σε πρωτογενή σφαιρίδια. Οι αποτελεσματικές συγκεντρώσεις της ΔΟΞ και της ΤΜΖ διαφοροποιήθηκαν κατά τέσσερις τάξεις μεγέθους. Χρησιμοποιήσαμε Απεικόνιση Λεπτής Δέσμης Φθορισμού ώστε να οπτικοποιήσουμε τη διείσδυση του φαρμάκου και τη νέκρωση. Η ΔΟΞ ήταν ικανή να προκαλέσει νέκρωση με σωρευτικό τρόπο. Στα ΤΜΖ-σφαιρίδια, μη σημαντικά ανασταλτικά αυξητικά φαινόμενα παρατηρήθηκαν σε μη συστηματικό δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Έχουμε ενδείξεις για ένα θεραπευτικό σχήμα που συνδυάζει ΤΜΖ-ΔΟΞ. Ένα εργαστηριακό εργαλείο διαλογής φαρμάκων προτάθηκε και επιπλέον, προτείνουμε σε επόμενο στάδιο να επεκτείνουμε αυτές τις παρατηρήσεις στο υβριδικό διακριτό-συνεχές υπολογιστικό μοντέλο.Συγκεντρωτικά, ισχυριζόμαστε πως η μελλοντική έρευνα οφείλει να βασίζεται σε πρωτογενή κύτταρα και οι κοινές κυτταροσειρές θα πρέπει να εξυπηρετούν μόνο ως σημεία αναφοράς. Τα υπολογιστικά μοντέλα μπορούν να εξυπηρετήσουν ως προβλεπτικά εργαλεία όχι μόνο της καρκινικής εξέλιξης, αλλά και του σχεδιασμού στοχευμένων βιολογικών πειραμάτων και να επιτρέψουν την καλύτερη κατανόηση των εμπλεκόμενων βιολογικών φαινομένων. Οι προσομοιώσεις της καρκινικής εξέλιξης δεν πρέπει πλέον να εξαρτώνται από θεωρητικές τιμές, ιδίως όσον αφορά την κλινική μεταφραστικότητα.
Ανάπτυξη και επικύρωση πολυ-υπολειμματικών μεθόδων (LC-PDA και LC-QTOF-MS) για τον ταυτόχρονο προσδιορισμό αντιμικροβιακών καταλοίπων και μεταβολιτών τους στο μυϊκό ιστό του λαβρακίου
Authors: Βαρδαλή Σοφία
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η ανάπτυξη κατάλληλων χρωματογραφικών μεθόδων για τον ταυτόχρονο διαχωρισμό και ποσοτικό προσδιορισμό διάφορων ομάδων αντιμικροβιακών παραγόντων (κινολόνες, τετρακυκλίνες, σουλφοναμίδια και διαμινοπυριμιδίνες, καθώς και κάποιων μεταβολιτών τους) σε μυϊκό ιστό λαβρακιού (μυς + δέρμα σε φυσική αναλογία) με την τεχνική της Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Πίεσης-HPLC-UPLC, σε συνδυασμό με διάφορους ανιχνευτές, όπως ο ανιχνευτής παράταξης φωτοδιόδων PDA και ο φασματογράφος μαζών με αναλυτή χρόνου πτήσης TOF-MS. Όλες οι αναπτυσσόμενες μέθοδοι επικυρώθηκαν σύμφωνα με τα κριτήρια της Ευρωπαϊκής απόφασης 2002/657/ΕΕ, ως προς τη γραμμικότητα, την εκλεκτικότητα, την ευαισθησία, τα όρια ανίχνευσης (LODs), τα όρια ποσοτικής αποτίμησης (LOQs), την επαναληψιμότητα, τη σταθερότητα, τα όρια ανίχνευσης CCα και την ικανότητα ανίχνευσης CCβ. Παράλληλα κατά τη διάρκεια της διδακτορικής διατριβής, εκτός από την ανάπτυξη χρωματογραφικών μεθόδων, πραγματοποιήθηκαν και δύο βιολογικοί πειραματισμοί για τον υπολογισμό του χρόνου αναμονής (Wt) της φθοροκινολόνης ντανοφλοξασίνης (DANO) σε δύο θερμοκρασίες θαλασσινού νερού, έπειτα από χορήγηση φαρμακούχου ιχθυοτροφής. Οι αναλυτικές μέθοδοι που αναπτύχθηκαν και επικυρώθηκαν στην παρούσα διδακτορική διατριβή ήταν απλές, γρήγορες και εύχρηστες. Η ανάπτυξη μεθόδου για τον ταυτόχρονο προσδιορισμό της DANO και του μεταβολίτη της σε μυϊκό ιστό ιχθύος έγινε για πρώτη φορά. Η προκατεργασία των δειγμάτων και στις τρεις αναπτυχθείσες μεθόδους ήταν απλή, γρήγορη, με μικρό κόστος αναλωσίμων και επαρκή απομάκρυνση των παρεμποδίσεων του υποστρώματος. Ο βιολογικός πειραματισμός εύρεσης του Wt της DANO σε κάποιο ευρωπαϊκό είδος ιχθύος έγινε για πρώτη φορά. Επίσης, η ανίχνευση και ταυτοποίηση των 20 αντιβιοτικών με χρήση του συστήματος UPLC-QTOF-MS και συγκεκριμένα με την εφαρμογή της τεχνικής MSE σε μυϊκό ιστό λαβρακιού, δεν έχει αναφερθεί έως τώρα στη βιβλιογραφία. Όλες οι μέθοδοι που αναπτύχθηκαν, επικυρώθηκαν με βάση την απόφαση 2002/657/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μπορούν εύκολα να χρησιμοποιηθούν για ελέγχους παρουσίας καταλοίπων των συγκεκριμένων αντιμικροβιακών παραγόντων στο βρώσιμο ιστό των ιχθύων, προκειμένου να διασφαλιστεί η προστασία του καταναλωτή.
Ιστορική και διδακτική προσέγγιση του φαινομένου των παλιρροιών
Authors: Σπηλιόπουλος Γρηγόριος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή επιχειρείται η συσχέτιση των εναλλακτικών αντιλήψεων των μελλοντικών εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης του Π.Τ.Δ.Ε. του ΕΚΠΑ με τις επεξηγήσεις για το φαινόμενο των παλιρροιών των αρχαίων πολιτισμών και των φυσικών φιλοσόφων πριν την Επιστημονική Επανάσταση. Στο πρώτο μέρος της έρευνας γίνεται ιστορική ανασκόπηση των προεπιστημονικών ιδεών και αντιλήψεων για το φαινόμενο των παλιρροιών μέχρι την περίοδο της επιστημονικής του εξήγησης. Συγκεκριμένα, παρουσιάζονται οι εξηγήσεις για τις αιτίες του φαινομένου των παλιρροιών που διατυπώθηκαν σε διάφορους πολιτισμούς κατά την Προϊστορία, την Αρχαιότητα και τον Μεσαίωνα με έμφαση στην περίοδο του Βυζαντίου. Στο δεύτερο μέρος, ακολουθεί η έρευνα των εναλλακτικών αντιλήψεων σε δύο δείγματα υποψηφίων εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΕΚΠΑ με κλειστού τύπου ερωτηματολόγια. Οι ερωτήσεις κάλυπταν το σύνολο των παρατηρηθεισών εναλλακτικών αντιλήψεων για το υπό μελέτη φαινόμενο, όπως αυτές είχαν διατυπωθεί από εκπαιδευόμενους που συμμετείχαν σε προηγούμενες έρευνες και επίσης έλαβαν υπόψη την κατηγοριοποίηση των ιστορικών προεπιστημονικών εξηγήσεων. Κατά την ανάλυση των αποτελεσμάτων διαπιστώθηκε ότι στη μεγάλη τους πλειοψηφία οι φοιτητές προσπαθούν να γεφυρώσουν την επιστημονικά αποδεκτή εξήγηση με τις εναλλακτικές τους αντιλήψεις. Είναι επίσης εμφανές ότι η σχολική γνώση δεν έχει καταφέρει να αναπλαισιώσει την ερμηνεία του φαινομένου που εξακολουθεί να βασίζεται σε εναλλακτικές αντιλήψεις. Η σύγκριση των αποτελεσμάτων μας με τις προεπιστημονικές εξηγήσεις των Φυσικών φιλοσόφων και λογίων μέχρι την επιστημονική επανάσταση δείχνει ότι οι αντιλήψεις μεγάλου μέρους των φοιτητών που συμμετείχαν στην έρευνα, αντιστοιχούν σε προεπιστημονικές εξηγήσεις του φαινομένου που είχαν διατυπωθεί από φυσικούς φιλοσόφους πριν την επιστημονική επανάσταση και απλά εκφέρονται με ένα επιστημονικό λόγο.
Συμβολή στην επιλογή της καλύτερης μεθόδου πρόβλεψης της συμπεριφοράς δασικών πυρκαγιών για την Ελλάδα
Authors: Αθανασίου Μιλτιάδης
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η ανάπτυξη μεθόδων αξιόπιστης πρόβλεψης της συμπεριφοράς των δασικών πυρκαγιών για την Ελλάδα, ώστε να υποστηριχθεί η λήψη αποφάσεων κατά τη διαχείρισή τους (την πρόληψη, τον προκατασταλτικό σχεδιασμό και την καταστολή) και να βελτιωθεί η ασφάλεια των δασοπυροσβεστών. Για την επίτευξη του σκοπού απαιτήθηκε η συλλογή μετρήσεων πραγματικής συμπεριφοράς δασικών πυρκαγιών στο πεδίο, κατά τη διάρκεια της εξάπλωσής τους, από το έτος 2007 έως και το 2014 και δημιουργήθηκε βάση δεδομένων με 196 περιπτώσεις, που επέτρεψαν τον έλεγχο της αξιοπιστίας υφιστάμενων μοντέλων και συστημάτων πρόβλεψης της συμπεριφοράς δασικών πυρκαγιών και τη δημιουργία εμπειρικών μοντέλων πρόβλεψης. Ακόμη, αξιολογήθηκε, με τη βοήθεια ερωτηματολογίων, η δυνατότητα εμπειρικής εκτίμησης της συμπεριφοράς πυρκαγιάς από επαγγελματίες και εθελοντές δασοπυροσβέστες. Μετρήσεις πραγματικής συμπεριφοράς δασικών πυρκαγιών συγκρίθηκαν με τις προβλέψεις των συστημάτων BehavePlus και CFIS, η συμπεριφορά τεκμηριωμένης πυρκαγιάς συγκρίθηκε με τα αποτελέσματα προσομοιώσεων που παρήχθησαν από τα συστήματα FARSITE, G-FMIS και FLogA, Δημιουργήθηκαν εμπειρικές εξισώσεις πρόβλεψης της συμπεριφοράς πυρκαγιάς για συγκεκριμμένους δασικούς τύπους και συσχετίστηκε η εμφάνιση και η κλιμάκωση της έντασης του φαινομένου της μετάδοσης των δασικών πυρκαγιών με καύτρες με τις τιμές της σχετικής υγρασίας του αέρα. Τα αξιοποιήσιμα ευρήματα που προέκυψαν από την ανάλυση, χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία λογιστικού φύλλου εργασίας το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως Σύστημα Υποστήριξης Λήψης Αποφάσεων (DSS) κατά τη διαχείριση δασικών πυρκαγιών. Η ανάλυση των απαντήσεων του ερωτηματολογίου, ανέδειξε την ανάγκη δημιουργίας και εφαρμογής κατάλληλα προσαρμοσμένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Οι συμμετέχοντες όλων των επιπέδων εμπειρίας υποεκτίμησαν σημαντικά τη συμπεριφορά της φωτιάς στα φρύγανα και τα χόρτα που είναι λεπτά καύσιμα και δεν συγχωρούν λάθη, δεν μπόρεσαν να επισημάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης εκρηκτικής συμπεριφοράς της φωτιάς σε μια περίπτωση κλειστού φαραγγιού και δεν διέκριναν την ειδοποιό διαφορά μεταξύ της συμπεριφοράς της πυρκαγιάς στην πλευρά της, από τη συμπεριφορά στην κεφαλή της. Τα κύρια αποτελέσματα και τα συμπεράσματα της διατριβής χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία πίνακα στον οποίον προτείνονται οι κατάλληλες μέθοδοι πρόβλεψης της συμπεριφοράς των δασικών πυρκαγιών ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες και επισημαίνονται τα ερωτήματα ή/και οι περιορισμοί που συνοδεύουν την εφαρμογή τους. Σε πολλές περιπτώσεις, ο πίνακας παραπέμπει στο DSS που δημιουργήθηκε. Σε δεύτερο πίνακα, παρουσιάζεται η δυνητική χρήση μεθόδων του πρώτου πίνακα κατά τη διαχείριση των δασικών πυρκαγιών (από το στάδιο της πρόληψης έως την αποκατάσταση) και για εκπαιδευτικούς σκοπούς, από το Πυροσβεστικό Σώμα, τη Δασική Υπηρεσία, τις υπηρεσίες Πολιτικής Προστασίας και τους πιστοποιημένους εθελοντές.
Μελέτη δεικτών αυτοανοσίας στον ορό ασθενών με μεταστατικό καρκίνο νεφρού που λαμβάνουν θεραπεία με αντιαγγειογενετικούς παράγοντες
Authors: Καραδήμου Αλεξάνδρα
Published: September 2021

Σκοπός: Η ανοσοθεραπεία είναι μια δραστική θεραπεία στον μεταστατικό καρκίνο του νεφρού. Με δεδομένη πλέον τη βελτιωμένη δραστικότητα των νέων αντι-VEGF θεραπειών στον μεταστατικό καρκίνο του νεφρού, η επίδραση αυτών στο ανοσολογικό σύστημα προκύπτει ως εύλογο ερώτημα. Μέθοδοι: Αυτοαντισώματα, ιντερλευκίνες, ιντερφερόνη-γ, VEGF στον ορό και λεμφοκυτταρικοί υποπληθυσμοί στο αίμα αναλύθηκαν σε 43 μη προθεραπευμένους ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του νεφρού πριν και κατά τη διάρκεια θεραπείας με sunitinib ανά 3 μήνες μέχρι προόδου της νόσου.Αποτελέσματα: 81% των ασθενών είχαν τουλάχιστον 1 baseline αυτοαντίσωμα. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας 83% των ασθενών που δεν είχαν baseline αυτοαντισώματα ανέπτυξαν αυτοαντισώματα, ενώ τα επίπεδα των C3 και IL-6 αυξήθηκαν. Όλες οι αλλαγές παρατηρήθηκαν μέσα στους πρώτους 9 μήνες θεραπείας αλλά δε φάνηκε να έχουν καμμιά προγνωστική σημασία. Χαμηλά baseline επίπεδα VEGF και IL-6 συσχετίστηκαν με μεγαλύτερο διάστημα χωρίς πρόοδο της νόσου και μεγαλύτερη σχετιζόμενη με τον καρκίνο επιβίωση. Καμμιά αλλαγή των λεμφοκυτταρικών πληθυσμών υπό θεραπεία δεν παρατηρήθηκε. Συμπεράσματα: Η θεραπεία με sunitinib μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη αυτοαντισωμάτων αλλά αυτό δε φαίνεται να σχετίζεται με την πρόγνωση. Τα baseline επίπεδα VEGF και IL-6 φάνηκε να συσχετίζονται με το αποτέλεσμα και την έκβαση της νόσου.
Λογιστική αναμόρφωση του δημοσίου τομέα
Authors: Μαλκογιάννη Ιωάννα
Published: September 2021

Η διατριβή αυτή εξετάζει κατά πόσον οι Ελληνικοί δήμοι προβαίνουν σε πρακτικές διαχείρισης των αποτελεσμάτων τους, μέσω της χειραγώγησης των λογιστικών αποτελεσμάτων της δεδουλευμένης λογιστικής και ακόμη αν εμφανίζουν την τάση να αναφέρουν πλεονάσματα/ελλείμματα κοντά στο μηδέν. Το θεωρητικό πλαίσιο της διατριβής βασίζεται στην Θεωρία της Πολιτικής Επιλογής. Προκειμένου να γίνουν κατανοητοί οι λόγοι που ευνοούν την εμφάνιση πρακτικών διαχείρισης των αποτελεσμάτων, εξετάζονται κάποιοι χρηματοοικονομικοί δείκτες βιωσιμότητας αλλά και συγκεριμένοι πολιτικοί παράγοντες. Για να ελεγχθούν οι υποθέσεις που τέθηκαν, χρησιμοποιήθηκαν οι ετήσιες χρηματοοικονομικές καταστάσεις των Καλλικρατικών δήμων για τα έτη 2011-2015. Το τελικό δείγμα είναι ένα μη ισορροπημένο δείγμα, που περιλαμβάνει 1,122 ετήσιες παρατηρήσεις. Η εκτίμηση των δεδουλευμένων που μπορούν να χειραγωγηθούν βασίζεται στην μεθοδολογία της Jones(1991). Κατόπιν, χρησιμοποιείται ένα μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης προκειμένου να ελεγχθεί εάν οι δείκτες χρηματοοικονομικής βιωσιμότητας επηρεάζουν το μέγεθος της διαχείρισης. Για να εντοπιστεί αν υπάρχει η τάση να αναφέρονται αποτελέσματα κοντά στο μηδέν, χρησιμοποιείται η μεθοδολογία της εκτίμησης πυκνότητας πυρήνα με αναδειγματοληψία. Στη συνέχεια, εφαρμόζεται ένα μοντέλο λογιστικής παλινδρόμησης ώστε να διαπιστωθεί αν συγκεκριμένοι πολιτικοί παράγοντες (όπως η επανεκλογή δημάρχου και η αντιπολιτευτική ισχύς) ασκούν επίδραση στα αναφερόμενα αποτελέσματα. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν είναι ότι παρατηρούνται συμπεριφορές διαχείρισης των αποτελεσμάτων, διαμέσου της χειραγώγησης λογαριασμών της δεδουλευμένης λογιστικής ώστε να εμφανίζονται πλεονάσματα/ελλείμματα κοντά στο μηδέν. Επιπροσθέτως, υπάρχουν ενδείξεις ότι η χρηματοοικονομική βιωσιμότητα των δήμων επιδρά σημαντικά στην έκταση της διαχείρισης των αποτελεσμάτων. Τέλος, τα αποτελέσματα υποστηρίζουν ότι η επανεκλογή των δημάρχων αλλά και η αδύναμη αντιπολιτευτική ισχύς στα δημοτικά συμβούλια συμβάλλει στην αναφορά πλεονασμάτων/ελλειμμάτων κοντά στο μηδέν. Προς έλεγχο της αξιοπιστίας των αποτελεσμάτων αυτών διεξήχθη και ανάλυση ευαισθησίας επιβεβαιώνοντας τα αρχικά αποτελέσματα. Η συμβολή της έρευνας αυτής είναι διττή. Αφενός τεκμηριώνεται ότι παράγοντες χρηματοοικονομικής βιωσιμότητας σχετίζονται με το μέγεθος της διαχείρισης των αποτελεσμάτων και αφετέρου προκύπτει πως συγκεκριμένοι πολιτικοί παράγοντες συμβάλουν στην εμφάνιση τέτοιων πρακτικών.
Πειραματική μελέτη της ανάπτυξης συμφύσεων μετά την τοποθέτηση ενδοπεριτοναϊκά διαφόρων πλαστικών υλικών
Authors: Συμεωνίδης Κρέων
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης είναι η σύγκριση της δημιουργίας συμφύσεων, σε ένα πειραματικό μοντέλο, μετά από την ενδοπεριτοναϊκή τοποθέτηση τεσσάρων υλικών, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη κατασκευή ενδοπεριτοναϊκών καθετήρων. Τμήματα πολυουρεθανίου, τεφλόν, σιλικόνης και πολυβινυλοχλωριδίου (PVC) τοποθετήθηκαν ενδοπεριτοναϊκά σε 36 θηλυκούς αρουραίους τύπου Wistar. Η ανάπτυξη συμφύσεων εκτιμήθηκε ποσοτικά με τη κλίμακα Nair. To πολυουρεθάνιο προκάλεσε το μικρότερο σχηματισμό συμφύσεων ενώ υψηλότερη βαθμολογία στη κλίμακα Nair έλαβαν τα πειραματόζωα της ομάδας πολυβινυλοχλωριδίου PVC. Όταν συγκρίναμε το πάχος και τη σταθερότητα των συμφύσεων ανάμεσα στις τέσσερις ομάδες, παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές, με την ομάδα του πολυουρεθανίου να παρουσιάζει λεπτές και χαλαρές συμφύσεις. Αντίθετα, σχεδόν όλα τα πειραματόζωα της ομάδας τεφλόν ανέπτυξαν παχιές και πυκνές συμφύσεις. Συμπερασματικά, το πολυουρεθάνιο προκάλεσε τη μικρότερη δημιουργία συμφύσεων σε σχέση με τα υπόλοιπα υλικά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ευρύτερα για τη κατασκευή ενδοπεριτοναϊκών καθετήρων παρατεταμένης χρήσης.
Ποιότητα της ατμόσφαιρας και ουράνιο χρώμα
Authors: Χαραλαμπίδης Παναγιώτης
Published: September 2021

Κύριο ενδιαφέρον της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι η διερεύνηση και ανάπτυξη μίας ολοκληρωμένης τεχνικής μέτρησης του ουράνιου χρώματος, και ανάλυσης της ευαισθησίας αυτού ως προς την αερολυματική ρύπανση. Η προτεινόμενη μεθοδολογία βασίζεται σε επίγεια φωτογραφία από συμβατική ψηφιακή φωτογραφική μηχανή. Η μελέτη επικεντρώνεται κυρίως στις χρωματικές μεταβολές του ουρανού σε περιβάλλον αστικής ρύπανσης, όπου το φαινόμενο ελάττωσης της οπτικής ποιότητας του αέρα είναι εντονότερο (Larson et al., 1988; Eldering et al., 1993). Αν και η μελέτη επικεντρώνεται στα αστικά αερολύματα, η μεθοδολογία και τα εργαλεία που δημιουργήθηκαν από αυτή την έρευνα εύκολα μπορούν να εφαρμοστούν και σε άλλα περιβάλλοντα πλην των αστικών. Οι επιμέρους στόχοι της έρευνας είναι: – Ανάπτυξη λογισμικού προσομοίωσης της συμπεριφοράς του υλικού μίας ψηφιακής φωτογραφικής μηχανής. – Μελέτη της δυνατότητας χρήσης ψηφιακής φωτογραφικής μηχανής για τον ακριβή προσδιορισμό των χρωμάτων του ουράνιου θόλου με χρήση του παραπάνω λογισμικού. Σε αυτόν τον στόχο περιλαμβάνονται: - Ανάλυση της συμπεριφοράς της κάμερας ως προς τον θόρυβο. - Εύρεση της ακρίβειας των μετρήσεων του ουράνιου χρώματος. - Συγγραφή εξειδικευμένου συνοδευτικού λογισμικού που βελτιστοποιεί την μετρητική ακρίβεια της κάμερας. - Προτυποποίηση της μετρητικής διαδιακασίας. – Ανάπτυξη λογισμικού προσομοίωσης των ατμοσφαιρικών αερολυμάτων και εύρεσης των οπτικών τους ιδιοτήτων. Εφαρμογή του λογισμικού σε αστικά αερολύματα. – Δημιουργία τεχνικής για την προσομοίωση των χρωμάτων του ουράνιου θόλου παρουσία ατμοσφαιρικών αερολυμάτων, καθώς και η συγγραφή του απαραίτητου λογισμικού. – Μελέτη της ευαισθησίας του χρώματος του ουρανού στις μεταβολές των ιδιοτήτων των αστικών αερολυμάτων. – Μελέτη της ευαισθησίας του παρατηρητή στις προαναφερθείσες μεταβολές του ουράνιου χρώματος. – Μελέτη της ευαισθησίας της φωτογραφικής μηχανής στις μεταβολές αυτές, και διερεύνηση της δυνατότητας αντικατάστασης του παρατηρητή από την κάμερα. [...]
Η επίδραση των τεχνολογιών πληροφορικής στη διοίκηση ολικής ποιότητας
Authors: Ζιούπου Σοφία
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η διερεύνηση της εφαρμογής της διοίκησης ολικής ποιότητας (ΔΟΠ) ως επιχειρηματικής στρατηγικής στην ελληνική βιομηχανία τροφίμων και ποτών, σε συνδυασμό με την εξέταση της υιοθέτησης των τεχνολογιών πληροφορικής (IT) στον τομέα. Πραγματοποιήθηκε έρευνα στις επιχειρήσεις του κλάδου με έδρα την Ελλάδα, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του ερωτηματολογίου. Τα ευρήματα έδειξαν μια ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της υιοθέτησης των τεχνολογιών πληροφορικής (ΙΤ) και της χρήσης τους στη διοίκηση ολικής ποιότητας. Το μέγεθος της επιχείρησης φαίνεται να επηρεάζει μερικώς την υιοθέτηση των ΙΤ αλλά και της ΔΟΠ, ενώ οι συσχετίσεις εμφανίζονται σχετικά ασθενείς. Η αντιληπτή ποιοτική απόδοση της επιχείρησης παρουσιάζει ισχυρή συσχέτιση, τόσο με την υιοθέτηση των ΙΤ, όσο και της ΔΟΠ. Τέλος, σχετικά με τις μετρούμενες παραμέτρους που αφορούν την απόδοση της επιχείρησης, ούτε το προτεινόμενο από άλλους ερευνητές, περιθώριο καθαρού κέρδους, αλλά ούτε η προστιθέμενη αξία ανά εργαζόμενο εμφανίζουν στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την υιοθέτηση της ΔΟΠ και των ΙΤ σε αυτήν. Επιπρόσθετα, διερευνήθηκαν οι παράγοντες που επηρεάζουν την υιοθέτηση των τεχνολογιών πληροφορικής από τις επιχειρήσεις. Από τους 9 προτεινόμενους από τη βιβλιογραφία παράγοντες, αυτοί που φαίνεται να επηρεάζουν την απόφαση υιοθέτησης ΙΤ από τις ελληνικές επιχειρήσεις του κλάδου τροφίμων και ποτών, είναι οι συμβατότητα, οφέλη, σκοπός επιχειρηματικής δραστηριότητας, υποστήριξη της ανώτατης διοίκησης και εξωτερική πίεση.
Το ιερό τετραγράμματο και η πρόσληψή του στη μεσαιωνική γραμματεία
Authors: Βασιλειάδης Παύλος
Published: September 2021

Η διδακτορική διατριβή με τίτλο «Το ιερό Τετραγράμματο και η πρόσληψή του στη μεσαιωνική γραμματεία: Μελέτη στη μεταφραστική απόδοση της εβραϊκής θεωνυμίας με έμφαση σε δύο βιβλικές μεταφράσεις» εστιάζει σε δύο ελληνικές βιβλικές μεταφράσεις της ύστερης μεσαιωνικής περιόδου και των απαρχών της Αναγέννησης, οι οποίες πρόσφατα έχουν αρχίσει να μελετώνται σε μεγαλύτερο βάθος. Πρόκειται για την Graecus Venetus (τέλη 14ου αιώνα, GrVen) και την Πολύγλωττο Πεντάτευχο της Κωνσταντινούπολης (1547, ΠΠΚ). Η παρουσίαση της μελέτης είναι οργανωμένη σε έξι κεφάλαια. Στο πρώτο γίνεται μια σύντομη εισαγωγική παρουσίαση του θέματος και του σκοπού της εργασίας εντός των ιστορικών, θεολογικών-φιλοσοφικών και βιβλιογραφικών συμφραζομένων. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται μια πιο λεπτομερής παρουσίαση της ως τώρα έρευνας του θέματος καθώς επίσης παρουσιάζεται η σημασία του ονόματος και οι πιθανές σημασιοδοτήσεις του Τετραγράμματου στα σχετιζόμενα περιβάλλοντα της αρχαίας Εγγύς Ανατολής. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στις ετυμολογίες της Εβραϊκής και της Αραμαϊκής και παρουσιάζονται συγκριτικά με τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα καθώς και άλλες ελληνικές βιβλικές μεταφράσεις. Επίσης, δίνεται μια επισκόπηση των διαφόρων τρόπων με τους οποίους υφίσταται το Τετραγράμματο εντός των ελληνικών βιβλικών χειρογράφων. Στο τρίτο κεφάλαιο διερευνώνται οι πιθανοί τρόποι με τους οποίους μπορεί να σχετίζεται το Τετραγράμματο και οι θεωνυμικές φρασεολογίες του Έξοδος 3:14. Παρουσιάζονται λεπτομέρειες του ζητήματος αυτού καθώς και οι κυριότερες από τις προταθείσες ερμηνευτικές προσεγγίσεις. Αναλύεται η προβληματική της απόδοσης των εβραϊκών ρημάτων hwh/hyh με τα ελληνικά είμαι/γίνομαι. Στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζονται με τρόπο εποπτικό οι τρόποι απόδοσης του Έξοδος 3:14 σε όλες τις διαθέσιμες ελληνικές μεταφράσεις. Γίνεται λεπτομερέστερη παρουσίαση της GrVen και της ΠΠΚ και διερευνώνται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που παρουσιάζουν σε σχέση με την χρήση και μεταφραστική απόδοση του Τετραγράμματου καθώς και του Έξοδος 3:14. Προτείνονται εναλλακτικές μεταφραστικές αποδόσεις με βάση τα κειμενικά χαρακτηριστικά που εμφανίζουν αυτές οι μεταφράσεις. Παρουσιάζονται σπάνιες εικόνες των χειρογράφων, εκείνες δε της GrVen κάνουν για πρώτη φορά την εμφάνισή τους σε όλη τη σχετική διεθνή βιβλιογραφία. Γίνεται σύνθεση όλων των πληροφοριών και εξάγονται συγκριτικά συμπεράσματα. Στο πέμπτο κεφάλαιο μελετάται η απόδοση του ρήματος hyh όπου αυτό απαντάται στην ΠΔ στην ίδια ακριβώς μορφή με αυτή του εδ. Έξοδος 3:14 και εξάγονται κάποια περαιτέρω συμπεράσματα. Παρουσιάζονται συγκριτικά οι αποδόσεις διαφόρων ελληνικών μεταφράσεων πέρα από την GrVen και την ΠΠΚ. Στο έκτο κεφάλαιο συνοψίζονται τα συμπεράσματα και παρουσιάζονται στον αναγνώστη με τρόπο ευανάγνωστο. Ακολουθεί η βιβλιογραφία.
Αξιολόγηση της οικολογικής αποκατάστασης καμένων μεσογειακών δασικών οικοσυστημάτων από επαναλαμβανόμενες πυρκαγιές με συνδυασμένη χρήση στοιχείων πεδίου, συστημάτων γεωγραφικών πληροφοριών και μεθόδων τηλεπισκόπησης
Authors: Χριστακόπουλος Παύλος
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η ανάπτυξη μιας μεθοδολογίας για την αξιολόγηση της αποκατάστασης του Πεντελικού όρους, το οποίο κατά τα τελευταία 40 χρόνια είχε καεί από μεγάλες και επαναλαμβανόμενες πυρκαγιές και στο οποίο είχαν γίνει προσπάθειες αποκατάστασης με την εκτέλεση αναδασωτικών και αντιδιαβρωτικών έργων. Για την επίτευξη του σκοπού της έρευνας έγινε εκτεταμένη λήψη στοιχείων πεδίου και βάσει αυτών προσδιορίστηκαν οι παράμετροι της οικολογικής αποκατάστασης (αυξητικά στοιχεία, κάλυψη, βιομάζα, εδαφολογικά στοιχεία). Με βάση τις παρατηρήσεις πεδίου αλλά και με κατάλληλη ανάλυση Συστημάτων Γεωγραφικών Πληροφοριών (ΣΓΠ), προσδιορίστηκαν οι παράγοντες αξιολόγησης (διαχειριστική πρακτική, αριθμός πυρκαγιών, βοσκή, τοπογραφικοί παράγοντες κλπ). Προσδιορίσθηκε επίσης ένας τροποποιημένος δείκτης NDVI σε μεγάλη χρονοσειρά δορυφορικών εικόνων SPOT στα πλαίσια της διερεύνησης των μεταπυρικών τάσεων του δείκτη αυτού. Προέκυψε ότι οι μεταπυρικές τάσεις του τροποποιημένου δείκτη βλάστησης (NDVI) ακολουθούν την μορφή της καμπύλης logistic function και με τη χρήση καμπυλών αυτής της μορφής κατέστη εφικτή η αξιολόγηση της μεταπυρικής εξέλιξης του συγκεκριμένου οικοσυστήματος καθώς και η σύγκριση εφαρμοζόμενων πρακτικών αποκατάστασης. Βρέθηκε επίσης ότι η χαλέπιος πεύκη οριακά είχε τη δυνατότητα φυσικής αναγέννησης από ηλικίας 7 ετών. Οι επαναλαμβανόμενες πυρκαγιές δεν επηρέασαν σημαντικά τις εδαφικές ιδιότητες εκτός της παρατηρηθείσας μείωσης της οργανικής ουσίας που αποδόθηκε στην ύπαρξη βοσκής. Επηρέασαν όμως αρνητικά τη δυνατότητα αναγέννησης της χαλεπίου πεύκης. Από τα πιο ενδιαφέροντα και μη αναμενόμενα αποτελέσματα ήταν η θετική επίδραση των κλίσεων στην μεταπυρική αύξηση όλων των μορφών βλάστησης λόγω της φωτοφιλίας των ειδών. Επίσης η αρνητική επίδραση των ανατολικών και βόρειων εκθέσεων σε σχέση με τις νότιες, στην ανάπτυξη πολλών ειδών, λόγω των ισχυρών πνεόντων ΒΑ ανέμων που επικρατούν στη περιοχή. Από τη σύγκριση των πρακτικών της φυσικής αναγέννησης και της αναδάσωσης προέκυψε ότι η αναδάσωση δεν υστερούσε της φυσικής αναγέννησης, ήταν καταλληλότερη για την αποκατάσταση πολλαπλά καμένων εκτάσεων αλλά ευθυνόταν για απώλεια της βιοποικιλότητας.
Η Μαρία Μαγδαληνή στη βιβλική και μεταγενέστερη χριστιανική παράδοση
Authors: Δροσιά Αικατερίνη
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η κριτική προσέγγιση και εξέταση του προσώπου της Μαρίας της Μαγδαληνής και επιχειρείται μέσα από τα δεδομένα των πηγών και της διεθνούς βιβλιογραφίας μια σφαιρική εξέταση του θέματος. Μέσα από μια πολυδιάστατη εικόνα της Μαρίας της Μαγδαληνής, αποτυπωμένη ανά τους αιώνες ως πιστή μαθήτρια, απόστολος αλλά και μετανοημένη αμαρτωλή, επιχειρούμε την επανεξέταση του εξέχοντος ρόλου της και της συμβολής της στο θέμα της ορθόδοξης ανθρωπολογίας. Η εισαγωγή εξετάζει το πρόσφατο ενδιαφέρον για το πρόσωπο της Μαρίας Μαγδαληνής. Οι πρόσφατες ανακαλύψεις χειρογράφων καθιστούν απαραίτητη την επανεξέταση του προσώπου της. Το πρώτο κεφάλαιο εξετάζει το ρόλο των γυναικών στην πρώτη χριστιανική κοινότητα και τον παραδοσιακό τους ρόλο στον πρώιμο χριστιανισμό. Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στις ιστορικές μαρτυρίες για τη Μαρία τη Μαγδαληνή, όπως την ερμηνεία του ονόματός της, τον τόπο καταγωγής της και την ταύτισή της με άλλα γυναικεία πρόσωπα. Το ιστορικό της αποδοχής του προσώπου της Μαρίας της Μαγδαληνής ΄΄εχει επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από διαφορετικές ερμηνείες. Επιπλέον, εξετάζουμε το ρόλο της Μαγδαληνής στα κανονικά ευαγγέλια και επισημαίνονται οι διαφορές μεταξύ των ευαγγελικών διηγήσεων της σταύρωσης, της ταφής του Ιησού, στο πρωί της ανάστασης και ειδικά ο ρόλος της ως πρώτη μάρτυρας της ανάστασης. Επίσης εξετάζουμε το ρόλο της Μαγδαληνής ως απόστολος των αποστόλων. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζουμε τα απόκρυφα κείμενα στα οποία η Μαγδαληνή διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο και προβάλλεται ως οραματίστρια και ηγέτης. εικόνα που μας δίνουν τα κείμενα αυτά σχετικά επιρροή των γυναικών, κυρίως μέσω του προσώπου της Μαγδαληνής, μας παρέχει ένα ισχυρό επιχείρημα σχετικά με το δικαίωμα και την αυθεντικότητα της διδασκαλίας των γυναικών στον πρώιμο χριστιανισμό. Στο τέταρτο κεφάλαιο εξετάζεται η Μαρία η Μαγδαληνή στη μεταγενέστερη εκκλησιαστική παράδοση και συγκεκριμένα στην υμνογραφία, τα πατερικά κείμενα και τα συναξάρια..Επιπλέον, στο πέμπτο κεφάλαιο η διατριβή μας επικεντρώθηκε στην απεικόνιση της Μαρίας της Μαγδαληνής στη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο και την εικαστική τέχνη. Πολλοί καλλιτέχνες εμπνεύστηκαν απ΄αυτήν και αποτύπωσαν την εικόνα της στα έργα τους. Τέλος, σκοπός της έρευνάς μας στο έκτο κεφάλαιο ήταν η εξέταση των θεολογικών επιπτώσεων της ορθόδοξης εκκλησιαστικής παράδοσης και της σύγχρονης επιστημονικής έρευνας για τη θέση της γυναίκας στην εκκλησία.
Ενθουσιαστικές ασκητικές τάσεις στην ύστερη αρχαιότητα
Authors: Σαρκοπούλου Άννα
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η συστηματική καταγραφή των «ενθουσιαστικών» ασκητικών τάσεων θρησκευτικών ομάδων, κυρίως στο χώρο της Ανατολής, κατά την Ύστερη Αρχαιότητα. Εξετάσαμε την ασκητική συμπεριφορά πριν την εμφάνιση του χριστιανισμού, στις ομάδες του Τζαϊνισμού, του Βουδισμού, στις κοινότητες των Εσσαίων και των Θεραπευτών καθώς επίσης και εντός του ελληνο-ρωμαϊκού κόσμου, με σκοπό να εντοπιστούν ομοιότητες και διαφορές με το μετέπειτα χριστιανικό ασκητικό κίνημα. Στη συνέχεια αναφερθήκαμε στο σύστημα του Γνωστικισμού και των αιρετικών ομάδων, εξαιτίας του γεγονότος ότι έδρασαν παράλληλα με τον χριστιανισμό και πολλές φορές υπό την επίδρασή του. Στο κύριο μέρος αναζητήσαμε τις απαρχές του χριστιανικού ασκητικού κινήματος ξεκινώντας από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, αναφερθήκαμε στη σημασία, το σκοπό και τα ιδεώδη της χριστιανικής άσκησης και εν συνεχεία στο μαρτύριο και τους μάρτυρες ως ένα πρώτο είδος «ενθουσιαστικής» ασκητικής συμπεριφοράς. Ένα άλλο θέμα με το οποίο ασχοληθήκαμε, ήταν η μετάβαση των ασκητών από την έρημο σε μια πιο οργανωμένη και συστηματοποιημένη μορφή ασκητικού βίου και η υιοθέτηση «ενθουσιαστικών» ασκητικών συμπεριφορών εντός των μοναστηριών. Ερευνήσαμε την ανάπτυξη του μοναχισμού ανά περιοχή με σκοπό να εντοπίσουμε που εκδηλώθηκαν οι περισσότερες ασκητικές ακρότητες και γιατί. Ένα άλλο θέμα, στο οποίο αναφερθήκαμε, ήταν η ασκητική γραμματεία της περιόδου. Επιπλέον παράλληλα με όλα τα παραπάνω καταγράψαμε ένα ένα τα παραδείγματα των ασκητών που εντοπίστηκαν στις πηγές, οι οποίοι ακολούθησαν μια πιο αυστηρή ασκητική ζωή.
Οι Έλληνες Εβραίοι στη μεταπολεμική Ελλάδα
Authors: Σιδηροπούλου Μαρία
Published: September 2021

Η ανά χείρας διδακτορική διατριβή, συνιστά μια απόπειρα διερεύνησης της σχέσης μεταξύ δύο θεμελιακών εννοιών, της εκκοσμίκευσης και της εβραϊκής ταυτότητας στην Ελλάδα. Πιο αναλυτικά, η δ.δ. μέσα από την εκπόνηση μιας επιτόπιας εμπειρικής έρευνας επιδιώκει να μελετήσει, αφενός τον τρόπο με τον οποίο τα υποκείμενα της έρευνας αυτο-προσδιορίζονται όσον αφορά τη θρησκευτική τους ταυτότητα, τόσο ατομικά όσο και συλλογικά, και αφετέρου, επιχειρεί να διαφωτίσει τις ταυτοτικές διακλαδώσεις της μοντέρνας εβραϊκής ταυτότητας, σε σχέση με την ευρύτερη ελληνική κοινωνία. Στην παρούσα διατριβή, οι σύγχρονες κοσμικές όψεις της ελληνο-εβραϊκής ταυτότητας διερευνώνται στο συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο και πιο ειδικά, στο πλαίσιο της εκκοσμικευμένης, τοπικής ελληνικής κοινωνίας. Η έρευνα εστιάζει συγκριτικά στις πόλεις: Των Αθηνών, της Θεσσαλονίκης, της Λάρισας και του Βόλου, εφόσον, η αντίληψη μιας ενιαίας εθνο-ιουδαϊκής ταυτότητας και εν προκειμένω της σεφαραδίτικης, δηλαδή της ισπανο-εβραϊκής είναι κυρίαρχη μεταπολεμικά σε ολόκληρη την ελλαδική επικράτεια. Με τη χρήση ποιοτικών και ποσοτικών μεθοδολογικών εργαλείων, διερευνάται πως εκφράζεται ο σημερινός αυτο-χαρακτηρισμός κάποιου/ας σε Εβραίο ή Εβραία στην Ελλάδα, τι υποδηλώνει, ποιες επιπλέον συνισταμένες περικλείει και το πως αυτές διαφοροποιούνται ανά γενιά τόσο εντός του εβραϊκού περιβάλλοντος, όσο και εκτός.
Συσχέτιση του βαθμού αποικισμού του γαστρικού βλεννογόνου από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, με τα ενδοσκοπικά και ιστοπαθολογικά χαρακτηριστικά της γαστρίτιδας
Authors: Αλεξοπούλου Ευανθία
Published: September 2021

Ο βαθμός αποικισμού του γαστρικού βλεννογόνου από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού μελετήθηκε συστηματικά, σε συσχετισμό με τα επι μέρους ενδοσκοπικά ευρήματα και ιστολογικά χαρακτηριστικά της γαστρίτιδας, όπως αυτά προτείνονται στο Σύστημα Sydney. Το υλικό αποτέλεσαν 518 βιοψίες άντρου και σώματος στομάχου, 259 ασθενών, που ενδοσκοπήθηκαν για γαστρικά ενοχλήματα. Οι 149 από αυτούς παρουσίαζαν ενδοσκοπική νόσο ( 22 γαστρικό και 127 δωδεκαδακτυλικό έλκος ). Ο αποικισμός του γαστρικού βλεννογόνου από το ελικοβακτηρίδιο εμφάνισε θετική συσχέτιση με την ύπαρξη ενδοσκοπικής νόσου, καθώς και, σε ιστολογικό επίπεδο, με την παρουσία φλεγμονής, δραστηριότητας και υπερπλασίας λεμφικού ιστού, στο γαστρικό βλεννογόνο. Θετική συσχέτιση, όμως, παρατηρήθηκε και μεταξύ του βαθμού αποικισμού του γαστρικού βλεννογόνου από το ελικοβακτηρίδιο και της παρουσίας φλεγμονής. Υπήρξε, ακόμη, γραμμική συσχέτιση μεταξύ του βαθμού αποικισμού από το ελικοβακτηρίδιο και του βαθμού της φλεγμονής του γαστρικού βλεννογόνου. Η παρουσία δωδεκαδακτυλικού έλκους εμφάνισε περισσότερο ισχυρή συσχέτιση με τη φλεγμονή του βλεννογόνου του άντρου του στομάχου και λιγότερο με τη φλεγμονή του βλεννογόνου του σώματος. Με τις παρατηρήσεις αυτές ενισχύεται το σκεπτικό της συμβολής του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού στην εμφάνιση φλεγμονής και εξέλκωσης στο γαστρικό βλεννογόνο, καθώς και ο σημαντικός του ρόλος στην παθογένεια του δωδεκαδακτυλικού έλκους. Ενισχύεται, όμως, και η υπόθεση της συμμετοχής του ελικοβακτηριδίου στην εμφάνιση υπερπλασίας λεμφικού ιστού, στοιχείου που μπορεί να αποτελέσει το έδαφος για την ανάπτυξη γαστρικού λεμφώματος.
Διερεύνηση των βιοχημικών μηχανισμών δράσης των δραστικών μορφών οξυγόνου
Authors: Κιτσάτη Ναταλία
Published: September 2021

Ο σίδηρος αποτελεί απαραίτητο ιχνοστοιχείο της ζωής, ωστόσο μπορεί να γίνει τοξικός για το κύτταρο συμμετέχοντας σε αντιδράσεις τύπου Fenton με δισθενή ιόντα σιδήρου, οδηγώντας στην παραγωγή ελευθέρων ριζών υδροξυλίου που οξειδώνουν όλα τα κυτταρικά συστατικά. Μελέτες έχουν δείξει ότι μεγάλος αριθμός ενώσεων της Μεσογειακής δίαιτας προστατεύουν τα κύτταρα από τις οξειδώσεις των δραστικών ελευθέρων ριζών. Στην παρούσα έρευνα, ελέγξαμε την ικανότητα φαινολικών οξέων της διατροφής να προστατεύουν το πυρηνικό DNA κυττάρων που εκτίθενται σε H2O2. Το καφεϊκό οξύ προστάτευσε δεσμεύοντας τα καταλυτικά ενεργά ιόντα σιδήρου μέσω της ορθο-διϋδρόξυ ομάδας του. Όμως, προστασία επιτυγχάνεται μόνο σε μεγάλες συγκεντρώσεις, διότι δεν μπορεί να διαπεράσει την κυτταρική μεμβράνη με ευκολία, λόγω της αρνητικά φορτισμένης καρβοξυλομάδας στο ουδέτερο pH του θρεπτικού υλικού. Για το λόγο αυτό, συνθέσαμε χημικά παράγωγα καφεϊκού (εστέρες), στα οποία το αρνητικό φορτίο εξουδετερώθηκε από το σχηματισμό εστερικών δεσμών, με αυξημένη λιποφιλικότητα. Η προστατευτική ικανότητα των ενώσεων αυτών βασίστηκε στην ικανότητά τους (1) να εισέρχονται στον ενδοκυτταρικό χώρο με ευκολία και (2) να δεσμεύουν τον ενδοκυττάριο σιδήρου μέσω της ορθο-διϋδρόξυ-ομάδας τους. Στη συνέχεια, εξετάστηκαν δύο κύριες φαινολικές αλκοόλες του ελαιολάδου, η υδροξυτυροσόλη και η τυροσόλη, στην απόπτωση σε συνθήκες οξειδωτικού στρες, οι οποίες δεν είναι αρνητικά φορτισμένες και διαχέονται μέσω της κυτταρικής μεμβράνης. Η υδροξυτυροσόλη που δεσμεύει σίδηρο μέσω της ορθο-διϋδρόξυ-ομάδας της, ανέστειλε την παρατεταμένη φωσφορυλίωση της JNK και της ρ38-ΜΑΡΚ που προκαλεί το Η2Ο2. Επίσης, ο ενδοκυττάριος σίδηρος σε συνδυασμό με το οξειδωτικό στρες εμπλέκονται σε μια σειρά παθολογικών καταστάσεων. Γι’ αυτό, διερευνήθηκε ο ρόλος ομοιοστασίας του σιδήρου σε αιμοκαθαιρόμενους νεφροπαθείς. Ο υπολογισμός του κορεσμού της τρανσφερρίνης (Tf-Sat) δεν είναι δυνατόν να γίνει με τις κλασικές μεθοδολογίες μετά την ενδοφλέβια χορήγηση σκευασμάτων σιδήρου, λόγω παρουσίας στον ορό σιδήρου μη προσδεδεμένου στην τρανσφερρίνη (NTBI). Γι’ αυτό, αναπτύχθηκε η τεχνική ηλεκτροφόρησης ουρίας πολυακρυλαμιδίου (U-PAGE) με την οποία διερευνήθηκαν οι άμεσες αλλαγές του κορεσμού της τρανσφερρίνης (Tf-Sat), των επιπέδων της δισιδηρικής τρανσφερρίνης και της ηπατιδίνης στον ορό, αμέσως μετά τη χορήγηση σιδήρου. Παρατηρήθηκε αύξηση του κορεσμού της τρανσφερρίνης και της δισιδηρικής της μορφής που συνοδεύτηκαν από παράλληλη αύξηση των επιπέδων της ηπατιδίνης στον ορό. Η γρήγορη απόκριση σήματος από την ηπατιδίνη παρεμποδίζει την έξοδο του σιδήρου από τα ηπατοκύτταρα στην κυκλοφορία, επηρεάζοντας αρνητικά τη διαδικασία της ερυθροποίησης. Κλείνοντας, η δέσμευση του ενδοκυττάριου σιδήρου από φαινολικές ενώσεις της διατροφής θα μπορούσαν να προστατεύουν τα κύτταρα σε συνθήκες οξειδωτικού στρες, συνεισφέροντας στη διατήρηση της ανθρώπινης υγείας.
Εξ΄ αποστάσεως εκπαίδευση στον χώρο της υγείας
Authors: Ζώγας Σπύρος
Published: September 2021

Ο σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να διερευνήσει την αποτελεσματικότητα της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης (E-Learning) έναντι της παραδοσιακής (πρόσωπο προς πρόσωπο), όσον αφορά στην απόκτηση γνώσεων, όπως αυτή φαίνεται από τις επιδόσεις των φοιτητών/τριών στις τελικές τους εξετάσεις. Για την πραγματοποίηση της έρευνας επιλέχθηκε το υποχρεωτικό μάθημα «Πληροφορική της Υγείας» που διδάσκεται στα πλαίσια του προπτυχιακού προγράμματος σπουδών στο τμήμα Νοσηλευτικής του ΕΚΠΑ. Το μάθημα διδάχθηκε ταυτόχρονα και με δύο μεθόδους, την εξ αποστάσεως και την παραδοσιακή. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 186 φοιτητές/τριες. Οι φοιτητές/τριες επέλεξαν ελευθέρα την ομάδα διδασκαλίας στην οποία ήθελαν να συμμετάσχουν. Τελικά 85 φοιτητές/τριές επέλεξαν την ηλεκτρονική ομάδα και 101 την παραδοσιακή. Η παραδοσιακή ομάδα παρακολούθησε τα μαθήματα με τον παραδοσιακό τρόπο, δηλαδή πρόσωπο με πρόσωπο σε αίθουσα διδασκαλίας, ενώ η ηλεκτρονική ομάδα μελετούσε την ύλη του μαθήματος -που αποτελούνταν από βίνετοπαρουσιάσεις, σημειώσεις κειμένου, και ασκήσεις- χωρίς φυσική παρουσία, μέσω της ειδικής ηλεκτρονικής πλατφόρμας του πανεπιστημίου η-τάξη (eclass.uoa.gr/). Καταβλήθηκε προσπάθεια ώστε καμία από τις δύο ομάδες να μην μειονεκτεί έναντι της άλλης, όσον αφορά στην παρεχόμενη γνώση. Στο τέλος της διδασκαλίας του μαθήματος οι φοιτητές/τριες και των δύο ομάδων εξετάστηκαν με φυσική παρουσία στην ίδια ύλη με ίδια θέματα. Από τα δύο ερωτηματολόγια, που διαμοιράστηκαν πριν και μετά τα μαθήματα, και από τα γραπτά των τελικών εξετάσεων, προέκυψαν διάφορά συμπεράσματα σχετικά με την ηλεκτρονική μάθηση σε σχέση με την παραδοσιακή. Το κεντρικό όμως ερώτημα της διδακτορικής διατριβής ήταν αν υπάρχει διαφορά στα μαθησιακά αποτελέσματα μεταξύ των δύο μεθόδων. Μετά από ανάλυση των βαθμολογιών των τελικών εξετάσεων, προέκυψε ότι οι μέσοι όροι της τελικής βαθμολογίας των φοιτητών/τριών των δύο ομάδων ήταν πάρα πολύ κοντά μεταξύ τους. Με άριστα το 10, για τους φοιτητές/τριές του E-Learning, η μέση βαθμολογία ήταν: 7,10 ενώ για τους παραδοσιακούς: 7,11. Το συμπέρασμα αυτό συμφωνεί με την πλειοψηφία αντίστοιχων ερευνών που δείχνουν ότι η εξ αποστάσεως εκπαίδευση δεν υστερεί έναντί της παραδοσιακής, άλλα μπορεί να την υποκαταστήσει επάξια όταν υπάρχει ανάγκη.
15+1 γυναίκες αρχιτέκτονες στην Αθήνα
Authors: Κάτου Μαρία
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή μελετά την αλληλεπίδραση και διαπλοκή του φύλου, του χώρου, του χρόνου στον εργασιακό βίο (ζωή) και την καθημερινότητα γυναικών αρχιτεκτόνων που ζουν/έζησαν και εργάζονται/εργάστηκαν στην Αθήνα. Βασίζεται στη συμμετοχική παρατήρηση και σε 15 βιογραφικές αφηγήσεις με γυναίκες αρχιτέκτονες με διαφοροποιημένα χαρακτηριστικά ηλικίας, ταξικής καταγωγής, θέσης στο επάγγελμα και προσωπικής ζωής. Η πραγματοποίηση, ανάλυση και ερμηνεία των συνεντεύξεων γίνεται με συνδυασμό μεθόδων και πρακτικών που επηρεάζονται από ποικίλα επιστημολογικά ρεύματα της ποιοτικής κοινωνικής έρευνας, της προφορικής ιστορίας, των επιστημών του χώρου και του φύλου. Βασίζεται στις αρχές της ανοικτότητας, της αναστοχαστικότητας και της αυτοαναφορικότητας. Η έρευνα στοχεύει να αναδείξει τους υποκειμενικούς τρόπους βίωσης, ωστόσο οι παρατηρήσεις που προκύπτουν, αναδεικνύουν τις διαπλοκές του ατομικού - κοινωνικού.Η έρευνα συγκροτεί μια επίκαιρη περιγραφή της εργασιακής ταυτότητας της "αρχιτέκτονα" και αναδεικνύει τα πολυποίκιλα και ρευστά χαρακτηριστικά που παίρνει κάτω από διαφορετικές συνθήκες και στη διάρκεια του χρόνου. Αναδεικνύει την ισχυρή αλληλεπίδραση της προσωπικής με την εργασιακή ζωή, επισημαίνοντας την ανεπάρκεια του διαχωρισμού των δύο σφαιρών. Η μελέτη της καθημερινότητας των γυναικών αμφισβητεί διαχωρισμούς μεταξύ αμειβόμενης και μη εργασίας, επαναπροσδιορίζει τα δίπολα δημόσιος/ιδιωτικός χώρος, ελεύθερος χρόνος/χρόνος δουλειάς παραγωγή/αναπαραγωγή και αναδεικνύει τους ενεργούς τρόπους με τους οποίους οι γυναίκες αρχιτέκτονες βιώνουν και προσπαθούν να διαμορφώσουν έναν ενιαίο προσωπικό και κοινωνικό χώρο σε επίπεδο σπιτιού, γειτονιάς, εργασίας και πόλης. Οι γυναίκες αρχιτέκτονες τίθενται στο επίκεντρο της έρευνας ως παραγωγοί των κοινωνικών σχέσεων και του αστικού χώρου λόγω επαγγελματικής ιδιότητας, κυρίως όμως λόγω της καθημερινής τους ζωής σε αυτόν.
Ο προσδιορισμός της ποινής στα στάδια της επιμέτρησης και της έκτισης
Authors: Βρυνιώτης Πανταζής
Published: September 2021

Η διατριβή, εξετάζει τη διαδικασία προσδιορισμού του ύψους, καθώς και του τρόπου έκτισης της ποινής. Εκείνη, δηλαδή που ακολουθείται για την επιβολή σε συγκεκριμένο άτομο, συγκεκριμένης ποινής, που θα εκτιθεί με συγκεκριμένο τρόπο. Στο πλαίσιο αυτό, επισκοπούνται οι θεσμοί που προσδίδουν ελαστικότητα στην ποινή τόσο στο στάδιο της επιμέτρησης (μείωση, επαύξηση, επιμέτρηση) όσο και σε εκείνο της επιβολής και έκτισής της (αναστολή, μετατροπή, διακοπή και αναβολή εκτέλεσης της ποινής, κατ’ οίκον έκτιση της ποινής, απόλυση υπό όρο) ελέγχοντας σε πρακτικό επίπεδο τον ορθό ή μη τρόπο λειτουργίας των σχετικών θεσμών στη σύγχρονη εγχώρια δικαστηριακή πραγματικότητα, επιβεβαιώνοντας μέσα από πρακτικά παραδείγματα τις δικαιοπολιτικές παραδοχές και καλύπτοντας μέρος της ύλης που μέχρι πρότινος δεν είχε αναδειχθεί, αντιμετωπίζοντας αρκετά ειδικά ζητήματα. Καταλήγει δε, σε μία συνολική δικαιοπολιτική θεώρηση της λειτουργίας του ισχύοντος δικαίου και εξετάζει τις ενδεχόμενες προοπτικές..
Η τοπική ανάπτυξη και η πολιτική για την αειφορία
Authors: Εξαρχουλέα Ιουλία
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρεί τη θεωρητική και εμπειρική διασύνδεση της πολιτικής για την αειφορία, της λειτουργίας του τοπικού επιπέδου και κυρίως της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των συμμετοχικών διαδικασιών. Μέσω ποιοτικής έρευνας και συγκεκριμένα με συνεντεύξεις με αιρετούς, εκπροσώπους ΜΚΟ, επενδυτές, εκπροσώπους παραγωγικών φορέων του νομού Μεσσηνίας στοχεύει να αποσαφηνίσει τις «αξίες», τις «στάσεις» και τις «αντιλήψεις» των φορέων λήψης των αποφάσεων στο τοπικό επίπεδο καθώς και τους παράγοντες και τις διαδικασίες διαμόρφωσής των. Έμφαση δίνεται στους μηχανισμούς λήψης των αποφάσεων, τις συμμετοχικές διαδικασίες και τις αντιδράσεις στις περιβαλλοντικές αποφάσεις.
Χρήση οικονομικών εργαλείων για την καταπολέμηση του θορύβου
Authors: Συνοδινός Δημήτριος
Published: September 2021

Η χρήση Οικονομικών Εργαλείων έχει εξοπλίσει τους διαχειριστές των Διεθνών Αερολιμένων με πρόσθετες δυνατότητες στην προσπάθεια μείωσης του θορύβου των αεροσκαφών. Οι κατάλληλα σχεδιασμένες χρεώσεις για τον θόρυβο προσφέρουν τα κίνητρα για καλύτερη πτητική συμπεριφορά εκ μέρους των χειριστών αεροσκαφών, καλύτερη χρήση ωρών πτήσεων στους αερολιμένες αλλά και γενική ανανέωση του στόλου. Στην Διατριβή αυτή, εξετάζεται η δυνατότητα εισαγωγής ενός συστήματος χρεώσεων σε αεροδρόμια που δεν έχουν ακόμα εφαρμόσει ανάλογες τακτικές. Με δεδομένη την διεθνή εμπειρία και τις κατευθύνσεις που δίνει η Διεθνής Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO) προτείνεται η χρήση συγκεκριμένου μαθηματικού τύπου για τον υπολογισμό των εν λόγω χρεώσεων. Πρόταση που συνεπικουρείται και από την δηλωμένη πρόθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τις αντίστοιχες προτάσεις για ομοιογενή πανευρωπαϊκή πολιτική στα θέματα του θορύβου από αεροσκάφη. Παράλληλα, προβάλλονται και τα αποτελέσματα πιθανής εφαρμογής του συστήματος στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών που είναι βασισμένα στην πρόσφατη κατάθεση ανάλογης πρότασης.
Η ενσυναίσθηση στη σχέση γιατρού-ασθενή
Authors: Κιοσσές Βασίλειος
Published: September 2021

Η σχέση γιατρού-ασθενή είναι το κυριότερο θεραπευτικό εργαλείο που διαθέτει ένας γιατρός στη φαρέτρα του κατά τη διάρκεια της κλινικής πράξης. Ωστόσο η σύγχρονη ιατρική δίνει έμφαση στις διαταραχές και τα συμπτώματα με αποτέλεσμα να υποσκάπτεται ο χρόνος που διαθέτει ένας επαγγελματίας υγείας προκειμένου να γνωρίσει τον ασθενή του. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί το κατά πόσο η δημιουργία ενός βιωματικού εκπαιδευτικού προγράμματος στην ενσυναίσθηση, θα έχει ουσιαστική επίδραση στην ενσυναισθητική συμπεριφορά των συμμετεχόντων. Δημιουργήθηκε ένα πρότυπο βιωματικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα, στόχος του οποίου ήταν η ενίσχυση της ενσυναίσθητης κατανόησης. Η διάρκειά του ήταν 60 ώρες, κατανεμημένες σε 3 τριήμερα. Οι τρεις άξονες στους οποίους κυμάνθηκε η παρέμβαση ήταν η θεωρία, η ανάπτυξη δεξιοτήτων και η προσωπική ανάπτυξη. Η ενσυναίσθηση μετρήθηκε με την κλίμακα αυτοβαθμών ενσυναίσθησης κατά Jefferson, ενώ έγιναν ημιδομημένες συνεντεύξεις με τους συμμετέχοντες. Κατά τη διάρκεια τριών συνεχόμενων εξαμήνων, 42 φοιτητές ιατρικής ολοκλήρωσαν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Έλα στη θέση μου, Γιατρέ!» εκ των οποίων οι 15 ήταν άνδρες. Την ομάδα ελέγχου απάρτιζαν 45 φοιτητές εκ των οποίων οι 15 ήταν άνδρες. Οι δύο ομάδες δεν είχαν διαφορές αναφορικά με το γένος τους (p=0.878) και το έτος σπουδών (p=0.43). Ο μέσος όρος των αυτοβαθμών ενσυναίσθησης που σημείωσαν οι φοιτητές πριν την εκπαίδευση ήταν 109.3 (12.7), μετά την εκπαίδευση ήταν 121.1 (9.0) και έξι μήνες μετά ήταν 121.1 (9.5). Η διαφορά των μετρήσεων πριν και μετά ήταν στατιστικά σημαντική (p<0.0001) όπως επίσης σημαντική ήταν και η διαφορά μεταξύ των μετρήσεων πριν την παρέμβαση και έξι μήνες αργότερα (p<0.0001). Η διαφορά των μετρήσεων αμέσως μετά την εκπαίδευση και έξι μήνες αργότερα δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p=0.999). Αντίστοιχα, το μέγεθος επίδρασης ήταν εξαιρετικά υψηλό στην πριν-μετά σύγκριση (d= 1.072) όπως και στην πριν και έξι μήνες αργότερα μέτρηση (d= 1.052). η σύγκριση μεταξύ της ομάδας ελέγχου και της ομάδας παρέμβασης ανέδειξε εξαιρετικά στατιστικά σημαντική διαφορά τόσο σε σχέση με τα σκορ μετά την παρέμβαση (p<0.0001) αλλά και έξι μήνες αργότερα (p<0.0001). Μεγάλη πρακτική σημαντικότητα προέκυψε από τις συγκρίσεις της ομάδας ελέγχου με τις μετρήσεις της ομάδας παρέμβασης αμέσως μετά την παρέμβαση και έξι μήνες αργότερα, με το μέγεθος επίδρασης να είναι d=1.268 και d=1.238 αντίστοιχα. Το «Έλα στη θέση μου, Γιατρέ» αποδείχθηκε ότι αύξησε την ενσυναίσθηση των συμμετεχόντων με στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα αλλά και με πρακτική σημαντικότητα, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου όπου οι φοιτητές δεν έλαβαν καμία παρέμβαση. Ο συνδυασμός της θεωρίας με την προσωπική ανάπτυξη και την ανάπτυξη δεξιοτήτων μέσα από τη βιωματική μάθηση θεωρούμε ότι αποτέλεσαν τις συνθήκες που συντέλεσαν στα ισχυρά αποτελέσματα. η παρούσα μελέτη αποκάλυψε ότι η διαστρεβλωμένη αντίληψη για το τί είναι ενσυναίσθηση και πώς αυτή μπορεί να εκφραστεί οφείλεται στην άγνοια των συμμετεχόντων για την άγνοια που οι ίδιοι έχουν σε σχέση με τη δεξιότητα αυτή (η κατά Σωκράτη μεροληψία).
Essays on economics of collusion
Authors: Χαριστός Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή αποτελείται από τέσσερις εργασίες. Η πρώτη εξετάζει την αποτελεσματικότητα της πολιτικής κατά των συμπράξεων (καρτέλ) όταν η ζήτηση είναι αβέβαιη και οι επιχειρήσεις δε μπορούν να παρατηρήσουν τις επιλογές των ανταγωνιστών τους. Δείχνουμε ότι ένα Πρόγραμμα Επιείκειας (ΠΕ) που περιορίζεται πριν την έναρξη έρευνας από την Αρχή Προστασίας του Ανταγωνισμού (ΑΠΑ) δεν επηρεάζει τη διάρκεια των ανταγωνιστικών περιόδων. Ένα ΠΕ που δίνει τη δυνατότητα σε μια επιχείρηση να επωφεληθεί μετά την έναρξη ελέγχου από την ΑΠΑ έχει διφορούμενα αποτελέσματα στην αποτρεπτική ικανότητα της Πολιτικής Ανταγωνισμού. Στη δεύτερη εργασία, υποθέτοντας ότι η πιθανότητα καταδίκης μίας σύμπραξης υπό έρευνα αυξάνεται με τον αριθμό των συνεργαζόμενων (με την ΑΠΑ) επιχειρήσεων δείχνουμε αρχικά ότι η αποτελεσματική αποτροπή απαιτεί κίνητρα για κάθε επιχείρηση να συνεργαστεί (να ομολογήσει τη συμμετοχή της και να παρέχει πληροφορίες). Η εισαγωγή σειράς προτεραιότητας έχει διφορούμενα αποτελέσματα στην αποτρεπτική ικανότητα των ΠΕ. Η τρίτη εργασία ερευνά την επίδραση των ΠΕ στο κίνητρο των επιχειρήσεων που συμμετέχουν σε σύμπραξη να κατανείμουν τα ενοχοποιητικά πειστήρια-στοιχεία μεταξύ τους. Το καρτέλ (σύμπραξη) έχει τη δυνατότητα να καθορίσει τον τρόπο κατανομής των ενοχοποιητικών στοιχείων-πληροφοριών. Εάν η πιθανότητα καταδίκης ενός καρτέλ υπό έλεγχο είναι επαρκώς υψηλή, η ΑΠΑ καταφέρνει να συλλέξει τα ενοχοποιητικά στοιχεία μόνο μερικώς.Η τέταρτη εργασία ερευνά το κίνητρο συμμετοχής σε καρτέλ επιχειρήσεων που πωλούν σε δύο τύπους αγορών, στις αγορές διαφημιστών και καταναλωτών (αναγνώστες εντύπων, τηλεθεατές). Η ταυτόχρονή σύμπραξη στις δύο αγορές είναι πιθανότερο να είναι βιώσιμη όταν οι καταναλωτές εμφανίζουν μικρότερη αποστροφή προς τις διαφημίσεις, ενώ το αντίθετο ισχύει όταν η σύμπραξη περιορίζεται μόνο στην αγορά διαφημίσεων. Οι επιχειρήσεις είναι πιθανό να αναγκαστούν να συμπράξουν μόνο στην αγορά των διαφημίσεων ενώ ανταγωνίζονται στην άλλη. Όταν οι επιχειρήσεις συμπράττουν μόνο στην αγορά των διαφημίσεων και οι καταναλωτές είναι ουδέτεροι ως προς την ποσότητα των διαφημίσεων που περιέχει το προϊόν, τα πρόστιμα ως πολλαπλάσιο των παρανομών κερδών που προέρχονται μόνο από την αγορά των διαφημιστών ενισχύουν την αποτρεπτική δύναμη την πολιτικής κατά των συμπράξεων σε σύγκριση με τα πρόστιμα ως πολλαπλάσιο των συνολικών παράνομων κερδών.