bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Διασκευές ελληνικών λαϊκών παραμυθιών για παιδιά
Authors: Σουλιώτη Δανάη
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζει κειμενικές και εικονογραφικές διασκευές νεοελληνικών λαϊκών παραμυθιών για παιδιά από τα μέσα του 20ού αιώνα έως τις σημερινές μορφές τους. Τα παραμύθια δεν εξετάζονται ως παραλλαγές −με ό,τι αυτές συνεπάγονται στη φιλολογική/λαογραφική τους διάσταση−, αλλά ως διασκευές («λογοτεχνικά παραμύθια») στο πλαίσιο των βασικών −ρητών και υπόρρητων− αρχών που διέπουν τη συγγραφή βιβλίων για παιδιά. Τα ζητήματα που μελετώνται στο εν λόγω πόνημα συνοψίζονται στα εξής: Α) H λογοτεχνική μετουσίωση έργων από το ελληνικό λαϊκό παραμυθολόγιο σε ακραιφνώς παιδικά αναγνώσματα. Β) H ανάδυση των ιδεών και των αντιλήψεων που διηθούνται στα παραμύθια και στα περικειμενικά στοιχεία τους, καθώς και η συσχέτιση της υποκειμενικότητας των συντελεστών κάθε έκδοσης με κραταιά ιδεολογήματα. Γ) O τρόπος διαχείρισης και απεικόνισης στοιχείων από τον ελληνικό παραδοσιακό πολιτισμό στα παραμύθια. Το ερευνητικό υλικό περιλαμβάνει αντιπροσωπευτικές περιπτώσεις διασκευασμένων ελληνικών λαϊκών παραμυθιών και η εξέτασή τους εστιάζει αφενός στον λογοτεχνικό λόγο και την εικονογράφηση τους, αφετέρου στον παιδαγωγικό και εξηγητικό λόγο των συντελεστών κάθε έκδοσης. Η μεθοδολογία της εν λόγω διατριβής βασίζεται στη μέθοδο της σύγκρισης κειμένων (Συγκριτική Γραμματολογία- Συγκριτική Παιδική Λογοτεχνία) και συνεπικουρείται από τη μέθοδο Ανάλυσης Περιεχομένου και από τις θεωρητικές αρχές της Νέας Κριτικής∙ επίσης αξιοποιήθηκαν στοιχεία από τη θεωρία της Διακειμενικότητας στην ενδοκειμενική της εκδοχή. Ειδικότερα, η μεθοδολογική προσέγγιση επικεντρώθηκε στη συγκριτική μελέτη ανάμεσα στα αρχικά λογοτεχνικά έργα (προκείμενα) και τις μετέπειτα διασκευές τους, εξετάζοντας παράγοντες που αφορούν τις αφηγηματικές συνιστώσες, τα γλωσσικά και υφολογικά στοιχεία, την εικονογράφηση, τα περικειμενικά στοιχεία κάθε έκδοσης, και τέλος, τις ιδεολογικές αποχρώσεις των λογοτεχνικών παρεμβάσεων. Το μεθοδολογικό σχέδιο προσέγγισης στηρίχθηκε στη διπλή ανάγνωση των παραμυθιών: 1) σε πρώτο επίπεδο πραγματοποιείται η συνταγματική ανάγνωση για την ανάδειξη των αφηγηματικών δομών και κωδίκων, αξιοποιώντας μεθοδολογικά εργαλεία της δομικής αφηγηματολογίας και 2) ακολουθεί σε δεύτερο επίπεδο η παραδειγματική ανάγνωση, εφαρμόζοντας τη θεωρία των μεταδιηγητικών σχημάτων (metanarratives). Σε ό,τι αφορά τον τρόπο προσέγγισης της εικονογράφησης των υπό μελέτη παραμυθιών, διερευνώνται οι δυνατότητες αλληλεπίδρασης μεταξύ κειμένου και εικόνων σύμφωνα με το ταξινομικό σχήμα των Nikolajeva & Scott, όπως επίσης και ο ρυθμός ανάγνωσης των εικονογραφημένων βιβλίων. Έπειτα από τη θεωρητική πλαισίωση και την ανάλυση του ερευνητικού υλικού ακολουθεί ένα τρίτο μέρος που αφορά τη δυνατότητα διδακτικής αξιοποίησης ενός ελληνικού λαϊκού παραμυθιού με τη συνδρομή των μεθόδων της Δημιουργικής Γραφής και με έμφαση σε συγγραφικές ασκήσεις που εμπλέκουν διασκευαστικές τεχνικές.
Η ταυτότητα της Σαλαμίνας από τα τέλη του 17ου αιώνα έως και τα μέσα του 19ου αιώνα
Authors: Βελτανισιάν Παναγιώτης
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσης εργασίας αποτελεί η αναζήτηση της ταυτότητας της Σαλαμίνας από τα τέλη του 17ου αιώνα έως και τα μέσα του 19ου αιώνα αξιοποιώντας δικαιοπρακτικά έγγραφα δημόσιων, ιδιωτικών και μοναστηριακών αρχείων, προφορικές παραδόσεις, περιηγητικά κείμενα και άλλες πρωτογενείς πηγές. Οι τομείς της ιδιωτικής και της δημόσιας ζωής που φωτίζονται από τις παραπάνω πηγές είναι η διοίκηση και οι αρμοδιότητες της Δημογεροντίας, ο ρόλος της συντεχνίας των κατραμιτζήδων στην οικονομία και στην κοινωνία του νησιού, η μοναστηριακή οργάνωση και διαχείριση της περιουσίας της Ιεράς Μονής Φανερωμένης, ο οικονομικός βίος των κατοίκων της Σαλαμίνας, οι κληροδοτικές πρακτικές και οι στρατηγικές μεταβίβασης της οικογενειακής περιουσίας, τα οικογενειακά επίθετα και οι οικογένειες, τα τοπωνύμια, τα στοιχεία λαϊκού λόγου καθώς και διάφορα περιστατικά της καθημερινότητας κατά τους χρόνους της Επανάστασης και τους πρώτους μετεπαναστατικούς χρόνους στη Σαλαμίνα. Η παρουσίαση, συνεξέταση και αξιολόγηση των πηγών αυτών ανέδειξε πτυχές της ζωής των κατοίκων της Σαλαμίνας και κυρίως όψεις του εθιμικού δικαίου, άγνωστες μέχρι σήμερα. Παράλληλα οι πηγές αυτές αποκάλυψαν ότι η Σαλαμίνα ακολουθούσε την τύχη και γενικότερα την ιστορική και πολιτισμική πορεία της Αθήνας. Τέλος, πολλές από τις προφορικές παραδόσεις επιβεβαιώθηκαν μέσα από τις γραπτές πηγές και κατ’ αυτόν τον τρόπο ενισχύθηκε το θεωρητικό υπόβαθρο της Ιστορικής Λαογραφίας.
Κατάκτηση και διδασκαλία της τροπικότητας από Τούρκους μαθητές της Ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας
Authors: Χατζηθεοδώρου Αντιγόνη
Published: September 2021

Η διατριβή ανήκει στον χώρο της Διδασκαλίας της Ελληνικής ως Ξένης γλώσσας και πραγματεύεται το φαινόμενο της Τροπικότητας με την εμφάνιση των επιστημικών και δεοντικών τροπικών δεικτών της Ελληνικής στα γραπτά των φυσικών ομιλητών της Τουρκικής που τη διδάσκονται ως ξένη. Σκοπός της είναι να αναδείξει τις ομοιότητες και τις διαφορές τπου παρουσιάζουν τα τροπικά συστήματα των δύο γλωσσών και να παρουσιάσει μία πρόταση διδασκαλίας για την αποτελεσματικότερη κατάκτηση των γραμματικών τροπικών δεικτών από το συγκεκριμένο κοινό. Για τον σκοπό αυτό, συγκεντρώνεται και περιγράφεται το σύνολο των μέσων πραγμάτωσης της τροπικότητας της Τουρκικής με την αντίστοιχη απόδοσή τους στην Ελληνική. Οι δείκτες εντάσσονται βάσει των σημασιών που εκφράζουν σε ένα τροπικό συνεχές και πραγματοποιείται η συγκριτική μελέτη των τροπικών συστημάτων των δύο γλωσσών. Επιπλέον, η έρευνα πραγματοποιείται σε ένα σώμα μαθητικών κειμένων, προκειμένου να εντοπιστούν οι δείκτες που χρησιμοποιούνται από τους Τούρκους μαθητές της Ελληνικής και να δηλωθούν οι τροπικές σημασίες μέσα από την ανάλυση των σχετικών δεδομένων. Το συμπέρασμα του όλου εγχειρήματος είναι ότι οι φυσικοί ομιλητές της Τουρκικής διαθέτουν ήδη τις τροπικές σημασίες από τη μητρική τους γλώσσα και ότι η λειτουργική πολυπλοκότητα των γραμματικών δεικτών είναι χαρακτηριστικό και των δύο γλωσσών. Επομένως, απομένει να κατακτήσουν τα μέσα με τα οποία δηλώνονται οι τροπικές σημασίες στη γλώσσα-στόχο και να συνειδητοποιήσουν ότι αυτές συγκεντρώνονται σε μικρότερο αριθμό γραμματικών δομών στην Ελληνική συγκριτικά με την Τουρκική. Τέλος, με βάση τα παραπάνω συμπεράσματα πραγματοποιείται η διαβάθμιση των γραμματικών τροπικών δεικτών στα έξι επίπεδα γλωσσομάθειας, η οποία βασίζεται στην πρόταση του Τσαγγαλίδη (2015) και τονίζεται η ανάγκη σύνδεσης γραμματικών δομών και σημασιών με σκοπό την αποτελεσματικότερη παρουσίαση των δεικτών που αποτέλεσαν αντικείμενο της παρούσας μελέτης.
Ανάπτυξη και βελτιστοποιήση μηχανισμών χημικής κινητικής καύσης C1-C7 υδρογοναθράκων και πειραματική επαλήθευση
Authors: Μαλλιωτάκης Ζήσης
Published: September 2021

Οι εκπομπές ρύπων από διεργασίες καύσης έχουν μεγάλη επίπτωση στην ποιότητα του αέρα, το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία. Ειδικά σε αστικά κέντρα, εξαιτίας της εκτεταμένης χρήσης αυτοκινήτων που λειτουργούν με κινητήρες εσωτερικής καύσης, το πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο. Παρά την πρόοδο στην ανάπτυξη εναλλακτικών τρόπων μεταφοράς, π.χ. του ηλεκτρικού κινητήρα πρόωσης, είναι βέβαιο πως η κίνηση των ανθρώπων θα παραμείνει στο εγγύς μέλλον εξαρτημένη από τα υψηλής ενεργειακής πυκνότητας υγρά καύσιμα. Σε αυτό το πλαίσιο η έρευνα πάνω στους κινητήρες εσωτερικής καύσης, των αντίστοιχων καυσίμων, πιθανών εναλλακτικών, καθώς και της χημείας που περιγράφει την καύση τους παραμένει μονόδρομος στη προσπάθεια να επιτευχθεί βελτίωση της αποτελεσματικότητας και μείωση των εκπομπών. Η παρούσα διατριβή ασχολείται με την ανάπτυξη και βελτίωση μοντέλων χημικής κινητικής που περιγράφουν τη διαδικασία οξείδωσης των καυσίμων, σχετικών με τη λειτουργία του κινητήρα, χρησιμοποιώντας υπολογιστικά και πειραματικά εργαλεία. Η μελέτη επικεντρώνεται σε α) οξυγονούχους υδρογονανθρακές - πιθανά βιο-καύσιμα, β) σημαντικά ενδιάμεσα προϊόντα της καύσης που μπορεί να οδηγήσουν στο σχηματισμό των ελεγχόμενων ρύπων και γ) μεγαλύτερους παραφινικούς και αρωματικούς υδρογονάνθρακες που θεωρούνται υποκατάστατα των καύσιμων. Ειδικότερα μελετάται η χημική κινητική του οξικού οξέος, της αιθανόλη και της ακεταλδεΰδης αξιοποιώντας πειραματικά δεδομένα από υπερστοιχιομετρικές φλόγες προανάμιξης αιθυλενίου. Η μελέτη είναι η πρώτη που διερευνά τη συμπεριφορά των οξυγονούχων καυσίμων C2 από διαφορετικές οικογένειες χημικών ειδών σε παρόμοιες συνθήκες φλογών προανάμιξης. Έμφαση δίνεται στον ρόλο των >C2 ειδών στη συμπεριφορά και απόδοση του συνολικού μηχανισμού. Με παρόμοιο τρόπο εξετάζεται το κομμάτι του μηχανισμού που περιγράφει την κατανάλωση και το σχηματισμό του βενζολίου. Γίνεται χρήση ενός αλγορίθμου για την αυτοματοποιημένη δημιουργία μοντέλων χημικής κινητικής, με σκοπό την ανάπτυξη δύο μοντέλων για την καύση εξανίου. Τα αναπτυχθέντα μοντέλα επαληθεύονται έναντι πειραματικών δεδομένων συγκέντρωσης χημικών ειδών, ταχύτητας φλόγας και χρόνου καθυστέρησης ανάφλεξης. Αξιολογείται η επίδραση της χημείας των μικρότερων χημικών ειδών στην ανάπτυξη και την απόδοση του μηχανισμού. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις νέων πειραματικών δεδομένων πρωτογενών καυσίμων αναφοράς (TRF-Τoluene Reference Fuels), δηλαδή: Μίγματα επτανίου και τολουολίου που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα όσον αφορά την πίεση, θερμοκρασία, τον λόγο αέρα καυσίμου και τον λόγο μεταξύ των δύο καυσίμων. Οι μετρήσεις αξιοποιήθηκαν για την επαλήθευση ενός μηχανισμού για TRF, ενώ πραγματοποιήθηκε ανάλυση του μηχανισμού δείχοντας την επίδραση της χημείας του τολουολίου στην χημεία του επτανίου. Αναδεικνύεται η σημασία της χημείας των χαμηλότερων χημικών ειδών στην ανάπτυξη μοντέλων για πραγματικά καύσιμα, ενώ παράλληλα παρέχονται δύο μηχανισμοί και αντίστοιχα πειραματικά δεδομένα ώς στόχοι επαλήθευσης.
Επίδραση του στίγματος της μεσογειακής αναιμίας στην αρτηριακή λειτουργία
Authors: Χρηστίδη Αικατερίνη
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η ετερόζυγη β-μεσογειακή αναιμία ή θαλασσαιμία, που παρατηρείται στο 1,5% του παγκόσμιου πληθυσμού, κυρίως στις χώρες της Μεσογείου και συγκεκριμένα στο 6,3% του πληθυσμού στην Ελλάδα, σχετίζεται με ποικίλες ρεολογικές και βιοχημικές αλλοιώσεις που μπορούν να επηρεάσουν την καρδιαγγειακή λειτουργία. Υπάρχουν αναφορές, σύμφωνα με τις οποίες τα άτομα με ετερόζυγη β-θαλασσαιμία παρουσιάζουν έναν προαθηρογόνο βιοχημικό φαινότυπο, ο οποίος χαρακτηρίζεται κυρίως από μείωση της χοληστερόλης λιποπρωτεΐνης υψηλής πυκνότητας (HDL) και συσσώρευση ουδέτερων λιπιδίων συζευγμένων με αυξημένα επίπεδα mRNA ακετυλο-συνένζυμου Α στα μονοπύρηνα κύτταρα του περιφερικού αίματος. Ωστόσο αυτά τα εργαστηριακά ευρήματα έρχονται σε αντίθεση με την παρατήρηση της ύπαρξης μιας προστατευτικής επίδρασης του στίγματος της β-μεσογειακής αναιμίας κατά της υπέρτασης, της στεφανιαίας νόσου και γενικότερα κατά της καρδιαγγειακής νόσου. Επιπλέον η αρτηριακή δυσκαμψία ή σκληρία είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της φυσιολογικής αρτηριακής γήρανσης, αλλά συνδέεται επίσης με επιταχυνόμενες καρδιαγγειακές διαταραχές, έχοντας αναδειχθεί ως σημαντικός καθοριστικός παράγοντας της καρδιαγγειακής λειτουργίας και ανεξάρτητος παράγοντας καρδιαγγειακού κινδύνου στις τελευταίες δεκαετίες. Στόχος: Ο στόχος της μελέτης ήταν να αξιολογηθούν οι ελαστικές αρτηριακές ιδιότητες όπως αυτές προσδιορίζονται από τους δείκτες αύξησης (ανάλυση του σφυγμικού κύματος), καθώς επίσης από την ταχύτητα του σφυγμικού κύματος σε έναν πληθυσμό υγιών ασυμπτωματικών ατόμων με ετερόζυγη β-μεσογειακή αναιμία, ως μια προσπάθεια αποσαφήνισης της καρδιαγγειακής επίδρασης της τελευταίας.Μέθοδοι και αποτελέσματα: Μελετήθηκαν 202 ασυμπτωματικά άτομα με κλασικούς καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου, 75 άτομα με ετερόζυγη β-θαλασσαιμία (ηλικίας 55.5 [42,75 - 65,25], γυναίκες 48%) και 127 υγιείς μάρτυρες (ηλικίας 57 ετών [48 - 63], γυναίκες 55,1%), τα οποία υποβλήθηκαν σε διαδερμική τονομετρία της κερκιδικής, της καρωτίδας και της μηριαίας αρτηρίας με τη βοήθεια της συσκευής SphygmoCor. Η ανάλυση του σφυγμικού κύματος αποκάλυψε ότι η αυξητική πίεση (AP), ο αυξητικός δείκτης (AIx), και ο αυξητικός δείκτης διορθωμένος ως προς την καρδιακή συχνότητα (AIx@75) ήταν σημαντικά χαμηλότεροι στην ομάδα της ετερόζυγης β-θαλασσαιμίας σε σύγκριση με τους μάρτυρες (μέση τιμή [διατεταρτημοριακό εύρος]: 8.75 [4625 - 13] έναντι 11 [6,5 - 14,5], p = 0.017; 26.5 [17,5 - 33,375] έναντι 30.5 [20,75 - 37,5], p = 0.014 και 22.25 [15,125 - 29,5] έναντι 27 [20,5 - 33], p = 0.008, αντίστοιχα). Αντίθετα, η αορτική συστολική πίεση (SBP), η αορτική πίεση παλμού (PP) και η ταχύτητα σφυγμικού κύματος (PWV) δεν διέφεραν σημαντικά στις δύο ομάδες της μελέτης.Συμπεράσματα: Η ετερόζυγη β-θαλασσαιμία σχετίζεται με ευνοϊκούς αυξητικούς δείκτες σφυγμικού κύματος σε ασυμπτωματικά άτομα με καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου. Τα ευρήματα αυτά είναι σύμφωνα με προηγούμενες αναφορές και έρχονται να υποστηρίξουν την πιθανή καρδιαγγειακή προστατευτική επίδραση της ετεροζυγωτίας της β-θαλασσαιμίας.
Modelling and numerical / experimental investigation of granular cargo shift in maritime transportation
Authors: Σπανδωνίδης Χρήστος
Published: September 2021

The study of granular materials (powders, sands, grains, metal ore etc.) should be a topic of greatinterest in naval architecture, since cargo shift represents a major hazard for ship safety and probably the most common cause of capsize of large ships. Despite though its great importance, the behaviour of granular cargos transported by sea has not been sufficiently investigated yet from a theoretical perspective. As a result, international regulations governing the procedures of loading and stowage of bulky cargos, while continuously updated and improved, remain mainly empirical.In the current Thesis, a micro-scale modelling approach is presented, aimed to develop capabilityfor simulating the dynamic behaviour of granular materials having physical properties conforming tothose of bulky cargos commonly transported through the sea, inside ship holds. The well-stablishedmethod of “Molecular Dynamics” is employed for modelling particles’ interactions and for predictingmacroscopic features of the excited granular material behaviour. The algorithm is further combined with standard models of ship motion, in order to understand the interplay of granular material flow with vessel motion.At the first stage, “dry” granular materials comprised of spherical particle and affected by nonlinearfrictional forces are employed. Later, a number of improvements are incorporated, to bring themodel closer to reality, by introducing the effect of environmental humidity and also the irregularity in particles’ shape. To discern qualitatively different patterns of behaviour, a variety of materials and filling ratios have been examined. Moreover, to improve performance, the computational algorithm was parallelized for Graphical Processing Unit (GPU) implementation and the merit of it was properly evaluated.Characteristic simulation results of a 2D rectangular scaled barge, partly filled with bulky cargoand vibrated in roll, sway and heave are included in the Thesis. The barge is, either, forced to oscillate in a prescribed motion; or is free to move under the effect of wave loads and her cargo’s occasional fluid-like movement. Critical parameter values where cargo shift is initiated are identified. The intention has been to maintain the excitation amplitudes and frequencies close to realistic open sea conditions although the scaling problem is in itself a major scientific challenge.Judging from the qualitative character of the obtained results and also from comparisons of somekey findings with experimental results, it appears that the described simulation model has goodpotential to evolve into a useful and practical computational tool for the investigation of stability of ships carrying solid cargos in bulky form.
Ανάπτυξη in vitro συστημάτων καλλιεργειών δενδριτικών κυττάρων για την αντιγονοπαρουσίαση τεχνητών αντιγόνων σε Τ κύτταρα ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας με απώτερο σκοπό τη δημιουργία θεραπευτικών εμβολίων
Authors: Ρόδη Μαρία
Published: September 2021

Η σκλήρυνση κατά πλάκας (ή πολλαπλή σκλήρυνση, ΠΣ) είναι μια αυτοάνοση νόσος που προσβάλει το κεντρικό νευρικό σύστημα και o παθογενετικός μηχανισμός της ενορχηστρώνεται κυρίως από αυτοαντιδρώντα Τ και Β κύτταρα τα οποία έχουν ξεφύγει από την επιτήρηση του μηχανισμού της ανοσολογικής ανοχής. Η επαγωγή της ανοχής μέσω δενδριτικών κυττάρων (DCs) είναι μία νέα στρατηγική για τη θεραπεία της. Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας ήταν η δημιουργία και η μελέτη ενός συστήματος αντιγονοπαρουσίασης του πεπτιδίου MOG35-55 συζευγμένο με μαννάνη από ανοσοανεκτικά δενδριτικά κύτταρα (tolDCs), τα οποία παρουσιάζουν το πεπτίδιο και επάγουν την ανοχή των Τ κύτταρων. Στο πειραματικό πρωτόκολλο που αναπτύξαμε, απομονώθηκαν περιφερικά μονοπύρηνα κύτταρα του αίματος (PBMCs), από υγιείς δότες και ασθενείς με RR-MS, και τα οποία διαφοροποιήθηκαν σε διάφορους τύπους DCs υπό την επίδραση IL-4 και GM-CSF, παρουσία δεξαμεθαζόνης(DEXA) ή βιταμίνης D3(VitD3) ή και των δύο. Την 6η ημέρα της καλλιέργειας τους τα DCs «φορτώθηκαν» με το πεπτίδιο ή τη μαννάνη και έλαβαν το σήμα ωρίμανσής τους μέσω του LPS. Την 8η ημέρα συνκαλλιεργήθηκαν με αυτόλογα PBMCs παρουσία IL-2 για 3 ή 4 κύκλους αντιγονοπαρουσίασης. Ο φαινότυπος των DCs και των T-κυτταρικών πληθυσμών προσδιορίστηκε με κυτταρομετρία ροής. Τα κυτταροκινικά προφίλ των DC και των Τ-κυττάρων αποτελούμενα από τις κυτταροκίνες: IL-1β/IL-2/IL-4/IL-6/IL-8/IL-10/IL-12p70/IL-17A/TNF-α/IFN-γ, μετρήθηκαν με Cytometric Bead Array και ο TGF-β1 με ELISA.Η μελέτη και η ανάλυση των DCs την 8η ημέρα της καλλιέργειάς τους έδειξε ότι η χαμηλότερη επιφανειακή έκφραση των μορίων CD80 και CD86 και η μεγαλύτερη παραγωγή IL-10 από τα tolDCs σε σύγκριση με τα ώριμα DCs μας επιτρέπει το σαφή φαινοτυπικό και λειτουργικό διαχωρισμό μεταξύ ώριμων και ανοσοανεκτικών DCs.Οι συνκαλλιέργειες των PBMCs με τα διάφορα είδη DCs, μετά από 3 ή 4 κύκλους αντιγονοπαρουσίασης, προήγαγαν τη δημιουργία μνήμης στα CD4 και όχι στα CD8 T κύτταρα. Από τον προσδιορισμό των επίπεδων ενεργοποίησης των CD4 T κυττάρων παρατηρήθηκε καταστολή της ενεργοποίησής τους στις συνκαλλιέργειες με τα tolDCs που αντιγονοπαρουσίασαν το πεπτίδιο. Παράλληλα, παρατηρήσαμε αύξηση των ποσοστών των εξαντλημένων CD4+PD-1+ και των ρυθμιστικών CD4+CD25highFoxP3+ Τ κυττάρων και την έκκριση IL-10 ή και TGF-β1. Τα αποτελέσματα μας υποδεικνύουν ότι τα tolDCs που αναπτύξαμε in vitro επάγουν την ανοχή στα Τ κύτταρα και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σαν θεραπευτικό εμβόλιο για την ΠΣ.
Η ιστορική κουλτούρα των μουσειακών αφηγήσεων
Authors: Φραγκουλοπούλου Σοφία
Published: September 2021

Εκκινώντας από την υπόθεση εργασίας ότι στη διάρκεια του Μεσοπολέμου συγκροτήθηκε η νεοελληνική ταυτότητα στη βάση της διαδοχικής σύνδεσης διαφορετικών χρονικών περιόδων, ώστε να συγκροτούν μια συμπαγή πολιτισμική ενότητα, ερευνήσαμε τις διαδικασίες με τις οποίες η Αρχαιότητα (προϊστορική και κλασική), το Βυζάντιο και ο Λαϊκός Πολιτισμός ενσωματώθηκαν βαθμιαία σε μια ενιαία μουσειακή αφήγηση του συλλογικού παρελθόντος. Η υλική τεκμηρίωση της ενιαίας χωρικότητας και της αδιάσπαστης πολιτισμικής συνέχειας αποτέλεσε ένα αίτημα της εγχώριας πολιτικής συγκυρίας και ταυτόχρονα μια ένδειξη ικανότητας για ισότιμη συνομιλία με τα κυρίαρχα νεωτερικά προτάγματα. Μέσα από αδημοσίευτες αρχειακές πηγές μελετήσαμε συγχρονικά την ιστορική κουλτούρα του συνόλου των κρατικών μουσείων και των συλλογών που ιδρύθηκαν ή συνέχισαν να υφίστανται σε όλη την ελληνική επικράτεια στη διάρκεια των μεσοπολεμικών χρόνων και ιστορικοποιήσαμε τις συνθήκες παραγωγής των αφηγήσεών τους. Διαπιστώσαμε ότι, τα κρατικά μουσεία ως δημόσιες δηλώσεις για το παρελθόν τροφοδότησαν την αναζήτηση των «απαρχών» του πολιτισμού και επαναπροσδιόρισαν τη συζήτηση για τη συγκρότηση μιας τέχνης με εθνική ιδιοπροσωπία. Στη διαδικασία εξιστόρησης του κοινού παρελθόντος μέσα από τις μουσειακές εκθέσεις, η Προϊστορία, η Αρχαιότητα, το Βυζάντιο και ο Λαϊκός Πολιτισμός επενδύθηκαν με νέα νοήματα προκειμένου να μετατραπούν σε τόπους επιτέλεσης της πολιτισμικής μνήμης. Η μελέτη «των Πολιτισμών του Αιγαίου», η ανάδειξη της τέχνης της αρχαϊκής περιόδου, η διευρυμένη εκδοχή της βυζαντινής εποχής και η «ανακάλυψη» της κοσμικής τέχνης του προβιομηχανικού, πρόσφατου παρελθόντος, που διαμορφώθηκαν στα μεσοπολεμικά χρόνια, μετέθεσαν το συλλογικό παρελθόν «πέρα από την ιστορία» και αντίστοιχα το επέκτειναν μέχρι τα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια καθορίζοντας με αυτόν τον τρόπο τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό μέχρι τις μέρες μας. Η συμπερίληψη στην ίδια μουσειακή έκθεση αντικειμένων από όλο το χρονικό φάσμα του ελληνικού πολιτισμού σε ένα γραμμικό σχήμα εξέλιξης αποτέλεσε ένα στοίχημα της ασκούμενης κρατικής πολιτικής, που αν και δεν ευοδώθηκε πλήρως, εγκαινίασε ωστόσο νέες πολιτισμικές πρακτικές. Στη διάρκεια των παραπάνω διαδικασιών δημιουργήθηκαν ενστάσεις που εκδηλώθηκαν συγκρουσιακά στη δημόσια σφαίρα, καθώς η επένδυση των υλικών καταλοίπων με νέα νοήματα υπήρξε παραγωγική,. Οι «από τα κάτω» διαφορετικές αφηγήσεις του συλλογικού παρελθόντος κορυφώθηκαν με αφορμή τη «μουσειοποίηση» των μεσαιωνικών μνημείων αναδεικνύοντας την κοινωνική παραγωγή και εμπειρία της μνημονικής διαδικασίας, ως μια διαλεκτική του παρελθόντος με το παρόν σε συνεχή διαπραγμάτευση.
Κόμικς κόσμοι του φανταστικού
Authors: Κρητικός Παναγιώτης
Published: September 2021

Η παρούσα εργασία έχει ως αντικείμενο έρευνας τις κυρίαρχες και εναλλακτικές αναγνώσεις των κόμικς του φανταστικού με επίκεντρο τα fantasy κόμικς. Εστιάζοντας στα αγγλόφωνα κόμικς των Η.Π.Α. και του Ηνωμένου Βασιλείου, εξετάζονται θέματα αναπαράστασης και ιδεολογίας, μελετάται η εξέλιξη του συγκεκριμένου αφηγηματικού είδους μέσα στα πλαίσια της βιομηχανίας παραγωγής του και ερευνάται ο ρόλος των πολιτιστικών βιομηχανιών στην καλλιτεχνική και ιδεολογική του προσέγγιση. Η εμπεριστατωμένη ανάγνωση μιας σειράς κόμικς δύναται να αναδείξει πλήθος ενδιαφέροντων συμπερασμάτων σχετικά με τον τρόπο σύνθεσης και λειτουργίας της, τη σχέση της με το ευρύτερο πολιτιστικό και κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον, το ιδεολογικό της πλαίσιο, τους καλλιτεχνικούς προβληματισμούς των δημιουργών της κ.α. Πρόκειται στην ουσία για μια «συνδυαστική τέχνη» που βρίσκεται σε μια συνεχή ιδεολογική και καλλιτεχνική επικοινωνία τόσο με τις υπόλοιπες αφηγηματικές τέχνες όσο και με την κοινωνία που τις δημιουργεί. Η εστίαση της παρούσας έρευνας στα mainstream fantasy κόμικς, μέσα από μια σειρά από τίτλους που αποτυπώνουν τους κυρίαρχους αισθητικούς και ιδεολογικούς προβληματισμούς του συγκεκριμένου αφηγηματικού είδους, φιλοδοξεί να αναδείξει αυτή τη σύνθετη σχέση μεταξύ αντικειμένου τέχνης, προϊόντος ευρείας κατανάλωσης και αντικειμένου ακαδημαϊκής έρευνας που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης των περιοδικών κόμικς. Η πρωτοτυπία της παρούσας έρευνας συνίσταται στο γεγονός ότι αναγνωρίζεται και αναδεικνύεται η διττή αυτή φύση της τέχνης των κόμικς μέσα από την ιστορική, καλλιτεχνική και ιδεολογική μελέτη των fantasy κόμικς, μιας αφηγηματικής υποκατηγορίας των κόμικς του φανταστικού που έως σήμερα δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Ταυτόχρονα, επιτυγχάνεται η σύνδεση των «ανεπίσημων» κριτικών προσεγγίσεων των αναγνωστών—και οι οποίες σήμερα εκφράζονται, κατά κανόνα, μέσα από εξειδικευμένα διαδικτυακά fora και σελίδες του διαδικτύου—με τα ερευνητικά αντικείμενα της «επίσημης» ακαδημαϊκής έρευνας.
Προσεγγίζοντας τον πολιτισμό της συλλογικής δράσης
Authors: Παπαδημητρόπουλος Πάνος
Published: September 2021

Η δραστηριότητα των αναρχικών ομάδων στην πόλη της Αθήνας βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο του δημόσιου λόγου στην Ελλάδα, κυρίως μέσα από τη δημοσιογραφική αναπαράσταση της περιοχής των Εξαρχείων και εικόνων συλλογικής βίας. Ειδικά την τελευταία δεκαετία, μετά τον Δεκέμβριο του 2008 και τη συλλογική διαμαρτυρία των πρώτων ετών της οικονομικής κρίσης, οι εν λόγω ομάδες σχολιάστηκαν όσο κανένα άλλο κοινωνικό κίνημα στη χώρα, στη βάση ενός λόγου που τις δαιμονοποιούσε ως απειλή για τη δημόσια τάξη.Η παρούσα διατριβή, στηριζόμενη σε επιτόπια έρευνα που διεξάχθηκε στην αρχή της οικονομικής κρίσης, επιχειρεί να καταγράψει τις διαφορετικές μορφές της συλλογικής δράσης, τους ‘τόπους’ και τους τρόπους εμπλοκής όσων συμμετέχουν στο αναρχικό ρεύμα, καθώς και τις αντιλήψεις μέσω των οποίων καθίσταται εφικτή η συλλογική τους κινητοποίηση.Τα θεωρητικά εργαλεία με τα οποία επιχειρείται η ανάλυση αυτή αντλούν από τη συμβολική ανθρωπολογία και τον κλάδο συγκρουσιακής πολιτικής.Απώτερος στόχος της διατριβής είναι να παρουσιάσει πώς οι ακτιβιστές μετέχουν οι ίδιοι στην περίπλοκη διαδικασία κατασκευής του αναρχικού ρεύματος, πλάθουν και πλάθονται απ’αυτό, καθώς ασκούν την αντιηγεμονική κριτική τους μέσω κοινωνικών πρακτικών και μορφών διαντίδρασης που παράγουν τη διαφορά ως «πολιτική» διαφορά.
Η επίδραση της κλινικής θεραπευτικής άσκησης στη δευτερογενή πρόληψη πτώσεων των ατόμων τρίτης ηλικίας για τη βελτιστοποίηση της ποιότητας υγείας και της ζωής τους
Authors: Ιακωβίδης Πάρης
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η μελέτη της επίδρασης, στα πλαίσιαδευτερογενούς πρόληψης,ενός ειδικά σχεδιασμένου πρωτοκόλλου κινησιοθεραπευτικήςπαρέμβασης στη λειτουργική ικανότητα και στην ποιότητα ζωής ατόμων τρίτηςηλικίας, που έχουν υποστεί χειρουργική επέμβαση ενδομυελικής ήλωσης (τύπου g nail)μετά από διατροχαντήριο κάταγμα ισχίου λόγω πτώσης.Το δείγμα αποτελούνταν από εξήντα (n=60) ηλικιωμένους ηλικίας 65-74 ετώνπου είχαν υποστεί χειρουργική επέμβαση ενδομυελικής ήλωσης (τύπου g nail) μετά απόδιατροχαντήριο κάταγμα ισχίου λόγω πτώσης κατά το τελευταίο έτος. Τα άτομαχωρίστηκαν με τυχαίο τρόπο σε δυο ομάδες: την πειραματική ομάδα (ΠΟ) (n=35) πουακολούθησε συνδυασμένο θεραπευτικό πρόγραμμα άσκησης στατικού και δυναμικούτύπου, ισορροπίας και ευλυγισίας και την ομάδα ελέγχου (ΟΕ) (n=24). Από τηστατιστική ανάλυση αποκλείστηκε ένας συμμετέχοντας λόγω πειραματικήςθνησιμότητας. Το θεραπευτικό πρόγραμμα είχε συνολική διάρκεια δώδεκα εβδομάδων,με τρεις συνεδρίες εβδομαδιαίως όχι πέραν των εξήντα λεπτών για κάθε συνεδρία.Περιλάμβανε ασκήσεις ισορροπίας, ευλυγισίας και ενδυνάμωσης. Για την αξιολόγησητου θεραπευτικού προγράμματος χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα λειτουργικής ισορροπίαςBerg, η δοκιμασία κινητικότητας Tinetti, η επισκόπηση υγείας SF-36 και σύστημαφορητής πελματογραφίας. Ακολούθησε εξάμηνη και ετήσια επαναμέτρηση μετά τηλήξη του θεραπευτικού προγράμματος που ακολούθησε η ΠΟ.Τα αποτελέσματα της μελέτης φανέρωσαν ότι η ΠΟ βελτίωσε στατιστικάσημαντικά την ισορροπία (p<.001) διατηρώντας τις βελτιώσεις μετά από έξι και δώδεκαμήνες. Στατιστικά σημαντική βελτίωση στην ΠΟ υπήρξε τόσο στις κλίμακες Berg καιTinetti (p<.001) όσο και στην επισκόπηση υγείας SF-36 (p<.001), αποτελέσματα τα οποία διατηρήθηκαν και μετά το πέρας των 6 και 12 μηνών. Στατιστικά σημαντικήδιαφορά μεταξύ της ΠΟ και της ΟΕ παρατηρήθηκε και στην απόκλιση των αξόνων x(p<.001) και y (p<.001) κατά την δοκιμασία στατικής ισορροπίας στον πελματογράφο. Το συνδυαστικό θεραπευτικό πρωτόκολλο συνολικής διάρκειας 12 εβδομάδωνβελτίωσε ξεκάθαρα την λειτουργική ικανότητα και την ποιότητα ζωής ατόμων τρίτηςηλικίας κατά την διαδικασία της δευτερογενούς πρόληψης πτώσεων ηλικιωμένων, πουείχαν υποστεί χειρουργική επέμβαση ενδομυελικής ήλωσης (τύπου g nail) μετά απόδιατροχαντήριο κάταγμα ισχίου..
Νέα C - no r- D - homo στεροειδή ως πιθανοί αναστολείς του σηματοδοτικού μονοπατιού hedgehog
Authors: Ρουμανά Αγγελική
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται τον σχεδιασμό και τη σύνθεση νέων C17 σπειρο-λακταμικών και σπειρο-οξαζολιδινονικών C-nor-D-homo στεροειδών. Οι ενώσεις αυτές αποτελούν νέα δομικά απλοποιημένα ανάλογα του στεροειδούς αλκαλοειδούς κυκλοπαμίνη, αναστολέα του σηματοδοτικού μονοπατιού Hedgehog, και σχεδιάσθηκαν ώστε να φέρουν κατάλληλα δομικά χαρακτηριστικά, ικανοποιητική χημική σταθερότητα και πιθανή Hedgehog ανασταλτική δράση. Η σύνθεση των νέων ενώσεων επιτεύχθηκε μέσω εναλλακτικών συνθετικών πορειών, οι οποίες περιελάμβαναν ως κύριο συνθετικά βήματα, τον μετασχηματισμό τύπου Wagner–Meerwein κατάλληλων 12β-υδροξυ στεροειδικών υποστρωμάτων προς τα αντίστοιχα C-nor-D-homo παράγωγα, τη διαστερεοεκλεκτική εισαγωγή κατάλληλων υποκαταστατών στη θέση C17 ενδιάμεσων προϊόντων και την ανοικοδόμηση του εκάστοτε ετεροκυκλικού πυρήνα στη συγκεκριμένη θέση. Οι προσεγγίσεις που ακολουθήθηκαν επέτρεψαν τη στερεοεκλεκτική σύνθεση C17 διαστερεομερών ενώσεων, ενώ εξασφαλίσθηκε η πρόσβαση σε τοποϊσομερή ενδοκυκλικά Δ12(13) και εξωκυκλικά Δ13(18) C17 σπειρανικά C-nor-D-homo τελικά προϊόντα, δομικά χαρακτηριστικά που μπορούν να αξιοποιηθούν σε μελέτες σχέσης χημικής δομής-βιολογικής δράσης. Ο μετασχηματισμός τύπου Wagner–Meerwein αποτέλεσε σημαντικό συνθετικό βήμα για την παραλαβή των επιθυμητών C-nor-D-homo στεροειδικών σκελετών, ενώ υπογραμμίζεται η επιτυχής διεύρυνση της εφαρμογής του σε νέα πρόδρομα 12β-υδροξυ C17 υποκατεστημένα στεροειδή. Η πλειονότητα των νέων τελικών προϊόντων διαθέτουν λειτουργικές ομάδες που επιδέχονται περαιτέρω συνθετικές τροποποιήσεις και ως εκ τούτoυ μπορούν να οδηγήσουν στη μελλοντική σύνθεση νέων παραγώγων. Ενδιάμεσα προϊόντα που προέκυψαν κατά την εκτέλεση των συνθετικών οδών, δύνανται να αποτελέσουν τους βασικούς σκελετούς νέων κατηγοριών ενώσεων, των οποίων η βιολογική δραστικότητα θα διερευνηθεί σε μελλοντικές μελέτες. Eπιλεγμένος αριθμός νέων C17 σπειρανικών C-nor-D-homo στεροειδών μελετήθηκε σε in vitro βιολογική δοκιμάσια ως προς την ικανότητά τους να αναστείλουν το μονοπάτι Hedgehog. Αν και οι μελετώμενες ενώσεις δεν εμφάνισαν αξιόλογη ανασταλτική δράση στη συγκεκριμένη δοκιμασία, περαιτέρω μελέτες πιθανότατα να αποδώσουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ικανότητά τους να παρεμβαίνουν στη σηματοδότηση του μονοπατιού Hedgehog ή να δρουν σε άλλα βιολογικά συστήματα.
Πολλαπλές μετ-εγγραφές του μύθου της Φαίδρας στην ευρωπαίκή λογοτεχνία του 20ου αιώνα
Authors: Τερζή Όλγα
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή αποτελεί μία συγκριτική εργασία που μελετά και επεξεργάζεται λογοτεχνικά κείμενα δεκαεπτά ευρωπαίων συγγραφέων (του Ευριπίδη, του Σενέκα, του Ρακίνα, του Προβελέγγιου, του Καραγάτση, της Λυμπεράκη, του Ρίτσου, της Tsvetaeva, της Sackville, του Harrison, της Kane, του Deberly, της Yourcenar, του Cesbron, του Bailly, του D’Annunzio και του Bozzini) από πέντε εθνικές λογοτεχνίες (Ελλάδα, Ρωσία, Αγγλία, Γαλλία και Ιταλία) που κατέγραψαν τον λογοτεχνικό μύθο της Φαίδρας. Η ανάλυση των έργων βασίζεται στην ανίχνευση του μύθου, των θεμάτων, των μοτίβων, των μυθημάτων και των διακειμένων με το αρχέτυπο, αλλά και με άλλα έργα της σύγχρονης ή προγενέστερης εποχής. Παράλληλα, γίνεται λόγος για το λογοτεχνικό είδος στο οποίο μετ-εγγράφεται ο λογοτεχνικός μύθος και αναδεικνύονται οι επιδράσεις του λογοτεχνικού γένους και λογοτεχνικού ρεύματος σε κάθε εκδοχή. Επίσης, τονίζονται οι κοινωνικο-πολιτικές, ιστορικές και πολιτισμικές συνθήκες κάθε εποχής που επηρεάζουν τον εκάστοτε λογοτέχνη, αλλά και το προσωπικό ύφος, οι τεχνοτροπίες, οι ιδέες και η ίδια η ιδιοσυγκρασία του καλλιτέχνη, στοιχεία που διαμορφώνουν μία νέα εκδοχή του μύθου. Η παραπάνω ανάλυση οδηγεί στη συγκριτική μελέτη των έργων με το πρότυπο που ακολουθούν, αλλά και μεταξύ των έργων που ανήκουν στην ίδια εθνική λογοτεχνία, όπως και στη συνολική τους συγκριτική θεώρηση. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανάδειξη της διαχρονικότητας, της εξέλιξης και της συνέχειας του μύθου της Φαίδρας μέσω της διαδικασίας μετ-εγγραφής του σε λογοτεχνικά κείμενα της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα, αλλά και η πιστοποίηση της διαμόρφωσης μιας «ευρωπαϊκής» μυθολογίας με αρχαίες ελληνικές καταβολές.
Electrical and optical characterization of RF capacitively coupled plasmas
Authors: Τσιγάρας Ιωάννης
Published: September 2021

Τις τελευταίες δεκαετίες οι εκκενώσεις αίγλης με τάση διέγερσης ραδιοσυχνότητας χρησιμοποιούνται ευρέως λόγω της εφαρμογής τους στη παρασκευή ημιαγωγών και φωτοβολταϊκών κελιών. Λόγω της πολύπλοκης φύσης των διεργασιών πλάσματος, είναι απαραίτητος ο έλεγχος των ιδιοτήτων τους για τη βελτιστοποίηση της μεταφοράς ισχύος στην εκκένωση καθώς και την επίτευξη σταθερών, αξιόπιστων και αναπαραγώγιμων συνθηκών. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιούνται διάφορες μη παρεμβατικές τεχνικές για τη μέτρηση και τον υπολογισμό των χαρακτηριστικών της εκκένωσης. Ο υπολογισμός των μικροσκοπικών χαρακτηριστικών της εκκένωσης παρέχει χρήσιμες πληροφορίες για τους διάφορους μηχανισμούς κατανάλωσης ισχύος και οδηγεί στη βελτιστοποίηση της διεργασίας. Σκοπός της εργασίας αυτής είναι η χρησιμοποίηση ηλεκτρικών και οπτικών διαγνωστικών τεχνικών για τον υπολογισμό των ηλεκτρικών χαρακτηριστικών της εκκένωσης. Στη κατεύθυνση αυτή, τρείς διαφορετικές πειραματικές τεχνικές αναπτύχθηκαν για το χαρακτηρισμό της παρασιτικής εμπέδησης του αντιδραστήρα και το μετέπειτα υπολογισμό των ηλεκτρικών χαρακτηριστικών εκκενώσεων αργού. Διερευνήθηκε επίσης η διάδοση σφάλματος στον υπολογισμό της καταναλισκόμενης ισχύος μέσω ηλεκτρικών μετρήσεων τάσης ρεύματος και της σχετικής τους διαφοράς φάσης καθώς επίσης καθώς και οι παρέγοντες από τους οποίους εξαρτάται η μεταφορά ισχύος σε χωρητικά συζευγμένες εκκένωσεις αίγλης. Τέλος, εφαρμόστηκαν ηλεκτρικές μετρήσεις καθώς και Οπτική Φασματοσκοπία Εκπομπής για τον υπολογισμό της θερμοκρασίας ηλεκτρονίων σε εκκενώσεις αργού.Τα πειραματικά αποτελέσματα, υποδεικνύουν πως τόσο το εξωτερικό κύκλωμα όσο και οι συνθήκες της εκκένωσης επηρεάζουν άμεσα την ακρίβεια των μεθόδων καθώς και τη μεταφορά ισχύος στην εκκένωση. Για μεγάλες εμπεδήσεις εκκένωσης, σε χαμηλές πιέσεις, η μεταφορά ισχύος στην εκκένωση είναι μικρή και το σφάλμα στον υπολογισμό της καταναλισκόμενης ισχύος, το οποίο εξαρτάται από το μετρούμενο VSWR, είναι μεγάλο. Η ακρίβεια των ηλεκτρικών μετρήσεων καθώς και η μεταφορά ισχύος στην εκκένωση αυξάνονται σε υψηλότερες πιέσεις με τη μείωση της εμπέδησης της εκκένωσης. Τέλος, όταν χρειάζεται μόνο ένας ποιοτικός υπολογισμός της μεταβολής της θερμοκρασίας των ηλεκτρονίων, η προτεινόμενη μέθοδος του λόγου των δυο φασματικών γραμμών μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ακρίβεια.
Η διαπολιτισμική παιδαγωγική θεωρία στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση σε σχέση με το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών στο γλωσσικό μάθημα και τη χρήση των νέων τεχνολογιών
Authors: Καράμπελα Μαρία
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποτυπώνει την Διαπολιτισμική Παιδαγωγική θεωρία στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση ερευνώντας το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών και τα σχολικά εγχειρίδια του Γλωσσικού μαθήματος, που συγγράφηκαν σύμφωνα με τις οδηγίες του Π.Ι. και του ΥΠΕΠΘ -ΦΕΚ 2003/13-3-2003, τ. Β’ ,σε σχέση με την εκπαιδευτική αξιοποίηση των Νέων Τεχνολογιών (Τ.Π.Ε.) στο δημοτικό σχολείο. Τα μεθοδολογικά εργαλεία της διατριβής μας είναι: Α) Η Ανάλυση Περιεχομένου Λόγου σχολικών βιβλίων με ποιοτικά στοιχεία, Β) Η Συνέντευξη ομάδας εστίασης βάθους (focus group).Ερευνήσαμε 17 σχολικά εγχειρίδια (τεύχη) του Γλωσσικού μαθήματος: Α΄ - Στ΄ δημοτικού βάσει του θεωρητικού μέρους. Οι ακολουθούμενη ερευνητική κατηγοριοποίηση είναι:1. Κείμενα/εικόνες υψηλής διαπολιτισμικότητας, τα οποία περιέχουν αναφορές σε πανανθρώπινα οικουμενικά στοιχεία και αξίες, των ανθρώπων ανεξαρτήτως: χρώματος, φυλής, θρησκείας, γλώσσας ή όποιας άλλης ετερογένειας. Σε αυτό το είδος επισημάναμε και εντοπίσουμε κείμενα, ποιήματα και κάθε είδος λόγου, όπου αναφέρονται οι πανανθρώπινες αξίες και στοιχεία όπως: η αγάπη, η φιλία, η ειρήνη, ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, τα ίσα δικαιώματα, η αλληλοκατανόηση, η συνεργασία λαών, η ισότητα, ο σεβασμός σε άτομα με ειδικές ικανότητες. Επίσης καταγράψαμε και εντάξαμε σε αυτήν την κατηγοριοποίηση την παρουσία εικονογράφησης ατόμων- μαθητών, μαθητριών από ξένες χώρες που υπάρχουν μέσα στα γλωσσικά εγχειρίδια και έχουν ρόλο πρωταγωνιστή ή δευτεροαγωνιστή.2.Κείμενα προσθετικής διαπολιτισμικής προσέγγισης: Στην κατηγορία αυτή καταγράψαμε κάθε είδος λόγου, όπου διαπιστώσαμε ότι είναι φορέας αναφοράς πολιτισμικών στοιχείων και κουλτούρας άλλων λαών, όπως αυτά είναι καταγεγραμμένα μέσα από ήθη κι έθιμα, μύθους, θρύλους, παραμύθια, παροιμίες, νανουρίσματα, ταχταρίσματα, ιστορίες καταγραφής καθημερινής ζωής άλλων λαών, αναφορών σε είδη χορού, τέχνης λαϊκής ή έντεχνης, ζωγραφική, μουσική, που στοχεύουν στην ευαισθητοποίηση και διαχείριση των μικρών μαθητών σχετικά με τη διαφορετικότητα. 3.Κείμενα με εθνοκεντρικό και συγχρόνως πολιτιστικό περιεχόμενο: που αναφέρονται σε ήθη κι έθιμα της Ελλάδας, αναφορών στην έντεχνη, λαϊκή και παραδοσιακή ελληνική μουσική, σε στοιχεία βιογραφίας και εργογραφίας ελλήνων ζωγράφων και καλλιτεχνών, λαϊκών δημιουργών, αινίγματα, θρύλους, μύθους, παραδόσεις και κάθε είδος κειμένου ή έμμετρου που μας προσδίδει διαχρονικά στοιχεία της ζωής στον ελλαδικό χώρο. 4.Κείμενα με εθνικό -ιστορικό περιεχόμενο: κείμενα που εξιστορούν την ελληνική ιστορία, που αναφέρονται στις εθνικές επετείους 28ης Οκτωβρίου 1940 και της 25ης Μαρτίου 1821, του Πολυτεχνείου, 17 Νοεμβρίου 1973 που προβάλλουν έντονα την αγάπη και το χρέος απέναντι στην πατρίδα και παρουσιάζουν ίσως και τον εχθρό με αρνητικό τρόπο. Επίσης και κειμενικά είδη με στοιχεία από την ελληνική μυθολογία.
Διερεύνηση των διαταραχών πήξης σε ασθενείς με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση
Authors: Βρίγκου Ελένη
Published: September 2021

Η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (ΠΑΥ) είναι μια σπάνια, προοδευτική νόσος των πνευμονικών αγγείων, η οποία χαρακτηρίζεται από αύξηση των πνευμονικών αγγειακών αντιστάσεων και, ακολούθως, από δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια. Ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός της νόσου είναι πολυπαραγοντικός,με κύρια χαρακτηριστικά την αγγειοσύσπαση, την αγγειακή αναδιαμόρφωση και το σχηματισμό in situ θρομβώσεων. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση πιθανών αιμοστατικών διαταραχών που παρουσιάζονται στα πλαίσια της ΠΑΥ, αξιολογώντας τη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων, τη διαδικασία της πήξης και της ινωδόλυσης, σε ασθενείς με ΠΑΥ κατά τη διάγνωση της νόσου τους, πριν την εφαρμογή οποιασδήποτε θεραπευτικής στρατηγικής. 50 ασθενείς εισήχθησαν στη μελέτη: 20 υγιείς εθελοντές και 30 ασθενείς με ΠΑΥ (20 από αυτούς είχαν ΠΑΥ σχετιζόμενη με νόσο του συνδετικού ιστού / ΝΣΙ - ΠΑΥ και 10 ιδιοπαθή / ιΠΑΥ). Κανένας από τους συμμετέχοντες δεν ελάμβανε αντιπηκτική ή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή. Τα δείγματα αίματος από τους ασθενείς συλλέχτηκαν κατά τη διάρκεια του δεξιού καρδιακού καθετηριασμού για τη διάγνωση της νόσου. Τα δείγματα αίματος των συμμετεχόντων επεξεργάστηκαν με τη βοήθεια του αναλυτή της λειτουργικότητας των αιμοπεταλίων (platelet functionanalyzer / PFA-100) με φύσιγγες κολλαγόνου-επινεφρίνης, της θολοσιμετρικής συσσώρευσης των αιμοπεταλίων (light transmission aggregometry / LTA) με ενεργοποιητές το ADP και την επινεφρίνη (ΕΠΙ), της θρομβοελαστομετρίας (rotational thromboelastometry / ROTEM) και του ενδογενούς δυναμικού της θρομβίνης (endogenous thrombin potential / ETP). Η LTA – ADP και η LTA – ΕΠΙ δοκιμασία έδειξαν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερες τιμές συσσώρευσης στους ασθενείς με ΠΑΥ σε σχέση με τους μάρτυρες. Επιπροσθέτως, το 73% των ασθενών παρουσίασε αποσυσσώρευση στην LTA – ADP εξέταση, χαρακτηριστικό που δεν παρατηρείται φυσιολογικά. Στην εξέταση ROTEM, οι παράμετροι , CT και CFT βρέθηκαν αυξημένες και η α γωνία μειωμένη σε σχέση με τους μάρτυρες. Η ETP δοκιμασία έδειξε στατιστικά σημαντικά μειωμένες τιμές στις παραμέτρους AUC, Cmax και Tmax. Συγκρίνοντας τους δύο υποπληθυσμούς των ασθενών, οι ασθενείς με ιΠΑΥ παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερες τιμές στην LTA – ADP σε σχέση με εκείνους με ΝΣΙ-ΠΑΥ. Οι ασθενείς με ΠΑΥ, προ έναρξης της ειδικής θεραπευτικής αγωγής για τη νόσο τους παρουσίασαν μειωμένες τιμές συσσώρευσης των αιμοπεταλίων, ανάπτυξης του θρόμβου και παραγωγής της θρομβίνης, όπως επίσης και παράταση της έναρξης της αιμοστατικής διαδικασίας. Αυτές οι αιμοστατικές διαταραχές μπορεί να υποδηλώνουν την λειτουργική «εξάντληση» του μηχανισμού της πήξης,οφειλόμενη στην χρόνια ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και τη συνεχή ενεργοποίηση της αιμοστατικής διαδικασίας.
Αναζήτηση νέων θεραπευτικών στόχων για νευροεκφυλιστικές παθήσεις με προσεγγίσεις γονιδιωματικής
Authors: Καλοζούμη Γεωργία
Published: September 2021

Οι νευροεκφυλιστικές παθήσεις είναι χρόνιες, σταδιακά επιδεινούμενες διαταραχές που προσβάλλουν κυρίως το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα. Αποτελούν ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας παγκοσμίως, ενώ η πλειονότητα των διαθέσιμων θεραπευτικών προσεγγίσεων είναι συμπτωματικές ή παρηγορητικές. Το σύνδρομο της Επιληψίας του Έσω Κροταφιαίου Λοβού (ΕΕΚΛ) είναι μια δυσίατη νευροεκφυλιστική πάθηση που χαρακτηρίζεται από αυθόρμητες επαναλαμβανόμενες εστιακές κρίσεις στις έσω κροταφικές δομές του μεταιχμιακού συστήματος του εγκεφάλου, και συνδέεται συχνά με σκλήρυνση του ιπποκάμπου (ΣΙ). Η κλινική αντιμετώπιση της ΕΕΚΛ αποτελεί μια πρόκληση, καθώς εμφανίζει ανθεκτικότητα στη φαρμακευτική αγωγή και είναι ο τύπος επιληψίας που παραπέμπεται συχνότερα για χειρουργική αντιμετώπιση. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν ο χαρακτηρισμός των μοριακών μηχανισμών που εμπλέκονται στην παθογένεση και την εξέλιξη της ΕΕΚΛ, ώστε να εντοπιστούν νέοι υποψήφιοι θεραπευτικοί στόχοι, με προσεγγίσεις γονιδιωματικής. Για το σκοπό αυτό, πραγματοποιήθηκε ανάλυση της έκφρασης ολόκληρου του γονιδιώματος με μικροσυστοιχίες σε ένα πειραματικό μοντέλο που προκύπτει με μικροέγχυση καϊνικού οξέος (ΚΑ) στον ιππόκαμπο και προσομοιάζει στο ανθρώπινο σύνδρομο, σε τρία χρονικά σημεία που αντιστοιχούν σε διακριτά στάδια της ΕΕΚΛ. Ακολούθησε εντατική βιοπληροφορική ανάλυση και εξόρυξη δεδομένων, για το χαρακτηρισμό των μοριακών αλλαγών που ενδέχεται να σχετίζονται με την παθογένεση και την εξέλιξη της ΕΚΚΛ, και τον εντοπισμό κεντρικών ρυθμιστικών μορίων που μπορεί να ελέγχουν τις παρατηρούμενες αλλαγές και μπορούν να αποτελέσουν υποψήφιους θεραπευτικούς στόχους για την ΕΕΚΛ. Η ανάλυση οδήγησε στην ανακάλυψη πολυάριθμων σημαντικά αλλαγμένων γονιδίων και μοριακών μονοπατιών σε κάθε στάδιο του συνδρόμου που μελετήθηκε, ένω προέκυψαν ευρήματα που έχρηζαν περαιτέρω διερεύνησης, και πραγματοποιήθηκαν επιπρόσθετα πειράματα για τη διερεύνηση του ρόλου του συμπλόκου της οξειδάσης NADPH στην παθογένεση της ΕΚΚΛ. Επιπροσθέτως, πραγματοποιήθηκε ανάλυση της έκφρασης ολόκληρου του γονιδιώματος σε δείγματα ιππόκαμπου ασθενών με ΕΕΚΛ-ΣΙ, για το χαρακτηρισμό των μοριακών μηχανισμών που σχετίζονται με αυτό το ιστοπαθολογικό εύρημα της ΕΕΚΛ. Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια λεπτομερή ανάλυση του προφίλ έκφρασης του ιππόκαμπου κατά τη διάρκεια της παθογένεσης και εξέλιξης του συνδρόμου της ΕΕΚΛ, και εξετάζει νέους υποψήφιους θεραπευτικούς στόχους για την πάθηση αυτή.
Ελφρίντε Γέλινεκ
Authors: Δεμίρη Κυριακή
Published: September 2021

Η διδακτορική αυτή διατριβή επικεντρώνεται στη μελέτη του πολιτικού θεάτρου της αυστριακής συγγραφέως Ελφρίντε Γέλινεκ (γ. 1946), ενώ χρησιμοποιεί ως βασικό μεθοδολογικό εργαλείο τη φεμινιστική και μεταφεμινιστική θεωρία. Για τον σκοπό αυτό επιλέξαμε τα εξής πέντε έργα της νομπελίστριας συγγραφέως: τον Αποχαιρετισμό (Das Lebewohl, 2000), το Ένα έργο για τα σπορ (Ein Sportstück, 1988), το Τι συνέβη στη Νόρα αφού εγκατέλειψε τον σύζυγό της ή Τα στηρίγματα των κοινωνιών (Was geschah, nachdem Nora ihren Mann verlassen hatte; oder Stützen der Gesellschaften, 1984), το Ασθένεια ή Σύγχρονες γυναίκες (Krankheit oder Moderne Frauen, 1984) και το Μπουργκτέατερ (Burgtheater, 1985)]. Η διατριβή διαρθρώνεται σε τρία μέρη: στο πρώτο μέρος εξετάζεται το ιστορικό συμφραζόμενο, το αυστριακό πολιτισμικό πλαίσιο, αλλά και το ευρύτερο πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώνεται η γελινεκιανή δραματουργία. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζεται το θεωρητικό εργαλείο. Το τρίτο μέρος, το οποίο αποτελεί και το κύριο μέρος της διατριβής, εστιάζει στα έργα. Αρχικά, μελετάμε τον Αποχαιρετισμό κι ειδικότερα τους τρόπους με τους οποίους η φασιστική ρητορική συνδέεται με την κατασκευή του φύλου. Στο Ένα έργο για τα σπορ φωτίζουμε την έννοια «σώμα», την προσέγγισή του από τον κόσμο των σπορ και τον διαχωρισμό μεταξύ ανδρικού και γυναικείου σώματος. Η διερεύνηση, επίσης, του φυσικού και καλλιτεχνικού σώματος της ίδιας της συγγραφέως είναι ένα ακόμη θέμα αυτού του κεφαλαίου. Στο επόμενο κεφάλαιο, καταρχήν εξετάζουμε τη Νόρα και τη σχέση του φεμινισμού με τον καπιταλισμό, και στη συνέχεια μελετώντας την Ασθένεια παρουσιάζουμε το βασικό μοτίβο του βαμπιρισμού και τον τρόπο με τον οποίο αυτό αναδεικνύει τη γυναικεία ευθύνη στο λεγόμενο «φεμινιστικό ζήτημα». Η παράλληλη εξέταση των δύο έργων οδηγεί σε συμπεράσματα σχετικά με την αισθητική στρατηγική της συγγραφέως. Τέλος, στο Μπουργκτέατερ, δείχνουμε πώς η Γέλινεκ αποκρυσταλλώνει μία σειρά από προβληματισμούς κι αισθητικές θέσεις. Η διατριβή κλείνει με συμπεράσματα.
Μελέτη της έκφρασης των δεικτών πολυδυναμικότητας στις ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου
Authors: Μαραγκουδάκη Μαρία
Published: September 2021

Τα αναπτυξιακά πρώιμα κύτταρα κινητοποιούνται στο περιφερικό αίμα ασθενών με νόσο του Crohn (CD). Η OCT4, θεωρείται σημαντική για τη διατήρηση της πολυδυναμικότητας των βλαστικών κυττάρων. Οι παραλλαγές ματίσματος OCT4 εκφράζονται διαφορετικά σε πολυδύναμα και μη-πολυδύναμα κύτταρα. Η μελέτη μας στοχεύει στη διερεύνηση του προτύπου έκφρασης των παραλλαγών OCT4 και του SOX-2, ενός σημαντικού παράγοντα που εμπλέκεται στην αυτοανανέωση και την πολυτροπικότητα, σε δείγματα ιστών και αίματος από ασθενείς με ΙΦΝΕ. Μέθοδοι: Συλλέχθηκαν δείγματα περιφερικού αίματος και ιστού από ασθενείς με ενεργό νόσο Crohn (ΝΚ) και ελκώδη κολίτιδα (ΕΚ) και από υγιή άτομα. Η έκφραση OCT4 τεκμηριώνεται με Westernblot ανάλυση, ανοσοϊστοχημεία και PCR αντίστροφης μεταγραφής σε πραγματικό χρόνο. Ο προσδιορισμός των ισομορφών OCT4 τεκμηριώνεται χρησιμοποιώντας συγκεκριμένους εκκινητές. Τα επίπεδα έκφρασης SOX-2 αξιολογήθηκαν επίσης. Αποτελέσματα: Τα επίπεδα πρωτεΐνης OCT4 ήταν σημαντικά υψηλότερα σε δείγματα ιστών ασθενών με ΝΚ από ό, τι σε δείγματα αίματος ασθενών με ΝΚ και σε δείγματα ιστών ΕΚ. Η OCT4 πρωτεΐνη εντοπίστηκε κυρίως στο κυτταρόπλασμα. Σε όλα τα δείγματα, ανιχνεύθηκαν μόνο τα ψευδογονίδια του OCT4 και η ισομορφήOCT4B1. Τα επίπεδα έκφρασης OCT4B1 ήταν αυξημένα στα δείγματα ιστών και αίματος από ασθενείς με ΝΚ και ΕΚ, σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες. Σε ασθενείς με ΝΚ μόνο τα επίπεδα mRNA του SOX-2 βρέθηκαν ελαφρώς αυξημένα σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες. Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι το OCT4 εκφράζεται σε ασθενείς με ΙΦΝΕ. Επιπλέον, διαπιστώσαμε την παρουσία της ισομορφής OCT4B1 σε δείγματα ιστών και αίματος ασθενών με ΙΦΝΕ. Τα αποτελέσματά μας έχουν δείξει ότι αναπτυξιακά πρώιμα κύτταρα θα μπορούσαν να κινητοποιηθούν στο περιφερικό αίμα ως αποτέλεσμα βλάβης ιστού, υποδεικνύοντας έναν πιθανό ρόλο αυτών των κυττάρων στην αποκατάσταση διάβρωσης του εντερικού σωλήνα.