bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Στρατιωτική ηγεσία στον 21ο αιώνα
Authors: Κωστής Γεώργιος
Published: September 2021

Οι ριζικές και άμεσες αλλαγές αποτελούν ένα από τα χαρακτηριστικά της μετανεωτερικότητας. Αν και η ηγεσία σε τέτοιες περιόδους, βρίσκεται στο επίκεντρο των συζητήσεων, φαίνεται να υπάρχει έλλειψη μεγάλων ηγετών. Την ίδια στιγμή οι καιροί ορίζουν επιβεβλημένα, την ανάγκη να προσδιοριστεί ο σύγχρονος στρατιωτικός ηγέτης. Για την ικανοποίηση της παραπάνω επιταγής επιχειρήθηκε κάτι νέο, δηλαδή η προσέγγιση του φαινομένου της ελληνικής στρατιωτικής ηγεσίας στη βάση της, ολιστικά και με δεδομένα από την ελληνική πραγματικότητα απαλλαγμένα από μεταφράσεις-παραφράσεις ξένων κανονισμών. Αρχικά οριοθετήθηκε, η παράδοξη εννοιολογική σχέση του διοικητή, του μάνατζερ και του ηγέτη. Υιοθετήθηκε ένα πρότυπο μοντέλο, που προέκυψε από τη τομή των παραπάνω τριών συγκεχυμένων εννοιών και έγινε στόχευση στη εύρεση των κοινών βασικών γνωρισμάτων τους, ώστε να απαρτίσουν τα βασικά ερείσματα δόμησης του αξιωματικού. H πλαισίωση που διαμορφώθηκε από βασικούς παράγοντες, όπως η αλλαγή των ανθρώπων και του περιβάλλοντος, η άσκηση της εξουσίας, ο χωροχρόνος και το αποτρεπτικό ελληνικό δόγμα, περιόρισε τον αριθμό των βασικών δομικών συστατικών του στρατιωτικού ηγέτη, στην πείρα, την καλλιεργημένη πειθαρχία, την κατάρτιση, την αρετή, το πάθος για τη δουλειά και τον άνθρωπο. Η απόπειρα να αποτελέσει η παραπάνω διαδικασία, μελέτη εμπειρικά θεμελιωμένης θεωρίας, ανέδειξε την έννοια του ελληνικού στρατιωτικού κύρους χωρίς αυτή να δημιουργεί δεδικασμένα, αλλά τροφή για επιπλέον έρευνα και αποσκοπώντας να αποφευχθεί η επιστημονική ακηδία, η δράση επιφόρτισε την εκπαίδευση και διαμόρφωση του τρίπτυχου ηγέτη με νέες τάσεις, όπως εκείνη του αμφιδέξιου αξιωματικού. Σε αυτόν αποτροπή, ενσυναίσθηση και καινοτομία συνδιαλέγονται με τα αντίθετά τους, αποβλέποντας σε μια διπολική διαμόρφωση. Τέλος συμπεράσματα και προτάσεις, επικεντρώθηκαν στον οργανισμό, ο οποίος δύνανται, μέσα από μια προσπάθεια αυτοπροσδιορισμού μπολιασμένου με την παράδοση, με παράλληλη προσαρμογή στο νέο, να διοχετεύσει ένα εξελιγμένο σύστημα επιλογής, εκπαίδευσης και αξιολόγησης των στελεχών του, στο αναπτυξιακό πρόγραμμα των ηγετών του.
Η γνωστοποίηση των κινδύνων μέσω των εταιρικών εκθέσεων
Authors: Γονιδάκης Φραγκίσκος
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή αναλύονται οι βασικές υποχρεώσεις που έχουν όλες οι επιχειρήσεις οι οποίες είναι εισηγμένες στο Ελληνικό Χρηματιστήριο, όσον αφορά τη γνωστοποίηση και διαχείριση των επιχειρηματικών κινδύνων, αλλά και την πληροφόρηση του επενδυτικού κοινού και των μετόχων σε σχέση με αυτούς τους κίνδυνους.Η εργασία αυτή περιλαμβάνει πέντε βασικά κεφάλαια με θεματολογία σχετική με τη διαπίστωση, διαχείριση και επικοινωνία των επιχειρηματικών κινδύνων. Σε αυτά τα κεφάλαια, αναπτύξαμε τόσο το θεωρητικό υπόβαθρο αυτής της διατριβής όσο και την αντίστοιχη πρακτική προσέγγιση της μελέτης, σε συνάρτηση με τα αναλυτικά αποτελέσματα της έρευνας, που διενεργήθηκε για όλες τις εισηγμένες εταιρείες στο Χρηματιστήριο Αθηνών την περίοδο 2005 έως 2011.
Τα συστήματα μέτρησης και διαχείρισης της απόδοσης και του κινδύνου στο νέο δημόσιο μάνατζμεντ
Authors: Βύττας Βασίλειος
Published: September 2021

Η παρούσα έρευνα αποτιμά την εφαρμογή και τα αποτελέσματα του μοντέλου P.A.R.M.M. (μοντέλο μέτρησης απόδοσης και κινδύνου) στην Ελληνική Δημόσια Διοίκηση κατά τη διάρκεια της δημοσιονομικής κρίσης, στηριζόμενη σε ένα αξιόπιστο και έγκυρο ερωτηματολόγιο. Οι απαντήσεις που συγκεντρώθηκαν και αναλύθηκαν με τη χρήση προηγμένων στατιστικών εργαλείων, δείχνουν ότι η χρήση του προτεινόμενου μοντέλου PA.R.M.M. συγκεντρώνει μακροπρόθεσμα οφέλη για την διοίκηση του δημόσιου οργανισμού, στην προσπάθεια στρατηγικού σχεδιασμού και ελέγχου της απόδοσης και των κινδύνων, ειδικότερα των λειτουργικών και του οικονομικών, που τον περιβάλλουν. Τα συμπεράσματα από την ανάλυση των δεδομένων, συζητούνται πιο διεξοδικά.
Προβλήματα δυναμικής φορτισμένων σωματιδίων σε θερμοπυρηνικό πλάσμα
Authors: Ζεστανάκης Παναγιώτης
Published: September 2021

Η μη γραμμική αλληλεπίδραση ιόντων σε μαγνητισμένο πλάσμα με την περιβάλλουσα υψίσυχνων ηλεκρομαγνητικών ρυθμών μελετάται διεξοδικά. Επιτυγχάνεται η έκφραση της Χαμιλτονιανής του γυρόκεντρου σε ισορροπία tokamak ως συνάρτηση δράσεων γωνιών. Με αυτόν τον τρόπο ανοίγει ο δρόμος για την εφαρμογή κανονικών θεωριών διαταραχών στη μελέτη της δυναμικής του γυρόκεντρου υπό την επίδραση μαγνητικών και ηλεκτρομαγνητικών διαταραχών.
Διερεύνηση μηχανισμών χρωμοσωμικής αστάθειας και τελομερικής ομοιόστασης κατά την επαγωγή καρκινικών βλαστικών κυττάρων in vitro και in vivo
Authors: Ρουμελιώτη Φανή-Μάρλεν
Published: September 2021

Ως χρωμοσωμική αστάθεια στη νεοπλασία (CIN-Chromosomal Instability in Neoplasia) ορίζεται ο αυξημένος ρυθμός συνεχών απωλειών ή διπλασιασμών ολόκληρων χρωμοσωμάτων ή μεγάλων τμημάτων τους κατά την κακοήθη κυτταρική ανάπτυξη. Η χρωμοσωμική αστάθεια είναι πολύ συχνή στη νεοπλασία (παρατηρείται περίπου στο 90% των συμπαγών όγκων και σε πολλές αιματολογικές κακοήθειες). Η CIN είναι συνεχής διαδικασία, διότι κατά την εξέλιξη της νόσου, ενισχύεται διαρκώς από την έκθεση των πολλαπλασιαζόμενων νεοπλασματικών κυττάρων σε τελομερική δυσλειτουργία, στρες αντιγραφής, ανεπάρκεια των σημείων ελέγχου του κυτταρικού κύκλου κύκλου και διαταραχές της μιτωτικής ατράκτου. Η τελομερική δυσλειτουργία και πως αυτή επηρεάζει τη χρωμοσωμική αστάθεια, είναι το κύριο θέμα έρευνας της παρούσας διατριβής. Τα τελομερή είναι εξειδικευμένες δομές που παίζουν σημαντικό ρόλο στη σταθερότητα του χρωμοσώματος. Η διασφάλιση της λειτουργικής και δομικής ακεραιότητάς τους έχει ζωτική σημασία για τη φυσιολογική και παθολογική κυτταρική λειτουργία. Η ικανότητα συνεχούς κυτταρικού πολλαπλασιασμού στον καρκίνο είναι άμεσα εξαρτώμενη από την ενεργοποίηση των μηχανισμών αναπλήρωσης των τελομερών. Στις νεοπλασίες των θηλαστικών, το μήκος των τελομερών ανανεώνεται κυρίως από το ένζυμο τελομεράση (TERT) ή σπανιότερα μέσω της εναλλακτικής επιμήκυνσης των τελομερών (alternative lengthening of telomeres-ALT). Στην ανθρώπινη νεοπλασία, ο συνεχής κυτταρικός πολλαπλασιασμός απουσία τελομεράσης (ALT) χαρακτηρίζεται από υψηλούς ρυθμούς δομικής αστάθειας των χρωμοσωμάτων. Αυτό οφείλεται στο ότι τα χρωμοσώματα των ALT καρκινικών κυττάρων δε διαθέτουν επαρκή τελομερική προστασία και είναι συχνά επιδεκτικά σε τυχαίες τελομερικές συντήξεις. Οι συντήξεις των τελομερών οδηγούν σε φαινόμενα γενικευμένης γενωμικής αστάθειας και οδηγούν σε ανασυνδυασμούς μεταξύ χρωμοσωμάτων οι οποίες ενεργοποιούν ή καταστέλλουν αντίστοιχα, ογκογόνα ή ογκοκατασταλτικά γονίδια. Τα νεοπλασματικά κύτταρα που χρησιμοποιούν τον ALT μηχανισμό επιμήκυνσης των τελομερών παρουσιάζουν 5 φορές αυξημένη συχνότητα χρωμοσωμικής αστάθειας σε σχέση με αυτά που χρησιμοποιούν την τελομεράση.Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η διερεύνηση μηχανισμών δημιουργίας ανευπλοειδίας και πολυπλοειδίας κατά την εξέλιξη ALT καρκινικών κυττάρων σε συνθήκες γενοτοξικού στρες και στρες της αντιγραφής, σε μια προσπάθεια συμβολής στην κατανόηση της χρωμοσωμικής αστάθειας προς την ανάπτυξη νέων, αποτελεσματικότερων προγνωστικών διαγνωστικών ή ογκοθεραπευτικών μεθόδων.
Collective identification among the internally displaced persons in the Bosnian town of Bijeljina
Authors: Μαξίμοβιτς Μάγια
Published: September 2021

Η μελέτη εξετάζει την αλληλεξάρτηση μεταξύ της κοινωνικής ταυτότητας και της βίαιης εκτόπισης των ατόμων και διερευνά το ερώτημα πώς ο πόλεμος και η εμπειρία της βίαιης μετακίνησης επηρέασαν τη διαδικασία ταυτοποίησης των εσωτερικά εκτοπισμένων ή την αίσθηση ένταξης και συμμετοχής τους. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό των υποκειμένων αυτής της μελέτης είναι ότι έχουν επαναγκατασταθεί, πράγμα που σημαίνει ότι είναι πρώην εσωτερικά εκτοπισμένοι που δεν ήθελαν να επιστρέψουν στους προπολεμικούς τόπους διαμονής τους μετά τον πόλεμο, αλλά αποφάσισαν να επαναεγκατασταθούν. Το ενδιαφέρον της μελέτης έγκειται επίσης στο ερώτημα ποιοι ήταν οι λόγοι πίσω από την απόφαση αυτής της ομάδας (-ων) να επανεγκατασταθούν. Η μελέτη αποσκοπούσε στην αμφισβήτηση της γενικής υπόθεσης ότι η απόφαση επανεγκατάστασης των εκτοπισθέντων στο εσωτερικό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης μπορούσε να δει μόνο μέσα από το πρίσμα των εθνοτικών τους αναγνωρίσεων και των εθνικών τους δεσμεύσεων. Επίσης, είχε ως στόχο να δείξει ότι η κοινή εθνική ταυτότητα μεταξύ ντόπιων και νεοφερμένων στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη δεν μειώνει τη σημασία των αντιληπτών πολιτισμικών διαφορών μεταξύ αυτών των δύο ομάδων. Με άλλα λόγια, η διατριβή αποσκοπούσε να αμφισβητήσει τις αφηγήσεις της άνευ όρων ενότητας και της πολιτισμικής ομοιογένειας μέσα σε μια συγκεκριμένη εθνοτική ομάδα, οι οποίες συχνά τονίστηκαν στη μεταπολεμική ρητορεία των εθνο-εθνικών πολιτικών ελίτ στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Τέλος, η μελέτη σκοπεύει να διερευνήσει την εκδοχή ότι οι εθνικές ομάδες και οι κατηγορίες στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, παρόλο που είναι πολύ πρόσφατες και επιρρεάζουν, δεν είναι εξίσου σταθερές, σταθερές και συναφείς σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής, όπως συνήθως τονίζεται και δίνεται έμφαση. Έτσι, παρόλο που οι εθνικές ταυτότητες είναι αδύνατο να διαχωριστούν από τα θέματα του πολέμου και των βίαιων εκτοπισμών στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη και αυτή η διατριβή συζητά επίσης αυτά τα ζητήματα, προσπαθεί ωστόσο να επισημάνει ότι οι άνθρωποι στη μεταπολεμική Βοσνία και Ερζεγοβίνη διαθέτουν μια ποικιλία διαφορετικών ταυτοτήτων ότι, μέσα σε συγκεκριμένους κοινωνικούς χώρους και υπό συγκεκριμένες κοινωνικές συνθήκες, μπορεί να έχει σημασία περισσότερο από την αίσθηση της εθνικής τους ανικανότητας.
Ο εμφύλιος πόλεμος στη Μεσσηνία μέσα από τον τύπο
Authors: Σκούρα Αμαλία
Published: September 2021

Η καθημερινή ζωή, η οικονομία, η κοινωνία, ο πόλεμος στη νοτιοδυτική Πελοπόννησο μετά την απελευθέρωση από τη ναζιστική κατοχή το 1944 και μέχρι το τέλος της δεκαετίας, ενώ διεξαγόταν ένας αιματηρός εμφύλιος πόλεμος αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας εργασίας. Πώς είδε ο τοπικός και ο εθνικός Τύπος τα γεγονότα που σχετίζονταν με τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο και πώς προβάλλονταν στην κοινή γνώμη σε μια στιγμή που ολόκληρη η χώρα είχε ανάγκη αποκατάστασης; Η παρούσα διατριβή, αφού διατρέξει την ιστορία της περιοχής της Μεσσηνίας από τη δημιουργία του ελεύθερου Ελληνικού κράτους και εξής βασιζόμενη σε αρχειακές πηγές και κυρίως στον Τύπο, επικεντρώνεται και αναδεικνύει τον τρόπο αποτύπωσης της καθημερινότητας, πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και στρατιωτικής στη Μεσσηνία της περιόδου 1945-1949. Μελετήθηκαν και αποδελτιώθηκαν τα φύλλα των σωζόμενων εφημερίδων εκείνης της περιόδου, καθώς και το πρωτογενές αρχειακό υλικό των δύο Ειδικών Δικαστηρίων Δωσιλόγων και του Έκτακτου Ειδικού Στρατοδικείου της περιοχής. Αναζητώντας, καταγράφοντας και αναδεικνύοντας ειδήσεις, ανακοινώσεις, αποκηρύξεις, στρατιωτικές διαταγές, δίκες και καταδίκες, σε συνδυασμό και με τη ζωή στην ευρύτερη περιοχή μέσα στη βαθύτατη διαίρεση του εμφυλίου πολέμου, επιχειρείται να σχηματιστεί μια πλήρης εικόνα της γενικότερης κατάστασης στον νομό Μεσσηνίας με τις δυσκολίες και τα προβλήματα της περιόδου. Περιγράφονται οι δραματικές αλλαγές που επέφερε η εμφύλια αντιπαράθεση στη ζωή των ανθρώπων, οι οποίοι για μια δεκαετία βίωναν έναν συνεχή αγώνα για επιβίωση. Η ιδεολογία και οι πολιτικές επιλογές επηρέασαν την εξέλιξη της κοινής γνώμης και της πολιτικής ζωής. Και για τα δύο αντίθετα στρατόπεδα, το επίσημο κράτος και τους αντάρτες, ο ελληνικός εμφύλιος ήταν μια υπεράνθρωπη προσπάθεια επιβολής στον αντίπαλο με κάθε μέσο. Οι πολιτικές εξελίξεις, οι έξωθεν παρεμβάσεις, οι επιδιώξεις και η στόχευση των αντίπαλων πλευρών με βάση την ιδεολογία εξηγούν και διερμηνεύουν το αίμα και τη βία εκατέρωθεν και τα κατάλοιπα που αυτή η κατάσταση άφησε στην περιοχή και σε όλη τη χώρα για ολόκληρες δεκαετίες.
Ο ρόλος της παρακρινικής δράσης των καρδιακών προγονικών κυττάρων στο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και στη βλάβη από επαναιμάτωση
Authors: Βάκρου Στυλιανή
Published: September 2021

Σε πειραματικές και κλινικές μελέτες, η χορήγηση καρδιακών προγονικών κυττάρων από καρδιόσφαιρες (CDCs) οδήγησε σε μείωση της έκτασης του εμφράγματος μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάσαμε την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της καθολικής ενδοστεφανιαίας χορήγησης CDCs ή των παρακρινικών παραγόντων τους (συμπυκνωμένο καλλιεργητικό υλικό από τα CDCs, CM), στην αρχή της επαναιμάτωσης, σε μοντέλο ισχαιμίας επαναιμάτωσης σε επίμυες. Μέθοδοι: CDCs αναπτύχθηκαν από μυοκαρδιακές βιοψίες αρσενικών επίμυων Wistar Kyoto. Τροποποιημένο καλλιεργητικό υλικό παρασκευάσθηκε από τη συμπύκνωση του καλλιεργητικού μέσου που είχαν εκτεθεί στα CDCs για 24 ώρες. Θηλυκοί Wistar Kyoto επίμυες υπεβλήθησαν σε ισχαιμία (οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου) για 45 λεπτά, ακολουθούμενη από επαναιμάτωση για 1 ώρα. Τα πειραματόζωα τυχαιοποιήθηκαν σε 3 ομάδες ανάλογα με το χορηγούμενο σκεύασμα κατά την ολική ενδοστεφανιαία χορήγηση (OEX) στην αρχή της επαναιμάτωσης: ομάδα CDCs, ομάδα CM και ομάδα vehicle (control). Η κυτταρική εμφύτευση εκτιμήθηκε με qPCR με στόχο το ειδικό για το άρρεν φύλο SRY γονίδιο. Η έκταση της υπό κινδύνου περιοχής (AR) και της περιοχής no reflow (NR) υπολογίσθηκε ιστοπαθολογικά. Η καρδιακή λειτουργία εκτιμήθηκε υπερηχοκαρδιογραφικά στον 1 και 2 μήνες μετά το έμφραγμα. Αποτελέσματα: Η κυτταρική εμφύτευση μέσω της OEX υπολογίσθηκε σε 25.1% ±5.1. Η έκταση της μυοκαρδιακής ΑR και της NR περιοχής (υπολογιζόμενη 1 ώρα μετά την επαναιμάτωση) ήταν παρόμοια μεταξύ των 3 ομάδων [AR: 28.8% ±7.4 της συνολικής μάζας της αριστερής κοιλίας στην control vs 27.2% ±8 στην CM vs 27% ±7 στην CDCs. NR: 7.0% ±3.3 στην control vs 7.3% ±3.8 στην CM vs 7.1% ±3.6 στην CDCs]. Στη μία εβδομάδα μετά το έμφραγμα ο παθολογοανατομικός υπολογισμός της έκτασης της περιοχής του εμφράγματος δε διέφερε μεταξύ των ομάδων. Επιπλέον, στον 1 και 2 μήνες μετά το έμφραγμα, η καρδιακή συστολική απόδοση και οι όγκοι της αριστερής κοιλίας ήταν παρόμοιοι μεταξύ της ομάδος control και CM. Συμπέρασμα: Η ολική ενδοστεφανιαία χορήγηση CDCs στην οξεία φάση του εμφράγματος, στην αρχή της επαναιμάτωσης, δεν παρεμποδίζει τη μικροκυκλοφορία και συνοδεύεται από υψηλά ποσοστά κυτταρικής εμφύτευσης. Η χορήγηση CM στην οξεία φάση του εμφράγματος δεν είχε μακροχρονίως καρδιοπροστατευτική δράση.
Balanced market orientation
Authors: Γιαννόπουλος Αντώνιος
Published: September 2021

Ο προσανατολισμός στην αγορά αναφέρεται στον πελάτη και συνδέεται συνήθως με την οικονομική απόδοση, παρόλο που οι υπάλληλοι θεωρούνται το DNA της επιχείρησης στις υπηρεσίες. Η ανάγκη για μια εξισορρόπηση της οπτικής αυτής ανάμεσα σε πελάτες/υπαλλήλους, οικονομική/μη-οικονομική απόδοση έχει αναγνωριστεί. Η διατριβή εξετάζει την εννοιολογική αποσαφήνιση του ισορροπημένου προσανατολισμού στην αγορά, την εμπειρική τεκμηρίωση και την επίδραση στην απόδοση στον κλάδο των ξενοδοχείων. Οι υπηρεσίες τουρισμού και φιλοξενίας προσφέρονται, χάρη στις πολυάριθμες αλληλεπιδράσεις και τη συνεργασία μεταξύ στελεχών πρώτης γραμμής, στελεχών υποστήριξης και πολλαπλών «στιγμών αλήθειας» στη διαδικασία παροχής υπηρεσιών με τουρίστες και επισκέπτες.Για την επεξήγηση του μηχανισμού του ισορροπημένου προσανατολισμού στην αγορά (mirror approach), υλοποιήθηκε ένα φιλόδοξο ερευνητικό σχέδιο (πολυεπίπεδη έρευνα). Έπειτα από μια προσεκτικά σχεδιασμένη ποιοτική έρευνα, η εδραιωμένη συνεργασία με οργανισμούς στον κλάδο του τουρισμού σε τοπικό και εθνικό επίπεδο διευκόλυνε σημαντικά τη συλλογή δεδομένων από 217 διευθυντές, 1056 υπαλλήλους και 943 επισκέπτες σε 104 ξενοδοχεία στην Ελλάδα. Με τη χρήση του μοντέλου δομικών εξισώσεων (SEM) και του ιεραρχικού γραμμικού μοντέλου (HLM), αναλύθηκαν δεδομένα οδηγώντας σε συμπεράσματα για την ακαδημαϊκή και επιχειρηματική κοινότητα.Η έρευνα αποτυπώνει σχέσεις αλληλεπίδρασης που οδηγούν στην εσωτερική και εξωτερική απόδοση λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά του κλάδου (contextual effects). Το εσωτερικό μάρκετινγκ επηρεάζει θετικά τον προσανατολισμό στην αγορά, βελτιώνει την εργασιακή απόδοση, την εσωτερική ποιότητα υπηρεσιών, την οργανωσιακή απόδοση, διευκολύνει τον βαθμό τυποποίησης αποφάσεων και προωθεί τη συμμετοχικότητα στη λήψη τους καθώς και την ενδυνάμωση των υπαλλήλων. Ο προσανατολισμός στην αγορά αποτυπώνεται στην ικανοποίηση των πελατών, την πίστη και την εξωτερική ποιότητα υπηρεσιών. Οι ανθρωποκεντρικές κουλτούρες εμφανίζονται να επιδρούν στη δημιουργία θετικού εσωτερικού κλίματος και βελτιωμένων εμπειριών για τους επισκέπτες. Η υιοθέτηση ανθρωποκεντρικής προσέγγισης αποτελεί πρόκληση για τους επιχειρηματίες στον ξενοδοχειακό κλάδο, βιώνοντας οι ίδιοι τη διαδικασία παροχής υπηρεσιών και ενορχηστρώνοντας πελάτες/υπαλλήλους και εμπλουτίζοντας το HRM με την οπτική εσωτερικού μάρκετινγκ.
Επίπτωση της λοίμωξης από Clostridium difficile στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς της ΜΕΘ
Authors: Δέλγα Δήμητρα
Published: September 2021

Το Clostridium difficile (κλωστηρίδιο το δύσκολο) είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες που προκαλούν διάρροια στους ασθενείς της ΜΕΘ. Η επίπτωση του αυξάνεται εκθετικά και σχετίζεται κυρίως με τη χρήση αντιβιοτικών. Σκοπός- Μέθοδος:Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η καταγραφή της επίπτωσης της λοίμωξης από C. difficile (CDI) στις ελληνικές ΜΕΘ η ταυτοποίηση παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με αυτή. Για το λόγο αυτό μια προοπτική πολυκεντρική μελέτη κοορτής σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, έλαβε χώρα σε 3 ΜΕΘ της Αθήνας από 1/1/2014 έως 31/12/2014 κατά την οποίαν κατεγράφη η επιβεβαιωμένη CDI και οι παράγοντες που σχετίζονταν μ΄αυτήν. Αποτελέσματα: Ανάμεσα σε 970 (100%) ασθενείς που ελέγχθηκαν τη περίοδο που έλαβε χώρα η μελέτη, 95 (9,79%) εμφάνισαν διάρροια. Κατά την είσοδο των ασθενών στη ΜΕΘ καταγράφηκαν τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά τους, οι γνωστοί προδιαθεσικοί παράγοντες για την εμφάνιση λοίμωξης ενώ ταυτόχρονα διεξήχθησαν διαγνωστικές εξετάσεις για την επιβεβαίωση της CDI βασιζόμενες στις πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες. Η επίπτωση της CDI ήταν 1,3% (n=13). Η συνολική θνητότητα σε ασθενείς με διάρροια ή CDI και η θνητότητα που οφείλεται σε CDI ήταν 28%, 38.5% και 30.8% αντίστοιχα. Οι ασθενείς με CDI εμφάνιζαν υψηλότερη κλίμακα SOFA και ιστορικό προηγούμενης CDI ενώ δεν ταυτοποιήθηκε κανένας ανεξάρτητος παράγοντα που να σχετίζεται με την εμφάνιση CDI.Συμπεράσματα: Η CDI εμφανίζει χαμηλή επίπτωση στις ελληνικές ΜΕΘ αλλά παραμένει ένα σοβαρό πρόβλημα για τους βαρέως πάσχοντες. Στη παρούσα μελέτη δεν ταυτοποιήθηκε κανένας ανεξάρτητος παράγοντα που να σχετίζεται με την εμφάνιση CDI Λέξεις κλειδιά: C. difficile, ΜΕΘ
Information worlds
Authors: Δρόσης Ιωάννης
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή στοχεύει να συνεισφέρει μια γενική και ολιστική προσέγγιση για τη δημιουργία εφαρμογών που αντικαθιστούν (Εικονική Πραγματικότητα), επαυξάνουν (Επαυξημένη Πραγματικότητα) ή συνυφαίνουν πραγματικούς και εικονικούς κόσμους (Μεικτή Πραγματικότητα) σε μια προσπάθεια να απεικονίσει μεγάλους όγκους δεδομένων που ανήκουν στους απαιτητικούς τομείς των Μεγάλων Δεδομένων και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς.Με αυτό το σκοπό παρουσιάζεται ένα πλαίσιο χρήσης (framework) βασισμένο στις έννοιες των Κόσμων Πληροφορίας και των Αντικειμένων Πληροφορίας για να αναπαραστήσει υπαρκτά ή εικονικά περιβάλλοντα που περιλαμβάνουν αντίστοιχα πληροφορία που ανήκει σε διακριτές οντότητες, ενώ ωστόσο είναι ευέλικτο και διαλειτουργικό με ποικίλες πηγές δεδομένων. Το πλαίσιο παρέχει περισσότερα από 15 δομικά στοιχεία (components) τα οποία μπορούν να ενσωματωθούν απευθείας σε εφαρμογές και μια επεκτάσιμη αρχιτεκτονική που επιτρέπει μελλοντικές προσθήκες. Επιπλέον, το framework υποστηρίζει τον ορισμό και την οπτικοποίηση προσωποποιημένων ιστοριών (οι οποίες έχουν δημιουργηθεί από επαγγελματίες του τομέα ή από τελικούς χρήστες). Αναφορικά με την αλληλεπίδραση, η διατριβή αυτή προτείνει τη χρήση πολυτροπικών, φυσικών μεθόδων αλληλεπίδρασης και ενσωματώνει απρόσκοπτα εφαρμογές Επαυξημένης, Εικονικής και Μικτής Πραγματικότητας σε περιβάλλοντα Διάχυτης Νοημοσύνης.Το πλαίσιο χρήσης Κόσμοι Πληροφορίας μπορεί να αποτελέσει ένα πολύτιμο δομικό στοιχείο για τη δημιουργία δυναμικών οπτικοποιήσεων μέσω της Χ Πραγματικότητας (X Reality), παρέχοντας διαλειτουργικότητα με διάφορες πηγές δεδομένων, έτοιμα προς χρήση εργαλεία απεικόνισης πληροφορίας, επεκτασιμότητα για την προσθήκη επιπλέον στοιχείων και ένα νοητικό μοντέλο που καλύπτει μια πληθώρα αναγκών και μπορεί να επεκταθεί.Παρουσιάζεται η υπόθεση χρήσης ενός έξυπνου μουσείου το οποίο απεικονίζει πυκνά διασυνδεδεμένη και αραιά τοποθετημένη στατική πληροφορία στο απαιτητικό πλαίσιο της Πολιτιστικής Κληρονομιάς χρησιμοποιώντας επαυξημένη και εικονική πραγματικότητα. Επιπλέον παρουσιάζεται η υπόθεση χρήσης μιας εφαρμογής διαχείρισης υποδομών ενός κέντρου δεδομένων (data center), αναδεικνύοντας τη δυνατότητα των Κόσμων Πληροφορίας να ανταπεξέλθουν σε μεγάλους όγκους δεδομένων που αλλάζουν με μεγάλη ταχύτητα και είναι περιορισμένα χωρικά. Τα αποτελέσματα αυτής της διατριβής έχουν εγκατασταθεί σε δημόσιους χώρους, σε εκθέσεις και διεθνή συνέδρια. Η κάθε υπόθεση χρήσης έχει αξιολογηθεί από περισσότερους από 20 χρήστες ούτως ώστε να αξιολογηθεί το τελικό αποτέλεσμα που παράγεται από τους Κόσμους Πληροφορίας ως προς την ευχρηστία και την εμπειρία χρήσης. Τα εξαιρετικά αποτελέσματα που εξήχθησαν από την αξιολόγηση αναδεικνύουν τις δυνατότητες που έχουν η Επαυξημένη, η Εικονική και η Μεικτή Πραγματικότητα αναφορικά με την αποδοτικότητα και την υιοθέτηση της τεχνολογίας από τους τελικούς χρήστες, ενώ παράλληλα αποτελούν ένα κίνητρο για την περαιτέρω βελτίωση και επέκταση του παρουσιαζόμενου πλαισίου χρήσης.
Μελέτη του ρόλου των μη στεροειδών αντιφλεγμονώδων φαρμάκων στην περιφερική νευρική αναγέννηση σε πειραματικό μοντέλο τελικό - πλάγιας νευρικής συρραφής
Authors: Γιαννούλης Διονύσιος
Published: September 2021

Σκοπός: Η πραγματοποίηση της μελέτης αυτής αποσκοπεί στον έλεγχο της επίδρασης των Μη Στεροειδών Αντι-Φλεγμονωδών Φαρμάκων στην περιφερική νευρική αναγέννηση σε ένα πειραματικό μοντέλο διπλής τελικο-πλάγιας νευροσυρραφής σε επίμυες. Συγκεκριμένα με τη μελέτη αυτή έγινε προσπάθεια να αποδειχθεί η θετική ή αρνητική επίδραση συγκεκριμένων ΜΣΑΦ (ιβουπροφαίνη και ναπροξένη) στην νευρική αναγέννηση. Υλικό-Μέθοδος: Για την πραγματοποίηση της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν 44 ενήλικοι αρσενικοί επίμυες τύπου Wistar οι οποίοι χωρίστηκαν σε 4 ομάδες: ομάδα Α στην οποία πραγματοποιήθηκε διατομή του περονιαίου νεύρου και διπλή τελικο-πλάγια νευροσυρραφή του στο κνημιαίο νεύρο με απόσταση 6 mm μεταξύ των 2 νευροσυρραφών, ομάδα Β στην οποία πραγματοποιήθηκαν οι ίδιες διαδικασίες με την ομάδα Α με τη διαφορά ότι στα πειραματόζωα χορηγήθηκε το ΜΣΑΦ ιβουπροφαίνη για 7 ημέρες μετά την χειρουργική επέμβαση, στην ομάδα Γ στην οποία πραγματοποιήθηκαν οι ίδιες διαδικασίες με την ομάδα Α με τη διαφορά ότι στα πειραματόζωα χορηγήθηκε το ΜΣΑΦ ναπροξένη για 7 ημέρες μετά την επέμβαση και στην ομάδα Δ στην οποία πραγματοποιήθηκαν οι ίδιες διαδικασίες με την ομάδα Α με τη διαφορά ότι προξενήθηκε βλάβη συμπίεσης στο κνημιαίο νεύρο. Σε όλα τα πειραματόζωα το ετερόπλευρο σκέλος χρησιμοποιήθηκε σαν μάρτυρας. Η λειτουργική αξιολόγηση του περονιαίου νεύρου για τον έλεγχο της νευρικής αναγέννησης πραγματοποιήθηκε ανά τακτά χρονικά διαστήμα τα μέχρι την 56η ημέρα με τη βοήθεια του δείκτη Peroneal Function Index (PFI). Την ημέρα αυτή πραγματοποιήθηκε δεύτερη χειρουργική επέμβαση για τη λήψη νευρικού ιστού για ιστολογική εξέταση (πυκνότητα νευραξόνων) και του προσθίου κνημιαίου μυός για τον προσδιορισμό του βάρους του.Αποτελέσματα: Από την αξιολόγηση της λειτουργικής και ιστολογικής εκτίμησης η ομάδα Β παρουσίασε στατιστικά σημαντικά πλεονεκτικότερα αποτελέσματα σε σχέση με τις ομάδες Α και Γ. Επίσης η ομάδα Β εμφάνισε βελτιωμένα αποτελέσματα όσον αφορά το βάρος του προσθίου κνημιαίου μυός σε σχέση με τις ομάδες Α και Γ. Παρατηρήσαμε ότι η δράση της ιβουπροφαίνης και όχι της ναπροξένης ευόδωσε την περιφερική νευρική αναγέννηση στο πειραματικό μοντέλο διπλής τελικο-πλάγιας νευροσυρραφής που χρησιμοποιήσαμε. Στην ομάδα Δ λόγω της βλάβης του νεύρου δότη δεν παρατηρήθηκε βελτίωση των αποτελεσμάτων. Συμπέρασμα: Η παρούσα μελέτη αποδεικνύει ότι μετά από περιφερική νευρική βλάβη η χρήση του ΜΣΑΦ της ιβουπροφαίνης μπορεί να ευοδώει την περιφερική νευρική αναγέννηση σε πειραματικό μοντέλο διπλής τελικο-πλάγιας νευροσυρραφής σε επίμυες. Συνεπώς μπορεί να χορηγηθεί επικουρικά για τη βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων μετά από περιφερική νευρική βλάβη στον άνθρωπο. Περαιτέρω μελέτες απαιτούνται για τον καθορισμό της δόσης και της διάρκειας χορήγησης για το βέλτιστο αποτέλεσμα.
Essays in optimal competition policy enforcement standards
Authors: Μπενετάτου Καλλιόπη
Published: September 2021

Τα τελευταία 30 χρόνια σε πολλές Αρχές Ανταγωνισμού σε ολόκληρο τον κόσμο παρατηρήθηκε μια σημαντική αύξηση στην έκταση και την πολυπλοκότητα της οικονομικής ανάλυσης και των εμπειρικών στοιχείων στην αξιολόγηση των υποθέσεων όπου εφαρμόζεται το δίκαιο του ανταγωνισμού. Έχουν σημειωθεί πολλές εξελίξεις στη θεωρητική ανάλυση της επιλογής των νομικών προτύπων (legal standards) από τις αρχές ανταγωνισμού (AA). Ωστόσο, αυτές οι θεωρητικές εξελίξεις δεν συνοδεύτηκαν από μια εξίσου σημαντική προσπάθεια για την ανάλυση της επιλογής των νομικών προτύπων από τις AA. Διεθνείς οργανισμοί, όπως ο ΟΟΣΑ και άλλοι, καταγράφουν την άνοδο του ρόλου των οικονομολόγων σε ΑΑ σε ολόκληρο τον κόσμο, προσπαθώντας να μετρήσουν τον ρόλο των οικονομικών από την πλευρά των εισροών. Ένας από τους κύριους στόχους μας σε αυτή τη διατριβή είναι να επεκτείνουμε το εμπειρικό έργο των Avdasheva S., Golovaneva S. and Katsoulacos Y. (2019) (2019) για τη Ρωσία, προκειμένου να χαρτογραφήσουν την έκταση της οικονομικής ανάλυσης με το νομικό πρότυπο που υιοθέτησε η ΑΑ, για τις περιπτώσεις δύο ΑΑ της ΕΕ, της Ελλάδας και της Γαλλίας. Κύριος στόχος μας ήταν να χρησιμοποιήσουμε αυτό το σύνολο δεδομένων για να εξετάσουμε σε ποιο βαθμό η οικονομική ανάλυση και τα αποδεικτικά στοιχεία χρησιμοποιούνται στις αποφάσεις της ΑΑ και πώς εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου. Για τον σκοπό αυτό, συλλέξαμε και αναλύσαμε ένα σύνολο δεδομένων από τις αποφάσεις των ΑΑ που αφορούν σε παραβίαση των αντιμονοπωλιακών κανόνων τόσο της ελληνικής όσο και της γαλλική ΑΑ, για τις οποίες υπήρξαν προσφυγές προκειμένου να ακυρωθούν ενώπιον των Δικαστηρίων. Τα αποτελέσματά μας είναι συνεπή με τα πρόσφατα επιχειρήματα, σύμφωνα με τα οποία η μεγαλύτερη αμφισβήτηση των αποφάσεων ως αποτέλεσμα της αύξησης της έκτασης της οικονομικής ανάλυσης βάσει των αποτελεσμάτων, αυξάνει τα ποσοστά ακύρωσης των αποφάσεων που αποτελούν αντικείμενο προσφυγής. Ο δεύτερος στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να εξετάσει σε βάθος ένα πολύ σημαντικό νομικό κανόνα που χαρακτηρίζει την επιβολή του νόμου περί ανταγωνισμού στην ΕΕ, τον κανόνα περί αθέμιτης νομιμότητας που συνδέεται με τον περιορισμό των παράλληλων εισαγωγών από δεσπόζουσες επιχειρήσεις. Τέλος, το τελευταίο κεφάλαιο της διπλωματικής εργασίας εξετάζει το ζήτημα του κατά πόσον η απαγόρευση περιορισμού του παράλληλου εμπορίου στην ΕΕ είναι το σωστό νομικό πρότυπο που πρέπει να χρησιμοποιηθεί ή αν πρέπει να υιοθετηθεί μια προσέγγιση βασισμένη σε οικονομικά αποτελέσματα. Σε αυτό το κεφάλαιο εξετάζουμε τη βέλτιστη στρατηγική τιμών της δεσπόζουσας επιχείρησης όταν αντιμετωπίζουμε τις παράλληλες εισαγωγές και τα κίνητρά της να λάβουμε μέτρα που περιορίζουν τον όγκο των παράλληλων εισαγωγών, λαμβάνοντας υπόψη τη διαφορά στις εγχώριες και τις ξένες τιμές, το κλάσμα των εγχώριων πωλήσεων που οι παράλληλοι εισαγωγείς ικανοποιούν και την ικανότητα της επιχείρησης να περιορίζει τη δραστηριότητα των εισαγωγέων
Η σημασία της «διδακτικής παρουσίας» και ο νέος ρόλος του εκπαιδευτικού σε σύγχρονα μαθησιακά περιβάλλοντα με έμφαση στην παιδαγωγική αξιοποίηση της διαδραστικής τηλεδιάσκεψης
Authors: Καρβούνης Λάμπρος
Published: September 2021

Στην παρούσα έρευνα επιχειρείται η μελέτη της Διδακτικής Παρουσίας όπως αυτή παρουσιάζεται σε περιβάλλον Διαδραστικής Τηλεδιάσκεψης σύμφωνα με το μεθοδολογικό πλαίσιο του προγράμματος ΟΔΥΣΣΕΑΣ. Για τη μελέτη της Διδακτικής Παρουσίας σε τέτοιου είδους μαθησιακά περιβάλλοντα είναι απαραίτητη η μελέτη του ρόλου του εκπαιδευτικού και ο εντοπισμός των δεξιοτήτων που είναι απαραίτητο να αναγνωριστούν στον εκπαιδευτικό καθώς επιχειρεί να διδάξει τους μαθητές τόσο της τοπικής όσο και της απομακρυσμένης τάξης. Ο εκπαιδευτικός δεν διδάσκει μόνο τη δική του τάξη, ούτε διδάσκει μόνος του. Διδάσκει την τοπική και την απομακρυσμένη τάξη καθώς επίσης διδάσκει σε συνεργασία με τον εκπαιδευτικό της απομακρυσμένης τάξης. Η έρευνα στηρίχθηκε στις αρχές της μεθοδολογίας της έρευνας δράσης και εφαρμόστηκε σε εκπαιδευτικούς Δημοτικών Σχολείων της Αττικής και της Κρήτης με μαθητές που φοιτούσαν στην Ε΄ και ΣΤ΄ τάξη. Επιπλέον, βασίστηκε στημεθοδολογία της Διαδραστικής Τηλεδιάσκεψης όπως αυτή εφαρμόζεται στο μεθοδολογικό πλαίσιο του προγράμματος ΟΔΥΣΣΕΑΣ καθώς και στο μοντέλο της Συνδυαστικής Μάθησης (blended learning). Ο ερευνητής ήταν διδάσκων σε σχολείο της Κρήτης ως διευθυντής του ίδιου Σχολείου και άμεσα εμπλεκόμενος στη διαδικασία της Διαδραστικής Τηλεδιάσκεψης. Ως προς την εφαρμογή της, στο πλαίσιο της μεθοδολογίας του προγράμματος ΟΔΥΣΣΕΑΣ πραγματοποιήθηκαν τέσσερα προγράμματα Διαδραστικών Τηλεδιασκέψεων, με τέσσερις τηλεδιασκέψεις κάθε πρόγραμμα, με συγκεκριμένα περιβαλλοντικά θέματα και συγκεκριμένες δραστηριότητες, οι οποίες βασίστηκαν στον εποικοδομισμό, στην ομαδοσυνεργατική διδασκαλία και μάθηση και στη μέθοδο Project. Τα αποτελέσματα έδειξαν την εμφάνιση συγκεκριμένου ρόλου και την ανάπτυξη συγκεκριμένων δεξιοτήτων από μέρους των εκπαιδευτικών, μέσα σε ένα παιδαγωγικό πλαίσιο το οποίο στηρίζεται σε μεθοδολογικές προσεγγίσεις και περιεχόμενο με έντονη την Διδακτική Παρουσία. Μια Διδακτική Παρουσία η οποία βασίζεται σε Προηγμένες Μαθησιακές Τεχνολογίες και συγκροτείται από τεχνικές δεξιότητες, μιντιο-λειτουργικές δεξιότητες, οργανωτικές δεξιότητες, διδακτικές δεξιότητες,αισθητικές – συναισθηματικές δεξιότητες, ηθικές δεξιότητες, συστημικές δεξιότητες και κοινωνικές – κριτικές δεξιότητες, οι οποίες είναι απαραίτητες για τον εκπαιδευτικό του 21ου αιώνα.
Από τον Εύδημο τον Ρόδιο στον Διόδωρο τον Τύριο
Authors: Ντρίκος Σπυρίδων
Published: September 2021

Με αυτή τη διατριβή επιδιώχθηκε, να σκιαγραφηθεί η διαδρομή της Περιπατητικής σχολής μετά τον θάνατο του Αριστοτέλη. Κατά τη διάρκεια της Ελληνιστικής περιόδου, με την επέκταση των ορίων του κόσμου και συνακόλουθα της γνώσης, που επέφερε η πορεία του Αλεξάνδρου στην Ασία, ο φιλοσοφικός λόγος διαστέλλεται σε διάφορες επιμέρους επιστήμες. Η σχολή επιδίωξε να επανακαθορίσει τη θέση του ανθρώπου σε αυτόν τον μεταβαλλόμενο κόσμο, υποδεικνύοντας τον δρόμο προς την ευδαιμονία, στην οποία θα οδηγούσε η ορθή διαχείριση αυτής της γνώσης, σεσυνδυασμό με την ορθοπραξία. Ένας από τους στόχους της διατριβής ήταν η συστηματική παρουσίαση του υπάρχοντος υλικού και η αξιοποίηση προηγούμενων ερευνών, προκειμένου να παρατεθεί μια συνοπτική αφήγηση της ιστορίας της περιπατητικής φιλοσοφίας μετά τον Αριστοτέλη και τον Θεόφραστο. Συγχρόνως, εξερευνώντας και προβάλλοντας τις σχέσεις της σχολής με την πνευματική κίνηση της Ελληνιστικής εποχής επιχειρήθηκε να προσδιοριστεί η θέση του Λυκείου στον φιλοσοφικό χάρτη αυτής της εποχής. Μετά την συλλογή των απαραίτητων δεδομένων, δημιουργήθηκε ένα προσχέδιο, στο οποίο καταγράφηκαν οι βίοι και οι φιλοσοφικές αντιλήψεις κάθε εκπροσώπου της σχολής και παρατέθηκε η σχέση αυτών των απόψεων με τις αντίστοιχες του Αριστοτέλη. Αυτό το προσχέδιο αποτέλεσε τον πυρήνα του πρώτου μέρους της εργασίας, αφού διατηρήθηκαν σε αυτό κυρίως πληροφορίες βιογραφικού χαρακτήρα, ενώ το υπόλοιπο υλικό αξιοποιήθηκε για την σύνταξη του δεύτερου μέρους εμπλουτίζοντάς το με στοιχεία σχετικά με τις αντιλήψεις άλλων φιλοσοφικών σχολών. Ουσιαστικά, οι Περιπατητικοί επιδίωξαν να υπηρετήσουν το όραμα του Αριστοτέλη, το οποίο εκτεινόταν πού πιο μακριά από τον ορίζοντα μιας φιλοσοφικής σχολής, αφού φιλοδοξία του αποτελούσε η θεμελίωση ενός επιστημονικού και ερευνητικού ιδρύματος στραμμένου σταθερά στην αναζήτηση της γνώσης. Το Λύκειον αποτελούσε επομένως ένα τέτοιο ίδρυμα, ορισμένα μέλη του οποίου συνδέονταν με χαλαρούς δεσμούς με αυτό. Η σχολή, κατόρθωσε να προβάλει το έργο του Αριστοτέλη και να υπερασπιστεί την κληρονομιά του, συμβάλλοντας στην αναγνώριση του μεγαλείου του, αλλά ταυτόχρονα, οι εκπρόσωποί της συνεισέφεραν προσωπικά στην πρόοδο διαφόρων επιστημονικών πεδίων. Τελικά, το πρόγραμμα του Αριστοτέλη για διαρκή καταγραφή γνώσεων, οδήγησε την σχολή στην δημιουργία δομών, οι οποίες την κατέστησαν ένα αξιόλογο και πολύ καλά οργανωμένο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Η μεθοδολογία της, υπήρξε η κινητήριος δύναμη πίσω από την ίδρυση της βιβλιοθήκης στην Αλεξάνδρεια, καθιστώντας έτσι περισσότερο εφικτό τον στόχο του ιδρυτή για συνεχή αναζήτηση της γνώσης. Ο Αριστοτέλης γνώριζε ότι τα όρια της γνώσης υπερβαίνουν τον ανθρώπινο βίο, αλλά η σχολή είχε τη δυναμική να υπερβεί τα ατομικά ανθρώπινα όρια και έτσι, το Λύκειον αποτέλεσε έναν οργανισμό, ο οποίος προορίζονταν να αφιερωθεί απερίσπαστος στον στόχο του, την αναζήτηση και διαρκή επέκτασητης γνώσης, η οποία θα συνέδραμε τον άνθρωπο στο εγχείρημά του να βελτιώσει την ζωή του και τελικά να καταστεί ευδαίμων.
Three essays on the behavior of real estate and stock markets
Authors: Αργυρούδης Γεώργιος
Published: September 2021

Ο σκοπός αυτής της έρευνας είναι να κατανοήσει τη συμπεριφορά της χρηματιστηριακής αγοράς και της αγοράς ακινήτων του Χονγκ Κονγκ, και να εξετάσει τις πολύπλοκες αλλαγές κατά τη διάρκεια σημαντικών οικονομικών μεταβολών, μέσω τριών διαφορετικών προσεγγίσεων. Παρουσιάζουμε τη πολυμορφοκλασματική φύση των χρηματοοικονομικών αγορών με βάση τα scaling exponents και την ανάλυση του singularity spectrum, και μελετούμε τους χρηματιστηριακούς δείκτες του Χονγκ Κονγκ. Επιπλέον εφαρμόζουμε δύο μεθόδους, την πολυμορφοκλασματική ανάλυση διακυμάνσεων μετά την απομάκρυνση των τάσεων (MFDFA) και την πολυμορφοκλασματική ανάλυση κινητού μέσου όρου μετά την απομάκρυνση των τάσεων (MFDMA) για να αξιολογήσουμε την ύπαρξη πολυμορφοκλασματικότητας στις περιόδους υπό ανάλυση, αλλά και τη σύνδεση των περιόδων πριν και μετά την κρίση. Στην περίπτωση της MFDFA, ο χρηματιστηριακός δείκτης του Χονγκ Κονγκ για το 2007 και το 1994 παρουσιάζει τη μεγαλύτερη πολυμορφοκλασματικότητα, ενώ στην MFDMA τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο χρηματιστηριακός δείκτης του Χονγκ Κονγκ για την κρίση του 1997 και αυτός της ακίνητης περιουσίας για το 2007 παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη πολυμορφοκλασματικότητα. Τα αποτελέσματα των δύο μεθόδων παρουσιάζουν κάποιες διαφορές. Επιπλέον μελετάμε την αγορά του Χονγκ Κονγκ και παρουσιάζουμε μετρήσεις στατιστικής εντροπίας και τεστ αποτελεσματικότητας, αναλύοντας την αγορά ακινήτων του Χονγκ Κονγκ με βάση το μέγεθος και την περιοχή στην οποία βρίσκεται το ακίνητο, έτσι ώστε να αντιληφθούμε τις επιπτώσεις από την κρίση στις ΗΠΑ το 2007. Το πιο σημαντικό εύρημα είναι η ιδιαίτερη αντίδραση της περιοχής Kowloon που δείχνει ανεπηρέαστη από την κρίση. Ακόμη, με τη μέθοδο των κυλιόμενων παραθύρων και της εντροπίας κατα Shannon και Tsallis-q καταγράφονται και τα γεγονότα που επηρέασαν τους δείκτες, όπως την επιδημία άτυπης πνευμονίας του 2003, και την επιβολή ειδικού στεγαστικού φόρου το 2012. Στο τελευταίο δοκίμιο της διατριβής θέλουμε να αναλύσουμε τη χρονική εξέλιξη της σχέσης αίτιου-αιτιατού κυρίως κατά τη διάρκεια της κρίσης του 2007. Χρησιμοποιήσαμε ένα τμήμα της μεθόδου που ονομάζεται “βέλτιστη θερμική πορεία”, και τη μέθοδο αιτιότητας κατά Granger. Τα αποτελέσματα συμφωνουν με την προηγούμενη ανάλυση και υποστηρίζουν την ιδιαίτερη αντίδραση της περιοχής Kowloon στην κρίση.
In a Greek light
Authors: Δημάκης Αθανάσιος
Published: September 2021

Υιοθετώντας μία συνθετική προσέγγιση και δίνοντας παράλληλα έμφαση στην αδιάλειπτη ροή ιδεών μεταξύ της ηθικής φιλοσοφίας και της λογοτεχνίας της Iris Murdoch, η μελέτη αυτή διερευνά τις διαδικασίες μέσω των οποίων η ελληνική φιλοσοφική πρωτοκαθεδρία της θέασης διεισδύει στην πνευματική, μυστικιστική και οιονεί μυθολογική σύλληψη της ηθικής θέασης της Murdoch. Η συγκεκριμένη διατριβή προτείνει τη διερεύνηση της εμμονικής οπτικότητας στη φιλοσοφία και λογοτεχνία της Murdoch προβάλλοντας το γεγονός ότι παραμένει σταθερά και επίμονα ηλιοκεντρική, οφθαλμοκεντρική και Απολλώνια. Βασιζόμενη στη θεμελιώδη σημασία της θέασης στον ελληνικό φιλοσοφικό στοχασμό, η Murdoch έρχεται σε αντιπαράθεση με αυτό που αντιλαμβάνεται ως απο-ηθικοποίηση και απομυθοποίηση της όρασης και τη συστηματική εκρίζωση των ηθικών της προεκτάσεων στη μετα/νεωτερικότητα, η οποία υπερτονίζει τη φυσιολογία της όρασης υπερθεματίζοντας τις διακυμάνσεις και την παθολογία της οφθαλμικής φυσιολογίας ενώ, παράλληλα, αμφισβητεί την υπεροχή της ηθικής θέασης στην κλασική μεταφυσική. Η εξερεύνηση της αδιαχώριστης σχέσης της αρρενωπότητας και της ρευστότητας του υγρού στοιχείου ως δύο από τις αδιάλειπτες συγγραφικές εμμονές της Murdoch, οι οποίες οδηγούν την πλοκή στην κλιμάκωσή της μέσω ανδροκεντρικών δοκιμασιών στο νερό που αφθονούν στην πλούσια μυθιστοριογραφία της, συνδέει τις ηθικές επεκτάσεις της θνητότητας με την όξυνση της (ηθικής) θέασης όπως αυτή εκτίθεται στην προσωπική της οφθαλμοκεντρική μεταφυσική. Διαρρηγνύοντας την αισθητική δομή της έννοιας του Υψηλού, η Murdoch στρέφει την προσοχή στο νεκρό σώμα που κείται στην καρδιά της μυθοπλασίας της. Η υψηλή εμπειρία του θαλάσσιου επαναπροσανατολισμού συνδέει τα φιλοσοφικά μυθιστορήματά της με την ηθική, απεικονίζοντας το διαφωτισμό ως κίνηση προς το αγαθό και την ηθική μεταστροφή. Η συγκεκριμένη διδακτορική διατριβή φιλοδοξεί να αποκαταστήσει την επίμονη οπτικότητα της επιδραστικής συγγραφέως/φιλοσόφου στο ελληνικό πλαίσιο όπου, δικαίως κατά την προσωπική μου άποψη, ανήκει, σε αντιδιαστολή με τον επαναλαμβανόμενο περιοριστικό της συσχετισμό είτε με τον Πλάτωνα είτε με τον Αριστοτέλη. Η οφθαλμική ένταση της ηλιοτροπικής μυθοπλασίας της Murdoch, η εν πολλοίς μη εξετασθείσα κυριολεκτική παρουσία του Θεού Ήλιου, τα θεοφάνεια του Απόλλωνα στην κλιμάκωση της πλοκής των μυθιστορημάτων υπό έρευνα, σε συνδυασμό με την εντυπωσιακή ακολουθία διαφωτισμών και την ύπαρξη πληθώρας συμβόλων και σημαινόντων της ελληνικής θεωρητικής εμμονής με τη θέαση στην κλασική μεταφυσική, οδηγούν στον σαφή προσδιορισμό της Murdoch ως μία εκ των φιλοσόφων και μυθιστοριογράφων οι οποίοι ζούν «ζουν στο ελληνικό φως» («Η Μεταφυσική ως οδηγός στην Ηθική» 159). Πρόκειται για το κυριολεκτικό και μεταφορικό φως το οποίο φωτίζει το ηθικό όραμα της Iris Murdoch καθαυτό.
Μαθαίνοντας την ελληνική ως δεύτερη γλώσσα σε μη-τυπικές μορφές εκπαίδευσης
Authors: Μόγλη Μαρίνα
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν να διερευνηθεί η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας σε ενήλικες μετανάστες/ριες-πρόσφυγες στο πλαίσιο δομών μη-τυπικής εκπαίδευσης και να συζητηθεί ο βαθμός που αυτή ανταποκρίνεται στις ανάγκες των εκπαιδευόμενων με μεταναστευτική εμπειρία. Διερευνήθηκε ο βαθμός αξιοποίησης εκ μέρους των εκπαιδευτών/τριών της υβριδικής ταυτότητας των εκπαιδευομένων και οι παράγοντες που ώθησαν τη συμμετοχή των μεταναστών/τριών και προσφύγων στην παρακολούθηση των μαθημάτων στις συγκεκριμένες δομές. Παράλληλα διερευνήθηκαν τα κίνητρα των εκπαιδευτών/τριών που διδάσκουν σε αυτές και η γλωσσοδιδακτική τους προσέγγιση αναφορικά με τη διδασκαλία της ελληνικής ως Γ2. Η έρευνα βασίστηκε σε ποιοτικές μεθόδους ανάλυσης δεδομένων, αξιοποιώντας δεδομένα από ημι-δομημένες συνεντεύξεις με εκπαιδευτές/τριες και εκπαιδευόμενους/ες, από την παρατήρηση διδασκαλιών σε δομές μη-τυπικής εκπαίδευσης και από το ερευνητικό ημερολόγιο της ερευνήτριας αναφορικά με θέματα της ερευνητικής και διδακτικής διαδικασίας. Τα αποτελέσματα της έρευνας αναδεικνύουν την ιδιαίτερα θετική ανταπόκριση των εκπαιδευομένων στον τρόπο οργάνωσης/πραγματοποίησης της διδασκαλίας ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας σε δομές μη-τυπικής εκπαίδευσης. Ο ρόλος των εκπαιδευτών/τριών στις εν λόγω δομές είναι πολύ φιλικός απέναντι στους εκπαιδευόμενους και τα κίνητρα που τους/τις ωθούν στην εθελοντική προσφορά μαθημάτων είναι κυρίως ιδεολογικής και προσωπικής φύσης. Οι διδακτικές μέθοδοι που χρησιμοποιούν είναι μείγμα από διάφορες προσεγγίσεις, κυρίως δομικές και κειμενοκεντρικές. Δεν διαφάνηκε ιδιαίτερη αξιοποίηση του γλωσσικού κεφαλαίου των εκπαιδευομένων, της κουλτούρας τους ή της ταυτότητάς τους κατά τη διεξαγωγή των μαθημάτων, όμως λαμβάνονται υπόψη ψυχολογικοί παράγοντες που εμπλέκονται στη διδασκαλία της δεύτερης γλώσσας και επιδιώκεται η δημιουργία φιλικού κλίματος, στοιχείο που εκλαμβάνεται πολύ θετικά από τους/τις εκπαιδευόμενους/ες. Επίσης, λαμβάνεται υπόψη η επένδυση των μαθητών/τριών στην εκμάθηση της δεύτερης γλώσσας και επιδιώκεται η δημιουργία κοινότητας και ενός τρίτου χώρου στην τάξη, όπου οι εκπαιδευόμενοι/ες αλληλεπιδρούν κοινωνικά με φυσικούς ομιλητές και με άλλους/ες με μεταναστευτική εμπειρία. Τα κίνητρα που ωθούν τους/τις εκπαιδευόμενους/ες στην παρακολούθηση των μαθημάτων στις συγκεκριμένες δομές είναι κατά βάση εργαλειακά, γνωστικά, κοινωνικά/ενσωματωτικά/διαπροσωπικά, εκπαιδευτικά, πρακτικά και συναισθηματικά. Θεωρούν ότι η γνώση της γλώσσας-στόχου συντελεί στην επαγγελματική τους αποκατάσταση, στην απόκτηση μεγαλύτερης αυτοπεποίθησης και στη διευκόλυνση της ένταξής τους, συνεπώς επενδύουν τον ελεύθερο χρόνο τους στην παρακολούθηση των μαθημάτων. Αυτή η επένδυση σχετίζεται άμεσα με την ταυτότητα που δομούν οι εκπαιδευόμενοι/ες ως μετανάστες/τριες-πρόσφυγες μαθητές/τριες. Επιπροσθέτως, η κοινωνικοποίηση σε διαφορετικά περιβάλλοντα συνεπάγεται τη δημιουργία μιας υβριδικής ταυτότητας σε έναν τρίτο χώρο, όπου επικρατεί φιλικό κλίμα και τα άτομα μοιράζονται κοινές εμπειρίες και στόχους.
Κριτήρια επιλογής δεύτερης ξένης γλώσσας στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Authors: Παπαδάκη Σουλτάνα
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση των κινήτρων μαθητών/τριών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αναφορικά με την επιλογή της 2ης ξένης γλώσσας (γαλλικά/γερμανικά) στο ελληνικό δημόσιο σχολείο. Πρόκειται για μία ποσοτική έρευνα, μεγάλης κλίμακας, χιλίων τριακοσίων ογδόντα (1.380) ερωτηματολογίων, η οποία πραγματοποιήθηκε σε τριάντα δύο (32) σχολεία, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, τριών περιοχών της Ελλάδας (Κιλκίς, Άρτας και Β΄ Αθήνας).Εξετάστηκε το είδος των κινήτρων που υπεισέρχονται και ορίζουν αυτήν την επιλογή, καθώς και εάν το φύλο, η ηλικία και η περιοχή διαμονής των μαθητών/τριών (γεωγραφικό αποτύπωμα) επηρεάζουν ή διαφοροποιούν τα εν λόγω κίνητρα. Επίσης, εξετάστηκε εάν συνδέεται η επιλογή της 2ης ξένης γλώσσας με το εκπαιδευτικό περιβάλλον και εάν και κατά πόσο επηρεάζονται οι μαθητές/τριες στην όποια επιλογή της 2ης ξένης γλώσσας καλούνται να κάνουν από το κοινωνικό, οικογενειακό και φιλικό τους περιβάλλον. Επιπλέον, διερευνήθηκαν οι εκτιμήσεις, οι απόψεις, οι προτιμήσεις των μαθητών/τριών του δείγματος μας, εν γένει απέναντι στο μάθημα της 2ης ξένης γλώσσας, τον/την ξενόγλωσσο/η καθηγητή/τρια και τα σχολικά εγχειρίδια που χρησιμοποιούνται, καθώς και η δυνατότητα των μαθητών/τριών να διδαχθούν, εν τέλει, τη 2η ξένη γλώσσα της επιλογής τους.Το θεωρητικό μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε για την αναζήτηση και τη μελέτη των κινήτρων των μαθητών/τριών σε σχέση με τη 2η ξένη γλώσσα είναι το L2 Motivational Self System (L2MSS), το οποίο αναλύει ένα σύνολο εσωτερικών και εξωτερικών παραγόντων, όπως είναι ο Εαυτός, η αυτοεικόνα, η μαθησιακή εμπειρία, το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον, συνδέοντας τα κίνητρα με προσωπικές, μελλοντικές αυτοεικόνες, με τα όνειρα και τις φιλοδοξίες του κάθε υποκειμένου. Από την έρευνα καταδείχθηκε ότι η επιλογή της 2ης ξένης γλώσσας επηρεάζεται από το φύλο των μαθητών/τριών, καθώς και ότι το είδος των κινήτρων που αναπτύσσονται, επηρεάζεται από την ηλικία τους και σχετίζεται με τη γλώσσα επιλογής τους, ενώ σε μεγάλο ποσοστό δεν πρόκειται για προσωπική τους επιλογή, δεδομένης της μεγάλης επιρροής που καταγράφηκε εκ μέρους των γονέων. Επίσης, καταδείχθηκε ότι ο τόπος διαμονής των μαθητών/τριών λειτουργεί καταλυτικά, ως προς την επιλογή της 2ης ξένης γλώσσας, δεδομένου ότι η κάθε περιφερειακή διαίρεση έχει τις δικές της απόψεις σε σχέση με τις συγκεκριμένες αυτές γλώσσες, με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται διαφορετικές συναισθηματικές διαθέσεις στο συλλογικό υποσυνείδητο και ως εκ τούτου, είτε οι μαθητές/τριες να αναπτύσσουν, κατά περιοχή, διαφορετικού είδους κίνητρα, είτε παρακινημένοι/ες από τα ίδια κίνητρα να καταλήγουν σε διαφορετική επιλογή γλώσσας.
Τα όρια των περιορισμών του δικαιώματος έφεσης στη διοικητική δίκη
Authors: Κουκούτσης Γεώργιος
Published: September 2021

Η απαίτηση για ύπαρξη δευτεροβάθμιας δικαστικής προστασίας μπορεί να είναι ορθολογική, όταν αποτιμάται με βάση τη λειτουργική διάσταση της δικαστικής προστασίας. Η κρατούσα θέση που αρνείται την κατοχύρωση της έφεσης στο άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος συγκροτείται με άξονα τη γραμματική ερμηνεία, ενώ δεν αξιοποιεί δεόντως άλλες ερμηνευτικές μεθόδους και αρχές. Ο συλλογισμός της αποκαλύπτει μία συσταλτική προερμηνευτική αφετηρία, η οποία μπορεί μεν να εξηγηθεί από το πεπερασμένο των δικαιοδοτικών πόρων, δεν μπορεί όμως να δικαιολογηθεί με όρους ουσιαστικής δικαιοσύνης. Η δικαστική προστασία που αρχίζει με την εισαγωγή της υπόθεσης στον πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας μπορεί, σε κάποιες περιπτώσεις, να μην ολοκληρώνεται στο πλαίσιο αυτού του βαθμού, λόγω σφάλματος που εμφιλοχώρησε στη δικαστική απόφαση. Το πότε η δικαστική προστασία δεν έχει ολοκληρωθεί μπορεί και πρέπει να το κρίνει ο δευτεροβάθμιος δικαστής, αφού προβεί σε συνολική και ουσιαστική εκτίμηση της υπόθεσης. Μόνο στο πλαίσιο μιας δικαστικής εκτίμησης μπορούν ν΄ αναδεικνύονται τα πραγματικά όρια του περιορισμού της έφεσης. Στην ακυρωτική δίκη, εφόσον η παρ. 3 του άρθρου 95 του Συντάγματος ρητά επιτρέπει, με κριτήριο τη μικρή σημασία της υπόθεσης, τη θέσπιση μιας διαφοράς ως ανέκκλητης, τότε εξ αντιδιαστολής συνάγεται ότι σιωπηρά επιβάλλει, με κριτήριο τη μείζονα σημασία της υπόθεσης, την άσκηση έφεσης. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 του 7ου ΠΠ, εφόσον μία διαφορά χαρακτηριστεί από το δικαστή ως διαφορά διοικητικού ποινικού δικαίου, επιβάλλεται να ελεγχθεί η συμβατότητα της διάταξης που περιορίζει την έφεση με τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 2. Στην ουσιαστική διοικητική δίκη, οι οικονομικές προϋποθέσεις άσκησης έφεσης αυξάνουν το τελικό κόστος της δίκης σε τέτοιο βαθμό, ώστε να ακυρώνεται η κοινωνική διάσταση του δικαιώματος δικαστικής προστασίας. Το αναλογικό παράβολο της έφεσης είναι μεν συνταγματικό, ως νομοθετική πρόβλεψη, πρέπει όμως και να αποδεικνύεται συνταγματικό, κατά την εφαρμογή του. Τα χρηματικά όρια του ανέκκλητου προτείνεται να αναπροσαρμοστούν – με τη μείωσή τους – στα δεδομένα της υπάρχουσας κοινωνικο-οικονομικής συγκυρίας. Στο πεδίο της ακυρωτικής δίκης, η ρύθμιση του άρθρου 12 παρ. 2 του ν. 3900/2010 απομακρύνει τον δικαστικό έλεγχο από την προσβολή του ουσιαστικού δικαιώματος. Η εν λόγω ρύθμιση στο μέτρο που αποκλείει την έφεση για πραγματικά ζητήματα, επιχειρεί τη μεταλλαγή της φύσης του ενδίκου μέσου. Η έφεση στις ακυρωτικές διαφορές απώλεσε τον χαρακτήρα της ως τακτικό ένδικο μέσο και, ως έκτακτο πλέον, επιτρέπεται μόνο κατ’ εξαίρεση και μόνο για νομικούς λόγους. Προτείνεται το σύστημα της άσκησης έφεσης να τροποποιηθεί με νόμο που θα επιτρέπει την έφεση κατόπιν άδειας χορηγούμενης από σχηματισμό του Συμβουλίου της Επικρατείας. Η άδεια προτείνεται να χορηγείται για το σύνολο των αποφάσεων που εκδίδονται σε πρώτο βαθμό από τα τακτικά διοικητικά δικαστήρια, με κριτήριο τις συνέπειες για τον διοικούμενο ή τη σπουδαιότητα του νομικού ζητήματος που αναφύεται στη συγκεκριμένη περίπτωση.