bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη της ενδοθηλιακής βλάβης μετά από πρόκληση σηπτικού συνδρόμου σε πειραματικό μοντέλο
Authors: Παπαβασιλοπούλου Θεονύμφη
Published: September 2021

Σκοπός: Το ενδοθήλιο λόγω του πολύπλευρου ρόλου του στη σήψη, αποτελεί έναν ενδιαφέροντα ερευνητικό καθώς και θεραπευτικό στόχο. Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η μελέτη της βλάβης στα ενδοθήλια ζωτικών οργάνων επίμυων μετά από πρόκληση σήψης, και συγκεκριμένα η μελέτη της έκφρασης της θρομβομοδουλίνης (CD141) και της μελέτης της απόπτωσης καθώς και των μεταβολών αυτών στην πορεία του σηπτικού συνδρόμου στον χρόνο.Υλικό‐ Μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκαν 35 επίμυες στους οποίους προκλήθηκε σήψη με την τεχνική της απολίνωσης και τρώσης του τυφλού(Cecal Ligation andPuncture‐ CLP). 5 επίμυες τη φορά, θανατώνονταν ανά τακτά προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα, δηλαδή στις 6, 12,24,36,48 και 60 ώρες μετά την πρόκληση της σήψης. 5 επίμυες αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου.Στους επίμυες έγινε ευθανασία με αφαίμαξη. Σε όλα τα πειραματόζωα εκτελέστηκε νεκροτομή εντός λεπτών από τη στιγμή θανάτου. Κατόπιν έγινε δειγματοληψία ιστού από τους πνεύμονες, τους νεφρούς και το ήπαρ των πειραματόζωων καθώς και αιμοληψία. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η ανοσοϊστοχημική για την εκτίμηση της έντασης της έκφρασης του CD141 και η κυτταρομετρία ροής για τη μέτρηση της έκφρασης του CD141 και της απόπτωσης. Τα δεδομένα παρουσιάζονται ως μέση τιμή και τυπικό σφάλμα. Για την ανάλυση των διασπορών μεταξύ των χρονικών ομάδων χρησιμοποιήθηκε η ανάλυση One –Way Anova . Στατιστικά σημαντικές διαφορές ορίστηκαν εκείνες στις οποίες η p τιμή ήταν ≤0.05 έχοντας γίνει διόρθωση κατά Bonferroni για πολλαπλές συγκρίσεις.Αποτελέσματα: Η ένταση της έκφρασης του CD141 στον νεφρό, στα σπειράματα και στα αγγεία του νεφρού φάνηκε να έχει φθίνουσα πορεία κατά τη διάρκεια της σήψης (p<0,001, p=0,001,p<0,001).Η έκφραση του CD141 στον νεφρό εμφάνισε μείωση σε σχέση με την ομάδα ελέγχου(p=0,018) καθόλη τη διάρκεια της σήψης, ενώ δεν φαίνεται να υπήρχε διακύμανση του μορίου στον χρόνο. Η απόπτωση και η νέκρωση του νεφρού αυξήθηκαν κατά τη διάρκεια της σήψης(p=0,002,p=0,002). Στον πνεύμονα και στα αγγεία του πνεύμονα, η ένταση της έκφρασης του CD141 εμφάνισε μείωση κατά τη διάρκεια της σήψης(p=0,002,p=0,019). H έκφραση του CD141 στα κύτταρα του πνεύμονα δεν φάνηκε να διαφέρει στατιστικά σημαντικά στον χρόνο. Η απόπτωση των CD141+κυττάρων στον πνεύμονα αυξήθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό(p=0,004). Η έκφραση του CD141 καθώς και η απόπτωση και η νέκρωση στο ήπαρ μεταβλήθηκαν στατιστικά σημαντικά σε σχέση με την ομάδα ελέγχου(p=0,001,p=0,007,p=0,008).Συμπεράσματα: Η έκφραση της θρομβομοδουλίνης μειώθηκε κατά τη σήψη στον νεφρό, τα σπειράματα και τα αγγεία του νεφρού, μεταβλήθηκε στο ήπαρ και δεν φάνηκε να μειώνεται στα ενδοθηλιακά κύτταρα του πνεύμονα των σηπτικών πειραματοζώων. Η απόπτωση και η νέκρωση του νεφρού καθώς και η απόπτωση των CD141+ κυττάρων του πνεύμονα αυξήθηκαν κατά τη διάρκεια της σήψης. Στο ήπαρ η απόπτωση και η νέκρωση μεταβλήθηκαν κατά το σηπτικό σύνδρομο.
Διαχείριση υβριδικών σταθμών σε αυτόνομα συστήματα ηλεκτρικής ενέργειας
Authors: Ντόμαρης Ανδρέας
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή εξετάζεται η συνδυασμένη χρήση αιολικών και υδροηλεκτρικών μονάδων με αντλησιοταμίευση, που συγκροτούν έναν ενιαίο Υβριδικό Σταθμό Παραγωγής (ΥΣΠ). Η αποθήκευση μπορεί να συμβάλλει στη διαχείριση της στοχαστικής παραγωγής των ΑΠΕ. Η μελέτη επικεντρώνεται σε ΥΣΠ που λειτουργούν σύμφωνα με το ρυθμιστικό πλαίσιο που προβλέπεται από τον ελληνικό Κώδικα Διαχείρισης Μη-διασυνδεδεμένων Νήσων. Παρουσιάζεται ένα καινοτόμο μοντέλο βελτιστοποίησης για τον προσδιορισμό της βέλτιστης προσφοράς έγχυσης ενέργειας και δήλωσης απορρόφησης ενέργειας του Παραγωγού ΥΣΠ, που υποβάλλονται στον Διαχειριστή κατά τη φάση του προ-ημερήσιου προγραμματισμού κατανομής του αυτόνομου συστήματος. Στη συνέχεια αναπτύσσονται δύο επιπλέον μοντέλα βελτιστοποίησης, που χρησιμοποιούνται από τον Διαχειριστή για τον προσδιορισμό της ζητούμενης εγγυημένης παροχής ισχύος από τον ΥΣΠ σε περιόδους ελλειμματικής συμβατικής παραγωγής καθώς και για τη διενέργεια του προ-ημερήσιου προγραμματισμού κατανομής όλου του συστήματος. Τα τρία παραπάνω προβλήματα βελτιστοποίησης ενσωματώθηκαν σε ένα καινοτόμο ολοκληρωμένο τρι-επίπεδο πλαίσιο βελτιστοποίησης που προσομοιώνει λεπτομερώς τη διαδικασία του προ-ημερήσιου προγραμματισμού κατανομής ενός νησιωτικού συστήματος που περιλαμβάνει θερμικές μονάδες, μονάδες ΑΠΕ και ΥΣΠ. Το παραπάνω πλαίσιο βελτιστοποίησης εφαρμόστηκε στο σύστημα της Κρήτης, όπου αναλύθηκαν διεξοδικά όλες οι λειτουργίες του.
Εντοπισμός μεταβολών σε δορυφορικά δεδομένα πολύ υψηλής ανάλυσης
Authors: Βακαλοπούλου Μαρία
Published: September 2021

Τα τελευταία χρόνια, αρκετοί νέοι δορυφόροι και μικροδορυφόροι παρέχουν πληθώρα δεδομένων πολύ υψηλής χωρικής ανάλυσης σε χαμηλό κόστος, τα οποία παρατηρούν με μεγάλη χρονική και χωρική ανάλυση μεγάλες περιοχές της γήινης επιφάνειας. Αυτή η μεγάλη ροή δορυφορικών δεδομένων Παρατήρησης Γης μπορεί να συνεισφέρει καθοριστικά σε σημαντικά προβλήματα στις επιστήμες μηχανικού και στην παρακολούθηση του περιβάλλοντος μέσα από την ανίχνευση και αναγνώριση των διαχρονικών μεταβολών. Ωστόσο, μολονότι το πρόβλημα της ανίχνευσης μεταβολών έχει μελετηθεί αρκετά από την επιστημονική κοινότητα, δεν αποτελεί ένα εύκολο πρόβλημα και οι προκλήσεις είναι και σήμερα πολλές. Ειδικότερα, οι περισσότερες τεχνικές που προσπαθούν να το αντιμετωπίσουν, βασίζονται στη σταδιακή και σειριακή εφαρμογή εργαλείων, με ημι-αυτόματους ή αυτόματους αλγορίθμους αποτυχάνοντας να προσφερουν γενικευμένες και αυτοματοποιημένες λύσεις.Για το σκοπό αυτό, στην παρούσα διδακτορική διατριβή σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε ένα ενιαίο πλαίσιο το οποίο συνδυάζει επιμέρους συνιστώσες για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της αντιστοίχισης, της σημασιολογικής κατάτμησης και της ανίχνευσης μεταβολών. Αυτό υλοποιείται μέσα από την ελαχιστοποίηση συναρτήσεων κόστους που καθορίζονται από τα δεδομένα και ενσωματώνουν πιθανοτητες για αποτελεσματική κατάτμηση (εδώ μπορεί να χρησιμοποιηθούν διάφορες στρατηγικών ταξινόμησης), αντιστοίχιση (εδώ μπορεί να χρησιμοποιηθούν διάφορες μετρικές ομοιότητας) και ανίχνευση μεταβολών. Σε ένα τέτοιο συνδυαστικό πλαίσιο, όλοι οι επιμέρους ενεργειακοί όροι συμμετέχουν σε μια αποδοτική σύμπραξη και αλληλεπίδραση δημιουργώντας μια γενικευμένη και ισχυρή λύση σε αντίθεση με τις σταδιακές, σειριακές εφαρμογές αλγορίθμων της βιβλιογραφίας. Η μεθοδολογία που αναπτύχθηκε, αξιολογήθηκε σε ποικιλία δεδομένων που περιλαμβάνουν πολύ υψηλής ανάλυσης δορυφορικές εικόνες, βίντεο και στερεοσκοπικές εικόνες επιτυγχάνοντας ποσοτικά αποτελέσματα εφάμιλλα με αυτά τεχνικών στην αιχμή της τεχνολογίας.Επιπλέον, η συγκεκριμένη διδακτορική διατριβή συνεισφέρει με την εισαγωγή νέων μεθόδων για την αντιμετώπιση των κύριων συνιστωσών του προβλήματος και συγκεκριμένα με: (i) νέες τεχνικές για αποτελεσματική αντιστοίχιση εικόνων με βάση τοπικούς περιγραφείς και ελαστικές παραμορφώσεις για πολυφασματικά και υπερφασματικά δεδομένα, (ii) νέες τεχνικές σημασιολογικής κατάτμησης που ενσωματώνουν αρχιτεκτονικές βαθιάς εκμάθησης και (iii) νέα τεχνική μη επιβλεπόμενης ανίχνευσης μεταβολών που συνδέει τα προβλήματα της αντιστοίχισης και της ανίχνευσης μεταβολών. ́Ολες οι μέθοδοι που αναπτύχθηκαν, αξιολογήθηκαν ποσοτικά σε σχέση με αντίστοιχες μεθοδολογίες αιχμής, αναδεικνύοντας τις πολλά υποσχόμενες προοπτικές τους για την αντιμετώπιση των επιμέρους προβλημάτων.
Ανατομική μελέτη του ρόλου του συμπαθητικού συστήματος στις φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου σε πτωματικό υλικό
Authors: Τσιλίφης Νικόλαος
Published: September 2021

Στην παρούσα έρευνα μελετήθηκαν 42 ανθρώπινα πτώματα με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και κυρίως με νόσο του Crohn εκ των οποίων 30 ήταν γυναίκες και 12 ήταν άνδρες. Οι ηλικίες τους ήταν από 16 έως 70 ετών. Οι ιστοί τοποθετήθηκαν σε διάλυμα φορμόλης 10% και πραγματοποιούνταν χρώση των ιστών με την ουσία 5- φλουορεσκεΐνης, η οποία ειδική για την μελέτη του συμπαθητικού συστήματος. Όλες οι παρατηρήσεις του ερευνητή τοποθετήθηκαν σε ηλεκτρονική τράπεζα πληροφοριών (DATA) για την ασφαλή εξαγωγή παρατηρήσεων και συμπερασμάτων.
Πεπτικότητα ενέργειας διαθεσιμότητα θρεπτικών ουσιών και αξιοποίηση αλεύρου σπόρων ελαιοκράμβης σε σιτηρέσια χοίρων
Authors: Καργόπουλος Αναστάσιος
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας ήταν η διερεύνηση των δυνατοτήτων χρησιμοποίησης του αλεύρου σπόρων ελαιοκράμβης (ΑΣΕ) Ελληνικής προέλευσης σε σιτηρέσια χοίρων και των ενδεχόμενων επιπτώσεων στις παραμέτρους ανάπτυξης – πάχυνσης και στην ποιότητα του σφάγιου των χοίρων. Έγιναν τρία πειράματα. Ένα πείραμα ολικής πεπτικότητας σιτηρεσίων, ένα πείραμα ειλεακής πεπτικότητας και ένα πείραμα συγκριτικής διατροφής. Ως συμπέρασμα της εργασίας προέκυψε ότι, το ΑΣΕ, μπορεί να συμμετέχει σε ποσοστό μέχρι 3% στα σιτηρέσια χοίρων σωματικού βάρους 11 έως 20kg, σε ποσοστό έως 9% στα σιτηρέσια χοίρων σωματικού βάρους μεταξύ 20- 50kg και σε ποσοστό 15% για αντικατάσταση σογιάλευρου στα σιτηρέσια χοίρων σωματικού βάρους 50 έως 90kg, χωρίς δυσμενείς επιπτώσεις στις παραμέτρους πάχυνσης και στα ποιοτικά χαρακτηριστικά του σφάγιου. Λέξεις κλειδιά: άλευρο σπόρων ελαιοκράμβης, αναπτυσσόμενοι- παχυνόμενοι χοίροι, ολική πεπτικότητα, φαινομένη ειλεακή πεπτικότητα, παραγωγικά χαρακτηριστικά, χαρακτηριστικά σφάγιου.
Η επίδραση των φλαβονοειδών στην λειτουργικότητα των μεγάλων αρτηριών στη λειτουργία του ενδοθηλίου και σε βιοδείκτες φλεγμονής σε υγιείς καπνιστές
Authors: Κόκκου Ελένη
Published: September 2021

Το κάπνισμα είναι ένας ανεξάρτητος παράγοντας θνητότητας και νοσηρότητας. Προκαλεί: α) αθηρογένεση, β) αλλαγή στο λιπιδαιμικό προφίλ, γ)αυξάνει την γλοιότητα του αίματος, δ) προκαλεί αλλαγές στην αιμοπεταλιακή λειτουργία ή προάγει την θρόμβωση, ε) προκαλεί αδρενεργική δραστηριότητα και αγγειοκινητική απάντηση-αγγειοσυστολή, στ) αυξάνει την σκληρότητα των αγγείων [843-846]. Συνοπτικά, μέσω των παραπάνω μηχανισμών προκαλεί ενδοθηλιακή δυσλειτουργία. Έχει αποδειχτεί ότι τόσο το παθητικό όσο και το ενεργητικό κάπνισμα σχετίζεται με αύξηση της καρδιακής συχνότητας, του καρδιακού δείκτη, της συστολικής και διαστολικής πίεσης κυρίως τα πέντε πρώτα λεπτά της επιρροής του καπνού ενώ προκαλείται μείωση των ελαστικών ιδιοτήτων της αορτής στα 20 λεπτά από το κάπνισμα [847-851].Τα φλαβονοειδή αποτελούν μια μεγάλη ομάδα πολυφαινολικών ενώσεων που απαντώνται στα φρούτα, τα λαχανικά, στην μαύρη σοκολάτα, τον καφέ, το τσάι, το κρασί και τον χυμό σταφυλιού [852]. Η κατανάλωση τροφών πλούσιων σε φλαβονοειδή φαίνεται να συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο για νόσηση από διάφορες χρόνιες ασθένειες [853, 854]. Επιπρόσθετα, η κατανάλωση του χυμού σταφυλιών φαίνεται να έχει αντιθρομβωτικές και αγγειοδιασταλτικές ιδιότητες λόγω των αντιοξειδωτικών δράσεων του και λόγω αυξημένης βιοδιαθεσιμότητα του ΝΟ [855]. Οι δυνητικοί μηχανισμοί με τους οποίους οι πολυφαινόλες του χυμού από σταφύλια φαίνεται να ασκούν καρδιοπροστατευτική δράση περιλαμβάνουν: μείωση του οξειδωτικού στρες, την διαφοροποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης, την βελτίωση της αγγειακής ενδοθηλιακής λειτουργίας και την προστασία ενάντια στα αθηροθρομβωτικά επεισόδια συμπεριλαμβανομένης της μυοκαρδιακής ισχαιμίας [856-858].Η ενδοθηλιακή λειτουργία έχει δεσπόζουσα σημασία για την εύρρυθμη λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος και αποτελεί τις τελευταίες δεκαετίες (έχοντας μελετηθεί σε ένα μεγάλο αριθμό φυσιολογικών και παθολογικών καταστάσεων [859-862]) ένα πεδίο αυξημένης και συστηματικής έρευνας. Επιπλέον η εκτίμηση της ενδοθηλιακής λειτουργίας μέσω της μέτρησης της ροο-εξαρτώμενης/ενδοθηλιοξαρτώμενης αγγειοδιαστολής (FMD) είναι πλέον διεθνώς αναγνωρισμένος προγνωστικός δείκτης εμφάνισης καρδιαγγειακών συμβαμάτων
Η σχέση της συναισθηματικής νοημοσύνης και της αυτό-αποτελεσματικότητας με την επαγγελματική εξουθένωση εκπαιδευτικών
Authors: Φλάμπουρας-Νιέτος Ηλίας
Published: September 2021

Τα μεγάλα προβλήματα που υπάρχουν στο χώρο της εκπαίδευσης παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση αρνητικής άποψης για την αποτελεσματική λειτουργία της. Ο εκπαιδευτικός καλείται να εφαρμόσει παραγωγικές μεθόδους διδασκαλίας ώστε να συμβάλλει στην αποτελεσματική μάθηση. Καταγράφεται όμως συχνά ότι το πεδίο στο οποίο ο σημερινός εκπαιδευτικός χρειάζεται σημαντική υποστήριξη είναι η συναισθηματική και ψυχολογική του κατάσταση. Επομένως διαφαίνεται καθαρά ο σημαντικός ρόλος της συναισθηματικής νοημοσύνης, της αυτο-αποτελεσματικότητας και της επαγγελματικής εξουθένωσης των εκπαιδευτικών. Σκοπός της παρούσας έρευνας, ήταν η μελέτη της επίδρασης της συναισθηματικής νοημοσύνης και της αυτο-αποτελεσματικότητας στην επαγγελματική εξουθένωση εν ενεργεία εκπαιδευτικών δημόσιων σχολείων στις δυο βαθμίδες εκπαίδευσης. Στην έρευνα συμμετείχαν 430 εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από διάφορες περιοχές της χώρας, οι οποίοι δίδασκαν σε δημόσια σχολεία. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια τα οποία αξιολογούσαν τη συναισθηματική νοημοσύνη, την αυτο-αποτελεσματικότητα και την επαγγελματική εξουθένωση. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης πολλαπλής παλινδρόμησης φανέρωσαν ότι η συναισθηματική νοημοσύνη και η αυτο-αποτελεσματικότητα έχουν σημαντικό προβλεπτικό ρόλο σε όλες τις διαστάσεις τις επαγγελματικής εξουθένωσης. Οι αναλύσεις συσχετίσεων έδειξαν ότι οι εκπαιδευτικοί με υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη και αυτο-αποτελεσματικότητα βιώνουν χαμηλά επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης. Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό πως είναι πολύ σημαντικό να υπάρξουν συγκεκριμένες παρεμβάσεις και προγράμματα για την ενίσχυση και ανάπτυξη της συναισθηματικής νοημοσύνης και της αυτο-αποτελεσματικότητας των εκπαιδευτικών όπως επίσης να υπάρχει πρόληψη ώστε να μην αναπτυχθούν συμπτώματα εξουθένωσης.
Ο ρόλος της φωτοδυναμικής κυστεοσκόπησης στη διάγνωση του καρκίνου της ουροδόχου κύστεως και στην παρακολούθηση των ασθενών με μη διηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστεως που έχουν υποβληθεί σε επικουρική θεραπεία με ενδοκυστικές εγχύσεις
Authors: Παπάζογλου Ιωάννης
Published: September 2021

Σκοπός: Αυτή η μελέτη εκτίμησε την αποτελεσματικότητα της BLC στη διάγνωση και στην παρακολούθηση ασθενών με μη διηθητικό καρκίνο της ουροδόχουκύστεως. Η μελέτη έγινε στην Ουρολογική Κλινική στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθήνας από τον Οκτώβριο του 2008 έως το Μάιο του 2012.Υλικό και Μέθοδος: Πενήντα ασθενείς (43 άνδρες και 7 γυναίκες) που υποβλήθηκαν σε έλεγχο για αιματουρία περιλήφθηκαν στη μελέτη. Η WLC πραγματοποιήθηκε αρχικά σε όλους τους ασθενείς και μετά έγινε σε όλους BLC. Λήφθηκαν βιοψίες από όλες τις ύποπτες περιοχές και σε περίπτωση όγκων γινόταν διουρηθρική εκτομή (TURBT). Τρεις και δώδεκα μήνες μετά την πρώτη TURBT οι ασθενείς υποβλήθηκαν και πάλι στον ίδιο έλεγχο και σε παρουσία όγκων έγινε ξανά διουρηθρική εκτομή .Αποτελέσματα:Λήφθηκαν 220 δείγματα όπου διαγνώστηκε καρκίνος στα 137. Υπήρχαν 17 καρκίνο ιinsitu που διαγνώστηκαν με BLC ενώ η WLC διέγνωσε τους 11. Με τη WLC διαγνώστηκαν σωστά 109/140 δείγματα και οι θετική και αρνητική προγνωστική αξία ήταν αντίστοιχα 77, 9% και 65%. Ευαισθησία και η ειδικότητα ήταν 79, 6% και 62, 6% αντίστοιχα. Με την BLC διαγνώστηκαν 125/169 δείγματα και η θετική και αρνητική προγνωστική αξία ήταν 73, 9% και 76,5% αντίστοιχα. Η ευαισθησία της BLC ήταν 91,2% και η ειδικότητα 46,9%. Στους 3 μήνες, λήφθηκαν 126 δείγματα όπου βρέθηκε καρκίνος στα 68. Σε 58 δείγματα δεν ανευρέθηκε καρκίνος. Από αυτά 22 ήταν φυσιολογικός ιστός και 36 χρόνια φλεγμονή. Βρέθηκαν 38 ψευδώςθετικά με την BLC και 28 με την WLC. Υπήρχαν 4 CIS που εντοπίστηκαν με BLC και ¾ εντοπίστηκαν με WLC. Στους 12 μήνες λήφθηκαν 98 δείγματα όπου 56 ήταν καρκίνος και 42 δεν έδειξαν καρκίνο. Τα ψευδώς θετικά με την BLC ήταν 16 ενώ με τη WLC 13. Επτά ασθενείς είχαν υποτροπή στους 12 μήνες και 2 από αυτούς ανέπτυξαν διηθητικό καρκίνο.Συμπέρασμα: Η BLC είναι μια σημαντική διαγνωστική μέθοδος για τη διάγνωση και την παρακολούθηση ασθενών με μη διηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστεως και ειδικά με CIS.
Αρχιτεκτονική και πολεοδομία στους Φιλίππους
Authors: Γούναρη Εμμανουέλα
Published: September 2021

Θέμα της παρούσας διατριβής αποτελεί η αρχιτεκτονική των ιδιωτικών κτηρίων στην πόλη των Φιλίππων και συγκεκριμένα της 4ης οικοδομικής νησίδας ανατολικά του ρωμαϊκού Forum, η οποία ανασκάφηκε από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ. Στόχος της εργασίας είναι η αναλυτική παρουσίαση, χρονολόγηση και ερμηνεία της λειτουργίας των χώρων της νησίδας. Για τον λόγο αυτό μετά την παρουσίαση των ιστορικών στοιχείων για την πόλη, όπως προκύπτουν από τις γραπτές πηγές και τα αρχαιολογικά ευρήματα, και της πολεοδομικής οργάνωσης, όπως προκύπτει από τις μέχρι τώρα μελέτες, περιγράφεται αναλυτικά η νησίδα στη σωζόμενη κατάσταση και αναλύονται τα κατασκευαστικά στοιχεία της και ο σωζόμενος διάκοσμος. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται οι πέντε φάσεις των οικοδομημάτων που την καταλαμβάνουν και γίνεται προσπάθεια να ερμηνευτεί η λειτουργία των χώρων, με βάση τα κατάλοιπα αλλά και τη σύγκριση με παράλληλα. Τέλος, υπάρχουν αναλυτικοί κατάλογοι των γλυπτών, νομισμάτων και αντικειμένων μικροτεχνίας που βρέθηκαν στον χώρο αυτό. Την παραπάνω νησίδα καταλάμβανε μία πολυτελής αστική έπαυλη, μία domus, της οποία η αρχική φάση ανάγεται στον 4ο αι. μ.Χ. Από την ανάλυση των αρχιτεκτονικών στοιχείων του οικοδομήματος προκύπτει ότι η domus είχε κατασκευαστικά στοιχεία που τη διακρίνουν από την πλειονότητα των οικιών του ελλαδικού χώρου, καθώς παραπέμπουν στη Δύση. Γι’ αυτό θεωρείται πολύ πιθανόν ο ιδιοκτήτης να ανήκε στη λατινικής καταγωγής κοινότητα της πόλης, η οποία αποτελούσε και την άρχουσα ομάδα της, κάτι που δικαιολογείται και από το μέγεθος και τον πλούτο της οικίας. Το συγκρότημα είχε δύο ακόμη κύριες φάσεις, στον 5ο και 6ο αι., κατά τις οποίες διαιρέθηκε σε δύο μικρότερες οικίες και υπέστη αλλαγές στη μορφή, δεν άλλαξε όμως η βασική λειτουργία του. Οι δύο οικίες καταστράφηκαν, όπως φαίνεται από τα ευρήματα, μέσα στον 7ο, πιθανόν από σεισμό. Ακολούθησαν δύο ακόμη φάσεις που φτάνουν μέχρι τον 10ο αι., κατά τις οποίες τα οικοδομήματα που κτίστηκαν είχαν επίσης οικιστικό χαρακτήρα αλλά ήταν πολύ πιο απλά σε κατασκευή. Ωστόσο, μαρτυρούν αναμφίβολα τη συνέχεια τη ζωής στην πόλη και κατά τους «σκοτεινούς αιώνες», αντίθετα από ότι είχε υποστηριχτεί παλαιότερα.
Εφαρμογές της θεωρίας ελέγχου στο σχεδιασμό δημοσιονομικής πολιτικής
Authors: Κωσταράκος Ηλίας
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της υπό εξέλιξη έρευνας σχετικά με τη δημοσιονομική πολιτική και τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους και, συγκεκριμένα, συνίσταται σε μια αλγοριθμική εφαρμογή τεχνικών της γραμμικής μαθηματικής θεωρίας ελέγχου με ανάδραση στο σχεδιασμό δημοσιονομικής πολιτικής. Στα πλαίσια της διατριβής μελετήθηκε το πρόβλημα του σχεδιασμού κατάλληλων κανόνων δημοσιονομικής πολιτικής οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να τροποποιούν τη δυναμική του υπό εξέταση συστήματος κατά τρόπο τέτοιο ώστε να είναι εφικτή η ταυτόχρονη και χωρίς αποκλίσεις επίτευξη μιας ακολουθίας επιθυμητών σταθερών στόχων. Υπό τη σκοπιά αυτή, η διατριβή μπορεί να θεωρηθεί πως αποτελεί μια συμβολή στην προσπάθεια της δυναμικής επέκτασης της στατικής θεωρίας σταθερών στόχων του Tinbergen, η οποία είχε ξεκινήσει ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 αλλά διακόπηκε απότομα λόγω της κριτικής Lucas και της άνθησης της προσέγγισης των ορθολογικών προσδοκιών. Για την περιγραφή του υπό εξέταση οικονομικού συστήματος χρησιμοποιήθηκαν διαφορετικές ντετερμινιστικές εκδοχές του υποδείγματος πολλαπλασιαστή-επιταχυντή του Samuelson, τόσο χρονικά αναλλοίωτες όσο και χρονικά μεταβαλλόμενες, σε συνδυασμό με τον εισοδηματικό περιορισμό της κυβέρνησης. Στην περίπτωση των χρονικά μεταβαλλόμενων συστημάτων, ο στόχος της ανάλυσης ήταν διττός: θεωρώντας ως δεδομένο ότι η εφαρμογή του προτεινόμενου πλάνου (κανόνα) πολιτικής θα προκαλέσει την αντίδραση των ιδιωτικών δρώντων της οικονομίας, η οποία τελικά οδηγεί στη μεταβολή των παραμέτρων του συστήματος, έπρεπε αφενός να ληφθεί υπόψη η μεταβολή των παραμέτρων στη διαδικασία σχεδιασμού πολιτικής και να μελετηθούν οι επιδράσεις της και, αφετέρου, να σχεδιαστούν κανόνες πολιτικής οι οποίοι θα εξασφαλίζουν την ταυτόχρονη και χωρίς αποκλίσεις επίτευξη των στόχωνΕπιπλέον, τα υποδείγματα αυτά τροποποιήθηκαν κατάλληλα ώστε να λαμβάνονται ρητά υπόψη οι χρονικές υστερήσεις που εμπεριέχονται τόσο στον σχεδιασμό όσο και στην άσκηση της δημοσιονομικής πολιτικής, οι οποίες αποτελούν έναν από τους λόγους που οδήγησαν στην «περιθωριοποίηση» της δημοσιονομικής πολιτικής ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990.Το βασικό συμπέρασμα της διατριβής είναι πως οι συχνές (στην περίπτωσή μας τριμηνιαίες) παρεμβάσεις πολιτικής στη βάση των κανόνων αυτών επιτρέπουν την ομαλή, χωρίς έντονες διακυμάνσεις, μετάβαση του συστήματος στους επιθυμητούς στόχους. Τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων δείχνουν ότι, για τα υποδείγματα που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα διατριβή, το συμπέρασμα αυτό ισχύει τόσο στην περίπτωση χρονικά αναλλοίωτων όσο και στην περίπτωση χρονικά μεταβαλλόμενων συστημάτων, όπου επιπλέον παρατηρήθηκε πως η συγκεκριμένη προσέγγιση εξασφαλίζει ότι η δομή του συστήματος δεν επηρεάζεται σημαντικά από την άσκηση πολιτικής.
Η έκφραση του τρόπου στη νέα ελληνική
Authors: Αννοπούλου Ελένη
Published: September 2021

Η εξέταση των εκφράσεων εκείνων που δηλώνουν τρόπο (με την ευρεία έννοια του όρου) και που λειτουργούν ως προσδιορισμοί του ρήματος, αποτελεί το επίκεντρο αυτής της μελέτης. Για τη διάκριση αλλά και την κατάταξη των εκφράσεων του τρόπου ακολουθήσαμε, κατά συνέπεια, ένα σημασιολογικό και λειτουργικό πρότυπο ανάλυσης. Επιπλέον, με βάση τις εκάστοτε επικοινωνιακές ανάγκες του ομιλητή, επικεντρωθήκαμε στη χρήση των ποικίλων γλωσσικών μέσων με τα οποία δύναται να εκφράζεται ο τρόπος (επιρρήματα και επιρρηματικές φράσεις, φράσεις ουσιαστικού, προθετικές και μετοχικές φράσεις, εξαρτημένες προτάσεις). Η σημασιολογική κατηγορία του τρόπου είναι ευρεία και περιλαμβάνει διάφορες διαστάσεις / σημασίες οι οποίες σχετίζονται μεν μεταξύ τους αλλά δεν ταυτίζονται και, σε γενικές γραμμές, απαντούν στο ερωτηματικό πώς;. Όλες αυτές οι σημασίες εντάσσονται σε μία ενιαία κατηγορία για την οποία υιοθετήσαμε τον όρο ‘διαδικασία’. Ο ‘τρόπος’, το ‘μέσον’ και το ‘όργανο’ είναι οι τρεις κύριες διαστάσεις της διαδικασίας. Ο ‘τρόπος’ περιλαμβάνει τις επιμέρους διαστάσεις του ‘‘κυρίως’ τρόπου’ –της ευρύτερης και αντιπροσωπευτικότερης σημασιολογικής υποκατηγορίας της διαδικασίας– της ‘σύγκρισης - ομοιότητας’ και της ‘συνοδείας’, η οποία μπορεί να έχει το χαρακτηριστικό [± συγκεκριμένη]. Έμφαση δόθηκε και στη μελέτη των διδακτικών βιβλίων της γλώσσας του δημοτικού σχολείου (τόσο αυτών που διδάσκονται σήμερα στους μαθητές όσο και των προηγούμενων εγχειριδίων της σειράς Η γλώσσα μου, καθώς και των βιβλίων αναφοράς) σχετικά με το πώς πραγματεύονται τον τρόπο, με την ευρεία του έννοια (ως διαδικασία). Η σύγκριση των παλαιών και νέων γλωσσικών εγχειριδίων κατέδειξε ότι δεν υπάρχουν ουσιώδεις διαφορές μεταξύ τους. Ειδικότερα, αν και σε μεγάλο μέρος των ασκήσεων απαντούν εκτός από τον τρόπο και άλλες διαστάσεις της διαδικασίας όπως το μέσον, η συνοδεία / συνοδευτικές περιστάσεις και το όργανο (σε μια δυο περιπτώσεις), εντούτοις οι διαστάσεις αυτές δεν αναφέρονται ούτε στα βιβλία του μαθητή αλλά ούτε και του δασκάλου. Μάλιστα, και οι σημασίες αυτές καλύπτονται από τη σημασία του τρόπου. Θα πρέπει, επίσης, να επισημάνουμε ότι από τις ασκήσεις που σχετίζονται με τη διαδικασία ένα μεγάλο ποσοστό καταλαμβάνει η διάσταση της σύγκρισης - ομοιότητας (παρομοίωση).
Μελέτη της αποτελεσματικότητας των καρβαπενεμών εναντίον κλινικού στελέχους που παράγει μέταλλο-β-λακταμάση σε πειραματικό μοντέλο ενδοπεριτοναϊκού αποστήματος
Authors: Κωνσταντινίδου Ελευθερία
Published: September 2021

Παρά το γεγονός ότι οι μέταλλο-β-λακταμάσες υδρολύουν τις περισσότερες β-λακτάμες συμπεριλαμβανομένων των καρβαπενεμών, πολύ συχνά, τα Εντεροβακτηριακά που παράγουν μέταλλο-β-λακταμάσες, παραμένουν in vitro ευαίσθητα στις καρβαπενέμες. Με αυτό ως δεδομένο, μελετήθηκε η in vivo αποτελεσματικότητα της ιμιπενέμης, μεροπενέμης, ερταπενέμης και αζτρεονάμης εναντίον κλινικού στελέχους Escherichia coli, που παρήγαγε μέταλλο-β-λακταμάση VIM-1 και το οποίο ήταν ευαίσθητο στις καρβαπενέμες. Η μελέτη διενεργήθηκε σε κονίκλους με την εφαρμογή πειραματικού προτύπου ενδοκοιλιακού αποστήματος.Μέθοδος: Η λοίμωξη στα ζωϊκά πρότυπα εγκαταστάθηκε με τοποθέτηση ενδοπεριτοναϊκά σε κονίκλους ενοφθάλμισμα 108 cfu/ml στελέχους E. coli, που παρήγαγε μέταλλο-β-λακταμάση VIM-1. Τα ζωϊκά πρότυπα διαχωρίστηκαν σε ομάδα ελέγχου (που δεν έλαβε θεραπεία) και στις ακόλουθες ομάδες θεραπείας ενδοφλεβίως με 1) ιμιπενέμη/σιλαστατίνη 70 mg/kg/12h σε έγχυση 30 λεπτών, 2) μεροπενέμη 125 mg/kg/12h σε έγχυση 10 λεπτών, 3) ερταπενέμη 60 mg/kg/12h ταχέως ενδοφλεβίως και 4) αζτρεονάμη 70 mg/kg/12h ταχέως ενδοφλεβίως. Τα δοσολογικά σχήματα επιλέχθησαν σύμφωνα με προκαταρκτικές φαρμακοκινητικές μελέτες, έτσι ώστε ο χρόνος T>ΕΑΠ (ΕΑΠ-Ελάχιστη Ανασταλτική Πυκνότητα) να επιτευχθεί για ≥50% του μεσοδιαστήματος των δόσεων για όλα τα αντιβιοτικά, που ελέγχθησαν. Συνολικά χορηγήθηκαν οκτώ δόσεις προ της θανάτωσης των ζωϊκών προτύπων και το υλικό του αποστήματος συλλέχθηκε και καλλιεργήθηκε ποσοτικά. Αποτελέσματα: Οι ΕΑΠ της ιμιπενέμης, μεροπενέμης, ερταπενέμης και αζτρεονάμης για το μολυσματικό στέλεχος ήταν 1, ≤0.25, 1.5 και ≤0.25 mg/L αντίστοιχα. Ο αριθμός των ζώντων αποικιών [log10 cfu/g (μέση±SD)] στο πύον ήταν ως εξής: ομάδα ελέγχου (n=16) 8.71±1.34 (P<0.001 έναντι όλων των άλλων ομάδων), ιμιπενέμη (n=15) 4.89±2.42, μεροπενέμη (n=15) 4.24±2.44, ερταπενέμη (n=16), 3.17±1.85 (P=0.022 έναντι της ιμιπενέμης) και αζτρεονάμη (n=15) 3.62±3.05. Η θνητότητα μεταξύ των θεραπευόμενων κονίκλων ήταν σημαντικά μειωμένη συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Τέσσερα πειραματόζωα από την ομάδα της αζτρεονάμης (26.7%) είχαν αρνητική καλλιέργεια πύου και στην ομάδα της αζτρεονάμης δε σημειώθηκε κανένας θάνατος.Συμπέρασμα: Στο πειραματικό μοντέλο ενδοκοιλιακού αποστήματος σε κονίκλους οι καρβαπενέμες ήταν αποτελεσματικές στη θεραπεία ενδοπεριτοναϊκής λοίμωξης εξαιτίας κλινικού στελέχους E. coli, που δεν παρήγαγε ευρέως φάσματος-β-λακταμάση και ήταν ευαίσθητο στις καρβαπενέμες, ενώ παρήγαγε μέταλλο-β-λακταμάση VIM-1. Η θεραπεία, ωστόσο, με αζτρεονάμη απέδωσε καλύτερα αποτελέσματα.
Παράγοντες της σχολικής ηγεσίας που συντελούν στην ενδυνάμωση εκπαιδευτικών γενικής και ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης
Authors: Κλάδης Νικόλαος
Published: September 2021

Η σχολική ηγεσία και η σχολική ενδυνάμωση αποτελούν δύο από τα σημαντικότερα θέματα της εκπαίδευσης του 21ου αιώνα. Η επισκόπηση της βιβλιογραφίας, που αναφέρεται στη σχολική ηγεσία καθιστά προφανές ότι αυτή, σε αρκετές περιπτώσεις, ταυτίζεται με τη θέση του διευθυντή ως του σημαντικότερου συντελεστή για την ενδυνάμωση του σχολείου (Dufour & Marzano, 2011. Hoy & Miskel, 2013. Θεοφιλίδης, 2012. Σαΐτης, 2008). Η παρούσα μελέτη σκοπεύει να διερευνήσει τις απόψεις των εκπαιδευτικών γενικής και ειδικής αγωγής στον χώρο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, αναφορικά με τους παράγοντες της σχολικής ηγεσίας, τα χαρακτηριστικά και τις πρακτικές του σχολικού ηγέτη που συνδέονται με τη διαμόρφωση ή/και προαγωγή της ενδυνάμωσης των εκπαιδευτικών. 536 εκπαιδευτικοί γενικής και 147 ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης (683 συνολικά) από τις 13 περιφέρειες της ελληνικής επικράτειας απάντησαν σε ερωτηματολόγιο αποτελούμενο από: α) 18 αυτοσχέδιες ερωτήσεις σχετικές με δημογραφικά στοιχεία του δείγματος, β) την Κλίμακα Ενδυνάμωσης των Εκπαιδευτικών (School Participant Empowerment Scale - Short & Rinehart, 1992), η οποία αναφέρεται στις έξι διαστάσεις της ενδυνάμωσης: συμμετοχή στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, επαγγελματική ανάπτυξη, κύρος-επαγγελματικός σεβασμός, αυτο-αποτελεσματικότητα, επαγγελματική αυτονομία και επιρροή στη σχολική ζωή, γ) τρεις ερωτήσεις ανοιχτού τύπου αναφορικά με τα Χαρακτηριστικά του σχολικού διευθυντή που συμβάλλουν στην ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών (Inventory of Principals’ Characteristics that Contribute to Teacher Empowerment, IPCCTE - Blase & Blase, 2001) και δ) την Κλίμακα Διερεύνησης Διοικητικών Πρακτικών (Managerial Practices Survey, Yukl, 2012), που περιλαμβάνει 60 ηγετικές συμπεριφορές/πρακτικές των διευθυντών, οι οποίες αρχικά ταξινομούνται σε 15 διαφορετικές ομάδες διοικητικών πρακτικών και στη συνέχεια σε 4 μετα-κατηγορίες ηγετικής συμπεριφοράς: την ηγεσία προσανατολισμένη στο έργο, την ηγεσία προσανατολισμένη στις σχέσεις, την ηγεσία προσανατολισμένη στην αλλαγή και την εξωτερική ηγεσία. Τα ευρήματα έδειξαν υψηλό βαθμό συμφωνίας όλων των εκπαιδευτικών ως προς τις έξι διαστάσεις της σχολικής ενδυνάμωσης και μέτριες έως ισχυρές θετικές συσχετίσεις μεταξύ της ενδυνάμωσης και καθεμιάς από τις 6 διαστάσεις της και των 4 μετα-κατηγοριών ηγεσίας.
Η σελεκοξίμπη στην αναλγησία μετά από καισαρική τομή σε λεχωίδες με κατ' επίκληση της ασθενούς επισκληρίδια αναλγησία (PCEA)
Authors: Νάκου Μαρία
Published: September 2021

Σκοπός: Η διαχείριση του πόνου μετά από καισαρική τομή αποτελεί πρόκληση για τον αναισθησιολόγο εξαιτίας της αναπόφευκτης μεταφοράς των φαρμάκων στο μητρικό γάλα. Η σελεκοξίμπη στη δόση των 200 mg από του στόματος, έχει βρεθεί ότι είναι ασφαλής δόση για τη μητέρα που θηλάζει, γιατί τα επίπεδά της στο γάλα είναι πολύ χαμηλά. Στη μελέτη μας, μελετήσαμε την αποτελεσματικότητα της σελεκοξίμπης στη βελτίωση του μετεγχειρητικού πόνου σε λεχωΐδες υπό κατ’ επίκληση επισκληρίδιο αναλγησία (patient-controlled epidural analgesia, PCEA).Μέθοδος: Μελετήσαμε 64 υγιείς λεχωΐδες, οι οποίες υποβλήθηκαν σε προγραμματισμένη καισαρική τομή υπό συνδυασμένη υπαραχνοειδή-επισκληρίδιο αναισθησία. Για τη μετεγχειρητική αναλγησία χρησιμοποιήθηκε PCEA με ροπιβακαῒνη 0,15% και φεντανύλη 2 mcg/ml (χορηγούμενη δόση 4 ml, χρονικό μεσοδιάστημα 15 min). Οι λεχωΐδες κατανεμήθηκαν τυχαία σε δύο ομάδες. Η μια ομάδα έλαβε μόνο την PCEA (n=32) για μετεγχειρητική αναλγησία και η άλλη ομάδα έλαβε την PCEA και σελεκοξίμπη 200 mg από του στόματος (n=32). Σαν αναλγησία διάσωσης χορηγήθηκε παρακεταμόλη 500 mg από του στόματος. Καταγράψαμε τα VAS (Visual Analogue Scale) score για τον πόνο τόσο στην ηρεμία όσο και στην κίνηση, τις δόσεις της PCEA που επιχειρήθηκαν και αυτές που χορηγήθηκαν, τα Bromage scores για τον κινητικό αποκλεισμό, το επίπεδο του αισθητικού αποκλεισμού, τις δόσεις της αναλγησίας διάσωσης που χορηγήθηκαν, καθώς και τις ανεπιθύμητες ενέργειες στις λεχωΐδες κατά τη διάρκεια του πρώτου 24ώρου από τη στιγμή της σύνδεσης της PCEA αντλίας. Τέλος καταγράψαμε τη συνολική ικανοποίηση της λεχωΐδας. Αποτελέσματα: Το πρωτόκολλο ολοκλήρωσαν 56 λεχωΐδες. Τα δημογραφικά στοιχεία, η διάρκεια του χειρουργείου, οι ανεπιθύμητες ενέργειες, οι δόσεις που επιχειρήθηκαν και οι δόσεις που χορηγήθηκαν, καθώς και ο κινητικός και αισθητικός αποκλεισμός δεν είχαν καμία διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες. Στην ομάδα της σελεκοξίμπης, βρέθηκαν σημαντικά χαμηλότερα VAS scores στην ηρεμία και στην κίνηση, λιγότερες δόσεις παρακεταμόλης (p=0.039) και αυξημένη ικανοποίηση της ασθενούς (p=0.001) σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου.Συμπέρασμα: Μία δόση σελεκοξίμπης 200 mg από του στόματος, βρέθηκε ότι βελτιώνει το μετεγχειρητικό πόνο σε λεχωΐδες με PCEA μετά από καισαρική τομή και μειώνει τις ανάγκες για επιπλέον αναλγητικά. Επίσης, βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της αναλγησίας, αυξάνοντας την ικανοποίηση της ασθενούς.
Ειδική στοιχειακή διάγνωση αλλεργιών σε Έλληνες ασθενείς
Authors: Δουλαδίρης Νικόλαος
Published: September 2021

Η διάγνωση και αντιμετώπιση της τύπου I ή ειδικής IgE μεσολαβούμενης αλλεργικής νόσου βασίζεται στον ακριβή προσδιορισμό της προκαλούσας τη νόσο υπεύθυνης μοριακής οντότητας που ορίζεται ως αλλεργιογόνο μόριο. Η διάγνωση με χρήση προτυποποιημένων αλλεργιογόνων μορίων που προσδιορίζει με ακρίβεια και στοιχειακά τις αντισωματικές, κυτταρικές και βιολογικές αντιδράσεις ορίζεται και καλείται ειδική στοιχειακή διάγνωση αλλεργίας.Η ειδική στοιχειακή διάγνωση καθιστά δυνατή τη βέλτιστη αντιμετώπιση της αλλεργικής νόσου, δηλαδή την ειδική στοιχειακή αντιμετώπιση της αλλεργίας. Η διαγνωστική διερεύνηση αλλεργικών ασθενών, για πρώτη φορά σε παιδιατρικό πληθυσμό, με χρήση γενετικά ανασυνδυασμένων προτυποποιημένων αλλεργιογόνων μορίων ανέδειξε τις νέες δυνατότητες τους. Συγκεκριμένα τη δυνατότητα ανίχνευσης με ακρίβεια ειδικής ευαισθητοποίησης, με χρήση υβριδίων μεγαλομορίων περιεχόντα τους μείζονες ειδικούς επιτόπους, σε πολυευαισθητοποιημένους ασθενείς. Επίσης τη δυνατότητα εξατομικεύμενης τιτλοποίησης της ειδικής IgE αντιδραστικότητας, με κατασκευή και χρήση των αντίστοιχων μείζονων, ειδικών του είδους, αλλεργιογόνων άγριου τύπου (wild type) και υποαλλεργιογόνου (mutant) μορίου, σε ασθενείς με αναπνευστική ή τροφική αλλεργία. Ολοκληρώνεται έτσι η συνολική στρατηγική στη μελλοντική προοπτική παρακολούθησης της φυσικής πορείας της νόσου και δημιουργίας πρωτοκόλλων χορήγησης, με ασφάλεια μετά εξατομικευμένο προγραμματισμό, με το ακριβές αντίστοιχο υποαλλεργιογόνο (mutant) μόριο ειδικής ανοσοθεραπείας απευαισθητοποιησης, ιδιαίτερα της τροφικής αλλεργίας.
Μελέτη συζευγμένων ημιαγωγικών λέιζερ και εφαρμογές στις τηλεπικοινωνίες και στα δίκτυα
Authors: Μπούρμπος Μιχαήλ
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορική διατριβής αποτέλεσε η θεωρητική και πειραματική μελέτη της μη γραμμικής δυναμικής συμπεριφοράς συζευγμένων ημιαγωγικών λέιζερ, στο πλαίσιο διαφόρων δικτυακών τοπολογιών και υπό διαφορετικές συνθήκες λειτουργίας. Από τις μελέτες προσομοίωσης προέκυψε ότι τα χαρακτηριστικά οπτικής εκπομπής των συζευγμένων ημιαγωγικών λέιζερ ποικίλουν, ανάλογα με τις τιμές κρίσιμων εγγενών και δικτυακών παραμέτρων, καλύπτοντας ένα πλήρες εύρος λειτουργίας, από την συνεχή εκπομπή (constant wave), την περιοδική εκπομπή μεταβλητής συχνότητας, έως την χαοτική συμπεριφορά. Στη συνέχεια αναλύθηκαν οι δικτυακές τοπολογίες αστέρα, πλήρους πλέγματος και δακτυλίου, οι οποίες υιοθετήθηκαν στις αριθμητικές και στις μετέπειτα πειραματικές μελέτες. Για κάθε δικτυακή αρχιτεκτονική ερευνήθηκαν μέσω προσομοιώσεων τα δυναμικά χαρακτηριστικά της οπτικής εκπομπής των λέιζερ και η ποιότητα του συγχρονισμού τους. Οι κόμβοι των δικτύων παρουσίασαν συγχρονισμένες χαοτικές εξόδους και σε ειδικές περιπτώσεις με μηδενική καθυστέρηση (zero-lag). Στη συνέχεια εξετάστηκε η ευαισθησία των δικτύων αυτών σε συνδέσεις και αποσυνδέσεις κόμβων και αποδείχθηκε πως μια τέτοια μεταβολή του δικτύου μπορεί να ανιχνευθεί. Επιπλέον, ερευνήθηκε η επίδραση των διαφορών στις τιμές των εγγενών χαρακτηριστικών των ημιαγωγικών λέιζερ που συμμετέχουν στο δίκτυο, στην ποιότητα του συγχρονισμού τους. Από τα αποτελέσματα προέκυψαν οι κατασκευαστικές απαιτήσεις των ημιαγωγικών λέιζερ που θα συμμετείχαν στην πειραματική υλοποίηση των εν λόγω δικτύων. Αστάθειες στο συγχρονισμό εξαιτίας του θορύβου ή των διαφορών στα εγγενή χαρακτηριστικά των ημιαγωγικών λέιζερ εντοπίστηκαν και ποσοτικοποιήθηκαν. Αξιολογήθηκε η επιρροή των δικτυακών παραμέτρων, καθώς και των εγγενών χαρακτηριστικών των ημιαγωγικών λέιζερ στην εμφάνιση και διάρκεια αυτών των παραθύρων αποσυγχρονισμού. Προτάθηκαν πιθανές εναλλακτικές λύσεις για την βελτίωση της ποιότητας του συγχρονισμού.Παρουσιάζεται η πρώτη πειραματική υλοποίηση δικτύων μεγάλης κλίμακας, αμφίδρομα συζευγμένων ημιαγωγικών λέιζερ, σε μεγάλες αποστάσεις. Εξετάστηκε η συμφωνία των θεωρητικών μελετών και των αριθμητικών προσομοιώσεων με τα αποτελέσματα της πειραματικής υλοποίησης. Τέλος προτάθηκαν εφαρμογές βασισμένες στα θεωρητικά σχήματα και τις πειραματικές υλοποιήσεις που μελετήθηκαν.
Η έννοια του θανάτου στο φιλοσοφικό σύστημα του Χέγκελ
Authors: Ζαβερδινός Δημήτριος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται την έννοια του θανάτου στο σύστημα του Χέγκελ. Πιο συγκεκριμένα, διερευνάται το περιεχόμενο που αποκτά σταδιακά η έννοια αυτή κατά τις ποικίλες μεταμορφώσεις του Πνεύματος. Ανιχνεύοντας την πορεία εξέλιξης και ολοκλήρωσης του Πνεύματος μελετάται ο τρόπος που ο θάνατος διέπει τη διαδικασία αυτή, καθώς και ο ρόλος που αυτός διαδραματίζει σε αυτήν. Με σημείο εκκίνησης το έλλογο στην Επιστήμη της Λογικής και μέσα από την ενσάρκωση του σε ζωντανό οργανισμό στη Φιλοσοφία της Φύσης και την τελική εξύψωση του σε συνείδηση στη Φαινομενολογία του Πνεύματος, το Πνεύμα, καθώς μετασχηματίζεται, αναιρεί και επινοεί εκ νέου τον εαυτό του, πεθαίνει και αναγεννιέται για να αποκαλυφτεί εν τέλει θνητό και αιώνιο συνάμα. Έτσι, ο θάνατος ως διαδικασία υπέρβασης του αφηρημένου, του φυσικού, του ατομικού και του πεπερασμένου αποδεικνύεται καθοριστικός παράγοντας αναδιαμόρφωσης του Πνεύματος και λειτουργεί καταλυτικά στην πορεία δημιουργίας μιας πραγματικότητας που ξεδιπλώνεται ως ολότητα μέσα από τη διαλεκτική σχέση της ταυτότητας με την ετερότητα, της γενικότητας με την μερικότητα, της υποκειμενικότητας με την αντικειμενικότητα και, τελικά, του περατού με το άπειρο.
Mηχανισμοί ρύπανσης
Authors: Παναγιωτίδης Ιωάννης
Published: September 2021

Η Ελλάδα κατέχει τη δεύτερη θέση από τις χώρες της Ε.Ε. και την έκτη από όλες τις χώρες στην παραγωγή λιγνίτη. Φυσικό είναι να παίξει σημαντικότατο ρόλο ο λιγνίτης στη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας πέρα από τις άλλες χρήσεις. Αυτό άλλωστε φαίνεται και από το ότι μέχρι πριν λίγα χρόνια, πριν την είσοδο του φυσικού αερίου στην ηλεκτροπαραγωγή, η συμμετοχή του λιγνίτη ξεπερνούσε το 70%. Υπολογίζεται ότι υποκατέστησε μέχρι τώρα περισσότερες από 500 εκ. τόνους diesel με σημαντική οικονομία για τη χώρα μας.Η καύση του λιγνίτη λαμβάνει χώρα σε ατμοπαραγωγούς (λέβητες) μονάδων ισχύος 350MW. Λόγω όμως του μεγάλου εύρους των χαρακτηριστικών του λιγνίτη και της ηλικίας των μονάδων (τεχνολογία δεκαετίας ’70) δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα επικαθήσεων (μαλακών και σκληρών) κατά τη καύση του. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση του βαθμού απόδοσης του ατμοπαραγωγού, διαρροές στους υπερθερμαντήρες και στα υδροτοιχώματα. Επιπλέον η υψηλή θερμοκρασία των καυσαερίων έχει σαν αποτέλεσμα τη μη καλή λειτουργία των ηλεκτροστατικών φίλτρων.Επίσης, επιβάλλεται η κράτηση των μονάδων για καθαρισμό με αποτέλεσμα μείωση παραγωγής και αυξημένο κόστος συντήρησης.Εκ των πραγμάτων προέκυψε η ανάγκη εξέτασης του θέματος με το οποίο άλλωστε έχουν ασχοληθεί και άλλοι μελετητές των επικαθήσεων (μαλακών και σκληρών) στου υπερθερμαντήρες και στα υδροτοιχώματα. Στο πρώτο μέρος της εργασίας γίνετε μια σύντομη περιγραφή των λιγνιτοφόρων κοιτασμάτων στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας όπου υπάρχουν άλλωστε και τα περισσότερα. Επίσης παρουσιάζεται η συμμετοχή στην εγχώρια ηλεκτροπαραγωγή καθώς και η τάση που υπάρχει στο μέλλον, αν και η ενεργειακή πολιτική αλλάζει συχνά σύμφωνα με τα συμφέροντα των ισχυρών της γης.Στο δεύτερο μέρος γίνεται μια περιγραφή ενός ατμοπαραγωγού με τα επιμέρους στοιχεία και συνοπτική περιγραφή της θεωρίας των επικαθίσεων. Στο τρίτο μέρος πλέον καταγράφονται οι μετρήσεις που έγιναν σε έναν ατμοπαραγωγό αφού πρώτα μελετήθηκαν οι συνθήκες λειτουργίας. Στη συνέχεια, έγινε σύγκριση των αποτελεσμάτων των μετρήσεων με τα αρχικά στοιχεία λειτουργίας του κατασκευαστή και στοιχεία των δοκιμών παραλαβής. Προέκυψαν αποκλίσεις σε αρχικά στοιχεία και έγινε διαφοροποίηση των στοιχείων λειτουργίας τείνοντα προς εκείνα. Επειδή, οι μετρήσεις όπως ήταν φυσικό έγιναν σε συνθήκες λειτουργίας, οι βελτιώσεις ήταν περιορισμένης έκτασης και έγιναν προτάσεις να γίνουν βελτιώσεις κατά τη διάρκεια ετήσιας συντήρησης όταν η μονάδα θα σταματούσε.Στο τέταρτο μέρος έγινε προσομοίωση του ατμοπαραγωγού χρησιμοποιώντας τη μέθοδο DNA και κάνοντας παραδοχές υπολογίστηκε η ρύπανση στους υπερθερμαντήρες (Υ/Θ, Α/Θ) σε σχέση με τον συντελεστή επιμόλυνσης.Στο τελευταίο μέρος γίνονται προτάσεις και περιγράφεται εξοπλισμός τελευταίας τεχνολογίας για τον καθαρισμό από τις επικαθήσεις στους υπερθερμαντήρες και τα υδροτοιχώματα του ατμοπαραγωγού σε λειτουργία ώστε να επεκτείνεται ο χρόνος μεταξύ των κρατήσεων για καθαρισμό.
Μοριακή ανάλυση των μεταλλάξεων του PIG-A γονιδίου στις νόσους ανεπαρκείας του μυελού των οστών
Authors: Ευθυμίου Άννα
Published: September 2021

Τα επίκτητα σύνδρομα ανεπαρκείας του μυελού των οστών αποτελούν, η επίκτητη απλαστική αναιμία (ΑΑ), η παροξυσμική νυχτερινή αιμοσφαιρινουρία (ΠΝΑ), τα μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα (ΜΔΣ), χαρακτηρίζονται από απλαστικό ή υποπλαστικό μυελό των οστών και φαίνεται ότι μοιράζονται κοινούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς, αυξημένη γενωμική αστάθεια και αυξημένη συχνότητα εξέλιξης σε οξεία μυελογενή λευχαιμία (ΟΜΛ).Μελετήσαμε τη συχνότητα μιας συγκεκριμένης έλλειψης 5 βάσεων του γονιδίου PIG-A -5bp deletion GTACT- και τις μεταλλάξεις FLT3-ITD και NPM1σε δείγματα αίματος και μυελού των οστών στους ακόλουθους ασθενείς:1 με ΑΑ, 1 με ΑΑ/ΠΝΑ, 17 με ΠΝΑ, 85 με ΜΔΣ, 24 με ΟΜΛ, 16 με χρονία μυελογενή λευχαιμία (ΧΜΛ) και σε 48 υγιείς μάρτυρες. Υπήρχε διαθέσιμοDNA σε 14 ασθενείς τόσο κατά τη διάγνωση του ΜΔΣ όσο και κατά την εξέλιξη σε ΟΜΛ. Η έλλειψη των 5 βάσεων του γονιδίου PIG-A ανιχνεύθηκε μετά την πρώτη PCR μόνο σε 3 ασθενείς με ΠΝΑ. Με την semi-nested PCR η έλλειψη των 5 βάσεων του γονιδίου PIG-A ανιχνεύθηκε στον ασθενή με την ΑΑ/ΠΝΑ, σε 4/17 ασθενείς με ΠΝΑ, σε 9/48 υγιείς μάρτυρες (18.75%) και σε 14/85 ασθενείς με ΜΔΣ (16.5%). Από τα 14 διπλά δείγματα ΜΔΣ/ΟΜΛ, μόνο ένα ήταν θετικό κατά τη διάγνωση του ΜΔΣ, όμως η μετάλλαξη δεν ανιχνεύθηκε κατά την εξέλιξη σε ΟΜΛ. Αντίθετα, ένα δείγμα το οποίο ήταν αρνητικό στη διάγνωση του ΜΔΣ, ανευρέθη θετικό κατά την εξέλιξη σε ΟΜΛ. Θετικά δείγματα για τη μετάλλαξη FLT3-ITD ανιχνεύθησαν σε 8/85 ασθενείς με ΜΔΣ (9.41%) και σε 10/24 ασθενείς με ΟΜΛ (41.67%), ενώ δεν ανιχνεύθησαν μεταξύ των ασθενών με ΑΑ, ΑΑ/ΠΝΑ, ΠΝΑ και ΧΜΛ. Από τα3/14 διπλά δείγματα ΜΔΣ/ΟΜΛ, ήταν θετικά για τη μετάλλαξη FLT3-ITD κατά τη διάγνωση του ΜΔΣ, ενώ η μετάλλαξη συνέχισε να ανιχνεύεται και μετά την εξέλιξη σε ΟΜΛ. Ένα αρνητικό δείγμα για τη μετάλλαξη FLT3-ITD κατά τη διάγνωση του ΜΔΣ, θετικοποιήθηκε κατά την εξέλιξη σε ΟΜΛ. Μεταλλάξεις της NPM1 ανιχνεύθησαν μόνο σε δύο ασθενείς με de novo ΟΜΛ ταυτόχρονα με τη μετάλλαξη FLT3-ITD και σε έναν ασθενή με ΧΜΛ σε πλήρη μοριακή ύφεση υπό αγωγή με imatinib. Τέλος, προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε το γενετικό εκείνο γεγονός που μεταλλάσει τα αιμοποιητικά κύτταρα και προκαλεί μια κλωνική διαταραχή σε διαφορετικούς ασθενείς με ΜΔΣ κατά την εξέλιξή τους σε ΟΜΛ, χρησιμοποιώντας τον συγκριτικό χρωμοσωμικό υβριδισμό (chCGH).Παρατηρήθηκε ένα κοινό πρότυπο ενίσχυσης συγκεκριμένων χρωμοσωμικών θέσεων σε διαφορετικούς ασθενείς με ΜΔΣ κατά την εκτροπή τους σε ΟΜΛ. Περαιτέρω μελέτες θα πρέπει να γίνουν για να αποδειχθεί αν η περίσσεια γενωμικού υλικού οδηγεί σε αυξημένη μεταγραφή/μετάφραση και ως εκ τούτου συμμετέχει στη λευχαιμογένεση. Κυρίως όμως η μελέτη αυτή καταδεικνύει ότι, τα κύτταρα του κλώνου της ΠΝΑ αν και ανευρίσκονται στα σύνδρομα ανεπαρκείας του μυελού των οστών, δεν είναι αυτά που επιλέγονται για την κλωνική εξέλιξη κατά την εκτροπή σε ΟΜΛ
Δόμηση σημειακών δεδομένων και επεξεργασία χωρικών ερωτημάτων
Authors: Ρούμελης Γεώργιος
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής στον τομέα των μεθόδων δόμησης σημειακών δεδομένων πολύ μεγάλου όγκου ήταν η βελτίωση της δομής του δενδρικού χωρικού ευρετηρίου xBR-tree με μία νέα δομή (xBR+-tree). Αναπτύχθηκαν μέθοδοι κατασκευής του νέου ευρετηρίου με εισαγωγή μεμονωμένων και μαζική εισαγωγή δεδομένων και μέθοδος διαγραφής δεδομένων από τα xBR-tree. Μελετήθηκαν τα αποτελέσματα πειραμάτων σύγκρισης του xBR+-tree με το xBR-tree και με R-trees στη λειτουργία δόμησης και στην επεξεργασία χωρικών ερωτημάτων επί ενός ή δύο συνόλων δεδομένων. Προτάθηκαν επεκτάσεις των αλγορίθμων κλασικής τεχνικής σάρωσης επιπέδου για ερωτήματα σύζευξης δύο χωρικών συνόλων αποθηκευμένων στην κύρια μνήμη kCPQ και εDJQ με δύο προτάσεις βελτίωσης. Παρουσιάστηκε ένας νέος αλγόριθμος (Αντίρροπης Κίνησης Αλγόριθμος Σάρωσης – RRPS) για τη βελτίωση της επεξεργασίας των ερωτημάτων αυτών τόσο με δεδομένα εξολοκλήρου στην κύρια μνήμη ή επί τμημάτων των συνόλων δεδομένων που ανεβαίνουν επιλεκτικά στην κύρια μνήμη. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι ο αλγόριθμος RRPS πάντοτε περιορίζει τους υπολογισμούς απόστασης άρα επιταχύνει χρονικά την εκτέλεση. Στο πεδίο των ερωτημάτων χωρικής σύζευξης με δεδομένα στην κύρια μνήμη μελετήθηκαν υπάρχοντες και προτάθηκαν νέοι αλγόριθμοι επίλυσης των k ομαδικών εγγύτερων γειτόνων. Τέλος, παρουσιάστηκαν και μελετήθηκαν νέοι αλγόριθμοι που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμό τεχνικής σάρωσης και διαμέρισης του χώρου για τη σύζευξη των δεδομένων για ερωτήματα kCPQ και εDJQ, χωρίς τη χρήση κάποιου ευρετηρίου, με δεδομένα αποθηκευμένα στον δίσκο. Απεδείχθη ότι οι αλγόριθμοι RRPS είναι αποδοτικότεροι στα ανωτέρω ερωτήματα από τους κλασικής τεχνικής σάρωσης. Ο καλύτερος από τους νέους αλγόριθμους συγκρινόμενος πειραματικά με τον καλύτερο αλγόριθμο που χρησιμοποιεί τη χωρική δομή δεικτοδότησης R-tree αναδείχθηκε ως αποδοτικότερος.
Ενεργειακά αποδοτικά δίκτυα ασύρματων επικοινωνιών
Authors: Κυριαζής Γεώργιος
Published: September 2021

Στα ασύρματα δίκτυα επικοινωνιών, με πλήρη ανασχεδιασμό της διάρθρωσης, λειτουργίας και κατανομής των πόρων αυτού του ιδιαιτέρως περίπλοκου μηχανισμού σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας του, μπορεί να εξοικονομηθεί σημαντικό ποσοστό της καταναλισκόμενης ενέργειας. Κατάλληλες υποδομές ανταλλαγής και λήψης αποφάσεων, οι οποίες θα παρέχουν στο σύστημα διαχείρισης του εκάστοτε δικτύου τη δυνατότητα να γνωρίζει το βέλτιστο τρόπο με τον οποίο θα μπορεί να ανταποκριθεί στις συνεχώς μεταβαλλόμενες ανάγκες και συνθήκες του περιβάλλοντός του, κρίνονται απαραίτητες και πρέπει να υλοποιηθούν διότι θα συμβάλλουν στην επίτευξη υψηλού βαθμού βελτιστοποίησης της ενεργειακής απόδοσης των ασύρματων δικτύων τηλεπικοινωνιών. Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή εστιάζει στην ενεργειακά αποδοτική λειτουργία των δικτύων κινητής, που είναι μία εκ των δύο σημαντικότερων τεχνολογιών ασύρματης πρόσβασης. Εστιάσαμε στην αναθεώρηση του τρόπου λειτουργίας των σημείων ασύρματης πρόσβασης, τα οποία αναλίσκουν το 80% της απαιτούμενης ενέργειας για την ομαλή λειτουργία ενός δικτύου κινητής. Προτείναμε νέα προφίλ λειτουργίας, εκπομπής και εξυπηρέτησης της τηλεπικοινωνιακής κίνησης στο σύνολο των σημείων πρόσβασης, στοχεύοντας στην υψηλότερη μείωση της ενεργειακής τους κατανάλωσης, με παράλληλη παρακολούθηση και διατήρηση του επιπέδου των υπηρεσιών που προσφέρεται στον τελικό χρήστη. Από θεωρητική προσέγγιση, αποδείξαμε ότι το συγκεκριμένο μοντέλο προσέγγισης της μείωσης της ενεργειακής κατανάλωσης των δικτύων κινητής εντάσσεται στην κατηγορία προβλημάτων χωρητικότητας και χωροθέτησης που ανήκει στην κατηγορία NP-Δύσκολων προβλημάτων. Εφαρμόσαμε τεχνικές εύρεσης της μέγιστης ενεργειακής εξοικονόμησης σε καθένα από τα μοντέλα συστήματος δικτύων κινητής που εξετάσαμε, και διατυπώσαμε τα αντίστοιχα προβλήματα ενεργειακής βελτιστοποίησης. Εξετάσαμε ποικιλία παραμέτρων και εκδοχών στα ανωτέρω προβλήματα, όπως: α) ομογενή και ετερογενή μοντέλα τοπολογιών, β) διάφορες τεχνικές ραδιοπρόσβασης, γ) στατικά μοντέλα και μοντέλα κίνησης χρηστών, δ) διαφορετικής ποιότητας προσφερόμενες υπηρεσίες, καθώς και ε) εφαρμογή μοντέλων οπισθοζεύξεων, και αναδείξαμε ευριστικά σχήματα εξεύρεσης βέλτιστων ενεργειακά λύσεων, ικανά να ελαχιστοποιήσουν την ενεργειακή κατανάλωση των δικτύων κινητής ανά στιγμιότυπο ή ανά ημερήσιο κύκλο της λειτουργίας τους, διατηρώντας παράλληλα την ποιότητα των υπηρεσιών στα επιθυμητά επίπεδα.
Η αξιοποίηση των Τ.Π.Ε. στη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών από μετάφραση
Authors: Λούμος Ηλίας
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αφορά στην ένταξη των ΤΠΕ στην εκπαίδευση, και δή στην αξιοποίησή των στη διδακτική προσέγγιση του μαθήματος των αρχαίων ελληνικών από μετάφραση. Ειδικότερα, διερευνάται η επιρροή που ασκεί το ευρύτερο κοινωνικο-οικονομικο-πολιτισμικό συγκείμενο στη διαμόρφωση των στάσεων και των αντιλήψεων των φιλολόγων -που διδάσκουν αρχαία ελληνικά από μετάφραση- ως προς την αξιοποίηση των ΤΠΕ. Συγκεκριμένα, εξετάζεται ο βαθμός εξοικείωσης των φιλολόγων με τις ΤΠΕ, καθώς και ο βαθμός αποτελεσματικότητας της νέας εκπαιδευτικής τεχνολογίας στην εφαρμοστική της διάσταση για το μάθημα των αρχαίων ελληνικών από μετάφραση. Επιπλέον, μελετάται η στάση των φιλολόγων ως προς τον νέο τους ρόλο, καθώς και η πρόθεσή τους για την αξιοποίηση των ΤΠΕ στη διδακτική πράξη. Τέλος, αποτιμάται ο βαθμός ένταξης των ΤΠΕ στη διδακτική πρακτική, και πιο συγκεκριμένα η στάση των φιλολόγων ως προς τον ρόλο των ΤΠΕ στο πλαίσιο της πραγματικής χρήσης των. Από τα ευρήματα της έρευνας διαπιστώνεται η θετική αντίληψη των φιλολόγων για τις ΤΠΕ, ως προς τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών από μετάφραση, ωστόσο δεν προκρίνεται η οργανική ένταξή τους στη διδακτική πράξη· αντιθέτως, τούς αποδίδεται συνεπικουρικός ρόλος, ως ένα επιπλέον χρήσιμο εργαλείο στα χέρια του διδάσκοντος. Παράλληλα, εκτιμάται ως ελλιπής, ως προς το παιδαγωγικό και διδακτικό μέρος, η επιμόρφωση στις ΤΠΕ, εφόσον δεν προάγει τις σύγχρονες διδακτικές απαιτήσεις του μαθήματος, ενώ παράλληλα απορρίπτεται η σύνδεση της αξιοποίησης των ΤΠΕ με τις διαδικασίες αξιολόγησης. Τέλος, η μείωση της διδακτέας ύλης, καθώς και η ενεργός ανάμειξη των φιλολόγων στον σχεδιασμό της εκπαιδευτικής πολιτικής για τις ΤΠΕ, δύνανται να ευνοήσουν την αξιοποίηση των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική και διδακτική πράξη.