bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μεταβολές του φυσικού και ιστορικού περιβάλλοντος κατά τη διαδικασία οικιστικής εξάπλωσης
Authors: Σταυροπούλου Μαργαρίτα
Published: January 2014

Για την κατανόηση της υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος σε συνάρτηση με τα σύγχρονα χωρικά σχήματα οργάνωσης (patterns) της αστικής ανάπτυξης (π.χ. οικονομικών δραστηριοτήτων και χρήσεων γης, κυκλοφορίας, κατασκευών, υποδομών), είναι αναγκαίο να διερευνήσουμε το πώς οι παράγοντες της αστικοποίησης δημιουργούν επιπτώσεις στη δομή και τη λειτουργία του τοπίου. Η διερεύνηση και ερμηνεία σύνθετων ζητημάτων, όπως η διατήρηση της βιοποικιλότητας, οι μεταβολές του μικροκλίματος, ο κατακερματισμός των φυσικών συστημάτων, η διαχείριση των φυσικών πόρων σε συνάρτηση με τους τύπους και τους τρόπους αστικής ανάπτυξης, δημιουργεί την ανάγκη διαμόρφωσης σύνθετης διεπιστημονικής προσέγγισης, για την ερμηνεία των χωρικών και περιβαλλοντικών φαινομένων. Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση των επιπτώσεων των μορφών και διαδικασιών της αστικής ανάπτυξης στη λειτουργία ενός φυσικού και ιστορικού τοπίου. Η διεπιστημονική προσέγγιση των ζητημάτων αστικής ανάπτυξης-περιβάλλοντος-τοπίου αναφέρεται σε δύο επίπεδα: Στο επίπεδο της μεθοδολογικής προσέγγισης, δηλαδή του συσχετισμού εννοιών, όρων και προσεγγίσεων φαινομένων του οικιστικού χώρου με καθοριστικές επιδράσεις στο περιβάλλον-τοπίο, τα οποία αποτελούν αντικείμενο έρευνας διαφορετικών επιστημονικών περιοχών Στο χωρικό επίπεδο μιας συγκεκριμένης περιοχής- μελέτης περίπτωσης με ιστορία κατοίκησης που χαρακτηρίζεται από πρόσφατες οικιστικές αναπτύξεις με σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στο ιστορικό τοπίο. Οι στόχοι της διατριβής είναι: Ο εντοπισμός των μετασχηματισμών σε ένα οικιστικό χώρο που συνεπιφέρουν καθοριστικές μεταβολές στο περιβάλλον-τοπίο και η επισήμανση των διαδικασιών και των παραγόντων παραγωγής τους Η διαπίστωση των οριακών φαινομένων, καθώς και των όρων και των προϋποθέσεων για τη διατήρηση ενός φυσικού-πολιτισμικού περιβάλλοντος και τη βιωσιμότητα του οικιστικού ιστού.
Μελέτη της προγνωστικής σημασίας της ανίχνευσης μικρομεταστατικής νόσου στο αίμα και τον μυελό των οστών σε ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου σταδίου B2 και C κατά Astler Coller
Authors: Βαρδάκης Νικόλαος
Published: January 2014

Σκοπός: Να εκτιμήσουμε την κλινική σημασία των κυκλοφορούντων CEACAM5mRNA - θετικών κυττάρων σε ασθενείς με χειρουργήσιμο ορθοκολικό καρκίνο ( CRC ). Μέθοδοι: Περιφερικό αίμα λήφθηκε από 265 ασθενείς με χειρουργήσιμο CRC πριν από την έναρξη της συμπληρωματικής χημειοθεραπείας και από 96 φυσιολογικούς δότες, και το RNA παρασκευάσθηκε από τις Lovo κυτταρικές σειρές καρκίνου παχέος εντέρου και ARH-77 λευχαιμικές κυτταρικές σειρές, χρησιμοποιήθηκαν ως θετικοί και αρνητικοί μάρτυρες, αντίστοιχα. Η ανίχνευση των CEACAM5mRNA - θετικών κυττάρων έγινε χρησιμοποιώντας μια μέθοδο PCR πραγματικού χρόνου. Η σχέση με γνωστούς προγνωστικούς παράγοντες και η επίδραση των CEACAM5mRNA - θετικών κυττάρων στην πρόγνωση των ασθενών μελετήθηκε. Αποτελέσματα: Το αναλυτικό όριο ανίχνευσης της μεθόδου βρέθηκε να αντιστοιχεί σε 0,7 Lovo κυτταρικά ισοδύναμα / 5 μg RNA, με ευαισθησία 1 καρκινικού κυττάρου/105 φυσιολογικά κύτταρα και μια ειδικότητα 97 %. Ενενήντα οκτώ ( 37 %) ασθενείς είχαν ανιχνεύσιμα CEACAM5mRNA θετικά κυκλοφορούντα κύτταρα. Η ανίχνευση των CEACAM5mRNA - θετικών κυττάρων σχετίσθηκε σημαντικά με υψηλότερο ποσοστό υποτροπών (p <0,001), μειωμένη ελεύθερη νόσου επιβίωση ( DFS; p <0,001 ), υψηλότερο ποσοστό θανάτων (p = 0,017) και μειωμένη διάμεση συνολική επιβίωση (p = 0,025). Η πολυπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι η ανίχνευση των κυκλοφορούντων CEACAM5 mRNA - θετικών κυττάρων ήταν ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας για μειωμένη DFS ( HR = 3,4; 95% CI: 2,0 - 5,9; p <0,001). Συμπεράσματα: Η ανίχνευση στο περιφερικό αίμα των CEACAM5mRNA - θετικών κυττάρων είναι ένας δυσμενής προγνωστικός παράγοντας σχετιζόμενος με φτωχή κλινική έκβαση σε ασθενείς με χειρουργήσιμο CRC.
Nonlinear signal processing and its applications to telecommunications
Authors: Μηλεούνης Γεράσιμος
Published: January 2014

Αντικείμενο της διατριβής είναι η ανάπτυξη μεθόδων και αλγορίθμων ταυτοποίησης μη-γραμμικών καναλιών που αναπαρίστανται με διακριτές σειρές Volterra. Οι δύο βασικές τεχνικές εκτίμησης καναλιού είναι η συμβατική εκτίμηση και η τυφλή εκτίμηση. Η συμβατική εκτίμηση μη-γραμμικών καναλιών είναι σύνθετη, επειδή οι ομογενείς τελεστές Volterra δεν είναι ορθογώνιοι μεταξύ τους. Αξίζει να σημειωθεί ότι η τυφλή εκτίμηση καναλιού επιτυγχάνει καλύτερη αξιοποίηση του εύρους ζώνης, αλλά το πρόβλημα γίνεται αρκετά πιο δύσκολο. Ένα μειονέκτημα των συστημάτων Volterra είναι η υψηλή τους πολυπλοκότητα καθώς ο αριθμός των παραμέτρων αυξάνει εκθετικά με την τάξη της μη-γραμμικότητας. Συνεπώς, είναι προφανής η ανάγκη μείωσης του αριθμού των παραμέτρων λαμβάνοντας υπόψη μόνο εκείνες που συμβάλλουν ουσιαστικά στην έξοδο. Αρχικά, προσδιορίστηκαν κλειστοί τύποι για την συμβατική εκτίμηση συστημάτων Volterra. Μετά, εξετάστηκε η τυφλή εκτίμηση Hammerstein καναλιών αλλά και συστημάτων Volterra δεύτερης τάξης κάνοντας χρήση μιγαδικών σημάτων εισόδου. Οι αλγόριθμοι που αναπτύχθηκαν εκμεταλλεύονται την αραιότητα των στατιστικών υψηλοτέρων τάξεων της εισόδου. H προσπάθεια μείωσης της εκθετικής πολυπλοκότητας των συστημάτων Volterra οδήγησε στη χρήση φειδωλών μη-γραμμικών μοντέλων. Για την εκτίμηση, προτάθηκαν δύο οικογένειες προσαρμοστικών αλγορίθμων. Τέλος, μελετήθηκε το πρόβλημα της τυφλής εκτίμησης φειδωλών γραμμικών και μη-γραμμικών καναλιών χρησιμοποιώντας μια παραλλαγή του EM αλγορίθμου που λαμβάνει υπόψη την αραιότητα του μοντέλου.
Novels of return
Authors: Πατρώνα Θεοδώρα
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποτελεί μία συγκριτική προσέγγιση έξι έργων της ιταλοαμερικανικής και ελληνοαμερικανικής λογοτεχνίας τα οποία γράφτηκαν στις τρεις τελευταίες δεκαετίες του 20αι. Βασισμένη στο κοινό θέμα της επιστροφής των συγγραφέων, μεταφορικής ή κυριολεκτικής στη χώρα προέλευσης και στον πολιτισμό της, η διατριβή αυτή εξετάζει τους κοινούς τόπους της μυθολογίας, των τελετουργιών και την αφήγηση ιστοριών όπου και καταφεύγουν οι συγγραφείς κυρίως τρίτης γενιάς σε αναζήτηση του αυτοπροσδιορισμού τους. Με την γεωγραφική εγγύτητα, το κοινό ιστορικό και πολιτισμικό παρελθόν στις δύο χώρες προέλευσης, Ελλάδα και Ιταλία, καθώς και μία παρόμοια υποδοχή των μεταναστών τους στην χώρα υποδοχής να διευκολύνουν την συγκριτική προσέγγιση, οι εθνοτικοί συγγραφείς των δύο λογοτεχνιών, όπως αποδεικνύεται, καταλήγουν να υιοθετήσουν μία μετααποικιακή αντίληψη του εθνοτικού χώρου, ως χώρου αντοχής και ενδυνάμωσης.
Σύνθεση και μελέτη λιπιδικών ενώσεων με πιθανή βιοδραστικότητα
Authors: Αντωνοπούλου Γεωργία
Published: January 2014

Σκοπός της διατριβής ήταν ο σχεδιασμός, η σύνθεση και η μελέτη νέων μορίων που εμφανίζουν ανασταλτική δράση έναντι της φωσφολιπάσης A2. Για το λόγο αυτό συντέθηκαν αμιδικά, 2-οξο-αμδικά και 2-οξο-εστερικά παράγωγα.
Διερεύνηση της αποτελεσματικότητας συγκεκριμένων κανόνων της τεχνικής ανάλυσης σε δείκτες μετοχών του χρηματιστηρίου Αθηνών
Authors: Παπαθανασίου Σπυρίδων
Published: January 2014

Στα πλαίσια της έρευνας ελέγχεται η αποδοτικότητα συγκεκριμένων δεικτών του Χρηματιστηρίου Αθηνών (Γενικός Δείκτης, Τραπεζικός Δείκτης, FTSE/ASE-20) μέσω των τεχνικών κανόνων των διάφορων μορφών του κινητού μέσου ορού (9, 15, 30, 60, 90, 120 και 150 ημερών) και του στατιστικού δείκτη MACD κατά την περίοδο 1995-2005 καθώς και της υποπεριόδους 1995-2000 και 2001-2005. Παράλληλα, ελέγχεται η αποτελεσματικότητα (ΕΜΗ) της Ελληνικής Αγοράς, με την χρήση συγκεκριμένων τεχνικών κανόνων μέσω της συνδυασμένης μεθοδολογίας των στατιστικών έλεγχων (t-στατιστικής) και της τεχνικής του bootstrap υπό τρία οικονομετρικά μοντέλα [τυχαίος περίπατος, AR(1), GARCH(1,1)] κατά την περίοδο 1995-2005. Τα εμπειρικά αποτελέσματα για τους εξεταζομένους δείκτες και περιόδους τεκμηριώνουν την ύπαρξη «υπερκανονικών αποδόσεων» και την αποδοτικότητα των εξεταζομένων κανόνων της Τεχνικής Ανάλυσης στην Ελληνική κεφαλαιαγορά. Τα αποτελέσματα, λοιπόν, δείχνουν ότι οι τεχνικοί κανόνες συναλλαγών βασισμένοι σε διάφορους κανόνες του κινητού μέσου ορού και του στατιστικού δείκτη MACD μπορούν να βοηθήσουν ώστε να προβλεφθούν οι κινήσεις της αγοράς, και ότι υπάρχουν αποδείξεις ότι οι τεχνικοί κανόνες συναλλαγών είναι κερδοφόροι ακόμη και μετά τα κόστη συναλλαγών. Τέλος, συγκρίνοντας τις στρατηγικές των κινητών μέσων όρων με εκείνες του στατιστικού δείκτη MACD, αναδύεται ότι οι πρώτες είναι περισσότερο κερδοφόρες.
Inverse synthetic aperture radar simulators as software-defined countermeasure systems
Authors: Κωστής Θεόδωρος
Published: January 2014

Το σύγχρονο δόγμα ναυτικής άμυνας από αεροπορικές απειλές επιζητά τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από συστήματα ραντάρ υψηλής ευκρίνειας που βασίζονται σε λογισμικό. Αυτή η διατριβή ασχολείται με την άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος που είναι η υλοποίηση συστημάτων αντίμετρων βασισμένα σε λογισμικό ενάντια σε συστήματα ραντάρ υψηλής ευκρίνειας όπως αυτά απαιτούνται για την εναέρια προστασία ενός ναυτικού στόχου. Το πρώτο μέρος εξετάζει το πρόβλημα της προστασίας των ναυτικών στόχων. Η ανάλυση των εισαγωγικών βασικών πληροφοριών εισάγει την ανάγκη για την διεξαγωγή αυτού του ερευνητικού προγράμματος. Η βιβλιογραφική ανασκόπηση που ακολουθεί θέτει τα θεμέλια για την επιστημονική αντιμετώπιση του προαναφερθέντος προβλήματος. Η λύση που προτείνεται είναι η χρησιμοποίηση ενός εξομοιωτή για την δημιουργία πολλαπλών μη αληθινών στόχων με απώτερο σκοπό τον αποπροσανατολισμό και την σύγχυση της αεροπορικής απειλής. Το δεύτερο μέρος χρησιμοποιεί διακλαδικά τα πεδία της μηχανικής λογισμικού και μηχανικής συστημάτων ραντάρ προκειμένου να αυξήσει το ποσοστό της αληθοφάνειας των προαναφερθέντων μη αληθινών στόχων. Το θέμα της αληθοφάνειας δεν έχει λάβει εκτενή κάλυψη στην ακαδημαική λογοτεχνία επειδή μόλις τώρα μπορεί να γίνει ο εποικοδομητικός συνδυασμός μεταξύ λογισμικού και υλικού ραντάρ για αυτό τον σκοπό. Τα αποτελέσματα προσομοίωσης του μη αληθινού ναυτικού στόχου είναι βασισμένα σε ένα πείραμα ελεγχόμενου περιβάλλοντος που είναι εύκολο να ελεγχθεί και να επικυρωθεί με τη χρησιμοποίηση επίσημων μεθόδων ταυτοποίησης και επαλήθευσης της ορθότητας του. Η έκβαση αυτού του ελεγχόμενου πειράματος θέτει τα θεμέλια του λογισμικοριζόμενου συστήματος αντίμετρων αφού προσφέρει αποδεκτή απόδειξη εφικτότητας της σχετιζόμενης καινοτόμου ιδέας. Το τρίτο μέρος στρέφεται έπειτα σε περαιτέρω έρευνες στον τομέα του Ηλεκτρονικού Πολέμου για Δίκτυα Ηλεκτρονικών Υπολογιστών. Το εννοιολογικό πρότυπο από την περίπτωση του ηλεκτρονικού πόλεμου για την ναυτική προστασία επιτρέπει την επαναχρησιμοποίηση της μεθοδολογίας και σε αυτή την περίπτωση. Το συμπέρασμα της διατριβής είναι ότι μια λογισμικοριζόμενη αρχιτεκτονική βασισμένη σε εξομοιωτή επιτρέπει την δημιουργία συστημάτων αντίμετρων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά τρόπο αποτελεσματικό και ευέλικτο για την παροχή ηλεκτρονικών αντίμετρων για όλο το φάσμα του Πληροφοριακού Πολέμου.
Συγγενείς καρδιοπάθειες σε γενετικά νοσήματα
Authors: Λεβεντόπουλος Γεώργιος
Published: January 2014

Η καταγραφή του φάσματος των συγγενών καρδιαγγειακών ανωμαλιών στο πλαίσιο διαφόρων γενετικών νοσημάτων. Η ομαδοποίηση των ασθενών βάσει του γενετικού τους συνδρόμου, η ανάλυση του εύρους και της συχνότητας των συγγενών καρδιοπαθειών ανάλογα με τη γενετική διάγνωση και η ανίχνευση μεταλλάξεων σε μονογονιδιακά νοσήματα αποτελούσαν το στόχο της διατριβής. Έγινε καταγραφή σε ηλεκτρονική βάση δεδομένων των ασθενών στους οποίους μελετήθηκαν τα δυσμορφικά χαρακτηριστικά και συνυπήρχε συγγενής καρδιοπάθεια. Υλικό αποτέλεσαν περίπου 3000 άτομα τη δεκαετία 1998-2008. Ανιχνεύθηκαν συνολικά 372 συγγενείς καρδιοπάθειες. Σε 91 άτομα δεν ταυτοποιήθηκε γενετικό σύνδρομο. Στις υπόλοιπες 281 περιπτώσεις 39 αφορούσαν σε χρωμοσωμικές ανωμαλίες και 62 σε σύνδρομα μικροελλειμμάτων (12 σ. Di George, 10 σ. VCFS, 40 σ. Williams). Στον τομέα των μονογονιδιακών συνδρόμων κύριοι εκπρόσωποι ήταν 60 άτομα με σύνδρομο Noonan και Noonan-like, 19 με σύνδρομο Marfan, 8 με σύνδρομο Alagille, 6 με σύνδρομο Sotos, 6 με σύνδρομο CHARGE, 5 με σύνδρομο Holt Oram και 5 με σύνδρομο Kabuki. Στον πληθυσμό μας 17% των ατόμων με σύνδρομο Down είχαν καρδιοπάθεια. Στο σύνδρομο 22q11 η συχνότητα συγγενούς καρδιοπάθειας ανήλθε σε 60% με κύρια την τετραλογία Fallot. Στο σύνδρομο Williams η υπερβαλβιδική στένωση ανήλθε σε 40% των ασθενών. Στο σύνδρομο Noonan κύρια καρδιοπάθεια ήταν η πνευμονική βαλβιδική στένωση (29/52 περιπτώσεις) και σε 8 από τις 29 στενώσεις πνευμονικής η βαλβίδα ήταν δυσπλαστική.
Έλεγχος της οστικής πυκνότητας σε παιδιά υπό μακροχρόνια λήψη βαρφαρίνης ή ασενοκουμαρόλης
Authors: Αυγέρη Μαρία
Published: January 2014

Τα από του στόματος χορηγούμενα αντιπηκτικά φάρμακα ανταγωνίζονται τη δράση της βιταμίνης Κ και ενδεχομένως διαταράσσουν την καρβοξυλίωση της οστεοκαλσίνης, μιας πρωτεΐνης απαραίτητης για το σχηματισμό της θεμέλιας ουσίας των οστών. Στην παρούσα μελέτη, ελέγχθηκαν η οστική πυκνότητα και οι δείκτες οστικού μεταβολισμού σε 23 παιδιά (διάμεση ηλικία: 11 έτη) υπό μακροχρόνια από του στόματος αντιπηκτική αγωγή (διάμεση διάρκεια: 4 έτη) . Η οστική πυκνότητα καταγράφηκε στη σπονδυλική στήλη των ασθενών (Dual Energy X-ray Absorptiometry, μέθοδος απορρόφησης διπλής δέσμης ακτίνων Χ) και εκφράσθηκε ως z-score. Παράλληλα, αξιολογήθηκαν δείκτες οστεοβλαστικής [οστικό κλάσμα αλκαλικής φωσφατάσης (BAP), οστεοκαλσίνη (Gla-Oc), καρβοξυτελικό προπεπτίδιο του τύπου Ι προκολλαγόνου (ΡΙΝΡ)] και οστεοκλαστικής [ασβέστιο (Ca) και δεοξυπυριδινολίνη (DPD) ούρων, καρβοξυτελικό προπεπτίδιο του τύπου Ι κολλαγόνου (ICTP)] δραστηριότητας στους ασθενείς και σε 25 μάρτυρες, ανάλογης ηλικίας και φύλου με τους ασθενείς. Επίσης, οι ασθενείς και οι μάρτυρες ελέγχθηκαν ως προς την επάρκειά τους σε βιταμίνη D [25-υδροξυ-βιταμίνη D (25[OH]D), παραθορμόνη (PTH), ασβέστιο, φωσφόρος, μαγνήσιο] και Κ [παράγοντες II, VII, IX, X, πρωτεΐνη C, πρωτεΐνη S, μη καρβοξυλιωμένη οστεοκαλσίνη (Glu-Oc)]. Όσον αφορά στα αποτελέσματα, δώδεκα ασθενείς (52.2%) παρουσίαζαν οστεοπενία (-1> BMD z-score >-2,5) ενώ οι υπόλοιποι είχαν φυσιολογική οστική μάζα (BMD z-score >-1). Τα επίπεδα των εξαρτώμενων από τη βιταμίνη Κ παραγόντων αλλά και φυσικών αναστολέων της πήξης βρέθηκαν χαμηλότερα στους ασθενείς συγκριτικά με τους μάρτυρες, όπως αναμενόταν (II: διάμεσος τιμή:38%, p:<0.001,VII: διάμεσος τιμή:22%, p:<0.001, IX: διάμεσος τιμή:40%, p:<0.001, X: διάμεσος τιμή:17%, p:<0.001, πρωτεΐνη C: διάμεσος τιμή:50%, p:<0.001, πρωτεΐνη S: διάμεσος τιμή:55%, p=0.001). Τα επίπεδα της PTH και της Glu-OC, η οποία αποτελεί έμμεσο δείκτη των επιπέδων της βιταμίνης Κ, ήταν αυξημένα στους ασθενείς σε σχέση με τους μάρτυρες (διάμεσος τιμή:32.5, p=0.005 και διάμεσος τιμή:11.75, p<0.001 αντίστοιχα) ενώ αντίθετα οι ασθενείς είχαν χαμηλότερα επίπεδα 25(OH)D (διάμεσος τιμή:27 p=0.005). Στους ασθενείς, σε σχέση με τους μάρτυρες, βρέθηκαν ελαττωμένες τιμές στους βιοχημικούς δείκτες της οστεοβλαστικής λειτουργίας (Gla-Oc: διάμεσος τιμή:5.6, p<0.001, BAP: διάμεσος τιμή:54.5, p=0.017, PINP: διάμεσος τιμή:462.4, p<0.001) και αυξημένες τιμές στους δείκτες της οστεοκλαστικής λειτουργίας (ICTP: διάμεσος τιμή:18, p<0.001, DTP/Cr : διάμεσος τιμή:21.6, p<0.001). Η αντιπηκτική αγωγή ήταν ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας των Glu-OC, Gla-Oc, BAP, PINP και ICTP στους ασθενείς. Συμπερασματικά, φαίνεται πως η μακροχρόνια από του στόματος αντιπηκτική αγωγή μπορεί να προκαλέσει οστεοπενία στα παιδιά με ενδεχόμενο κίνδυνο οστεοπόρωσης. Η ανεπιθύμητη αυτή ενέργεια πιθανότατα είναι απόρροια υποβιταμίνωσης Κ, καθώς τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D στους ασθενείς απαλείφθηκαν ως συγχυτικός παράγοντας κατά τη στατιστική ανάλυση.
Η χρονική οργάνωση του αφηγήματος στην κατάκτηση της ελληνικής ως πρώτης και ως δεύτερης γλώσσας
Authors: Κάντζου Βασιλική
Published: January 2014

Αντικείμενο της διατριβής είναι η περιγραφή και η θεωρητική εξήγηση του πως αναπτύσσεται η δεύτερη γλώσσα (Γ2) σε ενήλικες. Στο πλαίσιο μιας ερευνητικής παράδοσης που καθιερώθηκε τη δεκαετία του 90, η ανάδειξη των παραγόντων που καθορίζουν την εξέλιξη της Γ2 θεωρείται ότι μπορεί να επιτευχθεί πιο αποτελεσματικά μέσα από συστηματική σύγκριση με την εξέλιξη της πρώτης γλώσσας (Γ1). Στόχος είναι να εντοπιστούν ομοιότητες και διαφορές μεταξύ των δύο αναπτυξιακών διαδικασιών, οι οποίες θα συμβάλουν στην ανίχνευση του ρόλου που διαδραματίζουν οι παράμετροι που διαφοροποιούν παιδιά και ενήλικες, αλλά και στην ανάδειξη των κοινών συνιστωσών τους.Η μελέτη αντιπαραβάλλει τη χρονική συγκρότηση αφηγημάτων στην ανάπτυξη της Γ1 και της Γ2. Μελετώνται τα μέσα που αξιοποιούνται εξελικτικά για τη δήλωση της χρονικής διάδοχης των γεγονότων (εγγενή χρονικά χαρακτηριστικά όψη, επιρρήματα κ.λπ.) καθώς και της χρονικής σύμπτωσης. Η μελέτη είναι συγχρονική. Η ανάπτυξη της ελληνικής ως Γ1 καταγράφεται σε τέσσερις ομάδες παιδιά τεσσάρων, εφτά και δέκα χρονών καθώς και ενήλικες. Η ανάπτυξη της Γ2 αποτυπώνεται σε τρία επίπεδα γλωσσομάθειας ομιλητές εισαγωγικού, μέσου και προχωρημένου επίπεδου με Γ1 την αλβανική. Αφηγήματα μελετήθηκαν και στα αλβανικά, για να ελεγχθεί η επίδραση της μητρικής στη Γ2. Οι συμμετέχοντες αφηγήθηκαν μια ιστορία με βάση μια ταινία κινουμένων σχεδίων. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν τόσο στη Γ1 όσο και στη Γ2 πιο όψιμη εμφάνιση της σύμπτωσης σε σχέση με τη διαδοχή. Στη Γ1 οι πρώτες απόπειρες δήλωσης και των δυο χρονικών σχέσεων εμφανίζουν αρκετά προβλήματα. Όσον αφορά τα μέσα που αξιοποιήθηκαν τα παιδιά προτίμησαν ρητή δήλωση για τη διάδοχη μέσω της συνοπτικής όψης και επιρρημάτων ενώ για τη σύμπτωση μέσω χρονικών προτάσεων. Οι ενήλικες όμως αξιοποίησαν στον ίδιο βαθμό τα εγγενή χρονικά χαρακτηριστικά των γεγονότων για τη διαδοχή καθώς και συνομιλιακα υπονοήματα για τη σύμπτωση. Στην κατάκτηση της Γ2 η πορεία είναι διαφορετική. Οι αρχάριοι αξιοποίησαν για τη διάδοχη τα εγγενή χρονικά χαρακτηριστικά των γεγονότων, ενώ η πλειονότητα των ομιλητών μέσου επίπεδου τη συνοπτική όψη και τα επιρρήματα. Στους προχωρημένους επιτυγχάνεται πλέον ισορροπία μεταξύ των δυο τρόπων. Η σύμπτωση σηματοδοτήθηκε με ποικιλία μέσων άλλα συχνάαναποτελεσματικά ως το επίπεδο των προχωρημένων. Η σύγκριση της ανάπτυξης στη Γ1 και στη Γ2 υποδεικνύει ότι διαφορές στο γνωσιακό και γλωσσικό/επικοινωνιακό υπόβαθρο των ομιλητών στα αρχικά στάδια ανάπτυξης οδηγούν σε διάφορες στη δόμηση των αφηγημάτων. Οι ενήλικες συγκροτούν κείμενα με χρονική δομή ακόμη και στο επίπεδο των αρχαρίων. Αντίθετα τα παιδιά αρχικά δεν κατορθώνουν να συγκροτήσουν σαφή χρονική δομή πάρα τη συγκριτικά πιο προχωρημένη γνώση του γλωσσικού συστήματος. Ωστόσο πάρα τις διαφορές στο υπόβαθρο των ομιλητών, παρατηρήθηκαν και ομοιότητες στη δόμηση των αφηγημάτων, όπως η τάση για γραμμική χρονική οργάνωση και αγκίστρωση σε παρελθοντικό χρόνο.
Νέες φαρμακοτεχνικές μορφές της δραστικής ουσίας τιμπολόνης με τις τεχνικές της νανοενθυλάκωσης και στερεής διασποράς σε κατάλληλους πολυμερικούς φορείς
Authors: Παπαδημητρίου Σοφία
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή άπτεται της σύνθεσης νέων αλειφατικών πολυεστέρων και τη χρήση τους, ως κατάλληλους φορείς φαρμάκων για σκευάσματα τόσο άμεσης όσο και παρατεταμένης αποδέσμευσης. Η εργασία αφορούσε την σύνθεση κατάλληλων πολυεστέρων [συμπολυμερή πολύ(ηλεκτρικού προπυλενεστέρα)] με ε-καπρολακτόνη, τη μελέτη τους και την χρήση τους ως κατάλληλους φορείς μορφοποίησης της δραστικής ουσίας Τιμπολόνης με την χρήση νάνο-τεχνολογίας (νανοενθυλάκωση) με στόχο τη δημιουργία σκευάσματος παρατεταμένης αποδέσμευσης. Επίσης, μελετήθηκαν στέρεες διασπορές της ίδιας ουσίας σε εμπορικά πολυμερή (πολυβινυλοουρρολιδόνη, πολυαιθυλενογλυκόλη) προς την κατεύθυνση δημιουργίας σκευάσματος άμεσης αποδέσμευσης της δραστικής ουσίας Τιμπολόνης.
Διαχείριση δεδομένων σε κατανεμημένα συστήματα μεγάλης κλίμακας για χρήση σε εφαρμογές αναλυτικής επεξεργασίας
Authors: Δόκα Αικατερίνη
Published: January 2014

Ο αυξανόμενος όγκος των δεδομένων που συλλέγεται και παράγεται από επιχειρηματικά και ακαδημαϊκά πληροφοριακά συστήματα έχει δημιουργήσει νέες απαιτήσεις από τις πλατφόρμες διαχείρισης δεδομένων, ώστε να είναι δυνατή η εξόρυξη χρήσιμης πληροφορίας και η εκμετάλλευσή της για τη λήψη αποφάσεων. Πέρα από την καλά τεκμηριωμένη ανάγκη για ασύγχρονη ανάλυση, η όσο το δυνατόν αμεσότερη απόκριση τέτοιων συστημάτων είναι σημαντική για μια πληθώρα εφαρμογών, καθιστώντας την ανάλυση πραγματικού χρόνου πιο αναγκαία από ποτέ. Σε τέτοιου είδους εφαρμογές, τα δεδομένα συνήθως χαρακτηρίζονται από μια χρονική διάσταση και παρουσιάζονται σε διάφορα επίπεδα λεπτομέρειας. Χιλιάδες ή και εκατομμύρια τέτοιες εγγραφές δημιουργούνται ανά δευτερόλεπτο, και τα σύγχρονα συστήματα πρέπει να είναι σε θέση να τα επεξεργάζονται. Η παρούσα διατριβή ασχολείται με τη διερεύνηση και ανάπτυξη συστημάτων για την αποθήκευση, δεικτοδότηση και αποδοτική αναζήτηση πολυδιάστατων δεδομένων που χρησιμοποιούνται για εφαρμογές αναλυτικής επεξεργασίας σε μεγάλης κλίμακας κατανεμημένα συστήματα. Τα συστήματα αυτά βασίζονται σε μια αρχιτεκτονική χωρίς κοινόχρηστους πόρους, όπου γεωγραφικά απομακρυσμένοι χρήστες μπορούν, χωρίς τη χρήση κάποιου εξειδικευμένου εργαλείου, να διαμοιράζονται και να αναζητούν πληροφορίες. Το πρώτο σύστημα που δημιουργήθηκε σε αυτήν την κατεύθυνση, το HiPPIS, υποστηρίζει εννοιολογικές ιεραρχίες σε δίκτυα κατακερματισμού πινάκων (DHT) με σκοπό την αποθήκευση ιστορικών δεδομένων σε διάφορα επίπεδα λεπτομέρειας. Υιοθετώντας έναν αλγόριθμο που προσαρμόζει το επίπεδο δεικτοδότησης ανάλογα με τη λεπτομέρεια των εισερχόμενων ερωτημάτων χωρίς πρότερη γνώση του, μεγιστοποιεί την επίδοση ελαχιστοποιώντας το κόστος επικοινωνίας και προσφέροντας εξισορρόπηση φόρτου. Επεκτείνοντας την ιδέα αυτή και με στόχο την εκμετάλλευση προϋπολογισμένων υλοποιημένων όψεων, κατανέμεται μια γνωστή και ιδιαίτερα αποδοτική κεντρική κυβική δομή σε ένα δίκτυο διασυνδεδεμένων κόμβων. Το σύστημα που προέκυψε, το Brown Dwarf, επιταχύνει όλες τις λειτουργίες του κύβου, επιβάλλοντας παραλληλοποίηση, ενώ δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη διασφάλιση της ελαστικότητας και της ανοχής σε σφάλματα, ιδιοτήτων ιδιαίτερα σημαντικών σε κατανεμημένα περιβάλλοντα. Τέλος, προτείνεται και υλοποιείται ένα ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης χρονικών δεδομένων, που συνδυάζει μια ισχυρή μηχανή δεικτοδότησης τεράστιου όγκου δεδομένων και διαχείρισης ενημερώσεων σε (σχεδόν) πραγματικό χρόνο με μια κατανεμημένη αρχιτεκτονική που προσφέρει δυνατότητα κλιμάκωσης και διαθεσιμότητα σε χαμηλό κόστος.
Σύγχρονες τεχνικές σχεδίασης και υλοποίησης συστήματος παραγωγής συνθετικής ομιλίας με επεξεργασία στο πεδίο του χρόνου
Authors: Χαλαμανδάρης Αιμίλιος
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή παρουσιάζει την ερευνητική προσπάθεια και τα αποτελέσματα αυτής αναφορικά με την σχεδίαση και υλοποίηση ενός συστήματος συνθετικής ομιλίας με τεχνικές επεξεργασίας ψηφιακού σήματος στο πεδίο του χρόνου. Πιο συγκεκριμένα, η διατριβή, εκτός από την εκτενή αναφορά σε ερευνητικά αποτελέσματα παρόμοιων προσπαθειών στον ίδιο γνωστικό τομέα, εστιάζει στα εξής επιμέρους σημεία: - Στη μελέτη της προσωδίας και στην έμμεση μοντελοποίηση αυτής μέσω του υποσυστήματος βέλτιστης επιλογής ακουστικών μονάδων. Προτείνεται ένας καινοτόμος μηχανισμός για την μοντελοποίηση, παραγωγή και εφαρμογή πρότυπων καμπυλών προσωδίας στο συνθετικό σήμα φωνής, με τρόπο που επιτρέπει την διατήρηση της μικροπροσωδίας και την ποικιλότητα στην προσωδία. - Στον σχεδιασμό, υλοποίηση και επεξεργασία του πρωτογενούς υλικού για την βάση δεδομένων του συνθέτη φωνής, το οποίο βασίζεται σε ηχογραφήσεις ενός φυσικού ομιλητή. Η μέθοδος που προτείνεται αποτελεί μία καινοτόμο τεχνική για τον σχεδιασμό του σώματος κειμένου, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του συνθέτη φωνής και εξασφαλίζοντας μέγιστη κάλυψη διαφορετικών φαινομένων. - Σε διαφορετικά υποσυστήματα του συνθέτη ομιλίας τα οποία είναι υπεύθυνα για την επεξεργασία φυσικής γλώσσας, την κανονικοποίηση κειμένου από Greeklish και την φωνητική μεταγραφή του κειμένου, προτείνοντας νέες μεθόδους για την φωνητική μεταγραφή για την Ελληνική γλώσσα, όπως επίσης και την μετατροπή από Greeklish σε ορθά Ελληνικά. - Σε ειδικές προσαρμογές και τεχνικές που προτείνονται για την δημιουργία ενός συνθέτη ομιλίας ειδικά σχεδιασμένου για την σύμπραξη με υποστηρικτικά εργαλεία προσβασιμότητας για εμποδιζόμενα άτομα, λαμβάνοντας μέριμνα για τις ανάγκες χρήστη και τα σενάρια χρήσης. Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης ερευνητικής προσπάθειας έχουν οδηγήσει στην υλοποίηση του ποιοτικότερου συστήματος συνθετικής ομιλίας για την Ελληνική γλώσσα, ενώ παράλληλα έβαλε τις βάσεις δημιουργίας συνθέτη ομιλίας για την Βουλγαρική γλώσσα με εξαιρετικά υψηλή φυσικότητα και καταληπτότητα.
Συμβολή στην έρευνα των παραμέτρων άνεσης και ασφάλειας σε χώρους σταθμών Μετρό
Authors: Μπάτσος Δημήτριος
Published: January 2014

Ο σκοπός της παρούσας διατριβής είναι να καλύψει κενά της βιβλιογραφίας σχετικά με την έρευνα προσδιορισμού εκείνων των παραμέτρων που συνθέτουν και χαρακτηρίζουν το συνολικό περιβάλλον ενός Σταθμού Μετρό και συντελούν στην ποιότητα ζωής εργαζομένων και επιβατών στους παραπάνω χώρους. Η διατριβή εξετάζει παραμέτρους σχεδιασμού χώρων σε Σταθμούς του Μετρό της Αθήνας, συγκρίνοντας τα αποτελέσματα με αποτελέσματα άλλων Σταθμών του εξωτερικού, στο μέτρο που διατίθεται η σχετική πληροφόρηση. Η πρωτοτυπία της διατριβής έγκειται στην εισαγωγή και έρευνα νέων παραμέτρων (ποιότητα αέρα - επίπεδα ραδονίου), πέραν εκείνων που αναλύονται συνήθως κατά τη δημιουργική φάση του σχεδιασμού ενός Σταθμού Μετρό. Εν κατακλείδι γίνεται μια προσπάθεια οργάνωσης των αποτελεσμάτων της έρευνας για χρήση σε μελλοντικές προδιαγραφές, που ελπίζουμε να φανούν χρήσιμες σε μελέτες Σταθμών Μετρό, που στο πνεύμα της εποχής καλούνται εκ των πραγμάτων να εισάγουν βιοκλιματικούς παράγοντες στη σύνθεση του έργου τους.
Τεχνολογία γνώσης πλαισίου και μοντελοποίηση χρηστών σε διάχυτα συστήματα
Authors: Παναγιωτακόπουλος Θεόδωρος
Published: January 2014

Σήμερα, βρισκόμαστε ήδη στο στάδιο μετάβασης από τις παραδοσιακές επιτραπέζιες υπολογιστικές τεχνολογίες στα διάχυτα (ubiquitous) υπολογιστικά περιβάλλοντα που θα μας υποστηρίζουν σχεδόν σε κάθε καθημερινή μας λειτουργία ή δραστηριότητα. Παράλληλα, υπάρχει μία αυξανόμενη τάση για τοποθέτηση του χρήστη στο κέντρο των υπηρεσιών. Αυτό σημαίνει ότι οι υπηρεσίες θα προσαρμόζονται με βάση το στενό και ευρύτερο περιβάλλον διαβίωσης (context), τις ανάγκες και τις προτιμήσεις των χρηστών. Δύο από τις βασικότερες έννοιες στις οποίες βασίζεται η προσφορά διάχυτων εξατομικευμένων υπηρεσιών είναι η γνώση πλαισίου (context awareness) και η μοντελοποίηση χρηστών (user modeling). Η έλευση του διάχυτου υπολογισμού και η χρησιμοποίηση της διάχυτης μοντελοποίησης χρηστών (ubiquitous user modeling) έχει δημιουργήσει νέες προσδοκίες και προκλήσεις για την παροχή εξατομικευμένων υπηρεσιών σε πολλούς τομείς εφαρμογών μεταξύ των οποίων είναι και ο τομέας της υγείας. Η ιατρική αντιμετώπιση αλλάζει πλέον κατεύθυνση και γίνεται προστατευτική, προληπτική και εύκολα προσεγγίσιμη (π.χ. στη δουλειά, στο σπίτι, κλπ.), συνοδευόμενη από συνεχή και εμμένουσα παροχή υψηλής ποιότητας εξατομικευμένης ιατρικής συμβουλής και υποστήριξης. Οι σύγχρονες ιατρικές υπηρεσίες αναμένονται να είναι διαθέσιμες κάθε στιγμή, 7 ημέρες την εβδομάδα και να παρέχονται με έναν εξατομικευμένο τρόπο ώστε να απευθύνονται στις ιδιαίτερες ανάγκες και απαιτήσεις κάθε ατόμου. Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται μία μεθοδολογία παροχής διάχυτων υπηρεσιών σε εξελιγμένα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα που συνδυάζει τη γνώση πλαισίου, τη μοντελοποίηση χρηστών και τα κοινωνικά δίκτυα (social networks). Η μεθοδολογία αυτή εφαρμόστηκε στον ιατρικό χώρο και ειδικότερα στις διαταραχές άγχους. Πιο συγκεκριμένα, στη διατριβή καθορίστηκαν πλήρως οι παράμετροι πλαισίου που σχετίζονται άμεσα με τις διαταραχές άγχους και προτάθηκε ένα μοντέλο πλαισίου που βασίζεται σε οντολογίες. Επίσης, μελετήθηκε η δομή και οι τεχνικές κατασκευής και ανανέωσης των μοντέλων χρηστών, ενώ μελετήθηκε η χρήση των κοινωνικών δικτύων για την παροχή ιατρικής φροντίδας και οι ρόλοι των μελών τους στις διαταραχές άγχους. Τέλος, προτάθηκε η αρχιτεκτονική ενός συστήματος γνώσης πλαισίου που ενσωματώνει τις ανωτέρω τεχνολογίες, τμήμα του οποίου αναπτύχθηκε, υλοποιήθηκε και αξιολογήθηκε από επαγγελματίες ιατρούς. Κατά την εφαρμογή της παραπάνω μεθοδολογίας στις διαταραχές άγχους αναπτύχθηκε η εφαρμογή PerMed που αποτελεί ένα εργαλείο αρχειοθέτησης και επεξεργασίας των προσωπικών πληροφοριών των ασθενών και τέσσερις υπηρεσίες που στοχεύουν στην υποστήριξη της θεραπείας των διαταραχών άγχους. Οι τρεις εστιάζουν στην ανακάλυψη πιθανών συσχετίσεων στα δεδομένα πλαισίου, ενώ η τέταρτη στοχεύει στην πρόβλεψη του άγχους που θα παρουσιάσει ένας ασθενής σε ένα δεδομένο πλαίσιο. Τα σχόλια που λάβαμε από επαγγελματίες ψυχιάτρους είναι αρκετά ενθαρρυντικά και ευελπιστούμε ότι η προτεινόμενη προσέγγιση θα αποτελέσει ένα ισχυρό εργαλείο υποστήριξης της θεραπείας των διαταραχών άγχους.
Αριθμητική επίλυση μη γραμμικών παραμετρικών εξισώσεων και ολική βελτιστοποίηση με διαστηματική ανάλυση
Authors: Νίκας Ιωάννης
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται το θέμα της αποδοτικής και με βεβαιότητα εύρεσης όλων των ριζών της παραμετρικής εξίσωσης f(x,fp1) = 0, μιας συνεχώς διαφορίσιμης συνάρτησης f με [ρ] ένα διάνυσμα που περιγράφει όλες τις παραμέτρους της παραμετρικής εξίσωσης και τυποποιούνται με τη μορφή διαστημάτων. Για την επίλυση αυτού του προβλήματος χρησιμοποιήθηκαν εργαλεία της Διαστηματικής Ανάλυσης. Το κίνητρο για την ερευνητική ενασχόληση με το παραπάνω πρόβλημα προέκυψε μέσα από ένα κλασσικό πρόβλημα αριθμητικής ανάλυσης: την αριθμητική επίλυση σύστημα των πολυωνυμικών εξισώσεων μέσω διαστηματικής ανάλυσης. Πιο συγκεκριμένα, προτάθηκε μια ευρετική τεχνική αναδιάταξης του αρχικού πολυωνυμικού συστήματος που φαίνεται να βελτιώνει σημαντικά, κάθε φορά, τον χρησιμοποιούμενο επιλυτή. Η ανάπτυξη, καθώς και τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας αποτυπώνονται στο Κεφάλαιο 2 της παρούσας διατριβής. Στο επόμενο Κεφάλαιο 3, προτείνεται μια μεθοδολογία για την αποδοτική και αξιόπιστη επίλυση μη γραμμικών εξισώσεων με διαστηματικές παραμέτρους, δηλαδή την αποδοτική και αξιόπιστη επίλυση διαστηματικών εξισώσεων. Πρώτα, δίνεται μια νέα διατύπωση της Διαστηματικής Αριθμητικής και αποδεικνύεται η ισοδυναμία της με τον κλασσικό ορισμό. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείται η νέα διατύπωση της Διαστηματικής Αριθμητικής ως θεωρητικό εργαλείο για την ανάπτυξη μιας επέκτασης της διαστηματικής μεθόδου Newton που δύναται να επιλύσει όχι μόνο κλασσικές μη παραμετρικές μη γραμμικές εξισώσεις, άλλα και παραμετρικές (διαστηματικές) μη γραμμικές εξισώσεις. Στο Κεφάλαιο 4 προτείνεται μια νέα προσέγγιση για την αριθμητική επίλυση του προβλήματος της Ολικής Βελτιστοποίησης με περιορισμούς διαστήματα, χρησιμοποιώντας τα αποτελέσματα του Κεφαλαίου 3. Το πρόβλημα της ολικής βελτιστοποίησης, ανάγεται σε πρόβλημα επίλυσης διαστηματικών εξισώσεων, και γίνεται εφικτή η επίλυσή του με τη βοήθεια των θεωρητικών αποτελεσμάτων και της αντίστοιχης μεθοδολογίας του Κεφαλαίου 3. Στο τελευταίο Κεφάλαιο δίνεται μια νέα αλγοριθμική προσέγγιση για το πρόβλημα της επίλυσης διαστηματικών πολυωνυμικών εξισώσεων. Η νέα αυτή προσέγγιση, βασίζεται και γενικεύει την εργασία των Hansen και Walster, οι οποίοι πρότειναν μια μέθοδο για την επίλυση διαστηματικών πολυωνυμικών εξισώσεων 2ου βαθμού.
Μικρομετεωρολογία και διαθεσιμότητα νερού φυλλοβόλου δάσους
Authors: Προύτσος Νικόλαος
Published: January 2014

Σκοπός της ερευνητικής αυτής προσπάθειας είναι η διερεύνηση των μηχανισμών με τους οποίους η δενδρώδης βλάστηση αλληλεπιδρά με το περιβάλλον, διαμορφώνοντας το μικρομετεωρολογικό καθεστώς στο σύστημα έδαφος-φυτό-ατμόσφαιρα και η μελέτη των ανταλλαγών μάζας και ενέργειας μεταξύ φυλλοβόλων οικοσυστημάτων και ατμόσφαιρας, κάτω από τις ιδιαίτερες μεσογειακές συνθήκες. Αναλυτικότερα, επιχειρείται η διερεύνηση των μικρομετεωρολογικών συνθηκών και των διαφοροποιήσεων τους με τις καιρικές μεταβολές, μέσα σε ένα φυσικό, δενδρώδες, φυλλοβόλο οικοσύστημα και στο έδαφος, ο εντοπισμός των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των μικρομετεωρολογικών παραμέτρων και η μελέτη των χρονικών μεταβολών τους σε κλίμακα ημέρας, εποχής και έτους, αλλά και ο εντοπισμός των αλλαγών μετά από ανθρωπογενείς παρεμβάσεις (υλοτομία και έρπουσα πυρκαγιά). Μελετάται επίσης, η επίδραση των καιρικών συνθηκών στην υδατοκατανάλωση και στην παραγωγή, αξιολογείται η παραγωγικότητα σε σχέση με τη διαθεσιμότητα νερού, εντοπίζονται οι μηχανισμοί άμυνας και προσαρμογής των μεσογειακών οικοσυστημάτων στις δυσμενείς μετεωρολογικές συνθήκες, ποσοτικοποιείται η συμβολή του δάσους στην απορρόφηση CO₂ και διερευνάται ποσοτικά και ποιοτικά η αξιοποίηση, κατανομή και διαθεσιμότητα της ηλιακής ακτινοβολίας για φωτοσύνθεση. Τέλος μελετώνται οι ροές ενέργειας μεταξύ οικοσυστήματος και περιβάλλοντος. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε αισθητικό δρυοδάσος της Κορινθίας (Μογγοστός), με εφαρμογή της μεθοδολογίας Eddy covariance, μετρήσεις ατμοσφαιρικών και εδαφικών παραμέτρων σε 6 ύψη και 4 βάθη και λήψη βιομετρικών στοιχείων, κατά την περίοδο 1999- 2006. Από τα αποτελέσματα προκύπτει ότι το οικοσύστημα αναπτύσσεται σε οριακές κλιματικές συνθήκες όμως ανταποκρίνεται ικανοποιητικά όσον αφορά την παραγωγικότητα του. Έχει σχετικά μικρές υδατικές ανάγκες και σε περιόδους έντονης θερμικής καταπόνησης, που συνοδεύονται από περιορισμένη διαθεσιμότητα νερού, έχει αναπτύξει προσαρμοστικούς μηχανισμούς επιβίωσης, όπως η αξιοποίηση της δρόσου τα πρωινά του καλοκαιριού, η ανάπτυξη βαθιού ριζικού συστήματος, η ανάπτυξη πάνω από αργιλικό εδαφικό στρώμα υψηλής υδατοσυγκράτησης, ο περιορισμός της εξατμισοδιαπνοής και η αναστολή της ανάπτυξης σε έντονες ξηροθερμικές συνθήκες, η μικρή φυλλική επιφάνεια, η σχετικά μικρή αξιοποίηση της έντονα απορροφούμενης από το φύλλωμα ηλιακής ακτινοβολίας και η ύπαρξη στρώσης μεγάλου πάχους βραδέως αποδομούμενης νεκρής φυλλάδας, που προστατεύει το ριζόστρωμα από θερμική και υδατική καταπόνηση.
Όστρεα από τους οικισμούς του Θερμαϊκού Κόλπου
Authors: Βεροπουλίδου Ειρήνη
Published: January 2014

Αντικείμενο της διατριβής είναι η μελέτη και ανάλυση των συνόλων οστρέων από τέσσερις οικισμούς του Θερμαϊκού Κόλπου: Παλιάμπελα Κολινδρού, Μακρύγιαλο Πιερίας, Αρχοντικό Γιαννιτσών και Τούμπα Θεσσαλονίκης. Στόχος της μελέτης ήταν να εξετάσει τους τρόπους κατανάλωσης των μαλακίων και των οστρέων κατά τη Νεολιθική και την Εποχή Χαλκού στην κεντρική Μακεδονία. Η μελέτη υιοθετεί μια νέα προσέγγιση που εστιάζει στην εξέταση της βιογραφίας των οστρέων και που αντλεί στοιχεία από την ανθρωπολογική οπτική στη διατροφή και από την ερμηνευτική προσέγγιση του υλικού πολιτισμού, προκειμένου να απομακρυνθεί από τις παραδεδομένες απόψεις σε σχέση με τα μαλάκια και να διερευνήσει τις δραστηριότητες συλλογής, κατανάλωσης και απόρριψης ως κοινωνικές πρακτικές με συγκεκριμένη δομή και νόημα σε κάθε περίπτωση. Μεθοδολογικά η μελέτη στηρίζεται σε: μακροσκοπική και μικροσκοπική εξέταση κάθε οστρέου (ταύτιση ειδών, ποσοτικοποίηση, μέτρηση μεγέθους, ανθρωπογενή και φυσικά ίχνη στα όστρεα, κ.α.), μελέτη της ταφονομίας των συνόλων, ερμηνευτική ταξινόμηση των ειδών, ανάλυση του πλαισίου εύρεσης των συνόλων σε διάφορες κλίμακες του χώρου και του χρόνου. Συνολικά μελετήθηκαν 909.009 όστρεα από τους τέσσερις οικισμούς και συνεκτιμήθηκαν τα 51.338 όστρεα που προήλθαν από έντεκα ακόμη οικισμούς της περιοχής. Σύμφωνα με τα στοιχεία, η συλλογή των μαλακίων είχε εξειδικευμένο χαρακτήρα και αποτελούσε μια επιτυχημένη παραγωγική πρακτική, ενσωματωμένη στο πλέγμα των οικονομικών δραστηριοτήτων των περισσότερων κοινοτήτων. Η κατανάλωση των μαλακίων ως τροφής ήταν μια διαδεδομένη πρακτική σε όλη τη διάρκεια της Νεολιθικής και της Εποχής Χαλκού και με ειδικά χαρακτηριστικά, όπως η εστίαση σε ένα κυρίως είδος (Cerastoderma glaucum) από τη μεγάλη ποικιλία που ήταν διαθέσιμη στο φυσικό περιβάλλον. Ταυτόχρονα, ένα μέρος από τα απορρίμματα της τροφής ανακυκλωνόταν για την κατασκευή αντικειμένων κόσμησης, που χρησιμοποιούνταν σε κάθε πλαίσιο, οικιακό και κοινόχρηστο. Ακόμη, από τη Μέση Εποχή Χαλκού και έπειτα, τα μαλάκια χρησιμοποιήθηκαν και στην παρασκευή πορφυρής βαφής. Αυτές οι κοινές επιλογές στη διατροφή και στην κόσμηση αποτελούσαν συνειδητές επιλογές και συνεπώς έναν από τους τρόπους που χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι της περιοχής για να δηλώσουν την ταυτότητα τους. Ωστόσο, καταγράφηκε μεγάλη ποικιλομορφία στις καταναλωτικές πρακτικές σε συγχρονικό και διαχρονικό επίπεδο, που οφείλεται τόσο στις τοπικές περιβαλλοντικές συνθήκες όσο και στις ιδιαίτερες κοινωνικές και οικονομικές επιλογές της κάθε κοινότητας και υποδεικνύει τον ενεργό ρόλο των ανθρώπων στη δόμηση της κοινωνικής πραγματικότητας.
Η μαθησιακή διαδικασία κατά την πλοήγηση στον χώρο με τρισδιάστατα ψηφιακά παιχνίδια βασισμένα σε τεχνολογίες διαχείρισης γεωγραφικής πληροφορίας
Authors: Αλεξοπούλου Ευφροσύνη
Published: January 2014

Στόχος της έρευνας είναι η μελέτη της μαθησιακής διαδικασίας που αφορά σε έννοιες της πλοήγησης στον γεωγραφικό χώρο όταν μαθητές της Α' λυκείου αλληλεπιδρούν με υπολογιστικό περιβάλλον βασισμένο στις τεχνολογίες διαχείρισης γεωγραφικής πληροφορίας. Με δεδομένο ότι έχει γίνει ελάχιστη έρευνα μέχρι τώρα για το πώς οι μαθητές αναπτύσσουν νοήματα για την πλοήγηση στο χώρο γενικότερα αλλά και ειδικά με τα τρισδιάστατα ψηφιακά μοντέλα που ενέχουν τέτοιους κανόνες και πλαίσιο χρήσης, παρουσιάζεται μια επισκόπηση της βιβλιογραφίας των θεμάτων που πλαισιώνουν το αντικείμενο αυτό. Δηλαδή του κονστρουξιονιστικού πλαισίου μάθησης με ψηφιακά εργαλεία, της μάθησης μέσα από το ψηφιακό παιχνίδι, της διαδικασίας αλληλεπίδρασης των χρηστών-μαθητών με τα ψηφιακά εργαλεία της μελέτης. Για τη διεξαγωγή της έρευνας υιοθετήθηκε η μεθοδολογία της έρευνας σχεδιασμού σε συνδυασμό με στοιχεία από τις εθνογραφικές μελέτες. Η ερευνήτρια υιοθετώντας το ρόλο του ‘αδαούς’ και συμμετέχοντος παρατηρητή, έδρασε ως διαμεσολαβητής ανάμεσα στο υπολογιστικό εργαλείο και τους μαθητές, δίνοντας διευκρινήσεις όπου ήταν απαραίτητο και ενθαρρύνοντας τους μαθητές να συνεργάζονται και να εκφράζουν τις ιδέες τους. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε λογισμικό για τη μαγνητοσκόπηση της οθόνης, έτσι ώστε να αποτυπώνεται ο τρόπος που οι μαθητές χειρίζονται το περιβάλλον και αλληλεπιδρούν με αυτό, καθώς και μικρόφωνα για την αποτύπωση της λεκτικής επικοινωνίας των μαθητών. Συμπληρωματικά δεδομένα συλλέχθηκαν (μέσω των φύλλων εργασίας των μαθητών και σημειώσεων των ερευνητών) και πραγματοποιήθηκε απομαγνητοφώνηση των δεδομένων. Στην ανάλυση, που θεμελιώθηκε με βάση τα εμπειρικά δεδομένα δράσης, χρησιμοποιήθηκε συνδυασμός της επαγωγικής προσέγγισης και της ανάλυσης διαλόγων. Τα συμπεράσματα αφορούν: α) στη διαμόρφωση ενός ερμηνευτικού εργαλείου για τη μελέτη εννοιών που συνδέονται με την πλοήγηση στο χώρο με τη χρήση εργαλείων της υπολογιστικής τεχνολογίας, β) στην ανάδειξη της πλοήγησης ως ένα νέο συνεκτικό εννοιολογικό πεδίο που μπορεί να υποστηρίξει διαθεματικά την προσέγγιση εννοιών της γεωγραφίας, των μαθηματικών ή της πληροφορικής, γ) στην κατασκευή και ανάπτυξη χωρικών νοημάτων με τη βοήθεια πολλαπλών αναπαραστάσεων και δ) στην ανάδειξη των ψηφιακών εκπαιδευτικών παιχνιδιών ως πεδίο που μπορεί να διαμορφώσει στοιχεία της μαθησιακής διαδικασίας.
Αναγνώριση δικτύου αγγείων στο υπέρυθρο φάσμα
Authors: Βλάχος Μάριος
Published: January 2014

Η κατασκευή συστημάτων τομογραφίας του ανθρώπινου ιστού τα οποία θα χρησιμοποιούν το υπέρυθρο φάσμα ακτινοβολίας αποτελεί σημαντική προοπτική για τη δημιουργία νέων ιατρικών διαγνωστικών μεθόδων. Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν είναι η μικρή διεισδυτική ικανότητα και ο υψηλός βαθμός απορρόφησης και σκέδασης που παραμορφώνει ισχυρά την ακτινοβολία που διαδίδεται μέσα από τον ανθρώπινο ιστό. Στα πλαίσια της διδακτορικής διατριβής, μελετήθηκε το πρόβλημα του εντοπισμού της θέσης των αγγείων σε ψηφιακές φωτογραφίες του ανθρώπινου δακτύλου που έχουν ληφθεί στο υπέρυθρο φάσμα. Για τον σκοπό αυτό αναπτύχθηκε μεγάλος αριθμός πρωτότυπων μεθόδων κανονικοποίησης της φωτεινότητας της εικόνας, μη-γραμμικής ενίσχυσης της αντίθεσης, αφαίρεσης των γραμμών δακτυλικών αποτυπωμάτων, εντοπισμού του προτύπου ή δικτύου αγγείων και βελτίωσης του προτύπου των αγγείων χρησιμοποιώντας μεθόδους μαθηματικής μορφολογίας. Συνοπτικά στην παρούσα διδακτορική διατριβή προτάθηκαν και εξετάσθηκαν διαφορετικές πρωτότυπες μέθοδοι και αλγόριθμοι με επίβλεψη ή χωρίς επίβλεψη για την εξαγωγή του προτύπου αγγείων από υπέρυθρες εικόνες του ανθρώπινου δακτύλου καθώς και διαφορετικές πρωτότυπες μέθοδοι και αλγόριθμοι χωρίς επίβλεψη για την εξαγωγή του δικτύου αγγείων από αμφιβληστροειδικές εικόνες του ανθρώπινου οφθαλμού. Επίσης, η ερευνητική προσπάθεια επικεντρώθηκε στην βελτίωση των εικόνων που λαμβάνονται από το προτεινόμενο σύστημα απόκτησης εικόνων, γεγονός το οποίο οδήγησε στην ανάπτυξη πρωτότυπων μεθόδων προ-επεξεργασίας και τη μετέπειτα βελτίωση των αρχικών αποτελεσμάτων κατάτμησης που προκύπτουν από την εφαρμογή των μεθόδων ή αλγορίθμων κατάτμησης προτύπου αγγείων, γεγονός το οποίο οδήγησε στην ανάπτυξη πρωτότυπων μεθόδων μετά-επεξεργασίας.
Capability expansion of non-linear gas path analysis
Authors: Ντάντης Ευστράτιος
Published: January 2014

The performance diagnostics of any engine model is accomplished by estimating a set of internal engine health parameters from available sensor measurements. These sensors which comprises of a variety of gas path measurements e.g. pressures, temperatures, fuel flow and spool speeds provide information regarding the health of the engine. No physical measurement, however, elaborate or precise, or how often repeated, can ever completely eliminate the universal presence of measurement uncertainties. Instrument measurements are often distorted by noise and bias, thereby masking the true condition of the engine leads to incorrect estimation results. Measurement uncertainties encourage the inaccurate fault diagnosis, and in order to improve the reliability of diagnostic results, it is important to statistically analyse the data scattering caused by sensor noise. Leakage analysis is a key factor in determining energy losses from a gas turbine. Once the components assembly fails, air leakage through the opening increases resulting in a performance loss. Therefore, the performance efficiency of the engine cannot be reliably determined, without good estimates and analysis of leakage faults. Specifically, for energy calculations it is the air flow leaking around the components at operating conditions that is required. Consequently the implementation of a leakage fault within a gas turbine engine model is necessary for any diagnostic technique that can expand its diagnostics capabilities for more accurate predictions. The simulating methods should either, precisely measure the size of leaks or measure the air flow along gas path with sufficient accuracy. In this research, the diagnostic tool that used to deals with the statistical analysis of measurement noise and leakage fault diagnostics is a model-based method utilizing non-linear GPA. For the purpose of diagnostic, the simulation code used in this study is TURBOMATCH and the engine model Trent 500. TURBOMATCH is the name of a non-linear simulation code created and developed at Cranfield University that represents engine physics and operates for gas turbine performance calculations. Trent 500 is a high by-pass turbofan engine developed by Rolls Royce PLC and used in this research for the construction of a TURBOMATCH model, which assembles the major, gas path components of the real engine. The Trent 500 engine model is therefore, a scaled unclassified representation of the advanced civil three-spool high-bypass turbofan engine.
Διέλευση και μετανάστευση στην Ελλάδα
Authors: Δημητριάδη Αγγελική
Published: January 2014

Η διέλευση αποτελεί έναν ιδιαίτερο όρο στη μεταναστευτική έρευνα. Παρόλο που χρησιμοποιείται συχνά στον δημόσιο λόγο στην πράξη δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς ενώ πάντα στη βιβλιογραφία συνδέεται με συγκεκριμένες χώρες και μεταναστευτικά ρεύματα. Η παρούσα έρευνα έρχεται να συμπληρώσει αυτό το κενό και να προσθέσει στην υπάρχουσα βιβλιογραφία μέσα από τη διερεύνηση της διέλευσης τόσο εννοιολογικά όσο και εμπειρικά με τη μελέτη τριών μεταναστευτικών ασιατικών ομάδων στην Ελλάδα των Αφγανών, των Μπανγκλαντεσιανών και των Πακιστανών. Το κεντρικό θέμα που διερευνάται είναι το κατά πόσο η Ελλάδα αποτελεί χώρα διέλευσης ή και εγκατάστασης για τις τρεις ομάδες και πως διαμορφώνεται η θέση της χώρας από τη σκοπιά των ίδιων των μεταναστών. Συνδυάζοντας το θεωρητικό πλαίσιο με την βιβλιογραφική και εμπειρική έρευνα η μελέτη επιδιώκει να φέρει στο προσκήνιο ζητήματα που αφορούν στην ίδια τη διέλευση και στις συνδέσεις που προκύπτουν με τις μεταναστευτικές ροές άλλα και τις χώρες τις οποίες οι μετανάστες διασχίζουν. Η διέλευση εξετάζεται τόσο σε σχέση με τον μετανάστη όσο και σε σχέση με την Ελλάδα και παρουσιάζονται οι παράγοντες που τη διαμορφώνουν στο πλαίσιο των Ευρωπαϊκών και Εθνικών πολιτικών. Η παρουσίαση και ανάλυση των δεδομένων της πρωτογενούς έρευνας και η αποτύπωση του ίδιου του λογού των μεταναστών, - το πως οι ίδιοι επεξεργάζονται και αξιολογούν τους παράγοντες που καθορίζουν τη διέλευση η εγκατάσταση από τη χώρα - έρχεται να ενισχύσει και την προσέγγιση που διατυπώνεται για τη θέση της Ελλάδας στον μεταναστευτικό χάρτη, ως τόπου διέλευσης ή/και προορισμού μέσα από τη χρήση του όρου της ημιπεριφέρειας. Μέσα από την ανάλυση των παραγόντων και των στοιχείων που διαμορφώνουν την επιλογή των μεταναστών, αναδεικνύεται η σύνδεση ατόμου/δομής και η αλληλεπίδραση της μεταναστευτικής διαδικασίας με το χωρικό πλαίσιο, τον τόπο δηλαδή στον οποίο διεξάγεται. Η εμπειρική έρευνα επιτρέπει να διαφανεί η πολυπλοκότητα άλλα και χρησιμότητα του όρου καθώς εξετάζεται τόσο η διαδικασία κίνησης-στάσης όσο και η πρόθεση που εκφράζει ο μετανάστης για την πραγμάτωσή της. Παράλληλα αναδεικνύει ότι οι μετανάστες πάρα το γεγονός ότι αναπόφευκτα επηρεάζονται από το πλαίσιο θεσμικό και κοινωνικό εντός του οποίου καλούνται να λειτουργήσουν, εντούτοις διατηρούν πάντα το δικαίωμα επιλογής, το οποίο και επί το πλείστον εξασκούν και διεκδικούν. Με τον τρόπο αυτό η επιλογή αποκτά ειδική θέση και λειτουργικότητα στη μεταναστευτική διαδικασία άλλοτε συνδυαστικά και άλλοτε αντιστικτικά του ατομικού προς τον θεσμικό παράγοντα. Το γενικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η Ελλάδα αποτελεί τόσο χώρα προορισμού όσο και διέλευσης για τις τρεις ομάδες ανατρέποντας την έως σήμερα υπάρχουσα εικόνα με βάση την οποία η Ελλάδα αυτοχαρακτηρίστηκε χώρα διέλευσης.
Αποκαταστάσεις μνημείων στην Κύπρο
Authors: Λυμπουρή - Κοζάκου Έλενα
Published: January 2014

Το αντικείμενο της διατριβής είναι οι εργασίες αποκατάστασης που διενεργήθηκαν από το τμήμα αρχαιοτήτων της Κύπρου κατά το χρονικό διάστημα 1935-2005. Οι στόχοι της έρευνας ήταν μέσα από τη συστηματική μελέτη και καταγραφή των σημαντικότερων εργασιών αποκατάστασης σε αρχαία μνημεία της Κύπρου: Α) Να διαφανούν οι τάσεις στην αποκατάσταση των μνημείων, Β) Να επισημανθούν οι αρχές που ακολουθήθηκαν και η σχέση των εργασιών με τις θεωρίες και τις αρχές της αποκατάστασης που ίσχυαν στις αντίστοιχες χρονικές περιόδους στον ευρωπαϊκό χώρο, Γ) Να γίνει μια αποτίμηση και αξιολόγησή τους, και Δ) Να δημιουργηθεί μια βάση δεδομένων για μελλοντικούς ερευνητές για να διαφανούν οι διάφορες τάσεις που επικράτησαν στην αποκατάσταση των μνημείων, το διάστημα 1935-2005 υποδιαιρέθηκε σε τέσσερις περιόδους με βάση τις χρονιές που στάθηκαν ορόσημο τόσο στην ιστορία της Κύπρου όσο και στη λειτουργία του τμήματος αρχαιοτήτων. Η πρώτη περίοδος περιλαμβάνει μια ιστορική αναδρομή των αποκαταστάσεων που προηγήθηκαν της ιδρύσεως του τμήματος αρχαιοτήτων. Η δεύτερη περίοδος καλύπτει το χρονικό διάστημα από την ίδρυση του τμήματος αρχαιοτήτων από την αποικιοκρατική κυβέρνηση το 1935 έως την ανεξαρτησία της Κύπρου το 1960. Η Τρίτη περίοδος καλύπτει το χρονικό διάστημα από την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960 και την ανάληψη της διοίκησης του τμήματος από του Κυπρίους μέχρι την τουρκική εισβολή του 1974 και η τέταρτη περίοδος εκτείνεται από το 1974 έως 2005.