bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Αποτελεσματικότητα της μεθόδου PNF (proprioceptive neuromuscular facilitation) στον κινητικό έλεγχο ασθενών με χρόνιο οσφυϊκό πόνο
Authors: Μαυρομούστακος Σάββας
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνηθεί η επίδραση των ασκήσεων κινητικού ελέγχου μέσω της μεθόδου PNF στον πόνο, την απώλεια λειτουργικότητας, την κινητικότητα της Σ.Σ, τις αρνητικές και θετικές αντιδράσεις ψυχικής διάθεσης ασθενών με χρόνιο οσφυϊκό πόνο. Το δείγμα της έρευνας απαρτίστηκε από ένα σύνολο 80 ασθενών το οποίο κατανεμήθηκε τυχαία σε τρεις πειραματικές ομάδες και μία ομάδα ελέγχου. Στους ασθενείς της πρώτης ομάδας, Ομάδα PNF (n=20), εφαρμόσθηκε η μέθοδος PNF, στους ασθενείς της δεύτερης ομάδας, Ομάδα ΑΣΚ., (n=20), εφαρμόσθηκαν ασκήσεις κοιλιακών και ραχιαίων μυών, στους ασθενείς της τρίτης ομάδας, Ομάδα ΗΛΕΚ., (n=20), εφαρμόσθηκε συμβατική φυσικοθεραπεία με τη χρήση φυσικών μέσων και στους ασθενείς της Ομάδας Ελέγχου (n=20) δεν έγινε καμία παρέμβαση. Αξιολογήθηκαν η ένταση του πόνου, η βελτίωση της λειτουργικότητας, οι αρνητικές και θετικές αντιδράσεις ψυχικής διάθεσης και το εύρος κίνησης κάμψης, έκτασης, πλάγιας κάμψης δεξιά και αριστερά της Σ.Σ. Οι αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν σε τρεις χρονικές στιγμές: πριν την παρέμβαση, στο τέλος της παρέμβασης (8 εβδομάδες μετά) και τέσσερις μήνες μετά το τέλος της παρέμβασης. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του στατιστικού προγράμματος SPSS® for Windows. Το επίπεδο σημαντικότητας για τον εντοπισμό διαφορών ορίστηκε p=0.05. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα των αναλύσεων διαπιστώθηκε σημαντική μείωση του πόνου, σημαντική βελτίωση της λειτουργικότητας και της κινητικότητας της Σ.Σ καθώς και σημαντική μείωση και αύξηση των αρνητικών και θετικών αντιδράσεων ψυχικής διάθεσης αντίστοιχα, σε όλες τις πειραματικές ομάδες μετά την παρέμβαση (2η μέτρηση). Κατά την ίδια μέτρηση, η Ομάδα Ελέγχου παρουσίασε σταθερή συμπεριφορά σε σχέση με την αρχική μέτρηση. Η αξιολόγηση των παραπάνω εξαρτημένων μεταβλητών 4 μήνες μετά την παρέμβαση (3η μέτρηση) έδειξε ότι η ομάδα PNF διατήρησε το αποτέλεσμα σε όλες τις εξαρτημένες μεταβλητές, η ομάδα ΑΣΚ. διατήρησε οριακά το αποτέλεσμα μόνο στη μεταβλητή «πόνος», η ομάδα ΗΛΕΚ. δε διατήρησε το αποτέλεσμα σε καμία εξαρτημένη μεταβλητή, ενώ η Ομάδα Ελέγχου εξακολουθούσε να διατηρεί σταθερή συμπεριφορά και κατά την τρίτη μέτρηση. Επιπρόσθετα παρουσιάστηκε σημαντική διαφορά μεταξύ της Ομάδας PNF και των υπόλοιπων ομάδων στη μεταβλητή «πόνος», «απώλεια λειτουργικότητας» ενώ παρουσιάστηκε σημαντική διαφορά της Ομάδας PNF με την ομάδα ΗΛΕΚ. και την Ομάδα Ελέγχου στις μεταβλητές «εύρος κίνησης κάμψης Σ.Σ», «αρνητικές και θετικές αντιδράσεις» ψυχικής διάθεσης. Λαμβάνοντας υπόψη το συνολικό αποτέλεσμα της παρούσας έρευνας συμπεραίνεται ότι οι ασκήσεις κινητικού ελέγχου μέσω της μεθόδου PNF μειώνουν τον πόνο, αυξάνουν τη λειτουργική ικανότητα και βελτιώνουν τη ψυχική διάθεση των ασθενών τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα. Η μέθοδος προτείνεται ως θεραπεία επιλογής για τους ασθενείς με χρόνιο οσφυϊκό πόνο.
Η σημασία της κυτταρολογίας υγρής φάσης στην διερεύνηση ασθενών με κακοήθεις κοινούς επιθηλιακούς όγκους των ωοθηκών
Authors: Μπαμπλογιάν Σουζάννα
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης μας είναι ο έλεγχος της αξιοπιστίας της κυτταρολογίας υγρής φάσης στην διερεύνηση ασθενών με κακοήθειας κοινούς επιθηλιακούς όγκους των ωοθηκών και την διαγνωστική αξία της πλοειδίας του DNA. Μελετήθηκαν κυτταρολογικά επιχρίσματα από 105 γυναίκες. Το υλικό εξετάσθηκε με τεχνικές συμβατικής κυτταρολογίας και της κυτταρολογίας υγρής φάσης και ταυτόχρονα μετρήθηκε η πλοειδία του DNA με την βοήθεια ενός συστήματος ανάλυσης εικόνας. Συγκριτικά η κυτταρολογία υγρής φάσης πλεονεκτεί της συμβατικής όσον αφορά την διαγνωστική ακρίβεια, την μείωση του αριθμού των επιχρισμάτων, την βελτίωση της ποιότητας τους, την δυνατότητα αξιόπιστης εφαρμογής συγχρόνων τεχνικών της στατικής κυτταρομετρίας που σε συνδυασμό με την μορφολογική εξέταση βελτιώνει ουσιαστικά την διαγνωστική ακρίβεια σε επίπεδο ασθενούς και επιτρέπει ακριβέστερο καθορισμό της πρόγνωσης.
Η ανοσοπαρέμβαση στην σηψαιμία
Authors: Καραμπάτσος Ηλίας
Published: August 2021

Σκοπός: Οι αυξητικοί παράγοντες (GM-CSF) κινητοποιούν τα προγονικά κύτταρα του αίματος, προλαμβάνουν ή αναστρέφουν την τοξικότητα στα κύτταρα του αίματος, ενισχύουν την αντι-φλεγμονώδη δράση, αναστρέφουν την αδρανοποίηση των μονοκυττάρων που παρατηρείται στην σήψη και έχουν αντιμικροβιακή δράση. Ο σκοπός της μελέτης ήταν να ερευνήσει την επίδραση της molgramostim - ανασυνδυασμένος ανθρώπινος αυξητικός παράγοντας διέγερσης των αποικιών των κοκκιοκυττάρων και των μακροφάγων (rHuGM-CSF) - σε ασθενείς με σοβαρή σήψη που νοσηλεύονται σε Μ.Ε.Θ. Μέθοδος: Συμπεριλήφθηκαν 20 βαριά πάσχοντες ασθενείς με σοβαρή σήψη στους οποίους χορηγήθηκε υποδορίως molgramostim 300 κάθε 12 ώρες για 3 ημέρες. Ταυτόχρονα οι ασθενείς υποστηρίζονταν για την βασική νόσο όπως ενδείκνυται ιατρικώς. Αποτελέσματα: Δεν παρατηρήθηκαν κλινικές ανεπιθύμητες ενέργειες, αύξηση της θερμοκρασίας ή επιδείνωση του δείκτη PaO2/FiO2. Ο ολικός αριθμός των λευκών, των ουδετερόφιλων και των μονοκυττάρων αυξήθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (p < 0.001). Το σκορ SAPS II δεν μεταβλήθηκε σε σχέση με την 3η ημέρα ενώ παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση του SOFA σκορ σε σχέση με την 3η ημέρα (p = 0.006). Η θνητότητα την 28η ημέρα δεν διέφερε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό σε σχέση με αυτή που υπολογίστηκε κατά την εισαγωγή των ασθενών την ημέρα εισόδου στην μελέτη (p = 0.238). Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση του TNF-α, του TNF-RII και της IL-2 και αύξηση του TNF-RI σε σχέση με την ημέρα εισόδου. Η μέση διάρκεια νοσηλείας ήταν 40.2±7.7 ημέρες. Συμπεράσματα: Η χορήγηση της molgramostim δεν επέφερε κάποιο σημαντικό κλινικό όφελος στους ασθενείς σε σχέση με την θνητότητα. Όμως δεν επηρέασε την ανταλλαγή αερίων στους πνεύμονες και τον δείκτη PaO2/FiO2 ενώ μείωσε το σκορ SOFA σε σημαντικό βαθμό. Επίσης φαίνεται να επηρεάζει το σύμπλεγμα TNF-α, TNF-RI και TNF-RII στον ορό των ασθενών. Αυτές οι μεταβολές μπορεί να οφείλονται στην φυσική πορεία της νόσου ή στις άλλες θεραπευτικές παρεμβάσεις που υποβλήθηκαν οι ασθενείς.
Ο κόσμος της εργασίας
Authors: Αγγέλη Μαρία
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας έρευνας είναι να αναδειχτεί ότι η πολιτισμική ταυτότητα, η οικονομία και η κοινωνία του Νομού Αιτωλοακαρνανίας κατά το 19° αιώνα έχει προσδιοριστεί εν πολλοίς από το βασικό αγροτικό προϊόν, τον καπνό. Συγκεκριμένα επιχειρώ να καταγράψω και να περιγράψω τον τρόπο της παραγωγής και επεξεργασίας του καπνού, τόσο στην προβιομηχανική, όσο και στην εκμηχανισμένη εποχή, δεδομένου ότι η καπνοκαλλιέργεια και η καπνεπεξεργασία έχουν λήξει οριστικά και αποτελούν ιστορία. Η μελέτη διαρθρώνεται τρία μέρη: Μέρος Α: Καπνοπαραγωγή και Οικογένεια. Μέρος Β: Καπνεργάτες και καπνεργάτριες στα καπνομάγαζα. Μέρος Γ: Αδιέξοδα και αγώνες καπνεργατών και καπνοπαραγωγών. Δύο γεγονότα. Από μεθοδολογική άποψη η μελέτη βασίζεται στην επιτόπια έρευνα, στην αξιοποίηση της μνήμης και της βιωμένης εμπειρίας και στην αξιοποίηση βεβαίως των γραπτών πηγών και της βιβλιογραφίας. Κατέγραψα προφορικές μαρτυρίες καπνοπαραγωγών και καπνεργατών, ανδρών και γυναικών, πολλοί από τους οποίους ήταν αναλφάβητοι. Δεν έλλειψαν βέβαια και οι προφορικές μαρτυρίες άλλων ανθρώπων που ήταν σε υπηρεσίες που σχετίζονταν με τον καπνό (εφοριακοί, υπάλληλοι Εθνικού Οργανισμού Καπνού, κλπ.). Απομαγνητοφώνησα τις συνεντεύξεις και κατέγραψα το λόγο χωρίς παρεμβάσεις. Ταξινόμησα το υλικό κατά θεματικές ενότητες και το αξιοποίησα μαζί με τις γραπτές πηγές, που επίσης συγκέντρωσα μετά από πολύχρονη έρευνα (αρχεία εφημερίδων, αρχεία καπνεμπόρων, αρχεία Δήμου Αγρινίου, κλπ.). Ακολουθούν τα συμπεράσματα της διατριβής, που συνοψίζονται στα εξής: • Το Αγρίνιο ορθώς χαρακτηρίζεται ως πόλη του καπνού, αφού τουλάχιστον μετά την απελευθέρωση ήταν ένα παραδοσιακό αγροτικό κέντρο παραγωγής καπνού και προς το τέλος του 19ου αι. ο καπνός αποκτά βαρύνουσα σημασία για την τοπική οικονομία. • Η μεγάλη ανάπτυξη όμως επέρχεται στις αρχές του 20ου αι. και συνεχίζει στο μεσοπόλεμο. Οι πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά τη Μικρασιατική καταστροφή έδωσαν ώθηση στον καπνό. • Ενδεικτικό παράδειγμα της ακμής η μεγάλη οικοδόμηση κυρίως σε καπναποθήκες και κτιριακά συγκροτήματα επεξεργασίας του καπνού. Παράλληλα οργανώνεται και το καπνεργατικό κίνημα με διεκδικήσεις και αγώνες. • Η φθίνουσα πορεία αρχίζει από το 1936 και μετά και ολοκληρώνεται με το Β' Παγκόσμιο πόλεμο, την Κατοχή και αμέσους μετά τον πόλεμο. • Η σταδιακή ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας αρχίζει από τις αρχές του 1950 και ανάλογη πορεία έχει και η καπνοπαραγωγή, η οποία στα μεταπολεμικά χρόνια ενισχύεται με την εσωτερική μετανάστευση. Κάτοικοι των ορεινών περιοχών κατεβαίνουν στο Αγρίνιο και εργάζονται ως καπνοκαλλιεργητές στα καπνοχώραφα της περιοχής. • Σήμερα ο καπνός αποτελεί παρελθόν για το Αγρίνιο και την ευρύτερη περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας. Η ακμαία άλλοτε και φθίνουσα τα τελευταία χρόνια καπνοκαλλιέργεια έσβησε σχεδόν το 2006 με την εφαρμογή του κανονισμού της Κοινής Οργάνωσης Αγοράς στα πλαίσια της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. • Οι καπνοπαραγωγοί και οι καπνεργάτες αποσύρονται αναγκαστικά από το Αγροτικό και Εργατικό προσκήνιο.
Ο προσδιορισμός των γενετικών σχέσεων μεταξύ ποικιλιών σιταριού με τη χρήση μορφολογικών, μοριακών και κυτταρογενετικών δεικτών
Authors: Abdellatif Kamal
Published: August 2021

Τριάντα εννέα μορφολογικά χαρακτηριστικά, 11 ζευγάρια SSR εκκινητών, εννέα ISSR εκκινητών και in situ υβριδισμοί χρησιμοποιήθηκαν προκειμένου να μελετηθεί η γενετική παραλλακτικότητα και οι σχέσεις μεταξύ 45 καταχωρήσεων σιταριού με διαφορετική γεωγραφική προέλευση (Ελλάδα, Αίγυπτος, Κύπρος και Ιταλία). Ένα υψηλό ποσοστό της φαινοτυπικής πλαστικότητας οφείλεται σε ποσοτικά μορφολογικά χαρακτηριστικά. Οι καταχωρήσεις σιταριού που έχουν διαφορετικό επίπεδο πλοειδίας ομαδοποιήθηκαν ξεχωριστά με όλους τους τύπους δεικτών (μορφολογικά χαρακτηριστικά και μοριακοί δείκτες SSR και ISSR), αλλά δεν ομαδοποιήθηκαν με βάση τη γεωγραφική προέλευση. Πολύ υψηλές τιμές συσχετισμού βρέθηκαν μεταξύ μερικών μορφολογικών χαρακτηριστικών που κυμάνθηκαν από 0,73 έως 0,95. Εννέα ποιοτικά μορφολογικά χαρακτηριστικά και ένα ποσοτικό ξεχώρισαν τις καταχωρήσεις σκληρού σιταριού, από τις καταχωρήσεις μαλακού σιταριού που χαρακτηρίστηκαν από τέσσερα ποιοτικά και δύο ποσοτικά χαρακτηριστικά. Οι τιμές συσχέτισης μεταξύ των μορφολογικών και μοριακών μήτρων ομοιότητας κυμάνθηκαν σε ικανοποιητικά επίπεδα (r=0,54 μεταξύ των μορφολογικών χαρακτηριστικών και SSR, ενώ r=0,57 μεταξύ μορφολογικών και ISSR), ενώ ήταν πολύ υψηλές μεταξύ των δύο τύπων μοριακών δεικτών (r=0,85). Όλες οι τετραπλοειδείς καταχωρήσεις σιταριού που χρησιμοποιήθηκαν για τον in situ υβριδισμό έχουν τέσσερις περιοχές για το 5S rDNA και 12 περιοχές 18S-5.8S-26S. Οι εξαπλοειδείς καταχωρήσεις έχουν έξι 5S rDNA περιοχές και 16 περιοχές 18S-5.8S-26S rDNA.
Μοντέλα επίδρασης των συνθηκών περιβάλλοντος ρίζας στην ανάπτυξη και παραγωγή των φυτών
Authors: Οικονομάκης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η μελέτη της επίδρασης του περιβάλλοντος της ρίζας όσον αφορά σε διάφορες παραμέτρους (αλατότητα, θερμοκρασία και διακοπτόμενη ή συνεχής τροφοδοσία) στην ανάπτυξη και παραγωγή των φυτών έγινε σε μια σειρά πειραμάτων επιλεγμένων καλλιεργειών (τομάτα, μαρούλι, φράουλα, δίκταμος) χρησιμοποιώντας την υδροπονική καλλιέργεια (NFT) ως μέθοδο ανάπτυξης των φυτών. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων έδειξαν ότι όλοι οι παράγοντες που εξετάσθηκαν επηρεάζουν τόσο την ανάπτυξη όσο και την παραγωγή ποσοτικά και ποιοτικά των φυτών που μελετήθηκαν. Η επίδραση των παραγόντων αυτών σχετίζονταν και με το είδος των φυτών αλλά και με τις συνθήκες του υπέργειου μέρους των (θερμοκρασία, αέρα, σχετική υγρασία, φως) και τα αποτελέσματα δίνουν χρήσιμα συμπεράσματα για τη χρησιμοποίηση των παραγόντων του περιβάλλοντος της ρίζας για τον έλεγχο της ανάπτυξης και παραγωγής.
Μελέτη ιδιοτήτων σεισμικών πηγών Ανατολικού Κορινθιακού κόλπου
Authors: Καβύρης Γεώργιος
Published: August 2021

Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΜΟΝΙΜΩΝ ΣΕΙΣΜΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ ΣΤΟΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟ ΚΟΛΠΟ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ CORNET ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ ΑΝΑΛΥΘΗΚΑΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΣ TOY CORNETΓΙΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑ 27 ΜΗΝΩΝ. ΚΑΘΟΡΙΣΤΗΚΕ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΕΝΟ ΑΠΟ ΕΞΙ ΣΕΙΣΜΙΚΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ. ΚΑΤΕΓΡΑΦΗ ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ Η ΜΙΚΡΟΣΕΙΣΜΙΚΗΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΗΚΑΝ ΤΑ ΥΠΟΚΕΝΤΡΑ 3001 ΣΕΙΣΜΩΝ. ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΕΙΣΜΙΚΩΝ ΕΣΤΙΩΝΕΝΤΟΠΙΣΤΗΚΕ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΚΑΙ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ TOY CORNET. Ο ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣΑΞΙΟΠΙΣΤΟΥ ΣΕΙΣΜΙΚΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕ ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΥΡΙΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ.ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΕ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΩΝ ΣΤΑΘΕΡΩΝ α, β ΚΑΙ γ ΤΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ. ΜΕΣΩΦΑΣΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΣΕΙΣΜΙΚΗΣ ΡΟΠΗΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΤΟ ΠΛΕΟΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟ. ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΟΠΟΥ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΣΕΙΣΜΙΚΗΣ ΡΟΠΗΣΥΠΟΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΨΗΦΙΑΚΩΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΩΝ. Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥCORNET ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΑΝΙΣΟΤΡΟΠΙΚΟΥ ΑΝΩΤΕΡΟΥ ΦΛΟΙΟΥ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟ ΚΟΛΠΟ.ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΕ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΜΙΚΡΟΣΕΙΣΜΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΕΓΡΑΦΗΣΑΝ ΣΕ ΕΝΑΝ ΣΤΑΘΜΟ ΤΟΥCORNET ΣΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΑΝΙΣΟΤΡΟΠΙΑΣ. Η ΟΜΟΙΟΜΟΡΦΙΑ ΠΟΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΓΚΑΡΣΙΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΤΑΘΜΟΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΖΙΜΟΥΘΙΟΥ ΤΟΥ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΣΕΙΣΜΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΤΗ ΣΕΙΣΜΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΡΟΠΙΑ. ΟΙΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΑΝΙΣΟΤΡΟΠΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΒΒΑ-ΝΝΔ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΦΕΛΚΥΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ EDA. ΜΕΛΕΤΗ ΑΝΙΣΟΤΡΟΠΙΑΣ ΔΙΕΞΗΧΘΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ ΜΕ ΑΝΑΛΥΣΗ ΜΕΤΑΣΕΙΣΜΩΝ ΤΟΥΣΕΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ. ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΓΕΝΕΣΗΣ ΣΤΟΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟ ΚΟΛΠΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΑ-Δ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΝΤΑΣ ΛΥΣΕΙΣ ΔΙΑΡΡΗΞΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ. ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΩΝ ΡΗΓΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗ ΓΕΩΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΛΠΟΥ.
Βιοτεχνολογική παραγωγή και μελέτη των λιπιδίων του ζυγομύκητα Cunninghamella echinulata καλλιεργούμενου πάνω σε παραπροϊόντα της βιομηχανίας τομάτας
Authors: Φάκας Στυλιανός
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή μελετήθηκε η κινητική βιοσύνθεσης και ο φυσιολογικός ρόλος των λιπιδίων του ελαιογόνου Ζυγομύκητα Cunninghamella echinulata κατά τη διάρκεια της αύξησής του σε υποστρώματα με βάση παραπροϊόντα της βιομηχανίας της τομάτας. Κατά τις φάσεις της κυτταρικής αύξησης και της λιπογένεσης ο C.echinulata βιοσυνθέτει κυρίως τριγλυκερίδια και δευτερευόντως γλυκολιπίδια/σφιγγολιπίδια (μονο- και δι-γλυκοζυλιωμένα διγλυκερίδια) και φωσφολιπίδια (φωσφατιδυλο-χολίνη, φωσφατιδυλο-αιθανολαμίνη κ.ά.). Κατά τη διάρκεια της αύξησης το γ-λινολενικό οξύ (GLA) διακινείται απ' τα πολικά λιπίδια προς τα τριγλυκερίδια. Ειδικότερα, η μεγαλύτερη ποσότητα του GLA διακινείται απ' τα διγλυκοζυλιωμένα διγλυκερίδια και τη φωσφατιδυλο-χολίνη. Τα σάκχαρα που συμμετέχουν στις δομές των γλυκολιπιδίων και σφιγγολιπιδίων είναι η γλυκόζη και η γαλακτόζη και σε μικρότερα ποσοστά η ραμνόζη, η μαννόζη και η αραβινόζη. Μάλιστα, η περιεκτικότητα των γλυκολιπιδίων και σφιγγολιπιδίων σε γλυκόζη αυξάνεται κατά τη διάρκεια της αύξησης. Ο C. echinulata βιοσυνθέτει κυρίως εργοστερόλη (με αυξανόμενους ρυθμούς κατά τη διάρκεια της αύξησης), και σε μικρότερα ποσοστά εργοστα-5,7,9(11),22-τετραενόλη, εργοστα-7,22-διενόλη, εργοστα-7,22,24(28)-τριενόλη, επιστερόλη και λανοστερόλη. Κατά τη φάση της αποδόμησης των λιπιδίων τα τριγλυκερίδια αποδομούνται εκλεκτικά σε σχέση με τα υπόλοιπα λιπίδια, ενώ τα τριγλυκερίδια που περιέχουν στις δομές τους GLA υδρολύονται βραδύτερα των άλλων τριγλυκεριδίων. Αντίθετα, νέα πολικά λιπίδια, πλούσια σε GLA παράγονται κατά την αποδόμηση. Ο μύκητας καλλιεργούμενος σε υδρόλυμα παραπροϊόντων τομάτας εμπλουτισμένο με γλυκόζη συσσωρεύει στο μυκήλιο σημαντικές ποσότητες λίπους (>45 %) και παράγει GLA>1g/l.
Στοχαστικά μοντέλα λειτουργιών μείωσης της συχνότητας πληροφορικού κινδύνου
Authors: Αρτίκης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στην υλοποίηση των τεσσάρων ακόλουθων βασικών σκοπών. Ο πρώτος βασικός σκοπός είναι η θεμελίωση εφαρμογών του στοχαστικού μοντέλου ακέραιου μέρους στην περιγραφή και ανάλυση της λειτουργίας τυπικής ομοιόμορφης μείωσης της συχνότητας πληροφορικού κινδύνου και της λειτουργίας Bernoulli μείωσης της συχνότητας πληροφορικού κινδύνου με σταθερή ή ομοιόμορφα κατανεμημένη πιθανότητα διατήρησης. Ο δεύτερος βασικός σκοπός είναι η χρησιμοποίηση της κλάσης των διακριτών ανανεωτικών κατανομών, που ορίζονται στο σύνολο των μη αρνητικών ακεραίων αριθμών, για την ανάπτυξη ενός στοχαστικού μοντέλου ακεραίου μέρους το οποίο εφαρμόζεται στην περιγραφή και ανάλυση μιας λειτουργίας τυπικής ομοιόμορφης μείωσης της συχνότητας πληροφορικού κινδύνου. Η χρησιμοποίηση της κλάσης των διακριτών αυτό-αναλυόμενων κατανομών, που ορίζονται στο σύνολο των μη αρνητικών ακεραίων αριθμών, για την ανάπτυξη ενός τυχαίου αθροίσματος το οποίο εφαρμόζεται στην περιγραφή και ανάλυση μιας λειτουργίας Bernoulli μείωσης της συχνότητας πληροφορικού κινδύνου με σταθερή πιθανότητα διαγραφής και για την ανάπτυξη ενός στοχαστικού μοντέλου ακεραίου μέρους το οποίο εφαρμόζεται στη περιγραφή και ανάλυση μιας λειτουργίας τυπικής ομοιόμορφης μείωσης της συχνότητας πληροφορικού κινδύνου είναι τρίτος βασικός σκοπός. Ο τέταρτος βασικός σκοπός είναι η θεμελίωση ενός χαρακτηριστικού της κλάσης των διακριτών αυτό-αναλυόμενων κατανομών, που ορίζονται στο σύνολο των μη αρνητικών ακεραίων αριθμών και έχουν πεπερασμένη μέση τιμή, και την εφαρμογή του χαρακτηρισμού αυτού στην ανάπτυξη ενός στοχαστικού μοντέλου ακεραίου μέρους το οποίο εφαρμόζεται στην περιγραφή και ανάλυση μιας λειτουργίας τυπικής ομοιόμορφης μείωσης της συχνότητας πληροφορικού κινδύνου.
Δυναμικά μοντέλα καταστάσεων και μπεϋζιανές τεχνικές στην ανάλυση επικινδυνότητας
Authors: Καμπράνης Δημήτριος
Published: August 2021

Στόχος της διδακτορικής διατριβής ήταν η διερεύνηση των εφαρμογών των μοντέλων καταστάσεων στην ανάλυση αξιοπιστίας. Στα πλαίσια της εργασίας μελετήθηκαν οι εφαρμογές των Μαρκοβιανών μοντέλων στην χρονικά εξαρτώμενη ανάλυση των ομάδων διαχωρισμού που προκύπτουν από την επίλυση ενός δένδρου σφαλμάτων. Για το σκοπό αυτό αναπτύχθηκε μια μαθηματική επέκταση στη θεωρία της δυναμικής αξιοπιστίας έτσι ώστε να συμπεριληφθεί η επίδραση εξωτερικών φορτίσεων σε ένα σύστημα. Επίσης αναπτύχθηκε πρωτότυπη μεθοδολογία επίλυσης της χρονικά εξαρτώμενης αξιοπιστίας ομάδων διαχωρισμού των οποίων τα συστατικά παρουσιάζουν εξάρτηση. Οι μεθοδολογίες που αναπτύχθηκαν χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς στην ανάλυση-επίλυση της δομικής αξιοπιστίας υπόγειων δικτύων ύδρευσης. Επίσης η μεθοδολογία χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό της χρονικά εξαρτώμενης πιθανότητας αστοχίας του συστήματος ψύξης έκτακτης ανάγκης πυρηνικού εργαστασίου ενέργειας της Γερμανίας.
Πειραματική μελέτη της επίδρασης της ήπιας και μέτριας πτώσης της θερμοκρασίας του πυρήνα του σώματος στον μηχανισμό της αιμόστασης
Authors: Στάικου Χρυσούλα
Published: August 2021

Η διαταραχή της αιμόστασης αποτελεί μια σοβαρή επιπλοκή της υποθερμίας.Σκοπός αυτής της πειραματικής μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της ήπιαςκαι μέτριας υποθερμίας στον αριθμό των αιμοπεταλίων (PLT), στους χρόνουςπροθρομβίνης (ΡΤ) και ενεργοποιημένης μερικής θρομβοπλαστίνης (ΑΡΤΤ), στοινωδογόνο, στους φυσικούς ανασταλτές της πήξης (αντιθρομβίνη III -AT III- καιπρωτεΐνη C - PC-), στον παράγοντα του συστήματος ινωδόλυσης πλασμινογόνο(PLG) και στον ανασταλτή της ινωδόλυσης α2-αντιπλασμίνη (a2-APL), καθώς καιστο αγγειακό τοίχωμα.Μελετήθηκαν δέκα αρσενικά κουνέλια της φυλής Νέας Ζηλανδίας τα οποίαυποβλήθηκαν σε μέτρια υποθερμία 32° C. Αρχικά αφαιρέσαμε το τρίχωμα των ζώων,τα μεταφέραμε σε περιβάλλον θερμοκρασίας 22-24° C, τους χορηγήσαμε φάρμακαγενικής αναισθησίας, τα υποβάλαμε σε τραχειοστομία και σε μηχανικό αερισμό.Τριάντα λεπτά αργότερα ελήφθη δείγμα αίματος σε συνθήκες ήπιας υποθερμίας. Στησυνέχεια χρησιμοποιήσαμε παγοκύστεις για την επίτευξη μέτριας υποθερμίας:32° C την οποία παρακολουθούσαμε με χρήση οισοφάγειου θερμίστορα. Τα ζώαπαρέμειναν στην θερμοκρασία αυτή για εξήντα λεπτά. Μετά το πέρας αυτού τουχρόνου ελήφθη δείγμα αίματος και ιστών. Ηπαρίνη δεν χρησιμοποιήθηκε σε κανέναστάδιο του πειράματος.Στα δείγματα αίματος ελέγχθηκαν ο αριθμός των PLT, ο χρόνος ΡΤ, ο χρόνοςΑΡΤΤ, το ινωδογόνο, και με μέθοδο χρωμογόνου υποστρώματος έγινε ποσοτικήεκτίμηση της λειτουργικότητας των ΑΤΙΙ, PC, PLG και a2-APL και σύγκριση με τιςτιμές από δείγμα αίματος του ίδιου ζώου που είχε ληφθεί σε συνθήκες νορμοθερμίαςπέντε ημέρες πριν. Δείγματα ιστών και τοιχώματος αγγείων, μετά από κατάλληληεπεξεργασία, εξετάστηκαν με οπτικό μικροσκόπιο. Καταγράφηκαν επίσης οιαιμοδυναμικές και οξεοβασικές μεταβολές σε σχέση με την υποθερμία.Στην ήπια και μέτρια υποθερμία βρέθηκε μείωση του αριθμού των PLT, σημαντικήμείωση του ινωδογόνου, της AT III, της PC, και της a2-APL ενώ το PLG αυξήθηκε.Ο ΡΤ παρατάθηκε στην μέτρια υποθερμία, ενώ ο ΑΡΤΤ δεν μεταβλήθηκε σημαντικά.Τα δείγματα ιστών και το τοίχωμα των αγγείων δεν παρουσίασε αξιοσημείωτεςαλλοιώσεις κατά την εξέταση με το οπτικό μικροσκόπιο.Παρατηρήσαμε ότι αν και η διάρκεια της ήπιας και μέτριας υποθερμίας ήτανσχετικά μικρή, ο μηχανισμός της πήξης διαταράχθηκε, και μάλιστα αρκετά πρώιμα,παρουσιάζοντας αυξημένη τάση για θρόμβωση και ινωδόλυση, χωρίς αλλοιώσεις τουαγγειακού τοιχώματος και χωρίς βλάβες των ιστών.
Η επίδραση της απολίνωσης των γαλακτοφόρων πόρων του μαστού στην ανάπτυξη καρκίνου του μαστού στα πειραματόζωα
Authors: Μητσάκα Δήμητρα
Published: August 2021

Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να διερευνήσει εάν η απόφραξη των γαλακτοφόρων πόρων του μαστού συμβάλει στην καρκινογένεση.Το υλικό μας αποτελείται από:1ον . Ομάδα A των 90 rats τα οποία χωρίσθηκαν σε τρεις υποομάδες των τριάντα. Η πρώτη υπεβλήθη σε απολινώσεις των γαλακτοφόρων πόρων, η δευτέρα σε ψευδοεπεμβάσεις και η τρίτη σε καμία επέμβαση. Δυο εβδομάδες μετά ,τους έγινε έγχυση MNU για καρκινογένεση.2ον . Ομάδα Β των 60 C3H που χωρίσθηκαν σε τρεις υποομάδες των 20. Η πρώτη υπεβλήθη σε απολινώσεις των πόρων, η δευτέρα σε ψευδοεπεμβάσεις και η τρίτη σε καμία επέμβαση.Οι δύο ομάδες των πειραματοζώων παρακολουθήθηκαν για 25 εβδομάδες, καταγράφησαν οι θάνατοι ή εμφάνιση όγκων και ακολούθως θυσιάσθηκαν και οι όγκοι εστάλησαν στο παθολογοανατομικό εργαστήριο.Στην ομάδα A εμφανίσθηκαν τόσον καλοήθεις όσον και κακοήθεις όγκοι με παρόμοια συχνότητα και στις τρεις υποομάδες.Στην ομάδα Β εμφανίσθηκαν μόνον κακοήθεις όγκοι επίσης με παρόμοια συχνότητα και στις τρεις υποομάδες.Οι ομάδες των πειραματοζώων που υπεβλήθησαν σε κάποια επέμβαση εμφάνισαν μεγαλυτέρους όγκους.Συμπερασματικά διαπιστώσαμε ότι η απόφραξη των γαλακτοφόρων πόρων δεν επηρεάζει την εμφάνιση των κακοήθων όγκων. Οι όγκοι παρουσιάζουν μεγαλύτερο μέγεθος σε πειραματόζωα με πολλαπλές επεμβάσεις, ενδεχομένως λόγω της συνυπάρχουσας χρονιάς φλεγμονώδους καταστάσεως που προάγει την καρκινογένεση.
Παραγωγή, κρυστάλλωση και προσδιορισμός του single chain recombinant PvuII περιοριστικού ενζύμου
Authors: Μεραμβελιωτάκη Χρυσή
Published: August 2021

Η single chain cPvuII είναι ένα τεχνητό περιοριστικό ένζυμο, που προέκυψε από την μετατροπή της περιοριστικής ενδονουκλεάσης R.PvuII (προέρχεται από το βακτήριο Proteus vulgaris) από διμερές μόριο σε μονομερές μέσω ενός συνδετικού ολιγοπεπτιδίου 4 αμινοξικών καταλοίπων GlySerGlyGly, το οποίο συνδέει τις δύο υπομονάδες της R.PvuII μεταξύ τους. Σχεδιάσθηκε με στόχο την ανάπτυξη προγραμματιζόμενων περιοριστικών ενζύμων (με υψηλή εξειδίκευση στην κατάλυση του DNA) και αξιοποίηση τους στη γονιδιακή θεραπεία. Εκφράσθηκε και απομονώθηκε σε ικανοποιητικές ποσότητες για τις απαραίτητες δομικές και βιολογικές μελέτες. Η παρούσα διδακτορική διατριβή, διακρίνεται σε τρεις μεγάλες ενότητες, οι οποίες περιλαμβάνουν την κρυσταλλογραφική μελέτη της scPvuII, την μελέτη σκέδασης ακτίνων-Χ από διάλυμα σε μικρές γωνίες (SAXS) της scPvuII και του συμπλόκου μορίου της με συγγενές DNA και τέλος την μελέτη των αλληλεπιδράσεων της πρωτεΐνης με DNA σε συνθήκες κατάλυσης και πρόσδεσης με την τεχνική EMSA. Η ελεύθερη πρωτεΐνη κρυσταλλώθηκε και οι κρύσταλλοι μετρήθηκαν με ακτίνες- X, με τον καλύτερο από αυτούς να σκεδάζει στη διακριτική ικανότητα των 2.35Å. Από αυτόν τον κρύσταλλο, που ανήκει στη χωρο-ομάδα συμμετρίας Ρ4₂, προσδιορίσθηκε η κρυσταλλογραφική δομή της scPvuII, η οποία είναι κατά 22.60° πιο κλειστή από την R.PvuII. Στη διαλυτή φάση, η scPvuII υπάρχει σε δύο μορφές: μια κλειστή (όπως η κρυσταλλογραφική) και μια ανοικτή (όπως η R.PvuII), όπως έχει επιβεβαιωθεί από πειράματα χρωματογραφίας μοριακής διήθησης και SAXS. Με την μέθοδο SAXS διερευνήθηκε ο σχηματισμός του συμπλόκου μορίου με DNA, το οποίο δεν έχει ακόμα κρυσταλλωθεί, αλλά στο διάλυμα βρέθηκε ότι σχηματίζεται σε στοιχειομετρική αναλογία μορίων 1:1 με 16bp συγγενές DNA. Τα αποτελέσματα της τεχνικής EMSA επιβεβαιώνουν την διατήρηση της ενεργότητας του τεχνητού ενζύμου ως προς την πρόσδεση και την κατάλυση συγγενούς DNA. Οι γνώσεις αυτές θα αποτελέσουν το υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα στηριχθεί η περαιτέρω έρευνα για την scPvuII, καθώς επίσης ο σχεδιασμός και η παραγωγή ασύμμετρων περιοριστικών ενζύμων τύπου II, που θα αναγνωρίζουν ασύμμετρες αλληλουχίες DNA, τις οποίες θα κόβουν στο μέσο αφήνοντας τυφλά άκρα.
Ι. Μ. Αγίου Γεωργίου Σκύρου - μετόχιο της Μεγίστης Λαύρας (13ος-19ος αι.)
Authors: Οικονόμου Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η διατριβή έχει ως αντικείμενο τη μελέτη της διαχρονικής ιστορίας της Ι. Μ. Αγίου Γεωργίου Σκύρου, Μετοχίου της Μεγ. Λαύρας Αγίου Όρους και πολιούχου-προστάτη όλης της νήσου. Οι ιστορικές και λοιπές πηγές παρέχουν αξιόλογες πληροφορίες, οι οποίες επιτρέπουν την παρακολούθηση της συνεχούς ιστορίας της Μονής από τον 13ο αι. έως σήμερα (Α΄Μέρος), ενώ παράλληλα προβάλλουν τη λειτουργία, το έργο και την ευεργετική της προσφορά στη Μ. Λαύρα, στην τοπική κοινωνία και τους λοιπούς Αιγαιοπελαγίτες (Β΄Μέρος). Συνεπώς, αναδεικνύονται και μελετώνται όλα τα σημαντικά ζητήματα που συσχετίζονται με τους φορείς των ευρύτερων θεσμοθετημένων σχημάτων-δομών (πολιτικών, εκκλησιαστικών, κοινωνικών, κ.λπ.), φανερώνοντας το εύρος της παρουσίας της Μόνης κατά τη δεύτερη χιλιετία του ιστορικού βίου της Εκκλησίας.
Δόσεις στον παιδικό πληθυσμό κατά τις ακτινολογικές εξετάσεις που αφορούν σκολίωση της σπονδυλικής στήλης
Authors: Γιαλούσης Γεώργιος
Published: August 2021

Είναι πολύ σημαντική η μελέτη των δόσεων στα παιδιά κατά τις ακτινολογικές εξετάσεις που αφορούν σκολίωση της σπονδυλικής στήλης, για την ακτινοπροστασία του πληθυσμού. Η σπουδαιότητα έγκειται στο γεγονός ότι αφενός μεν τα παιδιά είναι πιο ακτινοευαίσθητα σε σχέση με τους ενήλικες, αφετέρου δε στο ότι αυτή η εξέταση, με το τόσο μεγάλο μέγεθος πεδίου X-ακτινοβολίας, επαναλαμβάνεται κατά τακτά χρονικά διαστήματα. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε δύο μεγάλα παιδιατρικά Νοσοκομεία της Αττικής, το Νοσοκομείο Παίδων “Αγία Σοφία” και το Νοσοκομείο Παίδων Πεντέλης καθώς και στο Εργαστήριο Ιατρικής Φυσικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αρχικά καταμετρήθηκαν οι δόσεις επιφάνειας εισόδου, με δοσίμετρα θερμοφωταύγειας TLD και καταγράφηκαν οι τεχνικές παράμετροι της εξέτασης σε 68 παιδιά, ικανό δείγμα για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Στην συνέχεια οι μετρήσεις κατηγοριοποιήθηκαν σε έξη ομάδες και πραγματοποιήθηκαν προσομοιώσεις Monte Carlo με τον κώδικα MCNP -4C2 για κάθε ομάδα, με σκοπό να υπολογιστούν τα δοσιμετρικά μεγέθη ενεργός δόση Ε και εναποτιθέμενη ενέργεια ε. Επίσης εκτιμήθηκε με κατάλληλους συντελεστές η πιθανότητα εμφάνισης κακοηθειών εξαιτίας της έκθεσης σε ιοντίζουσα ακτινοβολία. Η μελέτη συμπληρώθηκε με νέες προσομοιώσεις, προκειμένου να ελεγχθεί χωριστά κάθε μία από τις παραμέτρους της ακτινολογικής εξέτασης: γεωμετρική προβολή, απόσταση εστίας-δέρματος, φάσμα φωτονίων-υψηλή τάση ανόδου λυχνίας. Οι επιπλέον έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν με σκοπό την βελτιστοποίηση της εξέτασης και την καλύτερη ακτινοπροστασία του εξεταζόμενου. Τέλος, τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με μελέτες από την διεθνή βιβλιογραφία και διεσταυρώθηκαν με εφαρμογές λογισμικού όπως το PCXMC. Διαπιστώνεται ότι οι τιμές δόσεων ΔΕΕ είναι σε σχετική συμφωνία με την διεθνή πρακτική, ενώ οι τιμές Ε είναι μεγαλύτερες. Ωστόσο υπάρχουν δυνατότητες άμεσης βελτίωσης της ακτινοπροστασίας των ασθενών, με σημαντικότερη την αλλαγή της προσθοπίσθιας προβολής σε οπισθοπρόσθια. Επίσης, η προσεκτική επιλογή των παραμέτρων έκθεσης και των ορίων εξέτασης, από κατάλληλα εκπαιδευμένους ραδιολόγους- χειριστές ακτινολογικών μηχανημάτων, είναι δυνατόν να ελαττώσει περαιτέρω την δόση.
Ανοσοφαινοτυπικά χαρακτηριστικά πρωτοπαθών καρκινωμάτων μαστού με κατ' εξοχήν μεταστατική νόσο
Authors: Κορδέλλα Βασιλική
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή διερεύνησε τις διαταραχές στην έκφραση ρυθμιστικών πρωτεϊνών του κυτταρικού κύκλου σε μεταστατικά καρκινώματα του μαστού. Συγκεκριμένα μελετήθηκαν περιστατικά πρωτοπαθών καρκινωμάτων μαστού με κατ' εξοχήν οστική μεταστατική νόσο με σκοπό την διερεύνηση μηχανισμών παθογένεσης και προγνωστικών δεικτών. Στις προαναφερθείσες πρωτεΐνες-ρυθμιστές του κυτταρικού κύκλου επιλέχθηκαν τα μόρια των κυκλινών (D1, D2, D3, Ε και Β1) που δρουν ως ευδωτικοί παράγοντες, καθώς και οι αναστολείς των κυκλινο-εξαρτώμενων κινασών (p27, p21)-αρνητικοί ρυθμιστές του κυτταρικού κύκλου-, ενώ παράλληλα διερευνήθηκε και η έκφραση των ογκοκατασταλτικών γονιδίων p53 και BCL-2. Σύμφωνα με την ποιοτική εκτίμηση του ανοσοιστοχημικού αποτελέσματος η μέση τιμή της έκφρασης των καρκινικών κυττάρων όσον αφορά την πρωτεΐνη p27 παρουσίασε στην ομάδα των οστικών μεταστάσεων τιμή 95/84, 16%, στην ομάδα των ελεύθερων μεταστάσεων περιστατικών 40/41, 9% και στην ομάδα των σπλαγχνικών μεταστάσεων 40/37, 5%. Η σύγκριση των τιμών αυτών ευρέθη να χαρακτηρίζεται από στατιστική σημαντικότητα (p=0.0001). Προσεγγίζοντας τους λοιπούς ανοσοιστοχημικούς δείκτες παρατηρούμε ότι η πρωτεΐνη cyclin Β1 παρουσίαζε σημαντικά μειωμένα επίπεδα έκφρασης στην ομάδα των οστικών μεταστάσεων σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες εξεταζόμενων ασθενών (p=0.007), η πρωτεΐνη cyclin D1 παρουσίαζε μέτρια επίπεδα έκφρασης (p=0.02) και η πρωτεΐνη cyclin Ε ευρέθη σε χαμηλή έκφραση στη συγκεκριμένη ομάδα ασθενών. Οι κυκλίνες D και Ε συσχετίσθηκαν στατιστικά σημαντικά με την έκφραση της πρωτεΐνης BCL2, ενώ παράλληλα η έκφραση της πρωτεΐνης Cyclin D1 παρουσίασε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την έκφραση των οιστρογονικών υποδοχέων (p=0.03). Η συνολική εικόνα της έκφρασης των εξεταζόμενων δεικτών στην υποομάδα των ασθενών με μεταστατική οστική νόσο αποτυπώνεται στο ακόλουθο ιστόγραμμα. Το χαρακτηριστικό αυτό γονιδιακό υπόστρωμα εξηγεί την τάση των ασθενών αυτών να διαφοροποιούν την πρόγνωσή τους από τις υπόλοιπες και μπορεί να αποτελέσει τη βάση εξόρμησης για την ανάπτυξη περισσότερο αποδοτικών στοχευμένων θεραπευτικών πρακτικών (αντισώματα/ επικουρική χημειοθεραπεία).
Αλληλεπιδράσεις μετάλλων και μεταλλοπρωτεϊνών in vivo και in vitro μετά από stress
Authors: Μανέ Φωτεινή
Published: August 2021

Η τοξική δράση των μετάλλων ασκείται άμεσα ή έμμεσα σε κυτταρικό επίπεδο, σε επίπεδο οργάνων ή και συστημάτων και εκδηλώνεται με οξέα ή χρόνια συμπτώματα ανάλογα με το είδος του μετάλλου, την τοξικότητα της συγκέντρωσης του και τον χρόνο έκθεσης του οργανισμού. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η μελέτη των δράσεων ενός μετάλλου, του καδμίου (Cd), σε υποτοξικές και τοξικές συγκεντρώσεις και διάφορους χρόνους έκθεσης, σε κύτταρα (εμβρυϊκοί ινοβλάστες ανθρώπινου πνεύμονα MRC-5 και εμβρυϊκοί ινοβλάστες ποντικού ΝΙΗ/3Τ3) και σε οργανικό επίπεδο με εστίαση στον ρόλο του ως τοξικού βαρέος μετάλλου και ως ενδοκρινούς διαταράκτη της αναπαραγωγικής λειτουργίας σε έναν υδρόβιο οργανισμό, το χρυσόψαρο Carassius auratus. Επίσης μελετήθηκε ο ρόλος ενός απαραίτητου μετάλλου, του ψευδαργύρου (Zn), στην αποκατάσταση των τοξικών δράσεων του καδμίου. Τέλος, επιχειρήθηκε να διευκρινιστεί η πιθανολογούμενη σχέση του καδμίου με την αδυναμία αναπαραγωγής που παρατηρείται σε γεννήτορες ιχθύων στο περιβάλλον της Λίμνης Παμβώτιδας. Η τοξικότητα του Cd in vitro, σε κυτταρικές σειρές 3Τ3 και MRC-5, που υπολογίστηκε μέσω της μείωσης της κυτταρικής βιωσιμότητας και της ικανότητας πολλαπλασιασμού φαίνεται να είναι σημαντική για επίπεδα έκθεσης στο μέταλλο μεγαλύτερα του 1μΜ. Οι συγκεντρώσεις ωστόσο 0.1-1μΜ φαίνεται να προκαλούν αύξηση της βιωσιμότητας και του πολλαπλασιασμού των κυττάρων. Η τοξικότητα του Cd in vivo, σε πληθυσμούς Carassius, κατόπιν έκθεσης τους σε 1-5 ppb Cd, που υπολογίστηκε μέσω προσδιορισμού του μετάλλου σε ιστούς, με τη μέθοδο της Φασματοφωτομετρίας Ατομικής Απορρόφησης με φούρνο γραφίτη (GF-AAS) προκαλεί χρόνο- και δόσο- εξαρτώμενη αύξηση των συγκεντρώσεων του σε όλους τους ιστούς (βράγχια, νεφρούς, ήπαρ, γονάδες) πλην του μυϊκού. Η συγκέντρωση Cd 1ppb φαίνεται να είναι λειτουργικά και ιστολογικά η πλέον ηπατοτοξική. Το Cd φαίνεται να έχει δράσεις ενδοκρινούς διαταράκτη. Κατόπιν έκθεσης σε Cd 5ppb θηλυκών Carassius, η αναπαραγωγική ωρίμανση που εκτιμήθηκε μέσω της 17-β οιστραδιόλης ορού με τη μέθοδο της ραδιοανοσομετρίας (RIA) και ιστολογικής εξέτασης των γονάδων, καθυστερεί αλλά όσο αυξάνεται η συγκέντρωση του μετάλλου χρονικά φαίνεται ότι επάγονται προστατευτικοί μηχανισμοί, που αποκαθιστούν μερικά τις προκύπτουσες διαταραχές από τα μέταλλα. Η ομάδα που εκτέθηκε σε Cd 1ppb φαίνεται να επηρεάζεται σημαντικά λειτουργικά, με αποτέλεσμα, υπό ορισμένες συνθήκες, οι μικρές συγκεντρώσεις να είναι αρκετά βιοδραστικές και ελάχιστα επαγωγικές προστατευτικών μηχανισμών. Η αποκατάσταση των τοξικών ή ενδοκρινικών επιπτώσεων του Cd σε επιβαρημένους από το μέταλλο πληθυσμούς Carassius με έκθεση σε Zn δεν είναι αποτελεσματική, ενώ η μεταφορά τους σε περιβάλλον ελεύθερο Cd είναι αποτελεσματικότερη.
Μελέτη προϊόντων της ελληνικής αμπελουργίας και οινοποίησης
Authors: Αναστασιάδη Μαρία
Published: August 2021

Στόχος της διατριβής αποτέλεσε ο ποιοτικός και ποσοτικός προσδιορισμός του πολυφαινολικού περιεχομένου των σημαντικότερων γηγενών ποικιλιών του είδους V. Vinifera που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή οίνου στην Ελλάδα καθώς επίσης των παραγόμενων μονοποικιλιακών οίνου και των υποπροϊόντων της οινοποίησης. Επιπλέον μελετήθηκε η εποχική και ετήσια διακύμανση του πολυφαινολικού περιεχομένου των σταφυλιών και η επίδραση της διαδικασίας της οινοποίησης στη σύσταση των παραγόμενων οίνων. Οι αναλυτικές τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν ήταν RP-HPLC και φωτομετρικές μέθοδοι. Τα εκχυλίσματα και οι οίνοι ελέχθηκαν ως προς την αντιοξειδωτική τους δράση in vitro με τις μεθόδους α) DPPH, β) FRAP γ) προστασία οξείδωσης LDL και δ) μέτρηση μείωσης ενδοκυτταρικών ενεργών μορφών οξυγόνου (ROS). Επίσης προσδιορίστηκε η αντιβακτηριακή δράση των εκχυλισμάτων έναντι στον μικροοργανισμό Listeria monocytogenes. Συμπερασματικά τα ελληνικά αμπελοκομικά προϊόντα εμφανίζουν πλούσια πολυφαινολική σύσταση η οποία επηρεάζεται εκτός από την ποικιλία και από τις κλιματολογικές συνθήκες και τη γεωγραφική περιοχή. Η αντιοξειδωτική δράση των ερυθρών οίνων και των εκχυλισμάτων σταφυλιών και υποπροϊόντων είναι πολύ έντονη ενώ αντίθετα η αντιβακτηριακή δράση εμφανίζεται μέτρια.
Η σχέση της πλοειδίας του DNA του βιοπτικού υλικού του προστάτη, με το στάδιο της νόσου, σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη που υποβλήθηκαν σε ριζική προστατεκτομή
Authors: Αργυρόπουλος Βασίλειος
Published: August 2021

Στη δική μας μελέτη, έγινε προσπάθεια συσχετισμού της πλοειδίας του DNA του βιοπτικού καρκινικού υλικού,σε αρρώστους υποψήφιους για ριζική προστατεκτομή, με το στάδιο της νόσου, αλλά και με άλλους προγνωστικούς παράγοντες.Οι παράγοντες οι οποίοι εξετάστηκαν, ήταν: η ηλικία, το στάδιο της νόσου, το gleason score της βιοψίας, το gleason score του χειρουργικού παρασκευάσματος μετά τη ριζική προστατεκτομή, καθώς και το προεγχειρητικό ειδικό προστατικό αντιγόνο (PSA) ορού.Αναφορικά με την ηλικία, βρέθηκε ότι καθώς αυτή αυξάνεται στο υπό μελέτη δείγμα των ασθενών, έχουμε και μία παράλληλη αύξηση των ανευπλοειδικών όγκων, σε βάρος των διπλοειδικών, όχι όμως στατιστικά σημαντική.Η μελέτη της πλοειδίας του DNA του βιοπτικού καρκινικού υλικού, σε σχέση με το προεγχειρητικό PSA ορού, έδειξε τα εξής :Δεν παρατηρήθηκε καμία συσχέτιση του PSA με τους ανευπλοειδικούς όγκους, αναφορικά πάντα με το συγκεκριμένο εύρος τιμών PSA των ασθενών της παρούσας εργασίας (4-15,78 ng/ml).Αντίθετα, υπάρχει στατιστικά σημαντική συσχέτιση (ρ=0,042), ανάμεσα στην αύξηση των τιμών PSA και την αντίστοιχη αύξηση του ποσοστού των διπλοειδικών όγκων.Με άλλα λόγια, οι διπλοειδικοί όγκοι δείχνουν να έχουν τάση προς υψηλότερες τιμές PSA, τουλάχιστον μέχρι την ανώτερη υπό εξέταση τιμή (15,78ng/ml).Σε ότι αφορά την συσχέτιση του DNA-ploidy με το παθολογικό στάδιο της νόσου, παρατηρούμε ότι έχουμε μία σαφή υπεροχή ανευπλοειδικών όγκων στο στάδιο Τ4, καθώς και διπλοειδικών στο στάδιο T3a^oTOO0, η συνολική μελέτη της πλοειδίας του DNA, σε σχέση με το119παθολογικό στάδιο της νόσου, δεν εμφανίζει στατιστικά σημαντική συσχέτιση.Η μελέτη του gleason score του βιοπτικού υλικού, δεν εμφανίζει στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την πλοειδία των όγκων των υπό εξέταση ασθενών, αν και υπάρχει μία σαφής υπεροχή των διπλοειδικών, στο φάσμα των τιμών 5-7.Επίσης, σε ότι αφορά το μετεγχειρητικό gleason score, ούτε κι εδώ βλέπουμε στατιστικά σημαντική συσχέτιση, με το DNA-ploidy των ασθενών μας (κι εδώ παρατηρείται προτίμηση των διπλοειδικών όγκων στα όρια των τιμών 5-7).Ανακεφαλαιώνοντας, απ’όλες τις παραμέτρους που εξετάστηκαν για τη μεταβλητή DNA-ploidy, βρέθηκε στατιστικά σημαντική, μόνο το προεγχειρητικό PSA ορού.Οι παράμετροι που εξετάστηκαν και δεν βγήκαν στατιστικά σημαντικές, ήταν η ηλικία, το στάδιο, το gleason score της βιοψίας και αυτό του χειρουργικού παρασκευάσματος.Ειδικότερα, μόνο οι διπλοειδικοί όγκοι δείχνουν στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την αύξηση των τιμών του προεγχειρητικού PSA των ασθενών.Το αποτέλεσμα αυτό, φυσικά δεν είναι αρκετό από μόνο του για να καθορίσει ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα και θα χρειαστεί η μελέτη πολυπληθέστερων σειρών για τη στήριξή του.120
Η επίδραση γεωλογικών και ανθρωπογενών παραγόντων στην ποιότητα και την χημική σύσταση των υπόγειων νερών περιοχών της Ανατολικής Αττικής
Authors: Αλεξάκης Δημήτριος
Published: August 2021

Οι υπόγειοι υδάτινοι πόροι των περιοχών Γραμματικού, Μαραθώνα, Σπάτων, Κερατέας και Λαυρίου πρέπει να αξιοποιηθούν στο έπακρο χάριν της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης της περιοχής. Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε η ποιότητα του υπόγειου νερού διαφόρων υδροφόρων οριζόντων προκειμένου να συμβάλλει στην διαχείριση των υδάτινων πόρων. Πραγματοποιήθηκαν χημικές αναλύσεις σε 93 δείγματα υπόγειου νερού για τα εξής συστατικά Ca2+, Mg2+, HCO3-, CI-, Si4+, Na+, SO42-, NO3-, NO2-, PO43-, K+, B, Fe, Sr, Ag, As, Ba, Be, Bi, Cd, Ce, Co, Cr, Cu, Mo, Ni, Pb, Sb, Se, Ti, V, W, Zn, Al, Li, Mn, P, U, Au, Th καθώς και μετρήσεις ηλεκτρικής αγωγιμότητας, ολικών διαλυμένων στερεών και pH. Η διακύμανση των παραμέτρων που αναλύθηκαν έχει ως εξής: S042- 9-840 mgL-1, ΝΟ3- 0-272 mgL-1, Ρ2O5 0-19000 μgL·1, Ca 5-370 mgL-1, Mg 5-241 mgL-1, Na 5-621 mgL-1, Κ 0.1-60 mgL-1, Si 2-20 mgL-1, Β 0-600 μgL-1, Ba 0-175 μgL-1, Zn 5-900 μgL-1, Pb 10-25 μgL-1, As 0-540 μgL-1, Mn 20-250 μgL-1, Cr 20-90 μgL-1, Cu 2-50 μgL-1, Ni 5-30 μgL-1, Sb 10-61 μgL-1, Se 20-45 μgL-1, W 23-206 μgL-1, Al 100-500 μgL-1, Fe 10-1690 μgL-1. Τα υπόγεια νερά έχουν υψηλές τιμές νιτρικών και φωσφορικών που αποδίδονται στις αγροτικές και αστικές χρήσεις γης. Οι υψηλές τιμές ολικών διαλυμένων στερεών, θειικών, νατρίου, μαγνησίου, χλωρίου, βορίου αποδίδονται στην θαλάσσια διείσδυση. Η θειούχος μεταλλοφορία στην περιοχή του Λαυρίου ευθύνεται για τις υψηλές τιμές αρσενικού, ψευδαργύρου και θειικών στα υπόγεια νερά της περιοχής. Τα γεωχημικά δεδομένα των υπόγειων νερών σε συνδυασμό με τα ισοτοπικά δεδομένα αποδεικνύουν ανάμιξη θαλάσσιου και υπόγειου νερού στις περιοχές Γραμματικού, Μαραθώνα και Αρτέμιδος. Υδρογεωχημικές και στατιστικές μέθοδοι εφαρμόσθηκαν προκειμένου να μελετηθεί κάποια πιθανή σχέση μεταξύ των χημικών και φυσικών παραμέτρων. Πραγματοποιήθηκε επίσης αξιολόγηση της ποιότητας του υπόγειου νερού για οικιακή ή αρδευτική χρήση.
Δομική ανάλυση βιομορίων που αλληλεπιδρούν με πυρηνικά οξέα
Authors: Ανδρουλάκη Μαρία
Published: August 2021

Η R.PvuII είναι μία περιοριστική ενδονουκλεάση που ανήκει στην κατηγορία των Τύπου II περιοριστικών ενδονουκλεασών, και καταλύει την παλίνδρομη αλληλουχία CAT/CTG, αφήνοντας τυφλά άκρα. Είναι το μόνο μέχρι σήμερα περιοριστικό ένζυμο που μετατράπηκε από την ομοδιμερή μορφή του σε μονομερές με την προσθήκη ενός πεπτιδικού linker, GlySerGlyGly, διατηρώντας ταυτόχρονα τις καταλυτικές του ιδιότητες. Σχεδιάστηκαν, κλωνοποιήθηκαν και παράχθηκαν διάφορες στοχευμένες μεταλλάξεις σε αμινοξικά κατάλοιπα που έχουν σημαντικό ρόλο στην αναγνώριση και κατάλυση, με σκοπό την περαιτέρω δομική και βιοχημική μελέτη του ενζύμου αυτού. Στόχος μας ήταν η δημιουργία περιοριστικών ενζύμων που να αναγνωρίζουν ασύμμετρες αλληλουχίες ολιγονουκλεοτιδίων. Οι μεταλλάξεις κρυσταλλώθηκαν με τη «μέθοδο της κρεμαστής σταγόνας» και η συλλογή των κρυσταλλογραφικών δεδομένων έγινε στο συγχροτρόνιο του EMBL-DESY. Η επίλυση των κρυσταλλογραφικών δομών τους έγινε χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα MOLREP (Vagin & Teplyakov, 1997). Τα κρυσταλλικά συστήματα που ανήκουν είναι το Ρ2 και το Ρ4₂. Σε πειράματα πρόσδεσης με μη αποδιατακτικά πηκτώματα πολυακρυλαμίδης παρουσία CaCI₂ με τρία διαφορετικά μήκη συγγενούς DNA, παρατηρήθηκαν διαφορετικά αποτελέσματα για κάθε μία από τις μεταλλάξεις και με αυτό τον τρόπο μελετήθηκε η σημαντικότητα που έχουν τα αμινοξικά κατάλοιπα που αντικαταστάθηκαν για την αναγνώριση και πρόσδεση στην συγγενή αλληλουχία του DNA. Σε πειράματα κατάλυσης με μη αποδιατακτικά πηκτώματα πολυακρυλαμίδης παρουσία του απαραίτητου συμπαράγοντα MgCI₂ με τρία διαφορετικά μήκη συγγενούς DNA, η συμπεριφορά των μεταλλαγμένων ενζύμων διαφοροποιείται, τόσο μεταξύ τους όσο και με την scPvuII και καθοριστικό ρόλο έχει το μήκος του συγγενούς DNA που χρησιμοποιείται κάθε φορά. Πειράματα κατάλυσης με υπερελικωμένο πλασμιδιακό DNA σε πηκτώματα αγαρόζης παρουσία του απαραίτητου συμπαράγοντα MgCI₂, έδειξαν ότι ο τρόπος και η διάρκεια κατάλυσης διαφέρει για το καθένα από αυτά. Η περισσότερο ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι αφορά μία συγκεκριμένη μετάλλαξη που φαίνεται να καταλύει με μη συμμετρικό τρόπο το DNA. Από μετρήσεις που έγιναν με την μέθοδο SAXS (Small Angle Scattering, Svergun, D. I., Petoukhov 2001) στο συγχροτρόνιο του EMBL-DESY, φαίνεται ότι οι μεταλλαγμένες πρωτεΐνες δεν παρουσιάζουν ιδιαίτερες διαφοροποιήσεις σε σχέση με την scPvuII, γεγονός που συμφωνεί και με την ανάλυση των κρυσταλλογραφικών δεδομένων.
Μοριακοί μηχανισμοί της προσαρμογής στο σκοτάδι σε απομονωμένους φωτουποδοχείς με χρήση ηλεκτροφυσιολογικής μελέτης και κυτταρικής απεικόνισης
Authors: Τσίνα Ευθυμία
Published: August 2021

Η διαδικασία της οράσεως ξεκινά με τη φωτοϊσομερίωση του χρωμοφόρου τηςοπτικής χρωστικής, της 11 -c/s ρετινάλης, στην all-trans ισομορφή του. Ο κύκλος τηςοράσεως περιλαμβάνει μία ακολουθία αντιδράσεων που οδηγούν στην αναγέννηση τηςοπτικής χρωστικής και ξεκινούν με την αναγωγή της all-trans ρετινάλης σε ρετινόλη.Αντικείμενο της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνηθούν οι φυσιολογικές καιβιοχημικές συσχετίσεις του αρχικού αυτού βήματος της προσαρμογής στο σκοτάδι. Αυτόεπιτεύχθηκε με παρακολούθηση της χρονικής πορείας της παραγωγής και απόσυρσης τηςall-trans ρετινάλης από τα έξω τμήματα απομονωμένων φωτοϋποδοχέων σαλαμάνδρας, οιοποίοι εκτέθηκαν σε δυνατό φως, εκμεταλλευόμενοι τον ενδογενή φθορισμό της ρετινόληςόταν αυτή εκτείθεται σε φως μήκους κύματος κοντά στο UV. Η ανάκτηση του ρεύματοςσκότους και οι μεταβολές της ευαισθησίας των κυττάρων κάτω από τις ίδιες συνθήκεςκαταμετρήθηκαν με εξωκυττάριο καταγραφή του ρεύματος που διαπερνά τη μεμβράνη τους.Η μετατροπή της all-trans ρετινάλης σε ρετινόλη μετά την έκθεση στο δυνατό φωςβρέθηκε ότι είναι πάνω από 60 φορές ταχύτερη στα κωνία σε σχέση με τα ραβδία, και ότιεξαπλώνεται από την περιοχή του έξω τμήματος κοντά στο ελλειψοειδές προς τοαπομακρυσμένο του άκρο. Η απομάκρυνση της ρετινόλης από τα κωνία συμβαίνειαυτόματα, ενώ στα ραβδία απαιτεί την παρουσία εξωγενών λιπόφιλων ουσιών. Υπάρχειθετική συσχέτιση ανάμεσα στην αναγωγή της all-trans ρετινάλης σε ρετινόλη και τηνανάκτηση της ευαισθησίας των ραβδίων. Επιπλέον, η παρουσία της IRBP(Interphotoreceptor Retinoid Binding Protein) διευκολύνει την απόσυρση της all-transρετινόλης από τα κύπαρα αυτά, ενώ παράλληλα επιταχύνει τη χρονική πορεία ανάκαμψηςτου ρεύματος σκότους. Αυτό υποδηλώνει ότι ο ρυθμός με τον οποίο η ρετινόλη ανάγεται σερετινόλη μπορεί να παίζει σημαντικό ρόλο στην επανάκτηση της απάντησης που ακολουθεί τη φωτοδιάσπαση της οπτικής χρωστικής. Τα παραπάνω αποτελέσματα θα μπορούσαν ενμέρει να ερμηνεύσουν το γιατί τα κωνία μπορούν να ανακτήσουν την ευαισθησία τουςγρήγορα, επιτρέποντας έτσι την όραση σε συνθήκες έντονου φωτισμού.
Μελέτη των φυλών αιγών Δαμασκού, μαχαίρα και της μεταξύ τους διασταύρωσης με έμφαση στην ανάπτυξη των εριφίων και στα χαρακτηριστικά των αποδιδόμενων σφαγίων
Authors: Κούμας Αλκιβιάδης
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση των παραγωγικών και αναπαραγωγικών χαρακτηριστικών των αιγών, της φυλής Δαμασκού, Μαχαιρά και της μεταξύ τους διασταύρωσης, ως επίσης και η μελέτη των χαρακτηριστικών του σφαγίου των τριών ομάδων ζωών στις ηλικίες σφαγής των 80, 110 και 140 ημερών κατόπιν εντατικής πάχυνσης μετά τον απογαλακτισμό των εριφίων (49±3 μέρες μετά τον τοκετό). Χρησιμοποιήθηκαν τα ποίμνια Δαμασκού και διασταυρωμένων αιγών των σταθμών του Υπουργείου Γεωργίας Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος στην Αχέλεια της Επαρχίας Πάφου και το ποίμνιο της φυλής Μαχαιρά στην ημιορεινή περιοχή Ορειτών της Επαρχίας Πάφου με υψόμετρο 470 m. Τα ποίμνια Δαμασκού και της F₁ αποτελούνταν από 350 και 60 άτομα, αντίστοιχα και εκείνο της Μαχαιρά από 120 άτομα. Για τον προσδιορισμό της πρώτης αναπαραγωγικής περιόδου σε θηλυκά ερίφια των φυλών Δαμασκού και Μαχαιρά καθώς και της εποχικότητας των ενηλίκων αιγών των πιο πάνω φυλών διεξήχθη σειρά πειραμάτων στον πειραματικό σταθμό αιγοπροβάτων του Ινστιτούτου Γεωργικών Ερευνών στη Λευκωσία με διαγνωστικό μέσο τη συγκέντρωση της προγεστερόνης στον ορό αίματος που υπολογίστηκε με ραδιοανοσοβιολογική (RIA) μέθοδο. Έγινε επίσης προσδιορισμός της αναπαραγωγικής ωρίμανσης αρσενικών εριφίων των τριών ομάδων σε ζώα που γεννήθηκαν το Νοέμβριο ή Ιανουάριο - Φεβρουάριο και υπολογίστηκε η συγκέντρωση της τεστοστερόνης στον ορρό αίματος με τη μέθοδο RIA. Για τη μελέτη της παχυντικής ικανότητας των αρσενικών εριφίων των τριών ομάδων μέχρι την ηλικία των 80, 110 και 140 ημερών διεξήχθησαν τρεις σειρές πειραμάτων εντατικής πάχυνσης αμέσως μετά τον απογαλακτισμό με κατά βούληση πρόσληψη συμπυκνωμένης τροφής. Η αξιολόγηση των χαρακτηριστικών του σφαγίου στις τρεις ηλικίες σφαγής έγινε στο αριστερό ημισφάγιο 14 εριφίων για κάθε ηλικία σφαγής και ομάδα. Έγινε τεμαχισμός του σφαγίου στα επιμέρους τεμάχια, (μηρός, ωμοπλάτη, στήθος και στηθοπλευρές, κοιλιά, οσφύς και τράχηλος) και ακολούθησε διαχωρισμός των τεμαχίων σε κρέας, λίπος και οστά. […]
Μελέτη πιθανοτήτων μετάδοσης του ιού της ηπατίτιδας C με κάθετη και οριζόντια μεταβίβαση
Authors: Πρεβεδουράκη-Δαχλύθρα Καλλιόπη
Published: August 2021

Στόχοι της διατριβής ήταν α) Η διερεύνηση της συχνότητας της HCV λοίμωξης σε Ελληνίδες και μη, έγκυες γυναίκες και η κάθετη μεταβίβαση της μόλυνσης στα νεογνά τους, β) Η διερεύνηση της συχνότητας και του κινδύνου λοίμωξης HCV μετά από μετάγγιση αίματος σε πολυμεταγγιζόμενα παιδιά με θαλασσαιμία. Α) Η μελέτη 2800 εγκύων για HCV διεπίστωσε 24 με anti-HCV(+) αντισώματα (ποσοστό 0.85%) από τις οποίες 13 δέχθηκαν τη συνέχιση της έρευνας και 8 από αυτές (61.5%) ήταν HCV-RNA(+) αφού ελέγχθηκαν με PCR κατά το τοκετό. Τα 13 νεογνά που γεννήθηκαν είχαν θετικά anti-HCV αντισώματα (παθητική μεταφορά αντισωμάτων) ενώ τέλος 1 νεογνό βρέθηκε HCV-RNA(+) από HCV-RNA(+) μητέρα (ποσοστό κάθετης μετάδοσης 12.5% στις HCV-RNA(+) μητέρες και συνολικά 7.69%) που αρνητικοποιήθηκε μετά 6 μήνες στον έλεγχο με PCR (παροδική ιαιμία). Διαπιστώθηκε θετική συσχέτιση της HCV λοίμωξης (ιικό φορτίο) της μητέρας για τη μετάδοση στο νεογνό ενώ δεν τεκμηριώθηκε για το είδος του τοκετού, την πρώϊμη ρήξη των υμένων και τον μητρικό θηλασμό. Β) Η μελέτη 259 anti-HCV(-) πολυμεταγγιζόμενων παιδιών με θαλασσαιμία που έλαβαν 70-732 μονάδες αίματος (1993-2000) έδωσε ποσοστό ορομετατροπής (15/259) ή 6.35% και ρυθμό μόλυνσης 0.212 ανά 10³ μονάδες αίματος (1:4715) με πραγματική μόλυνση σε 4, ώστε τελικά ο ρυθμός μόλυνσης ήταν 0.056 ανά 10³ μονάδες αίματος (1:17683) και το ποσοστό ορομετατροπής 1.54%.