bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Συσσώρευση βαρέων μετάλλων σε εμπορικούς υδρόβιους οργανισμούς
Authors: Γιαννακοπούλου Λουκία
Published: September 2021

Η εργασία παρέχει πληροφορία για τις συγκεντρώσεις σε βαρέα μέταλλα δύο εμπορικών ειδών ιχθύων και τις διαφορές που καθένα παρουσιάζει στις συγκεντρώσεις που προσδιορίζονται στους ιστούς του, καθώς και κατά πόσο αυτό μπορεί να επηρεάσει τον άνθρωπο. Ο Παγασητικός Κόλπος (που βρίσκεται στην Κεντρική Ελλάδα) είναι ένα ευαίσθητο οικοσύστημα εξαιτίας της εγγύτητάς του με την πόλη του Βόλου, που χρησιμοποιείται ως λιμάνι και αποτελεί βιομηχανική περιοχή, αλλά και με την περιοχή του Αλμυρού, η οποία χαρακτηρίζεται από γεωργικές εκροές, αστικά και βιομηχανικά λύματα. Οι συγκεντρώσεις των βαρέων μετάλλων μετρήθηκαν σε ένα βενθικό (Mullus barbatus) και ένα βενθοπελαγικό είδος (Pagellus erythrinus). Τα δείγματα συλλέχθηκαν σε μηνιαία βάση από το Σεπτέμβριο του 2009 μέχρι και τον Αύγουστο του 2010. Οι συγκεντρώσεις του χρωμίου (Cr), του χαλκού (Cu), του ψευδαργύρου (Zn) και του καδμίου (Cd) μετρήθηκαν στον μυϊκό ιστό, στα βράγχια, στη σπονδυλική στήλη, αλλά και στο ίδιο το εναπομείναν άτομο έπειτα από την ανατομία και αφότου πραγματοποιήθηκαν οι απαραίτητες μετρήσεις. Επιπρόσθετα, μικρός αριθμός αναλύσεων πραγματοποιήθηκε στον εγκέφαλο, τις γονάδες, την καρδιά, το συκώτι και τους σπονδύλους των ιχθύων. Ο δείκτης ευρωστίας (K), ο γοναδοσωματικός δείκτης (GSI) και ο ηπατοσωματικός δείκτης (HSI) υπολογίστηκαν. Τα δείγματα χωνεύθηκαν σε σύστημα υγρής χώνευσης με μικροκύματα (χρησιμοποιήθηκε το πρωτόκολλο 3052 από την Αμερικανική Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος). Η συγκέντρωση του ψευδαργύρου (Zn) μετρήθηκε με την τεχνική της φλόγας (Flame Atomic Absorption Spectrometry) και τη χρήση συνδυασμού ακετυλενίου με αέρα, ενώ οι συγκεντρώσεις του χαλκού (Cu), του χρωμίου (Cr) και του καδμίου (Cd) μετρήθηκαν με την τεχνική του φούρνου γραφίτη (Graphite Furnace Atomic Absorption Spectrometry). Η Μέγιστη Ασφαλής Κατανάλωση – ΜΑΚ (Maximum Safe Consumption - MSC) υπολογίστηκε με δύο τρόπους: σε ημερήσια και σε εβδομαδιαία βάση. Για τα δείγματα μυϊκού ιστού της κουτσομούρας οι τιμές του περιεχομένου σε μέταλλα είναι ως εξής: σε Cr (0,05-4,33 mg/Kg ξ.β.), σε Cu (1,34-7,91 mg/Kg ξ.β.), σε Zn (9,20-275,73 mg/Kg ξ.β.) και σε Cd (0,00-0,40 mg/Kg ξ.β.). Οι τιμές των δειγμάτων μυϊκού ιστού του λυθρινιού είναι αντίστοιχα: Cr (0,37-6,24 mg/Kg ξ.β.), Cu (1,56-6,75 mg/Kg ξ.β.), Zn (7,87-74,00 mg/Kg ξ.β.) και Cd (0,1-1,2 mg/Kg ξ.β.). Η εποχή και το μέγεθος των ατόμων που εξετάστηκαν ήταν οι σημαντικότεροι παράγοντες επίδρασης στην μεταβλητότητα των συγκεντρώσεων των μετάλλων στα δείγματα των ειδών. Η «Μέγιστη Ασφαλής Ημερήσια Κατανάλωση» (ΜΑΗΚ) του είδους M. barbatus ήταν άνω των 150 g για τις γυναίκες και δεν υπερέβαινε τα 200 g για τους άντρες, ενώ για το P. erythrinus υπερέβαινε τα 160g για τις γυναίκες και τα 220g για τους άντρες. Οι συγκεντρώσεις των βαρέων μετάλλων στα βρώσιμα μέρη των ειδών M. barbatus και P. erythrinus του Παγασητικού κόλπου δεν έδειξαν ενδεχόμενο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία.
Ανθρωπολογικές και οντολογικές προϋποθέσεις της πολιτικής φιλοσοφίας
Authors: Γαλανόπουλος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Στην εργασία αυτή εξετάζεται η σχέση συμβατότητας, ή μη, του κλασικού φιλελευθερισμού και του κλασικού αναρχισμού, στη βάση των ανθρωπολογικών και οντολογικών προϋποθέσεών τους.
Ανοσομορφολογική και ανογενετική ετερογένεια του λεμφώματος από το κύτταρο του μανδύα
Authors: Πούλιου Ευδοξία
Published: September 2021

Αναζητήσαμε επιπρόσθετες ενδείξεις για την οντογένεση του ΛΚΜ από τη μορφολογική, ανοσοϊστοχημική και ανοσογενετική ανάλυση 206 ασθενών. Το 67% των περιπτώσεων (124 από 185) ταυτοποιήθηκε ως κοινή ποικιλία, 48 από 185 περιπτώσεις (ποσοστό 26%) εντάχθηκαν στην βλαστοειδή ποικιλία, ενώ η πλειόμορφη ποικιλία αναγνωρίστηκε μόνο σε 13 από 185 περιπτώσεις (ποσοστό 7%).Η περαιτέρω ανάλυση και εκτίμηση του συνόλου των περιστατικών εστιάστηκε κυρίως: i) στους δείκτες CD27 και IRF4(MUM1), οι οποίοι κανονικά δεν εκφράζονται από τα φυσιολογικά παρθένα Β λεμφοκύτταρα της ζώνης του μανδύα. (Agematsu K 2000) (Tsuboi K, Iida S, Inagaki H, Kato M, et al 2000) ii)στον δείκτη DBA44 ο οποίος φυσιολογικά εκφράζεται στα μονοκυτταροειδή Β-κύτταρα σε διάφορα Β-κυτταρικής προέλευσης λεμφώματα αλλά όχι στο ΛκΜ. (Al Saati T, Caspar S, Brousset P, Chittal S, 1989) iii) στην έκφραση επιφανειακών ανοσοσφαιρινών (IgM,IgD, IgA,IgG).Μετά από την συνδυαστική μελέτη όλων των ανοσοιστοχημικών χρώσεων τα αποτελέσματα συνοψίζονται ως εξής : i)οι 104 από τις 193 περιπτώσεις (53.9%) ήταν θετικές για τον δείκτη CD27, ii)οι 14 από τις 158 περιπτώσεις (8.8%) ήταν θετικές για τον δείκτη DBA44, iii)οι 46 από τις 83 περιπτώσεις (55.4%) ήταν θετικές για τον δείκτη MuM-1(IRF4), iv)οι 73 από τις 103 περιπτώσεις (71%) ήταν SIgM+SIgD+, οι 24 από τις 103 (23%) ήταν SIgM+SIgD-, και 3 περίπου (3%) ήταν SIgM- SigD+ ή IgG+. Σαράντα επτά από τις 102 περιπτώσεις για τις οποίες είχαμε δεδομένα, (ποσοστό 46%) είχαν υψηλό δείκτη κυτταρικού πολλαπλασιασμού Ki67 (≥30%). (Hoster E, Rosenwald A, Berger F, Bernd HW, Hartmann S, et al 2016). Οι περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις ανήκαν στην βλαστοειδή και την πλειόμορφη ποικιλία (23/25, 92% και 10/10, 100% αντίστοιχα) σε αντίθεση με την κοινή ποικιλία στην οποία παρατηρήθηκε σημαντικά μικρότερο ποσοστό (14/57,24,5%) (p<0.001). Παράλληλα, μελετήθηκαν 154 περιστατικά ασθενών με ΛκΜ στα οποία έγινε εκλεκτική ενίσχυση των αναδιαταγμένων γονιδίων IGHV. Από την ανάλυση του IGHV γονιδίου προκύπτει υπεροχή της ομάδας IGHV3-21 (21/154 : 13.6%) ενώ ακολουθεί η ομάδα IGHV4-34 με μικρή διαφορά( 19/154: 12.3%), η ομάδα IGHV3-23 (16/154, 10.4%) και η ομάδα γονιδίων IGHV1-8 (15/154, 9.7%). Όλα τα ευρήματα ως εδώ επιβεβαιώνουν και ενισχύουν προηγούμενες μελέτες σχετικά με την ανοσοφαινοτυπική ετερογένεια που παρατηρείται στο ΛκΜ. (Gao J, Peterson L, Nelson B ,et al 2009), ενώ παράλληλα προσθέτουν σημαντικές πληροφορίες σχετικά με την έκφραση επιφανειακής ανοσοσφαιρίνης. Ορισμένοι συνδυασμοί ανοσοφαινοτυπικων και ανοσογενετικών ευρημάτων, οι οποίοι ταυτοποιήθηκαν για πρώτη φορά διεθνώς στην παρούσα μελέτη, διαφέρουν σαφώς από το προφίλ του παρθένου λεμφοκυττάρου της ζώνης του μανδύα (απουσία ΣΥΜ, CD27-, IRF4-, DBA.44-). Τα συγκεκριμένα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της αλληλεπίδρασης με το μικροπεριβάλλον στην ανάπτυξη και εξέλιξη του ΛΚΜ. Επίσης, υπαινίσσονται ισχυρά την ύπαρξη πολλαπλών οντογενετικών οδών ή, εναλλακτικά, διαφορετικών Β λεμφοκυττάρων προέλευσης για το ΛΚΜ.
Ζητήματα της αποδεικτικής διαδικασίας στην πολιτική δίκη κατά το ελληνικό, αγγλικό και κυπριακό δίκαιο-ιδίως η εμμάρτυρη απόδειξη
Authors: Ιωαννίδη Αναστασία-Μαρία
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή με τον τίτλο «Ζητήματα της αποδεικτικής διαδικασίας στην πολιτική δίκη κατά το ελληνικό, αγγλικό και κυπριακό δίκαιο – ιδίως η εμμάρτυρη απόδειξη» αφορά σε μία συγκριτική επισκόπηση ζητημάτων της αποδεικτικής διαδικασίας στην πολιτική δίκη κατά το ελληνικό, αγγλικό και κυπριακό δίκαιο με ιδιαίτερη έμφαση στο εμμάρτυρο αποδεικτικό μέσο και την αντιμετώπισή του από την εκάστοτε, από τις ως άνω αναφερθείσες, έννομη τάξη. Η διατριβή αναπτύσσεται σε τρεις βασικές θεματικές ενότητες, όσες και οι υπό σύγκριση έννομες τάξεις, με τέταρτη θεματική ενότητα - τα πορίσματα της συγκριτικής έρευνας. Επίσης, στην τελευταία θεματική ενότητα αναλύεται η επιρροή των ομοιοτήτων και των διαφορών της καθεμίας υπό σύγκριση έννομης τάξεως σχετικά με το αποδεικτικό μέσο του μάρτυρα, στο πλαίσιο διευθετήσεως μιας διασυνοριακής διαφοράς και συγκεκριμένα, υπό το πρίσμα του Κανονισμού (ΕΚ) 1206/2001.Αρχικά αναλύεται η έννοια και η σημασία του δικαιώματος αποδείξεως, ενώ στη συνέχεια η κάθε έννομη τάξη, ελληνική, αγγλική και κυπριακή καταλαμβάνει και μία θεματική ενότητα στην οποία αναπτύσσονται με συντομία τα είδη αποδείξεως που ισχύουν σε καθεμία από αυτές, με εκτενέστατη την ανάλυση του αποδεικτικού μέσου του μάρτυρα και των όσων ισχύουν σχετικά με αυτό. Ακολουθεί ξεχωριστή ενότητα με τα πορίσματα της συγκριτικής έρευνας, όπως αυτά εντοπίζονται σε τρία σημεία για τα οποία ακολουθεί και σχετική ανάπτυξη. Ειδικότερα, αυτά αφορούν στα είδη αποδείξεως της καθεμίας υπό σύγκριση έννομης τάξεως, στο αντικείμενο αποδείξεως και στο εμμάρτυρο αποδεικτικό μέσο. Το τελευταίο αυτό, με τη σειρά του αναλύεται εκτενώς στις επιμέρους θεματικές που αφορούν στην ικανότητα και στον εξαναγκασμό του μάρτυρα, στις κατηγορίες μαρτύρων, στις περιπτώσεις που το απόρρητο εμποδίζει τη δυνατότητα καταθέσεως και ποιες κατηγορίες μαρτύρων δεσμεύονται από αυτό, την εξ ακοής μαρτυρία και πως αυτή αντιμετωπίζεται από το εκάστοτε υπό κρίση δίκαιο αποδείξεως και τέλος, πως αντιμετωπίζεται η εμμάρτυρη απόδειξη σε έναν εναλλακτικό τρόπο επιλύσεως μιας διαφοράς, όπως είναι αυτός της διαμεσολαβήσεως. Τα πορίσματα της συγκριτικής έρευνας ακολουθεί ενότητα σχετικά με την επιρροή των ομοιοτήτων και των διαφορών της καθεμίας υπό κρίση έννομης τάξεως στην αποδεικτική διαδικασία που διεξάγεται στο εξωτερικό κατά τους κανόνες του Κανονισμού (ΕΚ) 1206/2001. Αυτά εξειδικεύονται σε τέσσερα επιμέρους σημεία και αφορούν στη διεξαγωγή αποδείξεων από κράτος εκτελέσεως, στη διεξαγωγή αποδείξεων έπειτα από την επιβολή μέτρων καταναγκασμού, την άρνηση εκτελέσεως της παραγγελίας για τη διεξαγωγή αποδείξεων από κράτος μέλος του οποίου ζητείται η συνδρομή και τέλος, στην περίπτωση της απευθείας διεξαγωγής αποδείξεων στο κράτος εκτελέσεως από το ίδιο το αιτούν κράτος μέλος.
Airborne pollen patterns along an altitudinal gradient of the Italian Alps
Authors: Λεοντίδου Κλεοπάτρα
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν (α) η ανάπτυξη κατάλληλης μεθοδολογίας ανίχνευσης και ταυτοποίησης γύρης σε περιβαλλοντικά δείγματα με εφαρμογή μοριακών προσεγγίσεων και (β) η εφαρμογή αυτής της μεθοδολογίας για την ανίχνευση χωρικών και χρονικών προτύπων της αερομεταφερόμενης γύρης σε μια υψομετρική διαβάθμιση και τη διερεύνηση της δυνατότητας να χρησιμοποιηθεί η προσέγγιση metabarcoding για την βιοπαρακολούθηση των αλλαγών της βλάστησης. Αναπτύχθηκε κατάλληλο πρωτόκολλο επεξεργασίας δειγμάτων διαφορετικού τύπου και πολυπλοκότητας προς απομόνωση του DNA γύρης, χρησιμοποιήθηκαν οι μέθοδοι αλληλούχισης Sanger και νέας γενιάς (NGS) και συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα που προέκυψαν με τα προερχόμενα από την κλασική μέθοδο ταυτοποίησης γύρης με μικροσκόπιο. Το πρωτόκολλο αυτό σε συνδυασμό με τη μέθοδο NGS εφαρμόστηκε σε περιβαλλοντικά δείγματα από έξι οικοτόπους των Ιταλικών Άλπεων (εθνικό πάρκο Paneveggio–Pale di San Martino) ενώ κατασκευάστηκε μια τοπική βάση δεδομένων με αλληλουχίες DNA για τα taxa γύρης της περιοχής. Παρέχοντας υψηλής ανάλυσης αποτελέσματα, η προσέγγιση metabarcoding μπορεί να εφαρμοστεί για εκτίμηση της φυτικής βιοποικιλότητας και για την παρακολούθηση αλλαγών στη βλάστησης, κυρίως αυτών που αφορούν στη σύνθεση παρά στην αφθονία των ειδών.
Η απαγόρευση διάθεσης στον ΚΠολΔ
Authors: Ευθυμίου Χρήστος
Published: September 2021

Ο στόχος της διδακτορικής διατριβής έγκειται στην έρευνα της απαγόρευση διάθεσης στον ΚΠολΔ. Στο πρώτο μέρος εξετάστηκε η σχέση μεταξύ των διατάξεων του ΚΠολΔ που προβλέπουν απαγόρευση διάθεσης και του άρθρ. 175 εδ. β ΑΚ, η νομική φύση της έννομης συνέπειας της προβλεπόμενης ακυρότητας, ο τρόπος επενέργειάς της στον ΚΠολΔ. Υιοθετήθηκε ως βάση για την διαπίστωση του περιεχομένου της απαγόρευσης θα πρέπει να τεθεί η έννοια της διάθεσης, όπως η τελευταία γίνεται αντιληπτή στο ουσιαστικό δίκαιο. Στο δεύτερο μέρος, ερευνήθηκε η απαγόρευση διάθεσης ως έννομη συνέπεια των κατ’ ιδίων μέτρων προσωρινής έννομης προστασίας, που εντάσσεται στην διαγνωστική δίκη. Μετά τη θεμελίωση της έννομης συνέπειας ανάλογα με το είδος του μέτρου προσωρινής έννομης προστασίας (προσωρινή διαταγή, συντηρητική κατάσχεση και δικαστική μεσεγγύηση), εξετάστηκαν τα αντικειμενικά, υποκειμενικά και χρονικά όρια της απαγόρευσης, αλλά και η συρροή περισσότερων νομικών δεσμεύσεων (τόσο στο πεδίο της προσωρινής έννομης προστασίας όσο και στο πεδίο της αναγκαστικής εκτέλεσης) επί του ίδιου περιουσιακού στοιχείου. Αυτοτελώς εξετάστηκε η δυνατότητα θεμελίωσης δικαστικής απαγόρευσης διάθεσης μέσω του ασφαλιστικού μέτρου της προσωρινής ρύθμισης κατάστασης. Στο τρίτο μέρος εξετάστηκε η απαγόρευση διάθεσης ως συνέπεια των διαφόρων μορφών αναγκαστικής κατάσχεσης, και ειδικά η σχετική ανενέργεια των δημοσίων εγγραφών ως συνέπειας της κατάσχεσης ακινήτου. Μεταξύ άλλων, προσεγγίστηκαν ζητήματα που ανακύπτουν στο πλαίσιο των πολλαπλών κατασχέσεων, και αναλύθηκαν εκτενώς τα αντικειμενικά, υποκειμενικά και χρονικά όρια της απαγόρευσης διάθεσης στο πεδίο της αναγκαστικής εκτέλεσης. Ειδικά στην κατάσχεση στα χέρια τρίτου εξετάστηκε και η πρόσθετη απαγόρευση διάθεσης που καταλαμβάνει τον τρίτο. Στην αναγκαστικής κατάσχεσης ειδικού περιουσιακού στοιχείου, εξετάστηκε η επενέργεια της απαγόρευσης διάθεσης όταν κατάσχεται ως όλον η επιχείρηση, και η δυνατότητα πολλαπλής αναγκαστικής κατάσχεσης του ίδιου ειδικού περιουσιακού στοιχείου.
Comparative study of the compliance predictors for the vaccination against human papillomavirus (HPV) among young aged women
Authors: Δοναδίκη Ελισάβετ
Published: September 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της Δημόσιας Υγείας και μια από τις επικρατέστερες γυναικολογικές κακοήθειες. Η λοίμωξη ΗPV είναι το πιο συχνά σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα και η αιτιολογική συσχέτιση της με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας είναι αδιαμφισβήτητη. Ο σκοπός της έρευνας ήταν η εκτίμηση της εμβολιαστικής κάλυψης και ο προσδιορισμός του επιπέδου γνώσης για το εμβόλιο HPV φοιτητριών τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 3.153 φοιτήτριες τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης ηλικίας 18-26 ετών. Ανώνυμο ερωτηματολόγιο χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο, το οποίο περιελάμβανε ερωτήσεις που αφορούσαν στα δημογραφικά χαρακτηριστικά όπως η ηλικία, εκπαιδευτικό επίπεδο των συμμετεχουσών και των γονέων τους, μόνιμη σχέση ή όχι, πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, καθώς και μεταβλητές που αφορούν στην υγεία και στη σεξουαλική συμπεριφορά όπως συνήθειες καπνίσματος, επίσκεψη σε γυναικολόγο, προηγούμενη σεξουαλική εμπειρία, ηλικία πρώτης σεξουαλικής επαφής, αριθμός σεξουαλικών συντρόφων και αντισυλληπτική συμπεριφορά. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η εμβολιαστική κάλυψη ήταν 25,8 %. Η νεαρή ηλικία, η Πανεπιστημιακή εκπαίδευση, η επίσκεψη σε γυναικολόγο, η χρήση προφυλάξεων, η εύκολη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, αποτέλεσαν θετικούς παράγοντες για εμβολιασμό. Επιπρόσθετα, όσων οι γονείς είχαν υψηλότερο εκπαιδευτικό επίπεδο είχαν διπλάσια πιθανότητα στο να εμβολιαστούν. Η εμβολιαστική κάλυψη ήταν 27,3% και 24,9% για φοιτήτριες Επιστημών Υγείας και μη, αντίστοιχα. Ο εμβολιασμός σχετιζόταν θετικά με το υψηλό επίπεδο γνώσης, ενώ οι φοιτήτριες Επιστημών Υγείας είχαν υψηλότερα επίπεδα γνώσης για το εμβόλιο του ΗPV. Ωστόσο οι φοιτήτριες που είχαν υψηλά σκορ σε γενικούς αντιληπτούς φραγμούς για τον εμβολιασμό, στα μη αντιληπτά γενικά και ειδικά οφέλη, ήταν πιθανότερο να μην συμμορφωθούν με τον εμβολιασμό. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η συμμόρφωση με τον εμβολιασμό ΗPV των φοιτητριών τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, είναι σε μη αποδεκτά επίπεδα χαμηλή, παρά το γεγονός ότι ο εμβολιασμός είναι δωρεάν και το επίπεδο γνώσης και εμβολιαστικής κάλυψης του δείγματος της έρευνας, παρατηρήθηκε κάτω από τα επιθυμητά επίπεδα. Ακόμα και οι φοιτήτριες Επιστημών Υγείας είχαν χαμηλά επίπεδα γνώσεων σχετικά με τον εμβολιασμό ΗPV. Σε εθνικό επίπεδο είναι επιτακτική ανάγκη η δημιουργία Εθνικού Προγράμματος Πρόληψης. Μόνο όταν το ποσοστό εμβολιαστικής κάλυψης του γυναικείου πληθυσμού αγγίξει τα ποσοστά της Ευρώπης, θα υφίσταται πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας στην Ελλάδα. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ: Απαιτούνται παρεμβάσεις Δημόσιας Υγείας για την εξασφάλιση πρόσβασης στο εμβόλιο σε όλους τους φοιτητές και η κάλυψή του από την κοινωνική ασφάλιση των Ιδρυμάτων, καθώς και πραγματοποίηση προγραμμάτων ενημέρωσης στα σχολεία, στα ιδρύματα, στα νοσοκομεία και στις υπηρεσίες της κοινότητας στοχεύοντας στην αύξηση των γνώσεων σχετικά με τον εμβολιασμό και κατ’ επέκταση σε αυξημένη εμβολιαστική κάλυψη.
Ο ρόλος της εννοιακής μεταφοράς στην συγκρότηση των εννοιών του αριθμού σε παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας
Authors: Βλάχου Μαρία
Published: September 2021

Αρκετοί προσεγγίζουν τις μεταφορές όχι μόνο ως γλωσσικές εκφράσεις αλλά και ως τρόπο σκέψης που καθιστά δυνατή τη σύλληψη αφηρημένων φαινομένων μέσω της συσχέτισής τους με απτές εμπειρίες. Στο θεωρητικό πλαίσιο της εννοιακής μεταφοράς έχει υποστηριχτεί ότι ειδικότερα για την κατανόηση του αριθμού είναι απαραίτητες τέσσερις μεταφορές: οι αριθμοί ως συλλογές αντικειμένων, ως ολότητες, ως φυσικά τμήματα και ως θέσεις σε διαδρομή. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι εκπαιδευτικοί χρησιμοποιούν μεταφορές που επηρεάζουν με κάποιο τρόπο τη μάθηση. H παρούσα διατριβή περιγράφει αρχικά τις μεταφορές που αξιοποιούνται στο ελληνικό σχολείο ειδικότερα για την εισαγωγή στην πληθική και διατακτική έννοια του αριθμού. Διερευνά επίσης τις συνέπειες των μεταφορών που τυχόν αξιοποιούνται στη μάθηση. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δύο τμήματα νηπιαγωγείου και σε δύο πρώτης τάξης του δημοτικού. Τα δεδομένα αντλήθηκαν από το λόγο της τάξης και τα σχολικά εγχειρίδια, επίσης από ατομικές συνεντεύξεις με τις τέσσερις εκπαιδευτικούς και οκτώ παιδιά από κάθε τμήμα. Τα αποτελέσματα έδειξαν δύο μεταφορές να κυριαρχούν στο λόγο των εκπαιδευτικών και των παιδιών καθώς και στα σχολικά εγχειρίδια: οι αριθμοί ως συλλογές αντικειμένων και ως θέσεις σε διαδρομή. Οι άλλες δύο αξιοποιήθηκαν ελάχιστα από εκπαιδευτικούς και παιδιά. Ωστόσο, η μεταφορά οι αριθμοί ως ολότητες αναγνωρίστηκε σε σημαντικό ποσοστό στα εγχειρίδια. Τα ευρήματα έδειξαν γενικότερα αρκετές ομοιότητες ως προς το είδος και τον τρόπο χρήσης των μεταφορών, αλλά και διαφορές ανάμεσα στο λόγο των εκπαιδευτικών και των εγχειριδίων καθώς επίσης μεταξύ των εκπαιδευτικών. Τα δεδομένα για τις επιπτώσεις των μεταφορών έδειξαν ότι τις περισσότερες φορές διευκόλυναν τη μάθηση. Ωστόσο, εντοπίστηκαν και σημεία δυσκολιών εκ μέρους των παιδιών, ειδικότερα όταν δεν αντιστοιχούνταν ρητά από την εκπαιδευτικό οι δύο όψεις της μεταφοράς, δηλαδή η πηγή της στις καθημερινές εμπειρίες των παιδιών με τον αφηρημένο μαθηματικό στόχο ή αναμιγνύονταν ασυναίσθητα διαφορετικές μεταφορές. Τα ευρήματα υποδεικνύουν την ανάγκη πιο συστηματικής διερεύνησης των μεταφορών που αξιοποιούνται στη διδασκαλία των μαθηματικών και την ανάγκη ευαισθητοποίησης των εκπαιδευτικών στον κατάλληλο τρόπο χρήσης τους.
Ανοσολογικά εργαστηριακά κριτήρια της αλλεργικής βρογχοπνευμονικής ασπεργίλλωσης σε παιδιά με ινοκυστική νόσο
Authors: Κατελάρη Άννα
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η αλλεργική βρογχοπνευμονική ασπεργίλλωση (ABΠA) και η ευαισθητοποίηση στον Aspergillusfumigatus (AFS) παρατηρούνται συχνά στους ασθενείς με κυστική ίνωση (ΚΙ). Ο σκοπός της συγκεκριμένης έρευνας ήταν να διερευνηθεί η χρησιμότητα της δοκιμασίας διέγερσης των βασεοφίλων (ΒΑΤ) στις συγκεκριμένες αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Μέθοδος: Η δοκιμασία BAT (CD63 και CD203c) πραγματοποιήθηκε σε 56 ασθενείς με ΚΙ (17ΑΒΠΑ, 24 AFS και 15 non-AFS). Κατά την ανάλυση εφαρμόστηκαν καμπύλες ROC και ανάλυση επιβίωσης. Αποτελέσματα: Και οι δύο δείκτες συνεισέφεραν σημαντικά στη διάγνωση της ΑΒΠΑ (P value < 0,001 και για τους δυο). Δώδεκα AFS ασθενείς πληρούσαν τα κριτήρια για τη διάγνωση της ΑΒΠΑ κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης. Ο διάμεσος χρόνος διάγνωσης της ΑΒΠΑ ήταν 9 μήνες για τους ασθενείς εκείνους των οποίων οι τιμές της μεθόδου ΒΑΤ βρίσκονταν πάνω από τα βέλτιστα κατώφλια (P value < 0.001 και για τους δυο δείκτες). Συμπεράσματα: Η δοκιμασία BAT μπορεί να θεωρηθεί ως ένα αξιόπιστο επιπρόσθετο κριτήριο για τη διάγνωση της ΑΒΠΑ στην κυστική ίνωση αλλά και ένας πιθανός βιοδείκτης για την παρακολούθηση των ασθενών με AFS.
Μελέτη του μηχανισμού ρύθμισης της ρετρομετάθεσης
Authors: Μάντζιου Στεφανία
Published: September 2021

Τα σύνθετα ρετροτρανσποζόνια SVA (SINE-R, VNTR, Alu) αποτελούν την εξελικτικά νεότερη οικογένεια σύνθετων ρετρομεταθετών στοιχείων στο ανθρώπινο γένωμα. Απαντώνται σε ~2670 αντίγραφα και ενοχοποιούνται για την πρόκληση γενετικών ασθενειών (πχ. λευχαιμία, νευροϊνωμάτωση κλπ) με διάφορους μηχανισμούς. Έχει υποστηριχθεί ότι κινητοποιούνται από την πρωτεΐνη ORF2 των LINE-1 ωστόσο η μεταγραφική τους ρύθμιση παραμένει άγνωστη σε μεγάλο βαθμό.Στην παρούσα μελέτη ανακτήθηκαν, αρχικά, τα πλήρους μήκους SVA του ανθρώπινου γενώματος μέσω της βάσης δεδομένων UCSC. Έγινε κατηγοριοποίηση ανάλογα με τη γενωμική τους θέση και βρέθηκε ότι σχεδόν το σύνολο των SVA εδράζονται παρακείμενα στη θέση έναρξης της μεταγραφής ή εντός γονιδίων. Με στόχο την απομόνωση ενός ενεργού SVA, χρησιμοποιήθηκαν ειδικοί εκκινητές και κλωνοποιήθηκαν μεταγραφήματα SVA από κύτταρα λευχαιμικού ασθενούς. Μέσω νουκλεοτιδικής σύγκρισης (BLAST-NCBI) αποδείχτηκε η ομολογία με ακολουθίες SVA οι οποίες και χαρτογραφήθηκαν στο ανθρώπινο γένωμα. Χρησιμοποιώντας DNA από βλάστες ενός ασθενή με οξεία Β-λεμφοβλαστική λευχαιμία κλωνοποιήθηκε το SVA-C που εδράζεται στο 1ο ιντρόνιο του γονιδίου SMOC-1 (SVASMOC1-L). Ωστόσο αυτό χαρακτηρίστηκε από έλλειψη 347 νουκλεοτιδίων στην περιοχή VNTR σε σχέση με το αντίστοιχο SVA στο γονιδίωμα αναφοράς.Το SVASMOC1-L σημάνθηκε με ειδική κασέτα ανίχνευσης ρετρομετάθεσης που εξασφαλίζει την έκφραση της φθορισμογόνου πρωτεΐνης EGFP αποκλειστικά και μόνο, έπειτα από ένα γεγονός ρετρομετάθεσης (SVA/EGFP-INT). Μετά από διαμόλυνση και ανάλυση FACS σε κυτταρικούς κλώνους βρέθηκε ότι τα θετικά σε ρετρομετάθεση κύτταρα αποτελούσαν το 0.1-32% του συνόλου σε μαζικούς και μονήρεις κλώνους Α549, το 0.5-4.8% σε μαζικούς και μονήρεις κλώνους HeLa και το 4.7-6.3% σε μαζικούς κλώνους Η1299. Διαμόλυνση σε κύτταρα HUT-78 και Jurkat απέδωσε συχνότητες ρετρομετάθεσης 31.7- και 70.8%, αντίστοιχα. Τα γεγονότα ρετρομετάθεσης ανιχνεύθηκαν στις περισσότερες περιπτώσεις μέσω EGFP-θετικών κυττάρων με μικροσκοπία UV, τα οποία περαιτέρω πιστοποιήθηκαν ως γενωμικές ενσωματώσεις με ανάλυση PCR. Τα αυξημένα γεγονότα ρετρομετάθεσης συσχετίστηκαν σε κύτταρα Α549 με αλλαγή φαινοτύπου, φαινόμενα αυτοφαγίας, απόκτηση διηθητικότητας και ιδιοτήτων βλαστικών κυττάρων. Σε κύτταρα κλώνων Α549, βρέθηκε ότι το SVASMOC1-L μπορεί να κινητοποιηθεί από: α. την αντίστροφη μεταγραφάση ORF2 των LINE-1, β. αναστολείς των αποακετυλασών (Τριχοστατίνη-Α και βαλπροϊκό οξύ), γ. το αντικαρκινικό φάρμακο Ετοποσίδιο και δ. επαγόμενο οξειδωτικό στρες από υπεροξείδιο του υδρογόνου και αρσενικό.Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης αποδεικνύουν πειραματικά για πρώτη φορά ότι: 1. ένα VNTR-ελλειμματικό ρετροτρανσποζόνιο SVA είναι ρετρομεταθετικά ενεργό, 2. πολλαπλασιαστικά ενεργά κύτταρα, όπως τα καρκινικά, παρέχουν τις προϋποθέσεις για την τέλεση γεγονότων ρετρομετάθεσης και 3. ένα SVA με υψηλό δυναμικό ρετρομετάθεσης, μπορεί να συμβάλλει στην κακοήθη εξέλιξη της λευχαιμίας.
Σχεδίαση, ανάπτυξη και εφαρμογή ευφυών αλγορίθμων υπολογιστικής νοημοσύνης σε προβλήματα εύρεσης βέλτιστου ωρολογίου προγράμματος εργασίας για το προσωπικό δημοσίων και ιδιωτικών φορέων
Authors: Σώλος Ιωάννης
Published: September 2021

Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή σχετίζεται με τη σχεδίαση, ανάπτυξη και εφαρμογή ευφυών αλγορίθμων Υπολογιστικής Νοημοσύνης σε προβλήματα εύρεσης βέλτιστου ωρολογίου προγράμματος εργασίας για το προσωπικό δημοσίων και ιδιωτικών φορέων. Το βασικό αντικείμενό της είναι η επίλυση του προβλήματος nurse rostering, ενώ ασχολείται και με την επίλυση του προβλήματος truck driver scheduling. Το γενικότερο επιστημονικό πεδίο στο οποίο εστιάζει η συγκεκριμένη Διδακτορική Διατριβή, είναι η Υπολογιστική Νοημοσύνη και οι αλγόριθμοι οι οποίοι διέπονται από της αρχές αυτής, προκειμένου να επιλυθούν προβλήματα προερχόμενα από τον ευρύτερο χώρο της Επιχειρησιακής Έρευνας. Τα προβλήματα nurse rostering και truck driver scheduling είναι από τα πιο δημοφιλή ανάμεσα στους επιστήμονες του χώρου, ενώ είναι γνωστό ότι είναι NP–complete στη γενική τους μορφή. Ως εκ τούτου, η δυσκολία επίλυσής τους τα καθιστά ιδιαίτερα ενδιαφέροντα. Δεν είναι δυνατόν να βρεθεί ντετερμινιστική μέθοδος επίλυσής τους, η οποία να τα επιλύει σε ικανοποιητικό βαθμό σε αποδεκτό χρόνο. Και αυτό διότι, η υπολογιστική τους πολυπλοκότητα, όσον αφορά το χρόνο επίλυσής τους, αυξάνει εκθετικά καθώς αυξάνεται το μέγεθός τους. Αυτός είναι ο λόγος που μας οδήγησε στη χρήση πιθανοτικών αλγορίθμων Υπολογιστικής Νοημοσύνης, οι οποίοι τελικά, είναι σε θέση να παράγουν ένα σχεδόν βέλτιστο πρόγραμμα σε αποδεκτό χρόνο.
Πειραματική μελέτη θερμικής ετερογένειας αθηρωματικής πλάκας με τη μέθοδο της ακτινομετρίας μικροκυμάτων
Authors: Μόλντοβαν Κάρμεν-Μαρία
Published: September 2021

Σκοπός. Ο σκοπός της παρούσης μελέτης είναι να διερευνηθεί εάν: 1) η MWR μπορεί να εφαρμοστεί με ασφάλεια για τη μη επεμβατική μέτρηση της θερμοκρασίας των αρτηριακών τοιχωμάτων και 2) οι μετρήσεις που πραγματοποιούνται με την τεχνική της MWR συσχετίζονται με τις μετρήσεις που καταγράφονται με τη μέθοδο της IVT και με την τοπική φλεγμονώδη αντίδραση όπως αυτή ανιχνεύεται με ιστολογικές τεχνικές. Μέθοδος. Στη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν 24 λευκά κουνέλια Νέας Ζηλανδίας (με βάρος 3.8 ± 0.5 kg) εκ των οποίων 12 τυχαιοποιήθηκαν σε αυτά που ακολούθησαν κανονική διατροφή, ενώ τα υπόλοιπα ακολούθησαν διατροφή πλούσια σε χοληστερόλη για 6 μήνες. Στη συνέχεια όλα τα κουνέλια προετοιμάστηκαν για τη διενέργεια ενδαγγειακής αγγειογραφίας, IVT και MWR της κοιλιακής αορτής. Η αορτή διαιρέθηκε σε 5 τμήματα των 2cm. Ως διαφορά θερμοκρασίας (ΔT IVT, ΔT MR,) κάθε τμήματος ορίστηκε η θερμοκρασία κάθε τμήματος μείον την ελάχιστη θερμοκρασία που καταγράφηκε και στα 5 τμήματα της αορτής. Ως μέγιστη διαφορά θερμοκρασίας (ΔT IVTmax, ΔT MR,) ορίστηκε η διαφορά της μέγιστης θερμοκρασίας που σημειώθηκε σε ολόκληρη την κοιλιακή αορτή μείον την ελάχιστη. Οι θερμογραφικές μετρήσεις με τις δύο μεθόδους συσχετίσθηκαν μεταξύ τους καθώς και με τα ιστολογικά ευρήματα. Αποτελέσματα. Και με τις δύο μεθόδους, οι διαφορές θερμοκρασίας ήταν υψηλότερες στα αθηρωματικά κουνέλια σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Σε όλα τα τμήματα, υπήρχε θετική συσχέτιση μεταξύ των διαφορών θερμοκρασίας που ανιχνεύτηκαν και με τις δύο μεθόδους (p < 0.001, R = 0.94). Παρατηρήθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ της ΔT MR και το αντίστοιχο πάχος της αθηρωματικής πλάκας όπως καθορίζεται με ιστολογικές μεθόδους. Τα τεμάχια αορτής με αυξημένη φλεγμονώδη αντίδραση είχαν υψηλότερη ΔT MR και ΔT IVT σε σχέση με τεμάχια αορτής με χαμηλή φλεγμονώδη αντίδραση. Συμπεράσματα. Η MWR ανιχνεύει με ασφάλεια και ακρίβεια τη θερμοκρασία των αρτηριακών τοιχωμάτων, η οποία αντανακλά την τοπική φλεγμονώδη αντίδραση και φαίνεται να έχει καλή συσχέτιση με την IVT, τα ιστολογικά και τα ανοσοϊστοχημικά ευρήματα.
Η επίπτωση των υποκείμενων νοσημάτων στην εξέλιξη του σηπτικού ασθενούς
Authors: Σιναπίδης Δημήτριος
Published: September 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η εξέλιξη του σηπτικού συνδρόμου συντελείται με διαφορετικό τρόπο στον κάθε συγκεκριμένο ασθενή. Είναι ανάγκη επομένως να καθορισθούν τα ακριβή αίτια αυτής της «διαφορετικότητας» στην εμφάνιση της σήψης. Η μελέτη αυτή σχεδιάσθηκε ακριβώς για να καθορίσει τον τρόπο με τον οποίο οι συννοσηρότητες υπεισέρχονται στην εμφάνιση της σήψης. ΜΕΘΟΔΟΙ: Έγινε ανάλυση σε 3509 ασθενείς με οξεία πυελονεφρίτιδα(AP), πνευμονία προερχόμενη από τη κοινότητα(CAP), ενδοκοιλιακή λοίμωξη(IAI), ή πρωτοπαθή βακτηριαιμία(BSI) και τουλάχιστο 2 σημεία συστηματικής φλεγμονώδους αντίδρασης. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν να καθορισθεί πως οι συννοσηρότητες όπως αυτές εκφράζονται με τον δείκτη συννοσηρότητας Charlson και το συγκεκριμένο υποκείμενο είδος λοίμωξης συμβάλλουν στην εμφάνιση του «Συνδρόμου ανεπάρκειας πολλών οργάνων». Το δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν να καθορισθεί ποιες ήταν οι συγκεκριμένες συννοσηρότητες ανάμεσα σε 18 καταγεγραμμένες που συνέβαλαν στη δημιουργία της σήψης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Όταν ο δείκτης συννοσηρότητας Charlson (CCI) ήταν >2, η αναλογία πιθανοτήτων για μετάπτωση σε σήψη ασθενών με ενδοκοιλιακή λοίμωξη ήταν 5,67 δηλ. σαφώς πιο υψηλή από ότι για ασθενείς με οξεία πυελονεφρίτιδα ή πρωτοπαθή βακτηριαιμία. Επιπρόσθετη λογιστική ανάλυση παλινδρόμησης ανέδειξε 7 συννοσηρότητες οι οποίες ευνοούν τη μετάπτωση σε σήψη ασθενών με οξεία πυελονεφρίτιδα, 4 συννοσηρότητες για ασθενείς με πνευμονία της κοινότητας, 6 για ασθενείς με ενδοκοιλιακή λοίμωξη και μόνο μία για τους ασθενείς με βακτηριαιμία. Η αναλογία πιθανοτήτων για εξέλιξη σε σήψη ή θάνατο για ασθενείς με λοίμωξη και παρουσία μίας ή δύο και περισσοτέρων συννοσηροτήτων ήταν μεγαλύτερη από ότι σε ασθενείς με απουσία συννοσηροτήτων. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η μελέτη μας περιγράφει πως τα διάφορα είδη λοίμωξης διαφέρουν ως προς το τρόπο που το καθένα τους μπορεί να οδηγήσει σε σήψη. Ο αριθμός των συννοσηροτήτων που αυξάνουν τον κίνδυνο δημιουργίας σήψης και τον κίνδυνο για θάνατο, ποικίλει ανάλογα με το είδος της υποκείμενης λοίμωξης.
Experimental poetics and materialities in the works of Susan Howe, Stephanie Strickland and Caitlin Fisher
Authors: Πουρνάρα Ελισσάβετ
Published: September 2021

Αυτή η διδακτορική διατριβή διερευνά την πειραματική ποιητική των Βόρειων Αμερικανίδων ποιητριών Susan Howe, Stephanie Strickland και Caitlin Fisher, εστιάζοντας στην υλική υπόσταση των έργων τους η οποία διαφοροποιείται μέσω των διαφορετικών μέσων που έχουν χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργία τους όπως είναι το έντυπο βιβλίο, ο υπολογιστής, το iPad, και η επαυξημένη πραγματικότητα. Συγκεκριμένα, η διατριβή επικεντρώνεται στις δυνατότητες καθώς και στα όρια των έντυπων και ψηφιακών εργαλείων όταν τίθενται στη διάθεση της λογοτεχνικής και ιδιαίτερα της ποιητικής παραγωγής. Η παρούσα διατριβή διερευνά πώς οι έννοιες της ανατροφοδότησης, ανάγνωσης από τον υπολογιστή, εμβύθισης αλλά και συσχετισμούς της φυσικής μας γλώσσας με τις γλώσσες προγραμματισμού εμπλουτίζουν τον ορισμό της ποίησης. Αυτή η διδακτορική διατριβή βασίζεται στις θεωρίες των Johanna Drucker, Ν. Katherine Hayles, Lev Manovich και Marie Laure Ryan σε σχέση με την υλικότητα, την οπτικότητα, τον προγραμματισμό και τις φυσικές γλώσσες, τη βάση δεδομένων, την αφήγηση, την εμβύθιση και ανατροφοδότηση. Το βασικό ερώτημα που επιχειρεί να διατυπώσει αυτή η διατριβή είναι πώς μπορούν να ερμηνευτούν τέτοιες πειραματικές ποιητικές πρακτικές, γεγονός που επιτυγχάνεται υιοθετώντας μια ευέλικτη προσέγγιση της ποιητικής πρακτικής, υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα τα λογοτεχνικά και ποιητικά στοιχεία των έργων που η διατριβή αυτή διερευνά. Το πρώτο κεφάλαιο επιχειρεί έναν θεωρητικό διάλογο μεταξύ της ποιητικής παραγωγής των τριών ποιητριών υπό μελέτη και συγκεκριμένων θεωρητικών τάσεων που έχουν αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια της Αμερικανικής ποιητικής παραγωγής τον εικοστό και εικοστό πρώτο αιώνα, ενώ στο δεύτερο κεφάλαιο συζητείται η ποιητική του έντυπου μέσου της Susan Howe στα βιβλία της The Midnight (2003), That This (2010), Spontaneous Particular: The Telepathy of Archives (2014) και Debths (2017). Το τρίτο κεφάλαιο επικεντρώνεται στο μεταβατικό στάδιο από το έντυπο στο ψηφιακό μέσο στην έντυπη ποιητική συλλογή Dragon Logic (2013) της Stephanie Strickland και στο πολυμεσικό της έργο Vniverse (2002, 2014). Το τελευταίο κεφάλαιο διερευνά την ποίηση σε επαυξημένη πραγματικότητα όπως αποτυπώνεται στα έργα Circle (2010) και 200 ​​Castles (2012) της Caitlin Fisher. Αυτή η διατριβή επιχειρεί να προσεγγίσει αλλά και να καταγράψει μία σειρά σύγχρονων πειραματικών έργων ποίησης σε μια προσπάθεια να επισημανθεί ο αντίκτυπος των τεχνολογιών γραφής, έντυπης και ψηφιακής, ως προς τη σύνθεση και ανάγνωση της ποίησης.
Επικύρωση της χρησιμότητας των νεότερων παραμέτρων του PSA ορού για την ανίχνευση του καρκίνου του προστάτη
Authors: Βλαχάκη Αγγελική
Published: September 2021

Σκοπός: Η αξιολόγηση της διαγνωστικής ικανότητας του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) ορού στη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη (ΚτΠ) σε συσχέτιση με τις ιστολογικές διαγνώσεις.Μεθοδολογία: Αναδρομική μελέτη των ιατρικών φακέλων 1053 ασθενών οι οποίοι υπεβλήθησαν σε βιοψία του προστάτη στην Ουρολογική Κλινική του Γενικού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων από τον Ιανουάριο του 2014 ως τον Αύγουστο του 2017. Η ολική συγκέντρωση του PSA και της αναλογίας ελεύθερο:ολικό PSA (%fPSA) συσχετίστηκε με το αποτέλεσμα της βιοψίας. Αποτελέσματα: Η συγκέντρωση του ολικού PSA ορού και της %fPSA στους ασθενείς που διαγνώστηκαν με ΚτΠ ήταν σημαντικά υψηλότερη από ότι στους ασθενείς με φλεγμονή, LGPIN καιHGPIN (p<0.05). Ωστόσο, παρατηρήθηκε αλληλοεπικάλυψη μεταξύ των ομάδων ασθενών (αρνητική βιοψία, LGPIN, HGPIN, ΚτΠ). Η συγκέντρωση του ολικού PSA ορού των ασθενών με ΚτΠ συσχετίστηκε θετικά με τη βαθμό κακοήθειας (p<0.05). Η θετική προγνωστική αξία (PPV, positivepredictive value) του PSA ορού σε ασθενείς με συγκέντρωση PSA μεταξύ 4 και 10 ng/ml (γκρίζα ζώνη)ήταν 28% ενώ η αρνητική προγνωστική αξία (NPV, negative predictive value) για ασθενείς με συγκέντρωση PSA μικρότερη από 4 ng/ml ήταν 81%. Για τη %fPSA η PPV και η NPV ήταν 23% και 86%, αντίστοιχα. Η ανάλυση των καμπύλων λειτουργικού χαρακτήρα δέκτη (ROC, Receiver OperatingCharacteristic curves) για το σύνολο των 980 ασθενών για τους οποίους υπήρχαν διαθέσιμες τιμέςPSA (εύρος 0.90-450 ng/ml) υπολόγισε το εμβαδό της περιοχής κάτω από την καμπύλη (AUC, areaunder the curve) ίσο με 0.619 (95% CI, 0.580-0.657). Για τους ασθενείς με PSA ορού μεταξύ 4 και 10ng/ml (n=647) το εμβαδό υπολογίστηκε σε 0.482 (95% CI, 0.374-0.590). Για την %fPSA η AUC στο σύνολο των ασθενών και στους ασθενείς στη γκρίζα ζώνη του PSA ήταν 0.403 (95% CI, 0.315-0.492)και 0.349 (95% CI, 0.246-0.451), αντίστοιχα. Συζήτηση: Τόσο το PSA όσο και η %fPSA δεν συσχετίζονται σε μεγάλο βαθμό με την διάγνωση και εξέλιξη του καρκίνου του προστάτη. Αν και μπορούν να αποτελέσουν ενημερωτικούς και ενδεικτικούς δείκτες, δεν αποτελούν δείκτες διάκρισης μεταξύ της ύπαρξης ή μη καρκίνου. Η ανάπτυξη νέων,εξειδικευμένων για τον καρκίνο του προστάτη (με αυξημένη ειδικότητα και ευαισθησία) και οικονομικά αποδοτικών δεικτών, είναι επιτακτική. Μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να εξετάσουν επίσης τα οφέλη από την εφαρμογή πολυπαραγοντικών μοντέλων για τον προ-διαγνωστικό έλεγχο του καρκίνου του προστάτη.
Επίδραση κυτταροτοξικών δράσεων συμπλόκων του βαναδίου στην ανάπτυξη κυτταρικών σειρών σαρκωμάτων
Authors: Παπαναστασίου Γεώργιος
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή μελετήθηκαν οι αντικαρκινικές ιδιότητες δύο συμπλόκων βαναδίου και συγκεκριμένα του V(V)OC18DEA (Σύμπλοκο 1) και του V(IV)Od-tocDPA (Σύμπλοκο 2).Πραγματοποιήθηκαν in vitro πειράματα: α) σε κύτταρα λειομυοσαρκώματος επίμυος Wistar(leiomyosarcoma cells, LMS), β) σε κύτταρα οστεοσαρκώματος ανθρώπου, επιθηλιακού τύπου (U2-OS) και γ) σε φυσιολογικούς εμβρυϊκούς ινοβλάστες πνεύμονα ανθρώπου (MRC-5). Εκτιμήθηκε η ικανότητα πολλαπλασιασμού των κυττάρων σε αυξανόμενες συγκεντρώσεις των συμπλόκων με τηχρήση χρωστικής MTT, η ικανότητα των LMS κυττάρων να αναπτύσσουν αποικίες μετά από έκθεση στα σύμπλοκα βαναδίου ενώ μελετήθηκε και ο μηχανισμός κυτταρικού θανάτου των LMS κυττάρων που προκαλούν τα σύμπλοκα με τη χρήση κυτταρομετρίας ροής (προσδιορισμό απόπτωσης/νέκρωσης και ανάλυση κυτταρικού κύκλου). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το Σύμπλοκο 1 έχει ισχυρή κυτταροτοξική δράση χωρίς να εμφανίζει εκλεκτικότητα, δρώντας τόσο στα καρκινικά όσο και στα φυσιολογικά κύτταρα ενώ αναστέλλει την ικανότητα των κυττάρων LMS να αναπτύσσουν αποικίες. Σε μεγάλες συγκεντρώσεις επάγει την απόπτωση των κυττάρων μειώνοντας τον αριθμό των κυττάρων στη Φάση G1 και στη Φάση S και αυξάνοντας τον στη Φάση G2/M. Το Σύμπλοκο 2 παρουσιάζει και αυτό ισχυρή κυτταροτοξική δράση – ασθενέστερη ωστόσο του Συμπλόκου 1- χωρίς εκλεκτικότητα ενώ δεν αναστέλλει την ανάπτυξη αποικιών των LMS κυττάρων. Το Σύμπλοκο 2 μείωσε τον αριθμό των κυττάρων στη Φάση G1 και τον αύξησε στη Φάση G2/M και στη Φάση S. Δεν επάγει ωστόσο την απόπτωση των κυττάρων. Συμπερασματικά, τα σύμπλοκα βαναδίου V(V)OC18DEA καιV(IV)OdtocDPA διαθέτουν ισχυρή κυτταροτοξική δράση in vitro ωστόσο απαιτούνται περαιτέρω μελέτες ώστε να αυξηθεί η εκλεκτικότητα δράσης των συμπλόκων σε καρκινικά κύτταρα αλλά και να εξακριβωθεί ο ακριβής μηχανισμός δράσης τους.
Χρεωκοπία και ματαίωση
Authors: Σιώμος Θωμάς
Published: September 2021

H εν λόγω διδακτορική διατριβή αποτελείται από τέσσερα μέρη: Α. Το θεωρητικό, Β. Το μεθοδολογικό Γ. Το πραγματολογικό και Δ. Το συμπερασματικό. Το θεωρητικό μέρος με τη σειρά του αναλύεται σε 3 επιμέρους κεφάλαια: 1. Τις εννοιολογήσεις τις κρίσης 2. Τη συμβολή των ΜΜΕ στην οικοδόμηση του Λόγου της Κρίσης 3. Την πολιτική σημασία των πρωτογενών και δευτερογενών μεσικών κρισιακών λόγων στο μεταδημοκρατικό περιβάλλον. Το μεθοδολογικό μέρος, με τη σειρά του, αποτελείται από τρία μέρη, το πρώτο αφορά στις μεθοδολογικές εφαρμογές της Θεωρίας του Λόγου, το δεύτερο στην παρακαταθήκη της κυβερνητικής παράδοσης και της συστημικής σκέψης (την οποία εκμεταλλεύθηκε ο Λακάν, ο οποίος αποτελεί και τον κρίκο που συνδέει τις δυο επιστημονικές σφαίρες: Θεωρία του Λόγου-Κυβερνητική), και ένα τρίτο μέρος για τις εναλλακτικές μεθοδολογικές προσεγγίσεις που θα χρησιμοποιούνται κατά περίσταση ως ενδείκτες τριγωνισμού και επαλήθευσης της εξηγητικής ισχύος της Θεωρίας του Λόγου. Το πραγματολογικό μέρος απαρτίζεται από ένα πολυτροπικό καλειδοσκόπιο μεσικών υλικών, στατιστικών μοτίβων και δεδομένων που συναρμόζουν διαφορετικού επιπέδου, τεχνολογίας, κλίμακας και αισθητικής λόγους, καθώς και έμπρακτους και ρηματικούς πόρους, σε ένα ενιαίο σύνολο. Τέλος, το συμπερασματικό μέρος περιλαμβάνει τις δέσμες νοητικών σχημάτων που συνολίζουν τα ευρήματα της ανάλυσης του πραγματολογικού υλικού σε έναν «Αλγόριθμο της Κρίσης» και προτείνουν τέσσερα διαφορετικά θεωρητικά σχήματα γεωμετρίας του λόγου, όπως την ονομάζει ο ερευνητής: τη σφαίρα της (ε)μεσότητας, την πυραμίδα του πολιτικού υποκειμένου και, τέλος, τον τόρο της κανονικότητας και τη ζώνη του Moebius του κρισιακού τρόπου.
Έκπτωση γνωσιακών λειτουργιών σε ασθενείς με κάταγμα άνω πέρατος μηριαίου οστού που υποβάλλονται σε γενική ή περιοχική αναισθησία
Authors: Σαμαρά Ευαγγελία
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της μελέτης μας ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της γενικής και της υπαραχνοειδούς αναισθησίας στη μετεγχειρητική έκπτωση των νευρογνωσιακών λειτουργιών σε ηλικιωμένους ασθενείς με κάταγμα ισχίου. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Μετά από έγκριση της επιστημονικής επιτροπής του νοσοκομείου και ενυπόγραφη δήλωση συγκατάθεσης των ασθενών, μελετήθηκαν 70 ασθενείς ηλικίας, 76,16 ± 6,7 ετών, κατηγορίας ASA I-III, που επρόκειτο να υποβληθούν σε επέμβαση αποκατάστασης κατάγματος ισχίου. Οι ασθενείς χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες, την ομάδα Α (n=33) που υποβλήθηκε σε γενική αναισθησία και την ομάδα Β (n=37) που υποβλήθηκε σε υπαραχνοειδή αναισθησία. Οι ασθενείς αξιολογήθηκαν προεγχειρητικά και μετεγχειρητικά με μια σειρά νευρογνωσιακών δοκιμασιών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Σε έκβαση 30 μέρες μετεγχειρητικά οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε γενική αναισθησία παρουσίασαν χειροτέρευση στην ενεργό μνήμη. Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε περιοχική αναισθησία παρουσίασαν επιδείνωση στην ενεργό μνήμη, στην αδρή νευρογνωσιακή κατάσταση, στην οπτικοκινητική ικανότητα, τη σύνθετη προσοχή και τη λεκτική ευχέρεια και μάθηση. Μεταξύ των δυο ομάδων καταγράφηκε σημαντική διαφορά στη σύνθετη προσοχή, με την ομάδα των ασθενών που υποβλήθηκε σε γενική αναισθησία να σημειώνει καλύτερες επιδόσεις. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε γενική αναισθησία σε έκβαση 30 μέρες μετεγχειρητικά έχουν καλύτερη νευρογνωσιακή λειτουργία στο επίπεδο της σύνθετης προσοχής από τους ασθενείς που υποβάλλονται σε υπαραχνοειδή αναισθησία. Περισσότερες έρευνες είναι ωστόσο αναγκαίες.
Stochastic aspects of chromatin and nuclear envelope dynamics in mouse embryonic stem cells
Authors: Χατζαντωνάκη Ελευθερία-Μαρία
Published: September 2021

Η διαδικασία διαφοροποίησης των εμβρυονικών βλαστικών κυττάρων συσχετίζεται με μία προοδευτική «ακινητοποίηση» της χρωματίνης, αύξηση των σχετικών επιπέδων ετεροχρωματίνης και μείωση της μεταγραφικής δραστηριότητας. Παρόλο που τα γεγονότα αυτά σηματοδοτούν τη σταδιακή μετάβαση από «κλειστές» σε «ανοιχτές» χρωματινικές καταστάσεις, πληθώρα γονιδίων επηρεάζεται κατά τη διάρκεια της κυτταρικής διαφοροποίησης, υποδηλώνοντας μία διαφορική αναδιαμόρφωση του χρωματινικού τοπίου. Χρησιμοποιώντας προσεγγίσεις που βασίστηκαν στις μεθόδους FRAP/FLIP σε συνδυασμό με παρατήρηση ζωντανών κυττάρων στο συνεστιακό μικροσκόπιο, αποδείξαμε πως η δυναμική των πρωτεϊνών της χρωματίνης δεν συσχετίζεται άμεσα με την έξοδο από την πολυδύναμη κατάσταση ή την ενεργοποίηση γονιδίων διαφοροποίησης. Επίσης, παρατηρήθηκαν στοχαστικές διακυμάνσεις των δυναμικών καταστάσεων, οι οποίες οδηγούσαν σε ανακατάταξη του χρωματινικού τοπίου και δημιουργούσαν ένα χρωματινικό μωσαϊκό κατά μήκος, αλλά και στο εσωτερικό των ετεροχρωματινικών εστιών. Όπως αναμενόταν, λιγότερο δυναμικές μορφές χρωματίνης σταθεροποιήθηκαν και αυξήθηκαν σε συχνότητα, κατά τη διάρκεια της διαφοροποίησης, επιτρέποντας με αυτόν τον τρόπο αλλαγές στην έκφραση γονιδίων, διατηρώντας παράλληλα σε ένα σημαντικό βαθμό το αναπτυξιακό δυναμικό.Βιβλιογραφικά δεδομένα έχουν αναδείξει την εμπλοκή του πυρηνικού φακέλου στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης και στην ορθή εξέλιξη της διαφοροποίησης. Διερευνώντας το συγκεκριμένο θέμα, δημιουργήσαμε σειρές εμβρυονικών βλαστικών κυττάρων που υπερεκφράζουν τον υποδοχέα της λαμίνης Β LBR και σειρές στις οποίες το μόριο αυτό έχει απαλειφθεί. Στη συνέχεια, μελετήσαμε τις λειτουργικές συνέπειες τόσο σε κυτταρικό όσο και σε μοριακό επίπεδο. Τα αποτελέσματα δείχνουν πως η αύξηση των επιπέδων του LBR μειώνει το εύρος διακυμάνσεων του NANOG και απομακρύνει τα κύτταρα από την πολυδυναμία. Παρά το γεγονός πως η αύξηση αυτή δεν οδηγεί σε ξεκάθαρη έξοδο από την αδιαφοροποίητη κατάσταση, προκαλεί σημαντικές αλλαγές στην έκφραση ιστο-ειδικών δεικτών, υποδηλώνοντας την πιθανή συμμετοχή της πρωτεϊνης στις αποφάσεις της κυτταρικής μοίρας.
Θεωρητικές προσεγγίσεις της μετάβασης από τον κρατικό κορπορατισμό στον κοινωνικό νέο-κορπορατισμό (με ειδική μνεία στην περίπτωση της Ελλάδας)
Authors: Ρίζος Θεόδωρος
Published: September 2021

Η συγκεκριμένη διατριβή επιχειρεί να σκιαγραφήσει τις πιο σημαντικές θεωρίες των σχέσεων κράτους-κοινωνίας μέσα από τις προσεγγίσεις του πλουραλισμού του ελιτισμού και του μαρξισμού. Καμιά έποψη δεν προκρίνεται ως βέλιτιστη αλλά ψήγματα της κάθε μιας συνδυάζονται με πλευρές της άλλης ώστε να επέλθει ένας επιλεκτικός συγκερασμός των κυριότερων σημείων που θα μας βοηθήσει να αποκτήσουμε μια πληρέστερη εικόνα του σύνθετου κοινωνικού γίγνεσθαι. Σε αυτό το πλαίσιο αποτιμάται η συνεισφορά της κορπορατιστικής θεώρησης στην ομαλότερη διακυβέρνηση των σύγχρονων κοινωνιών. Γίνεται αρχικά μια ιστορική κατόπτευση της εξέλιξης της κορπορατιστικής σκέψης και μετέπειτα περιγράφονται τα δύο είδη του κρατικού και του κοινωνικού κορπορατισμού με πέντε απτά παραδείγματα για την κάθε περίπτωση. Κατόπιν εξετάζεται η Ελληνική πραγματικότητα και αποτιμάται η επικαιρότητα της νεο-κορπορατιστικής διαμεσολάβησης στις μέρες μας.
Η ιστορία της καρδιολογίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα
Authors: Παπασταύρου Γεωργία
Published: September 2021

Στους πρωτόγονους πολιτισμούς η καρδιά θεωρείτο ως πηγή θερμότητας και υπήρχε η αντίληψη ότι τα αγγεία του αίματος μεταφέρουν το πνεύμα. Χίλια τριακόσια χρόνια μετά από τις θεωρίες του Γαληνού (131-201), ο Andreas Vesalius (1514-1564) αναθεωρεί την ανατομία και παρατηρεί τα στεφανιαία αγγεία της καρδιάς. Το 1616, ο William Harvey (1578-1657) διακηρύσσει ότι το αίμα κυκλοφορεί με τη δύναμη της καρδιάς. Ο William Harvey δημοσίευσε το “Exercitatio anatomica de motu cordis et sanguinis in animalibus” το 1628, αναθεωρώντας παρωχημένες αντιλήψεις. Ο Harvey στο συμπέρασμα υποστηρίζει ότι η παλλόμενη καρδιά, είναι υπεύθυνη για τις σφύξεις των αρτηριών και όχι το “φυσικά παλλόμενο θαύμα” των αιμοφόρων αγγείων. Και το κυριότερο, ο Harvey με πειράματα έδειξε ότι το αίμα αντί να απορροφάται αμέσως, εισρέει σε συνεχή κύκλωμα μέσω της καρδιάς, των πνευμόνων, και του σώματος. Αν και η ακρόαση του θώρακα εφαρμόστηκε από τον Ιπποκράτη χρειάστηκαν 1400 χρόνια για να χρησιμοποιηθεί ξύλινο στηθοσκόπιο. Η καταγραφή του σφυγμού και η μέτρηση της πίεσης του αίματος είναι επιτεύγματα του 19ου αιώνα. Με την πάροδο των χρόνων διαγιγνώσκονται οι αρρυθμίες και συσχετίζονται οι φυσιολογικοί με τους παθολογικούς καρδιακούς ήχους. Η τεχνολογία βρίσκεται στην υπηρεσία της καρδιολογίας, όταν το βραβείο Νόμπελ απονέμεται στον William Einthoven (1860-1927) για την ανακάλυψη του ηλεκτροκαρδιογράφου. Από το 1920, το ηλεκτροκαρδιογράφημα αποτελεί την απαραίτητη επιβεβαίωση της διάγνωσης της ισχαιμίας του μυοκαρδίου ή του εμφράγματος. Το 1967, η χειρουργική αορτοστεφανιαία παράκαμψη και 10 χρόνια αργότερα, η αγγειοπλαστική βοηθούν στη λεπτομερή απεικόνιση των στεφανιαίων αγγείων. Τις δεκαετίες 1960 και 1970 η ηχοκαρδιογραφία ρίχνει φως στην καρδιά με ασφαλή και ιδιοφυή τρόπο. Οι μέθοδοι διάγνωσης και θεραπείας αποτελούν τον πυρήνα της ανάπτυξης των υποειδικοτήτων στους κόλπους τις καρδιολογίας και συνεχίζουν να εξελίσσονται μέχρι σήμερα.
Το φαινόμενο της τριτογενοποίησης της ελληνικής οικονομίας και η συμβολή του διεθνούς τουρισμού στην οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδας
Authors: Σπινθηρόπουλος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η Ελλάδα ήταν από τις νικήτριες χώρες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά μεγάλη χαμένη σε καταστροφές βασικών υποδομών όπως γέφυρες, οδικό δίκτυο κ.α. Η οικονομική και κοινωνική αστάθεια αποτέλεσαν παρελθόν όταν το 1953 δημιουργήθηκε με την υποτίμηση και την σταθεροποίηση της ισοτιμίας (δραχμής - δολαρίου) ένα σταθερό κλίμα για την ανάπτυξη της οικονομίας και της βιομηχανίας. Η χώρα από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 παρουσίασε καλές επιδόσεις όσον αφορά την ανάπτυξη του βιομηχανικού κλάδου και την βιομηχανική παραγωγή. Προβλήματα όπως προστατευτισμός από πλευράς πολιτικής ηγεσίας, η έλλειψη σταθερού φορολογικού συστήματος, η χαμηλή παραγωγικότητα και έλλειψη υγιούς ανταγωνισμού οδήγησαν την ελληνική οικονομία σε κατάρρευση την δεκαετία του 1980. Ο κλάδος της ελληνικής μεταποίησης που είχε γιγαντωθεί την προηγούμενη περίοδο χάνει τα πρωτεία τόσο στο ποσοστό απασχόλησης του εργατικού δυναμικού , όσο και στη συμβολή του στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Παράλληλα το ποσοστό συμμετοχής αμφότερων του αγροτικού και του βιομηχανικού τομέα στην παραγωγή του Α.Ε.Π. της χώρας από 47% ελαττώθηκε μόλις σε 19,2%. Η έλευση της «οικονομικής ωριμότητας» και η διαδικασία της αποβιομηχάνισης είναι αναπόφευκτα για κάθε οικονομία και οποιαδήποτε χώρα. Η ανάπτυξη του τριτογενή τομέα παραγωγής είναι πλέον εμφανείς σε σχέση με την στασιμότητα που χαρακτηρίζει τον πρωτογενή τομέα και την κατακόρυφη πτώση του δευτερογενή τομέα παραγωγής. Η τριτογενοποίηση της ελληνικής οικονομίας είναι μια πραγματικότητα. Αυτό που αποδείχθηκε ήταν ότι δεν ήταν κάλλιστα αρνητικό αποτέλεσμα. Η δυναμική του τριτογενούς τομέα αποδείχθηκε εμπειρικά ότι έχει άμεση και ιδιαίτερη σημασία στη διαμόρφωση του Α.Ε.Π. της Ελλάδας σε μακροχρόνια βάση και ακολουθεί ο πρωτογενής τομέας παραγωγής. Ο πρώτος και ο τρίτος τομέας της παραγωγής άντεξαν στις πιέσεις της οικονομικής κρίσης που βιώνει η χώρα από το 2009 και έπειτα. Μάλιστα ο τριτογενής τομέας αναπτύχθηκε ακόμα περισσότερο παρά την υψηλή φορολόγηση του τουριστικού κλάδου και ο πρωτογενής τομέας με τη σειρά του αντιστάθηκε σθεναρά αφήνοντας πίσω όσο το δυνατό μικρότερες απώλειες.
Σύγκριση μεθόδων διάγνωσης στένωσης της νεφρικής αρτηρίας και μελέτη έκβασης της αποκατάστασης της στένωσης με αγγειοπλαστική
Authors: Στρατήγης Σπυρίδων
Published: September 2021

Μελετήσαμε την αποτελεσματικότητα της διαδερμικής νεφρικής επαναιμάτωσης (ΔΝΕ) με τοποθέτηση ενδοπρόθεσης (stent), για την αντιμετώπιση της αθηρωματικής στένωσης της νεφρικής αρτηρίας (ΑΣΝΑ), σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο (ΣΝ), και τη χρησιμότητα του σπινθηρογραφήματος νεφρών με καπτοπρίλη (ΣΝΚ) όχι απλά για τη διάγνωση της ΑΣΝΑ όπως γίνεται στις περισσότερες μελέτες, αλλά κυρίως για την πρόβλεψη της κλινικής έκβασης μετά τη ΔΝΕ. Συνολικά παραπέμφθηκαν για εκτίμηση 64 ασθενείς με υποψία ΑΣΝΑ, μετά από στεφανιογραφικό έλεγχο. Όλοι υποβλήθηκαν σε ΣΝΚ βάσεως και στη συνέχεια σε ψηφιακή αφαιρετική αγγειογραφία νεφρικών αρτηριών.Σε 44 ασθενείς (68.7%) διαγνώστηκε σημαντική ΑΣΝΑ με στένωση αυλού ≥60% που ακολούθως αντιμετωπίστηκαν με διαδερμική νεφρική επαναιμάτωση και βέλτιστη φαρμακευτική αγωγή. Εικοσιτέσσερις μήνες μετά τη ΔΝΕ, το 86,4% και 73,3% των ασθενών είχαν όφελος αναφορικά με τη βελτίωση της ΑΥ και της νεφρικής λειτουργίας, αντιστοίχως.Το θετικό ΣΝΚ είχε μέτρια ευαισθησία και υψηλή ειδικότητα για την πρόβλεψη οφέλους στην ΑΠ και στη νεφρική λειτουργία. Όμως, σε ασθενείς με μεγαλύτερη στένωση (≥70%), η ευαισθησία και η ειδικότητα ήταν 100%, στην πρόβλεψη οφέλους τόσο για την ΑΠ, όσο και για τη νεφρική λειτουργία. Η ΔΝΕ παρέχει σημαντικό όφελος σε ασθενείς με σημαντικού βαθμού ΑΣΝΑ. Το ΣΝΚ προβλέπει με υψηλή ακρίβεια τα κλινικά αποτελέσματα.