Η επίδραση των διατροφικών γλυκοτοξινών (AGEs) στους νεφρούς και τα επινεφρίδια θηλέων αρρενοποιηθέντων επιμύων
Authors: Παλημέρη Σωτηρία 
Published: August 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα τελικά προϊόντα προχωρημένης γλυκοζυλίωσης (AGEs) αποτελούν μία ετερογενή ομάδα σύμπλοκων ενώσεων, που προέρχονται απο τη μη ενζυμική γλυκοζυλίωση αμινοξέων, λιπιδίων και νουκλεϊκών οξέων. Η εναπόθεση των AGEs στους ιστούς προέρχεται από δύο κύριες πηγές: τον ενδογενή σχηματισμό τους στον οργανισμό και την εξωγενή κατανάλωσή τους από τις τροφές. Η κύρια απομάκρυνση των AGEs γίνεται απο το νεφρό. Ο σημαντικός ρόλος των νεφρών στο μεταβολισμό και την απέκκριση των ενδογενών και εξωγενών AGEs έχει δειχθεί σε ανθρώπινα και ζωικά πειραματικά μοντέλα με σοβαρή νεφρική νόσo. Εκτός από τα AGEs, είναι ήδη γνωστό ότι και η τεστοστερόνη παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της διαδικασίας απόπτωσης των κυττάρων των νεφρικών σωληναρίων και στην επιδείνωση της νεφρικής νόσου στους άρρενες. Επιπλέον, έχει δειχθεί ότι υπάρχει θετική συσχέτιση των επιπέδων AGE και των ανδρογόνων σε νέες νορμογλυκαιμικές γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (ΣΠΩ). Δεν υπάρχουν δεδομένα που να αφορούν στην επίδραση του συνδυασμού των διατροφικών γλυκοτοξινών και της περίσσειας ανδρογόνων στους νεφρούς και τα επινεφρίδια θηλέων ατόμων. ΣΚΟΠΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Η παρούσα μελέτη έχει ως σκοπό να διερευνήσει την επίδραση των διατροφικών γλυκοτοξινών και της περίσσειας ανδρογόνων στου νεφρούς και τα επινεφρίδια θηλέων αρρενοποιηθέντων επιμύων.ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Η μελέτη αφορά 80 θήλεις Wistar επίμυες, οι οποίοι κατανεμήθηκαν σε 3 ομάδες. Η ομάδα Α περιελάμβανε 30 επίμυες, οι οποίοι αρρενοποιήθηκαν σε ηλικία 4 εβδομάδων, η ομάδα Β 20 επίμυες, οι οποίοι αρρενοποιήθηκαν σε ηλικία 12-20 εβδομάδων και η ομάδα C περιελάμβανε 30 μη-αρρενοποιημένους επίμυες. Η αρρενοποίηση των πειραματοζώων έγινε μέσω της εμφύτευσης σφαιρίων αποτελούμενων από 7,5mg 5α-Διυδροτεστοστερόνης (DHT) (90 ημερών συνεχούς απελευθέρωσης). Όλες οι ομάδες χωρίστηκαν τυχαία σε 2 υποομάδες η κάθε μία, ανάλογα με τον τύπο τροφής υψηλής ή χαμηλής περιεκτικότητας σε AGEs που έλαβαν τα πειραματόζωα για διάστημα 12 εβδομάδων. Μετά το πέρας των 12 εβδομάδων έγινε ευθανασία όλων των πειραματoζώων. Τα AGEs του ορού (U/ml) μετρήθηκαν με AGE-ειδική ανταγωνιστική ELISA. Ανοσοϊστοχημική ανάλυση πραγματοποιήθηκε για την εκτίμηση της εναπόθεσης των AGEs στα παρασκευάσματα νεφρικού και επινεφριδιακού ιστού.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα πειραματόζωα που τράφηκαν με τροφή υψηλής περιεκτικότητας σε AGEs παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα επίπεδα κρεατινίνης ορού (p≤0.0002) σε σύγκριση με εκείνους που τράφηκαν με τροφή χαμηλής περιεκτικότητας σε AGEs. Η ομάδα των επιμύων που αρρενοποιήθηκαν σε ηλικία 12-20 εβδομάδων και τράφηκαν με τροφή υψηλής περιεκτικότητας σε AGEs παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα AGE στον ορό (p=0.0005) και κρεατινίνης ορού (p<0.0001), σε σύγκριση με την μη αρρενοποιημένη ομάδα πειραματοζώων, ίδιας ηλικίας, που τράφηκαν με τον ίδιο τύπο τροφής. Τα πειραματόζωα που αρρενοποιήθηκαν σε ηλικία 12-20 εβδομάδων παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα CRP στον ορό (p≤0.002), σε σύγκριση με τα ίδιας ηλικίας μη αρρενοποιημένα πειραματόζωα. Οι δείκτες AGE ανοσοχρώσης ήταν υψηλότεροι στα νεφρικά σωληνάρια των αρρενοποιημένων πειραματοζώων που τράφηκαν με τροφή υψηλής περιεκτικότητας σε AGEs, σε σύγκριση με τα πειραματόζωα που τράφηκαν με τροφή χαμηλής περιεκτικότητας σε AGEs, αλλά η διαφορά αυτή δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Επιπλέον, η παρουσα μελέτη έδειξε την αυξημένη εναπόθεση των AGEs στο φλοιό (p=0.0001) και το μυελό των επινεφριδίων (p=0.0001) των πειραματοζώων που τράφηκαν με τροφή υψηλής περιεκτικότητας σε γλυκοτοξίνες, σε σύγκριση με τα πειραματόζωα που τράφηκαν με τροφή χαμηλής περιεκτικότητας σε γλυκοτοξίνες. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα παραπάνω δεδομένα υποδηλώνουν ότι οι διατροφικές γλυκοτοξίνες και η περίσσεια ανδρογόνων, έχουν συνεργική αρνητική επίδραση στους νεφρούς ενός πειραματικού μοντέλου θηλέων αρρενοποιημένων επιμύων, που προσομοιάζει στα ορμονικά και μεταβολικά χαρακτηριστικά του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών. Επιπλέον, οι διατροφικές γλυκοτοξίνες είναι δυνατό να επιβαρύνουν δομικά και λειτουργικά τα επινεφρίδια. Το εύρημα αυτό δεν μπορεί να αναλυθεί περαιτέρω, διότι δεν υπάρχουν βιβλιογραφικά δεδομένα προς το παρόν, σχετικά με τη συσχέτιση των AGEs και της διαταραχής της λειτουργίας ή δομής των επινεφριδίων. Θα είναι ενδιαφέρον στο μέλλον να αποσαφηνιστεί περαιτέρω ο ρόλος των εξωγενών γλυκοτοξινών στα επινεφρίδια.