bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη της διεγερσιμότητας των πυραμιδοειδών νευρώνων της περιοχής CA1 του ιπποκάμπου
Authors: Βόζνιακ Γκρέτα
Published: August 2021

Recent reports have acknowledged the existence of functional differentiation along the longitudinal axis of the hippocampus, the ventral part being more prone to epileptogenesis. The aim of the present study was to investigate the membrane properties and firing characteristics of principal neurons of dorsal (DH) and ventral hippocampus (VH) that might account for this differentiation. Intracellular recordings were made from CA1 pyramidal neurons of DH and VH hippocampus. Resting membrane potential (DH: -64,17±0,65mV; VH: -63,84±0,82mV), input resistance (DH: 45,92±4,99ΜΩ; VH: 46,28±6,24ΜΩ), and time constant (DH: 22,11 ±1,13ms; VH: 19,32±0,87ms) did not differ between DH (n=21 and VH (n=12) neurons. Action potential (AP) parameters were measured from single AP's elicited by brief current pulse (3-1 Oms) in DH (n=7) and VH (n=7) neurons. Peak amplitude (DH: 89,71±1,99mV; VH: 80,57±1,92 mV), rise time (DH: 0,22±0,01ms; VH: 0,21±0,01ms), decay time (DH: 0,97±0,02ms: VH: 0,98±0,02ms), half width (DH: 1,31±0,07ms; VH: 1,14 ±0,03ms). However, fast afterhyperpolarizations (fAHP) following AP’s were significantly weaker in VH (-4,07±0,7mV) compared to DH (-7,53±1,16mV) neurons (p<0,05). Moreover, the 1st interspike interval (ISI; DH: 4,9±0,34ms, n=25; VH: 3,9±0,3ms, n=15) of a train of AP’s elicited by a depolarizing current pulse (500ms, 0.4nA), as well as the number of AP’s within the pulse (DH: 6,8±0,9; VH: 12,1 ±0,2), was significantly different between the two groups of neurons (p<0,05). The data suggest that the weaker fAHP in VH could underlie its higher neuronal excitability as expressed by the shorter ISI. These finding confirm and extend previous evidence for functional differentiation between DH and VH and explain, to some extend, the relatively higher tendency of VH toward epileptiform activity.
Η συγκριτική επίδραση της βραχυχρόνιας χορήγησης της ροφεκοξίμπης, της μελοξικάμης, της ινδομεθακίνης και της πρεδνιζολόνης στην πώρωση των καταγμάτων
Authors: Μπουρσινός Λουκάς
Published: August 2021

Σκοπός: Η χρήση των αντιφλεγμονωδών φαρμάκου στην αντιμετώπιση του μετακαταγματικού άλγους και φλεγμονής είναι καθημερινή κλινική πρακτική και έχει οδηγήσει στην ελάττωση της ανάγκης χρήσης οπιοειδών. Από την σύγχρονη και παλαιότερη βιβλιογραφία, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι τα κλασσικά αντιφλεγμονώδη επηρεάζουν αρνητικά την εξέλιξη της πώρωσης και τη ποιότητα του παραγόμενου πώρου. Σκοπός της παρούσας πειραματικής εργασίας είναι η συγκριτική μελέτη της επίδρασης της βραχυχρόνιας χορήγησης παραδοσιακών ΜΣΑΦ και εκλεκτικών COX-2 αναστολέων στην πώρωση. Υλικό — Μέθοδος: Χρησιμοποιήθηκε το πειραματικό μοντέλο οστεοτομίας της μεσότητας της διάφυσης της δεξιάς ωλένης σε 40 λευκούς κονίκλους New Zealand. Τα πειραματόζωα χωρίστηκαν σε 5 ομάδες: τις ομάδες ελέγχου, πρεδνιζολόνης (2,5 mg/kg im), ινδομεθακίνης (2 mg/kg per os), μελοξικάμης (0,3 mg/kg im) και ροφεκοξίμπης (0,5 mg/kg per os). Σε όλες τις ομάδες χορηγήθηκαν συνολικά 5 δόσεις φαρμάκων, μία δόση την ημέρα του χειρουργείου και κατόπιν, από μία δόση τις επόμενες 4 μετεγχειρητικές ημέρες. Η πώρωση παρακολουθούταν ακτινολογικώς σε εβδομαδιαία βάση, τα πειραματόζωα θυσιάζονταν στις 6 εβδομάδες μετεγχειρητικά και λαμβάνονταν η χειρουργημένη δεξιά ωλένη καθώς και η αριστερή ακέραια ωλένη που χρησιμοποιούταν ως μάρτυρας. Τα οστικά δοκίμια υποβάλλονταν κατόπιν σε εμβιομηχανικές δοκιμασίες (παραμόρφωση 3 σημείων) και ιστομορφομετρική εξέταση. Αποτελέσματα: Από τα αποτελέσματά μας προέκυψε σαφής καθυστέρηση της πώρωσης στις ομάδες της πρεδνιζολόνης και της ινδομεθακίνης, τόσο εμβιομηχανικά όσο και ιστολογικά. Το φορτίο θραύσης πώρου ήταν 51% μικρότερο στην ομάδα της πρεδνιζολόνης και 37% μικρότερο στην ομάδα της ινδομεθακίνης συγκρινόμενο με την ομάδα ελέγχου (ρ<0,05). Οι αντίστοιχες τιμές για την ακαμψία του οστού ήταν 48% και 37% μικρότερες αντίστοιχα, ενώ για την ενέργεια θραύσης πώρου 36% και 29% αντίστοιχα (ρ<0,05). Στην ομάδα της μελοξικάμης παρατήθηκε επίσης μια ήπια καθυστέρηση της πώρωσης και οι αντίστοιχες τιμές για το φορτίο θραύσης, την ακαμψία και την ενέργεια θραύσης ήταν 21 %, 16% και 18% μικρότερες της ομάδας ελέγχου (ρ<0,05). Παρά ταύτα, σε 6 από τις 13 ιστομορφομετρικές παραμέτρους δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά από την ομάδα ελέγχου (ρ>0,05). Η ηπιότερη καθυστέρηση της πώρωσης παρατηρήθηκε στην ομάδα της ροφεκοξίμπης, στην οποία οι τιμές της ακαμψίας οστού (3% μικρότερη) και ενέργειας θραύσης (22% μεγαλύτερη) καθώς και 7 από τις 13 ιστομορφομετρικές παραμέτρους δεν είχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές με την ομάδα ελέγχου (ρ>0,05). Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματά μας προέκυψε ότι όσο εκλεκτικότερος αναστολέας της COX-2 είναι ένα αντιφλεγμονώδες, τόσο λιγότερο επηρεάζει αρνητικά τις διεργασίες της πώρωσης. Όταν χρειάζεται να χορηγηθούν ΜΣΑΦ μετά από κάταγμα, προτείνεται η βραχυχρόνια χορήγηση ενός εκλεκτικού COX-2 αναστολέα.
Ανάλυση των αναδιατάξεων των γονιδίων των ανοσοσφαιρινών σε νεοπλασίες των Β λεμφοκυττάρων
Authors: Αγαθαγγελίδης Ανδρέας
Published: August 2021

Ανάλυση της στερεοτυπίας της περιοχής VH CDR3 σε 7596 αναδιατάξεις ασθενών με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία (ΧΛΛ): μοριακή κατάταξη των ασθενών με ενδείξεις για την αντιμετώπιση της νόσουΣειρά δεδομένων υποστηρίζουν ότι η ταξινόμηση των ασθενών με ΧΛΛ σε υποσύνολα με στερεότυπους BCR έχει λειτουργικές και προγνωστικές προεκτάσεις. Ωστόσο, συγκεκριμένα θέματα χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση, όπως τα κριτήρια ταυτοποίησης της στερεοτυπίας και η πραγματική συχνότητά της. Σε αυτό το πλαίσιο, μελετήθηκαν 7596 αναδιατάξεις από 7424 ασθενείς με ΧΛΛ με τη χρήση ενός ειδικού αλγορίθμου βιοπληροφορικής. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η ΧΛΛ διακρίνεται σε δύο κατηγορίες: μια με «στερεότυπους» και μια με «ετερογενείς» BCR, με αναλογία 1:2 και πιθανολογούμενη διαφορετική προέλευση. Επιπλέον, τα αμινοξικά μοτίβα που χαρακτηρίζουν τα «στερεότυπα» υποσύνολα στη ΧΛΛ διαφέρουν από τα αντίστοιχα σε άλλες νεοπλασίες των Β λεμφοκυττάρων. Επισημαίνεται ότι 19 κύρια υποσύνολα αντιπροσώπευαν το 1/8 του συνόλου των περιπτώσεων. Επομένως, η ανοσογενετική μελέτη της ΧΛΛ μπορεί να οδηγήσει στη μοριακή κατάταξη των ασθενών, με προεκτάσεις για την αντιμετώπιση της νόσου μέσω της εισαγωγής νέων θεραπευτικών πρωτοκόλλων ειδικών για κάθε στερεότυπο υποσύνολο.Ο ρόλος της αντιγονικής επιλογής στο λέμφωμα του μανδύα (ΛΜ): ανάλυση των ανοσογενετικών χαρακτηριστικών 807 ασθενώνΜελετήθηκαν συνολικά 807 παραγωγικές αναδιατάξεις IGH από ασθενείς με ΛΜ. Το ρεπερτόριο των γονιδίων IGHV εμφάνιζε ιδιαίτερη επιλεκτικότητα, με τέσσερα γονίδια να αντιστοιχούν στο 46.3% των περιπτώσεων. Ογδόντα τέσσερις περιπτώσεις (10.8%) είχαν «στερεότυπες» περιοχές VH CDR3 και ταξινομήθηκαν σε 38 υποσύνολα που χρησιμοποιούσαν κυρίως τα γονίδια IGHV3-21 και IGHV4-34. Με βάση το μεταλλακτικό φορτίο, οι 238/807 περιπτώσεις είχαν «αμετάλλακτα» γονίδια, ενώ οι υπόλοιπες (569/807) έφεραν σωματικές μεταλλάξεις (συνήθως λίγες). Επιπλέον, αναγνωρίστηκαν υποσύνολα με «επαναλαμβανόμενες» μεταλλάξεις. Η σύγκριση με άλλες νεοπλασίες, ιδίως τη ΧΛΛ, έδειξε ότι πολλές από τις μεταλλάξεις αυτές ήταν νοσο-ειδικές. Συνοπτικά, το ΛΜ χαρακτηρίζεται από διακριτό ρεπερτόριο γονιδίων IG, «στερεότυπες» περιοχές VH CDR3 και αυστηρή στόχευση του μηχανισμού ΣΥΜ. Τα παραπάνω ευρήματα συνηγορούν για την εμπλοκή αντιγόνου στην ανάπτυξη της νόσου, τουλάχιστον για συγκεκριμένα υποσύνολα ασθενών με ΛΜ.
Η αισθητική στην τέχνη του λόγου της Εκκλησίας
Authors: Μαντρίλα Γαβριήλ
Published: August 2021

Η εργασία αναφέρεται στο φιλοσοφικό υπόβαθρο του θεολογικού έργου του ιερού Μελωδού σε σύγκριση και σύνδεση πάντα με κάποιες αντιπροσωπευτικές απόψεις της αρχαιότητας και της νεοτέρας περιόδου. Αυτή η αντιπαράθεση ιδεών και αντιλήψεων πραγματοποιείται σε τέσσερα διαφορετικά κεφάλαια (που αποτελούν τα πρώτα δύο μέρη της) όπου αναπτύσσονται κατά σειρά οι έννοιες της Αισθητικής και του Ωραίου από την άποψη τόσο της αρχαίας ελληνικής και μοντέρνας σκέψης, όσο και από την προοπτική των μη υμνολογικών έργων του αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού. Η εκμετάλλευση των αισθητικών θεωριών της αρχαιότητας επιμένει κυρίως πάνω στις θεωρίες του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη δεδομένου ότι η αξιοποίησή τους στο Βυζάντιο και εννοείται στο γραμματολογικό έργο του Αγίου Ιωάννου είναι "αισθητή" (ειδικά στο χώρο των φιλοσοφικών κατηγοριών και της συγγένειας πλατωνικής ιδέας και δαμασκήνειας εικόνας).
Αντιδράσεις [3+2]-κυκλοπροσθήκης και C-H παρεμβολής των ιωδο υλιδίων β-δισουλφονών
Authors: Γογόνας Ευστάθιος
Published: August 2021

Τα ιωδο υλίδια των β-δισουλφονών 162 αποτελούν μια τάξη ενώσεων του υπερσθενούς ιωδίου με μηχανιστικό και συνθετικό ενδιαφέρον. Παρά το γεγονός ότι τα ιωδο υλίδια έχουν χαρακτηρισθεί γενικά ως πηγές καρβενίων (ή καρβενοειδών) τα αποτελέσματα της διατριβής αυτής δείχνουν ότι κάτι τέτοιο πιθανά δεν ισχύει. Οι αντιδράσεις των υλιδίων 162α-γ με τα άκυκλα cis- και trans-αλκένια 188 οδήγησαν regio- και διαστερεοεκλεκτικά στα ινδανικά παράγωγα 189 με τους τρεις υποκαταστάστατες του ινδανικού δακτύλιου να βρίσκονται με trans,trans στερεοχημεία. Ανάλογα, η αντίδραση των υλιδίων 162α,β με τα κυκλικά αλκένια 197 είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία των ινδανικών παραγώγων 198 με τους τρεις υποκαταστάστατες του ινδανικού δακτύλιου να βρίσκονται σε cis,cis στερεοχημεία. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η αντίδραση του υλιδίου 162α με το κυκλοπεντένιο (197α), όπου έπειτα από την απομάκρυνση της φαινυλοσουλφονυλο ομάδας δημιουργείται το ινδάνιο 199, μια ένωση που περιέχει δύο συμπυκνωμένους κυκλοπεντανικούς δακτύλιους. Όμοια, οι αντιδράσεις των υλιδίων 162α-γ με το νορβονυλένιο 186, τους νορβονυνενικούς ανυδρίτες 201 και τις δικυκλικές ουραζόλες 208 οδήγησαν διαστερεοεκλεκτικά στα trans,d s -ινδανικά παράγωγα 187, 202 και 210. Η δημιουργία των προϊόντων αυτών μπορεί να εξηγηθεί με την παραδοχή ενόςμηχανισμού όπου αρχικά λαμβάνει χώρα η ηλεκτρονιόφιλη προσβολή του υλιδίου στο διπλό δεσμό του υποστρώματος. Στη συνέχεια πυρηνόφιλη προσβολή από το δις(σουλφονυλο)καρβανιονικό κέντρο στην ο-θέση της αρυλοσουλφονυλο ομάδας των υλιδίων 162α-γ ακολουθούμενη από κυκλοποίηση με ταυτόχρονη απόσπαση ιωδοβενζολίου και διοξειδίου του θείου οδηγεί στα αντίστοιχα ινδανικά παράγωγα. Οι αντιδράσεις των ιωδο υλιδίων 162α-γ με τριφαινυλοαιθυλένιο (220α) και τετραφαινυλοαιθυλένιο (220β) οδήγησαν στα αντίστοιχα προϊόντα παρεμβολής 221 και 222. Οι αντιδράσεις του υλιδίου 162α με τις χαλκόνες 226α-στ οδήγησαν στα ινδανικά παράγωγα 232α-στ. Η αντίδραση του με την 4,4’-διμεθυλοχαλκόνη 226στ εκτός από το ινδανικό παράγωγο 232στ οδήγησε και στο προϊόν διάσπασης 247. Ενδιαφέρον παρουσίασε η αντίδραση του υλιδίου 162α με τη 4,4’-διμεθοξυχαλκόνη 226ζ στην οποία το βασικό προϊόν ήταν το προϊόν παρεμβολής Ζ-248. Τέλος, η αντίδραση του υλιδίου 162α με τις 2’-υδροξυχαλκόνες 226η-ι είχε ως αποτέλεσμα κυρίως τη δημιουργία των φλαβανονών 249η-ι. Αντίθετα, η αντίδραση του ιωδο υλιδίου 162α με τις φλαβόνες 233 οδήγησε αποκλειστικά στα προϊόντα παρεμβολής 251 στη θέση-3 της φλαβόνης.Τέλος, η φωτοχημική ή η θερμική [Ι11ΐ2(ΟΑ(:)4-καταλυόμενη] αντίδραση των ιωδο υλιδιων 162α,δ με τα 1,3-διένια 254α-γ οδήγησε στα κυκλοπροπάνια 255, ενώ η αντίδραση του ιωδο υλιδίου 162α με τα Ν-υποκατεστη μένα πυρρόλια 256α-γ οδήγησε στα προϊόντα παρεμβολής 257α-γ στη θέση-2 του πυρρολίου.
Θρησκευτικές, πολιτικές και κοινωνικές ιδέες στο έργο των Γρηγορίου Κωνσταντά και Δανιήλ Φιλιππίδη "Γεωγραφία Νεωτερική"
Authors: Ξυράφας Βασίλειος
Published: August 2021

Στην παρούσα έρευνα περιγράφεται, αναλύεται και μελετάται το κείμενο της Νεωτερικής Γεωγραφίας. Κάτω από το πρίσμα της κοινωνικής και θεολογικής σκοπιάς αναλύονται οι θρησκευτικές, πολιτικές και κοινωνικές του ιδέες. Το κείμενο το οποίο εντάσσεται στα κείμενα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού και χαρακτηρίζεται ως "ανθρωπογεωγραφικό" παρέχει χρήσιμες πληροφορίες για την κοινωνία της εποχής του Διαφωτισμού και προάγει τις αξίες της μόρφωσης, της ελευθερίας και της παιδείας.
Υπολογιστική επίλυση προβλημάτων μαγνητορευστοδυναμικής και θερμικής ροής υγρών μετάλλων εντός αγωγών
Authors: Μπακάλης Παντελεήμων
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτέλεσε η ανάπτυξη μιας ακριβούς υπολογιστικής μεθοδολογίας για τη μελέτη της μαγνητοϋδροδυναμικής και θερμικής ροής ενός ηλεκτρικώς αγώγιμου ρευστού υπό την επίδραση ενός εξωτερικού μαγνητικού πεδίου, για μεγάλο φάσμα τιμών των παραμέτρων της ροής. Η μελέτη της διαμόρφωσης της μαγνητορευστοδυναμικής και θερμικής ροής των ηλεκτρικώς αγώγιμων ρευστών, όπως είναι τα υγρά μέταλλα, υπό την επίδραση της εφαρμογής ενός εξωτερικού μαγνητικού πεδίου, είναι ιδιαίτερα σημαντική για την εκτίμηση της μείωσης της αξονικής βαθμίδας της πίεσης, του συντελεστή μεταφοράς θερμότητας και άλλων φυσικών ποσοτήτων, σε μια σειρά προβλημάτων όπως είναι η σταθεροποίηση και ο περιορισμός του πλάσματος, η ψύξη των αντιδραστήρων σύντηξης με υγρά μέταλλα, η χύτευση μετάλλων με ηλεκτρομαγνητικά μέσα, η χρήση ηλεκτρομαγνητικών αντλιών για υγρά μέταλλα, στη γεωλογία, για τη μελέτη του εσωτερικού της Γης, και στην αστροφυσική όπου μελετώνται μεταξύ άλλων αστέρες, νεφελώματα και σχετικιστικά τζετ. Η ροή θεωρείται ασυμπίεστη και στρωτή, ενώ μελετάται για τις περιπτώσεις της πλήρως ανεπτυγμένης και της αναπτυσσόμενης ροή στην περιοχή μεταξύ δύο ομοαξονικών ευθύγραμμων ή καμπύλων αγωγών κυκλικής διατομής, υπό την επίδραση ισχυρού εξωτερικού μαγνητικού πεδίου. Τα τοιχώματα των αγωγών είναι ηλεκτρικώς μονωμένα και ανάλογα με το πρόβλημα βρίσκονται σε διαφορετικές σταθερές θερμοκρασίες ή σε διαφορετικές ροές θερμότητας. Από τα αποτελέσματα προέκυψε πως το μαγνητικό πεδίο έχει πολύ σημαντική επίδραση στην κατανομή της ταχύτητας και στην πτώση πίεσης, ενώ η επίδραση του στη μετάδοση θερμότητας στην περίπτωση των υγρών μετάλλων είναι μηδαμινή.
Εξέλιξη, χρήση των χώρων και οργάνωση των πρωτοελλαδικών οικισμών
Authors: Καλογεράκου Πηγή
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης είναι να ανασυνθέσει την πλήρη εικόνα των οικισμών της νότιας ηπειρωτικής Ελλάδας σε κάθε φάση της Πρωτοελλαδικής περιόδου, παρουσιάζοντας το σύνολο των θέσεων όπου έχουν βρεθεί αρχιτεκτονικά κατάλοιπα (χωρίς να περιορίζεται στις πιο γνωστές βιβλιογραφικά), σε συνδυασμό με κάθε είδους αντικείμενα που σχετίζονται με τα οικοδομήματα και μπορούν να συνεισφέρουν στην κατανόηση της χρήσης των χώρων και της οικιστικής οργάνωσης. Για κάθε οικισμό γίνεται διάκριση των αρχιτεκτονικών φάσεων και επιχειρείται, για κάθε μία από αυτές, η αποκατάσταση της μορφής και του περιεχομένου των κτηρίων, με τη συγκέντρωση όλων των ευρημάτων δαπέδων. Στη συνέχεια επιχειρείται η διάκριση ομάδων ευρημάτων που συνυπάρχουν σταθερά μεταξύ τους αλλά και με ορισμένα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά, ώστε να προκύψουν γενικότερα συμπεράσματα για τη σχετική χρονολόγηση των οικισμών, και να διαπιστωθούν πιθανές διαφοροποιήσεις μεταξύ των περιοχών. Επίσης, εξετάζεται η εξέλιξη και ο τρόπος σχηματισμού των οικισμών, καθώς και το πρόβλημα του τέλους τους, σε σχέση και με τις υπάρχουσες θεωρίες για το τέλος της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού στο Αιγαίο. Σε ό,τι αφορά τη χρήση των χώρων, διακρίνονται τύποι κατοικιών και άλλων κτισμάτων ή κατασκευών με ειδική λειτουργία, και αντιμετωπίζεται το ζήτημα των τύπων και της σημασίας των οικισμών με βάση την εσωτερική τους οργάνωση και το είδος των κτισμάτων που περιλαμβάνουν. Τέλος, με αυτά τα δεδομένα εξετάζεται η συνολική οργάνωση του δικτύου των οικισμών, η εξέλιξή της, οι κατά τόπους διαφοροποιήσεις της και οι μεταβολές που πιθανόν υφίσταται σε σχέση με γενικότερα φαινόμενα στον χώρο του Αιγαίου κατά την 3η χιλιετία π.Χ. Η διατριβή αποτελείται από τρεις τόμους: Ο πρώτος είναι ο κατάλογος όλων των θέσεων της νότιας ηπειρωτικής Ελλάδας που έχουν αποδώσει αρχιτεκτονικά κατάλοιπα της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού. Ο δεύτερος περιλαμβάνει την ανάλυση των δεδομένων και την εξαγωγή συμπερασμάτων για τα επιμέρους ζητήματα και για τις επιμέρους γεωγραφικές περιοχές. Ο τρίτος απαρτίζεται αποκλειστικά από σχέδια τριών κατηγοριών, που έχουν καθοριστική σημασία για την κατανόηση του κειμένου: (α) τοπογραφικά σχέδια των θέσεων σε ενιαία κλίμακα ώστε να γίνεται άμεσα αντιληπτή η διαφοροποίηση στην έκταση και στην οργάνωση των οικισμών σε σχέση με τη μορφολογία του εδάφους, (β) κατόψεις των οικισμών σε κάθε αρχιτεκτονική φάση, επίσης σε ενιαία κλίμακα, ώστε να φαίνεται το μέγεθος και η δομή των κτηρίων, και (γ) πίνακες με μικρογραφίες σχεδίων των ομάδων ευρημάτων από το εσωτερικό κάθε κτηρίου σε κάθε αρχιτεκτονική φάση.
Οι εκπαιδευτικοί στη διδασκαλία των οικονομικών μαθημάτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Authors: Κεχαΐδου Χρυσούλα
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή από θεματική άποψη εντάσσεται στο χώρο της Παιδαγωγικής και συγκεκριμένα στη Διδακτική έρευνα. Ο στόχος της έρευνας ήταν να διερευνηθούν οι στάσεις των εκπαιδευτικών που διδάσκουν οικονομικά μαθήματα σε δημόσια σχολεία στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση της Κεντρικής Μακεδονίας, σε σχέση με τους γενικούς σκοπούς και τις οδηγίες του αναλυτικού προγράμματος, το περιεχόμενο και τη μορφή του διδακτικού υλικού, τη χρήση των εποπτικών μέσων, τις μεθόδους διδασκαλίας, τις προτάσεις σχεδιασμού της διδασκαλίας, τον τρόπο διδασκαλίας που αφορά τους δύο τύπους Λυκείου, Ενιαίο Λύκειο και Τεχνικά Επαγγελματικά Εκπαιδευτήρια και αν υπάρχει διαφορά στον τρόπο διδασκαλίας των οικονομικών μαθημάτων γενικής παιδείας, κατεύθυνσης, αυξημένης βαρύτητας- επιλογής. Στη συνέχεια παρουσιάσαμε βασικά θέματα που εμπίπτουν στη Διδακτική των οικονομικών μαθημάτων. Ακόμη αναφερθήκαμε αναλυτικά για τα οικονομικά μαθήματα στα ευρωπαϊκά και ελληνικά σχολεία, στα αναλυτικά προγράμματα των οικονομικών μαθημάτων καθώς επίσης στα μοντέλα διδασκαλίας των οικονομικών μαθημάτων. Ασχοληθήκαμε αναλυτικά με τους σκοπούς και στόχους των οικονομικών μαθημάτων καθώς και τη μέθοδο της διδασκαλίας τους. Η έρευνα έγινε με ερωτηματολόγια απάντησαν εκατόν πενήντα έξι (156) εκπαιδευτικοί που διδάσκουν οικονομικά μαθήματα και υπηρετούν σε δημόσια σχολεία της Κεντρικής Μακεδονίας. Τα αποτελέσματα της έρευνας είναι ότι εκπαιδευτικοί ξεπερνούν τις δυσκολίες τους με τη βοήθεια των βιβλίων που είναι συναφή με τα μαθήματά τους, με τη βοήθεια της διδακτικής και τέλος με τη βοήθεια του βιβλίου του καθηγητή. Από την έρευνα προέκυψε ότι οι Σχολικοί σύμβουλοι δεν τους βοηθούν για να ξεπεράσουν τις δυσκολίες τους. Προετοιμάζονται για τη διδασκαλία τους με βάση τις οδηγίες που δίνουν τα αναλυτικά προγράμματα καθώς επίσης χρησιμοποιούν περισσότερο τη διάλεξη ως μέθοδο διδασκαλίας για τα μαθήματα κατεύθυνσης και αυξημένης βαρύτητας στα Ενιαία Λύκεια, ενώ οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν στα Τεχνικά Επαγγελματικά Εκπαιδευτήρια τη χρησιμοποιούν λιγότερο. Από την έρευνα προέκυψε ότι οι εκπαιδευτικοί που διδάσκουν οικονομικά μαθήματα χρησιμοποιούν ως εποπτικά μέσα περισσότερο τα παραδοσιακά μέσα πρώτα τον «πίνακα» και μετά τα «φωτοαντίγραφα». Θεωρούν επίσης ότι η επιτυχία του μαθήματος επηρεάζεται πάρα πολύ από τη κατοχή της ύλης από τον καθηγητή και αφιερώνουν οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί 2-3 ώρες για την καθημερινή τους προετοιμασία.
Πρόταση αναμόρφωσης του αναλυτικού προγράμματος της σχολικής θρησκευτικής αγωγής στο γενικό λύκειο με βάση δεδομένα έρευνας δράσης
Authors: Καπετανάκης Γεώργιος
Published: August 2021

Αντικείμενο της έρευνας αποτελεί η αξιολόγηση της διδακτικής πρακτικής των θεολόγων εκπαιδευτικών του σημερινού Ελληνικού Ενιαίου Λυκείου, όσο αφορά τη θρησκευτική αγωγή. Μια αξιολόγηση που έχει ως βάση την επικοινωνιακή προσέγγιση που εφαρμόζουν οι διδάσκοντες κατά τη διδασκαλία, με σκοπό τη βελτίωση, τόσο των ίδιων όσο και των Αναλυτικών Προγραμμάτων (στο εξής: ΑΠ), καθώς και των βιβλίων και διδακτικών μεθόδων που χρησιμοποιούνται. Αναφερόμαστε βέβαια σε μια διαμορφωτική και διαρκή αξιολόγηση που συνεπάγεται και προϋποθέτει την κατανόηση και βελτίωση διδακτικών πρακτικών από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς που συμμετέχουν στην έρευνα. Η βελτίωση αυτή επεκτείνεται και σε άλλους παράγοντες της εκπαιδευτικής διαδικασίας: διδάσκοντες, μαθητές, ΑΠ, εγχειρίδια, διδακτικές μεθόδους κ.α. Εν τέλει, σκοπός της έρευνάς μας, καθίσταται η διαμόρφωση μιας πρότασης με τις βασικές αρχές του ΑΠ για τη θρησκευτική αγωγή, που να βελτιώνει τη μαθησιακή διαδικασία. Με την έρευνα αυτή θέλουμε να προτείνουμε την αλλαγή, την αναμόρφωση των υπαρχόντων Αναλυτικών Προγραμμάτων για τη Θρησκευτική Αγωγή (στο εξής: ΘΑ) μέσα από μοντέλα συν-διαχείρισης που να καθιστούν το μάθημα των θρησκευτικών (στο εξής: ΜτΘ) πράξη χειραφέτησης (Habermas, 2006). Η ερευνητική αυτή προσπάθεια αξιολόγησης γίνεται μέσα από μια διαδικασία: - Σκοποθεσίας, - Καθορισμού βασικών αρχών που στηρίζουν τις διδακτικές δραστηριότητες ου σχεδιάζουμε και δοκιμάζουμε, - Συλλογής ενδεικτικού υλικού, τόσο ερευνητικού όσο και εκπαιδευτικού και - Δοκιμής της προτεινόμενης διδακτικής αλλά και ερευνητικής μεθοδολογίας. Η προσπάθεια διερεύνησης, στο πλαίσιο των ποιοτικών μεθόδων έρευνας, αποσκοπεί στην κατανόηση των εκπαιδευτικών πρακτικών αλλά παράλληλα αποτελεί και δράση που βελτιώνει τις μαθησιακές ευκαιρίες. Δε φιλοδοξεί να φτάσει στη διατύπωση κανόνων και γενικεύσεων όσον αφορά τη ΘΑ ή τη διαδικασία αναμόρφωσης των ΑΠ, αλλά θέλει να εξετάσει τα ΑΠ ως σύνθεση έξυπνων προτάσεων που πρέπει να ελεγχθούν, να δοκιμαστούν και να εξελιχθούν μέσα από μια πρακτική που τη διακρίνει η στοχαστικο-κριτική σκέψη. Πρόθεσή μας είναι να σεβαστούμε τις τοπικές μαθησιακές και θρησκευτικές ιδιαιτερότητες, να αποφύγουμε τις γενικεύσεις και να δώσουμε στους διδάσκοντες τη δυνατότητα να πειραματιστούν με το ΑΠ και να το χρησιμοποιήσουν ως βάση για στοχαστική μετατροπή των εκπαιδευτικών τους ιδεών σε εκπαιδευτικές πράξεις. […]
Συγκριτική μελέτη του νομικού πλαισίου άσκησης του επαγγέλματος του ψυχολόγου
Authors: Καροτσιέρης Σέργιος
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί η επισταμένη μελέτη των κανονιστικών δομών που διέπουν την επαγγελματική άσκηση της ψυχολογίας. Πρόκειται για μία συγκριτική μελέτη η οποία αποσκοπεί εντέλει στην κριτική αποτίμηση του ημεδαπού νομικού πλαισίου μέσα από την παρατήρηση αλλοδαπών προτύπων. Στον πυρήνα της ως άνω αντίστιξης βρίσκονται οι προϋποθέσεις άσκησης του επαγγέλματος, σηματοδοτώντας με αυτόν τον τρόπο το χαρακτήρα της εργασίας που δεν είναι άλλος από τη θεώρηση της ψυχολογίας ως νομικώς προστατευόμενο και κατοχυρωμένο επάγγελμα. Στο πρώτο κεφάλαιο της διατριβής περιγράφεται αναλυτικώς το νομικό πλαίσιο του επαγγέλματος του ψυχολόγου στην ελληνική έννομη τάξη. Για λόγους σκοπιμότητας το κεφάλαιο αυτό καλύπτει όχι μόνο τα ημεδαπά νομοθετήματα αλλά και το κοινοτικό δίκαιο. Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύονται τα νομικά συστήματα τριών χωρών αναφορικά με το επάγγελμα του ψυχολόγου. Πρόκειται για το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Η επιλογή αυτή έγινε προκειμένου να συμπεριληφθούν τόσο νομικά συστήματα που ανήκουν στο χώρο του ηπειρωτικού δικαίου, όσο και νομικά συστήματα του common law. Στο τελευταίο κεφάλαιο επιχειρείται πλέον μία δημιουργική προσέγγιση στο ζήτημα του νομικού πλαισίου του επαγγέλματος του ψυχολόγου. Υπό το πρίσμα των προαναφερθεισών συγκρίσεων εξετάζονται εν προκειμένω οι δυνατότητες σύγκλισης ανάμεσα στην ημεδαπή και την αλλοδαπή νομοθεσία. Κατ’ αρχάς επιχειρείται μια εις βάθος διείσδυση στο περιεχόμενο της έννοιας του νομικώς προστατευόμενου επαγγέλματος. Αυτή η απόπειρα έχει σαν αποτέλεσμα την ανάδυση δύο παραγόντων: της δέσμης προϋποθέσεων των οποίων η πλήρωση είναι αναγκαία για την άσκηση του επαγγέλματος και του εποπτικού φορέα ο οποίος ελέγχει τον επαγγελματικό κλάδο. Με την ολοκλήρωση της ανάλυσης των προοπτικών σύγκλισης περατώνεται και η διττή αποστολή της παρούσας διατριβής. Αφενός ολοκληρώνεται η σύνταξη ενός συνεκτικού χάρτη των νομικών ρυθμίσεων που διέπουν τον επαγγελματικό κλάδο της ψυχολογίας κατά τρόπο που να επιτρέπει την κριτική ανάλυση. Αφετέρου επιχειρείται μια δημιουργική προσέγγιση στο ζήτημα, μέσω σαφών μεταρρυθμιστικών προτάσεων
Ο ρόλος των θετικών συναισθημάτων στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία
Authors: Μπούτρη Αλκμήνη
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή μελέτησε τον ρόλο της βίωσης θετικών συναισθημάτων ως παράγοντα ψυχοθεραπευτικής αλλαγής. Για το σκοπό αυτό διερευνήθηκε η εφαρμογή των βασικών αρχών του μοντέλου Διεύρυνσης και Δόμησης για τα θετικά συναισθήματα (Fredrickson,1998) σε ψυχοθεραπευτικές συνεδρίες. Τα ερευνητικά ερωτήματα αφορούσαν τη σχέση ανάμεσα στα θετικά συναισθήματα που βιώνει ο πελάτης κατά την έναρξη και τη λήξη της συνεδρίας με την βίωση της διαδικασίας διεύρυνσης κατά την διάρκεια της συνεδρίας, καθώς και την διερεύνηση της θεραπευτικής αξίας της βίωσης διεύρυνσης. Τα ερευνητικά ευρήματα παρήχαν αρχική υποστήριξη στις βασικές αρχές του μοντελού Διεύρυνσης και Δόμησης και στην εφαρμογή του στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία. Πιο συγκεκριμένα, οι βηματικές παλινδρομικές αναλύσεις έδειξαν ότι ηβίωση του θετικού συναισθήματος του ενθουσιασμού κατά την έναρξη της συνεδρίας οδήγησε σε αυξημένο βίωμα διεύρυνσης κατά την διάρκεια της συνεδρίας, το οποίο με τη σειρά του οδήγησε σε αυξημένο βίωμα θετικών συναισθημάτων κατά τη λήξη της συνεδρίας. Η βίωση θετικών συναισθημάτων κατά τη λήξη της συνεδρίας οδήγησε σε αυξημένο βίωμα θετικών συναισθημάτων και ενθουσιασμού κατά την έναρξη της επόμενης συνεδρίας, προωθώντας την επανάληψη της διαδικασίας και στην επόμενη συνεδρία. Τέλος, η βίωση της διεύρυνσης είχε ως αποτέλεσμα την αξιολόγηση της συνεδρίας από τον πελάτη ως ομαλή και βαθιά, δηλαδή ως ουσιαστική για τηνθεραπευτική αλλαγή του πελάτη. Τα ευρήματα αυτά προσφέρουν μια νέα θεώρηση στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία, φέρνουν στο θεραπευτικό προσκήνιο το ρόλο της βίωσης θετικών συναισθημάτων και την αξιοποίηση αυτών ως έναν εναλλακτικό, συμπληρωματικό τρόπο για την επίτευξη της ψυχοθεραπευτικής αλλαγής. Επιμέρους αποτέλεσμα της παρούσας έρευνας υπήρξεη κατασκευή ενός αξιόπιστου και έγκυρου εργαλείου καταγραφής της διαδικασίας της διεύρυνσης για χρήση από πελάτες, από θεραπευτές και από κλινικούς κριτές.
Νεότερες τεχνικές μαγνητικού συντονισμού για την διάγνωση των κακοήθων όγκων του εγκεφάλου και τη διαβάθμιση της κακοήθειάς τους
Authors: Χουρμούζη Δανάη
Published: August 2021

Οι όγκοι του εγκεφάλου παραμένουν ένα από τα σημαντικά προβλήματα υγείας σε όλο τον κόσμο. Σε αυτούς περιλαμβάνονται ορισμένα από τα πλέον κακοήθη νεοπλάσματα που προσβάλλουν τον άνθρωπο και είναι ανθεκτικά σε όλες τις εξελιγμένες θεραπείες. Η ΜΤ παίζει σημαντικό ρόλο στη διάγνωση των όγκων του εγκεφάλου, στην διαβάθμισή τους και άρα στον καθορισμό της πρόγνωσης και στην παρακολούθηση της θεραπείας.Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών καθώς νέες τεχνικές εφαρμόζονται γινόμαστε μάρτυρες μιας μετατόπισης της απεικόνισης από την απλή παροχή πληροφοριών ως προς τις ανατομικές δομές, προς την απεικόνιση που συγχρόνως παρέχει πληροφορίες για τη φυσιολογία των όγκων. Στις νεότερες εξελιγμένες τεχνικές περιλαμβάνονται η MΤ διάχυσης, η MΤ αιμάτωσης, και η φασματοσκοπία.Στην παρούσα μελέτη έγινε προσπάθεια διαβάθμισης των όγκων του εγκεφάλου και διαφορικής διάγνωσης των όγκων υψηλής κακοήθειας από τις μεταστάσεις.Στην μελέτη συμπεριλήφθηκαν 70 περιστατικά. 10 γλοιώματα χαμηλού βαθμού κακοήθειας, 8 γλοιώματα υψηλού βαθμού κακοήθειας (grade III), 38 γλοιώματα υψηλού βαθμού κακοήθειας (grade IV) και 14 μεταστάσεις. Αν και το δείγμα είναι ετεροβαρές αντιπροσωπεύει σε μεγάλο βαθμό την πραγματική αναλογία περιστατικών στην κλινική πράξη, δηλαδή αντιπροσωπεύει τα επιδημιολογικά δεδομένα.Στον διαχωρισμό των όγκων χαμηλού βαθμού κακοήθειας από τους όγκους υψηλού βαθμού κακοήθειας (υψηλού βαθμού κακοήθειας γλοιώματα και μεταστάσεις) η μεταβλητή rCBV στο εμβαδό του όγκου θέτοντας ως κρίσιμη τιμή 1.625<cv<1.735 οδηγεί σε ευαισθησία 100%, εξειδίκευση 98.3% και ακρίβεια ταξινόμησης 98%. Αν χρησιμοποιήσουμε όλες τις μεταβλητές για την ταξινόμηση δεν καταφέρνουμε να πετύχουμε καλύτερα αποτελέσματα.Ωστόσο και η χρησιμοποίηση της μεταβλητής Cho/Cr στον όγκο με κρίσιμη τιμή 1.685<cv<1.885 οδηγεί σε υψηλή ακρίβεια ταξινόμησης άνω του 94%.Στον διαχωρισμό των όγκων βαθμού ΙΙΙ από τους όγκους βαθμού IV με βάση την μεταβλητή rCBV και με κατώφλι 2.3 οδηγούμαστε σε ευαισθησία 100%, εξειδίκευση 37.5% και ακρίβεια ταξινόμησης 89.13%.Στον διαχωρισμό των όγκων υψηλού βαθμού κακοήθειας από τις μεταστάσεις αν χρησιμοποιήσουμε την μεταβλητή Cho/Cr στο οίδημα και με κριτική τιμή, 1.16<cv<1.3 κάτω από την οποία ο όγκος κατατάσσεται ως μετάσταση οδηγούμαστε σε ευαισθησία 75%, εξειδίκευση 97.2% και ακρίβεια ταξινόμησης 91%.Η χρησιμοποίηση της μεταβλητής rCBV στο οίδημα πετυχαίνει χαμηλότερη ακρίβεια ταξινόμησης της τάξης του 83.3%.Οι εξελιγμένες τεχνικές συμβάλλουν στον ακριβή διαχωρισμό των όγκων του εγκεφάλου προεγχειρητικά.Η ενσωμάτωση των ως άνω προηγμένων τεχνικών θα πρέπει να γίνει ρουτίνα στο πρωτόκολλο μελέτης των όγκων του εγκεφάλου.
Εξωτερικές οικονομίες (ρύποι και ατυχήματα) της ναυτιλίας
Authors: Χριστοδούλου Αναστασία
Published: August 2021

Η ιδέα της διατριβής προέρχεται από την αυξανόμενη ευαισθησία των ερευνητών για τις ολοένα αυξανόμενες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και ειδικότερα της ρύπανσης της ατμόσφαιρας από τα λεγόμενα αέρια του θερμοκηπίου. Η ναυτιλία είναι μια από τις βιομηχανίες, οι οποίες συμβάλλουν στις εκπομπές των αερίων αυτών παρόλο που η συμβολή αυτή είναι περιορισμένη. Το ζήτημα που απασχολεί τη διατριβή αυτή είναι η διερεύνηση των κατάλληλων τεχνικών, λειτουργικών και αγορακεντρικών εργαλείων για την αντιμετώπιση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τα πλοία. Πιο συγκεκριμένα, τα εργαλεία αναλύονται και αξιολογούνται, και αυτά είναι ο Σχεδιαστικός Δείκτης Ενεργειακής Αποδοτικότητας (Energy Efficiency Design Index - EEDI), το Σχέδιο Ενεργειακά Αποδοτικής Διαχείρισης του Πλοίου (Ship Energy Efficiency Management Plan - SEΕMP) και ο Λειτουργικός Δείκτης Ενεργειακής Αποδοτικότητας (Energy Efficiency Operational Indicator – EEΟI), το Ναυτιλιακό Σύστημα Αγοραπωλησίας Δικαιωμάτων Εκπομπών (Maritime Emission Trading Scheme - METS) και ο διεθνής φόρος στο ναυτιλιακό καύσιμο (Global levy scheme on marine bunker fuel). Η διατριβή αυτή κινείται σε δυο άξονες, καθώς από τη μία αξιολογούνται οι μηχανισμοί περιορισμού των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τα πλοία ως προς: (α) την περιβαλλοντική τους αποτελεσματικότητα, (β) την οικονομική τους αποδοτικότητα, (γ) την παροχή κινήτρων για τεχνολογική αλλαγή και (δ) την πρακτική τους εφαρμογή (ποιοτική έρευνα), ενώ από την άλλη πραγματοποιήθηκε εκτεταμένη έρευνα (ποσοτική - στατιστική) με ερωτηματολόγια σε δείγμα από το σύνολο των ναυτιλιακών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον Ελληνικό χώρο, μέσα από την οποία εξήχθησαν για πρώτη φορά συμπεράσματα σχετικά με τον τρόπο που αντιμετωπίζει η ναυτιλιακή βιομηχανία, ουσιαστικά η Ελληνόκτητη ναυτιλιακή βιομηχανία, την υιοθέτηση των διαφόρων προτεινόμενων τεχνικών, λειτουργικών και οικονομικών εργαλείων για τον περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τον στόλο της.Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής αντικατοπτρίζουν την περιβαλλοντική συμπεριφορά και τις πρακτικές σχετικά με τις ναυτιλιακές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου ενός αντιπροσωπευτικού μέρους της Ελληνόκτητης ναυτιλιακής βιομηχανίας, μιας και το δείγμα περιλαμβάνει ναυτιλιακές εταιρείες διαφόρων μεγεθών, οι οποίες συμμετέχουν σε διάφορους τομείς της ναυτιλιακής βιομηχανίας. Λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος και τη σημασία της Ελληνόκτητης ναυτιλιακής βιομηχανίας στο πεδίο της διεθνούς ναυτιλίας, τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής παρουσιάζουν σήμερα μια ιδιαίτερη σημασία, μιας και θα μπορούσαν να αναλυθούν περαιτέρω και να ληφθούν υπόψη για την επίτευξη της συμμόρφωσης της ναυτιλιακής βιομηχανίας με οποιαδήποτε μελλοντικά τεχνικά, λειτουργικά ή οικονομικά εργαλεία για τη μείωση των ναυτιλιακών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.
Molecular simulation of ionic liquids for enviroment - friendly technological applications
Authors: Ανδρουλάκη Ελένη
Published: August 2021

Στην παρούσα Διδακτορική Διατριβή μια μεθοδολογία μοριακής προσομοίωσης εφαρμόσθηκε για την μελέτη ιοντικών υγρών που περιλαμβάνουν κατιόντα με βάση το ιμιδαζόλιο και δύο διαφορετικά ανιόντα, το διτριφλουορομεθυ-λοσουλφονύλιο ([Cnmim+][Tf2N-]) και το τρικυανομεθανίδιο ([Cnmim+][TCM-]). Ο κύριος στόχος της Διδακτορικής Διατριβής ήταν η διερεύνηση των ιδιοτήτων των καθαρών υλικών και η μελέτη των ιδιοτήτων διαπερατότητας και εκλεκτικότητάς τους σε παράγωγα αέρια μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας καύσης άνθρακα και ιδιαιτέρως, της ικανότητάς τους να δεσμεύουν διοξείδιο του άνθρακα (CO2), το πλέον υπεύθυνο αέριο για το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Χρησιμοποιήθηκαν βελτιστοποιημένα πεδία δυνάμεων για την διενέργεια προσομοιώσεων μοριακής δυναμικής (ΜΔ) σε μεγάλο θερμοκρασιακό εύρος και σε ατμοσφαιρική πίεση ώστε να προβλεφθούν οι διάφορες θερμοδυναμικές, δομικές και δυναμικές ιδιότητες, καθώς επίσης και για να γίνει η ανάλυση της σύνθετης μικροσκοπικής συμπεριφοράς των υπό μελέτη υλικών. Είναι η πρώτη φορά που ιοντικά υγρά με ιμιδαζολικά κατιόντα και ανιόν το [TCM-] μελετώνται με χρήση ενός κλασσικού ατομιστικού πεδίου δυνάμεων το οποίο και βελτιστοποιήθηκε ώστε να προβλέπονται με ακρίβεια η πυκνότητα και οι συντελεστές αυτό-διάχυσης των ιόντων. Οι διαχυτότητες των αερίων υπολογίστηκαν με διεξαγωγή επιπρόσθετων προσομοιώσεων ΜΔ ενώ οι διαλυτότητές τους στα υπό μελέτη υλικά υπολογίσθηκαν με χρήση της μεθόδου ένθεσης σωματιδίου ελέγχου του Widom. Οι προβλεπόμενες εκλεκτικότητες απορρόφησης για τις δύο οικογένειες ιοντικών υγρών καταδεικνύουν τα ιμιδαζολικά [TCM-] ιοντικά υγρά ως πολύ υποσχόμενα υλικά για χρήση σε διεργασίες διαχω-ρισμού αερίων και ιδιαιτέρως, σε εφαρμογές που στοχεύουν στην δέσμευση διοξειδίου του άνθρακα από μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας καύσης άνθρακα. Η επίδραση του ανιόντος, τους μήκους της αλκυλικής αλυσίδας του κατιόντος και της θερμοκρασίας στις υπό μελέτη ιδιότητες μελετήθηκε σε βάθος, ενώ εξάχθηκε ένα πλήθος συμπερασμάτων που αφορά στους μοριακούς μηχανισμούς που ελέγχουν την μακροσκοπική συμπεριφορά των υπό μελέτη υλικών. Τα αποτελέσματα της μοριακής προσομοίωσης είναι σε κάθε περίπτωση σε πολύ καλή συμφωνία με τα πειραματικά δεδομένα
Αντιμετώπιση παρεμβολών και έλεγχος πρόσβασης σε σύγχρονα ασύρματα τηλεπικοινωνιακά συστήματα
Authors: Μυριδάκης Νικόλαος
Published: August 2021

Στη διατριβή αυτή εξετάζεται το πρόβλημα της αντιμετώπισης παρεμβολών στα σύγχροναασύρματα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα. Συγκεκριμένα, η μελέτη αναφέρεται σε συστήματαστα οποία η μετάδοση της πληροφορίας πραγματοποιείται με χρήση της ορθογωνικής πο-λυπλεξίας στα πεδία της συχνότητας, του χώρου, της κωδικοποίησης και υβριδικές προ-σμίξεις αυτών. Η προσέγγιση που ακολουθείται δραστηριοποιείται σε δύο κύριους άξονες.Το αντικείμενο του πρώτου άξονα είναι η ανάλυση, αξιολόγηση και βελτιστοποίηση τηςτεχνικής διαδοχικής ακύρωσης παρεμβολών. Το αντικείμενο του δεύτερου άξονα είναι οέλεγχος πρόσβασης και η διαχείριση συστημικών ραδιοπόρων στα ανωτέρω συστήματα. Ηεν λόγω δραστηριοποίηση αναλύεται από την πλευρά του δέκτη, αποσκοπώντας σε μίασυνολική δεκτοκεντρική αντιμετώπιση παρεμβολών.Αρχικά περιγράφονται τα βασικά χαρακτηριστικά των σύγχρονων δικτυακών υποδομών και το φαινόμενο της παρεμβολής κατά τη διάδοση του σήματος στο κανάλι επικοινωνίας. Επίσης, πραγματοποιείται μία πλήρης καταγραφή και αξιολόγηση των σημαντικότερων δεκτοκεντρικών τεχνικών διαδοχικής ακύρωσης παρεμβολών, σε σχέση με την αποδοτικότητα και την πολυπλοκότητα που επιφέρουν στο δέκτη. Κατόπιν προτείνεται μία νέα τεχνική, η οποία χρησιμοποιεί υβριδικά δύο διαφορετικούς τρόπους ανίχνευσης του σήματος, σύμφωνα με τον κατάλληλο μηχανισμό μεταγωγής. Στόχος της τεχνικής αυτής είναι η βελτιστοποίηση της αντιστάθμισης απόδοσης-πολυπλοκότητας στο δέκτη.Στην συνέχεια αναλύεται θεωρητικά η επίδοση της τεχνικής διαδοχικής ακύρωσης παρεμβολών, όπου εξάγονται χρήσιμες στατιστικές μετρικές σε μαθηματικές εκφράσεις κλειστού τύπου. Με τον τρόπο αυτό γενικεύονται ορισμένα αποτελέσματα που έχουν ήδη δημοσιευθεί στο παρελθόν, ενώ αναλύεται θεωρητικά η πιθανότητα διάδοσης σφάλματος της τεχνικής αυτής για πρώτη φορά στη βιβλιογραφία.Τέλος, προτείνεται ένας νέος αλγόριθμος ελέγχου πρόσβασης, όπου η διαχείριση ραδιοπόρων στους επιμέρους χρήστες του συστήματος, και η μείωση των παρεμβολών πραγματοποιείται από την πλευρά του δέκτη. Τα οφέλη που προκύπτουν είναι η βελτίωση της ανθεκτικότητας του σήματος σε σφάλματα κατά τη μετάδοση και η ελαχιστοποίηση τηςσηματοδοσίας μεταξύ του πομπού και του δέκτη.
Μεθοδολογικό πλαίσιο και αποτίμηση τεχνολογιών κοινωνικής δικτύωσης στον εκπαιδευτικό σχεδιασμό
Authors: Καρβουνίδης Θεόδωρος
Published: August 2021

Η εργασία αυτή πραγματεύεται την αξιοποίηση των τεχνολoγιών Web 2.0 στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Στo πλαίσιo της έρευνας προτείνεται ένα τεχνολογικό-εκπαιδευτικό πλαίσιο, το i-SERF (integrated-Self Evaluated and Regulated Framework), το οποίο “οδηγείται” από τη δυναμική σχέση της τεχνολογίας, της παιδαγωγικής και του εκπαιδευτικού περιεχομένου. Το πλαίσιο αυτό είναι ένα “ζωντανό” πλαίσιο το οποίο εμπεριέχει μηχανισμούς που του επιτρέπει να ανατροφοδοτείται συνεχώς και να επικαιροποιείται με δεδομένα που αφορούν στην πρόοδο των φοιτούντων. Τα δεδομένα αυτά περιλαμβάνουν τις επιδόσεις τους κατά τις διαδικασίες αξιολόγησης, την “συμπεριφορά” τους κατά την αλληλεπίδρασή τους με το διαδικτυακό μέσο εκπαίδευσης, τον βαθμό ικανοποίησής τους και τέλος τις απόψεις τους για την διαδικασία και το τεχνολογικό-εκπαιδευτικό περιβάλλον. Η εφαρμογή του i-SERF, υπό το πρίσμα της βελτίωσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας, έγινε στα πλαίσια της πιλοτικής εφαρμογής υπό την μορφή εγχειρήματος με σύγχρονα και ασύγχρονα εργαλεία Web 2.0 σε μάθημα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τα οποία και αποτιμήθηκαν ποικιλοτρόπως. To εγχείρημα ανέδειξε την δυναμική των τεχνολογιών κοινωνικής δικτύωσης στην εκπαίδευση, καθώς και την μεθοδολογία μέσω της οποίας επιλέχθηκαν, ανακτήθηκαν, αναλύθηκαν και αξιοποιήθηκαν τα δεδομένα που προέκυψαν κατά την διάρκεια της επιτέλεσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η ανάλυση των δεδομένων με την χρήση μοντέρνων στατιστικών μεθόδων ανέδειξε σημαντικούς παράγοντες που συνδέονται τόσο με την χρήση των εργαλείων Web 2.0 όσο και με το συνολικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εντάχθηκαν τα εργαλεία αυτά, καθώς και σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ αυτών των παραγόντων. Από όλους τους αναδυόμενους παράγοντες ο παράγοντας που συνδέεται με την Υποδομή και Υποστήριξη ανιχνεύθηκε να έχει άμεση επίπτωση στην επίδοση των φοιτητών. O παράγοντας του ενδιαφέροντος και της ευχαρίστηση καθώς και της τεχνολογίας σαν παράγοντας ενισχυτικότητας έχει επίπτωση στην πληρότητα της εκπαιδευτικής προσέγγισης και συνεπώς στην επιτυχή επιτέλεση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, τονίζοντας τόσο την σημασία που έχει η ορθή χρήση της τεχνολογίας καθώς και η ενίσχυση του κινήτρου των συμμετεχόντων σε ένα εκπαιδευτικό πλαίσιο. Τέλος, η παραμονή και η δραστηριοποίηση στο διαδικτυακό μέσο επιτέλεσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας έχει επίπτωση στην επίδοση των φοιτητών.
Εφαρμογή γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών για την καταγραφή και μελέτη ιστορικών συγκοινωνιακών δικτύων
Authors: Ντάσιου Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Η διδακτορική διατριβή πραγματεύεται δύο αντικείμενα που μοιάζουν ανεξάρτητα, αλλά συσχετίζονται μεταξύ τους με έναν ιδιότυπο τρόπο: Το ένα αφορά την εφαρμογή σύγχρονων εργαλείων της τεχνολογίας, όπως είναι τα γεωπληροφοριακά συστήματα, στην ιστορική διερεύνηση ενός τόπου, ως προς τα συγκοινωνιακά και οικιστικά δίκτυα και το άλλο, ως προέκταση του πρώτου και με τη χρήση των ίδιων εργαλείων, αποσκοπεί στη διερεύνηση μιας ανθρώπινης δραστηριότητας που λαμβάνει αρκετά μεγάλες διαστάσεις στο χώρο και το χρόνο. Πρόκειται για την κτηνοτροφία με το χαρακτήρα της εποχικής μετακίνησης ή τη λεγόμενη μετακινούμενη κτηνοτροφία. Δημιουργήθηκε και εφαρμόστηκε ένα γεωπληροφοριακό σύστημα για τη διερεύνηση της περίπτωσης ενός τμήματος του ελλαδικού χώρου, που διαθέτει πλούσια και αρκετά σύνθετη ιστορία. Επιλέχτηκε τμήμα της Νοτιοδυτικής Μακεδονίας και συγκεκριμένα οι πρώην επαρχίες Ανασελίτσας (ή Βοΐου) και Γρεβενών, οι οποίες σήμερα είναι ενσωματωμένες στα περιφερειακά διαμερίσματα Κοζάνης και Γρεβενών αντίστοιχα. Το χρονικό πλαίσιο, το οποίο τέθηκε σε διερεύνηση, οριοθετεί το διάστημα από την τελευταία φάση της Τουρκοκρατίας στην Μακεδονία μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η μεθοδολογία διερεύνησης των παραπάνω αντικειμένων, που αναπτύχθηκε με τη βοήθεια του συγκεκριμένου γεωπληροφοριακού συστήματος, οδήγησε στη σύνοψη ουσιαστικών συμπερασμάτων και ταυτόχρονα έδωσε οπτικοποιημένα αποτελέσματα. Δημιουργήθηκαν χάρτες που περιγράφουν την κατάσταση της περιοχής μελέτης στις διάφορες χρονικές περιόδους και οι οποίοι αναφέρονται στο χώρο διοίκησης, την πληθυσμιακή σύνθεση, τις εποχικές μετακινήσεις, στα δίκτυα επικοινωνίας, τις διαδρομές των κτηνοτρόφων και των κοπαδιών κ.λπ. Τα ψηφιοποιημένα δεδομένα βρίσκονται αποθηκευμένα στη γεωβάση του συστήματος και μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε άλλα πεδία της ιστορικής έρευνας, όπως και στην παραγωγή θεματικών χαρτών με διαφορετικά είδη πληροφορίας. Επίσης, τα δεδομένα, οι πληροφορίες και οι χάρτες συμπεριλήφθηκαν σε μια διαδικτυακή εφαρμογή webGIS, βασισμένη στο λογισμικό ArcGIS με εκμετάλλευση της τεχνολογίας cloudGIS. Έτσι, οι δυνατότητες αποθήκευσης και διαχείρισης των ιστορικών δεδομένων διαμορφώνουν τις προϋποθέσεις για τη δημιουργία ενός διευρυμένου συστήματος πληροφοριών για ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο, το οποίο μπορεί να ενταχθεί σε ένα διεθνές δίκτυο που διαχειρίζεται παρόμοιες πληροφορίες.
Απαρίθμηση προτύπων σε μονοπάτια Dyck και Grand-Dyck
Authors: Μανές Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Οι αριθμοί Catalan θεωρούνται ως οι πιο σημαντικοί αριθμοί της Συνδυαστικής, μετά τους διωνυμικούς συντελεστές, λόγω της εντυπωσιακά συχνής εμφάνισής τους σε διάφορα προβλήματα. Ενδεικτικά, ο R. Stanley διατηρεί αρχείο με περισσότερα από 200 διαφορετικά σύνολα συνδυαστικών αντικείμενων που απαριθμούνται από τους αριθμούς Catalan και άρα είναι πληθικά αλλά και δομικά ισοδύναμα. Τα πιο διαδεδομένα από αυτά είναι ίσως τα μονοπάτια (λέξεις) Dyck και τα δυαδικά δένδρα.Το κεντρικό αντικείμενο μελέτης της διατριβής αυτής είναι τα μονοπάτια Dyck, τα οποία αποτελούν απλά μια αναπαράσταση στο επίπεδο των λέξεων Dyck. Λόγω της απλής και εύληπτης γεωμετρικής τους αναπαράστασης, αποτελούν ένα αντιπροσωπευτικό αντικείμενο της οικογένειας των αντικειμένων Catalan και προσφέρονται για τη μελέτη ιδιοτήτων, οι οποίες μπορούν στη συνέχεια να μεταφραστούν κατάλληλα και σε ιδιότητες των υπόλοιπων αντικειμένων της οικογένειας.Επιπλέον, με την εισαγωγή κατάλληλων περιορισμών (παραμέτρων), προκύπτουν ειδικές κατηγορίες μονοπατιών Dyck που ισοδυναμούν με σύνολα άλλων γνωστών αντικειμένων, οπότε τα αποτελέσματα επεκτείνονται και στα αντικείμενα αυτά.Στη διατριβή αυτή, μελετάται η παράμετρος «πλήθος εμφανίσεων του προτύπου τ», όπου ως πρότυπο θεωρείται μια οποιαδήποτε δυαδική λέξη. Στο πρώτο Κεφάλαιο, παρουσιάζονται εκτενώς οι βασικές έννοιες που χρησιμοποιούνται στα υπόλοιπα Κεφάλαια.Στο δεύτερο Κεφάλαιο, μελετάται το πρόβλημα της απαρίθμησης των εμφανίσεων ενός προτύπουτ σε καθορισμένο ύψος j στο μονοπάτι Dyck. Το πρόβλημα απαντάται πλήρως, για κάθε πρότυπο τ και δίνεται ο τύπος της αντίστοιχης γεννήτριας συνάρτησης.Στο τρίτο Κεφάλαιο, μελετάται το πρόβλημα της απαρίθμησης των εμφανίσεων ενός προτύπου τ ανεξαρτήτως ύψους ή όταν το ύψος τους είναι τουλάχιστον j. Το πρόβλημα απαντάται πλήρως, μέσω της αντίστοιχης γεννήτριας συνάρτησης, όταν το πρότυπο τ είναι ένα πρόθεμα Dyck ή ένα επίθεμα Dyck, καθώς και σε ορισμένες άλλες γενικές περιπτώσεις. Στο τέταρτο Κεφάλαιο, μελετάται το πρόβλημα της απαρίθμησης των εμφανίσεων ενός προτύπουτ μήκους 3 σε μονοπάτια Grand-Dyck. Επιπλέον, θεωρώντας τη βοηθητική παράμετρο «πλήθος ανόδων σε αρνητικό ύψος», προκύπτουν σε ορισμένες περιπτώσεις εκλεπτύνσεις του θεωρήματος Chung-Feller. Στο πέμπτο Κεφάλαιο, μελετώνται τρεις νέες παράμετροι οι οποίες αποτελούν εξειδικεύσεις της γνωστής παραμέτρου «πλήθος κορυφών» των μονοπατιών Dyck.Στο έκτο Κεφάλαιο δίδονται ακριβείς αλλά και ασυμπτωτικοί τύποι για τη μέση τιμή καιτη διακύμανση των παραμέτρων που παρουσιάζονται στα υπόλοιπα κεφάλαια.
Μελέτη παραγωγής δύο μποζονίων (Z ή W) στο πείραμα ATLAS από τις διασπάσεις τους σε λεπτόνια
Authors: Κούσκουρα Βασιλική
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή, μελετάται η παραγωγή δύο μποζονίων βαθμίδας ZZ και ZZ* από τις συγκρούσεις πρωτονίων στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) στο CERN. Τα δεδομένα που αναλύθηκαν, καταγράφηκαν από τον ανιχνευτή ATLAS κατά το χρονικό διάστημα 2011–2012 και αντιστοιχούν σε ολοκληρωμένη φωτεινότητα 4.6 fb−1 από συγκρούσεις κέντρου μάζας στα 7 TeV καθώς και σε 20.3 fb−1 από συγκρούσεις κέντρου μάζας στα 8 TeV. Τα γεγονότα που επιλέγονται περιλαμβάνουν λεπτονικές διασπάσεις των δύο μποζονίων Z, συγκεκριμένα σε ηλεκτρόνια και μιόνια. Με την επικείμενη αύξηση της στιγμιαίας φωτεινότητας του LHC, που αναμένεται από την αναβάθμισή του, το ATLAS Collaboration σχεδιάζει τις απαραίτητες αναβαθμίσεις του ανιχνευτή. Τμήμα της παρούσας διδακτορικής διατριβής αφορά μία από τις αναβαθμίσεις του Μιονικού Φασματομέτρου του ανιχνετή ATLAS.
Algorithms and techniques for efficient and effective nearest neighbours classification
Authors: Ουγιαρόγλου Στέφανος
Published: August 2021

Ο κατηγοριοποιητής κ εγγύτερων γειτόνων είναι ένας αποτελεσματικός αλγόριθμος κατηγοριοποίησης. Ωστόσο, περιλαμβάνει μειονεκτήματα και αδυναμίες που τον καθιστούν ακατάλληλο σε συγκεκριμένα πεδία εφαρμογής ή/και σύνολα δεδομένων. Το πρώτο μειονέκτημα είναι το υψηλό κόστος κατηγοριοποίησης ως αποτέλεσμα του υπολογισμού των αποστάσεων μεταξύ κάθε αντικείμενου προς κατηγοριοποίηση και όλων των αντικειμένων που ανήκουν στο σύνολο εκπαίδευσης. Αν και τα σημερινά υπολογιστικά συστήματα είναι εφοδιασμένα με ισχυρούς επεξεργαστές, σε περιπτώσεις μεγάλων συνόλων δεδομένων, το συγκεκριμένο μειονέκτημα καθιστά την κατηγοριοποίηση μια ιδιαίτερα χρονοβόρα διαδικασία, η εκτέλεση της οποίας μπορεί να είναι απαγορευτική. Το δεύτερο μειονέκτημα αφορά τις μεγάλες απαιτήσεις σε αποθηκευτικό χώρο. Κατηγοριοποιητές που βασίζονται σε μοντέλα κατηγοριοποίησης (π.χ., δένδρα απόφασης, νευρωνικά δίκτυα) μπορούν μετά την κατασκευή του μοντέλου να διαγράψουν τα δεδομένα εκπαίδευσης ώστε να εξοικονομήσουν χώρο. Αντίθετα, ο κατηγοριοποιητής κ εγγύτερων γειτόνων πρέπει να έχει πάντα όλα τα δεδομένα εκπαίδευσης διαθέσιμα. Έτσι δεν είναι δυνατή η εξοικονόμηση αποθηκευτικού χώρου. Τέλος, η ακρίβεια που επιτυγχάνει ο κατηγοριοποιητής κ εγγύτερων γειτόνων εξαρτάται από την ποιότητα των δεδομένων εκπαίδευσης. Δεδομένα με θόρυβο, αντικείμενα χωρίς ετικέτα κλάσης, ακραία σημεία και επικαλύψεις στις περιοχές διαφορετικών κλάσεων αποπροσανατολίζουν τον κατηγοριοποιητή με αποτέλεσμα τη μείωση της ακρίβειας.Τα μειονεκτήματα αυτά αποτελούν μια ενεργή περιοχή έρευνας. Η διδακτορική διατριβή έχει ως κίνητρο την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων μειονεκτημάτων. Ως εκ τούτου, η διατριβή συνεισφέρει καινοτόμους αλγόριθμους που αντιμετωπίζουν με αποτελεσματικό τρόπο τα μειονεκτήματα αυτά. Με άλλα λόγια, η διατριβή προτείνει αλγόριθμους και τεχνικές αποτελεσματικής κατηγοριοποίησης εγγύτερων γειτόνων. Η συνεισφορά έχει χωριστεί σε τρεις κατηγορίες: (i) νέες τεχνικές μείωσης όγκου των δεδομένων εκπαίδευσης που αντιμετωπίζουν όλα τα μειονεκτήματα και δεν παρουσιάζουν τις αδυναμίες υπαρχουσών τεχνικών, (ii) υβριδικούς αλγορίθμους που συνδυάζουν διαφορετικού τύπου μεθόδους επιτάχυνσης με στόχο την μείωση του υπολογιστικού κόστους της κατηγοριοποίησης (iii) βελτιώσεις σε υπάρχουσες τεχνικές και πειραματικές μελέτες.Η απόδοση των προτεινόμενων αλγόριθμων, τεχνικών και βελτιώσεων ελέγχθηκε πειραματικά και συγκρίθηκε με γνωστές στη βιβλιογραφία μεθόδους χρησιμοποιώντας διάφορα σύνολα δεδομένων. Οι πειραματικές μετρήσεις επικυρώθηκαν με το μη παραμετρικό στατιστικό τεστ του Wilcoxon. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι οι αλγόριθμοι, οι τεχνικές και οι βελτιώσεις επιτυγχάνουν τον σκοπό για τον οποίο αναπτύχθηκαν και ότι οδηγούν σε αποτελεσματική κατηγοριοποίηση σε ότι αφορά την ακρίβεια, το κόστος κατηγοριοποίησης και το κόστος προ-επεξεργασίας.