bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Αναλυτική, πειραματική και υπολογιστική διερεύνηση οπλισμένων πρανών έναντι στατικής και σεισμικής φόρτισης
Authors: Καπογιάννη Ελένη
Published: August 2021

Στα πλαίσια της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής μελετήθηκε η συμπεριφορά οπλισμένων πρανώνμε απλή και σύνθετη γεωμετρία, έναντι στατικής και σεισμικής φόρτισης. Ειδικότερα,πραγματοποιήθηκε αναλυτική, πειραματική και υπολογιστική διερεύνηση οπλισμένων πρανών,καθώς και σύγκριση των αποτελεσμάτων των μεθόδων, με στόχο να προκύψει μια ολοκληρωμένηεικόνα τόσο για τις υπό μελέτη κατασκευές, όσο και για τις ίδιες τις μεθόδους που εφαρμόσθηκαν.Κατά την αναλυτική διερεύνηση (Μέρος Α’) αναπτύχθηκε νέα αναλυτική λύση, η οποία καιενσωματώθηκε σε ολοκληρωμένη μεθοδολογία, που δημιουργήθηκε για τον σχεδιασμό και την μελέτη ενιαίων οπλισμένων πρανών καθώς και πρανών με αναβαθμούς, έναντι στατικών καισεισμικών φορτίσεων. Βάσει της αναλυτικής λύσης και της μεθοδολογίας που αναπτύχθηκε,δημιουργήθηκε λογισμικό, 5000 γραμμών, σε γλώσσα προγραμματισμού Embarcadero Delphi, μεστόχο την ολοκληρωμένη μελέτη των πρανών έναντι στατικών και σεισμικών δράσεων. Τα αναλυτικάμοντέλα που μελετήθηκαν μέσω του λογισμικού που αναπτύχθηκε, συγκρίθηκαν με αντίστοιχαυπολογιστικά μοντέλα που δημιουργήθηκαν με γεωτεχνικά προγράμματα του εμπορίου. Τααποτελέσματα επισημαίνουν τα πλεονεκτήματα των βαθμιδωτών έναντι των ενιαίων οπλισμένωνπρανών, καθώς και την αποτελεσματική και γρήγορη εφαρμογή της λύσης κλειστής μορφής(αναλυτική λύση) και του λογισμικού που δημιουργήθηκαν. Τέλος αναδεικνύεται η δυνατότηταπαραμετρικών αναλύσεων, μεταβάλλοντας τα γεωμετρικά και μηχνανικά χαρακτηριστικά τωνβαθμιδωτών και ενιαίων οπλισμένων πρανών.Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε πειραματική διερεύνηση (Μέρος Β’), όπου και κατασκευάσθηκανσυνολικά 16 μοντέλα οπλισμένων πρανών υπό κλίμακα 1/n, τα οποία και τοποθετήθηκαν στονδιαμέτρου 2.2 m γεωτεχνικό φυγοκεντριστή του ETH Zurich. Στα μοντέλα ενσωματώθηκαν μεεπιτυχία αισθητήρες οπτικών ινών για πρώτη φορά (2008-2009), εισάγοντας μία νέα μετρητικήδιάταξη για την καταγραφή τροπών σε γεωτεχνικά μοντέλα τα οποία μελετώνται μέσω τηςτεχνολογίας των γεωτεχνικών φυγοκεντριστών. Επίσης, εφαρμόσθηκε η οπτική μέθοδοςπαρακολούθησης Particle Image Velocimetry Analysis (PIV Analysis). Τέλος, πραγματοποιήθηκευπολογιστική διερεύνηση οπλισμένων πρανών σε κλίμακα 1:1 και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν μετα αντίστοιχα πειραματικά αποτελέσματα των φυσικών μοντέλων υπό κλίμακα 1:n. Τα αποτελέσματατης πειραματικής διερεύνησης σχετίζονται με την δημιουργία προτάσεων για την κατασκευή καιδιερεύνηση πειραματικών μοντέλων οπλισμένων πρανών σε γεωτεχνικό φυγοκεντριστή με την χρήσητων ως άνω πειραματικών διατάξεων, ενώ επίσης προέκυψαν ποικίλα και χρήσιμα συμπεράσματααπό γεωτεχνικής σκοπιάς, σχετικά με την συμπεριφορά του εδάφους και των στρώσεων οπλισμούτων πρανών, σε διάφορες θέσεις των μοντέλων, κατά την αύξηση της επιτάχυνσης της βαρύτηταςστον γεωτεχνικό φυγοκεντριστή. Τέλος σημαντική ήταν και η δυνατότητα διερεύνησης σε βάθος τηςαλληλεπίδρασης μεταξύ εδάφους και οπλισμού, συνδυάζοντας τα πειραματικά και υπολογιστικάαποτελέσματα.
Η επίδραση της τοπικής εφαρμογής αρνητικής πίεσης στην πρόσληψη βιοτεχνολογικών υποκατάστατων χορίου για την κάλυψη δερματικών ελλειμμάτων
Authors: Τσέπουρας Σωτήριος
Published: August 2021

ΕισαγωγήΗ αλματώδης πρόοδος της βιοτεχνολογίας οδήγησε στη δημιουργία υποκατάστατων χορίου που σε συνδυασμό με τη μεταμόσχευση δέρματος έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως για την κάλυψη σύνθετων ιστικών ελλειμμάτων σε περιοχές και σε συνθήκες που η μεταμόσχευση δέρματος από μόνη της θα ήταν ανεπαρκής τόσο λειτουργικά όσο και αισθητικά. Η επιτυχής πρόσληψη τόσο του υποκατάστατου χορίου όσο και του δερματικού μοσχεύματος εξαρτάται από την απόλυτη ενσωμάτωση, προσκόλληση και επαναγγείωσή του στην περιοχή του ελλείμματος. Η εφαρμογή του συστήματος τοπικής αρνητικής πίεσης έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει θετικά στην επούλωση διάφορων ιστικών ελλειμμάτων.Υλικό & ΜέθοδοςΤο υλικό της μελέτης περιλαμβάνει 20 δερματικά ελλείμματα ασθενών με ηλικίες από 9 εώς 74 έτη. Τα ελλείμματα αυτά αντιμετωπίστηκαν με συνδυασμό εφαρμογής βιοτεχνολογικού υποκατάστατου χορίου και δερματικού αυτομοσχεύματος μερικού πάχους. Ως επανώδεση εφαρμόστηκε ο σπόγγος πολυουρεθάνης της συσκευής τοπικής αρνητικής πίεσης. Η επανώδεση επί του τεχνητού χορίου εφαρμόστηκε για 8 ημέρες, χρονική στιγμή κατά την οποία γινόταν η μεταμόσχευση δέρματος. Η αιτιολογία των ελλειμμάτων ήταν: εκτομή μετεγκαυματικών ρικνωτικών ουλών ή κακοήθους όγκου , μηχανική κάκωση, ηλεκτρικό έγκαυμα και χρόνιο έλκος. Η τοπογραφική εντόπιση αφορούσε ελλείμματα στον κορμό, στα άνω και κάτω άκρα και στον τράχηλο.ΑποτελέσματαΤα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο μέσος χρόνος ενσωμάτωσης του υποκατάστατου χορίου ήταν 8 ημέρες. Κατ αντιστοιχία ο συνολικός χρόνος αποκατάστασης του δερματικού ελλείμματος ήταν 19 +/- 3 ημέρες. ΣυμπεράσματαΣύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης μας η εφαρμογή τοπικής αρνητικής πίεσης επί του βιοτεχνολογικού υποκατάστατου χορίου οδηγεί σε αύξηση της νεοαγγειογένεσης εντός αυτού και σε επιτάχυνση της ενσωμάτωσης του στην περιοχή του ελλείμματος.
Ελληνογαλλικές διπλωματικές και οικονομικές σχέσεις κατά την περίοδο 1949-58
Authors: Καρατάσιος Νικόλαος
Published: August 2021

Η διατριβή αυτή πραγματεύεται τις ελληνογαλλικές σχέσεις σε μια δύσκολη περίοδο για τις δύο χώρες, καθώς αμέσως μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, Ελλάδα και Γαλλία προσπάθησαν να ορθοποδήσουν έχοντας να αντιμετωπίσουν πολλές εσωτερικές και εξωτερικές προκλήσεις. Το θέμα είναι σημαντικό δεδομένης της μακράς φιλίας που συνδέει τις δύο χώρες με τους ιδιαίτερους πολιτιστικούς τους δεσμούς.Στην παρούσα μελέτη αναλύονται διεξοδικά οι διπλωματικές και οι οικονομικές σχέσεις των δύο χωρών υπό το πρίσμα σημαντικών ζητημάτων που επηρέασαν την πολιτική τους. Τέτοια ζητήματα ήταν: Η απαγκίστρωση της Γαλλίας από τις αποικίες της στη Μεσόγειο, το ζήτημα της Κύπρου, η κρίση στο Σουέζ και η είσοδος της Ελλάδας στο Βορειοατλαντικό Σύμφωνο. Το γενικό συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι οι δύο χώρες, παρά τη διαφορετική στάση τους σε διάφορα διεθνή θέματα κατά την πρώιμη ψυχροπολεμική περίοδο, ενίσχυσαν τους φιλικούς τους δεσμούς τόσο στο επίπεδο της διπλωματίας όσο και στο επίπεδο της οικονομίας.
Statistical dynamics of diffusion in complex and disordered systems
Authors: Γιαζιτζίδης Παρασκευάς
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν κάποια κρίσιμα φαινόμενα της Στατιστικής Φυσικής Στερεάς Κατάστασης, όπως η διήθηση και η διάχυση. Στο δεύτερο και τρίτο κεφάλαιο μελετήσαμε τις ιδιότητες διήθησης σε πλέγματα δύο και τριών διαστάσεων υπό διαφορετικές τεχνικές και παραλλαγές της αρχικής διαδικασίας διήθησης. Αυτές οι παραλλαγές μας επιτρέπουν να επιδράσουμε στην αλλαγή του κρίσιμου σημείου διήθησης, το οποίο ορίζεται ως η στιγμή που η μετάβαση φάσης συμβαίνει. Κατά την παρούσα διατριβή εισαγάγαμε νέα μοντέλα τα οποία καθιστούν δυνατή την ύπαρξη διαφορετικών κρίσιμων σημείων, σχεδόν κατά βούληση. Στο τέταρτο κεφάλαιο μελετήσαμε το πρόβλημα της θερμικής σταθερότητας ή αυθόρμητης διάσπασης ενός μεταλλικού νάνο-καλωδίου το οποίο τοποθετείται είτε πάνω σε ένα ιδανικό μεταλλικό υπόστρωμα, είτε βρίσκεται ελεύθερο, ώστε να μελετήσουμε την σταθεροποίηση του καλωδίου εξαιτίας της επίδρασης του μεταλλικού υποστρώματος. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι το υπόστρωμα παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην σταθερότητα της μεταλλικής αλυσίδας για χαμηλές θερμοκρασίες, ενώ αντιθέτως οδηγεί στην διάσπαση της τελευταίας για υψηλότερες θερμοκρασίες λόγω της θερμικής κινήσεως των ατόμων του υποστρώματος. Στο πέμπτο κεφάλαιο έχουμε εκτελέσει προσομοιώσεις σε υλικά διαφορετικού αριθμού διαστάσεων και μελετήσαμε το διαχωρισμό ηλεκτρονίων-οπών στο εσωτερικό ενός οργανικού φωτοβολταϊκού στοιχείου. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η απόδοση ενός οργανικού φωτοβολταϊκού είναι ευθέως ανάλογη με τον αριθμό των διαστάσεων της στερεοδομής του μορίου που αποτελείται το υλικό που παίζει τον ρόλο του δότη ηλεκτρονίων. Στο κεφάλαιο έξι μελετάμε το πρόβλημα ενός πλεγματικού αερίου υπό την επίδραση αποστικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ των ατόμων του πάνω σε μία επιφάνεια που παρουσιάζει ατέλειες. Τα αποτελέσματα μας έδειξαν ότι οι ατέλειες στην επιφάνεια που διαχέεται το πλεγματικό αέριο μπορεί να αλλάξει την καθολική μακροσκοπική τάξη του συστήματος. Έτσι, αντί για μία κατάσταση μακροσκοπικής τάξης, μικρότερες τοπικά διατεταγμένες περιοχές εμφανίζονται στο σύστημα. Μία πλεγματική ατέλεια στην επιφάνεια λειτουργεί ως πυρήνας από τον οποίο μια μικροσκοπική διατεταγμένη φάση εξελίσσεται χωρικά μέχρι να συναντήσει την επόμενη πλεγματική ατέλεια.
Μελέτη της επίδρασης της μετά από χημειοθεραπεία νευροτοξικότητας στο αυτόνομο νευρικό σύστημα
Authors: Δερμιτζάκης Εμμανουήλ
Published: August 2021

Στόχος: Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη της επίδρασης των γνωστών νευροτοξικών φαρμάκων οξαλιπλατίνα (φάρμακο για την αντιμετώπιση κολο-ορθικού καρκίνου) και της ταξάνης πακλιταξέλη (για καρκίνο ωοθηκών) στο Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα (ΑΝΣ). Μεθοδολογία: Η μελέτη περιλάμβανε 39 ασθενείς με χειρουργημένο καρκίνο κόλου ή όρθου που υποβάλλονταν σε συμπληρωματική χημειοθεραπεία με οξαλιπλατίνα (τα θεραπευτικά σχήματα ήταν το mFOLFOX6 ή το XELOX), 31 ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών που υποβάλλονταν σε χημειοθεραπεία με πακλιταξέλη και καρβοπλατίνα και 22 υγιείς μάρτυρες. Για την εξέταση του ΑΝΣ οι ασθενείς συμπλήρωναν ένα ερωτηματολόγιο και υποβάλλονταν σε νευροφυσιολογικές δοκιμασίες του ΑΝΣ σε τρία χρονικά σημεία (πριν από την έναρξη της χημειοθεραπείας καθώς και 3 και 6 μήνες μετά από την έναρξη). Αποτελέσματα- Συμπεράσματα: Το συμπέρασμα είναι ότι χημειοθεραπευτικά σχήματα που περιέχουν οξαλιπλατίνα ή πακλιταξέλη επηρεάζουν σημαντικά τη συμπαθητική και κυρίως την παρασυμπαθητική νεύρωση της καρδιάς ενώ δεν ασκούν ιδιαίτερη επίδραση στην έκκριση του ιδρώτα (μια διαφορετική λειτουργία του ΑΝΣ). Υπάρχει μια επιλεκτική επίδραση στη συμπαθητική καρδιαγγειακή και παρασυμπαθητική νεύρωση της καρδιάς, χωρίς επίδραση στις λεπτές εμμύελες ή λεπτότερες αμύελες ίνες του περιφερικού ΑΝΣ. Αυτό το αποτέλεσμα της επιλεκτικής επίδρασης θα πρέπει να επιβεβαιωθεί και σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών, που θα παρακολουθούνται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και με περισσότερες δοκιμασίες του ΑΝΣ.
Διεπιφάνειες και ατέλειες προηγμένων ΙΙΙ-Ν ετεροδομών-νανοδομών χωρίς πεδία πόλωσης
Authors: Λοτσάρη Αντιόπη
Published: August 2021

Η ομάδα των ΙΙΙ-Ν σύνθετων ημιαγωγών μελετάται έντονα για την χρήση τους σε διάφορες οπτοηλεκτρονικές εφαρμογές λόγω του ευρύ ενεργειακού χάσματος που καλύπτει όλο το οπτικό φάσμα. Η συνήθης διεύθυνση ανάπτυξης είναι η πολική, αλλά κατά αυτήν την διεύθυνση παρατηρείται έντονη επίδραση πιεζοηλεκτρικού φαινομένου. Για να ξεπεραστεί αυτό το εμπόδιο μελετώνται διαφορετικές διευθύνσεις ανάπτυξης όπως οι μη πολικές και οι ημιπολικές. Αρχικά, μελετήθηκαν οι ιδιότητες μη πολικού GaN. Οι δομικές ανισοτροπικές ιδιότητες αυτών των υμενίων μελετήθηκαν και μία εκτενής ανάλυση με συνδυασμό πολλών πειραματικών τεχνικών παρουσιάζεται σε αυτήν την διατριβή. Ακόμα, μελετήθηκαν και οι διεπιφανειακές ιδιότητες του μη πολικού InN. Συγκεκριμένα μελετήθηκαν η επίδραση της νιτρίδωσης, η επίδραση του στρώματος πυρηνοποίησης GaN και ο ρόλος της διεπιφάνειας GaN/InN. Σχετικά με τις ημιπολικές δομές, μελετήθηκε το ημιπολικό AlN και κυρίως η επίδραση της νιτρίδωσης του υποστρώματος στην εισαγωγή παρασιτικών νανοκρυστάλλων οι οποίοι επηρεάζουν τόσο την κρυσταλλική δομή όσο και την πυκνότητα των δομικών ατελειών των δειγμάτων. Ακόμα μελετήθηκαν τα επιφανειακά χαρακτηριστικά ημιπολικού InGaN ανεπτυγμένο πάνω σε υπόστρωμα ημιπολικού GaN/AlN. Παρατηρήθηκαν επιφανειακοί σχηματισμοί τύπου v και παρουσιάζεται μία λεπτομερής ανάλυση για τον καθορισμό της μορφολογίας τους. Επίσης μελετήθηκαν οι δομικές και διεπιφανειακές ιδιότητες ημιπολικού InN. Η ημιπολική ανάπτυξη του InN δεν είναι πλήρως κατανοητή και είναι αναγκαία περεταίρω κατανόηση του μηχανισμού εναπόθεσης του InN στα διάφορα υποστρώματα. Το κύριο αποτέλεσμα της μειωμένης συμμετρίας των μη πολικών και ημιπολικών νιτριδίων είναι ότι πάνω από ένας προσανατολισμοί μπορεί να υπάρχουν σε ανάπτυξη πάνω στο ίδιο υπόστρωμα. Το ενδιαφέρων σημείο είναι ότι σε κάθε περίπτωση, οι προσανατολισμοί μεταξύ τους έχουν μία συγκεκριμένη στροφή γύρω από κάποιον κοινό άξονα. Στη παρούσα διατριβή παρουσιάζεται μία λεπτομερής πειραματική και θεωρητική ανάλυση της επίδρασης αυτής της στροφής στα δομικά χαρακτηριστικά των νιτριδίων. Ακόμα μελετήθηκαν και νανοδομές κβαντικών τελειών. Συγκεκριμένα δύο συστήματα μελετήθηκαν. Το πρώτο είναι το σύστημα ημιπολικών κβαντικών τελειών InGaN σε μήτρα GaN και το δεύτερο το σύστημα ημιπολικών κβαντικών τελειών GaN σε μήτρα AlN. Σχετικά με το πρώτο σύστημα μελετήθηκαν τα δομικά χαρακτηριστικά των κβαντικών τελειών ανεπτυγμένα σε δύο εύρη θερμοκρασιών και συγκρίθηκαν με αντίστοιχα πολικού προσανατολισμού. Για το δεύτερο σύστημα μελετήθηκαν τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των κβαντικών τελειών ενώ ο δομικός χαρακτηρισμός έγινε με μεθόδους ηλεκτρονικής μικροσκοπίας διέλευσης. Τέλος μελετήθηκε η κρυσταλλογραφία και ο προσανατολισμός ημιπολικών νανοσυρμάτων GaN ανεπτυγμένα σε σάπφειρο επιπέδου-r. Το κύριο ζήτημα της πυρηνοποίησης αυτών των νανοσυρμάτων μελετήθηκε και η ηλεκτρονική μικροσκοπία διέλευσης χρησιμοποιήθηκε για την κατανόηση των πιθανών μηχανισμών πυρηνοποίησης και ανάπτυξης των νανοσυρμάτων.
Επικεκαλυμμένες ενδαγγειακές προθέσεις και επαναστένωση μετά από αγγειοπλαστική
Authors: Λυσίτσας Δημήτριος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η υπερπλασία του έσω χιτώνα παίζει μείζων ρόλο στην επαναστένωση (in-stentrestenosis). Στην παρούσα μελέτη αξιολογήσαμε in vitro την επίδραση της D-24851(κυτταροτοξική ουσία που σταματά τον κυτταρικό κύκλο στο στάδιο G2-M) στονπολλαπλασιασμό των λείων μυϊκών κυττάρων και μελετήσαμε την ασφάλεια και τηνδραστικότητα μίας ενδαγγειακής πρόθεσης (stent) επικαλυμμένης με πολυμερή ουσία πουαπελευθερώνει την D-24851, στην αναστολή της υπερπλασίας του έσω χιτώνα χωρίς ναεμποδίζει την αναγεννητική ικανότητα του ενδοθηλίου σε in vivo πειραματικό μοντέλο.Υλικό και Μέθοδοι: Γυμνά μεταλλικά stent (n=6), stent επικαλυμμένα μόνο με πολυμερήουσία (polymer-coated, n=7) και stent επικαλυμμένα με πολυμερή ουσία πουαπελευθερώνουν 31±1μg (low-dose, n=7), 216±8 μg (high-dose, n=6) ή 1774±39 μg(extreme-dose, n=5) της D-24851 εμφυτεύτηκαν στις μηριαίες αρτηρίες λευκών New Zealandκουνελιών. Τα πειραματόζωα θυσιάστηκαν στις 28 ημέρες για ιστομορφομετρική ανάλυση.Για την αξιολόγηση της ενδοθηλιακής αναγέννησης στις 90 ημέρες, 12 πειραματόζωαχρησιμοποιήθηκαν για την τοποθέτηση polymer-coated (n=3), low dose (n=3), high dose(n=3) or extreme dose (n=3) ενδαγγειακών προθέσεων.Αποτελέσματα: In vitro η D-24851 αναστέλλει την υπερπλασία των λείων μυϊκών κυττάρωνκαι επάγει την απόπτωση τους χωρίς να αυξάνει την επαγωγή της heat shock protein 70(HSP-70), μία κυτταροπροστατευτική και αντι-αποπτωτική πρωτεΐνη. Η θεραπεία με lowdoseD-24851 stents συνδυάστηκε με 38% (P=0.029) μείωση της υπερπλαστικής περιοχήςτου έσω χιτώνα και 35% (P=0.003) μείωση της επι τοις εκατό στένωσης του αυλού σεσύγκριση με τα γυμνά μεταλλικά stents. Ο τραυματισμός και η φλεγμονή του αρτηριακού τοιχώματος δεν παρουσίασαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων. Τα επικαλυμμέναμόνο με πολυμερή ουσία stents εμφάνισαν παρόμοια ανάπτυξη νεοιστού σε σύγκριση με ταγυμνά μεταλλικά stents. Ωστόσο, όλες οι ομάδες των stents με D-24851 παρουσίασαν ατελήενδοθηλιοποίηση συγκρινόμενα με τα polymer-coated stents.Συμπεράσματα: Οι επικεκαλυμμένες ενδαγγειακές προσθέσεις με πολυμερή ουσία καιχαμηλη δόση D-24851 μειώνουν σημαντικά την υπερπλασιά του έσω χιτώνα. Λόγω τηςατελούς ενδοθηλιοποίησης, μακράς διάρκειας μελέτες είναι απαραίτητες για ναπιστοποιήσουν ότι η αναστολή του νεοιστού παραμένει και μετά τις 28 ημέρες.
Επίπεδα αντιποκυτοκινών στα μεγάλα για την ηλικία κυήσεως νεογνά
Authors: Καφαλίδης Γεώργιος
Published: August 2021

Η διατριβή αποτελείται από το Γενικό μέρος. Ι Ο λιπώδης ιστός ως ενδοκρινές όργανο. ΙΙ. Μεταβολικό σύνδρομοΙΙΙ. Αύξηση του εμβρύου-Μεγάλα για την ηλικία κύησης νεογνά Ειδικό μέρος Ι. Την υπόθεση και το σκοπό των μελετώνΙΙ. Το υλικό της διατριβής και τις μεθόδους προσδιορισμού των βιοχημικών δεικτών ΙΙΙ. ΑποτελέσματαΣυνοψίζοντας τα αποτελέσματά:1. Τα εμβρυικά επίπεδα νεσφατίνης-1 είναι ελαττωμένα σε νεογνά με ΜΒΓ σε σχέση με αυτά με ΚΒΓ. Από την άλλη πλευρά, τα εμβρυικά επίπεδα νεσφατίνης-1 βρέθηκαν υψηλότερα στις περιπτώσεις με ΣΔΚ.2. Τα αυξημένα επίπεδα της βασπίνης στα ΜΒΓ νεογνά συγκρινόμενα με αυτά με ΚΒΓ, πιθανώς αντιπροσωπεύουν αντισταθμιστικό μηχανισμό κατά της απορρύθμισης της ινσουλίνης και γλυκόζης. Τα αυξημένα επίπεδα ομεντίνης-1 στην ομάδα με ΜΒΓ, ενδεχομένως αντανακλούν είτε τον αυξημένο λιπώδη ιστό σε αυτή την ομάδα, είτε εναλλακτικά τον αυξητικό ρόλο της ομεντίνης-1 στο έμβρυο μέσω της αύξησης της ευαισθησίας των ιστών στην ινσουλίνη. 3. Ο αυξημένος λιπώδης ιστός στα νεογνά με ΜΒΓ μπορεί να ευθύνεται για τα αυξημένα επίπεδα χειμερίνης σε αυτή την ομάδα. Από την άλλη πλευρά, η απουσία διαφορών μεταξύ εμβρύων με ΚΒΓ και ΜΒΓ στα επίπεδα της οβεστατίνης, η οποία αποτελεί έναν ευαίσθητο δείκτη αντίστασης στην ινσουλίνη, δεν έχει ακόμα αναπτυχθεί στη γέννηση.
Η χρήση ποδοκυτταρικών δεικτών στην πρώιμη διάγνωση της διαβητικής νεφροπάθειας
Authors: Λιουδάκη Ειρήνη
Published: August 2021

Εισαγωγή: Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια μεταβολική νόσος που χαρακτηρίζεται από χρόνια υπεργλυκαιμία και διαταραχή του μεταβολισμού υδατανθράκων, λίπους και πρωτεΐνης ως αποτέλεσμα ανεπαρκούς έκκρισης ή/και δράσης ινσουλίνης (1).Η διαβητική νεφρική νόσος (ΔΝΝ) είναι μια από τις σημαντικότερες επιπλοκές του ΣΔ. Ο ΣΔ είναι η κύρια αιτία της χρόνιας νεφρικής νόσου (ΧΝΝ) ενώ σημαντικό ποσοστό των ασθενών θα αναπτύξει τελικού σταδίου νεφρική νόσο. Η αυξημένη απέκκριση πρωτεΐνης και συγκεκριμένα λευκωματίνης στα ούρα (λευκωματινουρία) έχει αποτελέσει τον ακρογωνιαίο λίθο στη διάγνωση και παρακολούθηση της ΔΝΝ. Ωστόσο, η λευκωματινουρία έχει σοβαρούς περιορισμούς ως διαγνωστικός δείκτης της ΔΝΝ σε πρώιμο στάδιο όπου τυχόν θεραπευτικές παρεμβάσεις θα μπορούσαν να αναστρέψουν μέρος της νεφρικής βλάβης. Μέθοδοι:Μελετήσαμε 80 ασθενείς με ΣΔ τύπου 2 από το Μεταβολικό εξωτερικό ιατρείο του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου. Κριτήρια αποκλεισμού αποτέλεσαν i) η παρουσία χρόνιας νεφρικής νόσου, ii) ιστορικό λευκωματινουρίας, iii) ενεργός λοίμωξη του ουροποιητικού, iv) λήψη νεφροτοξικών φαρμάκων και iv) η πρόσφατη έναρξη ΣΔ (<1 έτος). Η υπέρταση, η καρδιαγγειακή νόσος και υπερλιπιδαιμία δεν απετέλεσαν κριτήρια αποκλεισμού. Η ομάδα ελέγχου αποτελούνταν από 50 μη διαβητικά άτομα με αντίστοιχα κριτήρια αποκλεισμού. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις ανθρωπομετρικές, βιοχημικές, ενώ ποσοτικοποιήθηκαν τα επίπεδα mRNA τριών ποδοκυτταρικών μορίων στα ούρα με real-time PCR. Αποτελέσματα:Εννέα διαβητικοί ασθενείς και 11 μάρτυρες φάνηκε είχαν αυξημένα επίπεδα λευκωματινουρίας και δε συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση. mRNA συναπτοποδίνης ανιχνεύθηκε στα ούρα όλων των διαβητικών και μαρτύρωνΤα επίπεδα mRNA νεφρίνης ήταν υψηλότερα στα άτομα με ΣΔ από ότι στην ομάδα ελέγχου (p = 0.035). Το ίδιο ίσχυε και για την ποδοσίνη όμως η σχέση ήταν μόνο οριακά σημαντική (p = 0.058). Τα επίπεδα mRNA συναπτοποδίνης δε διέφεραν μεταξύ ασθενών και μαρτύρων. Η ανίχνευση mRNA νεφρίνης και/ή ποδοσίνης στα ούρα φάνηκε να είναι συχνότερη στην ομάδα των διαβητικών σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (53.5 vs. 30.8%, αντίστοιχα, p = 0.022). Από τη δυαδική λογιστική ανάλυση παλινδρόμησης προέκυψε ότι η παρουσία του ΣΔ ήταν ο μόνος σημαντικός προβλεπτικός παράγοντας της παρουσίας νεφρίνης και / ή ποδοσίνης στα ούρα με τους διαβητικούς να έχουν 2.6 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να παρουσιάζουν mRNA νεφρίνης και/ή ποδοσίνης στα ούρα.Συμπεράσματα:Οι ασθενείς με ΣΔ και νορμολευκωματινουρία εμφανίζουν συχνότερα mRNA νεφρίνης και ποδοσίνης στα ούρα σε σχέση με τους μη διαβητικούς και πιθανά αυτό να οφείλεται σε πρώιμη ποδοκυτταρική βλάβη. Η παρουσία mRNA συναποτοποδίνης ήταν ομοιογενής στον πληθυσμό και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ειδικός δείκτης. Η προοπτική παρακολούθηση αυτών των ασθενών είναι σημαντική ώστε να προσδιοριστεί η προγνωστική σημασία των ευρημάτων ως προς την ανάπτυξη ΔΝΝ και ο ρόλος πρώιμων φαρμακευτικών παρεμβάσεων.
Ανατομική ανακατασκευή του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου του γόνατος
Authors: Ζαμπέλη Φραντζέσκα
Published: August 2021

Η ρήξη του προσθίου χιαστού συνδέσμου (ΠΧΣ) του γόνατος οδηγεί σε προσθιοπίσθια και στροφική αστάθεια. Η παθολογικά αυξημένη κνημιαία στροφή (tibialrotation, TR) που έχει αποδειχθεί πως παραμένει μετά από συνδεσμοπλαστική ΠΧΣ (ΠΠΧΣ) θεωρείται βασικός αιτιολογικός παράγοντας για την μελλοντική ανάπτυξη εκφυλιστικών βλαβών του αρθρικού χόνδρου. Πρόσφατα υποστηρίζεται η άποψη πως η ανατομική ΠΠΧΣ με την προσομοίωση της ανατομικής και λειτουργίας του φυσικού ΠΧΣ είναι η ενδεδειγμένη τεχνική ΠΠΧΣ για βελτιστοποίηση της λειτουργικότητας και του κινηματικού προτύπου της άρθρωσης. Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να παρουσιαστεί η νέα ανατομική ΠΠΧΣ με μόσχευμα μονής δέσμης και να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητά της στην λειτουργικότητα και το κινηματικό πρότυπο του γόνατος με έμφαση στην κνημιαία στροφή. Οι ασθενείς της μελέτης παρακολουθήθηκαν προοπτικά μετά την επέμβαση ανατομικής ΠΠΧΣ στην οποία υποβλήθηκαν από τον ίδιο χειρουργό. Τα βασικά στοιχεία της χειρουργικής τεχνικής είναι: 1) Η δημιουργία του οστικού αυλού χαμηλά στον έξω μηριαίο κόνδυλο, αντίστοιχα με το κέντρο της πρόσφυσης του φυσικού ΠΧΣ, 2) Η δημιουργία του οστικού αυλού στην κνήμη περίπου 5χιλ πρόσθια-έσω σε σχέση με το κέντρο του φυσικού ΠΧΣ, έτσι ώστε η θέση του μοσχεύματος να αντιστοιχεί στο κέντρο της πρόσφυσης του φυσικού ΠΧΣ, 3) Στροφή του μοσχεύματος πριν την σταθεροποίησή του στην κνήμη, προσομοιάζοντας της στροφή των ινών του φυσικού ΠΧΣ και 4) Διόρθωση της παθολογικής πρόσθιας ολίσθησης και έσω στροφής της κνήμης πριν την σταθεροποίηση του μοσχεύματος στην κνήμη. Η εξέταση των ασθενών περιελάμβανε κλινική εξέταση, μέτρηση της πρόσθιας κνημιαίας μετατόπισης με αρθρόμετρο, μέτρηση της TR σε δυναμικές δοκιμασίες υψηλής φόρτισης με οπτοηλεκτρονικό σύστημα τρισδιάστατης ανάλυσης κίνησης, κλίμακες καταγραφής της λειτουργικότητας της άρθρωσης και του επιπέδου αθλητικής δραστηριότητας του ασθενούς, και μαγνητική τομογραφία για την μέτρηση του προσανατολισμού του μοσχεύματος ΠΧΣ, και για τον προσδιορισμό της αλλαγής του σχήματος του οπισθίου χιαστού συνδέσμου (ΟΧΣ) και της ποσοτικοποίησης αυτής με τον δείκτη ΟΧΣ. Τα αποτελέσματα απέδειξαν πως η ανατομική ΠΠΧΣ με μόσχευμα μονής δέσμης: 1) βελτιώνει τον συνολικό προσανατολισμό του μοσχεύματος στο μετωπιαίο επίπεδο ο οποίος σχετίζεται με την διόρθωση της TR σε δυναμικές δοκιμασίες υψηλής φόρτισης, έτσι ώστε ένα πιο “λοξά” τοποθετημένο μόσχευμα ΠΧΣ να αντιστοιχεί σε βελτιωμένη TR. 2) Έχει ως αποτέλεσμα βελτιωμένη TR η οποία σχετίζεται με βελτιωμένη λειτουργικότητα της άρθρωσης μετεγχειρητικά. 3) Διορθώνει την συνολική ανατομική του γόνατος, το οποίο αντανακλάται στον δείκτη ΟΧΣ. Βελτιωμένες τιμές δείκτου ΟΧΣ αντιστοιχούν σε βελτιωμένη TR σε δυναμικές δοκιμασίες υψηλής έντασης. Με την τεχνική ανατομικής ΠΠΧΣ προσομοιάζεται η ανατομία του φυσικού ΠΧΣ, δηλαδή οι προσφύσεις στο μηριαίο οστό και την κνήμη και ο προσανατολισμός (λοξότητα) του μοσχεύματος, αποκαθίσταται η ανατομική του γόνατος, και διορθώνεται η παθολογική TR, οδηγώντας τελικά σε βελτιωμένη λειτουργικότητα της άρθρωσης.
Ποιότητα ζωής από πλευράς υγείας και λειτουργική ικανότητα σε μαθητές / τριες ειδικού σχολείου
Authors: Παπαδοπούλου Δέσποινα
Published: August 2021

Ένα από τα βασικά θέματα της εκπαίδευσης στο ειδικό σχολείο είναι η διασφάλιση και βελτίωση της ποιότητας ζωής από πλευράς υγείας και της λειτουργικής ανεξαρτησίας των μαθητών. Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας ήταν η σύγκριση της ποιότητας ζωής από πλευράς υγείας, της λειτουργικής κατάστασης και της κινητικότητας σε παιδιά του ειδικού σχολείου σε σχέση με παιδιά του τυπικού σχολείου. Δεδομένα στην έρευνα παρείχαν οι γονείς 251 μαθητών ηλικίας 12 ετών (M.Ο. = 12.21, Τ.Α. = 3.38 έτη) και 158 γονείς μαθητών (M.Ο = 12.06, Τ.Α. = 3.44 έτη). Αξιολογήθηκε η ποιότητας ζωής από πλευράς υγείας χρησιμοποιώντας το Pediatric Quality of Life Inventory (J. W. Varni, M. Seid, & C. A. Rode, 1999b), η λειτουργικής ικανότητας χρησιμοποιώντας το ερωτηματολόγιο WeeFIM 4.0 και η κινητικότητας της σπονδυλικής στήλης. Ανάλυση διακύμανσης με τρείς παράγοντες έδειξε ότι το συνολικό σκορ της ποιότητας ζωής από πλευράς υγείας των παιδιών του τυπικού σχολείου (Μ.Ο. = 86.74, Τ.Α. = 16.11) ήταν στατιστικώς σημαντικά χαμηλότερο (p< 0.05) από αυτό των παιδιών του ειδικού σχολείου (Μ.Ο. = 52.39, Τ.Α. = 18.73) ενώ παρόμοια αποτελέσματα βρέθηκαν για όλες τις διαστάσεις της ποιότητας ζωής. Το συνολικό σκορ του τεστ weeFIM των παιδιών του τυπικού σχολείου (Μ.Ο. = 89.33, Τ.Α. = 13.09) ήταν στατιστικώς σημαντικά χαμηλότερο (p< 0.05) από αυτό των παιδιών του ειδικού σχολείου (Μ.Ο. = 76.48, Τ.Α. = 20.99) ενώ οι δύο ομάδες δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά ως προς τους δείκτες κινητικότητας τις σπονδυλικής στήλης (p > 0.05). Ανάλυση Kruskal – Wallis έδειξε ότι τα παιδιά με σωματικές αναπηρίες εμφάνισαν μικρότερο σκορ WeeFIM σε σχέση με τα παιδιά με νοητικές αναπηρίες (p < 0.05). Επειδή το σχολείο αποτελεί ένα κυρίαρχο «εργαλείο» μέσα από το οποίο το κράτος μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά με αναπηρίες, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι απαιτούνται επιπλέον ενέργειες οι οποίες αποσκοπούν στην ενίσχυση εκείνων των παραγόντων που επηρεάζουν τους διάφορους τομείς της ποιότητας ζωής των μαθητών με αναπηρίες.
Ο ρόλος της διαμερισματοποίησης του υποδοχέα VEGFR2 στη μεταγωγή του σήματος του VEGF
Authors: Μπασαγιάννης Δημήτριος
Published: August 2021

The vascular system represents one of the primitive systems formed in a developing organism,embracing all tissues and organs. It consists of a complex tubular network of blood vessels comprisedof endothelial cells (ECs), the main cellular unit that orchestrates the formation of the vascular plexus.The homeostasis of endothelium and thus, the transition from quiescence to angiogenesis, and viceversa, is balanced by the response of ECs to angiogenic stimuli. Aberration of this tightly controlledprogram is linked to a variety of disorders, with abnormal angiogenesis being a hallmark of cancerprogression and metastasis. Despite their diversity and complexity, ECs functions are predominantlydirected by the interplay between vascular endothelial growth factor receptors (VEGFRs) and theirligand, VEGF.VEGF is the most potent pro-angiogenic cytokine and a key molecular player in thepathophysiology of vascular system. Binding of VEGF to the extracellular domain of VEGFR2 promotesthe activation of downstream molecules and subsequent initiation of signalling cascades that propagateECs survival, proliferation, migration, differentiation, inflammation, vascular permeability and stem cellmobilization. Given the broad spectrum of action and the pivotal role in the regulation of ECs biology, unraveling of the underlying mechanisms that govern the VEGF-VEGFR2 system is imperative for thecomprehension of vascular pathophysiology and for targeted therapy application.At the cellular level, the response to extracellular stimulants is fine-tuned through thecoordinated regulation of the cellular compartmentalization and the intracellular trafficking of activatedreceptors. Unambiguously, the significance of membrane localization is set by the intrinsic traffickingand signalling of VEGFR2. Here, we employed a comprehensive screening to map all possibleinternalization routes of VEGFR2 and tested their functional significance in vitro and in vivo. Our datarevealed that, in the absence of ligand, VEGFR2 follows solely dynamin-dependent endocytosis, viawhich the receptor escapes from plasma membrane shedding and preserves its functional state untilligand activation. The presence of VEGF introduces macropinocytosis as an alternative internalizationroute for VEGFR2. Experimental approaches that uncouple signalling from trafficking revealed thatVEGFR2 internalization via macropinocytosis is critical for ERK1/2 activation by VEGF, while, despitethe current view, dynamin-mediated endocytosis of VEGFR2 is not essential. However, dynamindependenttrafficking of downstream components of the VEGFR2 cascade, such as PLCγ, is aprerequisite for macropinocytosis-mediated signal propagation, both in vitro and in vivo. These datareveal that propagation of growth factor receptor signalling requires coordinated trafficking of both thereceptor and downstream signalling molecules.
Μελέτη του μηχανισμού πήξης κονιαμάτων τύπου ασβέστη - φυσικής ποζολάνης
Authors: Τζιότζιου Μαρία
Published: August 2021

Ο µηχανισµός πήξης υδραυλικών κονιαµάτων τύπου ασβέστη – φυσικής ποζολάνης µελετήθηκε σεπραγµατικό χρόνο, µέσω της διαδικασίας της ενυδάτωσης µε την µη- καταστρεπτική τεχνική τουπυρηνικού µαγνητικού συντονισµού πρωτονίου (1H NMR). Επιπροσθέτως τα αποτελέσµατα του 1HNMR συγκρίθηκαν µε εκείνα καταστρεπτικών τεχνικών, όπως XRD, FT-IR, DTA-TG, SEM, ΜΙP καιBET. Η µελέτη της εξέλιξης της µικροδοµής µε 1H NMR έδωσε αποτελέσµατα που ήταν σε συµφωνίαµε αυτά των MIP και SEM. Περαιτέρω µε την DTA-TG ανάλυση ταυτοποιήθηκαν ποσοτικά οιενυδατωµένες φάσεις της αντίδρασης ασβέστη – φυσικής ποζολάνης. Συγκεκριµένα, η µελέτη τηςκινητικής της ενυδάτωσης µε DTA-TG και 1H NMR έδωσε άµεσα συσχετιζόµενα αποτελέσµατα καιανέδειξε τα ακόλουθα: α) η συµµετοχή λεπτόκοκκης ποζολάνης στο κλάσµα του συνδετικού υλικούαυξάνει δραστικά την ταχύτητα και την απόδοση της αντίδρασης ενυδάτωσης και β) η αύξηση τηςσυγκέντρωσης της ποζολάνης στο κλάσµα του συνδετικού υλικού οδηγεί στην αύξηση της ταχύτηταςκαι της απόδοσης της αντίδρασης ενυδάτωσης. Εν κατακλείδι, αποδείχτηκε ότι η δυνατότηταεφαρµογής του 1H NMR µε φορητό µαγνήτη και σε πραγµατικό χρόνο, παρέχει το σηµαντικόπλεονέκτηµα της εφαρµογής της µεθόδου in situ, µε δυνατότητα άµεσης παρακολούθησης της εξέλιξηςτης µικροδοµής κατά την ενυδάτωση και εκτίµησης του σταδίου ωρίµανσης των κονιαµάτων.
Συμπαγείς τελεστές σε άλγεβρες τελεστών
Authors: Ανδρεόλας Γαβριήλ
Published: August 2021

Στο κεφάλαιο 2 γενικεύουμε το βασικό αποτέλεσμα των Ανούση και Κατσούλη στο "Compact operators and the geometric structure of C*-algebras" σε TRO εργαζόμενοι ωστόσο με την ασθενή τοπολογία. Αν a είναι ένα στοιχείο που ανήκει στην κλειστή μοναδιαία μπάλα ενός TRO V, δείχνουμε ότι υπάρχει μια πιστή αναπαράσταση (φ,H) του V η οποία απεικονίζει το a σε ένα συμπαγή τελεστή αν και μόνο αν το σύνολο των δεύτερων διαταραχών του a είναι ασθενώς συμπαγές. Επιπλέον αποδεικνύεται μια εκδοχή για TRO's του αποτελέσματος του K. Ylinen στο "A note on the compact elements of C*-algebras" η οποία έχει ως συνέπεια το αποτέλεσμα των Bunce και Chu [Compact operations, multipliers and Radon-Nikodym property in JB*-triples, Θεώρημα 3.6] που είναι ένας χαρακτηρισμός των συμπαγών TRO's. Τέλος δίνουμε μια ικανή συνθήκη για να είναι ένα subTRO J ενός TRO V εσωτερικό ιδεώδες του V χρησιμοποιώντας των έννοια των δεύτερων διαταραχών. Στο κεφάλαιο 3 χαρακτηρίζονται τα στοιχεία των C*-αλγεβρών για τα οποία υπάρχει μια πιστή αναπαράσταση της C*-άλγεβρας η οποία τα απεικονίζει σε συμπαγείς τελεστές. Ξεκινάμε με ένα χαρακτηρισμό που αφορά τις CCR άλγεβρες και ακολούθως δίνονται χαρακτηρισμοί που βασίζονται σε συνθήκες θετικότητας σε μια C*-άλγεβρα. Στη συνέχεια χρησιμοποιώντας έννοιες από τη θεωρία των χώρων τελεστών ορίζουμε τα σύνολα hp(a) και vp(a) όπου a είναι μια συστολή σε μια C*-άλγεβρα Α. Αποδεικνύουμε ότι τα ακόλουθα είναι ισοδύναμα: 1) Υπάρχει μια πιστή αναπαράσταση π της Α τέτοια ώστε ο π(a) να είναι συμπαγής τελεστής. 2) Το σύνολο hp(a) είναι ασθενώς συμπαγές. 3) Το σύνολο vp(a) είναι ασθενώς συμπαγές. 4) Η τομή των συνόλων hp(a) και vp(a) είναι συμπαγές σύνολο. Στο κεφάλαιο 4 μελετάμε τους συμπαγείς τελεστές που ορίζονται στο μιγαδικό χώρο των μηδενικών ακολουθιών. Αποδεικνύουμε ότι αν a είναι ένας τελεστής που ορίζεται σε αυτό τον χώρο, νόρμας μικρότερης ή ίσης του ένα, τότε ο a είναι συμπαγής αν και μόνο αν το σύνολο των δεύτερων διαταραχών του είναι διαχωρίσιμο. Τέλος στο κεφάλαιο 5 ασχολούμαστε με το πρόβλημα του χαρακτηρισμού των συμπαγών multipliers που ορίζονται σε nest άλγεβρες.
Η έκφραση των πρωτεϊνών YKL-40 και MIP-la στις υπεζωκοτικές συλλογές
Authors: Αδαμίδη Τώνια
Published: August 2021

Εισαγωγή:Ο αυξητικός παράγοντας YKL-40 ή Chitinase 3-like 1 protein, εκφράζεται από πολλούς τύπους κυττάρων όπως τα επιθηλιακά, τα λεία μυϊκά κύτταρα, τα πολυμορφοπύρηνα, τα μακροφάγα και τα καρκινικά κύτταρα, έχοντας ρόλο στην ανάπτυξη, στην αναδιαμόρφωση των ιστών και στη φλεγμονή. Στο ίδιο παθογενετικό μονοπάτι η MIP-1a ή Macrophage Inflammatory Protein-1 alpha έχει χημειοτακτική και προφλεγμονώδη δράση ενώ επάγεται από τον YKL-40 σε φλεγμονώδη νοσήματα του πνεύμονα.Σκοπός:Ο ποσοτικός προσδιορισμός της έκφρασης των πρωτεϊνών YKL-40 και MIP-1a στο περιφερικό αίμα και το υπεζωκοτικό υγρό των ασθενών με σκοπό την ανίχνευση βιοδεικτών διαφορικής διαγνωστικής.Μέθοδος:Μελετήθηκαν 60 ασθενείς (ηλικίας: 62.5±20.6 έτη) με υπεζωκοτικές συλλογές: 49 εξιδρώματα και 11 διιδρώματα (T). Τα εξιδρώματα διακρίθηκαν περαιτέρω ανάλογα με την υποκείμενη νόσο σε: 10 με φυματιώδη συλλογή (TB), 13 με συλλογή από πρωτοπαθή καρκίνο του πνεύμονα (LCa), 15 με μεταστατικό καρκίνο από άλλο όργανο (MCa) και 11 με παραπνευμονική συλλογή (PN). Τα επίπεδα των πρωτεϊνών YKL-40 και MIP-1a μετρήθηκαν με την μέθοδο ELISA την 1η ημέρα νοσηλείας.Αποτελέσματα:Τα επίπεδα του YKL-40 στο πλευριτικό υγρό (ng/ml) μετρήθηκαν υψηλά ανάμεσα σε όλες τις ομάδες των ασθενών (TB: 399±36, LCa: 401±112, MCa: 416±34, PN: 401±50, T: 399±42, p=0.92). Αντίθετα τα επίπεδα του YKL-40 ήταν σημαντικά χαμηλότερα στον ορό των ασθενών με φυματιώδη πλευρίτιδα (TB: 58±22, LCa: 212±106, MCa: 254±140, PN: 265±140, T: 229±123, p<0.001). Τα επίπεδα της πρωτείνης MIP-1a στο πλευριτικό υγρό (ng/ml) ήταν στατιστικά χαμηλότερα μόνο στους ασθενείς με πρωτοπαθή καρκίνο του πνεύμονα (TB: 25.0±20.2, LCa: 7.3±6.0, MCa: 16.1±14.9, PN: 25.4±27.9, T: 18.5±7.9, p=0.012), εύρημα το οποίο παρατηρήθηκε και στα επίπεδα της MIP-1a στον ορό (TB: 17.1±7.6, LCa: 9.4±7.0, MCa: 28.7±28.7, PN: 33.3±24.0, T: 22.9±8.7, p=0.003). Συμπεράσματα:Η μέτρηση ταυτόχρονα των επιπέδων των πρωτεϊνών YKL-40 και MIP-1a, ειδικά στον ορό, θα μπορούσε να συμβάλει στην διαφορική διάγνωση των υπεζωκοτικών συλλογών στην κλινική πράξη, ειδικά των φυματιωδών και των κακόηθων πλευριτίδων. Περαιτέρω μελέτες απαιτούνται για την επιβεβαίωση των ευρημάτων αυτών.
Υποτασική αναζωογόνηση σε κλειστό ενδοκοιλιακό τραύμα και κρανιοεγκεφαλική κάκωση
Authors: Βρεττός Θεοφάνης
Published: August 2021

Εισαγωγή : Η ιδανική στρατηγική αναζωογόνησης ενός πολυτραυματία με ανεξέλεγκτη εσωτερική αιμορραγία και κρανιοεγκεφαλική κάκωση, κατά την προνοσοκομειακή περίοδο, αποτελεί μια πρόκληση. Η εφαρμογή της υποτασικής αναζωογόνησης πριν την χειρουργική αποκατάσταση της αιμορραγίας προάγει την πηκτικότητα, μειώνει την απώλεια αίματος και αυξάνει την επιβίωση. Η υπόταση από την άλλη πλευρά συνδέεται με κακή έκβαση στις κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να αξιολογηθεί η επίδραση της υποτασικής αναζωογόνησης (επιτρεπόμενης υπότασης) στην επιβίωση, καθώς και στην αιμοδυναμική εικόνα και τις παραμέτρους οξυγόνωσης του εγκεφάλου πριν και μετά την χειρουργική αποκατάσταση της αιμορραγίας. Υλικό και μέθοδος . Σε (n=12) θηλυκούς χοίρους πραγματοποιήθηκε, υπό γενική αναισθησία, κρανιοεγκεφαλική κάκωση με βάση το μοντέλο πρόσκρουσης μέσω υγρού. Τα πειραματόζωα καθετηριάστηκαν για να μετρηθούν αιμοδυναμικές παράμετροι και η εγκεφαλική αιματική ροή. Σε όλα τα πειραματόζωα (n=12) πραγματοποιήθηκε λαπαροτομία και τοποθετήθηκε ένας χειρουργικός κόμπος ολικού πάχους στο πρόσθιο τοίχωμα της κοιλιακής αορτής. Η ανεξέλεγκτη αιμορραγία προκλήθηκε από την εκούσια έλξη των ελεύθερων άκρων των ραμμάτων του χειρουργικού κόμπου (στόχος MAP=30 mmHg). Τα πειραματόζωα χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες ; ομάδα A (n=6) στην οποία εφαρμόστηκε επιθετική αναζωογόνηση με υγρά (στόχος SAP>80 mmHg) και ομάδα B (n=6) στην οποία δεν έγινε αναζωογόνηση (υποτασική αναζωογόνηση). Όσα πειραματόζωα επιβίωσαν ύστερα από μία ώρα αιμορραγικής καταπληξίας υποβλήθηκαν σε χειρουργική αιμόσταση και στην συνέχεια αναζωογονήθηκαν για μία ώρα. Μετρήσαμε την επιβίωση, αιμοδυναμικές παραμέτρους καθώς και παραμέτρους οξυγόνωσης του εγκεφάλου σε διαφορετικά χρονικά σημεία πριν και μετά την χειρουργική αιμόσταση. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: όλα τα πειραματόζωα της ομάδας A και το 50% της ομάδας B πέθαναν πριν την χειρουργική αιμόσταση. Στην ομάδα των επιζώντων (ομάδα B, 50%, p=0.033), MAP, CO, rCBF, SjO2 και AVDO2 αποκαταστάθηκαν στα προ της κάκωσης επίπεδα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Η υποτασική αναζωογόνηση και η καθυστερημένη αναζωογόνηση με υγρά, μέχρι την χειρουργική αποκατάσταση της αιμορραγίας, βελτιώνει την επιβίωση και την αιμοδυναμική εικόνα και επιτρέπει την αποκατάσταση της οξυγόνωσης του εγκεφάλου σε μια βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση.
IT-enabled dynamic capabilities
Authors: Μικάλεφ Πάτρικ
Published: August 2021

Η παρούσα έρευνα επιχειρεί να περιγράψει τους τρόπους με του οποίους μπορεί να αξιοποιηθούν οι Τεχνολογίες της Πληροφορίας (ΤΠ), ως πηγή επίτευξης ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος σε ταχέως μεταβαλλόμενα επιχειρηματικά περιβάλλοντα. Βασιζόμενοι στην θεωρία των Δυναμικών Ικανοτήτων (Teece et al., 1997), οι δυναμικές ικανότητες ενεργοποιούμενες από τις ΤΠ, παρατίθενται ως μια μεταβλητή αποτελούμενη από πέντε επιμέρους ικανότητες – τον εντοπισμό, το συντονισμό, τη μάθηση, την ενσωμάτωση, και την αναμόρφωση. Οι δυναμικές ικανότητες ενεργοποιούμενες από τις ΤΠ, ορίζονται ως οι δυνατότητες που έχει μια επιχείρηση να αξιοποιεί τους πόρους και τις αρμοδιότητες που άπτονται με τις ΤΠ, ώστε να αντιμετωπίζει απρόβλεπτές αλλαγές στο επιχειρηματικό της περιβάλλον. Η ανάπτυξη μιας μεταβλητής που μπορεί να περιγράψει τους τρόπους επίτευξης ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος σε τέτοιες συνθήκες, βασίζεται στα κενά που παρουσιάζουν οι μελέτες στην αποτίμηση της αξίας των επενδύσεων σε ΤΠ.Βασιζόμενοι στις θεωρητικές και εμπειρικές εξελίξεις της θεωρία των δυναμικών ικανοτήτων, κατασκευάσαμε ένα εννοιολογικό μοντέλο που παρουσιάζει τους μηχανισμούς μέσω των οποίων οι δυναμικές ικανότητες ενεργοποιούμενες από τις ΤΠ επιδρούν στην επίτευξη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτό επιτυγχάνεται, καθώς και τους παράγοντες που βοηθούν στον σχηματισμό τους. Για να εξεταστεί εμπειρικά το εννοιολογικό μοντέλο, πραγματοποιήθηκε μια έρευνα σε διευθυντές ΤΠ (IT Managers) από 274 διεθνείς επιχειρήσεις. Αναλύοντας τα δεδομένα μέσω στατιστικών τεχνικών όπως τα δομικά μοντέλα εξισώσεων μερικών ελαχίστων τετραγώνων (PLS-SEM), και η ποιοτική συγκριτική ανάλυση θολών συνόλων (fsQCA), βρίσκουμε ότι η τμηματοποίηση της αρχιτεκτονικής των ΤΠ, συνδυαζόμενη με μια αποκεντρωμένη διοίκηση τους, επιδρούν θετικά στον σχηματισμό δυναμικών ικανοτήτων ενεργοποιούμενων από τις ΤΠ. Τα αποτελέσματα επίσης δείχνουν ότι η επίδραση τους στην επίτευξη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος πραγματοποιείται μέσω δύο κύριων μηχανισμών, αυξάνοντας την οργανωτική ευελιξία, και ενδυναμώνοντας την ικανότητα της επιχείρησης στην ανάπτυξη καινοτόμων προϊόντων/υπηρεσιών. Το αποτέλεσμα των δυναμικών ικανοτήτων ενεργοποιούμενων από τις ΤΠ, επιτείνεται κάτω από συνθήκες μέτριας έως μεγάλης επιχειρηματικής αβεβαιότητας. Κλείνοντας, περιγράφονται αναλυτικά οι επιπτώσεις που έχουν τα αποτελέσματα της μελέτης για την διοικητική των ΤΠ, καθώς και για μελλοντικές έρευνες.
Ανίχνευση ασβέστωσης των στεφανιαίων αρτηριών με ψηφιακή ακτινοσκόπηση
Authors: Παπαθανασίου Μαρία
Published: August 2021

Εισαγωγή:Η μελέτη αυτή διερευνά τη διαγνωστική ακρίβεια της ψηφιακής ακτινοσκόπησης επίπεδων ανιχνευτών (FPDD) για την ανίχνευση ασβέστωσης των στεφανιαίων αρτηριών λαμβάνοντας ως μέθοδο αναφοράς την πολυτομική αξονική τομογραφία καρδιάς (MDCT).Μέθοδος:Μελετήθηκε η ασβέστωση των στεφανιαίων σε ασυμπτωματικούς ενήλικες χαμηλού έως μετρίου καρδιαγγειακού κινδύνου χωρίς γνωστή στεφανιαία νόσο με πολυτομική αξονική τομογραφία και με ψηφιακή ακτινοσκόπηση καρδιάς με την τεχνολογία FPDD. Η ασβέστωση κατηγοριοποιήθηκε με βάση την ακτινοσκοπική εξέταση ημιποσοτικά σε απούσα (0), ήπιου (1), μέτριου (2) και σοβαρού βαθμού (3). Εφαρμόζοντας τη μεθόδο Agatston υπολογίστηκε το σκορ ασβεστίου των στεφανιαίων αρτηριών στην MDCT.Αποτελέσματα:Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 151 ασυμπτωματικοί εθελοντές, 40-60 ετών (μέση ηλικία 53,1 ± 7,4). Οι άνδρες συνιστούν το 76,5% του πληθυσμού της μελέτης. Η ύπαρξη στεφανιαίας ασβέστωσης ανιχνεύθηκε σε 79 (52,3%) και 69 (45,7%) άτομα με την MDCT και την ακτινοσκόπηση αντίστοιχα. Η συμφωνία ανάμεσα στην MDCT και την ακτινοσκόπηση ήταν 77,5% (weighted kappa coefficient 0,75). Η ακτινοσκόπηση ανίχνευσε ασβέστιο σε 50% των ατόμων με ελάχιστη ασβέστωση στην MDCT (σκορ ασβεστίου <10). Με τη χρήση ROC ανάλυσης και λαμβάνοντας ως ουδό σκορ ασβεστίου μηδέν, η AUC ήταν 0,89 (95% CI 0,83-0,93, p=0,0001) με ευαισθησία 82,3% και ειδικότητα 94,4%. Για σκορ ασβεστίου 10, η AUC ήταν 0,91 (95% CI 0,86-0,95 p=0.0001) με ευαισθησία 91,8% και ειδικότητα 85,6%. Για σκορ ασβεστίου 400, η AUC ήταν 0,97 (95% CI 0,94-0,99, p=0,0001) με ευαισθησία 100% και ειδικότητα 88,7%. Η ενεργός δόση ακτινοβολίας ήταν 1,8 ± 0,09 mSv για την MDCT και 0,26 ± 0,13 mSv για την ακτινοσκόπηση.Συμπεράσματα:Η ψηφιακή ακτινοσκόπηση με την τεχνολογία FPDD έχει εξαιρετική διαγνωστική ακρίβεια σε σύγκριση με την καθιερωμένη MDCT για τη διάγνωση της ασβέστωσης των στεφανιαίων σε ασυμπτωματικά άτομα μέσης ηλικίας, με χαμηλό έως μέτριο καρδιαγγειακό κίνδυνο, με το πλεονέκτημα της μειωμένης έκθεσης σε ακτινοβολία.
Μελέτη της επίδρασης της αμφικοιλιακής και της δεξιάς κοιλιακής βηματοδότησης στη στεφανιαία εφεδρεία ροής, σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια υποβαλλόμενους σε θεραπεία καρδιακού επανασυγχρονισμού
Authors: Κοσσυβάκης Χαράλαμπος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της επίδρασης της αμφικοιλιακής βηματοδότησης στα πλαίσια CRT, σε σύγκριση με τη βηματοδότηση από τη δεξιά κοιλία, στη στεφανιαία εφεδρεία ροής (CFR), σε ασθενείς με καλή (responders) και πτωχή (non-responders) ανταπόκριση στη CRT (δηλαδή σε ασθενείς οι οποίοι έχουν λάβει αμφικοιλιακό σύστημα βηματοδότησης και έχουν εμφανίσει ή όχι βελτίωση στην κλινική τους κατάσταση). H αμφικοιλιακή βηματοδότηση σχετίζεται με υψηλότερη CFR, σε σύγκριση με τη βηματοδότηση της δεξιάς κοιλίας, σε ασθενείς που έχουν ανταποκριθεί στη CRT, σε αντίθεση με τους μη ανταποκριθέντες, οι οποίοι φαίνεται να έχουν συνολικά χαμηλότερες τιμές CFR, ανεξάρτητα από τον τύπο βηματοδότησης. Το αποτέλεσμα αυτό μπορεί να αποτελεί έναν από τους παράγοντες που συνεισφέρουν στην επωφελή επίδραση του επανασυγχρονισμού στην καρδιακή ανεπάρκεια και μπορεί να συνεκτιμηθεί με τις προϋπάρχουσες αναφορές σχετικά με τη χρησιμότητα της αναβάθμισης εμφυτευμένων βηματοδοτών σε αμφικοιλιακά συστήματα CRT.
Η μελέτη των μεταβολών που επάγονται απο τους νεότερους φαρμακευτικούς παράγοντες στα πλασματοκύτταρα και στο μικροπεριβάλλον των ασθενών με πολλαπλούν μυέλωμα και η συσχέτιση τους με κλινικά δεδομένα
Authors: Λιάπης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Η μεγιστοποίηση της ποιότητας ανταπόκρισης στην 1η γραμμή θεραπείας στο πολλαπλούν μυέλωμα (ΠΜ) αποτελεί σημαντικό προγνωστικό παράγοντα διότι σχετίζεται με βελτίωση της επιβίωσης. Υποθέσαμε ότι μοριακές μεταβολές στα πλασματοκύτταρα μετά από θεραπεία με βορτεζομίμπη μπορεί να αποτελούν προγνωστικούς βιοδείκτες. ΜΕΘΟΔΟΙ: Μελετήσαμε προοπτικά τις μεταβολές της έκφρασης των γονιδίων PSMD4, BIRC5/Survivin, KIAA1754 που επάγονται από τη βορτεζομίμπη σε 25 ασθενείς με νεοδιεγνωσμένο ΠΜ. Η επιλογή βασίστηκε σε προηγούμενες μελέτες. 19 ασθενείς έλαβαν βορτεζομίμπη-δεξαμεθαζόνη και 6 έλαβαν MPV. Συλλογή πλασματοκυττάρων πραγματοποιήθηκε στη διάγνωση και την 7η ημέρα. Η μελέτη γονιδιακής έκφρασης έγινε με RT-PCR και οι μεταβολές καταγράφηκαν ως αύξηση (Αυξ), ελάττωση (Ελ) ή έλλειψη μεταβολής (Μη Μετ). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: VGPR/CR πέτυχαν 26.6%, PR 50% και SD/PD 23.4% των ασθενών. Οι μεταβολές των BIRC5 (P=0.001) και KIAA1754 (P<0.001) σχετίστηκαν με την ποιότητα της ανταπόκρισης, ενώ η μεταβολή του PSMD4 (P=0.132) δεν ήταν σημαντική. Η αύξηση τoυ KIAA1754 σχετίστηκε με VGPR/CR, ενώ η ελάττωση του BIRC5 σχετίστηκε με φτωχή ανταπόκριση. Οι ασθενείς που πέτυχαν VGPR/CR είχαν τους συνδυασμούς ΒIRC5/KIAA1754: Ελ/Αυξ ή Μη Μετ/Αυξ, ενώ αυτοί με SD/PD είχαν: Αυξ/Ελ, Μη Μετ/Ελ, Αυξ/Μη Μετ. Οι ασθενείς με PR είχαν παράλληλη μεταβολή. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι πρώιμες μεταβολές των BIRC5 και ΚΙΑΑ1752 σχετίζονται με την ποιότητα ανταπόκρισης στη βορτεζομίμπη. Τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως μέρος μιας στρατηγικής διαστρωμάτωσης και έγκαιρης προσαρμογής της θεραπείας 1ης γραμμής.
Θεωρητική μελέτη φωτονικών υλικών για ηλιακά κύτταρα και αισθητήρες
Authors: Λαγός Νικόλαος
Published: August 2021

Η ανάγκη για την ύπαρξη εφαρμογών που θα μπορούν να κατηγοριοποιούν μια φυσική ουσία ή να την διαχωρίζουν από ένα σύνολο άλλων με παρεμφερείς όμως χημικές ή φυσικές ιδιότητες στις μέρες μας είναι συνεχής. Η ολοένα αυξανόμενη πρόοδος της Νανοτεχνολογίας και της Βιολογίας εστιάζεται όλο και περισσότερο στην ανάπτυξη αισθητήρων ανίχνευσης νανοσωματιδίων ή και βιολογικών μορίων. Η προσέγγιση μέσω "οπτικών μεθόδων" της δυνατότητας αυτής παρουσιάζει αρκετά πλεονεκτήματα με χαρακτηριστικότερα από αυτά το μικρό μέγεθος της διάταξης και την υψηλή ευαισθησία.Στα πλαίσια αυτά οι φωτονικοί αισθητήρες έχουν αποτελέσει εδώ και αρκετά χρόνια ένα πεδίο δοκιμών κυρίως όσο αφορά την ανάπτυξη και τη σύνθεση τους. Όπως και οι υπόλοιποι φωτονικοί ανιχνευτές εντοπίζουν τις αλλαγές στον δείκτη διάθλασης του περιβάλλοντος μέσου. Η αποδεδειγμένη δυνατότητα τους να εντοπίζουν ασθενείς μεταβολές 2∙10−3σε ένα χώρο διαστάσεων 102 καθώς και το γεγονός πως μπορούν να λειτουργούν είτε σαν κοιλότητες συντονισμού είτε σαν κυματοδηγοί τους καθιστά ιδιαιτέρως σημαντικούς.
Επίγνωση πλαισίου σε περιβάλλον ανεξαρτήτου πλατφόρμας
Authors: Ντάνος Χρήστος
Published: August 2021

Με την δημιουργία διασυνδεδεμένων συστημάτων ενδιάμεσου λογισμικού ανεξαρτήτου πλατφόρμας, προκύπτει μία νέα περιοχή ευκαιριών για την ανάπτυξη πανταχού-παρόντων συστημάτων διάχυτου υπολογισμού. Οι εφαρμογές με δυνατότητες επίγνωσης πλαισίου μπορούν να επεκταθούν, ώστε να μπορούν, με πρακτικό και ρεαλιστικό τρόπο, να εμπεριέχουν πολλαπλές πτυχές της αλληλεπίδρασης ανθρώπου-μηχανής στην καθημερινότητα, οι οποίες δεν περιορίζονται σε ένα μοντέλο συναγωγής πλαισίου με κέντρο την συσκευή. Η παρούσα διατριβή προτείνει ότι αυτό το μοντέλο μπορεί να επεκταθεί προς ένα άλλο, με κέντρο τον άνθρωπο, ανεξάρτητο της πλατφόρμας και της συσκευής, και το οποίο βασίζεται σε ένα προσωπικό οικοσύστημα συννέφου κατανεμημένων εφαρμογών και δεδομένων.Το webinos, μία καινοτόμα συλλογή επεκτάσεων χρόνου εκτέλεσης ιστού, η οποία επιτρέπει σε εφαρμογές και υπηρεσίες ιστού να χρησιμοποιούνται και να διαμοιράζονται με συνέπεια και ασφάλεια σε ένα ευρύ φάσμα συγκλινόντων και διασυνδεδεμένων συσκευών, αποτελεί αυτό το οικοσύστημα. Το λειτουργικό πακέτο επίγνωσης πλαισίου του webinos, το οποίο απαρτίζεται από τον Διαχειριστή Πλαισίου και το API Πλαισίου, είναι προσβάσιμο από κάθε εφαρμογή webinos. Έπειτα από μία αυστηρή επιβολή πολιτικής δικαιωμάτων, μπορεί να συλλέξει πληροφορίες πλαισίου, είτε μέσω ενός αυτοματοποιημένου μηχανισμού αναχαίτισης κλήσεων συστήματος που πραγματοποιούνται από εφαρμογές όταν καλούν τα διάφορα API του webinos, μέσω ενός αυτοματοποιημένου μηχανισμού δειγματοληψίας σε αυτά τα API, ή μέσω προσαρμοσμένων επεκτάσεων του σχήματος του πλαισίου από συγκεκριμένες εφαρμογές. Στη συνέχεια, μπορεί να κατανείμει την πληροφορία πλαισίου από τον μηχανισμό αποθήκευσης προσωπικού συννέφου, στη μορφή απλών, διαχειρίσιμων και διαισθητικών Αντικειμένων Πλαισίου, από και προς όλες τις συσκευές με webinos που ανήκουν στον ίδιο χρήστη, ή ακόμα και σε άλλους, εξουσιοδοτημένους χρήστες.Επιπλέον, το λειτουργικό πακέτο αυτό, παρέχει τον τρόπο για τη δημιουργία κανόνων που πυροδοτούν ενέργειες όταν συμβαίνουν γεγονότα που σχετίζονται με το πλαίσιο, όπως όταν ο χρήστης εισέρχεται στο σπίτι του ή δεν παρακολουθεί την αγαπημένη του εκπομπή στην τηλεόραση, και να εκκινήσει ουσιαστικές αλληλεπιδράσεις, οι οποίες δημιουργούν ή επικοινωνούν πληροφορίες, ή εκτελούν διεργασίες και εφαρμογές που σχετίζονται με την κατάσταση του χρήστη.