Προγνωστικοί δείκτες καρδιαγγειακών συμβαμάτων και διαχρονική επιβίωση σε ασθενείς με πρωτοδιαγνωσθείσα καρδιακή ανεπάρκεια
Authors: Κοτρογιάννης Ιάσων 
Published: September 2021

Εισαγωγή: Ο συνολικός επιπολασμός της ΚΑ αυξάνεται λόγω της γήρανσης τουπληθυσμού, της βελτίωσης της επιβίωσης σε ασθενείς με στεφανιαία συμβάματα καθώςκαι στην καλύτερη πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη της στεφανιαίας νόσου.Υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα πιθανότατα υπάρχουν 200.000 ασθενείς με καρδιακήανεπάρκεια και 30.000 περίπου νέες περιπτώσεις κάθε χρόνο. Η πρόγνωση, σε γενικέςγραμμές, είναι δυσμενής, μολονότι ορισμένοι ασθενείς επιβιώνουν για πολλά χρόνια. Ηκαρδιακή ανεπάρκεια επηρεάζει αρνητικά τη φυσική κατάσταση του ανθρώπου και ως εκτούτου προκαλεί μείωση στην ποιότητα ζωής. Ο καθορισμός της πρόγνωσης στην ΚΑείναι σύμπλοκος. Οι δύο κύριες αιτίες θανάτου των ασθενών με ΚΑ είναι η προοδευτικήεπιδείνωση της νόσου και ο αιφνίδιος (αρρυθμιολογικός) θάνατος. Ο σκοπός της παρούσαςμελέτης είναι η αξιολόγηση κλινικών και παρακλινικών (αιματηρών και αναίμακτων)παραμέτρων στην πρόγνωση ασθενών με πρώτη εκδήλωση καρδιακής ανεπάρκειας,δείγματος του Ελληνικού πληθυσμού, και η αξιολόγηση της ποιότητας ζωής ασθενώναυτών.Μέθοδος: Μελετήθηκαν 179 διαδοχικοί ασθενείς (μέσης ηλικίας 63+/-14 ετών) μενεοδιαγνωσθείσα καρδιακή ανεπάρκεια. Στο δείγμα αυτό διερευνήθησαν το φύλο, ηηλικία, η αιτία εισόδου, το κληρονομικό ιστορικό ΣΝ, ο αριθμός των τσιγάρων, αν οασθενής πάσχει από ΣΔ, υπερχοληστερολαιμία, νεφρική ανεπάρκεια, το βάρος σώματοςεισόδου και εξόδου, το ύψος, η περιφέρεια μέσης, η ΑΠ εισόδου και εξόδου (σε όρθια καικατακεκλιμένη θέση), η διάγνωση εξόδου και η φαρμακευτική αγωγή εξόδου. Επιπλέον,εξετάστηκαν στοιχεία από το υπερηχοκαρδιογράφημα, από το ηλεκτροκαρδιογράφημα,από τον αιματολογικό έλεγχο, τις διατροφικές συνήθειες, καθώς και η ποιότητα ζωής τουασθενούς με ερωτηματολόγιο κλειστού τύπου.Αποτελέσματα: Στα δύο χρόνια μετά την έξοδο από το νοσοκομείο, 79 ασθενείς (44%)είχαν ένα σύμβαμα εκ των οποίων οι 25 ήταν θάνατοι. Η παρούσα μελέτη έδειξε ότι οιασθενείς με ισχαιμική καρδιοπάθεια εμφανίζουν 3.08 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτουή επανεισαγωγής σε σχέση με ασθενείς χωρίς ισχαιμική καρδιοπάθεια (p=0.013). Ακόμηφάνηκε ότι μείωση της αλβουμίνης ορού κατά μία μονάδα αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου ήεπανεισαγωγής κατά 2.18 φορές (p=0.048). Βρέθηκε ακόμη αντίστροφη συσχέτισηανάμεσα στο VTI του χώρου εξόδου της αριστερής κοιλίας και των συμβαμάτων μετά απόέλεγχο για πιθανούς συγχιστές. Μείωση του VTI κατά μία μονάδα αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου ή επανεισαγωγής κατά 1.08 (δηλ. 8%) (1/ 0.923) φορές (p=0.048) . Επιπλέον,βρέθηκε η ταχύτητα του κύματος Stv στον τριγλωχινικό δακτύλιο, που αντικατοπτρίζει τη συστολική λειτουργία της ΔΕ κοιλιάς να αποτελεί μακροπρόθεσμα προγνωστικόπαράγοντα στην εμφάνιση ή μη καρδιαγγειακού συμβάματος ανεξάρτητα της διαστολικήςή συστολικής λειτουργίας της ΑΡ κοιλίας. Τέλος, από την επεξεργασία τωναποτελεσμάτων φάνηκε ότι η λειτουργικότητα του ΑΡ κόλπου (όπως εκτιμήθηκε από τοδείκτη LAFI) αποτελεί προγνωστικό δείκτη εμφάνισης καρδιαγγειακού συμβάματος σεασθενείς με νεοδιαγνωσθείσα ΚΑ.Συμπεράσματα: Με τη μελέτη αυτή φαίνεται η προγνωστική σημασία τόσο του αιτίουτης καρδιακής ανεπάρκειας (ισχαιμική ή μη), όσο και ο βαθμός διατήρησης τηςλειτουργικότητας τόσο της αριστερής όσο και της δεξιάς κοιλίας, καθώς και του αριστερούκόλπου μετά την εγκατάσταση της καρδιακής ανεπάρκειας στην επιβίωση των ασθενώναυτών. Τέλος, φαίνεται η προγνωστική σημασία των επιπέδων της αλβουμίνης στον ορότου αίματος των ασθενών με νεοδιαγνωσθείσα καρδιακή ανεπάρκεια,που αντικατοπτρίζειτα επίπεδα της θρέψης και κατ’επέκταση της διατροφής των ασθενών αυτών.