Επιδημιολογική διερεύνηση συλλοίμωξης HIV και T. Pallidum
Authors: Κοτσαύτη Ουρανία 
Published: September 2021

Ο επιπολασμός του HIV και της σύφιλης αυξάνεται σε παρόμοιους πληθυσμούς ασθενών (άνδρες που έχουν σεξουαλική επαφή με άνδρες, MSM) και η συνύπαρξη είναι κοινή. Η αλληλεπίδραση αυτών των δύο λοιμώξεων αποτελεί ένα πολύπλοκο και σημαντικό ζήτημα και παραμένει ερευνητική πρόκληση. Ο σκοπός αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι: να αξιολογηθεί το ιστορικό υπόβαθρο του HIV και της σύφιλης και οι ομοιότητες των δύο νόσων στην παθογένεια, να ανασκοπηθεί η επιδημιολογία της σύφιλης και της συλλοίμωξης με τον HIV και οι συνέπειες τους, έτσι ώστε να συνεχιστούν οι προσπάθειες πρόληψης. Επιπλέον στόχοι αποτελούν: η μελέτη της επίδρασης της σύφιλης στη μετάδοση και απόκτηση του HIV και αντίστροφα η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της λοίμωξης από HIV στη μετάδοση της σύφιλης, οι πιθανές διαγνωστικές κι ορολογικές αλλαγές που μπορεί να προκύψουν από τη συλλοίμωξη, η κλινική πορεία των νόσων και η θεραπεία αυτών. Το δείγμα των ασθενών αυτής της μελέτης περιλαμβάνει 2011 HIV θετικούς ασθενείς που νοσηλεύτηκαν ή παρακολουθούνται στη Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων του Νοσοκομείου Αφροδισίων και Δερματικών Νόσων «Ανδρέας Συγγρός», σε διάστημα 25 ετών. Σε αυτή την αναδρομική μελέτη επιλέχθηκαν τελικά 631 ασθενείς από το γενικό δείγμα είχαν ιστορικό λοίμωξης σύφιλης πριν ή μετά τη διάγνωση λοίμωξης από τον HIV, επίσης επιβεβαιωμένη με τους κατάλληλους ορολογικούς ελέγχους. Όλα τα δεδομένα υποβλήθηκαν σε στατιστική ανάλυση. Στο επιδημιολογικό μέρος της διατριβής μας, βρήκαμε ότι η πλειοψηφία των ασθενών ήταν Έλληνες, ομοφυλόφιλοι άνδρες με καλό επίπεδο μόρφωσης και με υψηλά ποσοστά κι άλλων ΣΜΝ, γεγονός που αντανακλά την ανακύκλωση της σύφιλης μεταξύ των σεξουαλικών δικτύων των ατόμων με σεξουαλική συμπεριφορά πολύ υψηλού κινδύνου. Επιπλέον, παρατηρήσαμε ότι οι ασθενείς με θετικό προηγούμενο ιστορικό σύφιλης παρουσίαζαν αυξημένη πιθανότητα επαναμόλυνσης από σύφιλη. Η πλειονότητα των ασθενών ήταν disease repeaters. Από τη μελέτη μας φάνηκε ότι ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για επανειλημμένες λοιμώξεις από σύφιλη είναι το ιστορικό σύφιλης, προ ή μετά την ΗΙV μόλυνση. Από τη μελέτη του ορολογικού ελέγχου της συλλοίμωξης σύφιλης-HIV βρήκαμε ότι: αφενός η ΕΙΑ IgM αποδεικνύεται μη αξιόπιστη για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας της σύφιλης, αφετέρου η παρουσία θετικών ΕΙΑ IgM αντισωμάτων δεν αποτελεί κριτήριο επιτυχούς ή όχι θεραπείας της σύφιλης σε HIV ασθενείς. Επιπλέον, φάνηκε ότι η επίδραση της πρώιμης σύφιλης στα επίπεδα των CD4 λεμφοκυττάρων και στο ιικό φορτίο είναι συνήθως ήπια, παροδική κι αναστρέψιμη μετά τη θεραπεία της. Στη μελέτη μας η θεραπεία της πρώιμης σύφιλης δεν οδήγησε σε αποκατάσταση των δεικτών της HIV λοίμωξης σε όλες τις περιπτώσεις. Σε αυτή τη διδακτορική διατριβή αξιολογώντας συνολικά το δείγμα των HIV ασθενών μας, βρήκαμε ότι σε υψηλό ποσοστό η θεραπεία της σύφιλης ήταν αποτελεσματική. Τέλος, η μελέτη αυτή έδειξε την υψηλή πιθανότητα μετάδοσης του HIV σε ελκωτικές νόσους των γεννητικών οργάνων όπως η σύφιλη. Συμπερασματικά, τα επιδημιολογικά μας αποτελέσματα είναι σε συμφωνία με πολλές μελέτες παγκοσμίως και συμβάλλουν στην έρευνα στον ελληνικό πληθυσμό. Αντιθέτως, τα αποτελέσματα της μελέτης του ορολογικού ελέγχου της συλλοίμωξης δεν καταληγουν σε απόλυτη συμφωνία με αυτά της διεθνούς βιβλιογραφίας. Η παρούσα διατριβή είναι από τις πρώτες Ελληνικές επιδημιολογικές αναλύσεις της συλλοίμωξης HIV-σύφιλης, αποτελώντας έναρξη για μελλοντική έρευνα.