bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η επίδραση της δυσλειτουργίας του καρδιαγγειακού συστήματος στη λειτουργία της ουροδόχου κύστης σε συνθήκες υποκυστικής απόφραξης
Authors: Αναστασιάδης Αναστάσιος
Published: September 2021

Η υποκυστική απόφραξη είναι ένα ιατρικό πρόβλημα το οποίο αφορά την πλειοψηφία των ανδρών, κυρίως μετά την ηλικία των 60 ετών. Πλήθος μελετών έχουν δείξει ότι η ύπαρξη στυτικής δυσλειτουργίας ισοδυναμεί με αύξηση κατά 40% του κινδύνου για καρδιαγγειακό πρόβλημα.Η υπόθεση που ερευνάται στην παρούσα μελέτη είναι η εξής:εάν μπορεί η υποκυστική απόφραξη, να έχει ώς βάση την κακή λειτουργία του ενδοθηλίου. 30 άνδρες,ηλικίας 50 ετών και άνω, (mean=62.7 έτη,±14.6), με μέτρια ή σοβαρή συμπτωματολογία από το κατώτερο ουροποιητικό, αποτέλεσαν το υλικό της μελέτης και έδωσαν γραπτή συγκατάθεση.Όλοι υποβλήθησαν σε μελέτη πίεσης‐ροής και ταυτόχρονη καταγραφή της αιμάτωσης του εξωστήρα μυ της κύστης, με τη μέθοδο της υπέρυθρης φασματογραφίας (Near Infrared Spectroscopy). Η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία εκτιμήθηκε με τον υπολογισμό στο πλάσμα φλεγμονωδών και προ‐θρομβωτικών παραγόντων,ενδεικτικών συστηματικής ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας,όπως είναι η Ενδοθηλίνη‐1 (ET‐1), η Ασυμμετρική Διμεθυλαργινίνη (ADMA), η Ιντερλευκίνη‐6 (IL‐6) και το νατριουρητικό πεπτίδιο (NT‐proCNP). Στη μελέτη είχαμε αυξημένες τιμές της ΕΤ‐1, της IL‐6, όχι όμως στατιστικά σημαντικές, καθώς και επταπλάσια πιθανότητα εκδήλωσης υποκυστικής απόφραξης σε στεφανιαίους ασθενείς,με τη χρήση μοντέλων λογαριθμιστικής παλινδρόμησης (Binary Logistic Regression). Επιπλέον,το NIRS, είχε υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα (79% και 88% αντίστοιχα),συγκρινόμενο με τη μελέτη πίεσης ροής. Αρχικά, παρόλο που το δείγμα μας είναι περιορισμένο (v=30 ),η μελέτη μας φαίνεται να έχει σημαντικoύς κλινικούς υπαινιγμούς (implications). Υπάρχουν ενδείξεις πως η υποκυστική απόφραξη σχετίζεται με την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και ίσως τη στεφανιαία νόσο. Eπιπλέον,η χρήση της υπέρυθρης φασματογραφίας, μπορεί να καταστεί μία αξιόπιστη εναλλακτική λύση της συμβατικής μελέτης πίεσης‐ροής, σε ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών που υποβάλλονται σε ουροδυναμικό έλεγχο.
Μελέτη λειτουργικής πλευρίωσης σε παιδιά υψηλής, μέσης και χαμηλής νοημοσύνης με τη χρήση συμπεριφορικών δεικτών και απεικόνισης εγκέφαλου
Authors: Τόμπρου Δήμητρα-Μαρία
Published: September 2021

Η μελέτη των διαφορών αναφορικά με την πλευρίωση της γλώσσας σε παιδιά με διαφορετικά επίπεδα νοημοσύνης είναι ιδιαίτερα σημαντική στη νευροψυχολογική έρευνα και πράξη, καθώς συμβάλλει στη βαθύτερη κατανόηση λειτουργικών χαρακτηριστικών του εγκεφάλου των παιδιών με υψηλή νοημοσύνη και νοητική υστέρηση, τα οποία αναγνωρίζονται στη χώρα μας ως παιδιά με ιδιαίτερες εκπαιδευτικές ανάγκες και χρήζουν ειδικών εκπαιδευτικών παρεμβάσεων. Η παρούσα διατριβή ερευνά αυτές τις διαφορές στην πλευρίωση της γλώσσας σε 102 παιδιά, ηλικίας 13-17 ετών, με διαφορετικά νοητικά επίπεδα μέσα από μία μετα-αναλυτική μέθοδο, καθώς και μέσα από πειραματικές μεθόδους, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν ερωτηματολόγια αυτό-αναφοράς, συμπεριφορικές δοκιμασίες, έμμεσους ορμονικούς δείκτες και μια σύγχρονη νευροαπεικονιστική τεχνική, το λειτουργικό διακρανιακό υπέρηχο Doppler. Tόσο τα αποτελέσματα της μετα-ανάλυσης, όσο και τα ερευνητικά ευρήματα, κατέδειξαν παρόμοια αποτελέσματα, καθώς μεταξύ των παιδιών με νοητική υστέρηση εντοπίστηκαν τα υψηλότερα ποσοστά μη τυπικής πλευρίωσης, ενώ τα παιδιά με υψηλή νοημοσύνη παρουσίαζαν συχνότερα ήπια τυπική πλευρίωση. Τα ευρήματα αυτά συμβαδίζουν σε μεγάλο βαθμό με τις γενετικές θεωρίες για τη σχέση νοημοσύνης και πλευρίωσης της γλώσσας.
Σχεδιασμός, σύνθεση και βιοχημική αξιολόγηση παραγώγων φυσικών και μη φυσικών αμινοξέων που στοχεύουν αμινοπεπτιδάσεις του ενδοπλασματικού δικτύου
Authors: Τσουκαλίδου Σοφία
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή πραγματοποιήθηκε σχεδιασμός, σύνθεση και βιοχημική αξιολόγηση αναστολέων μιας ειδικής ενζυμικής κατηγορίας μεταλλοπρωτεασών, των αμινοπεπτιδασών του Ενδοπλασματικού Δικτύου (ΕΔ). Στην κατηγορία αυτή ανήκουν τα ένζυμα ERAP1, ERAP2 (Endoplasmic Reticulum Aminopeptidase 1, 2) και IRAP (Insulin-regulated Aminopeptidase), τα οποία εμπλέκονται σε πολύπλοκα μονοπάτια κυτταρικής σηματοδότησης, όπως η δημιουργία αντιγονικών πεπτιδίων. Μελέτες, που έγιναν από την ερευνητική μας ομάδα σε κρυσταλλογραφικά δεδομένα για τη δομή αυτών των ενζύμων, κατέληξαν στο σχεδιασμό μιας σειράς αναστολέων χρησιμοποιώντας υπολογιστικές μεθόδους πρόβλεψης. Τη βάση για το σχεδιασμό των αναστολέων αποτέλεσε το 3,4-διαμινοβενζοϊκό οξύ, που είναι ένας σχετικά ασθενής προσδέτης στο καταλυτικό ιόν Ζn(II). Έτσι προέκυψαν τα 1,3-διϋποκατεστημένα παράγωγα του 3,4-διαμινοβενζοϊκού οξέος. Στη συνέχεια, έγινε μελέτη και σε άλλες ομάδες πρόσδεσης του ιόντος ψευδαργύρου (ZBGs, zinc binding groups) η οποία βασίστηκε στα παράγωγα του διαμινοβενζοϊκού οξέος (DABA), αλλάζοντας το 3,4-διαμινοβενζοϊκό οξύ με άλλους αρωματικούς δακτυλίους. Στις ομάδες αυτές προστέθηκαν κατάλληλοι υποκαταστάτες R1 και R2, οι οποίοι επιλέχθηκαν μέσα από ένα σύνολο αλυσίδων φυσικών και μη φυσικών αμινοξέων, που προβλέπονταν ότι θα αλληλεπιδρούν με τους θύλακες εξειδίκευσης των ενζύμων. Οι αλληλεπιδράσεις αυτές αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη ενός δραστικού και εκλεκτικού αναστολέα. Τέλος, μελετήθηκε μία νέα γενιά αναστολέων βασιζόμενων στη δομή της μπεστατίνης, στοχεύοντας σε χαμηλές τιμές αναστολής για τις αμινοπεπτιδάσες του ενδοπλασματικού δικτύου.Τα παράγωγα DABA και τα ανάλογά τους σχεδιάστηκαν υπολογιστικά από τον διδάκτορα κύριο Αθανάσιο Παπακυριακού, συντέθηκαν μετά από εκτενή διερεύνηση και βελτιστοποίηση των μεθόδων σύνθεσης και στη συνέχεια αξιολογήθηκαν in vitro για τα τρία ένζυμα. Τα παράγωγα της μπεστατίνης συντέθηκαν μέσω δύο εναλλακτικών πορειών και έγινε βελτιστοποίηση της δεύτερης πορείας για υψηλότερες αποδόσεις και καθαρότερα προϊόντα. Επίσης, έγινε in vitro αξιολόγηση των παραγώγων μπεστατίνης για τα τρία ένζυμα.Η in vitro ενζυμική αξιολόγηση των συντιθέμενων ενώσεων φανέρωσαν αρκετούς δραστικούς και εκλεκτικούς αναστολείς για τις τρεις αμινοπεπτιδάσες. Σύγκριση των 1,3- και 1,4- διϋποκατεστημένων παραγώγων του διαμινοβενζοϊκού οξέος με τα αντίστοιχα αμινοβενζοϊκά, αμινονικοτινικά και υδραζινοβενζοϊκά παράγωγα οδήγησε στο συμπέρασμα ότι τα DABA ανάλογα είναι τα πιο αποτελεσματικά για την αναστολή των υπό μελέτη ενζύμων.Μια άλλη κατηγορία ενώσεων που αποτελούν ένα αντικείμενο με φαρμακολογικό ενδιαφέρον είναι τα παράγωγα ομο-μπεστατίνης με περαιτέρω διερεύνηση των θέσεων P1, P1΄, Pn΄.Περαιτέρω ερευνητικές προσπάθειες των προηγούμενων μελετών ίσως οδηγήσουν σε καλύτερη δραστικότητα και εκλεκτικότητα αναστολέων για αυτή την κατηγορία αμινοπεπτιδασών.
Ο ρόλος του δημοσίου μάνατζμεντ στις διαρθρωτικές αλλαγές του δημοσίου τομέα στην Ελλάδα
Authors: Βασιλάκη Αγγελική
Published: September 2021

Στην εποχή μας, μεταξύ των άλλων αλλαγών που διαδραματίζονται, τόσο σε κοινωνικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο, συντελείται και η μεγαλύτερη ίσως αναδιάρθρωση του Ελληνικού Δημόσιου Τομέα έως σήμερα.Η αλλαγή της γραφειοκρατικής Δημόσιας Διοίκησης σε Δημόσιο Μάνατζμεντ είναι πια δεδομένη, καθώς έχει αρχίσει να υλοποιείται.Το δημόσιο ή επιχειρησιακό μάνατζμεντ έχει πολύτιμα εργαλεία και δοκιμασμένες πρακτικές προκειμένου να μεγιστοποιήσει την απόδοση του ευρύτερου δημόσιου τομέα στη χώρα μας. Οι διαρθρωτικές αυτές αλλαγές αφορούν όλο το δημόσιο και στόχος τους είναι να συμβάλουν στην αποκατάσταση της αναποτελεσματικότητας της Δημόσιας Διοίκησης, η οποία κατά βάση οφείλεται στην απουσία της επιστημονικής προσέγγισης, αφού οι χειρισμοί της είναι εμπειρικοί, χωρίς προηγούμενο σχεδιασμό και χαρακτηρίζονται από κακοδιαχείριση και διαφθορά.Πιο συγκεκριμένα, οι αλλαγές αυτές στοχεύουν:•στη σωστή διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού•στον εντοπισμό και τη μείωση της διαφθοράς με σύγχρονες μεθόδους εσωτερικού ελέγχου•στην αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος•στην πιο οργανωμένη ηλεκτρονική διακυβέρνηση•στη Διοίκηση σύμφωνα με τις αρχές της Ολικής Ποιότητας καθώς και της Διαχείρισης Έργου.Η Δημόσια Διοίκηση προσπαθεί, υπό τη σκιά των μνημονιακών επιταγών, να εναρμονιστεί με τα διεθνή πρότυπα για να ξεφύγει από την γραφειοκρατία, μειώνοντας έτσι τις οικονομικές της δαπάνες και απλοποιώντας τις νομικά δύσκαμπτες δομές της. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι καταβάλλονται σημαντικές προσπάθειες προκειμένου να υπάρξει καταγραφή των τυπικών προσόντων των δημοσίων υπαλλήλων, για την ορθότερη αξιολόγησή τους, καθώς έως σήμερα ίσχυε μια ισοπεδωτική πολιτική, όπου τα τυπικά τους προσόντα ήταν αδιάφορα τόσο για την θέση που κατείχαν όσο και για την εξέλιξή τους.Η συχνότερη και εμπεριστατωμένη επιμόρφωση θα είναι το βασικό εφόδιο για πιο εξειδικευμένες γνώσεις και δεξιότητες.Για να ευοδωθεί το μεγαλεπήβολο αυτό σχέδιο και η χώρα μας τελικά να πετύχει τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση τεθέντες στόχους για την αναμόρφωση αυτή, θα πρέπει να υπάρξει σοβαρή αντιμετώπιση και στρατηγικός σχεδιασμός προκειμένου να λειτουργήσει το νέο αυτό μοντέλο της Δημόσιας Διοίκησης.Έμφαση πρέπει να δοθεί στον προγραμματισμό και την οργάνωση, να βρίσκονται οι σωστοί άνθρωποι στις σωστές θέσεις και τελικά να υπάρξει εναρμονισμός με τα διεθνή τεχνικά και επιστημονικά πρότυπα.Έχει ενδιαφέρον λοιπόν για όλα τα προαναφερθέντα να ερευνηθεί και να μελετηθεί ο ρόλος του Δημόσιου Μάνατζμεντ (με τη χρήση ερωτηματολογίων, των κατά περίπτωση πρόσφορων στατιστικών μελετών κ.ά.) στις σημερινές διαδραματιζόμενες ιστορικές διαρθρωτικές αλλαγές της Δημόσιας Διοίκησης καθώς και τα βήματα που έχουν πραγματοποιηθεί προς την υποδειχθείσα μνημονιακή κατεύθυνση μέχρι σήμερα.Η επιστημονική προσέγγιση της παρούσας διατριβής, θα συντελεστεί μέσω των συνδυασμένων πορισμάτων, τα οποία θα συναχθούν από την πρωτογενή και την βιβλιογραφική έρευνα.
Determinants of entrepreneurial intentions
Authors: Χάλκος Γεώργιος
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η διερεύνηση του ερευνητικού κενού μεταξύ πρόθεσης και δράσης στο πλαίσιο της επιχειρηματικής διαδικασίας. Η παρούσα έρευνα, βασιζόμενη σε μια σειρά θεωριών και εμπειρικών μελετών από τις βιβλιογραφίες της γνωστικής ψυχολογίας και των επιχειρηματικών προθέσεων, προσπαθεί να απαντήσει γιατί ορισμένοι άνθρωποι με επιχειρηματικές προθέσεις ενεργούν προκειμένου να δημιουργήσουν τη δική τους επιχείρηση, ενώ κάποιοι άλλοι όχι. Συγκεκριμένα, το προτεινόμενο εννοιολογικό πλαίσιο ενσωματώνει τη Θεωρία της Σχεδιασμένης Συμπεριφοράς (Theory of Planned Behavior) και το Μοντέλο του Επιχειρηματικού Γεγονότος (Entrepreneurial Event Model) προκειμένου να ερευνηθούν οι γνωστικές διαδικασίες που οδηγούν στον καθορισμό στόχων και στη διαμόρφωση επιχειρηματικών προθέσεων. Ταυτόχρονα, ασπάζεται τη Θεωρία Νοοτροπίας των Φάσεων Δράσης (Mindset Theory of Action Phases) και το Μοντέλο του Ρουβίκωνα των Φάσεων Δράσης (Rubicon Model of Action Phases) προκειμένου να εμβαθύνει στην κατανόηση της προσπάθειας επίτευξης του στόχου και την επικείμενη δημιουργία της νέας επιχείρησης. Ως εκ τούτου, το ερευνητικό μοντέλο βασίζεται στις προτάσεις του Krueger σχετικά με την πολυδιάστατη φύση των επιχειρηματικών προθέσεων. Με σκοπό να φωτίσει τα διαφορετικά στάδια της επιχειρηματικής διαδικασίας, η συγκεκριμένη έρευνα εστιάζει επίσης σε τρεις θεωρητικές έννοιες που επηρεάζουν τις επιχειρηματικές προθέσεις, ήτοι: το ψυχολογικό κεφάλαιο, την επιχειρηματική ποιότητα και τον προσανατολισμό δράσης.Η στατιστική ανάλυση βασίζεται σε διαχρονικά δεδομένα προερχόμενα από ένα τυχαίο δείγμα Ελλήνων νεοφυών επιχειρηματιών, οι οποίοι συμμετέχουν σε διαγωνισμούς επιχειρηματικότητας, θερμοκοιτίδες επιχειρηματικότητας ή επιταχυντές επιχειρηματικότητας, και μεταπτυχιακούς φοιτητές στη διοίκηση επιχειρήσεων. Οι υποθέσεις και των δύο εννοιολογικών μοντέλων ελέγχονται με τη χρήση της ανάλυσης διαδρομής (path analysis), ένα υποσύνολο της μοντελοποίησης διαρθρωτικών εξισώσεων (SEM).Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας υποδεικνύουν ότι:i.Το ψυχολογικό κεφάλαιο και η επιχειρηματική ποιότητα επηρεάζουν τη διαμόρφωση επιχειρηματικών προθέσεων.ii.Οι επιχειρηματικές προθέσεις επηρεάζουν άμεσα την επιχειρηματική δέσμευση, ενώ το ψυχολογικό κεφάλαιο και η επιχειρηματική ποιότητα την επηρεάζουν μόνο έμμεσα διαμέσου των επιχειρηματικών προθέσεων.iii.Οι επιδράσεις της επιχειρηματικής δέσμευσης στις επιχειρηματικές ενέργειες και το επιχειρηματικό αποτέλεσμα εξαρτώνται θετικά από το επίπεδο του προσανατολισμού δράσης.iv.Η διαμεσολαβητική επίδραση της επιχειρηματικής δέσμευσης, στις σχέσεις μεταξύ των επιχειρηματικών προθέσεων και των επιχειρηματικών ενεργειών/αποτελέσματος, εξαρτάται θετικά από το επίπεδο του προσανατολισμού δράσης.Στο τελευταίο κεφάλαιο της παρούσας διατριβής συζητείται διεξοδικά η συνεισφορά των προαναφερθέντων αποτελεσμάτων, τόσο σε θεωρητικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο.
Corporate governance and corporate finance policies
Authors: Γκαϊντές Άρης
Published: September 2021

Οι περισσότερες υπάρχουσες μελέτες πάνω στην ασύμμετρη πληροφόρηση για την χρηματοδότηση επιχειρήσεων υποθέτουν ότι τα εκδοθέντα αξιόγραφα έχουν συνεχή συνάρτηση κερδών. Σε αυτή τη διατριβή εμείς δείχνουμε ότι αυτή είναι μια αδικαιολόγητη και περιοριστική υπόθεση, καθώς υπάρχουν προβλήματα πληροφόρησης στην ασύμμετρη πληροφόρηση στα οποία η πραγματοποίηση της βέλτιστης λύσης απαιτεί τη χρησιμοποίηση αξιογράφων/τίτλων με ασυνεχή συνάρτηση κερδών.Συγκεκριμένα, στο δεύτερο κεφάλαιο της διατριβής μελετάμε κυβερνητικές παρεμβάσεις σε έναν τραπεζικό κλάδο που έχει εξαιρετικά υψηλό χρέος και ως εκ τούτου δεν πραγματοποιούνται πολλά έργα με θετική καθαρά παρούσα αξία. Προσπαθούμε να εξαλείψουμε τον πιστωτικό κίνδυνο ώστε να δώσουμε και πάλι στις τράπεζες το κίνητρο να δανείσουν την πραγματική οικονομία, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούμε να ελαχιστοποιήσουμε την επιδότηση που λαμβάνουν οι δανειστές των τραπεζών. Η κυβέρνηση προτείνει εθελοντική ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με κεφάλαια και λαμβάνει πίσω ένα ποσοστό των μετοχών της τράπεζας και ένα εξωτικό δικαίωμα προαίρεσης (δικαίωμα φραγμού – barrier option) η απόδοση του οποίου εξαρτάται από την απόδοση των στοιχείων ενεργητικού της τράπεζάς. Στο τρίτο κεφάλαιο μελετούμε τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων σε ένα περιβάλλον δυσμενούς επιλογής. Οι εταιρείες αναζητούν εξωτερική χρηματοδότηση για να χρηματοδοτήσουν μελλοντικά επενδυτικά σχέδια με θετική ΚΠΑ. Οι χρηματοδότες δεν είναι σε θέση να διακρίνουν τον τύπο των επιχειρηματιών και ως εκ τούτου προκύπτουν μη αποτελεσματικές ισορροπίες (πχ. υποεπένδυση, υπερεπένδυση). Υποθέτοντας διακριτή στοχαστική κατανομή για τα κέρδη της εταιρείας, το συμβόλαιο που προκύπτει στην ισορροπία είναι ένας συνδυασμός χρέους με ενσωματωμένο ένα δικαίωμα φραγμού η απόδοση του οποίου εξαρτάται από την απόδοση της επένδυσης. Το συμβόλαιο αυτό καθιστά δυνατό τον πλήρη διαχωρισμό των δύο τύπων επιχειρήσεων και έτσι μπορούμε να επιτύχουμε το βέλτιστο αποτέλεσμα, όπου οι επιχειρηματίες επενδύουν όπως στο σενάριο χωρίς ασύμμετρη πληροφόρηση και εκδίδουν αξιόγραφα δίκαια αποτιμημένα.Τέλος, στο τέταρτο κεφάλαιο επεκτείνουμε το μοντέλο του κεφαλαίου 3, αλλά υποθέτουμε ότι το στοχαστικό μελλοντικό κέρδος δεν ακολουθεί διακριτή κατανομή πλέον, αλλά συνεχή κατανομή. Υποθέτοντας mean reducing spreads για τη κατανομή των στοχαστικών αποδόσεων, προτείνουμε ως βέλτιστη συμβόλαιο ένα αξιόγραφο που μεταφέρει στο χρηματοδότη όλα τα στοχαστικά κέρδη στις ουρές της κατανομής των κερδών, ενώ όταν βρισκόμαστε στη μέση της κατανομής των κερδών ο χρηματοδότης λαμβάνει μια σταθερή πληρωμή. Παρόλα αυτά, το βέλτιστο αποτέλεσμα δεν είναι πάντα εφικτό. Κάτω από συγκεκριμένες τιμές των παραμέτρων, το βέλτιστο αποτέλεσμα είναι εφικτό, αλλά για άλλες τιμές παραμέτρων προκύπτουν μόνο συνδυασμένες ισορροπίες (pooling equilibria).
Η αρχή της favor divortii στη δικονομική αντιμετώπιση των ιδιωτικών διεθνών διαφορών λύσης του γάμου κατά τον κανονισμό 2201/2003
Authors: Ρούμπου Θεοδώρα
Published: September 2021

Σκοπό της συγκεκριμένης διατριβής αποτέλεσε η διερεύνηση της θέσης της αρχής της favor divortii κατά την ερμηνεία των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας, ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1347/2000, που διέπουν τις γαμικές διαφορές. Για την ολοκλήρωση της έρευνας έλαβε χώρα διεξοδικός έλεγχος της σχετικής ημεδαπής βιβλιογραφίας και του αντίστοιχου ημεδαπού νομολογιακού υλικού. Επίσης, έλαβε χώρα εξαντλητική έρευνα της σχετικής αλλοδαπής θεωρίας και νομολογίας. Εκτός από αποφάσεις εθνικών δικαστηρίων κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πραγματοποιήθηκε ενδελεχής παρουσίαση και εις βάθος ανάλυση όλων των αποφάσεων του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορούν τις εν λόγω διατάξεις. Παράλληλα, κατά την ανάλυση των διατάξεων του κανονισμού 2201/2003 ήταν διαρκείς οι παραπομπές και οι συγκριτικές αναφορές σε αντίστοιχες δικονομικές προβλέψεις εθνικών νομοθεσιών των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με ιδιαίτερη έμφαση στις αντίστοιχες ημεδαπές ρυθμίσεις. Η μελέτη διαρθρώνεται σε τρία διακριτά μέρη και καταλήγει σε σαφή συμπεράσματα. Ειδικότερα, εκκινεί από τη διαπίστωση ότι το κείμενο του κανονισμού περιέχει διατάξεις, το περιεχόμενο των οποίων διευκολύνει σημαντικά τη λύση του γάμου από δικονομική άποψη. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στο άρθρο 3 που περιέχει τη διαζευκτική παράθεση επτά δικαιοδοτικών βάσεων, αλλά και στην επιλογή της συνήθους διαμονής ως κύριου δικαιοδοτικού συνδέσμου. Αντίστοιχα, στο πεδίο της αναγνώρισης αποφάσεων αναδεικνύεται η προώθηση της favor divortii μέσω της αυτόματης αναγνώρισης, όπως αυτή καθιερώνεται στο άρθρο 21 του κανονισμού 2201/2003. Η βασική συμβολή της διατριβής συνίσταται στην περαιτέρω αναζήτηση διατάξεων του κανονισμού 2201/2003 που παρέχουν περιθώριο εκτίμησης σχετικά με την εφαρμογή ή μη της αρχή της favor divortii. Υποστηρίζεται ότι, δεδομένης της αδιαφιλονίκητης ισχύς της θεμελιώδους αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων στο πλαίσιο της Ε.Ε., προκύπτει ότι η αρχή της favor divortii πρέπει να επικρατεί κατά την ερμηνεία και εφαρμογή του κανονισμού 2201/2003. Στο ως άνω πλαίσιο εκφράζονται αξιοποιήσιμες απόψεις και προτάσεις ως προς την αναγκαιότητα τροποποίησης ορισμένων διατάξεων, ώστε να εξυπηρετείται αποτελεσματικότερα η διευκόλυνση σύναψης και λύσης συζυγικών δεσμών μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η πραγματοποίηση της συμμετοχικής αρχής στο ευρωπαϊκό κοινοτικό εργατικό δίκαιο
Authors: Κωνσταντίνου Αλέξιος
Published: September 2021

[…] Στην παρούσα επιχειρείται να σκιαγραφηθεί η ερευνητική πορεία της συμμετοχικής ιδέας ως ένα δικαίωμα το οποίο είτε εντάσσεται στη δομή και τη λογική ενός ευρύτερου θεσμικού πλαισίου ως βασική του συνιστώσα σύμφωνα και με το κάθε φορά ισχύον εθνικό δίκαιο, όπως για παράδειγμα η οδηγία 75/129/ΕΟΚ «περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών - Μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις», όπως αυτή τροποποιήθηκε από την οδηγία 92/56/ΕΟΚ κωδικοποιήθηκε από την οδηγία 98/59/ΕΚ και ενσωματώθηκε στην Ελληνική έννομη τάξη με τον ν. 1387/1983, είτε συγκροτεί (κατόπιν μετεξελίξεως της συμμετοχικής ιδέας) τον κεντρικό άξονα του ρυθμιστικού συστήματος ως θεμελιακό αυτοτελές δικαίωμα υπερεθνικής (ευρωπαϊκής εν προκειμένω) εμβέλειας, όπως για παράδειγμα η συγκρότηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Εργαζομένων στο πλαίσιο της οδηγίας 94/45/ΕΚ όπως αυτή τροποποιήθηκε από την οδηγία 2009/38/ΕΚ είτε τέλος εντάσσεται πια ως μοντέλο σε διευρωπαϊκά ισχύοντα θεσμικά συστήματα, όπως για παράδειγμα ο ρόλος των εργαζομένων και η θέσπιση του δικαιώματος ενημέρωσης, διαβούλευσης αλλά και συμμετοχικής παρέμβασης των εργαζομένων (οδηγία 2001/86/ΕΚ) στον ευρύτερο θεσμικό σύστημα της Ευρωπαϊκής Εταιρείας, όπως αυτός αποτυπώνεται στον κανονισμό 2157/2001/ΕΚ. […]
Development of methods for the determination of veterinary drugs in food matrices by liquid chromatography – mass spectrometry
Authors: Δασενάκη Μαριλένα
Published: September 2021

Η πιθανή παρουσία υπολειμμάτων κτηνιατρικών φαρμάκων και άλλων ρυπαντών σε βρώσιμους ιστούς και στα προϊόντα διατροφής είναι ένα από τα βασικά θέματα για την ασφάλεια των τροφίμων που προκαλεί μεγάλη ανησυχία στην κοινή γνώμη. Ο κύριος στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η ανάπτυξη ευαίσθητων, εκλεκτικών, ανθεκτικών και αποτελεσματικών αναλυτικών μεθόδων για τον προσδιορισμό κτηνιατρικών φαρμάκων σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης με τη χρήση υγροχρωματογραφίας συζευγμένης με τεχνικές φασματομετρίας μάζας. Αρχικά παρουσιάζεται μια εκτεταμένη ανασκόπηση των κατηγοριών των κτηνιατρικών φαρμάκων και των υπάρχοντων μεθόδων για τον προσδιορισμό τους. Το πειραματικό μέρος της διατριβής αποτελείται από τέσσερα μέρη: (1) Ανάπτυξη ταχέων μεθόδων διαλογής (screening) για τον προσδιορισμό μη στοχευμένων-ενώσεων σε ζωικούς ιστούς με χρήση προηγμένων τεχνικών σάρωσης διαδοχικής φασματομετρίας μαζών συζευγμένης με υγροχρωματογραφία (Κεφάλαιο 3), (2) Ανάπτυξη πολυ - υπολειμματικής μεθόδου ταυτόχρονου προσδιορισμού 143 κτηνιατρικών φαρμάκων και φαρμακευτικών προϊόντων σε γάλα και ιστό ψαριού με LC-QTOF-MS (Κεφάλαιο 4), (3) Ανάπτυξη πολυ - υπολειμματικής μεθόδου ταυτόχρονου προσδιορισμού 115 κτηνιατρικών φαρμάκων και φαρμακευτικών καταλοίπων σε σκόνη γάλακτος, βούτυρο, ιστό ψαριού και αυγό χρησιμοποιώντας υγροχρωματογραφία υψηλής απόδοσης συζευγμένης με διαδοχική φασματομετρία μαζών (Κεφάλαιο 5) και Ανάπτυξη πολυ - υπολειμματικής μεθόδου προσδιορισμού 76 κτηνιατρικών καταλοίπων και φαρμακευτικών ουσιών σε ζωικούς ιστούς με υγροχρωματογραφία υδρόφιλων αλληλεπιδράσεων συζευγμένης με διαδοχική φασματομετρία μαζών (HILIC-MS/MS, Κεφάλαιο 6).Πεποίθησή μας είναι ότι οι μελέτες αυτές θα αποτελέσουν ένα βήμα προς τα εμπρός στην πολυ-υπολειμματική ανάλυση κτηνιατρικών φαρμάκων παρέχοντας γρήγορα και αξιόπιστα αναλυτικά αποτελέσματα.
Συγκριτική μελέτη των υποαγορών κατοικιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο και οι πολιτικές σχεδιασμού
Authors: Κυριακίδης Δημήτρης
Published: September 2021

Στη σύγχρονη βιβλιογραφία η σχέση μεταξύ των τιμών των κατοικιών με τις μελλοντικές δημογραφικές εξελίξεις αποδεικνύεται με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο μέσα από μία σειρά άρθρων και άλλων επιστημονικών μελετών. Την ίδια στιγμή στη διεθνή βιβλιογραφία οι υποαγορές κατοικιών και η διαδικασία ορισμού τους αναδεικνύεται ως ένα δυναμικό επιστημονικό πεδίο μέσα από το οποίο γίνεται δυνατή η κατανόηση των διαφόρων κοινωνικο - οικονομικών φαινομένων που εξελίσσονται εντός του αστικού χώρου και αποτελούν βασική προϋπόθεση ανάλυση μίας υγιούς κοινωνίας. Όταν αναλύεται η μελλοντική εξέλιξη των τιμών των κατοικιών θεωρείται ότι η αγορά των κατοικιών είναι μία, ενιαία και συμπαγείς αγορά κάτι που στην πραγματικότητα δεν ισχύει και ως εκ τούτου τα αποτελέσματα των παραπάνω μελετών είναι γενικευμένα και δεν προσφέρουν σημαντικά στην κατανόηση της αγοράς. Η παρούσα διατριβή εξετάζει τους παράγοντες εκείνους δημογραφικούς, οικονομικούς, κοινωνικούς και γεωγραφικούς που σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία έχουν αποδειχτεί να έχουν σημαντική επίπτωση στις τιμές των κατοικιών αλλά αυτή τη φορά μελετάται η επίδραση τους στις υποαγορές των κατοικιών. Η αγορά των κατοικιών κατηγοριοποιήθηκε με βάση τον τύπο της κατοικίας (μονοκατοικίες, διαμερίσματα, κατοικίες με μεσοτοιχίες) και για κάθε μία ξεχωριστά υποαγορά αναλύθηκε η επίδραση που θα έχουν κυρίως οι μελλοντικές δημογραφικές εξελίξεις στις τιμές των εν λόγω κατοικιών. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε παραλλαγή του μοντέλου των DiPasquale και Wheaton καθώς επίσης λήφθηκαν υπόψιν και τα διάφορα οικονόμο – χωρικά μοντέλα. Η μελέτη επίσης εστίασε σε δύο Ευρωπαϊκές χώρες (Ελλάδα και Γερμανία) κατά την περίοδο της διεθνούς οικονομικής συγκυρίας για την κάθε χώρα αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα δείχνουν σημαντικές διαφορές σε σχέση με τα αντίστοιχα αποτελέσματα που διατυπώθηκαν στα συμπεράσματα προηγούμενων μελετών αναφορικά με την επίδραση των εν λόγω παραγόντων στις τιμές των κατοικιών εν γένει. Επιπλέον το μοντέλο των Dipasquale και Wheaton βρέθηκε να μην μπορεί ολοκληρωμένα να δώσει την ολοκληρωμένη εικόνα των μεταβλητών εκείνων που επηρεάζουν τις τιμές των υποαγορών παρά το γεγονός ότι σε επίπεδο οικονομικό μεταβλητών οι βασικές του θεωρητικές αρχές επιβεβαιώθηκαν. Επιπλέον σημαντικές διαφοροποιήσεις παρατηρούνται και σε επίπεδο υποαγορών οι οποίες φαίνεται να μην επηρεάζονται από τις ίδιες δημογραφικές, κοινωνικές, οικονομικές και γεωγραφικές μεταβλητές καθώς επίσης και στο βαθμό της επιρροής που υπάρχει. Τέλος διαφορές βρέθηκαν στην ανάλυση σε επίπεδο χώρας και συγκεκριμένα βρέθηκε ότι οι υποαγορές στην Ελλάδα επηρεάζονται περισσότερο από τις οικονομικά σχετιζόμενες μεταβλητές και λιγότερο από της δημογραφικές ή γεωγραφικές όπως όμως συμβαίνει στη Γερμανία.
Η συμβολή των διαγωνισμών (εθνικών και διεθνών) στα Μαθηματικά, στην ανίχνευση των χαρισματικών μαθητών στα Μαθηματικά, στην εξέλιξή τους ως νέων επιστημόνων και στη διαμόρφωση του περιεχομένου των Μαθηματικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Authors: Τυρλής Ιωάννης
Published: September 2021

Στην αρχή της διατριβής αναπτύσονται σημαντικές έννοιες που λειτουργούν καταλυτικά και επηρεάζουν έμμεσα στην ενασχόληση των μαθητών με τους μαθηματικούς διαγωνισμούς. Περιγράφονται και αναλύονται οι έννοιες, παιδεία , ολυμπιακό πνεύμα, αγώνας, διαγωνισμός, χαρισματικότητα, ταλέντο, αγωγή, κίνητρα και επηρεασμός.Στη συνέχεια γίνεται λεπτομερέστερη αναφορά και ανάλυση στους μαθηματικούς διαγωνισμούς. Αναφέρουμε τη γέννηση και την εξέλιξη των μαθηματικών διαγωνισμών χωρίζοντάς τους σε δύο μεγάλες κατηγορίες (Ελληνικούς και Διεθνείς). Αναφέρουμε επίσης θέματα των διαγωνισμών για καλύτερη εκτίμηση του θεματικού προσανατολισμού και του βαθμού δυσκολίας τους.Η ανίχνευση των χαρακτηριστικών, μαθητών που συμμετέχουν σε μαθηματικές ολυμπιάδες, γίνεται μέσα από έρευνα σε 429 μαθητές που συμμετείχαν στην 45η Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα (Αθήνα 2004) και προέρχονταν από 100 περίπου χώρες.Ακολουθεί δεύτερη έρευνα (45η Εθνική Μαθηματική Ολυμπιάδα “Ο Αρχιμήδης”, με σκοπό τη μελέτη της συμβολής των διαγωνισμών στην ανίχνευση των χαρισματικών μαθητών στα Μαθηματικά.Η τρίτη τέλος έρευνα μελετά τη συμβολή των διαγωνισμών, στην εξέλιξη των μαθητών, ως νέων επιστημόνων. Τα αποτελέσματα της έρευνας προέκυψαν από τη μελέτη των συνεντεύξεων 26 Ολυμπιονικών μαθητών που συμμετείχαν με την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία στους Ελληνικούς και διεθνείς Μαθηματικούς Διαγωνισμούς.Τα συμπεράσματα των παραπάνω ερευνών μας οδηγούν στην διατύπωση προτάσεων για την διαμόρφωση του προγράμματος σπουδών στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση, με σκοπό την αναβάθμιση και ορθότερη διαχείρηση της ύλης των μαθηματικών.
Οι συνθήκες ανάπτυξης της αγοράς γης στο αναδυόμενο τοπίο διάχυτης αστικότητας της μεταμοντέρνας πόλης
Authors: Κιάκου Αθηνά
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η επίδραση της "αστικής διάχυσης" στην εκτός σχεδίου αγορά ακινήτων. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που οδηγούν στην αστική διάχυση και διαμορφώνουν την εκτός σχεδίου αγορά ακινήτων. Με στόχο τον προσδιορισμό των παραγόντων αυτών, διεξήχθη έρευνα στους παρόδιους άξονες του προαστίου της Λάρισας. Η ζήτηση ακινήτων εκτός σχεδίου, προσδιορίστηκε με τη χρήση δύο διαφορετικών μεθόδων: α) την έρευνα ερωτηματολογίου που αποτελεί μία περιγραφική μέθοδο προσδιορισμού των χαρακτηριστικών που επηρεάζουν την αγορά ακινήτων και β) την στατιστική ανάλυση που αποτελεί μία ποσοτική μέθοδο εκτίμησης της ζήτησης ακινήτων και η οποία βασίστηκε στην μέθοδο της ηδονικής παλινδρόμησης. Σύμφωνα με την έρευνα ερωτηματολογίου, η τιμή γης εξαρτάται από την γειτνίαση με την οδική μεταφορική υποδομή, την απόσταση του ακινήτου από το κέντρο πόλεως, την συγκέντρωση αστικών χρήσεων στην ευρύτερη περιοχή του ακινήτου και τα φυσικά του χαρακτηριστικά που είναι το πρόσωπο στο δρόμο, το σχήμα και το μέγεθος. Το αποτέλεσμα της έρευνας ερωτηματολογίου, σύμφωνα με την οποία η τιμή του ακινήτου εξαρτάται από την ύπαρξη σημαντικής οικονομικής δραστηριότητας στην γειτονία του, είναι συναφές με το αποτέλεσμα της ηδονικής ανάλυσης, σύμφωνα με το οποίο υπάρχει μία ισχυρή και στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της αγοραίας τιμής γης και της απόστασης από μία σημαντική κεντρική χρήση γης. Ως εκ τούτου ο ρόλος τέτοιων χρήσεων τεκμηριώνεται, αντανακλώντας την επίδραση της αστικής διάχυσης στην αγορά γης. Η συσχέτιση αυτή είναι αρνητική, στατιστικά σημαντική και ακολουθεί διαφορετική συνάρτηση για κάθε άξονα ανάπτυξης. Η συνάρτηση εξαρτάται από τον τύπο ανάπτυξης κάθε περιοχής που έχει διαφορετική κατανομή και τύπο χρήσεων. Επομένως, κάθε συνάρτηση εκφράζει το διαφορετικό τρόπο με τον οποίο οι αναδυόμενες χρήσεις και η αστική μορφολογία επηρεάζουν την αγορά γης. Το συμπέρασμα αυτό είναι σημαντικό διότι μας επιτρέπει να εκτιμήσουμε την επίδραση ενός μελλοντικού σχεδίου χωρικής οργάνωσης δραστηριοτήτων του τριτογενούς τομέα, στην εκτός σχεδίου αγορά γης.
Βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα της χειρουργικής του καρκίνου του παχέος εντέρου
Authors: Αγαλιανός Χρήστος
Published: September 2021

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας πραγματοποήθηκαν πολλές προσπάθειες, με σκοπό την αύξηση της ογκολογικής αποτελεσματικότητας μετά από εκτομή του παχέος εντέρου.Η τεχνική της ολικής εκτομής του μεσοκόλου (CME) έχει αποδειχθεί ότι προσφέρει βελτιωμένα ποσοστά διαστήματος ελεύθερο νόσου, καθώς και συνολικής επιβίωσης, σε ασθενείς οι οποίοι χειρουργούνται για νεοπλάσματα παχέος εντέρου.Σκοπός της μελέτης είναι η περαιτέρω διερεύνηση του ρόλου της CME στη χειρουργική του παχέος εντέρου, μέσω της σύγκρισης με την κλασική κολεκτομή. Μέθοδοι: Δημιουργήθηκε μια προοπτική βάση δεδομένων, αναφορικά με τα χειρουργεία του παχέος εντέρου σε δύο χειρουργικές κλινικές, από το 2006 και ένθεν. Τα δεδομένα των ασθενών διαχωρίστηκαν μεταξύ αυτών που υποβλήθηκαν σε κλασική κολεκτομή και αυτών που υπεβλήθηκαν σε ολική εκτομή του μεσοκόλουΑποτελέσματα: Η ομάδα των ασθενών μετά απο εκτομή κατά CME παρουσίασε αυξημένα ποσοστά μετεγχειρητικής νοσηρότητας και επανεισαγωγών. Αντιθέτως ασθενείς μετά από CME εκτομή παρουσίασαν καλύτερα παθολογοανατομικά αποτελέσματα σε σχέση με τους ασθενείς μετά από κλασσική εκτομή και πιο συγκεκριμένα, μεγαλύτερο μήκος εκταμνέντος εντέρου (33cm vs 20cm) και υψηλότερο αριθμό ανευρεθέντων λεμφαδένων (27 vs 18). Εντούτοις, παρόλο που οι ασθενείς μετά από CME εκτομή είχαν βελτιωμένο διάστημα ελεύθερο νόσου, καθώς και συνολική επιβίωση, μόνο η διαφοροποίηση του όγκου, η μετεγχειρητική χημειοθεραπεία και η ηλικία, επηρέασαν στατιστικώς σημαντικά τα προαναφερθέντα διαστήματα (p< 0.05). Συμπέρασμα: Η εκτομή κατά CME βελτιώνει τα παθολογοανατομικά αποτελέσματα, χωρίς όμως να παρουσιάζει ογκολογική υπεροχή. Χρειάζονται μεγαλύτερες προοπτικές μελέτες, μετά από στοχευμενη εκπαίδευση στην τεχνική, για να αποδειχθούν τα τυχόν προτερήματα της τεχνικής αναφορικά με το ογκολογικό αποτέλεσμα.
Ο αστικός χώρος ως πεδίο μετασχηματισμών υπό το πρίσμα του προσφυγικού ζητήματος
Authors: Τούση Ευγενία
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως αντικείμενο διερεύνησης το φάσμα των μετασχηματισμών του αστικού χώρου λαμβάνοντας ως φίλτρο την προσφυγική εγκατάσταση του 1922. Χωρικό πεδίο διερεύνησης αποτελεί η ευρύτερη περιοχή του πολεοδομικού συγκροτήματος Αθήνας-Πειραιά, όπου εντοπίζεται πλήθος διάσπαρτων προσφυγογενών περιοχών, οι οποίες διαθέτουν ανομοιογενή χωρο-κοινωνική φυσιογνωμία. Η ερμηνεία της ανομοιογένειας αυτής αποτέλεσε ερευνητικό έναυσμα γύρω από το οποίο διαπλέκονται οι υποθέσεις εργασίας, τα ερευνητικά ερωτήματα και οι άξονες διερεύνησης. Η έρευνα διαρθρώνεται σε δυο στάδια. Το Α στάδιο περιλαμβάνει μελέτη 44 προσφυγογενών περιοχών στην ευρύτερη χωρική ενότητα Αθήνας-Πειραιά και το Β στάδιο εμβάθυνση σε 3 από αυτές. Το χωρικό πεδίο εμβάθυνσης επιλέχθηκε με κατάλληλα διαμορφωμένα κριτήρια ώστε να επιλεχθούν ακραίες και χαρακτηριστικές περιπτώσεις του φάσματος των μετασχηματισμών, οι οποίες αναδεικνύουν το εύρος των χωρο-κοινωνικών ανισοτήτων διαχρονικά. Όλα τα στάδια της έρευνας περιλαμβάνουν πρωτογενή έρευνα και επεξεργασία δευτερογενών πηγών. Ως προς τις κοινωνικές μεθόδους έρευνας, χρησιμοποιήθηκαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις, ομάδες εστίασης, βιογραφικές ιστορίες αφήγησης καθώς και σχεδιασμένο στατιστικό δείγμα 890 νοικοκυριών. Τα πορίσματα της έρευνας απαντούν στα αρχικά ερευνητικά ερωτήματα μέσα από ένα σύνολο πλεγμάτων χωρο-κοινωνικών ενοτήτων εν εξελίξει, εντός του οποίου ανιχνεύθηκε το φαινόμενο της επαναδημιουργίας χώρων αποκλεισμού. Η ένταση και η χωρική κατανομή του φαινομένου σκιαγραφήθηκε μέσα από διαπιστώσεις για την κοινωνική και γεωγραφική κινητικότητα προσφύγων και απογόνων, όπως και κατοίκων που ήρθαν μεταγενέστερα στις περιοχές αυτές. Η σημερινή εικόνα συντίθεται μέσα από τις διαπιστώσεις γύρω από τα ζητήματα αυτά σε συσχετισμό με εμβάθυνση στις κατευθύνσεις σχεδιασμού από το 1922 μέχρι σήμερα, όπως αποτυπώνονται στα διάφορα νομοθετήματα διαχρονικά. Η έρευνα υποστηρίζεται εκτός των άλλων με συλλογή αρχειακού χαρτογραφικού υλικού και σχεδίων κτιριακών συγκροτημάτων, φωτογραφική απεικόνιση της σημερινής εικόνας του δομημένου περιβάλλοντος στις περιοχές αυτές και αναλύσεις των ποιοτικών και ποσοτικών δεδομένων. Τελικά η διατριβή αναδεικνύει κρίσιμους χωρο-κοινωνικούς θύλακες διαχρονικά πλαίσιο σκιαγράφησης του φάσματος των μετασχηματισμών.
Πρόγραμμα ανίχνευσης νεογνικής βαρηκοΐας
Authors: Τζανακάκης Μιχαήλ
Published: September 2021

Σκοπός: Σύγκριση της αποτελεσματικότητας των Παροδικά Προκλητών Ωτοακουστικών Εκπομπών (TEOAEs) και των Ωτοακουστικών εκπομπών Προϊόντων Παραμόρφωσης (DPOAEs) σε ένα πρωτόκολλο ανίχνευσης νεογνικής βαρηκοΐας, βασισμένο σε στρατηγική τριών σταδίων.Μέθοδοι: Στο πρώτο στάδιο, διενεργήθηκε ανιχνευτικός έλεγχος ακοής με χρήση ΤΕΟΑΕ και DPOAE σε 3,480 νεογνά από το Μάρτιο του 2006 μέχρι τον Ιανουάριο του 2012. Καταγράφηκαν τόσο οι TEOAEs όσο και οι DPOAEs. Τα νεογνά που δεν υποβλήθηκαν σε εξέταση πριν την έξοδο από το μαιευτήριο, εξετάστηκαν μέσα σε διάστημα 30 ημερών σε προγραμματισμένο ραντεβού. Η επανεξέταση (δεύτερο στάδιο) των νεογνών που απέτυχαν στο πρώτο στάδιο έγινε μέσα σε ένα μήνα σε προγραμματισμένο ραντεβού. Το τρίτο –διαγνωστικό- στάδιο περιλάμβανε κλινική ωτορινολαρυγγολογική εξέταση, τυμπανομετρία υψηλών συχνοτήτων 1,000 Hz, μέτρηση Ακουστικών Προκλητών Εγκεφαλικού Στελέχους (ABR) και μέτρηση Ακουστικών Απαντήσεων Σταθερής Κατάστασης (ASSR).Αποτελέσματα: Συνολικά 3,480 (97%) νεογνά (n =1,765 αγόρια) από τα 3,595 νεογνά που γεννήθηκαν συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Στην αξιολόγηση πρώτου σταδίου, το 8.9 % των νεογνών παραπέμθηκε λόγω αποτυχίας στις TEOAEs, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τις DPΟΑΕs ήταν 25.7 %. Σε αυτή την αρχική φάση, η ακρίβεια των TEOAES και των DPOAEs ήταν αντίστοιχα 92% και 75%, ενώ οι θετική προγνωστική αξία (PPV) ήταν 3.8 % και 1.3 %, αντίστοιχα. Στο δεύτερο στάδιο της αξιολόγησης, η ακρίβεια των TEOAES και των DPOAEs ήταν αντίστοιχα 86 % και 76 %, ενώ η θετική προγνωστική αξία αυξήθηκε σε 18 % και 15 %, αντίστοιχα.Συμπεράσματα: Οι μετρήσειςTEOAEs αποδείχθηκαν ευκολότερες στη διενέργεια με μικρότερο ποσοστό ψευδώς θετικών αποτελεσμάτων σε σύγκριση τις DPOAEs.
Μελέτη πολυμορφισμών στα γονίδια του συστήματος του συμπληρώματος C2,C3 και Bf που ενέχονται στην ανάπτυξη της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας στον ελληνικό πληθυσμό
Authors: Χαββάς Ιωάννης
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης είναι να διευκρινιστεί, εάν οι πολυμορφισμοί των γονιδίων C2, C3 και CFB του συμπληρώματος είναι σημαντικοί γενετικοί καθοριστές της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς (AMD ) στον Ελληνικό πληθυσμό. Μέθοδοι. Διεξήχθη μια μελέτη συσχέτισης ασθενών μαρτύρων που περιλάμβανε 120 Έλληνες ασθενείς με πρώιμο και προχωρημένο στάδιο της AMD και 140 ανεξάρτητους μάρτυρες Καυκάσιας προέλευσης. Όλοι οι συμμετέχοντες γονοτυπήθηκαν για τους πολυμορφισμούς rs2230199 (C3 R102G), rs547154 (C2 IVS10), rs641153 (CFB R32Q) και rs12614 (CFB R32W) με έναν συνδυασμό αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης [Polymerase Chain Reaction (PCR)], κατάτμησης με ένζυμα περιορισμού [RFLP] και άμεσης αλληλούχισης DNA. Αποτελέσματα. Η συχνότητα του ‘G’ αλληλίου του SNP του γονιδίου C3 rs2230199 (C3 R102G C>G) [ελάσσονος αλληλίου:minor allele frequency (MAF)], ήταν σημαντικά υψηλότερη στους ασθενείς με AMD σε σύγκριση με τους μάρτυρες (0.34 έναντι 0.22, P=0.0031) και παρόμοια με τη συχνότητα άλλων πληθυσμών που έχουν ήδη δημοσιευτεί. Υπήρχε σημαντική διαφορά στις συχνότητες των rs2230199 γονοτύπων ανάμεσα σε ασθενείς και μάρτυρες (p=0.0055). Ο SNP rs2230199 βρέθηκε να είναι ένας σημαντικός προβλεπτικός παράγοντας για την προχωρημένη AMD (OR=6.41, CI 2.72-15.09, P>0,00001) Area under the Curve (AUC= 0.706, CI 0.61-0.78, P<0.0001). Για τους SNPs rs547154 (C2 IVS10), rs641153 (CFB R32Q) και rs12614 (CFB R32W) των γονιδίων C2/CFB, οι αλληλικές και γονοτυπικές συχνότητες δεν ανέδειξαν στατιστική σημαντικότητα. Η MAF στους μάρτυρες και στους ασθενείς ήταν παρόμοια και πολύ χαμηλότερη από τις συχνότητες που έχουν αναφερθεί σε άλλες μελέτες για άλλους πληθυσμούς. Συμπεράσματα. Οι SNPs rs547154 (C2 IVS10), rs641153 (CFB R32Q) και rs12614 (CFB R32W) των γονιδίων C2/CFB του συμπληρώματος δεν συσχετίστηκαν με την ανάπτυξη AMD σε Έλληνες ασθενείς. Παρόλα αυτά, αυτό το εύρημα πρέπει να αντιμετωπίζεται με προσοχή καθώς οι συγκεκριμένοι πολυμορφισμοί, παρουσιάζονται με πολύ χαμηλές συχνότητες στον ελληνικό πληθυσμό. Τέλος, η αναπαραγωγή των αναφερόμενων συσχετισμών του SNP του C3 rs2230199 (C3 R102G C>G) με την ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, υποδηλώνει ότι η παρουσία του ‘G’ αλληλίου θα μπορούσε ίσως να αποτελεί γενετικό δείκτη υψηλού κινδύνου για την ανάπτυξη της AMD και την εξέλιξη της ασθένειας στο προχωρημένο κλινικό στάδιο και στον Ελληνικό πληθυσμό.
Η απαγόρευση των διακρίσεων, μεταξύ ισότητας και αξιοπρέπειας
Authors: Κοφίνης Στέργιος
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη της απαγόρευσης διακρίσεων και ειδικότερα η διερεύνηση της σχέσης της με την αρχή της ισότητας. Προσανατολισμένη στην προστασία συγκεκριμένων πληθυσμιακών ομάδων, οι οποίες συγκροτούνται βάσει κάποιου κοινού χαρακτηριστικού, η απαγόρευση των διακρίσεων εμφανίζεται συχνά ως έννοια ταυτόσημη ή υπάλληλη της αρχής της ισότητας και έχει διεισδύσει, μέσω κυρίως του ενωσιακού δικαίου, στην ελληνική έννομη τάξη, όπου συνυπάρχει με τη γενική αρχή της ισότητας. Η μελέτη εκκινεί από την υπόθεση εργασίας ότι η απαγόρευση διακρίσεων δεν ταυτίζεται με την αρχή της ισότητας, αλλά αντιθέτως αποτελεί μία ουσιαστική εκδοχή της, προϊόν της αλληλεπίδρασής της με την αρχή του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η τεκμηρίωση αυτής της υπόθεσης εργασίας έχει ως αφετηρία την εξέταση της αρχής της ισότητας, ως θεμελιώδους αρχής της έννομης τάξης μας, και ειδικότερα αφενός την παρουσίαση κατά τρόπο συστηματικό των επιμέρους εκφάνσεών της (αριθμητική και αναλογική ισότητα, ισότητα εντός και ενώπιον του νόμου, ισότητα ευκαιριών και αποτελέσματος), αφετέρου τη διατύπωση του δικαστικού ελέγχου τήρησης της ισότητας ως μιας διαδικασίας δύο σταδίων, στο δεύτερο εκ των οποίων ελέγχεται η δικαιολόγηση τυχόν αποκλίσεων από την αρχή της ισότητας για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Ακολούθως, μελετάται συστηματικά η απαγόρευση των διακρίσεων, όπως αναπτύχθηκε ιστορικά από τις αρχές του εικοστού αιώνα ως προϊόν σύνθετων κοινωνικών διεργασιών και κυρίως των κινημάτων κατά των διακρίσεων: αρχικώς παρουσιάζεται η διαρκώς εξελισσόμενη τυπολογία των διακρίσεων (άμεσες και έμμεσες διακρίσεις, διασταύρωση διακρίσεων, παρενόχληση, profiling) και, εν συνεχεία, οι δικονομικοί κανόνες που ρυθμίζουν την αντιμετώπισή τους (επάλληλες βαθμίδες ελέγχου, αντιστροφή του βάρους απόδειξης, υποθετική ομάδα σύγκρισης, έμμεση απόδειξη). Ως πλέον κρίσιμος παράγοντας εντοπισμού των ύποπτων κριτηρίων αναδεικνύεται η έννοια του στίγματος, μέσω της οποίας υπεισέρχεται η αρχής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στην ανάλυση του δικαίου της μη διάκρισης. Τέλος, επιχειρείται η συστηματοποίηση και ανάλυση, υπό το φως των συμπερασμάτων της ως το σημείο αυτό έρευνας, των διατάξεων απαγόρευσης των διακρίσεων που διαθέτει η ελληνική έννομη τάξη και προέρχονται από τρεις πηγές: από το δίκαιο της Ε.Ε. με την πληθώρα των οδηγιών πάνω στο ζήτημα των διακρίσεων, από διεθνείς συμβάσεις τις οποίες έχει κυρώσει με νόμο η χώρα μας και, τέλος, από τις λιγοστές και περιορισμένης εμβέλειας σχετικές διατάξεις του ελληνικού Συντάγματος.
Συμβολή στην ποιότητα ζωής μετά από ενδοσκοπική χειρουργική παραρρινίων κόλπων
Authors: Τσίλης Νικόλαος
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανίχνευση του βαθμού στον οποίον επιδρά η ενδοσκοπική χειρουργική ρινός και παραρρινίων στην ποιότητα ζωής των ασθενών που υποβάλλονται στη συγκεκριμένη χειρουργική τεχνική για θεραπεία από καλοήθεις παθήσειςΣτη μελέτη έλαβαν μέρος 84 ασθενείς ,49 εκ των οποίων ήταν άντρες (58,3%) και 35 γυναίκες (41,7%) . Η πιο συχνή πάθηση αφορούσε ρινική πολυποδίαση σε ποσοστό 70,2% ,παραρρινοκολπίτιδα διαφόρων μορφών σε ποσοστό 15,5% και το 14,3% αφορούσε άλλες παθήσεις. Στη μελέτη χρησιμοποιήθηκε το μεταφρασμένο ερωτηματολόγιο του Glasgow Benefit Inventory , το οποίο είναι εξειδικευμένο για την Ωτορινολαρυγγολογία και ειδικό μεθ-επεμβατικό ερωτηματολόγιο.Τα αποτελέσματα έδειξαν σαφή βελτίωση στην ποιότητα ζωής των ασθενών μετά από ενδοσκοπική χειρουργική παραρρινίων . Συγκεκριμένα φαίνεται να επωφελήθηκε από την επέμβαση το 98% των ανδρών και το 88,6% των γυναικών.Το είδος της επέμβασης δεν έδειξε να επηρρεάζει τα αποτελέσματα, ενώ η ηλικία φάνηκε να επηρρεάζει την έκταση της βελτίωσης
Kοινωνικοπολιτικές και θρησκευτικές θέσεις του Eυρωπαϊκού και Nεοελληνικού Διαφωτισμού
Authors: Μπαλούμη Στυλιανή-Χιονία
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η μελέτη των θέσεων των Μοντεσκιέ, Βολταίρου, Ρήγα Φεραίου και Ελληνικής Νομαρχίας σε σχέση με τα συνθήματα της Γαλλικής Επανάστασης, της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφότητας, υπό το φως της ορθόδοξης θεολογίας. Eξετάστηκαν τα δομικά χαρακτηριστικά του Ευρωπαϊκού και του Νεοελληνικού Διαφωτισμού, ώστε να διευκολυνθεί η κατανόηση της πραγμάτευσης του θέματος. Aποδεικνύεται ότι για το Μοντεσκιέ η ελευθερία ήταν αποκλειστικά πολιτική και σήμαινε την υποταγή του πολίτη στο κράτος χάριν της ασφάλειας της ζωής και της περιουσίας του. Κράτος και νόμος ταυτίζονται και ιεροποιούνται με παράλληλη περιθωριοποίηση του υπερβατικού. O Μοντεσκιέ εισηγήθηκε τη λειτουργική διακριτότητα των τριών εξουσιών, δικαστικής, εκτελεστικής και νομοθετικής και την ανάγκη διατήρησης των ισορροπιών μεταξύ μονάρχη, ευγενών και λαού, αρνούμενος την εξίσωση των κοινωνικών τάξεων. Ως μόνο εφικτό ζητούμενο πρόβαλε την ισονομία. Αν και κοσμοπολίτης ως θαυμαστής του στωϊκισμού, ο Μοντεσκιέ συνέβαλε καθοριστικά στη γένεση του εθνικισμού. Η κατάρρευση της χριστιανικής πίστης οδήγησαν τις ευρωπαϊκές κοινωνίες στην αναζήτηση υποκατάστατου, δηλαδή στον εθνικισμό. Ο Βολταίρος υπήρξε εισηγητής του δεϊσμού. Η ελευθερία σήμαινε γι’ αυτόν ελευθερία από τη χριστιανική πίστη. Επίσης, εργάσθηκε για την επικράτηση της θρησκευτικής ελευθερίας, δηλονότι της θρησκευτικής ουδετερότητας. Η ισονομία ήταν και για εκείνον το μόνο εφικτό ζητούμενο. Η παγκόσμια πολιτεία των γραμμάτων και της γνώσης, που κατά το Βολταίρο θα έπρεπε να αντικαταστήσει τη χριστιανική οικουμενικότητα, θα περιελάμβανε μόνο τους ιδιοφυείς. Οι υπόλοιποι άνθρωποι θα έπρεπε να αρκεσθούν στις «δεισιδαιμονίες» του Χριστιανισμού. Θαυμαστής του κοσμοπολιτισμού και του στωϊκισμού, όπως και ο Μοντεσκιέ, ο Βολταίρος θεωρούσε ότι η ανθρωπότητα είναι μία ενότητα βάσει της ηθικής και του δεϊσμού. Η ελευθερία για το Ρήγα είναι εθνική. Σχεδίασε την εξέγερση των υπόδουλων Ελλήνων με στόχο του την απελευθέρωση των εδαφών της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Στο σύνταγμα του κράτους του, τη Νέα Πολιτική Διοίκηση, κατοχυρώνονται η ελευθερία, η ισότητα και η αδελφοσύνη μεταξύ των πολιτών, αξίες που κατοχυρώνονται στο πρότυπό του, δηλαδή στο ιακωβινικό γαλλικό σύνταγμα (1793), αλλά όχι όπως αποδίδονται από το Ρήγα. Αποδεικνύεται ότι ο Ρήγας ήταν φορέας του κοινοτικού ρωμέϊκου πνεύματος. Όσον αφορά στην ένοπλη εξέγερση, ο Ρήγας διαφοροποιήθηκε από τη γραμμή του Πατριαρχείου, το οποίο ουδέποτε αποδέχθηκε τη βία και την ανατροπή της κοινωνικής ειρήνης. Η Ελληνική Νομαρχία είναι έργο ιακωβινικών επαναστατικών κύκλων, γραμμένο πιθανότατα από Δυτικό. Μόνο το νομαρχικό πολίτευμα για τον ανώνυμο μπορεί να εξασφαλίσει την πολιτική ελευθερία στους Έλληνες, αφού, βέβαια, απαλλαγούν από τον ξένο ζυγό. Ο ανώνυμος ήταν αντιχριστιανικός στο έπακρο. Τέλος, κατά την ορθόδοξη πατερική θεώρηση, η ελευθερία, η ισότητα και η αδελφότητα είναι δίκαια εκ Θεού δοθέντα και όχι ατομικιστικά δικαιώματα. Εξ ου και η αποτυχία πλήρους εκπλήρωσης των προσδοκιών του γαλλικού λαού.
Construction of idempotent 2-cocycles
Authors: Λαμπράκης Χρήστος
Published: September 2021

Έστω L/K μία πεπερασμένη επέκταση σωμάτων με ομάδα του Galois G. Έστω f ένας ασθενής 2-συν-κύκλος και Af η αντίστοιχη K-άλγεβρα ασθενούς σταυρωτού γινομένου. Κατασκευάζουμε ταυτοδύναμους 2-συν-κύκλους χρησιμοποιώντας διαμερίσεις της G, διατεταγμένα σύνολα στοιχείων της G τα οποία καλούμε γεννήτορες στοιχείων της G τέτοια ώστε uσ να ανήκει στο Jf και συναρτήσεις από την G σε ένα ολικά διατεταγμένο μονοειδές με ελάχιστο στοιχείο. Ως εφαρμογή υπολογίζουμε τα κύρια ιδεώδη της Af. Επιπλέον, για έναν πλήρη δακτύλιο διακριτής εκτίμησης R με σώμα κλασμάτων K, L/K μία πεπερασμένη επέκταση σωμάτων και S το ακέραιο κάλυμμα του R στο L, ορίζουμε έναν ειδικό τύπο ασθενών τάξεων σταυρωτού γινομένου στον S*.
Αστικές πολιτικές και δημόσιος χώρος
Authors: Κούρτη Παρασκευή
Published: September 2021

Η διατριβή αποτελεί μια περιγραφική – αναλυτική προσέγγιση που εξετάζει θεωρητικά και εμπειρικά τη διαμόρφωση αστικών πολιτικών τα μεταπολιτευτικά χρόνια. Κεντρική έννοια αυτής της διερεύνησης αποτελεί ο δημόσιος χώρος ο οποίος αντιμετωπίζεται ως δημόσιο αγαθό του οποίου η διαχείριση αποτελεί μέρος της κυβερνητικής και κοινωνικής δράσης στη δημόσια σφαίρα. Tο ενδιαφέρον της έρευνας εστιάζεται έτσι στις διαδικασίες σχηματοποίησης της δημόσιας λειτουργίας του υλικού χώρου: σε αυτό που θα μπορούσε να γίνει δημόσιο και έγινε ή δεν έγινε, σε αυτό που παραβιάζεται ή που καταπατείται, που διεκδικείται εκ νέου ή που λειτουργεί εκ των ενόντων ως τέτοιο. Το ευρύτερο πλαίσιο προβληματισμού βασίζεται στην υπόθεση μιας νέας τάξης πραγμάτων που άρχισε να εμφανίζεται στις πόλεις με την αποβιομηχάνιση, περιελάμβανε πολυποίκιλους μετασχηματισμούς στη μορφή και τη λειτουργία των πόλεων μεταξύ των οποίων και η έντονη εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση των δημόσιων χώρων. Τα τελευταία αυτά φαινόμενα θεωρήθηκαν αποτέλεσμα της υιοθέτησης νέων μορφών αστικών πολιτικών που στόχευαν σχεδόν αποκλειστικά στην ενδυνάμωση της οικονομικής λειτουργίας των πόλεων. Σημαντική πτυχή των αλλαγών ήταν και η αναδιάταξη των σχημάτων εξουσίας και λήψης αποφάσεων προς την ενίσχυση του ρόλου των τοπικών διοικήσεων αλλά και των υπερεθνικών και παγκόσμιων οικονομικών συντελεστών. Λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες των ελληνικών πόλεων και των διαπιστωμένων ελλειμμάτων του δημόσιου χώρου σε αυτές, η παρούσα διατριβή εξετάζει την ισχύ αυτών των υποθέσεων στο επιλεγμένο παράδειγμα.Περιοχή μελέτης είναι η ενότητα της Δυτικής Θεσσαλονίκης που σχηματίζεται από αστικές περιοχές με συναφή χωρικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά οι οποίες αποτελούν ταυτόχρονα και πολιτικο-διοικητικές οντότητες με αναλογικές πορείες στο χρόνο (Αμπελόκηποι, Νεάπολη, Σταυρούπολη, Μενεμένη, Πολίχνη, Ελευθέριο – Κορδελιό και Εύοσμος). Μέσα από ποικίλες πηγές (χαρτογραφικό και φωτογραφικό υλικό, νομοθετικά αλλά και πολιτικού περιεχομένου κείμενα, συνεντεύξεις, δημοσιεύματα στον τύπο, δημόσια έγγραφα, στατιστικά δεδομένα κ.α.) γίνεται αρχικά μια κοινωνικο-χωρική προσέγγιση των κομβικών φάσεων ανάπτυξης της περιοχής μελέτης με σκοπό την ανάδειξη της δημόσιας δράσης γύρω από όσα ζητήματα σχηματοποιήθηκαν κατά καιρούς ως δημόσια προβλήματα και σχετίζονταν με το χώρο. Στη συνέχεια διερευνάται η διαχείριση συγκεκριμένων προεπιλεγμένων περιπτώσεων πολιτικών για το δημόσιο χώρο. Οι περιπτώσεις αυτές κατατάσσονται αφενός σε όσες εξελίσσονται στο εγχώριο και σχετικά αυτόνομο από επιρροές διοικητικό και πολιτικό περιβάλλον (διαχείριση των αστικών κενών των πρώην στρατοπέδων) και αφετέρου σε όσες κινητοποιούνται από υπερεθνικούς συντελεστές (διαχείριση των ολοκληρωμένων αστικών αναπλάσεων των ευρωπαϊκών προγραμμάτων). Με βάση τις διαπιστώσεις της έρευνας, οι πολιτικές για το δημόσιο χώρο έχουν αλλάξει σε σημαντικό βαθμό τα τελευταία τριάντα χρόνια, για λόγους όμως και με τρόπους που επηρεάζονται από εγγενείς δεσμεύσεις και δυναμικές.