Διερεύνηση της δράσεως του καδμίου σε απομονωθέντα δακτύλιο αορτής, στη δραστηριότητα των ενζύμων του εγκεφάλου: ακετυλοχονεστεράσης, Na+/K+-ATPασης, Mg2+-ATPασης και στην ιστολογική εικόνα νεφρών, 'ηπατος και όρχεων κατόπιν οξέιας και χρόνιας χορηγήσεως σε επιμύες
Authors: Τζωτζές Βασίλειος 
Published: August 2021

Το Κάδμιο (Cd), ένα βαρύ μέταλλο με ισχυρή τοξική περιβαλλοντική επίδραση, συσχετίζεται με την υπέρταση, με πνευμονικές και με νεφρικές βλάβες. Ειδικότερα, οι μηχανισμοί επίδρασης του Cd²⁺ στο καρδιαγγειακό σύστημα, παραμένουν αδιευκρίνιστοι και ανοικτοί για περαιτέρω ερευνητική προσπάθεια. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στην επίδραση του Cd²⁺ σε απομονωθέντες αορτικούς δακτυλίους, στα ένζυμα του εγκεφάλου AChE, Na⁺/K⁺-ΑΤΡαση, Mg²⁺-ΑΤΡαση και στο ήπαρ, στα νεφρά και στους όρχεις επιμύων μετά από χρόνια και οξεία χορήγηση. Χρησιμοποιήθηκαν άρρενες επίμυες τύπου Wistar (300-390g). Τα ζώα φυλάσσονταν σε χώρο ρυθμιζόμενου φωτισμού και θερμοκρασίας και προσλάμβαναν τροφή και ύδωρ ad libitum. Για την χρόνια επίδραση, χορηγήθηκε 1mgCd²⁺/Kg /ημέρα Ε.Μ για 4 μήνες. Οι μάρτυρες έλαβαν τον ίδιο όγκο NaCl 0,9% για τη ίδια χρονική περίοδο. Για την οξεία επίδραση σε κάθε ζώο χορηγήθηκε 5mgCd²⁺/Kg Ε.Μ 8 ώρες πριν από την θυσία. Αορτικοί Δακτύλιοι (Α.Δ): Η τάση του KC1 (ΤKCI) και η ΤmaxKCI, της Phe (TPhe) και η TmaxPhe, η μεγίστη χάλαση της ACh (Rei maxACh%) μετρήθηκαν, στον απομονωθέντα Α.Δ. Στατιστικώς σημαντική (σ.σ) αύξηση παρατηρήθηκε στην απάντηση στο KCI στους επίμυες σε χρόνια χορήγηση Cd²⁺ και στις δύο ομάδες με ενδοθήλιο (Ε+) και χωρίς ενδοθήλιο (Ε-) Α.Δ. Στην οξεία χορήγηση Cd²⁺ παρατηρήθηκε σ.σ αύξηση στο KCΙ μόνο στους (Ε+) Α.Δ. Καμιά σ.σ διαφορά δεν καταγράφηκε στην Phe και την Ach κατά τη χρόνια χορήγηση Cd²⁺. Αντίθετα παρατηρήθηκε σ.σ ελάττωση στην Phe των (Ε-) Α.Δ κατά τη οξεία χορήγηση Cd²⁺. Ένζυμα Εγκεφάλου: Παρατηρήθηκε αύξηση σ.σ της δραστηριότητας της AChE κατά τη χρόνια χορήγηση Cd²⁺ και ελάττωση κατά την οξεία. Η δραστηριότητα της Na⁺/K⁺-ΑΤΡασης αυξήθηκε και στην χρόνια (65,5%) και στην οξεία (215%) χορήγηση Cd²⁺. Η δραστηριότητα της Mg²⁺-ΑΤΡασης αυξήθηκε μόνο κατά την οξεία χορήγηση (163%). Νεφροί : Παρατηρήθηκε μέτριου βαθμού θολερά εξοίδηση των εγγύς σωληνάριων. Μακροσκοπικές παρατηρήσεις: Ελάττωση της κινητικότητας, έλλειψη ενεργητικότητας, εύκολη απόπτωση του τριχώματος και απώλεια σωματικού βάρους παρατηρήθηκαν κατά την χρόνια χορήγηση. Κατά την οξεία χορήγηση παρατηρήθηκε 11,5% θνητότητα. Από τις πειραματικές παρατηρήσεις αυτές, εξάγονται τα ακόλουθα συμπεράσματα. 1. Χρόνια χορήγηση μικρών δόσεων Cd²⁺ σε επίμυες προκαλεί αύξηση των συστολών από το KCI σε (Ε+) και σε (Ε-) Α.Δ αλλά όχι από την Phe. Αυτό δείχνει ότι δεν υπάρχει σχέση της δράσης του Cd²⁺ με τους α₁-αδρενεργικούς υποδοχείς αλλά με το Ca²⁺. 2. Στην οξεία χορήγηση παρατηρήθηκε σ.σ αύξηση των συστολών στο KCI σε (Ε+) Α.Δ και μια τάση ελάττωσης των συστολών στους (Ε-) Α.Δ. Ελάττωση επίσης των συστολών παρατηρήθηκε στους (Ε-) Α.Δ στη Phe . Αυτό μπορεί να αποδοθεί σε αναστολή των διαύλων Ca²⁺από την υψηλή συγκέντρωση Cd²⁺. 3. Δεν υπήρξε καμιά μεταβολή στην μέσω ACh προκαλούμενη χάλαση σ’ όλες τις περιπτώσεις. 4. Παρατηρήθηκε αύξηση της δραστηριότητας της AChE και Na⁺/Κ⁺-ΑΤΡασης στην χρόνια χορήγηση Cd²⁺, γεγονός που θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στην νευροδιαβίβαση ιδιαίτερα στο χολινεργικό ΚΝΣ. Στην οξεία χορήγηση παρατηρήθηκε σημαντική μείωση της δραστηριότητας της AChE, αύξηση της Na⁺/Κ⁺-ΑΤΡασης και αύξηση της Mg²⁺⁻- ΑΤΡασης. 5. Στους νεφρούς κατά την χρόνια χορήγηση Cd²⁺ παρατηρήθηκε μέτριου βαθμού θολερά εξοίδηση των εγγύς σωληνάριων. 6. Απώλεια βάρους, απόπτωση του τριχώματος, ελάττωση της κινητικότητας και έλλειψη ενεργητικότητας παρατηρήθηκαν κατά την χρόνια χορήγηση Cd²⁺, ενώ κατά την οξεία χορήγηση παρατηρήθηκε θνητότης 11,5%.