bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η επιβίωση στον τοπικά προχωρημένο και μεταστατικό καρκίνο των ωοθηκών με τη χημειοθεραπεία
Authors: Κύργιου Μαρία
Published: August 2021

Εισαγωγή: Τα τελευταία 40 χρόνια, έχουν διενεργηθεί πολυάριθμες τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές που συγκρίνουν διαφορετικά χημειοθεραπευτικά σχήματα σε γυναίκες με καρκίνο των ωοθηκών. Αν και η επιβίωση του καρκίνου των ωοθηκών έχει βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, το μέγεθος και οι διαστάσεις του οφέλους αυτού διαμέσου των διαφόρων ειδών σχημάτων παραμένουν αδιευκρίνιστα. Μεθοδολογία: Χρησιμοποιήσαμε τη μεθοδολογία της μετα-ανάλυσης πολλαπλών θεραπειών (multiple-treatments meta-analysis) για να συνδυάσουμε πληροφορίες από άμεσες και έμμεσες συγκρίσεις όλων των χημειοθεραπευτικών σχημάτων που χρησιμοποιήθηκαν σε τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές για τον καρκίνο των ωοθηκών τα τελευταία 40 έτη. Η χημειοθεραπεία κατηγοριοποιήθηκε με βάση τη χρήση ή μη της πλατίνας και/ή της ταξάνης, του συνδυασμού ή μη παραγόντων και της ενδοπεριτοναϊκή ή μη χορήγησης τους. Εφαρμόσαμε Monte Carlo εξομοιώσεις (simulations) για να καθορίσουμε ποιο σχήμα βελτίωσε περισσότερο την επιβίωση. Οι αναλύσεις των κλινικών δοκιμών που εξέτασαν πρώτης και δεύτερης γραμμής θεραπείες διεξήχθησαν επίσης και ξεχωριστά. Αποτελέσματα: Εντοπίσαμε 198 τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές (Ν = 38,440 γυναίκες) που εμπεριείχαν 120 διαφορετικά χημειοθεραπευτικά σχήματα και δημοσιεύτηκαν από το 1971 μέχρι το 2006. Ογδόντα-δυο κλινικές δοκιμές συνέκριναν διαφορετικούς τύπους χημειοθεραπείας με βάση την αρχική μας κατηγοριοποίηση, από τις οποίες 60 εμπεριείχαν και δεδομένα επιβίωσης που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την ανάλυση (N = 15,609 γυναίκες). Οι εξομοιώσεις Monte Carlo έδειξαν με μια πιθανότητα ίση με 92% ότι το σχήμα που βελτίωσε περισσότερο την επιβίωση είναι ο συνδυασμός πλατίνας και ταξάνης με ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση. Το σχήμα αυτό προκαλεί μείωση του σχετικού κινδύνου για θνησιμότητα (relative risk reduction for mortality) κατά 55% [95% διάστημα εμπιστοσύνης (ΔΕ) (confidence interval [CI]) = 39% με 67%] σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία με έναν παράγοντα που δεν εμπεριείχε ούτε πλατίνα ούτε ταξάνη και δε χορηγείται ενδοπεριτοναϊκά. Έναντι του ίδιου μονοθεραπευτικού σχήματος σύγκρισης, οι συνδυασμοί βασισμένοι στην πλατίνα με ή χωρίς ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση οδήγησαν σε σχετικούς κινδύνους μείωσης της θνησιμότητας ίσους με 40% (95% ΔΕ = 21% to 54%) και 30% (95% ΔΕ = 20% to 38%) αντίστοιχα, και οι συνδυασμοί που εμπεριείχαν και πλατίνα και ταξάνη χωρίς ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση έφτασαν σχετικό κίνδυνο μείωσης ίσο με 42% (95% ΔΕ = 31% to 51%). Τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια όταν οι αναλύσεις περιορίστηκαν μόνο σε θεραπεία πρώτης γραμμής. Τα δεδομένα για θεραπεία δεύτερης γραμμής ήταν συνεπή και σύμφωνα για την ανωτερότητα των συνδυασμών με πλατίνα και ταξάνη. Συμπεράσματα: Τα τελευταία χρόνια έχουν επιτευχθεί σαφείς, συνεχώς επαυξανόμενες βελτιώσεις στο χρόνο επιβίωσης σε γυναίκες με καρκίνο των ωοθηκών με τη βοήθεια της χημειοθεραπείας. Υπάρχει πιθανότητα να επιτευχθεί ένας τουλάχιστον διπλασιασμός του χρόνου επιβίωσης των γυναικών αυτών με συνδυασμούς με πλατίνα και ταξάνη, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιείται ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση.
Η ενδο-προσωπική και η δια-προσωπική προσαρμογή των παιδιών με χαμηλή σχολίκη επίδοση και η επίδρασή της στις σχέσεις με τους συμμαθητές
Authors: Κανδαράκης Ανδρέας
Published: August 2021

[…] Η παρούσα έρευνα αποτελεί προσπάθεια ουσιαστικής διερεύνησης και προωθήσεως του φαινομένου της συνύπαρξης των δυσκολιών της μάθησης και των προβλημάτων της συμπεριφοράς. Έχει προέλθει από την πολυετή εκπαιδευτική και ψυχοπαιδαγωγική εμπειρία του γράφοντα (καθημερινή συναναστροφή με μαθητές που έχουν ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και φοιτούν σε κανονικές τάξεις, διάγνωση και αντιμετώπιση των μαθησιακών και συμπεριφορικών δυσκολιών τους, επικοινωνία με τους γονείς και τους δασκάλους τους) και αποτυπώνει, τον έντονο προβληματισμό και την ανησυχία του, που αφορά στην απουσία της εκπαιδευτικής πρόνοιας από την πολιτεία, για τους μαθητές που φοιτούν σε κανονικά σχολεία και έχουν ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Σκοπός της έρευνας είναι να εξετάσει την Ενδοπροσωπική και τη Διαπροσωπική προσαρμογή των μαθητών της πρώτης εφηβικής ηλικίας που παρουσιάζουν χαμηλή σχολική επίδοση στο σχολείο καθώς επίσης και την επίδραση αυτής της προσαρμογής στις σχέσεις με τους συμμαθητές τους. Τα αποτελέσματα της έρευνας ευελπιστούμε ότι θα εγείρουν προβληματισμούς και σχετικές με το θέμα έρευνες στους κόλπους της παιδείας, οι οποίες με τη σειρά τους θα ενεργοποιήσουν την πολιτεία και τα σχολεία στο να δομήσουν και να εφαρμόσουν την ειδική εκπαιδευτική πολιτική που απαιτείται για τους μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες ή/και προβλήματα συμπεριφοράς. […]
Ένταξη της αειφορίας στο στρατηγικό σχεδιασμό τουριστικών προορισμών
Authors: Σωτηρίου Εύη
Published: August 2021

Στα πλαίσια της Διατριβής διερευνήθηκαν μέσω εμπειρικής έρευνας που διεξήχθη σε ευρωπαϊκούς Εθνικούς Οργανισμούς Τουρισμού αρμόδιους για το σχεδίασμα, οι παράμετροι που συνιστούν την ικανότητα ένταξης της αειφορίας στο στρατηγικό σχεδίασμα τουριστικών προορισμών και παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξή της. Από την έρευνα προκύπτει ότι η προώθηση του στρατηγικού σχεδιασμού και ένταξη της αειφορίας αντιμετωπίζουν προβλήματα που περιορίζουν τη δυνατότητα του στρατηγικού σχεδιασμού να συμβάλει ουσιαστικά στην επιδίωξη της αειφορίας. Πέραν των προβλημάτων που ανιχνεύτηκαν στον Οργανισμό και στο σχεδιασμό της στρατηγικής διαδικασίας, η έρευνα υπέδειξε τη δυσμενή επίδραση που έχουν εξωγενείς παράγοντες. Επιπρόσθετα στα πλαίσια της Διατριβής διερευνήθηκε η δυνατότητα αξιοποίησης των δεικτών αειφορίας για ένταξή της στο στρατηγικό σχεδιασμό τουριστικών προορισμών. Οι δείκτες παρουσιάζονται στη βιβλιογραφία ως ένα σημαντικό εργαλείο για μετατροπή της αειφορίας σε μια πιο συγκεκριμένη και λειτουργική έννοια. Αναδεικνύεται επίσης η άμεση σχέση και ουσιαστική συνεισφορά τους στη διαδικασία του σχεδιασμού. Ωστόσο όπως προκύπτει από συγκριτική αξιολόγηση των προγραμμάτων ανάπτυξης δεικτών αειφορίας για τον τουρισμό του ΠΟΤ και Οργανισμών της ΕΕ, τα προγράμματα δεν έχουν φθάσει ακόμη στο βαθμό ωρίμανσης που απαιτείται. Παράλληλα η εμπειρική έρευνα υπέδειξε περιορισμούς για την αξιοποίηση των δεικτών αειφορίας στο σχεδιασμό για τον τουρισμό. Για ενίσχυση της ικανότητας ένταξης της αειφορίας στο στρατηγικό σχεδιασμό, η διοίκηση των Εθνικών Οργανισμών Τουρισμού καλείται να επενδύσει στην άρση ή περιορισμό των προβλημάτων που εντοπίστηκαν στο ενδογενές περιβάλλον των Οργανισμών. Παράλληλα κρίνεται επιβεβλημένη η επένδυση σε τρόπους ανάπτυξης ενός εξωγενούς περιβάλλοντος που θα στηρίξει την αποτελεσματική λειτουργία του συστήματος στρατηγικού σχεδιασμού για τον τουρισμό και ένταξη της αειφορίας. Προς το στόχο αυτό μπορούν να συμβάλουν οι δείκτες αειφορίας. Η συνεισφορά διεθνών οργανισμών μπορεί να είναι ουσιαστική στην ολοκλήρωση ερευνητικών προγραμμάτων ανάπτυξης και αξιοποίησης των δεικτών αειφορίας, προσαρμογή των συστημάτων συλλογής και επεξεργασίας των στοιχείων στις διάφορες χώρες και αξιοποίησή τους στο σχεδιασμό.
Το περιοδικό Αγγλοελληνική Επιθεώρηση (1945-1955)
Authors: Κοκκινίδου Μαρίνα
Published: August 2021

Η εργασία αυτή έχει ως αντικείμενο το περιοδικό Αγγλοελληνική Επιθεώρηση, το οποίο εκδιδόταν από το Βρετανικό Συμβούλιο κατά την περίοδο 1945-1955 με διευθυντές, διαδοχικά, τον Γ. Κ. Κατσίμπαλη (1945-1952) και τον Γ. Π. Σαββίδη (1953-1955). Αν και το περιοδικό αυτό δεν ήταν ίσως ιδιαίτερα γνωστό στο ευρύ κοινό, υπήρξε σημαντικό για την ιστορία της λογοτεχνίας και της κριτικής μας, αφού ήταν το περιοδικό που συσπείρωσε τη λεγόμενη γενιά του ’30 μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο και το κλείσιμο των Νέων Γραμμάτων. Είναι το περιοδικό του κεντρικού πυρήνα της γενιάς του ’30 που διανύει την ώριμη περίοδό της, έχει ήδη καταλάβει υψηλή θέση στα ελληνικά πνευματικά πράγματα, και απολαμβάνει ταυτόχρονα την ακτινοβολία της στην Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό. Είναι, ακόμη, το περιοδικό που παρουσιάζει, για πρώτη ίσως φορά, στο ελληνικό κοινό τόσο συγκροτημένα, Άγγλους μοντερνιστές λογοτέχνες της αντίστοιχης αγγλικής γενιάς του ’20 και του ’30 (που είναι ο κύκλος του W. Auden) και δεν περιορίζεται στην παρουσίαση των ελισαβετιανών δημιουργών και του T. S. Eliot, που ήταν ήδη γνωστοί στο υποψιασμένο, τουλάχιστον, ελληνικό κοινό. […]
H επίδραση της λοίμωης με helicobacter pylori στην ταχύτητα γαστρικής κένωσης σε ασθενείς με λειτουργική δυσπεψία
Authors: Λεοντιάδης Γρηγόριος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η παθοφυσιολογία της λειτουργικής δυσπεψίας παραμένει αδιευκρίνιστη. Ενώ είναι τεκμηριωμένο το ότι οι ασθενείς με λειτουργική δυσπεψία έχουν αυξημένο επιπολασμό καθυστερημένης γαστρικής κένωσης και λοίμωξης με Helicobacter pylori (Hp), δεν είναι γνωστό αν τα δύο αυτά ευρήματα σχετίζονται μεταξύ τους. Σκοπός της μελέτης ήταν να εξετασθεί αν η ταχύτητα γαστρικής κένωσης στους ασθενείς με λειτουργική δυσπεψία α) σχετίζεται με την παρουσία λοίμωξης με Hp και β) μεταβάλλεται μετά από εκρίζωση της λοίμωξης με Hp. Υλικό-Μέθοδος: Η ταχύτητα γαστρικής κένωσης ενός γεύματος υγρής/στερεάς φάσης μετρήθηκε με την μέθοδο απορρόφησης παρακεταμόλης σε ασυμπτωματικούς υγιείς μάρτυρες και σε ασθενείς με λειτουργική δυσπεψία. Η διάγνωση της λοίμωξης με Hp έγινε με δοκιμασία ουρεάσης σε βιοπτικό υλικό και με ορολογική μέθοδο (IgG αντι-Hp ELISA). Στους Hp-θετικούς ασθενείς με λειτουργική δυσπεψία χορηγήθηκε δεκαήμερη αγωγή εκρίζωσης της λοίμωξης (ομεπραζόλη 20mg δις ημερησίως, αμοξυκιλλίνη 1000mg δις ημερησίως και κλαριθρομυκίνη 500mg δις ημερησίως). Τέσσερις εβδομάδες αργότερα η παρουσία λοίμωξης με Hp ελέγχθηκε με δοκιμασία ουρεάσης σε βιοπτικό υλικό και επί επιτυχίας της εκρίζωσης επαναλήφθηκε η μέτρηση της ταχύτητα γαστρικής κένωσης. Αποτελέσματα: Μελετήθηκαν 33 ασθενείς με λειτουργική δυσπεψία (23 Hp-θετικοί και 10 Hp-αρνητικοί) και 17 μάρτυρες. Από τους Hp-θετικούς ασθενείς με λειτουργική δυσπεψία 18 επανελέγχθηκαν για λοίμωξη με Hp μετά από την αγωγή εκρίζωσης: σε 14 από αυτούς η λοίμωξη είχε εκριζωθεί, οπότε επανεκτιμήθηκαν και ως προς την ταχύτητα γαστρικής κένωσης. Οι ασθενείς με λειτουργική δυσπεψία είχαν καθυστερημένη γαστρική κένωση σε σχέση με τους μάρτυρες (Mann-Whitney-U test): η μέση τιμή της μεγίστης συγκέντρωσης παρακεταμόλης πλάσματος δια του σωματικού Βάρους (Cmax/BW) ήταν 0.173 και 0.224 mg/mL·Κg αντίστοιχα (Ρ = 0.02), ενώ η μέση τιμή του εμβαδού κάτωθεν της καμπύλης συγκέντρωσης παρακεταμόλης πλάσματος - χρόνου δια του σωματικού Βάρους (AUC/BW) ήταν 18.42 και 24.39 μg.min/mL.Kg αντίστοιχα (Ρ = 0.01 ). Η ταχύτητα γαστρικής κένωσης δεν διέφερε μεταξύ Hp-θετικών και Hp-αρνητικών ασθενών με λειτουργική δυσπεψία (Mann-Whitney-U test): η μέση τιμή της Cmax/BW ήταν 0.172 και 0.177 μg/mL.Kg αντίστοιχα (Ρ = 0.58), ενώ η μέση τιμή του AUC/BW ήταν 18.43 και 18.38 μg.min/mL.Kg αντίστοιχα (Ρ = 0.91 ). Η ταχύτητα γαστρικής κένωσης δεν μεταβλήθηκε σημαντικά μετά την εκρίζωση της λοίμωξης με Hp σε 14 ασθενείς με λειτουργική δυσπεψία (Wilcoxon test): η μέση τιμή της Cmax/BW ήταν 0.171 και 0.160 μg/mL.Kg πριν και μετά την εκρίζωση αντίστοιχα (Ρ = 0.64), ενώ η μέση τιμή του AUC/BW ήταν 17.41 και 18.02 μg.min/mL.Kg αντίστοιχα (Ρ = 0.93). Συμπεράσματα: Στους ασθενείς με λειτουργική δυσπεψία η γαστρική κένωση είναι καθυστερημένη, χωρίς όμως η ταχύτητα της γαστρικής κένωσης να σχετίζεται με την παρουσία λοίμωξης με Hp, ούτε να μεταβάλλεται έπειτα από την εκρίζωση της λοίμωξης με Hp.
Συγκολλητικότητα των αιμοπεταλίων ex vivo και παράγοντας von Willebrand σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι
Authors: Δεληολάνης Ιωάννης
Published: August 2021

Μελετήθηκε η επίδραση του ινσουλινοεξαρτώμενου σακχαρώδη διαβήτη (ΙΕΣΔ) στον αριθμό και τη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων ex vivo, στα επίπεδα του vW (αντιγόνου και συμπαράγοντα ριστοσετίνης), του παράγοντα VΙΙΙ: C και της γλυκοζιωμένης αιμοσφαιρίνης. Στην εργασία συμμετείχαν, μετά από έγγραφη συναίνεση των γονέων τους, 94 διαβητικά παιδιά (47 αγόρια και 47 κορίτσια) και 52 υγιή παιδιά (21 αγόρια και 31 κορίτσια), ηλικίας 2-24 ετών. Τα διαβητικά παιδιά παρακολουθούνταν από το Διαβητολογικό Κέντρο του ΠΓΝΑ «Π&Α ΚΥΡΙΑΚΟΥ». Οι εργαστηριακές δοκιμασίες γινόντουσαν στα ερευνητικά εργαστήρια της Υγιεινής και Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Αιματολογικού Εργαστηρίου του ΠΓΝΑ «Π&Α ΚΥΡΙΑΚΟΥ». Για τη μελέτη της συγκολλητικότητας των αιμοπεταλίων ex vivo, κατόπιν προσθήκης τριών αγωνιστών (ADP, κολλαγόνο, ριστοσετίνη) χρησιμοποιήθηκε το συγκολλητινόμετρο (αγγρεγκόμετρο) ΡΑΡ - 4 model 430 της BioData. Για την αρίθμηση των αιμοπεταλίων χρησιμοποιήθηκε ο αιματολογικός αναλυτής Coulter STKS. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε σε ηλεκτρονικό υπολογιστή με το στατιστικό πακέτο SPSS. Εφαρμόστηκε το υπόδειγμα της απλής και πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης και εξουδετερώθηκαν οκτώ συγχυτικοί παράγοντες (ηλικία, φύλο, ομάδα αίματος ΑΒΟ, ινωδογόνο, ανάστημα, σωματικό βάρος, γλυκοζιωμένη αιμοσφαιρίνη, χρονικό διάστημα από την εμφάνιση του σακχαρώδη διαβήτη). Τα αποτελέσματα συνοψίζονται ως κάτωθι: 1. Διαπιστώθηκε μικρότερος αριθμός αιμοπεταλίων στα διαβητικά παιδιά (x±SE = 240.000 ± 6.000/mm3) σε σχέση με τα υγιή (x±SE = 288.000 ± 10.000/mm3). 2. Αντίθετα δεν διαπιστώθηκε, στατιστικά σημαντική, μεταβολή της λειτουργικότητας των αιμοπεταλίων στα διαβητικά παιδιά, όπως αυτή μελετάται in vitro με τη συγκολλητικότητα των αιμοπεταλίων κατόπιν προσθήκης τριών αγωνιστών: ADP (95% ΔΕ του β = -8,8 έως +3,2), κολλαγόνο (95% ΔΕ του β = - 2,18 έως +4,49), ριστοσετίνη (95% ΔΕ του β = - 44,85 έως +7,86). 3. Δεν παρατηρήθηκε επίσης διαφορά στην κατανομή των διαβητικών και υγιών παιδιών στις τέσσερις ομάδες αίματος του συστήματος ΑΒΟ. 4. Διαπιστώθηκαν μεγαλύτερες συγκεντρώσεις του αντιγόνου του παράγοντα vW στα διαβητικά (95% ΔΕ του β = 19,3 έως 45) σε σχέση με τα υγιή παιδιά και υψηλότερες τιμές του vWRCoF (95% ΔΕ του β = 23,2 έως 57,9). 5. Υψηλότερα επίπεδα του παράγοντα VIII: C βρέθηκαν στα διαβητικά σε σχέση με τα υγιή παιδιά (95% ΔΕ του β = 5,34 έως 43,5). 6. Τα επίπεδα της γλυκοζιωμένης αιμοσφαιρίνης στα διαβητικά παιδιά εξαρτώνται όχι μόνο από τη διάρκεια της νόσου αλλά και από το φύλο.
Εποχικές διακυμάνσεις της ποιοτικής και ποσοτικής σύνθεσης του μεσοζωοπλαγκτού στο Θερμαϊκό κόλπο
Authors: Αλβανού Λυδία
Published: August 2021

Στη διάρκεια της περιόδου Οκτωβρίου 1988 - Φεβρουάριου 1991 συλλέχθηκαν σε μηνιαία βάση δείγματα από τρεις σταθμούς (Σ1, Σ2, Σ3), οι δυο από τους οποίους βρίσκονταν στο Θερμαϊκό κόλπο (Σ1, Σ2) και ο άλλος στα όρια του κόλπου και του όρμου της Θεσσαλονίκης (Σ3). Οι δειγματοληψίες πραγματοποιήθηκαν με κατακόρυφες σύρσεις διχτυού WP-2 (200 μm) στη στήλη 0-30 m, αλλά και 0-18 m στο ρηχό σταθμό του κόλπου της Θεσσαλονίκης. Στα δεδομένα που προέκυψαν από την ποιοτική και ποσοτική ανάλυση των δειγμάτων εφαρμόστηκαν μονοπαραγοντικές και πολυπαραγοντικές στατιστικές μέθοδοι. Για την πληρέστερη μελέτη της δομής των ζωοπλαγκτικών κοινοτήτων χρησιμοποιήθηκαν βιολογικοί παράμετροι και διαγράμματα σειράς - συχνότητας. Συγκεκριμένα προέκυψαν τα εξής συμπεράσματα: • Η μέση πυκνότητα και βιομάζα του ζωοπλαγκτού ήταν στο σταθμό 1, 1383,91 ατ/m3 και 5,55 mg/m3, στο σταθμό 2, 2169,36 ατ/m3 και 6,69 mg/m3 και στο σταθμό 3, 3861,95 ατ/m3 και 12,02 mg/m3, αντίστοιχα. • Κυρίαρχη ταξινομική ομάδα ήταν τα κωπήποδα, αλλά περιστασιακά (π.χ. τους καλοκαιρινούς μήνες) επικρατούσαν τα κλαδοκεραιωτά. -Ειδικά στο σταθμό 3 η διαφορά στις μέσες σχετικές αφθονίες των παραπάνω ομάδων ήταν πολύ μικρή. Η υψηλή συμμετοχή των μεροπλαγκτικών ομάδων που παρατηρήθηκε (ιδιαίτερα στο σταθμό 3), μπορεί να αποδοθεί στις οικολογικές ιδιαιτερότητες της περιοχής μελέτης (π.χ. νερά χαμηλής αλατότητας) και στην ύπαρξη εκτεταμένων μυδοκαλλιεργειών στις ακτές της. • Σημαντικότερα είδη ως προς τη σχετική αφθονία ήταν τα: Acartia clausi, Paracalanus parvus, Podon polyphemoides και Penilia avirostris. Στους σταθμούς 1 και 2 τα A. clausi και P. polyphemoides χαρακτήριζαν τις χειμερινές - ανοιξιάτικες συνευρέσεις, το P. avirostris τις θερινές-φθινοπωρινές, ενώ το Ρ. parvus ήταν παρόν όλο το χρόνο (οι μέγιστες τιμές της πυκνότητάς του σημειώθηκαν τέλος καλοκαιριού - αρχές φθινοπώρου). Στο σταθμό 3 τα A. clausi και Ρ. polyphemoides κυριαρχούσαν στα περισσότερα δείγματα και μόνο στη διάρκεια, του πρώτου χρόνου μοιράζονταν την κυριαρχία με άλλα είδη όπως το Evadne nordmanni (την περίοδο των μηνών Φεβρουάριου - Απριλίου 1989) και το P. avirostris (την περίοδο των μηνών Ιουλίου - Αυγούστου 1989). • Χαρακτηριστικό στοιχείο του ζωοπλαγκτού της περιοχής ήταν η έντονη διαφοροποίηση του στο χώρο. Έτσι, στον κόλπο της Θεσσαλονίκης (σταθμός 3) η κοινότητα του ζωοπλαγκτού είναι η τυπική που συναντιέται σε περιβάλλοντα διαταραγμένα, με έντονη ανθρωπογενή επίδραση. Χαρακτηρίζεται από υψηλή κυριαρχία ελάχιστων ειδών, ευκαιριακών και ανθεκτικών στη ρύπανση, που κατά τη χειμερινή - ανοιξιάτικη περίοδο προκαλούσαν σχεδόν μονοειδικές ακμές. Οι ζωοπλαγκτικές κοινότητες που στους σταθμούς 1 και 2, έχουν κοινά στοιχεία με κοινότητες άλλων παράκτιων περιοχών της Μεσογείου. Η ποικιλότητα στους σταθμούς αυτούς ήταν υψηλή, ιδιαίτερα στο τέλος του φθινοπώρου, εξαιτίας της επίδρασης των νερών του Β. Αιγαίου Πελάγους, που είχε ως συνέπεια τον εμπλουτισμό της κοινότητας σε νηριτικά, και σαρκοφάγα είδη.
Ματθαίος Καμαριώτης
Authors: Χατζημιχαήλ Δημήτριος
Published: August 2021

[…] Οι στόχοι της παρούσας εργασίας είναι: α) Η παρουσίαση της εποχής του Καμαριώτη και της συμμετοχής του στους ιδεολογικούς αγώνες της περιόδου πριν και μετά την Άλωση. β) Η διευκρίνιση κάποιων σκοτεινών σημείων που αφορούν στη ζωή και το έργο του Καμαριώτη. Βέβαια οι πληροφορίες είναι περιορισμένες, αλλά η προσεκτική και συνδυασμένη εξέταση όλων των στοιχείων μπορεί να οδηγήσει σε ένα σχετικά ολοκληρωμένο χρονολογικό διάγραμμα της ζωής του. γ) Η διαμόρφωση ενός πλήρους και, θέλουμε να ελπίζουμε, τελικού καταλόγου των έργων του Καμαριώτη, σε συνδυασμό με την παράθεση των χειρογράφων που διασώζουν το έργο του. δ) Η μελέτη και ανάλυση του συγγραφικού του έργου και η προσπάθεια για εμπεριστατωμένη αποτίμηση του μορφωτικού και γενικότερα πνευματικού αναστήματος του Καμαριώτη, καθώς επίσης και της αξίας του έργου του. ε) Η μελέτη, εκτός από το συγγραφικό έργο του Καμαριώτη, της φιλολογικής και διδακτικής δραστηριότητάς του, που αποτελούν τις δύο σημαντικές δραστηριότητές του. στ) Η παρουσίαση της φιλοσοφικής και θεολογικής συγκρότησης του Καμαριώτη, η διακρίβωση δηλαδή της θεολογικής άποψης που ασπάζεται, καθώς και του φιλοσοφικού του υποβάθρου, έτσι ώστε να προβάλει ο Ματθαίος ως ολοκληρωμένη προσωπικότητα, ζ) Η έκδοση σε Επίμετρο αντιπροσωπευτικών ανέκδοτων έργων του και βελτίωση ή συμπλήρωση ήδη εκδεδομένων, ώστε να παρουσιάζεται και μέσα από τα κείμενά του ο Καμαριώτης. Η έκδοση αυτή αποτελεί προάγγελο της πραγματοποίησης μιας ολοκληρωμένης έκδοσης των έργων του Καμαριώτη. Στο τέλος της διατριβής 18 Πίνακες με πανομοιότυπα χειρογράφων τεκμηριώνουν με τον καλύτερο τρόπο τα συμπεράσματα της έρευνας που πραγματοποιήθηκε. […]
Η δράση της ερυθροποιητίνης σε κακώσεις του νωτιαίου μυελού
Authors: Κοντογεωργάκος Βασίλειος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Πειραματικά δεδομένα αναφορικά με την μη ερυθροποιητική δράση της Ερυθροποιητίνης, αναδεικνύουν έναν πιθανώς σημαντικό ρόλο της, στις κακώσεις του νωτιαίου μυελού. Με σκοπό να μελετήσουμε την αποτελεσματικότητα της ερυθροποιητίνης, πραγματοποιήσαμε μια πειραματική μελέτη σε ποντίκια προκαλώντας βλάβη στο νωτιαίο μυελό. Υλικό και Μέθοδοι: Τριάντα ποντίκια χειρουργήθηκαν με οπίσθια πεταλεκτομή στο ύψος του Θ10 σπονδύλου και προκλήθηκε βλάβη του νωτιαίου μυελού εφαρμόζοντας επισκληρίδια μια αγγειολαβίδα ανευρύσματος για 60 δευτ. Μετά το χειρουργείο τα πειραματόζωα εμφάνισαν παραπληγία με διαταραχές ούρησης. Τα ποντίκια χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες από 10 πειραματόζωα η κάθε μία . Η πρώτη ομάδα A έλαβε 2 δόσεις rhEPO 1000 IU s.c η κάθε μια, η δεύτερη ομάδα Β έλαβε 14 δόσεις και τρίτη η ομάδα Γ ελέγχου που έλαβε φυσιολογικό ορό. Η εκτίμηση της κινητικής προόδου έγινε με την κλίμακα Basso et al. επί 6 εβδομάδες. Αποτελέσματα: Τα ποντίκια που έλαβαν ερυθροποιητίνη παρουσίασαν στατιστικώς σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, στο τέλος της μελέτης. Η ομάδα A επέτυχε τελικό score 17.3±1.15, η ομάδα Β 14.7±1.82 και η ομάδα Γ 8.2±0.78. Συμπέρασμα: Φαίνεται ότι η ερυθροποιητίνη ασκεί ευεργετική δράση στο τελικό νευρολογικό αποτέλεσμα, μετά από ελεγχόμενο τραύμα στο νωτιαίο μυελό σε ποντίκια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι τα ποντίκια με τη μικρή συνολικά δόση είχαν καλύτερο τελικό κινητικό αποτέλεσμα. Η ομάδα με τις πολλές δόσεις ενώ αρχικά παρουσίαζαν τάση για γρηγορότερη κινητική βελτίωση, τελικά δεν έδειξε τόσο καλά αποτελέσματα, όπως επέτυχε η ομάδα της μικρότερης δόσης. Οι χορηγούμενες δόσεις, η οδός χορήγησης και το κατάλληλο θεραπευτικό παράθυρο είναι παράμετροι που χρίζουν διευκρίνησης.
Αρχιτεκτονικές ασφαλείας ασύρματων ευρυζωνικών τηλεπικοινωνιακών δικτύων 4ης γενιάς
Authors: Δημητριάδης Χρήστος
Published: August 2021

Οι ασύρματες τεχνολογίες τηλεπικοινωνιών, πέρα από τα σημαντικά πλεονεκτήματα τους, είναι ευαίσθητες στον τομέα της ασφάλειας, έναν καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξή τους τομέα, κυρίως λόγω της φύσης του μέσου μετάδοσης που επιτρέπει άμεση πρόσβαση στο εκπεμπόμενο σήμα σε αντίθεση με τα ενσύρματα μέσα. Τα περιστατικά ασφάλειας στο χώρο των ασύρματων τηλεπικοινωνιών ήταν πολλά και σημαντικά τα τελευταία χρόνια, τόσο για τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας, όσο και για τα WLAN, γεγονός που υπογραμμίζεται στην Εθνική Στρατηγική Ασφάλειας Κυβερνοχώρου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Οι ανάγκες βελτίωσης των ευρυζωνικών δικτύων, αλλά και της ασφάλειας αυτών, αναγνωρίστηκαν και από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βαρκελώνης, το οποίο κάλεσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταρτίσει το σχέδιο δράσης eEurope [2] - το οποίο σήμερα πλέον ονομάζεται i2010 - εστιάζοντας μεταξύ άλλων, στην εκτεταμένη διάθεση και χρήση των ευρυζωνικών δικτύων (συμπεριλαμβανομένων των δικτύων 3ης γενιάς) σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και στην ασφάλεια των δικτύων και των πληροφοριών, την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, την ηλεκτρονική μάθηση, την ηλεκτρονική υγεία και το ηλεκτρονικό εμπόριο. Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται θέματα από το χώρο της ασφάλειας των διεισδυτικών, ανθρωποκεντρικών υπολογιστικών συστημάτων. Συγκεκριμένα η διδακτορική διατριβή προσδιορίζει ανοικτά προβλήματα και προτείνει λύσεις στο χώρο των νέων ασύρματων ευρυζωνικών τηλεπικοινωνιακών δικτύων και των προσπαθειών υλοποίησης αυτών μέσα από τεχνολογίες 3ης και 4ης γενιάς.
Νεοαγγείωση καρκίνου παχέος εντέρου
Authors: Παυλόπουλος Πέτρος
Published: August 2021

Background: Neovascularization reportedly is correlated with metastasis, recurrence, and prognosis in many types of solid tumors. Microvessel quantification in so-called "hot spots" has been studied extensively as the only factor reflecting angiogenesis in various malignant tumors. The objective of this study was to evaluate multiple morphometric microvascular characteristics in addition to microvessel density (MVD) in colorectal carcinomas to provide a better approach to examining the relation between angiogenesis and clinicopathologic factors and prognosis. Methods: Histologic sections from 106 colorectal adenocarcinomas and 17 adenomas, immunostained for factor VIII, were evaluated by image analysis for the quantification of MVD, total vascular area (TVA), and microvascular branching, as well as several morphometric parameters related to the vessel size (area, major axis length, minor axis length, perimeter, Feret diameter), shape (compactness, shape factor) or immunostaining intensity (proportion of intensely stained areas in relation to the total immunostained surface). Of the 123 cases investigated, 103 finally were evaluable in the statistical analysis, responding to the criteria of a high quality image depiction. Results: Carcinomas presented higher counts of microvessels compared to adenomas. MVD appeared to decrease with increasing Dukes stage. Carcinomas of lower Dukes stages (A and B) had a higher mean MVD than those of advanced stages (C and D). Although the difference did not reach statistical significance, well-differentiated neoplasms had lower MVD values than poorly differentiated ones. MVD was significantly correlated with the shape factor and compactness. All the morphometric parameters related to the size of microvessels had lower values in the group of adenomas. These parameters where significantly increased with progressing Dukes stage. Carcinomas with a higher histological differentiation had a significantly reduced TVA as compared to tumors with moderate or poor differentiation. Well-differentiated tumors had significantly lower values of shape factor and higher values of compactness in relation to poorly differentiated neoplasms. The vascular branching counts were significantly higher in carcinomas than in adenomas, and remained unaffected through progressing Dukes stages. Adenomas presented a more intense immunoreaction to FVIII as compared to carcinomas. Branching counts and TVA were the only factors of prognostic significance. Conclusions: This study provides evidence that neovascularization is an early critical event in colorectal tumorigenesis, reaching a maximum level early in the malignant process. Its prognostic significance is better assessed by quantification of TVA and the branching pattern of microvessels, whereas MVD does not provide significant prognostic information for colorectal carcinoma patients.
Η διαδικασία παγκοσμιοποίησης και οι συνέπειές της για το πολιτικό σύστημα και την κοινωνία
Authors: Δαουτάκος Πέτρος
Published: August 2021

[…] Σήμερα, στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα, όπου η ανθρωπότητα βιώνει τις συνέπειες μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, την οποία έγκριτοι οικονομολόγοι χαρακτηρίζουν ανάλογη με την κρίση του 1929-1930, αντιμετωπίζει επιτακτικά προβλήματα παγκόσμιας εμβέλειας, όπως οι κλιματικές αλλαγές, το διασυνοριακό έγκλημα, το χάσμα φτωχών και πλουσίων, ακόμα και ασθένειες, που μεταδίδονται ραγδαία σ’ όλες τις περιοχές του πλανήτη, επικρατεί ένας ευρύτατος προβληματισμός ως προς τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης και πού αυτή οδηγεί. Σκοπός της παρούσας έρευνας, είναι να συμβάλει σε μια επιστημονική προσέγγιση της διαδικασίας παγκοσμιοποίησης, μέσα από την διαμόρφωση ενός αναλυτικού πλαισίου, το οποίο αφενός περιλαμβάνει την εννοιολόγηση του φαινομένου, και αφετέρου την συστηματοποίηση των συνεπειών που επιφέρει στο επίπεδο του εθνικού πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας πολιτών. […]
Το περίφυτο και ο εποικισμός του σε θαλάσσιες περιοχές της Μήλου με υδροθερμικά φαινόμενα
Authors: Λούβρου Ιωάννα
Published: August 2021

[…] Αντικείμενο και στόχος αυτής της διατριβής είναι η μελέτη από συστηματική άποψη των περιφυτικών διατόμων και της ευενδολιθικής μικροχλωρίδας (κυανοβακτήρια, χλωροφύκη) σε παράκτιους βιοτόπους της νήσου Μήλου με θαλάσσια υδροθερμικά πεδία ή σε γειτνίαση με αυτά. Δίνονται επίσης όλα τα απαραίτητα στοιχεία και μία βιβλιογραφική επισκόπηση της οικολογίας και φυκο-γεωγραφίας των οργανισμών αυτών, απαραίτητη για την ταξινομιική τους. Μελετήθηκε υλικό από τον κόλπο Παλαιοχωρίου, ο οποίος παρουσιάζει έντονη υδροθερμική δραστηριότητα, από την υπερπαράλια ζώνη μέχρι βάθους 115m. Συμπληρωματικά μελετήθηκε η λιμνοθάλασσα της Αχιβαδολίμνης ως βιότοπος που γειτνιάζει με τον κόλπο της Μήλου που παρουσιάζει επίσης υδροθερμιικά φαινόμενα, καθώς και η περιοχή Σαρακίνικο με αποθέσεις θαλασσίων απολιθωμένων ιζημάτων από το Πλειστόκαινο. Συγκεκριμένα από τον κόλπο του Παλαιοχωρίου, έγιναν συλλογές επιψαμμικών διατόμων από τη χαρακτηριστική ζώνωση μεμονωμένων αναβλύσεων καθώς και επιψαμμικών διατόμων σε μεγαλύτερη απόσταση από το κέντρο της ανάβλυσης, επιλιθικών διατόμων από βραχώδεις περιοχές της παράλιας και υπερπαράλιας ζώνης, επιζωικών και επιφυτικών διατόμων της παράλιας ζώνης, καθώς και ευενδολιθικών αναπτύξεων σε οργανικής προέλευσης ασβεστιτικό υλικό. Από την Αχιβαδολίμνη έγιναν συλλογές μαλακίων, μικροβιακού τάπητα και χλωροφυκών και μελετήθηκαν τα επιζωικά διάτομα, τα διάτομα του μικροβιακού τάπητα, τα επιφυτικά διάτομα και οι ευενδολιθικοί μικροοργανισμοί. Από το Σαρακίνικο μελετήθηκαν διατομίτες του Πλειστοκαίνου. Οι μέθοδοι επεξεργασίας και παρατήρησης των διατόμων και των ευενδολιθικών μιικροοργανισμών έγιναν σύμφωνα με τις κλασικές τεχνικές. […]
Γενετικοί πολυμορφισμοί του υποδοχέα της βιταμίνης D και των αντιγόνων HLA σε ελληνικό πληθυσμό. Συσχέτιση με διαταραχές οστικής πυκνότητας
Authors: Δουρούδης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η βιταμίνη D έχοντας ενεργό ρόλο στην ομοιοστασία του ασβεστίου, στην επιμετάλλωση των οστών και στη διαφοροποίηση των οστικών κυττάρων, συμμετέχει στον οστικό μεταβολισμό και ενδέχεται να καθορίζει διαταραχές της οστικής μάζας. Η δράση της βιταμίνης D καθορίζεται μέσω του υποδοχέα της (vitamin D receptor-VDR), το γονίδιο του οποίου εδρεύει στο χρωμόσωμα 12 (12cen-ql2). Παράλληλα, τα Η LA (Human Leukocyte Antigens) αντιγόνα τα γονίδια των οποίων εντοπίζονται στο βραχύ σκέλος του χρωμοσώματος 6 (6ρ21.31), έχουν συσχετισθεί με ποικίλες παθολογικές καταστάσεις ενώ διερευνάται ο ρόλος τους σε νοσήματα του οστικού μεταβολισμού. Οι πολυμορφισμοί στο γονίδιο του υποδοχέα της βιταμίνης D για τις πολυμορφικές θέσεις BsmI, Apal και Taql, και των αντιγόνων Η LA τάξης Ι (-Α, -B, -C) και τάξης II (-DR, -DQ) μελετήθηκαν προκειμένου να εκτιμηθεί ο ρόλος τους στην ελάττωση της οστικής πυκνότητας. Μελετήθηκαν 126 μεταεμμηνοπαυσιακές και 65 προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ελληνικής καταγωγής, οι οποίες, με βάση τα κριτήρια της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας και τις τιμές του Τ-score που έφεραν, ύστερα από μέτρηση της οστικής τους πυκνότητας κατατάχθηκαν σε ομάδες φυσιολογικών (ομάδα I, T-score > -1), οστεοπενικών (ομάδα II, -2.5 < T-score < -1) και οστεοπορωτικών (ομάδα III, T-score < -2.5) γυναικών. Η μέτρηση της οστικής πυκνότητας έγινε στο αντιβράχιο με την τεχνική της διπλοενεργειακής απορροφησιομετρίας διπλής δέσμης ακτινών - X, γνωστή ως DEXA (Dual energy X-ray absorptiometry). Δευτεροπαθή αίτια οστεοπενίας -οστεοπόρωσης αποκλείσθηκαν με τον απαραίτητο κλινικό - εργαστηριακό έλεγχο. Η μελέτη των πολυμορφισμών στο γονίδιο του VDR έγινε με τεχνικές μοριακής βιολογίας κάνοντας χρήση της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (polymerase chain reaction-PCR) και τη δράση των περιοριστικών ενδονουκλεασών BsmI, Apal και Taql. Για τη μελέτη των ανοσογενετικών δεικτών Η LA χρησιμοποιήθηκε η μικρολεμφοκυτταροτοξική δοκιμασία των δυο σταδίων. Σύμφωνα με την ανάλυση των αποτελεσμάτων στο γονίδιο του VDR, οι γονότυποι ΒΒ και tt και ο απλότυπος BAt χαρακτήριζαν την ομάδα των φυσιολογικών γυναικών, ενώ οι γονότυποι bb, aa και TT και οι απλάτυποι baT και bAT χαρακτήριζαν τις ομάδες των οστεοπενικών - οστεοπορωτικών γυναικών, με διαφορές που ελέγχονται στατιστικά σημαντικές (p<0.05), παρουσιάζοντας σαφή συσχετισμό των VDR αλληλίων με την οστική πυκνότητα. Επίσης, στην ομάδα των μεταεμμηνοπαυσιακών οστεοπορωτικών γυναικών της μελέτης τα αλλήλια ΗLA -Β7, -DQ6(1) και DR15(2) βρέθηκαν με αυξημένη συχνότητα (p<0.05).
Ασαφείς συνεπαγωγές και εφαρμογές
Authors: Χατζημιχαηλίδης Ανέστης
Published: August 2021

[…] Σκοπός μας είναι η παρουσίαση μετρικών και μέτρων ομοιότητας μεταξύ ασαφών συνεπαγωγών (κάτι που δεν απαντάται στη βιβλιογραφία) και βάσει αυτών, η παρουσίαση μιας σχέσης διάταξης των ασαφών συνεπαγωγών. Ως μια εφαρμογή των μετρικών, των μέτρων ομοιότητας και της σχέσης διάταξης των ασαφών συνεπαγωγών, είναι η επιλογή της πλέον κατάλληλης ασαφούς συνεπαγωγής, από μια δοθείσα ομάδα ασαφών συνεπαγωγών, με απώτερο σκοπό την εφαρμογή αυτής στο μηχανισμό συμπερασμού που υπάρχει σε κάθε ασαφή ελεγκτή, ενός ασαφούς συστήματος. […]
Συμβολή της αιολικής διείσδυσης στην ευστάθεια των συστημάτων ηλεκτρικής ενέργειας
Authors: Τσουράκης Γεώργιος
Published: August 2021

Η διατριβή ασχολείται με την παράσταση των ανεμογεννητριών σε μελέτες ευστάθειας Συστημάτων Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΣΗΕ) και με τη συμβολή τους στην ευστάθεια ΣΗΕ, κυρίως στη βραχυπρόθεσμη ευστάθεια τάσης και την ευστάθεια μικρών διαταραχών. Μεγαλύτερη έμφαση δίνεται στις ανεμογεννήτριες με Ασύγχρονη Γεννήτρια Διπλής Τροφοδότησης (ΑΓΔΤ), οι οποίες είναι σήμερα οι πιο διαδεδομένες. Αρκετά συμπεράσματα όμως αφορούν και στην άλλη κατηγορία ανεμογεννητριών μεταβλητών στροφών, με μετατροπέα πλήρους ισχύος. Στο πλαίσιο της διατριβής αναπτύχθηκαν μία σειρά από μοντέλα για ανεμογεννήτριες μεταβλητών στροφών, κατάλληλα για μελέτες ευστάθειας ΣΗΕ. Διερευνήθηκαν οι διάφορες παραδοχές που γίνονται στα μοντέλα και η επίδραση τους στην ευστάθεια. Με τα μοντέλα αυτά εξετάζεται η αδιάλειπτη λειτουργία των ανεμογεννητριών σε βυθίσεις τάσης, μία βασική απαίτηση πλέον των διαχειριστών συστημάτων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Διερευνάται επίσης πώς μπορεί να αναπαρασταθεί με ικανοποιητική ακρίβεια η συμπεριφορά των ανεμογεννητριών στις μελέτες ευστάθειας κατά τη διάρκεια βυθίσεων της τάσης που προκαλούνται από μεγάλες διαταραχές. Στη συνέχεια, εξετάζεται η συμβολή αιολικών πάρκων με ανεμογεννήτριες μεταβλητών στροφών στη βραχυπρόθεσμη ευστάθεια τάσης. Μέσω προσομοιώσεων σε μικρά δοκιμαστικά συστήματα, αλλά και σε παραλλαγή του συστήματος της Ν. Εύβοιας, συμπεραίνεται ότι οι ανεμογεννήτριες μεταβλητών στροφών βελτιώνουν την ευστάθεια τάσης σε σχέση με τις ανεμογεννήτριες σταθερών στροφών με μηχανές επαγωγής. Μεγάλο μέρος της διατριβής αφορά στην ευστάθεια μικρών διαταραχών. Καταρχάς εξετάζεται η ευστάθεια μίας ανεμογεννήτριας με ΑΓΔΤ σε σύνδεση με άπειρο ζυγό. Αναλύεται η ευστάθεια ελέγχου των στροφών και προσδιορίζονται οι ρυθμοί απόκρισης που εισάγει στο ΣΗΕ η ΑΓΔΤ. Χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο με λεπτομερείς βρόχους ελέγχου με βάση δεδομένα συγκεκριμένου κατασκευαστή, διαπιστώνεται ότι μπορεί να εισάγεται σημαντική δυναμική από το βρόχο ελέγχου της αέργου ισχύος. Αναλύεται η ευστάθεια του συγκεκριμένου βρόχου και διατυπώνονται γενικοί κανόνες. Στη συνέχεια γίνεται ανάλυση της ευστάθειας μικρών διαταραχών ενός διασυνδεδεμένου ΣΗΕ με τοπική σύγχρονη γεννήτρια για διάφορες συνθήκες λειτουργίας και επίπεδα αιολικής διείσδυσης. Διαπιστώνεται ότι γενικά η επίδραση της αιολικής διείσδυσης είναι θετική, δηλαδή αυξάνεται η απόσβεση της διασυνδετικής ταλάντωσης. Για τις περιπτώσεις που εμφανίζονται αρνητικές αλληλεπιδράσεις προτείνεται ρύθμιση του βρόχου αέργου ισχύος. Γίνεται εφαρμογή στο Ελληνικό Διασυνδεδεμένο Σύστημα, όπου διαπιστώνεται μικρή θετική επίδραση στις διασυνδετικές ταλαντώσεις και γίνεται ρύθμιση του βρόχου αέργου ισχύος των ανεμογεννητριών για τη βελτίωση της ευστάθειας του. Τέλος γίνεται εισαγωγή και ανάλυση ενός αιολικού σταθεροποιητή για αύξηση της απόσβεσης των ταλαντώσεων διασύνδεσης.
Μοριακή, βιοχημική και γενετική διερεύνηση καθ' έξιν αποβολών
Authors: Σωτηριάδης Αλέξανδρος
Published: August 2021

Οι καθ' έξιν αποβολές παρατηρούνται στο 1-5% των ζευγών που ειχειρούν να τεκνοποιήσουν. Αναλύσαμε δείγμα 120 ασθενών με >2 αποβολές <20 εβδομάδων για αποδεκτά και πιθανά άιτια καθ' έξι αποβολών και συγκρίναμε τον επιπολασμό των τελευταίων με αυτών γυναικών με >2 παιδιά χωρίς ιστορικό αποβολών. Τα υπό διαρεύνηση αίτια περιλάμβαναν τις θρομβοφιλικές μεταλλάξεις FN G20210A, Factor V Leiden, MTHFR C677T, FV A1299H (R2), και MTHFR A1298C, καθώς και ανωμαλίες του μηχανισμού πήξης - ινωδόλυσης (δραστικότητα του PAI και πολυμορφισμός 4G/5G για το γονίδιο του PAM. Ένα ή περισσότερα αποδεδειγμένα αίτια καθ' έξιν αποβολών βρέθηκαν συνολικά στο 25.8% των περιπτώσεων. Καμία από τις πέντε κοινές θρομβοφιλικές μεταλλάξεις που μελετήσαμε, μονή ή σε συνδυασμό, δεν σχετίζεται με στατιστικά σημαντική αύξηση του κινδύνου καθ' έξιν αποβολών. Πιθανώς σε αυτό αποτελούν εξαιρέσεις ο παράγοντας V Leiden (λόγος αναλογιών [OR] 1.59, 95% διάστημα εμπιστοσύνης [CI] 0.37-6.82) και η μετάλλαξη G20210A του γονιδίου της προθρομβίνης (OR 2.38, 95% CI 0.45-13.90), αν και το μέγεθος του δείγματος δεν επέτρεψε σε αυτές την επίτευξη σημαντικότητας, Η δραστηριότητα του αναστολέα του ενεργοποιητή του πλασμινογόνου (PAI) δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ της ομάδας των ασθενών και των γυναικών ελέγχου (ρ=0.61). Αντίθετα, η κατανομή του πολυμορφισμού PAM 4G/5G διέρεφε μεταξύ των δύο ομάδων και ο ομόζυγος μεταλλαγμένος γονότυπος (4G/4G) είναι σπανιότερος στις ασθενείς από ό,τι στην ομάδα ελέγχου (ρ=0.014). Ανάλυση με τη μέθοδο της γραμμικής παλινδρόμησης (linear regresion) έδειξε ότι το επίπεδο της πρωτεΐνης C, η ομοζυγωτία για τον πολυμορφισμό και η ηλικία της ασθενούς είναι οι μόνοι σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες για τη δραστηριότητα του PAI. Η πρωτεΐνη C είναι υπεύθυνη για το 22% των μεταβολών της δραστηριότητας του PAI, ενώ ο γονότυπος 4G/4G μόνο για το 6%. Σε 74.2% των ασθενών του δείγματος μας (95% διάστημα εμπιστοσύνης 66.3 - 82.0) δε στάθηκε δυνατό να βρεθεί κάποιος αποδεκτός αιτιολογικός παράγοντας. Από την ομάδα αυτή, 41 γυναίκες πέτυχαν κύηση της οποίας είναι γνωστή η έκβαση σε διάστημα ενός έτους μετά τη διερεύνηση. Αν εξαιρέσουμε τις 2 περιπτώσεις στις οποίες σημειώθηκε εξωμήτριος κύηση, το συνολικό ποσοστό επιτυχίας ήταν 79.5% (95% διάστημα εμπιστοσύνης 66.8-92.1). Αν και το μικρό μέγεθος αυτής της ομάδας καθιστά απαγορευτική την επίσημη στατιστική ανάλυση, μία απλή περιγραφική ανάλυση δείχνει ότι η πρόγνωση σε επόμενη κύηση εξαρτάται κυρίως από την ηλικία της ασθενούς και τον αριθμό των προηγούμενων αποβολών.
Κατανομή του κλωστηριδίου του διαθλαστικού ( clostridium perfringens) στο υδάτινο περιβάλλον και συσχέτιση του με άλλους παράγοντες και μικροοργανισμούς
Authors: Τσιότσιας Αρσένης
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση της κατανομής του κλωστηριδίου του διαθλαστικού (C.perfringens) σε υδάτινα οικοσυστήματα, όπως των λιμνών Καστοριάς και Ιωαννίνων, των ποταμών Βοϊδομάτη, Αώου, Λούρου, Καλαμά καθώς και του ρέματος Σουλού Πτολεμαΐδας. Συγκεκριμένα εξετάστηκε η κατανομή του βακτηρίου αυτού σε τρία επίπεδα. Σε επίπεδο χώρου (χωρική κατανομή) με απώτερο σκοπό να καταδειχθούν σημειακές και μη σημειακές πηγές κοπρανώδους μόλυνσης, δεδομένου ότι το βακτήριο αυτό αποτελεί δείκτη κοπρανώδους μόλυνσης. Σε επίπεδο χρόνου (χρονική κατανομή) με απώτερο σκοπό να εξαχθούν πληροφορίες για τον κύκλο ζωής του βακτηρίου, καθώς και για τον τύπο των οικοσυστημάτων (ανοιχτά-κλειστά συστήματα). Σε επίπεδο συσχετίσεων με βιοτικούς και αβιοτικούς παράγοντες. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για την πραγματοποίηση της διατριβής αυτής είναι η μέθοδος του υγρού θρεπτικού μέσου LS, η μέθοδος FISH (Fluorescence in situ hybridization) και μετρήσεις φυσικοχημικών παραμέτρων. Τα αποτελέσματα από την παρούσα διατριβή καταδεικνύουν το κλωστηρίδιο το διαθλαστικό ως αξιόλογο δείκτη κοπρανώδους μόλυνσης. Επίσης τα πρότυπα κατανομής (γενικής, χρονικής, χωρικής) που απορρέουν από τη διατριβή αυτή μπορούν να χρησιμεύσουν ως εργαλεία πρόβλεψης αφ’ ενός για τον τύπο των οικοσυστημάτων (ανοιχτά-κλειστά συστήματα) και αφ’ ετέρου για τον βαθμό κοπρανώδους μόλυνσής τους.
Εναπόθεση και ηλεκτρικός χαρακτηρισμός δομών κολλοειδών νανοσωμάτων Au
Authors: Ζώη Αργυρώ
Published: August 2021

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής ήταν η οργανωμένη και συστηματική εναπόθεση κολλοειδών σωματιδίων, όπως νανοσωματίδια Au και μικροκρύσταλλοι K₂SO₄ με επικάλυψη νανοσωματιδίων (ΝΑ) Au, σε επιφάνειες Si και η μελέτη των ηλεκτρικών ιδιοτήτων τους, με στόχο την εφαρμογή τους σε διατάξεις αισθητήρων. Οι κολλοειδείς μικροκρύσταλλοι K₂SO₄ επικαλυμμένοι με ΝΑ Au εναποτέθηκαν επιλεκτικά στο εσωτερικό εγχαραγμένων γραμμών σχήματος V, λόγω τριχοειδών και ηλεκτροστατικών δυνάμεων. Τα κολλοειδή ΝΣ Au οργανώθηκαν μεταξύ ηλεκτροδίων εφαρμόζοντας ηλεκτρικό πεδίο και τις τεχνικές ηλεκτροφόρησης και διηλεκτροφόρησης. Τα ΝΑ Au διαμέτρου 5nm με σταθεροποιητή το πεπτίδιο της θειοπρονίνης δημιούργησαν ένα ομογενές στρώμα μεταξύ ηλεκτροδίων με τη μέθοδο της ηλεκτροφόρησης και εμφάνισαν αγωγιμότητα μεταπήδησης (hopping). Τα ΝΑ Au διαμέτρου 40nm με κιτρικό σταθεροποιητή σχημάτισαν αγώγιμα νήματα πλάτους ορισμένων εκατοντάδων nm και μήκους μέχρι 10μm, μεταξύ ηλεκτροδίων τα οποία σχηματοποιήθηκαν σε εγχαραγμένα υποστρώματα Si.
Επίδραση της πρόσληψης πρωτεϊνών και λίπους στην δραστηριότητα του καρδιακού αυτόνομου νευρικού συστήματος σε παχύσαρκες γυναίκες
Authors: Παυλάτος Σπυρίδων
Published: August 2021

Στην παρούσα μελέτη εξετάσαμε την επίδραση της κατανάλωσης δύο διαφορετικών ισοθερμιδικών γευμάτων, ενός πλουσίου σε πρωτεΐνες και ενός πλουσίου σε λίπος, στη δραστηριότητα του καρδιακού αυτονόμου νευρικού συστήματος, στην ειδική δυναμική ενέργεια της τροφής και στην οξείδωση των θρεπτικών συστατικών σε νορμοβαρή και παχύσαρκα άτομα. Εξετάστηκαν συνολικά τριάντα (30) γυναίκες (15 νορμοβαρείς και 15 παχύσαρκες, μέση ηλικία 38,7±6,4 vs 39,5±10,2 έτη και μέσο ΔΜΣ 23,0±2,1 vs 37,2±8,3 Kg/m² αντίστοιχα) σε δύο διαφορετικές ημέρες. Κατά τη μία εξέταση κατανάλωσαν ένα πλούσιο σε πρωτεΐνες γεύμα (συνολικής θερμιδικής απόδοσης 484,4 Kcal, πρωτεΐνες: 102,4 g, υδατάνθρακες: 18,34 g, λίπος: 0,16 g) ενώ κατά τη δεύτερη ένα πλούσιο σε λίπος γεύμα (συνολικής θερμιδικής απόδοσης 485,26 Kcal, πρωτεΐνες: 11,77 g, υδατάνθρακες: 20,85 g, λίπος: 39,42 g). Τα δύο γεύματα δόθηκαν με τυχαία σειρά και σε χρονικό διάστημα περίπου δύο εβδομάδων μεταξύ τους. Παράμετροι του καρδιακού αυτονόμου νευρικού συστήματος (ισχύς της χαμηλής συχνότητας LF, ισχύς της υψηλής συχνότητας HF, και ο λόγος LF/HF ο οποίος αποτελεί μια εκτίμηση της ισορροπίας συμπαθητικού-παρασυμπαθητικού στο καρδιακό επίπεδο) υπολογίστηκαν με τη χρήση βραχείας φασματικής ανάλυσης της μεταβλητότητας του καρδιακού ρυθμού. Η ειδική δυναμική ενέργεια της τροφής και η οξείδωση των θρεπτικών συστατικών μετρήθηκαν και υπολογίστηκαν μέσω της έμμεσης θερμιδομετρίας. Η κατανάλωση των γευμάτων της μελέτης δεν προκάλεσε κάποια σημαντική μεταβολή στις παραμέτρους της δραστηριότητας του καρδιακού αυτονόμου νευρικού συστήματος σε κάποια από τις δύο ομάδες ατόμων της μελέτης όπως επίσης καμία σημαντική διαφορά δεν παρατηρήθηκε μεταξύ νορμοβαρών και παχυσάρκων γυναικών μετά την κατανάλωση είτε του πλουσίου σε πρωτεΐνες είτε του πλουσίου σε λίπος γεύματος. Η ειδική δυναμική ενέργεια της τροφής ήταν σημαντικά αυξημένη (περίπου στο τριπλάσιο) μετά την κατανάλωση του πλουσίου σε πρωτεΐνες γεύματος σε σύγκριση με το πλούσιο σε λίπος γεύμα, όμως καμία σημαντική διαφορά δεν βρέθηκε μεταξύ νορμοβαρών και παχυσάρκων ατόμων. Επιπρόσθετα, οι ρυθμοί οξείδωσης των θρεπτικών συστατικών δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων της μελέτης. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν για πρώτη φορά ότι η κατανάλωση είτε ενός αμιγώς πλουσίου σε πρωτεΐνες γεύματος είτε ενός αμιγώς πλουσίου σε λίπος γεύματος δεν επηρεάζουν τη δραστηριότητα του αυτονόμου νευρικού συστήματος στο καρδιακό επίπεδο. Επιπλέον, η ειδική δυναμική ενέργεια της τροφής και οι ρυθμοί οξείδωσης των θρεπτικών συστατικών δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των νορμοβαρών και παχυσάρκων ατόμων, υποδηλώνοντας ότι αυτοί οι μηχανισμοί παραμένουν ανέπαφοι στην παχυσαρκία. Όμως η υψηλότερη θερμογενετική απόδοση (κατά 43 Kcal) μετά την κατανάλωση πλουσίου σε πρωτεΐνες γεύματος μπορεί να καταλήξει μακροπρόθεσμα σε μείωση του σωματικού βάρους κατά δύο περίπου κιλά σε ένα έτος.
Η παιδεία στην Κρήτη κατά το αρχείο της χριστιανικής δημογεροντίας Λασιθίου (1869-1898)
Authors: Πατεράκης Γεώργιος
Published: August 2021

Στόχος της Έρευνας: Η σύνθεση της εικόνας της Παιδείας στην Κρήτη κατά την περίοδο 1869-1898. Μεθοδολογία: Αρχειακή έρευνα με τη χρήση Η/Υπολογιστή. Ψηφιακή αποτύπωση υλικού, μελέτη ευρημάτων, απομνημείωση πληροφοριών. Συμπεράσματα: Οι αρχικές, δικαστικής φύσεως, αρμοδιότητες του θεσμού της Δημογεροντίας, επεκτάθηκαν προοδευτικά και σε εκπαιδευτικά θέματα. Ο «Διοργανισμός των εν Κρήτη Ιερών Μονών» (1870) της εκχώρησε αρμοδιότητες οργάνωσης και διοίκησης υποτυπώδους εκπαιδευτικού συστήματος Αλληλοδιδακτικών και Ελληνικών Σχολείων, που λειτούργησε κατά τον «Κανονισμό των κατά το Τμήμα Ηρακλείου Κρήτης ιδρυθέντων Δημοτικών Σχολείων», με χρηματοδότηση από τα έσοδα της μοναστηριακής περιουσίας. Υποσκελίζοντας τις Δημογεροντίες, ο περί Παιδείας Νόμος (1881) αναδιοργάνωσε την εκπαίδευση, θεσμοθετώντας τις Εφορείες των Εκπαιδευτηρίων (Δημοτική, Επαρχιακή, Τμηματική) ως κατ' εξοχήν εκπαιδευτικές αρχές. Από μοναστηριακά έσοδα, ιδρύθηκε πλήρες, τετρατάξιο το Γυμνάσιο Νεαπόλεως (1884), ισότιμο των ελληνικών γυμνασίων. Η μείωση της απόδοσης των μοναστηριακών γαιών όμως στη συνέχεια είχε προκαλέσει οικονομικό έλλειμμα που επηρέαζε τη λειτουργία των σχολείων από τις αντιδράσεις των απλήρωτων εκπαιδευτικών. Ο περί Παιδείας Νόμος του 1889 έτεινε να «...συμπληρώσει τα εν τω κανονισμών της παιδείας χάσματα». Η ανάμιξη των εκπαιδευτικών στα κομματικά, κατά την κορύφωση των πολιτικών παθών στην Κρήτη, δημιούργησε επιπλέον προβλήματα στην εκπαίδευση, που αντιμετώπιζε ήδη οικονομικό αδιέξοδο. Οι επαναστάσεις 1895-97 ανέστειλαν τη λειτουργία των σχολείων. Όταν έπαψε να υφίσταται ο θεσμός της Δημογεροντίας Λασιθίου 1897, το Αρχείο της σίγησε. Τα σχολεία υπολειτούργησαν τότε, με φροντίδα των Ενοριακών Επιτροπών, μέχρι τη σύσταση του πολιτεύματος της Κρητικής Πολιτείας 1898.
Καρδιοαναπνευστικές προσαρμογές σε μεταβολές θέσης
Authors: Γαλάνης Δημήτριος
Published: August 2021

Στόχος: Η μελέτη των καρδιαγγειακών και αναπνευστικών προσαρμογών στα πρώτα στάδια ανάρροπης θέσης (HDT) -15° και -30° σε υγιείς άρρενες εθελοντές για χρονικό διάστημα 75 min απώτερος. Στόχος η ερμηνεία των μηχανισμών των προσαρμογών αυτών και η δημιουργία μιας βάσης δεδομένων για άλλες παθοφυσιολογικές μελέτες των εφεδρειών ασθενών με ήπια καρδιολογικά ή αναπνευστικά προβλήματα. Μέθοδοι: 33 υγιείς άρρενες εθελοντές υπεβλήθησαν σε μέτρηση της αρτηριακής πίεσης, του καρδιακού ρυθμού, της μέγιστης ταχύτητας των καρωτίδων αρτηριών, ηλεκτροκαρδιογραφικό και σπιρομετρικό έλεγχο σε οριζόντια, -15° και -30° θέση. 54 υγιείς άρρενες εθελοντές υπεβλήθησαν σε υπερηχογραφικό έλεγχο σε οριζόντια, -15° και -30° θέση. 33 υγιείς άρρενες υπεβλήθησαν σε αιμοληψία δείγματος για ορμονικό έλεγχο πριν και μετά τη δράση της HDT. Αποτελέσματα: Με την επίδραση της ανάρροπης θέσης προκαλείται μείωση των τιμών του καρδιακού ρυθμού, αύξηση της συστολικής και διαστολικής πίεσης, αύξηση της διαμέτρου της δεξιάς κοιλίας, αύξηση του κύματος Α της τριγλώχινος και του Ε της μιτροειδούς, ελάττωση των αναπνευστικών λειτουργικών παραμέτρων. Δεν παρατηρήθηκε αλλαγή στη καρδιακή παροχή και τις ορμόνες (FT3, TSH, Aldo, Cort).
Διερεύνηση νέων προγνωστικών δεικτών σε καρκινώματα του λάρυγγα
Authors: Ρηγοπούλου Ασπασία
Published: August 2021

Το τελικό μήκος των τελομεριδίων είναι το αποτέλεσμα μιας δυναμικής διεργασίας που κύρια ρυθμίζεται από τον μηχανισμό αρνητικής παλίνδρομης επίδρασης του παράγοντα πρόσδεσης των τελομεριδιακών επαναλήψεων (TRF1), ο οποίος αναστέλλει τη δράση της τελομεράσης στα κύτταρα όπου αυτή είναι ενεργή. Στην προσπάθεια μας να ερευνήσουμε δείκτες αύξησης των κακοηθών όγκων σαν πιθανούς προγνωστικούς παράγοντες σε καρκινώματα του λάρυγγα, μελετήσαμε την έκφραση του δείκτη TRF1 και τον δείκτη κυτταρικού πολλαπλασιασμού Ki67 σε 96 διηθητικά πλακώδη καρκινώματα του λάρυγγα. Χρησιμοποιήθηκε η τυπική μέθοδος ανοσοϊστοχημικής χρώσης τριών σταδίων σε τομές παραφίνης με τα κατάλληλα, υψηλής ειδικότητας, πολυκλωνικά αντισώματα. Η εκτίμηση της ανοσοϊστοχημικής χρώσης των δύο δεικτών στα καρκινικά κύτταρα καθώς και τα μορφομετρικά χαρακτηριστικά των κακοηθών πυρήνων των κυττάρων επεξεργάστηκαν με τη μέθοδο ανάλυσης εικόνας. Μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε για την διερεύνηση των αποτελεσμάτων των χρώσεων και την ανίχνευση των πιθανών συσχετίσεων των δεικτών TRF1 και Ki67 με τους κλασικούς κλινικοπαθολογικούς παράγοντες των καρκινωμάτων, περιλαμβανομένων των μορφομετρικών χαρακτηριστικών των πυρήνων καθώς και την ελευθέρας νόσου επιβίωση των ασθενών. Ο δείκτης Ki67 συσχετίσθηκε θετικά με την προχωρημένη ηλικία των ασθενών, με την ύπαρξη λεμφογενών μεταστάσεων καθώς επίσης και με την πρώιμη υποτροπή. Δεν υπήρξε συσχέτιση της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης του δείκτη TRF1 και της πολλαπλασιαστικής ικανότητας των κυττάρων του όγκου. Ο δείκτης TRF1 εκφράστηκε σε ποσοστό 55,2% των περιπτώσεων και συσχετίσθηκε θετικά μόνο με το μέγεθος του όγκου. Η πολυπαραγοντική στατιστική ανάλυση επέδειξε τις λεμφογενείς μεταστάσεις και την ανοσοϊστοθετική χρώση του δείκτη Ki67 (>20%) σαν σημαντικούς προγνωστικούς παράγοντες υποτροπής. Η αυξημένη ανοσοϊστοθετική χρώση του δείκτη Ki67 φαίνεται να είναι ένας υποσχόμενος δείκτης για την επιθετικότητα των όγκων στα καρκινώματα του λάρυγγα. Ύστερα από κάποιο σημείο στην φυσική πορεία του όγκου φαίνεται ότι η σταθεροποίηση της αύξησης του δεν εξαρτάται από τον ανεξέλεγκτο κυτταρικό πολλαπλασιασμό, αλλά από την ανοσοέκφραση του TRF1. Εάν το τελευταίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην καθημερινή πράξη για την αναγνώριση των αθάνατων κυττάρων είναι άξιο περαιτέρω έρευνας.