Ανάπτυξη της οπτικής λειτουργίας πρόωρων βρεφών που δεν παρουσιάζουν δυσμενείς προγνωστικούς παράγοντες
Authors: Μαυρομιχάλη Μαρία 
Published: January 2014

Σκοπός της μελέτης ήταν η εκτίμηση της ανάπτυξης της οπτικής λειτουργίας σε πρόωρα βρέφη χωρίς δυσμενείς προγνωστικούς παράγοντες. Μελετήθηκαν 102 βρέφη με ηλικία κύησης<34 εβδομάδες και 50 τελειόμηνα (ομάδα μαρτύρων) .Η επιλογή γινόταν στη νεογνική ηλικία και η εκτίμηση στον 12ο και 15ο μήνα διορθωμένης ηλικίας (ΔΗ). Καταγράφονταν τα περιγεννητικά και νεογνικά προβλήματα. Γινόταν βυθοσκόπηση, υπερηχογράφημμα εγκεφάλου, νευρολoγική εξέταση (Dubowitz) και αναπτυξιακός έλεγχος (Denver test). Ο οφθαλμολογικός έλεγχος περιλάμβανε έλεγχο οπτικής οξύτητας, διαθλαστικών διαταραχών, ευαισθησίας αντιθέσεων και στραβισμού και VFA-Κ test. Περαιτέρω έλεγχος συμπεριλάμβανε ηλεκτροφυσιολογική εκτίμηση της οπτικής λειτουργίας (ηλεκτροαμφιβληστροειδογράφημα και oπτικά προκλητά δυναμικά) και μαγνητική τομογραφία σε παρουσία σχετικών ενδείξεων.Tα πρόωρα βρέφη ταξινομήθηκαν σε δυο υποομάδες: υποομάδα Ι με ΗΚ≥ 32 εβδομάδες και υποομάδα ΙΙ με ΗΚ<32 εβδομάδες. Τα τελειόμηνα δεν παρουσίασαν περιγεννητικά προβλήματα. Όλες οι οπτικές λειτουργίες υπολείπονταν στα πρόωρα συγκριτικά με τα τελειόμηνα στον 12ο μήνα , αλλά στατιστικά σημαντικές ήταν οι διαφορές για το VFA-K test. Από τον 12ο μέχρι τον 15ο μήνα, η οπτική οξύτητα και η συχνότητα στραβισμού παρέμειναν σταθερές, η συχνότητα σημαντικών διαθλαστικών ανωμαλιών αυξήθηκε, ενώ η ευαισθησία αντιθέσεων και το VFΑ-K βελτιώθηκαν. Συγκριτικά με τα τελειόμηνα, στον 15ο μήνα , οι οπτικές λειτουργίες υπολείπονταν στα πρόωρα, αλλά οι διαφορές ήταν σημαντικές μόνο για τη συχνότητα σημαντικών διαθλαστικών ανωμαλιών (p=0.007) και το VFA-K test (p=0.049). Όλες οι μεμονωμένες παράμετροι οπτικής λειτουργίας υπολείπονταν στα πρόωρα με ΗΚ<32 εβδομάδες συγκριτικά με τα μεγαλύτερα πρόωρα, αλλά οι διαφορές ήταν στατιστικά σημαντικές μόνο για το VFA-K test. Η σύγκριση μεταξύ τελειόμηνων και πρόωρων με ΗΚ≥32 εβδομάδες έδειξε ότι μόνο η συχνότητα σημαντικών διαθλαστικών ανωμαλιών στον 15ο μήνα ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στα πρόωρα (p=0.04). Από τη σύγκριση μεταξύ τελειόμηνων και πρόωρων με ΗΚ<32 εβδομάδες προέκυψε ότι τα πρόωρα είχαν υψηλότερη συχνότητα σημαντικών διαθλαστικών ανωμαλιών (p=0.006), χαμηλότερο ποσοστό από αυτά μπορούσε να αναγνωρίσει κάρτες με αντίθεση 10% στους 15 μήνες (p=0.039) και είχαν σημαντικά χαμηλότερο VFΑ-K στους 12 (p=0.005) και 15 μήνες (p=0.009). Η νευρολογική εξέταση ήταν παθολογική σε 13 βρέφη τον 12ο και σε 3 τον 15ο μήνα. Το Denver test ήταν παθολογικό σε 27 βρέφη τον 12ο και σε 11 τον 15ο μήνα . Τα τελειόμηνα είχαν φυσιολογική νευροανάπτυξη. Σε σύγκριση με τα τελειόμηνα, τα πρόωρα παρουσίαζαν υψηλότερη συχνότητα παθολογικών ευρημάτων από τη νευρολογική εξέταση στους 12 μήνες (p=0.005), το Denver test στους 12 (p<0.0001) και 15 (p=0.016) και τα προκλητά δυναμικά (p=0.001).Η σύγκριση των υποομάδων έδειξε ότι τα πρόωρα με ΗΚ < 32 εβδομάδες είχαν σημαντικά υψηλότερη συχνότητα παθολογικών ευρημάτων στον αναπτυξιακό έλεγχο (p=0.02) στους 12 μήνες. Η συχνότητα στραβισμού ήταν αυξημένη στα βρέφη με παθολογικό Denver test στους 12 μήνες (p=0.029). Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της μελέτης υποστηρίζουν την άποψη ότι η πρόωρη έκθεση σε οπτικά ερεθίσματα δεν επιταχύνει την οπτική ωρίμανση. Αντίθετα, η προωρότητα συσχετίζεται με διαταραχές συγκεκριμένων οπτικών παραμέτρων στους 12 και 15 μήνες . Το VFA-K test συμβάλλει στην ανίχνευση των διαταραχών της οπτικής λειτουργίας στα πρόωρα. Τα ευρήματά μας επισημαίνουν η σημασία της τακτικής παρακολούθησης της οπτικής λειτουργίας των προώρων βρεφών σε όλη τη διάρκεια ανάπτυξης τους.