The effects of exercise training or bariatric surgery on physical functioning, sleep disorders, and quality of life in individuals living with obesity
Authors: Γκιλυάνα Μάριλυν 
Published: July 2024

Η παχυσαρκία αποτελεί παγκόσμιο πρόβλημα υγείας με σοβαρές επιπτώσεις στα άτομα και τα συστήματα υγείας. Αυτή η μελέτη είχε ως στόχο να διερευνήσει τις επιδράσεις της άσκησης ή της βαριατρικής χειρουργικής σε διάφορες πτυχές της υγείας και της ευημερίας σε άτομα που ζουν με παχυσαρκία. Εξετάστηκαν οι αλλαγές στον Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), τη φυσική κατάσταση, την Ποιότητα Ζωής (QLI), τις Διαταραχές Ύπνου (SD) και τις συνήθειες πρόσληψης τροφής και δραστηριότητας (REAP) σε τρεις ομάδες: Ομάδα άσκησης, Ομάδα βαριατρικής χειρουργικής και Ομάδα ελέγχου. Μέθοδοι: Άτομα με παχυσαρκία χωρίς συναφή χρόνια ασθένεια προσκλήθηκαν να συμμετάσχουν στη μελέτη από δύο τοπικές κλινικές για την αντιμετώπιση βάρους και έναν ανώτατο εκπαιδευτικό οργανισμό. Εβδομήντα ένα άτομα πληρούσαν αρχικά τα κριτήρια, από τους οποίους 23 είχαν προγραμματιστεί για βαριατρική επέμβαση και συμπεριλήφθηκαν στην ομάδα βαριατρικής χειρουργικής (BS, n=23), η οποία αξιολογήθηκε στην αρχή και έξι μήνες μετά την επέμβαση. Τα υπόλοιπα 48 άτομα κατανεμήθηκαν τυχαία σε ομάδα άσκησης (EX, n=25) και σε ομάδα ελέγχου (C, n=23). Όλοι οι συμμετέχοντες αξιολογήθηκαν στην αρχή και στους έξι μήνες για τον ΔΜΣ, την αναλογία μέσης-περιφέρειας, την δύναμη χειρολαβής, την ευελιξία της πλάτης και των ποδιών, το τεστ περπατήματος έξι λεπτών, καθώς και με τα ερωτηματολόγια QLI, SDQ και REAP. Η ομάδα άσκησης EX ακολούθησε πρόγραμμα άσκησης 3-4 φορές την εβδομάδα, για μία ώρα κάθε φορά, για έξι μήνες. Το πρόγραμμα περιλάμβανε συνεδρίες μέτριας έως μεγάλης έντασης. Οι στατιστικές αναλύσεις περιλάμβαναν ANOVA, δοκιμές Chi-Square και τιμές p για την αξιολόγηση των διαφορών μεταξύ των ομάδων. Αποτελέσματα: Εξήντα εννέα άτομα ολοκλήρωσαν το πρόγραμμα και περιλήφθηκαν στην ανάλυση: 52 γυναίκες (82,6%) και 17 άνδρες (17,4%). Οι ομάδες EX και BS παρουσίασαν σημαντική μείωση στον ΔΜΣ σε έξι μήνες (p < 0,05). Η ομάδα EX παρουσίασε σημαντική βελτίωση στη δύναμη χειρολαβής κατά 16% (p = 0,001), ενώ η ομάδα BS σημείωσε μείωση κατά 20%. Και οι δύο ομάδες παρέμβασης βελτίωσαν σημαντικά την αντοχή στο περπάτημα (p < 0,001), αυξάνοντας την απόσταση περπατήματος κατά 19% για την ομάδα EX και 31% για την ομάδα BS. Η περίμετρος μέσης και περιφέρειας (p < 0,05) βελτιώθηκε κατά 8% και 7% για την ομάδα EX, ενώ για την ομάδα BS η βελτίωση ήταν 15% και 13% αντίστοιχα. Τα σκορ QLI αποκάλυψαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων, με την ομάδα ελέγχου C να αναφέρει συνεχώς χαμηλότερα σκορ (p < 0,001). Η ομάδα C επίσης εμφάνισε χειρότερα αποτελέσματα στην αξιολόγηση για τις συνήθειες πρόσληψης τροφής και δραστηριότητας (p < 0,001). Δεν βρέθηκαν σημαντικές συσχετίσεις στις διαστάσεις διαταραχών ύπνου. Η ομάδα EX φάνηκε να έχει θετική επίδραση στις ψυχιατρικές διαταραχές, ενώ στην ομάδα BS εντοπίστηκαν περισσότερα άτομα με ψυχιατρικές διαταραχές. Συμπεράσματα: οι παρεμβάσεις άσκησης και βαριατρικής επέμβασης οδήγησαν σε μειώσεις στον ΔΜΣ, με τη βαριατρική χειρουργική να παρουσιάζει μεγαλύτερη μείωση. Η άσκηση βελτίωσε τη φυσική κατάσταση και την ποιότητα ζωής, υπογραμμίζοντας το δυναμικό της να ενισχύσει τη συνολική ευημερία. Η ομάδα EX έδειξε μεγαλύτερες βελτιώσεις στη δύναμη χειρολαβής σε σύγκριση με την ομάδα BS, υποδεικνύοντας ότι οι χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να βελτιώσουν τη σύσταση του σώματος αλλά όχι τη μυϊκή φυσική κατάσταση. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν την ανάγκη για εξατομικευμένες επιλογές παρέμβασης στη διαχείριση της παχυσαρκίας, λαμβάνοντας υπόψη τους ατομικούς στόχους υγείας. Η μελέτη επίσης προτείνει τη σημασία της αξιολόγησης ψυχολογικών παραγόντων και της ποιότητας ζωής στις παρεμβάσεις για την παχυσαρκία. Περαιτέρω έρευνα θα πρέπει να διερευνήςει τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις και τους κινδύνους που συνδέονται με τη βαριατρική χειρουργική για να παρέχει μια πιο ολοκληρωμένη κατανόηση των επιλογών θεραπείας της παχυσαρκίας.Λέξεις κλειδιά : Παχυσαρκία, Άσκηση, Φυσική λειτουργία, Ποιότητα ζωής, Διαταραχές ύπνου, Συμπεριφορά πρόσληψης τροφής και δραστηριότητας.