Συσχέτιση των γδτ κυττάρων του περιφερικού αίματος με αυτόματες αποβολές σε γυναίκες με χλαμυδιακές λοιμώξεις
Authors: Βοσκάκης Ιερώνυμος 
Published: September 2021

Οι λοιμώδεις παράγοντες έχουν αποδεδειγμένα επίδραση στην αναπαραγωγική λειτουργία, την οποία είναι δυνατόν να διακόψουν σχεδόν σε οποιοδήποτε στάδιο. Τα χλαμύδια (κυρίως τα Chlamydia trachomatis), αποτελούν ένα από τα κύρια παθογόνα που προκαλούν λοιμώξεις στο γυναικείο γεννητικό σύστημα, ευθυνόμενα για ένα ευρύ φάσμα κλινικών εκδηλώσεων. Μολονότι δεν υπάρχει συμφωνία των μελετών για τη συσχέτισή τους με αυτόματες αποβολές, υπάρχουν αρκετές ενδείξεις που συνηγορούν για την αρνητική επίδρασή τους στην εξέλιξη της κύησης (αυτόματες αποβολές ή επανειλημμένες αυτόματες αποβολές - ΕΑΑ) πιθανότερο προκαλώντας μια έντονη φλεγμονή και μητρική αντι-εμβρυϊκή αντίδραση.Τα Τ κύτταρα παίζουν κεντρικό ρόλο στην ειδική ανοσιακή απάντηση αναγνωρίζοντας με τον ειδικό διμερή υποδοχέα που διαθέτουν (T cell receptor – TcR) τα αντιγόνα που τους παρουσιάζουν τα αντιγονοπαρουσιαστικά κύτταρα. Σε ποσοστό περίπου 90% φέρουν TcR που αποτελείται από μια αλυσίδα α και μια β ενώ ένα μικρότερο ποσοστό (πολύ λίγα στους ιστούς και 1-10% στο περιφερικό αίμα) έχουν υποδοχέα με μια γ και μια δ αλυσίδα. Τα καθηλωμένα στους ιστούς εμφανίζουν φαινότυπο Vδ1+, ενώ τα κυκλοφορούντα γδΤ φαινότυπο Vδ2+. Στον άνθρωπο, τα περισσότερα περιφερικά γδ Τ-κύτταρα (μέχρι 70%) εκφράζουν Vγ9/Vδ2 TcR.Αν και το έμβρυο είναι κατά το ήμισυ «ξένο» ως προ τη μητέρα, οι περισσότερες κυήσεις δεν οδηγούνται σε ανοσολογική απόρριψη. Η μη απόρριψή του θεωρείται ότι είναι αποτέλεσμα μιας ειδικής ανοσιακής απάντησης, η οποία περιλαμβάνει την ενεργοποίηση ειδικών βοηθητικών Τ-λεμφοκυττάρων διαμορφώνοντας μία Th2 τύπου απάντηση κατά την οποία σχηματίζονται αντισώματα, τα οποία αποτρέπουν κυτταροτοξικές αντιδράσεις που θα έβλαπταν το έμβρυο. Αντίθετα, η ενεργοποίηση των Th1 λεμφοκυττάρων, δημιουργεί έντονη φλεγμονή η οποία οδηγεί σε λεμφοκυτταρική διήθηση της τροφοβλάστης και καταστροφή αυτής από κυτταροτοξικά κύτταρα και αντισώματα. Tο μεγαλύτερο ποσοστό των Τ-λεμφοκυττάρων του φθαρτού καθ΄όλη τη διάρκεια της κύησης αποτελείται από γδΤ-λεμφοκύτταρα με αλυσίδες Vγ1.4Vδ1. Αντίθετα, για περιπτώσεις αυτομάτων αποβολών και σε γυναίκες με ιστορικό ΕΑΑ έχει αναφερθεί υπερίσχυση στο φθαρτό των Vδ4 T-κυττάρων και προτίμηση του Vγ9Vδ2 TcR συνδυασμού στο αίμα. Με τα παραπάνω στοιχεία οδηγούμεθα στην υπόθεση ότι η υπερίσχυση των κυττάρων Vγ1.4Vδ1 και η αναγνώριση από αυτά τροφοβλαστικών αντιγόνων πιθανόν να οδηγεί στην ανάπτυξη της ευνοϊκής για την κύηση Th2 απάντησης, ενώ αντίθετα η υπερίσχυση των κυττάρων Vγ9Vδ2 και η αναγνώριση αντιγόνων (άλλων πέραν των τροφοβλαστικών), να έχει ως αποτέλεσμα ανάπτυξη Th1 απάντησης με έκκριση «τοξικών» για την τροφοβλάστη κυτταροκινών. Η φύση των τελευταίων αυτών αντιγόνων παραμένει άγνωστη. Εν τούτοις, η πιθανότητα να πρόκειται για μικροβιακά αντιγόνα αξίζει διερεύνησης δεδομένων των βιβλιογραφικών στοιχείων για τον ιδιαίτερο ρόλο που παίζουν τα γ9δ2 κύτταρα στην αναγνώριση μικροβιακών αντιγόνων.Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί, για πρώτη φορά, αν σε μια αντι-εμβρυϊκή αντίδραση που πιθανόν αναπτύσσεται παρουσία χλαμυδίων συμμετέχουν ειδικοί υποπληθυσμοί των γδΤ-λεμφοκυττάρων, που έχουν ενοχοποιηθεί για αυτόματες αποβολές.