Right to Interpretation in Relation to Unauthorised Border Crossing and Its
Criminalisation
Authors: Nikolajová Kupferschmidtová Elena 
Published: October 2022

The presented study offers an insight into the issue of penalties imposed within selected EU Member States for the unauthorised crossing of the borders of the respective Member States and the right of third-country nationals to communicate in their own language. The right to communicate in one‘s language as a procedural guarantee applies to a third-country national only in cases of necessary interpretation before the competent authorities. However, the question remains whether the respective rights can also be applied to the translation of documents in proceedings, in particular in cases where the Member State concerned impose fines
for crossing the national border illegally. At the same time, interpretation into the mother tongue remains an unanswered question.
National legislation regulating the above-mentioned issue varies greatly across the EU Member States. Thus, the primary objective
of the present study is to point out the diversity of severity of penalties imposed in the selected EU countries and to describe the impact it might have on providing language assistance for communication between third-country nationals and competent authorities.

W prezentowanym opracowaniu przybliżono problematykę kar nakładanych w wybranych państwach członkowskich UE za nieuprawnione przekraczanie granic poszczególnych państw członkowskich oraz prawa obywateli państw trzecich do porozumiewania się w ich własnym języku. Prawo do porozumiewania się we własnym języku jako gwarancja proceduralna ma zastosowanie do obywatela państwa trzeciego tylko w przypadkach konieczności tłumaczenia ustnego przed właściwymi organami. Pozostaje jednak pytanie, czy odpowiednie prawa można zastosować również do tłumaczenia dokumentów w postępowaniu, w szczególności w przypadkach, gdy dane państwo członkowskie nakłada grzywny za nielegalne przekroczenie granicy państwowej. Jednocześnie kwestią bez odpowiedzi pozostaje tłumaczenie ustne na język ojczysty. Przepisy krajowe regulujące powyższą kwestię różnią się znacznie w poszczególnych państwach członkowskich UE. Dlatego głównym celem niniejszego opracowania jest zwrócenie uwagi na zróżnicowanie surowości kar nakładanych w wybranych krajach UE oraz przedstawienie wpływu, jaki może to mieć na zapewnienie pomocy językowej w komunikacji między obywatelami państw trzecich a właściwymi organami.

In dem vorliegenden Beitrag werden die in ausgewählten EU-Mitgliedstaaten verhängten Strafen für das unerlaubte Überschreiten der Grenzen der einzelnen Mitgliedstaaten und das Recht von Drittstaatsangehörigen, in ihrer eigenen Sprache zu kommunizieren, näher untersucht. Das Recht auf Kommunikation in der eigenen Sprache als Verfahrensgarantie gilt für einen Drittstaatsangehörigen nur in den Fällen, in denen ein Dolmetschen vor den zuständigen Behörden erforderlich ist. Es stellt sich jedoch die Frage, ob die einschlägigen Rechte auch auf die Übersetzung von Schriftstücken in Verfahren angewandt werden können, insbesondere in Fällen, in denen der betreffende Mitgliedstaat Geldbußen für das illegale Überschreiten der nationalen Grenze verhängt. Gleichzeitig bleibt die Frage der Verdolmetschung in die Muttersprache unbeantwortet. Die nationalen Vorschriften zu diesem Thema sind in den einzelnen EU-Mitgliedstaaten sehr unterschiedlich. Daher besteht das Hauptziel dieses Beitrags darin, die Unterschiede in der Schwere der in ausgewählten EU-Ländern verhängten Bußgelder aufzuzeigen und zu veranschaulichen, welche Auswirkungen dies auf die Bereitstellung von sprachlicher Unterstützung für die Kommunikation zwischen Drittstaatsangehörigen und den zuständigen Behörden haben kann.

В представленном исследовании подробно рассматривается вопрос о санкциях, применяемых в отдельных государствах-членах ЕС за несанкционированное пересечение границ отдельных государств-членов, и о праве граждан третьих стран на общение на родном языке. Право на общение на родном языке как процессуальная гарантия распространяется на гражданина третьей страны только в тех случаях, когда требуется устный перевод в компетентных органах. Однако остается вопрос, можно ли применять соответствующие права также для перевода документов в ходе судебного разбирательства, в частности, в случаях, когда соответствующее государство-член ЕС налагает штрафы за незаконное пересечение национальной границы. Одновременно перевод на родной язык остается вопросом без ответа. Национальные правила, регулирующие этот вопрос, значительно различаются в разных странах-членах ЕС. Поэтому основная цель данной работы - обратить внимание на различия в размере штрафов, налагаемых в отдельных странах ЕС, и представить, какое влияние это может оказывать на предоставление языковой помощи при общении между гражданами третьих стран и компетентными органами.