Η συμβολή των ανοσοϊστοχημικών ευρημάτων σε συνδυασμό με τα κλινικά και ιστολογικά ευρήματα στην πρόγνωση του καρκίνου του μαστού
Authors: Παπαευθυμίου Λαμπρινή 
Published: August 2021

Ο καρκίνος του μαστού εξακολουθεί να αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο των γυναικών παγκοσμίως. Το γεγονός ότι από την αρχή της εμφάνισης του αποτελεί μια συστηματική νόσο τον κάνει αντικείμενο μελέτης πολλών ειδικοτήτων. Μέχρι σήμερα δεν έχει αναδειχθεί κάποιος ειδικός προγνωστικός δείκτης, ο οποίος να επιτρέπει με ικανοποιητική ακρίβεια την εκτίμηση της έκβασης των ασθενών με καρκίνο του μαστού. Τα τελευταία χρόνια με τις σημαντικές προόδους που σημείωσαν η βιοχημεία και η μοριακή βιολογία έχουν απομονωθεί και έχουν μελετηθεί για την προγνωστική τους αξία διάφορες μεγαλομοριακές ουσίες. Ήδη στη συνήθη κλινική πράξη χρησιμοποιούνται κλασικοί προγνωστικοί παράγοντες όπως οι ορμονικοί υποδοχείς, καρκινικό αντιγόνο ( CEA) και το μονοκλωνικό αντίσωμα CA15-3. Στην παρούσα μελέτη έγινε προσπάθεια να ανιχνευτούν νέοι δείκτες, που θα μπορούν να προβλέψουν πρώιμα την υποτροπή και να συνδυαστούν με τους κλασικούς προγνωστικούς παράγοντες. Σε 100 ασθενείς με καρκίνο του μαστού μετρήθηκαν: η πρωτεϊνική έκφραση των ογκογονιδίων HER2 και p53. Για τις μετρήσεις χρησιμοποιήθηκε η ανισοϊστοχημική μέθοδος. Τα αποτελέσματα αυτών των μετρήσεων επεξεργάστηκαν στατιστικά. Για τις συσχετίσεις των δεικτών χρησιμοποιήθηκαν οι μέθοδοι Ρearson και 2-tailed sig.Από τη στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων της μελέτης όσον αφορά τις συσχετίσεις προέκυψαν τα παρακάτω:1.Η ηλικία έχει στατιστικά σημαντική συσχέτιση με το μέγεθος του όγκου και τη διήθηση των λεμφαδένων.2.Η διήθηση των λεμφαδένων δεν έχει στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την έκφραση του p53 και HER23.Οι οιστρογονικοί υποδοχείς δεν έχουν ισχυρή συσχέτιση με τους προγεστερονικούς υποδοχείς.4.Καμία συσχέτιση μεταξύ των p53 και HER2 στο νεοπλασματικό ιστό δεν ήταν σημαντική.5.Παρά το δυσμενή προγνωστικό ρόλο της ογκοπρωτεΐνης HER2 η ταυτόχρονη παρουσία των οιστρογονικών και προγεστερονικών υποδοχέων μειώνει το μεταστατικό δυναμικό των όγκων. 6.Οι όγκοι που παρουσιάζουν (ER+PR+) υποδοχείς τείνουν να μην έχουν λεμφαδενικές μεταστάσεις.7.Οι όγκοι που παρουσιάζουν (ER+PR+) υποδοχείς τείνουν να έχουν υπερέκφραση της ογκοπρωτεΐνης HER2-.8.Οι ασθενείς με όγκους που παρουσιάζουν PR+ τείνουν να έχουν μεγαλύτερη επιβίωση.9.Οι νεαρές ασθενείς με όγκους σταδίου Τ1 τείνουν να έχουν λεμφαδενικές μεταστάσεις.10. Το μέγεθος του όγκου είχε διαφορετική κατανομή ανάμεσα σε νεαρές και ηλικιωμένες ασθενείς με μικρότερη συχνότητα σε Τ4 όγκους στις νεαρές ασθενείς και μεγαλύτερη συχνότητα στους Τ1 όγκους. Οι νεαρές ασθενείς τείνουν να παρουσιάζουν όγκους με μικρότερο μέγεθος όγκου, το οπίο έρχεται σε αντίθεση με το δεδομένο πως οι νεαρές ασθενείς έχουν μεγαλύτερο μέγεθος όγκου κατά την διάγνωση.11. Ο τριπλά –αρνητικός φαινότυπος ήταν παρόν σε 24,3% των ασθενών και είναι σημαντικά συναρτημένος με την μεγαλύτερη ηλικία, το πιο προχωρημένο στάδιο κατά τη διάγνωση, χαμηλή ιστολογική διαφοροποίηση και μικρότερη επιβίωση. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν υψηλό ποσοστό από τριπλά-αρνητικούς όγκους.12. Οι ασθενείς με καρκίνο του μαστού στις νεαρές ηλικίες παρουσιάζουν μικρότερη 5ετή επιβίωση σε σχέση με μεγαλύτερες ηλικιακά ασθενείς.Ο σκοπός της αναζήτησης πιθανών προγνωστικών και προβλεπτικών μοριακών δεικτών στον καρκίνο του μαστού είναι η ενσωμάτωση και ευρεία χρησιμοποίηση τους στην κλινική πράξη, προσφέροντας τη δυνατότητα εξατομικευμένης – στοχευόμενης θεραπείας. Με βάση τα νεότερα δεδομένα στην θεραπευτική του καρκίνου και την εισαγωγή του όρου «στοχευόμενης θεραπείας» στην κλινική πράξη η περαιτέρω κατανόηση των βιολογικών οδών καρκινικής επέκτασης θα ταυτοποιήσει υποομάδες ασθενών με ανάγκη διαφορετικής αντιμετώπισης.