bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Συλλογή, καταγραφή και αξιολόγηση γενετικού υλικού που διαμορφώθηκε στη χώρα μας στο είδος vicia faba L.
Authors: Τερζόπουλος Παναγιώτης
Published: August 2021

Στόχος της διατριβής ήταν: α) η συλλογή εγχώριων πληθυσμών κουκιών, β) η ομαλοποίηση των πληθυσμών με τρόπο οικονομικό και δίνοντας βάρος στην απόδοση, γ) η πρόταση ενός προτύπου για τη διαχείριση εγχώριων πληθυσμών κουκιών, δ) ο χαρακτηρισμός και η αξιολόγησή τους και ε) η δημιουργία μιας παραμέτρου που θα βοηθά τους βελτιωτές να βρουν πληθυσμούς πλούσιους σε βαθμούς έκφρασης χαρακτηριστικών που είναι συχνά στη συλλογή ή σε ομάδα της συλλογής (που προέκυψαν μετά από ταξινόμηση). Έγιναν πειράματα σε περιβάλλοντα σε συνθήκες ξηρασίας και χωρίς την χρήση αγροχημικών. Τέλος η εύρεση της καταλληλότερης μεθόδου πολυμεταβλητής στατιστικής για τη ταξινόμηση γονοτύπων κουκιών με RAPD δεδομένα. Επιλέχθηκαν 56 εγχώριοι πληθυσμοί. Για την ομαδοποίηση χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα μόνο από την πρώτη χρονιά και έγινε συνδυασμός της Σύνθεσης Γειτόνων για 22 χαρακτηριστικά και της Ανάλυσης Κυρίων Συστατικών για 7 αγρονομικά που σχετίζονται με την απόδοση. Οι πληθυσμοί χαρακτηρίστηκαν χρησιμοποιώντας μορφολογικά χαρακτηριστικά ενώ αξιολογήθηκαν με αγρονομικά (από 4 περιβάλλοντα δεδομένα). Δημιουργήθηκε η παράμετρος R και βρέθηκε ως καταλληλότερη για RAPD δεδομένα η Σύνθεση Γειτόνων και Ανάλυση Κύριων Συντεταγμένων.
Η ανίχνευση μελανοκυττάρων στο περιφερικό αίμα ως δείκτης παρακλούθησης ασθενών με μελάνωμα υψηλού κινδύνου υπό θεραπεία με ιντερφερόνη
Authors: Κεφάλα Γεωργία
Published: August 2021

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες οι περιπτώσεις κακοήθους μελανώματος αυξάνονται σταθερά και υπάρχει άμεση ανάγκη να βρεθούν βιολογικοί παράγοντας ικανοί να δώσουν προγνωστικά στοιχεία για την κλινική συμπεριφορά της νόσου και τη βελτίωση της θεραπευτικής αντιμετώπισης της. Παρουσία κυττάρων μελανώματος σε δείγματα περιφερικού αίματος, θα μπορούσε να υποδηλώνει αυξημένο κίνδυνο υποτροπής. Προκειμένου να εξεταστεί η προγνωστική σημασία της παρουσίας κυκλοφορούντων στο περιφερικό αίμα μελανοκυττάρων, κατά την παρούσα εργασία μελετήθηκε η παρουσία του μεταγραφήματος του γονιδίου της τυροσινάσης, ενός σημαντικού ενζύμου της βιοσυνθετικής οδού της μελανίνης, με την τεχνική της Αλυσιδωτής Αντίδρασης Πολυμεράσης Αντίστροφης μεταγραφής (RT-PCR) στο περιφερικό αίμα ασθενών κλινικού σταδίου IIB και III, οι οποίοι βρίσκονταν υπό θεραπεία με υψηλή δόση ενισχυτικής ιντερφερόνης άλφα-2β, σε διαδοχικάχρονικά στάδια από την έναρξη της θεραπείας. Ολικό RNA απομονώθηκε από το κλάσμα των λευκοκυττάρων του περιφερικού αίματος, και ακολούθησε αντίστροφη μεταγραφή και ενίσχυση του cDNA με nested PCR. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώθηκαν με μεταφορά κατά Southern και υβριδισμό με ραδιενεργό ανιχνευτή. Η ευαισθησία της μεθόδου ελέγχθηκε με διαδοχικές αραιώσεις μελανοκυττάρων της κυτταρικής σειράς SK-mel28 και βρέθηκε ικανή να ανιχνεύει 1 SK-mel28 κύτταρο σε 10⁷ λευκοκύτταρα, μετά από μεταφορά κατά Southern και αυτοραδιογραφία. Τετρακόσια δέκα οκτώ δείγματα από εξήντα ασθενείς ελέγχθηκαν για έκφραση του γονιδίου της τυροσινάσης. Η δοκιμασία x² χρησιμοποιήθηκε για την εκτίμηση της συσχέτισης υποτροπής και αποτελεσμάτων της RT-PCR. Το ελεύθερο νόσου διάστημα καθώς και το ολικό διάστημα επιβίωσης αναλύθηκαν με τη μέθοδο Kaplan-Meir. Μία ή περισσότερες θετικές RT-PCRs κατά τη διάρκεια παρακολούθησης ήταν ο μόνος παράγοντας που βρέθηκε πως σχετίζεται στατιστικώς σημαντικά με μικρότερο διάστημα άνευ νόσουεπιβίωσης. Τα ευρήματα μας συνηγορούν πως η παρουσία κυκλοφορούντων μελανοκυττάρων είναι δείκτης υψηλού κινδύνου υποτροπής και βραχύτερης άνευ νόσου επιβίωσης. Η ενίσχυση του μεταγραφήματος της τυροσινάσης με τη μέθοδο της RT-PCR μπορεί να είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για την εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της συμπληρωματικής θεραπείας σε ασθενείς με μελάνωμα κλινικού σταδίου IIB και III.
Μη γραμμικές τεχνικές και αλγόριθμοι επεξεργασίας σήματος
Authors: Λιναρδάτος Διονύσιος
Published: August 2021

[…] Η παρούσα διατριβή αφορά την ανάπτυξη και χρησιμοποίηση προχωρημένων μη γραμμικών τεχνικών επεξεργασίας σήματος για τη μελέτη του ΗΕΓ σήματος. Οι τεχνικές που έχουν μέχρι σήμερα χρησιμοποιηθεί είναι κυρίως γραμμικές, ωστόσο έχει φανεί ότι σε πολλές περιπτώσεις η γραμμικότητα δεν είναι αρκετή για την εξήγηση των ιδιοτήτων του ΗΕΓ. Έτσι, δεδομένης και της πολυπλοκότητας που παρουσιάζει το ΗΕΓ, επιβάλλεται η εφαρμογή μη γραμμικών τεχνικών και η αναζήτηση της καταλληλότητας των μη γραμμικών μοντέλων για την περιγραφή του. Οι μη γραμμικές μέθοδοι που χρησιμοποιήσαμε περιλαμβάνουν τη μη γραμμική ανάλυση, τη μη γραμμική μοντελοποίηση καθώς και την εφαρμογή του μη γραμμικού ενεργειακού τελεστή για τη χρονοσυχνοτική ανάλυση της ΗΕΓ δραστηριότητας. Το ΗΕΓ που μελετήθηκε αφορά το ΗΕΓ ρουτίνας, δηλαδή τις καταγραφές που πραγματοποιούνται με τα μάτια κλειστά σε κατάσταση ηρεμίας και τα προκλητά δυναμικά, δηλαδή τις καταγραφές που πραγματοποιούνται ως αποτέλεσμα της απόκρισης σε κάποιο ερέθισμα. Οι καταγραφές πραγματοποιήθηκαν στην Νευρολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών (Αιγινήτειο Νοσοκομείο). Η διατριβή είναι οργανωμένη ως εξής: Αποτελείται από πέντε μέρη. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει την παρουσίαση εισαγωγικών στοιχείων που αφορούν την ηλεκτροεγκεφαλογραφία. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζονται οι μέθοδοι της μη γραμμικής ανάλυσης χρονοσειρών που περιλαμβάνουν την ανακατασκευή ελκυστών στο φασικό χώρο και τον υπολογισμό των αναλλοίωτων μεγεθών των φράκταλ διαστάσεων και των εκθετών Lyapunov. Ακολουθεί η εφαρμογή των μεθόδων σε ΗΕΓ δεξιόχειρων και αριστερόχειρων φυσιολογικών με σκοπό το διαχωρισμό τους. Στο τρίτο μέρος, αφού επιβεβαιώσουμε την ανεπάρκεια των γραμμικών μοντέλων να περιγράφουν σε όλες τις περιπτώσεις το ΗΕΓ σήμα, αναπτύσσουμε έναν αλγόριθμο για τη σύνθεση μη γραμμικών καταχωρητών ολίσθησης με ανάδραση, μοντέλο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την περιγραφή του ΗΕΓ σήματος. Στο τέταρτο μέρος μελετούμε την εξέλιξη στο χρόνο της δραστηριότητας των υψηλών ρυθμών του εγκεφαλογραφήματος κατά την καταγραφή προκλητών δυναμικών, χρησιμοποιώντας το μη γραμμικό ενεργειακό τελεστή. Η εξαγόμενη πληροφορία είναι ιδιαίτερης σπουδαιότητας για την κατανόηση του τρόπου συγχρονισμού των διαφόρων νευρώνων του εγκεφάλου με σκοπό την εκτέλεση κινήσεων. Τέλος, στο πέμπτο μέρος παρουσιάζονται τα συμπεράσματα της διατριβής.
Κυτταροκίνες στον ορό των νεογνών
Authors: Πρωτονοτάριου Ευθυμία
Published: August 2021

Η διδακτορική αυτή διατριβή αναφέρεται στη διερεύνηση της παρουσίας επιλεγμένων κυτταροκινών (IL-2, IL-4, IFN-γ, IL-1β, IL-6 και TNF-α) και των υποδοχέων τους (sIL-2R, SIL-4R, SIL-6R, sTNFRI και sTNFRII) που συνδέονται με την τύπου 1 (Th1) και 2 (Th2) ανοσιακή απάντηση και τη φλεγμονή, στον ορό της μητέρας (ΟΜ) κατά την έναρξη του τοκετού, στον ομφάλιο λώρο (ΟΛ), και στα νεογνά, την 1η (1Ν) και 5η ημέρα (5Ν) μετά τον τοκετό, με σκοπό την αξιολόγηση του ρόλου τους στην ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος κατά την πρώιμη νεογνική περίοδο. Το υλικό περιλαμβάνει 97 υγιή νεογνά και 52 επίτοκες σε τελειόμηνο φυσιολογική μονόδυμη κύηση, από περιστατικά της Β' Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής Π.Α. στο Αρεταίειο Νοσοκομείο. Οι προσδιορισμοί των κυτταροκινών και των υποδοχέων τους διεξήχθησαν με πολύ ευαίσθητες ανοσοενζυμικές τεχνικές (microelisa). Οι τιμές των κυτταροκινών και των υποδοχέων τους α) παρουσιάζουν σημαντικές μεταβολές κατά την περιγεννητική και την πρώιμη νεογνική περίοδο, β) είναι στατιστικώς σημαντικά υψηλότερες στα δείγματα ΟΛ, 1Ν και 5Ν, σε σχέση με τους ενήλικες, γ) εμφανίζουν απότομη άνοδο στα δείγματα 1 Ν, δ) στον ορό της μητέρας ή/και στα νεογνικά δείγματα εξαρτώνται σημαντικά από το είδος του τοκετού, με υψηλότερες στις περιπτώσεις φυσιολογικού κολπικού τοκετού, σε σχέση με την προγραμματισμένη καισαρική τομή. Παρατηρείται διαταραχή της σχέσης IFN-γ/IL-2 και ΙFN-γ/ΙL-4 στον ΟΛ, εις βάρος της IFN-γ η οποία βελτιώνεται την 5η ημέρα ζωής. Συμπερασματικά, η σχετική ανοσοανεπάρκεια είναι πιθανόν ένας μηχανισμός προσαρμογής, προκειμένου το νεογνό να βελτιστοποιήσει την επιβίωση του, ισορροπώντας τις αντιφατικές ανοσολογικές απαιτήσεις της ενδομήτριας ζωής με αυτές του εξωμήτριου περιβάλλοντος.
Μεθοδολογία - σύνθεση οργανικών ενώσεων γεωργικού και βιολογικού ενδιαφέροντος, με ναφθοκινονικούς δακτυλίους
Authors: Στρόγγυλος Αλέξανδρος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή χωρίζεται σε δυο κύριες θεματικές ενότητες. Στο πρώτο μέρος περιγράφεται η εφαρμογή της αντίδρασης Stobbe για την παρασκευή υδροξυ-ναφθοκινονικών παραγώγων τα οποία μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμα συνθετικά ενδιάμεσα. Ακολούθως μελετάται λεπτομερώς η τοποεκλεκτική οξείδωση των λαμβανομένων 3-υποκατεστημένων ζουγλονικών παραγώγων προς ο- και π-ναφθοκινόνες ενώ παράλληλα αποσαφηνίζονται διάφορα παραπλανητικά βιβλιογραφικά δεδομένα. Επιπλέον μελετώνται τρεις τρόποι για την ανοικοδόμηση αλλυλικών πλευρικών αλυσίδων σε τέτοιου είδους ενώσεις (μέθοδος Mukaiyama, μέθοδος Staab, μέθοδος Weinreb) και πραγματοποιούνται προκαταρκτικές μελέτες για την αποπροστασία βενζυλικών προστατευτικών ομάδων. Στη συνέχεια προτείνεται μια νέα αποτελεσματική ολική ασύμμετρη σύνθεση για τα φυσικά προϊόντα Αλκαννίνη και Σικονίνη με συνολική απόδοση 34% και 90% e.e. καθώς και σύνθεση για το ρακεμικό τους μίγμα (σικαλκίνη). Οι προτεινόμενες συνθέσεις μπορούν να εφαρμοστούν επιτυχώς και σε μεγάλη κλίμακα. Παράγωγα των ενώσεων αυτών εξετάζονται ως προς την βιολογική τους δράση με σκοπό την δημιουργία νέων φαρμακευτικών σκευασμάτων με βελτιωμένες ιδιότητες. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας πραγματοποιείται η παρασκευή μιας βιβλιοθήκης (library) παραγώγων 2Η-πυραν-3(6Η)-όνης με Συνδυαστική Χημεία (Combinatorial Chemistry). Εφαρμόζεται για πρώτη φορά η ιδέα της ακινητοποίησης ενός συνθετικού ενδιαμέσου-κλειδιού σε ένα στερεό υπόστρωμα (πολυμερική ρητίνη) από το οποίο προκύπτει μια σειρά ποικιλόμορφων δομών με ενδιαφέρουσες φαρμακολογικές και άλλες ιδιότητες. Για τον σκοπό αυτό προτείνεται η σύνθεση και η χρήση ενός νέου συνδέσμου (linker) ο οποίος είναι σταθερός κάτω από αλκαλικές και ήπια όξινες συνθήκες, επιτρέπει δε την απελευθέρωση των προϊόντων με την εφαρμογή ενός πρωτοκόλλου ελεγχόμενης οξειδωτικής διάσπασης.
Ανάλυση της έκφρασης του TGFβ1 σε ινομυώματα και παρακείμενο μυομήτριο κατά την διάρκεια του αναπαραγωγικού κύκλου, μετά φαρμακευτική ωοθηκεκτομή με χορήγηση αναλόγων LHRH (LHRH-A) και μετά την εμμηνόπαυση
Authors: Γάκα Ιωάννα
Published: August 2021

Μελετήσαμε την έκφραση του αυξητικού παράγοντα TGFβ1 σε επίπεδο mRNA σε ιστούς ινομυώματος και στο παρακείμενο φυσιολογικό μυομήτριο, στην 1η (παραγωγική φάση) και 2η φάση (εκκριτική φάση) του κύκλου, καθώς επίσης και σε ιστούς ινομυώματος μετά θεραπεία με ανάλογα της LHRH (LHRH-A) και σε ιστούς μυομητρίου μετά την εμμηνόπαυση. Η μελέτη αυτή έγινε έτσι ώστε να καταδειχθεί η πιθανή διαφορετική έκφραση του TGFβ1 σε ινομύωμα και μυομήτριο κατά τις διαφορετικές φάσεις του αναπαραγωγικού κύκλου και κάτω από συνθήκες φαρμακευτικού οιστρογονικού αποκλεισμού και εκείνες που παρατηρούνται στην εμμηνόπαυση. Η παραπάνω ανάλυση θα αποδείκνυε κατά συνέπεια την πιθανή συμμετοχή της έκφρασης του mRNA TGFβ1 στην παθοφυσιολογία της νόσου ή την απάντηση στην θεραπεία με LHRH-A. Καταγράφηκε αυξημένη έκφραση του TGFβ1 σε επίπεδο mRNA και πρωτεΐνης κατά την διάρκεια της 1ης φάσης του αναπαραγωγικού κύκλου σε ιστούς από ινομυώματα όπως εκείνη αναλύεται σε σύγκριση με την έκφραση του TGFβ1 σε επίπεδο mRNA και πρωτεΐνης η οποία δεν παρατηρείται στο παρακείμενο μυομήτριο. Η αυξημένη έκφραση αυτή φαίνεται να μην έχει σχέση με την ορμονική κατάσταση της συγκεκριμένης φάσης. Το παραπάνω γεγονός ίσως να περιέχει χαρακτήρα αυτοπεριοριστικό της αυξητικής διεργασίας στα ινομυώματα αυτήν τηνσυγκεκριμένη φάση.
Ανοσολογικοί παράμετροι του διαβήτη τύπου 1 των ενηλίκων (LADA: Latent Autoimmune Diabetes of Adults)
Authors: Τσιαβού Αναστασία
Published: August 2021

Ο Διαβήτης τύπου LADA χαρακτηρίζεται από χρόνιες χημικές και κυτταρικές αντιδράσεις που καταλήγουν στην καταστροφή των β κυττάρων του παγκρέατος και την εκδήλωση κλινικού διαβήτη. Στην ερευνητική αυτή εργασία μελετήθηκαν α) κλινικο-εργαστηριακά χαρακτηριστικά (GAD65 Abs, C-πεπτίδιο, BMI, είδος αγωγής) β) παραγωγή κυτταροκινών IFN-γ, IL-12 και IL-10 και γ) πολυμορφισμός γονιδίων (TNF-α-308A/G, TGF-β1- κωδικόνιο 10 T/C, TGF-β1- κωδικόνιο 25 G/C, IL-10-1082G/A, IL-10-819T/C, IL-10-592A/C, IL-6- 174G/C, IFN-Y-874A/T) σε διαβητικούς τύπου 2, τύπου LADA και φυσιολογικούς μάρτυρες. Οι μεθοδολογίες που χρησιμοποιήθηκαν ήταν: ανοσοενζυμικές, ραδιοανοσολογικές, κυτταροκαλλιέργειες, κυτταρομετρία ροής, αλυσιδωτή αντίδραση πολυμερισμού DNA, γενοτυπική ανάλυση αλληλομόρφων των γονιδίων των κυτταροκινών. Κύριοι στόχοι μας ήταν ο προσδιορισμός παραγόντων που προκαλούν τη φλεγμονή ή η ανεύρεση νέων ανολογικών η γενοτυπικών δεικτών που συνδέονται με την εκδήλωση της νόσου. Τα αποτελέσματα της εργασίας αυτής αναδεικνύουν για πρώτη ίσως φορά τάσεις και συσχετίσεις ανοσογενοτυπικών και ανοσοφαινοτυπικών παραμέτρων με την εκδήλωση του Διαβήτη τύπου LADA και Διαβήτη τύπου 2, καθώς επίσης και έναν παθογενετικό ρόλο συγκεκριμένων γλυκοπρωτεϊνών στην πρόκληση των κλινικών αυτών οντοτήτων.
Διερεύνηση μεθόδων διάγνωσης των ηλεκτρικών σφαλμάτων στους κινητήρες επαγωγής
Authors: Συγγερίδου Ολυμπιάδα
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποτελείται από δύο μέρη, το Γενικό Μέρος και το Ειδικό Μέρος. Γενικό Μέρος περιλαμβάνει το θεωρητικό υπόβαθρο για την καλύτερη κατανόηση του θέματος και αποτελείται από τα κεφάλαια 1 και 2. Στο Κεφάλαιο 1 δίνεται σύντομη ιστορική περιγραφή της εξέλιξης των μεθόδων διάγνωσης και ανίχνευσης σφαλμάτων στις ηλεκτρικές μηχανές καθώς και ο σκοπός της διατριβής. Στο Κεφάλαιο 2 γίνεται η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας που σχετίζεται με τη διερεύνηση των μεθόδων διάγνωσης σφαλμάτων στους ηλεκτρικούς κινητήρες εναλλασσομένου ρεύματος και συγκεκριμένα στους ηλεκτρικούς κινητήρες επαγωγής. Ταξινομούνται τα σφάλματα που εμφανίζονται στους κινητήρες επαγωγής, επίσης και οι διαγνωστικές μέθοδοι ανίχνευσης και αντιμετώπισης αυτών των σφαλμάτων. Δίνεται συνοπτική περιγραφή των μεθόδων και τεχνικών παρακολούθησης και επίβλεψης καταστάσεων λειτουργίας των κινητήρων επαγωγής. Αναφέρονται οι τεχνικές και διάφορες προσεγγίσεις που βασίζονται στους αλγορίθμους Ψηφιακής Επεξεργασίας Σήματος, στα Εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης και άλλες μέθοδοι άμεσης παρακολούθησης και επίβλεψης καταστάσεων λειτουργίας των κινητήρων επαγωγής. Το Ειδικό Μέρος περιλαμβάνει τα κεφάλαια 3 και 4. Στο Κεφάλαιο 3 γίνεται η ανάπτυξη του λογισμικού καταστάσεων σφαλμάτων λειτουργίας ηλεκτρικών μηχανών με βάση την ταξινόμηση των σφαλμάτων και διαγνωστικών μεθόδων. Περιγράφεται η βάση δεδομένων και η λειτουργία του λογισμικού. Στο Κεφάλαιο 4 διερευνάται η ασύμμετρη τροφοδοσία στο σύστημα κίνησης του τριφασικού κινητήρα επαγωγής με χρήση της μεθόδου Ανάλυσης Φασματικών Χαρακτηριστικών του Ρεύματος του Στάτη. Συγκρίνονται τα αποτελέσματα των μετρήσεων και δίνεται η συνολική αξιολόγηση της μεθόδου. Στο Κεφάλαιο 5 αναφέρονται τα συμπεράσματα. Στο τέλος της εργασίας παρουσιάζεται η βιβλιογραφία που χρησιμοποιήθηκε.
Νευρογενή-αγγειοδραστικά πεπτίδια στη συστηματική κυκλοφορία υπερτασικών ασθενών
Authors: Ελευσινιώτης Ιωάννης
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Διερεύνηση επίδρασης της αντιυπερτασικής αγωγής στα επίπεδα πλάσματος του νευροπεπτιδίου PACAP-38, σε ασθενείς με ιδιοπαθή αρτηριακή υπέρταση (Α.Υ). ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Προσδιορίσθηκαν τα επίπεδα πλάσματος του PACAP-38, σε 49 ασθενείς με Α.Υ και 10 υγιείς εθελοντές αιμοδότες (ΕΘ), πριν την έναρξη και μετά την ολοκλήρωση 6μηνης αντιυπερτασικής μονοθεραπείας, με ραδιοανοσοανάλυση (RIA). 14 ασθενείς έλαβαν μοξονιδίνη (MOX), 14 περινδοπρίλη (PER), 12 φελοδιπίνη (FEL) και 9 διλτιαζέμη (DILT). Χρησιμοποιήθηκε μη-παραμετρική στατιστική μεθοδολογία. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ομαλοποίηση των τιμών αρτηριακής πίεσης (Α.Π) σε φυσιολογικά επίπεδα παρατηρήθηκε σε όλους τους ασθενείς της μελέτης. Τα επίπεδα πλάσματος του PACAP-38 αυξήθηκαν σημαντικά στις ομάδες (MOX), (FEL) και (DILT) ενώ παρέμειναν σχετικώς ανεπηρέαστα στην ομάδα (PER) και (ΕΘ), μετά την πάροδο των 6 μηνών. Οι (ΕΘ) παρουσίαζαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα πλάσματος PACAP από όλες τις ομάδες υπερτασικών ασθενών πριν την έναρξη της αγωγής. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Οι υπερτασικοί ασθενείς παρουσιάζουν χαμηλότερα επίπεδα πλάσματος PACAP-38 από τους (ΕΘ). Η αντιυπερτασική αγωγή επηρεάζει τα επίπεδα του νευροπεπτιδίου, με βάση το μηχανισμό δράσης των φαρμάκων και όχι το αντιυπερτασικό αποτέλεσμα.
Εκτίμηση της μακροπρόθεσμης δράσης των ανταγωνιστών του μετατρεπτικού ενζύμου (καπτοπρίλη) στην κλινική πορεία, την πρόγνωση, τις ηλεκτρολυτικές παραμέτρους του ορού και τα επίπεδα του αγγειοδραστικού εντερικού πεπτιδίου (vasoactive intestinal polypeptide) ασθενών με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
Authors: Μακρής Θωμάς
Published: August 2021

Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (ΣΚΑ) είναι συνήθης οντότητα, η οποία οφείλεται σε διαφορετικά αίτια, τα πλέον σημαντικά των οποίων είναι η ισχαιμική, υπερτασική και διατατική μυοκαρδιοπάθεια.Παρά τις πρόσφατες βελτιώσεις στη θεραπεία της ΣΚΑ, η ετήσια θνησιμότητα των ασθενών του τελικού σταδίου είναι εξαιρετικά υψηλή και κυμαίνεται μεταξύ 20-50%. Έτσι συνεχίζονται οι έρευνες με στόχο την ανακάλυψη θεραπευτικών παρεμβάσεων που θα μπορούσαν να βελτιώσουν τη φυσική, συναισθηματική, αιμοδυναμική και μακροπρόθεσμη επιβίωση των ασθενών αυτών.Σκοπός της μελέτης μας ήταν να διερευνήσει την επίδραση ενός α- ΜΕΑ, συγκεκριμένα της καπτοπρίλης, στην κλινική πορεία και τη θνησιμότητα ασθενών με ΣΚΑ. Επιπλέον, στόχος ήταν η προσπάθεια μελέτης της επίδρασης της καπτοπρίλης στα επίπεδα των ηλεκτρολυτών του ορού (Να, Κ, Mg), καθώς και στα επίπεδα του VIP (vasoacitive intestinal peptide) - του αγγειοδραστικού εντερικού πεπτιδίου του πλάσματος, παραμέτρων δηλαδή οι οποίες ενέχονται όχι μόνον στην παθοφυσιολογία του συνδρόμου, αλλά και στη μακροχρόνια πρόγνωση (θανατηφόρες αρρυθμίες).Τα ευρήματά μας υποδεικνύουν ότι η προσθήκη της καπτοπρίλης στη συμβατική αγωγή της ΣΚΑ, ακολουθήθηκε από ευνοϊκό αποτέλεσμα, όχι μόνον αναφορικά με την επίδραση στις ανωτέρω παραμέτρους, αλλά επίσης και αναφορικά με την κλινική πορεία και τη μακροχρόνια επιβίωση των ασθενών αυτών, εύρημα το οποίο έχει πλέον επιβεβαιωθεί από μεγάλες τυχαιοποιημένες μελέτες.
Προσαρμογή του τυποποιημένου χρωματοκεντρικού συστήματος της φωτοπικής οράσεως, στην περιοχή της μεσοπικής οράσεως
Authors: Πολυμερόπουλος Γρηγόριος
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής είναι η μελέτη της αντίληψης χρώματος της ανθρώπινης όρασης σε χαμηλά επίπεδα φωτισμού. Το αίσθημα της όρασης προκαλείται από την ενεργοποίηση των φωτο-υποδοχέων του ανθρώπινου οφθαλμού, τα κωνία και τα ραβδία. Σε πολύ χαμηλά επίπεδα φωτισμού (υπό το φως των αστέρων) ενεργά είναι μόνο τα ραβδία και η απόκριση του ανθρώπινου οφθαλμού περιγράφεται από τη σκοτοπική καμπύλη φασματικής ευαισθησίας, οπότε δεν διακρίνονται χρώματα. Σε υψηλά επίπεδα φωτισμού (φως ημέρας) μόνο τα κωνία είναι ενεργοποιημένα και η απόκριση του ανθρώπινου οφθαλμού περιγράφεται από τη φωτοπική καμπύλη φασματικής ευαισθησίας του ανθρώπινου, οπότε υπάρχει πλήρης αντίληψη χρωμάτων. Στην ενδιάμεση περιοχή, τη μεσοπική, η όραση οφείλεται στη συνδυασμένη δράση κωνίων και ραβδίων. Ο βαθμός συμμετοχής κωνίων και ραβδίων στην όραση στη περιοχή αυτή εξαρτάται από τα επίπεδα λαμπρότητας. Τα χρώματα γίνονται αντιληπτά σε μεταβλητό βαθμό χρωματικού κορεσμού. Η παρούσα διατριβή έχει σκοπό να ερευνήσει την αντίληψη των χρωμάτων στην μεσοπική όραση. Ο σκοπός επιτυγχάνεται με τρεις επί μέρους στόχους. Ο πρώτος εξετάζει την προσθετικότητα της χρωματικής αντίληψης σε μεσοπικά επίπεδα φωτισμού. Αναπτύσσεται ένα τετραχρωματικό μοντέλο για την περιγραφή των χρωμο-ερεθισμάτων, έγκυρο για κάθε επίπεδο προσαρμογής του οφθαλμού. Για το σκοπό αυτό σχεδιάστηκε πειραματική διάταξη για τη διεξαγωγή χρωματικών ταυτίσεων με ανθρώπινα υποκείμενα. Ο δεύτερος στόχος της διατριβής είναι η ανάπτυξη ενός μοντέλου για τη φασματική ευαισθησία στην μεσοπική όραση, που βασίζεται σε πειραματικές τριχρωματικές ταυτίσεις με ανθρώπινα υποκείμενα, ανάλογες με αυτές που γίνονται στην φωτοπική όραση. Η μαθηματική επεξεργασία των πειραματικών αποτελεσμάτων οδήγησε στη κατασκευή ενός μοντέλου που περιγράφει την φασματική ευαισθησία στη μεσοπική όραση. Το μοντέλο δίνει παρόμοια αποτελέσματα με άλλα ήδη υπάρχοντα μοντέλα. Ο τρίτος και κυριότερος στόχος της διατριβής είναι η ανάπτυξη ενός μοντέλου για τη αντίληψη χρώματος στην μεσοπική όραση με χρήση πειραματικών μεθόδων που βασίζονται σε τριχρωματικές ταυτίσεις με ανθρώπινα υποκείμενα, ανάλογες με αυτές που γίνονται στην φωτοπική όραση. Στο τέλος εκτίθενται παραδείγματα, στα οποία φαίνεται η αλλαγή χρωματικότητας και φωτεινότητας φωτεινών πηγών σε διάφορα επίπεδα προσαρμογής του οφθαλμού στην μεσοπική περιοχή οράσεως.
Αξιοπιστία συστημάτων ηλεκτρικής ενέργειας σε περιβάλλον ανταγωνιστικής αγοράς και επιπτώσεις των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας
Authors: Δαούτης Λουκάς
Published: August 2021

Τα κίνητρα που ευνοούν τη διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών στα σύγχρονα συστήματα ηλεκτρικής ενέργειας είναι πολλά. Οι εγκαταστάσεις διαφόρων μορφών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μπορούν να συνεισφέρουν σημαντικά στην κάλυψη της ζήτησης φορτίου των συστημάτων διατηρώντας σε χαμηλά επίπεδα το κόστος λειτουργίας τους και τις αντίστοιχες περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Επιπλέον, το νέο καθεστώς που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο της ανταγωνιστικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, ευνοεί ακόμα περισσότερο τη διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών και ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός σχετικών επενδύσεων λαμβάνει χώρα σε εθνικό και διεθνές επίπεδο καθιστώντας δυνατή την ύπαρξη πολλών ανεξάρτητων παραγωγών. Όμως, η αυξημένη διείσδυση των αντίστοιχων μονάδων παραγωγής μπορεί να προκαλέσει σημαντικά προβλήματα στην υπάρχουσα στάθμη της αξιοπιστίας λειτουργίας και στη λειτουργική απόδοση των συστημάτων ηλεκτρικής ενέργειας καθώς η στάθμη διαθεσιμότητας και η αποτελεσματική τους χρήση περιορίζεται σημαντικά από την εξάρτησή τους από απρόβλεπτα και τυχαία μεταβαλλόμενα καιρικά φαινόμενα. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με νέες τεχνολογίες και λειτουργικές πρακτικές που εφαρμόζονται έτσι ώστε να βελτιωθεί η λειτουργική συμπεριφορά των συστημάτων ηλεκτρικής ενέργειας και να επιτευχθούν καλύτερα και οικονομικότερα επίπεδα παροχής ισχύος στους καταναλωτές τους, καθιστά επιτακτική την ανάγκη για ανάπτυξη κατάλληλων εργαλείων τα οποία θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την προσομοίωση της λειτουργίας των συστημάτων και την ποσοτικοποίηση των επιπτώσεων που έχουν τα διάφορα χαρακτηριστικά τους σε αυτή. Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή έχει ως αντικείμενο την ανάπτυξη κατάλληλων μεθοδολογιών ανάλυσης της αξιοπιστίας λειτουργίας και της συνολικής λειτουργικής απόδοσης των συστημάτων ηλεκτρικής ενέργειας στα οποία υπάρχει διείσδυση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ή/και εφαρμογή νέων λειτουργικών διαδικασιών. Σε κάθε περίπτωση προσομοιώνονται ρεαλιστικά τα βασικά χαρακτηριστικά λειτουργίας των συστημάτων και εξετάζονται εναλλακτικοί τρόποι σχεδιασμού και λειτουργίας τους έτσι ώστε να προκόψουν συμπεράσματα για τον τρόπο με τον οποίο τα χαρακτηριστικά αυτά επηρεάζουν τη λειτουργική απόδοσή τους. Το εργαλείο υλοποίησης των ανεπτυγμένων μεθοδολογιών είναι η ακολουθιακή μέθοδος προσομοίωσης Monte-Carlo η οποία αποτελεί μία στοχαστική διαδικασία που προσομοιώνει τη λειτουργία κάθε συστήματος κατά χρονολογική σειρά. Η βασική θεώρηση στην οποία στηρίζεται η μέθοδος είναι ότι κάθε παράμετρος του συστήματος αποτελεί μία τυχαία μεταβλητή η οποία προσομοιώνεται από μία κατάλληλη πιθανοτική κατανομή και ο συνδυασμός της κατάστασης για όλες τις παραμέτρους δίνει την κατάσταση του συστήματος. Τελικά, προσομοιώνεται ένας μεγάλος αριθμός δειγμάτων έτσι ώστε να μελετηθούν ακόμα και οι πιο σπάνιες περιπτώσεις λειτουργίας του συστήματος.
Βελτιστοποίηση σχεδιασμού φραγμάτων
Authors: Φωτεινόπουλος Παναγιώτης
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή αναπτύσσονται αλγόριθμος και λογισμικό που παρέχουν ακρίβεια στη σχεδίαση και τους υπολογισμούς επιφανειών και όγκων ταμιευτήρα και φράγματος σε διαδοχικά υψόμετρα. Επιπλέον, ο αλγόριθμος με κυβικές splines που αναπτύχθηκε, οδηγεί στον υπολογισμό των ισοϋψών καμπυλών του εδάφους με μεγάλη ακρίβεια. Ο ακριβής προσδιορισμός της θέσης χωμάτινου φράγματος με το μικρότερο όγκο αποτελεί το κύριο πρόβλημα της διατριβής και επιτυγχάνεται με την εφαρμογή υπολογιστικών μεθόδων βελτιστοποίησης. Η δυνατότητα σχεδιασμού φραγμάτων διαφορετικής γεωμετρίας χάρη στο νέο λογισμικό και η δυνατότητα ελαχιστοποίησης του όγκου χωμάτινων φραγμάτων, οδηγούν στην εναρμονισμένη με το περιβάλλον χωροθέτηση φραγμάτων, ενισχύοντας την περιβαλλοντική διάσταση του σχεδιασμού.
Εθνικισμός και ιστορία εκπαιδευτικής πολιτικής
Authors: Μαυρομμάτης Γεώργιος
Published: August 2021

Η μελέτη βασίζεται σε αρχειακή έρευνα και καλύπτει το χώρο της πρωτοβάθμιας μειονοτικής εκπαίδευσης. Στο πρώτο μέρος τίθεται το θεωρητικό πλαίσιο, ορισμένες παραδοχές και οι υποθέσεις εργασίας. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζεται η ιστορία του μειονοτικού ζητήματος στην Θράκη, οι εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά που επηρεάζουν τη μειονοτική εκπαίδευση και η ιστορία της εκπαίδευσης των μουσουλμάνων της Θράκης μέχρι το 1920, ενώ στο τρίτο μέρος παρουσιάζονται και ερμηνεύονται τα ευρήματα της έρευνας. Επιχειρούνται απαντήσεις στα ερωτήματα: πώς συγκροτείται η μειονοτική εκπαιδευτική πολιτική; Ποιοι και πώς εμπλέκονται; Σε τι πολιτικό πλαίσιο, με τι κριτήρια και τι στόχους λαμβάνονται οι αποφάσεις; Ευρήματα. Βασική αρχή στην ελληνοτουρκική αντιπαράθεση περί την μειονοτική εκπαίδευση είναι η αρχή της αμοιβαιότητας και πιο συχνό μέτρο πίεσης αποτελεί η εφαρμογή αντιποίνων. Η μειονοτική εκπαιδευτική πολιτική στη Θράκη ακολουθεί πορεία σχετικά ανεξάρτητη από την ανάλογη εθνική. Το σημαντικά μεγαλύτερο μερίδιο στη λήψη αποφάσεων έχει το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών. Κεντρικό διακύβευμα αποτελεί η προσχώρηση ή μη των Θρακιωτών μειονοτικών στο χώρο του τουρκικού εθνικισμού. Δεν υπάρχουν δημόσια διακηρυγμένοι στόχοι, ούτε κάποιος σχεδιασμός τουλάχιστον μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960 και οι αποφάσεις κατά κανόνα λαμβάνονται με γνώμονα το τι πράττει η Τουρκία. Δεν υπάρχουν μεταρρυθμίσεις τέτοιες που εντοπίζονται στην ιστορία της ελληνικής εκπαίδευσης, ως προϊόντα αντιπαράθεσης μεταξύ πολιτικών χώρων.
Συγκριτική μελέτη γεφυρώσεως νευρικών ελλειμμάτων με βιολογικά και συνθετικά μοσχεύματα
Authors: Καρβέλας Μάρκος
Published: August 2021

Η παρούσα πειραματική εργασία περιλαμβάνει τη διερεύνηση και αξιολόγηση της παράπλευρης νευρικής αναγέννησης μεταξύ δύο διαφορετικών νευρικών αγωγών, στην περίπτωση κατά την οποία αυτοί συρραφτούν τελικοπλάγια σε παράθυρο, που διανοίχτηκε μικροχειρουργικά, στο περινεύριο ενός ακέραιου περιφερικού νεύρου. Οι δύο διαφορετικοί αγωγοί είναι α) νευρικό αυτομόσχευμα και β) σωληνίσκος εκ σιλικόνης.Με το συγκεκριμένο πειραματικό μοντέλοαποδεικνύεται, ότι είναι εφικτό ένα περιφερικό νευρικό κολόβωμα να έλκει νευράξονες είτε μέσω βιολογικού είτε μέσω συνθετικού μοσχεύματος, τα οποία έχουν συρραφτεί τελικοπλάγια σε περινευρικό παράθυρο υγιούς και ακέραιου νεύρου. Εν κατακλείδι τεκμαίρεται επίσης, ότι η παράπλευρη νευρική αναγέννηση σε αγωγούς, που έχουν συρραφτεί τελικοπλάγια, βιολογικούς ή συνθετικούς, είναι, τόσο λειτουργικά όσο και ιεττολογικά και μορφομετρικά, ανάλογη.
Parameters of nitrogen use efficiency of swiss spring wheat genotypes (Triticum aestivum L.)
Authors: Νούλας Χρήστος
Published: August 2021

Η αποδοτική χρήση του αζώτου (Ν) από μια σημαντική καλλιέργεια όπως το σιτάρι (Triticum aestivum L.) έχει ουσιαστική συνεισφορά στα αειφορικά γεωργικά συστήματα. Η αποδοτική χρήση του αζώτου είναι περίπλοκη και προσδιορίζεται από την αποδοτικότητα σε καρπό (ανά μονάδα εφαρμοσθέντος αζώτου), η οποία με την σειρά της είναι προΐον της πρόσληψη από τα φυτά (ανά μονάδα εφαρμοσθέντος αζώτου) και της φυσιολογικής αποδοτικότητας (παραγωγή καρπού ανά μονάδα ολικού αζώτου στο βλαστό). Οι πιθανότητες γενετικής βελτίωσης της απόδοσης σε καρπό και πρωτεΐνη πρέπει να διερευνηθούν διεξοδικά προκειμένου να μειωθούν οι απώλειες σε άζωτο. Φαίνεται ότι η πρόσληψη αζώτου είναι η πλέον ελπιδοφόρα στρατηγική για την αύξηση της ποσότητας του αζώτου που προσλαμβάνει το φυτό, επομένως μπορεί να αυξηθεί η απόδοση σε πρωτεΐνη. Επιπλέον, η πρόσληψη του αζώτου ίσως συνδέεται με τη γενοτυπική παραλλακτικότητα σε χαρακτηριστικά του ριζικού συστήματος. Στην παρούσα μελέτη η οποία διεξήχθη σε πειραματικά αγροτεμάχια τριετούς διάρκειας (1998 - 2000) χρησιμοποιήθηκαν επίσης συστήματα λυσιμέτρων προκειμένου να γίνει σύγκριση της αποδοτικής χρήσης του αζώτου σε ανοιξιάτικες ποικιλίες σιταριού. Οι γενότυποι που χρησιμοποιήθηκαν καλλιεργήθηκαν χωρίς (0 kg Ν ha⁻¹) και κάτω από συνθήκες επαρκούς αζωτούχου λίπανσης (250 kg Ν ha⁻¹). Η επιλογή του καταλλήλου γενοτύπου και της αζωτούχου λίπανσης θεωρούνται σήμερα οι πλέον γνωστές καλλιεργητικές τεχνικές οι οποίες έχουν μεγάλη επίδραση στην απόδοση και την ποιότητα (αλευροποιητική αξία) κατά την παραγωγή σιταριού. Η γενετική βελτίωση για αυξημένη παραγωγικότητα αλλά και ποιοτικά χαρακτηριστικά είναι γενικά ένας συμβιβασμός μεταξύ του ενός ή του άλλου χαρακτηριστικού. Η επιλογή μιας ποικιλίας η οποία χαρακτηρίζεται τόσο από την αυξημένη παραγωγή όσο και από την ποιότητα (με περιβαλλοντικές εκτιμήσεις) στα εντατικά γεωργικά συστήματα, μπορεί να προέλθει μέσω της εκμετάλλευσης των υψηλών επιπέδων λίπανσης. Ο πλέον ελπιδοφόρος τρόπος για τη βελτίωση της χρησιμοποίησης του εδαφικού αζώτου φαίνεται ότι είναι η βελτίωση ποικιλιών με σκοπό να μετακινούν ταχύτερα από το έδαφος, το διαθέσιμο στο φυτό άζωτο Γενότυποι με σαφείς διαφορές στην πρόσληψη αζώτου έχουν αναγνωρισθεί στα πλαίσια της παρούσας μελέτης. Υπάρχουν ενδείξεις ότι το ριζικό σύστημα διαδραματίζει ένα σημαντικό ρόλο και ότι γενότυποι υψηλής ή χαμηλής αποδοτικότητας, οι οποίοι αντίστοιχα μπορούν ή αδυνατούν να προσλάβουν επαρκή ποσότητα αζώτου, επιδεικνύουν ιδιαιτερότητες στην ανάπτυξη των ριζών ειδικά στο στάδιο της άνθησης. Μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να στοχεύουν στη διασταύρωση ποικιλιών με τις μεγαλύτερες διαφορές στην ανάπτυξη των ριζών καθώς και στην πρόσληψη του αζώτου και ο πληθυσμός ο οποίος θα προκύψει θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στον υπολογισμό των loci που ελέγχουν τη γενετική παραλλακτικότητα με τη χρήση μοριακών χαρτών.
Η επίδραση του συνδρόμου βραχέος εντέρου - με ή χωρίς καταστροφή του μυεντερικού πλέγματος τμήματος της νηστίδας - στη μορφολογία του ήπατος και των βιοχημικών του ευρημάτων
Authors: Μιχοπούλου Αικατερίνη
Published: August 2021

Η εφαρμογή διαλύματος benzalkonium chloride (BAC) στον ορογόνο τμήματος του λεπτούεχ'τέρου προκαλεί καταστροφή του μυεντερικού πλέγματος, αλλάζει την εντερική μορφολογίακαι επιβραδύνει την εντερική δίοδο.Η καταστροφή του μυεντερικού πλέγματος σε πειραματικό μοντέλο αρουραίων με συνδρόμουβραχέος εντέρου, ως μία τεχνική βελτίωσης αυτού.Σε 24 αρσενικούς αρουραίους Wistar μέσου σωματικού βάρους 311±20g πραγματοποιήθηκεεκτεταμένη εκτομή του 80% της μεσότητας του λεπτού εντέρου, αποκατάστασητης εντερικής συνέχειας με τελικο-τελική αναστόμωση και σφηνοειδή βιοψία ήπατος. Στησυνέχεια, στους 12 εφαρμόστηκε διάλυμα BAC 0.1% στον ορογόνο 2 εκατοστών της νήστιδας,σύμφωνα με την τροποποιημένη μέθοδο Fox. Καταγράφτηκαν οι μεταβολές στην εντερικήκαι ηπατική μορφολογία, καθώς και στη λειτουργία του ήπατος, ένα μήνα μετά τηναρχική επέμβαση.Στην ομάδα των πειραματόζωων που εφαρμόστηκε BAC (Ομάδα 1) παρατηρήθηκε στατιστικάσημαντική αύξηση (ρ<0.05) στο εκνευρωθέν τμήμα, στο ύψος των λαχνών κατά33.2%, στο βάθος των κρυπτών κατά 26.4%, της μυϊκής στοιβάδας κατά 26% και της εντερικήςδιαμέτρου κατά 109.6%. Δε σημειώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ τωνδύο ομάδων, στο υπόλοιπο τμήμα της νήστιδας και στον ειλεό. Το μέσο βάρος στην ομάδα1 ήταν σημαντικά υψηλότερο (ρ=0.003) της ομάδας 2, ένα μήνα μετά την αρχική επέμβαση(αύξηση κατά 15% σε σχέση με την ομάδα ελέγχου). Τα ηπατικά ένζυμα, πρωτεΐνη και αλ-βουμίνη δεν διέφεραν μεταξύ των δύο ομάδων. Δεν παρατηρήθηκε στεάτωση στο ήπαρ σεκανένα από τα πειραματόζωα. Ευρεία ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας βοήθησενα ερμηνευθεί η στεάτωση που παρατηρείται σε εκτεταμένη παράκαμψη, αλλά όχι σε αντίστοιχηεκτομή του εντέρου και που οφείλεται σε μια κατάσταση παρατεινόμενης πρωτεϊνικήςυποθρεψίας.Η χημική εκνεύρωση τμήματος της νήστιδας με BAC, σε σύνδρομο βραχέος εντέρου είναιαπλή, ασφαλής και αποτελεσματική μέθοδος, που μπορεί να εφαρμοστεί και κατά τηδιάρκεια της αρχικής εντερεκτομής, χωρίς τη δημιουργία επιπλέον αναστομώσεων. Προτείνεταιη συνέχιση της έρευνας σε ανώτερα θηλαστικά, ώστε να μπορεί πλέον να βρεί εφαρμογήκαι στην κλινική πράξη.
Πειραματικό έμφραγμα του μυοκαρδίου
Authors: Ελευθερίου Αγγελική
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν να μελετηθεί η επίδραση της ελαττωμένης αρτηριακής πίεσης κατά την επαναιμάτωση στην έκταση του εμφράγματος του μυοκαρδίου σε χοίρειο πειραματικό πρότυπο. Χρησιμοποιήθηκαν 19 χοίροι (βάρους 20-27 kg) που τυχαιοποιήθηκαν σε 2 ομάδες. Σ’ όλα τα πειραματόζωα μετά τη μέση στερνοτομή και διάνοιξη του περικαρδίου προκαλείτο ισχαιμία με απολίνωση της πρόσθιας κατιούσας στεφανιαίας αρτηρίας για μια ώρα και επαναιμάτωση μ άρση της απολίνωσης για δύο ώρες. Κατά τη διάρκεια της επαναιμάτωσης η μέση αρτηριακή πίεση (ΜΑΠ) διατηρήθηκε σε επίπεδα 80-95 mmHg στην ομάδα Ι με χορήγηση κρυσταλλοειδών διαλυμάτων και νιτρογλυκερίνης σε θεραπευτική δόση, ενώ στην ομάδα ΙΙ προκλήθηκε πτώση της ΜΑΠ σε επίπεδα 60-75mmHg με χορήγηση νιτρογλυκερίνης στην απαιτούμενη προς τούτο δόση. Κατά τη διάρκεια της επαναιμάτωσης η ΜΑΠ και το διπλό γινόμενο ήταν μεγαλύτερα σε βαθμό στατιστικά σημαντικό στην ομάδα Ι απ’ ότι στην ομάδα ΙΙ. Τα δεδομένα της παρούσας πειραματικής μελέτης δείχνουν ότι η μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά την επαναιμάτωση δυνατόν να αυξήσει την έκταση του εμφράγματος του μυοκαρδίου.
Συμβολή στη μελέτη των καθοδικών αλεξικέραυνων
Authors: Χριστοδούλου Χρήστος
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η συμβολή στη μελέτη των καθοδικών αλεξικέραυνων χωρίς διάκενα. Τα καθοδικά αλεξικέραυνα εγκαθίστανται μεταξύ φάσης και γης και χρησιμοποιούνται για την προστασία εγκαταστάσεων από υπερτάσεις. Στο πλαίσιο της παρούσας εργασίας, γίνονται προσομοιώσεις σε γραμμές υψηλής τάσης και υπολογίζονται η πιθανότητα καταστροφής των αλεξικέραυνων και η βελτίωση της κεραυνικής συμπεριφοράς των γραμμών μετά την εγκατάσταση καθοδικών αλεξικέραυνων. Προτείνεται μέθοδος για την επιλογή των παραμέτρων της γραμμής, με στόχο την μείωση των κεραυνικών σφαλμάτων, ενώ, επιπρόσθετα, αναπτύσσεται τεχνητό νευρωνικό δίκτυο για τον υπολογισμό της πιθανότητας καταστροφής των αλεξικέραυνων. Πραγματοποιούνται μετρήσεις του ρεύματος διαρροής σε αλεξικέραυνα μέσης τάσης υπό κανονικές συνθήκες, υπό τεχνητή βροχή και μετά από καταπόνηση με κρουστικές τάσεις. Τα πειράματα διεξήχθησαν στα Εργαστήρια Υψηλών Τάσεων του ΕΜΠ και του ΚΔΕΠ/ΔΕΗ. Μετράται, επίσης, το ηλεκτρικό πεδίο σε διάφορες θέσεις γύρω από αλεξικέραυνο μέσης τάσης, ενώ οι ληφθείσες μετρήσεις του πεδίου συγκρίνονται με προσομοιώσεις με χρήση της διδιάστατης και τριδιάστατης έκδοσης του λογισμικού PC Opera. Προτείνονται, ακόμα, αλλαγές στη γεωμετρία της μη γραμμικής αντίστασης, με στόχο τη βελτίωση της κατανομής της επιβαλλόμενης τάσης κατά μήκος της μη γραμμικής αντίστασης. Τέλος, εφαρμόζονται τρεις μέθοδοι βελτιστοποίησης (Downhill simplex, Powell, γενετικός αλγόριθμος) για τον υπολογισμό των τιμών των παραμέτρων σε τρία κυκλωματικά μοντέλα καθοδικών αλεξικέραυνων, με στόχο τη μείωση της απόκλισης της υπολογιζόμενης από κάθε μοντέλο και της δοθείσης από τον κατασκευαστή τιμής της παραμένουσας τάσης.
Προσδιορισμός της απόπτωσης στο ήπαρ επιμύων με πειραματικά επαγώμενο σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS)
Authors: Χατζηλία Σοφία
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η ενδοτοξιναιμία ενεργοποιεί την Συστηματική Φλεγμονώδη Απάντηση (SIRS) και καταλήγει σε πολυοργανική ανεπάρκεια (Multiple Organ Failure-MOF). Ένα από τα όργανα που προσβάλλεται είναι το ήπαρ με αποτέλεσμα την ηπατική ανεπάρκεια. Τελευταία δεδομένα ενοχοποιούν την απόπτωση στην παθοφυσιολογία της πολυοργανικής ανεπάρκειας. Σκοπός μας είναι η μελέτη της απόπτωσης στο ηπατικό παρέγχυμα μετά από ενδοπεριτοναϊκή έγχυση ενδοτοξίνης. Υλικό και μέθοδος: Σε όλα τα ζώα προκλήθηκε πειραματικά ARDS με την ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση 15mg/kg LPS (E. Coli LPS 0111:B4 από Alexis Biochemicals 581-002-M005) που αντιστοιχεί στην LD55. Τα ζώα τυχαιοποιήθηκαν πριν τη χορήγηση LPS στις εξής ομάδες: Ομάδα A όπου σε 15 επίμυες χορηγήθηκε ενδοφλέβια Benzyloxycarbonil-Val-Ala-Asp fluoromethylketone, (ZVAD.fmk, Alexis Biochemicals 260-020-M005) διαλυμένο σε αραίωση 2 mg/ml με 1% διμεθυλσουλφοξείδιο (DMSO) σε 4 δόσεις, Ομάδα Επιβίωσης με 15 επίμυες και τέλος Ομάδα Γ με 16 επίμυες στους οποίους μελετήθηκε το φαινόμενο σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Σε πέντε πειραματόζωα έγινε ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση στείρου μη πυρετογόνου φυσιολογικού ορού και χρησιμοποιήθηκαν σαν ομάδα ελέγχου. Από κάθε νεκρό ζώο έγινε λήψη του ήπατος το οποίο διατηρήθηκε στους -80°C. Ο προσδιορισμός της απόπτωσης των κυττάρων του ήπατος πραγματοποιήθηκε με κυτταρομετρία ροής και ανοσοϊστοχημεία. Αποτελέσματα: Αύξηση της συνολικής απόπτωσης των κυττάρων του ήπατος παρατηρήθηκε στους επίμυες της ομάδας LPS στις 8 ώρες τόσο σε σχέση με τις 24 ώρες (p: 0.05), όσο και σε σχέση με την ομάδα των control (p: 0.01). Στους ίδιους επίμυες LPS βρέθηκε στατιστικά σημαντικά αυξημένο το ποσοστό των ουδετερόφιλων κυττάρων στον ηπατικό ιστό σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Επίσης παρατηρήθηκε ραγδαία αύξηση του ποσοστού των μονοκύτταρων από τις 24 στις 72 ώρες (p: 0.033) και αύξηση του ποσοστού της απόπτωσης των ίδιων κυττάρων στις 72 ώρες (p: 0.012). Παρομοίως παρατηρήθηκε αύξηση του ποσοστού της απόπτωσης των CD4 λεμφοκυττάρων στις 8 ώρες (p: 0.05). Στους επίμυες της ομάδας A βρέθηκε ότι τα ζωντανά μονοκύτταρα και ουδετερόφιλα με έκφραση ενεργής κασπάσης-3 είναι στατιστικά σημαντικά αυξημένα σε σχέση με τους επίμυες της ομάδας η οποία έλαβε μόνο LPS ενώ μειώνεται το ποσοστό της απόπτωσης η οποία εξαρτάται από την έκφραση της ενεργής κασπάσης-3 στα ουδετερόφιλα (p: 0.038). Η ανοσοϊστοχημική χρώση του ηπατικού παρεγχύματος για caspase-8, bax και cytochrome C δεν κατέδειξε καμία στατιστικά σημαντική διαφορά. Συμπεράσματα: Στην μελέτη παρατηρήθηκε χρονοεξαρτώμενη συσσώρευση τόσο των ουδετερόφιλων όσο και των πολυμορφοπυρήνων. Η αυξημένη απόπτωση του ηπατικού παρεγχύματος πιθανόν εμπλέκεται στο μηχανισμό πολυοργανικής ανεπάρκειας. Ο αποκλεισμός της ενεργοποίησης της κασπάσης με ZVAD φαίνεται να προστατεύει τα ποντίκια από το θάνατο μετά από τη συστηματική έγχυση του LPS. Η αποπτωτική οδός είναι πιθανό να έχει μεγάλη σημασία και στους ασθενείς με ARDS.
Η υπολογιστική τεχνολογία στην ιστορική έρευνα και εκπαίδευση
Authors: Κουνέλη Ευαγγελία
Published: August 2021

Στη διατριβή ερευνώνται οι αναδιατάξεις του πεδίου της ιστορικής εκπαίδευσης που απορρέουν από την εισαγωγή σε αυτό των νέων τεχνολογιών και επιχειρείται κριτική εξέταση των δυνατοτήτων της υπολογιστικής τεχνολογίας να αποτελέσουν γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στους μαθητές και την ιστορική γνώση, με σκοπό την ανάπτυξη δεξιοτήτων που αφορούν στην πρόσβαση σε ιστορικές πηγές, στην εφαρμογή πολυμεσικών μορφών αναπαράστασης του παρελθόντος και στη διαμαθητική-διασχολική-διατοπική αλληλεπίδραση και συνεργασία. Το σύνολο της διατριβής διαπερνάται από τη θέση ότι οι υπολογιστές συνιστούν γνωστικά εργαλεία στην υπηρεσία της ιστορικής μάθησης, πουβοηθούν τους μαθητές να προσομοιώσουν τις ερευνητικές διεργασίες και να συγκροτήσουν ιστορική σκέψη. Σχεδιάστηκαν τρία διδακτικά σενάρια, με βάση τη θεωρία μάθησης του κοινωνικού κονστρουκτιβισμού, στα οποία αξιοποιήθηκαν: το υπερκείμενο και το Διαδίκτυο ως μέσα πρόσβασης και κριτικής επεξεργασίας ιστορικού υλικού, το «οπτικό αφήγημα» ως μέσο αναπαράστασης του παρελθόντος και η εικονική πραγματικότητα ως εναλλακτική μορφή βιωματικής διδασκαλίας. Για την αξιολόγηση τους αναπτύχθηκαν διδακτικές παρεμβάσεις μικρής κλίμακας, με βάση τις αρχές της έρευνας-δράσης, σε ένα σχολείο της πρωτοβάθμιας και ένα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, κατά τις οποίες διαπιστώθηκε η εφαρμοσιμότητα των διδακτικών σεναρίων στο μάθημα της Ιστορίας, η δυνατότητα των μαθητών να εργαστούν ομαδικά καθώς και το αυξημένο ενδιαφέρον των μαθητών για διερεύνηση, επεξεργασία και παρουσίαση του ιστορικού υλικού, το οποίο οφειλόταν εν πολλοίς στην αυτονομία της μαθησιακής διαδικασίας που παρέχει το ψηφιακό περιβάλλον εργασίας.
Φασματική ανάλυση και μοντελοποίηση σήματος για εφαρμογές απεικόνισης και εκτίμησης παραμέτρων ραντάρ αντίστροφου συνθετικού ανοίγματος
Authors: Καρακασιλιώτης Αναστάσιος
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η μελέτη των συστημάτων ραντάρ αντίστροφου συνθετικού ανοίγματος, η μονοδιάστατη και διδιάστατη μοντελοποίηση του επιστρέφοντος σήματος ISAR και η σύγκριση διαφόρων αλγορίθμων απεικόνισης στόχων ραντάρ. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στις παραμετρικές τεχνικές φασματικής ανάλυσης, τόσο για προβλήματα απεικόνισης στόχου όσο και για προβλήματα εκτίμησης παραμέτρων του σήματος ραντάρ. Η σπουδαιότερη καινοτομία της διατριβής αυτής είναι το προτεινόμενο αναλυτικό μοντέλο επιστρέφοντος σήματος ISAR και η μεθοδολογία προσομοίωσής του για την παραγωγή διδιάστατων συνθετικών δεδομένων ραντάρ. Συγκριτικά με αντίστοιχες δημοσιευμένες εργασίες, το μοντέλο της παρούσας διατριβής περιλαμβάνει την ακριβή μαθηματική ανάλυση του διδιάστατου προβλήματος ISAR και μπορεί να θεωρηθεί η ιδανική εκδοχή πιο σύνθετων μοντέλων, όπως το διδιάστατο μοντέλο που βασίζεται στη γεωμετρική θεωρία της περίθλασης, το οποίο αναλύεται στο τελευταίο κεφάλαιο.
Οπτικοηλεκτρονικά κυκλώματα υψηλής πυκνότητας ολοκλήρωσης για υψίρυθμα φωτονικά μικροσυστήματα
Authors: Μινόγλου Κυριακή
Published: August 2021

Η τεχνολογία της υψηλής πυκνότητας υβριδικής ολοκλήρωσης οπτικοηλεκτρονικών III-V κυκλωμάτων (ΟΕ) με CMOS Ολοκληρωμένα Κυκλώματα (IC’s) διαφαίνεται ικανή στο να παρέχει τα χαρακτηριστικά και τις επιδόσεις που απαιτούνται από τα υψηλών προδιαγραφών υποσυστήματα επεξεργασίας πληροφοριών νέας γενιάς. Στόχος αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη των υψίρυθμων φωτονικών μικροσυστημάτων τόσο από τη σκοπιά της ανάπτυξης συγκεκριμένης τεχνολογίας για την υβριδική ολοκλήρωση τους όσο και από την πλευρά της ανάπτυξης ενός πλήρους μοντέλου για ένα συγκεκριμένου τύπου οπτικοηλεκτρονικό στοιχείο φωτοεκπομπής, το VCSEL (Vertical Cavity Surface Emitting Laser). Όσον αφορά την υβριδική ολοκλήρωση μελετώνται τεχνικές συγκόλλησης δισκιδίων τόσο με τη χρήση SiO₂ και Spin-on-Glass (SOG) όσο και με την χρήση κράματος μετάλλων. Αναφορικά, παρουσιάζεται η μεθοδολογία που αναπτύχθηκε για τη συγκόλληση με χρήση SOG, καθορίζονται τα κρίσιμα στάδια, χαρακτηρίζονται τα κολλημένα δισκίδια και σχεδιάζεται και κατασκευάζεται μια ολοκληρωμένη οπτοηλεκτρονική διασύνδεση. Παρόμοια, σχετικά με τη μεταλλική συγκόλληση, καθορίζεται η δομή και η σύσταση του κράματος, μελετάται η ομοιομορφία των επιμεταλλώσεων, μετρώνται ηλεκτρικές παράμετροι, και μελετάται η δυνατότητα μορφοποίησης του κράματος. Παράλληλα, η διδακτορική διατριβή ασχολείται με την εισαγωγή μέσα σε ενιαίο περιβάλλον σχεδιασμού ολοκληρωμένων κυκλωμάτων πολύ μεγάλης κλίμακας (VLSI) ενός πλήρους μοντέλου για τα VCSELS. Το πλήρες μοντέλο, το οποίο περιλαμβάνει το παρασιτικό κύκλωμα εισόδου, τα εσωτερικά θερμο-ηλεκτρικά χαρακτηριστικά του στοιχείου και τις φυσικές διαφορικές εξισώσεις παραγωγής φωτός, υλοποιείται, προσομοιώνεται και σε συνδυασμό με τις πειραματικές μετρήσεις εμπορικών λέιζερ εκτιμάται η εγκυρότητα και η πληρότητά του ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσεται μεθοδολογία εξαγωγής των παραμέτρων του μοντέλου.
Αινίγματα του Ηρακλή
Authors: Λάμπρου Ιωάννης
Published: August 2021

Η ανά χείρας διδακτορική διατριβή συνιστά μια ψυχαναλυτική προσέγγιση στον κινηματογράφο από την σκοπιά των Ανδρικών Σπουδών. Συνδυάζοντας τις διάσπαρτες και πολλές φορές διαφοροποιημένες μεταξύ τους ή και αντιφατικές θέσεις του Freud για το σύμπλεγμα ευνουχισμού, τις οποίες συμπληρώνει με απόψεις μεταγενέστερων ψυχαναλυτών, αναζητά τους τρόπους με τους οποίους το σύμπλεγμα αυτό εκδηλώνεται στους άνδρες. Οδηγός της για την αναζήτηση αυτή είναι, κατά μία συνήθη πρακτική των ψυχαναλυτικών μελετών, ο ελληνικός μύθος, και συγκεκριμένα το σώμα των μυθικών ιστοριών που αναφέρονται στον Ηρακλή, γιατί, όπως θα καταδειχθεί στις επόμενες σελίδες, η πρωταρχική φαντασίωση που αναπαριστά ο μυθικός βίος του ήρωα αυτού είναι ο ευνουχισμός. Τα συμπεράσματα από την κριτική θεώρηση των φροϋδικών θέσεων για το σύμπλεγμα του ευνουχισμού που επιχειρείται στο Α' Μέρος της παρούσας διατριβής εφαρμόζονται στο Β' Μέρος σε τρεις ταινίες του Ingmar Bergman, το Μέσα από Σπασμένο Καθρέφτη (1961), την Σιωπή (1963) και την Περσόνα (1966), οι οποίες, όπως θα φανεί από την ανάλυση που θα ακολουθήσει, βρίθουν από αναπαραστάσεις του συμπλέγματος αυτού αλλά και προεκτάσεις του. […]
Απόπειρα ψυχαναλυτικής προσέγγισης στο έργο του Alberto Moravia
Authors: Πονηρός Χρήστος
Published: August 2021

Moravia και Ψυχανάλυση πρωταγωνιστές σε μια κατάδυση ουσίας Αυτόντον ισχυρισμό μας τον επιτρέπει οχι μονό η αμφίδρομη σχέση μεταξύ της Ψυχανάλυσηςκαι της Λογοτεχνίας άλλα και η έκδηλη επιρροή του Moravia αποτη ψυχολογία του βάθουςGrosso modo ξεκινήσαμε βασιζόμενοι στον ιδρυτή της Ψυχανάλυσης καιστη πορεία ήρθαμε αντιμέτωποι με κάποια βασικά σημεία της Λακανικης θεωρίαςΠιο συγκεκριμένα προσεγγίσαμε μια σειρά χαρακτηριστικών όπως ημοναξιά του μοραβιακου ήρωα η εξ ολοκλήρου αντίθετη ψυχική κατάστασημεταξύ του άνδρα και της γυναίκας ηρωίδας η απουσία της ερωτικήςεπιθυμίας ο λόγος για τον οποίο αυτή η παρεκτρέπεται στη σκοποφιλιαστα ερωτικά τρίγωνα στην ομοφυλοφιλία η ακόμα και στο σαδο-μαζοχισμοχαρακτηριστικά που παίρνουν το χαρακτήρα του συμπτώματος και που η αίτιατους είναι η απουσία του πάτερα, η αδυναμία του να αντεπεξέλθει στηλειτουργία του καθώς και η χωρίς όρια ασυνείδητη αναζήτηση του Στοπλαίσιο της Λακανακης θεωρίας η απουσία του πάτερα μας βοήθησε ναπροσεγγίσουμε ακόμα το λόγο της αυτοκτονίας τον αγοραίο έρωτα, τηνυποτίμηση της γυναίκας την έλξη του συγγραφέα για τη μαύρη ήπειρο και τοπρωτόγονο Εξαλλου με την απουσία του πάτερα ήρθαμε αντιμέτωποι στηπροσπάθεια μας να παρακολουθήσουμε βήμα - βήμα την ιστορία του Marcello(// conformista) μια ιστορία σημαδεμένη απο το όνομα το δικό του και οχιαπο το «Ονομα-του-Πατερα»
Μοριακή μελέτη του υποδοχέα της βιταμίνης D και του υποδοχέα των οιστρογόνων στην οστεοπόρωση
Authors: Φούντας Λάζαρος
Published: August 2021

Η σημασία των γενετικών παραγόντων στην αιτιοπαθογένεια της οστεοπόρωσης είναι γνωστή. Η εμπλοκή τόσο της βιταμίνης D όσο και των οιστρογόνων, δύο ρυθμιστικών παραγόντων που δρουν μέσω των αντίστοιχων ορμονουποδοχέων τους, στο οστικό μεταβολισμό και τη διατήρηση της οστικής πυκνότητας έχει τεκμηριωθεί. Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη των πολυμορφισμών Bsm I, Apa I και Taq I στο γονίδιο του υποδοχέα της βιταμίνης D (VDR) καθώς και η ανίχνευση νουκλεοτιδικών αλλαγών στα εξώνια 1 και 2 του γονιδίου του υποδοχέα άλφα (ERα) των οιστρογόνων και ο πιθανός συσχετισμός αυτών με την παθογένεια της οστεοπόρωσης. Μελετήθηκαν 53 φυσιολογικές γυναίκες, 59 τυχαίες οστεοπορωτικές γυναίκες και 26 οστεοπορωτικές γυναίκες που ανήκαν σε 12 οικογένειες. Χρησιμοποιήθηκαν σύγχρονες τεχνικές μοριακής βιολογίας (PCR, DGGE, SSCP, Sequencing) και στατιστική ανάλυση. Όσον αφορά τον VDR αναλύθηκε ο γονότυπος BB, tt και AA, που βιβλιογραφικά είχε συσχετισθεί με χαμηλή οστική πυκνότητα. Η αναλογία των BB, tt και AA γονοτύπων βρέθηκε να είναι 21%, 21%, 36% (φυσιολογικές γυναίκες), 24%, 20%, 34% (οστεπ. γυναίκες) και 15%, 12%, 27% (οστεοπ. οικογένειες), αντιστοίχως. Η στατιστική ανάλυση δεν έδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές στη συχνότητα των VDR γονότυπων μεταξύ των τριών πληθυσμών. Στους ίδιους πληθυσμούς έγινε μοριακή μελέτη των εξονίων 1 και 2 του ERα. Βρέθηκαν δύο πολυμορφισμοί στα κωδικόνια 10 και 87 χωρίς όμως να παρατηρηθεί συσχετισμός με την οστεοπόρωση. Η παθογένεια της οστεοπόρωσης δεν συσχετίζεται με πολυμορφισμούς στο γονίδιο του VDR ή με σημειακές μεταλλάξεις, ελλείψεις ή προσθήκες στα εξώνια 1 και 2 του ERα. Δεν είναι δυνατή η χρήση των παραπάνω πολυμορφισμών ως γενετικών δεικτών για την πρόγνωση της οστεοπόρωσης στον ελληνικό πληθυσμό.