Αμφικοιλιακή βηματοδότηση στην καρδιακή ανεπάρκεια
Authors: Λευθεριώτης Διονύσιος 
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής ήταν να μελετηθεί η επίδραση του καρδιακού επανασυγχρονισμού στις παραμέτρους που εκφράζουν το νευρο-ορμονικό άξονα της καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς και στη λειτουργία των στεφανιαίων και περιφερικών αγγείων. Για το σκοπό αυτό, μελετήσαμε την επίδραση της αμφικοιλιακής βηματοδότησης στην ποιότητα ζωής και το λειτουργικό στάδιο ασθενών με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, στους δείκτες λειτουργικότητας της αριστεράς κοιλίας, καθώς και στη λειτουργία του αυτονόμου νευρικού συστήματος, όπως αυτή εκφράζεται από τις παραμέτρους μεταβλητότητας της καρδιακής συχνότητας. Επίσης, μελετήσαμε τις επιπτώσεις του καρδιακού επανασυγχρονισμού στα επίπεδα των δεικτών φλεγμονής και απόπτωσης στο αίμα των ασθενών. Συγκεκριμένα, μελετήθηκαν οι προφλεγμονώδεις κυτοκίνες TNF-α και η ιντερλευκίνη 6 (IL-6), οι διαλυτοί υποδοχείς του TNF-a sTNFR-I και sTNFR-II, καθώς το αμινοτελικό άκρο του εγκεφαλικού νατριουρητικού πεπτιδίου (Nt-pro-BNP), τα διαλυτά προσκολλητικά μόρια sICAM-I, sVCAM-I και οι αποπτωτικοί δείκτες sFas και sFas ligand. Παράλληλα, ελέγξαμε την επίδραση της αμφικοιλιακής βηματοδότησης στη στεφανιαία και περιφερική αιματική ροή και εφεδρεία των ασθενών. Τέλος, ελέγξαμε τη συσχέτιση της πιθανής υποκειμενικής και κλινικής βελτίωσης των ασθενών αυτών με τις μεταβολές όλων των ανωτέρω δεικτών, προκειμένου να καταστεί αντικειμενική η επίδραση της αμφικοιλιακής βηματοδότησης. Τα αποτελέσματα της μελέτης μας έδειξαν ότι ο καρδιακός επανασυγχρονισμός σχετίζεται με βελτίωση του λειτουργικού σταδίου και της ποιότητας ζωής των ασθενών, σε συνδυασμό με την αύξηση της διανυθείσας απόστασης κατά τη δοκιμασία εξάλεπτης βάδισης και του κλάσματος εξωθήσεως, καθώς και μείωση της τελοδιαστολικής και τελοσυστολικής διαμέτρου της αριστεράς κοιλίας. Επίσης, συσχετίζεται με τη βελτίωση της λειτουργίας του αυτονόμου νευρικού συστήματος, όπως αυτή εκφράζεται από τη μεταβλητότητα της καρδιακής συχνότητας και στα δύο πεδία (χρόνου και συχνοτήτων). Επιπλέον, η αμφικοιλιακή βηματοδότηση συνδυάζεται με μείωση των δεικτών φλεγμονής και απόπτωσης TNF-α, sTNFR-I, sTNFR-II και IL-6, καθώς και του προσκολλητικού μορίου sICAM-1. Παράλληλα, παρατηρείται βελτίωση της στεφανιαίας και περιφερικής ροής αίματος με την αμφικοιλιακή βηματοδότηση. Ενδιαφέρον παρουσιάζει εξάλλου η παρατήρηση ότι η ευεργετική επίδραση του καρδιακού επανασυγχρονισμού στους ανωτέρω δείκτες παραμένει και μετά τη διακοπή της αμφικοιλιακής βηματοδότησης. Στην παρούσα διατριβή, για πρώτη φορά συνδέεται παθοφυσιολογικά το μηχανικό με το νευρο-ορμονικό πρότυπο, στη μελέτη της επίδρασης της αμφικοιλιακής βηματοδότησης σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια. Οι παρατηρήσεις μας δείχνουν ότι η θεραπεία επανασυγχρονισμού συνδυάζεται με βελτίωση των δεικτών λειτουργίας του αυτονόμου νευρικού συστήματος, φλεγμονής, απόπτωσης και αγγειακής ροής, οι οποίοι σχετίζονται με την πρόγνωση των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια. Τα ευρήματα μας έχουν κλινική σημασία διότι υποδεικνύουν πιθανούς νέους δείκτες σταδιοποίησης των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια, εκτίμησης της πρόγνωσης τους και της αναμενόμενης απάντησης των ασθενών στην αμφικοιλιακή βηματοδότηση.