bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Βιοδείκτες σήψης σε πολυτραυματίες
Authors: Γιαχάϊ Έντισον
Published: September 2021

Εισαγωγή. H σήψη είναι αρκετά συχνή στους ασθενείς που νοσηλεύονται στη μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) και παρά την πρόοδο της επιστήμης στην κατανόηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών, η θνησιμότητα λόγω σήψης παραμένει σε υψηλά ποσοστά.Σκοπός. Εκτίμηση της προγνωστικής αξίας των επιπέδων γαλακτικού οξέος και της Ε και P σελεκτίνης κατά την εισαγωγή ασθενών στη ΜΕΘ και διερεύνηση των επιπέδων της 25-υδροξυβιταμίνης D σε σχέση με την έκβαση.Υλικό-Μέθοδος. Στην παρούσα μελέτη συμμετείχαν 227 βαρέως πάσχοντες ασθενείς αρχικά μη σηπτικοί οι οποίοι εισήχθησαν στη ΜΕΘ από τους οποίους οι 145 εκδήλωσαν σήψη κατά τη διάρκεια νοσηλείας. Για τον υπολογισμό της προγνωστικής ακρίβειας των βιοδεικτών στην σήψη (γαλακτικό οξύ, Ε και P σελεκτίνη) εφαρμόστηκαν καμπύλες ROC. Μια ομάδα 192 υγιών ατόμων χρησιμοποιήθηκε για την σύγκριση των επιπέδων της βιταμίνης D με εκείνα των βαρέως πασχόντων ασθενών.Αποτελέσματα. Τα επίπεδα γαλακτικού οξέος σε συνδυασμό με τις E- και P σελεκτίνες έδειξαν καλύτερη προγνωστική ακρίβεια με ευαισθησία και ειδικότητα 76% και 84% αντίστοιχα, και με μια περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC) στα 0,854 (95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI) = 0,775-0,932. p<0,001). Όσον αφορά τα επίπεδα εισαγωγής της 25-υδροξυβιταμίνης D ήταν πολύ χαμηλότερα στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς από εκείνα των υγιών ατόμων (p<0,0001). Μεταξύ των ασθενών που εκδήλωσαν σήψη (Ν=145) παρατηρήθηκε αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης αναπνευστικών λοιμώξεων στους ασθενείς με επίπεδα βιταμίνης D <7ng/ml (p=0,007).Συμπεράσματα. Στον μελετώμενο πληθυσμό ο συνδυασμός γαλακτικού οξέος με τις E και P σελεκτίνες προσφέρει καλύτερη προγνωστική αξία στην εκδήλωση σήψης κατά τη διάρκεια νοσηλείας στη ΜΕΘ. Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D (<7 ng / ml) δεν προέβλεψαν την εκδήλωση σήψης, τον αυξημένο κίνδυνο ενδονοσοκομειακής θνησιμότητας ή την παρατεταμένη διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ. Παρ΄όλα αυτά οι ασθενείς με χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D (<7 ng /ml) που εκδήλωσαν σήψη κατάτην παραμονή τους στη ΜΕΘ έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης αναπνευστικών λοιμώξεων.
Πολλαπλό μυέλωμα
Authors: Ματσαρίδης Δημήτριος-Κώστας
Published: September 2021

H μελέτη αξιολόγησε την πιθανή προοπτική της Δυναμικής Μαγνητικής Τομογραφίας (ΔΜΤ) του οστικού μυελού στο πολλαπλό μυέλωμα να διαδραματίσει το ρόλο ανεξάρτητου προγνωστικού παράγοντα στην εκτίμηση της βαρύτητας της νόσου, στην πρόβλεψη της κλινικής πορείας αλλά και της ανταπόκρισης στη θεραπευτική αγωγή.Υλικό-Μέθοδοι: Μελετήθηκαν 60 ασθενείς με πρωτοδιαγνωσθέν πολλαπλό μυέλωμα με Μαγνητική Τομογραφία (ΜΤ) του οστικού μυελού, προ της ενάρξεως της θεραπευτικής αγωγής. Κάθε ασθενής υποβλήθηκε σε συμβατική και ΔΜΤ της θωρακοοσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και της πυέλου σε Μαγνητικό Τομογράφο 1,5Τ. Η συμβατική ΜΤ περιλάμβανε εγκάρσιες και οβελιαίες ακολουθίες Τ1 και Τ2 προσανατολισμού, DWI και STIR. H ΔΜΤ έγινε με λήψη 5 οβελιαίων τομών T1 προσανατολισμού μετά την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικού μέσου, με επανάληψή τους κάθε 15 δευτερόλεπτα για συνολικό χρονικό διάστημα 3 λεπτών και 30 δευτερολέπτων.Από τα δεδομένα της δυναμικής ΜΤ προέκυψαν και επεξεργάστηκαν με ειδικό λογισμικό καμπύλες σκιαγραφικής ενίσχυσης του μυελού των οστών σε συνάρτηση με τον χρόνο. Τα ευρήματα της συμβατικής ΜΤ και οι παράμετροι αιμάτωσης που εξήχθησαν από τις καμπύλες έντασης σήματος-χρόνου της ΔΜΤ [WIN (maximum wash-in rate), WOUT (maximum wash-out rate), TTPK (time to peak enhancement), DCEmax (maximum peak enhancement), TMSP (time to maximum slope)] συσχετίστηκαν με τους γνωστούς δείκτες βαρύτητας της νόσου καθώς και παράγοντες αγγειογένεσης με σκοπό την αξιολόγηση της ΔΜΤ ως ανεξάρτητου μέσου εκτίμησης της βαρύτητας της νόσου και της πρόγνωσης αυτής.Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Διαπιστώθηκε πως στην ομάδα των συμπτωματικών ασθενών σημειώθηκαν αυξημένες τιμές WIN σε σύγκριση με την ομάδα των ασυμπτωματικών (p < 0,05) και την ομάδα των ασθενών με MGUS (p = 0,001). Το TTPK ήταν μειωμένο και το κλάσμα WIN/TMSP αυξημένο τόσο στους συμπτωματικούς και τους ασυμπτωματικούς σε σύγκριση με την ομάδα των ασθενών με MGUS (p < 0,05). Οι συμπτωματικοί ασθενείς με ΠΜ είχαν χαμηλότερες τιμές TMSP σε σχέση με τους ασθενείς με MGUS. Ο λόγος Angp-1/Angp-2 ήταν μειωμένος στους συμπτωματικούς συγκριτικά με τους ασυμπτωματικούς (p = 0,017) και στους ασθενείς με MGUS (p < 0,001). Το TTPK συσχετίστηκε με το λόγο Angp-1/Angp-2 όπως και με το στάδιο R-ISS. Ασθενείς με στάδιο R-ISS-3 είχαν χαμηλότερες διάμεσες τιμές TTPK (23 s, όριο διακύμανσης 18–29 s) συγκριτικά με ασθενείς με R-ISS-2 (48 s, όριο διακύμανσης 27–68 s) και ασθενείς με R-ISS-1 (54 s, όριο διακύμανσης 42–76 , p ANOVA = 0,01). Μια υποομάδα ασθενών με χαμηλό TTPK (κατώτερο τεταρτημόριο) εμφάνιζαν νωρίτερα πρόοδο της νόσου συγκριτικά με όλους τους υπόλοιπους ασθενείς.Τα ανωτέρω δεδομένα δείχνουν μια σαφή συσχέτιση ορισμένων εκ των παραμέτρων της ΔΜΤ με το στάδιο της νόσου κατά R-ISS καθώς και με αρνητικούς προγνωστικούς παράγοντες της νόσου όπως ο λόγος των αγγειογενετικών κυτοκινών (Angp-1/Angp-2).
Διάγνωση και παρακολούθηση ασθενών με γαστρίτιδα και Helicobacter (Campylobacter) pylori
Authors: Σαλαμέτης Νικόλαος
Published: September 2021

Ιστορικό ανακάλυψης Helicobacter pylori - ταξινόμηση γαστρίτιδων - χαρακτηριστικά γαστρίτιδας με ελικοβακτηρίδιο πυλωρού - θεραπευτική δράση CBS - αποτελέσματα - αξιολόγηση
Απομόνωση βιοδραστικών ενώσεων από σταυρανθή λαχανικά
Authors: Ρεβέλου Παναγιώτα-Κυριακή
Published: September 2021

Τα λαχανικά της οικογένειας των σταυρανθών (τάξη Brassicales) περιέχουν πλήθος βιοδραστικών οργανικών ενώσεων. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν οι γλυκοζινολίτες οι οποίοι συναντώνται στην τάξη Brassicales. Κατά την ενζυμική υδρόλυση των γλυκοζινολιτών, απελευθερώνονται αλειφατικές ισοθειοκυανικές ενώσεις, αρωματικές ισοθειοκυανικές ενώσεις και παράγωγα του ινδολίου. Στα πλαίσια της διατριβής, συντέθηκαν, η ισοθειοκυανική ένωση σουλφοραφάνη, οι ινδολικές ενώσεις ινδολο-3-καρβινόλη, ινδολο-3-ακετονιτρίλιο, ινδολο-3-καρβαλδεΰδη και ασκορβιγόνο. Επίσης, συντέθηκαν τα ινδολικά παράγωγα, ινδολο-3-ακεταμίδιο και τα αμιδικά συζεύγματα του ινδολο-3-οξικού οξέος με 10 αμινοξέα. Όλες οι ενώσεις που συντέθηκαν, μελετήθηκαν με φασματοσκοπία NMR και FT-IR και φασματομετρία μάζας HRMS. Αναπτύχθηκε μια νέα μέθοδος άμεσου ποσοτικού προσδιορισμού του συνόλου των ισοθειοκυανικών ενώσεων στα σταυρανθή λαχανικά, με φασματοσκοπία υπερύθρου με μετασχηματισμό Fourier, αξιοποιώντας την τεχνική της εξασθενημένης ολικής ανάκλασης (ATR FT-IR), σε συνδυασμό με τον αλγόριθμο PLS. Ο ποσοτικός προσδιορισμός βασίστηκε στις απορροφήσεις της περιοχής 2150-2120 cm-1 όπου εμφανίζεται η ασύμμετρη τάση N=C=S. Η νέα μέθοδος αποδείχθηκε ισοδύναμη με την αντίστοιχη μέθοδο UV-Vis της βιβλιογραφίας, βάση των στατιστικών ελέγχων F και t και της % ανάκτησης, που ήταν εντός των αποδεκτών ορίων. Στη συνέχεια της διατριβής, αναπτύχθηκε μια νέα μέθοδος ποιοτικού και ποσοτικού προσδιορισμού της σουλφοραφάνης και της ινδολο-3-καρβινόλης, χρησιμοποιώντας φασματογράφο μάζας υψηλής διακριτικής ικανότητας με αναλυτή μαζών Q-TOF. Η νέα μέθοδος UPLC-HRMS/MS επικυρώθηκε και χαρακτηρίστηκε από εξαιρετική γραμμικότητα και χαμηλά όρια ανίχνευσης. Επιπλέον, προσδιορίστηκαν με UΗPLC-HRMS/MS οι ενώσεις, ινδολο-3-καρβαλδεΰδη, ινδολο-3-καρβινόλη, ινδολο-3-ακετονιτρίλιο και ασκορβιγόνο. Η συγκριμένη μέθοδος αποτελεί την πρώτη εφαρμογή του UHPLC-HRMS/MS για τον ταυτόχρονο προσδιορισμό των προϊόντων ενζυμικής υδρόλυσης της γλυκομπρασικίνης σε σταυρανθή λαχανικά. Στο τελευταίο στάδιο της διατριβής πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός των φυτορμονών με UΗPLC-HRMS/MS σε οχτώ σταυρανθή λαχανικά. Οι ενώσεις που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη (27 ενώσεις) ήταν οι φυτορμόνες, ινδολο-3-οξικό οξύ, 4-χλωροϊνδολο-3-οξικό οξύ, ιασμονικό οξύ και σαλικυλικό οξύ. Επίσης προσδιορίστηκαν, το ινδολο-3-ακετονιτρίλιο, το ινδολο-3-ακεταμίδιο και η ινδολο-3-καρβαλδεΰδη. Τέλος, προσδιορίστηκαν στοχευμένα τα αμιδικά συζεύγματα του ινδολο-3-οξικού οξέος με τα αμινοξέα αλανίνη, γλυκίνη, θρυπτοφάνη, σερίνη, μεθειονίνη, τυροσίνη, φαινυλαλανίνη, βαλίνη, ασπαρτικό οξύ και γλουταμινικό οξύ. Η νέα μέθοδος UΗPLC-HRMS/MS που αναπτύχθηκε, επέτρεψε την ταυτοποίηση και ποσοτικοποίηση νέων ενώσεων, που δεν είναι γνωστός ο ρόλος τους στα φυτά, παρέχοντας ακρίβεια και αξιοπιστία των αποτελεσμάτων και μπορεί να εφαρμοστεί για την μελέτη των φυτορμονών και σε άλλα είδη φυτών.
Η θεώρηση του τοπίου μέσα από την σχέση φύση - πολιτισμός στην Κρήτη, από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα
Authors: Παγκάλου Χρυσούλα
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή ως κεντρικό σκοπό έχει την διερεύνηση του χειρισμού του όρου τοπίο, μέσα από τις δράσεις και τις τοποθετήσεις διαφόρων κοινωνικών ομάδων από την Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Στο πλαίσιο της βιβλιογραφικής έρευνας του παρόντος, -μεταξύ άλλων- επιχειρείται: α) η προσπάθεια τεκμηρίωσης μιας θεωρητικής/ιστορικής βάσης της έννοιας τοπίο, β) η διερεύνηση των διαλεκτικών σχέσεων φύση-τέχνη και πόλη-ύπαιθρος, ως κατευθυντήριες διερεύνησης της διαλεκτικής σχέσης φύση-πολιτισμός από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, γ) καθώς εξετάζονται και οι κυρίαρχοι λόγοι ανάδυσης της σύγχρονης συνείδησης του τοπίου στην Ελλάδα, όλα ιδωμένα υπό το πρίσμα μίας ιστοριογραφικής κριτικής, με κύριο άξονα την διεπιστημονικότητα. Με δεδομένο ότι στην κατανόηση του τοπίου συμβάλλει η θεώρηση της σχέσης φύσης-πολιτισμού, η παρούσα διδακτορική διατριβή, λαμβάνοντας ως περίπτωση μελέτης το νησί της Κρήτης, μέσω μιας πολυμεθοδολογικής προσέγγισης με πολλές διαφορετικές εποπτείες, επιχειρεί να αποκρυπτογραφήσει τις αιτίες των επικρατέστερων τάσεων της ρητορικής αλλά και της πρακτικής που αφορούν στο τοπίο, όσο και να αποσαφηνίσει τις ερμηνείες και τις παρερμηνείες που αναδύονται με την χρήση αυτού του όρου, με απώτερο σκοπό την απόδοση ενός ορθολογικού προτύπου και ει δυνατόν προσανατολισμού στο πεδίο της συλλογικότητας, με αφορμή και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για το Τοπίο.
Το φαινόμενο της δεύτερης κατοικίας στο πλαίσιο μελέτης του τουρισμού
Authors: Καραγιάννη Όλγα
Published: September 2021

Η διατριβή πραγματεύεται τη τοποθέτηση του φαινομένου της δεύτερης κατοικίας (στο εξής ΔΚ) στο πλαίσιο μελέτης του τουρισμού, διερευνώντας τις επιδράσεις του φαινομένου στις περιοχές υποδοχής στο νησιωτικό χώρο. Στα πλαίσια της διατριβής διατυπώνεται θεωρητικό υπόδειγμα λειτουργίας του φαινομένου σε επίπεδο προορισμού, το οποίο δομείται μέσα από τη μακρόχρονη παρατήρηση του φαινομένου από τη γράφουσα στη περιοχή της Άνδρου Μέσα από μια πλουραλιστική μεθοδολογική προσέγγιση, μελετάται η περίπτωση της Άνδρου, μέσα από 3 διακριτές έρευνεςκαταγραφή της νόμιμης κατασκευαστικής δραστηριότητας ΔΚ στο Πολεοδομικό Γραφείο Άνδρου,έρευνα μέσω ερωτηματολογίου σε δείγμα ιδιοκτητών ΔΚ έρευνα μέσω ερωτηματολογίου στον πληθυσμό των επαγγελματιών που λειτουργούν στις κεντρικές αγορές των 4 αστικών κέντρων του νησιού Bασικοί ερευνητικοί στόχοι της διατριβής, που επιδιώκονται μέσω των ερευνών :- Ο εντοπισμός των τοπικών επιδράσεων του φαινομένου σε οικονομία, κοινωνία και φυσικό περιβάλλον- Ο εντοπισμός των τρόπων με τους οποίους το φαινόμενο της ΔΚ επιδρά στη μεταβολή της σύνθεσης του τοπικού κοινωνικού ιστού- Ο εντοπισμός άλλων κοινωνικών επιδράσεων του φαινομένου τοπικά- Η κατανόηση και ο εντοπισμός των τρόπων με τους οποίους το φαινόμενο των ΔΚ επιδρά στο τοπικό παραγωγικό σύστημα και οι μεταβολές που επιφέρει σε επί μέρους οικονομικούς τομείς - Ο εντοπισμός των πιέσεων που ασκούνται τοπικά σε σχέση με το φαινόμενο στους φυσικούς πόρους αλλά και οι τυχόν ωφέλειες στους τοπικούς ανθρωπογενείς πόρους (τοπίο, πολιτισμική κληρονομιά)Παράλληλα με αυτούς τους ερευνητικούς στόχους εξετάζεται η τυχόν διαφοροποίηση των επιδράσεων επί μέρους κατηγοριών ιδιοκτητών ΔΚ τοπικά, καθώς και ο ρόλος των τοπικών ιδιαιτεροτήτων (κοινωνικών, οικονομικών, περιβαλλοντικών) του προορισμού αλλά και των πολιτικών που σχετίζονται με το φαινόμενο σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.Σε ότι αφορά το θεωρητικό πλαίσιο του τουρισμού εξετάζονται οι συσχετισμοί του φαινομένου της ΔΚ με το αμιγές τουριστικό φαινόμενο, τα κίνητρα που κινητοποιούν την απόκτηση και χρήση ΔΚ αλλά και τυχόν χωροχρονικοί συσχετισμοί των δυο φαινομένων σε επίπεδο προορισμού. Επιχειρείται επίσης να διερευνηθούν οι λειτουργίες και συμβολικές διαστάσεις των ΔΚ σε σχέση με τις συμβατικές τουριστικές εμπειρίες, ενώ τέλος διερευνάται ο ρόλος της νησιωτικότητας σε σχέση με την επιλογή του χώρου διατήρησης ΔΚ.
Η προγνωστική αξία της τεστοστερόνης στη χρόνια στεφανιαία νόσο
Authors: Κωτάκος Χρήστος
Published: September 2021

Eισαγωγή: Τα χαμηλά επίπεδα ολικής και ελεύθερης τεστοστερόνης συσχετίζονται με αυξημένη ολική θνησιμότητα σε πληθυσμιακές μελέτες. Υπάρχουν αντικρουόμενα δεδομένα σχετικά με την προγνωστική αξία της ολικής τεστοστερόνης ορού όσον αφορά τους καρδιαγγειακούς θανάτους. Μέχρι τώρα δεν έχει μελετηθεί η προγνωστική αξία της ελεύθερης τεστοστερόνης, του περισσότερο δραστικού κλάσματος της ολικής τεστοστερόνης, σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο (ΣΝ). Σκοπός: Εξετάσαμε κατά πόσο τα επίπεδα της ενδογενούς ελεύθερης τεστοστερόνης αποτελούν προγνωστικό δείκτη της καρδιαγγειακής θνητότητας σε άνδρες με σταθερή ΣΝ.Μέθοδοι: Tα επίπεδα της ελεύθερης τεστοστερόνης ορού, των λιπιδίων, της υψηλής ευαισθησίας C-αντιδρώσας πρωτεΐνης (hsCRP) και της ιντερλευκίνης 6 (IL-6) μετρήθηκαν σε 612 άνδρες με σταθερή ΣΝ. Πρωτογενές καταληκτικό σημείο ήταν ο θάνατος από καρδιαγγειακά αίτια και δευτερογενή καταληκτικά σημεία, οι νοσηλείες λόγω οξέος στεφανιαίου συνδρόμου (ΟΣΣ), η εμφάνιση νέων μειζόνων αρρυθμιών καθώς και τα ισχαιμικά αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια (ΑΕΕ).Αποτελέσματα: Kατά τη διάρκεια της παρακολούθησης (διάμεση περίοδος 5 ετών) καταγράφηκαν 243 καρδιαγγειακά συμβάντα (39,7%), από τα οποία 68 ήταν καρδιαγγειακής αιτιολογίας θάνατοι (11%), 140 ΟΣΣ (22,9%), 7 ΑΕΕ (1,1%) και 28 μείζονα αρρυθμιολογικά συμβάντα (4,6%). Η ελεύθερη τεστοστερόνη συσχετίσθηκε αρνητικά με την καρδιαγγειακή θνητότητα ύστερα από προσαρμογή ως προς τους καθιερωμένους παράγοντες κινδύνου της ΣΝ [σχετικός δείκτης κινδύνου (HR): 0,853, 95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI): 0,782 έως 0,930, p<0,001]. Επιπλέον προσαρμογή ως προς το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας ή την CRP δεν διαφοροποίησαν την παραπάνω συσχέτιση. Οι ασθενείς με επίπεδα ελεύθερης τεστοστερόνης στο χαμηλότερο τριτημόριο (≤7 pg/mL) είχαν σχεδόν 3 φορές υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου συγκρινόμενοι με τους ασθενείς με επίπεδα ελεύθερης τεστοστερόνης στο μεσαίο και το υψηλότερο τριτημόριο (FT>7pg/mL) μετά από προσαρμογή ως προς τους παραδοσιακούς παράγοντες κινδύνου της ΣΝ (ΗR: 2,815, 95% CI: 1,428 έως 5,550, p=0,003). Τα επίπεδα ελεύθερης τεστοστερόνης ορού δεν προέβλεπαν τα δευτερογενή καταληκτικά σημεία (HR: 0,965, 95% CI: 0,920 έως 1,013, p=0,151).Συμπεράσματα: Τα χαμηλά επίπεδα της ελεύθερης τεστοστερόνης ορού συσχετίζονται με υψηλή πενταετή καρδιαγγειακή θνητότητα σε άνδρες με σταθερή ΣΝ, ανεξάρτητα από τους άλλους παραδοσιακούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου.
Κατάτμηση εικονοσειρών από τροχιές σημείων
Authors: Δημητρίου Νικόλαος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή ασχολείται με την κατάτμηση εικονοσειρών χρησιμοποιώντας την κίνηση σημείων, όπως αυτή εκφράζεται από τις τροχιές τους. Στην πορεία της διατριβής επισημαίνουμε μία σειρά από προβλήματα που δυσχεραίνουν την κατάτμηση και περιγράφουμε μεθοδολογίες που μας επιτρέπουν να τα επιλύσουμε. Ένα από τα πιο σημαντικά υποσυστήματα ενός αλγόριθμου κατάτμησης είναι η μετρική που χρησιμοποιείται, για να υπολογιστεί κατά πόσο δύο τροχιές ακολουθούν την ίδια κίνηση. Ιδιαίτερα στις περιπτώσεις κινήσεων περιστροφής και αλλαγής κλίμακας, μετρικές που βασίζονται αποκλειστικά στη μετατόπιση των τροχιών από καρέ σε καρέ δεν έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η προσέγγιση που προτείνουμε επιτρέπει τη μοντελοποίηση αυτών των περιπτώσεων χωρίς μάλιστα να καταφεύγει στη χρήση τανυστών, κάτι το οποίο θα αύξανε σημαντικά την υπολογιστική πολυπλοκότητα. Επίσης, σημαντικό χαρακτηριστικό της μετρικής που προτείνουμε είναι ότι δεν επηρεάζεται από τη χωρική απόσταση δύο τροχιών και κατά συνέπεια περιορίζεται σημαντικά η υπερκατάτμηση. Ένα βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι αλγόριθμοι κατάτμησης είναι αυτό της επεκτασιμότητας. Συγκεκριμένα, καθώς αυξάνεται η χρονική διάρκεια μία εικονοσειράς αυξάνεται και το πλήθος τωντροχιών με αποτέλεσμα να γίνεται υπολογιστική μη διαχειρίσιμο. Το πρόβλημα γίνεται εντονότερο σε δυναμικές εικονοσειρές όπου η κάμερα κινείται αλλά και σε εικονοσειρές μεγαλύτερης ανάλυσης. Για την αντιμετώπισή του προτείνουμε τον χρονικό κατακερματισμό της εκάστοτε εικονοσειράς σε εικονοσειρές μικρότερης διάρκειας, τις οποίες επεξεργαζόμαστε ανεξάρτητα. Βέβαια ακολουθώντας αυτή τη μεθοδολογία απαιτείται ένα επιπλέον στάδιο συνένωσης των επιμέρους κατατμήσεων. Στη συνέχεια θα δούμε πώς αντιμετωπίζουμε αυτό το πρόβλημα, ανακάμπτοντας παράλληλα από την υπερκατάτμηση που προκύπτει. Όπως θα δούμε σημαντικό πλεονέκτημα της αρχιτεκτονικής που προτείνουμε είναι ότι είναι κατάλληλη και για περιπτώσεις όπου αρχικά δεν είναι διαθέσιμη η συνολική εικονοσειρά. Πολλές φορές κατά την κατάτμηση μίας εικονοσειράς εμφανίζονται διαρροές ανάμεσα σε διαφορετικά αντικείμενα. Η αιτία αυτού του φαινομένου είναι συχνά η διαφορετική διάρκεια εμφάνισης των επιμέρους τμημάτων των εκάστοτε αντικειμένων. Θα δούμε ότι η αρχιτεκτονική που ακολουθούμε επιτρέπει τον εντοπισμό τέτοιων περιπτώσεων. Για την αντιμετώπισή τους, μοντελοποιούμε την κατάτμηση ως ένα πρόβλημα χρωματισμού γράφου το οποίο μπορούμε να λύσουμε αποτελεσματικά εκμεταλλευόμενοι τη δομή του γράφου που προκύπτει. Όπως θα δούμε στο κεφάλαιο της πειραματικής αξιολόγησης, ο τελικός αλγόριθμος κατάτμησης που προτείνουμε, πετυχαίνει επιδόσεις καλύτερες της υπάρχουσας τεχνολογικής στάθμισης περιορίζοντας σημαντικά την υπερκατάτμηση.
Πειραματική μελέτη των μεταβολών του πληθυσμού των λεμφοκυττάρων μετά την επίδραση φλεγμονώδους ερεθίσματος κατά τη διάρκεια της κύησης
Authors: Μακρυδήμα Σοφία
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη σχεδιάστηκε για να διερευνήσει την επίδραση της δεξαμεθαζόνης στη λανθάνουσα περίοδο μέχρι τον τοκετό χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο πρόωρου τοκετού σε επίμυες. Για το σκοπό αυτό, έγκυοι επίμυες που διένυαν την 14η ημέρα της κύησης χωρίστηκαν τυχαία σε ομάδες: η ομάδα των μαρτύρων έλαβε δύο ενδοπεριτοναϊκές ενέσεις ορού σε μεσοδιάστημα μιας ώρας (n=20), στη δεύτερη ομάδα προκλήθηκε πρόωρος τοκετός με ενδοπεριτοναϊκή έγχυση λιποπολυσακχαρίδης (LPS) μια ώρα μετά (n=16) ή πριν (n=6) τον ορό, ενώ στην ομάδα των γλυκοκορτικοειδών χορηγήθηκε ενδοπεριτοναϊκά δεξαμεθαζόνη είτε μια ώρα πριν (n=17) ή μια ώρα μετά (n=7) την λιποπολυσακχαρίδη. Σε μια πρώτη σειρά πειραμάτων τα ζώα παρέμειναν σε στενή παρακολούθηση, καθ’ όλη τη διάρκεια της κύησης, και καταγράφηκαν τα περιγενετικά αποτελέσματα. Σε μια επόμενη σειρά πειραμάτων, τα υπόλοιπα ζώα θυσιάστηκαν οκτώ (8) ώρες μετά τις παρεμβάσεις. Οι εμβρυοπλακουντιακές μονάδες διαχωρίζονταν και ομογενοποιούνταν προς μέτρηση του παράγοντα νέκρωσης των όγκων στα υπερκείμενα. Τα μητρικά σπληνοκύτταρα απομονώνονταν και διεγείρονταν προς παραγωγή κυτταροκινών. Ο ορός των επίμυων επωαζόταν με υγιή κύτταρα από εγκύους και μη- εγκύους δότες προς επαγωγή απόπτωσης. Η LPS προκάλεσε πρόωρο τοκετό, αλλά τόσο η θεραπεία όσο και η προθεραπεία με δεξαμεθαζόνη καθυστέρησε τον τοκετό, ασκώντας ευνοϊκή επίδραση στην επιβίωση των νεογνών. Η LPS αύξησε τα επίπεδα του παράγοντα νέκρωσης των όγκων στην εμβρυοπλακουντιακή μονάδα, όμως η προθεραπεία με δεξαμεθαζόνη επανέφερε τις μετρήσεις σε επίπεδα συγκρίσιμα με αυτά της ομάδας των μαρτύρων. Ο ορός των ζώων της ομάδας του πρόωρου τοκετού παρουσίαζε αυξημένη αποπτωτική ικανότητα; το φαινόμενο αντιστράφηκε όταν τα σπληνοκύτταρα καλλιεργήθηκαν με ορό ζώων που προθεραπεύτηκαν με το κορτικοειδές. Τα ανωτέρω ευρήματα καταδεικνύουν ότι η δεξαμεθαζόνη, χορηγούμενη είτε ως θεραπεία ή ως προθεραπεία σε ένα άσηπτο ζωϊκό μοντέλο πρόωρου τοκετού, παρέτεινε την κύηση και μείωσε τη θνητότητα των νεογνών. Αυτά τα αποτελέσματα βρέθηκε να συσχετίζονται στενά με αλλαγές τόσο στις ανοσολογικές όσο και στις αποπτωτικές απαντήσεις των επίμυων.
Η εικονογραφία των ταφικών μνημείων της Μακεδονίας
Authors: Οικονόμου Ευτέρπη
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας έρευνας ήταν να παρουσιαστούν οι θεματικοί κύκλοι, στους οποίους εντάσσεται η εικονογραφία των μνημείων ταφής της Μακεδονίας (από τους κιβωτιόσχημους μέχρι τους πιο λαμπρούς μακεδονικούς τάφους) και να προσεγγιστούν ως εκφραστές ιδεολογιών και αντιλήψεων που παράγονται σε ένα συγκεκριμένο ιστορικό, πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο που τοποθετείται χρονικά από τον 4ο έως τον 2ο αι. π.Χ. Επιπρόσθετο στόχο αποτέλεσε η διερεύνηση του τρόπου που οι παραστάσεις αυτές μετεξελίσσονται μέσα στον χρόνο και κατά πόσο η εικονογράφηση συναρτάται από τον τύπο του εκάστοτε ταφικού μνημείου. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας επιχειρήθηκε η ερμηνεία και ο σχολιασμός του συνόλου της ταφικής εικονογραφίας της αρχαίας Μακεδονίας, ως το περιβάλλον που πλαισιώνει τον προσφιλή νεκρό. Αυτή η συμβολική γλώσσα, προκειμένου να νοηματοδοτηθεί, συνεξετάστηκε με τις ταφικές τελετουργίες και πρακτικές, όπως αυτές περιγράφονται από τις πηγές και συμμαρτυρούνται από τα ευρήματα των τάφων.
Ο χαράκτης Κεφαλληνός και το εργαστήριό του
Authors: Γεωργούση Μαρία
Published: September 2021

Κεντρικό σημείο αναφοράς αυτής της διδακτορικής διατριβής αποτελεί ο εντοπισμός της προσωπικής οπτικής και της εξατομικευμένης εργασίας του εκάστοτε μαθητή του Εργαστηρίου του Κεφαλληνού. Γεγονός που αποδεικνύεται από την έντονη απόκλιση της καλλιτεχνικής διαδρομής των καλλιτεχνών – μαθητών του Εργαστηρίου του Κεφαλληνού, τόσο μεταξύ τους, όσο και μεταξύ της δουλειάς του ιδίου του δασκάλου τους. Αυτός είναι ένας από τους σημαντικούς παράγοντες, που κατέστησαν μοναδικό και άξιο μελέτης το Εργαστήριο αυτό. Οι μαθητές πειραματίστηκαν με νέες τεχνικές, διακρίθηκαν, έλυσαν τεχνικά προβλήματα και παρουσίασαν έργο ξεχωριστό και πρωτοποριακό, το οποίο αποδεσμεύτηκε από την συγκεκριμένη, αποκρυσταλλοποιημένη επιδεξιότητα της δουλειάς του δασκάλου τους. Παράλληλα στο πόνημα αυτό γίνεται για πρώτη φορά υπεύθυνη, αναλυτική καταγραφή με γνώμονα τον διακειμενικό έλεγχο όλων των ονομάτων των μαθητών του Εργαστηρίου του Κεφαλληνού, με τρόπο συστηματικό & επιστημονικό, βασισμένο στις πρωτογενείς πηγές, προσφέροντας νέα γνώση. Επίσης μελετήθηκε το μέγεθος της παιδαγωγικής προσφοράς του Κεφαλληνού, τόσο στην εξέλιξη & στη διαμόρφωση του έργου των μαθητών του, όσο και στην διάδοση της χαρακτικής τέχνης. Επιπλέον το Εργαστήριο του Κεφαλληνού συνέβαλε στη συστηματοποίηση της μελέτης των τεχνικών σε όλες τους τις μορφές. Η έρευνα αυτή αποπειράται να ανοίξει ορίζοντες αλλά και να θέσει νέα ερωτήματα, να δημιουργήσει καινούργια πεδία περαιτέρω διερεύνησης των διακλαδώσεων του θέματος, αλλά και να διευρύνει τον χώρο της έρευνας που παράγει.
Εθνικά κόμματα και πρώιμος μακεδονισμός
Authors: Κωστόπουλος Αναστάσιος
Published: September 2021

Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η ανάλυση των πολιτικών μορφών που πήρε η εθνική αντιπαράθεση στο εσωτερικό των σλαβόφωνων χριστιανικών κοινοτήτων της Μακεδονίας, από τα μέσα του ΙΘ΄ αι. μέχρι τις παραμονές των Βαλκανικών πολέμων. Η επικέντρωση του ενδιαφέροντος στις σλαβόφωνες κοινότητες οφείλεται στο γεγονός ότι αυτές αποτέλεσαν το κυριότερο μήλο της έριδας μεταξύ των αντιμαχόμενων βαλκανικών εθνικισμών της εποχής, με τελικό αποτέλεσμα την ανάπτυξη στο εσωτερικό τους μιας ποικιλίας στάσεων, στρατεύσεων και συμπεριφορών, ατομικών ή συλλογικών, απέναντι στα αντίστοιχα εθνικά κέντρα και κινήματα. Η ιδιομορφία της πολλαπλής διεκδίκησης του ίδιου πληθυσμού από μια πλειάδα εθνικών κέντρων καθιστά μάλιστα στην περίπτωση αυτή ευκρινέστερους τους μηχανισμούς και τις διαδικασίες παραγωγής, διάδοσης και εγχάραξης της εθνικής συνείδησης απ’ ό,τι σε «ομαλότερες» και λιγότερο πολύπλοκες εθνογενέσεις.Κομβικό σημείο της διαπραγμάτευσης αποτελεί η μελέτη των αντιμαχόμενων χριστιανικών εθνικισμών της ύστερης οθωμανικής Μακεδονίας ως πολιτικών παρατάξεων, μερίδων ή κομμάτων, ορολογία που κυριαρχεί στα κείμενα της εποχής αλλά έχει εκτοπιστεί από τις μεταγενέστερες αναλύσεις ως αποτέλεσμα της επικράτησης ουσιοκρατικών και αυτοαναφορικών προσλήψεων του εθνικού φαινομένου. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ισόρροπη παρουσίαση της ποικιλομορφίας των τότε επιλογών, με αναζήτηση των κοινωνικών, οικονομικών, πολιτικών και ιδεολογικών παραγόντων που προσδιόρισαν σε κάθε περίπτωση την έκβαση αυτής της διαδικασίας, χωρίς επιδιώξεις ιστοριογραφικής «δικαίωσης» οποιουδήποτε από τους αντίπαλους εθνικισμούς.
Επίσημος πολιτικός λόγος και κοινωνικοποίηση των νέων μεταναστών
Authors: Παπαδόπουλος Γεώργιος
Published: September 2021

Η «μαζική κοινωνία» όπως έχει χαρακτηριστεί η νέα κοινωνική τάξη πραγμάτων που έχει διαμορφωθεί μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έχει διαφοροποιήσει τις σχέσεις των πολιτών μεταξύ τους και τις σχέσεις τους με την κοινωνία. Η παγκοσμιοποίηση έχει επιφέρει σημαντικές αλλαγές σε οικονομικό, πολιτικό και πολιτιστικό επίπεδο, στις σχέσεις των πολιτών με την πολιτική και την εξουσία αλλά και την επιβολή της οικονομίας σε όλους τους τομείς. Η μετανάστευση αποτελεί ένα επιπλέον κοινωνικό φαινόμενο με πολλές προεκτάσεις που ταλανίζει τα κράτη σε παγκόσμιο επίπεδο ενώ η παρουσία μεταναστών αποτελεί κοινωνικό πρόβλημα καθώς αυτοί γίνονται στόχος προκαταλήψεων και διακρίσεων εναντίον τους. Ειδικότερα, κύριος σκοπός εκπόνησης της παρούσης εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης των μεταναστών με την πολιτική και ο ρόλος του πολιτικού λόγου στην πολιτική τους κοινωνικοποίηση. Η εργασία αποτελείται από δύο μέρη: το θεωρητικό και το εμπειρικό. Στο θεωρητικό μέρος γίνεται, αρχικά, περιγραφή του προβλήματος και παρουσιάζονται οι έννοιες της κοινωνικοποίησης και της πολυπολιτισμικότητας ενώ επιχειρείται και μία εκτενέστερη αναφορά στο φαινόμενο της μετανάστευσης. Στη συνέχεια, εξετάζεται ο πολιτικός λόγος και η διάδοσή του μέσω των ΜΜΕ. Στο εμπειρικό μέρος γίνεται αναφορά στη μεθοδολογία της έρευνας, στα ευρήματα που προέκυψαν από αυτή και στα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν. Από τη μελέτη της βιβλιογραφίας και από την ανάλυση των δεδομένων της έρευνας καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι οι νέοι μετανάστες αποστασιοποιούνται από τα πολιτικά πράγματα και υιοθετούν μια απαξιωτική στάση απέναντι στην πολιτική. Τηρούν μια απόσταση ασφαλείας από την πολιτική και τους φορείς της λόγω ανασφάλειας αλλά και λόγω της πεποίθησης ότι πολιτικοί και κόμματα είναι ανίκανοι να ανταποκριθούν στα κοινωνικά προβλήματα.
Η εκτίμηση της λειτουργίας της εργαζόμενης μνήμης σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας με τη χρήση γνωστικών έργων και διακρανιακού μαγνητικού ερεθισμού σε συνδυασμό με ηλεκτροεγκεφαλογράφημα
Authors: Κουβάτσου Ζωή
Published: September 2021

Η μελέτη των επιπτώσεων της νόσου της Σκλήρυνσης κατά Πλάκας (ΣΚΠ) στη λειτουργία της Εργαζόμενης Μνήμης (ΕΜ) παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον με δεδομένη τη διάσπαρτη και απρόβλεπτη φύση των αλλαγών που αναπτύσσονται στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ) υπό τις επιδράσεις της νόσου. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν: α) να μελετηθεί η φύση της έκπτωσης της ΕΜ στους ασθενείς με ΣΚΠ, β) να διερευνηθούν οι επιδράσεις των κλινικών, ηλεκτροφυσιολογικών, νευροανατομικών και ψυχοσυναισθηματικών παραγόντων στη γνωστική λειτουργία με έμφαση στην ΕΜ και τις στενά συνδεόμενες γνωστικές λειτουργίες (Μακρόχρονη Μνήμη- ΜΜ, ταχύτητα επεξεργασίας πληροφοριών, προσοχή και επιτελικές λειτουργίες), γ) να μελετηθεί ο προστατευτικός ρόλος του γνωστικού αποθέματος στη γνωστική λειτουργία και ιδιαίτερα στην ΕΜ σε ασθενείς με ΣΚΠ. Συμμετείχαν 38 ασθενείς με ΣΚΠ και 27 υγιείς και χορηγήθηκε μια σειρά από έργα που εκτιμούν τα υποσυστήματα της ΕΜ σύμφωνα με το μοντέλο για την ΕΜ των Baddeley και Hitch (1974): το φωνολογικό κύκλωμα, το οπτικοχωρικό σημειωματάριο, το διαχειριστή επεισοδίων και τον κεντρικό επεξεργαστή. Επιπλέον, χορηγήθηκαν έργα αξιολόγησης της ΜΜ, της ταχύτητας επεξεργασίας πληροφοριών, της προσοχής και των επιτελικών λειτουργιών. Παράλληλα, συλλέχθηκαν δεδομένα για μια υποομάδα των ασθενών (n = 19) με χρήση α) Ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος υψηλής διακριτικότητας σε συνδυασμό με Διακρανιακό Μαγνητικό Ερεθισμό (TMS-EEG) και β) Μαγνητικής Τομογραφίας Εγκεφάλου (MRI) προκειμένου να εκτιμηθεί το νευροανατομικό και ηλεκτροφυσιολογικό υπόβαθρο των γνωστικών εκπτώσεων στη ΣΚΠ. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ΕΜ, η ΜΜ, η ταχύτητα επεξεργασίας πληροφοριών, η προσοχή και οι επιτελικές λειτουργίες πλήττονται σημαντικά στη νόσο της ΣΚΠ. Το φωνολογικό κύκλωμα, η χωροταξική αποθήκευση στο οπτικοχωρικό σημειωματάριο και ο κεντρικός επεξεργαστής βρέθηκαν να επηρεάζονται αρνητικά σε παρόμοιο βαθμό, ενώ η έκπτωση του διαχειριστή επεισοδίων εκτιμήθηκε ως προεξέχουσα σε σχέση με τις υπόλοιπες. Από την άλλη πλευρά, η αποθήκευση οπτικού υλικού στο οπτικοχωρικό σημειωματάριο διατηρήθηκε ανέπαφη. Επιπλέον, τα αποτελέσματα ανέδειξαν σημαντική έκπτωση στο στάδιο της κωδικοποίησης των πληροφοριών, ενώ η αποθήκευση και η ανάκληση των πληροφοριών δεν παρουσίασαν σημαντική έκπτωση. Οι ηλεκτροφυσιολογικοί δείκτες προέβλεψαν με μεγαλύτερη ακρίβεια τη γνωστική έκπτωση σε σχέση με τους νευροακτινολογικούς δείκτες, ενώ οι προστατευτικές επιδράσεις του γνωστικού αποθέματος δεν βρέθηκαν να είναι σημαντικές για τη λειτουργία της ΕΜ. Τα αποτελέσματα συζητούνται στο πλαίσιο της υπάρχουσας γνώσης σε γνωστικό και νευροανατομικό-ηλεκτροφυσιολογικό επίπεδο.
Δημιουργικότητα, συναισθηματική έκφραση και χορός
Authors: Παρίση Ιωάννα
Published: September 2021

Στα σύγχρονα αναλυτικά προγράμματα φυσικής αγωγής, οι ικανότητες της δημιουργικότητας και της συναισθηματικής έκφρασης θεωρούνται σημαντικές για μια αποτελεσματική δημιουργική μάθηση και καινοτόμα διδασκαλία. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνήσει την επίδραση ενός προγράμματος δημιουργικού χορού στη δημιουργικότητα και στη συναισθηματική έκφραση μαθητών/τριών τυπικού και καλλιτεχνικού Γυμνασίου. Επιμέρους στόχοι της μελέτης ήταν να εξεταστεί ο ρόλος του φύλου και της τάξης φοίτησης στην ικανότητα δημιουργικής σκέψης και συναισθηματικής έκφρασης των εφήβων, τόσο πριν όσο και μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος. Το δείγμα αποτέλεσαν 409 μαθητές/-ήτριες Γυμνασίου (136 από το καλλιτεχνικό και 273 από το τυπικό) και τα εργαλεία μέτρησης που χρησιμοποιήθηκαν πριν και μετά την παρέμβαση ήταν: α) το Wallach & Kogan Creativity Test (WKCT· Wallach & Kogan, 1965) για την αποτίμηση της δημιουργικότητας και β) το Emotional Expressivity Scale (EES· Kring, Smith & Neal, 1994) για την αποτίμηση της συναισθηματικής έκφρασης. Η εφαρμογή του προγράμματος διήρκησε 8 βδομάδες και ο σχεδιασμός του βασίστηκε στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα «Δαίδαλος» (Παρασκευόπουλος & Παρασκευοπούλου, 2009). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το πρόγραμμα παρέμβασης επιδρά ευεργετικά στην ενίσχυση της δημιουργικότητας των μαθητών/τριών Γυμνασίου, ωστόσο η αποτελεσματικότητα του προγράμματος στην υποστήριξη της συναισθηματικής έκφρασης των μαθητών/τριών δεν έφτασε τα επίπεδα σημαντικότητας. Από την ανάλυση των δεδομένων αναφορικά με το φύλο και την τάξη φοίτησης, φάνηκε ότι το πρόγραμμα «γράφει» εξίσου καλά στην υποστήριξη της δημιουργικότητας τόσο στα δύο φύλα όσο και σε όλες τις τάξεις Γυμνασίου, ενώ δε φάνηκε να ισχύει το ίδιο και για τη συναισθηματική έκφραση. Τέλος, ανεξάρτητα από το πρόγραμμα, τα κορίτσια του δείγματος φάνηκε να υπερέχουν στο δείκτη δημιουργικότητας και συναισθηματικής έκφρασης έναντι των συνομηλίκων αγοριών, ωστόσο τόσο η Α΄ όσο και η Β΄ και Γ΄ τάξη Γυμνασίου επέδειξαν παρόμοια επίπεδα δημιουργικών και συναισθηματικών ικανοτήτων. Τα πορίσματα της παρούσας μελέτης συμβάλλουν υποστηρικτικά στον καλύτερο σχεδιασμό και στην εφαρμογή παρεμβατικών προγραμμάτων ενίσχυσης της δημιουργικότητας και της συναισθηματικής έκφρασης μαθητών/τριών Γυμνασίου.
Το πρόβλημα του κακού στην Παλαιά Διαθήκη και στην ιουδαїκή αποκαλυπτική γραμματεία
Authors: Τοπαρλάκης Κυριάκος
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι να προσφέρει μια – κατά το δυνατόν – συνολική και συνεκτική παρουσίαση της εξέλιξης της θρησκευτικής σκέψης του Ισραήλ πάνω στο πρόβλημα του κακού με βάση τα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης και της ιουδαϊκής αποκαλυπτικής γραμματείας. Η διαπραγμάτευση του θέματος γίνεται σε δύο μέρη. Στο Α΄ Μέρος εξετάζεται το πρόβλημα του κακού στην Παλαιά Διαθήκη: η αντίληψη ότι κακό και πόνος προέρχονται από το Γιαχβέ κυριαρχεί, όπως και η ερμηνεία του πόνου και των βασάνων του Ισραήλ ως δίκαιης τιμωρίας του Θεού για τις αμαρτίες του (Δευτερονομιστής, προφήτες). Έντονη αμφισβήτηση αυτής της παραδοσιακής θέσης για το κακό παρατηρείται την περίοδο της βαβυλώνιας αιχμαλωσίας, ενώ αργότερα στον Ιουδαϊσμό η διδασκαλία του Ιεζεκιήλ για δίκαιη ατομική ανταπόδοση μετατρέπεται σε θεολογική θεωρία και με βάση αυτήν επιχειρείται να οικοδομηθεί μια θεοδικία. Στο Β΄ Μέρος εξετάζεται το πρόβλημα του κακού στα πλαίσια της ιουδαϊκής αποκαλυπτικής γραμματείας: η απάντηση στο ερώτημα από που προέρχεται το κακό, αν δεν οφείλεται στο Θεό, αναζητείται στο χώρο των πνευμάτων με αποτέλεσμα την «έκρηξη» της δαιμονολογίας. Σ’ αυτήν στηρίζεται η νέα ερμηνεία και διαμορφώνει το μύθο για την «πτώση» των αγγέλων, τη διδασκαλία για τους πέντε Σατάν και την αφήγηση για την «πτώση» του Σατανά και των αγγέλων του. Από την άλλη πλευρά η αφήγηση για την «πτώση» του Αδάμ και η θεωρία της «πονηρᾶς καρδίας» ή «πονηρᾶς ροπῆς» προσφέρουν διαφορετικές ερμηνείες για την προέλευση του κακού. Τέλος στον Επίλογο παρέχεται μια συνοπτική παρουσίαση – υπό μορφή ανακεφαλαίωσης – της εξέλιξης της θρησκευτικής σκέψης του Ισραήλ πάνω στο πρόβλημα του κακού.
Ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση
Authors: Τόμος Ιωάννης
Published: September 2021

Εισαγωγή: Μέχρι σήμερα η ακριβής παθογένεση της οξείας παρόξυνσης στην Ιδιοπαθή Πνευμονική Ίνωση (AE-IPF) δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως, ενώ δύο υποθέσεις κυριαρχούν στη βιβλιογραφία. Σύμφωνα με τη πρώτη, η AE-IPF αντιπροσωπεύει την ανάπτυξη διάχυτης κυψελιδικής βλάβης (DAD) σε έδαφος ενός προτύπου συνήθους διάμεσης πνευμονίας (UIP), που μπορεί να οφείλεται σε οποιαδήποτε αιτιολογία, ενώ άλλοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι στην οξεία παρόξυνση κυριαρχεί μια φάση επιτάχυνσης της εσωτερικής ινοποιού διαδικασίας, άγνωστης αιτιολογίας, η οποία οδηγεί στην εμφάνιση συνδρόμου οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS). Διαφορετικές κυτταροκίνες εμπλέκονται στη παθογένηση της DAD και στην ινοποιό διαδικασία. Παρόλ’ αυτά, λίγα είναι γνωστά μέχρι σήμερα για το προφίλ των κυτταροκινών που χαρακτηρίζει την AE-IPF. Ο σκοπός της μελέτης ήταν να μελετήσει τα επίπεδα συγκεκριμένων κυτταροκινών στο περιφερικό αίμα IPF ασθενών σε σταθερή νόσο και σε οξεία παρόξυνση και να τα συγκρίνει μεταξύ τους.Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθησαν διαδοχικοί IPF ασθενείς οι οποίοι παρακολουθήθηκαν από τη Β’ Πανεπιστημιακή Πνευμονολογική Κλινική του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών μεταξύ Οκτώβριου 2013 και Νοέμβριου 2014. Η διάγνωση της IPF και AE-IPF βασίστηκε στις διεθνείς οδηγίες και τα κριτήρια ομοφωνίας (consensus). Οι δημογραφικές, κλινικές, λειτουργικές και εργαστηριακές πληροφορίες των ασθενών καταγράφηκαν λεπτομερώς. Οι ιντερλευκίνες (IL) IL-4, IL-6, IL-8, IL-10 και IL-13 όπως και ο ενεργός μετατρεπτικός αυξητικός παράγοντας β (TGF-β) μετρήθηκαν στο περιφερικό αίμα ασθενών με IPF σε σταθερή κατάσταση και ασθενών σε οξεία παρόξυνση της νόσου την ημέρα εισαγωγής τους στο νοσοκομείο λόγω κλινικής επιδείνωσης. Όλοι οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν για 12 μήνες. Πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση χρησιμοποιώντας τα μοντέλα Mann-Whitney test και Tobit ανάλυση.Αποτελέσματα: Ανάμεσα στους 41 IPF ασθενείς που συμμετείχαν, 23 ήταν σε σταθερή νόσο και 18 σε AE-IPF, εκ των οποίων 12 επιβίωσαν από την παρόξυνση. Τα επίπεδα IL-6 και IL-8 στο περιφερικό αίμα ήταν σε σημαντικό βαθμό υψηλότερα στους ασθενείς σε οξεία παρόξυνση (p=0.002 και p=0.046, αντίστοιχα). Αύξηση είτε στην IL-6 ή IL-8 κατά 1 pg/ml αύξανε το σχετικό κίνδυνο θανάτου κατά 5,6 % (p=0.021) και 6,7% (p=0.013) αντίστοιχα, σε όλους τους ασθενείς. Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις υπόλοιπες κυτταροκίνες.Συμπέρασμα: Το προφίλ των κυτταροκινών στους ταχέως επιδεινωμένους IPF ασθενείς που εμφανίζουν ARDS φαίνεται να είναι κυρίως προ-φλεγμονώδες και όχι προ-ινωτικό, προσεγγίζοντας δηλαδή αυτό ενός ARDS οποιασδήποτε αιτιολογίας παρά μιας επιταχυνόμενης εσωτερικής ινοποιού διαδικασίας.
Η εξάρτηση από τα ναρκωτικά
Authors: Αποστολίδου Ιωάννα
Published: September 2021

Ο άνθρωπος από την αρχαιότητα διαπίστωσε τις ευεργετικές ιδιότητες κάποιων φυτών και σύντομα τα συμπεριέλαβε στη ζωή του είτε για τη θεραπεία από διάφορες ασθένειες είτε απλά για να ενισχύσει την ευχαρίστηση του. Σύντομα, η αναζήτηση τρόπων διεξόδων από την πληκτική, ανιαρή και χωρίς προοπτική ζωή, μακριά από τον Δημιουργό των πάντων, τον οδήγησε σε πλασματικές πραγματικότητες που υπόσχεται ο κόσμος των ναρκωτικών και του εθισμού. Στην προσωπικότητα του χρήστη, τις οικογενειακές συνθήκες και τις κοινωνικές συγκυρίες αποδίδεται συνήθως η εμπλοκή κάποιου με το νοσηρό κόσμο των ναρκωτικών. Κοινωνικοί φορείς ασχολούνται με το χώρο της πρόληψης από τα ναρκωτικά. Στη Δυτική Θεσσαλονίκη το Πρόγραμμα Απεξάρτησης ΙΑΝΟΣ του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου προσφέρει με υπευθυνότητα και συνέπεια τη βοήθεια του σε άτομα εξαρτημένα με ανεπτυγμένες όλες τις δομές του στο έπακρο. Η Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως με αμέριστη αφοσίωση προσφέρει στον κάθε πάσχοντα άνθρωπο πνευματική και φιλανθρωπική τροφή, με εντονότερη δράση στον τομέα της πρόληψης και ασθενέστερη στον τομέα της θεραπείας των χρηστών. Όπως προέκυψε από την παρούσα έρευνα, οι πλειοψηφία των χρηστών είναι χριστιανοί ορθόδοξοι χωρίς ιδιαίτερη πνευματική ζωή, πιστεύουν όμως και ελπίζουν πως η Εκκλησία της Ελλάδος θα σταθεί πιο ενεργά πλάι στον τοξικομανή με την εμπλοκή της κυρίως σε συνεργασία με το κράτος σε θεραπευτικές μονάδες. Με τους ιερείς, οι οποίοι συμμετείχαν στην έρευνα ήρθαν σε επικοινωνία αρκετοί από τους ερωτηθέντες χρήστες, μα και οι δύο πλευρές φαίνεται πως αγνοούσαν τη συμμετοχή της Εκκλησίας σε θεραπευτικά προγράμματα, όπως αυτό της Ιεράς Μονής Μαχαιρά της Κύπρου, τη συνεργασία της Ι. Μ. Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως με το Κέντρο Πρόληψης από τα ναρκωτικά ΠΥΞΙΔΑ και το έργο του Φάρου του κόσμου στο Δενδροπόταμο. Μεγάλη, μα χωρίς στατιστικά δεδομένα είναι η αγάπη που συναντούν οι άνδρες χρήστες σε μονές του Αγίου Όρους και όπως ομολογούν οι μοναχοί η θεραπευτική προσέγγιση βασίζεται στην αγάπη και τη συγκατάβαση. Ευχή κοινή χρηστών και ιερέων που συμμετείχαν στην έρευνα είναι όλη η αγάπη της Εκκλησίας να διοχετευτεί πιο πρακτικά και στο χώρο των τοξικομανών με συστηματικά συσσίτια, ξενώνες και δραστηριοποίηση στο θεραπευτικό τομέα.
Multivariate extension of meta-analysis
Authors: Ευθυμίου Ορέστης
Published: September 2021

Οι κλασικές μέθοδοι μετά-ανάλυσης περιορίζονται στην περίπτωση της σύγκρισης δύο θεραπευτικών παρεμβάσεων. Στην κλινική πράξη, ωστόσο, υπάρχουν συνήθως πολλές εναλλακτικές παρεμβάσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία της ίδιας νόσου. Σε τέτοιες τις περιπτώσεις, στις οποίες τα διαθέσιμα τεκμήρια σχηματίζουν ένα δίκτυο θεραπευτικών παρεμβάσεων, η συνηθισμένη μετά-ανάλυση δεν μπορεί να δώσει μια σαφή απάντηση ως προς το ποια παρέμβαση είναι προτιμότερη. Η μετά-ανάλυση δικτύου (ΜΑΔ) είναι μια επέκταση της κλασικής μετά-ανάλυσης, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αναλύσει από κοινού δεδομένα για πολλαπλές παρεμβάσεις, προερχόμενα από πολλές διαφορετικές κλινικές μελέτες, με σκοπό την παραγωγή κλινικά χρήσιμων εκτιμήσεων. Στο Κεφάλαιο 2 της παρούσας διατριβής περιγράψαμε μια συστηματική ανασκόπηση των μεθόδων για ΜΑΔ, η οποία πραγματοποιήθηκε με σκοπό να συνοψίσει τις σύγχρονες μεθόδους. Σκοπός μας ήταν να προσφέρουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα για την σύγχρονη μεθοδολογία της ΜΑΔ, συνοψίζοντας την υπάρχουσα τεχνογνωσία. Το προϊόν αυτής της ανασκόπησης μπορεί να φανεί χρήσιμο σε ερευνητές που ενδιαφέρονται για την αξιολόγηση της ποιότητας των δημοσιευμένων ΜΑΔ, για την εφαρμογή της ΜΑΔ στην απάντηση νέων κλινικών ερωτημάτων, ή και στη διεξαγωγή περαιτέρω μεθοδολογικής έρευνας σε μεθόδους για ΜΑΔ. Ο δεύτερος στόχος της παρούσας διατριβής ήταν η ανάπτυξη στατιστικής μεθοδολογίας για την από κοινού ανάλυση πολλαπλών συσχετισμένων εκβάσεων με ΜΑΔ. Στο Κεφάλαιο 3 εισαγάγαμε ένα μοντέλο το οποίο επικεντρώθηκε στην περίπτωση της ανάλυσης πολλαπλών διχότομων εκβάσεων το οποίο μοντελοποιεί τις συσχετίσεις ανάμεσά τους. Το μοντέλο συνθέτει πληροφορίες από τυχαιοποιημένες μελέτες, στις οποίες προστίθενται εξωτερικά δεδομένα που προέρχονται από εμπειρογνώμονες κλινικούς γιατρούς. Στο Κεφάλαιο 4 παρουσιάσαμε δύο επιπλέον μοντέλα πολλαπλών συσχετισμένων εκβάσεων με ΜΑΔ. Και τα δύο μοντέλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να συνθέσουν πολλαπλές διχότομες ή συνεχείς εκβάσεις, ή και εκβάσεις που καθορίζονται από τον χρόνο μέχρι να εμφανιστεί το υπό εξέταση συμβάν. Για να δώσουμε ένα παράδειγμα πρακτικής εφαρμογής των μεθόδων μας εφαρμόσαμε όλα τα μοντέλα που παρουσιάστηκαν σε αυτήν την διατριβή σε ένα δίκτυο αντιμανιακών φαρμάκων. Σε αυτό το δίκτυο συγκρίνονται 15 φαρμακολογικές θεραπείες για την οξεία μανία καθώς και το εικονικό φάρμακο (placebo), ως προς την αποτελεσματικότητα (efficacy) και την δεκτικότητα (acceptability). Mε βάση τα ευρήματά της έρευνάς μας, συνιστούμε στους ερευνητές να χρησιμοποιούν όταν είναι δυνατόν και την μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική προσέγγιση, ώστε να διαπιστωθεί εάν τα κλινικά συμπεράσματα σχετικά με την κατάταξη των θεραπειών για κάθε έκβαση παραμένουν συνεπή κάτω από διαφορετικές επιλογές μοντέλου. Συμπερασματικά, πιστεύουμε ότι η έρευνα που παρουσιάστηκε στην παρούσα διατριβή είναι μια σημαντική εξέλιξη στον τομέα της ΜΑΔ. Πιστεύουμε επίσης ότι τα μοντέλα που παρουσιάστηκαν αποτελούν επί του παρόντος την καλύτερη διαθέσιμη μέθοδο για την μετα-ανάλυση δικτύου παρουσία πολλαπλών συσχετισμένων εκβάσεων.
Central bank policies - πολιτικές στην κεντρική τραπεζική
Authors: Κυριαζής Νικόλαος
Published: September 2021

Αυτή η διδακτορική διατριβή μελετά θέματα σχετικά με τη Μη Συμβατική Νομισματική Πολιτική (QE) που εφαρμόστηκε από τις νομισματικές αρχές των Η.Π.Α., του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιαπωνίας και της Ευρωζώνης μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης το Σεπτέμβριο του 2008.
Η άτυπη περιβαλλοντική εκπαίδευση στην τοπική ατζέντα 21
Authors: Ζαχαράκη Πολυτίμη
Published: September 2021

In 1992, a very important year for the environment, world leaders at the UN Conference on Environment and Development adopted a global plan of action for sustainable development, called Agenda 21. Agenda 21 included Local Agenda 21, or LA21, a smaller plan of action, which was nothing less than a “call to local governments” (Department of Economic and Social Affairs, 2002) to develop Local Plans of Environmental Action (Bullard. 1998-Mercer & Jotkowitz, 2000, Local Agenda 21-Greece, 2006). Such a LA21 developed and applied in some municipalities of Greece the most important of which were Marousi and Chalandri. This research will deal with the first one and its objective is to investigate the opinions that hold both local citizens and municipal servants on LA21 potential to solve greek environmental problems and to evaluate LA21 implemenation and progress. We used the method of questionnaire on a samble of 300 people to investigate the above crtitical research question; 100 of them are municipal servants and the rest 200 local citizens. For the statistical analysis of research data were used both descriptive means and factor analysis. Some key findins include the following points: - During LA21 implementation the municipality cooperated with local citizens, Non- Government Organizations, local stakeholder groups and other municipalities. - Local citizens participated in every single step of LA21 implementation both in debates on recycling and in adults seminars on Environmental Education. Were seen three dimensions of Public Participation: participation in appropriate environmental information, participation with comments and feedback participation. - Local citizens had a very positive and quite satisfying participation in LA21 implementation and hold the opinion that the most important result of their participation process was the better relations between them and municipality itself. - Demography traits contibuted a little in the amount and quality of public participation, but we can‟t completely deny their role in it. - Informal Environmental Education, as a crucial LA21 component, was revealed to be a main enhancing factor of public participation. Having a thorough examination of this research we must put an emphasis on the fact that Marousi Municipality faced a major contemporary environmental challenge and reacted satisfactory. But now the important thing is to take andvantage of its sucess and to continue to improve its public participation methods in order to gain more and better environmental public participation.
Η επίπτωση του κοινωνικού κεφαλαίου στην αποτελεσματικότητα της περιβαλλοντικής πολιτικής και η διερεύνηση της ελληνικής περίπτωσης
Authors: Τζόουνς Νικολέτα
Published: September 2021

Η αποτυχία μέτρων περιβαλλοντικής πολιτικής μπορεί να αποδοθεί στην παράβλεψη, κατά τη διαδικασία σχεδιασμού, των περιστάσεων και των ιδιομορφιών τη κοινωνίας στην οποία εφαρμόστηκαν. Η παρούσα διδακτορική διατριβή θέτει ως στόχο της να μετασχηματίσει την απόφανση αυτού του είδους σε επιστημονικό ισχυρισμό και να το διερευνήσει ως υπόθεση εργασίας. Ειδικότερα η διατριβή εισάγει τη θεωρία του κοινωνικού κεφαλαίου σε ένα θεωρητικό υπόδειγμα ολοκληρωμένης ανάλυσης περιβαλλοντικής πολιτικής. Μέσα από τη δημιουργία του θεωρητικού υποδείγματος η διατριβή στοχεύει να εμβαθύνει στις αλληλεπιδράσεις που υπάρχουν μεταξύ δομικών και γνωστικών στοιχείων του κοινωνικού συστήματος και του επιπέδου αποτελεσματικότητας της αειφορικής διαχείρισης των φυσικών πόρων εστιάζοντας σε 3 βασικά ζητήματα. Αρχικά, στον τρόπο με τον οποίο το κοινωνικό κεφάλαιο επηρεάζει την περιβαλλοντική συμπεριφορά. Δεύτερον, στις διαφορετικές απαιτήσεις κοινωνικού κεφαλαίου που εμφανίζονται σε επιμέρους κατηγορίες εργαλείων περιβαλλοντικής πολιτικής και τρίτον, στη χρησιμοποίηση του κοινωνικού κεφαλαίου ως επεξηγηματική μεταβλητή για τι υποκειμενικά αντιλαμβανόμενες θετικές και αρνητικές επιπτώσεις από την εφαρμογή συγκεκριμένων πλαισίων περιβαλλοντικής πολιτικής. Τα θεωρητικά αυτά συμπεράσματα εξετάζονται και επαληθεύονται μέσα από την πραγματοποίηση κοινωνικής έρευνας (ποσοτικής και ποιοτικής) η οποία εξετάζει εναλλακτικές πολιτικές διαχείρισης στερεών αποβλήτων από τα νοικοκυριά στην περιοχή της Μυτιλήνης και την επίπτωση του κοινωνικού κεφαλαίου στην αποτελεσματικότητά τους.