bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Παρασκευή, απομόνωση, χαρακτηρισμός και αλληλεπίδραση με RNA της πρωτεΐνης La μέσω φασματοσκοπίας NMR
Authors: Αργυρίου Αικατερίνη
Published: September 2021

Η πρωτεΐνη La είναι μία πυρηνική πρωτεΐνη που περιγράφηκε για πρώτη φορά στον άνθρωπο ως αυτο-αντιγόνο σε ασθενείς που έπασχαν από Ερυθυματώδη Λύκο (Systemic Lupus Erythematosus) και σύνδρομο Sjögren. Αποτελεί την πρώτη πρωτεΐνη της υπεροικογένειας των LARP που περιγράφηκε. Διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις φυσιολογικές λειτουργίες του οργανισμού, καθώς σχηματίζει ριβονουκλεοπρωτεϊνικά σύμπλοκα μεποικιλία διαφορετικών μορίων RNA. Βασικός ρόλος της πρωτεΐνης La είναι η προστασία του UUU-3΄-OH άκρου των μεταγράφων της RNAP III, όπως των pre-tRNA κατά τη διάρκεια της βιογένεσής τους και η σωστή αναδίπλωσή τους στο χώρο. Η πρωτεΐνη La είναι συντηρημένη σε διάφορους οργανισμούς και εμφανίζει κοινή οργάνωση των επικρατειών. Το Ν-τελικό άκρο αποτελείται από τις επικράτειες LaM και RRM1, ενώ το C-τελικό της άκρο ποικίλει σε μέγεθος και αλληλουχία. Το C-τελικό άκρο της ανθρώπινης πρωτεΐνης La και της πρωτεΐνης La του οργανισμού Dictyostelium discoideum περιλαμβάνει ένα δεύτερο μοτίβο RRM, το RRM2α και μια ευκίνητη περιοχή στο C-τελικό άκρο.Στην παρούσα διατριβή παρουσιάζεται ο σχεδιασμός, η έκφραση και η απομόνωση των επιμέρους επικρατειών και μεγαλύτερων πολυπεπτιδίων που περιλαμβάνουν τον συνδυασμό των επικρατειών αυτών της πρωτεΐνης La του Dictyostelium discoideum και της ανθρώπινης πρωτεΐνης La, ώστε να πραγματοποιηθεί η δομική και η λειτουργική τους μελέτη μέσω της Φασματοσκοπίας NMR. Η επικράτεια LaM εμφανίζει τα κλασικά δομικά στοιχεία των μοτίβων αυτών, ενώ οι επικράτειες RRM1 και RRM2α του Dictyostelium discoideum εμφανίζουν την κλασική δομή των μοτίβων RRM με την προσθήκη μίας έλικας στο C-τελικό και των δύο RRM. Η δομική μελέτη μέσω της Φασματοσκοπίας NMR του πολυπεπτιδίου RRM1-RRM2α πραγματοποιείται με εφαρμογή της τεχνικής της τμηματικής επισήμανσης, εξαιτίας του μεγάλου μεγέθους του πολυπεπτιδίου. Η τεχνική αυτή εφαρμόζεται σε μεγάλες πρωτεΐνες που αποτελούνται από διακριτές επικράτειες, καθώς είναι δυνατή η επισήμανση μίας επικράτειας της πρωτεΐνης παρουσία και των υπολοίπων μη-επισημασμένων επικρατειών. Ακολούθησε η χαρτογράφηση των περιοχών των επιμέρους επικρατειών και των συνδυασμών τους που υφίστανται αλλαγές μετά την προσθήκη του φυσιολογικού υποστρώματος (pre-tRNAArg) και ενός συνθετικού δεκαμερούς ολιγονουκλεοτιδίου αποτελούμενο από δέκα ουριδίλια (polyU).
Πόλεμος και ασφάλεια των υδάτινων πόρων στη Μέση Ανατολή
Authors: Ηλιόπουλος Ανδρέας
Published: September 2021

Η αναζήτηση αιτιώδους σχέσης μεταξύ της ασφάλειας των διασυνοριακών υδάτινων πόρων και του πολέμου απασχολεί έντονα τους διεθνολόγους, οι οποίοι εστιάζουν τις έρευνες στην άμεση συσχέτιση των δύο παραγόντων. Βασική υπόθεση εργασίας της διατριβής είναι ότι οι διασυνοριακοί υδάτινοι πόροι έχουν διαχρονική συμβολή στη διαμόρφωση του περιφερειακού συστήματος ασφάλειας και ότι οι πόλεμοι δεν είναι απλά συγκυριακά γεγονότα, αλλά αποτελούν συνέχιση της πολιτικής σε ενδοκρατικό επίπεδο. Ως εκ τούτου, η πιθανολόγηση αιτιώδους σχέσης οφείλει να αναζητηθεί στα πλαίσια μιας ολιστικής προσέγγισης. Για την υποστήριξη της υπόθεσης εργασίας, προτείνεται η Μεθοδολογία Ολιστικής Μελέτης, όπου βάσει αυτής, ερευνάται η αιτιώδης σχέση μεταξύ της ασφάλειας των νερών και του πολέμου στις περιπτώσεις της Συρίας και του Ιράκ το διάστημα 2011 – 2016. Η διατριβή συμπεραίνει ότι η αιτιώδης σχέση είναι ανάλογη της σημασίας των νερών στο περιφερειακό σύστημα ασφάλειας και του βαθμού εξάρτησης από τα νερά των λιγότερο προνομιούχων κοινοτήτων σε ενδοκρατικό επίπεδο.
Aggregate and distributional implications of fiscal consolidation in general equilibrium
Authors: Ρουμπάνης Ελευθέριος-Θεόδωρος
Published: September 2021

Αυτή η διατριβή πραγματεύεται τις επιδράσεις της δημοσιονομικής εξυγίανσης στην οικονομία ως σύνολο και, κυρίως, στην διανομή των εισοδημάτων μέσω κάποιων Νέο-Kεϋνσιανών Δυναμικών (Στοχαστικών) μοντέλων Γενικής Ισορροπίας. Πιο συγκεκριμένα, μελετά πως αυτές οι επιδράσεις εξαρτώνται από το συγκεκριμένο εργαλείο δημοσιονομικής πολιτικής το οποίο χρησιμοποιείται ανά περίπτωση για την εξομάλυνση του χρέους. Στο Κεφάλαιο 2 παρουσιάζεται ένα Νέο-Kεϋνσιανό Δυναμικό (Στοχαστικό) μοντέλο Γενικής Ισορροπίας για μια κλειστή οικονομία. Στο Κεφάλαιο 3 επεκτείνεται το μοντέλο του Κεφαλαίου 2, και στήνεται ένα Νέο-Kεϋνσιανό Δυναμικό (Στοχαστικό) μοντέλο Γενικής Ισορροπίας για μια μικρή ανοιχτή οικονομία που βρίσκεται εντός μιας νομισματικής ένωσης και της οποίας τα κρατικά επιτόκια δανεισμού επιβαρύνονται με ασφάλιστρα κινδύνου. Τέλος, στο Κεφάλαιο 4 στήνεται ένα Νέο-Kεϋνσιανό Δυναμικό (Στοχαστικό) μοντέλο Γενικής Ισορροπίας το οποίο αποτελείται από δύο ετερογενείς χώρες που συμμετέχουν σε μια νομισματική ένωση.
Essays on technology transfer and vertical relations in markets
Authors: Σαχταχτίνσκαγια Σαμπίνα
Published: September 2021

Η διατριβή αυτή εξετάζει θέματα που σχετίζονται με τα κάθετα συμβόλαια και τη μεταφορά τεχνολογίας μεταξύ μιας επιχείρησης στο πάνω και στο κάτω τμήμα της αγοράς. Ένα κεντρικό παράδειγμα, για τα τρία πρώτα κεφάλαιά της, είναι η περίπτωση όπου μια πολυεθνική επιχείρηση δραστηριοποιείται σε μια αναπτυσσόμενη χώρα. Μια τέτοια επιχείρηση, ως εφευρέτης ή κάτοχος δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, πρέπει να αποφασίσει για τη μεταφορά ή την αδειοδότηση τεχνολογίας σε μια κάτω επιχείρηση που δραστηριοποιείται στην τοπική (τελική) αγορά. Συχνά αυτό συμβαίνει σε ένα περιβάλλον όπου η προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας είναι ατελής. Ένα τέτοιο πλαίσιο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, δεδομένων των εξελίξεων που οδήγησαν πρόσφατα σε αναταράξεις στις εμπορικές σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας. Η παρούσα έρευνα συμβάλλει στην κατανόηση του βαθμού στον οποίο η τεχνολογία αναμένεται να μεταφερθεί από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις στις τοπικές επιχειρήσεις όταν υπάρχει ατελής προστασία των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας. Ειδικότερα, εξετάζεται εάν η πολυεθνική επιχείρηση θα επιλέξει να μεταφέρει την τεχνολογία σε περισσότερες από μία τοπικές επιχειρήσεις, ταυτόχρονα ή διαδοχικά, έτσι ώστε ο ανταγωνισμός μεταξύ τους να συμβάλει και στη μείωση του ηθικού κινδύνου. Προσεγγίζουμε αυτά τα ερωτήματα δημιουργώντας δυναμικά υποδείγματα μεταφοράς τεχνολογίας με ενδογενώς διαμορφωμένη δομή της αγοράς, και εξετάζουμε τη μεταφορά τεχνολογίας στην ισορροπία και τον ανταγωνισμό σε αγορές τύπου Cournot και Bertrand.
Ο δημοσιονομικός έλεγχος στους πρωτοβάθμιους ΟΤΑ
Authors: Νάσαινα Δέσποινα
Published: September 2021

Αντικείμενο της διατριβής είναι ανάλυση, διαχρονικά και συγκεκριμένα από το έτος 2006 έως 2016, του δημοσιονομικού ελέγχου, του πεδίου εφαρμογής και των αποτελεσμάτων του Προληπτικού και Κατασταλτικού ελέγχου στη διαχείριση συγκεκριμένων δαπανών, συμβάσεων και λογαριασμών των δήμων, με σκοπό την αναζήτηση των προεκτάσεων της άσκησης του Δημοσιονομικού Ελέγχου ή των τυχόν αμφίδρομων σχέσεων που αυτός ο έλεγχος διαμορφώνει: α) στη λήψη αποφάσεων και τη διαμόρφωση πολιτικής από τα μονοπρόσωπα και συλλογικά αιρετά όργανα των δήμων, β) στην υιοθέτηση ή μη των αποτελεσμάτων του από το νομοθέτη, γ) στον υπαρκτό διάλογο μεταξύ πλειοψηφίας και μειοψηφίας στη νομολογία του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ως προς την κριθείσα ερμηνεία των εφαρμοστέων διατάξεων. Το βασικό ερώτημα που διέπει τη διατριβή είναι εάν η άσκηση από το Ελεγκτικό Συνέδριο του Προληπτικού ελέγχου σε επιμέρους κατηγορίες δαπανών και συμβάσεων των δήμων και αντίστοιχα η άσκηση του Κατασταλτικού ελέγχου, μετά την υλοποίησή τους, επέδρασε στον τρόπο αντίληψης της δημοσιονομικής διαχείρισης του δημοτικού χρήματος από τους δήμους. Αντίστροφα, εάν ο τρόπος δημοσιονομικής διαχείρισης του δημοτικού χρήματος από τους δήμους, επηρέασε τον τρόπο άσκησης του δημοσιονομικού ελέγχου από τα αρμόδια όργανα του Ελεγκτικού Συνεδρίου.Η διατριβή διαρθρώνεται σε πέντε μέρη. Στο πρώτο μέρος εξετάζεται και αποτυπώνεται το περιεχόμενο της εποπτείας που ασκεί συνολικά το Κράτος επί των ΟΤΑ και των χαρακτηριστικών της διοικητικής και οικονομικής τους αυτοτέλειας, προκειμένου να δειχθεί ότι η δράση τους ελέγχεται σε ένα ενιαίο πλαίσιο που ορίζει το Σύνταγμα και, κατ΄εξουσιοδότηση αυτού, ο νομοθέτης, τόσο από τα κρατικά όργανα όσο και από το Δημοσιονομικό Δικαστήριο. Τα επόμενα τρία μέρη της διατριβής περιλαμβάνουν την έρευνα στη νομολογία του Ελεγκτικού Συνεδρίου και των αποτελεσμάτων άσκησης του προληπτικού ελέγχου νομιμότητας σε: δανειακές, προγραμματικές και συμπληρωματικές συμβάσεις που συνάπτουν οι δήμοι, σε δαπάνες από απευθείας αναθέσεις έργων και υπηρεσιών και, τέλος, σε δαπάνες που σχετίζονται με τις χρηματοδοτήσεις και επιχορηγήσεις δήμων προς τρίτους. Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των συμβάσεων και δαπανών είναι η διαπιστωμένη τάση καταστρατήγησης από τους δήμους των κανόνων που τις διέπουν. Το πέμπτο μέρος αφορά τον κατασταλτικό έλεγχο που ασκείται από το Ελεγκτικό Συνέδριο στους «λογαριασμούς» των δήμων. Στο μέρος αυτό ερευνάται ο τρόπος αντιμετώπισης από τη νομολογία του Ελεγκτικού Συνεδρίου των αιρετών οργάνων των δήμων, ως υπολόγων και διατακτών και αναλύεται το καθεστώς καταλογισμού τους. Επιπλέον, αναλύεται η άμεση διασύνδεση και οι επιπτώσεις που επιφέρουν οι παρεμβάσεις του νομοθέτη στον ανωτέρω κατασταλτικό έλεγχο, μέσω της εκ του νόμου νομιμοποίησης παράνομων δαπανών και της άρσης σχετικών καταλογισμών.
Η τοπική δράση φωσφολιπιδίων στις πειραματικές μετεγχειρητικές συμφύσεις
Authors: Φωτιάδης Κυριάκος
Published: September 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι περιτοναϊκές συμφύσεις ως συνέπεια εγχειρήσεων ή ενδοκοιλιακών φλεγμονών συνιστούν μια σημαντική αιτία μεσοπρόθεσμης, συνήθως, νοσηρότητας και θνητότητας καθώς και επαναλαμβανόμενων νοσηλειών στο νοσοκομείο. Οργανώνονται ως ινώδεις δεσμοί μεταξύ των τραυματισμένων επιφανειών και θεωρούνται ότι είναι μέρος της φυσιολογικής διαδικασίας επούλωσης του περιτοναίου. Η γνώση του μηχανισμού δημιουργίας τους οδήγησε σε πληθώρα κλινικών και πειραματικών μελετών, αλλά μέχρι σήμερα σχεδόν κανένα από τα προϊόντα που δοκιμάστηκαν δε φάνηκε να έχει την απαιτούμενη αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία σε βάθος χρόνου ώστε να μπορέσει να καθιερωθεί στην καθ’ ημέρα κλινική πράξη. Ωστόσο, τα φωσφολιπίδια, ως φυσικά συστατικά των βιολογικών μεμβρανών, φαίνεται ότι επιδεικνύουν εξαιρετικές αντισυμφυτικές ιδιότητες. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της πειραματικής αυτής μελέτης είναι η διερεύνηση της τοπικής δράσης των φωσφολιπιδίων, όταν χορηγηθούν ενδοπεριτοναϊκά, στη μείωση της φλεγμονώδους αντίδρασης που οφείλεται στο εγχειρητικό τραύμα κατά τη διάρκεια ενδοκοιλιακών επεμβάσεων και στην αποτροπή σχηματισμού μετεγχειρητικών συμφύσεων, καθώς και των πιθανών μηχανισμών με τους οποίους συμβαίνει αυτό. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: Είκοσι άρρενες επίμυες τύπου Wistar υποβλήθηκαν σε μέση λαπαροτομία και τυπικό τραυματισμό διά τριβής του περιτοναίου και του τυφλού. Πριν το κλείσιμο της κοιλίας, χορηγήθηκε ενδοπεριτοναϊκά εφάπαξ δόση 3mL φωσφολιπιδίων [12mg/mL] ή NaCl [εικονικό φάρμακο]. Μετά από επτά ημέρες, αξιολογήθηκαν η ποιότητα και η ποσότητα των σχηματιζόμενων συμφύσεων, καθώς και οι προφλεγμονώδεις και/ή προϊνωτικοί μεσολαβητές στον ορό. Ανθρώπινοι υποεπιθηλιακοί υοϊνοβλάστες παχέος εντέρου καλλιεργήθηκαν με μετατρεπτικό αυξητικό παράγοντα β1 [TGF-β1, 5ng/mL] και την παρουσία φωσφολιπιδίων σε διάφορες συγκεντρώσεις [30 ως 300 μg/mL] και υπολογίστηκαν η παραγωγή κολλαγόνου και η μεταναστευτική δραστηριότητα των μυοϊνοβλαστών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα φωσφολιπίδια μείωσαν σημαντικά τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα των σχηματιζόμενων ενδοκοιλιακών συμφύσεων [p<0.01]. Τα επίπεδα των IL-1β, IL-6, PDGF-1 και TGF-β1 στον ορό βρέθηκαν σημαντικά μειωμένα στην ομάδα που έλαβε φωσφολιπίδια [p<0.01] σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Επιπρόσθετα, η παρουσία φωσφολιπιδίων μείωσε σημαντικά [p<0.001] τόσο τη βασική παραγωγή κολλαγόνου όσο και αυτή που επάγεται όταν χορηγηθεί παράγοντας TGF-β1 στις καλλιέργειες μυοϊνοβλαστών. Τέλος, χρησιμοποιώντας την δοκιμασία επούλωσης τραύματος [scratch test], βρέθηκε ότι τα φωσφολιπίδια μειώνουν και τη βασική και την επαγόμενη από τον TGF-β1 μετανάστευση των μυοϊνοβλαστών, δοσοεξαρτώμενα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση φωσφολιπιδίων πριν τη σύγκλειση της λαπαροτομίας φαίνεται ότι συμβάλλει σημαντικά στην πρόληψη σχηματισμού μετεγχειρητικών συμφύσεων μέσω της μείωσης των προφλεγμονωδών και/ή προϊνωτικών μεσολαβητών και της αναστολής της επουλωτικής ικανότητας των μεσοθηλιακών κυττάρων.
Φωταυγή πολυπυριδινικά σύμπλοκα των Cu(I) και Ir(III)
Authors: Κουβάτσης Παναγιώτης
Published: September 2021

Στη διατριβή αυτή περιγράφεται η σύνθεση, ο φασματοσκοπικός χαρακτηρισμός και η μελέτη των φωτοφυσικών ιδιοτήτων νέων συμπλόκων των ιόντων Ir(III) και Cu(I) τύπων [Ir(ppy)2(Ν^Ν)] και [Cu(Ν^Ν)(PPh3)] (ppy=2-φαινυλπυριδίνη, PPh3= τριφαινυλφωσφίνη, Ν^Ν=4,4’, 6,6’ τετραϋποκατεστημένες 2,2’-διπυριδίνες) αντίστοιχα, σε μια προσπάθεια συνεισφοράς στο πολύ ενεργό πεδίο διερεύνησης των φωτοφυσικών ιδιοτήτων παρόμοιων τύπων συμπλόκων. Σε αυτό το πλαίσιο συντέθηκαν και χαρακτηρίστηκαν πλήρως έξι Ν^Ν υποκαταστάτες, ισάριθμα σύμπλοκα του Ir(III) και τέσσερα σύμπλοκα Cu(I). Ο χαρακτηρισμός πραγματοποιήθηκε με χρήση ποικίλων φασματoσκοπικών-φυσικοχημικών τεχνικών (1 και 2D NMR, HR ESI-MS, UV-Vis, IR, X-ray) κατά περίπτωση. Τα φασματοσκοπικά δεδομένα υποδεικνύουν την επιτυχή σύνθεση των συμπλόκων Ir(III) και τη σταθερότητά τους σε διάλυμα. Αντίθετα, τα σύμπλοκα Cu(I) είναι σταθερά μόνο στη στερεά φάση αφού σε διάλυμα αποκαθίσταται ισορροπία μεταξύ του επιθυμητού συμπλόκου και προιόντων διάσπασης αυτού ([Cu(Ν^Ν)2]+ και [Cu(PPh3)x]+ (x=2-3)). Για ένα εκ των συμπλόκων Cu(I) επιλύθηκε η κρυσταλλική δομή. Το μεταλλικό ιόν υιοθετεί τριγωνική γεωμετρία (Α.Ε=3). Ο υποκαταστάτης Ν^Ν εντάσσεται χηλικά μέσω των δυο ατόμων Ν του 2-2’-διπυριδυλικού δακτυλίου και ενός μορίου PPh3. Όσον αφορά τις φωτοφυσικές ιδιότητες των συμπλόκων Ir(III) (σε διάλυμα) βρέθηκε ότι τα τελευταία είναι κόκκινου χρώματος τριπλής κατάστασης εκπομποί (όπως υποδεικνύουν οι υψηλές τιμές τ) με μεγάλο χρόνο ζωής της διεγερμένης κατάστασης και μετατοπίσεις Stokes της τάξης των 200 nm. Οι κβαντικές τους αποδόσεις (Φ~3,5-8 %) αν και σχετικά μικρές (απόρροια των υψηλών τιμών knr) υπό τις συνθήκες που μελετήθηκαν (διάλυμα, παρουσία Ο2, 298 Κ) αναμένεται να είναι πολύ μεγαλύτερες στη στερεά φάση, απουσία Ο2 και σε χαμηλή θερμοκρασία. Τα σύμπλοκα Cu(I) παρουσιάζουν πολύ πιο ενδιαφέρουσες φωτοφυσικές ιδιότητες (στερεά φάση). Εξ αυτών μελετήθηκε περισσότερο αυτό για το οποίο επιλύθηκε η κρυσταλλική δομή ([Cu(L3)(PPh3)]BF4). Οι φωτοφυσικές του ιδιότητες είναι εντυπωσιακές και δεν έχουν ανάλογο στη διεθνή βιβλιογραφία (τριπλής κατάστασης και TADF –θερμικά ενεργοποιούμενος φθορισμός- εκπομπός, λem= 618 nm, χρόνος ζωής του φωσφορισμού (T1-S0), τph = 5,97 μs, τobs= 3,2 μs (295 K), ΔΕ (S1 - T1) = 537 cm-1) Για τα υπόλοιπα, οι χρόνοι ζωής τobs (298 Κ) είναι της τάξης των 0,8-4,0 μs, η δε τιμή τobs = 0,8 μs που ανήκει στο σύμπλοκο [Cu(L4)(PPh3)]BF4 είναι η μικρότερη που έχει αναφερθεί για φωτοεκπομπούς Cu(I) οι οποίοι αξιοποιούν και τα δυο φαινόμενα (φωσφορισμού και TADF). Τα συμπεράσματα της διδακτορικής διατριβής θα αποτελέσουν πολύτιμη συνεισφορά στο πεδίο διερεύνησης των φωτοφυσικών ιδιοτήτων συμπλόκων Ir(ΙΙΙ) και Cu(I).
H πλασματική πλήρωση και ματαίωση της αίρεσης
Authors: Λάμπου Φίλιππος
Published: September 2021

Αντικείμενο της μελέτης είναι η πλασματική πλήρωση και ματαίωση της αίρεσης, η οποία ρυθμίζεται στο άρθρο 207 ΑΚ. Η διατριβή αποτελείται από εισαγωγή, τέσσερα κεφάλαια και επίλογο. Στην εισαγωγή παρουσιάζονται συνοπτικά οι προϋποθέσεις και οι έννομες συνέπειες εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 207 ΑΚ, καθώς και τα ζητήματα που εξετάζονται αναλυτικότερα στο κυρίως μέρος της διατριβής. Επιπλέον, γίνεται αναφορά σε διατάξεις αλλοδαπών δικαίων και soft law με ίδιο ή παρόμοιο περιεχόμενο, με σκοπό να αναδειχθεί η σημασία των ρυθμίσεων του άρθρου 207 ΑΚ. Στο πρώτο κεφάλαιο της διατριβής κεντρικό ζήτημα αποτελεί η νομική φύση της εξουσιαστικής αίρεσης με αφορμή την πάγια θέση ότι το άρθρο 207 ΑΚ δεν εφαρμόζεται στην καθαρά εξουσιαστική αίρεση. Ακόμη, εξετάζεται η εξάρτηση των αποτελεσμάτων μονομερούς δικαιοπραξίας από αίρεση και ειδικότερα το άρθρο 1799 ΑΚ που αναφέρεται ειδικά σε διατάξεις τελευταίας βούλησης. Το δεύτερο κεφάλαιο αφιερώνεται στις προϋποθέσεις εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 207 ΑΚ. Μεταξύ άλλων, παρουσιάζεται το είδος της συμπεριφοράς που πληροί το πραγματικό του άρθρου 207 ΑΚ και παρατίθενται παραδείγματα από τη νομολογία, για να γίνει ευχερώς αντιληπτό πότε η συμπεριφορά αυτή αντιτίθεται στην καλή πίστη. Tο τρίτο κεφάλαιο έχει ως αντικείμενο τις έννομες συνέπειες των διατάξεων του άρθρου 207 ΑΚ. Δίνεται έμφαση στο χρόνο επέλευσης των έννομων συνεπειών και στις αξιώσεις που γεννώνται και εξετάζεται, αν όντως το άρθρο 207 ΑΚ θεσπίζει πλασματικούς κανόνες. Tο τέταρτο και τελευταίο κεφάλαιο της διατριβής αναδεικνύει τη σημασία της καλής πίστης, όχι απλά ως προϋπόθεσης εφαρμογής του άρθρου 207 ΑΚ αλλά και ως δικαιολογητικού λόγου θέσπισης αυτών των διατάξεων. Υποστηρίζεται συγκεκριμένα η θέση ότι το άρθρο 207 ΑΚ αντανακλά τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ιδιωτικής αυτονομίας και την αρχή pacta sunt servanda, γι' αυτό και δεν είναι δυνατή η εκ των προτέρων παραίτηση από το δικαίωμα επίκλησης των διατάξεων του άρθρου 207 ΑΚ. Μετά το τελευταίο κεφάλαιο ακολουθεί ο επίλογος, όπου καταγράφονται τα συμπεράσματα της διατριβής, και βιβλιογραφικός κατάλογος.
Το διεθνές οικονομικό σύστημα διακυβέρνησης
Authors: Βουτσά Μαρία-Ελένη
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η διερεύνηση της δομής και της λειτουργίας του παγκόσμιου, σύγχρονου συστήματος οικονομικής διακυβέρνησης καθώς και του ρόλου που διαδραματίζουν οι φορείς διεθνούς χρηματοδότησης τόσο στη λειτουργία του συστήματος όσο και στη δημιουργία ενός νέου αναπτυξιακού πλαισίου. Συγκεκριμένα, μελετώνται οι οργανισμοί του Bretton Woods από την ίδρυση τους μέχρι σήμερα, μέσα από τη διαχρονική εξέλιξη της λειτουργίας τους, το ρόλο που διαδραματίζουν στην αναπτυξιακή πορεία των χωρών, τη θέση που κατέχουν στο διεθνές σύστημα οικονομικής διακυβέρνησης και πως το επηρεάζουν μέσα στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης. Για τις ανάγκες της έρευνας διενεργήθηκε ανάλυση των χρηματοδοτικών πολιτικών των οργανισμών του Bretton Woods σε τρεις περιοχές μελέτης (case studies) στη Ν.Α. Ευρώπη, τη Ν.Α. Ασία, την Ελλάδα και συνολικά εξετάστηκαν 13 χώρες, Η μελέτη ακολουθεί μια διεπιστημονική προσέγγιση υπό το πρίσμα της διεθνούς πολιτικής οικονομίας και των αναλυτικών εργαλείων που αυτή μας προσφέρει. Η μεθοδολογία που επιλέχθηκε για την ανάλυση είναι αυτή της περιγραφικής έρευνας με ποιοτική ανάλυση και κριτική ανασκόπηση του περιεχομένου των πηγών με απομάκρυνση από απλουστευτικά, μονοαιτιακά θεωρητικά σχήματα και με σύνθεση στοιχείων των επιμέρους θεωριών υπό το πρίσμα του “αναλυτικού εκλεκτικισμού” σύμφωνα με το οποίο, οι θεωρίες πρέπει να είναι αλληλοσυμπληρούμενες και όχι αμοιβαία αποκλειόμενες καθώς η πολυπλοκότητα του κόσμου καθιστά απίθανο μία μόνο από αυτές να μπορεί να εξηγήσει ολόκληρο το φάσμα της παγκόσμιας πολιτικής και οικονομίας.
Ιστολογικές αλλοιώσεις του εντέρου δυσαπορρόφηση και βακτηριακή μετακίνηση σε πειραματικό μοντέλο μεγακόλου στους επίμυες
Authors: Μητρούδη Μαγδαληνή
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Η εντεροκολίτιδα είναι η πιο σοβαρή επιπλοκή της νόσου του Hirschsprung. Παρά το γεγονός ότι έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες η παθοφυσιολογία της δεν είναι πλήρως διευκρινισμένη. Σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι να καταδείξει πιθανούς παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς με τους οποίους η αγγαγλίωση του παχέος εντέρου και η επακόλουθη εντερική στάση, μπορεί να προκαλέσει εντερική βλάβη σε απόσταση από τη στάση, σήψη και υποθρεψία. ΥΛΙΚΟ- ΜΕΘΟΔΟΣ: Για το σκοπό αυτό μελετήθηκαν συνολικά 62 επίµυες φυλής Wistar, ηλικίας 28 ημερών και βάρους 165-170 g. Τα πειραματόζωα χωρίστηκαν µε τυχαιοποιημένο τρόπο σε 4 οµάδες N (Normal), S (Sham), M20 (Megacolon20), M25 (Megacolon25). Στις ομάδες M20 (n = 23) και M25 (n = 23) προκλήθηκε χημικό μεγάκολο με υποβλεννογόνια έγχυση χλωριούχου βενζαλκόνιου 0,1% στο ορθό. Στην ομάδα S (n = 8) πραγματοποιήθηκε υποβλεννογόνια έγχυση NaCl 0,9% στο ορθό. Στην ομάδα N (n = 8) δεν έγινε καμία παρέμβαση. Την 20η και την 25η ημέρα μετά την παρέμβαση αντίστοιχα έγινε ευθανασία των πειραματόζωων και λήψη δειγμάτων ιστών και αίματος. Μελετήθηκαν και βαθμονομήθηκαν τυχόν αλλοιώσεις του τοιχώματος του λεπτού εντέρου (ειλεός). Η ταυτοποιήθηκαν μικρόβια σε έξωεντερικούς ιστούς (πνεύμονες, ήπαρ, σπλήνας, νεφρός, πνεύμονες, πάγκρεας, μεσεντέριοι λεμφαδένες και αίμα) αλλά και στο περιεχόμενο του τυφλού. Καταμετρήθηκε η αλβουμίνη, τα λευκά αιμοσφαίρια, η αιμοσφαιρίνη και τα αιμοπετάλια του αίματος. Επίσης καταγράφηκαν βιομετρικοί δείκτες (βάρος, ύψος, περίμετρος κοιλιάς), η κατανάλωση τροφής και η αποβολή κοπράνων. Όλες οι μετρήσεις έγιναν στην αρχή και στο τέλος του πειράματος. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στις ομάδες Μ20 και Μ25 η εντερική δομή υπέστη σταδιακά σοβαρή βλάβη (ατροφία, νέκρωση) και φλεγμονώδη διήθηση. Επίσης στις ομάδες Μ20 και Μ25 παρατηρήθηκε εντερική βακτηριακή μετακίνηση των E.coli, Enterococcus spp, Bacillus, Proteus mirabilis και Clostridium spp. Το βακτήριο E.coli απομονώθηκε σε υψηλότερη συχνότητα σε σύγκριση με άλλα βακτήρια. Το σωματικό βάρος και ύψος των πειραματοζώων των ομάδων M20 και M25 παρέμεινε σημαντικά χαμηλότερο σε σύγκριση με τις γαγγλιονικές ομάδες Ν και S στο τέλος του πειράματος. Επιπλέον τα πειραματόζωα των ομάδων Μ20 και Μ25 παρουσίασαν σημαντική αύξηση στον αριθμό των αιμοπεταλίων, των λευκών αιμοσφαιρίων όπως και των ουδετερόφιλων (NEU) και μείωση της συγκέντρωσης αιμοσφαιρίνης και της αλβουμίνης σε σύγκριση με τις ομάδες Ν και S στο τέλος του πειράματος. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η μελέτη μας δείχνει ότι η αγαγγλίωση τμήματος του ορθού προκαλεί βαθμιαία επιδεινούμενη βλάβη και φλεγμονή του εντερικού τοιχώματος, καταστροφή του βλεννογόνιου εντερικού φραγμού, εντερική βακτηριακή μετακίνηση, σήψη και υποθρεψία.
Investigation of hydrothermal behaviour and active degradation mechanisms of mechanical properties of polymer matrix composite
Authors: Κόλλια Ευγενία
Published: September 2021

Στην πλειοψηφία των εφαρμογών οι δομές εκτίθενται σε δριμείς περιβαλλοντικέ συνθήκες όπως οι μεταβολές θερμοκρασίας, υγρασίας, οξείδωσης κλπ., Καθώς και συνδυασμό περιβαλλοντικών συνθηκών παρουσία μηχανικής καταπόνησης για μεγάλες χρονικές περιόδους προκαλώντας υποβάθμιση και ζημιά στα υλικά. Ο συνδυασμός ακραίων περιβαλλοντικών συνθηκών και μηχανικής φόρτωσης κατά τη λειτουργία της δομής επηρεάζει την διάρκεια ζωής της κατασκευής και σχετίζεται άμεσα με το λειτουργικό κόστος ασφάλειας και συντήρησης της. Ο κύριος σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η μελέτη της επίδρασης της υδροθερμικής γήρανσης στις μηχανικές ιδιότητες διαφόρων τύπων σύνθετων υλικών. Στο πλαίσιο αυτής της μελέτης, η συμπεριφορά εποξειδικών ρητινών (νανο-ενισχυμένων και μη), σύνθετων υλικών εποξειδικής ρητίνης ενισχυμένων με ίνες γυαλιού (νανο-ενισχυμένων και μη), συνθέτων υλικών κυανεστερικής μήτρας με ίνες γυαλιού και τέλος εξετάστηκε η υδροθερμική συμπεριφορά αυνθέτων υλικών με ίνες λιναριού και διάφορους τύπους βιορητινών και μη. Μια βασική ιδέα στην οποία βασίστηκε η παρούσα διδακτορική διατριβή ήταν η μελέτη και διερεύνηση της συμπεριφοράς σύνθετων υλικών διαφορετικών τύπων υπό συνθήκες υδροθερμικής γήρανσης. Η κινητική της προσρόφησης νερού σε διάφορους τύπους σύνθετων υλικών, μελετάται ευρέως χρησιμοποιώντας μοντέλα διάχυσης Fickian, Langmuir και Dual Stage. Σε όλους τους τύπους σύνθετων υλικών που εξετάστηκαν, διερευνάται η υποβάθμιση των μηχανικών ιδιοτήτων λόγω της υδροθερμικής γήρανσης και εξετάζεται η διαδικασία της πιθανής ανάκτησης των ιδιοτήτων όταν το απορροφούμενο νερό χάνεται για κάποιο λόγο. Σε όλα τα κεφάλαια της παρούσας εργασίας, υπάρχει μια αναλυτική προσπάθεια να εξηγηθούν τα ευρήματα και η τεκμηρίωση των μηχανισμών γήρανσης.
Η "Ζωντανή Τέχνη" και η πολιτικο-ιστορική της ταυτότητα
Authors: Καλλέ Φωτεινή
Published: September 2021

Η έρευνα προσεγγίζει την ιστορική ταυτότητα επιτελεστικών πρακτικών από τους Σαμάνους μέχρι τις πρωτοπορίες του 20ου αιώνα και τη δεκαετία του 70, εποχή κατά την οποία καθιερώνεται ο όρος performance art. Το πολιτικό και η σχέση του με την τέχνη της performance, κεντρικής σημασίας στην έρευνα αυτή, αναλύονται μέσα από έργα καλλιτεχνών της εποχής του μεταμοντέρνου και της σύγχρονης performance art εστιάζοντας στις έννοιες του δημόσιου χώρου, του ορίου μεταξύ τέχνης και μη τέχνης και του σώματος του καλλιτέχνη ως τόπο πολιτικής αντιπαράθεσης. Οι έννοιες αυτές σε συνδυασμό με την όλο και αυξανόμενη τάση στη σύγχρονη τέχνη και κουλτούρα για μια συμμετοχική τέχνη όπου το κοινό καθίσταται ενεργό παρεμβαίνοντας ή καθορίζοντας την εξέλιξη του έργου, οδηγούν την έρευνα σε μια αναζήτηση της παιδαγωγικής διάστασης των ζωντανών αυτών έργων. Η συγκρότηση συμμετοχικών εργαστηρίων που χρησιμοποιούν ως εργαλείο τη τέχνη της performance προκειμένου να ενδυναμώσουν τους συμμετέχοντες ως πολιτικά και κοινωνικά όντα έρχεται ως φυσικό επακόλουθο αυτής της στροφής προς το ζωντανό, το άμεσο και το καθηλωτικό. Οι καλλιτεχνικές και παιδαγωγικές προσεγγίσεις των ομάδων La Pocha Nostra και Non Grata βοηθούν στη συγκρότηση ενός βιωματικού υλικού αναφορικά με το πολιτικό, τον καλλιτέχνη και την κοινωνία. Μέσα από τα παραδείγματα τους δημιουργείται μια βάση δεδομένων σχετικά με την παιδαγωγική διαδικασία που αφορά το παιχνίδι, το ρίσκο, το πολιτικό και την εμπειρία που εν τέλει προκύπτει με τη χρήση του σώματος ως μέσο παρατήρησης, πρόσληψης και κατανόησης του κόσμου.
Αλγόριθμοι δρομολόγησης για ευέλικτα οπτικά δίκτυα
Authors: Σαρτζετάκης Ιπποκράτης-Λεωνίδας
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εντάσσεται στο ερευνητικό πεδίο των οπτικών δικτύων, και πιο συγκεκριμένα των αλγορίθμων δρομολόγησης και βελτιστοποίησης για ευέλικτα οπτικά δίκτυα. Η ολοένα αυξανόμενη κίνηση στο διαδίκτυο έχει δημιουργήσει την ανάγκη για πιο αποδοτικά οπτικά δίκτυα. Οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα των οπτικών δικτύων είναι ιδιαίτερα σημαντικές αλλά δεν είναι αρκετές για να καλύψουν τις ανάγκες του κοντινού μέλλοντος. Η αρχιτεκτονική των οπτικών δικτύων θα πρέπει να εξελιχθεί ώστε να γίνει εφικτός ο δυναμικός έλεγχος και η προσαρμογή του δικτύου σε μεταβαλλόμενες συνθήκες. Αυτό προϋποθέτει την ανάπτυξη αλγορίθμων οι οποίοι αρχικά θα αξιοποιούν τις πληροφορίες από την τρέχουσα κατάσταση του δικτύου. Έπειτα, από τις τωρινές και μελλοντικές απαιτήσεις, οι αλγόριθμοι θα καθορίζουν πιθανές λειτουργίες βελτιστοποίησης, και εν συνεχεία θα αποφασίζουν για την εκτέλεση των αντίστοιχων ενεργειών. Η υλοποίηση αυτών των αλγορίθμων είναι το αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής και έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της αποδοτικότητας των οπτικών δικτύων, την αποτελεσματικότερη διαχείριση των πόρων τους και την μείωση των εξόδων λειτουργίας τους. Πιο συγκεκριμένα αναπτύξαμε τρεις μεθόδους για εκτίμηση ποιότητας μετάδοσης μονοπατιών. Η πρώτη βασίζεται σε μία αλγεβρική μέθοδο επίλυσης (Network Kriging) η οποία μοντελοποιεί τις παρεμβολές των γειτονικών καναλιών ώστε να παρέχει μεγάλη ακρίβεια στην εκτίμηση ποιότητας μετάδοσης. Οι άλλες δύο μέθοδοι εκτίμησης χρησιμοποιούν μηχανική μάθηση και επιτυγχάνουν ακόμα καλύτερη ακρίβεια. Η μία χρησιμοποιεί μεθόδους μηχανικής μάθησης για την εκπαίδευση των παραμέτρων ενός μοντέλου φυσικού επιπέδου για την επίτευξη υψηλής ακρίβειας, και η δεύτερη χρησιμοποιεί μεθόδους μηχανικής μάθησης με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (features) ώστε να εκπαιδευτεί για να παρέχει εκτιμήσεις υψηλής ακρίβειας. Επίσης αναπτύξαμε ένα πλαίσιο το οποίο βασίζεται και αυτό σε μεθόδους Network Kriging και μειώνει τις μετρητικές ανακρίβειες των συσκευών παρακολούθησης απόδοσης, και εντοπίζει σφάλματα σε επίπεδο συνδέσμου. Ακόμα αναπτύξαμε μία εργαλειοθήκη η οποία χρησιμοποιείται για να προσαρμόσει τις παραμέτρους μετάδοσης των μονοπατιών (ρυθμός συμβόλου, modulation format κλπ) ώστε η ποιότητα μετάδοσης τους να είναι πάντα αποδεκτή. Τέλος αναπτύξαμε έναν ILP αλγόριθμο ο οποίος κάνει δυνατή την κοινή χρήση φάσματος μεταξύ συνδέσεων διαφορετικής κλάσης. Σε περίπτωση χειροτέρευσης της ποιότητας μετάδοσης ενός μονοπατιού υψηλής κλάσης, αυτό μπορεί να δανειστεί φάσμα από ένα διπλανό του χαμηλής κλάσης και να προσαρμόσει τις παραμέτρους μετάδοσής του ώστε η ποιότητα μετάδοσης να επανέλθει σε αποδεκτά επίπεδα.
Iογενείς λοιμώξεις σε παιδιά που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων
Authors: Γιαμαίου Κωνσταντίνα
Published: September 2021

Οι ιογενείς λοιμώξεις αποτελούν σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας σε παιδιά μετά από μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων (ΜΑΚ). Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της συχνότητας εμφάνισης ιογενών λοιμώξεων σε παιδιά που υποβλήθηκαν σε ΜΑΚ, η αναγνώριση παραγόντων κινδύνου που προκαθορίζουν την εμφάνισή τους και η πρόβλεψη της έκβασης των ιογενών νόσων. Υλικό: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν αγόρια και κορίτσια, ηλικίας 0,1-18 ετών. Η εργαστηριακή ανίχνευση των ιών έγινε με PCR. Μέθοδος: Σε προοπτική μελέτη συμπεριλήφθηκαν όλοι οι ασθενείς με ΜΑΚ από τον Σεπτέμβριο του 2011 έως τον Σεπτέμβριο του 2015. Δείγματα αίματος, ούρων και κοπράνων λαμβάνονταν εβδομαδιαία από την ημέρα της ΜΑΚ μέχρι την ημέρα 100 ή αργότερα εφόσον υπήρχε κλινική υποψία. Πραγματοποιείτο ανίχνευση για CMV, EBV, BKV, HSV-1, HSV-2, VZV, HHV-6, HHV-7 και αδενοϊό. Συνολικά έγιναν 192 ΜΑΚ (αυτόλογες/αλλογενείς: 53/139) σε 165 άτομα (διάμεση ηλικία: 5,6 έτη), που παρακολουθήθηκαν για 2-48 μήνες. Αποτελέσματα: Οι ιοί που απομονώθηκαν ήταν ο CMV (46,1%), ο BKV (25,9%) και ο EBV (22,6%), συχνότερα μετά από αλλογενή και όχι αυτόλογη μεταμόσχευση (p <0,05). Η EBV-PTLD ήταν η μόνη αιτία θανάτου μεταξύ των μεταμοσχευμένων ασθενών που εμφάνισαν ιογενή νόσο. Παράγοντες σχετιζόμενοι με συχνότερη εμφάνιση ιογενών λοιμώξεων μετά τη ΜΑΚ ήταν η αυξημένη ηλικία του δέκτη (HR: 4,20, p=0,05), ο μη συγγενής δότης (HR: 0,38, p=0,045), τα μη συμβατά μοσχεύματα (HR: 0,08, p=0,019) και η λήψη περιφερικών κυττάρων συγκριτικά με τον μυελό των οστών (HR: 2,51, p=0,041). Συμπέρασμα: Οι ιογενείς λοιμώξεις ήταν συχνές στα παιδιά με ΜΑΚ και εμφάνιζαν συσχέτιση με ορισμένα δημογραφικά και χαρακτηριστικά της μεταμόσχευσης. Τα αποτελέσματα ενισχύουν τη σημασία της παρακολούθησης ειδικά των υψηλού κινδύνου για εμφάνιση EBV ληπτών αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων για την πρόβλεψη της ανάπτυξης PTLD.
Συγκριτική μελέτη συνθετικών πλεγμάτων σε συνδυασμό με τη χρήση αντισυμφυτικών παραγόντων σε πειραματικό μοντέλο κοιλιοκήλης
Authors: Μπούλιαρης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η χρήση χειρουργικών πλεγμάτων στην αποκατάσταση κοιλιοκήλης έχει μειώσει σημαντικά τα ποσοστά υποτροπής. Ωστόσο, η ενδοπεριτοναïκή τοποθέτηση προσθετικών υλικών μπορεί να προκαλέσει την ανάπτυξη ενδοπεριτοναïκών συμφύσεων. Η παρούσα πειραματική μελέτη αξιολόγησε τη συνδυασμένη χορήγηση 4% ικοδεξτρίνης και μηλεϊνικής διμεθινδένης για την πρόληψη σχηματισμού ενδοπεριτοναïκών συμφύσεων σε πλέγμα πολυπροπυλενίου και σε επικαλυμμένο πλέγμα πολυπροπυλενίου με τιτάνιο.Υλικά και μέθοδοι: Εξήντα θηλυκά λευκά κουνέλια χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες. Ένα τεμάχιο πλέγματος 2x2 cm στερεώθηκε σε άθικτο περιτόναιο σε όλα τα ζώα μέσω μέσης τομής. Στις ομάδες 1 και 2 τοποθετήθηκε ελαφρύ πλέγμα πολυπροπυλενίου ενώ στις ομάδες 3 και 4 πλέγμα πολυπροπυλενίου επικαλυμμένο με τιτάνιο. Οι ομάδες 2 και 4 υπεβλήθησαν σε διεγχειρητική αγωγή με ενδοφλέβια χορήγηση μηλεϊνικής διμεθινδένης (0,1 mg / kg) και ενδοπεριτοναϊκού διαλύματος 4% icodextrin (20 ml / kg) και για τις επόμενες έξι ημέρες με μηλεϊνική διμεθινδένη ενδομυϊκά. Μετά τις 15 ημέρες τα πειραματόζωα θανατώθηκαν και προσδιορίστηκαν η παρουσία και το είδος των συμφύσεων, το ποσοστό κάλυψης της επιφάνειας του πλέγματος από συμφύσεις, τα επίπεδα της υδροξυπρολίνης των ιστών και παράλληλα έγινε ιστοπαθολογική ανάλυση των δειγμάτων.Αποτελέσματα: Όλα τα πειραματόζωα στην ομάδα 1 και το 57% των πειραματόζωων στην ομάδα 3 παρουσίασαν μετεγχειρητικές συμφύσεις. Ο συνδυασμός των αντισυμφυτικών μείωσε σημαντικά την έκταση και τη σοβαρότητα των συμφύσεων και τα επίπεδα υδροξυπρολίνης στις ομάδες 2 και 4 σε σύγκριση με τις ομάδες 1 και 3. Κατά τη μικροσκοπική αξιολόγηση τα πειραματόζωα στην ομάδα 1 εμφάνισαν υψηλότερες βαθμολογίες φλεγμονής συγκριτικά με την ομάδα 2, ενώ οι ομάδες 2 και 4 είχαν καλύτερη μεσοθηλιοποίηση σε σχέση με τις ομάδες 1 και 3.Συμπεράσματα: Η συνδυασμένη χορήγηση 4% ικοδεξτρίνης και μηλεïνικής διμεθινδένης μειώνει την έκταση και τη σοβαρότητα των συμφύσεων και μπορεί να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για την πρόληψη συμφύσεων μετά από ενδοπεριτοναïκή τοποθέτηση πλέγματος.
Σύγκρουση διαφορετικών νομικών πολιτισμών στη δίκη της Νυρεμβέργης
Authors: Καρτέρης Δημήτριος
Published: September 2021

Είναι μια προσπάθεια ανάλυσης των καταστάσεων που δημιουργήθηκαν μετά τη λήξη του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, την ανάγκη δικονομικής αντιμετώπισης των αξιωματούχων του γερμανικού ναζιστικού κόμματος και την αποκρυστάλλωση αυτής της ανάγκης σε ένα διεθνές Δικαστήριο με συγκεκριμένη νομική μορφή. Εντός της διατριβής περιγράφονται αρχικώς οι κυριότερες διεθνείς Συνθήκες, με αποκορύφωμα τη Συμφωνία του Λονδίνου, οι οποίες οδήγησαν στη Δίκη της Νυρεμβέργης και οι διαρκώς μεταβαλλόμενες απόψεις των νικητριών δυνάμεων σχετικά με το μέλλον της μεταπολεμικής Γερμανίας. Έπειτα αναλύονται όλα τα ενδοδικαστικά τεκταινόμενα, εστιάζοντας στη σύγκρουση τόσων διαφορετικών νομικών πολιτισμών, εθιμικών και πρακτικών εντός μιας δικαστικής αίθουσας, για πρώτη φορά στα δικαστικά χρονικά. Η σύγκρουση αυτή δεν παρουσιάζεται, όπως θα ήταν λογικό, μόνο μεταξύ των κατηγορουμένων και της κατηγορούσας αρχής αλλά και μεταξύ προσώπων - εκπροσώπων του ιδίου νομικού συστήματος. Η διατριβή ολοκληρώνεται καταγράφοντας τις διεργασίες που τελέσθηκαν προκειμένου να δημοσιευθεί η ετυμηγορία προς τα κατηγορούμενα φυσικά πρόσωπα, τις τελικές ποινές, καθώς και τα συμπεράσματα που προέκυψαν από όλη αυτήν τη διαδικασία. Δεν εστιάζουμε στη νομική υπόσταση της δίκης (καταγράφονται οι σχετικοί προβληματισμοί) αλλά στις αλλαγές που αυτή επέφερε σε διάφορους τομείς της διπλωματίας, του διεθνούς δικαίου, του διεθνούς ποινικού δικαίου, στη δημιουργία διεθνών αποτρεπτικών φορέων και Οργανισμών και άλλων πολλών δημιουργημάτων που προέκυψαν από την ανάγκη κατοχύρωσης ενός διεθνούς αποτρεπτικού πυρήνα, για την αντιμετώπιση παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον.
Σύγκριση μοριακά στοχευμένων θεραπειών πρώτης γραμμής στο μεταστατικό καρκίνωμα του νεφρού
Authors: Τέγος Θεόδωρος
Published: September 2021

Σημαντικές πρόοδοι στην κατανόηση των μηχανισμών καρκινογένεσης του καρκίνου του νεφρού άνοιξαν το δρόμο εφαρμογής μοριακά στοχευμένων θεραπειών (ΣΘ). Από το 2006 μέχρι σήμερα, έγιναν αποδεκτές (FDA/EMA) 13 ΣΘ για ασθενείς με μεταστατικό διαυγοκυτταρικό καρκίνο του νεφρού (mccRCC), εκ των οποίων 8 ως θεραπείες 1ης γραμμής. Οι ΣΘ βελτίωσαν σημαντικά τη συνολική επιβί-ωση και την ποιότητα ζωής των ασθενών με mccRCC.Σκοπός: Η σύγκριση, ως προς την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια, ΣΘ που προτάθηκαν ως αρχική θεραπεία του mccRCC.Υλικό - Μεθοδολογία: Μετά συστηματική έρευνα της βιβλιογραφίας, αναγνωρίσθηκαν 19 τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες, πολυκεντρικές μελέτες, εκ των οποίων 12 ήταν φάσης ΙΙΙ και 7 φάσης ΙΙ. Τα ευρήματα των μελετών αυτών συγκρίθηκαν ως προς την αποτελεσματικότητα [συνολική επιβίωση(OS), επιβίωση χωρίς εξέλιξη νόσου (PFS ), αντικειμενική απάντηση (ORR)] και ως προς 5 κύριες ανεπιθύμητες ενέργειες (ΑΕs). Μετα-ανάλυση(ΜΑ) δικτύου (network meta-analysis) εφαρμόσθηκε για τη σύγκριση των Hazard Ratios (HRs) των OS και PFS, καθώς και για τη σύγκριση των Odds Rations (ORs) των ORR και των AEs.Αποτελέσματα: Ως προς την αποτελεσματικότητα των θεραπειών, σημαντική παράταση της OS ,σε σχέση με placebo, παρουσίασαν η nivolumab/ipilimumab (NIV/IPI) και η sorafenib (SOR)(HRs 0,63 και 0,77,αντίστοιχα). Η axitinib (AXI), cabozantinib (CAB), temsirolimus (TEM), pazopanib(PAZ), TEM/IFNα και tivozanib (TIV) παρουσίασαν οριακά μη σημαντική παράταση της OS. Οι άλλες θεραπείες παρουσίασαν μη σημαντικές διαφορές. Σημαντική παράταση της PFS παρουσίασαν η CAB (μεγαλύτερη παράταση), SUN, AXI, TIV, PAZ, SOR και EVE (HRs 0,17, 0,36, 0,37, 0,39,0,41, 0,48 και 0,50, αντίστοιχα). Σημαντική υπεροχή ως προς την ORR, σε σχέση με placebo, παρουσίασαν η CAB (μεγαλύτερη απάντηση), NIV/IPI, AXI, PAZ, BEV/IFNα, SUN, TIV και SOR (OR 27,99, 20,72, 16,39, 14,95, 11,87, 10,54, 9,75 και 6,01, αντίστοιχα). Ως προς τις AEs, το καλύτερο προφίλ ως προς AEs G≥3 είχαν η ΤΕΜ, EVE, BEV και NIV/IPI και ως προς τη διακοπή της θεραπείας, λόγω AEs, είχαν η TIV, TEM και SOR. Αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης υπέρτασης παρουσίασαν η AXI, CAB, TIV, PAZ, SUN και SOR και εμφάνισης HFS η PAZ, SOR, CAB, SUN και AXI. Στατιστικά σημαντική πιθανότητα εμφάνισης διάρροιας παρουσίασαν η AXI και SOR (OR 5,59 και 4,29, αντίστοιχα). Συμπεράσματα: Κατά την ΜΑ, η NIV/IPI και CAB συνιστώνται, με επιφύλαξη, ως θεραπεία 1ης γραμμής, σε ασθενείς ενδιάμεσου και υψηλού κινδύνου. Κατά σειρά προτίμησης, η AXI (με επιφύλαξη), PAZ, SUN, SOR, BEV/IFNα και TIV συνιστώνται ως 1ης γραμμής θεραπείες σε mccRCC, ιδίως σε ασθενείς χαμηλού και ενδιάμεσου κινδύνου.
Διερεύνηση σχέσεων αλληλουχίας - δομής πρωτεϊνών μέσω μελέτης αντίστροφων αλληλουχιών
Authors: Κεφάλα Αικατερίνη
Published: September 2021

Η τρισδιάστατη δομή μιας πρωτεΐνης είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη λειτουργία της και για αρκετά χρόνια επικρατούσε η άποψη ότι μια πλήρως αναδιπλωμένη δομή είναι προαπαιτούμενο για να είναι μια πρωτεΐνη λειτουργική. Όμως τις τελευταίες δεκαετίες με την ανάπτυξη σημαντικών τεχνικών που έχουν αναπτυχθεί, έχουν προσδιοριστεί πιο ολοκληρωμένα οι καταστάσεις στις οποίες υπάρχουν οι πρωτεΐνες στη φύση, κι αυτές είναι 4: η folded/structured (διπλωμένη μορφή), η unfolded/unstructured (αποδιεταγμένη μορφή), η molten globule (κατάσταση εύπλαστης σφαίρας), και η intrinsically disordered κατάσταση. Και οι τέσσερις καταστάσεις είναι καθοριστικές για τη λειτουργία των πρωτεϊνικών μορίων. Η πληροφορία για το πώς μια πολυπεπτιδική αλυσίδα θα αναδιπλωθεί κωδικοποιείται από την αμινοξική της αλληλουχία. Ενώ ο γενετικός κώδικας καθορίζεται από συγκεκριμένους κανόνες, σύμφωνα με τους οποίους καταλήγουμε στην πολυπεπτιδική αλυσίδα, ο κώδικας που καθορίζει την αναδίπλωση των πρωτεϊνών με βάση την αλληλουχία τους, χαρακτηρίζεται από τεράστια πολυπλοκότητα. Δεδομένης της αξιοσημείωτης σχέσης μεταξύ δομής και λειτουργίας μιας πρωτεΐνης, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τους παράγοντες που καθορίζουν το μονοπάτι αναδίπλωσης των πρωτεϊνικών μορίων, καθώς και τις καταστάσεις αναδίπλωσής τους. Το πρόβλημα της αναδίπλωσης των πρωτεϊνών αποτελεί πεδίο έρευνας εδώ και πολλές δεκαετίες, με πολλές μελέτες να διερευνούν τη σχέση μεταξύ αμινοξικής αλληλουχίας και δομής μέσω σημειακών ή μικρής έκτασης μεταλλάξεων. Στην παρούσα εργασία ο βασικός στόχος είναι να προσεγγίσουμε το πρόβλημα αυτό ερευνώντας την πιο ακραία περίπτωση απόστασης μεταξύ δυο αλληλουχιών, όσον αφορά την ομοιότητά τους, αντιστρέφοντας την αμινοξική αλληλουχία. Με τον παραπάνω τρόπο διερευνούμε το πόσο ανόμοιες μπορεί να είναι δυο αλληλουχίες και να καταλήγουν σε παρόμοια δομή, καθώς και τις καταστάσεις αναδίπλωσης, των ξένων αυτών για τη φύση, αλληλουχιών. Προκειμένου να διερευνηθούν τα παραπάνω χρησιμοποιήθηκε η πρωτεΐνη Rop, της οποίας η δομή αποτελεί ένα από τα πιο συχνά δομικά μοτίβα, το 4-α-ελικοειδές δεμάτιο. Με βάση τη φυσική πρωτεΐνη Rop καθώς και ένα μετάλλαγμα αυτής, την πρωτεΐνη RM6, δημιουργήθηκαν και μελετήθηκαν οι αντίστροφες αλληλουχίες των δυο παραπάνω, οι rRop και η rRM6. Με τη χρήση βιοφυσικών τεχνικών και τεχνικών δομικής βιολογίας, όπως η χρωματογραφία μοριακής διήθησης, ο κυκλικός διχρωισμός, η περίθλαση ακτίνων Χ υπό μικρές γωνίες και η κρυσταλλογραφία, χαρακτηρίστηκε το μονοπάτι αναδίπλωσης της κάθε μιας και συγκρίθηκε με αυτό των πρωτότυπων αλληλουχιών. Τέλος, κατά την παραγωγή του δεύτερου μεταλλάγματος (rRM6) παρατηρήθηκε ο σχηματισμός υδρογέλης, υλικό πολύ σημαντικό λόγω των πολλαπλών βιολογικών εφαρμογών του.
Μοντελοποίηση θορύβου και διασυνδέσεων διαμέσου πυριτίου (TSV) και μελέτη μεθόδων διάγνωσης βλαβών σε τρισδιάστατα ολοκληρωμένα κυκλώματα στις υψηλές συχνότητες (RF)
Authors: Γεράκης Βασίλειος-Γεώργιος
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη και μοντελοποίηση της ηλεκτρομαγνητικής σύζευξης μεταλλικών γραμμών και ολοκληρωμένων πηνίων διαμέσου του υποστρώματος πυριτίου και της διαστρωμάτωσης των διαφόρων επιπέδων οξειδίων επάνω στο πυρίτιο στα ολοκληρωμένα κυκλώματα. Επίσης, αναπτύχθηκαν μέθοδοι μοντελοποίησης στις υψηλές συχνότητες των κατακόρυφων διασυνδέσεων διαμέσου του υποστρώματος πυριτίου που χρησιμοποιούνται στα τρισδιάστατα ολοκληρωμένα κυκλώματα αλλά και των βλαβών που συμβαίνουν σε αυτές. Τέλος, αναπτύχθηκε μία νέα μέθοδος εξέτασης των διασυνδέσεων διαμέσου του υποστρώματος πυριτίου, που παρουσιάζει ευρωστία, ανοχή στις διακυμάνσεις, έχει χαμηλό κόστος και ευκολία υλοποίησης.
Extensions of logic programming for preference representation
Authors: Τρουμπούκης Αντώνιος
Published: September 2021

Εξετάζουμε το πρόβλημα της αναπαράστασης προτιμήσεων με τη χρήση επεκτάσεων του λογικού προγραμματισμού. Η αποτελεσματική αναπαράσταση προτιμήσεων είναι ζωτικής σημασίας σε πολλά επιστημονικά πεδία και μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη σε πολλές πραγματικές εφαρμογές. Οι φορμαλισμοί αναπαράστασης προτιμήσεων στη βιβλιογραφία συνήθως εμπίπτουν σε δύο βασικές κατηγορίες: στην ποιοτική προσέγγιση (όπου οι προτιμήσεις εκφράζονται με διμερείς σχέσεις προτίμησης) και στην ποσοτική προσέγγιση (όπου οι προτιμήσεις αναπαριστώνται με τη χρήση αριθμητικών τιμών που εκφράζουν το βαθμό ενδιαφέροντος). Σε αυτή τη διατριβή, προτείνουμε δύο προσεγγίσεις για την έκφραση προτιμήσεων. Η πρώτη προσέγγιση χρησιμοποιεί μια απειρότιμη επέκταση του λογικού προγραμματισμού για την έκφραση ποσοτικών προτιμήσεων, ενώ η δεύτερη προσέγγιση χρησιμοποιεί τον λογικό προγραμματισμό υψηλής τάξης για την έκφραση ποιοτικών προτιμήσεων.Προτείνουμε τη γλώσσα προγραμματισμού PrefLog, μια επέκταση του λογικού προγραμματισμού που χρησιμοποιεί ένα άπειρο σύνολο τιμών αλήθειας για να υποστηρίξει τον ορισμό τελεστών ποσοτικής προτίμησης. Ορίζουμε το συντακτικό και τη σημασιολογία της γλώσσας και προσδιορίζουμε ένα σύνολο από ιδιότητες τις οποίες πρέπει να ικανοποιούν οι διαθέσιμοι τελεστές προτίμησης έτσι ώστε η γλώσσα να έχει καλώς ορισμένη σημασιολογία. Επιπλέον, προτείνουμε μία «από-κάτω-προς-τα-πάνω» τεχνική υλοποίησης για ένα καλώς ορισμένο υποσύνολο της PrefLog που αντιστοιχεί στο προτιμησιακό αντίστοιχο της γλώσσας Datalog. Η εξασφάλιση της ιδιότητας του τερματισμού μιας τέτοιας στρατηγικής δεν είναι προφανής γιατί το σύνολο των τιμών αληθείας και το σύνολο των πιθανών ερμηνειών για τέτοια προγράμματα είναι και τα δύο άπειρα.Προτείνουμε τη χρήση του λογικού προγραμματισμού υψηλής τάξης για την αναπαράσταση ποιοτικών προτιμήσεων. Σε αυτήν την προσέγγιση, σχέσεις, προτιμήσεις μεταξύ πλειάδων, προτιμήσεις μεταξύ συνόλων από πλειάδες και υπολογισμοί σχετικά με προτιμήσεις εκφράζονται στην ίδια γλώσσα υψηλής τάξης. Τα προγράμματα αυτά μπορούν να εκτελεστούν σε πραγματικά συστήματα λογικού προγραμματισμού υψηλής τάξης και η απόδοσή τους μπορεί να ενισχυθεί είτε με γενικές είτε με εξειδικευμένες τεχνικές βελτιστοποίησης. Ανάμεσα σε αυτές, προτείνουμε μια νέα τεχνική μετατροπής λογικών προγραμμάτων υψηλής τάξης σε κλασικά λογικά προγράμματα (πρώτης τάξης) και την εφαρμόζουμε στα προγράμματα της προσέγγισής μας. Τέλος, αποδεικνύουμε την εφαρμοσιμότητα της προσέγγισής μας παρουσιάζοντας μια υλοποίηση και μια πειραματική αξιολόγηση στη γλώσσα λογικού προγραμματισμού υψηλής τάξης HiLog.
Μελέτη παραγόντων που σχετίζονται με το σύνδρομο μακροζωίας (πάνω από 90 ετών)
Authors: Κολοβού Νίκη-Βάια
Published: September 2021

Η μακροζωία και η γήρανση αποτελούν φαινόμενα που επιδρούν στο προσδόκιμο ζωής του ανθρώπου. Η συμμετοχή των γονιδίων και βιοδεικτών καθώς και άλλοι παράγοντες όπως η διατροφή και το εξωτερικό περιβάλλον συμβάλλουν σε σημαντικό βαθμό στο προσδόκιμο ζωής. Ο σκοπός της διατριβής ήταν να μελετηθούν βιοδείκτες που σχετίζονται με τη μακροζωία ή με εκφυλιστικά νοσήματα σε οικογένειες με ιστορικό μακροζωίας και εκφυλιστικών παθήσεων σε ελληνικό πληθυσμό. Συνολικά συλλέχθηκαν βιολογικά δείγματα από 149 άτομα από τα οποία 28 άτομα άνηκαν σε κάθε ηλικιακή υποομάδα, των υπερηλίκων (P) (>90 ετών), της 1ης (FL1) και της 2ης γενιάς (FL2) απογόνων τους (longevity, LON ομάδα, n=84) και στον αντίποδα από 34 οικογένειες άτομα σε κάθε ηλικιακή υποομάδα με ιστορικό εκφυλιστικών παθήσεων της 1ης (FD1, n=34) και της 2ης (FD2, n=31) γενιάς (ealry death, EAD ομάδα, n=65). Το βιοχημικό προφίλ προσδιορίστηκε μέσω ενζυμικών kit. Μέσω της μεθόδου PCR-RFLP προσδιορίστηκαν οι πολυμορφισμοί των γονιδίων CETP, ACE, IGFBP3, ADIPOQ και τα επίπεδα των πρωτεϊνών τους στον ορό μέσω της μεθόδου ELISA. Παράλληλα, προσδιορίστηκε η ενζυμική δραστικότητα της Lp-PLA2 ενζυμικά με φωτομέτρηση αλλά και η απόκριση των μονοκυττάρων περιφερικού αίματος (PBMC) με απουσία και παρουσία διεγέρτη, ως προς την έκκριση των κυτταροκινών TNF-α και IL-1β. Σε βιοχημικό η δραστικότητα Lp-PLΑ2 ήταν πιο αυξημένη στις γυναίκες FD2 19.4±3.7nmol/min/mL μεταξύ των FL2 15.1±3.5nmol/min/mL, p=0.003)]. Τα επίπεδα της αδιπονεκτίνης βρέθηκαν υψηλότερα στους υπερήλικες P συγκριτικά με τους FL1 και FL2 [P 15 (9-21) μg/mL, FL1 7 (4-11) μg/mL, FL2 8 (6-13) μg/mL, p=0.001] και της HDL χοληστερολης στους άνδρες FL2 μεταξύ των FD2 [FL2 52±11mg/dL- FD2 43±9 mg/dL, p=0.037]. Τα άτομα με γονότυπο Β2Β2 είχαν χαμηλότερα επίπεδα CETP πρωτεΐνης έναντι αυτών με Β1Β1 στις ομάδες P και FL2 (b=-0.34, p=0.004 και b=-0.62, p=0.007). Ως προς τα επίπεδα έκκρισης κυτταροκινών στα PBMC βρέθηκε οτι οι FL2 στα βασικά επίπεδα είχαν μειωμένη έκκριση TNF-α έναντι των FD2 [FL2 66.6 (38.2-112.9) pg/mg ολικής πρωτ.-FD2 81.9 (47.2-186.9) pg/mg ολικής πρωτ., p=0.056].Η παρούσα διατριβή αποτελεί συγχρονική μελέτη και δυσχεραίνει τον προσδιορισμό άλλων παραγόντων. Ωστόσο, τα ευρήματα είναι αρκετά σημαντικά και αποτελούν ενδεχομένως ενδείξεις ως προς τη διαφοροποίηση του οικογενειακού υποβάθρου. Η γνώση του οικογενειακού ιστορικού, των πολυμορφισμών και βιοδεικτών μελλοντικά θα είναι αναπόσπαστο μέρος της εξατομικευμένης ιατρικής για την καλύτερη δυνατή περίθαλψη των ατόμων σε επίπεδο θεραπείας αλλά και στην πρόληψη.