Πολιτικές Διαστάσεις της ΧΙΠ-ΧΟΠ Κουλτούρας και της ΡΑΠ Μουσικής σε Ελλάδα και Η.Π.Α.
Authors: Σαββόπουλος Κωνσταντίνος 
Published: September 2024

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποτελείται από 6 κεφάλαια και έχει την ακόλουθη δομή:Εισαγωγή και αναλυτικά εργαλεία, με ποιο τρόπο εξετάζουμε την ραπ.Ιστορικό πλαίσιο: Η πολιτισμική καταγωγή της ραπ και η κουλτούρα του χιπ χοπΟι αιχμές στο στίχο της ραπ: Πολιτικές αναγνώσεις πάνω στις κυρίαρχες μορφές εξουσίαςΗ εμφάνιση της ραπ και της χιπ χοπ στην Ελλάδα: Τι διαφορετικό είχε η ελληνική σκηνήΣυμπεράσματαΒιβλιογραφία/ΔισκογραφίαΤα βασικά ζητήματα με τα οποία καταπιάνεται η διατριβή και επιχειρεί να απαντήσει, θα μπορούσαν να συνοψιστούν στα ακόλουθα. Η ραπ μουσική, από την αρχή της, το 1974 μέχρι και σήμερα, έχει ενίοτε και ριζοσπαστικά πολιτικά χαρακτηριστικά, δηλαδή χαρακτηριστικά που συνδέονται ή προέρχονται από απελευθερωτικές ιδεολογίες και ρεύματα ( κυρίως την μαύρη απελευθέρωση) Ταυτόχρονα όμως, παράγει και αντιδραστικό/συντηρητικό λόγο, ο οποίος σε μεγάλο βαθμό είναι και προϊόν της εποχής, αλλά δεν ακολουθεί μια χρονική γραμμικότητα. Συνυπάρχει ο αντιδραστικός λόγος μαζί με τον ριζοσπαστικό, σχεδόν από τότε που εμφανίζεται η ραπ, από το 1974 δηλαδή και πολλές φορές εκφράζεται από τους ίδιους ανθρώπους σε διαφορετικές στιγμές.Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της ραπ, πέρα από την δομική έχθρα με την αστυνομία είναι η ιδέα της υπερ-αρρενωπότητας, μιας εκδήλωσης της αρρενωπότητας στις μαύρες κοινότητες που εμφανίζεται όταν αυτές τελούν υπό ένα συστημικό καθεστώς συνεχούς αποκλεισμού τα από κοινωνικά προνόμια που οι υπόλοιπες κοινωνικές ομάδες ( βασικά οι κυρίαρχες λευκές) θεωρούν δεδομένα. Σε αυτή τη συνθήκη, όπου το υποκείμενο, συνήθως ο νεαρός άνδρας, βλέπει την ταξική και φυλετική του ταυτότητα να βάλλονται από παντού και να είναι η αιτία του αποκλεισμού του, οχυρώνεται πίσω από μια πολύ ισχυρή έμφυλη/αντρική ταυτότητα.Τα παραπάνω χαρακτηριστικά λειτουργούν παράλληλα και πολλές φορές υποβοηθιούνται από την συστημική βία που τα περιβάλει. Η ραπ στην πραγματικότητα είναι κυρίως μια ιστορία γύρω από την βία. Την συστημική και ρατσιστική βία, την έμφυλη βία, το διαγενεακό τραύμα, την βία του καταναλωτισμού, την υποχώρηση απέναντι στην βία, την βία των αόρατων, την βία της αμερικάνικης κοινωνίας, την βία που περιέχεται σε μια φανταστική αφήγηση, την βία του βιομηχανικού συμπλέγματος των φυλακών, του βιομηχανικού συμπλέγματος του πολέμου, την βία των καθημερινών δελτίων, την βία που αναπαράγει ο ένας αποκλεισμένος απέναντι στον άλλο αποκλεισμένο, την βία του παγκόσμιου βορρά έναντι του παγκόσμιου Νότου.Αναλύονται οι στίχοι, τα λεγόμενα, τα βίντεο κλιπ των ράπερ και μέσα από αυτά αντλούνται πληροφορίες για τις συνθήκες που γέννησαν τους στίχους, για τα ιστορικά σημεία που συνδέονται μέσα από την μουσική και το πολιτισμικό ρεύμα, που αναφέρονται στο φύλο, τη φυλή, και την τάξη. Μέσα από τους στίχους εντοπίζονται οι ρίζες αυτού του πολιτισμικού ρεύματος που ονομάζεται ραπ, μέσα από την τζαζ, την φανκ, την μπλουζ και τα κινήματα για τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα.Η συγκεκριμένη διατριβή στην ουσία αποτελεί μια απόπειρα να αναλυθούν συνοπτικά και επιφανειακά στην αρχή, κάποιες κοινωνικές και πολιτικές πτυχές της ραπ μουσικής και της χιπ χοπ κουλτούρας κάπως ευρύτερα, ειδικά σε μια περίοδο και σε έναν χώρο όπου η ραπ κυριαρχεί μεν εμπορικά και πολιτισμικά αλλά η συζήτηση για αυτήν, στην Ελλάδα, είναι ιδιαίτερα φτωχή.