Design and impact assessment of green information systems
Authors: Ζάμπου Ελένη 
Published: September 2021

Τις τελευταίες δεκαετίες οι επιχειρήσεις σε διάφορους κλάδους, υπό την πίεση των αυστηρότερων νομοθετικών απαιτήσεων, του αυξανόμενου ενεργειακού κόστους, των εντεινόμενων πιέσεων από συνεργάτες στην εφοδιαστική αλυσίδα για επίτευξη βιωσιμότητας καθώς και από την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση των καταναλωτών, εφαρμόζουν πληθώρα πρακτικών προκειμένου να αναπτύξουν περιβαλλοντικά πιο βιώσιμες εφοδιαστικές αλυσίδες (Abbasi &Nilsson, 2012; Ashby et al., 2012; Sarkis et al., 2012; Srivastava, 2007). Σε αυτό το πλαίσιο, η μέτρηση και η διαχείριση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και ειδικότερα της κατανάλωσης ενέργειας και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (Energy and Carbon Management) στα διάφορα στάδια της εφοδιαστικής αλυσίδας έχει αναδειχθεί ως μείζον θέμα (Hervani et al., 2005; Lee, 2012; Seuring & Müller, 2008; Seuring & Gold, 2013; Veleva et al., 2003). Ωστόσο παρά τις προσπάθειες των επιχειρήσεων και τη συνεχή πρόοδο στον τομέα αυτό, τα οφέλη της διαχείρισης της ενεργειακής κατανάλωσης και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα δεν έχουν ακόμη πλήρως αποκομισθεί. Η έλλειψη τυποποιημένων δεικτών περιβαλλοντικής απόδοσης, η έλλειψη συστημάτων που συγκεντρώνουν μη-παραδοσιακές πληροφορίες (όπως π.χ. ενεργειακή κατανάλωση) και η ενοποίηση διαφορετικού τύπων πληροφοριών έχουν αναγνωριστεί ως οι βασικές αιτίες για την περιορισμένη υλοποίηση της διαχείρισης ενεργειακής κατανάλωσης και εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (Hervani et al., 2005).Επιπρόσθετα, τα περιβαλλοντικά δεδομένα είτε απουσιάζουν πλήρως ή είναι απλώς διαθέσιμα συγκεντρωτικά (Bjorklund et al., 2012; Melville & Whisnant, 2014; Veleva et al., 2003), εμποδίζοντας έτσι τις επιχειρήσεις να αξιολογήσουν με ακρίβεια τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική περιβαλλοντική απόδοση. Ενώ ακόμη και όταν τα οικονομικά και τα δεδομένα λειτουργιών είναι διαθέσιμα, διάφορα θέματα που αφορούν στην ενοποίηση των υπαρχόντων συστημάτων εξακολουθούν να χρήζουν αντιμετώπισης (El-Gayar & Fritz, 2006; Lee, 2003). Επιπλέον, στην εφοδιαστική αλυσίδα ο συγχρονισμός των διαφόρων εμπλεκόμενων (Hassini et al., 2012) και η αποτελεσματική συνεργασία και ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ αυτών πρέπει να αναπτυχθούν αποτελεσματικά προκειμένου να καταστεί δυνατή η από άκρη σε άκρη ροή των πληροφοριών (Banker et al., 2006). Τα παραπάνω καταδεικνύουν ότι η υποστήριξη της διαχείρισης της ενεργειακής κατανάλωσης και του διοξειδίου του άνθρακα στην εφοδιαστική αλυσίδα είναι μια απαιτητική διαδικασία και τα πληροφοριακά συστήματα μπορούν να λειτουργήσουν ως εργαλείο που θα υποστηρίξει την υλοποίηση της σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα (Dao et al., 2011; Melville, 2010).Λαμβάνοντας υπόψη αυτή τη δυνατότητα, μια νέα κατηγορία πληροφοριακών συστημάτων ανακύπτει, τα Συστήματα Διαχείρισης Ενεργειακής Κατανάλωσης και Εκπομπών Διοξειδίου του Άνθρακα (Energy and Carbon Management Systems) (Melville & Whisnant, 2014). Τα Συστήματα Διαχείρισης Ενεργειακής Κατανάλωσης και Εκπομπών Διοξειδίου του Άνθρακα (ECMS) είναι ένας τύπος επιχειρησιακού πληροφοριακού συστήματος που «λαμβάνει ως εισόδους διαφόρους τύπους περιβαλλοντικών δεδομένων (π.χ. κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και καυσίμων, συντελεστές εκπομπών, μετακίνηση εργαζομένων και αεροπορικά ταξίδια), επεξεργάζεται αυτά τα δεδομένα σε χρήσιμες πληροφορίες (π.χ. megajoules ενεργειακής κατανάλωσης, εκπομπές αερίων θερμοκηπίου), και παρέχει βελτιωμένη λειτουργικότητα (π.χ. αυτοματοποιημένη υποβολή εκθέσεων, διαχειριστικούς πίνακες, αναλύσεις εφοδιαστικής αλυσίδας και διαχείριση ροής εργασιών)" (Melville & Whisnant, 2014).Πιο συγκεκριμένα, τα συστήματα αυτά θα πρέπει να ανακτούν και να αποθηκεύουν πληροφορίες που σχετίζονται με την ενεργειακή κατανάλωση και τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από υποδομές μέτρησης της ενεργειακής κατανάλωσης, να ενσωματώνουν και να διαλειτουργούν με τα υφιστάμενα εταιρικά συστήματα (π.χ. ERP), να ερμηνεύουν και να ενοποιούν τα δεδομένα που λαμβάνονται από διάφορες πηγές και να ανταλλάσσουν δεδομένα με τα επιχειρησιακά συστήματα των εταίρων στην εφοδιαστική αλυσίδα. Αυτό το είδος των πληροφοριακών συστημάτων υιοθετείται με ταχείς ρυθμούς από τις επιχειρήσεις (Liu & Stallaert, 2010) και αντιπροσωπεύει μια αναπτυσσόμενη αγορά που προβλέπεται να ανέλθει στα 5,7 δις $ μέχρι το 2017 (Melville, 2012; Pike, 2011). Εκτός από τη διαχείριση της ενεργειακής κατανάλωσης και των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα, τα συστήματα αυτά αναμένεται να επηρεάσουν την ανάπτυξη περιβαλλοντικά βιώσιμων εφοδιαστικών αλυσίδων υποστηρίζοντας την εφαρμογή περιβαλλοντικά βιώσιμων πρακτικών (Seidel et al., 2013) καθώς και την ενίσχυση της δυνατότητας λήψης αποφάσεων με βάση τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των εταιρειών (Butler, 2011; Vom Brocke & Seidel, 2012; Seidel et al., 2013; Shrouf & Miragliotta, 2015).Παρά το αυξανόμενο ενδιαφέρον για τα συστήματα αυτού του τύπου, η εμπειρική γνώση για φαινόμενα που σχετίζονται με αυτά, όπως οι παράγοντες που σχετίζονται με την υιοθέτησή τους, οι αρχές σχεδίασής τους ή τα ζητήματα εφαρμογής τους (Melville, 2013), είναι περιορισμένη (Melville, 2012). Ο βασικός όγκος της υπάρχουσας έρευνας επικεντρώνεται στην ανάλυση των πληροφοριακών συστημάτων, ενώ περαιτέρω έρευνα θα πρέπει να διεξαχθεί για την ενδελεχή σχεδίαση, επίδειξη και αξιολόγηση αυτών (Malhotra et al., 2013, Melville, 2013; Seidel et al., 2013). Προηγούμενες μελέτες παρουσιάζουν γενικές αρχές σχεδίασης για εργαλεία δημιουργίας και παρακολούθησης περιβαλλοντικών εκθέσεων (Hilpert et al, 2014; Seidel, 2013), αναγνωρίζουν διάφορες προκλήσεις υλοποίησης που αντιμετωπίζουν τα συστήματα αυτά, όπως η ενοποίηση με υπάρχοντα συστήματα και η ανάκτηση δεδομένων σε πραγματικό χρόνο, και τονίζουν τη σημασία της ενοποίησης των πληροφοριών από διαφορετικές πηγές (El-Gayar & Fritz, 2006). Ωστόσο, οι μελέτες αυτές στερούνται βάθους ανάλυσης ως προς τις αρχές σχεδίασης τους και δεν σχετίζονται ρητά με τις συνθήκες του περιβάλλοντος εφαρμογής, όπως το επίπεδο της τεχνολογικής ωριμότητας, η διαθεσιμότητα των δεδομένων, η ανάκτηση και η ενοποίηση των δεδομένων ή ακόμη και τις οργανωτικές πτυχές που υπαγόρευσαν τη χρήση τους, και δεν αφορούν το πλαίσιο της εφοδιαστικής αλυσίδας. Επεκτείνοντας την έρευνα, οι ερευνητές πρέπει πέρα από την πραγματική σχεδίαση αυτών των συστημάτων να μελετήσουν σε πραγματικό περιβάλλον πώς αυτά τα συστήματα επιδρούν στην υλοποίηση περιβαλλοντικά βιώσιμων εφοδιαστικών αλυσίδων.Ορμώμενη από τα παραπάνω, η διατριβή αυτή στοχεύει στο να προάγει τη γνώση στη σχεδίαση των συστημάτων διαχείρισης ενεργειακής κατανάλωσης και εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στην εφοδιαστική αλυσίδα. Εξετάζει εκείνους του περιβαλλοντικούς παράγοντες που σχετίζονται με την υλοποίηση αυτών των συστημάτων καθώς και το πώς αυτοί επηρεάζουν τη σχεδίασή τους. Επιπρόσθετα, συνιστά μια προσπάθεια για τη διερεύνηση των επιπτώσεων αυτών των συστημάτων στην ανάπτυξη περιβαλλοντικά βιώσιμων εφοδιαστικών αλυσίδων μέσω της μέτρησης της ενεργειακής κατανάλωσης και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (Butler, 2011), την υποστήριξη αποφάσεων με περιβαλλοντικά κριτήρια και την υλοποίηση βιώσιμων πρακτικών στην εφοδιαστική αλυσίδα (Seidel et al., 2013).Λαμβάνοντας υπόψη το αντικείμενο της έρευνας και τα προαναφερθέντα ερευνητικά ερωτήματα, η Επίστημη της Σχεδίασης (Design Science) υιοθετήθηκε ως μεθοδολογική βάση αυτής της έρευνας καθώς είναι μια προσέγγιση που συνιστάται για την αντιμετώπιση ζητημάτων που αφορούν την περιγραφή μιας νέας κατηγορίας πληροφοριακών συστημάτων. Πιο συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε το μοντέλο που προτάθηκε από τους Peffers et al. (2007) ακολουθώντας μια σταδιακά αυξανόμενη προσέγγιση. Αυτό το μοντέλο συνέβαλε στην ανάπτυξη του τεχνουργήματος (artifact) και τη συστηματική διαμόρφωση των βασικών συστατικών της Θεωρίας Σχεδίασης του Πληροφοριακού Συστήματος (Information Systems Design Theory) (Gregor & Jones, 2007). Αρχικά ορίστηκε ο σκοπός και το αντικείμενο της σχεδίασης (purpose and scope). Στη συνέχεια, έγινε εξαγωγή μιας σειράς απαιτήσεων σχεδιασμού (design requirements) που καθοδήγησαν τις προδιαγραφές της σχεδίασης και εντοπίστηκαν οι βασικές έννοιες της θεωρίας (core constructs). Επιπλέον, αναπτύχθηκαν μια σειρά από προτάσεις (testable propositions) που αποτέλεσαν τη βάση και ελέγχθηκαν κατά τη φάση της αξιολόγησης. Χρησιμοποιώντας ως βάση τα παραπάνω, υπήρξε στενή συνεργασία με τις τέσσερις εταιρείες, προκειμένου να σχεδιαστούν και να αναπτυχθούν τα Συστήματα Διαχείρισης Ενεργειακής Κατανάλωσης και Εκπομπών Διοξειδίου του Άνθρακα και να ενημερωθούν τα επιμέρους συστατικά της θεωρίας (ο σκοπός και η εμβέλεια της θεωρίας (purpose and scope), οι απαιτήσεις σχεδίασης (design requirements), οι αρχές μορφής και λειτουργίας (form and function) και οι αρχές υλοποίησης (principles of implementation)). Στη συνέχεια, παρουσιάζονται τα δύο τεχνουργήματα και προτείνεται ένα σύνολο αρχών σχεδίασης και υλοποίησης. Συνοψίζοντας, τα δύο κύρια αποτελέσματα αυτής της διατριβής περιλαμβάνουν ένα τεχνούργημα (artifact) ενός Συστήματος Διαχείρισης Ενεργειακής Κατανάλωσης και Εκπομπών Διοξειδίου του Άνθρακα και μια Θεωρία Σχεδίασης Πληροφοριακών Συστημάτων που προδιαγράφει αυτή τη νέα κατηγορία των Πληροφοριακών Συστημάτων.Η κατασκευή του τεχνουργήματος καθώς και η διαμόρφωση της θεωρίας σχεδίασης βασίζεται σε μια αυξητική και επαναληπτική προσέγγιση, όπου οι φάσεις της κατασκευής και της αξιολόγησης εναλλάσσονται (Markus et al., 2002). Πιο συγκεκριμένα, η επίδειξη και η αξιολόγηση σε πραγματικές συνθήκες διεξήχθη σε δύο φάσεις, έτσι ώστε η πρώτη φάση να μπορεί να ανατροφοδοτήσει το δεύτερο γύρο της σχεδίασης και της ανάπτυξης. Κατά τη διάρκεια αυτής της επαναληπτικής διαδικασίας, εντοπίστηκαν διάφορες προκλήσεις υλοποίησης που επιβάλλονται από τη διαθεσιμότητα των περιβαλλοντικών δεδομένων, τα διαφορετικά επίπεδα λεπτομέρειας των διαθέσιμων δεδομένων, την κακή ποιότητα των δεδομένων, τις εξαρτήσεις και τα προβλήματα συντονισμού λόγω της ανάγκης εναρμόνισης των εισροών πληροφορίας από διάφορους εταίρους, τα θέματα τεχνικής ενοποίησης και την απουσία μηχανισμών αυτοματισμού. Οι προκλήσεις αυτές αποκαλύπτουν τα ειδικά χαρακτηριστικά που πρέπει να υλοποιηθούν προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των συστημάτων αυτών σε ένα πραγματικό περιβάλλον. Ακολουθώντας αυτή τη διαδικασία, νέες αρχές σχεδίασης και υλοποίησης προήλθαν από την πραγματική υλοποίηση των τεχνουργημάτων, ενημέρωσαν τη θεωρία σχεδίασης και ενίσχυσαν την εγκυρότητά της.Προκειμένου να διερευνηθεί η επίδραση των συστημάτων αυτών στο πεδίο εφαρμογής, η φάση της επίδειξης και της αξιολόγησης διεξήχθη χρησιμοποιώντας τη μελέτη πεδίου (field study) ως προσέγγιση σε τέσσερις διαφορετικές περιπτώσεις εταιρειών, οι οποίες καλύπτουν ένα ευρύ πεδίο διαχείρισης ενεργειακής κατανάλωσης και εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα που εκτείνεται από τον προμηθευτή των πρώτων υλών έως και το σημείο πώλησης. Οι περιπτώσεις μας περιλαμβάνουν δύο αντιπροσωπευτικές εταιρείες του κλάδου της κλωστοϋφαντουργίας που ενδιαφέρονται για την ενεργειακή απόδοση τους (ο κορυφαίος κατασκευαστής κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και μια διεθνής εταιρεία ενδυμάτων) και δύο αντιπροσωπευτικές εταιρίες του κλάδου των ταχέως κινούμενων προϊόντων που ενδιαφέρονται για τη βιωσιμότητα (μία αλυσίδα λιανεμπορίου και μία πολυεθνική εταιρία παραγωγής τροφίμων, παγκόσμιο ηγέτη στην κατηγορία της). Τα κύρια αποτελέσματα αυτής της διατριβής περιλαμβάνουν επίσης εμπειρικά στοιχεία που αποκαλύπτουν τις επιπτώσεις αυτών των συστημάτων στην ανάπτυξη περιβαλλοντικά βιώσιμων εφοδιαστικών αλυσίδων μέσω της μέτρησης της ενεργειακής κατανάλωσης και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, της υποστήριξης λήψης αποφάσεων με βάση περιβαλλοντικά κριτήρια και την υλοποίηση βιώσιμων πρακτικών στην εφοδιαστική αλυσίδα.Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της διατριβής είναι η διεπιστημονική φύση της, καθώς βασίζεται και συνυφαίνει τρεις διαφορετικούς κλάδους: Πληροφοριακά Συστήματα, Διοίκηση Λειτουργιών και Περιβαλλοντική Επιστήμη. Ως εκ τούτου, η θεωρητική συνεισφορά αυτής της διατριβής εκτείνεται σε αυτούς τους τρεις τομείς και επικεντρώνεται στα ακόλουθα ερευνητικά ρεύματα: Σχεδίαση Πληροφοριακών Συστημάτων, Πληροφοριακά Συστήματα για την επίτευξη Βιωσιμότητας και τη Διαχείριση της Ενεργειακής Κατανάλωσης και των Εκπομπών του Διοξειδίου του Άνθρακα. Η θεωρητική συνεισφορά της παρούσας διατριβής συνοψίζεται στα ακόλουθα:•Σχεδίαση Πληροφοριακών Συστημάτων: 1.Η διαμόρφωση της Θεωρίας Σχεδίασης που προδιαγράφει τα Συστήματα Διαχείρισης Ενεργειακής Κατανάλωσης και Εκπομπών Διοξειδίου του Άνθρακα στην εφοδιαστική αλυσίδα.2.Ένα σύνολο αρχών σχεδίασης και υλοποίησης που συσχετίζουν τις γενικές προκλήσεις υλοποίησης της διαχείρισης της ενεργειακής κατανάλωσης και του διοξειδίου του άνθρακα με τον σχεδιασμό των συγκεκριμένων συστημάτων, έτσι ώστε να αναδειχθεί το πώς αυτές οι προκλήσεις επηρεάζουν τη σχεδίασή τους.3.Ο ορισμός των γενικών μοντέλων δεδομένων για τις βασικές οντότητες ανά πληροφοριακή ροή που απαιτούνται για τη διαχείριση της ενεργειακής κατανάλωσης και των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα.4.Η βασιμότητα των εννοιών (proof-of-concept) μέσω δύο τεχνουργημάτων στην εφοδιαστική αλυσίδα, τα οποία παρέχουν πληροφορίες για το πώς το σύστημα λειτουργεί στην πράξη, τον τρόπο εφαρμογής του καθώς και αρχές για την αποτελεσματική εφαρμογή και τη χρήση του.5.Ένα υπόδειγμα εφαρμογής της ερευνητικής προσέγγισης της Επιστήμης της Σχεδίασης στη συγκεκριμένη περίπτωση συστημάτων στην εφοδιαστική αλυσίδα.6.Η χρησιμοποίηση μιας πιο ολιστικής προσέγγισης που συσχετίζει τα αποτελέσματα κάθε βήματος της ερευνητικής προσέγγισης της Επιστήμης της Σχεδίασης με τα συστατικά της Θεωρίας Σχεδίασης Πληροφοριακών Συστημάτων. Πιο συγκεκριμένα, δείχνουμε πώς η εφαρμογή της συγκεκριμένης προσέγγισης που προτείνεται από τους Peffers et al. (2007) μπορεί να υποστηρίξει την ανάπτυξη της θεωρίας και να συμβάλει στη διαμόρφωση των επιμέρους συστατικών της (Gregor & Jones, 2007).•Πληροφοριακά Συστήματα για την επίτευξη βιωσιμότητας7.Διερεύνηση του ρόλου των πληροφοριακών συστημάτων για την ανάπτυξη περιβαλλοντικά βιώσιμων εφοδιαστικών αλυσίδων, εξετάζοντας σε βάθος την αναδυόμενη κατηγορία των Συστημάτων Διαχείρισης Ενεργειακής Κατανάλωσης και Εκπομπών Διοξειδίου του Άνθρακα και τη θέση τους στο ευρύτερο πλαίσιο των πληροφοριακών συστημάτων που αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις βιωσιμότητας (ερευνητική περιοχή Green IS).8.Παροχή εμπειρικών δεδομένων σχετικά με το πώς αυτά τα συστήματα συμβάλλουν στην υλοποίηση περιβαλλοντικά βιώσιμων εφοδιαστικών αλυσίδων μέσω της υποστήριξης της διαχείρισης ενεργειακής κατανάλωσης και διοξειδίου του άνθρακα, τη λήψη αποφάσεων με περιβαλλοντικά κριτήρια και την εφαρμογή περιβαλλοντικά βιώσιμων πρακτικών στην εφοδιαστική αλυσίδα.•Διαχείριση της ενεργειακής κατανάλωσης και του διοξειδίου του άνθρακα 9.Οριοθέτηση της διαχείρισης της ενεργειακής κατανάλωσης και των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα στην εφοδιαστική αλυσίδα, αναγνωρίζοντας διάφορες διαστάσεις διαχείρισης και τους αντίστοιχους απαιτούμενους δείκτες απόδοσης, πληροφοριακές ροές και δεδομένα. 10.Αναγνώριση των σημαντικών ζητημάτων και προκλήσεων υλοποίησης αυτών των συστημάτων κα παροχή εμπειρικών δεδομένων για την αντιμετώπισή τους. 11.Διερεύνηση του ρόλου τους στη στήριξη της Διαχείρισης της Ενεργειακής Κατανάλωσης και των Εκπομπών του Διοξειδίου του Άνθρακα στην εφοδιαστική αλυσίδα, παρουσιάζοντας το πώς μπορούν να συλλεχθούν, να επεξεργαστούν και να ενοποιηθούν τα απαιτούμενα δεδομένα προκειμένου να παρουσιαστούν με τη μορφή δεικτών απόδοσης (Key Performance Indicators, KPIs) από ένα τέτοιο σύστημα.Επιπρόσθετα, η παρούσα διατριβή παρέχει υποστήριξη σε μηχανικούς λογισμικού, σε εταιρείες παραγωγής λογισμικού και σε εταιρείες που θέλουν να εφαρμόσουν τέτοια συστήματα προκειμένου να καρπωθούν τα οφέλη διαχείρισης της ενεργειακής κατανάλωσης και του διοξειδίου του άνθρακα και την ανάπτυξη πιο βιώσιμων εφοδιαστικών αλυσίδων. Η προτεινόμενη θεωρία σχεδίασης και το τεχνούργημα που αναπτύχθηκε μπορεί να καθοδηγήσει τους μηχανικούς λογισμικού στις προσπάθειές τους να σχεδιάσουν τέτοιου τύπου συστήματα. Η προτεινόμενη εννοιολογική αρχιτεκτονική υποστηρίζει το διαχωρισμό σε επιμέρους κομμάτια λογισμικού (componentization), βελτιώνοντας έτσι την επαναχρησιμοποίηση του συστήματος και τις δυνατότητες ενσωμάτωσής του και παρέχοντας οφέλη τόσο για τους μηχανικούς όσο και για τους προμηθευτές λογισμικού. Επιπλέον, τα αναγνωρισμένα ζητήματα εφαρμογής (π.χ. δεδομένα και τεχνικά ζητήματα) και οι αντίστοιχες αρχές υλοποίησης μπορούν να αποτελέσουν κατευθυντήριες γραμμές υλοποίησης αυτών των συστημάτων και να διευκολύνουν τη διαδικασία εφαρμογής τους. Με τα αποτελέσματα αυτής της διατριβής σχετικά με τις επιπτώσεις τους, οι διαχειριστές της εφοδιαστικής αλυσίδας έχουν εμπειρικά στοιχεία σχετικά με τον αντίκτυπο τους που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν τις μελλοντικές επενδυτικές τους αποφάσεις. Λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα επίπεδα διαχείρισης της ενεργειακής κατανάλωσης και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, οι διαχειριστές της εφοδιαστικής αλυσίδας μπορούν επίσης να προσεγγίσουν την υλοποίηση τους ως μια σταδιακή διαδικασία, υλοποιώντας τις διαστάσεις που υποστηρίζονται από την ωριμότητα της εταιρείας, τα μετρήσιμα δεδομένα και διαθέσιμα πληροφοριακά συστήματα και εργαλεία, καθώς και τα αναμενόμενα οφέλη.