bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη της λειτουργίας του άξονα υποθάλαμος - υπόφυση - επινεφρίδια (ΥΥΕ) σε άτομα με σοβαρή παχυσαρκία με ή χωρίς μεταβολικό σύνδρομο
Authors: Κωνσταντινόπουλος Πέτρος
Published: September 2021

Πλαίσιο: Η επινεφριδιακή και εξωεπινεφριδιακή παραγωγή κορτιζόλης ίσως εμπλέκονται στην ανάπτυξη του μεταβολικού συνδρόμου (ΜΣ).Στόχος: Ο στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε τη δραστηριότητα του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων (ΥΥΕ) και την έκφραση του ενζύμου 11β-HSD1, του GRα και του GRβ στο ήπαρ, τον υποδόριο λιπώδη ιστό (SAT) και τον σπλαχνικό λιπώδη ιστό (VAT), σε σοβαρά παχύσαρκους ασθενείς, με και χωρίς ΜΣ.Μέθοδος: Τριάντα επτά (ν=37) σοβαρά παχύσαρκοι ασθενείς [Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) ≥40 kg/m2], 19 με μεταβολικό σύνδρομο (ΜΣ+ ομάδα) και 18 χωρίς αυτό (ομάδα ΜΣ-), μελετήθηκαν πριν και κατά την διάρκεια της βαριατρικής χειρουργικής επέμβασης. Η ελεύθερη κορτιζόλη ούρων (UFC) και η ημερήσια διακύμανση της κορτιζόλης στον ορό και το σίελο εκτιμήθηκαν πριν από την ημέρα της χειρουργικής επέμβασης. Ελήφθησαν βιοψίες ήπατος, VAT και SAT κατά την διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Η έκφραση του ενζύμου 11β-HSD1, του GRα και του GRβ αξιολογήθηκαν με RT-PCR.Αποτελέσματα: Η UFC και η περιοχή κάτω από την καμπύλη για τα 24ώρα προφίλ της κορτιζόλης ορού και σιέλου ήταν χαμηλότερες στην ομάδα ΜΣ-. Στην ομάδα ΜΣ-, τα επίπεδα mRNA του ενζύμου 11β-HSD1 στο ήπαρ παρουσίασαν αρνητική συσχέτιση με τον αντίστοιχο υποδοχέα GRα (LGRα) και η έκφραση του ενζύμου 11β-HSD1 στον VAT ήταν χαμηλότερη από ό, τι στην ΜΣ+ ομάδα.Συμπεράσματα: Παρατηρήσαμε μια μειορρύθμιση της έκφρασης του ηπατικού GRα και χαμηλότερα επίπεδα mRNA του ενζύμου 11β-HSD1 στον VAT στην ομάδα ΜΣ-,υποδεικνύοντας ότι μία χαμηλότερη εκλεκτική ιστική παραγωγή και δράση της κορτιζόλης, θα μπορούσε να προστατεύσει τους ασθενείς αυτούς από τις μεταβολικές συνέπειες της παχυσαρκίας. Επίσης, στην ομάδα ΜΣ- παρατηρήθηκε μειωμένη δραστηριότητα του άξονα ΥΥΕ. Λαμβανόμενα μαζί, η κορτιζόλη σε ιστικό και συστηματικό επίπεδο θα μπορούσε να παίξει ένα ρόλο στην ανάπτυξη του μεταβολικού συνδρόμου σε σοβαρά παχύσαρκους ασθενείς.
Ανάλυση περιβαλλοντικού κινδύνου από βαρέα μέταλλα γεωγενούς και ανθρωπογενούς προέλευσης σε δύο αντιπροσωπευτικές περιοχές του Ελλαδικού χώρου
Authors: Μεγαδούκα Δήμητρα
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η έρευνα έξι βαρέων μετάλλων σε δύο περιοχές του Ελλαδικού χώρου. Οι κεντρικοί άξονες της έρευνας αυτής αποτελούνται από τους εξής στόχους: i) να προσδιοριστούν οι συγκεντρώσεις των μετάλλων Pb, Cd, Zn, Co, Ni και Cr που εντοπίζονται σε αδιατάρακτα εδάφη, ii) να προσδιοριστούν οι πηγές προέλευσης των μετάλλων (ανθρωπογενής – γεωγενής) με εργαστηριακές και στατιστικές μεθόδους, iii) να προσδιοριστούν οι γεωχημικές μορφές των μετάλλων που κατανέμονται στα εδάφη, iv) να παρουσιαστούν γεωγραφικοί χάρτες κατανομής των μετάλλων με την χρήση του προγράμματος Γεωγραφικών Πληροφοριακών Συστημάτων, v) να προσδιοριστούν οι υποβόσκουσες σχέσεις μεταξύ των μετάλλων vi) να γίνει εκτίμηση περιβαλλοντικού κινδύνου που σχετίζεται με την ρύπανση εδαφών από βαρέα μέταλλα σε περιοχές επιβαρυμένες από ανθρωπογενή και γεωγενή αίτια.Επιλέχθηκαν δύο περιοχές μελέτης. α) Η Βόρεια Εύβοια επιλέχθηκε ως περίπτωση επιβάρυνσης από βαρέα μέταλλα γεωγενούς προέλευσης λόγω μητρικού υλικού - των βασικών και υπερβασικών πετρωμάτων που χαρακτηρίζουν γεωλογικά την περιοχή. β) Η Λαυρεωτική χερσόνησος επιλέχθηκε ως περίπτωση επιβάρυνσης από βαρέα μέταλλα ανθρωπογενούς προέλευσης από τις παλαιότερες (π.Χ.) αλλά και πρόσφατες μεταλλευτικές και μεταλλουργικές δραστηριότητες.Στην περιοχή της Βόρειας Εύβοιας επιλέχθηκαν 21 θέσεις δειγματοληψίας και στην Λαυρεωτική χερσόνησο επιλέχθηκαν 45 θέσεις δειγματοληψίας. Από κάθε θέση δειγματοληψίας, συλλέχθηκαν δείγματα από δύο διαφορετικά βάθη, 0-10 cm (Α) και 10-30 cm (Β). Σε όλα τα εδαφικά δείγματα προσδιορίστηκαν οι εξής φυσικοχημικές ιδιότητες των εδαφών : η κοκκομετρική σύσταση, το pH, το Eh, η οργανική ουσία και το ισοδύναμο CaCO3. Επίσης προσδιοριστήκαν οι μορφές των μετάλλων με την μέθοδο διαδοχικών εκχυλίσεων τροποποιημένη BCR. Η μέθοδος των διαδοχικών εκχυλίσεων στοχεύει επιλεκτικά και απελευθερώνει τα μέταλλα που είναι συνδεδεμένα σε : α) υδατοδιαλυτές & συνδεδεμένες με ανθρακικά άλατα, β) οξείδια Fe και Mn, γ) οργανική ουσία και δ) πυριτικές μορφές. Επίσης, για να γίνει μία σωστή και αντικειμενική σύγκριση των αποτελεσμάτων και να προσδιοριστούν οι σχέσεις μεταξύ των μετάλλων χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα Factor Analysis (ανάλυση παραγόντων) και το πρόγραμμα Hierarchical Cluster Analysis. Η Factor Analysis με την μέθοδο της Principal Component Analysis, προσδιορίζει έναν μικρό αριθμό παραγόντων που εξηγούν το μεγαλύτερο μέρος της διακύμανσης που παρατηρείται, σε έναν πολύ μεγαλύτερο όγκο δεδομένων, ενώ η Hierarchical Cluster Analysis προσδιορίζει τις μεταβλητές ή τους παράγοντες, οι οποίοι εξηγούν τον τρόπο που συσχετίζονται τα μέταλλα απεικονιζόμενες σε ένα δενδρόγραμμα.
Η σχολική επίδοση των ασθματικών παιδιών
Authors: Τσακίρης Αναστάσιος
Published: September 2021

Στόχος. Το παιδικό άσθμα είναι μια συχνή αιτία σχολικών απουσιών, γεγονός που επηρεάζει την απόδοση στο σχολείο. Πρόθεση μας είναι να διερευνήσουμε τις επιπτώσεις του άσθματος στις απουσίες και στην σχολική επίδοση σε μαθητές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Μέθοδος. Συλλέχθηκαν δεδομένα στα οποία περιλαμβάνονταν κοινωνικο-δημογραφικά στοιχεία, τις απουσίες και την ακαδημαϊκή επίδοση από 1539 μαθητές σε 98 σχολεία στην Ελλάδα. Η Σχολική επίδοση εκτιμήθηκε για τα τελευταία δύο χρόνια της σχολικής φοίτησης μέσω εκθέσεων των γονέων και των εκπαιδευτικών και μέσω της βαθμολογίας προβιβασμού ή του απολυτηρίου. Αποτελέσματα. Ο μέσος όρος των ημερών απουσίας των ασθματικών μαθητών ήταν υψηλότερος σε σύγκριση με τους υγιείς μαθητές (6,2 ± 11,7 έναντι 0,3 ± 3,1 αντίστοιχα, p <0,001). Οι μαθητές με μικρότερη χρήση υγειονομικής φροντίδας, παρουσίασαν λιγότερες απουσίες σε σχέση με εκείνους με αυξημένη χρήση υγειονομικής περίθαλψης λόγω άσθματος (4,3 ± 8,6 έναντι 12,4 ± 17,0 ημέρες αντίστοιχα, p <0,001). Η παρουσία άσθματος και η χρήση των υπηρεσιών υγείας για το άσθμα, αντιπροσώπευε μια συνολικά εκτιμώμενη μεταβλητή στις μέρες απουσίας του 13,8% και 9%, αντίστοιχα. Οι απουσίες συσχετίστηκαν με κακή σχολική επίδοση για τα δύο τελευταία χρόνια του σχολείου (p = 0,002) και με χαμηλότερο βαθμό απολυτηρίου σε μαθητές δημοτικού σχολείου (p = 0,001), αλλά όχι σε μαθητές γυμνασίου (p = 0,316).Υψηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης των γονέων σχετίζεται με καλύτερη σχολική επίδοση των παιδιών (p <0,001). Η παρουσία άσθματος συσχετίσθηκε με μειωμένη δυνατότητα για άριστη απόδοση (OR = 0,64, p = 0,049, 95% CI = 0,41 - 1,00) σε μαθητές του Δημοτικού. Ασθματικοί μαθητές που χρησιμοποιούσαν συσκευές εισπνοής είχαν τετραπλάσιες πιθανότητες να έχουν εξαιρετικές επιδόσεις στο δημοτικό σχολείο (OR = 4,3, p = 0,028, 95% CI = 1,17 - 15,95) σε σχέση με τους ασθματικούς συμμαθητές τους που χρησιμοποιούσαν εναλλακτικούς τρόπους αντιμετώπισης του άσθματος Συμπεράσματα. Το άσθμα και η αυξημένη χρήση των υπηρεσιών υγείας αυξάνουν τον αριθμό των απουσιών από το σχολείο. Η χρήση εισπνεόμενων στεροειδών και το υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο των γονέων ήταν οι πιο σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες για καλύτερες σχολικές επιδόσεις των ασθματικών παιδιών στο Δημοτικό.
Περιβάλλοντα ιζηματογένεσης και πιθανά πεδία υδρογονανθράκων στο Βόρειο Αιγαίο
Authors: Κιομουρτζή Πασχαλία
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή η λεκάνη Πρίνου – Καβάλας, ως αποδεδειγμένης παραγωγικής ικανότητας λεκάνη αναφορικά με τους υδρογονάνθρακες (proven play), μελετήθηκε με χρήση μεθόδων ιζηματολογίας, πετρογραφίας, λιθο-στρωματογραφίας, γεωφυσικής και ανάλυσης ιζηματογενών λεκανών, οργανικής και ανόργανης γεωχημείας, και προέκυψε το μοντέλο παλαιογεωγραφικής εξέλιξης της λεκάνης, καθώς επίσης προσδιορίστηκε και το ενεργό πετρελαϊκό της σύστημα που λειτούργησε στην λεκάνη με αποτέλεσμα την δημιουργία οικονομικά εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Στο πλαίσιο αυτό επιδιώκεται η κατανόηση της δημιουργίας των γεωλογικών δομών της λεκάνης, ο εντοπισμός των πηγών τροφοδοσίας των ιζημάτων, ο τύπος του οργανικού υλικού και των μητρικών πετρωμάτων, ο προσδιορισμός του βαθμού θερμικής ωρίμανσης του κηρογόνου, οι διαδρομές μετανάστευσης των υδρογονανθράκων και οι μηχανισμοί παγίδευσής τους στους ταμιευτήρες. Επίσης προτείνεται η τρισδιάστατη απεικόνιση της εξάπλωσης των μητρικών πετρωμάτων, των ταμιευτήρων και των καλυμμάτων στην λεκάνη, ενώ επιπλέον πραγματοποιείται συσχέτιση μεταξύ των πετρελαίων των διαφορετικών σχηματισμών και προσδιορίζεται η αλληλοσύνδεσή τους. Η μελέτη της λεκάνης Πρίνου – Καβάλας αναπτύχθηκε πάνω σε έξι βασικές κατευθύνσεις, την ιζηματολογία, την πετρογραφία, την οργανική γεωχημεία, την λιθο-στρωματογραφία, την γεωφυσική και τέλος την ανάλυση λεκανών. Από αυτές τις κατευθύνσεις, οι τρεις πρώτες αποτελούν τους κύριους άξονες του εργαστηριακού μέρους του ερευνητικού έργου, ενώ στις υπόλοιπες τρεις συνδυάστηκαν τα εργαστηριακά αποτελέσματα με δεδομένα των γεωτρήσεων και στοιχεία της ευρύτερης περιοχής μελέτης και, με την βοήθεια εξειδικευμένων λογισμικών προγραμμάτων (Petrel), δημιουργήθηκαν τρισδιάστατες απεικονίσεις της λεκάνης και προέκυψε το μοντέλο της παλαιογεωγραφικής εξέλιξης της λεκάνης Πρίνου – Καβάλας, καθώς και το ενεργό πετρελαϊκό της σύστημα. Στην τελική φάση της μελέτης, αξιολογήθηκαν οι παρακείμενες λεκάνες του Βόρειου Αιγαίου (λεκάνη Ανατολικής Θάσου, Ορφανού, Θερμαϊκού) με σκοπό την εφαρμογή του μοντέλου εξέλιξης της λεκάνης Πρίνου – Καβάλας σε αυτές ως ανάλογο, στην κατεύθυνση εντοπισμού και αξιολόγησης νέων πετρελαιο-πιθανών δομών. Επιπλέον, προτείνεται ένα εναλλακτικό μοντέλο εξέλιξης του Βορείου Αιγαίου, που περιλαμβάνει νέα δεδομένα που προκύπτουν από την παρούσα μελέτη.
Κλασικές θέσεις κυρτών σωμάτων
Authors: Μαρκεσίνης Ελευθέριος
Published: September 2021

Στόχος της εργασίας είναι η μελέτη και η σύγκριση κλασικών θέσεων κυρτών σωμάτων που παίζουν σημαντικο ρόλο στη θεωρία χώρων πεπερασμένης διάστασης με νόρμα , οικογένεια θέσεων του σώματος Κ ορίζουμε να είναι {Τ(Κ) :Τ ∈ SL(n)}
Βιολογικές δράσεις κυτταροκινών και ιντερφερονών στη λειτουργία των Τ λεμφοκυττάρων
Authors: Καβροχωριανού Αρχοντούλα
Published: September 2021

Οι ιντερφερόνες τύπου Ι (IFN-I), κυρίως οι IFN-α και IFN-β, είναι πρωτεΐνες που παράγονται από την πλειονότητα των κυττάρων και εμπλέκονται στη φυσική και επίκτητη ανοσία συντελώντας στη διατήρηση της ομοιόστασης του οργανισμού. Σε διάφορες παθολογικές καταστάσεις έχει δειχθεί ότι οι IFN-I εμφανίζουν πλειοτροπική δράση, που είναι άλλοτε προστατευτική και άλλοτε επιβλαβής. Συγκεκριμένα, στη σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ), μία νόσο του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ), που διαμεσολαβείται από τα Τ λεμφοκύτταρα, η IFN-β χορηγείται ως θεραπευτική αγωγή πρώτης γραμμής, χωρίς όμως να είναι πάντα αποτελεσματική. Η κυτταρο-ειδική δράση της IFN-β είτε σε ασθενείς, είτε στο καθιερωμένο ζωϊκό πρότυπο της ΣΚΠ, την πειραματική αυτοάνοση εγκεφαλομυελίτιδα (ΠΑΕ), δεν έχει πλήρως αποσαφηνιστεί. Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε ο in vivo ανοσοτροποποιητικός ρόλος της σηματοδότησης των IFN-I στα Τ λεμφοκύτταρα κατά την ΠΑΕ, χρησιμοποιώντας ένα διαγονιδιακό ποντίκι που δημιουργήθηκε για το σκοπό αυτό, το λεγόμενο IFNAR1Texcl. Το ποντίκι αυτό φέρει το γονίδιο ifnar1 υπό τον έλεγχο του υποκινητή του cd2 γονιδίου σε IFNAR1 ελλειμματικό γενετικό υπόβαθρο (ifnar1-/-), επιτρέποντας με αυτό τον τρόπο την έκφραση του λειτουργικού IFN-Ι υποδοχέα (IFNAR) αποκλειστικά και μόνο στα Τ λεμφοκύτταρα. Τα IFNAR1Texcl ζώα μετά την επαγωγή της ΠΑΕ, αφενός καθυστέρησαν να εμφανίσουν τα κλινικά συμπτώματα της νόσου, αφετέρου η ανάπτυξή της ήταν ήπιας μορφής. Η κλινική αυτή εικόνα συνδεόταν με μειωμένη διήθηση του ΚΝΣ από Τ λεμφοκύτταρα, και λιγότερη απομυελίνωση και εκφυλισμό των νευρώνων του ΚΝΣ, συγκριτικά με τα αγρίου τύπου και τα ifnar1-/- ζώα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασαν τα αποτελέσματα που προέκυψαν όταν, στα εν λόγω ζώα, με την πρόκληση της ΠΑΕ, χορηγήθηκε και ανασυνδυασμένη IFN-β ποντικού. Τα IFNAR1Texcl ζώα καθυστέρησαν ακόμα περισσότερο να αναπτύξουν τη νόσο, γεγονός που δείχνει ότι η IFN-β, κάτω από τις δεδομένες πειραματικές συνθήκες, εμπλέκεται σε μια προστατευτική διαδικασία, η οποία μένει να διερευνηθεί. In vivo μελέτες στα περιφερικά λεμφικά όργανα έδειξαν ότι πριν την έναρξη της νόσου, η σηματοδότηση των ενδογενών IFN-I αποκλειστικά στα Τ λεμφοκύτταρα οδήγησε σε μειωμένη απόκριση τύπου Th17 και χαμηλότερο ποσοστό CCR6+CD4+ βοηθητικών Τ κυττάρων. Στη συνέχεια, κατά τη φάση ανάπτυξης της νόσου, στο σπλήνα των IFNAR1Texcl ζώων, μετρήθηκε υψηλότερο ποσοστό βοηθητικών Τ κυττάρων που παρήγαγαν IL-10 και IFN-γ. Παράλληλα, στα περιφερικά Τ λεμφοκύτταρα βρέθηκαν αυξημένα επίπεδα έκφρασης του γονιδίου irgm1, το οποίο επάγεται από την IFN-γ. Συμπερασματικά, αυτά τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν έναν έως τώρα άγνωστο προστατευτικό in vivo ρόλο των IFN-I, οι οποίες δρουν διαφοροποιώντας άμεσα τα φαινοτυπικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά των περιφερικών Τ λεμφοκυττάρων κατά την ανάπτυξη της ΠΑΕ. Η πληροφορία αυτή αποτελεί πολύτιμο εργαλείο στο σχεδιασμό καινοτόμων θεραπευτικών στρατηγικών για τη ΣΚΠ, που σχετίζονται με τη δράση της ΙFN-β στα Τ λεμφοκύτταρα.
Η θαλάσσια βιολογία ως λόγος και εικόνα στο αναλυτικό πρόγραμμα και τα σχολικά εγχειρίδια της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης
Authors: Μυρωνάκη Άννα
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή αναλύονται 19 σχολικά εγχειρίδια προκειμένου να διερευνηθεί ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζονται στοιχεία της Θαλάσσιας Βιολογίας. Η ανάλυση των εγχειριδίων έγινε με τη βοήθεια της Ανάλυσης Περιεχομένου. Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η παρουσίαση της Θαλάσσιας Βιολογίας στην υποχρεωτική εκπαίδευση. Έγινε στατιστική επεξεργασία 918 ερωτηματολογίων με το πρόγραμμα SPSS Statistics 20. Τα ερωτηματολόγια μοιράστηκαν σε μαθητές δεκαέξι ετών που φοιτούσαν στα Δωδεκάνησα, κατά το σχολικό έτος 2013, ώστε να διερευνηθούν οι γνώσεις και οι αντιλήψεις τους σε θέματα Θαλάσσιας Βιολογίας. Στόχος της εργασίας είναι να συμβάλλει στην διαμόρφωση μιας διδακτικής μεθοδολογίας σχετικά με στοιχεία της Θαλάσσιας Βιολογίας. Από τα αποτελέσματα των ευρημάτων φάνηκε ότι γίνεται μικρή αναφορά στη Θαλάσσια Βιολογία στην υποχρεωτική εκπαίδευση. Από την ποσοτική ανάλυση των ερωτηματολογίων φάνηκε ότι οι μαθητές νιώθουν ελάχιστα ικανοποιημένοι από την ενημέρωσή τους σχετικά με τη Θαλάσσια Βιολογία. Για αυτό τον λόγο προτείνουμε μία καινοτόμο δράση με στόχο τη συζήτηση, την ενημέρωση και ταυτόχρονα την ευαισθητοποίηση σε θέματα Θαλάσσιας Βιολογίας. Φιλοδοξούμε η εργασία αυτή να αποτελέσει το εναρκτήριο σημείο μιας ευρύτερης αξιολόγησης, τόσο του Αναλυτικών Προγραμμάτων Σπουδών όσο και των σχολικών εγχειριδίων της Βιολογίας καθώς και των υπόλοιπων συναφών μαθημάτων, προκειμένου να εμπλουτιστούν ή να τροποποιηθούν σε λόγο και εικόνα.
Η σημασία των αστέρων στο κείμενο της Καινής Διαθήκης
Authors: Βούρδα Ελένη
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή ασχολείται με την αναζήτηση της σημασίας και της ερμηνείας της λέξης αστήρ στην Καινή Διαθήκη. Οι επιστήμες της σημασιολογίας από τη μία και της ερμηνευτικής από την άλλη είναι αυτές που χρησιμοποιήθηκαν για να δώσουν στη λέξη το πραγματικό της νόημα. Οι παρουσίες της λέξης ομαδοποιήθηκαν, για τις ανάγκες της εργασίας, σε τρία τμήματα: α) το αστέρι των Μάγων, β) η πτώση ή ο σκοτισμός των αστέρων σαν εσχατολογικό γεγονός, γ) οι παρουσίες της λέξης στην Αποκάλυψη και τις επιστολές Παύλου και Ιούδα. Στα χρόνια της συγγραφής της Καινής Διαθήκης η αστρολογία, ως η μελέτη των σημείων του ουρανού για την πρόβλεψη μελλοντικών γεγονότων, ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη και χρησιμοποιούνταν για την επίτευξη πολιτικών σκοπιμοτήτων. Οι συγγραφείς λοιπόν της Καινής Διαθήκης χρησιμοποιούν τη λέξη αστήρ και κατ' επέκταση την αστρολογία για να μεταδώσουν το δικό τους μήνυμα. Έτσι η αστρολογία, μέσα από τη συμβολική πολιτισμική διάδραση, αποτέλεσε μια μεταγλώσσα που επέτρεψε στους συγγραφείς της Καινής Διαθήκης να δώσουν στη λέξη το δικό τους νόημα. Η σημασία της λέξης αναζητήθηκε διαχρονικά, μέσα από λεξικά, αλλά και συγχρονικά. Η παρουσία κάθε λέξης εξετάστηκε μέσα στην πρόταση, την παράγραφο και το κείμενο. Οι ειδικές συνθήκες συγγραφής, το κοινό στο οποίο απευθύνονταν, ο σκοπός της συγγραφής και η εποχή, τα πραγματολογικά δηλαδή στοιχεία, χρησιμοποιήθηκαν για να εξεταστεί όσο το δυνατόν καλύτερα η λέξη. Άλλωστε η συγχρονία είναι αυτή που δίνει στη λέξη το πραγματικό της νόημα. Επίσης η συμβολική λειτουργία του λόγου με τη μεταφορά και τη μετωνυμία, έδειξε ότι η λέξη χρησιμοποιήθηκε σαν σύμβολο. Παράλληλα παραθέσαμε τις απόψεις διαφόρων ερμηνευτών και εκκλησιαστικών συγγραφέων για τα συγκεκριμένα χωρία. Όλη αυτή η διαδικασία μας οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η λέξη χρησιμοποιήθηκε από τους συγγραφείς της Καινής Διαθήκης για να δηλώσει την υπεροχή και την τελική επικράτηση του Ιησού έναντι όλων των άλλων θεών της εποχής.
Η εξέλιξη της αρχιτεκτονικής και της οικοδομικής τέχνης στη Σαντορίνη από τη Βενετοκρατία (1204) μέχρι το σεισμό του 1956
Authors: Ριτζούλη Αικατερίνη
Published: September 2021

Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η αρχιτεκτονική κληρονομιά της Σαντορίνης (Θήρας) από την εποχή της βενετοκρατίας (1204) μέχρι και τον καταστροφικό σεισμό του νησιού το 1956. Στόχος της είναι η ανάλυση και μελέτη των κτιρίων της περιόδου (1204-1956) και η εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την εξέλιξη των κατασκευών του χρονολογημένου κτιριακού αποθέματος. Η μεθοδολογία που εφαρμόζεται, βασίζεται στον διαχωρισμό της μεγάλης περιόδου μελέτης σε τρεις επιμέρους: τη βενετική, την οθωμανική και τη νεοελληνική. Κάθε περίοδος εξετάζεται ως προς το ιστορικό της πλαίσιο και, εντός αυτής, τεκμηριώνεται η χρονολόγηση των κτιρίων υπό μελέτη. Τα επιλεγμένα κτίρια εντάσσονται στις επιμέρους περιόδους και διερευνώνται από αρχιτεκτονικής άποψης, ως προς την τυπολογία και τη μορφολογία τους. Στη συνέχεια, η κατασκευή τους αναλύεται στα επιμέρους δομικά τους στοιχεία (θεμελιώσεις, τοιχοποιίες, δώματα, δάπεδα, κονιάματα κ.α.) και καταγράφονται ανά χρονική περίοδο. Στο τέλος, πραγματοποιείται η συγκριτική ανάλυση όλων των επιμέρους στοιχείων, αρχιτεκτονικών και δομικών. Τα συμπεράσματα αποδεικνύουν την εξελικτική πορεία των αρχιτεκτονικών και κατασκευαστικών στοιχείων και των συνόλων των τριών περιόδων. Η εργασία περιλαμβάνει μεγάλο όγκο σχεδίων, εικόνων και άλλου αδημοσίευτου πρωτογενούς και αρχειακού υλικού.
Ύπαρξη λύσεων ομοιότητας ειδικών μη γραμμικών διαφορικών εξισώσεων με εφαρμογές στην εξελικτική θεωρία παιγνίων
Authors: Βασιλακοπούλου Κυριακή
Published: September 2021

Το θέμα αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι η ύπαρξη λύσεων ομοιότητας ειδικών μη γραμμικών διαφορικών εξισώσεων με εφαρμογές στην εξελικτική θεωρία παιγνίων. Μελετάμε μη γραμμικές διαφορικές εξισώσεις που περιέχουν έναν μη τοπικό όρο, όπου η χωρική μεταβλητή x ανήκει στον Ευκλείδειο d-διάστατο χώρο. Αυτές οι εξισώσεις προέρχονται από την εξελικτική θεωρία παιγνίων και ανήκουν στην κατηγορία των εξισώσεων/μοντέλων της αναπαραγόμενης δυναμικής, όπου ο χώρος των στρατηγικών είναι ο Ευκλείδειος d-διάστατος χώρος (άρα είναι ένα συνεχές). Επικεντρωνόμαστε στην εξίσωση της αναπαραγόμενης δυναμικής χρησιμοποιώντας δύο διαφορικούς, μη συμμετρικούς και χρονοεξαρτώμενους τελεστές αμοιβής. Οπότε μελετάμε δύο διαφορετικά προβλήματα και αποδεικνύουμε ότι έχουν μία μονοπαραμετρική οικογένεια λύσεων ομοιότητας, όπου όλες αυτές οι λύσεις προσεγγίζουν τη συνάρτηση δέλτα Dirac δ(x), καθώς ο χρόνος t πλησιάζει στο 0. Ως συναρτήσεις του x, όλες αυτές οι λύσεις είναι συναρτήσεις πυκνότητας πιθανότητας στον Ευκλείδειο d-διάστατο χώρο για κάθε t>0 και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως χρονοεξελισσόμενες μεικτές στρατηγικές για έναν παίκτη. Επιπλέον, αποδεικνύουμε τις ιδιότητες και γενικά τη δομή αυτής της μονοπαραμετρικής οικογένειας λύσεων ομοιότητας για αυτά τα μοντέλα αναπαραγόμενης δυναμικής.
Διαχείριση ηλεκτρονικής συνεργασίας με χρήση σημασιολογικά εμπλουτισμένων προτύπων
Authors: Παπαγεωργίου Νικόλαος
Published: September 2021

Η διδακτορική διατριβή τοποθετείται στον χώρο των Συστημάτων Ηλεκτρονικής Συνεργασίας και ειδικότερα στην περιοχή των Προτύπων Συνεργασίας όπου προτείνει την ανάπτυξη νέων μεθόδων και εργαλείων αξιοποίησης προτύπων για την βελτιστοποίηση των διαδικασιών που εκτελούνται στη συνεργασία. Στο πλαίσιο της διατριβής πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική μελέτη στο ερευνητικό πεδίο των προτύπων συνεργασίας η οποία επεκτείνεται σε σχετικά πεδία της μηχανικής λογισμικού όπου έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί πρότυπα με στόχο την μεγαλύτερη ευρύτητα και πληρότητά της αλλά και την αναζήτηση υπάρχουσας τεχνογνωσίας σε παρεμφερείς κατηγορίες προτύπων. Η βιβλιογραφική μελέτη ολοκληρώνεται με την ανάλυση των κρισιμότερων χαρακτηριστικών, συμπερασμάτων και αδυναμιών ή ελλείψεων των υπαρχόντων προσεγγίσεων.Η προσέγγιση της διατριβής περιλαμβάνει ένα νέο μοντέλο πρότυπων συνεργασίας το οποίο αναπτύχθηκε με σκοπό τον συγκερασμό των αποτελεσμάτων της υπάρχουσας έρευνας καθώς και την υποστήριξη σε πραγματικό χρόνο της καθοδηγούμενης από συστήματα λογισμικού εφαρμογής προτύπων. Προτείνεται ακολούθως η σημασιολογική αποτύπωση του μοντέλου με χρήση μιας νέας οντολογίας. Με βάση το μοντέλο των προτύπων συνεργασίας που προτάθηκε, σχεδιάζεται και υλοποιείται ένα καινοτόμο σύστημα ηλεκτρονικής συνεργασίας συμβαντοκεντρικής και υπηρεσιοστραφούς αρχιτεκτονικής. Το σύστημα αυτό ενσωματώνει λειτουργίες καθοδήγησης και υποβοήθησης της συνεργασίας με βάση πρότυπα που εισάγονται σε μορφή οντολογίας. Οι λειτουργίες αυτές περιλαμβάνουν την παραγωγή σε πραγματικό χρόνο προτάσεων για την ορθή χρήση των προτύπων συνεργασίας, την καταγραφή των αποτελεσμάτων της συνεργασίας καθώς και την παροχή πληροφοριών στους χρήστες για την εξέλιξή της.Το σύστημα αξιολογήθηκε σε ικανοποιητικό πλήθος πραγματικών περιπτώσεων χρήσης όπου επιβεβαιώθηκε ότι έχει την ικανότητα: (α) να καθοδηγεί τους συμμετέχοντες αποτελεσματικά σε επιτυχημένη συνεργασία, (β) να προσαρμόζει κατάλληλα τη συνεργασία με συστάσεις που στηρίζονται στην επίγνωση του περιβάλλοντός της και (γ) να κρατάει τους συμμετέχοντες ενημερωμένους για την τρέχουσα κατάσταση και την εξέλιξη της συνεργασίας.
Development of a numerical-computational methodology for the simulation of unsteady flows with heat transfer
Authors: Στόκος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής ήταν η ανάπτυξη μιας αριθμητικής-υπολογιστικής μεθοδολογίας για την προσομοίωση γενικά μη μόνιμων ροών με ταυτόχρονη μεταφορά θερμότητας.Ο αναπτυχθείς επιλύτης είναι κατάλληλος για την προσομοίωση δισδιάστατων ή τρισδιάστατων, ασυμπίεστων, στρωτών ή τυρβωδών ροών συνεκτικού και Νευτώνειου ρευστού. Για την απαραίτητη σύζευξη των πεδίων πίεσης και ταχύτητας εφαρμόζεται η προσέγγιση της τεχνητής συμπιεστότητας. Για την πρόβλεψη ανωστικών ροών του ασυμπίεστου ρευστού, η μεταβολή της πυκνότητας λόγω θερμοκρασιακών διαφορών προσομοιώνεται σύμφωνα με την προσέγγιση Boussinesq. Για τις τυρβώδεις ροές χρησιμοποιούνται δύο ευρέως διαδεδομένα RANS μοντέλα τύρβης, το μοντέλο τύρβης k-ω SST στη χαμηλών και υψηλών αριθμών Re έκδοσή του και το υψηλών αριθμών Re k-ε μοντέλο τύρβης.Ο επιλύτης εφαρμόζει μια κεντρο-κομβική (node-centered) πεπερασμένων όγκων τεχνική διακριτοποίησης, χρησιμοποιώντας ακμο-βασική (edge-based) και διαφανή (transparent) προσέγγιση σε υβριδικά αριθμητικά πλέγματα. Για τον υπολογισμό των μη-συνεκτικών όρων αναπτύχθηκε εκ του μηδενός ο προσεγγιστικός Riemann επιλύτης του Roe. Οι συνεκτικοί όροι διακριτοποιούνται χρησιμοποιώντας ένα κεντρικό σχήμα. Η χρονική διακριτοποίηση επιτυγχάνεται μέσω ενός πλήρως πεπλεγμένου σχήματος για τη χρονοπροέλαση στον ψευδο-χρόνο και το φυσικό χρόνο.Όλες οι εξισώσεις μέσης ροής (εξισώσεις συνέχειας, ορμής και ενέργειας) επιλύονται ισχυρά συζευγμένες. Η ισχυρή σύζευξη των εξισώσεων προτιμήθηκε μετά από σύγκριση με την ασθενώς συζευγμένη επίλυση, σύγκριση την οποία δεν έχουμε βρει στη βιβλιογραφία να παρουσιάζεται για το συγκεκριμένο σύστημα εξισώσεων. Η ισχυρή σύζευξη έδειξε γρηγορότερη σύγκλιση για σημαντικά μη-συνεκτικά φαινόμενα και μας επέτρεψε τη χρήση υψηλότερων αριθμών CFL κάνοντας τη σύγκλιση ακόμα γρηγορότερη.Για τη μοντελοποίηση της θερμικής ακτινοβολίας εφαρμόστηκαν δύο μεθοδολογίες. Η πρώτη αποτελεί μια αναλυτική μεθοδολογία που βασίζεται στη χρήση γωνιακών παραγόντων και η δεύτερη αποτελεί μια πεπερασμένων όγκων μεθοδολογία.Μετά από την ανάπτυξη της αριθμητικής μεθοδολογίας σε υπολογιστικό κώδικα επιλύθηκαν αρκετές περιπτώσεις αναφοράς (benchmark test cases) για την επαλήθευση της ορθής λειτουργίας του κώδικα και την αξιολόγηση των δυνατοτήτων του. Τα αποτελέσματα είναι αρκετά ενθαρρυντικά όπως συμβαίνει και με την παραλληλοποίηση του επιλύτη, που παρουσίασε σημαντική μείωση του υπολογιστικού χρόνου.Τέλος, προχωρήσαμε στην προσομοίωση δύο σεναρίων πυρκαγιάς σε αεριζόμενη σήραγγα. Οι περιπτώσεις πυρκαγιάς προσομοιώθηκαν είτε λαμβάνοντας υπόψη την ακτινοβολία και την αγωγή στο τοίχωμα είτε όχι. Η θερμική ακτινοβολία και η αγωγή στο τοίχωμα έδειξαν ότι είναι απαραίτητες για την πρόβλεψη ρεαλιστικών αποτελεσμάτων.
Διηθητικό πορογενές καρκίνωμα μαστού
Authors: Παπαδημητρίου Μαρία
Published: September 2021

Το ευρύτερα αποδεκτό σύστημα που χρησιμοποιείται σήμερα για τον προσδιορισμό του βαθμού κακοηθείας των πορογενών καρκινωμάτων μαστού είναι το σύστημα Nottingham (NGS). Το σύστημα αυτό σχετίζεται καλά με την πρόγνωση αλλά μειονεκτεί στην χαμηλή αναπαραγωγιμότητα μεταξύ διαφορετικών εκτιμητών. Πρόσφατα προτάθηκε νέο σύστημα προσδιορισμού του βαθμού κακοηθείας, το Ν+Ρ, το οποίο αξιολογεί τον πυρηνικό πολυμορφισμό και το ποσοστό θετικής χρώσης στο Ki-67. To Ki-67 χρησιμοποιείται εναλλακτικά σαν δείκτης κυτταρικού πολλαπλασιασμού και έχει φανεί ότι έχει δυσμενή πρόγνωση στον καρκίνο μαστού.Ο ιστολογικός βαθμός κακοήθειας συνδυάζεται με κλινικές πληροφορίες στο σύστημα πρόγνωσης Nottingham (NPI). Αυτό ισούται με [μέγεθος όγκου(cm) x 0.2] + [αριθμός λεμφαδένων] + [βαθμός κακοήθειας], και διακρίνει τους ασθενείς σε καλή, μέτρια, και κακή πρόγνωση. H παρούσα μελέτη αξιολόγησε στην κλινική πράξη σε μια κοόρτη ασθενών σε ελληνικό τεταρτοβάθμιο νοσοκομείο το νέο σύστημα Ν+Ρ σε σύγκριση με το NGS και εκτίμησε την συσχέτιση του με την συνολική επιβίωση, και την επιβίωση ελεύθερης νόσου. Έγινε ανάλυση επιβίωσης κατά Cox και διαπιστώθηκε ότι το σύστημα Ν+Ρ είναι ισότιμο με το σύστημα NGS τόσο στην εκτίμηση της συνολικής επιβίωσης, όσο και στην εκτίμηση της επιβίωσης ελεύθερης νόσου.
Η έκφραση των υποδοχέων PPAR-γ σε νεοπλάσματα μαλακών μορίων
Authors: Σαλίβερος Απόστολος
Published: September 2021

Εισαγωγή : Τα σαρκώµατα είναι µία ετερογενής οµάδα όγκων που ανάλογα τηνεντόπιση και την ιστολογική κακοήθεια έχουν διαφορετική πρόγνωση καιαντιµετώπιση. Τα τελευταία χρόνια µε την εξέλιξη της γενετικής µηχανικής έχουνανακαλυφθεί πυρηνικοί υποδοχείς που εµπλέκονται στην διαδικασία τηςδιαφοροποίησης των κυττάρων και της καρκινογέννεσης. Μια τέτοια οµάδα είναι καιοι PPARγ που έχουν µελετηθεί ελάχιστα σε περιπτώσεις σαρκωµάτων. Δεν υπάρχειµελέτη που να διερεύνησε την έκφραση ή µη αυτών των πρωτεϊνών στους όγκουςαυτούς. Η παρούσα διατριβή διερεύνησε την έκφραση ή µη σε ιστολογικές τοµέςσαρκωµάτων και την πιθανή σχέση τους µε την κλινική πορεία των ασθενών.Υλικό και Μέθοδος : Αξιολογήθηκαν 44 ιστολογικά παρασκευάσµατα από βιοψίεςισάριθµων ασθενών σε συνεργασία και µε το Ινστιτούτο Currie στο Παρίσι καιερευνήθηκε η έκφραση των υποδοχέων PPAR-γ µε ανοσοϊστοχηµικές µεθόδους.Επίσης καταγράφηκε και η ένταση της χρώσης και έγινε στατιστική ανάλυση για νασυσχετιστούν τα κλινικά δεδοµένα των ασθενών µε το ποσοστό θετικών κυττάρωνγια την πρωτείνη PPAR-γ.Αποτελέσµατα: Η στατιστική ανάλυση έδειξε ότι υπάρχει συσχέτιση ανάµεσα στονιστολογικό βαθµό κακοήθειας (GRADE) και στην έκφραση της πρωτεΐνης PPAR-γστους όγκους αυτούς. Η ανάλυση τόσο του ποσοστού (%) έκφρασης της πρωτεϊνηςαυτής συγκρίνοντας ασθενείς µε grade 1 µε αυτούς που είχαν grade 2 και grade 3(Pearson X2, P=0.010), όσο και της έντασης της χρώσης (t-test : P=0.024) έδειξανσαφή στατιστική διαφορά. Συµπερασµατικά όσο µεγαλύτερο το grade τόσοµεγαλύτερο το ποσοστό της έκφρασης αλλά και της έντασης της ανοσοϊστοχηµικήςχρώσης.Συµπέρασµα: Υπάρχει σαφής συσχέτιση της έκφρασης του PPARγ και του βαθµούκακοήθειας η οποία µπορεί να χρησιµεύσει ως πιθανός διαγνωστικός δείκτης ήδείκτης πρόγνωσης σε αυτή την ετερογενή οµάδα όγκων και να αξιολογηθεί στιςµελλοντικές µελέτες και θεραπείες.
Αναδιάρθρωση αναθέσεων πόρων σε δίκτυα γνωσιακής ραδιοεπικοινωνίας
Authors: Αρκουλής Σταμάτιος
Published: September 2021

Το στατικό μοντέλο διαχείρισης του ραδιοφάσματος αδυνατεί να ικανοποιήσει τη συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση πρόσβασης στον εν λόγω πόρο, αποτελώντας ουσιαστικά τροχοπέδη στην ανάπτυξη περαιτέρω καινοτόμων ασύρματων υπηρεσιών. Ως καταλληλότερη τεχνολογία για την αποκατάσταση της αποδοτικότητας στον τρόπο εκμετάλλευσης του ραδιοφάσματος θεωρείται σήμερα η Γνωσιακή Ραδιοεπικοινωνία. Η εν λόγω τεχνολογία παρέχει στις ασύρματες συσκευές την ευελιξία να εκμεταλλεύονται ευκαιριακά μη-χρησιμοποιούμενες μερίδες του ραδιοφάσματος, προδιαγράφοντας τρείς θεμελιώδεις διαδικασίες, ήτοι την "Παρακολούθηση Φάσματος", τον "Μερισμό Φάσματος" και την "Κινητικότητα Φάσματος". Η παρούσα διδακτορική διατριβή εντάσσεται στο ευρύτερο ερευνητικό πεδίο της Γνωσιακής Ραδιοεπικοινωνίας και πραγματεύεται ανοιχτά θέματα τα οποία άπτονται και των τριών ανωτέρω διαδικασιών. Συγκεκριμένα, στην παρούσα διατριβή προσεγγίζεται το δημοφιλές πρόβλημα της Συνδυασμένης Εκχώρησης Καναλιών και Δρομολόγησης (διαδικασία "Μερισμού Φάσματος") υπό το πρίσμα των Δικτύων Γνωσιακής Ραδιοεπικοινωνίας και, βάσει αυτού, προτείνεται ένας μηχανισμός ελαχιστοποίησης της επιβάρυνσης η οποία προκαλείται στα εν λόγω δίκτυα κατά τη συχνότερη αναδιάρθρωση των αναθέσεων πόρων τους (διαδικασία "Κινητικότητας Φάσματος"). Τόσο το ανωτέρω πρόβλημα μερισμού φάσματος, όσο και ο μηχανισμός αποδοτικής αναδιάρθρωσης αναθέσεων πόρων μοντελοποιούνται, αρχικά, ως προβλήματα βελτιστοποίησης, ενώ στη συνέχεια αναζητούνται κατάλληλες ευρετικές μέθοδοι με σκοπό την πλησιοβέλτιστη επίλυση των εν λόγω προβλημάτων και, κατ’ επέκταση, την αποκατάσταση της δυνατότητας εφαρμογής τους σε πρακτικά Δίκτυα Γνωσιακής Ραδιοεπικοινωνίας. Ειδικότερα, για τον προδιαγραφόμενο μηχανισμό βέλτιστης αναδιάρθρωσης αναθέσεων πόρων, προτείνεται μια εξαιρετικά αποδοτική, εξειδικευμένη στο συγκεκριμένο πρόβλημα ευρετική μέθοδος. Στα πλαίσια της παρούσας διατριβής πραγματοποιείται, επίσης, μια Επισκόπηση Κατάληψης Φάσματος στη μητροπολιτική περιοχή των Αθηνών, ώστε να αξιολογηθεί η δυνατότητα του πραγματικού περιβάλλοντος ραδιοσυχνοτήτων να υποστηρίξει την εφαρμογή της τεχνολογίας της Γνωσιακής Ραδιοεπικοινωνίας στην πράξη και, κατ’ επέκταση, να ενδυναμωθεί η πρακτικότητα της πραγματοποιούμενης έρευνας. Κατόπιν ενδελεχούς εξέτασης των συλλεγμένων δεδομένων μετρήσεων, τέλος, αναδεικνύεται η ύπαρξη συσχετίσεων στη μετρούμενη ενέργεια γειτονικών καναλιών και, εν συνεχεία, προτείνεται μια μεθοδολογία η οποία εκμεταλλεύεται την εν λόγω ιδιότητα, επιτρέποντας στις ασύρματες συσκευές να αυξάνουν την ενημερότητά τους επί του εξ ορισμού άγνωστου περιβάλλοντος ραδιοσυχνοτήτων τους επεξεργαζόμενες αποκλειστικά όσα δεδομένα συλλέγουν κατά την τυπικά εφαρμοζόμενη διαδικασία της "Παρακολούθησης Φάσματος". Η αποκτώμενη ενημερότητα, μάλιστα, δύναται να δράσει υποστηρικτικά επί του συνόλου των διαδικασιών τις οποίες ορίζει η τεχνολογία της Γνωσιακής Ραδιοεπικοινωνίας και – σε συνδυασμό με τον προτεινόμενο μηχανισμό βέλτιστης αναδιάρθρωσης αναθέσεων πόρων – να βελτιώσει σημαντικά την αποδοτικότητα των αντίστοιχων δικτύων.
Εκπαίδευση και κοινοτική αυτοδιοίκηση στην Ηλεία κατά την Οθωνική περίοδο
Authors: Μακρή Μάρθα
Published: September 2021

Η ιστορία της εκπαίδευσης του παρόντος πονήματος μελετά την εξέλιξη των εκπαιδευτικών πραγμάτων κατά τον 19ο αιώνα, έχει ως στόχο την κατανόηση του εθνικού και κοινωνικού ρόλου που κλήθηκε να παίξει το σχολείο κατά τον αιώνα τούτο και ερμηνεύει το πώς συνέβαλε στη συγκρότηση της εθνικής ταυτότητας και πώς συμμετείχε κατ’ αυτόν στην διαμόρφωση της κοινωνίας. Η διασύνδεσή της με την τοπική ιστορία και με άλλους θεσμούς, που θωράκιζαν το ελληνικό κράτος, όπως ο θεσμός της τοπικής αυτοδιοίκησης, μας δίνει την δυνατότητα να εξετάσουμε συστηματικά, να αναμοχλεύσουμε στοιχεία του παρελθόντος με τεκμήρια που στηρίζονται σε μια βάση επιστημονική και να ανακαλύψουμε πολλαπλές μορφές αξιολόγησης του υλικού και των παραγόντων που επέδρασαν στην αποτελεσματικότητα της οργάνωσης των θεσμών σε τοπικό επίπεδο. Η περίοδος της Αντιβασιλείας του Όθωνα (1833-1835), που θεωρείται κομμάτι της οθωνικής περίοδου (1833-1862), αποτελεί μια σημαντική ιστορική φάση της Ελλάδας από πολλές πλευρές, με στόχο τη διαμόρφωση και την ανάπτυξη του νεοελληνικού εθνικού κράτους. Είναι μια περίοδος, όπου σταθεροποιούνται κάποιοι πρώτοι θεσμοί εσωτερικής διοίκησης και δημιουργούνται τα θεμέλια, τα οποία θα καθορίσουν τις μετέπειτα εξελίξεις. Η περίοδος αυτή που διήρκησε τριάντα περίπου χρόνια αποτέλεσε το σχήμα εξουσίας, της Απόλυτης Συνταγματικής Μοναρχίας, που θα στηριζόταν η τύχη του λαού μας.Στην παρούσα ερευνητική εργασία γίνεται προσπάθεια μέσα από την εξέταση και την ερμηνεία αρχειακού και πρωτογενούς υλικού και όχι μόνο, να διερευνηθούν οι παράγοντες και οι συνισταμένες που επηρέασαν τη διαμόρφωση των θεσμών της εκπαίδευσης και της κοινοτικής αυτοδιοίκησης στην επαρχία της Ηλείας κατά την οθωνική περίοδο. Γι’ αυτό και μελετώνται οι ενέργειες, οι συμπεριφορές, οι επιλογές, ο τρόπος έκφρασης και ερμηνείας γεγονότων και ανθρώπων, που εκπροσωπούσαν τους θεσμούς αυτούς στο συγκεκριμένο μέρος, όπως επίσης οι συνθήκες, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις, οι διαμορφούμενες τάσεις και ο τρόπος προσαρμογής και συμμετοχής στα δρώμενα. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την συνεξέταση των δύο θεσμών και την ερμηνεία των αρχειακών εγγράφων, παρουσιάζουν μια ολοκληρωμένη εικόνα της εποχής στην Ηλεία.
Οι ιστορικές τύχες της ελληνικής κοινότητας στην Barletta της κάτω Ιταλίας
Authors: Μήλιος Βασίλειος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή συνιστά μια πρώτη προσπάθεια να σκιαγραφηθεί η ιστορία της Ελληνικής Κοινότητας στην Barletta της Ιταλίας. Η εργασία βασίζεται στην αξιοποίηση μιας σειράς δημοσιευμένων νοτιαριακών εγγράφων καθώς και σε ένα σημαντικό αριθμό ανέκδοτων εγγράφων που εντοπίστηκαν μετά από αρχειακή έρευνα. Διαιρείται σε τρία μέρη: στο πρώτο παρουσιάζεται η σποραδική παρουσία Ελλήνων στην Barletta πριν από την ίδρυση οργανωμένης κοινότητας, στο δεύτερο μέρος περιγράφεται η ιστορία της κοινότητας των λεγόμενων «Κορωναίων», και στο τρίτο η ιστορία της κοινότητας των «Ηπειρωτών». Ακολουθεί παράρτημα με μεταγραμμένα έγγραφα, χάρτες και φωτογραφίες.
Η χειροποίητη κεραμική της εποχής του χαλκού και της πρώιμης εποχής του σιδήρου στην περιοχή της κεντρικής Ηπείρου
Authors: Βασιλείου Ελένη
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η διαμόρφωση της κεραμικής ποικιλομορφίας στην κεντρική Ήπειρο κατά την Εποχή του Χαλκού και την Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου με κύριο μεθοδολογικό εργαλείο τη μακροσκοπική εξέταση, καταγραφή και οργάνωση του υλικού σε τύπους και κατηγορίες. Επιπροσθέτως, μέσα από τη διενέργεια λεπτών τομών, για πρώτη φορά σε προϊστορική κεραμική από την Ήπειρο, εξετάστηκαν μικροσκοπικά οι κεραμικές ύλες από τις οποίες κατασκευάστηκαν τα αγγεία προκειμένου να εντοπιστούν ομοιότητες και διαφορές μεταξύ των αγγείων από τις υπό εξέταση θέσεις, καθώς και να επισημανθεί η χρήση τοπικών ή μη πηγών. Σε ένα δεύτερο επίπεδο, μέσα από τη σύνθεση των δεδομένων από αδημοσίευτα και δημοσιευμένα σύνολα επιχειρήθηκε η ανασύνθεση της οργάνωσης της κεραμικής παραγωγής και του πλαισίου κατανάλωσης. Η παρουσίαση της οργάνωσης της κεραμικής παραγωγής βασίστηκε στις παραμέτρους της τυποποίησης (ως προς το σχήμα, την κεραμική ύλη, την τεχνολογία κατασκευής και τις διακοσμητικές μεθόδους), της επένδυσης εργασίας και της δεξιοτεχνίας. Η μελέτη του παράγοντα της κατανάλωσης συνοψίστηκε σε τρία ερωτήματα: Τι είδους κεραμική καταναλώθηκε (κεραμικές κατηγορίες και σχήματα), από ποιον και σε ποια περίσταση; Τέλος, επιχειρήθηκε η χρονολόγηση των κεραμικών συνόλων βάσει στρωματογραφικών ακολουθιών, ραδιοχρονολογήσεων και τυπολογικών συγκρίσεων. Η χειροποίητη παράδοση δεν εγκαταλείφτηκε από τους κατοίκους της κεντρικής Ηπείρου καθόλη τη διάρκεια της Εποχής του Χαλκού και της Πρώιμης Εποχής Σιδήρου. Η οργάνωση της παραγωγής διαφοροποιήθηκε μετά την εισαγωγή της αμαυρόχρωμης κεραμικής. Στη μετάβαση από την Εποχή του Χαλκού στην Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου παρατηρήθηκε εμπλουτισμός του υλικού πολιτισμού. Δεν επρόκειτο για μια εποχή παρακμής και απομόνωσης αλλά για μια εποχή ακμής, προόδου και εξέλιξης.
Μελέτη παραγόντων βελτιστοποίησης των τεχνικών μεταφοράς και διατήρησης του αυτόλογου λίπους (fat transer)
Authors: Μουστάκη Μαργαρίτα
Published: September 2021

Εισαγωγή:Ο αυτόλογος λιπώδης ιστός έχει αποδείχθηκε ένα εξαιρετικό υλικό αύξησης μαλακών μορίων. Η απομόνωση των βλαστικών κυττάρων από τον λιπώδη ιστό (Adipose Derived Stem Cells, ADSCs) μοιραία οδήγησε την έρευνα να στραφεί στη μελέτη της συνδυασμένης μεταμόσχευσης αυτόλογου λίπους και ADSCs (cell assisted lipotransfer-CAL).Σκοπός:Η συγκεκριμένη μελέτη είναι μια in vivo μελέτη σε ζωικό πρότυπο της υποβοηθούμενης με ADSCs λιπομεταφοράς. Σκοπός της μελέτης είναι να αποδείξει με ποσοτικές μετρήσεις τη δυνατότητα των ADSCs να βελτιώνουν την ποιότητα και την μακροπρόθεσμη διατήρηση του μοσχεύματος λίπους κατά τη λιπομεταφορά, συγκρίνοντας την με την παραδοσιακή λιπομεταφορά.Μέθοδοι:Για τους σκοπούς της μελέτης, βλαστικά κύτταρα απομονώθηκαν από διαγονιδιακούς μύες C57BL / 6J-GFΡ που εκφράζουν την πράσινη φθορίζουσα πρωτεΐνη (Green Fluorescent Protein, GFP) με αποτέλεσμα τα ίδια τα βλαστικά κύτταρα να φθορίζουν, γεγονός που μας επέτρεψε την παρακόλουθηση τους απεικονιστικά. Τα GFP-θετικά βλαστικά κύτταρα αφού απομονώθηκαν από το λίπος αναμείχθηκαν με τεμαχισμένο λιπώδη ιστό που συλλέχθηκε από τις βουβωνικές χώρες των C57BL / 6JolaHsd μυών και στη συνέχεια συν-εμφυτεύτηκαν σε Hsd:Athymic Nude-Foxn1nu μύες. Σε όλους τους μύες η έγχυση του ADSC-εμπλουτισμένου μείγματος έγινε στη μία πλευρά της ράχης ενώ στην αντίθετη πλευρά της ράχης πραγματοποιήθηκε η έγχυση ελέγχου (control) με ίδια ποσότητα τεμαχισμένου λιπώδους ιστού (μη εμπλουτισμένου) από τις βουβωνικές χώρες των C57BL / 6JolaHsd μυών .Η επιβίωση των εμφυτευμένων GFP-θετικών βλαστικών κυττάρων παρακολουθήθηκε με in νίνο μοριακή απεικόνιση φθορισμού 56 ημερών. Για τη συγκριτική μελέτη του ποσοστού επιβίωσης το μοσχεύματος λίπους τα μοσχεύματα αφαιρέθηκαν χειρουργικά στις 7 και στις 56 ημέρες μετά τη μεταμόσχευση, ζυγίστηκαν και υποβλήθηκαν σε ιστολογική εξέταση και ανοσοϊστοχημικό έλεγχο για τους δείκτες CD34 και Ki67.Αποτελέσματα:Τα αποτελέσματα έδειξαν καλύτερη επιβίωση του ADSC-εμπλουτισμένου λίπους σε σύγκριση με το μη εμπλουτισμένο (63% του αρχικής μάζας έναντι 33% μεγαλύτερη σε σχέση με την παραδοσιακή λιπομεταφορά,p<0.05). Η παρουσία των φθοριζόντων ADSCs μέχρι και την 56η ημέρα παρακολούθησης επιβεβαιώθηκε με την in vivo απεικόνιση φθορισμού. Η νεο-αγγειακή πυκνότητα ήταν αυξημένη στα εμπλουτισμένα με ADSCs λιπομοσχεύματα με διαφορά στατιστικά σημαντική (p<0.05)Συμπεράσματα: Ο εμπλουτισμός των λιπο-μοσχευμάτων με ADSCs είναι μια αξιόπιστη και αποτελεσματική μέθοδος βελτιστοποίησης της τεχνικής μεταφοράς αυτόλογου λίπους. Τα ex-vivo καλλιεργημένα ADSCs συμβάλλουν στη νεο-αγγείωση και αναγέννηση του ισχαιμικού ισχαιμικού λιπομοσχεύματος .
Ιεραποστολή και θρησκευτική ελευθερία
Authors: Παπατόλιος Αχιλλέας
Published: September 2021

Η διάδοση του Χριστιανισμού στις εσχατιές της γης, με την ιεραποστολή, κατηγορήθηκε από τους ιθαγενείς αλλά και από μερίδες πολιτών ανά τον κόσμο ως καταστρατήγηση της θρησκευτικής ελευθερίας των λαών και ως καταπάτηση της θρησκευτικής συνείδησης. Μεταξύ άλλων η ιεραποστολή ταυτίστηκε με τον κακόπιστο προσηλυτισμό, πράγμα που επ’ ουδενί δε συνάδει με το πνεύμα της γνήσιας χριστιανικής διδασκαλίας, καθώς κανένας δεν έχει το δικαίωμα της επιβολής των θρησκευτικών του πιστεύω σε άλλους, διαχωρίζοντας τους ανθρώπους σε «πιστούς» και «άπιστους». Η προσβολή της προσωπικότητας του άλλου ή η προσπάθεια επιβολής των δικών μας θέσεων με πιεστικά μέσα είναι κατακριτέα και οφείλει να αποδοκιμαστεί απ΄ όλες τις θρησκευτικές ομολογίες. Η θρησκευτική ελευθερία είναι απόλυτη και απαραβίαστη, ενώ αποτελεί και την κορυφή όλων των υπόλοιπων ελευθεριών και έχει άμεση σχέση με όλες τις υπόλοιπες ελευθερίες και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Πρωταρχικό στοιχείο για την παγκοσμιότητα του ιεραποστολικού έργου είναι η αναγνώριση εκ μέρους των ιεραποστόλων της κατάστασης του θρησκευτικού και πολιτιστικού πλουραλισμού, της ύπαρξης διαφόρων μορφών διαφορετικότητας και της παρουσίας άλλων. Το δίλημμα της σύγχρονης ιεραποστολής διαμορφώνεται ως εξής: ανθρωπισμός ή ατομικισμός; Στο όνομα του ανθρωπισμού πρέπει να σημειωθεί αυθυπέρβαση του ατομικισμού. Η χριστιανική οικουμενικότητα δεν σημαίνει, κατ΄ ουδένα τρόπο, άρνηση της ιδιοπροσωπίας και της ιδιομορφίας κανενός ανθρώπου ή λαού. Η ιεραποστολή έρχεται να πραγματοποιήσει με την αγάπη της το άνοιγμα στα πρόσωπα των άλλων, και ειδικά των αδύναμων και των τσακισμένων. Στόχος της είναι η πνευματική και πολιτιστική ανάπτυξη, η ανάπτυξη συνθηκών που ευνοούν την πνευματική ανακαίνιση και ολοκλήρωση του ανθρώπου, που προωθούν την ελευθερία όχι σαν ευσεβή ιδεολογικό πόθο, αλλά σαν ολοκληρωμένο τρόπο ζωής. Το ανθρώπινο πρόσωπο, πιστό στην εικόνα του Τριαδικού Θεού ωθείται σε μια αλληλοπεριχωρητική κατεύθυνση, σε ένα «άνοιγμα υποδοχής, για μια θετική και χωρίς όρους αναγνώριση του άλλου». Κατ΄ αυτόν τον τρόπο η χριστιανική ιεραποστολή αποτελεί μια ταπεινή προσφορά μαθητείας, διαλόγου, πρόσληψης και μεταμόρφωσης των διαφορετικών θρησκειών ή και αθεϊσμών της εποχής μας. Κλείνοντας, η χριστιανική μαρτυρία αποτελεί νόμιμη ενάσκηση ατομικού και συλλογικού δικαιώματος στη διάδοση του Ευαγγελίου, ενώ ο αθέμιτος προσηλυτισμός αποτελεί διαστροφή ή παραμόρφωση του γνήσιου ευαγγελισμού και ευθεία παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας του ανθρώπου, η οποία καταδικάζεται ρητά από την παγκόσμια δικαιοταξία.
Studies with missing values in network meta-analysis
Authors: Σπινέλη Λουκία
Published: September 2021

Σύμφωνα με τις συστηματικές ανασκοπήσεις στην ψυχιατρική, τοποσοστό ελλιπουσών τιμών είναι ιδιαίτερα υψηλό στις μελέτες αυτούτου πεδίου. Παρά το υψηλό ποσοστό ελλιπουσών τιμών, η αναφοράστην έκταση των ελλιπουσών τιμών αποτελέσματος, οι αναλυτικέςστρατηγικές αντιμετώπισης αυτών και η αναγνώριση των συνεπειώντων ελλιπουσών τιμών αποτελέσματος στα ευρήματα της μελέτης είναιιδιαίτερα ανεπαρκή. 190 συστηματικές ανασκοπήσεις στο πεδίο τηςψυχικής υγείας δημοσιευμένες στην βάση δεδομένων της Cochraneμετά το 1/1/2009 σε τρεις ομάδες ανασκόπησης συλλέχθηκαν με σκοπόνα παρέχουν εμπειρική ένδειξη για την αντιμετώπιση των ελλιπουσώντιμών αποτελέσματος. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης έδειξανότι η περιγραφή του μεγέθους και της έκτασης των ελλιπουσών τιμών αποτελέσματος και η συμπερίληψη των συνεπειών αυτών στα ευρήματατων συστηματικών ανασκοπήσεων είναι ιδιαίτερα ανεπαρκής.Η ελαχιστοποίηση της εμφάνισης των ελλιπουσών τιμώναποτελέσματος είναι επίσης ένα σημαντικό θέμα. Για την πρόληψη όσοτο δυνατόν περισσότερων ελλιπουσών τιμών αποτελέσματος, είναισημαντική η εξερεύνηση και η κατανόηση των λόγων που οι ασθενείςεγκαταλείπουν νωρίς τις μελέτες. Επομένως, η παρούσα μελέτηξεκίνησε τον εντοπισμό των χαρακτηριστικών μελετών που έχουναντίκτυπο στην πρόωρη εγκατάλειψη των αντιψυχωτικών μελετών γιατη σχιζοφρένεια. Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης αποκάλυψαν ότιυψηλά ποσοστά των ελλιπουσών τιμών αποτελέσματος στιςαντιψυχωτικές μελέτες μπορεί να σχετίζονται με διάφοραχαρακτηριστικά μελετών και κυρίως με την χρήση εικονικής θεραπείαςως θεραπεία ελέγχου και το μέγεθος της μελέτης.Ένα μοντέλο απλής μετα-ανάλυσης έχει προταθεί με σκοπό ναποσοτικοποιήσει την αβεβαιότητα στις αντικαταστάσεις των ελλιπουσώντιμών αποτελέσματος εισάγοντας στο μοντέλο μία άγνωστη παράμετροπου αφορά δίτιμα δεδομένα και ονομάζεται ‘αναλογία πιθανοτήτωνελλιπουσών τιμών αποτελέσματος με πληροφορία’ (informativemissingness odds ratio, IMOR). Αυτή η παράμετρος περιγράφει τηνσχέση μεταξύ του άγνωστου αποτελέσματος στους ελλιπόντες συμμετέχοντες και του γνωστού αποτελέσματος στουςπαρατηρούμενους συμμετέχοντες. Η παρούσα μελέτη επέκτεινε την ιδέαγια την IMOR παράμετρο στο δίκτυο μετα-ανάλυσης. Ένα σετδεδομένων για αντιμανιακές θεραπείες και ένα σετ δεδομένων γιααντικαταθλιπτικές θεραπείες χρησιμοποιήθηκαν. Στις αρχικές μετα-αναλύσεις, οι ελλιπόντες συμμετέχοντες θεωρήθηκαν ότι απέτυχαν νααποκριθούν στη θεραπεία τους. Η υπόθεση αυτή αξιολογήθηκεεφαρμόζοντας διάφορα IMOR μοντέλα που αντανακλούν διαφορετικήυπόθεση για τα ελλιπόντα δεδομένα αποτελέσματος. Στα δύο σετδεδομένων, η σχετική αποτελεσματικότητα των θεραπειών επηρεάστηκεμόνο από την χειρότερη και την καλύτερη υπόθεση για τα ελλιπόνταδεδομένα αποτελέσματος. Επιπλέον, η ετερογένεια αυξήθηκε και σταδύο σετ δεδομένων σε αυτές τις δύο ακραίες υποθέσεις. Συνολικά,υπήρχαν μικρές διαφορές στην ιεράρχιση των αντιμανιακών και τωναντικαταθλιπτικών θεραπειών. Η τελική κατανομή των IMORπαραμέτρων ήταν πολύ όμοια με την αρχική κατανομή αυτών και αυτόδείχνει ότι υπήρχε πολύ λίγη πληροφορία για το πραγματικόαποτέλεσμα των ελλιπόντων συμμετέχοντων.
Ανάπτυξη νανοδομημένων υλικών με βάση τον άνθρακα για εφαρμογές αποθήκευσης υδρογόνου
Authors: Γιασαφάκη Δήμητρα
Published: September 2021

Σκοπός της συγκεκριμένης διδακτορικής διατριβής, ήταν η σύνθεση, ο συστηματικός χαρακτηρισμός και η αποτίμηση της ροφητικής ικανότητας σε υδρογόνο σειράς νανοπορωδών υλικών άνθρακα, κατάλληλα τροποποιημένων ώστε να φέρουν στην επιφάνειά τους δραστικές οξυγονούχες ομάδες και νανοσωματίδια μετάλλου, προκειμένου να μελετηθεί ο μηχανισμός υπερχείλισης και να διερευνηθούν οι παράμετροι που επιδρούν στη διεργασία της ρόφησης υδρογόνου. Πιο συγκεκριμένα αναπτύχθηκαν ή/και χρησιμοποιήθηκαν νανοδομημένοι άνθρακες (μικροπορώδεις, οργανωμένοι μεσοπορώδεις, αερογέλες, αφροί) με διαφορετικά πορώδη χαρακτηριστικά, ενώ απαιτήθηκε και η ανάπτυξη πυριτικών εκμαγείων (π.χ. τύπου SBA-15), για την παραγωγή οργανωμένων ανθράκων. Ακολούθησε τροποποίηση της επιφάνειας των ανθράκων μέσω υγρής οξείδωσης με χρήση διάφορων οξειδωτικών μέσων (H2O2, HNO3) και συνθηκών οξείδωσης (συγκέντρωση, χρόνος, θερμοκρασία) ή μέσω θερμικής κατεργασίας, ενώ έλαβε χώρα και ο εμπλουτισμός αυτών των υλικών με μεταλλικά νανοσωματίδια (Pd, Pd/Hg). Η δομή, μορφολογία και χημική σύσταση όλων των υλικών χαρακτηρίσθηκε συστηματικά (μέσω IR, ρόφησης/εκρόφησης N2 σε 77 Κ, XRPD, TGA, SEM, TEM) και μελετήθηκε η επίδραση κάθε παρέμβασης στα δομικά/μορφολογικά χαρακτηριστικά τους. Ακολούθησε αξιολόγηση της αποθηκευτικής ικανότητας των νέων υλικών σε υδρογόνο μέσω ογκομετρικών και σταθμικών μεθόδων ρόφησης αερίων σε διάφορες πιέσεις και θερμοκρασίες, μελέτη της επίδρασης κάθε παρέμβασης στη ρόφηση/εκρόφηση υδρογόνου, καθώς και μελέτη του φαινομένου spillover. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της διατριβής, τα οποία θα πρέπει να σημειωθεί ότι συμπίπτουν με τα συμπεράσματα αντίστοιχης ερευνητικής προσπάθειας διεθνούς εμβέλειας η οποία ολοκληρώθηκε μόλις πρόσφατα, το φαινόμενο υπερχείλισης φαίνεται να λαμβάνει όντως χώρα σε σύνθετα συστήματα μετάλλου-άνθρακα οδηγώντας σε αύξηση της ροφητικής τους ικανότητας, μέσω ασθενούς χημειορρόφησης. Ωστόσο η συνολική ροφημένη ποσότητα σε υδρογόνο παραμένει χαμηλή για πρακτικές εφαρμογές. Από την άλλη πλευρά το φαινόμενο spillover, δεν φαίνεται να συνδέεται με την ειδική επιφάνεια και τον όγκο των πόρων των ανθράκων, ενώ δεν φαίνεται να επηρεάζεται σε σημαντικό βαθμό κι από την παρουσία δραστικών οξυγονούχων ομάδων της επιφάνειας.