bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Εκτίμηση παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου σε παιδιά και εφήβους με δυσλιπιδαιμία
Authors: Κλινάκη Ελένη
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η παιδική ηλικία αποτελεί την αφετηρία για τους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που οδηγούν σε καρδιαγγειακά συμβάματα αργότερα στην ενήλικο ζωή. Η εγκατάσταση αθηρωσκληρωτικών βλαβών θεωρείται μία χρόνια εξελικτική διαδικασία η οποία επάγεται κυρίως από τη φλεγμονή και την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία των αγγείων. Η ασύμμετρη διμεθυλαργινίνη (asymmetric dimethylarginine, ADMA) και η συνδεδεμένη με τις λιποπρωτεΐνες φωσφολιπάση Α2 (lipoprotein associated phospholipase A2, Lp-PLA2) αναγνωρίζονται ως δείκτες πρώιμης αθηρωσκλήρυνσης καθώς και πρόγνωσης των όψιμων επιπλοκών στην ενήλικο ζωή.Σκοπός: Η τεκμηρίωση συσχέτισης μεταξύ των μορίων ADMA, Lp-PLA2 και παραδοσιακών βιοχημικών δεικτών καρδιαγγειακού κινδύνου σε παιδιά και εφήβους με δυσλιπιδαιμία ή σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1.Υλικό και μέθοδοι: Τον πληθυσμό της μελέτης αποτέλεσαν 123 παιδιά και έφηβοι, 68 αγόρια / 55 κορίτσια, με διάμεση ηλικία 9,9 έτη, 73 παιδιά με δυσλιπιδαιμία (επίπεδα LDL-C ≥  130 mg/dl), 19 παιδιά με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 και 31 υγιή παιδιά. Ο εργαστηριακός έλεγχος ελήφθη μετά από ολονύκτια νηστεία και προσδιορίστηκαν τα λιπίδια, οι λιποπρωτεϊνες, η hsCRP, η γλυκόζη, η HbA1c καθώς επίσης τα επίπεδα των ADMA και Lp-PLA2 (ELISA, enzyme-linked immunosorbent assay). Τα επίπεδα της LDL-C προσδιορίστηκαν με άμεση μέτρηση. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση της εφαρμογής STATA (Windows v8.5) και η στατιστική σημαντικότητα ορίστηκε στο 5%.Αποτελέσματα: Τα παιδιά με δυσλιπιδαιμία είχαν υψηλότερα επίπεδα ADMA και Lp-PLA2. Τα επίπεδα της ADMA είχαν σηματική θετική συσχέτιση με τα επίπεδα ολικής, LDL και non-HDL χοληστερόλης, καθώς και TGs. Στα παιδιά με δυσλιπιδαιμία, ακόμα και μικρές αλλαγές των συγκεντρώσεων ADMA ακολουθούνται από διαφοροποιήσεις στα επίπεδα των λιποπρωτεϊνών. Όσον αφορά τα επίπεδα Lp-PLA2 παρατηρήθηκε ισχυρή θετική συσχέτιση με τα επίπεδα hsCRP και θετική συσχέτιση οριακής στατιστικής σημαντικότητας με τα επίπεδα LDL-C και non-HDL-C. Επίσης σημαντική συσχέτιση παρατηρήθηκε μεταξύ των επιπέδων ADMA και Lp-PLA2. Στην ομάδα των παιδιών με σακχαρώδη διαβήτη παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων ADMA και της ηλικίας και οριακά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων LpPLA2 και των TGs. Συμπεράσματα: Από τη μελέτη υποστηρίζεται ότι στα παιδιά με δυσλιπιδαιμία οι ADMA και LpPLA2 έχουν θετική συσχέτιση τόσο μεταξύ τους όσο και με βιοχημικούς δείκτες που συνδέονται με το μακροχρόνιο κίνδυνο αθηρωμάτωσης. Η συναξιολόγηση των συγκεκριμένων βιοδεικτών πιθανόν να μπορεί να συμβάλει στην πρόγνωση του καρδιαγγειακού κινδύνου και αντίστοιχα στις στρατηγικές διαχείρισης στον παιδιατρικό πληθυσμό.
Σύνθεση και μελέτη βιοδραστικών μορίων και συζευγμάτων τους με κυκλοδεξτρίνες
Authors: Κορδοπάτη Γκόλφω
Published: September 2021

Οι κυκλοδεξτρίνες είναι μια οικογένεια κυκλικών ολιγοσακχαριτών. Στην εσωτερική τους κοιλότητα είναι δυνατός ο εγκλωβισμός υδρόφοβων μορίων ή τμημάτων τους. Ο εγκλωβισμός βιοδραστικών μορίων σε πολλές περιπτώσεις, βελτιώνει τις ιδιότητες των μορίων αυτών και η διαδικασία αυτή έχει οδηγήσει στη δημιουργία και διάθεση πάνω από 20 σκευασμάτων. Το σκεύασμα του βιοδραστικού μορίου - κυκλοδεξτρίνης μπορεί να δημιουργηθεί είτε ως μίγμα/σύμπλοκο των δύο τμημάτων είτε ως σύζευγμα. Η χρήση συμπλόκων, αν και απλούστερη παρασκευαστικά δεν διασφαλίζει σταθερή αναλογία των δύο τμημάτων στον οργανισμό αφού ο εγκλωβισμός είναι αντιστρεπτός. Στη παρούσα διατριβή, παρουσιάζεται η σύνθεση και μελέτη συνολικά εννέα διαφορετικών συζεύγματων τροποποιημένων κυκλοδεξτρινών με βιοδραστικά μόρια. Οι τροποποιημένες κυκλοδεξτρίνες περιλαμβάνουν μεταβολές στη πολικότητα αυτών (υπερμεθυλιωμένες ή απλές), στο τμήμα σύνδεσης (μικρό και μεγάλο άνοιγμα) και τέλος στην ομάδα επέκτασης (spacer) η οποία συνδέει τα δύο τμήματα. Τα τρία βιοδραστικά μόρια τα οποία επιλέχθηκαν διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε διάφορες βιολογικές λειτουργίες. Συγκεκριμένα, το πεπτιδικό ανάλογο του Leuprolide σχετίζεται με τον ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο, το πεπτιδικό ανάλογο του PLP139-154 σχετίζεται με τη Σκλήρυνση κατά Πλάκας και τέλος το Captopril σχετίζεται με την υπέρταση. Τα δύο πεπτιδικά μόρια φέρουν αμινοξέα όπως η τρυπτοφάνη, η τυροσίνη και η φαινυλαλανίνη τα οποία αποτελούν πιθανά σημεία δέσμευσης των κυκλοδεξτρινών. Όλα τα συζεύγματα μελετήθηκαν με 1D και 2D NMR φασματοσκοπία. Από τη μελέτη αυτή προέκυψαν σημαντικά ευρήματα σχετικά με την ικανότητα εγκλωβισμού διαφορετικά τροποποιημένων κυκλοδεξτρινών σε συζεύγματα, αναλόγως της θέσης τροποποίησης ή την υπερμεθυλίωση, την εκλεκτικότητα σύμπλεξης συγκεκριμένων αμινοξέων, τη διαμόρφωση και το προσανατολισμό του εγκλωβισμένου τμήματος ως προς τη κυκλοδεξτρίνη και το ρόλο της ομάδας επέκτασης (spacer). Πειράματα με μίγματα έδειξαν ότι η αλληλεπίδραση είναι ενδομοριακή και όχι διαμοριακή.
The politics of citizenship in Greece
Authors: Γαβριήλ Αφροδίτη
Published: September 2021

Η διατριβή διαπραγματεύεται τη φιλελεύθερη αλλαγή στην πολιτική ιθαγένειας. Στόχος είναι να εντοπιστούν οι παράγοντες που ωθούν την αλλαγή πολιτικής και να εξεταστεί η επίδραση των Ευρωπαϊκών μηχανισμών διάχυσης πολιτικής στις εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό των κρατών. Κύρια υπόθεση είναι ότι η επιστημονική γνώση που παράγεται σε Ευρωπαϊκά ερευνητικά δίκτυα μπορεί να επηρεάσει τις πολιτικές αποφάσεις σχετικά με την έκβαση των εθνικών πολιτικών ενθαρρύνοντας την κριτική θεωρητική εξέλιξη της έρευνας για τη μετανάστευση και την τεκμηριωμένη χάραξη πολιτικής. Για την επεξήγηση της διαδικασίας αλληλεπίδρασης μεταξύ διακρατικών και εθνικών ιδεών αναλύεται η μεταρρύθμιση του ελληνικού δικαίου ιθαγένειας. Δυο εναλλακτικές, αλλά όχι αμοιβαία αποκλειόμενες, υποθέσεις εργασίας ερευνώνται με τη μέθοδο της διερεύνησης διαδικασίας (process tracing). Η πρώτη υπόθεση αποδίδει αιτιότητα στις αλλαγές στην παραγωγή γνώσης και στη σχέση μεταξύ έρευνας και διαμόρφωσης πολιτικής. Η επιστράτευση της γνώσης και εμπειρογνωμοσύνης από την ΕΕ αναμένεται να λειτουργήσει εργαλειακά, με την τεκμηρίωση να χρησιμοποιείται ως βασική πηγή στη χάραξη πολιτικής. Η δεύτερη υπόθεση εργασίας αποδίδει αιτιώδη συνάφεια στην αλλαγή διακυβέρνησης και τον ιδεολογικό προσανατολισμό του κυβερνώντος κόμματος. Προσδίδει ένα συμβολικό ρόλο στους ήπιους μηχανισμούς πλαισίωσης της ΕΕ, οι οποίοι χρησιμοποιούνται για να νομιμοποιήσουν προκαθορισμένες πολιτικές επιλογές και εκλογικά επικερδείς πολιτικούς στόχους. Σύμφωνα με την ανάλυση της ελληνικής περίπτωσης, η κινητήρια δύναμη της αλλαγής πολιτικής προς την συμπερίληψη των μεταναστών αποδίδεται σε κρατικούς προβληματισμούς και τον πολιτικό ανταγωνισμό παρά στην Ευρωπαϊκή δυναμική. Ωστόσο, οι Ευρωπαϊκοί μηχανισμοί ήπιας πλαισίωσης διαδραμάτισαν κρίσιμο ρόλο στην διαδικασία θεσμικής αλλαγής. Νέα δεδομένα και νέα θεωρητικά μοντέλα που διαδόθηκαν σε Ευρωπαϊκά ερευνητικά δίκτυα χρησιμοποιήθηκαν εργαλειακά αλλά και συμβολικά, ενδυναμώνοντας τους εθνικούς εμπειρογνώμονες να θέσουν την ιθαγένεια στην πολιτική ατζέντα, να μεσολαβήσουν στην πολιτική σύγκρουση επηρεάζοντας την επικρατούσα αντίληψη σχετικά με τα προβλήματα και τις ενδεχόμενες λύσεις, να δεσμεύσουν τους αρμόδιους για τη χάραξη πολιτικής στη διαδικασία πολιτικής εκμάθησης, και τελικά να συμβάλουν στην επίτευξη πολιτικής συναίνεσης για την πολιτειακή προσέγγιση της ενσωμάτωσης μεταναστών.
Η συνεισφορά της μεθόδου SPECT/CT στην ανάδειξη δευτεροπαθών εντοπίσεων στα οστά ασθενών με καρκίνο του μαστού
Authors: Μαυριοπούλου Ελένη
Published: September 2021

Σκοπός: Η τομογραφία εκπομπής μονήρους φωτονίου σε συνδυασμό με αξονική τομογραφία (SPECT/CT) συνιστάται σαν συμπληρωματική μέθοδος σε περιπτώσεις ολόσωμου στατικού σπινθηρογραφήματος οστών με ασαφή ή ύποπτα ευρήματα προκειμένου να διενεργηθεί περαιτέρω διερεύνηση αυτών των ευρημάτων. Στην παρούσα μελέτη ερευνήθηκε η πρόσθετη αξία της διενέργειας σχεδον ολόσωμης τομογραφικής SPECT/CT απεικόνισης 2 πεδίων σε ασθενείς με καρκίνο του μαστου σαν εξέταση ρουτίνας μαζί με το στατικό σπινθηρογραφήμα ανεξαρτήτως των ευρημάτων.Υλικά και μέθοδοι: Σε αυτήν την προοπτική μελέτη στρατολογήθηκαν 257 ασθενείς με καρκίνο του μαστού, οι οποιοι υποβλήθηκαν σε ολοσωμο σπινθηρογράφημα οστών και ακολούθως σε τομογραφική SPECT/CT απεικόνιση 2 πεδίων. Η στατική και η τομογραφική μελέτη ερμηνεύθηκαν ξεχωριστά. Ενδεχόμενα ασαφή ευρήματα αποσαφηνίστηκαν μετά την διενέργεία πρόσθετων απεικονιστικών εξετάσεων καθώς και παρακολούθησης των ασθενών για διάστημα 30±24 μήνες.Αποτελέσματα: Οστικές μεταστάσεις επιβεβαιώθηκαν σε 65 ασθενείς (25,3%). Η ευαισθησία, η ειδικότητα, η ακρίβεια και η θετική και αρνητική προγνωστική αξία στην ανάλυση σε επίπεδο ασθενών ήταν 63,1%, 81,3%, 76,7%, 53,2% and 86,7% για το στατικό σπινθηρογράφημα και 96,9%, 87,5%, 89,9%, 72,4% and 98,8% για το SPET/CT αντίστοιχα. Εξαιρουμένης της ειδικότητας, οι διαφορές ήταν στατιστικά σημαντικές ανάμεσα στις μεθόδους. Αντίστοιχα οι τιμές για την ευαισθησία στην ανάλυση σε επίπεδο βλαβών ήταν 47,6% και 98,9% (P<0.001). Από το σύνολο των αληθώς θετικών βλαβών 11% ήταν ορατές μόνο στις εικόνες αξονικής τομογραφίας χαμηλής ευκρίνειας, ενώ 7% παρατηρήθηκαν μόνο στο SPECT. Η τομογραφική μελέτη έδειξε υψηλότερη ειδικότητα στην ανίχνευση οστικών μεταστάσεων στην σπονδυλική στήλη σε σχέση με το στατικό σπινθηρογράφημα (94.8% vs. 88.7%, P=0.04). Η ερμηνεία της SPECT/CT μελέτης άλλαξε την αρχική εκτίμηση του ολόσωμου σπινθηρογραφήματος σε 74 ασθενείς (28,8%). Από αυτούς, 32 με αρχικά ύποπτο σπινθηρογράφημα μετατράπηκαν σε ελεύθεροι νόσου μετά την ερμηνεία της SPECT/CT απεικόνισης ενώ 42 με αρχικά ασήμαντο σπινθηρογράφημα μετατράπηκαν σε ύποπτο ή θετικό για δευτεροπαθείς. Σε αυτές τις περιπτώσεις επιβεβαιώθηκε μεταστατική νόσος στα οστά σε 23 ασθενείς με ύποπτη SPECT/CT μελέτη και σε 1 ασθενή με αρνητική τομογραφική απεικόνιση. Επιπλέον, τα αποτελέσματα του SPECT/CT άλλαξαν το θεραπευτικό πλάνο σε 23 ασθενείς (8,9%).Συμπέρασμα: Η ολόσωμη τομογραφική απεικόνιση φαίνεται να υπερέχει του στατικού σπινθηρογραφήματος οστών όσον αφορά την ευαισθησία, την ακρίβεια και τη θετική και αρνητική προγνωστική αξία και έχει την δυνατότητα να επηρεάσει το θεραπευτικό πλάνο του ασθενούς. Καταλήγοντας, η χρήση του συστήνεται σαν διαδικασία ρουτίνας για ανίχνευση οστικών μεταστάσεων σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού, ακόμα και σε περιπτώσεις όπου το στατικό σπινθηρογράφημα είναι αρνητικό.
Προσομοίωση μεγάλων δινών της αλληλεπίδρασης παλλόμενης ροής, στερεομεταφοράς και μορφοδυναμικής υπεράνω αμμώδους πυθμένα με πτυχώσεις
Authors: Λευθεριώτης Γεώργιος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή, διερευνάται αριθμητικά η μεταφοράς ιζήματος κλίνης και σε αιώρηση σε συνθήκες παλλόμενης ροής υπεράνω πυθμένα με πτυχώσεις στροβίλου. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη δημιουργία ενός μορφοδυναμικού μοντέλου για την μορφολογική εξέλιξη του αμμώδους πυθμένα. Οι προσομοιώσεις βασίζονται στην αριθμητική επίλυση των εξισώσεων Navier-Stokes ασυμπίεστης ροής. Για τη μεταφορά του ιζήματος σε αιώρηση, επιλύεται η εξίσωση μεταγωγής-διάχυσης της συγκέντρωσης του ιζήματος, ενώ για τη μεταφορά ιζήματος κλίνης γίνεται χρήση ημι-εμπειρικής εξίσωσης. Η μορφολογική εξέλιξη του πυθμένα λαμβάνεται από την αριθμητική επίλυση της εξίσωσης της διατήρησης της μάζας του ιζήματος. Για την χρονική διακριτοποίηση γίνεται χρήση ενός σχήματος κλασματικού χρονοβήματος, ενώ για τη χωρική διακριτοποίηση χρησιμοποιούνται πεπερασμένες διαφορές σε έκκεντρο Καρτεσιανό πλέγμα. Η προσομοίωση της τύρβης γίνεται με τη μεθόδου προσομοίωσης μεγάλων δινών. Η εφαρμογή των οριακών συνθηκών του ρευστού και του ιζήματος στην επιφάνεια του πυθμένα γίνεται με τη μέθοδο Εμβαπτισμένου Ορίου. Η επαλήθευση του αριθμητικού μοντέλου επετεύχθη μετά από σύγκριση των αριθμητικών αποτελεσμάτων με αριθμητικά και πειραματικά αποτελέσματα. Εννέα περιπτώσεις παλλόμενης ροής υπεράνω σταθερού πυθμένα με πτυχώσεις προσομοιώθηκαν για διαφορετικές τιμές της παραμέτρου κινητικότητας ψ και του λόγου ao/Dg, όπου ao είναι το ημι-εύρος ταλάντωσης της παλλόμενης ροής. Το καθαρό φορτίο κλίνης είχε πάντα κατεύθυνση προς την κατεύθυνση του κύματος. Το μέγεθός του μειώνεται όταν αυξάνεται ο λόγος ao/Dg, ενώ η επίδραση του ψ στο καθαρό φορτίο κλίνης είναι πιο ισχυρή για ψ < 50 παρά για ψ > 50. Σε ότι αφορά τη μεταφορά ιζήματος σε αιώρηση, το καθαρό φορτίο είχε πάντα κατεύθυνση αντίθετη της κατεύθυνσης του κύματος, και το μέγεθός του αυξάνεται με την αύξηση του ψ και του ao/Dg. Η σχετική συμβολή του φορτίου κλίνης σε σύγκριση με το φορτίο σε αιώρηση στο ολικό φορτίο ιζήματος βρέθηκε ότι εξαρτάται και από το ψ αλλά και από το ao/Dg. Η μετάβαση από την κυριαρχία του ιζήματος κλίνης στην κυριαρχία του ιζήματος σε αιώρηση ποσοτικοποιήθηκε με μία μόνο παράμετρο βάσει της ταχύτητας καθίζησης των κόκκων της άμμου. Σε ότι αφορά τη μορφολογική εξέλιξη των πτυχώσεων, εξετάστηκε η ανάπτυξη πτυχώσεων από αρχικά επίπεδο πυθμένα, μέχρι την επίτευξη προφίλ ισορροπίας, μετά από προσαρμογή σε συνθήκες παλλόμενης ροής με βάση την τιμή του ψ. Κάτω από τις ίδιες υδροδυναμικές συνθήκες, ο πυθμένας τείνει να φτάσει στην ίδια κατάσταση ισορροπίας, ανεξάρτητα από την αρχική του μορφή. Επίσης παρατηρήθηκε αναπροσανατολισμός των πτυχώσεων όταν η ροή είναι λοξή ως προς την κορυφογραμμή των πτυχώσεων. Τέλος, παρατηρήθηκε ότι οι πτυχώσεις προσαρμόζονται σε διαφορετικές συνθήκες ροής και ιζήματος. Έτσι, το μήκος και το ύψος των πτυχώσεων μειώνονται όσο αυξάνεται η τιμή της παραμέτρου κινητικότητας. Αντιθέτως, τα μεγέθη αυτά αυξάνονται όσο η παράμετρος κινητικότητας μειώνεται.
Η διαμεσολάβηση αστικών και εμπορικών διαφορών στις έννομες τάξεις των Η.Π.Α, Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ελλάδος, Αγγλίας, Γαλλίας, Ιταλίας, και Γερμανίας
Authors: Κωνσταντινάκος Νικόλαος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή έχει ως αντικείμενο τη διαμεσολάβηση αστικών και εμπορικών διαφορών. Σκοπός της είναι η παρουσίαση του θεσμού της διαμεσολάβησης, αρχικώς, στην έννομη τάξη των Η.Π.Α («κοιτίδα» της διαμεσολάβησης) και εν συνεχεία με «ε φ α λ τ ή ρ ι ο» τις κοινοτικές πρωτοβουλίες - με προεξέχουσα την Οδηγία 2008/52/Ε.Κ - στην ελληνική, αγγλική, γαλλική, ιταλική και γερμανική έννομη τάξη. Απώτερος στόχος είναι η αξιοποίηση των προβληματισμών που θα γεννηθούν για ένα ακόμη καλύτερο σύστημα διαμεσολάβησης. Για τη διευκόλυνση του αναγνώστη ο τρόπος παρουσίασης σε κάθε έννομη τάξη είναι παρεμφερής. Για κάθε έννομη τάξη αφιερώνεται ξεχωριστό «ΜΕΡΟΣ». Η διατριβή ολοκληρώνεται με κάποιες συγκριτικές και συμπερασματικές παρατηρήσεις σε βασικά (κατά την άποψη του γράφοντος) ζητήματα.
Αξιολόγηση και διαχείριση συνολικής κατάστασης υγείας τραυματιών από ατυχήματα στην κοινότητα
Authors: Μαγγίτα Ανδριάνα
Published: September 2021

Εισαγωγή: Μία από τις σημαντικότερες αιτίες απώλειας ζωής, τραυματισμών και πρόκλησης υλικών ζημιών θεωρούνται τα τροχαία ατυχήματα. Τα τροχαία ατυχήματα αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα στην εποχή μας και για τον λόγο αυτό έχουν προσελκύσει έντονο επιστημονικό ενδιαφέρον για τις αιτίες πρόκλησης, αλλά και για τις επιπτώσεις τους σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο. Σκοπός: Η αξιολόγηση της συνολικής κατάστασης υγείας (σωματικής και ψυχολογικής) τραυματιών από τροχαία ατυχήματα στην Ελλάδα.Υλικό και Μέθοδος: Επρόκειτο για προοπτική μελέτη παρατήρησης, με σύγκριση αποτελεσμάτων 3 και 6 μήνες μετά τις αρχικές μετρήσεις (χρόνος 0).Στη μελέτη συμμετείχαν474 άτομα, τα οποία προσήλθαν στο τμήμα επειγόντων περιστατικών (ΤΕΠ) τριών γενικών νοσοκομείων της Αττικής μετά από τροχαίο ατύχημα, από το Νοέμβριο του 2016 έως τον Μάρτιο του 2018.Για την εκτίμηση της κατάθλιψης χρησιμοποιήθηκε η Ελληνική έκδοση της κλίμακας «Beck Depression Inventory-ΙΙ» (BDI-II) και για την εκτίμηση της ποιότητας ζωής (ΠΖ) το ερωτηματολόγιο «ADDQoL». Η Στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του προγράμματος SPSS 22.0 και το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο p<0,05.Αποτελέσματα: Η πλειοψηφία των ασθενών της μελέτης ήταν γυναίκες (57,6%), ενώ 30% των συμμετεχόντων ήταν ηλικίας 18-28 ετών. Αμέσως μετά το τροχαίο ατύχημα,οι περισσότεροι ασθενείς (67,1%) δεν εμφάνισαν κατάθλιψη, ενώ 3 και 6 μήνες μετά το ατύχημα, τα επίπεδα κατάθλιψηςήταν υψηλότερα. Η μέση τιμή της βαθμολογίας στο BDI-II ήταν μεγαλύτερη στους 3 και 6 μήνες μετά το ατύχημα (14,51 και 13,82, αντίστοιχα) έναντι 11,93 στο χρόνο 0 (p<0,002 και p=0,005, αντίστοιχα). Αντιθέτως, η ΠΖ των ασθενών παρουσίασε βελτίωση με την πάροδο του χρόνου (3 και 6 μήνες). Συγκεκριμένα, για τη γενική ΠΖ και για την αστάθμιτη ΠΖ αν δεν υπήρχε το ατύχημα, η μέση τιμή του ADDQoL παρουσίασε μείωση με την πάροδο του χρόνου (p<0,05 σε όλες τις περιπτώσεις. Αντίστοιχη μείωση παρατηρήθηκε και για την σταθμισμένη ΠΖ αν δεν υπήρχε το ατύχημα, χωρίς όμως στατιστικά σημαντικές διαφορές .Επίσης, το φύλο, η ηλικία, η οικογενειακή, επαγγελματική και οικονομική κατάσταση των ασθενών σχετίζονταν με τα επίπεδα κατάθλιψης και την ΠΖ σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (p<0,05).Συμπεράσματα: Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, οι περισσότεροι τραυματίες μετά από τροχαίο ατύχημα δεν εμφάνισαν κατάθλιψη, ενώ 3 και 6 μήνες μετά το ατύχημα, τα επίπεδα κατάθλιψης ήταν σαφώς υψηλότερα, δείχνοντας επιβάρυνση της ψυχοσυναισθηματικής τους κατάστασης με την πάροδο του χρόνου. Αντίθετα, η ΠΖ των τραυματιών είχε σημαντική βελτίωση με την πάροδο του χρόνου, ως αποτέλεσμα προσαρμογής των ατόμων στις συνέπειες του ατυχήματος.
Molecular basis of inhibition and resistance of the influenza M2 ion channel by aminoadamantane drugs and discovery of nomel resistance - breaking inhibitors targeting the mutant M2 proton channel
Authors: Τζιτζογλάκη Χριστίνα
Published: September 2021

Η αμανταδίνη (Amt ) και η ριμανταδίνη (Rim) είναι αναστολείς της μεταφοράς πρωτονίων διαμέσου του ιοντικού διαύλου της πρωτεΐνης Μ2 του ιού influenza A, και αποτέλεσαν εγκεκριμένα μέσα πρόληψης και θεραπείας έναντι των ιών της γρίπης Α άγριου τύπου (WT). Ωστόσο, από το 2005, η μετάλλαξη του αμινοξέος σερίνη σε ασπαραγίνη στη θέση 31 (S31N) στην Μ2 πρωτεΐνη, δημιούργησε ένα στέλεχος ανθεκτικό στην Amt το οποίο έχει κυριαρχήσει παγκοσμίως, καταργώντας την κλινική χρησιμότητα της αμανταδίνης και πιθανότατα και άλλων προαναφερθέντων, στη διεθνή βιβλιογραφία, αναστολέων της Μ2. Επομένως, είναι απαραίτητη η ανάπτυξη νέων μορίων για την καταπολέμηση των ανθεκτικών στελεχών της γρίπης. H κύρια θέση πρόσδεσης της Amt (1) και της Rim (2) είναι η διαμεμβρανική περιοχή (transmembrane domain, TM) των αμινοξέων 22-46 του συμπλέγματος των τεσσάρων α-ελίκων της Μ2 που σχηματίζει τον δίαυλο μεταφοράς πρωτονίων. Σύμφωνα με δομές υψηλής διαχωριστικότητας που προέκυψαν από πειράματα κρυσταλλογραφίας ακτίνων-Χ και φασματοσκοπίας πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού στερεάς κατάστασης (solid state NMR, ssNMR) και δημοσιεύτηκαν μεταξύ 2008-2011 από τους ερευνητές και καθηγητές Tim Cross, William DeGrado και Mei Hong στα πιο έγκριτα περιοδικά όπως Nature, JACS κλπ, η Amt (1) και η Rim (2) δρουν φράσσοντας τον πόρο του διαύλου M2TM. Ο κλωβός του αδαμαντανίου των ενώσεων αυτών περικλείεται από τις τέσσερεις πλευρικές αλυσίδες των V27 και της A30 του τετραμερούς M2TM προκαλώντας τον στερεοχημικό αποκλεισμό της μεταφοράς πρωτονίων και αποτρέποντας την συνέχεια του κύκλου ζωής του ιού. Τα αποτελέσματα ssNMR έδειξαν επίσης ότι η ομάδα αμμωνίου αυτών των φαρμάκων έχει προσανατολισμό προς τα τέσσερα αμινοξέα της His37 δηλαδή προς το C-τελικό άκρο.9 Αυτός ο προσανατολισμός σταθεροποιείται μέσω ενός δικτύου δεσμών υδρογόνου μεταξύ προσδέτη και (α) μορίων νερού εντός του πόρου του ιοντικού διαύλου, που βρίσκονται μεταξύ ιμιδαζολίου της H37 και προσδέτη, και, ενδεχομένως, (β) με το καρβονύλιο της A30 σύμφωνα με πειραματικά αποτελέσματα και προσομοιώσεις μοριακής δυναμικής (MD).Δεδομένου ότι η M2TM αποτελεί το απλούστερο μοντέλο πρόσδεσης της Amt (1) και Rim (2) για την M2, οι προηγούμενες πειραματικές δομές υψηλής ανάλυσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για το σχεδιασμό και ανάπτυξη νέων αναστολέων που να συνδέονται αποτελεσματικότερα με τον πόρο Μ2ΤΜ, μέσω προσομοιώσεων μοριακής δυναμικής (MD) 19ή ακριβέστερα με υπολογισμούς ελεύθερης ενέργειας.
Θεσμοί και οργάνωση της Ιονίου Εκκλησίας
Authors: Ζαμπέλης Ιωάννης
Published: September 2021

Αντικείμενο της διατριβής είναι η θεσμική συγκρότηση της «Ιονίου Εκκλησίας», της αυτόνομης κατά τόπον Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία διαμορφώθηκε και λειτούργησε με ιδιαίτερη θεσμική οργάνωση την περίοδο της «Βρετανικής Προστασίας» των «Ηνωμένων Κρατών των Ιονίων Νήσων» και συγκεκριμένα από τη θέσπιση του Ιονίου Συντάγματος το 1817 μέχρι την ένωση της Ιονίου Εκκλησίας με εκείνη της Ελλάδος το 1866 με την έκδοση του σχετικού Πατριαρχικού και Συνοδικού Τόμου. Αναλύεται διεξοδικά το εκτεταμένο πλέγμα των πολιτειακής και εκκλησιαστικής προελεύσεως διατάξεων, που διείπαν τη θεσμική θέση και τη διοικητική οργάνωση της Ιονίου Εκκλησίας. Γίνεται κριτική προσέγγισή τους και αξιοποιούνται αρχειακές πηγές, δημοσιεύματα της εποχής και πλούσια βιβλιογραφία. Η διατριβή αποτελείται από την Εισαγωγή και τρία μέρη με τίτλους, το πρώτο μέρος «Πηγές», το δεύτερο «Θεσμική θέση» και το τρίτο «Διοικητική οργάνωση».
Η παράδοση της Σιούρ Κομά (Shiur Qomah)
Authors: Ακρίδας Αναστάσιος-Γραμμένος
Published: September 2021

Στην παράδοση της Σιούρ Κομά (שיעור קומה, ‘’μέτρηση του σώματος’’) ο μυστικός Ιουδαίος φέρεται να υπολογίζει τις δυσθεώρητες και υπερκόσμιες διαστάσεις του Σώματος του Θεού, ενώ παράλληλα να απαγγέλει και τα ιερά ονόματα που χαρακτηρίζουν κάθε μέλος του. Η ανωτέρω γνώση και πρακτική εφαρμογή της προέρχεται, βάσει των κειμένων της παράδοσης, από μυστικές διδαχές που έλαβε από εξέχοντες ραββίνους της τανναϊτικής περιόδου (α’– β’ αι. μ.Χ.), συγκεκριμένα από τον ρ. Ακίβα υιό Γιοσήφ, τον ρ. Ισμαήλ υιό Ελισά και τον ρ. Ναθάν. Σύμφωνα με τον Gershom Scholem, η παράδοση της Σιούρ Κομά ήταν η πιο εσωτερική πτυχή της μυστικής θεολογίας και πρακτικής που σχετιζόταν με τη Μερκαβά. Βαθιά θρησκευόμενος και αφιερωμένος, ο Ιουδαίος μυστικός μοιάζει να ψάχνει έντονα εντός του τρόπους για να ανταμώσει τον Θεό του, να τον αντικρίσει εκ του σύνεγγυς και ίσως -κατά κάποιον τρόπο- να ενωθεί μαζί του. Γνωρίζει ότι αυτό ήταν κάποτε εφικτό, καθώς ήταν ο Αδάμ εκείνος που πρώτος είχε το προνόμιο της άμεσης επαφής με τον Θεό δυνατότητα που, όμως, απώλεσε με την ανυπακοή και την έξοδό του από τον παράδεισο. Βεβαίως, στη συνέχεια ακολούθησαν και άλλοι, οι οποίοι για τον μυστικό αποτέλεσαν πρότυπο. Μέσα από αυτή τη θέαση, η αποκατάσταση της πνευματικής σχέσης με τον Θεό – που εν τέλει δεν είναι άλλη από την αποκατάσταση του ‘’κατ’ εικόνα’’ – και η ένωση μαζί του, με όποιον τρόπο και αν εννοείται αυτή, μπορεί πλέον να καταστεί δυνατή μέσω της Τορά, μέσα από τη μελέτη και την ορθή ερμηνεία της.
Μια νέα μεθοδολογία για συστήματα λήψης και υποστήριξης αποφάσεων για ιατρικές εφαρμογές
Authors: Αννίνου Αντιγόνη
Published: September 2021

Τα τελευταία χρόνια η αναμφισβήτητη προέλαση των νέων τεχνολογιών έχει αλλάξει τον παραδοσιακό τρόπο απεικόνισης της ανθρώπινης γνώσης και έχει δώσει τεράστια ώθηση σε ένα ευρύ φάσμα μεθοδολογιών μοντελοποίησης και ανάλυσης εξελίσσοντας τα κλασσικά, συμβατικά μοντέλα. Η παρούσα διατριβή ασχολείται συγκεκριμένα με τα συστήματα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και την ανάγκη που υπάρχει για εξελιγμένα Συστήματα Λήψης και Υποστήριξης Αποφάσεων. Η μέθοδος που επιλέχθηκε για την κατασκευή αυτών των συστημάτων, λόγω της πολυπλοκότητας και της ασάφειας που τα χαρακτηρίζει, ήταν τα Ασαφή Γνωστικά Δίκτυα.Αυτή η επιλογή πέρα από την παραγωγή γνώσης γεννά αναπόφευκτα και σημαντικά ερωτήματα ως προς το κατά πόσο είναι εφικτό να δημιουργηθεί ένα έγκυρο ιατρικό σύστημα διάγνωσης αλλά και εάν τα Ασαφή Γνωστικά Δίκτυα είναι σε θέση να υποστηρίξουν πλήρως ένα τέτοιο σύστημα ξεπερνώντας τα μειονεκτήματά τους.Στα πλαίσια λοιπόν της διδακτορικής αυτής διατριβής προσπαθώντας να δοθούν ουσιαστικές απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα αναπτύχθηκαν δύο νέες εξελιγμένες μέθοδοι μοντελοποίησης των Ασαφών Γνωστικών Δικτύων, τα Ανταγωνιστικά και τα Δυναμικά Ασαφή Γνωστικά Δίκτυα. Μετά την αναλυτική παρουσίαση της μεθοδολογίας τους, χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δύο ιατρικών συστημάτων, για τη διάγνωση των κακώσεων του γόνατος και για τη διάγνωση του μηνίσκου. Ένα σύνολο 74 ασθενών συλλέχθηκε με τη βοήθεια ορθοπεδικών ιατρών από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας, για τον έλεγχο της ακρίβειας και αξιοπιστίας του μοντέλου με πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα.Για να ολοκληρωθεί το διαγνωστικό μοντέλο μελετήθηκε και η επίδραση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών χαπιών στην εξέλιξη της πορείας του ασθενούς εισάγοντας με αυτό τον τρόπο και τη σωστή επιλογή της θεραπείας που θα πρέπει να επιλεγεί για τον κάθε ασθενή.Τέλος κατασκευάστηκε η πλατφόρμα “KneeD”, ειδικά σχεδιασμένη για χρήση από εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό για τη λειτουργία της ως βάση δεδομένων των ασθενών αλλά και ως συμβουλευτικό εργαλείο για τη διάγνωση μηνίσκου.
Η σύγκριση της προγύμνασης και μεταγύμνασης του ήπατος στην έκφραση των γονιδίων iNOS και eNOS σε πειραματικό μοντέλο ηπατεκτομής σε χοίρους
Authors: Κόντης Ελισσαίος
Published: September 2021

Σκοπός: Η σύγκριση της ισχαιμικής προγύμνασης (preconditioning) και μεταγύμνασης (postconditioning), στην έκφραση των γονιδίων iNOS και eNOS, κατά την οξεία φάση της βλάβης ισχαιμίας/επαναιμάτωσης επί μοντέλου εκτεταμένης ηπατεκτομής και παρατεταμένης θερμής ισχαιμίας. Μεθοδολογία: Προοπτική μελέτη κοορτών που αποτελούνταν από τρεις πειραματικές ομάδες των 10 χοίρων. Όλα τα ζώα εργαστηρίου υποβλήθηκαν σε «εκτεταμένη αριστερή ηπατεκτομή» είτε μετά από προγύμναση, είτε μετά μεταγύμναση, είτε χωρίς κανένα προστατευτικό χειρισμό του ήπατος. Ακολούθως ελήφθησαν δείγματα αίματος και ήπατος (βιοψίες) στην έναρξη της επαναιμάτωσης, 6 ώρες μετά και 12 ώρες μετά την επαναιμάτωση. Μετρήθηκε η έκφραση των γονιδίων iNOS και eNOS και εκτιμήθηκε η βαρύτητα της ηπατοκυτταρικής βλάβης.Αποτελέσματα: Από την έναρξη της επαναιμάτωσης έως και τις 6 ώρες η ομάδα μεταγύμνασης είχε μειωμένη iNOS σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (K-W test, p=0.012, M-W U test, p<0.0005 BC, K-W test, p=0.01, M-W U test, p<0.0005 - BC). Δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές στην έκφραση της eNOS μεταξύ των ομάδων. ΟΙ AST και ALP βρέθηκαν να αυξάνονται έως τις 6 ώρες αλλά στην ομάδα μεταγύμνασης, οι τιμές συνέχισαν να επιδεινώνονται έως τις 12 ώρες. Η ομάδα προγύμνασης βρέθηκε να έχει την ηπιότερη ηπατοκυτταρική βλάβη στις 12 ώρες μετά την επαναιμάτωση.Συμπεράσματα:Η μεταγύμναση είναι αποτελεσματικότερη της προγύμνασης στην άμβλυνση της υπερέκφρασης iNOS στο ηπατικό παρέγχυμα σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Ωστόσο η προγύμναση επάγει ηπιότερη ηπατοκυτταρική βλάβη απ' ότι η μεταγύμναση στις 12 ώρες μετά από το ισχαιμικό γεγονός.
Πρώιμες αλληλεπιδράσεις μητέρων με διαταραχή ελλειμματικής προσοχής - υπερκινητικότητα με τα βρέφη τους
Authors: Καραγιάννη Ελένη-Μιχαλίτσα
Published: September 2021

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ) ορίζεται ως νευροαναπτυξιακή διαταραχή η οποία παρουσιάζει υψηλά ποσοστά κληρονομικότητας και εκδηλώνεται ήδη από την πρώιμη παιδική ηλικία, αλλά τα συμπτώματά της μπορεί να επιμένουν καθόλη τη διάρκεια της ζωής. Η παρούσα νατουραλιστική μελέτη έχει ως στόχο τη διαχρονική μελέτη ποιοτικών και ποσοτικών διαστάσεων της αλληλεπίδρασης βρεφών με τις μητέρες τους που παρουσιάζουν συμπτώματα ΔΕΠ-Υ. Στην έρευνα συμμετείχαν συνολικά 15 μητέρες και τα βρέφη τους, 7 μητέρες με συμπτώματα ΔΕΠ-Υ (ομάδα ΔΕΠ-Υ) και 8 μητέρες χωρίς συμπτώματα ΔΕΠ-Υ (ομάδα ελέγχου). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, και στις δύο ομάδες η διάρκεια συγχρονισμού των δυάδων αύξανε με την ηλικία των βρεφών. Ωστόσο, οι δυάδες της ομάδας ΔΕΠ-Υ παρουσίαζαν στατιστικά σημαντικά μικρότερη διάρκεια συγχρονισμού καθόλη την περίοδο της μελέτης, σε σύγκριση με τις δυάδες της ομάδας ελέγχου. Όσον αφορά το είδος της αλληλεπίδρασης οι δυάδες της ομάδας ΔΕΠ-Υ παρουσίαζαν στατιστικά σημαντικά συντομότερα επεισόδια διαπροσωπικού παιχνιδιού χωρίς χρήση αντικειμένου, χιούμορ αλλά και συνεργατικού παιχνιδιού, σε σύγκριση με τις δυάδες της ομάδας ελέγχου. Αντίθετα όμως, οι δυάδες της ομάδας ΔΕΠ-Υ παρουσίασαν εκτενέστερα επεισόδια αδιάφορου παιχνιδιού, σε σύγκριση με τις δυάδες της ομάδας ελέγχου. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα ευρήματα αυτά δεν μπορούν να αποδοθούν σε στοιχεία της ιδιοσυγκρασίας του βρέφους, εφόσον δε διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων ως προς τη συγκεκριμένη μεταβλητή. Επιπλέον, συσχετίσεις μεταξύ των μεταβλητών κατέδειξαν ότι η διάρκεια συγχρονισμού σε μικρότερη ηλικία επηρεάζει τόσο τη διάρκεια συγχρονισμού σε μεγαλύτερες ηλικίες όσο και την εκδήλωση πιο περίπλοκων μορφών αλληλεπίδρασης. Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας συζητούνται στο πλαίσιο της Θεωρίας της Διυποκειμενικότητας σύμφωνα με την οποία τα βρέφη διαθέτουν έμφυτα κίνητρα για διαπροσωπική και συνεργατική επικοινωνία με έναν ευαισθητοποιημένο ενήλικα. Αυτού του είδους οι πρώιμες αλληλεπιδράσεις θέτουν τις βάσεις για την πολιτισμική μάθηση και τη γλωσσική ανάπτυξη. Σε περίπτωση που η επικοινωνία διαταραχθεί λόγω της μη ανταπόκρισης της μητέρας, παρατηρούνται μακροπρόθεσμα προβλήματα στην κοινωνικο–γνωστική ανάπτυξη του παιδιού. Επιπλέον, συζητείται η αξία της παρούσας έρευνας στην κλινική και παιδαγωγική πράξη.
Die Bedeutung der Lerneridentität im Grammatikunterricht
Authors: Κανελλά Αικατερίνη
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται την μετάδοση της Γραμματικής στα πλαίσια του μαθήματος της Γερμανικής ως ξένης γλώσσας στο ελληνικό γυμνάσιο το όποιο αποτελείται από μαθητές με ανομοιογενή χαρακτηριστικά όσον αφορά τις προϋποθέσεις της μάθησης και την γλωσσική τους ικανότητα. Η συγκεκριμένη έρευνα πραγματοποιείται σε δύο σχολεία της Αθήνας σε μαθητές της τρίτης τάξης του γυμνασίου.Για την αντιμετώπιση των χαρακτηριστικών ετερογένειας των μαθητών μέσα στην τάξη εισάγεται η έννοια της εσωτερικής διαφοροποίησης του μαθήματος (Innere Differenzierung/Binnendifferenzierung), η όποια προτείνεται ως διδακτική λύση για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων παραγόντων ετερογένειας των μαθητών.Κύριος στόχος της έρευνας είναι να αποδειχτεί στην πράξη ότι με την εισαγωγή της εσωτερικής διαφοροποίησης στο ενιαίο (μετωπικό) μάθημα της γερμανικής γραμματικής που στηρίζεται στην επικοινωνιακή μέθοδο μπορεί να διδαχτεί με επιτυχία η γραμματική σε όλους τους μαθητές. Το επίκεντρο του ερευνητικού στόχου είναι ο ορισμός της „ταυτότητας“ του μαθητή η οποία αποτελείται από τις γλωσσικές του ικανότητες σε συνδυασμό με τις διαφορετικές στρατηγικές μάθησης που ο ίδιος χρησιμοποιεί στο μάθημα των γερμανικών. Με βάση την ταυτότητα του μαθητή και συγκεκριμένων παραγόντων ετερογένειας του, όπως ο μαθησιακός τύπος του, το μαθησιακό στιλ, το φύλο και η ικανότητα απομνημόνευσης του, λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα για την επίτευξη του στόχου της συγκεκριμένης έρευνας. Η έρευνα χωρίζεται σε δύο κατευθύνσεις: σε μια αποτελεσματική διδακτική πρακτική των δίπτωτων προθέσεων (Wechselpräpositionen)-ένα γερμανικό γραμματικό φαινόμενο που μπορεί να προκαλέσει δυσκολία σε Έλληνες μαθητές- με βάση την εσωτερική διαφοροποίηση και σε επιστημονικά αποτελέσματα μέτρησης με τη βοήθεια διαφόρων επιστημονικών οργάνων (ερωτηματολόγια, τεστ ελέγχου επίδοσης και στατιστική ανάλυση). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα και τις επιστημονικές μετρήσεις αποδεικνύεται στην πράξη ότι η εσωτερική διαφοροποίηση είναι άκρως αποτελεσματική για όλους τους εξεταζόμενους παράγοντες ετερογένειας των μαθητών καθώς οι επιδόσεις τους στο μάθημα της γραμματικής ανεβαίνει κατακόρυφα.Η έρευνα καταλήγει επίσης σε προτάσεις διαφοροποιημένου διδακτικού υλικού και σε ένα διδακτικό σενάριο μέσα στα πλαίσια της σεναριακής διδακτικής, η οποία είναι μια καινοτόμος μορφή διδασκαλίας για την αποτελεσματική προώθηση των γλωσσικών και κοινωνικών δεξιοτήτων στο ξενόγλωσσο μάθημα. Το νέο διδακτικό υλικό εσωτερικής διαφοροποίησης μπορεί να ενσωματωθεί μέσα στα πλαίσια του μαθήματος της γερμανικής ως ξένης γλώσσας στα σχολεία έτσι ώστε η ετερογένεια στις τάξεις και οι ιδιαίτερες ατομικές διαφορές να μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά.
Ο καθρέφτης του Ομήρου
Authors: Τσερεβελάκης Γεώργιος
Published: September 2021

Ερευνώντας τη σημασία του Ομήρου στη δυτική διανόηση των νεοτέρων χρόνων, αναδείχθηκε η συμβολή του αρχαίου δημιουργού στην ανάπτυξη της συζήτησης μεταξύ όσων πίστευαν στη διαχρονική αξία των κλασικών ιδεωδών και εκείνων που αποζητούσαν να κατισχύσουν τα νέα επιστημονικά δεδομένα και να αλλάξει ρότα η πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία. Ο Αδαμάντιος Κοραής ήταν ο πρώτος που συστηματικά και με οξυδέρκεια αφομοίωσε δημιουργικά τα πορίσματα των συναφών αναζητήσεων στον ευρωπαϊκό χώρο και, με βάση το ομηρικό υλικό, συγκρότησε ένα ιδεολογικό και παιδευτικό πρόγραμμα, που έμελλε να επηρεάσει καθοριστικά τους μεταγενέστερους Έλληνες διανοητές και πεζογράφους. Μέσω της σχετικής προσέγγισης που επιχειρήθηκε σε μείζονα πεζογραφικά έργα της νεοελληνικής λογοτεχνίας του 19ου αιώνα, αποδείχθηκε ότι η χρήση του ομηρικού υλικού γίνεται ενσυνείδητα από τους συγγραφείς, προκειμένου να αντιδιαστείλουν εαυτούς από τα δυτικά πρότυπα και να δημιουργήσουν μιαν εντόπια μυθιστοριογραφική παράδοση, στο πλαίσιο ενός αναβιωμένου Διαφωτισμού. Πιο συγκεκριμένα, αναλύθηκε η επιβίωση των ομηρικών επών στα έργα των Ιακώβου Πιτζιπίου, Αλ. Ρ. Ραγκαβή, Π. Καλλιγά, Στ. Ξένου, Εμμ. Ροΐδη και Δημ. Βικέλα, με σκοπό να ιχνηλατηθούν οι διάφοροι τρόποι πρόσληψης της ομηρικής παράδοσης. Τα έργα που εξετάστηκαν (Η Ορφανή της Χίου, Αυθέντης του Μωρέως, Θάνος Βλέκας, Η Ηρωίς της Ελληνικής Επαναστάσεως, Η Πάπισσα Ιωάννα και ο Λουκής Λάρας) έχουν ήδη αφομοιώσει την ομηρική κληρονομιά, την οποία ανάγουν σε συστατικό στοιχείο της ιδεολογικής τους ταυτότητας και του ηθικού σκοπού τους. Η ανά χείρας μελέτη υποστήριξε ότι το ομηρικό κείμενο βοήθησε τους Νεοέλληνες πεζογράφους να δημιουργήσουν νέα παράδοση και ταυτόχρονα να προλειάνουν το έδαφος για την απαγκίστρωση των μυθιστορημάτων από τα ξενικά πρότυπα, εδραιώνοντας έτσι την ελληνική καταγωγή του είδους. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν ότι ανοίχθηκε ένας νέος δρόμος για τη νεοελληνική λογοτεχνία, διαφοροποιημένος από το ευρωπαϊκό λογοτεχνικό γίγνεσθαι.
Η αναλογία ουδετερόφιλων / λυμφοκυττάρων στο περιφερικό αίμα ως προγνωστικός δείκτης σε ασθενείς με καρκίνο του πεπτικού συστήματος συμπεριλαμβανομένου του αδενοκαρκινώματος και των νευροενδοκρινών όγκων
Authors: Χατζάρας Ιωάννης
Published: September 2021

Ο στόχος της παρούσας Διατριβής είναι να περιγράψει τη σχέση μεταξύ του δείκτη Neutrophile to Lymphocyte Ratio (NLR)και του καρκίνου του πεπτικού συστήματος. Μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα η συσχέτιση του δείκτη NLR και της συνολικής επιβίωσης ανά στάδιο της νόσου, αλλά και με το διάστημα κατά το οποίο οι ασθενείς δεν εμφανίζουν υποτροπή. Ήδη, αρκετές μεταβλητές έχουν περιγραφεί στο παρελθόν που συσχετίζονται με αυτές τις δύο σημαντικές μεταβλητές έκβασης της νόσου, όπως η μετάσταση στους τοπικούς λεμφαδένες, η αναλογία των θετικών λεμφαδένων ως προς τον αριθμό συνολικών λεμφαδένων που συλλέχθηκαν και η τοπική εισβολή του όγκου στα νευρικά ή λυμφαγγειακά στοιχεία (neural/ lymphovascular invasion). Δευτερογενής στόχος μας είναι να εξετάσουμε συστηματικά τη σύσχετιση του δείκτη NLR με άλλους δείκτες που έχουν περιγραφεί στο παρελθόν, όπως αυτοί που προαναφέρθηκαν.
Νευροπροστατευτική και αντιφλεγμονώδης δράση της συνθετικής μικρονευροτροφίνης BNN-20 στο μοντέλο προοδευτικής ντοπαμινεργικής νευροεκφύλισης μυός "weaver"
Authors: Παναγιωτακοπούλου Βασιλική
Published: September 2021

Το BNN-20 είναι μια συνθετική μικρονευροτροφίνη, μακροχρόνια (Ρ1-Ρ21) χορήγηση της οποίας έχει δειχθεί πως έχει ισχυρή νευροπροστατευτική δράση στο μοντέλο προοδευτικής ντοπαμινεργικής νευροεκφύλισης μυός “weaver”. Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας έδειξαν πως το ΒΝΝ-20 προστατεύει τους ντοπαμινεργικούς νευρώνες ακόμη και όταν η χορήγησή του ξεκινάει σε προχωρημένο στάδιο της απονεύρωσης (41% και 56%), οπότε προσομοιάζει με την εκφύλιση που συναντάται στη νόσο του Parkinson, όταν εμφανίζονται τα πρώτα συμπτώματα.Η νευροφλεγμονή είναι ένας από τους κύριους μηχανισμούς νευροεκφύλισης, τόσο στο μυ “weaver”, όσο και στη νόσο του Parkinson. Βρέθηκε πως το ΒΝΝ-20 αναστρέφει, τουλάχιστον εν μέρει, τα αυξημένα επίπεδα ενεργοποίησης της μικρογλοίας, και το αποτέλεσμα αυτό αποδεικνύεται τόσο από μοριακά ευρήματα, όσο και από μορφολογική μεταβολή των μικρογλοιακών κυττάρων. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός πως η χορήγηση ΒΝΝ-20 προκάλεσε μια ισχυρή μείωση του νευροτοξικού (M1) μικρογλοιακού φαινοτύπου, μετατοπίζοντας την πόλωση των μικρογλοιακών κυττάρων προς το νευροπροστατευτικό (Μ2) φαινότυπο. Τα παραπάνω υποδεικνύουν την ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση του ΒΝΝ-20.Επιπλέον, τα επίπεδα του νευροτροφικού παράγοντα BDNF είναι σημαντικά μειωμένα στο μεσεγκέφαλο των ομοζυγωτών “weaver”, όπως συμβαίνει και μεσεγκέφαλο ασθενών με νόσο του Parkinson. Δεδομένου ότι ο BDNF θεωρείται η πιο σημαντική νευροτροφίνη για την επιβίωση των ντοπαμινεργικών νευρώνων, η επανόρθωση των επιπέδων του έχει προταθεί ως θεραπευτικός στόχος για την νόσο του Parkinson. Περιορίζεται, ωστόσο, από το γεγονός πως ο BDNF δε διαπερνά τον αιματεγκεφαλικό φραγμό. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι βραχύχρονη χορήγηση BNN-20 (P60-P74) επανέφερε τα επίπεδα του BDNF σε αυτά των φυσιολογικών ζώων. Διασταυρώνοντας τους “weaver” με τους NGL μύες (dual GFP/Luciferase –NF-kB reporter mice –NFκB.GFP.Luc), δημιουργήσαμε ένα διαγονιδιακό μοντέλο μυών “weaver”/NGL, το οποίο εκφράζει σε όλα τα σωματικά κύτταρα το διαγονίδιο της λουσιφεράσης. Με τη χρήση αυτού του μοντέλου και τη μέθοδο απεικόνισης βιοφωταύγειας, δείξαμε, in vivo, πως το ΒΝΝ-20 δεσμεύεται στον υποδοχέα TrkB και επάγει την παραγωγή BDNF ενεργοποιώντας το σηματοδοτικό μονοπάτι TrkB-PI3K-Akt- NFκΒ ή/και TrkB-ERK1/2-NFκΒ. Λαμβάνοντας υπόψιν το γεγονός πως το ΒΝΝ-20 διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και δεν μεταβολίζεται σε οιστρογόνα, τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης προτείνουν το ΒΝΝ-20 ως ένα μόριο κατάλληλο να αποτελέσει τη βάση μιας θεραπευτικής προσέγγισης για τη νόσο του Parkinson.
Μελέτη των μεταβολικών διαταραχών στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς στη μονάδα εντατικής θεραπείας με τη μέθοδο της μικροδιάλυσης
Authors: Θεοδωρακοπούλου Μαρία
Published: September 2021

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης των μεταγγίσεων συμπυκνωμένων ερυθρών (red blood cell –RBC) στην εκτιμώμενη με την μέθοδο της μικροδιάλυσης, σχέση γαλακτικού/πυροσταφυλικού στο διάμεσο χώρο, σε σηπτικούς ασθενείς. Μέθοδος: Πρόκειται για αναδρομική μελέτη, στην οποία συμπεριλήφθησαν συνολικά 37 ασθενείς με σοβαρή σήψη ή σηπτικό σοκ, οι οποίοι χρειάστηκε να μεταγγιστούν με μία έως δύο μονάδες RBC. Οι μεταβολικές μεταβολές του διάμεσου χώρου εκτιμήθηκαν με υποδόρια τοποθέτηση καθετήρα μικροδιάλυσης στο λιπώδη ιστό. Τα δείγματα ελήφθησαν πριν (Τ0) και μετά την χορήγηση της μετάγγισης σε δύο χρονικές στιγμές: Τ1α και Τ1β, συγκεκριμένα 120 (με ενδοτερταρτομοριακό εύρος IQR:45-180) και 360 (με IQR:285-320) λεπτά μετά την μετάγγιση, αντίστοιχα. Οι συγκεντρώσεις του γαλακτικού, του πυροσταφυλικού, της γλυκερόλης και της γλυκόζης υπολογίστηκαν με ειδικό, παρά την κλίνη του ασθενούς, αναλυτή και η σχέση γαλακτικού/πυροσταφυλικού (lactate/pyruvate-LP) υπολογίστηκε αυτόματα.Αποτελέσματα: Οι μεταγγίσεις RBC μείωσαν τον λόγο LP από 18.8 (IQR:14.85–27.45) στην ώρα Τ0 σε 17.80 (IQR: 14.35–25.20) στην ώρα Τ1α (p<0.05) και σε 17.90 (IQR:14.45–22.75) στην ώρα Τ1β (p<0.001) ενώ παράλληλα παρατηρήθηκε μια στατιστικά σημαντική μεταβλητότητα ανάμεσα στους συμμετέχοντες. Η μεταβολή του λόγου LP την χρονική στιγμή Τ1α (r:-0.42, CI: 95 %, -0.66 έως -0.098 p = 0.01) και την χρονική στιγμή Τ1β (r = -0.68, CI: 95 %, -0.82 έως -0.44 p<0.001) παρουσίασαν στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τον προ-μετάγγισης λόγο LP αλλά όχι με τα βασικά δημογραφικά χαρακτηριστικά, με τα ζωτικά σημεία, τις κλίμακες βαρύτητας, τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης ή την συγκέντρωση γαλακτικού στο αίμα. Η χρονική περίοδος συντήρησης των μονάδων RBC και η λευκαφαίρεση αυτών δεν φάνηκε να επηρεάζουν την ιστική μεταβολική απάντηση στην χορήγση της μετάγγισης.Συμπεράσματα: Η μετάγγιση RBC σε σηπτικούς ασθενείς επηρεάζει την ιστική οξυγόνωση. Η παρακολούθηση του ιστικού LP μέσω καθετήρα μικροδιάλυσης ενδεχομένως αποτελεί μία χρήσιμη μέθοδο για εξατομικευμένους κλινικούς χειρισμούς.
Η μελέτη της επίδρασης των προβιοτικών, πρεβιοτικών, συμβιοτικών στον εντερικό βλεννογόνο και στον εντερικό βλεννογονικό φραγμό κατά το σύνδρομο του βραχέος εντέρου σε επίμυες
Authors: Στοϊδης Χρήστος
Published: September 2021

Εισαγωγή και Σκοπός: Πέρα από τις περιορισμένες πρόσφατες πληροφορίες σχετικά με τη δράση των συμβιοτικών σε εντεροκυτταρικό επίπεδο κατά τη διάρκεια του συνδρόμου βραχέος εντέρου, δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία σε συστηματικό, εξωεντερικό επίπεδο και ιδιαίτερα όσον αφορά στα φαινόμενα της απόπτωσης και της ενδοτοξιναιμίας από λιποπολυσακχαρίτη. Στη συγκεκριμένη καινοτόμο μελέτη ελέγξαμε την υπόθεση ότι τα συμβιοτικά είναι αποτελεσματικά ως προφυλακτικό ή θεραπευτικό μέσο χορηγούμενα προ- ή μετεγχειρητικά αντίστοιχα, μετά από υφολική εκτομή λεπτού εντέρου όχι μόνο τοποπεριοχικά αλλά και συστηματικά.Υλικά και Μέθοδοι: Για τη μελέτη αυτή που διήρκησε 2 εβδομάδες χρησιμοποιήσαμε αρσενικούς επίμυες Wistar που χωρίστηκαν σε 7 πειραματικές ομάδες (n= 10/ ομάδα): ομάδα control (μη εγχειρισμένα/ κανονική δίαιτα), ομάδα sham (εντεροδιατομή και επαναστόμωση/ κανονική δίαιτα), 4 πειραματικές ομάδες (75% εντερεκτομή/ ± πρόσληψη συμβιοτικών με τη δίαιτα προ- ή μετεγχειρητικά) και μία τελευταία ομάδα μη εγχειρισμένων ζώων που προσέλαβαν συμβιοτικά με τη δίαιτα. Μετά το τέλος του πειραματισμού προσδιορίστηκαν οι εντερικές δομικές αλλαγές (ύψος λαχνών και βλεννογόνια λεμφοκυτταρική διήθηση), η απόπτωση σε εντερικά, ηπατικά, σπληνικά, πνευμονικά και καρδιακά κύτταρα, τα επίπεδα λιποπολυσακχαρίτη ορού (πυλαία φλέβα και κοιλιακή αορτή) και η βακτηριακή αλλόθεση gram αρνητικών βακτηρίων σε μεσεντέριους λεμφαδένες, ήπαρ, σπλήνα και περιφερικό αίμα. Αποτελέσματα: Η χορήγηση συμβιοτικών οδήγησε σε αύξηση του ύψους των λαχνών (905.236±54.892 vs 787.154±17.523 μm, p<0.05) και σε μείωση της βακτηριακής αλλόθεσης (80% vs 100%, p>0.05), του αποπτωτικού δείκτη (110.188±2.824 vs 99.302±3.284, p<0.05), της λεμφοκυτταρικής επιθηλιακής διήθησης (30% vs 50%, p>0.05) και των επιπέδων λιποπολυσακχαρίτη ορού (1.67±0.322 vs 3.831±1.544 eu/ml, p<0.05) των ζωικών προτύπων που υπέστησαν εντερεκτομή και έλαβαν συμβιοτικά σε σύγκριση με τα ζωικά πρότυπα που δεν έλαβαν συμβιοτικά. Συμπεράσματα: Στο συγκεκριμένο ζωικό πρότυπο (επίμυες) τα συμβιοτικά ενισχύουν τον εντερικό φραγμό και προστατεύουν την κυτταρική δομή από τις τοπικές και συστηματικές επιδράσεις του συνδρόμου βραχέος εντέρου.
Ανάλυση ελληνικών σωμάτων κειμένων με τη χρήση τεχνικών μηχανικής μάθησης
Authors: Περήφανος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η ιδιόλεκτος, στο πλαίσιο της γλωσσολογίας, αναφέρεται στη μοναδική και ιδιαίτερη χρήση της γλώσσας ενός ατόμου και αποτελεί το αντίστοιχο της κοινωνιολέκτου με σημείο αναφοράς το άτομο. Η έρευνα για την έννοια της ιδιολέκτου στη γλωσσολογία είναι μάλλον περιορισμένη, ειδικά σε ό,τι αφορά την επικύρωσή της με εμπειρικούς τρόπους. Η σχετική έρευνα στη γλωσσολογία σωμάτων κειμένων και στην υφομετρία έχει επίσης περιορισμούς που αφορούν είτε τον αριθμό των υπό εξέταση συγγραφέων (μικρότερος των 10) είτε τον αριθμό των όρων του λεξιλογίου που χρησιμοποιούνται στην εξέταση της ιδιολεκτικής ομοιότητας (περί των 310 λειτουργικών λέξεων). Η παρούσα διατριβή χρησιμοποιεί κατανεμημένες αναπαραστάσεις (λεξικές ενθέσεις) για την ανάλυση κειμένων χρηστών κοινωνικών δικτύων, τα οποία θεωρείται ότι αντανακλούν το ιδιαίτερο προσωπικό ύφος κάθε συγγραφέα. Τα δεδομένα στα οποία βασίζεται η διατριβή αποτελούνται από ένα σώμα κειμένων του Twitter στα ελληνικά, που προέρχεται από 4.949 χρήστες από το 2009 έως το 2016 (περίπου 325 εκ. λέξεις), και το σώμα κειμένων Blog Authorship Corpus για σύγκριση και επαλήθευση. Με αφετηρία την Κατανεμητική Υπόθεση του Zellig Harris, σύμφωνα με την οποία σημασιολογικά παρόμοιες λέξεις τείνουν να εμφανίζονται σε παρόμοια περικείμενα, η έννοια της λεξικής ένθεσης αποτελεί τη βάση σύνθεσης υφολογικών ενθέσεων, παρέχοντας έτσι τη δυνατότητα να απαντηθεί το ερώτημα της ύπαρξης ιδιολέκτου και παρέχοντας έτσι ένα υφολογικό αποτύπωμα των υπό εξέταση συγγραφέων. Στη διατριβή εξετάζεται και συγκρίνεται η απόδοση διαφόρων μοντέλων κατασκευής κατανεμητικών αναπαραστάσεων. Πιο συγκεκριμένα, χρησιμοποιούνται λεξικές ενθέσεις που παράγονται από Νευρωνικά Γλωσσικά Μοντέλα (word2vec, doc2vec, fastText), καθώς και μοντέλα που προκύπτουν από παραγοντοποίηση πινάκων συνεμφάνισης όρων (GloVe). Τα επιλεγμένα μοντέλα εφαρμόζονται σε όλο το λεξιλόγιο των υπό εξέταση κειμένων και συνεπώς δεν περιορίζονται σε περιορισμένο λεξιλόγιο και ταυτόχρονα είναι εύκολα επεκτάσιμα σε σώματα κειμένων δεκάδων χιλιάδων συγγραφέων. Στην παρούσα διατριβή βρέθηκε ότι οι λεξικές ενθέσεις α) μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως δομικό συστατικό αναπαράστασης του ατομικού κειμενικού ύφους και β) οι ιδιολεκτικές ενθέσεις παρέχουν τη δυνατότητα συσταδοποίησης ιδιολεκτικής ομοιότητας, δημιουργώντας έτσι ομάδες παρόμοιου ύφους, καθώς επίσης και μέτρα αποτίμησης της σταθερότητας του κειμενικού ύφους στο πέρασμα του χρόνου. Τα ευρήματα αυτά έχουν σημαντικές εφαρμογές σε πεδία όπως η αναγνώριση συγγραφέα, η ανίχνευση λογοκλοπής, η ανίχνευση διαδικτυακής παρενόχλησης και κακοποίησης. Επιπλέον, η παρούσα διατριβή είναι η πρώτη εκτεταμένη μελέτη της ιδιολέκτου στην ελληνική γλώσσα με τη χρήση τεχνικών μηχανικής μάθησης, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι λεξικές ενθέσεις μπορούν να εφαρμοστούν με επιτυχία σε ευρύ φάσμα ερευνητικών περιοχών που αφορούν την ελληνική γλώσσα.
Causal models and their application to estimate the effect of chronic hepatitis B treatment
Authors: Βουρλή Γεωργία
Published: September 2021

Οι κλασικές μέθοδοι στατιστικής ανάλυσης εξετάζουν αν οι παρατηρούμενες σχέσεις είναι αποτέλεσμα τύχης και να μας δώσουν συμπεράσματα σχετικά με μη περιστασιακές σχέσεις μεταξύ μεταβλητών, οι οποίες όμως ενδέχεται να μην έχουν αιτιολογική ερμηνεία. Δυστυχώς, έχει αποδειχθεί ότι στο πλαίσιο μιας διαχρονικής μελέτης παρατήρησης, όταν μια μεταβλητή που επηρεάζεται από προηγούμενη έκθεση είναι ταυτόχρονα προγνωστικός παράγοντας α. μελλοντικής έκθεσης και β. της έκβασης, υπάρχει δηλαδή συγχυτικός παράγοντας εξαρτώμενος από το χρόνο, οι κλασικές προσεγγίσεις ανάλυσης για την εκτίμηση της επίδρασης της έκθεσης μπορεί να είναι μεροληπτικές. Οι g- μέθοδοι είναι μια κατηγορία των μεθόδων που εισήχθησαν για την εκτίμηση των αιτιακών επιδράσεων. Η πιο πρόσφατη εξ αυτών είναι η μέθοδος της στάθμισης με την αντίστροφη πιθανότητα θεραπείας (Inverse Probability of Treatment Weighting; IPTW), η οποία εφαρμόζεται για την εκτίμηση των παραμέτρων των περιθωριακών δομικών μοντέλων (Marginal Structural Models; MSMs). Ο σκοπός αυτής της εργασίας ήταν να αξιολογήσει τις επιδόσεις των MSM σε καταστάσεις που συχνά συναντώνται σε διαχρονικές μελέτες παρατήρησης με έκβαση την επιβίωση. Χρησιμοποιώντας μια ακριβή μέθοδο προσομοίωσης, διερευνήσαμε δύο κατηγορίες σεναρίων: α)Απουσία από προγραμματισμένες επισκέψεις, όπως συμβαίνει κατά την παρακολούθηση μιας κλινικής κοόρτης (clinic cohort) και β) μη καταγραφή των τιμών του συγχυτικού παράγοντα, που θα μπορούσε να προκύψει ακόμα και όταν οι επισκέψεις γίνονται ανά συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα. Στην πρώτη περίπτωση, τα δεδομένα αναλύθηκαν αρχικά χωρίς καμία διόρθωση και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε είτε περικοπή είτε κανονικοποίηση των βαρών/σταθμών. Στη δεύτερη περίπτωση, τα δεδομένα αναλύθηκαν είτε συμπληρώνοντας τις ελλείπουσες τιμές με την τελευταία παρατηρηθήσα τιμή τους (Last Observation Carried Forward; LOCF), είτε συμπληρώνοντας τις ελλείπουσες τιμές με τη μέθοδο των πολλαπλών υποκαταστάσεων (Mutliple Imputation; MI) είτε εφαρμόζοντας πρόσθετη στάθμιση με την αντίστροφη πιθανότητα του να είναι μια τιμή μη παρατηρηθήσα (ελλείπουσα) (Inverse Probability of Missingness Weighting; IPMW).Επιπλέον, αναλύσαμε δεδομένα από τη μελέτη HEPNET.Greece για την χρόνια ηπατίτιδα Β (Chronic Hepatitis B; CHB), προκειμένου να αξιολογηθεί η επίδραση της θεραπείας και του τύπου θεραπείας (Ιντερφερόνη +/- Νουκλεο(τ)ιδικό Ανάλογο (NA) έναντι μόνο Νουκλεο(τ)ιδικό Ανάλογο) στην εμφάνισηκλινικού συμβάντος σε ασθενείς με CHB.Τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας δείχνουν ότι τα δεδομένα από τις μελέτες παρατήρησης μπορούν να παρέχουν χρήσιμα αποτελέσματα, εφόσον αναλυθούν με την κατάλληλη μέθοδο. Ακόμα και όταν υπάρχουν ελλείπουσες τιμές στο συγχυτικό παράγοντα ή σε περιπτώσεις παρακολούθησης ανά τυχαία/μη προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα, όπως συμβαίνει συχνά σε μελέτες παρατήρησης, υπάρχουν εξειδικευμένες προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση της πιθανής μεροληψίας οι οποίες μπορούν να ενσωματωθούν στα MSM.