bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Γνωσιακά δίκτυα
Authors: Σηφάκης Ιάκωβος
Published: September 2021

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής ήταν η πρόταση μιας νέας μεθόδου, η οποία εξετάζει την αλ-ληλεπίδραση μεταξύ νοητικών παραγόντων και κοινωνικής δικτύωσης στην ανθρώπινη αντίλη-ψη. Η προτεινόμενη θεώρηση συνεξετάζει γνωσιακές, συναισθηματικές, περιβαλλοντικές, κοινωνικές και εξελικτικές παραμέτρους, προκειμένου να περιγράψει τη διαμόρφωση της πληροφορίας, ως εκπεμπόμενου σήματος, από τη στιγμή της εκπομπής του, έως την ενσωμάτωσή του στις αντιληπτικές δομές και στη διαδικασία αποφάνσεων. Δεδομένου ότι μια πληροφορία περι-λαμβάνει συνήθως υποκειμενισμούς, ασάφειες και ελλείψεις, διαφορετικά υποκείμενα αποκρίνονται με διαφορετικό τρόπο σε αυτήν. Όσο η πληροφορία ταξιδεύει στο δίκτυο, τροποποιείται, ανασυντίθεται και επανεκπέμπεται. Ως απόρροια αυτής της διαδικασίας, το ίδιο αρχικό σήμα με-ταφέρεται με διαφορετικούς τρόπους στους αποδέκτες του. Τα στοιχεία που παραποιούν την ακρίβεια των γεγονότων κατά τη διαδρομή από την πηγή στο δέκτη ποικίλλουν, και ενίοτε είναι αφανή ή δυσδιάκριτα. Η όλη διαδικασία εντοπισμού ψευδούς σήματος είναι περίπλοκη, όμως η σωστή εκτίμηση των παραμέτρων που υπεισέρχονται, προσδιορίζει και την ακρίβεια των σχετικών προσεγγίσεων. Όλοι οι παράγοντες εξετάζονται εντός ενός παραδεκτού πλαισίου νοητικής αρχιτεκτονικής.
Το βιογραφικό φιλμ στην ελληνική κινηματογραφική παραγωγή (1926-2018)
Authors: Τριανταφυλλίδου Δέσποινα
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή στοχεύει στην κατασκευή του ελληνικού κινηματογραφικού είδους της βιογραφίας, χρησιμοποιώντας τη θεωρία και τη μεθοδολογία των κινηματογραφικών ειδών μυθοπλασίας. Η ακαδημαϊκή έρευνα που αφορά στον εγχώριο κινηματογράφο δεν έχει εξετάσει επισταμένως τις ελληνικές βιογραφικές ταινίες μέχρι σήμερα. Τα μικρά σε αριθμό κείμενα που πραγματεύτηκαν βιογραφίες του ελληνικού κινηματογράφου περιορίζονται σε γενικές παρατηρήσεις και σχόλια που αφορούν άλλα ζητήματα. Παρατηρούμε, δηλαδή, πως δεν προσδιορίζουν τα χαρακτηριστικά των βιογραφιών ούτε τις εντάσσουν σε ένα είδος. Αυτό το κενό προσπαθεί να καλύψει η παρούσα διατριβή, απαντώντας στο κατά πόσο οι βιογραφικές ταινίες που εντοπίζονται στον ελληνικό κινηματογράφο μπορούν να συνθέσουν ένα κινηματογραφικό είδος με διακριτά στάδια εξέλιξης. Το παραπάνω ερώτημα εξετάζεται μέσω της διεξοδικής κειμενικής και συγκειμενικής μελέτης ενός corpus 54 ταινιών του ελληνικού κινηματογράφου της περιόδου 1926-2018. Έτσι, η διατριβή ισχυρίζεται πως οι ελληνικές κινηματογραφικές βιογραφίες μπορούν να αποτελέσουν ένα κινηματογραφικό είδος, το οποίο εμφανίστηκε ήδη από τη βωβή περίοδο του εγχώριου μέσου. Παράλληλα, μας πληροφορεί πως η εξέλιξη του είδους πραγματοποιήθηκε σε τέσσερα διακριτά στάδια, τα οποία προκύπτουν μέσα από την εξέταση συγκεκριμένων κειμενικών και συγκειμενικών κριτηρίων. Η σημασία και η πρωτοτυπία αυτής της διατριβής έγκειται στο ότι προσδιορίζει και κατασκευάζει ένα νέο είδος για τον ελληνικό κινηματογράφο, το οποίο αναλύεται εκτεταμένα και με σαφήνεια μέσω μεθοδολογικών εργαλείων.
Η ψυχική υγεία των υπερήλικων πληθυσμών σε ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές της νήσου Κρήτης
Authors: Νικολακάκης Νικόλαος
Published: September 2021

Έρευνες έχουν δείξει ότι το κοινωνικοδημογραφικό προφίλ σχετίζεται με την ικανοποίηση της ζωής στους ηλικιωμένους και στους υπερήλικες. Στόχος αυτής της μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης των στρεσογόνων γεγονότων και των κοινωνικοδημογραφικών παραγόντων στην ψυχοπαθολογία και την ικανοποίηση της ζωής για ηλικιωμένους κατοίκους που διαμένουν σε ορεινές περιοχές στην Κρήτη και η διευκρίνιση του μεσολαβητικού ρόλου της ψυχοπαθολογίας σε αυτή τη σχέση. Για την ποσοτική έρευνα αξιοποιήθηκε ένα δείγμα 205 ηλικιωμένων ανδρών και γυναικών (μέσος όρος ηλικίας 77,1 έτη, SD = 6,7 έτη) που ζούσαν σε 10 απομακρυσμένα αγροτικά και απομονωμένα χωριά. Το ερωτηματολόγιο περιελάμβανε: α) τα κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά τους, β) την κλίμακα ψυχοπαθολογίας SCL-90-R, γ) την κλίμακα άγχους Holmes-Rahe δ) το ερωτηματολόγιο Γενικής Υγείας (General Health Questionnaire). Για τον εντοπισμό των κοινωνικοδημογραφικών παραγόντων που έχουν σημαντική επίδραση στην ψυχοπαθολογία εφαρμόστηκε ανάλυση διακύμανσης. Στη συνέχεια, εφαρμόστηκε ανάλυση μονοπατιού για την ποσοτικοποίηση της άμεσης και έμμεσης επίδρασης επιλεγμένων κοινωνικοδημογραφικών παραγόντων στην ικανοποίηση από τη ζωή. Η επίδραση των αγχωτικών συμβάντων ζωής διαπιστώθηκε ότι ήταν στατιστικά ασήμαντη στα συμπτώματα σωματοποίησης, ψυχωτικού και φοβικού άγχους. Αυτά τα συμπτώματα της ψυχοπαθολογίας βρέθηκε να μεσολάβουν στην επίδραση των δημογραφικών παραγόντων ως προς την επιρροή τους στην ικανοποίηση της ζωής. Τα ευρήματα της παρούσης μελέτης υποδεικνύουν πως τα συμπτώματα σωματοποίησης, ψυχωτικoύ και φοβικού άγχους είναι ψυχικές αντιδράσεις ανεξάρτητες από τις τρέχουσες εμπειρίες ενός ατόμου και δεν επηρεάζονται από τα τραυματικά συμβάντα της ενηλικίωσης. Η μελέτη μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη κατάλληλων κλινικών αξιολογήσεων και παρεμβάσεων, βοηθώντας τους επαγγελματίες της πρωτοβάθμιας φροντίδας να προσεγγίσουν με κατάλληλο τρόπο ηλικιωμένα άτομα που ζουν σε απομακρυσμένα χωριά.
Σύνθεση Ν-ετεροκυκλικών καρβενίων και εφαρμογές τους σε οργανοκαταλυτικές αντιδράσεις
Authors: Παπαδάκη Ευανθία
Published: September 2021

Στα πλαίσια της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής συντέθηκαν πρόδρομα μόρια Ν-ετεροκυκλικών καρβενίων (N-Heterocyclic Carbene-NHC precursors), τα οποία μπορούν να καταταχθούν σε τέσσερις γενικές κατηγορίες: α) χλωρίδια ιμιδαζολίων καιιμιδαζολινών, β) «CO2-προστατευμένα ιμιδαζόλια και ιμιδαζολίνες, γ) «C6ΗF5-προστατευμένες» ιμιδαζολίνες και δ) χλωρίδια ιμιδαζολίων βασισμένα στους δακτυλίους πυριδίνης και κινολίνης. Για τη δημιουργία του καρβενίου στις κατηγορίες α και δ, απαιτείται χρήση κατάλληλης βάσης στο μείγμα της αντίδρασης, η οποία θα αποσπάσει το όξινο πρωτόνιο. Για τις κατηγορίες β και γ, η «προστατευτική ομάδα» αποσπάται με υπό θέρμανση. Σε όλες τις περιπτώσεις, το ενεργό καρβένιο σχηματίζεται in situ στο μείγμα της αντίδρασης. Τα πρόδρομα NHCs μελετήθηκαν ως προς την ικανότητά τους να δρουν σε οργανοκαταλυτικούς μετασχηματισμούς αλδεϋδών. Τελικό αποτέλεσμα είναι ο σχηματισμός νέου δεσμού άνθρακα-άνθρακα. Αναπτύχθηκαν νέα καταλυτικά πρωτόκολλα που χρησιμοποιούν μικροκυματική ακτινοβολία ως πηγή θέρμανσης. Ξεκινώντας από αρωματικές και αλειφατικές αλδεΰδες ως υποστρώματα, επιτεύχθηκε η σύνθεση υδροξυμεθυλοκετονών, προϊόντων αυτοσυμπύκνωσης, αλλά και γ-λακτονών, χρησιμοποιώντας ως καταλύτη NHC. Οι μετασχηματισμοί αυτοί αποτελούν χρήσιμα συνθετικά εργαλεία, ενώ τα προϊόντα που προκύπτουν μπορούν να είναι ενδιάμεσες ενώσεις για την παρασκευή βιολογικά δραστικών ενώσεων.Ο συνδυασμός της αποδοτικότερης θέρμανσης μέσω της μικροκυματικής ακτινοβολίας, η χρήση καταλύτη για την επίτευξη της αντίδρασης, η οικονομία ατόμων στα νέα πρωτόκολλα σύνθεσης και η χρήση μικρής ποσότητας διαλύτη, οδηγούν στη ανάπτυξη περισσότερο πράσινων συνθετικών οδών.
Η ενεργός συμμετοχή των πιστωτών στην πτώχευση του οφειλέτη τους
Authors: Κιλτένη Μαρία
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η περιγραφή και ανάλυση του ενεργού ρόλου των πιστωτών μιας επιχείρησης την κρίσιμη περίοδο της αφερεγγυότητας της τελευταίας, με περαιτέρω σκοπό την εξυγίανση ή αναδιοργάνωση και την επάνοδο στην ενεργή οικονομική ζωή μιας χώρας. Πιο συγκεκριμένα, στο Εισαγωγικό Τμήμα απεικονίζεται η διαρκής μεταβολή του χαρακτήρα και της αποστολής του πτωχευτικού δικαίου με αφορμή την οικονομική κρίση του 2007-2008, στην Ελλάδα και την αλλοδαπή. Το Εναρκτήριο Μέρος του παρόντος πονήματος ολοκληρώνεται με την περιγραφή εναλλακτικών θεωρητικών σχημάτων για τον σκοπό της πτωχευτικής νομοθεσίας καθώς και με την σκιαγράφηση των χαρακτηριστικών του νέου πτωχευτικού δικαίου, σε εγχώριο και παγκόσμιο επίπεδο. Ακολουθεί το Κύριο Μέρος που συγκροτείται από τρία επιμέρους τμήματα. Στο Πρώτο Τμήμα διατυπώνονται κρίσιμα συμπεράσματα για το μικροοικονομικό και μακροοικονομικό περιβάλλον της πάσχουσας επιχείρησης όπως λχ η έννοια και τα αίτια της κρίσης της επιχείρησης, η πιθανή διάρκεια της τελευταίας, η ενδεχόμενη αρωγή των πιστωτών της και τα κίνητρα που θα πρέπει να έχουν οι τελευταίοι προκειμένου να επιλέξουν την εναλλακτική οδό της εξυγίανσης/αναδιοργάνωσης έναντι της κλασσικής ροπής προς την εκκαθάριση. Στο Δεύτερο Τμήμα επιχειρείται συγκριτική παρουσίαση και ανάλυση του προαναφερθέντος θετικού ρόλου των πιστωτών στις επιμέρους πτωχευτικές νομοθεσίες, ήτοι την ελληνική, την αγγλική και την αμερικάνικη, στα τρία κρίσιμα χρονικά στάδια της πτώχευσης, ήτοι το εξωπτωχευτικό, το προπτωχευτικό και το κυρίως πτωχευτικό στάδιο. Μεταξύ των κριτηρίων διαφοροποίησης ή σύγκλισης συγκαταλέγονται ο σκοπός, η φύση, το υποκείμενο και η οργάνωση της διαδικασίας, τα απαιτούμενα ποσοστά για την ψηφοφορία, η αναστολή των ατομικών διώξεων, το πρόσωπο που νομιμοποιείται να υποβάλλει την αίτηση, το περιεχόμενο της αίτησης και της συμφωνίας, το "φίλτρο", τα πρόσθετα δικαιώματα των πιστωτών και η έκταση της δεσμευτικής ισχύος της εκάστοτε συμφωνίας. Ακολουθεί το Τρίτο Τμήμα που συγκροτείται από τέσσερα μέρη, ήτοι: α) την εισαγωγή, β) την επίσημη καθιέρωση ενός αυτόνομου σχήματος εξυγίανσης/αναδιοργάνωσης από τον σκληρό πυρήνα της πτώχευσης και εκκαθάρισης, υπό τη μορφή μιας "υποχρεωτικής διαδοχικής εφαρμογής", γ) προτάσεις για τροποποίηση ή έστω κατάργηση επιμέρους διατάξεων του ελληνικού πτωχευτικού κώδικα και δ) την εναλλακτική πρόταση για "εμφύτευση" της αγγλικής "administrative receivership" στην ελληνική έννομη τάξη. Η παρούσα διατριβή ολοκληρώνεται με τον Επίλογο, όπου διατυπώνονται χρηστικά συμπεράσματα για το όραμα ενός σύγχρονου, ευέλικτου επιχειρηματία και το δυσχερές εγχείρημα του επιχειρείν σε μια εποχή παγκόσμιας οικονομικής δυστοκίας.
Η επίδραση της τραμαδόλης στο διασκαληνικό αποκλεισμό του βραχιονίου πλέγματος με ροπιβακαΐνη σε επεμβάσεις ώμου
Authors: Σουλιώτη Ελευθερία
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης: Ο αποκλεισμός του βραχιονίου πλέγματος χρησιμοποιείται συχνά σε χειρουργικές επεμβάσεις στον ώμο, καθώς παρέχει ικανοποιητική χειρουργική αναισθησία και επαρκή έλεγχο του μετεγχειρητικού πόνου. Ωστόσο, υπάρχουν αντικρουόμενες αναφορές σχετικά με τη προσθήκη της τραμαδόλης στο εγχυόμενο διάλυμα του τοπικού αναισθητικού. Πραγματοποιήσαμε μια τυχαιοποιημένη μελέτη προοπτικής για να αξιολογήσουμε την αποτελεσματικότητα της τραμαδόλης σαν επικουρικό φάρμακο στο διάλυμα της ροπιβακαῒνης κατά το διασκαληνικό αποκλεισμό του βραχιονίου πλέγματος και την επίδραση της στη κατανάλωση οπιοειδών και τον οξύ μετεγχειρητικό πόνο, σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση στον ώμο. Υλικό και μέθοδος: Ογδόντα ασθενείς που επρόκειτο να υποβληθούν σε χειρουργικές επεμβάσεις στον ώμο με διασκαληνικό αποκλεισμό του βραχιονίου πλέγματος, καταναμήθηκαν τυχαιοποιημένα σε δύο ομάδες. Το διάλυμα του τοπικού αναισθητικού που χορηγούνταν αποτελούνταν από 40 ml ροπιβακαΐνη 0,5% και 100 mg τραμαδόλη (2 ml) στην ομάδα Α- ομάδα τραμαδόλης (n=40) και 40 ml ροπιβακαΐνη 0,5% και 2 ml NaCl 0,9 % (εικονικό φάρμακο- placebo) στην ομάδα Β- ομάδα ελέγχου (n=40). Και στις δύο ομάδες καταγράφηκε η αποτελεσματικότητα και η διάρκεια του αισθητικού και του κινητικού αποκλεισμού. Η εκτίμηση του αισθητικού αποκλεισμού γινόταν με το pin prick test και την απώλεια της αισθητικότητας στις περιοχές κατανομής του μασχαλιαίου, κερκιδικού και μυοδερματικού νεύρου. Για την εκτίμηση του κινητικού αποκλεισμού χρησιμοποιήθηκε η τροποποιημένη κλίμακα Bromage 3 βαθμών. Η συνολική κατανάλωση μορφίνης και ο πόνος σύμφωνα με την οπτική αναλογική κλίμακα του πόνου (VAS: Visual Analogue Scale) αξιολογήθηκαν και στις δύο ομάδες 2, 4, 8 και 24 ώρες μετεγχειρητικά. Αποτελέσματα: Ο αισθητικός αποκλεισμός επιτεύχθηκε νωρίτερα στην ομάδα τραμαδόλης από την ομάδα ελέγχου (5.21 ± 3.15 minutes (min) vs 7.1 ± 4.51 min, p = 0.029). Η έναρξη του κινητικού αποκλεισμού ήταν όμοια ανάμεσα στις δυο ομάδες (13.08 ± 6.23 min vs 13.28 ± 6.59 min; p = 0.932). Η διάρκεια του αισθητικού αποκλεισμού ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα τραμαδόλης σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (13 ± 2.3 h vs 12 ± 2.8 h; p = 0.013). Η διάρκεια του κινητικού αποκλεισμού δε παρουσίασε διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες (10 ± 2.2 h vs. 10 ± 2.8 h; p = 0.308). Οι διαφορές στη κατανάλωση της μορφίνης δεν ήταν σημαντικές σε 2, 4, and 8 h, όμως η κατανάλωση της μορφίνης ελαττώθηκε στην ομάδα τραμαδόλης 24 h μετεγχειρητικά (p = 0.04). Οι τιμές VAS ήταν όμοιες σε 2, 4, and 8 h, όμως ήταν μικρότερες στην ομάδα τραμαδόλης 24 h μετεγχειρητικά (p < 0.013). Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, η περινευρική χορήγηση τραμαδόλης και ροπιβακαΐνης για διασκαληνικό αποκλεισμό του βραχιονίου πλέγματος, αυξάνει τη ταχύτητα έναρξης και τη διάρκεια του αισθητικού αποκλεισμού και συνδυάζεται με μειωμένη κατανάλωση μορφίνης το πρώτο 24ωρο μετεγχειρητικά έπειτα από χειρουργική επέμβαση στον ώμο.
Η επίδραση της μαστίχας Xίου (Pistacia lentiscus var chia) σε πειραματικό μοντέλο αθηρωμάτωσης
Authors: Τζανή Ασπασία
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ. Η Μαστίχα Χίου αποτελεί ένα πολύτιμο Ελληνικό φυσικό προϊόν ευρέως γνωστό για τις αντιοξειδωτικές αλλά και τις καρδιοπροστατευτικές του ιδιότητες. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση του πιθανού μοριακού μηχανισμού δράσης της σε ένα πειραματικό μοντέλο αθηροσκλήρωσης. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ. Χρησιμοποιήθηκαν συνολικά 30 ενήλικοι αρσενικοί WT μύες και 30 διαγονιδιακοίομόζυγοι PPARα μύες που κατανεμήθηκαν σε 3 ομάδες, αντίστοιχα: Ομάδα Ελέγχου(n=10) που έλαβε standard chow δίαιτα , Ομάδα Αθηροσκλήρωσης(n = 10) που έλαβεδιατροφή υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά οξέα (45%) για 12 εβδομάδες και Ομάδα Μαστίχας Χίου (n=10 )που έλαβε διατροφή υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά οξέα και Μαστίχα Χίου μέσω υδατικού διαλύματος σε δοσολογία 40 mg/kg/μέρα. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις του σωματικού βάρους, των λιπιδίων,των αιμοδυναμικών παραμέτρων καθώς και προφλεγμονωδών κυτοκινών στον ορό του αίματος με την χρήση πρωτεομικής μεθόδου κατά την έναρξη του πειράματος και έπειτα από 4,8 και 12 εβδομάδες. Έπειτα από ευθανασία των μυών, πραγματοποιήθηκε ιστολογική μελέτη του ήπατος. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Στο τέλος της μελέτης, η ομάδα των wild type μυών που έλαβε Μαστίχα Χίου παρουσίασε μειωμένα επίπεδα σωματικού βάρους (30 vs 34 g, p<0.01), γλυκόζης (177vs 233.1 mg/dl ,p<0.001), ολικής χοληστερόλης(129.2 vs 148.1 mg/dl ,p<0.001) καιLDL χοληστερόλης(58 vs 82.6, p<0.001) σε σύγκριση με την ομάδα της Αθηροσκλήρωσης. Η χορήγηση Μαστίχας Χίου οδήγησε σε μείωση (p<0.05) των επιπέδων των κυτοκινών CRP, IL1a, CXCL10, MCP2, WVF, CXCL2 στον ορό σε σχέση με την ομάδα Αθηροσκλήρωσης, καθώς και σε διατήρηση των επιπέδων ινσουλίνης και λεπτίνης καθ’ όλη την διάρκεια της μελέτης. Τέλος η ομάδα της Μαστίχας παρουσίασε βελτιωμένο σκορ ηπατικής στεάτωσης και φλεγμονής σε σχέση με την ομάδα Αθηροσκλήρωσης(NAS score 0.525 vs 0.975 , p<0.05). Ωστόσο καμία από τις παραπάνω διαφορές δεν παρατηρήθηκε στην ομάδα των διαγονιδιακών μυών που έλαβαν Μαστίχα σε σύγκριση με την ομάδα Αθηροσκλήρωσης των διαγονιδιακών μυών. Τόσο στην ομάδα των WT μυών, όσο και στην ομάδα των διαγονιδιακών μυών παρατηρήθηκε σημαντική βελτίωση των αιμοδυναμικών παραμέτρων, που διατηρήθηκε κατά την διάρκεια της μελέτης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Τα αποτελέσματα της παραπάνω μελέτης ανέδειξαν την ισχυρή υπολιπιδαιμική, αντιφλεγμονώδη και ηπατοπροστατευτική δράση της Μαστίχας Χίου που πιθανώς μεσολαβείται μέσω της ενεργοποίησης των πυρηνικών υποδοχέων PPAR-alpha, αλλά και επιβεβαίωσαν πως η αντιυπερτασική της δράση πιθανώς είναι συνέργεια διαφορετικών μηχανισμών. Περισσότερες μελέτες για την αποσαφήνιση του ακριβούς μηχανισμού δράσης της καθίστανται αναγκαίες πριν την ασφαλή χορήγησής της σε ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο.
Ο ρόλος της myospryn in vivo και η σημασία της αλληλεπίδρασής της με τη δεσμινή
Authors: Τσούπρη Έλσα
Published: September 2021

Η TRIM-like πρωτεΐνη myospryn αποτελεί μια αλληλεπιδρώσα πρωτεΐνη της δεσμίνης και αρχικά αναγνωρίστηκε ως συνδεδεμένος συνεργάτης της πρωτεΐνης dysbindin του BLOC-1 (Biogenesis of Lysosomes Related Organelles Complex 1), εμπλέκοντάς την στη διαμετακίνηση κυστιδίων και τη βιογένεση και/ή την τοπολόγηση οργανιδίων. Η myospryn αντιπροσωπεύει επίσης μια μυοειδική πρωτεΐνη AKAP (πρωτεΐνη πρόσδεσης στην κινάση), αυξάνοντας την πιθανότητα ότι μαζί με τη δεσμίνη και άλλα κυτταροσκελετικά και σηματοδοτικά μόρια θα μπορούσε να συμμετάσχει στην υποκυτταρική στόχευση της δραστικότητας της πρωτεϊνικής κινάσης Α (ΡΚΑ) στο γραμμωτό μυ. Λαμβάνοντας υπόψη τα προηγούμενα δεδομένα, επιδιώξαμε να διαλευκάνουμε τον ρόλο της myospryn στην καρδιά και τη βιολογική σημασία της αλληλεπίδρασης myospryn-δεσμίνης. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού χρησιμοποιήσαμε τόσο in vitro, όσο και in vivo στρατηγικές. Mε in vitro προσεγγίσεις μελετήσαμε τη σημασία της αλληλεπίδρασης δεσμίνης-AKAP/myospryn στη ρύθμιση του PKA μονοπατιού. Χρησιμοποιήσαμε πρωτογενείς καλλιέργειες μυοκαρδιοκυττάρων και δείξαμε ότι η έλλειψη της δεσμίνης επηρεάζει τουλάχιστον τον ρυθμό σύσπασης, την ανακύκλωση του β2 αδρενεργικού υποδοχέα και τη συσσώρευση του cΑΜΡ, υποδηλώνοντας έναν πιθανό ρόλο της δεσμίνης και της αλληλεπίδρασης δεσμίνης-AKAP/myospryn στην ορθή σύζευξη β-AR/αδενυλικής κυκλάσης και στην απευαισθητοποίηση του υποδοχέα που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της καρδιακής ανεπάρκειας λόγω έλλειψης της δεσμίνης. Mε in vivo προσεγγίσεις, διασαφηνίσαμε περαιτέρω το ρόλο της myospryn στην καρδιά και τη βιολογική σημασία της αλληλεπίδρασης myospryn-δεσμίνης. Αδρανοποιήσαμε τη myospryn στα ποντίκια μέσω ομόλογου ανασυνδυασμού σε εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα (ESC) και η επιτυχία του ομόλογου ανασυνδυασμού ήταν μόλις 0,9%. Η μελέτη μας είναι η πρώτη παγκόσμια περιγραφή της δημιουργίας του myospryn knockout μοντέλου ποντικιού, αποδεικνύοντας ότι, η απουσία της myospryn δεν προκαλεί εμβρυϊκή θνησιμότητα στα ποντίκια. Η έλλειψη της myospryn προκαλεί διατατική μυοκαρδιοπάθεια, η οποία χαρακτηρίζεται από λέπτυνση των τοιχωμάτων και διάταση του ιστού, ανωμαλίες στους θαλάμους της καρδιάς (αμφικολπική διάταση), ίνωση και διαταραχή της καρδιακής λειτουργίας. Η ανάλυση της υπερδομής ανέδειξε ότι η οργάνωση των σαρκομεριδίων δεν επηρεάζεται εμφανώς, με τα μυοϊνίδια να είναι καλά πακεταρισμένα και οργανωμένα, ωστόσο, η ακεραιότητα των εμβόλιμων δίσκων (ID) είναι αλλοιωμένη. Το πιο σημαντικό εύρημα της παρούσας μελέτης είναι οι σοβαρές ανωμαλίες στην υπερδομή των μιτοχονδρίων στον καρδιακό και σκελετικό μυ των myosp-/- ποντικιών, με περίεργα ενδομιτροχονδριακά έγκλειστα κυστίδια και εκτεταμένο εκφυλισμός των πτυχώσεων που συχνά συνοδευόταν από διόγκωση του σαρκοπλασματικού δικτύου (ΣΔ) και των Τ-σωληνίσκων, χωρίς να αποκλείεται η ανώμαλη μιτοφαγία. Συνολικά, τα δεδομένα μας υποδηλώνουν έναν πιθανό ρόλο της myospryn μαζί με τη δεσμίνη στη φυσική και λειτουργική σύνδεση του ΣΔ δικτύου και των μιτοχονδρίων μέσω των MAMs (mitochondrial-associated ER membranes).
Improving the security monitoring process
Authors: Αναστόπουλος Βασίλειος
Published: September 2021

Οι οργανισμοί που διατηρούν πληροφοριακά συστήματα αντιμετωπίζουν διαρκώς νέες προκλήσεις ασφαλείας στον κυβερνοχώρο, καθότι μεμονωμένα άτομα, οργανωμένες ομάδες,εγκληματικές οργανώσεις αλλά και χώρες, απειλούν τις υποδομές τους με διαφορετικά κίνητρα και διαφορετικές επιδιώξεις. Η απαίτηση για επιχειρησιακή συνέχεια αλλά και λόγοι συμμόρφωσης στη νομοθεσία και σε πρότυπα, καθιστούν επιτακτική την επιτήρηση αυτών των υποδομών, προκειμένου ο οργανισμός να γνωρίζει της κατάσταση ασφαλείας του(security posture) και να αντιμετωπίζει τα αντίστοιχα περιστατικά. Το πρόβλημα που εξετάστηκε σε αυτήν τη διατριβή είναι η ανάγκη για παρακολούθηση ασφαλείας (securitymonitoring) σε υποδομές μεγάλης κλίμακας, αποτελούμενες από ετερογενείς και γεωγραφικά διασπαρμένες συσκευές, στοχεύοντας στη βελτίωση και επαύξηση των δυνατοτήτων των οργανισμών. Η έρευνα εστίασε στη σχεδίαση υποδομών για τη διαχείριση των δεδομένων (αρχείων καταγραφής) στα οποία βασίζεται η παρακολούθηση ασφαλείας, επιδιώκοντας την κάλυψη όλων των πτυχών του θέματος. Η έρευνα ξεκίνησε με ανασκόπηση της διαθέσιμης βιβλιογραφίας καταλήγοντας στην πρόταση μιας μεθοδολογίας για τη σχεδίασης υποδομών διαχείρισης αρχείων καταγραφής η οποία εξετάζει όλες τις πτυχές του θέματος, από την καταγραφή των απαιτήσεων μέχρι τη συλλογή των αρχείων καταγραφής σε ένα κεντρικό σημείο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένας οδηγός βήμα-βήμα από το σχεδιαστή της υποδομής. Συνεχίστηκε με τη διερεύνηση της ανάγκης επικύρωσης της σχεδίασης μιας υποδομής, επιβεβαιώνοντας ότι οι χρήστες της μπορούν να εκτελέσουν τις εργασίες που προκύπτουν από την καταγραφή των απαιτήσεων, καθώς και ότι επιτυγχάνεται η βέλτιστη χρήση των διαθέσιμων πόρων και εκμετάλλευση των αρχείων καταγραφής. Ολοκληρώθηκε με τη διερεύνηση της δυνατότητας δυναμικής σχεδίασης μιας υποδομή διαχείρισης αρχείων καταγραφής και της δυνατότητας εξέλιξής της, προσαρμοζόμενη στην εξέλιξη των απειλών και του περιβάλλοντος λειτουργίας της συνολικά.Καινοτομία αποτέλεσε η εισαγωγή του πεδίου της ανάλυσης κοινωνικών δικτύων (socialnetwork analysis) στη σχεδίασή των υποδομών διαχείρισης αρχείων καταγραφής. Η εφαρμογή ενός ερευνητικού πεδίου από τις κοινωνικές επιστήμες, αποδείχθηκε ευέλικτο εργαλείο διαχείρισης της πολυπλοκότητας της σχεδίασης υποδομών διαχείρισης αρχείων καταγραφής σε υποδομές μεγάλης κλίμακας. Οι μετρήσεις και οι τεχνικές ανάλυσης που είναι διαθέσιμες,χρησιμοποιήθηκαν για τη λήψη και τεκμηρίωση των σχεδιαστικών αποφάσεων, ενώ κατέστησαν εφικτή τη συμπερίληψη στη σχεδίαση επιπλέον θεμάτων που την επηρεάζουν. Τα αποτελέσματα της έρευνας επιδείχθηκαν και αξιολογήθηκαν χρησιμοποιώντας την υποδομή του Εθνικού Δικτύου Υποδομών Τεχνολογίας και Έρευνας(ΕΔΥΤΕ Α.Ε.), ενώ θα μπορούσε να συνεχιστεί διερευνώντας τομείς όπως τα βιομηχανικών συστημάτων ελέγχου (Industrial Control Systems), το διαδίκτυο των πραγμάτων (Internet ofThings) και της θαλάσσιας ασφάλειας (maritime security).
Η σχέση επιχειρηματικής στρατηγικής και συνεργασίας με την καινοτομία και η επίδρασή της στην ανταγωνιστικότητα και την οικονομική απόδοση των επιχειρήσεων τροφίμων
Authors: Σακαλή Παρασκευή-Χριστίνα
Published: September 2021

Η συζήτηση που γίνεται τα τελευταία χρόνια γύρω από το ζήτημα τη επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας σε παγκόσμιο επίπεδο, εντασσόμενη στο κλίμα που δημιούργησαν οι νέες διεθνείς ανακατατάξεις, οδήγησε στην ιδέα της παρούσας διατριβής. Σήμερα, περισσότερο ίσως από άλλες περιόδους εξέλιξης του οικονομικού συστήματος και της μορφής της διεθνούς οικονομικής συνεργασίας, υποστηρίζεται, συζητιέται και κρίνεται ο ρόλος της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας στη διαμόρφωση των οικονομικών συνθηκών. Από το πλήθος των παραγόντων που επηρεάζουν την επιχειρηματικότητα και την καινοτομία καθώς και την αποτελεσματικότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στο χώρο των τροφίμων, επιλέχθηκε να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας στην επιχειρηματική στρατηγική και στη δημιουργία μορφών συνεργασίας. Για λόγους διευκόλυνσης της στατιστικής αξιοπιστίας η επιχειρηματική στρατηγική χωρίστηκε σε δυο μορφές, επιχειρηματική στρατηγική αγοράς και επιχειρηματική στρατηγική γκάμας προϊόντων. Το ίδιο έγινε και με τη διάσταση της συνεργασίας, χωρίστηκε, σε βασικές μορφές συνεργασίας και επιπλέον μορφές συνεργασίας. Έπειτα ερευνήθηκαν οι σχέσεις μεταξύ των μορφών επιχειρηματικής στρατηγικής και των μορφών συνεργασίας με τις 4 βασικές διαστάσεις της καινοτομίας, καινοτομία προϊόντος, καινοτομία διαδικασιών, καινοτομία μάρκετινγκ και οργανωσιακή καινοτομία. Στη συνέχεια μελετήθηκαν οι σχέσεις μεταξύ των τεσσάρων μορφών καινοτομίας και της ανταγωνιστικότητας, της οικονομικής απόδοσης των επιχειρήσεων καθώς και την σχέση τους με τη σταθερότητα του περιβάλλοντος λόγω της οικονομικής κρίσης. Για την έρευνα χρησιμοποιήθηκε ερωτηματολόγιο 64 ερωτήσεων που συμπληρώθηκε από 458 ελληνικές επιχειρήσεις τροφίμων. Για την επεξεργασία των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε στατιστική ανάλυση με το λογισμικό SPSS statistics, ενώ εκπονήθηκε ανάλυση εγκυρότητας και αξιοπιστίας του ερωτηματολογίου. Επιπλέον μελετήθηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του ερωτηματολογίου, cluster analysis, και πολλαπλή παλινδρόμηση. Η έρευνα απέδειξε τη μεγάλη σημασία, της επιχειρηματικής στρατηγικής και των μορφών συνεργασίας που εφαρμόζουν οι ελληνικές επιχειρήσεις τροφίμων, για τα επίπεδα καινοτομίας και κατ’ επέκταση ανταγωνιστικότητας και αποτελεσματικότητας τους. Τα ευρήματα της διατριβής μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρακτικός οδηγός ανάπτυξης της καινοτομίας στις επιχειρήσεις τροφίμων στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Patterns of multiple facets of plant diversity and their evaluation for conservation purposes
Authors: Ζέρβας Δημήτριος
Published: September 2021

Η μελέτη διαφορετικών τύπων βιοποικιλότητας έχει αναγνωριστεί ως η βέλτιστη μέθοδος για την αναγνώριση των διεργασιών εντός των βιοκοινοτήτων και η αξιολόγησή τους είναι σημαντική για τη διατήρηση των οικοσυστημικών λειτουργιών και υπηρεσιών. Τα υδρόβια φυτά στα λιμναία οικοσυστήματα είναι μία κατηγορία οργανισμών για την οποία δεν έχει δοθεί η απαραίτητη προσοχή για την κατανόηση και αξιολόγηση των λειτουργιών των λιμνών στην Ελλάδα. Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί η αναγνώριση και περιγραφή των προτύπων διαφορετικών τύπων ποικιλότητας της υδρόβιας βλάστησης και η συσχέτισή τους με ανθρωπογενείς πιέσεις σε λιμναία οικοσυστήματα, με απώτερο σκοπό τη διατήρηση των λιμναίων οικοσυστημάτων. Πραγματοποιήθηκε εφαρμογή μεθοδολογίας παρακολούθησης της υδρόβιας βλάστησης μέσω δειγματοληψίας σε 18 Ελληνικές λίμνες, με αποτέλεσμα τη συλλογή πρόσφατων δεδομένων μακροφυτικής βλάστησης και περιβαλλοντικών παραμέτρων. Η παρουσία και αφθονία για 103 taxa μακροφύτων καταγράφηκε εντός 7,464 δειγματοληπτικών επιφανειών, εντός 366 δειγματοληπτικών λωρίδων. Φυτοκοινωνιολογική ανάλυση αυτών των δεδομένων παρήγαγε έναν επικαιροποιημένο κατάλογο 46 μακροφυτικών κοινωνιών (παλαιότερα καταγεγραμμένων και νέων) που εντοπίζονται στις ελληνικές λίμνες, των χαρακτηριστικών τους, και των οικολογικών προτιμήσεών τους. Βάσει των ίδιων δεδομένων βλάστησης, αναπτύχθηκε μία νέα μέθοδος οικολογικής αξιολόγησης των ελληνικών λιμνών βάσει μακροφύτων, σύμφωνα με την Οδηγία Πλαίσιο για τα Ύδατα, και ελέχθηκε η αποτελεσματικότητά της. Επιπροσθέτως, ελέγχθηκαν οι σχέσεις μεταξύ προτύπων λειτουργικών χαρακτηριστικών των μακροφύτων και ανθρωπογενών πιέσεων, και αναγνωρίστηκαν οι κυριότερες λειτουργικές αποκρίσεις της υδρόβιας βλάστησης στην πίεση του ευτροφισμού. Τέλος, υπολογίστηκαν δείκτες πολλαπλών τύπων ποικιλότητας της υδρόβιας βλάστησης για κάθε λίμνη, και τα πρότυπα ποικιλότητας τους αξιολογήθηκαν στατιστικά και αναλύθηκαν, με σκοπό την εξαγωγή συμπερασμάτων για τους κανόνες συνάθροισης των υδρόβιων μακρόφυτων υπό διαφορετικά επίπεδα τροφικής κατάστασης των λιμνών. Τα αποτελέσματα της έρευνας που πραγματοποιήθηκε εντός αυτής της διατριβής μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμα εργαλεία για τη διατήρηση και διαχείριση των λιμναίων οικοσυστημάτων.
The american science fiction film in the 21st century
Authors: Στεφανοπούλου Ευδοκία
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή εξετάζει το είδος της επιστημονικής φαντασίας (ΕΦ) στον αμερικάνικο κινηματογράφο τον 21ο αιώνα. Αναλύεται το κινηματογραφικό είδος την περίοδο 2001-2016 και προτείνεται ένας νέος ορισμός για την ΕΦ στο ιστορικό πλαίσιο του σύγχρονου αμερικάνικου κινηματογράφου και με βάση την κοινωνική σημειωτική. Το κύριο μεθοδολογικό και θεωρητικό πλαίσιο είναι η θεωρία των κινηματογραφικών ειδών και η σημειωτική. Συγκεκριμένα χρησιμοποιείται το σημειωτικό τετράγωνο και η αφηγηματική γραμματική του Algirdas J. Greimas, τα οποία εφαρμόζoνται σε ένα συστηματικό corpus ταινιών. Με τη χρήση αυτών των εργαλείων αναλύεται η βαθιά και η επιφανειακή δομή του είδους και προτείνεται μια νέα ταξινόμηση και ορισμός της ΕΦ στον κινηματογράφο. Η διατριβή υποστηρίζει ότι η βαθιά δομή του είδους μπορεί να αποτυπωθεί σε δύο σημειωτικά τετράγωνα. Τα δύο σημειωτικά τετράγωνα σχηματίζουν έναν οντολογικό χάρτη της ΕΦ και παράγουν τους έξι κύκλους του είδους και την επιφανειακή δομή του. Η ανάλυση των έξι κύκλων επεξηγεί την έκφραση της επιφανειακής σύνταξης και τα σημασιολογικά στοιχεία κάθε κύκλου. Η σημειωτική ανάλυση συμπληρώνεται με την εξέταση του κοινωνικού και ιστορικού πλαισίου παραγωγής των ταινιών, το οποίο ερευνάται με μεθόδους της Νέας Κινηματογραφικής Ιστορίας, όπως η ανάλυση πρωτογενών πηγών, συνεντεύξεων και οικονομικών στοιχείων. Αυτή η έρευνα περιορίζεται σε δύο άξονες, οι οποίοι καθορίζονται από τον κεντρικό ρόλο της ψηφιακής τεχνολογίας στην σύγχρονη κινηματογραφική βιομηχανία και πιο συγκεκριμένα στο κινηματογραφικό είδος της ΕΦ. Αρχικά τοποθετείται το είδος στο πλαίσιο του σύγχρονου Hollywood και αναλύονται οι πρακτικές και οι οικονομικές επιταγές της βιομηχανίας που το διαμορφώνουν. Ο δεύτερος άξονας εστιάζει στο πώς οι πιο διακεκριμένοι σκηνοθέτες του είδους αντιλαμβάνονται και συζητούν τον ρόλο των κινηματογραφικών τεχνολογιών και των ειδικών εφέ σε σχέση με την ΕΦ. Η άρθρωση της σημειωτικής ανάλυσης με την έξω-σημειωτική έρευνα ολοκληρώνει τη διατριβή και υποδεικνύει τον κεντρικό ρόλο του είδους τόσο στη διατήρηση, όσο και στη μεταμόρφωση του σύγχρονου Hollywood.
Η κατασκευή του κοινού τόπου της μοντέρνας αρχιτεκτονικής
Authors: Τασσοπούλου Μαρία
Published: September 2021

Η διατριβή διερευνά την κατασκευή μιας ιστορίας σε ένα σημείο αναφοράς της Ιστορίας της Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής, εξετάζοντας σε βάθος το 4ο Διεθνές Συνέδριο Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής (C.I.A.M). Η αφετηρία του προβληματισμού τοποθετείται στις προσπάθειες συντονισμού των εκδοχών του μοντέρνου λόγου, των ιδεών και των ανθρώπων σε ένα ενιαίο και κοινό κανόνα που επιχειρείται κατά τον ύστερο μεσοπόλεμο και εστιάζει στα κοινά και στα αποκλίνοντα στοιχεία που δυνάμει ορίζουν τη Μοντέρνα νόρμα. Με βάση το παραπάνω εννοιολογικό πλαίσιο, το IV CIAM εξετάζεται ως προς την εσωτερική δομή και λειτουργία του, με τους τόπους της προγραμματισμένης και της τελικής υλοποίησής του, τον ρόλο των διεθνών σχέσεων, συνδέσεων και ανθρώπινων δικτύων, την οργάνωσή του, την ανθρωπογεωγραφία του, τις συνεδριάσεις και τελικά την σύνταξη και την διαχείριση των αποτελεσμάτων που προέκυψαν από αυτό, να αποτελούν τις κύριες κατευθύνσεις της έρευνας. Η μεθοδολογική προσέγγιση που ακολουθείται βασίζεται σε πρωτογενές αρχειακό υλικό και εστιάζει στους χαρακτήρες που μετέχουν στο ιστορικό γεγονός με σκοπό να αποδώσει, με τεκμηριωμένο τρόπο, την υλική διάσταση των γεγονότων, να κατανοήσει τον τρόπο δράσης των συνεδρίων και να επιχειρηματολογήσει σχετικά με τους κοινούς ή μη κοινούς τόπους των 100 και πλέον συνέδρων. Οι κοινοί αυτοί τόποι αναλύονται σε πραγματικούς και νοητούς και τελικά ερμηνεύονται σε κατασκευασμένους ή μη. Η έρευνα, αναδεικνύοντας τις διαφωνίες και τους συμβιβασμούς, καταλήγει στο συμπέρασμα πως η σύνταξη των διαφόρων μοντέρνων ιδεών και εκδοχών σε ένα κοινό και ενιαίο πλαίσιο αποτελεί εσωγενή κατασκευή ενός στενού κύκλου Συνέδρων και σκοπό έχει τον ορισμό, την ευρεία διάδοση και τελικά την υλοποίηση της Μοντέρνας αρχιτεκτονικής και πολεοδομίας. Η διατριβή φιλοδοξεί να θέσει μια λεπτομερή και τεκμηριωμένη εκδοχή της ιστορίας του 4ου CIAM παράλληλα με τις άλλες αντίστοιχες ιστορίες, βοηθώντας στην κριτική ερμηνεία ενός σημαίνοντος σημείου στην Ιστορία της Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής.
Μελέτη της εξειδίκευσης και του μηχανισμού λειτουργίας των αμινοπεπτιδασών ERAP1, ERAP2 και IRAP
Authors: Σταμόγιαννος Αθανάσιος
Published: September 2021

Οι αμινοπεπτιδάσες ERAP1, ERAP2 και IRAP αποτελούν σημαντικά συστατικά του επίκτητου ανοσοποιητικού συστήματος του ανθρώπου, συμμετέχοντας ενεργά στους μηχανισμούς αντιγονοπαρουσίασης. Λειτουργία τους είναι η παραγωγή ώριμων αντιγονικών επιτόπων, κατάλληλων για πρόσδεση σε μόρια τάξης I του MHC. Τα σύμπλοκα επιτόπων-MHCIαναγνωρίζονται στη συνέχεια από κυτταροτοξικά Τ λεμφοκύτταρα, με αποτέλεσμα την εξάλειψη μολυσμένων ή μετασχηματισμένων κυττάρων. Στην παρούσα διατριβή εστιάσαμε τη μελέτη μας στην ανάλυση του μηχανισμού δράσης και αναστολής της ERAP1, του ενζύμου με τη μεγαλύτερη συνεισφορά στην επεξεργασία αντιγόνων. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιώντας τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA εκφράσαμε αλλήλια ERAP1 με διαφορετικούς συνδυασμούς πολυμορφισμών και μελετήσαμε την επίδρασή τους στη λειτουργία του ενζύμου. Διαπιστώσαμε ότι οι πολυμορφισμοί ασκούν τη δράση τους μέσω δύο ξεχωριστών αλλά συνεργιστικών μηχανισμών: επηρεάζοντας τη δραστικότητα του ενζύμου ή την προτίμηση των υποστρωμάτων του αναλόγως του μήκους τους. Στη συνέχεια, επικεντρωθήκαμε στη λειτουργική σημασία αλλαγής διαμορφώσεων της ERAP1. Για το σκοπό αυτό εκφράσαμε ανασυνδυασμένα αλλήλια ERAP1, στα οποία διαταράξαμε με τοποειδική μεταλλαξιγένεση ένα σύνολο αλληλεπιδράσεων που σταθεροποιούν την κλειστή διαμόρφωση του ενζύμου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι αλληλεπιδράσεις αυτές είναι κρίσιμες για τη δομική πλαστικότητα του ενζύμου, τη δομική οργάνωση του ενεργού κέντρου καθώς και ότι παίζουν σημαντικό ρόλο στην εξειδίκευση του ενζύμου για πρόδρομα αντιγονικά πεπτίδια. Τέλος, λόγω της αναδυόμενης φαρμακευτικής σημασίας της αναστολής της ERAP1, έγινε διαλογή, αξιολόγηση καιχαρακτηρισμός του μηχανισμού ενός συνόλου μη πεπτιδικών ενώσεων ως πιθανών αναστολέων αυτών των ενζύμων. Τα αποτελέσματα μας αποκάλυψαν ότι η φαρμακευτική ουσία Thimerosal είναι ισχυρός και εκλεκτικός αναστολέας της ERAP1.
Η ύλη ως καλλιτεχνικό μέσο
Authors: Ανδρούτσος Γεώργιος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή με θέμα «Η ύλη ως καλλιτεχνικό μέσο», γίνεται μια προσπάθεια προσέγγισης της έννοιας της ύλης ως απαραίτητης προϋπόθεσης για τη δημιουργία τέχνης. Στόχος της διατριβής είναι να διαπεράσει την υποκειμενικότητα και να ανιχνεύσει την αντικειμενική και υλική βάση της τέχνης, δηλαδή τον τρόπο που η ύλη ταυτοποείται και ταξινομείται για τις ανάγκες της καλλιτεχνικής εργασίας. Με άλλα λόγια, εξετάζεται η υλική υπόσταση του έργου τέχνης και η σημασία του υλικού αντικειμένου στην καλλιτεχνική εξέλιξη και δημιουργία. Η προσέγγιση του θέματος έγινε από μαρξιστική σκοπιά, στηριζόμενη σε στοχαστές που ανήκουν στο ευρύ φάσμα του μαρξισμού και ως συλλογιστική πορεία ακολουθήθηκε η λογική του αναδυτισμού, δηλαδή η σταδιακή αναφορά από το πολύπλοκο και αφηρημένο στο απλό και συγκεκριμένο. Διευκρινίζεται ότι στη μελέτη αυτή δεν εστιάζουμε σε τεχνολογίες αιχμής, αλλά διερευνούμε όλο το φάσμα των υλικών καταστάσεων διαχρονικά, με απαραίτητη προϋπόθεση τη χρήση των υλικών για καλλιτεχνικό σκοπό και ότι επιχειρούμε να αναλύσουμε την αμφίδρομη σχέση τέχνης και τεχνολογίας,όπως και την επίδρασή της στην καθημερινή αισθητική αντίληψη, ως αποτέλεσμα της ριζικής αλλαγής της αντίληψης για την ύλη.
Ανάπτυξη μεθόδων για την ανάλυση εκρηκτικών υλών και παραγώγων αυτών
Authors: Χατζησταματίου Αικατερίνη
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή περιλαμβάνει νέες και βελτιωμένες μεθόδους για την ενόργανη ανάλυση διαφόρων εκρηκτικών υλών και παραγώγων αυτών με τη χρήση αναγνωρισμένων και αναδυόμενων τεχνικών με υψηλή εγκυρότητα και αξιοπιστία. Στο πρώτο σκέλος παρουσιάζεται μία πρωτότυπη μέθοδος για την ανίχνευση παραγώγων νιτροκυτταρίνης με τη βοήθεια της Αεριοχρωματογραφίας μεΦασματομετρία Μαζών (Gas Chromatography–Mass Spectrometry, GC–MS), τόσο σε ισχυρά όσο και σε ασθενή εκρηκτικά. Η ανάπτυξη της μεθόδου αυτής επιλύει χρόνια προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα εγκληματολογικά εργαστήρια σχετικά με την ανίχνευση του εν λόγω μακρομορίου. Στη συνέχεια, περιγράφεται η επιτυχής ανίχνευση με GC–MS ενός χαρακτηριστικού παραγώγου του SCN- που προέρχεται από την πυροδότηση μαύρης πυρίτιδας. Η ανίχνευση του συγκεκριμένου παραγώγου, με το βελτιωμένο πρωτόκολλο που προτείνεται, υποδεικνύει ως χρησιμοποιηθείσα εκρηκτική ύλη τη μαύρη πυρίτιδα, η οποία εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά δημοφιλής λόγω της απλής παρασκευής της,εντούτοις η ανίχνευση των υπολειμμάτων της είναι ιδιαίτερα απαιτητική. Επιπρόσθετα, παρουσιάζεται μία ακόμα μέθοδος, η οποία αξιοποιεί την αναδυόμενη, στον τομέα των εκρηκτικών, τεχνική της Αεριοχρωματογραφίας με Φασματομετρία Μαζών Λόγου Ισοτόπων (GC–C–IRMS), αναφορικά με την ικανότητά της για διάκριση δειγμάτων προερχόμενων από όμοιου τύπου εκρηκτικές ύλες. Η χρήση της τεχνικής αυτής κατέστησε εφικτή την επιτυχή διάκριση δειγμάτων της εκρηκτικής ύλης τετρύληςγια πρώτη φορά στη βιβλιογραφία.
Προστασία ιστορικών συνόλων
Authors: Μιχαλάκη Τσαμπίκα
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή είναι μια προσπάθεια καταγραφής, ανάλυσης και σύγκρισης της νομοθεσίας για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας και της Μεγάλης Βρετανίας. Σκοπός της είναι η παρουσίαση και η σύγκριση της οργάνωσης της διοίκησης και των υπεύθυνων φορέων για την προστασία του πολιτισμού, καθώς και των νομοθετικών εργαλείων και των πολιτιστικών πολιτικών και μέτρων για τη διάσωση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Εξετάζεται η διαμόρφωση της πολιτιστικής πολιτικής της Ελλάδας και της Μεγάλης Βρετανίας, παρουσιάζεται η οργάνωση και το νομοθετικό πλαίσιο που καλύπτει και διαφυλάσσει την κληρονομιά και δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στα προβλήματα εφαρμογής της ισχύουσας νομοθεσίας στις δυο χώρες. Εν συνεχεία, παρουσιάζεται η ιστορική και πολεοδομική εξέλιξή των έξι χαρακτηρισμένων από την UNESCO πόλεων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, της Μεσαιωνικής Πόλης Ρόδου, της Παλιάς Πόλης της Κέρκυρας, της Χώρας με το Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη της Πάτμου, του Bath, της παλιάς και της νέας πόλης του Εδιμβούργου και της εμπορικής – ναυτιλιακής πόλης του Liverpool, περιγράφεται η πολιτικής προστασίας και διαχείρισής τους, καθώς επίσης γίνεται αναφορά στους τρόπους χρηματοδότησής τους. Με τη βοήθεια ενός εργαλείου σχεδιασμού - τη SWOT ανάλυση, επιχειρήθηκε η σύγκριση των πόλεων αυτών, κατηγοριοποιώντας και ταξινομώντας τα πλεονεκτήματα, τις αδυναμίες, τις ευκαιρίες και τις απειλές που δέχεται κάθε μια και επισημάνθηκε η ανάγκη ύπαρξης των Διαχειριστικών Σχεδίων για την προστασία, τη διατήρηση, την ορθολογική χρήση και την ανάπτυξη τους, με στόχο τον ολοκληρωμένο σχεδιασμό. Τέλος, εξετάζοντας και συνοψίζοντας τα κυριότερα νομοθετικά εργαλεία που ισχύουν αυτή τη στιγμή στη χώρα μας, σε συνδυασμό με τις αρμοδιότητες και τις ευθύνες των κρατικών διοικητικών φορέων, εντοπίστηκαν τα κυριότερα προβλήματα και διεξήχθησαν συμπεράσματα και προτάσεις.
Ultrafast laser spectroscopy of perovskite solar cells
Authors: Σερπετζόγλου Ευθύμιος
Published: September 2021

Τα τελευταία χρόνια, οι οργανικοί-ανόργανοι περοβσκίτες έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας, λόγω των εξαιρετικών οπτικών ιδιοτήτων τους και την δυνατότητά τους να χρησιμοποιηθούν σε τεχνολογικές εφαρμογές, όπως τα 3ης γενιάς ηλιακά κύτταρα, φωτο-διόδους, λέιζερ, κλπ. Ο στόχος για τα ηλιακά κύτταρα είναι η αύξηση της απόδοσής τους και η βελτίωσης της σταθερότητάς τους. Για να μπορέσουν να επιτευχθούν οι συγκεκριμένες προκλήσεις, θα πρέπει να κατανοηθεί ο ρόλος της κρυσταλλικής ποιότητας του στρώματος του περοβσκίτη, καθώς και η μεταφορά και οι ρυθμοί επανασύνδεσης των φορέων, μεταξύ του στρώματος του περοβσκίτη και των αντίστοιχων στρωμάτων μεταφοράς των φορέων. Συγκεκριμένα, μεταξύ του περοβσκίτη και του στρώματος μεταφοράς των οπών (HTL), το οποίο συλλέγει τις οπές, καθώς και του στρώματος μεταφοράς των ηλεκτρονίων (ETL), το οποίο συλλέγει τα ηλεκτρόνια. Σε αυτή τη διατριβή, κατανοούμε τους φυσικούς μηχανισμούς μέσω της υπερταχείας φασματοσκοπίας με λέιζερ. Συγκεκριμένα, αποδεικνύεται ότι η δυναμική των φορέων σχετίζεται έντονα με τις επιφανειακές ιδιότητες του χρησιμοποιούμενου στρώματος μεταφοράς καθώς και με τα ηλεκτρικά χαρακτηριστικά των συσκευών. Επιπλέον, η εξέλιξη της δυναμικής των φορέων παρακολουθείται επί τόπου κατά τη διάρκεια της κρυστάλλωσης του περοβσκίτη σε θερμοκρασίες, από 85 Κ έως 250 Κ, εξάγοντας χρήσιμα συμπεράσματα σχετικά με την επίδραση της κρυσταλλικής δομής στις ιδιότητες μεταφοράς των φορέων. Τα νέα ευρήματα αυτής της εργασίας μπορούν να συμβάλουν στην κατανόηση των φυσικών φαινομένων που συμβαίνουν στα περοβσκιτικά ηλιακά κύτταρα μετά τη φωτο-διέγερση, με απώτερο στόχο την περαιτέρω βελτίωση της απόδοσης της συσκευή και της σταθερότητά της.
Φέρουσες μορφές, ενταγμένες σε αρχιτεκτονήματα, στην αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή γλυπτική
Authors: Μυλωνάς Μάριος
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη αφορά στην επισκόπηση αρχαίων γλυπτών που λειτούργησαν ως φέροντα στοιχεία σε οικοδομήματα ή υπαινίσσονταν -μέσω της στάσης τους- δομική λειτουργία. Αντικείμενο της αποτελεί η συνολική, συνθετική και κατά το δυνατόν πρωτότυπη αναφορά σε τούτο το ιδιαίτερο είδος αρχιτεκτονικής πλαστικής, όπως προκύπτει από την εκ νέου ερευνητική προσέγγιση του συναφούς αρχαιολογικού υλικού, αποσκοπώντας στην αποσαφήνιση ζητημάτων που άπτονται της δομικής, τυπολογικής, στυλιστικής και νοηματικής υπόστασης των εν λόγω έργων, δίχως να αγνοηθεί η ιδιαίτερης σημασίας μελέτη του κοινωνικο-πολιτικού πλαισίου στο οποίο τα τελευταία εγγράφονται. Αξίζει να επισημανθεί πως ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στα γλυπτά του ελληνικού χώρου, τα κατάλοιπα των οποίων εξετάζονται ενδελεχώς. Η διάρθρωση της μελέτης καθορίζεται με βάση την χρονολογική ακολουθία των εξεταζόμενων μνημείων, πρακτική που υιοθετείται και στον κατάλογο του μελετηθέντος υλικού. Τα λήμματα του τελευταίου αναφέρονται σε γλυπτά ευρισκόμενα ή προερχόμενα από την Ελλάδα, για τα οποία στοιχειοθετείται ή πιθανολογείται εύλογα δομική λειτουργία ή απηχείται αυτή μέσω της στάσης τους. Έπειτα από την αναφορά στη γραμματειακή και επιγραφική παράδοση, στην ορολογία και την τυπολογική διάκριση των φερουσών μορφών, εξετάζεται το διαθέσιμο υλικό (δημοσιευμένο και αδημοσίευτο) από την αρχαϊκή εποχή έως την ύστερη αρχαιότητα. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι συνήθεις τύποι φέρουσας μορφής, που προκύπτουν από τη στάση των γλυπτών και τα εικονογραφικά τους χαρακτηριστικά, είναι της κόρης, του άτλαντα (κλειστή / ανοικτή στάση), της καρυάτιδας, του βαρβάρου και του σατύρου. Τα πρωιμότερα γλυπτά που χρησιμοποιήθηκαν ως ελεύθερα αρχιτεκτονικά στηρίγματα ήταν οι κόρες που κόσμησαν τις προσόψεις δελφικών θησαυρών, ενώ στην κλασική εποχή οι πεπλοφόροι της νότιας πρόστασης του Ερεχθείου αποτέλεσαν παραδείγματα αυτόνομης δομικής ενσωμάτωσης, ανεξάρτητης από παρακείμενες λιθοδομές ή άλλες σταθερές τοιχοποιίες. Στην ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή η χρήση γλυπτών με δομική λειτουργία διευρύνεται, όπως και η τάση αποδέσμευσής τους από το αρχιτεκτονικό πλαίσιο. Έτσι κόρες, καρυάτιδες, τρίτωνες, βάρβαροι, σιληνοί και μαινάδες χρησιμοποιήθηκαν σε πρόπυλα, θυραία ανοίγματα, σκηνικά οικοδομήματα και ταφικά συγκροτήματα, με μεγαλύτερη έμφαση πλέον στη διακόσμηση, όπως φαίνεται από τη σύμφυση αρκετών γλυπτών με πεσσούς, κίονες ή παραστάδες. Η συμπερασματική αναφορά στο υλικό εστιάζει σε ζητήματα κατασκευαστικά και ερμηνευτικά με άξονα όχι πια την περιπτωσιακή αλλά τη συνθετική και με όρους διαχρονίας επισκόπησή του. Εδώ τα κριτήρια ανάλυσης αφορούν τη δομική λειτουργία και τις συνδηλώσεις των φερουσών μορφών, βάσει της αξιοποίησης συγκεκριμένων τύπων σε συναφή οικοδομήματα.
Άμεσες μετεγχειρητικές επιπλοκές σε ασθενείς με ορθοτοπική μεταμόσχευση ήπατος
Authors: Κασκαντάμης Ανδρέας
Published: September 2021

Η ορθοτοπική μεταμόσχευση ήπατος(ΟΜΗ) είναι θεραπεία επιλογής για τους ασθενείς με τελικού σταδίου ηπατικής ανεπάρκειας, με οξεία ηπατική ανεπάρκεια, κακοήθεις όγκοι του ήπατος και μεταβολικά νοσήματα. Συνέπεια της βελτίωσης της χειρουργικής και αναισθησιολογικής τεχνικής, αλλά και της ΜΤΧ παρακολούθησης των ασθενών στην ΜΕΘ και η καλύτερη κατανόηση της ανοσολογίας του μοσχεύματος, βοήθησαν στην εντυπωσιακή αύξηση της επιβίωσης των ασθενών μετά από ΟΜΗ. Βαθμιαία η επιβίωση το πρώτο έτος άγγιξε το 80-90%. Άμεσα ΜΤΧ όλοι οι ασθενείς μεταφέρονται στην ΜΕΘ υπό καταστολή για την διαχείρηση επιπλοκών που προηγήθηκαν διεγχειρητικά όσο και μετεγχειρητικά. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι η καταγραφή, η κατανόηση και η ερμηνεία των άμεσα μετεγχειρητικών επιπλοκών σε ασθενείς με ορθοτοπική μεταμόσχευση ήπατος στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Αυτή η μελέτη πιστεύουμε ότι μπορεί να συμβάλλει στην βελτίωση της θεραπείας, της πρόληψης, της μείωσης ή καλύτερα της αποφυγής των ΜΤΧ επιπλοκών, με περαιτέρω όφελος στην θνησιμότητα, στην θνητότητα και στην μείωση του κόστους νοσηλεία. Η μελέτη αφορά την εμπειρία μας σε 32 μεταμοσχευμένους ασθενείς από την Χειρουργική μας Ομάδα και την ΜΕΘ στο ΓΝΑ ”ΛΑΙΚΟ”, όπου αποτελεί το μοναδικό Κέντρο Μεταμόσχευσης Ήπατος στην Αθήνα. Αφορά το χρονικό διάστημα από τον 07/2006 έως τον 07/2009. Η διάρκεια παραμονής των ασθενών στην ΜΕΘ ήταν άμεσα εξαρτώμενη από τις διεγχειρητικές και από τις μετεγχειρητικές επιπλοκές. Επιπλοκές στο μόσχευμα αφορούν περίπου το 2-14% και ΜΤΧ αιμορραγίες περίπου 7-15%. Η θεραπεία συνήθως ήταν πιο συχνά συντηρητική και χειρουργική στο 10-15%. Η οξεία νεφρική ανεπάρκεια ήταν αρκετά συχνή επιπλοκή και έφτανε έως το 66%. Η αντιμετώπιση γινόταν είτε φαρμακευτικά είτε με συνεδρίες συνεχούς φλεβο-φλεβικής αιμοδιαδιήθησης. Οξεία απόρριψη συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 7ης και 14ης ΜΤΧ ημέρας. Επιπλέον η καθυστέρηση απογαλακτισμού από την μηχανική αναπνοή ΜΤΧ αυξάνουν τα ποσοστά επιπλοκών κυρίως με λοιμώξεις (έως 78%). Συμπέρασμα : Η παρατεταμένη νοσηλεία στην ΜΕΘ αυξάνει τα ποσοστά επιπλοκών άμεσα ΜΤΧ, κυρίως από λοιμώξεις και από νεφρική και αναπνευστική ανεπάρκεια, όπου επηρεάζουν την θνητότητα και θνησιμότητα των μεταμοσχευμένων.
Μελέτη του ιού του χλωρωτικού ικτέρου των κολοκυνθοειδών
Authors: Ορφανίδου Χρυσούλα
Published: September 2021

Οι ιοί του γένους Crinivirus αποτελούν σοβαρά παθογόνα κυρίως των κηπευτικών, στα οποία προκαλούν την ασθένεια του ικτέρου των φύλλων. Τα τελευταία χρόνια, οι περισσότεροι crini-ιοί εμφανίζουν ραγδαία γεωγραφική εξάπλωση, κυρίως λόγω της ταχείας πληθυσμιακής αύξησης και εξάπλωσης των αλευρωδών-φορέων τους. Στην Ελλάδα, έχουν ανιχνευτεί τουλάχιστον πέντε crini-ιοί, εκ των οποίων οι BPYV και CYSDV προσβάλλουν τα κολοκυνθοειδή, ενώ το 2014 ταυτοποιήθηκε και ένας τρίτος, ο CCYV. Η αναφορά του CCYV στην Ελλάδα αποτελεί και την πρώτη αναφορά του ιού στην Ευρώπη. O CCYV εμφανίζει περιορισμένη γεωγραφική εξάπλωση (Ρόδος, Κρήτη), ενώ ανιχνεύτηκε σε 13 διαφορετικά είδη ζιζανίων, γεγονός που υποδηλώνει ότι έχει εγκατασταθεί στην αυτοφυή βλάστηση. Στην παρούσα μελέτη, διερευνήθηκε η αλληλεπίδραση του CCYV με τον CYSDV, έναν συχνά απαντώμενο crini-ιό στον Ελλαδικό χώρο, σε φυτά αγγουριάς. Για το σκοπό αυτό, αναπτύχθηκαν τεχνικές RT-PCR πραγματικού χρόνου (real-time RT-PCR) για την αξιόπιστη ανίχνευση και ποσοτικοποίηση των δύο ιών. Όταν οι CCYV και CYSDV ιοί συνυπάρχουν σε φυτό αγγουριάς, μειώνεται σημαντικά η συγκέντρωσή τους. Όταν αλευρώδεις του είδους B. tabaci MED τοποθετούνταν σε φυτά μολυσμένα με τους CCYV και CYSDV, η ταυτόχρονη μετάδοσή τους αυξήθηκε σημαντικά (82%), ενώ η μετάδοση ενός εκ των δύο ήταν χαμηλή. Επίσης, βρέθηκε πως ένα άτομο αλευρώδη μεταδίδει ταυτόχρονα τους CYSDV και CCYV σε ποσοστό 4,2%, ενώ τους διατηρεί για διάστημα τουλάχιστον τριών ημερών. Ακολούθησε μοριακός χαρακτηρισμός τριών γονιδίων διαφόρων ελληνικών απομονώσεων του CCYV, ο οποίος ανέδειξε την περιορισμένη γενετική παραλλακτικότητά του (<0,1%). Ταυτόχρονα έγινε πλήρης μοριακός χαρακτηρισμός μίας ελληνικής απομόνωσης του CCYV, η οποία χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή μολυσματικού cDNA κλώνου. Τέλος, διερευνήθηκε η ικανότητα του CCYV να εκφράζει πρωτεΐνες που εμπλέκονται στην καταστολή της σίγησης RNA, ενός σημαντικού αμυντικού μηχανισμού των φυτών έναντι στους ιούς. Ως πρωτεΐνη-καταστολέας ταυτοποιήθηκε η p22, η οποία κωδικοποιείται από το RNA-1 του ιού, και συγκρίθηκε η ενεργότητά της με άλλους ήδη χαρακτηρισμένους καταστολείς της σίγησης RNA άλλων crini-ιών, όπως η p25 του CYSDV και η p22 του ToCV. Αγροεμποτισμός σε φυτά N. benthamiana έδειξε ότι η p22 του CCYV αποτελεί ασθενέστερο καταστολέα της σίγησης RNA συγκριτικά με τις άλλες δύο πρωτεΐνες όσον αφορά στην ένταση και τη διάρκεια του φθορισμού της GFP. Επίσης, πειράματα σε φυτά N. benthamiana της σειράς 16c έδειξαν ότι η p22 δεν εμποδίζει τη διακυτταρική ή/και διασυστηματική μετακίνηση του σήματος της σίγησης, και πιθανώς δεν δεσμεύει dsRNAs. Για τη διαλεύκανση του ακριβούς τρόπου δράσης της p22 ως καταστολέα της σίγησης RNA είναι απαραίτητη η εφαρμογή περαιτέρω πειραματικών προσεγγίσεων.