Διερεύνηση των παραγόντων κινδύνου μόλυνσης με Cryptosporidium spp. και γενοτύπησή του σε εκτροφές μικρών μηρυκαστικών
Authors: Παπανικολοπούλου Βασιλική 
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν: i) η γενοτύπηση και η ταυτοποίηση των ειδών και στελεχών Cryptosporidium που εμπλέκονται στο διαρροϊκό σύνδρομο των αμνών και εριφίων και ii) η διερεύνηση των παραγόντων επικινδυνότητας της μόλυνσης με Cryptosporidium spp. σε εκτροφές μικρών μηρυκαστικών. Με σκοπό τη γενοτύπηση και την ταυτοποίηση των ειδών και στελεχών του που εμπλέκονται στο διαρροϊκό σύνδρομο αμνών και εριφίων συλλέχθηκαν συνολικά 580 δείγματα κοπράνων από 65 εκτροφές μικρών μηρυκαστικών. Από αυτές, 39 (60%) ήταν εκτροφές προβάτων και 26 (40%) ήταν εκτροφές αιγών. Η μέθοδος επιλογής που εφαρμόστηκε για την ανεύρεση ωοκύστεων Cryptosporidium spp. στα δείγματα κοπράνων ήταν η τροποποιημένη Ζiehl-Neelsen (Henriksen and Pohlenz, 1981). Τα 80 πρώτα θετικά δείγματα στάλθηκαν στις Η.Π.Α. (Division of Parasitic Diseases, Centers for Disease Control and Prevention, 4770 Buford Highway, Atlanta, USA), όπου με την εφαρμογή μοριακών τεχνικών έγινε γενοτύπηση και ταυτοποίηση των ειδών και στελεχών Cryptosporidium. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης έδειξαν ότι 16 δείγματα κοπράνων αμνών και 17 δείγματα κοπράνων εριφίων βρέθηκαν θετικά στην PCR για τα Cryptosporidium spp. Στη συνέχεια, με την RFLP ανάλυση ταυτοποιήθηκαν δύο διαφορετικά είδη του παρασίτου, το C. parvum σε 16 ερίφια και 16 αμνούς και το C. xiaoi σε ένα ερίφιο. Σχετικά με την ταυτοποίηση των στελεχών Cryptosporidium spp. ανευρέθησαν επτά υπότυποι C. parvum με την εξής κατανομή: IIdA15G1 (σε 8 ερίφια και 1 αμνό), IIaA20G1R1 (σε 5 αμνούς και 2 ερίφια), IIaA15G2R1 (σε 4 αμνούς και 2 ερίφια), IIdA16G1 (σε 3 αμνούς), IIdA23G1 (σε 2 ερίφια), IIaA14G2R1 (σε 1 ερίφιο) και IIdA14G2 (σε 1 ερίφιο). Σε τέσσερα θετικά δείγματα με τη μέθοδο nested PCR (από τέσσερις αμνούς και ένα ερίφιο) δεν έγινε ταυτοποίηση υπότυπων C. parvum, λόγω ανεπιτυχούς αλληλούχισης του DNA των τμημάτων που προέκυψαν από την PCR για το gp60 γονίδιο. Με σκοπό τη διερεύνηση των παραγόντων επικινδυνότητας της μόλυνσης με ωοκύστεις Cryptosporidium spp. στις εκτροφές μικρών μηρυκαστικών συντάχθηκε ένα ειδικά δομημένο ερωτηματολόγιο με στόχο τη συλλογή πληροφοριών αναφορικά με διάφορα στοιχεία των εξεταζόμενων εκτροφών (αριθμός ζώων, φυλή, διαχείριση ενηλίκων ζώων, αμνών και εριφίων, απολυμάνσεις, αποπαρασιτισμοί, κλίμα, υγρασία, ηλιοφάνεια, κ.α.). Δεδομένα συλλέχθηκαν από 59 εκτροφές μικρών μηρυκαστικών, εκ των οποίων οι 35 ήταν εκτροφές προβάτων και οι 24, εκτροφές αιγών. Ακολούθως, έγινε επιλογή 22 παραμέτρων, που θεωρήσαμε ότι μπορεί να σχετίζονται περισσότερο ως προς την επικινδυνότητα της μόλυνσης των ζώων με ωοκύστεις του παρασίτου και οι οποίες επεξεργάστηκαν στατιστικά με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 2019, έκδοση 25 (SPSS Corp., IBM, Armonk., NY, USA). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της στατιστικής επεξεργασίας οι παράγοντες επικινδυνότητας που βρέθηκαν στατιστικά σημαντικοί (p≤0,05) ως προς τη μόλυνση των ζώων με το παράσιτο στις εκτροφές μικρών μηρυκαστικών (επίπεδο εκτροφής) ήταν οι εξής: η παρουσία υδατοσυλλογών στις εκτροφές και το ποσοστό των αμνών και εριφίων με διάρροια τη στιγμή της επίσκεψης. Ειδικότερα, οι εκτροφές προβάτων και αιγών με υδατοσυλλογές είχαν 11,78 φορές περισσότερη πιθανότητα να μολυνθούν με το παράσιτο σε σχέση με τις εκτροφές που δεν είχαν υδατοσυλλογές και οι εκτροφές μικρών μηρυκαστικών όπου το ποσοστό διάρροιας για τους αμνούς και τα ερίφια ήταν μεγαλύτερο του 25% , είχαν 17,39 φορές περισσότερη πιθανότητα να μολυνθούν με το παράσιτο συγκριτικά με εκτροφές όπου το ποσοστό των αμνών και των εριφίων με διάρροια ήταν ίσο ή μικρότερο του 25%.