bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη της αγγειογένεσης και της λεμφαγγειογένεσης στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος με ανοσοϊστοχημικές τεχνικές
Authors: Λύτρας Δημήτριος
Published: September 2021

Η βασισμένη στη μικροαγγειακή πυκνότητα νεοπλασματική αγγειογένεση καιλεμφαγγειογένεση θεωρείται αρνητικός προγνωστικός δείκτης σε διάφορους συμπαγείς όγκους. Η έκφραση της ενδογλίνης (CD105), ως δείκτη της νεοπλασματικής αγγειογένεσης έχει άμεσα συσχετιστεί ως δείκτης πρόγνωσης σε ποικίλες νεοπλασίες. Παρόμοια, το αντίσωμα D2-40/ ποδοπλανίνη, θεωρείται ο πιο πρόσφατος και αξιόπιστος δείκτης της νεοπλασματικής λεμφαγγειογένεσης. Ο σκοπός της μελέτης είναι να εκτιμηθεί η πιθανή προγνωστική αξία των πλέον ειδικώνδεικτών της αγγειογένεσης και λεμφαγγειογένεσης σε σύγκριση με γνωστούς παν-ενδοθηλιακούς δείκτες στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος (ΠΑ).Εξετάστηκαν δείγματα ιστών από 58 ασθενείς με χειρουργηθέν ΠΑ. Δείγματα ιστού, τόσο από το κέντρο όσο και από την περιφέρεια του όγκου, υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με τα αντισώματα έναντι της ενδογλίνης και της ποδοπλανίνης καθώς και με τους ενδοθηλιακούς δείκτες CD31, CD34. Η εκτίμηση της νεοπλασματικής αγγειογένεσης και λεμφαγγειογένεσης έγινε τόσο με τη μέτρηση της μικροαγγειακής πυκνότητας όσο και με τη μέτρηση της μικροαγγειακής επιφάνειας.Η αυξημένη μικροαγγειακή επιφάνεια με χρώση έναντι της ενδογλίνης, εντός του όγκου, διαπιστώθηκε ότι σχετίζεται αρνητικά μόνο με την υποτροπή της νόσου(p<0,05). Καμία στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τις κλινικοπαθαλογικές παραμέτρους και την έκβαση της νόσου δεν παρατηρήθηκε από τη μελέτη της λεμφαγγειογένεσης με το D2-40.Τα έως τώρα ερευνητικά δεδομένα δεν επαρκούν για να χαρακτηριστούν τόσο η ενδογλίνη όσο και το D2-40 ως σημαντικοί προγνωστικοί δείκτες στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος.
Λειτουργικότητα του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα μετά από λαπαροσκοπική επιμήκη γαστρεκτομή σε ασθενείς με νοσογόνο παχυσαρκία
Authors: Κλειδή Ελευθερία
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η λαπαροσκοπική επιμήκης γαστρεκτομή (ΛΕΓ) είναι μία υποσχόμενη χειρουργική επέμβαση για τη θεραπεία της νοσογόνου παχυσαρκίας. Ο στόμαχος συνήθως διατέμνεται κοντά στη γωνία του His κι έτσι ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας (ΚΟΣ) μπορεί να επηρεαστεί, με επιπτώσεις στην μετεγχειρητική γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσο (ΓΟΠΝ). Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να διερευνήσει την επίδραση της ΛΕΓ στον ΚΟΣ και στην μετεγχειρητική ΓΟΠΝ. Μέθοδοι: Σοβαρά παχύσαρκοι ασθενείς, χωρίς συμπτώματα ΓΟΠΝ, οι οποίοι θα υποβάλλονταν σε ΛΕΓ, υποβλήθηκαν σε μανομετρία οισοφάγου και αξιολόγηση της παλινδρόμησης τους, προεγχειρητικά και τουλάχιστον έξι εβδομάδες μετά τη χειρουργική επέμβαση. Στα δεδομένα που αναλύθηκαν, περιλαμβάνονταν τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών, οι μανομετρικές μετρήσεις, τα συμπτώματα ΓΟΠΝ και η ιστολογική έκθεση. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του SPSS software.Αποτελέσματα: 12 άνδρες και 11 γυναίκες συμμετείχαν στη μελέτη. Η μέση ηλικία ήταν 38,5 ± 10,9 έτη κι ο μέσος αρχικός δείκτης μάζας σώματος ήταν 47,9 ± 5,1kg/m2.Στην μετεγχειρητική εξέταση, ο μέσος δείκτης της απώλειας της πλεονάζουσας μάζας σώματος ήταν 32,3 ± 12,7%. Το ολικό και το κοιλιακό μήκος του ΚΟΣ αυξήθηκαν σημαντικά μετεγχειρητικά, ενώ το εύρος των συσπάσεων του κατώτερου οισοφάγου μειώθηκε. Παράλληλα, τα συμπτώματα της παλινδρόμησης αυξήθηκαν σημαντικά μετεγχειρητικά (p<0,009). Το μετεγχειρητικό κοιλιακό μήκος του ΚΟΣ, ήταν πιο αυξημένο στις περιπτώσεις όπου ο χειρουργός προσέγγιζε περισσότερο την γωνία του His κατά τη διατομή (p<0,01). Η παρουσία οισοφαγικού ιστού στο παρασκεύασμα συσχετίζονταν σημαντικά με αυξημένη συνολική βαθμολογία για την παλινδρόμηση(p<0,05).Συμπεράσματα: Η ΛΕΓ μειώνει το εύρος των συσπάσεων στον κατώτερο οισοφάγο,γεγονός που ενδέχεται να συμμετέχει στην επιδείνωση της μετεγχειρητικής παλινδρόμησης. Ταυτόχρονα, η ΛΕΓ αυξάνει το ολικό και το κοιλιακό μήκος του ΚΟΣ,ειδικά όσο περισσότερο προσεγγίζεται η γωνία του His. Παρόλα αυτά, εάν αυτή η προσέγγιση καταλήξει σε εκτομή οισοφαγικού ιστού, η ΓΟΠΝ και πάλι επιδεινώνεται.Επομένως, η διατομή κοντά στη γωνία του His πρέπει να γίνεται με προσοχή.
Μελέτη της δράσης της ερυθροποιητίνης σε χοίρειο μοντέλο κοιλιακής μαρμαρυγής
Authors: Βασιλείου Παναγιώτης
Published: September 2021

Οι δείκτες επιβίωσης μετά από επεισόδιο καρδιακής ανακοπής παραμένουν χαμηλοί παρά τις προόδους που έχουν σημειωθεί στην πρόληψη, την αντιμετώπιση και τη φροντίδα μετά την αναζωογόνηση. Η ερυθροποιητίνη, μία ορμόνη γνωστή κυρίως για τον αιμοποιητικό ρόλο της, εμφανίζει καρδιο-προστατευτικές και νευρο-προστατευτικές ιδιότητες μέσω πλειοτροπικών δράσεων.Σκοπός της παρούσας ερευνητικής προσπάθειας, ήταν η μελέτη της επίδρασης της χορήγησης ερυθροποιητίνης σε χοίρειο μοντέλο κοιλιακής μαρμαρυγής, Πρωτογενές καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν η ανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας, ενώ δευτερογενή καταληκτικά σημεία η επιβίωση στις 24 και 48 ώρες και η νευρολογική έκβαση.Πρόκειται για τυχαιοποιημένη τυφλή μελέτη με χρήση ομάδας ελέγχου. Είκοσι (20) χοίροι τυχαιοποιήθηκαν σε δύο ομάδες: στην ομάδα παρέμβασης (n=10), στην οποία χορηγήθηκε ενδοφλεβίως άπαξ ερυθροποιητίνη σε δόση 5000 IU/kg μετά από 8 min αθεράπευτης κοιλιακής μαρμαρυγής, αμέσως πριν την έναρξη αναζωογόνησης, και στην ομάδα ελέγχου (n=10) στην οποία χορηγήθηκε την ίδια χρονική στιγμή φυσιολογικός ορός.Στην ομάδα της ερυθροποιητίνης παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση της διαστολικής πίεσης της αορτής και της πίεσης πλήρωσης των στεφανιαίων αγγείων κατά τη διάρκεια της αναζωογόνησης ( overall p value<0.001). Ως προς το πρωτογενές καταληκτικό σημείο, όλοι οι χοίροι της ομάδας της ερυθροποιητίνης ανέκτησαν αυτόματη κυκλοφορία (10 από τους 10), ενώ στην ομάδα ελέγχου ανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας επετεύχθη μόνο σε 4 από τους 10 χοίρους (100% έναντι 40%, p=0,001). Στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε επίσης υπέρ της ομάδας της ερυθροποιητίνης αναφορικά με την επιβίωση στις 24 και 48 ώρες (100% της ομάδας της ερυθροποιητίνης έναντι 20% της ομάδας ελέγχου, p=0.001), καθώς και στο νευρολογικό score στις 24 και 48 ώρες (95.0 της ομάδας της ερυθροποιητίνης έναντι 55.0 της ομάδας ελέγχου, p=0.021).Η χορήγηση ερυθροποιητίνης σε χοίρειο μοντέλο κοιλιακής μαρμαρυγής βελτιώνει τις αιμοδυναμικές παραμέτρους κατά τη διάρκεια της αναζωογόνησης, το ποσοστό ανάκτησης αυτόματης κυκλοφορίας, καθώς και την επιβίωση και τη νευρολογική έκβαση στις 48 ώρες.
Συσχέτιση μεταξύ βάρους γέννησης και νεφρικής λειτουργίας στην εφηβεία, σε παιδιά γεννημένα με κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση
Authors: Τζορμπατζάκης Χρήστος
Published: September 2021

Εισαγωγή. Είναι ευρέως αποδεκτό ότι τα παιδιά με ιστορικό κυστεοουρητηρικής παλνινδρόμησης (ΚΟΠ), βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης νεφρικών ουλών. Ο σχηματισμός ουλών, ενδέχεται να επηρεάσει τη νεφρική λειτουργία στη μετέπειτα ζωή των ατόμων και να οδηγήσει στην εκδήλωση χρόνιων ασθενειών όπως η υπέρταση. Παρόλο που τις τελευταίες δύο δεκαετίες υπήρξε έντονο ενδιαφέρον στη συσχέτιση ή μη του βάρους γεννήσεως με τη νεφρική λειτουργία μετά την εφηβεία, οι μελέτες που έχουν δημοσιευτεί έως σήμερα για τα παιδιά με κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση και αφορούν την επίδραση του βάρους γέννησης στη νεφρική τους λειτουργία είναι ελάχιστες και δεν επαρκούν για να απορρίψουν η να επιβεβαιώσουν συσχέτιση στα παιδιά αυτά. Σκοπός. Είναι η διερεύνηση πιθανής συσχέτισης μεταξύ βάρους γέννησης και νεφρικής λειτουργίας στην εφηβεία, σε παιδιά γεννημένα με ιστορικό ΚΟΠ. Υλικό και Μέθοδοι. Εξήντα ένα (61) παιδιά (20 αγόρια και 41 κορίτσια) γεννημένα τα έτη μεταξύ 1985 και 1989, προερχόμενα από διαφορετικά σημεία της ελληνικής επικράτειας και στα οποία είχε διαγνωστεί ΚΟΠ είτε προγεννητικά στα πλαίσια σχετικού ελέγχου, είτε λόγω λοίμωξης του ουροποιητικού συστήματος.Λήφθηκε λεπτομερές ατομικό και οικογενειακό ιστορικό ενώ δόθηκε βάση στις ανθρωπομετρικές μετρήσεις καθώς και στην αρτηριακή πίεση κάθε εφήβου. Μετρήθηκαν βασικές βιοχημικές παράμετροι της νεφρικής λειτουργίας όπως ο ρυθμός σπειραματικής διήθησης (GFR), η κλασματική απέκκριση νατρίου (FeNa), τυχόν ύπαρξη πρωτεινουρίας ή a1 και b2 σφαιρινών στα ούρα και η τιμή κάθαρσης κρεατινίνης (CrCl). Σημειώθηκαν επίσης ο βαθμός ΚΟΠ σε κάθε νεφρό κατά την πρώτη διάγνωση και οι τιμές από το πρώτο DMSA. Το μήκος, το πλάτος και ο όγκος των νεφρών μετρήθηκαν με μηχάνημα υπερήχου.ΑποτελέσματαΑποδεικνύεται ισχυρή συσχέτιση μεταξύ βάρους γέννησης και αρτηριακής πίεσης στην εφηβεία σε παιδιά γεννημένα με οποιουδήποτε βαθμού ΚΟΠ (p=0,01). Η νεφρική τους όμως λειτουργία παραμένει ακέραια [GFR (p=0,105, CrCl (p=0,213), systatine (0,055), όγκος νεφρών (p=0,386 and p=0,483 αντίστοιχα για δεξί και αριστερό νεφρό), ανεξαρτήτου αιτίας ΚΟΠ. Αντιθέτως υπάρχει ισχυρή αρνητική συσχέτιση μεταξύ αρτηριακής πίεσης και ηλικίας κυήσεως (p=0,02 και σταθερά β= -4,885)]. Συμπεράσματα. Διαπιστώνεται πως όσο βαρύτερο γεννιέται ένα παιδί, τόσο αυξημένες πιθανότητες έχει να αναπτύξει υπέρταση στην ενήλικο ζωή. Οι πιθανότητες όμως αυτές ελαττώνονται όσο πιο προχωρημένη είναι η ηλικία κύησης. Φαίνεται επιπρόσθετα πως η νεφρική του λειτουργία είναι εντελώς φυσιολογική στην εφηβεία γεγονός που μας υποψιάζει πως η υπέρταση ενδέχεται να οφείλεται σε άλλους παράγοντες όπως η κοινωνικοοικονομική κατάσταση της οικογένειας και το περιβάλλον διαβίωσης του παιδιού.
Συσχετισμός κλινικής κατάστασης, καρδιακής λειτουργίας και ψυχικής κατάστασης εφήβων και ενήλικων ασθενών, χειρουργημένων και μη με συγγενείς καρδιοπάθειες
Authors: Κουρκοβέλη Παναγιώτα
Published: September 2021

Ο αυξανόμενος πληθυσμός ασθενών με ΣΚ που ενηλικιώνονται έχουν να αντιμετωπίσουν πέραν προβλημάτων που αφορούν την πάθησή τους και ζητήματα που σχετίζονται με την ψυχική τους σφαίρα. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αναγνώριση των κλινικών, νευροορμονικών και ψυχολογικών χαρακτηριστικών σ’ αυτήν την κατηγορία ασθενών και η ανάδειξη της πιθανής προγνωστικής τους σημασίας στην εμφάνιση μείζονων καρδιολογικών συμβαμάτων (ΜΚΣ). ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΙ: Εξήντα αιμοδυναμικά και κλινικά σταθεροί ασθενείς, 14 έως 64 ετών (μέση ηλικία 28.9+1.5 έτη), 53% άνδρες, με διάφορους τύπους ΣΚ συμπεριελήφθησαν στην μελέτη. Η λειτουργική κατάσταση των ασθενών αξιολογήθηκε με βάση την κατάταξη κατά NYHA, η ικανότητα τους για άσκηση με την καρδιοαναπνευστική δοκιμασία κόπωσης σε διάδρομο και η καρδιακή τους λειτουργία με διαθωρακική υπερηχογραφική μελέτη. Σ’ όλους τους ασθενείς έγινε λήψη αίματος για τον προσδιορισμό των επιπέδων του νατριουρητικού πεπτιδίου (BNP) και της ιντερλευκίνης 6 (IL-6). Η εκτίμηση της ψυχικής κατάστασης των ασθενών έγινε με ειδικά ερωτηματολόγια κατάθλιψης (Beck, Zung SDS). Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης των ασθενών ήταν 5.1+1.1 έτη. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η πλειοψηφία των ασθενών ήταν συμπτωματικοί (50% κατά NYHA II και 37% κατά ΝΥΗΑ ΙΙΙ). Δεκαεπτά (28.3%) ήταν κυανωτικοί στην ηρεμία και 16 (26.6%) είχαν έκπτωση της λειτουργικότητας της καρδιακής λειτουργίας. Συνολικά 17 ασθενείς (28.3%) ήταν καταθλιπτικοί. Η μέση τιμή του BNP και της IL-6 ήταν 106.6+98.6 pg/ml και 2.4+2.6 pg/ml αντίστοιχα. Οι ασθενείς με κατάθλιψη είχαν υψηλότερες τιμές BNP, μειωμένη ικανότητα για άσκηση και αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση ΜΚΣ συγκρινόμενοι με τους μη-καταθλιπτικούς (95% CI: 1.630 to 3.616, p<0.05). Είκοσι-δυο ασθενείς (36.6%) εμφάνισαν ΜΚΣ. Το BNP, η IL-6, το peak VO2 και το VE/VCO2 αποδείχθηκαν παράγοντες με ισχυρή προγνωστική σημασία: Τιμές BNP>241 pg/ml προέβλεπαν την εμφάνιση ΜΚΣ με ευαισθησία 65.38% και ειδικότητα 73.53% (AUC = 0.693, p< 0.0001), τιμές IL-6>1.54 pg/ml με ευαισθησία 61.53% και ειδικότητα 73.53% (AUC = 0.627, p< 0.0001), τιμή VE/VCO2>38 με ευαισθησία 73.08% και ειδικότητα 76.47% (AUC = 0.808, p< 0.0001) και τιμές peak VO2 ≤ 21.4 ml/Kg/min με ευαισθησία 76.92% και ειδικότητα 70.59% (AUC = 0.794, p< 0.0001) αντιστοίχως. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι ασθενείς με ΣΚ έχουν κοινά χαρακτηριστικά με τους ασθενείς με ΚΑ οφειλόμενη σε άλλα αίτια. Οι τιμές του BNP, της IL-6, αλλά και οι παράμετροι της καρδιοαναπνευστικής δοκιμασίας κόπωσης έχουν σημαντική προγνωστική αξία και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την διαστρωμάτωση κινδύνου και σ’ αυτήν την κατηγορία ασθενών. Η παρουσία κατάθλιψης, επίσης σχετίζεται με δυσμενή πρόγνωση. Η παρουσία της θα πρέπει να αξιολογείται κατά την εκτίμηση ασθενών με ΣΚ, ιδιαίτερα αυτών με σύμπλοκες μορφές.
Επίδραση του βάθους αναισθησίας στη μετεγχειρητική έκβαση ασθενών που υπόκεινται σε μείζονες επεμβάσεις κοιλίας
Authors: Πετσίτη Αργυρώ
Published: September 2021

Η προγνωστική αξία της ηλικίας, της φυσικής κατάστασης των ασθενών και της διάρκειας της χειρουργικής επέμβασης έχουν μελετηθεί εκτεταμένα. Όμως η επίδραση του χρόνου με μεγάλο βάθος αναισθησίας (η χρονική διάρκεια που οι τιμές του BIS είναι 40 ή και λιγότερο) δεν έχει επαρκώς αξιολογηθεί. Μέθοδος. Σχεδιάσαμε μία προοπτική μελέτη παρατήρησης για να διευκρινίσουμε την επίδραση του χρόνου μεγάλου βάθους αναισθησίας στην έκβαση των ασθενών. Οι συμμετέχοντες στην μελέτη ήταν άνω των 18 ετών, νοητικά υγιείς ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μείζονα επέμβαση κοιλίας. Συνολικά μελετήθηκαν 248 ασθενείς. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με το Fisher’s exact test και την πολλαπλή λογιστική ανάλυση. Αποτελέσματα. Πέντε μεταβλητές (Χρόνος μεγάλου βάθους αναισθησίας, υπόταση, ηλικία, συνοδός νοσηρότητα και διάρκεια επέμβασης) έδειξαν στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τις επιπλοκές όταν εξετάστηκαν ανεξάρτητα. Όταν όμως όλες οι μεταβλητές εξετάστηκαν μαζί στο μοντέλο της πολλαπλής λογιστικής ανάλυσης, βρέθηκε ότι η ηλικία και η συνοδός νοσηρότητα, δεν συσχετίζονταν πλέον με την έκβαση των ασθενών. Ο χρόνος μεγάλου βάθους αναισθησίας, η υπόταση και η διάρκεια της επέμβασης, ήταν σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες για τις μετεγχειρητικές επιπλοκές, ενώ η υπόταση ήταν σημαντικός προγνωστικός παράγοντας για την παράταση του χρόνου νοσηλείας (p<0,001). Συμπέρασμα. Η διάρκεια του μεγάλου βάθους αναισθησίας αναδείχθηκε ως ένας νέος παράγοντας που συσχετίζεται με την έκβαση, και η επίδρασή του σε σχέση με άλλους παράγοντες όπως ηλικία, διάρκεια επέμβασης, υπόταση και συνοδό νοσηρότητα επαναπροσδιορίζεται. Η παρακολούθηση και η διαχείριση του βάθους αναισθησίας κατά την διάρκεια μιας επέμβασης είναι σημαντικά και θα πρέπει να αποτελούν μέρος ενός προσεκτικά σχεδιασμένου αναισθησιολογικού πλάνου.
Internet regulation systems (IRSs) 2.0
Authors: Κουμαρτζής Νικόλαος
Published: September 2021

Το θέμα της διδακτορικής διατριβής αφορά το παγκόσμιο φαινόμενο του Internet Regulation (ελλ. έλεγχος του διαδικτύου) και πιο συγκεκριμένα την διαρκώς αυξανόμενη χρήση Internet Regulation Systems (IRS εν συντομία, ελλ. αυτόματα συστήματα περιορισμού διαδικτυακού περιεχομένου) σε κρατικό επίπεδο, από δημοκρατικές και απολυταρχικές κυβερνήσεις ανά την υφήλιο. Σήμερα υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες IRS: α. τα open IRS (ελλ. ανοικτά συστήματα) και β. τα silent IRS (ελλ. σιωπηλά συστήματα). Στα open IRS, όταν ένας χρήστης προσπαθεί να επισκεφθεί μία λογοκριμένη ιστοσελίδα, το σύστημα τον ενημερώνει ότι απαγορεύεται η πρόσβαση σε αυτή, του εξηγεί το νομικό πλαίσιο και του δίνει τη δυνατότητα να εκφράσει τη διαφωνία του στον φορέα που διαχειρίζεται το σύστημα. Στα silent IRS από την άλλη, όταν ένας χρήστης προσπαθεί να επισκεφθεί μία λογοκριμένη σελίδα, λαμβάνει ένα γενικό και παραπλανητικό μήνυμα λάθους δίχως να ενημερώνεται ότι η πρόσβαση στην εν λόγω σελίδα έχει απαγορευθεί από την εκάστοτε κυβέρνηση. Απολυταρχικά καθεστώτα σε όλο τον κόσμο ήταν τα πρώτα που ανέπτυξαν και εφάρμοσαν αντίστοιχα συστήματα, τόσο open IRS όσο και silent IRS (όπως στη Σαουδική Αραβία και την Κίνα αντίστοιχα). Εν έτη 2004, ξεκίνησε η ανάπτυξη και η εφαρμογή αντίστοιχων συστημάτων και σε δημοκρατικά κράτη, με πρώτη τη Μεγάλη Βρετανία και το σύστημα CleanFeed: ένα silent IRS που εξαρχής προκάλεσε αντιδράσεις. Ο κυριότερος φόβος όμως αναλυτών και ακαδημαϊκών ερευνητών ήταν το αν η επιλογή της Μεγάλης Βρετανίας να αναπτύξει ένα silent IRS θα αποτελούσε «προδεδικασμένο» για αντίστοιχα συστήματα στα υπόλοιπα δημοκρατικά κράτη.Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν και με δεδομένη (βάσει κρατικής και διεθνούς νομοθεσίας) την ανάγκη αρκετών κρατών να αναπτύξουν και να εφαρμόσουν ένα IRS που να στοχεύει σε συγκεκριμένα είδη περιεχομένου (παιδική πορνογραφία, ρητορική μίσους, προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας κ.ά.), η παρούσα διδακτορική έρευνα μελετάει το κατά πόσο είναι δυνατό να σχεδιαστεί και να αναπτυχθεί ένα IRS που θα μπορούσε να είναι «open» και ταυτόχρονα να γίνεται αποδεκτό από τους χρήστες του διαδικτύου σε δημοκρατικές χώρες.Ο συγγραφέας της διατριβής προτείνει ένα συγκεκριμένο blueprint για τη σχεδίαση και ανάπτυξη open IRS που θα προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κοινωνίας και η χρήση τους θα ελέγχεται από τους εκάστοτε χρήστες του διαδικτύου. Τα ονομάζει ηθικά συστήματα ή αλλιώς Fair IRS και μέσω του blueprint προτείνει συγκεκριμένα βήματα για α. την αρχική σχεδίαση ερωτηματολογίων, β. τη διενέργεια ερευνών για τη σφυγμομέτρηση της κοινής γνώμης, γ. τη τεχνική σχεδίαση του IRS, δ. την αλληλεπίδραση που αυτό θα έχει με τους χρήστες του διαδικτύου, καθώς και ε. τον τρόπο που αυτό μπορεί να εφαρμοσθεί σε κρατικό επίπεδο.
Μελέτη της διασύνδεσης κερατοειδικού κολλαγόνου και του συνδυασμού της με επιφανειακή φωτοεκτομή καθοδηγούμενη από την τοπογραφία για την αντιμετώπιση του κερατοκώνου
Authors: Κονταδάκης Γεώργιος
Published: September 2021

Σκοπός: Η πειραματική και κλινική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και της μικροσκοπικής εικόνας του κερατοειδούς μετά από επέμβαση διασύνδεσης κερατοειδικού κολλαγόνου με ριβοφλαβίνη και υπεριώδη ακτινοβολία (CXL), καθώς και μετά από τον συνδυασμό της με προηγηθείσα ταυτόχρονη τοπογραφικά καθοδηγούμενη φωτοδιαθλαστική κερατεκτομή με λέιζερ στερεάς κατάστασης (tPRK-CXL). Η αξιολόγηση της ενυδάτωσης, της παχυμετρίας και της συμπιεστότητας του κερατοειδούς με μία πρωτότυπη πειραματική διάταξη μετά από CXL. Επιπρόσθετα, σκοπός ήταν η συγκριτική αξιολόγηση των κλινικών αποτελεσμάτων ανάμεσα στην CXL και την tRK-CXL. Υλικό και μέθοδος: Στο πειραματικό μέρος της μελέτης 42 χοίρειοι κερατοειδείς υπεβλήθησαν στο κλασσικό πρωτόκολλο CXL και υπολογίστηκε η μεταβολή της ενυδάτωσης τους σε συνθήκες ωσμωτικής ισορροπίας με δεξτράνη 20%. Επίσης η συμπιεστότητα τους μετρήθηκε με ειδική πειραματική διάταξη. Στο κλινικό μέρος τα αποτελέσματα ως προς την όραση, την διάθλαση, και την τοπογραφία αξιολογήθηκαν και συγκρίθηκαν ανάμεσα σε ομάδα 30 οφθαλμών που υπεβλήθησαν σε CXL και ομάδα 30 οφθαλμών που υπεβλήθησαν σε tPRK-CXL. Η ποιότητα της δακρυϊκής στιβάδας, η αισθητικότητα του κερατοειδούς και το υποεπιθηλιακό νευρικό πλέγμα του κερατοειδούς αξιολογήθηκαν σε 30 οφθαλμούς που υπεβλήθησαν σε CXL.Αποτελέσματα: Η ενυδάτωση των κερατοειδών μετά την επέμβαση φαίνεται μειωμένη ενώ επίδραση στην συμπιεστότητα δεν μπόρεσε να μετρηθεί. Η όραση και τοπογραφική εικόνα των ασθενών που υπεβλήθησαν στην συνδυασμένη επέμβαση σε σχέση με την ομάδα ελέγχου είναι σημαντικά βελτιωμένες. Η συμπεριφορά των κερατοειδών ως προς τη σταθερότητα και στις δύο ομάδες μετεγχειρητικά ήταν όμοια μέχρι 3 χρόνια μετεγχειρητικά. Μεγαλύτερη διείσδυση της διασύνδεσης φαίνεται εμμέσως από το βάθος το αλλοιώσεων του στρώματος στην συνεστιακή μικροσκοπία στους ασθενείς της ομάδας tPRK-CXL. Οι ποσοτικές παράμετροι αξιολόγησης του υποεπιθηλιακού νευρικού πλέγματος και η αισθητικότητά του κερατοειδούς ήταν σημαντικά μειωμένες μέχρι έξι μήνες μετεγχειρητικά. Η δακρυϊκή στιβάδα δεν φάνηκε να επηρεάζεται. Συμπεράσματα: Η επέμβαση CXL φαίνεται να προκαλεί αφυδάτωση στον κερατοειδή, η οποία πιθανόν να συμμετέχει στην αύξηση της ακαμψίας του. Κλινικά προσφέρει σταθερότητα στους ασθενείς στο διάστημα παρακολούθησης της μελέτης μας, ενώ ο συνδυασμός της με PRK καθοδηγούμενο από την τοπογραφία με το λέιζερ στερεάς κατάστασης έχει πολύ καλά οπτικά αποτελέσματα, φαινομενικά μεγαλύτερη διείσδυση στο βάθος του κερατοειδούς και παρόμοια σταθερότητα με την απλή επέμβαση. Η επέμβαση CXL επηρεάζει προσωρινά την νεύρωση και την αισθητικότητά του κερατοειδούς.
Μοντελοποίηση και απεικόνιση αυτοματοποιημένων φυσικοχημικών διεργασιών
Authors: Παπαδόπουλος Νικόλαος-Ιωάννης
Published: September 2021

Στην διατριβή αυτή ερευνώνται και μελετώνται τρόποι αξιοποίησης της τρισδιάστατης οπτικοποίησης για τη δημιουργία ρεαλιστικών προσομοιωτών πειραμάτων, και των μικροελεγκτών και των περιφερειακών τους για να καταστήσουν πιο διαφανή την αυτοματοποιημένη λειτουργία των επιστημονικών διατάξεων. Οι εξελίξεις στο υλικό και λογισμικό που προέκυψε από την βελτίωση της ποιότητας των βιντεοπαιχνιδιών καθιστούν πλέον εφικτή υλοποίηση προσομοιώσεων με κινούμενη εικόνα τριών διαστάσεων και δίνουν την δυνατότητα ουσιαστικά να επιτευχθεί η ακριβής αναπαράσταση ενός φαινομένου σε οθόνη. Η τεχνολογία των μικροελεγκτών οδήγησε στην ακραία αυτοματοποίηση οργάνων και φυσικοχημικών διεργασιών με πολύ χαμηλό κόστος και η εξοικείωση με αυτή την τεχνολογία είναι απαραίτητη.Προσομοιώνονται φυσικοχημικά φαινόμενα που ελέγχονται από ελεγκτές αυτομάτου ελέγχου και αναπαρίστανται σε τρισδιάστατη μορφή στην οθόνη του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Γίνεται ανάλυση πως εξάγονται συμπεράσματα μέσω μοντέλων, στη συνέχεια πως οπτικοποιείται ένα μοντέλο αξιοποιώντας τις δυνατότητες τρισδιάστατης ρεαλιστικής αναπαράστασης που προσφέρουν τα εργαλεία λογισμικού, εξηγούνται τα χαρακτηριστικά των αυτομάτων ελεγκτών και οπτικοποιούνται διαδικασίες έλεγχου στάθμης, θερμοκρασίας και σύστασης. Στη συνέχεια, αξιοποιούνται οι δυνατότητες που προσφέρουν οι πλακέτες ανάπτυξης στην επεξεργασία αναλογικού και ψηφιακού σήματος για την κατασκευή η την τροποποίηση επιστημονικών διατάξεων μέτρησης χρησιμοποιώντας σαν παράδειγμα τη μέτρηση του pH. Οι πλακέτες επεξεργασίας αναλογικού σήματος είναι εφοδιασμένες με τελεστικούς ενισχυτές και διασυνδετήρες που επιτρέπουν την εύκολη τροποποίηση των χαρακτηριστικών τους και την διασύνδεσή τους για να δώσουν μία ενισχυτική διάταξη με επιθυμητά χαρακτηριστικά. Οι πλακέτες επεξεργασίας ψηφιακού σήματος περιλαμβάνουν μικροελεγκτή με ένα πλήθος από περιφερειακά. Αυτές οι πλακέτες πολύ χαμηλού κόστους δίνουν την δυνατότητα δημιουργηθεί ένα σύστημα συλλογής δεδομένων από αισθητήρες και να γίνει κατανοητή η δομή του χημικού οργανολογικού εξοπλισμού. Αναλύεται η διαδρομή του σήματος, εξηγείται η λειτουργία του αναλογικού τμήματος και παρουσιάζονται τα σύγχρονα εργαλεία που βελτιστοποιούν την σχεδίαση. Αναλύεται η λειτουργία του μικροελεγκτή εξηγείται ο τρόπος προγραμματισμού των περιφερειακών, τρόποι μεταφοράς των δεδομένων σε μικροϋπολογιστή και η κατασκευή οπτικής διεπαφής .
Σύνθετες μη ηλεκτρολυτικές επικαλύψεις Ni-P και Ni-B με πρόσθετα κεραμικές ενώσεις
Authors: Γεώργιζα Έλσα
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή εξετάζονται οι απλές και σύνθετες μη - ηλεκτρολυτικές επικαλύψεις Ni - P και Ni - B με πρόσθετες κεραμικές ενώσεις. Στο πρώτο μέρος πραγματοποιείται ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, έτσι ώστε να παρουσιαστούν συνοπτικά οι μηχανισμοί των αντιδράσεων που λαμβάνουν χώρα, η εξάρτηση της διεργασίας από τους διάφορους παράγοντες, οι σημαντικότερες ιδιότητες των αποθεμάτων, καθώς επίσης οι πιο συνηθισμένες εφαρμογές τους στη βιομηχανία.Στο δεύτερο μέρος αναλύονται τα πειραματικά αποτελέσματα και καταγράφονται τα συμπεράσματα που προκύπτουν για την επιφανειακή μορφολογία, την τραχύτητα, την κρυσταλλικότητα, τη συμπεριφορά σε τριβή, τη μικροσκληρότητα και την αντοχή σε διάβρωση. Τα συμπεράσματα αυτά ομαδοποιούνται τόσο με βάση την κάθε εξεταζόμενη ιδιότητα, με σκοπό τη λεπτομερή ανάλυση για το πώς αυτή διαμορφώνεται για την κάθε επικάλυψη, όσο και ανάλογα με το είδος του παραγόμενου αποθέματος, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα οδηγός επιλογής ανάλογα με τις επιθυμητές ιδιότητες.Τέλος, στα Παραρτήματα παρατίθενται περισσότερες πληροφορίες για τα παραγόμενα αποθέματα, για τις συνθήκες που οδήγησαν στην παρασκευή μη - επιθυμητών αποθεμάτων, καθώς επίσης πραγματοποιείται εκτίμηση της επικινδυνότητας έκθεσης στις διάφορες βλαπτικές ουσίες, που χρησιμοποιήθηκαν στις πειραματικές διαδικασίες.
Μέθοδος εκτίμησης ευστάθειας υπογείων μεταλλευτικών θαλάμων με γενετικούς αλγορίθμους και νευρωνικά δίκτυα
Authors: Μπουρμάς Γεώργιος
Published: September 2021

Η γεωμηχανική συμπεριφορά της οροφής παραγωγικών υπογείων μεταλλευτικών θαλάμων αποτελεί ενεργό πεδίο εφαρμοσμένης έρευνας σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι καταπτώσεις τεμαχών πετρώματος και οι καταρρεύσεις ανοιχτών μετώπων σε υπόγεια μεταλλεία αποτελούν τη συχνότερη αιτία θανατηφόρων ατυχημάτων και καταστροφής μηχανημάτων έργου. Στο εγγύς μέλλον ο αριθμός των μεταλλευτικών δυστυχημάτων που συνδέονται άμεσα με την αστοχία των υπογείων εκσκαφών αναμένεται να αυξηθεί, ως αποτέλεσμα της βαθμιαίας αντικατάστασης των επιφανειακών εκμεταλλεύσεων με υπόγειες, λόγω των σημαντικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων που σχετίζονται με τις επιφανειακές εκμεταλλεύσεις και της ελάττωσης των αποθεμάτων που είναι οικονομικά εκμεταλλεύσιμα με επιφανειακές μεθόδους. Η Διδακτορική Διατριβή μοντελοποιεί την γεωμηχανική συμπεριφορά της στρωσιγενούς οροφής υπογείων βωξιτικών θαλάμων με τέσσερις τυχαίες μεταβλητές. Το αντικείμενο που πραγματεύεται η διατριβή συνιστά, εν γένει, πρόβλημα πολλών μεταβλητών, του οποίου η επιτυχής προσέγγιση απαιτεί διεπιστημονικές συνεργασίες και είναι άρρηκτα συνδεδεμένη τόσο με τη συλλογή αντιπροσωπευτικών πρωτογενών δεδομένων όσο και με την αξιολόγηση του είδους των τυχαίων μεταβλητών που πρέπει να μετρηθούν ή να υπολογιστούν. Πραγματοποιείται προσέγγιση της συνάρτησης ευστάθειας οροφής με την συνδυαστική εκπαίδευση νευρωνικών δικτύων εμπρόσθιας τροφοδότησης, αρχικά με γενετικούς αλγορίθμους και τελικά με ελαστική αναστροφή σφάλματος. Η προτεινόμενη μέθοδος εφαρμόζεται στην ανάλυση της γεωμηχανικής συμπεριφοράς πέντε ενεργών υπογείων βωξιτικών θαλάμων και τα σχετικά αποτελέσματα συγκρίνονται με τις αποκρίσεις που επιστρέφουν διεθνώς αναγνωρισμένες μέθοδοι ανάλυσης του εν λόγω προβλήματος, όπως είναι η μέθοδος του εμπειρικού γραφήματος ευστάθειας οροφής, η μέθοδος του δείκτη δυνητικής αστοχίας οροφής, η θεωρία της θολιτικής δοκού και η ανάλυση παραμόρφωσης ασυνεχούς μέσου. Το προτεινόμενο μοντέλο υπερτερεί των συμβατικών μεθόδων, εκτιμώντας την κατάρρευση ή την πιθανοφάνεια αστοχίας των προαναφερόμενων θαλάμων, αντίθετα από τις συμβατικές μεθόδους, οι οποίες υπολογίζουν μετατοπίσεις ήσσονος σημασίας. Επιπλέον, εκτελείται ανάλυση ευαισθησίας με έμφαση στη στατιστική συμπερασματολογία της προτεινόμενης μεθόδου και τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν εμπειρικά αξιώματα, βάσει των οποίων πραγματοποιείται στην πράξη η εκτίμηση της ασφάλειας των υπογείων μεταλλευτικών εργασιών.
Photocatalytic and electrocatalytic hydrogen production with dithiolene complexes
Authors: Ζαρκαδούλας Αθανάσιος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εκπονήθηκε στο Εργαστήριο Ανόργανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Περιέχει βιβλιογραφική αναφορά στην εφαρμογή των διθειολενικών συμπλόκων ως καταλύτες στην ηλεκτροκαταλυτική παραγωγή υδρογόνου και μερικά βιομιμητικά υπερμοριακά συστήματα ομογενούς φωτοκαταλυτικής παραγωγής υδρογόνου. Στο πειραματικό μέρος, αναφέρεται η σύνθεση, ο χαρακτηρισμός και η μελέτη δις-διθειολενικών συμπλόκων του νικελίου. Αυτές οι ενώσεις έχουν παραπλήσιες δομικές και ηλεκτρονικές ιδιότητες που μπορούν να ρυθμιστούν ώστε να παρατηρηθούν συσχετισμοί δομής – δραστικότητας. Η πρώτη σειρά συμπλόκων είναι του τύπου [Ni(S2C2–p–C6H5–R)(S2C2–p–C6H5–R′)], όπου R = R′ = H, R = OMe και R′ = H, R = R′ = OMe. Απομονώθηκαν και επιλύθηκαν οι κρυσταλλικές δομές για τις ενώσεις με R = OMe και R′ = H και το μονοανιοντικό σύμπλοκο με τις ομάδες R = R′ = OMe. Η δεύτερη σειρά συμπλόκων περιέχει τα μονοανιοντικά σύμπλοκα (NBu4)[Ni(bdt)2], (NBu4)[Ni(tdt)2] και (NBu4)[Ni(mnt)2], όπου bdt, tdt, and mnt είναι 1,2–βενζοδιθειολάτο, τολουολο–3,4–διθειολάτο, και μαλεονιτριλο-διθειολάτο, αντίστοιχα. Το ετεροληπτικό σύμπλοκο (NBu4)[Ni(S2C2Ph2)(mnt)] παρασκευάστηκε και η κρυσταλλική του δομή επιλύθηκε, όπως επίσης και τα τρία αλκυλιωμένα και γεφυρωμένα σύμπλοκα [Ni(bdt)2C3], [Ni(S2C2Ph2)2C3] και [Ni(S2C2–p–6H4OMe)2C3], όπου C3 είναι γέφυρα της μορφής –CH2CH2CH2–. Όλα τα σύμπλοκα χαρακτηρίστηκαν με φασματοσκοπικές και φυσικοχημικές μεθόδους, όπως η φασματοσκοπία απορρόφησης, η φασματοσκοπία υπερύθρου, η φασματοσκοπία μαγνητικού πυρηνικού συντονισμού και η κυκλική βολταμμετρία. Τα αναφερθέντα σύμπλοκα εφαρμόστηκαν ως καταλύτες αναγωγής πρωτονίων σε οργανικούςδιαλύτες (Ν,Ν′-διμεθυλοφορμαμίδιο και ακετονιτρίλιο) με οργανικά οξέα (τριφθοροξικό οξύ κ.ά.).
Environmental risk assessment associated with the occurrence of emerging organic micropollutants in Sewage Treatment Plants
Authors: Θωμαϊδη Βασιλική
Published: September 2021

Ο όρος ‘Αναδυόμενοι Οργανικοί Μικρορρύποι’ (ΑΟΜ) περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα χημικών ενώσεων, οι οποίες δεν καλύπτονται από την υπάρχουσα νομοθεσία και μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν φαρμακευτικές ουσίες, ναρκωτικά, ενδοκρινικούς διαταράκτες, υπερφθοριωμένες ενώσεις, βενζοτριαζόλια, βενζοθειαζόλια, συνθετικές γλυκαντικές ύλες και σιλοξάνια. Οι ενώσεις αυτές περιέχονται σε προϊόντα καθημερινής χρήσης και ανιχνεύονται σε αστικά απόβλητα σε όλο τον κόσμο. Κύριος στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η ανάπτυξη και η εφαρμογή μίας μεθοδολογίας εκτίμησης περιβαλλοντικού κινδύνου που βασίζεται στα πηλίκα επικινδυνότητας και περιλαμβάνει σε πρώτο στάδιο τον εντοπισμό των πιθανών πλέον επικίνδυνων ΑΟΜ από το σύνολο των ουσιών για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα και σε δεύτερο στάδιο τη συστηματικότερη εκτίμηση κινδύνου συγκεκριμένων ρύπων, με παράλληλη ποσοτικοποίηση της σχετικής αβεβαιότητας που προκύπτει από τους εν λόγω υπολογισμούς. Οι κατηγορίες των ΑΟΜ που παρουσιάζουν μεγαλύτερη απειλή λόγω τοξικότητας των μεμονωμένων ουσιών ή των μειγμάτων είναι οι ενδοκρινικοί διαταράκτες και τα σιλοξάνια, τόσο στο υδάτινο, όσο και στο χερσαίο περιβάλλον. Το μείγμα των μικρορρύπων φαίνεται ότι αποτελεί σημαντικό οικολογικό κίνδυνο, ακόμα και σε ποτάμια με συντελεστή αραίωσης μεγαλύτερο του 2300. Μεταξύ του συνόλου των ΑΟΜ, η τρικλοζάνη φαίνεται να αποτελεί τον μεγαλύτερο κίνδυνο για τους υδρόβιους και χερσαίους οργανισμούς.
Representations of the north in Victorian travel literature
Authors: Κάσσης Δημήτριος
Published: September 2021

Η ταξιδιωτική λογοτεχνία ήταν πάντα συνυφασμένη με τη δημιουργία ουτοπίας η οποία βασιζόταν στην ιδέα του αγνώστου. Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών τους σε ξένα εδάφη, οι Βρετανοί ταξιδιώτες έτειναν να διατυπώνουν διάφορες μορφές κριτικής, οι οποίες βασίζονταν στην πρότερη γνώση τους σχετικά με την χώρα-προορισμό τους. Οι προσπάθειές τους να ερμηνεύσουν άλλα έθνη συχνά οδηγούσαν σε παρερμηνείες των εν λόγω λαών και κατ’ επέκταση στην απεικόνισή τους ως «Οι Άλλοι». Κατά τα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα, όταν η επέλαση των περιηγητών στην Νότια Ευρώπη είχε αρχίσει να ξεθυμαίνει και τα ταξίδια να αποτελούν μια προσιτή δραστηριότητα για τον μέσο Βρετανό, οι ταξιδιωτικοί λογοτέχνες προσπάθησαν να ταυτιστούν με τις γωνιές της Ευρώπης οι οποίες δεν είχαν ακόμα φθαρεί από το πνεύμα της βιομηχανικής επανάστασης. Επηρεασμένοι από τις έννοιες του Ευγενούς Αγρίου του Ρουσσώ, του Volksgeist και της Θεωρίας του Κλίματος, οι Βρετανοί περιηγητές επιζητούσαν την ανακάλυψη ουτοπίας στα πλέον απομονωμένα μέρη όπως η Σκανδιναβία. Επιπλέον, κατά τον δέκατο ένατο αιώνα, οι φυλετικές θεωρίες όπως ο Τευτονισμός και ο Αγγλοσαξωνισμός, κυριάρχησαν στον ιμπεριαλιστικό πολιτικό λόγο της Βρετανίας. Κατά συνέπεια, όλο και περισσότεροι Βικτωριανοί περιηγητές θεωρούσαν τον Βορρά ουτοπική γη, η οποία θα μπορούσε να προσεγγισθεί με τις παραπάνω θεωρίες ή επιδίωκαν να ταξιδέψουν στις χώρες του Βορρά παρακινούμενοι από την αρχαία σκανδιναβική λογοτεχνία.
Ο ρόλος του VEGF και του πολυμορφισμού Α61G στο γονίδιο του EGF ως προς τη μεταβολή των επιπέδων του στο αίμα και τον κίνδυνο για ανάπτυξη λειομυωμάτων
Authors: Κορομπέλης Πορφύριος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Παρά το γεγονός ότι τα ινομυώματα αποτελούν το συχνότερο καλοήθες νεόπλασμα των γυναικών, η αιτιοπαθογένεια τους παραμένει αδιευκρίνιστη. Σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξή τους φαίνεται ότι παίζουν αυξητικοί παράγοντες που εκκρίνονται τοπικά από τα λεία μυϊκά κύτταρα και τους ινοβλάστες. Ένας από αυτούς, ο VEGF (vascular endothelial growth factor), προάγει την αγγειογένεση, αποτελώντας τον ισχυρότερο παράγοντα αύξησης της τριχοειδικής διαπερατότητας. Από την πλευρά του, ο επιδερμικός παράγοντα ανάπτυξης (EGF) είναι ο βασικός παράγοντας επιβίωσης των κυττάρων, οδηγώντας στον πολλαπλασιασμό, την επιβίωση, μετανάστευση και διαφοροποίηση τους. Σκοπός: Σκοπός της εν λόγω μελέτης είναι ο προσδιορισμός του ρόλου του VEGF και του πολυμορφισμού Α61G στο γονίδιο του EGF ως προς τη μεταβολή των επιπέδων του στο αίμα και τον κίνδυνο για ανάπτυξη λειομυωμάτων. Υλικό-Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 213 γυναίκες με λειομυώματα και 207 control από τις Κλινικές και τα Εξωτερικά Ιατρεία της Ά Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ .Το πρωτόκολλο περιελάμβανε αιμοληψία (20ml) και συμπλήρωση ερωτηματολογίου. Ακολουθούσε φυγοκέντρηση 10ml αίματος και μέτρηση των επιπέδων του EGF & VEGF με τη μέθοδο της ELISA. Στα υπόλοιπα 10ml πραγματοποιήθηκε απομόνωση του DNA, PCR, πέψη με συγκεκριμένη ενδονουκλεάση και , τελικά, ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα αγαρόζης. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης μας καταδεικνύουν ισχυρή και στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων του VEGF στο πλάσμα και της ύπαρξη ινομυωμάτων. Η μελέτη μας καταγράφει αυξημένα επίπεδα του VEGF στο πλάσμα ασθενών με ινομυώματα (μέση τιμή 231,8 vs 130,4 pg/ml, t-test 0,004), παρουσιάζοντας ισχυρή ένδειξη της συμμετοχής αυτού του αυξητικού παράγοντα στην παθογένεση των ινομυωμάτων. Επιπλέον, οι τιμές του EGF διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων. Συγκεκριμένα, οι ασθενείς είχαν σημαντικά υψηλότερες τιμές συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου( μέση τιμή 42,6 vs 23,3 ,p<0,001), αποδεικνύοντας και την δική του θεμελιώδη συμμετοχή.Στο γονιδιακό σκέλος , τώρα, υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά στην παρουσία του A61G πολυμορφισμού μεταξύ της ομάδας των ασθενών κ της ομάδας ελέγχου. Συγκεκριμένα, όλοι (100%) οι ασθενείς που μετρήθηκαν ήταν φορείς μετάλλαξης στο γονίδιο του EGF ενώ όλοι οι controls δεν ήταν φορείς ( p<0,001).Συμπέρασμα: Τα αποτελέσματα μας αποδεικνύουν ισχυρή και στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων των EGF & VEGF στο πλάσμα και της ύπαρξη ινομυωμάτων. Επιπλέον, ο πολυμορφισμός A61G είναι ο μοναδικός που έχει περιγραφεί στο γονίδιο του EGF και η μελέτη μας είναι η πρώτη, μέχρι τώρα, που αποδεικνύει την ύπαρξη του πολυμορφισμού αυτού σε ασθενείς με ινομυώματα, ανοίγοντας νέα μονοπάτια ως προς τον προγνωστικό ρόλο αλλά και τις θεραπευτικές προσεγγίσεις.
Προστασία προσωπικών δεδομένων στο διαδίκτυο
Authors: Αλεξοπούλου Κωνσταντίνα
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή εξετάζεται η προστασία των προσωπικών δεδομένων στο διαδίκτυο. Ερευνάται το νομοθετικό πλαίσιο των προσωπικών δεδομένων και προτείνεται η χρήση της Σύμβασης 108 του Συμβουλίου της Ευρώπης ως οικουμενικό πρότυπο. Επίσης, εξετάζεται το δικαίωμα στη λήθη και οι προϋποθέσεις άσκησης αυτού. Στη συνέχεια, ερευνώνται οι κανόνες επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων και προτείνεται η κατάργηση/ αντικατάσταση του Ν.3917/2011 για τη διατήρηση των δεδομένων κίνησης και θέσης. Αναλύονται ακόμη και τα μέτρα ασφαλείας που οι πάροχοι οφείλουν να λαμβάνουν για την προστασία των προσωπικών δεδομένων καθώς επίσης και οι κανόνες για τη μη ζητηθείσα επικοινωνία. Ερευνάται περαιτέρω το θέμα του απορρήτου των επικοινωνιών κατά το μέτρο που αφορά τα προσωπικά δεδομένα και προτείνεται η θέσπιση νόμου που να ρυθμίζει τις προϋποθέσεις πρόσβασης της εισαγγελίας στα εξωτερικά στοιχεία της επικοινωνίας κατά τους όρους του αρ.8§2 ΕΣΔΑ. Τέλος, παρουσιάζονται οι κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασης του Ν.3371/2006 και αναλύεται η προβληματική της ελάχιστης χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης.
Η αξίωση αδικαιολόγητου πλουτισμού στο ελληνικό και στο αγγλικό δίκαιο
Authors: Καραγκούνη Βασιλική
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η διερεύνηση και σύγκριση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της αξίωσης αδικαιολόγητου πλουτισμού στο ελληνικό και στο αγγλικό νομικό σύστημα, ως αντιπροσωπευτικά συστήματα του ηπειρωτικού δικαίου και του αγγλοσαξωνικού δικαίου.Κατ’ αρχάς επιχειρείται η οριοθέτηση της αξίωσης (Κεφάλαιο Πρώτο) μέσω της καθιέρωσης γενικής αξίωσης στο ελληνικό δίκαιο σε σχέση με τη βαθμιαία αναγνώρισή της στο αγγλικό δίκαιο (§ 2) και της επικουρικότητας (§ 3). Ακολούθως, προσεγγίζονται οι προϋποθέσεις θεμελίωσης (Κεφάλαιο Δεύτερο) και συγκεκριμένα, η έννοια του πλουτισμού και το ζήτημα της αμεσότητας αυτού, αλλά και του πλουτισμού σε τριμερείς σχέσεις (§ 4), και η έννοια του "αδικαιολογήτου" του πλουτισμού (§ 5). Εν συνεχεία, εξετάζονται οι ενστάσεις ενάντια στην αξίωση (Κεφάλαιο Τρίτο) και ειδικότερα της μείωσης της αξίας ή απώλειας του πλουτισμού σε σχέση με τη "μεταβολή της κατάστασης" (change of position) (§ 6), της παρανομίας (§ 7) και της παραγραφής (§ 8).Από την έρευνα προέκυψαν τα ακόλουθα.Ο αδικαιολόγητος πλουτισμός αποτελεί την τρίτη βασική πηγή ενοχών στο ελληνικό δίκαιο, μετά τις συμβάσεις και τις αδικοπραξίες. Στο αγγλικό δίκαιο, κατατάσσεται δίπλα στη σύμβαση και στην αδικοπραξία ως μια ανεξάρτητη πηγή δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Όμως, πρόκειται για γενική αρχή και όχι για κανόνα άμεσης και ευθείας εφαρμογής.Στο ελληνικό δίκαιο η αξίωση θεωρείται το ύστατο ένδικο μέσο για την αποκατάσταση της χωρίς δικαιολογία περιουσιακής μετακίνησης. Ομοίως, στο αγγλικό δίκαιο διαδραματίζει έναν επικουρικό ρόλο.Τόσο κατά το ελληνικό όσο και κατά το αγγλικό δίκαιο πλουτισμός του εναγομένου είναι κάθε βελτίωση της περιουσιακής κατάστασής του. Για το αγγλικό δίκαιο είναι ιδιαίτερα κρίσιμο εάν ο πλουτισμός συνίσταται σε χρήματα ή σε οφέλη σε είδος και ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο διαδραματίζει ο υποκειμενικός υπολογισμός του πλουτισμού.Στο ελληνικό δίκαιο η αξίωση διαθέτει βασικά προσωπικό χαρακτήρα. Στην Αγγλία, το ζήτημα της αμεσότητας του πλουτισμού και των τριμερών σχέσεων έχει ελάχιστα διερευνηθεί και παραμένει αμφιλεγόμενο.Η προσέγγιση των "unjust factors" (παραγόντων αδικαιολογήτου) του αγγλικού δικαίου αντιπαρατίθεται στην προσέγγιση του ελληνικού δικαίου της έλλειψης νόμιμης αιτίας, εγείροντας σειρά συζητήσεων.Η εξέταση της ένστασης του σωζόμενου πλουτισμού στην Ελλάδα και της "μεταβολής της κατάστασης" (change of position) στην Αγγλία αποκαλύπτει αξιόλογες συμφωνίες μεταξύ των δύο νομικών συστημάτων.Συνοψίζοντας τις δύο προσεγγίσεις της ένστασης της παρανομίας, το αγγλικό και το ελληνικό δίκαιο συμφωνούν ότι η αξίωση πρέπει να απορριφθεί. Σε σχέση με την ένσταση της παραγραφής επισημάνθηκε ότι η αξίωση στο ελληνικό δίκαιο υπόκειται στη γενική εικοσαετή παραγραφή, ενώ στο αγγλικό δίκαιο γίνεται δεκτό ότι εμπίπτει στην εξαετή παραγραφή.Εντέλει, διαπιστώνεται η επί της ουσίας ομοιότητα μεταξύ των δύο προσεγγίσεων του αδικαιολόγητου πλουτισμού, η οποία οφείλεται στις κοινωνικές ανάγκες που οδήγησαν στη ρύθμισή του.
Η συμμόρφωση της διοίκησης στις ακυρωτικές αποφάσεις του συμβουλίου της επικρατείας και των διοικητικών δικαστηρίων
Authors: Καλογήρου Σταματία
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του ζητήματος της συμμόρφωσης της Διοίκησης στις ακυρωτικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και των διοικητικών δικαστηρίων. Προκειμένου να φτάσω στο τελικό αποτέλεσμα έθεσα τα ακόλουθα ερωτήματα, των οποίων οι απαντήσεις εμπεριέχονται στα αντίστοιχα κεφάλαια της εργασίας μου: α. Μπορεί να γίνεται λόγος για «φαινόμενο» μη συμμόρφωσης της Διοίκησης στις ακυρωτικές αποφάσεις των διοικητικών δικαστηρίων; β. Εφόσον, απαντήσουμε θετικά στο πρώτο ερώτημα, τότε ποια είναι η έκταση του φαινόμενου, οι αιτίες του και τα αντίδοτα ή αλλιώς οι εγγυήσεις εφαρμογής της ακυρωτικής απόφασης. Γιατί η συμμόρφωση της Διοίκησης σε μία ακυρωτική απόφαση είναι τόσο δύσκολη, που σε ορισμένες περιπτώσεις, καθίσταται έως και αδύνατη; γ. πρόκειται για ελληνικό φαινόμενο οφειλόμενο στις ιδιαιτερότητες και στις οργανωτικές δυσκολίες της ελληνικής Διοίκησης ή τα ζητήματα που ανακύπτουν κατά το στάδιο της συμμόρφωσης είναι καθολικά και απαντώνται και σε άλλες έννομες τάξεις; και τέλος δ. το σύστημα εγγυήσεων της εφαρμογής των ακυρωτικών αποφάσεων είναι επαρκές, επιδέχεται βελτιώσεων ή πρέπει εκ βάθρων να αντικατασταθεί; Tο συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η παρούσα εργασία είναι ότι στο ελληνικό διοικητικό και δικαιοδοτικό σύστημα προβλέπονται επαρκείς εγγυήσεις για την εφαρμογή των ακυρωτικών αποφάσεων, οι οποίες επιδέχονται μεν τροποποιήσεων – τις οποίες και εισηγείται – ώστε να καταστεί αποτελεσματικότερη η παροχή δικαστικής προστασίας, ωστόσο, οι εγγυήσεις αυτές προσιδιάζουν τελικά στη φύση και τη λειτουργία της αιτήσεως ακυρώσεως. Συνεπώς, οι τρόποι συμμόρφωσης σε μια ακυρωτική απόφαση μόνον έμμεσο εξαναγκασμό της Διοίκησης μπορούν να συνιστούν, εφόσον ο άμεσος εξαναγκασμός της Διοίκησης προσιδιάζει στη φύση της προσφυγής ουσίας. Εάν αμφισβητείται πλέον η αποτελεσματικότητα του θεσμού της αιτήσεως ακυρώσεως, οι λύσεις δεν θα πρέπει να αναζητηθούν στην κατεύθυνση της εκ βάθρων αντικατάστασης των εγγυήσεων εφαρμογής του αποτελέσματος της ακυρωτικής απόφασης, αλλά στην κατεύθυνση της μετατροπής όσων εκ των ακυρωτικών διαφορών επιδέχονται μετατροπής σε διαφορές ουσίας. Οι διαφορές πλήρους δικαιοδοσίας, ως διαφορές προστασίας υποκειμενικών δικαίων, παρέχουν στον αρμόδιο δικαστή διαμορφωτική εξουσία ώστε το δικαίωμα να ικανοποιηθεί με την δικαστική παρέμβαση αμέσως, χωρίς να απαιτούνται οι χρονοβόρες αναπομπές στη Διοίκηση που δεν αποκλείουν την πιθανότητα έκδοσης νέων παρανόμων πράξεων.
Excitons in atomically thin tungsten disulfide (WS2) layers
Authors: Παραδεισανός Ιωάννης
Published: September 2021

Το ατομικά λεπτό, μονοστρωματικό δισουλφίδιο του βολφραμίου (WS2) αποτελεί νέο, υποσχόμενο υλικό με εξαιρετικές οπτοηλεκτρονικές ιδιότητες για εφαρμογές σε καινοτόμα νανοηλεκτρονικά συστήματα.Στην παρούσα διδακτορική διατριβή, αρχικό στόχο έχει η θεμελιώδης μελέτη και κατανόηση της παρατηρούμενης χωρικής ανομοιομορφίας στα φάσματα φωτοφωταύγειας (PL) αλλά και στα φάσματα Raman που παρουσιάζει το WS2. Επιπλέον, σημαντικό στόχο της διατριβής αποτελεί η πειραματική έρευνα για την ύπαρξη/σχηματισμό μοριακών εξιτονίων (biexcitons) στο WS2, σε θερμοκρασιακό εύρος από 78K έως και 300K, μέσω πειραμάτων συσχετισμού ισχύος διέγερσης και έντασης εκπομπής φωτοφωταύγειας. Τέλος, ζωτικό κομμάτι της συγκεκριμένης ερευνητικής μελέτης συγκροτεί η πειραματική αλλά και θεωρητική εξακρίβωση του φυσικού μηχανισμού που συσχετίζει το διηλεκτρικό περιβάλλον με το ποσοστό πόλωσης σπιν-ζωνών (spin-valley polarization) σε θερμοκρασίες από 4Κ έως 300Κ για την κατανόηση του ρόλου των φωνονίων σε φαινόμενα σκέδασης φορέων σε δισδιάστατες ετεροδομές WS2.
Assessment of the solar energy potential in Greece using ground-based measurements, satellite observations and numerical simulations of radiative transfer models
Authors: Κοσμόπουλος Παναγιώτης-Νεκτάριος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται την εκτίμηση του ηλιακού δυναμικού στον Ελλαδικό χώρο με επίγειες και δορυφορικές παρατηρήσεις και αριθμητικές προσομοιώσεις μοντέλων διάδοσης της ακτινοβολίας. Αρχικά χρησιμοποιήθηκαν πυρανόμετρα από το Ελληνικό Δίκτυο Ηλιακής Ενέργειας και το δίκτυο σταθμών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών με σκοπό την αξιολόγηση προγνώσεων ηλιακής ενέργειας 1 και 2 ημερών μπροστά από το μοντέλο MM5. Το ολικό δυναμικό ηλιακής ενέργειας βρέθηκε να κυμαίνεται μεταξύ 1,5 και 1,9 MWh/m2 με τη νέφωση να προκαλεί αύξηση των σφαλμάτων πρόγνωσης της τάξης του 10%. Εν συνεχεία, εκτιμήθηκε η επίδραση των αιωρούμενων σωματιδίων στην επιφανειακή ηλιακή ακτινοβολία, εστιάζοντας σε ένα έντονο επεισόδιο σκόνης, αναδεικνύοντας τις υψηλές απώλειες ηλιακής ενέργειας της τάξης του 80 και 50% για τα συγκεντρωτικά (CSP) και τα φωτοβολταϊκά (PV) συστήματα αντίστοιχα. Οι παραπάνω αναλύσεις πραγματικών σεναρίων και ατμοσφαιρικών συνθηκών συνεισφέρουν στην κατανόηση αλλά και στην ποσοτικοποίηση του εύρους της επίδρασης που έχουν τα νέφη και τα αιωρούμενα σωματίδια στην ηλιακή ενέργεια, αλλά και στις δυνητικές αστοχίες πρόγνωσης σε περιοχές με υψηλό ηλιακό δυναμικό όπως είναι η Ελλάδα. Ταυτόχρονα, αναπτύχθηκε μια σειρά από καινοτόμα μοντέλα εκτίμησης του δυναμικού ηλιακής ενέργειας τα οποία δύνανται να λειτουργούν επιχειρησιακά και σε πραγματικό χρόνο. Τα μοντέλα αυτά βασίζονται σε πίνακες προσομοιώσεων διάδοσης της ακτινοβολίας, σε τεχνικές υπολογιστικής επιτάχυνσης με νευρωνικά δίκτυα και εξισώσεις πολλαπλής παλινδρόμησης και δορυφορικά δεδομένα εισόδου πραγματικού χρόνου. Η αξιοπιστία τους επαληθεύτηκε με επίγειες μετρήσεις των δικτύων Baseline Surface Radiation Network και Global Atmosphere Watch από τη νότια Αφρική μέχρι τη βόρεια Ευρώπη, ενώ πραγματοποιήθηκε και μια ανάλυση ευαισθησίας των δεδομένων εισόδου (κυρίως νεφών και αιωρούμενων σωματιδίων) ως προς την επίδρασή τους στην ηλιακή ακτινοβολία. Η συνολική προσέγγιση του διδακτορικού στοχεύει στο να αποτελέσει ένα βήμα μπροστά στην πρόγνωση της ηλιακής ενέργειας, στον επιχειρησιακά εφικτό ενεργειακό σχεδιασμό των ηλιακών πάρκων, στην αποτελεσματική εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας, αλλά και στο να συνεισφέρει στο σχηματισμό πολιτικών που αφορούν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Ο ρόλος των τεχνολογιών πληροφορίας και επικοινωνιών στην επιβίωση των ΑΕΙ
Authors: Γκέκα Πηνελόπη
Published: September 2021

Η παρούσα εργασία αναλύει την τρέχουσα κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα Ελληνικά ΑΕΙ. Εντοπίζει ισχυρά σημεία και αδυναμίες, ελλοχεύοντες κινδύνους και ευκαιρίες (SWOT analysis) και εξετάζει κατά πόσο οι νέες Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) είναι σε θέση να ανατρέψουν την σημερινή δύσκολη πραγματικότητα. Αποτιμάται η επίδραση των ΤΠΕ σε κάθε πανεπιστημιακή λειτουργία (διοικητική, εκπαιδευτική, ερευνητική) με βάση υπάρχοντα στοιχεία και διεθνή δεδομένα. Προτεραιότητα της διατριβής είναι η ανάπτυξη ενός μοντέλου λειτουργίας που θα διασφαλίζει την επιτυχία της αποστολής του Πανεπιστημίου, και στο πλαίσιο αυτό, διερευνάται ο ρόλος των ΤΠΕ στην εκπαίδευση, έρευνα, την αναδιοργάνωση υπηρεσιών, την βελτίωση διαδικασιών και την εμπεριστατωμένη λήψη αποφάσεων.Η ιστορική ανασκόπηση της εκθετικής ανάπτυξης των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων στην Ελλάδα, είναι απαραίτητη για την κατανόηση της αύξησης της πολυπλοκότητας της οργάνωσης και λειτουργίας τους, η οποία ουσιαστικά επιβάλλει την χρήση των ΤΠΕ.Οι ΤΠΕ εξελίσσονται διαρκώς και με γρήγορους ρυθμούς. Τούτο καθιστά δυσχερή την επικαιροποίηση των σχετιζόμενων γνώσεων και δεξιοτήτων του προσωπικού, γεγονός που τεκμηριώνει την ανάγκη για συνεχή ενημέρωση και κατάρτιση. Συγκεκριμένα παραδείγματα αντλούνται από την περίπτωση του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και εξάγονται χρήσιμα συμπεράσματα με γενικότερη ισχύ.Καταλήγοντας, παρουσιάζεται ένα βιώσιμο μοντέλο λειτουργίας για το νέο, εξωστρεφές και καινοτόμο Πανεπιστήμιο που προσθέτει μια νέα, ζωτικής σημασίας, συνιστώσα την επιχειρηματική, με την οποία αξιοποιείται η γνώση που υπάρχει και παράγεται στο Πανεπιστήμιο.
L’évolution d’un droit ecclésiastique européen vers un droit ecclésiastique de l’union
Authors: Γεωργιάδης Σάββας
Published: September 2021

Το θρησκευτικό φαινόμενο παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην Ευρώπη. Το εκκλησιαστικό δίκαιο ρυθμίζει τις σχέσεις Εκκλησιών και Θρησκειών με το κράτος. Το άρθρο 9 ΕΣΔΑ και η νομολογιακή του ανάπτυξη δημιουργούν τις δομές ύπαρξης ενός ευρωπαϊκού εκκλησιαστικού δικαίου de facto. Από την άλλη, η Δήλωση 11 της Συνθήκης του Άμστερνταμ, ο Χάρτης Θεμελιωδών δικαιωμάτων και η Συνθήκη της Λισσαβόνας διαμορφώνουν τα θεμέλια ενός Εκκλησιαστικού δικαίου της Ένωσης, υπό τη προοπτική μίας πιο προχωρημένης σύγκλησης. Η συνεισφορά της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην οικοδομή της Ευρώπης θεωρείται απαραίτητη μέσω των αντιπροσωπειών των κατά τόπους Ορθόδοξων Εκκλησιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και μέσω της εκκλησιαστική της παράδοση.