bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Διερεύνηση της πυκνότητας της συμπαθητικής νεύρωσης πέριξ αναπτυσσομένων συμπαγών όγκων
Authors: Σταυρόπουλος Ιωάννης
Published: September 2021

Η ιδέα συσχέτισης μεταξύ των όγκων και του νευρικού συστήματος υπάρχει από την εποχή του Γαληνού. Τα σύγχρονα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι οι όγκοι εμφανίζουν διήθηση από νευρικά κύτταρα και επάγουν την ανάπτυξη νευρικών ινών στο εσωτερικό τους, με μία διαδικασία που έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με εκείνα της νεοαγγειογένεσης και της λεμφαγγειογένεσης. Η διεθνής βιβλιογραφία περιλαμβάνει έναν αριθμό μελετών που δείχνουν ότι η επίδραση της λειτουργίας του συμπαθητικού συστήματος είναι πιθανώς σημαντική για αυτήν την αλληλεπίδραση. Σκοπός: Να εκτιμηθεί η επίδραση της συμπαθητικής νεύρωσης στην ανάπτυξη των όγκων και να διαπιστωθεί ο βαθμός πυκνότητας της συμπαθητικής νεύρωσης εντός και πέριξ αναπτυσσόμενων συμπαγών όγκων κακοήθους τύπου. Μέθοδοι: Η μελέτη περιλαμβάνει πειραματικό και κλινικό σκέλος. Στο πειραματικό σκέλος 34 επίμυες τύπου Wistar με αδενοκαρκίνωμα εντός της περιτοναϊκής κοιλότητας χωρίστηκαν σε 2 ομάδες. Στη 1η ομάδα διενεργήθηκε χειρουργική συμπαθεκτομή του όγκου και στη 2η έγινε ένα ψευδές χειρουργείο. Τρεις μήνες μετά τα πειραματόζωα θυσιάστηκαν και καταγράφηκαν η μεταβολή του βάρους των επιμύων και της διαμέτρου των όγκων στις δύο ομάδες. Στο κλινικό σκέλος χρησιμοποιήθηκαν 7 ανθρώπινοι όγκοι που αφαιρέθηκαν από ασθενείς με κακοήθεια στα πλαίσια της θεραπευτικής τους παρέμβασης. Για κάθε όγκο δημιουργήθηκαν 2 ιστολογικά παρασκευάσματα (πλακάκια), ένα από το εσωτερικό του όγκου και ένα από τον, πέριξ του όγκου, υγιή ιστό, τα οποία μελετήθηκαν με τη μέθοδο του ανοσοφθορισμού για την καταμέτρηση των συμπαθητικών απολήξεων κατά οπτικό πεδίο. Αποτελέσματα: Παρατηρήθηκε μία μέση μείωση της διαμέτρου του όγκου στην ομάδα συμπαθεκτομής κατά 1,89mm, η οποία ήταν στατιστικά σημαντική, ενώ στην ομάδα ελέγχου υπήρξε μέση αύξηση της διαμέτρου του όγκου κατά 6,57mm. Επίσης, παρατηρήθηκε απουσία συμπαθητικών απολήξεων στο εσωτερικό των όγκων και παρουσία τους στον, πέριξ του όγκου, υγιή ιστό. Συμπεράσματα: Η δράση του Συμπαθητικού Νευρικού Συστήματος ενδέχεται να επηρεάζει την ανάπτυξη των όγκων με έναν πολύπλοκο μηχανισμό που χρήζει περαιτέρω διερεύνησης.
Βελτίωση της απόδοσης λεπτών σκληρών επικαλύψεων εργαλείων και στοιχείων μηχανών μέσω πειραματικής και θεωρητικής με τη χρήση της μεθόδου πεπερασμένων στοιχείων διερεύνησης των μηχανικών ιδιοτήτων, της δομής και της γεωμετρίας τους
Authors: Χαραλάμπους Πασχάλης
Published: September 2021

Η βιομηχανική δραστηριότητα χαρακτηρίζεται από μία συνεχή προσπάθεια για γρηγορότερη, ποιοτικότερη και φθηνότερη παραγωγή προϊόντων. Επίσης, εντοπίζεται αυξημένη ανάγκη για τη δημιουργία εξαρτημάτων με καλύτερη απόδοση λειτουργίας. Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η σύνδεση πειραματικών και υπολογιστικών μεθοδολογιών με σκοπό την ανάδειξη της επίδρασης των μηχανικών ιδιοτήτων, της δομής και της γεωμετρίας επικαλυμμένων κοπτικών εργαλείων και στοιχείων μηχανών επί της απόδοσης λειτουργίας τους. Δημιουργήθηκαν πρωτότυπες πειραματικές μεθοδολογίες και αριθμητικά μοντέλα προσομοιώσεων με τη χρήση της μεθόδου των πεπερασμένων στοιχείων με σκοπό τον προσδιορισμό των μηχανισμών φθοράς συναρτήσει των ιδιοτήτων, της μικροδομής και κάποιων κατασκευαστικών διαδικασιών τους. Η εναπόθεση πολλαπλών στρώσεων επικάλυψης αντί μίας στρώσης επικάλυψης δύναται να αποτελεί μία αποτελεσματική μέθοδο για την αύξηση της διάρκειας ζωής του κοπτικού εργαλείου. Στη παρούσα εργασία, νέες μέθοδοι εφαρμόζονται για το χαρακτηρισμό της κόπωσης και της ευθραυστότητας των πολυστρωματικών επικαλύψεων. Οι ιδιότητες αυτές είναι πολύ σημαντικές κατά το φραιζάρισμα, δεδομένου ότι επηρεάζουν τόσο στην ανάπτυξη όσο και στη διάδοση της ρωγμής. Δεδομένου ότι η δοκιμή των νάνο-κρούσεων είναι μια αξιόπιστη μέθοδος για τον χαρακτηρισμό της ευθραυστότητας των επικαλύψεων, η αναλυτική περιγραφή της μπορεί να συμβάλει στην αποτελεσματική αξιολόγηση της ευθραυστότητας των διάφορων δομών επικάλυψης, περιορίζοντας με αυτό τον τρόπο το χρόνο των πειραματικών διαδικασιών. Για τους παραπάνω λόγους, αναπτύχθηκε ένα αξισυμμετρικό μοντέλο πεπερασμένων στοιχείων για τη δυναμική προσομοίωση της δοκιμής των νανοκρούσεων. Η δυνατότητα των επικαλύψεων να αντέχουν στα μηχανικά και θερμικά φορτία κατά τις κατεργασίες αφαίρεσης υλικού εξαρτάται μεταξύ άλλων από τις μηχανικές ιδιότητες και τη συνάφεια τους. Επικαλυμμένα εργαλεία σκληρομετάλλου κατασκευάστηκαν εφαρμόζοντας διαφορετική τάση πόλωσης κατά τη διαδικασία της εναπόθεσης. Τα αναπτυσσόμενα πεδία τάσεων στον κοπτικό σφήνα κατά την κατεργασία αφαίρεσης υλικού υπολογίστηκαν μέσω μίας προσομοίωσης, η οποία λαμβάνει υπόψη τις αναπτυσσόμενες δυνάμεις στο εργαλείο, την πραγματική γεωμετρία της κόψης αλλά και τη συνάφεια της επικάλυψης με το υπόστρωμα. Με τη βοήθεια των παραπάνω, κατέστη δυνατή η περιγραφή της αναπτυσσόμενης φθοράς στις επιφάνειες αποβλίττου και ελευθερίας ενός κοπτικού εργαλείου συναρτήσει των μηχανικών ιδιοτήτων και της συνάφειας της επικάλυψης.
Συμμετοχή κατοίκων και φορέων στην ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και στην τοπική ανάπτυξη στο πλαίσιο του πολιτιστικού τουρισμού
Authors: Σπανός Βασίλειος
Published: September 2021

Η πολιτιστική κληρονομιά αποτελεί βασικό συστατικό στοιχείο του πολιτιστικού τουρισμού και η σωστή διαχείριση και προβολή της είναι σε θέση να επιφέρει αλλαγές στην πολιτιστική ανάπτυξη, την κοινωνική ανάπτυξη όπως επίσης και στη βελτίωση της ποιότητας του υπάρχοντος δομημένου περιβάλλοντος. Αν και ο ρόλος του πολιτιστικού τουρισμού στην οικονομική ανάπτυξη μίας πόλης ή περιοχής αμφισβητείται, η αρμονική συνύπαρξη τους φαίνεται ότι προκρίνεται. Οι επιδράσεις του πολιτιστικού τουρισμού αντανακλώνται σε ολόκληρα τα κοινωνικά στρώματα με τη συμμετοχή των κατοίκων στην ανάδειξη της πολιτιστικής τους κληρονομιάς να θεωρείται ως μία από τις σημαντικότερες σύγχρονες προκλήσεις. Κύριος στόχος της παρούσας έρευνας είναι η σύνθεση του μωσαϊκού της αντίληψης περί συμμετοχής στην ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς στον Ελλαδικό χώρο.
Η ποιότητα του ύπνου μετά από μεταμόσχευση νεφρού
Authors: Λιαβέρη Παρασκευή
Published: September 2021

Εισαγωγή: Οι διαταραχές ύπνου είναι πολύ συχνές σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και δεν υποχωρούν σε όλους τους ασθενείς μετά τη μεταμόσχευση νεφρού.Σκοπός και Μέθοδοι: Σκοπός αυτής της μελέτης (μελέτη διατομής) ήταν να αξιολογηθεί η ποιότητα του ύπνου, η αϋπνία ειδικότερα (όπως αυτή εκτιμήθηκε με τη συνολική βαθμολογία της Κλίμακας Αϋπνίας Αθηνών) και να εξεταστούν οι παράγοντες που διαταράσσουν τον ύπνο των ληπτών νεφρικού μοσχεύματος που είχαν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού τουλάχιστον έξι μήνες πριν τη συμμετοχή τους στη μελέτη (MTx: n = 152) σε σύγκριση με ασθενείς υπό αιμοκάθαρση (ΑΜΚ: n = 67) και με άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (ΦΝΛ: n = 49), αντίστοιχης ηλικίας και φύλου. Τα κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα, καθώς και η ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την υγεία, η κατάθλιψη, το άγχος, τα συμπτώματα μετατραυματικού stress, η παρουσία συνδρόμου ανήσυχων άκρων (RLS) και κνησμού, εξετάστηκαν σε σχέση με τα προβλήματα ύπνου.Αποτελέσματα: Η υψηλότερη μέση βαθμολογία AIS παρατηρήθηκε στους ασθενείς με μεταμόσχευση (ΜTx: 4,6 ± 13,3 έναντι ΑΜΚ: 3,8 ± 8,1 έναντι ΦΝΛ: 2,4 ± 10,2). Τόσο οι μεταμοσχευμένοι ασθενείς όσο και οι ασθενείς υπό αιμοκάθαρση είχαν χειρότερη ποιότητα ύπνου σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Η ανάλυση πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης στις τρεις ομάδες συμμετεχόντων έδειξε ότι οι παράγοντες που επηρέαζαν τη συνολική βαθμολογία AIS ήταν η συχνότητα εμφάνισης των συμπτωμάτων μετατραυματικού στρες, η κατάθλιψη, το RLS, η διαστολική αρτηριακή πίεση και ο πόνος (p <0,0001).Συμπέρασμα: Παρόλο που η βελτίωση της νεφρικής λειτουργίας μετά τη μεταμόσχευση βελτιώνει διάφορες πτυχές της ποιότητας ζωής, δεν φαίνεται να έχει ευεργετική επίδραση στην ποιότητα του ύπνου.
Υπόγειοι χαλύβδινοι αγωγοί με εύκαμπτους κόμβους υπό διάρρηξη σεισμικού ρήγματος
Authors: Μελισσιανός Βασίλειος
Published: September 2021

Στόχος της διδακτορικής διατριβής είναι η διερεύνηση της συμπεριφοράς χερσαίων αγωγών καυσίμων με εύκαμπτους κόμβους, οι οποίοι υπόκεινται σε σεισμική διάρρηξη ρήγματος και η διατύπωση πρακτικών οδηγιών για το σχεδιασμό τους. Οι εύκαμπτοι κόμβοι τύπου bellow προτείνονται ως ένα καινοτόμο μέτρο προστασίας του αγωγού έναντι των συνεπειών της διάρρηξης ρήγματος και εισάγονται στον αγωγό στην περιοχή του ρήγματος προκειμένου να απορροφήσουν τις παραμορφώσεις μέσω της σχετικής στροφής των συνδεόμενων τμημάτων του αγωγού, τα οποία κατά συνέπεια παραμένουν σχεδόν απαραμόρφωτα και συνεπώς αναπτύσσουν πολύ χαμηλή ένταση. Με την προσέγγιση αυτή εισάγεται μία διαφορετική φιλοσοφία σχεδιασμού για τον περιορισμό του κινδύνου εκδήλωσης τοπικού λυγισμού και εφελκυστικής αστοχίας, αντί να επιδιώκεται η μείωση της τριβής, όπως συμβαίνει στα συνήθη μέτρα προστασίας.Με βάση τις ελλείψεις που εντοπίσθηκαν στην υπάρχουσα βιβλιογραφία και στη σύγχρονη μελετητική και κατασκευαστική πρακτική αναφορικά με την προστασία υπόγειων αγωγών υπό τεκτονική διάρρηξη, η παρούσα ερευνητική προσπάθεια επικεντρώνεται στους ακόλουθους στόχους: (α) Διερεύνηση των εμπορικά διαθέσιμων κόμβων και επιλογή του κατάλληλου τύπου για εφαρμογή σε υπόγειους αγωγούς μεταφοράς υδρογονανθράκων υπό υψηλή πίεση, οι οποίοι υπόκεινται σε τεκτονική διάρρηξη, (β) Διερεύνηση της αποδοτικότητας των εύκαμπτων κόμβων σε όρους μείωσης των αναπτυσσόμενων διαμήκων θλιπτικών και εφελκυστικών παραμορφώσεων, με σκοπό την προστασία του αγωγού έναντι τοπικού λυγισμού και εφελκυστικής θραύσης αντίστοιχα, (γ) Διερεύνηση των παραμέτρων που επηρεάζουν την αποδοτικότητα των κόμβων, όπως βάθος ταφής, μέγεθος διάρρηξης, γωνία διασταύρωσης αγωγού – ρήγματος, λόγος διαμέτρου προς πάχος, (δ) Βελτιστοποίηση της διάταξης κόμβων στον αγωγό υπό το πρίσμα της αβεβαιότητας ως προς τη θέση εμφάνισης του ίχνους του ρήγματος στην επιφάνεια του εδάφους, (ε) Συγκριτική αξιολόγηση του προτεινόμενου μέτρου προστασίας σε σχέση με τα συνήθη που εφαρμόζονται στην πράξη, (στ) Διατύπωση πρακτικών οδηγιών σχεδιασμού αγωγών με εύκαμπτους κόμβους υπό διάρρηξη τεκτονικού ρήγματος, (ζ) Διερεύνηση της προλυγισμικής και μεταλυγισμικής συμπεριφοράς δοκών επί εδάφους με εσωτερικές αρθρώσεις μέσω ενός απλοποιημένου μοντέλου, με το οποίο προσομοιώνονται αγωγοί με εύκαμπτους κόμβους υπό ανάστροφη διάρρηξη, με σκοπό την αξιολόγηση του ενδεχομένου εμφάνισης του καθολικού λυγισμού ως μορφής αστοχίας και (η) Διατύπωση μεθοδολογίας για την αποτίμηση επιτελεστικότητας αγωγών σε διασταύρωση με σεισμικό ρήγμα και χρήση αυτής ως εργαλείου αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας των εύκαμπτων κόμβων. Η επίτευξη των ανωτέρω στόχων της διατριβής πραγματοποιήθηκε μέσω πειραματικής και αριθμητικής διερεύνησης της απόκρισης αγωγών με κόμβους, ενώ η μεθοδολογία αποτίμησης επιτελεστικότητας αγωγών υπό σεισμική διάρρηξη βασίστηκε στο πλαίσιο της σεισμικής μηχανικής βάσει επιτελεστικότητας.
Χορήγηση προβιοτικών στην πρόωρη πρώιμη ρήξη εμβρυικών υμένων
Authors: Καράμπελας Αλέξιος
Published: September 2021

Στόχος: Η εξέταση της επίδρασης της κολπικής χορήγησης προβιοτικών ως συμπλήρωμα της πρότυπης αντιβιοτικής αγωγής στην περιγεννητική έκβαση και περιγεννητικό συνολικό αποτέλεσμα σε γυναίκες με πρώιμη πρόωρη ρήξη μεμβρανών. Υλικά και Μέθοδοι: Αυτή είναι μια προοπτική τυχαιοποιημένη μελέτη ομάδων μελέτης και ελέγχου με πρώιμη πρόωρη ρήξη μεμβρανών (24-34 εβδομάδες) που έγιναν δεκτοί στο τμήμα μας μεταξύ 2011 και 2015. Σαράντα εννέα περιπτώσεις έλαβαν κολπικά προβιοτικά για 10 ημέρες σε συνδυασμό με αντιβιοτική προφύλαξη και συγκρίθηκαν με άλλα 57 που έλαβαν μόνο αντιβιοτικά για την ίδια χρονική περίοδο.Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία κύησης κατά τη γέννηση (35.49 έναντι 32.53 εβδομάδων), η μέση διάρκεια της λανθάνουσας περιόδου (5.60 έναντι 2.48 εβδομάδων) και το μέσο βάρος γέννησης (2.439.08 έναντι 2.004.81 g) ήταν σημαντικά υψηλότερες στην ομάδα μελέτης Σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Επιπλέον, τα νεογνά της ομάδας μελέτης είχαν λιγότερες πιθανότητες να εισέλθουν στη μονάδα εντατικής θεραπείας νεογνών ή στη μονάδα ειδικής φροντίδας νεογνών, μικρότερος χρόνος συνολικής νοσηλείας και μικρότερη ανάγκη για χορήγηση οξυγόνου και μηχανικό αερισμό καθώς και μικρότερο μήκος χορήγησης οξυγόνου.Συμπεράσματα: Τα κολπικά προβιοτικά ως συμπλήρωμα της αντιβιοτικής προφύλαξης σε γυναίκες με πρώιμη πρόωρη ρήξη των υμένων παρατείνουν την λανθάνουσας περίοδο και βελτιώνουν το συνολικό περιγεννητικού αποτελέσματος.
Το διαλυτό CD146 ως πρωτότυπος ενθοθηλιακός δείκτης, σχετίζεται με την βαρύτητα της ηπατικής νόσου και την εξέλιξη σε κίρρωση
Authors: Νομικού Ευφροσύνη
Published: September 2021

Η αγγειογένεση και η φλεγμονή εμπλέκονται στη εξέλιξη της ίνωσης σε ασθενείς με χρονία ηπατική νόσο. Το διαλυτό CD146, ένας βιοδείκτης ο οποίος πρόσφατα έχει αναγνωρισθεί ως πρωτότυπο στοιχείο της ενδοθηλιακής συνένωσης, συμμετέχει στον πολλαπλασιασμό και την επέκταση του ενδοθηλίου.Σκοπός:Η αξιολόγηση των τιμών του CD146 στην εκτίμηση της ηπατικής ίνωσης και κίρρωσης και η διερεύνηση της υπόθεσης εάν τα επίπεδα των τιμών του σχετίζονται με την βαρύτητα της ηπατικής νόσου στους κιρρωτικούς ασθενείς. Μέθοδοι:Τα επίπεδα του sCD146 προσδιορίστηκαν με άνοσοενζυμική μέθοδο του εμπορίου σε 62 ασθενείς με κίρρωση ,43 με χρονία ηπατική νόσο και 27 υγιείς ως ομάδα ελέγχου.Αποτελέσματα:Οι κιρρωτικοί ασθενείς είχαν υψηλότερες διάμεσες τιμές sCD146 σε σύγκριση με τους ασθενείς με χρονία ηπατική νόσο (639 έναντι 317ng/ml) με την τιμή διακριτικού ορίου (cut-off) 412 να παρέχει ευαισθησία 78% και ειδικότητα 75% για την διάγνωση της κίρρωσης(ΑUROC:0.838).Ασθενείς με αντιρροπούμενη κίρρωση είχαν χαμηλότερες διάμεσες τιμές σε σύγκριση με τους ασθενείς με μη αντιρροπούμενη (399 έναντι 848ng/ml ) . Η τιμή διακριτικού ορίου (cut-off) 534 παρείχε ευαισθησία 83% και ειδικότητα 78% για την διάκριση αντιρροπούμενης και μη αντιρροπούμενης κίρρωσης(ΑUROC:0.866).Επιπλέον, στους ασθενείς με κίρρωση βρέθηκε θετική συσχέτιση των τιμών του sCD146 με τις τιμές ΑST, χολερυθρίνης αλλά και σημαντικότερα με το INR και MELD (r=0.648, P<0.001 and r=0.567, P<0.001, αντίστοιχα).Συμπέρασμα: Το sCD146 μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ευαίσθητος,φθηνός μη επεμβατικός βιοδείκτης για την διάγνωση της κίρρωσης.Τα επίπεδα του συσχετίζονται με την βαρύτητα της ηπατικής νόσου στον κιρρωτικό ασθενή.
Ηλεκτροχημικός, μικροσκοπικός και φασματοσκοπικός χαρακτηρισμός ηλεκτροκαταλυτών ιριδίου για τις αντιδράσεις έκλυσης υδρογόνου και οξυγόνου
Authors: Παπαδεράκης Αθανάσιος
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η ανάπτυξη και μελέτη καθόδων και ανόδων βασισμένων στο ιρίδιο, με καταλυτικές ιδιότητες ως προς τις αντιδράσεις έκλυσης υδρογόνου και οξυγόνου αντίστοιχα. Ειδικότερα, παρασκευάστηκαν διμεταλλικοί καταλύτες ιριδίου – νικελίου και οξειδίου του ιριδίου – νικελίου με δομή κελύφους του ευγενούς μετάλλου – πυρήνα μίγματος των δύο μετάλλων, με τη μέθοδο της γαλβανικής αντικατάστασης. Οι καταλύτες που παρασκευάστηκαν εμφανίζουν αυξημένη εγγενή ηλεκτροκαταλυτική ενεργότητα ως προς τις αντιδράσεις έκλυσης υδρογόνου και οξυγόνου συγκριτικά με το καθαρό μέταλλο/οξείδιο. Επιπλέον, αναπτύχθηκε μία μέθοδος προσδιορισμού της εγγενούς καταλυτικής ενεργότητας των καταλυτών οξειδίου του ιριδίου, μέσω του υπολογισμού της συνολικής χωρητικότητας αυτών από μετρήσεις ηλεκτροχημικής φασματοσκοπίας εμπέδησης. Τα δεδομένα που προέκυψαν, εφαρμόστηκαν σε μετρήσεις συνεχούς (κανονικοποίηση καμπυλών πόλωσης) και εναλλασσόμενου (υπολογισμός γινομένου αντίστασης μεταφοράς φορτίου της δράσης έκλυσης οξυγόνου επί τη συνολική χωρητικότητα του καταλύτη) ρεύματος. Τέλος, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά, η τεχνική της ηλεκτροχημικής μικροσκοπίας σάρωσης υπό λειτουργία διερεύνησης επιφάνειας για την ανίχνευση των υποτασικά αποτιθέμενων υδρογόνων στην επιφάνεια υποστρωμάτων ευγενών μετάλλων. Τα αποτελέσματα που καταγράφηκαν ερμηνεύονται με βάση τη συσχέτιση της προσροφητικής ικανότητας ως προς το υδρογόνο των υποστρωμάτων/ισχύς δεσμού ευγενούς μετάλλου – υδρογόνου και του χρόνου εκρόφησης των προσροφημένων υδρογόνων.
Ιστορική τοπογραφία της βυζαντινής Μεγαρίδος (10ος-12ος αιώνας)
Authors: Εμμανουήλ Τερψιχόρη
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετώνται τα ιστορικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στη Μεγαρίδα κατά τη μεσοβυζαντινή περίοδο, καθώς επίσης και η σημασία της μεσοβυζαντινής Μεγαρίδας ως κομβικό σημείο και σταυροδρόμι ανάμεσα στη βόρεια και νότια Ελλάδα. Ακόμη, εξετάζονται η διοικητική και εκκλησιαστική οργάνωση της περιοχής κατά την περίοδο αυτή και νέα δεδομένα προκύπτουν σχετικά με την αινιγματική επίσκεψη Μεγάρων και την αναδιοργάνωση της τοπικής επισκοπής. Καθοριστική αναδεικνύεται η συνεισφορά του οσίου Μελετίου, ο οποίος αναγεννά τον μοναχισμό στη Μεγαρίδα και ταυτόχρονα αναπτύσσει έντονους δεσμούς με την αυτοκρατορική οικογένεια των Κομνηνών και άλλους αξιωματούχους συνεισφέροντας με αυτόν τον τρόπο στην ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής. Στη συνέχεια, μελετώντας τα μνημεία που ανεγείρονται την περίοδο αυτή, τόσο μοναστήρια όσο και ναοί, ενώ ταυτόχρονα ιδιαίτερο βάρος δίδεται στην εξέταση του καθημερινού βίου. Ιδιαίτερα διαφωτιστικό είναι το ανασκαφικό υλικό και συγκεκριμένα η κεραμική, η οποία αποκαλύφθηκε στην περιοχή του Ελαιώνα Μεγάρων. Ερευνάται η εξέλιξη της κεραμικής στην περιοχή ενώ μέσα από εκείνη αντλούνται πληροφορίες για το οικονομικό υπόβαθρο των κατοίκων, τις διατροφικές τους συνήθειες και τις εμπορικές σχέσεις που είχαν με άλλες πόλεις. Τέλος, χάρη στην αρχαιολογική μαρτυρία κάποια ιστορικά γεγονότα επαληθεύονται ενώ κάποια άλλα αναθεωρούνται.
Αιτιολογική διερεύνηση ιογενών λοιμώξεων αναπνευστικού σε παιδιά με χρήση μικροσυστοιχίων (microarrays)
Authors: Κούνη Σοφία
Published: September 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο ρόλος των αναπνευστικών ιών και των υποτύπων που έχουν ανακαλυφθεί τα τελευταία χρόνια ως εκλυτικό αίτιο λοιμώξεων αναπνευστικού δεν είναι επαρκώς μελετημένος. Λίγα δεδομένα υπάρχουν για την κλινική σημασία της παρουσίας συνλοιμώξεων στη διάγνωση της λοίμωξης αναπνευστικού σε παιδιά. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να μελετηθούν οι ιογενείς παράγοντες που εμπλέκονται σε λοιμώξεις του αναπνευστικού σε παιδιά. ΜΕΘΟΔΟΣ: Κατά την περίοδο 1/6/2010 έως 30/4/2012 ελήφθη ρινοφαρυγγικό έκπλυμα από685 παιδιά (1 μηνός – 14 ετών) που προσήλθαν στα ΕΙ ή νοσηλεύτηκαν με κλινική εικόνα βρογχιολίτιδας ή άσθματος. Διερεύνηση της λοίμωξης έγινε για 17 ιούς, Adenovirus,Bocavirus, Coronavirus Type 229, Echo virus, Influenza A,B,C, Parainfluenza 1,2,3,4 (Α,Β),Human metapneumovirus A,B, Rhinovirus, RSV A,Β με την χρήση της μεθόδου μικροσυστοιχιών (microarrays). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από το σύνολο των 685 παιδιών που εξετάσθηκαν 386 (56%) παιδιά νοσηλεύτηκαν και 299 (44%) εξετάσθηκαν στα εξωτερικά ιατρεία. 186 παιδιά έπασχαν από πνευμονία (27.2%), 136 βρογχιολίτιδα (19.9%), 95 από βρογχίτιδα (13.9%) και 268 λοιμώξεις ανώτερου αναπνευστικού (39.2%) Ιός απομονώθηκε σε 452 παιδιά (66.0%) και οι συνλοιμώξεις απομονώθηκαν σε ποσοστό 28.3%. Υψηλότερο ποσοστό απομόνωσης ιού διαπιστώθηκε σε παιδιά με βρογχιολίτιδα (72.1%). Τα συχνότερα αίτια λοίμωξης αναπνευστικού στο συνολικό πληθυσμό της μελέτης ήταν ο RSVA (25.8%) RSVB (23.5%) και PIV (17.7%). Οι συχνότερες συνλοιμώξεις ήταν RSVA-RSVB (7.3%), RSV-INFL (3.4%),PIV3-Rhinovirus (1.8%), RSVB, Rhinovirus (1.3%) και RSVΑ, Rhinovirus (1.0%)Hπαρουσία συνλοίμωξης βρέθηκε ότι αυξάνει την ανάγκη για νοσηλεία ((OR=1.46; 95% CI:1.02-2.18). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Συνλοιμώξεις από αναπνευστικούς ιούς είναι υπεύθυνες σε σημαντικό ποσοστό για την εκδήλωση λοιμώξεων του αναπνευστικού και φαίνεται να αυξάνουν τον κίνδυνο για νοσηλεία. Η έγκαιρη διάγνωση και τεκμηρίωση αυτών των ιώσεων συμβάλλει τόσο στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της νόσου όσο και στην πιο ορθoλογική χρήση των αντιβιοτικών.
Η εφαρμογή ασκήσεων σταθεροποίησης της σπονδυλικής στήλης - λεκάνης (εφαρμογή ασκήσεων Pilates), στην ιδιοδεκτικότητα (έμμεση αξιολόγηση) των κάτω άκρων
Authors: Σοφοκλέους Πωλίνα
Published: September 2021

Σκοπός της έρευνας ήταν να διερευνήσει την αποτελεσματικότητα ενός παρεμβατικού προγράμματος ασκήσεων σταθεροποίησης του κορμού (pilates) στην ιδιοδεκτικότητα των κάτω άκρων υγιών σπουδαστών. Επιπρόσθετα, εξετάστηκε η επίδραση του προγράμματος στη μυική δύναμη, στην αντοχή, στην αίσθηση θέσης και τη λειτουργικότητα των κάτω άκρων. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 38 φοιτητές/τριες της ΣΕΦΑΑ/ΔΠΘ με μέσο όρο ηλικίας 20 ± 1 έτη, οι οποίοι χωρίστηκαν τυχαία στις ομάδες άσκησης (n = 19) και ελέγχου (n = 19). Η ομάδα άσκησης εκτέλεσε ένα πρόγραμμα ασκήσεων σταθεροποίησης του κορμού 12 συνεδριών, για 3 συνεχόμενες εβδομάδες. Οι αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν στην αρχή και μετά τη λήξη του προγράμματος και αφορούσαν στην ιδιοδεκτικότητα (Biodex Stability System), στην αίσθηση θέσης του γόνατος, στη δύναμη των εκτεινόντων και των καμπτήρων του γόνατος (Cybex 6000), στην αντοχή των μυών της άρθρωσης του γόνατος (single squat test) και στη λειτουργική ικανότητα των κάτω άκρων (μήκος και τριπλούν). Για τη στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε η ανάλυση διακύμανσης ANOVA επαναλαμβανόμενων μετρήσεων. Από τα αποτελέσματα της έρευνας προέκυψε στατιστικά σημαντική βελτίωση της ιδιοδεκτικής ικανότητας στην ομάδα άσκησης, μετά την εφαρμογή του προγράμματος ασκήσεων σταθεροποίησης του κορμού. Ανάλογες βελτιώσεις παρατηρήθηκαν στις παραμέτρους της αίσθησης θέσης του γόνατος, της μυϊκής αντοχής και της λειτουργικότητας (p < .05) των κάτω άκρων. Συμπερασματικά, ένα πρόγραμμα διάρκειας τριών εβδομάδων με ασκήσεις σταθεροποίησης του κορμού μέσω της μεθόδου pilates, μπορεί να βελτιώσει έμμεσα την ιδιοδεκτικότητα, την αίσθηση θέσης του γόνατος, την αντοχή και τη λειτουργικότητα των κάτω άκρων.
Μελέτες σε πρωτεϊνικές επικράτειες που εμπλέκονται σε κυτταρική διαφοροποίηση για οστεογένεση
Authors: Καρούλιας Στυλιανός-Ζαφείριος
Published: September 2021

Στα πλαίσια της προκείμενης διδακτορικής εργασίας, πραγματοποιήθηκαν μελέτες για τη δημιουργία ενός βιοϋλικού αποτελούμενου από μικρές και λειτουργικές, ως προς την οστεογένεση και τη χονδρογένεση, πρωτεϊνικές επικράτειες των παραγόντων ΒMP-2 και ΤGF-β1, αντίστοιχα, με πιθανή χρήση στην επούλωση καταγμάτων. Επιπρόσθετα, πραγματοποιήθηκαν μελέτες για την χαρτογράφηση της μετάδοσης του σήματος των παραγόντων BMP-2, TGF-β1 όπως και των μικρών δραστικών επικρατειών τους, διότι είναι γνωστό πως απορρύθμιση των μονοπατιών αυτών μπορεί να οδηγήσει σε παθολογικές καταστάσεις, όπως η εμφάνιση διαφόρων τύπων καρκίνου. Παρατηρήθηκε πως οι μικρές πρωτεϊνικές επικράτειες που σχεδιάστηκαν χρησιμοποιούν κυρίως το “κανονικό μονοπάτι” σηματοδότησης, αυτό των Smads πρωτεϊνών σε αντίθεση με το “μη κανονικό” μονοπάτι, αυτό των MAPKs, απορρυθμίσεις του οποίου συχνά ενοχοποιούνται για την εμφάνιση και ανάπτυξη των όγκων.
Η επίδραση του ολικού σωματικού λίπους, του λιπώδους ιστού του κορμού και του ολικού μη λιπώδους ιστού στην ανάκτηση της εμμηνορρυσίας
Authors: Καρούντζος Βασίλειος
Published: September 2021

Σκοπός: Να εκτιμηθεί ο ρόλος του ολικού λιπώδους ιστού, του λιπώδους ιστού του κορμού και του ολικού μη λιπώδους ιστού και να αποσαφηνισθεί το κατώτερο όριο τους, που απαιτείται για την ανάκτηση της εμμηνορρυσίας εφήβων, που προσήλθαν στο Τμήμα Παιδικής-Εφηβικής Γυναικολογίας και Επανορθωτικής χειρουργικής, της Β’ Μαιευτικής και Γυναικολογικής κλινικής του «Αρεταιείου» Νοσοκομείου, με δευτεροπαθή αμηνόρροια και διεγνώσθησαν με Ψυχογενή Ανορεξία. Παράλληλα, να διερευνηθεί ο ρόλος του ολικού λιπώδους ιστού και του λιπώδους ιστού του κορμού στην ψυχοπαθολογία των εφήβων που ανέκτησαν την εμμηνορρυσία τους.Υλικό και Μέθοδος: Προοπτική μελέτη 60 εφήβων που προσήλθαν στο Τμήμα Παιδικής-Εφηβικής Γυναικολογίας και Επανορθωτικής χειρουργικής, της Β’ Μαιευτικής και Γυναικολογικής κλινικής του «Αρεταιείου» Νοσοκομείου, με δευτεροπαθή αμηνόρροια και διεγνώσθησαν με Ψυχογενή Ανορεξία. Σε όλες τις έφηβες ελήφθη ενδελεχές ιστορικό, έγινε μέτρηση ανθρωπομετρικών και ορμονολογικών παραμέτρων, πραγματοποιήθηκε σωματομετρική ανάλυση με τη μέθοδο της διπλής απορροφησιομετρίας ακτίνων Χ (DXA) και εκτιμήθηκε η ψυχοπαθολογία τους μέσω του ερωτηματολογίου συνηθειών διατροφής (EAT-26), τόσο στην αρχική όσο και στην τελική κατάσταση, ανεξάρτητα με το αν επανέκτησαν (Ομάδα Α) ή όχι (Ομάδα Β) την εμμηνορρυσία τους.Αποτελέσματα: Κατά την ολοκλήρωση του επιτυχούς προγράμματος επανασίτισης, ο ολικός λιπώδης ιστός, ο λιπώδης ιστός του κορμού και ο λόγος του λιπώδους ιστού του κορμού προς αυτού των άκρων ήταν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (p<0.001) υψηλότερος από αυτόν των εφήβων της Ομάδας Β. Η ανάκτηση της εμμηνορρυσίας απαιτούσε ως ελάχιστο το 20% του ολικού λιπώδους ιστού και το 20% του λιπώδους ιστού του κορμού (% του συνολικού ιστού του κορμού), ενώ κατά τη στιγμή της ανάκτησης της εμμήνου ρύσεως στις έφηβες της Ομάδας Α, ο ολικός λιπώδης ιστός (%) και ο λιπώδης ιστός του κορμού (%), ήταν στατιστικώς σημαντικά αρνητικά συσχετιζόμενοι με το ερωτηματολόγιο EAT-26 (r=-0.363, p=0.032) και (r=-0.416, p=0.013) αντίστοιχα. Παράλληλα, η εφαρμογή της ανάλυσης παλινδρόμησης στις έφηβες που ανέκτησαν την εμμηνορρυσία τους, ανέδειξε πως η αύξηση του λιπώδους ιστού του κορμού κατά 0.40%, οδηγεί σε μείωση των βαθμολογιών του EAT-26 κατά μια μονάδα.Συμπεράσματα: Για την ανάκτηση της εμμηνορρυσίας σε έφηβες με ΨΑ, μετά από επιτυχή επαναπρόσληψη βάρους, απαιτείται ως ελάχιστο ποσοστό ολικού λιπώδους ιστού το 20% και ως ελάχιστο ποσοστό λιπώδους ιστού του κορμού (% ολικού ιστού του κορμού) το 20%. Επίσης, ανεδείχθη πως η κατανομή του λιπώδους ιστού στον κορμό, μετά την επανασίτιση, μπορεί να επηρεάσει θετικά την ψυχοπαθολογία αυτών των εφήβων.
Αντιμετώπιση ιατρογενών διατρήσεων του παχέος εντέρου μετά από κολονοσκόπηση
Authors: Αυγερινός Δημήτριος
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης: Οι ιατρογενείς διατρήσεις του παχέος εντέρου κατά τη διάρκεια διαγνωστικής ή θεραπευτικής κολονοσκόπησης είναι σπάνιες αλλά σημαντικές επιπλοκές. Η αντιμετώπισή τους έχει εξελιχθεί και αλλάξει κατά την τελευταία δεκαετία, αλλά προς το παρόν δεν υπάρχουν θεραπευτικά πρωτόκολλα για την ιδανική θεραπεία τους.Υλικό και Μέθοδος: Έγινε μελέτη 105.786 συνεχόμενων κολονοσκοπήσεων σε μια χρονική περίοδο 21 ετών, η οποία επέτρεψε την αξιολόγηση των ιατρικών φακέλων όλων των ασθενών που αντιμετωπίστηκαν στο νοσοκομείο μας για διάτρηση του παχέος εντέρου κατά τη διάρκεια κολονοσκόπησης. Επίσης έγινε προσπάθεια αναγνώρισης των μηχανισμών διάτρησης κατά την κολονοσκόπηση σε ζωικά μοντέλα.Αποτελέσματα: Συνολικά, σε 35 (τριάντα-πέντε) ασθενείς προκλήθηκε κολονοσκοπική διάτρηση (ποσοστό 0.033%) από τον Ιανουάριο 1986 μέχρι τον Οκτώβριο 2007 (14 άντρες, 21 γυναίκες, μέση ηλικία 69.4 έτη). Είκοσι-τέσσερεις (24) διατρήσεις προκλήθηκαν κατά τη διάρκεια διαγνωστικής κολονοσκόπησης, ενώ 11 κατά τη διάρκεια θεραπευτικής κολονοσκόπησης. Είκοσι-τρεις (66%) ασθενείς υποβλήθησαν σε χειρουργική επέμβαση και 12 (34%) αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά. Ο μέσος χρόνος παραμονής στο νοσοκομείο ήταν 15.2 ημέρες και υπήρξε ένας θάνατος (2.9% θνησιμότητα 30 ημερών) μεταξύ των ασθενών.Συμπεράσματα: H διάτρηση παραμένει μια σοβαρή επιπλοκή της κολονοσκόπησης με συνοδό σημαντική θνητότητα και θνησιμότητα αν δεν διαγνωστεί έγκαιρα. Οι διατρήσεις κατά τη διάρκεια διαγνωστικής κολονοσκόπησης συνήθως είναι αρκετά μεγάλες ώστε να απαιτούν χειρουργική αντιμετώπιση. Από την άλλη, οι διατρήσεις κατά τη διάρκεια θεραπευτικής κολονοσκόπησης συνήθως είναι μικρές και μπορεί να αντιμετωπιστούν συντηρητικά. Κατά την τελευταία δεκαετία, η χειρουργική θεραπεία των κολονοσκοπικών διατρήσεων έχει εξελιχθεί, καθώς υπάρχει μια τάση προς την πρωτογενή επιδιόρθωση (σε αντίθεση με κολεκτομή) με επιτυχημένα αποτελέσματα. Προσεκτική παρακολούθηση του ασθενούς και προσκόλληση σε αυστηρά θεραπευτικά πρωτόκολλα στην περίπτωση μη χειρουργικής θεραπείας είναι απαραίτητα συστατικά που οδηγούν στην απομείωση της νοσηρότητας και θνησιμότητας, καθώς και την έγκαιρη διάγνωση των ασθενών που θα ωφελούντο από μια χειρουργική επέμβαση.
The impact of labor unionization on audit fees, CSR reporting and IPO underpricing
Authors: Χαντζιάρας Αντώνιος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή μελετώ τον αντίκτυπο των εργατικών συνδικάτων στα έξοδα ελέγχου, στις εκθέσεις Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης και στην αρχική δημόσια προσφορά των εταιρειών. Για να απαντήσω στα ερευνητικά μου ερωτήματα, χρησιμοποιώ δείγμα εταιρειών που απαρτίζονται από συνδικαλιζόμενες και μη εταιρείες (τα οποία εξάγω προγραμματιστικά από τις ετήσιες εκθέσεις των εταιρειών), ένα στοιχείο που απουσιάζει από αντίστοιχες μελέτες. Η διατριβή αποτελείται από πέντε κεφάλαια, την εισαγωγή, το εμπειρικό σκέλος (κεφάλαια 2 έως 4) και τα συμπεράσματα (κεφάλαιο 5). Τα ευρήματα των τριών κεφαλαίων του εμπειρικού σκέλους είναι τα εξής. Τα ευρήματα του πρώτου εμπειρικού κεφαλαίου δείχνουν ότι οι ορκωτοί ελεγκτές αυξάνουν σημαντικά την αμοιβή των υπηρεσιών τους στις εταιρείες που απασχολούν μέλη εργατικών συνδικάτων. Η ύπαρξη εργατικών συνδικάτων αυξάνει την πολυπλοκότητα των εταιρειών και το ρίσκο για τον ορκωτό ελεγκτή, ο οποίος καταβάλει εντατικότερη προσπάθεια για την αξιολόγηση τους. Το κόστος ελέγχου (1) είναι σημαντικά υψηλότερο σε περιοχές όπου το πολιτικό και νομικό πλαίσιο είναι ευνοϊκό για τα εργατικά συνδικάτα, και (2) μειώνεται αισθητά με την συμμετοχή των εργαζομένων στο ιδιοκτησιακό καθεστώς της εταιρείας, επειδή επιτυγχάνεται σύμπνοια των στόχων των εργαζομένων και των μετόχων, γεγονός που μειώνει την πολυπλοκότητα της επιχείρησης και καθιστά ευκολότερο το έργο του ορκωτού ελεγκτή. Τα ευρήματα του δεύτερου εμπειρικού κεφαλαίου δείχνουν ότι η διοίκηση της εταιρείας εντατικοποιεί την κατάρτιση εκθέσεων Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης (ΕΚΕ) με την παρουσία των εργατικών συνδικάτων, ως μία στρατηγική για να ανταποκριθεί τόσο στις προσδοκίες όσο και στις πιέσεις των ενδιαφερόμενων μερών (stakeholders). Η κατάρτιση εκθέσεων ΕΚΕ γίνεται ακόμη εντονότερη όταν η επιχείρηση δραστηριοποιείται σε περιοχές όπου το πολιτικό πλαίσιο, το νομικό πλαίσιο, καθώς και η ύπαρξη υψηλής συγκέντρωσης μελών εργατικών συνδικάτων είναι ευνοϊκά για τα εργατικά συνδικάτα. Στο τρίτο εμπειρικό κεφάλαιο παρουσιάζω την αρνητική σχέση ανάμεσα στα εργατικά συνδικάτα και στην υποτίμηση (underpricing) της αρχικής δημόσιας προσφοράς των εταιρειών. Συγκεκριμένα, εταιρείες που απασχολούν μέλη εργατικών συνδικάτων εμφανίζουν αρνητικές αναπροσαρμογές στην τιμή εκκίνησης της μετοχής τους και χαμηλότερη διακύμανση των τιμών μετά την εισαγωγή τους στο χρηματιστήριο, ενισχύοντας την υπόθεση της χαμηλής ζήτησης από πλευράς επενδυτών για τις εταιρείες αυτές. Επιπλέον, αποδεικνύεται ότι ο αντίκτυπος των εργατικών συνδικάτων είναι πιο σημαντικός σε περιοχές όπου το νομικό πλαίσιο τα ευνοεί.
Προγνωστικά μοντέλα στην κίρρωση
Authors: Ζησιμόπουλος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

1628/5000 Δύο προγνωστικά μοντέλα χρησιμοποιούνται κυρίως για την πρόβλεψη της επιβίωσης στην κίρρωση, το μοντέλο Child-Pugh (βαθμολογία CP) και το μοντέλο για την ηπατική νόσο τελικού σταδίου (MELD).Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η αξιολόγηση των προγνωστικών μοντέλων CP και του MELD για τη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη πρόγνωση στην κίρρωση του ήπατος, καθώς και των μοντέλων CP-κρεατινίνη, MELD-Na και UKELD.Συμπεριλήφθηκαν 1047 ασθενείς από πέντε κέντρα παραπομπής. Άνδρες / γυναίκες: 620/427, μέση ηλικία: 58 έτη (IQR: 48-66), διάμεση παρακολούθηση: 33 μήνες (IQR: 12-74), CP (A / B / C): 493/357/147 , Βαθμολογία CP: 7 (IQR: 5-9), MELD: 12 (IQR: 9-16). Η απόδοση κάθε βαθμολογίας αξιολογήθηκε από το μοντέλο κινδύνου Cox ως προς την ικανότητα διάκρισης (δείκτης C και Sommer's D) και βαθμονόμησης (3, 12 μήνες). Η εσωτερική επικύρωση έγινε με bootstrapping (100 δείγματα). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: 352 ασθενείς (33,6%) απεβίωσαν. Όλα τα προγνωστικά μοντέλα αξιολογήθηκαν και συσχετίστηκαν με τη συνολική θνησιμότητα με μονοπαραγοντική ανάλυση Cox. Το προγνωστικό μοντέλο CP-κρεατινίνη ήταν σημαντικά καλύτερο από όλα τα υπόλοιπα προγνωστικά μοντέλα (Bootstrap C-δείκτης 0.672, 95% CI 0.642-0.703, Bootstrap Sommer D 0.344 (0.285-0.401)), εκτός από το μοντέλο CP, το οποίο εμφάνισε παρόμοια απόδοση. Η συμπερίληψη στην πολυπαραγοντική ανάλυση (μοντέλο πολλαπλών μεταβλητών Cox) της ηλικίας μαζί με την CP-κρεατινίνη βελτίωσε τη διακριτική ικανότητα του μοντέλου (δείκτης C Bootstrap (95% CI): 0.700 (0.661-0.740)). Όσον αφορά τη βαθμονόμηση, το μοντέλο CP-κρεατινίνη ήταν η καλύτερο για την επιβίωση τόσο για 3 μήνες όσο και για 12 μήνες στον συνολικό πληθυσμό. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα προγνωστικά μοντέλα CP και CP-κρεατινίνη έχουν καλύτερη προγνωστική αξία σε σύγκριση με τα μοντέλα MELD, MELD-Na και UKELD για την πρόβλεψη της βραχυπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης θνησιμότητας σε ασθενείς με σταθερή κίρρωση του ήπατος.
Ανάπτυξη ενός εννοιολογικού και μεθοδολογικού πλαισίου διαχείρισης και προσδιορισμού των εμποδίων και των ευκαιριών για την υιοθέτηση υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης
Authors: Ντελοπούλου Χαρούλα
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι διττός, αναπτύξαμε ένα εννοιολογικό και μεθοδολογικό πλαίσιο διαχείρισης και προσδιορισμού των εμποδίων και των ευκαιριών για την υιοθέτηση υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης με τη βοήθεια «μοντέλων προσδιορισμού της χρήσης/υιοθέτησης των εμποδίων/ευκαιριών» και αναπτύξαμε μία νέα «σύνθεση μεθοδολογιών αξιολόγησης της ευχρηστίας των υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης» η οποία εφαρμόσθηκε στην υπηρεσία ηλεκτρονικής διαβούλευσης της Ελλάδας. Η «Σύνθεση Μεθοδολογιών» συνίσταται από τις ακόλουθες μεθόδους αξιολόγησης: τις Ευρετικές Αρχές του Nielsen, τη μέθοδο Γνωστικής Περιδιάβασης, τη μέθοδο Επιθεώρησης, την αξιολόγηση από ειδικούς, τη μέθοδο πολιτικής ανάλυσης, το ερωτηματολόγιο, το σενάριο. Το ερωτηματολόγιο που κατασκευάσαμε ακολουθεί τις οδηγίες διαδικτυακής ευχρηστίας HHS και το πρότυπο ευχρηστίας ISO9241-151. Η σύνθεση μεθοδολογιών μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιαδήποτε υπηρεσία ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Εξετάσαμε 125 σημεία ευχρηστίας κι ανακαλύψαμε ότι 23% εξ αυτών είχαν πολύ μεγάλα προβλήματα ευχρηστίας 14% είχαν μικρά προβλήματα ευχρηστίας και 63% δεν είχαν καθόλου προβλήματα ευχρηστίας. Κατηγοροποιήσαμε τα προβλήματα ευχρηστίας σύμφωνα με τις Αρχές Ευχρηστίας του Nielsen κι εντοπίσαμε συγκεκριμένα προβλήματα ευχρηστίας. Παράλληλα, προτείνουμε τη χρήση του «Μοντέλου UTAUT-PBO» (Predominant barriers and opportunities) το οποίο είναι επέκταση του μοντέλου UTAUT (Unified Theory of Acceptance and Use of Technology). Τέσσερα μοντέλα προέκυψαν (Total e-Gov use, e-Gov-Obtain Info, e-Gov-Download Info, e-Gov-Filling Forms) τα οποία εντοπίζουν τα εμπόδια ή τις ευκαιρίες στη χρήση των υπηρεσιών ηλεκτρονικής στην EΕ-27+.Τα δεδομένα αντλούνται από τη στατιστική βάση της Ευρώπης «Eurostat” και των «Ηνωμένων Εθνών» από χρονολογικές σειρές των δεικτών των χωρών της ΕΕ-27+ για τα έτη 2001-2011. Χρησιμοποιήσαμε μοντέλα γραμμικής παλινδρόμησης με βήμα. Στις ανεξάρτητες μεταβλητές των μοντέλων εκτιμήσαμε πιθανά εμπόδια ή ευκαιρίες. Εκτιμήσαμε τα μοντέλα ανά χώρα και ανά έτος και προέκυψαν συνολικά 164 μοντέλα. Εντοπίσαμε σημαντικά εμπόδια κι ευκαιρίες στην υιοθέτηση/χρήση των υπηρεσιών κατά γεωγραφικές περιοχές της ΕΕ-27+ κι εντοπίσαμε ως επικρατέστερο εμπόδιο στη χρήση/υιοθέτηση κατά τη χρονική περίοδο 2001-2011 τη μεταβλητή «never use internet”, το οποίο σχετίζεται αρνητικά με τις εξηρτημένες μεταβλητές και των τεσσάρων μοντέλων. Εντοπίζουμε μεθοδολογικό κενό στην αξιολόγηση των υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στην ΕΕ η οποία επικεντρώνεται στην πλευρά της προσφοράς κι αφού οι υπηρεσίες έχουν παραχθεί. Προτείνουμε σε επίπεδο στρατηγικής να ακολουθηθεί ένα πλαίσιο υιοθέτησης των υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης κατά τη φάση του σχεδιασμού των υπηρεσιών που να λαμβάνει υπόψη τα εμπόδια και τις ευκαιρίες κι επικεντρωθήκαμε στη χρήση των υπηρεσιών.
Σχέση της ηλεκτροκαρδιογραφικής διάρκειας του διαστήματος QT και της μηχανικής λειτουργίας του μυοκαρδίου
Authors: Χουχουλής Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Σκοπός: Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν να αξιολογήσει το κατά πόσο η προκληθείσα παράταση του διαστήματος QT από την συνήθως χορηγούμενη αντιαρρυθμική θεραπεία επηρεάζει τη συστολική και διαστολική λειτουργία της αριστερής κοιλίας. Μέθοδος: Ο πληθυσμός της μελέτης περιελάμβανε 54 ασθενείς με συμπτωματική προσφάτου ενάρξεως κολπική μαρμαρυγή που αυτο-ανατάχθηκαν σε φλεβοκομβικό ρυθμό. Στην συνέχεια, οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ηλεκτροκαρδιογραφική και υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη τόσο πριν από την έναρξη όσο και σε δεύτερο χρόνο μετά την επίτευξη σταθερών θεραπευτικών επιπέδων του φαρμάκου. Αποτελέσματα: Σημαντική παράταση του διορθωμένου διαστήματος QT (QTc) παρατηρήθηκε μόνο στις υποομάδες των ασθενών που έλαβαν σοταλόλη ή αμιωδαρόνη. Επιπλέον, ο διορθωμένος ως προς την καρδιακή συχνότητα προσυστολικός χρόνος [PCTm(c)] αυξήθηκε στατιστικά σημαντικά με την σοταλόλη (p = 0.005) και την αμιωδαρόνη (p = 0.017), αλλά όχι για την υποομάδα της προπαφαινόνης (p = 0.139). Τα στατιστικά αποτελέσματα από την αναζήτηση συσχετίσεων μεταξύ των μετρηθέντων υπερηχοκαρδιογραφικών και ηλεκτροκαρδιογραφικών παραμέτρων ήταν μη σημαντικά εκτός από την ομάδα της σοταλόλης όπου αναδείχθηκε σημαντικότητα μεταξύ της διαφοράς στην παράταση του QΤcκαι του PCTm(c) (p = 0.02, r = 0.43). Συμπέρασμα: Η προκληθείσα παράταση του διαστήματος QT από την χρήση των αντιαρρυθμικών,παρόλο που έχει επίπτωση στην μηχανική λειτουργία της αριστερής κοιλίας επιδρώντας σημαντικά στον χρόνο έναρξης της συστολής, δεν συνοδεύεται από μια εξίσου σημαντική επίδραση στις συστολικές ή και διαστολικές παραμέτρους της καρδιακής λειτουργίας. Το εύρημά μας αυτό συνδράμει στην ισχυροποίηση της υπάρχουσας κλινικής πρακτικής σχετικά με την χρήση των αντιαρρυθμικών φαρμάκων.
Κοινοβουλευτική αντιπολίτευση
Authors: Γεωργοπούλου Βαρβάρα
Published: September 2021

Στη σύγχρονη κοινοβουλευτική δημοκρατία, η αντιπολίτευση ελέγχει την κυβέρνηση για τις πράξεις και παραλείψεις της και, παράλληλα, προβάλλει τις προτάσεις της για τα προβλήματα της χώρας επιχειρώντας να πείσει την κοινή γνώμη γι αυτές και να μεταβάλλει τον πολιτικό συσχετισμό δυνάμεων. Παράλληλα, καλείται από το συνταγματικό πλαίσιο σε ορισμένες αποφάσεις για τις οποίες απαιτούνται αυξημένες πλειοψηφίες, να αναζητήσει από κοινού με τη συμπολίτευση τη δυνατότητα συναίνεσης.Η διατριβή αναδεικνύει, μέσα από το μεταπολιτευτικό θεσμικό πλαίσιο της Ελλάδας, τα «εργαλεία» που ασκούνται από την αντιπολίτευση για τον έλεγχο της κυβέρνησης και για την προβολή των προτάσεών της, αλλά παράλληλα και τα πεδία εκείνα, όπου η πρόβλεψη αυξημένης πλειοψηφίας από το Σύνταγμα δίνει τη δυνατότητα στην αντιπολίτευση να συμμετάσχει καθοριστικά στη λήψη ορισμένων αποφάσεων. Συγκεκριμένα, η μελέτη εξετάζει τα εν λόγω «εργαλεία» και πεδία εν δυνάμει συναίνεσης, παρουσιάζει την ιστορική εξέλιξη του ρυθμιστικού πλαισίου τους και την πρακτική εφαρμογή τους, αναφέρεται στις προσεγγίσεις που έχουν υιοθετηθεί σε αλλοδαπά πολιτικά συστήματα και τέλος αξιολογεί το σημερινό θεσμικό τους πλαίσιο και την πολιτική σημασία τους. Το βασικό συμπέρασμα που συνάγεται είναι ότι μολονότι το θεσμικό πλαίσιο, και συγκεκριμένα το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής έχουν εξελιχθεί κατά τρόπο που διευρύνει τη δυνατότητα της αντιπολίτευσης να επιτελέσει τη λειτουργία της, ωστόσο εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές θεσμικές αστοχίες, αλλά και πολιτικές στρεβλώσεις. Σε ό,τι αφορά τις θεσμικές αστοχίες, προτείνεται να βελτιωθούν οι ρυθμίσεις του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής προς την κατεύθυνση αφενός της διευκόλυνσης του ελέγχου και της προβολής των θέσεων της αντιπολίτευσης και αφετέρου της κατάργησης των περιθωρίων καταστρατήγησης των συνταγματικών ρυθμίσεων που αποβαίνουν σε βάρος της ομαλής λειτουργίας του πολιτεύματος. Η μελέτη παράλληλα εξηγεί γιατί θα είχε προστιθέμενη αξία η κλιμάκωση αυτών των θεσμικών βελτιώσεων με την αναγνώριση σε επίπεδο Συντάγματος της αντιπολίτευσης ως βασικού θεσμού του πολιτεύματος. Από την άλλη πλευρά, όπου τα προβλήματα οφείλονται στην πολιτική πρακτική, η διατριβή επισημαίνει ότι η λύση γι αυτά δεν εντοπίζεται σε μια αβασάνιστη και συχνά επικίνδυνη αλλαγή του θεσμικού πλαισίου αλλά στη συνειδητοποίηση της ανάγκης για αλλαγή της συμπεριφοράς των κομμάτων είτε βρίσκονται στη συμπολίτευση είτε στην αντιπολίτευση.
Η κεραμική παραγωγή από την παλαιοανακτορική εγκατάσταση στο Αποδούλου Αμαρίου
Authors: Βενιέρη Ιωάννα
Published: September 2021

Η παλαιοανακτορική εγκατάσταση του Αποδούλου βρίσκεται στις νοτιοδυτικές υπώρειες του Ψηλορείτη, στη θέση «Γούρνες», σε απόσταση ενός χιλιομέτρου βορειοδυτικά του ομώνυμου χωριού, στην νότια απόληξη της κοιλάδας του Αμαρίου και πάνω στον φυσικό δρόμο που συνέδεε το ανάκτορο της Φαιστού με την ανακτορική εγκατάσταση στο Μοναστηράκι και τη βόρεια ακτή της Δυτικής Κρήτης. Ελάχιστες είναι οι ανασκαμμένες θέσεις της Δυτικής Κρήτης και ιδιαίτερα στην περιοχή που μελετάμε, που έχουν δώσει εκτεταμένα στρώματα καταστροφής της ΜΜ ΙΙβ περιόδου. Μια τέτοια περίπτωση αποτελεί ο μεσομινωϊκός οικισμός του Αποδούλου. Στη μελέτη αυτή παρουσιάζεται το σύνολο της κεραμεικής που αποκαλύφθηκε στο σπίτι Α του μεσομινωϊκού οικισμού, καθώς και ορισμένοι τύποι αγγείων από τα σπίτια Β και Δ και από την βόρεια πλευρά του λόφου, τους οποίους δεν συναντάμε στο σπίτι Α.Παρουσίαζονται αναλυτικά τα τυπολογικά και τεχνολογικά χαρακτηριστικά της κεραμεικής παραγωγής του μεσομινωϊκού οικισμού, η οποία παραπέμπει σε μια κοινότητα η οποία, ενώ μοιάζει να είναι συντηρητική, παρουσιάζει δείγματα πρωτοτυπίας στην παραγωγή της, ενώ παράλληλα δέχεται επιδράσεις από το γειτονικό ανακτορικό κέντρο. Βάσει των παραπάνω, προκύπτει ότι στο Αποδούλου υπήρξε κέντρο παραγωγής κεραμεικής, υπόθεση που ενισχύεται από την εύρεση δύο κεραμεικών τροχών στο σπίτι Α. Παρουσιάζεται η ιστορική τροχιά του οικισμού μέσα από τις ακολουθίες των αποθέσεων του, κατά την παλαιοανακτορική περίοδο και επιβεβαιώνεται τόσο η σχέση του με το «κέντρο», που στην προκειμένη περίπτωση είναι η Φαιστός όσο και με άλλες περιφερειακές εγκαταστάσεις, όπως το Μοναστηράκι καθώς και η ένταξή του στη λεγόμενη επικράτεια της Φαιστού.
Η εικονογραφία των χάλκινων νομισμάτων του 4ου και 5ου αιώνα μ.Χ.
Authors: Κρικελίκος Δημήτριος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επιδιώκει να καταδείξει τη σημασία της νομισματικής εικονογραφίας στο μεταίχμιο της ρωμαϊκής με τη βυζαντινή εποχή. Παρουσιάζοντας τις παραστάσεις των χάλκινων νομισμάτων του τετάρτου και πέμπτου αιώνα μ.Χ., ως τυπολογία και ιδέα, αποκαλύπτει ειδικά τη «διαλεκτική σχέση» των πρώτων βυζαντινών αυτοκρατόρων με τους υπηκόους τους, τους καθαυτό χρήστες των χάλκινων νομισμάτων. Για την ερμηνευτική προσέγγιση της εικονογραφίας εξετάστηκαν οι διάφοροι εικονογραφικοί τύποι, σε σχέση με το παρόν και το παρελθόν τους, στο πλαίσιο της ευρύτερη σύγχρονης αυτοκρατορικής εικονογραφίας, και συσχετίστηκαν με τα σύγχρονα ιστορικά γεγονότα. Το περιεχόμενο της διατριβής κατανέμεται σε έξι κεφάλαια, όπου ερευνώνται η απεικόνιση του ηγεμόνα, ως στρατιωτικού και πολιτικού ηγέτη, και των γυναικών της αυτοκρατορικής οικογένειας, οι αυτοκρατορικές επέτειοι, διάφορα σύμβολα και αλληγορίες, οι προσωποποιήσεις τόπων και κυρίως της Ρώμης και της Κωνσταντινούπολης, ενώ τέλος εξετάζονται θέματα, που αφορούν στη θρησκεία, ξεκινώντας από το ρωμαϊκό πολυθεϊσμό και καταλήγοντας στα χριστιανικά σύμβολα.
Κλασική και κβαντική περιγραφή ανηγμένων δράσεων της βαρύτητας του Einstein
Authors: Ζαμπέλη Αδαμαντία
Published: September 2021

Στην εργασία αυτή μελετάμε κλασικές και κβαντικές κοσμολογικές λύσεις προκειμένου να διερευνηθούν εννοιολογικά και τεχνικά προβλήματα της κβαντικής βαρύτητας και κοσμολογίας, καθώς και να εξαχθούν φυσικές ιδιότητες που αφορούν κυρίως την ύπαρξη ή μη της πρωταρχικής κοσμολογικής ανωμαλίας αλλά και το υλικό περιεχόμενο του σύμπαντος λίγο μετά από αυτή. Η μελέτη γίνεται με τη βοήθεια των συμμετριών της ανηγμένης Λαγκρανζιανής και των εξισώσεων κίνησης. Πιο συγκεκριμένα, θεωρούμε τις συμμετρίες στον καταστατικό χώρο που σχετίζονται τόσο με την ομάδα αυτομορφισμών των ισομετριών της μετρικής αυτού όσο και με την επαναπαραμετροποίηση ως προς την ανεξάρτητη μεταβλητή. Στο κλασικό επίπεδο οι συμμετρίες αυτές χρησιμοποιούνται για την εύρεση του πλήρους χώρου λύσεων ενός ομογενούς και ισοτροπικού προτύπου παρουσία ύλης (βαθμωτού πεδίου και τέλειων ρευστών) με αυθαίρετο δυναμικό. Επίσης, μελετάται η κβαντική δυναμική στα κοσμολογικά πρότυπα Bianchi τύπου II, V, VI, FLRW και Kantowski-Sachs, συζευγμένα ελαχιστικά με άμαζο βαθμωτό υλικό πεδίο. Στις περιπτώσεις αυτές έγινε δυνατό να βρεθεί ακριβής μοναδική λύση για την κυματοσυνάρτηση, με ακρίβεια πολλαπλασιαστικής σταθεράς, με τη βοήθεια των τελεστικών εξισώσεων που αντιστοιχούν σε κλασικά ολοκληρώματα της κίνησης. Τα φυσικά συμπεράσματα που εξήχθησαν αναφέρονται στην αποφυγή ή μη της αρχικής ανωμαλίας των χωρόχρονων με το κριτήριο του απειρισμού ή μη των βαθμωτών καμπυλότητας της γεωμετρίας που βρήκαμε από αυτή την ανάλυση. Επιπλέον, μελετήθηκε η συμπεριφορά της ύλης του νέου χωρόχρονου μέσω του ορισμού ενός ενεργού τανυστή ενέργειας-ορμής. Τα αποτελέσματα εξήχθησαν υιοθετώντας την ερμηνεία της κβαντικής θεωρίας κατά Bohm. Τέλος, χρησιμοποιούνται τα μη τοπικά ολοκληρώματα της κίνησης σε συνδυασμό με τους συνδέσμους ώστε να επιτευχθεί η αποσύζευξη των πραγματικών από τους περιττούς βαθμούς ελευθερίας του συστήματος προκειμένου να οριστεί πιθανότητα για μια κλάση γεωμετριών που ικανοποιούν τις ίδιες συμμετρίες στον καταστατικό χώρο.
Οπτικοί ανοσοαισθητήρες για την ταυτόχρονη ανίχνευση αλλεργιογόνων ουσιών σε τρόφιμα
Authors: Αγγελοπούλου Μιχαηλία
Published: September 2021

Η τροφική αλλεργία επηρεάζει μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων παγκοσμίως. Για το λόγο αυτό, διεθνείς οργανισμοί έχουν θεσπίσει κανόνες τόσο για τον έλεγχο παρουσίας αλλεργιογόνων όσο και για την υποχρεωτική αναγραφή τους στις ετικέτες των επεξεργασμένων προϊόντων εκ μέρους των βιομηχανιών τροφίμων. Για την αποφυγή ανεπιθύμητης επιμόλυνσης των τροφίμων με αλλεργιογόνα λόγω της χρήσης κοινών γραμμών παραγωγής για διαφορετικά προϊόντα είναι απαραίτητος ο έλεγχος παρουσίας αλλεργιογόνων τόσο στο νερό καθαρισμού/ έκπλυσης των σωληνώσεων και μηχανών όσο και στα ίδια τα τελικά προϊόντα και τις πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται. Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η ανάπτυξη μεθόδου για τον ταυτόχρονο προσδιορισμό της κ-καζεΐνης, της πρωτεΐνης φιστικιού, της πρωτεΐνης σόγιας και της γλιαδίνης σε νερό έκπλυσης σωληνώσεων από βιομηχανίες τροφίμων σε πραγματικό χρόνο, μέσω οπτικού ανοσοαισθητήρα χωρίς τη χρήση ιχνηθετών. Ο οπτικός ανοσοαισθητήρας που χρησιμοποιήθηκε ήταν πλήρως ολοκληρωμένος σε ψηφίδες πυριτίου και περιλάμβανε συστοιχία δέκα συμβολομέτρων Mach-Zehnder (MZI) καθώς και τις αντίστοιχες οπτικές πηγές παρέχοντας τη δυνατότητα ταυτόχρονης ανίχνευσης πολλών αναλυτών στο ίδιο δείγμα. Για την επίτευξη του στόχου, αναπτύχθηκαν και βελτιστοποιήθηκαν ανοσοενζυμικοί προσδιορισμοί (ELISA) για όλα τα στοχευόμενα αλλεργιογόνα καθώς και μέθοδοι ανίχνευσης μονού και πολλαπλών αναλυτών με τον αισθητήρα. Οι αναπτυχθείσες μέθοδοι ταυτόχρονου προσδιορισμού των αλλεργιογόνων ήταν ταχείες (6,5 min) και ακριβείς με όρια ανίχνευσης εφάμιλλα ή χαμηλότερα των εμπορικά διαθέσιμων μεθόδων που χρησιμοποιούνται από τις βιομηχανίες. Η δυνατότητα εφαρμογής του αισθητήρα σε πραγματικές συνθήκες αξιολογήθηκε μέσω ανάλυσης δειγμάτων νερού έκπλυσης σωληνώσεων γαλακτοβιομηχανίας και διαπιστώθηκε ότι οι τιμές που προσδιορίστηκαν ήταν σε καλή συμφωνία με αυτές που ελήφθησαν τόσο με τις μεθόδους ELISA που αναπτύχθηκαν όσο και από εξωτερικά διεθνή εργαστήρια. Επιπλέον, ο αισθητήρας αξιοποιήθηκε για την ανίχνευση νοθείας κατσικίσιου γάλακτος με αγελαδινό, μέσω προσδιορισμού βοείου κ-καζεΐνης, και παρείχε αξιόπιστες και ταχείες (5 min) μετρήσεις με ευαισθησία ανίχνευσης <0,1% ( ο/ο).
Απόρρητοι επιγραφαί
Authors: Θέμος Αθανάσιος
Published: September 2021

Η παρούσα εργασία εξετάζει υπό τον όρο απόρρητοι επιγραφαί, αρχαίες επιγραφές από όλη την έκταση του ελληνικού κόσμου, οι οποίες εκφράζουν ερωτικά συναισθήματα, θαυμασμό ή απέχθεια, καθώς και ιδιαίτερες επιλογές και προτιμήσεις στις σαρκικές ερωτικές σχέσεις. Εξετάζει επίσης επιγραφές, που χρησιμοποιούν αισχρό-χυδαίο λεξιλόγιο με σκοπό την προσβολή του κατονομαζομένου προσώπου και επιχειρεί τη διάκριση ανάμεσα στην εγκωμιαστική-ερωτική και την υβριστική-προσβλητική διάθεση. Σκοπός της μελέτης είναι αφ᾽ενός η συλλογή των σχετικών επιγραφικών μαρτυριών, που αποτελούν την πλέον άμεση πηγή για τα ερωτικά και σεξουαλικά ήθη της αρχαιότητας και αφ᾽ετέρου, η σύγκρισή τους με τις άλλες αρχαίες πηγές. Ο μεγαλύτερος αριθμός των παρουσιαζόμενων επιγραφών είναι χαράγματα (graffiti) σε αγγεία, όστρακα, βράχους, τείχη και τοίχους κτηρίων. Λίγες επιγραφές έχουν χαραχθεί με πιο “επίσημο” τρόπο σε λίθους ή στήλες· μικρός είναι επίσης ο αριθμός των αντίστοιχων γραπτών επιγραφών και ακόμα μικρότερος ο αριθμός των αναγλύφων επιγραφών.