Διερεύνηση της επίδρασης κρουστικών κυμάτων χαμηλής έντασης στον στυτικό ιστό
Authors: Σοκολάκης Ιωάννης 
Published: September 2021

Η θεραπεία με χαμηλής έντασης κρουστικά κύματα (Li-ESWT) φαίνεται να βελτιώνει τη στυτική λειτουργία σε ασθενείς με στυτική δυσλειτουργία (ED), πιθανώς προάγοντας την αγγειογένεση, όπως υποδεικνύεται από μελέτες σε επίμυες (μοντέλα ED) με παθολογικές καταστάσεις, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης. Παρόλα αυτά ο μηχανισμός δράσης της παραμένει υπό διερεύνηση και δεν έχει διερευνηθεί ως τώρα σε γερασμένο στυτικό ιστό, αν και όπως είναι γνωστό η ED σχετίζεται με τη γήρανση και μάλιστα με ιδιαίτερες παθοφυσιολογικές αλλαγές. Σκοπός της μελέτης αυτής είναι η διερεύνηση της επίδρασης των κρουστικών κυμάτων χαμηλής έντασης στον στυτικό ιστό από φυσικά γερασμένους, υγιείς επίμυες. Δώδεκα φυσικά γερασμένοι αρσενικοί επίμυες Wistar albino (19-21 μηνών) τυχαιοποιήθηκαν σε δύο ομάδες: την ομάδα ελέγχου (OC, n = 6) και την ομάδα θεραπείας με Li-ESWT (OSWT, n = 6). Χρησιμοποιήθηκε επίσης μία ακόμη ομάδα ελέγχου νεαρών αρουραίων (8 εβδομάδων) (YC, n = 6). Κάθε αρουραίος στην ομάδα OSWT έλαβε σε κάθε συνεδρία 300 κρουστικά κύματα χαμηλής έντασης με ενεργειακή πυκνότητα ροής (EFD) 0,09mJ/mm2 στα 2 Hz, στη μεσότητα του πέους. Οι συνεδρίες επαναλήφθηκαν τρεις φορές / εβδομάδα για δύο εβδομάδες, ακολουθούμενες από μια περίοδο ξεκούρασης διάρκειας δύο εβδομάδων. Οι ιστοί πέους συλλέχθηκαν και αναλύθηκαν με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης ανάστροφης μεταγραφής σε πραγματικό χρόνο (qRT-PCR) και ανοσοϊστοχημική ανάλυση (IHC). Μελετήθηκαν οι εκφράσεις των mRNA του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF), της συνθετάσης του ενδοθηλιακού μονοξειδίου του αζώτου (eNOS), του παράγοντα ανάπτυξης των νεύρων (NGF), της νευρωνικής NOS (nNOS), καθώς και των α1 και α2-αδρενεργικών υποδοχέων (α1AR, α2AR). Περαιτέρω ανοσοϊστοχημική ανάλυση πραγματοποιήθηκε για την αξιολόγηση της πρωτεϊνικής έκφρασης για τις στατιστικώς σημαντικές εκφράσεις mRNA. Οι εκφράσεις των mRNA των VEGF, eNOS και του λόγου α2AR/α1AR αυξήθηκαν στατιστικώς σημαντικά μετά από θεραπεία με κρουστικά κύματα χαμηλής έντασης (p = 0,039, p = 0,008 και p = 0,006 αντίστοιχα). Η έκφραση του NGF δεν επηρεάστηκε και ενώ παρατηρήθηκε μια αύξηση της έκφρασης της nNOS, αυτή δεν ήταν τελικά στατιστικά σημαντική (p = 0,093). Η αύξηση του VEGF, της eNOS καθώς και του α2AR επιβεβαιώθηκε και στην IHC, αν και για την eNOS και τον α2AR δεν έφθασε τη στατιστική σημαντικότητα (p = 0,092 και p = 0,096 αντίστοιχα). Έτσι για πρώτη φορά αποδείχθηκε ότι η Li-ESWT μπορεί να έχει επίδραση στον γερασμένο στυτικό ιστό per se καθώς και στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα του πέους. Περιορισμοί αυτής της μελέτης είναι το σχετικά μικρό μέγεθος δείγματος, λόγω του οποίου ορισμένες από τις παραμέτρους μας απέτυχαν να φθάσουν τη στατιστική σημαντικότητα, καθώς και η έλλειψη λειτουργικών δοκιμών. Η αύξηση του VEGF και της eNOS φαίνεται να παίζει βασικό ρόλο στον μηχανισμό δράσης της Li-ESWT, προφανώς προκαλώντας αγγειογένεση. Για πρώτη φορά παρατηρήθηκε μια αλλαγή στην έκφραση των α1 και α2 αδρενεργικών υποδοχέων με αύξηση της έκφρασης του λόγου α2AR/α1AR, υποδεικνύοντας μια πιθανή μείωση της συμπαθητικής δραστηριότητας. Η Li-ESWT έδειξε ότι μπορεί να σταματήσει τις παθολογικές εξελίξεις ή ακόμη και να αναστρέψει μερικώς την παθοφυσιολογία και τις παθολογικές αλλαγές που σχετίζονται με τη γήρανση του στυτικού ιστού των αρουραίων, γεγονός που υποστηρίζει τη μελλοντική έρευνα για την πρόληψη της ED.