bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ανθεκτικότητα δοκών οπλισμένου σκυροδέματος υπό μόνιμη καμπτική φόρτιση
Authors: Καραβοκυρός Λουκάς
Published: November 2021

Η υποβάθμιση της αξιοπιστίας μιας κατασκευής από σκυρόδεμα με την πάροδο του χρόνου είναι αποτέλεσμα διαφόρων μηχανικών, φυσικών, χημικών και βιολογικών διεργασιών, με τη διάβρωση του οπλισμού να αποτελεί το σοβαρότερο πρόβλημα ανθεκτικότητας των κατασκευών οπλισμένου σκυροδέματος. Τα τελευταία πενήντα χρόνια, η διεθνής επιστημονική κοινότητα κατέβαλε τεράστιες προσπάθειες με εργαστηριακές έρευνες και πειραματικές μελέτες πεδίου με στόχο την αύξηση της αντίστασης του σκυροδέματος στη διάβρωση. Η προσβολή των κατασκευών από τη διείσδυση χλωριόντων αποτελεί καίριο πρόβλημα και στη χώρα μας καθώς αφορά κυρίως παραθαλάσσιες κατασκευές που προσβάλλονται από το θαλασσινό νερό. Αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτέλεσε η μελέτη των μεθόδων προστασίας του οπλισμένου σκυροδέματος με ταυτόχρονη διερεύνηση της επιρροής της μόνιμης καμπτικής φόρτισης στην ανθεκτικότητα ενός φορέα. Οι συνθέσεις παρασκευάσθηκαν σύμφωνα με τους πιο πρόσφατους κανονισμούς σκυροδέματος και τα διεθνή πρότυπα και έχουν ως εξής: συμβατικό σκυρόδεμα ποιότητας C30/37, συμβατικό σκυρόδεμα με αναστολέα διάβρωσης ως πρόσθετο, συμβατικό σκυρόδεμα με επιφανειακή στεγανοποιητική προστασία, γαρμπυλοσκυρόδεμα και αυτοσυμπυκνούμενο σκυρόδεμα. Για το βασικό πειραματικό μέρος κατασκευάστηκαν 40 δοκοί οπλισμένου σκυροδέματος 5 διαφορετικών συνθέσεων και εκτέθηκαν σε 2 διαφορετικές προσομοιωμένες περιβαλλοντικές συνθήκες σε 3 διαφορετικά επίπεδα φόρτισης για συνολική περίοδο 42 μηνών. Η συμπεριφορά τους κατά της διάβρωσης προσδιορίστηκε μέσω τακτικών μετρήσεων της ηλεκτρικής αντίστασης του σκυροδέματος και του δυναμικού διάβρωσης των ενισχυμένων χαλύβδινων ράβδων με χρήση θειικού χαλκού ως ηλεκτρόδιο αναφοράς. Επιπλέον, η συμπεριφορά τους κατά της διάβρωσης προσδιορίστηκε μέσω των ακόλουθων εργαστηριακών δοκιμών: δοκιμή υδατοαπορροφητικότητας, δοκιμή διαπερατότητας νερού υπό πίεση, ποροσιμετρία διείσδυσης υδραργύρου, δοκιμή ταχείας διείσδυσης σε χλωριόντα, δοκιμή επιταχυνόμενης ενανθράκωσης. Τα πειραματικά αποτελέσματα έδειξαν ότι τα συστήματα προστασίας που εξετάστηκαν παρέχουν ικανοποιητική προστασία στον οπλισμό έναντι της διάβρωσης σε σύγκριση με τα δοκίμια αναφοράς. Επίσης, παρατηρήθηκε μια αντιστρόφως ανάλογη σχέση του λόγου Ν/Τ μιας σύνθεσης με την ικανότητα για προστασία από διάβρωση. Μικρότερες τιμές λόγου Ν/Τ (0,4 αντί 0,5) οδηγούν σε καλύτερη αντιδιαβρωτική συμπεριφορά. Τέλος, παρατηρείται πως ο ρυθμός διάβρωσης του χάλυβα αυξάνεται σταδιακά με την αύξηση του μόνιμου φορτίου. Η αλληλεπίδραση της μόνιμης φόρτισης με την εξέλιξη της διάβρωσης είναι μια σχέση που δεν έχει ερευνηθεί σε βάθος έως τη συγγραφή του παρόντος. Δημιουργείται έτσι η ανάγκη να υπάρξει επιπλέον έρευνα σε αυτόν τον συσχετισμό προκειμένου οι νέες κατασκευές από οπλισμένο σκυρόδεμα να λαμβάνουν υπόψιν όλους τους ζημιογόνους παράγοντες και να είναι περισσότερο ανθεκτικές στο χρόνο.
Ανοσοϊστοχημικοί δείκτες στη νεφρίτιδα του Συστηματικού Ερυθηματώδη Λύκου (ΣΕΛ) και συσχέτιση με κλινικά δεδομένα
Authors: Αδαμίδης Κωνσταντίνος
Published: November 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Η μελέτη είχε στόχο να ερευνήσει την σπειραματική έκφραση των μεταλλοπρωτεϊνασών (ΜΜΡs) MMP-1, MMP-2, MMP-3, MMP-9 και του αναστολέα τους ΤΙΜΡ-1 σε περιπτώσεις σπειραματονεφρίτιδας ασθενών με Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο (ΣΕΛ) και να μελετήσει τη συσχέτισή τους με συγκεκριμένους δείκτες ενεργότητας καθώς και με την νεφρική λειτουργία, τη στιγμή της διενέργειας της νεφρικής βιοψίας. ΜΕΘΟΔΟΣ: Η αξιολόγηση της έκφρασης των ΜΜΡ έγινε με ανοσοϊστοχημεία. Για τις χρώσεις χρησιμοποιήθηκαν μονοκλωνικά αντισώματα έναντι των MMP-1, MMP-2, MMP-3, MMP-9 και TIMP-1 σε 58 περιπτώσεις βιοψίας νεφρού ασθενών με ΣΕΛ νεφρίτιδα. Η αξιολόγηση των βιοψιών έγινε με βάση το σύστημα κατάταξης 2004 ISN/RPS. Ως μάρτυρες χρησιμοποιήθηκαν 8 δείγματα φυσιολογικού νεφρικού παρεγχύματος από περιπτώσεις νεφρεκτομής λόγω τραυματισμού ή νεοπλασίας. Για τη συσχέτιση με τη νεφρική λειτουργία χρησιμοποιήθηκαν κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα από 36 ασθενείς. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στη μελέτη φάνηκε ισχυρή συσχέτιση της σπειραματικής έκφρασης των ΜΜΡ-1, ΜΜΡ-2 και ΜΜΡ-3 με τους περισσότερους επιμέρους δείκτες ενεργότητας, με υψηλότερο συνολικό δείκτη ενεργότητας και με χειρότερη νεφρική λειτουργία κατά τη στιγμή της διενέργειας της νεφρικής βιοψίας (p<0.001). Ιδιαίτερη συσχέτιση διαπιστώθηκε μεταξύ της έκφρασης της ΜΜΡ-1 και της λευκοκυτταρικής διήθησης (OR:16,5 95%CI 4,3-62,5 p<0,001) καθώς και της έκφρασης της ΜΜΡ-3 με την ενδοτριχοειδική κυτταροβρίθεια (OR:18,6 95%CI 4,8-72,8 p<0,001). Επίσης, ισχυρή συσχέτιση διαπιστώθηκε μεταξύ της έκφρασης της ΜΜΡ-2 και της παρουσίας ινιδοειδούς νέκρωσης και κυτταρικών μηνοειδών σχηματισμών (OR:17,1 95%CI 4,3-67,7 p<0,001), η οποία παρουσίασε ιδιαίτερο ενδιαφέρον. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Στη σπειραματονεφρίτιδα του ΣΕΛ παρατηρείται αυξημένη έκφραση των μεταλλοπρωτεϊνασών, η οποία παρουσιάζει σημαντική συσχέτιση με τις επιμέρους παραμέτρους ενεργότητας καθώς και το συνολικό δείκτη ενεργότητας. Το φαινόμενο αυτό σχετίζεται με εντονότερη φλεγμονώδη αντίδραση, σημαντικότερη παρεγχυματική βλάβη και με χειρότερη νεφρική λειτουργία κατά τη στιγμή της διενέργειας της βιοψίας.
Ο ρόλος της ρετινοτομής στη χειρουργική της αποκόλλησης αμφιβληστροειδούς
Authors: Κρασσάς Γεώργιος
Published: November 2021

Ο ρόλος της ευρείας ρετινοτομής -ρετινεκτομής στην αποκόλληση αμφιβληστροειδούς επι παρουσίας παραγωγικής αμφιβληστροειδοπάθειας και σύγκριση σιλικόνης με αέριο ως υλικά επιπωματισμού.
Γερμανικός και νεοελληνικός διαφωτισμός
Authors: Κουκουβίνου Σοφία
Published: November 2021

Η παρούσα διατριβή που φέρει τον τίτλο «Γερμανικός και Νεοελληνικός Διαφωτισμός: Διερεύνηση πνευματικών αλληλεπιδράσεων στη διαμόρφωση της Νεοελληνικής Παιδείας» έχει ως σκοπό να αναδείξει τις πνευματικές αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στον γερμανικό και τον νεοελληνικό Διαφωτισμό και ειδικότερα τη συμβολή τους στη διαμόρφωση της νεοελληνικής Παιδείας μέχρι την άφιξη του βασιλιά Όθωνα (1833) και την πρώιμη περίοδο της Αντιβασιλείας (1833-1837) και συγχρόνως να απαντήσει στα ακόλουθα ειδικότερα ερωτήματα: Υπήρξε επίδραση της ελληνικής αρχαιότητας και γραμματείας στον γερμανικό Διαφωτισμό; Κατά την περίοδο του Διαφωτισμού προκύπτουν πνευματικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ Γερμανών φιλοσόφων-παιδαγωγών και νεοελλήνων λογίων; Υπάρχει σχέση μεταξύ της Παιδαγωγικής του γερμανικού Διαφωτισμού και της Παιδαγωγικής των χρόνων του νεοελληνικού Διαφωτισμού και κατά τα επόμενα χρόνια; Πώς εκδηλώνεται ο γερμανικός φιλελληνισμός και σε ποιους τομείς; Πώς κορυφώνεται η πνευματική αλληλεπίδραση και πώς μετασχηματίζεται κατά την πρώιμη οθωνική περίοδο;Στο πρώτο μέρος της διατριβής εξετάζονται οι αμφίδρομες ελληνογερμανικές πνευματικές σχέσεις, που συνδέονται με τα φιλοσοφικά ρεύματα του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής που διερευνάται η κορύφωση της πνευματικής αλληλεπίδρασης, καθώς και ο εκπαιδευτικός μετασχηματισμός της κατά την οθωνική περίοδο, ο γερμανικός φιλελληνισμός εξετάζεται ως ρεύμα αισθητικό και φιλολογικό.
Online algorithms for dynamic aggregation problems
Authors: Κάβουρας Λουκάς
Published: November 2021

Σε αυτή την διδακτορική διατριβή, μελετάμε άμεσους αλγόριθμους για προβλήματα Δυναμικής Συνάθροισης. Στην περίπτωση των άμεσων αλγόριθμων θεωρούμε ότι η είσοδοςτων προβλημάτων δεν είναι γνωστή εκ των προτέρων, αλλά αποκαλύπτεται κομμάτι‐κομμάτι στον αλγόριθμο. Τα αποτελέσματα μας αφορούν άμεσες εκδοχές των προβλημάτων Κάλυψης Συνόλου Ελάχιστου Αθροίσματος , Ανακατανομής Κ‐Υπηρεσιών και Δυναμικής Χωροθέτησης Υπηρεσιών. Για όλα αυτά τα προβλήματα σχεδιάζουμε άμεσους αλγόριθμους και αποδεικνύουμε την αποτελεσματικότητά τους. Συγκεκριμένα, αποδεικνύουμε άνω φράγματα στον λόγο ανταγωνιστικότητας των άμεσων αλγορίθμων μας. Ο λόγος ανταγωνιστικότητας ορίζεται ως ο χειρότερος δυνατό λόγος ανάμεσα στο κόστος της λύσης του άμεσου αλγορίθμου και στο κόστος της λύσης ενός βέλτιστου αλγορίθμου, ο οποίος επιπλέον γνωρίζει όλη την είσοδο εκ των προτέρων. Επιπλέον, σχεδιάζουμε δύσκολα στιγμιότυπα για όλα τα προβλήματα που μελετάμε, τα οποία μας δίνουν την δυνατότητα να αποδείξουμε κάτω φράγματα στον καλύτερο δυνατό λόγο ανταγωνιστικότητας που μπορεί να επιτύχει οποιοσδήποτε άμεσος αλγόριθμος. Αυτό σημαίνει ότι κανένας αλγόριθμος δεν μπορεί να πετύχει καλύτερο λόγο ανταγωνιστικότητας από το κάτω φράγμα που ισχύει για τα δύσκολα στιγμιότυπα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα κάτω φράγματα είναι πολύ κοντά στα άνω φράγματα (σε κάποιες περιπτώσεις ταυτίζονται) και το γεγονός αυτό αποδεικνύει ότι οι αλγόριθμοι που έχουμε διατυπώσει και αναλύσει είναι βέλτιστοι ή σχεδόν βέλτιστοι για το αντίστοιχο πρόβλημα.
Διερεύνηση του ρόλου της δερματοσκόπησης στη διαφορική διάγνωση της ψωρίασης και στην εκτίμηση του θεραπευτικού αποτελέσματος
Authors: Παπαδημητρίου Ηλίας
Published: November 2021

Αρκετά κριτήρια για την διαφοροδιάγνωση των ερυθηματολεπιδωδών ασθενειών έχουν ανακοινωθεί, ωστόσο, η συμβολή τους σε συνθήκες πραγματικής κλινικής πράξης δεν έχουν έως τώρα μελετηθεί. 1,221 ασθενείς με ασαφή κλινική διαφορική διάγνωση μεταξύ ψωρίασης και μίας η περισσοτέρων από τις ομοιάζουσες φλεγμονώδεις ή/και νεοπλασματικές δερματοπάθειες τυχαιοποιήθηκαν σε δύο βραχίονες: 1) Βραχίονας A (κλινική εξέταση), 2) Βραχίονας B (κλινική εξέταση και δερματοσκόπηση). Συγκρίθηκαν η διαγνωστική ακρίβεια, η διαγνωστική βεβαιότητα των αξιολογητών, ο αριθμός των βιοψιών και η ταχύτητα έναρξης θεραπείας. Η ευαισθησία, η ειδικότητα, η διαγνωστική βεβαιότητα, η ταχύτητα έναρξης θεραπείας βελτιώθηκαν στο βραχίονα Β σε σύγκριση με τον βραχίονα Α (Ευαισθησία: 81.33% vs 70.46%; Ειδικότητα: 89.51% vs 83.33%). Επίσης διερευνήθηκαν πιθανά δερματοσκοπικά κριτήρια για την αξιολόγηση του θεραπευτικού αποτελέσματος, σε ασθενείς που πάσχουν από ψωρίαση και λαμβάνουν βιολογικό παράγοντα. Βρέθηκε ότι τα αιμορραγικά στικτά αγγεία αποτελούν ένα πρώιμο δείκτη της καλής κλινικής απόκρισης στη φαρμακευτική αγωγή, ενώ η επανεμφάνιση των στικτών μη αιμορραγικών αγγείων μπορεί να προβλέψει την κλινική υποτροπή αντίστοιχα. Σε περιπτώσεις δυσδιάγνωστων ερυθηματολεπιδωδών ασθενειών, η δερματοσκόπηση προσφέρει σημαντική βοήθεια στην ακριβή διάγνωση. Επίσης είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, συμπληρωματικό στην κλινική εξέταση για την αξιολόγηση της θεραπευτικής ανταπόκρισης των ασθενών που πάσχουν από ψωρίαση και λαμβάνουν βιολογικούς παράγοντες.
Η εικονογράφηση του παλαιού και νέου καθολικού της μονής Καλαμίου Αρκαδίας (1705-1713) και το ενυπόγραφο έργο των Πεδιωτών ζωγράφων Πέτρου και Μιχαήλ
Authors: Κατωπόδη Παναγιώτα
Published: November 2021

Η μονή Καλαμίου Αρκαδίας βρίσκεται στη δυτική όχθη του Φαραγγιού του Λούσιου ποταμού σε μικρή απόσταση από την αρχαία Γόρτυνα και κοντά στην κωμόπολη της Καρύταινας. Η ανέγερση και η διακόσμηση του Νέου καθολικού (1713), καθώς και το νεώτερο στρώμα της διακόσμησης του Παλαιού καθολικού (1703) εντάσσονται ιστορικά στην Β΄ Βενετοκρατία στην Πελοπόννησο. Οι κτητορικές επιγραφές των δύο καθολικών μας πληροφορούν για το χρόνο διακόσμησης, τον χορηγό και τους κρήτες ζωγράφους Πέτρο και Μιχαήλ Πεδιώτες. Τα εικονογραφικά προγράμματα των δύο καθολικών περιλαμβάνουν πλήθος εικονογραφικών κύκλων, τόσο από την Καινή, όσο και από την Παλαιά Διαθήκη με έμφαση στο σπάνιο κύκλο του προφήτη Ιερεμία. Επίσης εικονογραφούνται αρκετοί Θεομητορικοί Ύμνοι, αφού και η μονή τιμάται στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Τα εικονογραφικά πρότυπα των ζωγράφων αντλούνται από πολλές πηγές, αλλά κυρίως από τα έργα των μεταβυζαντινών ζωγράφων του 16ου και 17ου αιώνα, καθώς και από τις φλαμανδικές χαλκογραφίες.Από την μελέτη της εικονογράφησης τόσο των δύο καθολικών της μονής Καλαμίου, όσο και των υπόλοιπων υπογεγραμμένων έργων των Πεδιωτών στην Πελοπόννησο, αποδείχθηκε ότι το στίγμα τους στην όψιμη μεταβυζαντινή ζωγραφική αποτελεί σταθμός στην εκκλησιαστική τέχνη λίγο πριν την μετάβαση στην λαϊκότροπη ζωγραφική του 18ου αιώνα.
Βιολογία και Καταπολέμηση Ειδών Βρούχων που απαντώνται στην Ελλάδα
Authors: Φλώρος Γεώργιος
Published: November 2021

Οι βρούχοι είναι έντομα της τάξης των Κολεοπτέρων που προσβάλλουν σπόρους ψυχανθών, τόσο στον αγρό, όσο και στην αποθήκη. Αποτελούν σημαντικούς εχθρούς των αποθηκευμένων οσπρίων παγκοσμίως καθώς οι προσβεβλημένοι σπόροι χάνουν εμπορική του αξίας αλλά και την βλαστικότητα. Αντικείμενο έρευνας της παρούσας διατριβής, αποτέλεσε η αναγνώριση ειδών βρούχων που απαντώνται ανά την Ελλάδα και η αξιολόγηση νέων φιλικών προς το περιβάλλον και τον άνθρωπο ουσιών, ως μέσων αντιμετώπισης των βρούχων. Στην πρώτη σειρά πειραμάτων συλλέχθηκαν από 6 περιοχές της Ελλάδας 5530 άτομα που ταξινομήθηκαν σε 5 διαφορετικά είδη βρούχων και μαζί με αυτά 1 είδος παρασιτοειδούς υμενοπτέρου. Από τα δείγματα μας αναγνωρίστηκαν τα είδη Bruchus pisorum (σε συχνότητα 57.2%), Acanthoscelides obtectus (σε συχνότητα 10.8%), Bruchus rufimanus (σε συχνότητα 12.8%) και τα Callosobruchus chinensis και Callosobruchus maculatus (σε συχνότητα 5,6%). Στη δεύτερη σειρά πειραμάτων αξιολογήθηκε η εντομοκτόνος δράση ορισμένων αδρανών σκονών για την αντιμετώπιση του βρούχου των φασολιών. Αξιολογήθηκε, η εντομοκτόνος δράση ζεόλιθου ελληνικής προέλευσης σε ενήλικα του βρούχου των φασολιών A. obtectus και βρέθηκε ότι η μέση θανατηφόρος δόση ήταν 1.1 g ζεόλιθου ανά κιλό σπόρων φασολιού. Η εντομοκτόνος δράση του ζεόλιθου βρέθηκε να μην επηρεάζεται από τη θερμοκρασία και σχετική υγρασία. Επιπλέον, αξιολογήθηκε η δράση του καολίνη, της γης των διατόμων και ενός ιταλικής προέλευσης ζεόλιθου, σε ενήλικα άτομα του A. obtectus. Βρέθηκε ότι, με συγκέντρωση 5 g αδρανούς σκόνεως ανά κιλό σπόρων φασολιών προκαλείται ποσοστό θνησιμότητας >80% σε 48 ώρες μετά την εφαρμογή. Επιπλέον, βρέθηκε ότι ζεόλιθοι διαφορετικής προέλευσης και ορυκτολογικής σύστασης, όταν εφαρμόστηκαν σε σπόρους φασολιών προκάλεσαν 100% θνησιμότητα σε προνύμφες του A. obtectus. Σε συνεργασία με το Τμήμα Γεωλογίας του Α.Π.Θ., έγιναν οι ορυκτολογικές και χημικές αναλύσεις των ζεολιθικών πετρωμάτων που χρησιμοποιήθηκαν. Σε μία τρίτη σειρά πειραμάτων, αξιολογήθηκε η εντομοκτόνος δράση ατμών από καύση και θέρμανση επεξεργασμένου καπνού τσιγάρων. Στα πειράματα αυτά ενήλικα άτομα του A. obtectus εκτέθηκαν σε καπνό που προερχόταν από τσιγάρα. Ο καπνός παράχθηκε είτε από καύση (τσιγάρο τύπου στριφτού) είτε από θέρμανση (τσιγάρο τύπου iqos). Βρέθηκε ότι, όταν ενήλικα άτομα του A. obtectus εκτέθηκαν για 3 μέρες σε συγκέντρωση 40% ατμού από καύση ή θέρμανση καπνού, προκλήθηκε αντίστοιχα θνησιμότητα περίπου 80% και 30%, αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων μας, συμβάλλουν στη γνώση της παρουσίας των βρούχων στον ελλαδικό χώρο και στην ανάπτυξη καινοτόμων μεθόδων αντιμετώπισης.
Study of electronic phenomena in strongly correlated systems by use of ultrashort laser pulses
Authors: Καρανικολόπουλος Δημήτριος
Published: November 2021

Το κεντρικό θέμα αυτής της διατριβής είναι η μελέτη του διοξειδίου του βαναδίου (VO2), ενός ισχυρώς συζευγμένου οξειδίου μεταβατικού μετάλλου και πως οι οπτικές του ιδιότητες επηρεάζονται από τις προσμίξεις. Το συγκεκριμένο υλικό έχει τύχει μεγάλης προσοχής λόγω της, κοντά στη θερμοκρασία δωματίου, κρίσιμης θερμοκρασίας μετάβασης του η οποία είναι πολλά υποσχόμενη για εφαρμογές. Η μετάβαση μπορεί να προκληθεί και με οπτική διέγερση. Θέλουμε να εκτιμήσουμε τη δυνατότητα για χρήση του υλικού ως οπτικό διακόπτη στο ορατό. Δυο υμένια μελετώνται, ένα VO2 και ένα με προσμίξεις μαγνησίου με σκοπό τη μελέτη αλλαγών που επιφέρουν οι προσμίξεις στην οπτική απόκριση του συστήματος. Η δυναμική οπτική απόκριση των υλικών εκτιμήθηκε με χρήση χρόνο-αναλυόμενης οπτικής μικροσκοπίας με χρήση υπερβραχέων παλμών λέιζερ.Η αντικατάσταση μαγνησίου στις ατομικές θέσεις του πλέγματος διαταράσσει τη μοναδιαία κυψελίδα και στις δυο φάσεις, μειώνοντας τις διαφορές τους και έτσι διευκολύνοντας τη μετάβαση. Μελετούμε τη δυναμική απόκριση από ανάκλαση και διέλευση από τα υμένια, με χρήση ροής ενεργειών (fluence) διέγερσης 0.3, 1.0 και 2.6mJ/cm^2, ώστε να καταγράψουμε τη συμπεριφορά των υλικών και στις δυο φάσεις. Τα υμένια παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές στην απόκριση τους. Η μετρήσεις υψηλής ροής ενέργειας δείχνουν μείωση της ανακλαστικότητας και στα δυο υμένια, αλλά ένα πλατό παρουσιάζεται στο χρονικό παράθυρο ανίχνευσης των 5ps του δείγματος με τις προσμίξεις. Αυτό υποδηλώνει πως το ντοπαρισμένο υμένιο έχει ολοκληρώσει τη μετάβαση γρηγορότερα. Αυτή η συμπεριφορά είναι πιο έντονη στην διαπερατότητα των υμενίων, όπου το ντοπαρισμένο υμένιο φαίνεται να εξελίσσεται γρήγορα προς ένα πλατό. Αυτή η ταχεία, πιο γρήγορη από 2ps, απόκριση, σε συνδυασμό με μια μη-γραμμική αλλαγή στη διαπερατότητα έχει απήχηση σε εφαρμογές που προϋποθέτουν υπερταχεία οπτική εναλλαγή.Επιπλέον, έγιναν μελέτες σε τρισδιάστατους φωτονικούς κρυστάλλους μορφολογίας woodpile εμπλουτισμένους με κβαντικές τελείες θειούχου καδμίου, σε μια προσπάθεια να ερευνηθεί πως οι προσθήκες επηρεάζουν τα φωτονικά χάσματα. Αυτά τα υβριδικά υλικά έχουν φωτονικές ζώνες αποκοπής στο ορατό. Χρόνο-αναλυόμενες μετρήσεις διαπερατότητας καταγράφηκαν. Για χαμηλής ενέργειας διέγερση, παρατηρήθηκε πτώση της οπτικής πυκνότητας για μια ευρεία περιοχή μηκών κύματος κάτω από τη ζώνη χάσματος. Η διαπερατότητα της δομής αυξάνεται. Αυτή η συμπεριφορά αποδίδεται σε μη-γραμμική απορρόφηση. Αντιθέτως, διέγερση με υψηλή ενέργεια άντλησης δείχνει θετική αλλαγή στην οπτική πυκνότητα, υποδεικνύοντας πτώση της διαπερατότητας. Μείωση στη διαπερατότητα υποδηλώνει θεμελιώσεις αλλαγές στην απόκριση του συστήματος λόγο του παλμού άντλησης. Αυτές οι αλλαγές πιθανώς οφείλονται σε μια μετακίνηση του φωτονικού χάσματος λόγω της άντλησης. Αυτή η υπερταχεία δυναμική απόκριση είναι επίσης πιθανώς χρήσιμη για οπτική εναλλαγή στο ορατό.
Βελτίωση και ανάπτυξη υπολογιστικών συστημάτων για την διαχείριση αρχαιολογικής, ανασκαφικής και περιβαλλοντικής πληροφορίας
Authors: Παναγιωτίδη Βάγια
Published: November 2021

Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή παρουσιάζει τη χρήση σύγχρονων τεχνολογικών εφαρμογών στη χωρική ανάλυση, διαχείριση και ανάδειξη αρχαιολογικών χώρων, στη μελέτη αρχαιολογικών ανασκαφικών δεδομένων και στη διαχείριση και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς. Πιο συγκεκριμένα, διερευρνάται η προσφορά των νέων τεχνολογιών στη μελέτη, ερμηνεία, και διαχείριση του αρχαιολογικού τοπίου μέσω της μελέτης ανασκαφικών δεδομένων και του χημικού αποτυπώματος στη στρωματογραφία ανασκαφικών τομών. Το χημικό αποτύπωμα στη μικρομορφολογία της στρωματογραφίας μπορεί να ανταποκρίνεται στις χρήσεις γης στον χώρο ώστε εν συνεχεία να διασυνδεθεί με τις μακροσκοπικές παρατηρήσεις της. Το αρχαιολογικό τοπίο εν συνεχεία μελετάται μακροσκοπικά με τη διασύνδεση των γεωμορφολογικών και περιβαλλοντικών παραμέτρων μεταξύ τους. Ενώ τέλος, η μελέτη του αρχαιολογικού χώρου ως σύνολο υλοποιείται στον αρχαιολογικό χώρο του Μυστρά. Σκοπός της προσέγγισης είναι η διασύνδεση της χωρικής αποτύπωσης της Καστροπολιτείας με την γεωβάση δεδομένων που αναπτύχθηκε και συγκεντρώνει την ιστορική και αρχαιολογική πληροφορία του χώρου και θα είναι διαθέσιμη μέσω διαδικτυακής εφαρμογής Συστήματος Γεωγραφικών Πληροφοριών (GIS).Στο πλαίσιο της διερεύνησης, ανάπτυξης και παρουσίασης της χρήσης ψηφιακών εφαρμογών, λογισμικών και προσεγγίσεων για τη μελέτη, προβολή και διαχείριση αρχαιολογικού και ιστορικού περιεχομένου, η παρούσα ΔΔ αποτελεί ένα πολυδιάστατο δίκτυο εφαρμογών και αναλύσεων από τη μελέτη του αρχαιολογικού τοπίου στη διαχείριση της πληροφορίας της ανασκαφής, με αποτυπώσεις και διαδρομές με χρήση καινοτόμων τεχνολογιών, όπως φορητές συσκευές και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Διαχείριση stress και υπογονιμότητα
Authors: Κουμπάρου Μαρία
Published: November 2021

Η τυχαιοποιημένη, κλινική δοκιμή διεξήχθη στην Ιδιωτική Κλινική «Γένεσις Αθηνών», Ιατρική Μέριμνα Γυναικολογία και Χειρουργική Ανώνυμη Εταιρεία. Στόχος της μελέτης ήταν η συγκριτική ανάλυση δεδομένων σχετικών με το στρες γυναικών κατά τη διαδικασία εξωσωματικής γονιμοποίησης, προ και μετά παρέμβασης 8 συνεδριών για τη διαχείριση του στρες καθώς και ο συσχετισμός της διακύμανσης του στρες με την επιτυχία έκβασης της θεραπείας αναπαραγωγής. Στη μελέτη συμμετείχαν 74 γυναίκες ως ομάδα παρέμβασης και 70 γυναίκες ως ομάδα ελέγχου. Αρχικά, καταγράφηκαν κοινωνικο-δημογραφικά δεδομένα και το ιστορικό υγείας όλων των συμμετεχουσών και των συντρόφων τους. Ακολούθησε σειρά 8 εβδομαδιαίων συνεδριών διαχείρισης στρες στις οποίες συμμετείχε μόνο η ομάδα παρέμβασης. Κατά την 1η και 8η συνεδρία και οι δύο ομάδες συμπλήρωσαν ψυχομετρικά ερωτηματολόγια για τη συλλογή αρχικών και τελικών δεδομένων βάσει κλιμάκων μέτρησης κατάθλιψης, άγχους, στρες (Depression, Anxiety and Stress Scale-21 - DASS-21), αντιλαμβανόμενου στρες (Perceived Stress Scale 14 - PSS-14) και μέτρησης του στρες υπογονιμότητας (Fertility Problem Inventory - FPI). Μετά τη λήξη της παρέμβασης, καταγράφηκε η έκβαση της εξωσωματικής γονιμοποίησης όλων των συμμετεχουσών. Διεξάχθηκε στατιστική ανάλυση αναλογιών αρχικών και τελικών δεδομένων, ποσοτικών μεταβλητών και των σχέσεών τους και ανάλυση διασποράς επαναλαμβανόμενων μετρήσεων, ενώ η στατιστική σημαντικότητα ορίστηκε για p<0,05. Τα αποτελέσματα που καταγράφηκαν ήταν ότι η ομάδα παρέμβασης παρουσίασε σημαντική μείωση στρες (p<0,001) σύμφωνα με τις μετρήσεις όλων των παραμέτρων βάσει κλιμάκων PSS-14, DASS-21 και FPI με εξαίρεση την παράμετρο ανάγκης για γονεϊκότητα στην κλίμακα FPI για την οποία δεν καταγράφηκε σημαντική μεταβολή (p=0,002). H ομάδα ελέγχου παρουσίασε σημαντική αύξηση σε όλες τις[135]παραμέτρους και των τριών κλιμάκων (p<0,001). Η διαφορά επιπέδων στρες μεταξύ των δύο ομάδων, ανά κλίμακα και συνολικά, αξιολογήθηκε επίσης ως σημαντική ενώ δεν εντοπίστηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές αναφορικά με τα κοινωνικο- δημογραφικά και τα στοιχεία ιστορικού υγείας των συμμετεχουσών των ομάδων παρέμβασης και ελέγχου (p>0,05) για όλες τις παραμέτρους. Αναφορικά με την επιτυχία έκβασης της εξωσωματικής γονιμοποίησης, βρέθηκε ότι συσχετίζεται με το αντιλαμβανόμενο στρες βάσει κλίμακας PSS-14 (p=0,029) άλλα όχι με τα ψυχομετρικά δεδομένα των κλιμάκων DASS-21(p=0,197) και FPI (p=0,611). Καθοριστικό ρόλο στην έκβαση έπαιξαν οι ανεξάρτητες μεταβλητές που αφορούσαν στην ηλικία των συμμετεχουσών (p=0,046), η αύξηση της οποίας ήταν αντιστρόφως ανάλογη του ποσοστού επιτυχούς έκβασης και στο ιστορικό κρυψορχίας των συντρόφων τους (p=0,05), γεγονός που επηρέασε την αξιολόγηση της επίδρασης της παρέμβασης. Η μελέτη αποτελεί πιλοτική έρευνα με ενθαρρυντικά αποτελέσματα για την ωφέλεια παρεμβάσεων ψυχικής υποστήριξης γυναικών υπό θεραπεία υποβοηθούμενης αναπαραγωγής ενώ ο συσχετισμός διαχείρισης στρες ως προς την επιτυχία έκβασης της θεραπείας απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση.
Μελέτη της ασφάλειας της παρακέντησης της εξωεμβρυϊκής κοιλότητας
Authors: Σκέντου Χαρίκλεια
Published: November 2021

H παρακέντηση της εξωεμβρυϊκής κοιλότητας προσφέρει τη δυνατότητα προγεννητικής διάγνωσης από τις 6 εβδομάδες κύησης. Ο σκοπός της μελέτης μας ήταν η εκτίμηση της βραχυπρόθεσμης ασφάλειας της παρακέντησης της κοιλότητας αυτής. Το υλικό της μελέτης αποτέλεσαν 3 oμάδες εγκύων γυναικών με μονήρη κύηση μεταξύ 6 έως 10 εβδομάδων, που προσήλθαν στην Κλινική μας ζητώντας διακοπή της κύησης για κοινωνικούς λόγους. Κατά την πρώτη επίσκεψη έγινε λεπτομερής ενημέρωση για το σκοπό της μελέτης και τη χρησιμότητα της μεθόδου αυτής για ζευγάρια υψηλού κινδύνου. Σε 17 γυναίκες που διένυαν την 6η-11η εβδομάδα κύησης έγινε μέτρηση της α εμβρυϊκής πρωτεΐνης (AFP) στο μητρικό ορό πριν, καθώς και 1 και 10 λεπτά μετά την παρακέντηση εξωεμβρυϊκής κοιλότητας αμέσως πριν τη διακοπή κύησης για την εκτίμηση εμβρυομητρικής μετάγγισης. Η συγκέντρωση της AFP δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντική διαφορά κατά τις τρεις λήψεις.Σε άλλες 20 γυναίκες στην ίδια ηλικία κύησης έγινε μέτρηση της εμβρυϊκής καρδιακής συχνότητας πριν, καθώς και 1, 5 και 10 λεπτά μετά την επέμβαση. Η καρδιακή συχνότητα δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντική μεταβολή.Την τρίτη ομάδα αποτέλεσαν 447 γυναίκες. 108 από αυτές συμφώνησαν να γίνει παρακέντηση της εξωεμβρυϊκής κοιλότητας κατά την πρώτη επίσκεψη. Οι υπόλοιπες 339 αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Διακοπή κύησης έγινε μετά από 5-30 ημέρες. Ένα δεύτερο υπερηχογράφημα έγινε ακριβώς πριν τη διακοπή της κύησης για έλεγχο της ζωτικότητας του εμβρύου, μέτρηση του κεφαλοουριαίου μήκους και της καρδιακής λειτουργίας του εμβρύου. Δεν υπήρχε σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων σε δημογραφικά χαρακτηριστικά όπως η ηλικία της μητέρας, κάπνισμα, παρουσία ινομυωμάτων, κεφαλοουριαίο μήκος του εμβρύου ή χρονικό διάστημα μεταξύ του πρώτου υπερηχογραφήματος (ή της παρακέντησης εξωεμβρυϊκού χώρου) κατά την πρώτη επίσκεψη και τη διακοπή της κύησης. Πριν από τη διακοπή, η υπερηχογραφική εξέταση έδειξε απουσία καρδιακών παλμών σε πέντε έμβρυα από την ομάδα μελέτης (4,7%) και σε εννέα από την ομάδα ελέγχου (2,7%). Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις υπήρχε φυσιολογική εμβρυϊκή ανάπτυξη και μη σημαντική διαφορά στο κεφαλοουριαίο μήκος των εμβρύων των δύο ομάδων.Συμπερασματικά, το ποσοστό εμβρυϊκής απώλειας από την παρακέντηση της εξωεμβρυϊκής κοιλότητας φαίνεται να είναι περίπου 2%, παρόμοιο με αυτό άλλων επεμβατικών τεχνικών. Δεν παρατηρείται εμβρυομητρική μετάγγιση ούτε βραδυκαρδία του εμβρύου. Έτσι λοιπόν παρέχονται ενδείξεις ότι η μέθοδος προσφέρει βραχυπρόθεσμη ασφάλεια. Πέντε νεογνά που γεννήθηκαν μετά από την εφαρμογή της μεθόδου αυτής δεν παρουσίασαν ανωμαλίες. Παρ’όλο που ο αριθμός αυτός είναι πολύ μικρός, πιθανά είναι ενδεικτικός για την ασφάλεια της μεθόδου όσον αφορά ανατομικές βλάβες του εμβρύου.
Dialectiques de la résistance et de la conscience en littérature
Authors: Μαρούφη Λατίφα
Published: November 2021

Ο κύριος σκοπός της διατριβής αυτής είναι η συγκριτική μελέτη της έννοιας της αντίστασης μέσα από γαλλόφωνα λογοτεχνικά έργα, αποτελεί όμως επίσης και μια συνεισφορά στην κριτική σκέψη σχετικά με την αντίσταση στη λογοτεχνία, καθώς και στη διαμόρφωση μιας κατανοητής και δομημένης σύνθεσης της λογοτεχνικής έκφρασης που αφορά τη σχέση αντίστασης / συνείδησης. Τόσο η θεματική της αντίστασης, όσο και -κυρίως- η σχέση της με τη συνείδηση, έχουν ερευνηθεί ελάχιστα στα πεδία των γαλλικών και γαλλόφωνων λογοτεχνικών σπουδών. Η κεντρική προβληματική της διατριβής είναι, λοιπόν, πρωτότυπη, δεδομένου ότι η αντίσταση είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο που εκδηλώνεται, τόσο στον πραγματικό κόσμο, όσο και στο λογοτεχνικό κείμενο. Για την έρευνα της αντίστασης στη λογοτεχνία, χρησιμοποιήθηκαν αφορισμοί του Ηράκλειτου του Εφέσιου, ώστε να συνδεθεί η έννοια της αντίστασης μ’εκείνες του λόγου, της συνείδησης και της διαλεκτικής. Η έρευνα στηρίχτηκε κυρίως στην αξιοποίηση των διαλεκτικών της αντίστασης και της συνείδησης που εμπνέονται από τη δυναμική του ηρακλείτειου λόγου και βασίζονται, αφενός στη δυάδα συνειδητή αντίσταση / ασυνείδητη αντίσταση, και αφετέρου στο ζεύγος αντίσταση / αυτοκρατορία. Μπορεί να ανακαλύψει κανείς στα μελετηθέντα λογοτεχνικά έργα το φαινόμενο της αντίστασης σε διαλεκτική σχέση μ’εκείνο της συνείδησης (κι αντίστροφα); Για ν’απαντηθεί αυτό το κεντρικό ερώτημα αναλύθηκε κι αναδομήθηκε η έννοια της αντίστασης ως προς τις μορφές, τις στρατηγικές και τα διακυβεύματά της, έτσι όπως αυτά εμφανίζονται στα λογοτεχνικά έργα που μελετήθηκαν. Για τον λόγο αυτό εφαρμόστηκε μια γενική μεθοδολογία βασισμένη στο ηρακλείτειο « ξὺν νόῳ », και, επιπλέον, στην τρίοδο (trivium), η οποία προσαρμόστηκε στη μελέτη της αντίστασης στη λογοτεχνία. Βρέθηκαν έτσι απαντήσεις στις ερωτήσεις της γραμματικής(δηλαδή, το ποιος κάνει τι, που και πότε), της λογικής (το γιατί της αντίστασης, που σχετίζεται με την αιτιότητα και τους στόχους της) και της ρητορικής (δηλαδή το πώς) της αντίστασης. Διαπιστώθηκε ότι τα έργα του corpus που παρουσιάζουν μορφές συνειδητής αντίστασης αναδεικνύουν επίσης και στρατηγικές συνειδητής αντίστασης (και αντιστρόφως). Τέλος, όπως εξάλλου και η αυτοκρατορία, έγινε φανερό ότι η αντίσταση είναι μια γενικότερη έννοια, που ξεπερνά το θέμα του ένοπλου αγώνα των χαρακτήρων ή εκείνο της στρατευμένης λογοτεχνίας. Το λογοτεχνικό corpus των μελλοντικών ερευνών θα μπορούσε να εμπλουτιστεί περαιτέρω με, λ.χ., έργα που παρουσιάζουν έναν πρωταγωνιστή που αντιστέκεται, όχι μόνο σε κάτι ή σε κάποιον, αλλά επίσης σ’ένα συναίσθημα (αίσθηση, πάθος) που επιδρά πάνω του σαν «αυτοκρατορία», καθόσον μπορεί να κυριαρχεί στο είναι του, να τον κατατρύχει και, επομένως, να επηρεάζει ή να καθοδηγεί αρνητικά τη σκέψη του, τη βούλησή του και τη δράση του προς έναν ιδιαίτερο κόσμο, άσχετο με τον ηρακλείτειο λόγο.
Αντιλήψεις εκπαιδευτικών και πρακτικές αντιμετώπισης του ρατσισμού στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση
Authors: Μπουχάγιερ Ασημίνα
Published: November 2021

Η άνοδος του ρατσισμού, σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, αποτυπώνεται καθημερινά σε πολλές χώρες του κόσμου κάτι, το οποίο προβληματίζει τη διεθνή κοινότητα η οποία αναζητά λύσεις για το πρόβλημα. Η ελληνική κοινωνία, έχοντας εξελιχθεί σε μία πολυπολιτισμική κοινωνία μετά τις μετακινήσεις πληθυσμών, καλείται και αυτή καθημερινά να αντιμετωπίσει σχέσεις άνισης μεταχείρισης διακρίσεων, προκαταλήψεων και ρατσισμού. Στο σχολίο σήμερα ποικίλουν οι μορφές διαφορετικότητας. Τα παιδιά από πολύ νωρίς έρχονται σε επαφή με παιδιά άλλου χρώματος, εθνικότητας, θρησκείας, εμφάνισης κ.ά. Γνωρίζουν τις ομοιότητες και τις διαφορές τους αλλά, υπάρχει ο κίνδυνος να υιοθετήσουν στερεότυπα και προκαταλήψεις που συχνά τους υποδεικνύει η ίδια η κοινωνία μας. Η διαπίστωση αυτή επιβάλλει, ο εκπαιδευτικός στο σχολείο να υιοθετήσει πρακτικές πρόληψης και αντιμετώπισης του ρατσισμού υιοθετώντας μια πολυπολιτισμική προσέγγιση διδασκαλίας. Η παρούσα έρευνα εξέτασε τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για τις μορφές διακρίσεων που τυχόν εμφανίζονται στο σχολικό περιβάλλον καθώς και για τις πρακτικές που ακολουθούν για να αντιμετωπίσουν τα ρατσιστικά φαινόμενα στο σχολείο και αν έχουν επιμορφωθεί κατάλληλα γι’ αυτό. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με ερευνητικό εργαλείο ερωτηματολόγιο σε εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (ΠΕ70:δάσκαλοι) Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδος (n=322). Η στατιστική επεξεργασία έδειξε ότι πράγματι στο χώρο του σχολείου εμφανίζονται ρατσιστικές συμπεριφορές ανάμεσα στους μαθητές. Οι λόγοι διάκρισης των μαθητών από τους συμμαθητές τους είναι κυρίως λόγω, εμφάνισης, χρώματος στο δέρμα, καταγωγής, καλής και κακής επίδοσης στα μαθήματα και κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Σύμφωνα με τη γνώμη των εκπαιδευτικών η ρατσιστική διάθεση των μαθητών δεν συνοδεύεται από την ανάλογη πρόθεση. Όσον αφορά τον τρόπο έκφρασης του ρατσισμού οι εκπαιδευτικοί υποστήριξαν σε υψηλά ποσοστά ότι οι μαθητές χρησιμοποιούν κυρίως τη λεκτική επίθεση και την απομόνωση από παρέες. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν επιμορφωθεί αρκετά σε θέματα που αφορούν τον ρατσισμό. Από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι όσοι εκπαιδευτικοί καταρτίστηκαν επιπλέον για τον ρατσισμό, τους βοήθησε να χρησιμοποιήσουν περισσότερες πρακτικές για να αντιμετωπίσουν τις διακρίσεις στο σχολικό χώρο. Φάνηκε ότι οι εκπαιδευτικοί στην πλειονότητα τους προτιμούν ομαδικές δραστηριότητες, παιχνίδια ρόλων, ταινίες με θέμα το ρατσισμό ως τρόπους προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον ρατσισμό ενώ σπάνια διοργανώνουν εκδηλώσεις με θέμα την ειρηνική συνύπαρξη, την ετερότητα και τις διακρίσεις. Επίσης αποκαλύφθηκε ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη μέθοδος στα σχολεία για το τι γίνεται όταν υπάρχει καταγγελία ρατσιστικού περιστατικού από μαθητή-τρια. Τέλος, φάνηκε ότι υπάρχουν αξιοσημείωτες διαφορές ανάλογα με το φύλο του εκπαιδευτικού, την ηλικία και την περιοχή του σχολείου που υπηρετεί.
Συσταδικοί τύποι και συνθήκες της φυσικής αναγέννησης της ελάτης στο όρος Παρνασσός
Authors: Σύρμπα Ευδοξία
Published: November 2021

Η ελάτη στη χώρα μας συγκροτεί υψηλά δάση αναμφισβήτητης αξίας. Διαχρονικά έχουν διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο σε πολλά επίπεδα (προστασία, οικολογία, οικονομία κ.λπ.) σε σχέση με τον άνθρωπο. Η γνώση της δομής των δασών είναι απαραίτητη για τη σωστή αντιμετώπισή τους μέσω της διαχείρισης ή της προστασίας τους με σκοπό την διατήρηση των πολλαπλών ρόλων τους. Στο όρος Παρνασσός (Στερεά Ελλάδα, Ελλάδα) υπάρχουν δασικά οικοσυστήματα υπό καθεστώς προστασίας (Εθνικός Δρυμός Παρνασσού) και δασικά οικοσυστήματα διαχειριζόμενα. Κυρίαρχο είδος είναι η ελάτη η οποία, αν και βρίσκεται σε περιβάλλον ξηροθερμικό, αναπτύσσει παραγωγικά δάση. Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως σκοπό τη διενέργεια δασοκομικής έρευνας των συστάδων της ελάτης του Παρνασσού. Εφαρμόστηκε χωρική ανάλυση με σύγχρονες μεθόδους (Geographic Information System G.I.S.) και με συσκευές χωρικού εντοπισμού (Global Positioning System G.P.S.) η οποία βοήθησε στη χωρική κατανομή των περιβαλλοντικών παραμέτρων, στην ποσοτικοποίηση και στον αριθμητικό υπολογισμό τους και στην ακριβή χωροθέτηση και καταγραφή των δεδομένων. Έγινε στρωματοποίηση των εξής παραμέτρων: α) κλίση εδάφους, β) έκθεση εδάφους, γ) ποιότητα εδάφους, δ) μητρικό πέτρωμα και ε) διαχείριση. Στις δειγματοληπτικές επιφάνειες έκτασης 0,1Ha η καθεμία καταγράφηκαν όλα τα ιστάμενα ζωντανά δένδρα με στηθιαία διάμετρο >4cm καθώς και η αναγέννηση (στηθιαία διάμετρο <4cm και ύψους <1,30m) σε όλη την έκταση της επιφάνειας. Με βάση αυτά τα στοιχεία παρουσιάζονται τα χαρακτηριστικά της δομής που εμφανίζουν οι συστάδες ελάτης σε διαχειριζόμενες ή μη διαχειριζόμενες συστάδες. Η ελάτη εμφανίζεται στην κύρια ζώνη εξάπλωσής της στα 800-1600μ. υψόμετρο (σε ποσοστό >90%) συγκροτώντας αμιγείς συστάδες σε πέντε ποιότητες τόπου. Η δομή των συστάδων είναι κυρίως υποκηπετευτή-υποκηπευτοειδής και σπανιότερα ομήλικη ή κηπευτή. Σε υψόμετρα <800μ. υπάρχει είτε σε αμιγείς συστάδες είτε σε μίξη με είδη του Quercion Ilicis. Σε υψόμετρα >1600μ. βρίσκεται σε έντονα υποβαθμισμένα εδάφη. Στο βόρειο τμήμα του Παρνασσού συγκροτεί μικτές συστάδες τόσο με τη δρυ (περιοχή Μαριολάτας, Λιλαίας) όσο και με τη μαύρη πεύκη (περιοχή Αμφίκλειας, Πολυδρόσου). Η αναγέννηση γενικά είναι σε μη ικανοποιητικά επίπεδα. Ειδικότερα η καλύτερη αναγέννηση ελάτης βρέθηκε στις μικτές συστάδες με την μαύρη πεύκη και στις διαχειριζόμενες, όπου μετά τη διάσπαση της κομοστέγης γίνεται ευκολότερα η εγκατάστασή της.
Μελέτη των οστεοτομιών του 1ου μετατάρσιου στη χειρουργική θεραπεία του βλαισού μεγάλου δακτύλου του ποδιού
Authors: Σαμαράς Δημήτριος
Published: November 2021

Οι πολυάριθμες χειρουργικές τεχνικές διόρθωσης της παραμόρφωσης του Βλαισού Μεγάλου Δακτύλου του ποδιού (ΒΜΔ), τα απρόβλεπτα αποτελέσματα πολλών εξ αυτών, με σημαντικά ποσοστά υποτροπής και δυσαρέσκειας των ασθενών, και η όλο και μεγαλύτερη ενασχόληση των γενικών ορθοπαιδικών χειρουργών με μια τόσο κοινή πάθηση, ήταν η αφορμή να γίνει η παρούσα μελέτη, με απόβλεψη να απαντηθούν τα παρακάτω ερωτήματα: i. Οι «παραδοσιακές» τεχνικές, όπως η Mitchell ή η Chevron, έχουν θέση στη σημερινή εποχή; ii. Η οστεοτομία Scarf – δημοφιλής στην Ευρώπη από τη δεκαετία του 1990 – αποτελεί την ιδανική τεχνική για όλους του βαθμούς παραμόρφωσης του ΒΜΔ; iii. Σε μια βαρειά παραμόρφωση ΒΜΔ, ποια μέθοδος υπερτερεί: η Scarf ή μια εγγύς οστεοτομία; Σε μια περίοδο 10 ετών (2000-2010) μελετήθηκαν 253 ασθενείς (293 πόδια) με ΒΜΔ, που χειρουργήθηκαν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας. Πρόκειται για 228 γυναίκες και 25 άνδρες με μέση ηλικία 54,5 έτη και ποσοστό 67% παρουσία της ίδιας παραμόρφωσης σε τουλάχιστον ένα συγγενή τους. Αξιολογήθηκαν διαφορετικές χειρουργικές τεχνικές, που πραγματοποιήθηκαν από 8 χειρουργούς. Τα αποτελέσματα προέκυψαν από ακτινολογικές μετρήσεις παραμέτρων της παραμόρφωσης και από την υποκειμενική ικανοποίηση- βάσει ερωτηματολογίου- που αφορούσε στον πόνο, το αισθητικό αποτέλεσμα, τη βάδιση, την υπόδηση και την κίνηση του προσθίου ποδιού. Ο μέσος χρόνος μετεγχειρητικής παρακολούθησης ήταν 24 μήνες. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι: i. Οι «παλιές» τεχνικές της δεκαετίας του ‘60 και ‘70 έχουν ακόμη θέση στην διόρθωση των ήπιων / μέτριων ΒΜΔ και είναι αξιόπιστες, καθώς, αν ακολουθηθούν αυστηρά οι ενδείξεις, προσφέρουν καλά και άριστα αποτελέσματα. Οι χειρουργοί που εκπαιδεύτηκαν σ’ αυτές δυσκολεύονται να τις αλλάξουν, εφόσον βλέπουν ότι «στα χέρια τους» δουλεύουν. ii. Ο χαρακτηρισμός της Scarf ως η απόλυτη και μοναδική οστεοτομία που χρειάζεται να γνωρίζει κάποιος για την διόρθωση όλων των τύπων ΒΜΔ είναι παρακινδυνευμένος. Πρόκειται για μια «πολλαπλώς χρήσιμη» οστεοτομία με μακρά καμπύλη εκμάθησης και με πολλές τεχνικές δυσκολίες. Πιθανόν στα χέρια εξειδικευμένων χειρουργών ποδιού και ποδοκνημικής να είναι το απόλυτο εργαλείο.iii. Στις μεγάλες παραμορφώσεις δε φάνηκε να υπερέχει η Scarf ή η εγγύς οστεοτομία. Τα υποκειμενικά αποτελέσματα ήταν παρόμοια. Η χρήση πλάκας με κλειδούμενες βίδες στην εγγύς οστεοτομία μείωσε κατά πολύ τις επιπλοκές και ήταν σχετικά εύκολη τεχνική.
Η κατανόηση της σχέσης παιδιού – σκύλου στο πλαίσιο της οικογένειας
Authors: Κοκκινάκης Ιωάννης
Published: November 2021

Άνθρωπος και σκύλος έχουν ιστορικά συν-εξελιχθεί ως είδη, ενώ, σήμερα, η παρουσία του σκύλου στην ανθρώπινη οικογένεια είναι ιδιαίτερα συχνή και διαρκώς αυξανόμενη. Αυτή η παρουσία φαίνεται να έχει έναν σημαντικό αντίκτυπο στη ζωή των παιδιών, ωστόσο, η οπτική των παιδιών για τη σχέση τους με τον σκύλο δεν έχει ακόμη ερευνηθεί επαρκώς. H παρούσα διατριβή αποσκοπεί στη διερεύνηση της σχέσης που αναπτύσσεται μεταξύ παιδιού και σκύλου μέσα από τη συμβίωσή τους. Συγκεκριμένα, στοχεύει στην ανάδειξη των τρόπων με τους οποίους τα παιδιά βιώνουν, ερμηνεύουν και νοηματοδοτούν την επικοινωνία τους με τον σκύλο και τον ρόλο του σκύλου στην καθημερινή ζωή και την οικογένειά τους. Στην έρευνα συμμετείχαν 13 παιδιά (7-12 ετών) που συμβιώνουν με σκύλο και διαμένουν σε δήμους της Θεσσαλονίκης. Η συλλογή του ερευνητικού υλικού έγινε μέσω επαναλαμβανόμενων ημι-δομημένων, ημίωρων συνεντεύξεων με κάθε οικογένεια, ενώ χρησιμοποιήθηκαν και συμπληρωματικά μέσα συλλογής δεδομένων (φωτογραφίες, βίντεο, ζωγραφιές, ημερολόγια και ταινία). Παράλληλα, διεξήχθησαν ημι-δομημένες συνεντεύξεις και με έναν εκ των γονέων. Για την ανάλυση του ερευνητικού υλικού εφαρμόστηκε η ερμηνευτική φαινομενολογία, μέσα από την οποία αναδύθηκαν 2 κύριες κατηγορίες και 30 γενικές και επιμέρους υποκατηγορίες, γεγονός που καταδεικνύει την ποικιλομορφία των εμπειριών των συμμετεχόντων. Τα ερευνητικά δεδομένα αναδεικνύουν τον ενεργό ρόλο που διαδραματίζει ο σκύλος στην καθημερινότητα των παιδιών, λειτουργώντας διευκολυντικά σε διάφορες στιγμές, ρουτίνες και συνήθειές τους, καλύπτοντας σημαντικές ανάγκες τους. Για τα παιδιά ο σκύλος νοηματοδοτείται ως μία παρουσία που προσφέρει απόλυτη διαθεσιμότητα, άνευ όρων αποδοχή, ασφάλεια και συναισθηματική στήριξη. Σε επίπεδο οικογένειας, η παρουσία του σκύλου φαίνεται πως επηρεάζει συνολικά τη λειτουργία της, καθώς εμπλέκεται ενεργά σε διάφορες φάσεις, μεταβάσεις ή κύκλους ζωής της, αλλά και στις δυναμικές που αναπτύσσονται μεταξύ των μελών της. Βάσει των ευρημάτων, τα παιδιά νοηματοδοτούν τον σκύλο ως μέλος της οικογένειας και του αποδίδουν αντίστοιχες ιδιότητες. Ωστόσο, ο ρόλος του σκύλου, ως μέλους, χαρακτηρίζεται από ασυνέχειες και αντινομίες και μοιάζει να τοποθετείται στο «μεταίχμιο της ανθρώπινης οικογένειας». Τα παραπάνω δεδομένα συζητoύνται σε σχέση με τις σύγχρονες κοινωνικές συνθήκες για τα παιδιά, τόσο στην οικογένεια, όσο και σε άλλα περιβάλλοντα δράσης τους, όπως το σχολείο.
Κοινωνία πολιτών, μη κρατικοί φορείς και ελληνική εξωτερική πολιτική
Authors: Καλπαδάκης Γεώργιος
Published: November 2021

Το αντικείμενο της διατριβής αφορά την αναζήτηση των παραγόντων που καθόρισαν την ελληνική πολιτική στο μακεδονικό μετά το 1962 και του τρόπου με τον οποίον συνέτειναν στη διαμόρφωση της δημόσιας πρόσληψης για το θέμα στη μεταψυχροπολεμική Ελλάδα. Κάνοντας χρήση ενός ευρέος φάσματος πρωτογενών πηγών, προσεγγίζει την απόκλιση ανάμεσα στην «αναθεωρητική» λαϊκή γραμμή (που εκφράσθηκε μέσα από το ρεύμα για την υπεράσπιση της «ελληνικότητας της Μακεδονίας») και στην επίσημη πολιτική των προηγούμενων χρόνων, υπό το πρίσμα τριών βασικών εκφάνσεων του ζητήματος: (α) του διαχρονικού κενού πληροφόρησης ανάμεσα στις κρατικές υπηρεσίες και την ελληνική κοινή γνώμη, αποτέλεσμα της πολιτικής της «σιωπής», ακρογωνιαίος λίθος της οποίας υπήρξε η «συμφωνία κυρίων» ανάμεσα στον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών Ευ. Αβέρωφ και τον Γιουγκοσλάβο ομόλογό του Κ. Popovic το 1962· (β) της δομικής αδυναμίας της ελληνικής Πολιτείας να θωρακιστεί από τις πιέσεις της κοινωνίας και ιδιαίτερα των μαζικών κινητοποιήσεων μέσα από πρωτοβουλίες που συντέλεσαν στην προώθηση της «λαϊκής διπλωματίας», του φαινομένου της αδιαμεσολάβητης παρέμβασης φορέων και ιδιωτών στο πεδίο της διεθνούς διπλωματίας· (γ) της εσωτερικής κοινωνικής-πολιτικής συγκυρίας στην πρώιμη μεταψυχροπολεμική περίοδο, η οποία χαρακτηρίστηκε από κοσμογονικές γεωπολιτικές ανακατατάξεις και την αναβίωση νεοαλυτρωτικών συγκρούσεων στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης που συμπίπτουν με μια βαθιά κρίση αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος στο εσωτερικό της χώρας, η οποία φαίνεται να βρήκε έκφραση μέσα από φυγόκεντρες κοινωνικές δυνάμεις. Προβάλλοντας το επεισόδιο με τις μαζικές κινητοποιήσεις για το μακεδονικό ως παράδειγμα το οποίο καταδεικνύει τους κινδύνους που ελλοχεύουν στην αδιαμεσολάβητη ανάμιξη των μη-κρατικών φορέων στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, η διατριβή υπενθυμίζει παράλληλα τις συνεπαγωγές που έχει η διάχυση πρακτικών λαϊκής διπλωματίας για την εγχώρια κοινωνία πολιτών, αλλά ιδιαίτερα για τον τρόπο με τον οποίον διαμορφώνεται και προωθείται η εξωτερική πολιτική.
Διερεύνηση των αιτιών χαμηλής επίδοσης των Ελλήνων μαθητών στην κατανόηση κειμένου στο πλαίσιο του διεθνούς διαγωνισμού Pisa
Authors: Φαφίτη-Βλαχοδήμου Κερασία
Published: November 2021

Στην παρούσα εργασία έγινε μία συστηματική προσπάθεια να διερευνηθούν οι λόγοι χαμηλής επίδοσης των 15χρονων μαθητών/τριών στην κατανόηση κειμένου στο διεθνή διαγωνισμό PISA, αλλά και γενικότερα η χαμηλή επίδοσή τους στην κατανόηση κειμένου στο μάθημα της Γλώσσας. Η διερεύνηση πραγματοποιήθηκε σε τρία επίπεδα: αρχικά μέσω της ποιοτικής ανάλυσης περιεχομένου μελετήθηκε το ελληνικό Αναλυτικό Πρόγραμμα στο μάθημα της Γλώσσας σε σύγκριση με το αντίστοιχο φινλανδικό. Η επιλογή της συγκεκριμένης χώρας έγινε, γιατί η Φινλανδία, η οποία έχει εξαιρετικά αποτελέσματα σχετικά με την απόδοση των συμμετεχόντων, αναδεικνύεται μία από τις πρώτες πέντε χώρες στο διαγωνισμό PISA. Σε δεύτερο επίπεδο πραγματοποιήθηκε ανάλυση των σχολικών εγχειριδίων του συγκεκριμένου μαθήματος μέσω ποιοτικής και ποσοτικής ανάλυσης προκειμένου να αξιολογηθούν τα κείμενα και οι ασκήσεις στο εν λόγω μάθημα, ώστε να διαπιστωθεί αν συμβάλλουν στην κατανόηση κειμένου.Τέλος στο τρίτο επίπεδο επιχειρήθηκε μέσω δύο δοκιμασιών/τεστ και μιας παρέμβασης/διδασκαλίας να διαπιστωθεί αν η τροποποίηση της διδασκαλίας του μαθήματος της Γλώσσας θα επιφέρει θετικά αποτελέσματα στην κατανόηση κειμένου. Οι δύο δοκιμασίες/τεστ και η παρέμβαση/διδασκαλία αποτελούνταν από ένα κείμενο και ασκήσεις κατά τα πρότυπα του διεθνούς διαγωνισμού PISA, αλλά και σύμφωνα με τις διεργασίες του αναγνωστικού γραμματισμού που επιδιωκόταν να διερευνηθεί. Οι δύο δοκιμασίες/τεστ και η παρέμβαση/διδασκαλία διεξήχθησαν σε δύο σχολεία της Θεσσαλονίκης και αφορούσαν μαθητές και μαθήτριες της Γ’ Γυμνασίου. Στο τρίτο επίπεδο της έρευνας η ανάλυση των ερευνητικών δεδομένων πραγματοποιήθηκε με ποσοτική ανάλυση με το σύστημα SPSS και με ποιοτική ανάλυση των ερωτήσεων που αφορούσαν στην παραγωγή γραπτού λόγου. Τα αποτελέσματα της έρευνας ανέδειξαν την ανάγκη αναθεώρησης του Αναλυτικού Προγράμματος, ανασύνταξης των σχολικών εγχειριδίων και τροποποίησης της διδακτικής διαδικασίας του εν λόγω μαθήματος, ώστε οι μαθητές/τριες να έχουν καλύτερη απόδοση στην κατανόηση κειμένου και κατά συνέπεια να βελτιωθεί το επίπεδο του αναγνωστικού γραμματισμού. Δεδομένου του γεγονότος ότι η εκπαιδευτική πολιτική θα πρέπει να έχει ως κύριο στόχο όχι μόνο την επιτυχία των μαθητών στις πανελλήνιες εξετάσεις, αλλά και την ανάδειξή τους σε ολοκληρωμένες προσωπικότητες, οι οποίες θα μπορούν να ανταπεξέρθουν σε πραγματικές καταστάσεις της καθημερινότητας.
Μελέτη της μακράς περιόδου μεταβλητότητας των υδρολογικών χαρακτηριστικών της Μεσογείου θάλασσας και των λεκανών της
Authors: Ιωνά Αθανασία
Published: November 2021

ΣΤΟΧΟΣ: ο στόχος αυτής της διατριβής είναι να συνεισφέρει στην επιστημονική γνώση σχετικά με τις μεγάλης κλίμακας (δεκαετίας και περισσότερο) μεταβολές των θερμοαλατικών χαρακτηριστικών του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Λόγω της μεγάλης τους θερμοχωρητικότητας, οι θάλασσες και οι ωκεανοί αποθηκεύουν πολύ μεγάλες ποσότητες θερμότητας που τις απελευθερώνουν με αργούς ρυθμούς προς στην ατμόσφαιρα λειτουργώντας έτσι ως ρυθμιστές του κλίματος. Επομένως η βελτίωση της γνώσης γύρω από τις μεταβολές των θαλάσσιων υδρολογικών χαρακτηριστικών είναι σημαντική για την κατανόηση των αλλαγών του κλίματος. ΠΕΡΙΟΧΗ ΕΡΕΥΝΑΣ: είναι η Μεσόγειος θάλασσα, μία περιοχή με μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον λόγω της σύνδεσης της με τον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό ο οποίος αποτελεί βασική συνιστώσα της παγκόσμιας θερμοαλατικής κυκλοφορίας και του παγκόσμιου κλίματος. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: i) Yπολογίσθηκε ένας κλιματολογικός άτλαντας θερμοκρασίας και αλατότητας υψηλής ανάλυσης από ιστορικά ωκεανογραφικά in-situ δεδομένα κάνοντας χρήση της Data Interpolating Variational Analyis (DIVA) μεθόδου. ii) Υπολογίσθηκαν μία σειρά από κλιματικούς δείκτες όπως αποκλίσεις θερμοκρασίας, αλατότητας, θερμοαλατικού περιεχομένου από τις μέσες τιμές τους για να μελετηθούν οι μακροπρόθεσμες και κλιματικές μεταβολές της Μεσογείου θάλασσας. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ο νέος κλιματολογικός άτλαντας της Μεσογείου παρουσιάζει βελτιώσεις σε σχέση με υπάρχοντα προϊόντα, ιδιαίτερα στις παράκτιες περιοχές και αναπαριστά με μεγαλύτερη λεπτομέρεια τα υδρολογικά χαρακτηριστικά της περιοχής και τις μακράς διάρκειας μεταβολές των χαρακτηριστικών αυτών. Αποκλίσεις της θερμοκρασίας και της αλατότητας από τις μέσες κλιματολογικές τιμές αναφοράς χρησιμοποιήθηκαν για να εκτιμηθεί η μεταβολή του θερμοαλατικού περιεχομένου της Μεσογείου ώστε να διαπιστωθεί εάν η Μεσόγειος θερμαίνεται και εάν αυξάνεται η περιεκτικότητα της σε αλάτι. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης δείχνουν ότι σε κλίμακα λεκάνης, η Μεσόγειος για το διάστημα 1950-2015 θερμαίνεται και γίνεται πιο αλμυρή.
Η επιστημονική γνώση και οι επιστημονικές εξελίξεις μέσα από τον ελληνικό παιδικό και νεανικό Τύπο (1836 – 1894)
Authors: Κουγέας Ιωάννης
Published: November 2021

Αντικείμενο της εργασίας είναι η καταγραφή και μελέτη των δημοσιευμάτων που απευθύνονται στους νέους της εποχής (1836-1894), και αφορούν άμεσα ή έμμεσα στις επιστήμες και στα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα και ανακαλύψεις που εμφανίζονται με ένταση στην Ευρώπη (κυρίως) και αλλάζουν ουσιαστικά τα χαρακτηριστικά της κοινωνίας από τα μέσα περίπου του 19ου αιώνα. Καταγράφονται επίσης και δημοσιεύματα σχετικά με το ευρύτερο πλαίσιο που προβάλει και διευκολύνει την ανάπτυξη των επιστημών, τη διάδοση των γνώσεων και την ενίσχυση της διαδικασίας μετάβασης της ελληνικής κοινωνίας από την παραδοσιακή οργάνωση σε αυτή ενός σύγχρονου «δυτικού τύπου» κράτους. Δημοσιεύματα δηλαδή σχετικά με την παιδεία, την εκπαίδευση, τον τύπο, και αυτά που στοχεύουν στην καλλιέργεια της εθνικής συνείδησης, μιας και οι μικροί αναγνώστες τους είναι πολίτες ενός νεόκοπου εθνικού κράτους. Σκοπός είναι η συμβολή στη μελέτη της διαδικασίας διάχυσης των επιστημονικών και τεχνολογικών γνώσεων στο ελληνόφωνο νεανικό κοινό, όπως εκφράζεται με τον όρο «επικοινωνία της επιστήμης». Μέσα από τα δημοσιεύματα του παιδικού και νεανικού τύπου, γίνεται προσπάθεια ανίχνευσης της επιρροής και του βαθμού αυτής στην εικόνα που έχουν οι πολίτες του νεοσύστατου ελληνικού κράτους για την επιστήμη και τη συμβολή της στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Παράλληλα παρουσιάζεται αυτή η προσπάθεια διάχυσης των επιστημονικών και τεχνολογικών γνώσεων, σε σύγκριση με άλλες πτυχές της νεωτερικότητας που είναι ιδιαίτερα εμφανείς στην Ελλάδα του 19ου αιώνα.