The Oeuvre Of The Armenian American Artist Hovsep Pushman Within The Context Of Western Still Lifes With Chinese Art Objects
Authors: Margaryan Ani 
Published: September 2023

The current research is dedicated to the legacy of the American artist of Armenian descent Hovsep Pushman, the climax of whose oeuvre is still life paintings with highlighted Asian, including Chinese, figurines depicted with the use of the principles of tenebrism, Impressionism and the expressive means of Symbolism. The distinguishing features of Pushman’s approach to this genre are unveiled through analysis of his works, featuring the Tang Dynasty figurines, Chinese porcelain, and antiquities, within the framework of the Western, including American, tradition of still life with Chinese art objects – a genre that emerged in the era of Chinoiserie and the Dutch Golden Age and found new horizons for interpretation in the late XIX – early XX centuries. The concept of inclusion of Chinese artifacts as primary compositional elements, their arrangement within the compositional space and their contextual relation to each other, as well as the Chinese backdrops in Pushman’s canvases are examined in comparison with the Oriental still lifes of his colleagues: William Orpen (1878-1931), Soren Emil Carlsen (1853-1932), Hubert Vos (1855-1935), Roger Eliot Fry (1866-1934), Denman Ross (1853-1935), Claude Raguet Hirst (1855-1942), and Harry Willson Watrous (1857-1940). Thereby we showcase the process of cultivation of the sources of influence and formation of the distinctive style of the Armenian American artist.
Մեր գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է ամերիկահայ նկարիչ Հովսեփ Փուշմանի ժառանգությանը, ում ստեղծագործության նշանակալից մաս կազմող նատյուրմորտները՝ ընդգծված ասիական, այդ թվում՝ չինական արձանիկներով և ճենապակյա անոթներով, պատկերված են տենեբրիզմի, իմպրեսիոնիզմի և ժամանակի այլ գեղարվեստական ուղղություների սկզբունքների կիրառմամբ։ Այս նատյուրմորտներում Փուշմանի մոտեցման տարբերակիչ առանձնահատկությունները կարելի է բացահայտել նրա այն հորինվածքների վերլուծության միջոցով, որոնցում ներկայացված են Թան դինաստիայի արձանիկներ, չինական ճենապակյա իրեր և հնություններ, դրանք դիտարկելով չինական արվեստի գործեր պատկերող նատյուրմորտի արևմտյան ավանդույթի շրջանակներում, որը ծագել է Շինուազերիի և Հոլանդական ոսկե դարի ժամանակահատվածում՝ գտնելով մեկնաբանման նոր հորիզոններ 19-րդ դարավերջին և 20-րդ դարասկզբին: Փուշմանի կտավներում չինական արվեստի առարկաների ներգրավվածության հայեցակարգը, դրանց դասավորությունը կոմպոզիցիոն տարածության մեջ, դրանց բովանդակային փոխառնչությունները և չինական մշակույթից ներշնչված ֆոներն ուսումնասիրվել են նրա ժամանակակիցների ստեղծած արևելյան նատյուրմորտների հետ համեմատության մեջ, որոնց շարքում են Սորեն Էմիլ Կարլսենը (1853-1932), Հյուբերտ Վոսը (1855 - 1935), Ռոջեր Էլիոթ Ֆրայը (1866 - 1934), Դենման Ռոսը (1853 - 1935), Կլոդ Ռագեթ Հերստը (1855-1942), Ուիլյամ Օրփենը (1878 – 1931) և Հարրի Ուիլսոն Ուոթրոուսը (1857–1940)` վեր հանելու ամերիկահայ արվեստագետի ազդեցության աղբյուրները և ինքնատիպ ոճի ձևավորման գործընթացը։
Наше исследование посвящено наследию американского художника армянского происхождения Овсепа Пушмана, кульминацией творчества которого являются натюрморты с выделенными азиатскими, в частности, китайскими статуэтками, изображенными с применением принципов тенебризма, импрессионизма и выразительных средств символизма. Отличительные черты подхода Пушмана к этому жанру раскрываются на основе анализа его произведений с изображением статуэток династии Тан, китайского фарфора и предметов старины в рамках западной, в том числе американской традиции натюрморта с предметами китайского искусства – жанра, возникшего в эпоху Шинуазри и Золотого века Голландии и нашедшего новые горизонты интерпретации на рубеже XIX–XX вв. Концепция включения китайских артефактов в качестве первичных композиционных элементов, их расположение в композиционном пространстве и их контекстуальное отношение друг к другу, а также применение китайских задних планов в полотнах Пушмана рассматривается в сопоставлении с натюрмортами его сверстников, таких как как Уильям Орпен (1878–1931), Сорен Эмиль Карлсен (1853–1932), Хьюберт Вос (1855–1935), Род¬жер Элиот Фрай (1866–1934), Денман Росс (1853–1935), Клод Раге Херст (1855–1942) и Гарри Уилсона Уотроуса (1857–1940). Тем самым демонстрируется процесс культивирования источников влияния и формирования само¬бытного стиля армяно-американского художника.