Project management of construction companies
Authors: Λεοντή Αθανασία 
Published: May 2024

Η διατριβή περιέχει μια εισαγωγή, μια έκθεση σε τρία κεφάλαια και ένα συμπέρασμα και είναι σε έναν τόμο 197 τυπικών σελίδων κειμένου ενώ χρησιμοποιήθηκαν 192 βιβλιογραφικές πηγές. Το κείμενο περιλαμβάνει 8 πίνακες και 82 σχήματα. Στη διατριβή υπάρχει ένα παράρτημα 12 σελίδων. Ι. ΓΕΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ. Συνάφεια και σημασία του θέματος. Η σύγχρονη οικονομία της αγοράς απαιτεί αύξηση του επιπέδου εξειδίκευσης των οικονομικών και διαχειριστικών δραστηριοτήτων, την ανάπτυξη ειδικών μεθόδων προγραμματισμού, τον έλεγχο των προθεσμιών και την οργάνωση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των εργολάβων. Στο επίκεντρο της νέας προσέγγισης στο αντικείμενο της διαχείρισης βρίσκεται η έννοια της διαχείρισης έργων, η οποία είναι ευρέως διαδεδομένη σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες. Η διαχείριση έργων είναι μια διεθνώς αναγνωρισμένη μεθοδολογία για έργα και επιχειρηματικές δραστηριότητες. Πρακτικά άρχισε να λειτουργεί ως πρότυπο στην υλοποίηση μιας μεγάλης ποικιλίας έργων. Η εφαρμογή μεθόδων και προτύπων διαχείρισης έργου επιτρέπει την επίτευξη υψηλού επιπέδου ποιότητας, εξοικονόμηση χρημάτων, χρόνου και πόρων, μείωση του κινδύνου και αύξηση της αξιοπιστίας του έργου. Ταυτόχρονα, η εφαρμογή των αρχών διαχείρισης έργων απαιτεί σοβαρή αναδιάρθρωση στη δραστηριότητα κάθε επιχείρησης. Μπορεί να προσφέρει στον οργανισμό ένα σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, καθώς του επιτρέπει να αντιδρά γρήγορα στις μεταβαλλόμενες συνθήκες στο εξωτερικό περιβάλλον.Επί του παρόντος, είναι απαραίτητο να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην αποτελεσματική διαχείριση όλων των τύπων δραστηριοτήτων των οργανισμών, η οποία θα πρέπει να συμβάλλει στην εκπλήρωση των καθηκόντων στο πλαίσιο περιορισμένων πόρων, υψηλού επιπέδου ανταγωνισμού και υψηλού βαθμού αβεβαιότητας της αγοράς. Όχι πολύ καιρό πριν, οι κατασκευαστές κατανοούσαν τον όρο "έργο" ως ένα σύνολο τεκμηρίωσης που περιέχει αρχιτεκτονικές και σχεδιαστικές λύσεις για το εργοτάξιο, μέτρα για την τεχνολογία και την οργάνωση της εργασίας, τεχνικούς και οικονομικούς υπολογισμούς και αιτιολογήσεις. Στην πράξη, αυτή η έννοια δηλώνεται με τη λέξη σχέδιο και ο όρος έργο συνήθως νοείται ως κάθε είδος δραστηριότητας που σχετίζεται με μια σκόπιμη αλλαγή στο σύστημα υλικού. Η διαχείριση έργου είναι μια σκόπιμη μεθοδολογία διαχείρισης αλλαγών. Οι πρώτες μέθοδοι διαχείρισης έργων - η μέθοδος της κρίσιμης διαδρομής και η μέθοδος αξιολόγησης και ανάλυσης προγραμμάτων - εμφανίστηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1950 και αμέσως έγιναν ευρέως διαδεδομένες.Ο κατασκευαστικός κλάδος, στον οποίο χρησιμοποιείται ευρέως η μεθοδολογία διαχείρισης έργων, χαρακτηρίζεται από μια συγκεκριμένη ιδιαιτερότητα που πραγματεύεται τα ζητήματα της διαχείρισης έργων στις κατασκευές. Οι απαιτήσεις των τρεχόντων προτύπων διαχείρισης έργων και τα συστήματα απαιτήσεων δημοσιεύονται από διεθνείς επαγγελματικές κοινότητες, κυρίως από τη Διεθνή Ένωση Διαχείρισης Έργων (IPMA) και το Ινστιτούτο Διαχείρισης Έργων (PMI).Το έργο δεν είναι μόνο θέμα καινοτομίας και ανάγκης για μεγάλες επενδύσεις. Το έργο περιλαμβάνει πολλούς παράγοντες αβεβαιότητας και αυτό δυσχεραίνει τους υπολογισμούς. Θα πρέπει επίσης να προστεθεί ότι η εργασία σε ένα έργο γίνεται σε ομάδα και απαιτεί ειδικές δεξιότητες από όλους τους συμμετέχοντες. Επομένως, απαιτείται μεγάλη προσοχή στον σχεδιασμό, τη συντήρηση και τη διαχείριση οποιουδήποτε πολύπλοκου έργου. Η επιδέξια διαχείριση θα οδηγήσει την εταιρεία στο μονοπάτι της επιτυχίας.Κατά τη διάρκεια των αιώνων, η ανθρωπότητα έχει υλοποιήσει πολλά έργα. Η αυξανόμενη πολυπλοκότητα των έργων, αφενός, και η συσσωρευμένη εμπειρία διαχείρισης, από την άλλη, κατέστησαν αναγκαία και δυνατή τη δημιουργία μιας ιδεολογίας και μεθοδολογίας για τη διαχείριση έργων. Η συνεχής ανάπτυξη της κοινωνίας και των αναγκών της, καθώς και η λειτουργία των αντικειμενικών νόμων ανταγωνισμού σε όλους τους τομείς της εθνικής οικονομίας, οδηγεί στη δημιουργία σύγχρονων συστημάτων διαχείρισης που καλύπτουν τις πιο σοβαρές ανάγκες. Ο κατασκευαστικός κλάδος δεν αποτελεί εξαίρεση, η βάση της οικονομικής του ανάπτυξης σήμερα είναι η μεθοδολογία διαχείρισης έργων. Επί του παρόντος, η δραστηριότητα των κατασκευαστικών εταιρειών (επιχειρήσεων) οργανώνεται στο πλαίσιο συγκεκριμένων επενδυτικών σχεδίων, γεγονός που καθιστά αναγκαία την εφαρμογή νέων προσεγγίσεων στον τομέα της διαχείρισης και, κατά συνέπεια, την αξιολόγηση της ποιότητας της διαχείρισης έργων.Ο ρόλος της κατασκευής, και ειδικότερα της στέγασης, στην οικονομική ανάπτυξη, εξετάζεται διαφορετικά από μεμονωμένους συγγραφείς και διεθνείς οργανισμούς. Η συνάφεια και η σημασία του θέματος της διατριβής καθορίζεται από: •Την ουσιαστική σημασία του προβλήματος της διαχείρισης των κατασκευαστικών έργων ως προϋπόθεση για την ανάπτυξη της κατασκευαστικής επιχείρησης. •τα αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, όπως και σε όλες τις άλλες εταιρείες, οι κατασκευαστικές εταιρείες αντιμετωπίζουν επίσης προβλήματα επιβίωσης από τον ανταγωνισμό σε επίπεδο υπηρεσιών, πόρων, επιστημονικών γνώσεων, πελατών, αγοράς κ.λπ. •την ανάγκη να βρεθούν οι κατάλληλες προσεγγίσεις και λύσεις για τη βελτίωση της διαχείρισης έργων σε ελληνικές κατασκευαστικές εταιρείες. •την έλλειψη ολοκληρωμένης και εις βάθος έρευνας στον τομέα της διαχείρισης κατασκευαστικών έργων για την παροχή στους διαχειριστές πληροφοριών σχετικά με την οικονομική διαχείριση και τον εντοπισμό των οικονομικών προβλημάτων των κατασκευαστικών έργων. •την αντικειμενική ανάγκη εντοπισμού των προβλημάτων που συνοδεύουν τη διαχείριση κατασκευαστικών έργων στην Ελλάδα και ανάπτυξης επιστημονικά τεκμηριωμένων κατευθυντήριων γραμμών για τη δημιουργία μηχανισμού επίλυσής τους. •την ανάγκη αναζήτησης επαρκών λύσεων σε ένα τόσο σημαντικό τρέχον πρόβλημα όπως η διαχείριση κατασκευαστικών έργων, καθώς και οι προκύπτουσες τρέχουσες και μελλοντικές προκλήσεις. •Ένας σημαντικός αριθμός επιστημονικών εργασιών είναι αφιερωμένος στη διαχείριση έργων στον τομέα των κατασκευών. υπάρχουν κανονιστικοί κανόνες και πρότυπα. Ωστόσο, δεν επαρκούν για την αξιολόγηση της διαχείρισης του πλήρους κύκλου υλοποίησης του έργου, ο οποίος περιλαμβάνει όχι μόνο το στάδιο κατασκευής αλλά και το στάδιο προετοιμασίας του έργου και τη λειτουργία της εγκατάστασης που δημιουργείται. Η ανεπαρκής θεωρητική και μεθοδολογική μελέτη του προβλήματος της διαχείρισης έργων στις κατασκευές στην Ελλάδα, καθώς και η ανάγκη εξεύρεσης λύσεων που να πληρούν τις αρχές της μεθοδολογίας διαχείρισης έργων, προσεγγίσεων για την πρακτική εφαρμογή της οργάνωσης και αξιολόγησης της ποιότητας της διαχείρισης έργου, καθόρισε την επιλογή του θέματος της διπλωματικής εργασίας. Είναι απαραίτητος ο προσδιορισμός της δομής και του περιεχομένου της κατηγορίας «διαχείριση κατασκευαστικών έργων», η ανάδειξη των κύριων παραγόντων που επηρεάζουν τη διαχείριση και η προσφορά μεθοδολογικών προσεγγίσεων και συστάσεων για τη διαχείριση έργων στις κατασκευές. Οι στόχοι είναι η βελτίωση της διαχείρισης των κατασκευαστικών έργων, η αύξηση της κοινωνικοοικονομικής αποτελεσματικότητας του έργου και η αξία του για την κοινωνία καθώς επίσης και η αύξηση της ανταγωνιστικότητας τόσο της κατασκευαστικής εταιρείας που υλοποιεί το έργο όσο και του πελάτη. Σκοπός και καθήκοντα της διπλωματικής εργασίαςΗ διπλωματική εργασία στοχεύει στην αξιολόγηση της διαχείρισης κατασκευαστικών έργων, στον εντοπισμό προβλημάτων και στην αποκάλυψη των δυνατοτήτων δημιουργίας μηχανισμού επίλυσής τους. Οι ερευνητικές εργασίες είναι: 1. Συστηματοποίηση και γενίκευση των κύριων θεωρητικών εννοιών για τη διαχείριση κατασκευαστικών έργων. 2. Χαρακτηρισμός της κατάστασης του κατασκευαστικού κλάδου στην Ελλάδα. 3. Διεξαγωγή ανάλυσης των υφιστάμενων προσεγγίσεων διαχείρισης έργων. 4. Ανάλυση και αξιολόγηση διαχείρισης κατασκευαστικών έργων. 5. Εντοπισμός προβλημάτων και πρόταση λύσεων για τη βελτίωση της διαχείρισης των κατασκευαστικών έργων, με βάση τις περιλήψεις και τη συστηματοποίηση των ερευνητικών αποτελεσμάτων. Αντικείμενο και αντικείμενο της μελέτης. Αντικείμενο έρευνας στη διπλωματική εργασία είναι οι κατασκευαστικές εταιρείες στην Ελλάδα, που υλοποιούν έργα και τα προβλήματα διαχείρισης κατασκευαστικών έργων στην Ελλάδα. Αντικείμενο της μελέτης είναι η διαδικασία διαχείρισης έργων στον τριτογενή κλάδο στην Ελλάδα. Ερευνητικές μέθοδοιΗ ερευνητική μεθοδολογία περιλαμβάνει τη χρήση ανάλυσης, σύνθεσης, εμπειρικής παρατήρησης, μεθόδου ομαδοποίησης, μεθόδου επαγωγής και εξάλειψης, μεθόδου πίνακα και γραφικών, μέθοδο έρευνας, μέθοδο αποκάλυψης δομής, μέθοδο σύγκρισης, μέθοδο εμπειρογνωμοσύνης, ανάλυση περιεχομένου και διαισθητική και συστηματική προσέγγιση. Για τη γραφική αναπαράσταση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε το λογισμικό MS EXCEL.Κύριες πηγές πληροφοριών. Το αναλυτικό μέρος της διατριβής βασίζεται σε πληροφορίες από έρευνα του διδάκτορα στη διαχείριση κατασκευαστικών έργων στην Ελλάδα. Η μελέτη διεξήχθη στην επικράτεια της Ελλάδας σε εταιρείες που ασχολούνται με τις κατασκευές σε όλη την Ελλάδα. Οι πληροφορίες ελήφθησαν από διαχειριστές κατασκευαστικών έργων. Επίσης, στη διατριβή χρησιμοποιούνται και άλλες πηγές πληροφοριών: Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ), Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Τράπεζα της Ελλάδος και Alpha Bank της Ελλάδος, στοιχεία από το Ινστιτούτο Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών στην Ελλάδα (ΙΟΒΕ), θεωρητική και πρακτική έρευνα. από Έλληνες, Βούλγαρους και παγκόσμιους επιστήμονες, θέματα οργάνωσης επιχειρήσεων κ.λπ.Επιστημονικοί όροιΗ παρούσα μελέτη είναι περιορισμένη σε χρόνο, τόπο και μεθοδολογία. Στη διαδικασία ανάλυσης και αξιολόγησης της διαχείρισης έργων κατασκευαστικών εταιρειών στην Ελλάδα, χρησιμοποιήθηκαν εμπειρικές πληροφορίες για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, δηλαδή 2020 - 2021, και συγκεκριμένα θέματα. Χρησιμοποιήθηκαν συγκεκριμένα επιλεγμένες μέθοδοι γιατί παρέχουν καλές δυνατότητες για ανάλυση και επιτυχείς λύσεις των ερευνητικών ζητημάτων που τέθηκαν στην εργασία της διατριβής. Η ανάπτυξη της διπλωματικής εργασίας συνοδεύτηκε από ορισμένες δυσκολίες που σχετίζονται με: •έλλειψη επίσημα δημοσιευμένων πληροφοριών για τη διαχείριση κατασκευαστικών έργων στην Ελλάδα. •έλλειψη προτεινόμενης μεθοδολογίας για ανάλυση και αξιολόγηση της κατάστασης της διαχείρισης του κατασκευαστικού έργου.•δυσκολίες που σχετίζονται με τη συμπλήρωση των ερωτηματολογίων της έρευνας. Η επιστημονική καινοτομία της μελέτης συνίσταται στην επιστημονική τεκμηρίωση και ανάπτυξη μεθοδολογικών βάσεων για τη διαχείριση κατασκευαστικών έργων στην Ελλάδα. II. ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ. ΠΡΩΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ. ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΕΡΓΩΝ. Στο πρώτο κεφάλαιο, δίνεται έμφαση στην έρευνα των θεωρητικών πτυχών της διαχείρισης έργου. Αντικείμενα έρευνας στο πρώτο κεφάλαιο είναι τα κύρια χαρακτηριστικά και οι ιδιαιτερότητες των έργων. Διαπιστώνεται ότι η ανάπτυξη της θεωρίας των έργων συνοδεύεται από τη διαμόρφωση διαφορετικών απόψεων, οι οποίες είναι σημαντικές για τον προσδιορισμό της ουσίας του. Η έννοια του «έργου» διευκρινίζεται. Διατυπώθηκε η άποψη ότι το έργο πρέπει να θεωρηθεί ως μια σύνθετη έννοια που καλύπτει διαφορετικές πτυχές της δημόσιας ζωής και δραστηριότητας. Η ανάλυση των βιβλιογραφικών πηγών αποκαλύπτει ότι λείπει ένας γενικά αποδεκτός ορισμός της ουσίας του έργου. Η ουσία του έργου εξετάζεται από διαφορετικές πτυχές, και συγκεκριμένα: από τη θέση ενός συγκεκριμένου έργου που αντιμετωπίζουν οι ειδικοί, από την άποψη ενός συνδυασμού συντονιστικών δραστηριοτήτων, από τη θέση της επίτευξης στόχων. Ως μέσο αλλαγής θεωρείται και από τη θέση της συστημικής προσέγγισης, από τη θέση μιας επιχείρησης που πραγματοποιήθηκε για τη δημιουργία ενός μοναδικού προϊόντος ή υπηρεσίας. Συνάγεται το συμπέρασμα ότι υπάρχει μια πολυεπίπεδη άποψη σχετικά με τη φύση του έργου, η οποία καθιστά δυνατή τη διάκριση των χαρακτηριστικών του πτυχών, δηλαδή: είναι ένα εργαλείο κυρίως για την επίτευξη ορισμένων στόχων και την επίλυση προβλημάτων μέσω της υλοποίησης ενός συνόλου δραστηριοτήτων, συνίσταται στη δημιουργία και προσφορά ενός μοναδικού προϊόντος/υπηρεσίας και πραγματοποιείται σε μια ορισμένη περίοδο με αρχή και τέλος. Σημειώνεται ότι υπάρχουν κάποιες διαφορές ως προς τα εγγενή χαρακτηριστικά του έργου. Έχει διαπιστωθεί ότι ο ορισμός τους βασίζεται στη θέση της συστημικής προσέγγισης και τη μοναδικότητα. Τονίζεται ότι κατά τον καθορισμό των χαρακτηριστικών του έργου θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από την άποψη της μοναδικότητας. Η καινοτομία του έργου αναδεικνύεται ως σημαντικό χαρακτηριστικό. Παρουσιάζονται σημαντικές ιδιαιτερότητες του έργου, οι οποίες σύμφωνα με τον Andreev εκφράζονται σε έναν συγκεκριμένο και καλά καθορισμένο στόχο, ο χρονικός περιορισμός, η ανάγκη για εργολάβους με διαφορετικά επαγγέλματα και προσόντα, η χρήση διαφορετικών τύπων και ποσοτήτων πόρων, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, το σχετικά υψηλό κόστος και ο υψηλός βαθμός αβεβαιότητας. Τα κύρια χαρακτηριστικά του έργου εξετάστηκαν από την άποψη της ουσίας κάθε εργασίας και των τρόπων επίτευξής του, οι οποίοι, σύμφωνα με τον Pencheva, είναι η προσωρινότητα, η εστίαση, η πρόκληση αλλαγής, η μοναδικότητα, η αβεβαιότητα και η μεταβλητότητα, η κοινωνική του επίδραση και η ολοκλήρωση. Σύμφωνα με τους Patias, Ilieva και Marinova, τα κύρια χαρακτηριστικά του έργου ορίζονται ως η αρχή του και το τέλος του, ο κύκλος ζωής του, ο προϋπολογισμός του, οι σχετικές ταμειακές ροές του, οι δραστηριότητες του (μοναδικές και μη επαναλαμβανόμενες), η χρήση πόρων, ο κύριος φορέας ευθύνης και ομαδικής εργασίας, τα προκαθορισμένα και μετρήσιμα προϊόντα (αποτελέσματα), ο συνδυασμός δραστηριοτήτων για την προετοιμασία των προϊόντων (επίτευξη αποτελεσμάτων), η οργανωτική δομή για τη διαχείριση του έργου που σκοπό έχει την επίτευξη ορισμένων στόχων. Λαμβάνεται υπόψη η τυπολογία των έργων. Στο πλαίσιο αυτό, τίθεται το ζήτημα της κατάταξής τους. Τα έργα συστηματοποιήθηκαν με βάση τα ακόλουθα κριτήρια: το μέγεθος του έργου, ο αριθμός συμμετεχόντων και ο βαθμός επιρροής στον έξω κόσμο (ή την κλίμακα του έργου), η πολυπλοκότητα των έργων, η διάρκεια της περιόδου υλοποίησης, ανάλογα με τη φύση του αντικειμένου του έργου, οι κύριοι τομείς δραστηριότητας στους οποίους εκτελείται το έργο (ή τύπος έργου), η σύνθεση και δομή του έργου, το είδος των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν, η επιχειρηματική θέση και η φύση του έργου. Συνοψίζεται ότι η γνώση των ιδιαιτεροτήτων των έργων αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για την επιτυχή υλοποίησή τους. Στο δεύτερο κεφάλαιο, δίνεται έμφαση στις ιδιαιτερότητες της διαχείρισης έργου. Έγινε μια αναδρομική ανάλυση της ανάπτυξης της θεωρίας διαχείρισης έργου. Τονίζεται ότι, στο παρόν στάδιο, η διαχείριση έργων είναι ήδη ευρέως αναγνωρισμένη σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες ως μεθοδολογία επενδυτικής δραστηριότητας.Παρουσιάζονται δύο σημαντικές πτυχές της ουσίας της διαχείρισης έργων, και συγκεκριμένα: ως πρακτική δραστηριότητα και ως επιστημονικός κλάδος. Τονίζεται ότι οι μέθοδοι διαχείρισης έργων χρησιμοποιούνται σήμερα από όλες τις επιχειρήσεις, ανεξάρτητα από το μέγεθός τους, και όχι μόνο σε παραδοσιακούς τομείς όπως μεγάλα σύνθετα έργα, κατασκευές και μηχανική, προσανατολισμένη στα κατασκευαστικά έργα, άκρως ανταγωνιστικές βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας, αλλά και σε όλους σχεδόν τους κλάδους για τη διαχείριση επιχειρηματικής ανάπτυξης, έργα δημιουργικών μέσων ενημέρωσης, πολιτικά και κοινωνικά έργα. Εξετάζονται οι τρεις κύριοι τομείς έρευνας και ανάπτυξης της θεωρίας διαχείρισης έργων, δηλαδή η ενοποίηση της διαχείρισης έργων και της στρατηγικής διαχείρισης, η ανάπτυξη παραδοσιακών μεθόδων και εργαλείων διαχείρισης σε επίπεδο μεμονωμένων έργων, η βελτίωση της αποτελεσματικότητας της ομάδας και των βασικών συμμετεχόντων στο έργο. Αποσαφηνίζεται ο ρόλος και η σημασία των διεθνών και εθνικών επαγγελματικών ενώσεων στην ανάπτυξη της επαγγελματικής διαχείρισης έργων.Εξετάζεται το περιεχόμενο των αρχών στις οποίες βασίζεται η διαχείριση έργου. Με βάση μια ανάλυση βιβλιογραφικών πηγών, διαπιστώθηκε ότι οι κύριες αρχές που σχετίζονται με τη διαχείριση έργου είναι: η αρχή του πολιτιστικού περιβάλλοντος, η αρχή του συστήματος έργου, η αρχή της στρατηγικής, η αρχή της επιτυχίας, η αρχή της δέσμευσης, η αρχή της διαχείρισης, η αρχή της ενιαίας ευθύνης. Τονίζεται ότι η διαχείριση έργων ειδικά στη βιομηχανία υπακούει σε έξι αρχές, και συγκεκριμένα: στην αρχή της δέσμευσης, στην αρχή της επιτυχίας, στην αρχή της συμβατότητας, στην αρχή της στρατηγικής, στην αρχή της σκόπιμης διαχείρισης και στην αρχή της συγκέντρωσης της ευθύνης σε ένα σημείο. Διευκρινίστηκε ότι από την άποψη της στρατηγικής διαχείρισης έργων, οι βασικές αρχές της καλής διαχείρισης είναι οι εξής: η διαχείριση βασισμένη στην ιεραρχική δόμηση των απαραίτητων δραστηριοτήτων, η εστίαση στα τελικά αποτελέσματα, η εξισορρόπηση των αποτελεσμάτων μεταξύ διαφορετικών τομέων τεχνολογίας, τεχνολογίας και ανθρώπων, συστημάτων και οργανωτικών αλλαγών, η σύναψη συμβάσεων μεταξύ όλων των συμμετεχόντων, συμπεριλαμβανομένου του καθορισμού των ρόλων, των ευθυνών και των εργασιακών τους σχέσεων, η εφαρμογή μιας σαφούς και απλουστευμένης προσέγγισης διαχείρισης. Τονίζεται ότι ένα από τα βασικά ζητήματα που σχετίζονται με τη διαχείριση έργου είναι αυτό του κύκλου ζωής του έργου. Από αυτή την άποψη, εξετάζονται η ουσία και τα χαρακτηριστικά του κύκλου ζωής του έργου. Η δομή του κύκλου του έργου διευκρινίζεται. Εξετάστηκε το περιεχόμενο των φάσεων του κύκλου ζωής του έργου (έναρξη, σχεδιασμός, εκτέλεση, κλείσιμο). Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στην παρακολούθηση και τον έλεγχο. Οι συνιστώσες της παρακολούθησης της υλοποίησης των έργων στο πλαίσιο των εταιρικών σχέσεων προκύπτουν και συγκεκριμένα: χρονοδιάγραμμα, κόστος και ποιότητα. Εξετάστηκαν τα στάδια και η υλοποίηση της παρακολούθησης του έργου. Υποστηρίζεται η σημασία της ανάλυσης της επιρροής των περιβαλλοντικών παραγόντων στην επιτυχή διαχείριση του έργου. Το περιβάλλον του έργου ορίζεται ως ένα σύνολο εξωτερικών και εσωτερικών παραγόντων που επηρεάζουν την επίτευξη των αποτελεσμάτων του. Περιγράφονται οι παράγοντες του εσωτερικού και εξωτερικού περιβάλλοντος του έργου. Διευκρινίζεται ότι για την υλοποίηση της διαδικασίας διαχείρισης έργου, συμπεριλαμβανομένης της διαμόρφωσης των υποσυστημάτων για τη διαχείρισή τους, είναι απαραίτητο να ληφθούν υπόψη οι ελεγχόμενες παράμετροι. Υποστηρίζεται η σημασία και η ουσία των μεθόδων διαχείρισης έργου. Τονίζεται ότι η γνώση των οργανωτικών δομών για τη διαχείριση έργου συμβάλλει στη λήψη σωστών διαχειριστικών αποφάσεων σχετικά με την αποτελεσματική διαχείριση. Σε αυτό το πλαίσιο, οι οργανωτικές δομές εξετάζονται λεπτομερώς, δηλαδή λειτουργικές (γραμμικές-λειτουργικές), έργο ή έργο-στόχος, μοντελοποίηση και διαίρεση.Στο τρίτο κεφάλαιο, η προσοχή εστιάζεται σε θέματα διαχείρισης έργου. Πιστεύεται ότι ο κύριος λόγος για την ανεπιτυχή εφαρμογή της διαχείρισης έργου είναι η έλλειψη επαρκούς προσοχής σχετικά με την ανάπτυξη της οργανωτικής διαδικασίας στη διαχείριση έργων. Από την άποψη αυτή, με βάση την ανασκόπηση των βιβλιογραφικών πηγών, διαπιστώνεται ότι οι κύριοι λόγοι για την αποτυχημένη υλοποίηση ενός έργου είναι: η διατύπωση ασαφών ή αντιφατικών στόχων, η παρανόηση του πεδίου εφαρμογής του έργου και τα εσφαλμένα καθορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη, η αδυναμία δημιουργίας μιας αμοιβαία λειτουργικής ομάδας, η έλλειψη κατανόησης της ουσίας των καθηκόντων και ευθυνών που έχουν ανατεθεί από τα μέλη της ομάδας, η έλλειψη σεβασμού ή εμπιστοσύνης μεταξύ των μελών της ομάδας έργου, η διαθεσιμότητα συνεργατών που εμπλέκονται στην υλοποίηση του έργου, που διακρίνονται από έλλειψη εμπειρίας και ικανοτήτων, η παρουσία αδύναμων ηγετικών ικανοτήτων του διαχειριστή έργου, η υποτίμηση της φύσης του έργου, η παρουσία κακού σχεδιασμού και ελέγχου, η ανεπαρκής διαχείριση του χρονοδιαγράμματος του έργου, η χρήση ακατάλληλων πόρων, η έλλειψη επιθυμίας για αλλαγή, η αδυναμία αντιμετώπισης προβληματικών καταστάσεων, η υποεκτίμηση των πιθανών κινδύνων, τα μη ανιχνευμένα ή πολύ καθυστερημένα σφάλματα επικοινωνίας, η παρουσία αναποτελεσματικής επικοινωνίας μεταξύ των μελών της ομάδας, η ανάμειξη ρόλων και ευθυνών, η εκδήλωση συγκρούσεων τόσο μεταξύ της άμεσης διαχείρισης και των διαχειριστών έργων όσο και μεταξύ των μελών της ομάδας, η ανεπαρκής υποστήριξη από τη διοίκηση της επιχείρησης τα μη ακριβή καθορισμένα κριτήρια επιτυχίας.Αποκαλύπτονται οι θετικές και αρνητικές πτυχές της διαχείρισης έργου. Υποστηρίζεται η σημασία της διαχείρισης κινδύνου για την επιτυχή διαχείριση του έργου και τη μέγιστη βελτιστοποιημένη χρήση των κεφαλαιουχικών πόρων. Στη λεπτομερή αποσαφήνιση των θεμάτων, η προσοχή εστιάζεται επίσης στους παράγοντες που καθορίζουν τον προσδιορισμό των κινδύνων, δηλαδή: τη χώρα στην οποία υλοποιείται το έργο, τη νομοθεσία και το ρυθμιστικό πλαίσιο στη συγκεκριμένη χώρα, την παρουσία (ή την απουσία) δημόσιας υποστήριξης, τη διαθεσιμότητα της συσσωρευμένης εμπειρίας και της παρεχόμενης ή αποκτημένης τεχνογνωσίας. Με βάση την ανάλυση βιβλιογραφικών πηγών, τα προβλήματα στη χρηματοδότηση έργων μπορούν να διαχωριστούν στις ακόλουθες τρεις μεγάλες ομάδες: τα προβλήματα που σχετίζονται με την έλλειψη ιδίων κεφαλαίων και τη δύσκολη και δαπανηρή τραπεζική χρηματοδότηση, που επηρεάζει κυρίως τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, τα προβλήματα που σχετίζονται με τη διάρθρωση των ταμείων, τα προβλήματα που σχετίζονται με καθυστερημένες πληρωμές μεταξύ δικαιούχων και υπεργολάβων. Τα ακόλουθα προσδιορίζονται ως τα κύρια προβλήματα στην ανάπτυξη έργων: η έλλειψη διοικητικής ικανότητας, η κακή διάρθρωση των προϋπολογισμών λόγω του κόστους του έργου, τα προβλήματα με τα μέσα χρηματοδότησης, η ανεπαρκής βούληση για επιτυχείς συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα και τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, τα γραφειοκρατικά εμπόδια. Τονίζεται ότι μία από τις λύσεις για την υπέρβαση αυτών των προβλημάτων είναι η αποκέντρωση στην υλοποίηση έργων σε περιφερειακό επίπεδο. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΡΓΩΝ – ΜΙΑ ΒΑΣΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ. Στο κεφάλαιο 2.1. λαμβάνονται υπόψη η φύση και τα χαρακτηριστικά του κατασκευαστικού τομέα.Αποσαφηνίστηκε ο ρόλος και η σημασία του κατασκευαστικού κλάδου για την ανάπτυξη της οικονομίας. Διατυπώθηκε η άποψη ότι οι κατασκευές είναι ένας ξεχωριστός ανεξάρτητος τομέας της οικονομίας, ο οποίος προορίζεται για τη θέση σε λειτουργία νέων, καθώς και για ανακατασκευή, επέκταση, επισκευή και τεχνικό επανεξοπλισμό υφιστάμενων παραγωγικών και μη εγκαταστάσεων. Τονίζεται ότι οι κατασκευές συνδέονται με άλλους κλάδους της οικονομίας όχι μόνο μέσω της άμεσης συμμετοχής στην ανάπτυξή τους αλλά και μέσω της κατανάλωσης προϊόντων από όλους σχεδόν τους κλάδους. Η άποψη του συγγραφέα είναι ότι με τον τριτογενή τομέα ενώνει τη βιομηχανία για την παραγωγή οικοδομικών πρώτων υλών και υλικών και την κατασκευή κτιρίων και εγκαταστάσεων. Κατά τη λεπτομερή αποσαφήνιση του προβλήματος, σημειώνεται ότι οι κατασκευές είναι ένας κλάδος παραγωγής υλικών που στοχεύει στην παραγωγή τελικών προϊόντων δομικών κατασκευών (κτίρια, κατασκευές και άλλα ακίνητα αντικείμενα) και την παροχή υπηρεσιών (παραγωγή και τεχνολογικός εξοπλισμός, εγκατάσταση και θέση σε λειτουργία εξοπλισμός, μεμονωμένες εργασίες επισκευής κ.λπ.). Η ουσία της κατασκευής εξετάζεται από την άποψη του ρόλου της στην οικονομική ανάπτυξη, τον κοινωνικό της ρόλο και τη συμβολή της στη διαμόρφωση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.Ο όρος «κατασκευαστική βιομηχανία» έχει διευκρινιστεί. Συνοψίζεται ότι ο κλάδος των κατασκευών ή ο κλάδος των κατασκευών αυτές είναι οι επιχειρήσεις που υλοποιούν τις δραστηριότητες που σχετίζονται με την κατασκευή των εργοταξίων. Τονίζεται ότι, ενώ η τριτογενής βιομηχανία χαρακτηρίζεται από γενικούς νόμους και αρχές οικονομικής διαχείρισης, οι κατασκευές ως κλάδος παραγωγής υλικών διαφέρουν από πολλές απόψεις από τη βιομηχανία. Η ανάλυση των βιβλιογραφικών πηγών δείχνει ότι, ως κλάδος παραγωγής υλικών, οι κατασκευές έχουν αρκετά χαρακτηριστικά που τη διακρίνουν από άλλους κλάδους. Αυτά τα χαρακτηριστικά οφείλονται στη φύση των τελικών προϊόντων, στις ειδικές συνθήκες εργασίας, στον εφαρμοσμένο εξοπλισμό, στην τεχνολογία, στην οργάνωση παραγωγής, στη διαχείριση και στην εφοδιαστική. Σύμφωνα με την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ο κατασκευαστικός τομέας διακρίνεται από συγκεκριμένα χαρακτηριστικά όπως: οι κατασκευές είναι ένας ετερογενής και κατακερματισμένος τομέας που εξαρτάται από μεγάλο αριθμό διαφορετικών επαγγελμάτων, οι πτυχές της εφοδιαστικής και των μεταφορών έχουν ιδιαίτερη σημασία, το τελικό προϊόν είναι ένα από τα λίγα μη μεταφερόμενα βιομηχανικά προϊόντα. Τα περισσότερα κατασκευαστικά έργα είναι πρωτότυπα, η απόσβεση μηχανημάτων, εργαλείων και άλλων ειδών είναι πολύ ταχύτερη από αυτή για άλλους βιομηχανικούς τομείς, το επίπεδο εισόδου για νέους εργολάβους είναι σχετικά χαμηλό, καθώς η ανάγκη για λειτουργικό κεφάλαιο είναι μικρή, ο κατασκευαστικός τομέας είναι στενά συνδεδεμένος με τον οικονομικό κύκλο και γενικά λαμβάνει χώρα εκτός και εξαρτάται από τις εποχικές κλιματικές αλλαγές, χαρακτηρίζεται από υψηλή κινητικότητα εργατικού δυναμικού με αυξανόμενες ανάγκες σε δεξιότητες, ο τομέας δημιουργεί τεράστια ποσότητα οικοδομικών απορριμμάτων και καταστροφών. Έχει διαπιστωθεί ότι ορισμένοι συγγραφείς ορίζουν τα ακόλουθα χαρακτηριστικά ως τα πιο σημαντικά: σημαντική διάρκεια του επενδυτικού κύκλου και ανάγκη για σημαντικά κεφάλαια (επενδύσεις) για την υλοποίηση κατασκευαστικών έργων, το περιβάλλον δημιουργεί τον κίνδυνο αβεβαιότητας, κάθε κατασκευαστικό έργο απαιτεί ατομική οργάνωση της υλοποίησής του και διαφορετικούς υλικούς, τεχνικούς και εργατικούς πόρους ως προς τον τύπο και τον όγκο. Λόγω της στάσιμης φύσης της οικοδομικής παραγωγής, είναι απαραίτητο οι εργαζόμενοι και τα μηχανήματα κατασκευών να κινούνται οριζόντια και κάθετα, δηλαδή συνεχής αλλαγή χώρου εργασίας. Οι διαδικασίες κατασκευής εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις καιρικές συνθήκες, είναι απαραίτητος ο αυστηρός συντονισμός του έργου όλων των εταιρειών και οργανισμών που συμμετέχουν στην υλοποίηση κατασκευαστικών έργων. Όλοι οι συμμετέχοντες στη δημιουργία του κατασκευαστικού προϊόντος έχουν οικονομική, κοινωνική και ηθική ευθύνη για τη δημιουργία των κτιρίων και των εγκαταστάσεων. Άλλα βασικά χαρακτηριστικά του κατασκευαστικού τομέα στις βιβλιογραφικές πηγές ορίζονται ως εξής: η κατασκευή είναι μια σύνθετη σειρά εργασιών, περιορισμένης χρόνου και κόστους, ακολουθώντας προκαθορισμένους στόχους, υψηλό επενδυτικό κόστος, σοβαρές επαγγελματικές απαιτήσεις για τεχνικούς, οικονομικούς και νομικούς ειδικούς και απαραίτητα προσόντα εργαζομένων. Οι εργασία σε εξωτερικούς χώρους και σε μεγάλα ύψη απαιτούν χρήση διάφορων βαρέων μηχανήματων και ανυψωτικού εξοπλισμού, επίσης εκτελούνται πολλές εργασίες που απαιτούν χειρωνακτική, σκληρή σωματική και μη ελκυστική εργασία. Υποστηρίζεται η σημασία της διαχείρισης κινδύνου για την κατασκευή. Στο πλαίσιο αυτό, διευκρινίζονται τα στάδια και η μεθοδολογία διαχείρισης κινδύνων. Συνοψίζεται ότι τα μέτρα στήριξης που υιοθετήθηκαν σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο έχουν θετική επίδραση και μετριάζουν τις επιπτώσεις της πανδημίας στην ελληνική οικονομία, το πρώτο τρίμηνο του 2021. Ωστόσο, η ελληνική οικονομία και το τραπεζικό σύστημα εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις που σχετίζονται με την εξέλιξη της πανδημίας και σημειώνεται πρόοδος στο μέτωπο του εμβολιασμού. Στο κεφάλαιο 2.3. η προσοχή εστιάζεται στη διαχείριση κατασκευαστικών έργων. Αντικείμενο έρευνας στην τελευταία παράγραφο είναι τα χαρακτηριστικά της οργάνωσης του έργου στην κατασκευή και η ουσία του ελέγχου της οργάνωσης και υλοποίησης των κατασκευαστικών έργων. Διαπιστώνεται ότι η επιτυχής υλοποίηση των έργων από επιχειρήσεις του κατασκευαστικού κλάδου δεν είναι δυνατή χωρίς τη δημιουργία κατάλληλης οργάνωσης. Ως εκ τούτου, διευκρινίζεται και το ερώτημα που σχετίζεται με την ουσία και τις ιδιαιτερότητες της διαχείρισης των κατασκευαστικών έργων. Με βάση την ανάλυση των βιβλιογραφικών πηγών, διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν ορισμένες διαφορές στις απόψεις των συγγραφέων σχετικά με την ουσία του. Ένα μέρος των συγγραφέων δίνει έμφαση στη διαχείριση κατασκευαστικών έργων όπως η διαδικασία, ο σχεδιασμός και η διαχείριση κατασκευής, άλλοι - στην υλοποίηση μιας σύνθετης δραστηριότητας, η οποία αναφέρεται κυρίως σε υψηλό βαθμό συντονισμού και δυναμική λήψη αποφάσεων για την εφαρμογή επαρκούς ελέγχου κατά τη διάρκεια του έργου, το τρίτο - σε μια μεθοδολογία οργάνωσης, σχεδιασμού, διαχείρισης, συντονισμού ανθρώπινων και υλικών πόρων καθ' όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής του έργου, με στόχο την αποτελεσματική επίτευξη των στόχων του με την εφαρμογή ενός συστήματος σύγχρονων μεθόδων διαχείρισης, τεχνικών και τεχνολογιών για την επίτευξη των αποτελεσμάτων ορίζεται σε ένα έργο από την άποψη της σύνθεσης και του όγκου της εργασίας, του κόστους, του χρόνου και της ποιότητας, και τέταρτον - σχετικά με τη διαχείριση της αλλαγής στην κατάσταση των πόρων. Παρουσιάζονται οι κύριοι παράγοντες που επηρεάζουν τις μορφές διαχείρισης των κατασκευαστικών έργων. Έχει διευκρινιστεί η ανάγκη αποσαφήνισης της φύσης και των χαρακτηριστικών του κατασκευαστικού έργου. Παρουσιάζονται διάφοροι ορισμοί που σχετίζονται με τις ιδιαιτερότητες των κατασκευαστικών έργων. Περιγράφονται τα χαρακτηριστικά των κατασκευαστικών έργων. Από την άποψη αυτή, σημειώνεται ότι ορισμένοι συγγραφείς τους ορίζουν ως: το προϊόν της υλοποίησης του έργου ως κτίριο ή εγκατάσταση, τις φυσικές και γεωγραφικές συνθήκες, που συχνά επηρεάζουν την επιτυχή υλοποίηση κατασκευαστικών έργων, την υψηλή δυναμική των φυσικών συνθηκών για την εκτέλεση των έργων, την παρουσία μεγάλου αριθμού συμμετεχόντων στο έργο, που επηρεάζει την υλοποίησή του, την επιχειρησιακή λήψη αποφάσεων, την ανάγκη για ένα σύμπλεγμα γνώσεων σε διαφορετικούς τομείς διαχείρισης, την διαθεσιμότητα συνηθειών εργασίας σε συνθήκες περιορισμένων πόρων και αβεβαιότητας πληροφοριών, την ανάγκη η διαχείριση των κατασκευαστικών έργων να γίνεται από ειδικά εκπαιδευμένους επαγγελματίες που διαθέτουν τις απαιτούμενες γνώσεις και διαθέτουν επαρκή πρακτική εμπειρία. Εξετάστηκαν οι προσεγγίσεις που προτείνονται στην επιστημονική βιβλιογραφία για την ταξινόμηση των κατασκευαστικών έργων. Συνοψίζεται ότι τα πιο σημαντικά κριτήρια με τα οποία καθορίζονται τα είδη των έργων είναι τα ακόλουθα: το είδος κατασκευής, οι πηγές χρηματοδότησης, το αποτελέσματα του έργου, η πολυπλοκότητα του έργου, η κλίμακα του έργου, οι τομείς δραστηριότητας του κατασκευαστικού οργανισμού, οι επενδυτικοί στόχοι, η κλίμακα και ο βαθμός πολυπλοκότητας, η περίοδος εφαρμογής, οι λυμένες εργασίες. Περιγράφονται οι λειτουργίες της διαχείρισης έργου. Έχει διαπιστωθεί ότι ο έλεγχος του έργου είναι το πιο σημαντικό μέρος του συνολικού συστήματος διαχείρισης έργου. Ως εκ τούτου, διευκρινίζεται και το θέμα που σχετίζεται με τη φύση του ελέγχου. Η ανάλυση στις βιβλιογραφικές πηγές αποκαλύπτει ότι δεν υπάρχει ενιαία γνώμη των συγγραφέων σχετικά με την ουσία του ελέγχου. Η άποψη του συγγραφέα είναι ότι η ουσία του ελέγχου συνοψίζεται στην ανάπτυξη μηχανισμών που διασφαλίζουν το σχηματισμό ενεργειών αντίδρασης για οποιαδήποτε απόκλιση από το σχέδιο εργασίας, με στόχο τη μείωση αυτής της απόκλισης, λαμβάνοντας υπόψη τις αλλαγές στο περιβάλλον. Έχει διαπιστωθεί ότι για να είναι αποτελεσματικό το σύστημα ελέγχου του έργου πρέπει να πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις. Αποσαφηνίζονται οι βασικές αρχές για τη διαμόρφωση ενός αποτελεσματικού συστήματος ελέγχου έργου. Έγινε ταξινόμηση των τύπων ελέγχου από την άποψη της στιγμής της εφαρμογής του. Το περιεχόμενο της διαδικασίας ελέγχου του έργου θεωρείται από τη θέση του κύριου και του πρόσθετου. Το περιεχόμενο των σταδίων της διαδικασίας ελέγχου έχει συστηματοποιηθεί. Συνοψίζεται ότι τα κύρια στάδια της διαδικασίας ελέγχου του έργου είναι: η παρακολούθηση, η ανάλυση της κατάστασης και οι διορθωτικές ενέργειες. Διαπιστώθηκε ότι η γνώση των τύπων ελέγχου είναι σημαντική για τη διαδικασία οργάνωσης και την αποτελεσματική διαχείριση των κατασκευαστικών έργων. Από αυτή την άποψη, οι κύριοι τύποι ελέγχου είναι: ο έλεγχος χρονοδιαγράμματος, ο έλεγχος κόστους και αλλαγών, η διαχείριση διαμόρφωσης, ο έλεγχος εγγράφων, ο συντονισμός τρίτων, η διαχείριση ποιότητας και η διαχείριση ασφάλειας. Εξετάζεται το περιεχόμενο των κύριων μεθόδων ελέγχου στην κατασκευή. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ. Στο κεφάλαιο 3.1. τεκμηριώνεται η μεθοδολογία για την ανάλυση της κατάστασης διαχείρισης κατασκευαστικών έργων. Στη λεπτομερή αποσαφήνιση του προβλήματος, επεξηγούνται οι κύριες μέθοδοι. Η προσοχή εστιάζεται στις μεθόδους: ανάλυσης και σύνθεσης, δημιουργίας πινάκων, γραφικών, ομαδοποίησης και ερωτηματολογίου. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στις ποσοτικές και ποιοτικές μεθόδους. Περιγράφεται αναλυτικά το λογισμικό για την επεξεργασία των απαντήσεων στα ερευνητικά ερωτήματα. Η μελέτη χρησιμοποίησε το στατιστικό πακέτο λογισμικού SPSS για την ανάλυση των δεδομένων της έρευνας. Το κεφάλαιο αναλύει την κατάσταση της διαχείρισης του κατασκευαστικού έργου.Για να διαπιστωθεί η κατάσταση της διαχείρισης κατασκευαστικών έργων, πραγματοποιήθηκε έρευνα μεταξύ εκπροσώπων κατασκευαστικών εταιρειών στην Ελλάδα. Όσον αφορά το προφίλ των ερωτηθέντων, τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν: • Το μερίδιο των εκπροσώπων των κατασκευαστικών εταιρειών ανήκει στην ηλικιακή ομάδα μεταξύ 20 και 30 ετών (57,6%) και με ολοκληρωμένη ειδικότητα μηχανικού υπερισχύει (52,5%). • μεταξύ των ερωτηθέντων, το ποσοστό των ανδρών (76,4%) είναι σημαντικό, σε αντίθεση με τους εκπροσώπους των γυναικών, που αποτελούν μόλις το 25,4%. •Ένα θετικό σημείο είναι ότι υπερισχύει το ποσοστό των ερωτηθέντων με τριτοβάθμια εκπαίδευση (81,4%). •Το μεγαλύτερο ποσοστό των ερωτηθέντων με τη μικρότερη εμπειρία στον κατασκευαστικό τομέα - μεταξύ 1 και 5 ετών (64,4%), και εκείνων με μακροχρόνια εμπειρία (άνω των 20 ετών) είναι μόνο 1,7%. •Το ποσοστό των ερωτηθέντων που εργάζονται σε οργανισμούς του ιδιωτικού τομέα επικρατεί (84,7%), σε οργανισμούς με 1 έως 10 υπαλλήλους (47,5%) και με 1 έως 5 διαχειριστές έργων (79,9%). • Το μεγαλύτερο ποσοστό των κεντρικών γραφείων των κατασκευαστικών επιχειρήσεων στις οποίες εργάζονται οι ερωτηθέντες συγκεντρώνεται στην πόλη της Θεσσαλονίκης (44,1%) και τα κεντρικά γραφεία βρίσκονται στην πόλη της Αθήνας (25,4%). •Το ποσοστό των ατόμων που συνήθως εργάζονται σε έργα σε μια πόλη (περιφέρεια) υπερισχύει - 64,4%, ακολουθούμενο από εκείνα (30,5%) που εργάζονται σε εθνική κλίμακα και σε διεθνή κλίμακα (5,1%).Τα αποτελέσματα της ανάλυσης των παραμέτρων επιτυχίας διαχείρισης έργου δείχνουν: • Ένα σημαντικό ποσοστό των ερωτηθέντων ορίζει τη συλλογή πληροφοριών (50,8%) και τον συνδυασμό γνώσης, βελτίωσης και δημιουργικότητας (59,3%) ως πολύ σημαντικούς. • Ένας σημαντικός αριθμός ερωτηθέντων πιστεύει ότι η διαχείριση και η χρήση της γνώσης, η ανταλλαγή γνώσεων μεταξύ των συντονιστών έργων, καθώς και η διάδοση καλών πρακτικών στον τομέα της διαχείρισης έργων είναι πολύ σημαντικές. • Ένα μεγάλο μέρος των ερωτηθέντων, 47,5%, είναι διστακτικοί σχετικά με τη σημασία της διάδοσης της γνώσης εκτός του έργου. •Ένα σχετικά μεγάλο ποσοστό των ερωτηθέντων (61,0 %) πιστεύει ότι η επικοινωνία και η αλληλεπίδραση είναι πολύ σημαντικές. • Επικρατεί το μερίδιο των εκπροσώπων των κατασκευαστικών εταιρειών (52,5%), οι οποίοι πιστεύουν ότι η εγκεκριμένη τεχνολογία είναι πολύ σημαντική στην υλοποίηση των έργων .• Ένα μεγάλο μέρος των ερωτηθέντων (52,5%) αξιολογεί την ηγεσία ως πολύ σημαντική για την επίτευξη αποτελεσματικής διαχείρισης κατασκευαστικών έργων. • Το 55,9% των ερωτηθέντων αξιολόγησε την αλληλεπίδραση μεταξύ των μελών της ομάδας ως πολύ σημαντική. Τα αποτελέσματα της επικοινωνιακής ανάλυσης αποκαλύπτουν: • Για ένα σημαντικό μέρος των εκπροσώπων των κατασκευαστικών εταιρειών, η κύρια τεχνογνωσία της επιχείρησης των ερωτηθέντων δημιουργείται διαδικτυακά. • Για την πλειοψηφία των ερωτηθέντων, υπάρχει συνήθως χρόνος για μια άτυπη συνομιλία με τους συναδέλφους του. •Ένα σημαντικό μέρος των ερωτηθέντων συμμερίζεται ότι στην εταιρεία τους έχουν δημιουργηθεί συνθήκες για ανταλλαγή γνώσεων. • Πάνω από το 1/3 των εκπροσώπων κατασκευαστικών εταιρειών δηλώνουν ότι ο οργανισμός τους διαθέτει εκπαιδευτικές πρακτικές για καλές πρακτικές στη διαχείριση κατασκευαστικών έργων. • Στις περισσότερες κατασκευαστικές εταιρείες επιβάλλεται η πρακτική της ομαδικής εργασίας. • η γνώση των εργαζομένων στην εταιρεία ορίζεται κατά 88,0% ορίζεται ως το κύριο προϊόν. • όχι μεγάλο ποσοστό των ερωτηθέντων δηλώνει ότι έχει διαδικτυακές ομάδες στις οποίες μπορεί να μοιραστεί τη γνώση. •Πάνω από το 1/3 των ερωτηθέντων πιστεύουν ότι διαθέτουν επαρκή προϋπολογισμό για την εκπαίδευση του προσωπικού στον οργανισμό. • Σε σημαντικό μέρος των επιχειρήσεων που ερευνήθηκαν έχει επιβληθεί η πρακτική της μη μελέτης των επιτυχιών ή αποτυχιών στην υλοποίηση προηγούμενων έργων. • Υπάρχει πληθώρα ερωτηθέντων που είναι ανένδοτοι ότι η εταιρεία τους έχει την τεχνολογική αποτελεσματικότητα να παρέχει ένα κατάλληλο περιβάλλον για ανταλλαγή και ανταλλαγή γνώσεων. • Για ένα μικρό μέρος των ερωτηθέντων, η έρευνα των αναγκών των εργαζομένων πραγματοποιείται απρόσεκτα. • Λίγο περισσότεροι από το 1/3 των εκπροσώπων των ερωτηθέντων επιχειρήσεων δηλώνουν ότι η εσωτερική διακόσμηση βοηθά στη συνεργασία των εργαζομένων. • Ένα μεγάλο μέρος των ερωτηθέντων (48,9%) πιστεύει ότι η διάχυση της γνώσης μεταξύ των κατάλληλων προσώπων της εταιρείας πραγματοποιείται καθημερινά. • Ένας μικρός αριθμός εκπροσώπων κατασκευαστικών εταιρειών ορίζει τις επιχειρήσεις τους ως καινοτόμες.Τα αποτελέσματα της ανάλυσης διαχείρισης έργου δείχνουν: • Όσον αφορά το επίπεδο ωριμότητας των συστημάτων διαχείρισης έργων στον επιχειρησιακό τομέα, το 32,2% το ορίζει ως "καθορισμένο", το 22,8% - ως "επαναλαμβανόμενο", το 22,0% - ως διαχειριζόμενο, το 13,6% - ως αρχικό και το 3,4% ως βελτιστοποίηση. • σχεδόν οι μισοί από τους ερωτηθέντες (49,2%) συνήθως διαχειρίζονται ή εργάζονται σε δύο έργα, 22,0% - σε 4 έως 6 έργα, 16,9% - σε τρία έργα, 8,5% των ερωτηθέντων - σε 1 έργο και 3,4% - σε περισσότερα από επτά έργα· • η τυπική διάρκεια του κύριου έργου που εργάζεται είναι από 3 έως 6 μήνες για το 44,1% των ερωτηθέντων, έως και τρεις μήνες- για το 25,4% των ερωτηθέντων, μεταξύ άνω των 6 μηνών έως 1 έτους- για το 13,6% των ερωτηθέντων, μεταξύ άνω του 1 έως 2 ετών - για το 11,9% των εκπροσώπων των ερωτηθέντων επιχειρήσεων και άνω των 2 ετών - για το 5,1% από αυτούς· •ενώ το 40,7% των ερωτηθέντων έχει πλήρη ισχύ για την επίτευξη των αποτελεσμάτων του έργου, ένα σημαντικό μέρος από αυτούς έχει περιορισμένη ισχύ (δηλαδή συμμορφώνεται με παραμέτρους που έχουν οριστεί από άλλους). • τα έργα στα οποία συνήθως εργάζονται αποτελούν μέρος ενός προγράμματος με μεγαλύτερους στόχους για το 39,0% των ερωτηθέντων ή αποτελούν μέρος ανεξάρτητων έργων για την πλειοψηφία των ερωτηθέντων (61,0%). • Τις περισσότερες φορές, η συμμετοχή των ερωτηθέντων είναι στην υλοποίηση φάσεων του έργου όπως ο σχεδιασμός και η έναρξη. • Σε σύγκριση με άλλους οργανισμούς στον ίδιο τομέα, ο βαθμός επιτυχίας του έργου στην επιχείρηση ορίστηκε ως πιο επιτυχημένος και πολύ πιο επιτυχημένος για την πλειοψηφία των ερωτηθέντων. • Το επίπεδο υποστήριξης από τον οργανισμό για τη χρήση εργαλείων ή τεχνικών με πρότυπα, εκπαίδευση, λεπτομερείς οδηγίες και διαδικασίες ορίζεται ως πολύ περιορισμένο (20,3%) και περιορισμένο (23,7%). • ένα μεγάλο ποσοστό των ερωτηθέντων ορίζει το επίπεδο ομοιότητας των έργων στα οποία συνήθως εργάζονται ως αρκετά παρόμοια, ενώΜόνο το 13,6% από αυτούς ορίζουν τα έργα στα οποία συνήθως εργάζονται ως αρκετά διαφορετικά. • Περισσότεροι από τους μισούς ερωτηθέντες ορίζουν το επίπεδο προϊόντος ή τεχνικής καινοτομίας ως υψηλό και πολύ υψηλό. • Ένα μεγαλύτερο μέρος των ερωτηθέντων εργάζεται σε έργα που έχουν μεγάλο και πολύ μεγάλο αριθμό. • Οι ανάγκες ικανού προσωπικού για τα έργα καλύπτονται ως επί το πλείστον σύμφωνα με το 49,2% των ερωτηθέντων και είναι πλήρως ικανοποιημένοι σύμφωνα με το 32,2%.Τα αποτελέσματα της ανάλυσης πρόσθετων πτυχών που σχετίζονται με την οργάνωση δείχνουν: • Η επικοινωνία με διάφορους εργολάβους, υπεργολάβους κ.λπ. είναι ικανοποιητική σύμφωνα με τους περισσότερους από τους ερωτηθέντες (61,0%). • Ένα σημαντικό μέρος των ερωτηθέντων ορίζει την οικονομική κατάσταση του έργου ως ικανοποιητική (47,5%) και μόνο το 6,8% ως ανεπαρκή. • Χαρακτηριστικό του σχεδιασμού έργου είναι ότι είναι ικανοποιητικός σύμφωνα με ένα σημαντικό μέρος (40,7%) των ερωτηθέντων και πλήρως σύμφωνα με μόνο το 3,4% από αυτούς. • παρόλο που ένα σημαντικό μέρος των ερωτηθέντων αξιολογεί τη διοικητική ικανότητα ως πλήρη (20,3%), η πλειοψηφία των ερωτηθέντων (54,2 %) τη θεωρεί ικανοποιητική. • όσον αφορά τη διαχείριση έργων εντός της εταιρείας, δηλαδή από την έναρξη του έργου, τους στόχους, τις απαιτήσεις κ.λπ. περισσότεροι από τους μισούς εκπροσώπους των εταιρειών που συμμετείχαν στην έρευνα το αξιολογούν ως ικανοποιητικό. • η εκτίμηση του βαθμού κινδύνου στη διαχείριση κατασκευαστικών έργων στην εταιρεία σύμφωνα με την πλειοψηφία των ερωτηθέντων (44,1%) είναι μέση. • Το επίπεδο ομαδικής κουλτούρας στην κατασκευαστική εταιρεία αξιολογείται ως υψηλό μόνο κατά 11,9%, και ως ικανοποιητικό από την πλειοψηφία των ερωτηθέντων (61,0%). • Ένα σημαντικό μέρος των ερωτηθέντων ορίζει τόσο την ποιότητα όσο και την αποτελεσματικότητα της υλοποίησης των κατασκευαστικών δραστηριοτήτων ως ικανοποιητικές. • σύμφωνα με την πλειοψηφία των ερωτηθέντων, η χρήση οικονομικών πληροφοριών είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική εφαρμογή της δραστηριότητας ελέγχου του κατασκευαστικού έργου. • όχι μικρό μέρος των ερωτηθέντων (35,6%) δεν θεωρεί απαραίτητη τη δημιουργία και παροχή οικονομικών πληροφοριών κατά τη διαδικασία ελέγχου της υλοποίησης κατασκευαστικών έργων. • Ένα σημαντικό μέρος των ερωτηθέντων (61,0%) δεν χρησιμοποιεί λογισμικό για οικονομική παρακολούθηση και έλεγχο. • Οι περισσότεροι από τους ερωτηθέντες είναι ικανοποιημένοι με το λογισμικό που χρησιμοποιείται για την οικονομική παρακολούθηση και τον έλεγχο του έργου. • Οι προτιμήσεις των ερωτηθέντων σχετικά με τον τύπο του συστήματος ελέγχου κατασκευαστικών έργων είναι προς το ενοποιημένο σύστημα. • η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη προσέγγιση για την αξιολόγηση της φυσικής προόδου των κατασκευαστικών έργων σύμφωνα με τους ερωτηθέντες είναι η συνδυαστική (42,4%), ακολουθούμενη από τη μέτρηση της εργασίας που έγινε (30,5%) και τέλος - η εκτίμηση του κόστους εργασίας των λειτουργιών (27, 1%); • υπάρχει υπεροχή εκπροσώπων κατασκευαστικών επιχειρήσεων που εφαρμόζουν την τυποποιημένη προσέγγιση για τη δομική ανάλυση των εργασιών, με βάση μια μεθοδολογία που αναπτύχθηκε από την επιχείρηση. • Η πλειοψηφία (62,7%) των ερωτηθέντων πίστευε ότι υπάρχει αντιστοιχία μεταξύ της δομής της ανάλυσης εργασίας και των λογιστικών κωδικών στο χαμηλότερο επίπεδο. • Οι απαραίτητες βελτιώσεις για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των κενών που εντόπισαν οι ερωτηθέντες είναι η βελτίωση της οργανωτικής δομής, των διαδικασιών πληροφοριών και της τεχνολογικής υποδομής. • Σχεδόν όλοι οι ερωτηθέντες εφαρμόζουν την εμπειρία που αποκτήθηκε από την υλοποίηση προηγούμενων κατασκευαστικών έργων ως προς το κόστος και την αποτελεσματικότητα της εκτέλεσης κατασκευαστικών εργασιών και μηχανημάτων κατασκευής. • Το πιο προτιμώμενο μέσο συλλογής των απαραίτητων πληροφοριών από τους ερωτηθέντες είναι οι υπολογιστές πύλης και τα έγγραφα, δηλαδή τα τυποποιημένα έντυπα συλλογής δεδομένων. • Το μεγαλύτερο μέρος των ερωτηθέντων (52,5%) βαθμολόγησε την ακρίβεια των πληροφοριών που παρασχέθηκαν ως ικανοποιητική και ακολουθούν εκείνοι (30,5%), σύμφωνα με τους οποίους η ακρίβεια των πληροφοριών ήταν μέτρια .• Για το 32,2% των ερωτηθέντων, απαιτείται σημαντικός χρόνος και για το 42,4% - μέτριος χρόνος για τη μετάδοση των πληροφοριών από τη δημιουργία τους στον τόπο χρήσης. • σημαντικό μέρος των ερωτηθέντων ορίζει την αποτελεσματικότητα του τρόπου καταχώρισης των πληροφοριών ως σημαντική. • Συχνότερα συντάσσονται μηνιαίες εκθέσεις προόδου για την υλοποίηση των κατασκευαστικών έργων, ακολουθούμενες από εβδομαδιαίες και δεκαπενθήμερες εκθέσεις. • Από τις κύριες μεθόδους διαχείρισης έργου, οι ερωτηθέντες εφαρμόζουν συχνότερα τη μέθοδο σχεδιασμού και διαχείρισης δικτύου, ακολουθούμενη από τις μεθόδους αξιολόγησης εμπειρογνωμόνων, σχεδιασμού, ανάλυσης συσχέτισης-παλίνδρομης και μαθηματικού προγραμματισμού. • Ως κυρίαρχη οργανωτική δομή, το λεγόμενο πυραμιδικό οργανόγραμμα ακολουθείται από το κυκλικό οργανόγραμμα.Στο κεφάλαιο 3.3. επισημαίνονται τα προβλήματα που σχετίζονται με τη διαχείριση κατασκευαστικών έργων στις κατασκευαστικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα και προτείνονται δυνατότητες βελτίωσής τους.Διαπιστώθηκε ότι μια σοβαρή πρόκληση στον κατασκευαστικό τομέα στην Ελλάδα είναι η έλλειψη πρωτοκόλλων τυποποίησης και μεθοδολογιών διαχείρισης έργων. Έχει επισημανθεί ότι ένας από τους κύριους λόγους αυτής της κατάστασης είναι ο συντριπτικός αριθμός των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα στον κατασκευαστικό κλάδο. Διαπιστώθηκε ότι στον ιδιωτικό τομέα, τα έργα δεν πληρούν και δεν εφαρμόζουν απαραίτητα το ίδιο επίπεδο τυποποίησης όσον αφορά τις κατευθυντήριες γραμμές και τις πρακτικές διαχείρισης. Σημειώθηκε ότι αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε κενά στη διαχείριση του έργου και να αποτρέψει την εφαρμογή αποτελεσματικών μέτρων ελέγχου. Επισημαίνεται ότι σοβαρό πρόβλημα αποτελεί η έλλειψη χρήσης λογισμικού ελέγχου έργων από σημαντικό αριθμό διαχειριστών έργων στην Ελλάδα, γεγονός που με τη σειρά του οδηγεί σε προκλήσεις, ανακρίβειες και αναποτελεσματικότητα στη διαχείριση σύνθετων κατασκευαστικών έργων. Επισημαίνεται ότι η δομική ανάλυση των εργασιών και των λογιστικών κωδικών συμπίπτουν στο χαμηλότερο επίπεδο, γεγονός που υποδηλώνει την ανάγκη της ελληνικής κατασκευαστικής βιομηχανίας για ένα πιο λογικό και αποτελεσματικό σύστημα ελέγχου προϋπολογισμού. Η άποψη του συγγραφέα είναι ότι οι μέθοδοι συλλογής δεδομένων και αναφοράς που είναι ακριβείς και αποτελεσματικές είναι ζωτικής σημασίας για την αποτελεσματική διαχείριση του έργου. Στο πλαίσιο αυτό, διαπιστώνεται σοβαρό πρόβλημα για την υλοποίηση των κατασκευαστικών έργων, αφού σχετικά μικρό μέρος των εκπροσώπων των μελετηθέντων κατασκευαστικών εταιρειών θεωρεί πολύ αποτελεσματικές τις τεχνικές καταχώρησης πληροφοριών. Έχει διαπιστωθεί ότι τόσο ως προς το φύλο όσο και ως προς την ηλικία, ο κατασκευαστικός κλάδος στην Ελλάδα πάσχει από σημαντική ποικιλομορφία και έλλειμμα ένταξης. Τονίζεται ότι είναι κρίσιμο για να ξεπεραστούν τα προβλήματα που σχετίζονται με την αποτελεσματική διαχείριση έργου, ότι είναι επιτακτική ανάγκη να δημιουργηθεί μια ολοκληρωμένη οργάνωση έργου που να συγκεντρώνει τα εμπορικά συμφέροντα των μερών γύρω από τα συμφέροντα του έργου στο σύνολό του, εφαρμόζοντας σύγχρονα εργαλεία διαχείρισης έργου και μεθόδους για το σκοπό αυτό. Συνιστά τη χρήση εργαλείων για τη βελτιστοποίηση της όλης διαδικασίας, την εξάλειψη του πλεονασμού και την παροχή προστιθέμενης αξίας για τον πελάτη. Τονίζεται ότι μέσω της τυποποίησης αφαιρείται η περίσσεια των διαδικασιών και συμβάλλει στην ομαλή εργασιακή διαδικασία. Συνοπτικά, η τυποποίηση είναι ένα σημαντικό στοιχείο στις προσπάθειες του κατασκευαστικού κλάδου να βελτιώσει τη διαχείριση έργων. Σημειώνεται ότι με τυποποιημένες μεθόδους μπορούν να παρέχουν στους διαχειριστές έργων μια διαφανή δομή, διασφαλίζοντας ότι τα έργα συμμορφώνονται με καθιερωμένες βέλτιστες προσεγγίσεις. Οι κυβερνητικοί οργανισμοί και οι βιομηχανικές ενώσεις υποδεικνύεται ότι έχουν τη δυνατότητα να συμβάλουν σημαντικά στην προώθηση και την υιοθέτηση τυποποιημένων πρωτοκόλλων διαχείρισης έργων, προωθώντας έτσι μια πιο οργανωμένη και συνεκτική μεθοδολογία διαχείρισης κατασκευαστικών έργων. Επισημαίνεται ότι η δημιουργία συνεργασιών μεταξύ ιδιωτικών κατασκευαστικών εταιρειών και κρατικών φορέων μπορεί να προωθήσει την υιοθέτηση των βέλτιστων πρακτικών διαχείρισης έργων και να διευκολύνει την τυποποίηση των διαδικασιών.Όσον αφορά τις ευκαιρίες βελτίωσης των διαδικασιών συλλογής και αναφοράς δεδομένων, συνιστάται η βελτίωση των τεχνικών καταγραφής πληροφοριών, η υιοθέτηση τυποποιημένων μεθόδων συλλογής δεδομένων από τους διαχειριστές έργων, καθώς και τη δημιουργία περιεκτικών εκθέσεων προόδου· κατάρτιση και σαφείς οδηγίες σχετικά με τις βέλτιστες πρακτικές για τη συλλογή και την υποβολή εκθέσεων δεδομένων· ενσωμάτωση αποτελεσματικών συστημάτων διαχείρισης πληροφοριών στη διαδικασία διαχείρισης έργου. Για την αποτελεσματική αναφορά προόδου σχετικά με τις κατασκευαστικές πρωτοβουλίες, προτείνεται να αναπτυχθούν τυποποιημένα πρότυπα αναφοράς και κατευθυντήριες γραμμές και να διατεθούν στους διαχειριστές έργων. Συνοψίζεται ότι με την αυξανόμενη πολυπλοκότητα των κατασκευαστικών έργων, η εφαρμογή λογισμικού ελέγχου έργων καθίσταται επιτακτική για την αποτελεσματική διαχείριση. Από την άποψη αυτή, προτείνεται ευρεία εφαρμογή λογισμικού ελέγχου έργων με την παροχή κινήτρων, προγραμμάτων κατάρτισης και σεμιναρίων στους διαχειριστές έργων για την υιοθέτηση λύσεων προσανατολισμένων στην τεχνολογία, η παροχή ολοκληρωμένης εκπαίδευσης σχετικά με τη σωστή χρήση του λογισμικού διαχείρισης έργων, η συνεργασία παρόχων λογισμικού και βιομηχανικών ενώσεων και εταιρειών με στόχο την ανάπτυξη εξειδικευμένων λύσεων που έχουν σχεδιαστεί ειδικά για να ανταποκρίνονται στις επιμέρους απαιτήσεις του κατασκευαστικού κλάδου. Η αντιμετώπιση της έλλειψης διαφορετικότητας και συμπερίληψης στο εργατικό δυναμικό του κλάδου διαχείρισης κατασκευαστικών έργων μπορεί να επιτευχθεί με την παροχή ίσων ευκαιριών σταδιοδρομίας και την ενθάρρυνση των υποεκπροσωπούμενων ομάδων να δραστηριοποιηθούν στον κλάδο.