PRELIMINARY FINDINGS OF THE KNEE ANTERIOR CRUCIATE LIGAMENT ONE-STAGE RECONSTRUCTION
Authors: E.K. Raimagambetov , B.E. Balbossynov , M.N. Urazayev , N.M. Assanov 
Published: October 2024

Introduction. Anterior cruciate ligament (ACL) injury is the most common injury to the stabilizing ligaments of the knee. Despite the technical and rehabilitative advances in primary ACL repair, the frequency of ACL re-rupture remains high. The study is aimed to analyze the long-term outcomes of the two types of ACL revision surgery to restore knee joint function (BTB vs. ST+GT+PLT). Methods. We performed a prospective survey using commonly accepted questionnaires: Lysholm Knee Functioning Scale, and Subjective Knee Evaluation Form, 2000 IKDC. After the two kinds of reconstruction, BTB and ST+GT+PLT, patients of the two groups were interviewed at baseline, 16-17 weeks, and 44-46 weeks after surgery. Nonparametric tests were used: Wilcoxon for checking the differences between the two samples of paired measurements and Wald-Wolfowitz for small unrelated samples. For all tests, a two-sided type I error (p ≤ 0.05) was assumed statistically significant with a 95% confidence interval. Results. In 2020-2021, we performed fourteen reconstructive operations with autografts, eight with BTB autografts, and six using combined ST+GT+PLT one. Pain syndrome duration (days): 28 ± 5.5 vs. 21.2 ± 5.9 (p=0.044). There were no differences between the two groups on the Lysholm scale at baseline (p 0.56); after 16-17 weeks (p=0.83); after 44-46 weeks (p=0.83); on the IKDC scale at baseline (p=0.17). Differences were revealed on the IKDC scale after 16-17 weeks - Me 75 scores vs. 81 (p=0.0028); after 44-46 weeks - Me 76 scores vs. 81 (p=0.0008). Conclusion. In general, the ST+GT+PLT technique is found to be more promising for athletes, as it better meets the requirements of patients with an active lifestyle due to the following advantages: performing the surgery in one stage, which accelerates the knee function restoration; establishing a more massive and, at the same time elastic autograft (> 8.5 mm); reducing the duration of pain after surgery and decreasing the risk of developing osteoarthritis of the patellofemoral joint.

Введение. Повреждение передней крестообразной связки (ПКС) является самой частой травмой стабилизирующих связок колена. Несмотря на технические и реабилитационные достижения в области первичной пластики ПКС, частота ее повторного разрыва остается высокой. Цель работы: выполнение сравнительного анализа отдаленных результатов двух типов ревизионной пластики крестообразной связки для восстановления функции коленного сустава (BTB и ST+GT+PLT). Материалы и методы. Выполнен анализ результатов проспективного анкетирования пациентов по официальным опросникам: Шкала функционирования коленного сустава Лисхольма и SubjectiveKneeEvaluationForm,2000 IKDC. Пациенты двух групп - после пластики ВТВ и после пластики ST+GT+PLT, опрошены исходно; через 16-17 недель после операции; через 44-46 недель после операции. Использованы непараметрические тесты: Уилкоксона для проверки различий между двумя выборками парных измерений, и Вальда-Вольфовица для малых несвязанных выборок. Для всех тестов статистически значимой принята двусторонняя ошибка типа I (p≤0.05) при 95% доверительном интервале. Результаты. В 2020-2021 годах было выполнено 14 ревизионных пластик с аутотрансплантатами, из них 8 с использованием аутотрансплантата ВТВ, и 6 с использованием комбинированногоаутотрансплантата (ST+GT+PLT). Длительность болевого синдрома (в днях): 28±5.5 vs. 21.2±5.9 (р=0.044). Не выявлено различий между двумя группами по шкале Лисхольма исходно (р=0.56); через 16-17 недель (р 0.83); через 44-46 недель (p=0.83); по шкале IKDC исходно (р=0.17). Различия выявлены по шкале IKDC через 16-17 недель - Ме 75 баллов vs. 81 (р=0.0028); через 44-46 недель - Me 76 баллов vs. 81 (p=0.0008). Заключение. МетодикаST+GT+PLT в целом более перспективна для спортсменов и лучше отвечает необходимым требованиям пациентов, ведущих активный образ жизни, в силу следующих преимуществ: выполнение операции в 1 этап, что ускоряет восстановление функции коленного состава; установление более массивного и в то же время эластичного аутотрансплантата (>8.5 мм); уменьшение длительности болевого синдрома после операции и снижение риска развития остеоартрозапателлофеморального сочленения.

Кіріспе. Зақымдануы алдыңғы крест тәрізді байламы (АКБ) тізе буынының тұрақтандыратын байланыс тырғыштарішінде ең жиі жарақат болып табылады. АКБ бастапқы пластикасы саласындағы техникалық және оңалту жетістіктеріне қарамастан, оның қайта жыртылу жиілігі жоғары болып қала береді. Жұмыстың мақсаты: тізе функциясын қалпына келтіру үшін кресттәрізді байламды тексеру пластикасының екі түрінің ұзақ мерзімді нәтижелеріне салыстырмалы талдау жасау (BTB және ST+GT+PLT). Әдістері. Ресми сауалнамалар бойынша пациенттерге проспективті сауалнама нәтижелерін талдау жүргізілді: Лисхольм тізе буынының жұмыс істеуш каласы жәнеSubjective Knee Evaluation Form, 2000 IKDC. Екі топтағы пациенттерден - ВТВ пластикасынан кейін жәнеST+GT+РLT пластикасынан кейін бастапқыда; операциядан 16-17 аптадан кейін; операциядан 44-46 аптадан кейін жауап алынды. Параметрлік емес сынақтар қолданылды: екі жұптық өлшеулердің арасындағы айырмашылықты тексеру үшін Уилкоксон және Вальд-Вольфовиц кішкентай байланыссыз жұптықтар үшін. Статистикалық маңызы бар барлық сынақтар үшін 95% сенімділік интервалында I типті(P≤0.05) екі жақты қате қабылданды. Нәтижелері. 2020-2021 жылдары 14 тексеру пластикасы жасалды, олардың сегізі ВТВ аутотрансплантатпен, ал науқастардың алтысына аралас (ST+GT+PLT) аутотрансплантат қолданды. Ауырсыну синдромының ұзақтығы (күнмен): 28±5.5 vs. 21.2±5.9 (р0.044). Лисхольм шкаласы бойынша бастапқы(р=0.56); 16-17 аптаданкейін (р=0.83); 44-46 аптаданкейін (p=0.83); IKDC шкаласы бойынша бастапқы(р=0.17) екі топ арасында айырмашылықтар анықталған жоқ. АйырмашылықтарIKDC шкаласы бойынша 16-17 аптадан кейінан ықталды- Ме 75 балл vs. 81 (р=0.0028); 44-46 аптадан кейін - Me 76 балл vs. 81 (p=0.0008). Қорытынды. ST+GT+PLT әдісі спортшылар үшінтиімді және белсенді өмірсалтын жүргізетін пациенттердің қажетті талаптарына сәйкес келеді, өйткені келесі артықшылықтарға байланысты: операцияны1 кезеңде орындау, бұл тізе функциясының қалпына келуін тездетеді; неғұрлым массивті және сонымен бірге серпімді аутотрансплантатты орнату (>8.5 мм); операциядан кейін ауырсыну синдромының ұзақтығын азайту және пателлофеморальды мүшелеуның остеоартроз қаупі назайту.