bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η επίδραση του σεξουαλικού προσανατολισμού στη σεξουαλική επιθετικότητα
Authors: Αλεξίου Ειρήνη
Published: January 2014

Η ομοφυλοφιλία αφορά σε άντρες και γυναίκες που απευθύνονται σεξουαλικά σε άτομα του ίδιου φύλου. Η σύγχρονη βιβλιογραφία διατυπώνει υποθέσεις που αποδίδουν τη σεξουαλική επιλογή της ομοφυλοφιλίας σε ψυχολογικούς αλλά και σε βιολογικούς παράγοντες. Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι οι διαθέσιμες μελέτες δεν παρέχουν ικανοποιητική τεκμηρίωση των ερευνητικών υποθέσεων, ιδιαίτερα σε ότι αφόρα το βιολογικό υπόβαθρο της ομοφυλοφιλίας. Διάφοροι ανατομικοί σχηματισμοί του εγκεφάλου σχετίζονται με τη σεξουαλική συμπεριφορά, επιθετικότητα και παθητικότητα. Σύγχρονες προσεγγίσεις συνδέουν τους ανατομικούς αυτούς σχηματισμούς και με την έκφραση της σεξουαλικής επιλογής του ατόμου. Συγκεκριμένα, υποστηρίζεται ότι όταν στις γυναίκες οι περιοχές αυτές, για ποικίλους λόγους, αρρενοποιηθούν το άτομο εκδηλώνει λεσβιακό σεξουαλικό προσανατολισμό, ασυνήθη επιθετικότητα και έλλειψη θηλυκότητας. Αντίθετα όταν στους άνδρες επέλθει θηλεοποίηση των σχηματισμών, το άτομο εμφανίζεται λιγότερο αθλητικό, λιγότερο θαρραλέο και επιθετικό, και με έκδηλο ομοφυλόφιλο προσανατολισμό. Από την άλλη, είναι γενικά αποδεκτό ότι η σεξουαλική συμπεριφορά και διέγερση ελέγχονται σε κάποιο βαθμό από τις πολιτισμικές παραδόσεις και τις κοινωνικές αντιλήψεις και δομές. Το μοντέλο του επιθετικού και ισχυρού αρσενικού και του παθητικού και υποτακτικού θηλυκού δεν αποτελεί πλέον το μοναδικό κοινωνικά αποδεκτό πρότυπο συμπεριφοράς. Οι ρόλοι των δύο φύλων στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες είναι ευμετάβλητοι και κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, μπορεί να υποστούν τροποποιήσεις, προσαρμογές, ακόμη και πλήρη ανατροπή. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί κατά πόσο η εκδήλωση παθητικότητας-επιθετικότητας σχετίζεται με τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Συγκεκριμένα, επιδιώξαμε να αξιολογήσουμε τη συσχέτιση του ομοφυλοφιλικού σεξουαλικού προσανατολισμού με τη σεξουαλική επιθετικότητα και παθητικότητα σε αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), Μέθοδοι και υλικό Η μελέτη σχεδιάστηκε ως συγχρονική, επισκόπησης και συσχέτισης. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε δομημένο ερωτηματολόγιο που περιλάμβανε τα εξής τέσσερα μέρη α) ερωτήσεις ως προς το φύλο, την ηλικία και την ιδιότητα του συμμετέχοντα στο χώρο του ΕΚΠΑ β) ερωτήσεις ως προς το σεξουαλικό προσανατολισμό του συμμετέχοντα γ) ερωτήσεις για την εκτίμηση του βαθμού της σεξουαλικής επιθετικότητας και παθητικότητας των συμμετεχόντων δ) ερωτήσεις με στόχο τη διερεύνηση της σεξουαλικής ικανότητας και επιθυμίας των εθελοντών και τέλος κάποιες ερωτήσεις ελέγχου. Σε κάθε ερώτημα δίνεται η επιλογή δομημένων απαντήσεων που αφορούν στο τρέχον έτος. Το δείγμα χωρίστηκε σε τέσσερεις ομάδες ανάλογα με το σεξουαλικό προσανατολισμό του ατόμου και το φύλο με σκοπό να γίνουν πολλαπλές συγκρίσεις. ................................................................................................
Σχεδιασμός δικτύου επιτήρησης και παρέμβασης για τα λοιμώδη νοσήματα μέσω της οδοντιατρικής πράξης
Authors: Παρασκευά Παναγιώτα
Published: January 2014

Το ΚΕΕΛΠΝΟ επιτηρεί τα λοιμώδη νοσήματα μέσω των δικτύων επιδημιολογικής επιτήρησης. Το δίκτυο Υποχρεωτικώς Δηλουμένων Νοσημάτων που εφαρμόζεται για συλλογή δεδομένων από τις Πρωτοβάθμιες και Δευτεροβάθμιες Υπηρεσίες Υγείας, αποτελεί τη βασική πηγή δήλωσης κρουσμάτων επιδημιολογικής επιτήρησης, αλλά με σημαντική υποδήλωση. Σκοπός της μελέτης είναι η βελτίωση της επιτήρησης των λοιμωδών νόσων, με συμμετοχή δικτύου φορέων από τους χώρους παροχής Οδοντιατρικής υγείας, με στόχο την αύξηση του αριθμού των δηλώσεων. Υλικά και μέθοδος. Οργανώθηκε πιλοτικό δίκτυο επιδημιολογικής επιτήρησης λοιμωδών νόσων σε χώρους παροχής οδοντιατρικής φροντίδας. Επιλέχθηκαν 13 ιατρεία σε Οδοντιατρικά τμήματα Νοσοκομείων, Κέντρων Υγείας, Ασφαλιστικών Ταμείων, Δημοτικών Ιατρείων, Ιατρείων μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και το Τμήμα Διαγνωστικής της Οδοντιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, στα οποία έγινε η επιτήρηση 7 επιλεγμένων λοιμωδών νόσων και η συμπλήρωση ειδικού δελτίου. Το οδοντιατρικό προσωπικό των κέντρων εκπαιδεύτηκε στην κλινική αναγνώριση των κρουσμάτων και την συμπλήρωση του ειδικού δελτίου. Τα υπό επιτήρηση νοσήματα ήταν: 1. Παρωτίτιδα, 2. Σύνδρομο Λοιμώδης Μονοπυρήνωση, 3. Φυματίωση, 4. HIV/AIDS, 5. Ηπατίτιδα Α, 6. Ηπατίτιδα Β και 7. Ηπατίτιδα C. Η επιλογή βασίστηκε στα κλινικά χαρακτηριστικά που εύκολα διαγιγνώσκονται κατά την οδοντιατρική πράξη και στην συχνότητα μετάδοσης των νοσημάτων αυτών στο οδοντιατρείο. Αποτελέσματα. Το πιλοτικό πρόγραμμα υλοποιήθηκε σε 5 Οδοντιατρικά Τμήματα Νοσοκομείων ΕΣΥ και σε 8 ιδιωτικά και κρατικά σημεία παροχής οδοντιατρικής φροντίδας στην πρωτοβάθμια περίθαλψη. Δηλώθηκαν 36 δελτία κρουσμάτων (ιογενείς ηπατίτιδες 17, HIV/AIDS 11, σύνδρομο λοιμώδης μονοπυρήνωσης 3, παρωτίτιδες 3 και φυματίωση 2) ανάμεσα σε 33.832 επισκέψεις οδοντιατρικών ασθενών (Έλληνες 53,1%, αλλοδαπούς 46,9%, μέση ηλικία 37,29 έτη). Σε 2 κέντρα δεν ήταν δυνατή η συμπλήρωση του επιδημιολογικού δελτίου. Συμπέρασμα. Η επιδημιολογική επιτήρηση των λοιμωδών νόσων στη χώρα μας είναι δυνατόν να ενισχυθεί με τη λειτουργία δικτύου καταγραφής κρουσμάτων και συνδρομικής επιτήρησης στους οδοντιατρικούς χώρους. Η Οδοντιατρική Πράξη μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά όχι μόνο στην αρτιότερη επιτήρηση των λοιμωδών νόσων αλλά και στην εγρήγορση για έγκαιρη διάγνωση λοιμωδών νοσημάτων που μεταδίδονται κατά την οδοντιατρική πράξη.
Σύγκριση της βιολογικής ισχύος των φυματινών RT23 και Merieux μετά ταυτόχρονη χορήγηση σε μαθητές της Αστυνομικής Ακαδημίας Αθηνών
Authors: Σγούντζος Βασίλειος
Published: January 2014

H κυτταρική ανοσία καθώς και η υπερευαισθησία επιβραδυνόμενου τύπου, που αναπτύσσονται μετά την έκθεση στο μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης, έχουν βασικό ρόλο στη παθογένεια της νόσου. Η φυματίνη αποτελεί βιολογικό προϊόν που περιέχει μυκοβακτηριδιακά συστατικά ικανά να διεγείρουν την υπερευαισθησία επιβραδυνόμενου τύπου προς το μυκοβακτηρίδιο ενός ήδη ευαισθητοποιημένου ξενιστή. Οι πρώτες φυματίνες ήταν μη καθαρά προϊόντα που οδηγούσαν σε ψευδώς θετικά αποτελέσματα. Από την περαιτέρω όμως επεξεργασία τους προέκυψαν κεκαθαρμένα παράγωγα απαλλαγμένα από προσμίξεις. Σύμφωνα με διάφορες εργασίες η ίδια φυματίνη μπορεί να έχει διαφορετική αντιγονική διέγερση όταν εφαρμόζεται σε ανόμοιους πληθυσμούς. Για το λόγο αυτό είναι διεθνής πρακτική η χρήση του ιδίου προϊόντος σε ένα πληθυσμό επί μακρόν για πληρέστερη εξοικείωση του ιατρικού προσωπικού. Σκοπός της μελέτης μας ήταν η σύγκριση της βιολογικής ισχύος δύο διαφορετικών φυματινών, των RT23 και Merieux. Οι δύο φυματίνες χορηγήθηκαν σε 546 νεαρά άτομα, σπουδαστές της Αστυνομικής Ακαδημίας Αθηνών, που χωρίσθηκαν σε τρεις ομάδες. Η χορήγηση με τη μέθοδο Mantoux ήταν ταυτόχρονη, κατά ζεύγη και σε διαφορετικές συγκεντρώσεις. Θετική φυματινοαντίδραση θεωρήθηκε διήθηση ?10mm. Έγινε σύγκριση του μεγέθους καθώς και του ποσοστού των θετικών φυματινοαντιδράσεων. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στο ποσοστό των θετικών αντιδράσεων. Η RT23 όμως έδωσε φυματινοαντιδράσεις μεγαλυτέρου μεγέθους από τη Merieux σε βαθμό στατιστικά σημαντικό (p=0,014). Τελικά φαίνεται ότι οι φυματίνες RT23 και Merieux είναι βιολογικά ισοδύναμες, αν και η RT23 δίνει φυματινοαντιδράσεις μεγαλυτέρου μεγέθους. Η υπεροχή αυτή ίσως οφείλεται στη παρασκευή της αποκλειστικά από στελέχη M. Tuberculosis.
Μεταβολές του βρογχοκυψελιδικού εκπλύματος κατά την αναισθησία και μετεγχειρητική υποστήριξη σε πειραματικό μοντέλο οξείας ηπατικής ανεπάρκειας σε χοίρους
Authors: Καλημέρης-Καραμπουρνιώτης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Η έγχυση DFX κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο μετά από χειρουργική απολίνωση του ήπατος φαίνεται ότι μείωσε αποτελεσματικά το οξειδωτικού stress συστηματικά και τοπικά στον πνεύμονα. Η αντιοξειδωτική θεραπεία πρόλαβε τη νέκρωση των πνευμονοκυττάρων και τη διαταραχή της κυψελιδοτριχοειδικής μεμβράνης, οι οποίες φαίνεται ότι αποτελούν χαρακτηριστικά της ελάσσονος πνευμονικής βλάβης στη διάρκεια χειρουργικώς προκληθείσας οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Επιπλέον, η μείωση της έκφρασης της PLA2 θα μπορούσε να έχει συμβάλλει στον περιορισμό της υδρόλυσης του επιφανειοδραστικού παράγοντα, βελτιώνοντας την ατελεκτασία. Η πειραματική μας μελέτη αποτελεί την πρώτη που παρέχει μια πιθανή θεραπεία για την πνευμονική βλάβη από οξεία ηπατική ανεπάρκεια. Δεδομένων των ενθαρρυντικών αποτελεσμάτων, της ασφάλειας και της απλότητας της θεραπείας, τα πιθανά οφέλη από τη χρήση DFX για την πνευμονική βλάβη από οξεία ηπατική ανεπάρκεια θα μπορούσαν να μελετηθούν πλέον και σε κλινικό επίπεδο.
Η σύγχρονη εκπαιδευτική τεχνολογία στην υπηρεσία της διαπολιτισμικής παιδαγωγικής στο δημοτικό σχολείο για την υπέρβαση των κοινωνικών στερεοτύπων και της προκατάληψης
Authors: Μούκα Γεωργία
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή αποτελεί μια Εκπαιδευτική Έρευνα Δράσης που βασίστηκε σε μια θεωρητικά τεκμηριωμένη κοινωνική και παιδαγωγική προβληματική η οποία σχετίζεται με το αντικείμενο της Διαπολιτιστικής Εκπαίδευσης και υιοθετεί μια κριτική χειραφετική επιστημολογική και παιδαγωγική προσέγγιση. Με την έρευνα επιδιώχτηκε να διερευνηθούν: α) οι πιθανές αλλαγές στις στάσεις και αντιλήψεις των μαθητών απέναντι στα κοινωνικά στερεότυπα και στην προκατάληψη, β) οι δυνατότητες αξιοποίησης της τεχνολογίας μέσω της κριτικής χειραφετικής μετασχηματιστικής προσέγγισης στο πλαίσιο της Διαπολιτισμικής Αγωγής για τη διευκόλυνση της ολόπλευρης ανάπτυξης των μαθητών με την καλλιέργεια της κριτικής κοινωνικής αντίληψης ευαισθησίας και δράσης προάγοντας παράλληλα το «χειραφετικό μετασχηματιστικό ενδιαφέρον για τη γνώση». Γι’ αυτό το λόγο δόθηκε βάρος στην ανάπτυξη και στο σχεδιασμό μιας υπερμεσικής εφαρμογής με εποικοδομιστικά χαρακτηριστικά και με συνέπεια προς τις σύγχρονες αρχές σχεδιασμού ανάπτυξης και αξιολόγησης εκπαιδευτικού λογισμικού η οποία ενέπλεξε τους μαθητές σε αλληλεπιδραστικές δραστηριότητες και σε συνεργατικές κριτικές και δημιουργικές διαδικασίες μάθησης. Η έρευνα αυτή φιλοδοξεί να εμπλουτίσει την εκπαιδευτική εμπειρία στη χώρα μας: 1. με την ποιοτική μελέτη των διδακτικών αποτελεσμάτων και διαδικασιών μιας παιδαγωγικά σχεδιασμένης εκπαιδευτικής παρέμβασης, 2. με τη θεωρητική επεξεργασία αποσαφήνισης και τεκμηρίωσης κοινωνικών εννοιών και μεθοδολογικών πρακτικών.
Φαινοτυπική και διαγνωστική προσέγγιση γενετικών συνδρόμων
Authors: Καραβιτάκης Εμμανουήλ
Published: January 2014

Οι συγγενείς ανωμαλίες είναι μορφολογικές ή δομικές ανωμαλίες που εμφανίζονται στη γέννηση ή και αργότερα. Διακρίνονται σε μείζονες και σε ελάσσονες με συχνότητα εμφάνισης 3 με 4% στο σύνολο των νεογνών και κατέχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην αιτιολογία της βρεφικής θνησιμότητας. Περίπου στο 40% των περιπτώσεων είναι γενετικής ή περιβαλλοντικής αιτιολογίας. Συγκεκριμένα ποσοστό περίπου 7.5% αφορά μονογονιδιακά νοσήματα, 6% χρωμοσωμικές ανωμαλίες και 5% ανωμαλίες περιβαλλοντικής αιτιολογίας. Το υπόλοιπο 20% αφορά ανωμαλίες πολυπαραγοντικής αιτιολογίας όπου συνδυάζονται τόσο γενετικοί όσο και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Παρά την πρόοδο της Γενετικής επιστήμης, στο 40 με 60% των περιπτώσεων συγγενών ανωμαλιών δεν είναι δυνατό να διευκρινισθεί η αιτιολογία τους. Οι συγγενείς ανωμαλίες διακρίνονται σε μονήρεις ή πολλαπλές ενώ ανάλογα με το στάδιο της εμβρυογένεσης κατά το οποίο προκλήθηκε η βλάβη σε δυσμορφίες, διασπάσεις, παραμορφώσεις, δυσπλασίες. Παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση ανωμαλιών αποτελούν η μεγάλη ηλικία της μητέρας, η προχωρημένη ηλικία του πατέρα, η ενδογαμία, οι πολύδυμες κυήσεις ενώ δεν προκύπτει βιβλιογραφική ομοφωνία σχετικά με τη συσχέτιση συγγενών ανωμαλιών και των διαφόρων τεχνικών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Ιδιαίτερη σημασία έχει σήμερα η δευτεροβάθμια πρόληψη των ανωμαλιών, δηλαδή η ανίχνευση τους κατά την προγεννητική περίοδο με τη χρησιμοποίηση ορολογικών μετρήσεων στην έγκυο αλλά και επεμβατικών μεθόδων, όπως η αμνιοπαρακέντηση και η λήψη χορειακής λάχνης ενώ ο υπερηχογραφικός έλεγχος θεωρείται η μέθοδος εκλογής. Η προγεννητική ανίχνευση των συγγενών ανωμαλιών προσφέρει καλύτερη παρακολούθηση της κύησης και παροχή σωστών πληροφοριών για την πρόγνωση και ενδεχομένως τη λήψη απόφασης για τη διακοπή της. Στην παρούσα αναδρομική μελέτη έγινε καταγραφή των γενετικών προβλημάτων και πληροφοριών του ιατρικού ιστορικού των ασθενών που παραπέμφθηκαν για γενετική αξιολόγηση στο Εργαστήριο Ιατρικής Γενετικής του Πανεπιστημίου Αθηνών την χρονική περίοδο 1996-2002, σε ειδική ηλεκτρονική βάση δεδομένων, ταυτοποίηση και ομαδοποίηση σε δυσμορφικά σύνδρομα και αξιολόγηση των συμπερασμάτων που προέκυψαν από την επεξεργασία όλων των δεδομένων. Το υλικό της μελέτης αποτέλεσαν 1002 ασθενείς που παραπέμφθηκαν στο ιατρείο Ιατρικής Γενετικής του Χωρεμείου Ερευνητικού Εργαστηρίου, λόγω εμφάνισης συγγενών ανωμαλιών με η χωρίς ψυχοκινητική καθυστέρηση. Έγινε λήψη λεπτομερούς ιστορικού, καταγραφή των μορφολογικών ανωμαλιών και σύμφωνα με την κλινική εικόνα ο ανάλογος εργαστηριακός έλεγχος (κυτταρογενετικός έλεγχος, μοριακή ανάλυση DNA, έλεγχος συγγενών λοιμώξεων, μεταβολικός και απεικονιστικός έλεγχος). Η καταγραφή και η ομαδοποίηση (σύμφωνα με τα κύρια φαινοτυπικά χαρακτηριστικά ή τις κύριες δομικές ανωμαλίες) βασίστηκε στη λειτουργία ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων που δημιουργήθηκε χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα Microsoft Access 2000...
Πρότυπα παραγωγής και ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας γυρεοκόκκων στην ευρύτερη περιοχή Θεσσαλονίκης
Authors: Δάμιαλης Αθανάσιος
Published: January 2014

Συλλέχθηκαν οι γυρεόκοκκοι στην ατμόσφαιρα της Θεσσαλονίκης με χρήση γυρεοπαγίδας Burkard, η οποία λειτουργεί σε συνεχή βάση, προσροφώντας σταθερό όγκο ατμοσφαιρικού αέρα. Βρέθηκε ότι οι αφθονότεροι γυρεόκοκκοι προέρχονται κυρίως από τα ξυλώδη Cupressaceae, Oleaceae, Pinaceae, Platanus και Quercus και από τα ποώδη Poaceae και Urticaceae. Η κυκλοφορία γυρεοκόκκων εκτείνεται Φεβρουάριο με Οκτώβριο, με την κορύφωσή της να σημειώνεται την περίοδο Μαρτίου-Μαΐου. Μελετήθηκαν επιπλέον η ανθική φαινολογία και η γυρεοπαραγωγή των Corylus avellana, Cupressus sempervirens, Olea europaea και Platanus orientalis κατά τα έτη 2004 και 2005, κάτω από διαφορετικές περιβαλλοντικές συνθήκες (υψόμετρο ή και έκθεση). Παρατηρήθηκαν διαφορές στη φαινολογία άνθησης και στη γυρεοπαραγωγή τόσο μεταξύ σταθμών όσο και μεταξύ ετών δειγματοληψίας. Η γυρεοπαραγωγή ήταν χαμηλότερη και η άνθηση ξεκινούσε ή κορυφωνόταν αργότερα σε βόρειες εκθέσεις ή σε μεγαλύτερα υψόμετρα. Την υψηλότερη γυρεοπαραγωγή (σε επίπεδο άνθους) σημείωσε το O. europaea, ενώ την υψηλότερη ανθοπαραγωγή (σε επίπεδο ταξιανθίας) το P. orientalis. Το μέγεθος της γυρεοπαραγωγής ή και της ανθοπαραγωγής ανά ανθική μονάδα καθορίζεται κυρίως από το μέγεθος των τελευταίων, σε όλα τα taxa. Προέκυψε ακόμη ότι οι εποχές άνθησης και ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας γυρεοκόκκων μπορεί να συμβαδίζουν (O. europaea, C. sempervirens), αλλά μπορεί να είναι και ετεροχρονισμένες, με πρωθύστερη άνθηση (C. avellana) ή μεθύστερη άνθηση (P. orientalis). Η ατμοσφαιρική κυκλοφορία γυρεοκόκκων φαίνεται να σχετίζεται κυρίως με τον άνεμο (διεύθυνση, ταχύτητα και εμμονή), καθώς και με τα υδάτινα κατακρημνίσματα. Έστω και ελάχιστη παρουσία των δεύτερων μηδένιζε τις ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις γυρεοκόκκων. Η σχέση με την εμμονή του ανέμου ήταν πάντα θετική, όπως ήταν συνήθως και με την αλληλεπίδραση εμμονής-ταχύτητας. Επίσης, βρέθηκε ότι αυξάνονται οι ετήσιες ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις γυρεοκόκκων για 12 από 16 μελετώμενα taxa, όπως και για το ετήσιο σύνολο, στις τελευταίες δύο δεκαετίες. Κατά μέσο όρο, το ατμοσφαιρικό φορτίο διπλασιάζεται κάθε δεκαετία. Δεν παρατηρήθηκαν συστηματικές μεταβολές στα φαινολογικά χαρακτηριστικά κυκλοφορίας (έναρξη, κορύφωση, λήξη, διάρκεια). Αυτές οι αυξητικές τάσεις συνοδεύονται από αύξηση της θερμοκρασίας του αέρα, που αποτελεί και το μοναδικό μετεωρολογικό παράγοντα (από τους 19 συνολικά που μελετήθηκαν) με συστηματικές και σημαντικές αλλαγές.
Η μικροβιακή χλωρίδα των ζαχαρότευτλων από τον αγρό στην τελική επεξεργασία
Authors: Παπαδόπουλος Ιωάννης
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή το ενδιαφέρον μας στράφηκε στη μικροβιακή χλωρίδα ,οικολογία της καλλιέργειας και της επεξεργασίας των τεύτλων (Beta vulgaris ) στην περιοχή του Έβρου. Για τον σκοπό αυτό 294 δείγματα τα οποία ελήφθησαν σε διάστημα 24 μηνών από όλη την διαδικασία παραγωγής της ζάχαρης (τεύτλα ενδιάμεσα και τελικά προϊόντα) ελέγχθηκαν μικροβιολογικά με κλασικές μικροβιολογικές μεθόδους για την απομόνωση και ταυτοποίηση αερόβιων και αναερόβιων μικροοργανισμών. Τα αποτελέσματα έδειξαν παρουσία σπορίων C. perfringens ενώ απομονώθηκαν και άλλα βακτηριακά είδη όπως Enterobacteriaceae (38%), Staphylococcus sp. (12%), Bacillus sp. (36%) καθώς και σε σημαντικό ποσοστό Gram(-) Cocci (10,4%). Σε μικρότερο ποσοστό απομονώθηκαν Streptococcus sp. (0,8%), Lactobacillus sp. (0,6%), Pseudomonas sp. (1,1%) καθώς και διάφορες ζυμομύκητες (0,6%). Τα δείγματα της ζάχαρης ήταν στείρα μικροοργανισμών, κάτι που αναμένεται εξαιτίας των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών όπως η χαμηλή ενεργότητα του νερού. Τα ίδια χαρακτηριστικά σε μικρότερο όμως βαθμό φαίνεται ότι επηρεάζουν και την μικροχλωρίδα των τεύτλων. Έτσι το καλλιεργημένο χώμα των ριζών παρουσίασε χαμηλούς πληθυσμούς σπορίων του C. perfringens ενώ γενικά η μικροβιακή χλωρίδα φαίνεται να εξαρτάται από τις τοπικές συνθήκες, τη φύση της οργανικής ρύπανσης αλλά και από την φυσικοχημική κατάσταση του εδάφους.
Μελέτη του ρόλου του παράγοντα νέκρωσης όγκων σε μηχανισμούς που αφορούν κυτταρικές αποκρίσεις κατά τον τραυματισμό του κεντρικού νευρικού συστήματος
Authors: Ταουφίκ Ερασμία
Published: January 2014

Ο θάνατος των νευρικών κυττάρων μετά από εγκεφαλική ισχαιμία προέρχεται από την γρήγορη εκπόλωση των νευρικών κυττάρων και των αστροκυττάρων και από την ενεργοποιήση των αποπτωτικών μονοπατιών. Ο ακριβής ρόλος τους στην εγκεφαλική ισχαιμία και στον νευρικό θάνατο παραμένει αδιευκρίνιστος. Σκοπός της μελέτης αυτής η διασαφήνιση του ρόλου του ΤΝF και του p55Y στο θάνατο και στην επιβιώση των κυττάρων του νευρικού συστήματος μετά από εγκεφαλική ισχαιμία σε ποντίκια. Ως μέθοδος προσέγγισης, έχει επιλεγεί α)το πρότυπο της πειραματικής απόφραξης της μεσαίας εγκεφαλικής αρτηρίας (permanent Middle Cerebral Artery Occlusion, pMCAO) σε διαφορετικά διαγονιδιακά ποντίκια, όπως σε ποντίκια στα οποία είναι γενετικά απενεργοποιημένος o p55Υ και σε ποντίκια που υπερεκφράζουν τον ενδογενή αναστολέα της κασπάσης 8, FLIP (Fas-associated death domain like interleukin-1-b converting enzyme inhibitory protein) ειδικά σε νευρώνες και β) το in vitro μοντέλο έλλειψης γλυκόζης σε νευρικά κύτταρα (glucose deprivation, GD). Τα αποτελέσματα της διατριβής αυτής έδειξαν οτι α) η κασπάση 8 ενεργοποιείται μετά από εγκεφαλική ισχαιμία και οτι η αναστολή της ενεργοποίησης της σε νευρώνες τους προστατεύουν από την απόπτωση που επάγεται λόγω έλλειψης γλυκόζης, β) ο ΤΝF μέσω του p55Y είναι απαραίτητος για την διατήρηση και επαγωγή του μεταγραφικού παράγοντα NF-κB μετά από ισχαιμία και έλλειψη γλυκόζης, γ) ο ΤΝF μέσω του p55Y αυξάνει την έκφραση της αντι-αποπτωτικής πρωτείνης FLIP μετά από ισχαιμία και έλλειψη γλυκόζης και δ) η πρωτείνη FLIP έχει νευροπροστατευτικό ρόλο in vivo και in vitro. Τέλος αξίζει να αναφερθεί οτι το μονοπάτι του p55Y>NF-κB>FLIP αποτελεί ένα νευροπροστατευτικό μηχανισμό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπευτική αντιμετώπιση της εγκεφαλικής ισχαιμίας.
Συσχέτιση λιποπρωτεΐνης (a) [Lp(a)] με τα λοιπά λιπιδαιμικά κλάσματα
Authors: Χαραλαμποπούλου Αθηνά
Published: January 2014

Εισαγωγή: Η λιποπρωτείνη α είναι λιποπρωτείνη η οποία αποτελείται από 2 πολυπεπτιδικές αλυσίδες και το κύριο αποπρωτεινικό ήμισυ της είναι το ίδιο όπως στη χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτείνη. Τα επίπεδα της επηρεάζονται κληρονομικά κατά τον επικρατούντα χαρακτήρα, ενώ έχει δειχθεί ότι υψηλά επίπεδα Lp(a) παρατηρούνται σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο. Σκοπός της εργασίας είναι η παρουσίαση των επιδημιολογικών χαρακτηριστικών της Lp(a) σε δείγμα ενηλίκων Αθηναίων και η συσχέτιση της με τα λοιπά λιπιδαιμικά κλάσματα. Μέθοδοι: Η επανεξέταση (10 ετών) του αντιπροσωπευτικού δείγματος 976 ενηλίκων Αθηναίων της ¨Μελέτης των Αθηνών¨ (433 άνδρες και 543 Γυναίκες) ηλικίας 20 έως 90 ετών, περιελάμβανε λήψη ιστορικού, αντικειμενική εξέταση, και αιμοληψία για βιοχημικό έλεγχο, προσδιορισμό των λιπιδίων και της λιποπρωτείνης Lp(a) με την ανοσοενζυμική μέθοδοv(Elisa). Αποτελέσματα: Η επί της εκατό κατανομή των επιπέδων της Lp(a) σε αντίθεση με τα άλλα λιπίδια δεν είναι ομαλή(Gaussian) αλλά έχει σημαντική μετατόπιση προς τα αριστερά (στις μικρότερες τιμές) ενώ έχει ένα μακρύ σκέλος δεξιά. Για την Lp(a) στους άνδρες η ελάχιστη τιμή ήταν 1,0 mg/dl, η μέση τιμή 35,2 ± 27,8, η διάμεση 28 mg/dl και η μεγίστη 150 mg/dl ενώ στις γυναίκες οι αντίστοιχες τιμές ήταν 1,0 mg/dl, 33,2 ± 30,2, 21,0 mg/dl και 270 mg/dl. Η κατ’ ηλικία προτυπωμένη τιμή ήταν για τους άνδρες 27,7 ± 23,0 και 23,7 ± 22,0 για τις γυναίκες. Με την μέθοδο των απλών συντελεστών συσχετίσεως έγινε συσχέτιση της Lp(a) με την ηλικία, τα λοιπά λιπίδια και το δείκτη μάζας σώματος. Βρέθηκαν οι ακόλουθοι συντελεστές συσχετίσεως: με την ηλικία r=0,112, με το δείκτη μάζας σώματος r=0,008, την ολική χοληστερίνη r=0,143, με την LDL-χοληστερίνη r=0,156 και τα τριγλυκερίδια r=0,035. Επίσης η ύπαρξη ξανθελασμάτων δεν σχετίζεται με αυξημένες τιμές των ανωτέρω λιπιδιμικών παραμέτρων. Συμπέρασμα: Ο επιπολασμός υψηλών επιπέδων Lp(a) ευρέθη 20,1% για τις γυναίκες και 27,8% για τους άνδρες δεν διαφέρει κατά φύλο, ούτε κατά ηλικία ενώ η συσχέτιση με άλλους παράγοντες κινδύνους και άλλα λιπιδαιμικά κλάσματα δεν είναι σημαντική.(r2<0,05). Επίσης η ύπαρξη ξανθελασμάτων δεν σχετίζεται με αυξημένες τιμές των ανωτέρω παραμέτρων.
Επεξεργασία και αναγνώριση χειρόγραφων κειμένων
Authors: Βαμβακάς Γεώργιος
Published: January 2014

Σε αυτή τη διατριβή μελετήσαμε τα στάδια επεξεργασίας και κυρίως της αναγνώρισης χειρόγραφων κειμένων. Στο στάδιο της αναγνώρισης γίνεται η εξαγωγή χαρακτηριστικών (διάνυσμα χαρακτηριστικών) για τους χαρακτήρες που έχουν εξαχθεί και η ταξινόμησή τους σε προκαθορισμένες κλάσεις, με χρήση τεχνικών μηχανικής μάθησης. Πιο συγκεκριμένα, μελετήθηκαν αλγόριθμοι εξαγωγής χαρακτηριστικών και αναπτύχθηκαν καινούργιες μεθοδολογίες που στηρίζονται στον κατάλληλο συνδυασμό διαφόρων τύπων χαρακτηριστικών. Παράλληλα, αναπτύχθηκε και μια πρωτότυπη μεθοδολογία που βασίζεται στην ιεραρχική εξαγωγή χαρακτηριστικών και ταξινόμησης των εικόνων χαρακτήρα. Η μεθοδολογία αυτή, μετά από πειράματα με γνωστές βάσεις χαρακτήρων, αλλά και σε βάσεις χαρακτήρων που προέρχονται από ιστορικά κείμενα και σε μια βάση σύγχρονων ελληνικών χειρογράφων χαρακτήρων που δημιουργήθηκαν στα πλαίσια αυτής της διατριβής, αποδείχτηκε αρκετά αποτελεσματική και συγκαταλέγεται ανάμεσα στις καλύτερες που υπάρχουν σήμερα στη βιβλιογραφία. Η εφαρμογή της σε χειρόγραφα ψηφία, χειρόγραφες λέξεις έδωσε εξίσου υψηλά ποσοστά αναγνώρισης. Επιπλέον, αναπτύχθηκε και ένας αλγόριθμος με σκοπό την αυτόματη εκτίμηση των παραμέτρων που χρησιμοποιούνται στην κατάτμηση χαρακτήρων. Η κατάτμηση είναι αρκετά σημαντική, αφού επηρεάζει άμεσα το ποσοστό της τελικής αναγνώρισης. Όποτε, η βέλτιστη κατάτμηση είναι απαραίτητη για την επιτυχή αναγνώριση. Τέλος, δημιουργήθηκε ένα εργαλείο αναγνώρισης ιστορικών εγγράφων που ενσωματώνει τις περισσότερες από τις παραπάνω μεθοδολογίες. Το εργαλείο αυτό προσαρμόζεται εύκολα στον τύπο βιβλίου που ο χρήστης επεξεργάζεται, χωρίς εκ των προτέρων γνώση της γλώσσας ή ακόμα και του τύπου της γραμματοσειράς. Του παρέχει την δυνατότητα να δημιουργήσει, σχετικά εύκολα, τη δική του βάση, από ένα μικρό δείγμα εικόνων κειμένου, η οποία μετέπειτα χρησιμοποιείται για την αναγνώριση ολόκληρου του βιβλίου
Περιβαλλοντική κοστολόγηση σε επίπεδο οργανισμού
Authors: Παπασπυρόπουλος Κωνσταντίνος
Published: January 2014

This thesis performed an “experiment” to find out whether the method of environmental cost accounting can be used at hunting organizations in Greece for the improvement of their environmental performance. The empirical analysis was applied to the Hunting Federation of Macedonia and Thrace (HFMT). This Federation works for the management and protection of game species resources. Before performing the experiment, the present thesis examined whether environmental cost accounting practices are generally applied at the level of organization in Greece. Initially, the listed companies in the Athens Stock Exchange were studied, because they are considered as a representative sample of profit organizations in the country. Then, the research examined a large sample of nonprofit organizations to determine whether they follow similar practices. The experiment for HFMT assessed the positive and negative environmental effects caused by the operation of the organization and its environmental costs. Then, through an econometric model, it was examined whether its negative environmental impact can be reduced without sacrificing the positive environmental impact of the organization. Finally, the negative environmental impact of the 62 Hunting Associations of HFMT was researched. The associations were grouped into two clusters according to their negative impact on the environment. The results show non-implementation of environmental cost accounting at the organization level in Greece. At HFMT, the application of environmental cost accounting showed that it could be partly used to help the organization to work even better for the benefit of natural environment. However, environmental cost accounting does not reveal whether through HFMT’s operation the welfare of game species resources has been improved. Generally, the methodology of environmental cost accounting could be used to improve the environmental performance and accountability of all agencies related to the forestry science.
Διερεύνηση αλλοιώσεων του στομάχου με τεχνική τεχνητής νοημοσύνης τύπου ακτινικής βάσης σε κυτταρολογικό υλικό
Authors: Τζιβράς Δημήτριος
Published: January 2014

Εισαγωγή Με τη βοήθεια ενός ειδικά διασκευασμένου συστήματος ανάλυσης εικόνων μετρήθηκαν 25 παράμετροι που χαρακτηρίζουν το σχήμα το μέγεθος και την υφή της χρωματίνης των πυρήνων καλοήθων και κακοήθων κυττάρων. Υλικό και μέθοδος Μελετήθηκαν περιστατικά καλοήθων και κακοήθων αλλοιώσεων από επιχρίσματα αλλοιώσεων του στομάχου. Για το σύνολο των περιστατικών πλην της κυτταρολογικής διάγνωσης υπήρχε ιστολογική και κλινική επιβεβαίωση. Επιχειρήθηκε διαχωρισμός της καλοήθειας από την κακοήθεια με τη βοήθεια δύο διαφορετικών μεθόδων τεχνητής νοημοσύνης, συγκεκριμένα του νευρωνικού δικτύου οπισθοδρομικής διάδοσης του σφάλματος και νευρωνικών δικτύων με ακτινικές συναρτήσεις βάσης. Αποτελέσματα Τα αποτελέσματα διαχωρισμού της καλοήθειας από την κακοήθεια,, έδειξαν πως είναι δυνατόν να επιτευχθούν υψηλά ποσοστά διαγνωστικής ακρίβειας. Γεγονός που επιβεβαιώνει πως η μεθοδολογία που ακολουθήσαμε, τόσο όσον αφορά στα χαρακτηριστικά που μετρήθηκαν όσο και στις επιλεγμένες αρχιτεκτονικές τεχνητής νοημοσύνης είναι πολλά υποσχόμενη για την καθημερινή πρακτική του κυτταρολογικού εργαστηρίου. Μολονότι η προτεινόμενη μέθοδος αντικειμενοποιεί τα κριτήρια με βάση τα οποία τίθεται η μορφολογική διάγνωση φαίνεται ότι ακόμα και σε υπομικροσκοπικό επίπεδο υπάρχει μια αλληλοεπικάλυψη χαρακτηριστικών που επιβεβαιώνει την αδυναμία της ανθρώπινης όρασης και νοημοσύνης για ορθή ταξινόμηση της νεοπλασματικής φύσης μιας αλλοίωσης με βάση μόνο τα κυτταρομορφολογικά χαρακτηριστικά. Συμπεράσματα Συνοπτικά η προτεινόμενη μέθοδος αποτελεί ένα νέο «όπλο» στην επιστημονική φαρέτρα της κυτταρολογίας, επειδή συνεισφέρει: · Στη μείωση αμφιλεγόμενων διαγνωστικά περιπτώσεων · Στη βελτίωση της διαγνωστικής ακρίβειας της κυτταρολογικής διάγνωσης. · Στην αντικειμενοποίηση της διαγνωστικής μεθόδου με την εισαγωγή μορφομετρικών και πυκνομετρικών ποσοτικών χαρακτηριστικών. · Στη παροχή διαγνωστικής υποβοήθησης νέων κυτταρολόγων που δεν διαθέτουν την απαραίτητη εμπειρία και εξειδίκευση σε συγκεκριμένα όργανα. Τέλος η εισαγωγή αυτής της μεθοδολογίας στην καθημερινή διαγνωστική πρακτική των κυτταρολογικών εργαστηρίων φαίνεται ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε καλύτερο προεγχειρητικό έλεγχο των ασθενών και μείωση του αριθμού των μη αναγκαίων διαγνωστικών εγχειρητικών επεμβάσεων, τόσο σε πραγματικό χρόνο, όσο και δευτερογενώς με τη χρήση του ψηφιακού υλικού και ηλεκτρονικών υπολογιστών στην παροχή πρωτογενούς διάγνωσης καθώς και συμβουλευτικής γνώμης από απόσταση.
Μελέτη απόδοσης ψηφιακών τεχνικών διαμόρφωσης υπέρ-ευρείας ζώνης συχνοτήτων
Authors: Κόκκαλης Νικόλαος
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή έγινε μια εις βάθος μελέτη της τεχνολογίας ασυρμάτων επικοινωνιών υπερ-ευρείας ζώνης (UWB) το βασικό χαρακτηριστικό της οποίας είναι το πολύ μεγάλο εύρος ζώνης του σήματος τυπικά της τάξης των GHz. Αν και η ανάλυση ήταν ως ένα βαθμό γενική δόθηκε έμφαση στις εφαρμογές ασυρμάτων επικοινωνιών υψηλού ρυθμού για δίκτυα προσωπικής εμβέλειας (WPAN). Επίσης επισημάνθηκαν οι ιδιαίτερες απαιτήσεις δικτύων UWB με δυναμική τοπολογία. Η επιλογή αυτή βασίστηκε στο ότι η τεχνολογία UWB υπόσχεται να δώσει σημαντική ώθηση στην υλοποίηση τέτοιων δικτύων λόγω των δυνατοτήτων που προσφέρει για πολλούς χρήστες υψηλούς ρυθμούς χαμηλή κατανάλωση και απλότητα υλοποίησης. Παρόλο που μέχρι στιγμής οι διαφορετικοί σε κάθε κράτος κανονισμοί χρήσης φάσματος και τα αντικρουόμενα συμφέροντα των εταιριών τουκλάδου δεν έχουν επιτρέψει την προτυποποίηση της τεχνολογίας αυτής τα μοναδικά της χαρακτηριστικά την κάνουν μια ελκυστική πρόταση για τέτοιες εφαρμογές. Η μελέτη της τεχνολογίας UWB εστιάστηκε σε τρεις κυρίως τομείς. Καταρχήν εξετάστηκαν οι επιδόσεις ενός συστήματος UWB υπό την επίδραση παρεμβολής πολλών χρηστών. Έπειτα μελετήθηκε η επίδραση παρεμβολών στενής ζώνης στη χωρητικότητα του συστήματος. Τέλος αναζητήθηκε μια αποδοτική μέθοδος συγχρονισμού καθώς οι μέθοδοι που έχουν προταθεί μέχρι στιγμής κρίθηκαν ανεπαρκείς για τις απαιτήσεις ενός συστήματος υψηλού ρυθμού. Σε καθεμία από τις τρεις αυτές μελέτες εξετάστηκαν διαφορετικές τεχνικές πολλαπλής πρόσβασης και διεύρυνσης φάσματος. Τα αποτελέσματα της μελέτης που παρουσιάζονται στο κείμενο περιλαμβάνουν αναλυτική προσέγγιση των υπό εξέταση θεμάτων σε συνδυασμό με προσομοίωση σε υπολογιστή. Με βάση τα αποτελέσματα της μελέτης αν και η πιο διαδεδομένη τεχνική πολλαπλής πρόσβασης μέχρι και σήμερα είναι τη αναπήδηση χρόνου (ΤΗ) για εφαρμογές υψηλού ρυθμού κρίνεται προτιμότερη η διεύρυνση φάσματος απευθείας ακολουθίας (DS). Σε ότι άφορα το χονδρικό συγχρονισμό λόγω των ισχυρών πολυοδών φαινομένων του καναλιού οι τεχνικές διαφορικής λήψης εμφανίζουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα καθώς μπορούν να εκμεταλλευτούν την ισχύ των ανακλάσεων για το χονδρικό συγχρονισμό. Στη μελέτη αυτό χρησιμοποιήθηκε για να προταθεί μια νέα τεχνική συγχρονισμού που προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με τις συμβατικές τεχνικές.
Μελέτη των πολυμορφισμών του κυτοχρώματος P450 και η επίδραση τους στη θεραπεία με αντιβιταμίνες K σε έλληνες ασθενείς
Authors: Μαρκάτος Χρήστος
Published: January 2014

Η ασενοκουμαρόλη καταβολίζεται κυρίως από το ισοένζυμό CYP2C9 του κυτοχρώματος Ρ450 (CYP) και εξασκεί την αντιπηκτική της δράση μέσω της αναστολής της of αναγωγάσης του εποξειδίου της Βιταμίνης Κ (VKOR). Οι πιο σημαντικοί γενετικοί πολυμορφισμοί που οδηγούν σε μειωμένη ενζυμική δραστηριότητα, προδιαθέτοντας σε ευαισθησία στην ασενοκουμαρόλη, θεωρούνται οι CYP2C9*2 (Arg144Cys), CYP2C9*3 (Ile359Leu) and VKORC1-1639G>A, αντίστοιχα. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η συσχέτιση των πολυμορφισμών CYP2C9*2 (Arg144Cys), CYP2C9*3 (Ile359Leu) and VKORC1-1639 G>A με τη μέση δόση συντήρησης της ασενοκουμαρόλης σε Έλληνες ασθενείς και η σύγκριση των αποτελεσμάτων του εμπορικού kit PGX-Thrombo StripAssay kit (ViennaLab Diagnostics,Vienna, Austria) με την άμεση ανάλυση της πρωτοταγούς δομής του DNA (Direct Sequencing) και τη μέθοδο των πολυμορφισμών μεγέθους περιοριστικών τμημάτων (Restriction Fragment Length Polymorphism) στην ανίχνευση των προαναφερθέντων γενετικών πολυμορφισμών. Διενεργήθηκε αναδρομική μελέτη σε 98 ασθενείς που πληρούσαν συγκεκριμένα κριτήρια συμμετοχής και έδωσαν έγγραφη δήλωση συγκατάθεσης. Τα αλληλόμορφα CYP2C9*2 and VKORC1 -1639G>A ανιχνεύθηκαν με PCR-RFLP (Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης, ακολουθούμενη από ανάλυση με τη χρήση περιοριστικής ενδονουκλεάσης), ενώ το CYP2C9*3 γονοτυπήθηκε με άμεση ανάλυση της πρωτοταγούς δομής του DNA στα προϊόντα της PCR. Οι παραπάνω πολυμορφισμοί ανιχνεύθηκαν επίσης με την εφαρμογή του PGX-Thrombo StripAssay kit (ViennaLab Diagnostics,Vienna, Austria) σε 40 από τους 98 ασθενείς. Οι συχνότητες των αλληλομόρφων CYP2C9*2, CYP2C9*3 and VKORC1A βρέθηκαν 0.155, 0.075 και 0.485, αντίστοιχα. Φορεία τουλάχιστον ενός CYP2C9*3 αλληλομόρφου οδηγεί στην πιο εκσεσημασμένη μείωση της απαιτούμενης μέσης δόσης (p < 0.0001). Αντίθετα, το αλληλόμορφο CYP2C9*2 διαδραματίζει μικρότερο ρόλο (p = 0.3). Οι ασθενείς με γονότυπο VKORC1 A/A χρειάζονται περίπου το ένα τρίτο της δόσης σε σχέση με τους φυσιολογικούς ασθενείς, προκειμένου να διατηρούν το INR- στόχο εντός θεραπευτικών ορίων (p < 0.0001). Η ηλικία είναι ο μόνος δημογραφικός παράγοντας που επηρέαζει σε στατιστικά σημαντικό βαθμό τη δόση της ασενοκουμαρόλης (p < 0.0001)...
Ανάπτυξη μοντέλων χειρωνακτικής συλλογής οπωροκηπευτικών και τεχνικών αυτόματης καταγραφής δεδομένων για εφαρμογές γεωργίας ακριβείας και ιχνηλασιμότητας
Authors: Αμπατζίδης Ιωάννης
Published: January 2014

Στη διατριβή αυτή παρουσιάζονται καινοτόμα συστήματα αυτόματης καταγραφής δεδομένων αγρού, κυρίως κατά τη διαδικασία της χειροσυλλογής των οπωροκηπευτικών, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την «εντός αγρού ιχνηλασιμότητα» των προϊόντων (δυνατότητα ταυτοποίησης των προϊόντων με ένα συγκεκριμένο σημείο π.χ. δέντρο), για τη χαρτογράφηση της παραγωγής καθώς και για τη δυνατότητα εκτίμησης της απόδοσης «ποσοτικής-ποιοτικής» των εργατών. Πρώτα από όλα όμως, περιγράφεται και μοντελοποιείται η διαδικασία της χειροσυλλογής των οπωροκηπευτικών ως μία διαδικασία «βιομηχανικής» παραγωγής, με χρήση της γλώσσας UML και των υβριδικών Petri Nets, προκειμένου να προσδιορισθούν όλα τα δεδομένα που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της παραγωγής (ιχνηλασιμότητα). Συνεπώς, μπορούν να υιοθετηθούν μέθοδοι και τεχνολογίες για την ορθή ανάκτηση των δεδομένων αγρού για κάθε στάδιο της χειροσυλλογής. Επιπλέον, στη μοντελοποίηση της διαδικασίας αυτής, με χρήση της UML, βασίστηκε η ανάπτυξη αλγορίθμου (λογισμικού με χρήση της γλώσσας τεχνικού προγραμματισμού MATLAB®) που προσομοιώνει κάθε στάδιο της χειροσυλλογής. Με βάση την ανάλυση και τη μοντελοποίηση της διαδικασίας της χειροσυλλογής επιλέχτηκαν αισθητήρες και αναπτύχθηκαν μεθοδολογίες για την αυτοματοποιημένη καταγραφή των απαραίτητων δεδομένων. Στην χειρωνακτική συγκομιδή η πληροφορία ιχνηλασιμότητας και χαρτογράφησης πρέπει να παρέχει τη σύνδεση μεταξύ δένδρου, εργάτη συλλογής, τελάρου αποθήκευσης και ημερομηνίας-ώρας συλλογής. Έτσι, αναπτύχθηκαν και εξετάστηκαν καινοτόμα συστήματα-μεθοδολογίες αξιόπιστης και αυτόματης συλλογής δεδομένων, τα οποία περιλαμβάνουν συσκευές GPS, αναγνώστες barcode, RFID, και μία συσκευή μέτρησης βηματισμού (pedometer). Στα συστήματα αυτά ταυτοποιείται μοναδικά κάθε πόρος που εμπλέκεται στην παραγωγή
Σακχαρώδης διαβήτης
Authors: Σκούτας Δημήτριος
Published: January 2014

The aim of the present study was: a) to record the clinical course and the outcome of patients with Diabetic Foot (DF) during a follow-up period of six years; b) to identify risk factors for ipsilateral re-amputation. In the first part of our study, 256 patients (171 men, 85 women; mean age 65.31±10.25 years) with diabetic foot were included. These were divided into 3 groups according to the aetiology of the lesion: Group I: 87 patients with neuropathic ulcers Group II: 34 patients with purely ischaemic ulcers and Group III: 120 patients with neuroischaemic ulcers In all 3 groups, lesion location was recorded, while lesion severity was graded according to the Meggit-Wagner system. Neuropathy was diagnosed by the Neuropathy Disability Score (NDS), and presence of painful neuropathy was assessed by means of Neuropathy Symptom Score (NSS). Moreover, patients were examined for the presence of peripheral arterial disease. The latter was diagnosed by measuring Ankle-Brachial Index with a Doppler device, as well by typical symptoms (intermittent claudication), palpation of peripheral pulses and, where possible, DSA. We also recorded past history of ulceration or amputation, sex, age, DM type, metabolic control (HbA1c), DM duration, antidiabetic treatment, smoking habits, BMI, classical micro- and macrovascular complications (nephropathy, retinopathy, coronary disease, stroke) and other risk factors, such as hypertension and dislipidaemia. We sought to identify the causal pathway of ulceration, the duration of lesions, the frequency and duration of hospitalisation, the outcome of healing or not, as well as the likelihood of subsequent amputation or vascular intervention. We also addressed the management of diabetic foot, the recurrence of lesion or appearance of new ulceration and, finally, patient mortality. The second part of the study focused on the appearance or otherwise of ipsilateral re-amputation during a 6-year follow-up among patients who had previously sustained a minor or major amputation. Included were 121 patients with prior amputation, who were divided into 2 groups: group A (95 patients without re-amputation) and group B (26 patients with re-amputation). We aimed to identify risk factors leading to ipsilateral re-amputation. Examined potential risk factors included HbA1c, smoking, nephropathy, age, sex, BMI, severity of neuropathy, severity of ischaemia, aetiology and severity of lesion, anatomic location of lesion, patient compliance, vascular intervention, and angiographic findings). .......................................................................
Διαταραχές αιθουσοκοχλιακού συστήματος σε σύνδρομο δυσλειτουργίας κροταφογναθικής άρθρωσης
Authors: Περάκη Ελένη
Published: January 2014

ABSTRACT: The literature has documented a controversial discussion on the possible relationship of otogenous manifestations and temporomandibular joint dysfunction (TMD) since the 1920s. Common symptoms such as tinnitus, vertigo, otalgia and dizziness occur frequently in TMD patients. The present investigation was conducted in order to determine if otologic symptoms are more prevalent in TMD patients than in the normal population. We surveyed 40 patients suffering from confirmed TMD. Otologic symptoms and laboratory findings were significantly more frequent in our TMD cohort than in the general population. PURPOSE: Many authors have reported that patients suffering from TMD are repeatedly complaining of various otologic symptoms. The aim of this study was to compare a group of TMD patients with the normal population (according to the international literature) in order to clarify if there is a considerable connection between TMD and neurotologic findings, and to determine if these findings are in fact prevalent in this group. INTRODUCTION: The association of neurotological symptoms with TMD has been debated for many years. Various otogenous symptoms such as otalgia, pain around the ear area, dizziness, tinnitus and vertigo are often reported from TMD patients. The mechanism of this association is unknown. Only hypotheses support at presently the coexistence of TMD and vestibular-cochlear manifestations. The fact that tinnitus, otalgia, dizziness and vertigo are often reported from the normal population does not necessarily imply a causal relationship between TMD and these symptoms. However, we found that the incidence of these symptoms was significantly higher in our TMD cohort, than that of the general population according to the international bibliography. Therefore, a meaningful association can be insinuated. In this study we selected our TMD cohort from the once a week strictly TMD clinic of the Maxillofacial Surgery Department of our hospital. Patients with any positive otological history were excluded. All patients underwent a complete neurotological examination. .....................................................................................................
Η παρουσία αλβανών μαθητών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Authors: Ζωάκου Άννα-Μαρία
Published: January 2014

Η διατριβή εστίασε το ενδιαφέρον της στη μελέτη των αλβανών μαθητών που αποτελούν την πολυπληθέστερη ομάδα αλλοδαπών στο ελληνικό σχολείο σήμερα εξετάζοντας θέματα ταυτότητας και ετερότητας. Βασικό κριτήριο για την επιλογή του δείγματος ήταν η σχολική επίδοση των ερωτώμενων καθώς ερευνητικός άξονας αποτέλεσε η μελέτη της πιθανής σχέσης ανάμεσα στο κοινωνικομορφωτικό προφίλ των οικογενειών και την πορεία των παιδιών τους στο σχολείο, η βασική μεθοδολογική προσέγγιση που ακολουθήθηκε ήταν η ημιδομημένη συνέντευξη με στοιχεία της βιογραφικής μεθόδου. Πάνω σε αυτόν τον άξονα διενεργήθηκαν 30 εντοπισμένες συνεντεύξεις σε μαθητές γυμνάσιου που αποτέλεσαν το βασικό υλικό της έρευνας. Η ανάλυση περιεχομένου που ακολούθησε και οι θεματικές που προέκυψαν καθόρισαν σε συνδυασμό με τα αρχικά ερωτήματά τους άξονες της έρευνας. Η διαχείριση της διαφορετικότητας και ο αυτοπροσδιορισμός ήταν θέματα που κυριάρχησαν στον λόγο και τη σκέψη του δείγματος. Οι ερωτώμενοι/ες βρίσκονται εγκλωβισμένοι στην επιβεβλημένη επιλογή ανάμεσα στην ελληνική και αλβανική ταυτότητα ενώ γνωρίζουν ότι η οποία επιλογή τους θα έχει ως συνέπεια την απόρριψη και συχνά την περιθωριοποίηση. Όταν περιπτώσεις που υπερασπίζονται την ταυτότητα τους παλινδρομούν και αμφιταλαντεύονται επιβεβαιώνοντας με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την υποτιμημένη τους ταυτότητα. Για την πλειονότητα των ερωτώμενων η ενσωμάτωση και η κοινωνική καταξίωση στην Ελλάδα αποτελούν στόχο ζωής που προσπαθούν να επιτύχουν μέσα από τη συστηματική επιλογή ελλήνων φίλων, την υιοθέτηση των ελληνικών ηθών, εθίμων και της γλώσσας και την επιθυμία τους να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο. Μέσα από τον λόγο τους διαφαίνεται ότι συχνά είναι τα φαινόμενα μεροληπτικής συμπεριφοράς εις βάρους τους άλλοτε από τους «φίλους» τους, άλλοτε από το σχολείο και τους λειτουργούς τους. Τέλος, από τα στοιχεία της έρευνας προκύπτει ότι γονείς που έχουν προχωρήσει περισσότερο στα στάδια της τυπικής εκπαίδευσης μεταβιβάζουν στα παιδιά τους αρχές, άξιες και γνώσεις που ο σχολικός θεσμός αποδέχεται και προβάλλει. Οι ερωτώμενοι αναδεικνύουν τις αδυναμίες του σχολικού συστήματος να ανταποκριθεί στις ανάγκες τους και να παρέχει πραγματικά ίσες ευκαιρίες εκπαίδευσης ερωτώμενοι/ες με χειρότερη επίδοση και καθώς φάνηκε γονείς με χαμηλότερη εκπαίδευση ακολουθούν εκ των πραγμάτων ένα αναπότρεπτο πεπρωμένο που περιστέλλει τις φιλοδοξίες και τα όνειρα τους προσαρμόζοντας τα όχι σε αυτά που θα ήθελαν αλλά σε όσα πιστεύουν ότι μπορούν επιτύχουν.
Σύνθεση και χαρακτηρισμός συμπλόκων ενώσεων με ιατροφαρμακευτικές εφαρμογές
Authors: Ευθυμιάδου Ελένη
Published: January 2014

Η αλληλεπίδραση μεταλλικών ιόντων με φάρμακα ή με ενώσεις γενικότερα που χρησιμοποιούνται σε κλινικές εφαρμογές παρουσιάζει έντονο και όλο και αυξανόμενο ενδιαφέρον. Οι κινολόνες είναι μία κατηγορία συνθετικών φαρμάκων, τα οποία είναι παράγωγα της 4-κινολόνης, και είναι γνωστά για την αντιβακτηριακή τους δράση κυρίως λόγω της παρεμπόδισης σχηματισμού του δεοξυριβονουκλεϊκού οξέος. Βασικοί εκπρόσωποι των κινολονών τα Enrofloxacin (erx), με ένα άτομο φθορίου στο μόριο, και το Sparfloxacin (Sf) το οποίο δεν περιέχει άτομο φθορίου στο μόριο, και Sparfloxacin το οποίο περιέχει δύο άτομα φθορίου στο μόριό του. Η παρούσα διατριβή αναφέρεται στο σχεδιασμό, τη σύνθεση, τη μελέτη και ο χαρακτηρισμός συμπλόκων ενώσεων των κινολονών και των με μεταλλικά ιόντα κυρίως των στοιχείων μετάπτωσης, με στοιχειακή ανάλυση και διάφορες φασματοσκοπικές μεθόδους (ΙR, UV-Vis, EPR). Παρασκευάστηκαν επίσης, σύμπλοκες ενώσεις των κινολονών με μεταλλικά ιόντα παρουσία υποκαταστατών ετεροκυκλικών ατόμων δοτών αζώτου, ενώσεων με βιολογική δραστικότητα, όπως 2,2-δυπιριδίνης, 1,10-Φαινανθρολίνης και 2,2’-δυπιριδιλαμίνης. Ακολούθησε η επίλυση της δομής με περίθλαση ακτίνων-Χ. Μελετήθηκε επίσης ο τρόπος της αλληλεπίδρασης αυτών των συμπλόκων με το DNA καθώς και η δράση τους απέναντι σε τρεις διαφορετικούς μικροοργανισμούς, E. Coli, Ps. Aeruginosa και St. Aureus. Πραγματοποιήθηκε προσδιορισμός της κυτταροτοξικής δράσης, τα πειράματα προσδιορισμού έδειξαν για τα σύμπλοκα απόπτωσης και προσδιορίστηκαν τα ποσοστά απόπτωσης σε σχέση, με τα νεκρωτικά κύτταρα, με κυτταρομετρία ροής. Στη συνέχεια ακολούθησε η σύνθεση αναλόγων της ταξόλης, της κολχικίνης και της θυροξίνης τα οποία συμπλέχθηκαν καν με συμπλοκες ενώσεις του συμπλέχθηκαν περαιτέρω με το γαδολίνιο, με σκοπό τη χρήση τους ως σκιαγραφικούς παράγοντες στη μαγνητική τομογραφία. Μετά την ολοκλήρωση της σύνθεσης και του χαρακτηρισμού, ακολούθησε η μελέτη των μαγνητικών ιδιοτήτων τους, προσδιορίστηκε η χαλάρωση (r) και μελετήθηκε η κυτταροτοξική δράση τους δράση.
Αιτιότητα, πιθανότητα και αποτροπή
Authors: Μπισκετζής Νικόλαος
Published: January 2014

Η διδακτορική αυτή διατριβή διερευνά την πιθανοκρατική αιτιότητα. Εστιάζεται κυρίως στην απάντηση του ερωτήματος: πότε ο παράγων Α συνιστά αιτία του παράγοντα Β. Κατ’ αρχήν αναδεικνύεται η αναγκαιότητα ύπαρξης μιας πιθανοκρατικής θεωρίας για την αιτιότητα. Παρουσιάζονται οι διάφορες εκδοχές του τυπικού ορισμού της πιθανοκρατικής αιτίας. Διερευνάται η αρχή του κοινού αιτίου και ανασκευάζονται τα αντιπαραδείγματα που έχουν διατυπωθεί στην βιβλιογραφία. Ο τυπικός ορισμός της πιθανοκρατικής αιτίας είναι εκτεθειμένος στο παράδοξο του Simpson. Στη διατριβή μελετώνται οι συνθήκες που πρέπει να πληρούνται, ώστε να αποφεύγεται η εμφάνιση του. Διατυπώνονται και διερευνώνται όλες οι εκδοχές της πλαισιακής ομοφωνίας. Διαπιστώνεται ότι εκτός των προβλημάτων παρουσιάζει, η πλαισιακή ομοφωνία δεν αντιμετωπίζει όλες τις περιπτώσεις εμφάνισης του παραδόξου του Simpson. Εξετάζονται τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η μεταβατικότητα της αιτιακής σχέσης. Καθορίζονται οι συνθήκες που πρέπει να πληρούνται, ώστε να εξασφαλίζεται η ισχύς της. Εξετάζεται η αρνητική αιτιότητα και παρατίθενται τα προβλήματα που εισάγει. Η ανάλυση που γίνεται υποδεικνύει ότι η αρνητική αιτιότητα δεν συνιστά αιτιακή σχέση. Όμως, αναδεικνύει το αιτιακό περιεχόμενο της σχέσεως αποτροπής. Προτείνεται ο γλωσσικός μετασχηματισμός των απουσιών σε σχέσεις αποτροπής, αποφεύγοντας την αναφορά σε αρνητικές οντότητες. Αναδεικνύεται ο ρόλος του πληθυσμιακού δείγματος στην εξαγωγή αιτιακών σχέσεων. Εξετάζονται και αναλύονται οι υφιστάμενες μεθοδολογίες για τον καθορισμό του πληθυσμιακού δείγματος. Συνάγεται ότι όλες, για διαφορετικούς λόγους η κάθε μια, δεν οριοθετούν επακριβώς τη διάκριση ανάμεσα σε στατιστικές και αιτιακές συσχετίσεις. Εισάγεται μια νέα σχέση, που επίσης δεν είναι αιτιακή, αλλά υποκρύπτει αιτιακό περιεχόμενο. Πρόκειται για τη σχέση προτροπής που παρουσιάζει ανάλογα χαρακτηριστικά με τη σχέση αποτροπής, αλλά λειτουργεί αντίστροφα, προτρέπει το αποτέλεσμα. Από την ανάλυση που γίνεται στη διατριβή συνάγεται ότι οι μέχρι τώρα διατυπωθείσες προσεγγίσεις της πιθανοκρατικής αιτιότητας δεν επιλύουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Αυτή η αποτυχία υποβάλλει την ιδέα, ότι πιθανώς το αιτιακό περιεχόμενο του κόσμου να μη μπορεί να περιγραφεί με μόνο μια σχέση, την αιτιακή. Στη συνέχεια της διατριβής καθορίζονται τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει η αιτιακή σχέση και προτείνεται ένας νέος ορισμός αυτής. Η αιτιακή σχέση μαζί με τις σχέσεις προτροπής και αποτροπής συνιστούν ένα τριαδικό σχήμα κατάλληλο για την αιτιακή περιγραφή του κόσμου. Όπως δεικνύεται στη διατριβή, ο προτεινόμενος ορισμός της αιτιακής σχέσης εξασφαλίζει τη μεταβατικότητα, είναι θωρακισμένος έναντι των παραδόξων του Simpson, ενώ παράλληλα οι εξαγόμενες αιτιακές σχέσεις είναι βέβαιες. Τέλος δεικνύεται ότι με τη βοήθεια του τριαδικού σχήματος η αιτιακή περιγραφή του κόσμου είναι πληρέστερη και ακριβέστερη.