Η διάχυση γνώσης και καινοτομίας με τη χρήση των πολύπλοκων κοινωνικών δικτύων
Authors: Μούσσα Μπασάρ 
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη της διάχυσης της γνώσης η οποία είναι ένα σύγχρονο ερευνητικό πεδίο μεγάλου ενδιαφέροντος, τόσο για τον οργανισμό όσο και για τον ακαδημαϊκό κόσμο. Στις μέρες μας, ο τρόπος με τον οποίο διάφοροι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί διαχειρίζονται τη διάχυση της γνώσης καθορίζει την επιτυχία ή την αποτυχία τους. Η παρούσα διατριβή αποτελεί μια προσπάθεια να επιβεβαιώνει και να επεκτείνει την υπάρχουσα θεωρία στη διάχυση γνώσης. Μέσα από τη σύνθεση των προηγούμενων θεωρητικών και εμπειρικών δεδομένων δημιουργήσαμε ένα εννοιολογικό πλαίσιο που εξετάζει την επίδραση μιας από τις πιο σημαντικές διαδικασίες της διάχυσης της γνώσης, την ανταλλαγή γνώσεων, στη διεθνή εξαγωγική δραστηριότητα. Έγινε προσπάθεια να καθορίσουμε τους τρόπους με τους οποίους η ανταλλαγή γνώσεων εφαρμόζεται από τους διάφορους ιδιωτικούς ή δημόσιους οργανισμούς, τόσο εσωτερικά όσο και με τους διανομείς / συμμετέχοντες στο εξωτερικό. Αυτό το εννοιολογικό πλαίσιο ελέγχθηκε, χρησιμοποιώντας στοιχεία από την Κοινοτική Υπηρεσία Πληροφοριών και Έρευνας (CORDIS). Τα δεδομένα αναλύθηκαν με τη χρήση της Ανάλυσης Πολύπλοκων Κοινωνικών Δικτύων (SNA). Οι τρεις στόχοι αυτής της διατριβής απευθύνονται στο: 1.Να βάλει σε περαιτέρω έλεγχο την αποτελεσματικότητα της πολιτικής για την έρευνα της ΕΕ, χρησιμοποιώντας ανάλυση των κοινωνικών δικτύων για τα δεδομένα της βιοτεχνολογίας του 6ου ΠΠ που εξάγονται από τη βάση δεδομένων CORDIS. Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η δομή του δικτύου βιοτεχνολογίας γνώσης δεν έχει κατασκευαστεί αποτελεσματικά και δημιουργεί εμπόδια στον τρόπο επικοινωνίας εξαιτίας σημασιολογικών και επικοινωνιακών θορύβων μεταξύ των συμμετεχόντων και των γειτονιών. Τα σημασιολογικά εμπόδια θα μπορούσε να μειωθούν με τη χρήση μέσων πολιτικής και αν η ΕΕ παρέχει κίνητρα για τη συμμετοχή σε περισσότερες συμμαχίες. 2.Να δείχνει πως η καινοτόμος ικανότητα ενός οργανισμού δεν μπορεί να μελετηθεί χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι εξωτερικές σχέσεις που αυτός διατηρεί. Οι οργανισμοί μπορούν να μάθουν ο ένας από τον άλλο και να επωφεληθούν από τις νέες γνώσεις που αναπτύχθηκαν από τρίτους. Η δυνατότητα να έχουν πρόσβαση σε αυτή τη γνώση είναι μια αποτελεσματική πηγή ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος. Η διατριβή μας αναλύει τις σχέσεις μεταξύ των οργανισμών στον τομέα της βιοτεχνολογίας. 3.Να περιγράφει πώς το διεθνές δίπλωμα ευρεσιτεχνίας έχει αυξηθεί και αναμφίβολα η διεθνής ευρεσιτεχνία έχει παίξει τον πιο ουσιαστικό και διαρκή ρόλο μέχρι σήμερα στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Γραφείου Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας (ΕΓΔΕ). Παρατηρούμε ότι οι χώρες εξαρτώνται όλο και περισσότερο οικονομικά η μια από την άλλη, καθώς και οι δύο οργανισμοί και οι ίδιες οι χώρες συντελούν ανταγωνιστικές και συνεργατικές σχέσεις. Η διατριβή αυτή χρησιμοποιεί το δείγμα των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας από το 1995-2010. Τα δεδομένα και τα στατιστικά στοιχεία της βάσης δεδομένων προήλθαν από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας (WIPO). Επιλέξαμε τέσσερα αντιπροσωπευτικά χρόνια, διότι θα θέλαμε να συγκρίνουμε την εξέλιξη των δραστηριοτήτων των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και τη μετάγγιση γνώσεων μεταξύ των χωρών αυτών σε όλα αυτά τα χρόνια. Εν τέλει, το δίκτυο αποτελείται από 192 κόμβους (χώρες). Ο αριθμός των ακμών μεταξύ των χωρών εξελίσσεται από 1704 του 1995 σε 2083 κατά το έτος 2009. Η αναλογία ανάπτυξης του 15% περιγράφει πως το δίκτυο γίνεται πιο πολύπλοκο και πυκνότερο με το πέρασμα του χρόνου. Αυτή η πολυπλοκότητα προέρχεται από τη αύξηση του εμπορίου καθώς και από την αλληλεξάρτηση η οποία εξαρτάται από την εργασία και το κεφάλαιο και τα οφέλη που επιτυγχάνονται από το μερίδιό των άμεσων ξένων επενδύσεων. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι οι χώρες που βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης μπορούν να επωφεληθούν από διαφορετικές πηγές και μορφές της διεθνούς διάχυσης τεχνολογίας, και ότι οι οικονομικές πολιτικές διαδραματίζουν θαυμάσιο ρόλο στον προσδιορισμό τόσο του ύψους και όσο της μορφής της διάχυσης ξένης τεχνολογίας. Το περιβάλλον της βιοτεχνολογίας είναι ένα σχετικά αβέβαιο και ασταθές και αυτό οδηγεί τους οργανισμούς να λειτουργούν σε μια πιο επίσημη μορφή και να στοχεύουν σε πιο συγκεκριμένο τρόπο ως μια προσπάθεια να ελέγχουν το περιβάλλον τους. Οι πηγές της καινοτομίας δεν κατοικούν αποκλειστικά και μόνο στο εσωτερικό των οργανισμών, αλλά αντ 'αυτού βρίσκονται συχνά εκτός των οργανισμών και κυρίως στις ιδιαιτερότητες μεταξύ επιχειρήσεων, πανεπιστημίων, ερευνητικών εργαστηρίων, προμηθευτών και πελατών.