bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Αξιολόγηση προγράμματος ψυχοκινητικής παρέμβασης με παραμύθια ως προς την επίδρασή του στις αντιλήψεις μαθητών της πρώτης δημοτικού για τα άτομα με αναπηρία
Authors: Παπαδανιήλ Μαρία
Published: September 2021

Η τάση που επικρατεί σήμερα στους χώρους της εκπαίδευσης είναι η συνεκπαίδευση των παιδιών με και χωρίς αναπηρία. Τα άτομα με αναπηρία αντιμετωπίζουν συχνά προβλήματα κοινωνικού αποκλεισμού, εξ αιτίας των αρνητικών στάσεων των συμμαθητών τους χωρίς αναπηρία. Έτσι, κρίνεται απαραίτητη η προετοιμασία των παιδιών της γενικής τάξης, ώστε να επιτευχθεί η ομαλή ένταξη των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (ΕΕΑ) ή αναπηρία στις γενικές τάξεις. Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποτελείται από δυο μέρη. Στο πρώτο μέρος διερευνήθηκαν οι στάσεις 717 μαθητών ηλικίας 6-7 ετών απέναντι στους συμμαθητές τους με αναπηρία. Χρησιμοποιήθηκαν ερωτηματολόγια με ημιδομημένες ερωτήσεις προκειμένου να αξιολογηθούν η γνώση, η κατανόηση, η πρόθεση Συμπεριφοράς αλλά και η πρόθεση συμπεριφοράς των μαθητών που πήραν μέρος στην έρευνα. Στο δεύτερο μέρος, εφαρμόστηκε μία πολυτροπική παρέμβαση σε δύο τμήματα ενός δημοτικού σχολείου της πόλης των Σερρών, η οποία είχε διάρκεια 15 εβδομάδων. Η παρέμβαση είχε 2 συνιστώσες: 1) την ανάγνωση ενός παραμυθιού σχετικού με την αναπηρία ή με την αποδοχή της διαφορετικότητας και την κοινωνική συμπεριφορά, την οποία ακολούθησε καθοδηγούμενη συζήτηση και 2) τη διερευνητική δραματοποίηση με χρήση θεατρικών τεχνικών που εμπεριείχε δραστηριότητες ψυχοκινητικής αγωγής. Από τα αποτελέσματα του πρώτου μέρους της έρευνας φάνηκε πως οι μαθητές αν και είχαν γνώσεις για την αναπηρία, δεν ήταν αρκετές για να επηρεάσουν θετικά την πρόθεση συμπεριφοράς τους να αλληλεπιδράσουν με άτομα με αναπηρία. Από τα αποτελέσματα του δευτέρου μέρους της έρευνας φάνηκε ότι η εφαρμογή κατάλληλων προγραμμάτων παρέμβασης, μπορεί να συμβάλλει στη δόμηση ισχυρού γνωστικού υπόβαθρου, στην κατανόηση της ανάγκης της πολύπλευρης στήριξης των μαθητών με αναπηρία στην καθημερινότητα, μεταβάλλοντας την πρόθεση συμπεριφοράς και τις στάσεις των μαθητών με τυπική ανάπτυξη.
Σύνθεση και μελέτη της καταλυτικής δραστικότητας συμπλόκων στοιχείων μεταπτώσεως με υποκαταστάτες τύπου P - P, P - N - P και P - N - C
Authors: Ιωάννου Πολύδωρος-Χρυσοβαλάντης
Published: September 2021

θησαν οι P-N-P αμινοδιφωσφινικοί υποκαταστάτες (Ph2P)2N(tBu), (Ph2P)2N(CH2)3Si(OEt)3 και (Ph2P)2N(S-CHMePh). Οι υποκαταστάτες αυτοί χρησιμοποιήθηκαν για τη σύνθεση συμπλόκων [Μ{(Ph2P)2N(R)}X2], M = Ni, Pd; R = tBu, (CH2)3Si(OEt)3, (S-CHMePh); Χ = Cl, Br, I, τα οποία χαρακτηρίστηκαν με φασματοσκοπίες IR και NMR, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις προσδιορίστηκε και η δομή τους με χρήση κρυσταλλογραφίας ακτίνων-X. Τα σύμπλοκα αυτά μελετήθηκαν ως καταλύτες σε αντιδράσεις σύζευξης CC Kumada και Suzuki-Miyaura. Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκαν οι P-P υποκαταστάτες δις(δικυκλοεξυλ-φωσφινο-φαινυλο) αιθέρας και 2,2′-δις(διφαινυλφωσφινο)-1,1′-διφαινύλιο, οι οποίοι εμφανίζουν μεγαλύτερο χηλικό άνοιγμα, για τη σύνθεση συμπλόκων [Ni(P,P)X2], Χ = Cl, Br, I. Tα σύμπλοκα αυτά μελετήθηκαν ως καταλύτες στις ίδιες αντιδράσεις, με στόχο τη σύγκριση με τα αντίστοιχα σύμπλοκα με υποκαταστάτες P-N-P. Επιπλέον, μελετήθηκε ο P-N-C υποκαταστάτης, Ph2P(O)NHC(O)Ph, με τον οποίο συνετέθη το εξαπυρηνικό σύμπλοκο του Cu(II) [Cu6{Ph2P(O)NC(O)Ph}8(μ3-OH)4]. Το σύμπλοκο αυτό, μαζί με τα σύμπλοκα του Cu(I) [Cu{Ph2P(Se)NP(Se)iPr2}(2,2-bipy)] και του Cu(II) [Cu{Ph2P(O)NP(O)Ph2}2] που περιέχουν διχαλκογονωμένα παράγωγα αμινοδιφωσφινικών υποκαταστατών τύπου P-N-P, μελετήθηκαν σε αντιδράσεις CC σύζευξης Sonogashira.Το σύμπλοκο Ni(II) της βιβλιογραφίας [Ni{iPr2P(Se)NP(Se)iPr2}2], με τετραεδρική σφαίρα συντάξεως NiSe4, μελετήθηκε ως ηλεκτροκαταλύτης για τη διάσπαση του Η2Ο, με ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Ως συνέχεια αυτής της εργασίας, συνετέθησαν δύο πρωτότυποι χηλικοί υποκαταστάτες (N,N,S,S) και (Se,Se), καθώς και σύμπλοκά τους με Ni(II), τα οποία πρόκειται να μελετηθούν επίσης ως ηλεκτροκαταλύτες για την ίδια αντίδραση.
Information models and systems for next generation energy markets
Authors: Φώτη Μαγδαληνή
Published: September 2021

Το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας θεωρείται το πιο πολύπλοκο σύστημα που έχει κατασκευαστεί από την ανθρωπότητα. Αυτό το σύστημα βιώνει σήμερα μια σημαντική μετάβαση. Μέσω αυτής της μετάβασης πρέπει αντιμετωπιστεί η αυξανόμενη ανάγκη για ενέργεια σε συνδυασμό με το πιεστικό πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής. Ο κύριος στόχος της παρούσας διατριβής είναι να αξιοποιήσει τους τρόπους με τους οποίους η ενεργός συμμετοχή, τόσο από πλευράς ζήτησης όσο και από πλευράς προσφοράς, στις αγορές ενέργειας μπορεί να οδηγήσει σε ενεργειακή και οικονομική ισορροπία.Αυτή η διδακτορική διατριβή αφορά στην αξιοποίηση των πρόσφατων εξελίξεων στα Δίκτυα Ηλεκτρικής Ενέργειας, την Ανάλυση Δεδομένων, τη Θεωρία Παιγνίων, το Διαδίκτυο των πραγμάτων και της τεχνολογίας του Blockchain για να σχεδιάσει και να αναπτύξει ένα πρωτότυπο σύστημα που ενσωματώνει τα ακόλουθα επιθυμητά χαρακτηριστικά:1)Ενσωματώνει την επιχειρησιακή λογική σε συσκευές για συμμετοχή σε ανοικτές αγορές ενέργειας χωρίς μεσάζοντες, όπως για συσκευές που καταναλώνουν ενέργεια σε κατοικίες και κατανεμημένες πηγές ενέργειας που συνδέονται σε ένα έξυπνο δίκτυο.2)Παρέχει, μέσω της μηχανικής μάθησης, πληροφορίες για αυτές τις συσκευές που απαιτούνται για την αποτελεσματικότητα και τη σταθερότητα της αγοράς.3)Επιτρέπει την αποκέντρωση της αγοράς σχεδιάζοντας αποτελεσματικούς αλγόριθμους συναίνεσης προσαρμοσμένους στις ανάγκες του ηλεκτρικού δικτύου.4)Ενσωματώνει την ενεργειακή και την οικονομική σταθερότητα όσον αφορά τόσο τους φυσικούς νόμους, που ορίζουν την λειτουργία του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας όσο και τις κοινωνικές δυνατότητες των συμμετεχόντων στην αγορά.Τα πληροφοριακά μοντέλα και συστήματα που σχεδιάστηκαν και υλοποιήθηκαν σε αυτή την εργασία δοκιμάζονται με πειράματα μεγάλης κλίμακας, τα οποία προσομοιώνουν ηλεκτρικά δίκτυα με κατανεμημένη παραγωγή, υψηλή διείσδυση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και ενεργή ζήτηση που ανταποκρίνεται σε σήματα τιμής.
Η επίδραση της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής στο μακροοικονομικό περιβάλλον και ο ρόλος του τραπεζικού συστήματος
Authors: Τζιβινίκος Τρύφων
Published: September 2021

Η έλλειψη συντονισμού της δημοσιονομικής πολιτικής των κρατών-μελών της Ευρωζώνης έχει οδηγήσει σε διαφορετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, ανεργίας και δημοσίου χρέους μεταξύ των μελών της. Αυτή η απουσία ελεγκτικών μηχανισμών εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει οδηγήσει σε ανισορροπίες του προϋπολογισμού με χαρακτηριστική περίπτωση την Ελλάδα. Η τελευταία αντιμετωπίζει μια σοβαρή κρίση δημοσίου χρέους από το 2009 με αποτέλεσμα την οικονομική υποστήριξη από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο το 2010 με την εφαρμογή Προγραμμάτων Δημοσιονομικής Προσαρμογής. Σημαντικό όμως ρόλο στη σταθεροποίηση του οικονομικού περιβάλλοντος εκτός από τη δημοσιονομική πολιτική ασκεί και η νομισματική πολιτική. Προτού όμως εξεταστεί η αποτελεσματικότητα της τελευταίας θα πρέπει να μελετηθούν τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του τραπεζικού συστήματος και η έκθεση αυτών στους κινδύνους καθώς επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της. Μια από τις σημαντικότερες αλλαγές που έλαβε χώρα στο τραπεζικό σύστημα είναι η υιοθέτηση των Διεθνών Προτύπων Χρηματοοικονομικής Πληροφόρησης (ΔΠΧΠ). Καθότι η είσοδος μιας χώρας στην Ευρωζώνη συνεπάγεται της απώλεια άσκησης νομισματικής πολιτικής, η οποία ασκείται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, θα είχε ενδιαφέρον η μελέτη του συντονισμού της δημοσιονομικής και νομισματικής, συμβατικής και μη, πολιτικής προκειμένου μια χώρα να πετύχει μεγαλύτερα οφέλη από ότι με την άσκηση μόνο της δημοσιονομικής πολιτικής. Τα εμπειρικά αποτελέσματά συνηγορούν υπέρ μιας συσταλτικής καταναλωτικής πολιτικής, λόγω μικρής μείωσης του προϊόντος και ηπιότερης αύξησης της ανεργίας τη στιγμή που το χρέος μειώνεται αρκετά ικανοποιητικά. Μια συσταλτική μισθολογική πολιτική, οδηγεί σε άμεση και μεγάλη μείωση του χρέους με δυσμενείς επιπτώσεις όμως στο προϊόν και την απασχόληση. Η εφαρμογή των ΔΠΧΠ έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της ερμηνευτικής δύναμης στη περιγραφή των τραπεζικών κινδύνων όπως αποτυπώνεται από το R2. Η εισαγωγή της εύλογης αξίας μέσω των ΔΠΧΠ καθώς και του μοντέλου πραγματοποιηθέντων ζημιών, επέδρασε καταλυτικά στην αύξηση της χρηματοοικονομικής αστάθειας των τραπεζών, κυρίως λόγω της αύξησης της μεταβλητότητας των κερδών και των δανείων. Η συμβατική νομισματική πολιτική δεν προσφέρει επιπλέον οφέλη ενώ η μη συμβατική μειώνει το χρέος βραχυπρόθεσμα σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι μόνο η άσκηση δημοσιονομικής πολιτικής.
Η εμπειρία του καταναλωτή στις οινοποιητικές μονάδες και η επίδρασή της στην αγοραστική του συμπεριφορά
Authors: Λέρη Ιφιγένεια
Published: September 2021

Στην παρούσα εργασία θα μελετήσουμε την επίδραση των στοιχείων που συνθέτουν μία εμπειρία στα συναισθήματα του καταναλωτή, τη μετέπειτα επίδραση των συναισθημάτων αυτών στην ικανοποίησή του, καθώς και την επακόλουθη επίδραση της ικανοποίησης του καταναλωτή στις προθέσεις συμπεριφοράς του. Επιπρόσθετα, διερευνούμε και την επίδραση των στοιχείων της προσωπικότητας του καταναλωτή στα συναισθήματά του από την εμπειρία. Επικεντρωνόμαστε στον τομέα του τουρισμού, και πιο συγκεκριμένα στον τομέα του οινικού τουρισμού στην Ελλάδα. Ο κύριος σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η βελτίωση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας που αφορά το μάρκετινγκ εμπειριών, τη συμπεριφορά του καταναλωτή και τον οινικό τουρισμό.Η εργασία αποτελείται από οχτώ κεφάλαια. Τα πέντε πρώτα κεφάλαια αφορούν το θεωρητικό μέρος, το έκτο και το έβδομο κεφάλαιο το ερευνητικό μέρος και στο όγδοο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα συμπεράσματα του ερευνητικού μέρους. Πιο συγκεκριμένα, το Κεφάλαιο 1 αναφέρεται στην εννοιολογική προσέγγιση του όρου της υπηρεσίας, στην ανάλυση του περιβάλλοντος παροχής της υπηρεσίας (Servicescape) και στο ρόλο των υπόλοιπων καταναλωτών που βρίσκονται στο «εργοστάσιο» παροχής μιας υπηρεσίας. Στο Κεφάλαιο 2 γίνεται εννοιολογική προσέγγιση της εμπειρίας και του μάρκετινγκ εμπειριών. Στο Κεφάλαιο 3 γίνεται αναλυτική παρουσίαση της έννοιας του συναισθήματος και της έννοιας της συμπεριφοράς του καταναλωτή, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στους πέντε παράγοντες της προσωπικότητας (BFF). Στο Κεφάλαιο 4 γίνεται περιγραφή του διεθνούς, του ευρωπαϊκού και του ελληνικού οινοποιητικού κλάδου, ενώ παρουσιάζεται και η έννοια του οινικού τουρισμού. Στο Κεφάλαιο 5 επικεντρωνόμαστε στον τομέα του τουρισμού διερευνώντας την έννοια της τουριστικής εμπειρίας, τις προθέσεις συμπεριφοράς του τουρίστα και τη σχέση ανάμεσα στην αξιολόγηση μιας τουριστικής εμπειρίας, στην ικανοποίηση του τουρίστα και στις προθέσεις συμπεριφοράς αυτού. Στο Κεφάλαιο 6 γίνεται παρουσίαση του ερευνητικού μοντέλου, των ερευνητικών υποθέσεων και της μεθοδολογίας της έρευνας. Στο Κεφάλαιο 7 παρουσιάζονται αναλυτικά τα αποτελέσματα της έρευνας και γίνεται έλεγχος των ερευνητικών υποθέσεων. Τέλος, στο Κεφάλαιο 8 παρουσιάζονται τα συμπεράσματα της ποσοτικής έρευνας και η χρησιμότητα της έρευνας αυτής για την παγκόσμια ακαδημαϊκή κοινότητα και για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα του οινικού τουρισμού. Ακόμη, στο κεφάλαιο αυτό παρουσιάζονται οι περιορισμοί της έρευνας και οι προτάσεις για διεξαγωγή μελλοντικών ερευνών.
Συγκριτική μελέτη των επιπέδων της βιταμίνης D σε ασθενείς με ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση, λοιπές ιδιοπαθείς διάμεσες πνευμονοπάθειες και διάμεσες πνευμονοπάθειες που σχετίζονται με νοσήματα του συνδετικού ιστού
Authors: Τζίλας Βασίλειος
Published: September 2021

Η βιταμίνη D είναι μία στεροειδής ορμόνη με κυτταροπροστατευτικές και αντιφλεγμονώδεις δράσεις. Επιδημιολογικές μελέτες αναδεικνύουν συσχέτιση μεταξύ της ανεπάρκειας βιταμίνης D και του κινδύνου ανάπτυξης χρόνιων πνευμονικών παθήσεων. Ο ρόλος της στην παθογένεια της πνευμονικής ίνωσης είναι εν πολλοίς άγνωστος. Ο στόχος της μελέτης αφορά στη διερεύνηση του ρόλου της βιταμίνης D σε πειραματικό μοντέλο πνευμονικής ίνωσης καθώς και σε κλινικό επίπεδο σε ασθενείς με πνευμονική ίνωση.ΜΕΘΟΔΟΙ: VitD (25-OH-D3, 2 μg/kg) χορηγήθηκε από του στόματος από την ημέρα 3 έως την ημέρα 13 μετά από δοκιμασία πρόκλησης με μπλεομυκίνη, σε ποντικούς C57/BL6 ηλικίας 8-10 εβδομάδων. Πρωτογενείς πνευμονικοί ινοβλάστες [mouse lungfibroblasts (MLFs)] απομονώθηκαν από θηλυκά ποντίκια του είδους C57/BL6 ηλικίας 8-10 εβδομάδων και καλλιεργήθηκαν in-vitro. Αρχικά τα κύτταρα εκτέθηκαν για 24 ώρες προ της χορήγησης TGF-β σε 1uM ή 2uM VitD (25-OH-D3 διαλυμένη σε PBS με 0.1% αιθανόλη. Ακολούθησε χορήγηση 10ng/ml TGFB1 (R n D systems, USA) για χρονικό διάστημα 30 λεπτών ή 6 ωρών όπως υποδεικνύεται αναλόγως. Εν συνεχεία απομονώθηκε RNA και πρωτεΐνη για qRT-PCR και Western Blot. Συλλέχτηκαν δείγματα ορού από 93 ασθενείς με IPF και 40 ασθενείς με άλλες μορφές ινωτικών διάμεσων πνευμονοπαθειών.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η χορήγηση βιταμίνης D ανέστειλε την επαγόμενη από την μπλεομυκίνη πνευμονική ίνωση, βάση της μείωσης των επιπέδων υδροξυπρολίνης και των επιπέδων mRNA col1a1, col3a1 και a-SMA (1.4-, 3.1-, 2.25-, 2.5-fold, αντίστοιχα) και τη χρώση Masson Trichrome ως προς την ομάδα ελέγχου. Οι αλλαγές αυτές συσχετίσθηκαν με αποκατάσταση των επιπέδων του υποδοχέα της βιταμίνης D(Vdr) που είχαν μειωθεί από τη χορήγηση μπλεομυκίνης. Η έκθεση των ινοβλαστών σε VitD (2uM για 24 ώρες πριν τη διέγερση με TGFB1) μείωσε την απάντηση τους σε προ-ινωτικά ερεθίσματα (TGFB1 10ng/ml για 6 ώρες) όπως φάνηκε από τη σημαντική μείωση των επιπέδων mRNA του col1a1 (x3.6), col3a1(x4.1) και aSMA(x2.7). Η προηγούμενη έκθεση των ινοβλαστών σε VitD (2uM για 24 ώρες) είχε ως αποτέλεσμα την εξασθένηση της επαγόμενης από τον TGFB1 φωσφορυλίωσης του smad3 σε σύγκριση με ινοβλάστες που δεν είχαν εκτεθεί σε VitD. Οι αλλαγές αυτές επίσης συσχετίστηκαν με αποκατάσταση των επιπέδων του υποδοχέα της βιταμίνης D (Vdr) που είχαν μειωθεί από τη χορήγηση TGFB1. Ασθενείς με IPF και άλλες μορφές ILDs εμφάνισαν μειωμένα επίπεδα βιταμίνης D (meanVitD = 18.76 ± 8.36 vs. 18.54 ± 8.39 ng/ml, αντίστοιχα, p = 0.9). Τα μειωμένα επίπεδα βιταμίνης D συσχετίστηκαν με την αρχική τιμή FVC%προβλεπόμενης (r = 0.47, p < 0.0001) DLCO%προβλεπόμενης (r = 0.6, p < 0.0001), GAP score (r = -0.4, p < 0.0001) και της θνητότητας από κάθε αιτία σε ασθενείς με IPF (HR: 3.7, p = 0.001).ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η βιταμίνη D θα φαίνεται να έχει προγνωστική αξία σε ασθενείς με IPF και θα μπορούσε να αποτελέσει θεραπευτικό στόχο. Είναι απαραίτητη η διενέργεια περαιτέρω μελετών.
Αρχαιολογική έρευνα και γεωπληροφορική
Authors: Γρηγορακάκης Γρηγόριος
Published: September 2021

Η εξέταση του οικιστικού προτύπου στην Κυνουρία κατά την Αρχαιότητα, με εργαλεία γεωπληροφορικής και συγκεκριμένα με τα Συστήματα Γεωγραφικών Πληροφορίων (ΣΓΠ) βρέθηκε στο επίκεντρο της έρευνας που ξεκίνησε να υλοποιείται εδώ και τρία έτη στο πλαίσιο εκπόνηση της παρούσας διδακτορικής διατριβής. Η χρήση των ΣΓΠ για την ανάλυση του οικιστικού προτύπου ή, αλλιώς, της διάταξης των οικισμών στην περιοχή αυτή, δεν έγινε βέβαια τυχαία. Ήταν το ίδιο το αρχαιολογικό υλικό, ο προσανατολισμός της έρευνας, αλλά και η κατεύθυνση που μέχρι πολύ πρόσφατα ακολουθούσε η διερεύνηση των αρχαιολογικών πραγμάτων στην Κυνουρία. Η Κυνουρία, υπό το βάρος μιας επιστημολογικής παράδοσης που οι ρίζες της ανιχνεύονται στον 19ο αι. και υπό το λιγοστό φως των ούτως ή άλλως ελλειμματικών πηγών, αλλά και της ιστορικής τοπογραφίας, ποτέ δεν αντιμετωπίστηκε ξεχωριστά, ως περιφέρεια ή ενδιάμεσος χώρος, πολύ κοντά στα εκάστοτε κέντρα ισχύος τόσο κατά την Προϊστορία, όσο και κατά τους Ιστορικούς Χρόνους. Η εξέταση των αρχαιολογικών δεδομένων της περιοχής στο πλαίσιο μελετών για την Λακωνία ή η παρουσίασή τους κατά τάξη προσανατολισμού, εν είδει καταλόγου, αποτελεί τον κανόνα. Το ερμηνευτικό σχήμα πάντοτε αντλείται από τις φιλολογικές μαρτυρίες και δη αυτές των κλασικών και ελληνιστικών χρόνων. Ως εκ τούτου, μία νέα προσέγγιση των δεδομένων της περιοχής κρίθηκε επιβεβλημένη. Η προσέγγιση αυτή ώφειλε να λάβει πλέον υπ’ όψιν τον χώρο, αλλά και τον χρόνο όχι μόνο στην μικροπρόθεσμη διάστασή του, αλλά στο πλαίσιο μακροπρόθεσμων δομών και μεσοπρόθεσμων κύκλων. Τα ιστορικά και αρχαιολογικά δεδομένα της περιοχής έπρεπε πλέον να εξετασθούν στο πλαίσιο που ορίζει το γεωπεριβάλλον αυτό καθ’ αυτό και οι όποιες μεταμορφώσεις του - στην παράκτια εν προκειμένω - ζώνη. Το προτεινόμενο μοντέλο ερμηνείας βασίζεται στον συνεχή διάλογο μεταξύ γεωχωρικών και αρχαιο-χωρικών πρωτογενών και δευτερογενών δεδομένων και της αρχαιολογικής και ιστορικής πληροφορίας και γνώσης.Τα ΣΓΠ, επομένως, δεν επελέγησαν απλά ως εργαλείο, αλλά βρίσκονται στο επίκεντρο της όλης μεθόδου. Επιπλέον πλεονεκτήματα μιας τέτοιας προσέγγισης είναι η τυποποίηση κατά την καταχώριση δεδομένων, άρα η ομογενοποίηση και δυνατότητα συγκριτικής αποτίμησης αυτών, η παραγωγή δευτερογενών δεδομένων, η ανάλυση και ερμηνεία στη βάση μετρήσιμων δεδομένων, η δυνατότητα χρήσης εργαλείων χωρικής και χωρικής στατιστικής ανάλυσης, η παρουσίαση σε χάρτες τόσο των δεδομένων αυτών καθ’ αυτών, όσο και των αποτελεσμάτων της όλης αναλυτικής διαδικασίας. Με τη βοήθεια εργαλείων χωρικής ανάλυσης και στατιστικής είναι εφικτός ο εντοπισμός στο χώρο φαινομένων που άπτονται της κοινωνικής οργάνωσης τής εκάστοτε περιόδου. Πρόκειται για το στατιστικό αποτύπωμα στο χώρο της κοινωνικής-οικονομικής οργάνωσης μιας κοινωνίας, πάντοτε σε συνάφεια και εξάρτηση με το γεωπεριβάλλον και τις μεταμορφώσεις του.Κατά τον τρόπο αυτό επιχειρήθηκε η διερεύνηση του παλίμψηστου της Κυνουρίας από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού μέχρι την Ύστερη Αρχαιότητα.
Θεωρία νηματικών δεσμών και η εφαρμογή τους στις συμμετρίες
Authors: Καρπαθόπουλος Λεωνίδας
Published: September 2021

Η συμμετρία μίας διαφορικής εξίσωσης αποτελεί ένα σημειακό μετασχηματισμό ο οποίο αφήνει αναλλοίωτες την οικογένεια των λύσεων της διαφορικής εξίσωσης. Υπάρχουν τρεις βασικοί τύποι συμμετριών των διαφορικών εξισώσεων: Οι συμμετρίες Lie, οι Noether και οι Cartan. Εάν ο σημειακός μετασχηματισμός λαμβάνει χώρα στο θεσεογραφικό χώρο τότε η συμμετρία αποτελεί μία σημειακή συμμετρία, διαφορετικά καλείται δυναμική συμμετρία (dynamical symmetry). Εκτός από αυτούς τους τύπους των συμμετριών των διαφορικών εξισώσεων υπάρχει και ένας ακόμα τύπος γεωμετρικών συμμετριών προερχόμενες από τα διανυσματικά πεδία X τα οποία αποτελούν λύση των εξισώσεων της μορφής L_X A= B, όπου το A αποτελεί ένα γεωμετρικό αντικείμενο το οποίο καθορίζεται μέσω της μετρικής και το B είναι ένα τανυστικό πεδίο με τον ίδιο αριθμό και τύπο δεικτών με αυτούς του A. Τέτοιοι τύποι συμμετριών αποτελούν τα διανυσματικά πεδία Killing, (Killing vectors), το ομοθετικό διανυσματικό πεδιο, (Homothetic Killing vector), τα σύμμορφα διανυσματικά πεδία Killing, (Conformal Killing vectors) κ.α.. Σε αυτή τη διδακτορική διατριβή μελετώνται οι συμμετρίες Lie, Noether και Cartan των εξισώσεων κίνησης, διαφορικών εξισώσεων δεύτερης τάξης ενός δυναμικού συστήματος. Επεκτείνουμε προηγούμενα αποτελέσματα κατά τα οποία οι συμμετρίες των διαφορικών εξισώσεων συσχετίζονται με τις γεωμετρικές συμμετρίες της μετρικής όπως αυτή καθορίζεται μέσω της κινητικής ενέργειας (kinetic metric) στην περίπτωση μη αυτόνομων δυναμικών συστημάτων που παρουσιάζουν γραμμική απόσβεση. Εφαρμόζουμε τις συμμετρίες Cartan στην Κοσμολογία βαθμωτού πεδίου (scalar field Cosmology) χρησιμοποιώντας τη δισδιάστατη minisuperspace συνάρτηση Lagrange και προσδιορίζουμε τις συναρτήσεις Δυναμικού για τις οποίες τα επαγόμενα δυναμικά συστήματα είναι ολοκληρώσιμα. Σε κάθε περίπτωση προσδιορίζουμε την αντίστοιχη αναλυτική λύση. Τέλος, αναπτύσσεται μια συστηματική μεθοδολογία μέσω της οποίας προσδιορίζονται όλα τα τετραγωνικά πρώτα ολοκληρώματα διαφορικών εξισώσεων, χωρίς τη χρήση συμμετριών αλλά χρησιμοποιώντας γεωμετρικές μεθόδους. Ακόμα, δείχνουμε πως κάθε τέτοιο πρώτο ολοκλήρωμα μπορεί να προκύψει ως ένα γενικευμένο ολοκλήρωμα Noether μέσω της χρήσης του αντίστροφου Θεωρήματος της Noether. Γι αυτό τον σκοπό εφαρμόζουμε την παραπάνω μεθοδολογία σε συγκεκριμένα παραδείγματα.
Η συνδρομή της λακανικής αναλυτικής θεωρίας στην προσέγγιση του αρχιτεκτονικού έργου
Authors: Κυρκίτσου Νεφέλη
Published: September 2021

Βασικός στόχος της διδακτορικής διατριβής με τίτλο «Η συνδρομή της λακανικής αναλυτικής θεωρίας στην προσέγγιση του αρχιτεκτονικού έργου», είναι να αποδειχθεί ότι για την βαθύτερη κατανόηση και ερμηνεία της αρχιτεκτονικής μορφής απαιτούνται τα εργαλεία της ψυχανάλυσης. Οι ιστορικές και θεωρητικές αναλύσεις των αρχιτεκτονικών έργων είναι ελλιπείς ή αντιφατικές, ακριβώς διότι για να αποκρυπτογραφηθεί εξολοκλήρου η σκέψη ενός δημιουργού είναι αναγκαία η συμμετοχή ενός ψυχολόγου ικανού να εντοπίσει και να ερμηνεύσει εκείνα τα βιώματα του δημιουργού (τραυματικά ή μη) που καθόρισαν αφενός το περιεχόμενο των έργων του και αφετέρου τη σχέση του με την αρχιτεκτονική. Η χρήση ψυχαναλυτικών μεθόδων συμβάλλει στην αποκάλυψη στοιχείων που ενυπάρχουν στο αρχιτεκτονικό έργο, αλλά υποκρύπτονται. Πρόκειται συνεπώς για μια διατριβή επί της ανάδειξης του ανείπωτου στην αρχιτεκτονική: ό,τι ο δημιουργός απωθεί και αρνείται να ομολογήσει ευθέως στον θεατή ή ακόμα και στον ίδιο τον εαυτό του.Αφετηριακή προϋπόθεση της διατριβής αποτελεί η θεώρηση της Αρχιτεκτονικής ως καλής τέχνης. Στο ευρύτερο πεδίο των τεχνών εντοπίζονται ειδικές περιπτώσεις ανατρεπτικής ερμηνείας έργων, των οποίων η ανάλυση πραγματοποιήθηκε από ψυχαναλυτές, ψυχολόγους ή ψυχιάτρους, προσφέροντας μια εξαιρετικά διαφορετική ανάγνωση σε σχέση με τους ιστορικούς και θεωρητικούς της τέχνης. Η ανάλυση του Sigmund Freud για τον Μωυσή του Michelangelo, η προσέγγιση της Αγίας Θηρεσίας του Bernini από την Julia Kisteva και η ερμηνεία των Guiliana Katz και Henry Krystal για την μορφή του ανδρείκελου στο έργο του Giorgio de Chirico συνιστούν ισχυρά παραδείγματα μιας αντισυμβατικής προσέγγισης του νοήματος στην τέχνη. Η μεταφορά αυτής της προσέγγισης στο πεδίο της αρχιτεκτονικής θα αποτελέσει αναμφισβήτητα έναν νέο τρόπο ανάγνωσής της. Ως εκ τούτου, στο πλαίσιο της διατριβής, εμπλέκονται εσκεμμένα αναγνωρισμένοι ψυχολόγοι, οι οποίοι αναλαμβάνουν να προσθέσουν στις υφιστάμενες ιστορικές και θεωρητικές αναλύσεις, τη δική τους οπτική για επιλεγμένα έργα της σύγχρονης αρχιτεκτονικής.
Μέθοδοι στατιστικής και μηχανικής μάθησης στην ασφάλεια πληροφοριών
Authors: Σπανός Γεώργιος
Published: September 2021

Το πεδίο έρευνας της παρούσας διατριβής είναι η Ασφάλεια Πληροφοριών, ένα πολύ ιδιαίτερο και κρίσιμο θέμα για τη σύγχρονη κοινωνία, στην οποία πάρα πολλές καθημερινές εργασίες επιτελούνται με τη χρήση επιτευγμάτων της τεχνολογίας. Η μελέτη, ανάπτυξη και εφαρμογή μεθόδων στατιστικής και μηχανικής μάθησης που πραγματοποιείται στην παρούσα διατριβή έχει ως στόχο τη δημιουργία ενός πλαισίου έρευνας με εργαλεία ανάλυσης δεδομένων που θα συμβάλει ουσιαστικά στις προσπάθειες της επιστημονικής κοινότητας της Ασφάλειας Πληροφοριών. Μετά από ένα πρώτο εισαγωγικό Κεφάλαιο, στο 2ο Κεφάλαιο παρουσιάζονται οι Ευπάθειες Λογισμικού που αποτελούν ένα από τα βασικά προβλήματα της Ασφάλειας Πληροφοριών, με έντονη ερευνητική δραστηριότητα. Μέσω μίας στατιστικής ανάλυσης που παρουσιάζεται στο συγκεκριμένο Κεφάλαιο, χρήσιμες πληροφορίες εξάγονται σχετικά με τη φύση των ευπαθειών που βοηθούν στην καλύτερη κατανόησή τους. Στο 3ο Κεφάλαιο περιγράφεται το πρόβλημα της Βαθμολόγησης Ευπαθειών, το οποίο αποτελεί ένα θέμα ιδιαιτέρως κρίσιμο για τους διαχειριστές Λογισμικού, καθώς καθορίζει την προτεραιοποίηση των ευπαθειών. Για αυτό το λόγο, προτείνεται ένα νέο σύστημα βαθμολόγησης ευπαθειών το οποίο και επιτυγχάνει αξιόλογα αποτελέσματα όσον αφορά την ακρίβεια στη βαθμολόγηση και την ποικιλότητα των τιμών των βαθμολογιών. Στο 4ο Κεφάλαιο παρουσιάζεται η Εξόρυξη Δεδομένων Κειμένου από την Περιγραφή των Ευπαθειών. Συγκεκριμένα, προτείνεται μια μεθοδολογία που χρησιμοποιεί τεχνικές εξόρυξης δεδομένων κειμένου με στόχο να βρει συσχετίσεις μεταξύ όρων και χαρακτηριστικών/βαθμολογιών των ευπαθειών και να προβλέψει τα χαρακτηριστικά, τις αξιολογήσεις και τις βαθμολογίες των ευπαθειών. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη σημασία της πληροφορίας που υπάρχει στην τεχνική περιγραφή των ευπαθειών, καθώς α) σημαντικές συσχετίσεις βρέθηκαν από τη στατιστική ανάλυση και β) τα μοντέλα πρόβλεψης ήταν αρκετά ακριβή. Τέλος, στο 5ο Κεφάλαιο παρουσιάζεται το φαινόμενο της Επίδρασης Περιστατικών Ασφάλειας Πληροφοριών στο Χρηματιστήριο και η επικρατούσα μεθοδολογία μελέτης αυτών των περιστατικών. Η Συστηματική Βιβλιογραφική Επισκόπηση που διεξάγεται πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, δείχνει ότι γενικότερα αυτού του είδους τα περιστατικά έχουν μεγάλη σημασία για το χρηματιστήριο, παρόλο που ειδικότερα για τις πρόσφατες ευπάθειες λογισμικού, η στατιστική ανάλυση που πραγματοποιείται, δεν επιβεβαιώνει την επίδρασή τους στο χρηματιστήριο.
Παθολογοανατομική μελέτη του πλακούντα σε ενδομήτριους θανάτους εμβρύων 2ου και 3ου τριμήνου κυήσεως
Authors: Μάντακας Ξενοφών
Published: September 2021

Εισαγωγή:Ο ενδομήτριος θάνατος είναι πάντα ένα ξαφνικό και οδυνηρό γεγονός για τους γονείς και τους μαιευτήρες. Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να μπορούμε να δώσουμε απαντήσεις για την αιτία προκειμένου να είμαστε σε θέση να σχεδιάζουμε μια νέα - επόμενη εγκυμοσύνη. Υλικά και Μέθοδος: Σκοπός αυτής της αναδρομικής μελέτης ήταν η εκτίμηση της αιτίας του ενδομήτριου θανάτου όσοσν αφορά τον πλακούντα και τον ομφάλιο λώρο σε σχέση με τις διαφορετικές ηλικίες κύησης. Η μελέτη διεξήχθη στο Αρεταίειο Νοσοκομείο, Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, Αθήνα. Για την ταξινόμηση των αποτελεσμάτων εξαιρέθηκαν οι φαρμακευτικές αποβολές και όσες περιείχαν ασαφείς μεταβλητές. Η μακρο/μικροσκοπική εξέταση του θνησιγενούς εμβρύου-υμένων πραγματοποιήθηκαν από παθολογοανατόμο εξειδικευμένο στην περιγεννητική ιατρική. Επιλέχθηκε το σύστημα ReCoDe2005 (relevant condition of death) το οποίο ανταποκρινόταν με απλό και ανά εξεταζόμενη μονάδα -έμβρυο, μητέρα, υμένες, τραύμα κτλ- στα ευρήματα του Εργαστηρίου μας. Αποτελέσματα:Περιλαμβάνει συνολικά 19.283 εγκυμοσύνες από το 1998 έως το 2012. Σε αυτήν την περίοδο μελέτης σημειώθηκαν 461 εμβρυϊκοί θάνατοι. Το κλινικό ιστορικό καταγράφηκε κατά την εισαγωγή της εγκύου. Οι πληροφορίες που πιστεύεται ότι σχετίζονταν με τον ενδομήτριο θάνατο του εμβρύου καταγράφηκαν. Η ηλικία κύησης υπολογίστηκε από την τελευταία εμμηνορρυσιακή περίοδο καθώς και με το σύστημα των τριών τριμήνων. Η εξέταση του πλακούντα και του ομφάλιου λώρου πραγματοποιήθηκε από το ίδιο παθολογοανατομικό εργαστήριο στο Αρεταίειο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο. Διαπιστώσαμε ότι η πλειοψηφία των νεκρών εμβρύων γεννήθηκαν το δεύτερο τρίμηνο. Εξετάσαμε τον πλακούντα και τον ομφάλιο λώρο σε όλες τις περιπτώσεις. Οι κύριες συχνές ιστολογικές ανωμαλίες ήταν εκείνες που έδειξαν αγγειακή ανεπάρκεια του πλακούντα. Όσον αφορούσε στον ομφάλιο λώρο, διαπιστώσαμε ότι η φλεγμονώδης διαταραχή ήταν η πιο συνηθισμένη σε θανάτους προ του τοκετού. Η μονήρης αρτηρία του ομφάλιου λώρου σχετίστηκε στατιστικώς σημαντικά με τον διαβήτη κύησης και τις συγγενείς εμβρυϊκές ανωμαλίες. Συμπεράσματα:Τέλος, τα αποτελέσματά μας έδειξαν σταθερή μείωση των προγεννητικών θανάτων κατά την περίοδο 1998-2012. Ως αποτέλεσμα, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι για να μειώσουμε το ποσοστό θνησιμότητας του εμβρύου ενδομητρίως, πρέπει να επιμείνουμε στην παθολογοανατομική εξέταση του πλακούντα και του ομφάλιου λώρου προκειμένου να αποκτήσουμε τις κατάλληλες πληροφορίες για την παροχή συμβουλών στους γονείς.
Φυσικές και υπερφυσικές ερμηνείες υπαρξιακών ζητημάτων κατά τη διάρκεια της ζωής
Authors: Γεωργιάδου Τριανταφυλλιά
Published: September 2021

H χρήση εναλλακτικών ερμηνειών για την ερμηνεία βιολογικών φαινομένων - ιδιαίτερα δε όσων αφορούν στην ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη - είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη. Εστιάζοντας στην έννοια του θανάτου, στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η διερεύνηση των φυσικών και υπερφυσικών ερμηνευτικών μοντέλων κατά την διάρκεια της ζωής. Η παρούσα διατριβή αποτελείται από τέσσερις διαδοχικές μελέτες. Κάθε μελέτη φιλοδοξεί να απαντήσει σε διαφορετικά ερευνητικά ερωτήματα που αφορούν στην χρήση των φυσικών και υπερφυσικών ερμηνειών του θανάτου κατά την διάρκεια της ζωής, καθώς και στην πιθανή σχέση των διαφορετικών ερμηνευτικών μοντέλων με συναισθηματικούς, γνωστικούς και κοινωνικούς παράγοντες. Συγκεκριμένα, η 1η Μελέτη της διατριβής διερευνά τις φυσικές και υπερφυσικές ερμηνείες του θανάτου σε παιδιά και εφήβους, ηλικίας 10 έως 14 ετών (Ν=127) σε συνδυασμό με το αίσθημα τις μοναξιάς και τον δεσμό με την μητέρα. Η 2η Μελέτη εστιάζει στην χρήση των φυσικών και υπερφυσικών ερμηνειών του θανάτου σε ενήλικες 25 έως 65 ετών (Ν=175) σε συνδυασμό με την θρησκευτικότητα, το υπαρξιακό άγχος, την κατάθλιψη, το άγχος και το στρες. Η 3η Μελέτη της διατριβής φιλοδοξεί να διερευνήσει την επιρροή του πληροφορητή στην υιοθέτηση φυσικών και υπερφυσικών ερμηνειών για τον θάνατο σε ενήλικες 25 έως 65 ετών (Ν=540). Τέλος, η 4η Μελέτη εστιάζει στις φυσικές και υπερφυσικές ερμηνείες του θανάτου σε συνδυασμό με τις εκτελεστικές λειτουργίες σε ενήλικες ηλικίας 25 και 35 ετών (Ν=86). Τα αποτελέσματα της διατριβής υποδεικνύουν ότι η χρήση των υπερφυσικών ερμηνευτικών μοντέλων του θανάτου είναι συχνή τόσο σε προ-έφηβους και έφηβους όσο και σε ενήλικες. Σε ότι αφορά στους ενήλικες που χρησιμοποιούν υπερφυσικές ερμηνείες του θανάτου, φαίνεται πως υπάρχουν διαφοροποιήσεις ως προς τις λειτουργίες που υποστηρίζουν ότι συνεχίζουν να υπάρχουν στην ζωή μετά τον θάνατο. Επιπρόσθετα, τα υπερφυσικά μοντέλα ερμηνείας του θανάτου φαίνεται να συνυπάρχουν με συναισθηματικούς παράγοντες όπως η διάσταση του άγχους της αποχωρισμού από την μητέρα, ο ασφαλής και ο αγχώδης δεσμός με τον Θεό, το υπαρξιακό άγχος, η κατάθλιψη και το στρες. Επιπλέον, το επίπεδο του ανασταλτικού ελέγχου φαίνεται να σχετίζεται με την χρήση ερμηνευτικού μοντέλου για τον θάνατο. Τέλος, οι πληροφορίες που έχει κανείς για τις γνώσεις του πληροφορητή και το επίπεδο της θρησκευτικότητας φαίνεται να επηρεάζουν τις κρίσεις για την αξιοπιστία πληροφοριών με φυσικό και υπερφυσικό περιεχόμενο. Συμπερασματικά, η ύπαρξη και συχνή χρήση υπερφυσικών ερμηνειών για τον θάνατο, παρά την κατανόηση του βιολογικού μοντέλου, υποδεικνύει ότι η κατανόηση της επιστημονικής ερμηνείας δεν αποτελεί πάντα επαρκή συνθήκη για την αντικατάσταση των εναλλακτικών ερμηνειών με το επιστημονικό μοντέλο ερμηνείας. Αντίθετα, σε ζητήματα που άπτονται της ανθρώπινης ύπαρξης, φαίνεται πως πέρα από τους γνωστικούς, συναισθηματικοί και κοινωνικοί παράγοντες είναι πιθανό να σχετίζονται με την επιλογή μοντέλου ερμηνείας.
Ανάπτυξη επικαλύψεων με την μέθοδο της χημικής εναπόθεσης ατμών στερεάς κλίνης για θερμοηλεκτρικές και αντιδιαβρωτικές εφαρμογές
Authors: Σταθοκωστόπουλος Δημήτριος
Published: September 2021

Στο πρώτο σκέλος της διατριβής μελετήθηκε η επίστρωση χαλκού με επικάλυψη μαγνησίου, αλουμινίου και τιτανίου. Η διαδικασία επίστρωσης πραγματοποιήθηκε με την τεχνική εναπόθεσης κόνεων στερεάς κλίνης (Pack Cementation). Χρησιμοποιήθηκαν για κάθε επικάλυψη κατάλληλες θερμοκρασίες κ χρόνοι ώστε να επιτευχθούν οι βέλτιστες συνθήκες ανάπτυξης των δειγμάτων. Η μελέτη της δομής των βέλτιστων δειγμάτων πραγματοποιήθηκε με την χρήση των τεχνικών XPS, TEM, XRD, SEM και FTIR όπου θεωρήθηκε αναγκαίο. Στην συνέχεια, πραγματοποιήθηκε προσομοίωση των επιθετικών αυτών συνθηκών με τη χρήση ηλεκτροχημικής διάβρωσης. Η μεταβολή της μάζας κατά την οξείδωση μετρήθηκε με διάταξη θερμοβαρυτικής καλοριμετρίας ενώ η αύξηση της επιφανειακής σκληρότητας μετρήθηκε με την χρήση νανοσκληρόμετρου αποδεικνύοντας την βελτιστοποίηση των ιδιοτήτων των δειγμάτων. Στο δεύτερο σκέλος εισάγεται για πρώτη φορά η χρήση του Pack Cementation για την σύνθεση θερμοηλεκτρικών υλικών σε υπόστρωμα πυριτίου αλλά και πυριτίου με ισχυρές προσμίξεις με την χρήση κόνεων μαγνησίου. Η μελέτη της δομής των υλικών πραγματοποιήθηκε με την χρήση των τεχνικών XRD, SEM και FTIR. Τα επιστρωμένα δοκίμια αυτά στη συνέχεια εξετάστηκαν ως προς την αντοχή τους μέσα σε περιβάλλον διάβρωσης και οξείδωσης σε υψηλές θερμοκρασίες. Από τα δείγματα που επιλέχθηκαν πραγματοποιήθηκαν θερμοηλεκτρικές μετρήσεις στις οποίες αποδείχτηκε ότι τα δείγματα με τις ισχυρές προσμίξεις βελτιστοποίησαν σημαντικά την απόδοση τους έναντι των αρχικών. Τέλος έγινε μια αρχική προσπάθεια μελέτης δειγμάτων με δότη χρωμίου σε υπόστρωμα πυριτίου, κάνοντας χρήση της ίδιας τεχνικής.
Η επίδραση της εμφύσησης οξυγόνου στον αερισμό τραχειοστομημένων ασθενών της ΜΕΘ κατά την αποδέσμευση από τον αναπνευτήρα
Authors: Γρηγοριάδης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε ενήλικες τραχειοστομημένους ασθενείς της ΜΕΘ, οι οποίοι εισήχθησαν στην μελέτη ως αιμοδυναμικά και αναπνευστικά σταθεροί κατά την δοκιμασία αποδέσμευσής τους από τον μηχανικό αερισμό. Όλοι οι ασθενείς διέθεταν παροχή οξυγόνου μέσω διάταξης T-piece και υποβάλλονταν σε παράλληλη εμφύσηση αναπνεόμενου μείγματος μέσω ενδοτραχειακού καθετήρα (TGI), όμοιας συγκέντρωσης (FiO2) και σταθερής ροής στα 6 ή στα 11 L/min, αλλά με τυχαία διαδοχή των πιο πάνω παροχών. Οι ασθενείς παρακολουθούνταν μέσω monitor και τομογράφου εμπέδησης καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμασίας, κατά την οποία πραγματοποιούνταν μετρήσεις α) πριν την εφαρμογή της TGI, β) κατόπιν 15-λεπτης εφαρμογής της αρχικώς επιλεγμένης παροχής TGI, γ) κατόπιν 15-λεπτης εφαρμογής της δεύτερης κατά σειρά επιλεγμένης παροχής TGI και δ) 15min κατόπιν της επιστροφής του ασθενή στις προ-εφαρμογής TGI συνθήκες.Η εφαρμογή της τεχνικής έδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές στη συγκέντρωση του Οξυγόνου πριν την τοποθέτηση του ενδοτραχειακού καθετήρα (TGI στα 0 L/min) (105 ± 24.6 mmH2O) και μετά την επίδραση του TGI στα 6 και 11 L/min flow (115 ± 26.3 mmH2O and 127 ± 27 mmH2O αντίστοιχα) με p(6L/min)<0.005 και p(11L/min)<0,005. Επιπροσθέτως, έδειξε ελάττωση της αναπνευστικής συχνότητας μεταξύ των αρχικών τιμών (24.8 ± 6.7 b/sec), και των τιμών που κατεγράφησαν στα 11 L/min (20 ± 4.9 b/sec ) P(11L/min)=0.02, με παράλληλες αυξήσεις των λειτουργικών υπολειπόμενων όγκων παρατηρούμενων μέσω του τομογράφου εμπέδησης από τα 0 L/min στα 6L/min (ποσοστό αύξησης 1.46 ± 1.48 ) και από 0 L/min to 11 L/min (2.50 ± 1.73) με p(011L/min)<0.05. Συμπερασματικά, αποδεικνύεται ότι η παράλληλη προσφορά αναπνευστικών αερίων μέσω TGI και T-piece προσφέρει αναπνευστική υποστήριξη στους τραχειοστομημένους ασθενείς της ΜΕΘ πιθανόν δε, να δρα ως επικουρικός παράγοντας για την παραμονή τους εκτός μηχανικού αερισμού άμεσα ή έμμεσα, ως ενδιάμεσο στάδιο προσαρμογής μεταξύ Τ-piece και αναπνευστήρα.
Αξιολόγηση της μουσειακής μάθησης
Authors: Ντίνου Μαγδαληνή-Μπουμπουλίνα
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή ερευνώνται τα μαθησιακά αποτελέσματα, όπως αυτά προκύπτουν από τα εκπαιδευτικά προγράμματα στα μουσεία. Πιο συγκεκριμένα, επιχειρείται η περιγραφή των διαδικασιών μάθησης που πραγματοποιούνται στο Μουσείο Παιδείας του Πανεπιστημίου Αθηνών, η μελέτη της εκπαιδευτικής στοχοθεσίας των προγραμμάτων του και η αξιολόγηση της αποδοτικότητάς τους. Ως προς το θεωρητικό πλαίσιο, αναλύονται θεματικές, όπως μουσειακή εκπαίδευση, θεωρίες μάθησης, μουσειακή αξιολόγηση, ιστορία της εκπαίδευσης, οι οποίες συμβάλλουν στην εννοιολογική κατανόηση της εργασίας. Όσον αφορά τη μεθοδολογία που εφαρμόσθηκε, παρουσιάζεται το εργαλείο αξιολόγησης «Γενικά Μαθησιακά Αποτελέσματα» (ΓΜΑ), το οποίο αποτυπώνει το εύρος της μαθησιακής εμπειρίας των επισκεπτών σε πολιτιστικούς χώρους. Το εργαλείο των ΓΜΑ εξετάζει πέντε μαθησιακές παραμέτρους στις οποίες εμπλέκεται ο επισκέπτης μέσα σε ένα μουσείο∙ αυτές είναι η γνώση, οι δεξιότητες, η νοοτροπία, η δημιουργικότητα και η πρόοδος. Στην παρούσα έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε κατά το ακαδημαϊκό έτος 2016-2017, συμμετείχαν 586 μαθητές και μαθήτριες της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Οι μαθητές/τριες κλήθηκαν να συμπληρώσουν από ένα ερωτηματολόγιο σχεδιασμένο στους άξονες της ηλικίας και του γνωστικού επιπέδου τους, αλλά και των πέντε μαθησιακών παραμέτρων των ΓΜΑ. Από τα αποτελέσματα της έρευνας παρατηρείται ότι οι εκπαιδευτικοί στόχοι των προγραμμάτων του Μουσείου Παιδείας επιτεύχθηκαν και οι μαθητές ενισχύθηκαν μαθησιακά μέσα από την επίσκεψή τους σε αυτό. Βέβαια, τα ποσοστά ανταπόκρισης των μαθητών στις πέντε παραμέτρους των ΓΜΑ παρουσιάζουν σημαντικές στατιστικές διακυμάνσεις. Τα συγκεκριμένα ποσοστά παρέχουν πληροφορίες για τα ισχυρά και τα αδύναμα σημεία των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Μουσείου, αλλά και για τη βελτίωση της λειτουργίας του. Τέλος, από την έρευνα προκύπτει ότι τα ΓΜΑ αποδεικνύονται πολύτιμο εργαλείο που μπορεί να αξιοποιηθεί αποτελεσματικά για την αξιολόγηση της μουσειακής μάθησης στα σημερινά ελληνικά δεδομένα.
Ο ρόλος των πρωτεϊνών θερμικού σοκ (HSPS) στην εμβρυοεμφύτευση σε φυσιολογικές και παθολογικές κυήσεις
Authors: Μακρή Αγγελική
Published: September 2021

Η μελέτη της ισορροπίας των πρωτεϊνών Θερμικής καταπληξίας 60 και 70 (Hsp60 και Hsp70) στην κυκλοφορία του αίματος, κατά τον πρόωρο τοκετόΜέθοδος της μελέτης: Χρησιμοποιήθηκε προσέγγιση δύο σταδίων. Στο πρώτο στάδιο πραγματοποιήσαμε μία ανασκοπική ανάλυση κλινικών προοπτικών δεδομένων και στο δεύτερο στάδιο μελετήσαμε ένα ζωικό μοντέλο πρόωρου τοκετού. Συλλέχθηκαν δείγματα αίματος για προγεννητικό έλεγχο από 3,629 γυναίκες. Δείγματα από 23 γυναίκες που απέβαλαν πριν την 21 εβδομάδα κύησης και από 53 γυναίκες με φυσιολογικό τοκετό, της ομάδας ελέγχου, επιλέχθηκαν σύμφωνα με την ηλικία, το ΔΜΣ, ισοτιμία και προηγούμενες αποβολές. Γυναίκες με παράγοντες κινδύνου αποκλείστηκαν. Οι πρωτεΐνες θερμικής καταπληξίας 60 και 70 (Hsp60 και Hsp70) μετρήθηκαν με δοκιμασία ενζύμου ανοσοαπορροφητικότητας. Προκλήθηκε πρόωρος τοκετός μετά από ένεση μικρής δόσης βακτηριακού λιποσακχαρίτη. Τα ποντίκια θυσιάστηκαν για την μέτρηση των πρωτεϊνών θερμικής καταπληξίας 60 και 70 (Hsp60 και Hsp70) στο αίμα και τους ιστούς. Το τελικό σημείο της μελέτης ήταν η συσχέτιση του πηλίκου των πρωτεϊνών θερμικής καταπληξίας 60 kai 70 (Hsp60 και Hsp70) με την αποβολή.Αποτελέσματα: Πηλίκο μεγαλύτερο του 6 παρείχε τη δυνατότητα διάκρισης μεταξύ των γυναικών που μπορεί να έχουν αποβολή από τις γυναίκες με φυσιολογικό τοκετό, με ευαισθησία 60%, ειδικότητα 81,8%, θετική προβλεπτική αξία 81,8% και αρνητική προβλεπτική αξία 60% (OR: 6.750, p= 0.025). Ποντίκια της ομάδας πρόωρου τοκετού με έγχυση LPS εμφάνισαν αυτό το πηλίκο σημαντικά αυξημένο στο μητρικό ορό, τους πλακούντες και τα έμβρυα, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Η γονιδιακή έκφραση των πρωτεϊνών θερμικής καταπληξίας 60 και 70 (Hsp60/70) στους ιστούς παρέμεινε απαράλλαχτη.Συμπεράσματα: Πηλίκο των πρωτεϊνών θερμικής καταπληξίας 60 και 70 (Hsp60/Hsp70) ίσο ή μεγαλύτερο του 6 μέχρι τη 12η εβδομάδα κύησης συνοδεύεται από μεγάλη πιθανότητα αποβολής. Ένα παρόμοιο πηλίκο βρίσκει εφαρμογή σε ζωικό μοντέλο πρόωρου τοκετού-επαγόμενου από μικρή δόση LPS.
Ανάπτυξη επισωματικών φορέων γονιδιακής μεταφοράς που βασίζονται σε χρωμοσωματικά στοιχεία του ανθρώπου
Authors: Λάζαρης Βασίλειος
Published: September 2021

Η γονιδιακή θεραπεία αποτελεί μια θεραπευτική παρέμβαση στην οποία το φάρμακο είναι DNA ή RNA (διαγονίδιο) και υπόσχεται ίαση σε μια σειρά μονογονιδιακών ασθενειών και κακοηθειών. Η γονιδιακή μεταφορά του επιθυμητού διαγονιδίου επιτυγχάνεται με την χρήση φορέων κυρίως ιϊκών που καλούνται να υπερκεράσουν τους φυσικούς φραγμούς και να καθοδηγήσουν το γονίδιο στο πυρήνα του κυττάρου. Οι επισωματικοί φορείς αποτελούν μια εναλλακτική προσέγγιση στους ήδη καθιερωμένους ιϊκούς φορείς κυρίως στο ότι δεν ενσωματώνονται στο DNA των κυττάρων. Οι φορείς αυτοί τελευταία στηρίζονται στην ύπαρξη μιας χρωμοσωμικής αλληλουχίας που ονομάζεται S/MAR (scaffold/ matrix attachment region) για την συγκράτηση τους στον πυρήνα του κυττάρου. Περαιτέρω, ο συνδυασμός της αλληλουχίας S/MAR με ένα ακόμα χρωμοσωμικό στοιχείο το IR (Initiation of replication) φαίνεται να βελτιώνει τις ιδιότητες του φορέα σε κυτταρικές σειρές και σε αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα. Στην παρούσα διατριβή δημιουργήσαμε ένα νέο φορέα (pEPI-IR/β-globin) ο οποίος φέρει ως διαγονίδιο το γονίδιο της β-σφαιρίνης της αιμοσφαιρίνης του ανθρώπου, τις ρυθμιστικές αλληλουχίες αυτού αλλά και τις δύο χρωμοσωμικές αλληλουχίες S/MAR και IR. Mελετήσαμε την λειτουργικότητα του φορέα αυτού και προσδιορίστηκε ότι ο φορέας pEPI-IR/β-globin μπορεί να διαμολύνει επιτυχώς κύτταρα της αιματολογικής κυτταρικής σειράς Κ562 με την διαδικασία της nucleofection. Είναι σε θέση να εγκαταστήσει σταθερή διαμόλυνση στα κύτταρα αυτά και να ανιχνεύεται μετά από τουλάχιστον 100 γενεές (σε 1,3 αντίγραφα ανά κύτταρο), ενώ κατά το διάστημα αυτό διατηρεί την επισωματική του κατάσταση. Διατηρείται η λειτουργικότητα της κασέτας του γονιδίου της β-σφαιρίνης και η έκφραση του ανιχνεύεται τόσο σε επίπεδο mRNA με real-time PCR όσο και σε επίπεδο πεπτιδίου με ανοσοφθορισμό in situ. Συμπερασματικά ο pEPI-IR/β-globin αποτελεί έναν νέο επισωματικό φορέα ο οποίος είναι λειτουργικός σε κύτταρα Κ562 και μπορεί να αποτελέσει την βάση ανάπτυξης επισωματικών φορέων της β-σφαιρίνης για περαιτέρω πειράματα για τους σκοπούς της γονιδιακής θεραπείας θαλασσαιμικών συνδρόμων.
SUMOylation as a fine-tuner of mitochondrial homeostasis and ageing in Caenorhabditis elegans
Authors: Πρίντς Ανδρέας
Published: September 2021

Το σηματοδοτικό μονοπάτι της ινσουλίνης/προσομοιάζοντος στην ινσουλίνη αυξητικού παράγοντα επηρεάζει τη διάρκεια της ζωής απομακρυσμένων εξελικτικά τάξεων, ελέγχοντας την δράση μεταγραφικών παραγόντων. Στο νηματώδη Caenorhabditis elegans και σε καταστάσεις χαμηλής σηματοδότησης του μονοπατιού της ινσουλίνης/ προσομοιάζοντος στην ινσουλίνη αυξητικού παράγοντα και στρες, οι μεταγραφικοί παράγοντες DAF-16/FOXO και SKN-1/Nrf επάγουν τη μακροζωία. Η δράση και ο υπο-κυτταρικός εντοπισμός των DAF-16 και SKN-1 καθορίζονται περαιτέρω από συγκεκριμένες μετα-μεταγραφικές τροποποιήσεις, όπως η φωσφορυλίωση και η ουβικουϊτίνωση. Σ’ αυτή τη διδακτορική διατριβή, δείχνουμε ότι η γήρανση προκαλεί μια αξιοσημείωτη αύξηση στα επίπεδα της πρωτεϊνης SUMO στον C. elegans. Με τη σειρά της, η SUMO συντονίζει τη δράση των DAF-16 και SKN-1 σε συγκεκριμένους ιστούς του νηματώδη, ώστε να ενισχύσει την αντοχή στο στρες. Η σουμοϋλίωση του DAF-16 διαμορφώνει την ομοιόσταση των μιτοχονδρίων παρεμβαίνοντας στη μιτοχονδριακή δυναμική και τη μιτοφαγία. Τα ευρήματά μας αποκαλύπτουν ότι η SUMO είναι ένας σημαντικός ρυθμιστής της διάρκειας ζωής και παρέχει νέες ιδέες σχετικά με την πολυπλοκότητα των σηματοδοτικών μηχανισμών οι οποίοι επηρεάζουν την γονιδιακή έκφραση ώστε να καθορίσουν την επιβίωση του οργανισμού στα μετάζωα.
Υφάσματα και ενδύματα σε τελετουργίες της ύστερης εποχής του χαλκού στον Αιγαιακό χώρο
Authors: Μπολώτη Σταματία
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι η θεώρηση ζητημάτων που αφορούν τη συμβολική διάσταση της αμφίεσης στους κοινωνικούς/επικοινωνιακούς κώδικες της αιγαιακής 2ης χιλιετίας π.Χ., όπως αυτοί διαφαίνονται μέσα κυρίως από το σωζόμενο εικονιστικό υλικό και τις μαρτυρίες των πινακίδων της Γραμμικής Β γραφής. Το ερευνητικό ενδιαφέρον εστιάζεται ειδικότερα σε εκείνα, αφενός, τα στοιχεία της εμφάνισης που υποδηλώνουν μια διαφοροποιημένη ιερατική ή θεϊκή εικόνα και, αφετέρου, σε τελετουργίες, στο πλαίσιο των οποίων μεταφερόμενα ενδύματα και/ή υφάσματα, αλλά και συναφή εξαρτήματα (όπως κοσμήματα, διάσημα αξιώματος) διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο, προσδίδοντας συχνά, ως φαίνεται, και αποχρώντα χαρακτήρα στο εκάστοτε εικονιζόμενο δρώμενο. Τα κείμενα της Γραμμικής Β, από την άλλη, παρά τον έκδηλα οικονομικό/λογιστικό τους χαρακτήρα και την ελλειπτικότητά τους, έρχονται επί του προκειμένου υποστηρικτικά καθώς δίνουν ρητή υπόσταση σε τέτοιου είδους θρησκευτικές δοξασίες και πρακτικές του 14ου και 13ου αιώνα π.Χ., ονοματίζοντας τύπους ενδυμάτων και υφασμάτων που είτε αποδίδονται ή ανατίθενται σε ιερά και θεότητες στο πλαίσιο ειδικών γιορτών, είτε αποστέλλονται σε αξιωματούχους του ιερατείου.
Αξιολόγηση πρώιμης και ανώτερης οπτικής συμπεριφοράς του φυσιολογικού οφθαλμού μονόφθαλμων ασθενών
Authors: Γιαννακοπούλου Τρισεύγενη
Published: September 2021

Σκοπός: Έχει παρατηρηθεί ότι η αποστέρηση όρασης από τον έναν οφθαλμό οδηγεί σεβελτιωμένη όραση στον εναπομείναντα οφθαλμό. Η παρούσα εργασία διερευνά τηνπρώιμη και ανώτερη συμπεριφορά χαρακτηριστικών της όρασης μονόφθαλμων ασθενώνως αποτέλεσμα της αποστέρησης όρασης στον άλλο οφθαλμό λόγω οφθαλμικής πάθησηςή τραύματος.Μεθοδολογία: Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με ψυχοφυσικές καιηλεκτροφυσιολογικές μεθόδους, με σκοπό να προσομοιώσουμε όσο γίνεται καλύτερα τηλειτουργική όραση σε στην ομάδα ασθενών (με σοβαρή απώλεια όρασης στον έναν τουςοφθαλμό) και στην ομάδα ελέγχου (συμμετέχοντες με φυσιολογική όραση). Πιοσυγκεκριμένα αξιολογήθηκε η ευαισθησία φωτεινής αντίθεσης (μελέτη Α) καθώς και ηανοχή τους στη θόλωση μέσω της καταγραφής οπτικών προκλητών δυναμικών, VEP(μελέτη Β). Ταυτόχρονα, αξιολογήθηκε η διόφθαλμη άθροιση (η βελτίωση της όρασηςδιόφθαλμα σε σχέση με μονόφθαλμα) στους συμμετέχοντες με φυσιολογική όραση.Αποτελέσματα: Στη μελέτη Α βρέθηκε ότι η αποστέρηση της όρασης οδηγεί σε βελτιωμένηεπίδοση στον εναπομείναντα οφθαλμό. Οι δοκιμασίες που πραγματοποιήθηκανκατέδειξαν σημαντικά υψηλότερη ευαισθησία φωτεινής αντίθεσης, κατά 83%, στουςασθενείς σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Η υψηλότερη ευαισθησία ήταν ανεξάρτητη απότη χωρική συχνότητα και παρόμοια σε μέγεθος με εκείνη που βρέθηκε μεταξύ διόφθαλμηςκαι μονόφθαλμης όρασης (διόφθαλμη άθροιση = 70%) στην ομάδα ελέγχου. Στη μελέτη Β ηθόλωση επηρέασε σημαντικά την κορυφή P100 των VEP, αυξάνοντας τον χρόνο εμφάνισήςτης και μειώνοντας το εύρος της. Στους ασθενείς με οπτική αποστέρηση στον ένανοφθαλμό, η επίδραση της θόλωσης στην κορυφή P100 της κυματομορφής των VEP ήτανσχεδόν παρόμοια με τις διόφθαλμες καταγραφές της ομάδας ελέγχου και στατιστικάσημαντικά διαφορετική από τη μονόφθαλμη καταγραφή όσο αφορά το εύρος τηςαπόκρισης P100. Ο χρόνος εμφάνισης της απόκρισης P100 εμφάνισε παρόμοια υπεροχή,αλλά οι διαφορές δεν έφτασαν σε στατιστικά σημαντικό επίπεδο.Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο εναπομείνανταςοφθαλμός υποβοηθάτε με νέες συνδέσεις φλοιικών κυττάρων, αντικαθιστώντας τιςχαμένες προσαγωγούς απολήξεις από τον οφθαλμό που δε συμμετέχει στην αντίληψη τηςόρασης.
Ακτινοβολία Hawking και εντοπισμός μελανών οπών στα πλαίσια πολυδιάστατων θεωριών βαρύτητας
Authors: Παππάς Θωμάς
Published: September 2021

Στο πρώτο μέρος της διατριβής, μελετούμε την εκπομπή Ακτινοβολίας Hawking (ΑΗ) από πολυδιάστατες Schwarzschild-de Sitter (SdS) μελανές οπές στα πλαίσια του μοντέλου μεγάλων επιπλέον χωρικών διαστάσεων. Επικεντρωνόμαστε σε ένα βαθμωτό πεδίο το οποίο είναι σε μη-ελάχιστη σύζευξη με τη βαρύτητα και διαδίδεται είτε στη μεμβράνη είτε στον υπερχώρο. Για αυτή την περίπτωση, υπολογίζουμε και μελετούμε εξονυχιστικά τους Συντελεστές Γκρίζου Σώματος (ΣΓΣ) (greybody factors) οι οποίοι αντιστοιχούν στην πιθανότητα διέλευσης για του πεδίου για το τον δεδομένο χωρόχρονο. Υπολογίζουμε τις εκφράσεις για τους ΣΓΣ αναλυτικά καθώς και αριθμητικά αναπτύσσοντας τον κατάλληλο αριθμητικό κώδικα. Στη συνέχεια, με τα ακριβή αριθμητικά αποτελέσματα για τους ΣΓΣ μελετούμε σε βάθος τα φάσματα της ΑΗ στη μεμβράνη και στον υπερχώρο. Επίσης, μελετούμε και την επίδραση των διαφόρων ορισμών της θερμοκρασίας στην ΑΗ για τον χωρόχρονο SdS. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής, στα πλαίσια της θεωρίας των καμπύλων επιπλέον διαστάσεων, αναζητούμε μια ακριβή αναλυτική λύση για πεντα-διάστατη μελανή οπή η οποία είναι εντοπισμένη κοντά την μεμβράνη. Στο μοντέλο που μελετούμε, το στοιχείο μήκους είναι τύπου Vaidya με μάζα η οποία εξαρτάται από τις συντεταγμένες της χρονικής, της ακτινικής και της επιπλέον διάστασης. Για το περιεχόμενο του υπερχώρου θεωρούμε διάφορες θεωρίες βαθμωτών πεδίων με ένα ή περισσότερα πεδία τα οποία είναι σε (μη-)ελάχιστη σύζευξη με τη βαρύτητα, ενώ επιπλεόν θεωρούμε γενικούς κινητικούς όρους και γενικό δυναμικό.