Systematic study of current therapeutic approaches of arrhythmias in patients with heart failure
Authors: Μπαζούκης Γεώργιος 
Published: September 2021

H καρδιακή ανεπάρκεια είναι ένα σημαντικό πρόβλημα της δημόσιας υγείας, ο επιπολασμός του οποίου έχει αυξηθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η απάντηση σε σημαντικά κλινικά ερωτήματα που αφορούν του ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με χαμηλό κλάσμα εξώθησης. Συγκεκριμένα, πραγματοποιήσαμε μια μεταανάλυση για την αναζήτηση πιθανής συσχέτισης μεταξύ του ιστορικού κολπικής μαρμαρυγής και σημαντικών κλινικών εκβάσεων. Διαπιστώσαμε ότι το ιστορικό κολπικής μαρμαρυγής στους ασθενείς αυτούς σχετίζεται με 42% αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας από κάθε αιτία, 44% αυξημένο κίνδυνο πρόσφορων θεραπειών και διπλάσιο κίνδυνο απρόσφορων θεραπειών σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς ιστορικό κολπικής μαρμαρυγής. Ένα επιπλέον ερώτημα που κληθήκαμε να απαντήσουμε είναι το κατά πόσο οι πρόσφορες και απρόσφορες θεραπείες σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο ολικής θνησιμότητας στους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια με χαμηλό κλάσμα εξώθησης. Τα αποτελέσματα της μελέτης έδειξαν ότι οι πρόσφορες θεραπείες σχετίζονται με διπλάσιο κίνδυνο θνησιμότητας από κάθε αιτία ενώ οι απρόσφορες θεραπείες με 30% αυξημένο κίνδυνο. Το επόμενο κλινικό ερώτημα που μελετήσαμε, αφορά τους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και χαμηλό κλάσμα εξώθησης που υποβάλλονται σε επέμβαση κατάλυσης κολπικής μαρμαρυγής. Πραγματοποιήσαμε μια αναδρομική μελέτη παρατήρησης που περιλάμβανε 38 ασθενείς (μέση ηλικία: 54.1 ± 12.2 χρονών, 28 (73.7%) άνδρες, μέσο κλάσμα εξώθησης: 38.2 ± 6.3%) που υποβλήθηκαν σε επέμβαση κατάλυσης κολπικής μαρμαρυγής (16 ασθενείς με παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή και 22 ασθενείς με μη παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή). Δείξαμε ότι το 73,7% των ασθενών κατά τη διάρκεια των 38,2 μηνών παρακολούθησης παρέμειναν σε φλεβοκομβικό ρυθμό ενώ η πολυπαραγοντική ανάλυση ανέδειξε πως η εμφάνισης πρώιμης υποτροπής κολπικής μαρμαρυγής (κατά τη διάρκεια των πρώτων 3 μηνών μετά την επέμβαση κατάλυσης) και η χορήγηση αμιωδαρόνης σχετίζονται με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης όψιμης (πέραν των τριών μηνών) υποτροπής κολπικής μαρμαρυγής. Τέλος, κληθήκαμε να απαντήσουμε δύο κλινικά ερωτήματα σχετικά με τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε θεραπεία καρδιακού επανασυγχρονισμού. Η πρώτη μελέτη, αφορά μια αναδρομική μελέτη παρατήρησης που σκοπό είχε την εύρεση συσχέτισης μεταξύ απλών αιματολογικών δεικτών και της ανταπόκρισης στη θεραπεία καρδιακού επανασυγχρονισμού. Η μελέτη μας περιέλαβε 48 ασθενείς (μέση ηλικία: 66.2±9.5 χρονών, 81.3% άνδρες, 29 (60.4%) με ισχαιμική καρδιακή ανεπάρκεια). Στους 6 μήνες παρακολούθησης, 37 (77.1%) ασθενείς ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία καρδιακού επανασυγχρονισμού. Η πολυπαραγοντική ανάλυση ανέδειξε πως η μεγαλύτερη ηλικία και τα χαμηλότερα επίπεδα κρεατινίνης σχετίζονται με την ανταπόκριση στη θεραπεία καρδιακού επανασυγχρονισμού ενώ δεν ανευρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τους μελετούμενους αιματολογικούς δείκτες (λευκά αιμοσφαίρια, ουδετερόφιλα πολυμορφοπύρηνα, λεμφοκύτταρα, αιμοπετάλια, λόγος ουδετεροφίλων-λεμφοκυττάρων, εύρος κατανομής ερυθρών αιμοσφαιρίων). H επόμενη μελέτη, αφορά την εύρεση πιθανής συσχέτισης μεταξύ της βελτίωσης του ηλεκτρικού δυσυγχρονισμού μετά την εμφύτευση συσκευής καρδιακού επανασυγχρονισμού με την ανταπόκριση στη θεραπεία εκφραζόμενη είτε με κλινικά είτε με υπερηχογραφικά κριτήρια. Πραγματοποιήσαμε μια μετα-ανάλυση μελετών παρατήρησης διεξάγοντας ξεχωριστές αναλύσεις σχετικά με τη κλινική ανταπόκριση στη θεραπεία (εκφραζόμενη ως βελτίωση του NYHA ≥1) και την υπερηχογραφική ανταπόκριση (εκφραζόμενη ως μείωση του τελοσυστολικού όγκου ≥15%). Η μελέτη μας έδειξε ότι η βελτίωση του ηλεκτρικού δυσυγχρονισμού, εκφραζόμενη είτε ως επίτευξη βραχύτερου διαστήματος QRS μετά την εμφύτευση είτε ως βράχυνση του QRS διαστήματος πριν και μετά την εμφύτευση της συσκευής επανασυγχρονισμού, σχετίζεται στατιστικά σημαντικά τόσο με την κλινική όσο και με την υπερηχογραφική ανταπόκριση στην θεραπεία. Κατά συνέπεια, η μελέτη μας έδειξε τη σημασία της επίτευξης όσο το δυνατόν βραχύτερου διαστήματος QRS είτε κατά την εμφύτευση είτε κατά τον προγραμματισμό της συσκευής.