PATIENT CHARACTERISTIC OF SURGICAL TREATMENT OF BENIGN PROSTATIC HYPERPLASIA IN THE CITY Of SEMEY SITY: A COHORT STUDY
Authors: A.M. Kussainov , G.M. Shalgumbayeva , T.A. Bulegenov , К.Д. Акимжанов , A.B. Salmenbaeva , M.E. Musulmanbek 
Published: October 2024

Aim: The study was done to evaluate pre-operative factors, which influence the post-operative outcome in patients undergoing surgery for Benign Prostatic Hyperplasia (BPH) Materials and methods: Setting and Design: It was carried out retrospectively at Semey city East Kazakhstan region. Retrospective cohort study of outcomes of 782 patients with BPH who underwent surgical treatment in the Semei Kidney Center, East Kazakhstan region from 2017 to 2019. All the information was collected from case files of patients. Descriptive statistics were used to analyze the data. For qualitative data Pearson’s Chi-square was used. Results: Most of the patients were admitted to hospital by emergency ambulance, half of the patients had received conservative treatment before, the majority of the patients had delay between the first symptoms and the first present in hospital, patients had one – two diseases as comorbid condition, overweight. The average length of stay in hospital was 10-15 days. Half of patients (53.2%) after treatment recovered, condition improved at 35.8% patients, condition deteriorated at 7.2% patients, without changes were 3.8% patients. Our study defined significant difference between age group (p=0.005), way of admission to hospital (p=0.003), self-referral (p=0.000), severity of condition (p=0.000), comorbid condition (p=0.000), length of hospital stay (p=0.000) and surgical treatment outcomes. There was no significant difference between nationality (p=0.052), rural / urban status (p=0.146), social position (p=0.146), BMI (p=0.411) history of conservative treatment (p=0.064) and surgical treatment outcomes Conclusion:Aged patients, patients who were admitted to hospital through the unplanned emergency way, self-referral patients had worse outcomes after surgery. Delaying intervention can lead to BPH progression and poorer outcomes. Condition was not changed and deteriorated in patients whom delay was more than a month.

Цель: оценка предоперационных факторов, влияющих на послеоперационный исход у пациентов, перенесших операцию по поводу доброкачественной гиперплазии предстательной железы (ДГПЖ). Материалы и методы: Дизайн исследования: ретроспективно в городе Семей Восточно-Казахстанской области. 782 пациентов с ДГПЖ, перенесших оперативное лечение в учреждении «Почечный центр» г. Семей Восточно-Казахстанской области с 2017 по 2019 г. Вся информация была собрана из медицинских карт стационарных пациентов. Для анализа данных использовалась описательная статистика. Для качественных данных использовался хи-квадрат Пирсона. Результаты: Большинство пациентов были госпитализированы бригадой скорой помощи, половина пациентов ранее получали консервативное лечение, у большинства пациентов отмечалась задержка мочи между появлением первых симптомов и первым обращением в стационар, у пациентов имелось одно-два заболевания как сопутствующая патология, избыточная  масса тела. Средняя продолжительность пребывания в стационаре составила 10-15 дней. Больше половины пациентов (53,2%) после лечения отмечали выздоровление, состояние улучшилось у 35,8% больных, ухудшилось у 7,2% ,у 3,8% пациентов состояние оставалось  без изменений. В нашем исследовании выявлены достоверные различия между возрастной категорией пациентов (р=0,005), способом поступления в стационар (р=0,003), самообращением (р=0,000), тяжестью состояния (р=0,000), коморбидным состоянием (р=0,000), продолжительностью пребывания в стационаре (р=0,000) и результатов оперативного лечения. Достоверной разницы между национальностью (р=0,052), сельским/городским статусом (р=0,146), социальным положением (р=0,146), ИМТ (р=0,411), анамнезом консервативного лечения (р=0,064) и результатами оперативного лечения не было. Заключение. Пациенты пожилого возраста, пациенты, поступившие в стационар в экстренном порядке и пациенты, обратившиеся самостоятельно, имели худшие результаты после операции. Отсрочка вмешательства может привести к прогрессированию ДГПЖ и ухудшению результатов. Состояние не изменилось и ухудшилось у больных, у которых задержка составила более месяца.

Мақсаты: қуық асты безінің қатерсіз гиперплазиясына (ҚБҚГ) операция жасалған науқастарда операциядан кейінгі нәтижеге әсер ететін операция алды факторларды бағалау. Материалдар мен әдістері: Зерттеу жобасы: ретроспективті түрде Шығыс Қазақстан облысы, Семей қаласында. 2017-2019 жылдар аралығында Шығыс Қазақстан облысы, Семей қаласындағы Бүйрек орталығының бөлімшелерінде хирургиялық емдеуден өткен 782 ҚБҚГ- сы бар науқас. Барлық мәліметтер стационарлық науқастардың медициналық картасынан жинақталды. Деректерді талдау үшін сипаттама статистикасы қолданылды. Сапалық деректер үшін Пирсонның хи-квадраты пайдаланылды Нәтижелер: Пациенттердің көпшілігі жедел жәрдем бригадасымен ауруханаға жатқызылды, науқастардың жартысы бұрын консервативті ем қабылдаған, науқастардың көпшілігінде алғашқы белгілердің басталуы мен ауруханаға бірінші келген кезде зәр шығарудың іркілуі, науқастардың ауру ретінде бір немесе екі ауруы болған ілеспелі артық салмақ . Ауруханада орташа болу ұзақтығы 10-15 күн болды. Науқастардың жартысынан көбі (53,2%) емделгеннен кейін сауығып кетті, 35,8% науқастардың жағдайы жақсарды, 7,2% нашарлады, ал 3,8% науқастардың жағдайы өзгеріссіз қалды. Біздің зерттеуіміз пациенттердің жас санаты (p=0,005), ауруханаға жатқызу әдісі (p=0,003), өзін-өзі жіберу (p=0,000), жағдайының ауырлығы (p=0,000), ілеспелі ауру арасында айтарлықтай айырмашылықтарды анықтады. жағдайы (p=0,000), ауруханада болу ұзақтығы (p=0,000) және хирургиялық емдеу нәтижелері. Ұлты (p=0,052), ауыл/қалалық статус (p=0,146), әлеуметтік жағдайы(p=0,146), ДМИ (p=0,411), консервативті ем тарихы (p=0,064) және хирургиялық емдеудің нәтижесі болмады. Қорытынды. Егде жастағы науқастар, ауруханаға шұғыл түрде түскен науқастар және өз бетінше жүгінг