Επίδραση της ταχύτητας κίνησης και του μήκους των μυϊκών δεματίων κατά την προπόνηση με αντιστάσεις στη μυϊκή ισχύ και αρχιτεκτονική
Authors: Στασινάκη Αγγελική-Νικολέττα 
Published: September 2021

Η προπόνηση με αντιστάσεις αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της προπονητικής διαδικασίας στα περισσότερα αθλήματα. Ωστόσο, ορισμένες παράμετροι αυτού του είδους προπόνησης, όπως η ταχύτητα και το εύρος κίνησης που πρέπει να χρησιμοποιούνται σε κάθε επανάληψη, χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση. Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι να μελετηθεί η επίδραση της προπόνησης με αντιστάσεις α) με Υψηλή (Υ) και Χαμηλή (Χ) ταχύτητα κίνησης κατά την έκκεντρη συστολή, και β) σε Μικρό και Μεγάλο μήκος μυϊκών δεματίων, στην μυϊκή απόδοση, στον ρυθμό εφαρμογής της δύναμης (ΡΕΔ) και στην αρχιτεκτονική δομή των μυών.Στην 1η μελέτη, 18 μέτρια γυμνασμένα νεαρά άτομα (άρρενες & θήλεις, 18-28 ετών) ακολούθησαν προπόνηση με αντιστάσεις (6 εβδομάδες, 2φ/βδομ) όπου εκτελούσαν την έκκεντρη φάση στο ημικάθισμα, σε μηχάνημα τύπου Smith. Η ομάδα Υ (έκκεντρη φάση: <1δευτ.) εκτελούσε 9*9 επαναλήψεις *70% της μέγιστης δύναμης (1-ΜΑΕ), η ομάδα Χ (έκκεντρη φάση: ~4 δευτ.) εκτελούσε 5*6 επαναλήψεις *90% της 1-ΜΑΕ. Ο προπονητικός όγκος εξισορροπήθηκε σύμφωνα με τις εδαφικές δυνάμεις (force-time curve), την ηλεκτρομυογραφική δραστηριότητα του έξω πλατύ μηριαίου μυ και τον συνολικό χρόνο συστολής. Πριν και μετά την προπόνηση αξιολογήθηκαν: α) 1-ΜΑΕ στο ημικάθισμα, β) το κατακόρυφο άλμα με προδιάταση γ) ο ΡΕΔ κατά την ισομετρική ώθηση κάτω άκρων από καθιστή θέση και δ) η αρχιτεκτονική δομή του έξω πλατύ μηριαίου μυ. Η 1-ΜΑΕ στο ημικάθισμα αυξήθηκε κατά 14,5±7,0%, (Y, p<0,01) και κατά 5,4±5,1% (X, p<0,05). Η ισχύς κατά το κατακόρυφο άλμα μειώθηκε μετά την προπόνηση Χ (-6,8±7,8%, p<0,05). Ο ΡΕΔ βελτιώθηκε μετά την προπόνηση Υ (14-42%, p<0,05). Το μήκος των μυϊκών δεματίων αυξήθηκε μετά την προπόνηση Υ κατά 10,0±6,2%, (p<0,05). Το πάχος του έξω πλατύ μηριαίου μυός αυξήθηκε μετά την προπόνηση Χ (6,0±6,8%, p<0,05). Παρατηρήθηκαν σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ των ασκησιογενών μεταβολών του μήκους των μυϊκών δεματίων και της 1-ΜΑΕ (r=0,608, p<0,05) καθώς και του ΡΕΔ (p<0,05). Οι ασκησιογενείς μεταβολές στην 1-ΜΑΕ, στον ΡΕΔ και στο μήκος των μυϊκών δεματίων διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο συνθηκών προπόνησης (p<0,05, p < 0,05 και p < 0,01, αντίστοιχα). Συμπερασματικά, η προπόνηση με έκκεντρα ημικαθίσματα με Υψηλή ταχύτητα, διάρκειας 6 εβδομάδων, μπορεί να αυξήσει σημαντικά την μέγιστη δύναμη και τον ρυθμό εφαρμογής της δύναμης σε ασκούμενους με ελάχιστη εμπειρία στην προπόνηση με αντιστάσεις. Οι αυξήσεις αυτές φαίνεται να σχετίζονται σε ένα βαθμό, με την παράλληλη αύξηση του μήκους των μυϊκών δεματίων του έξω πλατύ μηριαίου μυ. Η προπόνηση με έκκεντρα ημικαθίσματα Χαμηλής ταχύτητας δεν είναι αποτελεσματική στη βελτίωση της ισχύος των κάτω άκρων, ωστόσο μπορεί να αυξήσει την μέγιστη δύναμη και να συμβάλλει στη μυϊκή υπερτροφία. Στη 2η μελέτη, 9 νεαρές μέτρια γυμνασμένες γυναίκες (18-28 ετών) πραγματοποίησαν προπόνηση με αντιστάσεις (6 εβδομάδες, 2φ/βδομ), όπου με το ένα χέρι εκτελούσαν εκτάσεις αγκώνα σε τροχαλία σε Μεγάλο μήκος και με το αντίθετο χέρι σε Μικρό μήκος. Οι δοκιμαζόμενες εκτελούσαν 6*6 επαναλήψεις *85% της 1-ΜΑΕ. Πριν και μετά την προπόνηση αξιολογήθηκαν: α) η 1-ΜΑΕ στην έκταση του αγκώνα, β) η αρχιτεκτονική δομή (στο 50% και 60% του μήκους του βραχιόνιου) και γ) η επιμήκης διατομή της μακράς κεφαλής του τρικέφαλου βραχιόνιου. Η 1-ΜΑΕ αυξήθηκε κατά 40,1±21,3% (Μικρό, p<0,01) και κατά 44,5±20,1% (Μεγάλο, p<0,01). Το πάχος της μακράς κεφαλής (στο 60%) αυξήθηκε κατά 15,5±18,8% (Μικρό, p< 0,05) και 19,4±16,3% (Μεγάλο, p<0,01). Η επιμήκης διατομή της μακράς κεφαλής αυξήθηκε και στις δύο συνθήκες (p<0,05). Η γωνία και το μήκος των μυϊκών δεματίων δεν μεταβλήθηκε σημαντικά σε καμία από τις δύο συνθήκες προπόνησης. Συμπερασματικά, η δύναμη των εκτεινόντων μυών του αγκώνα αυξήθηκε παρόμοια είτε μετά από την άσκηση σε Μεγάλο είτε σε Μικρό μήκος μυϊκών δεματίων, στις πρώτες 6 εβδομάδες προπόνησης αντιστάσεων, σε μέτρια γυμνασμένες γυναίκες. Το πάχος του μυός επίσης αυξήθηκε στον ίδιο βαθμό. Φαίνεται λοιπόν ότι, κατά τις πρώτες 6 εβδομάδες προπόνησης αντιστάσεων όπου η ανάπτυξη της δύναμης είναι ραγδαία, το μήκος όπου βρίσκονται τα μυϊκά δεμάτια κατά την συστολή έχει χαμηλή επίδραση στην ανάπτυξη της δύναμης και στις προσαρμογές της αρχιτεκτονικής δομής του μυός.