bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η διακειμενικότητα ως δομικό στοιχείο του νεωτερικού παιδικού αφηγήματος και η διδακτική της προσέγγιση
Authors: Πατσιοδήμου Αντωνία
Published: September 2021

Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται η διακειμενικότητα, η λειτουργία της ως δομικό στοιχείο στο νεωτερικό παιδικό αφήγημα και η διδακτική της προσέγγιση. Ειδικότερα, το εμπειρικό κομμάτι της έρευνας επικεντρώνεται στη μελέτη της διακειμενικής επίγνωσης των μαθητών/τριων της Ε΄ τάξης του δημοτικού σχολείου. Σε νεωτερικά παιδικά αφηγημάτα εντοπίστηκαν διακειμενικά στοιχεία ως προς το σκηνικό, τους χαρακτήρες και την πλοκή και πολλά από αυτά χρησιμοποιήθηκαν στα κείμενα που έγραψαν μετέπειτα οι μαθητές/τριες. Επιπρόσθετα, εξετάζεται αν η διακειμενική επίγνωση διαφοροποιείται ανάλογα με το φύλο ή το επίπεδο γλωσσικής επίδοσης. Όσον αφορά στους μαθητές/τριες με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, πραγματοποιείται συγκριτική μελέτη ανάμεσα στα χαρακτηριστικά της διακειμενικής τους επίγνωσης και σε εκείνα που παρουσιάζονται στους τυπικούς μαθητές/τριες. Μέσα από την ανάλυση περιεχομένου των κειμένων που παρήγαγαν τα παιδιά και σε συνδυασμό με την παρατήρηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας και τις συνεντεύξεις των μαθητών/τριων (τριγωνοποίηση) περιγράφεται η σχέση ανάμεσα στη διακειμενικότητα και τη δημιουργική γραφή. Η ποσοτική και ποιοτική ανάλυση των δεδομένων δείχνει τα κανάλια της σκέψης που οδήγησαν τους μαθητές/τριες στη διατύπωση ενός λόγου με διαφορετικά επίπεδα διακειμενικής επίγνωσης. Επίσης, η συγκριτική μελέτη ανάμεσα στις ομάδες των μαθητών/τριων με βάση το φύλο, τη γλωσσική επίδοση και τις ειδικές εκπαιδευτικές τους ανάγκες οδηγεί στο συμπέρασμα πως οι παράγοντες αυτοί επηρεάζουν τη διαμόρφωσή της. Τέλος, τα αποτελέσματα της έρευνας ερμηνεύονται με όρους διδακτικών στρατηγικών και καλών πρακτικών που ευνοούν την ανάπτυξη της διακειμενικής επίγνωσης και τη βελτίωση της παραγωγής γραπτού αφηγηματικού λόγου.
Μέθοδοι κατάταξης και μετρικές απήχησης επιστημονικών δημοσιεύσεων
Authors: Κανέλλος Ηλίας
Published: September 2021

Η διαρκής αύξηση του όγκου των επιστημονικών δημοσιεύσεων δημιουργεί προβλήματα στη διάκριση των σημαντικότερων από αυτές, επηρεάζοντας ταυτόχρονα ερευνητές, φοιτητές, υπεύθυνους ακαδημαϊκών προσλήψεων, αλλά και τις μηχανές αναζήτησης. Για το λόγο αυτό υπάρχει ανάγκη ανάπτυξης μηχανισμών κατάταξης (ή αλλιώς ιεράρχησης) των επιστημονικών δημοσιεύσεων. Παρ' ότι υπάρχει πλούσια βιβλιογραφία γύρω από την ανεξαρτήτως ερωτήματος κατάταξη (query independent ranking) επιστημονικών δημοσιεύσεων (γνωστή και ως στατική κατάταξη), στόχος της οποίας είναι η περιγραφή μεθόδων κατάταξης επιστημονικών δημοσιεύσεων, με βάση την απήχηση τους, δεν έχει πραγματοποιηθεί έως τώρα κάποια μεθοδική και συστηματική ανασκόπηση του αντικειμένου. Συγκεκριμένα, στη τρέχουσα βιβλιογραφία υφίστανται κενά στον ορισμό της απήχησης, ενώ δε γίνεται διάκριση μεταξύ μακροχρόνιας και βραχυχρόνιας επιστημονικής απήχησης. Επίσης, δεν εξετάζεται η σχέση της απήχησης των δημοσιεύσεων με άλλα χαρακτηριστικά των κειμένων, όπως η αναγνωσιμότητα. Επιπλέον, δεν έχει πραγματοποιηθεί καμία εκτενής πειραματική αξιολόγηση των επιμέρους μεθόδων που έχουν προταθεί στη βιβλιογραφία. Αντικείμενο του διδακτορικού είναι η εξέταση της κατάταξης (ιεράρχησης) δημοσιεύσεων με βάση την απήχησή τους, των μεθόδων που έχουν προταθεί στη βιβλιογραφία, της εφαρμογής τους στα πλαίσια πραγματικών μηχανών αναζήτησης επιστημονικών δημοσιεύσεων και της συσχέτισης απήχησης - αναγνωσιμότητας δημοσιεύσεων. Συνοπτικά:• Ορίζονται τυπικά η μακροχρόνια και βραχυχρόνια απήχηση και εξετάζονται και κατηγοριοποιούνται οι προσεγγίσεις που έχουν διατυπωθεί στη τρέχουσα βιβλιογραφία.• Πραγματοποιείται μια εκτενής πειραματική αξιολόγηση για τη διερεύνηση των μηχανισμών που οδηγούν στη βέλτιστη αποτελεσματικότητα για την παραγωγή κατατάξεων των δημοσιεύσεων με βάση αυτά τα δύο είδη απήχησης.• Καθώς τα αποτελέσματα της αξιολόγησης αποκαλύπτουν περιθώρια βελτίωσης στην κατάταξη με βάση τη βραχυχρόνια απήχηση, προτείνεται μια νέα μέθοδος κατάταξης, επηρεασμένη από πρόσφατες εξελίξεις της επιστήμης δικτύων (network science), ενσωματώνοντας τροποποιήσεις στη μέθοδο PageRank. Με εκτενή πειραματική αξιολόγηση αναδεικνύεται η αποτελεσματικότητα της νέας μεθόδου σε σχέση με τις άλλες τρέχουσες τεχνολογίες αιχμής.• Παρουσιάζεται, επιπλέον, η ανάπτυξη εξειδικευμένων, αλλά και γενικών ακαδημαϊκών μηχανών αναζήτησης, οι οποίες κάνουν χρήση μεθόδων κατάταξης που έχουν εξεταστεί.• Τέλος, εξετάζεται η σχέση της αναγνωσιμότητας των περιλήψεων επιστημονικών δημοσιεύσεων με την απήχησή τους.
Indoor localization systems for retail stores
Authors: Σταύρου Βασίλειος
Published: September 2021

Η συμπεριφορά του καταναλωτή μέσα στο κατάστημα αποτελεί ερευνητική περιοχή ενδιαφέροντος για περισσότερα από 60 χρόνια με στόχο να εντοπίσει διάφορα μοτίβα που μπορούν να προσφέρουν αξία. Η κατανόηση της συμπεριφοράς του καταναλωτή μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές πληροφορίες για τους λιανέμπορους και να ενισχύσει την εμπειρία των καταναλωτών μέσα στο κατάστημα. Παρά τη δημοτικότητα της Χωρικής Αναλυτικής και των υπηρεσιών βάσει τοποθεσίας, και οι δύο αντιμετωπίζουν ένα κοινό πρόβλημα, την ακρίβεια του μηχανισμού εντοπισμού που χρησιμοποιούν. Για την αντιμετώπιση των ερευνητικών ερωτημάτων της παρούσας διατριβής, (α) υιοθετούμε ως μεθοδολογική προσέγγιση το μοντέλο Design Science, (β) αναπτύσσουμε ένα σύστημα εντοπισμού θέσης για εσωτερικά περιβάλλοντα και (γ) υιοθετούμε μια προσέγγιση μηχανικής μάθησης που εκτελεί εντοπισμό θέσης. Συνοπτικά, σχεδιάζουμε και αναπτύσσουμε ένα σύστημα που παράγει και επεξεργάζεται δεδομένα σήματος και αναπτύσσουμε μια προσέγγιση μηχανικής μάθησης για τον εντοπισμό θέσης που μπορεί να εφαρμοστεί σε χωροχρονικά δεδομένα από συσκευές Διαδικτύου των Πραγμάτων (IoT). Αξιολογούμε δύο διαφορετικές ασύρματες τεχνολογίες ((α) Wi-Fi και (β) Bluetooth Low Energy Beacons) και εφαρμόζουμε τεχνικές τεχνητής νοημοσύνης για την αντιμετώπιση των ερευνητικών ερωτημάτων. Επιπλέον, για την αντιμετώπιση των ερευνητικών ζητημάτων προτείνουμε ένα artifact συστήματος το οποίο είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία, την καταγραφή και την επεξεργασία των δεδομένων για τον εντοπισμό θέσης σε εσωτερικά περιβάλλοντα. Το αποτέλεσμα της προτεινόμενης προσέγγισης είναι η θέση του χρήστη της ασύρματης υποδομής μέσα στο κατάστημα. Εφαρμόζουμε αυτήν την προσέγγιση σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις. Η πρώτη περίπτωση αφορά την τεχνολογία BLE Beacons, ενώ η δεύτερη αφορά τεχνολογία Wi-Fi. Στη συνέχεια αξιολογούμε τα ευρήματα χρησιμοποιώντας τεχνική αποτίμηση της επίδοσης της και επίσης εξετάζουμε την επιχειρηματική ερμηνεία των αποτελεσμάτων. Για το σκοπό αυτό, αξιοποιούμε την αξιολόγηση βάσει δεδομένων και την αξιολόγηση βάσει χρηστών, προκειμένου να αξιολογήσουμε τα αποτελέσματα της προσέγγισης εντοπισμού θέσης. Τέλος, παραθέτουμε μια σειρά πρακτικές εφαρμογές με βάση τη διάσταση της θέσης.
Consumer responses to schema incongruent brand information in advertising
Authors: Χαλκιάς Γεώργιος
Published: September 2021

Πρόσφατες έρευνες στο χώρο της Γνωσιακής και της Κοινωνικής Ψυχολογίας αναδεικνύουν τα πλεονεκτήματα της σχηματικής ασυμφωνίας θέτοντας υπό αμφισβήτηση τις παραδοσιακές θεωρίες των Επικοινωνιών του Μάρκετινγκ, οι οποίες υπαγορεύουν ότι η αποτελεσματική επικοινωνία προϋποθέτει την ευθυγράμμιση του επικοινωνιακού περιεχομένου με τις καταγεγραμμένες εμπειρίες και πεποιθήσεις των καταναλωτών (γνωστικά σχήματα). Ωστόσο, ορισμένες πτυχές της νεότερης αυτής προσέγγισης παραμένουν ασαφείς είτε λόγω περιορισμένης ερευνητικής προσοχής, είτε λόγω ασυνέπειας μεταξύ των εμπειρικών ευρημάτων. Η παρούσα διατριβή μελετά την επίδραση των σχηματικά ασύμφωνων πληροφοριών που μπορεί να περιλαμβάνονται στα διαφημιστικά μηνύματα πάνω στις διαδικασίες γνωστικής επεξεργασίας και αξιολόγησης των καταναλωτών. Παράλληλα, εξετάζεται ο ρυθμιστικός μια σειράς προσωπικών και συγκυριακών παραγόντων που ενδέχεται να επηρεάζουν τις εν λόγω σχέσεις.
Έρευνα στη μεταγραφή των βακτηρίων με τη χρήση βάσεων δεδομένων από αλληλουxίες RNA
Authors: Μπίλλης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Τα Synechococcus και Synechocystis είναι Κυανοβακτήρια που χρησιμοποιούνται για τη συλλογή συμπερασμάτων σχετικά με τον εγκλιματισμό των μικροοργανισμών και τη διερεύνηση του μεταβολισμού τους. Χρησιμοποιώντας αξιόπιστα RNAseq δεδομένα, προσδιορίστηκε η μεταγραφική συμπεριφορά των κυττάρων που υποβλήθηκαν σε συνθήκες καταπόνησης (μειωμένου ανόργανου άνθρακα, αυξημένης αλατότητας, μειωμένης θερμοκρασίας, αυξημένου pH και μειωμένου φωτισμού) για διάρκεια μίας ώρας και για διάρκεια εικοσιτεσσάρων ωρών. Για την κατανόηση της μεταγραφικής διαδικασίας των κυττάρων εφαρμόστηκε η στατιστική μέθοδος της διαφορικής έκφρασης γονιδίων, εντοπίστηκαν νέα γονίδια και τέλος διερευνήθηκε η μεταλλαξιγένεση στα μετάγραφα καθώς και οι παραλλαγές τους. Διαπιστώθηκε ότι οι αποκρίσεις των κυττάρων ποικίλουν ανάλογα με τις συνθήκες καταπόνησης και δεν ήταν ταυτόσημες μεταξύ των κυανοβακτηρίων που μελετήθηκαν. Επίσης, βρέθηκαν μηχανισμοί που πιθανόν ενισχύουν τον εγκλιματισμό τους σε νέα περιβάλλοντα.
Σχεδιασμός, σύνθεση και μελέτη βιολογικής δράσης νέων θειαζολικών παραγώγων
Authors: Πέτρου Ανθή
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρείται ο σχεδιασμός και η σύνθεση νέων ενώσεων, με αυξημένη δράση κατά του ιού της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV). Ο ιός HIV είναι ο αιτιολογικός παράγων του Συνδρόμου Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας (AIDS), μιας λοιμώδης νόσου με αυξανόμενη επίπτωση παγκοσμίως. Οι μη νουκλεοσιδικοί αναστολείς της αντίστροφης μεταγραφάσης (RT) ή NNRTIs διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην θεραπεία του AIDS. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι πολλές ενώσεις χρησιμοποιούνται ήδη ως φάρμακα κατά του HIV, η έρευνα για την ανάπτυξη νέων αναστολέων συνεχίζεται, καθώς ο ιός αναπτύσσει ανθεκτικά στελέχη, περιορίζοντας την χρησιμοποίησή τους. Λαμβάνοντας υπόψη τα καλύτερα χαρακτηριστικά των διαθέσιμων NNRTIs από την βιβλιογραφία και με τη βοήθεια in silico μελετών πρόσδεσης (Docking) καθώς και του υπολογιστικού προγράμματος πρόβλεψης της βιολογικής δράσης PASS, επιχειρείται ο σχεδιασμός και η σύνθεση νέων ενώσεων που δεν θα εμποδίζονται από μικρές μεταλλάξεις στην περιοχή σύνδεσης με την RT, αλλά θα εμφανίζουν περισσότερες αλληλεπιδράσεις με αυτήν, ενισχύοντας την αντι-HIV-δράση τους. Στην παρούσα διατριβή σχεδιάστηκαν και συντέθηκαν 54 νέες 2-αρυλο-3-ενζο[d]θειαζολ-θειαζολιδιν-4-όνες. Η σύνθεση των ενώσεων έγινε σύμφωνα με αντίδραση ενός βήματος («one pot») μεταξύ μιας ετεροαρωματικής αμίνης, μιας υποκατεστημένης βενζαλδεΰδης και του θειογλυκολικού οξέος. Επιπλέον της «κλασσικής» μεθόδου, πραγματοποιήθηκε ανάπτυξη ενός βελτιωμένου πρωτοκόλλου σύνθεσης σε περιβάλλον μικροκυμάτων, με ελαχιστοποίηση του απαιτούμενου χρόνου της αντίδρασης, καθώς και αύξηση της απόδοσης και της καθαρότητας των ενώσεων.Η ταυτοποίηση των προϊόντων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση φασματοσκοπικών μεθόδων (IR, 1H-NMR, 13C-NMR και MS για μερικά παράγωγα). Πραγματοποιήθηκε in vitro μελέτη της ανασταλτικής δράσης των νέων ενώσεων επί της HIV-1 RT με την χρησιμοποίηση τόσο της ανοσοενζυμικής χρωματομετρικής, όσο και της ραδϊοισοτοπικής μεδόδου. Τέλος, λόγω της ουσιώδους σημασίας των αντιμικροβιακών φαρμάκων για τη θεραπεία πολλών μικροβιακών λοιμώξεων σε άτομα με ανοσοκαταστολή, όπως στους πάσχοντες από AIDS, πραγματοποιήθηκαν in vitro δοκιμασίες για να ελεγχθεί η αντιμικροβιακή δράση των ενώσεων, ακολοθούμενες απο in silico μελέτες πρόσδεσης (Docking) για την εξακρίβωση του πιθανού μηχανισμού αντιμικροβιακής δράσης τους.
The impact of servicescapes on employees, customers and their interaction
Authors: Καμινάκης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Οι υπηρεσίες αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της σημερινής οικονομικής δραστηριότητας στις περισσότερες δυτικές οικονομίες και προσφέρουν ιδιαίτερες ευκαιρίες για υψηλή κερδοφορία. Για τον λόγο αυτό πολλοί ερευνητές εστιάζουν στο μάρκετινγκ των υπηρεσιών. Η παρούσα διατριβή επεκτείνει την παρούσα γνώση αναφορικά με την επίδραση του περιβάλλοντα χώρου παροχή υπηρεσίας και στις δύο πλευρές του συστήματος διεπαφής (πελάτες και εργαζόμενοι). Το προτεινόμενο πολυεπίπεδο μοντέλο περιγράφει αναλυτικά τον τρόπο με τον οποίο ο δημιουργημένος περιβάλλων χώρος οδηγεί την νόηση, τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές των ατόμων. Η έρευνα αυτή αρχικά ρίχνει φως στην ανεξερεύνητη πλευρά των εργαζομένων εξετάζοντας την επίδραση του χώρου εργασίας σε αυτούς. Δεύτερο, είναι η πρώτη έρευνα που παρουσιάζει ένα πολυεπίπεδο πλαίσιο που συγκεντρώνει τον τρόπο με τον οποίο ο περιβάλλον χώρος επηρεάζει την αλληλεπίδραση των δύο πλευρών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, μεταβλητές αλληλεπίδρασης όπως η συμπάθεια και η ποιότητα αλληλεπίδρασης επηρεάζουν σημαντικά την ικανοποίηση με την διάδραση. Τρίτος, οι προτεινόμενες ερευνητικές υποθέσεις επηρεάζονται από χαρακτηριστικά της προσωπικότητας που επεκτείνουν τις παρούσες γνώσεις μας. Τέταρτον, όλες οι υποθέσεις εξετάστηκαν σε δύο κλάδους (ηδονικό και χρηστικό) προκειμένου να εξεταστεί ο ρόλος του κλάδου σε σχέση με την βιβλιογραφία. Επιπλέον της αναμενόμενης συνεισφοράς στην βιβλιογραφία, αυτή η διατριβή έχει σημαντικές προτάσεις για τους μάνατζερς αναφορικά με το πώς μπορούν να μεταβάλλουν τον περιβάλλοντα χώρο για να πετύχουν επιθυμητά αποτελέσματα στους πελάτες και τους εργαζόμενους.
Σεξουαλική λειτουργικότητα ασθενών μετά από χειρουργικές εκτομές ελάσσονος πυέλου
Authors: Αρτέμη Σοφία
Published: September 2021

Η σεξουαλική δυσλειτουργία αντιπροσωπεύει μια από τις επιπλοκές με σημαντική επίπτωση στην ποιότητα ζωής του ασθενούς που έχει υποβληθεί σε πυελική χειρουργική επέμβαση. Σκοπός της μελέτης ήταν να αξιολογηθεί η σεξουαλική λειτουργικότητα σε διάφορα χρονικά διαστήματα μετά από τη χειρουργική επέμβαση στην πύελο σε άνδρες ασθενείς, να διερευνηθεί η σχέση της με την καταθλιπτική συμπτωματολογία και την ποιότητα ζωής, καθώς και να διερευνηθούν οι μη τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την εμφάνιση και ένταση της σεξουαλικότητας στους ασθενείς αυτούς. Πρόκειται για προοπτική μελέτη στην οποία χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα στυτικής δυσλειτουργίας IIEF, η κλίμακα κατάθλιψης του Hamilton και το ερωτηματολόγιο επισκόπησης υγείας SF36. Πληθυσμό της μελέτης αποτέλεσαν όλοι οι 106 ενήλικοι άνδρες ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε επέμβαση ελάσσονος πυέλου τουλάχιστον 9 μήνες πριν και κατά το χρονικό διάστημα 2010-2016 στη Δ’ Χειρουργική Κλινική. Ως ομάδα ελέγχου για τον προσδιορισμό των τιμών αναφοράς χρησιμοποιήθηκαν 106 υγιείς άνδρες αντιστοίχου. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων στην πειραματική ομάδα ήταν 66,16±13,07 έτη, ενώ στην ομάδα ελέγχου ήταν 63,95±9,91 έτη. Αναφορικά με τα συνοδά νοσήματα, το 47,2% ανέφερε διάφορα καρδιαγγειακά προβλήματα, το 20,8% υπέρταση, το 9,4% σακχαρώδη διαβήτη και το 5,7% κατάθλιψη. Σε κολεκτομή είχε υποβληθεί το 36,8%, σε σιγμοειδεικτομή το 18,9%, σε βουβωνοκήλη το 33%. H διακύμανση των τιμών του δείκτη IIEF, στις 4εις φάσεις της μελέτης είχε ως εξής: 42,46 (SD 19.69)- 25,66 (SD20,48)-33,04 (SD20.62)-35,53 (SD21,36), παρουσιάζοντας πτώση 20% στην τελευταία φάση, σε σχέση με την αρχική τιμή. p<0,001, ενώ αμέσως μετα την επέμβαση η πτώση έφτασε το 50%. Τα ποσοστά σοβαρής στυτικής λειτουργίας αυξήθηκαν από 38,7% πριν από την επέμβαση σε 48,1 % (αύξηση 25%) μετά την επέμβαση, στο τέλος της περιόδου παρακολούθησης (p<0,05). Η συνολική βαθμολογία IIEF και η βαθμολογία στις επιμέρους παραμέτρους της ποιότητας ζωής συσχετίστηκαν στατιστικά σημαντικά και θετικά μεταξύ τους και αρνητικά με την κατάθλιψη. Στο μοντέλο της πολυμεταβλητής ανάλυσης, η ηλικία αναδείχτηκε ως ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας της στυτικής ικανότητας (p<0,001). Η ηλικία ήταν ο πιο σημαντικός καθοριστής της βαθμολογίας IIEF, η οποία και επιδεινώθηκε σε ποσοστό 25% από την πρώτη μέχρι την τελευταία αξιολόγηση των ασθενών. Η πλειονότητα των ασθενών είχε επανακτήσει τη στυτική του ικανότητα ένα χρόνο μετά την επέμβαση και απολαμβάνει καλή ποιότητα ζωής, ενώ ποσοστό 10% των ασθενών, ένα χρόνο μετα τη μελέτη εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει πρόβλημα στη στυτική του λειτουργία. Η βελτιωμένη σεξουαλική λειτουργικότητα συσχετίστηκε με καλύτερη ποιότητα ζωής και λιγότερα καταθλιπτικά συμπτώματα.
Μελέτη βιοδεικτών στο μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα
Authors: Καρατράσογλου Ελένη
Published: September 2021

Ο καρκίνος του πνεύμονα, αν και είναι ο δεύτερος σε επίπτωση και στα δύο φύλα, αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως. Πολλοί ασθενείς έχουν ήδη μεταστατική νόσο κατά τη στιγμή της διάγνωσης ενώ η πρόγνωση είναι δυσμενής με τη συνολική 5ετή επιβίωση για όλα τα στάδια να μην ξεπερνά το 21%. Οι πρόσφατα αναδειχθείσες ανοσοθεραπείες με τη χρήση αναστολέων του ανοσοποιητικού σημείου ελέγχου PD-1 / PD-L1 που έχουν εγκριθεί ακόμη και ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, φαίνεται να προσφέρουν μία πολλά υποσχόμενη εναλλακτική προσέγγιση. Στην παρούσα εργασία εξετάσαμε τις πιθανές συσχετίσεις μεταξύ της έκφρασης του βιοδείκτη PD-L1 και των κλινικοπαθολογικών παραμέτρων καθώς και της συνολικής επιβίωσης 220 ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα. Η έκφραση της πρωτεΐνης PD-L1 εκτιμήθηκε χρησιμοποιώντας το μονοκλωνικό αντίσωμα (mAb) 22C3 PharmDx DAKO και ορίστηκε ως υψηλή όταν το ποσοστό της έκφρασής της στα νεοπλασματικά κύτταρα (Tumor Proportion Score, TPS) ήταν ≥50%, χαμηλή όταν το TPS ήταν 1-49% και απούσα όταν το TPS ήταν <1%. Οι μεταλλάξεις του EGFR ανιχνεύθηκαν με τη μέθοδο COBAS, ενώ των KRAS και BRAF με Pyrosequencing. Οι αναδιατάξεις των γονιδίων ROS1 και ALK εκτιμήθηκαν με τη μέθοδο της ανοσοϊστοχημείας, με τα θετικά δείγματα να επιβεβαιώνονται με in situ υβριδισμό (CISH και FISH αντίστοιχα). Τέλος, η έκφραση των πρωτεϊνών ERCC1 και RRM1 εκτιμήθηκε με ανοσοϊστοχημεία. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας το υπολογιστικό πακέτο στατιστικής ανάλυσης SPSS v24.0. Η έκφραση της πρωτεΐνης PD-L1 συσχετίστηκε θετικά με την παρουσία μεταλλάξεων του γονιδίου KRAS ενώ η θεραπεία με τον αντι-PD-1 παράγοντα pembrolizumab φάνηκε να παρατείνει τη συνολική επιβίωση των ασθενών σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη θεραπευτική στρατηγική. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι όταν πραγματοποιήθηκε συνδυαστική ανάλυση της παρουσίας μεταλλάξεων KRAS με τη θεραπεία με pembrolizumab, αναδείχθηκε στατιστικά σημαντικό (p <0,001) όφελος επιβίωσης για τους ασθενείς που έφεραν μεταλλάξεις. Επιπλέον, η ανάλυση επιβίωσης που πραγματοποιήθηκε με βάση την έκφραση της πρωτεΐνης ERCC1 σε συνδυασμό με τη χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα, έδειξε ότι οι ασθενείς με αρνητική έκφραση ERCC1 είχαν στατιστικά σημαντικό όφελος επιβίωσης (p <0,001). Η πολυπαραγοντική ανάλυση ανέδειξε την έκφραση της PD-L1, το στάδιο νόσου και τη θεραπεία με pembrolizumab σαν ανεξάρτητες μεταβλητές για τη συνολική επιβίωση. Συγκεκριμένα, η θεραπεία με pembrolizumab φαίνεται να παρατείνει τη συνολική επιβίωση των ασθενών, ενώ η έκφραση PD-L1 και το προχωρημένο στάδιο νόσου εμφανίζονται ως κακοί προγνωστικοί παράγοντες. Οι μεταλλάξεις στο γονίδιο KRAS μπορεί να επηρεάσουν το μικροπεριβάλλον του όγκου και πιθανώς την ανταπόκριση του ασθενούς στην ανοσοθεραπεία. Οι αναστολείς του ανοσοποιητικού σημείου ελέγχου PD-1 / PD-L1 θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν μια εναλλακτική θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα που φέρουν KRAS μεταλλάξεις.
Κοζανίτες έμποροι τον 19ο αιώνα
Authors: Αλευράς Γεώργιος
Published: September 2021

Αξιοποιώντας ένα ογκώδες και αναξιοποίητο, έως τώρα, πρωτογενές αρχειακό υλικό, μελετήθηκαν οι οικονομικές, οι εμπορικές και οι κοινωνικές δραστηριότητες δύο εμπόρων της Κοζάνης, του Κωνσταντίνου Δ. Τακιατζή και του Δημητρίου Κ. Κοεμτζή, τον 19ο αι.. Με τη συγγραφή αυτής της διδακτορικής διατριβής παρουσιάσθηκε η οικονομική ανάπτυξη της Δυτικής Μακεδονίας –ιδίως της Κοζάνης– κατά την ύστερη περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας και, πιο συγκεκριμένα, από τον 18ο ώς τα τέλη περίπου του 19ου αιώνα. Μελετήθηκαν πηγές για πρόσωπα και θεσμούς, καθώς επίσης η δημογραφική, οικονομική, κοινωνική και εκπαιδευτική ανάπτυξη της Κοζάνης, μετά τον 17ο αι., με στόχο να κατανοήσουμε το πλαίσιο δραστηριοποίησης αυτών των εμπόρων. Αναλυτικότερα, οι δύο έμποροι παρουσιάζουν πολλά κοινά σημεία όσον αφορά στις οικονομικές και τις κοινωνικές τους δραστηριότητες. Λειτουργούσαν ως μεταπράτες για τα αγροτικά και βιοτεχνικά προϊόντα της περιοχής Κοζάνης και ευρύτερα της Δυτικής Μακεδονίας, με στόχο την επίτευξη του υψηλότερου δυνατού κέρδους. Κατά τη περίοδο της ενασχόλησής τους με το εμπόριο δημιούργησαν ένα ευρύ εμπορικό δίκτυο, επιδιώκοντας τη διεύρυνση των εμπορικών τους συναλλαγών, την καλύτερη προώθηση των προϊόντων που εμπορεύονταν και τον καλύτερο έλεγχο των οικονομικών τους συναλλαγών. Μάλιστα, οι έμποροι που συγκροτούσαν ένα δίκτυο εμπορεύονταν συγκεκριμένα προϊόντα (γουναρικά, δέρματα, δημητριακά, κρόκο κ. ά.). Επίσης, οι εν λόγω έμποροι δεν περιορίστηκαν μόνο στην άσκηση του εμπορίου. Αντίθετα, επιδόθηκαν σε διάφορες οικονομικού τύπου δραστηριότητες, ανάλογα με τις ευκαιρίες που πρόσφερε η αγορά. Εργάζονταν με σύνεση, χωρίς παρορμητισμό, αποφεύγοντας το ρίσκο, έχοντας ως βασική αρχή την ευκαιριακή εκμετάλλευση κάθε περίστασης. Εν κατακλείδι, οι δύο έμποροι Κ. Τακιατζής και ο Δ. Κοεμτζής τοποθετούνται στην κορυφή της οικονομικό-κοινωνικής πυραμίδας της Κοζάνης για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα του 19ου αιώνα. Επρόκειτο για άτομα αρχοντικής καταγωγής, με αξιόλογη προσφορά και ευεργεσίες στην κοινωνία της πόλης. Αν και διέφεραν ως προς τα οικονομικά τους μεγέθη, αποτέλεσαν κυρίαρχα μέλη του «σώματος» των Κοζανιτών εμπόρων του 19ου αιώνα.
Ανατομικές μεταβολές των πνευμόνων και του καρδιοθωρακικού δείκτη σε διάχυτη πνευμονική ίνωση επί πτωματικού υλικού
Authors: Ξανθούλης Παναγιώτης
Published: September 2021

Ο βασικός σκοπός της έρευνας είναι να αναδειχθούν οι ανατομικές μεταβολές των πνευμόνων και του καρδιοθωρακικού δείκτη σε διαγνωσμένο με Ιδιοπαθή Πνευμονική Ίνωση (IPF) υλικό που χρησιμοποιείται για την εκπαίδευση των Β΄ετών φοιτητών της Ιατρικής Σχολής Αθηνών. Μελετήθηκαν 38 ανθρώπινα πτώματα με IPF εκ των οποίων 12 ήταν γυναίκες και 26 ήταν άντρες. Οι ιστοί τοποθετήθηκαν σε διάλυμα φορμόλης 10% και πραγματοποιήθηκε χρώση των ιστών με την ουσία 5-φλουορεσκείνη, ειδική για την μελέτη του συμπαθητικού συστήματος. Η LDH σχετίζεται με την έκταση του ινωτικού στοιχείου και επομένως με το μη αναστρέψιμο στάδιο της νόσου. Επομένως μπορει να παράσχει κάποιες χρήσιμες εκτιμήσεις για την έκταση και τη σοβαρότητα της νόσου και ενδεχομένως τρόπο για την αδρή παρακολούθηση των ασθενών με IPF. Ενδεχομένως να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως δείκτης πρόγνωσης της νόσου. Οι IL-2 και IL-4 δεν είναι ειδικοί δείκτες της νόσου. Η IL-10 θα μπορούσε να αποτελεί δείκτη χρήσιμο στη διαφοροδιάγνωση μιάς άλλης Διάμεσης Πνευμονοπάθειας (ILD) απο την IPF. Οι πάσχοντες απο IPF έχουν μειωμένη ποσότητα κυκλοφορούμενης IFN-γ. Αυξημένα ποσοστά IL-12 βρέθηκαν στην πνευμονική ίνωση. Τα αποτελέσματα απο τη συσχέτιση της IL-12 με τις σκιάσεις θολής υάλου στην Δευτεροπαθή Πνευμονική Ίνωση (ΔΠΙ) δείχνουν ότι σχετίζεται με το ποσό της φλεγμονής στο πνευμονικό παρένχυμα και προτείνεται για την παρακολούθηση των πάσχοντων. Η αρνητική συσχέτιση του ICAM-2 με τη DLCO και η θετική του ICAM-3 με το PC02 δείχνουν ότι τα ICAMs συσχετίζονται με ενα πιο προχωρημένο στάδιο της νόσου. Το πρότυπο δίκην θολής υάλου δεν ανευρέθη ως κυρίαρχο σε κανέναν πάσχοντα με IPF, ενώ βρέθηκε σε 6/11 πάσχοντες απο ΔΠΙ. Το ινωτικό στοιχείο βρέθηκε ως κυρίαρχο σε όλους τους ασθενείς με IPF και σε 5/11 πάσχοντες με ΔΠΙ. Σύμφωνα με τη μέθοδο Wilcoxon Signed Ranks Test βρέθηκε ότι υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά στην Ιδιωπαθή Πνευμονική Ίνωση και στον καρδιοθωρακικό δείκτη (p 0,003) αλλά και στο μήκως αυτων (p 0,002). Τα p values που βρέθηκαν στις αναλύσεις των πνευμόνων είναι μακριά απο το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας 0,05. Αυτό σημάινει οτι η στατιστική σημαντικότητα του ελένχου είναι ισχυρή και δύσκολα θα ανατραπεί σε επανάληψη της έρευνας.
Essays on banking valuation
Authors: Μπερτσάτος Γεώργιος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αφορά την αποτίμηση της αξίας των τραπεζών μέσω των ιδίων κεφαλαίων τους. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιείται ο δείκτης Price-to-Book (PB) των τραπεζών, ήτοι ο λόγος της αγοραίας αξίας των ιδίων κεφαλαίων προς την λογιστική αξίων των ιδίων κεφαλαίων. Αποπειράται η υποδειγματοποίηση του δείκτη ΡΒ βάσει της θεμελιώδους αποτίμησης της αξίας των επιχειρήσεων με σύγχρονα οικονομετρικά εργαλεία. Θεμελιώνεται το 3D υπόδειγμα αποτίμησης ιδίων κεφαλαίων των τραπεζών των Μπερτσάτου και Σακελλάρη (2016, Economics Letters). Δίδεται έμφαση στην έννοια της συνολοκλήρωσης και στα αυτοπαλίνδρομα υποδείγματα διόρθωσης σφάλματος, όπου εκτιμώνται τόσο οι μακροχρόνιοι όσο και οι βραχυχρόνιοι συντελεστές. Παράλληλα, επεκτείνεται το υπόδειγμα 3D τόσο ως προς το δείγμα εφαρμογής και την εξειδίκευσή του όσο ως και προς τις τεχνικές εκτίμησής του. Τέλος, παρουσιάζεται μία σειρά από επεκτάσεις της ευρέως χρησιμοποιούμενης τεχνικής στατιστικών ορίων ελέγχου των Pesaran, Shin and Smith (2001, Journal of Applied Econometrics) τόσο σε επίπεδο χρονοσειρών όσο και σε επίπεδο δεδομένων πάνελ.
Το φαινόμενο του βανδαλισμού της υπαίθριας γλυπτικής στην πόλη της Θεσσαλονίκης (1896-2018)
Authors: Ορφανίδης Δωρόθεος
Published: September 2021

Με αφετηρία τα υπαίθρια γλυπτά της Θεσσαλονίκης αναζητούμε την εκπαιδευτική συνθήκη για την ευαισθητοποίηση των μαθητών σε ζητήματα υπαίθριας γλυπτικής (εικαστικός γραμματισμός). Μεθοδολογικά, υποστηρίζεται από τον ψηφιακό, οπτικό γραμματισμό, την ιστορική και αρχειακή έρευνα, την έρευνα δράσης, την ιδεοθύελλα, το project, την κοινωνικο-σημειωτική, την ερμηνευτική, τη θεματική ανάλυση, την εικονογραφική ανάλυση, την ιστορία του βλέμματος και τη φεμινιστική ανάλυση. Το ερευνητικό κυρίαρχο ερώτημα αφορά στη δημόσια γλυπτική ως δίαυλο αισθητικής, αστικής και ιστορικής «μυθολογίας», αλλά και ως ιστορικό και δημόσιο λόγο με στόχο την εκπαιδευτική αξιοποίησή της. Το πρόβλημα του «βανδαλισμού» των υπαίθριων γλυπτών με την αναγραφή συνθημάτων, αλλά και οι φθορές που προκαλούνται από ομάδες πολιτών, έχει ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση των έργων, την οποία καλούμαστε να «ακυρώσουμε» μέσω της εκπαιδευτικής πρότασης. Το ερευνητικό υλικό στην μελέτη που παρουσιάζουμε αποτελούν τα υπαίθρια γλυπτά και ειδικότερα τα μνημεία της περιόδου 1896-2018 της Θεσσαλονίκης, από το παλαιότερο, μέχρι τη χρονιά της έρευνας (2018). H έρευνα εντάσσεται στο πεδίο των ιστορικών και πολιτισμικών σπουδών (Burke, 2003, Williams, 1963, Eco, 1992) και της επιστήμης της συντήρησης (Σκουλικίδης, 2000). Τα ερωτήματα, τα οποία προκύπτουν στην προσπάθεια πρόσληψης των τεχνουργημάτων μπορούν να προσανατολιστούν προς τις υποκειμενικές πλευρές της σημασιοδότησης και προς την πρακτική, αισθητική ιδεολογική χρήση τους. Το μνημειακό, όπως και το ιδεολογικό τοπίο κάθε πόλης χαρακτηρίζεται από οξύμωρες αντιθέσεις. Το υλικό αυτό μπορεί να αξιοποιηθεί στο πεδίο των πολιτισμικών σπουδών και της κοινωνικής σημειωτικής ανάλυσης της εικόνας (Panofsky, 1991, Μωραΐτη, 2008).
Οι οικονομικές επιπτώσεις των επενδύσεων σε υποδομές μεταφορών στην Ελλάδα
Authors: Μαρίνος Θεοχάρης
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η διερεύνηση των μακροχρόνιων και βραχυχρόνιων οικονομικών επιπτώσεων των επενδύσεων σε υποδομές μεταφορών στην Ελλάδα, την περίοδο 1977-2015. Η ανάλυση εκτείνεται σε μακροοικονομικό και μικροοικονομικό επίπεδο, και αφορά σε αμφότερες τις φάσεις λειτουργίας και κατασκευής των υποδομών. Αναλυτικότερα, σε μακροοικονομικό επίπεδο, αξιοποιώντας τις τεχνικές αυτοποαλίνδρομων διανυσμάτων, διερευνάται η μακροχρόνια σχέσης αιτιότητας μεταξύ των επενδύσεων σε έργα μεταφορών (οδών, λιμένων και αεροδρομίων) και των μεγεθών του ΑΕΠ, της απασχόλησης και του αποθέματος κεφαλαίου του ιδιωτικού τομέα. Επιπλέον, με εφαρμογή του χωρικού υποδείγματος του Durbin εξετάζεται το μέγεθος και το πρόσημο της χωρικής διάχυσης της επίδρασης του αποθέματος κεφαλαίου μεταφορών στο περιφερειακό προϊόν. Σε μικροοικονομικό επίπεδο, προτείνεται ένας δείκτης ex post αξιολόγησης των έργων μεταφορών, ο οποίος περιλαμβάνει το σύνολο των προκαλούμενων από τη λειτουργία τους οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων, με τον προτεινόμενο δείκτη να εφαρμόζεται στις περιπτώσεις μελέτης του αυτοκινητόδρομου της Αττικής Οδού και της γέφυρας Ρίου-Αντίρριου. Τέλος, με εφαρμογή του αναλυτικού πλαισίου της ανάλυσης εισροών-εκροών, εκτιμώνται τα βραχυχρόνια αποτελέσματα (άμεσα και έμμεσα) στο εθνικό προϊόν και την εργασία – και οι αντίστοιχοι πολλαπλασιαστές – από την προκαλούμενη αύξηση της κλαδικής ζήτησης σε προϊόντα και υπηρεσίες, συνέπεια της κατασκευής των έργων μεταφορών και, συγκεκριμένα, του αυτοκινητόδρομου της Ολυμπίας Οδού. Όσον αφορά τα εμπειρικά αποτελέσματα της έρευνας, επιβεβαιώνεται, καταρχάς, η μακροχρόνια θετική επίδραση των επενδύσεων σε έργα μεταφορών, τόσο στο εγχώριο προϊόν, όσο και στον σχηματισμό αποθέματος ιδιωτικού κεφαλαίου. Επιπλέον, υποδεικνύεται ότι, τουλάχιστον για την ελληνική οικονομία, η αντίστροφη σχέση αιτιότητας δεν υφίσταται. Εξάλλου, η άμεση επίδραση του καθαρού αποθέματος κεφαλαίου μεταφορών στο περιφερειακό προϊόν είναι θετική, ωστόσο μικρή. Αντιθέτως, η συνολική του επίδραση (άμεση και έμμεση) είναι υψηλή, τόσο ως προς το μέγεθος, όσο και ως προς τη στατιστική της σημαντικότητα. Σε μικροοικονομικό επίπεδο, σημαντικός παράγοντας στην αξιολόγηση αμφότερων των εξεταζόμενων έργων, αποτελούν τα άμεσα μεταφορικά τους οφέλη (άμεσα οφέλη προς τους χρήστες, αύξηση της προσβασιμότητας, κτλ). Αντιθέτως, περιορισμένη είναι η συνεισφορά των κριτηρίων που εκφράζουν τα άμεσα οικονομικά τους οφέλη (απασχόληση, ενδιάμεση ζήτηση και δημόσια έσοδα), καθώς και την επίπτωσή τους στην αξία γης και στην αγορά ακινήτων. Τέλος, όσον αφορά τα βραχυχρόνια πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα στο προϊόν και την απασχόληση, της δαπάνης για την κατασκευή ενός έργου οδοποιίας, η ανάλυση εισροών-εκροών στην περίπτωση του αυτοκινητόδρομου της Ολυμπίας Οδού έδειξε ότι οι πολλαπλασιαστές προϊόντος και εργασίας είναι ίσοι με 1,71 και 1,83, αντίστοιχα, επίδραση η οποία εκδηλώνεται πρωτίστως στους κλάδους της μεταποίησης και των κατασκευών.
Η χριστιανική επίδραση στα παραδοσιακά βουλγαρικά παραμύθια
Authors: Κολοβού Λυδία
Published: September 2021

Ο σκοπός της Διατριβής ήταν η συλλογή, μελέτη και ανάλυση των παραδοσιακών βουλγαρικών διηγήσεων (παραμύθια και θρύλοι) για να εντοπιστεί αφενός η επίδραση του χριστιανισμού και αφετέρου ο βαθμός και η έκτασή του. Για τον σκοπό αυτό ερευνήθηκαν οι συλλογές, στις οποίες δημοσιεύθηκαν παραμύθια και θρύλοι (συλλογικοί εθνογραφικοί τόμοι και εγκυκλοπαίδειες). Μελετήθηκαν συνολικά περί τις 4500 παραμύθια και θρύλοι. Από αυτά ένα μέρος το 1/5 περίπου (747 παραμύθια και 143 θρύλοι) περιέχουν χριστιανικά στοιχεία και επιρροές. Σε κάποιες περιπτώσεις τα στοιχεία αυτά ήταν περισσότερο έντονα ενώ σε άλλες περιπτώσεις διακρίνονταν αμυδρά. Αυτές οι 890 διηγήσεις – παραμύθια και θρύλοι – συγκεντρώθηκαν και αναλύθηκαν μαζί με τις διάφορες παραλλαγές, προκειμένου να εντοπίσουμε την πρωταρχική μορφή τους, όπου αυτό ήταν δυνατόν και έτσι να διαπιστώσουμε αν τα χριστιανικά χαρακτηριστικά υπήρχαν εξαρχής σ’ αυτές ή αν ενσωματώθηκαν μεταγενέστερα. Παρουσιάζονται και αναλύονται οι σύγχρονες μέθοδοι κατάταξης σε είδη στα οποία χωρίζονται τα παραμύθια με βάση την εθνογραφική-λαογραφική έρευνα (ως βάση για αυτή τέθηκε ο παγκόσμιος κατάλογος ATU και το σύστημα του Vladimir Propp). Στη συνέχεια παρουσιάζονται και αναλύονται τα παραμύθια όπου εντοπίστηκαν χριστιανικά στοιχεία. Κατατάσσονται στον κατάλογο ATU, παραθέτονται οι διάφορες εκδοχές τους και οι περιοχές προέλευσης τους και στο τέλος γίνεται μια γενική αποτίμηση των επιρροών που έχουν τα παραμύθια.
Η προγνωστική σημασία της έκφρασης της survivin και ο συσχετισμός της με άλλους αποπτωτικούς παράγοντες στον επιθυλιακό καρκίνο των ωοθηκών
Authors: Χάδος Νικόλαος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η survivin αποτελεί ένα καινούργιο μέλος της οικογένειας των αναστολέων της απόπτωσης (IAP). Εκφράζεται κυρίως σε εμβρυϊκούς ιστούς, αλλά και σε ορισμένα νεοπλάσματα του ανθρώπου. Ο πιθανός μηχανισμός με τον οποίο αναστέλλεται η απόπτωση πραγματοποιείται μέσω της δράσης της survivin στις κασπάσες, στην πρωτεΐνη p53 και στην οικογένεια bcl-2. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη στοχεύει να αναδείξει την σημασία της έκφρασης της αντιαποπτωτικής πρωτεΐνης survivin καθώς και τον συσχετισμό της με τους άλλους αποπτωτικούς παράγοντες p53 και bcl-2 στον επιθηλιακό καρκίνο των ωοθηκών αποτελώντας σημαντικό δείκτη προγνωστικής σημασίας με πιθανή ευεργετική δραση μελλοντικά στην αντιμετώπιση και θεραπεία των διαφόρων μορφών καρκίνου. Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 92 ιστολογικά δείγματα επιθηλιακού όγκου των ωοθηκών, εκ των οποίων 66 περιπτώσεις αφορούσαν ορώδη–θηλώδη και 26 περιπτώσεις ενδομητριοειδή. Όλα τα δείγματα προήλθαν από γυναικολογικές επεμβάσεις που διενεργήθηκαν στην Β’ Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά τα έτη 2001-2010. Εξετάστηκαν στο Παθολογοανατομικό Εργαστήριο του Αρεταιείου Νοσοκομείου υπό την επίβλεψη της Καθηγήτριας Κ. Α. Κόνδη – Παφίτη. Αρχικά μονιμοποιήθηκαν σε ουδέτερο διάλυμα φορμόλης 5% και μετά από επεξεργασία ρουτίνας εγκλείστηκαν σε κύβους παραφίνης για να ακολουθήσει η διαδικασία της ιστολογικής μελέτης, η οποία περιελάμβανε ξεχωριστή αξιολόγηση της πυρηνικής και κυτταροπλασματικής έκφρασης της survivin. Η έκφρασή της μελετήθηκε σε συνδυασμό με παράγοντες όπως, τύπος καρκίνου, βαθμός διαφοροποίησης και στάδιο νόσου. Αποτελέσματα: Η ανοσο-ιστοχημική έκφραση της survivin αποτελεί δείκτη ισχυρής προγνωστικής σημασίας για τα ορώδη-θηλώδη καρκινώματα των ωοθηκών. Συγκεκριμένα, η πυρηνική της ιστομορφή σχετίζεται με καλύτερο προγνωστικό δείκτη αφού εντοπίζεται σε όγκους υψηλής διαφοροποίησης και αρχικού σταδίου σε αντίθεση με την κυτταροπλασματική ιστομορφή της που συναντάται στις περιπτώσεις εκείνες χαμηλής διαφοροποίησης και προχωρημένου σταδίου της νόσου. Αξιοσημείωτη είναι και η συνέκφραση των p53 και bcl-2 στις περιπτώσεις εκείνες προχωρημένης νόσου. Σε καμία περίπτωση από τα ενδομητριοειδή καρκινώματα των ωοθηκών που μελετήσαμε δεν παρατηρήθηκε ανίχνευση της survivin καθώς ούτε και του bcl-2. Μοναδική εξαίρεση στην κατηγορία αυτή αποτέλεσε το p53 το οποίο εντοπίστηκε σε ελάχιστες περιπτώσεις μέτριας και χαμηλής διαφοροποίησης της νόσου. Συμπεράσματα: H υπερέκφραση της survivin ως αναστολέας της απόπτωσης στoυς ορώδεις–θηλώδεις όγκους των ωοθηκών αποτελεί ισχυρό μη ευνοϊκό προγνωστικό δείκτη, αφού προάγει την κυτταρική διαίρεση, ενώ ταυτόγχρονα σχετίζεται και με μειωμένη ανταπόκριση στις χημειοθεραπείες ελαττώνοντας σημαντικά το προσδόκιμο ζωής.
Μουσεία και ψηφιακές τεχνολογίες
Authors: Πάσχου Σοφία
Published: September 2021

Η ανά χείρας διδακτορική διατριβή εισάγει, ερευνά και αναδεικνύει την ύπαρξη, την έννοια και τα χαρακτηριστικά της «Μουσειακής Ψηφιακής Ατμόσφαιρας (ΜΨΑ)» (Museum Digital Atmosphere – MDA) σε μουσεία της Ελλάδας σήμερα. Συνεισφέρει στη συζήτηση αναφορικά με ζητήματα μουσειακής δεοντολογίας στον ψηφιακό κόσμο. Ως ατμόσφαιρα νοείται η συναισθηματική διάθεση που προκαλείται από διάφορους παράγοντες, καθώς και η αντίστοιχη ανταπόκριση του κοινού σε αυτούς. Δεδομένου ότι η Μουσειακή Ψηφιακή Ατμόσφαιρα αποτελεί νέο στοιχείο εμπλουτισμού της μουσειακής δεοντολογίας, η διατριβή στοχεύει να συμβάλει στην καταγραφή κανόνων ψηφιακής μουσειακής δεοντολογίας για τη διαχείριση της νέας ψηφιακής πραγματικότητας στα μουσεία, καθώς και να συνδράμει στην καθοδήγηση για τη λήψη ορθών και εκσυγχρονισμένων αποφάσεων, και τελικά στην ικανοποίηση του επισκέπτη. Η προσέγγιση έχει (Ι) θεωρητικό μέρος που πραγματεύεται την ιστορική πορεία των μουσείων με έμφαση στις ψηφιακές εφαρμογές, καθώς και ζητήματα μουσειακής δεο-ντολογίας. Ακολουθεί (ΙΙ) το ερευνητικό μέρος, όπου μελετάται η ψηφιακή μουσειακή ατμόσφαιρα ως συναισθηματική κατάσταση που δημιουργείται από την παρουσία και χρήση ψηφιακών εφαρμογών και τεχνολογιών. Για τον ορισμό και την επιβεβαίωση της Μουσειακής Ψηφιακής Ατμόσφαιρας αξιοποιήθηκε το μοντέλο SOR (Stimuli – Organism – Response), μοντέλο που χρησιμοποιείται για τη στοιχειοθέτηση της ατμόσφαιρας σε διάφορους χώρους. Η επίκληση και χρήση του μοντέλου SOR επιλέχτηκε για να αναδείξει, να επιβεβαιώσει και να ισχυροποιήσει την έννοια του όρου Μουσειακή Ψηφιακή Ατμόσφαιρα (ΜΨΑ). Η έρευνα ήταν ποιοτική και διενεργήθηκε με τη βοήθεια ημιδομημένων συνεντεύξεων, ενώ τα ευρήματα αξιολογήθηκαν με το εργαλείο της ανάλυσης περιεχομένου. Το ερευνητικό δείγμα αποτελείται από μουσειολόγους, υπεύθυνους μουσείων και δημιουργούς ψηφιακών εφαρμογών στον ελληνικό μουσειακό χώρο. Ως προς τα αποτελέσματά της, η έρευνα επιβεβαίωσε μέσω του μοντέλου SOR τη διαμόρφωση ψηφιακής ατμόσφαιρας στα μουσεία της Ελλάδας με σημείο αναφοράς τις ψηφιακές εφαρμογές. Παράλληλα, η έρευνα εμπλούτισε τις μεταβλητές του μοντέλου SOR με επιπλέον έννοιες και συναισθήματα σε πραγματικές καταστάσεις και χρόνο, καθώς προσέθεσε νέες κατηγορίες μεταβλητών, όπως η αισθητική και το περιεχόμενο της ψηφιακής εφαρμογής, η ιδιωτικότητα, τα αρώματα και οι ήχοι του περιβάλλοντος χώρου. Επιπλέον, ανέδειξε τη Μουσειακή Ψηφιακή Ατμόσφαιρα ως μετρήσιμο, άρα και διαχειρίσιμο, μέγεθος στο πλαίσιο επίκλησης και χρήσης κανόνων δεοντολογίας.
Σύνθεση και χαρακτηρισμός νέων προ-πολυμερισμένων ανόργανων κροκιδωτικών υλικών και εφαρμογή τους στην επεξεργασία νερού και αποβλήτων
Authors: Τόλκου Αθανασία
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός νέων βελτιωμένων προ-πολυμερισμένων ανόργανων κροκιδωτικών υλικών και η αξιολόγηση της εφαρμογής αυτών στην επεξεργασία νερού και υγρών αποβλήτων. Παρασκευάστηκαν περισσότερα από 40 νέου τύπου σύνθετα προ-πολυμερισμένα αντιδραστήρια κροκίδωσης με συνδυασμό αλάτων σιδήρου, αργιλίου και πολυπυριτικού οξέως (pSi) ή πολυηλεκτρολύτη (PE). Αρχικά, χαρακτηρίστηκαν και δοκιμάστηκαν τα νέα σύνθετα ανόργανα κροκιδωτικά αντιδραστήρια, στην κατεργασία του προσομοιωμένου επιφανειακού νερού. Στη συνέχεια, έγιναν δοκιμές για την επεξεργασία προσομοιωμένων υπόγειων νερών, με σκοπό την απομάκρυνση διάφορων ανεπιθύμητων συστατικών που υπάρχουν σε αυτό, όπως είναι το φθόριο. Επιλεγμένα κροκιδωτικά υλικά μελετήθηκαν επίσης, ως προς την αποτελεσματικότητά τους στην κατεργασία πραγματικών δειγμάτων υγρών αποβλήτων. Βάσει των αποτελεσμάτων, συνιστάται ότι ένα κροκιδωτικό υλικό του τύπου poly-aluminum-ferric-silicate-chloride, με βελτιωμένες ιδιότητες θα πρέπει να έχει μέση βασικότητα, σχετικά χαμηλή περιεκτικότητα πυριτίου και σιδήρου, και θα πρέπει να παρασκευάζεται κατά προτίμηση με την τεχνική του συμπολυμερισμού.
Η συμβολή της δασοκομίας και της αρχιτεκτονικής τοπίου στην προστασία και ανάδειξη των πολιτισμικών τοπίων του Εθνικού Δρυμού Παρνασσού
Authors: Ζάγκα Θεοδώρα
Published: September 2021

«..ένα τοπίο δεν είναι όπως το αντιλαμβάνονται μερικοί, κάποιο απλώς, σύνολο γης, φυτών και υδάτων. Είναι η προβολή ενός λαού επάνω στην ύλη».Το πρόβλημα με τον ορισμό ενός σαφούς εννοιολογικού πλαισίου για το τοπίο έγκειται στην πληθώρα των επιστημών που άπτονται στο αντικείμενο και επομένως στην πληθώρα των προσεγγίσεων που υπάρχουν. Η Δασοκομία και η Αρχιτεκτονική Τοπίου είναι δύο από τις κύριες επιστήμες που συμβάλλουν στη διαμόρφωση του τοπίου ως αντικείμενο αλλά και ως έννοια. Η αντίληψη και η ερμηνεία του τοπίου είναι θέματα πολυπαραγοντικά, που περιλαμβάνουν υποκειμενικούς και αντικειμενικούς παράγοντες. Το τοπίο δεν είναι μονάχα αυτό που βλέπουμε, είναι αυτό που προσδοκούμε, αυτό που πιστεύουμε, οπότε κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται το τοπίο διαφορετικά. Τα πολιτισμικά τοπία είναι συνυφασμένα με την πολλαπλή ερμηνεία της έννοιας του τοπίου, καθώς σύμφωνα με τη Σχολή του Berkeley (Berkeley School of Geography) όλα τα τοπία είναι πολιτισμικά, ή, (εάν υποστηρίξουμε ότι υπάρχουν και καθαρά φυσικά τοπία), όλα τα ανθρωπογενή τοπία είναι πολιτισμικά. Αποτελούν κυριολεκτικά ένα αποτύπωμα της ανθρώπινης ιστορίας. O όρος «πολιτισμικό τοπίο» χρησιμοποιείται στην παρούσα διατριβή ως ο ελληνικός αντίστοιχος όρος του cultural landscape, ενστερνίζεται δηλαδή την άποψη πως όλα τα τοπία είναι συμβολικά, πως αποτελούν εκφράσεις πολιτιστικών αξιών κ.ά.. Περιλαμβάνει τις ποικιλόμορφες εκδηλώσεις της αλληλεπίδρασης μεταξύ ανθρώπου και φύσης και κατ’ επέκταση αναπαριστούν το συνδυασμένο έργο ανθρώπου και φύσης (Turner, 2007). Με το πέρασμα αυτό στον νέο τρόπο αντίληψης του χώρου, που δίνει έμφαση στην αλληλεπίδραση του ανθρώπινου παράγοντα με τη φύση στο πέρασμα του χρόνου, προκύπτει ότι όλα τα τοπία διαθέτουν πολιτισμικές αναφορές, γιατί έχουν επηρεαστεί, κατά κάποιον τρόπο, από ανθρώπινη δραστηριότητα (Ingerson, 2000). Γενικά, τα πολιτισμικά φαινόμενα είναι συχνά αρκετά περίπλοκα ώστε να κατηγοριοποιηθούν σε έναν κατανοητό και παγκοσμίως αποδεκτό τρόπο. Ίσως για τον λόγο αυτό οι συζητήσεις για το πώς να μεταφραστούν και κατηγοριοποιηθούν τα δεδομένα δεν έχουν φτάσει σε ένα παγκόσμια επαρκές σημείο σχετικά με τα αβιοτικά και βιοτικά δεδομένα (Mücher, 2003). Η παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρεί να συμβάλει στον προσδιορισμό, την αναγνώριση και καταγραφή των πολιτισμικών τοπίων μίας περιοχής βαρύνουσας πολιτισμικής αλλά και οικολογικής σημασίας και συγχρόνως να εισαγάγει νέα εργαλεία και μεθόδους για τη διάκριση και ανάδειξή τους, μέσα από τη χρήση πολύπλευρων παραμέτρων. Δημιουργούνται διάφορα ερωτήματα, τα οποία γίνεται προσπάθεια να απαντηθούν, όπως το πώς μπορούμε να συγκεράσουμε ένα πλήθος τοπίων, με εξ ορισμού ετερόκλητες ιδιότητες ως προς τον χρόνο δημιουργίας ή τις χρήσεις τους, και να προτείνουμε την οργάνωση και διαχείρισή τους με γνώμονα τη συνολική και αειφόρο ανάδειξή τους.
The European Union as a global actor addressing the challenge of contested states
Authors: Χυτοπούλου Ελένη
Published: September 2021

Η διατριβή μελετά και αποτιμά τη συνεισφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) στην αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν χώρες με αμφισβητούμενη ή προβληματική κυριαρχία. Η διατριβή εστιάζει σε δυο περιπτωσιολογικές μελέτες: το Κόσοβο και τη Γεωργία. Το Κόσοβο, που αυτοανακηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος το 2008, δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα πλήρες μέλος του ΟΗΕ και πάσχει από αδύναμες κρατικές δομές. Από την άλλη μεριά, η Γεωργία, η οποία είναι κράτος-μέλος του ΟΗΕ από το 1991, αντιμετωπίζει την αμφισβήτηση εσωτερικά της κυριαρχίας της λόγω της απόσχισης της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσσετίας που αντιπροσωπεύουν το 20% της συνολικής έκτασής της.Η ΕΕ υποστηρίζει και τις δύο χώρες στην εδραίωση της ειρήνης και στην οικοδόμηση ενός σύγχρονου κράτους με πολιτικά και οικονομικά μέσα. Ωστόσο, η ΕΕ έχει προσαρμόσει τις παρεμβάσεις της στις πραγματικότητες και τις συνθήκες που επικρατούν σε κάθε χώρα. Το Κόσοβο έχει την προοπτική να γίνει μέλος της ΕΕ, ενώ η Γεωργία είναι μια χώρα της Ανατολικής Γειτονίας της Ευρώπης χωρίς προοπτική ένταξης στην ΕΕ. Ως γενική εκτίμηση, η ΕΕ βοήθησε όχι μόνο στη μεταρρύθμιση και των δύο χωρών, αλλά και βοήθησε με τις διπλωματικές της δραστηριότητες να μετριάσει την ένταση, να αποφύγει τον πόλεμο και να ξεκινήσει διάλογο μεταξύ των αντιπάλων μερών. Εν κατακλείδι και παρά τους περιορισμούς που επιβάλλονται από τη γεωπολιτική, η ΕΕ κατάφερε να ενισχύσει την αξιοπιστία της ως σημαντικού παγκόσμιου παράγοντα παρεμβαίνοντας εποικοδομητικά στην επίλυση των συγκρούσεων και στην αποκατάσταση της ειρήνης.
Η μάχαιρα στην αρχαία ελληνική λατρεία
Authors: Πετράκης Εμμανουήλ
Published: September 2021

H διατριβή μελετά τη χρήση και τη σημασία των μαχαιριών στην αρχαία ελληνική λατρεία από τους πρωτογεωμετρικούς έως και τους ελληνιστικούς χρόνους, με αφορμή το σχετικό υλικό από το ιερό του Διός στην Πάρνηθα. Η διατριβή αποτελείται από δύο τόμους: Ο Τόμος Α΄ συνιστά το κύριο τμήμα της μελέτης και διαρθρώνεται σε τέσσερα κεφάλαια, ακολουθούμενα από τη σύνοψη των δεδομένων. Στο Κεφάλαιο 1 εξετάζονται οι γραμματειακές πηγές ως προς την ορολογία και ως προς τις χρήσεις των μαχαιριών. Στο Κεφάλαιο 2 συγκεντρώνονται και σχολιάζονται οι επιγραφικές μαρτυρίες, που τεκμηριώνουν την ύπαρξη μαχαιριών σε 12 ιερά. Στο Κεφάλαιο 3 παρουσιάζονται τα μαχαίρια από 128 ιερά, με αφετηρία το ιερό του Διός Παρνησσίου, μοναδικό για τον αριθμό των μαχαιριών που έχουν βρεθεί (4400), τα οποία παρουσιάζονται για πρώτη φορά. Αντικείμενο του Κεφαλαίου 4 αποτελεί η εικονογραφία των μαχαιριών στο πλαίσιο της λατρείας. Το κείμενο ολοκληρώνεται με τη σύνθεση των δεδομένων, από τα οποία προκύπτει νέα τυπολογική κατάταξη των μαχαιριών και συμπεράσματα για τη χρήση και τη συμβολική λειτουργία τους στον ελλαδικό χώρο κατά τη διάρκεια των ιστορικών χρόνων. Το κείμενο συνοδεύεται από τον Τόμο Β΄, όπου περιλαμβάνεται το εποπτικό υλικό, ακολουθώντας τη σειρά των τεσσάρων κεφαλαίων του Τόμου Α΄: Αποτελείται από δύο χάρτες, στους οποίους σημειώνεται η θέση των ιερών όπου έχουν εντοπισθεί μαχαίρια και επιγραφές που αναφέρονται μαχαίρια αντίστοιχα, 57 κατόψεις, όπου σημειώνεται η θέση εντοπισμού των μαχαιριών, 638 σχέδια μαχαιριών, 136 απεικονίσεις μαχαιριών στην αρχαία ελληνική τέχνη, κατάλογο 206 φιλολογικών πηγών, κατάλογο 28 επιγραφών, καταλόγους και γραφήματα σχετικά με την τυπολογία, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και το ανασκαφικό πλαίσιο των μαχαιριών και καταλόγους απεικονίσεων.
Στο απόγειο του μεγαλοϊδεατισμού
Authors: Τσουρής Νικόλαος
Published: September 2021

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ παιδικών περιοδικών και εθνικής ιδεολογίας, μια ανεξερεύνητη επιστημονικά θεματική περιοχή τουλάχιστον μέχρι στιγμής, καθώς απουσιάζει από την ελληνική βιβλιογραφία μια συνολική μελέτη που να εστιάζει στη συγκεκριμένη προβληματική. Πρόκειται για μια πρωτότυπη θεώρηση η οποία καινοτομεί και για έναν ακόμη λόγο, επειδή προσθέτει μια νέα οπτική στην επιστημονική συζήτηση για το περιεχόμενο της εθνικής ιδέας που μεταδίδεται στις νέες γενιές, αλλά και για τους τρόπους μεταβίβασής της. Μέχρι σήμερα, το ερευνητικό ενδιαφέρον προσέλκυσαν κυρίως τα σχολικά βιβλία που διανέμονται στα σχολεία μετά από έγκριση της εκάστοτε εκπαιδευτικής ηγεσίας, και η συμβολή τους στην καλλιέργεια εθνικής ταυτότητας. Είναι όμως τα σχολικά εγχειρίδια τα μοναδικά έντυπα που συμβάλλουν στη διαμόρφωση και ανάπτυξη της εθνικής παιδείας; Ποιος είναι ο ρόλος των παιδικών περιοδικών που εκδίδονται από ιδιώτες; Σ’ αυτό ακριβώς το ερώτημα επιχειρεί να δώσει απάντηση η παρούσα διατριβή, επιλέγοντας ως μελέτη περίπτωσης δύο αθηναϊκά παιδικά περιοδικά, τον «Παιδικό Αστέρα» και τον «Ελληνόπαιδα» που κυκλοφορούσαν συγχρόνως κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων. Η επιλογή των συγκεκριμένων περιοδικών έγινε αφενός μεν γιατί δεν έχουν μελετηθεί, αφετέρου δε γιατί πληρούν τις προϋποθέσεις για συγκριτική ανάλυση, καθώς είχαν σχεδόν παράλληλη εκδοτική πορεία, η οποία άρχισε μήνες πριν από την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων και διακόπηκε απότομα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα μετά τη λήξη τους. Επιπλέον η περίοδος κυκλοφορίας τους χαρακτηρίζεται από εθνική έξαρση και κορύφωση του μεγαλοϊδεατισμού, και επομένως ενδείκνυται για τη διερεύνηση του τρόπου διάδοσης των εθνικών ιδεωδών στη νέα γενιά. Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι αποτέλεσαν την αφετηρία ριζικών γεωπολιτικών ανακατατάξεων στα Βαλκάνια, ενώ επηρέασαν καθοριστικά τις ιδεολογικές και πολιτικο-κοινωνικές εξελίξεις στο ελληνικό κράτος. Μετά από στρατιωτικές επιτυχίες εναντίον των παραδοσιακών και νεοφανών της εχθρών –Τούρκων και Βουλγάρων αντίστοιχα, η Ελλάδα κατάφερε να διπλασιάσει την έκταση και τον πληθυσμό της, υλοποιώντας εν μέρει τουλάχιστον τις επιδιώξεις της αλυτρωτικής της πολιτικής. Είναι ενδιαφέρον λοιπόν να εξεταστεί πώς οι εξελίξεις αυτές επιδρούν στα εθνικά ιδανικά της εποχής όπως αυτά αντανακλώνται στην αρθρογραφία των παιδικών περιοδικών, και κατά προέκταση στην επιδιωκόμενη πατριωτική διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς. Σκοπός λοιπόν της διατριβής είναι να παρουσιάσει συγκριτικά τη φυσιογνωμία του «Παιδικού Αστέρα» και του «Ελληνόπαιδα» έχοντας ως σημείο αναφοράς την εθνική ιδεολογία που προβάλλουν σε συνδυασμό με τον τρόπο με τον οποίο απεικονίζουν τους Βαλκανικούς Πολέμους, και συγχρόνως να διερευνήσει κατά πόσο ο εθνικός τους λόγος συγκλίνει ή αποκλίνει από τη Μεγάλη Ιδέα. Η προσέγγιση του θέματος γίνεται με βάση την ποιοτική ανάλυση του περιεχομένου τους.