bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Όψεις της εφαρμογής του προγράμματος των νέων αγροτών στο μεταβαλλόμενο πρότυπο της αγροτικής ανάπτυξης
Authors: Καμπέρης Νικόλαος
Published: August 2021

Η διατριβή αποτελεί προσπάθεια κατανομής και ερμηνείας των αντιλήψεων, των αναπαραστάσεων και των πρακτικών των νέων αγροτών σε σχέση τόσο με την οικογένεια και την τοπική κοινωνία όσο και με τις δυνατότητες και τις υποχρεώσεις του Ευρωπαϊκού Κανονισμού ΕΚ/950/97, στον οποίο συμμετέχουν. Η περιοχή της εμπειρικής έρευνας περιλαμβάνει τους δήμους Αρακύνθου και Μακρυνείας του νομού Αιτωλοακαρνανίας, οι οποίοι, όπως και άλλες περιοχές της χώρας, την περίοδο 1990-2000 χαρακτηρίζονται από την «κρίση» ή το «τέλος» της (παραδοσιακής) καλλιέργειας του καπνού. Η ερευνά μας διαπιστώνει ότι βαθιά ριζωμένες αντιλήψεις για την οικογένεια και την εργασία, τη διαδοχή της εκμετάλλευσης και της «ελευθερίας» του αγρότη, τις κοινωνικές σχέσεις και τα πολιτικά δίκτυα, αποτελούν σημαντικά εμπόδια για την αξιοποίηση των ορθολογικών, αναπτυξιακών και εκσυγχρονιστικών περιεχομένων του ΕΚ/950/97. Με άλλα λόγια η τοπική ανάπτυξη και οι Ευρωπαϊκοί Κανονισμοί διαπιστώνεται ότι παραμένουν αδρανείς ή αποκλίνουν από τους στόχους όταν δεν πάρουν υπόψη τις κοινωνικές και οικονομικές ιδιαιτερότητες μιας ορισμένης αγροτικής κοινωνίας ή περιοχής.
Ισογονιδιακή γενετική ανάλυση στο σκληρό σιτάρι
Authors: Harouna Issa Amadou
Published: August 2021

Χρησιμοποιήθηκαν επτά σχεδόν ισογονιδιακές σειρές της ποικιλίας LD222 με σκοπό τη μελέτη της επίδρασης των γονιδίων που κωδικοποιούν την παρουσία του μακριού λεπύρου (Ρ), την απουσία γλαυκοπράσινου χρώματος (W/), του τριχωτού λεπύρου (Hg), του μαύρου λεπύρου (Bg), του ιώδους στελέχους (Pc) και του ημινανισμού (Rht-Alb), στην πρωιμότητα, στην απόδοση και στα χαρακτηριστικά που σχετίζονται με αυτή και στο εκατολιτρικό βάρος στο σκληρό σιτάρι. Το πείραμα έγινε σε τρία διαφορετικά περιβάλλοντα. Χρησιμοποιήθηκε το σχέδιο των τυχαιοποιημένων πλήρων ομάδων με τέσσερις επαναλήψεις. Κάθε πειραματικό τεμάχιο περιλάμβανε 24 φυτά που είχαν σπαρθεί σε αποστάσεις 30x30 εκ. Το γονίδιο Ρ προκάλεσε οψίμηση. Μείωσε σημαντικά την απόδοση σε καρπό, τον δείκτη συγκομιδής και το εκατολιτρικό βάρος. Τα γονίδια για το τριχωτό λέπυρο (Hg) και το μαύρο λέπυρο (Bg) δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε σημαντική επίδραση στην απόδοση και στο εκατολιτρικό βάρος. Παρά τη σημαντική μείωση του βάρους των κόκκων ανά στάχυ που προκάλεσαν τα γονίδια για το μη γλαυκοπράσινο (W/) και ιώδες στέλεχος (Pc), δεν είχαν επιπτώσεις στην απόδοση και στο εκατολιτρικό βάρος. Το γονίδιο ημινανισμού (Rht-Alb) προκάλεσε οψιμότητα στο ξεστάχυασμα και μείωσε σημαντικά το ύψος του φυτού και την απόδοση σε σπόρο.
Σύνθεση δευτερογενών μεταβολιτών της τυροσίνης του σπόγγου ianthella basta
Authors: Μούτσος Βασίλειος
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή παρουσιάζεται η πρώτη ολική σύνθεση της Βασταδίνης 12. Η Βασταδίνη 12, όπως και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας των Βασταδινών, απομονώθηκε από τους σπόγγους του γένους Ianthella και Psammaplysilla και αποτελεί αναστολέα της κυτταρικής σειράς Ρ-388 και άλλων ανθρώπινων καρκινικών κυτταρικών σειρών, και αναστολέα των κατά Gram θετικών βακτηρίων E. faecalis και S. aureus, ενώ οι Βασταδίνες 5 και 10 έχουν μελετηθεί ως προς την ικανότητά τους να ρυθμίζουν τα ενδοκυττάρια κανάλια ασβεστίου. Η σύνθεση ολοκληρώθηκε μετά από 35 στάδια, με 4.3% συνολική απόδοση, και μπορεί με μικρές μετατροπές σε αρχικά ή προχωρημένα στάδια της συνθετικής πορείας, να χρησιμοποιηθεί ως γενική μέθοδος παρασκευής των μελών της οικογένειας των Βασταδινών. Στάδιο “κλειδί” του συνθετικού σχήματος αποτελεί ο σχηματισμός των διαρυλοαιθερικών τμημάτων, μέσω αντίδρασης σύζευξης του κατάλληλου φαινολικού υποστρώματος με το δις-(2-βενζυλοξυ-5-φορμυλο-φαινυλο)-ιωδωνιακό βρωμίδιο, καθώς και η αντίδραση μακρολακταμοποίησης μέσω της οποίας συντέθηκε ο μακροκυκλικός βασταρανικός δακτύλιος. Στοιχείο που αποτελεί ακόμα αντικείμενο μελέτης είναι η δυνατότητα ισομερείωσης της Ε- Ζ- διοξίμης στο Ε- Ε- ισομερές, το οποίο απαντάται στο φυσικό προϊόν.
Η μελέτη των μη ειδικών εστερασών σε κύτταρα του πλευριτικού υγρού
Authors: Σταματάκη Μαγδαληνή
Published: August 2021

Σκοπός: Η μελέτη των μη ειδικών εστερασών σε κύτταρα του πλευριτικού υγρού και η διερεύνηση της διαγνωστικής αξίας τους στην κλινική πράξη. Υλικό και μέθοδος: Μελετήθηκαν οι μη ειδικές εστεράσες - ουδετέρα (ΟυΕ), όξινη (ΟξΕ) και χλωροξεική (ΧΕ) - στα κύτταρα 51 πλευριτικών υγρών ισαρίθμων ασθενών με νεοπλασματική, φυματιώδη και διϊδρωματική πλευριτική συλλογή. Στα επιχρίσματα της κυτταροφυγοκέντρου, τα οποία επωάσθηκαν σε τεχνητά υποστρώματα (εστέρες) με ανάλογα σε κάθε περίπτωση PH, μετρήθηκαν (%) τα θετικά μεγάλα και μικρά κύτταρα. Για την αξιολόγηση της θετικότητας χρησιμοποιήθηκαν ως κριτήρια : α) στην ΟυΕ ο αριθμός (%) των μεγάλων εντόνως θετικών κυττάρων β) στην ΟξΕ ο αριθμός (%) των μικρών θετικών κυττάρων (Τ-λεμφοκυττάρων) και γ) στην ΧΕ ο αριθμός (%) των μικρών θετικών κυττάρων (μαστοκυττάρων), με φαιόχρωμα, καστανέρυθρα και κυανά κοκκία αντίστοιχα. Τα επιχρίσματα χαρακτηρίσθηκαν ως θετικά (+), μετρίως θετικά (+) και αρνητικά (-), με βάση τα ποσοστά των αντιστοίχων θετικών κυττάρων.. Αποτελέσματα: Από τα 51 περιστατικά : ένα ήταν θετικό και 20 μετρίως θετικά στην ΟυΕ, 31 θετικά και 15 μετρίως θετικά στην ΟξΕ, ένα θετικό και 10 μετρίως θετικά στην ΧΕ. Από την στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων προέκυψε: για την ΟυΕ σημαντική διαφορά για τα μεγάλα θετικά κύτταρα, μεταξύ των τεσσάρων ομάδων ασθενών (καρκινοπαθών με (+) και με (-) κυτταρολογική διάγνωση, TBC και διϊδρώματα). Για την ΧΕ σημαντική διαφορά μεταξύ των πλευριτικών υγρών καρκινοπαθών με θετική ή αρνητική κυτταρολογική εξέταση και διϊδρωμάτων, για τα μικρά θετικά κύτταρα. Για την ΟξΕ δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στα μικρά θετικά κύτταρα (Τ-λεμφοκύτταρα), σε κανένα όμως, περιστατικό φυματιώσεως το ποσοστό δεν είναι <30%. Από την σύγκριση με την κυτταρολογική και τελική διάγνωση διαπιστώθηκε ότι: α) η ΟυΕ επιβεβαιώνει την θετική για κακοήθεια κυτταρολογική διάγνωση, δεν συμβάλλει, όμως, στη διερεύνηση της αιτιολογίας της πλευρίτιδας στα αρνητικά για κακοήθεια πλευριτικά υγρά, λόγω της δυσχέρειας ταυτοποίησης των θετικών κυττάρων β) η ΟξΕ είναι χρήσιμη για τον αποκλεισμό της φυματίωσης γ) η ΧΕ, ως δείκτης μαστοκυττάρων, δείχνει αυξημένο αριθμό στους καρκινοπαθείς με θετική και αρνητική κυτταρολογική εξέταση. Συμπεράσματα: Η χρήση των μη ειδικών εστερασών στα πλευριτικά υγρά μπορεί να επιβεβαιώσει τη θετική για κακοήθεια κυτταρολογική διάγνωση, να αποκλείσει τη φυματιώδη φύση της πλευριτικής συλλογής σε ασθενείς με αρνητική κυτταρολογική εξέταση και να δώσει συμπληρωματικές πληροφορίες στην διάγνωση κακοήθους νεοπλάσματος, όταν η κυτταρολογική εξέταση είναι αρνητική
Βιολογικές ιδιότητες πολυανθεκτικών στελεχών Pseudomonas Aeruginosa
Authors: Χρυσού Στυλιανή - Ευεγενία
Published: August 2021

Ο στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση των εμπορικά διαθεσίμων εκλεκτικών υλικών για την απομόνωση και την καλλιέργεια της Pseudomonas aeruginosa.Χρησιμοποιήθηκαν πέντε (5) εμπορικά υλικά: Mac Conkey Agar No 3 (OXOID), Bacio Pseudomonas Isolation Agar Dehydrated (Difco), Cetrimide Agar Base (Difco), Pseudomonas Agar Base με προσθήκη Supplement SR 102 (OXOID), Isolation Medium for Pseudomonas Aeruginosa (Pasteur), καθώς και ένα υλικό που παρασκευάστηκε στο γενικό πλαίσιο αυτής της εργασίας.Η εκτίμηση περιελάμβανε την βιωσιμότητα και τους ρυθμούς ανάπτυξης των κλινικών καλλιεργειών 131 στελεχών Ρ. aeruginosa, που έχουν πρόσφατα απομονωθεί από δεκατέσσερα (14) νοσοκομεία της Αθήνας. Προέκυψε ότι ανάμεσα από τα εμπορικά υλικά, το υλικό Cetrimide Agar Base (Difco) έδινε τα καλύτερα αποτελέσματα αναφορικά με τη βιωσιμότητα και τους ρυθμούς ανάπτυξης των πιο πολλών απομονωμένων καλλιεργειών που εξετάσθηκαν. Τα υπόλοιπα υλικά έδειξαν ανασταλτικά αποτελέσματα σε υψηλό βαθμό στις ίδιες καλλιέργειες. Με την ανάλυση των αποτελεσμάτων παρατηρήθηκε ότι α) ο ρυθμός ανάπτυξης των καλλιεργειών της Ρ. aeruginosa σχετιζόταν με τη συγκέντρωση πεπτόνης, β) ανάμεσα στους αντιμικροβιακούς παράγοντες που περιλαμβάνονται στα εκλεκτικά υλικά το Cetrimide (κετριμίδιο) ήταν το λιγότερο ανασταλτικό για την Ρ, aeruginosa.Με βάση αυτές τις παρατηρήσεις παρασκευάστηκε ένα νέο εκλεκτικό υλικό που περιέχει πεπτόνη σε συγκέντρωση 30 gr / lit και Cetrimide Acid 0,3 gr / lit. Αυτό το υλικό έδωσε υψηλότερες αναλογίες ανάπτυξης για τις περισσότερες καλλιέργειες της Ρ. aeruginosa.Κατά ενδιαφέροντα τρόπο οι καλλιέργειες Ρ. aeruginosa που ήταν πιο ευπαθείς στην ανασταλτική δραστηριότητα των αντιμικροβιακών παραγόντων, που περιέχονται στα εκλεκτικά υλικά, ήταν αυτές που είχαν απομονωθεί από τις μολύνσεις ή τους αποικισμούς στην αναπνευστική οδό.Η ανάλυση αυτών των καλλιεργειών απέδειξε ότι έχουν ελλειμματικό LPS. Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι η υψηλότερη λιποφιλία της εξωτερικής μεμβράνης καθιστά αυτές τις καλλιέργειες πιο επιρρεπείς στη δράση των αντιμικροβιακών παραγόντων που χρησιμοποιούνται.Συμπερασματικά, τα διαθέσιμα εκλεκτικά υλικά για την Ρ. aeruginosa ασκούν αξιόλογη ανασταλτική δράση ενάντια στις απομονωμένες κλινικές καλλιέργειες αυτού του είδους.77
Συμβολή στην επίλυση οδοντοϊατροδικαστικών προβλημάτων
Authors: Στάππα Σταματική-Ματίνα
Published: August 2021

Στην παρούσα μελέτη αναφέρονται μετρήσεις και παρατηρήσεις, κλινικές και ακτινογραφικές, για τα μετρικά στοιχεία του Άνω Κεντρικού Τομέως (11), Άνω Πλαγίου Τομέως (12), του Άνω Κυνόδοντα (13), του Κάτω Πλαγίου (42) και του Κάτω Κυνόδοντα (43). Διερευνήθηκε η απλασία των οδόντων, η ύπαρξη υπεράριθμων η συνένωση των ριζών των κάτω δευτέρων γομφίων (37,47), η ανατολή της μύλης δια του βλεννογόνου ή δια του φατνίου των τρίτων γομφίων (18, 28, 48, 38) και η πλήρης διάπλαση ή μη των ριζών των. Περιέλαβε 312 άτομα, ηλικίας 17 έως 65 ετών, γηγενής ελληνικός πληθυσμός. Έγινε στατιστική ανάλυση και τα ευρήματα συσχετίσθηκαν με τους τόπους καταγωγής, την ηλικία, το φύλο και το ανάστημα Ο Μέσος Όρος του εύρους ήταν: του (11) 8.469, του (12) 6.397 mm, του (13) 7.554 mm, του (42) 5.888 mm και του (43) 6.580 mm. Οι άνδρες έχουν μεγαλύτερο εύρος από τις γυναίκες. Ο 12 και ο 42 δεν παρουσιάζουν σημαντική διαφορά .Όσο αυξάνει το εύρος του 13 και 43 αυξάνει το ανάστημα. Οι κάτοικοι της κεντρικής Ελλάδας έχουν μεγαλύτερο εύρος από της Β. Ελλάδος και της Πελοποννήσου. Απλασίες διεπιστώθησαν σε ποσοστό 9.6% και υπεράριθμοι οδόντες σε 1.3%. Η συνένωση των ριζών διαπιστώθηκε των 47 και 37: αμφοτέρων 17.7 %, του ενός από τους δύο 7.2 %. Καμία συνένωση στο 75.1%. Οι γυναίκες εμφανίζουν συνένωση των ριζών 72.2% έναντι 27.3% των ανδρών. Επίσης η συνένωση έχει σχέση με το ανάστημα. Τα άτομα στα οποία δεν υπάρχει συνένωση έχουν μεγαλύτερο ανάστημα Η ανατολή της μύλης των 18,28,38,48 είχε συντελεσθεί αντιστοίχως, δια του βλεννογόνου σε ποσοστό 71.1%, 75.5%, 75.4%, 79.1%, δια του φατνίου 7.0%, 5.9%,11.6%,10.9%. Παρέμεναν εντός του φατνίου 21.9%,18.6%,13%,10.0%. Τα ευρήματα αυτά συμβάλουν στην επίλυση προβλημάτων για την ταυτοποίηση ατόμου ή υπολειμμάτων οδοντοϊατροδικαστικώς.
Πειραματική (in vitro) και κλινική μελέτη της επίδρασης της αρτηριακής ενδοτικότητας στην άμεση απόδοση της ενδοαορτικής αντλίας αντιώθησης
Authors: Παπαϊωάννου Θεόδωρος
Published: August 2021

Η ενδοαορτική αντλία αντιώθησης (ΈΑΑ) είναι η πιο διαδεδομένη και εύχρηστη μέθοδος μηχανικής υποβοήθησης του καρδιαγγειακού συστήματος. Οι μηχανισμοί που οδηγούν στην αναποτελεσματικότητα της ΕΑΑ που παρατηρείται σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. συστολική πίεση < 60-70 mmHg) δεν έχουν μελετηθεί πλήρως. Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης ορισμένων χαρακτηριστικών του κυκλοφορικού συστήματος στην άμεση απόδοση της ΕΑΑ και κυρίως της αρτηριακής ενδοτικότητας. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε πειραματικό (in-vitro) και σε κλινικό επίπεδο. Το πειραματικό μερος συνίσταται στην κατασκευή ενός υδραυλικού συστήματος προσομοίωσης της συστηματικής κυκλοφορίας, τύπου Windkessel. Στο πειραματικό μοντέλο μελετήθηκαν οι μεμονωμένες μεταβολές της ενδοτικότητας, της πίεσης, της "καρδιακής" συχνότητας και της παροχής. Το κλινικό μέρος της μελέτης περιελάμβανε την εκτίμηση της αρτηριακής ενδοτικότητας (τονομετρία και ανάλυση σφυγμικού κύματος) σε 19 ασθενείς με καρδιογενή καταπληξία που υποστηρίζονταν μηχανικά με ΕΑΑ. Δείχθηκε ότι η αρτηριακή ενδοτικότητα αποτελεί καθοριστικό παράγοντα που διαμορφώνει την άμεση απόδοση της ΕΑΑ, και μάλιστα ανεξάρτητα από τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης. Όσο χαμηλότερη είναι η ενδοτικότητα τόσο μεγαλύτερη η απόδοση της ΕΑΑ. Ενδεχομένως, η γνώση των επιπέδων της αρτηριακής ενδοτικότητας, να αποτελέσει ένα νέο δευτερεύον κριτήριο για την εφαρμογή της ΕΑΑ, ή και στόχο πιθανών φαρμακευτικών παρεμβάσεων που να επηρεάζουν άμεσα την αρτηριακή ενδοτικότητα σε ασθενείς με μη ικανοποιητική ανταπόκριση στην ΕΑΑ.
Μελέτη αιμοδυναμικών μεταβολών από τη χρήση ακρυλικού τσιμέντου σε ολικές αρθροπλαστικές ισχίου, με τη μέθοδο των διοισοφαγγελιων υπερήχων (Oesophageal Doppler Monitor, ODM)
Authors: Λαμπαδαρίου Αικατερίνη
Published: August 2021

Η σοβαρή υπόταση, η υποξαιμία, η καρδιακή ανακοπή και ο αιφνίδιος θάνατος είναι καλά τεκμηριωμένες επιπλοκές που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της ολικής αρθροπλαστικής του ισχίου (ΟΑΙ). με την τεχνική εμφύτευσης τσιμέντου. Ο σκοπός της μελέτης ήταν να αξιολογήσει την κλινική χρησιμότητα του διοισοφάγειου Doppler στην εκτίμηση της διεγχειρητικής αιμοδυναμικής κατάστασης ασθενών, που υποβάλλονται σε ολική αρθροπλαστική ισχίου με εμφύτευση τσιμέντου. Στην παρούσα μελέτη περιλαμβάνονται 35 ασθενείς, που υποβλήθηκαν σε (ΟΑΙ) με χρήση τσιμέντου, υπό γενική αναισθησία. Με τη χρήση του ODM μετρήθηκαν η CO, o SV, ο FTc, η PV, η ΜΑ, ΜΑΠ, η ΚΣ και η PaO₂. Επίσης υπολογίσθηκε ο συνολικός όγκος των υγρών και του αίματος, που χορηγήθηκαν διεγχειρητικά στους ασθενείς της μελέτης (ομάδα ODM) για να συγκριθούν με ομάδα ελέγχου. Η προσθήκη του τσιμέντου προκαλεί παροδική, αλλά σημαντική μείωση στην CO, στον SV και στην PaO₂, αλλά όχι στις άλλες παραμέτρους. Η συνολική ποσότητα των υγρών που χορηγήθηκαν διεγχειρητικά. ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στην ομάδα ODM. Η παρούσα μελέτη δείχνει την ανωτερότητα του διοισοφάγειου Doppler σε σχέση με το συμβατικό monitoring, στην ανίχνευση τέτοιων μεταβολών. Πιστεύουμε ότι το ODM μπορεί να χρησιμοποιείται γρήγορα, εύκολα και με ασφάλεια για την εκτίμηση και αντιμετώπιση της αιμοδυναμικής κατάστασης των βαρέως πασχόντων και υψηλού κινδύνουασθενών.
Υπολογιστική και πειραματική μελέτη της κλασματικής συμπεριφοράς επιφανειών βράχου
Authors: Στρατάκος Ιωάννης
Published: August 2021

H παρούσα διατριβή έχει ως άμεσο στόχο την εφαρμογή της Κλασματικής Γεωμετρίας στον τομέα της Γεωμηχανικής. Φυσικό αντικείμενο μελέτης της διατριβής είναι η τραχύτητα των επιφανειών βράχου. Η ανάλυση, η οποία έχει στοιχειοθετηθεί, περιλαμβάνει την υπολογιστική και την πειραματική μελέτη της κλασματικής συμπεριφοράς ασυνεχειών βράχου ως προς το μέγεθος αυτό. Συνθέτοντας τις αρχές της κλασματικής θεωρίας και των πειραματικών αποτελεσμάτων, διατυπώθηκε ένα νέο κλασματικό μοντέλο διατμητικής αντοχής το οποίο επιβεβαιώθηκε και με θεωρητικό και με πειραματικό υλικό. Το νέο μοντέλο παρουσιάζει σαφή πλεονεκτήματα έναντι των προηγούμενων, κλασματικών και μη, καθώς απαιτεί μόνο γνώση των βασικών κλασματικών μεγεθών της επιφάνειας, ενώ δεν προϋποθέτει την πραγματοποίηση πειραματικών δοκιμών. Εξάλλου, τα υπάρχοντα κλασματικά μοντέλα διατμητικής αντοχής, είτε εξαρτώνται από την κλίμακα, είτε βασίζονται στη χρήση ακατάλληλων κλασματικών μεθόδων για τη μελέτη προφίλ βράχου. Ανάμεσα στα πιο σημαντικά συμπεράσματα της διατριβής είναι το ότι ο Συντελεστής Αναλογίας είναι ένα κλασματικό μέγεθος ίσης αξίας με την Κλασματική Διάσταση. Τόσο η υπολογιστική, όσο και η πειραματική μελέτη των χαρακτηριστικών των ασυνεχειών βράχου, θεμελιώνουν το μοντέλο κλασματικής τραχύτητας και επιβεβαιώνουν την ανάγκη δημιουργίας σύνθετου μοντέλου διατμητικής αντοχής.
Ανοσοϊστοχημικοί δείκτες στο αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου
Authors: Παπανικολάου Ιωάννης
Published: August 2021

ΣΤΟΧΟΣ: Να διερευνηθεί η δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν τρία μόρια (το int-2, ένα πρωτο-ογκογονίδιο, το CD-57, ο κυτταρικός δείκτης των φυσικών φονικών κυττάρων και το LFA-1, ένα μόριο προσκόλλησης) ως προγνωστικοί δείκτες στο αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου. ΜΕΘΟΔΟΙ: Έγινε ανοσοϊστοχημική μελέτη της έκφρασης των μορίων αυτών σε μια σειρά 82 αδενοκαρκινωμάτων διαφόρων παθολογοανατομικών/επιδημιολογικών χαρακτηριστικών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Το int-2 εκφράστηκε μόνο σε 4 περιπτώσεις (υπονοώντας το μικρό του ρόλο), το CD-57 συσχετίσθηκε ανάστροφα με την ηλικία των ασθενών (πιθανόν λόγω πτωχής έκφρασης κατάλληλων μορίων προσκόλλησης), το LFA-1 συσχετίσθηκε ανάστροφα με μεταστατική νόσο, ενώ η έκφρασή του σε διηθημένους λεμφαδένες συσχετίσθηκε με έκφρασή του στην πρωτοπαθή εστία (και επομένως χρειάζονται κι άλλες μελέτες για να αποσαφηνισθεί ο ρόλος του στις μεταστατικές διεργασίες).
Αγωγή και εκπαίδευση στα ΜΜΕ
Authors: Νίκα Βασιλική
Published: August 2021

Η παρούσα εργασία επιχειρεί αφενός να διερευνήσει την αποτελεσματικότητα μιας παιδαγωγικής παρέμβασης στο πλαίσιο της επίσημης εκπαίδευσης, αφετέρου να προσαρμόσει τα ήδη υπάρχοντα σχετικά εργαλεία και να σχεδιάσει νέα, σύμφωνα με τις ιδιαίτερες ανάγκες του μαθητικού κοινού στο οποίο απευθύνονται. Η παρέμβαση αυτή άρχισε το Μάρτιο και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2004. Αφορούσε 43 μαθητές της Δ' τάξης δύο 6θέσιων σχολείων, της Περιφέρειας Πειραιά. Η μία τάξη λειτούργησε ως Πειραματική ομάδα (n1=22) και η άλλη ως Ομάδα Ελέγχου (n2=21). Η ερευνητική διαδικασία ακολούθησε τις αρχές της έρευνας δράσης [action research] και στηρίχθηκε στη θεωρία της πρόσληψης [reception theory]. Η παρέμβαση ακολούθησε την ομαδοσυνεργατική προσέγγιση, εστίασε στην τηλεόραση (ως μέσο) και στις διαφημίσεις (ως μεσοποιημένο προϊόν), ενώ κατά τη διάρκειά της τα παιδιά δημιούργησαν υλικό σύμφωνα με τις αρχές και τους στόχους της εκπαίδευσης στα μέσα. Για την αξιολόγηση της παρέμβασης χρησιμοποιήθηκε ο σχεδιασμός δύο ομάδων «πριν και μετά», ενώ αξιοποιήθηκαν ποσοτικά και ποιοτικά εργαλεία όπως: (α) ερωτηματολόγιο διερεύνησης της σχέσης των παιδιών με τα ΜΜΕ και της έκθεσής τους σε αυτά στο οικογενειακό τους περιβάλλον πριν την έναρξη της παρέμβασης (β) ομαδικές προβολές οι οποίες λειτούργησαν ως ερέθισμα για σχολιασμό των διαφημιστικών μηνυμάτων (γ) ομαδικές δομημένες συνεντεύξεις αμέσως μετά τις προβολές. Η δημιουργία Πειραματικής ομάδας και Ομάδας Ελέγχου μας επέτρεψε να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα εντός και μεταξύ των ομάδων παρατηρώντας συνοπτικά τις εξής μετατροπές: Στην Πειραματική Ομάδα, οι μαθητές: (α) Έκαναν ολοκληρωμένες περιγραφές με μεγαλύτερη συνοχή, ενώ χρησιμοποίησαν λέξεις ειδικού λεξιλογίου. Η κριτική γνώση προς τα ΜΜΕ εκφράζεται και στη βελτίωση του ειδικού λεξιλογίου των παιδιών, το οποίο αντανακλά και την πιο επεξεργασμένη σκέψη τους ως αποτέλεσμα της παρέμβασης. (β) Εντόπισαν με περισσότερη σιγουριά και σαφήνεια το κοινό-στόχο, στο οποίο απευθύνεται το διαφημιστικό μήνυμα και δικαιολόγησαν τις επιλογές τους. (γ) Αναγνώρισαν ευκολότερα τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται από την πλευρά των διαφημιστών για να προσελκύσουν το κοινό-στόχο, διατύπωσαν με περισσότερη σαφήνεια και υποστήριξαν τις επιλογές τους, ενώ επίσης χρησιμοποίησαν με μεγαλύτερη άνεση αυτές τις τεχνικές στη δημιουργία της δικής τους διαφήμισης. (ε) Συνέδεσαν τη σκηνοθετημένη πραγματικότητα των διαφημίσεων με άλλες ομοειδείς διαφημίσεις ενώ δεν ανέφεραν ομοιότητες με την πραγματική ζωή. (στ) Μείωσαν τις αναφορές στερεοτυπικού χαρακτήρα. (ζ) Συσχέτισαν με περισσότερη ευκολία την τιμή με την ποιότητα και το διαφημιστικό κόστος ενός προϊόντος πριν την τελική τους επιλογή. (η) Χρησιμοποίησαν τις ικανότητες που ανάπτυξαν ως προς ένα μεσοποιημένο προϊόν και γενίκευσαν αυθορμήτως και στην κατανόηση της κατασκευής άλλων μεσοποιημένων προϊόντων. Επίσης, στο σύνολο των παιδιών τα διαφημιστικά μηνύματα εντυπώνονται, μολονότι τα ίδια δήλωναν ότι δεν τα παρακολουθούν.
Το δικαίωμα πρόσβασης των πολιτών στα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Authors: Λυμούρης Νικόλαος
Published: August 2021

Η εν λόγω διδακτορική διατριβή (δ.δ.) εξετάζει το δικαίωμα πρόσβασης των πολιτών στα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο βρέθηκε στο επίκεντρο της ακαδημαϊκής συζήτησης για το περιεχόμενο της νέας ευρωπαϊκής διακυβέρνησης, όπως επίσης και των μέτρων που λαμβάνονται τα τελευταία χρόνια για την ενίσχυση της διαφάνειας και αξιοπιστίας των ευρωπαϊκών πολιτικών. Η διατριβή αποτελείται από δύο μέρη, το καθένα διαιρούμενο σε τέσσερα κεφάλαια. Προτάσσεται ένα εισαγωγικό μέρος στο οποίο οριοθετείται το θέμα της διατριβής και διατυπώνονται οι αφετηριακές παραδοχές, οι προς επιβεβαίωση υποθέσεις και η ακολουθούμενη μεθοδολογική προσέγγιση. Το πρώτο μέρος της δ.δ. αναφέρεται στην κατοχύρωση του δικαιώματος πρόσβασης στα έγγραφα μέσω πράξεων του παράγωγου δικαίου και αργότερα στο πρωτογενές δίκαιο σε συνέχεια της αναθεώρησης του Άμστερνταμ. Στη δ.δ. αναλύονται διεξοδικά οι διατάξεις του κανονισμού 1049/2001/ΕΚ και ειδικότερα τα υπαγόμενα όργανα, οι δράσεις και πολιτικές, η έννοια του εγγράφου, οι εξαιρέσεις και οι περιορισμοί στην πρόσβαση. Το γ' και δ' κεφάλαιο αναφέρεται στην πρακτική εφαρμογή του δικαιώματος πρόσβασης και στη συμβολή της νομολογίας του ΔΕΚ και του ΠΕΚ στη διαμόρφωση του κανονισμού 1049/2001, αντιστοίχως. Στις συμπερασματικές παρατηρήσεις του πρώτου μέρους υπογραμμίζεται ότι το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα κατέστη θεμελιώδες δικαίωμα, με όλα τα στοιχεία που το καθιστούν αγώγιμο έναντι των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Βέβαια, όπως κάθε θεμελιώδες δικαίωμα, έτσι και το δικαίωμα πρόσβασης υπόκειται σε περιορισμούς και εξαιρέσεις. Εν προκειμένω οι περιορισμοί και οι εξαιρέσεις δεν διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό από τα ισχύοντα στα κράτη μέλη. Στο δεύτερο μέρος εξετάζεται το πεδίο εφαρμογής του δικαιώματος πρόσβασης στα έγγραφα, ξεκινώντας στο ε' κεφάλαιο με το υποκειμενικό πεδίο εφαρμογής του δικαιώματος. Στο στ' κεφάλαιο εξετάζονται τα όρια της διαφάνειας στον β' και γ' πυλώνα και τις τριβές και διενέξεις που προέκυψαν. Στο ζ' κεφάλαιο η δ.δ. αναφέρεται στην ταυτόχρονη υπαγωγή της Ένωσης και των κρατών μελών στην υποχρέωση περιβαλλοντικής πληροφόρησης σε εφαρμογή της Σύμβασης του Αρχους. Τέλος στο η' κεφάλαιο εξετάζονται τα όρια της πρόσβασης, σε συνάρτηση με την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Η διατριβή ολοκληρώνεται με τον επίλογο, μια πλήρη βιβλιογραφία που περιλαμβάνει αποκλειστικά τις παραπεμπόμενες πηγές, καθώς και ένα ιδιαίτερα χρήσιμο παράρτημα που παρουσιάζει σε κωδικοποιημένη μορφή τη σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Τέχνεργα από οστό, κέρατο και ελεφαντόδοντο στην προϊστορική Κύπρο
Authors: Έλληνα Πολυξένη
Published: August 2021

[…] Επίκεντρο της έρευνας αποτελεί το τμήμα εκείνο του υλικού πολιτισμού που απαρτίζεται από τέχνεργα κατασκευασμένα από οστό, κέρατο, ελεφαντόδοντο και δόντια ιπποπόταμου που έχουν βρεθεί σε θέσεις της Κύπρου και ανήκουν στην προϊστορική περίοδο του νησιού. Με τα πιο πάνω ορίζονται τα τρία πεδία που αφορούν άμεσα την αρχαιολογική επιστήμη — ο υλικός πολιτισμός, ο χρόνος και ο τόπος (Meskell & Perceul 2007: 55) - και συνιστούν τους άξονες στους οποίους θα εξελιχθεί η διερεύνηση. Αρχικός στόχος είναι η συγκέντρωση των δημοσιευμένων τεχνέργων που εμπίπτουν στην πιο πάνω κατηγορία. Στον κατάλογο που καταρτίστηκε συμπεριλαμβάνονται επίσης, αντικείμενα από θέσεις στις οποίες συνεχίζονται οι έρευνες ή έχουν δημοσιευθεί μόνο προκαταρκτικές μελέτες. Αν και οι πληροφορίες για το υλικό που προέρχεται από τέτοιες περιπτώσεις είναι ελάχιστες, η συμπερίληψή τους στον κατάλογο κρίθηκε σκόπιμη, εφόσον η παρουσία τους συμπληρώνει τον χάρτη διασποράς του υλικού τόσο στη γεωγραφική όσο και στη χρονική του διάσταση. Η συγκέντρωση των τεχνέργων σε ένα πίνακα δεδομένων συμπληρώνεται με τη ταξινόμηση του υλικού σε κατηγορίες. Δεύτερος στόχος της έρευνας είναι η ένταξη του υλικού που περιλαμβάνεται στον κατάλογο στα πολιτισμικά συμφραζόμενα της θέσης στην οποία βρέθηκε αλλά και της περιόδου στην οποία ανήκει. Τελικός, στόχος είναι η διαπραγμάτευση του υλικού που προσδιορίσαμε ώστε να εξερευνηθεί η δυνατότητα ανίχνευσης αλλαγών σε ποικίλα επίπεδα του πολιτισμικού πλαισίου στο οποίο εντάσσεται. […]
Η κλινική και προγνωστική σημασία των διαλυτών μορίων προσκόλλησης sICAM-1, sVCAM-1, sE-selectin και sE-cadherin στο λέμφωμα HODGKIN
Authors: Σαλγκάμη Ελεάννα
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης ήταν να μετρηθούν τα επίπεδα των διαλυτών μορίων προσκόλλησης sICAM-1, sVCAM-1, sE-selectin και sE-cadherin στον ορό πρωτοδιαγνωσμένων ασθενών με λέμφωμα Hodgkin και να διερευνηθεί η κλινική και προγνωστική τους σημασία. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 20 πρωτοδιαγνωσμένοι ασθενείς με λέμφωμα Hodgkin (10 άνδρες, διάμεσης ηλικίας 33 έτη), που ακολούθησαν το πρωτόκολλο χημειοθεραπείας ABVD. Την ομάδα των μαρτύρων αποτέλεσαν 29 υγιή άτομα (17 άνδρες, διάμεσης ηλικίας 32,5 έτη), που ήταν προτυποποιημένα κατά το φύλο και την ηλικία. Οι συγκεντρώσεις των sICAM-1, sVCAM-1, sE-selectin και sE-cadherin μετρήθηκαν στη διάγνωση, στο μέσο και στο τέλος της χημειοθεραπείας σε δείγματα ορού ασθενών και μαρτύρων με την ανοσοενζυμική μέθοδο (ELISA). Από την ανάλυση διαπιστώθηκε, για πρώτη φορά στη βιβλιογραφία από ό,τι γνωρίζουμε, η στατιστικά σημαντική αύξηση των επιπέδων του sE-selectin στον ορό πρωτοδιαγνωσμένων ασθενών με λέμφωμα Hodgkin συγκριτικά με τους μάρτυρες. Στους ίδιους ασθενείς, σημαντικά αυξημένες αποδείχθηκαν και οι συγκεντρώσεις στον ορό του sICAM-1 στη διάγνωση. Τα επίπεδα στον ορό των sICAM-1 και sVCAM-1 συσχετίσθηκαν με τη Β συμπτωματολογία και τον αριθμό των λεμφοκυττάρων, καθώς και του sICAM-1 στον ορό με τον αριθμό των αιμοπεταλίων και τις τιμές της αλκαλικής φωσφατάσης ορού πριν την έναρξη θεραπείας. Στη διάγνωση, τα επίπεδα στον ορό του sVCAM-1 βρέθηκαν ότι σχετίζονται με τα επίπεδα στον ορό των sICAM-1 και sE-selectin. Μετά την έναρξη της θεραπείας, τα επίπεδα των sICAM-1 και sE-selectin ήταν μικρότερα και είχαν στατιστικά σημαντική μείωση μετά το τέλος της χημειοθεραπείας σε σύγκριση με τα αντίστοιχα επίπεδα στη διάγνωση. Η παρούσα μελέτη αποτελεί την πρώτη αναφορά, από όσα γνωρίζουμε, για σημαντική μείωση των επιπέδων των sICAM-1 και sE-selectin ως αποτέλεσμα της θεραπείας στο λέμφωμα Hodgkin. Συμπερασματικά, τα σημαντικά αυξημένα επίπεδα των κυκλοφορούντων sICAM-1 και sE-selectin στον ορό πρωτοδιαγνωσμένων ασθενών με λέμφωμα Hodgkin φαίνεται ότι αντανακλούν τον πιθανό τους ρόλο στην παθογένεια του λεμφώματος Hodgkin. Η ταχεία και σημαντική μείωση των συγκεντρώσεων των δύο μορίων μετά την έναρξη της χημειοθεραπείας αποδείχθηκε ότι αποτελεί ανεξάρτητο προγνωστικό δείκτη ανταπόκρισης στη θεραπεία.
Πρωτοπαθές σύνδρομο Sjogren, κίνδυνος ανάπτυξης λεμφοϋπερπλαστικής διαταραχής και θανάτου, ταξινόμηση με βάση προγνωστικούς παράγοντες
Authors: Βασιλείου Βασίλειος
Published: August 2021

Το πρωτοπαθές σύνδρομο Sjögren(^S) μπορεί να οδηγήσει σε λεμφοϋπερπλαστική διαταραχή (ΛΥΔ)και θάνατο. Μέθοδος. Για τον προσδιορισμό των προγνωστικών παραγόντων και της επίπτωσης τωνμακροχρόνιων επιπλοκών του ZS και τον καθορισμό μιας λογικής προγνωστικής ταξινόμησηςχρησιμοποιήσαμε προγνωστικό μοντέλο σε μία σειρά από 723 ασθενείς με πΣ8 (587 περιπτώσειςεπίπτωσης και 136 επιπολασμού). Αποτελέσματα. Κατά τη διάρκεια των 4,384 ανθρωποετώνπαρακολούθησης, καταγράψαμε 39 θανάτους (7 από λέμφωμα) και 38 διαγνώσεις ΛΥΔ. Οπροτυπώμενος λόγος θνησιμότητας ήταν 1.15 (95% ΟΑ 0.86-1.73) συγκριτικά με τον Ελληνικόπληθυσμό. Στις περιπτώσεις επίπτωσης, η πιθανότητα για την ανάπτυξη ΛΥΔ ήταν 2.6% στην 5ετίακαι 3.9% στην ΙΟετία. Η θνητότητα ήταν σημαντικά υψηλότερη στους ασθενείς με χαμηλά επίπεδα C4στην πρώτη επίσκεψη της μελέτης (ΣΚ 4.39, 95% ΟΑ 2.18-8.83). Η ανάπτυξη ΛΥΔ μπορούσε ναπροβλεφθεί από τη διόγκωση των παρωτίδων (ΣΚ 5.21, 95% ΟΑ 1.76-15.4), την ψηλαφητή πορφύρα(ΣΚ 4.16, 95% ΟΑ 1.65-10.5), και τα χαμηλά επίπεδα C4 (ΣΚ 2.40, 95% ΟΑ 0.99-5.83) στην πρώτηεπίσκεψη της μελέτης. Όλοι οι ασθενείς που ανέπτυξαν λέμφωμα και κατέληξαν είχαν είτε χαμηλάεπίπεδα του C4 κλάσματος του συμπληρώματος ή ψηλαφητή πορφύρα στην πρώτη επίσκεψη τηςμελέτης. Κατά τη διαδικασία επικύρωσης των αποτελεσμάτων η προγνωστική σημασία των χαμηλώνεπιπέδων C4 και της ψηλαφητής πορφύρας επιβεβαιώθηκαν, και ήταν παρόντα στο 20.9% τωνασθενών κατά την πρώτη επίσκεψη τους. Συμπέρασμα. Σε ασθενείς με πΣδ, 1 στους 5 θανάτουςαποδίδεται σε λέμφωμα. Η παρουσία ψηλαφητής πορφύρας και χαμηλών επιπέδων του C4 κλάσματοςτου συμπληρώματος στην πρώτη επίσκεψη διαχωρίζει σαφώς τους ασθενείς σε υψηλό κίνδυνο (τύπος1 πΣδ) από τους ασθενείς με μη επιπλεγμένη φυσική πορεία (τύπος II [χαμηλού κινδύνου] πΣδ).Παράκληση η
Η έκφραση του παράγοντα HIF-1a στον εξωστήρα μυ ασθενών με καλοήθη υπεραπλασία του προστάτη
Authors: Κοριτσιάδης Γεώργιος
Published: August 2021

Το υποκυστικό κώλυμα αποτελεί την πιο συχνή αιτία συμπτωμάτων του κατώτερου ουροποιητικού σε άνδρες άνω των 50 ετών. Υπερπλασία προστάτου, στενώματα ουρήθρας και νευρογενής δυσλειτουργία της κύστης αποτελούν τις κύριες οντότητες. Η ουροδόχος κύστη τροποποιεί την μορφολογία της, τελικώς καταλήγοντας σε υπερτροφία του οργάνου με σκοπό να αντιρροπήσει την αυξημένη αντίσταση στην ροή των ούρων. Οι μεταβολικές και δομικές μεταβολές που παρατηρούνται σε αυτήν την διαδικασία έχουν μελετηθεί σε πολλές εργασίες χρησιμοποιώντας πειραματόζωα. Είναι γνωστό ότι επί παρουσίας μερικού υποκυστικού κωλύματος παρατηρείται σημαντική υποξία εξαιτίας της υψηλής αντίστασης στην ροή των ούρων, και την επακόλουθη υψηλή ενδοκυστική πίεση που αναπτύσσεται. Οι μεταβολές όμως αυτές δεν έχουν μελετηθεί εκτενώς σε ανθρώπους επειδή το υποκυστικό κώλυμα είναι μια μακροχρόνια κατάσταση. Ο σκοπός της μελέτης αυτής είναι η διερεύνηση της υποξίας και της κατανομής αυτής στην ουροδόχο κύστη. Από το Σεπτέμβριο του 2004 έως τον Οκτώβριο του 2006, 60 ασθενείς που προγραμματίστηκαν για χειρουργική αντιμετώπιση της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη συμπεριλήφθηκαν στην ομάδα μελέτης και άλλα 10 άτομα, χωρίς ένδειξη παρουσίας υποκυστικού κωλύματος χρησιμοποιήθηκαν ως ομάδα ελέγχου. Για κάθε ασθενή βιοψίες του εξωστήρα και του κυστικού βλεννογόνου διερευνήθηκαν για την παρουσία του επαγώμενου από την υποξία παράγοντα (HIF 1-a) (δείκτης ιστικής υποξίας). Η έκφραση του HIF 1-a, βρέθηκε κυρίως στα στρωματικά κύτταρα. Ο μέσος αριθμός των κυττάρων θετικών στο HIF 1-a στην ομάδα μελέτης ήταν 93.3 (49) ενώ στην ομάδα ελέγχου μόνο λίγα κύτταρα βρέθηκαν θετικά και με ένταση χρώσης ασθενή. Τα θετικά κύτταρα βρισκόταν μεταξύ των μυϊκών ινών και του υποβλεννογόνου ενώ ο εξωστήρας και το ουροθήλιο ήταν αρνητικοί στην ανοσοαντίδραση. Ισχυρή ανοσοαντίδραση ήταν περισσότερο εμφανής στα άτομα με υποκυστικό κώλυμα < 10 ετών που μειώνονταν στη συνέχεια και σε ασθενείς που παρουσίαζαν επίσχεση ούρων Υπάρχουν ενδείξεις οτι επί παρουσίας υποκυστικού κωλύματος η ουροδόχος κύστη παρουσιάζει υποξία, με το ουροθήλιο και το κυστικό τρίγωνο να εμφανίζουν περισσότερη ανθεκτικότητα στο υποξικό στρες ενώ στα στρωματικά κύτταρα η τάση του οξυγόνου είναι χαμηλότερη. Η φαρμακευτική αγωγή με α-1 ανταγωνιστές δεν φαίνεται να επηρεάζει την κατάσταση.
Field measurements and numerical modelling of infiltration and matric suctions within slopes
Authors: Τσαπάρας Ηλίας
Published: August 2021

Η διατριβή παρέχει μία ανάλυση των αρνητικών πιέσεων πόρων και των συνθηκών ροής νερού σε δύο πρανή από πλήρως αποσαθρωμένο έδαφος στη Σιγκαπούρη. Η ανάλυση βασίζεται σε μετρήσεις υπαίθρου ενός χρόνου και σε αριθμητική ανάλυση με χρήση πεπερασμένων στοιχείων. Οι μετρήσεις υπαίθρου αποτελούνται από μετρήσεις βροχής, απορροής και μεταβολής των αρνητικών πιέσεων πόρων σε διάφορα σημεία και βάθη των πρανών. Οι μετρήσεις δείχνουν ότι ο μηχανισμός εισροής νερού είναι πολύπλοκος και ότι οι πιέσεις πόρων μεταβάλλονται τόσο από την ποσότητα και ένταση της βροχής όσο και από τις αρχικές συνθήκες. Ο σκοπός της αριθμητικής ανάλυσης ήταν να συνδυάσει όλες τις πληροφορίες υπαίθρου σε ένα αριθμητικό μοντέλο. Η ανάλυση περιγράφει τον πολύπλοκο μηχανισμό εισροής νερού στο πρανές και επαληθεύει τον κύριο λόγο που έχουν οι αρχικές συνθήκες. Από την ανάλυση φάνηκε ότι το πρανές έχει περιορισμένη ικανότητα απορρόφησης νερού ανεξάρτητα του πόσο αυξημένη ή μειωμένη είναι η υδατοπερατότητα στην επιφάνεια του εδάφους. Το φαινόμενο εξηγείται με την υδραυλική ακτίνα και τις μεταβολές της με το χρόνο. Συμπερασματικά, μεγάλες ποσότητες νερού δεν οδηγούν αυτόματα σε μεγάλη εισροή.
Κυτταρογενετική ανάλυση μυελοδυσπλαστικών συνδρόμων σε σχέση με τον πολυμορφισμό των γονιδίων της τρανσφεράσης της γλουταθειόνης (GST)T1 και M1 και της οξειδορεδουκτάσης της NAD(P)H-κινόνης (NQO1)
Authors: Ρηγανά Ελένη
Published: August 2021

Στο μηχανισμό της μυελοδυσπλασίας ενδέχεται να συμμετέχουν γονίδια που τα προϊόντα τους λαμβάναν μέρος σε μηχανισμούς αποτοξικοποίησης. Τέτοια είναι τα γονίδια GSTT1, GSTM1 και NQ01 που μεταβολίζουν διάφορους γονοτοξικούς παράγοντες όπως είναι το βενζόλιο κ.λπ. Τα GSTT1 και GSTM1 παρουσιάζουν πολυμορφισμό του τύπου της ολικής έλλειψης με αποτέλεσμα την απώλεια της ενζυμικής δράσης. Στο γονίδιο NQ01 βρέθηκε ένας πολυμορφισμός όπου στο 187° κωδικόνιο έχουμε αντικατάσταση C από T που οδηγεί σε ενζυμική απώλεια. Στη παρούσα διατριβή μελετήθηκε το DNA δειγμάτων μυελού 323 ασθενών με ΜΔΣ και 165 μαρτύρων. Τα αποτελέσματά μας για τον ελληνικό πληθυσμό δεν αναδεικνύουν σχέση μεταξύ απουσίας των γονιδίων GSTT1, GSTM1 και NQ01 και προδιάθεσης των ατόμων του πληθυσμού να εκδηλώσουν μυελοδυσπλασία.
Αποκατάσταση μονολιθικότητας δομικών μελών αρχαίων μνημείων κατασκευασμένων από φυσικούς δομικούς λίθους με χρήση ράβδων τιτανίου
Authors: Γαννιάρη-Παπαγεωργίου Ευαγγελία
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν αφενός ο έλεγχος της θεωρητικής μεθόδου σχεδιασμού σχετικά με την αποκατάσταση της μονολιθικότητας θραυσμένων δομικών μελών των μνημείων της Ακρόπολης των Αθηνών αφετέρου η γενικότερη μελέτη και κατανόηση της μηχανικής συμπεριφοράς μαρμάρινων επιστυλίων είτε ακέραιων είτε θραυσμένων αποκαταστημένης μονολιθικότητας (με τη χρήση ράβδων τιτανίου και κατάλληλου κονιάματος). Πραγματοποιήθηκε συνεπώς παραμετρική αριθμητική μελέτη του προβλήματος κάμψης τόσο ακέραιων όσο και θραυσμένων επιστυλίων Η ανάλυση οδήγησε σε ορισμένα σημαντικά συμπεράσματα: • Εμφανίστηκαν υψηλές συγκεντρώσεις τάσεων στην κεντρική διατομή της ράβδου τιτανίου και στις θέσεις υποτομής των αβάκων. • Η προσομοίωση της κάμψης υπό ομοιόμορφα κατανεμημένο φορτίο με κάμψης πολλαπλών σημείων οδηγεί στην υποτίμηση του αναπτυσσόμενου τασικού πεδίου. • Παρατηρήθηκε μετατόπιση του ουδέτερου άξονα και στρέβλωση της διατομής. • Παρατηρήθηκε ανύψωση του επιστυλίου από την έδραση του. • Η απλοποίηση των γεωμετρικών χαρακτηριστικών της ράβδου τιτανίου ενισχύει το τασικό πεδίο στις θέσεις υποτομής. • Η ακριβής σχέση τάσεων-παραμορφώσεων του κονιάματος επηρεάζει καθοριστικά το συνολικό τασικό πεδίο. • Ισχυρές συγκεντρώσεις τάσεων εμφανίστηκαν στις σπείρες της κοχλιοτομημένης ράβδου που βρίσκονται πλησίον της κεντρικής διατομής του επιστυλίου. • Δημιουργήθηκε ένα πειραματικά πιστοποιημένο αριθμητικό μοντέλο, το οποίο προσέγγισε ικανοποιητικά τα πειραματικά δεδομένα που προέκυψαν κατά τη διερεύνηση του προβλήματος κάμψης θραυσμένων επιστυλίων αποκαταστημένων με πολλαπλές στρώσεις ράβδων τιτανίου, επικυρώνοντας έτσι όλες τις προηγούμενες αριθμητικές αναλύσεις.
Η επίδραση της συγκίνησης στη λήψη ατομικών αποφάσεων
Authors: Τρύφωνας Σπύρος
Published: August 2021

Η απόπειρα κατανόησης του θεωρητικού/ερευνητικού πλαισίου σχετικά με τη διαδικασία λήψης απόφασης αποτελεί ένα προκλητικό εγχείρημα για τον ερευνητή, καθώς δεν υπάρχει ένα μοναδικό πλαίσιο το οποίο να οριοθετεί την επιστημονική συζήτηση γύρω από το ζήτημα αυτό. Μπορούμε, ωστόσο, να εντάξουμε τις ερευνητικές προσπάθειες σε δύο ευρείες κατηγορίες. Η πρώτη, η οποία έχει απασχολήσει περισσότερο την επιστημονική κοινότητα, αφορά τις ερευνητικές προσπάθειες ψυχολόγων οι οποίοι επηρεάστηκαν από την οικονομική θεωρία και τον τρόπο με τον οποίο οι οικονομολόγοι επιχείρησαν να καθοδηγήσουν τη λήψη αποφάσεων. Μια δεύτερη ομάδα ερευνητών επηρεασμένη από τη θεωρία της αντίληψης διατύπωσε μια θεωρία κατ' αναλογία προς αυτήν. Ο κλάδος αυτός επικεντρώθηκε στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι συνδυάζουν πολλαπλές και ίσως αντιφατικές μεταξύ τους πληροφορίες προκειμένου να φτάσουν μέσω της κατανόησης μιας κατάστασης, σε μια κρίση (judgment). Οι δύο παραπάνω τάσεις διαμορφώνουν το θεωρητικό πλαίσιο για τη λήψη αποφάσεων το οποίο συνήθως περιγράφεται με τον τίτλο «Η ψυχολογία της κρίσης και της λήψης αποφάσεων» («The psychology of judgment and decision making»). […]
Απεικονιστικά ευρήματα στο μαστό ασθενών με το σύμπλεγμα carney
Authors: Κουρκουτσάκης Νικόλαος
Published: August 2021

Carney complex is a familial multiple -neoplasia and lentiginosis syndrome first reported on in 1985 by Carney and colleagues. Carney complex is characterized by spotty pigmentation of the skin and mucosae (lentigines and blue nevi); myxomatous tumors of the skin, heart, breast, and other organs; and a variety of endocrine tumors which include primary pigmented nodular adrenocortical disease, growth hormone- secreting pituitary adenoma, testicular neoplasms (large-cell calcifying Sertoli and Leydig cell tumors), psammomatous melanotic schwannomas, and thyroid follicular tumors (adenoma and papillary and follicular carcinoma). The syndrome is autosomal dominant, and the genetic locus for it has been mapped to the short arm of chromosome 2 (2pl6) and to the short arm of chromosome 17 (17q 22-24). The disease is familial in approximately half of the patients; in the remaining patients, the syndrome appears sporadically. Breast masses in Carney Complex may represent myxoid fibroadenomas or ductal adenomas. The former have been found in at least one-fifth of the patients with reported sporadic and familial cases of the complex, with the latter have been described in five patients, which include two in the same family. The myxomatous lesion is characterized by the accumulation of myxoid material in the stroma that involves single or small groups of nodules. Large aggregates of these lesions result in the formation of a myxoid fibroadenoma. Ductal adenomas are solid tumors with tubular features and are composed of distinct epithelial and myoepithelial cells with a modest amount of fibrous tissue. Myxoid fibroadenomas and ductal adenomas are benign tumors that can manifest at a young age and are autosomal dominant. We suggest that MR imaging be performed when a solid, benign appearing mass in a patient with Carney Complex is found on a screening mammogram. If additional lesions with similar features exist and no other signs of malignancy are present, the patient can be followed up clinically. Because ductal adenomas are unusual benign tumors, incidental discovery of such a lesion should prompt one to exclude Carney complex.
Οξειδωτικό στρες και γονοτοξικότητα στον μηχανισμό τοξικότητας των στερεών ινών
Authors: Λώλη Παναγιώτα
Published: August 2021

Οι ορυκτές ίνες είναι υλικά με ευρύτατη χρήση σε βιομηχανικά και καταλυτικά προϊόντα, με γνωστότερο τον αμίαντο. Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η συμβολή στην βελτίωση της επιστημονικής βάσης για την εκτίμηση της επικινδυνότητας των ορυκτών ινών, ιδιαίτερα σε σχέση με την καρκινογένεση. Οι ίνες που εξετάσθηκαν ήταν ο αμίαντος, ο πετροβάμβακας, RW1, ο υαλοβάμβακας MMVF10 και ο βολλαστονίτης. Στα πλαίσια αυτά μελετήθηκε η ικανότητα των παραπάνω ινών για πρόκληση γονιδιακών μεταλλάξεων in vivo, στους πνεύμονες διαγονιδιακών επιμύων λlacI. Επίσης μελετήθηκε η αλληλεπίδραση μεταξύ ινών και βενζο[a]πυρενίου(B[a]P) στην επαγωγή μεταλλάξεων στον πνεύμονα. Οι μελέτες αυτές έδειξαν ότι: α) ο αμίαντος και ο RW1 επάγουν δοσοεξαρτώμενη μεταλλαξογένεση στον πνεύμονα επιμύων λlacI 16 εβδομάδες μετά την χορήγησή τους, ενώ ο MMVF10 δεν είναι μεταλλαξογόνος στο ίδιο σύστημα, β) Δυναμική συνεισφορά του B[a]P και των ινών στην συνεργιστική μεταλλαξογένεση. Τέλος τα παραπάνω φαινόμενα μελετήθηκαν σε in vitro συστήματα βασισμένα στην χρήση πρωτογενών κυττάρων πνεύμονα επιμύων, μεμονωμένων και σε συγκαλλιέργεια και έδειξαν εμπλοκή της iNOs στην μεταλλαξογόνο δράση των ινών.
Μελέτη του DNA και της τουμπουλίνης στα ανθρώπινα αγονιμοποίητα ωοκύτταρα και προεμφυτευτικά έμβρυα με συνεστιακό laser σαρωτικό μικροσκόπιο
Authors: Πίτσος Μιλτιάδης
Published: August 2021

Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι η διερεύνηση της τρισδιάστατης κατανομής και των ανωμαλιών της χρωματίνης και της τουμπουλίνης στα ανθρωπινά αγονιμοποίητα ωοκύτταρα και προεμφυτευτικά έμβρυα. Υλικό & Μέθοδος: Η μελέτη περιέλαβε 243 αγονιμοποίητα ωοκύτταρα που προέκυψαν μετά από εφαρμογή τεχνικών εξωσωματικής γονιμοποίησης και 139 έμβρυα που διέκοψαν την ανάπτυξη τους πριν από την εμβρυομεταφορά. Μελετήθηκε η διαμόρφωση της χρωματίνης και η τρισδιάστατη κατανομή της. Επιπλέον σε 65 από τα ωοκύτταρα και 37 από τα έμβρυα μελετήθηκε ταυτόχρονα η κατανομή της τουμπουλίνης. Για το φθορισμό του DNA χρησιμοποιήθηκε chromomycin A3 και propidium iodide και για το φθορισμό της τουμπουλίνης αντίσωμα anti β tubulin - FITC και παρατηρήθηκαν με συνεστιακό laser σαρωτικό μικροσκόπιο. Αποτελέσματα: Τα περισσότερα αγονιμοποίητα ωοκύτταρα είχαν χρωμοσώματα στη μετάφαση II και είχαν καλά σχηματισμένη μειωτική άτρακτο ενώ τα υπόλοιπα ωοκύτταρα είχαν διασκορπισμένα χρωμοσώματα στη μετάφαση II η/και διαλυμένη μειωτική άτρακτο. Η απόσταση των σπερματοζωαρίων από τα μητρικά χρωμοσώματα εξαρτάται από τη μέθοδο εξωσωματικής γονιμοποίησης. Όσο προχωρούσε το στάδιο ανάπτυξης των εμβρύων τόσο περισσότερες ανωμαλίες παρουσίαζαν όπως κυτταροπλασματικά θραύσματα απύρηνα η πολυπύρηνα βλαστομερίδια. Στα περισσότερα έμβρυα η τουμπουλίνη συγκεντρώνεται σε εστίες μέσα στο κυτταρόπλασμα τους ενώ σπανιότερα σχηματίζεται δίκτυο από μικροσωληνίσκους. Συμπεράσματα: Η αποτυχία της γονιμοποίησης στα περισσότερα ωοκύτταρα δεν οφείλεται σε ανωμαλίες της διαμόρφωσης του DNA ή της μειωτικής ατράκτου. Η απόσταση του σπερματοζωαρίου από τα μητρικά χρωμοσώματα πρέπει να σχετίζεται με την κινητικότητα τους. Η ποιότητα του ωοκυττάρου φαίνεται να συνδέεται με την ικανότητα ανάπτυξης του εμβρύου.
Γενετική ταυτότητα προγονικών και ώριμων μη-αιμοποιητικών κυττάρων του μυελού των οστών μετά από αλλογενή μεταμόσχευση αιμοποιητικών προγονικών κυττάρων
Authors: Σπυροπούλου Αντωνία
Published: August 2021

Η αλλογενής μεταμόσχευση μυελού των οστών (ΜΜΟ) αποτελεί θεραπεία εκλογής για ποικίλα αιματολογικά νοσήματα. Εκτός, από το αιμοποιητικό κυτταρικό σύστημα, στο μυελό των οστών ανευρίσκεται και το κυτταρικό σύστημα του στρώματος ή τα μεσεγχυματικά στελεχιαία κύτταρα (ΜΣΚ), καθώς και το αγγειακό σύστημα που αποτελείται κυρίως από τα ενδοθηλιακά κύτταρα. Μια άλλη τάξη προγονικών μη-αιμοποιητικών κυττάρων του μυελού των οστών είναι τα κυκλοφορούντα ινοκύτταρα (ΚΙ), τα οποία συνδέονται με την αποκατάσταση ιστών μετά από βλάβη (tissue repair). Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα ΚΙ προέρχονται από τα μονοκύτταρα και στην περίπτωση ιστικής βλάβης διαφοροποιούνται σε ινομυοβλάστες που είναι κύτταρα μεσεγχυματογενούς προέλευσης. Έχοντας ως σκοπό να απαντήσουμε στο αν τα μη-αιμοποιητικά κύτταρα εγκαθίστανται μετά από αλλογενή ΜΜΟ μελετήσαμε την προέλευση των ΜΣΚ, προγονικών ενδοθηλιακών κυττάρων (ΕΠΚ) και ΚΙ σε παιδιά που είχαν υποβληθεί σε ΜΜΟ για αιμοτολογικά νοσήματα. Για την απομόνωση των ΜΣΚ χρησιμοποιήθηκε ανοσομαγνητική επιλογή των CD105(+) κυττάρων και κατόπιν καλλιέργεια αυτών με κατάλληλα θρεπτικά υλικά. Για την απομόνωση των ΕΠΚ και ΚΙ χρησιμοποιήθηκε μέθοδος που βασίζεται στην in vitro διαφοροποίησή τους σε ώριμα ενδοθηλιακά κύτταρα και ινομυοβλάστες, αντιστοίχως, και η οποία πραγματοποιείται με καλλιέργεια μονοπύρηνων κυττάρων σε τρυβλία φιμπρονεκτίνης με κατάλληλο θρεπτικό υλικό. Η φαινοτυπική ταυτότητα των κυττάρων που ελήφθησαν από τις καλλιέργειες προσδιορίσθηκε με ανοσοκυτταροχημικές τεχνικές ή/και κυτταρομετρία ροής. Η γενετική τους ταυτότητα ελέγχθηκε με την αλυσιδωτή αντίδραση της πολυμεράσης (PCR) για την ανάλυση υπερπολυμορφικών γενετικών θέσεων (STRs). Με τις μεθόδους που χρησιμοποιήσαμε ελήφθησαν ομοιογενείς κυτταρικοί πληθυσμοί για κάθε είδος κυττάρων που απομονώθηκε. Όσον αφορά την προέλευση των κυττάρων βρήκαμε ότι τα ΕΠΚ και τα ΚΙ μετά από αλλογενή μεταμόσχευση αιμοποιητικών στελεχιαίων κυττάρων προέρχονται από το δότη. Αντιθέτως, τα ΜΣΚ προέρχονται από το λήπτη. Η κλινική σημασία των αποτελεσμάτων αυτών έγκειται στη δυνατότητα χρησιμοποίησης κυττάρων μυελού των οστών σε νοσήματα που προκαλούν ισχαιμία/νέκρωση ιστών με αποτέλεσμα την επαναγγείωση και την αποτελεσματική διόρθωση της βλάβης (tissue repair).
Η επίδραση της επείγουσας απολίνωσης και της σκληροθεραπείας στην πίεση της πυλαίας φλέβας σε ασθενείς με κίρρωση του ήπατος και κιρσορραγία
Authors: Στεφανίδης Γεράσιμος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εκτιμηθεί η επίδραση της επείγουσας σκληροθεραπείας και απολίνωσης στην πίεση της πυλαίας. Μέθοδοι: Μελετήθηκαν 20 ασθενείς με κίρρωση και κιρσορραγία. Από αυτούς οι 10 υποβλήθηκαν σε επείγουσα απολίνωση και οι 10 σε σκληροθεραπεία. Οι μετρήσεις των πιέσεων στην πυλαία (HVPG) γινόταν πριν και αμέσως μετά από την ενδοσκοπική θεραπεία και επαναλαμβάνονταν ανά 24ώρο για τις πρώτες 5 ημέρες. Αποτελέσματα: Όλοι οι ασθενείς είχαν πιέσεις μεγαλύτερες από 12 mmHg. Στην ομάδα της απολίνωσης παρατηρήθηκε αύξηση των πιέσεων στατιστικά σημαντική που παρέμεινε υψηλή για 24 ώρες. Αντίθετα η αύξηση των πιέσεων που παρατηρήθηκε στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ενδοσκοπική σκληροθεραπεία παρέμεινε σταθερή για 5 24ώρα. Κατά την διάρκεια 42 ημερών παρακολούθησης ένας ασθενής επαναιμορράγησε και 4 απεβίωσαν στην ομάδα της απολίνωσης, συγκριτικά με 3 και 4 ασθενείς αντίστοιχα στην ομάδα της σκληροθεραπείας. Η πολυπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι η μόνη ανεξάρτητη μεταβλητή που σχετιζόταν με επαναιμορραγία και την επιβίωση ήταν ο βαθμός ηπατοκυτταρικής λειτουργίας κατά Child Pugh. Συμπεράσματα: Η επείγουσα ενδοσκοπική σκληροθεραπεία σε κιρρωτικούς ασθενείς με κιρσορραγία προκαλεί σταθερή και σημαντική αύξηση της πίεσης στην πυλαία φλέβα. Αντίθετα η απολίνωση προκαλεί παροδική αύξηση (24 ώρες).
Μοριακή ανάλυση της ηπατικής αναγέννησης (κυτταρικός πολλαπλασιασμός/απόπτωση) υπό συνθήκες οκτρεοτίδης μετά ηπατεκτομή
Authors: Νικολάου Άλκηστις
Published: August 2021

Σκοπός: Η μελέτη της κίνησης των κυτταρικών πληθυσμών του ήπατος, μετά από υπατεκτομή υπό την επίδραση του φαρμάκου της οκτρεοτίδης. Υλικό και Μέθοδος: Για την εκτέλεση του πειράματος αποκτήθηκαν 80 αρσενικοί επίμυες Wistar, ηλικίας 8-12 εβδομάδων και βάρους 300-350g. Υπεβλήθηκαν σε ηπατεκτομή 213 κατά Higgins και Anderson. Χωρίστηκαν σε ομάδες χορήγησης οκτρεοτίδης και ομάδα μαρτύρων. Κάθε ομάδα είχε επτά ομάδες θυσίας, στις 24h, 48h, 72h, 96h, 168h, ένας μήνας, δύο μήνες. Η ομάδα χορήγησης της οκτρεοτίδης λάμβανε 50μg/ng υποδόριων ανά 12h και η ομάδα των μαρτύρων 1ml N/S υποδορίως ανά 12h. Επίσης, μετά τη βιοψία των ιστών οι μισές μονιμοποιήθηκαν σε παραφολμλδεϋδη, σκηνώθηκαν σε μπλόκ παραφίνης και χρησιμοποιήθηκε στις τομές των ιστών για χρώση με αντιγόνο Μ-67 και PCNA. Στους υπόλοιπους ιστούς πραγματοποιήθηκε Western-Blot με τη χρήση του αντιγόνου PCNA. Αποτελέσματα: Με τη μέθοδο Ki-67 όσο και με τη μέθοδο PCNA, παρατηρήθηκε ελάττωση του πολλαπλασιασμού των ηπατοκυττάρων. Όσο αφορά τα κύτταρα του Kupffer καταμετρήθηκαν αυξημένα στις ομάδες χορήγησης του φαρμάκου της οκτρεοτίδης. Η τεχνική Western-Blot υποστηρίζει τα αποτελέσματα αυτά. Συμπέρασμα: Η χορήγηση οκτρεοτίδης καταστέλλει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, ενώ αυξάνει τον αριθμό των κυττάρων του Kupffer, κατά συνέπεια την ινωδόλυση.