bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Multidimensional investigation of chronic pain experience and physical functioning following hip fracture surgery: clinical implications
Authors: Campos Hércules Lázaro Moraes , Liebano Richard Eloin , Lima Camila Astolphi , Perracini Monica Rodrigues
Published: July 2019

Introduction:

Older adults experience significant chronic pain after hip fracture, resulting in decreased physical functioning. However, pain investigation in this population is mostly limited to self-reported pain intensity. Detailed pain assessment may identify intervention targets other than pain relief. The aim of this study is to investigate multiple dimensions of pain experience (intensity, sensory, affective, evaluative and miscellaneous dimensions) and to correlate them to lower limb functionality and limitations in daily living activities.

Methods:

We conducted a cross-sectional study of 50 older adults (77.1 ± 8.1 years old) who underwent hip fracture surgery in the past 4 months. We used the Numeric Rating Scale (NRS), the McGill Pain Questionnaire (MPQ) and an algometer to assess pain intensity, pain quality and pressure pain threshold, respectively. Lower limb functionality and limitation in basic (activities of daily living (ADL)) and instrumental activities of daily living (IADL) were assessed using the Short Physical Performance Battery (SPPB) and the Brazilian OARS Multidimensional Functional Assessment Questionnaire.

Results:

Participants described pain as brief, momentary and transient, especially during weight-bearing activities. Although the pain intensity measured by the NRS was reported as moderate to severe (7.5 ± 1.6 points), it was not correlated with physical functioning. However, we observed a moderate negative correlation between pressure pain threshold, ADL and IADL disability ( r = –0.41, p < 0.01). Among pain qualities, the sensory category was moderately negatively correlated to SPPB ( r = –0.41, p < 0.01), and the evaluative category was moderately correlated to ADL and IADL disability ( r = 0.43, p < 0.01).

Conclusion:

Pain can be present 4 months after hip fracture surgery, particularly during weight-bearing activities, and it is associated with poor lower limb functionality, as well as ADL and IADL disability. Older adults may benefit from pain assessments that go beyond pain intensity measurements after hip fracture, as this helps clinicians optimise pain management and overall functional recovery.
Experiences of enhanced recovery after surgery in general gynaecology patients: An interpretative phenomenological analysis
Authors: Phillips Eleanor , Archer Stephanie , Montague Jane , Bali Anish
Published: July 2019

There is little qualitative research exploring non-cancer gynaecology patients’ experiences of enhanced recovery after surgery (ERAS) protocols. Seven women participated in audio-recorded interviews, discussing their experiences of enhanced recovery after surgery for gynaecological surgery. Data were transcribed and analysed using interpretative phenomenological analysis. Three themes were identified: meeting informational needs, taking control of pain, and mobilising when feeling fragile. Control emerged as a key element throughout the themes and was supported by provision of factual information. While participants were generally satisfied with their experience, topics such as concerns about analgesic use, the informal role of staff in mobilisation, and the expressed desire for more experiential information for participants require further research.
Hip Fractures: Relevant Anatomy, Classification, and Biomechanics of Fracture and Fixation
Authors: Lu Young , Uppal Harmeeth S.
Published: July 2019

Introduction:

Hip fractures represent an important health-care dilemma, costing the US$ billions annually. Hip fractures can diminish quality of life and significantly increase morbidity and mortality if not properly treated. Recent research has brought forth new information regarding treatment as well as information on emerging complications seen within the fixation constructs themselves.

Significance:

Understanding the pathoanatomy of hip fractures and the biomechanics of surgical fixation constructs is critical for successful treatment. In this article, we review the relevant anatomy and classification of femoral neck and intertrochanteric fractures. Furthermore, the biomechanics of hip fracture fixation strategies as well as implant-related complications are addressed.

Results:

Even though laboratory testing demonstrated that intramedullary nails have greater biomechanical stability, the clinical results between fixation constructs have been similar when the chosen implant (ie, sliding hip screw vs cephalomedullary nail) has been correctly applied to the specific fracture pattern. Recently, data have shown that when using cephalomedullary nails, there is potential for increased failure with cutout when using the helical blade versus the lag screw, with majority being the atypical “medial cutout.”

Conclusion:

The goal of surgical treatment of hip fractures is surgical treatment that allows for early mobilization and weight bearing. A full understanding of the anatomy and fracture characteristics will allow the surgeon to correctly apply the right implant to allow for uneventful healing. Surgeons need to be aware, however, of complications that can arise when using specific implants. Further research is ongoing to further determine the treatments that will allow optimal cost-effective care for the geriatric patient with hip fracture.
Response-Disequilibrium Therapy: Clinical Case Studies
Authors: McFall Richard M. , Allison James , Viken Richard J. , Timberlake William
Published: July 2019

Basic learning theorists developed the response-disequilibrium model to resolve the long-standing psychological puzzle of how to specify in advance the circumstances that will yield reinforcement effects. The model explains the behavioral changes in reinforcement effects as predictable adaptations to external constraints on the free-baseline levels of those behaviors. Here we introduce response-disequilibrium therapy (RDx), a clinical intervention based on this model. We present a series of clinical case studies using RDx to treat obsessive-compulsive disorders, report highly favorable results in comparison with the standard therapy, and discuss the implications.
Reintegration Into School After Treatment for a Brain Tumor: The Child’s Perspective
Authors: Vanclooster Stephanie , Bilsen Johan , Peremans Lieve , Van Der Werff Ten Bosch Jutte , Laureys Geneviève , Paquier Philippe , Jansen Anna
Published: July 2019

This multiple case study investigated perspectives of childhood brain tumor survivors on reintegration into school over a 2-year period. Semistructured interviews were conducted with 5 children at 3 times to obtain an extensive view of their overall school experience. Thematic analysis of data resulted in 4 themes: “school life and participation,” “peer relations and friendships,” “performance and difficulties,” and “support and follow-up.” Childhood brain tumor survivors consider school attendance as part of a normal disease-free life. Social contact and friendships represent their main motivating factors for returning to school. Attitudes and feelings regarding performance, difficulties, and support vary among survivors and change over time. In conclusion, continuity in learning and social contact established before the return facilitate the reintegration process. A comprehensive assessment of their academic and psychosocial functioning should be organized on reentry. Systematic follow-up by parents, school staff, and health professionals throughout the child’s school career is required.
Co-opting cattle spaces: Women, cattle, and empowerment in Northwestern Botswana
Authors: Must Erin , Hovorka Alice J
Published: July 2019

This paper offers spatial insights on gender, development, and empowerment scholarship through a case study of women and cattle in Botswana exploring the interconnections between space, nature, material action, and subjectivities. Using women’s access to and interactions with cattle as an entry point, this paper demonstrates the value of including space in conceptualizations of empowerment. It particularly highlights how enacting cattle rearing activities in certain spaces impacts women’s pride and self-confidence, contributing to changes in subjectivities and gender/spatial ideologies. Subjectivities are both contested and reinforced through women’s actions in cattle spaces in rural Botswana, with certain activities being simultaneously empowering and disempowering. Broadly, this paper reveals the significance to empowerment initiatives of contextualizing asset acquisition in socio-spatial norms. Demonstrating the importance of space in empowerment research also has implications for gender mainstreaming policies.
Monostotic Fibrous Dysplasia of the Lumbar Spine With Secondary Features of Solid Variant Aneurysmal Bone Cyst
Authors: Maloney Nolan , Linos Konstantinos
Published: July 2019

Fibrous dysplasia is a benign, mass-forming disease of bone composed of abnormal fibrous and osseous elements that can be accompanied by endocrine dysfunction, skin pigmentation, and intramuscular myxomas. It is usually encountered as a solitary lesion in the tibia or femur but can develop in any bone and can be unifocal or multifocal. Difficulty arises when a solitary lesion is identified in an uncommon site or when there are prominent secondary changes, such as aneurysmal bone cyst (ABC). Molecular studies are available as an adjunct to histomorphology to aid distinction from other entities. GNAS mutations, present in greater than 70% of fibrous dysplasia cases, help in the distinction from primary ABC and low-grade osteosarcoma, which exhibit different molecular abnormalities. We report a case of monostotic fibrous dysplasia in a lumbar vertebral body with secondary change consisting of the solid variant of ABC.
Increased SLAMF7high monocytes in myelofibrosis patients harboring JAK2V617F provide a therapeutic target of elotuzumab
Authors: Maekawa Takaaki , Kato Shoichiro , Kawamura Toshikuni , Takada Kohei , Sone Takehiro , Ogata Hiraku , Saito Keita , Izumi Takuya , Nagao Shigeki , Takano Kosuke , Okada Yosuke , Tachi Noriaki , Teramoto Masahiro , Horiuchi Toshikatsu , Hikota-Saga Reina , Endo-Umeda Kaori , Uno Shigeyuki , Osawa Yukiko , Kobayashi Ayako , Kobayashi Shinichi , Sato Ken , Hashimoto Michihiro , Suzu Shinya , Usuki Kensuke , Morishita Soji , Araki Marito , Makishima Makoto , Komatsu Norio , Kimura Fumihiko
Published: July 2019

Monocyte-derived fibrocytes recently garnered attention because the novel pathogenesis of myelofibrosis (MF), and suppression of fibrocyte differentiation by serum amyloid P remarkably improved MF. We previously revealed that human fibrocytes highly expressed signaling lymphocytic activation molecule F7 (SLAMF7) compared with macrophages and that SLAMF7high monocytes in the peripheral blood (PB) of MF patients were significantly elevated relative to those in healthy controls (HCs). In this study, we evaluated SLAMF7high monocyte percentage in the PB of HCs, myeloproliferative neoplasm (MPN) patients with MF, and MPN patients without MF by using a cross-sectional approach. We found that MPN patients with MF who harbored JAK2V617F had a significantly elevated SLAMF7high monocyte percentage, which correlated positively with the JAK2V617F allele burden. In addition, the serum concentration of interleukin-1ra (IL-1ra) was significantly correlated with the SLAMF7high monocyte percentage and JAK2V617F allele burden. These findings suggest that both SLAMF7high monocytes and IL-1ra could be useful noninvasive markers of MF onset. Furthermore, the JAK2V617F allele burden of SLAMF7high monocytes was significantly higher than that of SLAMF7low monocytes and could be a potential target of elotuzumab (Elo), an anti-SLAMF7 antibody used for treating multiple myeloma. Elo independently inhibited differentiation of fibrocytes derived not only from HCs but also from MF patients in vitro. Elo also ameliorated MF and splenomegaly induced by romiplostim administration in humanized NOG mice. In conclusion, an increase of SLAMF7high monocytes with higher JAK2V617F allele burden was associated with the onset of MF in MPN patients harboring JAK2V617F, and Elo could be a therapeutic agent for MPN patients with MF who harbor JAK2V617F.
Posttransplant cyclophosphamide vs antithymocyte globulin in HLA-mismatched unrelated donor transplantation
Authors: Battipaglia Giorgia , Labopin Myriam , Kröger Nicolaus , Vitek Antonin , Afanasyev Boris , Hilgendorf Inken , Schetelig Johannes , Ganser Arnold , Blaise Didier , Itälä-Remes Maija , Passweg Jakob R. , Bonifazi Francesca , Finke Jurgen , Ruggeri Annalisa , Nagler Arnon , Mohty Mohamad
Published: July 2019

The use of anti-thymocyte globulin (ATG) has represented the standard of care in graft-versus-host disease (GVHD) prophylaxis in patients undergoing a mismatched unrelated donor (MMUD) transplant. The safety and feasibility of posttransplant cyclophosphamide (PTCY) in this setting have been reported recently, but no study has compared the outcomes of PTCY vs ATG in 9/10 MMUD transplants. Using the registry data of the Acute Leukemia Working Party of the European Society for Blood and Marrow Transplantation, we performed a matched-pair analysis comparing those 2 strategies in a 9/10 MMUD setting. Ninety-three patients receiving PTCY were matched with 179 patients receiving ATG. A significantly lower incidence of severe acute GVHD was observed with PTCY compared with ATG. Recipients of the former also showed higher leukemia-free survival and GVHD/relapse-free survival (GRFS). When performing a subgroup analysis including patients receiving peripheral blood stem cells, being in complete remission, or receiving the same associated immunosuppressive agents, superiority of PTCY over ATG was confirmed. Similar to the haploidentical setting, use of PTCY is an effective anti-GVHD prophylaxis in the 9/10 MMUD transplant. Use of PTCY may also provide better outcomes in long-term disease control. These results need confirmation in large prospective randomized trials.
Clinical and biological features of PTPN2-deleted adult and pediatric T-cell acute lymphoblastic leukemia
Authors: Alcantara Marion , Simonin Mathieu , Lhermitte Ludovic , Touzart Aurore , Dourthe Marie Emilie , Latiri Mehdi , Grardel Nathalie , Cayuela Jean Michel , Chalandon Yves , Graux Carlos , Dombret Hervé , Ifrah Norbert , Petit Arnaud , Macintyre Elizabeth , Baruchel André , Boissel Nicolas , Asnafi Vahid
Published: July 2019

Protein tyrosine phosphatase nonreceptor type 2 (PTPN2) is a phosphatase known to be a tumor suppressor gene in T-cell acute lymphoblastic leukemia (T-ALL). Because the full clinicobiologic characteristics of PTPN2 loss remain poorly reported, we aimed to provide a comprehensive analysis of PTPN2 deletions within a cohort of 430 patients, including 216 adults and 214 children treated according to the GRAALL03/05 (#NCT00222027 and #NCT00327678) and the FRALLE2000 protocols, respectively. We used multiplex ligation-dependent probe amplification to identify an 8% incidence of PTPN2 deletion, which was comparable in adult (9%) and pediatric (6%) populations. PTPN2 deletions were significantly associated with an αβ lineage and TLX1 deregulation. Analysis of the mutational genotype of adult T-ALL revealed a positive correlation between PTPN2 deletions and gain-of-function alterations in the IL7R/JAK-STAT signaling pathway as well as PHF6 and WT1 mutations. Of note, PTPN2 and PTEN (phosphatase and tensin homolog) deletions were mutually exclusive. Regarding treatment response, PTPN2-deleted T-ALLs were associated with a higher glucocorticoid response and a trend for improved survival in children, but not in adults, with a 5-year cumulative incidence of relapse of 8% for PTPN2-deleted pediatric cases vs 26% (P = .177).
Safe injection awareness and practices among nursing staff in an Egyptian and a Saudi hospital
Authors: Anwar Manal M. , Mohamed Lotfy Alshimaa A. , Alrashidy Afaf A.
Published: July 2019

Background

Unsafe injection practices are an occupational hazard among the nursing staff. Awareness of nurses’ staff members about safe injection practices may vary between different hospitals according to the policies adopted for staff training and systematic auditing.

Aim

To assess awareness and practice of safe injection among nursing staff in a Maternal and Child Hospital, Qassim Region, Saudi Arabia, and Beni-Suef University Hospital, Egypt.

Methods

A cross-sectional study using a structured questionnaire. Observations included 500 injections (250 from each hospital) from October to December 2017.

Results

The mean awareness total scores in both hospitals were 9.98 ± 1.76 and 11.12 ± 0.96 respectively with a significant difference among observed nurses (P = 0.001). The mean safe injection practice total score was 27.13 ± 3.11 and 27.39 ± 2.17. Past year safe injection training was received for 95% and 70% for observed Egyptian and Saudi group of nurses. The majority of nurses (98.8%) were aware of the importance of safe injection practices to minimize blood-borne diseases, and 95.2% of them were aware of the placement of sharps disposal box beside the place of injection procedure. Exposure to the past year needlestick injuries (NSIs) was higher among the observed Egyptian nurses (P = 0.001). Using appropriately stored and refilled disinfectants was done by 48.5% and 51.5% of the observed nurses. Needle separation from its syringe inside sharps disposal box and sharps disposal boxes near patient care areas were observed in 95.2% and 95.6% of both hospitals respectively.

Conclusions and recommendation

Nurses of both hospitals have good awareness and practice of injection safety. This might be attributed to the adoption of appropriate training courses. There is a need for continuous training sessions and auditing for nursing staff to ensure safe injection practices.
Need to have more Biomedical Journals with Impact Factor and importance of Publication Audit
Authors: Jawaid Shaukat Ali
Published: July 2019

doi: https://doi.org/10.12669/pjms.35.4.1300

How to cite this:Jawaid SA. Need to have more Biomedical Journals with Impact Factor and importance of Publication Audit. Pak J Med Sci. 2019;35(4):882-886. doi: https://doi.org/10.12669/pjms.35.4.1300

This is an Open Access article distributed under the terms of the Creative Commons Attribution License (http://creativecommons.org/licenses/by/3.0), which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original work is properly cited.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΑΘΗΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ: ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΨΕΩΝ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ
Authors: Αναστασοπούλου (Eleni Anastasopoulou) Ελένη , Ζυγούρη Έλενα , Καζταρίδου Αλίκη
Published: July 2019

Στην παρούσα ερευνητική εργασία διερευνώνται οι απόψεις νηπιαγωγών και δασκάλων Α΄ και Β΄ τάξεων του δημοτικού σχολείου σχετικά με την κοινωνική μάθηση και την ανάπτυξη μεθόδων και πρακτικών με τις οποίες επιτυγχάνεται η καλλιέργεια των απαιτούμενων κοινωνικών δεξιοτήτων στην καθημερινή εκπαιδευτική διαδικασία. Οι κοινωνικές δεξιότητες (social competences) αποτελούν σημείο αναφοράς για τη σχολική, προσωπική και επαγγελματική ζωή των ατόμων (Schaffer, 1996). Τόσο το ΑΠΣ και ΔΕΠΠΣ (2003) αλλά και το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών (2012) του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού Σχολείου δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην κοινωνική μάθηση και την ανάγκη ανάπτυξης κοινωνικών ικανοτήτων και δεξιοτήτων, προκειμένου οι μαθητές ως αυριανοί πολίτες να αντιμετωπίσουν την κοινωνία της γνώσης και της πληροφορίας και να διαμορφώσουν ολοκληρωμένη προσωπικότητα (Cole & Cole, 2001). Μεθοδολογικά η έρευνα πραγματοποιήθηκε με την ανάλυση ελεύθερου κειμένου, στο οποίο οι εκπαιδευτικοί κατέγραψαν την προσωπική τους άποψη για το θέμα: «Ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων στο σχολικό πλαίσιο». Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έγινε με τη μέθοδο της ποιοτικής και ποσοτικής ανάλυσης περιεχομένου και ως μονάδα καταγραφής επιλέχθηκε το θέμα (Berelson, 1952 Holsti, 1969 Krippendorf, 1980 Βάμβουκας, 1998 Titscher et al., 2000). Από τα ερευνητικά αποτελέσματα διαπιστώθηκε ότι οι εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουν στο σχολείο τον ιδιαίτερα σοβαρό και καθοριστικό κοινωνικοποιητικό ρόλο του και την ανάγκη να στρέψει το ενδιαφέρον του από τη γνωστική στην κοινωνική και συναισθηματική μάθηση. Αναγνωρίζοντας την ευθύνη του ρόλου τους και τη σημασία της συνεργασίας σχολείου και οικογένειας, θεωρούν ότι το Α.Π. διαθέτει ισχυρά μεθοδολογικά εργαλεία και διδακτικές προσεγγίσεις, που με την εφαρμογή τους μπορούν να συμβάλλουν στην κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού.
O ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ: ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ, ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ, ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ
Authors: Ασημόπουλος (Harhs Ashmopoulos) Χάρης
Published: July 2019

Ο εκφοβισμός μεταξύ των παιδιών στο σχολικό περιβάλλον είναι ένα σύνθετο ψυχοκοινωνικό φαινόμενο που αφορά στην εσκεμμένη, απρόκλητη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη βία και επιθετική συμπεριφορά με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου από παιδιά σε παιδιά. Διαχρονικά και διεθνώς αναδεικνύεται από τα πλέον σοβαρά σχολικά προβλήματα. Στην εκδήλωσή του συμβάλλει η δυναμική αλληλεπίδραση ατομικών και περιβαλλοντικών παραγόντων και ειδικότερα τα ατομικά χαρακτηριστικά των παιδιών, τα χαρακτηριστικά του οικογενειακού τους περιβάλλοντος, διάφορες πλευρές του σχολικού περιβάλλοντος και κοινωνικοί παράγοντες. Σύμφωνα με επιδημιολογικά δεδομένα, η συχνότητα του προβλήματος είναι μεγάλη. Τα δεδομένα διάφορων ερευνών στην Ελλάδα δείχνουν ότι το 8%-15% των μαθητών πέφτουν θύματα βίας στο σχολείο, ενώ αυτοί που ασκούν βία υπολογίζεται ότι ξεπερνούν το 5%. Οι συνέπειες του εκφοβισμού στα παιδιά, είναι πολλές, σοβαρές και καθοριστικές για την ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη και εξέλιξη. Οι επιπτώσεις είναι τόσο σωματικές, όσο και ψυχικές και κοινωνικές και έχει φανεί ότι εάν δεν διαγνωσθούν και δεν αντιμετωπισθούν έγκαιρα έχουν κακή πρόγνωση. Οι διαπιστώσεις αυτές επισημαίνουν την ανάγκη αντιμετώπισης του εκφοβισμού με την εφαρμογή πολυδιάστατων ολιστικών προγραμμάτων στα σχολεία, όπως το ψυχοεκπαιδευτικό πρόγραμμα πρόληψης της ΕΨΥΠΕ που έχει αξιολογηθεί θετικά ως προς την αποτελεσματικότητά στη χώρα μας.
Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ: ΟΙ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ
Authors: Καραβοκύρη (Virginia Karavokiri) Βιργινία
Published: July 2019

Η συγκεκριμένη μελέτη έχει ως στόχο τη διερεύνηση: α) των συνηθειών και των προτιμήσεων που έχουν τα παιδιά για τις τηλεοπτικές ειδήσεις, β) των αντιλήψεων των παιδιών για τον πολίτη και τα κοινωνικο-πολιτικά δρώμενα, έτσι όπως παρουσιάζονται μέσα από τις τηλεοπτικές ειδήσεις και γ) την επίδραση του παράγοντα φύλο στη διαμόρφωση των απόψεων και των αντιλήψεων των παιδιών σχολικής ηλικίας για τον πολίτη και την κοινωνία, έτσι όπως παρουσιάζονται στις τηλεοπτικές ειδήσεις. Η παρούσα εργασία χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο β΄ μέρος αναπτύσσονται αρχικά οι στόχοι και τα επιμέρους ερωτήματα της παρούσας μελέτης και περιγράφεται αναλυτικά η μεθοδολογία της έρευνας. Παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της έρευνας, σύμφωνα με τα οποία τα παιδιά φαίνεται να παρακολουθούν καθημερινά τηλεόραση και ειδήσεις σε καθημερινή βάση. Επίσης θεωρούν ότι η ενημέρωση από τις ειδήσεις είναι σημαντική κυρίως για λόγους πληροφόρησης και προφύλαξης από επικίνδυνες καταστάσεις. Τέλος φάνηκε ότι τα παιδιά αποκομίζουν από τις ειδήσεις μια αρνητική εικόνα για τον πολίτη και την κοινωνία, χωρίς να υπάρχουν σημαντικές διαφορές στις αντιλήψεις ανάμεσα στα δύο φύλα.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ/ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΗ, ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ, ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Authors: Κουρμούση (Nandia Kourmousi) Νάντια
Published: July 2019

Η ψυχική υγεία αποτελεί απαραίτητη προτεραιότητα για την υγιή ανάπτυξη των κοινωνιών, ενώ η προαγωγή της στο χώρο του σχολείου μπορεί να υποστηριχθεί με την υλοποίηση παρεμβατικών προγραμμάτων. Τα προγράμματα προαγωγής ψυχικής υγείας περιλαμβάνουν διάφορες κατηγορίες: α) τα Προγράμματα Πρόληψης τα οποία άρχισαν να εφαρμόζονται κυρίως από το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, β) τα Προγράμματα Ανάπτυξης Δεξιοτήτων που αναπτύχθηκαν στο τέλος της δεκαετίας του ’70, γ) τα προγράμματα Κοινωνικής και Συναισθηματικής Μάθησης που κυριάρχησαν μετά το 1990 και δ) -κατά ορισμένους ερευνητές- τα προγράμματα Αγωγής για τη Διαμόρφωση του χαρακτήρα που υποστηρίχθηκαν από επίσημους φορείς από το 2000 και μετά. Ο διαχωρισμός τους σχετίζεται άμεσα με τη μορφή διδασκαλίας που υιοθετούσαν, αλλά και την εποχή που δημιουργήθηκαν και τους στόχους των εκάστοτε εκπαιδευτικών συστημάτων. Αντικατοπτρίζουν όμως και το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής τους, αφού κάθε είδος είναι βαθιά επηρεασμένο από τις επικρατούσες θεωρίες μάθησης και ανάπτυξης της προσωπικότητας.
Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΙ Ο «ΑΛΛΟΣ»: Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ-ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
Authors: Μάγος (Kostas Magos) Κώστας , Τριανταφυλλίδη (Eleni Triantafilidi) Ελένη
Published: July 2019

Ανάμεσα στις βασικές κοινωνικές δεξιότητες που χρειάζεται να διαθέτει το άτομο είναι η διαπολιτισμική ικανότητα. Η ικανότητα αυτή εστιάζει στην αποτελεσματική διαχείριση της ετερότητας με σκοπό την αρμονική συνύπαρξη των μελών μιας πολυπολιτισμικής κοινωνίας. Η καλλιέργεια της διαπολιτισμικής ικανότητας είναι απαραίτητο να ξεκινά από την προσχολική ηλικία και ο ρόλος τόσο του νηπιαγωγείου όσο και της οικογένειας είναι ιδιαίτερα σημαντικός στη διαδικασία αυτή. Το παρόν άρθρο παρουσιάζει μια μελέτη περίπτωσης με σκοπό να διερευνήσει την αποτελεσματικότητα της συνεργασίας νηπιαγωγείου – οικογένειας στην ανάπτυξη στοιχείων διαπολιτισμικής ικανότητας. Η έρευνα εστιάζει στην ανάπτυξη διαπολιτισμικής ευαισθητοποίησης απέναντι στον εθνοπολιτισμικά «άλλο» με καταγωγή από την Αφρική. Τα ευρήματα της έρευνας ανέδειξαν ότι η συνεργασία του νηπιαγωγείου με την οικογένεια έχει ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα και στο πεδίο της διαπολιτισμικής ευαισθητοποίησης.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ
Authors: Μάνου (Angeliki Manou) Αγγελική
Published: July 2019

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών αναφορικά με τη διαπολιτισμική συμβουλευτική στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και το ρόλο της στη διαμόρφωση της πολυπολιτισμικής σχολικής πραγματικότητας. Γίνεται αναφορά στη διαπολιτισμική συμβουλευτική η οποία απευθύνεται σε άτομα που προέρχονται από διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα και συμβάλλει στην αλληλεπίδραση διαφορετικών πολιτισμικών και κοινωνικών ομάδων. Η γενική αποτίμηση των αποτελεσμάτων της έρευνας που διεξήχθη σε περιφέρεια της Ανατολικής Αττικής, σε εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, είναι υπέρ της διαπολιτισμικής συμβουλευτικής ως προοπτική της διαπολιτισμικής διάστασης στην εκπαίδευση.
Η ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΘΕΤΙΚΗΣ ΑΦΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΒΡΕΦΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΩΝ
Authors: Μάντζιου (Stratoula Mantziou) Στρατούλα , Αχνούλα (Georgia Ahnoula) Γεωργία , Καραβίδα (Vasiliki Karavida) Βασιλική
Published: July 2019

Η παρούσα μελέτη διερευνά την ουσιώδη και κριτική σημασία της υγιούς, τροφοδοτικής/τονωτικής ανθρώπινης αφής, στην οργανική, συναισθηματική και κοινωνική συμπεριφορά και ανάπτυξη βρεφών και νηπίων (Underdown, 2009). Μέσω του δέρματος και της ανθρώπινης αφής, ως διαμεσολαβητικό μέσο μεταξύ του εσωτερικού και εξωτερικού κόσμου, εστιάζουμε στις ποικίλες αναπτυξιακές περιοχές του παιδιού, υπό το πρίσμα της αφής (Fogel-Schneider & Patterson, 2010). Πραγματοποιούμε ανασκόπηση πρόσφατων δεδομένων ψυχολογικών και ιατρικών ερευνών και εστιάζουμε στη βρεφική χειροπρακτική, η οποία φαίνεται να είναι μία από τις πλέον εύκολα εφαρμόσιμες πρακτικές, με εξαιρετικά χαμηλό κόστος, που εμπλουτίζει τα βασικά σημεία στη δημιουργία ασφαλών τύπων προσκόλλησης, όπως βλεμματική επαφή, σωματική εγγύτητα, κράτημα και χαλαρωτική επικοινωνιακή μουσικότητα μεταξύ μητέρας και βρέφους (Beebe, 1982˙Mantziou et al., 2012).
ΑΠΟΨΕΙΣ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
Authors: Μαραβέλη (Alexandra Maraveli) Αλεξάνδρα , Σβίρου (Evaggelia Svirou) Ευαγγελία , Πλιόγκου (Vasiliki Pliogkou) Βασιλική
Published: July 2019

Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η αναζήτηση των απόψεων νηπιαγωγών για τη συμβολή των εικαστικών τεχνών στην ανάπτυξη των παιδιών προσχολικής ηλικίας. Διερευνάται, δηλαδή, κατά πόσο η συμμετοχή του νηπίου σε δημιουργικές και καλλιτεχνικές δραστηριότητες συμβάλλει στην ανάπτυξή του σε όλους τους τομείς, όπως ο ψυχοκινητικός, ο νοητικός, ο γλωσσικός, ο αισθητικός κ.ά. Η επεξεργασία και ανάλυση των ερευνητικών δεδομένων διεξήχθη μέσω του προγράμματος SPSS (Superior Performance Software System 19), με εργαλείο συλλογής δεδομένων ερωτηματολόγια με ερωτήσεις τύπου κλίμακας Likert, σε δείγμα 80 νηπιαγωγών δημόσιων και ιδιωτικών νηπιαγωγείων της Θεσσαλονίκης. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε τους μήνες Φεβρουάριο - Μάρτιο του 2013, ενώ οι συμμετέχοντες/ουσες επιλέχθηκαν με τη μέθοδο της απλής τυχαίας δειγματοληψίας. Τα αποτελέσματα της έρευνας επιβεβαίωσαν την ερευνητική υπόθεση που υποστήριζε ότι οι εικαστικές τέχνες επιδρούν θετικά στην ολόπλευρη ανάπτυξη των νηπίων, σύμφωνα με τις προσωπικές απόψεις – ιδέες, εκτιμήσεις και εμπειρίες των εκπαιδευτικών.
ΨΥΧΟΜΕΤΡΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ ΚΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΩΝ
Authors: Μπακλέ (Hliana Mpakle) Ηλιάνα , Ματσούκα Ουρανία , Γραμματικόπουλος Βασίλης , Κώστας Γιώργος
Published: July 2019

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να εξετάσει τις αρχικές ψυχομετρικές ιδιότητες ενός εργαλείου αξιολόγησης εξωτερικών χώρων νηπιαγωγείων και παιδικών σταθμών. Η Κλίμακα Αξιολόγησης Εξωτερικών Χώρων (ΚΑΕΧ) αναπτύχθηκε για να αξιολογήσει την ασφάλεια των εξωτερικών χώρων καθώς και τις παροχές για τη φυσική δραστηριότητα που δίνουν στα παιδιά. Η κατασκευή της ΚΑΕΧ βασίστηκε: (α) σε διεθνείς προδιαγραφές κατασκευής και λειτουργίας εξωτερικών χώρων Παιδικών Σταθμών και Νηπιαγωγείων (ΗΠΑ), (β) στην Ευρωπαϊκή και Ελληνική νομοθεσία και (γ) σε διεθνή βιβλιογραφία. Το δείγμα της έρευνας απετελέσαν οι εξωτερικοί χώροι 160 παιδικών σταθμών και νηπιαγωγείων της Βορείου Ελλάδας. Η ΚΑΕΧ στην τελική της μορφή συμπεριελάμβανε 32 θέματα που συγκροτούν δύο παράγοντες (ασφάλεια & παροχές). Οι βασικές ψυχομετρικές ιδιότητες της κλίμακας ήταν ικανοποιητικές και ανέδειξαν ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση των εξωτερικών χώρων των νηπιαγωγείων και παιδικών σταθμών, όμως για εξαγωγή πιο αξιόπιστων και έγκυρων αποτελεσμάτων χρειάζεται περαιτέρω έλεγχος της εγκυρότητας της κλίμακας σε συνδυασμό με αναβαθμισμένες στατιστικές αναλύσεις.
ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ ΦΙΛΙΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ
Authors: Μπεαζίδου (Eleftheria Mpeazidou) Ελευθερία , Μπότσογλου (Kafenia Mpotsoglou) Καφένια , Ανδρέου Ελένη
Published: July 2019

Οι ικανοποιητικές κοινωνικές σχέσεις των παιδιών προσχολικής ηλικίας έχουν ταυτιστεί με την κοινωνική ικανότητα και σύμφωνα με τη βιβλιογραφία δείκτες αυτής της ικανότητας είναι ατομικά χαρακτηριστικά που εκδηλώνουν τα παιδιά στο σχολείο όπως: η κοινωνική συμπεριφορά, η συμμετοχή σε κοινωνικό παιχνίδι και οι κοινωνικές δεξιότητες, προσανατολισμένες στις δεξιότητες φιλίας. Ο σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει την προβλεπτική αξία των δεικτών της κοινωνικής συμπεριφοράς, της συμμετοχής στο παιχνίδι με τους συμμαθητές και των κοινωνικών δεξιοτήτων φιλίας στη φιλία. Το προτεινόμενο μοντέλο εξετάστηκε σε δείγμα 147 αγοριών και κοριτσιών ηλικίας 5,5 ετών. Εφαρμόστηκαν πολλαπλές αναλύσεις παλινδρόμησης για να δείξουν τα αποτελέσματα ότι η φιλία προβλέπεται καλύτερα από τις δεξιότητες για τη διατήρηση της φιλίας (F1,145=35.07, p<.001) και από το κοινωνικό παιχνίδι /συνεργασίας (F1,144=21.46, p<.001). Επιπλέον, αναδείχθηκαν διαφορετικά μοντέλα τη φιλία στα αγόρια και στα κορίτσια. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας μπορούν να αξιοποιηθούν στο πρόγραμμα του νηπιαγωγείου, στις παρεμβάσεις και στην εξατομικευμένη διδασκαλία παιδιών που αντιμετωπίζουν προβλήματα στις κοινωνικές τους σχέσεις με τους συμμαθητές τους.
ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ, ΑΛΛΑ ΙΣΟΤΙΜΟΙ: ΜΙΑ ΜΕΛΕΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ, ΠΟΥ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΝΤΑΞΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ ΣΤΟ ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ, ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
Authors: Νικολούδη (Triantafillia Nikoloudi) Τριανταφυλλιά
Published: July 2019

Κύριος στόχος της παρούσας έρευνας, ήταν η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης των μαθητών που προέρχονται από διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα, με την ένταξη στοιχείων της κουλτούρας τους στο σχολικό πρόγραμμα. Τα μεθοδολογικά εργαλεία που χρησιμοποιήσαμε ήταν μία σειρά παρεμβάσεων, που υλοποιήθηκαν μόνο στην ομάδα έρευνας, ο προγραμματισμός των οποίων στηρίχθηκε στην παρατήρηση των παιδιών, στο κοινωνιομετρικό τεστ, στη συνέντευξη των νηπιαγωγών που έγιναν πριν από αυτές και στην επανάληψη αυτών, που έγινε με την ολοκλήρωση τους. Με την ανάλυση των δεδομένων, καταλήγουμε στο συμπέρασμα, ότι στην ομάδα έρευνας, δημιουργήθηκε ένα κλίμα ασφάλειας και αποδοχής, παρατηρήθηκε βελτίωση στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των παιδιών, βελτίωση της αυτό-εικόνας, καθώς και ενίσχυση της αυτο- εκτίμησης των μαθητών από διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα.
MΕ ΤΟ ΜΙ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΑ ΡΟ ΣΥΝΑΝΤΑΩ ΤΟ ΜΙΡΟ. ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ
Authors: Παπαδημητρίου (Artemis Papadimitriou) Άρτεμις , Κωτσιοπούλου (Dimitra Kotsiopoulou) Δήμητρα , Μούσιου (Georgia Moutsiou) Γεωργία , Πλιάκα (Georgia Pliaka) Γεωργία
Published: July 2019

Η προσωπική και κοινωνική ανάπτυξη αποτελεί βασικό στόχο της προσχολικής αγωγής και προϋπόθεση για την ανταπόκριση του παιδιού στα διάφορα γνωστικά ερεθίσματα. Στο νέο Π.Σ. οι τέχνες θεωρούνται βασικά εργαλεία για την προώθηση της προσωπικής και κοινωνικής ανάπτυξης και οι επικοινωνιακές και κοινωνικές δεξιότητες αλλά και η αίσθηση της προσωπικής και πολιτιστικής ταυτότητας αναδύονται με φυσικό και αβίαστο τρόπο στο πλαίσιο της ενασχόλησης με τις τέχνες. Η παρούσα εργασία αφορά το σχεδιασμό, εφαρμογή και αξιολόγηση μιας διδακτικής πρότασης. Οι βασικοί στόχοι της πρότασης ήταν να εμφυσήσουμε στα παιδιά την αγάπη για τον πολιτισμό, να καλλιεργήσουμε το ομαδικό πνεύμα συνεργασίας, να ενεργοποιήσουμε τις αισθήσεις τους, να τα εισάγουμε σε εικαστικές εμπειρίες και να αποκτήσουν κοινωνική συνείδηση μέσα από διάφορους τρόπους επικοινωνίας. Επιπλέον στόχοι της παρούσας διδακτικής πρότασης ήταν να αναπτυχθεί η συνεργασία μεταξύ των νηπιαγωγών με σκοπό τη βελτίωση των εκπαιδευτικών πρακτικών τους. Μεθοδολογικά ακολουθήθηκε η βιωματική θεωρία μάθησης. Το πρόγραμμα εκπονήθηκε από τα παιδιά του 13ου ολοήμερου νηπιαγωγείου και του ολοήμερου νηπιαγωγείου Νίκαιας Λάρισας. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης της διδακτικής πρακτικής ανέδειξαν την επίτευξη των διδακτικών στόχων που τέθηκαν και ταυτόχρονα την ανάπτυξη ενός ιδιαίτερου ενδιαφέροντος από τα παιδιά, γεγονός που μπορούμε να αποδώσουμε στην ενεργητική εμπλοκή τους στη διαδικασία της μάθησης, στο συγκινησιακό κλίμα που δημιουργήθηκε, στις ευχάριστες και παιγνιώδεις δράσεις και γενικότερα στη διαμόρφωση ενός δυναμικού και ευχάριστου περιβάλλοντος με πλούτο ερεθισμάτων που τροφοδότησαν τη σκέψη, έδωσαν έμπνευση στα παιδιά και καλλιέργησαν την προσωπική και κοινωνική τους ανάπτυξη.
Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΑΤΟΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΚΙΝΗΤΙΚΩΝ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ ΧΕΙΡΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΩΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
Authors: Ρούπα (Athina Roupa) Αθηνά , Σακελλαρίου (Maria Sakellariou) Μαρία
Published: July 2019

Οι βασικές κινητικές δεξιότητες χειρισμού αντικειμένων, διαμορφώνουν την κινητική βάση για συμμετοχή και επιτυχία σε κάθε είδος φυσική και αθλητική δραστηριότητα (Δέρρη, 2007; Gallahue, 2002). Η κατάκτηση τους ενθαρρύνει το άτομο να συμμετέχει σε πλήθος αθλητικές δραστηριότητες με επιτυχία διασφαλίζοντας την ολόπλευρη ανάπτυξη των προσωπικών και κοινωνικών δεξιοτήτων. Ένα Πρόγραμμα Φυσικής Αγωγής με αναπτυξιακά χαρακτηριστικά ικανοποιεί τις ανάγκες του για κίνηση, στους διάφορους τομείς ανάπτυξης, όπου ένα πλούσιο σε ερεθίσματα παιδαγωγικό και υποστηρικτικό περιβάλλον, καθοδηγεί, παρατηρεί και αλληλεπιδρά (Graham et al., 1987, 1993; Σακελλαρίου, 2002). Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της επίδρασης ενός Αναπτυξιακού Προγράμματος Φυσικής Αγωγής στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων χειρισμού σε παιδιά νηπιαγωγείου και Α΄ τάξης δημοτικού σχολείου. Διερευνάται το εάν τα παιδιά μαθαίνουν να εκτελούν τις βασικές δεξιότητες της ρίψης, υποδοχής, λακτίσματος, ντρίμπλας, οριζόντιου χτυπήματος και κυλίσματος καλύτερα, όταν η διδασκαλία των δεξιοτήτων γίνεται με την εφαρμογή ενός Αναπτυξιακού Προγράμματος Φυσικής Αγωγής. Μέθοδος. Συνολικά 175 παιδιά νηπιαγωγείου και Α΄ δημοτικού (93 αγόρια και 82 κορίτσια) ηλικίας 5,43±0,63 ετών συμμετείχαν σε αναπτυξιακό πρόγραμμα εκμάθησης κινητικών δεξιοτήτων χειρισμού αντικειμένων, διάρκειας 14 εβδομάδων για το δημοτικό και 20 εβδομάδων για το νηπιαγωγείο. Πριν και μετά την εφαρμογή του προγράμματος, τα παιδιά αξιολογήθηκαν σε έξι θεμελιώδεις δεξιότητες με τη χρήση του Τεστ Ανάπτυξης της Αδρής Κινητικότητας (TGMD, Ulrich, 2000). Αποτελέσματα. Η εφαρμογή του Αναπτυξιακού Προγράμματος εκμάθησης κινητικών δεξιοτήτων είχε ως αποτέλεσμα να βελτιώσει σημαντικά (p:0,000) τις 5 από τις 6 κινητικές δεξιότητες. Συμπεράσματα. Φαίνεται ότι οι κινητικές δεξιότητες χειρισμού αντικειμένων διδάσκονται πιο αποτελεσματικά με τα Αναπτυξιακά Προγράμματα Φυσικής Αγωγής.
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΕΝΝΟΙΩΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ ΣΕ ΕΦΗΒΟΥΣ ΜΕ ΝΟΗΤΙΚΗ ΥΣΤΕΡΗΣΗ
Authors: Σιόλου (Evdoxia Siolou) Ευδοξία , Λέκκα (Aspa Lekka) Άσπα , Σακελλαρίου (Maria Sakellariou) Μαρία , Παγγέ (Tzeni Pagge) Τζένη
Published: July 2019

Η ανάπτυξη της τεχνολογίας έχει επιφέρει αλλαγές στον τρόπο διδασκαλίας των μαθηματικών σε μαθητές με νοητική υστέρηση (Brown et al., 2011). Η παρούσα μελέτη περίπτωσης αποσκοπεί στη διερεύνηση της δυνατότητας των έφηβων με μέτρια νοητική υστέρηση να κατανοούν την τυχαιότητα και να εντοπίζουν το δειγματικό χώρο ενός τυχαίου πειράματος, με τη χρήση της τεχνολογίας. Οι συμμετέχοντες σε αυτή τη μελέτη ήταν δύο έφηβοι με μέτρια νοητική υστέρηση ηλικίας 15 και 16 ετών. Για το σκοπό της έρευνας αναπτύχθηκε μια ιστορία η οποία παρουσιάστηκε στους συμμετέχοντες κάνοντας χρήση του power point. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, οι έφηβοι με μέτρια νοητική υστέρηση ήταν σε θέση να διακρίνουν το δειγματικό χώρο ενός πειράματος τύχης που απαρτίζονταν από ένα έως και τέσσερα διαφορετικά αντικείμενα ενώ αρχικά δεν ήταν σε θέση να περιγράψουν όλους τους δυνατούς συνδυασμούς τριών και τεσσάρων αντικειμένων ανά δύο. Παρ’ όλα αυτά, μπορούν να βελτιώσουν την πιθανολογική σκέψη τους μέσω διδασκαλίας κατάλληλα σχεδιασμένων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΠΑΡΕΜΒΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΣΧΕΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
Authors: Σπύρου (Eleni-Dimitra Spyrou) Ελένη Δήμητρα , Μπονώτη (Fotini Mponoti) Φωτεινή , Κακανά (Domna-Mika Kakana) Δόμνα-Μίκα
Published: July 2019

Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να διερευνήσει το βαθμό στον οποίο βελτιώνεται η σχεδιαστική ικανότητα παιδιών προσχολικής ηλικίας μετά από την εφαρμογή ενός παρεμβατικού προγράμματος που ονομάζεται «διαπραγματευτική σχεδίαση» (Cox, Cooke, & Griffin, 1995). Στην έρευνα συμμετείχαν 48 παιδιά ηλικίας 5-6 ετών, μαθητές των Νηπιαγωγείων της Ν. Αγχιάλου - Βόλου. 24 παιδιά αποτέλεσαν την πειραματική ομάδα, τα οποία εξισώθηκαν ως προς την ηλικία και τη σχεδιαστική ικανότητα με 24 παιδιά που αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Η ΠΟ παρακολούθησε το πρόγραμμα της «διαπραγματευτικής σχεδίασης», ενώ η ΟΕ μια σειρά συνηθισμένων δράσεων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα παιδιά της ΠΟ παρουσίασαν βελτιωμένη σχεδιαστική ικανότητα σε σχέδια που δημιούργησαν μετά το παρεμβατικό πρόγραμμα σε σύγκριση με τα σχέδια του ίδιου θέματος που συλλέχθηκαν πριν το παρεμβατικό πρόγραμμα. Αντίθετα, τα σχέδια των παιδιών της ΟΕ δεν παρουσίασαν βελτίωση μετά τη σειρά των δραστηριοτήτων που παρακολούθησαν. Επιπρόσθετα, τα έργα που δημιούργησαν τα παιδιά της ΠΟ σε κάθε παρέμβαση του προγράμματος κρίθηκαν από ενήλικες αξιολογητές ως καλύτερα σχεδιαστικά από αυτά των παιδιών της ΟΕ.
Η ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΩΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΑΥΤΟΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
Authors: Τάσση (Christina Tassi) Χριστίνα , Παπασπύρου (Aikaterini Papaspyrou) Αικατερίνη , Σούλης Σπυρίδων-Γεώργιος , Γεωργίου (Alexandra Georgiou) Αλεξάνδρα
Published: July 2019

Τα τελευταία χρόνια φαίνεται να αυξάνεται όλο και περισσότερο το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας σχετικά με το τι συμβαίνει με τις συναισθηματικές ικανότητες των εκπαιδευτικών, οι οποίοι καλούνται να διδάξουν αποτελεσματικά τους ανήλικους μαθητές. Διάφορες έρευνες πιστοποιούν ότι η αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών επηρεάζεται από τη συναισθηματική νοημοσύνη που διαθέτουν. Στο πλαίσιο των προαναφερομένων, πραγματοποιήθηκε έρευνα με σκοπό να διερευνήσει το ρόλο της συναισθηματικής νοημοσύνης στην αυτoαποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης. Επιχειρήθηκε, δηλαδή, να καταγραφούν οι εκτιμήσεις που κάνει ο ίδιος αναφορικά με την αξία των ικανοτήτων του κατά την προσπάθεια επίτευξης των επιδιωκόμενων παιδαγωγικών στόχων. Τα ευρήματα της έρευνας μπορεί να αξιοποιηθούν κατά την κατάρτιση Νηπιαγωγών ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, προκειμένου να εκπαιδεύουν αποτελεσματικότερα άτομα με αναπηρία.
Επιμόρφωση Νηπιαγωγών στην Οργάνωση και Διοίκηση Εκπαιδευτικών Μονάδων
Authors: Κατσικονούρη (Efrosyni Katsikonouri) Ευφροσύνη
Published: July 2019

Οι νηπιαγωγοί είναι εκείνος ο κλάδος των εκπαιδευτικών που οπωσδήποτε κάποια στιγμή της εργασιακής τους πορείας θα ασκήσουν διοικητικά καθήκοντα στην εκπαιδευτική μονάδα που υπηρετούν. Ως εκ τούτου απαραίτητο είναι να κατέχουν τις βασικές αρχές διοίκησης και οργάνωσης εκπαιδευτικών μονάδων. Για να καταστεί αυτό δυνατό πρέπει να αποκτήσουν τις κατάλληλες γνώσεις, δεξιότητες και στάσεις σε τομείς όπως: Σχεδιασμός, προγραμματισμός και διοίκηση με στόχους, διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού, διασύνδεση των εκπαιδευτικών μονάδων με τους κοινωνικούς θεσμούς, διαχείριση οικονομικών πόρων, κ. ά. Η παρούσα έρευνα έχει ως σκοπό να αναδείξει την ανάγκη των νηπιαγωγών για επιμόρφωση σε θέματα οργάνωσης και διοίκησης εκπαιδευτικών μονάδων, καθώς και την «πηγή» απόκτησης της συγκεκριμένης γνώσης. Kαταδεικνύεται η ροπή προς τη μάθηση και τη διαρκή προσωπική βελτίωση που χαρακτηρίζει τους/τις νηπιαγωγούς, οδηγώντας τους στη δια βίου μάθηση.
Η προβλεπτική εγκυρότητα της Κλίμακας Αξιολόγησης Δεξιοτήτων Παιδιών Προσχολικής Ηλικίας
Authors: Ράλλη (Asimina Ralli) Ασημίνα M. , Τσαούση (Despina Tsaousi) Δέσποινα , Μαριδάκη-Κασσωτάκη (Aikaterini Maridaki-Kassotaki) Αικατερίνη
Published: July 2019

Η μελέτη και η ανάπτυξη των γλωσσικών, μαθηματικών, κινητικών και κοινωνικών δεξιοτήτων σε παιδιά προσχολικής ηλικίας είναι ιδιαίτερα σημαντική γιατί οι παραπάνω δεξιότητες (α) αποτελούν προγνωστικούς δείκτες της μετέπειτα μαθησιακής και ψυχοκοινωνικής προσαρμογής των παιδιών στην Α’ Δημοτικού και (β) μπορούν να συμβάλλουν στην πρόληψη μαθησιακών και ψυχοκοινωνικών προβλημάτων. Σκοπός της παρούσας διαχρονικής μελέτης ήταν να διερευνηθεί η προγνωστική εγκυρότητα της Κλίμακας Αξιολόγησης Δεξιοτήτων Παιδιών Προσχολικής Ηλικίας (Ράλλη & Μαριδάκη-Κασσωτάκη, 2012) ως προς την κατάκτηση αντίστοιχων δεξιοτήτων γραμματισμού αλλά και κοινωνικών και κινητικών δεξιοτήτων στην Α΄ Δημοτικού. Αξιολογήθηκαν 100 παιδιά ηλικίας 5-6 ετών στο τέλος της φοίτησής τους στο Νηπιαγωγείο και στο τέλος του Α΄ τριμήνου της Α΄ Δημοτικού. Στο Νηπιαγωγείο τα παιδιά αξιολογήθηκαν ως προς τις γλωσσικές, μαθησιακές, κοινωνικές, κινητικές δεξιότητες και δεξιότητες αυτονομίας στη μάθηση με βάση την Κλίμακα Αξιολόγησης Δεξιοτήτων Παιδιών Προσχολικής ηλικίας (Ράλλη & Μαριδάκη-Κασσωτάκη, 2012). Τα ίδια παιδιά αξιολογήθηκαν την επόμενη χρονιά στην Α’ Δημοτικού ως προς τους αντίστοιχους τομείς, γλωσσικές δεξιότητες (αναγνωστική ακρίβεια, αναγνωστική κατανόηση), μαθηματικές δεξιότητες (αρίθμηση, αντιστοίχηση, αριθμητικές πράξεις, επίλυση προβλημάτων), τις κοινωνικές δεξιότητες (κοινωνικά προβλήματα, παράβαση κανόνων, επιθετική συμπεριφορά) και τις κινητικές δεξιότητες (αντίληψη δεξιού-αριστερού), τόσο με σταθμισμένες όσο και με άτυπες δοκιμασίες. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν την υψηλή προβλεπτική εγκυρότητα της Κλίμακας για τις αντίστοιχες μαθησιακές, κοινωνικές και κινητικές δεξιότητες των παιδιών στην Α΄ Δημοτικού. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν τη χρησιμότητα της Κλίμακας ως εργαλείου που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους Νηπιαγωγούς και τους ειδικούς για την έγκαιρη χαρτογράφηση του μαθησιακού επιπέδου των παιδιών συμβάλλοντας έτσι στην πρώιμη παρέμβασηκαι άρα την πρόληψη της σχολικής αποτυχίας.
Η προσέγγιση του «Μωσαϊκού»: ένα νέο εκπαιδευτικό εργαλείο στην ελληνική προσχολική εκπαίδευση
Authors: Ρούβαλη (Emilia Rouvali) Αιμιλία , Ρήγα (Vasiliki Riga) Βασιλική
Published: July 2019

Η παρούσα έρευνα μελετά την εφαρμογή και την προσαρμογή της προσέγγισης του «Μωσαϊκού» στην ελληνική προσχολική πραγματικότητα. Η συγκεκριμένη προσέγγιση σχεδιάστηκε και εφαρμόστηκε από την Alison Clark και τον Peter Moss. Αναγνωρίζει τα παιδιά ως ειδήμονες της ζωής τους και ως άτομα με δικαιώματα ισάξια με αυτά των ενηλίκων. Προκειμένου να συλλέξουμε τις απόψεις και τις εμπειρίες της ζωής τους σε μια προσχολική δομή σχετικά με τους χώρους, τις παροχές και τις υπηρεσίες που η συγκεκριμένη δομή τους προσέφερε, χρησιμοποιήσαμε διάφορα λεκτικά και μη λεκτικά εργαλεία: παρατήρηση, φωτογραφικές μηχανές, ξεναγήσεις, χαρτογράφηση, ζωγραφική, παιχνίδι ρόλων και συζήτηση σε ομάδες. Στη συνέχεια, διασταυρώσαμε τις απόψεις των παιδιών με αυτές των γονέων και των εκπαιδευτικών τους μέσα από ερωτηματολόγια και συνεντεύξεις. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πώς οι σχέσεις με τους άλλους, το παιχνίδι με τους φίλους και το παιχνίδι στην αυλή κατέχουν σημαντική θέση στην καθημερινή ζωή των παιδιών στο σχολείο.
Εικαστική Εκπαίδευση και Επιμόρφωση Νηπιαγωγών Ελλάδας
Authors: Μαγουλιώτης (Apostolos Magouliotis) Απόστολος , Λαμπίτση (Vasiliki Lampitsi) Βασιλική
Published: July 2019

Η παρούσα εργασία παρουσιάζει και συζητά συμπεράσματα ενός ερευνητικού έργου που οδεύει προς την ολοκλήρωσή του και εστιάζει στην Εικαστική Εκπαίδευση και τα προβλήματα των Εκπαιδευτικών Προσχολικής Εκπαίδευσης στη διδασκαλία του αντικειμένου. Επίσης, γίνεται συγκριτική μελέτη των συμπερασμάτων με αυτά άλλης έρευνας σε περιορισμένο δείγμα, η οποία και έχει καταδείξει ότι οι εν ενεργεία Νηπιαγωγοί της Ελλάδας παρουσιάζουν περιορισμένη γνώση και εμπειρία στη διδασκαλία των Εικαστικών. Συνολικά, επισημαίνεται η ανάγκη διοργάνωσης επιμορφωτικών σεμιναρίων που προορίζονται γι’ αυτούς καθώς και η αναθεώρηση και εμπλουτισμός των στόχων και του περιεχομένου των προγραμμάτων σπουδών Εικαστικής Εκπαίδευσης που προσφέρονται στα των Ελληνικών Πανεπιστημίων.
Εμπόδια χρήσης του υπολογιστή σε τάξεις νηπιαγωγείων: συνεντεύξεις με νηπιαγωγούς
Authors: Νικολοπούλου (Kleopatra Nikolopoulou) Κλεοπάτρα
Published: July 2019

Η εργασία αυτή αφορά τη διερεύνηση των απόψεων των νηπιαγωγών για τα περισσότερο σημαντικά εμπόδια αναφορικά με τη χρήση και αξιοποίηση του υπολογιστή στην τάξη με τα νήπια. Συμμετείχαν 11 νηπιαγωγοί από δέκα δημόσια νηπιαγωγεία της Αττικής, τα δεδομένα συλλέχθηκαν μέσω συνεντεύξεων και κάθε νηπιαγωγείο αποτέλεσε ξεχωριστή μελέτη περίπτωσης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα σημαντικότερα εμπόδια ήταν η έλλειψη ή ο μικρός αριθμός υπολογιστών, ο μεγάλος αριθμός των νηπίων σε μία τάξη, ο χώρος και η έλλειψη επιμόρφωσης των νηπιαγωγών. Όλες οι νηπιαγωγοί, ανεξάρτητα από το εάν χρησιμοποιούν ή όχι τον υπολογιστή στην τάξη με τα νήπια, εξέφρασαν την άποψη ότι η τεχνολογία είναι κατάλληλη για την τάξη του νηπιαγωγείου.