Η επίδραση ενός εξειδικευμένου προγράμματος προπόνησης στην απόδοση της κολύμβησης μάχης και τη σκοπευτική ικανότητα
Authors: Κωστούλας Ιωάννης 
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή διερεύνησε α) την επίδραση της κόπωσης που προκαλείται από την παρατεταμένη κολύμβηση μάχης στην σκοπευτική ικανότητα του μαχητή σε δύο στάσεις, καθώς και το ρόλο του υγρού στοιχείου στην παραπάνω ικανότητα, β) την επίδραση ενός προγράμματος προπόνησης με κολύμβηση μάχης στις φυσιολογικές αποκρίσεις και την απόδοση των μαχητών και γ) την επίδραση ενός προπονητικού προγράμματος κολύμβησης μάχης, με και χωρίς εξοπλισμό, στην απόδοση με κολύμβηση μάχης μεγάλης απόστασης και τη σκοπευτική ικανότητα. Συμμετείχαν σαράντα πέντε σπουδαστές της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων οι οποίοι α) εκτέλεσαν δύο φορές, δέκα βολές ορθίως και δέκα γονυπετώς σε εξομοιωτή βολής, σε τρεις συνθήκες: στεγνοί, βρεγμένοι και μετά από 1000 m κολύμβησης μάχης, β) χωρίστηκαν σε τρεις ισοδύναμες ομάδες, την ομάδα ελέγχου η οποία συμμετείχε στις δοκιμασίες ακολουθώντας το σύνηθες πρόγραμμα της σχολής (ΟΕ), την ομάδα η οποία προπονήθηκε μόνο με μαγιό και πέδιλα (ΜΠ), και την ομάδα που προπονήθηκε με πλήρη εξοπλισμό (ΣΕ). Οι ομάδες ΣΕ και ΜΠ ακολούθησαν ένα προπονητικό πρόγραμμα με κολύμβηση μάχης διάρκειας 4 εβδομάδων, 4 φορές την εβδομάδα με διάρκεια 60 min. Οι δοκιμασίες πριν και μετά το πρόγραμμα προπόνησης περιλάμβαναν ελεύθερη κολύμβηση 4x50 m και 400 m, κολύμβηση μάχης 250 m και 1000 m με στολή και εξοπλισμό, 350 m με μαγιό και πέδιλα 300 m με μαγιό. Πριν και μετά τα 1000 m πραγματοποιήθηκε και σκόπευση. Η κολύμβηση μάχης επηρέασε αρνητικά την ικανότητα σκόπευσης και στις δύο στάσεις. Η μέση μείωση στη συγκέντρωση των βολών ήταν κατά 3,7%, στην όρθια και κατά 3,5% στην στάση γονυπετώς (p < 0,01). Σε ότι αφορά τις διαφορές μεταξύ των στάσεων, στη στάση γονυπετώς παρουσιάζεται γενικά σταθερότερη σκόπευση, όπως φαίνεται από την αυξημένη συγκέντρωση βολών κατά 3,3% (p < 0,01) σε αυτή τη στάση. Ακόμα, το υγρό στοιχείο δεν διαφοροποίησε σημαντικά την ικανότητα σκόπευσης. Μετά την προπόνηση, η ΟΕ δεν βελτιώθηκε σε καμία από τις δοκιμασίες, ενώ η ΣΕ βελτίωσε την απόδοση τόσο στα 4x50 m (14 ± 9 s) και 400 m ελεύθερο (26 ± 20 s) όσο και στα 250 m κολύμβησης μάχης (24 ± 14 s). Η ΜΠ βελτιώθηκε στη δοκιμασία των 350 m κολύμβησης μάχης με μαγιό και πέδιλα (30 ± 10 s) ενώ στα 300 m κολύμβησης μάχης με μαγιό βελτιώθηκαν σημαντικά τόσο η ΜΠ (43 ± 26 s) όσο και η ΣΕ (46 ± 40 s). Στα 1000 m κολύμβησης μάχης και οι δύο ομάδες ΜΠ και ΣΕ, βελτίωσαν την απόδοσή τους κατά 134 ± 115 s, και 111 ± 57 s αντίστοιχα (p < 0.01). Το προπονητικό πρόγραμμα αύξησε επίσης την συγκέντρωση των βολών και στις δύο στάσεις, η οποία και κυμάνθηκε από 2 έως 10% (p<0.01). Η κόπωση αλλά όχι το υγρό στοιχείο, επηρέασε αρνητικά τη σκοπευτική ικανότητα και στις δύο σκοπευτικές στάσεις, με τη στάση γονυπετώς να παρέχει γενικότερα μεγαλύτερη σταθερότητα σκόπευσης. Το προπονητικό πρόγραμμα βελτίωσε τη σκοπευτική ικανότητα και προκάλεσε ευεργετικές προσαρμογές στην επίδοση, οι οποίες ήταν σε μεγάλο βαθμό εξειδικευμένες, όχι μόνο ως προς το κινητικό πρότυπο, αλλά και ως προς τις πραγματικές συνθήκες μιας επιχείρησης οι οποίες περιλαμβάνουν και τον εξοπλισμό.