Μελέτη της τμηματικής μυοκαρδιακής λειτουργικότητας και της ινότροπης εφεδρείας σε ασθενείς με αμφικοιλιακό βηματοδότη με τη χρήση ιστικού doppler κατά τη διάρκεια της ηχωκαρδιογραφίας φόρτισης με δοβουταμίνη
Authors: Παπαδόπουλος Κωνσταντίνος 
Published: January 2014

ΣΚΟΠΟΣ Στην τρέχουσα μελέτη διερευνήθηκαν οι άμεσες και οι μακροπρόθεσμες (1 έτος) επιδράσεις της αμφικοιλιακής βηματοδότησης (ΑΜΒΗΜ) στη συνολική και τμηματική συστολική καρδιακή λειτουργικότητα και την ινότροπη εφεδρεία ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια χρησιμοποιώντας τόσο τους συμβατικούς όσο και τους νεώτερους ηχωκαρδιογραφικούς δείκτες. Μελετήθηκε επίσης η επίδραση της ινότροπης εφεδρείας στα άμεσα και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα από την αμφικοιλιακή βηματοδότηση. ΜΕΘΟΔΟΣ-ΥΛΙΚΟ Μελετήθηκαν 35 διαδοχικοί ασθενείς (μέσης ηλικίας 64 ±9 ετών, 25 άνδρες - 10 γυναίκες), με σοβαρού βαθμού καρδιακή ανεπάρκεια [ NYHA ΙΙΙ (30) ή IV (5) , κλάσμα εξώθησης (ΚΕ) 27±7%] οι οποίοι υποβλήθηκαν σε καρδιακό επανασυγχρονισμό άμεσα μετά την εμφύτευση ΑΜΒΗΜ και 1 έτος αργότερα Με το διδιάστατο υπερηχογράφημα υπολογίστηκαν οι όγκοι και το ΚΕ της αριστερής κοιλίας (ΑΚ) με την μέθοδο Simpson. Με το ιστικό Doppler, υπολογίστηκαν οι μέγιστες ταχύτητες (Vel) και το χρονικό διάστημα (ΧΔ) έως αυτές, η ιστική παραμόρφωση (strain-S) και ο ρυθμός ιστικής παραμόρφωσης (strain rate-SR) στα βασικά , μέσα και κορυφαία τμήματα του μεσοκοιλιακού διαφράγματος (ΜΔ) και του πλάγιου τοιχώματος (ΠΤ), χρησιμοποιώντας την κορυφαία απεικόνιση των 4 κοιλοτήτων. Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν με τον βηματοδότη εντός και εκτός λειτουργίας σε ηρεμία και μετά τη χορήγηση χαμηλών δόσεων δοβουταμίνης (χδΔΟΒ). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Η Μελέτη των άμεσων αποτελεσμάτων διενεργήθηκε σε 35 ασθενείς και ο επανέλεγχος σε 31 (4 ασθενείς απεβίωσαν) Η ΑΜΒΗΜ προκάλεσε άμεση ελάττωση στους όγκους της ΑΚ και αύξηση του ΚΕ σε σύγκριση με ΑΜΒΗΜ(-) (ΤΔΟΑΚ: 249±114 έναντι 268±116 cm 3, p <0.001, ΤΣΟΑΚ: 173±98 έναντι 198±97 cm3, p<0.001 και ΚΕ: 32±9 έναντι 27±7% p<0.01) με περαιτέρω βελτίωση μετά χορήγηση χδΔΟΒ (ΤΔΟΑΚ: 232±96 έναντι 249±114 cm 3, p <0.001, ΤΣΟΑΚ: 155±75 έναντι 173±98 cm 3, p <0.001, ΚΕ: 35±9 έναντι 32±9, p<0.01) και διατήρηση της βελτίωσης ένα περίπου έτος αργότερα (Τελοδιαστολικός όγκος (ΤΔΟΑΚ): 229±116 έναντι 268±116 cm 3, p <0.001, Τελοσυστολικός όγκος ΤΣΟΑΚ: 157±96 έναντι 198±97 cm3, p<0.001 και ΚΕ: 34±8 έναντι 27±7% p<0.01). Το εύρος του QRS διαστήματος ελαττώθηκε στατιστικά σημαντικά με την ΑΜΒΗΜ (p<0.001). Η εφαρμογή ΑΜΒΗΜ προκάλεσε άμεσα ελάττωση του ΧΔ έως τη μέγιστη Vel στο πλάγιο τοίχωμα χωρίς μεταβολή στο ΜΚΔ με αποτέλεσμα τη βελτίωση του συγχρονισμού της κίνησης μεταξύ μέσου και κορυφαίου ΜΚΔ και ΠΤ. Η βελτίωση του συγχρονισμού στην κίνηση της αριστερής κοιλίας διατηρήθηκε και μετά τη χορήγηση χδΔΟΒ ενώ ένα έτος αργότερα η κίνηση ΜΚΔ και ΠΤ παρέμεινε σταθερά πιο συγχρονισμένη H AMBHM βελτίωσε το S και SR στο κορυφαίο τμήμα του ΜΚΔ και σε όλο το ΠΤ. Η χορήγηση χδΔΟΒ βελτίωσε περαιτέρω το strain στο ΠΤ. Στο 1 έτος διατηρήθηκε η βελτίωση S και SR στο μέσο και κορυφαίο ΜΚΔ καθώς και σε όλο το πλάγιο τοίχωμα (p<0.01). Η άμεση ελάττωση των ΤΔΟΑΚ και ΤΣΟΑΚ μετά ΑΜΒΗΜ συσχετίστηκε με την ελάττωση στη μέση χρονική καθυστέρηση (ΧΚ) μεταξύ ΜΚΔ και ΠΤ μετά χδΔΟΒ και ενώ ο ΑΜΒΗΜ ήταν απενεργοποιημένος (ΑΜΒΗΜ(-)) (r=0.52, p=0.002 και r=0.46, p=0.005 αντίστοιχα) . Επιπλέον η ελάττωση του ΤΔΟΑΚ μετά ΑΜΒΗΜ συσχετίστηκε με τη βελτίωση του SR στο μέσο ΠΤ κατά τη χορήγηση χδΔΟΒ σε ΑΜΒΗΜ (-) (r=0,422, p=0,012). ......................................................................................................