bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Βελτιωμένη μοντελοποίηση εξαρτώμενη από τη συχνότητα της μεταβατικής συμπεριφοράς γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας
Authors: Χρυσοχός Ανδρέας
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή έχει ως αντικείμενο την ανάπτυξη ενός μοντέλου προσομοίωσης πολυφασικών γραμμών μεταφοράς με παραμέτρους πλήρως εξαρτώμενες από τη συχνότητα, το οποίο βασίζεται στη γενικευμένη μέθοδο κόμβων και μπορεί να επιλυθεί είτε στο πεδίο της συχνότητας είτε στο πεδίο του χρόνου. Αρχικά, παρουσιάζεται η θεωρία του ιδιομετασχηματισμού που αποτελεί τη βάση για την αμοιβαία απόζευξη των τηλεγραφικών εξισώσεων και την περαιτέρω επίλυση τους. Στο πλαίσιο αυτό προτείνεται μια νέα μέθοδος υπολογισμού των κυματικών χαρακτηριστικών των γραμμών μεταφοράς ως ομαλών συναρτήσεων της συχνότητας. Η προτεινόμενη μέθοδος παρουσιάζει υψηλή υπολογιστική ακρίβεια και είναι εφαρμόσιμη σε όλους τους τύπους γραμμών μεταφοράς, ενώ χαρακτηρίζεται από αυξημένη αριθμητική ευστάθεια και χαμηλό υπολογιστικό κόστος. Στη συνέχεια, εξετάζονται οι φυσικές συχνότητες των γραμμών μεταφοράς και η διέγερσή τους κατά την εκδήλωση ενός μεταβατικού φαινομένου ή υπό συνθήκες υψίσυχνης μόνιμης κατάστασης λειτουργίας. Προτείνεται μια νέα μέθοδος για τον προσδιορισμό τους, η οποία είναι γενικευμένη και μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε τύπο πολυφασικής γραμμής μεταφοράς, λαμβάνοντας υπόψη την εξάρτηση των κυματικών χαρακτηριστικών από τη συχνότητα καθώς και από όλες τις άλλες παραμέτρους που τις επηρεάζουν. Με βάση τη γενικευμένη μέθοδο κόμβων και τις παραπάνω τεχνικές αναπτύσσεται μια νέα μέθοδος προσδιορισμού του πίνακα σύνθετων αγωγιμοτήτων κόμβων στο πεδίο της συχνότητας, η οποία στηρίζεται σε ένα περιορισμένο πλήθος δειγμάτων στη συχνότητα. Η νέα μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιοδήποτε τύπο γραμμής μεταφοράς, ενώ είναι ιδιαίτερα αποδοτική στην προσομοίωση μεταβατικών φαινομένων όπου η επίδραση της γης υπολογίζεται μέσω σύνθετων αλγορίθμων που έχουν προταθεί στη διεθνή βιβλιογραφία. Τέλος, η προτεινόμενη μέθοδος ενσωματώνεται σε τεχνικές προσομοίωσης μεταβατικών φαινομένων που επιλύονται τόσο στο πεδίο της συχνότητας όσο και στο πεδίο του χρόνου. Η επαλήθευση του νέου μοντέλου πραγματοποιείται με τη χρήση αναλυτικών προσομοιώσεων καθώς και πειραματικών μετρήσεων για διάφορες περιπτώσεις εναέριων, υπόγειων και επίγειων γραμμών μεταφοράς.
Τεχνικές μηχανικής όρασης για τον χαρακτηρισμό εικόνων προσώπου
Authors: Νικητίδης Συμεών
Published: August 2021

Το αντικείμενο το οποίο πραγματεύεται η διδακτορική αυτή διατριβή είναι ο χαρακτηρισμός εικόνων προσώπου, όπως είναι η αναγνώριση εκφράσεων, η αναγνώριση προσώπου, αλλά και η αναγνώριση της πόζας του. Στη μηχανική όραση ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει κάθε αλγόριθμος ανάλυσης εικόνων προσώπου, είναι η πολύ υψηλή διάσταση των δεδομένων εισόδου. Μια δημοφιλής κατηγορία μεθόδων για την αποδοτικότερη επεξεργασία αυτών, είναι οι μέθοδοι εκμάθησης υποχώρων οι οποίες στοχεύουν να ανακαλύψουν τα κρυμμένα χαρακτηριστικά των εικόνων, προκειμένου να εξάγουν κατάλληλες διακριτικές αναπαραστάσεις, των δεδομένων, μικρότερης διάστασης. Στη συνέχεια της διατριβής προτείνονται δύο διακριτικές μέθοδοι εκμάθησης υποχώρων, όπου η πρώτη τροποποιεί την συνάρτηση αποσύνθεσης της μεθόδου μη αρνητικής παραγοντοποίησης πινάκων εισάγοντας κατάλληλους διακριτικούς περιορισμούς εμπνευσμένους από τη διακριτική ανάλυση υποκλάσεων, ενώ η δεύτερη χρησιμοποιεί τυχαία χαρακτηριστικά, αντί για τα αρχικά διανύσματα χαρακτηριστικών υψηλής διάστασης, προκειμένου να προσδιορίσει έναν κατάλληλο υποχώρο προβολής χαμηλής διάστασης στον οποίο το περιθώριο μεταξύ των προβεβλημένων δειγμάτων διαφορετικών κλάσεων μεγιστοποιείται. Πειραματικά αποτελέσματα για τα προβλήματα της αναγνώρισης προσώπου, αλλά και της έκφρασής του, σε διάφορα δημοφιλή σύνολα δεδομένων, έδειξαν ότι οι προτεινόμενοι αλγόριθμοι μπορούν να επιτύχουν εξαιρετική μείωση της διάστασης των δεδομένων, αλλά και υψηλότερη απόδοση αναγνώρισης σε σχέση με πολλές ανταγωνιστικές μεθόδους μείωσης διάστασης που έχουν προταθεί στη βιβλιογραφία. Επίσης, στη συνέχεια της διατριβής, μελετάται η επαυξητική εκπαίδευση των μηχανών εδραίων διανυσμάτων πολλών κλάσεων και παρουσιάζεται ένας αλγόριθμος εκπαίδευσής τους, ο οποίος αξιοποιώντας τη βέλτιστη λύση που υπολογίστηκε προγενέστερα αλλά και πρωτότυπους πολλαπλασιαστικούς κανόνες ανανέωσης, προσφέρει μειωμένο υπολογιστικό κόστος για την προσαρμογή του κατηγοριοποιητή στα νέα δεδομένα εκπαίδευσης σε σχέση με τη συμβατική προσέγγιση μαζικής εκπαίδευσης από την αρχή. Ο προτεινόμενος αλγόριθμος εφαρμόστηκε σε διάφορα σύνολα δεδομένων αλλά και στο πρόβλημα της αναγνώρισης της πόζας προσώπου.
Ανοσοϊστοχημική μελέτη του αγγειακού πλέγματος του οδοντικού πολφού και τρισδιάστατη αναπαράσταση
Authors: Δίγκα Άννα
Published: August 2021

Σκοπός της συγκεκριμένης διδακτορικής διατριβής ήταν η μελέτη του αγγειακού πλέγματος του οδοντικού πολφού με τη βοήθεια της ανοσοϊστοχημείας, του ανοσοφθορισμού, οπτικού μικροσκοπίου, συνεστιακού μικροσκοπίου σάρωσης με ακτίνες λέιζερ και τρισδιάστατης αναπαράστασης.Υλικό και μέθοδοςΔεκατρείς υγιείς προγόμφιοι, πλήρους ανατολής, ελεύθεροι τερηδόνας, αποκαταστάσεων, κλινικών και ακτινογραφικών ευρημάτων, εξαχθέντες για ορθοδοντικούς λόγους, χρησιμοποιήθηκαν σε αυτή τη διδακτορική διατριβή.Από τα οχτώ δόντια χρησιμοποιήθηκαν οι οδοντικοί πολφοί, μετά από την αποκόλλησή τους από τα οδοντινικά τοιχώματα.Στους τέσσερεις εφαρμόστηκε με την ανοσοϊστοχημική μέθοδo StreptComplex το αντίσωμα CD34 σε τομές παραφίνης πάχους 5μm. Οι τομές εξετάσθηκαν και ψηφιοποιήθηκαν σε Οπτικό Μικροσκόπιο και σε Συνεστιακό Μικροσκόπιο Σάρωσης με Ακτίνες Λέιζερ (Bio-Rad MRC 600). Στους υπόλοιπους τέσσερεις εφαρμόστηκε με τη μέθοδο του ανοσοθφορισμού το αντίσωμα CD34 συζευγμένο με το φθοριόχρωμα Cy5 σε τομές παραφίνης πάχους 10μm. Οι τομές εξετάσθηκαν και ψηφιοποιήθηκαν σε Συνεστιακό Μικροσκόπιο Σάρωσης με Ακτίνες Λέιζερ (Leica TCS SP2AOBS).Σε πέντε δόντια εφαρμόστηκε απασβεστίωση, έγκλειση σε γλυκολμεθακρυλική ρητίνη και χρώση εωσίνης. Οι τομές πάχους 30 μm εξετάσθηκαν και ψηφιοποιήθηκαν σε Συνεστιακό Μικροσκόπιο Σάρωσης με Ακτίνες Λέιζερ (Bio-Rad MRC 600).Για τις τρισδιάστατες αναπαρστάσεις χρησιμοποιήθηκαν οι ψηφιοποιημένες εικόνες των ανωτέρω τομών με τη χρήση των λογισμικών EIKONA 3D και ELLIPSE 3D.ΑποτελέσματαΚαι οι δύο ιστολογικές μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν, η ανοσοϊστοχημική εφαρμογή του CD34 με τη μέθοδο ABC και η εφαρμογή του CD34 συζευγμένου με το φθοριόχρωμα Cy5 με τη μέθοδο του ανοσοφθορισμού, σε τομές παραφίνης, έδειξαν ισχυρή, ομοιογενή και επαναλαμβανόμενη χρώση με χαρακτηριστικό καφέ χρώμα η πρώτη και χαρακτηριστικό έντονο κόκκινο χρώμα η δεύτερη, σε όλα τα αγγεία του ανθρώπινου υγιούς οδοντικού πολφού, από τα τριχοειδή μέχρι τα αρτηριόλια και τα φλεβιδία.Οι τρισδιάστατες αναπαραστάσεις του οδοντικού πολφικού αγγειακού πλέγματος που επιτεύχθηκαν χρησιμοποιώντας ανοσοφθορισμό και αυτόματη επιλογή των αγγείων παρέχουν καλύτερα αποτελέσματα από αυτές που δημιουργήθηκαν με τη χρησημοποίηση ανοσοϊστοχημικών τομών και χειροκίνητη επιλογή των αγγείων.ΣυμπέρασμαΤο αντίσωμα CD34 συζευγμένου με το φθοριόχρωμα Cy5 ψε συνδυασμό με τη συνεστιακή μικροσκοποία και τη τρισδιάστατη αναπαράσταση αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για τη μελέτη του αγγειακού πλέγματος του ανθρώπινου οδοντικού πολφού, χωρίς καταστροφή του περιβάλλοντος πολφικού ιστού.
Λήψη απόφασης και διαδικασίες υλοποίησης της δωρεάς οργάνων σώματος προς μεταμόσχευση
Authors: Ποδαρά Κωνσταντινιά
Published: August 2021

Τα ποσοστά δωρεάς οργάνων προς μεταμόσχευση από πτωματικό δότη θεωρούνται ιδιαιτέρως χαμηλά παγκοσμίως, αναλογικά με τις αυξημένες ανάγκες που υπάρχουν για διαθέσιμα όργανα προς μεταμόσχευση. Η Ελλάδα συγκεκριμένα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις των Ευρωπαϊκών χωρών όσον αφορά τον αριθμό των πραγματοποιούμενων μεταμοσχεύσεων. Η παρούσα διατριβή, αντιμετωπίζοντας τη δωρεά οργάνων, όχι ως μεμονωμένη πράξη, αλλά ως ένα σύνολο ενεργειών που εκτελούνται από διαφορετικές ομάδες εμπλεκομένων ατόμων, μέσα σε ένα σύστημα σχέσεων, εστιάζει στις διαδικασίες λήψης της απόφασης για δωρεά και μελετάει τους κοινωνιοψυχολογικούς παράγοντες που καθορίζουν αυτές τις διαδικασίες. Βασιζόμενη στις συνεντεύξεις με άτομα από τις δύο κύριες πληθυσμιακές ομάδες που διαχειρίζονται στην πράξη το θέμα- την οικογένεια του δότη και τους επαγγελματίες υγείας που υπηρετούν κυρίως σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας- η έρευνα που εκπονήθηκε στο πλαίσιο της παρούσας διατριβής επιχειρεί : α) να εντοπίσει τους τρόπους με τους οποίους οι εμπλεκόμενοι στη λήψη απόφασης «νοηματοδοτούν» τα διάφορα στάδια της διαδικασίας και β) να αναδείξει τα κοινωνιοψυχολογικά φαινόμενα τα οποία ενέχονται σε αυτή τη διαδικασία νοηματοδότησης, τόσο σε μικροκοινωνικό, όσο και σε μακροκοινωνικό επίπεδο. Πρόκειται για μια ποιοτικής προσέγγισης έρευνα η οποία χρησιμοποιεί τη μέθοδο της Θεμελιωμένης Θεωρίας για να επεξεργαστεί τα δεδομένα που προέρχονται από τις «εις βάθος» συνεντεύξεις με άτομα που έχουν βιώσει τις διαδικασίες της δωρεάς οργάνων.Από την ανάλυση των δεδομένων προκύπτει ότι οι ως άνω διαδικασίες αποτελούν για τους συμμετέχοντες μια εμπειρία με ιδιαίτερα συγκρουσιακό νόημα. Οι συμμετέχοντες φαίνεται ότι νοηματοδοτούν τη συγκεκριμένη απόφαση, μέσα από την προσωπική τους εμπειρία με το θεσμό της δωρεάς οργάνων, τόσο ως απόφαση που επιβαρύνεται από ποικίλα και καίρια διλήμματα, όσο και ως έκφραση της ταυτότητας του προσώπου που αποφασίζει.
Τελετουργίες του σύγχρονου αστικού νομαδισμού
Authors: Κυριακόπουλος Λέανδρος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εστιάζει στα μαζικά και διεθνή φεστιβάλ που γίνονται στους κόλπους της psytrance (psychedelic/ψυχεδελικής trance) ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής σκηνής. Η psytrance μουσική αποτελεί προϊόν των πολλαπλών μετατοπίσεων που επέφεραν οι απαιτήσεις και αναζητήσεις των νέων της δεκαετίας του ’60 για ατομική ελευθερία και ηδονισμό, ένα προϊόν που ζυμώθηκε στο πλαίσιο της αποκαλυπτικής και απελευθερωτικής ψυχαγωγίας της μουσικής rave, η οποία συνέρρευσε στο δημόσιο βίο των δυτικών μητροπόλεων στη δεκαετία του ’80. Τα psytrance φεστιβάλ, διατηρώντας σαφείς αναφορές με την κουλτούρα των χίπηδων και travelers της Ινδίας, ενσωματωμένα στην ψυχεδελική αισθητική που αναζωογονήθηκε με τις διασταυρώσεις των χορευτικών στιλ, ηλεκτρονικών ήχων, πρακτικών πάρτι και ψυχοδιεγερτικών ουσιών των πρόσφατων δεκαετιών, και, γι’ αυτό, εκπροσωπώντας, τρόπο τινά, την κουλτούρα του φεστιβαλικού νομαδισμού και των ευφορικών ναρκωτικών αποβαίνουν, για τους/τις εμπλεκόμενους/ες, επιθυμητικά, στο βαθμό που εγγυώνται την ενσάρκωση της αποκαλυπτικής ψυχεδελικής «διαφορετικότητας». Ακολουθώντας τις διαδρομές των Ελλήνων και Ελληνίδων οπαδών των psytrance φεστιβάλ στην Ευρώπη και άλλου, όπως, επίσης, και τη διάθεσή τους για περιπετειώδεις αποδράσεις και καρναβαλικές μεταμορφώσεις, επιχειρώ να αναγνώσω το εντόπιο ενδιαφέρον στην φαντασμαγορία της ψυχεδελικής γιορτής και να ανιχνεύσω τη συγκρότηση του καθημερινού μέσω της εμπειρίας της διάσχισης των γεωγραφικών και σωματικών συνόρων που επιτελούν. Συζητώντας κριτικά τις θεωρήσεις της τελευταίας δεκαετίας οι οποίες διαβλέπουν στο υποκείμενο και την εμπειρία του, τη δυνατότητα της αντίστασης, επιζητώ την εθνογραφική κατανόηση της ψυχεδελικής μυθολογίας περί ταξιδιού και περιπλάνησης ως μια συστατική διάσταση της καθημερινής ζωής των υποκειμένων, τα οποία εμπλέκονται σε πολλαπλές και αντικρουόμενες ορθολογικότητες ζωής. Με άλλα λόγια, επιχειρώ να καταδείξω πως το βιωματικό συμβάν στα psytrance δρώμενα δε μπορεί να αποτελεί ένα «άχρονο», «υπερβατικό» ή «οριακό» γεγονός, όπως συχνά αντιμετωπίζεται στη psytrance φιλολογία και ρητορική, αλλά μια τεχνο-σωματική επένδυση των υποκειμένων στο φάσμα της psytrance μυθοπλασίας η οποία εντάσσεται στις ευρύτερες βιο-κοινωνικές και ετεροτοπικές συνθήκες που συγκροτούν τον σύγχρονο τεχνοπολιτισμό.
Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά
Authors: Λαμπρινού Αικατερίνη
Published: August 2021

Η διατριβή επικεντρώνει στον τρόπο που η ΕΔΑ, την περίοδο 1956-1967, επιδιώκει να διαμορφώσει τις προκείμενες της αντιδεξιάς ιδεολογίας, η οποία προεκτείνεται τελικά σε μια διάσταση πολιτισμική-ανθρωπολογική. Η μετάβαση από τον αριστερό αντιφασισμό στην αντιδεξιά τομή συμβαδίζει με τον εννοιολογικό, πολιτικό και στρατηγικό μετασχηματισμό της ελληνικής αριστεράς από τη συμβατική μεν αλλά εμβληματική τομή του 1956 και τις εφεξής παλινδρομήσεις. Στο πλαίσιο αυτό η ΕΔΑ επαναδιαπραγματεύτηκε ιδεολογικούς τόπους και έννοιες του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, της ευρωπαϊκής αντιφασιστικής και της ελληνικής «αντιστασιακής» εμπειρίας, αλλά και εγχώριες παραδόσεις που ανάγονται στη δεκαετία του ’30. Στο πρώτο μέρος, εξετάζεται η μετά το 1956 πολυεπίπεδη αναμόρφωση στο κόμμα, όπως εμφανίζεται αφενός στη στρατηγική των συνεργασιών και αφετέρου στη θεωρητική αναθεώρηση και το νέο στάτους που αποδίδεται στους διανοούμενους. Στο δεύτερο μέρος, αναλύεται η οικονομική-αναπτυξιακή διάσταση στην πολιτική επιχειρηματολογία της ΕΔΑ: ανασυντίθενται οι βασικές παράμετροι των θέσεων σχετικά με την κριτική αποτίμηση της συγχρονικής οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα, την αναπτυξιακή πολιτική του κόμματος και τα θεωρητικά σχήματα της πολιτικής οικονομίας που επιστρατεύονται στον κομματικό λόγο. Στο τρίτο μέρος, αναπτύσσεται η διαδικασία αναδιαμόρφωσης της ταυτότητας της ΕΔΑ και το παράλληλο εγχείρημα διαμόρφωσης ενός προφίλ εθνικής δύναμης. Η έννοια του «λαού» υπήρξε βασικός άξονας αυτού του εγχειρήματος.
Μορφολογική μελέτη σε νεκροτομικό υλικό του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα
Authors: Ψαρούλης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η λειτουργικότητα της γαστροοισοφαγικής συμβολής και η ύπαρξη της ζώνης αυξημένων πιέσεων στον κατώτερο οισοφάγο δεν έχει διερευνηθεί πλήρως. Με σκοπό την περαιτέρω μελέτη της γαστροοισοφαγικής συμβολής διενεργήθηκε μακροσκοπική παρατήρηση της σε 25 νεκροτομικά παρασκευάσματα και έγινε για πρώτη φορά μορφομετρική μελέτη των διάμεσων κυττάρων του Cajal συγκριτικά στην ζώνη μετάπτωσης των επιθηλίων και της μεσότητας του οισοφάγου.Τα διάμεσα κύτταρα του Cajal είναι εξειδικευμένα κύτταρα τα οποία σχηματίζουν δίκτυο στο τοίχωμα του γαστρεντερικού σωλήνα και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην μεταβίβαση της νευρικής διέγερσης στα μυϊκά κύτταρα, λειτουργούν ως βηματοδότες της κινητικότητας του πεπτικού συστήματος και καθιστούν δυνατή την ανασταλτική νευροδιαβίβαση που εξαρτάται από το μονοξείδιο του αζώτου στον «κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα» και στον πυλωρό.Από την μακροσκοπική μελέτη δεν παρατηρήθηκε η ύπαρξη ανατομικού σφιγκτήρα ούτε και ιδιαίτερη πάχυνση του μυϊκού χιτώνα στην καρδιοοισοφαγική συμβολή. Οι πληθυσμοί των κυττάρων του Cajal στη γραμμή μετάπτωσης των επιθηλίων σε σύγκριση με τους πληθυσμούς που βρίσκονταν 1 εκ εκατέρωθεν αυτής δεν παρουσίαζαν στατιστικά σημαντική διαφορά. Ο πληθυσμός των κυττάρων αυτών στην περιοχή της γαστροοισοφαγικής συμβολής όμως ήταν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερος σε σχέση με τον αριθμό τους στην μεσότητα του οισοφάγου. Αυτά τα αποτελέσματα της μελέτης συνηγορούν υπέρ της εξειδικευμένης λειτουργίας που επιτελεί το κατώτερο τμήμα του οισοφάγου ως «κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας», στην λειτουργικότητα του οποίου ο αυξημένος αριθμός των διαμέσων κυττάρων του Cajal υποδηλώνει την συμμετοχή τους στην επάρκεια του.
Μελέτη της πρωτεΐνης Z (PZ) κατά τη διάρκεια φυσιολογικής εγκυμοσύνης και συσχέτιση των διαταραχών της με θρομβωτικές επιπλοκές της κύησης
Authors: Τοπαλίδου Μαρία
Published: August 2021

Βασικός σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η παρακολούθηση της μεταβολής των επιπέδων της ΡΖ στη διάρκεια φυσιολογικής κύησης και η διερεύνηση του πιθανού ρόλου των διαταραχών των επιπέδων της ΡΖ στις επιπλοκές στην κύηση, (αυτόματες εκτρώσεις, ενδομήτριο θάνατο, ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης του κυήματος, πρόωρο τοκετό και αποκόλληση του πλακούντα) αλλά και στις θρομβοεμβολικές επιπλοκές που αφορούν τη γυναίκα. Παράλληλα μελετήθηκαν τα αντισώματα έναντι της ΡΖ και ο πολυμορφσιμός G79A.Στη μελέτη μας συμπεριλήφθηκαν γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας με ιστορικό επιπλοκών στην κύηση, γυναίκες αντίστοιχης ηλικίας με μια τουλάχιστον φυσιολογική κύηση και αρνητικό ιστορικό θρομβωτικής επιπλοκής και τέλος γυναίκες οι οποίες παρακολουθήθηκαν στη διάρκεια ανεπίπλεκτης κύησης. Σε όλες τις γυναίκες της μελέτης έγινε προσδιορισμός της συγκέντρωσης της ΡΖ και στις γυναίκες με ανεπάρκεια ΡΖ έγινε επιπρόσθετα και προσδιορισμός των αντισωμάτων έναντι της ΡΖ. Επιπλέον σε ορισμένες από τις γυναίκες της μελέτης έγινε αναζήτηση των πολυμορφισμών του μορίου της ΡΖ. Σε όλες τις γυναίκες της μελέτης έγινε υπολογισμός των βασικών παραμέτρων του αιμοστατικού μηχανισμού,έλεγχος θρομβοφιλίας,καθώς και μέτρηση των βασικών δεικτών ενεργοποίησης του πηκτικού μηχανισμού. Στη διάρκεια φυσιολογικής κύησης, παρατηρήσαμε σημαντική αύξηση (ρ<0,001)της συγκέντρωσης της ΡΖ σε δύο κυρίως χρονικές περιόδους (από την αρχή της κύησης και μέχρι το τέλος του πρώτου τριμήνου και από το τέλος του δευτέρου τριμήνου και μέχρι τον τοκετό). Στατιστικά σημαντική διαφορά αναφορικά με τα επίπεδα της ΡΖ (χαμηλότερες τιμές), διαπιστώσαμε στις γυναίκες με ιστορικό αυτόματων εκτρώσεων ανεξαρτήτως αριθμού και στις γυναίκες με ιστορικό φλεβικής θρομβοεμβολικής επιλοκής σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Αντίθετα στις γυναίκες με ιστορικό ενδομήτριου θανάτου, ενδομήτριας καθυστέρησης της ανάπτυξης του κυήματος, γυναίκες με ιστορικό αποκόλλησης πλακούντα και πρόωρου τοκετού δεν βρήκαμε στατιστικά σημαντική διαφορά. Βρήκαμε στατιστικά σημαντική συσχέτιση της ανεπάρκειας της ΡΖ (ΡΖ<1μg/ml), με τις θρομβωτικές επιπλοκές στην κύηση και συγκεκριμένα με 1) με τις αυτόματες εκτρώσεις OR=2,6 (p=0,001, 95% CI:1,6-4,4) και 2) με τις φλεβικές θρομβοεμβολικές επιπλοκές OR=5,1, (p<0,001, 95% CI:2,3-11,2). Δεν παρατηρήθηκε διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων των γυναικών ως προς την παρουσία αντισωμάτων επί ανεπάρκειας της ΡΖ. Η παρουσία των άλλων παραγόντων θρομβοφιλίας, δεν φάνηκε να αυξάνει τον θρομβωτικό κίνδυνο τόσο για τη μητέρα όσο και για το κύημα.Ο έλεγχος του πολυμορφισμού G79A της πρωτεϊνης Ζ σε μικρό αριθμό γυναικών με πρώιμες αυτόματες εκτρώσεις δεν έδειξε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την εμφάνιση της επιπλοκής.
H χρήση των ΤΠΕ για τη διδασκαλία των ρεαλιστικών μαθηματικών στην προσχολική εκπαίδευση
Authors: Παπαδάκης Σταμάτιος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή εντάσσεται στο χώρο των Επιστημών της Αγωγής και συγκεκριμένα στο χώρο της χρήσης των ΤΠΕ στην Προσχολική Εκπαίδευση. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν να διερευνήσει και να συγκρίνει την επίδραση που ασκούν στην ανάπτυξη της γενικής και ειδικής μαθηματικής ικανότητας των παιδιών προσχολικής ηλικίας, δύο τεχνικές διδασκαλίας: η τεχνική της διδασκαλίας με τη χρήση υπολογιστών και η τεχνική της διδασκαλίας με τη χρήση έξυπνων φορητών συσκευών (υπό την μορφή ταμπλετών), οι οποίες εφαρμόστηκαν κατά τη διδασκαλία των Μαθηματικών και ειδικότερα των Ρεαλιστικών Μαθηματικών στην προσχολική τάξη.
Αναγνώριση και εκτίμηση του μεγέθους ανοικτού ωοειδούς τρήματος με τη μέθοδο του διακρανιακού υπερηχογραφήματος
Authors: Μαμαλούκας Ευάγγελος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη του ανοικτού ωοειδούς τρήματος (ΑΩΤ) με τη μέθοδο του διακρανιακού υπερηχογραφήματος με σκιαγραφικό. Πρωτίστως έγινε προσπάθεια να διερευνηθεί η πιθανή συσχέτιση των επιμέρους υπερηχογραφικών χαρακτηριστικών της αιματικής ροής των ενδοκρανιακών αρτηριών με την παρουσία και το μέγεθος του ΑΩΤ, σε συνάρτηση με διάφορες δημογραφικές παραμέτρους. Δευτερευόντως εκτιμήθηκε η ευαισθησία, η ειδικότητα και η προγνωστική αξία του διακρανιακού υπερηχογραφήματος, το οποίο και προτείνω στην παρούσα διατριβή ως παρακλινική μέθοδο πρώτης επιλογής στην αρχική διερεύνηση ύπαρξης ΑΩΤ, εφ’ όσον υφίστανται κλινικές ενδείξεις. Η τεχνική που χρησιμοποιήθηκε περιλαμβάνει τη διενέργεια διακρανιακού υπερηχογραφήματος (ΔΚΥ) αμφοτερόπλευρης συνεχούς καταγραφής των μέσων εγκεφαλικών αρτηριών για την ανίχνευση εμβολικών σημάτων (HITS) με την ταυτόχρονη ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικού (αναδευθέντος φυσιολογικού ορού), σε άτομα στα οποία ήταν γνωστή με βεβαιότητα η ύπαρξη ΑΩΤ. Η επιβεβαίωση της παρουσίας ή απουσίας ΑΩΤ στους ασθενείς της διατριβής έγινε με την χρήση διοισοφαγείου υπερηχοκαρδιογραφήματος, η οποία είναι η πλέον ενδεδειγμένη τεχνική για τον σκοπό αυτό και περιγράφεται εκτενώς στο γενικό μέρος της παρούσας διατριβής. Επιπροσθέτως, χάρη στην υπερηχογραφική απεικόνισης της καρδιάς, στην περίπτωση της παρουσίας ΑΩΤ, ήταν δυνατός ο υπολογισμός της μέγιστης τιμής της διαμέτρου του τρήματος. Τα άτομα στα οποία ήταν γνωστή η ύπαρξη ΑΩΤ, αλλά δεν υπήρχε μέτρηση του μεγέθους του, χρησιμοποιήθηκαν μόνο για τις αναλύσεις που σχετίζονταν με την παρουσία ή απουσία του. Τα αποτελέσματα αυτής της διατριβής επιβεβαιώνουν την εξαιρετική ευαισθησία του ΔΚΥ στην ανίχνευση του ΑΩΤ, καθώς και τη συσχέτιση του πλήθους και της έντασης των καταγραφομένων HITS με το μέγεθος του ΑΩΤ, κυρίως στους άνδρες.
Η διερεύνηση της πρωτεασωματικής δραστηριότητας στο αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου
Authors: Ζάνδες Νικόλαος
Published: August 2021

Σκοπός: Το πρωτεάσωμα είναι το κυριότερο πολυκαταλυτικό μη λυσοσωμιακό πρωτεολυτικό σύστημα στα ευκαρυωτικά κύτταρα και είναι υπεύθυνο για την αποδόμηση των περισσότερων ενδοκυτταρικών πρωτεϊνών, συμπεριλαμβανομένων και πρωτεϊνών κρίσιμων στη ρύθμιση του κυτταρικού κύκλου και της απόπτωσης.Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να διερευνήσει εάν υπάρχει μεταβολή της πρωτεασωματικής δραστηριότητας μεταξύ φυσιολογικού και καρκινικού ιστού σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου.Υλικό και Μέθοδοι: Συμμετείχαν 20 ασθενείς πάσχοντες από καρκίνο παχέος εντέρου. Τα 40 ιστοτεμάχια του παχέος εντέρου που παραλήφθηκαν χωρίσθηκαν σε δύο ομάδες: Η μία ομάδα περιελάμβανε 20 παρασκευάσματα με νεοπλασματικό ιστό και η άλλη 20 με φυσιολογικό ιστό του ιδίου ασθενή. Στα τεμάχια αυτά έγινε μέτρηση της πρωτεασωματικής δραστηριότητας του 20S [(20S proteasome kit Kayman (Ann Arbor MI USA)]. Η στατιστική ανάλυση έγινε κατά ζεύγη μετρήσεων ανά ομάδα.Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα των μετρήσεων της ενεργότητας του πρωτεασώματος μεταξύ φυσιολογικού και καρκινικού δείγματος νεοπλασματικών ασθενών κατέδειξαν στατιστικά σημαντική διαφορά. Ειδικότερα, η δραστηριότητα στα καρκινικά δείγματα ήταν 2844 μονάδες ανά γραμμάριο ιστού, ενώ στα φυσιολογικά δείγματα 1329 μονάδες ανά γραμμάριο ιστού. Η δοκιμασία Wilcoxon κατά ζεύγη τιμών και τάξη μεγέθους έδειξε σημαντική διαφορά με P=0,0013.Συμπεράσματα: Η πρωτεασωματική δραστηριότητα ανευρίσκεται σημαντικά αυξημένη στα καρκινικά κύτταρα στο αδενοκαρκίνωμα του παχέος εντέρου. Αυξημένη π.δ. σημαίνει καταστολή απόπτωσης και επαγωγή του πολλαπλασιασμού των κυττάρων. Επομένως μια αναστολή της π.δ. θα οδηγήσει σε επαγωγή της απόπτωσης των καρκινικών κυττάρων και στην αποκατάσταση της ευαισθησίας των καρκινικών κυττάρων σε χημειο- και ακτινοθεραπευτικά σχήματα.
Προσδιοριστικοί παράγοντες και έλεγχος φορολογητέου εισοδήματος στην Ελλάδα υπό το πρίσμα της επιχειρούμενης φορολογικής μεταρρύθμισης και συγκριτικά με διεθνείς βέλτιστες φορολογικές πρακτικές
Authors: Γαστεράτος Ιωάννης
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι να εξετάσει εκείνους τους παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό την επιτυχία της επιχειρούμενης φορολογικής μεταρρύθμισης στην χώρα μας και σχετίζονται με τον ακριβοδίκαιο προσδιορισμό του φορολογητέου εισοδήματος των Ελληνικών νομικών προσώπων. Επιπλέον έμφαση δόθηκε και στον βαθμό αποτροπής της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής. Παράλληλα μελετάται και η επίδραση των Διεθνών Βέλτιστων Πρακτικών που σχετίζονται με την Φορολογία Εισοδήματος Νομικών Προσώπων στην χώρα μας. Σε επόμενο στάδιο μελετώνται και επιμέρους στοιχεία της επιχειρούμενης φορολογικής μεταρρύθμισης στην χώρα μας, προκειμένου αυτή να τύχει της μέγιστης και όσο το δυνατόν πιο ομοιογενής εφαρμογή της, παραθέτοντας και προτάσεις προς αυτή την κατεύθυνση.
Ταξινόμηση κάλυψης γης δορυφορικών εικόνων βασισμένη στα αντικείμενα με χρήση τεχνικών υπολογιστικής νοημοσύνης
Authors: Μυλωνάς Στυλιανός
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή ασχολείται με το πρόβλημα της ταξινόμησης κάλυψης γης από τηλεπισκοπικές εικόνες. Μια πρόσφατα υποσχόμενη μέθοδος είναι η θεώρηση της χωρικής πληροφορίας που υπάρχει στην εικόνα μέσω της λεγόμενης αντικειμενοστραφούς προσέγγισης, εφαρμόζοντας δηλαδή κάποια μέθοδο κατάτμησης εικόνας. Σε αυτό το πλαίσιο, προτείνεται στη διατριβή ένας καινοτόμος αλγόριθμος κατάτμησης με την ονομασία GeneSIS, ο οποίος εφαρμόζεται σαν μέθοδος μετα-επεξεργασίας επάνω στο αποτέλεσμα ενός ταξινομητή βασισμένου σε εικονοστοιχεία. Αυτό επιτυγχάνεται εκμεταλλευόμενο τις δυνατότητες των μεθόδων υπολογιστικής νοημοσύνης, όπως είναι η ασαφής λογική και οι γενετικοί αλγόριθμοι. Ο αλγόριθμος GeneSIS παράγει ένα μοναδικό χάρτη κατάτμησης, αντί για μια ιεραρχία αποτελεσμάτων, επιλύοντας το ζήτημα της πολλαπλής κλίμακας σε μια εκτέλεση. Ο προτεινόμενος αλγόριθμος κατάτμησης ενσωματώνεται σε τέσσερα διαφορετικά σχήματα ταξινόμησης, το καθένα εκ των οποίων προσπαθεί να αντιμετωπίσει το ζήτημα της κατάτμησης υπό διαφορετική σκοπιά. Το πρώτο σχήμα εφαρμόζεται πάνω σε στο επίπεδο των εικονοστοιχείων, ενώ το δεύτεροεφαρμόζεται πάνω σε έναν ήδη κατακερματισμένο χάρτη. Στην τρίτη μεθοδολογία, η συνολική διαδικασία αποσυντίθεται στη διαδοχική και ανεξάρτητη εξαγωγή μεμονωμένων κλάσεων και τα αποτελέσματα που προκύπτουν συνδυάζονται σε μετέπειτα στάδιο. Τέλος, το τέταρτο προτεινόμενο σχήμα συνδυάζει τις ιδιότητες του GeneSIS με τις αρχές των αλγορίθμων επέκτασης περιοχών, με στόχο να επιταχύνει τη διαδικασία κατάτμησης διατηρώντας παράλληλα υψηλές ακρίβειες ταξινόμησης. Τα προτεινόμενα σχήματα εφαρμόστηκαν σε ένα ποικίλο σύνολο τηλεπισκοπικών εικόνων διαφορετικού περιεχομένου (αγροτικές,δασικές,αστικές) που προήλθαν από διαφορετικούς αισθητήρες με διαφορετική χωρική και φασματική ανάλυση.
A Markov-based decision support model for tax evasion in Greece
Authors: Γουμάγιας Νικόλαος
Published: August 2021

This thesis proposes a Markov-based decision support model which captures the behaviour of a typical firm in Greece, vis-a-vis tax evasion. To maximize its long-term wealth, the firm has two options at its disposal. First, it can manipulate the percentage of its profits that it will disclose (and consequently be taxed on). Second, there is a type of optional tax amnesty that may be offered to the firm by the Greek government. This option, termed “closure”, allows the firm to pay a lump-sum tax, based on its gross income or stated profits, in exchange for eliminating the possibility of an audit against the firm's past income declarations. We describe a dynamical system, aimed at predicting the actions of the average Greek firm, and at evaluating tax policies before they are implemented. The basic model evolves through several iterations, some computationally challenging, depending on the firm's attitude towards risk and the availability of closure. The model proposed in this thesis represents an innovative step towards bridging the gap between classical macroeconomic and game-theoretic approaches on the subject. It takes into consideration the sequential nature of the firm's decisions regarding tax evasion, together with its attitude towards risk, and allows us to: i) analyze the effectiveness of the closure option, ii) show that in the current environment a rational enterprise has no incentive to disclose its profits, iii) identify ``virtuous'' combinations of tax parameters which lead to full disclosure of profits and iv) estimate a firm's risk-aversion. Our analysis can be used to evaluate the effectiveness of various taxation schemes, potentially benefiting both firms and government.
Η στάση των λειτουργών υγείας (ιατρών,νοσηλευτών), συγγενών με ασθενείς τελικού σταδίου και κοινού απέναντι στην ευθανασία
Authors: Πάρπα Ευφημία
Published: August 2021

Στόχοι: Σήμερα, η ευθανασία έχει την έννοια της άμεσης χορήγησης θανατηφόρου φαρμάκου στον ασθενή μετά από αίτημα του ίδιου του ασθενή. Η υποβοηθούμενη αυτοκτονία αναφέρεται ως την πράξη θανάτου που εκτελείται από το ίδιο το άτομο με τη βοήθεια του ιατρού παρέχοντάς του φάρμακα ή τα απαραίτητα μέσα. Οι στόχοι της διδακτορικής αυτής διατριβής ήταν να διερευνήσει τις απόψεις των Ελλήνων ιατρών, νοσηλευτών, συγγενών-φροντιστών ασθενών τελικού σταδίου του καρκίνου και του κοινού σχετικά με την Ευθανασία και την Υποβοηθούμενη Αυτοκτονία.Μέθοδος: Το τελικό δείγμα αποτελούνταν από 215 ιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων, 250 νοσηλευτές, 218 συγγενείς και 246 άτομα κοινού. Πρόκειται για προοπτική εγκάρσιας τομής μελέτη. Η έρευνα διεξήχθη με την σύνταξη ερωτήσεων με θέματα όπως η ευθανασία και τα είδη της και η υποβοηθούμενη αυτοκτονία. Η επισκόπηση περιελάμβανε 15 ερωτήσεις και όπου περιγράφονται θέματα όπως οι θρησκευτικές και πνευματικές πεποιθήσεις, η ευθανασία, η υποβοηθούμενη αυτοκτονία, απόψεις περί λήψης αποφάσεων και περί νομοθετικού πλαισίου.Αποτελέσματα: 43,3% οι γιατροί και το 41,3% των συγγενών θα συμφωνήσουν εκ των προτέρων ότι στην περίπτωση της καρδιάς ή / και αναπνευστική ανακοπής δεν θα γίνει καμία προσπάθεια ανάνηψης του ασθενή που καταλήγει από καρκίνο. Σε ποσοστό 20,5% οι ιατροί δέχθηκαν αιτήματα για ευθανασία χωρίς να συναινέσουν. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ιατρών (9,3%), οι συγγενείς (1,8%, p = 0,001) και κοινού (3,7%, p = 0,020) για τις απόψεις τους σχετικά με την απόσυρση της θεραπείας στα τελικά στάδια του καρκίνου.Συμπεράσματα: Αρκετοί από τους συμμετέχοντες τάχθηκαν υπέρ της Καταστολής αλλά ενάντια στην Ευθανασία και στην Υποβοηθούμενη Αυτοκτονία. Παρόλα αυτά οι πλείστοι των συμμετεχόντων και στις τέσσερις ομάδες θα προτιμούσαν την νομιμοποίηση της επίσπευσης του θανάτου ασθενών με καρκίνο τελικού σταδίου.
Συστηματική μελέτη αυτοσυμπυκνούμενου κισσηροδέματος
Authors: Καφφετζάκης Μιχαήλ
Published: August 2021

Το θέμα της παρούσης Διδακτορικής Διατριβής είναι η συστηματική μελέτη του Αυτοσυμπυκνούμενου Κισσηροδέματος (ΑΣΚ). Ο βασικός σκοπός της υπήρξε η παραγωγή μειγμάτων δομικού ΑΣΚ, προτείνοντας παράλληλα μία μεθοδολογία σύνθεσης, εφαρμόσιμη για κάθε είδος Αυτοσυμπυκνούμενου Σκυροδέματος (ΑΣΣ). Ακόμη, έγινε προσπάθεια να διερευνηθούν τομείς στους οποίους η γνώση για το Αυτοσυμπυκνούμενο Ελαφροσκυρόδεμα (ΑΣΕΣ) είναι ακόμη ελλιπής, όπως η συνάφεια χάλυβα-ΑΣΕΣ, η συμπεριφορά γραμμικών στοιχείων οπλισμένου ΑΣΕΣ έναντι κάμψης και διάτμησης, η κατανομή και οι μέγιστες τιμές των πιέσεων που ασκεί το νωπό ΑΣΕΣ σε ξυλοτύπους και τα χαρακτηριστικά ανθεκτικότητάς του.
Πτυχές της ποιητικής τέχνης των ποιητών Alejandra Pizarnik & Eugenio Montale & η πρόσληψη του έργου τους
Authors: Κατάλδο Μαρία-Χριστίνα
Published: August 2021

Με την παρούσα διατριβή, σκοπεύουμε να διερευνήσουμε κάποιες πτυχές της ποίησης των ποιητών Alejandra Pizarnik και Eugenio Montale, αναφορικά με την πρόσληψη του έργου τους από τους κριτικούς. Ειδικότερα θα επιχειρήσουμε να αναδείξουμε τα ερμηνευτικά ελαττώματα και τις προκαταλήψεις που έχουν στιγματίσει το έργο των δυο δημιουργών και να τεκμηριώσουμε πώς η κριτική τείνει να επικεντρώνεται στην προσωπική ζωή των ποιητών, κάνοντας μια φυλετική διάκριση εις βάρος των γυναικών. Στο πρώτο μέρος, εξετάζουμε την εξέλιξη και τις μεταμορφώσεις της Pizarnik, που την οδήγησαν στην «poesía pura». Εστιάζουμε σε χαρακτηριστικά του έργου της διαχρονικά, με στόχο να κατανοήσουμε πώς οι ποιητικοί της πειραματισμοί την οδήγησαν στο να επικεντρωθεί στο γυναικείο σώμα και στην πρόσληψή του ως ποιητική θρησκεία. Στο δεύτερο μέρος, αφενός εστιάζουμε σε πτυχές της ποιητικής παραγωγής του Montale, καθώς, και της κριτικής που άσκησε σε άλλους συγγραφείς, και αφετέρου εξετάζουμε την εξέλιξη της ποίησής του από τη λυρική στη μεταμοντέρνα αντιποιητική γραφή. Επιπλέον αναδεικνύουμε το ζήτημα του Diario postumo που ακόμα δεν έχει ξεκαθαρισθεί αν είναι έργο ή όχι του Γενοβέζου ποιητή. Στο τρίτο μέρος, επικεντρωνόμαστε στην πολιτισμική προκατάληψη που υφίσταται μεταξύ των δυο φύλων στο πλαίσιο της συγγραφικής τέχνης. Σχολιάζουμε τη λογοκρισία και την αυτολογοκρισία των δύο δημιουργών, συσχετίζοντάς τες με προσωπικές αντιλήψεις, που τους ανάγκασαν να παρουσιάσουν κοινούς θεματικούς άξονες με διαφορετικό τρόπο και να αντιμετωπίσουν σεξουαλικά ζητήματα με διαφορετικά αποτελέσματα. Στο τέλος, θα εστιάσουμε στη διεθνή ακτινοβολία των δυο ποιητών, για να στοιχειοθετήσουμε τη μετάβαση από την ποιητική οικουμενικότητα στη συγκεκριμενοποίηση μιας «ελάσσονος λογοτεχνίας» (Deleuze και Guattari 1986: 16).
Policy networks for climate change
Authors: Γκιουζέπας Γεώργιος
Published: August 2021

Ο στόχος της παρούσας διατριβής είναι διττός: αρχικά σκοπεύει να εξετάσει κατά πόσο η παρουσίαση της κλιματικής αλλαγής (ΚΑ) στον ελληνικό τύπο μπορεί να γίνει κατανοητή ως «αφηγηματικός κύκλος» (McComas & Shanahan, 1999), με διαφορετικές θεματικές σχετιζόμενες με την ΚΑ να συγκεντρώνουν μεγαλύτερη έμφαση σε διαφορετικές περιόδους, για την κατασκευή συγκεκριμένης αφήγησης. Παράλληλα, στοχεύει στο να καταγράψει και να αναλύσει την κάλυψη της ΚΑ στον ελληνικό τύπο και να εκτιμήσει σε πιο βαθμό η αυτή παρουσιάζει χαρακτηριστικά που αναμένονται από τον «πολωμένο πλουραλιστικό» χαρακτήρα του ελληνικού επικοινωνιακού συστήματος (cf. Hallin & Mancini 2004). Για τον έλεγχο των παραπάνω διατυπώνονται μία σειρά από υποθέσεις που εξετάζονται μέσω δεδομένων που προκύπτουν από άρθρα που σχετίζονται με την ΚΑ σε τρεις ελληνικές εφημερίδες (Καθημερινή, τα ΝΕΑ και Ελευθεροτυπία) για την περίοδο 2001-2008 (Ν=2.072). Σχετικά με τον πρώτο στόχο, οι υποθέσεις επιβεβαιώνονται από τα δεδομένα. Οι θεματικές σχετικά με την επιστήμη και τεχνολογία καθώς και την οικολογία και μετεωρολογία απασχολούν πιο συχνά τον τύπο κατά την πρώτη φάση (αύξησης της) κάλυψης της ΚΑ, λόγω της προσπάθειας του τύπου να εγκαθιδρύσει την αφήγηση με την παρουσίαση νέων επιστημονικών στοιχείων και δραματικών γεγονότων, που συγκεντρώνουν την προσοχή του κοινού. Οι διαμαρτυρίες είναι πιο συχνές στη φάση κορύφωσης της κάλυψης, όπως είναι αναμενόμενο για την επίτευξη κλιμάκωσης, ενώ αργότερα στην φάση μείωσης της κάλυψης, όταν η αφήγηση βαίνει προς τη λύση, η κάλυψη χαρακτηρίζεται από θέματα πολιτικής και οικονομίας. Σχετικά με τον χαρακτήρα της κάλυψης της ΚΑ η ανάλυση δείχνει ότι ο ελληνικός τύπος χαρακτηρίζεται από ομοφωνία ως προς τις ανθρωπογενείς αιτίες της ΚΑ και την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας για τον περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Ωστόσο, η ομοφωνία αυτή χάνεται σε θέματα που αφορούν συγκεκριμένα και συγκρουσιακά ζητήματα σχετικά με την ΚΑ, με τις εφημερίδες να υιοθετούν πολωμένες θέσεις. Παρόλα αυτά η ανάλυση δεν είναι επαρκής για να επαληθεύσει μία πιθανή αιτιακή σχέση μεταξύ χαρακτηριστικών του ελληνικού επικοινωνιακού συστήματος και της κάλυψης της ΚΑ στον τύπο.
Μελέτη της έκφρασης πρωτεϊνών που εμπλέκονται στην αγγεογένεση στο αδενοκαρκίνωμα του στομάχου
Authors: Λάμπρη Ευαγγελή
Published: August 2021

Η αγγειογένεση είναι μια σύνθετη κυτταρική διαδικασία, η οποία ρυθμίζεται από διαφόρους αγγειογενετικούς παράγοντες, σημαντικότερος των οποίων είναι ο αγγειακός ενδοθηλιακός παράγοντας Α (vascular endothelial growth factor A, VEGF-A), ο οποίος δρα μέσω των εξειδικευμένων υποδοχέων του, VEGFR-1 και VEGFR-2. Αρκετές προηγούμενες μελέτες έδειξαν ότι έκφραση του VEGF-A στα νεοπλασματικά κύτταρα των γαστρικών καρκινωμάτων και συσχέτιση της έκφρασης του VEGF-A με την μικροαγγειακή πυκνότητα (micro vessel density, MVD). Τα αποτελέσματα όσον αφορά την προγνωστική αξία της έκφρασης του VEGF-A, των υποδοχέων του και της MVD είναι αντιφατικά.Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν σε 145 περιπτώσεις γαστρικών καρκινωμάτων 1) η ανοσοϊστοχημική έκφραση των πρωτεϊνών VEGF-A, VEGFR-1, VEGFR-2, p53 και Ki-67 και 2) η MVD με τους ανοσοϊστοχημικούς δείκτες CD34 και CD105 (MVD-CD34 και MVD-CD105) προκειμένου να διερευνηθούν περαιτέρω παθογενετικοί μηχανισμοί των καρκινωμάτων αυτών. Επιπλέον, τα ευρήματα συσχετίσθηκαν με κλινικοπαθολογοανατομικές παραμέτρους και την κλινική έκβαση των ασθενών με σκοπό την διερεύνηση της προγνωστικής αξίας της πρωτεϊνικής έκφρασης των VEGF-A, VEGFR-1 και VEGFR-2, καθώς και της MVD στα καρκινώματα του στομάχου.Έκφραση των πρωτεϊνών VEGF-A, VEGFR-1, VEGFR-2, p53 και Ki-67 στα νεοπλασματικά κύτταρα ανιχνεύθηκε σε 123/145 (84.8%), 127/144 (88.2%), 105/143 (73.4%), 104/145 (71.7%) και 143/145 (98.6%) περιπτώσεις, αντίστοιχα. Η MVD-CD34 και η MVD-CD105 ήταν 64.99 και 23.56, αντίστοιχα. Θετικές συσχετίσεις βρέθηκαν μεταξύ των VEGF-A και VEGFR-1, VEGFR-2, p53, Ki-67 και MVD-CD105 (p=0.002, p=0.046, p=0,045, p<0.001 και p=0.024, αντίστοιχα) και μεταξύ της MVD-CD105 και MVD-CD34, Ki-67 και p53 (p<0.001, p<0.001 και p<0.001, αντίστοιχα). Παρόμοια συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ των υποδοχέων VEGFR-1 και VEGFR-2 (p<0.001).Ανάλυση της έκφρασης των πρωτεϊνών και της MVD του όγκου με κλινικοπαθολογοανατομικές παραμέτρους έδειξε ότι η έκφραση του VEGF-A συσχετίζεται με το κλινικό στάδιο (p=0.007), η έκφραση του VEGFR-1 με τον ιστολογικό βαθμό κακοήθειας και τον ιστολογικό τύπο του καρκινώματος (p=0.037 και p=0.002, αντίστοιχα), η έκφραση του VEGFR-2 με τη νεοπλασματική διήθηση αγγείων (p=0.045) και η έκφραση του Ki-67 με τον ιστολογικό τύπο και την νεοπλασματική διήθηση αγγείων (p=0.016 και p=0.032, αντίστοιχα). Επιπρόσθετα, αναδεικνύεται ότι τα επίπεδα έκφρασης των πρωτεϊνών VEGFR-2 και p53 συσχετίζονται με την πρόγνωση και αποτελούν ανεξάρτητους προγνωστικούς δείκτες δυσμενούς κλινικής έκβασης.Η πρωτεΐνη VEGF-Α και οι υποδοχείς της, VEGFR-1 και VEGFR-2, εκφράζονται στα νεοπλασματικά κύτταρα στην πλειονότητα των γαστρικών καρκινωμάτων και πιθανώς να έχουν παρακρινή και αυτοκρινή δράση επάγοντας την αγγειογένεση και τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό των νεοπλασματικών κυττάρων. Τα επίπεδα έκφρασης των VEGFR-2 και p53 σχετίζονται με την πρόγνωση και είναι ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες δυσμενούς κλινικής έκβασης των γαστρικών καρκινωμάτων.
Καινοτομία και οικονομική διαχείριση στις Ιερές Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδας
Authors: Κουσκούκης Δημοσθένης
Published: August 2021

Η μελέτη της οικονομικής διαχείρισης των Ιερών Μητροπόλεων στοχεύει στην περιγραφή των νομικών και κανονικών προϋποθέσεων που θεμελιώνουν την αποτύπωση της σύγχρονης οικονομικής ανάπτυξης και της ταμειακής και λογιστικής διαδικασίας. Στόχος της αποτύπωσης είναι ο εντοπισμός των εγγενή αδυναμιών, για την εφαρμογή μορφών καινοτομίας διεργασίας ή σταδιακής ή διαχειριστικής μέσω βελτιωτικών και γρήγορης υιοθέτησης διεργασιών, για τη μείωση κάθε εκκλησιαστικής οικονομικής αστοχίας και τη ζωντανή διατήρηση των ‘‘ανανεώσιμων πηγών’’ ενέργειάς της. Στην διατριβή που εκπονήθηκε, ιεραρχήθηκαν τα όρια εφαρμογής προτάσεων καινοτομίας στις Ιερές Μητροπόλεις, με βάση το βαθμό της σχέσης οργάνωσης της Εκκλησίας με τη Πολιτεία και την ανάπτυξη τριών νέων μεθόδων προσέγγισης των εκκλησιαστικών οικονομικών δεδομένων: α) της πατερικής παράδοσης, β) της ισχύουσας ‘’νόμω κρατούσης Πολιτείας’’ των κανόνων της Εκκλησίας και της νομοθεσίας της Πολιτείας και γ) της φιλελεύθερης οικονομίας των καπιταλιστικά οικονομικά οργανωμένων κοινωνικών δομών. Η μέθοδος που αναπτύχθηκε αποδίδει εγγυημένα βέλτιστα αποτελέσματα εκκλησιαστικής οικονομικής οργάνωσης, αυξάνοντας την εμπιστοσύνη του ποιμνίου της προς τη διοίκηση της Εκκλησίας και τη διαδικασία της οικονομικής διαχείρισης της. Σε κάθε περίπτωση πάντως το ‘‘εκκλησιαστικό κέρδος’’ κάθε οικονομικής προσέγγισης περνάει πάντα με αλήθεια, αξιοπιστία και ήθος στον κάθε ενδεή.
Προσφωνήσεις ως πραγματολογικοί δείκτες σε συνομιλιακές αφηγήσεις
Authors: Καραχάλιου Ουρανία
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι να εξετάσει τον ρόλο των προσφωνήσεων ρε και ρε παιδί μου στις συνομιλιακές αφηγήσεις. Στο θεωρητικό μέρος διερευνώ κατά πόσο οι προσφωνήσεις μπορούν να ενταχτούν στους πραγματολογικούς δείκτες, δηλαδή σε εκείνα τα γλωσσικά στοιχεία που αναδεικνύουν τη διαδοχική οργάνωση του λόγου, τις στάσεις του ομιλητή απέναντι στο εκφώνημά του ή/και στους συνομιλητές του. Στην ανάλυση, συνδυάζοντας μεθοδολογικές αρχές από την Ανάλυση της Συνομιλίας με το αφηγηματικό μοντέλο του Labov (1972), εντοπίζω τα τυπικά και τα λειτουργικά χαρακτηριστικά των ρε και ρε παιδί μου, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις λειτουργίες που επιτελούν στο κειμενικό, υποκειμενικό και διυποκειμενικό επίπεδο λόγου.Βάσει των ποιοτικών πορισμάτων της εργασίας, υποστηρίζω ότι οι συμμετέχοντες στην αφηγηματική διαδικασία χρησιμοποιούν τις υπό εξέταση προσφωνήσεις-πραγματολογικούς δείκτες ως μέσα επιτέλεσης σημαντικών (αφηγηματικών) δραστηριοτήτων. Πιο συγκεκριμένα, οι αφηγητές καταφεύγουν στη χρήση του ρε για να αναδείξουν τα απροσδόκητα γεγονότα, τις μη αναμενόμενες παρασκηνιακές πληροφορίες ή αξιολογικά σχόλια που περιλαμβάνουν οι εξιστορήσεις τους και οι αποδέκτες προκειμένου να προβάλλουν την ευθυγράμμισή τους απέναντι σε όσα προβάλλει ο αφηγητής ως αποκλίνοντα από τις συνήθεις συμβάσεις. Τέλος, οι αφηγητές χρησιμοποιούν το ρε παιδί μου κυρίως για να επισημάνουν τη διευθέτηση ζητημάτων αφηγηματικής οργάνωσης, όπως η εύρεση κατάλληλης διατύπωσης, η αναδιατύπωση, η επαναφορά στην αφήγηση μετά από παρέκβαση και η μετάβαση στην αναπαράσταση των λεκτικών διεπιδράσεων των πρωταγωνιστών της ιστορίας.
Μελέτη της βισφατίνης σε πειραματικό μοντέλο αθηρωμάτωσης
Authors: Δουκιαντζάκης Ευάγγελος
Published: August 2021

Η βισφατίνη είναι μια πρόσφατα αναγνωρισμένη αδιποκίνη που εκκρίνεται κυρίως από το σπλαχνικό λίπος και φαίνεται να σχετίζεται με σημαντικούς μηχανισμούς της αθηροσκλήρωσης, χωρίς να έχει αποσαφηνιστεί ο ρόλος της. Στην παρούσα μελέτη εκτιμήθηκε η επίδραση της ροσουβαστατίνης και της άσκησης στην συγκέντρωση στον ορό της βισφατίνης, της σιρτουΐνης 1, της ολικής και της υψηλού μοριακού βάρους (HMW) αδιπονεκτίνης, σε πειραματικό μοντέλο υπερλιπιδαιμίας-αθηρωμάτωσης. Στο πείραμα χρησιμοποιήθηκαν 35 ποντίκια C57bl/6 που χωρίστηκαν τυχαία στις παρακάτω 4 ομάδες: A: ομάδα ελέγχου, B: χορήγηση αθηρογόνου τροφής, Γ: χορήγηση αθηρογόνου τροφής και σωματική άσκηση σε κυλιόμενο τάπητα, Δ: χορήγηση αθηρογόνου τροφής, σωματική άσκηση σε κυλιόμενο τάπητα και επιπλέον χορήγηση ροσουβαστατίνης. Η διάρκεια του πειράματος ήταν 12 εβδομάδες. Στην αρχή, στις 8 και στις 12 εβδομάδες έγιναν αιμοληψίες.Η φυσική άσκηση προκάλεσε αύξηση της HDL, ενώ η χορήγηση στατίνης σε συνδυασμό με φυσική άσκηση οδήγησε σε σημαντική βελτίωση όλου του λιπιδαιμικού προφίλ. Η φυσική άσκηση μείωσε την βισφατίνη, και την ολική και HMW αδιπονεκτίνη. Ο συνδυασμός ροσουβαστατίνης και άσκησης μείωσε την βισφατίνη, την σιρτουΐνη 1, και την ολική και HMV αδιπονεκτίνη. H μείωση της βισφατίνης και της σιρτουΐνης 1 από τον συνδυασμό στατίνης και άσκησης, θα μπορούσε να αποτελεί μια πιθανή πρόσθετη αντιαθηρωματική δράση.
Η πρόσληψη της ρωσικής λογοτεχνίας στην ελληνική μεταπολεμική ποίηση
Authors: Προσιάννικοβα Άννα
Published: August 2021

Βασική επιδίωξη αυτής της εργασίας είναι ο μεταπολεμικός ποιητικός λόγος στην Ελλάδα, την περίοδο από το 1945 μέχρι και τo 1991, και οι διασταυρώσεις του με τη ρωσική λογοτεχνία. Η μελέτη αυτή αποσκοπεί στο να προσφέρει μιαν ευρεία κριτική προσέγγιση σχετικά με την αισθητική, τα ρεύματα, τους προβληματισμούς, τις ιδεολογικές διεργασίες και τους νέους ποιητικούς σχηματισμούς οι οποίοι δημιουργούνται κατά τη διαδικασία της πρόσληψης της ρωσικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα. Οι ποιητές που παρουσιάζουν τα στοιχεία του διαλόγου με τη ρώσικη λογοτεχνία είναι οι Α. Εμπειρίκος, Ά. Αλεξάνδρου, Κ. Αγγελάκη – Ρουκ, Σ. Πολενάκης, Γ. Ρίτσος, Γ. Κοροπούλης, Χ. Βλαβιανός, Τ. Λειβαδίτης, Ν. Κάλας, Τ. Πατρίκιος, Μ. Αναγνωστάκης, Λ. Αστέρης, Δ. Ελευθεράκης και Μ. Κατσαρός. Επίσης, γίνεται μια σύντομη επισκόπηση κάποιων σημαντικών περιοδικών της μεταπολεμικής εποχής, όπου απεικονίζεται κατά κάποιο βαθμό η πορεία της πρόσληψης της ρωσικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα και η κριτική στάση αρκετών Νεοελλήνων ποιητών και γραμματολόγων απέναντί της. Τέλος, περιλαμβάνονται συμπεράσματα με ενδεικτικά διαγράμματα και δύο παραρτήματα που περιέχουν τις συνεντεύξεις με τους σύγχρονους ποιητές, καθώς και τα κείμενα του Α. Εμπειρίκου για τον Λ. Τολστόι.
Bioinformatics techniques and computational biology models
Authors: Ψύχα Μαρία
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή αφορά την ανάπτυξη μεθοδολογίας για τη δημιουργία μοντέλων βασισμένων σε οντολογίες, με σκοπό τη δομημένη αναπαράσταση της βιολογικής γνώσης και την κατηγοριοποίηση αυτής ως ένα σύνολο εννοιών, σχέσεων και ιδιοτήτων. Στόχος του προτεινόμενου μοντέλου είναι η αυτοματοποιημένη παροχή διάγνωσης κυρίως για ασθένειες των οποίων η κλινική αντιμετώπισή τους είναι συμπτωματική. Ως μελέτη περίπτωσης, το προτεινόμενο μοντέλο εφαρμόστηκε για την αυτοματοποιημένη διάγνωση και αποτελεσματική διαχείριση της νόσου του Πάρκινσον, η οποία αποτελεί τη δεύτερη σε συχνότητα νευροεκφυλιστική νόσο του νευρικού συστήματος. Η αναπαράσταση και επεξεργασία των βιολογικών δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση οντολογιών και υλοποιήθηκε με τη βοήθεια του υπολογιστικού εργαλείου Protégé.Τα τρία ερευνητικά βιολογικά προβλήματα που προέκυψαν κατά τη διαδικασία ανάπτυξης του μοντέλου αφορούν γονιδιακές αλληλεπιδράσεις. Συγκεκριμένα, στην πρώτη μελέτη περίπτωσης παρουσιάζεται ένα νέο μοντέλο αναπαράστασης των κλειστών δευτεροταγών δομών RNA ως ένα σύνολο επίπεδων μεταθέσεων. Ο προτεινόμενος αλγόριθμος, οποίος δημιουργεί μεταθέσεις των μορίων RNA με την ελάχιστη δυνατή εναλλαγή των θέσεων, μειώνει την υπολογιστική πολυπλοκότητα του προβλήματος σε O(n) και εφαρμόζεται σε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της σύγχρονης Βιοπληροφορικής, που αφορά την πρόβλεψη της τρισδιάστατης δομής των μορίων RNA. Στη συνέχεια παρουσιάζονται 2 νέοι στοχαστικοί αλγόριθμοι βασιζόμενοι στην άλγεβρα διεργασιών BioAmbients για τη σύνθεση και ενεργοποίηση των πρωτεϊνών. Στην πρώτη περίπτωση το προτεινόμενο μοντέλο αναπαριστά τις διεργασίες που λαμβάνουν χώρα κατά την αλληλεπίδραση του μορίου TLC1 RNA και της πρωτεΐνης Ku (RNA- Protein Interaction Problem). Στη δεύτερη περίπτωση, ο προτεινόμενος αλγόριθμος στοχεύει στη μοντελοποίηση της λειτουργίας των μιτοχονδριακών λειτουργιών, και συγκεκριμένα αφορά τη λειτουργία της συνένωσης δύο μιτοχονδρίων (mitochondrial fusion). Για το λόγο αυτό μοντελοποιήθηκε η αλληλεπίδραση μεταξύ των πρωτεϊνών Mfn1 και Mfn2 που βρίσκονται στην εξωτερική μιτοχονδριακή μεμβράνη και της πρωτεΐνης OPA1 που βρίσκεται στην εσωτερική μιτοχονδριακή μεμβράνη (Protein - Protein Interaction Problem).Τέλος, αναφορικά με τη νόσο Parkinson, προτάθηκε ένα νέο μοντέλο για τη μοντελοποίηση των νευρωνικών κυκλωμάτων των βασικών γαγγλίων του εγκεφάλου. Το προτεινόμενο μοντέλο, βασιζόμενο στα ερευνητικά αποτελέσματα του φαινομένου «Paradoxical Kinesia» αναπαριστά τη λειτουργία των βασικών γαγγλίων ως τέσσερα διακριτά κυκλώματα, μέσω ενός υβριδικού πολυστρωματικού νευρωνικού δικτύου (hybrid Multilayer Perceptron (MLP)).
Structure and properties of crosslinked high density polyethylene nanocomposite materials
Authors: Ρούμελη Ελευθερία
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν να ενισχυθούν οι ιδιότητες ενός βιομηχανικού πολυμερούς, του δικτυωμένου υψηλής πυκνότητας πολυαιθυλενίου με προσθήκη νανοϋλικών. Συγκεκριμένα επιλέχθηκαν οι νανοσωλήνες άνθρακα πολλαπλών τοιχωμάτων, τα νανοδιαμάντια και συνδυασμοί αυτών ως νανοπρόσθετα ενισχυτικά υλικά. Λόγω του ότι η κύρια χρήση του συγκεκριμένου πολυμερούς είναι οι σωλήνες γεωθερμίας, επιχειρήθηκε η ενίσχυση κυρίως των μηχανικών του ιδιοτήτων και της θερμικής του αγωγιμότητας. Με χρήση διάφορων φυσικοχημικών τεχνικών χαρακτηρισμού και με ακόλουθη ανάλυση των πειραματικών δεδομένων προέκυψαν τα εξής συμπεράσματα: η προσθήκη νανοσωλήνων άνθρακα πολλαπλών τοιχωμάτων ή νανοδιαμαντιών οδηγεί σε σημαντική ενίσχυση των μηχανικών ιδιοτήτων (μέτρο ελαστικότητας, αντοχή στο όριο διαρροής και θραύσης, δυσθραυστότητα) του πολυμερούς με διαφορετικούς τρόπους και διαφορετικές τάσεις. Επίσης με διαφορετικούς τρόπους επιτυγχάνεται η ενίσχυση της θερμικής αγωγιμότητας του πολυμερούς όταν σε αυτό προστίθενται ποσότητες των συγκεκριμένων νανοϋλικών. Η προσθήκη και των δύο τύπων νανοπρόσθετων στο συγκεκριμένο πολυμερές επιφέρει μικρότερη ενίσχυση τόσο των μηχανικών ιδιοτήτων όσο και της θερμικής αγωγιμότητας. Αναπτύχθηκαν διάφορα πρωτότυπα μοντέλα εσωτερικής μικροδομής-ιδιοτήτων για τα νανοσύνθετα πολυμερικά συστήματα που παρασκευάστηκαν, τα οποία ερμηνεύουν σε ικανοποιητικό βαθμό τις μακροσκοπικά παρατηρούμενες ιδιότητες των συγκεκριμένων υλικών.