bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Portfolio Assessment Strategy as Authentic Evidence of Writing Skills Performance in Grade 8 English
Authors:   Department of Education Bitin, Bay Laguna Philippines, Montablan Alice M. , Velasco, EdD Cecilia Q. ,   Laguna State Polytechnic University San Pablo City Campus, Philippines
Published: September 2023

Writing is an important part of communication. It allows one to communicate with a wider audience with greater understanding and simplicity. However, poor writing skills have a significant impact on a student's ability to communicate with others. The writing process itself interferes with learning for a student who is struggling with a writing problem. The purpose of the study was to find out if using the portfolio assessment strategy in terms of reflective journal writing and picture series will be an effective writing strategy in improving writing skills performance in Grade 8 English. Specifically, it was geared towards answering the following questions: 1. What is the frequency and percent distribution of the students’ scores in English Writing? 2. What is the mean pretest score of the respondents before utilizing the portfolio assessment strategy in writing? 3. What is the mean posttest score of the respondents after using the portfolio assessment strategy in writing? and 4. Is there a significant difference in the pretest and posttest of the students in writing before and after using the portfolio assessment strategy in writing? Results revealed that there is a significant difference in the mean pretest and posttest scores of the respondents in writing activities using the portfolio assessment strategy.
Mobile-Based Education App for Improved Performance in Empowerment Technologies
Authors:   Paiisa National High School, Paiisa Tiaong, Quezon, 4325, Philippines, R. Bawal Nesciel May , M. Cuenca Zenaida ,   Laguna State Polytechnic University, San Pablo City Campus, 4000, Philippines DOI : https://doi.org/10.58806/ijsshmr.2023.v2i8n11
Published: September 2023

This study aimed to improve the performance in Empowerment Technologies subject of the Grade 11 TVL students, the researcher sought to find out if creating an interactive application would make an impact to the teaching and learning process. The study employed an experimental design where the researcher used the mobile-based education app to improve the written and hands-on performance of the students in Empowerment Technologies subject. This study is also descriptive where the respondents’ perception about the application in terms of the aspects of mobile learning was evaluated. Thus, the researcher tested whether the perception of the students in terms of the aspects of mobile learning on the developed mobile-based education app is significantly related to students’ performances. The findings reveal that there were more female among the respondents. The parents’ educational attainment was high school graduate and have an income of less than 10,000 pesos per month. Majority of the respondents have a smartphone as their available gadgets at home. Furthermore, the mobile-based education app on the aspects of mobile learning such as device aspect, learner aspect and social aspects were strongly agreed. The majority of the respondents were fair level during the pre-test written performance and has significantly improved after using the mobile-based education app. Thus, majority of the respondents were very satisfactory in their hands-on performances. The perception of the respondents in the aspects of mobile-based education app is not significantly related to their performances.; the hypothesis was Sustained. It is recommended that the developed mobile-based education app be used in other grade levels whenever applicable for any intervention or enrichment activities.
The Effect Of Facility Services And Tourism Attractions On Visiting Decisions At Sa'pak Bayobayo Tourism Objects, North Sangalla District, Tana Toraja Regency
Authors: Rambulangi Abedneigo Carter , Payangan Otto Randa , Taba Muh. Idrus , Maming Djumidah
Published: September 2023

The Effect of Service Facilities and Tourist Attractions on Decisions to Visit Sa'pak Bayobayo Tourism Objects, North Sangalla District, Tana Toraja Regency. The purpose of this study is to determine the influence of service facilities and tourist attractions on the decision to visit the Sa'pak Bayobayo tourist attraction. The method used in this research is descriptive quantitative, namely data analysis based on statistical calculations by collecting, testing, analyzing data in the form of numbers by distributing questionnaires to 80 respondents. The data analysis technique used is multiple analysis which is tested using the SPSS version 23 program. The results of this study indicate that service (X1) has no effect on visiting decisions with a t-count value of 1.048 <1.991 t-table with a significant value of 0.298. While facilities (X2) affect the decision to visit with a t value of 2.451 > 1.991 with a significant value of 0.017, and tourist attraction (X3) affects the decision to visit with a t value of 2, 461 > 1.991
อิทธิพลของวิธีวัดแบบมาตราส่วนประมาณค่าและบังคับเลือกที่มีต่อความเที่ยงและความตรงเชิงโครงสร้างในการวัดบุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบ
Authors:   , ธนะบุตร ปิยนัฐ
Published: September 2023

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อเปรียบเทียบความเที่ยงของแบบวัดบุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบแบบมาตรส่วนประมาณค่าและบังคับเลือก 2) เพื่อตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างของแบบวัดบุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบแบบมาตรส่วนประมาณค่าและบังคับเลือก 3) เพื่อวิเคราะห์อิทธิพลของวิธีวัดบุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบแบบมาตรส่วนประมาณค่าและบังคับเลือกโดยใช้เทคนิค ซีอียูแอลและเทคนิคซีทีซีเอ็มและ 4) เพื่อวิเคราะห์อิทธิพลของวิธีวัดบุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบด้วยข้อคำถามทางบวกและทางลบโดยใช้เทคนิคซีอียูแอลและซีทีซีเอ็ม กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร รวมทั้งหมด 1,200 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบวัดบุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบแบบมาตรส่วนประมาณค่าและบังคับเลือก วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการทดสอบ z-test และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ผลการวิจัยสรุปได้ ดังนี้ 1) ความเที่ยงแบบความสอดคล้องภายในโดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคของ แบบวัดบุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบแบบมาตรส่วนประมาณค่าสูงกว่าบังคับเลือกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01, ความเที่ยงแบบความคงที่โดยใช้ค่าสหสัมพันธ์แบบเพียร์สันของแบบวัดบุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบแบบบังคับเลือกสูงกว่ามาตรส่วนประมาณค่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2) การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันของแบบวัดบุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบแบบมาตรส่วน ประมาณค่า (CFA-R) และบังคับเลือก (CFA-F) ไม่สอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ อย่างไรก็ตามเมื่อปรับโมเดลแล้ว โมเดล CFA-F สอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์มากกว่าโมเดล CFA-R อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (CFA-F; Chi-square = 2,442.08, df = 1,650, Chi-square/df = 1.48, RMSEA = .020, GFI = .94) 3) ผลการวิเคราะห์อิทธิพลของวิธีวัดบุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบแบบมาตรส่วนประมาณค่าและบังคับเลือกโดยใช้เทคนิคซีอียูแอลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์และเหมาะสมมากกว่าเทคนิคซีทีซีเอ็ม (R-MR-CEUL; Chi-square = 11,207.09, df = 1,640, Chi-square/df = 6.83, RMSEA = .070, GFI = .76, ระดับอิทธิพลของวิธีวัดต่ำ) 4) ผลการวิเคราะห์อิทธิพลของวิธีด้วยข้อคำถามทางบวกและลบในการวัดบุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบแบบมาตรส่วนประมาณค่าและบังคับเลือกโดยใช้เทคนิคซีอียูแอลมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์และมีความเหมาะสมมากกว่าเทคนิคซีทีซีเอ็ม (R-MRN-CEUL; Chi-square = 12,069.24, df = 1,676, Chi-square/df = 7.20, RMSEA = .072, GFI = .75, ระดับอิทธิพลของวิธีวัดปานกลาง) และ 5) ผลการศึกษาพบว่าเทคนิคที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในการตรวจสอบอิทธิพลของวิธีวัดบุคลิกภาพ 5 องค์ประกอบแบบมาตรส่วนประมาณค่าและบังคับเลือกคือเทคนิคซีอียูแอล
รูปแบบการใช้ประโยชน์ที่ดินโดยรอบสถานีแอร์พอร์ตลิงค์และสถานีรถไฟสายตะวันออก
Authors:   , สุขสมานพาณิชย์ จิรัชญา
Published: September 2023

รถไฟฟ้าแอร์พอร์ตเรลลิงค์มีลักษณะการใช้งานเฉพาะที่แตกต่างจากรถไฟฟ้าประเภทอื่น ๆ คือเป็นรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิกับศูนย์กลางเมืองและทำหน้าที่เป็นรถไฟฟ้ารองรับการใช้งานฝั่งตะวันออกของกรุงเทพมหานคร โดยมีเส้นทางการเดินรถซ้อนทับกับรถไฟสายตะวันออกซึ่งอยู่ด้านล่าง การศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์การวิจัยคือ 1. อธิบายปรากฏการณ์การเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินโดยรอบสถานี 2. ศึกษาพฤติกรรมการเดินทางของผู้ใช้งานรถไฟทั้ง 2 ประเภท ซึ่งส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินรอบสถานี 3. เสนอแนะเพื่อเป็นแนวทางในการพัฒนาพื้นที่รอบสถานีรถไฟและสถานีรถไฟชานเมืองจากบริบทของรถไฟฟ้าแอร์พอร์ตลิงค์เพื่อเป็นพื้นฐานของแนวทางการพัฒนาต่อไปในอนาคต การวิจัยศึกษาเฉพาะสถานีระหว่างทางจำนวน 5 สถานี ซึ่งมุ่งศึกษาการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินโดยศึกษาปัจจัยเชิงกายภาพ ปัจจัยเชิงเศรษฐกิจและปัยจัยเชิงสังคม ได้มีการแบ่งการวิจัยออกเป็น 3 ส่วนหลักคือ 1.การวิเคราะห์เชิงสถิติเพื่อเปรียบเทียบกลุ่มผู้ใช้งานรถไฟฟ้าทั้งสองประเภท 2. การเปรียบเทียบข้อมูลเชิงกายภาพของพื้นที่โดยแผนที่ในปี พ.ศ. 2549 และ พ.ศ. 2559 3.ศึกษาถึงวัตถุประสงค์การเดินทางของผู้ใช้งานสถานีโดยแบบสอบถามจำนวนทั้งสิ้น 400 ชุด ผลจากการวิจัยพบว่าผู้ใช้งานรถไฟทั้งสองประเภทเป็นคนละกลุ่มกันและทั้งสองกลุ่มนั้นไม่เกิดการปฏิสัมพันธ์กับพื้นที่รอบสถานี ซึ่งสามารถสรุปได้ว่าปัจจุบันสถานีรถไฟฟ้าแอร์พอร์ตลิงค์มีหน้าที่เป็นจุดเปลี่ยนถ่ายการเดินทางเป็นหลักแต่ไม่ดึงดูดให้เกิดการเข้ามาทำกิจกรรมในพิ้นที่รอบสถานี ทำให้ไม่เกิดการปฏิสัมพันธ์ต่อการใช้งานพื้นที่และการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินในรัศมี 800 เมตรในแง่ของผู้ใช้งานสถานี ซึ่งการเปลี่ยนแปลงเชิงกายภาพที่เกิดขึ้นนั้นเป็นไปตามทฤษฎีการเติบโตและการใช้ที่ดินของเมือง โดยการเดินเท้าไปยังพื้นที่พาณิชยกรรมนั้นได้ก่อให้เกิดกิจกรรมของผู้เดินทางและการเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ที่ดินตามมา จากการวิจัยได้มีข้อเสนอแนะในเชิงผังเมืองเพื่อการพัฒนาพื้นที่รอบสถานีรถไฟประเภทรถไฟชานเมืองและข้อเสนอแนะเพื่อก่อให้เกิดการใช้งานพื้นที่ที่เหมาะสมกับผังเมืองรวมต่อไป
ความสัมพันธ์ระหว่างแนวคิด บ.ว.ร. (บ้าน วัด โรงเรียน) และแนวคิดหน่วยชุมชนละแวกบ้าน
Authors:   , โคตรชารี เกริดา
Published: September 2023

ประเด็นด้านการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างคนในสังคมเมืองเป็นประเด็นสำคัญประเด็นหนึ่งที่เกิดขึ้นตั้งแต่ยุคหลังการปฏิวัติอุตสาหกรรม ควบคู่มากับการเติบโตของเมืองแบบก้าวกระโดด ซึ่งเป็นที่มาของแนวคิดหน่วยชุมชนละแวกบ้าน (Neighbourhood Unit Concept) ที่เน้นการใช้การพัฒนาในเชิงกายภาพของชุมชนที่อยู่อาศัยสร้างความสัมพันธ์ระหว่างครัวเรือนซึ่งแนวคิดนี้ได้รับการประยุกต์ใช้อย่างแพร่หลายทั่วโลก หากเมื่อพิจารณาบริบทสังคมไทยพบว่ามีแนวคิด บ.ว.ร. (บ้าน วัด โรงเรียน) ซึ่งถูกนำมาใช้อย่างกว้างขวางใช้ในการพัฒนาชุมชน ที่เป็นแนวคิดที่มุ่งสร้างความสัมพันธ์ระหว่างคนในชุมชน และหน่วยสังคมหลักภายในชุมชนเช่นกัน งานวิจัยฉบับนี้จึงมุ่งศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองแนวคิดว่ามีความสัมพันธ์กันหรือไม่ อย่างไร และศึกษาพฤติกรรมการใช้งานสาธารณูปการ และความสัมพันธ์ของชาวชุมชนต่อสาธารณูปการที่เป็นองค์ประกอบของแนวคิด บ.ว.ร. ว่าเป็นอย่างไร โดยใช้วิธีการวิจัยแบบผสม ผู้วิจัยแบ่งการวิจัยออกเป็น 2 ส่วน โดยส่วนแรกใช้การวิจัยเชิงคุณภาพเพื่อศึกษาและวิเคราะห์แนวคิดในด้านวัตถุประสงค์ ความหมาย องค์ประกอบ และการนำแนวคิดทั้งสองแนวคิดไปประยุกต์ใช้งาน การวิจัยส่วนที่สองเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เพื่อศึกษาถึงพฤติกรรมการใช้งานสาธารณูปการในชุมชนและความสัมพันธ์ระหว่างครัวเรือนในชุมชนกับสาธารณูปการ โดยใช้กรณีศึกษา ได้แก่ ชุมชนย่านกะดีจีน (ชุมชนที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติและสอดคล้องกับแนวคิด บ.ว.ร.) ชุมชนย่านรามคำแหง 39 (ชุมชนที่ใช้แนวคิด บ.ว.ร. เป็นแนวคิดหลักในการพัฒนา) และชุมชนย่านเมืองใหม่บางพลี วาระที่ 1 (ชุมชนที่พัฒนาโดยใช้แนวคิดหน่วยชุมชนละแวกบ้านเป็นแนวคิดหลักในการพัฒนา) เป็นพื้นที่ศึกษา ผลการศึกษาพบว่าองค์ประกอบร่วมในเชิงกายภาพของทั้งสองแนวคิด ได้แก่ ลานชุมชนและพื้นที่สาธารณะ ศาสนสถาน และสถานศึกษา แต่ยังไม่พบหลักฐานการเชื่อมโยงที่มาของทั้งสองแนวคิด เนื่องจากเป็นแนวคิดที่มีวัตถุประสงค์และที่มาแตกต่างกัน โดยแนวคิด บ.ว.ร. เป็นแนวคิดที่เน้นใช้ความสัมพันธ์ของสถาบันหลักในชุมชนในการพัฒนา ส่วนแนวคิดหน่วยชุมชนละแวกบ้านเป็นการพัฒนาโดยใช้ลักษณะทางกายภาพเป็นหลักในการพัฒนา ผลการศึกษาพฤติกรรมการใช้งานสาธารณูปการพบว่าชาวชุมชนจะรับรู้ขอบเขตชุมชนจากสถานที่ต่างๆ ที่ใช้ในชีวิตประจำวัน โดยมีลานชุมชนและพื้นที่สาธารณะเป็นองค์ประกอบภายในชุมชนที่มีศักยภาพในการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างครัวเรือนในชุมชนมากที่สุดศาสนสถานและสถานศึกษาเป็นองค์ประกอบที่มีศักยภาพรองลงมา เนื่องจากเป็นองค์ประกอบที่ถูกใช้งานด้วยกิจกรรม ความถี่ และกลุ่มผู้ใช้งานที่หลากหลายน้อยกว่า และได้พัฒนาข้อเสนอแนะในการพัฒนาชุมชน โดยใช้ผลการศึกษาพฤติกรรมและการรับรู้เกี่ยวกับแนวคิด บ.ว.ร. ของชุมชน ประกอบกับแนวคิดหน่วยชุมชนละแวกบ้านเป็นแนวทางในการพัฒนาข้อเสนอแนะดังกล่าว
พัฒนาการของพื้นที่ย่านตลาดน้ำบางพลี
Authors:   , วงศ์วิสิฐศักดิ์ จิรเดช
Published: September 2023

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงพัฒนาการของพื้นที่ย่านตลาดน้ำบางพลี ทั้งในด้านการเปลี่ยนแปลงในเชิง สัณฐานพื้นที่ และการเปลี่ยนแปลงทางสังคม และเศรษฐกิจ ตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน รวมถึงเงื่อนไขของการคงอยู่ของการเป็นพื้นที่ย่านทางสังคมที่มีชีวิตชีวาในปัจจุบัน โดยงานวิจัยนี้ใช้ทฤษฎีสัณฐานศูนย์กลางเมือง (theory of spatial centrality) (Hillier,1999) ในการอธิบายถึงพัฒนาการของพื้นที่ย่านตลาดน้ำบางพลีในอดีต และพัฒนาการในเวลาต่อมา รวมไปถึงแนวคิดเรื่องพื้นที่ทางสังคมที่มีชีวิต ที่ใช้อธิบายถึงลักษณะของการเป็นพื้นที่ทางสังคมที่มีชีวิตของพื้นที่ย่านตลาดน้ำบางพลีในปัจจุบัน การวิจัยนี้แบ่งเป็น 2 ส่วนด้วยกันคือ 1.) ศึกษาถึงพัฒนาการการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ย่านตลาดน้ำบางพลีในช่วงเวลาต่างๆ ในภาพรวมของพื้นที่ย่าน จากการวิเคราะห์บทความ และการทบทวนวรรณกรรม การเปรียบเทียบแบบจำลองโครงสร้างเชิงสัณฐาน การลงสำรวจพื้นที่ เป็นต้น และ 2.) ศึกษาถึงการคงอยู่ของการเป็นพื้นที่ทางสังคมที่ดีและมีชีวิตชีวา จากการลงสำรวจพื้นที่ การบันทึกภาพกิจกรรมภายในพื้นที่ย่าน และการบันทึกอัตราการสัญจรผ่าน และนำมาสรุปถึงพัฒนาการการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ย่านตลาดน้ำบางพลี ผลการศึกษาพบว่าพื้นที่ย่านตลาดน้ำบางพลีแต่เดิมมีลักษณะเป็นพื้นที่ศูนย์กลางของย่านที่มีชีวิตชีวา จากลักษณะของตำแหน่งที่ตั้งที่มีความเหมาะสม กล่าวคือตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีความเชื่อมโยงของโครงข่ายคูคลองที่ดี จึงเป็นพื้นที่ที่เข้าถึงได้ง่ายเหนี่ยวนำให้ชาวย่านเข้ามาใช้งานในบริเวณพื้นที่ ต่อมาการเปลี่ยนแปลงของรูปแบบทางสัญจรจากทางน้ำ เป็นทางบกทำให้พื้นที่ย่านตลาดน้ำบางพลีกลายเป็นพื้นที่ที่เข้าถึงได้ยาก เนื่องจากระบบโครงข่ายถนนยังให้บริการไม่ครอบคลุม พื้นที่ย่านตลาดน้ำบางพลีจึงเกิดความซบเซา และพัฒนาการในช่วงปัจจุบันพบว่าในปัจจุบันพื้นที่ย่านตลาดน้ำบางพลีมีลักษณะเป็นพื้นที่ย่านทางสังคมที่มีชีวิต จากการตัดถนนที่มีความครอบคลุมมากยิ่งขึ้นที่ช่วยเพิ่มความสะดวกในการเข้าถึงพื้นที่ ประกอบกับในองค์ประกอบต่างๆ ในบริเวณพื้นที่ย่านมีความเหมาะสมต่อการใช้งาน เช่น เป็นที่ตั้งของอาคารราชการหลายแห่ง เป็นย่านการศึกษาของชุมชนในละแวกย่าน เป็นที่ตั้งของแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง ที่ดึงดูดให้ทั้งคนภายใน และคนภายนอกเข้ามาใช้งานพื้นที่ในปัจจุบัน
แนวทางการจัดการน้ำผิวดินโดยการประยุกต์ใช้แนวคิดโครงสร้างพื้นฐานเขียวกรณีศึกษาเทศบาลนครอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี
Authors:   , หมอกใส ศิริพร
Published: September 2023

เทศบาลนครอุดรธานีเป็นพื้นที่เมืองที่มีการเติบโตทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างสูง เนื่องจากเป็นศูนย์กลางการพัฒนาของจังหวัดอุดรธานีซึ่งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและการคมนาคมของภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน และในอนาคตจังหวัดอุดรธานีมุ่งที่จะเป็นหนึ่งในศูนย์กลางของภูมิภาคอินโดจีน แต่ทว่าเทศบาลนครอุดรธานียังคงมีอุปสรรคที่สำคัญในการพัฒนาเมือง คือ ปัญหาน้ำไม่เพียงพอต่อความต้องการของประชากร นอกจากนั้นการขาดแคลนพื้นที่สีเขียวในเมืองก็เป็นปัญหาหนึ่งในการพัฒนาเทศบาลให้เป็นเมืองน่าอยู่ จุดประสงค์หลักของงานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการประยุกต์ใช้แนวความคิดโครงสร้างพื้นฐานเขียว (Green Infrastructure) ในพัฒนาพื้นที่ในการเพิ่มพื้นที่สีเขียวในเมืองและพัฒนาพื้นที่กักเก็บน้ำสำหรับเป็นแหล่งน้ำสำรองหลักสำหรับการจัดการพื้นที่สีเขียวเดิมและพื้นที่ที่มีศักยภาพในการพัฒนาเป็นพื้นที่สีเขียวที่เพิ่มขึ้น โดยการหาพื้นที่ที่เหมาะสมนั้นใช้การวิเคราะห์หาพื้นที่ที่เหมาะสม (Suitability Analysis) จากการใช้เครื่องมือระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ (Geographic Information System: GIS) ด้วย ผลการศึกษาพบว่า พื้นที่ที่มีศักยภาพในการพัฒนาเป็นพื้นที่สีเขียวและพื้นที่สีเขียวเดิมในเขตเทศบาลนครอุดรธานีมีพื้นที่รวมเป็น 793,000 ตร.ม. ทำให้เมืองพื้นที่สีเขียวเพิ่มขึ้นตามค่ามาตรฐานพื้นที่สีเขียวในเมือง อีกทั้งเมื่อพัฒนาพื้นที่เหล่านี้ตามแนวความคิดโครงสร้างพื้นฐานเขียวจะสามารถพัฒนาพื้นที่เป็นแหล่งน้ำสำรองที่มีปริมาตรเพิ่มขึ้นประมาณ 2,220,000 ลบ.ม. ซึ่งเป็นปริมาณที่เพียงพอสำหรับการจัดการดูแลพื้นที่สีเขียวทั้งหมด การพัฒนานี้สามารถช่วยบรรเทาปัญหาน้ำไม่เพียงพอและพัฒนาพื้นที่ตามแผนพัฒนาของเทศบาลนครอุดรธานี จากการศึกษา พื้นที่ที่เหมาะสมในการพัฒนาตามแนวความคิดโครงสร้างพื้นฐานเขียว คือ (1) พื้นที่ที่เหมาะสมของพื้นที่หลัก (Hub) ที่ควรส่งเสริมให้พัฒนาเป็นพื้นที่เพื่อการรักษาสภาพแวดล้อมและคุณภาพน้ำด้วยวิธีการพัฒนาแบบพื้นที่ชุ่มน้ำ (Stormwater Wetland) ได้แก่ พื้นที่หนองประจักษ์ หนองสิมและหนองบัว พื้นที่ที่ส่งเสริมให้เป็นพื้นที่การกักเก็บน้ำแบบใช้พืชพรรณ (Bioretention) และวิธีหลังคาเขียว (Green roofs) ได้แก่ พื้นที่หนองเหล็ก พื้นที่หนองใหญ่ พื้นที่ชนบทและเกษตรกรรม ราชการ และ พื้นที่อาคารสำนักงาน (2) พื้นที่ที่เหมาะสมของพื้นที่ตั้ง (Site) ที่เสนอแนะเพื่อเพิ่มพื้นที่สีเขียวด้วยการใช้วิธีแบบหลุมต้นไม้ (Bioswales) และพื้นผิวแบบรูพรุน (Permeable Pavers) ได้แก่ พื้นที่ทุ่งศรีเมือง พื้นที่สถาบันราชการ พื้นที่สีเขียวรอบหนองเหล็กและหนองใหญ่ (3) พื้นที่ที่เหมาะสมของพื้นที่เชื่อมต่อ (Link) ที่เสนอแนะให้เป็นพื้นที่ที่ส่งเสริมการกักเก็บน้ำสำรองและการเพิ่มพื้นที่สีเขียว ด้วยการใช้ต้นไม้เป็นตัวกรอง (Tree Filters) และใช้กระถางจัดการน้ำฝน (Stormwater Planters) ได้แก่ พื้นที่เส้นทางคลองระบายน้ำบริเวณศูนย์กลางเทศบาลนครอุดรธานี
การประเมินความเสี่ยงภัยการขาดแคลนน้ำในพื้นที่เมืองอุดรธานี
Authors:   , ยอดรัก อัจฉราพรรณ
Published: September 2023

ปัจจุบันภาคตะวันออกเฉียงเหนือประสบกับปัญหาความแห้งแล้งรุนแรงและยาวนานมากขึ้นส่งผลให้น้ำในแหล่งน้ำหลักของจังหวัดอุดรธานีมีปริมาณน้อยลง ผนวกกับการเจริญเติบโตของเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วของจังหวัดอุดรธานีในการเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและการคมนาคมของภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนและภูมิภาคอินโดจีน ส่งผลให้พื้นที่เมืองจังหวัดอุดรธานีมีความต้องการน้ำสูงขึ้น ทำให้ปัญหาการขาดแคลนน้ำเป็นหนึ่งในอุปสรรคที่สำคัญในการพัฒนาพื้นที่เมืองจังหวัดอุดรธานี และในอนาคตคาดว่าภัยการขาดแคลนน้ำจะทวีความรุนแรงมากขึ้นภายใต้การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ งานวิจัยชิ้นนี้มีเป้าหมายในการระบุว่าในพื้นที่เมืองอุดรธานีมีปัจจัยอะไร พื้นที่ใดและใครที่อยู่ภายใต้ความเสี่ยงภัยการขาดแคลนน้ำภายใต้แนวคิดการประเมินความเสี่ยง (Pressure and Release Model) ที่ถือว่าความเสี่ยง (Risk) เป็นความสัมพันธ์ของภาวะภัย (Hazard) ความเปราะบาง (Vulnerability) และศักยภาพ (Capacity) โดยในงานวิจัยนี้มีกระบวนการวิเคราะห์หลักคือการวิเคราะห์องค์ประกอบ (Factor Analysis) ของปัจจัยทางด้านกายภาพ เศรษฐกิจ สังคม และศักยภาพการจัดการ และผลจากการวิเคราะห์สามารถนำมาใช้ในการสร้างแผนที่ของดัชนีความเสี่ยง (Risk Index) และดัชนีความเปราะบางทางสังคม (Social Vulnerability Index) ด้วยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (Geographic Information Systems: GIS) ผลการวิเคราะห์พบว่าปัจจัยที่ส่งผลต่อการเกิดการขาดแคลนน้ำในพื้นที่เมืองอุดรธานี ประกอบด้วย (1) การใช้ประโยชน์ที่ดิน (2) ความเปราะบางทางสังคม และ (3) ศักยภาพของแหล่งน้ำ โดยพื้นที่ที่มีความเสี่ยงการขาดแคลนน้ำมากที่สุดในพื้นที่เมืองอุดรธานี คือ พื้นที่ตำบลหมากแข้งในเขตเทศบาลนครอุดรธานีซึ่งเป็นพื้นที่ศูนย์กลางของเมืองอุดรธานี สำหรับการวิเคราะห์ความเปราะบางทางสังคมพบว่าพื้นที่บริเวณรอบนอกเทศบาลมีระดับความเปราะบางทางสังคมมากกว่าในเขตเทศบาลนครอุดรธานี
การศึกษาความรู้ ทัศนคติ และการปฏิบัติตามแนวทางปิงปองจราจรชีวิต 7 สีในการเฝ้าระวัง ควบคุม ป้องกันโรคความดันโลหิตสูง ของบุคลากรมหาวิทยาลัยพะเยาที่ได้รับการตรวจสุขภาพประจำปี
Authors:   , อุตตะมะ นิศารัตน์
Published: September 2023

โรคความดันโลหิตสูงเป็นโรคเรื้อรังที่ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ ซึ่งเป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญของประเทศไทยมานาน การศึกษานี้เป็นแบบไปข้างหน้าเชิงพรรณนา เพื่อศึกษาความรู้ ทัศนคติ การปฏิบัติตัวและระดับความรุนแรงของโรคความดันโลหิตสูง จากการใช้เครื่องมือ “ปิงปองจราจรชีวิต 7 สี” ในพนักงานมหาวิทยาลัยที่ได้รับการคัดกรองโรคความดันโลหิตสูง กลุ่มตัวอย่าง คือ บุคลากรที่ได้รับการบรรจุเป็นพนักงานของมหาวิทยาลัยพะเยา ทั้งสายวิชาการ และสายสนับสนุน จำนวน 623 คน โดยได้รับการตรวจสุขภาพประจำปี 2558 เก็บข้อมูลโดยใช้ แบบสัมภาษณ์ และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความรู้เกี่ยวกับเครื่องมือปิงปองจราจรชีวิต 7 สี อยู่ในระดับดีมาก ทั้งนี้เนื่องจากกลุ่มตัวอย่างเป็นบุคลากรทางการศึกษา จึงมีความรู้ความเข้าใจใน การดูแลสุขภาพของตนเองค่อนข้างดี และส่วนใหญ่เห็นด้วยกับการใช้เครื่องมือ ในการคัดกรองโรคความดันโลหิต และทำให้บุคลากรรู้สึกตระหนักถึงความรุนแรงของโรคมากยิ่งขึ้น ส่วนผลของ การปฏิบัติตัวหลังจากใช้เครื่องมือพบว่า พฤติกรรมการออกกำลังกาย อารมณ์ การสูบบุหรี่ และการดื่มสุรา มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p< 0.05) ส่วนพฤติกรรมการบริโภคอาหารยังคงปฏิบัติเท่าเดิม และกลุ่มตัวอย่างสามารถลดระดับความรุนแรงของโรคตามระดับสีลงได้ ดังนั้น หน่วยงานในมหาวิทยาลัยที่เกี่ยวข้องควรมีการพัฒนาและสนับสนุนการให้ความรู้และวิธี ปฏิบัติตัว ในการส่งเสริมสุขภาพตามแนวทางของเครื่องมือแก่บุคลากรอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้มีพฤติกรรมการดูแลสุขภาพที่ถูกต้อง และลดระดับความรุนแรงจากโรคเรื้อรัง
การเปรียบเทียบความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับโรคความดันโลหิตสูงระหว่างกำลังพลประจำเรือและกำลังพลหน่วยบกของกองทัพเรือ
Authors:   , จันทร์แจ้ง แจ่มจันทร์
Published: September 2023

บทนำ: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบความชุกและปัจจัยที่สัมพันธ์กับความดันโลหิตสูงในกำลังพลประจำเรือและกำลังพลหน่วยบกของกองทัพเรือ วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาแบบ Analytic cross-sectional study กลุ่มตัวอย่างเป็นกำลังพลกองทัพเรือที่ปฏิบัติงานในพื้นที่อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี โดยมีกำลังพลประจำเรือ 670 ราย และกำลังพลหน่วยบกจำนวน 647 ราย เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามซึ่งให้ผู้เข้าร่วมการศึกษากรอกข้อมูลด้วยตนเองและค่าความดันโลหิตที่ได้จากการวัดและบันทึกโดยบุคลากรทางการแพทย์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา เปรียบเทียบความชุกของความดันโลหิตสูงด้วย Proportion test และวิเคราะห์ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความดันโลหิตสูงด้วย Multiple logistic regression ผลการศึกษา: กำลังพลประจำเรือมีความชุกของโรคความดันโลหิตสูงร้อยละ 31.2 ซึ่งน้อยกว่ากำลังพลหน่วยบกที่มีความชุกของโรคความดันโลหิตสูงร้อยละ 41.1 อยู่ร้อยละ 9.9 (95% CI 4.75, 15.08) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความชุกของความดันโลหิตสูงในกำลังพลประจำเรือได้แก่ การสูบบุหรี่ ไขมันในเลือดสูง การดื่มแอลกอฮอล์ อายุ และดัชนีมวลกายตามลำดับ แต่ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความดันโลหิตสูงในกำลังพลหน่วยบกได้แก่ อายุและดัชนีมวลกาย วิจารณ์และสรุปผลการศึกษา: ความชุกของความดันโลหิตสูงในกำลังพลกองทัพเรือมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมสุขภาพ อายุ และดัชนีมวลกาย โดยไม่เกี่ยวข้องกับความแตกต่างของหน่วยงานที่สังกัด ดังนั้นการส่งเสริมสุขภาพจึงควรมุ่งเน้นที่การรณรงค์เลิกสูบบุหรี่ ลดการดื่มแอลกอฮอล์ และการควบคุมอาหาร
ประสิทธิผลของการประยุกต์โปรแกรมเลิกบุหรี่ ในทหารกองประจำการผลัดที่ 1/2559 กองร้อยพลเสนารักษ์ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า
Authors:   , บัญญัติรัชต ปรีดี
Published: September 2023

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของการประยุกต์โปรแกรมเลิกบุหรี่ที่ใช้ในคลินิกเลิกบุหรี่ กองจิตเวชและประสาทวิทยา โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ในการบำบัดทหารกองประจำการให้เลิกบุหรี่ คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยการใช้วิธีสุ่มแบบกลุ่ม ได้กลุ่มทดลอง จำนวน 51 คน และกลุ่มควบคุม จำนวน 53 คน (usual care) ทั้งสองกลุ่มจะได้รับการบำบัดสัปดาห์ละ 1 ครั้ง เป็นเวลา 6 สัปดาห์ เก็บข้อมูลพื้นฐานก่อนการทดลองและติดตามผลสัปดาห์ที่ 12 โดยวัดคะแนนการติดนิโคติน (Fagerstrom test) และคะแนนบันไดของความพร้อมในการเลิกบุหรี่ (The readiness to quit ladder) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ Paired t-test และ Independence t-test ผลการศึกษาพบว่า อัตราการเลิกบุหรี่ได้สำเร็จในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมเท่ากับ ร้อยละ 25.6 (10 จาก 39 คน) และ ร้อยละ 7.5 (3 จาก 40 คน) ตามลำดับ โดยในกลุ่มทดลองมีคะแนนการติดนิโคตินลดลง และมีคะแนนบันไดความพร้อมในการเลิกบุหรี่เพิ่มขึ้น แต่ไม่มีความแตกต่างเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม สรุป โปรแกรมเลิกบุหรี่ในทหารกองประจำการที่ใช้การบำบัดอย่างย่อ แสดงให้เห็นถึงประสิทธิผลระยะสั้น อย่างไรก็ตาม จำเป็นต้องได้มีการศึกษาถึงประสิทธิผลระยะยาวของโปรแกรมเพิ่มเติม
ความชุกของภาวะอาการ Nomophobia ในกลุ่มนิสิตนักศึกษาที่ใช้สมาร์ทโฟนในมหาวิทยาลัยภาครัฐ
Authors:   , ปราสาร ชีวรัตน์
Published: September 2023

การศึกษาเชิงพรรณาแบบภาคตัดขวางนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะอาการ Nomophobia ในกลุ่มนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาตรีทั่วประเทศที่ถูกสุ่มเลือกมาด้วยเทคนิคการสุ่มแบบหลายขั้นตอน จากมหาวิทยาลัยของรัฐทั้งหมด 9 แห่งทั่วประเทศ จำนวนทั้งสิ้น 3,045 คน เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามแบบตอบด้วยตนเอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ Chi-square test และ Multiple logistic regression ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 69.5) อายุเฉลี่ย 20.86±1.56 ปี ใช้สมาร์ทโฟนมาเป็นระยะเวลาตั้งแต่ 4 ปีขึ้นไป (ร้อยละ 65.4) และใช้เวลาอยู่กับสมาร์ทโฟนตั้งแต่ 4 ถึง 8 ชั่วโมงต่อวัน (ร้อยละ 47.4) เกมส์เป็นโปรแกรม/แอปพลิชั่นที่กลุ่มตัวอย่างดาวน์โหลดมาใช้เป็นประจำมากที่สุด (ร้อยละ 98.5) และเป็นกิจกรรมที่ทำมากที่สุดเมื่อรู้สึกเบื่อหน่ายและเมื่ออยู่คนเดียว (p-value < 0.05) ร้อยละ 99.5 ของกลุ่มตัวอย่างมีภาวะอาการ Nomophobia ส่วนใหญ่มีอาการระดับความรุนแรงปานกลาง (ร้อยละ 60.6) ลักษณะอาการที่พบมากที่สุด คือ ความรู้สึกวิตกกังวลใจเมื่อสมาชิกในครอบครัวหรือเพื่อนไม่สามารถติดต่อกับตนเองได้ ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการเกิดภาวะอาการ Nomophobia เมื่อควบคุมอิทธิพลของตัวแปรกวน ได้แก่ เกมส์ (OR = 3.383, 95% CI = 1.036-11.044), จำนวนครั้งการตรวจดูข้อความต่างๆ ในสมาร์ทโฟนของตนเองตั้งแต่ 40 ครั้งต่อวันขึ้นไป (OR = 2.133, 95% CI = 1.260-3.611), การใช้สมาร์ทโฟนที่โต๊ะอาหาร (OR = 1.819, 95% CI = 1.370-2.417), รายได้ต่อเดือนมากกว่า 10,000 บาท (OR = 1.669, 95% CI = 1.144-2.501), ระยะเวลาการใช้สมาร์ทโฟนตั้งแต่ 8 ชั่วโมงขึ้นไปต่อวัน (OR = 1.664, 95% CI = 1.135-2.439), การใช้สมาร์ทโฟนขณะที่ไปเที่ยวกับเพื่อน (OR = 1.584, 95% CI =1.181-2.125), จำนวนครั้งการตรวจดูข้อความต่างๆ ในสมาร์ทโฟนของตนเองตั้งแต่ 20 แต่น้อยกว่า 30 ครั้งต่อวัน (OR = 1.513, 95% CI = 1.155-1.984), โปรแกรมสนทนาออนไลน์ (OR = 1.476, 95% CI =1.034-2.080), กลุ่มสาขาวิชาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ (OR = 1.430, 95% CI =1.147-1.783), ระยะเวลาการใช้สมาร์ทโฟนตั้งแต่ 4 ชั่วโมงแต่น้อยกว่า 8 ชั่วโมงต่อวัน (OR = 1.420, 95% CI = 1.121-1.801), การใช้สมาร์ทโฟนในห้องเรียน (OR = 1.382, 95% CI= 1.064-1.796), การดูหนังหรือคลิปวีดิโอ (OR = 1.330, 95% CI = 1.034-1.711) และ รายได้ต่อเดือน 5,001-10,000 บาท (OR = 1.292, 95% CI = 1.034-1.614) กิจกรรมด้านการสร้างเสริมสุขภาพหรือมาตรการในการใช้สมาร์ทโฟนเพื่อความบันเทิงหรือผ่อนคลายระหว่างการทำงาน ควรต้องดำเนินการอย่างจริงจังเพื่อป้องกันภาวะอาการ Nomophobia ซึ่งหากรุนแรงมากอาจนำไปสู่ภาวะอาการทางจิตเวชต่อไปได้
การคัดกรองภาวะน้ำตาลในเลือดสูงที่ไม่ได้รับการวินิจฉัยในผู้ที่มารับการรักษาทางทันตกรรม
Authors:   , ตันติพจน์ ชนิตา
Published: September 2023

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจความชุกของภาวะน้ำตาลในเลือดสูง และความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยเสี่ยงต่าง ๆ กับภาวะน้ำตาลในเลือดสูงในผู้ที่มารับการรักษาทันตกรรม และศึกษาทัศนคติของผู้ป่วยและทันตแพทย์ต่อการคัดกรองโรคเบาหวานในคลินิกทันตกรรม การศึกษาส่วนที่หนึ่งซึ่งเป็นการศึกษาในผู้ป่วยที่มารับการรักษาทันตกรรมที่คลินิกพิเศษ คณะทันตแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล และหน่วยทันตกรรมพระราชทานในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่ออกปฏิบัติงานในจังหวัดต่างๆ ของประเทศไทย ซึ่งผู้ป่วยเหล่านี้ล้วนเป็นผู้ที่ไม่เคยมีประวัติเป็นโรคเบาหวานมาก่อน โดยกำหนดเกณฑ์ภาวะน้ำตาลในเลือดสูงที่ HbA1c ≥ 5.7% โดยประเมิน HbA1c ด้วยการตรวจเลือดจากหยดเลือดปลายนิ้ว และวิเคราะห์ผลด้วยเครื่องตรวจน้ำตาลในเลือดแบบ Point of Care Testing (PCOT) ผลการศึกษาในผู้ป่วยทันตกรรม 724 คน พบความชุกภาวะน้ำตาลในเลือดสูงถึงร้อยละ 33.8 และเมื่อวิเคราะห์ด้วยสถิติสมการถดถอยพหุคูณพบว่า อายุ ระดับการศึกษา ประวัติการมีสมาชิกครอบครัวเป็นโรคเบาหวาน ดัชนีมวลกาย ภาวะอ้วนลงพุง การมีสภาวะปริทันต์อักเสบในระดับรุนแรง และการมีปริมาณเชื้อ Lactobacilli ในระดับสูงมาก เป็นปัจจัยเสี่ยงภาวะน้ำตาลในเลือดสูงในผู้ป่วยกลุ่มนี้ การศึกษาส่วนที่สองเป็นการศึกษาทัศนคติของผู้ป่วยและทันตแพทย์ต่อการคัดกรองโรคเบาหวานในคลินิกทันตกรรม ทำการศึกษาโดยสร้างแบบสอบถามสำหรับผู้ป่วยและทันตแพทย์ต่อการคัดกรองโรคเบาหวานในคลินิกทันตกรรม ซึ่งเป็นข้อคำถามที่มีระดับการให้คะแนน 5 ระดับ โดยแบบสอบถามถูกแจกให้กับผู้ป่วยที่มารับการรักษาทันตกรรมที่คลินิกทันตกรรมที่มีอายุตั้งแต่ 25 ปีขึ้นไป และทันตแพทย์ที่ยังคงประกอบวิชาชีพทันตแพทย์อยู่ในปัจจุบัน ผลการศึกษาในผู้ป่วย 601 คน และทันตแพทย์ 632 คน พบว่าทั้งผู้ป่วยและทันตแพทย์ส่วนใหญ่ต่างมีความเห็นว่าการคัดกรองโรคเบาหวานในคลินิกทันตกรรมเป็นสิ่งที่สำคัญ โดยปัจจัยที่ถูกระบุว่าเป็นอุปสรรคในกลุ่มผู้ป่วยได้แก่ การเก็บผลการตรวจคัดกรองเป็นความลับส่วนบุคคล ในขณะที่ทันตแพทย์ส่วนใหญ่ระบุว่าความเต็มใจของผู้ป่วยเป็นอุปสรรคที่มีความสำคัญ และพบว่าทันตแพทย์น้อยกว่าครึ่งระบุว่ามีความพร้อมและความรู้ในการคัดกรองโรคเบาหวานในคลินิกทันตกรรม สรุป ควรจัดให้มีการคัดกรองโรคเบาหวานในคลินิกทันตกรรมในประเทศไทยเนื่องจากพบความชุกของภาวะน้ำตาลในเลือดสูงในผู้ป่วยกลุ่มนี้ อีกทั้ง ทั้งผู้ป่วยและทันตแพทย์ต่างก็มีทัศนคติที่ดีต่อการคัดกรองโรคเบาหวานในคลินิกทันตกรรม
ความชุกและปัจจัยที่สัมพันธ์ต่อการติดเชื้อพยาธิเส้นด้ายและพยาธิปากขอสายพันธุ์ที่ติดเชื้อในคนและสายพันธุ์ที่ติดเชื้อในสัตว์เลี้ยงในคนไทยและแรงงานต่างชาติในจังหวัดอุบลราชธานี และคนลาวในแขวงจำปาสัก ประเทศลาว
Authors:   , เนียมนุ้ย นันทวดี
Published: September 2023

โรคติดเชื้อพยาธิปากขอและพยาธิเส้นด้ายเป็นปัญหาทางสาธารณสุขที่สำคัญในประเทศกำลังพัฒนา การศึกษาแบบ cross-sectional study ในครั้งนี้ได้เก็บตัวอย่างอุจจาระและเก็บข้อมูลทางสุขภาพโดยใช้แบบสอบถามจากอาสาสมัครจำนวน 843 คน (เพศชาย 346 คน เพศหญิง 497 คน) จากประชากร 3 กลุ่มได้แก่ คนไทยที่อยู่อาศัยในจังหวัดอุบลราชธานี คนลาวที่อยู่อาศัยในจังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทย และคนลาวที่อยู่อาศัยในแขวงจำปาสัก สปป.ลาว และเก็บตัวอย่างอุจจาระจากสัตว์เลี้ยงที่อาศัยในครัวเรือนเดียวกับอาสาสมัครจำนวน 300 ตัวอย่าง (สุนัข 277 ตัวอย่าง แมว 23 ตัวอย่าง) ทำการตรวจวินิจฉัยตัวอย่างอุจจาระทั้งหมดด้วยวิธี Formalin-Ether Concentration Technique และ Harada-Mori Filter Paper Culture พบความชุกของพยาธิปากขอสูงสุดในอาสาสมัครคนลาวในสปป.ลาว (ร้อยละ 17.5) รองลงมาได้แก่ คนลาวที่อยู่อาศัยในจังหวัดอุบลราชธานี (ร้อยละ 11.2) และ คนไทยที่อยู่อาศัยในจังหวัดอุบลราชธานี (ร้อยละ 4.4) ในขณะที่ความชุกของพยาธิเส้นด้ายพบสูงสุดในคนลาวที่อยู่อาศัยในจังหวัดอุบลราชธานี (ร้อยละ 19.3) รองลงมาได้แก่คนลาวในสปป.ลาว (ร้อยละ 15.7) และ คนไทยที่อยู่อาศัยในจังหวัดอุบลราชธานี (ร้อยละ 14.0)ตามลำดับ ส่วนความชุกการติดเชื้อพยาธิปากขอในสัตว์เลี้ยงพบว่าในจังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทยพบร้อยละ 35.7 แขวงจำปาสัก สปป.ลาว พบร้อยละ 39.7 ในขณะที่ความชุกการติดเชื้อพยาธิเส้นด้ายในจังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทยพบร้อยละ 0.6 แขวงจำปาสัก สปป.ลาว พบร้อยละ 1.7 ตามลำดับ นอกจากนี้ยังพบการติดเชื้อปรสิตอื่นๆ อาทิ Taenia spp และ Opisthorchis viverrini ส่วนการศึกษาด้วยวิธี PCR และ DNA sequencing พบผู้ติดเชื้อพยาธิปากขอสายพันธุ์ Ancylostoma ceylanicum ในประเทศไทย ทั้งนี้ปัจจัยที่สัมพันธ์ต่อการติดเชื้อพยาธิปากขอได้แก่ กลุ่มประชากร และพฤติกรรมการเดินเท้าเปล่า ในขณะที่ปัจจัยที่สัมพันธ์ต่อการติดเชื้อพยาธิเส้นด้ายได้แก่กลุ่มประชากร เพศ อายุ ประวัติการได้รับยาถ่ายพยาธิ ความรู้เกี่ยวกับการติดเชื้อปรสิต และพฤติกรรมการล้างมือหลังจากสัมผัสสัตว์เลี้ยง การศึกษาครั้งนี้พบข้อมูลการติดเชื้อพยาธิปากขอและพยาธิเส้นด้ายที่สำคัญและเป็นประโยชน์โดยเฉพาะในกลุ่มคนลาวที่อยู่อาศัยในประเทศไทยและสัตว์เลี้ยงในทั้งสองพื้นที่ ซึ่งจะเป็นแนวทางในการควบคุมและป้องกันโรคติดเชื้อปรสิตทั้งในประเทศไทยและสปป.ลาวต่อไป
ความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับโรคผิวหนังอักเสบบริเวณมือในผู้ประกอบอาหารโรงพยาบาล ในสังกัดกรมการแพทย์และโรงพยาบาลศูนย์ภาคกลาง
Authors:   , ไพรสุทธิรัตน กิตติพล
Published: September 2023

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับโรคผิวหนังอักเสบบริเวณมือในผู้ประกอบอาหารโรงพยาบาลในสังกัดกรมการแพทย์และโรงพยาบาลศูนย์ภาคกลาง เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา ณ จุดใดจุดหนึ่ง โดยศึกษาในผู้ประกอบอาหารที่เป็นบุคลากรของโรงพยาบาลในสังกัดกรมการแพทย์และโรงพยาบาลศูนย์ภาคกลางทำการเก็บข้อมูลโดยอาศัยแบบสอบถามซึ่งได้มีการดัดแปลงมาจาก Nordic Occupational Skin Questionnaire เกี่ยวกับปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยการทำงาน ปัจจัยงานอดิเรกและงานบ้าน ปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมการทำงานและประวัติอาการผิวหนังอักเสบบริเวณมือ มีการตรวจร่างกายบริเวณมือและบันทึกภาพรอยโรคผิวหนังในผู้ประกอบอาหารเพื่อให้แพทย์เฉพาะทางด้านผิวหนังวินิจฉัยโรค มีกลุ่มตัวอย่างที่เข้าร่วมจากทั้งหมด 10 สถาบัน เป็นจำนวนทั้งสิ้น 264 คน คิดเป็นอัตราเข้าร่วมร้อยละ 87.41 ผลการศึกษาพบว่าความชุกของโรคผิวหนังอักเสบบริเวณมือในผู้ประกอบอาหารโรงพยาบาลในสังกัดกรมการแพทย์และโรงพยาบาลศูนย์ภาคกลางเท่ากับร้อยละ 11.0 ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับโรคผิวหนังอักเสบบริเวณมือ ได้แก่ อายุ ประวัติผิวหนังอักเสบจากภูมิแพ้ และการทำงานที่เป็นกิจกรรมปฏิบัติประจำคือ การจัดอาหารและการล้างภาชนะ ส่วนปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมการทำงานและงานอดิเรกหรืองานบ้าน ไม่พบว่ามีความสัมพันธ์กับโรคผิวหนังอักเสบบริเวณมือ นอกจากนี้พบว่ามีผู้ปฏิบัติงานบางส่วนที่มีประวัติสัมผัสสารเคมีบางชนิดในการทำงานแล้วมีอาการทางผิวหนังบริเวณมือ การรักษาสุขอนามัยที่ดี การใช้เครื่องล้างจานอัตโนมัติที่มีประสิทธิภาพ รวมถึงการปรับรูปแบบการปฏิบัติงาน จะช่วยลดปัญหาการเจ็บป่วยหรือการดูแลรักษาตามมาได้ และจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ป่วยของโรงพยาบาล ในแง่ความปลอดภัยด้านอาหาร
ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามรูปแบบ SSCS ร่วมกับการกระตุ้นโดยใช้คำถามที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาและการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย
Authors:   , ชมดง พิฌาวรรณ
Published: September 2023

การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาและการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ระหว่างนักเรียนที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามรูปแบบ SSCS ร่วมกับการกระตุ้นโดยใช้คำถาม กับนักเรียนที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์รูปแบบปกติ และ 2) เปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาและการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามรูปแบบ SSCS ร่วมกับการกระตุ้นโดยใช้คำถาม ก่อนและหลังเรียน โดยกลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2559 ของโรงเรียนท่าคันโทวิทยาคาร จำนวน 65 คน แบ่งเป็นนักเรียนกลุ่มทดลอง จำนวน 37 คน และนักเรียนกลุ่มควบคุม จำนวน 28 คน โดยนักเรียนกลุ่มทดลองได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามรูปแบบ SSCS ร่วมกับการกระตุ้นโดยใช้คำถาม และนักเรียนกลุ่มควบคุมได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์รูปแบบปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย แบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ฉบับก่อนการทดลองและหลังการทดลอง และแบบวัดความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ฉบับก่อนการทดลองและหลังการทดลอง เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามรูปแบบ SSCS ร่วมกับการกระตุ้นโดยใช้คำถาม และแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามรูปแบบปกติ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามรูปแบบ SSCS ร่วมกับการกระตุ้นโดยใช้คำถามมีความสามารถในการแก้ปัญหาและการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์สูงกว่านักเรียนที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์รูปแบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. นักเรียนที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์ตามรูปแบบ SSCS ร่วมกับการกระตุ้นโดยใช้คำถามมีความสามารถในการแก้ปัญหาและการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนโฟร์พ้อยท์ที่มีต่อความสามารถในการให้เหตุผลและการสื่อสารทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5
Authors:   , คงเสน ไตรภพ
Published: September 2023

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5 ก่อนและหลังได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนโฟร์พ้อยท์ 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5 ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนโฟร์พ้อยท์กับกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ 3) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการสื่อสารทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5 ก่อนและหลังได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนโฟร์พ้อยท์ 4) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการสื่อสารทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5 ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนโฟร์พ้อยท์กับกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนสตรีวัดมหาพฤฒารามในพระบรมราชินูปถัมภ์ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2559 กลุ่มทดลองจำนวน 44 คน และกลุ่มควบคุมจำนวน 36 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบวัดความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ และแบบวัดความสามารถในการสื่อสารทางคณิตศาตร์ เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองคือ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนโฟร์พ้อยท์ และแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5 กลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนโฟร์พ้อยท์มีความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5 กลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนโฟร์พ้อยท์มีความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5 กลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนโฟร์พ้อยท์มีความสามารถในการสื่อสารทางคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) นักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 5 กลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอนโฟร์พ้อยท์มีความสามารถในการสื่อสารทางคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาที่มีโครงสร้างไม่สมบูรณ์ร่วมกับกลวิธีการเสริมต่อความคิดที่มีต่อความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
Authors:   , พันธ์หนองหว้า วรนิพิฎ
Published: September 2023

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาที่มีโครงสร้างไม่สมบูรณ์ ร่วมกับกลวิธีการเสริมต่อความคิด ก่อนเรียนและหลังเรียน 2) เปรียบเทียบความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบปกติ กับกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาที่มีโครงสร้างไม่สมบูรณ์ ร่วมกับกลวิธีการเสริมต่อความคิด 3) ศึกษาพัฒนาการของความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาที่มีโครงสร้างไม่สมบูรณ์ ร่วมกับกลวิธีการเสริมต่อความคิด กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนวัดราชบพิธ กรุงเทพมหานคร ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2559 จำนวน 72 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลอง จำนวน 40 คน และกลุ่มควบคุม จำนวน 32 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองคือ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาที่มีโครงสร้างไม่สมบูรณ์ร่วมกับกลวิธีการเสริมต่อความคิด และแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้วิธีแบบปกติ ที่ครอบคลุมเนื้อหาวิชาคณิตศาสตร์ เรื่อง อสมการ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบวัดความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณฉบับก่อนเรียนและหลังเรียน และแบบสังเกตพัฒนาการความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณ ซึ่งวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (s) ทดสอบค่าที (t-test) และการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ตามลำดับ ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาที่มีโครงสร้างไม่สมบูรณ์ร่วมกับกลวิธีการเสริมต่อความคิด มีความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) นักเรียนกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาที่มีโครงสร้างไม่สมบูรณ์ร่วมกับกลวิธีการเสริมต่อความคิด มีความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณ สูงกว่า นักเรียนกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) นักเรียนกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาที่มีโครงสร้างไม่สมบูรณ์ร่วมกับกลวิธีการเสริมต่อความคิด มีพัฒนาการของความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นตามลำดับ
ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้วงจรการเรียนรู้ตามการสืบสอบแบบแนะแนวทางร่วมกับการเขียนบันทึกการเรียนรู้ที่มีต่อความรู้และความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย
Authors:   , กอสวัสดิ์พัฒน์ ณัฐพงษ์
Published: September 2023

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความรู้ทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้วงจรการเรียนรู้ตามการสืบสอบแบบแนะแนวทางร่วมกับการเขียนบันทึกการเรียนรู้กับกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ 2) เปรียบเทียบความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ระหว่างกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้วงจรการเรียนรู้ตามการสืบสอบแบบแนะแนวทางร่วมกับการเขียนบันทึกการเรียนรู้กับกลุ่มที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ และ 3) เปรียบเทียบความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ก่อนและหลังได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้วงจรการเรียนรู้ตามการสืบสอบแบบแนะแนวทางร่วมกับการเขียนบันทึกการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2559 โรงเรียนสตรีวัดมหาพฤฒาราม ในพระบรมราชินูปถัมภ์ จำนวน 56 คน เป็นกลุ่มทดลอง 29 คน และกลุ่มควบคุม 27 คน โดยนักเรียนกลุ่มทดลองได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้วงจรการเรียนรู้ตามการสืบสอบแบบแนะแนวทางร่วมกับการเขียนบันทึกการเรียนรู้ และนักเรียนกลุ่มควบคุมได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้วงจรการเรียนรู้ตามการสืบสอบแบบแนะแนวทางร่วมกับการเขียนบันทึกการเรียนรู้ และแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์แบบปกติ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย แบบวัดความรู้ทางคณิตศาสตร์ก่อนเรียนและหลังเรียน และแบบวัดความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ก่อนเรียนและหลังเรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) นักเรียนกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีความรู้ทางคณิตศาสตร์หลังเรียนไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) นักเรียนกลุ่มทดลองมีความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) นักเรียนกลุ่มทดลองมีความสามารถในการให้เหตุผลทางคณิตศาสตร์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
การพัฒนาจิตสำนึกในการใช้พลังงานไฟฟ้าของชุมชนด้วยกระบวนการศึกษานอกระบบโรงเรียนแบบผสานแนวคิด
Authors:   , หาญสันเทียะ อารักข์
Published: September 2023

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการใช้พลังงานไฟฟ้าและจิตสำนึกในการใช้พลังงานไฟฟ้าของชุมชน 2) สร้างกระบวนการศึกษานอกระบบโรงเรียนแบบผสานแนวคิดเพื่อเสริมสร้างจิตสำนึกในการใช้พลังงานไฟฟ้าของชุมชนด้วยวิธีการวิจัยเชิงปฏิบัติการ และ 3) นำเสนอข้อเสนอเชิงนโยบายการสร้างจิตสำนึกในการใช้พลังงานไฟฟ้าของชุมชนด้วยกระบวนการส่งเสริมการศึกษานอกระบบโรงเรียนแบบผสานแนวคิด ดำเนินการวิจัยในพื้นที่ชุมชนบางกรวย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบบันทึกการประชุมกลุ่มและแบบสัมภาษณ์เชิงลึก กลุ่มตัวอย่างที่ตอบแบบสอบถามได้แก่ สมาชิกชุมชนจำนวน 396 คน ที่ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย กลุ่มตัวอย่างในการสร้างกระบวนการศึกษานอกระบบโรงเรียน ได้แก่ สมาชิกชุมชนจำนวน 15 คน ที่ยินดีเข้าร่วมกระบวนการ และกลุ่มเป้าหมายในการนำเสนอข้อเสนอเชิงนโยบาย ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิด้านพลังงานไฟฟ้า จำนวน 4 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพื้นฐาน ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว และวิเคราะห์เนื้อหา จากการศึกษาพบว่า 1) สภาพการใช้พลังงานไฟฟ้าและจิตสำนึกในการใช้พลังงานไฟฟ้าของชุมชนในภาพรวมอยู่ในระดับปฏิบัติบ้างแต่ไม่มาก (Mean = 2.86 S.D. = 0.49) โดยพบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ระหว่างกลุ่มผู้มีระดับการศึกษาแตกต่างกัน 2) กระบวนการศึกษานอกระบบโรงเรียนแบบผสานแนวคิดเพื่อเสริมสร้างจิตสำนึกในการใช้พลังงานไฟฟ้าของชุมชน ประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 การเตรียมความพร้อมเผชิญปัญหา ขั้นตอนที่ 2 การสร้างเงื่อนไขให้ตรวจสอบตนเอง ขั้นตอนที่ 3 การให้อิสระในเรียนรู้ ขั้นตอนที่ 4 การสะท้อนการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการเรียนรู้ 3) ข้อเสนอเชิงนโยบายการสร้างจิตสำนึกในการใช้พลังงานไฟฟ้าของชุมชนด้วยกระบวนการส่งเสริมนอกระบบโรงเรียนแบบผสานแนวคิด ประกอบด้วย 1) นโยบายระยะสั้น ได้แก่ การรณรงค์ให้ข้อมูลและความรู้แก่ชุมชนเกี่ยวกับการใช้พลังงานไฟฟ้าผ่านสื่อต่างๆ เพื่อกระตุ้นชุมชนตระหนักปัญหาเกี่ยวกับพลังงานไฟฟ้าและตรวจสอบตนเองเกี่ยวกับในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของปัญหาและการแก้ปัญหา 2) นโยบายระยะกลาง ได้แก่ การเปิดโอกาสให้ชุมชนได้เรียนรู้และลงมือปฏิบัติในลดการใช้พลังงานไฟฟ้าในบ้านและตรวจสอบผลการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นด้วยตนเอง รวมทั้งจัดช่องทางเพื่อแลกเปลี่ยนเปลี่ยนขยายผลการเรียนรู้ในวงกว้างต่อไป และ 3) นโยบายระยะยาว ได้แก่ การมีศูนย์คำแนะนำและความรู้ที่ชุมชนเข้าถึงง่าย ตลอดจนสร้างแผนและโครงการอนุรักษ์พลังงานไฟฟ้าอย่างยั่งยืน โดยการจัดกระบวนการศึกษานอกระบบโรงเรียนแบบผสานแนวคิดให้ความรู้เกี่ยวกับพลังงานไฟฟ้าอย่างต่อเนื่อง
การพัฒนากระบวนการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมตามหลักวิถีชีวิตสีเขียวเพื่อเสริมสร้างสุขภาวะของครอบครัว
Authors:   , ตามกาล ยุรนันท์
Published: September 2023

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ข้อ คือ (1) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ข้อมูลพื้นฐานของครอบครัวที่มีวิถีชีวิตสีเขียวจากกรณีศึกษาที่ดีเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสังเกตแบบมีส่วนร่วม จากกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นครอบครัวสีเขียวที่เป็นกรณีศึกษาที่ดีในพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล จำนวน 5 ครอบครัว และ (2) เพื่อพัฒนากระบวนการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมตามหลักวิถีชีวิตสีเขียวเพื่อเสริมสร้างสุขภาวะของครอบครัว ใช้การวิจัยแบบมีส่วนร่วมระหว่างผู้วิจัยและครอบครัวทดลอง จำนวน 3 ครอบครัว ผ่านเทคนิคการทำโครงการรวบรวมข้อมูลด้วยการสนทนากลุ่ม รวมระยะเวลาที่อยู่ในกระบวนการทั้งสิ้นประมาณ 6 เดือน ระหว่างเดือนกันยายน 2559 ถึง มีนาคม 2560 ผลการวิจัยพบว่า วัตถุประสงค์ข้อ 1 ข้อมูลพื้นฐานของครอบครัวสีเขียว ประกอบด้วย 1) พื้นฐานของครอบครัว ได้แก่ สมาชิกครอบครัวมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันสมาชิกสามารถจัดการพื้นที่ในบ้านให้ใช้ประโยชน์ได้และ สมาชิกมีพื้นความรู้ ความสนใจบางอย่างที่นำมาใช้ในการปฏิบัติตามวิถีชีวิตสีเขียวได้ 2) แรงจูงใจในการมีวิถีชีวิตสีเขียว มาจากปัญหาสุขภาพ ความตระหนักในสิ่งแวดล้อมของโลก และความสนใจในเกษตรกรรม 3) เนื้อหาของวิถีชีวิตสีเขียวที่ปฏิบัติ แบ่งได้เป็น การปฏิบัติต่อตนเองและผู้อื่น และการปฏิบัติต่อสิ่งแวดล้อมอย่างสมดุล 4) การเรียนรู้ของครอบครัวในการมีวิถีชีวิตสีเขียวเป็นการเรียนรู้ร่วมกันของสมาชิกในครอบครัว 5) สุขภาวะของครอบครัว ส่วนใหญ่ดีขึ้นจากเดิมทั้งทางกาย จิตใจ และสังคม และ 6) กระบวนการเรียนรู้ของครอบครัว มี 9 ขั้นตอน อาทิ การเริ่มต้นจากแรงจูงใจด้านปัญหาสุขภาพ การเรียนรู้จากแหล่งเรียนรู้ต่าง ๆ การลงมือทำในครอบครัว การเรียนรู้เพิ่มเติมเมื่อพบปัญหาและอุปสรรคจากแหล่งเรียนรู้หรือประสบการณ์ของสมาชิกครอบครัว วัตถุประสงค์ข้อ 2 กระบวนการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมตามหลักวิถีชีวิตสีเขียวเพื่อเสริมสร้างสุขภาวะของครอบครัว พบว่า ประกอบด้วย 3 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การเรียนรู้เพื่อการเริ่มต้นที่จะเปลี่ยนแปลง 2) การเรียนรู้เพื่อรับหรือปรับเปลี่ยนวิธีคิดหรือวิธีปฏิบัติและ 3) การเรียนรู้จากผลของการเปลี่ยนแปลงซึ่งในแต่ละขั้นตอนประกอบด้วยปัจจัยและเงื่อนไขที่จะทำให้กระบวนการเรียนรู้ในขั้นนั้นๆ ประสบความสำเร็จหรือเกิดอุปสรรคได้โดยที่ปัจจัย ได้แก่ สมาชิกของครอบครัวเปิดใจในการร่วมกันเรียนรู้ และการสื่อสารที่ดีในครอบครัว เงื่อนไข ได้แก่ ความสัมพันธ์ที่ดีของสมาชิกในครอบครัว และ การปฏิบัติที่เกิดขึ้นนั้นต้องจริงจังและต่อเนื่อง การวิจัยเรื่องนี้สร้างองค์ความรู้ใหม่เกี่ยวกับวิถีชีวิตสีเขียวและเนื้อหาของครอบครัวสีเขียวที่มาจากวิธีการตามหลักวิชา และกระบวนการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมตามหลักวิถีชีวิตสีเขียวเพื่อเสริมสร้างสุขภาวะของครอบครัว ซึ่งเป็นประโยชน์ทั้งต่อบุคคล ครอบครัว ชุมชน หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ในการนำไปใช้ทั้งในชีวิตประจำวันและส่งเสริมการเรียนรู้ต่อกลุ่มเป้าหมายโดยเฉพาะที่เป็นครอบครัว ตลอดจนผู้สนใจกลุ่มอื่น ๆ ต่อไปได้
Analysis of Government Policy Regarding the Threat of Unemployment After the Increase in Inflation
Authors: Arianto Zega Yedin , Sandy Ari , Andrian Andrian , Jessyka Jessyka , Astuti Erni , Oktaviani Debora
Published: September 2023

Inflation is a condition where the price of goods experiences price increases from time to time and causes the price of a country's currency to fall. When this inflation occurs, it will positively impact unemployment so that unemployment will increase. When the unemployment rate in a country is high, it will have a very bad impact on its economy. So this study is to know and analyze government policies related to the threat of unemployment after the increase in inflation. This study uses qualitative research methods, which concentrate on the threat of unemployment after the increase in inflation related to government policies. The results of this study indicate that the policies implemented by the government itself play a very important role and are the main key to overcoming inflation and unemployment in a country. Therefore, the government needs to be able to evaluate all policies that are taken in the future so that the results of the policies that have been taken do not hurt the community and the country. Inflation in a country can cause the price of goods to rise and the currency to fall, which in turn can negatively impact the unemployment rate. Therefore, the government must take appropriate policies to control inflation and reduce unemployment, such as maintaining stable supplies of raw materials and keeping prices affordable, providing support to small and medium enterprises, and providing training to workers to improve their skills in the world work.