Ο ρόλος της ανασταλτίνης (inhibin) και της σελεκτίνης (P-selectin και E-selectin) στην υπερτασική νόσο της εγκυμοσύνης
Authors: Σαλαμαλέκης Γεώργιος 
Published: January 2014

Σκοπός της μελέτης: Η μελέτη μας στοχεύει στη διερεύνηση του ρόλου της ανασταλτίνης Α (inhibin-Α), της σελεκτίνης P και της σελεκτίνης Ε στην υπερτασική νόσο της εγκυμοσύνης. Υλικό και Μέθοδος: Στη Β΄ Μαιευτική και Γυναικολογική Σχολή της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αρεταίειο Νοσοκομείο και στη Γ΄ Μαιευτική και Γυναικολογική Σχολή της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Νοσοκομείο Αττικόν μελετήσαμε 81 έγκυες. Οι 33 γυναίκες παρακολουθήθηκαν στο Αρεταίειο Νοσοκομείο. Από αυτές 8 εμφάνισαν απλή υπέρταση κύησης, 16 προεκλαμψία και 9 είχαν φυσιολογική εγκυμοσύνη. Οι υπόλοιπες 48 έγκυες παρακολουθήθηκαν στο Νοσοκομείο Αττικόν. Οι 8 εμφάνισαν απλή υπέρταση κύησης, οι 4 προεκλαμψία και οι 36 είχαν φυσιολογική εγκυμοσύνη. Συνολικά, 20 έγκυες έπασχαν από προεκλαμψία, 16 από απλή υπέρταση της κύησης και 45 ήταν φυσιολογικές μάρτυρες. Στις έγκυες αυτές υπολογίστηκαν οι τιμές της ανασταλτίνης Α, της σελεκτίνης P και της σελεκτίνης Ε. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε σε δύο φάσεις. Στην 1η φάση το υλικό χωρίστηκε σε δύο ομάδες. Την πρώτη ομάδα την αποτελούσαν οι μάρτυρες (n=45) και τη δεύτερη οι υπερτασικές έγκυες (n=36). Στη 2η φάση, η ομάδα των υπερτασικών εγκύων (n=36) χωρίστηκε σε δύο κατηγορίες : στην πρώτη συμπεριλήφθηκαν έγκυες που εμφάνισαν προεκλαμψία (n=20) και στη δεύτερη έγκυες που παρουσίασαν μόνο υπέρταση (n=16). Αποτελέσματα: Από τα δικά μας αποτελέσματα προκύπτει ότι στην 1η φάση της μελέτης η ανασταλτίνη Α και η σελεκτίνη Ε δεν παρουσιάζουν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των φυσιολογικών και υπερτασικών εγκύων, σε αντίθεση με τη σελεκτίνη Ρ, οι τιμές της οποίας βρέθηκαν πολύ χαμηλές στις υπερτασικές εγκύους σε σχέση με τις φυσιολογικές. Στη 2η φάση της μελέτης, η ανασταλτίνη Α και η σελεκτίνη Ρ δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των υπερτασικών και προεκλαμπτικών εγκύων. Όμως, οι τιμές της σελεκτίνης Ε βρέθηκαν πολύ χαμηλές στις υπερτασικές εγκύους και πολύ υψηλές στις προεκλαμπτικές. Συμπεράσματα: Δε διαπιστώθηκε ότι υφίσταται σημαντική διαφορά των τιμών της ανασταλτίνης Α μεταξύ των φυσιολογικών, των υπερτασικών και των προεκλαμπτικών εγκύων. Διαπιστώθηκε ότι υφίσταται στατιστικά σημαντική διαφορά των τιμών της σελεκτίνης P μεταξύ των φυσιολογικών και υπερτασικών εγκύων, με τις φυσιολογικές να παρουσιάζουν πολύ υψηλότερες τιμές (cut-off 137ng/mL), με αποτέλεσμα να καθίσταται δυνατός ο χαρακτηρισμός της σελεκτίνης P ως προγνωστικός δείκτης της υπερτασικής νόσου της εγκυμοσύνης. Διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην τιμή της σελεκτίνης Ε μεταξύ των υπερτασικών και προεκλαμπτικών εγκύων με τις τελευταίες να παρουσιάζουν μεγαλύτερες τιμές (cut off 23,3ng/mL), με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζεται ως προγνωστικός δείκτης της προεκλαμψίας όχι όμως της υπέρτασης της κύησης. Συνεπώς, από τους 3 δείκτες που μελετήσαμε, δηλαδή της ανασταλτίνης Α, της σελεκτίνης Ε και της σελεκτίνης P, η σελεκτίνη P μπορεί να χαρακτηριστεί ως προγνωστικός δείκτης της υπερτασικής νόσου της εγκυμοσύνης και η σελεκτίνη Ε αποκλειστικά της προεκλαμψίας.