bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ανάπτυξη μεσοδομών μικτών οξειδίων μετάλλων μέσω αυτοοργανούμενων συστημάτων ως καταλύτες για την οξειδωτική αφυδρογόνωση αλκανίων προς παραγωγή ελαφρών αλκενίων
Authors: Καρακούλια Σταματία
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η σύνθεση νέων καταλυτών υποστηριγμένων ή μη μικτών οξειδίων μεγάλων ειδικών επιφανειών και τη χρήση τους ως καταλύτες στην οξειδωτική αφυδρογόνωση προπανίου (ΟΑΠ). Έτσι, πραγματοποιήθηκε η Παρασκευή υποστηριγμένων καταλυτών Ni, V και Μο στα μεσοπορώδη πυριτικά υποστρώματα ((Al-)(Τi-)MCM-41, (Ti-)HMS, SBA-15, MCF, MSU-s) τα οποία συντέθηκαν με μέθοδο sol-gel μέσω αυτό-οργανούμενων συστημάτων ενώ για σύγκριση χρησιμοποιήθηκαν ως υποστρώματα ο εμπορικός μικροπορώδης ζεόλιθος σιλικαλίτης και η εμπορική μη-πορώδης σίλικα. Επιπλέον παρασκευάστηκαν πρωτότυπα μικτά οξείδια με διάφορους συνδυασμούς μετάλλων (Ni-Al, Ni-Ti, Ni-Mg-Al, Ni-Zn-Al, Ni-Ai-Nb, Ni-Al-Mo) προερχόμενα από αντίστοιχες πρωτότυπες δομές διπλών φυλλόμορφων υδροξειδίων (LDH). Ακολούθησε χαρακτηρισμός όλων των παραπάνω υλικών όσο αφορά στη χημική σύστασή τους (Φασματοσκοπία Ατομικής Εκπομπής-ICP-AES), τη δομή τους (Περίθλαση ακτίνων-Χ, Ηλεκτρονική Μικροσκοπία Διέλευσης-ΤΕΜ), τα πορώδη χαρακτηριστικά τους (Τεχνική Ισόθερμης προσρόφησης/εκρόφησης αζώτου ΤΕΜ), τη μορφολογία τους (Ηλεκτρονική Μικροσκοπία Σάρωσης-SEM), την επιφανειακή δομή τους (Φασματοσκοπία in-situ Raman), τις όξινες και οξειδοαναγωγικές ιδιότητες τους (TPD-NH₃ και TPR) και έλεγχος της καταλυτικής δραστικότητας και εκλεκτικότητάς τους στην αντίδραση της ΟΑΠ. Οι καταλύτες V₂O₅ που υποστηρίχθηκαν στα μεσοπορώδη πυριτικά υλικά εμφάνισαν πολύ καλύτερη καταλυτική συμπεριφορά από αυτούς που υποστηρίχθηκαν στα μικροπορώδη και μη-πορώδη πυριτικά υλικά φτάνωντας σε αποδόσεις προπενίου έως 19% κυρίως λόγω καλύτερης διασποράς της ενεργούς φάσης. Οι καταλύτες NiO υποστηριγμένοι στα μεσοπορώδη MCM-41 και HMS εμπλουτισμένοι με ετερο-μέταλλα Al ή Ti εμφάνισαν μεγαλύτερη δραστικότητα ενεργοποιώντας το προπάνιο κατά 100-200°C χαμηλότερα συγκριτικά με τους αντίστοιχους καταλύτες V₂O₅ ξεκινώντας την αντίδραση από τους 300°C. Τα καλύτερα καταλυτικά αποτελέσματα εμφάνισε το μη-υποστηριγμένο διμεταλλικό μικτό οξείδιο Ni₀₆₆Al₀₃₃O προερχόμενο από το αντίστοιχο φυλλόμορφο διπλό υδροξείδιο Ni₀₆₆Al₀₃₃-LDH φτάνωντας σε αποδόσεις προπενίου 14% στους 450°C ενώ σε βέλτιστες πειραματικές συνθήκες η παραγωγικότητα αυτού του καταλύτη έφτασε τα 7.5 κιλά προπενίου ανά κιλό καταλύτη την ώρα.
Ασυλία έναντι λάθους ταυτοποίησης
Authors: Σωφρόνη Ελένη
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής είναι -σε πρώτο επίπεδο- να προσεγγίσει από μια νέα προοπτική κάποιες βασικές θέσεις στο χώρο της Φιλοσοφίας τη θέση του Evans για γνώση ελεύθερη ταυτοποίησης και την ιδέα του μη-εννοιολογικού περιεχομένου, τη θέση του Zahavi για την εαυτότητα ως αυτοεξοικείωση, τη θέση του Bermudez για το ότι η αυτοσυνειδησία στη διάσταση της συνείδησης του εγώ η εαυτού έχει ισχυρές βιολογικές βάσεις και μπορεί να αναλυθεί με ορούς μη-γλωσσικούς και μη-εννοιολογικούς. Οι παραπάνω ιδέες συσχετίζονται και εξετάζονται σε ένα νέο πλαίσιο και σε σχέση με ένα θεμελιώδες και καίριο χαρακτηριστικών των αυτοσυνειδησιακών κρίσεων, το φαινόμενο της ασυλίας έναντι λάθους ταυτοποίησης. Το επιχείρημα της διατριβής είναι ότι το φαινόμενο της ασυλίας έναντι λάθους ταυτοποίησης αποδεικνύει ότι υπάρχει μη-εννοιολογική αίσθηση του εαυτού/εγώ η οποία εξασφαλίζεται από συγκεκριμένα δίκτυα ροής πληροφοριών και -ταυτόχρονα- αποδεικνύει ότι ο εαυτός υπάρχει ως εμπειρική πραγματικότητα και ως αίσθηση με την οποία εξοικειωνόμαστε από πολύ νωρίς. Μαθαίνουμε να είμαστε «εαυτοί» μέσα από την εξοικείωσή μας με την αίσθηση του -πως-είναι- να είμαστε υποκείμενα εμπειριών και δράστες. Σε δεύτερο επίπεδο, η διατριβή επιδιώκει να δείξει πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του σώματος -συνολικά, του εγκέφαλου συμπεριλαμβανομένου- στη διαμόρφωση των νοητικών διεργασιών. Για πολλά χρόνια, ο ρόλος του σώματος θεωρούνταν περιφερειακός ή δευτερεύων στη φιλοσοφία του νου και τη γνωσιακή επιστήμη, στο πλαίσιο της οποίας κυρίαρχος ήταν ο ρόλος του νου (mind). Η παρούσα διατριβή δείχνει ότι ο εαυτός που συχνά θεωρείται ως εσωτερικό «κάτι» ή προϊόν κοινωνικο-πολιτισμικών επιδράσεων είναι -κύρια και πρώτα- η βιωμένη αίσθηση και εξοικείωση με αυτό που είμαστε, δηλαδή το σώμα που έχουμε και μέσα από το οποίο ζούμε.
Κόστος θεραπευτικής αντιμετώπισης των πασχόντων από σύνδρομο αποφρακτικών απνοιών - υποπνοιών κατά τον ύπνο
Authors: Πράπα Παρασκευή-Μαρία
Published: August 2021

Το Σύνδρομο Αποφρακτικών Απνοιών / Υποπνοιών κατά τον Ύπνο είναι μια παθολογική κατάσταση που διαταράσει το βιολογικό φαινόμενο του ύπνου και αφορά το 2-4% του πληθυσμού. Κλονίζει τη σωματική, πνευματική και ψυχική υγεία και αποτελεί μια από τις πιο ικανοποιητικά ανταποκρινόμενες, όσον αφορά τη θεραπεία, ιατρικές καταστάσεις με ουσιαστική και γρήγορη βελτίωση στην ποιότητα της ζωής των ασθενών. Η αύξηση των δαπανών για την υγεία αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της εποχής μας. Στη χώρα μας οι μελέτες κόστους νοσήματος είναι ελάχιστες με αποτέλεσμα να καθίσταται δύσκολη η εντόπιση και η αξιολόγηση των οικονομικών συνεπειών με σκοπό τη χάραξη ορθής πολιτικής υγείας. Στην κατεύθυνση αυτή επιχειρεί να συμβάλει η παρούσα μελέτη, βασικός σκοπός της οποίας είναι η εκτίμηση του κόστους της θεραπευτικής αντιμετώπισης των πασχόντων από Συνδρόμο Αποφρακτικών Απνοιών/Υποπνοιών κατά τον Ύπνο.Υλικό και μέθοδοςΜελετήθηκαν όλα τα άτομα που προσήλθαν για διερεύνηση πιθανής διαταραχής της αναπνοής στο εργαστήριο μελέτης ύπνου του Κ.Α.Α. από 1/1/2008 ως και 31/12/2008, υποβλήθηκαν σε πολυκαταγραφική μελέτη και βρέθηκαν να παρουσιάζουν ΣΑΑΥ.Ο υπολογισμός του κόστους βασίστηκε στα στοιχεία των αρχείων του εργαστηρίου και στα στοιχεία που ελήφθησαν από την Διοικητική και Τεχνική υπηρεσία του Νοσοκομείου και αφορούσαν το κόστος μισθοδοσίας προσωπικού, υγειονομικού και μη υλικού, φαρμακευτικού υλικού, υποστηρικτικών λειτουργιών, απόσβεσης βασικού εξοπλισμού εργαστηρίου, ευκαιρίας κτηρίου, αγοράς θεραπευτικού μηχανήματος και κόστος μεταφοράς των ασθενών από και προς το νοσοκομείο. ΑποτελέσματαΜελετήθηκαν 340 άτομα, 262 άνδρες και 78 γυναίκες, με μέση ηλικία 55,9 ( 12,4) έτη. Διαπιστώθηκε ήπιο ΣΑΑΥ σε 34 ασθενείς, μέτριας βαρύτητας σε 55 και σοβαρό σε 251 . Έλαβαν ως θεραπεία CPAP 190 ασθενείς, 14 ασθενείς BiPAP και σε 136 συνέστησαν συντηρητική αγωγή.Το μέσο ετήσιο κόστος του ΣΑΑΥ ανέρχεται σε 1685,90€ ανά ασθενή. Η ποσοστιαία αναλογία των κυριότερων συνιστωσών του κόστους είναι 66,5% για τη θεραπεία, 15,4% για μισθοδοσία προσωπικού, 9,8% για την μεταφορά, και 2,45% για τις υποστηρικτικές λειτουργίες.Η επιβάρυνση του υγειονομικού φορέα είναι 15%, του ασφαλιστικού φορέα 64% και ο ασθενής επιβαρύνεται με 21% του συνολικού ετήσιου κόστους.Από την πλευρά της άμεσης οικονομικής επιβάρυνσης του ασθενούς το μέσο ποσό ήταν 361,29 € ανά άτομο. Ο ασθενής επιβαρύνεται με 0%-33,5% για την αγορά CPAP, ενώ για την αγορά BiPAP με 5% - 48,6% ανάλογα με το ασφαλιστικό ταμείο.ΣυμπέρασμαΤο μέσο ετήσιο κόστος της θεραπευτικής αντιμετώπισης ήταν 1685,90 €. Μεγάλες αποκλίσεις βρέθηκαν στο ποσό της αποζημίωσης των αναπνευστικών συσκευών (CPAP-BiPAP) από τα ασφαλιστικά ταμεία καθώς και ανισότητες όσον αφορά την οικονομική επιβάρυνση των ασθενών.
Η επίδραση του τεχνητού αερισμού με μεγάλους όγκους στην αιμάτωση των ενδοκοιλιακών σπλαγχνών
Authors: Μεταξάς Γεώργιος
Published: August 2021

Σκοπός: Η διερεύνηση της επίδρασης του μηχανικού αερισμού με υψηλούς ή φυσιολογικούς όγκους στην αιμάτωση των ενδοκοιλιακών σπλάγχνων. Μέθοδοι: Δύο ομάδες χοιριδίων υποβλήθηκαν σε μηχανικό αερισμό με εισπνεόμενο όγκο 30 mL/Kg ή 10 mL/Kg. Καταγράφηκαν μεταξύ άλλων η αιματική ροή σε τρία μεγάλα ενδοκοιλιακά αγγεία και η μικροκυκλοφορία στην επιφάνεια του ήπατος. Έγινε προσδιορισμός κυτταροκινών (IL-6, IL-10, IL-1β, TNF-α, TRB, PGE-2) στο αίμα και το βρογχοκυψελιδικό έκπλυμα. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Στην ομάδα υψηλών όγκων καταγράφηκε στατιστικά σημαντική ελάττωση της σπλαγχνικής αιμάτωσης, σημαντική αύξηση της συγκέντρωσης των κυτταροκινών και ιστική πνευμονική βλάβη. Στην ομάδα ελέγχου σημειώθηκε σημαντική αύξηση ορισμένων κυτταροκινών, χωρίς ιστική βλάβη. Καταγράφηκε σημαντική μεταβολή της αιματικής ροής στην πυλαία φλέβα και στην άνω μεσεντέριο αρτηρία σε ορισμένες φάσεις του πειράματος. Η ομάδα υψηλών όγκων παρουσίασε σε κάθε περίπτωση στατιστικά σημαντικότερες μεταβολές από την ομάδα ελέγχου. Συμπέρασμα: Ο μηχανικός αερισμός με υψηλούς όγκους προκαλεί σημαντική διαταραχή της σπλαγχνικής αιμάτωσης, οξεία πνευμονική βλάβη και προάγει την τοπική και συστηματική φλεγμονώδη αντίδραση. Ο μηχανικός αερισμός με τον συνήθη εισπνευστικό όγκο, προκαλεί ηπιότερη φλεγμονώδη αντίδραση χωρίς ιστική πνευμονική βλάβη και επιπλέον μια μικρότερη αλλά σημαντική διαταραχή της αιματικής ροής σε δύο μεγάλα ενδοκοιλιακά αγγεία.
Μελέτη τροποποιημένων πολυμερικών μεμβρανών για χρήση σε κυψελίδες καυσίμου αγωγής πρωτονίων και εφαρμογές διαχωρισμού αερίων
Authors: Χουρδάκης Νικόλαος
Published: August 2021

Στην πρώτη ενότητα έγινε εκτίμηση του μοριακού προσανατολισμού μονοαξονικά εφελκυσμένων πολυμερικών μεμβρανών Nafion-115 με τη βοήθεια πολωμένων φασμάτων UV-Raman και χαρακτηρισμός τους. Η προσπάθεια τροποποίησης του Nafion με διαξονικό εφελκυσμό είχε σαν αποτέλεσμα τη λήψη λεπτών πολυμερικών μεμβρανών με αποτελεσματικότερες ιδιότητες στη τάση διέλευσης της μεθανόλης, σε σχέση με τις μη τροποποιημένες μεμβράνες. Έγινε επίσης προσπάθεια τροποποίησης του Nafion με στοιβάδα αγώγιμου πολυμερούς πολυανιλίνης (PAni) ή πολυπυρρόλης (PPy) με ενσωματωμένα αντισταθμιστικά ιόντα SO₄²⁻ ή Nafion⁻ και φασματοσκοπική μελέτη μέσω ATR-FTIR σε συνδυασμό με μικροφωτογραφίες SEM που ελήφθησαν. Στην δεύτερη ενότητα μελετήθηκαν οι σύνθετες (ή mixed matrix) πολυμερικές μεμβράνες πολυσουλφόνης (PSF) με ενσωματωμένες φυλλώδεις αργυλοφωσφορικές νανονιφάδες τύπου AlPO. Οι νανονιφάδες, ακόμα και σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις, βελτιώνουν σε σημαντικό βαθμό τη διαχωριστική ικανότητα των αμιγώς πολυμερικών μεμβρανών για τα ζεύγη αερίων H₂/N₂ H₂/CH₄.
εξελικτική ακολουθία των ενεργών γαλαξιακών πυρήνων ως αποτέλεσμα των εγγύς γαλαξιακών αλληλεπιδράσεων
Authors: Κουλουρίδης Ηλίας
Published: August 2021

Σκοπός του διδακτορικού αυτού είναι να αναδείξει τις ομοιότητες και τις διαφορές των ενεργών πυρήνων, μελετώντας το περιβάλλον γαλαξιών τύπου Sy1, Sy2, αλλά και λαμπρών υπέρυθρων γαλαξιών (BIRG, οι οποίοι ως επί το πλείστον είναι τύπου Starburst και Sy2) και συγκρίνοντας το με το περιβάλλον κανονικών μη ενεργών γαλαξιών. Διερευνάται επίσης εις βάθος, η σχέση Starburst και AGN γαλαξιών και περιλαμβάνεται η αναλυτική φασματοσκοπική μελέτη και κατηγοριοποίηση των γειτόνων των Seyfert και BIRG, σε μία προσπάθεια να βρεθεί η αναμενόμενη αμφίδρομη σχέση μεταξύ των αλληλεπιδρώντων γαλαξιών. Εν κατακλείδι, προτείνεται ένα συνολικό εξελικτικό σενάριο, που περιλαμβάνει όλους τους τύπους των ενεργών γαλαξιών που παρατηρούνται στο τοπικό σύμπαν. Το τελευταίο τμήμα της διατριβής προσεγγίζει το πρόβλημα του περιβάλλοντος των ενεργών γαλαξιών από μία διαφορετική πλευρά, αυτή των σμηνών γαλαξιών. Η ανεύρεση των ενεργών πυρήνων σε αυτή την περίπτωση γίνεται με χρήση δεδομένων ακτινών-Χ από το δορυφόρο XMM-Newton. Η ορθή ερμηνεία των αποτελεσμάτων προϋποθέτει την σύγκριση των αποτελεσμάτων με οπτικά δεδομένα, η οποία ακολουθεί σε δεύτερη φάση.
Μελέτη της επίδρασης του ρετινοϊκού οξέος και αναστολέων των κυκλινοεξαρτώμενων κινασών στη διαφοροποίηση λευχαιμικών κυττάρων
Authors: Τσόλκας Γρηγόριος
Published: August 2021

Η οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία (Acute Pro-myelocytic Leukemia) χαρακτηρίζεται από τη χρωμοσωμική μετατόπιση t(15:17) η οποία δημιουργεί το σύντηκτο ογκογονίδιο PML-RARα σε >90% των περιπτώσεων. Τα κύτταρα της APL εκφράζουν την επίσης ογκογόνο κυκλίνη Α1 η οποία σχηματίζει λειτουργικά σύμπλοκα με τις κινάσες CDK1/CDK2. Το All-Trans ρετινοϊκό οξύ (ATRA) που χρησιμοποιείται στη θεραπεία της APL, επάγει τη διάσπαση της PML-RARα και τη διαφοροποίηση αλλά οι φαρμακολογικές δόσεις προκαλούν σοβαρές παρενέργειες. Στη μελέτη μας κυτταρικές σειρές ΝΒ4 οξείας προ-μυελοκυτταρικής λευχαιμίας, υποβλήθηκαν σε διαφορετικές συγκεντρώσεις ATRA σε συνδυασμό με αναστολείς των κυκλινοεξαρτώμενων κινασών (Olomoucine, Roscovitine ). Η μελέτη της διαφοροποίησης έγινε με χρωστική Giemsa-Wright, μορφολογικό προσδιορισμό με μικροσκόπηση, με τη μέθοδο αναγωγής του ΝΒΤ και από τα επίπεδα της ογκογόνου πρωτεΐνης καθώς και των παραγόντων μεταγραφής C/EBP με τη μέθοδο της ανοσοαποτύπωσης (Western Blot). Τα αποτελέσματα της μελέτης μας δείχνουν ότι η συνδυασμένη δόση υποφαρμακολογικών επιπέδων ATRA/Olomoucine και ATRA/Roscovitine σε κυτταρικές σειρές της APL (ΝΒ4) προκαλεί φαινοτυπική διαφοροποίηση των κυττάρων, μειωμένα επίπεδα της κινάσης CDK4, απουσία διάσπασης της σύντηκτης πρωτεΐνης και υπερέκφραση του παράγοντα μεταγραφής CEBP/ε.
Θεωρία ηλεκτρονικών καταστάσεων τάξης
Authors: Γεωργίου Μάριος
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η μελέτη του ανταγωνισμού - συνύπαρξης υπεραγώγιμων καταστάσεων με μηδενική και πεπερασμένη ορμή ζεύγους Cooper και κυμάτων πυκνότητας φορτίου σε ένα ισχυρό σιδηρομαγνητικό υπόβαθρο όπου τα σπιν θεωρούνται “παγωμένα”. Το πρόβλημα αυτό βρίσκει άμεση εφαρμογή στην καινούργια οικογένεια των σιδηρομαγνητικών υπεραγωγών, υλικά στα οποία η υπεραγωγιμότητα συνυπάρχει με τον σιδηρομαγνητισμό. Η προσέγγιση του προβλήματος γίνεται σε επίπεδο θεωρίας μέσου πεδίου. Αναπτύσσεται φορμαλισμός για την συνύπαρξη φάσεων στο σιδηρομαγνητικό υπόβαθρο. Η ταξινόμηση των παραμέτρων τάξης ως προς τις συμμετρίες του συστήματος οδηγεί στην ύπαρξη δύο υπεραγώγιμων παραμέτρων τάξης μηδενικής ορμής ζεύγους Cooper, δύο υπεραγώγιμων παραμέτρων τάξης πεπερασμένης ορμή ζεύγους Cooper και τεσσάρων παραμέτρων τάξης κύματος πυκνότητας φορτίου. Στα πλαίσια της διατριβής μελετάται συστηματικά ο ανταγωνισμός οποιουδήποτε συνδυασμού των παραπάνω παραμέτρων τάξεως για διαφορετικές τιμές των δυναμικών ζεύξης σε καθένα από τα κανάλια ζεύξης και διαφορετικές θερμοκρασίες. Χαρτογραφούνται λεπτομερώς οι μεταβάσεις που ενδεχόμενα προκύπτουν με την μεταβολή της συμμετρίας ηλεκτρονίου-οπής (της ποιότητας της συναρμογής) θέλοντας να προσομοιωθεί με τον τρόπο αυτό η εφαρμογή πίεσης στο υλικό όπως στην περίπτωση του UGe₂- Για της διάφορες φάσεις συνύπαρξης που παρατηρούνται για πρώτη φορά στα πλαίσια της διατριβής αυτής, πέραν των παραμέτρων τάξεως υπολογίζονται η πυκνότητα καταστάσεων, η ελεύθερη ενέργεια και η ειδική θερμότητα με σκοπό την ταυτοποίηση ποιοτικών χαρακτηριστικών των καταστάσεων αυτών σε πειραματικά μετρήσιμες ποσότητες.
Το φαινόμενο του γυναικείου βεντετισμού το 19ο αιώνα στην Ελλάδα
Authors: Αλτουβά Αλεξία
Published: August 2021

Η διατριβή πραγματεύεται το ζήτημα του φαινομένου του γυναικείου βεντετισμού έτσι όπως πρωτοεμφανίστηκε στο ελληνικό θέατρο το β΄ μισό του 19ου αιώνα, κατά την περίοδο διαμόρφωσής του. Στόχος της έρευνας είναι να παρακολουθήσει τους τρόπους εκδήλωσης του φαινομένου, τον τρόπο εισαγωγής του στην εγχώρια θεατρική πρακτική και τα στοιχεία ανάπτυξής του. Για το λόγο αυτό και προκειμένου να καταγραφούν και να αναλυθούν με μεγαλύτερη σαφήνεια τα επιμέρους χαρακτηριστικά του φαινομένου η έρευνα εστιάζει στις βιογραφίες των κυριωτέρων εκπροσώπων του βεντετισμού στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στις πρωταγωνίστριες Πιπίνα Βονασέρα, Αικατερίνη Βερώνη και Ευαγγελία Παρασκευοπούλου. Η πορεία της κάθε πρωταγωνίστριας εξετάζεται χωριστά και περιλαμβάνει ένα σύντομο βιογραφικό σημείωμα, αναλυτική καταγραφή της θεατρικής σταδιοδρομίας της κάθε μιας (τις περιοδείες, τις πόλεις που επισκέφθηκε, τους θιάσους που συμμετείχε και πρωταγωνίστησε, τις σημαντικές συνεργασίες, αναλυτικά το ρεπερτόριο, όπως διαμορφωνόταν κάθε φορά, την υποκριτική εξέλιξη), κριτικογραφία, παραστασιογραφία. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα στοιχεία που έχουν να κάνουν με τη σκηνική δράση των πρωταγωνιστριών, τη συνολική τους πορεία στο ελληνικό θέατρο, τη θιασαρχική τους δράση, το ρεπερτόριο και γενικότερα το φάσμα επιρροής που άσκησαν στο επαγγελματικό τους χώρο κατ’ αρχήν, και ευρύτερα στο κοινωνικό σύνολο, σε ανθρώπους της γενιάς τους, αλλά και σε επόμενες γενιές. Παράλληλα εξετάζονται οι επιρροές που δέχθηκαν οι ίδιες από τις μεγάλες φυσιογνωμίες του παγκόσμιου θεάτρου της εποχής τους (Sarah Bernhardt, Adelaide Ristori, Eleonora Duse, Giacinta Pezzana), ως προς την υποκριτική τους τέχνη, τη διαμόρφωση του σκηνικού ρεπερτορίου τους, την επικοινωνία με το κοινό και τελικά την εισαγωγή όλων των στοιχείων που συνέθεσαν τα χαρακτηριστικά του βεντετικού φαινομένου στον ελληνικό θεατρικό χώρο.
Η ευρωπαϊκή εκπαίδευση υπό το φως της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
Authors: Μπούμπας Δημήτριος
Published: August 2021

Στόχος της διατριβής είναι η διερεύνηση της προσφοράς της εκπαίδευσης που παρέχει η Ε.Ε. στα κράτη-μέλη, με σκοπό την ενοποιητική της διαδικασία και ολοκλήρωση.Αρχικά διερευνήθηκε η ιστορικότητα των εκπαιδευτικών αλληλοεπιρροών και αλληλεπιδράσεων μεταξύ της Ελλάδας και της Βαυαρίας κατά τον 19ο αιώνα καθώς και οι σημαντικές εκπαιδευτικές επιρροές της εκπαίδευσης του υπόδουλου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία Ελληνισμού από τη Βαυαρική εκπαίδευση κατά τον 19ο και 20ο αιώνα (Αστικές Σχολές-Bürgerschule) με τη μέθοδο της έρευνας ιστορικών πηγών. Ακολούθησε η συγκριτική ανάλυση των σχολικών εγχειριδίων ( Κοινωνική και Πολιτική Αγωγή της Γ΄Γυμνασίου-Αρχές της Οικονομίας της Α΄Λυκείου- Εισαγωγή στο Δίκαιο και στους Πολιτικούς Θεσμούς της Β΄Λυκείου- Κοινωνιολογία της Γ΄ Λυκείου) με τα αντίστοιχα βαυαρικά βιβλία της Hauptschule-Realschule-Gymnasium και τα αναλυτικά προγράμματα Σπουδών των δύο χωρών με αναφορά στις Ευρωπαϊκές Σπουδές.Στη συνέχεια διερευνήθηκε η γνώση της Ε.Ε. , των θεσμών, των οργάνων, της εκπαιδευτικής της πολιτικής και του ρόλου της στην παγκόσμια σκηνή, μεταξύ εκπαιδευτικών και μαθητών , κυρίως της Δ/θμιας Εκπ/σης των δύο χωρών, με τη χρήση ερωτηματολογίων και συνεντεύξεων. Συμπερασματικά η μελέτη απέδειξε ότι η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση των Βαυαρών στην Ελλάδα κατά τον 19ο αιώνα δεν υπήρξε επιτυχής, ενώ αντιθέτως η μεταφορά εκπαιδευτικών μοντέλων από τη Βαυαρία και η εφαρμογή τους στις κοινότητες του υπόδουλου ελληνισμού απέδωσε σημαντικά οφέλη και πλεονεκτήματα.Επίσης, τα συγκρινόμενα βιβλία προσφέρουν σχετικά σωστή πληροφόρηση σε εκπαιδευτικούς και μαθητές για την Ε.Ε., την εξέλιξη και την προσπάθεια για ενοποίηση. Τέλος οι απαντήσεις των εκπαιδευτικών και μαθητών στα πολιτικά και εκπαιδευτικά ερωτήματα της εμπειρικής έρευνας σχετικά με την Ε.Ε., υποστήριξαν την επιχειρούμενη προσπάθεια για ενοποίηση και ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής ιδέας.
Χαρτογραφία και εκπαίδευση
Authors: Αποστολοπούλου Αικατερίνη
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη των ικανοτήτων των μαθητών στις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού να αντιλαμβάνονται το φυσικό ανάγλυφο με τη χρήση δισδιάστατων και τρισδιάστατων χαρτών και να επιλύουν προβλήματα γεωγραφικού περιεχομένου. Ο ερευνητικός σχεδιασμός προέβλεπε τη διενέργεια προέρευνας και κατόπιν έρευνας σε αντιπροσωπευτικό δείγμα μαθητών Ε’ τάξης με έντυπα ατομικά ερωτηματολόγια. Στην προέρευνα έλαβαν μέρος 74 μαθητές χρησιμοποιώντας δισδιάστατους και τρισδιάστατους ChromaDepth χάρτες της Λέσβου. Στην κυρίως έρευνα συμμετείχαν 718 μαθητές από 36 διαφορετικά Δημοτικά Σχολεία αστικών και αγροτικών περιοχών από σχολεία της Θράκης, της Μακεδονίας, της Ηπείρου, της Θεσσαλίας, της Στερεάς Ελλάδας, της Πελοποννήσου, των νησιών του Αιγαίου και της Κρήτη. Πραγματοποιήθηκε ποιοτική και ποσοτική ανάλυση των αποτελεσμάτων των δοκιμασιών, των ερμηνειών και των παρανοήσεων των μαθητών, καθώς και των σχεδιασμών πάνω στους χάρτες. Οι ερευνητικές υποθέσεις ελέγχθηκαν με την εφαρμογή της ζευγαρωτής δοκιμής για τον έλεγχο δύο δειγμάτων και της ανάλυσης διακύμανσης μονής κατεύθυνσης για τον έλεγχο περισσοτέρων από δύο δειγμάτων. Όπου βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές τυχόν ομαδοποίηση μέσων τιμών πραγματοποιήθηκε με τη δοκιμή Tuckey HSD. Οι επιδόσεις των μαθητών παρουσιάζουν βελτιώσεις με τη χρήση τρισδιάστατων χαρτών σε σχέση με τους δισδιάστατους χάρτες σε όλες τις δραστηριότητες εκτός από το σχεδιασμό ομαλότερης πορείας. Δεν διαπιστώνονται διαφυλικές διαφορές. Οι μαθητές αγροτικών περιοχών εμφανίζουν καλύτερες επιδόσεις σε επίπεδο στατιστικά σημαντικό έναντι των μαθητών αστικών περιοχών τόσο στους δισδιάστατους όσο και στους τρισδιάστατους χάρτες. Το μορφωτικό επίπεδο της μητέρας και η θετική στάση στο γνωστικό αντικείμενο της Γεωγραφίας επηρεάζουν τις επιδόσεις των μαθητών και στους δύο τύπους χαρτών σε επίπεδο στατιστικά σημαντικό. Η εντοπιότητα δε συνδέεται με βελτιωμένες επιδόσεις σε χάρτες που απεικονίζουν τον τόπο διαβίωσης των μαθητών. Τέλος η συχνή ενασχόληση με ηλεκτρονικά παιχνίδια δεν επηρεάζει τις επιδόσεις των μαθητών σε δραστηριότητες με τρισδιάστατους χάρτες. Η πλειοψηφία των μαθητών που πραγματοποιούν ορθούς σχεδιασμούς ποταμού στον τρισδιάστατο χάρτη, επιλέγουν τον ίδιο τύπο χάρτη ως πιο βοηθητικό και η πλειοψηφία των μαθητών που πραγματοποιούν ορθούς σχεδιασμούς πεζοπορίας και στους δύο τύπους χαρτών, επιλέγουν τον τρισδιάστατο χάρτη ως πιο βοηθητικό. Τα δύο τρίτα των μαθητών κάνουν συσχετισμούς αναγλύφου επιλέγοντας μια πόλη, σχεδιάζοντας πάνω στο χάρτη τη διαδρομή και επιχειρηματολογώντας. Ένας στους πέντε μαθητές κάνει γραμμικές συσχετίσεις, ενώ λίγοι μαθητές προβάλλουν διαισθητικές ερμηνείες. Συμπερασματικά προτείνουμε την καλλιέργεια δεξιοτήτων ανάγνωσης χαρτών και χωρικής ανάλυσης στους μαθητές του Δημοτικού σε συνδυασμό με την εργασία στο πεδίο και αξιοποίηση ΓΣΠ και εκπαιδευτικών ηλεκτρονικών παιχνιδιών.
Διερεύνηση της σχέσης επιπέδων λεπτίνης και επιπέδων προ- και αντι-φλεγμονωδών κυτταροκινών σε νεογνά με σκοπό την αναζήτηση πιθανής συμβολής αυξημένων επιπέδων λεπτίνης στην παθογένεια αυτοάνοσων νοσημάτων
Authors: Ράπτης Γεώργιος
Published: August 2021

Η λεπτίνη παράγεται από τα κύτταρα του λιπώδους ιστού, καθώς και από άλλους ιστούς συμπεριλαμβανομένων του πλακούντος και ρυθμίζει τη πρόσληψη τροφής, τη κατανάλωση ενέργειας, την αναπαραγωγική διαδικασία και τις ανοσολογικές λειτουργίες. Για τη διερεύνηση του ρόλου της λεπτίνης επί του νεογνικού ανοσολογικού συστήματος μετρήσαμε τα επίπεδα λεπτίνης και κυτταροκινών (INF-γ, TNF-α, IL-2, IL-4, IL-10 και IL-12) στον ορό αίματος ομφαλίου λώρου 481 φυσιολογικών νεογνών τα οποία γεννήθηκαν από υγιείς μητέρες. 317 ήταν νεογνά με ιδανικό βάρος γέννησης για την ηλικία κύησης (AGA) και 164 έφεραν αυξημένο βάρος για την ηλικία κύησης (LGA). Η ενδιάμεση συγκέντρωση λεπτίνης σε ολόκληρο το δείγμα ήταν 11.6 ng/ml. Στο 12% AGA νεογνών, τα επίπεδα λεπτίνης ήταν υψηλότερα του μέσου όρου (ενδιάμεση τιμή 34 ng/ml). Στο 33% των νεογνών αυτών (4% του ολικού δείγματος) τα επίπεδα λεπτίνης κυμαίνονταν μεταξύ 37.5-204 ng/ml, στην ομάδα αυτή βρέθηκαν επίσης υψηλά επίπεδα ιντερφερόνης-γ (μέση τιμή 27.11 pg/ml, διακύμανση 17.5-38.5 pg/ml). Κατόπιν μελετήσαμε εάν η λεπτίνη μπορεί να επηρεάσει τη γονιδιακή έκφραση κυτταροκινών στα Τ κύτταρα και μονοκύτταρα αίματος ομφαλίου λώρου. Η καλλιέργεια των κυττάρων ομφαλίου λώρου (Τ ή μονοκυττάρων) AGA νεογνών, τυχαία επιλεγμένων ή κυττάρων περιφερικού αίματος ενηλίκου, με λεπτίνη είχε σαν αποτέλεσμα τη γονιδιακή έκφραση IL-2, INF-γ και IL-4 από τα κύτταρα του ομφαλίου λώρου, καθώς και από τα Τ κύτταρα του ενηλίκου όπως και την έκφραση IL-10 κυρίως από τα μονοκύτταρα αίματος ομφαλίου λώρου. Σημαντικά υψηλότερη γονιδιακή έκφραση INF-γ παρατηρήθηκε σε Τ κύτταρα ομφαλίου λώρου θήλεος τα οποία καλλιεργήθηκαν με λεπτίνη συγκριτικά με τα Τ κύτταρα ομφαλίου λώρου άρρενος. Συμπερασματικά, η παρουσία υψηλών συγκεντρώσεων λεπτίνης και INF-γ στον ορό αίματος ομφαλίου λώρου φυσιολογικών AGA νεογνών, καθώς και το γεγονός ότι η λεπτίνη μπορεί άμεσα να διεγείρει τη γονιδιακή έκφραση κυτταροκινών σε κύτταρα ομφαλίου λώρου (Τ και μονοκύτταρα) δείχνει ότι τα υψηλά επίπεδα λεπτίνης μπορούν ανεξάρτητα να επηρεάσουν το ανοσολογικό σύστημα των φυσιολογικών νεογνών και να συμβάλλουν στη Th1 διαφοροποίηση της ανοσολογικής απόκρισης.
Διαγνωστικοί δείκτες πληθυσμών του μεταξοσκώληκα Bombyx mori αξιοποιήσιμων στην ελληνική σηροτροφία
Authors: Τζιτζινάκης Μάριος
Published: August 2021

Στη χώρα μας η σηροτροφία συνεχίζει να υφίσταται ως αγροτική δραστηριότητα και η μεγαλύτερη δυσκολία που καλείται να αντιμετωπίσει είναι οι χαμηλές τιμές των μεταξωτών προϊόντων που εισάγονται από Ασιατικές χώρες και κυρίως από την Κίνα. Η πραγματικότητα αυτή μπορεί να αντισταθμιστεί από τη βελτίωση της ποιότητας του εγχώριου παραγόμενου προϊόντος με την εκμετάλλευση και αξιοποίηση προσαρμοσμένων και βελτιωμένων πληθυσμών μεταξοσκωλήκων (Bombyx mori) και τη χρήση αποδοτικών υβριδίων. Με γνώμονα τα παραπάνω και στο πλαίσιο της παρούσας διδακτορικής διατριβής, έγινε συγκριτική μελέτη και καταγραφή ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών εμπορικών υβριδίων, τα οποία προορίζονταν για χρήση από τους Έλληνες σηροτρόφους. Τα υβρίδια που μελετήθηκαν ήταν το κινεζικό Qiufeng X Baiyu, το τουρκικό Μ Χ Ν και το ελληνικό Χ1 Χ Κ1 και η καταγραφή των στοιχείων αφορούσε σε εκτροφές δύο ετών. Οι αποδόσεις του τουρκικού υβριδίου βρέθηκαν στατιστικά σημαντικά καλύτερες από τις αποδόσεις των άλλων υβριδίων, ενώ το ελληνικό υβρίδιο σε ορισμένες πολύ σημαντικές παραμέτρους, όπως είναι το βάρος κελύφους και το ποσοστό κελύφους, παρουσιάστηκε στατιστικά σημαντικά καλύτερο από το κινεζικό υβρίδιο. Παράλληλα πραγματοποιήθηκε σειρά πειραμάτων που σχετίζονταν με τη δημιουργία, μελέτη, καταγραφή και διατήρηση καθαρών σειρών του μεταξοσκώληκα και τη δημιουργία τράπεζας γενετικού υλικού του είδους, με απώτερο στόχο τη μαζική παραγωγή μεταξόσπορου στην Ελλάδα. Μελετήθηκαν και καταγράφηκαν τα χαρακτηριστικά πληθυσμών που προέρχονταν από το γενετικό υλικό του Εργαστηρίου Σηροτροφίας & Μελισσοκομίας και του Σηροτροφικού Εργαστηρίου Αθηνών και από εμπορικά υβρίδια ύστερα από ελεγχόμενες – κατευθυνόμενες συζεύξεις και συνεχείς εκτροφές για τουλάχιστον 7 γενεές. Υπάρχει σαφής διαχωρισμός μεταξύ των μελετούμενων πληθυσμών, ο οποίος μπορεί να οφείλεται σε μορφολογικές διαφοροποιήσεις, όπως το χρώμα και η μορφή της προνύμφης ή το χρώμα της αιμολέμφου και σε διαφοροποιήσεις ποιοτικών και ποσοτικών παραγωγικών χαρακτηριστικών όπως το χρώμα του κουκουλιού, το ποσοστό του κελύφους και το βάρος χλωρού κουκουλιού. Η παραγωγή μεταξόσπορου στην Ελλάδα, δραστηριότητα η οποία δοκιμάστηκε πρόσφατα με πολύ καλά αποτελέσματα, μπορεί να επιτευχθεί αξιοποιώντας το γενετικό υλικό που διατηρεί το Εργαστήριο Σηροτροφίας και Μελισσοκομίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών σε συνεργασία με το Σηροτροφικό Εργαστήριο Αθηνών. Η διατήρηση τράπεζας γενετικού υλικού του μεταξοσκώληκα της μουριάς, προϋποθέτει τη συνεχή εκτροφή των πληθυσμών που την απαρτίζουν, τουλάχιστον μία φορά ανά έτος και την ομομικτική αναπαραγωγή τους με σκοπό τη διατήρηση της καθαρότητας των επιθυμητών χαρακτηριστικών. Η καταγραφή διαγνωστικών δεικτών των διατηρούμενων πληθυσμών (αναφορικά με το φαινότυπο, τη φυσιολογία αποδόσεως και αναπαραγωγής και τα γενετικά – μοριακά χαρακτηριστικά), κάτι το οποίο αποτελεί στόχο της παρούσας διατριβής είναι σημαντικό εργαλείο για τη διαφύλαξη, αξιοποίησης και βελτίωσή τους.
Κοινωνικο-οικονομικές διαστάσεις της αποθήκευσης στην Κύπρο κατά την ύστερη νεολιθική και χαλκολιθική περίοδο
Authors: Βοσκός Ιωάννης
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή αποσκοπεί στη διερεύνηση της κοινωνικής και πολιτισμικής αλλαγής κατά την Ύστερη Νεολιθική και Χαλκολιθική περίοδο στην Κύπρο. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού επιλέχθηκε η μελέτη των αποθηκευτικών πρακτικών αλλά και η καταγραφή δεδομένων της ευρύτερης οικονομικής δραστηριότητας ορισμένων κοινωνικών ομάδων της Προϊστορικής Κύπρου. Η αποθήκευση αντιμετωπίζεται ως οικονομική πράξη η οποία αντικατοπτρίζει εν μέρει και την κοινωνική πραγματικότητα των επιλεγμένων προϊστορικών κοινοτήτων. Μέσω των καταγεγραμμένων στοιχείων, επιχειρείται μια ολιστική προσέγγιση της οικονομικής βάσης και συζητούνται οι κοινωνικές προεκτάσεις των δεδομένων. Η εξισορρόπηση μιας κατά βάση υλιστικού υποβάθρου μελέτης με τις άυλες πτυχές του πολιτισμικού φαινομένου πραγματοποιείται με την εφαρμογή ενός νεομαρξιστικού θεωρητικού σχήματος. Παράλληλα, αξιοποιούνται τα διαθέσιμα δεδομένα από τις σχετικές βιοαρχαιολογικές μελέτες και από τα στοιχεία της οργάνωσης και χρήσης του χώρου των επιλεγμένων οικισμών. Βασικό συμπέρασμα της μελέτης είναι η διαπίστωση της ύπαρξης ενός ευέλικτου τροφοπρομηθευτικού μοντέλου το οποίο χαρακτηρίζεται από τη σταθερή εναλλαγή τροφοσυλλογής και τροφοπαραγωγής ως βασικού πυλώνα της οικονομίας. Η μακροχρόνια επιβίωση ενός αναχρονιστικού τρόπου ζωής στην Κύπρο ερμηνεύτηκε ως στοιχείο μιας ιδιαίτερης τοπικής πολιτισμικής ταυτότητας. Όσον αφορά στην πολιτισμική αλλαγή, η μελέτη αυτή έδειξε ότι η κατάρρευση των πολιτισμών της Σωτήρας (Ύστερη Νεολιθική) και Ερήμης (Μέση Χαλκολιθική) σχετίζεται με την απροθυμία των κοινωνικών ομάδων της Κύπρου να εγκαταλείψουν τις ισότιμες κοινωνίες και να υιοθετήσουν στοιχεία κάθετης κοινωνικής διαστρωμάτωσης. Κομβικό σημείο ως προς αυτό είναι η Ύστερη Χαλκολιθική περίοδος όταν τελικά ορισμένες κοινωνικές ομάδες κατάφεραν να θεσμοποιήσουν την ανώτερη κοινωνική τους θέση και να ελέγξουν τις σχέσεις παραγωγής. Η παράλληλη εμφάνιση στοιχείων εντατικοποίησης της οικονομίας, παγίωσης του τροφοπαραγωγικού τρόπου ζωής, τεχνικής εξειδίκευσης σε διάφορους τομείς και άλλων, σηματοδοτεί την εκκίνηση μιας διαδικασίας σταδιακής μετάλλαξης της οικονομίας και κοινωνίας η οποία θα ολοκληρωθεί σε προχωρημένο στάδιο της Εποχής του Χαλκού.
Συμβολή στη μελέτη της ιταλικής αρχιτεκτονικής του μεσοπολέμου στην πόλη της Κω
Authors: Παπαευτυχίου Ιουλία
Published: August 2021

Με ευρύτερο πλαίσιο αναφοράς την Αρχιτεκτονική του Αστικού και του Φυσικού Τοπίου και με υπόβαθρο την ιστορική διερεύνηση τόσο σε γενικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο συγκεκριμένου αρχειακού υλικού, το αντικείμενο της διατριβής εστιάζεται στη μελέτη της αρχιτεκτονικής σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο: στην ιταλική αρχιτεκτονική του μεσοπολέμου στην Πόλη της Κω. Επιχειρείται η πλήρης διερεύνηση της ιταλικής αποικιακής αρχιτεκτονικής στην Πόλη της Κω, σε όλο το φάσμα της· ιστορικό, κοινωνικοοικονομικό, πολεοδομικό, τοπιακό, αρχιτεκτονικό μορφολογικό, αρχιτεκτονικό τυπολογικό και αρχιτεκτονικό λειτουργικό. Προηγείται ωστόσο η γενική αναφορά στον αρχιτεκτονικό και πολεοδομικό σχεδιασμό, στην τοπιακή αρχιτεκτονική και στις αντίστοιχες εφαρμογές που έγιναν στα υπόλοιπα Δωδεκάνησα και στην ύπαιθρο της Κω, σε σχέση με όσα συνέβαιναν στην ιταλική μητρόπολη και στις άλλες ιταλικές αποικίες κατά το μεσοπόλεμο. Η έρευνα ολοκληρώνεται με την παρουσίαση της σημερινής κατάστασης του δομημένου περιβάλλοντος της πόλης και της λειτουργίας της. Όσον αφορά στη δομή της διατριβής, το διάγραμμα της περιλαμβάνει εννέα κεφάλαια. Το πρώτο κεφάλαιο ταυτίζεται με την εισαγωγή η οποία πραγματεύεται την περιγραφή του αντικειμένου και της δομής της διατριβής, τη σκοπιμότητα και την πρωτοτυπία της, τη μεθοδολογική προσέγγιση και τις πηγές. Στα τέσσερα πρώτα κεφάλαια αναλύονται το γενικό πολιτικό και πολιτιστικό πλαίσιο των ιταλικών επεμβάσεων, η ιταλική παρουσία στο δομημένο περιβάλλον των Δωδεκανήσων και ο πολεοδομικός και αρχιτεκτονικός σχεδιασμός με τις αντίστοιχες εφαρμογές στα Δωδεκάνησα. Στα επόμενα τέσσερα κεφάλαια η ανάλυση εστιάζεται στον πολεοδομικό και αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και τις αντίστοιχες εφαρμογές στην πόλη της Κω, στις παρεμβάσεις αρχιτεκτονικής τοπίου, αλλά και στην αρχιτεκτονική φυσιογνωμία της σημερινής πόλης. Στο ένατο και τελευταίο κεφάλαιο γίνεται η ανακεφαλαίωση και διατυπώνονται τα τελικά συμπεράσματα, τα οποία αφορούν στην σκοπιμότητα του πολεοδομικού και αρχιτεκτονικού σχεδιασμού της εποχής του μεσοπολέμου στην Πόλη της Κω και στις συνέπειες της εφαρμογής αυτού του σχεδιασμού στην πράξη, έως τις μέρες μας.
Συγκριτική μεταφρασιολογική προσέγγιση των ελληνικών μεταφρασμάτων του έργου Eugénie Grandet του Honoré de Balzac
Authors: Μυρίλλα Πολυξένη
Published: August 2021

Στόχος της διδακτορικής διατριβής ήταν η αντιπαραβολή των μεταφράσεων του Κ.Παπαλεξάνδρου, της Α.Βρανά, του Φ.Κονδύλη και της Δ.Μπιτζιλέκη, ώστε να οδηγηθούμε σε συμπεράσματα γύρω από το μεταφραστικό πρόβλημα της ισοδυναμίας. Ασχοληθήκαμε με τα πραγματολογικά, υφολογικά και σημασιολογικά στοιχεία του γαλλικού κειμένου και με το πώς μεταφράζονται στην ελληνική γλώσσα από τους έλληνες μεταφραστές. Συγκρίναμε τις μεταφραστικές επιλογές τους στα συγκεκριμένα σημεία και ερευνήσαμε τον τρόπο, με τον οποίο αντιμετωπίζουν το μεταφραστικό πρόβλημα της ισοδυναμίας. Διαπιστώσαμε, αν οι μετατοπίσεις που επιλέγουν για να το επιλύσουν, είναι επιβεβλημένες ή όχι και ποιες είναι οι αιτίες που επιβάλλουν την εκάστοτε μετατόπιση. Ερευνήσαμε το βαθμό της πραγματολογικής, υφολογικής και σημασιακής απόκλισης αρχικά σε σχέση με το πρωτότυπο κείμενο και ύστερα με τα υπόλοιπα μεταφράσματα. Στη συνέχεια μελετήσαμε τις τυχόν επιπτώσεις στην κατανόηση του κειμένου που προέρχονται από τις εν λόγω αποκλίσεις στις μεταφράσεις. Κατ’ αυτόν τον τρόπο διαμορφώθηκε το εξής σχέδιο εργασίας: αρχικά εντοπίσαμε τις πραγματολογικές, υφολογικές και σημασιολογικές μετατοπίσεις, στη συνέχεια τις ταξινομήσαμε, έπειτα τις αξιολογήσαμε σε δύο επίπεδα: α) σε σχέση με το πρωτότυπο γαλλικό κείμενο, β) σε σχέση με το πώς έχει αποδοθεί το εκάστοτε σημείο από τους υπόλοιπους μεταφραστές και τέλος ερμηνεύσαμε αυτές τις μετατοπίσεις. Οι εκάστοτε πραγματολογικές, υφολογικές, σημασιολογικές διαφοροποιήσεις ενίοτε οφείλονται στις διαφορετικές σημασίες, που είχαν οι όροι και κάποια χρονική στιγμή άλλαξαν. Σε άλλες περιπτώσεις ίσως δεν δόθηκε η κατάλληλη προσοχή στα μηνύματα, που εμπεριέχονταν στους όρους όπου διαπιστώθηκαν οι αποκλίσεις. Στο σημείο αυτό υπολογίσαμε το είδος της απόκλισης, το μέγεθός της και την επίπτωση που είχε στην κατανόηση του κειμένου.
Συγκριτική αξιολόγηση επιπέδων ουσίας P στον ορό βαρέως πασχόντων με οξύ πόνο
Authors: Κλέτσιου Ελένη
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η διερεύνηση αντικειμενικών δεικτών εκτίμησης του πόνου σε άτομα που δεν επικοινωνούν είναι μεγάλου ενδιαφέροντος για την εντατική νοσηλευτική. Η ουσία P (SP) θεωρείται νευροπεπτίδιο πόνου, η έκλυση του οποίου επηρεάζει και την παραγωγή των κυτοκινών. Σκοπός: της μελέτης ήταν η διερεύνηση: α) των επίπεδων SP στο πλάσμα βαρέως πασχόντων νοσηλευόμενων σε μονάδα εντατικής θεραπείας, β) της συσχέτισης των επιπέδων της SP στο πλάσμα ατόμων με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου με ανάσπαση του ST (STEMI) και του βαθμού του πόνου που βιώνουν, γ) δυνητικών συσχετίσεων μεταξύ των επιπέδων SP, της αντίληψης του πόνου και βιοχημικών δεικτών ιστικής βλάβης και κλινικής βαρύτητας των ασθενών. Μέθοδος: Προοπτική μη πειραματική μελέτη με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις και συγχρονικές συγκρίσεις σε δείγμα ευκολίας 40 ασθενών με STEMI, δύο ομάδων βαρέως πασχόντων που νοσηλεύονταν σε μονάδα εντατικής θεραπείας, με και χωρίς εμφανές ιστικό τραύμα (ν=40 και 40 αντίστοιχα), και σε μία ομάδα υγιών εθελοντών (ν=40), στις οποίες εκτιμήθηκαν στο πλάσμα αίματος τα επίπεδα των SP, IL-6, IL-8, Fas και FasL. Τα επίπεδα των παραγόντων ποσοτικοποίηθηκαν με ανοσοενζυμική μέθοδο (ELISA). Η εκτίμηση της έντασης του πόνου έγινε με την αριθμητική αναλογική κλίμακα και τις κλίμακες πόνου Payen και Puntillo, ενώ το στρες μετρήθηκε με αριθμητικές κλίμακες 0-10 και τις κλίμακες ICUESS, HADS, Zung και Hamilton. Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το SPSS 19.0. Αποτελέσματα: Τα επίπεδα της SP στο πλάσμα δεν εμφάνισαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των επαναλαμβανόμενων μετρήσεων για την κάθε ομάδα της μελέτης, αλλά ούτε και μεταξύ των ομάδων. Αντίθετα, στην ομάδα ασθενών με STEMI παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διακύμανση της συγκέντρωσης της IL-6 και του FasL στις διαφορετικές χρονικές στιγμές νοσηλείας και μείωση της συγκέντρωσης της IL-8, του Fas και του FasL στο πλάσμα σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Ακόμη βρέθηκαν αυξημένα επίπεδα IL-6 και Fas, μειωμένα επίπεδα FasL και σημαντική διακύμανση των επιπέδων της IL-8 και του FasL στο πλάσμα διασωληνωμένων ασθενών, με εμφανές ιστικό τραύμα, σε σχέση με το πλάσμα υγιών εθελοντών. Η ένταση του πόνου με τις συμπεριφορικές κλίμακες συσχετίστηκε με τη συγκέντρωση της IL-6 και τους δείκτες Fas και FasL, για το σύνολο των ασθενών και για τις ομάδες των διασωληνωμένων ασθενών. Στατιστικά σημαντική συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ των Fas και FasL, με τις κλίμακες αξιολόγησης βαρύτητας της νόσου και της SP με την κατάθλιψη. Συμπεράσματα: Η συγκέντρωση της SP δεν αποτέλεσε δείκτη εκτίμησης της έντασης πόνου, ωστόσο τα επίπεδα της IL-6, του Fas και του FasL φαίνεται ότι συσχετίζονται με την αντικειμενική εκτίμηση της έντασης του πόνου. Περαιτέρω μελέτες προς την κατεύθυνση αυτή μπορεί να αναδείξουν σημαντικά ευρήματα για την αντικειμενική μέτρηση του πόνου, μέσω βιοχημικών δεικτών.
Μελέτη της κυτταροαρχιτεκτονικής του ανθρώπινου υποθαλάμου και της κατανομής των υποδοχέων της ορεξίνης
Authors: Μυτιληναίος Δημήτριος
Published: August 2021

Ο ανθρώπινος υποθάλαμος είναι μια μικρή σε μέγεθος περιοχή της βάσης του εγκεφάλου που καταλαμβάνει όγκο μόλις τέσσερα κυβικά εκατοστά. Παρά το μικρό του μέγεθος, ο υποθάλαμος παρουσιάζει μια αξιοπρόσεχτη πολυπλοκότητα από άποψη κυτταρικής μορφολογίας και κυτταρικών πληθυσμών. Έτσι, στη μικρή αυτή περιοχή υπάρχουν περί τις δεκαπέντε κυτταρικές ομάδες με τεράστιες μορφολογικές αλλά και λειτουργικές διαφορές μεταξύ τους. Παρά την πληθώρα εργασιών που ασχολούνται με τους νευροδιαβιβαστές και τα διάφορα νευροπεπτίδια του υποθαλάμου, τόσο σε επίπεδο πειραματοζώων όσο και σε επίπεδο ανθρώπου, δεν υπάρχουν πειραματικά δεδομένα για τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των νευρώνων. Για το λόγο αυτό στο πρώτο τμήμα της παρούσας εργασίας γίνεται μια ενδελεχής μελέτη των μορφολογικών και μορφομετρικών χαρακτηριστικών των νευρικών κυττάρων των πυρήνων του υποθαλάμου. Στο δεύτερο τμήμα της εργασίας, μελετήσαμε την κατανομή των υποδοχέων της ορεξίνης Α στον ανθρώπινο υποθάλαμο και συσχετίσαμε τα αποτελέσματα με τα μορφολογικά δεδομένα του πρώτου τμήματος. Συγκεντρώθηκαν νεκροτομικά παρασκευάσματα υποθαλάμου από δεκαπέντε άτομα και των δύο φύλλων, διαφόρων ηλικιών, που δεν έπασχαν από κάποια νευρολογική ή ψυχιατρική πάθηση. Για την μορφολογική και μορφομετρική μελέτη χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος Golgi και ένα λογισμικό ανάλυσης εικόνας. Για την ανοσοϊστοχημική μελέτη, εφαρμόστηκε ένα πρωτόκολλο ανοσοϊστοχημείας για την ανίχνευση των υποδοχέων της ορεξίνης Α. Από τη μελέτη προέκυψαν τα εξής συμπεράσματα: Α) Η μορφομετρική ανάλυση των νευρώνων στον ανθρώπινο υποθάλαμο, απέδειξε ότι οι νευρώνες στην πλάγια υποθαλαμική περιοχή, στον υπεροπτικό πυρήνα, στον υπερχιασματικό πυρήνα, στον έσω κοιλιακό πυρήνα και στον πλάγιο φυματικό πυρήνα, παρουσιάζουν μορφολογική ομοιομορφία με στατιστικά ασφαλείς τιμές δενδριτικών παραμέτρων. Β) Ο υπερχιασματικός πυρήνας του υποθαλάμου παρουσίασε τους νευρώνες με το μεγαλύτερο μήκος δενδριτών και νευράξονα γεγονός που του επιτρέπει να ασκεί ένα γενικότερο ρυθμιστικό ρόλο στους υπόλοιπους πυρήνες του υποθαλάμου και να τροποποιεί τη λειτουργικότητά τους με βάση τους κιρκάδιους ρυθμούς. Γ) Η ορεξίνη Α, πιθανώς να διαδραματίζει κάποιο ιδιαίτερο ρόλο στην πλαστικότητα των νευρώνων και των νευρωνικών δικτύων του ανθρωπίνου υποθαλάμου με τη διαμεσολάβηση φυσικά και άλλων νευροδιαβιβαστών. Δ) Στον έσω κοιλιακό και στον έσω ραχιαίο πυρήνα του ανθρώπινου υποθαλάμου ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά υποδοχείς της ορεξίνης Α και η ύπαρξη αυτή εξηγεί σε ένα πρώτο επίπεδο τη συμμετοχή των δύο αυτών πυρήνων στις διαδικασίες της λήψης τροφής, του μεταβολισμού και της ρύθμισης του κύκλου ύπνου-εγρήγορσης.
Διαχείριση ασύρματων πόρων για την παροχή ποιότητας υπηρεσίας σε κυψελωτά ευρυζωνικά δίκτυα CDMA 4ης γενιάς
Authors: Βλαχέας Παναγιώτης
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή στοχεύει στην ανάπτυξη ενός πρωτοκόλλου MAC μεταγωγής πακέτου, προσαρμοσμένου στις σύγχρονες ανάγκες ενός WCDMA 4G IP δικτύου. Σε πρώτη φάση, η διατριβή εστιάζει στην αποδοτική χρήση του εύρους ζώνης. Για τον σκοπό αυτό, το προτεινόμενο πρωτόκολλο MAC συνδυάζει MC-CDMA και VSG-CDMA. Ο υβριδικός αυτός τρόπος μετάδοσης παρέχει μεγαλύτερη ευελιξία, καθώς αυξάνει τον μέγιστο ρυθμό και γενικά διευρύνει το σύνολο των διαθέσιμων ρυθμών μετάδοσης του τερματικού. Σε ένα υβριδικό μοντέλο, οι ρυθμοί μετάδοσης ανήκουν σε ένα διακριτό σύνολο (κβαντικοποίηση). Το προτεινόμενο πρωτόκολλο χρησιμοποιεί, για πρώτη φορά στην βιβλιογραφία, μια αναλυτική σχέση για τον προσδιορισμό του συνόλου αυτού, εξαλείφοντας την ανάγκη αποθήκευσης και διαδοχικών ελέγχων όλων των πιθανών διανυσμάτων των διαθέσιμων ρυθμών. Σε δεύτερη φάση, η διατριβή εστιάζει στην βέλτιστη χρήση του εύρους ζώνης μέσω μιας βέλτιστης κατανομής των πόρων. Μελετώνται τρία κριτήρια βελτιστοποίησης στα πλαίσια του υβριδικού μοντέλου. Το πρώτο κριτήριο της ελαχιστοποίησης της συνολικά λαμβανόμενης ισχύος οδηγεί στην αναγκαία και ικανή συνθήκη για την εφικτότητα της κατανομής, δεδομένων των περιορισμών σε ποιότητα υπηρεσίας και σε ισχύ. Το δεύτερο κριτήριο είναι η μεγιστοποίηση της διέλευσης, προσαρμοσμένη σε υπηρεσίες πολυμέσων και στην κβαντικοποίηση του ρυθμού μετάδοσης. Το τρίτο κριτήριο προτείνεται για πρώτη φορά και μεγιστοποιεί μια νέα αντικειμενική συνάρτηση, την κανονικοποιημένη διέλευση. Το νέο κριτήριο προτείνεται ως ένας νέος εναλλακτικός αλγόριθμος ανάθεσης πόρων, ο οποίος δίνει δίκαιες κατανομές με υψηλή διέλευση. Το πρώτο κριτήριο επιλύνεται μέσω αναλυτικών σχέσεων, που προκύπτουν από την επίλυση ενός συστήματος γραμμικών εξισώσεων. Τα επόμενα δύο κριτήρια οδηγούν σε προβλήματα βελτιστοποίησης μη γραμμικών αντικειμενικών συναρτήσεων με περιορισμούς και επιλύνονται μέσω αντίστοιχων αλγορίθμων. Εναλλακτικά, σχεδιάστηκαν και υλοποιήθηκαν δύο ευρετικοί αλγόριθμοι, που δίνουν γρήγορα και απλά τις ίδιες λύσεις με τα προβλήματα βελτιστοποίησης. Το νέο πρωτόκολλο MAC πλαισιώνεται από έναν καινοτόμο χρονοπρογραμματισμό πακέτων και μια σειρά αλγορίθμων που αυτός προτείνει, δηλαδή το σχήμα προτεραιοτήτων, που αντικαθιστά και τον έλεγχο αποδοχής σύνδεσης, τον ελεγκτή πόρων και τον αλγόριθμο του παραθύρου μετάδοσης. Το προτεινόμενο πρωτόκολλο MAC θα μελετηθεί διεξοδικά και θα προσομοιωθεί για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων και αποτελεσμάτων, με μεγάλη έμφαση στην σύγκριση των κριτηρίων βελτιστοποίησης.
Οι φιλοσοφικές απόψεις του Χριστόδουλου Παμπλέκη στο πλαίσιο του νεοελληνικού Διαφωτισμού
Authors: Μπαρμπαρούσης Γεώργιος
Published: August 2021

Το φιλοσοφικό έργο του Ξηρομερίτη μοναχού και φιλοσόφου Χριστόδουλου Παμπλέκη (1733-1793) εντάσσεται στο πλαίσιο του νεοελληνικού Διαφωτισμού. Ο Παμπλέκης και το έργο του δεν έχειαπασχολήσει συστηματικά τους νεότερους ερευνητές έως σήμερα, αλλά έχει καλυφθεί μόνοεπιγραμματικά από μελέτες που εξετάζουν τις φιλοσοφικές απόψεις των Ελλήνων Διαφωτιστών,χωρίς να προσεγγίζουν ολοκληρωμένα μια προσωπικότητα, που για εξήντα χρόνια ζούσε σιωπηλάστο «παρασκήνιο» της Εκκλησίας, αλλά και της επιστήμης.Ο Παμπλέκης γεννήθηκε στην Μπαμπίνη Αιτωλοακαρνανίας και σπούδασε στο Άγιο Όρος,όπου μπλέχτηκε σε εσωτερικές έριδες και διώχθηκε. Στη συνέχεια έφυγε για την Ευρώπη, όπουμελέτησε και δίδαξε φιλοσοφία στις ελληνικές παροικίες της Βενετίας, Βιέννης και Λειψίας. Τα γνωστάτου έργα είναι τρία βιβλία. Σε αυτά εκφράζει τις κοινωνικές, θρησκευτικές και φιλοσοφικές τουπεποιθήσεις, μερικές από τις οποίες θεωρήθηκαν ακραίες και ριζοσπαστικές για την εποχή τους.Κυρίως στο έργο του Περί φιλοσόφου ο Παμπλέκης παρουσιάζει για πρώτη φορά απόψειςΕυρωπαίων Διαφωτιστών, που από το συντηρητικό κατεστημένο θεωρήθηκαν ακραίες και ο ίδιοςάθεος και αφορίστηκε μετά θάνατον. Η αντίδραση αυτή δείχνει πόσο ήταν δύσκολο να βρουν ορατέςαπηχήσεις στο νεοελληνικό Διαφωτισμό τέτοιες αντιδραστικές θέσεις.Έτσι το όνομά του, το έργο του και ο κατατρεγμός που υπέστη δεν μνημονεύτηκαν και με αυτάκαι η σημασία τους για την ιστορία της νεοελληνικής σκέψης. Ο Παμπλέκης πέθανε το 1793 σε έναάσυλο απόρων στης Λειψίας. Η μελέτη της ζωής και του έργου του μας επιτρέπει νασκιαγραφήσουμε μια ολόκληρη εποχή, αφού σε μερικές περιπτώσεις συμπυκνώνει το καθολικό στοσυγκεκριμένο.
Μελέτη της ανάπλασης των τενόντων των οπίσθιων μηριαίων μυών με μαγνητική τομογραφία μετά από τη χρήση τους στη συνδεσμοπλαστική του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου του γόνατος
Authors: Τσιφουντούδης Ιωάννης
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή, μελετήθηκε το φαινόμενο της ανάπλασης των τενόντων των οπισθίων-έσω μηριαίων μυών (ημιτενοντώδης και ισχνός) με μαγνητική τομογραφία (MT) μετά από τη χρήση τους στη συνδεσμοπλαστική του προσθίου χιαστού συνδέσμου του γόνατος (ΠΧΣ). Πρόκειται για μια αναλυτική μορφολογική μελέτη, η οποία έχει ως στόχο να αναδείξει την ανατομία της νέας κατάστασης που δημιουργείται στη δότρια περιοχή μετά την αφαίρεση των τενόντων των οπισθίων-έσω μηριαίων μυών. Μελετάται τόσο το φαινόμενο της «αναγέννησης» των τενόντων του ημιτενοντώδους και του ισχνού μυός όσο και οι ίδιοι οι μύες και οι μυοτενόντιες συμβολές. Στη μελέτη συμμετείχαν 47 ασθενείς (42 άνδρες, ηλικίας από 17 μέχρι 42 έτη και 5 γυναίκες, ηλικίας από 20 μέχρι 51 έτη), οι οποίοι υποβλήθηκαν σε επαναλαμβανόμενες προγραμματισμένες εξετάσεις ΜΤ του χειρουργημένου γόνατος και των μηρών, από 10/12/2004 έως και 10/08/2007. Έγινε εκτίμηση της παρουσίας «αναγεννημένου» ιστού στην πορεία της χειρουργικής εκτομής των τενόντων του ημιτενοντώδους και του ισχνού μυός περιφερικά μεταξύ τριών θέσεων, που επέτρεψε να χαρακτηρίσουμε την ανάπλαση των τενόντων «ατελή» και «πλήρη». Συνολικά, παρατηρήθηκε «πλήρης» ανάπλαση του τένοντα του χειρουργημένου ημιτενοντώδους μυός σε ποσοστό 64% των ασθενών, ενώ «πλήρης» ανάπλαση του τένοντα του χειρουργημένου ισχνού μυός διαπιστώθηκε σε ποσοστό 36%. Η Τ1-WI SE/TSE ακολουθία καθόρισε με ακρίβεια τη θέση πρόσφυσης των «νεοτενόντων» του ημιτενοντώδους και του ισχνού μυός και τη σχέση τους με παρακείμενες ανατομικές δομές. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον, με πιθανές κλινικές προεκτάσεις, παρουσιάζει η περίπτωση «ανατομικής αναγέννησης», δηλαδή φυσιολογικής πρόσφυσης των «νεοτενόντων» στο χήνειο πόδα. Με τη βοήθεια των εγκάρσιων και στεφανιαίων τομών των γονάτων-μηρών σε T1-WI TSE ακολουθία, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η «αναγέννηση» των τενόντων των οπισθίων-έσω μηριαίων μυών λαμβάνει χώρα ομοιόμορφα κατά μήκος της περιοχής εκτομής των τενόντων. Διαπιστώθηκε κεντρική σύσπαση τόσο του χειρουργημένου ηνιτενοντώδους όσο και του ισχνού μυός σε ποσοστό 88% των ασθενών. Παρατηρήθηκε επίσης λιπώδης ατροφία του χειρουργημένου ημιτενοντώδους μυός σε ποσοστό 53% και του χειρουργημένου ισχνού μυός σε ποσοστό 35% των ασθενών. Η επιφάνεια διατομής του χειρουργημένου ημιτενοντώδους μυός ήταν ελαττωμένη σε όλες τις εξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν, ενώ η επιφάνεια διατομής του χειρουργημένου ισχνού μυός ήταν ελαττωμένη σε ποσοστό 85% των ασθενών. Τέλος, οι εγκάρσιες και στεφανιαίες τομές σε STIR ακολουθία κατέδειξαν την παρουσία παθολογικά υψηλής έντασης σήματος στο χειρουργημένο ημιτενοντώδη και ισχνό μυ σε ποσοστό 46% και 64% αντίστοιχα. Η ΜΤ, με την εξαιρετική χωρική διακριτική ικανότητα και τη δυνατότητα πολυεπίπεδης απεικόνισης που διαθέτει, μπορεί να απεικονίσει με ακρίβεια την εξελικτική πορεία σύνθετων φαινομένων, όπως αυτό της «αναγέννησης» των τενόντων των οπισθίων-έσω μηριαίων μυών μετά από τη χρήση τους στη συνδεσμοπλαστική του ΠΧΣ.