bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Αντισταθμιστικά ωφελήματα και τεχνολογική ανάπτυξη ελληνικών επιχειρήσεων
Authors: Τσολακίδης Στέφανος
Published: January 2014

Τα αντισταθμιστικά ωφελήματα (Α.Ω.) κατέχουν μια εξέχουσα θέση στις προμήθειες αμυντικών εξοπλισμών εφόσον δεκάδες χώρες (πάνω από 130) σε όλες τις ηπείρους εφαρμόζουν τις διάφορες παραλλαγές αυτής της πρακτικής ενώ το ύψος των σχετικών συναλλαγών ξεπερνά το 1 τρις ευρώ. Α.Ω. είναι κάθε μορφής βιομηχανική αντιστάθμιση κατά την οποία προβλέπεται η συμμετοχή των παραγωγικών μονάδων του αγοραστή σε όλες τις συμπαραγωγές των αγοραζομένων προϊόντων, ιδιαίτερα αμυντικών, από το εξωτερικό. Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να αξιολογηθεί η χρησιμότητα των Α.Ω. τεχνολογικά και οικονομικά καθώς επίσης να εξετασθεί η ανάγκη διατήρησης, κατάργησης ή τροποποίησης τους. Κατ’ αρχήν γίνεται η ιστορική παρουσίαση του θεσμού των Α.Ω. στην Ελλάδα κατά τα τελευταία 30 χρόνια. Ξεκινώντας από την έναρξη τους παρατίθενται οι αντικειμενικοί σκοποί και οι κατευθυντήριες οδηγίες που διέπουν όλα τα είδη τους και γίνεται μια προσπάθεια να συσχετισθούν με άλλες πολιτικές προμηθειών μέσα από τις αναγκαίες αναπροσαρμογές του μέτρου. Κατόπιν εξετάζεται η εκβιομηχανοποίηση των αναπτυσσομένων χωρών και ποιες είναι οι διαφαινόμενες στρατηγικές για το μέλλον. Ιδιαίτερη εμβάθυνση γίνεται στο θέμα της μεταφοράς τεχνολογίας που αποτελεί σε τελευταία ανάλυση και την πεμπτουσία των Α.Ω. Δίνεται έμφαση στη σχέση των Α.Ω. και της αμυντικής βιομηχανίας, όπου έχει περιορισθεί πλέον η σύγχρονη εφαρμογή τους. Εδώ αναλύονται οι ευκαιρίες και οι παράγοντες επιτυχίας τους που είναι και το ζητούμενο για την επιβίωση του συγκεκριμένου θεσμού. Ανάλογη έμφαση δίνεται στην εξέλιξη των ελληνικών αμυντικών βιομηχανιών χρησιμοποιώντας τα Α.Ω. σαν μοχλό ανάπτυξης. Η ερευνητική μεθοδολογία είναι πολυγωνική: βιβλιογραφική έρευνα, ερωτηματολόγιο, συνεντεύξεις, συμμετοχική παρατήρηση και η μέθοδος Delphi. Υποστηρίζεται η αξιοπιστία και η εγκυρότης της έρευνας ενώ αναλύονται τα χαρακτηριστικά του δείγματος το οποίο είναι σχεδόν απογραφικό. Τέλος παρατίθενται οι αναπόφευκτοι ερευνητικοί περιορισμοί και επιχειρείται μια συνολική αξιολόγηση της ερευνητικής προσπάθειας. Η διατριβή συνεχίζεται με την ανάλυση των ευρημάτων της έρευνας ενώ καταβάλλεται προσπάθεια να εξηγηθούν τα τεκταινόμενα στο ελληνικό περιβάλλον. Δεν παραλείπονται επίσης η αναφορά στη διαμόρφωση των μελλοντικών στρατηγικών, του χρονικού ορίζοντα και του προσανατολισμού των Α.Ω. καθώς και το ανεκμετάλλευτο δυναμικό των εκκρεμουσών αντισταθμιστικών υποχρεώσεων το οποίο είναι αρκετά σημαντικό. Τέλος παρατίθεται η τελική σύνοψη της ανάλυσης των αποτελεσμάτων της διατριβής αφού έχουν προηγηθεί συγκεκριμένες προτάσεις για τη μελλοντική τεχνολογική πολιτική και οι στρατηγικές έρευνας και ανάπτυξης της χώρας. Προτείνεται η συνέχιση της εφαρμογής του θεσμού των Α.Ω. με ανάλογες βελτιώσεις των διαδικασιών και της υποδομής παρακολούθησης. Ιδιαίτερη προσπάθεια καταβλήθηκε για την αποτύπωση των ακολουθητέων δρόμων επειδή πρέπει η ιστορική εμπειρία να μετουσιώνεται σε πολιτική ενεργειών.
Διαταραχές εγκεφαλικής λειτουργίας σε κιρρωτικούς ασθενείς. Ο ρόλος του ΝΟ στην ηπατική εγκεφαλοπάθεια
Authors: Παπαδόπουλος Νικόλαος
Published: January 2014

Στην παρούσα μελέτη αποδείξαμε ότι τα επίπεδα του ΝΟ (όπως αυτά αντανακλώνται μέσω του προσδιορισμού του ΝΟχ) είναι αυξημένα στους ασθενείς με κίρρωση και κυρίως στους ασθενείς με ΗΕ. Το γεγονός ότι τα αυξημένα επίπεδα του ΝΟχ στην ΗΕ είναι ανεξάρτητα από τη βαρύτητα της ηπατικής νόσου μας κάνει να πιστεύουμε ότι αυτή η διέγερση της παραγωγής του ΝΟ συμμετέχει ενεργά στην παθογένεια της ΗΕ και δεν αποτελεί απλώς μία ακόμα μεταβολική διαταραχή της κίρρωσης. Σε αρκετές μελέτες έχει αναφερθεί η επαγωγή της σύνθεσης του ΝΟ στην κίρρωση από κυτταροκίνες (IL-1, IL-6, TNF-a), αντιπροσωπεύοντας μία φλεγμονώδη κατάσταση που ίσως περιλαμβάνει υποκλινικές λοιμώξεις. Σε αυτή τη μελέτη χρησιμοποιήσαμε ως αδρό δείκτη φλεγμονής τα επίπεδα CRP και αποκλείσαμε όλους τους ασθενείς με κλινικές ή απεικονιστικές ενδείξεις λοίμωξης ή καρκίνου. Τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης επιβεβαίωσαν τη σημαντική συσχέτιση μεταξύ επιπέδων CRP, επιπέδων ΝΟχ και παρουσίας ΗΕ. Όμως, τα επίπεδα της CRP, σε αντίθεση με αυτά του ΝΟχ και της αμμωνίας, δεν αποτελούν προγνωστικό δείκτη για την παρουσία της ΗΕ. Γεγονός είναι ότι δεν είναι ξεκάθαρο αν τα επίπεδα της CRP αντανακλούν υποκλινικές λοιμώξεις ή απλά αντιπροσωπεύουν τη γενικότερη φλεγμονή της διεργασίας της ηπατικής κίρρωσης. Τέλος, θεωρήσαμε χρήσιμο να εκτιμήσουμε τη χρησιμότητα του προσδιορισμού των επιπέδων του ΝΟχ και της αμμωνίας στην κλινική πράξη. Καταλήξαμε ότι οι ανώτερες φυσιολογικές τιμές για το ΝΟχ ήταν 148μmol/L και για την αμμωνία 75μg/dl, έχοντας παρόμοια ευαισθησία και ειδικότητα. Ο συνδυασμός ΝΟχ-αμμωνίας ως ενιαίο διαγνωστικό μοντέλο οδήγησε σε σημαντική ενίσχυση της ειδικότητας, της PPV και της PLR σε σύγκριση με τη χρησιμοποίηση καθενός ξεχωριστά. Τελικά, ο προσδιορισμός των επιπέδων ΝΟχ συγχρόνως με τα επίπεδα αμμωνίας θα μπορούσε να συμβάλει στην αξιόπιστη διάγνωση της ΗΕ.Συμπεράσματα Με τη μελέτη αυτή αποδείξαμε ότι τα επίπεδα ΝΟχ και αμμωνίας είναι αυξημένα σε ασθενείς με ηπατική κίρρωση και ΗΕ. Επιπλέον, αποδείξαμε ότι τα επίπεδα του ΝΟχ σχετίζονται καλύτερα με την βαρύτητα της ΗΕ από ό,τι αυτά της αμμωνίας. Παρά το γεγονός ότι το ΝΟ και η αμμωνία αποτελούν τους βασικούς κρίκους της παθογένειας της ΗΕ, πρόσθετοι παράγοντες, όπως φλεγμονώδεις διεργασίες, ίσως να σχετίζονται με την εμφάνισή της. Τέλος, πιστεύουμε ότι ο προσδιορισμός των επιπέδων του ΝΟχ στην κλινική πράξη μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη διάγνωση της ΗΕ.
Μελέτη μοριακών παραγόντων που σχετίζονται με την απόπτωση σε παθήσεις του ήπατος
Authors: Γκάντζαρου Αλεξάνδρα-Αικατερίνη
Published: January 2014

Υπόβαθρο και Στόχος: Στόχος της διατριβής ήταν η μελέτη ορισμένων μοριακών παραγόντων που σχετίζονται με την απόπτωση στη χρόνια ηπατίτιδα Β (ΧΗΒ), τη χρόνια ηπατίτιδα C (XHC) και τη μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα (ΜΑΣΗ.) Συγκεκριμένα μελετήθηκαν ο TL1A, που αποτελεί συνδέτη της οικογένειας του TNF με προαποπτωτικές, ανοσοδιεγερτικές και αγγειοστατικές ιδιότητες, καθώς και ο ανασταλτικός του υποδοχέας παραπλάνησης DcR3. Ως ποσοτικός δείκτης ηπατοκυτταρικής απόπτωσης χρησιμοποιήθηκαν τα θραύσματα CK18 ορού. Μεθοδολογία: Συλλέχθηκαν βιοψίες ήπατος και δείγματα ορού από 46 ασθενείς με ΧΗΒ, 32 ασθενείς με XHC και 22 ασθενείς μεΜΑΣΗ. Χρησιμοποιήθηκαν αντίστοιχες ανοσοενζυμικές μέθοδοι (ELISA) για την ποσοτική μέτρηση των μορίων TL1A, DcR3 και CK18 στον ορό των ασθενών, καθώς και φυσιολογικών μαρτύρων. Έγινε επίσης ανοσοϊστοχημική ανίχνευση της πρωτεΐνης DcR3 σε 32 δείγματα βιοψιών ήπατος από ασθενείς με ΧΗΒ και 22 από ασθενείς με XHC για τη διαπίστωση της κυτταρικής προέλευσης του DcR3 στο ήπαρ. Η συσχέτιση ανάμεσα στα επίπεδα των 3 μορίων διερευνήθηκε με το συντελεστή συσχέτισης του Pearson και η διακύμανσή τους ανάλογα με τις ιστολογικές παραμέτρους των ασθενών αναλύθηκε με ANOVA με επακόλουθο έλεγχο πολλαπλών συγκρίσεων Bonferroni, αντίστοιχα. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Υπήρχε σημαντική αύξηση της ηπατοκυτταρικής απόπτωσης (CK18 ορού) και στα 3 νοσήματα που μελετήθηκαν, με τη μεγαλύτερη αύξηση στη ΜΑΣΗ. Τα επίπεδα της CK18 συσχετίζονταν με τον βαθμό φλεγμονής ιστολογικά στη ΧΗΒ, ενώ υπήρχε επίσης τάση τέτοιας συσχέτισης στη XHC και στη ΜΑΣΗ Και στα 3 νοσήματα υπήρχε απουσία συσχέτισης της CK18 με την ίνωση. Κανένα από τα δύο μόρια DcR3 και TL1A δε συσχετιζόταν με την ηπατοκυτταρική απόπτωση. Η έκφραση της πρωτεΐνης DcR3 ήταν παρόμοια στη ΧΗΒ και την XHC, και αφορούσε κυρίως μη παρεγχυματώδη κύτταρα του ήπατος (επιθηλιακά κύτταρα χοληφόρων πόρων, ενδοθήλια των αγγείων και λεμφοκύτταρα). Τα επίπεδα των δύο μορίων DcR3 και TL1A συσχετίζονταν ισχυρά μεταξύ τους και στα 3 νοσήματα. Πιθανώς ο ρόλος τους να είναι διαφορετικός στις χρόνιες ιογενείς ηπατίτιδες από ότι στη ΜΑΣΗ, δεδομένου ότι στη ΧΗΒ παρατηρήθηκαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα των μορίων σε απουσία ίνωσης, ενώ στη ΜΑΣΗ παρατηρήθηκαν υψηλότερα επίπεδα στην κίρρωση. Συμπερασματικά, τόσο στη ΧΗΒ, όσο και στη ΜΑΣΗ, τα επίπεδα των DcR3 και TL1A ορού έχουν δυνητική χρησιμότητα ως μη-επεμβατικοί δείκτες αξιολόγησης και παρακολούθησης των χρόνιων αυτών ηπατικών νόσων.
Προσομοίωση πολλαπλών χωρικών κλιμάκων και συστημική ανάλυση διεργασιών χημικής απόθεσης από ατμό
Authors: Χειμαριός Νικόλαος
Published: January 2014

Αναπτύσσονται δύο υπολογιστικά πλαίσια για την προσομοίωση πολλαπλών χωρικών κλιμάκων σε διεργασίες Χημικής Απόθεσης από Ατμό (ΧΑΑ). Οι μίας-κλίμακας συμβατικές υπολογιστικές τεχνικές στη μακρο-κλίμακα του αντιδραστήρα ΧΑΑ δεν μπορούν να καλύψουν τις σύγχρονες ανάγκες για μελέτη των ιδιοτήτων των υμενίων στις μικρο- και νανο-κλίμακες. Οπότε καθίσταται απαραίτητη η προσομοίωση σε πολλαπλές χωρικές κλίμακες. Το πρώτο πλαίσιο αφορά στη σύζευξη της μακρο-κλίμακας (τάξης cm) της αέριας φάσης του αντιδραστήρα ΧΑΑ με προσχηματισμένη μικρο-τοπογραφία (τάξης μm) στην επιφάνεια του δισκίου και το δεύτερο στη σύνδεση του κύριου όγκου του αντιδραστήρα ΧΑΑ με τη νανο-μορφολογία (τάξης nm) του υμενίου. Το πρότυπο της μακρο-κλίμακας είναι κοινό για τα δυο υπολογιστικά πλαίσια και βασίζεται σε μεθόδους υπολογιστικής ρευστοδυναμικής. Το πρότυπο στη μικρο-κλίμακα βασίζεται στη βαλλιστική μεταφορά. Στη νανο-κλίμακα χρησιμοποιείται πρότυπο kinetic Monte Carlo. Η αμφίδρομη σύζευξη της μακρο-κλίμακας με τη μικρο-τοπογραφία στο δισκίο επιτυγχάνεται μέσω διόρθωσης της συνοριακής συνθήκης για την εξίσωση διατήρησης των χημικών συστατικών. Η μονόδρομη σύνδεση της μακρο-κλίμακας με τη νανο-μορφολογία του αναπτυσσόμενου υμενίου επιτυγχάνεται θεωρώντας ότι ο ρυθμός απόθεσης είναι ανεξάρτητος από την κλίμακα στην οποία υπολογίζεται. Το υπολογιστικό πλαίσιο σύζευξης εφαρμόζεται σε διεργασία ΧΑΑ βολφραμίου (W) και πυριτίου (Si). Για την επιτάχυνση των υπολογισμών στις πολλαπλές κλίμακες υλοποιείται η υβριδική πολυ-παράλληλη μέθοδος, η οποία συνδυάζει αφενός μεθόδους διαμοιρασμού χωρίου για τους υπολογισμούς στη μακρο-κλίμακα του αντιδραστήρα και αφετέρου την παράλληλη μέθοδο “αφέντη-εργάτη” για τους υπολογισμούς με το πρότυπο της μικρο-/νανο-κλίμακας. Επιπλέον, αναπτύσσεται υπολογιστικό πλαίσιο που βασίζεται στη μέθοδο αναδρομικής προβολής (RPM) για να εξαναγκάσει έναν εμπορικό κώδικα, τον Fluent, να συγκλίνει σε κλάδους λύσεων μη γραμμικών προβλημάτων με συστηματικό και αποτελεσματικό τρόπο ακόμη και σε ασταθείς μόνιμες καταστάσεις. H μέθοδος RPM/Fluent χρησιμοποιείται με επιτυχία για να βρει έναν ολόκληρο χώρο λύσεων σε διεργασία ΧΑΑ Si. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι είναι σημαντική η γνώση της πολλαπλότητας λύσεων για τις ίδιες τιμές παραμέτρων λειτουργίας καθώς το τελικό προϊόν, το υμένιο, διαφέρει σημαντικά ανάλογα με τον κλάδο στον οποίο βρίσκεται η λύση.
Υδρογόνωση βενζολίου με καταλύτες φυλλόμορφων φορέων
Authors: Λουλούδη Αργυρώ
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η μελέτη της δράσης καταλυτικών συστημάτων με φορείς υποστυλωμένους πηλούς (PILCs) και βασικό δραστικό μέταλλο Ni στην αντίδραση υδρογόνωσης βενζολίου.Οι καταλύτες Ni/PILCs χαρακτηρίσθηκαν ως προς την ειδική επιφάνεια και την κρυσταλλογραφική δομή τους, ενώ για σύγκριση μελετήθηκαν στην συγκεκριμένη δράση και καταλύτες συμβατικών φορέων όπως γ-Al2O3 και Vycor.Κοινή παρατήρηση όσον αφορά στα PILCs που μελετήθηκαν, είναι ότι σε αυτά τα υλικά η καταλυτική δραστικότητα του Ni φαίνεται να εξαρτάται από το μέγεθος των συσσωματωμάτων του και συνεπώς η αντίδραση της υδρογόνωσης βενζολίου παρουσιάζεται ως “δομικά ευαίσθητη” (structure sensitive).Καθοριστικός παράγοντας της δραστικότητας των καταλυτικών συστημάτων σε φορέα PILCs υπήρξε η οξύτητα των φορέων. Ειδικότερα για τον υποστυλωμένο μοντμοριλλονίτη ΑΖΑ, οι μέτριας ισχύος όξινες θέσεις που οφείλονται κυρίως στην ύπαρξη των κολόνων οξειδίων του Al, συνεισφέρουν ώστε τα καταλυτικά συστήματα τα υποστηριζόμενα σε αυτόν να έχουν μέτρια αλλά σταθερή δραστικότητα, όταν βέβαια το Ni είναι διαθέσιμο για αντίδραση και δεν μεταναστεύει στο ενδοκρυσταλλικό πλέγμα του μοντμοριλλονίτη. Αντίθετα, για τα καταλυτικά συστήματα με φορέα υποστυλωμένο σαπονίτη ATOS, οι ισχυρές όξινες θέσεις που οφείλονται κυρίως σε δομικά χαρακτηριστικά του πρόδρομου πηλού και όχι στην ύπαρξη των κολόνων της υποστύλωσης είναι υπεύθυνες τόσο για την υψηλή δραστικότητα του Ni όσο και για την ισχυρή αποδραστικοποίησή του.Οι καταλύτες Ni/PILC με κολόνες οξειδίου του Si επέδειξαν τη μεγαλύτερη δραστικότητα. Ήταν σχεδόν διπλάσια δραστικοί από τον καλύτερο όλων των άλλων συστημάτων, Alie-12NiAZA και εξίσου δραστικοί με τον βέλτιστο καταλύτη Ni υποστηριζόμενο στον εμπορικό φορέα Vycor.Οι ενέργειες ενεργοποίησης που προσδιορίστηκαν για όλα τα καταλυτικά συστήματα είναι μεταξύ 42 και 56.4KJ/mol και συνάδουν με τις τιμές τις αναφερόμενες στην βιβλιογραφία. Εξαιτίας της υψηλής δραστικότητάς του επιλέχθηκε το καταλυτικό σύστημα Ni/Si-PILC για την παρασκευή εκβόλων τριών διαστάσεων. Τα αποτελέσματα όσον αφορά στους καταλυτικούς ρυθμούς τους υπέδειξαν την ύπαρξη φαινομένων μεταφοράς τόσο εσωτερικών όσο και εξωτερικών.Οι ενέργειες ενεργοποίησης της διάχυσης ED που υπολογίστηκαν για τα έκβολα αύξαναν ενώ μειώνονταν η διάμετρός τους. Από 7Kcal/mol για τα μεγαλύτερα έκβολα με d=1.8mm, στα 9Kcal/mol για τα μικρότερα έκβολα.Ο συντελεστής μεταφοράς μάζας του βενζολίου προσδιορίσθηκε σε kg'=0.2 0.03 cm3αερ./cm2επ.κατ/s.
Μελέτη της διακύμανσης του πάχους του διαβητικού οιδήματος της ωχράς κατά τη διάρκεια του 24ώρου
Authors: Κωτσίδης Σωκράτης
Published: January 2014

Σκοπός: Η διερεύνηση της 24ωρης διακύμανσης του αμφιβληστροειδικού πάχους σε ασθενείς με διαβητικό οίδημα της ωχράς (ΔΟΩ) χρησιμοποιώντας την Οπτική Τομογραφία Συνοχής (Optical Coherence Tomography - OCT). Μέθοδος: Πενηντατρείς οφθαλμοί 53 διαβητικών ασθενών με κλινικά σημαντικό οίδημα της ωχράς και πάχος κεντρικού υποπεδίου μεγαλύτερο από 225 μm, 36 οφθαλμοί 36 υγιών ατόμων (ομάδα ελέγχου φυσιολογικών) και 22 οφθαλμοί 22 διαβητικών χωρίς παθολογικά ευρήματα στην ωχρά (ομάδα ελέγχου διαβητικών) υποβλήθηκαν σε 5 μετρήσεις με την OCT στις 7 π.μ., 10 π.μ., 3 μ.μ., 8 μ.μ. και 1 π.μ.. Μετρήθηκαν επίσης η οπτική οξύτητα, η αρτηριακή πίεση του αίματος, η γλυκόζη ορού και η θερμοκρασία σώματος.Αποτελέσματα: Το πάχος κεντρικού υποπεδίου (P<0,0005), ο συνολικός όγκος της ωχράς (P<0,0005) και η οπτική οξύτητα (P<0,0005) παρουσίασαν σημαντική διακύμανση στους υπό μελέτη ασθενείς. Το πάχος κεντρικού υποπεδίου (450 μm στις 7 π.μ.) ήταν ελάχιστο στις 3 μ.μ. (απόλυτη μεταβολή -49 μm, σχετική μεταβολή -17%) πριν αρχίσει και πάλι να αυξάνεται. Οι μεταβολές της πάχυνσης ήταν μεγαλύτερες σε ασθενείς με μεγαλύτερο οίδημα (P<0,0005, P=0,024 απόλυτη και σχετική μεταβολή αντίστοιχα). Η οπτική οξύτητα ήταν χειρότερη το πρωί (0,38 logMAR) βελτιούμενη αργότερα και φτάνοντας σε μια μέγιστη τιμή στις 8 μ.μ. (0,30 logMAR) (P<0,0005). Η αρτηριακή πίεση, η γλυκόζη ορού και η θερμοκρασία σώματος δεν παρουσίασαν διακύμανση σε σχέση με το χρόνο. Συμπεράσματα: Η διακύμανση του αμφιβληστροειδικού πάχους κατά τη διάρκεια του 24ώρου παρατηρείται σε ένα μεγάλο μέρος των ασθενών με ΔΟΩ, με τάση να ελαττώνεται από το πρωί προς το απόγευμα πριν αρχίσει και πάλι να αυξάνεται. Η ώρα της εξέτασης θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την αντιμετώπιση τέτοιων ασθενών και κατά το σχεδιασμό σχετικών κλινικών μελετών.
Μεταβολές έκκρισης ορμονών και κυτταροκινών από το λιπώδη ιστό στη νοσογόνο παχυσαρκία
Authors: Γουργιώτης Σταύρος
Published: January 2014

Η λεπτίνη είναι η πρώτη από τις ορμόνες που βρέθηκε ότι εκκρίνεται από το λιπώδη ιστό και σηματοδότησε την ανακάλυψη άλλων πεπτιδίων του λιπώδους ιστού με σημαντικό ρόλο στην παθογένεια της παχυσαρκίας. Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη συστηματική διερεύνηση των διαταραχών έκκρισης της λεπτίνης και της IL-6 από το λιπώδη ιστό σε ασθενείς με νοσογόνο παχυσαρκία καθώς επίσης στον προσδιορισμό της συσχέτισης ή μη των επιπέδων αυτών με την ευαισθησία του μεταβολισμού της γλυκόζης και τη δράση της ινσουλίνης στο μυϊκό και λιπώδη ιστό σε παχύσαρκους. Στους παχύσαρκους, μετά τη χορήγηση πλήρους γεύματος, τα επίπεδα της ινσουλίνης, των ελεύθερων λιπαρών οξέων, της γλυκερόλης, των τριγλυκεριδίων και του γαλακτικού οξέος αυξάνονται, παρατήρηση που δεν αφορά τα επίπεδα της γλυκόζης, ενώ ταυτόχρονα μειώνεται μεταγευματικά η ροή του αίματος τόσο στο λιπώδη όσο και το μυϊκό ιστό. Επίσης, η αντίσταση στην ινσουλίνη στους περιφερικούς ιστούς χαρακτηρίζεται από τη μείωση της πρόσληψης γλυκόζης από το μυϊκό ιστό, ενώ αυξάνεται η ενδογενής λιπόλυση. Στη νοσογόνο παχυσαρκία, ο λιπώδης ιστός αυξάνει την παραγωγή της IL-6, γεγονός το οποίο μπορεί να δράσει ως ενδοκρινικός μεσολαβητής της αντοχής στην ινσουλίνη στους σκελετικούς μύες. Σε ότι αφορά τη λεπτίνη, τα αυξημένα επίπεδα της στη συστηματική κυκλοφορία δεν σχετίζονται με την ευαισθησία του μεταβολισμού της γλυκόζης σε ινσουλίνη στους σκελετικούς μύες.
Σύγκριση μεθόδων αξιολόγησης της νυχτερινής πτώσης (dipping) και της πρωϊνής αύξησης της αρτηριακής πίεσης (surge) κατά την 24ωρη καταγραφή της πίεσης
Authors: Μαστοραντωνάκης Στυλιανός
Published: January 2014

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η αύξηση της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) κατά την πρωινή έγερση μετά την αφύπνιση (morning blood pressure surge - MBPS) έχει συσχετιστεί με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο. Διάφοροι ορισμοί έχουν χρησιμοποιηθεί στη βιβλιογραφία, χωρίς να έχει γίνει σαφές ποιος είναι ο βέλτιστος ορισμός για τον υπολογισμό της MBPS. Προκειμένου να εκτιμηθεί η αξιοπιστία των διαφόρων ορισμών, εξετάστηκε η επαναληψιμότητά (ΕΠΨ) τους με δύο τρόπους.ΣΚΕΛΟΣ Α. Μέθοδος και άτομα: Μεσοπρόθεσμη ΕΠΨ: 132 υπερτασικά άτομα χωρίς αγωγή (μέση ηλικία 48,4±10.2 [SD] έτη, 55% άνδρες) υποβλήθηκαν 2 φορές σε 24ωρη καταγραφή της ΑΠ (ABPM) με απόσταση 2 εβδομάδων. Έγινε σύγκριση 5 διαφορετικών ορισμών MBPS. Ορισμοί MS1-3: η διαφορά της μέσης τιμής των μετρήσεων (ΜΤΜ) κατά τη διάρκεια της πρώτης ώρας (1h) ή των 2h ή των 3h μετά την έγερση από τη ΜΤΜ κατά τη διάρκεια της τελευταίας h ή των 2h ή των 3h πριν την έγερση αντίστοιχα; MS4: η διαφορά της ΜΤΜ των πρώτων 2h μετά την έγερση από τη ΜΤ όλων των μετρήσεων του νυχτερινού ύπνου; MS5: η διαφορά της ΜΤΜ των πρώτων 2h μετά την έγερση από τη ελάχιστη τιμή κατά τον ύπνο (μέση τιμή της τριάδας των μετρήσεων που περικλείουν τη χαμηλότερη μέτρηση) Εκτίμηση της ΕΠΨ του κάθε ορισμού: concordance correlation coefficient (CCC), standard deviation of differences (SDD) και coefficient of variation (CV) μεταξύ των τιμών MBPS του κάθε ατόμου στις δύο ABPM και τη συμφωνία μεταξύ των δύο ABPM στην ανίχνευση των surgers (ανώτερο τεταρτημόριο -Q4). Αποτελέσματα: ορισμοί MS1-5 CCC: 0.20/0.30, 0.43/0.45, 0.53/0.51, 0.51/0.47, 0.46/0.48 (συστολική/διαστολική πίεση), SDD 14.3/11.4, 12.1/9.9, 11.2/9.5, 10.3/8.2, 11.9/9.8, CV 0.49/0.57, 0.44/0.39, 0.37/0.35, 0.36/0.31, 0.27/0.24 και η συμφωνία στην ανίχνευση των surgers 69%/70%, 71%/76%, 75%/75%, 81%/83%, 74%/75% με συντελεστή kappa 0.18/0.20, 0.23/0.36, 0.33/0.33, 0.49/0.53 και 0.29/0.31. ΣΚΕΛΟΣ Β. Μέθοδος και άτομα: Η βραχυπρόθεσμη ΕΠΨ μέσα στο ίδιο 24ωρο εξετάστηκε στα άτομα με απογευματινό ύπνο (siesta) κατά τη διάρκεια της ABPM, συγκρίνοντας την πρωινή με την απογευματινή αύξηση της ΑΠ (evening surge - ES) μετά τη siesta, με βάση 4 διαφορετικούς ορισμούς κατά αντιστοιχία των ορισμών MS1,2,4,5. Αποτελέσματα: 562 ABPM (476 άτομα, μέση ηλικία 54.9±13.2 έτη, 47% υπό θεραπεία). Η ΕΠΨ μέσα στην ίδια ABPM (intraindividual reproducibility) ήταν φτωχή. Παρατηρήθηκε περίπου 70% συμφωνία μεταξύ MBPS και ES στην ανίχνευση των surgers (kappa 0.18).ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο ορισμός MS4 φαίνεται να παρουσιάζει την καλύτερη ΕΠΨ στην εκτίμηση της πρωινής αύξησης. Αν και η ΕΠΨ στην ίδια ABPM είναι φτωχή, περίπου 70% των ατόμων που ήταν surgers το πρωί, ήταν surgers και το απόγευμα. Επομένως, η αύξηση της ΑΠ μετά την έγερση φαίνεται να αποτελεί ενδογενές χαρακτηριστικό της διακύμανσης της ΑΠ του κάθε ατόμου.
Συσχέτιση της απέκκρισης αλβουμίνης ούρων με δείκτες συστηματικής φλεγμονής σε ασθενείς με ιδιοπαθή υπέρταση
Authors: Δημητριάδης Κυριάκος
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί η συσχέτιση της ΑΑΟ, εκφραζόμενηςως ο λόγος αλβουμίνης προς κρεατινίνη (Α/Κ), με δείκτες συστηματικής φλεγμονής[υψηλής ευαισθησίας C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (hs-CRP), αμυλοειδές-Α (SAA),αντιπονεκτίνη (adiponectin), παράγοντας νέκρωσης όγκου-α (TNF-a), ιντερλευκίνη-18(IL-18) και διαλυτό σύνδεσμο CD40 (sCD40L) σε μη-διαβητικούς ασθενείς με ιδιοπαθήαρτηριακή υπέρταση (ΑΥ). Επίσης έγινε προσδιορισμός των διαφορών σταδημογραφικά, κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα μεταξύ των ομάδων των υπερτασικώνασθενών με μικροαλβουμινουρία και των νορμοαλβουμινουρικών υπερτασικών.Ο συνολικός πληθυσμός αποτελείται από 308 διαδοχικούς, νεοδιαγνωσθέντες ασθενείςμε ιδιοπαθή ΑΥ (στάδιο Ι-ΙΙ), οι οποίοι δε λαμβάνουν θεραπεία [203 άνδρες, μέσηηλικία=51 έτη, αρτηριακή πίεση (ΑΠ) ιατρείου=148/95 mmHg]. Βάσει της μέσης τιμήςτου Α/Κ σε 2 μη-διαδοχικά δείγματα πρωϊνών ούρων θα διαχωριστούν σε 2 ομάδες: σεασθενείς με μικροαλβουμινουρία (ΜΑ) (A/K=30-300 mg/g, n=58) και σενορμοαλβουμινουρικούς (Α/Κ<30mg/g, n=250). Επίσης ελήφθησαν δείγματα αίματοςγια καθορισμό του μεταβολικού προφίλ καθώς και των επιπέδων hs-CRP, SAA,adiponectin, IL-18, TNF-a και sCD40L.Οι μικροαλβουμινουρικοί υπερτασικοί σε σύγκριση με τους νορμοαλβουμινουρικούςήταν πιο ηλικιωμένοι (54±7 έναντι 49±7 έτη, p=0.035), παρουσίαζαν μεγαλύτερηπερίμετρο μέσης (104.1±11.5 έναντι 99±11.3 cm, p<0.05), ενώ δεν διέφεραν αναφορικάμε το φύλο και το δείκτη μάζας (p=NS). Οι ασθενείς με MA σε σύγκριση με αυτούςχωρίς MA είχαν μεγαλύτερη συστολική ΑΠ ιατρείου (152±14 έναντι 145±14 mmHg,p<0.05), 24-ωρη συστολική και διαστολική ΑΠ (141±16 έναντι 131±12 mmHg και89±11 έναντι 83±6 mmHg, αντιστοίχως, p<0.005). Επιπροσθέτως, οιμικροαλβουμινουρικοί σε σύγκριση με τους νορμοαλβουμινουρικούς χαρακτηρίζονταν150από σημαντικώς μεγαλύτερα επίπεδα log hs-CRP (0.69±0.2 έναντι 0.13±0.36 mg/l,p<0.0001), log SAA (0.73±0.24 έναντι 0.5±0.28 mg/dl, p<0.0001) και χαμηλότερεςσυγκεντρώσεις log adiponectin (0.81±0.16 έναντι 0.92±0.23 μg/ml, p<0.0001)ανεξαρτήτως συγχυτικών παραγόντων, ενώ δεν διέφεραν αναφορικά με το μεταβολικόπροφίλ τους δείκτες νεφρικής λειτουργίας καθώς και τα επίπεδα IL-18, TNF-a καιsCD40L (p=NS). Σε μοντέλο παλίνδρομης γραμμικής ανάλυσης δείχθηκε ότι η log hs-CRP (b=0.476, p<0.0001), η 24-ωρη ΣΑΠ (b=0.318, p<0.0001) και η περίμετρος μέσης(b=0.206, p<0.0001) και η log adiponectin (b=-0.145, p=0.005) ήταν ανεξάρτητοιπρογνωστικοί παράγοντες της αλβουμινουρίας.Συμπερασματικά, οι μη-διαβητικοί υπερτασικοί ασθενείς με ΜΑ παρουσιάζουναυξημένα επίπεδα υποκλινικής φλεγμονώδους διεργασίας, όπως αυτή αντανακλάταιαπό τις υψηλές τιμές hs-CRP και SAA καθώς και από τις χαμηλές συγκεντρώσεις τηςadiponectin. Επιπροσθέτως οι ανεξάρτητες συσχετίσεις της ΑΑΟ με τη hs-CRP, τοSAA και την adiponectin υπογραμμίζουν τη στενή διασύνδεση της συστηματικήςφλεγμονής και της αλβουμινουρίας στην ιδιοπαθή υπέρταση.
Έκφραση του P53 και P63 στα νεοπλάσματα της ουροδόχου κύστης και συσχετισμός με άλλους προγνωστικούς παράγοντες
Authors: Στάιος Δημήτριος
Published: January 2014

Ο σκοπός της μελέτης ήταν να προσδιοριστεί η έκφραση του p53 και του p63 στα νεοπλάσματά της ουροδόχου κύστης από ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ριζική κυστεκτομή (λόγω διηθητικού CA ουροδόχου κύστεως και σε T1G3 ανθεκτικό σε BCG θεραπεία) και να συσχετιστεί η έκφραση τους με προγνωστικούς παράγοντες όπως το στάδιο της νόσου, ο βαθμός διαφοροποίησης της νόσου και η επιβίωση και την σημασία αυτών στην πρόγνωση των ασθενών.Μελετήθηκαν 100 περιπτώσεις ασθενών που υποβλήθηκαν σε ριζική κυστεκτομή στην Β΄ Ουρολογική Kλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο λόγω διηθητικού καρκινώματος της ουροδόχου κύστεως καθώς και επιφανειακού καρκινώματος (Τ1G3) ανθεκτικού σε ενδοκυστική BCG θεραπεία. Τεμάχια από μπλόκ παραφίνης από το ιστολογικό παρασκεύασμα της κυστεκτομής χρώσθηκαν στο Παθολογοανατομικό Εργαστήριο του ανωτέρου Νοσοκομείου, με ανοσοϊστοχημική μέθοδο χρησιμοποιώντας το αντι p53 μονοκλωνικό αντίσωμα DO-7 (Biocare Medical, Concord, CA, USA) για την μελέτη της έκφρασης της πρωτεΐνης p53, και το αντι p63 μονοκλωνικό αντίσωμα BC4A4 (Biocare Medical Concord, CA, USA) για την μελέτη της έκφρασης της πρωτεΐνης p63. Η μέτρηση της έκφρασης των πρωτεινών p53 και p63 έγινε με ημιποσοτική μέθοδο σε κατηγορίες απο 0 έως 3 ανάλογα με την ανταπόκριση. Τα ανωτέρω αποτελέσματα καθώς και ο λόγος της έκφρασης της μιας πρωτεΐνης σε σχέση με την άλλη συσχετίστηκαν με άλλους προγνωστικούς παράγοντες όπως το τελικό στάδιο της νόσου, τον βαθμό κακοήθειας του όγκου, την ύπαρξη ή όχι λεμφαγγειακής διήθησης στο ιστολογικό παρασκεύασμα της ριζικής118κυστεκτομής και την ύπαρξη διηθημένων πυελικών λεμφαδένων. Η παρακολούθηση των ασθενών ήταν τουλάχιστον έως τρία χρόνια μετά την ριζική κυστεκτομή και έγινε είτε με τηλεφωνική συνέντευξη είτε με εξέταση στα εξωτερικά ιατρεία. Η προγνωστική σημασία της αλλαγής έκφρασης των ανωτέρω πρωτεϊνών και της μεταξύ τους συσχέτισης θα μελετηθεί υπολογίζοντας την συμβολή τους στην ελεύθερη υποτροπής επιβίωση καθώς και στην ολική επιβίωση των ασθενών. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 19.00. Η ανάλυση της μελέτης κατέδειξε ότι δε παρουσιάζεται στατιστικά σημαντική σχέση του p53 και του p63 με τους προγνωστικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν. Η πολυπαραγοντική ανάλυση των μεταβλητών που χρησιμοποιήθηκαν δεν κατέληξε σε κάποιο στατιστικά σημαντικό αποτέλεσμα ενώ παρατέθηκαν και οι αναλυτικοί πίνακες για κάθε κατηγορία σύγκρισης των παραπάνω αποτελεσμάτων.Η έκφραση των βιοδεικτών p54 και p63 που μελετήθηκαν (μεμονωμένα ή/και σε συνδυασμό) σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ριζική κυστεκτομή λόγω διηθητικού CA ουροδόχου κύστεως και σε T1G3 ανθεκτικό σε BCG θεραπεία, δεν διαπιστώθηκε να παρέχoυν καμία στατιστικά σημαντική προγνωστική αξία στην εκτίμηση των ασθενών αυτών. Διαπιστώθηκε όμως στατιστικά σημαντική διαφορά με το στάδιο της νόσου και την έκφραση του p53
Case Report: An unusual clinical presentation of Kikuchi’s disease: a case report
Authors: A. Singaram , P. Ramesh Menon , N. C. Cherian , P. Geetha , T. V. Rajesh
Published: January 2014

Introduction

Kikuchi’s disease is usually a benign condition presenting with fever and lymphadenopathy. Rarely, the severe form of this disease can have an unusual presentation.

Case Report

We report a case of 9 year old girl, a resident of Kerala (South India) with no significant past medical history, who presented with fever of 8 days with facial puffiness. She had tender cervical lymphadenopathy. Two days after admission, her condition worsened with venous congestion of the face and neck, throbbing headache, dyspnea and she developed seizures. Very soon, she developed pericarditis with cardiogenic shock and required adrenaline support. Lymph node biopsy confirmed Kikuchi’s disease. The possibility of superior vena cava (SVC) obstruction due to mediastinal lymphadenopathy was considered and treated with steroids following which the child showed a dramatic improvement. The child also had four of the American Rheumatism Association (ARA) diagnostic criteria for systemic lupus erythematosus (SLE) (viz., serositis, seizures, hematological abnormalities and antinuclear antibodies (ANA) positivity.

Conclusion

Although Kikuchi’s disease is a self-limiting condition, it is important to consider this possibility in any patient who fits the typical clinical scenario to avoid unnecessary workup. An unusually severe form of Kikuchi’s disease can have a presentation like SVC obstruction syndrome due to enlarged mediastinal lymph nodes. Hence, timely recognition of this condition and prompt institution of steroid therapy will result in a dramatic clinical response.
Home or Overseas? An Analysis of Sourcing Strategies Under Competition
Authors: Wu Xiaole , Zhang Fuqiang
Published: January 2014

Motivated by the recent backshoring trend, this paper studies a sourcing game where competing firms may choose between efficient sourcing (e.g., sourcing from overseas) and responsive sourcing (e.g., sourcing from a home country). Efficient sourcing usually provides a cost advantage, whereas responsive sourcing allows a firm to obtain more accurate demand information when making procurement decisions. By characterizing the equilibrium outcome, we find some interesting results driven by the strategic interaction between the firms. First, a firm may still use efficient sourcing in equilibrium even when the cost advantage associated with efficient sourcing does not exist. This is because the firm can dampen competition by reducing the correlation between its own demand information and the competitor's. Second, a cost hike in efficient sourcing (e.g., the rising labor cost in Asia) may benefit all the firms in the industry. The reason is that the cost hike may alleviate competition by inducing a new equilibrium sourcing structure. This paper also sheds some light on the recent backshoring trend. First, our analysis indicates that more firms will shift from efficient sourcing to responsive sourcing in equilibrium (i.e., backshore) if the market size shrinks, the demand becomes more volatile, or the sourcing costs rise simultaneously. Second, a firm's backshoring behavior reduces the competition on the cost dimension, but it also has an ambiguous informational impact on the other firms in the market. In particular, some firms may benefit from increased correlation of their demand information under Cournot competition with substitutable products. Overall, the backshoring behavior can be beneficial to all the firms sticking to their original sourcing strategies under certain conditions.

This paper was accepted by Martin Lariviere, operations management.
Genetic Algorithm Approach to Optimize Biodiesel Production by Ultrasonic System
Authors: Fayyazi Ebrahim , Ghobadian Barat , Najafi Gholamhassan , Hosseinzadeh Bahram
Published: January 2014

Ultrasonic processing is an effective tool to attain required mixing while providing the necessary activation energy in the field of biofuels. In this regard, optimization of fast transesterification of waste cooking oil is very important. The goal of this research paper is therefore to determine the effect of important parameters such as methanol to oil molar ratio, catalyst concentration (potassium hydroxide), temperature, and horn position on oil conversion to methyl ester in ultrasonic mixing method. Result of experiments showed that the optimum conditions for the transesterification process have been obtained as molar ratio of alcohol to oil as 6:1, catalyst concentration of 1 wt.%, temperature as 45°C, and horn position at the interface of methanol to oil. The results show that the ultrasonic method decreases the reaction time as much as up to eight times compare to the conventional stirring. For practically evaluating the theoretical optimum point using genetic algorithm, the obtained values were verified experimentally. In order to perform this, the catalyst concentration, temperature, and the time of reaction were determined, and the values are 1%, 48°C, and 449s, respectively. For the obtained values, the biodiesel conversion was 93.2%, so that the experimental optimum value is closed to that of the theoretical values. As a result, experimental data confirmed the obtained values from optimization method in this research work.
Lévy–Khintchine type representation of Dirichlet generators and semi-Dirichlet forms
Authors: Sun Wei , Zhang Jing
Published: January 2014

Let U be an open set of ℝ
n
, m be a positive
Radon measure on U such that

supp
[
m
]
=
U

${{\rm supp}[m]=U}$

, and

(

P
t

)

t
>
0

${(P_t)_{t>0}}$

be a strongly continuous contraction sub-Markovian
semigroup on

L
2

(
U
;
m
)

${L^2(U;m)}$

. We investigate the structure of

(

P
t

)

t
>
0

${(P_t)_{t>0}}$

.

(i) Denote respectively by

(
A
,
D
(
A
)
)

${(A,D(A))}$

and

(

A
^

,
D

(

A
^

)

)

${(\hat{A},D(\hat{A}))}$

the generator and the co-generator
of

(

P
t

)

t
>
0

${(P_t)_{t>0}}$

. Under the assumption that

C
0
∞

(
U
)

⊂
D

(
A
)

∩
D

(

A
^

)

${C^{\infty }_0(U)\subset D(A)\cap D(\hat{A})}$

, we give an explicit Lévy–Khintchine type representation of A on

C
0
∞

(
U
)

${C^{\infty }_0(U)}$

.

(ii) If

(

P
t

)

t
>
0

${(P_t)_{t>0}}$

is an analytic semigroup and hence is associated with a semi-Dirichlet form

(
ℰ
,
D
(
ℰ
)
)

${({\cal E}, D({\cal E}))}$

, we give an explicit characterization of ℰ on

C
0
∞

(
U
)

${C^{\infty }_0(U)}$

under the assumption that

C
0
∞

(
U
)

⊂
D

(
ℰ
)

${C^{\infty }_0(U)\subset D({\cal E})}$

.

We also present a LeJan type transformation rule for the diffusion part of
regular semi-Dirichlet forms on general state spaces.
Sodium valproate, a histone deacetylase inhibitor ameliorates cyclophosphamide-induced genotoxicity and cytotoxicity in the colon of mice
Authors: Khan Sabbir , Jena Gopabandhu
Published: January 2014

Background: Cyclophosphamide (CP) is an alkylating anticancer drug used for the treatment of various cancer and noncancer disorders. Toxicity of CP is well characterized using different test systems. However, its intestinal genotoxicity and cytotoxicity are the least explored and the mechanism is not fully investigated. Valproic acid (VPA) has been reported as a histone deacetylase (HDAC) inhibitor, which modulates the cytotoxicity of anticancer drugs. The present study aimed to investigate the influence of VPA on CP-induced genotoxicity and cytotoxicity in the colon of mice.

Methods: In the 16-day experiment, animals were treated with VPA alone (500 mg/kg/day), CP alone (50 mg/kg, on the 4th, 8th, 12th, and 16th days), and the combination of CP and VPA, while in the 28-day experiment, animals were treated with VPA alone (300 mg/kg/day, 5 days/week), CP alone (100 mg/kg/week), and the combination of low and high dose of VPA (VPA150+CP and VPA300+CP). Animals were sacrificed 24 h after the administration of the last dose. The influence of VPA treatment on CP-induced genotoxicity and cytotoxicity was assessed by the evaluation of oxidative stress, DNA damage, histology, and the expression of 8-hydroxy-guanosine and phosphorylated histone H2AX by immunohistochemistry.

Results and conclusions: The present study’s results demonstrated that VPA treatment significantly decreased the CP-induced DNA damage, cytotoxicity, and expression of γH2AX in the colon as revealed by the comet assay and histological as well as immunohistochemical evaluation. VPA treatment significantly ameliorated the CP-induced DNA damage and cytotoxicity in the colon of mice.
Antinociceptive and antiedematogenic effect of pecan (Carya illinoensis) nut shell extract in mice: a possible beneficial use for a by-product of the nut industry
Authors: Trevisan Gabriela , Rossato Mateus F. , Hoffmeister Carin , Müller Liz G. , Pase Camila , Córdova Marina M. , Rosa Fernanda , Tonello Raquel , Hausen Bruna S. , Boligon Aline A. , Moresco Rafael N. , Athayde Margareth L. , Burguer Marilise E. , Santos Adair R. , Ferreira Juliano
Published: January 2014

Background: Interest in pecan (Carya illinoensis) nut shells, a by-product of the nut industry, has increased due to its anti-inflammatory and antioxidant activities. The goal of this study was to evaluate the antinociceptive and antiedematogenic activity and the mechanisms of the pecan shell aqueous extract (AE).

Methods: First, we performed fingerprinting of C. illinoensis AE. The antinociceptive and antiedematogenic effects of AE intragastric (i.g.) administration in mice (male Swiss mice 20–30 g) were evaluated using the acetic acid test or after subcutaneous (s.c.) paw injection of diverse transient receptor potential ankyrin 1 (TRPA1) agonists, including hydrogen peroxide (H2O2), allyl isothiocyanate, or cinnamaldehyde. We also observed AE antinociceptive and antiedematogenic effects after carrageenan s.c. paw injection and measured H2O2 production. Moreover, we observed the development of adverse effects after AE i.g. treatment.

Results: The high-performance liquid chromatography fingerprinting of AE showed the presence of rutin. AE or rutin i.g. treatment produced antinociception in the acetic acid test and reduced the nociception and edema mediated by H2O2 s.c. hind paw injection or nociception induced by other TRPA1 agonists. Moreover, AE or rutin reduced the hyperalgesia, edema, and H2O2 production induced by carrageenan s.c. paw injection. No motor, gastric, or toxicological alterations were observed after AE administration.

Conclusions: Collectively, the present results show that AE and its constituent rutin produced antinociceptive and antiedematogenic action in models of acute and persistent inflammatory nociception and it seems to be related to the inhibition of TRPA1 receptor activation.
Competitive Phylogenetics
Authors: McCabe Declan J.
Published: January 2014

This exercise demonstrates the principle of parsimony in constructing cladograms. Although it is designed using mammalian cranial characters, the activity could be adapted for characters from any group of organisms. Students score categorical traits on skulls and record the data in a spreadsheet. Using the Mesquite software package, students generate arbitrary cladograms and measure tree length. They then move taxa around to reduce tree length. The exercise can become competitive when students report out on tree lengths and try to achieve shorter trees than their peers. The resulting cladograms can be compared with a published mammalian phylogeny. The exercise illustrates phylogenetics, the principle of parsimony, and hypothesis testing using morphological data.
Management of Dental Trauma in a Primary Care Setting
Authors: Keels Martha Ann ,   THE SECTION ON ORAL HEALTH
Published: January 2014

The American Academy of Pediatrics and its Section on Oral Health have developed this clinical report for pediatricians and primary care physicians regarding the diagnosis, evaluation, and management of dental trauma in children aged 1 to 21 years. This report was developed through a comprehensive search and analysis of the medical and dental literature and expert consensus. Guidelines published and updated by the International Association of Dental Traumatology (www.dentaltraumaguide.com) are an excellent resource for both dental and nondental health care providers.
Relationship between early myocardial reperfusion assessed by videodensitometry and late left ventricular function. Results following invasive treatment of acute myocardial infarction
Authors: Sasi Viktor , Kalapos Anita , Gavallér Henriette , Domsik Péter , Ungi Tamás , Zimmermann Zsolt , Nagy Ferenc Tamás , Horváth Tamás , Forster Tamás , Nemes Attila
Published: January 2014

Introduction: It is known that there is a relationship between myocardial perfusion and left ventricular function. Aim: The aim of the current study was to examine the relationship between myocardial reperfusion as assessed by videodensitometry on coronary angiograms following invasive treatment of ST elevation myocardial infarction and magnetic resonance imaging-derived late left ventricular function. Method: The study included 25 patients with ST elevation myocardial infarction. A quantitative parameter of myocardial (re)perfusion was calculated by the ratio of maximal density (Gmax) and the time to reach maximum density (Tmax) following invasive treatment. Magnetic resonance imaging was performed 387±262 days after ST elevation myocardial infarction for the evaluation of left ventricular function in all cases. Results: Significant correlations were demonstrated between left ventricular ejection fraction and Gmax(r = 0.40, p = 0.05) and Gmax/Tmax(r = 0.41, p = 0.04) following vessel masking. Conclusions: The results demonstrate significant relationship between densitometric Gmax/Tmaxand late left ventricular function following ST elevation myocardial infarction. Orv. Hetil., 2014. 155(5), 187–193.
Experience with multidisciplinary laparoscopic surgery in patients with deep infiltrating colorectal endometriosis
Authors: Bokor Attila , Brubel Réka , Lukovich Péter , Rigó jr. János
Published: January 2014

Introduction: Deep infiltrating endometriosis is a particular form of endometriosis that penetrates the peritoneal surface or it reaches the subserosal neurovascular plexus. Aim: The aim of the authors was to analyze the results of segmental colorectal resections performed for deep infiltrating endometriosis. Method: Between 2009 and 2012, 50 patients underwent segmental rectum or/and sigmoid resection for endometriosis. Results: 21 patients had ultralow rectal resection and 29 patients had low colorectal anastomosis or anterior resection. Concomitant intervention in other organs was required in all cases, including gynecologic procedures (n = 50), additional gynecologic (n = 47), vesical (n = 9) and ureteral (n = 18) resections. The mean number of endometriosis lesions was 2.4±1.8 per patient. In all patients fertility was preserved. Severe surgical complications (Clavien–Dindo stage III or more severe) occurred in 3 patients (6%). Conclusions: The results confirm that segmental bowel resection is an efficient and safe method for the treatment of deep infiltrating colorectal endometriosis. Orv. Hetil., 2014, 155(5), 182–186.
Rebuilding Anterior Dental Esthetics: Interdisciplinary Treatment of an Iatrogenically Induced Marginal Tissue Recession
Authors: Alkan B. Arzu , Yagan A. Erdem , Kilic Kerem
Published: January 2014

Introduction: Root canal perforation during endodontic therapy is one of the most commonly encountered clinical situations that necessitates interdisciplinary therapy.

Case Presentation: This case report presents the use of periodontal and prosthodontic teamwork to treat severely deteriorated anterior esthetics caused by an iatrogenically induced marginal tissue recession defect.

Conclusion: In the case of deterioration of anterior dental esthetics, an interdisciplinary approach can successfully restore both esthetics and function, as observed in this case report.
Bottom-up Retinotopic Organization Supports Top-down Mental Imagery
Authors: Huang Ruey-Song , Sereno Martin I.
Published: January 2014

Finding a path between locations is a routine task in daily life. Mental navigation is often used to plan a route
to a destination that is not visible from the current location. We first used functional magnetic resonance imaging (fMRI)
and surface-based averaging methods to find high-level brain regions involved in imagined navigation between locations
in a building very familiar to each participant. This revealed a mental navigation network that includes the precuneus,
retrosplenial cortex (RSC), parahippocampal place area (PPA), occipital place area (OPA), supplementary motor area
(SMA), premotor cortex, and areas along the medial and anterior intraparietal sulcus. We then visualized retinotopic maps
in the entire cortex using wide-field, natural scene stimuli in a separate set of fMRI experiments. This revealed five
distinct visual streams or ‘fingers’ that extend anteriorly into middle temporal, superior parietal, medial parietal,
retrosplenial and ventral occipitotemporal cortex. By using spherical morphing to overlap these two data sets, we showed
that the mental navigation network primarily occupies areas that also contain retinotopic maps. Specifically, scene-selective
regions RSC, PPA and OPA have a common emphasis on the far periphery of the upper visual field. These
results suggest that bottom-up retinotopic organization may help to efficiently encode scene and location information in
an eye-centered reference frame for top-down, internally generated mental navigation. This study pushes the border of
visual cortex further anterior than was initially expected.
Isothermal and non-isothermal kinetics of hydrolysis of 1-[2-(2- pentyloxyphenylcarbamoyloxy)-(2-methoxymethyl)-ethyl]- perhydroazepinium chloride (BK 129)
Authors: M. Stankovičová , Ž. Bezáková , P. Beňo , P. Húšťavová
Published: January 2014

The substance BK 129 - 1-[2-(2-pentyloxyphenylcarbamoyloxy)-(2-methoxymethyl)-ethyl]-perhydroazepinium chloride was prepared in terms of influence of the connecting chain between the carbamate functional group and the basic part of molecule on biological activity. Such a structural feature is important with regard to its stability. In this work we determined the rate constants of alkaline hydrolysis of this compound at increased temperature under isothermal and non-isothermal conditions. The hydrolysis was also performed in buffer solutions with the purpose of evaluating its stability. Non-isothermal tests of stability enable to reduce the number of analyses. The necessary data for stability of compound are in this way achieved in a short time.
Effect of N-dodecyl-N,N-dimethylamine N-oxide on unilamellar liposomes
Authors: S. Huláková , B. Fulier , J. Gallová , P. Balgavý
Published: January 2014

The effect of N-dodecyl-N,N-dimethylamine N-oxide (C12NO) on the unilamellar liposomes prepared from egg yolk phosphatidylcholine (EYPC) was studied using turbidimetric and fluorescence spectroscopic methods. The concentrations of C12NO causing saturation and total solubilization of membrane were evaluated turbidimetrically. Liposomes filled with hydrophilic fluorescent probe calcein were used for the fluorescence leakage measurements. Dependence of fluorescence intensity on C12NO concentration can be divided into three linear sections. The turning points between individual sections represent two concentrations of C12NO which induce formation of small defects, specifically large pores in liposomal membrane. These pores are wide enough to enable calcein to be washed out from liposomes completely. We compared results obtained by the two methods used. Measurements of fluorescent probe leakage showed that free diffusion of calcein through pores in EYPC bilayer was observed at such C12NO concentrations when the form of liposome is still preserved and the saturation of bilayer is not yet finished. Higher C12NO concentrations are needed for solubilization, a phase transition from bilayers to micelles.
STRUCTURE AND POPULATION DYNAMICS OF ASCLEPIAS SYRIACA L. IN THE AGRICULTURAL LAND
Authors: Pauková Žaneta , Káderová Viktória , Bakay Ladislav
Published: January 2014

This paper evaluates the selected population-biological characteristics and size structure of invasive neophyte Asclepias syriaca in three habitat types (abandoned vineyards, grassland and road side) in the district of Veľký Krtíš in Central Slovakia. Three permanent research plots (1 m × 1 m) were established and monitored during the growing season in 2012. The density of the population at the end of the growing season ranged from 15 to 29 stems per m2. The greatest average plant height was recorded in the roadside plot (129 cm) and the lowest in the abandoned vineyard (92 cm). Main stem thickness reached 1.5-2.0 cm at the base. The highest number of main stem leaves was recorded at the end of June and July (from 24 to 27). The number of inflorescences varied from 1.6 to 3.4 and the number of fruits ranged from 1.2 to 3.8 per generative stem. Statistically significant differences were found in the plant height, thickness of the main stem and the number of fruits at the three different locations.
MONITORING OF ACTUAL STATUS AND DEVELOPMENT OF ACTIVE ALUMINIUM IN SOILS IN SLOVAKIA
Authors: Makovníková Jarmila , Kobza Jozef
Published: January 2014

Active aluminium contents in agricultural soils of Slovakia were evaluated in the frame of partial-monitoring system - soil. The soil samples were taken in 5 years regular intervals from depths of 0-0.10 and 0.35-0.45 m. In the dry homogenised samples, soil reaction (pH in CaCl2), exchangeable cation Ca2+ and active Al content by Sokolov (soil is extracted with 1 N KCl and Al is precipitated with NaF) in the samples with pH value lower than 6.0 were measured. Active Al content was in the range 0.10-684.0 mg/kg with the average value 59.28 mg/kg and median value 8.30 mg/kg in the depth 0-0.10 m. In the depth 0.35-0.45 m, the average value was 59.30 mg/kg and the median value was 9.00 mg/kg. Significant differences in average and median values between the arable land and permanent grassland are determined as a consequence of the relationship between soil quality and its use. The increase in the active aluminium content (between first and last monitoring cycles) was determined in the group Podzols, Lithic Leptosols used as the permanent grassland as well as in the group Cambisols on the crystalline rocks and in the group Fluvisols used as arable land.