bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
ความหลากชนิดและการใช้พื้นที่ของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกและสัตว์เลื้อยคลานในพื้นที่อนุรักษ์ ศูนย์ศึกษาการพัฒนาห้วยฮ่องไคร้ อันเนื่องมาจากพระราชดำริ จังหวัดเชียงใหม่
Authors:   , แต่งแดน ณัฐดนัย
Published: February 2025

สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกและสัตว์เลื้อยคลานมีบทบาทสำคัญในระบบนิเวศน์และมีพฤติกรรมการเลือกแหล่งที่อยู่อาศัยที่มีความจำเพาะแตกต่างกัน ประเทศไทยตั้งอยู่บนพื้นที่ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพ และพื้นที่ศูนย์ศึกษาการพัฒนาห้วยฮ่องไคร้ อันเนื่องมาจากพระราชดำริ จังหวัดเชียงใหม่ มีลักษณะพื้นที่ที่มีความจำเพาะและหลากหลาย การศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความหลากชนิดและการใช้พื้นที่ของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกและสัตว์เลื้อยคลาน โดยการสำรวจความหลากชนิดในครั้งนี้ใช้วิธีแบบพบเห็นตัว (visual encounter survey) และ และตรวจสอบชนิดโดยใช้ลักษณะทางสัณฐานวิทยา ระหว่างเดือนกันยายน 2562 – กุมภาพันธ์ 2563 พบจำนวนชนิดของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกทั้งหมด 3 อันดับ 12 วงศ์ 20 สกุล 19 ชนิด และสัตว์เลื้อยคลานทั้งหมด 1 อันดับ 7 วงศ์ 10 สกุล 10 ชนิด ในถิ่นที่อยู่อาศัยย่อย 5 ลักษณะ โดยมีค่าดัชนีย์ความหลากหลายทางชีวภาพ (Shannon-Weiner Index) ของสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกและสัตว์เลื้อยคลาน เท่ากับ 2.354 และ 1.688 ตามลำดับ ซึ่งมีสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกที่คาดว่าน่าจะต้องมีการทบทวนอนุกรมวิธานใหม่ คือ อึ่งหลังขีด (Micryletta inornata) อึ่งแม่หนาว (Microhyla berdmorei) และจิ้งเหลนภูเขาเกล็ดเรียบ (Sphenomorphus maculatus) นอกจากนี้เมื่อวิเคราะห์ข้อมูลการใช้พื้นที่อยู่อาศัยย่อยด้วยสถิติไคสแควร์ พบว่าพื้นที่อยู่อาศัยย่อยมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการเลือกใช้พื้นที่ของสัตว์ทั้งสองกลุ่ม กล่าวได้ว่าสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกและสัตว์เลื้อยคลานต่างชนิดกันจะมีพฤติกรรมการเลือกที่อยู่อาศัยย่อยต่างกัน ซึ่งข้อมูลที่ได้จากการศึกษาครั้งนี้เป็นข้อมูลพื้นฐานที่นำไปประยุกต์ใช้ในแนวทางเพื่อการจัดการพื้นที่และอนุรักษ์ชนิดพันธุ์สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกและสัตว์เลื้อยคลานในพื้นที่ศูนย์ศึกษาการพัฒนาห้วยฮ่องไคร้ อันเนื่องมาจากพระราชดำริ จังหวัดเชียงใหม่ และอาจขยายแนวทางการอนุรักษณ์ไปยังพื้นที่ต่าง ๆ ในประเทศไทยที่มีลักษณะใกล้เคียงกับเส้นทางศึกษาธรรมชาติในพื้นที่ห้วยฮ่องไคร้ต่อไป
ระบบวิเคราะห์ความรู้สึกของข้อความแสดงความคิดเห็นด้านการเมืองบนทวิตเตอร์
Authors:   , แจ้งจันทร์ จิตรทิวัส
Published: February 2025

ระบบวิเคราะห์ความรู้สึกของข้อความถูกพัฒนาขึ้นเนื่องจากในปัจจุบันประชากรส่วนใหญ่ใช้สื่อออนไลน์เป็นสถานที่ในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นระหว่างกัน ทำให้การอ่านความคิดเห็นซึ่งมีจำนวนข้อความจำนวนมากเป็นเรื่องที่ยาก โดยเฉพาะความคิดเห็นทางด้านการเมืองที่มีประเด็นหลากหลาย ผู้พัฒนาจึงพัฒนาโครงการนี้ขึ้นเป็นระบบเว็บแอปพลิเคชันที่จะช่วยให้ผู้ใช้งานสามารถเข้ามาดูสรุปผลการวิเคราะห์ข้อความการแสดงความคิดเห็นด้านการเมืองได้ง่ายและรวดเร็วขึ้นวัตถุประสงค์ของโครงการเพื่อวิเคราะห์ความรู้สึกของข้อความในการแสดงความคิดเห็นด้านการเมืองจากทวิตเตอร์ การวิเคราะห์ความคิดเห็นจะแบ่งออกเป็น ความคิดเห็นด้านบวก ความคิดเห็นด้านลบและความคิดเห็นที่เป็นกลาง โดยใช้คำสำคัญเป็นตัวค้นหารวบรวมความคิดเห็น ซึ่งโครงการนี้ผู้พัฒนาจะเก็บรวบรวมข้อความแสดงความคิดเห็นด้านการเมืองที่เป็นภาษาไทย โดยอาศัยเทคนิคการประมวลผลภาษาธรรมชาติ การเรียนรู้ของเครื่องด้วยการถดถอยโลจิสติกส์ และการเรียนรู้เชิงลึกด้วยโครงข่ายประสาทแอลเอสทีเอ็ม เพื่อวิเคราะห์ข้อความแสดงความคิดเห็นเหล่านั้น ผลการทดสอบระบบการวิเคราะห์ความรู้สึกของข้อความแสดงความคิดเห็นด้านการเมืองพบว่า ความถูกต้องและความแม่นยำอยู่ที่ประมาณ 70% ซึ่งเพียงพอในการใช้งานได้แต่ยังคงต้องมีการปรับปรุงพัฒนาต่อไป
ผลของ 4-Hexylresorcinol ต่อการแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้องกับเมลาโนซิสในกุ้งขาว
Authors:   , พงศ์ทองมหาคุณ ศรุตา
Published: February 2025

กุ้งขาวเป็นสินค้าสัตว์น้ำที่มีความสำคัญต่อธุรกิจการส่งออกของไทย เป็นที่นิยมสำหรับผู้บริโภค การเกิดเมลาโนซิส (melanosis) หรือการเกิดจุดดำ ถึงแม้ว่าจะไม่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภคแต่ก่อให้เกิดความเสียหายทางเศรษฐกิจต่ออุตสาหกรรมอาหารทะเล ปัจจุบันมีการใช้สารยับยั้งเมลาโนซิส เช่น โซเดียมเมตาไบซัลไฟต์ (SMS) แต่สารกลุ่มนี้เป็นสารก่อภูมิแพ้ที่อาจส่งผลเสียต่อสุขภาพของผู้บริโภคบางกลุ่ม และมีการใช้สาร 4-Hexylresorcinol (4-HR) มาทดแทน ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงศึกษาความเกี่ยวข้องของระบบโพรฟีนอลออกซิเดสต่อการเกิดเมลาโนซิสในกุ้งขาว โดยการศึกษาผลของสารยับยั้งเมลาโนซิส 4-HR ต่อการแสดงออกของยีนโพรฟีนอลออกซิเดส LvProPO1 และ LvProPO2และกิจกรรมของเอสไซม์ฟีนอลออกซิเดสในกุ้งขาว ผลจากการตรวจการแสดงออกของยีนด้วยเทคนิค semi-quantitative RT-PCR ในกุ้งที่แช่ด้วยสารยับยั้งเมลาโนซิส 4-HR (ความเข้มข้น 25 ppm) และ SMS(0.5%) ผลการทดลองพบว่าการแสดงออกของยีน LvProPO1 และ LvProPO2 มีการแสดงออไม่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญ (P≥0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับชุดควบคุม อย่างไรก็ตามเมื่อทำการตรวจค่ากิจกรรมของเอนไซม์ฟีนอลออกซิเดสในกุ้งขาว กับชุดที่ทดสอบด้วยสารยับยั้งเมลาโนซิส 4-HR และ SMS ที่ความเข้มข้น 0.01, 0.1 และ 1 mM พบว่าทุกชุดทดสอบมีค่ากิจกรรมของเอนไซม์ฟีนอลออกซิเดสลดลงอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) เมื่อเทียบกับชุดควบคุม ผลจากการทดลองแสดงให้เห็นว่าสารยับยั้งเมลาโนซิส 4-HR และ SMS ไม่มีผลต่อการควบคุมการแสดงออกของยีน LvProPO1 และ LvProPO2 แต่ควบคุมกิจกรรมเอนไซม์ฟีนอลออกซิเดสของกุ้งขาว งานวิจัยนี้แสดงให้เห็นว่าระบบโพรฟีนอลออกซิเดสมีความสำคัญต่อการเกิดเมลาโนซิสในกุ้งขาว ซึ่งเป็นข้อมูลสำคัญต่อการศึกษาสารยับยั้งเมลาโนซิสเพื่อใช้ในอุตสาหกรรมอาหารทะเล
Heavy Metal Concentration in Water and Accumulation in Water Hyacinth Grown in the Tha Chin River
Authors:   , Khayunkan Tonchaya
Published: February 2025

The Tha Chin River was considered as a contaminated river of heavy metals. Also there was loads of water hyacinth grow along Tha Chin River. In this study, water and water hyacinth were collected from two different stations; Pho Phraya station and Song Phi Nong station. For water quality, the surface water quality standard, COD, TDS, EC, Turbidity, and Salinity were measured. The water quality in Tha Chin River was in an acceptable level except for DO. The trend of heavy metals concentration in Tha Chin River was Zn>Pb>Cd>Cu>Ni and none of heavy metals exceeded water quality. Heavy metals concentration in Song Phi Nong station was higher than heavy metals concentration in Pho Phraya station. Water hyacinth were separated into two parts; roots and shoots. The results showed that water hyacinth tended to accumulate heavy metals in roots rather than shoots. Also the trend of heavy metals in water hyacinth was Cu>Zn>Pb>Ni>Cd. Biomass of water hyacinth in Song Phi Nong station was higher than water hyacinth in Pho Phraya station. Also the results showed that water hyacinth that growth in Song Phi Nong station was accumulated heavy metals more than water hyacinth in Pho Phraya station.
A class of primes represented by some quadratic forms
Authors:   , Pongsumrankul Warintorn
Published: February 2025

Let p be a prime number. An integral binary quadratic form ƒ (x, y) = ax² + bxy + cy² represents p if there exist m, n ∈ ℤ such that ƒ (m, n) = p. In this project, we find a class of primes represented by some integral binary quadratic forms.
Biodegradation of leaf compost by thermophilic cellulolytic bacteria isolated from compost
Authors:   , Sathirawisankit Chavisa
Published: February 2025

This study aims to isolate and screen bacteria with degrading cellulose at high temperature capacity and to investigate the effectiveness of isolated bacteria in fresh leaf compost degradation. Bacteria were isolated from 4 types of leaf compost consisting of compost Day 7, Month 1, Month 2, and Month 3 which the main raw material of composting was leaf debris collected from Chulalongkorn University. Bacterial strains were isolated using carboxymethyl cellulose (CMC) media, and 79 bacterial strains were obtained. After that, cellulolytic bacteria were screened using Gram’s iodine technique. There were 44 strains of bacteria can decompose cellulose at high temperatures (60ºC). Cellulolytic bacteria were screened by observing the presence of clear zone around each bacterial colony. Hydrolysis capacity (HC) values, which is calculated from the diameter of the clear zone of all 44 strains were analyzed statistically to rank HC values from all bacteria strains. It was found that 11 bacterial strains had greater HC value than the third quartile and D08 showed the highest HC value at 4.92. All 11 bacterial strains were selected for the cellulase assay to assess which bacterial strain had the highest degradability and used for investigating the efficiency in fresh leaf compost decomposition. Due to the epidemic of Covid-19 in Thailand unfortunately, this study was unable to achieve all the proposed objectives.
การศึกษาความเหมาะสมของการตรวจวัดระดับลิเทียมของผู้ป่วยโรคอารมณ์สองขั้ว และภาวะซึมเศร้า ที่เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์
Authors:   , จารย์พรมมา กิตติชัย
Published: February 2025

โครงงานเรื่อง “การศึกษาความเหมาะสมของการตรวจวัดระดับลิเทียมของผู้ป่วย โรคอารมณ์ สองขั้ว และภาวะซึมเศร้า ที่เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ผลกระทบจากการรักษาอาการป่วยของผู้ป่วยโรคอารมณ์สองขั้ว และภาวะซึมเศร้าด้วยยาลิเทียม คาร์บอเนต ที่เข้ารับการรักษา ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ การศึกษานี้มีการจำแนกผู้ป่วยออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ได้รับการตรวจปริมาณลิเทียมภายหลังจากการได้รับลิเทียมไม่เกิน 5-7 วัน ซึ่งเรียก กลุ่มนี้ว่าเป็นกลุ่มที่ได้รับการดูแลอย่างถูกต้อง และกลุ่มที่ได้รับการตรวจปริมาณลิเทียมในระยะเวลาที่ ไม่เป็นไปตามข้อกำหนด ซึ่งการศึกษานี้จะเปรียบเทียบผลกระทบของการตรวจปริมาณลิเทียมใน ผู้ป่วยในแต่ละกลุ่มด้วยการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ (Multiple Linear Regression) โดยใช้ โปรแกรม SPSSv22.0 ผลการวิเคราะห์พบว่า ปริมาณลิเทียมเฉลี่ย และจำนวนครั้งการตรวจลิเทียมมี ผลต่อความสมบูรณ์ของเลือด ขณะที่ปริมาณลิเทียมรวม และจำนวนวันมีผลต่อประสิทธิภาพการ ทำงานของไตและต่อมไทรอยด์ โดยผู้ป่วยกลุ่มที่ได้รับการตรวจเลือดในเวลาที่เหมาะสมมีค่าบ่งชี้ความ สมบูรณ์ของเลือด ประสิทธิภาพการทำงานของไตและต่อมไทรอยด์อยู่ในเกณฑ์ปกติมากกว่ากลุ่มที่ ไม่ได้รับการตรวจเลือดในเวลาที่กำหนด
ผลของสารสกัดหยาบพอลิแซ็กคาไรด์จากเห็ดที่คัดแยกได้ในประเทศไทยต่อเซลล์มะเร็งปากมดลูก
Authors:   , ดาวไสว ชนิกานต์
Published: February 2025

งานวิจัยนี้ศึกษาฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดหยาบพอลิแซ็กคาไรด์จากเห็ดบางชนิดที่คัดแยก ได้ในประเทศไทยในการยับยั้งการเติบโตของเซลล์มะเร็งปากมดลูก โดยทำการสกัดสารพอลิแซ็กคา ไรด์จากเส้นใยบริสุทธิ์ของเห็ดที่คัดแยกได้ 3 ตัวอย่าง ได้แก่ MH2-ORG, DTM 1.1 และ CU-07 ด้วย วิธีสกัดด้วยน้ำร้อนโดยใช้ soxhlet จากนั้นวัดปริมาณพอลิแซ็กคาไรด์ด้วยวิธี anthrone test พบว่า MH2-ORG มีปริมาณพอลิแซ็กคาไรด์มากที่สุดคือ 6.55 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร จากนั้นนำสารสกัด หยาบที่ได้ไปทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพต่อเซลล์มะเร็งปากมดลูกชนิด SiHa ด้วยเทคนิค MTT assay พบว่าสารสกัดหยาบพอลิแซ็กคาไรด์ที่ได้จากตัวอย่าง CU-07 มีปริมาณพอลิแซ็กคาไรด์เท่ากับ 2.07 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร สามารถยับยั้งเซลล์มะเร็งปากมดลูกชนิด SiHa ได้ดีที่สุด โดยมีค่าการมีชีวิตของ เซลล์อยู่ที่ 40.50 % จากนั้นนำ CU-07 มาตรวจสอบด้วยเทคนิคทางชีววิทยาระดับโมเลกุลด้วยการ หาลำดับนิวคลีโอไทด์บริเวณ Internal Transcribed Spacer (ITS) โดยสามารถสกัดดีเอ็นเอ และ เพิ่มปริมาณยีนบริเวณ ITS ด้วยเทคนิค Polymerase Chain Reaction (PCR) ได้
ผลกระทบของมอนต์มอริลโลไนต์คอลลอยด์ต่อการเคลื่อนตัวของอาร์ซิเนตในคอลัมน์ทรายอิ่มตัว
Authors:   , กลั้งเนียม สุกัญณี
Published: February 2025

การวิจัยครั้งนี้ทำการศึกษาผลกระทบของมอนต์มอริลโลไนต์คอลลอยด์ต่อการเคลื่อนตัวของอาร์ซิเนตโดยทดลองในคอลัมน์ที่บรรจุทรายซึ่งจำลองภายใต้การไหลของชั้นน้ำบาดาลมีแรงดัน ทำการทดลอง 3 คอลัมน์ที่มีค่าพีเอชแตกต่างกันคือ 4 7 และ 10 ที่ความเข้มข้นเริ่มต้นของอาร์ซิเนตและมอนต์โมริลโลไนต์ ประมาณ 10 และ 100 mg/l ตามลำดับ ไหลผ่านคอลัมน์ทรายอิ่มตัวจากด้านล่างสู่ด้านบนด้วยความเร็วคงที่เท่ากับ 0.159 เซนติเมตรต่อนาที จากการทดลองพบว่าที่พีเอชเท่ากับ 4 7 และ 10 อาร์ซิเนตที่ถูกดูดซับโดยมอนต์มอริลโลไนต์และเคลื่อนที่ออกมาจากคอลัมน์คิดเป็นร้อยละ 13.16, 16.32 และ 2.99 ของมวลอาร์ซิเนตที่เคลื่อนที่เข้าไปในคอลัมน์ โดยมีค่าปัจจัยความหน่วง (Retardation factor) เพิ่มขึ้นจาก 2.29 เป็น 4.57 เมื่อพีเอชลดลงจากพีเอช 10 เป็นพีเอช 4 ขนาดของอนุภาคมอนต์มอริลโลไนต์ลดลงจาก 1150.50 nm เป็น 306.06 nm เมื่อเพิ่มจากพีเอช 4 เป็นพีเอช 10 เนื่องจากมอนต์มอริลโลไนต์คอลลอยด์ค้างอยู่ภายในคอลัมน์ ส่งผลให้อาร์ซิเนตที่ถูกดูดซับโดยมอนต์โมริลโลไนต์เคลื่อนที่ออกจากคอลัมน์ช้าในสภาวะที่เป็นกรด เมื่อเปรียบเทียบการเคลื่อนที่ของอาร์ซิเนตโดยมีและไม่มีผลของมอนต์มอริลโลไนต์ พบว่าอาร์ซิเนตเคลื่อนที่ภายในคอลัมน์ทรายอิ่มตัวได้เร็วขึ้นเมื่อมีมอนต์มอริลโลไนต์ โดยอาร์ซฺเนตในคอลัมน์ที่มีมอนต์มอริลโลไนต์มีความเร็วในการเคลื่อนที่สูงขึ้นร้อยละ 55.06 และ 61.19 ที่พีเอช 4 และ 7 ตามลำดับ ซึ่งพฤติกรรมการดูดซับอาร์ซิเนตภายในคอลัมน์ทรายอิ่มตัวอธิบายได้ด้วยผลจากโปรแกรม Hydus-1D โดยพบว่าที่พีเอช 10 มีพฤติกรรมการดูดซับสอดคล้องกับ two-site model (TSM) โดยมีค่า R-Squared เท่ากับ 0.9917 ในขณะที่พีเอช 4 และ 7 สอดคล้องกับ Equilibrium model (CDeq) โดยมีค่า R-Squared เท่ากับ 0.9569 และ 0.9759 ตามลำดับ เช่นเดียวกับผลการศึกษาพฤติกรรมการดูดซับของอาร์ซิเนตภายในคอลัมน์ทรายอิ่มตัวโดยไม่มีผลของมอนต์มอริลโลไนต์ ดังนั้นการมีมอนต์มอริลโลไนต์จึงไม่ได้เปลี่ยนพฤติกรรมการดูดซับของอาร์ซิเนตที่พีเอชเท่ากับ 4 และ 7 และจากข้อมูลพารามิเตอร์ที่ได้จาก HYDRUS-1D พบว่าค่าคงที่ของฟรุนดริช (Freundlich constants, KF) ของแบบจำลอง Equilibrium model ลดลงจาก 4.363 เป็น 4.094 และ 3.714 เช่นเดียวกับ Nonequilibrium model ก็ลดลงจาก 4.763 เป็น 4.672 และ 3.778 สำหรับพีเอช 4 7 และ 10 ตามลำดับ
แชทบอทสำหรับการตอบคำถามที่พบบ่อย (FAQ) เกี่ยวกับ CHULA MOOC
Authors:   , ทิพย์โฆษิตคุณ ศรัณย์
Published: February 2025

โครงงานเรื่อง “แชทบอทสำหรับการตอบคำถามที่พบบ่อย (FAQ) เกี่ยวกับ CHULA MOOC” มีวัตถุประสงค์เพื่อประยุกต์ใช้แชทบอทสำเร็จรูป Dialogflow เพื่อใช้ในการช่วยตอบคำถามที่พบบ่อยใน Messenger ของ Facebook Page CHULA MOOC ซึ่ง CHULA MOOC เป็นระบบการเรียนออนไลน์ที่ทางจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้สร้างขึ้น โดยที่นิสิต นักศึกษา บุคลากรทั้งภายในและภายนอกมหาวิทยาลัยนั้นสามารถมาสมัครเรียนได้โดยที่ไม่มีค่าใช้จ่าย ซึ่งจากสถานการณ์การระบาดของเชื้อไวรัส COVID-19 ที่ผ่านมานั้น มีผู้ใช้งานเข้ามายัง CHULA MOOC มากขึ้นอย่างมีนัยยะ ทำให้การตอบคำถามของเจ้าหน้าที่ดูแลเพจต่อผู้ใช้งานนั้นเป็นไปอย่างยากลำบาก และด้วยปริมาณคำถามที่มากขึ้น ทำให้ผู้ใช้งานนั้นได้รับคำตอบสำหรับปัญหาล่าช้า แชทบอทจึงเป็นสิ่งที่จะนำมาแก้ไขปัญหาในครั้งนี้ โดยแชทบอทจะทำการตอบคำถามที่พบบ่อยโดยอิงจากเว็บไซต์ mooc.chula.ac.th/faq เป็นหลัก ซึ่งแชทบอทสามารถตอบคำถามของผู้เรียนโดยเป็นทั้งข้อความและรูปภาพ อีกทั้งแชทบอทยังสามารถแสดงหมวดหมู่คำถามที่พบบ่อยได้เป็นเมนูใน Facebook Messenger ให้ผู้ใช้งานได้เลือกถามคำถาม และรวบรวมคำขอแก้ไขข้อมูลจากผู้ใช้งานให้แก่เจ้าหน้าที่ดูแลเพจแล้วแจ้งเตือนคำร้องขอแก้ไขข้อมูลผ่านอีเมลอีกด้วย ผลลัพธ์ที่ได้จากการนำแชทบอทขึ้นไปทดสอบบนเพจจริง พบว่าแชทบอทสามารถตอบคำถามได้ถูกต้องตามเมนูที่ผู้ใช้งานได้เลือก โดยผู้ใช้งานส่วนใหญ่มีเซสชันในการถามวิธีแก้ไข และขอแก้ไขข้อมูลของตนเองอย่างชื่อจริง หรือนามสกุล อีกทั้งแชทบอทสามารถรับการขอแก้ไขข้อมูลจากผู้ใช้งาน และนำไปบันทึกบน Google Sheet ได้จริง
การเตรียมและสมบัติของพอลิเอสเทอร์เรซินชนิดไม่อิ่มตัว : ผลของปริมาณตัวริเริ่มและตัวเร่ง
Authors:   , เรืองพุฒ กุลรัชนันท์
Published: February 2025

งานวิจัยนี้ได้ศึกษาผลของปริมาณตัวริเริ่มและตัวเร่งต่อการเตรียมและสมบัติของพอลิเอสเทอร์เรซินชนิด ไม่อิ่มตัว โดยใช้เมทิลเอทิลคีโตนเปอร์ออกไซด์เป็นตัวริเริ่มที่ปริมาณ 1, 1.5 และ 2 phr กับใช้โคบอลต์ออกโทเอต เป็นตัวเร่งที่ปริมาณ 1, 1.5 และ 2 phr โดยผสมเรซิน ตัวริเริ่ม และตัวเร่ง ตามอัตราส่วนที่กำหนด แล้วเทลงใน แม่แบบซิลิโคน รอให้ชิ้นงานแข็งตัวที่อุณหภูมิห้องเป็นเวลา 24 ชั่วโมง จากนั้นนำชิ้นงานที่ได้ไปทดสอบสมบัติ เชิงกล ได้แก่ ความแข็ง ความทนแรงกระแทก และสมบัติความทนแรงดัดโค้ง รวมทั้งศึกษาพฤติกรรมการสลายตัว ทางความร้อนด้วยเทอร์โมกราวิเมทริกแอนาไลเซอร์ ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า การใช้ปริมาณตัวริเริ่มและ ตัวเร่งที่แตกต่างกันมีผลต่อความแข็งเล็กน้อย แต่ส่งผลต่อสมบัติความทนแรงดัดโค้งและความทนแรงกระแทก อย่างเห็นได้ชัด กล่าวคือ เมื่อใช้ตัวริเริ่มและตัวเร่งอัตราส่วนที่เท่ากัน ชิ้นงานที่เตรียมได้มีสมบัติเชิงกลโดยรวม ดีกว่าการใช้อัตราส่วนของสารทั้งสองที่แตกต่างกัน โดยชิ้นงานที่เตรียมเมื่อใช้ตัวริเริ่ม 1.5 phr และตัวเร่ง 1.5 phr ให้สมบัติเชิงกลโดยรวมดีที่สุด และยังพบว่า ชิ้นงานดังกล่าวนี้สามารถทนต่อความร้อนได้ดีกว่าชิ้นงานอ้างอิงที่ เตรียมเมื่อใช้ปริมาณตัวริเริ่ม 1 phr และตัวเร่ง 1 phr
การเตรียมมาส์กหน้าจากแกลบข้าวนาโนเซลลูโลส
Authors:   , ปฏิภาณปรีชาวุฒิ ทัสชา
Published: February 2025

เซลลูโลสเป็นพอลิเมอร์ธรรมชาติซึ่งสามารถพบได้ในพืชและสามารถย่อยสลายได้เองตามธรรมชาติ นาโน เซลลูโลสเป็นวัสดุที่มีสมบัติเชิงกลสูงและมีความสามารถในการกักเก็บความชื้นได้ดี โดยนาโนเซลลูโลสสามารถเตรียม ได้จากการนำเซลลูโลสระดับไมโครเมตรผ่านกระบวนการทางกลและกระบวนทางเคมี จากที่ประเทศไทยเป็นประเทศ เกษตรกรรมจึงเป็นแนวทางที่ดีในการนำผลผลิตทางการเกษตรที่มีหลากหลายโดยเฉพาะข้าวไปต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์ ที่มีมูลค่าเพิ่ม แกลบข้าวเป็นวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการสีข้าวเปลือกซึ่งในกระบวนการนี้มีการผลิตแกลบข้าวใน ปริมาณมาก ดังนั้นจึงทำให้เกิดขยะเหลือทิ้งโดยที่ไม่ถูกนำไปใช้ประโยชน์จำนวนมาก จากการศึกษาองค์ประกอบทางเคมีพบว่าแกลบข้าวประกอบด้วยเซลลูโลสในปริมาณที่สูงจึงทำให้สามารถนำแกลบข้าวมาใช้ในการสกัดเป็นนาโน เซลลูโลสได้ ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงศึกษาการเตรียมนาโนเซลลูโลสจากแกลบข้าวเพื่อนำมาเตรียมแผ่นมาส์กหน้าไฮโดรเจลซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ในอุตสาหกรรมเครื่องสำอาง ในขั้นตอนแรกทำการเตรียมสารแขวนลอยนาโนเซลลูโลสโดยเครื่อง ลดขนาดอนุภาคชนิดความดันสูง จากนั้นนำสารแขวนลอยนาโนเซลลูโลสมาผสมกับสารละลายโซเดียมอัลจิเนตใน อัตราส่วนต่างๆ ได้แก่ 1:1, 2:1, 3:1 และ 4:1 โดยน้ำหนักตามลำดับ เพื่อทำให้เกิดแผ่นไฮโดรเจลที่มีรูพรุน นอกจากนี้ ยังใช้สารละลายแคลเซียมคลอไรด์เป็นสารเชื่อมขวางที่ความเข้มข้นที่แตกต่างกัน คือ 0.05, 0.10, 0.20, 0.40 และ 0.80 โมลาร์ เพื่อหาภาวะที่เหมาะสมในการเตรียมแผ่นไฮโดรเจล จากการวิเคราะห์หมู่ฟังก์ชันด้วยเทคนิคฟูเรียร์ ทรานส์ฟอร์มอินฟราเรดสเปกโตรสโกปีพบว่าส่วนที่เป็นอสัณฐานได้แก่ เฮมิเซลลูโลส ลิกนิน และซิลิกาได้ถูกกำจัด ออกไปอย่างมีประสิทธิภาพหลังจากผ่านการกำจัดสิ่งสกปรกด้วยกระบวนการทางเคมี และการศึกษาดัชนีความเป็น ผลึกด้วยเทคนิคการเลี้ยวเบนของรังสีเอ็กซ์พบว่าเยื่อที่กำจัดสิ่งสกปรกด้วยกระบวนการทางเคมีต่างๆ มีค่าดัชนีความ เป็นผลึกสูงกว่าแกลบข้าวอย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้ยังพบว่าแผ่นไฮโดรเจลที่มีส่วนประกอบของนาโนโนเซลลูโลส และโซเดียมอัลจิเนตมีความสามารถในการอุ้มน้ำมากกว่าแผ่นไฮโดรเจลที่มีส่วนประกอบของโซเดียมอัลจิเนตเพียง อย่างเดียว และเมื่อเพิ่มความเข้มข้นของสารละลายแคลเซียมคลอไรด์พบว่าความสามารถในการอุ้มน้ำของแผ่นไฮโดร เจลมีค่าลดลง โดยงานวิจัยในอนาคตจะนำแผ่นไฮโดรเจลที่เตรียมได้ไปทำการนึ่งฆ่าเชื้อ และศึกษาความเข้ากันได้ทางชีวภาพและฤทธิ์ยับยั้งแบคทีเรียต่อไป
สมบัติของฟิล์ม PVA/แป้ง ที่ปรับปรุงด้วยซิตริกแอซิดและกลีเซอรอล
Authors:   , เศวตเลข พรรณพัชร
Published: February 2025

โครงการวิจัยนี้สนใจพัฒนาฟิล์มพลาสติกชนิดย่อยสลายได้จากแป้งและพอลิไวนิลแอลกอฮอล์ (PVA) แป้งเป็นหนึ่งในพอลิเมอร์ธรรมชาติ หาได้ง่าย ราคาถูกและไม่เป็นพิษต่อร่างกาย PVA เป็นพอลิเมอร์สังเคราะห์ที่ย่อยสลายได้ในธรรมชาติ ละลายได้ในน้ำร้อน เนื่องจากแป้งไวต่อความชื้นและค่อนข้างเปราะแตกง่ายจึงมีข้อจำกัด สำหรับการพัฒนาเป็นฟิล์ม ดังนั้นโครงการนี้จึงมุ่งเน้นศึกษาผลของอัตราส่วน PVA ต่อ แป้ง (100:0 75:25 และ 50:50) รวมถึงผลปริมาณของซิตริกแอซิด (C) (ร้อยละ 5 และ 10) และกลีเซอรอล (G) (ร้อยละ 10 และ 20) ต่อ สมบัติของฟิล์มพอลิเมอร์ผสม ซึ่งมีการรายงานว่ากลีเซอรอลและซิตริกแอซิดสามารถทำหน้าที่เป็นพลาสติไซเซอร์ และสารเชื่อมขวางแก่พอลิเมอร์ผสม ตามลำดับ จากการสังเกตลักษณะของฟิล์มด้วยตาเปล่า พบว่า สำหรับฟิล์มที่ไมมีการเติมสารเติมแต่งนั้น ฟิล์ม PVA จะมีความโปร่งใสและผิวสัมผัสที่เรียบมากกว่าฟิล์ม PVA/แป้ง ในขณะที่ฟิล์มที่ใส่สารเติมแต่งน้อย (C/G เท่ากับ 5/10) มีผิวสัมผัสหยาบและโปร่งใสน้อยกว่าฟิล์มที่ไม่มีสารเติมแต่ง แต่เมื่อเพิ่มปริมาณสารเติมแต่งมากขึ้นสามารถ ปรับปรุงให้ฟิล์มมีความโปร่งใสมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เมื่อติดตามการเปลี่ยนแปลงน้ำหนักของฟิล์มหลังแช่น้ำเป็น เวลา 24 ชั่วโมง พบว่า ในกรณีที่ไม่มีการใส่สารเติมแต่ง ฟิล์มที่มีอัตราส่วนของแป้งมากกว่าจะมีค่าดัชนีการบวมตัว และการละลายของฟิล์มสูงกว่า ในกรณีฟิล์มที่เติมกลีเซอรอลและซิตริกแอซิดในสัดส่วนต่างกัน พบว่าฟิล์มที่เติมกลี เซอรอลรอยละ 20 จะมีค่าการบวมตัวต่ำแต่มีค่าการละลายสูงกว่าที่เติมกลีเซอรอลร้อยละ 10 โครงสร้างทางเคมีที่ วิเคราะห์ด้วยเทคนิค FT-IR แสดงให้เห็นว่า OH stretching และ C=O stretching ในฟิล์มที่มีการเติมสารเติมแต่ง มีปริมาณสูงกว่าฟิล์มที่ไม่มีสารเติมแต่ง สำหรับฟิล์ม PVA/แป้ง ที่เติมซิตริกแอซิดร้อยละ 10 มักพบพีคบริเวณ 1651 cm⁻¹ ต่ำกว่าพีค 1717 cm⁻¹ จึงอาจสรุปได้ว่าซิตริกแอซิดร้อยละ 10 มีประสิทธิภาพการเชื่อมขวางที่สูงกว่า ซิตริกแอซิดร้อยละ 5 ภาพถ่ายจากกล้องจุลทรรศน์อิเลกตรอนแบบส่องกราดแสดงให้เห็นแป้งที่เกาะเป็นกลุ่มก้อน อย่างชัดเจนในฟิล์ม PVA/แป้ง ที่ไม่มีการเติมสารเติมแต่ง ทั้งนี้ยิ่งปริมาณแป้งมากขึ้นกลุ่มกอนของแป้งจะยิ่งมีขนาด ใหญ่ขึ้น เมื่อเติมสารเติมแต่งพบว่าการกระจายตัวของแป้งดีขึ้น โดยสังเกตได้ชัดในฟิล์ม 50:50 PVA/แป้ง ซึ่งอนุภาคแป้งมีขนาดลดจาก -9 เป็น -1 ไมโครเมตร เมื่อเติมซิตริกแอซิดและกลีเซอรอล ผลการศึกษานี้แสดงให้ เห็นว่าปริมาณ C/G ที่เหมาะสมในการปรับปรุงสมบัติด้านต่าง ๆ ของ ฟิล์ม PVA/แป้ง คือ 10/10
การเปลี่ยนแปลงความลาดชันชายหาดและพื้นท้องน้ำระหว่างฤดูมรสุม บริเวณตอนใต้ปากแม่น้ำปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
Authors:   , เนียมสูงเนิน ธนาภา
Published: February 2025

ปากแม่น้ำปราณบุรีมีโครงสร้างป้องกันการทับถมตะกอนในแนวร่องน้ำจากอิทธิพลของคลื่น เรียกว่า เขื่อนกันทรายและคลื่นปากร่องน้ำ (Jetties) ซึ่งเป็นโครงสร้างมีผลต่อทิศทางการเคลื่อนที่ของตะกอนในพื้นที่ ใกล้เคียง ในการศึกษาครั้งนี้มี วัตถุประสงค์เพื่อติดตามการเปลี่ยนแปลงความลาดชันชายหาด และความลึกพื้น ท้องน้ำ หลังช่วงฤดูมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ บริเวณตอนใต้ของปากแม่น้ำปราณบุรี โดยทำการออกภาคสนาม 2 ครั้ง ในเดือนกันยายน 2563 (ฤดูมรสุมตะวันตกเฉียงใต้) และกุมภาพันธ์ 2564 (ฤดูมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ) โดยแบ่งการศึกษาออกเป็น 3 ส่วน คือ การวัดระดับของชายหาด (Beach Profile) การวัดความลึกพื้นท้องน้ำ และการหาขนาดของตะกอน จากการศึกษาพบว่าความลาดชันของชายหาดบริเวณใกล้กับเขื่อนกันทรายและ คลื่นปากร่องน้ำมีการกัดเซาะของชายหาดและเริ่มสะสมตัวเมื่อห่างออกไปทางใต้ของชายหาด ซึ่งเกิดจาก อิทธิพลของลมฤดูมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือที่ทำให้กระแสน้ำพัดพาตะกอนจากทางเหนือลงมาทางใต้ สอดคล้องกับการศึกษาขนาดตะกอนโดยเก็บตัวอย่างตะกอนทรายนำมาวิเคราะห์ด้วยวิธี Sieve Grain Size Analysis ที่พบว่าในบริเวณดังกล่าวขนาดตะกอนที่เด่นมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 0.25 มิลลิเมตร ในทั้ง 2 ฤดู แต่ใน ฤดูมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือตะกอนมีปริมาณลดลงในบริเวณที่ติดเขื่อนกันทรายและคลื่นปากร่องน้ำ และมี ปริมาณเพิ่มขึ้นห่างจากแนวเขื่อนกันทรายและคลื่นปากร่องน้ำลงมาทางใต้ของหาด ส่วนผลจากการศึกษา ความลึกพื้นท้องน้ำ (Bathymetry) พบว่าหลังฤดูมรสุมตะวันตกเฉียงใต้พื้นท้องน้ำมีแนวโน้มถูกกัดเซาะ สอดคล้องกับผลการศึกษาการวัดระดับของชายหาด
Plasma-induced poly(acrylic acid) catalyst nanoparticles coated polyvinylidene fluoride hollow fiber membrane
Authors:   , Sonsiri Nattaya
Published: February 2025

Hydrophilic of polyvinylidene fluoride (PVDF) hollow fiber membrane was enhanced through pulse inductively couple plasma (PICP) induced poly(acrylic acid) (PAA) polymerization followed by titanium dioxide nanoparticle (TiO₂-NPs) and zinc oxide nanoparticles (ZnO-NPs) coated. The morphology, chemical composition and hydrophilicity of modified membranes were characterizaed by SEM, EDS, and water contact angle. The analysis of SEM and EDS were found. The TiO₂-NPs and the mix solution of TiO₂-NPs and ZnO-NPs were successfully coated on membrane surface, but ZnO-NPs were rarely coated. As a result, the water contact angle of the membrane was coated with TiO₂-NPs was less than that of the membrane was coated with ZnO-NPs. The mixed solutions of TiO₂-NPs and ZnO-NPs, which were reduced from the original membrane was 77.9° to 74.1°. Also, when testing the water permeability, the membrane was coated with TiO₂-NPs and ZnO-NPs. The highest water permeability was 23.18 L/m²·min. The treated wastewater with Reactive Red 239 at a concentration of 100 mg/L and compared with the three pH values; 2, 4 and 6. The results found that the membrane was coated with TiO₂-NPs, ZnO-NPs, and the mix solution of TiO₂- NPs and ZnO-NPs did not found significantly changed.
ส่วนต่อประสานผู้ใช้เพื่อแจ้งเตือนการกินอาหารผิดปกติรายวันในสถานที่เลี้ยงสุกรและสรุปรายงานปิดรุ่น
Authors:   , จันแสงศรี กานต์
Published: February 2025

โครงงานเรื่อง “ส่วนต่อประสานผู้ใช้เพื่อแจ้งเตือนการกินอาหารผิดปกติรายวันในสถานที่ เลี้ยงสุกรและสรุปรายงานปิดรุ่น” มีวัตถุประสงค์ คือ เพื่อพัฒนาระบบแจ้งเตือนอัตโนมัติให้สามารถ ส่งข้อมูลการแจ้งเตือนปัญหาให้กับผู้ดูแลสถานที่เลี้ยงสุกรแต่ละแห่ง และศูนย์ผู้เชี่ยวชาญ และเพื่อส่ง รายงานสรุปผลการเลี้ยงสุกรรายรุ่นให้กับผู้ดูแลสถานที่เลี้ยงสุกร และศูนย์ผู้เชี่ยวชาญ โดยจะเพิ่ม ประสิทธิภาพการแจ้งเตือนข้อบกพร่องต่าง ๆ ให้เกิดขึ้นได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น ซึ่ง จะใช้แอปพลิเคชันไลน์เพื่อส่งข้อความการแจ้งเตือนการกินอาหารผิดปกติรายวันของสุกร และส่ง รายงานสรุปปิดรุ่น อีกทั้งยังมีส่วนต่อประสานผู้ใช้งานบนเว็บไซต์เพื่อใช้สำหรับจัดการกับค่ามาตรฐาน การกินอาหารของสุกร
การใช้หุ่นยนต์การทำงานแบบอัตโนมัติเพื่อปรับปรุงขั้นตอนการทำงานของธุรกิจบริการ
Authors:   , จันทร์เกษม กันตภัทร
Published: February 2025

ปัจจุบันทุกอุตสาหกรรมกำลังก้าวเข้าสู่ยุคดิจิตอลอย่างเต็มตัว ทำให้หลายบริษัทมีต้องมีการปรับ ตัวเพื่อรับมือกับสิ่งใหม่ๆ และการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องอยู่ตลอดเวลา ทำให้การทำงานบาง กระบวนการที่มีการทำซ้ำๆกันหรือต้องทำเป็นประจำทุกวันนั้น กลับกลายเป็นภาระหน้าที่ของพนักงานที่ ต้องทำในแต่ละวัน แทนที่จะได้นำเวลาที่มีค่าเหล่านี้ไปสร้างสรรค์งานที่มีมูลค่ามากกว่า ทางผู้จัดทำจึงได้เล็งเห็นปัญหาดังกล่าว และพัฒนาระบบอัตโนมัติเพื่อช่วยให้บริษัทที่มี กระบวนการทำงานซ้ำๆ เหล่านี้มาทำงานแทนเหล่าพนักงานในกระบวนการต่างๆ โดยผู้จัดทำมีการเก็บ ความต้องการของผู้ใช้งานกับทางบริษัท Pacrim Group จำนวน 1 ครั้งและนำผลสรุปความต้องการของผู้ ใช้งานทั้งหมดมาวิเคราะห์ฟังก์ชั่นและความเป็นไปได้ทางธุรกิจที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ใช้งาน เมื่อได้ผลสรุปความต้องการของผู้ใช้งานมาแล้ว ผู้จัดทำจะออกแบบระบบอัตโนมัติโดยโปรแกรม Automation Anywhere และนำ Prototype มาเสนอกับผู้ใช้งานจริงอีกครั้ง และเมื่อได้ Prototype ที่ สมบูรณ์แล้ว จะนำ Prototype นั้นมาเพิ่มและทำให้สมบูรณ์แบบมากยิ่งขึ้น ภายหลังจากการพัฒนาระบบอัตโนมัติแล้ว ผู้จัดทำยังมีการติดตามอัปเดทความคืบหน้า และผล ตอบรับกับทางบริษัท Pacrim Group ที่เป็นผู้ใช้งานจริง โดยมีผลลัพธ์ที่น่าพึงพอใจ
วัสดุเชิงประกอบพอลิเมอร์ผสมพอลิไฮดรอกซีบิวทิเรต/พอลิแลกติกแอซิด และไฮดรอกซีอะพาไทต์ที่ขึ้นรูปด้วยการพิมพ์สามมิติ
Authors:   , ภัสสรภาคย์ คุณานนต์
Published: February 2025

งานวิจัยนี้มุ่งเน้นในการพัฒนาวัสดุเชิงประกอบพอลิเมอร์ผสมพอลิไฮดรอกซีบิวทิเรต/พอลิแลกติก-แอซิดและไฮดรอกซีอะพาไทต์ สำหรับกระบวนการพิมพ์สามมิติระบบฉีดเส้นพลาสติก (FDM) เพื่อนำมาใช้ในการผลิตวัสดุทดแทนกระดูก เริ่มจากการหาปริมาณพลาสติไซเซอร์ที่เหมาะสม โดยกำหนดพลาสติไซเซอร์ที่ปริมาณต่าง ๆ (10 20 และ 30 ส่วนต่อพอลิเมอร์และไฮดรอกซีอะพาไทต์ 100 ส่วน) จากนั้นเตรียมเส้นวัสดุเชิงประกอบด้วยเครื่องอัดรีดแบบเกลียวคู่ โดยมีการกำหนดไฮดรอกซีอะพาไทต์ในปริมาณต่าง ๆ (10% 20% และ 30% โดยน้ำหนัก) และทำการศึกษาสมบัติต่าง ๆ ได้แก่ สมบัติทางความร้อน ความสามารถในการไหล สัณฐานวิทยา จากนั้นทดสอบความสามารถในการเตรียมชิ้นงานจากวัสดุเชิงประกอบด้วยการพิมพ์สามมิติระบบฉีดเส้นพลาสติก (FDM) รวมทั้งทดสอบสมบัติเชิงกลของชิ้นงานที่ได้ ผลการทดลองพบว่าปริมาณพลาสติไซเซอร์ที่เหมาะสม คือ 10 ส่วนต่อพอลิเมอร์และไฮดรอกซีอะพาไทต์ 100 ส่วน และจากการทดสอบความสามารถในการไหล พบว่าที่ปริมาณไฮดรอกซีอะพาไทต์ 10% โดยน้ำหนัก มีความสามารถในการไหลที่ดีและค่อนข้างสม่ำเสมอ แต่เมื่อเพิ่มปริมาณของไฮดรอกซีอะพาไทต์ ความสามารถในการไหลของวัสดุเชิงประกอบลดลง ในการตรวจสอบสัณฐานวิทยาพบว่า ที่ปริมาณไฮดรอกซีอะพาไทต์ 10% โดยน้ำหนัก เกิดการกระจายตัวได้ดีในพอลิเมอร์ และเมื่อเพิ่มปริมาณไฮดรอกซีอะพาไทต์ เป็น 20% และ 30% โดยน้ำหนัก พบการเกาะกลุ่มกันของไฮดรอกซีอะพาไทต์ ในการทดสอบสมบัติเชิงกลพบว่า ที่ปริมาณไฮดรอกซีอะพาไทต์ 10% โดยน้ำหนัก ให้ค่าความทนแรงกระแทก ค่ามอดุลัสดัดโค้ง และค่าความเค้นดัดโค้งที่ระยะยืด 2% สูงที่สุด จึงสรุปได้ว่าที่ปริมาณไฮดรอกซีอะพาไทต์ 10% โดยน้ำหนัก วัสดุเชิงประกอบมีสมบัติเชิงกลที่เพียงพอต่อการนำไปใช้เป็นแบบจำลองโครงเลี้ยงเซลล์กระดูก อย่างไรก็ตาม จากการทดสอบความเป็นพิษต่อเซลล์ พบว่าพอลิโพรพิลีนไกลคอลเกรดที่นำมาใช้เป็นพลาสติไซเซอร์ในงายวิจัยนี้มีความพิษต่อเซลล์ ดังนั้นจึงควรมีการปรับเปลี่ยนใช้พอลิโพรพิลีนไกลคอลเกรดที่ไม่เป็นพิษ หรือใช้พลาสติไซเซอร์ชนิดอื่นที่ไม่มีความเป็นพิษต่อเซลล์
การนำกลับของแมงกานีสออกไซด์จากแบตเตอรี่ชนิดอัลคาไลน์และสังกะสี คาร์บอนเพื่อนำไปใช้ในแบตเตอรี่ชนิดสังกะสี-อากาศและสังกะสี-ไอออน
Authors:   , อภิรักษ์ไพฑูรย์ ปาริฉัตร
Published: February 2025

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำแมงกานีสจากแบตเตอรี่แบบอัดประจุกลับไมได้ชนิดสังกะสี-คาร์บอนและแบตเตอรี่ชนิดอัลคาไลน์ที่ใช้งานแล้วกลับมาในรูปของแมงกานีสออกไซด์ (MnO₂) โดยศึกษาผลของชนิดและความเข้มข้นของรีดิวซิงเอเจนต์และความเข้มข้นของกรดซัลฟิวริกต่อการชะล้าง เพื่อละลายแมงกานีสออกจากขั้วแคโทดของแบตเตอรี่ที่ใช้งานแล้ว รวมถึงผลและชนิดของความเข้มข้นของรีดิวซิงเอเจนต์และความเข้มข้นของกรดซัลฟิวริก ความหนาแน่นกระแส เวลาที่ใช้ และการกวนสารละลายต่อการแยกแมงกานีสออกไซด์ด้วยวิธีการแยกโดยไฟฟ้า จากนั้นนำแมงกานีสออกไซด์มาทดสอบสมรรถภาพในการใช้เป็นขั้วแคโทดในแบตเตอรี่ชนิดสังกะสี-ไอออนชนิดอัดประจุกลับได้ ผลการศึกษาพบว่า ภายใต้สภาวะการชะล้างด้วยกรดซัลลฟิวริกความเข้มข้น 4 โมล/ลิตร ปริมาตร 100 มิลลิลิตรต่ออัตราส่วนผงขั้วแคโทด 5 กรัม ร่วมกับกรดออกซาลิก 36.25 กรัม/ลิตร ที่อุณหภูมิห้อง เป็นเวลา 2 ชั่วโมง สามารถละลายขั้วแคโทดได้สูงสุดที่ประมาณร้อยละ 91 และเมื่อนำไปแยกโดยไฟฟ้าที่ความหนาแน่นกระแสเท่ากับ 0.15 แอมแปร์/ตารางเซนติเมตร เป็นเวลา 1 ชั่วโมง ที่อุณหภูมิห้อง จะสามารถนำแมงกานีสกลับมาในรูปแมงกานีสออกไซด์ที่แยกได้ถึงร้อยละ 84 แต่มีการปนเปื้อนของตะกั่วสูง (ประมาณร้อยละ 3 โดยน้ำหนัก) แต่เมื่อใช้กรดซัลฟิวริกความเข้มข้น 2 โมล/ลิตร ชะล้างและแยกโดยไฟฟ้าที่สภาวะเดียวกัน จะได้การนำกลับแมงกานีสที่ลดลงที่ร้อยละ 52 แต่จะมีการปนเปื้อนตะกั่วน้อยกว่า (ประมาณร้อยละ 1 โดยน้ำหนัก) และเมื่อนำแมงกานีสออกไซด์ที่แยกได้มาขึ้นรูปเป็นขั้วแคโทด เพื่อทดสอบสมรรถภาพแบตเตอรี่สังกะสี-ไอออนพบว่า แบตเตอรี่ที่ได้มีความจำเพาะสูงสุดเท่ากับ 51 มิลลิแอมแปร์ชั่วโมง/กรัม และมีจำนวนรอบในการอัดและคายประจุเท่ากับ 246 รอบ ที่ 0.1 แอมแปร์/กรัม
Contamination and characteristics of microplastics in recreation beach sediment of the western part of the inner Gulf of Thailand
Authors:   , Sanguanpan Pawonwan
Published: February 2025

Contamination of microplastics along the coast is an environmental issue of the world problem that has negative impacts, due to inefficient waste management and increased input of sewage from various sources to natural water resource. The present study, microplastic contamination in beach sediments were carried out at 3 recreation beaches of western part of the inner Gulf of Thailand. Sediment samples at depth of 0-5 cm were collected from 9 stations, where located in the supratidal and intertidal zones in order to identify the characteristics and polymer-types of microplastic contaminations. The results showed that abundance of microplastics in sediment beach varied from 17–210 items/kg in supratidal zone and 16–70 in intertidal zone items/kg. According to total microplastic contamination, major shape of the microplastics was fragment (53%), followed by fiber (28%) and foam (12%). In addition, blue (25%), transparent (23%) and white (21%) were the most common colors. While microplastics sized 16–1000 μm were most abundant at all the sampling sites and beach zonation. The polymer types of microplastics were identified through micro-FTIR analysis, which was revealed that polytetrafluoroethylene, polypropylene, polyethylene and polyamide were the main types of microplastics present in the important recreation beach of the western part of the inner Gulf of Thailand.
ช่วงระยะเวลาการอยู่รอดของไส้เดือนฝอย Panagrolaimus sp. บนกล้วยไม้ Dendrobium
Authors:   , กับเป็ง ธัญญารัตน์
Published: February 2025

กล้วยไม้เป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยวในวงศ์ Orchidaceae มีความสำคัญทางเศรษฐกิจของประเทศไทยเนื่องจากกล้วยไม้เป็นหนึ่งในสินค้าส่งออกที่สำคัญ ปัญหาที่พบในสวนกล้วยไม้คือแมลงศัตรูพืช เช่น เพลี้ยไฟ บั่วกล้วยไม้ หนอนกระทู้หอม หอยทากสาลิกา และ หอยซัคซีเนีย วิธีการกำจัดหอยทากสามารถทำได้โดยการใช้สารเคมีในการควบคุม แต่ปัญหาของสารเคมีเหล่านี้ คือ มีความเป็นพิษต่อคนและยังส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ดังนั้นการควบคุมทางชีววิธีเป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่ช่วยป้องกันและควบคุมการระบาดของหอยทากศัตรูพืชทำให้ลดความเสียหายและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและสุขภาพของเกษตรกร การควบคุมโรคพืชด้วยวิธีชีวภาพคือการใช้ไส้เดือนฝอยที่สามารถก่อโรคในหอยทาก ไส้เดือนฝอยที่ใช้ในโครงการวิจัยนี้คือ Panagrolaimus sp. การนำไส้เดือนฝอยไปใช้จริงยังขาดข้อมูลในเรื่องของระยะเวลาที่ไส้เดือนฝอย Panagrolaimus sp. อยู่รอดในสวนกล้วยไม้ งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหาระยะเวลาการอยู่รอดของไส้เดือนฝอย Panagrolaimus sp. บนกล้วยไม้สกุลหวาย โดยทำการทดลอง 3 ช่วงระยะเวลาคือ 0 วัน 7 วัน และ 14 วัน เพื่อดูการอยู่รอดของไส้เดือนฝอย Panagrolaimus sp. และศึกษาหาปริมาณที่ไส้เดือนฝอยอยู่รอดในแต่ละช่วง โดยแบ่งเป็น 0, 1,000, 5,000 และ 10,000 ตัว/มล. โดยฉีดพ่นปริมาตรทั้งหมด 50 มล. จนทั่วต้นกล้วยไม้ ผลการทดลองพบว่าปริมาณไส้เดือนฝอยทั้ง 4 ความหนาแน่นพบจำนวนตัวที่อยู่รอดในช่วงระยะเวลา 0 วัน ได้แก่ 0 ตัว/มล. พบ 0±0.00 ตัว, 1,000 ตัว/มล. พบ 4,916±106.07 ตัว, 5,000 ตัว/มล. พบ 10,650±176.78 ตัว และ 10,000 ตัว/มล. พบ 17,416±35.14 ตัว ในช่วงระยะเวลา 7 วัน ได้แก่ 0 ตัว/มล. พบ 0±0.00 ตัว, 1,000 ตัว/มล. พบ 967±47.13 ตัว, 5,000 ตัว/มล. พบ 1,850±82.48 ตัว และ 10,000 ตัว/มล. พบ 3,000±23.58 ตัว คิดเป็นร้อยละ 0.00±0.00, 18.31±0.61, 18.47±0.28 และ 11.29±0.20 ของช่วงระยะเวลา 0 วันตามลำดับ ซึ่งมากกว่าช่วงระยะเวลา 14 วัน ได้แก่ 0 ตัว/มล. พบ 0±0.00 ตัว, 1,000 ตัว/มล. พบ 600±47.23 ตัว, 5,000 ตัว/มล. พบ 767±141.27 ตัว และ 10,000 ตัว/มล. พบ 1,533±282.94 ตัว คิดเป็นร้อยละ 0.00±0.00, 12.20±0.61, 7.20±0.28 และ 8.80±0.20 ของช่วงระยะเวลา 0 วัน ตามลำดับ ความหนาแน่นไส้เดือนฝอยที่มีร้อยละความอยู่รอดมากที่สุดเมื่อเทียบกับช่วงระยะเวลา 0 วัน คือ ที่ความเข้มข้น 1,000 ตัว/มล. และ ช่วงระยะเวลาที่ไส้เดือนฝอยอยู่รอดมากที่สุด คือ 7 วัน และ ทำการศึกษาระยะการเจริญเติบโตและการตายของไส้เดือนฝอยในแต่ระยะเวลาทุกความเข้มข้น พบว่า ในช่วงระยะเวลา 0 วัน พบไส้เดือนฝอยระยะเข้าทำลายมากที่สุด ช่วงระยะเวลา 7 วัน และ 14 วัน พบไส้เดือนฝอยระยะอื่นมากที่สุด และ ไส้เดือนฝอยที่ตายมีค่าเฉลี่ยเพิ่มขึ้นในทุกความเข้มข้นเมื่อระยะเวลาเพิ่มขึ้น และ สูงสุดที่ช่วงระยะเวลา 14 วัน
สมบัติการส่งเสริมการเจริญของพืชและการยับยั้ง Curvularia lunata ที่ก่อโรคเมล็ดด่าง ในข้าวโดยแอนตะโกนิสติกแบคทีเรีย
Authors:   , จันแดง กุลจิรา
Published: February 2025

โรคเมล็ดด่าง (dirty panicle disease) ในข้าวส่งผลทำให้ผลผลิตเสียหายเป็นจำนวนมาก ซึ่งมี สาเหตุจากราหลายชนิด วิธีควบคุมโรคเมล็ดด่างในข้าวด้วยสารเคมีส่งผลกระทบต่อร่างกายและ สิ่งแวดล้อม งานวิจัยนี้จึงนำเสนอวิธีควบคุมโรคพืชด้วยวิธีการทางชีวภาพโดยใช้แอนตะโกนิสติก แบคทีเรียที่ไม่ก่อโรค ส่งเสริมการเจริญของพืช และยับยั้งราก่อโรคได้ โดยงานวิจัยประกอบด้วยการคัด แยกราก่อโรค, การทดสอบประสิทธิภาพในการยับยั้งรา และสมบัติในการส่งเสริมการเจริญของพืชโดย แบคทีเรีย จากการคัดแยกราก่อโรคจากตัวอย่างเมล็ดข้าวที่เป็นโรคเมล็ดด่าง แล้วนำมาตรวจสอบ ลักษณะทางสัณฐานวิทยา สามารถสรุปเบื้องต้นได้ว่าเป็น Curvularia lunata ซึ่งเป็นสาเหตุของโรคเมล็ด ด่าง การทดสอบการยับยั้งโดยเทคนิคเลี้ยงแบคทีเรียร่วมกับราบนอาหารแข็ง พบว่าแบคทีเรียสายพันธุ์ M25 MSCU 0242 สามารถยับยั้ง C. lunata ได้ดีที่สุด โดยสามารถยับยั้งได้ 66.67% การทดสอบการ ยับยั้งราด้วยเมแทบอไลต์ที่หลั่งออกนอกเซลล์แบคทีเรียและการยับยั้งราด้วยสารระเหยของแบคทีเรีย พบว่าแบคทีเรีย M25 MSCU 0242 สามารถยับยั้ง C. lunata ได้ 100% และ 52.94% ตามลำดับ การ ยับยั้งราด้วยไฮโดรไลซิสเอนไซม์ของแบคทีเรีย พบว่าแบคทีเรีย M25 MSCU 0242 สามารถผลิตไลเปส และโปรตีเอสได้ แต่ผลิตเซลลูเลสไม่ได้ การทดสอบสมบัติการส่งเสริมการเจริญของพืช พบว่าแบคทีเรีย M25 MSCU 0242 มีความสามารถในการตรึงไนโตรเจน แต่ไม่ผลิต Indole-3-Acetic Acid (IAA) และไม่ มีความสามารถในการละลายฟอสเฟต การทดสอบประสิทธิภาพในการยับยั้งราก่อโรคเมล็ดด่างในข้าว พบว่า แบคทีเรีย M25 MSCU 0242 มีความสามารถในการรักษา ป้องกัน และยับยั้งโรคเมล็ดด่างในข้าว ได้ ดังนั้นแบคทีเรียสายพันธุ์ M25 MSCU 0242 จึงมีศักยภาพในการใช้เป็นเชื้อควบคุมทางชีวภาพเพื่อ ยับยั้งการเกิดโรคเมล็ดด่างที่เกิดจาก C. lunata และช่วยตรึงไนโตรเจนให้กับข้าวได้
โครงสร้างระดับจุลภาคและธาตุองค์ประกอบของเปลือกไข่เต่านา Malayemys macrocephala ในพื้นที่เกษตร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
Authors:   , นรสิงห์ ธนกฤต
Published: February 2025

พื้นที่ภาคกลางของประเทศไทยเป็นพื้นที่ที่มีการทำเกษตรอย่างกว้างขวางและมีรายงานการใช้สารเคมีในการทำการเกษตร เช่น สารกำจัดศัตรูพืช สารกำจัดวัชพืช และปุ๋ยเคมี ที่ก่อให้เกิดการปนเปื้อนโลหะหนักและส่งผลต่อและสิ่งมีชีวิตในระบบนิเวศ โดยสิ่งมีชีวิตที่อาจได้รับผลกระทบคือ เต่านา Malayemys macrocephala เนื่องจากมีแหล่งอาศัยและวางไข่ขนาดใหญ่อยู่ในพื้นที่เกษตร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา การศึกษาครั้งนี้จึงเลือกเต่านาเป็นสิ่งมีชีวิตเฝ้าระวังและเลือกใช้ไข่ในการศึกษาการปนเปื้อนโลหะหนักในเปลือกไข่เนื่องจากโลหะหนักสามารถถ่ายทอดจากแม่เต่าสู่ไข่เต่าและยังมีโอกาสสะสมในเปลือกไข่ได้ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสัณฐานวิทยาและธาตุองค์ประกอบของเปลือกไข่เต่านาในพื้นที่เกษตร โดยการนำตัวอย่างไข่เต่านาจากตลาดท้องถิ่นในอำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มาชั่งน้ำหนักและวัดขนาดก่อนแยกไข่ออกมา จากนั้นทำความสะอาดเปลือกไข่ และรักษาสภาพในสารละลายฟอร์มาลิน 10% เป็นเวลา 24 ชั่วโมง แล้วเก็บในเอทานอล 70% นำตัวอย่างไปทำให้แห้ง และเก็บในโหลดูดความชื้นก่อนนำไปวิเคราะห์สัณฐานวิทยาและธาตุองค์ประกอบโดยใช้กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด (SEM) และอุปกรณ์ตรวจจับสัญญาณเอ็กซ์เรย์ (energy dispersive X-ray หรือ EDX) เพื่อแยกแยะสัญญาณของธาตุที่แตกต่างกัน ผลการศึกษาสัณฐานวิทยาพบโครงสร้าง 2 ชั้น ได้แก่ 1) ชั้น calcareous ซึ่งพบ shell unit ที่มีผลึกลักษณะคล้ายเข็มและรัศมีชี้ออกจากจุดศูนย์กลางและมีรูแทรกระหว่าง shell unit และ 2) ชั้น shell membrane เป็นเส้นใยที่สานทับกันอย่างไม่เป็นระเบียบ โดยที่ shell unit พบผลึกแคลเซียมคาร์บอเนตทั้งในรูป aragonite และ calcite ผลการตรวจสอบธาตุองค์ประกอบพบธาตุ O, C, Ca, N, P, S, Cl, Na, Al, K, Mg และ Si โดยพบสัดส่วนของธาตุ O, C และ Ca สูงกว่าธาตุ อื่น ๆ สอดคล้องกับลักษณะสัณฐานวิทยาที่พบการสะสมผลึก CaCO₃ ในชั้น calcareous แต่ไม่พบธาตุจำพวกโลหะหนักในเปลือกไข่เต่านาจากพื้นที่เกษตร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ผลการศึกษาที่ได้ทำให้เข้าใจถึงสัณฐานวิทยาและธาตุองค์ประกอบของเปลือกไข่เต่านาซึ่งสามารถใช้เป็นฐานข้อมูลเพื่อติดตามแนวโน้มการปนเปื้อนโลหะหนักในพื้นที่เกษตรในอนาคต
การเจริญเติบโตของหนอนแมลงวันลาย (Diptera: Stratiomyidae) และความสามารถในการย่อยสลายกากจากการแปรรูปอาหาร
Authors:   , แก้วหลวง กัญญาวีร์
Published: February 2025

แมลงวันลาย (Diptera: Stratiomyidae) เป็นทางเลือกหนึ่งในการจัดการขยะอินทรีย์ โดยหนอนของแมลงวันลายสามารถบริโภคและย่อยสลายสารอินทรีย์ได้ถึง 70% ในขณะเดียวกันยังสามารถเปลี่ยนแปลงสารอินทรีย์เป็นชีวมวลร่างกายและปุ๋ยชีวภาพได้ ร้านค้าส่วนใหญ่ในเมืองที่มีการแปรรูปอาหารไม่ได้นำกากจากการแปรรูปไปใช้ประโยชน์เช่นการใช้เป็นอาหารสัตว์หรือแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์บางอย่างได้เนื่องจากข้อจำกัดในการจัดการภายในเมือง ดังนั้นผู้วิจัยจึงสนใจศึกษาการเจริญเติบโตของหนอนแมลงวันลาย (Diptera: Stratiomyidae) และความสามารถในการย่อยสลายกากจากการแปรรูปอาหาร 4 ชนิดที่พบได้ในเมืองคือ 1) กากถั่วเหลือง 2) กากมะพร้าว 3) กากกาแฟ และ 4) ชุดควบคุมโดยให้อาหารที่เลี้ยงเชิงพาณิชย์ (รำข้าวหยาบร้อยละ 40 กากน้ำตาลร้อยละ 40 และข้าวสารเหนียวร้อยละ 20) โดยใส่หนอน 20 ตัวในกากอาหาร 25 กรัม ในภาชนะ 650 mL ทั้งหมด 12 ซ้ำต่อกลุ่มการทดลอง เลี้ยงที่ 33 °C เป็นเวลา 14 วัน โดยวัดการเจริญของหนอนอายุ 6-14 วัน จากผลการศึกษาพบว่าค่าเฉลี่ยน้ำหนักแห้งของหนอนมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างกลุ่มอาหารต่าง ๆ (F=153.940, df=3, 44, p<0.001) โดยน้ำหนักแห้งของหนอนเมื่อสิ้นสุดการศึกษาที่เลี้ยงในถั่วเหลืองมีมากที่สุด (47.6±5.9 mg/ตัว) ตามมาด้วยกลุ่มควบคุม (37.7±5.2 mg/ตัว) กลุ่มกากมะพร้าว (10.7±6.9 mg/ตัว) และกลุ่มกากกาแฟ (5.1±4.8 mg/ตัว) ตามลำดับ ซึ่งค่าเฉลี่ยน้ำหนักแห้งของกลุ่มกากมะพร้าวและกากกาแฟไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ และค่าเฉลี่ยน้ำหนักแห้งที่ลดลงของอาหารทั้ง 4 กลุ่มแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (F=589.909, df=3, 44, p<0.001) โดยน้ำหนักแห้งของกลุ่มกากถั่วเหลืองลดลงมากที่สุด (ร้อยละ 67.77±2.20) ตามมาด้วยกลุ่มควบคุม (ร้อยละ 64.38±1.31) กลุ่มกากมะพร้าว (ร้อยละ 32.04±1.61) และกลุ่มกากกาแฟ (ร้อยละ 15.54±0.73) ตามลำดับ กากถั่วเหลืองมีศักยภาพในการใช้เป็นอาหารเลี้ยงหนอนแมลงวันลายเชิงพาณิชย์ได้และหนอนแมลงวันลายสามารถช่วยลดปริมาณขยะจากกากการแปรรูปอาหารได้ ซึ่งควรมีการศึกษาสัดส่วนของกากจากการแปรรูปต่าง ๆ ในอนาคต จากการศึกษาในครั้งนี้สามารถนำองค์ความรู้ที่ได้ไปเป็นฐานข้อมูล และยังสามารถนำมาประยุกต์กับการแก้ปัญหาขยะมูลอินทรีย์ที่ไม่ได้รับการจัดการอย่างถูกวิธี อีกทั้งยังเป็นแนวทางในการลดต้นทุนและเสริมรายได้จากการเลี้ยงหนอนแมลงวันลาย
การพัฒนาผลิตภัณฑ์ธัญพืชอัดแท่งเพิ่มปริมาณโปรตีนจากไข่ขาวและซอยเฟลกส์
Authors:   , ดวงเกตุ รวินทร
Published: February 2025

ผลิตภัณฑ์ธัญพืชอัดแท่งเป็นอาหารที่สะดวกต่อการบริโภคเหมาะกับวิถีชีวิตที่เร่งรีบในปัจจุบัน อย่างไรก็ตามธัญพืชอัดแท่งมักมีคาร์โบไฮเดรตในปริมาณสูงและมีโปรตีนต่ำซึ่งอาจไม่เหมาะสมกับผู้ป่วยโรคเบาหวาน ผู้ป่วยโรคอ้วน และผู้ที่ต้องการควบคุมน้ำหนัก ปัจจุบันมีการพัฒนาผลิตภัณฑ์ธัญพืชอัดแท่งเสริมโปรตีนจากหลากหลายแหล่ง งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการเติมโปรตีนจากไข่ขาวและซอยเฟลกที่ผลิตจากแป้งถั่วเหลืองสกัดไขมันต่อสมบัติทางเคมีกายภาพและคุณภาพเชิงประสาทสัมผัสของผลิตภัณฑ์ธัญพืชอัดแท่ง แปรปริมาณของซอยเฟลกเป็น 2 ระดับ ได้แก่ 20% และ 40% โดยน้ำหนักของข้าวโอ๊ต และแปรปริมาณของไข่ขาวเป็น 2 ระดับ ได้แก่ 10% และ 20% โดยน้ำหนักของน้ำผึ้ง ซึ่งในงานวิจัยนี้ได้พัฒนาธัญพืชอัดแท่งจำนวน 5 สูตร ได้แก่ สูตรที่ 1 ไม่เติมซอยเฟลกและไข่ขาว (ตัวอย่างควบคุม) สูตรที่ 2 เติมซอยเฟลก 20% และไข่ขาว 20% สูตรที่ 3 เติมซอยเฟลก 20% และไข่ขาว 10% สูตรที่ 4 เติมซอยเฟลก 40% และไข่ขาว 20% สูตรที่ 5 เติมซอยเฟลก 40% และไข่ขาว 10% พบว่าการเติมไข่ขาวและซอยเฟลกทำให้ธัญพืชอัดแท่งมีความแข็ง (hardness) การต้านทานการเคี้ยว (chewiness) และการเกาะติด (cohesiveness) ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ (p≤0.05) ในขณะที่วอเตอร์แอกทิวิตีไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ (p>0.05) นอกจากนี้พบว่าการเติมไข่ขาวและซอยเฟลกทำให้ความสว่าง (L*) และค่าสีเหลือง (+b*) ลดลง (p≤0.05) ส่วนค่าสีแดง (+a*) ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ (p>0.05) สำหรับองค์ประกอบทางเคมีพบว่าธัญพืชอัดแท่งสูตรที่ 2, 3, 4 และ 5 มีโปรตีนเพิ่มขึ้น 52.25%, 41.71%, 93.64% และ 80.10% เมื่อเทียบกับสูตรที่ 1 (ตัวอย่างควบคุม) ตามลำดับ จากการประเมินคุณภาพทางประสาทสัมผัสด้านความชอบโดยใช้ผู้ทดสอบจำนวน 35 คน พบว่าคะแนนความชอบต่อสี กลิ่นรส เนื้อสัมผัส รสชาติ และการยอมรับโดยรวม ของผลิตภัณฑ์ธัญพืชอัดแท่งที่เสริมโปรตีนมีค่าเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p≤0.05) งานวิจัยนี้แสดงถึงความเป็นไปได้ในการใช้ไข่ขาวและซอยเฟลกในการเสริมโปรตีนในผลิตภัณฑ์ธัญพืชอัดแท่ง
การคัดกรองยีสต์จากธรรมชาติที่มีความสามารถในการต้านแบคทีเรียแกรมลบ
Authors:   , พงศ์ทวิช พิมพ์ชนก
Published: February 2025

โครงการวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อคัดกรองยีสต์จากธรรมชาติที่มีความสามารถในการยับยั้งแบคทีเรียแกรม ลบ 2 สายพันธุ์ได้แก่ Escherichia coli MSCU 0349 และ Pseudomonas aeruginosa MSCU 0359 ในเชิง คุณภาพโดยผลการทดสอบการยับยั้งแบคทีเรียแกรมลบด้วยวิธี agar overlay technique โดยใช้โคโลนีเดี่ยวของ ยีสต์ไอโซเลต พบว่า ไม่มียีสต์ไอโซเลตที่สามารถยับยั้ง Escherichia coli ได้ และมียีสต์ 3 ไอโซเลตที่สามารถ ยับยั้ง Pseudomonas aeruginosa ได้แก่ ยีสต์ไอโซเลตที่ 34, 50 และ 53 ซึ่งยีสต์ทั้ง 3 ไอโซเลตนี้มีลักษณะเปน็ เซลล์เดี่ยวรูปทรงแท่ง และคัดกรองได้จากน้ำทะเล และเมื่อทำการทดลองต่อไปโดยการเปรียบเทียบความสามารถ ในการยับยั้งแบคทีเรียแกรมลบของ ส่วนน้ำใส, เซลล์มีชีวิต และ เซลล์ที่โซนิเคต ของยีสต์ไอโซเลตด้วยวิธี agar well diffusion พบว่า ส่วนน้ำใส และ เซลล์ที่โซนิเคต ของยีสต์ทั้ง 3 ไอโซเลต ไม่สามารถยับยั้ง P. aeruginosa ได้ แต่เซลล์มีชีวิต ของยีสต์ทั้ง 3 ไอโซเลต นั้นสามารถยับยั้ง P. aeruginosa ได้ ทั้งนี้จากผลการทดลองจึงทำให้ พบยีสต์จากธรรมชาติที่สามารถต้าน P. aeruginosa จึงอาจจะเป็นทางเลือกใหม่ในอนาคตที่จะนำมาใช้ประโยชน์ ทางการแพทย์ในการรักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรีย แต่ทั้งนี้งานวิจัยนี้ยังจำเป็นต้องได้รับการศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับ ความปลอดภัยในการใช้ยีสต์ดังกล่าวกับร่างกายมนุษย์ต่อไป
การวิเคราะห์สารเมตาบอไลต์ชนิดระเหยยากในน้ำนมสุกรที่เลี้ยงด้วยอาหารเสริมโพรไบโอติกด้วยเทคนิคโปรตอนนิวเคลียร์แมกเนติกเรโซแนนซ์สเปกโทรสโกปี
Authors:   , ซุ้นอื้อ ปิติกร
Published: February 2025

น้ำนมเหลือง (colostrum) เป็นน้ำนมที่แม่สุกร หลั่งออกมาในช่วง 24 ชั่วโมงแรกหลังคลอด หลังจากนั้นจะเปลี่ยนเป็นน้ำนมปกติ (mature milk) จนสิ้นสุดช่วงการให้นม ซึ่งองค์ประกอบทางชีวเคมีและคุณค่าทางโภชนาการของน้ำนมเหลืองและน้ำนมสุกรขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการ เช่น สรีรวิทยาของแม่สุกร ระยะเวลาการให้น้ำนม และการจัดการฟาร์ม ซึ่งส่งผลโดยตรงต่ออัตราการรอดชีวิตและการเจริญเติบโตของลูกสุกร ปัจจุบันมีการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีเมตาโบโลมิกส์ (metabolomics) ในการศึกษาองค์ประกอบทางชีวโมเลกุล (biomolecular profile) ในน้ำนมและผลิตภัณฑ์นมอย่างกว้างขวาง อย่างไรก็ตามการนำเทคโนโลยีดังกล่าวมาประยุกต์ใช้เพื่อศึกษาข้อมูลสารเมตาบอไลต์ (metabolite profile) และข้อมูลกรดไขมัน (fatty acid profile) ของน้ำนมสุกรในประเทศไทยยังมีอยู่อย่างจำกัด ดังนั้น งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างข้อมูลแบบแผนทางชีวโมเลกุลของน้ำนมที่ได้จากแม่สุกรพันธุ์ผสมแลนด์เรซ x ยอร์คเชียร์จำนวน 63 ตัวอย่าง โดยใช้เทคนิค ¹H-NMR และGC-FID ร่วมกับการวิเคราะห์ทางสถิติหลายตัวแปร จากสุกรที่เลี้ยงโดย (i) อาหารปกติและอาหารที่มีการเสริมจุลินทรีย์โพรไบโอติก (probiotics) (Bacillus licheniformis DSM 28710 และ Clostridium butyricum CBM 588) (ii) ระยะเวลาในการให้น้ำนมแตกต่างกัน (วันที่ 0, 3 และ 17 หลังการคลอด) และ (iii) ลำดับท้องแตกต่างกัน (ลำดับท้องที่ 1, 2 และ 5-8) ผลการวิเคราะห์ด้วย 1H-NMR และ GC-FID พบว่าสามารถระบุชนิดของสารเมตาบอไลต์และกรดไขมันในตัวอย่างน้ำนมสุกรได้ทั้งหมด 35 และ 31 ชนิด ตามลำดับ จากการวิเคราะห์ข้อมูลดังกล่าวโดยการวิเคราะห์จำแนกกลุ่มด้วยการถดถอยกำลังสองน้อยที่สุด (PLS-DA) แสดงให้เห็นว่า ระยะเวลาในการให้น้ำนมมีความแตกต่างกันในน้ำนมเหลือง (วันที่ 0) และน้ำนมสุกร (วันที่ 3 และ 17) เมื่อพิจารณาตัวอย่างน้ำนมที่ได้จากวันเดียวกัน พบว่าอิทธิพลจากการเสริมจุลินทรีย์โพรไบโอติกในอาหาร ส่งผลให้รูปแบบข้อมูลสารเมตาบอไลต์และของน้ำนมเหลืองวันที่ 0 และน้ำนมสุกรวันที่ 17 รูปแบบข้อมูลกรดไขมันของน้ำนมเหลืองวันที่ 0 น้ำนมสุกรวันที่ 3 และน้ำนมสุกรวันที่ 17 มีความแตกต่างกัน โดยสามารถใช้ปริมาณสัมพัทธ์ของสารเมตาบอไลต์ threonine, lactate, ribose, taurine และ biotin และกรดไขมันeicosatrienoic acid, caprylic acid, palmitic acid, lauric acid และ pentadecanoic acid เป็นตัวบ่งชี้ชีวภาพ (biomarker) สำหรับระบุความแตกต่างระหว่างตัวอย่างน้ำนมที่ได้จากแม่สุกรที่เลี้ยงโดยอาหารปกติและอาหารที่มีการเสริมจุลินทรีย์โพรไบโอติกรวมถึงความแตกต่างระหว่างโพรไบโอติกทั้ง 2 สายพันธุ์ได้ และอิทธิพลของลำดับท้องมีแนวโน้มต่อความแตกต่างของสารเมตาบอไลต์ชนิดระเหยยากในตัวอย่างน้ำนมเหลืองสุกรวันที่ 0 และมีแนวโน้มต่อความแตกต่างของกรดไขมันในตัวอย่างน้ำนมสุกรวันที่ 3 และวันที่ 17 ผลการวิจัยดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงการประยุกต์ใช้เทคนิคทางเคมีวิเคราะห์ขั้นสูงด้วย ¹H-NMR และ GC-FID ร่วมกับการประมวลผลทางเคโมเมตริกซ์ (chemometrics) ในการศึกษาข้อมูลแบบแผนทางชีวโมเลกุลในน้ำนมสุกรได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยข้อมูลที่ได้จากงานวิจัยนี้สามารถใช้เป็นพื้นฐานสำคัญในการวิจัยและพัฒนาองค์ความรู้ด้านโภชนศาสตร์อาหารสัตว์ (animal nutrition) และสรีระวิทยาการให้น้ำนม (lactation physiology) ของสุกรในอนาคต
แบบจำลองอัตรามรณะแบบระบุสาเหตุสำหรับข้อมูลประเทศไทย
Authors:   , สถาพร ขวัญจิรา
Published: February 2025

โครงงานวิจัย เรื่อง “แบบจำลองอัตรามรณะแบบระบุสาเหตุสำหรับข้อมูลประเทศไทย” เป็น การศึกษาแบบจำลองที่เหมาะสมกับอัตรามรณะแบบระบุสาเหตุสำหรับข้อมูลประเทศไทย ซึ่ง พิจารณาโดยใช้แบบจำลอง 3 แบบจำลอง ได้แก่ แบบจำลองลี-คาร์เตอร์ แบบจำลองเรนชอร์และฮาร์ เบอแมน และแบบจำลองคาร์น เบลก ดอว์ โดยใช้ข้อมูลการเสียชีวิตมาจากระบบบริการข้อมูลสถิติชีพ ของกระทรวงสาธารณะสุขแห่งประเทศไทยและใช้จำนวนประชากรจากกรมการปกครอง ซึ่งจำแนก ตามอายุและเพศ ในช่วงปี พ.ศ. 2552-2561
การศึกษาการแสดงออกของยีนที่สังเคราะห์กรดไขมันไม่อิ่มตัวเชิงซ้อนในโคพีพอด Apocyclops royi
Authors:   , ประเสริฐ ศิริวรรณ
Published: February 2025

โคพีพอด Apocyclops royi เป็นแพลงก์ตอนสัตว์ที่นิยมนำมาเป็นอาหารที่มีชีวิตสำหรับอนุบาลลูกปลาวัยอ่อน เนื่องจากโคพีพอดเป็นแหล่งของกรดไขมันไม่อิ่มตัวเชิงซ้อน (Polyunsaturated fatty acid) โดยเฉพาะ DHA, EPA และ ARA จากสาหร่ายที่ได้รับเข้าไปโดยตรง หรือจากการสังเคราะห์ DHA จาก α- linolenic acid (ALA; C18:3n3) ได้ โดยในงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการแสดงออกของยีนที่สังเคราะห์กรดไขมันไม่อิ่มตัวเชิงซ้อนในโคพีพอด A.royi ทั้ง 3 ระยะ คือ ระยะนอเพลียส ระยะโคพีโพดิดและระยะตัวเต็มวัยที่เลี้ยงด้วยสาหร่าย Tetraselmis suecica และสาหร่าย Chlorella sp. ด้วยเทคนิค Semi-quantitative RT-PCR โดยจากผลการวิจัยพบว่า เมื่อเลี้ยงโคพีพอด A.royi เป็นเวลา 10 วัน ด้วยสาหร่าย T.suecica และ Chlorella sp. ผลการทดลองพบว่า โคพีพอดที่เลี้ยงด้วยสาหร่าย T.suecica มีความหนาแน่นโคพีพอดทั้งหมดสูงสุด คือ 24,600 ตัว/ลิตร ซึ่งมากกว่าโคพีพอดที่เลี้ยงด้วยสาหร่าย Chlorella sp. นอกจากนี้จากผลการศึกษาด้วย sqRT-PCR ของยีนที่สังเคราะห์กรดไขมันไม่อิ่มตัวเชิงซ้อน ได้แก่ ยีน ArD4D, ยีน ArD5Da, ยีน ArD5Db, ยีน Aro3D_TH และ Aro3D_TW มีการแสดงออกในทุกระยะของโคพีพอด A.royi ที่เลี้ยงด้วยสาหร่าย T.suecica และ Chlorella sp. นอกจากนี้พบว่าระดับการแสดงออกยีนที่สังเคราะห์กรดไขมันไม่อิ่มตัวเชิงซ้อน มีการแสดงออกสูงในโคพีพอดระยะโคพีโพดิด และระยะตัวเต็มวัย ผลชี้ให้เห็นว่ามีการเพิ่มการสังเคราะห์กรดไขมันไม่อิ่มตัวเชิงซ้อนใหม่ในโคพีพอด A.royi สองระยะพัฒนาการนี้ ดังนั้นจึงสรุปได้ว่าโคพีพอด A.royi ที่เพาะเลี้ยงด้วยสาหร่าย T.suecica มีการสังเคราะห์กรดไขมันไม่อิ่มตัวเชิงซ้อนสูงกว่าโคพีพอดที่เลี้ยงด้วยสาหร่าย Chlorella sp. ซึ่งเป็นข้อมูลที่จะมีประโยชน์สำหรับระบบการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ และสามารถประยุกต์ในอุตสาหกรรมอาหารและอาหารสัตว์
การวิเคราะห์การแสดงออกของยีนในกลุ่ม response regulator ภายใต้ภาวะเครียดจากเกลือใน Halothece sp. PCC7418
Authors:   , บุญทองกุล ประภาภัทร
Published: February 2025

ไซยาโนแบคทีเรียเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความสามารถในการสังเคราะห์แสง สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ใน สภาพแวดล้อมที่หลากหลาย แม้กระทั่งในสภาพแวดล้อมสุดขั้ว โดยหนึ่งในไซยาโนแบคทีเรียที่น่าสนใจ คือ Halothece sp. PCC7418 ที่สามารถอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีความเค็มสูงได้ โดยกลไกสำคัญที่ทำให้ไซ ยาโนแบคทีเรียสามารถดำรงชีวิตในสภาพแวดล้อมที่หลากหลายได้ คือการมีระบบรับส่งสัญญาณที่เรียกว่า two component system (TCS) มีหน้าที่หลักในการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงต่อสภาพแวดล้อม ซึ่ง ระบบดังกล่าวจะประกอบด้วยโปรตีน histidine kinase (HK) ทำหน้าที่รับสัญญาณสิ่งแวดล้อม และ response regulator (RR) ทำหน้าที่ควบคุมการตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อมของเซลล์ นอกจากนี้ยังพบโปรตีน รูปแบบอื่น คือ hybrid kinases (HyK) จากการสืบค้นข้อมูลจีโนมของ Halothece sp. PCC7418 พบว่ามียีน ในกลุ่ม RR 44 ยีน โดยเลือกมาศึกษา 17 ยีน ได้แก่ PCC7418_0084, PCC7418_0225, PCC7418_0226, PCC7418_0392, PCC7418_0469, PCC7418_0612, PCC7418_0618, PCC7418_0623, PCC7418_0892, PCC7418_1006, PCC7418_1046, PCC7418_1070, PCC7418_1116, PCC7418_1120, PCC7418_1121, PCC7418_1355, และPCC7418_1501 จากนั้นนำมาวิเคราะห์การ แสดงออกของยีนภายใต้ภาวะเครียดจากเกลือโซเดียมคลอไรด์ ความเข้มข้น 2.0 โมลาร์ ด้วยวิธี semiquantitative RT-PCR พบว่า ยีน PCC7418_0612, PCC7418_1070, PCC7418_0892 และ PCC7418_1355 มีระดับการแสดงออกเพิ่มขึ้น (up-regulated) อย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้ยังพบว่ายีน PCC7418_1116, PCC7418_1006, PCC7418_0225 และ PCC7418_0623 มีระดับการแสดงออกลดลง (down-regulated) อย่างมีนัยสำคัญ จากผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า RR มีหน้าที่สำคัญต่อการปรับตัวของ Halothece sp.PCC7418 ภายใต้ภาวะเครียดจากเกลือ