bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Στάση και απόψεις των επαγγελματιών υγείας απέναντι στα ζητήματα της σύγχρονης γενετικής μηχανικής
Authors: Κατσιμίγκας Γεώργιος
Published: January 2014

Στο κεφάλαιο αυτό αναφέρονται συνοπτικά τα κυριότερα συμπεράσματα της παρούσας έρευνας, σχετικά με τις θέσεις και τις απόψεις των επαγγελματιών υγείας για τα ζητήματα που αφορούν την εφαρμογή της γενετικής μηχανικής στον άνθρωπο: Οι επαγγελματίες υγείας εκφράζουν έντονα την άποψη, ότι οι εργοδότες, οι ασφαλιστικές εταιρίες, τα ανήλικα τέκνα, οι Δημόσιοι Ασφαλιστικοί Φορείς και διάφοροι άλλοι οργανισμοί (όπως το σχολείο), σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να έχουν πρόσβαση στα αποτελέσματα των γενετικών εξετάσεων, χωρίς τη συγκατάθεση του εξεταζόμενου ατόμου. Σημαντικό είναι το στοιχείο, ότι πάνω από τους μισούς σε όλες τις προαναφερόμενες περιπτώσεις θεωρούν, ότι δεν θα πρέπει να επιτρέπεται καθόλου πρόσβαση. Δεν υπάρχει ισχυρή συμφωνία απόψεων μεταξύ των ερωτηθέντων, σχετικά με τις προγεννητικές εξετάσεις στα έμβρυα, καθώς και για την υποτιθέμενη περίπτωση της υποβολής των ανήλικων παιδιών σε γενετικές εξετάσεις από τους γονείς, για προδιάθεση ή για διαταραχές που θα εκδηλωθούν μετά την ενηλικίωση. Υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό του δείγματος, άνω του 40%, που διαφωνεί με τις δύο αυτές περιπτώσεις. Ισχυρή συμφωνία απόψεων διαπιστώθηκε ανάμεσα στους επαγγελματίες υγείας για τη διακοπή της εγκυμοσύνης στην περίπτωση χρωμοσωμικών ανωμαλιών που οδηγούν σε θάνατο ή σε σύνδρομα όπως Down, Turner κ.α, καθώς επίσης και στην περίπτωση εκείνη που η ζωή της μητέρας βρίσκεται σε κίνδυνο. Μεγάλη ταύτιση απόψεων επίσης υπάρχει, αλλά αυτή τη φορά για τη συνέχιση της κύησης, όταν το παιδί είναι μη επιθυμητού φύλου από τους γονείς ή όταν υπάρχουν σοβαρά κοινωνικοοικονομικά προβλήματα, όπως ανεργία, χαμηλό εισόδημα κτλ. Σχετικά με την παροχή γενετικών συμβουλών σ` ένα ζευγάρι, στο οποίο και οι δύο γονείς είναι φορείς μιας σοβαρής γενετικής διαταραχής, η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος προτείνει κατά πρώτο λόγο την υιοθεσία και κατά δεύτερο λόγο την εξωσωματική γονιμοποίηση με χρησιμοποίηση γενετικού υλικού από δότη ή δότρια, ενώ ένα πολύ μικρό ποσοστό θεωρεί ότι πρέπει να γίνει χειρουργική επέμβαση ώστε να μην κάνουν παιδιά. Η εξωσωματική γονιμοποίηση βρέθηκε, ότι δεν είναι ηθικά αποδεκτή, όταν εφαρμόζεται εκτός γάμου, δηλαδή σε μοναχικές μητέρες και ομοφυλόφιλα ζεύγη. Σχετικά με την εξωσωματική σε υπερήλικο ζευγάρι, η πλειοψηφία του δείγματος δήλωσε, ότι δεν συμφωνεί. Διχασμένη φαίνεται όμως ότι είναι η άποψη των ατόμων του δείγματος, για την περίπτωση της γυναίκας που θέλει να χρησιμοποιήσει κρυοσυντηρημένο σπέρμα του θανόντος συζύγου της και για την περίπτωση της ομόλογης εξωσωματικής με μεταφορά του εμβρύου στη μήτρα άλλης γυναίκας. Περίπου το 1/3 δήλωσε ότι συμφωνεί, το 1/3 ότι διαφωνεί, ενώ οι υπόλοιποι δήλωσαν ότι ούτε συμφωνούν ούτε διαφωνούν.............................
Συμπεριφορική και ηλεκτροφυσιολογική διερεύνηση των σακκαδικών κινήσεων
Authors: Παπαδοπούλου Μαριάννα
Published: January 2014

Στην ερευνητική αυτή εργασία μελετήθηκαν τα συμπεριφορικά και ηλεκτροφυσιολογικά χαρακτηριστικά των σακκαδικών και αντισακκαδικών κινήσεων. Στη μελέτη συμμετείχαν 12 άτομα και υπολογίσθηκαν οι μέσοι λανθάνοντες χρόνοι στη σακκαδική και στην αντισακκαδική δοκιμασία, και καταγράφηκαν τα γνωσιακά προκλητά δυναμικά που σχετίζοταν με τις δύο δοκιμασίες. Διαπιστώθηκε σημαντική μεταβλητότητα του λανθάνοντος χρόνου μεταξύ των ατόμων (δια-ατομική μεταβλητότητα) τόσο στη σακκαδική όσο και στην αντισακκαδική δοκιμασία. Επίσης, σημαντική ήταν η επίδραση της δοκιμασίας πάνω στο μέσο λανθάνοντα χρόνο, με σαφώς μικρότερους χρόνους για τη σακκαδική δοκιμασία. Παρατηρήθηκε επίσης η επίδραση του είδους της δοκιμασίας πάνω σε στοιχεία του προκλητού δυναμικού. Το κύριο εύρημα ήταν ότι το ύψος του δυναμικού τη χρονική στιγμή της μέγιστης αρνητικής απόκλισης, τόσο για τα προκλητά δυναμικά που είναι «στοιχισμένα» στην εμφάνιση του στόχου όσο και για αυτά που είναι «στοιχισμένα» στην εμφάνιση της κίνησης, είναι μεγαλύτερο στην αντισακκαδική δοκιμασία συγκριτικά με τη σακκαδική. Τέλος, συσχετίσθηκαν τα συμπεριφορικά με τα ηλεκτροφυσιολογικά δεδομένα. Αναφορικά με τα προκλητά δυναμικά τα «στοιχισμένα» στην εμφάνιση του στόχου δεν παρατηρείται καμία συσχέτιση του λανθάνοντος χρόνου με κανένα στοιχείο του προκλητού δυναμικού. Όταν όμως τα προκλητά δυναμικά «στοιχίζονται» στην εμφάνιση της κίνησης, παρατηρείται σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στο λανθάνοντα χρόνο και τη χρονική στιγμή εμφάνισης της μέγιστης αρνητικής απόκλισης του προκλητού δυναμικού τόσο στη σακκαδική όσο και στην αντισακκαδική δοκιμασία. Συμπερασματικά, φαίνεται ότι τα προκλητά δυναμικά δεν σχετίζονται αποκλειστικά ούτε με τις αισθητικές ούτε με τις κινητικές διεργασίες, και δεν μπορούν να παράσχουν πληροφορίες σχετικά με τη λήψη απόφασης.
Ο ρόλος των CB1 υποδοχέων των κανναβινοειδών στις νευροβιολογικές δράσεις εξαρτησιογόνων φαρμάκων
Authors: Πολυσίδη Αλεξία-Βικτώρια
Published: January 2014

Σκοπός: Η μελέτη του ρόλου των CB1 υποδοχέων των κανναβινοειδών στο νευροβιολογικό υπόστρωμα της ουσιοεξάρτησης. Συγκεκριμένα, διερευνήθηκε η ντοπαμινεργική λειτουργία σε εγκεφαλικές περιοχές του επίμυος που εμπλέκονται στην ανταμοιβή μετά από χορήγηση των CB1 αγωνιστών, Δ9-THC και WIN 55,212-2 και η επίδραση της συγχορήγησης WIN 55,212-2 και SR141716A (CB1 ανταγνιστής) στην εξωκυττάρια συγκέντρωση ντοπαμίνης in vivo. Ακόμη, μελετήθηκε το ντοπαμινεργικό προφίλ του WIN 55,212-2 και της κοκαΐνης μετά από τη διαδικασία εξαρτημένης συμπεριφοράς προτίμησης θέσης και η αλληλεπίδραση του WIN 55,212-2 και της SR141716A με το ψυχοδιεγερτικό αμφεταμίνη στην εξωκυττάρια συγκέντρωση ντοπαμίνης. Ταυτόχρονα, μελετήθηκε το φαινόμενο της ατομικής διαφορετικότητας σε πειραματικό επίπεδο χρησιμοποιώντας δύο διαφορετικούς φαινότυπους πειραματοζώων, οι οποίοι προσδιορίζονται ανάλογα με την απάντησή τους σε μη οκείο περιβάλλον ως υψηλοί και χαμηλοί ανταποκριτές (HR και LR, αντίστοιχα). Μέθοδοι: Πριν από οποιαδήποτε πειραματική διαδικασία, διαχωρίστηκαν τα πειραματόζωα σε HR και LR ανάλογα με την κάθετη κινητικότητά τους σε νέο περιβάλλον (ανοιχτό πεδίο). Οι νευροχημικές μελέτες έγιναν με στόχο την προσέγγιση του νευροχημικού προφίλ της Δ9-THC και του WIN 55,212-2, όσον αφορά την ντοπαμίνη σε συγκεκριμένες εγκεφαλικές περιοχές (ραβδωτό σώμα, επικλινής πυρήνας του διαφράγματος, προμετωπιαίος φλοιός και αμυγδαλή) με τη μέθοδο της Υγρής Χρωματογραφίας Υψηλής Απόδοσης με Ηλεκτρονικό Ανιχνευτή (HPLC-ED). Xρησιμοποιήθηκαν δύο δόσεις, μία χαμηλή και μία υψηλή, αντιπροσωπευτικές του διφασικού προφίλ τους στη συμπεριφορά. Στη συνέχεια, μελετήθηκαν οι in vivo δράσεις του συνθετικού αγωνιστή, WIN 55,212-2, στην εξωκυττάρια απελευθέρωση της ντοπαμίνης στις εγκεφαλικές περιοχές που εμπλέκονται στην ανταμοιβή και στην εξάρτηση, με τη βοήθεια της τεχνικής της in vivo εγκεφαλικής μικροδιαπίδυσης. Επίσης, διερευνήθηκε η ικανότητα του εκλεκτικού ανταγωνιστή/μερικού αγωνιστή των CB1 υποδοχέων των κανναβινοειδών, SR141716A στη διαφοροποίηση των δράσεων του WIN 55,212-2 στην εξωκυττάρια συγκέντρωση της ντοπαμίνης. Ακολούθησε η αξιολόγηση των ενισχυτικών ιδιοτήτων του WIN 55,212-2 και του ψυχοδιεγερτικού κοκαΐνη, σε συμπεριφορικό επίπεδο με τη διαδικασία της εξαρτημένης συμπεριφοράς προτίμησης θέσης αλλά και σε νευροχημικό επίπεδο, με τον προσδιορισμό των επιπέδων της ντοπαμίνης και των μεταβολιτών της με τη χρήση της HPLC-ED. ..............................................................................
Μοριακή διερεύνηση ατόμων με προβλήματα στη διαφοροποίηση του φύλου και υπογονιμότητα
Authors: Γαλάνη Αγγελική
Published: January 2014

Ο στρατηγικός ρόλος του γονιδίου καθορισμού του φύλου SRY (sex-determining region of Y) στον φυλετικό καθορισμό και του γονιδίου του υποδοχέα των ανδρογόνων AR (androgen receptor) στην επακόλουθη διαφοροποίηση του άρρενος φύλου είναι αδιαμφισβήτητος. Μεταλλάξεις στα γονίδια SRY και AR οδηγούν σε ποικιλία φαινοτύπων, οι βασικότεροι εκ των οποίων περιγράφονται στα σύνδρομα της ΧΥ αμιγούς γοναδικής δυσγενεσίας (pure gonadal dysgenesis, PGD) και της αντίστασης στα ανδρογόνα (androgen insensitivity syndrome, AIS) αντίστοιχα. Ο ανδρικός φαινότυπος ολοκληρώνεται με την ανάπτυξη των δευτερευόντων χαρακτηριστικών του φύλου και την απόκτηση της ικανότητας αναπαραγωγής κατά την εφηβική περίοδο. Η ανδρική υπογονιμότητα έχει τη βάση της σε πολλούς ορμονικούς, περιβαλλοντικούς και γενετικούς παράγοντες. Η δεύτερη σε σειρά συχνότητας γενετική αιτία της ανδρικής υπογονιμότητας είναι τα ελλείμματα στην περιοχή του παράγοντα της αζωοσπερμίας AZF (azoospermic factor). Η παρούσα μελέτη ασχολείται αφενός με τη μοριακή ανάλυση των γονιδίων SRY και AR σε άτομα που παρουσιάζουν διαφόρου βαθμού διαταραχές στη διαφοροποίηση του άρρενος φύλου και αφετέρου με την ανίχνευση ελλειμμάτων στην περιοχή του παράγοντα της αζωοσπερμίας AZF. Μελετήθηκαν συνολικά 198 άτομα: 58 με διαταραχές στη διαφοροποίηση του φύλου και 140 με ανδρική υπογονιμότητα. Πιο αναλυτικά οι ομάδες των υπό μελέτη ατόμων διαχωρίζονται ως εξής: Α) Άτομα με καρυότυπο 46,ΧΥ και διαφόρου βαθμού ελλείμματα στην αρρενοποίηση. Αφορά 51 άτομα: 17 με πλήρες AIS (10 μη συγγενή μεταξύ τους), 24 με μερικό AIS, 7 με PGD (6 μη συγγενή μεταξύ τους) και 3 με μεμονωμένη κρυψορχία. Β) Άτομα με αναστροφή φύλου από θήλυ σε άρρεν. Αφορά τρία φαινοτυπικά άρρενα άτομα με καρυοτύπους 46,ΧΧ (2 άτομα) και 45,ΧΟ (1 άτομο). Γ) Άτομα με μικτούς καρυοτύπους και φαινοτυπικά στίγματα συνδρόμου Turner. Αφορά 4 ασθενείς με καρυοτύπους: 45,ΧΟ/46,ΧΥ και 46,ΧΧ/45,ΧΟ/46,ΧΥ. Δ) Άτομα με φυσιολογικό φαινότυπο άρρενος και καρυότυπο 46,ΧΥ με συνοδό υπογονιμότητα. Αφορά 140 υπογόνιμους άνδρες με αζωοσπερμία (16 άτομα), ολιγοσπερμία (100 άτομα), ολιγοασθενοσπερμία (14 άτομα), ολιγοασθενοτερατοσπερμία (3 άτομα) και σοβαρή ολιγοασθενοτερατοσπερμία ή ολιγοσπερμία (7 άτομα). Η παρουσία του γονιδίου SRY ελέγχθηκε στους 58 ασθενείς των κατηγοριών Α,Β και Γ. Ανίχνευση πιθανών μεταλλάξεων στο γονίδιο SRY έγινε στην ομάδα PGD και στην κατηγορία Γ των ασθενών. Έλεγχος του γονιδίου AR έγινε σε όλα τα άτομα που ήταν υποψήφια για AIS και στους ασθενείς με κρυψορχία. Τα γονίδια SRY και AR μελετήθηκαν, για την HMG-box περιοχή και τα εξόνια 2-8 αντίστοιχα, με PCR και ανάλυση πρωτοταγούς δομής του DNA (sequencing). Η ανίχνευση ελλειμμάτων στον παράγοντα AZF έγινε με εφαρμογή μίας ομάδας τριών πολλαπλών PCR που ανιχνεύουν συνολικά 11 θέσεις. Στο σύνολο των 37 μη συγγενών μεταξύ τους ατόμων, που μελετήθηκαν για το AR γονίδιο, ανιχνεύτηκαν 6 μεταλλάξεις: p.V886M, p.N705S, έλλειμμα του εξονίου 2, p.L881P, p.Q711RfsX787, c.2317-18 T>Α. ........................................................................
Η επίδραση της ηλικίας στην αναγέννηση των λεμφοκυττάρων μετά από χορήγηση κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας
Authors: Γουργούλης Γεώργιος-Μιχαήλ
Published: January 2014

Ο πιθανός ρόλος που έχει ο θύμος αδένας σε ενήλικες στην ομοιοστασία των Τ-Λεμφοκυττάρων μετά πρόκληση λεμφοπενίας δεν είναι γνωστός. Εξετάσαμε αν η θυμική δραστηριότητα συμβάλ- λει στην αναγέννηση της περιφερικής δεξαμενής των Τ-Λεμφοκυτ- τάρων, σημαντική διεργασία ειδικότερα σε ασθενείς που ανανή- πτουν μετά κυτταροτοξική αντινεοπλασματική χημειοθεραπεία. Σε επιλεγμένους ασθενείς με διαφόρων τύπων νεοπλασίες προσδιορίσαμε υποπληθυσμούς λεμφοκυττάρων –συμπεριλα- μβανομένων και των θυμικά προερχομένων Βοηθητικών (CD4+) που εκφράζουν το δείκτη CD45RA+ - στο περιφερικό αίμα με τη μέθοδο της Κυτταρομετρίας Ροής και τη μεταβολή του θύμου αδένα με Αξονική Τομογραφία Θώρακα πριν την έναρξη , στους τρεις , έξι και δώδεκα μήνες μετά το πέρας χορήγησης κυταροτοξικής χημειοθεραπείας . Οι νέοι ενήλικες (ν=21 , μέσος όρος ηλικίας 30 έτη , με εύρος 18-49) είχαν στην προ χορήγησης της θεραπείας μέτρηση ψηλότερους απόλυτους αριθμούς Β-Λεμφοκυττάρων και χαμηλότερους Ν-Κ κυττάρων (Φυσικών Φονέων) από τους ηλικιωμένους ενήλικες (n=15 , μέσος όρος ηλικίας 79 έτη , με εύρος 70-91), ενώ τα ολικά Τ-Λεμφοκύτταρα δε διέφεραν. Παρότι, η μείωση των Τ-Λεμφοκυττάρων ήταν συγκρίσιμη στους νέους ενήλικες (Μέσος όρος 45%) και στους ηλικιωμένους ενήλικες (Μέσος όρος 49%) , γεγονός που συνέβη κοντά χρονικά ή τη χρονική στιγμή λήξης χορήγησης της αγωγής , αύξηση του μέγεθους του ήδη ατροφικού θύμου αδένα σημειώθηκε στο 63% των νέων ενηλίκων , αλλά σε κανένα από τους ηλικιωμένους ενήλικες. Στους είκοσι δύο ασθενείς που παρέμειναν ελεύθεροι νόσου κατά τη διάρκεια της δωδεκάμηνης παρακολούθησης , τα Β και τα Ν-Κ κύτταρα ανέκαμψαν σε προ της θεραπείας επίπεδα στους τρεις πρώτους μήνες , ενώ τα ολικά Τ-Λεμφοκύτταρα στους έξι μήνες. Η θυμική ανάπλαση που σημειώθηκε σε 11 από τους 22 ασθενείς νεώτερης ηλικίας συσχετίσθηκε σημαντικά με γρηγορότερη και πληρέστερη αναγέννηση-ανάκαμψη των Αθώων Βοηθητικών (CD4+CD45RA+) Τ-Λεμφοκυττάρων. Συμπεραίνεται ότι : 1) Ο Θύμος αδένας στους ενήλικες, τουλάχιστον μέχρι τη μέση ηλικία, δείχνει να συμβάλλει σημαντικά στην αναπλήρωση-αναγέννηση της περιφερικής δεξαμενής των Τ- Λεμφοκυττάρων , μετά τη χορήγηση κυτταροτοξικής χημειοθερα- πείας. 2)Σε προχωρημένης ηλικία ενήλικες , αν και οι εξωθυμικοί ομοιοστατικοί μηχανισμοί στην περιφέρεια δείχνουν άθικτοι, η αναγέννηση του ρεπερτορίου των Αθώων Βοηθητικών (CD4+CD45RA+) Τ-Λεμφοκυττάρων είναι ατελής.
Προβλήματα ύπνου σε παιδιά με νευροαναπτυξιακές διαταραχές
Authors: Κουμούλα-Ζαφειροπούλου Αναστασία
Published: January 2014

Στην παρούσα μελέτη εξετάσαμε τις συνήθειες του ύπνου, τις δυσκολίες και τις διαταραχές του ύπνου σε παιδιά με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ). Το δείγμα μας αποτελείτο από παιδιά 6-12 ετών, τα οποία αποτελούσαν πέντε ομάδες, τέσσερις κλινικές και μία μη-κλινική: ΔΕΠΥ/συνδυασμένου τύπου (α = 31), ΔΕΠΥ/συνδυασμένου τύπου+Δυσλεξία (α = 31), Δυσλεξία (α = 45), Συναισθηματικές Διαταραχές (α = 37) και χωρίς κλινική διάγνωση (α = 29). Οι κλινικές ομάδες προέρχονται από το Ιατροπαιδαγωγικό Κέντρο Παλλήνης. Έγινε σύγκριση αυτών των ομάδων ως προς δύο ερωτηματολόγια ύπνου, εκ των οποίων το ένα συμπλήρωσαν οι γονείς (το οποίο είχε 42 ερωτήσεις) και το άλλο το ίδιο το παιδί (με 11 ερωτήσεις). Επιπλέον, οι γονείς συμπλήρωσαν το ερωτηματολόγιο γονέων Child Behavior Checklist (CBCL). Αποτελέσματα: Τα παιδιά των ομάδων ΔΕΠΥ, συγκρινόμενα με τα παιδιά των άλλων ομάδων, σύμφωνα με τις περιγραφές των γονέων, εμφανίζουν πιο συχνά τα ακόλουθα: έχουν δυσκολία να τα πάρει ο ύπνος όταν έχουν σχολείο την επόμενη μέρα, ξυπνάνε νωρίτερα το πρωί όταν δεν έχουν σχολείο, κοιμούνται πιο συχνά το μεσημέρι, κοιμούνται σε ασυνήθιστες θέσεις, φοβούνται να κοιμηθούν στο σκοτάδι, αντιστέκονται να πάνε για ύπνο, έχουν περισσότερη ενεργητικότητα και φαίνονται να μη νυστάζουν το βράδυ, κουνιέται το σώμα τους όταν κοιμούνται και κάνουν ρυθμικές κινήσεις όταν πέφτουν για ύπνο. Τα ίδια τα παιδιά των ομάδων ΔΕΠΥ αναφέρουν ότι έχουν δυσκολία να πάνε για ύπνο το βράδυ, συχνά τσακώνονται με τους γονείς τους γι αυτό το λόγο και παραμένουν ξύπνια όταν οι γονείς τους νομίζουν ότι έχουν αποκοιμηθεί. Η μικτή ομάδα ΔΕΠΥ+Δυσλεξία εμφάνισε τα ίδια προβλήματα σε μικρότερο βαθμό και συχνότητα. Η ομάδα των παιδιών με Δυσλεξία δεν διέφερε καθόλου από την ομάδα των παιδιών χωρίς κλινική διάγνωση. Τα προβλήματα ύπνου των παιδιών της μικτής ομάδας (ΔΕΠΥ+Δυσλεξία) οφείλονται στη ΔΕΠΥ και όχι στη Δυσλεξία. Σ’ αυτή τη μελέτη τα παιδιά με ΔΕΠΥ μόνο, εμφανίζουν περισσότερα προβλήματα ύπνου από ότι η συνοσηρή ομάδα. Υπάρχουν δύο πιθανές εξηγήσεις: 1. Τα παιδιά της ομάδας ΔΕΠΥ προσήλθαν στο Ιατροπαιδαγωγικό Κέντρο για προβλήματα συμπεριφοράς και γι αυτό είχαν πιο σοβαρά συμπτώματα της ΔΕΠΥ. Τα παιδιά της συνοσηρής ομάδας είχαν και μαθησιακές δυσκολίες, οι οποίες αποτελούν συνήθως την αιτία παραπομπής. Αυτά τα παιδιά είχαν μάλλον λιγότερο σοβαρά συμπτώματα της ΔΕΠΥ. 2. Τα παιδιά με ΔΕΠΥ και συνοσηρή Δυσλεξία έχουν περισσότερες φωνολογικές και γλωσσικές δυσκολίες και προβλήματα προσοχής. Από την άλλη μεριά, τα παιδιά με αμιγή ΔΕΠΥ έχουν δυσκολίες στον ανασταλτικό έλεγχο και τις εκτελεστικές λειτουργίες καθώς και επιθετική συμπεριφορά. Στη μελέτη μας, τα παιδιά με ΔΕΠΥ και ΔΕΠΥ+Δυσλεξία είχαν κοινωνικά προβλήματα και προβλήματα προσοχής, παραπτωματικότητα και επιθετικότητα σε μεγαλύτερο βαθμό από τις άλλες ομάδες, όπως έδειξαν οι απαντήσεις των γονέων στο ερωτηματολόγιο CBCL. Αυτά τα προβλήματα καθώς και η φτωχή ακαδημαϊκή επίδοση και οι χαμηλότερες συνολικές δεξιότητες, συσχετίζονται με τα προβλήματα ύπνου, τα οποία εμφανίζουν τα παιδιά με ΔΕΠΥ.
Η επίδραση της λοίμωξης με ανθρώπινο ρινοϊό στην έκφραση γονιδίων που σχετίζονται με τον επιθηλιακό κυτταρικό κύκλο ζωής - θανάτου στο πλαίσιο της αναδόμησης των αεραγωγών στο άσθμα
Authors: Σκευάκη Χρυσάνθη
Published: January 2014

Οι ρινοϊοί (RV) είναι υπεύθυνοι για την πλειοψηφία εξάρσεων άσθματος και χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ). Οι RV μολύνουν τους κατώτερους αεραγωγούς και επάγουν την παραγωγή φλεγμονωδών και αναδομητικών παραγόντων. Η πιθανότητα συμμετοχής των RVs στο ινωτικό στοιχείο της αναδόμησης των αεραγωγών δεν έχει διερευνηθεί. Η βουδεσονίδη και η φορμοτερόλη δρουν συνεργικά στον έλεγχο εξάρσεων άσθματος και ΧΑΠ. Παρόλα αυτά η επίδραση τους στην επαγόμενη από ιό φλεγμονή και αναδόμηση είναι λιγότερο γνωστή. Για το λόγο αυτό, διερευνήσαμε επίσης κατά πόσο η βουδεονίδη και η φορμοτερόλη συνεργούν στην αναστολή της RV?επαγόμενης φλεγμονής και αναδόμησης στους αεραγωγούς. Μόλυνση του επιθηλίου με RV επήγαγε την έκφραση mRNA και την απελευθέρωση bFGF, η οποία συσχετίστηκε θετικά με κυτταρικό θάνατο υπό συνθήκες που ευνοούσαν την επαγόμενη από RV κυτταροτοξικότητα. Υπερκείμενα από μολυσμένες καλλιέργειες επήγαγαν τον πολλαπλασιασμό πνευμονικών ινοβλαστών, ο οποίος αναστελλόταν από αντι?bFGF αντίσωμα και έδειχνε αυξημένη δραστηριότητα μεταλλοπρωτεϊνασών στρώματος. Η επαγόμενη από RV απελευθέρωση bFGF ήταν σηματικά υψηλότερη σε μία in vitro προσομοίωση του ατοπικού περιβάλλοντος και κατά τη διάρκεια εξάρσεων άσθματος συσχετιζόμενες με RVs. Η βουδεσονίδη ανέστειλλε αποτελεσματικά την επαγόμενη από RV επαγωγή όλων των μεσολαβητών που μελετήθηκαν, με τρόπο δόσο?εξαρτώμενο. Η φορμοτερόλη μόνη της ανέστειλλε την παραγωγή CXCL8 και bFGF. Ο συνδυασμός βουδεσονίδης και φορμοτερόλης είχει δόσο?εξαρτώμενη, αθροιστική ή συνεργική επίδραση στην αναστολή των επαγόμενων από RV, CCL5, CXCL8 και CXCL10 σε αμφότερους τύπους κυττάρων καθώς και του VEGF στα NHBE μόνο. Η συνδυαστική θεραπεία είχε ακόμη ως αποτέλεσμα αυξημένη αναστολή των RV?επαγόμενων IL?6 και CCL5 σε επίπεδο mRNA συγκριτικά με τη βουδεσονίδη ή τη φορμοτερόλη μόνη της. Έτσι λοιπόν, δείξαμε ότι η μόλυνση με RV επάγει την απελευθέρωση bFGF από το επιθήλιο των αεραγωγών και επάγει τον πολλαπλασιασμό κυττάρων στρώματος, το οποίο μπορεί να συμβάλλει στην αναδόμηση των αεραγωγών στο άσθμα. Επιπλέον, η βουδεσονίδη και η φορμοτερόλη αναστέλλουν RV?επαγόμενες χημειοκίνες και αυξητικούς παράγοντες σε βρογχικά επιθηλιακά κύτταρα με τρόπο δόσο?εξαρτώμενο, συνεργικά ή αθροιστικά. Τα δεδομένα αυτά υποστηρίζουν τη συνδυαστική χρήση βουδεσονίδης και φορμοτερόλης στο άσθμα και στη ΧΑΠ καθώς και εντατικοποίηση της θεραπείας στην κρίση.
Η συμπεριφορά της τροποποιημένης από την ισχαιμία αλβουμίνης (TIA) κατά την ισχαιμία και νέκρωση του μυοκαρδίου
Authors: Γεωργιάδου Παναγιώτα
Published: January 2014

Μέχρι τώρα έχουν μελετηθεί πολλοί βιοχημικοί δείκτες για την διάγνωση ή τον αποκλεισμό της μυοκαρδιακής ισχαιμίας και νέκρωσης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάπτυξη δεικτών, οι οποίοι θα έχουν την ικανότητα να ανιχνεύουν μυοκαρδιακή ισχαιμία πριν την εμφάνιση της μη αναστρέψιμης μυοκαρδιακής νέκρωσης. Αυτή η διατριβή μελετά την τροποποιημένη από την ισχαιμία αλβουμίνη (ΤΙΑ), η οποία είναι ένας νέος ευαίσθητος δείκτης μυοκαρδιακής ισχαιμίας. Η ΤΙΑ έχει αποδειχθεί ότι αυξάνεται σε καταστάσεις μυοκαρδιακής ισχαιμίας παροχής, όπως στα οξέα στεφανιαία σύνδρομα ή μετά από αγγειοπλαστική και είναι ο μοναδικός δείκτης ισχαιμίας, ο οποίος έχει πάρει έγκριση για κλινική χρήση στον αποκλεισμό του οξέος στεφανιαίου συνδρόμου σε συνδυασμό με φυσιολογικό ηλεκτροκαρδιογράφημα και φυσιολογικές τιμές τροπονίνης. Ωστόσο, ο παθοφυσιολογικός μηχανισμός παραγωγής της ΤΙΑ δεν έχει ακόμα πλήρως αποσαφηνισθεί. Τα επίπεδα της ΤΙΑ βρέθηκε να μεταβάλλονται σημαντικά κατά την διάρκεια της φυσικής άσκησης και των φαρμακευτικών δοκιμασιών κόπωσης σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο αλλά χωρίς να υπάρχει διαφορά μεταξύ των θετικών και αρνητικών για ισχαιμία δοκιμασιών. Αυτό το εύρημα σημαίνει ότι οι παρατηρούμενες μεταβολές μπορεί να μην αντανακλούν ισχαιμία του μυοκαρδίου αλλά να οφείλονται κυρίως σε φαινόμενα που εμπλέκονται στην μέθοδο μέτρησής της. Επομένως, η μέτρηση της ΤΙΑ με την συγκεκριμένη τουλάχιστον μέθοδο, δεν φαίνεται να βελτιώνει την διαγνωστική αξία των δοκιμασιών κόπωσης. Η χρήση της ΤΙΑ ως προγνωστικός δείκτης για μελλοντικά καρδιαγγειακά συμβάματα έχει, επίσης, πρόσφατα μελετηθεί. Η ΤΙΑ βρέθηκε ότι αυξάνει μετά από εγχείρηση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης αντανακλώντας περιεγχειρητική και μετεγχειρητική μυοκαρδιακή ισχαιμία αλλά εάν αυτό το εύρημα έχει κάποια προγνωστική αξία χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. Τελικά, η ΤΙΑ εκτιμήθηκε ως πιθανός δείκτης παροδικής μυοκαρδιακής ισχαιμίας σε διαφορετικούς τύπους μυοκαρδιακής βλάβης, Τα επίπεδα της ΤΙΑ δεν βρέθηκε να μεταβάλλονται σημαντικά μετά από κατάλυση με υψίσυχνο ρεύμα, σε αντίθεση με τα καρδιακά ένζυμα, υποδεικνύοντας ότι σε αυτή την παρέμβαση η νέκρωση του μυοκαρδίου πραγματοποιείται χωρίς να προηγηθεί ισχαιμία. Αντίθετα, η διαφλέβια εμφύτευση ηλεκτροδίων για την τοποθέτηση βηματοδοτών/απινιδωτών συνοδεύεται από παροδική ισχαιμία του μυοκαρδίου, η οποία όπως φαίνεται προηγείται της νέκρωσης. Συμπερασματικά, μελετήθηκαν οι μεταβολές της ΤΙΑ και οι πιθανοί εμπλεκόμενοι μηχανισμοί σε καταστάσεις ισχαιμίας και νέκρωσης του μυοκαρδίου.
Καθολικές σειρές και συναρτήσεις και υπερκυκλικότητα
Authors: Τσιρίβας Νικόλαος
Published: January 2014

Η διατριβή κινείται στο χώρο της universitality και ypercyclicity. Οι στόχοι της διατριβής ήταν τρεις: 1ον) να μετρηθεί αν υπάρχουν καθολικές σειρές σε διαφορετικούς χώρους που πετυχαίνουν ταυτόχρονες προσεγγίσεις με την ίδια ακολουθία δεικτών. 2ον) Να εξεταστεί αν υπάρχουν καθολικές σειρές Faber σε μη φραγμένους μη απλά συνεκτικούς τόπους οι οποίοι είναι το συμπλήρωμα ενός συμπαγούς συνόλου και 3ον) Να εξεταστεί αν υπάρχουν κοινά υπερκυκλικά διανύσματα ενός υπεραριθμήσιμου πλήθους οικογενειών υπερκυκλικών τελεστών στο χώρο των ακέραιων συναρτήσεων για διάφορες ακολουθίες. Ο αρχικός στόχος της διατριβής επετεύχθει κατά 100% και επιπλέον τα αναμενόμενα αποτελέσματα γενικεύτηκαν σε μεγάλο βαθμό και ανακαλύφθηκαν νέα.
Καλά καθορισμένα κτενοειδή πολυμερή
Authors: Νικοπούλου Αναστασία
Published: January 2014

Two methodologies, based on living star polymers and anionic polymerizations high vacuum techniques, were used for the synthesis of exact comb polybutadienes (PBds) with two (C-2 or H-type) and three identical branches (symmetric, sC-3, H-type with an extra identical branch at the middle of the connector and asymmetric, aC-3, H-type with the extra identical branch at any other position along the connector). The first methodology involves (a) the selective replacement of the two chlorines of 4-(dichloromethylsilyl)diphenylethylene (DCMSDPE, key molecule) with 3-arm star PBds, by titration with identical (C-2, sC-3) or different (aC-3) living 3-arm star PBds, (b) the addition of s-BuLi to the double bond of DPE, and (c) the polymerization of butadiene from the newly created anionic site (sC-3, aC-3).The second methodology involves the reaction of living stars with dichlorodimethylsilane (C-2) or the selective replacement of the three chlorines of trichloromethylsilane with star and linear chains (sC-3, aC-3). Intermediate and final products were characterized via size exclusion chromatography, low angle laser light scattering and 1H NMR. The first methodology does not require fractionation, but in contrast to the second methodology, cannot afford polymers with branches of identical molecular weight. Both methods are general and can be extended to combs with 2 or 3 different branches at controllable positions along the backbone. The rheological as well as the glass transition temperature of the PBds synthesized were examined. The rheological data clearly show that exact PBd combs, follow the concept of hierarchy of motions, i.e. the outer branches relax first and the connectors later. The influence of the number and molecular weight of branches, as well as of the total molecular weight on the relaxation was also studied. This investigation helps to better understand the behavior of LDPE, which is a complicated mixture of complex branched structure.
Μελέτη του μηχανισμού του κυτταρικού θανάτου που επάγεται από μεθυλιωτικούς παράγοντες
Authors: Κορύλλου Αγγελική
Published: January 2014

Η αποσαφήνιση του μοριακού μηχανισμού του κυτταρικού θανάτου που επάγεται από τους αντικαρκινικούς, γονοτοξικούς παράγοντες και τις βλάβες που προκαλούν στο DNA, είναι καθοριστικής σημασίας για την βελτίωση της αποτελεσματικότητας της χημειοθεραπείας. Οι μεθυλιωτικοί παράγοντες, αποτελούν μια ευρέως χρησιμοποιούμενη κατηγορία αντικαρκινικών φαρμάκων. Προκαλούν μεθυλιωτικές βλάβες στο DNA, με πιο σημαντική από βιολογική άποψη την O6 μεθυλογουανίνη (O6-meG), η οποία επιδιορθώνεται από το ειδικό επιδιορθωτικό ένζυμο DNA-μεθυλοτρανσφεράση της O6 μεθυλογουανίνης (MGMT). Επιπλέον, συνεχώς αυξανόμενα δεδομένα υποστηρίζουν ότι ο μοριακός μηχανισμός του επαγόμενου κυτταρικού θανάτου από τα μεθυλιωτικά- ο οποίος ακόμα δεν έχει πλήρως διαλευκανθεί - εξαρτάται από τον κυτταρικό τύπο. Οι πρωτεΐνες με ικανότητα πρόσδεσης RNA, αποτελούν μια υπεροικογένεια πολυλειτουργικών πρωτεϊνών. Ειδικότερα, οι ετερογενείς πυρηνικές ριβονουκλεοπρωτεΐνες (hnRNPs) -μέλη αυτής της υπεροικογένειας- εμφανίζουν αλλαγές στην έκφρασή τους κατά τη διάρκεια της καρκινογένεσης. Το γεγονός αυτό τις κατατάσσει στους πιθανούς καρκινικούς δείκτες. Στόχος της παρούσας διατριβής, ήταν η μελέτη της επίδρασης των μεθυλιωτικών παραγόντων SN1 τύπου στον κυτταρικό κύκλο και στον μηχανισμό κυτταρικού θανάτου σε διάφορους κυτταρικούς τύπους και η μελέτη των αλλαγών των πρωτεϊνών της μετα-μεταγραφικής μηχανής με ικανότητα πρόσδεσης RNA, κατά την διάρκεια του επαγόμενου από μεθυλιωτικούς παράγοντες κυτταρικού θανάτου με στόχο την διερεύνηση της δυνητικής χρήσης τους ως δείκτες χημειοευαισθησίας. Χορηγήθηκαν ισοτοξικές δόσεις του πρότυπου μεθυλιωτικού παράγοντα SN1 τύπου, MNU (N-μέθυλο-Ν-νιτροδουρία) σε ανθρώπινες κυτταρικές σειρές διαφορετικής προέλευσης οι οποίες εμφανίζουν ποικίλα επίπεδα έκφρασης του ενζύμου MGMT. Διερευνήθηκε ο μηχανισμός του επαγόμενου κυτταρικού θανάτου, μαζί με πιθανές αλλαγές σε hnRNP πρωτεΐνες. Στην κλωνική κυτταρική σειρά HeLa Tet-On (καρκίνωμα τραχήλου) στην οποία η έκφραση της MGMT μπορεί να επαχθεί, η ανάλυση κυτταρικού κύκλου έδειξε G2/M στάση, ακολουθούμενη από επαγωγή απόπτωσης και δοσοεξαρτώμενες αλλαγές στον κυτταρικό κύκλο, μόνο σε κύτταρα χωρίς λειτουργική MGMT. H ανάλυση σε μοριακό επίπεδο, έδειξε πρωτεολυτική ενεργοποίηση της κασπάσης-7 και πρωτεολυτική πέψη της PARP σε προχωρημένα χρονικά σημεία. Η υπόθεση ενεργοποίησης του μιτοχονδριακού μονοπατιού σε αυτό το κυτταρικό σύστημα, ενισχύθηκε από την μείωση των επιπέδων της Bcl-2 αλλά και την πέψη της κασπάσης-9. Επιπλέον, ανιχνεύθηκαν αλλαγές σε hnRNP πρωτεΐνες (πχ hnRNP C1/C2) κατά την επαγωγή απόπτωσης. Στα Α549 (μη μικροκυτταρικό αδενοκαρκίνωμα του πνεύμονα, p53wt), η MNU προκάλεσε G2/M στάση, η οποία συνοδεύτηκε από αποδόμηση της cdc25A, επαγωγή της hnRNP B1 και μείωση των επιπέδων της hnRNP C1/C2...
Μελέτη της σωματιδιακής ρύπανσης της ατμόσφαιρας της Αττικής με τη χρήση της αριθμητικής προσομοίωσης
Authors: Αθανασοπούλου Ελένη
Published: January 2014

Αντικείμενο της συγκεκριμένης διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη των αιωρούμενων σωματιδίων στην ατμόσφαιρα, δίνοντας έμφαση σε βασικές φυσικές πηγές προέλευσής τους και το ρόλο αυτών στις χημικές διεργασίες της ατμόσφαιρας. Για το σκοπό αυτό αναπτύχθηκαν αριθμητικοί κώδικες προσομοίωσης της παραγωγής σωματιδίων από θαλάσσιες και χερσαίες επιφάνειες και τα αποτελέσματά τους ενσωματώθηκαν στις αριθμητικές προσομοιώσεις της ατμόσφαιρας της Ελλάδας, εστιάζοντας στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας. Το αριθμητικό μοντέλο ρύπανσης που εφαρμόστηκε είναι το Eulerian τρισδιάστατο μοντέλο αέριας και σωματιδιακής ατμοσφαιρικής χημείας PMCAMx. Τα αποτελέσματα των ολοκληρωμένων εφαρμογών του αριθμητικού μοντέλου PMCAMx συγκρίθηκαν με αντίστοιχα πειραματικά δεδομένα, με κύριο στόχο την εκτίμηση της ακρίβειας των παραμετροποιήσεων των μελετώμενων φυσικών εκπομπών σωματιδίων και τη διερεύνηση των επιπτώσεων τους σε ατμοσφαιρικές χημικές αντιδράσεις στην ατμόσφαιρα. Επομένως, από το σύνολο των διαδικασιών που προσομοιώνει το ατμοσφαιρικό μοντέλο PMCAMx, το ενδιαφέρον της παρούσας διατριβής εστιάστηκε στις χημικές διεργασίες. Η ενσωμάτωση του πρόσφατου μηχανισμού ανόργανης χημείας ISORROPIA II διασφαλίζει την προσομοίωση των ετερογενών αντιδράσεων δευτερογενούς παραγωγής σωματιδίων (θειικά, νιτρικά, αμμωνιακά), λόγω της αλληλεπίδρασης της ανθρωπογενούς ρύπανσης (νιτρικό και θειικό οξύ κ.α.) με το σύνολο των χημικών στοιχείων παραγωγής από τις θαλάσσιες (νάτριο, χλώριο) και τις χερσαίες επιφάνειες (ασβέστιο, κάλιο, μαγνήσιο). Παράλληλα, ερευνήθηκε η αριθμητική επίλυση της διαδικασίας μεταφοράς μάζας κατά τις χημικές αντιδράσεις παραγωγής δευτερογενών σωματιδίων. Η θεώρηση της άμεσης μεταφοράς μάζας (equilibrium approach) συγκρίθηκε με τον αναλυτικό τρόπο επίλυσης της σχέσης ισορροπίας των φάσεων (dynamic approach), στην περίπτωση των αδρόκοκκων σωματιδίων θαλάσσιας και χερσαίας προέλευσης. Επιλέχθηκε η συνδυαστική προσέγγιση (hybrid approach) και πραγματοποιήθηκε έλεγχος ευαισθησίας, για την επιλογή του βέλτιστου ορίου μεγέθους σωματιδίου μεταξύ των δύο προσεγγίσεων, ώστε να διασφαλίζεται η ακρίβεια των αποτελεσμάτων χωρίς ανυπέρβλητο χρονικό κόστος
Συμβολή στις μεθόδους ανάλυσης για τον αντισεισμικό σχεδιασμό μικτών καθ' ύψος κατασκευών από σκυρόδεμα και χάλυβα
Authors: Παπαγεωργίου Αθανάσιος
Published: January 2014

Αντικείμενο της διατριβής είναι η μελέτη της δυναμικής συμπεριφοράς μικτών καθ’ ύψος κατασκευών που αποτελούνται από δύο τμήματα, ένα κατώτερο από σκυρόδεμα, και ένα ανώτερο από χάλυβα. Τα δύο υλικά συνεπάγονται δυσκολίες στην ανάλυση των κατασκευών αυτών σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς. Η παρούσα διατριβή επιχειρεί να προτείνει λύσεις στα προβλήματα (i) της αποσύζευξης των δύο τμημάτων, και (ii) του καθορισμού συντελεστών απόσβεσης κατά την συζευγμένη ανάλυση. Η μελέτη του σφάλματος αποσύζευξης γίνεται αριθμητικά, και αφορά ένα εύρος δυναμικών χαρακτηριστικών των δύο τμημάτων της κατασκευής. Παράγονται καμπύλες, οι οποίες επιτρέπουν την πρόβλεψη του σφάλματος αποσύζευξης σε προκαταρκτικό στάδιο της μελέτης της κατασκευής. Για τις περιπτώσεις που το σφάλμα αποσύζευξης είναι πολύ μεγάλο, αναζητούνται εναλλακτικά ισοδύναμοι συντελεστές απόσβεσης προκειμένου να εφαρμοστούν σε μια συζευγμένη ανάλυση της κατασκευής. Οι συντελεστές αυτοί έχουν δύο μορφές, ιδιομορφικοί και ενιαίοι, και καταφέρνουν πολύ καλά να προσεγγίσουν την πραγματική απόκριση της κατασκευής.
Η επίδραση φαρμάκων με θετική ινότροπη δράση στη διαστολική δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας
Authors: Παναγιωτόπουλος Γρηγόριος
Published: January 2014

Οι ασθενείς με ιδιοπαθή διατατική καρδιακή ανεπάρκεια έχουν επηρεασμένη συστολική και διαστολική λειτουργία της αριστερής κοιλίας. Η χορήγηση φαρμάκων με θετική ινότροπη δράση βελτιώνει τόσο την συμπτωματολογία τους όσο και γενικότερα την κλινικοεργαστηριακή τους εικόνα. Είναι σαφές ότι η βελτίωση αυτή δεν οφείλεται μόνο στην καλύτερη απόδοση της συστολικής λειτουργίας αλλά και της διαστολικής λειτουργίας της αριστερής κοιλίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εκτιμήσει υπερηχογραφικά την επίδραση της ενδοφλέβιας χορήγησης των ινοτρόπων φαρμάκων δοβουταμίνης και λεβοσιμεντάνης στη διαστολική λειτουργία της αριστερής κοιλίας σε ασθενείς με ιδιοπαθή διατατική μυοκαρδιοπάθεια. Μελετήθηκαν 13 ασθενείς με κλάσμα εξώθησης <35% οι οποίοι βρίσκονταν υπό μέγιστη φαρμακευτική αγωγή. Από το σύνομο των ασθενών οι 7 έπασχαν από διαστολική δυσλειτουργία τύπου παρατεταμένης χάλασης και οι 6 από διαστολική δυσλειτουργία περιοριστικού τύπου. Η χορήγηση των ινοτρόπων φαρμάκων έγινε για κάθε ασθενή σε τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση χορηγήθηκε δοβουταμίνη ενδοφλέβια σε δοσολογία 10μg/kg/min για 15 λεπτά. στην δεύτερη φάση λεβοσιμεντάνη αρχικά με ρυθμό 6μg/kg για 10 λεπτά και έπειτα με ρυθμό 0,2μg/kg/min για 60 λεπτά και στην τρίτη φάση συγχορηγήθηκε δοβουταμίνη σε δοσολογία 10μg/kg/min και λεβοσιμεντάνη σε δοσολογία 0,2μg/kg/min για 15 λεπτά. Πριν από την έναρξη της χορήγησης όσο και με την ολοκλήρωση κάθε μιας από τις προαναφερθείσες τρεις φάσεις γινόταν υπερηχογραφικός έλεγχος. Ο έλεγχος περιελάμβανε τις βασικές μετρήσεις και αναλυτική εκτίμηση της διαστολικής λειτουργίας της αριστερής κοιλίας με το συμβατικό Doppler της διαμιτροειδικής ροής και το παλμικό ιστικό Doppler. Η χορήγηση δοβουταμίνης και κυρίως της λεβοσιμεντάνης αλλά και η συγχορήγησής τους μείωσε στατιστικά σημαντικά τη σχέση E/Em (p=0,030, p=0,019, p=0,004 αντίστοιχα) ενώ αύξησε στατιστικά σημαντικά την πρώιμη διαστολική μυοκαρδιακή ταχύτητα Em (p=0,000, p=0,001, p=0,000 αντίστοιχα). Συμπερασματικά, τα δεδομένα της παρούσας μελέτης έδειξαν ότι η δοβουταμίνη και κυρίως η λεβοσιμεντάνη βελτιώνουν την διαστολική λειτουργία της αριστερής κοιλίας σε ασθενείς με ιδιοπαθή διατατική μυοκαρδιοπάθεια.
Neurophysiological study of the perception of biological motion
Authors: Στάμος Αλέξανδρος
Published: January 2014

Πρόσφατες μελέτες νευροαπεικόνισης στον πίθηκο Rhesus (Macaca mullata), με την ποσοτική αυτοραδιογραφική μέθοδο της ραδιενεργού δεοξυγλυκόζης (2 δεοξυ-D [¹⁴C] γλυκόζης 2-DG) κατέδειξαν ότι σχεδόν οι ίδιες σωματαισθητικές κινητικές και συνειρμικές μετωπιαίο-βρεγματο-ινιακές περιοχές του φλοιού των εγκεφαλικών ημισφαίριων ενεργοποιούνται τόσο κατά την παρατήρηση όσο και κατά την εκτέλεση κινήσεων σύλληψης με την άκρα χείρα. Τα δεδομένα αυτά υποδεικνύουν ότι για να κατανοήσουμε μια πράξη που εκτελείται από κάποιο άλλο υποκείμενο προσομοιάζουμε αυτή την πράξη, επαναλαμβάνοντας την νοερά. Μελέτες διακρανιακού μαγνητικού ερεθισμού (TMS) έδειξαν ότι η διεγερσιμότητα της φλοιονωτιαίας οδού του παρατηρητή τροποποιείται κατά την παρατήρηση κινήσεων που εκτελούνται από άλλους. Τα βιβλιογραφικά δεδομένα για τη συμμέτοχη του νωτιαίου μυελού στο φαινόμενο αυτό είναι αντικρουόμενα. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να ελέγξουμε, αν και σε ποιο βαθμό η παρατήρηση κινήσεων επηρεάζει τη λειτουργική δραστηριότητα στο νωτιαίο μυελό. Για το σκοπό αυτό αναλύσαμε την περιοχή αντιπροσώπευσης του άνω άκρου (αυχενικό όγκωμα) του νωτιαίου μυελού πίθηκων Rhesus (Macaca mullata) που εκτελούσαν (εκτέλεση κινήσεων σύλληψης- Ε) ή παρατηρούσαν (παρατήρηση κινήσεων σύλληψης- Ο) κινήσεις σύλληψης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η περιοχή του αυχενικού ογκώματος, στην οποία αντιπροσωπεύεται το άνω άκρο, παρουσιάζει κατά την παρατήρηση κινήσεων σύλληψης, αμφοτερόπλευρη μείωση της κατανάλωσης γλυκόζης σε σχέση με τον μάρτυρα της βιολογικής κίνησης. Αντίθετα, κατά την εκτέλεση κινήσεων σύλληψης η ίδια περιοχή παρουσιάζει αύξηση της κατανάλωσης γλυκόζης, ομόπλευρα του κινουμένου άκρου όπως ήταν αναμενόμενο. Το εύρημα αυτό υποδεικνύει ότι ο νωτιαίος μυελός είναι μια από τις δομές που συμμετέχουν στην αναστολή της κινητικής εντολής στον παρατηρητή κατά τη θέαση κίνησης άλλου υποκείμενου. Προτείνουμε ότι η ενεργοποίηση που παρατηρήθηκε ομόπλευρα του κινουμένου άνω άκρου κατά την εκτέλεση κινήσεων σύλληψης διαμεσολαβείτε από διεγερτικές φλοιονωτιαίες προβολές από τον πρωτοταγή κινητικό φλοιό. Η αμφίπλευρη μεταβολική μείωση που παρατηρήθηκε κατά την παρατήρηση κινήσεων σύλληψης πιθανόν αντικατοπτρίζει το καθαρό αποτέλεσμα κατερχομένων διεγερτικών προβολών από τον πρωτοταγή κινητικό φλοιό και ανασταλτικών προβολών από τον προκινητικό φλοιό οι οποίες είτε άμεσα, είτε μέσω του εγκεφαλικού στελέχους επηρεάζουν τη δραστηριότητα των ενδονευρώνων του νωτιαίου μυελού. Συμπερασματικά, η μείωση της μεταβολικής δραστηριότητας στην περιοχή του αυχενικού ογκώματος του νωτιαίου μυελού, κατά την παρατήρηση κινήσεων σύλληψης εξηγεί την απουσία μυϊκής δραστηριότητας και κίνησης του άνω άκρου του παρατηρητή πάρα την ενεργοποίηση της περιοχής εκπροσώπησης του άνω άκρου στον πρωτοταγή κινητικό φλοιό.
Διδακτικά μοντέλα και οι τρόποι αλληλεπίδρασης καθηγητού και μαθητών στη διδασκαλία των μαθηματικών
Authors: Νικολουδάκης Εμμανουήλ
Published: January 2014

Με την εργασία αυτή προτείνεται ένα μοντέλο διδασκαλίας για το μάθημα της Ευκλείδειας Γεωμετρίας στο Λύκειο, που βασίζεται στο συνδυασμό των φάσεων της Θεωρίας του van Hiele με τις μεθόδους της Γνωστικής Μαθητείας. Εισήχθησαν δύο νέα εργαλεία: α) το Δομημένης Μορφής Φύλλο Εργασίας (ΔΜΦΕ) για την υλοποίηση των συνδυασμών και β) ο Πίνακας Ελέγχου του Συλλογισμού της Αποδεικτικής Διαδικασίας (ΠΕΣΑΔ), που προέκυψε από την ανάλυση της έννοιας της απόδειξης. Η διδασκαλία λαμβάνει χώρα στα πλαίσια των ΤΠΕ. Σχετικά με το ρόλο και την αποτελεσματικότητα του προτεινόμενου μοντέλου διδασκαλίας η έρευνα εστιάστηκε στα ακολούθα ερευνητικά ερωτήματα: 1. Υπάρχει διαφορά ως προς τη βελτίωση του επιπέδου γεωμετρικής σκέψης του van Hiele ανάμεσα στους μαθητές της Α’ τάξης του Λυκείου, που διδάσκονται με το συνδυασμό των φάσεων του van Hiele με τις μεθόδους της Γνωστικής Μαθητείας και στους μαθητές οι οποίοι διδάσκονται με την παραδοσιακή διδασκαλία, 2. Υπάρχει διαφορά ως προς τη βελτίωση των προτεινόμενων από τον Hoffer δεξιοτήτων ανάμεσα στους μαθητές της Α’ τάξης του Λυκείου που διδάσκονται με το συνδυασμό των φάσεων του van Hiele και τις μεθόδους της Γνωστικής Μαθητείας και στους μαθητές οι οποίοι διδάσκονται με την παραδοσιακή διδασκαλία, 3. Υπάρχει διαφορά ως προς την απόδοση, στη γραφή αποδείξεων προτάσεων γεωμετρίας ανάμεσα στους μαθητές της Α’ τάξης του Λυκείου που διδάσκονται με το συνδυασμό των φάσεων του van Hiele με τις μεθόδους της Γνωστικής Μαθητείας και στους μαθητές, οι οποίοι διδάσκονται με την παραδοσιακή διδασκαλία, 4. Υπάρχει διαφορά ως προς το επίπεδο γεωμετρικής σκέψης του van Hiele ανάμεσα στους μαθητές της Α’ τάξης του Λυκείου, που προτιμούν τη γεωμετρία από την άλγεβρα και στους μαθητές που προτιμούν την άλγεβρα από τη γεωμετρία, 5. Υπάρχει κάποια σχέση ανάμεσα στο επίπεδο van Hiele των μαθητών και τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή στο σπίτι. Από τα αποτελέσματα της έρευνας προέκυψε ότι οι μαθητές που διδάσκονται με το συνδυασμό των φάσεων του van Hiele και τις μεθόδους της Γνωστικής Μαθητείας σε σχέση με τους μαθητές που διδάσκονται με την παραδοσιακή διδασκαλία ότι: 1. έχουν σημαντικά μεγαλύτερη βελτίωση του επιπέδου γεωμετρικής σκέψης van Hiele, 2. παρουσιάζουν βελτίωση στη λεκτική, στη σχεδιαστική και στη λογική δεξιότητα σύμφωνα με τον Hoffer, 3. βελτιώνουν την απόδοσή τους στη γραφή αποδείξεων προτάσεων γεωμετρίας, 4. οι μαθητές που δήλωσαν ότι προτιμούν τη γεωμετρία από την άλγεβρα έχουν σημαντικά υψηλότερο επίπεδο van Hiele σε σχέση με τους μαθητές που δήλωσαν ότι προτιμούν την άλγεβρα από τη γεωμετρία, 5. υπάρχει ισχυρή θετική συσχέτιση ανάμεσα στο βαθμό χρήσης του ηλεκτρονικού υπολογιστή στο σπίτι και το επίπεδο van Hiele που σκέπτονταν οι ίδιοι μαθητές.
Η συμβολή των μετρήσεων της ολικής τεστοστερόνης στην αξιολόγηση του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA) για την πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη
Authors: Καραμανωλάκης Δημήτριος
Published: January 2014

Μελετήσαμε αν η τεστοστερόνη ορού θα μπορούσε να γίνει μία συμπληρωματική δοκιμασία για να δοκιμάσουμε εάν ο κίνδυνος για διάγνωση του καρκίνου του προστάτη με βάση την τιμή του ειδικού προστατικού αντιγόνου στην «γκρίζα» διαγνωστική περιοχή (PSA ? 3 και ? 10 ng/ml) [594]. 718 άνδρες πήραν μέρος σ΄ένα πρόγραμμα screening (προσυμπτωματικού ελέγχου) με βάση το ειδικό το PSA, χρησιμοποιώντας το όριο των 3ng/ml. Καρκίνος του προστάτη ανιχνεύτηκε σε 26% από τους άνδρες με τιμές PSA μέσα στην γκρίζα περιοχή (22/85) και 58% (7/12) με PSA πάνω των 10 ng/ml ανάμεσα σε 97 άνδρες που συνηγόρησαν να έχουν διορθικό υπέρηχο του προστάτη και κατευθυνόμενες βιοψίες. Οι τιμές του PSA έδειξαν μια στατιστικά σημαντική θετική συνάρτηση με την διάγνωση καρκίνου του προστάτη, ενώ η τεστοστερόνη και το κλάσμα τεστοστερόνη/PSA ήταν αντίστροφα και εξαιρετικά συνδεδεμένοι με την νόσο. Συμπληρωματικά 45 από τους 718 άνδρες (2,6%) βρέθηκαν να έχουν την τιμή τεστοστερόνης κάτων από 6ng/ml και 78 (10,8%) είχαν χαμηλά αλλά φυσιολογικά επίπεδα τεστοστερόνης (2,6 ? Τ και ? 3ng/ml). Από τους υπογοναδικούς άνδρες 16 συνηγόρησαν να δεχτούν την χορήγηση enanthate τεστοστερόνης (depot τεστοστερόνης 250ng/ml ενέσιμη μορφή, ενδομυικά) και 3 από αυτούς έχουν τιμές PSA μεγαλύτερα από 3ng/ml μετά την χορήγηση της τεστοστερόνης. Ένας από αυτούς διαγνώθηκε με καρκίνο του προστάτη. Ένα εμπειρικά καθορισμένο όριο του κλάσματος Τ/PSA (> του 0,95 αρνητικό ή ? 0,95 θετικό) ανιχνεύτηκε σαν το καλύτερο όριο σε ό,τι αφορά ειδικότητα και ευαισθησία 06.23 Το test ήταν θετικό ανάμεσα στο 95,5 % από τους ασθενείς με καρκίνο προστάτη, ενώ το 81% από τη βιοψία απο αυτούς που υπέστησαν βιοψία επιβεβαίωσε ότι τα μη ευρήματα καρκίνου έιχανε αρνητικό T/PSA κλάσμα, υποδηλώνοντας ότι το κλασμα αυτό μπορεί να γίνει ένα συμπληρωματικό screening test στην εκτίμηση ρίσκου για καρκίνο. Συγκεκριμένα τα odds του καρικίνου του προστάτη αυξάνονται κατακόρυφα (1/0,07 =12,5 φορές) κατά την μείωση κλάσματος Τ/PSA με μία τυπική απόκλιση. Συμπεραίνουμε ότι η μέτρηση επιπέδου του ορού τεστοστερόνης μπορεί να γίνει ένα συμπληρωματικό στοιχείο, το οποίο να επιβεβαιώνει την πιθανότητα ανίχνευσης καρκίνου με βάση την τιμή του PSA που ανιχνεύεται στην γκρίζα διαγνωστική περιοχή.
Επιδημιολογία άσθματος στην παιδική ηλικία
Authors: Αρβανίτη Φωτεινή
Published: January 2014

ΣΚΟΠΟΣ: Η σχέση της διατροφής με το άσθμα έχει κεντρίσει τα τελευταία χρόνια το ερευνητικό ενδιαφέρον. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν να αποτιμήσει τις διατροφικές συνήθειες σε σχέση με τον επιπολασμό του άσθματος στην παιδική ηλικία. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Στo πλαίσιo της επιδημιολογικής μελέτης PANACEA (Physical Activity, Nutrition and Allergies in Children Examined in Athens) συγκεντρώθηκε αντιπροσωπευτικό δείγμα 700 μαθητών (323 αγόρια και 377 κορίτσια) ηλικίας 10-12 ετών από την ευρύτερη περιοχή της Αττικής. Οι γονείς των παιδιών συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια που αξιολογούσαν την ύπαρξη άσθματος και αλλεργίας (ερωτηματολόγιο ISAAC), τις διατροφικές τους συνήθειες (ερωτηματολόγιο συχνότητας καταγραφής τροφίμων), καθώς και στοιχεία για την σωματική τους ανάπτυξη. Η αποτίμηση της τήρησης της Μεσογειακής διατροφής πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του διατροφικού δείκτη KIDMED (Mediterranean Diet Quality Index for children and adolescents, θεωρητικό εύρος 0-12). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ο επιπολασμός συμπτωμάτων του άσθματος ήταν 27,6% στα αγόρια και 20,4% στα κορίτσια. Ο μέσος βαθμός υιοθέτησης της Μεσογειακής διατροφής ήταν 4,8±1,9 στα αγόρια και 4,8±2,0 στα κορίτσια. H μεγαλύτερη τήρηση της Μεσογειακής διατροφής (σκορ 8-12) συσχετίστηκε αντίστροφα με το ιστορικό συριγμού (p=0,001), τον συριγμό κατά την άσκηση (p=0,004), το ιστορικό άσθματος (p=0,002) και με τα συμπτώματα άσθματος (p<0,001). Αύξηση της τάξεως του ενός βαθμού στο KIDMED σκορ συσχετίστηκε με 14% μικρότερη πιθανότητα εμφάνισης συμπτωμάτων άσθματος λαμβάνοντας υπόψη συγχυτικούς παράγοντες (95%ΔΕ: 0,75, 0,98). Ειδική στατιστική ανάλυση που πραγματοποιήθηκε για επιμέρους τρόφιμα έδειξε ότι η αυξημένη πρόσληψη ψαριού και κρέατος συσχετίστηκε με λιγότερα συμπτώματα άσθματος (p=0,04 και p=0,015, αντίστοιχα), ενώ δεν έδειξε σημαντική συσχέτιση μεταξύ συμπτωμάτων άσθματος και κατανάλωσης τροφών όπως φρούτα (p=0,25), λαχανικά (p=0,97), όσπρια (p=0,76), δημητριακά (p=0,71), γαλακτοκομικά (p=0,61) και μαργαρίνη/βούτυρο (p=0,42). Η κατανάλωση αλμυρών μικρογευμάτων συσχετίστηκε θετικά με τις ώρες παρακολούθησης τηλεόρασης (p=0,04) και αντίστροφα με την τήρηση ενός υγιεινού διατροφικού προτύπου (p=0,02). Επιπρόσθετα, παιδιά τα οποία ανέφεραν συχνή ή πολλή συχνή κατανάλωση αλμυρών τροφίμων π.χ >3 φορές/εβδομάδα είχαν 60% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν συμπτώματα άσθματος (95%ΔΕ: 0,9, 2,7) λαμβάνοντας υπόψη συγχυτικούς παράγοντες. Τα παιδιά τα οποία παρακολουθούσαν τηλεόραση ή έπαιζαν βιντεοπαιχνίδια περισσότερο από 2 ώρες ημερησίως και έτρωγαν αλμυρά μικρογεύματα σε εβδομαδιαία βάση (π.χ > 1-2 φορές /εβδομάδα) ήταν 1,48 φορές πιο πιθανό να παρουσιάσουν συμπτώματα άσθματος (95%ΔΕ: 1,21, 1,80). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Οι συνολικές διατροφικές συνήθειες φαίνεται να έχουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση παιδικού βρογχικού άσθματος, ενώ μέτρια είναι η σχέση των επιμέρους τροφίμων. Η προαγωγή ενός υγιεινού διαιτολογίου στα παιδιά κρίνεται περισσότερο αναγκαία από ποτέ άλλοτε.
Νέα αυτο - οργανούμενα νανοπορώδη στερεά για προσροφητικές και καταλυτικές διεργασίες
Authors: Μπίνας Βασίλειος
Published: January 2014

Η σύνθεση νέων μίκρο- και μέσο-πορωδών στερεών αποτελεί ένα σημαντικό πεδίο έρευνας σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα πορώδη στερεά λόγω της χημικής σύστασης του ανόργανου ή ανόργανου – οργανικού σκελετού, της δομής, του πορώδους, της ειδικής επιφάνειας και της κατανομής μεγέθους πόρων που διαθέτουν εμφανίζουν σημαντικές εφαρμογές σε ένα μεγάλο εύρος πεδίων. Ιδιαίτερα, η κατάλυση και οι ενεργειακές εφαρμογές αποτελούν ίσως δύο από τα σημαντικότερα πεδία στα οποία βρίσκουν χρήση τα πορώδη στερεά. Η κατάλυση κατέχει σήμερα κυρίαρχη θέση τόσο σε επίπεδο βασικής διεπιστημονικής έρευνας όσο και σε επίπεδο βιομηχανικών εφαρμογών παίζοντας ένα σημαντικό ρόλο στην καθημερινή μας ζωή. Ταυτόχρονα, η καθημερινή μας ζωή είναι άμεσα συνδεδεμένη με την κατανάλωση ενέργειας. Η κατανάλωση όμως ενέργειας, καθώς και συγκεκριμένες συμβατικές μέθοδοι παραγωγής της, έχουν οδηγήσει σε φαινόμενα όπως στην υπερθέρμανση της ατμόσφαιρας (φαινόμενο θερμοκηπίου) με τις γνωστές πλέον συνέπειες τόσο στο περιβάλλον όσο και στην υγεία του ανθρώπου (ρύπανση, έντονα και ακραία καιρικά φαινόμενα, κλπ). Στα πλαίσια αυτά και έχοντας σα κύριο στόχο την σύνθεση και τον χαρακτηρισμό νέων νανοπορωδών στερεών για προσροφητικές και καταλυτικές διεργασίες πραγματοποιήθηκε η παρούσα διατριβή. Η παρούσα διατριβή αποτελείται από 4 κεφάλαια και ένα παράρτημα με πληροφορίες για τις τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν. Το πρώτο κεφάλαιο περιλαμβάνει την βιβλιογραφική ανασκόπηση. Στο δεύτερο κεφάλαιο αναφέρεται η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός μεσοδομημένων και μεσοπορωδών βαναδοπυριτικών στερεών και έχει κύριο στόχο την χρήση τους στο πεδίο της κατάλυσης. Στα πλαίσια της μείωσης των εκπομπών CO2 πραγματοποιήθηκε η μελέτη της αποθήκευσης υδρογόνου (πράσινος εναλλακτικός φορέας ενέργειας) καθώς επίσης και μελέτη της αποθήκευσης CO2 και της εκλεκτικότητας μεταξύ CO2 και CH4 σε δύο διαφορετικές οικογένειες νανο- υλικών (οργανοπυριτικά νανοπορώδη στερεά και υλικά βασισμένα σε άνθρακα). Έτσι λοιπόν, στο 3ο κεφάλαιο αναφέρεται η σύνθεση και ο χαρακτηρισμός νανοδομημένων υβριδικών οργανοπυριτικών στερεών (PNO) και πραγματοποιείται η μελέτη των προσροφητικών τους ιδιοτήτων. Τέλος στο τέταρτο κεφάλαιο αναφέρεται η σύνθεση, ο χαρακτηρισμός και η μελέτη των προσροφητικών ιδιοτήτων του άμορφου οξειδίου του γραφενίου. VIII Όλα τα στερεά χαρακτηρίστηκαν με πληθώρα τεχνικών συμπεριλαμβανομένων ακτίνων-Χ σε δείγματα σκόνης, μέτρηση ειδικής επιφάνειας και κατανομής των πόρων, θερμική ανάλυση (TGA/DSC), στοιχειακή ανάλυση (C,H,N), φασματοσκοπία υπερύθρου (FT-IR), Raman, ανακλαστικότητας ορατού–υπεριώδους-υπερύθρου (UVvis/ near IR), ηλεκτρονική μικροσκοπία διέλευσης (ΤΕΜ) και ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης (SEM).