bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Εννοιολογικό μοντέλο των χαλαζοκαταιγίδων στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας
Authors: Φόρης Δημήτριος
Published: January 2014

Ένα εννοιολογικό μοντέλο των χαλαζοκαταιγίδων στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας παρουσιάζεται στη μελέτη αυτή, με βάση τα ψηφιακά δεδομένα που συλλέχτηκαν από το καταγραφικό σύστημα του ραντάρ Θεσσαλονίκης κατά τις θερμές περιόδους (Απρίλιος-Σεπτέμβριος) των ετών 1997-2001. Το μοντέλο, που περιλαμβάνει την εξέταση των καταιγίδων αυτών από θερμοδυναμική και κινηματική άποψη, αλλά και τη χωροχρονική τους κατανομή, συνθέτει όλες τις πληροφορίες σε μια νοητική χωροχρονική εικόνα. Η συνοπτική κατάσταση δεν εξετάζεται αυτοτελώς, αλλά υπεισέρχεται ως παράμετρος σε όλες τις επιμέρους αναλύσεις. Οι ημέρες καταιγίδας, που αποτελούν τη μία πειραματική μονάδα, κατατάσσονται σε επτά διατάξεις συνοπτικής κυκλοφορίας: το κλειστό (CLOSED) και το αποκομμένο (CUT) χαμηλό, τον αυλώνα μεγάλου (LW) και μικρού (SWT) μήκους κύματος, τη βορειοδυτική (NW), τη νοτιοδυτική (SW) και τη ζωνική (ZONAL) ροή.
Ανάπτυξη μηχανισμών πλειοδοσίας για πράκτορες ηλεκτρονικών δημοπρασιών με χρήση ιστορικών δεδομένων
Authors: Κεχαγιάς Διονύσιος
Published: January 2014

The objective of this thesis is the design and development of bidding mechanisms for intelligent software agents that participate in different types of online auctions. In the auction environment, agents try to maximize their revenue, operating in a competitive manner against their rivals. Each agent may represent one or more clients and must make several inter-related decisions in order to obtain the best possible profit. For example, it must decide which is the most profitable auction, when to bid in that auction, as well as what the best price of the submitted bid should be. One important aspect of an agent is its ability to predict the closing price of an auction. This is especially useful for the calculation of the most profitable auction and the deployment of efficient bidding mechanisms based on the prediction of the closing price. Within the context of this dissertation several bidding mechanism have been developed. These take into account historical data produced in the auction environment. Specifically, two types of historical data are taken into consideration: a) intermediate data produced while the auction is still in progress and b) data from past auctions. We have developed two classes of forecasting techniques for each one of the aforementioned data types. These are known as a) short-term and b) long-term forecasting, respectively. Different auction types have been studied and different bidding mechanisms have been developed for each one of them. All mechanisms implement some form of price forecasting based on historical data. To evaluate the performance of a bidding agent, a benchmarking platform is used, which typically calculates the total profit gained in a predefined number of auctions that the agent participates in. In this thesis we have both developed appropriate benchmarking platforms, when necessary, and used already developed and widely adopted benchmarking environments. One such platform is provided by the international Trading Agent Competition. The use of these platforms allow the comparison of our techniques against others, reported in the literature.
Διεργασίες νανοδομικών υλικών και νανομηχανικές ιδιότητες
Authors: Κασσαβέτης Σπυρίδων
Published: January 2014

Στο πλαίσιο της παρούσας διδακτορικής διατριβής παρουσιάζεται μελέτη των νανομηχανικών ιδιοτήτων και της επιφανειακής μορφολογίας νανοδομικής μαλακής, κυρίως, ύλης και η επίδραση σε αυτές ιοντικών και θερμικών διεργασιών. Συγκεκριμένα, το πρώτο κεφάλαιο αποτελεί μια εισαγωγή στην επιστήμη και την τεχνολογία των νανοδομικών υλικών και τις εφαρμογές τους, με το ενδιαφέρον να εστιάζεται στα νανοδομικά υλικά, τα οποία αποτέλεσαν αντικείμενο μελέτης αυτής της διατριβή, ενώ δίνεται ο σκοπός εκπόνησης αυτής της διδακτορικής διατριβής. Στο δεύτερο κεφάλαιο παρουσιάζονται αναλυτικά τα φυσικά φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα κατά την ανάπτυξη των λεπτών υμενίων από την αέρια φάση με την τεχνική Sputtering και τις παραλλαγές της, ενώ δίνονται περιληπτικά οι τεχνικές επιφανειακής τροποποίησης των πολυμερικών υποστρωμάτων. Στο τρίτο κεφάλαιο περιγράφονται αναλυτικά οι πειραματικές τεχνικές, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για τον προσδιορισμό της επιφανειακής μορφολογίας και των νανομηχανικών ιδιοτήτων των νανοδομικών υλικών, όπως και τα μοντέλα ανάλυσης των πειραματικών μετρήσεων. Επίσης παρουσιάζεται η τεχνική της Φασματοσκοπικής Ελλειψομετρίας, η οποία χρησιμοποιήθηκε για την μέτρηση των νανοδομικών χαρακτηριστικών (πάχος και σύσταση) των υλικών που μελετήθηκαν στην παρούσα διατριβή. Στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας και οι νανομηχανικές ιδιότητες πολυμερικών υλικών. Συγκεκριμένα μελετώνται οι νανομηχανικές ιδιότητες και οι τρόποι παραμόρφωσης στην νανοκλίμακα των μεμβρανών PET, ενώ στην περίπτωση του πολυκαρβονικού ερευνώνται οι επιπτώσεις της επιφανειακής τροποποίησης με δέσμη ιόντων Ar+ στις νανομηχανικές ιδιότητες του. Στο πέμπτο κεφάλαιο συζητούνται τα αποτελέσματα της μελέτης των μηχανισμών ανάπτυξης λεπτών υμενίων υδρογονομένου άνθρακα (α-C:Η) σε υπόστρωμα πυριτίου και λεπτών υμενίων μη-υδρογονομένου άνθρακα σε υπόστρωμα PET. Οι συνθήκες ανάπτυξης των λεπτών υμενίων άνθρακα συσχετίζονται με την επιφανειακή μορφολογία και τις νανομηχανικές ιδιότητες τους. Επίσης προτείνεται υπέρσκληρη πολυστρωματική νανοδομή, αποτελούμενη από λεπτά υμένια άμορφου άνθρακα με διαφορετικές ιδιότητες, και συσχετίζονται τα νανοδομικά χαρακτηριστικά τους με τις νανομηχανικές ιδιότητές τους. Στο έκτο κεφάλαιο μελετώνται τα νανοτοπογραφικά χαρακτηριστικά και οι νανομηχανικές ιδιότητες επικαλύψεων PTFE σε διδιάστατα και τρισδιάστατα μεταλλικά υποστρώματα. Το ενδιαφέρον εστιάζεται τόσο στην μελέτη με Μικροσκοπία Ατομικών Δυνάμεων των επιφανειακών χαρακτηριστικών της πολυμερικής επικάλυψης όσο και των νανομηχανικών ιδιοτήτων με την τεχνική της σημειακής νανοεγχάραξης του συστήματος PTFE/ (3D) μεταλλικό υπόστρωμα. Επίσης πραγματοποιείται διαδικασία τεχνητής αφαίρεσηςτης πολυμερικής επικάλυψης και προσδιορίζεται η μορφολογία και πάχος της παραμένουσας πολυμερικής επικάλυψης. Τέλος στο έβδομο κεφάλαιο συνοψίζονται αποτελέσματα και συμπεράσματα, τα οποία προέκυψαν από την παρούσα διδακτορική διατριβή.
Οιστρογονικές και νευροπροστατευτικές δράσεις του νευροστεροειδούς δεϋδροεπιανδροστερόνη
Authors: Κατσάνου Ευφροσύνη
Published: January 2014

O σκοπός της διατριβής ήταν τριπλός: (1) Να διευκρινιστεί εάν η δεϋδροεπιανδροστερόνη (DHEA) έχει ορμονική δράση σε καρκινικά κύτταρα μαστού (MCF-7), μήτρας (Ishikawa) και προστάτη (LNCaP) και μέσω ποιου υποδοχέα εξασκεί τη δράση της. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η DHEA παρουσιάζει οιστρογονική δράση σε καρκινικά κύτταρα μαστού και μήτρας ενώ δεν επάγει τον πολλαπλασιασμό στα κύτταρα αδενοκαρκινώματος του προστάτη. Ειδικά για την επαγωγή του πολλαπλασιασμού στα κύτταρα MCF-7, η δράση αυτή μεσολαβείται από τον υποδοχέα οιστρογόνων τύπου α (ERα) και οφείλεται κυρίως στο μεταβολισμό της DHEA σε 5-ανδροστενοδιόλη (5-diol). Δεδομένου ότι η 17β υδροξυ-στεροειδο-δεϋδρογενάση τύπου 1 (17β HSD-1), που είναι το ένζυμο που μετατρέπει την DHEA σε 5-diol, υπερεκφράζεται στον καρκινικό ιστό, η χρήση της DHEA αντενδείκνυται σε άτομα υψηλού κινδύνου για καρκίνο του μαστού. (2) Να μελετηθεί η δράση της DHEA σε συνδυασμό με ένα χημειοπροστατευτικό παράγοντα (την εμπενφουράνη ΙΙΙ) που προσλαμβάνεται με συγκεκριμένη διατροφή. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η οιστραδιόλη σε φυσιολογικές συγκεντρώσεις ενισχύει την αντικαρκινική δράση της εμπενφουράνης ΙΙΙ σε καρκινικά κύτταρα του μαστού. Αντίθετα η DHEA, ακόμη και σε πολύ υψηλές συγκεντρώσεις, δεν βελτιώνει την αντικαρκινική δράση της εμπενφουράνης ΙΙΙ. (3) Να μελετηθεί η νευροπροστατευτική δράση της DHEA και των μεταβολιτών της στα νευρικά κύτταρα ΗΤ22 όταν αυτά υπόκεινται σε οξειδωτικό στρες. Το αποτέλεσμα της μελέτης αυτής έδειξε ότι μόνο η οιστραδιόλη προστατεύει τα κύτταρα ΗΤ22 από το θάνατο λόγω οξειδωτικού στρες, σε φαρμακολογικές συγκεντρώσεις, ενώ η DHEA όχι. Επίσης η οιστραδιόλη, δρώντας μέσω του ERα σε φυσιολογικές συγκεντρώσεις, βελτιώνει τη νευροπροστατευτική ικανότητα ενός συνθετικού αντιοξειδωτικού (1,4 βενζοξαζίνη).
Πρωτόκολλα υποστήριξης ποιότητας υπηρεσίας για ασύρματα τοπικά δίκτυα
Authors: Λάγκας Θωμάς
Published: January 2014

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ραγδαία ανάπτυξη στο χώρο των ασύρματων δικτύων, ενώ ταυτόχρονα εξελίσσονται οι δικτυακές εφαρμογές που πλέον αφορούν όλο και περισσότερο στη μετάδοση πολυμεσικών δεδομένων (π.χ. φωνή, βίντεο). Κύριος στόχος της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη και η ανάπτυξη μεθόδων για την αποδοτική υποστήριξη κυκλοφορίας πραγματικού χρόνου στα σύγχρονα ασύρματα τοπικά δίκτυα υπολογιστών. Για το σκοπό αυτό, η διατριβή εστιάζει σε πρωτόκολλα πρόσβασης ασυρμάτων τοπικών δικτύων ικανά να υποστηρίξουν ποιότητα υπηρεσίας στη μετάδοση δεδομένων. Συγκεκριμένα, μελετά τη συμπεριφορά των προτύπων HIPERLAN και IEEE 802.11e και προχωρά στην ανάπτυξη νέων βελτιωμένων μηχανισμών πρόσβασης στο μέσο. Ειδικότερα, προτείνονται τα νέα πρωτόκολλα QAP, POAP και POAC-QG μαζί με τις ειδικές εκδόσεις τους SQAP, LEPOAP και LEPOAC-QG, αντίστοιχα. Γενικά, υιοθετείται η ιδέα της ανάθεσης προτεραιοτήτων στα πακέτα, ενώ παράλληλα προτείνονται και καινοτόμοι μηχανισμοί προσαρμοστικής πρόσβασης, βελτιστοποιημένης ανάδρασης, δυναμικής εκχώρησης πόρων κ.ά. Οι ειδικές εκδόσεις των πρωτοκόλλων αφορούν στην εφαρμογή νέων μεθόδων απλοποιημένης πρόσβασης και εξοικονόμησης ενέργειας. Η μελέτη όλων των παραπάνω γίνεται με χρήση προσομοίωσης μέσω της οποία συγκρίνονται με υπάρχοντα πρωτόκολλα από τα οποία αποδεικνύονται ανώτερα. Επιπλέον, τα POAP και POAC-QG φέρουν χαρακτηριστικά συμβατότητας με το πρότυπο IEEE 802.11e κι έτσι έχουν τη δυνατότητα να ενσωματωθούν στη θέση των υπαρχόντων υποδεέστερων μηχανισμών πρόσβασης (EDCA, HCCA). Συμπερασματικά, η εξασφάλιση ποιότητα υπηρεσίας στο αναξιόπιστο περιβάλλον των ασύρματων δικτύων αποτελεί σήμερα πρόκληση, όπως αποδεικνύεται όμως από τη διατριβή αυτή, με την εφαρμογή νέων βελτιστοποιημένων πρωτοκόλλων στη θέση των συμβατικών μηχανισμών πρόσβασης είναι δυνατό κάτι τέτοιο να επιτευχθεί.
Συμπλεκτικοί ολοκληρωτές για την αριθμητική επίλυση προβλημάτων με περιοδική συμπεριφορά της λύσης
Authors: Μονοβασίλης Θεόδωρος
Published: January 2014

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή μελετάται η αριθμητική επίλυση των Χαμιλτονιανών προβλημάτων, με την εφαρμογή συμπλεκτικών ολοκληρωτών. Ειδικότερα μελετώνται και κατασκευάζονται έμμεσες συμπλεκτικές μέθοδοι για την περίπτωση που η Χαμιλτονιανή είναι χωριζόμενων μεταβλητών. Αρχικά δημιουργούνται δύο νέες συμπλεκτικές μέθοδοι, τρίτης και τέταρτης τάξης οι οποίες και εφαρμόζονται στην επίλυση της χρονικά ανεξάρτητης εξίσωσης του Schrodinger, αφού πρώτα αυτή μετατραπεί σε ένα κανονικό Χαμιλτονιανό σύστημα. Εφαρμόζονται επίσης και όλες σχεδόν οι υπάρχουσες συμπλεκτικές μέθοδοι, μέχρι και όγδοης τάξης, για μια γενικότερη σύγκριση της αποτελεσματικότητας τους. Κατόπιν κατασκευάζεται μέθοδος που στηρίζεται σε συμπλεκτικό ολοκληρωτή τρίτης τάξης, για την αριθμητική επίλυση της διδιάστατης εξίσωσης του Schrodinger με την τεχνική της ημιδιακριτοποίησης. Στην συνέχεια αναπτύσσονται εκθετικά και τριγωνομετρικά προσαρμοσμένες συμπλεκτικές μέθοδοι, για την αριθμητική επίλυση του γενικού Χαμιλτονιανού προβλήματος, καθώς και για την εύρεση ιδιοτιμών στην εξίσωση του Schrodinger.
Ανάπτυξη σύνθετων εναποθέσεων για τη βελτίωση μηχανικών ιδιοτήτων κοκκωδών υλικών
Authors: Χάφεζ Ιωσήφ
Published: January 2014

Ένα σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι εταιρείες άντλησης πετρελαίου στα φρεάτια εξόρυξης είναι η συμπαραγωγή άμμου μαζί με το πετρέλαιο. Το φαινόμενο παρατηρείται κυρίως σε περιοχές άντλησης όπου το πετρέλαιο βρίσκεται εγκλωβισμένο σε αμμώδεις περιοχές (ατελώς συσσωματωμένα ψαμμιτικά στρώματα). Το αντλούμενο πετρέλαιο συμπαρασύρει μαζί του κόκκους άμμου, οι οποίοι εισχωρούν στον μηχανολογικό εξοπλισμό της εξόρυξης προκαλώντας βλάβες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την επιβράδυνση της παραγωγής πετρελαίου καθώς επίσης και την αύξηση του κόστους. Σε μερικές περιπτώσεις έχουν καταγραφεί και φαινόμενα κατάρρευσης των τοιχωμάτων του φρεατίου λόγω υπερβολικής διείσδυσης άμμου στα φρεάτια. Το κίνητρο της παρούσας εργασίας είναι η ανάπτυξη μιάς εναλλακτικής και ταυτόχρονα οικονομικής μεθόδου ελέγχου συμπαραγωγής της άμμου. Η μέθοδος στηρίζεται στην εναπόθεση, μέσω της επιτόπου καταβύθισης, ενός δυσδιάλυτου ανόργανου άλατος επάνω στην επιφάνεια των κόκκων άμμου, οι οποίοι μέσω της κρυσταλλικής τους ανάπτυξης σχηματίζουν “γέφυρες” με γειτονικούς κόκκους με αποτέλεσμα την συσσωμάτωση τους. Ένα πολύμορφο του φωσφορικού ασβεστίου, ο υδροξυαπατίτης (ΗΑΡ, Ca10(PO4)6(OH)2) σε συνδυασμό με φορτισμένα οργανικά μακρομόρια (κολλαγόνο, πρωτείνες), είναι το κύριο συστατικό των οστών και των δοντιών, δηλαδή περιοχών του σώματος όπου απαιτούνται υψηλές μηχανικές ιδιότητες. Για το λόγο αυτό, το φωσφορικό ασβέστιο επιλέχθηκε ως το πλέον κατάλληλο γι’αυτή την διεργασία. Προκειμένου να μειώσουμε το κόστος καθώς επίσης και να προσεγγίσουμε περισσότερο της συνθήκες σχηματισμού του στους έμβιους οργανισμούς, αντί για κολλαγόνο ή πρωτείνες εισάγαγαμε χαμηλού κόστους πολυηλεκτρολύτες οι οποίοι περιέχουν στη δομή τους τις ίδιες χαρακτηριστικές ομάδες (αμινομάδες, καρβοξυλομάδες). Οι πολυηλεκτρολύτες που επιλέχθηκαν ήταν το πολυακρυλικό οξύ (ΡΑΑ), η πολυαλλυλαμίνη (ΡΑΗ) και η πολυαιθυλενιμίνη (ΡΕΙ). Η έρευνα μας εστιάστηκε κυρίως στον προσδιορισμό των συνθήκων καταβύθισης του ΗΑΡ, καθώς επίσης και στην επίδραση που επιφέρει η παρουσία των τριών πολυηλεκτρολυτών (ΡΑΑ, ΡΑΗ, ΡΑΗ) στην δυνατότητα εναπόθεσης του στην επιφάνεια των κόκκων άμμου. Οι πολυηλεκτρολύτες αλληλεπιδρούν και με την επιφάνεια του υποστρώματος (πυριτική άμμος) και με το σχηματιζόμενο φωσφορικό ασβέστιο. Οι αλληλεπιδράσεις αυτές μελετήθηκαν κυρίως μέσω πειραμάτων ρόφησης και πειραμάτων διαλείποντος έργου σε συνθήκες χαμηλού υπερκορεσμού προκειμένου να ερευνηθεί ο μηχανισμός επίδρασης των πολυηλεκτρολυτών στον σχηματισμό του φωσφορικού ασβεστίου. Η επίδραση των πολυηλεκτρολυτών στις μηχανικές ιδιότητες των καταβυθιζόμενων κρυστάλλων μελετήθηκε μέσω πειραμάτων διαλείποντος έργου σε συνθήκες υψηλού υπερκορεσμού. Τέλος, με βάση τα εξαγόμενα συμπεράσματα σχετικά με την επίδραση των πολυηλεκτρολυτών στην εναπόθεση του φωσφορικού ασβεστίου στους κόκκους άμμου, πραγματοποιήθηκαν πειράματα συσσωμάτωσης σε κλίνες πληρωμένες με άμμο προκειμένου να διαπιστώσουμε την αποτελεσματικότητα της παρούσας μεθόδου.
Μελέτη και ανάλυση δυναμικών φαινομένων σε επιφάνειες
Authors: Πέτσος Γεώργιος
Published: January 2014

Στη παρούσα διατριβή γίνεται μια θεωρητική μελέτη μέσα στο πλαίσιο της χρονικά εξαρτημένης, μη-γραμμικής και μη-τοπικής θεωρίας Landau-Ginzburg, των αρχικών σταδίων ανάπτυξης κατά την ομοεπίταξη σε (100) επιφάνειες, μετάλλων όπως ο Άργυρος, ο Χαλκός, ο Σίδηρος, το Νικέλιο και το Παλλάδιο. Η ανάπτυξη σε αυτά τα ομοεπιταξιακά συστήματα αρχίζει με τον σχηματισμό διδιάστατων, συμπαγών νησίδων με σχεδόν τετράγωνο σχήμα και δεν συμβαίνει αναγέννηση της (100) επιφάνειας. Για την περιγραφή της μη-αντιστρεπτής στοχαστικής δημιουργίας και ανάπτυξης των διδιάστατων νησίδων εισάγεται ένα στοχαστικό στοιχείο στην ντετερμινιστική θεωρία Landau-Ginzburg η οποία περιγράφει την πυρηνοποίηση και ανάπτυξη μίας νησίδας σε μία διάσταση. Η κανονικοποιημένη κατανομή των μεγεθών των νησίδων η οποία προκύπτει, είναι σε αρκετά καλή συμφωνία με την πειραματική κατανομή καθώς και με κατανομές από άλλες προσομοιώσεις για το σύστημα Ag/Ag(100) στους 295 Κ. Ακόμα, προσδιορίζεται η χρονική εξάρτηση του μέσου μεγέθους των νησίδων και συγκρίνεται με αυτή που προκύπτει από προσομοιώσεις και από τις εξισώσεις ρυθμού. Επίσης, αναπτύσσεται μία μέθοδος μέσα στο πλαίσιο της θεωρίας Landau-Ginzburg, για τον προσδιορισμό του μη-κλασσικού κρίσιμου πυρήνα μονοδιάστατων, μη-γραμμικών και ελαστικών στερεών στα οποία συμβαίνει ένας διασταλτικός μετασχηματισμός φάσης πρώτης τάξης που έχει σαν αποτέλεσμα την μεταβολή του μήκους τους. Η μέθοδος, η οποία βασίζεται στο γεγονός ότι ο κρίσιμος πυρήνας του συστήματος είναι ένας σχηματισμός σάγματος, έχει το πλεονέκτημα ότι δεν απαιτεί την χρονικά ανεξάρτητη, μη-γραμμική, διαφορική εξίσωση κίνησης της οποίας λύση είναι ο κρίσιμος πυρήνας, αλλά μόνο το συναρτησοειδές της ελεύθερης ενέργειας του συστήματος και μια συνάρτηση η οποία αναπαριστά προσεγγιστικά το μη-κλασσικό προφίλ του κρίσιμου πυρήνα. Από την σύγκριση των αποτελεσμάτων της μεθόδου με τα αντίστοιχα αποτελέσματα από την διαφορική εξίσωση η οποία περιγράφει τον κρίσιμο πυρήνα, προκύπτει ότι η συμφωνία ανάμεσα στις δύο προσεγγίσεις είναι πολύ καλή. Επιπλέον, με τη μέθοδο που προτείνεται μπορεί να προσδιοριστεί με μεγάλη ακρίβεια και η πλήρως ανεπτυγμένη παραγόμενη φάση. Τέλος, αναπτύσσεται ένα ατομιστικό μοντέλο για τα μεταλλικά ομοεπιταξιακά συστήματα που αναφέρθηκαν παραπάνω, με βάση το οποίο προσδιορίζονται οι φαινομενολογικές παράμετροι του υλικού της χρονικά εξαρτημένης θεωρίας Landau-Ginzburg η οποία περιγράφει αυτά τα συστήματα. Προκύπτει, ότι οι παράμετροι εξαρτώνται όχι μόνο από το συγκεκριμένο ομοεπιταξιακό σύστημα αλλά και από την κάλυψη της επιφάνειας. Επιπλέον, γίνεται εφαρμογή στο σύστημα Ag/Ag(100) και προσδιορίζονται οι παράμετροι του υλικού για μια συγκεκριμένη κάλυψη της επιφάνειας.
Ο ρόλος των νεώτερων καρκινικών δεικτών στην σταδιοποίηση και πρόγνωση του καρκίνου του πνεύμονος
Authors: Χατζάκης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Ο καρκίνος του πνεύμονα (ΚΠ), είναι το συχνότερο από τα κακοήθη νοσήματα που προσβάλουν το σύγχρονο άνθρωπο.[1] Η συχνότητα του παρουσίασε συνεχή αύξηση σε όλη την διάρκεια του προηγούμενου αιώνα και προβλέπεται ότι θα συνεχίσει να αυξάνεται, τουλάχιστον τα αμέσως επόμενα χρόνια. Παγκοσμίως είναι ο πιο κοινός τύπος καρκίνου στους άνδρες ενώ συγχρόνως παρατηρείται σημαντική αύξηση στις γυναίκες.[2] Αν και στον θεραπευτικό τομέα έχουν ανακαλυφθεί αποτελεσματικότερα χημειοθεραπευτικά φάρμακα και νεώτερες χειρουργικές τεχνικές, το πιο καθοριστικό για τον ασθενή (για την επιβίωση αλλά και την ποιότητα ζωής του) παραμένει, η έγκαιρη διάγνωση και η προσεχτική σταδιοποίηση πριν από κάθε θεραπευτική παρέμβαση. Απαραίτητη προϋπόθεση για την αποτελεσματικότητα μελλοντικών θεραπειών και την ανάπτυξη νέων τεχνικών πρώιμης διάγνωσης, είναι η κατανόηση του μηχανισμού της καρκινογένεσης. Η εντυπωσιακή πρόοδος της μοριακής βιολογίας, αποκάλυψε γονίδια, πρωτεΐνες και μηχανισμούς, όπως η αγγειογένεση, που προσδίδουν νέα επίπεδα πολυπλοκότητας, και πάνω στα οποία, θα στηριχθεί η φαρμακευτική έρευνα και μια αποτελεσματικότερη θεραπεία. Υποστηρίχθηκε από την βιβλιογραφία, ότι οι καρκινικοί δείκτες (Κ∆) μπορούν εναλλακτικά να εκμαιεύσουν προγνωστικές πληροφορίες, αλλά με αμφιλεγόμενα μέχρι τώρα αποτελέσματα. Ο ιδανικός Κ∆ θα ήταν μια ουσία που θα ανιχνευόταν στο αίμα και θα μπορούσε να βοηθάει στην έγκαιρη διάγνωση της κακοήθειας (υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα), να δίνει προγνωστικές πληροφορίες της νόσου, να επιλέγει ασθενείς για παρηγορητική αγωγή, να μπορεί να αποτιμά την απάντηση στην οποιαδήποτε θεραπεία και να διαπιστώνει υποτροπές της νόσου. [3] Η ανακάλυψη ουσιών που θα μπορούσαν να έχουν αυτό τον ρόλο, απέχει μακράν από την κλινική πραγματικότητα αυτή την χρονική στιγμή. Παρόλα αυτά, η έρευνα για έναν αποτελεσματικό και χρήσιμο στην κλινική πράξη Κ∆, συνεχίζεται ακριβώς λόγω των τραγικών διαστάσεων που έχει λάβει η επιδημία του καπνίσματος και ο ΚΠ. Οι νεώτεροι Κ∆ όπως οι CYFRA 21-1, NSE, TPA, SccAg, φαίνεται ότι πλησιάζουν περισσότερο από τους παλαιότερους, στον ορισμό του ιδανικού Κ∆ και ενέπνευσαν ενθουσιασμό. Συγχρόνως κυτταροκίνες και μεταλλοπρωτεινάσες βρίσκονται στο αρχικό στάδιο προβληματισμού για την χρησιμότητα τους. Σκοπός αυτής της έρευνας ήταν η μελέτη διαφόρων Κ∆ στον ορό ασθενών με ΚΠ, πριν από οποιαδήποτε θεραπευτική παρέμβαση. Μετέπειτα, η συσχέτιση των μετρούμενων τιμών με τον τύπο της νόσου, την σταδιοποίηση της και την επιβίωση των ασθενών, αναζητώντας πιθανές χρήσιμες προγνωστικές πληροφορίες. […]
Προσδιορισμός της εδαφικής δομής με τη χρήση μικροθορύβου. Εφαρμογή στην εκτίμηση των δυναμικών ιδιοτήτων και της γεωμετρίας των εδαφικών σχηματισμών στη Θεσσαλονίκη
Authors: Αποστολίδης Πασχάλης
Published: January 2014

It is widely recognized that local geological conditions have a large impact on ground motion at a given site. The geometry of the subsoil structure, the variation of soil types and its properties with depth, the lateral discontinuities and the surface topography are at the origin of large amplification of ground motion and have been correlated to damage distribution during destructive earthquakes (Aki, 1993; Bard, 1994; Faccioli, 1991; 1996; Chavez-Garcia et al., 1996; Pitilakis et al., 1999, 2001a, 2001b). Site effects estimation requires an adequate knowledge of the geometry and the dynamic properties of soil formations. Among the dynamic properties of soil deposits, the shear waves velocity (Vs) that defines the shear modulus (Go), is one of the most important parameter that controls the amplification of seismic motion. The knowledge of the dynamic properties, especially Vs velocity, and geometrical characteristics of soil formations allow the study of ground response and hence the assessment of the basic parameters for the aseismic designs of structures. Different aspects of site amplification from experimental and theoretical point of view were extensively discussed during all recent conferences such as 11th WCEE - Acapulco (1996), 11th ECEE - Paris (1998), ESG98 - Yokohama (1998) and 12th WCEE - New Zealand (2000). Issues like effects of irregular geological configurations, near field phenomena, basin edge and 2D effects are better understood and quantified as well. However, this kind of studies requires the ‘design’ of 2D sections that describe the geometrical and dynamic characteristics of soil formations independently of the depth of the rock basement. These aspects constitute the basic motives of the present thesis. The aim is to determine the geometrical and dynamic characteristics of soil formations, down to the rock basement, at Thessaloniki city, a densely populated and urbanized area.
Μοριακή μελέτη για το χαρακτηρισμό των ελληνικών στελεχών των ιών της προϊούσας πνευμονίας/εγκεφαλίτιδας του προβάτου και της αρθρίτιδας/εγκεφαλίτιδας της αίγας
Authors: Eltahir Ali Yassir
Published: January 2014

Η προϊούσα πνευμονία/εγκεφαλίτιδα του προβάτου και η αρθρίτιδα/ εγκεφαλίτιδα της αίγας, είναι ιογενή νοσήματα της κατηγορίας των «βραδέων επίμονων ιογενών λοιμώξεων». Τα νοσήματα αυτά είναι γνωστά στην Ελλάδα από παλιά και θεωρούνται ως αίτια σημαντικών οικονομικών απωλειών, κυρίως στην προβατοτροφία. Οφείλονται σε δύο ιούς του γένους Lentivirus (οικογένεια Retroviridae), οι οποίοι τα τελευταία χρόνια μετονομάστηκαν σε lenti-ιούς των μικρών μηρυκαστικών (Small Ruminant Lentiviruses, SRLVs), διότι είναι γενετικά συγγενείς και συνιστούν έναν σύνθετο ετερογενή πληθυσμό ιικών σωματιδίων. Η πρόληψη των παραπάνω νοσημάτων στηρίζεται στην ανεύρεση των μολυσμένων ζώων με τη βοήθεια ορολογικών δοκιμών και στην εν συνεχεία απομάκρυνσή τους από το ποίμνιο. Το πρόβλημα με τις ορολογικές δοκιμές είναι ότι δεν μπορούν να ανιχνεύσουν αξιόπιστα το σύνολο των μολυσμένων αιγοπροβάτων. Για να δοθεί λύση, έχουν αναπτυχθεί και χρησιμοποιηθεί διάφορα πρωτόκολλα PCR , των οποίων όμως η ευαισθησία και το εύρος ανίχνευσης εμφανίζουν μεγάλες διακυμάνσεις,, διότι επηρεάζονται από την μεγάλη παραλλακτικότητα που παρατηρείται στην αλληλουχία των νουκλεοτιδίων μεταξύ των διαφόρων στελεχών/απομονώσεων των SRLVs, καθώς και από τη μείωση του ιικού φορτίου στον μολυσμένο οργανισμό, που παρατηρείται μετά την παραγωγή των αντισωμάτων. Κατόπιν αυτών, αρκετοί ερευνητές προτείνουν τη συνδυασμένη χρήση ορολογικών μεθόδων και τεχνικών PCR για έγκαιρη και σωστή διάγνωση των λοιμώξεων από SRLVs. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να αναπτυχθεί μια μοριακή δοκιμή ανίχνευσης (ημι-ένθετη PCR) γενικής ειδικότητας και μεγάλης ευαισθησίας για τα διαφορετικά στελέχη των lenti-ιών των μικρών μηρυκαστικών. Η δοκιμή PCR και οι διάφορες μέθοδοι προετοιμασίας του εκμαγείου, αξιολογήθηκαν ως προς το εύρος, την ειδικότητα και την ευαισθησία ανίχνευσης χρησιμοποιώντας μεγάλο αριθμό στελεχών και απομονώσεων από το εξωτερικό και την Ελλάδα, καθώς και την ορολογική μέθοδο AGID, ως μέτρο σύγκρισης. Επιπρόσθετα, μελετήθηκε η φυλογενετική σχέση ελληνικών απομονώσεων των SRLVs, με βάση το προϊόν (404 ζβ) της ημι-ένθετης PCR, που αφορούσε τμήμα του γονιδίου pol το οποίο κωδικοποιεί μέρος των πρωτεϊνών dUTPάση και ενσωματάση.
Επίδραση εδώδιμων επικαλύψεων υδροκολλοειδών στην ποιότητα μήλου και πιπεριάς
Authors: Krulj Ljiljana
Published: January 2014

Η εφαρμογή κηρωτικών ουσιών φυτικής ή ζωικής προέλευσης στα νωπά οπωροκηπευτικά αποτελεί μια νέα προσέγγιση στη μετασυλλεκτική τους μεταχείριση. Η ατομική συσκευασία με τέτοιες εδώδιμες επικαλύψεις στοχεύει στη μείωση των μετασυλλεκτικών απωλειών και διατήρηση της ποιότητας και ειδικότερα στη δημιουργία φράγματος στη μετακίνηση υδρατμών, τη δημιουργία τροποποιημένης ατμόσφαιρας, τη μείωση ορισμένων φυσιολογικών ανωμαλιών και την προστασία από μολύνσεις από παθογόνους που προκαλούν μετασυλλεκτικές σήψεις. Στην παρούσα εργασία δοκιμάσθηκαν οι υδροκολοειδείς επικαλύψεις χιτοσάνη και πουλουλάνη, τρεις πολυαμίνες (σπερμίνη, σπερμιδίνη και πουτρεσκίνη), όπως και οι γνωστές κηρώδεις ουσίες (κερί μελισσών, πρόπολη) και εμπορικά σκευάσματα (διφαινυλαμίνη, Pro-long, Apple wax) που χρησιμοποιούνται στα συσκευαστήρια φρούτων και λαχανικών. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε μήλα της ποικιλίας ‘Granny Smith’ και πιπεριές της ποικιλίας ‘Π-14’ με δείγματα που πάρθηκαν στην περίπτωση των μήλων από εμπορικά συσκευαστήρια και των καρπών πιπεριάς από την λαχαναγορά. Στόχος της προσέγγισης αυτής είναι να εξετασθεί αν και κατά πόσο οι παραπάνω εδώδιμες ουσίες παρουσιάζουν συγκριτικά πλεονεκτήματα, ώστε να αντικαταστήσουν τις χημικές ουσίες που αμφισβητούνται με κριτική ότι δεν προσφέρουν διατροφική ασφάλεια που επιβάλλουν τα νέα συστήματα αειφορικής διαχείρισης της γεωργικής παραγωγής. Για καλύτερη εφαρμογή των επικαλύψεων από αυτή της απλής εμβάπτισης (υπό συνθήκες κανονικής πίεσης), δοκιμάσθηκαν άλλες δύο τεχνικές – η εμβάπτιση με κενό και η εμβάπτιση υπό πίεση. Η έρευνα στα μήλα εστιάζεται στον έλεγχο του επιφανειακού εγκαύματος (ΕΕ), που αποτελεί σημαντικό πρόβλημα και απαιτεί την επικάλυψη με τη διφαινυλαμίνη (DPA) μια αντιοξειδωτική ουσία που σήμερα αμφισβητείται κατά πόσο η χρήση της είναι ασφαλής για τον καταναλωτή. Παράλληλα μελετήθηκε η επίδραση των εδώδιμων επικαλύψεων στην ποιότητα (απώλεια υγρασίας, συνεκτικότητα σάρκας, διαλυτά στερεά συστατικά, χρώμα κ.α.). Επίσης μελετήθηκε η επίδραση των επικαλύψεων στη δημιουργία τροποποιημένης ατμόσφαιρας (εσωτερική συγκέντρωση CO2 και C2H4). Τέλος, μελετήθηκε η ανάπτυξη σήψεων (ποσοστό και έκταση προσβολής) ύστερα από τεχνητή μόλυνση με τους μύκητες Βotrytis cinerea και Penicillium expansum. Η έρευνα στις πιπεριές εστιάζεται στην επίδραση των εδώδιμων επικαλύψεων στη διατήρηση της ποιότητας (απώλεια υγρασίας, ξηρή ουσία, συνεκτικότητα σάρκας, διαλυτά στερεά συστατικά, ασκορβικό οξύ, χρώμα). Παράλληλα μελετήθηκε η επίδραση των επικαλύψεων στην τροποποίηση της εσωτερικής ατμόσφαιρας των καρπών (μετρήθηκαν CO2, O2 και C2H4). Επίσης, ένα μέρος της μελέτης ήταν η επίδραση των εδώδιμων επικαλύψεων στη μείωση της σήψης τεχνητά μολυσμένων με τους μύκητες Βotrytis cinerea και Αlternaria alternata τραυματισμένων ή μη καρπών πιπεριάς.
Διαχείριση Σημασιολογικής Πληροφορίας για το Διάχυτο Υπολογισμό
Authors: Τσέτσος Βασίλειος
Published: January 2014

Η διαχείριση γνώσης και σημασιολογικής πληροφορίας έχουν βρει εφαρμογή σε πολλές περιοχές της Πληροφορικής & των Τηλεπικοινωνιών τα τελευταία χρόνια. Ο λόγος είναι ότι μια τέτοια διαχείριση μπορεί να προσδώσει στα σύγχρονα και μελλοντικά υπολογιστικά περιβάλλοντα ευελιξία, προστιθέμενη αξία και χρηστικότητα. Στην παρούσα διατριβή μελετούνται διάφοροι τρόποι διαχείρισης σημασιολογικής πληροφορίας, για διαφορετικές πτυχές των σύγχρονων μοντέλων υπολογισμού. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διαχείριση της πληροφορίας πλαισίου όταν αυτή περιγράφεται με τεχνικές αναπαράστασης γνώσης. Πιο συγκεκριμένα, στο πρώτο μέρος της εργασίας γίνεται μια παρουσίαση μεθόδων ανακάλυψης σημασιολογικά σχολιασμένων υπηρεσιών και προτείνεται ένα πλαίσιο για την αξιολόγηση των σχετικών συστημάτων. Το πλαίσιο αυτό, όπως αποδεικνύεται από ένα πλήθος πειραμάτων, είναι κατάλληλο για την αξιολόγηση των συστημάτων αυτών καθώς είναι πλήρως συμβατό με τα χαρακτηριστικά τους. Στο δεύτερο μέρος, διερευνάται η χρήση της πληροφορίας πλαισίου σε συνδυασμό με μεθόδους ανταλλαγής πληροφορίας σε περιβάλλοντα διάχυτου υπολογισμού για την επίτευξη συνεργατικής επίγνωσης πλαισίου. Η συνεισφορά της εργασίας έγκειται στον σχεδιασμό και αξιολόγηση ενός αποδοτικού σχήματος για συνεργατική επίγνωση πλαισίου. Τέλος, στο τρίτο μέρος παρουσιάζεται η εφαρμογή ενός πλαισίου εξατομίκευσης υπηρεσιών σε δύο εφαρμογές: σημασιολογικές υπηρεσίες θέσης και εξατομικευμένη διαδραστική τηλεόραση. Το πλαίσιο βασίζεται στην χρήση κανόνων και οντολογιών για τη παροχή προηγμένων υπηρεσιών στους χρήστες. Στο μέρος αυτό θίγονται διάφορα σχεδιαστικά και τεχνολογικά θέματα που άπτονται της υλοποίησης των εν λόγω υπηρεσιών.
Εθνική ευεργεσία και νεοελληνική εκπαίδευση (1830-1913)
Authors: Κουτουξιάδου Αικατερίνη
Published: January 2014

Βασικός στόχος της εργασίας μας είναι η ανάδειξη της ουσιαστικής συμμετοχής του φαινομένου της δωρεάς και της κληροδοσίας στη διαδικασία θεμελίωσης, οικοδόμησης και Λειτουργίας των σχολικών μηχανισμών στην Ελλάδα του 19ου ιστορικού αιώνα. Από τη μία πλευρά αποτελεί επιδίωξη μας η συνολική διερεύνηση και καταγραφή της συμβολής των ελλήνων ευεργετών όλων των κατηγοριών, τόσο της διασποράς, όσο και των αυτοχθόνων στη διαδικασία διαμόρφωσης ενός βασικού συντελεστή κρατικής και εθνικής λειτουργίας που ήταν η εκπαίδευση. […]
Η εξέλιξη του λειτουργικού κόστους του ελληνικού νοσοκομείου και η αξιολόγηση του από το ανθρώπινο δυναμικό του
Authors: Κατοστάρα Νίκη
Published: January 2014

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 η αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα του δημοσίου τομέα σε όλες τις χώρες της Ευρώπης έχει προκαλέσει πολλά ερωτηματικά. Σε πολλές χώρες, οι δημόσιοι οργανισμοί έχουν χαρακτηριστεί ως ιδιαίτερα δαπανηροί, αναποτελεσματικοί, αδύναμοι να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις του περιβάλλοντος. Στο επίκεντρο αυτής της κριτικής έχει βρεθεί ο δημόσιος τομέας υγείας λόγω του ύψους των πόρων που απορροφά και της σημασίας του για την ευημερία των πολιτών. Η κριτική που αφορά τον δημόσιο τομέα υγείας έχει οδηγήσει στην μελέτη για τον προσδιορισμό του λειτουργικού κόστους των δημοσίων νοσηλευτικών ιδρυμάτων και των παραγόντων που επηρεάζουν την διαμόρφωσή του. Η παρούσα διατριβή περιλαμβάνει δύο μέρη. Το πρώτο αφορά την μελέτη της εξέλιξης του λειτουργικού κόστους των Ελληνικών Δημόσιων Νοσοκομείων. Ο όρος «λειτουργικό κόστος» περιλαμβάνει το σύνολο των δαπανών που απαιτούνται από κάθε νοσηλευτικό οργανισμό για την πρόσφορα νοσοκομειακής περίθαλψης, με την χρησιμοποίηση ιατρικού, νοσηλευτικού, διοικητικού και βοηθητικού προσωπικού καθώς και των διαγνωστικών και θεραπευτικών μέσων που διαθέτουν. Το δεύτερο μέρος στοχεύει στην διερεύνηση της άποψης των εργαζομένων των Δημόσιων Νοσοκομείων για τις διαδικασίες ανάλωσης και διαχείρισης των πόρων (των αναλωσίμων και του εξοπλισμού) με στόχο την μείωση της υπέρμετρης κατανάλωσης και σπατάλης των υλικών και την επίτευξη των επιθυμητών επιπέδων ποιότητας και αποδοτικότητας.
Οι αλληλοδιάδοχες (sequential) αρτηριακές παρακάμψεις στη θεραπευτική αντιμετώπιση της κρίσιμης ισχαιμίας των κάτω άκρων
Authors: Ντέλλης Νικόλαος
Published: January 2014

Η παρούσα μελέτη έχει σαν σκοπό να αναλύσει τα μακρόχρονα αποτελέσματα των πρωτογενών αλληλοδιάδοχων σύνθετων παρακάμψεων συγκρίνοντας αυτά με τις σύνθετες ευθείς παρακάμψεις, τα συνθετικά PTFE μοσχεύματα και τις παρακάμψεις με αυτόλογα φλεβικά μοσχεύματα. Μεταξύ των ετών 1980 και 1996 πραγματοποιήθηκαν 568 πρωτογενείς παρακάμψεις με αρτηρία υποδοχής την ιγνυακή αρτηρία ή κάτωθεν αυτής για την αντιμετώπιση κρίσιμης ισχαιμίας των κάτω άκρων. Αυτόλογο φλεβικό μόσχευμα χρησιμοποιήθηκε σε 428 περιπτώσεις, συνθετικό PTFE μόσχευμα σε 44 περιπτώσεις και σύνθετο PTFE-φλεβικό μόσχευ­μα σε 96 περιπτώσεις. Σε τριάντα έξι περιπτώσεις πραγματοποιήθηκαν σύνθετες παρακάμψεις στην ιγνυακή αρτηρία κάτωθεν του γόνατος ενώ στις υπόλοιπες 60, η περιφερική αναστόμωση πραγματοποιήθηκε περιφερικότερα του επιπέδου της ιγνυακής αρτη­ρίας. Από αυτές, 21 παρακάμψεις ήταν σύνθετες αλληλοδιάδοχες. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 45,6 μήνες. Η πρωτογενής και η δευτε­ρο­γενής βατότητα των 5 χρόνων και η διάσωση του σκέλους συγκρί­θηκε μεταξύ των ομάδων με ανάλυση επιβίωσης. Η 5ετής αθροιστική πρωτογενής βατότητα για τα σύνθετα μοσχεύματα ήταν 58% και για τα αυτόλογα φλεβικά 74% ενώ η δευτερογενής βατότητα ήταν 75% και 82% αντί­στοιχα (p<0,005). Η 5ετής επιβίωση του σκέλους ήταν 80% για τα σύνθετα μοσχεύματα και 88% για τα αυτόλογα φλεβικά μοσχεύματα (p>0,05). Η πρωτογενής και η δευτερογενής βατότητα και η διάσωση σκέλους για τα συνθετικά PTFE μοσχεύματα ήταν 24%, 31% και 40% αντίστοιχα. Αναλύοντας περαιτέρω τα σύνθετα μοσχεύματα προέκυψε ότι ενώ η 5ετής πρωτογενής βατότητα των ευθέων σύνθετων μοσχευμάτων ήταν 46%, προσθέτοντας τις βατότητες των αλληλοδιάδοχων σύνθετων παρακάμψεων, η συνολική πρωτογενής βατότητα έφτασε στο 53%. Επιπλέον, παρατηρήσαμε μια τάση καλύτερης βατότητας των αλληλοδιάδοχων σύνθετων μοσχευμάτων (81,2%) σε σχέση με τα ευθέα σύνθετα μοσχεύματα (61,3%) στα 3 χρόνια. Εν τούτοις η διαφορά αυτή δεν ήταν στατιστικά σημαντική προφανώς λόγω του μικρού αριθμού ασθενών (p=0,10). Αντιθέτως, η 3ετής βατότητα ήταν σχεδόν ίδια μεταξύ των παρακάμψεων που χρησιμοποιήθηκε αυτόλογο φλεβικό μόσχευμα (81,2%) και αυτών που χρησιμοποιήθηκε αλληλοδιάδοχο σύνθετο μόσχευμα (81,7%). Συμπεραίνουμε ότι τα σύνθετα μοσχεύματα προσφέρουν σημαντικά ανώτερα αποτελέσματα από τα συνθετικά PTFE μοσχεύματα και πρέπει να χρησιμοποιούνται σε ασθενείς με κρίσιμη ισχαιμία των κάτω άκρων στους οποίους υπάρχει έλλειψη δυνατότητας χρήσης της μείζονος σαφηνούς φλέβας. Ειδικότερα οι σύνθετες παρακάμψεις με αλληλοδιάδοχη διαμόρφωση δύο εν σειρά περιφερικών αναστομώσεων παρέχουν στην 3ετία βατότητα σχεδόν όμοια της βατότητας των αυτόλογων φλεβικών παρακάμψεων, αν και στην 5ετία οι βατότητες είναι σημαντικά καλύτερες για τις φλεβικές παρακάμψεις.
Αντισεισμικός σχεδιασμός μεταλλικών κατασκευών με χρήση λόγων ιξώδους ιδιομορφικής απόσβεσης ή ιδιομορφικών συντελεστών συμπεριφοράς
Authors: Παπαγιαννόπουλος Γεώργιος
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή παρουσιάζεται μια μέθοδος αντισεισμικού σχεδιασμού μεταλλικών κατασκευών με βάση τη χρήση λόγων ιδιομορφικής ιξώδους απόσβεσης. Η μέθοδος αυτή βρίσκει τη μέγιστη σεισμική απόκριση μιας κατασκευής με φασματική ανάλυση και χρήση των λόγων ιδιομορφικής ιξώδους απόσβεσης αντί του χονδροειδούς συντελεστή συμπεριφοράς. Η βασική ιδέα της μεθόδου είναι η κατασκευή μιας ισοδύναμης γραμμικής πολυβάθμιας κατασκευής η οποία να μπορεί να αναπαράξει τη σεισμική απόκριση μιας πραγματικής μη γραμμικής. Συγκεκριμένα, αυτή η ισοδύναμη γραμμική κατασκευή έχει την ίδια μάζα και αρχική δυσκαμψία με την πραγματική μη γραμμική κατασκευή και λόγους ιδιομορφικής ιξώδους απόσβεσης οι οποίοι ποσοτικοποιούν το έργο όλων των μη γραμμικών παραμορφώσεων. Αυτοί οι λόγοι ισοδύναμης ιξώδους απόσβεσης για τις πρώτες σημαντικές ιδιομορφές υπολογίζονται συναρτήσει της παραμόρφωσης και της βλάβης της κατασκευής αρχικά σχηματίζοντας επαναληπτικά μια συνάρτηση μεταφοράς στο πεδίο των συχνοτήτων, μέχρις ότου αυτή να ικανοποιήσει συγκεκριμένα κριτήρια ομαλότητας, και μετά επιλύοντας ένα σύστημα μη γραμμικών αλγεβρικών εξισώσεων. Αφού κατασκευαστούν εξισώσεις σχεδιασμού που παρέχουν τους λόγους ιδιομορφικής ιξώδους απόσβεσης, γίνεται χρήση φασμάτων σχεδιασμού τροποποιημένων για μεγάλη απόσβεση και ιδιομορφικής σύνθεσης για τον υπολογισμό των σεισμικών δυνάμεων σχεδιασμού. Μέσω των ελαστικών φασμάτων για διάφορες τιμές απόσβεσης υπολογίζεται ο ιδιομορφικός συντελεστής συμπεριφοράς ο οποίος επίσης δίνεται για τις πρώτες σημαντικές ιδιομορφές συναρτήσει της παραμόρφωσης και της βλάβης της κατασκευής. Τέλος, πραγματοποιείται ο αντισεισμικός σχεδιασμός μιας μεταλλικής πλαισιωτής κατασκευής με ελαστική φασματική ανάλυση τόσο με βάση τους λόγους της ισοδύναμης ιξώδους ιδιομορφικής απόσβεσης όσο και με βάση τους ιδιομορφικούς συντελεστές συμπεριφοράς. Και οι δυο τρόποι σχεδιασμού ελέγχονται χρησιμοποιώντας μη γραμμικές ανελαστικές δυναμικές αναλύσεις και συγκρίνονται με την συνηθισμένη μέθοδο των αντισεισμικών κανονισμών η οποία χρησιμοποιεί μια κοινή τιμή του συντελεστή συμπεριφοράς για όλες τις ιδιομορφές. Συμπεραίνεται ότι η προτεινόμενη μέθοδος αντισεισμικού σχεδιασμού οδηγεί σε ορθολογικότερα και ακριβέστερα αποτελέσματα σε σχέση με τη συνηθισμένη μέθοδο
Η διατηρησιμότητα της λειτουργίας - ανάπτυξης των μεταποιητικών μονάδων και η συμβολή της στην περιφερειακή ανάπτυξη
Authors: Νικολαΐδης Μιχαήλ
Published: January 2014

Βασικός στόχος της έρευνας αυτής ήταν η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη διατηρησιμότητα των μεταποιητικών επιχειρήσεων και η εκτίμηση της αποτελεσματικότητας της περιφερειακής πολιτικής. Για την αποτελεσματικότερη υλοποίηση του διττού αυτού στόχου, το περιεχόμενο της έρευνας εμπλουτίσθηκε με άμεσα συναφή θέματα, όπως η διερεύνηση του κλάδου μεταποίησης τόσο σε επίπεδο χώρας όσο και σε επίπεδο της Περιφέρειας ΑΜΘ, η διερεύνηση της χρηματοοικονομικής επάρκειας του κλάδου μεταποίησης της Περιφέρειας ΑΜΘ καθώς και η ιεραρχική κατάταξη που εμφανίζει αυτός σε σχέση με τη καθαρή χρηματοοικονομική ροή. Για τη χρηματοοικονομική ανάλυση του κλάδου χρησιμοποιήθηκε η μεθοδολογία της ανάλυσης των χρηματοοικονομικών δεικτών. Προς την κατεύθυνση αυτή συγκεντρώθηκαν οι Οικονομικές Καταστάσεις 148 μεταποιητικών μονάδων της Περιφέρειας ΑΜΘ, με βάση τα δεδομένα των οποίων εκτιμήθηκαν οι βασικότεροι δείκτες Ρευστότητας, Δανειακής Επιβάρυνσης, Κυκλοφοριακής Ταχύτητας και Αποδοτικότητας. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση των παραπάνω δεικτών, με στόχο να αποτυπωθεί καλύτερα η χρηματοοικονομική ταυτότητα του τομέα μεταποίησης στην Περιφέρεια ΑΜΘ. Για την ιεραρχική αυτή κατάταξη των μεταποιητικών επιχειρήσεων, χρησιμοποιήθηκε η μεθοδολογία της πολυκριτήριας ανάλυσης. Με βάση τα τεταρτημόρια της κατανομής που προέκυψε, ακολούθησε κατάταξη των μονάδων σε τέσσερις ανεξάρτητες ομάδες «μεγέθους χρηματοοικονομικής επάρκειας» και στη συνέχεια στατιστική διερεύνηση της χρηματοοικονομικής εικόνας της μεταποίησης στην Περιφέρεια ΑΜΘ. Τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν για τη διερεύνηση των παραγόντων διατηρησιμότητας συλλέχθηκαν με ειδικά ερωτηματολόγια, που συμπληρώθηκαν από αντιπροσωπευτικό δείγμα 148 μεταποιητικών μονάδων της Περιφέρειας ΑΜΘ, ύστερα από επιτόπια επίσκεψη στην έδρα των μονάδων αυτών. Τα στοιχεία αναλύθηκαν αρχικά με μεθόδους της Περιγραφικής και της Συμπερασματικής Στατιστικής, ενώ υποβλήθηκαν περαιτέρω σε Διερευνητική Παραγοντική Ανάλυση (ΔΠΑ), με σκοπό τον αποκλεισμό τυχόν σφαλμάτων και την επίτευξη καλύτερης επιστημονικής και αντικειμενικής τεκμηρίωσής τους. Τέλος, για την ταυτοποίηση των δεικτών διατηρησιμότητας έγινε αντιστοίχιση του παράγοντα διατηρησιμότητας με το δείκτη διατηρησιμότητας, ενώ η κατασκευή του δείκτη στηρίχθηκε στις μεταβλητές-θέματα που περικλείει κάθε δείκτης, καθώς και στην ποσοτικοποίηση των μεταβλητών του με βάση πενταβάθμια κλίμακα.
Στατιστική φυσική πλεγματικών προτύπων πολύπλοκων συστημάτων με αταξία
Authors: Φυτάς Νικόλαος
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή μελετάται αριθμητικά η κρίσιμη συμπεριφορά πολύπλοκων κλασικών συστημάτων spin τύπου Ising με αταξία. Αναπτύσσεται μια αριθμητική μεθοδολογία η οποία συνδυάζει σύγχρονες μεθόδους εντροπικής δειγματοληψίας (αλγόριθμος Wang-Landau) με την τεχνική του ελάχιστου κρίσιμου ενεργειακού υπόχωρου και παρουσιάζονται τα αποτελέσματα εφαρμογής της μεθόδου σε μια σειρά συστημάτων. Αρχικά διερευνάται η κρίσιμη συμπεριφορά του τρισδιάστατου μοντέλου Ising τυχαίου πεδίου δίτιμης κατανομής. Μέσω μιας συστηματικής μελέτης σε χαμηλές θερμοκρασίες προσδιορίζεται με ακρίβεια το διάγραμμα φάσης του μοντέλου, η κρίσιμη τιμή του μέτρου τυχαιότητας και ο κρίσιμος εκθέτης του μήκους συσχέτισης, ενώ ταυτόχρονα δίδεται μια οριστική απάντηση στο ανοικτό ζήτημα της τάξεως της αλλαγής φάσης για υψηλές τιμές του μέτρου τυχαιότητας. Μελετώντας την κλιμάκωση πεπερασμένου πλέγματος του φράγματος της ελεύθερης ενέργειας και της λανθάνουσας θερμότητας, δείχνεται ότι τα χαρακτηριστικά της αλλαγής φάσης πρώτης τάξεως που εμφανίζει το μοντέλο, είναι φαινόμενα που εξαφανίζονται στο θερμοδυναμικό όριο, σε αντίθεση με την πρόβλεψη της θεωρίας μέσου πεδίου για την ύπαρξη τρικρίσιμου σημείου και αλλαγή φάσης πρώτης τάξεως. Επίσης, για το ίδιο μοντέλο, μελετάται η κλιμάκωση πεπερασμένου πλέγματος της ειδικής θερμότητας και αναδεικνύεται η ιδιότητα της έλλειψης αυτοαθροιστικότητας καθώς και η πιθανή απουσία ύπαρξης κλάσης οικουμενικότητας του μοντέλου. Επιβεβαιώνονται οι θεωρητικές προβλέψεις για ισχυρές δειγματικές διακυμάνσεις της μαγνητικής επιδεκτικότητας και παρουσιάζονται ισχυρά στοιχεία υπερ του σεναρίου κλιμάκωσης δύο εκθετών. Τέλος, στο τελευταίο μέρος της διατριβής μελετάται η επίδραση τυχαιότητας στο μέτρο της ενέργειας ανταλλαγής στο απλό μοντέλο Ising και στο υπεραντισιδηρομαγνητικό μοντέλο Ising με ανταγωνιστικές αλληλεπιδράσεις πρώτων και δευτέρων γειτόνων σε τετραγωνικό και τριγωνικό πλέγμα. Τα αριθμητικά δεδομένα και η λεπτομερής ανάλυση που παρουσιάζεται υποδεικνύουν ότι το μεν μοντέλο Ising τυχαίου δεσμού περιγράφεται αρκετά ικανοποιητικά από το σενάριο των λογαριθμικών διορθώσεων, τα δε υπεραντισιδηρομαγνητικά μοντέλα τυχαίου δεσμού, τόσο στο τετραγωνικό πλέγμα - που στην καθαρή εκδοχή του εμφανίζει συνεχή αλλαγή φάσης, όσο και στο τριγωνικό πλέγμα - που στην καθαρή εκδοχή του εμφανίζει ασθενή αλλαγή φάση πρώτης τάξεως - ικανοποιούν τη γενικευμένη διατύπωση της ασθενούς οικουμενικότητας για τα τυχαία συστήματα. Η ειδική θερμότητα των τελευταίων παρουσιάζει μια ισχυρά συγκλίνουσα συμπεριφορά η οποία και αποδίδεται στην παρουσία των ανταγωνιστικών αλληλεπιδράσεων. Επιπλέον, τα αποτελέσματα για τα υπεραντισιδηρομαγνητικά πρότυπα τόσο στο τετραγωνικό, όσο και στο τριγωνικό πλέγμα είναι σε καλή συμφωνία με τα γενικά θεωρητικά επιχειρήματα που έχουν διατυπωθεί για την επίδραση της τυχαιότητας σε αλλαγές φάσης δευτέρας (κριτήριο Harris) και πρώτης τάξεως (θεώρημα Aizenman - Wehr), αντίστοιχα.
Η συμβολή της βιωματικής εκπαίδευσης στην ανάπτυξη κοινωνικών ικανοτήτων
Authors: Φίλλιπς Νίκη
Published: January 2014

Ο λόγος για τον οποίο εκπονήθηκε η παρούσα διατριβή προέκυψε από την επιθυμία της ερευνήτριας να εξακριβώσει το βαθμό στον οποίο η Βιωματική1 Εκπαίδευση2 συμβάλλει στην ανάπτυξη των Κοινωνικών Ικανοτήτων3 που απαιτείται να διαθέτουν οι ενήλικοι για μια επιτυχημένη επαγγελματική σταδιοδρομία. Η επιθυμία αυτή γεννήθηκε μέσα από την πρακτική εκπαιδευτική της εμπειρία και την άμεση επαφή της με τον Τομέα Εκπαίδευσης Ενηλίκων, καθώς το επαγγελματικό της αντικείμενο είναι η εκπαίδευση τραπεζικών στελεχών σε θέματα Κοινωνικών Ικανοτήτων με τη χρήση βιωματικών εκπαιδευτικών μεθόδων. Εφαρμόζοντας αυτές τις μεθόδους, έχει εντοπίσει εμπειρικά τόσο την άμεση ενεργοποίηση των εκπαιδευομένων κατά τη διάρκεια της συμμετοχής τους στα εν λόγω εκπαιδευτικά προγράμματα όσο και την αυξημένη διάθεσή τους να θέσουν, στη συνέχεια, σε εφαρμογή στο καθημερινό τους επαγγελματικό περιβάλλον τις νεοαποκτηθείσες γνώσεις, ικανότητες και στάσεις. Κατά την προσπάθειά της να επιβεβαιώσει θεωρητικά και ερευνητικά τα συμπεράσματα στα οποία στην πράξη είχε καταλήξει, ξεκίνησε τη μελέτη σχετικής βιβλιογραφίας4, στην οποία εντόπισε θεωρίες με τις οποίες ταυτίστηκε αλλά και επηρεάστηκε άμεσα. Μια από τις θεωρίες που αρχικά επηρέασε τις πρακτικές της στην Εκπαίδευση Ενηλίκων, και που τη βοήθησε να ξεκαθαρίσει και να συγκεκριμενοποιήσει τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα αυτών των τεχνικών, είναι η θεωρία της Εμπειρικής Εκπαίδευσης του D. Kolb (1984). Τα παραπάνω ερεθίσματα λειτούργησαν ως κίνητρο5 για τη διεξαγωγή της παρούσας επιστημονικής μελέτης, η οποία έχει ως γενικό σκοπό μέσα από τη διερεύνηση να εντοπιστεί, με όσο το δυνατόν περισσότερα μετρήσιμα στοιχεία, ο βαθμός αποτελεσματικότητας της Βιωματικής Εκπαίδευσης στην ανάπτυξη των Κοινωνικών Ικανοτήτων του ενήλικα επαγγελματία.
Ογκογονιδιακός έλεγχος σε αιματολογικές νόσους. Ο ρόλος του ογκοκατασταλτικού γονιδίου IRF-1 (interferon regulatory factor-1) στη χρόνια μυελογενή λευχαιμία και στα μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα
Authors: Τζωανόπουλος Δημήτριος
Published: January 2014

Οι ιντερφερόνες είναι κυτταροκίνες που έχουν αντιιική, αντιπρωτοζωική, ανοσορρυθμιστική και αντινεοπλασματική δράση, ασκούν δε τη δράση τους αυτή μετά από μεταγραφική επαγωγή διάφορων γονιδίων-στόχων. Κεντρικό ρόλο στη ρύθμιση της μεταγραφικής επαγωγής των ιντερφερονών παίζουν τα κυτταρικά «μονοπάτια» των παραγόντων JAK – STAT και η οικογένεια των Interferon Regulated Factors (IRFs). Ο IRF-1 είναι ογκοκατασταλτικό γονίδιο και επάγει τη μεταγραφή γονιδίων απαραίτητων για τη ανάπτυξη, διαφορο- ποίηση και απόπτωση του κυττάρου. Πρόσφατες μελέτες σε ασθενείς με μυε- λοδυσπλαστικά σύνδρομα (ΜΔΣ) και οξεία μυελογενή λευχαιμία (ΟΜΛ) έδει- ξαν ότι ελλείμματα των εξονίων 2 ή 2 και 3, καθώς επίσης και διαταραχή της σχέσης IRF1/IRF2, αποτελούν πιθανούς μηχανισμούς της ογκογένεσης. Επίσης, ο IRF-1 αποτελεί κύριο ρυθμιστή της TH1 ανοσολογικής ανταπόκρισης, συνδέ- οντας έτσι την κακοήθεια με την ανοσολογική ανταπόκριση. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνηθεί ο ρόλος πιθανών γενε- τικών μεταβολών του IRF-1, τόσο στην παθογένεια της χρόνιας μυελογενούς λευχαιμίας (ΧΜΛ), όσο και την εξέλιξή της, καθώς και στην ανταπόκριση της νόσου στη θεραπευτική χορήγηση ιντερφερόνης, η οποία και αποτελεί θεραπεία εκλογής στη χρόνια φάση της νόσου. Επίσης, σκοπός ήταν να μελετηθεί και ο πιθανός ρόλος του IRF-1 στην ανοσολογική συμπεριφορά των μυελοδυσπλα- στικών συνδρόμων (ΜΔΣ), μιας και είναι γνωστό ότι στο 10-15% των ασθενών με ΜΔΣ παρατηρούνται αυτοάνοσες εκδηλώσεις. Μελετήθηκε το γονίδιο IRF-1 σε στοιβάδα μονοπύρηνων κυττάρων περι- φερικού αίματος σε 21 ασθενείς σε χρόνια φάση ΧΜΛ και 14 ασθενείς με ΜΔΣ (7 χωρίς και 7 με αυτοάνοσες εκδηλώσεις). Για καλύτερη ερμηνεία και αξιολό- γηση των αποτελεσμάτων, μελετήθηκαν 10 φυσιολογικοί ενήλικες και 4 ασθε- νείς με λευχαιμία από τριχωτά κύτταρα που βρίσκονταν υπό θεραπεία με ιντερ- φερόνη-α. Στους ασθενείς με ΧΜΛ μελετήθηκε και το γονίδιο IRF-2, καθώς και η σχέση IRF-1/IRF-2. Έγινε ανίχνευση μεταλλάξεων του IRF-1 με τη χρησιμοποίηση της μεθόδου NIRCA (Non Isotopic RNase Cleavage Assay), ενώ για την ανάλυση της έκφρασης τόσο του IRF-1 mRNA, όσο και του IRF-2 mRNA χρη- σιμοποιήθηκε το QuantumRNA classic II 18S Kit (Ambion - Austin, TX, USA), σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. Η μέθοδος είναι ημιποσοτική και χρησιμοποιήθηκε το 18S rRNA ως εσωτερικός μάρτυρας.