Ο προστατευτικός ρόλος της μύτης κατά τη διάρκεια οξείας έκθεσης σε παθητικό κάπνισμα
Authors: Καρρά Πελαγία 
Published: September 2021

Εισαγωγή: Το παθητικό κάπνισμα φαίνεται να έχει σχέση με οξέα και χρόνια νοσήματα της ρινός και των ρινικών κόλπων, όπως ρινίτιδα, την πρόωρη εμφάνιση αλλεργίας σε άτομα με προδιάθεση ή την επιδείνωση των συμπτωμάτων τους. Επίσης και με διάφορους τύπους καρκίνου, με καρδιαγγειακή νόσο και με πνευμονική νόσο (3).Σήμερα επίσης είναι γνωστό ότι ακόμη και έκθεση 1 ώρας σε παθητικό κάπνισμα σε εστιατόριο ή μπαρ έχει σημαντική επίπτωση στην πνευμονική λειτουργία, ιδιαίτερα στην FEV1, στο λόγο FEV1/FVC, στην MEF(75%), MEF(50%) και MEF(25%) (14). Οι μεταβολές της FEV1 και του λόγου FEV1/FVC προσομοιάζουν την απόφραξη των αεραγωγών όπως αυτή φαίνεται στους καπνιστές (15). Τα αποτελέσματα των μελετών αυτών είναι τυπικά για αποφρακτικές νόσους όπως η κυστική ίνωση, το βρογχικό άσθμα και η ασθματική βρογχίτιδα (16).Σκοπός: Στην παρούσα μελέτη γίνεται σύγκριση των επιπτώσεων της οξείας έκθεσης στο παθητικό κάπνισμα, όταν αυτή λαμβάνει χώρα με ρινική αναπνοή, και όταν αυτή γίνεται με στοματική αναπνοή, προκειμένου να αξιολογηθεί ο προστατευτικός ρόλος της μύτης κατά την οξεία έκθεση στο παθητικό κάπνισμα σε συνθήκες που προσομοιάζουν αυτές σε ένα μπαρ. Μεθοδολογία: Εξετάσθηκαν 20 υγιείς ενήλικοι, μη καπνιστές ύστερα από γραπτή συναίνεσή τους για εθελοντική συμμετοχή στο πρωτόκολλο της έρευνας.Οι εξεταζόμενοι σύμφωνα με το ατομικό τους ιστορικό δεν έπασχαν από πρόσφατη ή χρόνια νόσο του ανώτερου ή κατώτερου αναπνευστικού συστήματος. Οι εξεταζόμενοι απείχαν 4 ώρες πριν τον εργαστηριακό έλεγχο από γεύμα, καφέ ή αλκοόλ και άσκηση.Κάθε εξεταζόμενος εκτέθηκε 2 φορές σε παθητικό κάπνισμα για 20 λεπτά, μία φορά με κλειστή την μύτη (στοματική αναπνοή) και μία φορά με κλειστό το στόμα (ρινική αναπνοή), με μεσοδιάστημα 3 ημερών και σε τυχαία ακολουθία.Την ημέρα που το παθητικό κάπνισμα λάμβανε χώρα με κλειστή τη μύτη, ο εργαστηριακός έλεγχος είχε ως εξής:Πριν την έκθεση σε παθητικό κάπνισμα: ταλαντοσιμμετρία (ΙΟS) κατώτερου αναπνευστικού, μέτρηση μονοξειδίου του αζώτου (FeΝΟ) κατώτερου αναπνευστικού, , σπιρομέτρηση, πληθυσμογραφία, Ρ.100 και λήψη εκνεφώματος.Μετά την έκθεση: ΙΟS κατώτερου αναπνευστικού, FeΝΟ κατώτερου αναπνευστικού, , Ρ.100, πληθυσμογραφία σπιρομέτρηση και λήψη εκνεφώματος.Την ημέρα που η έκθεση στο παθητικό κάπνισμα γινόταν με κλειστό το στόμα ο εργαστηριακός έλεγχος ήταν ο ακόλουθος :Πριν την έκθεση σε παθητικό κάπνισμα: ρινομανομετρία, ΙΟS κατώτερου αναπνευστικού, FeΝΟ ανώτερου και κατώτερου αναπνευστικού, Ρ.100, πληθυσμογραφία σπιρομέτρηση και εκνέφωμα.Μετά την έκθεση: : ρινομανομετρία, ΙΟS κατώτερου αναπνευστικού, FeΝΟ ανώτερου και κατώτερου αναπνευστικού, Ρ.100, πληθυσμογραφία σπιρομέτρηση και εκνέφωμα. Επίσης κατά τη διάρκεια της έκθεσης με ρινική αναπνοή ο εξεταζόμενος συμπλήρωνε ένα ερωτηματολόγιο με θέμα την αισθητηριακή αξιολόγηση κατά τη διάρκεια της έκθεσης.Αποτελέσματα: Όταν η έκθεση γινόταν με ρινική αναπνοή: Α) Η μέση τιμή του FeNO του κατώτερου αναπνευστικού μειώθηκεστατιστικώς σημαντικάΒ) Όσο αυξάνονταν τα επίπεδα έκθεσης στο παθητικό κάπνισμα, τόσο αυξανόταν και η πτώση της συγκέντρωσης του FeNOΓ) Η μέση τιμή της Ti μειώθηκε σε βαθμό στατιστικά σημαντικόΔ) Η μέση τιμή της Vt/t insp αυξήθηκε σε βαθμό στατιστικά σημαντικόΕ) Όσο αυξάνονταν τα επίπεδα της συγκέντρωσης του καπνού στο δωμάτιο κατά τη διάρκεια της έκθεσης, τόσο μεγαλύτερος ήταν ο ερεθισμός των ματιών ή της μύτης.Όταν η έκθεση γινόταν με στοματική αναπνοή:Α) Η μέση τιμή της Rc αυξήθηκε σε βαθμό στατιστικά σημαντικόΒ) Η μέση τιμή της ERV μειώθηκε σε βαθμό στατιστικά σημαντικόΓ) Η μέση τιμή της FRC PL μειώθηκε σε βαθμό στατιστικά σημαντικόΕξάλλου, η Ζ5Hz και οι R5Hz (total resistance) , R10Hz (peripheral resistance) και R20Hz (central resistance) φαίνεται ότι αυξάνονται κατά τη οξεία έκθεση στο παθητικό κάπνισμα, είτε αυτή γίνεται με ρινική είτε με στοματική αναπνοή, σε βαθμό στατιστικά σημαντικό. Ωστόσο η σύγκριση της μεταβολής των αντιστάσεων του κατώτερου αναπνευστικού με ρινική αναπνοή και της μεταβολής αυτών με στοματική αναπνοή δεν ήταν στατιστικά σημαντική.Συμπέρασμα: Από τα παραπάνω προκύπτει ότι είναι προτιμότερο η έκθεση στο παθητικό κάπνισμα να γίνεται με ρινική αναπνοή από ότι με στοματική αναπνοή.