bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Σχεδιασμός και σύνθεση νέων τρικυκλικών παραγώγων του ινδολίου με μελατονινεργική δράση
Authors: Πανουσοπούλου Μαρία
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αφορά στο σχεδιασμό και τη σύνθεση των νέων μελατονινεργικών αμιδο-παραγώγων της 2-(6,7,8,9-τετραϋδροπυριδο[1,2-a]ινδολ-10-υλ)αιθαναμίνης και της 2-μεθοξυ-2-(6,7,8,9-τετραϋδροπυριδο[1,2-a]ινδολ-10-υλ)αιθαναμίνης (1-10), καθώς και των αμιδίων της 2-(2,3,6,7-τετραϋδρο-1H,5H-πυριδο[3,2,1-ij]κινολιν-2-υλ)αιθαναμίνης και της 2-(2,3,6,7-τετραϋδρο-1H,5H-πυριδο[3,2,1-ij]κινολιν-2-υλ)προπαναμίνης (11-20). Επίσης, περιγράφονται οι συνθετικές μελέτες που διεξήχθησαν για την παρασκευή των β-υποκατεστημένων 6,7,8,9-τετραϋδροπυριδο[1,2-a]ινδολικών, 2-μεθοξυ-6,7,8,9-τετραϋδροπυριδο[1,2-α]ινδολικών, καθώς και των 2,3,6,7-τετραϋδρο-1H,5H-πυριδο[3,2,1-ij]κινολινικών αναλόγων (21-31). Συγκεκριμένα, στο τέταρτο κεφάλαιο παρατίθενται οι νέες, σύντομες και ικανοποιητικής απόδοσης συνθετικές μέθοδοι, οι οποίες αναπτύχθηκαν για την παρασκευή των μητρικών πυρήνων, των γενικών τύπων 4.2.4, των αλκαναμιδοπαραγώγων 1-10. Ακολουθεί εκτενής αναφορά επί της βιολογικής δράσης των νέων ενώσεων, οι οποίες μελετήθηκαν ως προς την ικανότητά τους να προκαλούν είτε διασπορά είτε συσσωμάτωση των μελανοφόρων κυττάρων του Xenopus laevis. Στη συνέχεια παρατίθενται τα συμπεράσματα από τις σχέσεις δομής-δράσης των ενώσεων των γενικών τύπων 1-10. Οι πλέον δραστικές μελατονινεργικές ενώσεις της σειράς αυτής είναι η 8 (Χ=ΟCH3, R=C3H7) και η 7 Χ=ΟCH3, R=C2H5), οι οποίες εμφανίζουν αξιοσημείωτη αγωνιστική δράση για τους υποδοχείς της μελατονίνης. Στη συνέχεια περιγράφεται η μέθοδος σύνθεσης των μητρικών πυρήνων, 4.5.4 και 4.5.5, των νέων αμιδίων της 2-(2,3,6,7-τετραϋδρο-1H,5H-πυριδο[3,2,1-ij]κινολιν-2-υλ)αιθαναμίνης (11-15) και της 2-(2,3,6,7-τετραϋδρο-1H,5H-πυριδο[3,2,1-ij]κινολιν-2-υλ)προπαναμίνης (16-20), αντίστοιχα. Όλα τα νέα ανάλογα αυτής της σειράς αποτελούν ανταγωνιστές της μελατονίνης. Το μελατονινεργικό ανάλογο 14 είναι 9 φορές πιο δραστικό απ’ ότι η ένωση αναφοράς luzindole. Επιπλέον, δύο από τα νέα αυτά μόρια, οι ενώσεις 17 και 18, παρουσιάζουν σημαντική εκλεκτικότητα (4 φορές) για τον h-ΜΤ2 υποδοχέα σε σχέση με τον h-ΜΤ1. Τέλος, παρατίθενται οι συνθετικές και φαρμακολογικές μελέτες επί των νέων β-υποκατεστημένων 6,7,8,9-τετραϋδροπυριδο[1,2-a]ινδολικών αναλόγων 21-26, των 2-μεθοξυ-6,7,8,9-τετραϋδροπυριδο[1,2-α]ινδολικών παραγώγων 27 και 28, καθώς και των 2,3,6,7-τετραϋδρο-1H,5H-πυριδο[3,2,1-ij]κινολινών 29-31. Αξιοσημείωτο γεγονός αποτελεί ό,τι οι ενώσεις 30 και 31 εμφανίζουν 11 και 14 φορές, αντιστοίχως, εκλεκτικότητα ως προς τον h-ΜΤ2 υποδοχέα.
Ανάπτυξη συστήματος διαχείρισης της γνώσης σε έργα διεργασιών αξιοποίησης φυσικού αερίου
Authors: Σπανίδης Φίλιππος-Μάρκος
Published: January 2014

Η γνώση αποτελεί παράγοντα ιδιαίτερης σπουδαιότητας για τη βιωσιμότητα και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων. Στη σύγχρονη βιομηχανία, παραδοσιακές διαδικασίες παραγωγής αντικαθιστώνται σταδιακά από τεχνολογικά προηγμένες, βασιζόμενες στη γνώση και τη διαχείρισή της (ΔΓ). Σημαντικό μέρος της στρατηγικής των επιχειρήσεων, επικεντρώνεται στην ανάπτυξη συστημάτων και τεχνολογιών που αποσκοπούν στη δημιουργία, διατήρηση και συνεχή αναβάθμιση της γνώσης των οργανισμών. Η παρούσα διδακτορική διατριβή προσεγγίζει το ζήτημα της ΔΓ με έμφαση στις εγχώριες εταιρίες συμβούλου μελετητή (ΕΣΜ) που παρουσιάζουν σημαντική υστέρηση σχετικά με το ζήτημα αυτό. Το ερευνητικό ενδιαφέρον τεκμηριώνεται από τη διαπίστωση ελλείψεων στη βιβλιογραφία σχετικά με τη ΔΓ στον τομέα των τεχνικών έργων, σε συνδυασμό με το ενδιαφέρον των εγχώριων ΕΣΜ να εισάγουν τη ΔΓ στον επιχειρησιακό τους μηχανισμό. Η επιτυχής συμμετοχή των ΕΣΜ, αυτοτελώς ή μέσω συνεργασιών, στη διεκδίκηση και εκπόνηση έργων φυσικού αερίου στην περιφέρεια της νοτιοανατολικής Ευρώπης, εξαρτάται από τη δυνατότητα αξιοποίησης του γνωστικού τους δυναμικού, σε περιβάλλον μεγάλου ανταγωνισμού και συνεργασιών που επιβάλουν συντονισμό πολύπλοκων και διεπιστημονικών γνωστικών αντικειμένων. Συνεπώς, η όποια πρόταση, μέθοδος ή τεχνική θα μπορούσε να συνεισφέρει δυνητικά στη δημιουργία υποδομής ΔΓ για τις εγχώριες ΕΣΜ, συνιστά παράγοντα ερευνητικού ενδιαφέροντος.
Οι φόβοι των μαθητών του δημοτικού σχολείου και οι επιπτώσεις στις διαπροσωπικές σχέσεις και στην αναγνωστική τους ικανότητα
Authors: Παρασκευόπουλος Θεόδωρος
Published: January 2014

Στόχος της έρευνας αυτής είναι να εξετάσει τους φόβους των παιδιών της σχολικής ηλικίας στην Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα, διερευνάται η ποιότητα των παιδικών φόβων όπως τους αναφέρουν οι ίδιοι οι μαθητές του δημοτικού σχολείου από όλη την Ελλάδα. Ακόμη εξετάζονται οι διαφοροποιήσεις αυτών των φόβων σε σχέση με το φύλο και με την ηλικία των παιδιών, καθώς και το αν οι φόβοι αυτοί επηρεάζουν την κοινωνική αποδοχή και εμβέλεια των παιδιών στη σχολική τάξη. Τέλος, εξετάζεται αν οι φόβοι επηρεάζουν τα παιδιά της Γ΄ και Δ΄ τάξης στην αναγνωστική τους ικανότητα. Τρεις χιλιάδες διακόσιοι είκοσι (3220) μαθητές ηλικίας 7-12 ετών κατέγραψαν τους φόβους τους στο Ερωτηματολόγιο Αυτοαξιολόγησης Φόβων Για Παιδιά (Fear Survey Schedule for Children, FSSC-GR). Εκατόν έντεκα από αυτούς μετείχαν στο σχηματισμό κοινωνιογράμματος στις τάξεις τους, και εξήντα συμπλήρωσαν το τεστ αναγνωστικής ικανότητας Τάφα. Από την καταγραφή των φόβων των παιδιών προέκυψε ένα μοντέλο έξι παραγόντων: (α) "φόβος του κινδύνου και του θανάτου", β) "φόβος για το άγνωστο-απροσδόκητο", γ) "φόβος της αποτυχίας και κριτικής", δ) "φόβος του τραυματισμού και των μικρών ζώων", ε) "ιατρικοί φόβοι", καθώς και στ) «φόβος για το σκοτάδι και τη μοναξιά»), το οποίο περιλαμβάνει τους πέντε παράγοντες που προέκυψαν από την εφαρμογή του Ερωτηματολογίου Αυτοαξιολόγησης Φόβων Για Παιδιά (Fear Survey Schedule for Children, FSSC-R) σε παρόμοιες έρευνες, και επιπλέον τον παράγοντα «φόβο για το σκοτάδι και τη μοναξιά», που ουσιαστικά προκύπτει από τη διάσπαση του φόβου για «το άγνωστο», όπως αυτός εμφανίζεται στις προηγούμενες έρευνες. Όπως δηλώνουν και σε προηγούμενες έρευνες σε άλλες χώρες, τα κορίτσια φαίνεται να εμφανίζουν υψηλότερους φόβους από τα αγόρια. Οι αλλαγές των φόβων σε σχέση με την ηλικία καταγράφονται και εξετάζονται σε σχέση και με άλλους παράγοντες (π.χ. πολιτισμικούς). Όσον αφορά την κοινωνική θέση των μαθητών μέσα στην τάξη, φαίνεται ότι αυτή δε συσχετίζεται άμεσα με τους φόβους που αυτοί εκδηλώνουν. Τέλος, φαίνεται ότι η αναγνωστική ικανότητα των μαθητών της Γ΄ και Δ΄ τάξης δεν έχει άμεση συνάφεια με τη φοβική συμπεριφορά τους. Τα ευρήματα συζητούνται σε σχέση με τους άξονες της έρευνας, δηλαδή σε σχέση με το ρόλο των φύλων, το ρόλο της ηλικίας, τους πολιτισμικούς παράγοντες, καθώς και την κοινωνική θέση των μαθητών μέσα στην τάξη, αλλά και τις γνωστικές τους ικανότητες στην ανάγνωση.
Μελέτη της χημικής σύστασης και διερεύνηση του βιολογικού ρόλου των δραστικών συστατικών προϊόντων και υποπροϊόντων της ελαιουργίας
Authors: Αγάλιας Απόστολος
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν φυτοχημικά τα φύλλα της Olea europaea cv. koroneiki και τα υγρά απόβλητα ελαιοτριβείων, απομονώθηκαν συνολικά 20 φυσικά προϊόντα και παρουσιάστηκαν αναλυτικά οι πορείες και τα αποτελέσματα. Η επιλογή των φύλλων και των υγρών αποβλήτων έγινε διότι αποτελούν παραπροϊόντα της ελαιουργίας αλλά ταυτόχρονα και πλούσια πηγή πολυφαινολικών ενώσεων. Επιγραμματικά στην παρούσα εργασία: Τα υγρά απόβλητα ελαιοτριβείων (κατσίγαρος) υποβλήθηκαν σε κατεργασία με ρητίνες προσρόφησης XAD16 και XAD7ΗΡ, με αποτέλεσμα την παραγωγή 2 κλασμάτων, ενός που ήταν εμπλουτισμένο σε πολυφαινόλες και ενός που περιείχε τις χρωστικές της ελιάς αντίστοιχα. Το κλάσμα που προέκυψε από την επεξεργασία των υγρών αποβλήτων με ρητίνη προσρόφησης XAD16 εισήλθε στους χρωματογραφικούς διαχωρισμούς. Απομονώθηκαν και ταυτοποιήθηκαν συνολικά 11 δευτερογενείς μεταβολίτες που κατατάσσονται σε 3 κατηγορίες φυσικών προϊόντων. Συγκεκριμένα, ανήκουν στα ιριδοειδή, φλαβονοειδή και φαινολικά παράγωγα Από τα απομονωθέντα μόρια, 2 αποτελούν νέα φυσικά προϊόντα. Πρόκειται για τον μεθυλεστέρα του 2-[5-αιθ-(Ε)-υλιδενο-2-οξο- τετραϋδροπυραν-4-υλ] ακρυλικού οξέος και τον μεθυλεστέρα του 1- μέθυλο-7-οξο-6,7,9,10-τετραϋδρο-1Η, 5Η-πυρανο[3,4-c]πυρανο-4- καρβοξυλικού οξέος Μελετήθηκε φυτοχημικά το ακετονικό εκχύλισμα των φύλλων της Olea europaea cv. koroneiki. Απομονώθηκαν και ταυτοποιήθηκαν συνολικά 9 δευτερογενείς μεταβολίτες που κατατάσσονται σε 4 κατηγορίες φυσικών προϊόντων. Συγκεκριμένα, ανήκουν στα ιριδοειδή, φλαβονοειδή, τριτερπένια και φαινολικά παράγωγα (φαινολικά οξέα, φαινυλαιθανόλες). Από τα απομονωθέντα μόρια, 1 απαντάται για πρώτη φορά στην Olea europaea. Πρόκειται για τον 8-επι-κινγκισίδη. Αναπτύχθηκε συνολικά μία διαδικασία υψηλής τεχνολογίας, αξιοποίησης των υγρών αποβλήτων των ελαιοτριβείων, κατά την οποία ανακτώνται οι φυσικές πολυφαινόλες και παράλληλα απομακρύνονται από το περιβάλλον χιλιάδες τόνοι υγρών αποβλήτων Αναπτύχθηκε κατάλληλη μεθοδολογία για την απομόνωση ολευρωπεΐνης, υδροξυτυροσόλης, λακτόνης και τυροσόλης σε βιομηχανικά κλίμακα. Μελετήθηκε η περιέκτικότητα των αφεψημάτων που προέρχονταν από τα φύλλα 10 διαφορετικών Ελληνικών καλλιεργούμενων ποικιλιών ελιάς σε ολευρωπεΐνη, ελενολικό οξύ, τυροσόλη και 5-(αιθυλιδενο-2-οξο- τετραϋδρο-πυρανυλ-4-) οξικό οξύ (Λακτόνη) και παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφοροποιήσεις ανάμεσά τους. Πραγματοποιήθηκαν πειράματα σε κουνέλια in vivo όπου η ολευρωπεΐνη εμφάνισε σημαντική αντι-ισχαιμική, αντιοξειδωτική και υπολιπιδαιμική δράση Πραγματοποιήθηκαν πειράματα σε αρουραίους in vivo στα οποία παρατηρήθηκε δράση της ολευρωπεΐνης κατά της οστεοπόρωσης, ενώ εξετάστηκε και η πιθανότητα η δράση αυτή να είναι δοσοεξαρτόμενη.
Η μετωπιαία λειτουργία στην πλάγια μυατροφική σκλήρυνση
Authors: Κωνσταντινίδης Θεόδωρος
Published: January 2014

Πενήντα ένα ασθενείς με Πλαγία Μυατροφική Σκλήρυνση και είκοσι οκτώ μάρτυρες, παρόμοιας ηλικίας και μόρφωσης, συμμετείχαν στα ακόλου-θα οφθαλμοκινητικά παραδείγματα: (1)παράδειγμα τριών επιλογών (2)παρά-δειγμα απομνημονευμένων σακκαδικών. Οι οφθαλμικές κινήσεις καταγρά-φηκαν με τη χρήση συστήματος υπέρυρθρης οφθαλμογραφίας. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε κλινικοεργαστηριακό έλεγχο για την τεκμηρίωση της διά-γνωσης, σύμφωνα με τα κριτήρια του El Escorial της Παγκόσμιας Ομοσπον-δίας Νευρολογίας. Νευροψυχολογική εκτίμηση έγινε κατ’ αρχήν με τη χρήση της κλίμακας Wechsler, μέτρησης του δείκτη νοημοσύνης(ΔΝ). Υπολογίσθη-κε μόνο ο λεκτικός ΔΝ, για να αποφευχθεί ο υπολογισμός ψευδώς χαμηλών ΔΝ, λόγω των κινητικών ελλειμμάτων των ασθενών. Ασθενείς ή μάρτυρες με λεκτικό ΔΝ<70, αποκλείσθηκαν από τη μελέτη. Χρησιμοποιήθηκαν επιπλέον οι δοκιμασίες Wisconsin και Stroop, που είναι ευαίσθητες στην ανίχνευση με-τωπιαίας δυσλειτουργίας, καθώς και η δοκιμασία ανάκλησης του σύνθετου σχήματος του Rey. Το ερωτηματολόγιο της κατάθλιψης του Beck, χορηγήθη-κε για τον αποκλεισμό των ατόμων με μέτρια ή σοβαρή κατάθλιψη, αν συμ-πλήρωναν βαθμολογία >16. Το ένα τρίτο των ασθενών παρουσίαζε μετωπιαία δυσλειτουργία, όπως αυτή ανιχνεύεται με τα υψηλά ποσοστά λαθών στη δο-κιμασία τριών επιλογών και τις αποδόσεις τους στις δοκιμασίες Wisconsin και Stroop. Επιπλέον οι ασθενείς εκτελούσαν απομνημονευμένες και απλές σακκαδικές με μεγαλύτερους λανθάνοντες χρόνους, στο παράδειγμα των α-πομνημονευμένων κινήσεων. Τέλος η μόνη στατιστικά σημαντική συσχέτι-ση, ήταν μεταξύ ποσοστού λαθών των αντισακκαδικών και της δυσαρθρίας.
Γονιδιακή έκφραση σε κυτταρικά μοντέλα σποραδικού καρκίνου του παχέος εντέρου (ΚΠΕ) επαγόμενη από τις ογκοπρωτεΐνες K - RAS και B - RAF
Authors: Μακροδούλη Ελένη
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή διερευνήθηκε επίδραση των ογκογονιδίων KRASG12V και BRAFV600E στο σποραδικό καρκίνο του παχέος εντέρου. Μελετήθηκε ο μετασχηματισμός ανθρώπινων κυττάρων ενδιάμεσου αδενώματος του παχέος εντέρου (Caco-2) από τα δύο αυτά ογκογονίδια καθώς και η επίδρασή τους στις κυτταροσκελετικές ιδιότητες των κυττάρων μέσω των Rho GTPασών. Τα ευρήματα συγκρίνονται με το ρόλο των Rho GTPασών σε ένα μοντέλο επιθήλιο-μεσεγχυματικής μετάβασης (ΕΜΤ), το οποίο προέκυψε ύστερα από μετασχηματισμό των Caco-2 κυττάρων με το ογκογονίδιο ΗRASG12V. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το ογκογονίδιο BRAFV600E (κύτταρα Caco-BR) είναι πιο αποτελεσματικό από ότι το KRASG12V (κύτταρα Caco-K) στο μετασχηματισμό των Caco-2 κυττάρων. Στα Caco-BR κύτταρα μέτρια ενεργοποίηση της ERK, η οποία μετατοπίζεται στον πυρήνα οδηγεί έτσι σε αύξηση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και μετασχηματισμό των κυττάρων. Επίσης, τα Caco-BR κύτταρα δημιούργησαν όγκους σε άθυμα ποντίκια σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Το KRASG12V ογκογονίδιο οδήγησε σε αυξημένη ενεργοποίηση της ERK και στην εμφάνιση χαρακτηριστικών κυτταρικής γήρανσης. Μελέτη συσχέτισης των ογκογονιδίων με τις μικρές GTPάσες RhoA, Rac1, Cdc42, έδειξε για πρώτη φορά ότι τα ογκογονίδια BRAF και RAS χρησιμοποιούν διαφορετικά Rho μονοπάτια προκειμένου να επάγουν μεταναστευτικές και διεισδυτικές ιδιότητες σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα του παχέος εντέρου (Caco-2). Το ογκογονίδιο BRAFV600E χρησιμοποιεί κυρίως τη RhoA, προκειμένου να ενισχύσει τη μεταναστευτική και διεισδυτική ιδιότητα των Caco-2 κυττάρων, ενώ το KRASG12V, τη Cdc42. Το ογκογονίδιο ΗRASG12V οδήγησε στο φαινόμενο ΕΜΤ. Επιπλέον, τα ογκογονίδια συνεργάζονται με τον TGFβ-1 ώστε να μετασχηματίσουν τα Caco-2 κύτταρα πιο αποτελεσματικά. Τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να συμβάλουν στο σχεδιασμό θεραπευτικών παραγόντων για τον καρκίνο του παχέος εντέρου στοχεύοντας σε συγκεκριμένο Rho μονοπάτι, ανάλογα με τις γονιδιακές μεταλλάξεις που φέρει το κάθε νεόπλασμα.
Δομή λιπιδικών α-αμινοξέων και παραγώγων τους
Authors: Ξυνογαλάς Παντελεήμων
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία έγινε προσπάθεια να προσεγγισθεί η δομή των λιπιδικών α-αμινοξέων και των 2-αμινοαλκοολών. Οι τελευταίες αποτελούν παράγωγα των πρώτων και παρουσιάζουν μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον λόγω της βιολογικής τους δράσης. Για την επίτευξη του παραπάνω σκοπού σημαντικό ρόλο έπαιξε η εστίαση στις φυσικοχημικές ιδιότητες των παραπάνω υλικών. Αρχικά με τη μέθοδο της θερμικής ανάλυσης παρατηρήθηκαν η ύπαρξη του πολυμορφισμού, της ‘περιστροφικής’ φάσης καθώς επίσης διερευνήθηκαν και υπολογίσθηκαν επιμελώς οι θερμοκρασίες τήξεως και κρυσταλλώσεως όλων των υλικών όπως και οι αντίστοιχες ενθαλπίες. Για την αρχική εξαγωγή συμπερασμάτων μελετήθηκαν με την ίδια μέθοδο παρεμφερή παράγωγα των α-αμινοξέων και επίσης το κανονικό δεκαεξανοϊκό οξύ, η κανονική δεκαεξανόλη και η δεκαεξαναμίνη. Επειδή διαπιστώθηκε η υγροκρυσταλλική μορφή και η έντονη υπέρψυξη στις 2-αμινοαλκοόλες, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της οπτικής μικροσκοπίας για όλα τα υλικά προς επιβεβαίωση των παραπάνω διαπιστώσεων. Για την υποστήριξη αυτών των αρχικών παρατηρήσεων και της μελέτης της δομής και της μορφολογίας των υλικών χρησιμοποιήθηκε η φασματοσκοπία Raman (υψηλές και χαμηλές συχνότητες). Για το θεωρητικό υπολογισμό των συχνοτήτων LAM-1 τροποποιήθηκε το γραμμικό μοντέλο Zerbi. Οι μετρήσεις Raman διεξήχθησαν στις θερμοκρασίες εκείνες, που αντιστοιχούν στις μεταβολές φάσεων. Η ‘περιστροφική’ φάση των υλικών εξακριβώθηκε και με την φασματοσκοπία Raman. Τα αποτελέσματα αυτά οδήγησαν στη διαμόρφωση μοντέλου, στο οποίο περιγράφεται η μοριακή κινητικότητα των ανθρακικών αλυσίδων κατά την ‘περιστροφική’ φάση. Αυτή η μοριακή κινητικότητα επιβεβαιώθηκε και με τη διηλεκτρική φασματοσκοπία. Τέλος με την περίθλαση ακτίνων Χ προσδιορίσθηκαν οι αποστάσεις περιοδικότητας, οι οποίες συνέδραμαν στην ερμηνεία του πολυμορφισμού.
Προσομοιωμένα σταθμισμένα δείγματα ως διαδικασίες με άλματα
Authors: Μαλεφάκη Σωτηρία
Published: January 2014

Στόχος της διατριβής είναι η μελέτη των κατάλληλα σταθμισμένων δειγμάτων και εφαρμογών τους σε διάφορα σχήματα MC και MCMC. Για κάθε σταθμισμένο δείγμα ορίζεται μία στοχαστική διαδικασία με άλματα (jump process) η οποία, υπό κατάλληλες συνθήκες, συγκλίνει ασθενώς στην κατανομή – στόχο. Μέσω αυτής της οπτικής διευρύνεται η χρήση ενός από τους σημαντικότερους αλγορίθμους MC, του δειγματολήπτη σπουδαιότητας (importance sampling), ο οποίος μπορεί πλέον να θεωρηθεί ως μία γενική μέθοδος προσομοίωσης από την κατανομή – στόχο και όχι απλώς ως μία τεχνική εκτίμησης ολοκληρωμάτων της μορφής.
Μελέτη των αλληλεπιδράσεων συνεργαζόμενων μαθητών και διδάσκοντος σε περιβάλλον μαθηματικού μικρόκοσμου βασισμένου σε εργαλεία υπολογιστικής τεχνολογίας
Authors: Κολέτσος Θεόδωρος
Published: January 2014

Στόχος της παρούσας έρευνας είναι η μελέτη των αλληλεπιδράσεων συνεργαζόμενων μαθητών και διδάσκοντος-ερευνητή και των κατανοήσεών τους για τις έννοιες της μεταβλητής και της συνάρτησης, κατά την εμπλοκή τους σε διερευνητικές δραστηριότητες σε υπολογιστικό περιβάλλον. Για το σκοπό αυτό, έγινε ανάπτυξη των κατάλληλων ερευνητικών εργαλείων (διατύπωση προβλήματος-επιλογή υπολογιστικού εργαλείου-σχεδιασμός δραστηριοτήτων) και πραγματοποιήθηκε ποιοτική έρευνα. Μελετήθηκαν πέντε ομάδες που κάθε μία αποτελείτο από δύο μαθητές. Συλλέχτηκαν δεδομένα σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις οι οποίες έλαβαν χώρα και τις κατανοήσεις των μαθητών για τις έννοιες της μεταβλητής και της συνάρτησης στο περιβάλλον αυτό. Η συνεισφορά, σε γενικές γραμμές, της έρευνας έγκειται στην περιγραφή και ερμηνεία με μεγαλύτερη σαφήνεια του φαινομένου των αλληλεπιδράσεων και των κατανοήσεων από τους μαθητές των εννοιών της μεταβλητής και της συνάρτησης, σε περιβάλλον χρήσης πρωτότυπου υπολογιστικού εργαλείου, και την διατύπωση με μεγαλύτερη ευκρίνεια των ερευνητικών ερωτημάτων και υποθέσεων για τα θέματα αυτά. Η σαφήνεια αυτή έχει σχέση: Με την κατανόηση σημαντικών, αλλά υποβαθμισμένων από τα αναλυτικά προγράμματα και τις διδακτικές πρακτικές, πτυχών των εννοιών της μεταβλητής και της συνάρτησης και της συναφούς με αυτές έννοιας της συμμεταβολής, αντί των περιορισμένης εμβέλειας πτυχών τους. Με την κατανόηση των διαδικασιών πραγματοποίησης γενικεύσεων από τους μαθητές. Με την επικέντρωση της παιδαγωγικής παρέμβασης στην ενίσχυση δραστηριοτήτων που συμβάλλουν στην οικοδόμηση της γνώσης από τους μαθητές, αντί για την παροχή έτοιμης γνώσης. Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία ολοκληρωμένης παιδαγωγικής αντίληψης για την αξιοποίηση υπολογιστικών εργαλείων με αυτά τα χαρακτηριστικά στη μάθηση των Μαθηματικών.
Politiques et strategies en faveur du plurilinguisme a l' ecole
Authors: Πολίτη Ρωμαλέα
Published: January 2014

La rencontre permanente des langues et des identites culturelles est une evolution incontournable qui fait suite a l’accroissement de la mobilite des populations au cours de ces dernieres annees. Elle entraine une evolution de la composition des societes qui implique une education linguistique adaptee aux nouveaux besoins de communication plurielle des individus. Les alliances interlinguistiques et l’intercomprehension de plusieurs langues sont des strategies favorisant le pluringuisme et permettant de gerer les conflits eventuels dus aux chocs interculturels et interlinguistiques. Les competences metacognitives transversales et les capacites intellectuelles polyvalentes que ces strategies plurilingues developpent semblent parfaitement adaptees aux besoins de notre societe mondialisee qui demande des capacites de reflexion strategique pour faciliter la resolution des problemes interculturels.
Οι μαθησιακές διεργασίες στη συγρότηση μουσικών ταυτοτήτων
Authors: Παπασταύρου Δήμητρα
Published: January 2014

Η εργασία αυτή πραγματεύεται τη θεσμική και την άτυπη μάθηση μουσικής. Το κύριο ερευνητικό ερώτημα αφορά στις σχέσεις και στα νοήματα που γεννιούνται ή προωθούνται μέσα από τη μουσική πράξη και στις ταυτότητες που συγκροτούνται μέσα από αυτήν. Στο πρώτο μέρος παρουσιάζονται και συζητούνται οι έννοιες και τα χαρακτηριστικά της συγκρότησης μουσικών ταυτοτήτων και των θεσμικών και άτυπων μορφών μουσικής εκπαίδευσης και μάθησης στο Δυτικό κόσμο. Συζητείται επίσης διεξοδικά ο τρόπος που οι διαφορετικές αυτές μορφές εκπαίδευσης και μάθησης ενισχύουν την κατασκευή διαφορετικών ταυτοτήτων και, κατ’ επέκταση, ανθρώπινων σχέσεων. Για την καλύτερη κατανόηση των παραπάνω, εισάγονται τρεις έννοιες που οργανώνουν τη δομή της ανάλυσης και ερμηνείας τόσο των μουσικών ταυτοτήτων, όσο και των μαθησιακών πλαισίων. Πρόκειται για τις έννοιες χρόνος, χώρος, και σώμα. Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζεται μια μελέτη περίπτωσης: Μια άτυπη μουσική ομάδα πέντε Ελλήνων ενηλίκων που παίζουν και μαθαίνουν μαζί δύο ξένα μουσικά είδη, τα οποία ανήκουν στην ευρύτερη παραδοσιακή μουσική της Δύσης, την bluegrass και τη gypsy swing (ή gypsy τζαζ) μουσική. Ξεκινώντας από τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αυτοί γνωρίστηκαν, εξετάζεται το πώς και το γιατί συγκρότησαν μια ομάδα άτυπης μάθησης, πώς έστησαν κάποιες από τις άρρητες θεωρίες τους για τη μάθηση και το πώς, μέσα από την εφαρμογή των θεωριών αυτών στη μουσική πράξη, συνέχισαν να μαθαίνουν ο ένας από τον άλλο. Αναλύεται ακόμα το πώς προσπάθησαν σταδιακά να παίζουν σαν τους μουσικούς που θαυμάζουν, ενισχύοντας παράλληλα τις προσωπικές τους σχέσεις και τη σημασία της ομάδας τους στη ζωή τους. Η έρευνα στηρίζεται στη συστηματική συμμετοχική παρατήρηση της άτυπης μουσικής ομάδας από το φθινόπωρο του 2006 μέχρι και το χειμώνα του 2008. Το υλικό αποτελείται κυρίως από ηχογραφημένα αποσπάσματα όσων λέγονταν και παίζονταν στις συναντήσεις της ομάδας και πλαισιώνεται από ατομικές συνεντεύξεις, οι οποίες το εμπλουτίζουν με την προσωπική εικόνα του καθενός για την ομάδα και τα μέλη της. Η ανάλυση αποτελεί μια επανακατασκευή αυτού του υλικού, μια ερμηνεία όσων ειπώθηκαν από τα μέλη της ομάδας και όσων προσέφερε η συνολική εμπειρία της συμμετοχικής παρατήρησης. Η μελέτη αυτή είχε ως στόχο την ανάδειξη του χαρακτήρα που παίρνει η μάθηση μουσικής σε ένα άτυπο πλαίσιο, και την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι συμμετέχοντες συγκροτούν τις ταυτότητές τους και σχετίζονται μέσα σε ένα δικό τους, αυτοδημιούργητο μαθησιακό πλαίσιο. Από τη συνολική αυτή έρευνα προκύπτει ότι η θεσμοθετημένη μουσική εκπαίδευση έχει πολλά να κερδίσει, εάν δώσει λίγο περισσότερη προσοχή στην πολυπλοκότητα όσων συμβαίνουν και έξω από αυτήν.
Blake as Yeats's "other" within the framework of jungian theory
Authors: Μαλλιαρού Παρασκευή
Published: January 2014

The present thesis proposes to explore W. B. Yeats’s inner dialogue with his predecessor William Blake, as “other” or spiritual counterpart who guides the ego-consciousness of the poet into the realm of the unconscious. The “occult”/arcane relationship of the two poets will be examined within the theoretical framework of C. G. Jung’s depth/analytical psychology. It is recorded that Yeats associated Blake’s unconventional, highly imaginative art of intricate symbolism with his own life-long interest in the occult, as expressed through his initiation into theosophy, magic, alchemy and spiritualism. There is also evidence of Yeats regarding Blake’s “presence” at a seance, as one of his “spirit-guides” that have influenced his work. In the introduction, I explain that Jungian psychology provides an appropriate analytical tool or “meta-language” for interpreting Yeats’s artistic duality in terms of Blake’s visionary work, by using a language of symbols/archetypal images that describe the world of the unconscious. Jungian and post-Jungian critics, such as P. W. Martin, Susan Rowland, Christopher Hauke and others, have contributed to a revival in Jungian literary and cultural criticism, by accepting the existence of a “psychic reality,” where “psyche” stands for all conscious and unconscious mental operations, a fundamental concept of Jungian psychology. The first chapter deals with Blake’s role as an inner, guiding voice emerging through the analysis of paradoxical friendships in Yeats’s initiation-patterned stories from his prose collection The Secret Rose, which are related to the Jungian “process of individuation.” In the second chapter, Yeats’s pursuit of his daimon or “other” is related to Hermeticist Ribh’s ecstatic vision of God as featured in his poetry collection Supernatural Songs. Ribh is also juxtaposed to ethereal Thel, Blake’s persona in his poem The Book of Thel. In the third chapter, Jung’s technique of “alchemical active imagination” is borrowed to interpret Blake’s poem “The Mental Traveller” in relation to Yeats’s “The Double Vision of Michael Robartes.” In the last chapter, Blake’s play The Ghost of Abel provides the background material for interpreting Yeats’s dramatized appearances of a ghost and a spirit in his plays The Resurrection and The Words Upon the Window-Pane that deal with the spiritual “other” and its problematic reception by the skeptical world.
Κατευθυντικές λεκτικές πράξεις
Authors: Βασιλάκη Ευγενία
Published: January 2014

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η περιγραφή και η ανάλυση των κατευθυντικών λεκτικών πράξεων που επιτελούνται στη Νέα Ελληνική με τρόπο που να ανταποκρίνεται όσο το δυνατόν περισσότερο στη γλωσσική πραγματικότητα και στις διαισθήσεις των φυσικών ομιλητών ενώ ταυτόχρονα να προσφέρει ένα στέρεο υπόβαθρο για τη διδασκαλία του φαινομένου σε μη φυσικούς ομιλητές της γλώσσας. Στο θεωρητικό πλαίσιο της Γνωστικής Γλωσσολογίας και επιχειρώντας να ερμηνεύσει γιατί οι συγκεκριμένες μορφές προσφέρονται για τις συγκεκριμένες λειτουργίες, η παρούσα μελέτη κινείται σε δύο άξονες: ο πρώτος αφορά τις μορφές που επιλέγονται στη ΝΕ για την πραγμάτωση των κατευθυντικών λειτουργιών και ο δεύτερος τις λειτουργίες που επιτελούνται μέσω των δεδομένων γλωσσικών μορφών. Οι μορφές που εξετάζονται θεωρούνται παγιωμένες δομές (γραμματικές κατασκευές) για την έκφραση κατευθυντικότητας στη ΝΕ και αναλύονται με βάση τη χρονική και την τροπική τους αναφορά (απόσταση από την πραγματικότητα και βαθμός δεοντικής υποχρέωσης). Οι λειτουργίες περιγράφονται και κατηγοριοποιούνται με βάση τις παραμέτρους των αφηρημένων γνωστικών μοντέλων που εμπλέκονται κατά την παραγωγή και την κατανόησή τους από τους ομιλητές. Κατά την επικοινωνία οι τιμές των παραμέτρων αυτών ενεργοποιούνται μέσω των -περισσότερο ή λιγότερο- παγιωμένων γλωσσικών μορφών (οι οποίες παγιώθηκαν σε αυτές τις χρήσεις ακριβώς λόγω της εγγενούς σημασιολογικής τους δομής) αλλά και μέσω άλλων πληροφοριών από το κειμενικό (γλωσσικό και εξω-γλωσσικό) περιβάλλον του εκφωνήματος.
Ανάλυση αξιοπιστίας οχημάτων σε αστοχία λόγω κόπωσης υπό την επιρροή αβεβαιοτήτων
Authors: Βάλσαμος Γεώργιος
Published: January 2014

Η συνεχής ανάγκη για βελτιστοποίηση της ποιότητας των προϊόντων της βιομηχανίας, σε συνδυασμό με την ραγδαία εξέλιξη των ηλεκτρονικών υπολογιστών, έχει οδηγήσει στην τάση για μια όσο το δυνατόν λεπτομερέστερη μοντελοποίηση σύνθετων μηχανολογικών κατασκευών, με στόχο τον ακριβή και ταχύ προσδιορισμό της δυναμικής τους συμπεριφοράς. Αυτή η τάση για αναλυτικότερη γεωμετρική περιγραφή των κατασκευών έχει ως αποτέλεσμα την ανάγκη για επίλυση συστημάτων εξισώσεων κίνησης με μεγάλη διάσταση. Παράλληλα, η ανάγκη για πιο ρεαλιστική περιγραφή της συμπεριφοράς των σύγχρονων μηχανικών προβλημάτων εισάγει ισχυρά μη γραμμικούς όρους στις εξισώσεις που τα περιγράφουν. Όλες αυτές οι απαιτήσεις κάνουν επιτακτική την ανάγκη για ανάπτυξη και εξέλιξη κατάλληλων αριθμητικών μεθοδολογιών. Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας αναπτύχθηκαν και εφαρμόστηκαν ειδικές μεθοδολογίες για την επίλυση τόσο γραμμικών, όσο και μη γραμμικών κατασκευών, όταν αυτές διεγείρονται με στοχαστικά φορτία. Πολλές φορές στα πραγματικά προβλήματα της βιομηχανίας παρουσιάζονται αβεβαιότητες στην φόρτιση του εξεταζόμενου μοντέλου. Οι μεθοδολογίες που αναπτύχθηκαν έδωσαν έμφαση στην επίλυση συστημάτων που απαρτίζονται από συνιστώσες με μεγάλο αριθμό βαθμών ελευθερίας και εμφανίζουν έντονη μη γραμμική συμπεριφορά. Για την ακρίβεια αναπτύχθηκε μια μεθοδολογία που εκτελείται στο πεδίο των συχνοτήτων και ενδείκνυται για γραμμικές κατασκευές, και μια μεθοδολογία που εφαρμόζεται στο πεδίο του χρόνου και επιλύει ακόμη και κατασκευές με μη γραμμικά χαρακτηριστικά. Τα αποτελέσματα των αναλύσεων αυτών χρησιμοποιούνται στην συνέχεια για τον προσδιορισμό της διάρκειας ζωής της κατασκευής σε κόπωση, καθώς και για την ανάλυση της αξιοπιστίας της. Οι μεθοδολογίες που αναπτύχθηκαν εφαρμόστηκαν σε μοντέλο αστικού λεωφορείου. Το μοντέλο αυτό διακριτοποιήθηκε με τη μέθοδο των πεπερασμένων στοιχείων και περιέχει μη γραμμικούς όρους στιβαρότητας και απόσβεσης στις αναρτήσεις του, καθώς και στα σημεία που συνδέονται οι αναρτήσεις με το αμάξωμα του οχήματος. Το εξεταζόμενο μοντέλο του λεωφορείου θεωρείται ότι κινείται επάνω σε δρόμο, του οποίου το γεωμετρικό προφίλ προκύπτει από τη μελέτη μιας στοχαστικής διαδικασίας με συγκεκριμένα στατιστικά χαρακτηριστικά. Αφού καθοριστεί η στοχαστική απόκριση του οχήματος προσδιορίζεται στη συνέχεια με κατάλληλες μεθοδολογίες και η διάρκεια ζωής του σε κόπωση. Τέλος, πραγματοποιείται ανάλυση αξιοπιστίας της κατασκευής για αστοχία από κόπωση με τη βοήθεια και τον συνδυασμό όλων των αποτελεσμάτων που προέκυψαν από την στοχαστική απόκριση και την διάρκεια ζωής σε κόπωση.
Μαθηματικές έννοιες και διαδικασίες μάθησης
Authors: Σταφυλίδου Σταματία
Published: January 2014

Η παρούσα εργασία διερευνά την πορεία που ακολουθούν τα παιδιά καθώς αναπτύσσουν ιδέες για την έννοια του κλάσματος και τους τρόπους που οι ιδέες αυτές αλλάζουν, καθώς τα παιδιά προσεγγίζουν μέσα από τη διδασκαλία την επιστημονική θεώρηση του κλάσματος ως ρητού αριθμού. Η υπόθεση της εργασίας είναι ότι τα παιδιά ταυτίζουν την έννοια του αριθμού με την έννοια του φυσικού αριθμού και ότι η πεποίθηση αυτή δεν τα βοηθά αλλά αντίθετα αποτελεί εμπόδιο στην εκμάθηση των κλασμάτων. Συνεπώς για να αναπτύξουν τα παιδιά την επιστημονική έννοια του κλάσματος απαιτείται εννοιολογική αλλαγή στις δομές της γνώσης που διαθέτουν για την έννοια του αριθμού. Πραγματοποιήθηκαν δύο εμπειρικές έρευνες με δείγμα 75 και 200 μαθητές ηλικίας από 9 έως 15,5 χρόνων αντίστοιχα. Από τα παιδιά ζητήθηκε να απαντήσουν ερωτήσεις και να ζωγραφίσουν εικόνες για το σύμβολο του κλάσματος, την αριθμητική του αξία και τις διαδικασίες που ακολουθούν κατά την εκτίμηση των πράξεων με κλάσματα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα παιδιά χρησιμοποιούν τρία βασικά επεξηγηματικά πλαίσια της έννοιας του κλάσματος. Το αρχικό επεξηγηματικό πλαίσιο Κλάσμα /Δύο Ανεξάρτητοι Φυσικοί Αριθμοί, το Κλάσμα /Μέρος μιας Ακέραιας Μονάδας και τέλος, το Κλάσμα /Σχέση δύο Αριθμών, επεξηγηματικό πλαίσιο το οποίο προσεγγίζει περισσότερο την επιστημονική θεώρηση του κλάσματος. Η δημιουργία των επεξηγηματικών πλαισίων εξηγήθηκε με τη λειτουργία κάποιων βασικών προϋποθέσεων της αρχικής θεωρίας των παιδιών για τους φυσικούς αριθμούς. Πιστεύουμε ότι τα αποτελέσματα μας επιτρέπουν να διατυπώσουμε ορισμένες προτάσεις για το σχεδιασμό αναλυτικών προγραμμάτων και διδακτικών παρεμβάσεων στο μάθημα των Μαθηματικών.
Fiscal policy and cycles in Greece
Authors: Παπαγεωργίου Δημήτριος
Published: January 2014

Η διατριβή στηρίζεται στη μεθοδολογία των Δυναμικών Στοχαστικών Υποδειγμάτων Γενικής Ισορροπίας και εξετάζει τη δημοσιονομική πολιτική στην Ελλάδα. Αποτελείται από τρία κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο κατασκευάζονται τελικοί φορολογικοί συντελεστές (effective tax rates) για διαφορετικές πηγές εισοδήματος (εργασία, κεφάλαιο, εισόδημα επιχειρήσεων, εισόδημα ελεύθερων επαγγελματιών κλπ.) για την Ελλάδα και τις χώρες της Ευρωζώνης. Στη συνέχεια, εξετάζονται τα βασικά χαρακτηριστικά των τελικών φορολογικών συντελεστών στη συχνότητα των οικονομικών κύκλων σύμφωνα με τη μεθοδολογία των Kydland και Prescott (1990). Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι υπάρχει αρνητική σχέση μεταξύ των τελικών φορολογικών συντελεστών και βασικών μακροοικονομικών μεγεθών, όπως το εισόδημα και οι ώρες εργασίας. Το δεύτερο κεφάλαιο ερευνά τη συμβολή της μεταβλητότητας της δημοσιονομικής πολιτικής στην εμφάνιση οικονομικών κύκλων προβαίνοντας σε μια εκτενή παρουσίαση των δυναμικών ιδιοτήτων του Νεοκλασικού Στοχαστικού Υποδείγματος Οικονομικής Μεγέθυνσης με δημόσιο τομέα, όπου όλα τα μέσα άσκησης δημοσιονομικής πολιτικής (φόροι - δαπάνες) είναι στοχαστικές παράμετροι. Το βασικό συμπέρασμα του κεφαλαίου είναι ότι η μεταβλητότητα της δημοσιονομικής πολιτικής στην Ελλάδα έχει σημαντική συμβολή στην εμφάνιση οικονομικών κύκλων. Το τελευταίο κεφάλαιο εξετάζει την επίδραση που έχουν μεταβολές στη σύνθεση των φορολογικών συντελεστών στην οικονομική δραστηριότητα και την ευημερία στην ελληνική οικονομία μέσα στα πλαίσια ενός Νεοκλασικού Υποδείγματος Οικονομικής Μεγέθυνσης με δημόσιο τομέα. Το υπόδειγμα περιλαμβάνει βασικά χαρακτηριστικά του ελληνικού φορολογικού συστήματος, όπως είναι η φορολογία του εισοδήματος από εργασία και κεφάλαιο, η φορολογία της κατανάλωσης, καθώς και η φορολογία μερισμάτων. Το βασικό συμπέρασμα του κεφαλαίου είναι ότι φορολογικές μεταρρυθμίσεις που μειώνουν τους φορολογικούς συντελεστές της εργασίας ή του κεφαλαίου και αυξάνουν τον φορολογικό συντελεστή της κατανάλωσης, οδηγούν σε αύξηση του εισοδήματος, της επένδυσης και της ιδιωτικής κατανάλωσης, καθώς και σε άνοδο της ευημερίας των νοικοκυριών.
Η θλίψη της μητρότητας (maternity blues)
Authors: Γονιδάκης Φραγκίσκος
Published: January 2014

Η μελέτη είχε σαν στόχο την μελέτη της θλίψης της μητρότητας. Δηλαδή τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της διαταραχής, την ύπαρξη πιθανών προγνωστικών/προδιαθεσικών δεικτών , και τέλος την συσχέτιση της με την εμφάνιση μεταλόχειας κατάθλιψης. Τα κυριώτερα ευρήματα μας είναι: Α) Η βαριά θλίψη της μητρότητας εμφανίζεται στο 44,5% συνολικά των γυναικών. Υπάρχει σαφής μεταβολή του φαινομένου με την πάροδο των ημερών, κορύφωση την 3η ημέρα και ύφεση την 7η ημέρα Β) Οι συχνότερες κατηγορίες συμπτωμάτων της θλίψης της μητρότητας είναι η απελπισία , η υπερευαισθησία και η επιβράδυνση. Γ) Η εμφάνιση της θλίψης της μητρότητας επηρεάζεται κυρίως από τον τοκετό με καισαρική τομή, τα πιεστικά γεγονότα ζωής κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, το άγχος μετά τη γέννα και τη συνολική βαθμολογία της κλίμακας SCL-90. Δ) Η μεταλόχειος κατάθλιψη εμφανίζεται στο 20% συνολικά των γυναικών .Ε) Η θλίψη της μητρότητας επηρεάζει περισσότερο τη βαρύτητα της μεταλόχειας κατάθλιψης μέχρι το 1ο τρίμηνο και λιγότερο την πιθανότητα εμφάνισης μεταλόχειας κατάθλιψης
Ρόλος της τουμπουλίνης και επίδραση ταξανών και παραγώγων τους στην οργάνωση, λειτουργικότητα και δυναμική του πυρηνικού φακέλου
Authors: Ακουμιανάκη Αντωνία
Published: January 2014

Οι μικροσωληνίσκοι σχηματίζονται από ετεροδιμερή α,β-τουμπουλίνης και διαδραματίζουν σημαντικό οργανωτικό και λειτουργικό ρόλο στα ευκαρυωτικά κύτταρα. Αν και θεωρείται κυτταροπλασματική πρωτεΐνη, υπάρχουν αναφορές που υποστηρίζουν την ύπαρξη τουμπουλίνης στον πυρήνα ζωικών κυττάρων. Ως εκ τούτου μελετήσαμε με πειράματα ανοσοφθορισμού και παροδικής επιμόλυνσης, το μηχανισμό που ρυθμίζει την υποκυτταρική κατανομή της τουμπουλίνης σε ανθρώπινες καρκινικές σειρές. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η τουμπουλίνη συσσωρεύεται στον πυρήνα αλληλεπιδρώντας με πυρηνικά συστατικά και η έξοδος της στο κυτταρόπλασμα είναι ενεργητική και διαμεσολαβείται μερικώς από την exportin-1. Σε προηγούμενες μελέτες έχει δειχθεί ότι η διαλυτή τουμπουλίνη συνδεόμενη σε πυρηνικούς φακέλους με περιφερική ετεροχρωματίνη αναστέλλει τη σύνδεση της ετεροχρωματινικής πρωτεΐνης ΗΡ1. Ως εκ τούτου διερευνήσαμε με πειράματα συγκατακρίμνησης και ανοσοαποτύπωσης μετά από επίστρωση η αλληλεπίδραση της τουμπουλίνης με συστατικά του πυρηνικού φακέλου. Βρήκαμε ότι η τουμπουλίνη συνδέεται ειδικά με την ιστόνη Η3. και αναστέλλει τη σύνδεση της σε όλα τα είδη της ΗΡ1 και στον LBR. Επιπλέον, αποτρέπει το σχηματισμό του συμπλόκου ΗΡ1, LBR και core ιστονών και επομένως, θα μπορούσε να ρυθμίζει τη σύνδεση/αποσύνδεση της ΗΡ1 με τον πυρηνικό φάκελο. Το αντικαρκινικό φάρμακο πακλιταξέλη συνδέεται στην τουμπουλίνη και χρησιμοποιείται ευρέως στην θεραπεία ανθρωπίνων καρκινωμάτων. Ένα από τα μειονεκτήματα του φαρμάκου είναι η χαμηλή διαλυτότητα του στο νερό. Στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήθηκαν ανάλογα ταξόλης τα οποία περιέχουν πολλαπλά αντίγραφα ταξόλης συνδεδεμένα σε ένα συνθετικό φορέα Ac-[Lys-Aib-Cys(CH₂CO-2'-paclitaxel)]n-NH₂, n=2, 3, 4) και εμφανίζουν βελτιωμένη διαλυτότητα στο νερό. Η μελέτη με πειράματα ΜΤΤ της δράσης της ταξόλης και των παραγώγων της στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό ανθρώπινων καρκινικών κυττάρων, έδειξε ότι το ανάλογο με τα 4 αντίγραφα ταξόλης αναστέλλει σε μεγαλύτερο βαθμό τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων συγκρινόμενο με τα άλλα συνθετικά παράγωγα και την ταξόλη. Πειράματα κυτταρομετρίας ροής και ανοσοφθορισμού έδειξαν ότι η δράση του συγκεκριμένου αναλόγου στην ακινητοποίηση κυττάρων στην G2/M φάση του κυτταρικού κύκλου καθώς και στην εμφάνιση πολυπύρηνων κυττάρων με ασυνέχεια στην πυρηνική περιφέρεια, είναι μεγαλύτερη από εκείνη της ταξόλης. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα μας υποδεικνύουν ότι το συνθετικό ανάλογο της ταξόλης εμφανίζει αυξημένη βιολογική δραστικότητα συγκρινόμενο με την ταξόλη.
Σταθμισμένοι τελεστές σύνθεσης και ημιομάδες σε χώρους αναλυτικών συναρτήσεων
Authors: Στυλογιάννης Γεώργιος
Published: January 2014

Έναυσμα για την παρούσα μελέτη ήταν η σύνδεση της Eικασίας Brennan με σταθμισμένους τελεστές σύνθεσης. Η παρούσα εργασία μπορεί να θεωρηθεί ως μια προπαρασκευή για περαιτέρω μελέτη σταθμισμένων τελεστών σύνθεσης που σχετίζονται με την Eικασία Brennan. Tο πρώτο κεφάλαιο είναι εισαγωγικό. Ορίζονται οι χώροι και οι συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται στα επόμενα κεφάλαια και παρατίθενται κάποιες βασικές ιδιότητες. Στο δεύτερο κεφάλαιο μελετάμε σταθμισμένους τελεστές σύνθεσης στους χώρους Hardy και στους σταθμισμένους χώρους Bergman. Είναι γνωστό ότι η φραγμότητα και η συμπάγεια των εν λόγω τελεστών στους παραπάνω χώρους έχει χαρακτηριστεί μέσω των μέτρων Carleson. Αυτός ο χαρακτηρισμός όμως είναι δύσκολο να ελεγχθεί σε συγκεκριμένα παραδείγματα. Σε αυτό το κεφάλαιο δίνουμε ικανές αναλυτικές συνθήκες ώστε οι παραπάνω τελεστές να είναι φραγμένοι ή συμπαγείς στους προαναφερθέντες χώρους. Στο τρίτο κεφάλαιο μελετάμε σε χώρους Hardy και Bergman την ημιομάδα σταθμισμένων τελεστών σύνθεσης με συνάρτηση στάθμης την μιγαδική παράγωγο του συμβόλου της αντίστοιχης μη σταθμισμένης ημιομάδας τελεστών σύνθεσης. Δίνουμε ικανές συνθήκες ώστε αυτή η ημιομάδα να είναι ισχυρά συνεχής και προσδιορίζουμε την μορφή του απειροστικού γεννήτορα. Στο τέταρτο κεφάλαιο δείχνουμε ότι όταν η παραπάνω ημιομάδα είναι καλά ορισμένη στους χώρους ΒΜΟΑ και VMOA, τότε ο μέγιστος κλειστός υποχώρος V του BMOA στον οποίο η ημιομάδα είναι ισχυρά συνεχής περιέχει πάντα τον υποχώρο VMOA. Τέλος δίνουμε ικανές συνθήκες ώστε ο V να είναι ακριβώς ο VMOA.
Πετρολογική και γεωχημική μελέτη γρανατούχων ιζηματογενών σχηματισμών της ενότητας Βερτίσκου
Authors: Γεωργιάδης Ιωάννης
Published: January 2014

Σκοπός της διατριβής ήταν η ιστολογική, πετρολογική, γεωχημική και ορυκτοχημική μελέτη των σύγχρονων αποθέσεων άμμου, της Ενότητας Βερτίσκου, Σερβομακεδονική Μάζα. Επιπλέον, η μελέτη εφαρμογών των κλαστικών γρανατών για την απομάκρυνση οξικού οξέος, φωσφορικών ριζών και έγχρωμων οργανικών χρωστικών (πράσινο του μαλαχίτη). Τα ιζήματα είναι ιστολογικά ανώριμα έως υποώριμα, με γωνιώδεις έως υπογωνιώδεις κόκκους και γενικά μικρή συμμετοχή λεπτομερούς κλαστικού υλικού. Πετρολογικά είναι ανώριμα και ταξινομούνται ως αρκοζικές, φυλλαρενιτικές και αστριούχες ορθοχαλαζιτικές άμμοι. Γεωχημικά ταξινομούνται ως γραουβάκες και σιδηρούχοι πηλόλιθοι. Οι γρανάτες είναι αλμανδινικής σύστασης με χημική ζώνωση, εντοπιζόμενοι στα κλάσματα κροκαλών και άμμου. Τα ιζήματα έχουν προέλθει από τη ραγδαία αποσάθρωση των πετρωμάτων του υποβάθρου και τα τελευταία εμφανίζουν χαμηλό βαθμό χημικής αποσάθρωσης. Η πούδρα των γρανατών δεν απομάκρυνε το οξικό οξύ. Απομάκρυνε αρχικά ικανοποιητική ποσότητα φωσφορικών, η οποία με τις μέρες έφθινε. Αποσύνθεσε πράσινο του μαλαχίτη ικανοποιητικά, αλλά λιγότερο απ΄ ότι το διοξείδιο του τιτανίου. Οι εξεταζόμενοι αλμανδινικοί γρανάτες μπορεί να χρησιμοποιηθούν για αμμοβολή, φιλτράρισμα νερού και ως στιλβωτικά υλικά. Όμως η μεγάλη διασπορά τους στην Ενότητα Βερτίσκου με μικρές εμφανίσεις, δεν τους καθιστά ικανούς για βιομηχανική αξιοποίηση.
Τροποποιημένη τραχειοπλαστική και βρογχοπλαστική τεχνική για αποκατάσταση της κύριας και δευτερεύουσας τροπίδας σε ασθενείς χειρουργούμενους για καρκίνο του πνεύμονα
Authors: Αντύπας Δημήτριος
Published: January 2014

Σκοπός: Η μελέτη, η αξιολόγηση και η αποτελεσματικότητα της τροποποιημένης τραχειοπλαστικής και βρογχοπλαστικής τεχνικής στην αποκατάσταση της κύριας και δευτερεύουσας τρόπιδας σε ασθενείς χειρουργημένους για καρκίνο του πνεύμονα. Συγκεκριμένα η έρευνα αυτή αποσκοπεί στο να διερευνήσει αν η τροποποιημένη τεχνική της κύριας και δευτερεύουσας τρόπιδας υπερτερεί των άλλων εφαρμοζόμενων τεχνικών από άποψη άμεσης εγχειρητικής θνητότητας και απώτερης επιβίωσης των αρρώστων. Υλικό και Μέθοδος: Από το 1984 έως το 2005 η τροποποιημένη τραχειοπλαστική και βρογχοπλαστική τεχνική για την αποκατάσταση της κύριας και δευτερεύουσας τρόπιδας εφαρμόστηκε σε τριάντα (30) ασθενείς. Στους δεκαοκτώ διενεργήθηκε τροποποιημένη τραχειοπλαστική εκτομή και σε δώδεκα τροποποιημένη βρογχοπλαστική εκτομή. Η νέα αυτή τεχνική χρησιμοποιήθηκε για την αποκατάστασης της τρόπιδος, ή του κατώτερου τμήματος της τραχείας ή του κεντρικότερου τμήματος του στελεχιαίου βρόγχου σε σημείο εγγύτερο των 2cm από την τρόπιδα με μερική διήθηση από την νόσο και εφ’ όσον αυτή περιορίζεται σ’ ένα τμήμα μόνο του τοιχώματος. Αυτό σημαίνει ότι η νεοπλασματική νόσος δεν θα πρέπει να καλύπτει κυκλοτερώς ολόκληρη την επιφάνεια του αυλού του τραχειοβρογχικού δένδρου. Η νέα αυτή τεχνική χρησιμοποιήθηκε ακόμα σε ασθενείς που η νόσος εντοπίζονταν κεντρικά του στομίου του λοβαίου βρόγχου, όταν ο λοβαίος όγκος διηθεί τον στελεχιαίο βρόγχο από την εξωτερική επιφάνεια και όταν ο όγκος βρίσκεται περιφερικά του λοβαίου βρόγχου με μεταστατικούς λεμφαδένες του προσκολλούνται στον στελεχιαίο βρόγχο και η νόσος περιορίζεται σ’ ένα τμήμα μόνο του τοιχώματος. Η τοπογραφική διαπίστωση της διήθησης του τοιχώματος του τραχειοβρογχικού δένδρου διαπιστώθηκε προεγχειρητικά ή διεγχειρητικά με ενδοσκοπική λήψη βιοψιών τόσο από το υγιές όσο και από το νεοπλασματικό ιστό. Επιπλέον επιλέχτηκαν ασθενείς στους οποίους κατά την σταδιοποίηση της νόσου δεν διαπιστώθηκαν (Ν0) ή διαπιστώθηκαν διηθημένοι λεμφαδένες σταδίου (Ν1 ή Ν2). Αποκλείσθηκαν εκείνοι με νόσο Ν3 ή εντοπίσθηκαν μεταστάσεις Μ1. Σύμφωνα με την τροποποιημένη τραχειοπλαστική και βρογχοπλαστική τεχνική διατηρήθηκε τμήμα του στελεχιαίου βρόγχου του εξαιρεθέντος πνεύμονος που δεν διηθείται από την νόσο και χρησιμοποιήθηκε σαν κρημνός για να αποκατασταθεί το έλλειμμα στον βρόγχο του υγιούς πνεύμονος ή της τραχείας. Ομοίως όταν η νόσος εντοπίζονταν στους λοβαίους βρόγχους χρησιμοποιήθηκε κρημνός για να αποκατασταθεί το έλλειμμα στους λοβαίους βρόγχους από το εξαιρεθέν ή το γειτονικό τμήμα του λοβαίου βρόγχου που δεν διηθείται από τη νόσο. ..................................................................................................................
Μελέτη γονίδιων που εκφράζονται στα κοκκώδη κύτταρα της ωοθήκης μετά από πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας
Authors: Γκαλίδη Άννα
Published: January 2014

Σκοπός: Ο ρόλος των γονίδιων, που εκφράζονται στα κοκκώδη κύτταρα (GCs) του προ- ωοθυλακιορρηκτικού ωοθυλάκιου σε σχέση με το μέγεθός του μετά από πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί. Υλικά και μέθοδοι: Μετά από καλλιέργεια των GCs από μικρά (διάμετρος ωοθυλάκιου<12mm) και μεγάλα (διάμετρος ωοθυλάκιου >18 mm) ωοθυλάκια πραγματοποιήθηκε ανάλυση με μικροσυστοιχίες και real-time RT-PCR για τα γονίδια ADAM28, SPP1, ITGAM, INSIG1, NCAM, SLC27A6, SOX4, NPY1R, MLLT10. Μελετήθηκε και η έκφραση του SHBG με real time qRT-PCR. Τέλος, μελετήθηκε η σχέση του μεγέθους του ωοθυλακίου με τις συγκεντρώσεις της SHBG, E2, T, LH και FSH στο ωοθυλακικό υγρό και τον ορό γυναικών Αποτελέσματα: Τα γονίδια ADAM28 (fold= 3,329, Ρ=0,028), SPP1 (fold=3,084, Ρ=0,044) και ITGAM (fold=4,295, Ρ=0,009) υπερεκφράζονται στα GCs μεγάλων ωοθυλακίων, που συμμετείχαν ή όχι [ADAM28 (fold= 2,192, Ρ=0,038), SPP1 (fold=2,899, Ρ=0,037) και ITGAM (fold=2,875, Ρ=0,045)] στην ανάλυση με μικροσυστοιχίες. Η έκφραση του γονιδίου INSIG1 δεν παρουσιάζει στατιστικά σημαντική διαφορά. Το NCAM1 υποεκφράζεται σε GCs μεγάλων ωοθυλακίων, που συμμετείχαν (fold=-4,120 P=0,001) ή όχι (fold= -1,959, P=0,024) στην ανάλυση με μικροσυστοιχίες. Το SLC27A6 (fold= -2,294, Ρ= 0,027) υποεκφράζεται μόνο σε δείγματα, που δε συμμετείχαν στην ανάλυση, ενώ η διαφορετική έκφραση των NPY1R, SOX4 και ΜLLT10 δεν επαληθεύεται. Το γονίδιο SHBG δεν εκφράζεται διαφορετικά σε GCs μικρών και μεγάλων ωοθυλακίων. Αντίθετα, τα επίπεδα της SHBG του ωοθυλακικού υγρού σχετίζονται θετικά με τα επίπεδα της SHBG στον ορό (r=0,411, P<0,001) και με τον ολικό αριθμό των ωοθυλακίων (r=0,202, P<0,02). Τα επίπεδα της SHBG στον ορό σχετίζονται θετικά με τον ολικό αριθμό των ωοθυλακίων (r=0,266, P<0,001). Οι συγκεντρώσεις της SHBG και Τ ήταν υψηλότερες στα μικρά ωοθυλάκια. Η συγκέντρωση της Ε2 ήταν υψηλότερη στα μεγάλα ωοθυλάκια, αλλά η διαφορά σε σχέση με τα μικρά ωοθυλάκια δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Ο λόγος Ε2/ ολική Τ ήταν σημαντικά υψηλότερος στα μεγάλα ωοθυλάκια σε σχέση με τα μικρά ωοθυλάκια (Ρ<0,044). Οι συγκεντρώσεις των γοναδοτροπινών LH και FSH δε διέφεραν ανάμεσα στα μικρά και τα μεγάλα ωοθυλάκια. Συμπεράσματα: Οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής εστιάζουν στο προ-ωοθυλακιορρηκτικό στάδιο, καθώς τα ωοθυλάκια πρέπει να είναι πλήρως ανεπτυγμένα και καλής ποιότητας. Σε αυτό το στάδιο εκφράζονται γονίδια, που πιθανόν εμπλέκονται περισσότερο στην κυτταρική πρόσφυση και τη μεταφορά λιπαρών οξέων στα κύτταρα.
Ανάλυση κόστους-οφέλους με τη μέθοδο πρόθεση πληρωμής της προληπτικής φαρμακευτικής αντιεμετικής αγωγής σε καρκινοπαθείς που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία
Authors: Σπινθούρη Μαρία
Published: January 2014

Υπόβαθρο: Οι ανταγωνιστές των υποδοχέων της νευροκινίνης-1 (ΝΚ1) είναι μία νέα κατηγορία φαρμάκων που σχεδιάστηκαν για τη μείωση του κινδύνου της έμεσης μετά από χημειοθεραπεία, ιδιαίτερα με σισπλατίνη. Πρόσφατα στοιχεία από διπλά τυφλές τυχαιοποιημένες δοκιμές φάσης ΙΙΙ δείχνουν ότι ένας χορηγούμενος από του στόματος ΝΚ1 ανταγωνιστής μπορεί να μειώσει τον απόλυτο κίνδυνο οξείας και απώτερης έμεσης μετά από σισπλατίνη κατά 20 και 30%, αντίστοιχα. Σκοπός: Η μέτρηση της αξίας που αποδίδουν οι καρκινοπαθείς στη βελτίωση του ελέγχου της έμεσης και της ποιότητας ζωής. Σχεδιασμός: Ανάλυση πρόθεσης πληρωμής (willingness to pay) Ασθενείς και συμμετέχοντες: 65 ασθενείς με καρκίνο οι οποίοι ελάμβαναν χημειοθεραπεία με σισπλατίνη ή είχαν λάβει χημειοθεραπεία με βάση τη σισπλατίνη κατά τους προηγούμενους 6 μήνες. Μέθοδοι: Μετά την παρουσίαση των απαραίτητων πληροφοριών, ζητήθηκε από τους ασθενείς να ορίσουν το μέγιστο ποσό που θα πλήρωναν για ένα φάρμακο που θα μείωνε τον κίνδυνο οξείας και απώτερης (ημέρες 2 έως 5) έμεσης κατά 20% και 30%, αντίστοιχα. Τα κόστη μετρώνται σε ευρώ. Αποτελέσματα: Για 20% βελτίωση στον έλεγχο της οξείας έμεσης οι ασθενείς με καρκίνο ήταν διατεθειμένοι να πληρώσουν 13,68 ευρώ ημερησίως. Για 30% βελτίωση στον έλεγχο της καθυστερημένης έμεσης, οι ασθενείς με καρκίνο ήταν διατεθειμένοι να πληρώσουν περισσότερα 12,86 ευρώ την ημέρα, αντίστοιχα, για 4 ημέρες. Συμπεράσματα: Υπάρχουν ουσιαστικές κοινωνικο-οικονομικές και πολιτισμικές διαφορές στον τρόπο με τον οποίο οι καρκινοπαθείς αξιολογούν το όφελος και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, γεγονός που υποδηλώνει ότι υπάρχει ανάγκη επανα-αξιολόγησης των επιπέδων των αντιλήψεων σχετικά με τα επίπεδα του οφέλους για τον ασθενή και τα μέτρα της ποιότητας ζωής.