Η συμβολή της υπολογιστικής μελέτης της Αξονικής αγγειογραφίας στην κατανόηση της συμπεριφοράς του συνδυασμού διχαλωτού ενός - τεμαχίου (unibody) αορτικού ενδομοσχεύματος ePTFE με αορτική προέκταση από Dacron
Authors: Ιωαννίδης Γεώργιος 
Published: July 2022

Υπόβαθρο : Το διχαλωτό ενδομόσχευμα AFX (Endologix, Inc, Irvine, CA, USA) είναι το μοναδικό με δομή ενός τεμαχίου για την αντιμετώπιση των Ανευρυσμάτων Κοιλιακής Αορτής (ΑΚΑ). Με σκοπό τη βελτίωση της κεντρικής σφράγισης του AFX και της κλινικής αποτελεσματικότητάς του σε απαιτητικές ανατομίες, έχει προταθεί η αντικατάσταση της κεντρικής προέκτασης χρωμίου – κοβαλτίου του AFX από μια κεντρική αορτική προέκταση από νικέλιο – τιτάνιο του ενδομοσχεύματος Endurant. Παρόλα αυτά, συγκριτικά δεδομένα αναφορικά με την αιμοδυναμικές χαρακτηριστικά αυτού του συνδυασμού δεν υπάρχουν. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να συγκρίνει τις αιμοδυναμικές μεταβολές ανάμεσα στον υβριδικό συνδυασμό AFX – Endurant, το κλασσικό AFX και μοντέλα Endurant, σε ανατομίες με ή χωρίς γωνίωση υπονεφρικού αυχένα, βάσει υπολογιστικών προσομοιώσεων ρευστομηχανικής σε ορθώς ανασυνδυασμένα μοντέλα ενδομοσχευμάτων. Μέθοδος : Τρισδιάστατα (3D) μοντέλα ενδομοσχευμάτων από 11 περιτπώσεις ΑΚΑ που αντιμετωπίστηκαν ενδοαγγειακά, ανασυντέθηκαν από απεικονιστικά δεδομένα αξονικών τομογραφιών: 5 περιπτώσεις AFX (περιστατικά A – E), 3 περιπτώσεις του συνδυασμού AFX – Endurant (περιστατικά F – H) και 3 περιπτώσεις του κλασσικού Endurant (περιστατικά I – K). Οι μεταναστευτικές δυνάμεις (ΜΔ), η μέση τιμή της Τοιχωματικής Διατμητικής Τάσης, ΤΔΤ, (WSS), ο Σχετικός Χρόνος Παραμονής, ΣΧΠ, (RRT), ο Δείκτης Ταλαντευτικής Διάτμησης, ΔΤΔ (OSI)) και η Ελικότητα (h) στο κύριο σώμα, στα λαγόνια σκέλη και σε ολόκληρο το ενδομόσχευμα υπολογίστηκαν κατόπιν επεξεργασίας των πεδίων ταχύτητας και πίεσης όπως δημιουργήθηκαν από υπολογιστικές προσομοιώσεις ρευστομηχανικής.Αποτελέσματα : Το εύρος των συνολικών ΜΔ (που ασκούνταν σε ολόκληρη τη δομή του ενδομοσχεύματος) στις ομάδες με AFX, υβριδικό AFX – Endurant και Endurant ήταν 2.5–5.2N, 2.0–5.9N και 1.9–2.9N αντίστοιχα, με τις μέγιστες τιμές να είναι χαμηλότερες για την ομάδα του Endurant. Οι ΜΔ στο κυρίως σώμα των κλασσικών και υβριδικών περιπτώσεων AFX ήταν υψηλότερες απ’ ότι στα δεξιά και αριστερά σκέλη (2.5–4.9N έναντι 0.6–5.3N και 0.7–3.6N αντίστοιχα). Αντιστρόφως, οι ΜΔ στο κυρίως σώμα των περιπτώσεων με Endurant ήταν συγκρίσιμες με τη δύναμη που ασκούνταν στα σκέλη (δεξιά και αριστερά). Όταν ταξινομήθηκαν τα περιστατικά ανάλογα με τη γωνίωση του αυχένα, οι ΜΔ σε όλα τα τμήματα των ενδομοσχευμάτων (κυρίως σώμα, σκέλη) στο συνολικά στο ενδομόσχευμα ήταν χαμηλότερες σε σχέση με την ομάδα του κλασσικού AFX και του Endurant, αναφορικά με περιστατικά με ευθύ αυχένα. Η χαμηλότερη τιμή της ΜΤΔΤΧ στο κυρίως σώμα κυμάνθηκε από 0.01Pa (περιστατικό Α) ως 0.2Pa (περιστατικό J). Αντίστοιχα, οι χαμηλότερες τιμές ΜΤΔΤΧ για το δεξί σκέλος κυμάνθηκαν από 0.05Pa (περιστατικό Α) έως 7.96Pa (περιστατικό Ε). Η υψηλότερη τιμή για το δεξί σκέλος κυμάνθηκε από 16.6Pa (περιστατικό C) ως 83.9Pa (περιστατικό B). Αναφορικά με το αριστερό σκέλος οι χαμηλότερες τιμές κυμαίνονταν από 0.13Pa (περιστατικό G) ως 2.27Pa (περιστατικό Ε). Οι υψηλότερες τιμές για το αριστερό σκέλος κυμαίνονταν από 7.92Pa (περιστατικό D) ως 59.9Pa (περιστατικό Ε). Υψηλές τιμές ΜΤΔΤΧ καταγράφηκαν μόνο σε μια περιορισμένη περιοχή στο ουραίο τμήμα του κύριου σώματος, ενώ στο κεντρικό τμήμα καταγράφηκαν μόνο χαμηλές τιμές. Το εύρος τιμών του ΣΧΠ (σε ολόκληρη τη δομή του ενδομοσχεύματος) στο κλασσικό AFX, την υβριδική διαμόρφωση hybrid AFX – Endurant και στο Endurant ήταν 4.3% – 35.6%, 4.32% – 10.7% και 5.4% – 10.1% αντίστοιχα. Υψηλές τιμές ΔΤΔ (>0.4) καταγράφηκαν στο εγγύς τμήμα (αυχένας – κεντρικό κολλάρο) των περιπτώσεων D,E,F,G,H, καθώς και στο C. Το κύριο σώμα παρουσίασε το υψηλότερο ΔΤΔ σε σχέση με τα άλλα τμήματα του ενδομοσχεύματος. Οι υψηλές τιμές ΔΤΔ εντοπίζονταν αποκλειστικά στην οπίσθια επιφάνεια του κύριου σώματος στα 3/11 περιστατικά, αμιγώς στη πρόσθια επιφάνεια σε 2/11 περιστατικά ενώ και τόσο στην πρόσθια όσο και στην οπίσθια σε 5/11 περιστατικά. Οι υψηλότερες και χαμηλότερες τιμές της ελικότητας (h2) για ολόκληρο το ενδομόσχευμα καταγράφηκαν στα περιστατικά K και Ε αντιστοίχως, ενώ ειδικά για το κύριο σώμα στις περιπτώσεις K και A, αντίστοιχα. Συμπέρασμα : Ο συνδυασμός AFX – Endurant παραμένει ένας συνδυασμός εκτός συστάσεων (Off – Label) που φαίνεται να υπερτερεί αιμοδυναμικά σε θεωρητικό επίπεδο και μικρές υπονεφρικές γωνίες, εκεί όπου η κλασσική διάταξη του AXF σημειώνει ικανοποιητικά αποτελέσματα στην κλινική πράξη. Παρόλα αυτά, η ολοένα και διευρυνόμενη εφαρμογή ενδαγγειακών θεραπειών σε δύσκολες και οριακές ανατομίες ανευρυσμάτων, δημιουργεί ένα εξαιρετικά απαιτητικό πεδίο διόρθωσης των απώτερων επιπλοκών αυτών των παρεμβάσεων, με εκτός συστάσεων υβριδικές λύσεις συνδυασμού τμημάτων διαφορετικών ενδομοσχευμάτων με διαφορετική κατασκευή, γεωμετρίες, μηχανικές ιδιότητες και αιμοδυναμικά χαρακτηριστικά.