bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Συγκριτική μελέτη κλινικών - ενδοκρινολογικών παραμέτρων και επιπλοκών από το περιφερικό νευρικό σύστημα σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη από το Μπαγκλαντές και την Ελλάδα
Authors: Παπαδάκης Γεώργιος
Published: August 2021

Στην παρούσα μελέτη έγινε μία σύγκριση επιδημιολογικών και κλινικών παραμέτρων σε δύο ομάδες διαβητικών ασθενών: Μετανάστες ασθενείς από το Μπαγκλαντές (n=166) και Έλληνες ασθενείς (n=123). Οι μετανάστες είχαν χειρότερο γλυκαιμικό έλεγχο από τους Έλληνες (HbA1c=7,74±1,6 έναντι 7,55±1,7%, p=0.3) και σημαντικά χαμηλότερες τιμές HDL χοληστερόλης (33,99±9,4 έναντι 44,05±10,43 mg/dl, p=0,037). Εντούτοις, λιγότεροι εξ αυτών κάπνιζαν και είχαν σημαντικά χαμηλότερο δείκτη μάζας σώματος (24,19±3,3 έναντι 29,04±8,7 kg/m2, p=0,01), σε σχέση με τους Έλληνες. Οι μετανάστες είχαν πιο περιορισμένη πρόσβαση σε φάρμακα και δομές υγείας. Tο 16,9% των μεταναστών εμφάνιζε ένα σημάδι στη ραχιαία επιφάνεια του αριστερού ποδιού το οποίο σχετίζεται με την πίεση που ασκείται από τη στάση προσευχής. Κατόπιν, 111 ασθενείς από το Μπαγκλαντές και 101 Έλληνες ασθενείς υποβλήθησαν σε ηλεκτρονευρογράφημα και έλεγχο για ουδό θερμού και ψυχρού. Περιφερική διαβητική νευροπάθεια διαγιγνώσθηκε σε 53 μετανάστες (48%) και σε 59 Έλληνες (58%) (p = 0,12). Η νευροπάθεια των μεγάλων νευρικών ινών ήταν λιγότερο συχνή στους μετανάστες (18%) από ότι στους Έλληνες (53%) (p < 0,01), ενώ η νευροπάθεια των μικρών νευρικών ινών ήταν πιο συχνή στους μετανάστες (18% έναντι 7%) (p < 0,02). Τέλος, σε όλους τους ασθενείς μετρήθηκαν τα μέσα επίπεδα της 25(ΟΗ)vitD και η μέση τιμή για τους μετανάστες ήταν 12,42±5,86 ng/ml έναντι 23,06±12,36 ng/ml για τους Έλληνες (p<0,001). Στην παρούσα διατριβή έγινε μία προσέγγιση όλων των ιδιαίτερων προβλημάτων, κλινικών και επιδημιολογικών χαρακτηριστικών των μεταναστών από το Μπαγκλαντές σε σχέση με τους Έλληνες διαβητικούς ασθενείς.
Τροποποίηση χαρακτηριστικών λειτουργίας οργανικών διόδων εκπομπής φωτός με χρήση αλάτων τριαρυλοσουλφωνίου
Authors: Γεωργιάδου Δήμητρα
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής είναι η διερεύνηση των δυνατοτήτων τροποποίησης των οπτοηλεκτρονικών χαρακτηριστικών πολυμερικών οργανικών διόδων εκπομπής φωτός (OLEDs) χρησιμοποιώντας άλατα τριαρυλοσουλφωνίου. Τα άλατα αυτά είναι γνωστοί φωτοπαραγωγοί οξέος και έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί σε οργανικές ηλεκτρονικές διατάξεις για τη σχηματοποίηση των ημιαγώγιμων πολυμερικών υμενίων με την τεχνική της φωτολιθογραφίας. Αρχικά, μελετήθηκε η επίδραση της προσθήκης αλάτων τριφαινυλοσουλφωνίου (TPS) στο ενεργό υμένιο των OLEDs στις οπτοηλεκτρονικές ιδιότητες των διατάξεων για δύο διαφορετικά πολυμερή (πράσινης και μπλε εκπομπής). Βρέθηκε ότι τα άλατα TPS, τα οποία διαθέτουν εκτεταμένη π-συζυγία λόγω των βενζολικών δακτυλίων, ενώ είναι και ιοντικές ενώσεις, ενισχύουν την έγχυση και τη μεταφορά των φορέων από τα ηλεκτρόδια στο πολυμερικό υμένιο. Κατόπιν, εξετάστηκε η εναπόθεση των αλάτων TPS από διάλυμα πάνω από το ενεργό πολυμερικό υμένιο, όπου λειτουργούν ως στρώματα έγχυσης ηλεκτρονίων. Βρέθηκε ότι, η βελτίωση της έγχυσης των ηλεκτρονίων οφείλεται, κυρίως, στη μεταβολή της κατανομής του εσωτερικού πεδίου, λόγω της πολικότητας του άλατος. Τέλος, διερευνήθηκε η δυνατότητα φωτοχημικής τροποποίησης του φάσματος εκπομπής OLEDs, με σκοπό τη σχηματοποίηση διαφορετικών χρωματικών περιοχών στο ίδιο πολυμερικό υμένιο. Χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά ως φωτοεκπομποί φωσφορίζουσες ενώσεις, οργανομεταλλικά σύμπλοκα του Λευκοχρύσου και του Ιριδίου, τα οποία παρουσίασαν μεταβολή του χρώματος εκπομπής τους κατόπιν πρωτονίωσής τους από το φωτοχημικά παραγόμενο οξύ του άλατος TPS. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε περιελάμβανε: (α) τη μελέτη της ηλεκτρονιακής δομής των αλάτων και των πολυμερών και των ηλεκτρονιακών μεταπτώσεων των σύνθετων πολυμερικών υμενίων με φασματοσκοπικές και βολταμετρικές τεχνικές, (β) τη μελέτη της μορφολογίας των υμενίων αυτών με τεχνικές μικροσκοπίας ηλεκτρονιακής σάρωσης και ατομικής δύναμης και (γ) την κατασκευή διατάξεων OLED και το λεπτομερή οπτοηλεκτρονικό χαρακτηρισμό αυτών.Συμπερασματικά, τα άλατα TPS αποτελούν μια πολύ ενδιαφέρουσα κατηγορία ιοντικών ενώσεων με ελκυστικές φωτοφυσικές και φωτοχημικές ιδιότητες που μπορούν να βρουν ποικίλες εφαρμογές σε οργανικές οπτοηλεκτρονικές διατάξεις με βελτιωμένα λειτουργικά χαρακτηριστικά. Η διατριβή αυτή ανοίγει το δρόμο για χρησιμοποίηση και πιθανώς σύνθεση άλλων αλάτων τριαρυλοσουλφωνίου με κατάλληλα ενεργειακά επίπεδα, έτσι ώστε να επιτευχθεί βελτιστοποίηση της απόδοσης των διατάξεων OLED.
Οικοφυσιολογία της φύτρωσης και επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής σε ενδημικά φυτά του Τροόδους (Κύπρος)
Authors: Κουνναμάς Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η κλιματική αλλαγή αναμένεται να επηρεάσει σημαντικά (μεταξύ άλλων) και την αναπαραγωγική βιολογία των φυτών. Η αναπαραγωγική βιολογία των φυτών περιλαμβάνει όλα τα στάδια της αναπαραγωγής ενός είδους και αποτελεί απαραίτητη γνώση για τη διατήρηση και διαχείριση της φυτικής ποικιλότητας. Ιδιαίτερα, η φύτρωση των σπερμάτων αποτελεί εξαιρετικά κρίσιμο στάδιο της αναπαραγωγικής βιολογίας. Ωστόσο, λίγες σχετικά εργασίες έχουν πραγματοποιηθεί για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην οικολογία της φύτρωσης των σπερμάτων. Η διατριβή υλοποιήθηκε στην Κύπρο, η οποία βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της Μεσογειακής λεκάνης και στοχεύει στη διερεύνηση σε βάθος των φυτρωτικών μηχανισμών έντεκα (11) φυτικών ειδών και στη συμπλήρωση της γνώσης για την αναπαραγωγική βιολογία και το καθεστώς διατήρησής τους. Επιπλέον, μελετά τις ενδεχόμενες αλλαγές στα πληθυσμιακά δεδομένα και τη γεωγραφική κατανομή των μελετώμενων φυτικών taxa, ως αποτέλεσμα των πιθανών επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στη φυτρωτική τους συμπεριφορά. Οι προβλέψεις για την εξάπλωση των ειδών στηρίζονται στα δεδομένα φυτρωτικότητας σε συνδυασμό με την προβλεπόμενη αύξηση της θερμοκρασίας. Πιθανολογούνται οι ακόλουθες τάσεις: i) Διατήρηση σημερινής εξάπλωσης για τους πληθυσμούς δύο ειδών (Crocus cyprius και Salvia willeana). ii) Συρρίκνωση της εξάπλωσης προς μεγαλύτερα υψόμετρα για τρία είδη (Cynoglossum troodi, Onosma troodi και Saponaria cypria). iii) Διεύρυνση της εξάπλωσης προς μικρότερα υψόμετρα για πέντε είδη (Acinos troodi subsp. troodi, Allium exaltatum, Alyssum troodi, Astragalus echinus var. chionistrae και Lactuca tetrantha). Για ένα άλλο είδος (Crypsis hadjikyriakou) δεν είχε επιτευχθεί η φύτρωση των σπερμάτων του.
Ανάπτυξη μεθοδολογικού πλαισίου με χρήση μαθηματικών μοντέλων προσομοίωσης για τη διερεύνηση της λειτουργίας παράκτιων υδροφόρων συστημάτων
Authors: Σιάρκος Ηλίας
Published: August 2021

Με την εκπόνηση της παρούσας διδακτορικής διατριβής επιχειρείται η διερεύνηση της λειτουργίας παράκτιων υδροφόρων συστημάτων που υπόκεινται σε καθεστώς υπερεκμετάλλευσης και στα οποία παρατηρείται αφενός διείσδυση θαλασσινού νερού και αφετέρου έντονη ρύπανση από νιτρικά, μέσω της εφαρμογής μαθηματικών μοντέλων προσομοίωσης και υπό το πρίσμα της έλλειψης επαρκών δεδομένων, που σχετίζονται τόσο με το εννοιολογικό μοντέλο των υδροφορέων όσο και με τις μεταβλητές του υπό μελέτη προβλήματος. Η μεθοδολογία που αναπτύσσεται συνίσταται στη διαμόρφωση μιας σειράς μαθηματικών μοντέλων μέσω της χρήσης των ευρέως χρησιμοποιούμενων κωδίκων MODFLOW (προσομοίωση υπόγειας ροής), MT3DMS (προσομοίωση μεταφοράς διαλυμένης μάζας) και SEAWAT (προσομοίωση ροής μεταβλητής πυκνότητας), η αλληλουχία καθώς και η σύνδεση μεταξύ των οποίων αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της όλης διαδικασίας. Η κατάρτιση των συγκεκριμένων μοντέλων αποβλέπει αφενός στην προσαρμογή των επιμέρους παραμέτρων των υδροφόρων συστημάτων και ειδικότερα εκείνων που χαρακτηρίζονται από υψηλό βαθμό αβεβαιότητας καθώς και από σημαντική έλλειψη δεδομένων και μετρήσεων (π.χ. υδραυλικές-υδροδυναμικές παράμετροι υδροφορέων) και αφετέρου στον όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικό καθορισμό των αρχικών συνθηκών του προβλήματος της θαλάσσιας διείσδυσης, μία διαδικασία που από τη φύση της ενέχει σημαντικές δυσκολίες και η οποία δυσχεραίνεται σε μεγάλο βαθμό ελλείψει δεδομένων. Άμεση απόρροια της επιτυχούς εφαρμογής της προτεινόμενης μεθοδολογίας αποτελούν η ικανοποιητική προσομοίωση των φυσικών διεργασιών της υπόγειας ροής, της θαλάσσιας διείσδυσης και της μεταφοράς των νιτρικών, η εύστοχη πρόβλεψη αφενός της κατανομής του υδραυλικού φορτίου και της συγκέντρωσης των νιτρικών και αφετέρου της επέκτασης του θαλάσσιου μετώπου, καθώς και η επιτυχημένη αξιολόγηση διαφόρων διαχειριστικών σεναρίων που αποβλέπουν στην αύξηση της ποσότητας και στη βελτίωση της ποιότητας των διαθέσιμων υδατικών αποθεμάτων. Τέλος, αναφέρεται ότι η πιλοτική εφαρμογή της προτεινόμενης μεθοδολογίας πραγματοποιείται στον παράκτιο υδροφορέα των Ν. Μουδανιών Χαλκιδικής, μία περίπτωση υδροφορέα που χαρακτηρίζεται από έντονα ποσοτικά και ποιοτικά προβλήματα, τα οποία είναι άμεσα συνυφασμένα με την εντατικοποίηση των αγροτικών δραστηριοτήτων στην περιοχή, η οποία με τη σειρά της οδηγεί στην εντατική εκμετάλλευση των υπόγειων υδατικών αποθεμάτων και στην αλόγιστη χρήση των τεχνητών λιπασμάτων. Στην πρώτη περίπτωση, άμεση απόρροια αποτελεί τόσο η πτώση του υδραυλικού φορτίου όσο και η διείσδυση θαλασσινού νερού στο εσωτερικό της ενδοχώρας, ενώ στη δεύτερη η εμφάνιση αυξημένων συγκεντρώσεων νιτρικών ιόντων.
Αξιολόγηση μαθηματικών ικανοτήτων μαθητών Γ΄ τάξης δημοτικού με τη χρήση των διαγνωστικών μαθηματικών δοκιμασιών προσαρμοσμένων στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα
Authors: Κανάρη Κυριακή
Published: August 2021

Αξιολόγηση Μαθηματικών Ικανοτήτων μαθητών Γ΄ τάξης Δημοτικού με τη χρήση των Διαγνωστικών Μαθηματικών Δοκιμασιών προσαρμοσμένων στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα Εισαγωγή: Η λειτουργικότητα του ατόμου στα Μαθηματικά είναι ένα ακαδημαϊκό ζητούμενο και ταυτόχρονα μια προσωπική αναγκαιότητα. Αυτή μειώνεται από την ύπαρξη Μαθηματικών Μαθησιακών Δυσκολιών (Μ.Μ.Δ.), οι οποίες εμποδίζουν την αποτελεσματική διαχείριση των σχολικών και καθημερινών μαθηματικών δοκιμασιών. Οι Μ.Μ.Δ. επηρεάζουν τον πληθυσμό σε ποσοστό έως και 8% και φαίνεται να σχετίζονται με νευρο -γνωστικά ελλείμματα. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν ο προσδιορισμός της Μαθηματικής επάρκειας μαθητών Δημοτικού και στόχος η ανίχνευση των Μαθηματικών Μαθησιακών Δυσκολιών τους. Προς την πραγμάτωση των ανωτέρω, προσαρμόστηκαν οι ‘Διαγνωστικές Μαθηματικές Δοκιμασίες’ (Diagnostical Mathematical Tasks) στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 151 μαθητές, τελειόφοιτοι της Τρίτης Τάξης Δημοτικού. Αξιολογήθηκε η μαθηματική τους επίδοση μέσω του εργαλείου ‘Αξιολόγηση Μαθηματικών Ικανοτήτων’ (Α.Μ.Ι.), καταγράφηκε ο ετήσιος Μέσος Όρος στη σχολική βαθμολογία των μαθηματικών στην Τρίτη και Πέμπτη Τάξη και μετρήθηκε η νοημοσύνη και οι γενικότερες γνωστικές λειτουργίες μέσω του WISC- iii. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι το Α.Μ.Ι. συσχετίστηκε στατιστικά σημαντικά με τη σχολική βαθμολογία τόσο στη Γ΄ Τάξη Δημοτικού όσο και στην Ε΄ Τάξη. Επίσης το Α.Μ.Ι.-Α, το Α.Μ.Ι.-Β και το συνολικό σκορ του Α.Μ.Ι., σχετίστηκαν θετικά σε στατιστικά σημαντικό βαθμό με τις υποκλίμακες «Αριθμητική» και «Μνήμη Αριθμών» του WISC-iii. Επιπλέον τα Ποιοτικά λάθη τύπου Α και Β σχετίστηκαν αρνητικά σε στατιστικά σημαντικό βαθμό με τη βαθμολογία στο Α.Μ.Ι.-Α, στο Α.Μ.Ι.-Β και στο σύνολο του Α.Μ.Ι., με τις υποκλίμακες «Αριθμητική» και «Μνήμη Αριθμών» του WISC-iii και με τη σχολική βαθμολογία της Γ΄και Ε΄ Τάξης Δημοτικού. Συζήτηση: Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το Α.Μ.Ι. διαθέτει πολύ καλή συγκλίνουσα και προβλεπτική ικανότητα, είναι ικανό να αποφέρει σταθερότητα στα αποτελέσματα και παρέχει αξιοποιήσιμες ενδείξεις για το γνωστικό προφίλ του μαθητή. Συμπερασματικά, το Α.Μ.Ι. είναι ένα πρακτικό Εργαλείο που βασιζόμενο στο Πρόγραμμα Σπουδών, προσδιορίζει το βαθμό μαθηματικής επάρκειας των μαθητών και εντοπίζει αδυναμίες που χρήζουν εκπαιδευτικής παρέμβασης, λειτουργώντας έτσι ανατροφοδοτικά για τον εκπαιδευτικό και όλο το εκπαιδευτικό σύστημα.
Εντοπισμός πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων σε μικροβιακές αλληλουχίες μέσω της ανάλυσης συγχώνευσης πρωτεϊνικών δομικών ενοτήτων
Authors: Ντάνος Βασίλης
Published: August 2021

Οι πρωτεϊνικές αλληλεπιδράσεις λαμβάνουν μέρος σχεδόν σε κάθε επίπεδο της κυτταρικής λειτουργίας. Δύο ή περισσότερες πρωτεΐνες μπορούν να αλληλεπιδρούν είτε έμμεσα (λειτουργικά) είτε άμεσα (σε επαφή μεταξύ τους). Για τον προσδιορισμό πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων έχουν αναπτυχθεί πλήθος πειραματικών μεθόδων, αλλά και υπολογιστικών μεθόδων.Η ανάλυση συγχώνευσης πρωτεϊνικών δομικών ενοτήτων είναι μια υπολογιστική μέθοδος, η οποία προβλέπει ζεύγη αλληλεπιδρώντων πρωτεϊνών σε δεδομένο οργανισμό Α, εντοπίζοντας τις συντηγμένες σε μια ενιαία πρωτεΐνη σε κάποιον άλλο οργανισμό Β. Μια τέτοια πρόβλεψη μπορεί να δηλώνει κοινή λειτουργία του πρωτεϊνικού ζεύγους ή ακόμα και συμμετοχή σε κάποιο κοινό μεταβολικό ή βιοχημικό μονοπάτι των δύο αλληλεπιδρώντων πρωτεϊνών.Στη συγκεκριμένη έρευνα έγινε προσπάθεια να επιτευχθούν οι εξής στόχοι: η ανάπτυξη αλγοριθμικής μεθοδολογίας για τον εντοπισμό πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων, μέσω γεγονότων συγχώνευσης σε πρωτεωμικές αλληλουχίες και η ανάλυση των πρωτεωμάτων 24 βακτηρίων με σκοπό τη μελέτη γεγονότων συγχώνευσης πρωτεϊνικών δομικών ενοτήτων σε αυτά. Κριτήρια για την επιλογή των μικροβίων της ανάλυσης αποτέλεσαν το ερευνητικό τους ενδιαφέρον και η ύπαρξη ολόκληρης της αλληλουχίας του πρωτεώματός τους στη βάση δεδομένων. Στόχος επιπλέον, ήταν η αντιπροσώπευση όλων των φύλων των βακτηρίων στο μικροβιακό δείγμα της ανάλυσης. Ως μικροοργανισμοί αναφοράς επιλέχθηκαν δύο ευκαρυωτικοί μικροοργανισμοί: ο μύκητας Saccharomyces cerevisiae και ο μύκητας Schizosaccharomyces pombe.Η μέθοδος που κατασκευάστηκε είχε σαν αποτέλεσμα των εντοπισμό 175 αρχικά γεγονότων συγχώνευσης στα 24 βακτηριακά πρωτεώματα, από τα οποία τα 104 (59%) επιβεβαιώθηκαν ως αληθώς θετικά στη βάση δεδομένων STRING. Η ακρίβεια της μεθόδου έγινε ακόμα μεγαλύτερη, φτάνοντας το ποσοστό επιτυχημένων προβλέψεων στο 70%, όταν από τα αποτελέσματα αφαιρέθηκαν οι δομικές ενότητες που τείνουν να αλληλεπιδρούν με μεγάλο αριθμό άλλων δομικών ενοτήτων στα κύτταρα (promiscuous domains).Η διατριβή αυτή προτείνει μια αυτοματοποιημένη μέθοδο εντοπισμού γεγονότων συγχώνευσης σε πρωτεωμικές αλληλουχίες, η οποία μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιοδήποτε πρωτέωμα, είτε Αρχαίων είτε Βακτηρίων είτε φυσικά και Ευκαρυωτών αν και η οριστική επιβεβαίωση πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων γίνεται πάντοτε πειραματικά.
Μελέτη της αγγειογένεσης και της οδού μεταγωγής σήματος του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα μετά από χορήγηση του SU011248 σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνωμα κεφαλής και του τραχήλου
Authors: Φραγκουλίδη Άννα
Published: August 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη της αποτελεσματικότητας και των φαρμακοκινητικών ιδιοτήτων της σουνιτινίμπης, η συσχέτιση ανοσοϊστοχημικής έκφρασης αγγειογενετικών παραγόντων με την κλινική έκβαση όπως και η μελέτη του προγνωστικού ρόλου της mRNA έκφρασης των παραγόντων αγγειογένεσης και των υποδοχέων σε ιστούς εντοπισμένου λαρυγγικού καρκίνου. Στο πρώτο σκέλος της μελέτης δεκαεπτά ασθενείς έλαβαν σουνιτινίμπη 50 mg ημερησίως σε κύκλους έξι εβδομάδων. Στο δεύτερο σκέλος 289 ασθενείς με εντοπισμένο καρκίνωμα λάρυγγα από πλακώδες επιθήλιο, αναλύθηκαν αναδρομικά. Μελέτη διεκόπη πρόωρα λόγω αναποτελεσματικότητας. Κανένας από τους διερευνηθέντες βιολογικούς παράγοντες δεν είχε προγνωστικό ρόλο. Στον εντοπισμένο, εγχειρήσιμο λαρυγγικό καρκίνο η υπερέκφραση mRNA των VEGFR1 και VEGFC παρουσίασε συσχέτιση με φτωχή κλινική έκβαση.
Παραμετροποίηση ενιαίου ολοκληρωμένου συστήματος ανάλυσης βάδισης
Authors: Νικολόπουλος Αποστόλης
Published: August 2021

Μια από τις πιο περίπλοκες κινήσεις που παρουσιάζονται γύρω μας και ταυτόχρονα με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, είναι η κίνηση του ανθρωπίνου σώματος. Η μελέτη της ανθρώπινης βάδισης έχει προσελκύσει από νωρίς το ενδιαφέρον των ερευνητών αφ’ ενός μεν λόγω της πολυπλοκότητας και των ιδιομορφιών που παρουσιάζει, αφ’ ετέρου δε λόγω της σημαντικότητας των αποτελεσμάτων των ερευνών αυτών κατά την εφαρμογή τους στην κλινική πράξη. Από πλευράς μηχανικής έχουν πραγματοποιηθεί πολλές κινηματικές και δυναμικές μελέτες της βάδισης, χωρίς ωστόσο να είμαστε σε σημείο να έχουμε πλήρη περιγραφή και κατανόηση της.Έχουν αναπτυχθεί διάφοροι μέθοδοι καταγραφής των κινηματικών και κινητικών δεδομένων της βάδισης. Οι πιο σημαντικές είναι με χρήση κινηματογραφικών μηχανών, μηχανών βίντεο, δυναμοπλακών, αγώγιμου διαδρόμου, δυναμοδαπέδων, επιταχυνσιομέτρων κ.α. Τα περισσότερα από αυτά τα συστήματα που έχουν αναπτυχθεί, είναι αρκετά πολύπλοκα, απαιτούν εξειδικευμένες γνώσεις από τον χρήστη τους, και το κόστος κτήσης και συντήρησης είναι αρκετά υψηλό.Η εργασία αυτή αποτελεί μία προσέγγιση στην μελέτη και παραμετροποίηση της βάδισης με την χρήση οπτοηλεκτρικών μέσων. Στα πλαίσια της εκπόνησής αναπτύχθηκε και εμπλουτίστηκε το εργαστήριο ανάλυσης βάδισης που στεγάζεται στο τμήμα της Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με την εγκατάσταση του συστήματος των δυναμοπλακών και του συστήματος καταγραφής μέσω μηχανών βίντεο, για την κινητική και κινηματική ανάλυση αντίστοιχα. Επίσης αναπτύχθηκε λογισμικό που σαν στόχο έχει την παραμετροποίηση της μέτρησης της βάδισης και την εξαγωγή και αξιοποίηση των δεδομένων εξάγονται. Τα δύο συστήματα εγκαταστάθηκαν και συγχρονίστηκαν ώστε να μπορούν να λειτουργούν είτε παράλληλα είτε αυτόνομα, ανάλογα με τις απαιτήσεις της εξέτασης. Κατά την σχεδίαση και ανάπτυξη του λογισμικού έγινε ειδική μέριμνα έτσι ώστε τα πειραματικά δεδομένα να αποθηκεύονται αυτόματα σε βάση δεδομένων για μελλοντική χρήση. Τέλος το λογισμικό είναι παραμετροποιημένο, έτσι ώστε να υποστηρίζει τυχών μελλοντικές επεκτάσεις ή αλλαγές των δύο συστημάτων.
Η προσαρμογή των αλβανικών εργασιακών σχέσεων στο διεθνές και ενωσιακό κεκτημένο
Authors: Ντόντη Βασίλ
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή επιχειρεί να αναλύσει την ισχύουσα εργατική νομοθεσία της Αλβανίας, να διαπιστώσει τα κενά που υπάρχουν σε σύγκριση με το διεθνές εργατικό νομοθετικό πλαίσιο όπως και να προτείνει τα απαιτούμενα μέτρα τα οποία θα πρέπει να ληφθούν ώστε και η εν λόγω εργατική νομοθεσία να είναι συμβατή κυρίως με την ενωσιακή, αλλά και με τα υπόλοιπα διεθνή πρότυπα εργασίας. Η αλβανική εργατική νομοθεσία είναι κωδικοποιημένη, παρόλα αυτά εργασιακά θέματα ρυθμίζονται και με διάφορες νομοθετικές και εκτελεστικές πράξεις που εξίσου χρήζουν αναθεώρησης. Λόγω και των δύο διαδοχικών αναθεωρήσεων που έχει υποστεί ο Εργατικός Κώδικας (1995 και 2003) η αλβανική εργατική νομοθεσία σε γενικές γραμμές είναι συμβατή με το υπόλοιπο διεθνές εργατικό νομοθετικό πλαίσιο (ΔΟΕ και Σ.τ.Ε) κάτι το οποίο όμως δεν ισχύει με την ενωσιακή εργατική νομοθεσία όπου απαιτούνται συγκεκριμένες προσαρμογές.Ως εκ τούτου η αναθεώρηση η οποία θα πρέπει να επιχειρηθεί θα επικεντρωθεί κυρίως στη μεταφορά των σχετικών ενωσιακών πράξεων που εντοπίζονται στην έρευνα.
Η επίδραση των λιπιδαιμικών διαταραχών στην αθηρογένεση των αρτηριών σε λήπτες νεφρικών μοσχευμάτων
Authors: Πιστόλας Δημήτριος
Published: August 2021

Σκοπός: Η παρούσα μελέτη προσπαθεί να διερευνήσει τις διαταραχές των λιπιδίων ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση νεφρού και να συσχετίσει στατιστικά πως επιδρούν στην αθηρογένεση των αρτηριών Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της έρευνας αποτελούν ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση νεφρού στη Μονάδα Μεταμοσχεύσεων του Γ.Ν.Α ο «Ευαγγελισμός». Η συλλογή του δείγματος (Ν=30 ολοκληρώθηκε σε χρονική περίοδο ενός έτους. Οι ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση νεφρού είναι άτομα από το γενικό πληθυσμό Αθηνών και Επαρχίας και προέρχονται από όλες τις κοινωνικοοικονομικές τάξεις. Η επιλογή του συγκεκριμένου πληθυσμού έγινε με βάση την ημερομηνία μεταμόσχευσης νεφρού.Αποτελέσματα: Το 69% των πασχόντων ήταν άντρες, η μέση ηλικία ήταν 48,4 έτη, ο μέσος αριθμός ετών αιμοκάθαρσης ήταν 4,7 και το 55,2% λάμβαναν κυκλοσπορίνη. Οι σημαντικότερες αιτίες νεφρικής ανεπάρκειας ήταν η πολυκυστική νόσος (24,1%), η IgA νεφροπάθεια (17,2%) και η χρόνια σπειραματονεφρίτιδα (13,8%). Το μέσο πάχος του ενδοθηλίου παρουσίασε στατιστικά σημαντική αύξηση στο πέρασμα του χρόνου (p<0,001). Το μέσο ποσοστό στένωσης των καρωτίδων παρουσίασε οριακά στατιστικά σημαντική αύξηση στο πέρασμα του χρόνου (p=0,039). Βρέθηκε ότι η αύξηση της χοληστερίνης κατά 1% σχετίζονταν με αύξηση του πάχους του ενδοθηλίου κατά 0,031% (p<0,001), επίσης βρέθηκε ότι η αύξηση των τριγλυκεριδίων κατά 1% σχετίζονταν με αύξηση του πάχους του ενδοθηλίου κατά 0,006% χωρίς όμως η σχέση αυτή να είναι στατιστικά σημαντική (p=0,28). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παλινδρόμησης, βρέθηκε ότι η αύξηση της HDL κατά 1% σχετίζονταν με αύξηση του πάχους του ενδοθηλίου κατά 0,007% με τη σχέση αυτή να είναι οριακά στατιστικά σημαντική (p=0,08), καθώς επίσης βρέθηκε ότι η αύξηση της LDL κατά 1% σχετίζονταν με αύξηση του πάχους του ενδοθηλίου κατά 0,009% με τη σχέση αυτή να είναι οριακά στατιστικά σημαντική (p=0,052), έπειτα από την εξουδετέρωση της συγχυτικής επίδρασης του φύλου, της φαρμακευτικής αγωγής, της ηλικίας και των ετών αιμοκάθαρσης.Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποτελεί συμπλήρωμα στις υπάρχουσες ερευνητικές εργασίες στο λιπιδαιμικό προφίλ των μεταμοσχευμένων ασθενών, καθώς επίσης προσφέρει και μερικά επιπλέον στοιχεία σχετικά με την πορεία των λιπιδίων με την πάροδο του χρόνου μετά τη μεταμόσχευση. Η μελέτη της αθηρωμάτωσης αποτελεί ένα επιπλέον στοιχείο της έρευνας όπου δείχνει ότι η περαιτέρω παρακολούθηση των ασθενών και μετά την παρέλευση των τριών ετών πιθανόν να καθορίσει την χρηστικότητα του δείκτη αυτού στην πρόγνωση.
Ανίχνευση των επιπέδων της κυτταροκερατίνης 18 και των νεοεπιτόπων (CK18 NE) στην οξεία παγκρεατίτιδα
Authors: Βλάχος Σωτήριος
Published: August 2021

ΣκοπόςΣκοπός της κλινικής έρευνας είναι η μελέτη της κυτταρικής απόπτωσης όπως και του συνολικού κυτταρικού θανάτου σε ασθενείς με οξεία παγκρεατίτιδα υπολογίζοντας τις τιμές του Μ 30 καιΜ 65 και του λόγου Μ 30/Μ 65.Υλικό μέθοδοιΗ ομάδα μελέτης περιελάμβανε 150 ασθενείς με διάγνωση οξείας παγκρεατίτιδας (79 άνδρες, 71 γυναίκες, μέση ηλικία 71,0 έτη [+/- 11,8 SD]), ενώ 70 ασθενείς χρησιμοποιήθηκαν ως ομάδα ελέγχου (45 άνδρες, 25 γυναίκες, μέση ηλικία 59,6 έτη [+/- 14,4 SD]). Από τους ασθενείς ελήφθη ορός αίματος (στο πρώτο 2ωρο, 48 ώρες, την 4η, την 6η και την 8η ημέρα) για τον βιοχημικό έλεγχο. Υπερηχογραφικός έλεγχος έγινε για τον προσδιορισμό κυρίως της αιτίας, ενώ την 3η ημέρα οι ασθενείς ελέγχθηκαν με αξονική τομογραφία. Ο προσδιορισμός της βαρύτητας έγινε με τα κριτήρια κατά Glasgow και με τα κριτήρια κατά Balthazar. Ακολούθησε μέτρηση των τιμών Μ 30 και Μ 65 με τη μέθοδο ELISA.ΑποτελέσματαΗ ηλικία (76,9 έτη, τυπική απόκλιση 10,94 έτη) και το αυξημένο ΒΜΙ >30 (90%) αποτέλεσαν επιβαρυντικούς παράγοντες της νόσου. Παρατηρήθηκε ότι η αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων (16192 WBC) και της CRP (24,9 mg/dl) ήταν παθογνωμονική για την φλεγμονή. Τα επίπεδα της αμυλάσης ήταν αυξημένα το πρώτο κυρίως 24ωρο (2076,5 U/dl) . Τα επίπεδα του αιματοκρίτη (40,1%) δεν επηρεαζόταν από τη βαρύτητα ή το αίτιο της οξείας παγκρεατίτιδας. Τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης και η περαιτέρω αύξησή της το δεύτερο 24ωρο (183,9 mg/dl) ήταν συμβατά με τη βαριά παγκρεατίτιδα. Η γGT, ως δείκτης βλάβης του ηπατοκυττάρου, ήταν άμεσα συνυφασμένη με το εύρος και την βαρύτητα της φλεγμονής (418,8IU/L). Η χολερυθρίνη αυξήθηκε τις πρώτες 48 ώρες (2,9 mg/dl) και επηρεάστηκε από το μέγεθος της φλεγμονής. Όταν ήταν έντονη η φλεγμονή; όπως σε ασθενείς με βαριά παγκρεατίτιδα, παρατηρήθηκε αυξημένη νέκρωση (1η ημέρα, Μ 60=1773,7 IU/L) και απόπτωση (1η ημέρα, Μ 30=224,5 IU/L) με υπεροχή της νέκρωσης, ενώ κατά την ύφεση της φλεγμονής, περιορίσθηκε ο συνολικός κυτταρικός θάνατος (4η ημέρα, Μ 65=710,9 IU/L) εις βάρος της νέκρωσης και συμπληρώθηκε ή αντικαταστάθηκε από την απόπτωση (4η ημέρα, Μ 30= 221,8 IU/L). Ο ολικός κυτταρικός θάνατος και κατά συνέπεια το αντίσωμα Μ 65 σχετίσθηκε με τη βαρύτητα της νόσου. Κανένα περιστατικό βαριάς παγκρεατίτιδας δεν εμφάνισε τιμές του Μ 65 μικρότερες του 428,15 IU/L, επομένως η τιμή αυτή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως οριακή τιμή για την ανίχνευση των ασθενών με πιθανή βαριά παγκρεατίτιδα.ΣυμπεράσματαΟ κυτταρικός θάνατος, εκφράζεται από την εισβολή της νόσου με υπεροχή είτε της απόπτωσης ή της νέκρωσης Η CRP αποτελεί δείκτη βαρύτητας της παγκρεατίτιδας Τα επίπεδα του Μ 65 εμφανίζονται αυξημένα από το πρώτο 24ωρο και αποτελούν δείκτη εκτίμησης της κλινικής εικόνας της οξείας παγκρεατίτιδας καθώς και της βαρύτητας της νόσου, ενώ η τιμή 428.15I.U. του Μ 65 είναι η τιμή πάνω από την οποία οι ασθενείς θα αναπτύξουν βαριά οξεία παγκρεατίτιδα.
Εξελικτικοί αλγόριθμοι σε πολύπλοκα δίκτυα
Authors: Παρούσης-Ορθοδόξου Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η διδακτορική διατριβή με τίτλο "Εξελικτικοί Αλγόριθμοι σε Πολύπλοκα Δίκτυα" αποτελεί έργο της έρευνας πάνω στους τομείς των πολύπλοκων δικτύων και των γενετικών αλγορίθμων. Μελετήθηκαν ανοιχτά προβλήματα στο κομμάτι της επιδημιολογίας, της ανάλυσης πολύπλοκων δικτύων και του συνδυασμού των με εξελικτικές διαδικασίες. Δημιουργήθηκε μια αλγοριθμική βιβλιοθήκη η οποία παρείχε το υλικό για την εξερεύνηση διαφόρων πτυχών των παραπάνω πεδίων.Πιο συγκεκριμένα, στο κομμάτι της εξάπλωσης επιδημίας (ή διάδοσης πληροφορίας) σε πολύπλοκα δίκτυα, εξερευνήθηκαν διάφορες τεχνικές ανοσοποίησης και εμβολιασμού, με σκοπό τον έλεγχο της διάδοσης της ασθένειας ή της πληροφορίας σε αυτά. Επίσης, στο ίδιο φάσμα, δημιουργήθηκε ένας γενετικός αλγόριθμος για την εύρεση της βέλτιστης τεχνικής ανοσοποίησης σε διάφορα είδη δικτύων.Στα πλαίσια της ανάλυσης πολύπλοκων δικτύων, ερευνήθηκαν οι συσχετίσεις μεταξύ των βαθμών των κόμβων σε ένα δίκτυο, με τη χρήση μίας γενικής εξίσωσης, καθώς και με τη χρήση της έννοιας των ρόλων σε πολύπλοκα δίκτυα.Η έννοια των ρόλων των κόμβων, αποτελεί μια ριζοσπαστική προσέγγιση ερμηνείας ορισμένων φαινομένων που η μέχρι τώρα βιβλιογραφία αδυνατεί να καλύψει μερικώς ή ολικώς. Σε μία άλλη οπτική εξερεύνησης του πεδίου των πολύπλοκων δικτύων, δημιουργήθηκαν κάποια μοντέλα ανάπτυξης που αποτελούν μία καινούργια πρόταση για τη δημιουργία δικτύων, βασίζονται στους τυχαίους περιπάτους και ενσωματώνουν δύο ξεχωριστές στρατηγικές βέλτιστης στάσης. Και εδώ, τα δίκτυα που δημιουργούνται παρουσιάζουν έντονο ενδιαφέρον.Τέλος, αναλύεται η διαδικασία εύρεσης ακρότατων με τη χρήση εξελικτικών διαδικασιών με τοπολογικά δομημένους πληθυσμούς σε πολύπλοκα δίκτυα. Τα αποτελέσματα που προκύπτουν από την εφαρμογή του αλγορίθμου σε προβλήματα όπως συστήματα spin - glass και η σύγκριση που γίνεται με απλούς γενετικούς αλγόριθμους, δείχνουν την πιθανότητα επίτευξης βέλτιστου ισοζυγίου εξερεύνησης - αξιοποίησης.
Ελληνικότητα και αστική διανόηση στον μεσοπόλεμο [1922-1940]
Authors: Πάπαρη Αικατερίνη
Published: August 2021

Η εργασία πραγματεύεται τη συγκρότηση της έννοιας της ελληνικότητας στον Μεσοπόλεμο, μέσα από το έργο των διανοουμένων της επονομαζόμενης Σχολής της Χαϊδελβέργης, συγκαταλέγοντας την ελληνική περίπτωση στις αντίστοιχες αναζητήσεις και τα ευρωπαϊκά συμφραζόμενα της περιόδου. Η βασική υπόθεση εργασίας στηρίζεται στο επιχείρημα ότι το πρόγραμμα της ελληνικότητας εγκολπώνεται και συμπυκνώνει όλα τα προβλήματα που διαπερνούν το κράτος και την κοινωνία την περίοδο της μεσοπολεμικής κρίσης. Στην παραγωγή του αφηγήματος της ελληνικότητας ως σημαίνοντος ελλοχεύουν, υπόρρητα και ρητά, τα στοιχεία εκείνα που απαρτίζουν τη φαντασιακή θέσμιση του έθνους, εξασφαλίζοντας την ιστορική του ύπαρξη και αποστολή. Παράλληλα, το ιδεολόγημα της ελληνικότητας προσφέρεται και ως απάντηση στα ζητήματα διακυβέρνησης που αντιμετωπίζει το μεσοπολεμικό κράτος, αναδεικνύοντας τα μείζονα προβλήματα του εγχώριου αστισμού την περίοδο αυτή ως προς την πολιτική επιβίωση και εξασφάλιση της συνέχειάς του. Έτσι, στη θεώρηση της ελληνικότητας εμφιλοχωρεί η πολιτική του πολιτισμού και της παιδαγωγίας του ηγεμονικού λόγου. Σε μια περίοδο κρίσης, έντονων ανακατατάξεων και δηλωτική της ιδεολογικής αντιπαλότητας των αστικών κομμάτων με τον κομμουνισμό, οι πνευματικές ελίτ ως άτυποι εντολοδόχοι του έθνους ανέλαβαν ως διερμηνευτές της κρίσης να διαμορφώσουν ένα πολιτισμικό πρόγραμμα για το περιεχόμενο και το νόημα του ελληνισμού στο οποίο λάνθαναν οι ιδεολογικές και παραταξιακές παραδοχές τους.
Ο στατιστικός γραμματισμός στο αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών των μαθηματικών του δημοτικού σχολείου
Authors: Κοντογιάννη Αριστούλα
Published: August 2021

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία μεταρρύθμιση στα Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών των Μαθηματικών, διεθνώς, ως προς την θέση που κατέχουν τα Στοχαστικά Μαθηματικά (Στατιστική και Πιθανότητες) σε αυτά. Στη χώρα μας αυτή η αλλαγή συντελείται με την εισαγωγή του νέου Α.Π.Σ. (2011) των Μαθηματικών για την υποχρεωτική εκπαίδευση, στο οποίο η Στατιστική κατέχει ιδιαίτερη θέση. Για να μπορέσει, όμως, το νέο Α.Π.Σ. να εφαρμοστεί με αποτελεσματικότητα είναι απαραίτητο πρώτα οι δάσκαλοι να έχουν κατανοήσει σε βάθος το αντικείμενο της Στατιστικής που καλούνται να διδάξουν. Με αφορμή την διαπίστωση αυτή, στην παρούσα διατριβή διερευνήθηκαν οι γνώσεις που χρειάζεται να έχουν οι υποψήφιοι δάσκαλοι και αξιολογήθηκαν οι υπάρχουσες γνώσεις τους σε σχέση με την ύλη της Στατιστικής που καλούνται να διδάξουν μετά το πέρας των σπουδών τους αλλά και υπό το πρίσμα του Στατιστικού Γραμματισμού. Για τον προσδιορισμό των γνώσεων που χρειάζονται να έχουν οι υποψήφιοι δάσκαλοι αναλύθηκαν τα Α.Π.Σ. (Ελλάδας και χωρών του εξωτερικού) και τα σχολικά εγχειρίδια ως προς τη θέση της Στατιστικής σε αυτά. Επιπλέον, διερευνήθηκαν οι Μεγάλες Ιδέες της Στατιστικής μέσω της βιβλιογραφικής ανασκόπησης. Η διαμόρφωση του θεωρητικού πλαισίου στηρίχτηκε στο πώς ορίζεται η γνώση για την διδασκαλία των Μαθηματικών αλλά και ειδικότερα της Στατιστικής, στην έννοια του Στατιστικού Γραμματισμού και στον διαχωρισμό της γνώσης στην εννοιολογική και διαδικαστική διάσταση της. Η μεθοδολογική προσέγγιση που χρησιμοποιήθηκε εντάσσεται στην ποιοτική έρευνα και βασίστηκε σε έναν αναδυόμενο ερευνητικό σχεδιασμό. Για τους σκοπούς της έρευνας κατασκευάστηκε και διανεμήθηκε ένα ερωτηματολόγιο με ερωτήσεις ανοικτού τύπου σε 100 υποψήφιους δασκάλους και στη συνέχεια διενεργήθηκαν συνεντεύξεις με 15 από αυτούς. Για την ανάλυση των απαντήσεων των συμμετεχόντων χρησιμοποιήθηκε η ταξινομία SOLO (Biggs & Collis, 1982, 1991) σε συνδυασμό με μία μέθοδο αξιολόγησης που έχει προταθεί από την Garfield (1993).Μέσω των αποτελεσμάτων της παρούσας έρευνας αναδείχθηκε ότι η στατιστική γνώση του περιεχομένου των συμμετεχόντων δεν ήταν επαρκής ενώ η παιδαγωγική γνώση του περιεχομένου τους ήταν ελλιπής. Συγκεκριμένα, οι συμμετέχοντες αντιμετώπισαν δυσκολία στο να αξιολογήσουν τις λανθασμένες απαντήσεις μαθητών και να προτείνουν την ενδεδειγμένη λύση. Επιπροσθέτως, σε αρκετές περιπτώσεις επαναλάμβαναν τα λάθη και τις παρανοήσεις των μαθητών. Προέκυψε, επομένως, ότι δεν είναι σε θέση να αναπτύξουν τον Στατιστικό Γραμματισμό στους μελλοντικούς μαθητές τους.Έχοντας ως βάση αυτά τα αποτελέσματα διατυπώθηκε μία ολοκληρωμένη πρόταση εισαγωγής, στα Παιδαγωγικά Τμήματα Δημοτικής Εκπαίδευσης, μαθημάτων που το περιεχόμενο τους θα εστιάζει στην μάθηση και την διδασκαλία της Στατιστικής για το Δημοτικό σχολείο.
Ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις και αυτοβοήθεια στον τομέα των εξαρτήσεων
Authors: Λαϊνάς Σωτήρης
Published: August 2021

Βασικός στόχος της παρούσας έρευνας είναι η συγκρότηση μιας εναλλακτικής προσέγγισηςδόμησης των ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων που στοχεύουν στην αντιμετώπιση τουπροβλήματος της εξάρτησης, με άξονα τη λογική και τις πρακτικές αυτοβοήθειας καιαλληλοβοήθειας. Επιμέρους ερωτήματα που επιχειρείται να απαντηθούν από τη συγκεκριμένηέρευνα αφορούν στη φιλοσοφία, τα χαρακτηριστικά και στις διαδικασίες δόμησης τωνπαρεμβάσεων αυτών, καθώς και στο ρόλο των λειτουργών υγείας και των άμεσαενδιαφερομένων στο πλαίσιο αυτών των παρεμβάσεων.Η μεθοδολογία της έρευνας βασίστηκε σε αρχές της συμμετοχικής έρευνας δράσης οι οποίεςκαθόρισαν το πλαίσιο της έρευνας και συνδυάστηκαν με τις αρχές της θεμελιωμένης θεωρίας,προκειμένου να είναι δυνατή η παραγωγή μιας ολοκληρωμένης πρότασης / προσέγγισης γιατην πλαισίωση πρωτοβουλιών αυτοβοήθειας στην αντιμετώπιση της εξάρτησης.Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε μια μακρόχρονη έρευνα(διάρκειας εννέα ετών) δύο φάσεων με βάση αρχές της έρευνας δράσης, η οποία αφορούσε:α) στη διερεύνηση του σχεδιασμού και της υλοποίησης του Προγράμματος ΠροαγωγήςΑυτοβοήθειας, μιας ψυχοκοινωνικής παρέμβασης που στόχευε στην αντιμετώπιση τουπροβλήματος της εξάρτησης μέσα από την αξιοποίηση της φιλοσοφίας και των πρακτικώναυτοβοήθειας και αλληλοβοήθειας και β) στην αξιολόγηση της παρέμβασης μέσα από τριάντασυνεντεύξεις σε βάθος με τους άμεσα εμπλεκόμενους στην παρέμβαση, ανθρώπους μεπρόβλημα εξάρτησης.Τα αποτελέσματα της πρώτης φάσης της έρευνας αφορούν στη σημασία της συγκρότησης τηςψυχοκοινωνικής παρέμβασης με συγκεκριμένες αξίες, στους όρους συνάντησης καισυνεργασίας με τις ομάδες αυτοβοήθειας / αλληλοβοήθειας και στο ρόλο των λειτουργώνυγείας και των άμεσα ενδιαφερομένων στην παρέμβαση.Στη δεύτερη φάση της έρευνας τα αποτελέσματα αφορούν στο βίωμα της εξάρτησης, το ρόλοτων ομάδων 12 βημάτων στην προσπάθεια απεξάρτησης, τις διαστάσεις του πλαισίου και τηςδιαδικασίας ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, στο ρόλο των λειτουργών υγείας στην παρέμβασηκαι στη νοηματοδότηση που δίνουν οι συμμετέχοντες / ούσες στην προσπάθεια τους.Η αναδυόμενη από την έρευνα προσέγγιση, προκύπτει από τα αποτελέσματα των δύοφάσεων της έρευνας. Με βάση αυτά τα αποτελέσματα η αναδυόμενη προσέγγιση αφορά στηναποδόμηση καταστημένων αντιλήψεων, ως απαραίτητης βάσης για τη δημιουργίαανθρωποκεντρικών παρεμβάσεων στην αντιμετώπιση της εξάρτησης. Τέλος τα ευρήματα τηςέρευνας και η αναδειχθείσα προσέγγιση επιχειρείται να ενταχθούν στην ευρύτερηεπιστημονική συζήτηση για την αντιμετώπιση του προβλήματος της εξάρτησης και ναπροταθούν και νέα πεδία διερεύνησης τα οποία ανέκυψαν από την επεξεργασία τωνδεδομένων της παρούσας έρευνας.
Ανίχνευση διαταραχών του ύπνου σε παιδιά με ιδιοπαθή επιληψία μέσω πολυκαταγραφικής μελέτης ύπνου
Authors: Γώγου Μαρία
Published: August 2021

Εισαγωγή: Οι διαταραχές του ύπνου αποτελούν συχνό πρόβλημα μεταξύ των παιδιών με επιληψία, ενώ ορισμένες μελέτες τις συσχετίζουν με ανεπαρκή έλεγχο της νόσου. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί η ύπαρξη διαταραχών του ύπνου σε παιδιά με ιδιοπαθή επιληψία με τη μέθοδο της πολυκαταγραφικής μελέτης ύπνου και να συγκριθεί η συχνότητά τους με εκείνη σε πληθυσμό υγιών παιδιών.Μέθοδος: Μελετήθηκαν συνολικά 40 παιδιά με ιδιοπαθή επιληψία και 27 υγιή παιδιά με τη μέθοδο της ολονύχτιας πολυκαταγραφικής μελέτης ύπνου στο Εργαστήριο Μελέτης ‘Ύπνου της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής Α.Π.Θ. στο Π.Γ.Ν.Θ. ΑΧΕΠΑ. Αναπνευστικές παράμετροι και παράμετροι σχετικές με την αρχιτεκτονική του ύπνου καταγράφηκαν και αναλύθηκαν. Η στατιστική επεξεργασία έγινε με τη χρήση SPSS και το επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε στο 0,05.Αποτελέσματα: Οι ομάδες ασθενών και μαρτύρων ήταν συγκρίσιμες ως προς την ηλικία, το φύλο, το Δείκτη Μάζας Σώματος και τη συχνότητα υπερτροφίας αμυγδαλών ή αδενοειδών εκβλαστήσεων. Τα παιδιά με επιληψία παρουσίαζαν σημαντικά μεγαλύτερο δείκτη αποφρακτικών απνοιών (και υποπνοιών) και σημαντικά μεγαλύτερη συχνότητα Συνδρόμου Αποφρακτικών Απνοιών Ύπνου σε σύγκριση με τα υγιή παιδιά. Παράλληλα, παρουσίαζαν σημαντικά μικρότερη αποτελεσματικότητα ύπνου και τάση για μικρότερη διάρκεια σταδίου REM. Όταν τα παιδιά με καλό έλεγχο κρίσεων συγκρίθηκαν με τα παιδιά με ανεπαρκή έλεγχο, τα παιδιά της δεύτερης ομάδας παρουσίαζαν σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια απνοϊκών γεγονότων. Αντίθετα, μεταξύ παιδιών με γενικευμένη και εστιακή επιληψία δε διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές. Παράλληλα, τα παιδιά με ρολάνδειο επιληψία, όταν συγκρίθηκαν με τα υγιή παιδιά, εμφάνιζαν σημαντικά μεγαλύτερο δείκτη αποφρακτικών απνοιών (και υποπνοιών), καθώς και τάση για χαμηλότερο SpO2 κατά τον ύπνο, μεγαλύτερη διάρκεια απνοιών και χαμηλότερο ποσοστό REM ύπνου.Συμπέρασμα: Οι διαταραχές της αναπνοής κατά τον ύπνο εμφανίζονται συχνότερα σε παιδιά με επιληψία. Παράλληλα, επηρεασμένες στα παιδιά αυτά είναι η αποτελεσματικότητα του ύπνου και η διάρκεια του ύπνου REM. Oι διαταραχές του ύπνου πρέπει να αναζητώνται συστηματικά κατά τη χρόνια παρακολούθηση παιδιών με επιληψία, καθώς η αντιμετώπισή τους μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα στη θεραπευτική προσέγγιση των παιδιών αυτών.
Η κιθάρα στο μουσικό γίγνεσθαι του πρώιμου 19ου αιώνα
Authors: Βουγιούκα Κυριακή
Published: August 2021

Το ευρύ ρεπερτόριο που κληροδότησε στους κιθαρίστες ο πρώιμος 19ος αιώνας είναι συντεθειμένο στην πλειοψηφία του από κιθαρίστες και αποκλεισμένο από τις λίστες των σημαντικών έργων που όρισαν το στυλιστικό πλαίσιο της εποχής. Η παρούσα διατριβή, αναζητητώντας τη σύνδεσή του με το ευρύτερο μουσικό πλαίσιο μέσα στο οποίο δημιουργήθηκε, προσεγγίζει δύο καίρια ζητήματα, τα οποία έχουν μεταξύ τους αμφίδρομη σχέση: το ένα είναι η θέση και ο ρόλος της κιθάρας, όπως σηματοδοτείται από το ρεπερτόριό της και το άλλο είναι το ζήτημα της αποκωδικοποίησης του ρεπερτορίου αυτού, τόσο από τεχνική, όσο και από άποψη γενικότερης ερμηνευτικής πρακτικής. Βασικός άξονας της παρούσας διατριβής είναι ότι σημείο αφετηρίας και συνάμα τελική κατάληξη είναι η ερμηνεία, γεγονός που αποτελεί και την ειδοποιό διαφορά της από τις θεωρητικές μελέτες. Δηλαδή τα ερωτήματα και τα επιμέρους θέματα που θίγονται έχουν πρακτική χροιά, καθότι προκύπτουν από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένας ερμηνευτής και απευθύνονται σε ερμηνευτές. Για το λόγο αυτό κρίθηκε σκόπιμο να χρησιμοποιηθούν ως βάση μελέτες περίπτωσης στις οποίες γίνεται συγκριτική μελέτη κιθαριστικών έργων που αποτελούν μεταγραφές και γενικότερα είναι βασισμένα σε οπερατικά αποσπάσματα, με τα αντίστοιχα οπερατικά αποσπάσματα. Για τις μελέτες περίπτωσης έχουν επιλεγεί έργα που έχουν συνθέσει οι δύο σημαντικότεροι κιθαρίστες-συνθέτες των πρώτων δεκαετιών του 19ου αιώνα, ο M. Giuliani και ο F. Sor. Επίσης, τα έργα έχουν επιλεγεί έτσι ώστε να δίνουν τη δυνατότητα μελέτης δύο σημαντικών συνθετών, που σηματοδότησαν τον πρώιμο 19ο αιώνα: του Mozart και του Rossini. Πιο συγκεκριμένα, στις μελέτες περίπτωσης εξετάζονται τα εξής έργα:- Mauro Giuliani: Rossiniana op.119, ένα ποτ-πουρί με θέματα από όπερες του G. Rossini.-Fernando Sor: Παραλλαγές op.9, επάνω στο θέμα ‘Das klingelt so herrlich’ από τον Μαγικό Αυλό του W. A. Mozart, και'Έξι άριες από την όπερα του Mozart: ο Μαγικός Αυλός', op. 19. Μέσα από την παρούσα μελέτη γίνεται σαφής ο τρόπος με τον οποίο ο Giuliani και ο Sor, αποκωδικοποίησαν και μετέφεραν στην κιθαριστική παρτιτούρα τους συνθέτες και τα έργα που χαρακτήρισαν την εποχή τους, εντάσσοντας έτσι το όργανό τους στο ευρύτερο μουσικό γίγνεσθαι. Παράλληλα αναδυκνείεται ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της κιθάρας: να αναπαριστά τους κύκλους με σημεία και αφαιρώντας τις λεπτομέρειες, να επιτυγχάνει τελικά την περιγραφή και τη συνολική εντύπωση της μεγάλης εικόνας. Μια προσέγγιση με αυτό το γνώμονα, βοηθάει τους κιθαρίστες να χειριστούν τις ιδιαιτερότητες του οργάνου, που συχνά μπορεί να θεωρηθούν περιοριστικές. Τέλος, η παρούσα έρευνα μέσω των μελετών περίπτωσης, προσφέρει μια χαρτογράφηση του δρόμου – που στην παρούσα περίπτωση είναι η τεχνική του οργάνου και η ερμηνευτική πρακτική – από τον οποίο ο κιθαρίστας μπορεί να φτάσει στην αρχική πηγή, δηλαδή στο μουσικό και στυλιστικό υπόβαθρο της εποχής, μια έκφραση του οποίου αποτελεί και η παρτιτούρα της κιθάρας.
Ο ρόλος των βαρέων μετάλλων στην ανάπτυξη καλοηθών και κακοηθών νόσων του ουροποιητικού
Authors: Καραγιάννης Δημήτριος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Η σχέση μεταξύ της έκθεσης σε εξασθενές χρώμιο μέσω της αναπνευστικής οδού και της καρκινογένεσης έχει μέχρι σήμερα μελετηθεί επαρκώς. Αντίθετα, δεν είναι πλήρως τεκμηριωμένη η από του στόματος έκθεση σε εξασθενές χρώμιο με την ανάπτυξη κακοήθων νοσημάτων και ιδιαίτερα του ουροποιητικού.Σκοπός: Η υπόθεση που εξετάστηκε είναι ότι η έκθεση σε εξασθενές χρώμιο που προσδιορίζεται από τη διάρκεια διαμονής στην περιοχή των Οινοφύτων συμβάλει στην ανάπτυξη καλοήθων και κακοήθων νόσων του ουροπιητικού.Υλικό και Μέθοδος: Για περίπου 20 χρόνια τα επίπεδα εξασθενούς χρωμίου του πόσιμου νερού στην περιοχή των Οινοφύτων ήταν ιδιαίτερα υψηλά. Αξιοποιήθηκαν στοιχεία από προσωπικές συνεντεύξεις στους μόνιμους κατοίκους της περιοχής που διενεργήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα Φεβρουάριος 2010-Μάρτιος 2011. Με την εφαρμογή του t-test και του Mann-Whitney test ελέγχθηκε η σχέση μεταξύ της διάρκειας διαμονής στα Οινόφυτα και της ανάπτυξης ουρολογικών νοσημάτων. Επιπλεόν, διερυνήθηκε η τάση αύξησης ή μείωσης των ουρολογικών νοσημάτων από το 1984 έως την ημερομηνία της διάγνωσης (trend-test analysis). Με την εφαρμογή της μεθόδου λογιστικής παλινδρόμησης διερευνήθηκε ο πιθανός ρόλος των συγχυτικών παραγόντων.Αποτελέσματα: Συμμετείχαν 1811 ενήλικες μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής των Οινοφύτων. Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων ήταν 48,6 έτη. Η μέση διάρκεια διαμονής στα Οινόφυτα βρέθηκε υψηλότερη στους ασθενείς σε σχέση με τους υγιείς για όλα τα νοσήματα του ουροποιητικού που μελετήθηκαν, εκτός του καρκίνου του προστάτη. Για την καλοήθη υπερπλασία του προστάτη και τις επίμονες ουρολοιμώξεις η σχέση ήταν στατιστικά σημαντική (p<0,05). Ο αριθμός των περιπτώσεων παρουσίαζε σταθερή αύξηση με την πάροδο των ετών για το χρονικό διάστημα 1984-2010. Η σχέση βρέθηκε στατιστικά σημαντική για όλα τα ουρολογικά νοσήματα (p< 0.001), εκτός του καρκίνου του νεφρού. Η μελέτη της επίδρασης της διάρκειας διαμονής στην περιοχή από το 1984 έως τη διάγνωση έδειξε σχετικούς κινδύνους άνω της μονάδας για όλα τα νοσήματα που μελετήθηκαν, ενώ η σχέση ήταν στατιστικά σημαντική για τα συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού στους άρρενες και τις επίμονες ουρολοιμώξεις για χρονικό διάστημα διαμονής στην περιοχή άνω των 15 ετών.Συμπεράσματα: Μία τάση αύξησης της νοσηρότητας διαπιστώθηκε τόσο για τα καλοήθη όσο και για τα κακοήθη νοσήματα του ουροπιητικού στον πληθυσμό των Οινοφύτων με μεγάλο χρονικό διάστημα έκθεσης σε εξασθενές χρώμιο μέσω του πόσιμου νερού. Η διάρκεια της έκθεσης σε εξασθενές χρώμιο, όπως μετρήθηκε από τη διάρκεια διαμονής στην περιοχή, θα μπορούσε να αποτελέσει παράγοντα κινδύνου για πολλά νοσήματα του ουροποιητικού.
Ορισματική δομή και κλιτική μορφολογία
Authors: Κουκουλιώτη Βασιλική
Published: August 2021

Η µελέτη αυτή αποσκοπεί στη διερεύνηση της επίδρασης της ορισµατικής δοµήςστην παραγωγή ρηµάτων και της αλληλεπίδρασης ανάµεσα σε ρηµατική κλίση καιορισµατική δοµή σε οµιλητές µε αφασία και σηµασιολογική άνοια. Συγκεκριµένα,εξετάστηκαν τρεις κατηγορίες ρηµάτων µε διαφορετική ορισµατική δοµή:ανεργαστικά, αναιτιατικά και µεταβατικά µε ένα αντικείµενο. Οι συµµετέχοντες ήτανδέκα οµιλητές µε αφασία και επτά µε σηµασιολογική άνοια. Το πείραµα 1(συµπλήρωση προτάσεων) στοχεύει στην διερεύνηση της επίδρασης της ορισµατικήςδοµής στην κλίση. Για την οµάδα των αφασικών συµµετεχόντων βρέθηκεαλληλεπίδραση ανάµεσα σε ρηµατική κατηγορία και χρόνο, µε τα ανεργαστικάρήµατα να είναι πιο δύσκολα από τα αναιτιατικά στον αόριστο, ενώ το αντίστροφοβρέθηκε για τον ενεστώτα. Αυτό το εύρηµα επιβεβαιώνει ένα έλλειµµα στηνκωδικοποίηση και ανάκληση των διακριτικών χαρακτηριστικών. Οι συµµετέχοντεςµε σηµασιολογική άνοια είχαν άψογη επίδοση στον αόριστο, ενώ η παραγωγή τουενεστώτα ήταν διαταραγµένη. Αυτό ερµηνεύτηκε ως έλλειµµα στην κωδικοποίηση -και πιθανά – αντίληψη των δυναµικών χαρακτηριστικών της όψης διαρκείας. Τοπείραµα 2 (παραγωγή προτάσεων) στοχεύει στην διερεύνηση της επιρροής τηςορισµατικής δοµής στην παραγωγή ρηµάτων. Τα αποτελέσµατα έδειξαν ότι τα [-δραστικά] ρήµατα, δηλ. τα αναιτιατικά, ήταν πιο δύσκολα από τα [+δραστικά] γιατην οµάδα των αφασικών συµµετεχόντων. Αυτό ερµηνεύτηκε ως έλλειµµαεπεξεργασίας των πληροφοριών του λήµµατος. Οι συµµετέχοντες µε σηµασιολογικήάνοια είχαν την ίδια επίδοση σε όλες τις ρηµατικές κατηγορίες. ∆ιαπιστώθηκαν,ωστόσο, ποιοτικές διαφορές ανάµεσα στις ρηµατικές κατηγορίες: για τα ανεργαστικάο κυρίαρχος τύπος λάθους ενέπλεκε την παραγωγή γενικών ρηµάτων, κάτι πουυποδεικνύει έλλειµµα στο επίπεδο της λεξικής εννοιολογικής δοµής. Ο συχνότεροςτύπος λάθους για τα αναιτιατικά ήταν η παραγωγή [+δραστικών] ρηµάτων, κάτι πουυποδεικνύει έλλειµµα στην επεξεργασία του λήµµατος. Το πείραµα 3 (παραγωγήπροτάσεων µε συγκεκριµένο Χρόνο/Όψη) έδειξε ότι η κλίση δεν επηρεάζει την ορθήπαραγωγή του ρήµατος και της ορισµατικής δοµής για καµία από τις δύο οµάδες.Ωστόσο, και στις δύο οµάδες εντοπίστηκαν περιπτώσεις για τις οποίες η κλίση είχεείτε ενισχυτική είτε αρνητική επίδραση. Επίσης, τα αναιτιατικά ρήµατα ήταν πιοδύσκολα στο πείραµα 3 από ότι στο πείραµα 2 για την οµάδα των συµµετεχόντων µεσηµασιολογική άνοια, πράγµα που υποδηλώνει επίδραση της ορισµατικής δοµής στηνκλίση για την οµάδα αυτή. Συνολικά, η σύγκριση ανάµεσα στις δύο οµάδες έδειξε ότιτα αναιτιατικά ρήµατα ήταν δύσκολα και για τις δύο. Επίσης η κλίση δεν φαίνεται ναεπιδρά στην παραγωγή των ρηµάτων και της ορισµατικής δοµής του για καµία οµάδα.Οι δύο οµάδες, ωστόσο, διέφεραν ως προς το βαθµό της µορφοσυντακτικήςδιαταραχής (πείραµα 1), ως προς την ύπαρξη ελλείµµατος στη λεξική εννοιολογικήδοµή (πείραµα 2) και ως προς την ύπαρξη επίδρασης της ορισµατικής δοµής στηνκλίση (πείραµα 3). Στη διατριβή αναπτύσσονται οι συνέπειες των ευρηµάτων αυτώνγια τις σύγχρονες νευρογλωσσολογικές θεωρίες και για τα ψυχογλωσσολογικάµοντέλα παραγωγής λόγου.
Διερεύνηση των μηχανισμών που ρυθμίζουν τη δραστικότητα και υποκυτταρική εντόπιση της πρωτεϊνικής κινάσης SRPK1
Authors: Κουτρουμάνη Μαρία
Published: August 2021

Η πρωτεϊνική κινάση SRPK1, το πιο μελετημένο μέλος της οικογένειας των SR πρωτεϊνικών κινασών, παίζει καθοριστικό ρόλο σε μια σειρά από κυτταρικές λειτουργίες όπως το μάτισμα των mRNA, η πρόσδεση της ετεροχρωματίνης στον πυρηνικό φάκελλο και η αντικατάσταση των ιστονών από την πρωταμίνη 1 κατά τη διάρκεια της σπερμιογένεσης. Σύμφωνα με το ισχύον μοντέλο, η συνδετική περιοχή της SRPK1 λειτουργεί ως «κυτταροπλασματική άγκυρα» αφού δεσμεύεται στο σύμπλοκο των σαπερονινών Hsp70/Hsp90, το οποίο πιθανά αρχικά βοηθάει την κινάση να πάρει την ενεργή της διαμόρφωση και επιπλέον την ακινητοποιεί στο κυτταρόπλασμα. Με άγνωστο μέχρι στιγμής μηχανισμό, κάτω από συνθήκες στρες, η αλληλεπίδραση αυτή παύει να υφίσταται με αποτέλεσμα τη μεταβολή της υποκυτταρικής εντόπισης της κινάσης. Στην παρούσα εργασία, προσπαθήσαμε να διαλευκάνουμε τους μηχανισμούς που ρυθμίζουν τη μετατόπιση της SRPK1 στον πυρήνα αλλά και το ρόλο που παίζει η συνδετική περιοχή τόσο στη δομή όσο και στη δραστικότητα της κινάσης. Δείξαμε, λοιπόν, ότι κατεργασία των HeLa κυττάρων με γενοτοξικούς παράγοντες, και κυρίως με 5-φλουοουρακίλη (5-fluorouracil, 5-FU), οδηγεί σε σχεδόν καθολική μετατόπιση τόσο της ενδογενούς όσο και της υπερεκφρασμένης SRPK1 στον πυρήνα των κυττάρων. Σύμφωνα με πρόγραμμα πρόβλεψης θέσεων φωσφορυλίωσης η θρεονίνη 326 και η σερίνη 408 της συνδετικής αλληλουχίας της SRPK1 αποτελούν πιθανές θέσεις φωσφορυλίωσης από την DNA-PK. Αντικατάσταση αυτών των δύο αμινοξέων με αλανίνη είχε ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση της μετατόπισης της SRPK1 στον πυρήνα μετά από γενοτοξικό στρες. Επιπλέον, αντικατάσταση της θρεονίνης 326 και της σερίνης 408 με ασπαραγινικό οξύ, δεν οδήγησε σε μετατόπιση της SRPK1 στον πυρήνα έτσι υποθέτουμε ότι και κάποια άλλη τροποποίηση, εκτός της φωσφορυλίωσης είναι απαραίτητη. Προκαταρκτικές μελέτες μοριακής δυναμικής έδειξαν ότι υπάρχει πιθανότητα σχηματισμού δισουλφιδικού δεσμού μεταξύ των κυστεϊνών της συνδετικής αλληλουχίας της SRPK1. Αντικαθιστώντας όλες τις κυστεΐνες της συνδετικής αλλά και των παρακείμενων περιοχών με γλυκίνη δείξαμε ότι ο σχηματισμός δισουλφιδικού(ών) δεσμού(ών) επηρεάζει σημαντικά τη δραστικότητα της κινάσης. Επιπλέον, δείχθηκε ότι οι κυστεΐνες είναι καθοριστικές για την είσοδό της SRPK1 στον πυρήνα, μετά από επίδραση γενοτοξικού στρες, αλλά και για το μάτισμα ενός γονιδίου αναφοράς. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν πως είναι απαραίτητη η ύπαρξη ενός δικτύου εσωτερικών δισουλφιδικών δεσμών έτσι ώστε η SRPK1 να πάρει την ενεργή της διαμόρφωση, γεγονός που αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για να μπορέσει να μετακινηθεί στον πυρήνα και κατ’ επέκταση να ρυθμίσει τη διαδικασία του ματίσματος. Τέλος, δείξαμε ότι οι Akt κινάσες φωσφορυλιώνουν άμεσα τις πρωτεΐνες που περιέχουν SR ακολουθία και μάλιστα με διαφορετική εξειδίκευση από την SRPK1.