bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ο μοναχός Ιάκωβος Νεασκητιώτης και το υμναγιολογικό του έργο για τη Θεοτόκο και τους Αγιορείτες οσιομάρτυρες
Authors: Χαϊδεμενόπουλος Ιωάννης-Πατάπιος
Published: August 2021

Στή μελέτη αὐτή παρουσιάζεται μία σημαντική ἐκκλησιαστική προσωπικότητα τοῦ 19ου αἰώνα, τοῦ λογίου μοναχοῦ Ἰακώβου Νεασκητιώτου. Ἀντικείμενο τῆς μελέτης εἶναι ἐπίσης ἡ παρουσίαση τοῦ κωδικογραφικοῦ καί συγγραφικοῦ ἔργου τοῦ Ἰακώβου, μέ ἔμφαση τό ὑμνογραφικό καί ἁγιολογικό του ἔργο γιά τή Θεοτόκο καί τούς Ἁγιορεῖτες ὁσιομάρτυρες. Ὁ Ἰάκωβος γεννήθηκε στά Κύθηρα, πιθανότατα τήν τελευταία δεκαετία τοῦ 18ου αἰώνα, ἐνῶ τό μεγαλύτερο μέρος τῆς ζωῆς του ἔζησε στό Ἅγιον Ὄρος. Ἐκάρη μοναχός στή μονή Ἐσφιγμένου, ἐνῶ στή συνέχεια ἀσκήθηκε στή μονή Ἁγ. Παύλου, στή σκήτη Ἁγ. Δημητρίου καί κυρίως στή Νέα Σκήτη. Ἐκοιμήθη τό 1869. Ἡ καταγραφή τῆς κωδικογραφικῆς του δράσης ἀποκάλυψε τόν Ἰάκωβο ὡς τόν παραγωγικότερο Ἁγιορείτη γραφέα τοῦ 19ου αἰώνα, ἀφοῦ ἀπό τή γραφίδα του ἐξῆλθαν, κατά τήν περίοδο 1824-1868, 215 χειρόγραφα, ἡ πλειονότητα τῶν ὁποίων ἄγνωστα καί ἀκαταλογογράφητα. Στή μελέτη ἐπίσης ἐπιχειρεῖται μία πρώτη καταγραφή τοῦ μέχρι σήμερα γνωστοῦ συγγραφικοῦ ἔργου τοῦ Ἰακώβου. Καταγράφηκαν 42 ἁγιολογικά, 91 ὑμνογραφικά, 38 μεταφραστικά σέ ἁπλούστερη γλώσσα, 25 λειτουργικά καί περί τά 42 θεολογικά ἔργα. Ἐξάγεται τό συμπέρασμα ὅτι πρόκειται γιά τόν πολυγραφέστερο Ἁγιορείτη συγγραφέα κατά τόν 19ο αἰώνα. Ἡ διατριβή στρέφει τό βλέμμα τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας στό ἄγνωστο συγγραφικό ἔργο τοῦ Ἰακώβου πού καταγράφηκε, καθώς ἀπ᾿ αὐτό ἀντλοῦνται πολύτιμες πληροφορίες, πού ἀφοροῦν σέ ἱερά πρόσωπα, τά ὁποῖα συνδέονται ἄμεσα μέ τό Ἅγιον Ὄρος, στόν ἁγιορειτικό μοναστικό βίο τῶν χρόνων μετά τήν Ἑλληνική Ἐπανάσταση τοῦ 1821, καθώς καί στή λειτουργική ζωή τῶν ἐνασκουμένων σ᾿ αὐτό. Ἡ διατριβή συμβάλλει στή μελέτη τῆς μεταβυζαντινῆς ἁγιολογικῆς, ὑμνογραφικῆς καί λειτουργικῆς γραμματείας, στή συμπλήρωση τῆς ἔρευνας σχετικά μέ τήν ἁγιορειτική ὑμνογραφική καί ἁγιολογική παραγωγή, στή μελέτη τῆς ἀθωνικῆς προσωπογραφίας καί τοῦ ἀθωνικοῦ μοναχισμοῦ κατά τόν 19ο αἰώνα, καθώς καί τῆς νεότερης πνευματικῆς πορείας τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί κατ᾿ ἐπέκταση τοῦ Γένους μας.
Dynamic FT-IR spectroscopy of liquid crystals and polymer films
Authors: Γρηγορίου Βασίλειος
Published: August 2021

This dissertation describes the use of continuous-scan and step-scan Fourier transform infrared (FT-IR) spectroscopic techniques to study the dynamics of the response of polymer films and liquid crystals to external perturbations. The investigation of liquid crystals includes both nematic and chiral smectic C examples. In these studies the dynamic infrared absorbance is used to explore the submolecular (functional group) contributions to the reorientation dynamics of the liquid crystal director in response to both pulsed (DC) and modulated (AC) electric fields. Continuous-scan stroboscopic FT-IR and step-scan impulse-response FT-IR were used to analyze the rise dynamics of reorientation resulting from pulsed DC perturbations; whereas step-scan FT-IR was used to monitor both rise and decay processes in response to synchronously modulated (AC) electric fields. In the step-scan measurements this sub-molecular view of the dynamics of liquid crystal director reorientation was enhanced by frequency correlation analysis, to yield 2D FT-IR spectra. For the nematic liquid crystal 4-pentyl-4$\sp\prime$-cyanobiphenyl (5CB) the data suggest a different rate of response of the rigid and floppy parts of the LC molecules. The second application of dynamic step-scan FT-IR reported is the study of the response of various polymer films to sinusoidally modulated tensile strain. The main advantage of the technique is that it can provide valuable information at the molecular level that can be used to interpret the macroscopic properties of the polymeric material under investigation. Examples of application to different types of polymer films are presented. Results for several heterogeneous polymers including semicrystalline high density/low density polyethylene blends, the micro-phase separated copolymer Kraton$\sp\circler$ and a homogeneous polymer blend of polystyrene/polydimethylphenylene oxide are presented. Finally, the modification of a research-grade FT-IR spectrometer (Nicolet Instruments, System 800) for step-scan operation is described. Some applications of the instrument to photoacoustic spectroscopy (PAS) are presented.
Δαπάνες για έρευνα και ανάπτυξη, καινοτομία και παραγωγικότητα - μεγέθυνση της οικονομίας
Authors: Βουτσινάς Ιωάννης
Published: August 2021

Στόχοι της παρούσας διατριβής είναι αφενός η διερεύνηση της σχέσης των δαπανών για Ε&Α με τη Συνολική Παραγωγικότητα (TFP) και κατά προέκταση με τη μεγέθυνση της Ελληνικής οικονομίας και αφετέρου η εξέταση της σχέσης των δαπανών για Ε&Α με την καινοτομία κατά τη χρονική περίοδο 1981-2012. Η διερεύνηση των σχέσεων γίνεται εντός του θεωρητικού πλαισίου των θεωριών ενδογενούς μεγέθυνσης. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιείται το υπόδειγμα των Grossman και Helpman (1991) και το υπόδειγμα του Jones (1995). Αρχικά διερευνάται η σχέση του κεφαλαίου Ε&Α, που δημιουργείται μέσω της συσσώρευσης των δαπανών για Ε&Α, με τη Συνολική Παραγωγικότητα της Ελληνικής οικονομίας για την περίοδο 1981-2012. Ακολούθως, εξετάζεται η σχέση των δαπανών για Ε&Α με τη Συνολική Παραγωγικότητα της οικονομίας για την ίδια περίοδο. Στη συνέχεια, διερευνάται η σχέση των δαπανών για Ε&Α με την καινοτομία για την υποπερίοδο 1981-2009. Ως μεταβλητή για τη μέτρηση της καινοτομίας χρησιμοποιείται ο αριθμός των αιτήσεων για κατοχύρωση ευρεσιτεχνίας που κατατίθενται ετησίως στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Ευρεσιτεχνιών. Σημειώνεται ότι, εκτός των συνολικών δαπανών για Ε&Α, εξετάζεται και η σχέση των ιδιωτικών και των δημοσίων δαπανών για Ε&Α με την παραγωγικότητα και την καινοτομία.Τα κύρια ευρήματα της έρευνας δείχνουν ότι την περίοδο 1981-2012: α) το συνολικό κεφάλαιο Ε&Α, καθώς και ξεχωριστά το ιδιωτικό και το δημόσιο κεφάλαιο Ε&Α, είχαν θετική και στατιστικά σημαντική επίδραση στη Συνολική Παραγωγικότητα και κατά προέκταση στη μεγέθυνση της Ελληνικής οικονομίας. Μακροπρόθεσμα, μία αύξηση κατά 100% του συνολικού κεφαλαίου Ε&Α οδηγεί σε αύξηση της Συνολικής Παραγωγικότητας κατά 6%. Επίσης, μία αύξηση κατά 100% του ιδιωτικού κεφαλαίου Ε&Α οδηγεί σε αύξηση της Συνολικής Παραγωγικότητας κατά 40%, ενώ μία αύξηση κατά 100% του δημόσιου κεφαλαίου Ε&Α προκαλεί αύξηση της Συνολικής Παραγωγικότητας κατά 9%, β) δεν διαπιστώθηκε η ύπαρξη στατιστικά σημαντικής σχέσης μεταξύ των δαπανών για Ε&Α και της Συνολικής Παραγωγικότητας, γ) οι δαπάνες για Ε&Α είχαν θετική και στατιστικά σημαντική επίδραση στην καινοτομία την περίοδο 1981-2009. Μακροπρόθεσμα, μία αύξηση των συνολικών δαπανών για Ε&Α κατά 100% συμβάλει στην αύξηση της καινοτομίας κατά 187%. Μία αύξηση των ιδιωτικών δαπανών για Ε&Α κατά 100% συμβάλει στην αύξηση της καινοτομίας των επιχειρήσεων κατά 175%. Μία αύξηση των δημοσίων δαπανών για Ε&Α κατά 100% συμβάλει στην αύξηση της καινοτομίας κατά 193%.Από τα προαναφερθέντα ευρήματα και τα συνακόλουθα συμπεράσματα προτείνεται η αύξηση των δαπανών για Ε&Α, η οποία θα μπορούσε να συμβάλει μακροπρόθεσμα στην προώθηση της καινοτομίας, της παραγωγικότητας και της μεγέθυνσης της Ελληνικής οικονομίας.
Ανάπτυξη τεχνικών οπτικής αναγνώρισης χειρονομιών
Authors: Σγουρόπουλος Κυριάκος
Published: August 2021

Στα πλαίσια της παρούσα διδακτορικής διατριβής αναπτύχθηκαν τεχνικές οπτικής αναγνώρισης χειρονομιών που έχουν να κάνουν: (i) με την ανίχνευση του χεριού σε έγχρωμες εικόνες, (ii) την εκτίμηση χειρομορφής, που σχηματίζεται με τον συνδυασμό ανασηκωμένων δακτύλων, (iii) την αναγνώριση δυναμικών χειρονομιών, που εκτελεί ο χρήστης, και (iv) την εύρεση τμημάτων του σώματος σε εικόνες που λαμβάνονται από αισθητήρα βάθους. Αναπτύχθηκαν δύο τεχνικές ανίχνευσης του χεριού σε έγχρωμες εικονοσειρές, οι οποίες αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες που σχετίζονται με την ποικιλία στις κάμερες και τις συνθήκες φωτισμού καθώς και την πολυπλοκότητα του παρασκηνίου. Στην πρώτη τεχνική προτείνεται ένα φίλτρο χρώματος δέρματος, με χρήση συνδυασμού ενός δυναμικού στατιστικού χρωματικού μοντέλου βασισμένο σε εικονοστοιχεία της περιοχής του προσώπου και ενός χρωματικού μοντέλου βασισμένο σε κατώφλια. Η δεύτερη τεχνική, αξιοποιεί πληροφορίες κίνησης, χρώματος δέρματος και μορφολογίας με σκοπό την επίτευξη υψηλής αποδοτικότητας και ευρωστίας στην εύρεση του χεριού σε σύνθετα περιβάλλοντα λειτουργίας. Η εκτίμησης της χειρομορφής στηρίζεται στην εύρεση του σκελετού του χεριού με χρήση ενός τροποποιούμενου αλγόριθμου μετασχηματισμού απόστασης ως προς τον οριζόντιο άξονα. Η αναγνώριση των δυναμικών χειρονομιών επιτυγχάνεται με την ταξινόμηση των χαρακτηριστικών που εξάγονται από την τροχιά που έχει διαγράψει το χέρι κατά την εκτέλεση της χειρονομίας. Η αναγνώριση της χειρονομίας επιτυγχάνεται με τη χρήση Κρυφών Μαρκοβιανών Μοντέλων. Οι δυσκολίες της ανίχνευσης του χεριού σε έγχρωμες εικόνες, οδήγησε στην ανάπτυξη μιας τεχνικής εύρεσης τμημάτων του άνω μέρους του σώματος βασισμένη στην όραση βάθους. Βάσει της πληροφορίας του χάρτη βάθους της σκηνής που παρέχει ο αισθητήρας της συσκευής Microsoft Kinect, επιτυγχάνεται η ανίχνευση έξι σημείων του σώματος με χρήση του αυτό-οργανούμενου και αυτό-αναπτυσσόμενου νευρωνικού αερίου (SGONG). Στη συνέχεια, εξάγεται η περιοχή του χεριού, η οποία χρησιμοποιείται για την αναγνώριση στατικών χειρονομιών, ενώ ταυτόχρονα η κίνησή του παρακολουθείται με χρήση του φίλτρου Kalman για την αναγνώριση δυναμικών χειρονομιών. Τέλος, αναπτύχθηκε ένα λογισμικό απεικόνισης ψηφιακού χάρτη, το οποίο ελέγχεται μέσω στατικών και δυναμικών χειρονομιών και εκμεταλλεύεται τον τριδιάστατο εντοπισμό του χεριού με τη χρήση όρασης βάθους.
Σχεδιασμός και σύνθεση νέων πουρινικών αναλόγων με πιθανή ανασταλτική δράση έναντι κυτταρικών κινασών
Authors: Δανιηλίδης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Οι κινάσες ή φωσφοτρανσφεράσες, απαρτίζουν μια ευρεία οικογένεια ενζύμων που έχουν ως ρόλο τη μεταφορά φωσφορικών ομάδων(PO43-) από το ΑTP προςκατάλληλα υποστρώματα. Οι πρωτεϊνικές κινάσες, ειδικότερα, καταλύουν τη φωσφορυλίωση άλλων πρωτεϊνών, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται εκείνες που ρυθμίζουν τον κυτταρικό κύκλο και τη μεταγωγή του σήματος. Η ιδιότητά τους να εμπλέκονται σε θεμελιώδεις λειτουργίες του κυττάρου, σε συνδυασμό με το γεγονός πως η υπερέκφρασή τους απορρυθμίζει τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό οδηγώντας στην εκδήλωση διαφόρων τύπων καρκίνου, καθιστά τις κινάσες έναν ελκυστικό φαρμακολογικό στόχο.Στην παρούσα εργασία περιγράφεται ο σχεδιασμός και η σύνθεση νέων υποκατεστημένων πουρινικών αναλόγων με πιθανή δράση έναντι πρωτεϊνικών κινασών. Ως μόρια-οδηγοί χρησιμοποιήθηκαν οι γνωστοί αναστολείς κυκλινοεξαρτώμενων κινασών ροσκοβιτίνη και ολομουσίνη, καθώς και παράγωγα που παρασκευάστηκαν πρόσφατα από την ερευνητική μας ομάδα και έδειξαν αξιόλογη δράση και εξειδίκευση έναντι ορισμένων μιτωτικών κινασών.Με βάση τα παραπάνω συνετέθησαν παράγωγα της πυρρολο[3,2-d]πυριμιδίνης και της πυραζολο[4,3-d]πυριμιδίνης. Ως πρώτη ύλη χρησιμοποιήθηκε η 6-μεθυλουρακίλη και η ισοβουτυλομεθυλοκετόνη, που με κατάλληλη σειρά αντιδράσεων έδωσαν την 2,4-δις(αιθυλοθειο)-6-μεθυλο-5-νιτροπυριμιδίνη και την 2,4-δις(αιθυλοθειο)-6-(2-μεθυλοπροπυλο)-5-νιτροπυριμιδίνη αντίστοιχα. Με εφαρμογή της αντίδρασης Leimgruber-Batcho τα παραπάνω μόρια κυκλοποιήθηκαν προς τις αντίστοιχες πυρολοπυριμιδίνες, ενώ με κυκλοποίηση σε συνθήκες διαζώτωσης οδήγησαν σε πυραζολοπυριμιδίνες, μη υποκατεστημένες ή υποκατεστημένες με ισοπροπύλιο στον πενταμελή ετεροκυκλικό δακτύλιο. Μετά από ιωδίωση των μη υποκατεστημένων αναλόγων και προστασία του πυρολικού (ή πυραζολικού) αζώτου , ακολούθησε αντικατάσταση του αλογόνου από φαινύλιο με αντίδραση διασταυρούμενης σύζευξης τύπου Suzuki. Τα μη υποκατεστημένα, τα ισοπροπυλο- και τα φαινυλο- υποκατεστημένα ενδιάμεσα υπεβλήθησαν σε οξείδωση των θειοαιθερικών τους ομάδων και οι σουλφόνες που προέκυψαν υποκαταστάθηκαν από κατάλληλες πρωτοταγείς αμίνες. Η φαρμακολογική αξιολόγηση των νέων μορίων που συντέθηκαν βρίσκεται σε εξέλιξη.
Σχετικιστικοί μαγνητισμένοι κοσμικοί πίδακες
Authors: Σαπουντζής Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή αναλύει το φαινόμενο των Σχετικιστικών Μαγνητοϋδροδυναμικών Πιδάκων που εμφανίζονται στην Αστροφυσική με έμφαση στις Long GRB και το μοντέλο του Collapsar. Οι πίδακες υπό μελέτη εμπίπτουν στο σύνηθες αστροφυσικό όριο των στάσιμων εκ-ροών που αποτελεί και το κεντρικό πλαίσιο στο οποίο μπορούν να χρη-σιμοποιηθούν αναλυτικές και ημι-αναλυτικές μέθοδοι ώστε να βρεθούν λύσεις και να αναπτυχθούν τα αντίστοιχα μοντέλα. Κεντρικό ζητούμενο η περιγραφή του φαινομένου της Αραίωσης η οποία επιτελείται σε δύο γεωμετρίες. Η θεώρηση του επίπεδου προβλήματος επιτρέπει την εις βάθος εξέταση της φυσικής του φαινομένου, ενώ οι λύσεις αυτές μπορούν να σταθούν αυτόνομα ως η γενίκευση των αντίστοιχων υδροδυναμικών λύσεων της βιβλιογραφίας που αναπτύχθηκαν τόσο για τις νευτώνειες όσο και για τις σχετικιστικές εκροές.Οι αξισυμμετρικές εκροές αποτελούν το τελικό αντικείμενο της μελέτης η ολοκλήρωση των οποίων επιτυγχάνεται με την ανάπτυξη ενός αλγοριθμικού σχήματος που στηρίζεται στις χαρακτηριστικές καμπύλες του συστήματος. Η συμφωνία με τα αποτελέσματα του επίπεδου μοντέλου καθώς και με τις ως τώρα προσομοιώσεις αποτελούν σημαντική επιβεβαίωση των λύσεων. Η σύγκριση με τα παρατηρησιακά δεδομένα και η δίνει το έναυσμα για περαιτέρω πετυχημένες εφαρμογές.
Hydrodynamic simulation of biological propulsion systems and application on the design of optimal marine propulsors
Authors: Τσαρσιταλίδης Βασίλειος
Published: August 2021

H παρούσα εργασία προσανατολίζεται στην χρήση της μεθόδου των συνοριακών στοιχείων (κώδικας UBEM) για την προσομοίωση βιολογικών συστημάτων πρόωσης, με στόχο την κατανόηση φαινομένων και την εξαγωγή συμπερασμάτων που θα οδηγήσουν στην σχεδίαση βέλτιστων προωστήρων πλοίου. Η χρήση της συγκεκριμένης μεθόδου ενδείκνυται, καθώς μπορεί με μεγάλη (σχετικά) ταχύτητα να προσομοιώσει μη μόνιμα φαινόμενα, καθώς και να παράξει αρκετή, συγκεντρωμένη πληροφορία για τα φαινόμενα που εκτυλίσσονται.Πιο συγκεκριμένα, αφού γίνει μία γενική παρουσίαση του τυπικού προβλήματος ενός βιομιμιτικού προωστήρα, παρουσιάζεται το μαθηματικό μοντέλο των συνοριακών στοιχείων, η αριθμητική εφαρμογή αυτού και η τελική υλοποίησή του σε ένα πρόγραμμα.Ύστερα, παρουσιάζονται κατά σειρά, οι διερευνήσεις που πραγματοποιήθηκαν ως προς την πλειοψηφία των ελεύθερων παραμέτρων του προβλήματος, αλλά και των διαφορετικών περιπτώσεων, δείχνοντας τα αποτελέσματα που παρουσιάστηκαν στις δημοσιευμένες εργασίες, αλλά και πρόσθετα αποτελέσματα, από τα οποία προκύπτει μία εκτεταμένη συστηματική σειρά προωστήρων, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά συμβατό τρόπο με τις γνωστές ως τώρα μεθόδους σχεδίασης. Η ανεπτυγμένη μεθοδολογία, μαζί με εφαρμογές αυτής παρουσιάζονται και συγκρίνονται με συμβατικούς προωστήρες, όπου και αποδεικνύεται η υπεροχή των υπό μελέτη συστημάτων.Τέλος, παρουσιάζονται οι τελευταίες εξελίξεις που αφορούν την εφαρμογή υδροελαστικότητας κατά την έννοια του ελαστικά εδρασμένου πτερυγίου (ένας βαθμός ελευθερίας - pitch) και κάποια πρώτα αποτελέσματα της συστηματικής διερεύνησης αυτού, καθώς και η χρήση ενεργού ελέγχου. Η δυνατότητα χρήσης αυτών σε περιβάλλον τυχαίων κινήσεων, δείχνει την δυνατότητα χρήσης των βιομιμητικών προωστήρων ως συστήματα εξοικονόμησης ενέργειας, ενώ στην κατακλείδα παρουσιάζονται προτεινόμενες εφαρμογές σε μετατροπή υπαρχόντων πλοίων, σε νέους σχεδιασμούς, αλλά και εφαρμογή σε πλοίο μηδενικών ρύπων.
Ανάπτυξη μοντέλων συνδεσιμότητας και αξιολόγηση επίδοσης σε ασύρματα δίκτυα νέας γενιάς
Authors: Πιτσιλαδής Γεώργιος
Published: August 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη μοντέλων συνδεσιμότητας και η αξιολόγηση της επίδοσης τους σε ασύρματα δίκτυα νέας γενιάς. Στα σύγχρονα ασύρματα πολυβηματικά δίκτυα πρωταρχικός παράγοντας για την λειτουργία τους είναι η επίτευξη συνδεσιμότητας. Στα πλαίσια αυτά προτάθηκαν βελτιώσεις και τροποποιήσεις στην βασική μεθοδολογία υπολογισμού της συνδεσιμότητας, αναπτύχθηκε ένα νέο μοντέλο υπολογισμού της ενώ διερευνήθηκαν τα όρια της συνδεσιμότητας για κανάλια διαλείψεων εξαιτίας σκίασης και για κανάλια διαλείψεων εξαιτίας βροχής. Πιο συγκεκριμένα, στο 2ο κεφάλαιο παρουσιάζεται τροποποιημένη μεθοδολογία για τον υπολογισμό της συνδεσιμότητας και αξιολογείται το προτεινόμενο μοντέλο για κανάλια διαλείψεων εξαιτίας σκίασης. Η ανάλυση βασίστηκε στη γενικότερη περίπτωση που αντιστοιχεί σε τυχαία δίκτυα με τυχαία τοπολογία μία θεώρηση που αποτέλεσε την βάση για όλες τις μεθοδολογίες και αναλύσεις της διατριβής.Στο 3ο κεφάλαιο αναλύεται η δυνατότητα χρήσης μεθόδων διαφορισμού στις συνδέσεις του δικτύου με απώτερο στόχο την αύξηση της συνδεσιμότητας για περιβάλλοντα διάδοσης με διαλείψεις σκίασης και αξιολογούνται οι. βασικότερες τεχνικές διαφορικής λήψης. Στο 4ο κεφαλαίο αναπτύχθηκε ένα νέο μοντέλο υπολογισμού της συνδεσιμότητας που βασίζεται στην θεωρία γράφων και τα συνδετικά δένδρα και προτείνεται ένα νέο μέτρο αξιολόγησης. Τα βασικά πλεονεκτήματα της προτεινόμενης μεθοδολογίας είναι ότι λαμβάνονται ταυτόχρονα υπόψη τόσο η χωρική κατανομή του δικτύου όσο και η στοχαστική συμπεριφορά του καναλιού διάδοσης αλλά και οι διαθεσιμότητας των συνδέσεων. Η αξιολόγηση του μοντέλου πραγματοποιήθηκε για συσχετισμένα κανάλια διαλείψεων σκίασης ενώ είναι δυνατή η παραμετροποίησή του για οποιοδήποτε κανάλι διάλειψης. Τέλος, το νέο μοντέλο παραμετροποιήθηκε ώστε να ενσωματώνει και την δυνατότητα χρήσης τεχνικών διαφορισμού.Στο 5ο κεφάλαιο αναπτύχθηκε μεθοδολογία υπολογισμού της συνδεσιμότητας για τα σύγχρονα δίκτυα κορμού τα οποία λειτουργούν στις ζώνες συχνοτήτων (10-50GHz). Το προτεινόμενο μοντέλο λαμβάνει υπόψη το κυριότερο στοχαστικό παράγοντα εξασθενήσεων που είναι οι διαλείψεις εξαιτίας βροχής. Για την αξιολόγηση της συνδεσιμότητας χρησιμοποιήθηκαν τρία διαφορετικά μοντέλα κατανομών (λογαριθμοκανονική, γάμμα και Weibull κατανομή) για τον υπολογισμό των επιπρόσθετων εξασθενήσεων. Τέλος, προτάθηκε η τεχνική της προσαρμοστικής διαμόρφωσης για την διατήρηση της συνδεσιμότητας στα απαιτούμενα επίπεδα μεταβάλλοντας την ρυθμαπόδοση του δικτύου.
Οι τρόποι έκφρασης των χαρακτηριστικών του ιδανικού ηγεμόνα στο έργο του Ξενοφώντος
Authors: Ιωάννου Ηλίας
Published: August 2021

Το θέμα της παρούσης διατριβής εξαντλείται στην έρευνα και ερμηνεία των όρων εκείνων και των μοτίβων, βάσει των οποίων ο Ξενοφών προσπαθεί να περιγράψει το μοντελο του ιδανικού ηγεμονος. Στη συγκεκριμένη εργασία γίνεται παράθεση των χαρακτηριστικών αυτών, όπως τα φέρει, αρχικώς, ο Κύρος ο Μέγας, ο βασιλέας της Περσίας, και επιδιώκεται να συσχετιστούν με άλλα, αναλόγου περιεχομένου, χαρακτηριστιικά γνωρίσματα, που διακρίνει κανείς στα πρόσωπα και άλλων ηγετών, όπως ο Αγησίλαος, και απλών ανθρώπων, όπως ο επικεφαλής του ιππικού, στον "Ιππαρχικό" του Ξενοφώντος, αλλά και αλλού. Γίνεται, συνεπώς, μια πλήρη καταγραφή των ιδιοτήτων αυτών σε όλο το Ξενοφώντειο έργο, η οποία συντελεί στο να διαμορφώσει ο αναγνώστης μια πλήρη εικόνα του ιδεώδους ηγέτη, όπως τον αντιλαμβάνεται ο ιστορικός.
Φιλοσοφική προσέγγιση των απαρχών της μουσικής έκφρασης
Authors: Καπετανάκης Αντώνιος
Published: August 2021

Το βασικό ερευνητικό ερώτημα της διατριβής είναι το εξής: πώς και γιατί ο άνθρωπος άρχισε να εκφράζεται μουσικά. Η διερεύνησή του είναι διεπιστημονική καθώς συλλέγονται δεδομένα από διάφορα επιστημονικά πεδία. Κοινό σημείο αναφοράς των σύγχρονων προσεγγίσεων είναι η εξέλιξη και οι μηχανισμοί της προσαρμογής. Στο Α΄ μέρος που τιτλοφορείται ''Μουσική και Προσαρμογή'' εξετάζονται οι κυριότερες θεωρίες που εκλαμβάνουν τη μουσική έκφραση ως αποτέλεσμα των διαδικασιών της εξέλιξης ενώ παράλληλα επισημαίνονται οι αδυναμίες τους. Ο προσανατολισμός αυτός όμως έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη συνήθη προβεβλημένη άποψη ότι η μουσική και η τέχνη γενικά δεν έχουν καμία πρακτική χρησιμότητα ή επιβιωτική αξία. Σχετικά με τις προτεινόμενες θεωρίες υπογραμμίζεται η επικοινωνιακή τους διάσταση και αναδεικνύεται ο υπόρρητος χαρακτήρας των επικοινωνιακών τους μηνυμάτων. Αντιθέτως στο Β΄ μέρος ''Μουσική και Γλώσσα'', λαμβάνοντας υπόψη τις ομοιότητες ανάμεσα στα δύο συστήματα, της μουσικής και της γλώσσας, προβάλλεται σε διάφορες εκδοχές μέσα στο ίδιο παραδειγματικό πλαίσιο η υπόθεση μιας προδρομικής μορφής πρωτογλώσσας με μουσικά χαρακτηριστικά, κατά τη χρήση της οποίας το επικοινωνιακό περιεχόμενο είναι ρητό και καλύπτει πολύ περισσότερες επικοινωνιακές ανάγκες. Ένα πρόσφορο πεδίο έρευνας όπου έχουμε τη δυνατότητα να αναζητήσουμε απηχήσεις των θεωριών που αναλύονται στα δύο πρώτα μέρη της διατριβής είναι ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός, ένας κατεξοχήν μουσικός πολιτισμός. Πολλά συμπεράσματα βγάζουμε αναλύοντας τη μουσική φύση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, όπως και τη γλώσσα του μύθου. Το κομβικό σημείο όμως κατά το οποίο η μουσική ως σύστημα αυτονομείται από το σύστημα της γλώσσας εντοπίζεται στην περίοδο όπου εκπληρώνονται οι γνωσιακές προϋποθέσεις για την εμφάνιση της μουσικής. Επιπλέον, υποστηρίζεται ότι η γέννηση του αυτόνομου συστήματος της μουσικής συντελείται κάτω από ιδιαίτερες συνειδησιακές καταστάσεις, γνωστές στη διεθνή βιβλιογραφία ως διαφοροποιημένες καταστάσεις συνείδησης (altered states of consciousness) και κυρίως κατά τη διάρκεια των τελετουργιών που συνηθίζεται να αποκαλούνται σαμανιστικές υπό την ευρεία έννοια. Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός μας δίνει πληθώρα παραδειγμάτων όπου ανιχνεύεται η στενή σχέση των διαφοροποιημένων καταστάσεων συνείδησης και του σαμανισμού με τη μουσική τα οποία εξετάζονται διεξοδικά στο Γ΄ μέρος. Υπό αυτό το πρίσμα μπορούμε να προσεγγίσουμε και να ερμηνεύσουμε κι άλλα επίμαχα ζητήματα όπως τη σχέση μεταξύ ορφικής και διονυσιακής τελετουργίας, ακόμη και τη διαμόρφωση των πνευματικών προϋποθέσεων για τη γέννηση της φιλοσοφίας στην Ελλάδα. Επιγραμματικά, η διατριβή στηρίζεται στην υπόθεση ότι στις απαρχές η μουσική υπηρετεί αποκλειστικά επικοινωνιακούς σκοπούς, αρχικά σε προγλωσσικό και έπειτα σε πρωτογλωσσικό στάδιο. Ως πλήρως αυτόνομη δραστηριότητα αναπτύσσεται σε τελικό στάδιο κατά το οποίο αποκτά νέο πνευματικό περιεχόμενο. Tα πρώτα ωστόσο χαρακτηριστικά της εξακολουθούν να κατέχουν σημαντικό ρόλο στη λειτουργία της.
Πολιτικές εκσυγγένευσης
Authors: Παπαδάκη Ειρήνη
Published: August 2021

Η διατριβή είναι μία εθνογραφική και ιστορικά τοποθετημένη έρευνα για την υιοθεσία στην σύγχρονη Ελλάδα. Πρόκειται για μία μελέτη που εστιάζει στους λόγους και τις διαδικασίες των συνδέσεων και των αποσυνδέσεων προς και από συγγενειακά περιβάλλοντα. Εστιάζω στις διαδικασίες που «φτιάχνουν γονείς» και που αναιρούν γονείς, κυρίως όμως στις διαδικασίες που «φτιάχνουν μητέρες» και «αναιρούν μητέρες» δηλαδή μέσω ποιων πολιτισμικών, νομικών, κοινωνικών μηχανισμών κάποιοι γίνονται γονείς ενός παιδιού την ίδια στιγμή που κάποιοι άλλοι αναιρούνται από γονείς του. Εξετάζω τι φέρει και τι εμπλέκει αυτή η διαδικασία του φτιάχνω – αναιρώ, αλλά και ποιο είναι το ιστορικό βάθος που φέρουν αυτές οι συγγενειακές διεργασίες στην Ελλάδα. Ακολουθώντας μία φεμινιστική οπτική χρησιμοποιώ την ηθική οικονομία της αναπαραγωγής για να διερευνήσω το ηθικό πλαίσιο που επιτρέπει σε κάποιες γυναίκες να γίνουν μητέρες και τις κανονικότητες που ορίζουν την δράση των κρατικών εκπροσώπων, καθώς και τις αποφάσεις των βιολογικών μητέρων να «αποχωρήσουν» από την συγγενειακή σχέση με το παιδί που γέννησαν. Αυτή η οικονομία δημιουργεί τα φαντασιακά εκείνα μητρικά σενάρια που πραγματώνονται στο πλαίσιο των υποκειμενικοτήτων της μεσαίας τάξης. Οι ιστορίες υιοθεσίας ακολουθούν την ιστορία του κράτους πρόνοιας και ρίχνουν φως στο πολιτικό νόημα των παιδιών και της αναπαραγωγής σε κάθε ιστορική στιγμή.
Προσδιορισμός προϊόντων αποικοδόμησης σε πλαστικά υλικά συσκευασίας που προέρχονται από ανακύκλωση
Authors: Σιούτα Γεωργία
Published: August 2021

Τα πλαστικά είναι πολυμερή τα οποία μπορεί να περιέχουν και άλλες ενώσεις, όπως διάφορα πρόσθετα υλικά (πλαστικοποιητές, αντιοξειδωτικά, πληρωτικά κλπ.). Αποτελούν μια ιδιαίτερα αποτελεσματική, λειτουργική και οικονομική επιλογή για πολλές εφαρμογές. Τα πλεονεκτήματα που έχουν τα πλαστικά έναντι άλλων υλικών, είχε ως αποτέλεσμα να αυξηθεί η κατανάλωση αυτών τις τελευταίες δεκαετίες, οδηγώντας στην ανάπτυξη τεχνολογιών ανακύκλωσης για να μειωθεί ο μεγάλος όγκος απορριμμάτων που δημιουργεί περιβαλλοντικά προβλήματα. Τα ανακυκλωμένα υλικά ενδέχεται να περιέχουν και προϊόντα αποικοδόμησης των πολυμερών, όπως για παράδειγμα κατάλοιπα μονομερών, ολιγομερή, κατάλοιπα διαλυτών και πρόσθετα τα οποία μπορεί να είναι επιβλαβή για την ανθρώπινη υγεία, κυρίως αν τα εν λόγω προϊόντα προορίζονται να έρθουν σε άμεση ή έμμεση επαφή με τρόφιμα.Υπάρχουν αρκετές τεχνικές εκχύλισης που εφαρμόζονται για τον προσδιορισμό αυτών των μικρού μοριακού βάρους ενώσεων στα πολυμερή. Η παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώθηκε στον προσδιορισμό αυτών των ενώσεων σε ανακυκλωμένα πλαστικά υλικά [πολυαιθυλένιο (PE), πολυαιθυλενοτερεφθαλικό εστέρα (PET), πολυπροπυλένιο (PP), πολυστυρόλιο (PS) και πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC)], χρησιμοποιώντας τέσσερις διαφορετικές τεχνικές εκχύλισης σε συνδυασμό με αέρια χρωματογραφία / φασματομετρία μάζας (GC/MS). Για την ανάπτυξη και βελτιστοποίηση κάθε μεθόδου, χρησιμοποιήθηκε παρθένο πολυαιθυλένιο. Οι τεχνικές εκχύλισης που χρησιμοποιήθηκαν είναι: η εκχύλιση με υπερήχους (UAE), η εκχύλιση με το σύστημα Soxtec, η εκχύλιση με μικροκύματα (MAE) και η μικροεκχύλιση υπερκείμενου χώρου δια της στερεάς φάσης (HS-SPME).Μεγαλύτερος αριθμός ενώσεων και κατά κανόνα σε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις, προσδιορίστηκε στα ανακυκλωμένα δείγματα πλαστικών, συγκριτικά με τα αντίστοιχα παρθένα. Η λιγότερο αποτελεσματική μέθοδος για τον προσδιορισμό των προϊόντων αποικοδόμησης στα πολυμερή ήταν η εκχύλιση με μικροκύματα. Ο μεγαλύτερος αριθμός ενώσεων που ταυτοποιήθηκαν ήταν με την τεχνική της μικροεκχύλισης υπερκείμενου χώρου δια της στερεάς φάσης, όμως παρατηρήθηκαν δυσκολίες στον ποσοτικό προσδιορισμό των ενώσεων που έχουν διαφορετική πτητικότητα. Η εκχύλιση με υπερήχους και η εκχύλιση με το αυτοματοποιημένο σύστημα εκχύλισης Soxtec, έδωσαν παρόμοια αποτελέσματα. Ωστόσο, η εκχύλιση Soxtec απαιτεί σχετικά ακριβό εξοπλισμό, όμως πλεονεκτεί σε σχέση με την εκχύλιση Soxhlet, κυρίως ως προς τον όγκο των απαιτούμενων διαλυτών, αλλά και ως προς τον σημαντικά μικρότερο χρόνο εκχύλισης, οπότε αποτελεί μια μέθοδο που μπορεί να έχει αρκετές εφαρμογές στο μέλλον.
Τεχνικές κωδικοποίησης καναλιού με έμφαση στους συγκεραστικούς και στους τούρμπο κώδικες
Authors: Κατσιώτης Αλέξανδρος
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή προτείνεται η σχεδίαση συγκεκριμένης κατηγορίας κωδίκων χαμηλής πολυπλοκότητας με κατάλληλη προσαρμογή του διαγράμματος trellis των διάτρητων συγκεραστικών κωδίκων. Στόχος είναι η βελτίωση της απόδοσης, με λογική αύξηση της πολυπλοκότητας του διαγράμματος trellis. Στα πλαίσια της έρευνας παρέχεται ένας ικανοποιητικός αριθμός νέων κωδίκων διαφόρων ρυθμών και τιμών πολυπλοκότητας. Σε πολλές περιπτώσεις διαπιστώνεται πως ελάχιστη αύξηση της πολυπλοκότητας μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη βελτίωση της απόδοσης, συγκριτικά με τους διάτρητους συγκεραστικούς κώδικες. Παρουσιάζεται επίσης μια μέθοδος σχεδίασης νέων ευέλικτων συγκεραστικών κωδίκων, συνδυάζοντας τις τεχνικές της απαλοιφής μονοπατιών του διαγράμματος trellis και της απαλοιφής κωδικών bit. Οι νέοι κώδικες μπορούν να μεταβάλλουν το ρυθμό τους και την πολυπλοκότητα του διαγράμματος trellis, και κατ' επέκτασιν την υπολογιστική πολυπλοκότητα της διαδικασίας αποκωδικοποίησης, οδηγώντας σε σχήματα κωδικοποίησης που κάνουν αποδοτικότερη διαχείριση των πόρων του συστήματος, εν συγκρίσει με τους κλασικούς συγκεραστικούς κώδικες μεταβλητού ρυθμού. Τέλος, εξετάζεται η δυνατότητα εφαρμογής των προαναφερθέντων αποτελεσμάτων χρησιμοποιώντας αναδρομικούς συγκεραστικούς κωδικοποιητές, οι οποίοι είναι κατάλληλοι ως περιεχόμενοι κωδικοποιητές των τούρμπο κωδίκων. Στόχος είναι η σχεδίαση αποδοτικών ευέλικτων τούρμπο σχημάτων κωδικοποίησης. Προσομοιώσεις δείχνουν ότι σε συγκεκριμένες περιοχές τιμών του σηματοθορυβικού λόγου, μια σημαντική μείωση της υπολογιστικής πολυπλοκότητας της αποκωδικοποίησης μπορεί ακόμα και να μειώσει το ρυθμό εσφαλμένων bit.
Σολιτόνια σε μείγματα συμπυκνωμάτων Bose-Einstein
Authors: Αχιλλέως Βάσος
Published: August 2021

Στην διατριβή αυτή μελετώνται μη γραμμικά υλικά κύματα σε μείγματα συμπυκνωμάτωνBose-Einstein αποτελούμενα από δυο διαφορετικές καταστάσεις του ίδιου είδους ατόμων.Ιδιαίτερα, μελετώνται οι μη γραμμικές μακροσκοπικές διεγερμένες καταστάσεις του μείγματος στη μορφή υλικών κυμάτων σολιτονίων. Οι διεγέρσεις αυτές έχουν τη μορφή σολι-τονίων που εμφανίζονται ως (α) βυθίσματα πυκνότητας στο ένα συστατικό, και ως εντοπισμένοι παλμοί στο άλλο συστατικό του μείγματος, (β) ταλαντούμενες δομές που αποτελούνται από διαδοχικά βυθίσματα και εξάρσεις πυκνότητας και στα δύο συστατικά, (γ)εντοπισμένους παλμούς και στα δύο συστατικά και (δ) βυθίσματα πυκνότητας και στα δύοσυστατικά. Τα σολιτόνια των τύπων (α) και (β) παρατηρήθηκαν πρόσφατα σε πειράματα«συμβολής» των δύο συστατικών του μείγματος, στο πλαίσιο της παρούσας διατριβής,ενώ τα σολιτόνια της μορφής (γ) και (δ) προβλέπονται και αναλύονται για πρώτη φοράσε μείγματα συμπυκνωμάτων με αλληλεπιδράσεις σπιν-τροχιάς, που μόλις πρόσφατα υλοποιήθηκαν πειραματικά. Όλες οι παραπάνω μορφές μη γραμμικών διεγέρσεων μελετώνταιχρησιμοποιώντας τη θεωρία μέσου πεδίου, και ειδικότερα ένα σύστημα από συζευγμένεςμη γραμμικές εξισώσεις Gross-Pitaevskii σε (1+1)-διαστάσεις, δεδομένου ότι και τα πειράματα έγιναν σε τέτοια γεωμετρία. Στο πλαίσιο αυτό επιτυγχάνεται η αναλυτική περιγραφήτης μορφής, της δυναμικής και της ευστάθειας των διαφόρων σολιτονικών δομών με χρήσηαναλυτικών τεχνικών που αναπτύχθηκαν για το μείγμα συμπυκνωμάτων. Επιπλέον, χρησιμοποιούνται αριθμητικές προσομοιώσεις, τα αποτελέσματα των οποίων βρίσκονται σεπολύ καλή συμφωνία με τις αναλυτικές προβλέψεις και τις πειραματικές παρατηρήσεις.
Ο σπαρτιατικός οίκος
Authors: Μήτση-Αναγνώστου Μαρία
Published: August 2021

Το φαινόμενο της ολιγανθρωπίας, δηλαδή της μείωσης του αριθμού των πολιτών στη Σπάρτη, εντείνεται σταδιακά από τα μέσα του 5ου π.Χ. αιώνα και εξής, οδηγώντας στην όξυνση των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών ανισοτήτων. Ιδιαίτερα, μετά τη μάχη στα Λεύκτρα (371π.Χ.) και την ίδρυση του ανεξάρτητου κράτους της Μεσσήνης (369π.Χ.), οπότε η Σπάρτη χάνει τα εδάφη της Μεσσηνίας, ο αριθμός των ακτημόνων και φτωχών Σπαρτιατών αυξάνεται ραγδαία, ενώ αντίστροφα παρατηρείται το φαινόμενο της συγκέντρωσης της γης στα χέρια μιας μειοψηφικής ελίτ, η οποία εξακολουθεί να διατηρεί τη θέση της στην κορυφή της κοινωνικής και πολιτικής ιεραρχίας, αναπαράγοντας σταθερά τον εαυτό της, χωρίς να αμφισβητείται από το αριθμητικά πολυπληθέστερο και ανομοιογενές σύνολο των μη προνομιούχων κοινωνικών ομάδων. Η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο η Σπάρτη κατορθώνει να διατηρήσει τη σταθερότητα του κοινωνικοπολιτικού της συστήματος για χρονικό διάστημα τεσσάρων περίπου αιώνων (από το τέλος του Β’ Μεσσηνιακού Πολέμου (640-620π.Χ.) μέχρι και τα τέλη του 3ου –αρχές 2ου π.Χ αιώνα), δεδομένων μάλιστα των αυξανόμενων ανισοτήτων κατά τη διάρκεια των κλασικών και πρώιμων ελληνιστικών χρόνων, συνιστά το κεντρικό ερώτημα της έρευνας. Η θέση της παρούσας μελέτης στον προκείμενο προβληματισμό συνοψίζεται ως εξής: Η επιτυχία της Σπάρτης, να αποφύγει, κατά τη διάρκεια του 4ου και 3ου αιώνα, τους κλυδωνισμούς που θα έθεταν σε κίνδυνο την εσωτερική της ισορροπία και θα οδηγούσαν σε βαθιές κοινωνικοπολιτικές μεταβολές, θα πρέπει να αναζητηθεί στην ύπαρξη και λειτουργία ενός συστήματος, το οποίο κατορθώνει να μετασχηματίζει τις ανταγωνιστικές δυνάμεις που το ίδιο αναπτύσσει στο εσωτερικό του, σε σχέσεις αλληλεγγύης και αλληλοϋποστήριξης. Το σύστημα αυτό είναι ο σπαρτιατικός Οίκος, ο οποίος, βασιζόμενος ως προς τη σύστασή του στην πυρηνική οικογένεια και στην έγγειο ιδιοκτησία που αυτή περιλαμβάνει, έχει τη δυνατότητα να διευρύνει τους κόλπους του, εντάσσοντας στο εσωτερικό του άτομα προερχόμενα από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, με διαφορετικές επιδιώξεις και διαφορετική μεταξύ τους θέση, ως προς τη σχέση τους με τον επικεφαλής Σπαρτιάτη και τα μέλη της οικογένειάς του, επιτρέποντας την ανάπτυξη σχέσεων αμοιβαίας ανταλλαγής. Δεδομένου ότι η σταθερότητα της Σπάρτης εξασφαλίζεται τόσο στην οικονομική, όσο στην κοινωνική και στην πολιτική ζωή της πόλης, η σχέση του Οίκου με την πόλη, διερευνάται σε συνάρτηση με τους τρεις αυτούς επιμέρους τομείς. Με την ανάδειξη του σπαρτιατικού Οίκου, ως λειτουργικού-οργανικού στοιχείου της πόλης, η παρούσα διατριβή αποσκοπεί, μέσω της απάντησης που επιχειρεί να δώσει στο κεντρικό ερώτημα της έρευνας, αφενός μεν να ανατρέψει μία παγιωμένη, βάσει στερεοτυπικών αντιλήψεων, βασιζόμενων στην επίδραση που ασκεί ο σπαρτιατικός μύθος, εικόνα της Σπάρτης, αφετέρου δε να δώσει τεκμηριωμένες απαντήσεις σε μια σειρά ερωτημάτων και ερμηνευτικών αδιεξόδων, τα οποία εξακολουθούν να απασχολούν τη νεότερη έρευνα στην προσπάθεια κατανόησης της σπαρτιατικής πολιτείας.
Αρχιτεκτονική συστημάτων για την διεξαγωγή εργαστηριακών πειραμάτων μέσω διαδικτύου με έμφαση στην ψηφιακή επεξεργασία σήματος και εικόνας
Authors: Καλαντζόπουλος Αθανάσιος
Published: August 2021

Το αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής αφορά στην ανάπτυξη μιας ευέλικτης και επεκτάσιμης αρχιτεκτονικής που θα αξιοποιηθεί στον σχεδιασμό συστημάτων για την διεξαγωγή πειραμάτων από απόσταση. Τα συστήματα αυτά αναφέρονται ως RLs (Remote Laboratories) και επιτρέπουν στους χρήστες να χειρίζονται απομακρυσμένα τον διαθέσιμο εργαστηριακό εξοπλισμό με σκοπό την διεξαγωγή πειραμάτων. Στην διεθνή βιβλιογραφία έχουν καταγραφεί σημαντικές ερευνητικές προσπάθειες που σχετίζονται με την ανάπτυξη RLs σε διάφορα γνωστικά αντικείμενα. Όμως ακόμη και σήμερα δεν έχει υιοθετηθεί από την επιστημονική κοινότητα κάποια κοινά αποδεκτή αρχιτεκτονική για την ανάπτυξη RLs. Αρχικά προτείνεται μια αρχιτεκτονική για την ανάπτυξη RLs η οποία ονομάζεται ARIAL (Architecture of Internet Accessible Laboratories) η οποία είναι ανεξάρτητη από το γνωστικό αντικείμενο των υποστηριζόμενων από απόσταση πειραμάτων. Η συγκεκριμένη αρχιτεκτονική είναι επίσης ανεξάρτητη τόσο από το υλικό όσο και από το λογισμικό που θα αξιοποιηθεί για την ανάπτυξη ενός RL. Η ARIAL αποτελείται από δύο δομικά στοιχεία, τον MWS (Main Web Server) και το WS (WorkStation). Ο MWS αναλαμβάνει κυρίως την διαχείριση των χρηστών και των διαθέσιμων WSs. Ενώ τα WSs που συνήθως βρίσκονται σε πολλαπλότητα, αναλαμβάνουν αποκλειστικά την διεξαγωγή των υποστηριζόμενων από απόσταση πειραμάτων. Η επικοινωνία μεταξύ του MWS και των WSs επιτυγχάνεται μέσω μιας βάσης δεδομένων που επιτρέπει την πρόσβαση μέσω διαδικτύου. Επομένως, τα WSs μπορούν να εγκατασταθούν σε οποιαδήποτε γεωγραφική τοποθεσία επιτρέποντας την ανάπτυξη ομοσπονδιακών RLs. Όμως το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της προτεινόμενης αρχιτεκτονικής το οποίο συμβάλει αποφασιστικά στην βιωσιμότητα ενός RL, είναι η υποστήριξη από απόσταση πειραμάτων που έχουν σχεδιαστεί και υλοποιηθεί από τους χρήστες. Με στόχο την επιβεβαίωση της ARIAL προτείνεται ένα RL στην ψηφιακή επεξεργασία σήματος με DSPs που ονομάζεται R-DSP Lab. Το R-DSP Lab παρέχει στους χρήστες την δυνατότητα είτε να διεξάγουν ένα από τα προκαθορισμένα από απόσταση πειράματα είτε να επιβεβαιώσουν την ορθή λειτουργία μιας DSP εφαρμογής που ανέπτυξαν οι ίδιοι. Το συγκεκριμένο RL επιτρέπει επίσης την ανάπτυξη από απόσταση πειραμάτων από τους χρήστες. Στην συνέχεια προτείνεται ένα RL στην ψηφιακή επεξεργασία εικόνας με DSPs που ονομάζεται R-DImPr Lab. Το συγκεκριμένο RL επιτρέπει την επιβεβαίωση μιας DSP εφαρμογής που αναπτύχθηκε από τον χρήστη αξιοποιώντας το API (Application Program Interface) του R-DImPr Lab. Με σκοπό την διεύρυνση των δυνατοτήτων του R-DimPr Lab σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε ένα σύστημα επεξεργασίας εικόνας με DSPs το οποίο παρέχει στους χρήστες την δυνατότητα να διεξάγουν από απόσταση πειράματα ελέγχοντας απομακρυσμένα, τόσο την λειτουργία της αντίστοιχης DSP εφαρμογής όσο και την θέση του αισθητήρα εικόνας. Τέλος, προτείνεται ένα RL στην αρχιτεκτονική των υπολογιστών που επιτρέπει στους χρήστες να προγραμματίσουν σε assembly μια από τις δύο διαθέσιμες CPUs (Central Processing Units).
Ποιότητα της χρηματοοικονομικής πληροφόρησης
Authors: Τάσιος Στέργιος
Published: August 2021

H παρούσα μελέτη εξετάζει την ποιότητα της χρηματοοικονομικής πληροφόρησης των επιχειρήσεων στην Ελλάδα και τη σχέση της με τα χαρακτηριστικά των εταιριών. Στο πρώτο μέρος προσεγγίζονται οι βασικές έννοιες και θεωρίες της χρηματοοικονομικής πληροφόρησης, τα ποιοτικά της χαρακτηριστικά και οι μέθοδοι οι οποίοι χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση της ποιότητας των χρηματοοικονομικών αναφορών. Στο δεύτερο μέρος διερευνώνται, οι αντιλήψεις ως προς τα ζητήματα της ποιότητας της χρηματοοικονομικής πληροφόρησης δυο εκ των βασικότερων χρηστών των οικονομικών αναφορών των επιχειρήσεων, των ορκωτών ελεγκτών - λογιστών και των χρηματοοικονομικών αναλυτών. Στο τρίτο μέρος εξετάζονται οι γνωστοποιούμενες πληροφορίες, εθελοντικές και υποχρεωτικές, δείγματος εισηγμένων επιχειρήσεων στην Ελλάδα και η σχέση τους με τα χαρακτηριστικά των εταιριών.Tα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι τόσο οι ορκωτοί ελεγκτές, όσο και οι χρηματοοικονομικοί αναλυτές θεωρούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της χρηματοοικονομικής πληροφορίας ως σημαντικούς παράγοντες για την ποιότητα της χρηματοοικονομικής πληροφόρησης. Όσον αφορά την ποιότητα της χρηματοοικονομικής πληροφόρησης των επιχειρήσεων στην Ελλάδα και οι δύο ομάδες συμμετεχόντων θεωρούν ότι είναι μέτρια, τόσο ως προς κάθε ένα ποιοτικό χαρακτηριστικό ξεχωριστά, όσο και συνολικά. Παράλληλα, οι συμμετέχοντες θεωρούν ότι η οικονομική κρίση επέδρασε αρνητικά στην ποιότητα των αναφορών των επιχειρήσεων, ενώ η υιοθέτηση των Διεθνών Προτύπων Χρηματοοικονομικής Αναφοράς (Δ.Π.Χ.Α.) είχε θετική επίδραση.Τα αποτελέσματα της έρευνας των γνωστοποιήσεων έδειξαν ότι οι γνωστοποιήσεις των εισηγμένων επιχειρήσεων στην Ελλάδα υποκινούνται κατά κύριο λόγο από την ανάγκη συμμόρφωσης με τις επιταγές της νομοθεσίας. Ειδικότερα, το μέσο επίπεδο συμμόρφωσης με τα επιλεχθέντα υποχρεωτικά στοιχεία ανήλθε σε 86,97%, ενώ το μέσο επίπεδο εθελοντικής γνωστοποίησης ήταν χαμηλό και ανήλθε σε 22,99%. Ως προς τη σχέση των γνωστοποιήσεων με τα χαρακτηριστικά των εταιριών διαπιστώθηκε ότι οι εθελοντικές γνωστοποιήσεις σχετίζονται σημαντικά με το μέγεθος κάθε εταιρίας και τον τύπο της ελεγκτικής εταιρίας. Από την άλλη πλευρά οι υποχρεωτικές γνωστοποιήσεις διαπιστώθηκε ότι σχετίζονται σημαντικά με τον τύπο της ελεγκτικής εταιρίας, τη ρευστότητα και την ταύτιση των ρόλων του προέδρου και του διευθύνοντος συμβούλου.
Η εικονογραφία των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού στην βυζαντινή τέχνη
Authors: Κυριάκος Άγγελος
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η εξέταση της εικονογραφίας των αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού στην βυζαντινή τέχνη σε συνάρτηση με τα αγιολογικά κείμενα και τις πηγές. Το κείμενο αρθρώνεται σε τέσσερις ενότητες. Στην πρώτη ενότητα πραγματοποιείται συνοπτική θεώρηση της εξέλιξης της ιατρικής επιστήμης στο Βυζάντιο εμπλουτισμένη με νέα στοιχεία πρωτογενούς έρευνας που αξιοποιούνται ερμηνευτικά στην εικονογραφική προσέγγιση. Στην δεύτερη ενότητα παρουσιάζονται οι βίοι των αγίων Αναργύρων, καθώς και η προβληματική σχετικά με την ύπαρξη τριών συζυγιών με το όνομα Κοσμάς και Δαμιανός. Αντικείμενο πραγμάτευσης στην ίδια ενότητα αποτελούν επίσης οι Συλλογές των θαυμάτων που λαμβάνουν χώρα στο κυριότερο προσκύνημα των αγίων Αναργύρων στην Κωνσταντινούπολη, την μονή του Κοσμιδίου Επιπλέον, «χαρτογραφείται» η διάδοση της τιμής των δύο ιαματικών αγίων με βάση τους τιμώμενους επ’ ονόματί τους ναούς, την υμνογραφία, τις μαρτυρίες των πηγών και ερευνάται ο βαθμός επίδρασης του αυτοκρατορικού περιβάλλοντος στην προβολή της τιμής τους. Στην τρίτη ενότητα ακολουθεί η μελέτη της εικονογραφίας των αγίων Κοσμά και Δαμιανού επί τη βάσει πληθώρας παραστάσεων από ολόκληρο το φάσμα της βυζαντινής τέχνης. Η εικονογραφική ανάλυση των μεμονωμένων παραστάσεων και των σκηνών του βίου των αγίων Αναργύρων συνίσταται στην διάκριση των συζυγιών, στην συνακόλουθη διαχρονική εξέταση των προσωπογραφικών τους χαρακτηριστικών, καθώς και στην ταύτιση σπάνιων σκηνών από τον εικονογραφικό τους κύκλο. Η συχνότερα εικονογραφούμενη συζυγία από την μεσοβυζαντινή περίοδο και εξής φαίνεται ότι είναι η ασιατική, γεγονός που αντικατοπτρίζεται επίσης και στις ευάριθμες σκηνές του βίου. Στο πλαίσιο της εικονογραφικής προσέγγισης εξετάζονται επίσης η ιατρική ενδυμασία και τα ιατρικά σύνεργα σε σχέση με τις μαρτυρίες των πηγών. Στην τέταρτη ενότητα γίνεται αναφορά στην θέση απεικόνισης των αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού και συναπεικόνισής τους με άλλους αγίους στην μνημειακή τέχνη, όπως εν γένει διαμορφώθηκε υπό την επίδραση των λειτουργικών κειμένων αλλά και τις προτιμήσεις των δωρητών. Τέλος, εκτός από την μνημειακή τέχνη εξετάζονται επισταμένως οι παράγοντες που συνετέλεσαν στην επιλογή της απεικόνισης των αγίων Αναργύρων και σε άλλα έργα βυζαντινής τέχνης, όπως στις φορητές εικόνες, στα χειρόγραφα, στα έργα μικροτεχνίας, στην κεραμική, την γλυπτική και τα μολυβδόβουλλα.
Αναγνώριση προτύπων σε εικόνες και ακολουθίες πολυμέσων με δομές πολλαπλότητας
Authors: Θεοδωρακόπουλος Ηλίας
Published: August 2021

Τα δεδομένα εικόνας και πολυμέσων χαρακτηρίζονται ενδογενώς από υψηλή διαστατικότητα. Ταυτόχρονα όμως, οι εφαρμογές που αξιοποιούν τέτοιου είδους δεδομένα βασίζονται στην εκτίμηση ενός πολύ μικρότερου αριθμού μακροσκοπικών παραμέτρων που καθορίζουν το περιεχόμενο των δεδομένων και συνιστούν τη σημασιολογική πληροφορία που αυτά φέρουν. Από γεωμετρικής σκοπιάς η παρατήρηση αυτή σημαίνει πως τα δεδομένα που εξετάζονται από ένα δεδομένο πρόβλημα ανάλυσης και αναγνώρισης προτύπων και χαρακτηρίζονται από το ίδιο σύνολο μακροσκοπικών παραμέτρων, κείνται επάνω σε πολυδιάστατες και μη-γραμμικές γεωμετρικές δομές εντός του χώρου των πρωτόγεννων δεδομένων, που ονομάζονται πολλαπλότητες. Κατά την τελευταία δεκαετία στο πεδίο της αναγνώρισης προτύπων συντελείται μία συστηματική προσπάθεια για την ανάπτυξη αποτελεσματικών μεθόδων που έχουν σαν στόχο την εκμάθησης τέτοιων δομών πολλαπλότητας σε δεδομένα εικόνας και πολυμέσων. Ταυτόχρονα, οι τελευταίες εξελίξεις σε άλλους κλάδους της πληροφορικής έχουν προσφέρει νέα εργαλεία και προσεγγίσεις στο πρόβλημα της εκμάθησης δομών πολλαπλότητας, και γενικότερα στη διαχείριση των μη-γραμμικών συσχετίσεων ανάμεσα στα πρωτογενή δεδομένα και το σημασιολογικό περιεχόμενο αυτών, για την αποτελεσματικότερη επίλυση προβλημάτων αναγνώρισης προτύπων.Αντικείμενο της παρούσης διατριβής είναι η αξιοποίηση σύγχρονων μεθόδων εκμάθησης πολλαπλότητας, καθώς και εργαλείων από άλλα επιστημονικά πεδία όπως η θεωρεία γράφων και οι πλεονάζουσες αναπαραστάσεις, σε εφαρμογές αναγνώρισης προτύπων και ανάλυσης εικόνων και πολυμεσικών δεδομένων. Η αξιοποίηση της ενδογενούς γεωμετρικής δομής των δεδομένων μελετάται τόσο σε επίπεδο τοπικής πολλαπλότητας, όπου εξετάζεται η γεωμετρική δομή τοπικών χαρακτηριστικών των σημάτων, όσο και σε επίπεδο καθολικής πολλαπλότητας όπου γίνεται η θεώρηση της γενικής πολλαπλότητας στην οποία ανήκει το σύνολο των σημάτων με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Οι εφαρμογές που μελετώνται εκτείνονται από τη βιομετρία (αναγνώριση προσώπου, υπογραφής και δραστηριότητας) έως την ιατρική πληροφορική όπου αναπτύσσονται μέθοδοι ταξινόμησης εικόνων φθορίζουσας μικροσκοπίας. Για κάθε εφαρμογή προτείνονται ολοκληρωμένα συστήματα που αξιοποιούν κατάλληλα την πληροφορία των δομών πολλαπλότητας, ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσονται νέοι περιγραφείς και τεχνικές αναπαράστασης των πρωτογενών δεδομένων όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο. Τέλος προτείνονται πρωτότυπα μέτρα απόστασης ανάμεσα σε δομές τοπικής πολλαπλότητας, για την αξιοποίηση σε εφαρμογές ανάλυσης και αναγνώρισης προτύπων.
Επίδραση της συστηματικής προπόνησης στη σωματική αύξηση και βιολογική ωρίμανση σε νεαρά άτομα
Authors: Θεοδώρου Ευάγγελος
Published: August 2021

Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να διερευνηθεί η επίδραση της συστηματικής προπόνησης στη φυσική ανάπτυξη και βιολογικής ωρίμανση σε άρρενες προέφηβους. Το δείγμα αποτελούνταν από 177 μαθητές στην πέμπτη και έκτη τάξη του δημοτικού σχολείου, στην Αλεξανδρούπολη, οι οποίοι συμμετείχαν εθελοντικά. Τα επίπεδα της φυσικής δραστηριότητας υπολογίστηκαν με ερωτηματολόγια. Τα άτομα χωρίστηκαν στην «ομάδα ελέγχου» (προέφηβοι οι οποίοι η μόνη τους σωματική δραστηριότητα ήταν η φυσική αγωγή του σχολείου και ποτέ δεν συμμετείχανν σε συστηματική προπόνηση, n=95) και στην «πειραματική ομάδα» (προέφηβοι, των οποίων η εβδομαδιαία σωματική δραστηριότητα περιελάμβανε, φυσική αγωγή στα σχολεία τους και επιπλέον, 3-4 προπονητικές μονάδες σε διάφορα οργανωμένα αθλητικά σωματεία της πόλης, n=82). Καταγράφηκαν οι ακόλουθες παράμετροι: η βιολογική ηλικία, η οποία μετράται με προσδιορισμό της σκελετικής ηλικίας, η πυκνότητα των οστών, η οποία μετράται με τις μεθόδους υπερήχων, τα ανθρωπομετρικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά, όπως το ύψος, η σύνθεση του σώματος, που επιλεγμένες διάμετροι, περίμετροι και δερματοπτυχές και κινητικά χαρακτηριστικά. Διαπιστώθηκε ότι η «πειραματική ομάδα» παρουσίασε μεγαλύτερη βιολογική ηλικία (p=0.033), υψηλότερη οστική πυκνότητα (p<0,001), χαμηλότερο ΔΜΣ και σωματικό λίπος (p<0,001), καλύτερα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά και υψηλότερη απόδοση κατά την διάρκεια όλων των test των κινηητικών ικανοτήτων (p<0,05), σε σύγκριση με την "ομάδα ελέγχου".Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη έδειξε ότι η συστηματική φυσική δραστηριότητα έχει θετική επίδραση τόσο στη σωματική βελτίωση όσο και στη βιολογική ωρίμανση σε παιδιά προεφηβικής ηλικίας. Το αποτέλεσμα εκφράζεται κυρίως μέσω της ενίσχυσης των οστών που οφείλεται στην αυξημένη οστική πυκνότητα και τη βελτίωση των κινητικών δεξιοτήτων των μαθητών που συμμετέχουν σε οργανωμένες εξωσχολικές αθλητικές δραστηριότητες.
Διερεύνηση της σχέσης μεταξύ ανάμειξης, ψυχολογικής δέσμευσης και αφοσίωσης των φιλάθλων στο ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο
Authors: Τάχης-Λαβούτης Σταύρος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η μελέτη της εφαρμογής ενός μοντέλου σχέσεων μεταξύ των εννοιών ανάμειξης, ψυχολογικής δέσμευσης και αφοσίωσης των φιλάθλων επαγγελματικών σωματείων. Αξιολόγησε τη δομική εγκυρότητα και την αξιοπιστία του μοντέλου, μέτρησε τις έννοιες ανάμειξη, ψυχολογική δέσμευση και αφοσίωση των φιλάθλων και εξέτασε την δυνατότητα πρόβλεψης της αφοσίωσης τους από την ανάμειξη και την ψυχολογική δέσμευσή καθώς και της ψυχολογικής δέσμευσης από την ανάμειξή τους. Οι συμμετέχοντες στην έρευνα ήταν 811 φίλαθλοι ενός ελληνικού επαγγελματικού σωματείου ποδοσφαίρου. Για τη μέτρηση της ανάμειξης χρησιμοποιήθηκε η κλίμακα της ανάμειξης στην αναψυχή των Kyle και συν. (2003), για τη μέτρηση της ψυχολογικής δέσμευσης η μονοδιάστατη κλίμακα των Funk και συν. (2009), για τη μέτρηση της αφοσίωσης ως στάση η κλίμακα μέτρησης της αφοσίωσης ως στάση των Heere και Dickson (2008), ενώ η αφοσίωση ως συμπεριφορά μετρήθηκε με ερωτήματα, που αφορούν στην καταναλωτική συμπεριφορά των φιλάθλων των Bauer και συν. (2008). Πραγματοποιήθηκε διερευνητική παραγοντική ανάλυση της κλίμακας της ανάμειξης που ανέδειξε τρείς παράγοντες: α) ελκυστικότητα, β) κεντρικότητα και γ) αυτοέκφραση. Μέσω της επιβεβαιωτικής παραγοντικής ανάλυσης που ακολούθησε επιβεβαιώθηκε η παραγοντική δομή της κλίμακας ανάμειξης. Έγιναν επίσης οι αναλύσεις παλινδρόμησης για τον έλεγχο των υποθέσεων της έρευνας. Οι διαστάσεις της ανάμειξης «ελκυστικότητα» και «κεντρικότητα» προέβλεψαν στατιστικά σημαντική μεταβλητότητα της ψυχολογικής δέσμευσης καθώς και της αφοσίωσης ως στάση και ως συμπεριφορά. Η διάσταση «αυτοέκφραση» συνεισέφερε σημαντικά στην πρόβλεψη μόνο της αφοσίωσης ως συμπεριφορά. Επίσης, η ψυχολογική δέσμευση προέβλεψε την αφοσίωση ως στάση και ως συμπεριφορά, ενώ η αφοσίωση ως στάση την αφοσίωση ως συμπεριφορά. Τέλος, ακολούθησε έλεγχος της προσαρμογής του μοντέλου της σχέσης ανάμειξης, ψυχολογικής δέσμευσης και αφοσίωσης μέσω της τεχνικής των μοντέλων δομικών εξισώσεων. Η προσαρμογή του μοντέλου ήταν σε ικανοποιητικά επίπεδα. Συμπερασματικά, ο φίλαθλος ακολουθεί μία μοναδική διαδρομή στην ανάπτυξη της αφοσίωσης, που περιλαμβάνει τα στάδια της ανάμειξης, της ψυχολογικής δέσμευσης, της αφοσίωσης ως στάση και της αφοσίωσης ως συμπεριφορά. Προτείνεται στους ειδικούς του αθλητικού μάνατζμεντ η εφαρμογή στρατηγικών μάρκετινγκ με βάση το διαμορφωμένο προφίλ των φιλάθλων, που καθορίζεται από τις διαστάσεις της ανάμειξης και τα επίπεδα ψυχολογικής δέσμευσης, αφοσίωσης ως στάση και ως συμπεριφορά των φιλάθλων στην ομάδα τους.