Μελέτη της κατάστασης διατήρησης της Abies cephalonica Loudon στον εθνικό δρυμό του Αίνου
Authors: Πολίτη Πατρίτσια-Ιωσηφίνα 
Published: August 2021

Το αντικείμενο της διατριβής προσεγγίζεται με τη συστηματική διαχρονική μελέτη της δυναμικής του πληθυσμού αλλά και της αναπαραγωγικής βιολογίας του είδους. Αναπτύχθηκαν 4 ερευνητικές ενότητες: 1η ενότητα: Αναπαραγωγική βιολογία. 2η ενότητα: Δυναμική αρτίβλαστων. 3η ενότητα: Ηλικιακή δομή. 4η ενότητα: Κύκλος ζωής - Μοντέλο επιβίωσης. Ερευνητική μεθοδολογία εργασία εργαστηρίου και πεδίου. Εγκαταστάθηκαν 20 θέσεις επιφάνειας 100 m² (10 x 10) και 200 επιφάνειες εμβαδού 1 m². Αναπαραγωγική βιολογία. Παρακολουθήθηκε ο πληθυσμός ως προς την παραγωγή κώνων και την περίοδο διασποράς των σπερμάτων και συλλέχθηκαν ώριμοι κώνοι. - Καταγράφηκε μια σχετική διακύμανση ως προς την περίοδο διασποράς των σπερμάτων. Διαφαίνεται (από τον αριθμό των ατόμων που παρήγαγαν κώνους την παράγωγη των κώνων ανά άτομο και το ποσοστό των υγιών σπερμάτων ανά κώνο) ότι το είδος ακολουθεί μια στρατηγική αναπαραγωγής με περιοδικότητα κατά μέγιστο ενός τετραετούς κύκλου πληροκαρπίας. - Η μεγαλύτερη διάρκεια ψυχρής στρωμάτωσης προκαλεί υψηλότερα ποσοστά φύτρωσης. - Η μεγαλύτερη διάρκεια αποθήκευσης των σπερμάτων οδηγεί σε μείωση της φυτρωτικότητάς τους. Δυναμική εγκατάστασης αρτίβλαστων καταγράφηκαν και παρακολουθήθηκαν συστηματικά όλα τα αρτίβλαστα. Ελεγχόταν η κατάσταση κάθε αρτίβλαστου ως ζωντανό ή νεκρό και σημειωνόταν ο αριθμός των κοτυληδόνων. Διερευνήθηκαν οι τρόποι επίδρασης των περιβαλλοντικών χαρακτηριστικών του ενδιαιτήματος επί της δυναμικής των αρτιβλάστων. - Τα περισσότερα αρτίβλαστα εμφανίστηκαν με 6 κοτυληδόνες. Το μεγαλύτερο ποσοστό επιβίωσης καταγράφηκε σε αρτίβλαστα με 7 κοτυληδόνες. - Η πυκνότητα της εμφάνισης των αρτιβλάστων παρουσίασε έντονη διακύμανση μεταξύ των ετών με μεγαλύτερη αυτή του 2004. - Διαφαίνεται ότι το είδος ακολουθεί μια διαφορετική στρατηγική αναγέννησης στη διάρκεια τετραετούς κύκλου. - Ο παράγοντας εδαφοκάλυψη παίζει τον πρωταρχικό ρόλο για την εμφάνιση των αρτιβλάστων. Πρωταρχικός παράγοντας διαφοροποίησης των ενδιαιτημάτων για την επιβίωση του 1ου χρόνου ήταν το πάχος του οργανικού ορίζοντα δευτερευόντως η κάλυψη ανορόφου και η κλίση. Όσον αφορά στην επιβίωση του δευτέρου χρόνου αλλά και την εγκατάσταση καταγράφηκε παρόμοιο πρότυπο επίδρασης. Ηλικιακή δομή του πληθυσμού. Καταγράφηκαν και χαρτογραφήθηκαν όλα τα άτομα ελάτης που βρίσκονταν εντός των θέσεων δειγματοληψίας. Τα μορφομετρικά χαρακτηριστικά των ατόμων συσχετίσθηκαν με τα αποτελέσματα της δενδροχρονολόγησης και προέκυψαν 4 αναπτυξιακές κλάσεις. Δημιουργήθηκε το μοντέλο που αντιστοιχεί στον πληθυσμό του είδους και η απεικόνιση του σε ένα κύκλο ζωής. Μεγαλύτερο ποσοστό θνησιμότητας παρατηρήθηκε κατά τη μετάβαση από την κλάση 3 (νεαρά 2) προς την κλάση 4 (ενήλικα) αλλά και από τη σπερματική βροχή προς την κλάση 1 (εγκατεστημένα αρτίβλαστα). Μοντέλο ανάλυσης βιωσιμότητας (έδωσε μια εικόνα ως προς το μέγεθος της απειλής που πιθανά διατρέχει ο πληθυσμός). Συνέπειες υπερβόσκησης και έμμεσων επιδράσεων. - Μείωση του αυξητικού ρυθμού - Πιθανότητα εξαφάνισης 17%. Περίπτωση συνδυασμού φωτιάς και υπερβόσκησης. Πιθανότητα εξαφάνισης μέχρι και 55%.