Επιδιμιολογικά, κλινικά και ανοσολογικά χαρακτηριστικά της HIV λοίμωξης στους Έλληνες ασθενείς
Authors: Δημητρακόπουλος Αντώνιος 
Published: August 2021

Το Σύνδρομο Επίκτητης Ανοσολογικής Ανεπάρκειας οφείλεται στον HIV και μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή, το αίμα και τα παράγωγά του και από την μητέρα στο έμβρυο ή στο νεογνό. Προκαλεί κατάρρευση του ανθρώπινου ανοσολογικού συστήματος με μοιραία έκβαση. Η ταχύτατη εξάπλωση της HIV πανδημίας παγκόσμια έγινε ταυτόχρονα με μια έκρηξη στη γνώση μας για την ιολογία του HIV, τη μοριακή βιολογία, την ανοσολογία, την παθογένεια και τη θεραπεία της HIV λοίμωξης καθώς και τη θεραπεία και την προφύλαξη των ευκαιριακών λοιμώξεων και νεοπλασιών που συνδέονται με την HIV λοίμωξη.Σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη επιλεγμένων ανοσολογικών, κλινικών και επιδημιολογικών χαρακτηριστικών σε HIV ασθενείς που παρακολουθήθηκαν σε μία ακαδημαϊκή μονάδα ΣΕΑΑ στην Αθήνα.Στην πρώτη μελέτη διερευνήθηκε ο επιπολασμός της μικτής κρυοσφαιριναιμίας σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη, το κλινικό φάσμα της κρυοσφαιριναιμίας σε αυτούς τους ασθενείς και ο πιθανός ρόλος του HIV-1 στο σχηματισμό των κρυοσφαιρινών. Η μελέτη ήταν προοπτική κοόρτης και έγινε στο Λαϊκό Νοσοκομείο της Αθήνας. Συμμετείχαν 89 ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη. Ο ορός και οι κρυοσφαιρίνες των ασθενών εκτιμήθηκαν για αντισώματα κατά του HIV-1 και του ιού της ηπατίτιδας C (HCV). Επίσης, έγινε μέτρηση του HIV-1 και HCV ιικού φορτίου στον ορό, στα κρυοϊζήματα και στον υπερκείμενο ορό μετά την κρυοκαθίζηση. Μικτές κρυοσφαιρίνες καταδείχθηκαν σε 24 ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη (27% [95% ΟΑ, 18% έως 36%]). To HIV-1 ιικό φορτίο ήταν υψηλότερο στους θετικούς για κρυοσφαιρίνες ασθενείς (διάμεση τιμή: 38.25x103 αντίγραφα /mL [25η, 75η εκατοστιαία θέση: 13.8x103 αντίγραφα/mL, 78.55x103 αντίγραφα /mL]) από ό,τι στους αρνητικούς για κρυοσφαιρίνες ασθενείς (διάμεση τιμή: 5.3x103 αντίγραφα /mL [25η, 75η εκατοστιαία: 0.7x103 αντίγραφα /mL, 27.2x103 αντίγραφα/mL]) (Ρ = 0.001). Αντισώματα κατά του HIV-1 καταδείχθηκαν σε όλα τα κρυοϊζήματα και ανιχνεύθηκαν HIV-1 RNA ακολουθίες σε 22 από τα 23 κρυοϊζήματα. Εννέα θετικοί για κρυοσφαιρίνες ασθενείς είχαν κλινικές εκδηλώσεις συμβατές με κρυοσφαιριναιμία. θετικοί για κρυοσφαιρινες ασθενείς είχαν κλινικές εκδηλώσεις συμβατές με κρυοσφαιριναιμία. Συμπερασματικά, η μικτή κρυοσφαιριναιμία είναι συχνή στους ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη.Στη δεύτερη μελέτη, διευρευνήθηκε ο επιπολασμός των συλλοιμώξεων από τους ιούς της ηπατίτιδας B (HBV) και C (HCV) στους HIV-μολυνθέντες ασθενείς και η συνολική επίπτωση των συλλοιμώξεων αυτών στην επιβίωση των θανόντων ασθενών με ΣΕΑΑ. Τον πληθυσμό της μελέτης αποτέλεσαν 181 ασθενείς (159 άνδρες, 22 γυναίκες) με HIV λοίμωξη, οι οποίοι παρακολουθούνταν σε μια ακαδημαϊκή μονάδα ΣΕΑΑ στην Αθήνα. Η ομάδα μελέτης αποτελούνταν από 124 ομο/αμφιφυλόφιλους άνδρες, 34 ετεροφυλόφιλους, 12 χρήστες ενδοφλέβιων ουσιών (ΧΕΦΟ) και 11 πολυμεταγγιζόμενους. Οι ιολογικοί δείκτες που εξετάσθηκαν με ανοσοενζυμική μέθοδο για HBV λοίμωξη συμπεριλάμβαναν HBsAg, αντι-HBs και ολικό αντι-HBc. Η κατάδειξη των HCV αντισωμάτων έγινε με τρίτης γενιάς ανοσοενζυμική μέθοδο και τα επανηλειμμένα θετικά δείγματα εξετάσθηκαν με συμπληρωματική ανοσοενζυμική μέθοδο. Μόνο οι οροί που ήταν θετικοί και στις δύο μεθόδους θεωρήθηκαν ως HCV-Θετικοί Ο επιπολασμός των δεικτών HBV ήταν 67.4%: 71.8% στους ομο/αμφιφυλόφιλους, 35.3% στους ετεροφυλόφιλους, 91.7% στους ΧΕΦΟ και 90.9% στους πολυμεταγγιζόμενους (Ρ = 0.00004). Ο επιπολασμός των HCV αντισωμάτων ήταν 13.8%: 8.1% στους ομο/αμφιφυλόφιλους, 8.8% στους ετεροφυλόφιλους, 58.3% στους ΧΕΦΟ και 45.5% στους πολυμεταγγιζόμενους (Ρ < 0.000001). Ο επιπολασμός των HCV αντισωμάτων δεν ήταν σημαντικά μεγαλύτερος στους ομο/αμφιφυλόφιλους από ό,τι στους ετεροφυλόφιλους (Ρ = 0.8). Συλλοίμωξη με τον HBV ή/και με το HCV δεν επηρέασε την επιβίωση των θανόντων ασθενών με ΣΕΑΑ (ν = 73). Συμπερασματικά, η HBV λοίμωξη ήταν το ίδιο συχνή στους ομο/αμφιφυλόφιλους και στους ΧΕΦΟ με HIV λοίμωξη, ενώ η HCV λοίμωξη ήταν πιο συχνή στους ΧΕΦΟ από ό,τι στους ομο/αμφιφυλόφιλους με HIV λοίμωξη. Ο επιπολασμός της HCV λοίμωξης ήταν ίδιος στους ετεροφυλόφιλους και στους ομο/αμφιφυλόφιλους, γεγονός που υποδηλώνει ότι εφόσον υπάρχει σεξουαλική μετάδοση του HCV, οι ομο/αμφιφυλόφιλοι δεν διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τους ετεροφυλόφιλους . Τέλος, η επιβίωση των θανόντων ασθενών με ΣΕΑΑ δεν επηρεάστηκε από την παρουσία HBV και HCV συλλοιμώξεων.Στην τρίτη μελέτη διερευνήθηκαν οι παράμετροι που επηρέασαν την επιβίωση των ασθενών με ΣΕΑΑ που παρακολουθήθηκαν σε μία ακαδημαϊκή μονάδα στην Αθήνα. Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελούνταν από 105 ασθενείς με ΣΕΑΑ (89 άνδρες, 16 γυναίκες) και η περίοδος μελέτης ήταν από το Σεπτέμβριο 1986 έως τον Αύγουστο 1996. Από τους 105 ασθενείς με ΣΕΑΑ οι 66 (62.85%) είχαν αποβιώσει. Η συνολική διάμεση επιβίωση ήταν 17.9 μήνες. Η ηλικία κατά τη διάγνωση του ΣΕΑΑ, ο αριθμός των CD4 Τ λεμφοκυττάρων, η λήψη αντιρετροϊκής αγωγής, το έτος διάγνωσης και το φύλο ήταν οι παράγοντες που επηρέασαν σημαντικά την επιβίωση των ασθενών με ΣΕΑΑ. Αντίθετα, η κατηγορία μετάδοσης, η διάγνωση ορισμού του ΣΕΑΑ και ο αριθμός των αρχικών διαγνώσεων δεν επηρέασαν σημαντικά την επιβίωση των ασθενών με ΣΕΑΑ. Εξαίρεση αποτέλεσε η αρχική διάγνωση μη- Hodgkin λεμφώματος, η οποία συνδεόταν με μεγαλύτερη θνησιμότητα συγκριτικά με όλες τις άλλες διαγνώσεις (Ρ < 0.001). Η διάμεση επιβίωση των θανόντων ασθενών με ΣΕΑΑ ήταν 25.5 μήνες, παρόμοια με την υψηλότερη διάμεση επιβίωση που έχει ανακοινωθεί σε ασθενείς με ΣΕΑΑ.