Ο ρόλος της κυτταρολογικής εξέτασης με τη μέθοδο της κυτταρολογίας υγρής φάσης υλικού παρακεντήσεων με λεπτή βελόνη του θυρεοειδούς αδένα σε πληθυσμό γενικού νοσοκομείου
Authors: Μαστοράκης Εμμανουήλ 
Published: September 2021

Εισαγωγή : Η παρακέντηση με λεπτή βελόνα του θυρεοειδούς, θεωρείται υψίστης σημασίας για την επιλογή των ασθενών που χρήζουν θυρεοειδεκτομής. Η κυτταρολογική αξιολόγηση στηρίζεται κατά περιπτώσεις σε υποκειμενικά κριτήρια, δεδομένου ότι μετρητικές διαδικασίες δεν έχουν εισαχθεί στην καθημερινή διαγνωστική πρακτική, στα επιχρίσματα που παρασκευάζονται με τη συμβατική τεχνική επίστρωσης.Σκοπός : Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκαν οι δυνατότητες της μεθόδου κυτταρολογίας υγρής φάσης σε υλικό παρακέντησης με λεπτή βελόνη (FNA) όζων του θυρεοειδούς αδένα. Η αντικειμενοποίηση της διαγνωστικής διαδικασίας και η παροχή αξιόπιστης προεγχειρητικής διαγνωστικής πρότασης για τον σχεδιασμό της κατάλληλης αντιμετώπισης των ασθενών, αποτέλεσε τον σκοπό της μελέτης μας.Υλικό και μέθοδοι: Μελετήθηκαν 500 ασθενείς 13 έως 85 ετών (μέση τιμή: 48,95 έτη) με διάμετρο όζων από 0,5 εκ έως 5 εκ (μέση τιμή 1,66 εκ). Οι περιπτώσεις επιλέχθηκαν με κριτήριο την ύπαρξη ιστολογικής επιβεβαίωσης από ένα σύνολο 4208 ασθενών που υποβλήθηκαν σε FNA υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση (US-FNA) από το 2005 μέχρι το 2011. Τα επιχρίσματα παρασκευάστηκαν σύμφωνα με την τεχνική ThinPrep® και εχρώσθησαν κατά Παπανικολάου. Οι μορφολογικοί χαρακτήρες αξιολογήθηκαν από δύο τουλάχιστον έμπειρους παρατηρητές, εφαρμόζοντας τη διαγνωστική ταξινόμηση του συστήματος κατά Bethesda (TBSRTC). Τα μικροσκοπικά ευρήματα που αφορούσαν την κυτταρικότητα, τους πυρηνικούς και κυτταροπλασματικούς χαρακτήρες, την αρχιτεκτονική των κυτταρικών αθροίσεων και το υπόστρωμα καταγράφηκαν σε ηλεκτρονική βάση δεδομένων. Οι ασθενείς υποδιαιρέθηκαν σε τρείς κατηγορίες ανάλογα με την ιστολογική διάγνωση. Εγινε συσχέτιση κυτταρολογικής-ιστολογικής διάγνωσης. Η αναπαραγωγιμότητα των διαγνωστικών κριτηρίων αναλύθηκε στατιστικά. Επιπλέον, σε επιλεγμένες περιπτώσεις, υπολογίστηκε η δυνατότητα εφαρμογής επικουρικών μεθόδων στο υλικό που παρέμενε στο φιαλίδιο, εκτιμώντας ανοσοκυτταροχημικά την έκφραση τεσσάρων μονοκλωνικών αντισωμάτων και διερευνώντας μοριακά το ογκογονίδιο BRAF.Αποτελέσματα: Η διαγνωστική ακρίβεια της μεθόδου ήταν 95,05%, με ευαισθησία και ειδικότητα 89,81% 98,92%., αντίστοιχα. Η δοκιμασία με Kappa Statistics για τη συσχέτιση των αποτελεσμάτων μεταξύ των δύο παρατηρητών έδειξε ότι υπάρχει εξαιρετική συμφωνία (p<0.001 ). Οι καμπύλες ROC για τη συσχέτιση των αποτελεσμάτων των δύο παρατηρητών με την ιστολογική διάγνωση, έδειξαν ότι, η διαγνωστική ακρίβεια των δύο παρατηρητών όσον αφορά και στην ιστολογική διάγνωση δεν διαφέρει στατιστικά σημαντικά (p>0.01). Παρατηρήθηκε ανοσοθετικότητα >80% για το θηλώδες καρκίνωμα σε Ck 19, HBME-1, και Galectin-3 και 100% για το μυελοειδές καρκίνωμα στο αντίσωμα calcitonin. Σε 160 επιλεγμένες περιπτώσεις, ανιχνεύτηκε η μεταλλαγή του ογκογονιδίου BRAF V600E, κατά 54,83% και 77,33% σε ασθενείς με αμφίβολη και κακοήθη κυτταρολογική διάγνωση, αντίστοιχα, αφορώντας το θηλώδες καρκίνωμα.Συμπεράσματα: Η παρουσία σταθερών κυτταρικών χαρακτηριστικών στα επιχρίσματα υγρής φάσης, προσφέρει σημαντική δυνατότητα αναπαραγωγιμότητας των μορφολογικών κριτηρίων, προάγει την αντικειμενοποίηση της διαγνωστικής διαδικασίας και παρέχει υψηλή διαγνωστική ακρίβεια. Παράλληλα, η δυνατότητα εφαρμογής επικουρικών τεχνικών στο δείγμα, ενισχύει τον διαγνωστικό ρόλο της FNA θυρεοειδούς, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην αντιμετώπιση ασθενών γενικού νοσοκομείου, με οζώδεις παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα.