Μελέτη παρατήρησης της συχνότητας εμφάνισης ταχύπνοιας μη εξαρτώμενης από το αναπνευστικό φορτίο, σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς κατά την περίοδο απογαλακτισμού τους από τον αναπνευστήρα
Authors: Λιλίτσης Εμμανουήλ 
Published: September 2021

Γενικό μέρος. Η διατήρηση της αναπνοής των ασθενών κατά την διάρκεια του μηχανικού αερισμού αποτελεί μια εύθραυστη ισορροπία. Από τη μια, η διατήρηση της αναπνοής του ασθενούς προστατεύει τους αναπνευστικούς μύες από ατροφία λόγω ελλιπούς χρήσης, ενώ από την άλλη η αναπνοή με υψηλή αναπνευστική ώση αναπτύσσει πιέσεις που ενδεχομένως να προκαλέσουν βλάβη στο πνευμονικό παρέγχυμα. θα πρέπει λοιπόν ο μηχανικός αερισμός ως θεραπεία να τιτλοποιηθεί στις ανάγκες του εκάστοτε ασθενούς βασιζόμενες στην αναπνευστική ώση, στις μηχανικές ιδιότητες του αναπνευστικού και στην δύναμη που παράγει η αναπνευστική αντλία. Η αναπνευστική μυϊκή αντλία αποτελείται από διάφορους γραμμωτούς μύες που δρουν συγχρονισμένα ώστε να διατηρήσουν τον απαιτούμενο κυψελιδικό αερισμό σύμφωνα με τις μεταβολικές ανάγκες. Όταν η αναπνευστική προσπάθεια δεν καλύπτει τις μεταβολικές ανάγκες τότε έχουμε αναπνευστική ανεπάρκεια. Ωστόσο είναι αρκετά δύσκολο να εκτιμηθεί η λειτουργία της αναπνευστικής αντλίας κατά τον μηχανικό αερισμό χωρίς ειδικές διαγνωστικές τεχνικές. Συνήθως όταν επέρχεται κόπωση των αναπνευστικών μυών, οι περισσότεροι ασθενείς αναπτύσσουν ένα μοτίβο αναπνοής με χαμηλούς αναπνεόμενους όγκους και υψηλή αναπνευστική συχνότητα. Παρόλο που ένα τέτοιο μοτίβο αναπνοής υπονοεί πιθανή κόπωση ή αυξημένο έργο αναπνευστικών μυών, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν αποτελεί κανόνα. Οι βαρέως πάσχοντες ασθενείς, κατά την περίοδο απογαλακτισμού τους από τον αναπνευστήρα, μπορεί να παρουσιάσουν ταχύπνοια (> 30 br/min). Παρόλο που η ταχύπνοια αυτή μπορεί να είναι κεντρικής αιτιολογίας (π.χ. λόγω πυρετού, πόνου, άγχους) και επομένως μη εξαρτώμενη από το αναπνευστικό φορτίο (respiratory load independent), συνήθως ερμηνεύεται ως σημείο αυξημένου αναπνευστικού έργου και αυξημένης αναπνευστικής ώσης (load dependent). Ειδικό μέρος. Η μελέτη αυτή στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς, στην φάση απογαλακτισμού από τον μηχανικό αερισμό, μελέτησε τις αλλαγές στην αναπνευστική συχνότητα, αναπνεόμενο όγκο, αναπνευστική ώση και αναπνευστική προσπάθεια καθώς και την συσχέτισή τους κατά την αύξηση των επιπέδων υποστήριξης μηχανικού αερισμού σε αναλογικά υποβοηθούμενο αερισμό. Οι ασθενείς μελετήθηκαν σε αναλογικά υποβοηθούμενο αερισμό, ένα μοντέλο αερισμού που επιτρέπει στους ασθενείς να επιλέγουν το επιθυμητό μοτίβο αναπνοής και καταγράφηκαν σε PVI, μια πρωτότυπη συσκευή που υπολογίζει την εισπνευστική μυϊκή προσπάθεια. Τα κύρια ευρήματα της μελέτης είναι: 1. Οι ασθενείς ανταποκρίνονται στις αλλαγές της υποστήριξης της αναπνοής αλλάζοντας περισσότερο την αναπνευστική προσπάθεια και λιγότερο την αναπνευστική συχνότητα. 2. Όταν η αναπνευστική προσπάθεια και/ή η αναπνευστική ώση είναι φυσιολογικές, παρατηρείται μεγάλο εύρος τιμών αναπνευστικής συχνότητας. 3. Αν και οι αλλαγές της αναπνευστικής συχνότητας ακολουθούν συνήθως αυτές της αναπνευστικής προσπάθειας προς την ίδια κατεύθυνση, ωστόσο, ούτε το μέγεθος της αλλαγής ούτε η απόλυτη τιμή της αναπνευστικής συχνότητας σχετίζονται με το επίπεδο της εισπνευστική προσπάθειας υπονοώντας τον περιορισμένο ρόλο της αναπνευστικής συχνότητας στην τιτλοποίηση της υποστήριξης σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο μηχανικού αερισμού.