bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ανάπτυξη νέων μεθόδων ποιοτικού ελέγχου βρώσιμων ελαίων με φθορισμομετρία σύγχρονης σάρωσης και σύγκριση με κλασσικές μεθόδους
Authors: Πουλλή Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Η φθορισμομετρία έχει ευρεία εφαρμογή στην ανάλυση οργανικών ενώσεων στον τομέα των φαρμάκων, τροφίμων και του περιβάλλοντος. Σε αντίθεση με τις δονητικές φασματοσκοπικές τεχνικές και τη φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού, έχει υψηλή ευαισθησία και χαμηλό όριο ανίχνευσης. Η φθορισμομετρία μειονεκτεί σε περιπτώσεις όπου τα δείγματα περιέχουν πολλές φθορίζουσες ουσίες λόγω αλληλοεπικαλύψεων των φασμάτων διέγερσης και εκπομπής. Στην περίπτωση αυτή απαιτείται διαχωρισμός. Εναλλακτικά είναι δυνατή η χρήση της τεχνικής φθορισμομετρίας σύγχρονης σάρωσης. Στην τεχνική αυτή οι δύο μονοχρωμάτορες διέγερσης και εκπομπής σαρώνονται ταυτόχρονα ενώ διατηρείται σταθερή η διαφορά του μήκους κύματος διέγερσης και εκπομπής, Δλ. Με την κατάλληλη επιλογή του Δλ επιτυγχάνεται μείωση του εύρους των κορυφών και απλοποίηση του φάσματος εκπομπής. Με την τεχνική αυτή μειώνονται οι αλληλεπικαλύψεις των φασμάτων και μπορεί να αποφευχθεί το στάδιο του διαχωρισμού. Στη διατριβή αυτή παρουσιάζονται νέες φασματοσκοπικές μέθοδοι εκτίμησης ποιότητας και αυθεντικότητας παρθένου ελαιολάδου με τη βοήθεια χημειομετρικών μεθόδων. Γίνεται επίσης παρακολούθηση διάφορων βρώσιμων ελαίων κατά την θερμική καταπόνηση ή και ακτινοβολία UV και τα αποτελέσματα συγκρίνονται με τις κλασσικές μεθόδους προσδιορισμού οξειδωτικής κατάστασης. […]
Κοινωνικό Φύλο και Δημόσιος/Πολιτικός λόγος
Authors: Χιωτάκη-Πούλου Ειρήνη
Published: August 2021

Στόχος της διατριβής είναι η ανάλυση του τρόπου κατασκευής των εννοιολογικών κατηγοριών «φύλο» και «έμφυλη υποκειμενικότητα», όπως αυτές κατασκευάζονται και παράγονται από το λόγο που αρθρώνεται στο πλαίσιο των κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων στην Ελλάδα, στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Οι κοινοβουλευτικές συνεδριάσεις των οποίων τα πρακτικά μελετούμε, περιλαμβάνουν τις συζητήσεις που προηγήθηκαν της ψήφισης νόμων (Ν.1250/82, Ν.1342/83, Ν.1329/83, Ν.1414/84) που ως στόχο έχουν την ανατροπή του καθεστώτος ανισότητας που ισχύει για τις γυναίκες, μέσα από την παροχή δικαιωμάτων που μέχρι τότε στερούνταν. Η ανάλυση του πολιτικού λόγου που εκφέρεται στο πλαίσιο του ελληνικού κοινοβουλίου, πραγματοποιείται μέσω της ποιοτικής μεθοδολογικής προσέγγισης «ανάλυση λόγου», η οποία δίνει τη δυνατότητα εστίασης και ανάδειξης των συνδηλώσεων που συνιστούν τις κεντρικές εννοιολογικές κατηγορίες της διατριβής. Η εφαρμογή της ανάλυσης βασίστηκε σε τέσσερεις θεματικές κατηγορίες ανάλυσης («οικογένεια», «γάμος», «αίτια καταπίεσης των γυναικών», «ισότητα») και σε μία γενικότερη κατηγορία ανάλυσης («έμφυλη υποκειμενικότητα»). Οι θεματικές αυτές κατηγορίες ανάλυσης, διαμορφώθηκαν μέσα από την αλληλεπίδραση των θεωρητικών εργαλείων και την εις βάθος ανάγνωση του εμπειρικού υλικού, προκειμένου να μελετήσουμε τους σχηματισμούς του πολιτικού λόγου που ενεργοποιούνται στο πλαίσιο κατασκευής κάθε μίας από τις κατηγορίες ανάλυσης. Η ανάλυση του εμπειρικού υλικού βασίζεται, κυρίως, στην αναλυτική που έχει αναπτύξει ο Μ. Foucault για το λόγο και για τα συστήματα εξουσίας/γνώσης και στην έννοια επιτελεστικότητα, όπως έχει θεωρητικοποιηθεί από τη J. Butler. Επιπρόσθετα, χρησιμοποιούμε την έννοια πατριαρχία δίνοντας έμφαση στον τρόπο που εισχωρεί στους πολιτισμικούς θεσμούς και στην εκδήλωση της σεξουαλικής συμπεριφοράς, εστιάζουμε στην αναγκαιότητα ανασήμανσης του περιεχομένου της κανονιστικής διάκρισης δημόσια-ιδιωτική σφαίρα, ενώ, παράλληλα, διαχειριζόμαστε την έννοια οικογένεια ως μια πολιτισμική κατασκευή, στο πλαίσιο της οποίας παράγονται και θεμελιώνονται νοηματοδοτήσεις σχετικά με το «φύλο» και την «έμφυλη υποκειμενικότητα».
Αντικειμενοστραφής μεθοδολογία και εργαλεία για την ολοκλήρωση δομημένης και ημι-δομημένης πληροφορίας με χρήση οντολογιών
Authors: Σταυρούλας Γιάννης
Published: August 2021

Η εργασία που παρουσιάζεται στην ανά χείρας διατριβή μελετά πτυχές του προβλήματος της επικοινωνίας και συνεργασίας ετερογενών συστημάτων, στο επίπεδο της μορφολογίας, της σημασιολογίας και της προγραμματιστικής διαχείρισης της πληροφορίας που ανταλλάσσεται. Το πρόβλημα αυτό έχει συγκεντρώσει το επιστημονικό ενδιαφέρον από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και υπάρχουν πλέον αρκετές δόκιμες λύσεις για καθένα από τα επιμέρους προβλήματα που το απαρτίζουν. Στην παρούσα εργασία εξετάζονται οι δυνατότητες, οι περιορισμοί και οι τεχνικές για τον συγκερασμό αυτών των επιμέρους λύσεων σε μια ολοκληρωμένη μέθοδο αντιμετώπισης του συνολικού προβλήματος. Ως βασικός γνώμονας τίθεται η δυνατότητα πρακτικής εκμετάλλευσης της παραγόμενης μεθόδου σε ευρεία κλίμακα, και δίνεται έμφαση στην εξέταση των συνδετικών μηχανισμών που απαιτούνται για την συνένωση και συλλειτουργώ των επιμέρους λύσεων σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα. Αναλυτικά, επιλέγεται η προσέγγιση της χρήσης οντολογιών για πληροφοριακά συστήματα, ως επιμέρους λύση στο πρόβλημα της σημασιολογικής ετερογένειας. Τα συνδεδεμένα προβλήματα της αναπαράστασης δεδομένων και γνώσης και της διασύνδεσης των εμπλεκόμενων συστημάτων σε ένα λειτουργικό σύνολο, εξετάζονται υπό αυτό το πρίσμα. Προτείνεται μια αρχιτεκτονική για τη δόμηση συστημάτων που μοιράζονται πληροφορία με χρήση οντολογιών για τη σημασιολογική ταύτιση της μεταξύ τους. Παρουσιάζονται μέθοδοι και εργαλεία για την υποστήριξη της κατασκευής ενός τέτοιου συστήματος, στο οποίο μπορούν να συμμετέχουν πηγές δεδομένων δομημένης, ή ημι-δομημένης μορφής, με τον βασικό περιορισμό ότι το σύστημα αποσκοπεί σε ανάγνωση των δεδομένων και όχι σε εγγραφή τους. Στη συνέχεια, εξετάζεται το ειδικότερο πρόβλημα της αναζήτησης δεδομένων εμπιστευτικού χαρακτήρα με χρήση αλγορίθμων αναζήτησης που δεν είναι εκ των προτέρων διαθέσιμοι στην πηγή. Αναπτύσσεται ένα σύστημα διαμεσολάβησης που επιτρέπει την ασφαλή εκτέλεση αναζητήσεων με άγνωστους στην πηγή αλγορίθμους, χωρίς διαρροή των εμπιστευτικών δεδομένων. Αναλύονται οι δυνατότητες εφαρμογής αλλά και οι περιορισμοί του συστήματος.
Ανάπτυξη και σύγκριση εναλλακτικών συζευγμένων ηλεκτρομηχανικών συστημάτων για ηλεκτροπαραγωγή από θαλάσσιο κυματισμό
Authors: Κιμουλάκης Νικόλαος
Published: August 2021

Στα πλαίσια της παρούσας εργασίας διερευνήθηκαν οι πιθανές εναλλακτικές διαμορφώσεις συζευγμένων ηλεκτρομηχανικών συστημάτων, κατάλληλων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τον θαλάσσιο κυμάτισμά. Επίσης αναπτύχθηκαν κατάλληλα αριθμητικά μοντέλα για την προσομοίωση της λειτουργίας των απαιτούμενων συζευγμένων υποσυστημάτων (υδραυλικού - μηχανικού - ηλεκτρικού), για την σύνθεση μιας μονάδας ηλεκτροπαραγωγής με εκμετάλλευση την ενέργειας του θαλάσσιου κυματισμού. Τα μοντέλα εφαρμόστηκαν σε επιδεικτικό πειραματικό σταθμό μετατροπής της ενέργειας των θαλάσσιών κυμάτων σε ηλεκτρική, που κατασκευάστηκε στην Ψυτάλλεια στα πλαίσια του ερευνητικού έργου ΠΑΒΕΤ 00ΒΕ142, με τίτλο «Πειραματικός σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από θαλάσσιο κυμάτισμά». Ως εναλλακτικοί τύποι γεννητριών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ηλεκτροπαραγωγή από θαλάσσιο κυμάτισμά, εξετάστηκαν η γεννήτρια συνεχούς ρεύματος ξένης διέγερσης και η γραμμική γεννήτρια μονίμων μαγνητών. Τα δύο είδη γεννητριών, απαιτούν πλήρη ανάλυση της κατανομής του μαγνητικού τους πεδίου, καθώς ο εφαρμοζόμενος έλεγχος με στόχο την βελτιστοποίηση της παραγόμενης ενέργειας ακόμη και από κυμάτισμά χαμηλού ενεργειακού περιεχομένου, μπορεί να οδηγήσει σε βραχυχρόνια εμφάνιση φαινομένων τοπικού κορεσμού στο μαγνητικό υλικό των γεννητριών. Για την ανάλυση της κατανομής του μαγνητικού πεδίου γραμμικών γεννητριών μονίμων μαγνητών, αναπτύχθηκε μια νέα μεικτή τεχνική πεπερασμένων στοιχείων αναλυτικών λύσεων. Με την νέα αυτή μεικτή τεχνική, είναι δυνατή η θεώρηση μαγνητών υπό κλίση στον δρομέα της γραμμικής γεννήτριας και η ανάλυση, σε καρτεσιανές συντεταγμένες, της κατανομής του μαγνητικού πεδίου στο επίπεδο διάκενο της γεννήτριας.
Υπολογιστική και πειραματική μελέτη φαινομένων μεταφοράς και κατάλυσης σε κινητήρες εσωτερικής καύσης
Authors: Καρκάνης Αναστάσιος
Published: August 2021

Στόχος της διατριβής αυτής είναι να παρουσιάσει τη δουλειά που έγινε σε υπολογιστικό και πειραματικό επίπεδο με την ανάπτυξη συγκεκριμένων τεχνικών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη μείωση του απαιτούμενου χρόνου σχεδιασμού, εγκατάστασης και λειτουργίας επιμέρους υποσυστημάτων Μηχανών Εσωτερικής Καύσης. Οι τεχνικές που αναπτύχθηκαν αφορούν τη χρήση αναλυτικών μεθόδων για την δημιουργία καμπυλόγραμμων συστημάτων συντεταγμένων, με τη χρήση της Διαρμονικής εξίσωσης, πάνω στα οποία γίνεται η επίλυση εξισώσεων μεταφοράς. Η εμπειρία από τη χρήση των τεχνικών αυτών οδήγησε στην ανάπτυξη σχετικών λογισμικών και εφαρμογής σε υπολογιστικό πεδίο καταλυτικού μετατροπέα συστήματος απαγωγής καυσαερίων οχημάτων. Με δεδομένα τα υπολογιστικά αποτελέσματα ξεκίνησε πειραματική διερεύνησή τους που οδήγησε στο σχεδιασμό και την υλοποίηση ενός αυτοματοποιημένου συστήματος για την μείωση του χρόνου έναρξης της κατάλυσης στους καταλύτες. […]
Ανίχνευση αντισωμάτων έναντι του ιού της ηπατίτιδας C σε πολυμεταγγιζόμενα άτομα
Authors: Δέσκα Ελευθερία
Published: August 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ. Σκοπός της εργασίας αυτής υπήρξε η μελέτη της μεταμεταγγισιακής μετάδοσης του ιού της ηπατίτιδας C με την προοπτική τα αποτελέσματα να χρησιμοποιηθούν για την διαπίστωση του βαθμού και των παραγόντων που συμβάλλουν στη μεταμεταγγισιακή μετάδοση του ιού της ηπατίτιδας C. ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ. Εξετάσθηκαν 270 δείγματα ορών πολυμεταγγιζόμενων ατόμων. Τα δείγματα αυτά ελήφθησαν στο πλαίσιο μιας άλλης έρευνας προτού καθιερωθεί ο υποχρεωτικός έλεγχος των αιμοδοτών για αντι-HCV αντισώματα. Οι προσδιορισμοί των αντισωμάτων έγιναν με τη μέθοδο Elisa και αντιδραστήρια δεύτερης γενιάς του οίκου Abbott. Τα θετικά δείγματα ελέγχθηκαν με τη συμπληρωματική μέθοδο EIA supplemental assay και τα θετικά επιβεβαιώθηκαν με τις δοκιμασίες RIBA 2ης γενιάς του οίκου Chiron και Western blot 3ης γενιάς του οίκου Murex. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Σε 92 από τα 141 Elisa θετικά δείγματα επιβεβαιώθηκε η παρουσία ειδικών αντισωμάτων έναντι του ιού της ηπατίτιδας C και με τις δύο μεθόδους, RIBA 2ης-102-γενιάς και Western blot 3ης γενιάς (65.25%), σε 35% από τα 141 δείγματα το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό (24.8%), ενώ σε 10 δείγματα ήταν αμφίβολο (7.09%). Σε 4 δείγματα, το αποτέλεσμα απέβη αμφίβολο με τη μια μέθοδο και θετικό ή αρνητικό με την άλλη, ενώ κανένα δείγμα δεν απέβη θετικό με τη μία ή αρνητικό με την άλλη μέθοδο. Από τα αποτελέσματα της εργασίας αυτής το Elisa-Θετικό αποτέλεσμα δεν επιβεβαιώθηκε στο 1/3 περίπου των δειγμάτων. Προκύπτει λοιπόν η αναγκαιότητα επιβεβαίωσης όλων των Elisa-Θετικών δειγμάτων με μέθοδο ανοσοαποτύπωσης δεύτερης ή τρίτης γενιάς. Από τα συγκριτικό αποτελέσματα επιβεβαίωσης των Elisa-Θετικών δειγμάτων και με τις δύο δοκιμασίες δεν παρατηρήθηκαν αξιόλογες διαφορές, οι οποίες να δικαιολογούν τη χρησιμοποίηση και των δύο επιβεβαιωτικών δοκιμασιών. Δεν διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων (άρρενες 33.1%, θήλεις 36.9%). Η συχνότητα αντι-HCV αντισωμάτων αυξάνει με την πάροδο της ηλικίας κατά τις πέντε πρώτες πενταετίες ηλικίας, ενώ παρατηρείται μια ελάττωση της συχνότητας οροθετικών ατόμων σε άτομα ηλικίας 26-40 ετών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Συμπερασματικά, ο έλεγχος των αιμοδοτών για αντι-HCV αντισώματα είναι επιβεβλημένος ακόμα και σε χώρες με μικρό επιπολασμό ηπατίτιδας C, είναι πιο αποτελεσματικός όταν χρησιμοποιούνται αντιδραστήρια δεύτερης και τρίτης γενιάς, η δε επιβεβαίωση των Elisa θετικών δειγμάτων, παρά τη σημειωθείσα βελτίωση των αντιδραστηρίων, εξακολουθεί να είναι απαραίτητη.
Αναπλήρωση ελλείματος τραχήλου μήτρας μετά αφαιρετική θεραπεία για τραχηλικές ενδοεπιθηλιακές νεοπλασίες
Authors: Μπιλιράκης Ευριπίδης
Published: August 2021

Η κωνοειδής εκτομή του τραχήλου της μήτρας με νυστέρι έχει αποδειχθεί ότι έχει αρνητικές επιπτώσεις σε επόμενες κυήσεις, λόγω τραχηλικής ανεπάρκειας και τραχηλικής στένωσης, με αποτέλεσμα τον πρόωρο τοκετό. Η ηλεκτροδιαθερμική αφαίρεση της ζώνης μετασχηματισμού με αγκύλη (LLETZ) ωστόσο, δεν φαίνεται να έχει αρνητικές συνέπειες στις επόμενες κυήσεις. Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να αξιολογηθεί η αναγέννηση του ιστικού ελλείμματος στον τραχηλικό κρατήρα μετά από LLETZ και να διερευνηθούν πιθανές διαφορές ως προς ποιότητα και την ταχύτητα της ιστικής αναγέννησης, ανάλογα με το μέγεθος του αφαιρεθέντος κώνου. Μελετήθηκαν προοπτικά 100 άτοκες γυναίκες, στις οποίες έγινε επέμβαση με ηλεκτροδιαθερμική αγκύλη (LLETZ), λόγω δυσπλασίας τραχήλου μήτρας. Οι γυναίκες υποβλήθηκαν σε διακολπικό υπερηχογράφημα για υπολογισμό τόσο του μήκους του τραχήλου (πριν αλλά και 12 μήνες μετά την επέμβαση), όσο και των διαστάσεων του τραχηλικού κρατήρα, ως προς τη διάμετρο και το βάθος, μετά την επέμβαση (αμέσως μετεγχειρητικά αλλά και 3,6,12 μήνες μετά). Οι διαστάσεις του τραχηλικού κρατήρα στις γυναίκες με τους 25 μεγαλύτερους κώνους συγκρίθηκαν με τις διαστάσεις του τραχηλικού κρατήρα των γυναικών με τους 25 μικρότερους κώνους στα ανωτέρω χρονικά διαστήματα. Το διακολπικό υπερηχογράφημα είναι, όπως προηγούμενες μελέτες έχουν αποδείξει, μία ακριβής μέθοδος εκτίμησης των διαστάσεων του τραχήλου, κάτι το οποίο επιβεβαιώθηκε και με τη δική μας στατιστική ανάλυση, κατά την οποία χρησιμοποιήσαμε τον δείκτη συσχέτισης αλλά και το t-test. Οι μέσες διαστάσεις του τραχηλικού κρατήρα για όλες τις γυναίκες 12 μήνες μετά την επέμβαση ήταν στατιστικώς σημαντικά μικρότερες από τις διαστάσεις του τραχηλικού κρατήρα αμέσως μετά την επέμβαση. Αν και υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά τις διαστάσεις του τραχηλικού κρατήρα ανάμεσα στις γυναίκες με τους 25 μεγαλύτερους και τους 25 μικρότερους κώνους, αυτή η διαφορά δεν ήταν πλέον στατιστικώς σημαντική 6 μήνες μετά την επέμβαση. Ο τραχηλικός κρατήρας μετά από LLETZ μοιάζει να αναγεννάται με μία διαδικασία ιστικής αναπλήρωσης, η οποία φαίνεται να μην εξαρτάται από το μέγεθος του εξαιρεθέντος κώνου στις συνήθεις περιπτώσεις εκτομής. Φαίνεται ότι η εκτομή μεγαλύτερων κώνων και ως εκ τούτου η μεγαλύτερη πιθανότητα αφαίρεσης της βλάβης επί υγιών ορίων υπερτερεί της συντηρητικότερης πολιτικής εξαίρεσης μικρότερων κώνων, από τη στιγμή που και στις δύο περιπτώσεις η ιστική αναπλήρωση είναι στατιστικώς η ίδια. Τα αποτελέσματα της εργασίας αυτής βασίζονται στη μια και μόνη εξαίρεση κώνου με loop, ενώ από τα αρχεία κολποσκόπησης και τα ιστικά παρασκευάσματα του παθολογοανατομικού εργαστηρίου, εξετάζουμε το μοντέλο της τραχηλικής αναγέννησης όταν υπάρχει επαναληπτική επέμβαση με loop, αναλύοντας τα μορφολογικά χαρακτηριστικά και τις διαφορές στη σύσταση του ιστού μεταξύ πρώτου και δεύτερου κώνου.
Διπλωματικές σχέσεις Ελλάδος - Γαλλίας
Authors: Εξάρχου Ζωή
Published: August 2021

Η διατριβή αυτή εντάσσεται στον ευρύτερο θεματικό κύκλο της Ευρωπαϊκής Ιστορίας και έχει ως σκοπό να καλύψει -έως ένα βαθμό- το βιβλιογραφικό αυτό κενό, ιδιαίτερα στον τομέα των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδος – Γαλλίας από τα μέσα του ΙΘ΄ αι. και έως τις αρχές του Κ΄ αιώνα. Συγκεκριμένα, επιχειρείται μια αποτύπωση των ελληνο-γαλλικών διπλωματικών σχέσεων και έχει ως σκοπό αφενός να φωτίσει αρκετές πτυχές της όχι μόνο της γαλλικής, αλλά και της ευρωπαϊκής πολιτικής κατά το χρονικό αυτό διάστημα και αφετέρου να αναδείξει τη συμβολή της γαλλικής διπλωματίας στην προώθηση σημαντικών ελληνικών θεμάτων. Ως γνωστόν, η Γαλλία, από την περίοδο του Αγώνα και έως το τέλος του ΙΘ΄ αιώνα, είχε δείξει έντονο ενδιαφέρον όχι μόνο για το νεοπαγές Ελληνικό κράτος, αλλά και για την ευρύτερη περιοχή. Άλλωστε, είναι γνωστός ο πρωταγωνιστικός της ρόλος στα ελληνικά θέματα ως εγγυήτριας Μεγάλης Δύναμης. Ωστόσο, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι οι διπλωματικές σχέσεις Ελλάδος - Γαλλίας κατά το χρονικό διάστημα από τα μέσα του ΙΘ΄ αι. και έως την πρώτη δεκαετία του Κ΄ αιώνα ελάχιστα έχει ερευνηθεί από Έλληνες ιστορικούς. Ακόμη, οι αναφορές -όπως προκύπτει από τον έλεγχο της βασικής ελληνικής και ξένης βιβλιογραφίας- καλύπτουν μικρά τμήματα γενικών ιστορικών εργασιών και η έρευνα δεν έχει αξιοποιήσει επαρκώς ελληνικά και ξένα αρχεία. Τέλος, με τη διατριβή αυτή αποσαφηνίζονται καίρια ιστορικά γεγονότα και σημαντικές εξελίξεις. Ακόμη, αναδεικνύεται ο καθοριστικός ρόλος της γαλλικής πολιτικής στη στήριξη των ελληνικών εθνικών θεμάτων. Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον για την Ελληνική και την Ευρωπαϊκή Ιστορία. Επιχειρεί να καλύψει ένα σημαντικό κενό, δεδομένου ότι στην ελληνική και ξένη ιστοριογραφία μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ειδική μελέτη αφιερωμένη στις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδος – Γαλλίας από τα μέσα περίπου του ΙΘ΄ και μέχρι των αρχών του Κ΄ αιώνα.
Οικονομική ανάλυση πολυετών ενεργειακών καλλιεργειών
Authors: Λυχναράς Βασίλειος
Published: August 2021

Η διατριβή είχε στόχο: α) την εκτίμηση των δυνατοτήτων διείσδυσης των ενεργειακών καλλιεργειών στην ελληνική γεωργία και β) την αποτίμηση των επιπτώσεων της τελευταίας αναμόρφωσης της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ). Η μεθοδολογική προσέγγιση βασίστηκε σε οικονομικά και τεχνικά κριτήρια σχετικά με την παραγωγή τεσσάρων πολυετών ενεργειακών καλλιεργειών (Καλάμι, Μίσχανθος, Αγριαγκινάρα και Switchgrass). Τα στάδια που ακολουθήθηκαν ήταν: α) μελέτη των τεχνικών καλλιέργειας και συγκομιδής των ενεργειακών φυτών, β) εκτίμηση και ανάλυση του κόστους παραγωγής των ενεργειακών καλλιεργειών, μέσω επιστημονικά τεκμηριωμένης μεθοδολογίας κοστολόγησης (κοστολόγηση κατά δραστηριότητα - Activity Based Costing), γ) ανάπτυξη μοντέλου εναλλακτικών χρήσεων γης μέσω μαθηματικού προγραμματισμού και δ) εφαρμογή σε αντιπροσωπευτικό δείγμα εκμεταλλεύσεων της Κωπαΐδας, βασισμένα σε στοιχεία που συγκεντρώθηκαν μέσω ερωτηματολογίων. Τα βασικά αποτελέσματα που προέκυψαν ήταν τα παρακάτω: α) από τα τέσσερα φυτά παραγωγής βιομάζας, το switchgrass και η αγριαγκινάρα παρουσιάζουν το χαμηλότερο κόστος παραγωγής, β) η αποδέσμευση των ενισχύσεων της τελευταίας ΚΑΠ οδηγεί σε τάσεις μείωσης του κόστους ευκαιρίας του εδάφους (ενοίκιο γης) και σε αύξηση/μετακίνηση της καμπύλη προσφορά της βιομάζας, γ) παρουσιάζονται δυνατότητες αντικατάστασης των καλλιεργειών βαμβακιού και σιτηρών, από ενεργειακές καλλιέργειες και δ) μέσω συνδυασμένης παραγωγής περισσοτέρων της μίας ενεργειακών καλλιεργειών, επιτυγχάνονται σημαντικές οικονομίες κλίμακας στη διαδικασία συγκομιδής και διαχείρισης της βιομάζας.
Προεγχειρητική μελέτη-σχεδιασμός-υλοποίηση εξατομικευμένων αρθροπλαστικών ισχίου
Authors: Κουλουβάρης Παναγιώτης
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Η μελέτη αυτή περιγράφει την προ εγχειρητική μελέτη, τον σχεδιασμό και την εκτέλεση εξατομικευμένων ολικών αρθροπλαστικών ισχίων σε 42 ασθενείς -5 2 ισχία - με βαριά και παραμελημένη διαταραχή της ανατομίας. ΥΛΙΚΟ - ΜΕΘΟΔΟΣ: Στην Πανεπιστημιακή Ορθοπαιδική Κλινική Ιωαννίνων από τον Μάρτιο 1999 έως τον Ιούλιο 2004 και μελετήθηκαν με αξονική τομογραφία 165 ασθενείς και 185 ισχία. Από αυτούς τους ασθενείς 120 υπεβλήθησαν - λόγω διαταραχής της ανατομίας - σε μελέτη CAD-CAM, και από αυτούς τους ασθενείς 42 (36 γυναίκες - 6 άνδρες, μέση ηλικία 47.4 έτη) 52 ισχία, 10 ασθενείς είχαν αμφοτερόπλευρο ΣΕΙ- υπεβλήθησαν μετά από μελέτη και σχεδιασμό σε επέμβαση εξατομικευμένης ολικής αρθροπλαστικής ισχίου. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 45.4 μήνες(26-72). Η κύρια ένδειξη για την χειρουργική επέμβαση σε όλους τους ασθενείς ήταν ο πόνος που δεν παρουσίασε ύφεση παρόλο την αυστηρή συντηρητική και φαρμακευτική αγωγή που είχε προηγηθεί. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η κλινική αξιολόγηση έγινε με την κλίμακα Aubigne-Postel. Το προεγχειρητικό σκορ ήταν 10.08(6-12) και το μετεγχειρητικό ήταν 17.04(12-18). Υπήρξαν 5(9.6%) διεγχειρητικές επιπλοκές, ένα κάταγμα που αντιμετωπίστηκε με σύρμα, ένα εξάρθρημα που αντιμετωπίστηκε με αλλαγή κεφαλής, δημιουργία οστικού παραθύρου για την διάνοιξη του μηριαίου αυλού, μία πάρεση περονιαίου νεύρου που επανήλθε 14 μήνες μετά, και ένας τραυματισμός μηριαίας φλέβας όπου έγινε συρραφή. Μετεγχειρητικά υπήρξαν 5(9.6%) επιπλοκές, δύο σηπτικές χαλαρώσεις, μία οστεολυτική εστία χωρίς κλινικά σημεία, μία έκτοπη οστεοποίηση III όπου έγινε χειρουργική αφαίρεση, μία επιπολής φλεγμονή που αντιμετωπίστηκε με αντιβιοτικά και μία αποτυχία κυπελλίου που έγινε αντικατάσταση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Από τις 52 προθέσεις σήμερα 45.4 μήνες μετά το χειρουργείο έχουν αντικατασταθεί δύο λόγω σηπτικής χαλάρωσης και διατηρούνται οι 50. Μία ασθενής έχει εμφανίσει μία οστεολυτική εστία αλλά συνεχίζει να φέρει την πρόθεση μιας και δεν υπάρχουν κλινικά συμπτώματα. Όλοι οι ασθενείς εκτός από μία έχουν αναπτύξει υψηλό κλινικό σκορ 17.04 από τον πρώτο χρόνο. Αν και ο χρόνος παρακολούθησης είναι μικρός - 45.4 μήνες (26-72) - η πρόθεση έχει παρουσιάσει πολύ καλά αποτελέσματα αναλογιζόμενοι πάντα την βαριά παραμόρφωση της ανατομίας των ισχίων και την αδυναμία πλήρης εφαρμογής πρόθεσης χωρίς τσιμέντο. Τέλος τα αποτελέσματα της μελέτης πιστεύουμε ότι δικαιολογούν πλήρως την χρήση της αξονικής τομογραφίας και μελέτης CAD-CAM σε παρόμοιες περιπτώσεις. Με τον τρόπο αυτό η επέμβαση είναι πιο ακριβής, ευκολότερη για τον χειρουργό και ασφαλέστερη για τον ασθενή.
Μεταβολές των επιπέδων λεπτίνης σε ασθενείς με χρόνια ιογενή ηπατίτιδα πριν και μετά τη λήψη αντιϊκής θεραπείας
Authors: Μπεθάνης Σωτήριος
Published: August 2021

Εισαγωγή: Ο ρόλος της λεπτίνης στη χρόνια ιογενή ηπατίτιδα (ΧΙΗ) είναι υπό διερεύνηση. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης λεπτίνης και σταδίου ηπατικής ίνωσης σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β (ΧΗΒ) και C (XHC) και η ανάλυση τυχόν επίδρασης παραγόντων όπως η ινσουλινοαντίσταση και η λεπτίνη στην ανταπόκριση στην αντιική θεραπεία ασθενών με ΧΙΗ. Υλικό και Μέθοδοι: Μελετήθηκαν 50 ασθενείς (36 άνδρες) με ιστολογικά τεκμηριωμένη ΧΗΒ (ν=25) και XHC (ν=25) και 32 μάρτυρες (17 άνδρες). Μετρήθηκαν τα επίπεδα ινσουλίνης και λεπτίνης στο πλάσμα πριν και μετά την αντιική θεραπεία (ΧΗΒ:Λαμιβουντίνη 100 mg/24h, XHC:PegIFN-α και ριμπαβιρίνη, αναλόγως του γονοτύπου) Αποτελέσματα: Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά των επιπέδων λεπτίνης μεταξύ ασθενών με ΧΙΗ και μαρτύρων. Στους ασθενείς με ΧΙΗ καταγράφηκε σημαντική συσχέτιση των επιπέδων λεπτίνης ορού με το φύλο, το ΔΜΣ και το στάδιο ίνωσης (p<0.0001). Στους ασθενείς με XHC και λοίμωξη από γονότυπο 1(G1) σημειώθηκε σημαντική συσχέτιση λεπτίνης-επιπέδων ινσουλίνης ορού και δεικτών ινσουλινοαντίστασης (p=0.02). Ασθενείς με στάδιο ίνωσης μεγαλύτερο από τη διάμεσο τιμή (στάδιο 4,5,6) παρουσίασαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα λεπτίνης (7276 pg/ml έναντι 4395 pg/ml, p=0.01). Οι ασθενείς με ΧΗΒ που ανταποκρίθηκαν στη λήψη λαμιβουντίνης είχαν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα λεπτίνης ορού (5334 έναντι 13111.5 pg/ml; p-value=0.003) σε σχέση με αυτούς που δεν ανταποκρίθηκαν. Ο βαθμός ινσουλινοαντίστασης αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα SVR στους G1 XHC ασθενείς. Συμπεράσματα: Τα υψηλά επίπεδα λεπτίνης στον ορό ασθενών με ΧΙΗ προδικάζουν σοβαρή ιστολογική βλάβη. Στους ασθενείς με ΧΗΒ τα υψηλά επίπεδα λεπτίνης συνδέονται με μειωμένη πιθανότητα ανταπόκρισης στην αντιική θεραπεία. Το μεταβολικό σύνδρομο φαίνεται να εμπλέκεται στον παθογενετικό μηχανισμό της βλάβης στους G1 XHC ασθενείς.
Μοριακές διαταραχές μεταγραφικών παραγόντων σε Τ λεμφοκύτταρα στο συστηματικό ερυθηματώδη λύκο
Authors: Κύτταρης Βασίλειος
Published: August 2021

Σκοπός: Τα Τ κύτταρα ασθενών με συστηματικό ερυθηματώδη λύκου (ΣΕΛ) αδυνατούν να ρυθμίσουν σωστά την ανοσολογική απάντηση, παρέχουν υπερβολική βοήθεια στα Β κύτταρα και εισέρχονται σε όργανα-στόχους της νόσου μειωμένη παραγωγή ιντερλευκίνης-2 (ΙΛ-2) και αυξημένη έκφραση του CD154 συμβάλλουν σ' αυτόν τον φαινότυπο. Τα εν λόγω Τ κύτταρα, όταν διεγερθούν, παρουσιάζουν αυξημένη είσοδο ασβεστίου. Στην παρούσα μελέτη αναλύσαμε την επίπτωση αυτού του φαινομένου στην ρύθμιση της μεταγραφής των Τ κυττάρων στον ΣΕΛ. Μέθοδοι: Τ λεμφοκύτταρα απομονώθηκαν από το αίμα ασθενών και υγιών μαρτύρων και καλλιεργήθηκαν in vitro με/ή χωρίς την παρουσία διεγερτικών παραγόντων. Η ανάλυση των μεταγραφικών παραγόντων activator protein-1 (ΑΡ-1), nuclear factor of activated Τ cells (NFAT) και c-AMP response element modulator (CREM) έγινε με χρήση Western blot, δοκιμασιών αλλαγής ηλεκτροφορητικής κινητικότητας και ανοσοκαθίζησης χρωματίνης. Αποτελέσματα: Τα Τ κύτταρα ασθενών με ΣΕΛ σε σχέση με αυτά υγιών μαρτύρων είχαν αυξημένη μετατόπιση του εξαρτώμενου από το ασβέστιο μεταγραφικού παράγοντα NFATc2 στον πυρήνα τους, αυξημένη συνδετική δραστηριότητα του NFAT και αυξημένη σύνδεση του NFATc2 με τους υποκινητές των γονιδίων CD154 και ΙΛ-2. Παρόλα αυτά μόνο η μεταγραφή του γονιδίου CD154 ήταν αυξημένη στα Τ κύτταρα ασθενών με ΣΕΛ σε σχέση με αυτά υγιών μαρτύρων. Υποθέσαμε ότι η διαφορετική επίδραση του NFATc2 στη μεταγραφή των δύο αυτών γονιδίων οφείλεται στον διμερή παράγοντα ΑΡ-1 (σύμπλεγμα c-fos/c-jun), οποίος είναι απαραίτητος για την μεταγραφή του ΙΛ-2 αλλά όχι του CD154. Πράγματι τα Τ κύτταρα ασθενών με ΣΕΛ είχαν μειωμένα επίπεδα ΑΡ-1 λόγω μειωμένης μεταγραφής του γονιδίου c-fos. Αυτό οφειλόταν στο ότι ο μεταγραφικός αναστολέας CREM, ο οποίος είναι αυξημένος στα Τ κύτταρα ασθενών με ΣΕΛ, συνδεόταν με τον υποκινητή του γονιδίου c-fos, περιορίζοντας τη μεταγραφή του. Τέλος, διαμόλυνση Τ κυττάρων με anti-sense CREM οδήγησε σε αυξημένη παραγωγή c-fos mRNA και συνδετική δραστηριότητα του ΑΡ-1. Συμπεράσματα: Η μη ισορροπημένη μεταγραφή των γονιδίων ΙΛ-2 και CD154 στα Τ κύτταρα ασθενών με ΣΕΛ οφείλεται στην υπερβολική κινητοποίηση του NFAT, η οποία συνοδεύεται από μειωμένη δραστηριότητα του ΑΡ-1. Ο σημαντικός μεταγραφικός αναστολέας CREM είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για τη μείωση της δραστηριότητας του ΑΡ-1. Άρα, τα μόρια NFAT και CREM ελέγχουν σημαντικά επικοινωνιακά μονοπάτια των Τ κυττάρων ασθενών με ΣΕΛ και επομένως μπορεί να αποτελέσουν θεραπευτικούς στόχους γι' αυτήν τη νόσο.
Μέθοδοι και τεχνικές βελτιστοποίησης για τη διαχείριση ραδιοπόρων σε σύγχρονα ασύρματα ευρυζωνικά συστήματα επικοινωνιών
Authors: Γκότσης Αντώνιος
Published: August 2021

Το ερευνητικό αντικείμενο της διατριβής είναι η μελέτη μηχανισμών διαχείρισης πόρων σε σύγχρονα και μελλοντικά συστήματα ραδιοπρόσβασης που βασίζονται στην τεχνολογία διαμόρφωσης και πολυπλεξίας πολλαπλών φερόντων OFDMΑ. Συγκεκριμένα, βασιζόμενοι σε εργαλεία μαθηματικής βελτιστοποίησης, μελετάμε 3 καίρια υπο-προβλήματα διαχείρισης ραδιοπόρων: (1) το πρόβλημα δυναμικής ανάθεσης φερόντων, ισχύος και σχημάτων διαμόρφωσης σε ένα μονοκυψελωτό περιβάλλον πολλαπλών χρηστών και ετερογενών ζητούμενων προφίλ ποιότητας υπηρεσίας QoS (σταθερού ρυθμού και ελαστικής φύσεως), (2) το συνδυαστικό πρόβλημα της από κοινού ανάθεσης συχνοτικών πόρων και χρονοπρογραμματισμού χρηστών σε ένα μονοκυψελωτό περιβάλλον πολλαπλών χρηστών και ετερογενών κλάσεων QoS (σταθερού ρυθμού εξυπηρέτησης και αναλογικά δίκαιης κατανομής πόρων) και (3) το πρόβλημα της συντονισμένης ετεροκυψελικής ανάθεσης φερόντων σε πολυκυψελωτά περιβάλλοντα με πολλαπλά προφίλ QoS. Για κάθε ένα από τα παραπάνω υποπροβλήματα: (α) διατυπώνεται το αντίστοιχο μαθηματικό πρόβλημα βελτιστοποίησης, (β) προτείνονται μέθοδοι εξεύρεσης της βέλτιστης απόδοσης πόρων καθώς και άνω φραγμάτων για την επιτεύξιμη επίδοση, (γ) προτείνονται νέες τεχνικές απλοποίησης της πολυπλοκότητας εύρεσης της απόδοσης πόρων και (δ) αναπτύσσονται καινοτόμοι προσεγγιστικοί αλγόριθμοι επίλυσης του σχετικού προβλήματος, προβλέψιμης πολυπλοκότητας και υψηλής επίδοσης. Τα προτεινόμενα σχήματα αξιολογούνται ως προς διάφορους δείκτες επίδοσης και συγκρίνονται με υπάρχοντα σχήματα από τη σχετική βιβλιογραφία, μέσω εκτεταμένων στοχαστικών προσομοιώσεων. Τα σημαντικότερα ευρήματα της διατριβής αφορούν σε μεθοδολογίες και συγκεκριμένους αλγορίθμους για την εύρεση αποδοτικών αναθέσεων πόρων σε σύγχρονα συστήματα ραδιοπρόσβασης πέραν της 3ης και 4ης γενιάς τηλεπικοινωνιών.
Ιστοπαθολογικός έλεγχος του καρωτιδικού ελύτρου για πιθανή μεταστατική νόσο σε ασθενείς με Ca της στοματικής κοιλότητας
Authors: Κολόμβος Νικόλαος
Published: August 2021

Βασική αρχή της χειρουργικής αντιμετώπισης των ακανθοκυτταρικών καρκινωμάτωντης στοματικής κοιλότητας είναι η συναφαίρεση του λεμφαδενικού συστήματος τουτραχήλου. Στα πλαίσια αυτών των επεμβάσεων συνήθης χειρουργική τακτική είναι νασυναφαιρείται το καρωτιδικό έλυτρο και ιδίως το τμήμα αυτού, το οποίο γειτνιάζει μετην άλυσο των σφαγιτιδικών λεμφαδένων. Ο ρόλος του καρωτιδικού ελύτρου ωςδυνητική εστία υποτροπής, αλλά και η πιθανή ύπαρξη λεμφαγγείων εντός αυτού δενέχει στο παρελθόν διερευνηθεί.ΣΚΟΠΟΣ: Εκτίμηση της ιστοπαθολογικής κατάστασης του καρωτιδικού ελύτρου, μεστόχο να διευκρινισθεί αν θα πρέπει αυτό να συναφαιρείται ή όχι κατά τη διάρκειατης τραχηλικής εκσκαφής.ΥΛΙΚΟ: Μελετήθηκαν 32 καρωτιδικά έλυτρα από 29 ασθενείς με ακανθοκυτταρικόκαρκίνωμα της στοματικής κοιλότητας, που αντιμετωπίσθηκαν στην ΠανεπιστημιακήΚλινική της Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής του Π.Γ.Ν.Α."ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ" κατά τη χρονική περίοδο 2002-2004.ΜΕΘΟΔΟΣ: Τα ιστοτεμάχια εξετάσθηκαν για την αποκάλυψη πιθανής μεταστατικήςνόσου αναπτυχθείσα κατ' επέκταση ιστού, ενώ στη συνέχεια ερευνήθηκε η ύπαρξηλεμφαγγείων και η πιθανή εμφάνιση καρκινικών κυττάρων εντός αυτών, με τηβοήθεια ανοσοϊστοχημικού ελέγχου.Τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν σε σχέση με τα ευρήματα που προήλθαν απότην ανάλυση του ιστορικού και την κλινική - εργαστηριακή εξέταση των ασθενών.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Κατά την αρχική παρατήρηση με το οπτικό μικροσκόπιο σεκανένα ιστοτεμάχιο δεν ανευρέθηκαν ελεύθερα καρκινικά κύτταρα τα οποία θααποτελούσαν ενδεικτικό στοιχείο μεταστατικής νόσου κατ' επέκταση ιστού. Με τονανοσοϊστοχημικό έλεγχο, και στα 32 παρασκευάσματα ανευρέθηκε πληθώραλεμφαγγείων, ενώ σε κανένα από αυτά δεν υπήρχαν μικροσκοπικές καθ' οδόνμεταστάσεις (υπό τη μορφή καρκινικών εμβόλων) εντός των λεμφαγγείωνΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα συμπεράσματα που εξάγονται από την παρούσα μελέτη είναιτα εξής: 1) Εντός του καρωτιδικού ελύτρου πορεύονται πολυάριθμα λεμφαγγεία, 2) Σεκανένα από τα 32 εξετασθέντα καρωτιδικά έλυτρα δεν ανευρέθησαν καρκινικάκύτταρα (είτε ως καρκινικά έμβολα, είτε ως ελεύθερα), ανεξαρτήτου της αρχικήςεντόπισης της πρωτοπαθούς εστίας, του σταδίου της νόσου και της ιστολογικήςδιαφοροποίησης του όγκου, 3) Θα πρέπει να γίνεται προεγχειρητικά απεικονιστικόςέλεγχος του τραχήλου προκειμένου να διερευνηθεί η ακεραιότητα της κάψας τωνλεμφαδένων, στην περίπτωση δε, όπου δεν διαπιστώνεται απεικονιστικά ρήξη τηςκάψας των λεμφαδένων και οι γειτνιάζοντες στο καρωτιδικό έλυτρο λεμφαδένεςαποδειχθούν κατά την ταχεία βιοψία αρνητικοί, πρόταση μας είναι να μην αφαιρείταιτο καρωτιδικό έλυτρο, γιατί η παραμονή του προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα.
Μέθοδοι γραφικών και τεχνητής όρασης για την ανακατασκευή, αναπαράσταση και ανάκτηση τρισδιάστατων αντικειμένων με εφαρμογή στην βιομετρία
Authors: Πασσαλής Γεώργιος
Published: August 2021

Καθώς η διαθεσιμότητα των τρισδιάστατων αντικειμένων αυξάνεται, ευρύνεται και η χρήση τους από εφαρμογές γραφικών, τεχνητής όρασης και βιομετρίας. Η χρήση τρισδιάστατων δεδομένων αυξάνει την διαθέσιμη πληροφορία για το αντικείμενο αλλά ταυτόχρονα εισάγει νέες προκλήσεις. Στις περισσότερες εφαρμογές όπου χρησιμοποιούνται βάσεις δεδομένων τρισδιάστατων αντικειμένων το ζητούμενο είναι η ανάκτηση, η δυνατότητα δηλαδή σύγκρισης και κατηγοριοποίησης των αντικειμένων. Η διαδικασία της ανάκτησης προϋποθέτει την ορθή ανακατασκευή των αντικειμένων και την αποδοτική αναπαράσταση της τρισδιάστατης πληροφορίας. Σε αυτήν την διατριβή αντιμετωπίζεται συνολικά το θέμα της διαχείρισης της τρισδιάστατης πληροφορίας για την ανακατασκευή, αναπαράσταση και ανάκτηση τρισδιάστατων αντικειμένων. Αρχικά παρουσιάζεται μια νέα μέθοδος για την ανακατασκευή τρισδιάστατων αντικειμένων με την χρήση ολοκληρωτικής φωτογράφησης. Με την μέθοδο αυτή εξάγεται τρισδιάστατη πληροφορία για πραγματικά αντικείμενα μέσα από μια σειρά από στοιχειώδης εικόνες. Στη συνέχεια παρουσιάζονται μέθοδοι για την αναπαράσταση των τρισδιάστατων αντικειμένων οι οποίες χρησιμοποιούνται από δυο νέες μεθόδους ανάκτησης. Ο κοινός παρονομαστής και των δύο είναι η μείωση διάστασης της τρισδιάστατης πληροφορίας. Η πρώτη μέθοδος είναι κατάλληλη για ανάκτηση αντικειμένων διαφορετικών κλάσεων και χρησιμοποιεί την αναπαράσταση με εικόνες βάθους. Η δεύτερη μέθοδος είναι κατάλληλη για ανάκτηση αντικειμένων όμοιας κλάσης και χρησιμοποιεί την αναπαράσταση με γεωμετρικές εικόνες. Οι γεωμετρικές εικόνες παράγονται με την χρήση παραμορφόσιμων μοντέλων βασισμένων σε επιφάνειες υποδιαίρεσης. Η μέθοδος ανάκτησης αντικειμένων όμοιας κλάσης εξειδικεύεται περαιτέρω και εφαρμόζεται στον τομέα της βιομετρίας, καθώς η γεωμετρία του ανθρώπινου σώματος αποτελεί ισχυρό βιομετρικό χαρακτηριστικό. Συγκεκριμένα, τρισδιάστατη πληροφορία χρησιμοποιείται για να γίνει αναγνώριση προσώπου και αυτιού. Η ακρίβεια της προτεινόμενης μεθόδου αξιολογείται χρησιμοποιώντας τις εκτενέστερες διαθέσιμες βάσεις δεδομένων. Τα αποτελέσματα αναγνώρισης προσώπου που παρουσιάζονται σε αυτήν την διατριβή είναι τα κορυφαία σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ανοσοϊστοχημική μελέτη της πρωτεΐνης p53 και NM23 σε ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα σχετιζόμενο με λοίμωξη από ιό ηπατίτιδας Β
Authors: Ζαχαρούλης Δημήτριος
Published: August 2021

Ο σκοπός αυτής της εργασίας ήταν η ανοσοϊστοχημική μελέτη της έκφρασης τηςπρωτεΐνης του ρ53 και του ΝΜ-23 (non-metastatic 23) γονιδίου σε 122 περιπτώσειςηπατοκυτταρικού καρκίνου (ΗΚΚ) σχετιζόμενου με λοίμωξη από HBV. Επίσης σε102 περιπτώσεις, εξετάστηκε και ο πέριξ ηπατικός ιστός σε σχέση με την έκφρασητης πρωτεΐνης των παραπάνω γονιδίων.Από τις 122 περιπτώσεις, οι 28 (22.9%) αφορούσαν καρκίνωμα υψηλήςδιαφοροποίησης (grade 1), οι 68 (55.7%) μέσης (grade 2) και οι 26 (21.3%) χαμηλήςδιαφοροποίησης (grade 3).Το υλικό που εξετάστηκε προερχόταν από τομέςπαραφίνης οι οποίες προηγουμένως είχαν μονιμοποιηθεί με φορμαλδεΰδη. Για τηνανοσοϊστοχημική μελέτη χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος του συμπλέγματος αβιδίνηςβιοτίνης-υπεροξειδάσης (avidin-biotin-peroxidase complex ABC) καθώς καιμονοκλωνικά αντισώματα για τον εντοπισμό της πρωτεΐνης ρ53 και ΝΜ-23.Η δοκιμασία χ2 χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση των εν λόγωανοσοϊστοχημικών ευρημάτων σε σχέση με το βαθμό κακοήθειας. Χρησιμοποιήθηκεη στατιστική μέθοδος Kaplan-Meier για την αξιολόγηση των ανοσοϊστοχημικώνευρημάτων των πρωτεϊνών ρ53 και ΝΜ-23 σε σχέση με την επιβίωση των ασθενώνμε ΗΚΚ.Η έκφραση της πρωτείνης του ρ53 ανιχνεύθηκε σε 48/122 (39.3%) περιπτώσειςΗΚΚ. Δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση της έκφρασης της και τουβαθμού κακοήθειας (ρ=0.7) καθώς και της επιβίωσης των ασθενών (ρ=0.46).Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική σχέση της έκφρασης της πρωτεΐνης ρ53 στονκιρρωτικό ιστό (ρ<0.001) σε σχέση με τον πέριξ μη κιρρωτικό ιστό.Η έκφραση της πρωτεΐνης ΝΜ-23 ανιχνεύθηκε σε 88/122 (72.1%) περιπτώσεωνΗΚΚ. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ της έκφρασης τηςπρωτεΐνης ΝΜ-23 και του βαθμού κακοήθειας (ρ=0.012). Δε βρέθηκε στατιστικάσημαντική συσχέτιση της έκφρασης της πρωτεΐνης στον παρακείμενο κιρρωτικό καιμη κιρρωτικό ηπατικό ιστό (ρ>0.2). Η έκφραση της πρωτεΐνης ΝΜ-23 συσχετίσθηκεμε καλύτερη πρόγνωση των ασθενών με ΗΚΚ (ρ<0.001).Από τη μελέτη αυτή προκύπτει ότι η πρωτεΐνη ρ53 δε συσχετίζεται με το βαθμόκακοήθειας του ΗΚΚ και την επιβίωση των ασθενών αυτών που συγχρόνωςπαρουσιάζουν λοίμωξη από HBV. Η ανίχνευση της πρωτεΐνης αυτής στονπαρακείμενο κιρρωτικό ιστό ενισχύει την άποψη ότι το ρ53 εμπλέκεται στα αρχικάστάδια της καρκινογένεσης. Η έκφραση της πρωτεΐνης ΝΜ-23 συσχετίσθηκε με τοβαθμό κακοήθειας του ΗΚΚ και με παρατεταμένη επιβίωση των ασθενών αυτών ενώδεν ανιχνεύθηκε στον παρακείμενο κιρρωτικό ή μη κιρρωτικό ιστό, γεγονός πουυποδηλώνει έμμεσα την εμπλοκή του ΝΜ-23 σε όψιμα στάδια της καρκινογένεσης.
Επιδημιολογική μελέτη του επιπολασμού των αντισωμάτων του KSHV (ερπητοϊός του σαρκώματος Kaposi) σε πιθανές ομάδες υψηλού κινδύνου και στο γενικό πληθυσμό στην Ελλάδα
Authors: Ζαβιτσάνου Ασημίνα
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας οροεπιδημιολογικής μελέτης ήταν η εκτίμηση του επιπολασμού των αντισωμάτων της HHV-8 λοίμωξης σε διάφορες ομάδες πληθυσμού και στο γενικό πληθυσμό στην Ελλάδα. Επίσης, έγινε προσπάθεια καθορισμού διαφόρων πιθανών παραγόντων κινδύνου που σχετίζονται με την παρουσία της HHV-8 λοίμωξης. Οι κυριότερες ομάδες πληθυσμού που εξετάστηκαν ήταν ο γενικός πληθυσμός, αιμοδότες, ασθενείς με σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, χρήστες ενδοφλεβίων ναρκωτικών και αιμοκαθαιρόμενοι Έλληνες ασθενείς. Από τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης είναι σαφές ότι ο ιός παρουσιάζει υψηλές τιμές επιπολασμού στην Ελλάδα, περιοχή που έχουν ήδη καταγραφεί υψηλές τιμές επίπτωσης κλασικού σαρκώματος Kaposi. Αρκετές ήταν εκείνες οι μεταβλητές που σχετίζονταν με την οροθετικότητα στην HHV-8 λοίμωξη. Ενδεικτικά, φαίνεται ότι η έλλειψη βασικών κανόνων υγιεινής φαίνεται να συμβάλλει στη διασπορά της συγκεκριμένης ιϊκής λοίμωξης.
Επίδραση της αντιϊκής θεραπείας στην απόπτωση των ηπατοκυττάρων σε ασθενείς με χρόνια ιογενή ηπατίτιδα
Authors: Χολογκίτας Ευάγγελος
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Μελετήσαμε την ανοσοϊστοχημική έκφραση μιας ττρο-αποτττωτικής(bax) και δύο αντι-αττοτττωτικών (bcl-2 και bcl-xL) πρωτεϊνών, στα ηπατοκκύταραασθενών με χρόνια ηπατίτιδα Β e αντιγόνο αρνητικό [HBeAg(-)-XHB] σε σχέσημε την νεκροφλεγμονώδη δραστηριότητα (grade) και την ίνωση (stage), καθώςκαι την πιθανή επίδραση της αντιικής αγωγής στη μεταβολή της έκφρασης τωνπαραπάνω πρωτεϊνών.ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: Χρησιμοποιήθηκαν 36 ζεύγη βιοψιών από blockπαραφίνης ασθενών με HBeAg(-)-XHB: 29 ασθενείς είχαν λάβει αντιική αγωγήγια 12 μήνες μεταξύ της 1η ς και 2πς βιοψίας (17 ιντερφερόνη-άλφα και 12διπιβαλική αδεφοβίρη), ενώ οι υπόλοιποι επτά ασθενείς δεν έλαβαν καμιά αγωγήκαι χρησιμοποιήθηκαν ως ομάδα ελέγχου. Σε κάθε βιοψία χρησιμοποιήθηκανειδικά αντισώματα για την ανίχνευση των παραπάνω αποπτωτικών πρωτεϊνών,με βάση τη μέθοδο στρεπταβιδίνης-βιοτίνης-υπεροξειδάσης.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Δεν υπήρχε σημαντική διαφορά στα βιοχημικά καιιστολογικά χαρακτηριστικά μεταξύ των τριών ομάδων (ιντερφερόνης,αδεφοβίρης, καμιά θεραπεία), εκτός από το ότι η ομάδα της αδεφοβίρηςπαρουσίασε σημαντικά μεγαλύτερη μείωση του grade σε σχέση με τις άλλες δύοομάδες. Η bcl-2 δεν εκφράστηκε σε καμιά βιοψία. Η έκφραση της bax, σεαντίθεση με τη bcl-xL, ήταν ανάλογη του grade και stage. Η μεταβολή τηςέκφρασης της bax (Abax), μεταξύ 1η ς και 2πς βιοψίας ήταν ανάλογη τηςμεταβολής του grade (Agrade), ειδικά στην ομάδα που έλαβε αντιική αγωγή(ιντερφερόνη ή αδεφοβίρη) και τη μεταβολή του stage (Astage), ειδικά στην ομάδα που έλαβε ιντερφερόνη. Η μεταβολή της bcl-xL, δε σχετιζόταν σημαντικά με τα Agrade και Astage. Η μεταβολή της συνολικής αποπτωτικής τάσης (αλγεβρικό άθροισμα έκφρασης bax και bcl-xL) ήταν ανάλογη με το Astage, ειδικά στην ομάδα που έλαβε αδεφοβίρη. Η μελέτη των βιοψιών με Astage <1 και Agrade <2 μεταξύ της 1ης και 2ης βιοψίας, έδειξε ότι οι ασθενείς που έλαβαν αντιική αγωγή (ιντερφερόνη ή αδεφοβίρη) είχαν σημαντικά συχνότερα αύξηση της συνολικής τάσης για απόπτωση, σε σχέση με αυτούς που δεν έλαβαν καμία θεραπεία. Η πολυπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι το Agrade και η αντιική αγωγή (ειδικότερα η αδεφοβίρη) ήταν οι δύο ανεξάρτητες μεταβλητές που σχετίζονταν με τη Abax, ενώ το Astage η ανεξάρτητη μεταβλητή που σχετίζονταν με τη συνολική αποπτωτική τάση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Στους ασθενείς με HBeAg(-)-XHB, βελτίωση της ιστολογικής βαρύτητας σχετίζεται με αλλαγές στην έκφραση των bax και bcl-xL, που αντιστοιχούν σε μείωση της αποπτωτικής τάσης των ηπατοκυττάρων. Επιπρόσθετα, η αντιική θεραπεία (και ιδιαίτερα η αδεφοβίρη) φαίνεται να επιφέρει μεταβολές της ηπατικής έκφρασης των παραπάνω πρωτεϊνών που σχετίζονται με μείωση της αποπτωτικής τάσης σε ασθενείς με ιστολογική ανταπόκριση (βελτίωση νεκροφλεγμονώδους δραστηριότητας και/ή ίνωσης) αλλά και με αύξηση της αποπτωτικής τάσης σε ασθενείς χωρίς ιστολογική ανταπόκριση, διαδραματίζοντας έτσι δυνητικά προστατευτικό ρόλο στην ανάπτυξη του ΗΚΚ.
Ανάπτυξη και βελτιστοποίηση ανοικτών συστημάτων δικτυακών επεξεργαστών για την παροχή εξελιγμένων υπηρεσιών δικτύου
Authors: Σπανός Στέργιος
Published: August 2021

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής είναι η ανάπτυξη αρχιτεκτονικών ανοικτών συστημάτων δικτυακών επεξεργαστών για την παροχή εξελιγμένων υπηρεσιών. Οι προτεινόμενες αρχιτεκτονικές αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια της ερευνητικής προσπάθειας τόσο σε επίπεδο υλικού όσο και λογισμικού. Βασίζονται στη σειρά δικτυακών επεξεργαστών MPC82xx και στο λειτουργικό σύστημα Linux. Οι προτεινόμενες αρχιτεκτονικές παρουσιάζουν μεγάλες δικτυακές ικανότητες, μπορούν να είναι επεκτάσιμες ενώ με κατάλληλες αλλαγές στον κώδικα του λειτουργικού μπορούν να ενσωματώσουν εύκολα νέες τεχνολογίες. Οι αρχιτεκτονικές βρίσκουν εφαρμογή τόσο σε επίπεδο δικτύων κορμού όσο και σε επίπεδο συστημάτων πρόσβασης. Συγκεκριμένα παρουσιάζεται αρχικά η αρχιτεκτονική, η οποία σχεδιάστηκε στα πλαίσια του ερευνητικού προγράμματος NETGATE, και η οποία μπορεί να υλοποιήσει τεχνολογίες VoIP για παροχή υπηρεσιών φωνής ενώ περιγράφεται με λεπτομέρεια η ανάπτυξη των επιμέρους δικτυακών διεπαφών αλλά και η αξιολόγηση της απόδοσης τους. Επιπλέον παρουσιάζεται αρχιτεκτονική βασισμένη στην ίδια σειρά επεξεργαστών που προορίζεται για εφαρμογές Residential & SOHO gateways. Αναλύονται επιπλέον τα δικά της δικτυακά interfaces και αναλύεται η απόδοση τους. Και στις δυο περιπτώσεις των προτεινόμενων αρχιτεκτονικών αναπτύσσεται η επιχειρηματολογία των εν λόγω αρχιτεκτονικών σε σχέση με τις αντίστοιχες κλειστές αρχιτεκτονικές. Με βάση τις ικανότητες τους και το μειωμένο κόστος συντήρησης & λειτουργίας μπορούν να προσφέρουν εναλλακτική λύση στα κλειστά συστήματα τα οποία και κυριαρχούν στην αγορά. Η διατριβή επίσης προτείνει ευέλικτες τεχνικές διαχείρισης των σημάτων διακοπών προς τον επεξεργαστή. Οι προτεινόμενες αλλαγές είναι ανεξάρτητες της αρχιτεκτονικής του συστήματος και εφαρμόζονται για πρώτη φορά συνδυαστικά και πολλαπλασιάζουν τη δυνατότητα δικτυακής δρομολόγησης του συστήματος.
Αποκατάσταση ελλειμμάτων περιφερικών νεύρων με ελέυθερα νευρικά και αντίστροφα φλεβικά μοσχεύματα με σύγχρονη χορήγηση νευρικού αυξητικού παράγοντα
Authors: Γραββάνης Ανδρέας-Ευριπίδης
Published: August 2021

Σκοπός: Η αξιολόγηση της επίδρασης του Νευρικού Αυξητικού Παράγοντα στην αναγέννηση των νευραξόνων επί ελλειμμάτων περιφερικών νεύρων των οποίων η αποκατάσταση έγινε είτε με ελεύθερα νευρικά είτε με αντίστροφα φλεβικά μοσχεύματα. Υλικό και Μέθοδος: 120 άρρενες επίμυες τύπου Wistar, βάρους 280-320 gr., χωρίστηκαν κατά τυχαίο τρόπο σε 4 ομάδες των 30. Έλλειμμα μήκους 12 mm προκλήθηκε στο αριστερό ισχιακό νεύρο. Η βλάβη αποκαταστάθηκε είτε με νευρικό αυτομόσχευμα (ομάδες A και Β) είτε με φλεβικό μόσχευμα από την σφαγίτιδα φλέβα στο οποίο αντιστράφηκε ο προσανατολισμός των χιτώνων του (ομάδες Γ και Δ). Διάλυμα NGF-7S (ομάδες A και Γ) ή φυσιολογικού ορού (ομάδες Β και Δ) χορηγήθηκε τοπικά, καθημερινά τις πρώτες 2 εβδομάδες, κάθε δεύτερη ημέρα την τρίτη εβδομάδα και μία εφάπαξ δόση την τέταρτη εβδομάδα. Γι’ αυτό τον σκοπό, ρεζερβουάρ σιλικόνης τοποθετήθηκε υποδόρια στην ραχιαία επιφάνεια του πειραματόζωου, το οποίο φέρει αγωγό με το περιφερικό άκρο του να εκτείνεται έως την θέση του μοσχεύματος. Ηλεκτροφυσιολογική και ιστολογική-μορφομετρική αξιολόγηση έγινε στις 4, 6, 8, 10 και 12 εβδομάδες (Υποομάδες α, β, γ, δ και ε αντίστοιχα, 6 επίμυες η κάθε μία). Αποτελέσματα: Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι: α. Το σύνθετο προκλητό μυϊκό δυναμικό και β. Ο προσανατολισμός, ο αριθμός, το πάχος του ελύτρου μυέλινης και η διάμετρος των εμμύελων ινών ήταν καλύτερα στις ομάδες που χορηγήθηκε NGF. Συμπεράσματα: Η τοπική εφαρμογή NGF είχε σαν αποτέλεσμα τον καλύτερο προσανατολισμό των υπό αναγέννηση αξόνων, την γρηγορότερη και ποιοτικά καλύτερη νευρική αναγέννηση προλαμβάνοντας σε μεγάλο βαθμό την ατροφία των κυττάρων- στόχων.
Συγκριτική μελέτη των τιμών μονοξειδίου του αζώτου (NO) και των ελευθέρων ριζών οξυγόνου στο πλάσμα κατά την πειραματική ορθοτοπική (ολική και τμηματική) μεταμόσχευση ήπατος σε χοίρους
Authors: Τιερρής Ιωάννης
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας πειραματικής εργασίας ήταν ο προσδιορισμός των τιμών του μονοξειδίου του αζώτου (NO) και των ελευθέρων ριζών οξυγόνου (STAC) στο πλάσμα κατά την ηπατική ομοιομεταμόσχευση σε χοίρους και της υπάρχουσας σχέσης των τιμών αυτών με την πνευμονική αιμοδυναμική και κυκλοφορία.Στη διεθνή βιβλιογραφία έχει αναφερθεί ότι το εισπνεόμενο NO ελαττώνει την πίεση στη πνευμονική αρτηρία και αυξάνει την αρτηριακή οξυγόνωση και για το λόγο αυτό το NO έχει ήδη χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια τελικού σταδίου και πνευμονική υπέρταση, οι οποίοι είναι υποψήφιοι για ηπατική μεταμόσχευση.Ο αντικειμενικός στόχος της μελέτης επομένως, ήταν διπλός: αφενός να ερευνηθεί η σχέση ανάμεσα στις μεταβολές της πνευμονικής κυκλοφορίας και στις τιμές του NO και των ελευθέρων ριζών οξυγόνου του πλάσματος και αφετέρου να προσδιορισθούν τυχόν υπάρχουσες διαφορές στις τιμές όλων των μετρηθέντων παραμέτρων μεταξύ ολικής και τμηματικής ηπατικής ομοιομεταμόσχευσης.Στην εργασία μας χρησιμοποιήθηκαν 54 χοίροι, μέσου βάρους 25kg, οι οποίοι διαιρέθηκαν σε 3 ομάδες, ανάλογα με το είδος της ηπατικής μεταμόσχευσης (ολικής ή τμηματικής) στην οποία υποβλήθηκαν και την χειρουργικά προκαλούμενη οξεία ηπατική ισχαιμία και ανεπάρκεια.Σε όλα τα πειραματόζωα κατά τις 4 φάσεις της ηπατικής μεταμόσχευσης γίνονταν προσδιορισμός των εξής παραμέτρων: NO, ελευθέρων ριζών οξυγόνου (STAC), πνευμονικών αγγειακών αντιστάσεων (PVR) καρδιακού δείκτη (CI), πίεσης ενσφηνώσεως πνευμονικών τριχοειδών (PCWP) και μέσης πίεσης πνευμονικής αρτηρίας (ΜΡΑΡ).Τα αποτελέσματα της πειραματικής μας μελέτης μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: Κατά τη φάση αύξησης των αγγειακών αντιστάσεων και της πίεσης στην πνευμονική αρτηρία, δηλαδή κατά τη φάση της πνευμονικής υπέρτασης, παρατηρήθηκε ταυτόχρονη πτώση του NO στο πλάσμα. Η παρατηρηθείσα πνευμονική αρτηριακή υπέρταση δεν είχε στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ολικού και τμηματικού μοσχεύματος, ύστερα από πρόκληση ηπατικής ανεπάρκειας, παρά το γεγονός ότι η συγκέντρωση του NO ήταν μικρότερη στο τμηματικό μόσχευμα από ότι στο ολικό 30' και 60' λεπτά μετά την επαναιμάτωση. Τούτο σημαίνει ότι το μέγεθος του μοσχεύματος δεν επηρεάζει απόλυτα την εμφάνιση και το βαθμό της πνευμονικής υπέρτασης.Τα παραπάνω ευρήματα της μελέτης μας υποδηλούν ότι η παρατηρούμενη πνευμονική υπέρταση στα πειραματόζωα με μεταμοσχευόμενο ήπαρ (ολικό ή τμηματικό) θα ήταν πιθανώς αναστρέψιμη με τη χορήγηση NO και το γεγονός αυτό αποκτά ενδεχομένως ιδιαίτερη σημασία κατά την ηπατική μεταμόσχευση ασθενών με ηπατική νόσο τελικού σταδίου, οι οποίοι παρουσιάζουν ταυτόχρονα πνευμονική υπέρταση.
Η σημασία των χοριοαμφιβληστροειδικών αγγειακών αναστωμόσεων στην αντιμετώπιση της χοριοειδικής νεοαγγείωσης της ωχράς κηλίδας με την φωτοδυναμική θεραπεία
Authors: Ρουβάς Αλέξανδρος
Published: August 2021

Η εφαρμογή φωτοδυναμικής αγωγής σε χοριοειδική νεοαγγείωση της ωχράς σε ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς δεν συνοδεύεται από ευνοϊκά λειτουργικά και αναστομωτικά αποτελέσματα όταν συνυπάρχουν χοριοαμφιβληστροειδικές αγγειακές αναστομώσεις. Επίσης η παρουσία αποκόλλησης του μελάγχρου επιθηλίου συνοδεύεται από αυξημένο ποσοστό εμφάνισης των επικοινωνιών αυτών.
Content-based 3D model retrieval considering the user's relavance feedback
Authors: Παπαδάκης Παναγιώτης
Published: August 2021

Αυτή n διατριβή αντιμετωπίζει το πρόβλημα της αποδοτικής ανάκτησης 3Δ μοντέλων γενικής φύσεως. Εστιάζεται σε τρία υποπροβλήματα, συγκεκριμένα, στην κανονικοποίηση περιστροφής, στις σχηματικές αναπαραστάσεις και στην ανάκτηση με χρήση ανάδραση σχετικότητας. Αναφορικά με το πρώτο πρόβλημα, αναπτύσσουμε μια μέθοδο κανονικοποίησης περιστροφής η οποία υπολογίζει τους πρωτεύοντες άξονες ενός αντικείμενου χρησιμοποιώντας τον προσανατολισμό της επιφάνειάς του. Επιπλέον, αναπτύσσουμε ένα υβριδικό σχήμα κανονικοποίησης περιστροφής που συνδυάζει την κατανομή της επιφάνειας με την κατανομή του προσανατολισμού της επιφάνειας. Αναφορικά με το δεύτερο πρόβλημα, αναπτύσσουμε ένα σύνολο 3Δ περινραφέων σχήματος, τον περιγραφέα συμπαγούς ακτινωτής σφαιρικής προβολής (CRSP), τον υβριδικό (hybrid) περιγραφέα και τον περιγραφέα πανοραμικής αναπαράστασης αντικειμένου για ακριβή χαρακτηρισμό μοντέλων (PANORAMA). Ο CRSP περιγραφέας παράγεται υπολογίζοντας μια αναπαράσταση βασισμένη σε σφαιρικές συναρτήσεις και κάνοντας χρήση του μετασχηματισμού σφαιρικών αρμονικών. Ο Hybrid περιγραφέας παράγεται συνδυάζοντας τον CRSP περιγραφέα με μια αναπαράσταση βασισμένη σε εικόνες βάθους. Ο περιγραφέας PANORAMA παράγεται προβάλλοντας την επιφάνεια του αντικείμενου και τον προσανατολισμό της στις πλευρικές επιφάνειες ενός συνόλου κυλίνδρων. Για κάθε προβολή υπολογίζουμε το 2Δ Fourier και Wavelet μετασχηματισμό. Αναφορικά με το τρίτο πρόβλημα, αναπτύσσουμε μια τεχνική τοπικής ανατροφοδότησης σχετικότητας που βασίζεται στη μετατόπιση των διανυσμάτων χαρακτηριστικών των 3Δ αντικειμένων προς το κέντρο της ομάδας στο χώρο των χαρακτηριστικών.