Διαταραχές επαναπόλωσης του μυοκαρδίου σε διαβητικά και μη διαβητικά άτομα με προχωρημένη νεφρική ανεπάρκεια που υποβάλλονται σε αιμοδιάλυση
Authors: Δουλγεράκης Δημήτριος 
Published: August 2021

Η ύπαρξη και βαρύτητα της νευροπάθειας του καρδιακού αυτονόμου νευρικούσυστήματος (ΚΑΝΣ) σχετίζεται με την παράταση του διορθωμένου ως προς τηνκαρδιακή συχνότητα διαστήματος QT στο ΗΚΓ (QTc) σε διαβητικά άτομα χωρίςνεφροπάθεια. Τόσο η νευροπάθεια του ΚΑΝΣ, όσο και η παράταση του QTc είναιαρκετά συχνά σε άτομα με χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου (ΧΝΝΤΣ). ιαταραχέςτης λειτουργικότητας της αριστερής κοιλίας (AK) ανευρίσκονται πολύ συχνά σε άτομαμε ΧΝΝΤΣ και σχετίζονται με αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα.Στη βιβλιογραφία δεν υπάρχουν δεδομένα όσον αφορά τη σχέση μεταξύ ύπαρξης καιβαρύτητας της νευροπάθειας του ΚΑΝΣ με την παράταση του διαστήματος QTc σεάτομα με ΧΝΝΤΣ. Έτσι, μελετήθηκαν 134 ασθενείς με εκτιμώμενο ρυθμόσπειραματικής διήθησης μικρότερο των 20ml/min/1,73m2 και 48 υγιείς μάρτυρες πουεξομοιώθηκαν ως προς την ηλικία και το φύλο.Η εκτίμηση της νευροπάθειας του ΚΑΝΣ έγινε σύμφωνα με τις κλασσικέςδοκιμασίες Ewing και Clarke, χρησιμοποιώντας ένα ημι-αυτόματο σύστημα εξέτασης(VariaCardio TF4). Το διάστημα QT μετρήθηκε σε ΗΚΓ ηρεμίας 12 απαγωγών. Το QTcυπολογίστηκε με βάση τον τύπο του Bazett.Η συχνότητα της νευροπάθειας του ΚΑΝΣ ήταν σχεδόν 4 φορές μεγαλύτερηστους ESRD σε σχέση με τους μάρτυρες. Οι αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς (ΑΙΜ) δενδιέφεραν από τους μη-αιμοκαθαιρόμενους (Μ-ΑΙΜ) ως προς τη συχνότητα ή τηβαρύτητα της νευροπάθειας. Σε σχέση με τους μη-διαβητικούς, οι διαβητικοί είχαν240σημαντικά μεγαλύτερη συχνότητα (83,0% έναντι 46,8%, Ρ<0,001) αλλά και βαρύτητανευροπάθειας του ΚΑΝΣ.Η διάρκεια του διαστήματος QTc, ήταν σημαντικά μεγαλύτερη στουςνεφροπαθείς σε σχέση με τους μάρτυρες (399,4 ± 28,7 έναντι 368,1 ± 26,7 msec,Ρ<0,001). Επίσης, η διασπορά του διαστήματος QTc εμφάνιζε τάση για αυξημένη τιμήστους νεφροπαθείς έναντι των μαρτύρων (55,9 ± 26,1 έναντι 48,7 ± 17,6 msec, Ρ=0,081).Όταν συγκρίθηκαν οι ΑΙΜ με τους Μ-ΑΙΜ, αυτοί δεν διέφεραν σε καμία από τιςπαραπάνω παραμέτρους καρδιακής επαναπόλωσης. Αντίθετα οι διαβητικοί, σε σχέση μετους μη-διαβητικούς, είχαν σημαντικά παρατεταμένο QTc (408,9 ± 33,1 έναντι 393,5 ±24,0 msec, P=0,003) και τη διασπορά του (67,2 ± 27,2 έναντι 49,0 ± 24,0 msec,P<0,001).Οι πάσχοντες από νευροπάθεια του ΚΑΝΣ νεφροπαθείς εμφάνιζαν σημαντικάπαρατεταμένο διάστημα QTc καθώς και τη διάρκεια των διασπορών του QT και QTc(QTd και QTcd), καταδεικνύοντας το σημαντικό κίνδυνο εμφάνισης επικίνδυνωναρρυθμιών σε αυτούς τους ασθενείς. Τόσο η ύπαρξη όσο και η βαρύτητα τηςνευροπάθειας του ΚΑΝΣ σχετιζόταν σημαντικά με τη διάρκεια του QTc, χωρίς όμως ναείναι ανεξάρτητες άλλων συγχυτικών παραγόντων.Η παρουσία σακχαρώδη διαβήτη (Σ) ήταν ο σημαντικότερος παράγονταςπαράτασης της καρδιακής επαναπόλωσης καθώς αποτελούσε την παράμετρο πουκαθόριζε σημαντικά θετικά, και ανεξάρτητα από συγχυτικές παραμέτρους τη διάρκειατου διαστήματος QTd (μαζί με τη λήψη α- ή β-αναστολέων) και τη διάρκεια τουδιαστήματος QTcd. Ο Σ σχετιζόταν θετικά με το διάστημα QTc. Bστόσο η σχέση αυτήδεν παρέμενε ανεξάρτητη από άλλες μεταβλητές. Επίσης, η παρουσία Σ καθόριζεσημαντικά και ανεξάρτητα την εμφάνιση αλλά και τη βαρύτητα της νευροπάθειας τουΚΑΝΣ στους ασθενείς με ΧΝΝΤΣ, που αποτελεί πρωτότυπο εύρημα της παρούσαςδιατριβής.241Από τους δείκτες λειτουργικότητας της ΑΚ, μόνο το κλάσμα εξώθησης της ΑΚσχετιζόταν ισχυρά θετικά τόσο με το διάστημα QTc (Ρ=0,045), όσο και με τη διάρκειατου QTcd (Ρ=0,002). Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, καμία από τις παραπάνωσυσχετίσεις δεν παρέμενε σημαντική και ανεξάρτητη από άλλες συγχυτικέςπαραμέτρους.