bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Συσχέτιση των επιπέδων των υποδοχέων των στεροειδών του φύλου με τη σταθερότητα της αθηρωματικής πλάκας
Authors: Μανωλάκου Παναγιώτα
Published: September 2021

Οι παθήσεις του καρδιαγγειακού, µια κύρια αιτία θανάτου στον σύγχρονο κόσµο,παρουσιάζουν σταθερά µεγαλύτερη επίπτωση µεταξύ των ανδρών σε σχέση µε τιςγυναίκες, γεγονός που αποτέλεσε αφορµή για µεγάλο αριθµό µελετών µε σκοπό τηνανάδειξη είτε της προστατευτικής επίδρασης των οιστρογόνων είτε της επιβαρυντικήςδράσης των ανδρογόνων. Παραδόξως, οι µελέτες που εστίασαν και στις δύο αυτέςορµονικές οµάδες δεν έχουν µέχρι σήµερα καταφέρει να ερµηνεύσουν τη σταθερή αυτήδιαφορά στην επίπτωση των καρδιαγγειακών θανάτων µεταξύ ανδρών και γυναικών,στρέφοντας το ερευνητικό ενδιαφέρον στον πιθανό ρόλο των υποδοχέων τους. Σκοπόςτης παρούσης µελέτης υπήρξε η διερεύνηση της έκφρασης των οιστρογονικών καιανδρογονικών υποδοχέων σε προχωρηµένες αθηρωµατικές αλλοιώσεις. Για ναεπιτευχθεί αυτό, δείγµατα αθηρωµατικών πλακών καρωτίδων συνελέχθησαν απόασθενείς που υποβάλλονταν σε ενδαρτηρεκτοµή λόγω συµπτωµατικής ή µη στένωσηςκαρωτίδων. Τα δείγµατα ταξινοµούνταν µε βάση το σύστηµα ταξινόµησης της ΑΗΑ καιοι τύπου V αλλοιώσεις ορίστηκαν ως µη επιπλεγµένες ή σταθερές πλάκες, µε τις τύπουVI αλλοιώσεις να αποτελούν τις επιπλεγµένες ή ασταθείς πλάκες. Η απόπειραανίχνευσης των πρωτεϊνών των οιστρογονικών και ανδρογονικών υποδοχέων µε τηµέθοδο της Western blot απέδωσε θετικά αποτελέσµατα για τους ERα και ERβ, αλλά όχιγια τον AR. Τα αποτελέσµατα αυτά επιβεβαιώθηκαν και µε την ανοσοϊστοχηµικήµελέτη της έκφρασης των υποδοχέων αυτών. Ο ERα και ο ERβ παρουσιάζουν σταθεράυψηλά ποσοστά έκφρασης στις προχωρηµένες αθηρωµατικές αλλοιώσεις, µε τηνκυτταροπλασµατική χρώση να είναι σε βαθµό στατιστικά σηµαντικό υψηλότερη µεταξύτων επιπλεγµένων αθηρωµατικών αλλοιώσεων, δηµιουργώντας ένα πιθανό θεωρητικόυπόβαθρο για τη διαφορετική αποτελεσµατικότητα της ορµονικής θεραπείαςυποκατάστασης µεταξύ γυναικών µε προϋπάρχουσα καρδιαγγειακή νόσο. Αντίθετα,ήταν αδύνατο να ανιχνευθεί οποιαδήποτε έκφραση του AR υποδοχέα σε µεγάλο αριθµόδειγµάτων και τα επίπεδα έκφρασής του υπήρξαν χαµηλά µεταξύ των υπολοίπων χωρίςστατιστικά σηµαντικές διακυµάνσεις µεταξύ διαφορετικού τύπου πλακών, θέτοντας ερωτήµατα για το πώς διαµεσολαβούνται οι δράσεις των ανδρογόνων στηναθηρωµάτωση ελλείψει του AR υποδοχέα. Αντίστοιχα, καµία στατιστικά σηµαντικήδιαφορά δεν ανιχνεύεται µεταξύ ανδρών και γυναικών και για τους τρεις υποδοχείς.Ωστόσο, παρά τις επιµέρους διαφορές στην έκφρασή τους, τα επίπεδα και των τριώναυτών υποδοχέων σχετίζονται µεταξύ τους σε βαθµό στατιστικά σηµαντικό,υποδηλώνοντας κάποιο κοινό µηχανισµό ρύθµισης. Τα αποτελέσµατα αυτά θέτουν ένααρχικό πλαίσιο για την περαιτέρω διερεύνηση του ρόλου των υποδοχέων αυτών στηνεξέλιξη της αθηρωµατικής νόσου και δηµιουργούν ερωτήµατα που αποτελούνεναύσµατα για τη µελλοντική έρευνα στο πεδίο αυτό.
Μοντελοποίηση και πειραματική αξιολόγηση συστημάτων εξατμιστικής ψύξης
Authors: Τερτίπης Δημήτριος
Published: September 2021

Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή εστιάζει στις τεχνολογίες εξατμιστικής ψύξης με έμφαση στον κύκλο Maisotsenko∙ ο κύκλος αυτός αποτελεί την πλέον εξελιγμένη υλοποίηση εξατμιστικής ψύξης και υπόσχεται σαφώς υψηλότερες αποδόσεις από τις συμβατικές τεχνικές, χαμηλότερη κατανάλωση νερού και, κυρίως, βέλτιστη ποιότητα του προσαγόμενου αέρα στον κλιματιζόμενο χώρο. Η Διατριβή διαρθρώνεται εκκινώντας από την περιγραφή των τρεχουσών τεχνολογιών και την κατασκευή ενός στερεού θεωρητικού υποβάθρου, για την καλύτερη κατανόηση των φαινομένων∙ με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται η εξοικείωση με τον τρόπο λειτουργίας των συστημάτων εξατμιστικής ψύξης, τις ιδιαίτερες αρχές που τα διέπουν, τα μεγέθη που ποσοτικοποιούν την απόδοσή τους και τα θεμελιώδη θερμοφυσικά φαινόμενα που καθορίζουν την εν όλω συμπεριφορά τους. Η σύνδεση με την προγενέστερη εμπειρία εξασφαλίζεται με την ανάπτυξη ενός υπολογιστικού μοντέλου, σχετικού με τους άμεσους εξατμιστικούς ψύκτες, προσθέτοντας μια επιπλέον λειτουργική παράμετρο (τη θερμοκρασία του νερού). Ακολούθως, αναπτύσσεται αναλυτικά ο κύκλος Maisotsenko, διερευνάται το πώς καθίσταται εφικτή η λειτουργία και η υψηλή απόδοσή του και, βάσει μιας επί τούτου κατασκευασμένης πειραματικής διάταξης, μελετάται η συμπεριφορά του σε διάφορα περιβάλλοντα∙ η πειραματική διαδικασία επιβεβαιώνει τις κατασκευαστικές προδιαγραφές, τόσο από άποψης θερμοδυναμικών χαρακτηριστικών του προσαγόμενου αέρα (υπό θερμοκρασία χαμηλότερη αυτής της αντίστοιχης υγρού βολβού του περιβάλλοντος και με λόγο υγρασίας κοινό με αυτόν του περιβάλλοντος), όσο και σε όρους κατανάλωσης νερού (εξατμίζοντας περίπου 2.6kg νερού για κάθε ωφέλιμη kWh ψύξης). Με σκοπό τη μελέτη και παραμετροποίηση του κύκλου, αναπτύσσεται πλήρες θερμοδυναμικό ενεργειακό μοντέλο, το οποίο τηρεί τη βασική γεωμετρική διαμόρφωση του κύκλου και βασίζεται στη σύζευξη ενεργειακών και θερμορρευστομηχανικών μεθόδων∙ η παραμετροποίηση επιβεβαιώνει την ανεξαρτησία του βαθμού απόδοσης του κύκλου Maisotsenko από τις συνθήκες περιβάλλοντος και αναιρεί στην πράξη κάποιες παραδοχές που τηρήθηκαν κατά τη γεωμετρική διαμόρφωση (σε σχέση με τις ροές αέρα μέσω των αεραγωγών). Τέλος, εξετάζεται η δυνατότητα εφαρμογής της εξατμιστικής ψύξης ως εναλλακτική μέθοδος παραγωγής κτηριακού κλιματισμού με χρήση όμβριων υδάτων, με σκοπό τη μη επιβάρυνση των αποθεμάτων πόσιμου νερού.
Γενετικές συσχετίσεις για γενετικούς πολυμορφισμούς χαμηλής συχνότητας σε μελέτες γονιδιακής σάρωσης
Authors: Παναγιώτου Ορέστης
Published: September 2021

Οι μελέτες σάρωσης του γονιδιώματος έχουν οδηγήσει στην ανακάλυψη εκατοντάδων κοινών πολυμορφισμών, αλλά και πολυμορφισμών χαμηλής συχνότητας, που σχετίζονται με σύνθετους φαινοτύπους και νοσήματα, ειδικά μέσω μετα-ανάλυσης των επιμέρους δεδομένων. Στην παρούσα διατριβή έγινε αρχικά μία συστηματική ανασκόπηση της ισχύος τέτοιων μετα-αναλύσεων. Ο διάμεσος αριθμός πολυμορφισμών που είχαν ανακαλυφθεί στις 139 μετα- αναλύσεις που εξετάστηκαν ήταν 4, με το μέγιστο αριθμό να είναι 115, ενώ κάποιες μετα-αναλύσεις δεν είχαν ανακαλύψει κάποιον πολυμορφισμό. Οι ανακαλυφθέντες πολυμορφισμοί εξηγούν ένα σημαντικό μέρος της γενετικής διακύμανσης του αντίστοιχου νοσήματος, που σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνά το 50%, ενώ για τα περισσότερα νοσήματα κυμαίνεται <50%. Ακολούθως, πραγματοποιήθηκε μία συστηματική ανασκόπηση των πολυμορφισμών χαμηλής συχνότητας που έχουν βρεθεί σε μελέτες γονιδιακής σάρωσης. Εντοπίστηκαν 43 γενετικές σχέσεις για πολυμορφισμούς χαμηλής συχνότητας με κατά βάση μεγάλα μεγέθη αποτελέσματος. Πολλοί από τους πολυμορφισμούς αυτούς ήταν κοινοί σε πληθυσμούς άλλης εθνικής καταγωγής στο HapMap, ενώ για κάποιους φαινοτύπους ο ίδιος γενετικός τόπος έφερε τόσο κοινούς όσο και μη-κοινούς πολυμορφισμούς, αλλά και μεταλλάξεις που σχετίζονταν με τον ίδιο φαινότυπο. Τέλος, εξετάστηκε ο ρόλος κοινών και μη-κοινών πολυμορφισμών όσον αφορά τη γενετική βάση του μελανώματος μέσω μιας μελέτης δείκτου-ελέγχου, η οποία επικύρωσε 8 τέτοιους πολυμορφισμούς σε έναν ελληνικό πληθυσμό. Ωστόσο, η προγνωστική ικανότητα αυτών των πολυμορφισμών ήταν πολύ μικρή και κλινικά, αλλά και στατιστικά μη-σημαντική συγκρινόμενη με γνωστούς φαινοτυπικούς παράγοντες κινδύνου, όπως το χρώμα του δέρματος.
Ο ρόλος του μονοπατιού του πρωτεϊνικού αντιγραφικού συμπλόκου NF-kB στην αθηρογένεση
Authors: Πατέρας Ιωάννης
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η διερεύνηση του ρόλου του NF-κΒ στην αθηροσκλήρυνση των καρωτίδων αρτηριών αλλά και εν δυνάμη στην αποσταθεροποίηση των καρωτιδικών πλακών.Συνολικά αξιολογήθηκαν δείγματα από 124 ασθενείς. Η έκφραση του NF-κΒp65, πυρηνικά και κυτταροπλασματικά, αλλά και του ΙκΒ (α, β & γ) κυτταροπλασματικά στα δείγματα ανιχνεύθηκε με ανοσοϊστοχημικές τεχνικές. Οι ανοσοχρώσεις για τον NF-κΒ/IkB διενεργήθηκαν σε μονιμοποιημένα σε παραφίνη δείγματα καρωτιδικής αθηρωματικής πλάκας με τη χρήση εμπορικά διαθέσιμων αντισωμάτων. Με τα στατιστικά αποτελέσματα αυτών πραγματοποιηθήκαν οι απαραίτητες κλινικές συσχετίσεις.Η πρωτοδιαπιστούμενη κλινικά συνύπαρξη NF-kB πανκυταρικά και του ΙκΒ κυτταροπλασματικά σε ΜΑΚ αλλά και ΛΜΚ, ιδιαίτερα σε ομάδες ασθενών υψηλού κινδύνου όπως και σε ομάδες ασθενών υπό αγωγή, μας γνωστοποιούν πρωτόγνωρα την ύπαρξη μιας διαλάθουσας υποξείας συνεχιζόμενης φλεγμονής του αθηρώματος υπό αγωγή. Ουσιαστικά μαρτυράται μια μερική ανταπόκριση στη θεραπεία των ασθενών αυτών, με βάση τις σύγχρονες αθηροπροστατευτικές φαρμακευτικες αγωγές. Η ατελής αυτή φαρμακευτική κάλυψη δεν περλαμβάνει όμως τους άσυμπτωματικούς ασθενείς και φαίνεται να επιβαρύνει κυριως τον ανδρικό πλυθησμό. Η αδυναμία αξιολόγησης των ΙκΒ-α & γ αφήνει ακόμη ανοικτό το ενδεχόμενο εμπλοκής και άλλων παραγόντων ενεργοποίησης του NF-kB, εκτώς του IkB, καθώς το NF-kB φάνηκε να επιρρεάζει και αυτό αρκετούς άλλους παράγοντες εξέλιξης της αθηρομάτωσης βιβλιογραφικά.
Σύγκριση της δοκιμασίας σύνδεσης κοβαλτίου - αλβουμίνης και του υπερηχογραφήματος καρδιάς στην διαγνωστική ασθενών με θωρακικό πόνο
Authors: Κουντάνα Ευαγγελία
Published: September 2021

Cardiovascular disease is the leading cause of mortality in developed countries andplaces a massive burden on healthcare services. Thousands of patients visit every yearthe Emergency Department (ED) with acute chest pain and a considerable proportionhas an acute coronary syndrome (ACS). In most cases, the electrocardiogram and thecommonly used biomarkers are not helpful in the early diagnosis of myocardialischemia.ObjectiveTo assess the role of ischemia modified albumin (IMA), a novel cardiac biomarker, inexcluding unstable angina (UA) in patients visiting the ED with acute chest pain. Thepredictive value of serum IMA concentrations were evaluated in comparison toechocardiogram.MethodsWe studied 33 patients (84.8% males, age 59.8±10.8 years) who presented at theAccident and Emergency Department with acute chest pain lasting < 3 h, normal ornon-diagnostic electrocardiogram and normal serum troponin and CK-MB levels.Serum IMA levels were determined and a comprehensive echocardiographic studywas performed. All patients were admitted to our Department of Cardiology and thediagnosis of UA was established with exercise or thallium stress test or with coronaryangiography.ResultsFive patients were eventually diagnosed with UA. The area under the curve for thediagnosis of unstable angina based on serum IMA levels was 0.193 (95% confidenceinterval 0.047-0.339, p < 0.05). Serum IMA levels ≥ 31,95 IU/ml had a sensitivity,specificity, positive and negative predictive value for the diagnosis of UA of 40.0%,28.6%, 9.1% and 72.7%, respectively. The sensitivity, specificity, positive andnegative predictive value of echocardiography for the diagnosis of UA was 60.0%,89.3%, 50.0% and 92.6%, respectively.Conclusion: Assessment of serum IMA levels in patients presenting with suspectedUA has comparable negative predictive value with echocardiography for excludingthe diagnosis of UA. Therefore, this biomarker appears to be useful in the diagnosisand stratification of risk in patients with ACS.
Το τραγικό στο τοπίο της μετα-νεωτερικής σκέψης
Authors: Παρασκευόπουλος Ιωάννης
Published: September 2021

" Δεν είναι δυνατόν μετά το Άουσβιτς να χρησιμοποιήσουμε ένα τραγικό παράδειγμα στην ηθική", γράφει ο Τζόρτζιο Αγκάμπεν. Η διατριβή φιλοδοξεί να ανατρέψει αυτή την δήλωση, αρχικά μέσω μιας αρχαιολογίας του τραγικού και εν συνεχεία ασχολούμενη με τις μεταμορφώσεις και εξελίξεις της έννοιας αυτής από το θέατρο στην αμιγώς φιλοσοφική σκέψη. Η προβληματική μας έχει ως εφαλτήριο την γέννηση της τραγικής σκέψης στην αρχαία Αθήνα και ολοκληρώνεται με την ολοκλήρωση του ιστορικού κύκλου της έννοιας αυτής στον Νitzche που δημιουργεί τις σύγχρονες συνθήκες για να εξεταστεί το φαινόμενο αυτό. Θεωρούμε την μετάβαση ανάμεσα σε δύο διαφορετικές ιστορικές εποχές ως τον κατ 'εξοχήν χώρο που ανοίγεται και που εμφανίζει το τραγικό και τις μορφές που αυτό παίρνει, τουτέστιν πολιτική, ηθική, αισθητική. Υποστηρίζουμε ότι οι μορφές που παίρνει το φαινόμενο του τραγικού αφορούν στην αξιακή σύγκρουση είτε ανάμεσα σε υποκείμενα, είτε σε κοινωνικές ομάδες είτε σε ατομικό επίπεδο με τους εκάστοτε θεσμούς. Εν συνεχεία, αναζητούμε τον τρόπο λύτρωσης-κάθαρσης των βουλητικών υποκειμένων. Το τραγικό πάθος είναι εκείνο που καθορίζει την καινούργια μορφή σκέψης σε κάθε εποχή μετάβασης. Θεωρούμε ότι μέσα από το υποκείμενο το τραγικό αναδύεται, θέτοντας ταυτόχρονα την έννοια του αυτεξούσιου και της βουλητικής ικανότητας του υποκειμένου στην Δυτική σκέψη. Έτσι ασχολούμαστε διεξοδικά με: 1) την γέννηση του βουλητικού υποκειμένου στο αρχαίο δράμα και την μετάβαση από τον μυθικό κόσμο στον,2) με την μετάβαση από την Ύστερη αρχαιότητα στον Χριστιανικό κόσμο και με την δημιουργία του υποκειμένου της εσωτερικότητας, μετατοπιζόμαστε χρονικά στον 19ο αιώνα και εξετάζουμε την επαναφορά του ριζοσπαστικού Χριστιανισμού από τον Κirkegaard,3) με την μετάβαση από την φεουδαρχία στην δημοκρατία την εποχή του Διαφωτισμού και με την σκέψη του D.A.F. de Sade, 4) με την γέννηση της βιοπολιτικής στον 19ο αιώνα και στις αρχές του 20ο με την μαζικοποίηση του θανάτου και με το έργο του Franz Kafka, 5) διαγράφουμε τον ιστορικό κύκλο της σκέψης του τραγικού και την επαναφορά του ως αισθητικού φαινομένου και την προβληματική που προκύπτει με την πτώση των αξιών έτσι όπως την ανέλυσε ο Nitzche.
Εκπαίδευση ευφυών μαθητών
Authors: Χαντζούλη Ελένη
Published: September 2021

Η παρούσα έρευνα έχει σκοπό να μελετήσει την εφαρμογή ενός προγράμματος σε ευφυείς μαθητές. Η ερευνητική μας υπόθεση είναι ότι οι μαθητές θα εμφανίσουν καλύτερες επιδόσεις σε συγκεκριμένους παραμέτρους της νοητικής τους ικανότητας όπως η συνδυαστική σκέψη και η επίλυση προβληματικής ενώ παράλληλα θα βελτιωθούν ως προς το λεξιλόγιο και τη βασική δομή πρότασης στην ελληνική ως δεύτερη γλώσσα μετά την εφαρμογή προγράμματος παρέμβασης που αφορά στην κατανόηση και παραγωγή γραπτού λόγου με σύγχρονη καλλιέργεια της κριτικής ικανότητας.Οι μαθητές είναι τρίγλωσσοι μαθητές της ε΄και στ΄δημοτικού που φοιτούν σε σχολεία της ελληνικής κοινότητας του Μοντρεάλ του Καναδά. Στο σχολείο οι μαθητές διδάσκονται γαλλικά κατά 70%, ελληνικά κατά 20% και αγγλικά κατά 10%. Το δείγμα αποτελείται από τριάντα παιδιά, δεκαεφτά αγόρια και δεκατρία κορίτσια. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: την α΄ομάδα που ήταν η πειραματική ομάδα και αποτελούνταν από είκοσι παιδιά και η β΄ομάδα που ήταν η ομάδα ελέγχου και αποτελούνταν από δέκα παιδιά.Δημιουργήθηκε ένας φάκελος αρχικά για κάθε μαθητή που περιλάμβανε: τους βαθμούς του μαθητή στα γαλλικά και στα ελληνικά, το σκορ του παιδιού στο Raven΄ s Progressive Matrices test, δύο κείμενα με δοκιμασίες με τα οποία εξετάστηκαν οι παράμετροι κριτικής ικανότητας πάνω στις οποίες εκπονήθηκε το πρόγραμμα και φόρμες συμπλήρωσης για γονείς, μαθητές και δασκάλους των Renzulli και Reis που αφορούν και περιγράφουν χαρισματικές συμπεριφορές.Το πρόγραμμα πραγματοποιήθηκε σε δέκα εβδομάδες για δύο διδακτικές ώρες την εβδομάδα. Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε προέρχονταν κυρίως από τα παραμύθια των αδερφών Γκριμ τα οποία ανταποκρίνονται στις ψυχολογικές ανάγκες των παιδιών και ταυτόχρονα αποτελούν φορείς πολιτιστικών στοιχείων. Στο τέλος τα παιδιά έφτιαξαν και παρουσίασαν πρωτότυπες δικές τους εργασίες ως τελικά προϊόντα του προγράμματος.Στο τέλος τα παιδιά αξιολογήθηκαν εκ νέου στις ίδιες παραμέτρους που είχαν αξιολογηθεί αρχικά. Η στατιστική ανάλυση έδειξε αύξηση της απόδοσης των μαθητών της πειραματικής ομάδας στις παραμέτρους του προγράμματος σε σχέση με τους μαθητές της ομάδας ελέγχου. Παράλληλα τα παιδιά της πειραματικής ομάδας εμφάνισαν βελτιωμένη επίδοση σε σχέση με τις δικές τους επιδόσεις πριν την εφαρμογή του προγράμματος.
Decision making in project management
Authors: Ρόκου Ελένη
Published: September 2021

Στην παρούσα Διατριβή προτείνεται μια ολιστική προσέγγιση για τον ορισμό του προβλήματος προγραμματισμού έργων υπό συνθήκες περιορισμένων πόρων \selectlanguage{english}(RCPSP)\selectlanguage{greek}. Στόχος είναι η παροχή μιας ενιαίας εννοιολογικής έκφρασης του προβλήματος συμπεριλαμβάνοντας όλες τις διαφορετικές ντετερμινιστικές εκδοχές και παραλλαγές που απαντώνται στη βιβλιογραφία και έχουν πρακτική σημασία. Με βάση την ενιαία εννοιολογική προσέγγιση παρέχεται και η αντίστοιχη μαθηματική μοντελοποίηση του προβλήματος, όπως και η διαδικασία επίλυσης και οι απαιτούμενοι αλγόριθμοι για την υλοποίηση αυτής. Το πρόβλημα αντιμετωπίζεται ως βελτιστοποίηση ως προς μια ή περισσότερες μεταβλητές – στόχους. Απώτερος στόχος είναι η παροχή ενός τρόπου μοντελοποίησης και επίλυσης των προβλημάτων χρονοπρογραμματισμού όπως αυτά συναντώνται στην πράξη χωρίς άλλους συμβιβασμούς και τροποποιήσεις των δεδομένων για να ταιριάξουν στο μοντέλο πέρα από την υπόθεση ότι τα εισαγόμενα στοιχεία προσεγγίζουν ικανοποιητικά την πραγματικότητα και είναι ντετερμινιστικά.Στηριζόμενοι στο νέο ενιαίο μοντέλο, σχεδιάστηκε ένας υβριδικός αλγόριθμος, καλούμενος διαχειριστής (moderator), που προσαρμόζεται στο μέγεθος και τα χαρακτηριστικά του προς επίλυση προβλήματος και βελτιστοποιεί τόσο ως προς έναν όσο και ως προς πολλαπλούς στόχους, υπολογίζοντας Pareto βέλτιστες λύσεις και λαμβάνοντας ή μη υπόψη προτεραιότητες μεταξύ των αντικειμενικών στόχων.Αποδείχθηκε πειραματικά ότι η χρήση του προτεινόμενου αλγορίθμου αυξάνει την ακρίβεια και σε κάποιες περιπτώσεις υπολογίζει και καλύτερες λύσεις χωρίς να επηρεάζει αρνητικά το χρόνο επίλυσης του προβλήματος. Επομένως, έχουμε έναν αξιόπιστο τρόπο για την επίλυση προβλημάτων χρονοπρογραμματισμού έργων είτε πρόκειται για απλά και κλασσικά προβλήματα RCPSP είτε σύνθετους συνδυασμούς παραλλαγών και επεκτάσεων αυτού του τύπου προβλημάτων. Επιτυγχάνεται με αυτόν τον τρόπο η παροχή στους διευθυντές έργων ενός ευέλικτου μοντέλου το οποίο προσαρμόζεται στις ανάγκες τους αντί του ισχύοντος καθεστώτος όπου το πρόβλημα έπρεπε να προσαρμοστεί στο μοντέλο. Επιπλέον, παρέχεται και ένας διαφανής τρόπος επίλυσης του προβλήματος χωρίς ιδιαίτερα πολύπλοκα ή χρονοβόρα βήματα.Η αυξημένη πολυπλοκότητα και η υψηλή πιθανότητα ανυπαρξίας εφικτών λύσεων στις πιο πολύπλοκες περιπτώσεις αντιμετωπίζεται με χαλάρωση των περιορισμών όταν αυτό κρίνεται αναγκαίο και με βάση πάντοτε τις επιλογές του διευθυντή έργου. Στην περίπτωση των πολλαπλών στόχων παράγονται πολλαπλά εναλλακτικά σενάρια με βάση τις Pareto βέλτιστες λύσεις ή προσεγγίσεις αυτών, οι οποίες λαμβάνουν υπόψη και τα βάρη που ορίστηκαν για κάθε στόχο.
Changing representation of curves and surfaces
Authors: Καλίνκα Τατιάνα
Published: September 2021

Το κύριο αντικείμενο μελέτης στην παρούσα διατριβή είναι η αλλαγή αναπαράστασης γεωμετρικών αντικειμένων από παραμετρική σε αλγεβρική (ή πεπλεγμένη) μορφή. Υπολογίζουμε την αλγεβρική εξίσωση παρεμβάλλοντας τους άγνωστους συντελεστές του πολυωνύμου δεδομένου ενός υπερσυνόλου των μονωνύμων του. Το τελευταίο υπολογίζεται απο το πολύτοπο Νεύτωνα της αλγεβρικής εξίσωσης που υπολογίζεται από μια πρόσφατη μέθοδο πρόβλεψης του συνόλου στήριξης της εξίσωσης. H μέθοδος πρόβλεψης του συνόλου στήριξης βασίζεται στην αραιή (ή τορική) απαλοιφή: το πολύτοπο υπολογίζεται από το πολύτοπο Νεύτωνα της αραιής απαλοίφουσας αν θεωρίσουμε την παραμετροποίηση ως πολυωνυμικό σύστημα. Στα μονώνυμα που αντιστοιχούν στα ακέραια σημεία του πολυτόπου Νεύτωνα δίνονται τιμές ώστε να σχηματίσουν έναν αριθμητικό πίνακα. Ο πυρήνας του πίνακα αυτού, διάστασης 1 σε ιδανική περίπτωση, περιέχει τους συντελεστές των μονωνύμων στην αλγεβρική εξίσωση. Υπολογίζουμε τον πυρήνα του πίνακα είτε συμβολικά είτε αριθμητικά εφαρμόζοντας την μέθοδο του singular value decomposition (SVD). Προτείνουμε τεχνικές για να διαχειριστούμε την περίπτωση ενός πολυδιάστατου πυρήνα το οποίο εμφανίζεται όταν το προβλεπόμενο σύνολο στήριξης είναι ένα υπερσύνολο του πραγματικού. Αυτό δίνει έναν αποτελεσματικό ευαίσθητο εξόδου αλγόριθμο υπολογισμού της αλγεβρικής εξίσωσης. Συγκρίνουμε διαφορετικές προσεγγίσεις κατασκευής του πίνακα μέσω των λογισμικών Maple και SAGE. Στα πειράματά μας χρησιμοποιήθηκαν ρητές καμπύλες και επιφάνειες καθώς και NURBS. Η μέθοδός μας μπορεί να εφαρμοστεί σε πολυώνυμα ή ρητές παραμετροποιήσεις επίπεδων καμπυλών ή (υπερ)επιφανειών οποιασδήποτε διάστασης συμπεριλαμβανομένων και των περιπτώσεων με παραμετροποίηση με σημεία βάσης που εγείρουν σημαντικά ζητήματα για άλλες μεθόδους αλγεβρικοποίησης. Η μέθοδος έχει τον εξής περιορισμό: τα γεωμετρικά αντικείμενα πρέπει να αναπαριστώνται από βάσεις μονωνύμων που στην περίπτωση τριγωνομετρικών παραμετροποιήσεων θα πρέπει να μπορούν να μετασχηματιστούν σε ρητές συναρτήσεις. Επιπλέον η τεχνική που προτείνουμε μπορεί να εφαρμοστεί σε μη γεωμετρικά προβλήματα όπως ο υπολογισμός της διακρίνουσας ενός πολυωνύμου με πολλές μεταβλητές ή της απαλοίφουσας ενός συστήματος πολυωνύμων με πολλές μεταβλητές.
Αναζήτηση λέξεων σε εικόνες ιστορικών εγγράφων
Authors: Κονιδάρης Θωμάς
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή αναπτύχθηκαν πρωτοποριακές μέθοδοι για τον εντοπισμό λέξεων σε ιστορικά τυπωμένα έγγραφα. Συγκεκριμένα, αναπτύχθηκαν δύο μέθοδοι οι οποίες κάνουν χρήση κατάτμησης των εγγράφων σε επίπεδο λέξεων. Η πρώτη μέθοδος χρησιμοποιεί ένα υβριδικό μοντέλο χαρακτηριστικών για τη σύγκριση μεταξύ των εικόνων των λέξεων. Οι λέξεις-κλειδιά είναι συνθετικά δεδομένα τα οποία δημιουργούνται απο εικόνες μεμονωμένων χαρακτήρων που έχουν επιλεχθεί από τα έγγραφα. Επίσης, η μέθοδος χρησιμοποιεί μια διαδικασία ανατροφοδότησης αποτελεσμάτων από το χρήστη με σκοπό να βελτιώσει τα τελικά αποτελέσματα. Η δεύτερη μέθοδος που βασίζεται σε κατάτμηση εγγράφων σε επίπεδο λέξεων έρχεται να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της σύγκρισης συνθετικών δεδομένων με πραγματικά δεδομένα από τα έγγραφα. Λόγω του ότι οι συνθετικές λέξεις παρουσιάζουν διαφοροποίηση σε σχέση με τις κατετμημένες από τα έγγραφα λέξεις, αναπτύχθηκε μία μέθοδος που χρησιμοποιεί τον αλγόριθμο Δυναμικής Στρέβλωσης Χρόνου (Dynamic Time Warping - DTW) ώστε να απορροφήσει τις τοπικές ανωμαλίες και διαφοροποιήσεις μεταξύ των λέξεων. Τέλος, αναπτύχθηκε μία μέθοδος η οποία δε χρησιμοποιεί κανένα είδος κατάτμησης των εγγράφων. Οι λέξεις εντοπίζονται απευθείας επάνω σε ολόκληρες τις εικόνες των εγγράφων. Η μέθοδος αυτή έρχεται να ξεπεράσει το πρόβλημα που δημιουργείται σε περιπτώσεις λανθασμένης κατάτμησης όπου επηρεάζει σημαντικά το τελικό αποτέλεσμα. Επίσης, δίνει τη δυνατότητα μερικού εντοπισμού λέξεων όπως για παράδειγμα λέξεις οι οποίες περιλαμβάνονται άλλες όπως συμβαίνει στις σύνθετες λέξεις. Τα αποτελέσματα των μεθόδων είναι ικανοποιητικά και ξεπερνούν ανταγωνιστικές μεθόδους αναζήτησης λέξεων.
Η διδασκαλία συγκρουσιακών θεμάτων στο μάθημα της ιστορίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Authors: Κογκούλη Πελαγία
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εντάσσεται στον κλάδο της Διδακτικής της Ιστορίας. Στο πρώτο της μέρος παρουσιάζονται οι εξελίξεις και τα βασικά ερωτήματα της επιστήμης της Ιστορίας, οι ιστοριογραφικές σχολές, όπως αυτές διαμορφώθηκαν με την πάροδο του χρόνου και η προβληματική που διατυπώθηκε για το μάθημα της Ιστορίας, καθώς και τα βασικά ζητήματα της Διδακτικής της Ιστορίας. Επιπλέον, παρουσιάζεται όλη η προβληματική για τη διδασκαλία «συγκρουσιακών θεμάτων» στο μάθημα της Ιστορίας στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η οποία αφορά τον ορισμό της έννοιας «συγκρουσιακά θέματα», τα οφέλη που προκύπτουν από τη διδασκαλία τους, τις προϋποθέσεις της διδασκαλίας, αλλά και τις στρατηγικές διδασκαλίας τους. Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη των απόψεων των εκπαιδευτικών ως προς τη διδασκαλία «συγκρουσιακών θεμάτων» στο μάθημα της Ιστορίας στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Στο πλαίσιο αυτής της διατριβής πραγματοποιήθηκε έρευνα, προκειμένου να καταγραφούν και να μελετηθούν οι απόψεις των εκπαιδευτικών για τη διδασκαλία «συγκρουσιακών θεμάτων» στο μάθημα της Ιστορίας. Υποκείμενα της έρευνας αποτέλεσαν εκπαιδευτικοί που δίδασκαν ή είχαν διδάξει το μάθημα της Ιστορίας και υπηρετούσαν σε σχολεία της Κεντρικής Μακεδονίας. Πρόκειται για μία περιγραφική και διαγνωστική έρευνα. Από τη συσχέτιση του θεωρητικού πλαισίου και των δεδομένων της έρευνας, και από τη συσχέτιση ανεξάρτητων και εξαρτημένων μεταβλητών, διαπιστώθηκε ότι οι εκπαιδευτικοί στη συντριπτική πλειονότητά τους θεωρούν ότι η διδασκαλία συγκρουσιακών θεμάτων είναι σκόπιμη και χρήσιμη και ότι είναι απαραίτητο να περιλαμβάνονται στο Πρόγραμμα Σπουδών της Ιστορίας ιστορικά θέματα από τη Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία. Επιπλέον, η πλειονότητα των εκπαιδευτικών δεν πιστεύει ότι υπάρχουν ιστορικά θέματα τα οποία είτε δεν μπορούν να διδαχθούν είτε παρουσιάζουν σοβαρές δυσκολίες στη διδασκαλία τους, ενώ οι ίδιοι δεν θα επέλεγαν παραδοσιακές διδακτικές πρακτικές και παραδοσιακούς διδακτικούς πόρους για τη διδασκαλία «συγκρουσιακών θεμάτων». Τέλος, από την έρευνα διαφαίνεται ότι βασικοί λόγοι για τον δισταγμό των εκπαιδευτικών ως προς τη διδασκαλία «συγκρουσιακών θεμάτων» στο μάθημα της Ιστορίας αποτελούν ο φόβος για τη δυσανασχέτηση των γονιών αλλά και του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος που πιστεύουν ότι μπορεί να προκληθεί από τη διδασκαλία τέτοιων θεμάτων αλλά και η εκτίμησή τους ότι οι μαθητές δεν είναι αρκετά ώριμοι για διδασκαλία τους. Παρόλα αυτά οι λόγοι αυτοί δεν αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα για να αναγνωρίζουν τα οφέλη που θα έχουν οι μαθητές από τη διδασκαλία «συγκρουσιακών θεμάτων» και να πιστεύουν ότι πρέπει να καταλαμβάνουν μεγαλύτερο χώρο στη σχολική ζωή.
Ο ρόλος των νευροπεπτιδίων CRF και UCN στην παθοφυσιολογία της διείσδυσης της εξωλαχνωτής τροφοβλάστης κατά την πλακουντοποίηση
Authors: Πέτσας Γεώργιος
Published: September 2021

Ο εκλυτικός παράγοντας της κορτικοτροπίνης (CRF) και οι υποδοχείς του εκφράζονταιστον ανθρώπινο πλακούντα. Πρόσφατα διαταραχές στη λειτουργία του συστήματος αυτούέχουν συσχετισθεί με έναν αριθμό επιπλοκών της κύησης, μεταξύ των οποίων και ηπροεκλαμψία. Στόχο της παρούσας διατριβής αποτελεί η διερεύνηση του ρόλου του CRFστην παθοφυσιολογία της προεκλαμψίας μέσω επαγόμενης από τα μακροφάγα απόπτωσηςτης εξωλαχνωτής τροφοβλάστης (EVT). Διαπιστώθηκε ότι η έκφραση του CRF ήταναυξημένη στα EVT κύτταρα της περιοχή της εμβρυομητρικής αλληλεπίδρασης σεπλακούντες ασθενών με προεκλαμψία (1.8 φορές αύξηση; P<0.05). Επιπρόσθετα,διαπιστώθηκε σημαντικά μεγαλύτερος αριθμός αποπτωτικών EVT κυττάρων σεπροεκλαμπτικούς πλακούντες συγκριτικά με φυσιολογικούς πλακούντες αναφοράς της ίδιαςηλικίας κύησης (P<0.05) καθώς και ύπαρξη φθαρτικών μακροφάγων θετικών για τονπροσδέτη Fas (FasL) μόνο στους προεκλαμπτικούς πλακούντες. In vitro μελέτες τηςεπίδρασης του CRF σε ανθρώπινα μακροφάγα έδειξαν ότι ο CRF αύξησε την έκφραση τουFasL στα κύτταρα αυτά, επιδρώντας στην ικανότητά τους να επάγουν απόπτωση μιας θετικήςγια τον υποδοχέα Fas υβριδικής κυτταρικής σειράς EVT. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουνέναν πιθανό μηχανισμό μέσω του οποίου διαταραχές στην έκφραση του CRF στηνπροεκλαμψία, ενεργοποιούν τα θετικά για τον προσδέτη Fas φθαρτικά μακροφάγα,διαταράσσοντας έτσι τη διεισδυτικότητα των EVT κυττάρων και συνακόλουθα τηνπλακουντοποίηση.
Μια φιλοσοφία του ερωτισμού στον κινηματογράφο
Authors: Πούλου Δέσποινα
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η μελέτη του ερωτισμού στον κινηματογράφο και, ειδικότερα, στο πλαίσιο μιας φιλοσοφικής προοπτικής, η διερεύνηση του τρόπου οπτικοποίησης του ερωτισμού σε μια ομάδα ταινιών που αντιλαμβάνεται το θέμα συγγενικά με τη σκέψη του λογοτέχνη και φιλοσόφου Ζωρζ Μπατάιγ: Από "Το τελευταίο ταγκό στο Παρίσι" του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, ο οποίος δηλώνει ότι διάβαζε "Το Γαλάζιο του ουρανού" όταν έγραφε το σενάριο της ταινίας, και την "Αυτοκρατορία των αισθήσεων" του Ναγκίσα Όσιμα, που σχεδόν πάντοτε συμπορεύεται, έστω και με μια σύντομη αναφορά, με την "Ιστορία του ματιού", μέχρι και τον "Θυρωρό της νύχτας" της Λιλιάνα Καβάνι και το "Δαμάζοντας τα κύματα" του Λαρς φον Τρίερ, που φαίνεται πως συνδέονται, από τους μελετητές τους, όλο και συχνότερα με τον Μπατάιγ, κύριο ζητούμενο είναι η ερμηνεία των κινηματογραφικών στοιχείων που συνθέτουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των αφηγήσεων τους και κατ΄ επέκταση η φιλοσοφική ανάλυση της οπτικής τους γλώσσας. Σε αυτή την περίπτωση, την εργασία απασχολούν ζητήματα όπως η κίνηση της κινηματογραφικής μηχανής, η σχέση που αυτή αναπτύσσει με τον συντιθέμενο χώρο, αλλά και τον χρόνο (μοντάζ και ρυθμός των ταινιών), ο τρόπος σύνθεσης των κάδρων, η λειτουργία του φωτός/χρώματος, στοιχεία της ερμηνείας των ηθοποιών και θέματα που αφορούν την πρόσληψη του οπτικού περιεχομένου από τον θεατή. Ο άλλος παράλληλος άξονας της εργασίας σκοπεύει στη συσχέτιση αυτής της οπτικής γλώσσας με τη σκέψη του Μπατάιγ και την ανάδειξη, τελικά, μιας φιλοσοφίας του ερωτισμού στον κινηματογράφο: Ζητήματα που αφορούν την ύπαρξη, τη σχέση του υποκειμένου με τον άλλον, την αγωνιώδη επιθυμία του για ένωση, όπως και άλλα που ενδιαφέρονται για τη θέση των εραστών στην κοινωνία και τη στάση τους απέναντι στον νόμο και την εξουσία, αρθρώνονται μέσα από την κινηματογραφική τέχνη δομώντας μια δική τους αισθητική. Οι ιδέες παίρνουν μορφή μέσα από εικόνες που μοιάζουν να συμφωνούν στο ότι υπάρχει κάποιος κοινός (οπτικός) τρόπος προσέγγισης του θέματος που έχει στο επίκεντρό του τη θυσία και την ανάλωση. Ζητούμενο τελικά είναι η διαπίστωση μιας αισθητικής που φαίνεται να συνδέεται άρρηκτα με τα ζητήματα που εξυπηρετεί και που εδώ αφορούν την κινηματογραφική αποτύπωση ενός ερωτισμού συγγενικού του Μπατάιγ.
Μελέτη της γνωστικής και κοινωνικοσυναισθηματικής ανάπτυξης και ανίχνευση μαθησιακών δυσκολιών σε παιδιά σχολικής ηλικίας μετά από εξωσωματική μικρογονιμοποίηση
Authors: Λιάπη Σοφία
Published: September 2021

Στην παρούσα εργασία τέθηκαν οι εξής στόχοι: 1) η καταγραφή δεδομένων και η ανάλυση αποτελεσμάτων της εξωσωματικής μικρογονιμοποίησης (ICSI) στον ελληνικό πληθυσμό παιδιών, 2) η μαθησιακή και ψυχολογική αξιολόγηση παιδιών μέσης σχολικής ηλικίας (8-10 ετών), 3) η μελέτη της γνωστικής τους ανάπτυξης, 4) η διερεύνηση της κοινωνικοσυναισθηματικής τους ανάπτυξης και 5) η ανίχνευση μαθησιακών δυσκολιών. Οι υποθέσεις οι οποίες διατυπώθηκαν ήταν οι ακόλουθες: α) Η γνωστική ανάπτυξη των παιδιών γεννημένων με ICSI είναι ομαλή, δεν υπολείπεται έναντι της ομάδας ελέγχου και ότι ο δείκτης νοημοσύνης τους εντάσσεται στο φυσιολογικό φάσμα, β) Η κοινωνικοσυναισθηματική τους ανάπτυξη δεν παρουσιάζει διαφορές με εκείνη των παιδιών με φυσική σύλληψη και ότι δεν έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης προβλημάτων συμπεριφοράς και συναισθήματος, γ) Αναμένεται η συγκεκριμένη ομάδα παιδιών να μην εκδηλώνει συμπτώματα, που να παραπέμπουν και να επιβεβαιώνουν την ύπαρξη μαθησιακών δυσκολιών. Το δείγμα μας αποτέλεσαν συνολικά 80 παιδιά ηλικίας 8-10 ετών χωρισμένα σε δύο ομάδες: α) 40 παιδιά γεννημένα με ICSI και β) 40 παιδιά με φυσική σύλληψη (ομάδα ελέγχου). Τα ψυχομετρικά εργαλεία, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση της γνωστικής, κοινωνικοσυναισθηματικής ανάπτυξης και την ανίχνευση μαθησιακών δυσκολιών στην έρευνά μας, ήταν αντίστοιχα: 1) το τεστ νοημοσύνης-Raven’s Progressive Matrices Test, 2) το ερωτηματολόγιο CBCL του Achenbach απευθυνόμενο στους γονείς και 3) το Αθηνά τεστ.Από τη συζήτηση των αποτελεσμάτων προέκυψαν τα παρακάτω συμπεράσματα: α) η γνωστική ανάπτυξη των παιδιών γεννημένων με ICSI ακολουθεί την ίδια φυσιολογική πορεία και εξέλιξη με αυτή των παιδιών με φυσική σύλληψη. Ο δείκτης νοημοσύνης (Δ.Ν) δεν παρουσιάζει διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες και εντάσσεται στα φυσιολογικά πλαίσια, β) η κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών που προήλθαν από ICSI είναι ομαλή, καθώς δεν εκδηλώνουν έντονα και σοβαρά προβλήματα συμπεριφοράς και συναισθήματος. Το Προφίλ Ικανοτήτων και το Προφίλ Συνδρόμων του Achenbach κυμαίνεται στο φυσιολογικό φάσμα και για τους δύο πληθυσμούς, γ) ως προς την εμφάνιση μαθησιακών δυσκολιών δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των δύο πληθυσμών, καθώς τα αναπτυξιακά πηλίκα σε κάθε υποκλίμακα του Αθηνά Τεστ ανήκουν στην ίδια διαγνωστική κατηγορία και κυμαίνονται σε φυσιολογικά επίπεδα, δ) η τεχνική σύλληψης ICSI δεν φαίνεται να επιδρά αρνητικά σε κανέναν από τους παραπάνω τομείς ανάπτυξης της συγκεκριμένης ομάδας παιδιών, ε) σε γενικές γραμμές, στο σύνολό τους, δημογραφικοί παράγοντες και κυρίως το μορφωτικό επίπεδο της μητέρας δεν παρατηρήθηκε ότι επηρεάζουν την γνωστική και κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών ούτε και την εκδήλωση μαθησιακών δυσκολιών και στους δύο πληθυσμούς.
Το Υπουργείο των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας Εκπαιδεύσεως και η εκπαιδευτική πολιτική κατά την περίοδο 1844-1862
Authors: Δεληγιάννης Χρήστος
Published: September 2021

Η μελέτη του αντικειμένου της ιστορικής έρευνας που μας απασχόλησε ήταν μια επίπονη, διαρκής και συστηματική σειρά ενεργειών, η οποία απαιτούσε διεισδυτική οπτική στα μεθοδολογικά κριτήρια και στο ιστορικό υλικό. Συνεκτιμήθηκε ένα πλήθος στοιχείων, κατά την αξιολόγηση των οποίων έγινε φανερό ότι ήταν απαραίτητη και η συνεισφορά άλλων επιστημών και η επενέργεια και άλλων γνωστικών πεδίων. Τον σκοπό αυτό επιχείρησε να εξυπηρετήσει το παρόν πόνημα, το οποίο έχει ως θεματικό του άξονα τη λειτουργία και τον προσανατολισμό της εκπαίδευσης μέσα από τις πολιτικές του Υπουργείου «επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Εκπαιδεύσεως» κατά την περίοδο 1843-1862. Μελετήθηκαν οι συνθήκες, το νομικό πλαίσιο και το ιστορικοκοινωνικό συγκείμενο που επέβαλε την εφαρμογή συγκεκριμένων αποφάσεων και δράσεων αλλά και διερευνήθηκε ο ρόλος των προσώπων που βρέθηκαν στην ηγεσία και στις υπηρεσίες του Υπουργείου κατά τη διαχείριση των καταστάσεων. Τα μεθοδολογικά εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν, βασίστηκαν στην ιστορική και κοινωνιολογική ανάλυση των στοιχείων, των γεγονότων και των θεσμών, στη συγκυρία που αυτοί δρουν και εξελίσσονται. Επιλέχθηκε μια ολιστική και διεπιστημονική προσέγγιση του θέματος με επεξεργασία και ερμηνεία των επιμέρους συνιστωσών του και με τη χρήση ποιοτικών και ποσοτικών στοιχείων, όπως το απαιτεί η συγκριτική μεθοδολογία. Στην ιστορική ανάλυση είναι αναγκαία η οπτική της εξέλιξης των γεγονότων, για να επιτευχθεί η ανασυγκρότηση της ιστορικής πραγματικότητας στη βάση ενότητας του όλου με το μέρος. Ο σκοπός ήταν η «επανενεργοποίηση της εμπειρίας του παρελθόντος» μέσα από τη διαδικασία κατανόησης των στοιχείων του. Μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843 το νομικό πλαίσιο λειτουργίας του Υπουργείου «επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Εκπαιδεύσεως» άλλαξε. Ο προσανατολισμός του ήταν η ίδρυση και λειτουργία δημοσίων σχολείων και εκπαιδευτηρίων καθώς και η βελτίωση των υλικοτεχνικών υποδομών, η ενίσχυσή τους σε έμψυχο δυναμικό, η φροντίδα για το διδακτικό προσωπικό και το μαθητικό πληθυσμό, η γενική επιθεώρηση και εκπαιδευτική εποπτεία, η προώθηση έκδοσης συγγραμμάτων και η σύσταση βιβλιοθηκών σε κάθε νομό, η συστηματικότερη προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Όσον αφορά στα εκκλησιαστικά, όφειλε να επιτηρεί την εύρυθμη λειτουργία και να προστατεύει την Εκκλησία και την περιουσία της, χωρίς να έχει αποφασιστικό ρόλο και να παρεμβαίνει στις διαδικασίες της. Η επιτέλεση αρκετών από τις δικαιοδοσίες αυτές, απαιτούσε οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΕΔΕ να βρίσκονται σε συνεχή συνεργασία και επικοινωνία με τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης. Γι’ αυτό το λόγο ορισμένες από τις πολιτικές του Υπουργείου συχνά χρειάζονταν μεγάλο χρονικό διάστημα για την πραγμάτωσή τους. Ωστόσο, σημειώθηκαν και συλλογικές ή μεμονωμένες αντιδράσεις από διάφορες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις κατά την εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής.
Διαστάσεις σχολικής εμπλοκής παιδιών και εφήβων σε σχέση με παράγοντες σε επίπεδο ατόμου και σε επίπεδο συστήματος
Authors: Μπαμπανάσιου Βασιλική
Published: September 2021

Ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι η σχολική εμπλοκή σχετίζεται με τη μάθηση, τη σχολική επίδοση και την ακαδημαϊκή επιτυχία των μαθητών. O σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση των διαστάσεων της σχολικής εμπλοκής παιδιών και εφήβων σε σχέση με ατομικούς και συστημικούς παράγοντες. Το δείγμα αποτέλεσαν 776 μαθητές Ε΄ Δημοτικού, Στ΄ Δημοτικού, Α΄ Γυμνασίου, Β΄ Γυμνασίου και Γ΄ Γυμνασίου, από σχολεία της ευρύτερης περιοχής των Αθηνών. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν το Ερωτηματολόγιο για τη Σχολική Εμπλοκή, το Ερωτηματολόγιο για τον Προσανατολισμό των Στόχων, το Τεστ Ψυχοκοινωνικής Προσαρμογής, το Ερωτηματολόγιο για τους Δομικούς Στόχους και το Ερωτηματολόγιο για την Ψυχική Ανθεκτικότητα της τάξης. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι οι μαθητές στο Γυμνάσιο εμπλέκονται λιγότερο στη μάθηση σε σύγκριση με τους μαθητές στο Δημοτικό. Επίσης, τα κορίτσια σημείωσαν υψηλότερο βαθμό συναισθηματικής και συμπεριφορικής εμπλοκής σε σχέση με τα αγόρια. Ακόμα, η σχολική εμπλοκή σχετίστηκε τόσο με ατομικούς παράγοντες, όπως η διαπροσωπική επικοινωνία και ο στόχος για βαθιά γνώση, όσο και με συστημικούς παράγοντες, όπως οι δομικοί στόχοι και οι σχέσεις σχολείου-οικογένειας. Επιπλέον, διερευνήθηκαν σχέσεις διαμεσολάβησης των ατομικών και συστημικών παραγόντων με τη σχολική εμπλοκή. Τα ευρήματα της συγκεκριμένης έρευνας συζητούνται και προτείνονται κατευθυντήριες γραμμές για την προαγωγή της έννοιας αυτής
Οργανικές επιπτώσεις μακροχρόνιας χορηγήσεως βιολογικών παραγόντων σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα
Authors: Λαμπρόπουλος Χρήστος
Published: September 2021

Στόχοι: Η ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ) είναι μια χρόνια, καταστροφική ασθένεια. Η στοχευμένη θεραπεία (treat-to-target, ή συντομογραφικά T2T), περισσότερο σε σχέση με τη συνήθη φροντίδα, μειώνει την ενεργότητα της νόσου με την επιθετική χρήση όλων των θεραπευτικών επιλογών. Σκοπός της μελέτης ήταν να εκτιμηθεί η υπόθεση ότι η Τ2Τ θεραπεία με τη χρήση βιολογικών, τροποποιητικών της νόσου, αντιρρευματικών φαρμάκων (bDMARDs), όπου είναι αναγκαία, είναι επιπλέον περισσότερο ασφαλής σε σχέση με τη συνήθη φροντίδα, που χαρακτηρίζεται από καθυστερημένη έναρξη bDMARDs.Μέθοδοι: Η δραστηριότητα της νόσου μετρήθηκε τακτικά με το δείκτη DAS-28 μέχρι το τέλος της θεραπείας με το πρώτο bDMARD. Καταγράφηκαν όλες οι ανεπιθύμητες ενέργειες (ΑΕ) και η βαρύτητά τους. Πραγματοποιήθηκε ανάλυση με Cox μοντέλα αναλογικών κινδύνων ώστε να εξεταστεί η συσχέτιση των ομάδων θεραπείας με τον κίνδυνο της πρώτης ΑΕ. Αποτελέσματα: Υπήρχαν 113 ασθενείς στην T2T και 250 στην ομάδα συνήθους φροντίδας. Η πιθανότητα ύφεσης ή χαμηλής ενεργότητας της νόσου (ΧΕΝ) ήταν 71% υψηλότερη στην T2T ομάδα σε σχέση με την ομάδα συνήθους φροντίδας, όπως έχει ήδη αναφερθεί από άλλες μελέτες. Τα νέα δεδομένα της μελέτης ήταν ότι οι ΑΕ, συμπεριλαμβανομένων των κακοηθειών, ήταν λιγότερο συχνές στην Τ2Τ ομάδα με τους αντίστοιχους λόγους κινδύνου (Hazard ratios, HR) να είναι μικρότεροι από 0.5 για τις σοβαρές ΑΕ, τις λοιμώξεις και τις σοβαρές λοιμώξεις (σημαντικά ή οριακά μη σημαντικά αποτελέσματα). Υπήρχαν 15 νέες περιπτώσεις κακοηθειών στην ομάδα συνήθους φροντίδας και 1 στην T2T ομάδα [ρυθμός επίπτωσης, incident rate (IR) 1.99 έναντι 0.4, p=0.027].Συμπεράσματα: Η στοχευμένη θεραπεία με bDMARDs προσφέρει μια ασφαλέστερη, ταχύτερη και καλύτερη μακροπρόθεσμη έκβαση στους ασθενείς με ΡΑ.
Γαστρικές παρακάμψεις σε πειραματικό μοντέλο
Authors: Χειρίδης Σάββας
Published: September 2021

Οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 παρουσιάζουν ομαλοποίηση των επιπέδων γλυκόζης ορού σε πολύ βραχύ διάστημα μετά από βαριατρική επέμβαση, και προτού σημειωθεί αξιόλογη απώλεια βάρους. Υπάρχει περιορισμένη βιβλιογραφία στο νέο αυτό πεδίο της μεταβολικής χειρουργικής, με τα περισσότερα πειράματα να αφορούν σε μικρά ζωικά πρότυπα. Με όσα γνωρίζουμε, η παρούσα εργασία είναι η πρώτη που μελετά την επίδραση της γαστρικής παράκαμψης στα μεγαλύτερα διαβητικά (από χορήγηση στρεπτοζοτοκίνης) μοντέλα χοίρων.Τιτλοποιημένες δόσεις στρεπτοζοτοκίνης (STZ) χρησιμοποιήθηκαν για την πρόκληση διαβήτου σε χοίρους. Η χειρουργική τεχνική προσαρμόστηκε ώστε να αποφευχθεί οποιοδήποτε περιοριστικό στοιχείο. Δημιουργήθηκαν τρεις ομάδες: δωδεκαδακτυλονηστιδικής παράκαμψης (DJB, n=4), γαστροειλεϊκής παράκαμψης (GIC, n=3) και μια ομάδα ελέγχου (n=5). Καταγράφησαν προεγχειρητικές και μετεγχειρητικές καμπύλες με ενδοφλέβια δοκιμασία ανοχής γλυκόζης, καθώς και μεταβολές του σωματικού βάρους. Ο διαβήτης προκλήθηκε επιτυχώς με τη χρήση STZ. Τα πρότυπα της ομάδας ελέγχου παρέμειναν διαβητικά για 3 εβδομάδες μετά την εικονική επέμβαση. Σημειώθηκε ομαλοποίηση των επιπέδων γλυκόζης στις εγχειρητικές ομάδες μετεγχειρητικά κατά την παρακολούθηση για 3 εβδομάδες, χωρίς αξιόλογες μεταβολές του σωματικού βάρους. Η δωδεκαδακτυλονηστιδική ομάδα σημείωσε σημαντικότερη βελτίωση της γλυκαιμίας.Η STZ αποτελεί αποτελεσματική αλλά πολύ τοξική μέθοδο έκλυσης σταθερού διαβήτη στο ευαίσθητο πρότυπου του χοίρου. Η δωδεκαδακτυλονηστιδική παράκαμψη, αν και λιγότερο τραυματική, φαίνεται να έχει καλύτερη αντιδιαβητική επίδραση από την γαστροειλεϊκή παράκαμψη.
Ο ρόλος του TNFα στην απόπτωση των ψωριακών κερατινοκυττάρων
Authors: Κοκολάκης Γεώργιος
Published: September 2021

Η ψωρίαση αποτελεί μια συχνή φλεγμονώδη δερματοπάθεια με επίπτωση περίπου 3-5% στον δυτικό πληθυσμό. Τον εξέχοντα ρόλο του ΤΝFα ως κύριου μεσολαβητή της πάθησης αποδεικνύει η αποτελεσματικότητα των θεραπειών που αναστέλλουν τη δράση του. Βασιζόμενοι σε προηγούμενα αποτελέσματα της ομάδας μας επιδιώξαμε να προσδιορίσουμε περαιτέρω την επίδραση της αναστολής του ΤΝFα στην απόπτωση των ψωριασικών κερατινοκυττάρων. Διαδοχικές βιοψίες ελήφθησαν από ασθενείς με ψωρίαση πριν και κατά τη διάρκεια θεραπείας με infliximab και στη συνέχεια έγινε ανοσοϊστοχημική χρώση αυτών με αντισώματα για τις αποπτωτικές πρωτεϊνες P53, AIF, Bax, NFκB, Bcl-2 και BCLXL. Για την ανάλυση τους εγκαθιδρύθηκε ένα υπολογιστικό σύστημα βασιζόμενο στην ψηφιακή ανάλυση εικονοστοιχείων. Το πάχος της επιδερμίδας εκτιμήθηκε επίσης ψηφιακά. Παράλληλα, πρωτογενή φυσιολογικά ανθρώπινα κερατινοκύτταρα καλλιεργήθηκαν υπό ή χωρίς την παρουσία ΤΝFα και έπειτα προστέθηκε infliximab. Ακολούθησε ανάλυση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και της κυτταροτοξικότητας καθώς και ELISA για απόπτωση και ανοσοαποτύπωση κατά Western για την ποσοτικοποίηση των αποπτωτικών πρωτεϊνών. Με την ψηφιακή ανάλυση προέκυψαν παραμετρικές τιμές από την εκτίμηση των ανοσοϊστοχημικών χρώσεων, επιτρέπoντας έτσι την λεπτομερή ανάλυση της έκφρασης των πρωτεϊνών στα επιμέρους διαμερίσματα της επιδερμίδας κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αυξορρύθμιση των προαποπτωτικών πρωτεϊνών και συγχρόνως μειορρύθμιση των αντιαποπτωτικών πρωτεϊνών. Πριν από τη θεραπεία η διαφορά της ψωριασικής από την φυσιολογική επιδερμίδα ήταν σημαντική. Ωστόσο, μετά τη θεραπεία η ψωριασική επιδερμίδα προσομοίαζε την φυσιολογική. Ο κλινικός δείκτης PASI συσχετίστηκε σημαντικά με το πάχος της επιδερμίδας στα προκαθορισμένα χρονικά σημεία. Στο επίπεδο των κυτταρικών καλλιεργειών παρατηρήθηκε ελάττωση στον πολλαπλασιασμό και αύξηση στην απόπτωση των κερατινοκυττάρων στα οποία προστέθηκε infliximab μετά από προεπώαση με TNFα. Στο αποτέλεσμα αυτό φαίνεται να συμμετέχει το σηματοδοτικό μονοπάτι του NFκB. Παρόλα αυτά, το in vitro μοντέλο απέτυχε να προσομοιώσει τις in vivo συνθήκες.Στην παρούσα μελέτη αποδείχθηκε ότι η θεραπεία με αντι- TNF παράγοντες, εκτός από την ανοσορρυθμιστική τους δράση, επηρεάζουν την διαταραγμένη αποπτωτική ισορροπία των κερατινοκυττάρων. Μετά τη θεραπεία, οι προαποπτωτικές πρωτεϊνες (P53, AIF, Bax) αυξήθηκαν ενώ οι αντιαποπτωτικές (NFκB, Bcl-2, BclXL) ελαττώθηκαν, προτρέποντας έτσι τα κερατινοκύτταρα στην υπερνίκηση της αντίστασης κατά των αποπτωτικών ερεθισμάτων. Τα γεγονότα αυτά συνόδευσε η αποκατάσταση της αρχιτεκτονικής της επιδερμίδας, όπου η ελάττωση του επιδερμιδικού πάχους συσχετίστηκε σημαντικά με την βελτίωση του PASI. Τα πειράματα επιβεβαίωσαν τα αποπτωτικά αποτελέσματα του αποκλεισμού του TNFα.
Η επίδραση της εκπαίδευσης στην προσήλωση ασθενών με αρτηριακή υπέρταση στη θεραπευτική αγωγή
Authors: Χατζηευστρατίου Αναστασία
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η αρτηριακή υπέρταση (ΑΥ) αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου για την εμφάνιση στεφανιαίας νόσου, αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου και νεφρικής νόσου. Η πλημμελής προσήλωση στη θεραπευτική αγωγή αποτελεί τον κύριο παράγοντα αναποτελεσματικής διαχείρισης της νόσου.Σκοπός: Η εκτίμηση της επίδρασης της εκπαιδευτικής διαδικασίας στην προσήλωση ασθενών με ΑΥ στη θεραπευτική αγωγή.Μέθοδος: Πρόκειται για μελέτη παρέμβασης στην οποία συμμετείχαν ασθενείς με ΑΥ από τον Σεπτέμβρη του 2012 έως τον Σεπτέμβρη του 2014. Τα δεδομένα συλλέχτηκαν κατά την πρώτη εκτίμηση και σε διάστημα 3,6,9 και 12 μηνών από την αρχική μέτρηση. Η εκτίμηση της προσήλωσης στη φαρμακευτική αγωγή έγινε με τις κλίμακες Hill-Bone, Morisky και Α-14, ενώ η εκτίμηση των προσδιοριστών της προσήλωσης έγινε με τη χρήση των BMQ-12-General, PSM-5, HL-KS, BDI και SF-12. Η στατιστική ανάλυση των δεδομένων έγινε μέσω του προγράμματος STATA 11.0. Το επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε στο 0.05.Αποτελέσματα: Συνολικά 225 ασθενείς συμμετείχαν στη μελέτη. Η μέση ηλικία στην ομάδα παρέμβασης ήταν τα 67,5 έτη (SD=11,7), ενώ στην ομάδα ελέγχου ήταν τα 68,1 έτη (SD=12,1). Η παρέμβαση συνέβαλε σε στατιστικά σημαντική βελτίωση στο βαθμό προσήλωσης στη θεραπευτική αγωγή και η βελτίωση παρέμεινε καθ’ όλη τη διάρκεια παρακολούθησης (p<0,05). Επίσης, η παρέμβαση οδήγησε σε βελτίωση του επιπέδου γνώσεων για την ΑΥ, των αντιλήψεων για τη φαρμακευτική αγωγή και των συμπτωμάτων κατάθλιψης (p<0,01). Επιπλέον, βρέθηκε πως η βελτίωση της προσήλωσης σχετίζεται με τη βελτίωση επιπέδου γνώσεων για την ΑΥ, τη μείωση της χοληστερόλης και με τη βελτίωση της σχέσης μεταξύ του ασθενούς και της θεραπευτικής ομάδας και της σχέσης μεταξύ του ασθενούς και του υποστηρικτικού του δικτύου (p<0,01). Αντιθέτως, η βελτίωση στην προσήλωση δε φάνηκε να σχετίζεται με βελτίωση στην ποιότητα ζωής των ασθενών (p>0,05).Συμπεράσματα: Η εκπαίδευση αποδεικνύεται ως μια σημαντική νοσηλευτική παρέμβαση για τη βελτίωση της προσήλωσης ασθενών με ΑΥ τόσο στη θεραπευτική αγωγή.
Καπιταλιστική κρίση και χριστιανισμός
Authors: Δεναξάς Νικόλαος
Published: September 2021

Αναλαμβάνοντας την ευθύνη για τη συγγραφή της παρούσης διατριβής, αισθάνθηκα πως αντιμετωπίζω μια ιδιαίτερα σημαντική πρόκληση. Έπρεπε να ισορροπώ ανάμεσα στη ζοφερή πραγματικότητα και στην υπερβατικότητα της έρευνας, καθώς κλήθηκα να ασχοληθώ με τις αιτίες και τα αποτελέσματα των καπιταλιστικών κρίσεων, ζώντας παράλληλα μια από τις χειρότερες σε ένταση και έκταση κρίσεις του παγκόσμιου καπιταλισμού, που έχει καταγραφεί στην Ιστορία απ’ το 1929.Η λέξη κρίση, προέρχεται από το ρήμα κρίνω και με βάση την ετυμολογία της, σημαίνει την νοητική διεργασία που καταλήγει σε εκτιμήσεις, σκέψεις και αποφάσεις, αλλά και ως κακή κατάσταση για νόσους (κρίσιμη). Η εννοιολογία της κακής έκβασης στα οικονομικά και η σύνδεση της λέξης με αυτά, οφείλεται σε γλωσσικό αντιδάνειο από την αγγλική και γαλλική γλώσσα (crisis, crise). Θα μπορούσε κανείς λοιπόν και με βάση την ερμηνεία της λέξεως, να πει πως η κρίση ως κατάσταση, ως ιστορικό γεγονός και μέγεθος και δη η δομική κρίση του καπιταλισμού, είναι μια περίοδος αναστοχασμού, ανασύνταξης, επαναπροσδιορισμών, όπου όλοι και όλα κρίνονται. Η έκταση και η ένταση της σύγχρονής καπιταλιστικής κρίσης, που ξεκίνησε το 2008, ως κρίση στα χρηματοπιστωτικά παράγωγα, που χορηγούσαν αφειδώς αμερικανικές τράπεζες, υπό τη μορφή στεγαστικών -κυρίως- δανείων, είναι πολύ διαφορετική απ’ όσες έχει ζήσει η ανθρωπότητα και ιδιαιτέρως η Δύση. Είναι αναμφισβήτητη αλήθεια πως η σημερινή οικονομική κρίση, είναι αποτέλεσμα των χαρακτηριστικών δομών της τραπεζικής και χρηματιστικής κερδοσκοπίας, του λεγόμενου «Καπιταλισμού - καζίνο».Δημιουργήθηκαν τεχνηέντως υπερδομές στο καπιταλιστικό σύστημα, που πλέον, έδειξε αποφασισμένο, με αφορμή την κρίση, να άρει βιαίως τις ψευδαισθήσεις των υπεραναγκών, που δημιούργησε στους λαούς, επαναπροσδιορίζοντας άμεσα τις βασικές υλικές ανάγκες τους. Το καπιταλιστικό σύστημα, μέσω των εξελιγμένων του μηχανισμών, επανακαθόρισε και προσδιόρισε, απ’ την παραπάνω, σχεδόν υπερβατική θέση, ακόμη και τους όρους με τους οποίους οι λαοί μπορούν να αντιδρούν, καταστέλλοντας αποτελεσματικά, την όποια κίνηση εναντίον του. Ο άνθρωπος ξοδεύει χρήμα και ξοδεύεται ψυχικά δαπανά, αναζητώντας άσκοπα και άδοξα τις καταναλωτικές ουτοπίες, θέτοντας μεσοπρόθεσμους στόχους ζωής, περιορίζοντας το ίδιο του το μέλλον και συρρικνώνοντας δραματικά το παρόν του και την ελευθερία του. Ένα από τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά του καπιταλιστικού συστήματος, είναι η αποθέωση του υλισμού, όχι ως φιλοσοφικού και κοινωνικού ρεύματος, αλλά ως βιωματική προσκόλληση στα καταναλωτικά αγαθά με την παράλληλη εξιδανίκευση της βασικής προϋπόθεσης της πρόσβασης σε αυτά, δηλαδή το χρήμα. Ο ίδιος ο άνθρωπος, μετατρέπεται είτε σταδιακά είτε βίαια, σε νωχελικό υπερκαταναλωτή που ζει για να καταναλώνει, αγνοώντας – ειδικά στο στάδιο πριν το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης – την πραγματική ουσία, τον σκοπό της παρουσίας του σ’ αυτή τη ζωή.