bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ποσοτικός προσδιορισμός της παλινδρόμησης δωδεκαδακτυλο-εντερικού περιεχομένου στο στόμαχο και τον οισοφάγο
Authors: Ζαχαριουδάκης Γεώργιος
Published: January 2014

Μέχρι πρόσφατα η σπινθηρογραφία 99mTc-HIDA, με τους όποιους περιορισμούς της, θεωρούνταν ως εξέταση, η «χρυσή σταθερά» για τον υπολογισμό της εντερογαστρικής παλινδρόμησης. Από την παρούσα μελέτη φάνηκε ότι τα αποτελέσματα τόσο της σπινθηρογραφίας όσο και του Bilitec παρουσιάζουν υψηλή συγκρισιμότητα και τελικά και οι δύο εξετάσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν με αντίστοιχη ακρίβεια και αξιοπιστία στη διάγνωση και υπολογισμό της ΕΓΠ, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα και την εμπειρία στην χρήση τους. Η ερμηνεία του αποτελέσματος της σπινθηρογραφίας απαιτεί έμπειρο χρήστη κάτι που δεν ισχύει για την εξέταση με την συσκευή Bilitec. Κατά τον έλεγχο ασθενών με επιμένουσα βαριά συμπτωματολογία εντερογαστρικής παλινδρόμησης με 99mTc-HIDA, Δείκτης-ΕΓΠ μεταξύ 7-20% δεν αρκεί για να πιστοποιήσει εργαστηριακά την ύπαρξη του συνδρόμου ώστε να δικαιολογηθεί η χειρουργική παρέμβαση για την αποκατάσταση της βλάβης. Στις παραπάνω περιπτώσεις η περαιτέρω διερεύνηση των ασθενών με τη συσκευή Bilitec 2000 μπορεί να δώσει απάντηση στο διαγνωστικό πρόβλημα και κατ’ επέκταση στον τρόπο επίλυσής του. Η τεχνική Roux-en-Y μετά από περιφερική γαστρεκτομή μπορεί να συνεχίσει να προτείνεται ως η μέθοδος που αποτρέπει τη δευτερογενή εντερογαστρική παλινδρόμηση ή για την αντιμετώπιση της πρωτοπαθούς ΕΓΠ. Μετά από μία ανακατασκευή κατά Roux-en-Y μπορεί να παρουσιαστεί η κλινική οντότητα που ονομάζεται «σύνδρομο Roux-en-Y» και αναφέρεται κυρίως σε συμπτώματα γαστρικής στάσης. Όπως φάνηκε από τη μελέτη που πραγματοποιήθηκε κάποιοι από τους ασθενείς με συμπτώματα γαστρικής στάσης μπορεί με τον ίδιο παθοφυσιολογικό μηχανισμό, να παρουσιάζουν και πέρα του φυσιολογικού εντερογαστρική παλινδρόμηση. Το παραπάνω σύνδρομο παρουσιάζεται ως επί το πλείστον σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε κλασική Roux-en-Y γαστρεκτομή, αντίθετα, η ανίχνευση εντερογαστρικής παλινδρόμησης και η πιστοποίηση συνδρόμου γαστρικής στάσης είναι μάλλον σπάνια μετά από «άκοπη» Roux-en-Y γαστρεκτομή.
Επίδραση των πτητικών αναισθητικών στις μηχανικές ιδιότητες των πνευμόνων
Authors: Νύκταρη Βασιλεία
Published: January 2014

Στην κλινική πράξη η εμφάνιση βρογχόσπασμου που σχετίζεται με την αναισθησία είναι σπάνια. Η διαδικασία της λαρυγγοσκόπησης και της ενδοτραχειακής διασωλήνωσης σχετίζεται με τη διέγερση μηχανο-υποδοχέων στη μύτη, το λάρυγγα και τους αεραγωγούς με αποτέλεσμα την πρόκληση αντανακλαστικού βρογχόσπασμου και παραγωγής βλέννης, που μπορούν να αυξήσουν τις αντιστάσεις του αναπνευστικού συστήματος μέχρι 40%.1-7 Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι τα πτητικά αναισθητικά μπορούν να μειώσουν τις πνευμονικές αντιστάσεις και την ελαστικότητα του αναπνευστικού συστήματος μέσω διαφόρων μηχανισμών: (1) προκαλώντας άμεση χάλαση των λείων μυϊκών ινών των αεραγωγών, (2) μέσω της αναστολής της απελευθέρωσης χημικών διαβιβαστών και της καταστολής νευρικών οδών και (3) μέσω της ενίσχυσης του β-αδρενεργικού τόνου.17-18,52 Οι βρογχοδιασταλτικές ιδιότητες των πτητικών αναισθητικών αλοθανίου, ισοφλουρανίου και σεβοφλουρανίου έχουν αποδειχθεί τόσο σε μελέτες σε πειραματόζωα όσο και σε κλινικές μελέτες. Η πλειοψηφία των μελετών σε πειραματόζωα αναφέρει ότι οι ανωτέρω πτητικοί αναισθητικοί παράγοντες προκαλούν χάλαση των λείων μυϊκών ινών των βρόγχων σε συνθήκες βρογχόσπασμου.32,34-35,43-45,49-50,63,105-106 Οι κλινικές μελέτες επίσης καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι και τα τρία ανωτέρω πτητικά αναισθητικά σε κλινικά χρησιμοποιούμενες συγκεντρώσεις προκαλούν μείωση των αντιστάσεων του αναπνευστικού συστήματος.14,20-21,33,107-114 Τα ευρήματα των μελετών για την επίδραση του δεσφλουρανίου στις αναπνευστικές αντιστάσεις είναι αντικρουόμενα. Μελέτες σε πειραματόζωα έχουν δείξει την ικανότητα του δεσφλουρανίου να προκαλεί βρογχοδιαστολή, τόσο στο εγγύς όσο και στο απώτερο βρογχικό δέντρο, και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό σε σύγκριση με το αλοθάνιο, που θεωρείται ο πτητικός παράγοντας αναφοράς για την πρόκληση βρογχοδιαστολής.32,35 Αντίθετα, οι κλινικές μελέτες απέτυχαν να καταδείξουν με σαφήνεια την ύπαρξη βρογχοδιασταλτικής δράσης του δεσφλουρανίου.21,25,33 Πρόσθετα, τα αποτελέσματα αυτών των μελετών, που διερεύνησαν την επίδραση του δεσφλουρανίου στις μηχανικές ιδιότητες του αναπνευστικού συστήματος είναι αντικρουόμενα, δείχνοντας, κυρίως, μια τάση επιδείνωσης του βρογχόσπασμου.21,25 Το αντικείμενο της παρούσας διατριβής ήταν να διερευνήσει την επίδραση του δεσφλουρανίου στις εισπνευστικές αντιστάσεις του αναπνευστικού συστήματος (συνολική αντίσταση = Rrs, ελάχιστη αντίσταση = Rmin και τη διαφορά τους = DRrs), όταν χορηγείται σε διαφορετικές συγκεντρώσεις MAC. Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκαν δύο μελέτες, μια πειραματική και μια κλινική. ..................
Ανάπτυξη προηγμένων μεθόδων αναγνώρισης προτύπων και μαθηματική θεμελίωση για τον εντοπισμό του τρόπου δημιουργίας και της ταυτότητας του δημιουργού σημαντικών αρχαιολογικών ευρημάτων
Authors: Ρουσόπουλος Παναγιώτης
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή αφορά σε δύο θέματα: Το πρώτο περιλαμβάνει μία προσπάθεια εντοπισμού του τρόπου κατασκευής των φημισμένων τοιχογραφιών της Ύστερης Εποχής του Χαλκού oι οποίες έχουν ανασκαφεί στο Ακρωτήρι Θήρας. Το δεύτερο θέμα αφορά στην αυτόματη ταυτοποίηση γραφέων αρχαίων επιγραφών με σκοπό την ορθή χρονολόγηση αυτών, η οποία είναι πολύ μεγάλης σημασίας για την Αρχαιολογία και την ορθή καταγραφή της Ιστορίας. Και τα δύο αυτά θέματα αντιμετωπίζονται για πρώτη φορά σε αυτήν την εργασία, αλλά και από την ερευνητική μας ομάδα. Το πρώτο θέμα περιλαμβάνει τα εξής επιμέρους στάδια: 1Α) Επεξεργασία εικόνων των προς μελέτη τοιχογραφιών. Εξαγωγή του περιγράμματος των απεικονιζομένων θεματικών ενοτήτων. 1Β) Διατύπωση ορισμών και βασικής υπόθεσης περί χρήσεως γεωμετρικών καμπυλογράφων στη σχεδίαση τοιχογραφιών. 1Γ) Επιλογή πιθανών γεωμετρικών προτύπων καμπυλογράφων με κριτήρια αρχαιολογικής-ιστορικής φύσεως. 1Δ) Πρώτη εκτίμηση των πιθανών μονοκονδυλιών. Καμπυλότητα και ελαχιστοποίηση επιλεγμένων συναρτήσεων λάθους. 1Ε) Παρουσίαση πρωτότυπης εξαντλητικής μεθόδου προσαρμογής καμπυλών. Βέλτιστη σχετική θέση αυτών. 1ΣΤ) Προσδιορισμός των ακριβών παραμέτρων των καμπυλογράφων. 1Ζ) Υποστήρηξη υπόθεσης περί χρήσεως καμπυλογράφων. Έμμεση αναπαραγωγή του τρόπου σχεδίασης των περιγραμμάτων. Προσδιορισμός ορίων των πιθανών μονοκονδυλιών πάνω στις τοιχογραφίες. Οπτική απόδοση αποτελεσμάτων. Το δεύτερο θέμα περιλαμβάνει τα εξής στάδια: 2Α)Επεξεργασία των εικόνων των επιγραφών. Εξαγωγή του περιγράμματος των υλοποιήσεων των συμβόλων της αλφαβήτου στις επιγραφές. 2Β)Καθορισμός κρισίμων σημείων καμπής των συμβολογραμμάτων. Ελαχιστοποίηση συναρτήσεων λάθους με χρήση καμπυλότητας. 2Γ) Βέλτιστη προσαρμογή των υλοποιήσεων των γραμμάτων. 2Δ)Ορισμός ποσοτήτων που περιγράφουν την ποιότητα προσαρμογής. 2Ε)Διατύπωση πρωτότυπων στατιστικών κριτηρίων. Υπολογισμός πιθανοφάνειας. Έλεγχος υποθέσεων. 2ΣΤ)Μέθοδος ταυτοποίησης γραφέα γεωμετρικών χαρακτηριστικών. Στατιστικές κατανομές των χαρακτηριστικών αυτών. 2Ζ) Εφαρμογή σε 32 αρχαιοελληνικές επιγραφές τις οποίες επέλεξε ο επιγραφολόγος καθ. Steven Tracy (σχολή ιστορικών σπουδών του ινστιτούτου προηγμένων σπουδών του Princeton). Αξιολόγηση της επίδοσης του συστήματος από διακεκριμένους επιγραφολόγους. Χωρισμός των 32 επιγραφών σε 9 διαφορετικούς χαράκτες.
Μελέτη των επιδημιολογικών δεδομένων του μελανώματος δέρματος στον πληθυσμό της Κρήτης
Authors: Λασιθιωτάκης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Στην Ελλάδα δεν έχουν αναφερθεί ακόμη δεδομένα σχετικά με την επίπτωση του μελανώματος του δέρματος. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι: α) Να υπολογισθούν δείκτες επίπτωσης του μελανώματος στην Κρήτη. β) Να συγκριθούν κλινικοεπιδημιολογικά χαρακτηριστικά του μελανώματος μεταξύ ασθενών από την Κρήτη και το κρατίδιο central Baden-Württemberg (CBW) της Νότιας Γερμανίας. γ) Να αναγνωριστούν παράγοντες κινδύνου για το μελάνωμα του δέρματος στον πληθυσμό της Κρήτης. Μεταξύ των ετών 1999-2002, όλοι οι ασθενείς κρητικής καταγωγής με πρωτοπαθές μελάνωμα του δέρματος έδωσαν συνέντευξη και υποβλήθηκαν σε πλήρη δερματολογική εξέταση. Προτυπωμένοι κατά ηλικία δείκτες επίπτωσης υπολογίστηκαν με τη μέθοδο άμεσης προτύπωσης. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με αντίστοιχα στοιχεία από το CBW για την ίδια χρονική περίοδο. Οι ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου καθορίστηκαν με τη μέθοδο πολυπαραγοντικής λογιστικής παλινδρόμησης. Η προτυπωμένη επίπτωση κατά τον πρότυπο ελληνικό πληθυσμό ήταν 4.6/100.000 για τους άνδρες και 4.7 για τις γυναίκες. Η μέση ετήσια προτυπωμένη επίπτωση του μελανώματος με βάση τον ευρωπαϊκό πληθυσμό επίπτωση στην Κρήτη κατά τη διάρκεια των ετών 1999-2002 ήταν 4.01/100.000 για τους άνδρες και 4.05 για τις γυναίκες ενώ στο CBW ανήλθε στις 10.6/100.000 για τους άνδρες και 11.1 για τις γυναίκες. Οι Κρήτες διεγνώσθησαν συχνότερα με όγκους μεγαλυτέρου πάχους σε σχέση με το CBW (διάμεση τιμή Breslow 1.4mm έναντι 0.7mm, Ρ<0.05) και η αναλογία των οζοδών μελανωμάτων ήταν σημαντικά υψηλότερη στην Κρήτη από το CBW (29% έναντι 11% P<0.05). Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, οι ακτινικές υπερκερατώσεις (OR 6.2) και οι εφηλίδες (OR 2.2), οι κοινοί και άτυποι σπίλοι (OR 5.4 και 3.0, αντιστοίχως), το ξανθό ή ερυθρό χρώμα μαλλιών (OR 3.1), οι φωτότυποι Ι/ΙΙ (OR 1.8), καθώς και η ολική ηλιοέκθεση (εβδομάδες/έτος) (OR 1.03), όλοι συσχετίστηκαν σημαντικά με τον κίνδυνο ανάπτυξης μελανώματος. Η επίπτωση του μελανώματος του δέρματος στην Κρήτη είναι συγκρίσιμη με άλλες νοτιοευρωπαϊκές χώρες και σημαντικά χαμηλότερη από τη Νότια Γερμανία. Οι ασθενείς με μελάνωμα στη Κρήτη διαγιγνώσκονται σε πιο προχωρημένο στάδιο σε σύγκριση με το CBW εύρημα που καθιστά απαραίτητο το σχεδιασμό στρατηγικών με στόχο την πρώιμη διάγνωση του μελανώματος στην Κρήτη. Στον σκουρόχρωμο Κρητικό πληθυσμό, οι δείκτες ηλιοέκθεσης αντιπροσωπεύουν τους πιο σημαντικούς δείκτες κίνδυνου για το μελάνωμα του δέρματος ενώ σε ανοιχτόχρωμους Καυκάσιους πληθυσμούς οι μελανοκυτταρικοί σπίλοι παίζουν κεντρικό ρόλο.
Φαρμακογενωμική στα αδενοκαρκινώματα πνεύμονα
Authors: Μπουκοβίνας Ιωάννης
Published: January 2014

Στόχος 1: Πολυκεντρική μελέτη φάσης II και αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του συνδυασμού docetaxel και gemcitabine ως πρώτης γραμμής Χ/Θ σε ηλικιωμένους ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα πνεύμονα. 77 ασθενείς >70 ετών εντάχθηκαν στη μελέτη. 1 ασθενής εμφάνισε πλήρη ανταπόκριση (1.3%) και 23 ασθενείς (29.9%) εμφάνισαν μερική ανταπόκριση [OR 0.31 (95%CI 0.21 0.42)] ενώ έλεγχος της νόσου επιτεύχθηκε στο 53.3%. Το διάμεσο διάστημα ελεύθερο προόδου νόσου ήταν 4.1 μήνες η διάμεση επιβίωση 9.4 μήνες και η μονοετής και διετής επιβίωση 37.9% και 10.7% αντίστοιχα. Η προοπτική αυτή μελέτη έδειξε ότι η χημειοθεραπεία 1ης γραμμής με docetaxel/gemcitabine είναι αποτελεσματική στους ηλικιωμένους ασθενείς με μεταστατικό ή τοπικά προχωρημένο αδενοκαρκίνωμα του πνεύμονα. Στόχος 2α: Να αξιολογηθούν τα επίπεδα έκφρασης mRNA των υποομάδων RRM1 και RRM2 και να συσχετιστούν με τα κλινικά αποτελέσματα σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα πνεύμονα που θεραπεύονται με το συνδυασμό docetaxel και gemcitabine ως Χ/Θ 1ης γραμμής. Για να μελετήσουμε την έκφραση των γονίδιων RRM1 και RRM2 απομονώθηκε RNA από το υλικό του όγκου μετά από μικροτεμαχισμό με laser. Η ποσοτικοποίηση του εξαγόμενου RNA έγινε με RT-PCR. Στη μελέτη εντάχθηκαν 53 ασθενείς. Όταν οι ασθενείς ταξινομήθηκαν ανάλογα με την έκφραση RRM1 και RRM2 οι 10 ασθενείς με χαμηλά επίπεδα των mRNA RRM1 και RRM2 είχαν υψηλότερες απαντήσεις, ΤΤΡ και συνολική επιβίωση συγκριτικά με τους 7 ασθενείς με υψηλά επίπεδα και των δυο γονίδιων (απαντήσεις 60% vs 14.2%, p=0.049; time to progression: 9.9 vs 2.3 μήνες, p=0.003; συνολική επιβίωση: 15.4 vs 3.6 μήνες, p=0.031). Η πολυπαραγοντική ανάλυση έδειξε ότι τα υψηλά επίπεδα έκφρασης mRNA RRM2 σχετίζονταν σημαντικά με πτωχή απάντηση. Η μελέτη αυτή έδειξε για πρώτη φορά μια θετική σχέση μεταξύ της έκφρασης mRNA της RRM2 και της απάντησης σε συνδυασμό βασισμένο στη gemcitabine σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα του πνεύμονα. Στόχος 2β: Να αξιολογηθούν τα επίπεδα έκφρασης mRNA των BRCA1, RRM1 και RRM2 και να συσχετιστούν με τη κλινική απάντηση σε Χ/Θ 1ης γραμμής με docetaxel και gemcitabine σε ασθενείς με μη-μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα. Η μεθοδολογία κατεργασίας των δειγμάτων είναι όμοια με την περιγραφείσα ανωτέρω. Κλινικά δεδομένα και εξαγωγή RNA για τα γονίδια BRCA1, RRM1 και RRM2 επιτεύχθηκε σε 96 δείγματα. Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε 3 ομάδες ανάλογα με τον κίνδυνο προόδου νόσου βασισμένοι στην αλληλεπίδραση των επίπεδων mRNA BRCA1 και mRNA RRM1. 24 ασθενείς ήταν στη χαμηλού κινδύνου ομάδα, 42 ασθενείς στην ενδιάμεσου κίνδυνου ομάδα και 30 ασθενείς στην υψηλού κίνδυνου ομάδα. Το διάμεσο ΤΤΡ ήταν 10.13 μήνες για τους ασθενείς χαμηλού κίνδυνου 4.17 μήνες για τους ασθενείς ενδιάμεσου κίνδυνου και 2.3 μήνες για τους ασθενείς υψηλού κίνδυνου (p=0.001). Η έκφραση των RRM1, RRM2, BRCA1 αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο για την εξατομικευμένη θεραπεία ασθενών με ΜΜΚΠ.
Εκτίμηση της κατάστασης της θρέψης σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα με την εφαρμογή του πρωτοκόλλου Mini Nutritional Assessment (MNA)
Authors: Γκιουλμπασάνης Ιωάννης
Published: January 2014

Το σύνδρομο της καχεξίας συνοδεύει συχνά τον καρκίνο του πνεύμονα και σχετίζεται με αυξημένη νοσηρότητα και πτωχότερη επιβίωση. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι η απώλεια μυϊκής μάζας με ή χωρίς απώλεια λιπώδους ιστού ως αποτέλεσμα της υποκείμενης κακοήθειας. Παθοφυσιολογικά, οι κυττοκίνες που παράγονται από τον όγκο ή τον ξενιστή φαίνεται να έχουν κεντρικό ρόλο τροποποιώντας ορεξιογόνα ερεθίσματα, εκτρέποντας το ενεργειακό ισοζύγιο, προκαλώντας μυϊκό καταβολισμό και προάγοντας τη λιπόλυση. Στη πρώιμή του φάση, και όταν το σύνδρομο είναι θεωρητικά αναστρέψιμο, κατά κανόνα διαλάθει της κλινικής υποψίας. Αντιθέτως, όταν γίνει κλινικά εμφανές, οποιαδήποτε παρέμβαση είναι όχι μόνο αναποτελεσματική αλλά πιθανώς και άσκοπη. Η σαρκοπενική παχυσαρκία είναι ένας παράγοντας που δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την έγκαιρη διάγνωσή του διότι η απώλεια της μυϊκής μάζας καλύπτεται από το υποδόριο λίπος και δε γίνεται κλινικά αντιληπτή. Μέχρι τώρα η διάγνωση του συνδρόμου βασίζεται στη ποσοτικοποίηση της απώλειας του σωματικού βάρους. Ωστόσο, και πέραν της ασυμφωνίας μεταξύ των κλινικών για το ποσοστό της απώλειας του βάρους και το χρονικό διάστημα που πρέπει αυτό να συμβεί, η μέθοδος αποτελεί γενικά έναν υπεραπλουστευμένο τρόπο εκτίμησης της θρέψης. Από την άλλη πλευρά μία λεπτομερής διαιτολογική εκτίμηση από εξειδικευμένο διαιτολόγο έχει αυξημένες απαιτήσεις σε χρόνο, εξειδικευμένο εξοπλισμό και κόστος και είναι πρακτικά μη εφαρμόσιμη. Για την ακριβέστερη εκτίμηση της θρέψης έχει προταθεί η χρήση ερωτηματολογίων όπως το ΜΝΑ που αναπτύχθηκαν αρχικά για ηλικιωμένους ασθενείς χωρίς νεοπλασματικό νόσημα. Με την παρούσα διατριβή το MNA αξιολογήθηκε συγκριτικά έναντι της απώλειας βάρους σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του πνεύμονα. Το MNA αναγνωρίζει περισσότερους ασθενείς σαν υποψήφιους για να λάβουν κάποια διαιτολογική παρέμβαση και επιπλέον φάνηκε πως υπερτερεί σε σχέση με την απώλεια βάρους τόσο όσον αφορά τη σχέση του με κλινικο-εργαστηριακούς παράγοντες που σχετίζονται με την υποθρεψία όσο και την προβλεπτική και προγνωστική του αξία. Αν και το MNA είναι ουσιαστικά ένα γηριατρικό πρωτόκολλο, η συσχέτισή του με την επιβίωση διατηρήθηκε και για την υποομάδα ασθενών ηλικίας <65 έτη. Επίσης, για την υποομάδα των ασθενών με δείκτη μάζας σώματος πάνω από τα όρια της παχυσαρκίας, ποσοστό πάνω από το 50% ήταν, κατά το MNA, αυξημένου κινδύνου για υποθρεψία και επομένως θα έπρεπε να υποστηριχθεί διαιτολογικά. Με βάση τα αποτελέσματα της παρούσας διδακτορικής διατριβής, μπορεί να υποστηριχθεί ότι το ΜΝΑ αποτελεί πλέον ένα ερωτηματολόγιο εκτίμησης της θρέψης αξιολογημένο και σε ογκολογικούς ασθενείς και γι’ αυτό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί τόσο ως νέο standard για την εκτίμηση της θρέψης όσο και για τη σύγκριση νέων μεθόδων που θα αναπτυχθούν εξ αρχής σε ασθενείς με νεοπλασματικό νόσημα.
Μελέτες χημικής, θερμικής σταθερότητας και αντοχής καταλυτικών μετατροπέων με βάση τον ηλεκτροθετικά ενισχυμένο Pt
Authors: Παπαβασιλείου Αγγελική
Published: January 2014

Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή περιλαμβάνει συστηματική μελέτη για την ανάπτυξη τριοδικού καταλυτικού μετατροπέα (TWC) που να επιδεικνύει εξαιρετικές καταλυτικές αποδόσεις και ικανοποιητική θερμική σταθερότητα σε συνδυασμό με μικρό οικονομικό κόστος. Ο τριοδικός καταλυτικός μετατροπέας που παρασκευάζεται αποτελείται από ένα μόνο ευγενές μέταλλο (Pt) σε χαμηλή φόρτιση (0.5 % κ.β.) υποστηριγμένο σε φορέα γ-αλούμινας. Στα τρία κεφάλαια της Διδακτορικής Διατριβής εξετάζονται διάφοροι παράμετροι με στόχο την ενίσχυση του τριοδικού καταλυτικού μετατροπέα έτσι ώστε να καταστεί ανταγωνιστικός των αντίστοιχων εμπορικών.
Αξιολόγηση της ποιότητας της παρεχόμενης αγωγής και φροντίδας σε προσχολικά κέντρα
Authors: Ρέντζου Κωνσταντίνα
Published: January 2014

Η αναπτυξιακή έρευνα συνδέει με συνέπεια την υψηλής ποιότητας αγωγή και φροντίδα με την θετική ολόπλευρη ανάπτυξη και ευημερία των παιδιών. Αν και ο χρόνος που ένα παιδί δαπανά στην ημερήσια φροντίδα, η σταθερότητα της φροντίδας και ο τύπος της ημερήσιας φροντίδας συσχετίζονται ορισμένες φορές με τα αναπτυξιακά επιτεύγματα των παιδιών, είναι η ίδια η ποιότητα της ημερήσιας αγωγής και φροντίδας, η οποία φαίνεται να ασκεί τις πιο ουσιαστικές και άμεσες επιδράσεις την ανάπτυξη των παιδιών. Η παρούσα μελέτη είχε ως στόχο την καταγραφή και αξιολόγηση της ποιότητας της παρεχόμενης αγωγής και φροντίδας από τους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς της πόλης των Ιωαννίνων. Αναλυτικότερα στόχος μας ήταν να εξετάσουμε, με τη χρήση διαφόρων μέσων συλλογής δεδομένων, τις δομικές και διαδικαστικές πτυχές της ποιότητας και τη σφαιρική ποιότητα των προσχολικών προγραμμάτων. Αναγνωρίζοντας την υποκειμενικότητα της έννοιας τη ποιότητας, η παρούσα μελέτη δεν περιορίσθηκε στην προοπτική του ερευνητή, η οποία συνιστά συνήθη πρακτική, αλλά επεδίωξε τη διερεύνηση της ποιότητας και από τη προοπτική των βρεφονηπιοκόμων και των γονέων. Η προσέγγιση αυτή (η χρήση διαφορετικών μέσων συλλογής δεδομένων και η διερεύνηση διαφόρων προοπτικών) επιτρέπει να δημιουργηθεί μια σφαιρική και αντικειμενική εικόνα για την ποιότητα της αγωγής και φροντίδας που δέχονται τα παιδιά. Τα δεδομένα της παρούσας έρευνας επιβεβαιώνουν σε μεγάλο βαθμό, προηγούμενα ερευνητικά δεδομένα που προέρχονται τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό. Το επίπεδο της ποιότητας της παρεχόμενης αγωγής και φροντίδας από τους παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς του δείγματος είναι εξαιρετικά χαμηλό. Η ίδια η ελληνική πολιτεία, η οποία είναι υπεύθυνη για την ρύθμιση των δομικών χαρακτηριστικών της ποιότητας, φαίνεται πως δεν δίδει στο θεσμό την αρμόζουσα σημασία. Τα δεδομένα, αποδεικνύουν ότι ο παιδικός σταθμός φαίνεται να θεωρείται κατεξοχήν θεσμό παροχής φροντίδας και δευτερευόντως θεσμός παροχής αγωγής. Αν και οι παιδαγωγοί και οι γονείς του δείγματος φαίνεται να αποδίδουν σαφώς υψηλότερες βαθμολογίες σε σύγκριση με τον ερευνητή, όπως ήταν αναμενόμενο δίνουν έμφαση στις διαδικασίες φροντίδας. Τα απογοητευτικά αποτελέσματα της παρούσας μελέτης οδηγούν στην ανάγκη διατύπωσης προτάσεων και στη λήψη άμεσων μέτρων προκειμένου να βελτιωθεί το επίπεδο τη ποιότητας της παρεχόμενης αγωγής και φροντίδας και να εξασφαλιστεί η καλύτερη δυνατή αρχή για τα παιδιά.
Μελέτη του ρόλου βιοδραστικών αιμοπεταλιακών παραγόντων στην αθηρογένεση
Authors: Δημητρίου Ανδρομάχη
Published: January 2014

Τα αιμοπετάλια διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην αιμόσταση και τη θρόμβωση, ενώ πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι συμμετέχουν σε όλα τα στάδια ανάπτυξης της αθηρωματικής πλάκας. Τα κύτταρα αυτά εκκρίνουν πολλούς βιοδραστικούς παράγοντες των οποίων ο ρόλος στην αθηρογένεση παραμένει υπό διερεύνηση. Αρκετοί από αυτούς τους παράγοντες εκκρίνονται από τα αιμοπετάλια μετά την ενεργοποίησή τους από διάφορους αγωνιστές ενσωματωμένοι σε μεμβρανικά κυστίδια γνωστά ως μικροσωματίδια των αιμοπεταλίων (PMPs). Τα PMPs συμμετέχουν σε διάφορες παθοφυσιολογικές καταστάσεις όπως είναι η φλεγμονή, η πήξη του αίματος άλλα και η αγγειακή λειτουργία. Σύμφωνα με πρόσφατα δεδομένα, τα PMPs ίσως αποτελούν έναν μηχανισμό στοχευμένης μεταφοράς βιοδραστικών ουσιών από τα αιμοπετάλια σε άλλα κύτταρα οδηγώντας στην ενεργοποίησή τους. Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να αναδείξουμε νέους μηχανισμούς με τους οποίους τα PMPs, πιθανά να συμβάλουν στην αθηρογένεση. Αρχικά παρήχθησαν PMPs με διαφορετικούς αγωνιστές προκειμένου να μελετήσουμε τις διαφορές στα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά τους. Κατόπιν διερευνήσαμε τον πιθανό ρόλο των PMPs στην αθηροθρόμβωση αρχίζοντας με τη μελέτη της πιθανής αλληλεπίδρασης αυτών με τις λιποπρωτεΐνες του πλάσματος και τις οξειδωμένες μορφές τους καθώς και τη σημασία αυτής της σύνδεσης στην ενεργοποίηση των ενδοθηλιακών κυττάρων και των αιμοπεταλίων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον δείξαμε στον πιθανό ρόλο του οξειδωτικού στρες στην τροποποίηση της δομής και της λειτουργικότητας των PMPs. Ειδικότερα, μελετήσαμε την επίδραση τόσο των PMPs όσο και των οξειδωτικά τροποποιημένων PMPs στην ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων και των ώριμων ενδοθηλιακών κυττάρων. Επιπρόσθετα, μελετήσαμε το ρόλο των PMPs στη γονιδιακή έκφραση των ενδοθηλιακών κυττάρων. Η παρούσα μελέτη δείχνει για πρώτη φορά ότι τα PMPs επάγουν τη γονιδιακή έκφραση στα ενδοθηλιακά κύτταρα, συνδέονται με τις λιποπρωτεΐνες του πλάσματος LDL και HDL και είναι ευαίσθητα στο οξειδωτικό στρες, in vitro με αποτέλεσμα να επηρεάζεται σημαντικά η δράση των PMPs στη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων και των ενδοθηλιακών κυττάρων. Η σπουδαιότητα των παραπάνω ευρημάτων στους μηχανισμούς της αθηρογένεσης και της θρόμβωσης παραμένουν υπό διερεύνηση.
Μοριακή γενετική μελέτη των κληρονομικών κινητικών και αισθητικών πολυνευροπαθειών (νόσος των Charcot-Marie-Tooth) τύπου 1A, HNPP, X και B
Authors: Φλωροσκούφη Παρασκευή
Published: January 2014

Η νόσος των Charcot-Marie-Tooth ή κληρονομική κινητική και αισθητική πολυνευροπάθεια (HMSN) χαρακτηρίζεται από μεγάλη κλινική και γενετική ετερογένεια. Κλινικά οι ασθενείς παρουσιάζουν ατροφία των περιφερικών τμημάτων των άνω και κάτω άκρων, διαταραχή της αισθητικότητας και κατάργηση των τενοντίων αντανακλάσεων. Εώς σήμερα έχουν αναγνωρισθεί ο αυτοσωμικός επικρατής τύπος (CMT1A, CMT1B, CMT2A, CMT2B, ΗΝΡΡ), ο αυτοσωμικός υποχωρητικός τύπος (CMT4A, CMT4B, CMT4C) και ο φυλοσύνδετος τύπος CMTX της νόσου. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι: α) η διερεύνηση των μοριακών γενετικών χαρακτηριστικών των κληρονομικών πολυνευροπαθειών CMT1A, HNPP, CMTX και CMT1Β στον Ελληνικό πληθυσμό β) η μελέτη του γονιδίου της πρωτεΐνης ΡΜΡ22 (διπλασιασμός, έλλειψη) προκειμένου να ελεγχθεί η συχνότητα και η συμπεριφορά του στον Ελληνικό πληθυσμό γ) η διερεύνηση και ο χαρακτηρισμός νέων μεταλλαγών καθώς και επιβεβαίωση ήδη γνωστών μεταλλαγών των γονιδίων της πρωτεΐνης Cx 32 και της πρωτεΐνης MPZ στον Ελληνικό πληθυσμό. Το υλικό της μελέτης αποτελείται από ασθενείς στους οποίους είχε τεθεί “πιθανή” ή “ενδεχόμενη” διάγνωση της νόσου CMT με βάση τα κλινικά και παρακλινικά χαρακτηριστικά που παρουσίαζαν, καθώς και από τους συγγενείς των πασχόντων με υψηλό κίνδυνο εμφανίσεως της νόσου. Μελετήθηκαν συνολικά 620 άτομα, τα οποία άνηκαν σε 410 οικογένειες (410 δείκτες). Από τους 410 δείκτες, οι 83 ήσαν μη πληροφοριακοί. Από τους εναπομείναντες 327 δείκτες σύμφωνα με κλινικά-ηλεκτροφυσιολογικά κριτήρια, 243 άτομα εμφάνιζαν τον τύπο 1 της νόσου (απομυελινωτική μορφή), 43 άτομα εμφάνιζαν τον τύπο 2 της νόσου και 40 άτομα οι οποίο εμφάνιζαν κλινική ένδειξη για ΗΝΡΡ.Ο τύπος 1Β μελετήθηκε σε 188 δείκτες συνολικά και όχι σε όλους τους δείκτες, που μελετήθηκαν οι τύποι CMT1A, HNPP και CMTX. Η διάγνωση της CMT 1A και της HNPP έγινε με την μέθοδο της αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης ( Polymerase Chain Reaction, PCR) σε συνδυασμό με τη χρήση κατάλληλου περιοριστικού ενζύμου. Η μοριακή μελέτη της CMTX και της CMT1B έγινε με PCR σε συνδυασμό με ανάλυση προσδιορισμού αλληλουχίας DNA (Sequencing). ..........
Στατιστική ανάλυση και πρόβλεψη της έκβασης τραυματιών με χρήση αποδοτικών αλγόριθμων εξόρυξης πληροφορίας και ποινικοποιημένων μεθόδων επιλογής μεταβλητών
Authors: Θεοδωράκη Ελένη-Μαρία
Published: January 2014

Σε όλες τις επιστήμες πραγματοποιούνται πειράματα που σκοπό έχουν να εξετάσουν και να αποκαλύψουν κάτι για μια διαδικασία ή ένα σύστημα. Στη παρούσα διατριβή παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μιας νέας προσέγγισης επιλογής των σημαντικότερων παραγόντων πρόβλεψης ενός φαινομένου, με συνδυασμό των σύγχρονων μεθόδων εξόρυξης δεδομένων (data mining) και ποινικοποιημένης πιθανοφάνειας (penalized likelihood) σε πολυδιάστατα ιατρικά προβλήματα. Η μέθοδος χρησιμοποιείται για την ανεύρεση των παραγόντων που σχετίζονται περισσότερο με την πιθανότητα θανάτου σε άτομα με τραυματικές κακώσεις. Αρχικά παρουσιάζονται οι μέθοδοι εξόρυξης πληροφορίας. Συγκεκριμένα αναλύονται τα βήματα που ακολουθούνται κατά τη διαδικασία, τα οποία περιλαμβάνουν τον καθορισμό των στόχων και την χρήση κατάλληλων αποδοτικών αλγορίθμων για την εύρεση κανόνων συσταδιοποίησης, συσχέτισης, και ταξινόμησης. Αναλυτικά παρουσιάζονται οι αλγόριθμοι που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη A-priori, CRΤ, C5.0, CHAID, GRI, K-means και Two-step. Επίσης για την εξασφάλιση της ποιότητας των αποτελεσμάτων σημαντική είναι η κατάλληλη προετοιμασία των δεδομένων και για το λόγο αυτό παρουσιάζονται αναλυτικά όλες οι προσεγγίσεις αντιμετώπισης των ελλειπουσών τιμών που συχνά εμφανίζονται κατά την συλλογή ιατρικών πληροφοριών. Στη συνέχεια περιγράφονται οι μέθοδοι επιλογής μεταβλητών με τη χρήση ποινικοποιημένης πιθανοφάνειας των οποίων οι εκτιμητές λειτουργούν όπως η προβλεπτική διαδικασία (oracle procedure), με την έννοια ότι επιλέγουν το σωστό μοντέλο όταν η παράμετρος ομαλοποίησης έχει επιλεχθεί κατάλληλα. Ένα από τα πλεονεκτήματα των μεθόδων αυτών είναι ότι ανιχνεύουν σημαντικές μεταβλητές και εκτιμούν τους συντελεστές παλινδρόμησης ταυτόχρονα. Επίσης περιγράφεται η διαδικασία υπολογισμού του τυπικού σφάλματος με τη χρήση ενός τύπου «σάντουιτς». Η παρούσα διατριβή περιλαμβάνει και τη μεθοδολογία συλλογής δεδομένων, και το είδος των μεταβλητών που περιλαμβάνονται στη μελέτη. Επιπρόσθετα μελετώνται τα αποτελέσματα της εκτενούς ανάλυσης των ελλειπουσών δεδομένων η οποία περικλείει τη μελέτη του μηχανισμού έλλειψης, τους κατάλληλους μετασχηματισμούς μεταβλητών και τα συμπεράσματα από τις γραφικές απεικονίσεις. Τέλος, παρουσιάζονται τα αποτελέσματα της επιλογής των σημαντικότερων μεταβλητών που οδηγούν σε θάνατο τους τραυματίες, με τη μέθοδο εξόρυξης δεδομένων και η στατιστική ανάλυσή τους με τις μεθόδους ποινικοποιημένης πιθανοφάνειας. Μελετάται ακόμα η αποδοτικότητα των μεθόδων και παρουσιάζονται συγκριτικά αποτελέσματα αξιολόγησης σύμφωνα με την προβλεπτική τους ικανότητα.
Υπολογιστική προσέγγιση φαρμακολογικών στόχων
Authors: Πάντος Σωτήριος
Published: January 2014

The aim of the work was to improve the current computational methods for determining the 3-dimensional protein structure from RDC. The pur- pose was to formulate an e±cient automated method providing faster and exact solutions for the structural features of proteins, which are pharma- cological targets, contributing to rational drug design. Residual Dipolar Coupling (RDC) is an e±cient method of solution NMR spectroscopy o®ering global orientation constraints. We developed a new algorithm for determining the protein backbone structure by pro- cessing systematically the constraints of RDC illustrated on ubiquitin. Firstly, the orientation of one bond vector in consecutive peptide planes is computed from the RDC equations of two media then we solve for the (A; A) of two independent backbone halves ?ltering the optimum confor- mation. Next, the orientation of the Z axis of a global frame relative to secondary structures is determined from two media then the relative orientation of secondary structures is obtained from a rotation matrix mapping one molecular frame to the other. Next, a system of 9 polyno- mial equations, derived from exactly 3 distance constraints, determines the relative position of two oriented secondary structures; thus, the exact 3-dimensional backbone structure is computed. The novelty of our approach relative to numerical approximating or stochastic non-deterministic methods typically used in NMR is that we apply straightforward algebraic techniques, implemented on the computer algebra package MAPLE, providing always the true structure. We use the least number of experimental data while the runtimes take an order of seconds on a common PC. The results are expected to be applied mainly to receptors connected with G proteins and to subsequent design of ligands for these receptors.
Επίδραση των ταξανών στη λειτουργία του ενδοθηλίου των αγγείων
Authors: Βασιλακοπούλου Μαρία
Published: January 2014

Εισαγωγή: Η αντινεοπλασματική δράση της Πακλιταξέλης βασίζεται στη προαγωγή της ανώμαλης συνάθροισης μικροσωληνίσκων αλλά επίσης θεωρείται ότι έχει σημαντικές προ-φλεγμονώδεις και αντι-αγγειογενετικές δράσεις in vivo και επομένως μπορεί να προκαλέσει αγγειακή δεισλειτουργία. Μέθοδοι: Μελετήσαμε 27 γυναίκες που έλαβαν συνδυασμούς που περιείχαν Πακλιταξέλη για καρκίνο μαστού ή ωοθηκών. Η ομάδα ελέγχου αντιπροσωπευόταν από 10 γυναίκες με καρκίνο τραχήλου μήτρας που έλαβαν χαμηλές δόσεις Σισπλατίνης εβδομαδιαίως ως ευαισθητοποιό. Μετρήσαμε την ενδοθηλιοεξαρτώμενη (FMD) και τη μη-ενδοθηλιοεξαρτώμενη αγγειοδιαστολή (NMD) της δεξιάς βραχιονίου αρτηρίας με υπερήχους καθώς και τα επίπεδα των φλεγμονωδών κυτταροκινών TNF-α και IL-6 πριν και μετά τη χημειοθεραπεία. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς που έλαβαν Πακλιταξέλη με μία Ανθρακυκλίνη είχαν την πιο αξιοσημείωτη μείωση της FMD (p=0,005) και της NMD (p=0,027). Mία αξειοσημείωτη μείωση παρατηρήθηκε επίσης στις ασθενείς που έλαβαν εβδομαδιαία Πλατίνα (p=0,045) ενώ η ΝMD δεν επηρεάστηκε (p=0,421). Αν και τα επίπεδα των TNF-α και IL-6 ήταν διαφορετικά μεταξύ των ομάδων μετά τη θεραπεία, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές των δύο δεικτών πριν και μετά τη θεραπεία. 80 Συμπεράσματα: Η θεραπεία με συνδυασμούς που περιέχουν Πακλιταξέλη βλάπτει την ενδοθηλιακή λειτουργία in vivo, όμως η βλάβη αυτή δεν σχετίζεται με τα επίπεδα στον ορό των δεικτών φλεγμονής
Διερεύνηση της έκφρασης των μορίων pRb-E2F σε πειραματικό μοντέλο (ξένο μόσχευμα) υπερπλασίας
Authors: Κικίλιας Βασίλειος
Published: January 2014

Σκοπός: Η παρούσα διατριβή αποσκοπεί να εξετάσει εάν το δίκτυο pRb-Ε2F διαταράσσεται στις προκαρκινικές αλλοιώσεις. Υλικό: Για την επίτευξη του σκοπού της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν τρεις πειραματικά προκληθείσες δερματικές υπερπλασίες σε ξενομοσχεύματα στα οποία χορηγήθηκαν με τη βοήθεια φορέων γονίδια που κωδικοποιούν αυξητικούς παράγοντες. Μέθοδοι: Οι κινητικές παράμετροι, δείκτης πολλαπλασιασμού και βαθμός απόπτωσης μελετήθηκαν, με την χρήση in situ τεχνικών. Με την βοήθεια της ανοσοϊστοχημείας, έναντι της πρωτεΐνης Κi-67, μελετήσαμε το βαθμό πολλαπλασιασμού. Ο βαθμός απόπτωσης εξετάσθηκε με τη τεχνική TUNEL. H μελέτη του δικτύου pRb-Ε2F έγινε με τη βοήθεια της ανασοϊστοχημείας, όπου χρησιμοποιήθηκαν αντισώματα έναντι των ακόλουθων πρωτεϊνών: της μη φωσφορυλιωμένης πρωτεΐνης του ρετινοβλαστώματος, της υπερφωσφορυλιωμένης πρωτεΐνης του ρετινοβλαστώματος, της πρωτεΐνης E2F1 και της πρωτεΐνης E2F2. Αποτελέσματα: Στις πειραματικές νεοπλασίες εμφανίζεται μία καθολική και μαζική υπερέκφραση της φωσφορυλιωμένης μορφής της πρωτεΐνης του ρετινοβλαστώματος (phospho-pRb) και των μεταγραφικών παραγόντων E2F-1 και E2F-2 συγκριτικά με τους ιστούς-μάρτυρες. Όσον αφορά τις κινητικές παραμέτρους, στις επαγώμενες με αυξητικούς παράγοντες νεοπλασίες υπάρχει αύξηση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και αύξηση του βαθμού απόπτωσης, στοιχεία τα οποία συμφωνούν με την παρατηρούμενη διαταραχή του δικτύου pRb-Ε2F. Συμπεράσματα: To δίκτυο pRb-E2F διαταράσσεται πρώιμα στις κακοήθειες, ήδη από την υπερπλασία. Το γεγονός αυτό συνάδει με την παρατηρούμενη διαταραχή της κυτταρικής ομοιοστασίας, λόγω αύξησης του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και του βαθμού απόπτωσης, που παρατηρείται στο στάδιο της υπερπλασίας. Η γνώση των μοριακών μονοπατιών που διαταράσσονται νωρίς κατά την εξέλιξη των κακοηθειών μπορεί να παρέχει σημαντικά οφέλη τόσο στη πρώιμη διάγνωση όσο και στην αποτελεσματικότερη θεραπευτική αντιμετώπιση των νεοπλασιών.
Ανοσοθεραπεία Her2/neu όγκων με ανασυνδυασμένα βιομόρια
Authors: Δημητριάδης Αλέξιος
Published: January 2014

Η οικογένεια των υποδοχέων των επιδερμικών αναπτυξιακών παραγόντων ErbB (HER) ανήκει στους υποδοχείς με λειτουργία τυροσινικής κινάσης. Αποτελείται από 4 διαμεμβρανικούς υποδοχείς, τους EGFR (ErbB1/Her1), Her2 (ErbB2), Her3 (ErbB3) και Her4 (ErbB4). Οι υποδοχείς εντοπίζονται σε κύτταρα επιθηλιακής προέλευσης, όπου η βασεοπλευρική τους τοποθέτηση, τους επιτρέπει να μεσολαβούν στην μεταγωγή σημάτων μεταξύ μεσεγχύματος και επιθηλίου. Τα σήματα που μεταφέρονται καθορίζουν την τύχη των επιθηλιακών κυττάρων ενεργοποιώντας και ρυθμίζοντας ένα σύνολο κυτταρικών απαντήσεων, όπως ο πολλαπλασιασμός, η μετανάστευση, η προσκόλληση, η διαφοροποίηση και η απόπτωση των κυττάρων. Η οικογένεια των υποδοχέων ErbB, μαζί με τους προσδέτες τους και τις πρωτεΐνες που μεταφέρουν ενδοκυτταρικά το σήμα, δημιουργούν ένα εξαιρετικά πολύπλοκο και δυναμικό δίκτυο σηματοδότησης. Στο εξωκυτταρικό τμήμα των υποδοχέων συνδέονται 13 μόρια πρόσδεσης, τα οποία επάγουν τον διμερισμό των υποδοχέων και την επακόλουθη ενεργοποίησή τους. Ενδοκυτταρικά στους υποδοχείς συνδέεται ένας μεγάλος αριθμός μορίων σηματοδότησης και πρωτεϊνών μεταφοράς σήματος, ενεργοποιώντας ποικίλα σηματοδοτικά μονοπάτια, όπως το μονοπάτι της κινάσης MAP, της κινάσης PI3, της φωσφολιπάσης Cγ, των παραγόντων STAT, των κυκλινών και των παραγόντων ρύθμισης του κυτταρικού κύκλου και των παραγόντων κυτταρικής προσκόλλησης και πολικότητας. Τα μονοπάτια αυτά συμμετέχουν στην ενδοκυτταρική μεταβίβαση των μηνυμάτων και καταλήγουν σε ενεργοποίηση συγκεκριμένων μεταγραφικών προγραμμάτων, που συχνότερα περιλαμβάνουν τα πρώτο-ογκογονίδια fos, jun και myc, τα μέλη της οικογένειας των Ets πρωτεϊνών όπως η GABP, αλλά και μια οικογένεια μεταγραφικών παραγόντων οι οποίοι περιέχουν δακτύλους ψευδαργύρου, όπως οι Sp1 και Egr1. Το τελικό αποτέλεσμα του δικτύου σηματοδότησης των υποδοχέων ErbB εξαρτάται εν κατακλείδι από το είδος του προσδέτη που θα συνδεθεί στον υποδοχέα και το είδος του διμερούς υποδοχέων που θα σχηματισθεί. Οποιαδήποτε παρέκκλιση της φυσιολογικής λειτουργίας του συγκεκριμένου δικτύου οδηγεί σε παθογενέσεις, με συνηθέστερη την καρκινογένεση. Ο υποδοχέας ErbB2 είναι γνωστός ως ο “ορφανός” υποδοχέας, καθώς στερείται πιθανού προσδέτη. Η δομή του υποδοχέα περιλαμβάνει μια εξωκυτταρική περιοχή 620 αμινοξέων, μια διαμεμβρανική 23 αμινοξέων και μια ενδοκυτταρική 580 αμινοξέων με ενεργότητα κινάσης τυροσίνης Η ιδιαίτερη στερεοδιαμόρφωσή του, που αντιστοιχεί στην ενεργοποιημένη στερεοδιαμόρφωση των υπολοίπων υποδοχέων, τον καθιστά προτιμώμενο υποδοχέα προς σχηματισμό ετεροδιμερούς με ένα από τα υπόλοιπα τρία μέλη της οικογένειας ErbB, και ιδιαίτερα με τον ErbB3. Το ετεροδιμερές αυτό οδηγεί σε εξαιρετικά μιτογόνα και ογκογόνα αποτελέσματα, καθώς προάγει σηματοδότηση μέσω πολλών μονοπατιών που οδηγούν σε κυτταρική επιβίωση, αντι-αποπτοτικά σήματα και κυτταρικό πολλαπλασιασμό. ................
Διερεύνηση της δράσεως του καδμίου και άλλων βαρέων μετάλλων στην συμπεριφορά, αντιοξειδωτική κατάσταση, ένζυμα και βιογενείς αμίνες εγκεφάλου επιμύων
Authors: Σίδερης Αντώνιος
Published: January 2014

Η έκθεση σε βαρέα μέταλλα σχετίζεται με βλάβες σε ζωτικές λειτουργίες και όργανα, ενώ έχουν καταγραφεί ακόμη και θάνατοι λόγω έκθεσης σε υψηλές συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων (UN 2001). Η τοξικότητα των βαρέων μετάλλων, όπως το κάδμιο (Cd), δύναται να αναχαιτισθεί με χηληκές ενώσεις, όπως η κυστεΐνη (Cys). Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση της δράσης του Cd και άλλων βαρέων μετάλλων και ο στόχος αυτός προσεγγίσθηκε αρχικά με τη μελέτη του ενζύμου της ακετυλοχολινεστεράσης (AchE) και της ολικής αντιοξειδωτικής κατάστασης (TAS) στον εγκέφαλο αρσενικών επιμύων, κατόπιν χορήγησης Cd, ψευδαργύρου (Zn) και Cys. Στη συνέχεια, μελετήθηκαν διάφοροι συμπεριφορικοί, νευροχημικοί, ενδοκρινολογικοί και βιολογικοί δείκτες σε θηλυκούς και αρσενικούς επίμυες, κατόπιν χορήγησης Cd και διαφόρων δόσεων Cys. Επιλέχθηκε το Cd για τη συνέχεια της έρευνας, καθώς φαίνεται να είναι το πλέον τοξικό μέταλλο, όπως προκύπτει από τις βιοχημικές μετρήσεις, ενώ η εκτέλεση των πειραμάτων έγινε και στα δύο φύλα, με σκοπό να διερυνηθεί η πιθανή διαφυλική διαφορά στην απόκριση των επιμύων. Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας δείχνουν ότι η υποχρόνια χορήγηση Cd φέρεται να αυξάνει τη δραστικότητα της AChE και να αναστέλει την TAS στον εγκέφαλο. O Zn φαίνεται να αυξάνει επίσης τη δραστικότητα της AChE, αλλά δε φαίνεται να επηρεάζει την TAS, ενώ όταν συγχορηγείται με Cd, διατηρεί τις υψηλές τιμές δραστικότητας της AChE και φαίνεται να αποτρέπει την προκαλούμενη από το Cd μείωση της TAS. Χορηγούμενη η Cys προκαλεί μία πολύ μεγάλη αύξηση της δραστικότητας της AChE και μία σημαντική αύξηση της TAS του εγκεφάλου. Στη συγχορήγησή της με το Cd, η Cys αν και δε μεταβάλλει την αυξημένη δραστικότητα της AChE, εμφανίζεται να αποτρέπει το προκαλούμενο από το Cd οξειδωτικό στρες, ενώ επιπλέον επιμηκύνει την επιβίωση των επιμύων που έλαβαν τοξική δόση Cd. Το Cd φαίνεται να προκαλεί διαταραχή της λειτουργίας της μνήμης και στα δύο φύλα, ενώ συγχορήγηση του με όλες τις δόσεις Cys αντιστρέφει την διαταραχή αυτή. Στη δοκιμασία της συμπεριφοράς ανοιχτού πεδίου, παρατηρείται μειωμένη «κινητικότητα» και «στερεοτυπική συμπεριφορά» στους επίμυες που έλαβαν Cd, φαινόμενο το οποίο αντιστρέφεται με τη συγχορήγηση κυρίως των μεγαλύτερων δόσεων Cys. Παράλληλα, η χορήγηση Cd προκαλεί μειωμένη «ολική όσμηση» των θηλυκών επιμύων σε σχέση με τους αντίστοιχους αρσενικούς. Το Cd διεγείρει τη ντοπαμινεργική λειτουργία των αρσενικών επιμύων τόσο στο ραβδωτό σώμα, όσο και στον ιππόκαμπο, ενώ η συγχορήγηση Cys αντιστρέφει την επίδραση αυτή, κυρίως στον ιππόκαμπο. ..................
Μοριακοί μηχανισμοί στόχευσης πρωτεϊνών στην εσωτερική μεμβράνη και στο διαμεμβρανικό χώρο των μιτοχονδρίων
Authors: Πετράκης Νικόλαος
Published: January 2014

Τα μιτοχόνδρια του σακχαρομύκητα Saccharomyces cerevisiae περιέχουν περισσότερες από 900 διαφορετικές πρωτεΐνες. Από αυτές η πλειονότητα συντήθεται στο κυτταρόπλασμα, μεταφέρεται στο μιτοχόνδριο και στοχεύεται στο κατάλληλο υπομιτοχονδριακό διαμέρισμα μέσω ενός πολύπλοκου μηχανισμού που περιλαμβάνει πολλά διαφορετικά πρωτεϊνικά σύμπλοκα. Διαφορετικές κατηγορίες μιτοχονδριακών πρωτεϊνών ακολουθούν διαφορετικά μονοπάτια στόχευσης στο μιτοχόνδριο. Πολλά διαφορετικά μονοπάτια στόχευσης στο μιτοχόνδριο έχουν μελετηθεί, λίγα είναι όμως γνωστά για το μονοπάτι ενσωμάτωσης στην εσωτερική μεμβράνη του μιτοχονδρίου πρωτεϊνών της εσωτερικής μεμβράνης του μιτοχονδρίου με ένα διαμεμβρανικό τμήμα και χωρίς τυπική αλληλουχία στόχευσης. Στη παρούσα εργασία μελετήσαμε την εισαγωγή στο μιτοχόνδριο και την ενσωμάτωση στη μεμβράνη της υπομονάδας e της F¬0/F1 ATP συνθάσης (Su e) ως παράδειγμα αυτής της κατηγορίας πρωτεϊνών. Βρέθηκε ότι το μονοπάτι στόχευσης της Su e εξαρτάται από τις μικρές Tim πρωτεΐνες του διαμεμβρανικού χώρου ενώ η εισαγωγή της στη μεμβράνη μπορεί να γίνει απουσία των γνωστών συμπλόκων που ενσωματώνουν πρωτεΐνες στην εσωτερική μεμβράνη. Ακόμη, βρέθηκε το σήμα στόχευσης της πρωτεΐνης στο αμινοτελικό τμήμα της πρωτεΐνης καθώς επίσης ότι το θετικό φορτίο στη θέση 8 της αλληλουχίας είναι απαραίτητο για τη στόχευση της πρωτεΐνης στο μιτοχόνδριο. Παράλληλα, μελετήθηκε το σήμα στόχευσης των υποστρωμάτων της Mia40, της οξειδάσης που αναδιπλώνει τις πρωτεΐνες στο διαμεμβρανικό χώρο και ο μηχανισμός πρόσδεσης αυτών των υποστρωμάτων στη Mia40. Το σήμα στόχευσης για τη πρωτεΐνη Tim10 βρίσκεται στα αμινοξέα 30 ως 39 της αλληλουχίας. Αυτό το σήμα στόχευσης προσδένεται στη Mia40 μέσω υδρόφοβων αλληλεπιδράσεων. Η αλληλουχία αυτή είναι ικανή να στοχεύσει στη Mia40 πρωτεΐνες που δεν είναι φυσιολογικά υποστρώματα της Mia40.
Ανάπτυξη πρότυπου μεθοδολογικού πλαισίου για τη βελτιστοποίηση συστημάτων αστικών οδικών εμπορευματικών μεταφορών με βάση τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά
Authors: Μπουχουράς Ευστάθιος
Published: January 2014

Στη σημερινή εποχή, ο κλάδος των Αστικών Οδικών Εμπορευματικών Μεταφορών (Α.Ο.Ε.Μ.) έχει ανάγκη περισσότερο από ποτέ να διευθετήσει τα προβλήματα που τον ταλανίζουν. Η μεθοδολογία που πρέπει να ακολουθηθεί για την επίτευξη αφενός της επίλυσης των εσωτερικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο κλάδος και αφετέρου την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκαλεί η λειτουργία του κλάδου στο σύνολο της κοινωνίας θα πρέπει να προσδιορισθεί. Στην πραγματικότητα πρόκειται για τις στρατηγικές και τις πολιτικές που θα πρέπει να εφαρμοσθούν για την επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου. Στόχος της παρούσας Διατριβής ήταν να αναγνωρίσει το επίπεδο της αλληλεπίδρασης μεταξύ των οντοτήτων που συνθέτουν τον κλάδο των Α.Ο.Ε.Μ. καθώς επίσης και το βαθμό επίδρασης της λειτουργίας του κλάδου στο σύνολο τη κοινωνίας, έτσι ώστε να προτείνει ένα μεθοδολογικό πλαίσιο για την υποστήριξη λήψης αποφάσεων για τη βελτιστοποίησή του. Η αναζήτηση και κατανόηση των πολιτικών και των μέτρων που επιτυγχάνουν τη βελτιστοποίηση των συστημάτων Α.Ο.Ε.Μ. βασίσθηκε στη διεθνή βιβλιογραφία και κυρίως στις μελέτες εφαρμογής, οι οποίες και αξιολογήθηκαν, που εφαρμόσθηκαν σε διάφορα αστικά κέντρα. Η διαδικασία βελτιστοποίησης συστημάτων Α.Ο.Ε.Μ. επιδρά τόσο άμεσα όσο και έμμεσα στην κοινωνία, εντούτοις απαιτεί σημαντικούς οικονομικού πόρους καθώς και ανθρώπινο δυναμικό, καθότι προκειμένου να αναγνωρισθεί η δομή, η οργάνωση και ο τρόπος λειτουργίας των συστημάτων Α.Ο.Ε.Μ. απαιτείται η επεξεργασία μεγάλου όγκου και ποικιλίας δεδομένων. Στην παρούσα Διατριβή αναπτύχθηκε και προτείνεται μεθοδολογικό πλαίσιο που αφορά τόσο σε χρήστες από τον ιδιωτικό τομέα όσο και σε χρήστες από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Το προτεινόμενο μεθοδολογικό πλαίσιο, με τη μορφή λογικού διαγράμματος, αποτελείται από ερωτήματα και διαδικασίες που οδηγούν το χρήστη σε πακέτο πολιτικών και μέτρων που με την εφαρμογή τους θα επιτύχει τη βελτιστοποίηση λειτουργίας συστημάτων Α.Ο.Ε.Μ. στην περιοχή που τον ενδιαφέρει.
Σχεδιασμός πρότυπου συστήματος, οικιακού τύπου, για την αξιοποίηση του βιοαποδομήσιμου κλάσματος των απορριμμάτων με αερόβιες διεργασίες
Authors: Μιχαλόπουλος Χρήστος
Published: January 2014

Το αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής είναι ο σχεδιασμός ενός πρότυπου βιοαντιδραστήρα, προσαρμοσμένου σε εφαρμογές οικιακής κλίμακας που αφορούν σε διεργασίες αερόβιας αποδόμησης του βιοαποδομήσιμου κλάσματος των αστικών απορριμμάτων. Ως βιοαποδομήσιμο κλάσμα των αστικών απορριμμάτων, ορίζονται οι ημερησίως παραγόμενες ποσότητες διατροφικών αποβλήτων και παράλληλα, μελετάται η βιολογική επεξεργασία (αερόβια αποδόμηση) μέσω της οποίας μετατρέπονται σε αξιοποιήσιμο τελικό προϊόν (compost). Στο πλαίσιο αυτό, καταρτίζεται μαθηματικό πρότυπο προσομοίωσης των διεργασιών, το οποίο και επιλύεται με χρήση κατάλληλου λογισμικού. Προκειμένου να προσδιοριστούν οι παράμετροι βελτιστοποίησης ενός οικιακού βιοαντιδραστήρα, μελετώνται όλα τα αντίστοιχα συστήματα που είναι διαθέσιμα στο εμπόριο σε παγκόσμια κλίμακα, με επιμερισμό αυτών σε πέντε (5) κατηγορίες σύμφωνα με ορισμένα λειτουργικά χαρακτηριστικά. Κατόπιν, πραγματοποιείται πολυκριτηριακή αξιολόγηση βάσει συγκεκριμένων κριτηρίων χρησιμοποιώντας την 5-βάθμια κλίμακα ‘Likert’. Η αξιολόγηση γίνεται ανά κατηγορία συστημάτων και συνολικά, στοχεύοντας αφενός στην επιλογή του πλέον κατάλληλου συστήματος ανά κατηγορία, αφετέρου, στην ταυτοποίηση των στοιχείων που βελτιστοποιούν το σχεδιασμό ενός οικιακού βιοαντιδραστήρα. Αναφορικά με το σχεδιασμό του προτύπου προσομοίωσης των διεργασιών, η μελέτη του ρυθμού βιοαποδόμησης βασίστηκε στην εξίσωση παραγώγου πρώτης τάξης. Το πρότυπο προσομοίωσης αποτελείται από πέντε (5) κατηγορίες εξισώσεων που αφορούν στην κινητική αντιδράσεων, στα ισοζύγια μάζας και ενέργειας, σε ογκομετρικούς υπολογισμούς και σε κατάρτιση δεικτών του βαθμού ωρίμανσης του τελικού προϊόντος. Η επίλυση του προτύπου πραγματοποιήθηκε μέσω συγγραφής προγραμματιστικού κώδικα. Για την εξαγωγή και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων, εφαρμόστηκαν διαφορετικά σενάρια επίλυσης με διαφοροποίηση ως προς την εφαρμογή δυναμικών συνθηκών αερισμού, την ισχύ θερμικής υποστήριξης της διεργασίας και το χρόνο παραμονής του αποβλήτου εντός του βιοαντιδραστήρα. Το γενικό συμπέρασμα αφορά στο ότι, για όγκο αποβλήτου 120 λίτρα, χρόνο παραμονής 50 ημέρες με ημερήσια παροχή αέρα 17 λίτρα και ημερήσια θερμική υποστήριξη 16 Watt, είναι εφικτή η παραγωγή compost εντός της οικίας από διατροφικά απόβλητα. Τέλος, με βάση τα αποτελέσματα του προτύπου προσομοίωσης και της πολυκριτηριακής αξιολόγησης των αντίστοιχων συστημάτων, σχεδιάστηκε σε κατάλληλο λογισμικό τύπου CAD, πρότυπος βιοαντιδραστήρας οικιακού τύπου.
Εντοπισμός, διαχωρισμός, κατάτμηση
Authors: Παπαβασιλείου Βασίλειος
Published: January 2014

Η ανάλυση εικόνων κειμένου έχει ως στόχο τη μετατροπή των έντυπων και χειρόγραφων κειμένων στα αντίστοιχα ηλεκτρονικά έγγραφα. Πρόκειται για μια σύνθετη διαδικασία που υλοποιείται σε επιμέρους στάδια επεξεργασίας, όπως η ψηφιοποίηση του πρωτοτύπου, ο εντοπισμός των περιοχών κειμένου, η κατάτμησή τους σε βασικά τμήματα του γραπτού λόγου (π.χ. γραμμές κειμένου, λέξεις και παραγράφους), η κατανόηση του ρόλου κάθε τμήματος, η αναγνώριση των χαρακτήρων και η δημιουργία του αντίστοιχου ηλεκτρονικού εγγράφου. Αν και έχουν αναπτυχθεί αποδοτικά εμπορικά προϊόντα για την επεξεργασία εντύπων, δεν έχει σημειωθεί η αντίστοιχη πρόοδος για τα χειρόγραφα. Η συγκεκριμένη εργασία επικεντρώνεται στην επεξεργασία ψηφιακών δυαδικών εικόνων χειρόγραφων κειμένων που περιέχουν μόνο κειμενικά στοιχεία και εστιάζει στα στάδια κατάτμησής τους σε γραμμές κειμένου και σε λέξεις. Στην πρώτη ενότητα περιγράφονται δύο τεχνικές για την οριοθέτηση των γραμμών κειμένου. Η πρώτη τεχνική στοχεύει στη βελτίωση της υπάρχουσας μεθοδολογίας των επιμέρους προβολών, προτείνοντας τη μοντελοποίηση των κατακόρυφων ζωνών ανάλυσης ως ακολουθίες παρατηρήσεων που προκύπτουν από ένα κρυφό Μαρκοβιανό μοντέλο. Η προτεινόμενη τεχνική υποβλήθηκε προς αξιολόγηση σε δύο διεθνείς διαγωνισμούς κατάτμησης χειρόγραφου κειμένου σε γραμμές και παρουσίασε καλύτερα αποτελέσματα και από τις αντίστοιχες (προβολές) και από υλοποιήσεις άλλων μεθόδων. Η δεύτερη τεχνική βασίζεται στην εφαρμογή τελεστών δυαδικής μορφολογίας. Η διαφοροποίησή της έγκειται στην εισαγωγή ενός σταδίου ελέγχου μετά από κάθε επανάληψη για τον εντοπισμό προτύπων τα οποία δηλώνουν ότι τμήματα γειτονικών γραμμών τείνουν να ενωθούν ή έχουν ήδη ενωθεί. Η συγκριτική αξιολόγησή της με παρόμοιες τεχνικές, έδειξε ότι η ενσωμάτωση του σταδίου ελέγχου συμβάλει στη βελτίωση της επίδοσης. Στη δεύτερη ενότητα εξετάζεται το πρόβλημα κατάτμησης του χειρόγραφου κειμένου σε λέξεις. Αν θεωρηθεί ότι τα εικονοστοιχεία δύο διαδοχικών γραφημάτων ανήκουν σε δύο τάξεις, τότε μπορεί να υπολογιστεί ο γραμμικός ταξινομητής διανυσμάτων υποστήριξης που τις διαχωρίζει. Για την εκτίμηση της απόστασης μεταξύ των γραφημάτων προτείνεται μια τιμή ανάλογη του περιθωρίου ταξινόμησης. Η κατηγοριοποίηση των αποστάσεων σε κενά μεταξύ λέξεων και σε κενά μεταξύ γραμμάτων της ίδιας λέξης, γίνεται με τη χρήση κατωφλίου που υπολογίζεται από τη συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας των αποστάσεων. Η αξιολόγηση της προτεινόμενης μεθόδου μέσω της συμμετοχής της σε δύο διεθνείς διαγωνισμούς, την ανέδειξε ως την αποτελεσματικότερη. Ως επέκταση της ανάλυσης εικόνων που περιέχουν μόνο κειμενικά στοιχεία, στην τρίτη ενότητα περιγράφεται μια τεχνική εντοπισμού πρόσθετου κειμένου σε πλαίσια βίντεο, η οποία ενσωματώνει ένα στάδιο επαλήθευσης, στο οποίο οι εντοπισμένες περιοχές κατηγοριοποιούνται σε κειμενικές ή μη, με τη βοήθεια μιγμάτων γκαουσιανών κατανομών.