bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Δοκίμια επί της συμβολής των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών στην παραγωγικότητα και την οικονομική ανάπτυξη
Authors: Παπαϊωάννου Σωτήριος
Published: January 2014

[…] Στη διατριβή αυτή, γίνεται προσπάθεια να απαντηθούν μια σειρά από ερωτήματα που αφορούν στις παραγωγικές και αναπτυξιακές επιπτώσεις των ΤΠΕ, τόσο συνολικά σε επίπεδο χωρών, όσο και σε επιμέρους κλάδους της ευρωπαϊκής και της ελληνικής οικονομίας. Ειδικότερα: - Σε επίπεδο χωρών, διερευνάται εάν και σε ποιο βαθμό υπάρχει σημαντική εμπειρική συσχέτιση μεταξύ των επενδύσεων σε ΤΠΕ και του ρυθμού αύξησης της παραγωγικότητας. Επιπλέον, εκτός της συνολικής επίδρασης των ΤΠΕ στην αύξηση της παραγωγικότητας, διερευνάται η ατομική συμβολή καθενός εκ των επιμέρους συνιστωσών τους (υλικό, λογισμικό, επικοινωνίες). - Η παραγωγική επίδραση των ξένων επενδύσεων, οι οποίες θεωρούνται δίαυλοι μεταφοράς τεχνολογίας, αποτελεί ένα επιπλέον ερώτημα που κρίθηκε ότι αξίζει να διερευνηθεί. - ‘Ένα άλλο θέμα που εξετάζεται αφορά τη συγκριτική ανάλυση της παραγωγικής συμβολής των ΤΠΕ μεταξύ των αναπτυγμένων και των αναπτυσσόμενων χωρών. – Επίσης, ένα ξεχωριστό τμήμα της διατριβής αφορά στη μέτρηση της τεχνικής αποτελεσματικότητας (technical efficiency) των χωρών σε σχέση με τη συνεισφορά των ΤΠΕ ως ξεχωριστού παραγωγικού συντελεστή. - Σε μικροοικονομικό επίπεδο, διερευνάται και γίνεται αντικείμενο συγκριτικής ανάλυσης, η παραγωγική επίδραση των ΤΠΕ σε κλάδους οικονομικής δραστηριότητας της Ε.Ε. και των Η.Π.Α. – Τέλος, η παρούσα μελέτη εστιάζει στους κλάδους δραστηριότητας της ελληνικής οικονομίας, όπου, εκτός των επιδράσεων των τεχνολογικών πληροφορικής, διερευνάται, επίσης, η συμβολή των επενδύσεων σε Έρευνα και Ανάπτυξη. Επίσης, εξετάζεται η πιθανή παρουσία αποτελεσμάτων διάχυσης (spillover effects) στην παραγωγικότητα ενός κλάδου από τις επενδύσεις σε Τεχνολογίες Πληροφορικής και σε Έρευνα και Ανάπτυξη που γίνονται σε άλλους κλάδους δραστηριότητας. […]
Μελέτη του ρυθμού εισροής στρατοσφαιρικού υλικού στην τροπόσφαιρα δια του 7Be και του O3
Authors: Γερασόπουλος Ευάγγελος
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή διερευνήθηκε η χρησιμότητα του κοσμογενετικού ραδϊονουκλιδίου 7Βe, παράλληλα με το όζον, ως ιχνηθέτη για τη μελέτη της διανταλλαγής μεταξύ στρατόσφαιρας και τροπόσφαιρας. Για τον σκοπό αυτό μελετήθηκαν όλοι εκείνοι οι παράγοντες που καθορίζουν την μεταβλητότητα των επιφανειακών του συγκεντρώσεων σε διάφορες χρονικές κλίμακες. Τρεις ήταν οι κύριες περιοδικότητες χαμηλής συχνότητας (> 1 μήνας) στην χρονοσειρά του 7Βe, οι οποίες συσχετίστηκαν με: α) τον 11-ετή κύκλο της έντασης της ηλιακής δραστηριότητας, βάσει του συσχετισμού του 7Βe με τον αριθμό των ηλιακών κηλίδων (-0.86) και το ηλιοκεντρικό δυναμικό (-0.80) με την χρήση της δεύτερης μεταβλητής να αίρει την υστέρηση των 5 μηνών της μεταφοράς της διαταραχής στις συγκεντρώσεις του 7Βe, β) την σχεδόν διετή κύμανση (Quasi-Biennial Oscillation - QBO) με τα 7Βe και όζον να έπονται κατά 8 μήνες του δείκτη της QBO και γ) την εποχιακή διακύμανση των συγκεντρώσεων με μέγιστο τους καλοκαιρινούς μήνες. Παράλληλα, μελετήθηκε το φαινόμενο της διαμόρφωσης του πλάτους του ετήσιου κύκλου του 7Βe και ανεπτύχθη θεωρητικό μοντέλο επεξήγησης του φαινομένου με βάση την μεταβολή της ηλιακής δραστηριότητας. Στη συνέχεια συσχετίστηκαν οι συγκεντρώσεις του 7Βe με μια σειρά μετεωρολογικών παραμέτρων. Ισχυρός θετικός συσχετισμός βρέθηκε μεταξύ του 7Βe με το ύψος της τροπόπαυσης (0.36-0.43) και το ύψος των οπισθοτροχιών (0.49-0.59), ενώ ισχυρός αρνητικός συσχετισμός προέκυψε με την σχετική υγρασία (-0.45 ως -0.56). Επίσης, με την βοήθεια των οπισθοτροχιών υπολογίστηκαν οι πηγές προέλευσης του 7Βe με χαρακτηριστικό τον σχηματισμό οδού διέλευσης υψηλών συγκεντρώσεων 7Βe (περίπου 8 mBq m-3) που αντανακλά την επίδραση των στρατοσφαιρικών διεισδύσεων. Τέλος, διερευνήθηκε η επίδραση των στρατοσφαιρικών διεισδύσεων στις επιφανειακές συγκεντρώσεις του 7Βe στην γεωγραφική περιοχή της Θεσσαλονίκης και δόθηκε με λεπτομέρεια ένα περιστατικό βαθιάς στρατοσφαιρικής διείσδυσης, η οποία από τυπώθηκε στις επιφανειακές συγκεντρώσεις των διαφόρων ιχνηθετών.
Επιδράσεις της βόσκησης βούβαλων στα υγρά ποολίβαδα του Εθνικού Δρυμού Πρεσπών
Authors: Καζόγλου Ιωάννης
Published: January 2014

Η βόσκηση αγροτικών ζώων στους υγροτόπους είναι μια από τις αποτελεσματικότερες μεθόδους για τη δημιουργία και τη διατήρηση υγρών ποολίβαδων σε επιφάνειες, που υπό καθεστώς μη διαχείρισης, καταλαμβάνονται από πυκνές και συχνά αμιγείς διαπλάσεις υψηλών ελόφυτων. Δεν υπάρχει όμως τεκμηριωμένη γνώση σχετικά με το ρόλο του βούβαλου (Bubalus bubalis), ενός κατ’ εξοχήν ζώου των υγροτόπων. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η μελέτη των χαρακτηριστικών της παραλίμνιας βλάστησης και των επιδράσεων της βόσκησης βούβαλων στις παραλίμνιες φυτοκοινότητες με στόχο την επιστημονική τεκμηρίωση διαχειριστικών προτάσεων σχετικών με την αποκατάσταση και διαχείριση υγρών ποολίβαδων. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε τέσσερις ζώνες βλάστησης στη δυτική όχθη της λίμνης Μικρή Πρέσπα κατά τα έτη 1997-2002 και σε έκταση 45 στρεμμάτων. Στις ζώνες εφαρμόστηκε βόσκηση βούβαλων και εν μέρη θερινή κοπή και χειμερινή καύση. Σε κάθε μία από τις ζώνες έγιναν μετρήσεις κάλυψης, σύνθεσης της βλάστησης, λιβαδικής παραγωγής, θρεπτικής αξίας καθώς και των δοκιμών παραμέτρων του καλαμιού (στις παρυφές του καλαμιώνα και στον αμιγή καλαμιώνα). Βρέθηκε ότι η βόσκηση βούβαλων επηρεάζει σημαντικά τα ποσοτικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά της παραλίμνιας βλάστησης εγκαθιστώντας τύπο υγρού ποολίβαδου. Συμπεραίνεται, ότι η βόσκηση βούβαλων μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως διαχειριστική πρακτική για την αποκατάσταση και διατήρηση των υγρών ποολίβαδων στη λίμνη Μικρή Πρέσπα στα πλαίσια ενός μακροχρόνιου σχεδίου διαχείρισης της βλάστησης της παραλίμνιας ζώνης.
Knowledge sharing within organizational units: the role of knowledge sharing context, process and knowledge sharing effectiveness on unit performance
Authors: Μπράχος Δημήτριος
Published: January 2014

A primary aim of knowledge management is to enable and encourage knowledge sharing among and between individuals, communities and organizational units. Resent research has extended the importance of knowledge sharing to competitiveness, arguing that the combination and sharing of knowledge within organizations provide a basis for competitive advantage. Knowledge sharing within organizations is not easily accomplished, however. A number of concepts have been advanced for analyzing such difficulties including internal ‘stickiness’, knowledge ‘glitches’ and different impediments to the transfer of lessons-learned and best practices within firms. Rare, however, are the empirical studies that have attempted to open up the black box of knowledge sharing mechanism and focus on the context where knowledge sharing takes place as well as whether it affects certain outcomes. In view of the above, this doctoral thesis is a study of Knowledge Sharing, which seeks to advance our understanding of the antecedents and consequences of knowledge sharing within organizations. Conducting Structural Equation Modeling, the results of the field study in 114 departments, which had distinct context and market orientation in ICT, Pharmaceutical and Food industries, reveal that: a) knowledge sharing context significantly influence the process of knowledge sharing, b) the characteristics of knowledge shared do not have any significant effect in the knowledge sharing process, c) employees perceive the process of knowledge sharing as effective and useful for their workflow, d) information technology has a positive influence in both knowledge sharing process and the knowledge sharing effectiveness, e) knowledge sharing effectiveness has a nonlinear association with organizational performance and f) knowledge sharing process and knowledge sharing effectiveness mediates the relationship between knowledge sharing context and organizational performance. These findings show that knowledge sharing process constitutes a critical factor for the increase of organizational performance as well as offer a more integrated and comprehensive model in the knowledge sharing theory.
Εθνο-αρχαιολογικές έρευνες στην Ξάνθη αναζητώντας τη μακρά διάρκεια σε ορεινές κοινότητες
Authors: Ιωαννίδου Ελισάβετ
Published: January 2014

Σκοπός και στόχος της μελέτης αυτής ήταν να κατατεθούν και να σχολιαστούν ορισμένες παρατηρήσεις σχετικές με θέματα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος και οι οποίες αφορούσαν τόσο σε υλικά όσο και σε πολιτισμικά δεδομένα των πληθυσμών που διαβιούν στην ορεινή Ξάνθη. Απώτερος σκοπός και στόχος της έρευνας ήταν να καταδειχθούν οι κύριοι και βασικοί άξονες επάνω στους οποίους θα στηριχθεί η μελλοντική έρευνα στην περιοχή. Από την εθνοαρχαιολογική έρευνα αναφάνηκε ότι το οικονομικό - παραγωγικό σύστημα της ορεινής Ξάνθης δεν αφορά σ’ έναν τύπο γεωργίας (μονοκαλλιέργεια του καπνού), αλλά σ’ ένα πιο σύνθετο παραγωγικό σχήμα, στο οποίο ενυπάρχουν μορφές παλαιότερων οικομικο-παραγωγικών σχηματισμών - συστημάτων, δηλαδή γεωργοκτηνοτροφικών και κτηνοτροφικών. Η στροφή στη γεωργία αποτελεί νεώτερο φαινόμενο (του 20ου αι.) και δεν χαρακτηρίζει ιστορικά το παραγωγικό σύστημα αυτών των κοινοτήτων. Η οργάνωση και χρήση του χώρου συσχετίζεται άμεσα με τις τοπικές κοινωνικο - πολιτισμικές παραμέτρους. Η εθνοαρχαιολογική προσέγγιση σχετικά μ’ έναν τοπικό κεραμικό τύπο, την Καμπλίτσα, κατέληξε στα εξής: η Καμπλίτσα ως ειδικό σκεύος αφορά σ’ ένα συγκεκριμένο τύπο “οικιακής παραγωγής”, ο οποίος εντάσσεται στο πλαίσιο της ντόπιας χειροποίητης κεραμικής, όπως αυτή εντοπίστηκε στους οικισμούς της περιοχής Σμίνθης. Η παραγωγή της Καμπλίτσα αποτελεί μέρος της εγχώριας χειροποίητης κεραμικής που κατασκευαζόταν αποκλειστικά στο πλαίσιο κάθε νοικοκυριού, αφορούσε όμως συγχρόνως σ’ ένα “οικοτεχνικό εργαλείο”. Η χειροποίητη κεραμική, εγγενές στοιχείο της αρχαίας θρακικής πολιτισμικής παράδοσης, αποτελεί εγγενές στοιχείο και της πομακικής πολιτισμικής παράδοσης. Από την υπόλοιπη αρχαιολογική έρευνα για πρώτη φορά αναδείχθηκαν πολιτισμικές παράμετροι της πομακικής κοινωνίας, οι οποίες αφορούν στην ύπαρξη, την επιβίωση, ενός λατρευτικού υποστρώματος το οποίο σχετίζεται με τοπικές αρχαίες λατρείες και αρχαίες θρακικές θεότητες (Βενδίδα, Γεβελέϊζιν), όπως αυτές έχουν προσδιοριστεί από το πλούσιο αρχαιολογικό υλικό που προέρχεται από την ανατολική Μακεδονία και την περιοχή της Αμφίπολης, τη νότια Βουλγαρία και την περιοχή της Φιλιππούπολης, καθώς και από την ευρύτερη Θράκη.
Ανάπτυξη αλγόριθμων για την τρισδιάστατη αντιστροφή γεωηλεκτρικών δεδομένων που προέρχονται από αρχαιολογικούς χώρους
Authors: Παπαδόπουλος Νικόλαος
Published: January 2014

Το βασικό αντικείµενο τις διατριβής αποτελεί η τρισδιάστατη χαρτογράφηση των αρχαιολογικών δοµών µέσω της τρισδιάστατης αντιστροφής επιφανειακών µετρήσεων της φαινόµενης ειδικής ηλεκτρικής αντίστασης. Στόχος της διατριβής είναι ο καθορισµός µίας πρακτικής διαδικασίας που θα συνδυάζει την συλλογή και την επεξεργασία τρισδιάστατων γεωηλεκτρικών δεδοµένων σε σύντοµο σχετικά χρονικό διάστηµα. Αρχικά πραγµατοποιείται µία εισαγωγή για την βασική θεωρία και τις αρχές που διέπουν την µέθοδο της ειδικής ηλεκτρικής αντίστασης. Τεκµηριώνεται η πρακτική της καταγραφής της τρισδιάστατης µεταβολής της φαινόµενης αντίστασης µέσω της πραγµατοποίησης παράλληλων ή/και ορθογώνιων δισδιάστατων τοµογραφιών. Προτείνεται µία τροποποιηµένη τεχνική για την διεξαγωγή παράλληλων ή/και ορθογώνιων δισδιάστατων γεωηλεκτρικών τοµογραφιών. Η τεχνική αυτή στηρίζεται στην κατάλληλη τροποποίηση ενός υπάρχοντος γεωφυσικού οργάνου και εφαρµόστηκε στην πράξη για την συλλογή πραγµατικών δεδοµένων από διαφορετικές αρχαιολογικές θέσεις του ελληνικού χώρου. Η µέθοδος των πεπερασµένων στοιχείων επιλέχτηκε για την επίλυση του ευθέος γεωηλεκτρικού προβλήµατος και τον υπολογισµό της απόκρισης γεωηλεκτρικών µοντέλων που προσοµοιώνουν τυπικές αρχαιολογικές δοµές. Η τεχνική της συζυγούς εξίσωσης ενσωµατώθηκε στην µέθοδο των πεπερασµένων στοιχείων για τον υπολογισµό του πίνακα ευαισθησίας. Παρουσιάζονται οι βασικές αρχές της θεωρίας της αντιστροφής και αναλύεται η τεχνική της αντιστροφής µε περιορισµούς εξοµάλυνσης που χρησιµοποιήθηκε για την ανακατασκευή των τρισδιάστατων γεωηλεκτρικών µοντέλων του υπεδάφους. Μελετάται η χωρική διακριτική ικανότητα των παράλληλων και ορθογώνιων τοµογραφιών, όσον αφορά την τρισδιάστατη χαρτογράφηση των αρχαιολογικών δοµών. Το πρόβληµα αυτό προσεγγίστηκε µέσω της µελέτης των τιµών του πίνακα ευαισθησίας και της τρισδιάστατης αντιστροφής συνθετικών και πραγµατικών δεδοµένων. Αναλύεται ο βέλτιστος τρόπος συλλογής, επεξεργασίας και ερµηνείας των παράλληλων τοµογραφικών δεδοµένων που συλλέγονται από τους αρχαιολογικούς χώρους. Καθορίζονται τα πλεονεκτήµατα και τα µειονεκτήµατα των .ψευδο-τρισδιάστατων. και των πραγµατικά τρισδιάστατων γεωηλεκτρικών µοντέλων αντιστροφής χρησιµοποιώντας τόσο συνθετικά όσο και πραγµατικά δεδοµένα. Τέλος, παρουσιάζονται τα βασικά στάδια ενός βελτιωµένου επαναληπτικού τρισδιάστατου αλγορίθµου για την γρήγορη αντιστροφή των πυκνών παράλληλων ή/και ορθογώνιων δισδιάστατων τοµογραφιών. Η βασική του ιδέα στηρίζεται στην αποφυγή υπολογισµού συγκεκριµένων στοιχείων του Ιακωβιανού πίνακα µε πολύ µικρή απόλυτη τιµή. Η αξιοπιστία του προτεινόµενου αλγορίθµου εξετάζεται µε εκτεταµένες δοκιµές τόσο σε συνθετικά όσο και σε πραγµατικά δεδοµένα τα οποία συλλέχθηκαν από διάφορες αρχαιολογικές θέσεις του Ελληνικού χώρου χρησιµοποιώντας διαφορετικές διατάξεις ηλεκτροδίων.
Συμβολή στην ανάπτυξη μεθόδων αντίστροφης ανάλυσης σε προβλήματα γεωτεχνικής μηχανικής
Authors: Γιαννόπουλος Γεώργιος
Published: January 2014

Στόχοι της παρούσας διατριβής αποτελούν η µελέτη των υπαρχόντων µεθόδων αντίστροφης ανάλυσης, η διερεύνηση του πεδίου εφαρµογής τους, η ακρίβεια τους και η πρόταση µιας καινούριας µεθόδου µε εύκολη και γενική εφαρµογή, γρήγορη σύγκλιση, αλλά και ικανοποιητική ακρίβεια. Στόχος της αντίστροφης ανάλυσης (back analysis) είναι ο προσδιορισµός εδαφικών παραµέτρων από µετρήσεις πεδίου σε έργα των οποίων παρακολουθούµε τις µετακινήσεις. Οι περισσότερες µέθοδοι που έχουν κατά καιρούς προταθεί, είτε αναφέρονται σε συγκεκριµένα προβλήµατα και έτσι δεν έχουν γενική εφαρµογή, είτε απαιτούν πολύπλοκες υπολογιστικές διαδικασίες µε µητρώα και δεν µπορούν να ενταχθούν σε προγράµµατα πεπερασµένων στοιχείων µε πολύπλοκο κώδικα και εξεζητηµένα εδαφικά µοντέλα. Τέλος απλές και γενικές µέθοδοι υποθέτουν ελαστική συµπεριφορά του εδάφους. Στη µελέτη µας χρησιµοποιήθηκε το πρόγραµµα πεπερασµένων στοιχείων PLAXIS και το προσοµοιώµα µε ελαστοπλαστικό καταστατικό νόµο Hard-Soil που αυτό περιλαµβάνει. Μετά από παραµετρική µελέτη στις εδαφικές παραµέτρους του, εκλέγουµε δύο από αυτές (συντελεστής ωθήσεων σε ηρεµία Κο και µέτρο συµπίεσης Ε50) τις οποίες προσπαθούµε να προσδιορίσουµε σε δύο τύπους γεωτεχνικών έργων, στη διάνοιξη σήραγγας και στην ανοιχτή εκσκαφή µε αντιστήριξη. Με την διαδικασία που προτείνουµε οποιοδήποτε γεωτεχνικό έργο µπορεί να διερευνηθεί και να προσδιορισθούν οποιεσδήποτε άλλες εδαφικές παράµετροι αρκεί να µην είναι πάνω από δύο. Ο υπολογισµός τελειώνει σε καθορισµένο αριθµό επιλύσεων µε ακρίβεια που δεν είναι µικρότερη από άλλες πιο πολύπλοκες µαθηµατικές µεθόδους.
Μορφολογικοί, φυσιολογικοί και βιοχημικοί δείκτες που χαρακτηρίζουν τις φάσεις νεανικότητας - ωριμότητας του δένδρου της ελιάς (Olea europaea L.)
Authors: Basheer-Salimia Rezeq
Published: January 2014

Η ελιά (Olea europaea L. cv Χονδρολιά Χαλκιδικής) χρησιμοποιήθηκε για τη μελέτη των μεταβολών που παρατηρούνται στα φυτά από το στάδιο της νεανικότητας στην ωριμότητα. Εξετάστηκαν νεανικά φυτά - JP (σπορόφυτα ηλικίας δύο ετών, απόλυτη νεανικότητα), φυτά ενδιάμεσης νεανικότητας - IJP (μη ανθισμένα φυτά, ηλικίας δύο ετών που προέρχονται από μοσχεύματα) και ώριμα φυτά - MΡ (ανθισμένα φυτά ηλικίας τριών ετών που προέρχονται από μοσχεύματα Μελετήθηκε η επίδραση του κλαδέματος σε ύψος πέντε εκατοστών (επιβεβλημένη νεανικότητα) σε σχέση με το μη κλάδεμα (φυτά με κεντρικό βλαστό, SSP) σε μορφολογικό, φυσιολογικό και βιοχημικό επίπεδο. Για όλες τις μετρήσεις χρησιμοποιήθηκαν δείγματα πλήρως αναπτυγμένων φύλλων από το μέσο νεαρών βλαστών. Πραγματοποιήθηκαν μορφολογικές και ανατομικές μελέτες που περιελάμβαναν την εκτίμηση του πάχους της επιδερμίδας του σπογγώδους και δρυφακτοειδούς παρεγχύματος, όπως και το συνολικό πάχος του φύλλου σε τομές φύλλου σε οπτικό μικροσκόπιο (πάχος 1μm) χρησιμοποιώντας έναν υπερμικροτόμο Reichert OM U?. Εκτιμήθηκε η πυκνότητα των στομάτων και των μη αδενικών τριχών (=trichomes) στη κατώτερη φυλλική επιφάνεια χρησιμοποιώντας παραδερμικές τομές. Το υδατικό δυναμικό του φύλλου (Ψ) καθώς και το οσμωτικό δυναμικό (Ψπ) μετρήθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου αύξησης χρησιμοποιώντας τον θάλαμο πίεσης Scholander και ψυχομετρικές τεχνικές. Το δυναμικό σπαργής (P) υπολογίστηκε από τις διαφορές μεταξύ Ψ και Ψπ. Το σχετικό υδατικό περιεχόμενο υπολογίστηκε ως ποσοστό % σύμφωνα με τον τύπο: FW-DW RWC % = ------------------- * 100. TW-DW όπου FW, DW και TW είναι το νωπό βάρος, ξηρό βάρος και το βάρος σε κατάσταση σπαργής αντίστοιχα. Ο ρυθμός φωτοσύνθεσης (ΡΝ), η στοματική αγωγιμότητα (Gs) και ο ρυθμός διαπνοής (Τr) μετρήθηκαν κατά τη διάρκεια περιόδου αύξησης χρησιμοποιώντας την φορητή συσκευή IRGA (Li-Cor 6400). Σε βιοχημικό επίπεδο, η δραστηριότητα της υπεροξειδάσης, η συνολική περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, η ειδική δραστηριότητα της υπεροξειδάσης (SA), η θερμική σταθερότητα, το συνολικό περιεχόμενο χλωροφύλλης και φαινολικών ουσιών εκτιμήθηκαν στα φύλλα κλαδεμένων στα πέντε εκατοστά και μη κλαδεμένων φυτών (SSP).
Μέθοδοι εισαγωγής και επίδρασης των νέων τεχνολογιών και της πληροφορικής σε μονάδες υγείας
Authors: Κωστάκη Χαρά
Published: January 2014

Η διατριβή αναφέρεται στην ανάπτυξη μίας Μεθοδολογίας Ενοποίησης Εργαλείων Διοίκησης (Μ.Ε.Δ.Δ.) για την επίλυση προβλημάτων που παρουσιάζονται στον τομέα της υγείας, τα οποία αναφέρονται αφενός στη χωροθέτηση μονάδων υγείας και αφετέρου στην οργάνωση και διαχείρισή τους. Η καινοτομία της διατριβής αυτής είναι ότι αντιμετωπίζει τα προβλήματα αυτά σαν προβλήματα της μορφής ‘αιτία-κατάσταση-αντιμετώπιση’, δηλαδή προτείνει την ανάλυση των αιτιών (για παράδειγμα ανάλυση παραγόντων κινδύνου για τη δημιουργία Οξέος Στεφανιαίου Συνδρόμου) που οδηγούν σε μία κατάσταση (Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο) και μετά χρησιμοποιεί αυτή την ανάλυση για την αντιμετώπιση των καταστάσεων (χωροθέτηση, οργάνωση και διαχείριση μονάδων καρδιαγγειακών νοσημάτων). Η Μ.Ε.Ε.Δ. βασίζεται στην ενοποίηση μεθόδων από τα πεδία της Επιχειρηματικής Νοημοσύνης (Business Intelligence), της Επιχειρησιακής Έρευνας και της Κοστολόγησης, με σκοπό αρχικά την εξαγωγή κανόνων για την εύρεση αιτιών που δημιουργούν μία κατάσταση, στη συνέχεια την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης με βάση τους εξορυγχθέντες κανόνες και τέλος την οργάνωση των λειτουργικών μονάδων που δημιουργήθηκαν για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Αρχικά, χρησιμοποιούνται τρεις μέθοδοι του επιστημονικού πεδίου Εξόρυξης από Δεδομένα (data mining): οι κανόνες συσχέτισης (association rules), ταξινόμησης (classification rules) και ομαδοποίησης (clustering rules) ως τεχνικές εύρεσης ισχυρών κανόνων, δηλαδή αιτιών που δημιουργούν την κατάσταση. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείται η ανάλυση χωροθέτησης (location analysis) από το πεδίο της επιχειρησιακής έρευνας, προκειμένου να χωροθετηθούν λειτουργικές μονάδες. Η τεχνική της προσομοίωσης (simulation) εφαρμόζεται, προκειμένου να εξετάσει σενάρια σχετικά με τη δομή και τους απαιτούμενους πόρους των μονάδων. Κατόπιν, η τεχνική της κοστολόγησης με βάση τις δραστηριότητες (Activity-based costing) χρησιμοποιείται για την κοστολόγηση των υπηρεσιών της μονάδας, ενώ η μέθοδος OLAP (On-line analytical processing) εφαρμόζεται για την παρακολούθηση της λειτουργίας της μονάδας και για τη λήψη στρατηγικών αποφάσεων και διορθωτικών μέτρων. Η εργασία αυτή προτείνει την οργάνωση των μεθόδων που αναφέρθηκαν με μία συγκεκριμένη ροή, ώστε κανείς να οδηγείται σε μία ολοκληρωμένη λύση τέτοιων πολύπλοκων προβλημάτων.
Γλωσσικές παρατηρήσεις σε μεταφράσεις του έργου του Pirandello "Sei personaggi in cerca d' autore" (ελληνική του Αλέξη Σολομού και αγγλικής της Felicity Firth)
Authors: Μπακούλα Χριστίνα
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή βασίζεται στη συνολική αξιολόγηση δύο μεταφραστικών προσπαθειών -μίας ελληνικής και μίας αγγλικής- πάνω στο ιταλικό θεατρικό έργο ‘Sei Personaggi in Cerca d’ Autore’. Ο συγγραφέας του έργου, Luigi Pirandello, ένας από τους μεγαλύτερους δραματουργούς του εικοστού αιώνα, βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας, γεννήθηκε το 1867 και έζησε κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου. Βίωσε τόσο έντονα την κρίση της εποχής του που την κατέγραψε με έναν εκπληκτικό συνδυασμό τραγικότητας και κωμικότητας. Ανάμεσα στους έλληνες που έχουν κατά καιρούς μεταφράσει έργα του ιταλού συγγραφέα, επιλέχθηκε ο σκηνοθέτης Αλέξης Σολομός. Από τους αντίστοιχους καταξιωμένους ως λογοτεχνικούς μεταφραστές του Luigi Pirandello στο Ηνωμένο Βασίλειο, επιλέχθηκε η Felicity Firth. Ειδικότερα, η μετάφραση του Αλέξη Σολομού ανέβηκε τις 15 Νοεμβρίου 1959 στο Εθνικό Θέατρο, σε σκηνοθεσία του ιδίου. Τριάντα τρία χρόνια αργότερα, στις 12 Νοεμβρίου 1992, μεταδόθηκε σε τηλεοπτική διασκευή, από το BBC2, το έργο ‘Six Characters in Search of an Author’. Η μετάφραση ήταν της Felicity Firth, προσαρμοσμένη από τον Michael Hastings. Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να εξεταστούν οι στρατηγικές και οι ενδεχομένως λανθασμένες μέθοδοι που ακολούθησαν οι δύο μεταφραστές και να διερευνηθούν οι σύγχρονες μεταφραστικές επιταγές, προκειμένου να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα. Αυτά τα συμπεράσματα θα μας βοηθήσουν να εξετάσουμε τις διαφορετικές δυνατότητες που έχει ένας έλληνας και ένας άγγλος μεταφραστής. Η συμβολή της συνίσταται κυρίως στο να πραγματευθεί τα διάφορα προβλήματα που ανέκυψαν και να εξηγήσει, όσο είναι δυνατόν, τους λόγους για τους οποίους οι δύο μεταφραστές έκαναν τις εκάστοτε επιλογές. Επιπλέον, στην παρούσα διατριβή αναλύεται μία σειρά από επιμέρους θεωρητικά ζητήματα, όπως το φαινόμενο της απώλειας, η θεωρία του σκοπού, η έλλειψη γενικών αρχών στη μεταφραστική θεωρία, τα κριτήρια μίας ορθής και αξιόπιστης κριτικής, καθώς και τα αναγκαία προσόντα αυτών που ασχολούνται επαγγελματικά με μεταφράσεις. Επίσης, παρουσιάζονται διεξοδικά οι δυσχέρειες στη λογοτεχνική και στη θεατρική μετάφραση, η σημασία της εκφραστικής λειτουργίας για τη λογοτεχνία, οι δηλωτικές και συνδηλωτικές σημασίες των λέξεων, οι στρατηγικές της οικειοποίησης και της ξενοποίησης, καθώς και τα φαινόμενα της παραποίησης και του φαβοριτισμού. Στο τέλος της παρούσας οι δύο μεταφράσεις ελέγχονται συνολικά ως προς τα προαναφερόμενα θεωρητικά θέματα. Όμως, η αποτίμησή τους στηρίζεται και στα ακόλουθα κριτήρια: αν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν με επιτυχία τις δυσκολίες που παρουσίασε το αυθεντικό κείμενο, αν εκπλήρωσαν το σκοπό τους, αν συνυπολογίζεται το ενδεχόμενο της σκηνικής παρουσίασής τους και σε ποιο βαθμό και, τέλος, αν άσκησαν στους αναγνώστες τους την ίδια επίδραση με εκείνη που άσκησε το πρωτότυπο στο δικό του κοινό.
Βιολογικές παράμετροι στην κακοήθη εξαλλαγή του επιθηλίου του τραχήλου της μήτρας
Authors: Καπετάνιος Βασίλειος
Published: January 2014

Το καρκίνωμα του τραχήλου και οι πρόδρομες μορφές του εξελίσσονται σε χρόνια βάση στην οποία το μόνο σημείο της νόσου μπορεί να αποτελεί η αποφολίδωση ανώμαλων κυττάρων από το τραχηλικό επιθήλιο. Η κυτταρολογική εξέταση τραχηλικών επιχρισμάτων συχνά οδηγεί στην ιστολογική εκτίμηση υλικού βιοψίας ληφθέντος κατά τη διάρκεια κολποσκόπησης. Είναι αποδεκτό ότι η απορρύθμιση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και η διαταραχή της ισορροπίας με την απόπτωση των κυττάρων είναι ουσιώδης για την εξέλιξη του καρκίνου και πως η κανονική αλληλοδιαδοχή των γεγονότων στον κυτταρικό κύκλο εξαρτάται από την αλληλεπίδραση και ενεργοποίηση κυκλινοεξαρτώμενων κινασών, οι οποίες απαντούν σε συμπλέγματα με αντίστοιχες κυκλίνες. Οι πρωτεϊνικές κινάσες που ενεργοποιούνται από μιτογόνα (Mitogen-activated protein ή ΜΑΡ κινάσες) ανήκουν στη μεγάλη οικογένεια των κινασών σερίνης-θρεονίνης και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη μετάδοση σημάτων από την κυτταρική επιφάνεια στον πυρήνα του κυττάρου. Η ενεργοποίησή τους γίνεται από μιτογόνα ερεθίσματα, παράγοντες διαφοροποίησης ή στρεσσογόνα ερεθίσματα. Εκτός από τη συμμετοχή τους στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό, λαμβάνουν μέρος στην κυτταρική διαφοροποίηση, στη γήρανση ων κυττάρων και στον κυτταρικό θάνατο μέσω της απόπτωσης. Μία από τις τρεις μεγάλες οικογένειες των ΜΑΡ κινασών είναι η ομάδα των Erk κινασών (Extracellular regulated kinases, κινάσες που ρυθμίζονται από εξωκυττάρια ερεθίσματα). Το μονοπάτι Erk συμμετέχει κυρίως στον έλεγχο της κυτταρικής αύξησης. Οι ERK1/2 κινάσες αυξάνουν τη σύνθεση των νουκλεοτιδίων και επιδρούν στα ριβοσώματα, τη χρωματίνη και τους μεταγραφικούς παράγοντες. Έχει δειχθεί ότι οι ERK1/2 κινάσες εκφράζονται σε αυξημένα επίπεδα στον καρκίνο. Στην πλειονότητα των γαστρικών καρκινωμάτων παρατηρείται υπερέκφραση αυτών σχετιζόμενη με το στάδιο της νόσου, τα διήθηση του ορογόνου και τις λεμφαδενικές μεταστάσεις. Σχεδόν στις μισές περιπτώσεις καρκίνου του μαστού οι ενεργοποιημένες Erk κινάσες υπερεκφράζονται σε σχέση με τον περιβάλλοντα καλοήθη ιστό. Η κυτταροπλασματική έκφραση της ERK2 κινάσης στα καρκινικά κύτταρα είναι συχνότερη στα λοβιακά σε σχέση με τα πορογενή καρκινώματα και συσχετίζεται με καλύτερη συνολική και ελεύθερης νόσου επιβίωση, ενώ η πυρηνική έκφραση συνδέεται με χειρότερη επιβίωση. Στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα παρατηρήθηκε στατιστικώς σημαντική συσχέτιση μεταξύ της πυρηνικής και κυτταροπλασματικής έκφρασης των ERK1/2 και υψηλότερου σταδίου της νόσου, αλλά και παρουσίας λεμφαδενικών μεταστάσεων. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν να ερευνήσουμε τη χρησιμότητα της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης της ERK2 κινάσης ως δείκτη βιολογικής επιθετικότητας των δυσπλασιών του πλακώδους τραχηλικού επιθηλίου συμπληρωματικώς με το βαθμό της δυσπλασίας όπως προκύπτει από την εξέταση ύστερα από την κλασική χρώση αιματοξυλίνης-ηωσίνης, καθώς και να συγκρίνουμε ην έκφραση αυτή, στον πυρήνα και το κυτταρόπλασμα, μεταξύ των κυττάρων των δυσπλαστικών βλαβών και του διηθητικού καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.
Η διαδικτυακή διαφήμιση στα πλαίσια του μάρκετινγκ: μέτρηση αποτελεσματικότητας εταιρικών διαφημιστικών ιστοσελίδων
Authors: Πατσιούρα Φωτεινή
Published: January 2014

Αποτελεί γενική παραδοχή των ανθρώπων της διαφήμισης ότι οι εταιρικές διαφημιστικές ιστοσελίδες αποτελούν μια από τις πιο ολοκληρωμένες μορφές διαφήμισης, καθώς εφαρμόζουν στην πληρέστερή του μορφή το σύστημα επικοινωνίας στα πλαίσια της στρατηγικής προβολής των επιχειρήσεων. Στις μέρες μας, αποτελούν σημαντικά εργαλεία προβολής και προώθησης εταιρικών προϊόντων, ενσωματώνοντας λειτουργίες σχεσιακού μάρκετινγκ, με σκοπό τη δημιουργία θετικής εικόνας για τις επιχειρήσεις και τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους. Η μέτρηση αποτελεσματικότητας διαφήμισης αποτελεί διαχρονικό πρόβλημα μάρκετινγκ που αποσκοπεί στον έλεγχο και στην εκτίμηση του βαθμού επίτευξης των διαφημιστικών στόχων που έχει θέσει η επιχείρηση. Η μοντελοποίηση διαφημιστικής αποτελεσματικότητας αποτελεί μια από τις ερευνητικές προσεγγίσεις των ακαδημαϊκών της διαφήμισης, με την οποία επιχειρείται η αποσύνθεση της «αξίας» της διαφήμισης σε διαστάσεις και δείκτες και η αναγνώριση των παραγόντων που επηρεάζουν και καθορίζουν τα επίπεδα των συγκεκριμένων δεικτών. Στην περίπτωση των εταιρικών διαφημιστικών ιστοσελίδων, η ανάπτυξη μοντέλων μέτρησης αποτελεσματικότητας οδήγησε στη διαμόρφωση ενός νέου θεωρητικού πλαισίου λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του μέσου και τις αυξημένες απαιτήσεις του κοινού του Διαδικτύου. Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη ενός θεωρητικού, ολοκληρωμένου μοντέλου μέτρησης αποτελεσματικότητας εταιρικών ιστοσελίδων διαφήμισης και η ερευνητική εφαρμογή του. Ειδικότερα, το προτεινόμενο μοντέλο μελετά και αξιολογεί παράγοντες-κριτήρια προϋπαρχόντων ερευνητικών προσπαθειών για την ανάπτυξη σχετικών μοντέλων, και αναγνωρίζει επιπρόσθετους παράγοντες-κριτήρια, επαναπροσδιορίζοντας τη λειτουργία της συγκεκριμένης διαφημιστικής μονάδας. Τα ευρήματα της εφαρμογής του προτεινόμενου μοντέλου με την πραγματοποίηση πρωτογενούς έρευνας, καταγράφουν τις τάσεις και τις αντιλήψεις των συμμετοχόντων και επιβεβαιώνουν την υιοθέτηση των χρησιμοποιούμενων κριτηρίων του μοντέλου. Επιπλέον, συμβάλλουν σημαντικά στον προσδιορισμό των σχέσεων μεταξύ των κριτηρίων και των δεικτών αποτελεσματικότητας του μοντέλου. Τέλος #|# , η ερευνητική εφαρμογή του μοντέλου θα οδηγήσει σε τροποποιήσεις και βελτιώσεις της αρχικής μορφής του, με κύριο στόχο την ενσωμάτωση βαρύτητας και στάθμισης των κριτηρίων και την ανάπτυξη ενός πολυκριτηρίου μοντέλου μέτρησης αποτελεσματικότητας, που θα αποτελέσει αντικείμενο μελλοντικής έρευνας.
Αξιολόγηση βιωσιμότητας ειδικών τουριστικών προϊόντων: η περίπτωση της Λέσβου
Authors: Βαγιάννη Ελένη
Published: January 2014

Τα τελευταία χρόνια γίνεται συχνά λόγος στη διεθνή βιβλιογραφία για τις ειδικές και εναλλακτικές μορφές τουρισμού (Ε.Ε.Μ.Τ.) και για την συμβολή τους στη βιώσιμη ανάπτυξη των προορισμών υποδοχής τουριστών. Έτσι, από την μία πλευρά υπάρχει η συνεχώς διευρυνόμενη αμφισβήτηση σχετικά με τη συμβολή του μαζικού τουρισμού παραλίας στη βιώσιμη ανάπτυξη των παράκτιων και νησιωτικών προορισμών και από την άλλη πλευρά υπάρχει η ανάδυση των Ε.Ε.Μ.Τ. ως εναλλακτική αναπτυξιακή προοπτική, τόσο για τους «κλασσικούς» προορισμούς των 3S, όσο και για «νέους» που έχουν διαφορετικά τουριστικά θέλγητρα. Κρίσιμο λοιπόν θεωρείται το ερώτημα της συνεισφοράς των νέων αυτών μορφών στην τοπική βιώσιμη ανάπτυξη. Για να θεωρηθεί ότι μία μορφή τουρισμού συμβάλει στη βιώσιμη ανάπτυξη ενός προορισμού, είναι απαραίτητο αυτή η μορφή να είναι αποδοτική. Προκειμένου να αξιολογηθεί η βιωσιμότητα των τουριστικών προϊόντων απαραίτητο είναι ένα εργαλείο ανάλυσης, το οποίο βοηθάει στο σχεδιασμό της τοπικής τουριστικής πολιτικής και στη λήψη αποφάσεων. Αυτό γίνεται μέσα από τον προσδιορισμό αφενός της απόδοση των μορφών αυτών και αφετέρου των επιπτώσεων που αυτές έχουν στον προορισμό που τις φιλοξενεί. Στην παρούσα διατριβή προτείνεται μια μεθοδολογία μέτρησης και αξιολόγησης των αποδόσεων των διαφορετικών τουριστικών προϊόντων στους προορισμούς. Η εφαρμογή της μεθοδολογίας αυτής γίνεται μέσα από την ανάλυση μίας περίπτωσης μελέτης στην οποία συγκρίνονται ως προς την απόδοσή τους διαφορετικά ειδικά τουριστικά προϊόντα με τον μαζικό τουρισμό παραλίας, προσδιορίζονται οι διαφορές τους και οι παράγοντες που επηρεάζουν την απόδοση των τουριστικών προϊόντων. Η περίπτωση μελέτης αφορά στο νησί της Λέσβου και τα προϊόντα του μαζικού τουρισμού παραλίας, του συνεδριακού τουρισμού, του προσκυνηματικού τουρισμού και του τουρισμού παρατήρησης πουλιών.
Η τοποθέτηση ελληνικών κεφαλαίων σε υπεράκτιες δραστηριότητες
Authors: Μελάς Δημήτριος
Published: January 2014

Στην εισαγωγή αναλύεται ο βασικός λόγος σύστασης υπεράκτιων επιχειρήσεων που δεν είναι άλλος από την υπέρμετρη φορολόγηση των κερδών των επιχειρήσεων και των καθαρών εισοδημάτων των φυσικών προσώπων, είτε ακόμα και τη διπλή φορολόγηση αυτών, επειδή κάθε κράτος είναι γνωστό ότι φορολογεί σύμφωνα με τον τόπο κτήσης των κερδών αλλά και σύμφωνα με την ιθαγένεια. Γίνεται προσπάθεια στο να δοθεί επακριβής και ολοκληρωμένος ορισμός σχετικά με το τι αποτελεί Διεθνές Υπεράκτιο Οικονομικό Κέντρο και την πιθανή διαφορά του από τον «φορολογικό παράδεισο». Αναφέρονται οι τρεις κατηγορίες των υφιστάμενων Διεθνών Υπεράκτιων Οικονομικών Κέντρων - Φορολογικών Παραδείσων. Γίνεται εκτενής αναφορά στην επιτροπή φορολογικών θεμάτων του ΟΟΣΑ και στην προσπάθειά της για τον προσδιορισμό και εξάλειψη των επιζήμιων φορολογικών πρακτικών καθώς επίσης και των τριών κριτηρίων επιλογής κάποιου φορολογικού παραδείσου. Στο πρώτο κεφάλαιο αναλύονται οι τέσσερις μορφές φοροδιαφυγής ως κλασική φοροδιαφυγή, φοροκλοπή, μετακύλιση φόρου και φοροαποφυγή. Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύεται ο ρόλος των υπεράκτιων εταιρειών στο ξέπλυμα χρήματος. Αναπτύσσονται τα τρία στάδια της διαδικασίας δηλαδή η «τοποθέτηση», το «στοίβαγμα» και ο «καθαρισμός» του χρήματος. Αναφέρονται οι τρόποι με τους οποίους μπορούν να υλοποιηθούν τα προαναφερόμενα στάδια. Στο τρίτο κεφάλαιο αναλύονται οι βασικοί λόγοι δημιουργίας των χωρών - υπεράκτιων κέντρων. Αναφέρουμε τις δύο μεγάλες κατηγορίες στις οποίες χωρίζονται οι χώρες - υπεράκτια κέντρα και αναπτύσσουμε την περίπτωση της Κύπρου. Προσδιορίζονται οι Μπαχάμες ως πρώτο εμφανισθέν υπεράκτιο κέντρο και γίνεται εκτενής αναφορά σε χώρες - υπεράκτια κέντρα όπως τα νησιά Cayman, το Λουξεμβούργο, η πορτογαλική Μαδέιρα, τα νησιά του «καναλιού» της Μάγχης, το Λιχτενστάϊν, το Γιβραλτάρ, τα Βρετανικά νησιά της Παρθένου (British Virgin Islands BVI), το isle of man και ο Παναμάς, παρατίθεται δε συνοπτικός πίνακας με τους ανά τον κόσμο γνωστότερους «φορολογικούς παραδείσους» και τα ειδικά χαρακτηριστικά της κάθε μίας δικαιοδοσίας. Αναφέρονται τα βασικά χαρακτηριστικά των χωρών - υπεράκτιων κέντρων όπως τα έχουν προσδιορίσει οι Walter H. και Dorothy B. Diamond. Καταγράφεται ο διαχωρισμός των υπεράκτιων κέντρων από τον ΟΟΣΑ σε τρεις ομάδες, ανάλογα με τις νομικές τους υποδομές, τα επίπεδα της οικονομικής επίβλεψης και συνεργασίας και με τις δυνατότητές τους να καταπολεμήσουν το ξέπλυμα χρήματος. Αναφέρεται και αναλύεται ιστορικά η ελληνική νομοθεσία σχετικά με τη προσέλκυση ξένων κεφαλαίων. Στο τέταρτο κεφάλαιο αναπτύσσονται οι λόγοι χρησιμοποίησης των υπεράκτιων εταιρειών. Αναλύεται το κόστος ίδρυσης και διατήρησης μιας υπεράκτιας εταιρείας και λαμβάνεται ως παράδειγμα αναλυτικής κοστολόγησης αυτό της Κύπρου (μέχρι και την 31/12/2002).
Μελέτη της δομής των συμπλεγμάτων λιπιδικών μεμβρανών με L-αργινίνη, βινβλαστίνη και pDNA. Μοριακή οργάνωση - μεταπτώσεις φάσης των λιπιδικών διπλοστιβάδων
Authors: Γιατρέλλης Σαράντης-Χαράλαμπος
Published: January 2014

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη αλληλεπιδράσεων τεχνητών λιπιδικών μεμβρανών, οι οποίες προσομοιάζουν πραγματικές κυτταρικές μεμβράνες ζώντων οργανισμών, με βιομόρια μεγάλου βιολογικού, φαρμακευτικού και ιατρικού ενδιαφέροντος. Οι μελέτες εστιάζονται στη διερεύνηση των αλληλεπιδράσεων αυτών και κυρίως του ρόλου της μοριακής τάξης των λιπιδικών μορίων της μεμβράνης, του μεγέθους, των γεωμετρικών χαρακτηριστικών και του φορτίου των αλληλεπιδρώντων βιομορίων. Συγκεκριμένα μελετήθηκαν οι αλληλεπιδράσεις σφαιρικών λιπιδικών κυστιδίων, των λιποσωμάτων, με το σχετικά ογκώδες και γεωμετρικά ασύμβατο με τα λιπίδια, χημειοθεραπευτικό μόριο της βινβλαστίνης, με το αμινοξύ L-αργινίνη, καθώς και οι πλέον πολύπλοκες αλληλεπιδράσεις κατιονικών λιποσωμάτων με πλασμίδιο DNA. Για τις πειραματικές μελέτες χρησιμοποιήθηκαν οι τεχνικές δυναμικής σκέδασης φωτός, και μέτρησης δυναμικού ζ για τον προσδιορισμό του μεγέθους και της επιφανειακής κατανομής φορτίου των λιποσωμάτων και των συμπλόκων. Η θερμιδομετρία διαφορικής σάρωσης μεγάλης ακρίβειας χρησιμοποιήθηκε για τη διερεύνηση διαγραμμάτων φάσης καθώς και για τη μελέτη των μεταπτώσεων φάσης των λιπιδικών μεμβρανών και των συμπλόκων τους με τα υπό μελέτη βιομόρια. Η θερμιδομετρία ισόθερμης τιτλοδότησης χρησιμοποιήθηκε για τη θερμοδυναμική μελέτη των αλληλεπιδράσεων σε πραγματικό χρόνο, ενώ ο κυκλικός διχροϊσμός για τον χαρακτηρισμό των πιθανών δομικών μεταβολών του DNA κατά την αλληλεπίδρασή του με τις κατιονικές μεμβράνες. Tα αποτελέσματα συγκριτικών μελετών για την αλληλεπίδραση λιποσωμάτων DPPC και DMPC, παρουσία και απουσία χοληστερόλης, με βινβλαστίνη κατέδειξαν ότι η βινβλαστίνη επάγει τάξη μερικής επικάλυψης των αλειφατικών αλυσίδων των λιπιδικών μορίων. Το φαινόμενο είναι ασθενέστερο για τα λιποσώματα που διαθέτουν αλειφατικές αλυσίδες μικρότερου μήκους. Καταδείχτηκε επίσης η συνδυασμένη δράση βινβλαστίνης και χοληστερόλης στη μοριακή τάξη της λιπιδικής μεμβράνης όπου ο χωρικός τους ανταγωνισμός επάγει τελικώς αταξία στη μεμβράνη. Η αλληλεπίδραση λιποσωμάτων του τεχνητού λιπιδίου DHP-Na με το αμινοξύ L-αργινίνη ανέδείξαν τον πολύ διαφορετικό ρόλο της L-αργινίνης στην αλληλεπίδραση ανάλογα με τη φάση της λιπιδικής μεμβράνης.
Ανάπτυξη οπτικών και φασματοσκοπικών διατάξεων λέιζερ για το χαρακτηρισμό και την ανάλυση υλικών σε αρχαιολογικά αντικείμενα και έργα τέχνης
Authors: Γιακουμάκη Αναστασία
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανάπτυξη φασματοσκοπικών διατάξεων λέιζερ καθώς και κατάλληλης μεθοδολογίας για την ανάλυση υλικών σε αρχαιολογικά αντικείμενα κι έργα τέχνης. Συγκεκριμένα, μελετώνται δύο τεχνικές: η Φασματοσκοπία Πλάσματος Επαγόμενου από Λέιζερ (LIBS), η οποία παρέχει στοιχειακή πληροφορία, βασιζόμενη στην οπτική εκπομπή από πλάσμα επαγόμενο από λέιζερ και η Φασματοσκοπία Raman, που επιτρέπει το χαρακτηρισμό υλικών με βάση τις χαρακτηριστικές δονητικές μεταπτώσεις. Το πρώτο τμήμα της εργασίας επικεντρώνεται στην ανάπτυξη φορητού συστήματος LIBS. Η μονάδα αξιολογήθηκε τόσο στο εργαστήριο όσο και σε περιβάλλον μουσείων, όπου χρησιμοποιήθηκε για α) το χαρακτηρισμό υλικών σε αρχαιολογικά αντικείμενα, κυρίως μέταλλα και κεραμικά και β) την ταυτοποίηση ανόργανων χρωστικών σε ζωγραφικά έργα τέχνης. Επεκτείνοντας την έννοια της φορητής οργανολογίας, διερευνήθηκαν οι προοπτικές μιας υβριδικής προσέγγισης, με σκοπό το συνδυασμό δύο συμπληρωματικών τεχνικών, των φασματοσκοπιών LIBS και Raman, που επιτυγχάνει στοιχειακή και μοριακή ανάλυση αντίστοιχα με το ίδιο όργανο. Παρουσιάζονται ο οπτικός σχεδιασμός, τα συστατικά και η αναλυτική απόδοση του υβριδικού συστήματος. Το δεύτερο τμήμα της εργασίας επικεντρώνεται στην ανάπτυξη αποτελεσματικής αναλυτικής μεθοδολογίας LIBS για την ποσοτική ανάλυση διμερών, τριμερών και τετραμερών κραμάτων χαλκού αρχαιολογικής σημασίας. Διεξήχθησαν ενδελεχείς μελέτες για ποικίλους πειραματικούς παράγοντες, οι οποίοι καθορίζουν το σχηματισμό πλάσματος και τις επακόλουθες διαδικασίες, με σκοπό να καθοριστεί κατάλληλη πειραματική μεθοδολογία που επιτρέπει αξιόπιστη ποσοτική ανάλυση αρχαιολογικών κραμάτων χαλκού.
Διαταραχές του εμμηνορρυσιακού κύκλου σε έφηβες που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1
Authors: Δελτσίδου Άννα
Published: January 2014

Ο κύριος σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση του είδους των διαταραχών του εμμηνορρυσιακού κύκλου των εφήβων με ΣΔΤ1 και η σχέση τους με τη ρύθμιση των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος και τη διάρκεια της νόσου. Πιο συγκεκριμένα, μελετήθηκαν η συχνότητα διαταραχών του κύκλου κατά το τελευταίο έτος και τελευταίο τρίμηνο (αραιομηνόρροια) σε έφηβες με ΣΔΤ1 (ομάδα μελέτης) σε σχέση με τις υγιείς έφηβες (ομάδα ελέγχου), η συσχέτιση των διαταραχών αυτών με τη χρονική διάρκεια και τη ρύθμιση του διαβήτη. Μεθοδολογία: Για τη διεξαγωγή της έρευνας το δείγμα αποτέλεσαν δύο ομάδες, η ομάδα μελέτης και η ομάδα ελέγχου. Η ομάδα μελέτης αφορούσε έφηβες ηλικίας 12-18 ετών με ΣΔΤ1. Την ομάδα ελέγχου απoτέλεσαν υγιείς έφηβες της ίδιας ηλικιακής ομάδας. Η έρευνα διεξήχθη με συμπλήρωση δύο παράλληλων ερωτηματολογίων. Η συλλογή των ερωτηματολογίων της ομάδας μελέτης έγινε στο Διαβητολογικό Κέντρο του Π.Γ. Νοσοκομείου Παίδων «Π & Α. Κυριακού». Ο έλεγχος της ρύθμισης της γλυκόζης του αίματος στις έφηβες με ΣΔΤ1, έγινε με υπολογισμό της μέσης τιμής των τεσσάρων τελευταίων προσδιορισμών γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης του τελευταίου έτους. Για την επιλογή των σχολείων της ομάδας ελέγχου χρησιμοποιήθηκε στρωματοποιημένη απλή τυχαία δειγματοληψία. Έγινε συλλογή δεδομένων 100 ερωτηματολογίων της ομάδας μελέτης και 225 ερωτηματολογίων της ομάδας ελέγχου. Στατιστική Ανάλυση: Για την πραγματοποίηση συγκρίσεων κατηγορικών μεταβλητών χρησιμοποιήθηκαν οι έλεγχοι Fisher’s exact, Wilcoxon, Cochran-Armitage Trend Test και Jonckheere-Terpstra. Για τον έλεγχο μέσων όρων χρησιμοποιήθηκε t-test. Με την χρήση λογιστικής παλινδρόμησης και αθροιστικής λογιστικής παλινδρόμησης ελέγχθηκαν πολλαπλά μοντέλα συσχετίσεων μεταξύ μεταβλητών. Ανάλυση Kaplan-Meier χρησιμοποιήθηκε για την εκτίμηση διαμέσων από λογοκριμένα δεδομένα. Ανάλυση διακύμανσης επιλέγοντας άθροισμα τετραγώνων (Sum of Squares (SS) τύπου ΙΙΙ, πραγματοποιήθηκε για τον έλεγχο συσχετίσεων συνεχών με κατηγορική μεταβλητή, ενώ, η μέθοδος των Tukey-Kramer επιλέχθηκε για πολλαπλές συγκρίσεις. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε στο 5% για μονοδιάστατες αναλύσεις και στο 10% για πολλαπλές. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πακέτο SAS έκδοση 8.02. Αποτελέσματα: Στη μελέτη βρέθηκε ότι: οι συμπληρωματικές πιθανότητες (odds) μιας έφηβης με διαβήτη που έχει κατά 1% μεγαλύτερη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη και κύκλο άνω των 36 ημερών τον τελευταίο χρόνο είναι 1.33 φορές οι συμπληρωματικές πιθανότητες (odds) μιας έφηβης με διαβήτη που έχει κατά 1% μικρότερη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη και κύκλο άνω των 36 ημερών τον τελευταίο χρόνο. σε σχέση με τις υγιείς έφηβες.
Μορφολογικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά σε δωδεκάχρονα παιδιά αστικών και μη αστικών περιοχών
Authors: Τσιμέας Παναγιώτης
Published: January 2014

Η διαφύλαξη και η βελτίωση της δημόσιας υγείας αποτελεί πρωτεύοντα στόχο της σύγχρονης κοινωνίας. Προκειμένου να επιτευχθούν οι παραπάνω στόχοι πολλοί οργανισμοί που ασχολούνται με αυτήν σχεδιάζουν και προωθούν παρεμβατικά προγράμματα. Ο κατάλληλος σχεδιασμός, όμως, τέτοιων προγραμμάτων απαιτεί το σαφή προσδιορισμό των παραγόντων που επιδρούν στην υγεία. Είναι γνωστό ότι η υγεία επηρεάζεται από τη σωματική δραστηριότητα, τη σωματική επάρκεια και τη πνευμονική λειτουργία ενώ οι τρεις αυτοί παράγοντες, με τη σειρά τους, επηρεάζονται από άλλους περιβαλλοντικούς. Ωστόσο, λόγω των αντικρουόμενων αποτελεσμάτων των μέχρι σήμερα μελετών, δεν είναι σαφές αν ο τόπος διαμονής επιδρά τόσο στη σωματική δραστηριότητα και στη σωματική επάρκεια όσο και στη πνευμονική λειτουργία στα παιδιά. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει την πιθανή επίδραση του τόπου διαμονής στα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας, σωματικής επάρκειας και πνευμονικής λειτουργίας σε 12χρονους μαθητές. Το δείγμα αποτέλεσαν 360 αγόρια (189 από αστικές περιοχές και 171 από μη αστικές) ηλικίας 12.3±0.42 ετών και 247 κορίτσια (125 από αστικές περιοχές και 122 από μη αστικές) ηλικίας 12.3±0.43 ετών. Οι συμμετέχοντες ήταν μαθητές της Α΄ γυμνασίου από το νομό Τρικάλων. Αξιολογήθηκαν ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά, το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο (αριθμός συμβιούντων ατόμων και μορφωτικό επίπεδο γονέων), η βιολογική ωρίμανση (270Tanner, 1962), η σωματική δραστηριότητα του περασμένου έτους στον ελεύθερο χρόνο με το ερωτηματολόγιο των Aaron et al. (1993), η σωματική επάρκεια με δοκιμασίες πεδίου από δύο δέσμες (Eurofit, NTSP) και η πνευμονική λειτουργία με το φορητό σπιρόμετρο MicroPlus. Για τη διόρθωση των πρωτογενών δεδομένων της σωματικής επάρκειας και της πνευμονικής λειτουργίας ως προς το μέγεθος σώματος χρησιμοποιήθηκε αλλομετρική μέθοδος (allometric scaling), υπολογίζοντας τους λόγους εκθετικής συνάρτησης (Power Function Ratios). Για τη διερεύνηση της επίδρασης του τόπου διαμονής στα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά και στον αριθμό συμβιούντων ατόμων χρησιμοποιήθηκε το t-test για ανεξάρτητα δείγματα στα πρωτογενή δεδομένα. Για την σύγκριση του μορφωτικού επιπέδου των γονέων και την βιολογική ωρίμανση των παιδιών μεταξύ αστικών και μη αστικών περιοχών χρησιμοποιήθηκε η δοκιμασία χP 2 P. Για τη διερεύνηση της επίδρασης του τόπου διαμονής στη σωματική δραστηριότητα χρησιμοποιήθηκε η δοκιμασία Mann-Whitney U. Για τη διερεύνηση της επίδρασης του τόπου διαμονής στη σωματική επάρκεια και στη πνευμονική λειτουργία χρησιμοποιήθηκε το t-test για ανεξάρτητα δείγματα στους υπολογισθέντες λόγους εκθετικής συνάρτησης.
Γένεση ηφαιστειακών εδαφών στις ελλαδικές συνθήκες
Authors: Γεωργούλιας Φώτιος
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία μελετώνται ηφαιστειακά εδάφη που σχηματίζονται σε περιοχές που ανήκουν κυρίως στο ηφαιστειακό τόξο του νοτίου Αιγαίου και συγκεκριμένα στη χερσόνησο των Μεθάνων και στα νησιά Αίγινα, Μήλο, Θήρα και Νίσυρο. Επίσης εξετάστηκε ένα έδαφος από τη νήσο Λέσβο η οποία δεν ανήκει στο παραπάνω ηφαιστειακό τόξο. Σκοπός της εργασίας είναι να διερευνηθεί το καθεστώς γένεσης ηφαιστειακών εδαφών που σχηματίζονται κάτω από ένα Μεσογειακό τύπο κλίματος, με έντονα ξηροθερμικά χαρακτηριστικά και να προσδιοριστούν οι κύριοι παράγοντες που καθορίζουν τη γένεση και την εξέλιξη των εδαφών. Τα μητρικά υλικά των εδαφών διαφοροποιούνται μεταξύ τους ως προς το είδος των ηφαιστειακών προϊόντων από τα οποία αποτελούνται, καθώς και ως προς το χρόνο απόθεσής τους, ενώ είναι κυρίως ανδεσιτικής-δακιτικής σύστασης. Τα εδάφη διαφέρουν στο βαθμό εξέλιξής τους. Οι παράγοντες της εδαφογένεσης που καθορίζουν τη διαφοροποίηση αυτή είναι κυρίως ο «χρόνος» και το «μητρικό υλικό». Ο παράγοντας «κλίμα» είναι καθοριστικός για την απουσία άμορφων συστατικών και οργανομεταλλικών συμπλόκων Al και Fe από το αργιλικό κλάσμα του συνόλου των εδαφών, το οποίο είναι υψηλής ενεργότητας και κυριαρχείται από κρυσταλλικά αργιλιοπυριτικά ορυκτά. Τα εδάφη παρουσιάζουν υψηλό δυναμικό απελευθέρωσης Si και χαρακτηρίζονται από ένα εδαφογενετικό περιβάλλον πλούσιο σε Si, που μπορεί να περιγραφεί από τη παράμετρο του δείκτη κορεσμού με Si. Αυτό το εδαφογενετικό περιβάλλον ευνοεί σε πολλές περιπτώσεις το σχηματισμό άμορφου Si. Tα εδάφη χαρακτηρίζονται από την απουσία andic και vitric ιδιοτήτων και για αυτό δεν ταξινομούνται ως Andisols/Andosols αλλά ως Entisols και Inceptisols (Soil Taxonomy) και ως Regosols, Cambisols και Calcisols (FAO). Στα μελετώμενα εδάφη δεν διαπιστώνεται η εδαφογενετική εξέλιξη που συνήθως χαρακτηρίζει τα περισσότερα ηφαιστειακά εδάφη παγκοσμίως. Τα εδάφη αυτά διαφοροποιούνται ως προς την απουσία συσσώρευσης οργανικής ουσίας, άμορφων συστατικών, οργανομεταλλικών συμπλόκων Al και Fe, andic και vitric ιδιοτήτων και στη διεργασία σχηματισμού άμορφου Si. Ο καθοριστικός παράγοντας για τις παραπάνω διαφοροποιήσεις είναι το κλίμα, ενώ ο χρόνος μπορεί να έχει συμβάλει στα μεγάλης ηλικίας εδάφη. Στα μελετώμενα εδάφη προσδιορίζονται χαρακτηριστικά ηφαιστειακών εδαφών, τα οποία σχηματίζονται σε xeric και aridic καθεστώτα εδαφικής υγρασίας.
The influence of the medical profession on the national health service of Greece, 1983 - 2001
Authors: Νικολέντζος Αθανάσιος
Published: January 2014

Το Ελληνικό κράτος έχει προσπαθήσει να μεταρρυθμίσει το σύστημα υγείας στην Ελλάδα τρείς φορές μετά τη σύσταση του ΕΣΥ το 1983. Οι μεταρρυθμίσεις σχεδιάστηκαν με απώτερο στόχο να εκπληρωθούν οι θεμελιώδεις αρχές της αποδοτικότητας και ισότητας στη παροχή υπηρεσιών υγείας. Η διδακτορική μου διατριβή μελετά την επιρροή του ιατρικού κλάδου και των οργανώσεων των ιατρών και άλλων συμφερόντων στις μεταρρυθμίσεις του Ελληνικού συστήματος υγείας από το 1983 έως το 2001. Η διεθνής βιβλιογραφία περιέχει μια πλειάδα θεωριών μέσω των οποίων γίνονται κατανοητές οι βασικές αρχές και λειτουργίες των συστημάτων υγείας και ο ρόλος του ιατρικού κλάδου μέσα σε αυτά. Οι κυριότερες είναι: (1) Κοινωνιολογικές θεωρίες περί συντεχνιών/επαγγελματιών (sociological theories of professions), (2) Η θεωρία των ιστορικών θεσμικών καθεστώτων (historical institutionalism), και (3) Η θεωρία των συστεμικών συμφερόντων (structural interest theory). Αν και κάθε προαναφερόμενη θεωρία έχει κάτι να πρσφέρει στην ανάλυση η οποία εμπεριέχεται στο διδακτορικό μου, η ΄΄θεωρία των θεσμικών καθεστώτων’’ είναι αυτή η οποία προσφέρει την καλύτερη επεξήγηση των μεταρρυθμίσεων του Ελληνικού συστήματος υγείας και των μειονεκτημάτων τους. Πιο συγκεκριμένα το ΕΣΥ παρουσιάζει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που έχουν άμεση σχέση με το πώς το Ελληνικό Κράτος Πρόνοιας έχει εξελιχθεί στην μεταδικτατορική εποχή (μετά το 1974). Η αναλύση των στοιχείων που συνέλεξα μέσω συνεντεύξεων και αρχειακού υλικού αποδεικνύει ότι η κύρια εξήγηση για την πορεία των μεταρρυθμίσεων του ΕΣΥ μετά το 1983, προέρχεται από την ύπαρξη συστεμικών θεσμικών καθεστώτων τα οποία επιτρέπουν σε εδραίες ομάδες συμφερόντων, π.χ. του ιατρικού κλάδου και όχι μόνο, να επωφεληθούν από την διατήρηση του status quo και εν τέλει να καταφέρουν να καταστήσουν τις όποιες μεταρρυθμίσεις κένα γράμματα. Αυτό αποδεικνύεται περίτρανα στις μεταρρυθμιστικές απόπειρες όλων των κυβερνήσεων μετά το 1983. Ειδικά για τις μεταρρυθμίσεις των δεκαετιών 1980, 1990 και 2000 παρέχεται ενδελεχές πρωτογενές και δευτερογενές αρχειακό και προφορικό υλικό για την ανασύστασή και επεξήγησή τους.