bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
ความแปรผันทางพันธุกรรมของปะการัง Heteropsammia cochlea ที่มีความแตกต่างทางสัณฐานวิทยา
Authors:   , แจ่มสว่าง ณัฏฐิกา
Published: February 2025

ปะการังเป็นสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นโคโลนีที่ประกอบไปด้วยโพลิปเดี่ยว ๆ จำนวนมาก แต่ปะการังในกลุ่มปะการังเห็ดนั้นแตกต่างออกไป เพราะอาศัยอยู่แบบเดี่ยว (Solitary) ซึ่งใน 1 ก้อนจะมี 1 โพลิปและแต่ละโพลิปมี 1 ปาก ปะการัง Heteropsammia cochlea นั้นจัดอยู่ในกลุ่มปะการังเห็ดมีการสำรวจปะการังชนิดนี้ที่บริเวณเกาะเต่าและพบว่าจำนวนปากในแต่ละโพลิปนั้นมีจำนวนแตกต่างกัน ตั้งแต่ 1 ปาก ไปจนถึง 3 ปาก การศึกษาครั้งนี้จึงมีจุดประสงค์ที่จะนำเทคนิคทางอณูชีววิทยามาใช้ในการศึกษาความแปรผันทางพันธุกรรมของปะการัง H. cochlea จากแนวปะการังบริเวณเกาะเต่า ตัวอย่างปะการัง H.cochlea ทั้งหมด 9 ตัวอย่าง ประกอบด้วยปะการังที่มี 1 ปาก 4 ตัวอย่าง, 2 ปาก 4 ตัวอย่าง และ 3 ปาก 1 ตัวอย่าง ถูกนำมาหาความแปรผันทางพันธุกรรมโดยใช้เทคนิคการหาลำดับเบส DNA ของยีน COI ในไมโตคอนเดรียดีเอ็น-เอ จำนวน 570 คู่เบส เมื่อนำลำดับเบสที่ได้มาเปรียบเทียบกับฐานข้อมูลของ NCBI โดยใช้ BLAST analysis พบว่าปะการังทั้ง 9 ตัวอย่าง นั้นมีลำดับเบสตรงกันกับปะการัง H. cochlea ที่มีการรายงานไว้ในฐานข้อมูลและมีค่า percentage identity (เปอร์เซ็นความเหมือนและความคล้ายคลึง) 99-100% จากการเปรียบเทียบลำดับเบสพบว่ามีตำแหน่งที่มีความแตกต่างกันอยู่ 3 ตำแหน่ง คิดเป็น 0.53% ซึ่งมีค่าน้อยมาก แสดงให้เห็นว่าปะการังที่มีจำนวนปากแตกต่างกันมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นปะการังชนิดเดียวกัน รูปแบบทางพันธุกรรมที่พบในการศึกษาครั้งนี้มีทั้งหมด 5 รูปแบบ คือ H1-H5 โดย H1 คือรูปแบบที่พบมากที่สุด ทั้งในปะการังที่มี 1 ปาก, 2 ปาก และ 3 ปาก รูปแบบ H2 พบในปะการังที่มี 1 ปาก และ 2 ปาก รูปแบบ H3 พบเฉพาะในปะการังที่มี 1 ปาก ส่วนรูปแบบ H4 และ H5 พบเฉพาะในปะการังที่มี 2 ปาก อย่างไรก็ดีมีความจำเป็นต้องเพิ่มจำนวนตัวอย่างปะการังเพื่อความชัดเจนของผลการศึกษา
การเปลี่ยนแปลงตามเวลาของปริมาณปรอทในชั้นดินตะกอนบริเวณกลางอ่าวไทย และชายฝั่งจังหวัดประจวบคีรีขันธ์และชุมพร
Authors:   , สุพรรณทอง ชนากานต์
Published: February 2025

เก็บแท่งดินตะกอนจากอ่าวไทย 4 สถานี ประกอบด้วยตัวอย่างจากพื้นที่ใกล้ชายฝั่ง 2 สถานี และ จากกลางอ่าว 2 สถานี เพื่อวิเคราะห์ปริมาณปรอทรวมตามระดับความลึก เก็บตัวอย่างภายใต้โครงการ “The Collaborative Research Survey on Marine Fisheries Resources and Marine Environment in the Gulf of Thailand” โดย เรือสำรวจ SEAFDEC-2 ในช่วง 16 สิงหาคม ถึง 11 ตุลาคม 2561 นำดิน ตะกอนภายในแท่งจากแต่ละชั้นความลึกมาทำให้แห้งแบบเยือกแข็งและบดให้เป็นเนื้อเดียวย่อยสกัดด้วย สารละลายอควารีเจียที่อุณหภูมิ 95 องศาเซลเซียส ปรอทอินทรีย์ในสารละลายจะถูกออกซิไดซ์ และก่อน ทำการตรวจวัดปริมาณปรอทโดยเทคนิคอะตอมมิคแอบชอบชันแบบไอเย็น ปรอททุกรูปในสารละลายจะถูก เปลี่ยนเป็นไอปรอท จากนั้นไอปรอทจะถูกพาเข้าสู่เครื่อง Perkin Elmer FIMs-400 Flow – Injection Mercury ด้วยก๊าซอาร์กอน ผลการศึกษาพบว่า แคลเซียมคาร์บอเนตมีค่าอยู่ในช่วงร้อยละ 7.8 ถึง 23.0 สถานี 29 มีคาร์บอเนตสูงสุดเมื่อเทียบกับอีก 3 แท่ง และค่าปริมาณปรอทรวมหลังปรับฐานด้วยคาร์บอเนต มีค่าอยู่ในช่วง 18.6 ถึง 37.9 ng/g dw จากการวิเคราะห์ค่าดัชนีการสะสมเชิงธรณี (Igeo) ของปรอท บ่งชี้ว่า ตัวอย่างดินตะกอนจากอ่าวไทยยังไม่อยู่ในภาวะปนเปื้อนจากปรอท อย่างไรก็ดี ในชั้นตะกอนแต่ละชั้นของ แท่งตะกอนเดียวกัน ไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณปรอทในดินตะกอน กับปริมาณคาร์บอนอินทรีย์ และกับปริมาณขนาดอนุภาคดินเหนียว ดังนั้นอาจบ่งบอกว่าปรอทที่ปนเปื้อนเข้ามานั้นมาจากกิจกรรมของมนุษย์
การวิเคราะห์การแสดงออกของยีนกำหนดรหัส Glutathione S-transferase ภายใต้ภาวะเครียด ในเอ็กซ์ทรีโมไฟล์ Halothece sp. PCC7418
Authors:   , กอธีระกุล ชนาญวัต
Published: February 2025

ไซยาโนแบคทีเรีย Halothece sp. PCC7418 จัดเป็นเอ็กซ์ทรีโมไฟล์ที่สามารถอาศัยอยู่ใน สภาพแวดล้อมที่มีความเค็มสูงได้ โดยกลไกหนึ่งที่ทำให้เซลล์สามารถอยู่รอดในภาวะดังกล่าว คือกลไกการ ตอบสนองต่อภาวะเครียดด้วยปฏิกิริยาคอนจูเกชั่น โดยใช้เอนไซม์กลูตาไธโอน เอส-ทรานส์เฟอเรส (GST) ซึ่ง ใช้ในการกำจัดสารพิษและสารอนูมูลอิสระ รวมถึงปรับสมดุลภายในเซลล์ให้เหมาะสมกับภาวะเครียดนั้น จาก การสืบค้นข้อมูลจีโนมสมบูรณ์ของ Halothece sp. PCC7418 พบว่ามียีนกำหนดรหัส GST ทั้งหมด 4 ยีนซึ่ง จะนำมาศึกษาการแสดงออกในครั้งนี้ ได้แก่ PCC7418_0647, PCC7418_0729, PCC7418_1478 และ PCC7418_3557 นอกจากนี้ยังศึกษา PCC7418_2276 ซึ่งเป็นยีนกำหนดรหัสแกมมา-กลูตามิล ทรานส์เพบทิ เดส/กลูตาไธโอนไฮโดรเลส ซึ่งอยู่ในวิถีเมแทบอลิซึมของกลูตาไธโอนเพิ่มเติมด้วย การวิเคราะห์ข้อมูล ชีวสารสนเทศจากฐานข้อมูลต่าง ๆ และสร้างแผนภาพ phylogenetic tree พบว่า GST ที่ถอดรหัสได้จากยีน ดังกล่าวถูกจัดอยู่ใน GSTA superfamily และส่วนใหญ่มีความใกล้ชิดกับ Dactylococcopsis salina มากที่สุด จากการศึกษาระดับการแสดงออกภายใต้ภาวะเครียด ด้วยการทำ semiquantitative RT-PCR ภายใต้ภาวะเครียด 3 ภาวะ ได้แก่ ภาวะเครียดจากเกลือโซเดียมคลอไรด์ความเข้มข้น 2 โมลาร์ พบว่า PCC7418_0647, PCC7418_0729 และ PCC7418_3557 มีการแสดงออกเพิ่มขึ้น โดยยีน PCC7418_3557 มีการแสดงออกเพิ่มขึ้นมากที่สุด (ประมาณ 11 เท่า) แต่เมื่อเซลล์อยู่ภายใต้ภาวะเครียดจากเกลือเป็นเวลานาน 24 ชั่วโมง จะมีการแสดงออกของยีนทั้ง 3 ลดลง ในระดับที่แตกต่างกัน ส่วนภายใต้ภาวะเครียดจาก oxidative stress พบว่า PCC7418_0647 และ PCC7418_0729 มีการแสดงออกเพิ่มขึ้น โดยมีการแสดงออก ของยีนมากที่สุด เมื่อได้รับความเครียดจากไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ ความเข้มข้น 1.8 มิลลิโมลาร์ และ PCC7418_3557 มีการแสดงออกเพิ่มขึ้นแปรผันตามความเข้มข้นของไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ และภาวะ เครียดร่วมจากเกลือและ oxidative stress โดยใช้ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ พบว่า PCC7418_0647 และ PCC7418_0729 มีการแสดงออกเพิ่มขึ้น แต่ PCC7418_3557 มีการแสดงออกที่ลดลงเมื่อเลี้ยงเซลล์ด้วย ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ ความเข้มข้นสูงกว่าค่า IC50 แต่ทั้ง 3 ภาวะเครียด ตรวจไม่พบการแสดงออกของ PCC7418_1478 และ PCC7418_2276 อาจเป็นไปได้ว่า ยีนไม่มีการแสดงออกภายใต้ภาวะเครียดที่ทดสอบ หรือเป็นยีนที่ไม่มีการแสดงออก (silent gene) หรือไม่ทราบหน้าที่ที่ชัดเจน (cryptic gene) ซึ่งจำเป็นต้องมี การศึกษาด้วยวิธีอื่น หรือศึกษาการแสดงออกในระดับอื่นๆ เพิ่มเติมต่อไปในอนาคต
วิธีการทางคณิตศาสตร์สำหรับสมการชเรอดิงเงอร์ โดยวิธีการประมาณค่าแบบดับเบิลยูเคบีและวิธีเมทริกซ์ทรานสเฟอร์ขนาด 2X2 มิติ
Authors:   , แสนสุข กุลภัทร
Published: February 2025

สมการชเรอดิงเงอร์เป็นสมการเชิงอนุพันธ์อันดับสองที่สามารถอธิบายอัตราการเปลี่ยนแปลงของฟังก์ชันคลื่น และเชื่อมโยงกับพลังงานรวมของระบบ อย่างไรก็ตามในสถานะคงตัวสมการชเรอดิงเงอร์จะลดรูปเป็นสมการชเรอดิงเงอร์ที่ไม่ขึ้นกับเวลา เนื่องจากสมการชเรอดิงเงอร์เป็นสมการเชิงเส้น ผลรวมเชิงเส้นใด ๆ ของผลเฉลยของสมการชเรอดิงเงอร์ที่ไม่ขึ้นกับเวลา ยังคงเป็นผลเฉลยของสมการชเรอดิงเงอร์ที่ไม่ขึ้นกับเวลาเช่นเดียวกัน ในโครงงานนี้เราสนใจศึกษาหาผลเฉลยของสมการชเรอดิงเงอร์ที่ไม่ขึ้นกับเวลา พร้อมทั้งแสดงวิธีการคำนวณหาค่าความน่าจะเป็นของการส่งผ่านและการสะท้อนที่ได้จากผลเฉลยของสมการชเรอดิงเงอร์โดยใช้สองวิธี คือ วิธีการประมาณค่าแบบดับเบิลยูเคบีและวิธีเมทริกซ์ทรานสเฟอร์ขนาด 2x2 มิติ ค่าสัมประสิทธิ์การสะท้อนและการส่งผ่านสามารถอธิบายพฤติกรรมของคลื่นสสารเมื่อตกกระทบหรือสะท้อนกลับบนกำแพงศักย์ ซึ่งสามารถบอกความน่าจะเป็นที่คลื่นสามารถสะท้อนหรือส่งผ่านได้ นอกจากนี้ยังสนใจการหาค่าสัมประสิทธิ์ความน่าจะเป็นในการส่งผ่านและการสะท้อนสำหรับพลังงานศักย์แบบต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพลังงานศักย์แบบผสม
เงื่อนไขที่จำเป็นและเพียงพอสำหรับการใส่รูปห้าเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่าลงในรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว
Authors:   , ศรีภัทราพันธุ์ ฐิติรัตน์
Published: February 2025

โครงงานเรื่อง “เงื่อนไขที่จำเป็นและเพียงพอสำหรับการใส่รูปห้าเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่าลงในรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว” มีวัตถุประสงค์เพื่อหารูปแบบทั่วไปของด้านที่ยาวที่สุดของรูปห้าเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่าที่แนบในรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว โดยเราจะศึกษากรณีรูปห้าเหลี่ยมด้านเท่ามุมเท่าที่ใส่ในรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่วเท่านั้น
ลักษณะทางสัณฐานวิทยาของเอ็กโทไมคอร์ไรซาในกล้าไม้ตะเคียนทอง (Hopea odorata Roxb.) พะยอม (Shorea roxburghii G. Don) และยางนา (Dipterocarpus alatus Roxb.)
Authors:   , โกศลวัฒนา พบธรรม
Published: February 2025

ลักษณะทางสัณฐานวิทยาของรากเอ็กโทไมคอร์ไรซานับเป็นข้อมูลพื้นฐานสำคัญในการจำแนกกลุ่มราเอ็กโทไมคอร์ไรซา โครงงานวิจัยนี้จึงวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะทางสัณฐานวิทยาและการพัฒนาของรากเอ็กโทไมคอร์ไรซาเห็ดเผาะหนัง (Astraeus odoratus) เห็ดน้ำหมาก (Russula sanguinaria) และเห็ดระโงกเหลือง (Amanita javanica) ในกล้าไม้ตะเคียนทอง (Hopea odorata) พะยอม (Shorea roxburghii) และยางนา (Dipterocarpus alatus) จากการเติมหัวเชื้อราเอ็กโทไมคอร์ไร-ซาเห็ดเผาะหนัง เห็ดน้ำหมาก และเห็ดระโงกเหลืองให้กับกล้าไม้ พบว่าเห็ดเผาะหนังสามารถสร้างเอ็กโท-ไมคอร์ไรซากับรากกล้าไม้ทดสอบทั้ง 3 ชนิด ภายในเวลา 2 เดือน โดยพบรูปแบบของรากเอ็กโทไมคอร์ไร-ซาแบบ irregular, unbranched และ dichotomous ในกล้าไม้ยางนา รูปแบบ monopodial pinnate และ irregular ในกล้าไม้พะยอม และรูปแบบ monopodial pinnate และ unbranched ในกล้าไม้ตะเคียนทอง สำหรับต้นกล้าไม้ที่ใส่หัวเชื้อเห็ดน้ำหมากพบการสร้างเอ็กโทไมคอร์ไรซากับรากกล้าไม้ยางนาเท่านั้น โดยมีรูปแบบของรากเป็นแบบ unbranched และไม่พบการสร้างรากเอ็กโทไมคอร์ไรซาในต้นกล้าไม่ที่ใส่หัวเชื้อเห็ดระโงกเหลือง จากการตรวจสอบชนิดของรากเอ็กไทไมคอร์ไรซาที่ได้ด้วยการวิเคราะห์ลำดับนิวคลีโอ-ไทด์ที่ตำแหน่ง ITS พบว่ารากเอ็กโทไมคอร์ไรซาที่ได้เป็นของเห็ดเผาะหนัง แต่รากเอ็กโทไมคอร์ไรซาที่ได้จากการใส่หัวเชื้อเห็ดน้ำหมากนั้นเป็นรากเอ็กโทไมคอร์ไรซาของราเอ็กโทไมคอร์ไรซาสกุล Tomentella และไม่พบการสร้างเอ็กโทไมคอร์ไรซาในรากต้นกล้าไม่ทุกชนิดในชุดการทดลองควบคุม
อสมการสำหรับอนุพันธ์เชิงลอการิทึม
Authors:   , รุ่นใหม่ ติณณ์
Published: February 2025

โครงงานการวิจัย เรื่อง “อสมการสำหรับอนุพันธ์เชิงลอการิทึม” มีจุดมุ่งหมาย เพื่อศึกษาอสมการสำหรับอนุพันธ์เชิงลอการิทึม (Inequalities for Logarithmic Derivatives) ในกรณีพหุนามและเศษส่วนพหุนาม และขยายผลลัพธ์ที่ได้ไปสู่ฟังก์ชันอื่น ๆ กล่าวคือ เมื่อ f เป็นฟังก์ชันค่าจริง พิจารณาอสมการในรูป [สูตรสมการ] ≥ α โดย α > 0 เป็นค่าคงตัว สังเกตว่าพจน์ [สูตรสมการ] พจน์ดังกล่าวนี้มีชื่อเรียกว่า อนุพันธ์เชิงลอการิทึม (Logarithmic Derivatives) ของฟังก์ชัน f ซึ่งเป็นที่ทราบกันว่าเชตของผลเฉลยของอสมการดังกล่าว ในกรณีที่ f เป็นพหุนาม ประกอบด้วยช่วงที่มีผลรวมของความยาวช่วงน้อยกว่าหรือเท่ากับ [สูตรสมการ] และในกรณีที่ f เป็นฟังก์ชันเศษส่วนของพหุนามประกอบด้วยช่วงที่มีผลรวมของความยาวช่วงน้อยกว่าหรือเท่ากับ [สูตรสมการ]
ผลกระทบของมอนต์มิริลโลไนต์คอลลอยด์ต่อการเคลื่อนตัวของแคดเมียมในคอลัมน์ทรายอิ่มตัว
Authors:   , ราชานาค บัณทิตา
Published: February 2025

การวิจัยนี้ทำการศึกษาผลกระทบของมอนต์มอริลโลไนต์คอลลอยด์ต่อการเคลื่อนตัวของแคดเมียม โดยทดลองในคอลัมน์ที่บรรจุทรายอิ่มตัวซึ่งจำลองภายใต้การไหลภายใต้ชั้นน้ำบาดาลมีแรงดัน การทดลองแบบคอลัมน์ใช้แคดเมียมที่ความเข้มข้น 10 มิลลิกรัมต่อลิตร ผสมกับมอนต์มอริลโลในต์คอลลอยด์ความเข้มข้น 100 มิลลิกรัมต่อลิตร กำหนดความเร็วการไหลเท่ากับ 0.159 เซนติเมตรต่อนาที โดยการทดลองแบบคอลัมน์ทำภายใต้ที่ค่าพีเอชที่แตกต่างกัน (พีเอช 3 6 และ 8) จากการทดลองพบว่า เมื่อค่าพีเอชเพิ่มขึ้นจากพีเอช 3 เป็นพีเอช 8 ทำให้มอนต์มอริลโลไนต์คอลลอยด์มีประจุที่พื้นผิวเป็นลบมากขึ้น ส่งผลให้เกิดการดูดติดประจุบวกของแคดเมียมได้มากขึ้น ดังนั้นปริมาณแคดเมียมที่เคลื่อนที่ผ่านคอลัมน์จึงเพิ่มขึ้นจาก 1.67 มิลลิกรัม เป็น 1.89 มิลลิกรัม คิดเป็นร้อยละ 11.64 สำหรับค่าตัวประกอบความหน่วงของแคดเมียมพบว่ามีค่าลดลงจาก 3.71 เป็น 2.83 (ลดลงร้อยละ 23.62), 4.41 เป็น 3.07 (ลดลงร้อยละ 30.33) และ 5.51 เป็น 3.43 (ลดลงร้อยละ 37.83) ซึ่งทำให้มีค่าความเร็วการเคลื่อนที่ของแคดเมียมเพิ่มขึ้นภายใต้ค่าพีเอช 3 6 และ 8 ตามลำดับ เนื่องจากผลของการมีมอนต์มอริลโลในต์คอลลอยด์ในระบบการไหล ดังนั้นมอนต์มอริลโลไนต์คอลลอยด์ช่วยส่งเสริมการเคลื่อนที่ของแคดเมียมภายใต้สภาวะที่มีค่าพีเอชที่สูงอย่างเห็นได้ชัด นอกจากนี้ผลการศึกษาพบว่าเมื่อค่าพีเอชสูงขึ้นมอนต์มอริลโลไนต์คอลลอยด์ที่เคลื่อนที่ออกมาจากคอลัมน์เพิ่มขึ้นจาก 10.59 มิลลิกรัม เป็น 13.40 มิลลิกรัม เมื่อค่าพีเอชเพิ่มขึ้นจากพีเอช 3 ไปเป็นพีเอช 8 เนื่องจากค่าพีเอชที่เพิ่มขึ้นส่งผลให้อนุภาคของมอนต์มอริลโลไนต์คอลลอยด์มีขนาดเล็กลง (ลดลงจาก 487.00 นาโนเมตรเป็น 190.80 นาโนเมตร) และประจุบนผิวของอนุภาคของมอนต์มอริลโลไนต์คอลลอยด์มีค่าลดลงจาก -6.56 มิลลิโวลล์เป็น -13.10 มิลลิโวลล์ เมื่อค่าพีเอชเพิ่มขึ้นจากพีเอช 3 ไปเป็นพีเอช 8 ตามลำดับ และจากผลการวิเคราะห์ SEM พบอนุภาคมอนต์มอริลโลไนต์คอลลอยด์เกาะที่พื้นผิวทรายหลังจากให้มอนต์มอริลโลไนต์คอลลอยด์และแคดเมียมไหลผ่าน และพบธาตุเหล่านี้: อลูมิเนียม โซเดียม ซิลิกอน และออกซิเจน ซึ่งเป็นองค์ประกอบของแร่มอนต์มอริลโลไนต์
ความสัมพันธ์ระหว่างพหุสัณฐานในยีนเอสโตรเจนแอลฟารีเซพเตอร์ และความไวต่อโรคข้อเข่าเสื่อมในประชากรไทย
Authors:   , ศรีมณี กนกวรรณ
Published: February 2025

โรคข้อเข่าเสื่อมเป็นปัญหาสุขภาพที่สำคัญที่พบได้บ่อยในผู้สูงอายุ เกิดได้จากหลายสาเหตุ เช่น ความ อ้วน การบาดเจ็บที่ข้อเข่า รวมถึงพันธุกรรม การศึกษาในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ ทางพันธุกรรม ของพหุสัณฐานชนิด single nucleotide polymorphism (SNP) ใน ยีน Estrogen receptor alpha (ESR1) กับการเกิดโรคข้อเข่าเสื่อมในประชากรไทย โดยวิเคราะห์ SNP ตำแหน่ง rs2234693 และ rs9340799 โดยใช้ดีเอ็นเอจากกลุ่มผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม (การเสื่อมระดับ 3 ถึง 4) 176 ราย และกลุ่มควบคุม 160 ราย ด้วยวิธี PCR-RFLP จากการวิเคราะห์ พบว่า SNP ทั้งสองตำแหน่งของยีน ESR1 มีความสัมพันธ์กับ การลดการเกิดโรคข้อเข่าเสื่อม (SNP ตำแหน่ง rs2234693 CC : OR = 0.31, p = 0.006 และ C : OR = 0.61, p = 0.0013 และตำแหน่ง rs9340799 GG : OR = 0.22, p < 0.001, AG : OR = 0.48, p = 0.0025 และ G : OR = 0.47, p < 0.001) อย่างไรก็ตาม เมื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์เฉพาะในเพศใดเพศหนึ่ง พบว่ามี ความสัมพันธ์กับการเกิดโรคข้อเข่าเสื่อมเฉพาะในเพศหญิงเท่านั้น (SNP ตำแหน่ง rs2234693 CC : OR = 0.27, p = 0.0007 และ C : OR = 0.58, p = 0.0018 และตำแหน่ง rs9340799 GG : OR = 0.17, p < 0.001, AG : OR = 0.45, p = 0.0035 และ G : OR = 0.42, p < 0.001) ผลการศึกษาในครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าพหุ สัณฐานในยีน ESR1 มีความสัมพันธ์กับการลดการเกิดโรคข้อเข่าเสื่อม นอกจากนี้ความสัมพันธ์ทางพันธุกรรม อาจแปรผันในประชากรอื่น
ขั้นตอนวิธีแบบขนานที่ใช้หน่วยความจำอย่างมีประสิทธิภาพ สำหรับหาคำตอบที่ดีที่สุดในปริศนาที่มีการเลื่อนเป็นลำดับ
Authors:   , วรวิชญวงศา วรวุธ
Published: February 2025

ปริศนาที่มีการเลื่อนเป็นลำดับเป็นกลุ่มปัญหาสำหรับทดสอบขั้นตอนวิธีในการค้นหาในกราฟเนื่องจากปริศนาที่มีการเลื่อนเป็นลำดับสามารถแทนได้ด้วยกราฟ จึงสามารถค้นหาเส้นทางที่สั้นที่สุดระหว่างสองจุดยอดได้ โดยมักจะให้จุดยอดหนึ่งจุดแทนรูปแบบเริ่มต้นของปัญหา และเส้นทางที่สั้น ที่สุดไปสู่จุดยอดนั้นจะเป็นคำตอบที่ดีที่สุดของปริศนา งานวิจัยนี้จึงออกแบบให้จำนวนเต็มแทนรูปแบบต่าง ๆ ของปัญหา และใช้หน่วยประมวลผลกราฟิกเพื่อเพิ่มความเร็วของขั้นตอนวิธีการค้นหาในกราฟ ผลการทดสอบแสดงให้เห็นว่าขั้นตอนวิธีในงานวิจัยนี้สามารถเพิ่มความเร็วได้ถึงสี่เท่าและแปดเท่าสำหรับปริศนาเรียงแปดเลขและปริศนาเรียงสิบห้าเลขตามลำดับ และลดปริมาณหน่วยความจำที่จำเป็นต้องใช้ลงได้
การเสริมฤทธิ์ของสารสกัดจากพืชร่วมกับยาปฏิชีวนะในการยับยั้งแบคทีเรียแกรมลบ
Authors:   , โอสถานนท์ ณัฏฐิกานต์
Published: February 2025

โครงงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาฤทธิ์ของการต้านแบคทีเรียของสารสกัดจากพืช 9 ชนิด และศึกษาการเสริมฤทธิ์ของสารสกัดจากพืชต่อยาปฏิชีวนะทดสอบ 4 ชนิด ได้แก่ กานามัยซิน ซิโพรฟลอกซาซิน สเตรปโทมัยซิน และแอมพิซิลลิน ในการต้านแบคทีเรียแกรมลบ 2 สายพันธุ์ ได้แก่ Escherichia coli MSCU 0349 และ Salmonella Typhimurium MSCU 0492 สารสกัดจากพืชทดสอบทุกชนิดที่สกัดด้วยตัวทำละลายอะซีโตนและเมทานอลพบว่ามีสีที่แตกต่างกัน และผลการศึกษาถึงฤทธิ์ในการต้านแบคทีเรียแกรมลบของสารสกัดจากพืชก็พบว่ามีเพียงซัวยิ้งที่สกัดด้วยอะซีโตนและเมทานอล และโป๊ยกั๊กที่สกัดด้วยอะซีโตนมีฤทธิ์ในการต้าน E. coli นอกจากนั้นยังพบว่าโป๊ยกั๊กที่สกัดด้วยอะซีโตนมีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของเชื้อได้ดีที่สุดซึ่งมีค่าความเข้มข้นที่ต่ำที่สุดที่สามารถยับยั้งการเจริญของเชื้อ (MIC) เท่ากับ 12.5 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร ส่วนในการต้าน S. Typhimurium พบว่ามีเพียงซัวยิ้งและสีเสียดเทศที่สกัดด้วยอะซีโตนและเมทานอล และโป๊ยกั๊กที่สกัดด้วยอะซีโตนมีความสามารถต้านแบคทีเรียชนิดนี้ได้ นอกจากนี้ยังพบว่าซัวยิ้งที่สกัดด้วยเมทานอลและโป๊ยกั๊กที่สกัดด้วยอะซีโตนมีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของเชื้อได้ดีที่สุดซึ่งมีค่า MIC เท่ากับ 12.5 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร และผลการทดสอบในการหาค่าความเข้มข้นที่ต่ำที่สุดของสารสกัดทั้ง 5 ชนิดที่สามารถฆ่าเชื้อ (MBC) ได้พบว่ามีค่าอยู่ระหว่าง 12.5 ถึง 50 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร จากนั้นจึงนำสารสกัดจากพืชมาศึกษาการเสริมฤทธิ์ร่วมกับยาปฏิชีวนะโดยคำนวณเป็นค่า FIC Index พบว่ามีเพียงสารสกัดจากโป๊ยกั๊กที่สกัดโดยอะซีโตนให้ผลส่งเสริมฤทธิ์ร่วมกับยาปฏิชีวนะสเตรปโทมัยซินในการต้าน E. coli และมีค่า FIC Index เท่ากับ 0.50 ทั้งนี้จากผลการทดลองจึงแสดงให้เห็นว่าการรวมกันของสารทั้ง 2 ชนิดมีแนวโน้มที่ดีในการต้านแบคทีเรียแกรมลบจึงทำให้อาจเป็นทางเลือกใหม่ ๆ ในการนำสารทั้งสองมาใช้ประโยชน์ได้ต่อไปในอนาคต
สมการอธิบายพลังงานสหสัมพันธ์ของก๊าซอิเล็กตรอน
Authors:   , อนุศาสนนันทน์ สุทธิพันธ์
Published: February 2025

ดร.ทีปานิส ชาชิโย สร้างสมการอธิบายพลังงานสหสัมพันธ์ของก๊าซอิเล็กตรอนที่รัศมีใด ๆ คือ [สูตรสมการ] โดยอิงเทียบผลของการสุ่มเชิงควอนตัมแบบมอนติคาร์โล ที่ Ceperley และ Alder ได้ตีพิมพ์มาแล้ว ซึ่งก็เป็นที่ทราบกันดีว่าสมการมีความน่าเชื่อถือมากพอที่จะนำไปใช้ แต่ก็ยังมีสมการอีกหลายรูปแบบเช่นสมการของ J.P. Perdew และ Yue Wang ที่สามารถใช้อธิบายได้เช่นกัน และมีความน่าเชื่อถือมากพอๆกัน โครงงานนี้จึงสนใจที่จะสร้างสมการที่สามารถใช้อธิบายพลังงานสหสัมพันธ์ของก๊าซอิเล็กตรอนที่มีความน่าเชื่อถือมากพอเมื่ออิงเทียบผลของการสุ่มเชิงควอนตัมแบบมอนติคาร์โล อีกทั้งควรที่จะต้องอยู่ในรูปที่ไม่ซับซ้อนมากเกินไป และหากสามารถมีค่าความผิดพลาดน้อยกว่าสมการข้างต้นได้ก็ถือว่าประสบความสำเร็จในการสร้างสมการใหม่ ตัวอย่างหนึ่งคือ [สูตรสมการ] โดยที่ k = -1.6920 eV , a = 0.14484 α0⁻¹/2 , b = 0.44616 1/α0 , c = 0.0184 , d = -0.0001648 α0 โดย α0 คือหน่วย Bohr radius เมื่อเลือกใช้ข้อมูลจาก J.P. Perdew และ Alex Zunger ซึ่งมีข้อมูล 13 ตำแหน่งค่าข้อมูล เราจะได้ค่าความผิดพลาดจากสมการของ ดร.ทีปานิส คือ 8.9×10⁻³eV2 ในขณะที่สมการตัวอย่างได้ค่าความผิดพลาดอยู่ที่ 5.1×10⁻³eV2 เป็นต้น ถือว่าสมการใหม่นี้มีความน่าเชื่อถือมากพอที่จะนำไปใช้
การสกัดไซแลนจากไมยราบยักษ์และการเปลี่ยนไซแลนเป็นไซโลสโดยใช้เอนไซม์จาก Aureobasidium pullulans
Authors:   , อนุเวช ธนพร
Published: February 2025

ไมยราบยักษ์เป็นวัชพืชรุกรานต่างถิ่นที่มีความรุนแรง เนื่องจากสามารถเติบโตแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว จัดเป็นวัชพืชที่ไม่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจ โดยไมยราบยักษ์มีปริมาณเฮมิเซลลูโลสที่มีไซแลนเป็นองค์ประกอบหลักประมาณร้อยละ 17 จึงเป็นที่น่าสนใจในการนำมาใช้ประโยชน์ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะที่เหมาะสมในการสกัดไซแลนจากลำต้นไมยราบยักษ์ด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์ จากการศึกษาปัจจัยที่สำคัญในการสกัดได้แก่ สัดส่วนของไมยราบยักษ์ต่อสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ (0.5:10, 1:10 และ 1.5:10 โดยมวลต่อปริมาตร) ความเข้มข้นสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ร้อยละ (10, 30, และ 50) และเวลาในการสกัด (15, 50 และ 85 นาที) ที่ความดัน 15 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว อุณหภูมิ 121 องศาเซลเซียส โดยออกแบบการทดลอง Box-Behnken Design แล้วนำมาวิเคราะห์ผลเพื่อหาภาวะที่เหมาะสมในการสกัดไซแลนจากไมยราบยักษ์ด้วยวิธี Response Surface Methodology (RSM) ซึ่งภาวะที่เหมาะสมในการสกัดไซแลนได้สูงสุดคือสัดส่วนไมยราบยักษ์ต่อสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ 0.5:10 โดยมวลต่อปริมาตร ที่ความเข้มข้นของสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์ร้อยละ 50 เป็นเวลา 85 นาที จึงวิเคราะห์หมู่ฟังก์ชันของไซแลนที่ได้ด้วยวิธี Fourier-transform infrared spectroscopy (FTIR) เมื่อนำสารสกัดไซแลนที่ได้มาเข้าสู่กระบวนการหาภาวะที่เหมาะสมในการย่อยไซแลนให้เป็นน้ำตาลไซโลสด้วยเอนไซม์ไซแลเนสที่ผลิตจากรา Aureobasidium pullulans จากการศึกษาปัจจัยที่สำคัญในการย่อยได้แก่ ปริมาณเอนไซม์เอนโดไซแลเนส (10, 20 และ 30 U/g xylan) และบีตา-ไซโลซิเดส (10, 20 และ 30 U/g xylan) ที่อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียส เป็นเวลา (3, 9 และ 15 ชั่วโมง) และนำไปวิเคราะห์เพื่อหาปริมาณน้ำตาลไซโลสด้วยวิธี 3,5 - dinitrosalicylic acid method (DNS method) พบว่าได้น้ำตาลไซโลสสูงสุด 4.6 มิลลิกรัมต่อกรัมไซแลนที่ภาวะมีปริมาณเอนโดไซแลเนส 28.90 ยูนิตต่อกรัมไซแลน และบีตา-ไซโลซิเดส 29.97 ยูนิตต่อกรัมไซแลน
อัตราผลตอบแทนภายในกับการทำประกันชีวิตแบบบำนาญ
Authors:   , ก้อนสีทัน ภูวนัย
Published: February 2025

ในโครงงานนี้ เราได้นำแบบประกันชีวิตแบบบำนาญ เอไอเอ บำนาญ สมาร์ท ณ อายุ 60 (บำนาญแบบลดหย่อนภาษีได้) มาศึกษาเกี่ยวกับการจ่ายเบี้ยประกันและผลประโยชน์ต่าง ๆ เพื่อหาความสัมพันธ์ของอัตราผลตอบแทนภายใน เบี้ยประกันและเงินบำนาญ โดยคำนึงสิทธิในการลดหย่อนภาษีร่วมด้วย ยิ่งไปกว่านั้น เราใช้ Microsoft Excel และ Excel VBA เพื่อคำนวณค่าอัตราผลตอบแทนภายใน เบี้ยประกันและเงินบำนาญ
ผลของสารสกัดอย่างหยาบจากพรอพอลิสของชันโรง Tetragonula laeviceps ที่มีต่อการย่อยสลายดีเอ็นเอของแบคทีเรีย Escherichia coli
Authors:   , กวีผาติ พิชามญชุ์
Published: February 2025

Escherichia coli เป็นแบคทีเรียแกรมลบสายพันธุ์ก่อโรคในระบบทางเดินอาหารในมนุษย์ ส่วนเควอซิทิน เป็นสารประกอบฟลาโวนอยด์ที่พบในพืชและพรอพอลิสจากชันโรง สามารถออกฤทธิ์ทางชีวภาพได้หลากหลาย งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาฤทธิ์ต้านการเติบโตของแบคทีเรีย E. coli top 10 ที่มีพลาสมิด pGem-T vector ของเค วอซิทินที่ละลายใน dimethyl sulfoxide (DMSO) ทำการทดสอบฤทธิ์ต้านการเติบโตของของแบคทีเรียด้วยวิธี disc diffusion assay โดยความเข้มข้นของเควอซิทินที่เลือกใช้ในการทดลองนี้ คือ 0, 0.12, 0.24, 0.36 และ 0.48 กรัมต่อมิลลิลิตร จากการทำการทดลอง 3 ซ้ำ บันทึกผลของเส้นผ่านศูนย์กลางของ clear zone แล้ว วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติโดยหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน พบว่าเส้นผ่านศูนย์กลางของ clear zone แปร ผันตามความเข้มข้นของเควอซิทิน ทั้งนี้ความเข้มข้นของเควอซิทินสูงสุดที่เลือกใช้ คือ 0.48 กรัมต่อมิลลิลิตรของ DMSO โดยให้ค่าเส้นผ่านศูนย์กลางของ clear zone กว้างที่สุด คือ 9.23 ± 0.15 มิลลิเมตร จึงเลือกใช้เควอซิทิน ที่ความเข้มข้นนี้มาเลี้ยงร่วมกับ E. coli top 10 ใน nutrient broth จากนั้นนำไปบ่มที่ 37 °C, 130 รอบต่อนาที เป็นเวลา 2 วัน เมื่อเปรียบเทียบกับชุดควบคุม พบว่ามีการเติบโตของ E. coli top 10 ในชุดควบคุมแต่ไม่มีการ เติบโตของเชื้อเลยในชุดที่ได้รับเควอซิทินจึงไม่สามารถนำ culture ของเชื้อมาทำ plasmid isolation และ agarose gel electrophoresis เพื่อสังเกตการย่อยสลายพลาสมิดได้ ในการทดลองครั้งต่อไป จึงควรหาความ เข้มข้นของเควอซิทินที่เหมาะสมต่อไป
สมบัติเชิงหน้าที่ของโปรตีนในรำข้าวที่ได้มาจากการสกัดด้วยการไฮโดรไลซิสของน้ำกึ่งวิกฤต
Authors:   , ปานสินธ์ คุณานนต์
Published: February 2025

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมบัติเชิงหน้าที่ของโปรตีนรำข้าวที่สกัดด้วยน้ำกึ่งวิกฤต (Subscritical water extraction; SWE) โดยนำรำข้าวมากำจัดน้ำมันและสตาร์ช จากนั้นนำมาสกัดโปรตีนด้วย SWE ที่อุณหภูมิ 180, 200 และ 220°C เป็นเวลา 30 นาที จะได้สารละลายโปรตีน 3 ชนิด (PSWE180, PSWE200 และ PSWE220) นอกจากนั้นยังนำรำข้าวอีกส่วนมาสกัดโปรตีนด้วยสารละลาย 1 M NaOH (Alkaline extraction, AE) ซึ่งจะได้สารละลายโปรตีนรำข้าวสกัดด้วยด่าง (PAE) เพื่อใช้เป็นตัวอย่างควบคุม จากการวิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีของ PSWE และ PAE พบว่า SWE จะสามารถสกัดโปรตีนออกจากรำข้าวได้มากกว่า AE โดยเมื่ออุณหภูมิของการสกัดสูงขึ้น SWE จะสกัดโปรตีนได้มากขึ้น ซึ่ง PSWE220 จะมีร้อยละผลผลิตของการสกัดโปรตีนได้สูงที่สุด โดยมีค่าอยู่ที่ 41.78% เมื่อพิจารณาความสามารถในการละลาย (Solubility) พบว่า PSWE สามารถละลายน้ำได้มากกว่า PAE และเมื่ออุณหภูมิของการสกัดสูงขึ้นค่าการละลายของ PSWE ก็จะสูงขึ้น โดย PSWE220 จะมีค่าการละลายสูงที่สุดที่ 96.36% เมื่อสารละลายมี pH 2 จากการวิเคราะห์ความสามาถในการเกิดโฟม (Foaming capacity) พบว่า PAE จะมีค่าสูงกว่า PSWE โดยจะมีค่าสูงสุดที่ 32 มิลลิลิตร เมื่อสารละลายมี pH 4 และ 8 อย่างไรก็ตามโฟมของ PSWE จะมีค่าความคงตัว (Foam stability) ที่สูงกว่าโฟมของ PAE โดยโฟมของ PSWE200 และ PSWE220 จะมีความคงตัวสูงที่สุด เมื่อพิจารณาถึงสมบัติการเกิดอิมัลชันพบว่า PSWE จะให้ค่าดัชนีกิจกรรมการเกิดอิมัลชัน (Emulsifying activity index) โดยวัดเป็นค่าการดูดกลืนแสง (A₅₀₀) สูงกว่า PAE โดย PSWE180 จะมีค่า A₅₀₀ สูงที่สุดซึ่งมีค่า 0.96 เมื่อสารละลายมี pH 7 และ 9 นอกจากนี้อิมัลชันของ PSWE ยังมีความเสถียรกว่าอิมัลชันของ PAE โดยอิมัลชันของ PSWE180 ที่ pH 7 จะมีความเสถียรดีที่สุด ซึ่งมีค่า 49.81 นาที
Effects of vermicompost on available silicon content, silicon uptake and biomass production of Bird's eye chili
Authors:   , Kachaban Laksana
Published: February 2025

Soil amendment by vermicompost may modify soil physicochemical properties leading to enhancing available form of beneficial element, such as silicon (Si). To prove that, Bird's eye chili plants were grown under 4 conditions: soils without amendment (control), with vermicompost (300 gram/kilogram), with chemical fertilizer (15-15-15, 5 gram/kilogram) and with sodium trisilicate fertilizer (1 mM SiO₂) for 49 days. The results showed that vermicompost significantly increased height, leaf number and dry mass of shoots and roots, when compared to control. For Si uptake, the chili plants grown under the control condition accumulated Si approximately 672 ppm in shoots and 1,613 ppm in roots. Nonetheless, vermicompost did not affect soil available Si but significantly increased total Si contents per plant. Moreover, soil property analysis showed that vermicompost increased electrical conductivity (EC) and pH of soils and seemed to decrease soil compaction. Thus, it may be that vermicompost improved physicochemical properties of soils leading to increased biomass production of Bird's eye chili.
การสกัดสารต้านอนุมูลอิสระ สารต้านมะเร็งและสารยับยั้งไลเปสตับอ่อนจากเห็ดฟาน
Authors:   , นพภา สุกัญญา
Published: February 2025

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสารต้านอนุมูลอิสระ สารต้านมะเร็งและสารยับยั้งไลเปสตับอ่อน จากสารสกัดเห็ดฟาน (Lactarius volemus) โดยเห็ดฟานสดและแห้งถูกนำมาสกัดด้วยตัวทำละลายเฮกเซน ไดคลอโรมีเทน เมทานอลและน้ำกลั่น สารสกัดจากเห็ดฟานแห้งให้สัดส่วนของสารสกัดหยาบมากกว่าสารสกัด จากเห็ดฟานสด สารสกัดเห็ดฟานแห้งด้วยน้ำกลั่นให้สัดส่วนสารสกัดหยาบมากที่สุด คือ 2.41 เปอร์เซ็นต์ของ มวลเห็ดฟานสด ผลการวิเคราะห์โครงสร้างสารประกอบด้วยเทคนิค ¹H-NMR, ¹³C-NMR spectroscopy พบว่าสารสกัดด้วยตัวทำละลายเฮกเซนและไดคลอโรมีเทน มีโอลิโกไอโซพรีนและไขมันในรูปของไตรกลีเซอไรด์ และกรดไขมันเป็นองค์ประกอบ ขณะที่สารสกัดด้วยเมทานอลและน้ำกลั่น มีแซ็กคาไรด์ เทอร์พีนอยด์ และ สารประกอบฟีนอลิกเป็นองค์ประกอบ ผลการตรวจวัดปริมาณสารประกอบฟีนอลิกรวมด้วยวิธี Folin- Ciocalteu reagent พบว่าสารสกัดเห็ดฟานแห้งและสดด้วยน้ำกลั่นมีสารประกอบฟีนอลิกเป็นองค์ประกอบ มากที่สุดเท่ากับ 89 และ 65 มิลลิกรัมกรดแกลลิกโดยสมมูลต่อกรัมสารสกัดหยาบ ตามลำดับ ในการทดสอบ ฤทธิ์การต้านอนุมูลอิสระด้วยการดักจับอนุมูลอิสระ 2,2-diphenyl-1-picrylhydrazyl (DPPH) สารสกัดเห็ด ฟานสดและแห้งด้วยน้ำกลั่นแสดงฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระเท่ากับ 8.8 และ 25.0 มิลลิกรัมโทรลอกซ์โดยสมมูลต่อกรัมสารสกัดหยาบ ตามลำดับ ผลการทดสอบการเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็งเต้านม (BT474), เซลล์มะเร็งปอด (Chago-K1), เซลล์มะเร็งตับ (Hep-G2), เซลล์มะเร็งกระเพาะอาหาร (KATO-III) และเซลล์มะเร็งลำไส้ (SW620) พบว่าสารสกัดเห็ดฟานแห้งด้วยเฮกเซนและไดคลอโรมีเทน แสดงความสามารถในการยับยั้งการ เจริญของเซลล์มะเร็งร้อยละ 50 (IC₅₀) ที่ความเข้มข้นต่ากว่า 100 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร สารสกัดเห็ดฟานแห้ง ด้วยเฮกเซนให้ผลการยับยั้งการเจริญของเซลล์มะเร็งเต้านมได้ดีที่สุดที่ค่า IC₅₀ เท่ากับ 54 ไมโครกรัมต่อ มิลลิลิตร และมีฤทธิ์ยับยั้งไลเปสตับอ่อนได้ 39.7 เปอร์เซ็นต์ที่ความเข้มข้น 25 mg/mL สารสกัดหยาบของเห็ด ฟานสดด้วยน้ำกลั่นให้ผลการยับยั้งไลเปสตับอ่อนดีที่สุดที่ 51.8 เปอร์เซ็นต์ ตรวจวัดปริมาณคาร์โบไฮเดรตรวม ของสารสกัดเห็ดแห้งด้วยวิธี phenol-sulfuric acid ได้ 115.5 – 335.4 มิลลิกรัมกลูโคสโดยสมมูลต่อกรัมสาร สกัดหยาบ
การดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์บนชีวมวลที่เหลือทิ้ง
Authors:   , เสนารายณ์ สุจิตรา
Published: February 2025

ในงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทำการเตรียมตัวดูดซับโดยใช้ไม้ไผ่ ที่เป็นวัสดุเหลือทิ้งที่มีราคาถูกและสามารถหาได้ง่าย เพื่อศึกษาผลกระทบของความชื้น (ร้อยละ 0,3 และ 4 โดยมวล) และอุณหภูมิการดูดซับ (30 50 70 90 และ 110 องศาเซลเซียส) ต่อความสามารถในการดูดซับแก็สคาร์บอนไดออกไซด์บนตัวดูดซับไม้ไผ่ที่ผ่านการกระตุ้นทางกายภาพ เพื่อให้รูพรุนมีขนาดใหญ่ และผ่านการกระตุ้นทางเคมีเพื่อดัดแปลงหมู่ฟังก์ชันที่ผิวด้วยสารเตตระเอทิลีนเพนตะมีนเข้มข้นร้อยละ 40 โดยน้ำหนัก ตัวดูดซับจะถูกวิเคราะห์คุณลักษณะด้วยเทคนิคการวิเคราะห์พื้นที่ผิวจำเพาะของตัวดูดซับด้วยเทคนิค Surface Area and Porosity Analyzer (BET), การวิเคราะห์หมู่ฟังก์ชันของตัวดูดซับด้วยเทคนิค Fourier Transform Infrared Spectroscopy (FTIR), การวิเคราะห์ปริมาณคาร์บอน (Carbon) ไฮโดรเจน (Hydrogen) และไนโตรเจน (Nitrogen) บนตัวดูดซับด้วยเทคนิค CHN Element Analysis (CHN) จากผลการ ดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์สภาวะที่ให้ค่าการดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์สูงสุดคือความชื้นร้อยละ 3 โดยปริมาตร อุณหภูมิ 70 องศาเซลเซียส ผลของอุณหภูมิมีผลต่อการดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์โดยในช่วงแรกเพิ่มอุณหภูมิ การดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์เพิ่มสูงขึ้น เนื่องจากผลของจลนพลศาสตร์ที่มีผลต่อปฏิกิริยารดูดซับมากกว่า อุณหพลศาสตร์ แต่เมื่ออุณหภูมิสูงถึง 110 องศาเซลเซียส อุณหพลศาสตร์มีผลมากกว่าจลนพลศาสตร์เนื่องจากปฏิกิริยาการดูดซับเป็นปฏิกิริยาคายความร้อน นอกจากนี้ความชื้นยังมีผลต่อปฏิกิริยาการดูดซับ เมื่อมีน้ำเข้าทำปฏิกิริยาระหว่างเอมีนและคาร์บอนไดออกไซด์ สัดส่วนในการเข้าทำปฏิกิริยาของหมู่เอมีนต่อคาร์บอนไดออกไซด์เท่ากับ 1:1 จากสภาวะปราศจากความชื้นที่มีสัดส่วนเท่ากับ 1:2 แต่เมื่อความชื้นสูงถึง ร้อยละ 4 โดยปริมาตร ความสามารถในการดูดซับลดต่าลงเนื่องจากโมเลกุลน้ำเข้าปกคลุมรูพรุน
วัสดุดูดซับแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์จากคอมพอสิตยางธรรมชาติดัดแปร
Authors:   , ชัยศรี ปุญญิศา
Published: February 2025

แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ถือเป็นแก๊สเรือนกระจกที่สำคัญซึ่งมีปริมาณเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจากการเผาไหม้เชื้อเพลิงฟอสซิล การปลดปล่อยจากโรงงานอุตสาหกรรม และจากกิจกรรมต่าง ๆ ของมนุษย์ เพื่อลดปริมาณแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศงานวิจัยนี้ได้พัฒนาวัสดุดูดซับแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์จากน้ำยางธรรมชาติดัดแปรด้วยไดแอลลิลเอมีน (Diallylamine) โครงสร้างทางเคมีของยางธรรมชาติดัดแปรถูกวิเคราะห์โดยเครื่องฟูเรียร์ทรานสฟอร์มอินฟราเรดสเปคโตรมิเตอร์ จากนั้นนำยางธรรมชาติดัดแปรไปขึ้นรูปให้เป็นโฟมยาง เพื่อปรับปรุงความจุการดูดซับแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ของยางธรรมชาติดัดแปร ซิลิกา (Silica) ถูกเติมลงในยางธรรมชาติดัดแปรเพื่อเพิ่มพื้นที่ผิวในการดักจับแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ สำหรับการดัดแปรพื้นผิวของอนุภาคซิลิกา ทำโดยการเติมตัวประสานประเภทไซเลน (Silane coupling agent) เพื่อทำให้การกระจายตัวของอนุภาคซิลิกาในยางธรรมชาติดัดแปรดีขึ้น รวมถึงเติมเตตระเอทิลีนเพนตามีน (Tetraethylenepentamine) เพื่อเพิ่มความจุการดูดซับแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ด้วยหมู่เอมีน ความจุการดูดซับแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ของโฟมยางถูกทดสอบภายใต้ความดันบรรยากาศ ยางธรรมชาติดัดแปรที่ผสมซิลิกาอิ่มตัวด้วยเตตระเอทิลีนเพนตามีน มีค่าความจุสูงสุด 3.59 มิลลิกรัมต่อกรัม ที่อุณหภูมิ 35 องศาเซลเซียส
ระบบติดตามการสืบค้นทรัพยากรสารสนเทศสำหรับสำนักงานวิทยทรัพยากร
Authors:   , เทียวพนิชกิจ ธนภูมิ
Published: February 2025

วัตถุประสงค์ของ “ระบบติดตามการสืบค้นทรัพยากรสารสนเทศสำหรับสำนักวิทยทรัพยากร” คืออำนวยความสะดวกทั้งผู้ให้บริการและผู้ใช้บริการเพื่อให้การดำเนินงานของสำนักวิทยทรัพยากรนั้นให้มีประสิทธิภาพและเพิ่มความสะดวกสบายมากยิ่งขึ้น โดยที่ผู้ใช้บริการสามารถดำเนินการส่งคำร้องการสืบค้นทรัพยากรสารสนเทศผ่านระบบที่ถูกพัฒนาขึ้นมา ในกรณีที่ต้องการจะสืบค้นทรัพยากรสารสนเทศที่ถูกจัดเก็บบนชั้นหนังสือที่อยู่ชั้นใต้ดินซึ่งผู้ใช้บริการไม่สามารถเข้าถึงได้ด้วยตนเอง สำหรับการอำนวยความสะดวกต่อการให้บริการของระบบนั้นจะทำโดยปรับรูปแบบขั้นตอนการทำงานทั้งหมด (การกรอกคำร้อง, การส่งคำร้อง, การติดตามสถานการณ์สืบค้น, และการแจ้งความคืบหน้าการสืบค้นผ่านทางอีเมล) ซึ่งจากเดิมเป็นการทำงานโดยใช้ระบบกระดาษสู่ระบบออนไลน์ซึ่งเป็นเว็บแอปพลิเคชัน ทั้งนี้ผู้ใช้บริการสามารถที่จะติดตามสถานะการสืบคืนได้ด้วยตนเอง โดยใช้หมายเลขติดตามการสืบค้นหรือได้รับการแจ้งผลการสืบค้นผ่านทางอีเมลเมื่อกระบวนการการสืบค้นสิ้นสุดลง
ลักษณะเฉพาะของการสะสมตัวของตะกอนจากพายุโซนร้อนปาบึกในพื้นที่กุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
Authors:   , ทวีกุล ธารารัตน์
Published: February 2025

งานวิจัยนี้ศึกษาเกี่ยวกับลักษณะเฉพาะของการสะสมตัวของตะกอนจากพายุโซนร้อนปาบึกในพื้นที่กุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อย่างที่เราทราบมาว่า เหตุการณ์พายุโซนร้อนปาบึกที่พัดเข้าประเทศไทยในช่วงวันที่ 3-5 มกราคม 2562 ก็ทำให้หลายจังหวัดทางภาคใต้ของประเทศไทยได้รับผลกระทบ โดยเฉพาะจังหวัดที่มีชายฝั่งติดอ่าวไทยฝั่งตะวันตกทั้งหมด ตั้งแต่จังหวัดราชบุรีไปจนถึงจังหวัดนราธิวาส โดยเราให้ความสนใจที่พื้นที่กุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เพราะเป็นพื้นที่ที่ถึงแม้จะอยู่บริเวณรัศมีรอบนอกของพายุปาบึก แต่ก็สามารถเห็นผลกระทบบริเวณชายฝั่งได้อย่างชัดเจน และพื้นที่ที่สนใจไม่ได้อยู่ใกล้แหล่งชุมชนมากนัก ตะกอนที่ถูกพัดขึ้นมาสะสมตัวจากพายุปาบึกจึงไม่ได้รับผลกระทบจากการพื้นฟูความเสียหายจากพายุ ทำให้เราจะยังสามารถสังเกตเห็นรูปแบบลักษณะเฉพาะของการสะสมตัวของตะกอนจากพายุโซนร้อนปาบึก ในพื้นที่กุยบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ โดยการที่เราจะศึกษาข้อมูลงานวิจัยเก่า และออกภาคสนามทำการเก็บตัวอย่างตะกอนที่เกิดจากพายุปาบึกพัดขึ้นมาบนชายฝั่ง จากนั้น นำตัวอย่างตะกอนที่ได้จากภาคสนามมาทำการวิเคราะห์ข้อมูลของขนาดของตะกอนด้วยวิธีคัดแยกตะกอนด้วยตะแกรง (Sieve Analysis) และทำการวิเคราะห์ข้อมูลขององค์ประกอบของตะกอนด้วยกล้องจุลทรรศน์แบบใช้แสงชนิดสเตอริโอ (Stereo microscope) จากผลการวิเคราะห์ พบว่า ตะกอนที่พายุปาบึกพัดมาสะสมบนชายฝั่งบริเวณนี้จะมีขนาดของตะกอนโดยเฉลี่ยใหญ่กว่าตะกอนเดิมของพื้นที่ และมีปริมาณของเศษตะกอนจากเปลือกหอยมากกว่าตะกอนเดิมที่มีปริมาณเศษตะกอนจากซากพืช โดยเฉพาะรากไม้มากกว่า จึงทำให้ตะกอนจากพายุปาบึกมีสีขาวออกเทา ในขณะที่ตะกอนเดิมจะมีสีน้ำตาลออกเหลือง จึงทำให้แยกความแตกต่างระหว่างตะกอนพายุและตะกอนเดิมได้โดยตาเปล่าค่อนข้างชัดเจน
ธรณีวิทยาโครงสร้าง จังหวัดนครสวรรค์
Authors:   , ลิ่วเกษมศานต์ ฐาปนพงศ์
Published: February 2025

จังหวัดนครสวรรค์ ตั้งอยู่บนที่ราบลุ่มภาคกลางตอนบนของประเทศไทย มีความสูงเฉลี่ยประมาณ 20-30 เมตร จากระดับน้ำทะเลปานกลาง จากแผนที่ภูมิประเทศและแบบจำลองความสูงเชิงเลข พบแนวการวางตัวภูเขาโดด (Monadnock) ทิศทางเหนือ-ใต้ถึงตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้ ขณะเดียวกันบริเวณด้านตะวันออกเฉียงใต้ของพื้นที่ศึกษา เป็นลักษณะเนินขนาดใหญ่ รูปร่างคล้ายวงรีภายในพบแนวหินปูนของหมวดหินตากฟ้าของกลุ่มหินสระบุรีที่ต่อเนื่องมาจากลานเขาขวาง และบริเวณเขาหลวงตะวันตกของอำเภอเมืองนครสวรรค์ ที่พบธรณีวิทยาโครงสร้าง โครงสร้างเกยทับชัยนาท ซึ่งลักษณะสัณฐานที่กล่าวมาข้างต้นคาดว่าเป็นผลจากเลื่อนตัวของเขตรอยเลื่อนแม่ปิงทำให้เกิดการยกตัวสูงขึ้นของพื้นที่ศึกษาและส่งต่อลักษณะธรณีสัณฐานของพื้นที่ศึกษา จากการศึกษาแนวเส้น ผลการวิเคราะห์แนวเส้นพบทิศทางหลักของแนวเส้นสอดคล้องกับแนวภูเขาที่วางตัวอยู่ในพื้นที่ศึกษาและสัมพันธ์อยู่กับเขตรอยเลื่อนแม่ปิงที่พาดผ่านพื้นที่ศึกษาด้วยเช่นกัน นอกจากนี้การศึกษาภาคสนาม หินโผล่ในพื้นที่ศึกษาพบหลักฐานการเลื่อนตัวจากรอยเลื่อน รอยครูด ที่นำมาวิเคราะห์หาความเค้นหลักผ่านโปรแกรมวินเทนซอร์ แสดงทิศทางความเค้นหลักของพื้นที่ศึกษาภาคสนามเป็นแรงอัดในทิศเหนือ-ใต้ ซึ่งแนวแรงของเค้นหลักสัมพันธ์กับเหตุการณ์ธรณีวิทยาแปรสัณฐานของการชนกันภายในของแผ่นเปลือกโลกอินโดจีนเหนือและแผ่นเปลือกโลกอินโดจีนใต้ และการเลื่อนตัวแบบซ้ายข้าวของเขตรอยเลื่อนแม่ปิงทำให้เกิดการยกตัวของโครงสร้างแบบโครงสร้างดอกไม้บวก ที่ทำให้เกิดลักษณะปรากฏของแนวเขาในทิศเหนือ-ใต้ถึงตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้ สภาพภูมิประเทศและลักษณะธรณีสัณฐานของจังหวัดนครสวรรค์ในปัจจุบัน คาดว่าส่วนที่เหลืออยู่เป็นส่วนของแกนกลางโครงสร้างหลัก อันเป็นผลจากกระบวนการเปลี่ยนสภาพเนื่องจากความเค้นและผลจากกระบวนการผุพังและพัดพา ซึ่งเกิดขึ้นตั้งแต่ยุคเพอร์เมียนจนถึงปัจจุบัน
การวิเคราะห์เมทิลเลชันของยีน DIO2 ในผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม
Authors:   , สุขภารังษี ธารทอง
Published: February 2025

โรคข้อเข่าเสื่อมเป็นโรคที่เกี่ยวกับการเสื่อมของกระดูกอ่อน เกิดได้จากหลายปัจจัย เช่น อายุ น้ำหนักตัว และพันธุกรรม มีการศึกษาพบว่า การเปลี่ยนแปลงสภาวะเหนือพันธุกรรม (epigenetics) โดยเฉพาะดีเอ็นเอเมทิลเลชันของยีนต่าง ๆ ได้แก่ ยีน Growth differentiation factor 5 (GDF5) ยีน SRY-box 9 (SOX9) และยีน Iodothyronine deiodinase 2 (DIO2) สัมพันธ์กับการเกิดโรคข้อเข่า เสื่อม ทั้งยังเคยมีการศึกษาในเนื้อเยื่อกระดูกอ่อนของชาวคอเคเชียน พบว่าโรคข้อเข่าเสื่อมสัมพันธ์กับการเปลี่ยนแปลงเมทิลเลชันบริเวณ CpG islands ของโปรโมเตอร์ยีน DIO2 ส่งผลให้เกิดการสลาย cartilage matrix และการสะสมแร่ธาตุในกระดูกอ่อน จึงทำให้เกิดความสนใจศึกษาระดับการเกิด เมทิลเลชันของยีน DIO2 ในผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อมชาวไทย โดยสกัดดีเอ็นเอจากเลือดของผู้ป่วยและคน ปกติกลุ่มละ 50 คน มาตรวจสอบการเกิดเมทิลเลชันด้วยวิธี Methylation-Specific PCR (MSP) พบว่า เกิดอุปสรรคในขั้นตอนการออกแบบไพรเมอร์ ซึ่งไพรเมอร์ที่ออกแบบทั้งจากซอฟต์แวร์และออกแบบ ด้วยตัวเอง ไม่จำเพาะต่อลำดับเบสของยีนที่ศึกษา ส่งผลให้เมื่อทำเจลอิเล็กโทรโฟรีซิสจึงไม่ขึ้นแถบดีเอ็นเอที่มีขนาดตรงกับขนาดของผลิตภัณฑ์ PCR ที่ต้องการ ทั้งนี้เนื่องมาจากบริเวณส่วนใหญ่ของยีน DIO2 มีการเรียงตัวของเบสอะดีนีนและไทมีนซ้ำเป็นจำนวนมาก ส่งผลต่อการจำเพาะของไพรเมอร์ อุณหภูมิ melting temperature (Tm) รวมไปถึงประสิทธิภาพการทำงานของ Taq DNA polymerase ดังนั้นเทคนิค MSP อาจจะไม่เหมาะสมในการวิเคราะห์เมทิลเลชันของยีน DIO2
ระบบการจองและจัดการห้องสำหรับภาควิชาคณิตศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์
Authors:   , ศิริปทุมา ณัฐสุดา
Published: February 2025

ในปัจจุบันการบริหารจัดการการใช้ห้องของภาควิชาคณิตศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์ เจ้าหน้าที่ต้องจัดทำเป็นเอกสารในการจอง-ใช้ห้องของภาควิชาฯ เพื่อจัดการห้องที่ใช้ในการเรียน การสอน รวมถึงการทำกิจกรรมอื่น ๆ ซึ่งเป็นงานที่ใช้เวลาค่อนข้างมากและต้องจัดทำในทุก ๆ ภาคการศึกษา การนำเทคโนโลยีมาใช้ในการพัฒนาเป็นระบบการจอง-ใช้ห้องผ่านระบบออนไลน์ ซึ่งจะมีการค้นหาข้อมูลการใช้ห้องจากคำสำคัญ (Keyword) เช่น วันที่ หมายเลขห้อง ชื่อผู้จอง และชื่อกิจกรรม โดยแสดงผลข้อมูลในรูปแบบของตารางเรียนและตารางการใช้ห้องสำหรับกิจกรรมอื่น ๆ และการจัดทำเอกสารการใช้ห้อง ดังนั้นระบบการจอง-ใช้ห้องออนไลน์จะช่วยลดเวลาในการจัดการห้องของเจ้าหน้าที่และอำนวยความสะดวกในการจอง-ใช้ห้องสำหรับบุคลากรของภาควิชาฯ โครงงานนี้พัฒนาระบบเว็บด้วยรีแอค (React) โหนดเจเอส (Node.js) และนำมายเอสคิวแอล (MySQL) มาใช้เป็นฐานข้อมูล ผลการทดสอบระบบพบว่าเจ้าหน้าที่และบุคลากคของภาควิชาฯ มีความพึงพอใจต่อระบบเว็บที่พัฒนาขึ้น ผู้พัฒนาคาดหวังว่าระบบการจองและจัดการห้องสำหรับภาควิชาคณิตศาสตร์และวิทยาการคอมพิวเตอร์นี้จะเกิดประโยชน์แก่เจ้าหน้าที่และบุคลากรของภาควิชาฯ สามารถพัฒนาคุณภาพการจองและจัดการห้องสำหรับภาควิชาฯ ต่อไป
การเกิดดีเอ็นเอเมทิลเลชันบนยีน GDF5 ในโรคข้อเข่าเสื่อม
Authors:   , กลั่นขจร รินรดา
Published: February 2025

โรคข้อเข่าเสื่อม (Knee osteoarthritis) เป็นโรคที่พบได้บ่อยในผู้สูงอายุ เกิดจากความเสื่อมของกระดูกอ่อนผิวข้อ ทำให้เกิดความเจ็บปวดและส่งผลต่อการดำเนินชีวิตประจำวัน โรคข้อเข่าเสื่อมเกิดได้จากหลายสาเหตุ รวมทั้งพันธุกรรม แต่ที่มุ่งเน้นในการศึกษาครั้งนี้ คือ การเปลี่ยนแปลงเหนือสภาะพันธุกรรม (epigenetics) ด้วยดีเอ็นเอเมทิเลชัน โดยวัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างระดับเมทิลเลชันบนยีน Growth differentiation factor 5 (GDF5) กับการเกิดโรคข้อเข่าเสื่อม โดยยีน GDF5 เป็นยีนที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโตและการบำรุงรักษาของข้อต่อ และมีการศึกษาในเมทิลเลชันอาร์เรย์ที่ระบุว่าเมทิลเลชันในยีนนี้อาจมีความเกี่ยวข้องกับการเกิดโรคข้อเข่าเสื่อมได้ การทดลองนี้ได้นำดีเอ็นเอจากเลือดของผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อมกับกลุ่มคนปกติ (ผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อม 50 คน กับคนปกติ 50 คนตามลำดับ) มาตรวจสอบการเกิดเมทิลเลชันในยีน GDF5 ด้วยเทคนิค Combined Bisulfite Restriction Analysis (COBRA) และได้ใช้ดีเอ็นเอควบคุมที่มีเมทิลเลชันและดีเอ็นเอที่ไม่มีเมทิลเลชันมาใช้เปรียบเทียบอย่างไรก็ตาม ในการศึกษาพบอุปสรรค คือไม่สามารถระบุไพรเมอร์ในการทำ PCR ที่มีความจำเพาะกับดีเอ็นเอที่ผ่านกระบวนการไบซัลไฟต์ไปแล้ว จึงเสนอแนะว่าควรใช้วิธีอื่นในการตรวจสอบเมทิลเลชันของยีนนี้ในการทำการศึกษาครั้งต่อไป
การคัดกรองและตรวจสอบยีน ACC1 ของยีสต์ผลิตไขมันในของเสียจากโรงงาน
Authors:   , นิลทยา ภูมิภัทร
Published: February 2025

ยีสต์สะสมไขมันเป็นจุลินทรีย์ทางเลือกหนึ่งสำหรับการผลิตไขมันประเภทไตรเอซิลกลีเซอรอล ซึ่งมี ปริมาณไขมันสะสมมากกว่าร้อยละ 20 ของน้ำหนักเซลล์แห้ง จุดประสงค์ของการศึกษานี้คือการคัดกรอง ยีสต์สะสมไขมันจากของเสียและของเหลือจากการแปรรูปมะพร้าวจากบริษัท เทพผดุงพรมะพร้าว จำกัด จังหวัดนครปฐม ประเทศไทย หลังจากการทดสอบตัวอย่างยีสต์ที่คัดกรองได้ด้วย Sudan black B พบยีสต์ ที่มีการติดสีของหยดน้ำมันทัง้ หมด 4 ไอโซเลท คือ TPD1 TPD2 TPD3 และ TPD4 ซึ่งยีสต์ทั้ง 4 ไอโซเลทจะ ถูกเลือกสำหรับการทดสอบวัดปริมาณไขมันที่ผลิตได้ โดยผลการทดสอบแสดงให้เห็นว่า ยีสต์ตัวอย่าง TPD2 TPD3 และ TPD4 ซึ่งเป็นตัวอย่างยีสต์ที่คัดกรองได้จาก กากมะพร้าวสีดาและบ่อน้ำเสียรวม ถูกระบุว่าเป็นยีสต์สะสมไขมันเนื่องจากยีสต์ TPD2 TPD3 และ TPD4 มีปริมาณไขมันสะสมร้อยละ 33.18 32.05 และ 28.87 ของน้ำหนักเซลล์แห้ง ตามลำดับ นอกจากนี้จากการศึกษาลำดับเบสบนยีน 18S rRNA พบว่ายีสต์ TPD2 ถูกระบุว่าเป็นยีสต์ชนิด Saccharomyces cerevisiae ส่วนยีสต์ TPD3 และ TPD4 Candida tropicalis ผลการวิเคราะห์กรดไขมันซึ่งเป็นกรดไขมันหลักที่สกัดได้จากเชื้อ S. cerevisiae คือ กรดโอเลอิก กรดปาลมิโตเลอิก กรดปาลมิติก และ กรดสเตียริก และ กรดไขมันหลักที่สกัดได้จากเชื้อ C. tropicalis สายพันธุ์ TPD3 และ TPD4 คือ กรดโอเลอิก กรดลิโนเลอิก กรดปาลมิติก
การสกัดน้ำมันจากเมล็ดยางพาราด้วยเครื่องอัดสกรูเดี่ยวและคาร์บอนไดออกไซด์ภาวะเหนือวิกฤต
Authors:   , อั๋งสกุล กาญจนา
Published: February 2025

เมล็ดยางพารามีน้ำมันเป็นองค์ประกอบอยู่ร้อยละ 40 ถึง 50 โดยน้ำหนัก มีกรดไขมันอิ่มตัวและไม่อิ่มตัวอยู่ร้อยละ 83.70 และ 15.61 ตามลำดับ ในปัจจุบันน้ำมันจากเมล็ดยางพาราถูกนำไปใช้ในอุตสาหกรรมต่าง ๆ เช่น อุตสาหกรรมยาง อุตสาหกรรมเคลือบผิว และผลิตเป็นไบโอดีเซล เป็นต้น การสกัดน้ำมันจากเมล็ดยางพาราใช้วิธีบีบอัดด้วยเครื่องอัดสกรูเกลียว เนื่องจากเป็นวิธีที่ใช้ง่ายและเวลาในการสกัดน้อย แต่ในระหว่างการสกัดอาจเกิดอุณหภูมิสูงทำให้ไปทำลายองค์ประกอบของน้ำมันและมีน้ำมันเหลืออยู่ในกากมาก การสกัดด้วยตัวทำละลายด้วยวิธีซอกห์เลตเป็นอีกหนึ่งวิธีที่นำมาใช้สกัดน้ำมันจากเมล็ดยางพาราเพราะให้ร้อยละผลได้สูง อย่างไรก็ตามตัวทำละลายอาจเกิดการปนเปื้อนในผลิตภัณฑ์ได้เพื่อปรับปรุงการสกัดงานวิจัยนี้ จึงใช้คาร์บอนไดออกไซด์ภาวะเหนือวิกฤตมาช่วยในการสกัดน้ำมันจากกากเมล็ดยาพาราที่ผ่านบีบอัดด้วยเครื่องอัดสกรูเดี่ยว โดยศึกษาผลของความดันและอุณหภูมิต่อร้อยละผลได้ของน้ำมันที่ความดัน 200 250 และ 300 บาร์ และที่อุณหภูมิ 40 50 และ 60 องศาเซลเซียส ตามลำดับ จากผลการทดลองพบว่าที่ภาวะความดัน 300 บาร์ และอุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียสให้ร้อยละผลได้สูงที่สุดคือ 15.96 ± 0.38 โดยน้ำหนัก เมื่อเปรียบเทียบกับน้ำมันที่สกัดด้วยวิธีซอกห์เลต (22.08%) พบว่าการสกัดคาร์บอนไดออกไซด์ภาวะเหนือวิกฤตมีประสิทธิ์ในการสกัดน้ำมัน 72.28% ผลการศึกษาองค์ประกอบของน้ำมันจากการสกัดด้วยเครื่องอัดสกรูเดี่ยวและคาร์บอนไดออกไซด์ภาวะเหนือวิกฤตด้วยเครื่องแก๊สโครมาโทกราฟี พบว่าน้ำมันจากการสกัดทั ง 3 วิธี มีองค์ประกอบของน้ำมันใกล้เคียงกันโดยมีกรดไลโนเลอิกเป็นองค์ประกอบมากที่สุดร้อยละ 43.52 - 48.71
บริการเพื่อการตรวจจับอัตราเร็วจังหวะและเครื่องหมายกำหนดจังหวะของเพลงจากแฟ้มข้อมูลเอ็มพี 3
Authors:   , เจริญกิจ พชระ
Published: February 2025

โครงงานการวิจัยเรื่อง “บริการเพื่อการตรวจจับอัตราเร็วจังหวะและเครื่องหมายกำหนดจังหวะของเพลงจากแฟ้มข้อมูลเอ็มพี 3” มีวัตถุประสงค์ คือ พัฒนาบริการสำหรับตรวจจับอัตราเร็วจังหวะและเครื่องหมายกำหนดจังหวะจากแฟ้มข้อมูลเอ็มพี 3 เพื่อประเมินความถูกต้องเฉลี่ยของตัวแบบ สำหรับตัวแบบที่ใช้ในการทำนายอัตราเร็วจังหวะ ทางผู้วิจัยได้ทำการทดลองปรับแต่งตัวแบบ ทั้งในด้านการปรับค่าอัตราการเรียนรู้ การปรับน้ำหนักของตัวแบบใหม่ตามข้อมูลนำเข้า และสำหรับตัวแบบที่ใช้ในการทำนายเครื่องหมายกำหนดจังหวะ ทางผู้วิจัยได้ทำการปรับแต่งตัวแบบในด้านการลดจำนวนชั้นของมอดูลในตัวแบบลง และการปรับน้ำหนักของตัวแบบใหม่ตามข้อมูลนำเข้า ในด้านผลลัพธ์ของการทำนาย สำหรับการทำนายอัตราเร็วจังหวะ ตัวแบบที่เกิดจากการปรับน้ำหนักตามข้อมูลนำเข้าและค่าอัตราการเรียนรู้เป็น 0.001 นั้นให้ผลลัพธ์ได้ดีที่สุด โดยมีค่าความถูกต้องเฉลี่ยร้อยละ 73 ซึ่งมีค่าสูงกว่าการใช้ตัวแบบดั้งเดิม และสำหรับตัวแบบที่ใช้ในการทำนายเครื่องหมายกำหนดจังหวะ ตัวแบบที่ทำการปรับแต่งน้ำหนัก และตัวแบบที่มีการลดจำนวนชั้นของมอดูลลง สามารถทำนายเครื่องหมายกำหนดจังหวะได้เล็กน้อย
ผลกระทบของสาร thiamethoxam, fipronil และ imidacloprid ที่มีต่ออัตราการตายของแมลงหางดีด (Collembola: Entomobryidae)
Authors:   , เกิดกิจ ณัฐรัตน์
Published: February 2025

แมลงหางดีด (Collembola) เป็นสัตว์ในดินซึ่งมีบทบาทสำคัญต่อระบบนิเวศในดิน เช่น ช่วยเร่งการสลายตัวของสารอาหารและแร่ธาตุ เพิ่มความชื้นและเร่งการหมักเศษซากอินทรีย์รวมทั้งทำให้เกิดการหมุนเวียนของแร่ธาตุในดิน เป็นต้น การใช้สารเคมีทางการเกษตร เช่น สารฆ่าเชื้อรา (fungicide) สารฆ่าแมลง (insecticide) เป็นต้น ส่งผลกระทบต่อสัตว์ในดินซึ่งไม่ใช่สิ่งมีชีวิตเป้าหมาย (non-target species) ซึ่งหนึ่งในนั้นคือการใช้สารกำจัดแมลงศัตรูพืชประเภทดูดซึม (systemic insecticide) ได้แก่ สาร fipronil ซึ่งเป็นสารในกลุ่ม phenlypyrazole และสาร imidacloprid และ thiamethoxam ซึ่งเป็นสารในกลุ่ม neonicotiniods ซึ่งในปัจจุบันยังมีการศึกษาผลกระทบที่เกิดจากสารทั้งสามชนิดต่อสัตว์ในดินไม่มากนัก ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบของสารทั้งสามชนิดที่ความเข้มข้นแตกต่างกันต่ออัตราการตายของแมลงหางดีดวงศ์ Entomobryidae โดยทำการหาความเข้มข้นของแต่ละสารที่ทำให้แมลงหางดีดตายเป็นจำนวนครึ่งหนึ่ง (LC₅₀) ที่เวลา 24, 48 และ 72 ชั่วโมง จากการทดลองพบว่าสาร fipronil มีค่า LC₅₀ ที่ 24, 48 และ 72 ชั่วโมง เท่ากับ 0.04, 0.005 และ 0.0006 โมลาร์ ตามลำดับ สาร imidacloprid มีค่า LC₅₀ ที่ 24, 48 และ 72 ชั่วโมง เท่ากับ 0.17, 0.04 และ 0.008 โมลาร์ ตามลำดับ สาร thiamethoxam มีค่า LC₅₀ ที่ 24, 48 และ 72 ชั่วโมง เท่ากับ 0.62, 0.08 และ 0.05 โมลาร์ ตามลำดับ จากผลการศึกษาพบว่าสารทั้งสามชนิดไม่ส่งผลต่ออัตราการตายของแมลงหางดีดที่ 24, 48 และ 72 ชั่วโมง เนื่องจากค่า LC₅₀ ของสารทั้งสามชนิดมีค่าสูงเกินกว่าค่ามาตรฐานที่ใช้จริงในภาคเกษตรกรรมนั้นคือ 0.0002 โมลาร์ อย่างไรก็ตามเนื่องจากการศึกษานี้เป็นการศึกษาผลกระทบต่ออัตราการตายของแมลงหางดีดในระยะสั้น ทำให้ไม่สามารถอภิปรายถึงผลกระทบในระยะยาวของสารทั้งสามชนิดต่อแมลงหางดีดได้จึงต้องทำการศึกษาเพิ่มเติมต่อไปในอนาคต
การวัดความลึกรอยกดบนกระดาษของปากกาลูกลื่น โดยใช้เงาจากแสงอินฟราเรด
Authors:   , มณีทัพ ศุทธินี
Published: February 2025

โครงการนี้ได้ทำการวัดความลึกของรอยกดจากปากกาลูกลื่นบนกระดาษโดยใช้ความยาวเงาจากภาพ ที่ถ่ายด้วยกล้องจุลทรรศน์มือถือ รอยกดบนกระดาษจะถูกฉายด้วยแสงจากหลอดแอลอีดี โดยใช้หลอดแอลอีดี ชนิดแสงขาวฉายในทิศเดียวกับกล้องจุลทรรศน์มือถือ บันทึกเป็นภาพที่หนึ่ง ใช้หลอดแอลอีดีชนิดรังสี อินฟราเรดฉายจากด้านซ้ายและด้านบน บันทึกเป็นภาพที่สองและสาม ต่อมาภา พทั้งสามจะถูกนำมา ประมวลผลด้วยโปรแกรม Gimp ซึ่งจะทำการเปลี่ยนภาพให้เป็นสีแดง สีเขียวและสีน้ำเงินตามลำดับ จากนั้น นำทั้งสามภาพมารวมกัน และวิเคราะห์เงาที่เกิดขึ้น โดยจากการทดลองเขียนอักขระ จ. และ บ. พบว่า ความลึกของรอยกดจากการวิเคราะห์เงาบริเวณจรดสุดท้ายของอักขระ จ. มีค่า 0.069±0.039 มิลลิเมตร และบริเวณขอบล่างของอักขระ บ. มีค่า 0.073±0.040 มิลลิเมตร นอกจากนี้ยังสามารถใช้เงาที่เกิดขึ้นมาใช้ในการ เปรียบเทียบรอยอักขระของแต่ละบุคคลได้เพื่อนำไปประยุกต์ในการตรวจสอบลายมือชื่อ
สมบัติทางกายภาพและทางไฟฟ้าของเซรามิกเพียโซอิเล็กทริกไร้สารตะกั่วที่ผ่านการอบอ่อน
Authors:   , จิตจำ ปภาณิน
Published: February 2025

ในงานวิจัยนี้ได้ทำงานศึกษากระบวนการเตรียมและสมบัติของวัสดุเพียโซอิเล็กทริกไร้สารตะกั่วเป็นองค์ประกอบในระบบ (Ba,Ca)(Zr,Ti)O₃ โดยทำการศึกษาเงื่อนไขและตัวแปรต่าง ๆ ต่อการเกิดเฟสโครงสร้างจุลภาค สมบัติทางกายภาพและทางไฟฟ้าของเซรามิก โดยเราจะแบ่งเงื่อนไขในการเตรียมผง เป็น 4 เงื่อนไข ดังนี้ 1. (Ba₀.₈₅,Ca₀.₁₅)(Zr₀.₁,Ti₀.₉)O₃, 2. Ba-deficient (Ba₀.₈₅-,Ca₀.₁₅)(Zr₀.₁,Ti₀.₉)O₃, 3. Ca-deficient (Ba₀.₈₅,Ca₀.₁₅-x)(Zr₀.₁,Ti₀.₉)O₃ และ 4. (Ba₀.₈₅-x,Ca₀.₁₅-x)(Zr₀.₁,Ti₀.₉)O₃ เมื่อ x = 0.01 การศึกษาพบว่า การเกิดเฟส โครงสร้างทางจุลภาค สมบัติทางกายภาพ และสมบัติทางไฟฟ้า มีค่าขึ้นกับอุณหภูมิการเผาแคลไซน์ โดยอุณหภูมิการเผาแคลไซน์ที่ 1300°C เป็นเวลา 5 ชั่วโมง ด้วย heating rate 5°C/min เป็นอุณหภูมิที่เหมาะสมที่สุด เนื่องจากทำให้ผงของเงื่อนไขที่ 1,3,4 เกิดเฟสเพอรอฟสไกต์ที่บริสุทธิ์ และนำผงที่เกิดเฟสเพอรอฟสไกต์ที่บริสุทธิ์ไปอัดขึ้นรูปเป็นเม็ดแล้วนำไปเผาผนึกที่อุณหภูมิการเผาซินเตอร์ 1400°C Heating rate 3°C/min ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่เหมาะสมที่สุด เนื่องจากทำเม็ดเซรามิกที่ได้ให้เกิดเฟสเพอรอฟสไกต์ที่บริสุทธิ์
การแปรรูปฟรุกโตสไปเป็นไพรูวัลดีไฮด์ด้วยตัวเร่งปฏิกิริยารูพรุนกรด
Authors:   , ไชยเหล็ก กุลจิรา
Published: February 2025

ไพรูวัลดีไฮด์สามารถสังเคราะห์ได้จากปฏิกิริยาเรโทรอัลดอลจากดีฟรุกโตส งานวิจัยนี้ศึกษาปฏิกิริยาที่ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยา ซีเอสเอ็ม-5 และไฮโดรเจนเบต้า กับ ซีเอสเอ็ม-5 และไฮโดรเจนเบต้า ที่มีการเติมหมู่โพรพิลซัลโฟนิกด้วยวิธีโพสออกซิเดชัน ตัวเร่งปฏิกิริยาที่เตรีมได้ทำการพิสูจน์เอกลักษณ์ด้วยเทคนิคเอ็กซ์เรย์พาวเดอร์ดิฟแฟรกชัน เทคนิคการดูดซับและคายแก๊สไนโตรเจน และการไทเทรตกรด-เบส พบว่าตัวเร่งปฏิกิริยาทั้งหมดเป็นวัสดุรูพรุนขนาดเล็ก และเมื่อมีการเติมหมู่โพรพิลซัลโฟนิกเข้าไปพบว่ามีความเป็นกรดเพิ่มขึ้น โดยตัวเร่งปฏิกิริยา ซีเอสเอ็ม-5ที่มีเติมหมู่โพรพิลซัลโฟนิก ให้ผลได้ร้อยละของผลิตภัณฑ์ไพรูวัลดีไฮด์ มากที่สุดร้อยละ 56 ในขณะที่ไฮโดรเจนเบต้า ที่มีหมู่ซัลโพรพิลซัลโฟนิก ให้ไพรูวัลดีไฮด์ร้อยละ 44 ในภาวะตัวทำละลายเมทานอลภายใต้ภาวะการเกิดปฏิกิริยาที่อุณหภูมิ 160 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 16 ชั่วโมง
การสังเคราะห์ตัวเร่งปฏิกิริยาฮิราชิคัลไททาโนซิลิคาไลต์-1 สำหรับการกำจัดซัลเฟอร์ในน้ำมันเชื้อเพลิงต้นแบบ
Authors:   , จูชากะสิก จุฑารัตน์
Published: February 2025

งานวิจัยนี้รายงานการสังเคราะห์วัสดุไมโครพอรัสไททาโนซิลิคาไลต์-1 (TS-1) วัสดุเมโซพอรัสไททาโนซิลิ คาไลต์-1 (MTS-1) และวัสดุซิลเวอร์ออกไซด์/เมโซพอรัสไททาโนซิลิคาไลต์-1 (Ag-MTS-1) โดยวิธีไฮโดร เทอร์มัลและประยุกต์ใช้Iเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาวิวิธพันธุ์สำหรับดีซัลเฟอร์ไรเซชันของน้ำมันต้นแบบ วัสดุเหล่านี้ ได้รับการพิสูจน์เอกลักษณ์ด้วยเทคนิคเอ็กซเรย์ดิฟแฟรกชัน เทคนิคสแกนนิ่งอิเล็คตรอนไมโครสโกปีเทคนิค การดูดซับและการคายซับด้วยแก๊สไนโตรเจน และเทคนิคดิฟฟิวส์รีเฟลกแทนซ์ยูวีวิสิเบิลสเปกโทรสโกปี ผล การพิสูจน์เอกลักษณ์พบว่า ปริมาตรรูพรุนชนิดเมโซพอรัสในวัสดุ TS-1 (0.12 ลูกบาศก์เซนติเมตรต่อกรัม) ถูกพบในสัดส่วนที่น้อยกว่าในวัสดุ MTS-1 (0.16 ลูกบาศก์เซนติเมตรต่อกรัม) และวัสดุ Ag-MTS-1 (0.15 ลูกบาศก์เซนติเมตรต่อกรัม) โดยมีสาเหตุหลักมาจากการใช้พอลิเมอร์ชนิดพอลิไดเอลิวไดเมทิลแอมโมเนียม คลอไรด (PDADMAC) เป็นแม่แบบรูพรุนชนิดเมโซพอรัสในการสังเคราะห์วัสดุ MTS-1 และ Ag-MTS-1 นอกจากนี้ผลการพิสูจน์เอกลักษณ์ยังบ่งชี้ว่า โครงสร้างหลักของวัสดุยังคงถูกรักษาไว้ได้ภายหลังการขยายรู พรุนของวัสดุด้วยพอลิเมอร์ PDADMAC จากนั้นวัสดุที่สังเคราะห์ ได้ถูกทดสอบความสามารถในการเป็น ตัวเร่งปฏิกิริยาวิวิธพันธุ์ สำหรับปฏิกิริยาออกซิเดถีฟดีซัลเฟอร์ไรเซชันโดยใช้สารละลายไดเบนโซไทโอฟินที่มี ความเข้มข้นของซัลเฟอร์ เท่ากับ 200 มิลลิกรัมต่อลิตรในโดเดคเคนเป็นน้ำมันต้นแบบ ทำการทดลองภายใต้ สภาวะเดียวกัน คือ สารละลายไดเบนโซไทโอฟินในโดเดคเคน 24 มิลลิลิตร เทอร์ท-บิวทิลไฮโดรเปอร์ ออกไซด 38 ไมโครลิตร อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียส เวลาในการทำปฏิกิริยา 0-5 ชั่วโมง และใชIวัสดุที่ สังเคราะห์ได้ 0.012 กรัมเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ผลการทดลองพบว่า ร้อยละการเปลี่ยนแปลงของไดเบนโซไท โอฟินเมื่อใชIวัสดุ TS-1 MTS-1 และ Ag-MTS-1 เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาเท่ากับร้อยละ 61 ร้อยละ 84 และ ร้อย ละ 86 ตามลำดับ โดยสาเหตุที่การใช้ตัวเร่งปฏิกิริยา MTS-1 และ Ag-MTS-1 ให้ค่าร้อยละการเปลี่ยนแปลง ของไดเบนโซไทโอฟินสูงกว่าน่าจะเป็นเพราะการมีปริมาตรรูพรุนชนิดเมโซพอรัสที่มากกว่านำไปสู่การถ่าย โอนมวลของสารตั้งต้นและผลิตภัณฑ์ ที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น นอกจากนี้ ผลการทดลองยังบ่งชี้ว่า การเติม ซิลเวอร์ บนพื้นผิวของวัสดุ MTS-1 (Ag-MTS-1) มีบทบาทสำคัญในการเพิ่มขึ้นของอัตราการเปลี่ยนแปลงได เบนโซไทโอฟินซึ่งสามารถอธิบายได้ด้วยการดูดซับที่ดีระหว่างไดเบนโซไทโอฟินและซิลเวอร์บนพื้นผิวของ ตัวเร่งปฏิกิริยาตามทฤษฎีของ Hard and Soft Acids and Bases (HSAB)