Modelling distribution and movement patterns of sea turtles focusing on the potential climate change impacts
Authors: Αλμπανίδου Βασιλική 
Published: September 2021

Η κλιματική αλλαγή αποτελεί βασική απειλή για τη βιοποικιλότητα. Οι θαλάσσιες χελώνες, ως ποικιλόθερμα, μεταναστευτικά είδη, αποτελούν ιδανικούς οργανισμούς για τη διερεύνηση της ευαισθησίας των ειδών στις μεταβαλλόμενες κλιματικές συνθήκες. Στόχος της παρούσας διατριβής ήταν η εκτίμηση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στις θαλάσσιες χελώνες, καθώς και η αξιολόγηση της προσαρμοστικής τους ικανότητας, λαμβάνοντας υπόψη διαφορετικά στάδια του κύκλου ζωής. Αρχικά, διερευνήθηκε το επίπεδο της συντηρητικότητας της οικοθέσης ως προς την κλιματική της διάσταση, μεταξύ διακριτών πληθυσμών των θαλάσσιων χελωνών (που απαρτίζουν διαφορετικές Περιφερειακές Διαχειριστικές Μονάδες-Πε.Δια.Μον.) σε παγκόσμιο επίπεδο. Η γνώση αυτή αξιοποιήθηκε για τον προσδιορισμό της κατάλληλης κλίμακας για τη μελέτη της προσαρμοστικής ικανότητας των θαλάσσιων χελωνών στην κλιματική αλλαγή. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν περιορισμένη ομοιότητα ως προς την κλιματική διάσταση της οικοθέσης μεταξύ πληθυσμών του ίδιου είδους σε παγκόσμια κλίμακα. Αντίθετα, διαπιστώθηκε μεγαλύτερη ομοιότητα της οικοθέσης, ως προς την κλιματική της διάσταση, μεταξύ πληθυσμών διαφορετικών ειδών εντός της ίδιας ωκεάνιας λεκάνης, γεγονός που μπορεί να υποδηλώνει προσαρμογή σε τοπικές συνθήκες. Τα παραπάνω ευρήματα ανέδειξαν ως κατάλληλη χωρική κλίμακα για την εκτίμηση της προσαρμοστικής ικανότητας των θαλάσσιων χελωνών, τις Πε.Δια.Μον.. Στη συνέχεια, αναπτύχθηκε ένας δείκτης κλιματικής καταλληλότητας των περιοχών ωοτοκίας, ο οποίος επέτρεψε την εκτίμηση της αποτελεσματικότητας παρατηρούμενων αποκρίσεων της Caretta caretta στην κλιματική αλλαγή, στη Μεσόγειο. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι οι παραλίες με μεγάλους πληθυσμούς θα παραμείνουν κλιματικά κατάλληλες στο μέλλον. Ακόμη μεγαλύτερος αριθμός παραλιών ωοτοκίας βρέθηκε να είναι πάνω από τον κλιματικό δείκτη με μια πρώιμη έναρξη της περιόδου ωοτοκίας. Κατόπιν, διερευνήθηκε πιθανή μελλοντική υποβάθμιση του αναπαραγωγικού αποτελέσματος λόγω των μεταβαλλόμενων κλιματικών συνθηκών στις περιοχές ωοτοκίας της Μεσογείου και εξετάστηκε η επίδραση ενδεχόμενων αλλαγών στη φαινολογία. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι φαινολογικές μετατοπίσεις θα επιτρέψουν στα είδη να διατηρήσουν ένα θερμοκρασιακό παράθυρο αντίστοιχο με το σημερινό κατά την επώαση. Παρολ' αυτά, οι αλλαγές στη φαινολογία μπορεί να είναι λιγότερο αποτελεσματικές στο μετριασμό των διαφοροποιήσεων που προβλέπονται για τη βροχόπτωση. Η βροχόπτωση, ωστόσο, βρέθηκε να έχει περιορισμένο αντίκτυπο στην επιτυχία εκκόλαψης, υπονοώντας ότι οι θερμοκρασιακές μεταβολές παίζουν καθοριστικότερο ρόλο για τη διασφάλιση του αναπαραγωγικού αποτελέσματος στη Μεσόγειο. Τέλος, μελετήθηκαν οι κλιματικές συνθήκες στους μεταναστευτικούς διαδρόμους των θαλάσσιων χελωνών στη Μεσόγειο και διερευνήθηκαν τα πρότυπα μεταβολής στο μέλλον, συνυπολογίζοντας προσαρμοστικές αποκρίσεις που έχουν αναπτύξει οι οργανισμοί. Τα αποτελέσματα αποκάλυψαν ότι οι C. caretta θα αντιμετωπίσουν αυξανόμενες θερμοκρασίες κατά τη μετανάστευση. Ενδεχομένως οι φαινολογικές μετατοπίσεις να μη βοηθήσουν στη διατήρηση των συνθηκών στα σημερινά επίπεδα. Τα ευρήματα αυτά ανέδειξαν πιθανούς μελλοντικούς κινδύνους για τις θαλάσσιες χελώνες, λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας κατά τη μετακίνησή τους, η οποία αποτελεί μια ενεργοβόρα διαδικασία. Συμπερασματικά, οι θαλάσσιες χελώνες C. caretta βρέθηκε να αντιμετωπίζουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής σε διαφορετικά στάδια του κύκλου ζωής τους. Ωστόσο, οι προσαρμοστικοί μηχανισμοί που αναπτύσσουν θα μπορούσαν να συμβάλλουν στο μετριασμό των επιπτώσεων σε κάποια από αυτά τα στάδια. Τα ευρήματα της παρούσας διατριβής υποδεικνύουν ότι η καλύτερη κατανόηση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής στα διάφορα στάδια του κύκλου ζωής των ειδών αποτελεί μια βασική πρόκληση για είδη που διαβιούν σε διαφορετικά ενδιαιτήματα.