Μελέτη της επίδρασης της τελοεκπνευστικής πίεσης και της θέσης σώματος στην ενδοκοιλιακή πίεση σε ασθενείς υπό μηχανικό αερισμό και συσχέτιση της βακτηριαιμίας με την ενδοκοιλιακή υπέρταση
Authors: Παπακρίβου Ελένη 
Published: September 2021

Εισαγωγή: Οι ασθενείς της μονάδας εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ), είναι ασθενείς που συχνά έχουν αρκετούς παράγοντες κινδύνου για αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση(IAP-intraabdominalpressure).Η μέτρηση της ενδοκοιλιακής πίεσης είναι ζωτικής σημασίας για την έκβαση νοσηλείας αυτών των ασθενών.Οι τιμές αυτής επηρεάζονται από τη θέση του ασθενούς και την θετική τελοεκπνευστική πίεση(PEEP-positive end expiratory pressure).Επίσης,η ενδοκοιλιακή υπέρταση(IAH-intraabdominal hypertension) μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό παράγοντα μικροβιαιμίας καθώς και βακτηριακής αλλόθεσης (bacterial transloction) είτε σε επιχώρια είτε σε απομακρυσμένα όργανα. Σκοπός: Να μελετηθεί η επίδραση της θέσης του ασθενούς και της τελοεκπνευστικής πίεσης στην ενδοκοιλιακή πίεση.Επίσης, να προσδιοριστεί η επίδραση της αυξημένης ενδοκοιλιακής πίεσης στην μικροβιαιμία και στη βακτηριακή αλλόθεση ακόμα και σε απομακρυσμένα όργανα, όπως οι πνεύμονες.Μέθοδος: Πρόκειται για μια μονοκεντρική προοπτική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στη ΜΕΘ στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας,στην Ελλάδα. Τετρακόσιοι εξήντα ένας διαδοχικοί ασθενείς ελέχθησαν, μεταξύ 2013-2014,αν παρουσίαζαν παράγοντες κινδύνου για IAH και εκατόν είκοσι τρεις ασθενείς συμπεριλήφθηκαν τελικά στη μελέτη.Οι ασθενείς εκτιμούνταν συστηματικά για τις μεταβολές τις IAP στις θέσεις 0ο, 30ο,45ο και PEEP 0,5,10,15,20. Εκτιμούνταν, επίσης, για τη σχέση IAH και μικροβιαιμίας για μια περίοδο 28 ημερών. Επιπρόσθετα, πέραν της μελέτη στον άνθρωπο, πραγματοποιήθηκε και πειραματική μελέτη. Η ΙΑΗ δημιουργήθηκε σε οκτώ ποντίκια τύπου Sprague-Dawley μετά από έγχυση χλωριούχου βενζαλκόνιου στο βλεννογόνο του ορθού(megacolongroup) ενώ πέντε ποντίκια (controls) υποβλήθηκαν στην ίδια διαδικασία με φυσιολογικό ορό. Μετά από ευθανασία τους, μελετήθηκαν ιστολογικά τεμάχια από το ορθό ,τους μεσεντέριους λεμφαδένες και τους πνεύμονες ενώ πραγματοποιήθηκαν και καλλιέργειες του πνευμονικού παρεγχύματος. Αποτελέσματα: Η μέση IAP στις 0o, 30oκαι 45o, ήταν 10.5, 12.4, και 13.1 αντίστοιχα. Η μέση IAP σε 0, 5, 10, 15 και 20 PEEP ήταν 9.1, 9.2, 9.8, 10.49 και 10.42 αντίστοιχα. Στατιστικά σημαντική διαφορά ανευρέθει μεταξύ 0o - 30o (p<0.0001), 0o - 45o (p<0.0001), 30o - 45o (p<0.0001), και 0 - 5 PEEP (p<0.0001), 0 - 10 PEEP (p<0.0001), 0 - 15 PEEP (p<0.0001), 5 - 10 PEEP (p<0.0001), 5 - 15 PEEP (p<0.0001), 10 - 15 PEEP (p<0.0001).Από τους 123 ασθενείς, 42 (34.12%) παρουσίασαν μικροβιαιμία, ενώ από αυτούς οι 26 (61.9%) είχαν ΙΑΗ και οι 16 (38.1%) είχαν φυσιολογική IAP.Οι ασθενείς με ενδοκοιλιακή υπέρταση παρουσίασαν συχνότερα λοιμώξεις της μονάδας,σηψαιμία και VAP(p<0.0001 και p=0.006,αντίστοιχα) και στατιστικά σημαντική 28-ημερών θνητότητα , σε σύγκριση με τους ασθενείς που είχαν φυσιολογική IAP[(46.7% vs 23.1%),p=0.009].Όλα τα πειραματόζωα που παρουσίασαν IAH είχαν και θετικές καλλιέργειες ιστοτεμαχίων πνεύμονα. Τα μικρόβια που απομονώθηκαν στους πνεύμονες ήταν τα ίδια με αυτά που απομονώθηκαν και στους μεσεντέριους λεμφαδένες.Συμπέρασμα:Στατιστικά σημαντικές διαφορές στις μετρήσεις της IAP βρέθηκαν μεταξύ διαφορετικών θέσεων του ασθενούς και της PEEP, παρόλα αυτά η κλινική σημασία των μεταβολών των δύο παραμέτρων ήταν μικρή. Επιπρόσθετα,η IAH μπορεί να έχει έναν επιβαρυντικό ρόλο στη συχνότητα της μικροβιαιμίας ,σε ασθενείς νοσηλευόμενους στη ΜΕΘ με παράγοντες κινδύνου για να αναπτύξουν IAH. Η πειραματική μελέτη αποδεικνύει ότι η ενδοκοιλιακή υπέρταση σχετίζεται με τη βακτηριακή αλλόθεση(bacterial translocation-BT) στους μεσεντέριους λεμφαδένες και στους πνεύμονες κάτι που χρήζει περαιτέρω μελέτης στο μέλλον.