bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Radiological modeling in the environment
Authors: Σωτηροπούλου Μαρία
Published: September 2021

Στο πλαίσιο της παρούσας Διατριβής εξετάζεται η συμπεριφορά φυσικών και τεχνητών ραδιονουκλιδίων στο χερσαίο περιβάλλον της Ελλάδας. Συγκεκριμένα, γίνεται η ποσοτικοποίηση της διασποράς των ραδιονουκλιδίων στα συστατικά στοιχεία του οικοσυστήματος και η εκτίμηση των ραδιολογικών δόσεων στους εκτιθέμενους οργανισμούς μελέτης. Επιπλέον, πραγματοποιείται υπολογισμός των ραδιολογικών παραμέτρων που αντιπροσωπεύουν την συμπεριφορά των ραδιονουκλιδίων στο οικοσύστημα με την χρήση του λογισμικού ERICA Assessment Tool. Η παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε μέσω της διεξαγωγής μετρήσεων ραδιενέργειας σε φυτικούς και ζωικούς οργανισμούς και σε δείγματα χώματος, τα οποία συλλέχθηκαν από τις περιοχές βόσκησης των θηλαστικών, σχηματίζοντας με αυτό τον τρόπο μια απλή τροφική αλυσίδα, τυπική του χερσαίου – Μεσογειακού τύπου – οικοσυστήματος της χώρας. Τα δείγματα υπέστησαν την κατάλληλη επεξεργασία, προκειμένου να αποκτήσουν την απαραίτητη γεωμετρία, και ακολούθησε η μέτρηση της ενεργότητάς τους με την μέθοδο της γ-φασματομετρίας και την χρήση ανιχνευτών υπερ-καθαρού γερμανίου. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων χρησιμοποιήθηκαν για την εφαρμογή και προσαρμογή του ERICA Tool στις ιδιαιτερότητες του οικοσυστήματος μελέτης. Τα ραδιονουκλίδια που ανιχνεύτηκαν είναι φυσικής προέλευσης (K-40, Pb-212, Bi-214, Pb-214, Th-228, Ra-228, Th-232 και Ra-226), εναπομείναντα ραδιενεργά ίχνη από το ατύχημα του Chernobyl και την παγκόσμια επίπτωση (Cs-137) και ίχνη προερχόμενα από το ατύχημα στην Fukushima (Cs-137, Cs-134 και I-131). Τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων και η λεπτομερής αξιολόγηση της επικινδυνότητας έδειξαν ότι δεν υπάρχει επίπτωση στους οργανισμούς και στο οικοσύστημα ύστερα από την έκθεση τους στην ιοντίζουσα ακτινοβολία. Σε κάθε περίπτωση, οι συγκεντρώσεις ενεργότητας και οι δόσεις που υπολογίστηκαν ήταν κατά πολύ χαμηλότερες των προτεινόμενων ορίων επικινδυνότητας, σε επίπεδο οργανισμού και οικοσυστήματος. Ωστόσο, προς το παρόν δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα σχετικά με την αξιολόγηση των επιπτώσεων της χαμηλού επιπέδου συνεχούς διάρκειας ιοντίζουσας ακτινοβολίας στα χαμηλότερα ταξινομικά επίπεδα. Η συγκριτική μελέτη των ραδιολογικών παραμέτρων υπέδειξε ότι υπάρχουν σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των τιμών της παρούσας εργασίας και των βιβλιογραφικών, αλλά δίνεται επαρκής αιτιολόγηση για αυτές τις διαφορές. Η χρήση του ERICA Tool ενδείκνυται για την αρχική αξιόπιστη εκτίμηση του ραδιολογικού κινδύνου και των ενδεχόμενων επιπτώσεων σε επίπεδο οικοσυστήματος. Επιπλέον, η χρήση του ενδείκνυται όταν δεν υπάρχουν μετρήσεις ενεργότητας σε οργανισμούς. Τα αποτελέσματα αυτής της εργασίας μπορούν να ενισχύσουν την προσαρμογή των λογισμικών υπολογισμού δόσεων σε μη-ανθρώπινους οργανισμούς σε ένα ευρύτερο φάσμα οργανισμών και να χρησιμεύσουν στην περεταίρω έρευνα της συμπεριφοράς των ραδιονουκλιδίων σε παρόμοια οικοσυστήματα ή σε οικοσυστήματα που δεν έχουν ακόμα μελετηθεί. Επιπλέον, μπορούν να συνεισφέρουν στην ενσωμάτωση αυτών των λογισμικών στην διαδικασία ανάπτυξης ενός ολοκληρωμένου συστήματος αξιολόγησης της ραδιολογικής επίπτωσης στο περιβάλλον.
Development of photosensitive nanostructured hybrid devices
Authors: Στυλιανάκης Μηνάς
Published: September 2021

Οι εξαιρετικές μηχανικές, ηλεκτρικές και οπτικές ιδιότητες του γραφενίου και των παραγώγων του, σε συνδυασμό με την ανάγκη για εξεύρεση φτηνών υλικών που μπορούν να επεξεργαστούν σε διάλυμα, ιδανικά για ηλεκτρονικές εφαρμογές, έχουν συγκεντρώσει την προσοχή της παγκόσμιας επιστημονικής έρευνας, κατά την τελευταία δεκαετία. Νανοδομημένα υλικά με βάση το γραφένιο φαίνεται ότι μπορούν να αποτελέσουν ελκυστικά εναλλακτικά υλικά σε μια σειρά από νέες ενεργειακές συσκευές, συμπεριλαμβανομένων των οργανικών φωτοβολταϊκών διατάξεων, των μπαταριών λιθίου, των κυψελών καυσίμου και των υπερπυκνωτών. Στις οργανικές φωτοβολταϊκές διατάξεις, τα υλικά με βάση το γραφένιο έχουν εισαχθεί ως διάφανα αγώγιμα ηλεκτρόδια, ρυθμιστικές στιβάδες μεταφοράς οπών ή/και ηλεκτρονίων, αλλά και ως υλικά δότες/δέκτες ηλεκτρονίων, ώστε να βελτιώσουν την αρχιτεκτονική και τη φωτοβολταϊκή απόδοση τους, αντικαθιστώντας τα υπάρχοντα συμβατικά υλικά. Ως εκ τούτου, νέες ιδέες αναπτύχθηκαν γρήγορα στη ‘’Χημεία του Γραφενίου’’, οδηγώντας σε νέα παράγωγα του γραφενίου, με καινοτόμες συνθετικές πορείες και μεθόδους παρασκευής. Τα οργανικά φωτοβολταϊκά με βάση το γραφένιο δείχνουν να έχουν προοπτική εξέλιξης, χάρη στις υποσχόμενες και ελκυστικές ιδιότητές τους, αποδίδοντας εξίσου ή και υψηλότερα με τα κλασικά οργανικά φωτοβολταϊκά, όπως συνοψίζεται σε μια εκθετικά αυξανόμενη βιβλιογραφία.Στην παρούσα διατριβή, συντέθηκαν καινοτόμα υλικά με βάση το γραφένιο, για την ανάπτυξη αποδοτικών φωτοευαίσθητων νανοδομημένων υβριδικών διατάξεων, τύπου διεσπαρμένης ετεροεπαφής. Τα υλικά που συντέθηκαν, με βάση το γραφένιο, εισήχθησαν μέσα στη φωτοενεργή στιβάδα των οργανικών φωτοβολταϊκών διατάξεων και αποτέλεσαν τα υλικά δέκτες ηλεκτρονίων, αντικαθιστώντας το πιο συνηθισμένο παράγωγο φουλερενίου, το PC71BM. Επίσης, χρησιμοποιήθηκαν ως βοηθητικά υλικά δότες, για τη σύζευξη των ενεργειακών επιπέδων ροής των ηλεκτρονίων, αποτελώντας τον τρίτο παράγοντα σε ένα τριμερές οργανικό μείγμα, μαζί με σύνθετα πολυμερούς/φουλερενίου. Τέλος, οι δομές των υλικών με βάση το γραφένιο που συντέθηκαν, όπως και η βελτιστοποίηση των οργανικών φωτοβολταϊκών διατάξεων που κατασκευάστηκαν, πιστοποιήθηκαν με τη χρήση διαφόρων φασματοσκοπικών και μικροσκοπικών αναλύσεων, παράλληλα με συμπληρωματικές φωτοβολταϊκές μετρήσεις.
Η ιστορία της μαιευτικής αναλγησίας
Authors: Παπαθανάκος Γεώργιος
Published: September 2021

Ο πόνος αποτελεί βασικό στοιχείο του τοκετού. Μέθοδοι ανακούφισης με τη χρήση βοτάνων και εκχυλισμάτων περιγράφονται ήδη από την αρχαιότητα. Η νέα εποχή στη μαιευτική αναλγησία ξεκίνησε το 1847, όταν ο James Young Simpson χορήγησε αιθέρα σε μια επίτοκη. Σύντομα ακολούθησε η χορήγηση χλωροφορμίου και πρωτοξειδίου του αζώτου. Ο συνδυασμός συστηματικά μορφίνης και σκοπολαμίνης, πρωτοπεριγράφηκε στις αρχές του 20ου αιώνα. Η περιοχική αναισθησία εισήχθη το 1884 όταν ο Carl Koller περιέγραψε τη χρήση της κοκαϊνης για την αναισθητοποίηση του οφθαλμού. Περιγραφές υπαραχνοειδούς, επισκληρίδιου παρατραχηλικού και αιδοιϊκού αποκλεισμού δημοσιεύονται την περίοδο 1900-1930. Έκτοτε, η συνεχής επισκληρίδια αναλγησία, εξελίχθηκε και αποτελεί την ιδανική μέθοδο αντιμετώπισης του μαιευτικού πόνου. Στην Ελλάδα η κατάσταση που επικρατούσε στη Μαιευτική πριν την απελευθέρωσή της (1821), ήταν υποτυπώδης. Τα νοσηλευτικά ιδρύματα της Ελλάδας ήταν ελάχιστα και ο τοκετός γινόταν αποκλειστικά με τη βοήθεια πρακτικών μαιών. Η έλλειψη υποδομής και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις της εποχής στάθηκαν εμπόδιο στην εδραίωση πολιτικής ανακούφισης των γυναικών από τον πόνο του τοκετού O πόνος του τοκετού άρχισε να απασχολεί την ιατρική κοινότητα μετά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Οι πρώτες προσπάθειες εκσυγχρονισμού συμπτίπτουν με την ίδρυση της Σχολής Χειρουργικής και Μαιευτικής το 1835. Η πρώτη δημοσίευση σε ελληνικό ιατρικό περιοδικό για την αντιμετώπιση του πόνου του τοκετού ανευρέθη στο περιοδικό «Ασκληπιός» το 1837. Η πρώτη αναφορά στην αντιμετώπιση του πόνου του τοκετού σε εγχειρίδιο Φαρμακολογίας υπάρχει το 1845, όπου και προτείνεται η χρήση εντριβών εκχυλίσματος φύλλων και ρίζας ευθαλείας στο στόμιο της μήτρας. Η πρώτη αναισθησία για τοκετό χορηγήθηκε στην Ελλάδα το 1848 από τους Ερρίκο Τράιμπερ και Νικόλαο Κωστή στο Δημόσιο Μαιευτήριο Αθηνών. Σύντομα, η ελληνική ιατρική κοινότητα, ακολούθησε τις διεθνείς ιατρικές εξελίξεις.
Ανάπτυξη μεθοδολογίας λήψης και αποτίμησης χαοτικών σημάτων από μη-γραμμικά κυκλώματα για συστήματα τηλεπικοινωνιών
Authors: Γεροδήμος Νικόλαος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή, εντοπίζονται και μελετώνται πειραματικά χαοτικά φαινόμενα όπως η διαλειπτότητα και η αντιμονοτονικότητα στο μη-αυτόνομο χαοτικό ταλαντωτή RLD με τη χρήση της μεθόδου των τοπικών μεγίστων, η οποία καταργεί την ανάγκη ύπαρξης πολύπλοκων διατάξεων απαραίτητων για το συγχρονισμό του παλμογράφου (triggering) κατά τη δειγματοληψία. Με τη μέθοδο αυτή, παρέχεται η δυνατότητα κατασκευής υψηλής ευκρίνειας διαγραμμάτων διακλάδωσης αλλά και φασικών πορτρέτων, τα οποία αποτελούν βασικό εργαλείο για τη μελέτη των παραπάνω φαινομένων. Ένα ακόμα θέμα με το οποίο ασχολείται η παρούσα διατριβή είναι η συλλογή πειραματικών δεδομένων, ελαχιστοποιώντας τον θόρυβο κβάντισης του ψηφιακού παλμογράφου. Για το σκοπό αυτό, κατασκευάστηκε λογισμικό το οποίο υλοποιεί τη μέθοδο κινητού μέσου η οποία είναι και η προτιμητέα από όλους σχεδόν τους κατασκευαστές ψηφιακών παλμογράφων υψηλών επιδόσεων, καθώς με κατάλληλο σχεδιασμό δεν επηρεάζει τα πειραματικά δεδομένα. Η βασική διαφοροποίηση της υλοποίησης της παραπάνω μεθόδου στα πλαίσια αυτής της διατριβής, εντοπίζεται στο γεγονός ότι ενώ στους ψηφιακούς παλμογράφους υψηλών επιδόσεων η μέθοδος εφαρμόζεται σε πραγματικό χρόνο με τη χρήση DSP, εδώ η μέθοδος εφαρμόζεται κατά το στάδιο επεξεργασίας των δεδομένων από υπολογιστή. Στη συνέχεια, τα αποθορυβοποιημένα πειραματικά δεδομένα, επεξεργάζονται σύμφωνα με τις μεθόδους ανακατασκευής του φασικού χώρου ώστε να υπολογιστούν και ποσοτικά χαοτικά χαρακτηριστικά, όπως η διάσταση συσχετισμού και ο μέγιστος εκθέτης Lyapunov, γεγονός που δίνει τη δυνατότητα αποτίμησης του τρόπου με τον οποίο η μέθοδος κινητού μέσου, επηρεάζει τα ποσοτικά χαοτικά χαρακτηριστικά που μελετούνται. Τέλος, στην εργασία αυτή παρουσιάζονται επίσης δύο παραλλαγές του κυκλώματος RLD. Η πρώτη έχει να κάνει με τη μορφή του σήματος εισόδου το οποίο αντικαθίσταται από τετραγωνικό παλμού μεταβλητού πλάτους και duty cycle και η δεύτερη, με την εισαγωγή δικτυώματος ανάδρασης. Στην παρούσα διατριβή δηλαδή, εκτός των άλλων, σχεδιάζονται και μελετούνται δύο νέα μη-γραμμικά κυκλώματα.
Ένα καινοτόμο πειραματικό μοντέλο πρόσθιας ισχαιμικής οπτικής νευροπάθειας και οι εμπλεκόμενοι σε αυτό ανοσολογικοί μηχανισμοί
Authors: Μαντόπουλος Δημοσθένης
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτηςΗ μη-αρτηριακή πρόσθια ισχαιμική οπτική νευροπάθεια (ΜΑ-ΠΙΟΝ) αποτελείτην πιο συχνή αιτία μη γλαυκωματικής οπτικής νευροπάθειας σε ηλικιωμένουςενήλικες. Το αποτέλεσμα της βλάβης του οπτικού νεύρου είναι η απώλεια οπτικούπεδίου για τους ασθενείς. Στην παρούσα μελέτη παρουσιάζουμε ένα καινοτόμοπειραματικό μοντέλο φωτοδυναμικής πρόκλησης οπτικής νευροπάθειας η οποίαμπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη νευροπροστατευτικών θεραπειών.Υλικά και μέθοδοιΣε αρουραίους Brown-Norway ενδοπεριτοναϊκη ένεση μεσοπορφυρίνης ΙΧακολουθείται από φωτοδυναμική θεραπεία οπτικού νεύρου. Το αντίπλευρο μάτιχρησιμοποιείτα ως μάτι- ελέγχου. Φλουοραγγειογραφία, οπτική τομογραφία καιπροκλητά ηλεκτρικά δυναμικά πραγματοποιήθηκαν σε διάφορα χρονικά σημείαύστερα από το laser. Ανοσοϊστοχημεία χρησιμοποιήθηκε για την καταγραφήαποπτωτικού κυτταρικού θανάτου (TUNEL) και την καταγραφή των μακροφάγων(CD68). Οι κυτοκίνες αξιολογήθηκαν με τη μέθοδο ELISA.26Αποτελέσματα:Η φλουοραγγειογραφία έδειξε έκκριση από το οπτικό νεύρο ενώ η οπτικήτομογραφία αποκάλυψε οίδημα της οπτικής θηλής. Το αντίπλευρο μάτι- ελέγχουδεν είχε καμία από αυτές τις βλαβες. Tα ηλεκτρικά δυναμικά βρέθηκαν μειωμέναστο μάτι που υπέστη τη φωτοδυναμική θεραπεία. Ο αριθμός γαγγλιακών κυττάρωνσε απόπτωση ήταν αυξημένος την πρωτη μέρα μετά το laser (13.77 ± 4.49, p <0.01) και κορυφώθηκε την εβδομη ημέρα (57.22 ± 11.34, p < 0.01). Τα μακροφάγαβρέθηκαν αυξημένα επισης την ημέρα 7 (101.8 ± 9.8, p < 0.05). Η ELISA έδειξεαυξημένη πρωτείνη έλκυσης μακροφάγων-1 (macrophage chemoattractant protein-1) και φλεγμονώδη πρωτείνη μακροφάγων 2 (macrophage inflammatory protein-2).Συμπεράσματα:Η φωτοδυναμική θεραπεία του οπτικού νεύρου ύστερα από έγχυσημεσοπορφυρίνης IX οδηγεί σε μακροσκοπικές, ιστολογικές και παθοφυσιολογικέςβλάβες του οπτικού νεύρου. Δεδομένου του μεγάλου χρόνου ημίσειας ζωης τηςμεσοπορφυρίνης IX, την ευκολία των ενδοπεριτοναϊκών ενέσεων και την ευκολίααναπαραγωγής των αποτελεσμάτων το μοντέλο αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθείγια μελλοντικές νευροπροστατευτικές μελέτες.
Μελέτη των γλυκοζαμινογλυκανών στο στέλεχος των τριχών του τριχωτού της κεφαλής του ανθρώπου
Authors: Μανιατοπούλου Ελένη
Published: September 2021

ΥΠΟΘΕΣΗ: Υπάρχουν ενδείξεις για την παρουσία των γλυκοζαμινογλυκανών στο τμήμα του στελέχους των τριχών μέσα στο θύλακο, αλλά δεν υπάρχουν μελέτες σχετικά με την απομόνωση και μέτρησή τους στο στέλεχος των τριχών πάνω από την επιφάνεια του τριχωτού της κεφαλής. ΣΚΟΠΟΣ: Η απομόνωση και μέτρηση των γλυκοζαμινογλυκανών από το ελεύθερο στέλεχος των τριχών.ΜΕΘΟΔΟΣ: 75 υγειείς εθελοντές συμμετείχαν στη μελέτη, 58 ενήλικες, άνδρες και γυναίκες ηλικίας άνω των 50 και 17 παιδιά, ηλικίας 4-9 ετών. Ελήφθησαν δείγματα τριχών από τη βρεγματική και την ινιακή χώρα, έγινε απομόνωση με διάλυμμα υδροχλωρικής γουανιδίνης 4Μ και μέτρηση ουρονικού οξέος με τη φωτομετρική μέθοδο Buitter-Muir. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η συγκέντρωση των γλυκοζαμινογλυκανών ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερη στο ινίο σε όλες τις ομάδες μέτρησης. Τα επίπεδα των γλυκοζαμινογλυκανών ήταν σημαντικά υψηλότερα στα παιδιά σε σχέση με τους ενήλικες. Δε βρέθηκε συσχέτιση με το φύλο, το χρώμα ή τη μορφή των τριχών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Αναφέρουμε την παρουσία των γλυκοζαμινογλυκανών στο στέλεχος των τριχών του τριχωτού της κεφαλής του ανθρώπου και τη συσχέτιση με την περιοχή λήψης του δείγματος και την ηλικία των συμμετεχόντων.
Spreading dynamics in complex networks with applications in vehicular networks
Authors: Μπασαράς Παύλος
Published: September 2021

Η ανάλυση σύμπλεκτων (complex) δικτύων έχει λάβει τεράστια προσοχή τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της ανάπτυξης των online social δικτύων, και της ύπαρξης τεραστίου όγκου δεδομένων σχετικών με τεχνολογικά (Internet, Web, power grids), βιολογικά δίκτυα (αλληλεπιδράσεων πρωτεϊνών, γονιδίων, εξάπλωση ασθενειών), κ.τ.λ. Η παρούσα διατριβή εξερεύνησε το ζήτημα της διάδοσης “πληροφορίας” (φημών, ιών,…) σε σύμπλεκτα δίκτυα, καθώς και εφαρμογές των σχετικών αποτελεσμάτων σε ad hoc δίκτυα οχημάτων. Ειδικότερα, μελετήθηκε το πρόβλημα της μεγιστοποίησης διάδοσης (influence maximization), και αναπτύχθηκαν state-of-the-art αλγορίθμοι για την εύρεση των πιο ικανών διασκορπιστών πληροφορίας (influential spreaders) σε μονοεπίπεδα και πολυεπίπεδα σύμπλεκτα δίκτυα, καθώς και προσαρμογή αυτών σε πρωτόκολλα δρομολόγησης σε ad hoc δίκτυα οχημάτων (vehicular ad hoc networks). Επιπρόσθετα, μελετήθηκε το δυϊκό πρόβλημα της ελαχιστοποίησης διάδοσης “κακοήθους” (malicious) πληροφορίας σε σύμπλεκτα δίκτυα, για πρώτη φορά σε online fashion, και αναπτύχθηκε αλγόριθμος για την επιλογή των καλύτερων παρακωλυτών διάδοσης κακοήθους πληροφορίας. Κάτω από το πρίσμα των προσφάτων εξελίξεων στα self-driving cars, το προαναφερθέν πρόβλημα μελετήθηκε και για ad hoc δίκτυα οχημάτων, και αναπτύχθηκε μια τεχνική black-listing για όσα οχήματα έχουν περάσει στον έλεγχο κάποιου “adversary”. Τέλος, μελετήθηκε και γενικεύτηκε η ισχύς του “παραδόξου της φιλίας” για μια σειρά από τοπολογικά χαρακτηριστικά των κόμβων ενός δικτύου, και αναπτύχθηκαν εφαρμογές του για την μεγιστοποίηση (ελαχιστοποίηση) της διάδοσης της πληροφορίας στα σύμπλεκτα δίκτυα.
Ψωρίαση
Authors: Κουρής Ανάργυρος
Published: September 2021

Η ψωρίαση είναι μία χρόνια φλεγμονώδης δερματοπάθεια, στην οποία οι προφλεγμονώδεις κυτοκίνες, όπως TNF-α, IL-17, IL-1β, IL-6 και IL-22 παίζουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεια της. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να εκτιμήσει κατά πόσον οι προφλεγμονώδεις κυτοκίνες TNF-α, IL-17, IL-1β,IL-6 και IL-22 απελευθερώνονται συστηματικά κατά τη διάρκεια της ψωρίασης, υποστηρίζοντας μια γενικευμένη φλεγμονώδη αντίδραση. Μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος (PBMCs) απομονώθηκαν από 30 ασθενείς με ψωρίαση και από 30 υγιείς μάρτυρες. Η παραγωγή της κυτοκίνης εκτιμήθηκε στα υπερκείμενα μετά από διέγερση των PBMCs με μικροβιακούς διεγέρτες και μέτρησή της με την μέθοδο Elisa. Επιπλέον, η κυτταρομετρία ροής χρησιμοποιήθηκε για τον προσδιορισμό των υποσυνόλων των μονοκυττάρων που εμπλέκονται και την παραγωγή ενδοκυτταρικού ΤΝF-α στα μονοκύτταρα. Τα επίπεδα της IL-17 ήταν σημαντικά υψηλότερα στα υπερκείμενα των PBMCs των ψωριασικών ασθενών σε σύγκριση με τους μάρτυρες μετά από διέγερση με ΡΗΑ (p=0,042). Ο TNF-α ήταν στατιστικώς σημαντικά υψηλότερος στα κύτταρα των ψωριασικών ασθενών σε σύγκριση με τους μάρτυρες μετά από διέγερση με όλους τους διεγέρτες. Στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε μεταξύ των ασθενών και των μαρτύρων για τα CD14+/CD16+ μονοκύτταρα (p <0,0001) και τα CD14-/CD16+ μονοκύτταρα (p = 0,002). Ο ΤΝF-α που παράγεται από τα μονοκύτταρα και τον απόλυτο αριθμό των CD14-/CD16+ μονοκυττάρων ήταν μεγαλύτερος στους ψωριασικούς ασθενείς σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες. Υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτός ο υποπληθυσμός μπορεί να είναι υπεύθυνος για την αυξημένη παραγωγή ΤΝF-α από τα μονοκύτταρα.
Η αναστολή των υποδοχέων τύπου toll ως ανοσοτροποιητική στρατηγική στη σήψη
Authors: Κοπανάκης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Παρά το γεγονός ότι το φαινόμενο της ανοχής στην ενδοτοξίνη είναι γνωστό δεν είναι ξεκάθαρο το κατά πόσο επάγεται ακόμη και από μικρές δόσεις λιποπολυσακχαριδίου (LPS) και κατά πόσο η προ-θεραπεία με χαμηλή δόση λιποπολυσακχαριδίου προσφέρει στην προστασία του οργανισμού έναντι σε θανατηφόρες βακτηριακές λοιμώξεις.Για να εξακριβώσουμε τα ανωτέρω αρσενικοί επίμυες C57B6 χωρίστηκαν σε ομάδα Α (εικονικά πειραματόζωα), ομάδα Β (χορήγηση φυσιολογικού ορού ενδοπεριτοναικά και μετά από 24 ώρες χορήγηση 30 mg/kg LPS) και ομάδα Γ (χορήγηση 3mg/kg LPS και εν συνεχεία μετά από 24 ώρες 30mg/kg LPS ενδοπεριτοναικά). Έγινε καταγραφή της επιβίωσης των ζωικών προτύπων και εν συνεχεία ευθανασία, αμέσως μετά από την χορήγηση θανατηφόρου δόσης λιποπολυσακχαριδίου, με σκοπό την μέτρηση του TNF-α στον ορό. Παράλληλα απομονώθηκαν σπληνοκύτταρα τα οποία υπεβλήθησαν σε διέγερση για την παραγωγή κυτταροκινών, ενώ πραγματοποίηθηκαν και μετρήσεις κυτταρομετρίας ροής για τον προσδιορισμό του TREM-1 και της απόπτωσης των κυκλοφορούντων λεμφοκυττάρων και σπληνοκυττάρων.Τα πειράματα επαναλήφθησαν με την χορήγηση E.Coli ενδοπεριτοναικά αφού τα ζωικά πρότυπα είχαν προηγουμένως υποβληθεί σε προ-θεραπεία με φυσιολογικό ορό ή LPS. Η θνητότητα στην ομάδα Β ήταν 72,2% ενώ η θνητότητα στην ομάδα Γ ήταν 38,9% (p:0.020). H συγκέντρωση του TNF-α στον ορό της ομάδας Γ ήταν μικρότερη σε σχέση με αυτή της ομάδας Β. Επίσης η έκφραση του TREM-1 επί των ουδετεροφίλων και μονοκυττάρων της ομάδας Γ ήταν υψηλότερη συγκριτικά με αυτή της ομάδας Β. Η απελευθέρωση TNF-α, IFNγ και IL-17 από τα σπληνοκύτταρα της ομάδας Γ ήταν μικρότερη από τα επίπεδα που παρατηρήθηκαν στην ομάδα Β ενώ το αντίθετο αποτέλεσμα κατεγράφηκε για την παραγωγή IL-10, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι έλαβε χώρα κυτταρικός επαναπρογραμματισμός. Παράλληλα δε η απόπτωση των κυκλοφορούντων λεμφοκυττάρων και των σπληνοκυττάρων ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα Γ συγκριτικά με την ομάδα Β.Επίσης, η προ-θεραπεία με χαμηλή δόση LPS προστάτεψε τους επίμυες μετά την χορήγηση θανατηφόρου δόσης E.Coli. Συγκεγκριμένα η θνητότητα των ζωικών προτύπων που είχαν υποβληθεί σε προ-θεραπεία με χαμηλή δόση LPS ήταν 0% σε αντίθεση με την ομάδα που είχε υποβληθεί σε προ-θεραπεία με φυσιολογικό ορό η οποία εμφάνισε θνητότητα 90%. Σε αυτούς τους μύες τα σπληνοκύτταρα κατάφεραν να επανακτήσουν την ικανότητα τους για την παραγωγή IFNγ με την πάροδο του χρόνου.Με βάση τα παραπάνω αποτελέσματα μπορούμε να πούμε ότι η προ-θεραπεία μέσω χορήγησης μικρών δόσεων LPS έστω και μια φορά οδηγεί σε πρόωρο επαναπρογραμματισμό του φυσικού ανοσιακού μηχανισμού και έχει όφελος στην επιβίωση μετά από θανατηφόρο χορήγηση E.Coli.
Distributed signal processing and data fusion methods for large scale wireless sensor network applications
Authors: Μανατάκης Δημήτριος
Published: September 2021

Σε αυτή τη Διδακτορική Διατριβή μελετάμε το πρόβλημα της παρακολούθησης και πρόβλεψης της εξέλιξης συνεχών αντικειμένων (π.χ. καταστροφικά περιβαλλοντικά φαινόμενα που διαχέονται) με τη χρήση Ασυρμάτων Δικτύων Αισθητήρων (ΑΔΑ) ευρείας κλίμακας. Προτείνουμε μια ευέλικτη αλλά και πρακτική προσέγγιση με δύο κύρια συστατικά: α) Ασύγχρονο συνεργατικό αλγόριθμο ΑΔΑ που εκτιμά, χρησιμοποιώντας δυναμικά σχηματιζόμενες ομάδες από τρεις συνεργαζόμενους κόμβους, τα τοπικά χαρακτηριστικά της εξέλιξης (διεύθυνση, φορά και ταχύτητα) του μετώπου, καθώς και β) Αλγόριθμο που ανακατασκευάζει το συνολικό μέτωπο του συνεχούς αντικειμένου συνδυάζοντας την πληροφορία των τοπικών εκτιμήσεων. Επιπλέον, ο αλγόριθμος ανακατασκευής, εκμεταλλευόμενος την δυνατότητα εκτίμησης της αβεβαιότητα ως προς τα τοπικά χαρακτηριστικά εξέλιξης, μπορεί να προβλέπει και την πιθανότητα το κάθε σημείο της περιοχής να έχει καλυφθεί από το συνεχές αντικείμενο σε κάθε χρονική στιγμή. Μέσω πλήθους προσομοιώσεων επικυρώσαμε την ικανότητα του συνεργατικού αλγορίθμου να εκτιμά με ακρίβεια τα τοπικά χαρακτηριστικά εξέλιξης πολύπλοκων συνεχών αντικειμένων, καθώς και την ευρωστία του σε αστοχίες των αισθητηρίων κόμβων κατά την επικοινωνία τους αλλά και λόγω της πιθανής ολοσχερούς καταστροφής τους. Τέλος, παρουσιάζουμε τη δυνατότητα του αλγορίθμου ανακατασκευής να παρακολουθεί με ακρίβεια την εξέλιξη μετώπων συνεχών αντικειμένων με πολύπλοκα σχήματα, χρησιμοποιώντας σχετικά μικρό αριθμό τοπικών εκτιμήσεων στις οποίες μπορεί να έχει υπεισέλθει και σημαντικό σφάλμα.
Αξιολόγηση της επαγγελματικής έκθεσης σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία
Authors: Γουρζουλίδης Γεώργιος
Published: September 2021

Η έκθεση των εργαζομένων σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία (ΗΜΠ), ζήτημα Υγείας και Ασφάλειας της Εργασίας (ΥΑΕ) με έντονο επιστημονικό, κοινωνικό και οικονομικό ενδιαφέρον, αποτέλεσε αντικείμενο έντονων εξελίξεων σε Ευρωπαϊκό επίπεδο τα τελευταία σχεδόν είκοσι χρόνια. Η νέα σχετική Οδηγία 2013/35/ΕΕ και το σχετικό εναρμονισμένο Ελληνικό π.δ. 120/2016, είναι η νομοθετική ολοκλήρωση του κρίσιμου αυτού θέματος.Ο υπογράφων, στα πλαίσια της ενασχόλησης του με τις μη-ιοντίζουσες ακτινοβολίες ως ερευνητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, σε συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας (αρμόδιο για την έγκαιρη και ουσιαστική εφαρμογή της Οδηγίας), εκπόνησε πιλοτικό ερευνητικό πρόγραμμα διερεύνησης της επαγγελματικής έκθεσης σε ΗΜΠ σε συνεργασία με το Γραφείο Μη-Ιοντιζουσών Ακτινοβολιών της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις και αξιολόγηση της έκθεσης σε κατάλληλα επιλεγμένες θέσεις σε εγκαταστάσεις της ΔΕΗ, του ΟΣΕ, της ΕΡΤ, σε νοσοκομεία με συστήματα Απεικόνισης Μαγνητικού Συντονισμού, στον ΟΛΠ, σε βιομηχανικές και ερευνητικές εγκαταστάσεις, αλλά και σε χώρους γραφείων.Η συντριπτική πλειοψηφία των μετρήσεων δεν παρουσίασε υπερβάσεις των οριακών τιμών έκθεσης της Οδηγίας, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπερβαίνονται ούτε τα εθνικά όρια για τον γενικό πληθυσμό. Οι λίγες περιπτώσεις υπερβάσεων είναι εξαιρετικά τοπικά εντοπισμένες και διαχειρίσιμες με τεχνικά και οργανωτικά μέτρα στην βάση των αρχών της ΥΑΕ. Ανοικτό θέμα παραμένει η συντήρηση του εξοπλισμού που εκπέμπει ΗΜΠ, διότι σε περίπτωση που είναι ενεργός ενδέχεται να υπάρχουν σημαντικές υπερβάσεις.Ο διάχυτος, περισσότερο κοινωνικός, προβληματισμός γύρω από τα ΗΜΠ υπάρχει συνήθως για πολύ χαμηλές ή/και απροσδιόριστες εκθέσεις. Με την παρούσα εργασία δημιουργήθηκε επιπλέον γνώση για την συνολική κατάσταση στην Ελλάδα, η οποία αποτελεί πυλώνα για την διαχείριση των ΗΜΠ σε χώρους εργασίας στην χώρα μας αλλά και διεθνώς.
Μοντερνισμός, διεθνισμός, ελληνικότητα
Authors: Καραλή Κωνσταντινιά
Published: September 2021

Η διατριβή εξετάζει κριτικά τη μοντέρνα αρχιτεκτονική ως ιστορική κατηγορία και επιχειρεί να διασαφηνίσει τη σχέση της με την ελληνικότητα. Ειδικότερα διερευνά τις διαδικασίες προώθησης και αφομοίωσης του αρχιτεκτονικού εκμοντερνισμού κατά το μεσοπόλεμο και διευκρινίζει τους όρους με τους οποίους ο τελευταίος - ως προϊόν επαγγελματικής πρακτικής και ως δημόσιο πολιτισμικό αγαθό - συνδέθηκε με την έννοια της ελληνικότητας. Μολονότι οι αρχιτέκτονες του μεσοπολέμου δεν χρησιμοποίησαν τον όρο ελληνικότητα, η περίοδος του μεσοπολέμου στάθηκε κρίσιμη για τη διατύπωση των όρων μιας θεωρητικής παρακαταθήκης, η οποία έλαβε στην πορεία του 20ου αιώνα διαστάσεις διλήμματος απέναντι στο μοντερνισμό. Η διατριβή ισχυρίζεται ότι η ελληνικότητα προσελήφθη ως ιδεολογικός αντίποδας της μοντέρνας αρχιτεκτονικής και υποστηρίζει το ‘παράδοξο’ ότι ο ελληνικός αρχιτεκτονικός εθνικισμός αποτέλεσε τον βασικό μηχανισμό ενσωμάτωσης της κυρίαρχης (δυτικής) μοντέρνας ιδεολογίας στην ντόπια κουλτούρα. Η σύγκλιση μοντερνισμού και ελληνικότητας εξετάζεται μέσα από τον αρχιτεκτονικό τύπο, ο οποίος αντιμετωπίζεται εδώ ως σχετικά αυτόνομη πρακτική της δημόσιας σφαίρας. Η έρευνα εστιάζεται ειδικότερα στα περιοδικά που κυκλοφόρησαν την περίοδο του μεσοπολέμου στην Ελλάδα και στη Γαλλία. Συγκεκριμένα εξετάζονται τα γαλλικά περιοδικά L’Esprit Nouveau (1920-25), L’Architecture Vivante (1923-1933), Cahiers d’Art (1926-1940), L’Architecture d’Aujourd’hui (1931-1940) και τα ελληνικά Αρχιμήδης (1901-1923), Έργα (1926-1931), Τεχνικά Χρονικά (1931-1940), 20ος Αιώνας (1933-34) και 3ο Μάτι (1935-37). Η συγκριτική εξέταση των εκδοτικών πολιτικών για τη μοντέρνα αρχιτεκτονική στον γαλλικό και ελληνικό τύπο (κείμενα, εικόνες, εκδοτικά μοντέλα, κλπ) υπαγορεύθηκε από τους προνομιακούς δεσμούς που απολάμβαναν οι πρωταγωνιστές τους (εκδότες, διανοούμενοι, αρχιτέκτονες, καλλιτέχνες, ποιητές, επιχειρηματίες κλπ.) κατά τις δεκαετίες του 1920 και ’30, ως μέλη μιας εξαιρετικά κινητικής διασποράς. Η διατριβή ισχυρίζεται πως οι ίδιες αυτές ομάδες που εισήγαγαν τις ιδέες της δυτικής νεωτερικότητας στην μεσοπολεμική Ελλάδα επιδόθηκαν στην προσπάθεια διατύπωσης μιας εθνικής ιδιοσυστασίας – της ελληνικότητας – συνδέοντας οριστικά τις δύο έννοιες. Μέχρι σήμερα η αποσπασματική μελέτη των εκδοτικών πολιτικών για την αρχιτεκτονική του μεσοπολέμου, έτεινε να αντιμετωπίζει τον αρχιτεκτονικό εκμοντερνισμό είτε ως προϊόν εμπέδωσης μιας τεχνοκρατικής συνείδησης (πολιτικές ΤΕΕ, τεχνικός τύπος) ή ως προσάρτημα του εικαστικού εκμοντερνισμού. H διατριβή εντάσσεται σε μια σχετικά νέα γενιά ερευνών που προσεγγίζουν το πεδίο των πολιτισμικών σπουδών και διερευνά τον βαθμό στον οποίο η σύγκλιση των διαφορετικών αυτών πεδίων (τεχνικό, εικαστικό, πολιτικό, οικονομικό, κλπ.) συνέβαλε στην διατύπωση της μοντέρνας αρχιτεκτονικής του 20ου αιώνα. Εξετάζει επιπλέον, το κατά πόσο οι ιδεολογικές και πολιτισμικές του προεκτάσεις συνέβαλαν στην ανάπτυξη του ιδεολογήματος της ελληνικότητας, η οποία συνεχίζει έως σήμερα να αποτελεί κρίσιμο διακύβευμα για την εγχώρια αρχιτεκτονική παραγωγή.
Μελέτη της νεφρικής λειτουργίας σε επεμβάσεις ενδαγγειακής αποκατάστασης ανευρυσμάτων κοιλιακής αορτής κάτωθεν της έκφυσης των νεφρικών αρτηριών
Authors: Νικολακόπουλος Νικόλαος
Published: September 2021

Σκοπός: Η ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής (EVAR) μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας. Η μαννιτόλη διαθέτει αντιοξειδωτικές ιδιότητες καθώς και ιδιότητες που αφορούν το αγγειακό σκέλος των νεφρών, οι οποίες ως εκ τούτου θα μπορούσαν να φανούν ευεργετικές. Σχεδιασμός: Μια τυχαιοποιημένη προοπτική μελέτη. Τόπος: Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αττικόν, μοναδικό νοσηλευτικό ίδρυμα. Συμμετέχοντες: Ογδόντα-έξι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε προγραμματισμένη επέμβαση EVAR υπό περιοχική αναισθησία. Μέθοδος: Οι ασθενείς έλαβαν ενυδάτωση, μόνο, (ομάδα ελέγχου) ή ενυδάτωση μαζί με μαννιτόλη (0.5 g/kg) Μετρήσεις και Κύρια Αποτελέσματα: Μετρήθηκαν οι τιμές της κρεατινίνης, της κυστατίνης-C ορού, της neutrophil-gelatinase-associated lipocalin (NGAL) ούρων, της αλβουμίνης ούρων και της ουρίας ορού στις 24 ώρες και στις 72 ώρες μετεγχειρητικά (οι αρχικές τιμές της NGAL μετρήθηκαν σε 19 τυχαία επιλεγμένους ασθενείς). Μετρήθηκε επίσης η κρεατινίνη ορού των ασθενών κατά την περίοδο της μετεγχειρητικής παρακολούθησης. Η κρεατινίνη ορού και η κυστατίνη-C είχαν χαμηλότερες τιμές στην ομάδα της μαννιτόλης στις 24 ώρες μετά την επέμβαση (κρεατινίνη, μαννιτόλη [n=43]; 1.07 ± 0.26 [CI95%: 0.99-1.15] σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου [n=43]; 1.20 ± 0.30 [CI95%: 1.11-1.30]), αλλά όχι στις 72 ώρες (κρεατινίνη, μαννιτόλη [n=43]; 1.13 ± 0.29 [CI95%: 1.04-1.22] σε σχέση με την ομάδα ελέγχου [n=43]; 1.26 ± 0.41 [CI95%: 1.15-1.38]. Η NGAL στα ούρα αυξήθηκε σε σημαντικό βαθμό στις 24 ώρες χωρίς διαφορές μεταξύ των 2 ομάδων. Κατά την περίοδο επανεκτίμησης των ασθενών μετεγχειρητικά (ομάδα ελέγχου: 13 ± 7 μήνες: ομάδα μαννιτόλης 12 ± 7 μήνες), δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά μεταξύ των τιμών κρεατινίνης ή της κάθαρσης κρεατινίνης (κρεατινίνη: ομάδα ελέγχου [n=28]: 1.15 ± 0.39 [CI95%: 1.02-1.29] σε σύγκριση με την αντίστοιχη της μαννιτόλης [n=23]; 1.05 ± 0.27 [CI95%: 0.95-1.17]). Οι συνολικές μεταβολές της κρεατινίνης και της κάθαρσης κρεατινίνης στον χρόνο ήταν σημαντικές στην ομάδα ελέγχου, όμως όχι και σε εκείνη της μαννιτόλης. Η κατάταξη σύμφωνα με κριτήρια κατά RIFLE ανέδειξε 4 ασθενείς σε κίνδυνο για νεφρική βλάβη και 2 με νεφρική βλάβη στην ομάδα ελέγχου και 6 ασθενείς σε κίνδυνο με ούτε έναν με νεφρική βλάβη, στην ομάδα της μαννιτόλης, χωρίς όμως η διαφορά της νεφρικής δυσλειτουργίας μεταξύ των 2 γκρουπ να είναι στατιστικά σημαντική. Συμπεράσματα: Η μαννιτόλη σε συνδυασμό με ενυδάτωση κατά την διάρκεια χειρουργικής επέμβασης EVAR προσφέρει ένα μικρό, αλλά σημαντικό όφελος υπέρ της νεφρικής λειτουργίας. Μελλοντικά προληπτικά πρωτόκολλα που στοχεύουν στη μεγαλύτερη αποκατάσταση της νεφρικής λειτουργίας μετά από EVAR, θα μπορούσαν να συμπεριλάβουν τη μαννιτόλη ως έναν χρήσιμο παράγοντα. ©2014 Δημοσιεύθηκε από Elsevier Inc. ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ: ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής (EVAR), νεφρική λειτουργία, μαννιτόλη, οξεία νεφρική βλάβη
Αναλυτική και πειραματική έρευνα επί μιας πρότασης για ένα νέο τύπο προκατασκευής σε γέφυρες σκυροδέματος
Authors: Παπαευθυμίου Ιωάννης
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί η αναλυτική και πειραματική έρευνα επί μιας πρότασης για ένα νέο τύπο προκατασκευής σε γέφυρες σκυροδέματος. Στην αρχή τέθηκε ο στόχος της μονολιθικοποίησης του συστήματος στην περιοχή των μεσοβάθρων. Εκείνο το οποίο προέκυψε ήταν καλύτερο από τις μέχρι τώρα προσπάθειες και απάλλαξε το σύστημα σχεδόν ολοσχερώς από τα εφέδρανα και έλυσε καλύτερα το πρόβλημα της όπλισης των στηρίξεων με την αποφυγή των καταδυομένων τενόντων προέντασης, αξιοποιώντας στις θέσεις αυτές συμβατικούς οπλισμούς. Ωστόσο, μετά την ολοκλήρωση αυτού του βήματος της έρευνας, έγιναν ορισμένες διαπιστώσεις, οι οποίες οδήγησαν στο δεύτερο βήμα της έρευνας, καθώς προέκυψαν περιθώρια περαιτέρω βελτιώσεων αναφορικά με την κατασκευασιμότητα, την οικονομία και προπάντων με την αισθητική του προκύπτοντος αποτελέσματος. Πιο συγκεκριμένα, προτείνεται μία σαφώς νέου τύπου διαχείριση του προβλήματος της μορφοποίησης του φορέα με χρησιμοποίηση προκατασκευασμένων δοκών. Το αποτέλεσμα πλησιάζει περισσότερο το επιθυμητό μονολιθικό αποτέλεσμα και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η προτεινόμενη λύση ως υβριδική, καθώς η συμμετοχή του χυτού επί τόπου τμήματος του φορέα διευρύνεται και δεν περιορίζεται στην ολοκλήρωση της πλάκας του καταστρώματος, αλλά επεκτείνεται συμπληρωματικά και στις δοκούς των κεντρικών περιοχών των φατνωμάτων. Επίσης επιτυγχάνονται σημαντικά πλεονεκτήματα αναφορικά με την αισθητική και την οικονομία και η επιτυγχανόμενη μονολιθικότητα προκύπτει σαφώς βελτιωμένη καθώς αφορά πλέον το σύνολο των φορτίων και είναι απαλλαγμένη από αρκετά μειονεκτήματα που συνοδεύουν την αποκατάσταση μονολιθικότητας στις θέσεις πάνω από τα μεσόβαθρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι με την προτεινόμενη αξιοποίηση της προκατασκευής είναι δυνατόν να μεγαλώσει σημαντικά το άνοιγμα των φατνωμάτων, το οποίο με την υπάρχουσα πρακτική φτάνει μέχρι τα 40m, και να περιοριστεί έτσι ο αριθμός των μεσοβάθρων. Σημειώνεται επίσης ότι τα ανοίγματα του πλήρως συνεχούς φορέα οπλίζονται καμπτικώς με συμβατικούς οπλισμούς, χάρη στην ανακατανομή των ροπών κάμψεως που οφείλεται στην μεταβλητότητα του ύψους των διατομών, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την δραστική μείωση των ροπών ανοιγμάτων εις βάρος των ροπών των στηρίξεων. Κατά την εξέλιξη της έρευνας στο δεύτερο σκέλος της προέκυψε και η δυνατότητα ενός πολύ σημαντικού πλεονεκτήματος δυνατότητας ανάσχεσης των σεισμικών μετακινήσεων μέσω της αξιοποίησης των θεμελίων των ακροβάθρων ως σεισμικών ανασχετήρων, γεγονός που υποβίβασε δραστικά το αντισεισμικό κόστος του προκύπτοντος αποτελέσματος. Εκτός από την αναλυτική έρευνα, διεξήχθη και πειραματική έρευνα για να ελεγχθεί η συνεργασία μεταξύ του προκατασκευασμένου τμήματος του φορέα και του χυτού επί τόπου.
H παρουσία του θανάτου και της βιαιότητας ως αναπαράσταση και ως σύμβολο στην τέχνη του Michelangelo Merisi da Caravaggio
Authors: Καλογιαννίδου Χρυσή
Published: September 2021

Το αντικείμενο της διατριβής είναι η μελέτη της παρουσίας της βιαιότητας και του θανάτου στη ζωή και στην τέχνη του Μικελάντζελο Μερίζι ντα Καραβάτζο και η έρευνα της ενδεχόμενης σχέσης μεταξύ τους. Για τον σκοπό αυτό επιλέχθηκαν οι πίνακές του που αναπαριστούν ή συμβολίζουν τον θάνατο και έγινε η περιγραφή και η ανάλυσή τους. Συγκεκριμένα, η έρευνα εστιάζει σε έργα με στοιχεία memento mori, vanitas και νεκρών φύσεων στα οποία ο θάνατος υποδηλώνεται συμβολικά και σε εκείνα με θέματα τον αποκεφαλισμό και τα μαρτύρια αγίων στα οποία η βία και ο θάνατος αποδίδονται ως αναπαράσταση. Σχετικά με τη βία στη ζωή του ζωγράφου, παρουσιάστηκε αναλυτικά η εγκληματικότητά του, όπως αυτή προκύπτει από τα αστυνομικά αρχεία και κρίθηκε σε σχέση με τη βιαιότητα που επικρατούσε στην κοινωνία στην οποία έζησε. Επίσης παρουσιάστηκαν το καλλιτεχνικό πλαίσιο της εποχής του και οι προσταγές της Αντιμεταρρύθμισης σχετικά με την τέχνη. Τέλος, διαπιστώθηκε πως τα θέματα της βίας και του θανάτου εμφανίζονται στη συντριπτική πλειοψηφία των πινάκων του Μερίζι και πως η ζωή του σημαδεύτηκε από βίαια και μοιραία γεγονότα, ωστόσο δεν είναι σκόπιμη η συσχέτιση της βίας που παρατηρείται στην τέχνη του με εκείνη του χαρακτήρα του, δεδομένου ότι σημαντικός αριθμός έργων του ήταν παραγγελίες πατρόνων και η καλλιτεχνική του παραγωγή επηρεάστηκε από το κλίμα της Αντιμεταρρύθμισης που απαιτούσε έργα σφαγών και μαρτυρίων.
Ανάπτυξη και μελέτη νανοσύνθετων κλωστοϋφαντουργικών πολυμερικών υλικών, με χρήση συμβατικών και τροποποιημένων νανοπληρωτικών προσθέτων
Authors: Ηλιόπουλος Νικόλαος
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής υπήρξε η χρήση και μελέτη νανοπληρωτικών υλικών σε φινιρίσματα κλωστοϋφαντουργικών υλικών, με σκοπό τη βελτίωση των ιδιοτήτων τους και κυρίως της βακτηριακής τους προστασίας. Για το σκοπό αυτό προστέθηκαν σε μάλλινο ύφασμα και μάλλινο ύφασμα με επικάλυψη υμενίου αλγινικού νατρίου, ουσίες γνωστές για τις αντιβακτηριακές τους ιδιότητες, όπως ιόντα και νανοσωματίδια χαλκού, καθώς και καινοτόμες ουσίες, όπως τροποποιημένα δενδριτικά πολυμερή και νανοσύνθετα υβριδικά υλικά με βάση τον άνθρακα. Τα φινιρισμένα υφάσματα χαρακτηρίσθηκαν ως προς τις κλωστοϋφαντουργικές και αντιβακτηριακές τους ιδιότητες. Για τον προσδιορισμό των αντιβακτηριακών ιδιοτήτων τους, χρησιμοποιήθηκαν δύο πρότυπες μέθοδοι. Παράλληλα αναπτύχθηκε και χρησιμοποιήθηκε καινοτόμος μέθοδος ποσοτικού προσδιορισμού της βακτηριακής προστασίας που προσφέρει οποιαδήποτε ουσία (οργανική, ανόργανη, φυσική ή συνθετική), που εφαρμόζεται σε οποιοδήποτε υλικό ή υπόστρωμα προκειμένου να του προσδώσει βακτηριακή προστασία, χρησιμοποιώντας το φθορισμό της χλωροφύλλης α των κυανοβακτηρίων. Επιτεύχθηκαν, έτσι, φινιρίσματα μάλλινου υφάσματος που προσφέρουν από καλή (80% αναστολή της ανάπτυξης των βακτηρίων) έως πλήρη βακτηριακή προστασία (100% αναστολή της ανάπτυξης των βακτηρίων). Στο πλαίσιο της διατριβής μελετήθηκε επίσης η αντιβακτηριακή δράση των νέων νανοσύνθετων υβριδικών ουσιών στην ανάπτυξη υγρών καλλιεργειών κυανοβακτηρίων και χλωροφυκών και διερευνήθηκε ο τρόπος που αυτά αναστέλλουν τη φωτοσυνθετική λειτουργία κυανοβακτηρίων και ανώτερων φυτών. Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναστολή της δραστηριότητας του Φωτοσυστήματος ΙΙ έως 50% και η ολοκληρωτική αναστολή της δραστηριότητας του Φωτοσυστήματος Ι παρουσία των νέων νανοσύνθετων υβριδικών ουσιών. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα δεν έχει αναφερθεί ποτέ στη βιβλιογραφία ανάλογη ανασταλτική δράση.
Επίδραση της αντιρετροϊκής αγωγής στο μεταβολισμό του παράγοντα ενεργοποίησης των αιμοπεταλίων
Authors: Παπακωνσταντίνου Βασιλική
Published: September 2021

The progress of antiretroviral therapy has converted HIV infection from a deathsentence into a chronic disease. Eventhought, numerous factors, related either tothe virus itself or the antiretroviral therapy, are responsible for the lower lifeexpectancy and the higher inflammatory markers of HIV patients compared to theaverage population. This condition has been defined as immune activation and isresponsible for many pathological conditions namely “non-AIDS morbidities” such asmalignancies, cardiovascular and renal disease. The inflammatory background ofthe above pathological conditions has raised questions about the in vivo effect of theantiretroviral therapy on the metabolism of Platelet Activating Factor (PAF), the mostpotent inflammatory mediator. In order to elucidate this effect, 50 male,asymptomatic and naïve HIV-infected patients have been recruited and divided into5 groups according to their antiretroviral therapy; Group A received tenofovirDF/emtricitabine/efavirenz, Group B received abacavir/lamivudine/ efavirenz, GroupC received tenofovir-DF/emtricitabine/ atazanavir-r, Group D receivedabacavir/lamivudine/ atazanavir-r and Group N was the positive control groupconsisted of the naïve patients. After 6 blood donations within 12 months, PAF levelsand the specific activity of PAF metabolic enzymes were defined in patients‟ blood.The results display the effect of antiretroviral therapy on PAF metabolism, havingeither an inhibitory or an activating action. In addition, PAF seems to be implicated inthe immune activation as well in the non-AIDS morbidities. The present data couldtrigger the research and development of antiretrovirals with anti-inflammatory andespecially anti-PAF actions in order to diminish chronic activation and its harmfulconsequences during HIV infection.
Nation brand
Authors: Ψιμούλη Μαρία
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή επιχείρησε να διερευνήσει τις διεθνείς διαστάσεις της επωνυμίας μιας χώρας υπό μια πραγματολογική οπτική, η οποία θα επέτρεπε τον προσδιορισμό της έννοιας της αξίας της επωνυμίας μιας χώρας και την εξέταση της σχέσης της με την ανταγωνιστικότητα της χώρας στο παγκόσμιο περιβάλλον. Παράλληλα, λήφθηκε υπόψη ο πιθανός ρόλος των πόρων κάθε χώρας. Η κύρια ερευνητική ερώτηση της παρούσας διατριβής ήταν εάν υπάρχει σύνδεση μεταξύ της Αξίας της Επωνυμίας μιας Χώρας με την Ανταγωνιστικότητα της Χώρας αυτής. Προκειμένου να απαντηθεί αυτό το ερώτημα, διερευνήθηκαν αρκετά υπο-ερωτήματα όχι μόνο για την συνολική βάση δεδομένων (80 χώρες στη διάρκεια 4 ετών) αλλά και για διάφορες ομαδοποιήσεις των χωρών αυτών σύμφωνα με το στάδιο της οικονομικής τους ανάπτυξης (χρησιμοποιώντας ως βάση την κατηγοριοποίηση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ) καθώς και σε ετήσιο επίπεδο. Τα ευρήματα που προέκυψαν φαίνεται να διαφωτίζουν το ρόλο της επωνυμίας χώρας στο ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον, να συνεισφέρουν στην κατανόηση των αντίστοιχων εννοιών και των μεταξύ τους σχέσεων, και να αποκαλύπτουν πεδία για περαιτέρω έρευνα.
Η εξέλιξη της ανατομίας στις ευρωπαϊκές ιατρικές σχολές του Μεσαίωνα και της Αναγέννησης
Authors: Τσαρακλής Αθανάσιος
Published: September 2021

Η ανατομία από την αρχή της εξέλιξης της ιατρικής επιστήμης θεωρήθηκε από τον Ιπποκράτη ως η σημαντικότερη ειδικότητα της ιατρικής εκπαίδευσης. Αν και θρησκευτικοί και ηθικοί λόγοι περιόριζαν για αιώνες τους ανατόμους, εντούτοις μέσω της χειρουργικής και της συγκριτικής ανατομίας, η γνώση καταγράφηκε από πολλούς συγγραφείς της αρχαιότητας. Οι αρχαίες σχολές της Αιγύπτου, της Κίνας, της Ινδίας και της Ελλάδας, ήταν αυτές που κυρίως ώθησαν την ιατρική μέσω της φιλοσοφίας, στην ανέλιξή της σε ανθρώπινη τέχνη. Ο Αλκμαίων, ο Ιπποκράτης, ο Ηρόφιλος, ο Ερασίστρατος θεμελίωσαν την ανατομία στην αρχαία Ελλάδα, δεχόμενοι επιρροές από τις υπόλοιπες σχολές της αρχαιότητας. Κατά τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, πολλοί καλλιτέχνες όπως ο Leonardo da Vinci ασχολήθηκαν με αυτή, μέσω των ανατομικών τους απεικονίσεων. Σχολές και πανεπιστημιακά κέντρα σε όλη την Ευρώπη, με προεξάρχουσα την Ιταλική χερσόνησο, διαμόρφωσαν τις συνθήκες για την εξέλιξη της ανατομικής τέχνης στη σύγχρονη επιστημονική μορφή της. Ο Κωνσταντίνος ο Αφρικανός, ο Guy de Chauliac, ο Henri de Mondeville, ο Gabriel Fallopius, ο Hieronymus Fabricius ab Aquapendente, ο Andreas Vesalius, ο Guglielmo Saliceti, ο Jacques Dubois, ο Ambroise Paré, ο Αndrea Cesalpino και ο Thomas Willis, είναι μερικές από τις σπουδαίες προσωπικότητες της ανατομίας που μελετώνται εντός της διατριβής. Μαζί με τους κορυφαίους επιστήμονες καταγράφονται και οι σπουδαιότερες σχολές ανατομίας, όπως του Σαλέρνο, της Μπολόνια, της Πάδοβας, του Μονπελιέ, των Παρισίων, του Κέιμπριτζ και της Οξφόρδης, με τα επιτεύγματά τους στην ανατομική, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο βοήθησαν στην εξέλιξη της.
Optimization methods for multi-echelon vehicle routing problems with intermediate transshipment points
Authors: Νικολοπούλου Αμαλία
Published: September 2021

Η διδακτορική αυτή διατριβή πραγματεύεται την ανάπτυξη μεθόδων βελτιστοποίησης για την επίλυση πολύπλοκων Προβλημάτων Δρομολόγησης Στόλου Οχημάτων Πολλαπλών Επίπεδων με Διαμετακομιστικούς Κόμβους. Ο στόχος της έρευνας είναι αφενός να μελετήσει σύνθετα ρεαλιστικά προβλήματα με διάφορους επιχειρησιακούς περιορισμούς, αφετέρου να αναπτύξει αποτελεσματικές μεθόδους βελτιστοποίησης για την επίλυση των προβλημάτων αυτών εντός ρεαλιστικών για πρακτικές εφαρμογές, υπολογιστικών χρόνων. Εξετάζονται επίσης διαφορετικές δομές δικτύων διανομής με διαμετακομιστικούς κόμβους και συγκρίνονται εναλλακτικές στρατηγικές διανομής για τη διακίνηση φορτίου. […]
Mathematical modeling through topological surgery and applications
Authors: Αντωνίου Ευστάθιος
Published: September 2021

Η τοπολογική χειρουργική χρησιμοποιείται για την κατασκευή νέων πολλαπλοτήτων από γνωστές. Παρατηρήσαμε ότι πολλά φαινόμενα στη φύση και πολλές φυσικές διεργασίες, τόσο του μικροκόσμου όσο και του μακροκόσμου, μπορούν να εξηγηθούν μέσω της τοπολογικής χειρουργικής σε μία, δύο και τρεις διαστάσεις. Προκειμένου να δώσουμε επιτυχή τοπολογικά μοντέλα για αυτά τα φαινόμενα, εισαγάγαμε νέες έννοιες στην τοπολογική χειρουργική όπως: εισαγωγή δυνάμεων και κέντρων έλξης, εισαγωγή της έννοιας της στερεάς χειρουργικής καθώς και της έννοιας της εμβαπτισμένης χειρουργικής στον τρισδιάστατο χώρο. Για παράδειγμα, η έννοια της εμβαπτισμένης 1-διάστατης 0-χειρουργικής επιτρέπει τη δημιουργία κόμβων και μπορεί να περιγράψει φαινόμενα όπως η αναδιάταξη του DNA, η δημιουργία νέων γονιδίων κατά την διαδικασία της μείωσης και η μαγνητική επανασύνδεση των κοσμικών μαγνητικών γραμμών. Ένα παράδειγμα στις 2 διαστάσεις είναι η έννοια της εμβαπτισμένης στερεής 2-διάστατης 0-χειρουργικής η οποία μας επιτρέπει να εξετάσουμε τί συμβαίνει και στον υπόλοιπο χώρο. Το συγκεκριμένο μοντέλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εξηγήσει τοπολογικά μη τοπικά φαινόμενα όπως είναι η δημιουργία τυφώνων αλλά και η δημιουργία των Falaco solitons. Επιπλέον, συνδέουμε την τοπολογική χειρουργική με ένα τρισδιάστατο μη-γραμμικό δυναμικό σύστημα Lotka-Volterra και αντιστοιχούμε τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του συστήματος με τα βασικά στοιχεία της χειρουργικής. Το τελευταίο μέρος του διδακτορικού αφορά τους τρόπους απεικόνισης της τρισδιάστατης χειρουργικής και την σύνδεση αυτής με κοσμολογικά φαινόμενα. Καθώς η τρισδιάστατη χειρουργική είναι μια διαδικασία η οποία συμβαίνει στο τετρασδιάστατο χώρο, η απεικόνιση της χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουμε τοπολογικά εργαλεία και ιδιότητες που παρατηρήσαμε στις χαμηλότερες διαστάσεις. Τέλος, δείχνουμε πώς η τρισδιάστατη χειρουργική σχετίζεται με τις μελανές οπές παρουσιάζοντας ένα καινούργιο μοντέλο για την δημιουργία των μελανών οπών από κοσμικές χορδές.
On knotoids, braidoids and applications
Authors: Γκιουγκιουμτζιού Νεσλιχάν
Published: September 2021

Στην παρούσα διπλωματική εργασία, μελετάμε τη θεωρία των "knotoids" που εισήγαγε ο Β. Τουράεφ το 2012, εισάγουμε τη θεωρία των "braidoids" και τέλος εφαρμόζουμε τη θεωρία των κλεοειδών στη μελέτη των πρωτεϊνών.
Μέτρηση επιπέδων 8 - ισοπροστάνης στο συμπύκνωμα εκπνεόμενου αέρα και στον ορό ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC), πριν και μετά το πέρας της χημειοθεραπείας
Authors: Σταθόπουλος Δημήτριος
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης: Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου παγκοσμίως με το οξειδωτικό stress να διαδραματίζει σημαντικό παράγοντα στη παθογένεια του. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η μελέτη της επίδρασης της χημειοθεραπείας στα επίπεδα του οξειδωτικού stress όπως αυτό εκφράζεται με την μέτρηση της 8 ισοπροστάνης ,μόριο παραγόμενο κυρίως από την υπεροξείδωση του λίπους και το οποίο θεωρείται από τα πλέον ειδικά στην ανίχνευση του οξειδωτικού stress,, στο Συμπύκνωμα Εκπνεόμενου Αέρα (Exhaled Breath Condensate - EBC) και στον ορό ασθενών με Μη Μικροκυτταρικό Καρκίνο του Πνεύμονα (ΜΜΚΠ). Επιπλέον, επιχειρήσαμε να συσχετίσουμε τα ευρήματά μας με κλινικές και παθολογοανατομικές παραμέτρους τόσο πριν όσο και μετά τη θεραπευτική παρέμβαση. Aσθενείς και μέθοδοι: Στην προοπτική αυτή κλινική μελέτη έλαβαν μέρος 45 ασθενείς με μη χειρουργικά εξαιρέσιμο ΜΜΚΠ στους οποίους μετρήθηκε η 8-ισοπροστάνη στο EBC και στον ορό πριν την έναρξη της χημειοθεραπείας. Σε αντίστοιχες μετρήσεις υποβλήθηκαν 30 υγιείς μάρτυρες( καπνιστές και μη καπνιστές) ως πληθυσμός ελέγχου. Στην ομάδα των ασθενών υπήρξε επανεκτίμηση (follow-up) των μετρήσεων της 8 ισοπροστάνης μετά το τέλος του 6ου κύκλου της χημειοθεραπείας (βασισμένη σε πλατίνα/ταξάνη) στην οποία συμπεριλήφθησαν τελικά 29 ασθενείς από τους αρχικούς 45.Αποτελέσματα: Η ανάλυση των αποτελεσμάτων ανέδειξε πως οι τιμές των επιπέδων της 8-ισοπροστάνης τόσο στο EBC όσο και στον ορό των ασθενών με ΜΜΚΠ μειώνονται σε στατιστικά σημαντικό βαθμό μετά τη χημειοθεραπεία (p=0.014 και p=0.05 αντίστοιχα). Ιδιαίτερο ενδιαφέρον αποτελεί το γεγονός πως η στατιστικά σημαντική μείωση των επιπέδων της 8 ισοπροστάνης τόσο στο EBC όσο και στον ορό αφορά: α) ασθενείς που ξεκινούν χημειοθεραπεία με έκταση νόσου περιορισμένη / τοπικά εκτεταμένη (στάδια ΙΒ –ΙΙΙΒ κατά ΤΝΜ ) (p=0.031 και p=0.09 αντίστοιχα) και όχι μεταστατική νόσο ( στάδιο IV ) και β) ασθενείς που παρουσίασαν μερική ανταπόκριση ( partial response –PR) στη θεραπεία ( p=0.02 και p=0.07 αντίστοιχα) και όχι ασθενείς με σταθερότητα ή επιδείνωση της νόσου.Συμπέρασμα: Η μείωση της συγκέντρωσης της 8-ισοπροστάνης μετά τη χημειοθεραπεία στο EBC και στον ορό ασθενών με ΜΜΚΠ φαίνεται να συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά: α) με την έκταση της νόσου κατά την πρωτοδιάγνωση και συγκεκριμένα ασθενείς με περιορισμένη-τοπικά εκτεταμένη νόσο( σταδιου ΙΒ – ΙΙΙΒ ) και β) να αποτελεί δείκτη ανταπόκρισης στη χημειοθεραπεία για τους ασθενείς που εμφάνισαν μερική ανταπόκριση (PR) σε αυτήν.
Συχνοί πολυμορφισμοί του γονιδίου ABCA1 σε άτομα νεαρής ηλικίας που σχετίζονται με τα επίπεδα της υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης (HDL)
Authors: Μαρβάκη Αποστολία
Published: September 2021

Serum high-density lipoprotein (HDL) cholesterol in inversely correlated withrisk of coronary heart disease (CHD). The antiatherogenic function of HDL-cattributed to its pivotal role in reverse cholesterol transport, mediated by ATPbinding cassette transporter A1 (ABCA1). A number of commonpolymorphisms of the ABCA1 gene have been associated with HDL-Cconcentration and CHD risk.Objective: We evaluated the influence of ATP-binding cassette transporter A1(ABCA1) gene polymorphisms such as rs2230806 (R219K), rs2230808(R1587K) and rs4149313 (I883M) on the human lipid profile.Methods: The present study included 447 unrelated young women and menself-reported as being healthy. All subjects were genotyped and the ABCA1polymorphisms (R219K, R1587K and I883M) were recorded.Results: No statistical differences were observed in the distribution of R219K,R1587K and I883M polymorphisms according to sex (p>0.05 in all cases).There was no correlation detected between HDL levels and thepolymorphisms examined in the total study population. However, a statisticallysignificant difference was observed between concentration of Low DensityLipoprotein, LDL and R1587K genotype with carriers of the KK genotypehaving lower LDL levels. This correlation was not confirmed in the femalepopulation, where the RR genotype was associated with lower LDL levels.Conclusion: These findings suggest that R1587K polymorphism of ABCA1gene may influence the lipid profile. However, this needs to be confirmed bylarger studies.