bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η τεχνολογία στη σύγχρονη κυπριακή τέχνη και το ζήτημα της ταυτότητας
Authors: Χριστοδουλίδου Έλενα
Published: August 2021

H διδακτορική αυτή διατριβή, εστιάζει γύρω από δύο βασικούς άξονες: A) Το ζήτημα της ταυτότητας της κυπριακής δημιουργίας, και B) των αλλαγών που επέφερε σ’ αυτήν η μετάβαση από παραδοσιακά μέσα έκφρασης, σε έργα που παράγονται ή συμπληρώνονται με την τεχνολογία. Τα παραδείγματα για την εισαγωγή της τεχνολογίας στην Κυπριακή τέχνη, αντλούνται από το έργο των 11 καλλιτεχνών που ασχολήθηκαν πρώτοι μαζί της στην Κύπρο (Νίκο Κουρούσιη, Έλεν Μπλακ, Θεόδουλο Γρηγορίου, Μαρία Λοϊζίδου, Αχιλλέα Κεντώνη, Λία Λαπίθη, Μαρία Παπαχαραλάμπους, Νίκο Χαραλαμπίδη, Κλίτσα Αντωνίου, Μαρίνα Ολύμπιος, Κατερίνα Κανά). Μελετούνται από τις αρχικές τους εκθέσεις, προκειμένου να αναδειχθεί ο τρόπος και η μετάβαση από ‘πρωτογενή’ υλικά στην τεχνολογία. Γεννήθηκαν πριν από το 1970 και άρχισαν να παρουσιάζουν έργο βασισμένο στην τεχνολογία, τις δεκαετίες του ’80 και ’90. Η σχέση τους με την τεχνολογία παρουσιάζει μια συνέχεια στο χρόνο, μέχρι το 2007-2008, που ολοκληρώνεται η έρευνα. Για τη διεξαγωγή της έρευνας προχώρησα με τη λήψη συνεντεύξεων από τον κάθε καλλιτέχνη ξεχωριστά. Χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της ανοιχτής συνέντευξης. Η έρευνα βασίστηκε επίσης σε υλικό που μου παραχώρησαν οι καλλιτέχνες, στο υλικό που βρίσκεται στο Αρχείο της Κρατικής Πινακοθήκης, καθώς και σε διάφορες εκδόσεις, μελέτες και δημοσιεύσεις στον ημερήσιο Τύπο και αλλού. Τα δεδομένα που αναδείχθηκαν από το σύνολο της έρευνας, αποκάλυψαν τα στοιχεία που οδηγούν στην ερμήνευση των προσωπικών και συλλογικών βιωμάτων και νοημάτων του έργου τους, αλλά και την ιδιαίτερη χρήση που γίνεται της τεχνολογίας από τον καθένα ξεχωριστά. Η μελέτη των έντεκα δημιουργών από τις σπουδές και τις εκθέσεις τους στο εξωτερικό, τον επηρεασμό τους από κινήματα και ρεύματα της διεθνούς τέχνης, αναδεικνύει τη σύνδεσή τους με τον διεθνή χώρο, ενώ η χρήση εντόπιων στοιχείων, αρχετύπων, η έκφραση της μνήμης, και μιας θεματολογίας που άπτεται των σύγχρονων προβλημάτων της χώρας τους, τεκμηριώνει την αντίστασή τους στους επηρεασμούς της παγκοσμιοποίησης. Απέναντι σ’ αυτή την ισοπεδωτική δύναμη, ο περιφερειακός και κατ’ επέκταση ο Κύπριος καλλιτέχνης εγείρει τη δύναμη του τοπικού, αντλεί από τον πλούτο της ιστορικής και πολιτισμικής ιδιομορφίας, ενισχύοντας τη διαφορετικότητα και τις δυνάμεις της αυτόνομης δημιουργικότητας. Εκβάλλει στη σύγχρονη έκφραση μέσω της τεχνολογίας και άλλων εκφραστικών μέσων, σε μια ελεύθερη και δημιουργική σχέση με τα διάφορα ρεύματα και τάσεις της εποχής του, χωρίς να αφήνεται η μοντέρνα επίκληση για ανατρεπτικότητα, κριτική θεώρηση της κοινωνίας και πολιτικοποίηση. Ενδιατρίβει στο κυπριακό πρόβλημα λοξοδρομώντας προς τη διεθνή πολιτική, μετατρέποντας το τοπικό σε οικουμενικό. Η χρήση της τεχνολογίας στη σύγχρονη κυπριακή εικαστική δημιουργία συνιστά ακόμη ένα βηματισμό προς τα εμπρός, τον επίκτητο ρυθμό της, που ενισχύει και ενδυναμώνει, παρά αλλοιώνει ή παραχαράσσει.
Σύνθεση και χαρακτηρισμός προχωρημένων νανοδομών άνθρακα με πολυμερή
Authors: Κατσιγιαννόπουλος Δημήτριος
Published: August 2021

Τα σύνθετα πολυμερούς νανοδομών άνθρακα γενικά κατατάσσονται σε δύο κατηγορίες τα μίγματα στα οποία η πολυμερική μήτρα και οι νανοδομές άνθρακα δεν συνδέονται χημικά και στα σύνθετα όπου υπάρχει χημικός δεσμός μεταξύ πολυμερικής μήτρας και νανοδομών άνθρακα. Αυτού του τύπου τα σύνθετα παρασκευάζονται μέσω των μεθόδων “Εμβολιασμού Προς” και του “Εμβολιασμού Από”. Στην πρώτη περίπτωση, το πολυμερές συντίθεται με καθιερωμένες τεχνικές πολυμερισμού (ανιοντικός, κατιοντικός, ριζικός κ.α.) και έπειτα το “ζωντανό” πολυμερές αντιδρά με τις νανοδομές άνθρακα προς σχηματισμό χημικού δεσμού, ενώ στην δεύτερη η διαδικασία πολυμερισμού ξεκινά από τις νανοδομές άνθρακα κατόπιν κατάλληλης επεξεργασίας με αποτέλεσμα να προκύπτει πολυμερές χωρίς έλεγχο στο μοριακό βάρος ή την κατανομή μοριακών βαρών του τελικού σύνθετου.Στην παρούσα εργασία, μελετήθηκε η παρασκευή σύνθετων πολυμερών με νανοσωλήνες άνθρακα πολλαπλού τοιχώματος καθώς και με χημικά τροποποιημένα οξείδια του γραφενίου συνδεδεμένων με χημικό δεσμό. Οι νανοσωλήνες άνθρακα πολλαπλού τοιχώματος ήταν βιομηχανικής κλίμακας παραγωγής της εταιρίας Arkema, ενώ το χημικά τροποποιημένο οξείδιο του γραφενίου εργαστηριακής σύνθεσης. Στην περίπτωση των συνθέτων με νανοσωλήνες άνθρακα πολλαπλού τοιχώματος την πολυμερική μήτρα αποτέλεσαν συμπολυμερή του τύπου PS-b-PI σε διάφορα μοριακά βάρη και αναλογίες συστάδων PS/PI, ενώ στην περίπτωση των χημικά τροποποιημένων οξειδίων του γραφενίου συμπολυμερή του τύπου PS-b-PI-OH σε διαφορετικές αναλογίες συστάδων PS/PI και ομοπολυμερή PS-OH και PI-OH. Σε όλες τις περιπτώσεις προστέθηκαν νανοδομές άνθρακα σε δύο αναλογίες (1% και 3% κ.β.). Στην περίπτωση των νανοσωλήνων άνθρακα η σύνθεση των πολυμερικών μητρών πραγματοποιήθηκε μέσω της τεχνικής του ανιοντικού πολυμερισμού, με αποτέλεσμα συμπολυμερή με καλά καθορισμένα μοριακά χαρακτηριστικά, και εμβολιασμός στην επιφάνεια των νανοσωλήνων άνθρακα μέσω του δραστικού άκρου με λίθιο. Στην περίπτωση των συνθέτων με χημικά τροποποιημένα οξείδια του γραφενίου, τα πολυμερή συντέθηκαν μέσω ανιοντικού πολυμερισμού και μέσω κατάλληλης τεχνικής τροποποίησης τερματίστηκαν με υδρόξυλο άκρα. Ο εμβολιασμός πραγματοποιήθηκε μέσω αντίδρασης εστεροποίησης με τις καρβόξυλο ομάδες της επιφάνειας των χημικά τροποποιημένων γραφενίων.Τα σύνθετα υλικά χαρακτηρίστηκαν με Χρωματογραφία Αποκλεισμού Μεγεθών (SEC), Φασματοσκοπία Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού Πρωτονίου (1H-NMR), Φασματοσκοπία IR (IR) για τον προσδιορισμό των μέσων μοριακών βαρών, της κατανομής μοριακών βαρών και της μοριακής ακεραιότητας των πολυμερικών μητρών. Ακόμη χρησιμοποιήθηκαν Φασματοσκοπία Raman (Raman), Θερμική Σταθμική Ανάλυση (TGA ), για τον προσδιορισμό της μεταβολής της θερμικής σταθερότητας και Ηλεκτρονική Μικροσκοπία Διέλευσης (ΤΕΜ) με σκοπό να προσδιοριστούν η ενσωμάτωση και η διασπορά των CNTs στα σύνθετα. Τέλος η μεταβολή της απόστασης μεταξύ των φύλλων των χημικά τροποποιημένων οξειδίων του γραφενίου πραγματοποιήθηκε μέσω της τεχνικής Περίθλασης Ακτίνων-Χ (XRD).
Η οργάνωση ενός συστήματος ασφάλισης φυσικών καταστροφών στην Ελλάδα
Authors: Πετσέτη Αγλαΐα
Published: August 2021

Η συμβολή της παρούσας εργασίας, εκτός από το να εντοπίσει τα προβλήματα που προκύπτουν από τις φυσικές καταστροφές, να εκφράσει την αναγκαιότητα αντιμετώπισής τους και να διερευνήσει πιθανές λύσεις που έχουν εφαρμοστεί παγκοσμίως μέσω της εξέτασης της σχετικής βιβλιογραφίας, είναι να προτείνει ένα σύστημα αντιμετώπισης των οικονομικών συνεπειών των σεισμών στη χώρα μας λαμβάνοντας υπόψη πραγματικά δεδομένα μέσω της δημιουργίας ενός πραγματικού χαρτοφυλακίου που εκτίθεται στο σεισμικό κίνδυνο. Μέχρι τώρα οι ασφαλιστικές εταιρείες εφαρμόζουν μοντέλα εκτίμησης ζημιών στο δικό τους χαρτοφυλάκιο κινδύνων που όμως είναι πολύ περιορισμένο λόγω του χαμηλού βαθμού ασφάλισης του κινδύνου του σεισμού στη χώρα μας. Η δημιουργία μιας βάσης δεδομένων σε εθνικό επίπεδο όπως επιτευχθεί στην παρούσα διατριβή και η εκτίμηση των ζημιών από τους σεισμούς είναι πολύ χρήσιμη γνώση για τους ασφαλιστές, τους αντασφαλιστές αλλά και για το ίδιο το κράτος κατά τη λήψη σημαντικών αποφάσεων για την αντιμετώπιση των οικονομικών επιπτώσεων των σεισμών. Η δημιουργία αυτής της βάσης δεδομένων αναμένεται να έχει και μελλοντική χρήση για την εκτίμηση ζημιών από άλλες φυσικές καταστροφές επιτρέποντας κατά τον ίδιο τρόπο την καλύτερη διαχείριση τους.
Μελέτη φαινομένων διάδοσης σε διηλεκτρικούς και φωτονικούς κυματοδηγούς
Authors: Γερολυμάτος Παναγιώτης
Published: August 2021

Η διατριβή πραγματεύεται τη μελέτη φαινομένων διάδοσης ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε διηλεκτρικούς και φωτονικούς κυματοδηγούς καθώς και την επίδραση διαφόρων τύπων ασυνεχειών στις ιδιότητες σκέδασής τους. Οι κυματοδηγοί αυτοί χρησιμοποιούνται ευρέως ως συστατικά μέρη σε ολοκληρωμένα οπτικά συστήματα και η μελέτη των χαρακτηριστικών σκέδασης από διάφορα είδη ασυνέχειας αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα στον τομέα των ολοκληρωμένων οπτικών και των οπτικών αισθητήρων. Τέτοιες ασυνέχειες αποτελούν ο απότομος τερματισμός, η εφαρμογή μεταλλικού κλείστρου εγκάρσια στη διεύθυνση διάδοσης σε επίπεδους κυματοδηγούς, καθώς και η ανισοτροπία στην κατανομή του δείκτη διάθλασης σε κυματοδηγούς με μονωμένο υπόστρωμα. Για την ανάλυση των χαρακτηριστικών σκέδασης από τέτοιες ασυνέχεις εφαρμόστηκε η μέθοδος ολοκληρωτικών εξισώσεων σε συνδυασμό με μια νέα τεχνική ανάλυσης του πεδίου σε σειρά πολυωνύμων Chebyshev, όπου η επιθυμητή σύγκλιση επιτυγχάνεται με αύξηση των όρων της σειράς. Με βάση τη μελέτη αυτή αναπτύχθηκαν αριθμητικοί κώδικες με τη βοήθεια των οποίων εξετάστηκαν διάφορες γεωμετρίες κυματοδηγών, ενώ δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην επίδραση των ασυνεχειών στα χαρακτηριστικά σκέδασής τους.
Μελέτη της ηλεκτρικής αγωγιμότητας μονοδιαστάτων ατάκτων συστημάτων
Authors: Δημακογιάννη Μαργαρίτα
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρουσιαζόμενης διατριβής είναι η μελέτη της ηλεκτρικής αγωγιμότητας μονοδιαστάτων ατάκτων συστημάτων στα οποία η μεταφορά φορτίου γίνεται με άλματα μικρών πολαρονίων. Παρουσιάζεται μια ολοκληρωμένη θεωρητική διερεύνηση, για τον αναλυτικό υπολογισμό της εξάρτησης της ηλεκτρικής αγωγιμότητας ενός άτακτου συστήματος και της μέγιστης απόστασης μετάβασης, από την θερμοκρασία, για χαμηλής έντασης (ωμική συμπεριφορά) ως και μέτριας έντασης (μη-ωμική συμπεριφορά) εφαρμοζόμενα ηλεκτρικά πεδία. Αναδεικνύεται ο ρόλος των συσχετισμών διαδοχικών αλμάτων και δίνεται μια συνεπής ερμηνεία της πειραματικά παρατηρούμενης εξάρτησης της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, τόσο από τη θερμοκρασία στο DNA, όσο και από το ηλεκτρικό πεδίο σε μονοδιάστατα πολυμερή. Παράλληλα, μια γενικευμένη θεωρητική ανάλυση, για οποιασδήποτε έντασης ηλεκτρικό πεδίο, αποκαλύπτει, μέσω αριθμητικών υπολογισμών, την αλληλοσυσχέτιση της επίδρασης του ηλεκτρικού πεδίου και της θερμοκρασίας στη συμπεριφορά της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, ιδιαίτερα για υψηλής έντασης ηλεκτρικά πεδία, καθώς και την επίδραση της πυκνότητας καταστάσεων και της χωρικής έκτασης της κυματοσυνάρτησης του μικρού πολαρονίου, τόσο σε υψηλές όσο και σε χαμηλές θερμοκρασίες.
Η ενασχόληση πατέρων παιδιών με ειδικές ανάγκες με τη φροντίδα του παιδιού τους και οι παράγοντες που την επηρεάζουν
Authors: Μαυρόγιαννη Θεώνη
Published: August 2021

Σκοπός της εργασίας αυτής ήταν η μελέτη της ενασχόλησης των πατέρων παιδιών με ειδικές ανάγκες με τη φροντίδα των παιδιών τους. Ιδιαίτερα μελετήθηκαν οι εξής παράγοντες που σύμφωνα με το θεωρητικό μοντέλο του Belsky (1984) φαίνεται ότι επηρεάζουν την ενασχόληση τους: ο τύπος της αναπηρίας, το φύλο και το ταμπεραμέντο του παιδιού, οι αντιλήψεις των πατέρων για τον πατρικό ρόλο, το επίπεδο του άγχους τους, η συζυγική τους ικανοποίηση και η υποστήριξη που λαμβάνουν από το οικογενειακό και κοινωνικό τους περιβάλλον. Για τις ανάγκες της έρευνας χρησιμοποιήθηκαν ποσοτικές μέθοδοι σε ένα δείγμα 172 πατέρων παιδιών προσχολικής ηλικίας εκ των οποίων οι 78 είχαν παιδιά με ειδικές ανάγκες και οι υπόλοιποι 94 πατέρες αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου. Οι πατέρες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια αναφορικά με την ενασχόληση τους με τη φροντίδα του παιδιού τους, το ταμπεραμέντο του παιδιού τους, τις αντιλήψεις τους για τον πατρικό ρόλο, το άγχος που βιώνουν σε σχέση με το παιδί τους, την ικανοποίηση που έχουν από τη συζυγική τους σχέση και την οικογενειακή και κοινωνική υποστήριξη που λαμβάνουν. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι πατέρες παιδιών με ειδικές ανάγκες δεν παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές από τους πατέρες «τυπικών» παιδιών στο επίπεδο της συνολικής ενασχόλησης με τα παιδιά τους. Ακόμα, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι παράγοντες που επιδρούν άμεσα στην ενασχόληση των πατέρων με τα παιδιά τους είναι οι αντιλήψεις των πατέρων για τον πατρικό ρόλο και η συζυγική ικανοποίηση. Αντίθετα, ο τύπος της αναπηρίας - αυτισμός, νοητική καθυστέρηση, κώφωση - το φύλο και ταμπεραμέντο του παιδιού επηρεάζουν ελάχιστα την πατρική ενασχόληση. Το άγχος των πατέρων δε φαίνεται να επιδρά άμεσα στην ενασχόλησή τους με τα παιδιά τους. Παρόλα αυτά, οι πατέρες παιδιών με ειδικές ανάγκες έχουν περισσότερο άγχος σε σύγκριση με αυτό των πατέρων «τυπικών» παιδιών ενώ ρυθμιστές του άγχους τους είναι η σχέση τους με τη σύντροφό τους και η υποστήριξη που έχουν από το κοινωνικό τους περιβάλλον. Τα παραπάνω αποτελέσματα είναι βοηθητικά για την καλύτερη κατανόηση των παραγόντων που ενισχύουν την ενασχόληση των πατέρων και για το σχεδιασμό και την υλοποίηση προγραμμάτων στήριξης για τους ίδιους και τις οικογένειες τους.
Προσομοίωση ανάλυση και επανασχεδιασμός του συστήματος λήψης δεδομένων του πειράματος CMS
Authors: Παπαδημητρόπουλος Χρήστος
Published: August 2021

Το σύστημα λήψης δεδομένων (DAQ) του πειράματος CMS στο μεγάλο αδρονικό επιταχυντή LHC έχει ως σκοπό τη συλλογή της πληροφορίας από περίπου 500 ανιχνευτικές διατάξεις, προερχόμενη από τη σύγκρουση υψηλοενεργειακής δέσμης πρωτονίων με ρυθμό 40 MHz, και τη σύνθεση σε μία ενιαία ποσότητα, το γεγονός της φυσικής. Η διαδικασία σχηματισμού του γεγονότος της φυσικής υλοποιείται από εμπορικά στοιχεία και κυκλώματα μεταγωγής σε παράλληλη λειτουργία, δημιουργώντας ένα βαθμωτό σύστημα που μπορεί να εγκατασταθεί σε στάδια. Ο σκοπός της διατριβής είναι η ανάπτυξη ενός εργαλείου προσομοίωσης για τη μελέτη της λειτουργικής συμπεριφοράς του DAQ (φαινομενολογία) υπό συνθήκες υψηλής ροής δεδομένων (μέγιστη φωτεινότητα της δέσμης) καθώς και για την εκτίμηση των εσωτερικών παραμέτρων του συστήματος που οδηγούν στη βελτιστοποίηση της λειτουργίας του. Η εγκυρότητα του μοντέλου της προσομοίωσης καθώς και η ακρίβεια των αποτελεσμάτων πιστοποιούνται είτε με κατάλληλα μοντέλα από τη θεωρία ουρών είτε από μικρής κλίμακας πρωτότυπα του DAQ.
Χρήση νέων τεχνολογιών στην παραγωγή, διανοµή και κατανάλωση προϊόντων δηµοσιογραφικών οργανισµών
Authors: Αβραάμ Ευαγγελία
Published: August 2021

[…] Σε αυτή τη διατριβή αρχικά επιχειρήθηκε να προσδιοριστεί με ακρίβεια το θεωρητικό πλαίσιο της συνεργατικής εργασίας καθώς και της συνεργατικής εργασίας με τη βοήθεια υπολογιστή. Στη συνέχεια διερευνήθηκε το θέμα της ροής εργασίας μέσα σε μια εφημερίδα, η χρήση νέων τεχνολογιών στη φυσική διανομή της έντυπης έκδοσης μιας εφημερίδας καθώς και το θέμα της κατανεμημένης εκτύπωσης. Το επόμενο θέμα το οποίο διερευνήθηκε είναι τα εναλλακτικά κανάλια δημοσίευσης μιας εφημερίδας. Εξετάστηκαν τα χαρακτηριστικά τους, η χρήση τους καθώς και διάφορες κατηγοριοποιήσεις τους. Το επόμενο θέμα που εξετάστηκε ήταν οι τελευταίες εξελίξεις στη διανομή των εφημερίδων που εστίασε ειδικά στις νεοεμφανιζόμενες συσκευές ηλεκτρονικών βιβλίων και ταμπλετών. Τέλος το θεωρητικό μέρος της εργασίας ολοκληρώθηκε με εξέταση του θέματος της χρήσης τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών στην Ελλάδα και ειδικότερα της χρήσης του διαδικτύου και του δικτύου κινητής τηλεφωνίας καθώς και των εφαρμογών τους. […]
Η μετεκπαίδευση των δασκάλων στο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης Γενικής Αγωγής Πατρών κατά τις τρεις πρώτες περιόδους λειτουργίας του (1998-2000, 1991-2001 και 2000-2002)
Authors: Τζιντζίδης Αναστάσιος
Published: August 2021

Η λειτουργία των Διδασκαλείων, ως θεσμού μετεκπαίδευσης, αποτελεί εκπαιδευτική πολιτική που αποσκοπεί στην άνοδο του επιπέδου των σπουδών και στη βελτίωση των προσόντων των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η ένταξή του θεσμού της μετεκπαίδευσης στα Παιδαγωγικά Τμήματα των Πανεπιστημίων αποτελεί πολιτική αποκέντρωσης. Στη διατριβή μας, παρουσιάζουμε τα αποτελέσματα της εμπειρικής μας έρευνας που αναφέρεται στη διερεύνηση των απόψεων 133 δασκάλων που αποφοίτησαν από το Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης Γενικής Αγωγής Πατρών «Ευάγγελος Παπανούτσος». Το κεντρικό ερώτημα της μελέτης μας είναι κατά πόσο οι εκπαιδευτικοί που αποφοίτησαν από το συγκεκριμένο Διδασκαλείο πιστεύουν ότι η ακαδημαϊκή γνώση που τους προσφέρθηκε κατά τη διάρκεια της φοίτησής τους σ’ αυτό είναι επαρκής και κατάλληλη στο να αντιμετωπίσουν τις αυξημένες απαιτήσεις της καθημερινής τους διδασκαλίας και του παιδαγωγικού τους έργου. Η διατριβή αποσκοπεί στο να αποδείξει ότι οι έννοιες του Bachelard «επιστημολογικό εμπόδιο» (είναι οι βαθιά ριζωμένοι τρόποι σκέψης, παλιές, εννοιολογικές και μεθοδολογικές δομές που εμποδίζουν την πρόοδο της επιστημονικής γνώσης) και επιστημολογική τομή (είναι οι τρόποι με τους οποίους η επιστημονική γνώση αντικρούει τις ιδέες ή τις πεποιθήσεις που προέρχονται πρωτίστως από την άμεση γνώση, τη διαίσθηση και τον κοινό νου) θα μπορούσαν να εφαρμοστούν και στη μετεκπαίδευση των εκπαιδευτικών.
Δυνατότητα ανίχνευσης σωματιδίων Higgs και φυσικής πέραν του καθιερωμένου προτύπου στον LHC και μελέτες επί του ανιχνευτή ακτινοβολίας μετάβασης του πειράματος ATLAS
Authors: Μήτσου Βασιλική
Published: August 2021

Ο ανιχνευτής ATLAS, ένα γενικών κατευθύνσεων πείραμα πρωτονίων σε πρωτόνια για το Μεγάλο Αδρονικό Επιταχυντή (Large Hadron Collider, LHC), θα μπορέσει να ερευνήσει πλήρως τις υψηλές ενέργειες των 14~TeV που θα γίνουν προσιτές. Ο LHC θα εγκατασταθεί στην υπάρχουσα σήραγγα του Μεγάλου Επιταχυντή Ηλεκτρονίων Ποζιτρονίων (Large Electron Positron collider, LEP), μήκους περιφέρειας 27 km, στο CERN. Αναμένεται να αρχίσει τη λειτουργία του το 2006.Ο Ανιχνευτής Ακτινοβολίας Μετάβασης (Transition Radiation Tracker, TRT), ο οποίος αποτελεί μέρος του εσωτερικού ανιχνευτή του ATLAS, συνδυάζει την ανίχνευση τροχιών και την αναγνώριση ηλεκτρονίων. Η ανίχνευση τροχιών πραγματοποιείται από εύκαμπτους σωληνίσκους γεμάτους με αέριο, ενώ οι ενδιάμεσοι ακτινοβολητές παράγουν ανιχνεύσιμες ακτίνες-X όταν διασχίζονται από ηλεκτρόνια. Σε αυτή τη διατριβή, τελειοποιείται και τεκμηριώνεται ο σχεδιασμός του ακραίου TRT μέσω λεπτομερών μελετών επί μίας πρότυπης μονάδας. Αυτές περιλαμβάνουν μετρήσεις πλήρους κλίμακας της τάσης του σύρματος ανόδου και προσδιορισμό της κυρτότητας των σωληνίσκων, ώστε να εξασφαλιστεί μία ομοιόμορφη απόκριση κατά μήκος των σωληνίσκων κατά την κανονική λειτουργία. Και στους δύο ελέγχους, η απόδοση της μονάδας κρίθηκε ικανοποιητική σύμφωνα με καθορισμένες προδιαγραφές. Μελετήθηκε επίσης η ομοιομορφία της ροής για διάφορες διατάξεις τροφοδοσίας του αερίου, εκμεταλλευόμενοι την ευαισθησία της ενίσχυσης αερίου στη σύνθεση του αερίου. Καταλήγουμε σε ένα τελικό σχεδιασμό εισαγωγής/εξαγωγής αερίου για τους τροχούς του ακραίου TRT.Πραγματοποιήθηκε μία ανάλυση της δυνατότητας ανακάλυψης από τον ανιχνευτή ATLAS ενός υπερσυμμετρικού μποζονίου Higgs στο θεωρητικό πλαίσιο της υπερβαρύτητας. Αποδεικνύεται ότι, σε αυτό το πρότυπο, είναι δυνατή η ανακάλυψη του ελαφρού σωματιδίου Higgs σε μεγάλο μέρος του χώρου παραμέτρων. Για το συγκεκριμένο κανάλι, h→bb, η ικανότητα b-σήμανσης του εσωτερικού ανιχνευτή του ATLAS είναι πρωταρχικής σημασίας. Παρουσιάζεται μία σύγκριση της δυνατότητας ανίχνευσης του Higgs του Καθιερωμένου Προτύπου μεταξύ του ATLAS και των ανιχνευτών του Tevatron. Η αναμενόμενη απόδοση από το Tevatron για το Run II στο κανάλι WH→lνbb κρίνεται μάλλον αισιόδοξη. Διερευνάται επίσης η ακρίβεια στη μέτρηση μάζας των μποζονίων Higgs του Ελάχιστου Υπερσυμμετρικού Καθιερωμένου Προτύπου (Minimal Supersymmetric Standard Model, MSSM). Εκμεταλλευόμενοι την ποικιλία τελικών καταστάσεων οι οποίες είναι προσιτές στον LHC, μία ακρίβεια μεταξύ ~0.1% και ~3% μπορεί να επιτευχθεί σε μεγάλο μέρος του χώρου παραμέτρων του MSSM.
La creation selon Andre Pieyre de Mandiargues
Authors: Γραμματικοπούλου Ευγενία
Published: August 2021

Το παν-ικό σύμπαν του Αντρέ Πιερ ντε Μαντιάργκ (1909-1991) ακολουθεί μια συνεχή διαλεκτική οργάνωση, ενώ παράλληλα η πραγματικότητα υπονομεύεται διαρκώς από τη φαντασία. Επιπλέον, το σύνολο των γραπτών του διέπεται από μια θεματική όσο και αισθητική επαναληπτικότητα, εκρηκτική και καταστροφική, η οποία συνιστά την αναγνωρίσιμη «δυναμική γραμμή» της φαντασίας του. Η κατά Μπασλάρ κριτική του φαντασιακού και ιδιαίτερα η ρυθμανάλυση παρέχουν τα κατάλληλα μεθοδολογικά εργαλεία ώστε να αναδυθεί μια γενική εποπτεία μέσα από την εικονοποιητική δεινότητα του δημιουργού. Η μυθοπλασία του σχηματοποιείται ως ηφαιστειακή έκρηξη που εκτυλίσσεται σε τέσσερις χρόνους-στάδια που αντιστοιχούν στην προοδευτική συνειδητοποίηση του μαντιαργκικού όντος (το ον σε επιφυλακή, στο κατώφλι, σε αναστολή, φλεγόμενο). Η ποίησή του, που αναγιγνώσκεται με κύριους άξονες το ρυθμικό σύστημα και την ουσία του όντος, καταλήγει με τη σειρά της συστηματικά σε μια ηφαιστειακή κορύφωση-λύση. Συνεπώς, από δύο διαφορετικούς δρόμους (τον πεζό και κυρίως τον ποιητικό λόγο) ιχνηλατείται το «άμεσο μήνυμα της έμπνευσης». Η έννοια της «ατομικής κοσμογονίας», όπως διατυπώνεται από τον Αρτώ, συμπυκνώνει τη μαντιαργκική «καταστροφική αρετή» που έρχεται να καταλύσει εκρηκτικά και λυτρωτικά τον «συρρικνωμένο κόσμο» της κανονικότητας. Η «ατομική κοσμογονία» λειτουργεί ως μεταφορά για τη γραφή και μας οδηγεί στην κριτική κοσμογραφία μιας δημιουργίας που έχει ως μόνιμο αίτημα «να αντικαταστήσει την πρόσληψη του σύμπαντος με μια εσωτερική κοσμική σύγκρουση»
Η ψυχοκοινωνική ταυτότητα των οικογενειών των Τσιγγάνων μέσα από τη βιογραφική προσέγγιση
Authors: Δαιμονάκου Σοφία
Published: August 2021

Η εθνότητα των Τσιγγάνων ως υπάρχων και λειτουργικός μικρόκοσμος μέσα στα πλαίσια της ελληνικής πραγματικότητας, αποτελεί ένα μωσαϊκό από φυλές και γλωσσικές διαλέκτους, ελάχισταεξερευνημένοστονελλαδικόχώροαπόκοινωνιο-ψυχολογικήςάποψης. Ηπαρούσαέρευναεπιχείρησεναπροσεγγίσειαυτήντηνάγνωστηπληθυσμιακήομάδα, την κουλτούρα και τον τρόπο ζωής της μέσα από τη δική της οπτική γωνία, εμβαθύνοντας στον υποκειμενικό κόσμο των ιδεών, των εμπειριών και των αντιδράσεων των μελών της ατομικά και συλλογικά. Για το σκοπό αυτό η μελέτη εστιάστηκε σε δύο πόλους: α) τη διερεύνηση των κοινωνικών αναπαραστάσεων των Ελλήνων για τους Τσιγγάνους και ï β) την ψυχοκοινωνική ταυτότητα των οικογενειών των Τσιγγάνων όπως αυτή αποκαλύπτεται μέσα από την παρουσίαση βιωματικών εμπειριών των μελών τους.Το Ζεφύρι και η Αγία Βαρβάρα επιλέχθηκαν ως χώροι μελέτης της τσιγγάνικης ομάδας και στόχοι της έρευνας ήταν:α) η αποκάλυψη της αναπαριστούσας εικόνας των Ελλήνων για τον "Άλλον", τον Τσιγγάνο και β) η ψυχοκοινωνική ταυτότητα του τσιγγάνικου πληθυσμού σε συνάρτηση με τις άλλες φυλές Τσιγγάνων και τον αυτόχθονο ελληνικό πληθυσμό. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι Έλληνες διατηρούν μια αποστασιοποιημένη έως ουδέτερη στάση απέναντι στην τσιγγάνικη κοινωνία που δεν μαρτυρεί τον αποκλεισμό της από τους κόλπους της ελληνικής η οποία δικαιολογείται από την κοινωνική αναπαράσταση που έχουν δημιουργήσει σε συλλογικό επίπεδο για αυτούς. Αντίθετα, οι Τσιγγάνοι εμφανίζουν μια πιο θετική στάση απέναντι στους Έλληνες αλλά αρνούνται τις σχέσεις με άλλες φυλές της τσιγγάνικης εθνότητας. Η ψυχοκοινωνική ταυτότητα των Τσιγγάνων παρουσιάζει στοιχεία ενότητας και παράδοσης διατηρημένα μέσα στο πέρασμα του χρόνου με έντονο τον χαρακτήρα της περηφάνειας για τη φυλή, ενώ ταυτόχρονα λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας απέναντι στον κόσμο των μη-Τσιγγάνων. Τέλος, δεν παρατηρήθηκαν στοιχεία δηλωτικά τη περιθωριοποίησής τους αλλά μια τάση ενσωμάτωσης στον ελληνικό ρυθμό και τρόπο ζωής που έχει τη βάση της στη μακρόχρονη διαμονή τους στην Ελλάδα και στην άσκηση πρακτικών στην καθημερινότητα, οι οποίες υιοθετήθηκαν από τους αυτόχθονους Έλληνες.
Η οικοδόμηση των γεωμετρικών εννοιών κατά τη μετάβαση από το δημοτικό στο γυμνάσιο
Authors: Σδρόλιας Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η παρούσα ερευνητική εργασία μελετά την οικοδόμηση των γεωμετρικών εννοιών κατά τη χρονική περίοδο της μετάβασης των μαθητών και μαθητριών από το δημοτικό στο γυμνάσιο. Θα τη χαρακτηρίζαμε ως διαχρονική μελέτη (longitudinal study) αφού η διερεύνηση του θέματός μας βασίστηκε κυρίως στην παρουσία μας μέσα σε σχολικές τάξεις πέμπτης και έκτης δημοτικού καθώς και σε σχολικές τάξεις πρώτης γυμνασίου όπου διδάσκονταν οι γεωμετρικές έννοιες. Ακολουθήσαμε, ουσιαστικά, τους μαθητές και τις μαθήτριες στην εκπαιδευτική τους πορεία από το δημοτικό στο γυμνάσιο ώστε κάτω από το πλαίσιο μίας εθνογραφικής προσέγγισης και καταγραφής να απαντήσουμε στα ερευνητικά μας ερωτήματα. Για τις ανάγκες της έρευνάς μας χρησιμοποιήθηκαν η μη συμμετοχική παρατήρηση των σχολικών τάξεων, η συμμετοχική μας παρατήρηση - κατά την εξέλιξη διδακτικής παρέμβασης - στην έκτη τάξη του δημοτικού και στην πρώτη του γυμνασίου, ερωτηματολόγια και συνεντεύξεις στους μαθητές και τις μαθήτριες καθώς και ερωτηματολόγια για εκπαιδευτικούς που διδάσκουν γεωμετρία σε δημοτικό και γυμνάσιο. Η ποιοτική ανάλυση των ερευνητικών μας δεδομένων μας οδήγησε σε συμπεράσματα που καταδεικνύουν ασυνέχεια στην εκπαιδευτική πορεία των παιδιών από το δημοτικό στο γυμνάσιο, η οποία απεικονίζεται και στην ομαλή οικοδόμηση των γεωμετρικών εννοιών. Κατέδειξε παράλληλα την ανάγκη ύπαρξης ή δημιουργίας διδακτικών συνδέσμων που θα υποστηρίζουν την ομαλή εκπαιδευτική πορεία των παιδιών γενικότερα και την οικοδόμηση των γεωμετρικών εννοιών ειδικότερα.
Ο παιδαγωγικός λόγος στο νηπιαγωγείο
Authors: Ποιμενίδου Μαρία
Published: August 2021

Η έρευνά μας εστιάζει στην οργάνωση και τα χαρακτηριστικά του παιδαγωγικού λόγου στο ελληνικό νηπιαγωγείο και την επίδρασή τους στην αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων που αναπτύσσονται στα ποικίλα γνωστικά αντικείμενα του προγράμματος του Νηπιαγωγείου. Εργαλεία της ανάλυσής μας αποτελούν η Θεωρία των Κειμενικών Ειδών και η Συστημική Λειτουργική Γραμματική που διαμορφώνουν μια μεταγλώσσα για τη μελέτη των γλωσσικών πρακτικών που χαρακτηρίζουν το λόγο των εκπαιδευτικών στην Προσχολική Εκπαίδευση. Ειδικότερα, στόχος της συγκεκριμένης διατριβής είναι η διερεύνηση των τρόπων με τους οποίους η γλωσσική οργάνωση των δραστηριοτήτων συμβάλλει στην επίτευξη των μαθησιακών στόχων. Επιπλέον, με τη συνδρομή της Εκπαιδευτικής Κοινωνιολογικής Θεωρίας του Benstein, μας δίνεται η δυνατότητα να συνδέσουμε τον παιδαγωγικό λόγο με κυρίαρχες παιδαγωγικές και κοινωνικές πρακτικές μέσα από τις αξίες και τα πρότυπα που μεταβιβάζει. Η παρούσα έρευνα αποτελεί την πρώτη στο χώρο της ελληνικής προσχολικής εκπαίδευσης που μελετά τον εκπαιδευτικό λόγο ταυτόχρονα και στις τρεις λειτουργίες του δηλαδή την αλληλεπίδραση εκπαιδευτικού και μαθητών, την συγκρότηση γνώσης και την κειμενική οργάνωση. […]
Μορφοσημασιολογική σύγκριση παραθημάτων και συμφυμάτων στα νέα ελληνικά και στα ιταλικά
Authors: Γιαννουλοπούλου Γιαννούλα
Published: August 2021

Στη διατριβή εξετάζεται, συγκριτικά ανάμεσα στην νέα ελληνική και την ιταλική, ένα φαινόμενο του σχηματισμού των λέξεων, ενδιάμεσο μεταξύ της σύνθεσης και της παραγωγής, η συμφυματική παραγωγή. Ως συμφύματα ορίζονται τα μορφήματα που χρησιμοποιούνται συνήθως στα ειδικά επιστημονικά λεξιλόγια, προέρχονται από την αρχαία ελληνική ή τη λατινική και δεν ταυτίζονται με αυτόνομο θέμα λέξης –ή όταν ταυτίζονται, διαφοροποιούνται από αυτό σημασιολογικά. Εξετάζονται –από ετυμολογική, μορφολογική, σημασιολογική και φωνολογική άποψη- 43 μορφήματα (19 ελληνικά και 24 ιταλικά). Οι συμφυματικές νεολογικές λεξικές μονάδες συγκεντρώθηκαν από λεξικά και από αποδελτίωση του ημερήσιου τύπου. Η εξέταση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της «θεωρίας της γραμματικοποίησης» (κυρίως της «αναδυόμενης γραμματικής» του Hopper) και κατέληξε στα εξής συμπεράσματα: Τα συμφύματα 1. Απαντούν στις στοχοθετημένες γλώσσες, όπου κυριαρχούν η προσκλητική και η παραστατική λειτουργία. 2. Δημιουργούνται με τις διαδικασίες της απόσπασης και της σημασιολογικής επανανάλυσης. 3. Διαθέτουν λεξική σημασία, όπως τα συνθετικά, αλλά αλλάζουν τη σειρά των συστατικών της σύνθετης λέξης, τείνοντας στη σειρά των συστατικών της παραγωγής. 4. Η εξειδικευμένη σημασία τους παράγεται από τη συμβατικοποίηση του υπονοήματος. 5. Στην εξέτασή τους ο διαχρονικός παράγοντας μπορεί να ερμηνεύσει τη συγχρονική ποικιλότητα. 6. Τα προφύματα είναι περισσότερο λεξικά σε σχέση με τα επιφύματα λόγω της ασυμμετρίας μεταξύ του αριστερού και του δεξιού μέρους της λέξης και 7. Στην ιταλική τα κριτήρια διάγνωσης των συμφυμάτων λειτουργούν επαρκέστερα, ενώ στη νέα ελληνική χρειάζεται να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη σημασιολογική διαφοροποίηση από τα αντίστοιχα ελεύθερα μορφήματα και στις ετυμολογικές πληροφορίες.
Υπολογιστική επεξεργασία της αλλομορφίας στην παραγωγή λέξεων της ελληνικής
Authors: Καρασίμος Αθανάσιος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή παρουσιάζει ένα συστηματικό και συγκεκριμένο τρόπο προσέγγισης και ανάλυσης της αλλομορφίας σε θεωρητικό επίπεδο, ενώ παράλληλα αποδεικνύει επιτυχώς τη δυνατότητα επεξεργασίας του φαινομένου σε υπολογιστικό επίπεδο στα Ελληνικά. Προηγούμενες έρευνες δεν ασχολήθηκαν με την αλλομορφία στο σύστημα παραγωγής των Ελληνικών, ενώ οι γενικότερες προσπάθειες μηχανικής μάθησης και ανάλυσης της αλλομορφίας ήταν εξαιρετικά περιορισμένες και μερικώς επιτυχημένες στη μορφολογική ανάλυση. Αντίθετα, η παρούσα εργασία ορίζει το φαινόμενο της αλλομορφίας με αυστηρά μορφολογικά κριτήρια, καθορίζει τα περιβάλλοντα εμφάνισης και παρουσιάζει με παραδείγματα τη συστηματική συμμετοχή σε όλες τις διαδικασίες σχηματισμού λέξεων. Πιο συγκεκριμένα παρουσίασε συγκριτικά τις αλλομορφικές συμπεριφορές θεμάτων και προσφυμάτων, περιορισμούς που διέπουν την επιλογή αλλομόρφου και την πεποίθηση της προβλεψιμότητας και κανονικότητας του φαινομένου. Εξετάζοντας την αλλομορφία υπολογιστικά επισημαίνουμε την έλλειψη καθορισμένης στρατηγικής για την αντιμετώπισή της, καθώς και την επιλεκτική επεξεργασία των αλλομόρφων. Μετά την επιλογή των στρατηγικών της μηχανικής μάθησης, η αλλομορφία των παραγώγων δοκιμάστηκε αρχικά στο "LINGUISTICA", το κυρίαρχο υλοποιημένο μοντέλο μη-επιβλεπόμενης μορφολογικής μάθησης, όπου ο συγκεκριμένος αλγόριθμος απέτυχε όχι μόνο να αναλύσει σωστά τις παράγωγες λέξεις, αλλά και να εντοπίσει αλλόμορφα. Επιπλέον, δοκιμάζουμε ένα επιβλεπόμενο μοντέλο Μέγιστης Εντροπίας, το "AMIS", για την πρόβλεψη της αλλομορφίας των ονοματικών αλλομόρφων σε επίπεδο θεμάτων και επιθημάτων. Ο "AlloMantIS" καταφέρνει να επιτύχει μία εξαιρετικά υψηλή επίδοση και θέτει τις αρχικές βάσεις για την υπολογιστική πρόβλεψη των αλλομορφικών αλλαγών. Για την τελική υπολογιστική προσέγγιση της αλλομορφίας προτείνεται ένα συνδυαστικό μοντέλο, το οποίο θα συνδυάζει διαφορετικές στρατηγικές, όπως τη χρήση των αλλομορφικών κανόνων σε συνεργασία με το μοντέλο χαρακτηριστικών για την πρόβλεψη της αλλομορφίας. Θεωρούμε ότι η παρούσα διατριβή καλύπτει και παρουσιάζει με συστηματικότητα την υπολογιστική αντιμετώπιση της αλλομορφίας στην παραγωγή της Νέας Ελληνικής αξιοποιώντας τα αποτελέσματα των πειραμάτων.
Wh-constructions and the division of labour between syntax and the interfaces.
Authors: Βλάχος Χρήστος
Published: August 2021

Το μινιμαλιστικό πλαίσο προσέγγισης της φυσικής ανθρώπινης γλώσσας υποστηρίζει ότι η σύνταξη μιας γλώσσας Γ αντιστοιχεί μια ορισμένη μορφή με μια ορισμένη δομή στην ΦΔ, και με μία ορισμένη σημασία στην ΛΔ. Με αυτό ως δεδομένο, το ιδεατό ίσως σενάριο, όσον αφορά στην διαφάνεια, θα ήταν ότι η αντιστοίχιση μεταξή μορφής και σημασίας είναι ένα προς ένα. Με άλλα λόγια, υπάρχει τόση μορφή όση και σημασία. Κάτι τέτοιο θα υπονοούσε επίσης ότι η αντιστοίχιση μορφής-σημασίας είναι συμμετρική. Η παρούσα διατριβή μελετά ορισμένες πτυχές δομών ερώτησης μερικής αγνοίας, και δομών εκκένωσης, στα Νέα Ελληνικά, και δείχνει ότι η εν λόγω αντιστοίχιση δεν είναι απαραίτητα ένα προς ένα. Όσον αφορά στις δομές ερώτησης μερικής αγνοίας, υποστηρίζεται ότι η ίδια μορφή μπορεί να σχετίζεται με περισσότερες από μια σημασίες. Σχετικά με τις δομές εκκένωσης, προτείνεται ότι φέρουν λιγότερη μορφή απο σημασία. Με βάση τα παραπάνω, το επιχείρημα θα έχει ως εξής. Η σύνταξη παράγει μορφή, και περιορίζει μέρος της σημασίας, ενώ ένα άλλο μέρος της σημασίας εισάγεται από την ΦΔ, όσον αφορά στις ερωτήσεις μερικής αγνοίας, και την ΛΔ, σχετικά με τις δομές εκκένωσης. Τέλος, αφού η ΦΔ συνεισφέρει στην σημασία, τότε η ΛΔ δομή βλέπει την ΦΔ, και αντιστρόφως.
Γλώσσα και πραγματικότητα στον Wittgenstein
Authors: Αναστασίου Δήμητρα
Published: August 2021

Στην διατριβή αυτή επιχειρείται η λογική ανασυγκρότηση ενός από τα δυσκολότερα και σημαντικότερα προβλήματα της φιλοσοφίας του Wittgenstein, της σχέσης γλώσσας και πραγματικότητας, που προσεγγίζεται με διαφορετικό τρόπο στο Tractatus και τις Φιλοσοφικές Έρευνες. Στο Tractatus η σχέση γλώσσας και πραγματικότητας είναι σχέση απεικόνισης και βασίζεται στη δομική ισομορφία γλώσσας- πραγματικότητας, όπου σημείο επαφής μεταξύ τους είναι η λογική. Η πρόταση είναι ένα ισόμορφο ομοίωμα της κατάστασης (πραγμάτων) που απεικονίζει. Η λογική μορφή δεν λέγεται –δείχνεται (έχει υπερβατολογικό status). Σκοπός της φιλοσοφίας στο Tractatus είναι να οριοθετήσει την έκφραση της σκέψης στη γλώσσα θέτοντας τα όρια μεταξύ νοητού και α-νοησίας. Υπό αυτή την έννοια η φιλοσοφία είναι μια «κριτική της γλώσσας». Στις Φιλοσοφικές Έρευνες η γλώσσα συνδέεται με τις έννοιες «γλωσσικό παιχνίδι» και «μορφή ζωής», ενώ η αρμονία μεταξύ γλώσσας και πραγματικότητας πρέπει να αναζητηθεί στη γραμματική. Η πραγματικότητα σχηματίζεται από τη γλώσσα και είναι εσωτερική σε αυτήν: δεσμευόμαστε δηλαδή από όψεις και φαινόμενα του κόσμου που είναι ανεξάρτητα από εμάς αλλά εσωτερικά στη γλώσσα και τον πολιτισμό μας. Ονομάζουμε και αναγνωρίζουμε τα πράγματα που συγκροτούν την πραγματικότητά μας με τη βοήθεια της γραμματικής. Όμως αυτό διαφέρει από το να ισχυριστούμε ότι η πραγματικότητα αποτελεί ανθρώπινη κατασκευή, διότι η γλώσσα –από την οποία σχηματίζεται η πραγματικότητα –θεμελιώνεται με την σειρά της στην ανθρώπινη ζωή, η οποία εν μέρει καθορίζεται από κάποια πολύ γενικά χαρακτηριστικά που προηγούνται λογικά και είναι ανεξάρτητα της ανθρώπινης βούλησης. Παρόλο που η γλώσσα διέπεται από λογική τάξη, ενίοτε αναδύονται φιλοσοφικά προβλήματα που οφείλονται σε εσφαλμένη χρήση της γλώσσας. Σκοπός της φιλοσοφίας τότε είναι να τα αντιμετωπίσει με τη βοήθεια της γραμματικής ανάλυσης. Η μέθοδος που προτείνει ο Wittgenstein είναι «θεραπευτική» και εστιάζει στον προσωπικό αγώνα του ανθρώπου ενάντια στις εννοιολογικές συγχύσεις για τις οποίες ευθύνεται ο ίδιος. Για τον Wittgenstein η φιλοσοφία είναι προσωπική υπόθεση στην οποία συμμετέχει και η γλώσσα, καθώς μοιράζονται από κοινού τη ζωή.
Χαρακτηριστικά και πρόβλεψη επιχειρήσεων στόχων εξαγοράς
Authors: Τσαγκανός Αθανάσιος
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η ανάδειξη των χαρακτηριστικών των επιχειρήσεων – στόχων του βιομηχανικού τομέα και η δυνατότητα πρόβλεψης αυτών αποκαλύπτοντας έτσι τα κίνητρα των αγοραστών. Ο σκοπός αυτός επιτυγχάνεται μέσα από ένα διαφοροποιημένο τρόπο ανάπτυξης του θεωρητικού πλαισίου (σε σχέση με τους υφιστάμενους) και κατ’ επέκταση των θεωρητικών υποθέσεων. Σε αντιστοιχία με τις θεωρητικές υποθέσεις αναπτύσσεται η δειγματοληψία και ορίζονται οι μεταβλητές. Συνέπεια τούτου, οι μεταβλητές διακρίνονται σε χρηματοοικονομικές και μη χρηματοοικονομικές. Το κύριο βάρος της εργασίας εστιάζεται στην εφαρμογή εναλλακτικών οικονομετρικών υποδειγμάτων αναφορικά με τους στόχους – εξαγοράς. Η κύρια συνεισφορά της διατριβής εντοπίζεται στη θεωρητική ανάπτυξη και εφαρμογή ενός νέου ουσιαστικά οικονομετρικού υποδείγματος του Bootstrap Mixed Logit (BMXL) που δίνει μια νέα διάσταση τόσο στον εντοπισμό των χαρακτηριστικών των επιχειρήσεων – στόχων όσο και στη δυνατότητα βελτίωσης της πρόβλεψης αυτών. Τέλος η εργασία ολοκληρώνεται εξάγοντας τα κύρια συμπεράσματα και κάνοντας προτάσεις για μελλοντική έρευνα και συνεισφορά.
Οντολογικές θεωρήσεις κατά το έργο των Καλλίστου και Ιγνατίου των Ξανθοπούλων
Authors: Αλεξοπούλου Βασιλική
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η επιστημονική επισκόπηση του έργου των Καλλίστου και Ιγνατίου Ξανθοπούλων ««Μέθοδος καὶ Κανών σὺν Θεῷ ἀκριβής», το οποίο τοποθετείται στα μέσα του ιδ΄ αιώνα και περιλαμβάνεται στην έκδοση της Φιλοκαλίας του 1789 στη Βενετία. Πρόκειται για ένα έργο το οποίο με τον ερανιστικό του χαρακτήρα περικλείει τη φιλοσοφία μιας ολόκληρης περιόδου και συγκεντρώνει αποστάγματα σοφίας συγγραφέων από πολλούς αιώνες της βυζαντινής φιλοσοφίας. Γίνεται ιστορική επισκόπηση των εννοιών και των φιλοσοφικών θεμάτων που αναδεικνύονται από το κείμενο και επιχειρείται η θεώρησή τους υπό το πρίσμα των επιδράσεων της θύραθεν φιλοσοφικής σκέψης. Συνακόλουθα η φιλοσοφική προσέγγιση εμπλουτίζει τη σχετική βιβλιογραφία για τα προβλήματα περί του Θεού, του ανθρώπου και της δυνατότητας της θεοποίησης, έτσι όπως καταγράφηκαν στο έργο των Ξανθοπούλων, Μέθοδος και Κανών. Προηγήθηκε επισκόπηση και αποδελτίωση των υπό εξέταση οντολογικών θεμάτων και συγκέντρωση των σχετικών δημοσιευμάτων, ταξινόμηση του υλικού και αποδεικτική ανάλυση των θέσεων που προβάλλονται κατά την περίοδο της έσω φιλοσοφίας σε σχέση με τις αντίστοιχες θέσεις της αρχαίας. Η ανάπτυξη του θέματος διαιρείται σε τρία μέρη. Συγκεκριμένα, στο πρώτο μέρος εξετάζεται οντολογικά ο άνθρωπος, στο δεύτερο μέρος εξετάζονται φιλοσοφικά θέματα περί του Θεού και στο τρίτο παρουσιάζεται η πορεία του ανθρώπου προς τη θέωση. Από την έρευνα προέκυψε πως κατά την ανθρωπολογία των συγγραφέων ο άνθρωπος συνιστά ενιαία ψυχοσωματική ενότητα, δεν υιοθετείται δηλαδή ούτε η ενιστική ούτε η δυϊστική θεωρία. Υποστηρίζεται η αθανασία της ψυχής, σύμφωνα και με τον Πλάτωνα, αλλά και η αφθαρτοποίηση του σώματος. Αποδίδεται οντολογικός χαρακτήρας στην ανθρώπινη ελευθερία και γνωσιολογικό περιεχόμενο στην αρετή, όπως σπερματικά εκφράζεται στις σωκρατικές ιδέες. Η αρετή είναι τελειότητα της φύσης του καθενός, όπως υποστηρίζουν και οι Στωικοί. Διαπιστώνεται η αδυναμία της ανθρώπινης λογικής να χωρέσει τον Θεό, αλλά και ο ηγεμονικός ρόλος του νου για την οντολογική ανακαίνιση και θέωση του ανθρώπου. Η γνώση του Θεού θεωρείται απόρροια θεϊκής συγκατάβασης, όπως και στη θεωρία του Πλάτωνα περί αναμνήσεως και η πορεία προς τη θέωση παρουσιάζει ομοιότητες, αλλά και σημαντικές διαφορές από την πλατωνική αλληγορία του σπηλαίου. Ο Θεός έχει προνοητική δύναμη την οποία δέχονται ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης, οι Στωικοί και οι νεοπλατωνικοί. Στη βυζαντινή σκέψη όμως ο Θεός ταυτίζεται με την αγάπη η οποία σε αντίθεση με τη θύραθεν φιλοσοφία είναι καθολική αξία και αποκτά υπαρξιακή υπόσταση. Στην αγαπητική σχέση με τον Θεό η προσευχή είναι αυτή που υπό προϋποθέσεις μπορεί να οδηγήσει στην νήψη, την απάθεια, έννοια της στωικής φιλοσοφία, όμοια με την αταραξία των Επικούρειων και των Σκεπτικών. Έτσι ο πεπερασμένος άνθρωπος με τα εφόδια και τις αδυναμίες του μπορεί να επιτύχει την επίγεια συνάντησή του και την ένωση με τον Θεό. Αυτός είναι ο τελικός υπαρξιακός του σκοπός, το κορυφαίο αγαθό και ο ύψιστος στόχος.
Συγκριτική μελέτη της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού και του τουρκικού τουρισμού
Authors: Κοτσανίδης Ανδρέας
Published: August 2021

Με χρονολογική αφετηρία τα μέσα της δεκαετίας του 1950, η βιομηχανία του τουρισμού εισέρχεται σε μια παρατεταμένη περίοδο ταχείας αλλά και σταθερής ανάπτυξής της, που πρόκειται να επεκταθεί σε ολοένα και περισσότερες γεωγραφικές περιοχές της υφηλίου μέχρι και τα πρώτα έτη του εικοστού πρώτου αιώνα. Λαμβάνοντας υπόψη την εξέλιξη του τουρισμού σε διεθνές επίπεδο, η παρούσα μελέτη στρέφει το κέντρο βάρους του ενδιαφέροντός της στη ΝΑ πλευρά της Μεσογείου επιχειρώντας να αποτυπώσει την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού ως προς τον τουρκικό –αντίστοιχα- τουρισμό για το χρονοδιάγραμμα 1953-2007. Η αποτύπωση, ωστόσο, της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού και του τουρκικού τουρισμού εξετάζεται στα πλαίσια της τρέχουσας συγγραφής ως προς συγκεκριμένα φυσικά και οικονομικά μεγέθη που –για τα μεν πρώτα - συνοψίζονται στις ολικές αλλά και τις επιμέρους αφίξεις που καταγράφονται για λογαριασμό των δυο ανταγωνιστριών-χωρών για την εξεταζόμενη περίοδο 1953-2007. Όσον αφορά τις επιμέρους αφίξεις εξετάζονται η βρετανική, η γερμανική, η ιταλική, η γαλλική καθώς και η ολλανδική τουριστική αγορά, που αποτελούν-άλλωστε- τις πέντε κυριότερες χώρες-δεξαμενές της διεθνούς τουριστικής κίνησης προς την Ελλάδα. Η προσπάθεια αποτίμησης της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού ως προς τον τουρκικό τουρισμό για τις προαναφερόμενες αγορές-στόχους, συμπληρώνεται από την παράλληλη αντιπαραβολή της εξέλιξης των μεριδίων που καταλαμβάνει η κάθε μία από τις αγορές αυτές για τον ελληνικό και τον τουρκικό τουρισμό. Όσον αφορά τα οικονομικά μεγέθη που χρησιμοποιήθηκαν για τη συγγραφή της προκείμενης συγκριτικής διερεύνησης, ήταν οι τουριστικές εισπράξεις καθώς και η ατομική τουριστική δαπάνη (Μέση κατά Κεφαλή Δαπάνη) που προκύπτουν διαχρονικά για τους δύο ανταγωνιστές. Στα κεφάλαια που θα ακολουθήσουν, ο αναγνώστης –μετά τη σύντομη εισαγωγή του πρώτου κεφαλαίου- θα λάβει γνώση για το θεωρητικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο έχει στηριχτεί η προκείμενη συγκριτική διερεύνηση (Κεφάλαιο ΙΙ), ενώ θα έρθει και σε επαφή με την έννοια της «Ανταγωνιστικότητας», που βρίσκεται –άλλωστε- στο επίκεντρο της συγκριτικής αντιπαραβολής των τουριστικών επιδόσεων των δύο χωρών για τα προαναφερόμενα φυσικά και οικονομικά μεγέθη. Στο τρίτο, κατά σειρά, κεφάλαιο εξετάζεται η διαχρονική εξέλιξη του τουρισμού της πρώτης εκ των δυο χωρών, της Ελλάδας. Στο επόμενο κεφάλαιο (Κεφάλαιο IV) επιχειρείται ακριβώς το ίδιο και για τον έτερο ανταγωνιστή, την Τουρκία. Η έρευνα ολοκληρώνεται με τη συγγραφή ενός πέμπτου κεφαλαίου (Κεφάλαιο V), όπου πλέον πραγματοποιείται η άμεση αντιπαραβολή των επιδόσεων της ελληνικής και της τουρκικής, αντίστοιχα, τουριστικής βιομηχανίας για τα μεγέθη –εκείνα- που επιλέχθηκαν και αναλύθηκαν με πίνακες και διαγραμματικές απεικονίσεις στα Κεφάλαια ΙΙΙ και ΙV.
Μεθοδολογικό πλαίσιο υποστήριξης της εξόρυξης γνώσης από δεδομένα με την χρήση αρχών της πολυκριτήριας ανάλυσης αποφάσεων
Authors: Μαστρογιάννης Νικόλαος
Published: August 2021

Η εξόρυξη γνώση από δεδομένα είναι μια νέα και δυναμική τεχνολογία που βοηθάει τις επιχειρήσεις να επικεντρωθούν στην σημαντική πληροφορία που βρίσκεται μέσα στις αποθήκες δεδομένων τους, αναζητώντας κρυμμένα πρότυπα και ανακαλύπτοντας πληροφορίες που οι ειδικοί μπορεί να χάσουν ή να παραβλέψουν. Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί πλήθος αλγορίθμων της εξόρυξης δεδομένων, οι οποίοι ακολουθούν διαφορετικές μεθοδολογικές προσεγγίσεις, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζουν σημαντική ποικιλία εφαρμογών. Η προσπάθεια ωστόσο για βελτιωμένους και αποδοτικότερους αλγορίθμους συνεχίζεται. Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει σαν βασικό της στόχο να συνεισφέρει στην προσπάθεια αυτή, βελτιώνοντας και ενισχύοντας την θεωρητική θεμελίωση υφιστάμενων αλγορίθμων της εξόρυξης δεδομένων. Ειδικότερα, μέσα από μια διαφορετική λογική, η οποία βασίζεται σε έννοιες και διαδικασίες της πολυκριτήριας ανάλυσης αποφάσεων, και ειδικότερα της μεθόδου ELECTRE I της θεωρίας των σχέσεων υπεροχής, η διδακτορική διατριβή αναπτύσσει ένα νέο μεθοδολογικό πλαίσιο για την εξόρυξη δεδομένων. Ενσωματώνοντας στην συνέχεια αυτό το μεθοδολογικό πλαίσιο σε υφιστάμενους αλγορίθμους, δημιουργούνται ουσιαστικά νέοι, αποτελεσματικότεροι και ακριβέστεροι αλγόριθμοι, για επιμέρους διαδικασίες και εφαρμογές της εξόρυξης δεδομένων. Πιο συγκεκριμένα, το προτεινόμενο μεθοδολογικό πλαίσιο, εφαρμόστηκε, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις, στις διαδικασίες της ταξινόμησης και της ομαδοποίησης κατηγορικών αντικειμένων, μέσω των μεθόδων CLEDM και CLEKMODES, αντίστοιχα. Τα καλά αποτελέσματα από την εφαρμογή των παραπάνω μεθόδων σε μια σειρά ευρέως χρησιμοποιούμενων βάσεων δεδομένων, σε συνδυασμό με την δυνατότητα επέκτασης του μεθοδολογικού πλαισίου και σε άλλες διαδικασίες της εξόρυξης δεδομένων, διαμορφώνουν ένα νέο «υβριδικό» πεδίο έρευνας. Το πεδίο αυτό, αφενός έχει την δυναμική παραγωγής συνεχώς καλύτερων αλγορίθμων για την εξόρυξη δεδομένων, αφετέρου μπορεί να εξερευνήσει εις βάθος και να τυποποιήσει περαιτέρω την αλληλεπίδραση της εξόρυξης δεδομένων με την πολυκριτήρια ανάλυση αποφάσεων.
Περιφερειακοί δορυφόροι λογαριασμοί τουρισμού
Authors: Χατζημαρινάκης Σταύρος
Published: August 2021

Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή Περιφερειακών Δορυφόρων Λογαριασμών Τουρισμού (Π-ΔΛΤ) στον ελλαδικό χώρο αποτελεί ένα από τα κύρια ζητούμενα από πλευράς τουριστικής και γενικότερα οικονομικής πολιτικής σε επίπεδο περιφέρειας. Η παρούσα διατριβή προσεγγίζει το πλαίσιο των Δορυφόρων Λογαριασμών Τουρισμού (ΔΛΤ) και την μεθοδολογία προσαρμογής τους σε περιφερειακό επίπεδο. Παρεμβαίνει με τις απαραίτητες μεθοδολογικές αναδιατάξεις σε ένα συστηματοποιημένο πλαίσιο που προτείνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τουρισμού (ΠΟΤ) για την αξιολογική προσέγγιση των στατιστικών πηγών και δεδομένων με αναλυτική αξία για την κατάρτιση ΔΛΤ. Οι αναδιατάξεις στο πλαίσιο συντελούνται σε δύο επίπεδα. Το πρώτο αφορά στην επέκταση των αναλυτικών του δυνατοτήτων σε περιφερειακό επίπεδο ανάλυσης. Σε δεύτερο επίπεδο οι τροποποιήσεις στο πλαίσιο ακολουθούν τις θεωρητικές και μεθοδολογικές αναθεωρήσεις που έχουν συντελεστεί στα προσφάτως αναθεωρημένα διεθνή πρότυπα για την τουριστική στατιστική, τους Δορυφόρους Λογαριασμούς Τουρισμού και τα μακροοικονομικά πλαίσια με τα οποία συνδέονται. Ως παράδειγμα εφαρμογής του αναβαθμισμένου πλέον πλαισίου έχει επιλεγεί η περίπτωση της Ελλάδος. Η μεθοδολογική και αξιολογική προσέγγιση της διατριβής επιφέρει βελτιώσεις στο πλαίσιο καταγραφής και αξιολόγησης του ΠΟΤ και χαρτογραφεί το στατιστικό σύστημα της χώρας κατά τρόπο συστηματοποιημένο ως προς τις αναλυτικές ανάγκες των Π-ΔΛΤ, συνιστώντας ένα από τα πρώτα θεμελιώδη βήματα προς την μακρά και απαιτητική πορεία για την κατάρτισή τους στην χώρα μας.
Μέτρηση της οικονομικής επίδοσης του τραπεζικού υποκαταστήματος στο περιβάλλον της διοικητικής λογιστικής με βάση το υπολειμματικό εισόδημα και την περιβάλλουσα ανάλυση δεδομένων
Authors: Αγγελόπουλος Ελευθέριος
Published: August 2021

H παρούσα διατριβή προσφέρει, για πρώτη φορά, μια ολοκληρωμένη ανάλυση της επίδοσης των τραπεζών σε επίπεδο υποκαταστημάτων (branch level). Αξιολογήθηκε η επίδοση ενός ομοιογενούς δικτύου υποκαταστημάτων μεγάλης Ελληνικής Τράπεζας για την περίοδο Ιανουάριος 2006 - Ιούνιος 2009, στη βάση δύο λειτουργικών κριτηρίων, λαμβάνοντας υπόψη και την επίδραση της πρόσφατης κρίσης: στην αξία που παράγουν τα υποκαταστήματα για το μέτοχο της τράπεζας (shareholder value), όπως αυτή μετράται με το Υπολειμματικό Εισόδημα (residual income -RI), και στο βαθμό αποτελεσματικότητας κέρδους και παραγωγής (profit and production efficiency). Αναφορικά με τη διαχείριση της αξίας, βρέθηκε ότι οι λειτουργικοί παράγοντες αξίας (operational value drivers) που σχετίζονται με τη διαφοροποίηση του εισοδήματος, τη διαχείριση του ελεγχόμενου κόστους, την ικανότητα διαχείρισης του πιστωτικού κινδύνου, το spread των δανείων, και την ικανότητα του υποκαταστήματος να δημιουργεί έσοδα από καταθέσεις χαμηλού κόστους, συνδέονται στατιστικά σημαντικά με το RI. Η κρίση επηρεάζει στατιστικά σημαντικά μόνο τη διαχείριση του πιστωτικού κινδύνου, καταστρέφοντας περαιτέρω αξία για το μέτοχο και υποδεικνύοντας χαμηλότερη ικανότητα διαχείρισης του πιστωτικού κινδύνου. Επιπρόσθετα, αυτό το εμπειρικό εύρημα αποκαλύπτει και την αδυναμία του τρέχοντος λογιστικού πλαισίου σύμφωνα με το ΔΛΠ 39, να αναγνωρίζει και να καταγράφει νωρίτερα (την περίοδο της πιστωτικής ανάπτυξης) ζημιές απομείωσης της αξίας των δανείων. Όσον αφορά στη μέτρηση της αποτελεσματικότητας, βρέθηκε ότι η κρίση μειώνει στατιστικά σημαντικά μόνο τη μέση αποτελεσματικότητα κέρδους του δικτύου, απόρροια της χορήγησης κακών δανείων την περίοδο της πιστωτικής επέκτασης.