Αξιολόγηση ορολογικών, απεικονιστικών παραμέτρων και προγνωστικών δεικτών ίνωσης σε ασθενείς με χρόνιες φλεγμονώδεις ηπατικές παθήσεις
Authors: Παπαλαυρέντιος Λαυρέντιος 
Published: August 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η εκτίμηση της ηπατικής ινώσεως αποτελεί σημαντική παράμετρο στην κλινική αξιολόγηση των ηπατικών παθήσεων, καθώς η ανάπτυξη ιστολογικά τεκμηριωμένης ινώσεως σε βιοψία ήπατος καθορίζει την πρόγνωση του εκάστοτε νοσήματος.ΣΚΟΠΟΣ: Η εκτίμηση της ηπατικής ίνωσης σε χρόνιες φλεγμονώδεις ηπατοπάθειες μέσω μη επεμβατικών ορολογικών δοκιμασιών και απεικονιστικών τεχνικών καθώς και η σύγκριση των αποτελεσμάτων με την ιστολογική εξέταση βιοψίας ήπατος με τελικό στόχο την ανεύρεση της ακριβέστερης μη επεμβατικής μεθοδολογίας ή του αποδοτικότερου συνδυασμού τους.ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΙ: Στη μελέτη εντάχθηκαν συνολικά 80 ασθενείς πάσχοντες από χρόνια φλεγμονώδη νοσήματα του ήπατος. Από όλους τους ασθενείς ελήφθη ορός, καταγράφηκαν τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά και τα δημογραφικά δεδομένα, διενεργήθηκε ΕΗ, και τέλος ελήφθη ιστός ήπατος με ΒΗ. Επιπλέον, σε 18 ασθενείς με ΜΑΛΝΗ διενεργήθηκε μαγνητική τομογραφία ήπατος (DWI) και σε 77 ασθενείς διενεργήθηκε FΤ.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η διαγνωστική ακρίβεια της ΕΗ, του APRI και του FT σε ασθενείς με ΧΗΒ για ίνωση σταδίου F≥2 ήταν 0,75, 0,69 και 0,83 αντίστοιχα και για ίνωση σταδίου F≥3 ήταν 0,84, 0,74 και 0,6 αντίστοιχα. Η διαγνωστική ακρίβεια της ΕΗ, του APRI και του FT σε ασθενείς με ΜΑΛΝΗ για ίνωση σταδίου F≥2 ήταν 0,95, 0,90 και 0,86 αντίστοιχα και για ίνωση σταδίου F≥3 ήταν 0,94, 0,86 και 0,89 αντίστοιχα. Η διαγνωστική ακρίβεια του DWI σε b value 0-1000 s/mm2 σε ασθενείς με ΜΑΛΝΗ για ίνωση σταδίου F≥2 και F≥3 ήταν 0,88 και 0,93 αντίστοιχα. Ο συνδυασμός ΕΗ και FT επέτρεψε την αποφυγή διενέργειας βιοψίας ήπατος σε 90% των ασθενών με ΜΑΛΝΗ όπου οι δύο μέθοδοι συμφωνούσαν (49% των ασθενών). Σε όλες τις μεθόδους παρατηρήθηκε αλληλεπικάλυψη των τιμών στα ενδιάμεσα στάδια ίνωσης. Επίσης, σε ποσοστό 11,4% σε ασθενείς με ΜΑΛΝΗ και 12,5% σε ασθενείς με ΧΗΒ δεν κατέστη δυνατή η λήψη τεχνικώς αποδεκτού αποτελέσματος ΕΗ. Ιδιαίτερα στους ασθενείς με ΜΑΛΝΗ δεν κατέστη δυνατή η λήψη καμίας έγκυρης μέτρησης σε ποσοστό 9,1% κυρίως σε ασθενείς με σοβαρή ίνωση και κίρρωση. Τέλος η διαγνωστική ακρίβεια της ΕΗ φαίνεται να επηρεάζεται σημαντικά από τιμές ALT μεγαλύτερες από 1,5xΑΦΤ.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η διαγνωστική ακρίβεια των μεθόδων που μελετήθηκαν ήταν γενικώς ανώτερη στην ομάδα των ασθενών με ΜΑΛΝΗ σε σχέση με την ομάδα των ασθενών με ΧΗΒ. Σε όλες τις μεθόδους εμφανίζεται αλληλεπικάλυψη των τιμών στα ενδιάμεσα στάδια ίνωσης. Η ΕΗ σε ασθενείς με ΧΗΒ έχει πιθανώς εφαρμογή μόνο μετά τη χορήγηση αντιικής θεραπείας λόγω του επηρεασμού της από τη νεκροφλεγμονώδη δραστηριότητα. Κύριο αίτιο μη έγκυρης ΕΗ είναι ο λόγος IQR/M >30% σε ασθενείς με ΧΗΒ και η αδυναμία λήψης έγκυρων μετρήσεων σε ασθενείς με ΜΑΛΝΗ, ιδιαίτερα σε ασθενείς με σοβαρή ίνωση και κίρρωση. Ο συνδυασμός ΕΗ και FT επέτρεψε την αποφυγή διενέργειας βιοψίας ήπατος σε 90% των ασθενών με ΜΑΛΝΗ όπου οι δύο μέθοδοι συμφωνούσαν. Η διενέργεια DWI σε μαγνητικό τομογράφο 3 Tesla φαίνεται να προσφέρει ανώτερη διαγνωστική ακρίβεια όσον αφορά την ηπατική ίνωση από τα αντίστοιχα αποτελέσματα σε μαγνητικό τομογράφο 1,5 Tesla ειδικά όταν εφαρμόζεται σε b value 0-1000 s/mm2.