bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ανάπτυξη υπολογιστικών μεθόδων σε λογισμικό και υλικό για την ανάλυση βιοϊατρικών δεδομένων
Authors: Μπαριάμης Δημήτριος
Published: January 2014

The topic of this thesis is the development of novel methods of biomedical data analysis in software and hardware. A novel system has been developed for the extraction of texture features from images and video. This system has been implemented in software, which is optimized for execution time, and hardware, which efficiently uses the features of the FPGA. The system calculates second order statistical features based on the gray level cooccurrence matrix. The hardware implementation is capable of calculating four 16-dimensional texture features, significantly reducing the necessary computational time, while preserving the accuracy of the results. The system has been evaluated on reference videos and achieves real time operation. A novel method for the calculation of the logarithm function has also been developed, which achieves fast operation, high accuracy and low resource utilization. It is based on a piecewise linear approximation using an arbitrarily high number of segments. Additionally, it provides adaptability to the input data set, which further enhances the accuracy. The evaluation of the hardware architecture was performed with regards to accuracy, speed of computation and required resources, whereas the experimental results illustrate its advantageous performance in comparison to state of the art methods. Finally, a novel method for automatic microarray image gridding has been developed. Microarray images contain a matrix of spots, which are separated by a grid based on the maximization of the margin between consecutive rows or columns of spots. This method employs image processing techniques to identify the spot positions and sizes, and subsequently selects the valid spots based on the spot size distribution. The valid spots are then provided as a training set to a number of linear support vector machine classifiers, which produce the grid lines. This method performs highly accurate microarray gridding on images that are affected by rotation, intense artifacts and spots of low or zero intensity. The evaluation was performed on reference microarray images, in comparison to state of the art methods
Μελέτη του sulesomab - κλάσμα αντιοκοκκιοκυτταρικού μονοκλωνικού αντισώματος - ραδιοσημασμένου με 99mTc σε διαβητικούς ασθενείς με λοιμώξεις των κάτω άκρων
Authors: Φραγκάκη Χριστίνα
Published: January 2014

Το σπινθηρογράφημα με τη χρήση 99mTc?Sulesomab είναι μια νέα μέθοδος που εμφανίζει εύκολη, γρήγορη και δυνατή σε κάθε εργαστήριο πυρηνικής ιατρικής παρασκευή, όπως επίσης και χαμηλότερο κόστος από τα άλλα εν χρήσει ραδιοφάρμακα. Έχει δοκιμαστεί μέχρι στιγμής κυρίως σε ορθοπεδικά περιστατικά και φλεγμονώδη νοσήματα της κοιλίας. Σκοπός της εργασίας αυτής ήταν να μελετήσουμε τις δυνατότητες διάγνωσης οστεομυελίτιδας με τη χρήση του σπινθηρογραφήματος με 99mTc - Sulesomab σε ασθενείς με διαβητικό πόδι λόγω του ότι η σχετική διεθνής εμπειρία είναι ελάχιστη. Το υλικό μας αποτέλεσαν 33 ασθενείς, ηλικίας μεταξύ 46 και 81 ετών με μέση ηλικία τα 67 έτη, που νοσηλεύτηκαν στην Δ΄ Παθολογική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» από τον Απρίλιο του 2001 έως το Δεκέμβριο του 2003. Οι ασθενείς έπασχαν από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και φλεγμονή των μαλακών μορίων των άκρων ποδών με υποψία οστεομυελίτιδας στην περιοχή. Η τελική διάγνωση της οστεομυελίτιδας τέθηκε με οστική βιοψία, μαγνητική τομογραφία (MRI) ή απλή ακτινογραφία, καθώς και με την κλινική αξιολόγηση (ανταπόκριση στη θεραπεία). Η ευαισθησία (94,7%), η ειδικότητα (86,6%) και η ακρίβεια (91,1%) που διαπιστώσαμε στο υλικό μας συγκαταλέγονται μεταξύ των υψηλότερων τιμών που σημειώθηκαν στις υπόλοιπες μελέτες σε ασθενείς με διαβητικό πόδι. Ο χρόνος λήψης του σπινθηρογραφήματος με 99mTc-Sulesomab φαίνεται να είναι καθοριστικής, σημασίας για την ευαισθησία και την ειδικότητα της μεθόδου και η λήψη του, βάσει του πρωτοκόλλου μας, στις 6 και 24 ώρες πρέπει να συνέβαλε στις υψηλές αποδόσεις που διαπιστώσαμε. Βάσει των ανωτέρω θεωρούμε ότι στη μελέτη ασθενών με διαβητικό πόδι το σπινθηρογράφημα με 99mTc?Sulesomab πρέπει να αποτελεί, λόγω του κόστους της μαγνητικής τομογραφίας, την πρώτη διαγνωστική μέθοδο για τη διαπίστωση της ύπαρξης εστίας οστεομυελίτιδας ή μη. Με την ευρύτερη χρήση της μεθόδου, η οποία μέχρι σήμερα είναι πολύ περιορισμένη, θα αποκτηθεί μεγαλύτερη εμπειρία, η οποία πιθανώς θα μας οδηγήσει σε ακόμη υψηλότερες τιμές ειδικότητας και ευαισθησίας.
Μία μέθοδος ευχρηστίας διαδραστικών συστημάτων μάθησης αξιοποιώντας τα σχεδιαστικά χνάρια
Authors: Γεωργιακάκης Πέτρος
Published: January 2014

Η ποιότητα της Ηλεκτρονικής Μάθησης και η αξιολόγησή της είναι θέματα που ασχολείται η παρούσα διατριβή. Το ερευνητικό πρόβλημα το οποίο πραγματεύεται η συγκεκριμένη διατριβή, είναι η εύρεση μιας αποτελεσματικής μεθόδου αξιολόγησης ευχρηστίας διαδραστικών συστημάτων ηλεκτρονικής μάθησης. Η έλλειψη αποτελεσματικού σχεδιασμού του εκπαιδευτικού περιβάλλοντος επιτρέπει σε εξωγενείς παραμέτρους να επιδρούν σε σημαντικές ισορροπίες της εκπαιδευτικής διαδικασίας με αποτέλεσμα να υπάρχει δυσαρμονία επί των επιθυμητών μαθησιακών αποτελεσμάτων. Το γεγονός αυτό συνεπικουρούμενο με το ότι οι αποτελεσματικές παιδαγωγικές πρακτικές και θεωρήσεις δεν αντανακλώνται στο σχεδιασμό της ηλεκτρονικής μάθησης μας οδήγησε στην παρατήρηση ότι μέχρι σήμερα λίγη προσοχή έχει δοθεί στον έλεγχο της ποιότητας του σχεδιασμού ηλεκτρονικών μαθημάτων. Από την άλλη πλευρά η εφαρμογή μεθόδων αξιολόγησης ευχρηστίας δεν συμπεριλαμβάνεται στον κύκλο ανάπτυξης συστημάτων ηλεκτρονικής μάθησης και είναι κοινώς αποδεκτό ότι οι ερευνητές του χώρου της αλληλεπίδρασης ανθρώπου-υπολογιστή δεν έχουν δώσει την κατάλληλη προσοχή στις τελευταίες εξελίξεις στο χώρο της εκπαιδευτικής ψυχολογίας και του εκπαιδευτικού σχεδιασμού. η διατριβή αυτή, προτείνει μια μέθοδο πραγματοποίησης ευρετικών αξιολογήσεων συστημάτων στηριζόμενων στο δίκτυο, βασισμένη σε πραγματικά σενάρια χρήσης, η οποία ονομάστηκε DEPTH (αξιολόγηση ευχρηστίας βασισμένη σε Design PaTterns & Heuristics criteria (χνάρια σχεδίασης & κριτήρια ευχρηστίας)). Η DEPTH εστιάζει στην αξιολόγηση των συστημάτων με βάση τις ιδιαιτερότητες της λειτουργικότητας των συγκεκριμένων συστημάτων και στους ιδιαίτερους στόχους ευχρηστίας των συστημάτων αυτών. Με την προτεινόμενη μέθοδο, γίνεται επαναχρησιμοποίηση της γνώσης των ειδικών (σχεδιαστών διαδικτυακών συστημάτων ηλεκτρονικής μάθησης) η οποία εμπεριέχεται στα χνάρια σχεδίασης (design patterns) και στα σενάρια αξιολόγησης των συστημάτων που σχετίζονται στενά με τα χνάρια σχεδίασης.
Britannia’s poet! Graecia’s hero, sleeps ! …
Authors: Ματθαίου Ελισάβετ-Χριστίνα
Published: January 2014

The verse of the four major British and American women poets Felicia Hemans, Elizabeth Browning, Agnes Strickland, and Lydia Huntley Sigourney, from 1817 to 1852, extensively treats the theme of philhellenism. Also, the verse of minor women poets, mainly of the United States, is rife with philhellenic sentiments. The thematic matrix that unifies the philhellenic verse of all these women poets is three-fold: a) admiration for Hellenic culture or Greek Paideia; b) Christian faith; and c) certain historic events related to the Greek Revolution of 1821. Due to the literary, cultural, and political impact of his poetry during the first half of the nineteenth century, Lord Byron is a pivotal figure in the discussion and assessment of the philhellenic verse of these women poets. The four-fold aim of this study involves: a) the presentation of the texts; b) their dependence on Byronic models or dramatic events of the Revolution; c) intertextual comparison of the poems on the basis of thematic similarity; and d) the interrelation of these poems to the overall poetic output of each poet. This aim is achieved within the scope of a historical and cultural analysis pertaining to the combined influence of historical events as well as an ancient Greek cultural and Christian ambience. The feminine sensibility of the women poets themselves is what, above all, sets the theoretical background of this poetry. The study traces the roots and growth of philhellenism as this originates from Hellenism, goes through a Byronic phase and culminates in its political phase which was born in the years of the Greek Revolution. It focuses more specifically on the philhellenic verse of Felicia Hemans and in particular its cultural and political aspect as expressed in her major work Modern Greece and in poems like “The Suliote Mother,” “The Sisters of Scio” and “The Voice of Scio,” plus several others. Moreover, the cultural and political aspects of Elizabeth Browning’s philhellenic verse as expressed in her major work The Battle of Marathon and in a number of other poems on Rhigas, Captain Demetrius, and the 1821 outburst are dealt with. The close examination of Agnes Strickland’s major philhellenic work Demetrius follows next, inspired by Byron’s poetry as well as by the events related to the massacre of Scio. Lydia Sigourney’s philhellenic verse is characterized by the author’s strong cultural, political and feministic beliefs. Of particular political and historical interest is her poem “Missolonghi.” Helen Maria Williams is the mort important of the minor women poets dealt with in this study; her poetry in general, focuses on all aspects of philhellenism (cultural, Byronic, political). Finally, all the findings in the four-fold aim of the study are summarized and related to the data stated in the beginning.
Βέλτιστος σχεδιασμός κινητής διάταξης μη καταστρεπτικού ελέγχου τριδιάστατων αντικειμένων με χρήση πυρηνικών ακτινοβολιών
Authors: Φαντίδης Ιάκωβος
Published: January 2014

Η χρήση πυρηνικών ακτινοβολιών στο Μη Καταστρεπτικό Έλεγχο - ΜΚΕ υλικών αλλά και ανθρώπων ξεκινά από την ανακάλυψη των ακτίνων-Χ το 1895. Στο διάστημα των τελευταίων δεκαετιών, η Πυρηνική Τεχνολογία, συμπληρώνοντας τη ραγδαία εξέλιξη στο χώρο της ψηφιακής τεχνολογίας και των ηλεκτρονικών υπολογιστών, συνέβαλε στην ανάπτυξη των συστημάτων και τεχνικών απεικόνισης βρίσκοντας εφαρμογή σε τομείς όπως η ιατρική, η τεχνολογία υλικών, η ανάπτυξη συστημάτων ασφαλείας κ.α.. Μαζί με τη ραδιογραφία ακτίνων-Χ και ακτίνων-γ αναπτύχθηκε σημαντικά και η νετρονική ραδιογραφία. Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι ο βέλτιστος σχεδιασμός μεταφερόμενων διατάξεων με στόχο τη μη καταστρεπτική ποιοτική και ποσοτική ανάλυση τριδιάστατων αντικειμένων. Η επιλογή για τη βελτιστοποίηση μόνο μεταφερόμενων διατάξεων έγινε με γνώμονα τη διερεύνηση των πεδίων εφαρμογών τους εξαιτίας ακριβώς αυτής της δυνατότητάς τους να μπορούν να μετακινηθούν. Συγκεκριμένα, με τη χρήση των λογισμικών MCNPX και MCNP5 μελετήθηκαν και παρουσιάζονται πέντε διατάξεις. Σε όλες τις περιπτώσεις οι προτεινόμενες διατάξεις σχεδιάστηκαν με γνώμονα ο ρυθμός ισοδύναμης δόσης για τον πληθυσμό που θα εργάζεται πλησίον τους να είναι κάτω από τα επιτρεπτά όρια. Η πρώτη διάταξη κάνει χρήση της ανάλυσης με νετρονική ενεργοποίηση (Prompt Gamma Neutron Activation Analysis - PGNAA) κάνοντας χρήση του γεγονότος ότι οι ακτινοβολίες ή τα σωματίδια που εκπέμπονται, παρέχουν πληροφορίες που χαρακτηρίζουν τον αρχικό πυρήνα. Ακολουθεί η παρουσίαση τριών μεταφερόμενων συστημάτων για τη ραδιογραφία τριδιάστατων αντικειμένων. Κύριο χαρακτηριστικό και των τριών αυτών διατάξεων είναι ότι όλα τα επιλεγόμενα υλικά τους είναι συμβατά με την οδηγία RoHS της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η δεύτερη προτεινόμενη διάταξη είναι μία διάταξη ραδιογραφίας θερμικών νετρονίων εκπεμπόμενων από πηγή ²⁵²Cf. Η Τρίτη βασίζεται στα φωτονετρόνια πηγής SbBe και είναι κατάλληλη για ραδιογραφία με χρήση θερμικών νετρονίων αλλά και ακτίνων-γ. Το τέταρτο σύστημα βασιζόμενο σε μία μεταφερόμενη γεννήτρια νετρονίων είναι κατάλληλο για ραδιογραφία ταχέων αλλά και θερμικών νετρονίων. Το τελευταίο μεταφερόμενο σύστημα προορίζεται για την ανίχνευση παράνομων υλικών και βασίζεται στη διαφορετική απορρόφηση νετρονίων και ακτίνων-γ όταν διέρχονται μέσα από την άλλη.
Διαχείριση επιλεγμένων χειρουργικών πράξεων σε εξωνοσοκομειακή βάση
Authors: Κελέση-Σταυροπούλου Μάρθα
Published: January 2014

Οι συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες για παροχή υπηρεσιών υγείας υψηλής ποιότητας με δεδομένους τους περιορισμένους πόρους έχει οδηγήσει τα αναπτυγμένα κράτη στην αναζήτηση λύσεων, που να συνδυάζουν υψηλό επίπεδο παροχής υπηρεσιών υγείας αλλά και διαδικασίες, που να είναι αποτελεσματικές και αποδοτικές ως προς το κόστος. Η εξωνοσοκομειακή χειρουργική, αποτελεί μια εναλλακτική μορφή χειρουργικής, η οποία παρέχει ασφάλεια διαδικασίας και οικονομικά οφέλη σε αρκετές χειρουργικές επεμβάσεις. Η NHS (Center for reviews and dissemination) προτείνει ότι το 80% των χειρουργικών περιπτώσεων καταρράκτη μπορεί να γίνει με εξωνοσοκομειακή διαχείριση. To ποσοστό εμφάνισης του καταρράκτη αυξάνει με την ηλικία και εκτιμάται ότι περίπου 70% των ατόμων πάνω από την ηλικία των 75 χρόνων τον εμφανίζουν. Ο καταρράκτης επηρεάζει δυσμενώς την ποιότητα ζωής και η θεραπεία ρουτίνας είναι η χειρουργική επέμβαση με εξαιρετικά αποτελέσματα. Η αποτίμηση του κόστους της επέμβασης του καταρράκτη τόσο σε νοσοκομειακή όσο και σε εξωνοσοκομειακή βάση, θα μπορούσε να δείξει ότι η εξωνοσοκομειακή, ότι αποτελεί μια εναλλακτική μορφή θεραπείας, που παρέχει οικονομικά οφέλη χωρίς να μειώνει το ιατρικό αποτέλεσμα. Αντικείμενο της παρούσας μελέτης είναι η οικονομική αποτίμηση του κόστους της χειρουργικής επέμβασης του καταρράκτη σε δύο διαχειριστικές βάσεις την νοσοκομειακή και την εξωνοσοκομειακή. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων, προκύπτει ότι η επέμβαση του καταρράκτη σε εξωνοσοκομειακή βάση, μειώνει το κόστος, αυξάνει την ικανοποίηση των ασθενών και σε κάθε περίπτωση εξασφαλίζει υψηλή ποιότητα φροντίδας υγείας.
Επιλογή υποδείγματος και προβλέψεις στα πλαίσια χρονολογικών σειρών με και χωρίς μοναδιαίες ρίζες
Authors: Παντελίδης Θεολόγος
Published: January 2014

Αυτή η διατριβή ερευνά τη προβλεπτική ικανότητα εναλλακτικών μοντέλων χρονοσειρών στην πρόβλεψη είτε του δεσμευμένου μέσου, είτε της δεσμευμένης διακύμανσης μιας (βαθμωτής ή διανυσματικής) στοχαστικής διαδικασίας. Εξετάζεται επίσης ο ρόλος της ύπαρξης αιτιότητας κατά Granger (Granger causality) στις πρώτες ή / και δεύτερες ροπές της διαδικασίας, στη προβλεπτική ικανότητα αυτών των μοντέλων. Επιπλέον, μελετώνται ζητήματα σχετικά με την ανάλυση Impulse Response. Eιδικότερα, προτείνεται μια νέα μεθοδολογία για τον υπολογισμό της συμβολής μιας μεταβλητής στην διάρκεια μιας διαταραχής σε μια άλλη μεταβλητή. Σε αυτή τη μελέτη ερευνάται επίσης η δυνατότητα μερικών γνωστών κριτηρίων επιλογής μοντέλων να καθορίσουν το βέλτιστο μοντέλο για την πρόβλεψη της μεταβλητής ενδιαφέροντος.
Ευαισθησία των ειδών φάλαρης (Phalaris spp.) στα αγρωστωδοκτόνα σιτηρών
Authors: Αλεξούδης Χρήστος
Published: January 2014

Μελετήθηκε, σε πειράματα ελεγχομένων συνθηκών, η αποτελεσματικότητα καθώς και η διειδική και η ενδοειδική ευαισθησία των Ph.brachystachys και Ph. paradoxa στην περιοχή Κάρλας (περιοχή εντατικής χρήσης αγρωστωδοκτόνων) και την περιοχή Σιτοχωρίου Β.Έβρου (περιοχής ελάχιστης χρήσης αγρωστωδοκτόνων) στα ζιζανιοκτόνα fenoxaprop, clodinafop και fenoxaprop + iodosulfuron. Ως προς την αποτελεσματικότητα αξιολογήθηκαν η θνησιμότητα και η μείωση του νωπού και ξηρού βάρους. Ως προς την ευαισθησία αξιολογήθηκε η τιμή GR50 για κάθε βιότυπο. Το fenoxaprop έδειξε πολύ καλή αποτελεσματικότητα στην Ph. brachystachys (βιότυπο Σιτοχωρίου), καθώς και στην Ph. paradoxa (βιότυποι Κάρλας και Σιτοχωρίου). Αντίθετα, έδειξε μειωμένη αποτελεσματικότητα στην Ph. brachystachys (βιότυπος Κάρλας). Οι βιότυποι Ph. brachystachys του Σιτοχωρίου και της Κάρλας διέφεραν σημαντικά ως προς την αποτελεσματικότητα. Η ευαισθησία των βιοτύπων ως προς τις τιμές GR ήταν ανάλογη της αποτελεσματικότητας του fenoxaprop. Η Ph. brachystachys (βιότυπος Κάρλας) εμφάνισε την μέγιστη ευαισθησία της στα πρώτα στάδια ανάπτυξης. Η ευαισθησία της Ph. brachystachys (βιότυπος Κάρλας) δεν φαίνεται να οφείλεται σε εξ’αρχής διαφορετική ευαισθησία των δύο ειδών στο fenoxaprop. Το clodinafop έδειξε μειωμένη αποτελεσματικότητα στην Ph. paradoxa (βιότυπος Κάρλας) και Ph. paradoxa (βιότυπος Σιτοχωρίου), ενώ αντίθετα είχε καλά αποτελέσματα στην Ph. brachystachys (Κάρλας και Σιτοχωρίου). Οι βιότυποι Ph. brachystachys (Κάρλας και Σιτοχωρίου) δεν διέφεραν σημαντικά ως προς την αποτελεσματικότητα. Επίσης δεν διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές στις τιμές GR. Η Ph. paradoxa (βιότυπος Κάρλας) υπερτερεί σημαντικά ως προς τις τιμές GR της Ph. brachystachys στην Κάρλα στα στάδια 2Φ, ΑΑ και ΤΑ, ενώ το στάδιο των 4Φ φαίνεται να είναι το πιο ευαίσθητο. Η σχετική ανθεκτικότητα της Ph. paradoxa (βιότυπος Κάρλας) στο clodinafop φαίνεται να οφείλεται στην εξ’αρχης διαφορετική ευαισθησία στο ζιζανιοκτόνο. Διαπιστώθηκε πολύ καλή αποτελεσματικότητα του μείγματος fenoxaprop + iodosulfuron στην Ph. brachystachys (βιότυπος Σιτοχωρίου), καθώς και στην Ph. paradoxa (βιότυπος Κάρλας και Σιτοχωρίου). Ως προς τις τιμές GR διαπιστώθηκε η ίδια τάση με το fenoxaprop. Φαίνεται ότι το μείγμα βελτιώνει την ευαισθησία της Ph. brachystachys (βιότυπος Κάρλας) στο πρώτο στάδιο καθώς αυξάνει την γραμμικότητα της καμπύλης δόσης - αντίδρασης, ενώ δεν βελτιώνει την ευαισθησία του βιοτύπου στα τελευταία στάδια. Η ευαισθησία της Ph. brachystachys (βιότυπος Κάρλας) στο fenoxaprop δεν φαίνεται να οφείλεται στην εξ’αρχής ευαισθησία στο ζιζανιοκτόνο.
Υπολογιστικός προεγχειρητικός σχεδιασμός του μυοσκελετικού συστήματος
Authors: Κουμπογιάννης Στέλιος
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως αντικείμενο την ανάπτυξη ενός συστήματος που υποστηρίζει τον ορθοπαιδικό στη διάγνωση και πρόγνωση της οστεονέκρωσης της μηριαίας κεφαλής. Η αξιόπιστη και έγκυρη αξιολόγηση της σοβαρότητας της νόσου είναι ιδιαίτερα καθοριστική στη διαδικασία απόφασης για την κατάλληλη θεραπευτική αντιμετώπιση. Ο προσδιορισμός της ακριβούς έκτασης και θέσης της νεκρωτικής βλάβης στη μηριαία κεφαλή είναι ένα σημαντικό ζητούμενο στην αντιμετώπιση της οστεονέκρωσης. Η προηγούμενη βιβλιογραφία δεν προβλέπει την πρόοδο της ακτινολογικής εξέλιξης της οστεονέκρωσης. Πολλές μέθοδοι βασισμένες στην ακτινογραφία και στη μαγνητική τομογραφία έχουν προταθεί αλλά δεν έχουν αποδώσει ικανοποιητικά αποτελέσματα. Στην παρούσα εργασία παρουσιάζεται μια μέθοδος βασισμένη στη μαγνητική τομογραφία για τον προσδιορισμό του ποσοστού του όγκου της κεφαλής που έχει νεκρωθεί καθώς επίσης και της θέσης της βλάβης. Το σύστημα απαιτεί προσεκτικό χειρισμό από τον χειριστή και εντοπίζει με ακρίβεια τη βλάβη το μέγεθος και τη θέση της βλάβης. Χρησιμοποιούμε αλγόριθμο που υπολογίζει τον γεωμετρικό κέντρο της βλάβης που βασίζεται σε μαγνητικές τομογραφίες σε είκοσι εννέα ασθενείς (τριάντα τέσσερα ισχία) που είχαν υποβληθεί σε χειρουργική θεραπεία με μόσχευμα ράβδου τανταλίου για την αντιμετώπιση της νόσου. Η μέση ηλικία ήταν 39,21 χρόνια (14 - 59). Όλες οι νεκρωτικές αλλοιώσεις αυτές επιβεβαιώθηκαν με την μαγνητική τομογραφία. Ένας αλγόριθμος τριγωνομετρικής προσέγγισης αναπτύχθηκε προκειμένου να υπολογιστεί το γεωμετρικό κέντρο της βλάβης του ανακατασκευασμένου μοντέλου. Ο όγκος της βλάβης, η απόσταση R από την αρχή των συντεταγμένων, το γεωγραφικό πλάτος (φ) και γεωγραφικό μήκος (θ) του γεωμετρικού κέντρου της βλάβης εντός της μηριαίας κεφαλής υπολογίστηκαν. Ο Μέσος όρος χρόνου παρακολούθησης ήταν 3,5 (2-7) χρόνια. Δέκα Μηριαίες κεφαλές (29.4%) έδειξαν ακτινολογική εξέλιξη της νόσου . Η στατιστική ανάλυση έδειξε ότι ο όγκος της βλάβης και η γωνία θ είναι χρήσιμοι παράγοντες στην πρόβλεψη της καθίζησης της μηριαίας κεφαλής. Βλάβες που έχουν γωνία θ από 15? έως 35? και από 50? έως 60? και με όγκο βλάβης μεγαλύτερο από 27% της μηριαίας κεφαλής είχαν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ακτινολογική εξέλιξη. 95 Οστεονέκρωση Μηριαίας Κεφαλής Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο όγκος της αλλοίωσης είναι ένας σημαντικός παράγοντας που σχετίζεται έντονα με τον κίνδυνο της κατάρρευσης της μηριαίας κεφαλής. Η θέση της βλάβης της νεκρωτικής περιοχής αποτελεί μια σημαντική συμπληρωματική παράμετρο, προκειμένου να προβλεφθεί με ακρίβεια η εξέλιξη της νόσου, δηλαδή αν έχει καλή πρόγνωση (επιτυχή έκβαση της επέμβασης) ή κακή (αποτυχία, καθίζηση της κεφαλής και ανάγκη ολικής αρθροπλαστικής). Το σύστημα πέτυχε την πρόγνωση με σημαντική ακρίβεια. Έτσι, κρίνεται ικανό να υποστηρίξει τον ορθοπαιδικό στη λήψη απόφασης για την αντιμετώπιση της νόσου
Σύγκριση της επιβάρυνσης οικογενειών ασθενών με σχιζοφρένεια με ή χωρίς ψυχοκοινωνική αποκατάσταση
Authors: Κουκία Ευμορφία
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να συγκριθεί η οικογενειακή επιβάρυνση των αρρώστων με σχιζοφρένεια που συμμετείχαν σε πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης σε σχέση με τους αρρώστους που δεν συμμετείχαν. Επίσης να διερευνηθούν οι μεταβλητές που αφορούσαν στον άρρωστο και στο συγγενή του και η επίδραση τους στη διαμόρφωση της οικογενειακής επιβάρυνσης. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε δύο ψυχιατρικά νοσοκομεία και στις αντίστοιχες μονάδες αποκατάστασης. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 80 συγγενείς-αναφοράς αρρώστων με σχιζοφρένεια που δεν συμμετείχαν σε πρόγραμμα ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης και 66 συγγενείς-αναφοράς αρρώστων που συμμετείχαν σε πρόγραμμα αποκατάστασης. Η συλλογή των στοιχείων έγινε με προσωπική συνέντευξη με τον άρρωστο και το συγγενή του. Το ερωτηματολόγιο που εφαρμόστηκε στο συγγενή για την αξιολόγηση της οικογενειακής επιβάρυνσης ήταν: Η Κλίμακα Οικογενειακής Επιβάρυνσης, η οποία αποτελείται από 4 μέρη που αφορούν 1. στο οικονομικό βάρος που νιώθει ο συγγενής, 2.στην επίδραση στις καθημερινές δραστηριότητες και την καθημερινή ζωή, 3. στην επιθετική συμπεριφορά του αρρώστου, 4. στην επίδραση στην υγεία και στη συμπεριφορά του συγγενή.
Η επίδραση της ερυθροποιητίνης και της L- καρνιτίνης στην αναιμία των αιμοκαθαιρομένων
Authors: Παϊκοπούλου Δήμητρα
Published: January 2014

Εισαγωγή: Ο πιο σημαντικός παράγοντας, που προκαλεί την εμφάνιση αναιμίας σε ασθενείς με ΧΝΑ είναι η μειωμένη παραγωγή ερυθροποιητίνης (ΕΡΟ) από τους μη λειτουργούντες νεφρούς. Επίσης η αναιμία της ΧΝΑ επιδεινώνεται σημαντικά εξαιτίας της βράχυνσης του χρόνου επιβίωσης των ερυθρών αιμοσφαιρίων (μέση διάρκεια ζωής περίπου 60 ημέρες). Η μείωση του χρόνου επιβίωσης των ερυθρών αποδίδεται στην επίδραση των ουραιμικών τοξινών αλλά και στην ανεπάρκεια καρνιτίνης που παρατηρείται στους αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς. Με βάση αυτά τα δεδομένα, φαίνεται ότι η χορήγηση καρνιτίνης σε ασθενείς που λαμβάνουν υψηλές δόσεις ή εμφανίζουν αντίσταση στη δράση της ΕΡΟ, μπορεί να μειώσει τις ανάγκες σε ΕΡΟ, σταθεροποιώντας τα επίπεδα του αιματοκρίτη. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν: α) Να δειχθεί αν η χορήγηση της καρνιτίνης σε νεφροπαθείς που υποβάλλονται σε χρόνια περιοδική αιμοκάθαρση (ΧΠΑ) θα μειώσει τις ανάγκες τους σε ΕΡΟ, προκειμένου να επιτευχθεί ο επιθυμητός αιματοκρίτης - στόχος (Ht=34-37%), και σε ποιο ποσοστό. β) Να αξιολογηθεί το κόστος από τον περιορισμό της χορηγούμενης ΕΡΟ. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 57 ασθενείς (32 άντρες και 25 γυναίκες) ηλικίας 18-79 ετών (μ.τ. 50 ± 16,9 έτη) με τελικού σταδίου χρόνια νεφρική ανεπάρκεια (ΧΝΑ), που υποβάλλονταν σε ΧΠΑ. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν για 12 συνολικά μήνες. Κατά το πρώτο εξάμηνο, οι ασθενείς ελάμβαναν μόνο ερυθροποιητίνη και υποβάλλονταν σε μηνιαίο πλήρη εργαστηριακό έλεγχο. Ακολούθως, στην αγωγή των ίδιων ασθενών, κατά το δεύτερο εξάμηνο, προστέθηκε 1g καρνιτίνης iv στο τέλος της συνεδρίας αιμοκάθαρσης. Επιπλέον του βασικού εργαστηριακού ελέγχου, προσδιορίστηκαν επίπεδα ενδογενούς ερυθροποιητίνης, καρνιτίνης και ωσμωτική αντίσταση ερυθρών στην αρχή, τη μέση και το τέλος αυτής της περιόδου. Αποτελέσματα: Καταδεικνύεται ότι η χορήγηση καρνιτίνης επιφέρει στους αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς σημαντική μείωση της δόσης ερυθροποιητίνης που λαμβάνουν για την αντιμετώπιση της αναιμίας τους. Έτσι, ενώ η μέση εβδομαδιαία δόση της EPO πριν τη χορήγηση καρνιτίνης ήταν 7947,4 ± 4336 U/εβδ, στο τέλος του εξαμήνου μειώθηκε στις 6771,9 ± 4570,9 U/εβδ. (P = 0,012), που πρακτικά σημαίνει ότι παρατηρείται μια μείωση στις ανάγκες για ερυθροποιητίνη της τάξης του 14,8%. Η μέση τιμή του αιματοκρίτη στην αρχή της περιόδου ήταν 34,7 ± 4%, ενώ η τελική μέση τιμή του ήταν 34,6 ± 4,1% (Ρ = 0,77). Ωστόσο η χορήγηση καρνιτίνης δεν φαίνεται να επηρεάζει τα επίπεδα της ενδογενούς ΕΡΟ (Ρ = 0,34), ή την ωσμωτική αντίσταση των ερυθρών αιμοσφαιρίων (Ρ = 0,8). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής δείχνουν ότι η χορήγηση καρνιτίνης σε αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς: α) ελαττώνει τις ανάγκες τους για χορήγηση ερυθροποιητίνης κατά 14,8%, σταθεροποιώντας τα επίπεδα του αιματοκρίτη και β) μειώνεται το κόστος της συνεδρίας της αιμοκάθαρσης κατά 8,72 Euro την εβδομάδα ανά ασθενή.
Παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση περιοδοντικής νόσου και τερηδόνας σε παιδιά και έφηβους με σακχαρώδη διαβήτη
Authors: Ροϊνιώτη Σταματίνα
Published: January 2014

Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) είναι η πιο κοινή νόσος των ενδοκρινών αδένων, η οποία ανήκει στην κατηγορία των πολυπαραγοντικών / πολυγονιδιακών νοσημάτων και διακρίνεται κυρίως στον Τύπο 1 και Τύπο 2. Συγκεκριμένα , ο Τύπος 1 ΣΔ είναι το αποτέλεσμα της αδυναμίας του παγκρέατος να παράγει ινσουλίνη, λόγω της μερικής ή ολικής καταστροφής των β-κυττάρων των παγκρεατικών νησιδίων του Langerhans. Σύμφωνα με την βιβλιογραφία, η περιοδοντική νόσος αποτελεί μία εκ των επιπλοκών του Τύπου 2 ΣΔ, δεν ισχύει όμως το ίδιο για την περίπτωση των νεαρών ασθενών κάτω των 17 χρόνων. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης, είναι η διερεύνηση και καθιέρωση της συσχέτισης μεταξύ ποικίλων παραγόντων, όπως ο ‘μεταβολικός έλεγχος’ του ΣΔ, η ‘διάρκεια’ της νόσου και η ‘ηλικία’ του ασθενούς, με την εμφάνιση της περιοδοντικής νόσου και της τερηδόνας, στα παιδιά και τους εφήβους με Τύπο 1 ΣΔ. Υλικά και Μέθοδοι: Για τους σκοπούς αυτής της έρευνας, εξετάσθηκαν 365 παιδιά και έφηβοι (3-17 χρόνων), εκ των οποίων τα 123 εμφανίζουν Τύπο 1 ΣΔ, ενώ τα 242 ήταν υγιείς μάρτυρες. Και οι δύο κατηγορίες εξετάσθηκαν ως προς την επίπτωση της τερηδόνας, της οδοντικής πλάκας και της ουλικής αιμορραγίας, χρησιμοποιώντας τους αντίστοιχους δείκτες (για την τερηδόνα νεογιλών δοντιών dmft/μονίμων DMFT, την οδοντική πλάκα DI , την ουλική αιμορραγία BI). Για την κατηγορία των παιδιών με Τ1ΣΔ μετρήθηκε επιπροσθέτως η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c), για να υπολογισθεί το επίπεδο ρύθμισης του ΣΔ και κατεγράφει ο χρόνος διάγνωσης του ΣΔ, για να υπολογισθεί η διάρκεια της νόσου. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων της έρευνας, έγινε ανά ηλικιακή ομάδα (3-5, 6-11 & 12-17 χρόνων), τόσο για το δείγμα μελέτης όσο και για το δείγμα ελέγχου. Όλη η επεξεργασία των αποτελεσμάτων που προέκυψαν έγινε με την χρήση του στατιστικού πακέτου STATGRAPHICS. Αποτελέσματα: 1. Η εμφάνιση της ουλικής αιμορραγίας εξαρτάται μόνον από την ύπαρξη οδοντικής πλάκας. 2. Η ‘διάρκεια’ της νόσου και η ‘ηλικία’ του δείγματος δεν αποτελούν καθοριστικό παράγοντα για την εμφάνιση της περιοδοντικής νόσου και της τερηδόνας στα παιδιά-εφήβους με Τ1ΣΔ. 4. Στα παιδιά και εφήβους με ‘καλή ρύθμιση’ του Τ1ΣΔ, η εμφάνιση της τερηδόνας δεν επηρεάζεται από την ‘διάρκεια’ της νόσου, την οδοντική πλάκα ή την ‘ηλικία’ του δείγματος. Συμπεράσματα: 1. Το επίπεδο της ρύθμισης του ΣΔ αποτελεί κριτήριο του βαθμού αυτοεκτίμησης και κατά συνέπεια της αυτάρκειας ως προς την αντιμετώπιση των αναγκών της νόσου, αλλά και την φροντίδα της στοματικής υγείας. 2. Ο ρόλος του νοσηλευτή/τριας, εκπαιδευτή για τον ΣΔ, είναι σημαντικός την προαγωγή του επιπέδου στοματικής υγείας των παιδιών και εφήβων με Τ1ΣΔ. 3. Η συμμετοχή του ειδικού παιδοδοντιάτρου είναι απαραίτητη στην συγκρότηση ης ‘διαβητολογικής ομάδας’, με σκοπό την πληρέστερη φροντίδα του νεαρού ασθενούς.
Η συμβολή της κυτταρολογίας στη διάγνωση της διασποράς του καρκίνου της μήτρας
Authors: Αναστασιάδου Φωτεινή
Published: January 2014

Η αποτυπωματική κυτταρολογία των περιτοναϊκών εκπλυμάτων σε συνδυασμό με την αποτυπωματική κυτταρολογία των πυελικών λεμφαδένων, χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση της διασποράς του καρκίνου του ενδομητρίου και του τραχήλου της μήτρας. Τα κυτταρολογικά ευρήματα συγκρίθηκαν με σημαντικούς προγνωστικούς κλινικούς παράγοντες. Στη μελέτη υποβλήθηκαν 194 ασθενείς με καρκίνο του ενδομητρίου και 79 ασθενείς με καρκίνο του τραχήλου, σταδίου Ι και ΙΙ, οι οποίες αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά στη Μαιευτική Γυναικολογική Κλινική του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης. Όλες οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε αποτυπωματική κυτταρολογική εξέταση του περιτοναϊκού υγρού, καθώς επίσης και αποτυπωματική κυτταρολογική εξέταση των πυελικών λεμφαδένων. Τα κυτταρολογικά παρασκευάσματα χρωματίστηκαν με τις μεθόδους χρώσης MGG και HΕ. Όλα τα κυτταρολογικά δείγματα συγκρίθηκαν αντίστοιχα με τα ευρήματα της ιστολογικής εξέτασης. Τα αποτελέσματα της κυτταρολογικής εξέτασης των εκπλυμάτων του περιτοναϊκού υγρού στον καρκίνο του ενδομητρίου έδειξαν : Σε 7,2% των ασθενών σταδίου Ι και 27% σταδίου ΙΙ, άνοδο της σταδιοποίησης χρησιμοποιώντας την κυτταρολογική μέθοδο. Τα αντίστοιχα ποσοστά στους πυελικούς λεμφαδένες ήταν 9% και 37%. Τα αποτελέσματα στις ασθενείς με καρκίνο τραχήλου της μήτρας έδειξαν: Θετικά κυτταρολογικά ευρήματα στα περιτοναϊκά εκπλύματα 2,5% και των λεμφαδένων σε 19%. Στις περιπτώσεις των αδενοκαρκινωμάτων του τραχήλου παρατηρήθηκε υψηλότερη συχνότητα διήθησης τόσο στα περιτοναϊκά εκπλύματα, όσο και στους πυελικούς λεμφαδένες. Διαπιστώθηκε υψηλότερη διαγνωστική επιτυχία της χρώσης ΗΕ στα κυτταρολογικά δείγματα εκπλυμάτων του περιτοναϊκού υγρού, ενώ στους πυελικούς λεμφαδένες υψηλότερη ευαισθησία στη χρώση MGG.
Μελέτη μεταβολών ηλικίας πρώτης εγκυμοσύνης τα τελευταία 10 χρόνια
Authors: Καραμανίδης Δημήτριος
Published: January 2014

Τις τελευταίες δεκαετίες υπάρχει σταδιακή μείωση τόσο των γεννήσεων στην Ελλάδα όσο και του αριθμού των παιδιών που πρόκειται να αποκτήσει μια γυναίκα κατά την διάρκεια της αναπαραγωγικής της ηλικίας. Η μεγάλη μείωση της φυσικής αύξησης του ελληνικού πληθυσμού ξεκίνησε το 1981, ενώ το 1996 η κατάσταση φτάνει πια στο απροχώρητο: οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις. Οι γυναίκες προκειμένου να ικανοποιήσουν την ανάγκη τους για υψηλότερη μόρφωση, επαγγελματική καταξίωση και οικονομική ανεξαρτησία συνεχώς αναβάλουν τη γέννηση του πρώτου παιδιού, με αποτέλεσμα να αποκτούν λιγότερα παιδιά και σε μεγαλύτερη ηλικία. Η Θράκη, παρόλο ακριτική περιοχή, δεν έμεινε ανεπηρέαστη από τις εξελίξεις στο δημογραφικό. Ορμώμενοι από τις παραπάνω ανησυχητικές διαπιστώσεις θεωρήσαμε σκόπιμο να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον της έρευνάς μας στη μελέτη των μεταβολών της ηλικίας πρώτης εγκυμοσύνης τα έτη 1987-1996 στην ευρύτερη περιοχή μας. Ακόμη σκοπός μας ήταν να περιγράψουμε και να συγκρίνουμε τα πρότυπα της ηλικίας των χριστιανών και μουσουλμάνων γυναικών. Χρησιμοποιώντας το αρχείο του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης, συλλέχτηκαν και αναλύθηκαν στοιχεία σχετικά με την ηλικία, το θρήσκευμα, τον αριθμό του τόκου και τον τόπο διαμονής, 8911 γυναικών που γέννησαν από 1/1/1987 - 31/12/1996. Από το σύνολο των γυναικών 4161 (46,7%) ήταν πρωτοτόκες. Ποσοστό 71,6% (2979/4161) ήταν χριστιανές, ενώ ποσοστό 28,4% (1182/4161) ήταν μουσουλμάνες. Η μέση ηλικία πρώτου τοκετού στο σύνολο, στις χριστιανές και στις μουσουλμάνες γυναίκες είναι 23,6 έτη, 24,7 και 20,8 έτη αντίστοιχα. Οι μουσουλμάνες, αφ ού γεννήσουν το πρώτο τους παιδί κατά μέσο όρο 3,9 έτη νωρίτερα από τις χριστιανές, καθυστερούν να κάνουν τα υπόλοιπα, σε σχέση με τις τελευταίες. Όμως οι χριστιανές γεννούν κάθε παιδί τους σε μεγαλύτερη ηλικία από τις μουσουλμάνες. Στο σύνολο των πρωτοτόκων γυναικών, παρατηρείται μία γραμμική άνοδος της μέσης τιμής της ηλικίας με την πάροδο του χρόνου, η οποία οφείλεται αποκλειστικά στις χριστιανές. Αντίθετα, η μέση ηλικία των μουσουλμάνων πρωτοτόκων γυναικών δεν μεταβάλλεται κατά τη διάρκεια των ετών της μελέτης και παραμένει μεταξύ 20 και 21 ετών. Στο σύνολο των πρωτοτόκων γυναικών, το μεγαλύτερο ποσοστό γεννήσεων συμβαίνει στις ηλικίες 20-24 ετών (39% το 1996 από 51,4% το 1987), με δεύτερη στη σειρά τις έφηβες έως το 1990 που τις ξεπέρασαν οι ηλικίες 25-29 ετών. Στις μουσουλμάνες πρωτοτόκες γυναίκες, το ποσοστό των γεννήσεων στις ηλικίες 20-24 ετών παραμένει σχεδόν σταθερό (45-50%) με δεύτερο στη σειρά στις ηλικίες 15-19 ετών (35-40%). Στις χριστιανές πρωτοτόκες γυναίκες, οι τοκετοί στις ηλικίες 25-29 ετών με μία συνεχή άνοδο ξεπέρασαν τους τοκετούς της ομάδας 20-24 (αντίθετη τάση) το 1993 για να φτάσουν το 37,3% το 1996. Πτωτική τάση εμφάνισαν επίσης και οι τοκετοί στις έφηβες με σταθεροποίηση στο 6,6% στο τέλος της δεκαετίας. Αξιοσημείωτη ήταν η αύξηση των πρωτοτόκων χριστιανών προς το τέλος της δεκαετίας στις ηλικίες >30 ετών, οι οποίες καταλαμβάνουν το 18,5% των τοκετών με τάση για περεταίρω άνοδο.
Αναλυτικός υπολογισμός αντοχής κερματισμένης βραχομάζας
Authors: Χαλακατεβάκης Νικόλαος
Published: January 2014

Η διατριβή αυτή αναφέρεται στον αναλυτικό υπολογισμό της αντοχής κερματισμένης βραχομάζας. Στο πρώτο κεφάλαιο δίνονται οι ορισμοί των εννοιών που χρησιμοποιούνται στην διατριβή και αναλύεται η αναγκαιότητα εκτίμησης της μηχανικής συμπεριφοράς της μάζας του πετρώματος. Παρουσιάζονται οι δομές με τις οποίες εμφανίζεται η βραχομάζα στη φύση και στη συνέχεια ακολουθεί μια σύντομη επισκόπηση των μεθόδων που έχουν αναπτυχθεί για τον υπολογισμό της αντοχής της. Οι μέθοδοι αυτές ταξινομούνται σε αναλυτικές, εμπειρικές και αριθμητικές. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται μια βιβλιογραφική ανασκόπηση της πειραματικής έρευνας που έχει διεξαχθεί έως σήμερα για την κατανόηση των παραγόντων που επιδρούν στην αντοχή της βραχομάζας. Τα πειράματα διακρίνονται σε αυτά που πραγματοποιούνται σε φυσικά ομοιώματα ρωγματωμένου υλικού μικρών διαστάσεων και σε δοκιμές που πραγματοποιούνται επί τόπου ή σε δοκίμια πετρώματος διαστάσεων τέτοιων έτσι ώστε να περιλαμβάνεται αντιπροσωπευτικός αριθμός επιπέδων αδυναμίας. Στο τέλος του κεφαλαίου γίνεται μια προσπάθεια σύνθεσης των αποτελεσμάτων των πειραμάτων αυτών. Στο τρίτο κεφάλαιο εκτιμάται η ανισότροπη αντοχή του πετρώματος με θεώρηση επιπέδων αδυναμίας. Παρουσιάζεται η θεωρία του επιπέδου αδυναμίας και στη συνέχεια εφαρμόζεται για τον υπολογισμό της ανισότροπης αντοχής πετρώματος με ένα ή περισσότερα συστήματα ασυνεχειών, με μια ή περισσότερες παράλληλες, εμμένουσες και μή ασυνέχειες σε κάθε σύστημα. Παράλληλα, σε κάθε περίπτωση πραγματοποιούνται αριθμητικές επιλύσεις με κώδικα διακριτών στοιχείων σε αντίστοιχα δοκίμια. Στη συνέχεια η θεωρία αυτή τροποποιείται έτσι ώστε η μηχανική συμπεριφορά των ασυνεχειών να ακολουθεί μή γραμμική συμπεριφορά κατά τη διάτμηση. Με την τροποποιημένη αυτή θεωρία υπολογίζεται εκ νέου η ανισότροπη αντοχή πετρώματος με ένα ή περισσότερα συστήματα ασυνεχειών, με μια ή περισσότερες παράλληλες, εμμένουσες και μή ασυνέχειες σε κάθε σύστημα. Σε κάθε περίπτωση πραγματοποιούνται αριθμητικές επιλύσεις με κώδικα διακριτών στοιχείων σε αντίστοιχα δοκίμια. Τέλος, η αρχική και η τροποποιημένη θεωρία εφαρμόζονται σε επιλεγμένα πειράματα και η αντοχή που προκύπτει συγκρίνεται με την αντίστοιχη πειραματική. Ο αναλυτικός υπολογισμός της αντοχής της βραχομάζας σύμφωνα με την τροποποιημένη θεωρία του ενός επιπέδου αδυναμίας, δίνει την δυνατότητα σύγκρισης με εμπειρικά κριτήρια αστοχίας που αποτελούν την συνήθη πρακτική για την εκτίμηση της ισότροπης αντοχής της μάζας του πετρώματος. Έτσι, στο τέταρτο κεφάλαιο, πραγματοποιείται σύγκριση της τροποποιημένης θεωρίας με το γενικευμένο κριτήριο αστοχίας Hoek - Brown, για τεμαχώδη και πολύ τεμαχώδη δομή βραχομάζας. Τέλος, τα συμπεράσματα της διατριβής παρουσιάζονται στο πέμπτο κεφάλαιο και ακολουθούν οι βιβλιογραφικές αναφορές και παραρτήματα για την αναλυτικότερη επισκόπηση ορισμένων θεμάτων που παρουσιάζονται στην διατριβή.
Διερεύνηση της επίδρασης των ανωμαλιών της χρωματίνης των σπερματοζωαρίων στην έκβαση της ενδοωαρικής έγχυσης σπερματοζωαρίων (ICSI)
Authors: Καρύδης Σπυρίδων
Published: January 2014

Η μεγάλη πρόοδος που επιτεύχθηκε στον τομέα της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής με την εισαγωγή της τεχνικής της ICSI προσέφερε λύσεις σε περιπτώσεις ανδρικής υπογονιμότητας στις οποίες δεν υπήρχε περίπτωση να επιτευχθεί κύηση με προηγούμενες τεχνικές. Το γεγονός ωστόσο ότι σημαντικός αριθμός ωοκυττάρων αποτυγχάνουν να γονιμοποιηθούν μετά από την ICSI, μας οδήγησε στη διερεύνηση πιθανής συσχέτισης των ανωμαλιών συμπύκνωσης της χρωματίνης του σπερματοζωαρίου με την έκβαση αυτής. Στην εργασία μας μελετήσαμε 154 δείγματα σπέρματος με τη βοήθεια του μικροσκοπίου φθορισμού και της φθορίζουσας χρωστικής χρωμομυκίνης Α3 (CMA3) η οποία εντοπίζει τα σπερματοζωάρια με ανώμαλα συμπυκνωμένη χρωματίνη. Δεν βρέθηκε θετική συσχέτιση μεταξύ του ποσοστού των σπερματοζωαρίων με ανώμαλη συμπύκνωση χρωματίνης και του ποσοστού γονιμοποίησης, του ποσοστού κύησης και του αθροιστικού δείκτη ποιότητας των εμβρύων. Αυτό κατά πάσα πιθανότητα οφείλεται στην ίδια τη διαδικασία της ICSI, κατά την οποία γίνεται επιλογή του σπερματοζωαρίου με βάση την μορφολογία του πριν την εγχυσή του στο ωόπλασμα. Τα σπερματοζωάρια με φυσιολογική μορφολογία έχουν λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν ανώμαλη συμπύκνωση της χρωματίνης τους (Griveau et al., 1992). Στην εργασία μας δεν βρέθηκε επίσης στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του ποσοστού των σπερματοζωαρίων με ανώμαλη συμπύκνωση χρωματίνης και των παραμέτρων του σπέρματος, με εξαίρεση τη συγκέντρωση όπου βρέθηκε μια ασθενής θετική αλλά στατιστικά σημαντική συσχέτιση. Στην εργασία μας μελετήσαμε τη κατάσταση της σπερματικής χρωματίνης στο ωόπλασμα με τη βοήθεια της φθορίζουσας χρωστικής Hoechst 33342 σε 33 ωοκύτταρα που απέτυχαν να γονιμοποιηθούν μετά από προσπάθεια για ICSI. Ένα 45% των ωοκυττάρων παρουσίαζαν πλήρως συμπυκνωμένη σπερματική χρωματίνη στο ωόπλασμα γεγονός που μας κάνει να υποθέσουμε ότι η αποτυχία του μηχανισμού αποσυμπύκνωσης της σπερματικής χρωματίνης ευθύνεται κατά ένα μεγάλο ποσοστό για τη μη γονιμοποίηση των ωαρίων. Συσχετίσαμε επίσης το ποσοστό των σπερματοζωαρίων με ανώμαλα συμπυκνωμένη χρωματίνη με το βαθμό συμπύκνωσης της σπερματικής χρωματίνης στο ωόπλασμα αλλά δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ τους. Από τη σύγκριση των 48 κύκλων της ICSI που κατέληξαν σε κύηση, με τους 104 κύκλους που απέτυχαν να καταλήξουν σε κύηση, προέκυψε ότι η κύηση σχετίζεται στατιστικά με τον αριθμό των ώριμων ωαρίων και τον αθροιστικό δείκτη ποιότητας των εμβρύων. Πιστεύουμε ότι οι ανωμαλίες της σπερματικής χρωματίνης είναι ένας τομέας που απαιτεί περαιτέρω έρευνα. Η αιτία αποτυχίας της γονιμοποίησης του ωοκυττάρου μετά από ICSI, μπορεί να οφείλεται σε διακοπή διαδικασιών απαραίτητων για την ενεργοποίηση του ωοκυττάρου, την αποσυμπύκνωση της χρωματίνης και τη δημιουργία των προπυρήνων. Οι μελλοντικές μελέτες πρέπει να εστιάσουν όχι μόνο στη συσχέτιση με την έκβαση της γονιμοποίησης και της κύησης αλλά και στις απώτερες επιπλοκές στην περίπτωση της κύησης από τη χρήση ενός σπέρματος με ανώμαλη χρωματίνη.
Σύνθεση νέων σκιαγραφικών μέσων απιειόνισης μαγνητικού συντονισμού με ιδιότητες εκλεκτικής πρόσληψης από συγκεκριμένου τύπου κύτταρα
Authors: Στεφανάκης Δημήτριος
Published: January 2014

In the first part of the particular study, a series of nanohybrid materials was prepared, which has present characteristic magnetic, chemical and biological properties. These nanohybrids were appropriately designed for biomedical applications such as magnetic resonance imaging (MRI) and neutron capture therapy (NCT). Double layered hydroxides (LDH) were the base of our synthesis, preparing a variety of different types, after the introduction of paramagnetic elements in the inorganic framework. The change-overs of lanthanide ions allow the preparation of two completely disparate materials, Gd2(OH)5NO3 and Gd(OH)3. Gd2(OH)5NO3 consist of a new class of anion exchangeable layered hydroxides incorporating gadolinium cations within the layers. This material has the potential to combine the properties of the lanthanides with the flexibility of intercalation hosts. The surface of Gd2(OH)5NO3 was modified in order to obtain water solubility, functionalization and the ability to target cancer cells. This was achieved by covalent bonding of folic acid or biotin on the surface of Gd2(OH)5NO3. In addition, a variety of molecules, were intercalated in Gd2(OH)5NO3, such as the antibiotic nalidic acid, the aminoacids aspartate and glutamate as well as the fatty acid palmitic acid. Gd(OH)3 was prepared during a variation of the above synthesis. Gd(OH)3 is consisted of bundle-like nanorods and has numerous applications in science and technology, due to its special optical, electrical and chemical properties. In order to produce a biocompatible material, a poly-lactate layer was developed. Furthermore, the aminoacid tryptophan was covalent bonded on the surface of the particles. Experiments show that these materials did not present toxicity towards to the bacterium E.coli and the Sacharomyces Cerivisae. Apart from that they present a meaningful increase of proton relaxivity and are considered to be promising particles for proportional purposes. The above nanohybrids were characterized by using X-ray diffraction, infrared spectroscopy, ultraviolet-visible spectroscopy, magnetic measurements, TEM, HRTEM and SEM microscopy as well as thermogravimetric analysis. In the second part of this study, is mentioned the immobilization of GOx on the surface of silica MCM-41 and the extensive characterization of the immobilized 4 enzymes. The nanohybrid was characterized by using X-ray diffraction, infrared spectroscopy, TEM microscopy as well as thermogravimetric analysis. Eventually, immobilized GOx was used for the development of a glucose biosensor
Γενετική και επιγενετική ανάλυση της γονιδιακής έκφρασης των εμβρυϊκών βλαστοκυττάρων του ποντικού κατά τη διαφοροποίηση
Authors: Καράντζαλη Ευθυμία
Published: January 2014

Στην παρούσα μελέτη αναπτύχθηκε ένας νέος τρόπος διαφοροποίησης των εμβρυϊκών βλαστοκυττάρων με τη χρήση ενός αναστολέα απακετυλασών, την Τριχοστατίνη Α (TSA). Επώαση των κυττάρων με TSA προκάλεσε αναδιαμόρφωση της χρωματινικής δομής και των τροποποιήσεων των ιστονών αλλά και αλλαγές στο πρότυπο γονιδιακής έκφρασης με τους παράγοντες πλειοδυναμίας και διαφοροποίησης να καταστέλλονται και να επάγονται μεταγραφικά, αντίστοιχα. Οι αλλαγές αυτές είναι παρόμοιες με εκείνες που λαμβάνουν χώρα κατά τη διαφοροποίηση των κυττάρων μέσω του σχηματισμού των εμβρυϊκών σωματίων (ΕΒ) αλλά συμβαίνουν σε διάστημα 12 ωρών αντί 8 ημερών. Η δράση της TSA δεν ήταν μόνιμη καθώς μετά την απομάκρυνσή της από την καλλιέργεια τα κύτταρα επανήλθαν μερικώς στην αρχική κατάσταση, αποκαθιστώντας τα αρχικά επίπεδα έκφρασης ορισμένων παραγόντων και κάποιες από τις αρχικές τροποποίησεις στους αντίστοιχους υποκινητές. Συνδυασμός των παραπάνω αποτελεσμάτων έδειξε πως εκείνα τα γονίδια που κατά την καταστολή τους αποκτούσαν αυξημένα επίπεδα τριμεθυλίωσης της λυσίνης 27 στην ιστόνη 3 (3meK27H3), δεν μπορούσαν να επανέλθουν στην αρχική κατάσταση έκφρασης μετά την απομάκρυνση της TSA. Παρόλα αυτά, τα κύτταρα παρέμεναν πλειοδύναμα αφού όταν διαφοροποιήθηκαν μέσω του σχηματισμού των ΕΒ παρατηρήθηκε επαγωγή παραγόντων διαφοροποίησης και των τριών κατευθύνσεων (ενδόδερμα, μεσόδερμα, εκτόδερμα). Ανάμεσα στους παράγοντες που εμφάνισαν τη μεγαλύτερη καταστολή κατά τη διαφοροποίηση ήταν ο παράγοντας Sall1. Αποσιώπηση του γονιδίου του οδήγησε στη μεταγραφική καταστολή του nanog, ενός από τους σημαντικότερους παράγοντες πλειοδυναμίας, ενώ μετά από in vitro και in vivo πειράματα πρωτεϊνικών αλληλεπιδράσεων βρέθηκε πως αλληλεπιδρά με τους παράγοντες πλειοδυναμίας Nanog και Sox2. Μετά από ανοσοκατακρήμνιση χρωματίνης και ανάλυση μικροσυστοιχειών υποκινητών βρέθηκε πως οι παράγοντες Sall1 και Nanog εντοπίζονται στους υποκινητές κοινών γονιδίων-στόχων. Τέλος, διατήρηση της έκφρασης του Sall1 κατά τη διαφοροποίηση παρεμπόδισε την επαγωγή μεσοδερμικών και εκτοδερμικών παραγόντων διαφοροποίησης υποδηλώνοντας πως ο παράγοντας αυτός παίζει ρόλο στην καταστολή τους στην αδιαφοροποίητη κατάσταση και τοποθετώντας τον ανάμεσα στους παράγοντες που συμβάλλουν στη διατήρηση της πλειοδυναμίας των εμβρυικών βλαστοκυττάρων.
Ανάπτυξη μεθόδου προσδιορισμού εκπομπών από οχήματα με μέτρηση σε πραγματικό χρόνο
Authors: Γκεϊβανίδης Σάββας
Published: January 2014

Η ανάγκη καλύτερης κατανόησης και περαιτέρω βελτίωσης της λειτουργίας των σύγχρονων οχημάτων χαμηλών εκπομπών δημιούργησε το ενδιαφέρον για μετρήσεις εκπομπών υψηλής χρονικής απόκρισης. Το σύστημα δειγματοληψίας καυσαερίου σταθερού όγκου (CVS), το οποίο αποτελεί τη βασική διάταξη που περιγράφεται από τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη δειγματοληψία, αραίωση και μέτρηση των εκπομπών ρύπων των οχημάτων σε συγκεκριμένο κύκλο οδήγησης, παρέχει τέτοιου είδους δεδομένα. Η χρονική ανάλυση των καταγραφόμενων δεδομένων ωστόσο, είναι χαμηλή εξαιτίας περιορισμών του σχεδιασμού τέτοιων συστημάτων. Καθυστέρηση λόγω μεταφοράς σε αγωγούς, φαινόμενα ανάμιξης και διάχυσης κλπ. ευθύνονται για την εξομάλυνση και αλλοίωση του αρχικού σήματος εκπομπής. Στόχος της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη ενός μοντέλου για την αντιμετώπιση όλων αυτών των πηγών αλλοίωσης, λαμβάνοντας υπόψη τη δυναμική συμπεριφορά του συστήματος. Το πρόβλημα προσεγγίστηκε με καθαρά μαθηματικά εργαλεία της θεωρίας συστημάτων. Το σύστημα CVS αντιμετωπίστηκε σαν συνδυασμός διαφορετικών υποσυστημάτων σε σειρά, τα οποία προσομοιώθηκαν ξεχωριστά εξαιτίας των διαφορετικών χαρακτηριστικών σχεδιασμού και ροής του καθενός. Οι παράμετροι κάθε υποσυστήματος προσδιορίστηκαν με χρήση μετρήσεων της απόκρισης του υποσυστήματος σε γνωστές και ελεγχόμενες βηματικές εισόδους συγκέντρωσης ρύπου. Το μοντέλο του κάθε υποσυστήματος αντιστράφηκε και ένα ειδικά σχεδιασμένο φίλτρο εφαρμόστηκε για να αντισταθμίσει το θόρυβο του αντεστραμμένου σήματος. Το τελικό μοντέλο σχεδιάστηκε έτσι ώστε να είναι εφαρμόσιμο τόσο σε ήδη διαθέσιμες μετρήσεις όσο και σε μελλοντικές μετρήσεις στην προσομοιωμένη διάταξη. Το μοντέλο είναι εφαρμόσιμο επίσης σε παρόμοιες διατάξεις δειγματοληψίας και μέτρησης καυσαερίου με την πραγματοποίηση συγκεκριμένων μετρήσεων ταυτοποίησης των παραμέτρων του συστήματος. Η απόδοση του τελικού μοντέλου αξιολογήθηκε συγκρινόμενη με έναν αναλυτή υπερταχείας απόκρισης τελευταίας τεχνολογίας σε μεταβατικό κύκλο οδήγησης. Αποδείχθηκε ότι το μοντέλο είναι ικανό να αναπαράγει το αρχικό σήμα με υψηλή ακρίβεια. Επιπλέον, παρουσιάστηκαν εφαρμογές του μοντέλου σε μετρητικές συσκευές που χρησιμοποιούνται σε σειρά ή παράλληλα με τη διάταξη CVS. Η προτεινόμενη μεθοδολογία ήταν ικανή να αποκαλύψει φαινόμενα σχετικά με τη μέτρηση αέριων και σωματιδιακών εκπομπών που δεν ήταν δυνατό να αποκαλυφθούν εξαιτίας της περιορισμένης χρονικής ανάλυσης του αποτελέσματος της αρχικής μέτρησης