BARRIERS TO THE ASSESSMENT AND TREATMENT OF POSTNATAL DEPRESSION AMONG WOMEN. REVIEW
Authors: M.B. Abenova , A.O. Myssaev 
Published: October 2024

Introduction: Postpartum depression (here in after PDD) is an important public health problem. According to WHO reports, this nosology has about 10-15% of the prevalence worldwide. Any woman in the postpartum period is susceptible to PDD. This nosology does not look at culture, country and nationality. Purpose of the work: to identify barriers to assessment and treatment of postpartum depression among women based on international experience. Search strategy: literature search was carried out manually using the keywords postpartum depression, postnatal depression, puerperal depression, predictors AND risk factors, help-seeking barriers, maternal treatment preference in the PubMed, Web of science, CyberLeninka databases, "E-library", using the specialized search engine "Google Scholar". The depth of research is 10 years. Only those literatures that considered barriers to the assessment and treatment of postpartum depression were reviewed. Results: Based on the results of the review, three main categories of barriers were identified: individual, organizational and socio-cultural. Individual barriers to women in childbirth constitute the main percentage of all barriers. There are 3 main components of individual barriers: lack of information, stigma and fear for the child's life. Conclusions: The acceptability of treatment approaches for postpartum depression and maternal preference should be the main indicators for the treatment of PDD. Every woman needs to be provided with high quality and culturally sensitive information about the symptoms of PDD to highlight the differences between perceived normal changes in pregnancy and symptoms of PDD. Similar information should also be provided to family members of the woman, and in particular to medical workers and students in medical institutions. Such resources should be available in multiple languages and culturally appropriate.

Введение.Послеродовая депрессия (далее ПРД) является одной из важных проблем общественного здравоохранения. По отчетам ВОЗ данная нозология насчитывает около 10-15% распространённости по всему миру. Любая женщина в послеродовом периоде восприимчива к ПРД. Данная нозология не смотрит на культуру, страну и национальность. Цель работы:выявить барьеры оценки и лечения послеродовой депрессии среди женщин на основе мирового опыта. Стратегия поиска: поиск литературы был осуществлен ручным методом по ключевым словам postpartum depression, postnatal depression, puerperal depression, predictors AND risk factors, help-seeking barriers, maternal treatment preference в базах данных «PubMed», «Web of science», «CyberLeninka», «e-library», с помощью специализированной поисковой системы «Google Scholar». Глубина исследования 10 лет. Изучению подлежали только те литературные источники, которые рассматривали барьеры оценки и лечения послеродовой депрессии. Результаты:По итогам обзора было выявлено три основных категории барьеров: индивидуальные, организационные и социокультурные. Индивидуальные барьеры роженицы составляют основную долю среди всех барьеров. Существуют 3 основные составляющие индивидуальных барьеров: неинформированность, стигма и боязнь за жизнь ребенка. Выводы: Приемлемость подходов к лечению послеродовой депрессии и предпочтения матерей должно быть основными показателями для лечения ПРД. Каждой женщине необходимо предоставить высококачественную и культурно чувствительную информацию о симптомах ПРД, чтобы подчеркнуть различия между воспринимаемыми нормальными изменениями беременности и симптомами ПРД. Аналогичную информацию также необходимо предоставлять и членам семьи женщины, и в особенности медицинским работникам и студентам, обучающимся медицинских учреждениях. Такие ресурсы должны быть доступны на нескольких языках и адаптированы с учетом культурных особенностей

Кіріспе. Постнатальды депрессия (бұдан әрі - ПД) денсаулық сақтаудың маңызды проблемасы болып табылады. ДДҰ есептеріне сәйкес, бұл нозология бүкіл әлемде шамамен 10-15% таралған. Босанғаннан кейінгі кез-келген әйел ПД-ге сезімтал. Бұл нозология мәдениетке, елге және ұлтқа қарамайды. Жұмыстың мақсаты: халықаралық тәжірибеге сүйене отырып, әйелдер арасындағы босанғаннан кейінгі депрессияны бағалау мен емдеудегі кедергілерді анықтау. Іздеу стратегиясы: әдебиеттерді іздеу қолмен босанғаннан кейінгі депрессия, постнатальды депрессия, перуальды депрессия, болжаушылар мен қауіп факторлары, көмек іздейтін кедергілер, PubMed, Web of Science, CyberLeninka мәліметтер базаларында, «Электрондық кітапхана» кілт сөздерін қолдану арқылы жүзеге асырылды. , «Google Scholar» мамандандырылған іздеу жүйесін қолдану. Зерттеу тереңдігі - 10 жыл. Босанғаннан кейінгі депрессияны бағалау мен емдеудегі кедергілерді қарастырған әдебиеттерге ғана шолу жасалды. Нәтижелер: Қарау нәтижелері бойынша кедергілердің негізгі үш категориясы анықталды: жеке, ұйымдастырушылық және әлеуметтік-мәдени. Босану кезіндегі әйелдер үшін жеке кедергілер барлық кедергілердің басым бөлігін құрайды. Жеке кедергілердің негізгі 3 компоненті бар: ақпараттың жеткіліксіздігі, стигма және баланың өмірі үшін қорқыныш. Қорытынды: босанғаннан кейінгі депрессияға және ананың қалауына байланысты емдеу тәсілдерінің қолайлылығы ПДД емдеудің негізгі көрсеткіштері болуы керек. Жүктіліктің қалыпты өзгеруі мен ПД белгілері арасындағы айырмашылықты көрсету үшін әр әйелге ПД белгілері туралы жоғары сапалы және мәдени тұрғыдан сезімтал ақпарат беру керек. Осындай ақпарат әйелдің отбасы мүшелеріне, атап айтқанда медициналық қызметкерлер мен медициналық мекемелердегі студенттерге берілуі керек. Мұндай ресурстар бірнеше тілде қол жетімді және мәдени тұрғыдан сәйкес болуы керек.