bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Financial contagion in interbank networks
Authors: Λουκάκη Καλλιόπη
Published: September 2021

O στόχος αυτης της διατριβής είναι να αναπτύξει μια καλύτερη κατανόηση του συστημικού κινδύνου στις διατραπεζικές αγορές και να ερευνήσει πως η πολυπλοκότητα και η κεφαλαιακή δομή ενός διατραπεζικού συστήματος επηρεάζει τον κίνδυνο μετάδοσης μια κρίσης από ένα χρηματοπιστωτικό οργανισμό σε εναν άλλο (interbank contagion). Το κύριο ενδιαφέρον μας είναι πως ενα αρχικό τυχαίο σοκ μπορεί να μεταδοθεί μέσω ενός πολύπλοκου δικτύου στις διατραπεζικές αγορές. Η συγκεκριμένη μελέτη σύμβαλλει στην υπάρχουσα βιβλιογραφία με διάφορους τρόπους. Αρχικά, μελετάμε την αλληλεπίδραση πολλών κρίσιμων παραγόντων στον κίνδυνο μετάδοσης μιας διατραπεζικής κρίσης, όπως κεφαλαιακοι δείκτες, τοπολογία δικτύων, μόχλευση, διασύνδεση μεταξύ των τραπεζών και ομοιογένεια μεταξύ των μεγεθών των τραπεζών. Σε αυτο το πλαίσιο, εξετάζουμε τα ακόλουθα ερωτήματα: Η ετερογένεια, η μόχλευση και η συνδεσιμότητα επηρεάζουν τον συστημικό κίνδυνο και τη διάδοση της μετάδοσης; Εάν ναι, σε τι βαθμο και πώς; Για να απαντήσουμε σε αυτές τις ερωτήσεις, δημιουργούμε ένα μοντέλο διατραπεζικού δικτύου και δείχνουμε πως μια κρίση διαδίδεται στο διατραπεζικό σύστημα κάτω απο διάφορα σενάρια που αφορούν τον βαθμό ετερογένειας του συστήματος, την διάρθρωση του ισολογισμόυ κάθε χρηματοπιστωτικού οργανισμού καθώς επίσης και τη συνδεσιμότητα μεταξύ των τραπεζών. Τέλος, προκειμένου να εκτιμηθεί η ανθεκτικότητα των χρηματοπιστωτικών συστημάτων σε εξωγενή σοκ χρησιμοποιούμε διάφορες τεχνικές που αντλούνται από τη θεωρία πολύπλοκων δικτύων και ερευνούμε μέσω Monte Carlo προσομοιώσεων πόσο εύθραστες είναι διάφορες δομές/τοπολόγιες δικτύων.
Προβλήματα γεωμετρικής συναρτησιακής ανάλυσης
Authors: Σκαρμόγιαννης Νικόλαος
Published: September 2021

Συνδυάζοντας πιθανοθεωρητικές τεχνικές με γεωμετρικά και αναλυτικά εργαλεία, στην παρούσα διατριβή ασχολούμαστε με έναν αριθμό προβλημάτων που εμπίπτουν στον ευρύτερο κλάδο της Γεωμετρικής Συναρτησιακής Ανάλυσης. Βασικός άξονας είναι η μελέτη των ιδιοτήτων των (συμμετρικών) κυρτών σωμάτων του Ευκλείδειου χώρου από την ασυμπτωτική σκοπιά, θεωρώντας δηλαδή ότι η διάσταση n του υποκείμενου χώρου τείνει στο άπειρο. Ακολουθεί μια συνοπτική περιγραφή των αποτελεσμάτων της διατριβής. 1. Προβλήματα εξισορρόπησης διανυσμάτων. Αποδεικνύουμε μια βελτιωμένη εκδοχή ενός αποτελέσματος του D. Hajela που σχετίζεται με ένα πολύ γνωστό πρόβλημα του Komlos. Στη συνέχεια γενικεύουμε αυτό το αποτέλεσμα για ανεξάρτητα τυχαία σημεία τα οποία είναι ομοιόμορφα κατανεμημένα στην Ευκλείδεια μοναδιαία μπάλα ή οποιοδήποτε συμμετρικό κυρτό σώμα, και για τυχούσα νόρμα. 2. Αθροίσματα λογαριθμικά κοίλων τυχαίων διανυσμάτων με βάρη. Αποδεικνύουμε άνω φράγματα για τη μέση τιμή της νόρμας σταθμισμένου αθροίσματος ανεξάρτητων τυχαίων διανυσμάτων με κατανομή ισοτροπικό λογαριθμικά κοίλο μέτρο πιθανότητας, απαντώντας σε ένα πρόβλημα του V. Milman. Παρουσιάζουμε επίσης εφαρμογές σε "τυχαιοποιημένες" εκδοχές προβλημάτων εξισορρόπησης διανυσμάτων. 3. Τυχαία κυρτά σύνολα. Μελετάμε δύο κλάσεις τυχαίων κυρτών συνόλων και δίνουμε άνω και κάτω φράγματα για τη μέση τιμή του όγκου τους. 4. Αφφινικά quermassintegrals τυχαίων πολυτόπων. Επαληθεύουμε, από την ασυμπτωτική σκοπιά, μια σχετική εικασία του Lutwak για κάποιες ευρείες κλάσεις τυχαίων πολυτόπων. 5. Ο συμμετρικός μέσος και η MM*-ανισότητα για ισοτροπικά κυρτά σώματα. Συζητάμε δύο γνωστά ανοικτά προβλήματα από την ασυμπτωτική κυρτή γεωμετρία. Το πρώτο πρόβλημα αφορά εκτιμήσεις για τον συμμετρικό μέσο sav(K) ενός κυρτού σώματος K, ενώ το δεύτερο αφορά άνω φράγματα για το μέσο πλάτος και τη μέση νόρμα ενός ισοτροπικού κυρτού σώματος. Δίνουμε απλούστερες αποδείξεις για τα καλύτερα μέχρι στιγμής γνωστά αποτελέσματα.
Επιμόρφωση των εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στα μαθηματικά και τη διδακτική τους, με τη βοήθεια των τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας
Authors: Παπαδόπουλος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής αυτής είναι η διερεύνηση των απόψεων των εκπαιδευτικών μαθηματικών για την επιμόρφωση Β’ επιπέδου στη διδακτική αξιοποίηση των ΤΠΕ στα μαθηματικά, και η μελέτη της επίδρασης της επιμόρφωσης στις παιδαγωγικές θεωρήσεις και τις διδακτικές πρακτικές των εκπαιδευτικών μαθηματικών. Για την επιδίωξη του ερευνητικού σκοπού πραγματοποιήθηκε ο σχεδιασμός εμπειρικής μελέτης μεικτής προσέγγισης, βασισμένης στον «εξηγητικό διαδοχικό σχεδιασμό» (explanatory sequential design), η οποία διακρίθηκε σε δύο διαφορετικές, αλλά ταυτόχρονα οργανικά συνδεδεμένες φάσεις. Τα βασικά ευρήματα της έρευνας που εκπονήθηκε καταρχήν επιβεβαίωσαν τα συμπεράσματα προγενέστερων μελετών ως προς τη γενική θετική εντύπωση των εκπαιδευτικών για την επιμόρφωση Β’ επιπέδου. Ο βαθμός ενσωμάτωσης και έμπρακτης χρήσης των ψηφιακών μέσων και εργαλείων στη διδασκαλία των μαθηματικών εμφανίζεται μάλλον μέτριος και περιορισμένος. Οι ΤΠΕ δεν χρησιμοποιούνται πολύ συχνά, η αξιοποίησή τους εστιάζει σε δύο κύριες εξειδικευμένες εφαρμογές και ο τρόπος χρήσης τους στη διδακτική πράξη λαμβάνει κυρίαρχα τη μορφή μιας μετωπικής διδασκαλίας βασισμένης στην παρουσίαση, την επίδειξη και την υποδειγματική εκτέλεση με τη χρήση συγκεκριμένων μέσων. Στο πλαίσιο αυτό, οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί μαθηματικών διατύπωσαν επιφυλακτικές απόψεις σχετικά με το αν και κατά πόσο η χρήση των ΤΠΕ στη διδασκαλία και συνακόλουθα οι γνώσεις, οι δεξιότητες και οι αντιλήψεις που αποκόμισαν από το πρόγραμμα επιμόρφωσης τροποποίησαν τη διδακτική τους πράξη. Από την ανάλυση των δεδομένων προκύπτει ότι η καθαρή επίδραση του προγράμματος επιμόρφωσης Β΄ επιπέδου στη διδασκαλία, ήταν μάλλον σχετική και περιορίστηκε στον εμπλουτισμό της ήδη υλοποιούμενης διδασκαλίας με κάποια νέα δυναμικά μέσα. Η επιμόρφωση δεν φαίνεται να συνετέλεσε σε ουσιαστικούς μετασχηματισμούς των διδακτικών πρακτικών προς προοδευτικότερες κατευθύνσεις. Οι Τ.Π.Ε για τους εκπαιδευτικούς του δείγματός μας θεωρούνται ένα καλό, συμπληρωματικό εργαλείο, υποστηρικτικό του γνωστού «κλασσικού - παραδοσιακού» τρόπου διδασκαλίας. Ως άμεση συνέπεια αυτής της θεμελιώδους τοποθέτησης, οι ΤΠΕ αξιοποιούνται στη διδακτική πράξη περιορισμένα, ευκαιριακά και κατά τρόπο που συμμορφώνεται από την μια μεριά προς τις συνήθεις «κλασικές – παραδοσιακές» πρακτικές διδασκαλίας των εκπαιδευτικών και από την άλλη ως προς τις δεδομένες δομολειτουργικές κανονικότητες του εκπαιδευτικού οργανισμού.
Φαινόμενα σκέδασης σε μέσα με ανισοτροπία και ανομοιογένεια με εφαρμογές στην ελεγχόμενη θερμοπυρηνική σύντηξη
Authors: Ζήσης Αναστάσιος
Published: September 2021

Η ελεγχόμενη πυρηνική σύντηξη αναπτύσσεται με στόχο την αντικατάσταση των πηγών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που υπάρχουν μέχρι σήμερα, καθώς τα παράγωγα της είναι λιγότερα ρυπογόνα. Οι αντιδραστήρες σύντηξης αποτελούνται από πολλά και πολύπλοκα σε σχεδίαση υποσυστήματα. Ένα από αυτά τα υποσυστήματα είναι το γυροτρόνιο που αποτελεί την κύρια πηγή μικροκυματικής ακτινοβολίας για τη θέρμανση του πυρήνα του πλάσματος στο εσωτερικό του αντιδραστήρα. Μέρος του γυροτρονίου είναι ο δίαυλος δέσμης. Στο δίαυλο δέσμης αναπτύσσονται παρασιτικές ταλαντώσεις που μπορούν να μειώσουν την απόδοση του. Μελετάτε η επίδραση που μπορεί να έχουν οι παρασιτικές ταλαντώσεις στη δέσμη ηλεκτρονίων στην περίπτωση εφαρμογής υλικών με απώλειες στο δίαυλο. Στη συνέχεια, γίνεται μελέτη για τα φαινόμενα που αναπτύσσονται κατά τη διάδοση της ακτινοβολίας προς το κέντρο του πυρήνα του πλάσματος για περιπτώσεις κατά τις οποίες η πυκνότητα του πλάσματος παρουσιάζει ανομοιογένειες. Εμπορικά διαθέσιμα προγράμματα χρησιμοποιήθηκαν για την εκτέλεση των προσομοιώσεων. Ειδικότερα, προσομοιώθηκε δίαυλος δέσμης συνεχούς ακτίνας με προσθήκες από υλικά που έχουν διηλεκτρικές σταθερές μικρότερες από το SiC. Υπολογίστηκαν ο συντελεστής ποιότητας καθώς και η παράμετρος R/Q που χρησιμοποιείται ως μέτρο της έντασης της αλληλεπίδρασης δέσμης-κύματος για ρυθμούς που διαδίδονται αντίθετα με τη κίνηση των ηλεκτρονίων από την πηγή. Για τη μελέτη των φαινομένων σκέδασης σε πλάσμα υπολογίστηκε η εξίσωση διασποράς με βάση τη χρονική εξάρτηση του επιλύτη προγράμματος. Προσομοιώθηκαν περιπτώσεις στις οποίες το περιβάλλον πλάσμα περιέχει μία κυκλική περιοχή με αυξημένη πυκνότητα πλάσματος, γκαουσιαννή κατανομή πυκνότητας πλάσματος και σκέδαση από ημιτονοειδής διαμορφωμένη επιφάνεια. Μελετήθηκαν Electron Cyclotron και Lower Hybrid ρυθμοί με και χωρίς συγκρούσεις κατά τον υπολογισμό της διηλεκτρικής σταθεράς.
Αξιοποίηση της ιστοεξερεύνησης στην περιβαλλοντική εκπαίδευση για την προώθηση του αειφόρου σχολείου
Authors: Μπασματζίδης Γεώργιος
Published: September 2021

Η παρούσα ερευνητική εργασία έχει ως σκοπό την μελέτη αξιοποίησης του ψηφιακού εργαλείου της ιστοεξερεύνησης για να υποστηρίξει βιωματικές δράσεις που προωθούν τις αρχές του αειφόρου σχολείου. Επιπλέον, φιλοδοξεί να αξιοποιήσει τις δυνατότητες της ιστοεξερεύνησης να στηρίξει παιδαγωγικούς στόχους του αειφόρου σχολείου και ειδικότερα στο πεδίο του βαθμού απόκρισης των μαθητών σε συγκεκριμένες δράσεις που προωθούν τις αρχές του αειφόρου σχολείου. Ως ερευνητική μέθοδος επιλέχτηκε η έρευνα δράσης. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε ένα δημοτικό σχολείο της Θεσσαλονίκης με τη συμμετοχή δύο τμημάτων των Ε-ΣΤ τάξεων, είχε διάρκεια δύο σχολικών ετών και υλοποιήθηκε με είκοσι συνεδρίες κατά την πρώτη σχολική χρονιά και με δεκατρείς κατά τη δεύτερη. Η έρευνα επικεντρώθηκε σε ένα συγκεκριμένο τμήμα της σχολικής αυλής (υποχώρο), ο οποίος ήταν αποκομμένος από τον υπόλοιπο χώρο της αυλής καθώς, αρχικά, θεωρούνταν «ακατάλληλος», γιατί δεν ήταν διαμορφωμένος με ασφάλεια ώστε να μπορούν να αυλίζονται εκεί οι μαθητές. Αυτός ο περιορισμός στην πρόσβαση των μαθητών αποτέλεσε και την αφετηρία για την έναρξη υλοποίησης της έρευνας δράσης. Για την πραγματοποίηση της παραπάνω πρότασης σχεδιάστηκε από τον εκπαιδευτικό ένα σχέδιο παρεμβάσεων με καθοδηγούμενες δραστηριότητες, σύμφωνα με τις αρχές της ιστοεξερεύνησης, το οποίο είχε τον τίτλο «Αειφορίας Ιστοεξερεύνηση» (http://aeiforosxolio.blogspot.gr), και επίσης συμφωνήθηκε μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητών η εφαρμογή αυτού του σχεδίου. Το εν λόγω σχέδιο αποτέλεσε και το βασικό εργαλείο της έρευνας. Αξιοποιήθηκαν, επίσης, και τα εργαλεία της παρατήρησης, του ερωτηματολογίου, της συνέντευξης, της φωτογράφισης, της συζήτησης, του ημερολογίου ερευνητή καθώς και τα παραγόμενα των μαθητών. Η αποτίμηση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι οι μαθητές μέσω της επαφής τους με την ιστοεξερεύνηση εκτέθηκαν σε μια μεγάλη ποσότητα πληροφοριών, καλλιέργησαν την κριτική τους σκέψη και απέκτησαν δεξιότητες ατομικές καθώς και συλλογικές που μπορούν να στηρίξουν αλλαγές και να προωθήσουν το όραμα του βιώσιμου σχολείου.
Εκπαιδευτική πολιτική και καινοτόμες δράσεις στην εκπαίδευση
Authors: Παπαδοπούλου Αθανασία
Published: September 2021

Στην παρούσα έρευνα αξιοποιήθηκε αρχικά δείγμα 216 μαθητών/τριών προκειμένου να διερευνηθούν οι αρχικές τους ιδέες σχετικά με τη διατροφή, τις προτιμήσεις και την κατανάλωση εποχικών λαχανικών. Ακολούθησε εφαρμογή διδακτικής παρέμβασης σε τέσσερα δημόσια, δημοτικά σχολεία της Θεσσαλονίκης, δύο εκ των οποίων ήταν στην Ανατολική και δύο στη Δυτική Θεσσαλονίκη. Συμμετείχαν 82 μαθητές/τριες τρίτης τάξης δημοτικού. Η διδακτική παρέμβαση διήρκησε μια σχολική χρονιά και οι θεματικές ενότητες με τις οποίες ήρθαν σε επαφή οι μαθητές/τριες είχαν άμεση σχέση με την ύλη του μαθήματος της Μελέτης του Περιβάλλοντος. Οι δραστηριότητες του σχολικού εγχειριδίου αναπροσαρμόστηκαν και εμπλουτίστηκαν με βιωματικές δραστηριότητες, ενώ πλαισιώθηκαν από τη δημιουργία βιολογικού σχολικού κήπου. Διερευνήθηκαν η διατροφική γνώση και η διατροφική συμπεριφορά των μαθητών/τριών, οι προτιμήσεις και η συχνότητα κατανάλωσης λαχανικών, οι γνώσεις και οι στάσεις τους απέναντι στα τροφοχιλιόμετρα και την εποχικότητα κατανάλωσης λαχανικών και φρούτων, την κηπουρική και τις κηπουρικές δραστηριότητες. Χρησιμοποιήθηκαν συνδυαστικά (τριγωνισμός) ποσοτικά και ποιοτικά εργαλεία για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων, όπως τα ερωτηματολόγια, οι συνεντεύξεις και η παρατήρηση. Η αξιολόγηση της επίδρασης της διδακτικής παρέμβασης πραγματοποιήθηκε σε τρεις φάσεις: πριν από τη διδακτική παρέμβαση, αμέσως μετά, καθώς και ένα χρόνο μετά από την ολοκλήρωσή της. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο βιωματικός τρόπος προσέγγισης της γνώσης, ενεργοποίησε το ενδιαφέρον και την επιθυμία των μαθητών/τριών για μάθηση. Αμέσως μετά από το πέρας της διδακτικής παρέμβασης, καθώς και ένα χρόνο αργότερα, παρατηρήθηκε βελτίωση στη διατροφική γνώση και στη συμπεριφορά των μαθητών/τριών, μεγαλύτερη συχνότητα κατανάλωσης ποικιλίας λαχανικών, θετικές στάσεις απέναντι στο συνυπολογισμό της εποχικότητας και των τροφοχιλιομέτρων κατά την επιλογή λαχανικών και φρούτων, ενώ πολύ θετικές στάσεις εμφάνισαν απέναντι στη κηπουρική και τις κηπουρικές δραστηριότητες.
Conceptualisation and expression of count and mass nouns
Authors: Αθανασιάδου Ιφιγένεια
Published: September 2021

Στην διατριβή, εξερευνώ την κατασκευή της ατομικότητας, εστιάζοντας στον τρόπο με τον οποίο οι ουσίες μπορούν να κατασκευαστούν ως αντικείμενα στην διαγλωσσική απόκτηση της πρώτης γλώσσας. Συγκεκριμένα, πραγματεύομαι το πώς η γραμματική διάκριση μεταξύ μετρήσιμων και μη-μετρήσιμων ουσιαστικών, όπως εκφέρεται με την κατηγορία του αριθμού, αλληλεπιδρά με την οντολογική διάκριση μεταξύ αντικειμένων και ουσιών σε διαφορετικές γλώσσες, ηλικίες, και γλωσσικά περιβάλλοντα. Πιο συγκεκριμένα, εξερευνώ εάν η εκφορά μη-μετρήσιμων μετωνυμικών ουσιαστικών στον πληθυντικό στο πλαίσιο της μετωνυμικής σχέσης ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΓΙΑ ΠΕΡΙΕΚΤΗ από Ελληνόπουλα/Αγγλόπουλα 3 και 4 χρόνων που αποκτούν την πρώτη γλώσσα τους και από Έλληνες/Άγγλους ενήλικες επηρεάζει ακολουθητικά τις μη-προφορικές προτιμήσεις κατηγοριοποίησης αντικειμένων/ουσιών αυτών των ομιλητών σε (μη-) κατονομαστικά περιβάλλοντα.
Σύνθεση πεπτιδικών παραγώγων που στοχεύουν καρκινικά κύτταρα
Authors: Χατζησιδέρη Θεοδώρα
Published: September 2021

Η θεραπεία του καρκίνου απασχολεί την ερευνητική κοινότητα εδώ και δεκαετίες. Η πολύπλοκη βιολογία της νόσου αυτής, είναι γνωστό ότι καθιστά τον τρόπο προσέγγισής της πολύ σύνθετο. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος αντιμετώπισής της είναι η χημειοθεραπεία, η οποία λόγω της μικρής εξειδίκευσης ως προς τα καρκινικά κύτταρα επιφέρει σοβαρές επιπτώσεις. Τα συστήματα στοχευμένης μεταφοράς φαρμάκων είναι υβριδικά συστήματα αποτελούμενα από οργανικά ή ανόργανα υλικά. Προσφέρουν μια εναλλακτική προσέγγιση στην αντικαρκινική θεραπεία, μειώνοντας τις παρενέργειες και βελτιώνοντας ταυτόχρονα τις φυσικοχημικές ιδιότητες των χημειοθεραπευτικών παραγόντων που χρησιμοποιούνται. Η παρούσα ερευνητική εργασία αφορά στη σύνθεση πεπτιδικών παραγώγων στη στοχευμένη θεραπεία του καρκίνου. Τα συστήματα στοχευμένης μεταφοράς φαρμάκων στην αντικαρκινική θεραπεία αποτελούνται από ένα τμήμα αναγνώρισης του όγκου, το οποίο λειτουργεί ως φορέας, ένα συνδέτη και ένα κυτταροτοξικό παράγοντα. Ως φορέας, στην παρούσα διδακτορική διατριβή, χρησιμοποιήθηκε το cRGDyK πεπτίδιο, το οποίο αναγνωρίζει ανβ3 ιντεγκρίνες, ή το φολικό οξύ, που αναγνωρίζει τους FRa υποδοχείς, που υπερεκφράζονται στην επιφάνεια καρκινικών κυττάρων. Ως κυτταροτοξικές ενώσεις χρησιμοποιήθηκαν τροποποιημένα παράγωγα γνωστών χημειοθεραπευτικών παραγόντων όπως του POPAM, της γεμσιταμπίνης, της φθοροουρακίλης, φυσικών προϊόντων κουκουρμπιτατσινών ή κυκλομεταλλικών συμπλόκων του λευκοχρύσου ή του ιριδίου. Ο συνδέτης παίζει καθοριστικό ρόλο για την απελευθέρωση των φαρμάκων. Για το λόγο αυτό επιλέχθηκαν να μελετηθούν ο αμιδικός δεσμός για τη σχετική σταθερότητά του στη κυκλοφορία του αίματος, ο καρβαμιδικός ή δισουλφιδικός δεσμός για την απελευθέρωση του χημειοθεραπευτικού παράγοντα στο μικροπεριβάλλον του κυττάρου και η πολυαιθυλενογλυκόλη για τη βελτίωση της διαλυτότητας του συζεύγματος. Τα συζεύγματα που συντέθηκαν εξετάστηκαν στη συνέχεια για τη σταθερότητά τους σε ρυθμιστικά διαλύματα με δύο διαφορετικές τιμές pH αντιπροσωπευτικές του αίματος (7,4) και του εσωτερικού των κυττάρων (5,2). Τέλος, παρουσιάζονται τα αποτελέσματα in vitro μελετών των cRGDyK πεπτιδικών παραγώγων σε καρκινικές σειρές που υπερεκφράζουν ανβ3 ιντεγκρίνες, κάνοντας αναφορά στα πλεονεκτήματα που προσφέρει η σύζευξη με το πεπτίδιο, αλλά το είδος του δεσμού. Το πεπτιδικό παράγωγο του κυκλομεταλλικού συμπλόκου του λευκοχρύσου (ΙΙ) μελετήθηκε, ακόμη, μέσω της ιδιότητας του φθορισμού του για την ικανότητά του να εντοπίζει ανβ3 ιντεγκρίνες, αλλά και για τη δυνατότητα χρήσης του στη φωτοδυναμική θεραπεία.
Αποτίμηση της εφαρμογής της μεθόδου «μετασχηματίζουσα μάθηση μέσα από την αισθητική εμπειρία» στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση
Authors: Χρήστου Μαρία
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η επιμόρφωση εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στη διδακτική αξιοποίηση της τέχνης ως μέσο ανάπτυξης της μετασχηματίζουσας μάθησης των μαθητών. Πιο συγκεκριμένα, σκοπός της είναι η μελέτη του τρόπου εφαρμογής της καινοτόμου μεθόδου «Μετασχηματίζουσα Μάθηση μέσα από την Αισθητική Εμπειρία», σε ομάδα μόνιμων εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης δημοσίων σχολείων της Αθήνας και του Πειραιά, αφού προηγηθεί επιμόρφωσή τους στη συγκεκριμένη μέθοδο. Ένας από τους επιμέρους στόχους είναι η διερεύνηση της δυνατότητας αποτελεσματικής εφαρμογής όλων των σταδίων της μεθόδου από τους εκπαιδευτικούς, ώστε να επιτυγχάνεται ο μετασχηματισμός των στερεοτυπικών απόψεων των μαθητών. Επιπροσθέτως, διερευνώνται οι παράγοντες της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών που συντελούν στην αποτελεσματική εφαρμογή της μεθόδου σε πραγματικές συνθήκες διδασκαλίας. Δεδομένου του ότι το πλαίσιο της έρευνας είναι η Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και ότι οι εκπαιδευτικοί που έλαβαν μέρος θα επιμορφώνονταν σε μια μέθοδο, στόχος της οποίας είναι ο μετασχηματισμός των στερεοτυπικών απόψεων των μαθητών, το θεωρητικό πλαίσιο της διατριβής εστιάζει σε πέντε βασικούς τομείς: Στη Θεωρία Μετασχηματισμού και τη Δομο-αναπτυξιακή προσέγγιση της μετασχηματίζουσας μάθησης, στην επιμόρφωση των εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, στη θέση που κατέχει η Μετασχηματίζουσα Μάθηση στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, στη δυνατότητα αξιοποίησης της Τέχνης ως μέσο ανάπτυξης μετασχηματίζουσας μάθησης και στην ίδια τη μέθοδο «Μετασχηματίζουσα Μάθηση μέσα από την Αισθητική Εμπειρία». Σχετικά με τη μεθοδολογία της έρευνας που ακολουθήθηκε, λαμβάνοντας υπόψη τον στόχο της έρευνας, κρίθηκε ως πλέον κατάλληλη και αποτελεσματική η έρευνα-δράση. Μέσω της ποιοτικής επεξεργασίας των ευρημάτων της έρευνας, αναδείχθηκε ότι η μέθοδος «Μετασχηματίζουσα Μάθηση μέσα από την Αισθητική Εμπειρία» μπορεί να αξιοποιηθεί με θετικά αποτελέσματα ως προς τη μάθηση, στο πλαίσιο της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Ωστόσο, η συνεπής και επιτυχής εφαρμογή της σχετίζεται με παράγοντες που επηρεάζουν τους εκπαιδευτικούς κατά την εφαρμογή της, όπως η επιμόρφωση που έχουν λάβει και οι δικές τους αντιλήψεις σχετικά με τη μάθηση. Τα συμπεράσματα της έρευνας, παρόλο που δεν είναι γενικεύσιμα, μπορούν να αξιοποιηθούν ως προς τον σχεδιασμό κατάλληλων ενδοσχολικών επιμορφωτικών δράσεων για εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, με τη χρήση της Τέχνης ως μέσο μετασχηματίζουσας μάθησης. Επίσης, μπορούν να αξιοποιηθούν και από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς ως μέσο αναστοχασμού ως προς τον τρόπο που επιλέγουν να διδάσκουν και ως μέσο βελτίωσης της εκπαιδευτικής τους πρακτικής. Επιπροσθέτως, τα αποτελέσματα της έρευνας μπορούν να αποτελέσουν το έναυσμα για μελλοντικές έρευνες που να αφορούν την ένταξη στοιχείων της Θεωρίας Μετασχηματισμού στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.
Η ανατομική εντόπιση ξένων σωμάτων στον οφθαλμικό κόγχο με την βοήθεια της αξονικής τομογραφίας (CT) και της μαγνητικής τομογραφίας (MRI) και σύγκριση των απεικονιστικών τεχνικών
Authors: Καψοκόλης Αλέξανδρος
Published: September 2021

Είναι να καταγραφεί η συχνότητα εντόπισης των ξένων σωμάτων στον οφθαλμικό κόγχο, να ταυτοποιηθεί το είδος τους και η εντόπισή τους και να επισημανθεί ποια απεικονιστική μέθοδος είναι καταλληλότερη μεταξύ της μαγνητικής και της αξονικής τομογραφίας προκειμένου να ταυτοποιηθεί ενδοκογχικά το ξένο σώμα.
Η αειφόρος ανάπτυξη στα σχολικά προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση
Authors: Ιππέκη Βασιλική
Published: September 2021

Η παρούσα ερευνητική μελέτη αποπειράται να ανιχνεύσει, να διερευνήσει και να μελετήσει τη διάχυση και πρακτική εφαρμογή της Αειφόρου Ανάπτυξης στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση στο πλαίσιο της υλοποίησης Σχολικών Προγραμμάτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, επιχειρώντας να σκιαγραφήσει την υφιστάμενη κατάσταση των Σχολικών Προγραμμάτων Π.Ε. και του προσανατολισμού τους στην κατεύθυνση της αειφορίας. Η εν λόγω διερεύνηση υλοποιήθηκε μέσω ποιοτικής ανάλυσης περιεχομένου Σχεδίων Σχολικών Προγραμμάτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και ημιδομημένης συνέντευξης σε εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, οι οποίοι εμπλέκονται ενεργά στην Περιβαλλοντική Εκπαίδευση στο σχολείο. Αφού μελέτησε τις προθέσεις τους για την εκπαιδευτική αξιοποίηση της Α.Α., όπως αυτές εκφράζονται μέσα από το σχεδιασμό των Σχολικών Προγραμμάτων Π.Ε., προχώρησε στην εξέταση των αντιλήψεών τους για την έννοια της Αειφόρου Ανάπτυξης και την προώθησή της στην εκπαιδευτική πράξη. Μέσα από το εμπειρικό μέρος της έρευνας αποκρυσταλώθηκαν οι αντιλήψεις και οι προθέσεις των εκπαιδευτικών, σχηματοποιήθηκε το προφίλ της Α.Α. και η θέση της στη σημερινή εκπαιδευτική πραγματικότητα της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Η μελέτη των δεδομένων ανέδειξε παρουσία διαστάσεων Αειφόρου Ανάπτυξης, που διαχέονται στα Σχολικά Προγράμματα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, συνύπαρξη διαστάσεων Αειφόρου Ανάπτυξης και προσανατολισμό των Σχολικών Προγραμμάτων Π.Ε. στην κατεύθυνση της αειφορίας σε συμβατότητα με τα περιεχόμενα και τις αρχές της Ε.Α.Α. Επιπλέον, ανέδειξε την ικανοποιητική νοηματοδότηση της έννοιας της Αειφόρου Ανάπτυξης, ιδιαίτερα του πολυδιάστατου χαρακτήρα της, από τους εκπαιδευτικούς και την ικανοποιητική προώθησή της στην εκπαιδευτική πράξη της σημερινής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης μέσα από την εφαρμογή Σχολικών Προγραμμάτων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, αναδεικνύοντας την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση ως μια ζωντανή και δυναμική εκπαιδευτική διαδικασία στην πορεία προς ένα αειφόρο μέλλον.
Το νεκροταφείο της ελληνορθόδοξης κοινότητας Ξάνθης
Authors: Κασαπίδης Δημήτριος
Published: September 2021

Το αντικείμενο της διατριβής είναι η ιστορία και η ιστορική διαδρομή του νεκροταφείου Ξάνθης από τα μέσα του 19ου αιώνα ως τα μέσα του 20 αιώνα. Παράλληλα γίνεται και μια παρουσίαση 90 ταφικών μνημείων τα οποία παρουσιάζονται και σχολιάζονται ως αντικείμενα τέχνης ενώ παρατίθενται και εκτενείς προσωπογραφικές πληροφορίες για τους τεθνεώτες.
Συναίνεση μετά από ενημέρωση
Authors: Δαφνή Αίγλη
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να ερευνηθεί από ιατρικής και νομικής πλευράς η διαδικασία της ενημερωμένης συγκατάθεσης του ασθενούς στο χειρουργικό τομέα και οι προϋποθέσεις για την παροχή έγκυρης συναίνεσης. Στην Ελλάδα, η διαδικασία αυτή ,η οποία στηρίζεται στην ουσιαστική ενημέρωση του ασθενούς για την κατανόηση της κατάστασης της υγείας του , ολοκληρώνεται με την παροχή της συγκατάθεσής του , μέσω του φύλλου συναίνεσης, πριν τη διενέργεια της ιατρικής επέμβασης. Η πληροφόρηση ως υποχρέωση για τον ιατρό και θεμελιώδες δικαίωμα για τον ασθενή, αναδεικνύει την αξία της αρχής της αυτονομίας και στα πλαίσια του γνωστικού πεδίου της Βιοηθικής. Η διαφοροποίηση των εντύπων συναίνεσης μεταξύ των ελληνικών νοσηλευτικών ιδρυμάτων -τόσο μεταξύ τους- όσο και σε σύγκριση με θεραπευτικά ιδρύματα ξένων χωρών, οδήγησε στην ανάγκη της μελέτης των ελλείψεων των φύλλων συναίνεσης μέσα από την ερμηνεία των σχετικών νομοθετημάτων, όπως αποτυπώνονται στην ελληνική έννομη τάξη. Υλικό και μέθοδος: 200 άτομα συμμετείχαν στη μελέτη τα οποία αποτελούσαν τρεις (3) ανεξάρτητες ομάδες: 40 ιατροί, 80 ασθενείς και 80 οικείοι. Έγινε σύνταξη τριών (3) ερωτηματολογίων τα οποία απαντήθηκαν από τις τρεις (3) ομάδες. Χρήση της στατιστικής μεθόδου του BayesFactor για τη μελέτη των αποτελεσμάτων Αποτελέσματα: Από τη στατιστική μελέτη των απαντήσεων, τα συμπεράσματα οδηγούν στη καταγραφή της άποψης των ιατρών, της βούλησης και της αντίληψης των ασθενών αναφορικά με την ισχύ των φύλλων συναίνεσης , αλλά και του ρόλου των οικείων. Συμπερασματικά: Η εμπιστοσύνη που χαρακτηρίζει τη σχέση ιατρού – ασθενούς, δεν αποτυπώνεται στα υπάρχοντα φύλλα συναίνεσης, καθιστώντας έτσι την παρεχόμενη συγκατάθεση, αμφισβητήσιμη. Στα πλαίσια της διαδικασίας της ενημερωμένης συγκατάθεσης η Διοίκηση, η οποία αρμοδίως επιφορτίζεται με την επιμέλεια των φύλλων συναίνεσης ,οφείλει να μεριμνήσει ,πέρα από τα ζητήματα που επισημαίνονται στη μελέτη μας, και για την ουσιαστική ενημέρωση των ασθενών του κειμένου του Ευρωπαϊκού Κανονισμού σχετικά με την επεξεργασία των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων και της αξίας του ηλεκτρονικού ιατρικού φακέλου, αλλά και λοιπών τεχνολογικών θεμάτων που επιφέρουν οφέλη μέσα από τις επιστημονικές εξελίξεις ,όπως αποτελεί η υποχρέωση ενημέρωσης του ασθενούς και για τη χρήση αλγόριθμων (artificial intelligence), οι οποίες έχουν προσπεράσει τις υπάρχουσες γραφειοκρατικές «θύρες», επηρεάζοντας αναπόφευκτα και την σχέση ιατρού ασθενούς, έτσι όπως αποτυπώνεται στο φύλλο συγκατάθεσης. Η νομική θωράκιση της διαδικασίας της ενημερωμένης συγκατάθεσης (informedconsentform)είναι ένα θεμελιώδες κεφάλαιο που προστατεύει τα δικαιώματα του ασθενούς ,το σεβασμό της προσωπικότητάς του και την επιλογή της απόλυτης γνώσης • εξελίσσεται, δε, συνεχώς μέσω της νομοθεσίας ή /και της νομολογίας, δεδομένου ότι η τελευταία απολαμβάνει κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της νομικής και της ηθικής σκέψης σε παγκόσμιο επίπεδο, υποστηρίζοντας με τις αποφάσεις της το πυρηνικό υλικό, την εμπιστοσύνη που διέπει την ευαίσθητη αυτή σχέση και λειτουργώντας ως μία οιονεί δικλείδα ασφαλείας των δικαιωμάτων του ασθενούς, αλλά και του ιατρού.
Ανοσοθεραπεία ενάντια στον καρκίνο του παγκρέατος
Authors: Παπακοτούλας Παύλος
Published: September 2021

Το πιο συχνό είδος καρκίνου του παγκρέατος είναι το αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος. Το παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα είναι η 4η κύρια αιτία των θανάτων από καρκίνο παγκοσμίως. Περίπου 60-80% των ασθενών έχουν τη στιγμή της διάγνωσης προχωρημένη νόσο, επειδή ο καρκίνος εισβάλλει στους περιβάλλοντες ιστούς έξω από το πάγκρεας (τοπικά προχωρημένος), ή έχει δώσει μεταστάσεις έξω από το πάγκρεας (μεταστατικός). Καθώς η νόσος παρουσιάζει πολύ υψηλό ποσοστό θνητότητας, κρίνεται επιτακτική η ανάγκη ανεύρεσης νέων αποτελεσματικότερων θεραπειών. Με τη ανάπτυξη της μοριακής και βιολογικής κατανόησης της ογκογενετικής εξέλιξης, εφαρμόστηκαν νέες στρατηγικές στην αντιμετώπιση του καρκίνου και κατ’ επέκταση σε αυτόν της ανοσοθεραπείας του καρκίνου. Η κατανόηση των μοριακών μηχανισμών που διέπουν την ανοσοδιαφυγή των όγκων, αλλά και την αλληλεπίδραση των καρκινικών κυττάρων με τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, έχει δώσει τεράστια ώθηση στην ανοσοθεραπεία του καρκίνου την τελευταία δεκαετία. Τα κύτταρα του ανθρώπινου οργανισμού βρίσκονται υπό διαρκή ανοσιακή επιτήρηση και το ανοσοποιητικό σύστημα αποτελεί αποτρεπτικό μηχανισμό στον νεοπλασματικό μετασχηματισμό και τη δημιουργία νεοπλασιών. Κλινικό σημείο που επιβεβαιώνει τη θεωρία της ανοσοεπιτήρησης είναι η διαπίστωση της παρουσίας CD8+ T-λεμφοκυττάρων μέσα στους όγκους (Tumor Infiltrating Lymphocytes – TILs). Συνέπεια αυτού είναι και οι θεραπείες που βασίζονται στην καταστολή των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος (Immune Checkpoint Inhibitors). Είναι γνωστό ότι φάρμακα με αντιμυκητιακές ιδιότητες συμβάλλουν στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κυκλοπιροξολαμίνη (Ciclopirox Olamine, CPX), που χορηγείται σε άτομα που ταλαιπωρούνται από μυκητιάσεις. Σύμφωνα με την παρούσα διατριβή η συγκεκριμένη θεραπεία μπορεί να μειώσει δραστικά την ταχύτητα εξέλιξης των καρκινικών όγκων, αλλά παράλληλα ενισχύει τη δράση των κυτταροστατικών που χορηγούνται στον ασθενή. Επίσης, η τινζαπαρίνη (Ηπαρίνη Χαμηλού Μοριακού Βάρους) χρησιμοποιείται για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της φλεβικής θρομβοεμβολής, αλλά από τα αποτελέσματα της παρούσης διατριβής φαίνεται ότι μπορεί να διαδραματίζει ρόλο στην αντιμετώπιση του όγκου. Οι μηχανισμοί στους οποίους οφείλονται τα σημαντικά in vivο αποτελέσματα, είναι η αύξηση της IFN-γ, η αύξηση των CD8+ κυττάρων, η μείωση των Tregs κυττάρων, η μείωση της έκφρασης του VEGFR-2 και η αύξηση της απόπτωσης στα καρκινικά κύτταρα. Στην παρούσα διατριβή, προτείνεται πως η συνδυαστική θεραπεία με τη συμμετοχή της ανοσοθεραπείας, έχει προφανώς υψηλότερη αντινεοπλασματική επίδραση στη μείωση της ανάπτυξης του όγκου, υποδηλώνοντας μια συνεργική δράση. Αυτή η συνεργική στρατηγική μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους για τη θεραπεία ασθενών με καρκίνο του παγκρέατος.
Uncovering structural, evolutionary and spreading-phenomena characteristics of complex networks and systems using statistical mechanics methods on real-world data
Authors: Τσουχνικά Μαρία
Published: September 2021

Οι ερευνητικές και οικονομικές διεργασίες, καθώς και η ανάπτυξη καινοτομιών, αποτελούν τρία αλληλένδετα κοινωνικά πολύπλοκα συστήματα, τα οποία περιλαμβάνουν πολυποίκιλες ανθρώπινες σχέσεις. Τα κοινωνικά αυτά συστήματα βρίσκονται σε μία κατάσταση συνεχούς αλληλεπίδρασης και συνδιαμόρφωσης με την κοινωνία. Αφενός, οι διεργασίες αυτές ορίζονται εν πολλοίς από τις επικρατούσες κοινωνικές συνθήκες και τους κανονισμούς που οι κοινωνίες επιβάλλουν, αφετέρου, οι διεργασίες αυτές με τη σειρά τους επηρεάζουν και διαπλάθουν την καθημερινότητά μας και τις συνθήκες διαβίωσης. Κατά συνέπεια, το ενδιαφέρον μας γύρω από τη βελτιστοποίηση αυτών των διεργασιών είναι έκδηλο και αέναο. Η κατανόηση και ο εντοπισμός προβλημάτων, αλλά και επιτυχιών, των διεργασιών αυτών αποτελεί τη βάση της διαδικασίας βελτιστοποίησής τους. Στη διατριβή αυτή, αναλύονται τρία τέτοια αντιπροσωπευτικά συστήματα, ένα για κάθε τύπο αυτών των διεργασιών, μελετόντας τα αντίστοιχα παραγόμενα δίκτυα, χρησιμοποιώντας τεχνικές θεωρίας γράφων (δικτύων). Συγκεκριμένα, εφαρμόζονται μεθοδολογίες ανάλυσης της δομής και της εξέλιξης δικτύων, αλλά και φαινομένων διάδοσης πάνω σε αυτά. Στο κεφάλαιο 2 της διατριβής, εξετάζεται η δομή ενός δικτύου που αφορά στην έρευνα· το δίκτυο των ερευνητικών συνεργασιών που αποτυπώνονται στις ερευνητικές προτάσεις που έχουν υποβληθεί στο 7ο Πρόγραμμα – Πλαίσιο (7ο ΠΠ), Ευρωπαϊκό πρόγραμμα χρηματοδοτησης της έρευνας. Στο κεφάλαιο 3, η διατριβή πραγματεύεται ένα σύστημα οικονομικών διεργασιών. Ειδικότερα, μελετώνται οι συνθήκες διάδοσης μίας οικονομικής κρίσης στο παγκόσμιο δίκτυο των πόλεων και των μεταξύ τους οικονομικών αλληλεπιδράσεων, οι οποίες αλληλεπιδράσεις αντανακλώνται στα δεδομένα ιδιοκτησιακών σχέσεων εταιρειών που βρίσκονται εντός των πόλεων του δικτύου. Τέλος, στο κεφάλαιο 4, εξετάζεται ένα σύστημα διεργασιών ανάπτυξης καινοτομιών και συγκεκριμένα μελετώνται τα χαρακτηριστικά της χρονικής εξέλιξης του δικτύου των συνεργασιών που αναπτύσονται στα πλαίσια δημιουργίας καινοτομιών, οι οποίες συνεργασίες αντικατοπτρίζονται στα τα δεδομένα των πατεντών που έχουν υποβληθεί στο Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας (ΕΓΔΕ).
Πολιτικές και διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Αθηνών και Σόφιας από την απελευθέρωση της Ελλάδας (Οκτώβριος 1944) ως τη συμφωνία του Παρισιού (Μάιος 1954)
Authors: Κατσάρας Ευάγγελος
Published: September 2021

Η εργασία εξετάζει τις πολιτικές και διπλωµατικές σχέσεις της Ελλάδας και της Βουλγαρίας από την απελευθέρωση της πρώτης τον Οκτώβριο του 1944 ως τη συµφωνία του Παρισιού το Μάιο του 1954, συμφωνία που αποκαθιστούσε µερικώς τις διπλωµατικές σχέσεις των δύο χωρών. Βασικός στόχος είναι η καταγραφή και ερμηνεία των σηµαντικότερων φάσεων που διήλθαν οι ελληνοβουλγαρικές σχέσεις από το ναδίρ του 1944, οπότε Αθήνα και Σόφια βρίσκονταν σε εµπόλεµη κατάσταση και χωρίς διπλωµατικές σχέσεις, στην εξομάλυνση των σχέσεων αυτών το έτος 1954. Πολύτιμος αρωγός στην προσπάθεια αυτή στάθηκε το πρωτογενές αρχειακό υλικό που εντοπίσθηκε στο Ιστορικό Αρχείο του υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας και στα Κεντρικά Κρατικά Αρχεία της Βουλγαρίας, το οποίο για πρώτη φορά βλέπει το φως της δημοσιότητας στην ελληνική βιβλιογραφία. Η εξομάλυνση δε των ελληνοβουλγαρικών σχέσεων μπορεί να καταγραφεί ως ορόσημο στη διπλωματική ιστορία της Βαλκανικής χερσονήσου, καθώς έπειτα από μία μακρά περίοδο σκληρών αντιθέσεων και αντιπαραθέσεων, απότοκη πολιτικών και ιδεολογικών παραγόντων, οι δύο χώρες αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την πολιτική έντασης και να προχωρήσουν στην εγκαθίδρυση σχέσεων φιλίας και συνεργασίας.
Ο ζωγράφος του Μαρσύα και ο κύκλος του
Authors: Θάνος Απόστολος
Published: September 2021

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής αποτελεί η μελέτη των έργων του Ζωγράφου του Μαρσύα, καθώς και των αγγειογράφων, οι οποίοι με βάση τα στιλιστικά χαρακτηριστικά, φαίνεται πως αποτέλεσαν ένα μεγάλο κεραμικό εργαστήριο. Το συμβατικό όνομα Ζωγράφος του Μαρσύα, δόθηκε στον αγγειογράφο από τον K. Schefold, εξαιτίας της απεικόνισης του ομώνυμου Σιληνού στην κύρια όψη μιας πελίκης που εντοπίστηκε στο Κερτς της Κριμαίας και φυλάσσεται σήμερα στο Μουσείο Ερμιτάζ με αρ. ευρ. St 1792.Στο πρώτο κεφάλαιο της εργασίας εξετάζονται τα τεχνοτροπικά χαρακτηριστικά των υπό εξέταση αγγειογράφων, ενώ ακολουθεί η επανεξέταση παλιότερων αποδόσεων και η ταύτιση νέων αγγείων. Στη συνέχεια η εργασία πραγματεύεται το σχηματολόγιο των αγγείων του εργαστηρίου, με σκοπό την αναγνώριση διαφορετικών κεραμέων και την αποτύπωση του πλέγματος των συνεργασιών. Από την μελέτη του σωζόμενου υλικού φαίνεται πως το εργαστήριο παρήγαγε μεγάλου μεγέθους αγγεία, κυρίως πελίκες και υδρίες, γαμικούς λέβητες, κρατήρες και λεκανίδες, πάντοτε σε συνδυασμό με την παραγωγή των παναθηναϊκών αμφορέων. Το επόμενο κεφάλαιο πραγματεύεται τις εικονογραφικές παραστάσεις που απαντούν στα αγγεία του εργαστηρίου, οι οποίες χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες. Αρχικά, εξετάζονται οι παραστάσεις με μυθολογικό περιεχόμενο, οι οποίες φέρουν σκηνές όπου συμμετέχουν θεοί και ήρωες και εν συνεχεία οι παραστάσεις που σχετίζονται με τον κόσμο των θνητών. Ιδιαίτερα διαφωτιστική, στο πλαίσιο της συγκεκριμένης εργασίας, υπήρξε η μελέτη των χρωμάτων για την απόδοση των εικονογραφικών παραστάσεων, η ταυτοποίηση των χρωστικών, καθώς και την τεχνική εφαρμογής τους στην επιφάνεια των αγγείων. Από την μακροσκοπική και μικροσκοπική παρατήρηση του διαθέσιμου υλικού εντοπίστηκαν συνολικά εννέα διαφορετικά χρώματα, τα οποία χρησιμοποιούνται με μεγαλύτερη ή μικρότερη συχνότητα από τους αγγειογράφους. Το λευκό και το υπόλευκο αποτελούν τα συνηθέστερα χρώματα, ενώ την χρωματική παλέτα συμπληρώνουν το κίτρινο, το ιώδες, το πράσινο, το κυανό, το πορτοκαλί, το μαύρο και το γκρί. Την εργασία συμπληρώνει ο εκτενής κατάλογος των αγγείων, καθώς και βοηθητικοί κατάλογοι και οι πίνακες των αγγείων.
Essays on optimal taxation
Authors: Λιόντος Γεώργιος
Published: September 2021

Εντός ενός ενοποιημένου πλαισίου γενικής ισορροπίας, επανεξετάζουμε το πρόβλημα της άριστης φορολογίας σε διεθνές επίπεδο, υποθέτοντας ότι οι υπεύθυνοι χάραξης της δημοσιονομικής πολιτικής μπορούν είτε να δεσμευτούν είτε να μη δεσμευτούν ως προς την εφαρμογή της πολιτικής που έχουν εξαγγείλει, μπορούν είτε να συνεργαστούν είτε να μην συνεργαστούν για τη χάραξη της πολιτικής, καθώς και όταν οι υποκείμενες οικονομίες διαφέρουν σε βασικά οικονομικά μεγέθη. Αυτό το πλούσιο υπόδειγμα μας επιτρέπει να ρίξουμε φως σε μερικά κρίσιμα ζητήματα όπως τον τρόπο με τον οποίο οι διαφορές μεταξύ των χωρών θα πρέπει να καθορίζουν τον σχεδιασμό των εθνικών φορολογικών πολιτικών και κατ'επέκταση, πως αυτός ο σχεδιασμός επηρεάζει τα μακροοικονομικά μεγέθη καθώς και την κατανομή οφέλους-κόστους (σε όρους προϊόντος και ευημερίας) που προκύπτει από τη διεθνή συνεργασία. Επιπλέον, μελετούμε δύο είδη διεθνούς συνεργασίας, την ευέλικτη συναργασία και την άκαμπτη συνεργασία, τα οποία αντίστοιχα συνεπάγονται ότι οι συνεργατικές πολιτικές μπορεί να είναι είτε συγκεκριμένες για την κάθε χώρα, είτε ενιαίες. Το γενικό αποτέλεσμα που προκύπτει είναι ότι η ευέλικτη συνεργασία, παρά το ότι υπερτερεί της μη-συνεργατικής λύσης τόσο σε επίπεδο συνολικού προϊόντος όσο και σε επίπεδο ευημερίας, μπορεί επηρεάσει αρνητικά κάποιες χώρες και συνεπώς δεν αποτελεί κατά Παρέτο άριστη λύση. Στην ίδια κατεύθυνση, αν υποθέσουμε ότι φορείς χάραξης πολιτικής δεν δεσμεύονται για την εφαρμογή των πολιτικών τους, τα τυπικά αποτελέσματα αντιστρέφονται κάτι που συνεπάγεται ότι η συνεργασία είναι μη-αποτελεσματική, τουλάχιστον για ένα μεγάλο εύρος παραμέτρων. Αυτό συμβαίνει κυρίως γιατί, χωρίς την υπόθεση της δέσμευσης, οι συνεργατικοί φόροι στο κεφάλαιο καταλήγουν να είναι υπερβολικά υψηλοί, ένα αποτέλεσμα που στην περίπτωση της μη-συνεργατικής λύσης αντιμετωπίζεται από τον φορολογικό ανταγωνισμό μεταξύ των χωρών. Αν συνδυάσουμε όλα τα παραπάνω, καταλήγουμε με μία γενική παραδοχή ότι όταν υπάρχουν πολλές στρεβλώσεις στις οικονομίες, η διόρθωση/αφαίρεση μίας εξ αυτών (στο υπόδειγμά μας αφαιρούμε την έλλειψη συνεργασίας) δεν οδηγεί απαραίτητα σε καλύτερο αποτέλεσμα. Αυτά τα αποτελέσματα θα μπορούσαν μερικώς να εξηγήσουν γιατί έχει γίνει μικρή πρόοδος στον δρόμο για τη μετάβαση σε δημοσιονομικές ενώσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο και γιατί το βάρος της φορολογίας έχει μετατοπιστεί στην εργασία. Επιπλέον, στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυτό θα μπορούσε να αιτιολογήσει τις δημοσιονομικές μεταβιβαστικές πληρωμές από τους νικητές στους χαμένους.
Essays on technological progress, financial development and economic growth
Authors: Μαστρογιάννη Ευμορφία
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι να συμβάλει στη σχέση χρηματοοικονομικής ανάπτυξης και οικονομικής μεγέθυνσης μέσω της τεχνολογικής προόδου. Η θεωρία υποστηρίζει τη θετική επίδραση της χρηματοοικονομικής ανάπτυξης και της τεχνολογικής προόδου στην οικονομική μεγέθυνση, αν και τα εμπειρικά ευρήματα είναι αμφιλεγόμενα. Για το λόγο αυτό διεξάγουμε μια μελέτη τριών σταδίων. Αρχικά εξετάζουμε τον αντίκτυπο της τεχνολογικής προόδου στην οικονομική ανάπτυξη. Δεύτερον, για το ίδιο δείγμα και περίοδο εξετάζεται η σχέση μεταξύ χρηματοοικονομικής ανάπτυξης και τεχνολογικής προόδου. Το τρίτο στάδιο συνδυάζει τις δύο πρώτες, εξετάζοντας την αλληλεπίδραση μεταξύ χρηματοοικονομικής ανάπτυξης και τεχνολογικής προόδου προκειμένου να μελετηθεί εάν η αλληλεπίδραση χρηματοοικονομικής ανάπτυξης και οικονομικής μεγέθυνσης ενισχύεται από την τεχνολογική πρόοδο. Το δείγμα αποτελείται από 27 χώρες και δοκιμάζεται για την περίοδο 2000-2016. Αρχικά, γίνεται στατιστική ανάλυση με δεδομένα panel και στη συνέχεια εκτελούνται δοκιμές Granger Causality για τη μελέτη της μακροχρόνιας σχέσης των μεταβλητών. Η Ανάλυση Κύριων Συνιστωσών χρησιμοποιείται για την ελαχιστοποίηση των παραγόντων που εισάγονται στο οικονομετρικό μοντέλο. Τα αποτελέσματα της διατριβής είναι ανάλογα με τα ευρήματα της σχετικής βιβλιογραφίας και συμβάλουν σε αυτήν κατά το κριτήριο επιλογής των χωρών, την χρήση της ανάλυσης κύριων συνιστωσών στο συγκεκριμένο πεδίο έρευνας, καθώς και στη σύσταση και ενίσχυση της καίριας μελέτης του πεδίου που μελετά τη συμβολή της τεχνολογίας στη διαλεύκανση της σχέσης μεταξύ χρηματοοικονομικής ανάπτυξης και οικονομικής μεγέθυνσης, η οποία αποδεικνύεται πειραματικά πως είναι θετική.
Εικόνες του πρωτοβυζαντινού οίκου από τα κείμενα του Ιωάννη Χρυσοστόμου
Authors: Χρυσανθακοπούλου Χρυσή
Published: September 2021

Ο Ιωάννης Χρυσόστομος (4ος-5ος αι. μ.Χ.) σε ομιλίες που εκφώνησε στην Αντιόχεια και την Κωνσταντινούπολη, όπου υπηρέτησε την Εκκλησία ως Πατριάρχης, εναντιώθηκε στη χαλαρή και πολυτελή ζωή των πλουσίων, ενώ προέτρεπε το εκκλησίασμά του να εγκαταλείψει τον αρχαίο τρόπο ζωής και να διάγει απλό και λιτό βίο. Στις εικόνες που χρησιμοποίησε στους λόγους του για να περιγράψει τα ήθη της εποχής του παρέχει λεπτομερείς πληροφορίες για τον πρωτοβυζαντινό οίκο. Το πρώτο κεφάλαιο, αρχιτεκτονική δομή και διακόσμηση του πρωτοβυζαντινού οίκου (σ. 20-150), περιλαμβάνει εισαγωγή και διάφορες ενότητες: περίστυλους οίκους-domus, (με αυλή-αίθριο, τραπεζαρίες και αίθουσες υποδοχής-τρικλίνια, κήπους-παραδείσους, στοές ή περιπάτους, κίονες γύρω από τον κήπο, αποθήκες- ταμεία, κουζίνα και ξυλόφουρνο, αποχωρητήρια και λουτρά, στάβλους και χώρους στάθμευσης για οχήματα, υπνοδωμάτια και χώρους διαμονής και διημέρευσης στον πρώτον όροφο), πολυώροφες οικίες, αγροικίες, απλοϊκές οικίες, οικίσκους, καταστήματα-tabernae, διακόσμηση τοίχων (ορθομαρμαρώσεις, χρωματισμός τοίχων, τοιχογραφίες, πορτραίτα και εικόνες αγίων, επιτοίχια ψηφιδωτά, κουρτίνες και «ταπισσερί» τοίχων), διακόσμηση δαπέδου (μάρμαρα, ψηφιδωτά, χαλιά), διακόσμηση οροφής, αγάλματα και εικόνες από τις ομιλίες του Ιωάννη Χρυσοστόμου που απεικονίζουν την καθημερινή ζωή στην Αντιόχεια και την Κωνσταντινούπολη. Το δεύτερο κεφάλαιο εστιάζει στην πλούσια επίπλωση του πρωτοβυζαντινού οίκου, (σ. 151-241): κρεβάτια, ανάκλιντρα-stibadia, κλινίδια, τραπέζια, θρόνους, καρέκλες, διάφορα είδη σκαμνιών, κιβώτια-σεντούκια και ερμάρια και στη χρήση των διαφόρων επίπλων. Επίσης δίδει λεπτομερείς περιγραφές για τον τρόπο που δειπνούσαν και διασκέδαζαν στα συμπόσια. Το τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζει τα διάφορα σκεύη, με έμφαση στα πολυτελή αργυρά και χρυσά, που χρησιμοποιούνταν στον πρωτοβυζαντινό οίκο (σ. 242-297) κατά κατηγορίες, ανάλογα με τη χρήση τους: μαγειρικά σκεύη, δοχεία αποθήκευσης και μεταφοράς, επιτραπέζια σκεύη, σκεύη προσωπικής φροντίδος, φορητά σκεύη θέρμανσης και λύχνους. Ο πρωτοβυζαντινός αριστοκρατικός οίκος ήταν δομημένος και διακοσμημένος κατά τα ελληνορωμαϊκά πρότυπα. Σταδιακά εγκαταλείπεται η μυθολογική θεματολογία στη διακόσμηση και εμφανίζονται χριστιανικά σύμβολα όπως ο σταυρός, το χριστόγραμμα, εικόνες αγίων και επιγραφές χριστιανικού περιεχομένου, τα οποία και επικρατούν.
Ερμηνευτικό υπόμνημα στους λόγους του Δημοσθένη, προς Ζηνόθεμιν παραγραφή (32) και υπέρ Φορμίωνος παραγραφή (36)
Authors: Πετροπούλου Χρυσοβαλάντω-Πόπη
Published: September 2021

Οι λόγοι Πρὸς Ζηνόθεμιν παραγραφὴ (32) και Ὑπὲρ Φορμίωνος παραγραφὴ (36) έχουν συνταχθεί για υποθέσεις παραγραφής. Η παραγραφὴ ήταν διαδικασία σύμφωνα με την οποία ο εναγόμενος μιας δίκης μπορούσε να υποβάλει ένσταση, ζητώντας την απόρριψη της δίκης που πραγματοποιήθηκε εναντίον του. Οι λόγοι αφορούσαν τυπικά νομικά κωλύματα. Από το αποτέλεσμα της δίκης αυτής κρινόταν αν η αρχική δίκη θα συνεχιζόταν ή θα αναβαλλόταν. Ο ηττημένος διάδικος όφειλε να πληρώσει χρηματική αποζημίωση. Η παρούσα μελέτη αποτελεί ένα λεπτομερές ερμηνευτικό λημματικό υπόμνημα αυτών των λόγων. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε, γιατί οι συγκεκριμένοι λόγοι παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως προς το περιεχόμενο της υπόθεσής τους και τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται. Ο λόγος Πρὸς Ζηνόθεμιν παραγραφὴ αφορά εμπορική υπόθεση, σχετιζόμενη με κυριότητα σιταριού. Η παραβίαση των εμπορικών νόμων από τον αντίδικο συνιστούν παράνομη την προηγούμενη δίκη που διεξήχθη. Για τον λόγο αυτόν ο κατήγορος της συγκεκριμένης δίκης παραγραφῆς τον μηνύει. Ο λόγος Ὑπὲρ Φορμίωνος παραγραφὴ σχετίζεται με ένσταση επί της αγωγής για κακή διαχείριση πατρικής περιουσίας. Ο προηγούμενος συμβιβασμός των δύο αντιδίκων και η παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος για την υποβολή μήνυσης αποτελούν ισχυρά επιχειρήματα για τον ομιλητή που ενδυναμώνουν το δίκαιο της υπόθεσής του. Ειδικότερα, στην εισαγωγή κάθε λόγου παρουσιάσθηκαν, θέματα που αφορούσαν το κοινωνικό και ιστορικό υπόβαθρο της εποχής, το νομικό τους πλαίσιο, το περιεχόμενο της υπόθεσής τους, τη δομή και το ύφος τους, καθώς και το μείζον ζήτημα της ταυτότητας του συγγραφέα. Στο ερμηνευτικό υπόμνημα υλοποιήθηκε η εξέταση λέξεων ή φράσεων του αρχαίου κειμένου, εστιάζοντας στην ανάλυση του περιεχομένου τους, στη χρήση ρητορικών τεχνικών και μέσων πειθούς και στην πραγμάτευση ιδιαίτερων διαδικασιών που περιλαμβάνονταν στο αρχαίο αττικό δίκαιο. Το αποτέλεσμα αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι ότι διενήργησε μια εμπεριστατωμένη υπομνημάτιση των συγκεκριμένων λόγων παραγραφής, εμβαθύνοντας στη χρήση της εν λόγω διαδικασίας και στη ρητορική τους ανάλυση. Παραλλήλως δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για την ενασχόληση και τη μελέτη των δικανικών λόγων της αττικής ρητορείας στο πλαίσιο της ρητορικής τους προσέγγισης.
Προσομοίωση αγωγής θερμότητας σε νανορευστά και πορώδη μέσα με απλεγματικές τεχνικές
Authors: Καραγιαννάκης Νικόλαος
Published: September 2021

Πολλές πειραματικές και θεωρητικές μελέτες έχουν δείξει ότι η προσθήκη νανοσωματιδίων σε συμβατικά ρευστά μπορεί να δημιουργήσει νανορευστά με σημαντικά βελτιωμένες ιδιότητες μεταφοράς θερμότητας. Παρά την πληθώρα μελετών, οι μηχανισμοί αύξησης της αγωγιμότητας στα νανορευστά και η ρεολογική τους συμπεριφορά παραμένει ένας ενεργός τομέας έρευνας. Παράλληλα η μελέτη φαινομένων μεταφοράς σε περίπλοκες γεωμετρίες πορωδών υλικών και συσσωματωμάτων είναι υπολογιστικά δύσκολη και χρονοβόρα. Σε αυτήν την εργασία αναπτύσσεται μια καινοτόμος αριθμητική μέθοδος με βάση τις απλεγματικές τεχνικές, καθώς και αλγόριθμοι για την αυτοματοποίηση της διαδικασίας επίλυσης προβλημάτων αγωγής θερμότητας. Οι προβλέψεις του μοντέλου για την θερμοκρασιακή κατανομή και την ισοδύναμη αγωγιμότητα επαληθεύονται με προβλήματα αναφοράς, άλλες αριθμητικές τεχνικές, και πειραματικά δεδομένα από τη βιβλιογραφία. Χρησιμοποιώντας τη μικροπολική θεωρία αναπτύσσεται ένα μοντέλο για την περιγραφή της φυσικής συναγωγής νανορευστών σε πορώδεις δομές, όπως και ένας αλγόριθμος επίλυσης. Παρατηρείται ότι η προσθήκη νανοσωματιδίων μειώνει την μεταφοράς θερμότητας υπό συγκεκριμένες συνθήκες. Η μικροδομή των νανορευστών και η χρήση πρόσθετων ουσιών για την σταθεροποίησή τους φαίνεται να είναι κρίσιμοι παράγοντες για την θερμική αγωγιμότητα των νανορευστών. Αναπτύσσεται μία τεχνική, γρήγορη και εύκολη στην εφαρμογή, με σκοπό την στοχαστική αναπαράσταση συσσωματωμάτων σωματιδίων με προκαθορισμένα μορφολογικά χαρακτηριστικά παρουσία επιφανειοδραστικών ουσιών. Προσομοιώνονται νανορευστά και υπολογίζεται η ισοδύναμη θερμική αγωγιμότητα. Οι συγκρίσεις με πειραματικά δεδομένα είναι σε ικανοποιητική συμφωνία, και συμπεραίνεται ότι για την πρόβλεψη της αγωγιμότητας στα νανορευστά απαιτείται η γνώση του τύπου και της ποσότητας του επιφανειοδραστικού που προστίθεται.
Μελέτη αλλοανοσοποίησης ασθενών από μετάγγιση και κύηση
Authors: Φλεσιοπούλου Ιωάννα
Published: September 2021

Τα αντιερυθροκυτταρικά αντισώματα παράγονται μετά από ευαισθητοποίηση έναντι των αντίστοιχων ερυθροκυτταρικών αντιγόνων συνήθως μέσω μετάγγισης ή κύησης. Η τιτλοποίηση των ερυθροκυτταρικών αντισωμάτων είναι μια ημι- ποσοτική μέθοδος για την αξιολόγηση της συγκέντρωσής τους και θεωρείται χρήσιμο μέσο εκτίμησης της αλλοανοσοποίησης της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Παραδοσιακά, η τιτλοποίηση πραγματοποιείται χρησιμοποιώντας την κλασική μέθοδο σωληναρίου (Conventional Tube Test- CTT). Η μέθοδος που βασίζεται στη συγκόλληση με χρήση καρτών γέλης (micro column agglutination based method - GMA) έχει αποδειχθεί αξιόπιστη για πολλές δοκιμασίες στην ανοσοαιματολογία. Η μελέτη μας συνέκρινε τις μεθόδους CTT και GMA από δύο διαφορετικούς κατασκευαστές για τιτλοποίηση ερυθροκυτταρικών αντισωμάτων. Αξιολογήθηκαν δείγματα ορού με κλινικά σημαντικά ερυθροκυτταρικά αλλοαντισώματα. Κάθε δείγμα τιτλοποιήθηκε συγχρόνως με κλασική μέθοδο CTT, κάρτες γέλης ID-DiaMed-GmbH, Cressier, Switzerland (GMA1) και επίσης με κάρτες γέλης DG Gel Coombs Diagnostic Grifols, Passeig Fluvial, Spain (GMA2).Πραγματοποιήθηκαν και αξιολογήθηκαν 137 (εκατόν τριάντα επτά) τιτλοποιήσεις που αφορούσαν 50 αντισώματα αντι-D, 25 αντί-Kell, 10 anti-E, 9 anti-Jka, 8 anti-c, 5 αντι-Cw, 5 αντι-Fya, 7 αντι-Μ, 6 αντι-Kpa, 3 anti-Lua, 1 αντι-e, 3 αντι-G και 2 αντι-Cha. Τα δείγματα που ελέγχθηκαν με CTT σε σύγκριση με GMA1 και GMA2 εμφάνισαν στις περισσότερες περιπτώσεις ίσους ή υψηλότερους τίτλους με τη μέθοδο γέλης και των δύο κατασκευαστών. Στην σύγκριση τόσο CTT με GMA1 όσο και CTT με GMA2 υπήρξε καλή συμφωνία των αποτελεσμάτων (W = 0.91, p <0.0001 και W = 0.92, p <0.0001 αντίστοιχα). Για όλες τις ειδικότητες αντισωμάτων η μέση απόλυτη διαφορά κυμάνθηκε από 1 έως 3 τίτλους για αμφότερες τις μεθόδους γέλης (GMA1 και GMA2) έναντι της κλασικής μεθόδου CTT. Τα αποτελέσματα της τιτλοποίησης GMA1 σε σύγκριση με της GMA2 συμφωνούσαν σχεδόν απόλυτα (W = 0.95, p <0.0001). Συμπερασματικά παρόλο που η μέθοδος γέλης GMA και από τους δύο διαφορετικούς κατασκευαστές βρέθηκε να παρουσιάζει μεγαλύτερη ευαισθησία από την κλασική μέθοδο CTT στην τιτλοποίηση αλλοαντισωμάτων, οι διαφορές δεν ήταν σημαντικές και η συμφωνία μεταξύ όλων των μεθόδων ήταν πολύ καλή, υποδεικνύοντας ενδεχομένως την σύγχρονη μέθοδο γέλης GMA (με αποδεδειγμένη υψηλή ευαισθησία, ειδικότητα, επαναληψιμότητα και δυνατότητα αυτοματοποίησης) ως κατάλληλη εναλλακτική που θα μπορούσε να αντικαταστήσει την κλασική μέθοδο σωληναρίου CTT σε τιτλοποιήσεις αντιερυθροκυτταρικών αντισωμάτων.