Multiparametric semi-quantitative and quantitative study of soft tissue tumors with advanced magnetic resonance methods
Authors: Νικηφοράκη Αικατερίνη 
Published: September 2021

Οι όγκοι μαλακών μορίων αποτελούν μια ευρεία κατηγορία όγκων με διαβάθμιση στον βαθμό κακοήθειας. Ο ακριβής και έγκαιρος χαρακτηρισμός παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην καλύτερη διαχείριση του ασθενή και στην πρόγνωση της ασθένειας. Η απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (ΑΜΣ) αποτελεί την μέθοδο εκλογής για την προ-εγχειρητική εκτίμηση των όγκων μαλακών μορίων καθώς προσφέρει ειδική αντίθεση μεταξύ των ιστών μαλακών μορίων, προσφέρει απεικόνιση σε πολλαπλά επίπεδα και δεν ενέχει την χρήση ιοντίζουσας ακτινοβολίας. Σημαντικότερος λόγος όμως είναι ότι η πολύ-μεθοδική ΑΜΣ προσφέρει πληροφορία για την παθολογία του απεικονιζόμενου ιστού μέσω διαφορετικών μηχανισμών αντίθεσης εικόνες, καθένας από τους οποίους αναδεικνύει μια διαφορετική όψη του μικροπεριβάλλοντος του όγκου. Παρόλα αυτά ο τελικός χαρακτηρισμός του όγκου δίνεται από την ιστοπαθολογική εξέταση που αποτελεί απαραίτητο βήμα στην διαδικασία της διάγνωσης.Η αντίθεση στις εικόνες ΑΜΣ δημιουργείται προσαρμόζοντας τις παραμέτρους τις λήψης ώστε να αναδεικνύουν επιλεκτικά την επιθυμητή ιδιότητα του ιστού. Ειδικότερα η αντίθεση στις εικόνες απεικόνισης διάχυσης (DWI) συνδέεται με την κυτταροβρίθεια και την αιμάτωση όπως αυτά αποδίδονται από της αλλαγές στην δυνατότητα ελεύθερης διάχυσης των μορίων του νερού. Η δυναμική ακολουθία μαγνητικής επιδεκτικότητας αναδεικνύει τις περιοχές αυξημένης αγγειακής διαπερατότητας μέσω των δυναμικών εικόνων κατά την διάρκεια χορήγησης σκιαγραφικής παραμαγνητικής ουσίας. Εφόσον χαρακτηριστικά της αιμάτωσης μπορούν να βασιστούν σε απεικονιστικές τεχνικές τόσο αντίθεσης διάχυσης αλλά και δυναμικής ακολουθίας αιματικής διήθησης, με διαφορετική θεωρητική βάση η κάθε μία, μία μελέτη της συμφωνίας των αποτελεσμάτων αποτελεί αντικείμενο με ενδιαφέρον. Με δεδομένο ότι η ακολουθία αντίθεσης διάχυσης είναι επίσης ενδεικτική της κυτταροβρίθειας, αυτό την καθιστά ένα δυνατό εργαλείο στην μελέτη της επιθετικότητας του όγκου. Στην εργασία III παρουσιάζεται μια μελέτη σύγκλισης μεταξύ των δύο διαφορετικών τεχνικών (DWI-DCE) τόσο σε επίπεδο συμφωνίας με στατιστικά μεγέθη όσο και σε επίπεδο χωρικής συμφωνίας στα αποτελέσματα εντοπισμού των θέσεων μέσα στον όγκο της υψηλότερης κακοήθειας, καταλήγοντας σε έναν οπτικό οδηγό για την ανάδειξή τους οπτικά. Η εργασία IV αναφέρεται σε αναγνώριση νεκρωτικών, υποξικών ή περιοχών με αναπτυσσόμενο όγκο με βάση την καμπύλη ενίσχυσης ακολουθία DCE.Ένα επίσης σημαντικό μέρος της απεικονιστικής διαδικασίας είναι οι T2 και T2* relaxometry τεχνικές καθώς παρέχουν μετρήσεις ειδικές για τον ιστό υπό εξέταση και δεν εξαρτώνται από τις παραμέτρους απεικόνισης. Για την διαδικασία της αξιολόγησης των μεθόδων, σε αυτό το μέρος της εργασίας απεικονίσθηκαν και ασθενείς με καλοήθεις λιπώδη νεοπλάσματα για μετρήσεις αναφοράς. Αυτή η ανάλυση αφορούσε μόνο σε όγκους με λιπώδη σύσταση ή προέλευσης από λιπώδη ιστό, καθώς κατά την διάρκεια της συλλογής δεδομένων προέκυψε ότι στην πλειονότητά τους οι ασθενείς που εγγράφηκαν στην μελέτη να έχουν λιποσαρκώματα και επομένως αυτό το ανοιχτό προς έρευνα πεδίο μπορούσε να αντιμετωπιστεί από το συγκεκριμένο απεικονιστικό πρωτόκολλο και την συγκεκριμένη ομάδα ασθενών. Οι εργασίες II και IV συνάγουν συμπέρασμα για την ταυτότητα του απεικονιζόμενου ιστού και την σύσταση του όπως αυτή εμμέσως παρουσιάζεται στους δείκτες που προκύπτουν από τις Τ2 ακολουθίες πολλαπλών ηχών.Η εργασία II εισάγει τον όρο Spin Coupling ratio (SCratio) ως μετρικό ενδεικτικό της ελλάτωσης έντασης σήματος σχετιζόμενης με φαινόμενα σύζευξης στροφορμής σπιν (spin coupling) το οποίο αποτελεί γνωστό απεικονιστικό φαινόμενο στον υγιή λιπώδη ιστό σε εικόνες Τ2 αντίθεσης αλλά δεν έχει μελετηθεί η αξία του σαν βιοδείκτης για καλοήθειες ή όγκους λιπώδους αρχής όπως λιπώματα ή λιποσαρκώματα. Αυτός ο δείκτης έχει την δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί για την αναγνώριση περιοχών αυξημένης ή μειωμένης κυτταρικής διαφοροποίησης μέσα σε ετερογενή νεοπλάσματα προκειμένου να αποτελέσει προ-εγχειρητικό εργαλείο καθοδήγησης της βιοψίας. Αυτή η εργασία υποστηρίχθηκε από συμπεράσματα σε ομοιώματα που δημοσιεύτηκαν στην εργασία I. Η εργασία V προτείνει μια συγκεκριμένη μεθοδολογία πολυεκθετικής προσαρμογής (Mexp) και αξιολογεί τα αποτελέσματα της με αντιπαραβολή με τα αποτελέσματα της ευρέως χρησιμοποιούμενης τεχνικής ILT σε ομοιώματα με σκοπο την αξιοποιοποίηση της προτεινόμενης μεθόδου σε όγκους λιπώδους αρχής (εργασία VI). Η προτεινόμενη τεχνική έχει το πλεονέκτημα του χαρακτηρισμού του ιστού σε σχέση με τον αριθμό των διακριτών διαμερισμάτων όσον αφορά την χαλάρωση Τ2 σε επίπεδο εικονοστοιχείου και όσο σε επίπεδο ευρύτερης περιοχής ενδιαφέροντος όπως η μέθοδος αναφοράς, το οποίο αποτελεί σημαντικό στοιχείο για ετερογενή νεοπλάσματα. Οι όγκοι λιπώδους αρχής με διαφορετικό βαθμό κακοήθειας εμφανίζονται με διαφορετικό μοτίβο χαλάρωσης συμπεριφορά στην προτεινόμενη τεχνική Mexp, και επομένως η προτεινόμενη τεχνική μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με συμβατικές τεχνικές απεικόνισης για την προ-εγχειρητική εκτίμηση αυτών των νεοπλασμάτων. Ένα νεότερο ογκολογικό πρωτόκολλο που περιλαμβάνει όλες τις προαναφερθείσες τεχνικές αξιοποιήθηκε στα πλαίσια αυτής της μελέτης και τα αποτελέσματα σε επίπεδο βιοδεικτών αξιολογήθηκαν ως προς την ικανότητα μη επεμβατικού χαρακτηρισμού του ιστού με επιβεβαίωση από την ιστοπαθολογική εξέταση ώστε να δημιουργηθεί ένα σύνολο κλινικά σημαντικών βιοδεικτών. Η ιστοπαθολογική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε για την κατηγοριοποίηση των ιστών που ήταν απαραίτητη για τις αναλύσεις των απεικονιστικών δεδομένων. Τα αποτελέσματα που παρουσιάζονται μπορούν να έχουν χρησιμότητα στην υποστήριξη της ακτινολογικής διάγνωσης και μπορούν επίσης να αποτελέσουν αποτελεσματικό εργαλείο για την επιλεκτική διαλογή ιστού από την προ-εγχειρητική βιοψία.