bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Δύο πρώιμα μεταβυζαντινά μνημεία και ο ζωγραφικός τους διάκοσμος στο Πωγώνι της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας
Authors: Γιακουμής Γεώργιος
Published: January 2014

Σύμφωνα με την ιστορία της μεταβυζαντινής ζωγραφικής στην Ήπειρο (Βόρεια και Νότια) πολύ λίγα είναι τα μνημεία που χρονολογούνται στην πιο πρώιμη φάση της Τουρκοκρατίας (1430 - 1530). Στην ελλαδική Ήπειρο έχουν εντοπιστεί τέσσερα μνημεία αυτής της περιόδου και στην αλβανική επτά. Δύο από αυτά βρίσκονται στην Πολίτσιανη του αλβανικού Πωγωνίου. Πρόκειται για τον Άγιο Δημήτριο Σάββου (1526) και τον Άγιο Αθανάσιο Μάτζαρη (1513). Και τα δύο μνημεία είναι ιδιωτικά, φέρουν ζωγραφικό διάκοσμο πολύ καλής ποιότητας και γειτονεύουν με τα Παλαιοφραστανά του ελλαδικού Πωγωνίου, όπου ο Ξένος Διγενής φιλοτέχνησε το Ναό της Παναγίας (1492). Η μεθοδολογία της διατριβής υιοθέτησε αρχικά επταετείς έρευνες πεδίου (χρονική διάρκεια κατά την οποία αναζητήθηκαν και εντοπίστηκαν και άλλα συνομίληκα μνημεία στο βορειοηπειρωτικό χώρο, τα οποία χρονολογούνται μεταξύ 1503 - 1526). Στη συνέχεια, με μελέτη και έρευνα σε ομόλογα επιστημονικά βιβλία, εξετάστηκε το ερευνητέο υλικό από πλευράς εικονογραφικής, τεχνικής και τεχνοτροπικής. Η τριμερής αυτή έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι και τα δύο μνημεία έχουν κοινά εικονογραφικά και τεχνοτροπικά χαρακτηριστικά, δανείζονται στοιχεία από την Μακεδονική Σχολή των Παλαιολόγων και την Κρητική Σχολή των Φορητών Εικόνων και κατόπιν τούτου θεωρούνται ανένταχτα σε κάποιο γνωστό ζωγραφικό σύστημα. Η έρευνα άγεται επίσης στην υπόθεση ότι οι δύο ζωγράφοι είναι επηρεασμένοι σοβαρά από το έργο του Ξένου Διγενή, γι’ αυτό και διαπνέονται από έναν διακριτικό ουμανισμό, μία πρωτευουσιάνικη ατμόσφαιρα και μία ροπή αποστασιοποίησης από την αυστηρή αντιδυτική ιδεολογία των μεγάλων μοναστηριών της εποχής. Τελικά, η έρευνα προτείνει μια υπόθεση εργασίας: ότι οι περιφερόμενοι εκείνοι ζωγράφοι (μεταξύ των οποίων και ο Διγενής) προέρχονται καλλιτεχνικά από την Κρήτη, εμπνέονται από το έργο των ζωγράφων που έφυγαν από την Κων/πολη λίγο πριν την Άλωση και μεταφέρουν, κυρίως στο δυτικό άξονα της τουρκοκρατούμενης Ελλάδας, τον απόηχο της μεταπαλαιολόγειας τέχνης και της καλλιτεχνικής δημιουργίας του 15ου αιώνα στην Κρήτη. Η Ήπειρος δε, στις αρχές του 16ου αιώνα, ανθεί δημογραφικά, οικονομικά και κοινωνικά, απολαμβάνει σουλτανικά προνόμια (όπως ακριβώς και η Πολίτσιανη) και, επομένως, είναι ο καταλληλότερος χώρος για την υποδοχή τέτοιων «μοναχικών και περιφερόμενων» ζωγράφων, όπως αυτοί των δύο μελετηθέντων μνημείων.
Μελέτη πρότυπων καταλυτικών συστημάτων με επιφανειακά ευαίσθητες τεχνικές
Authors: Καράκαλος Σταύρος-Γεώργιος
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκαν δύο πρότυπα συστήματα με ενδιαφέρον για την ετερογενή κατάλυση. Για την μελέτη αυτή χρησιμοποιήθηκε μία σειρά από επιφανειακά ευαίσθητες τεχνικές, κυρίως παραλλαγές της φασματοσκοπίας φωτοηλεκτρονίων από ακτίνες-Χ (XPS, SRPES, XAES). Παράλληλα έγιναν πειράματα με τις τεχνικές: περίθλαση ηλεκτρονίων χαμηλής ενέργειας (LEED), φασματοσκοπία σκέδασης ιόντων (ISS), θερμοπρογραμματισμένη εκρόφηση (TPD) και μέτρησης των μεταβολών του δυναμικού επαφής (CPD). To πρώτο υπόδειγμα πρότυπου συστήματος με καταλυτικό ενδιαφέρον που μελετήθηκε εισαγωγικά, είναι το διμεταλλικό σύστημα Sn/Ni. Αρχικά μελετήθηκαν οι συνθήκες επιφανειακής κραματοποίησης του Sn στην επιφάνεια Ni(111). Βρέθηκε ότι για να σχηματιστεί το πλήρες επιφανειακό κράμα με δομή (?3x?3)R30° και με κάλυψη ακριβώς 0,33ΜΣ Sn, απαιτείται αρχική ποσότητα Sn μεγαλύτερη του ενός ισοδύναμου μονοστρώματος και θέρμανσή του στους 7000C για μερικά λεπτά. Στη συνέχεια μελετήθηκαν οι διατεταγμένες δομές c(4x2) και c(2x2) και βρέθηκε ότι αποτελούν ένα ενδιάμεσο στάδιο της επιφανειακής κραματοποίησης. Τέλος, η αλληλεπίδραση του Sn με την επιφάνεια Ni(111) επιβεβαιώθηκε φασματοσκοπικά με την παρατήρηση χημικής μετατόπισης της κορυφής Sn4d κατά 0,27eV και με την παρουσία νέων συνεισφορών στη ζώνη σθένους, οι οποίες επιβεβαιώθηκαν από θεωρητικούς υπολογισμούς από πρώτες αρχές. Το δεύτερο υπόδειγμα πρότυπου καταλυτικού συστήματος, η μελέτη του οποίου καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της παρούσας διατριβής, είναι η σύνθεση ρεαλιστικών πρόδρομων καταλυτικών συστημάτων Ziegler – Natta (ZN), τα οποία είναι συμβατά για μελέτη σε ατομικό επίπεδο με χρήση επιφανειακά ευαίσθητων τεχνικών. Λόγω της πολυπλοκότητας των παραπάνω συστημάτων, επιδιώχθηκε να μελετηθούν χωριστά οι κυριότερες περιπτώσεις δεπιφανειών που μπορούν να εμφανισθούν στην τελική μορφή του καταλύτη. Η δημιουργία των διεπιφανειών που μελετήθηκαν έγινε κυρίως με εξάχνωση MgCl2 σε υποστρώματα Si(111)7?7, Ti(0001) και SiO2, που αποτελούν συστατικά στοιχεία του καταλύτη. +ς πρώτο υπόστρωμα χρησιμοποιήθηκε η αναδομημένη επιφάνεια Si(111)7?7. Βρέθηκε ότι ο τρόπος ανάπτυξης του MgCl2 στο συγκεκριμένο υπόστρωμα είναι στρωματικός ενώ σε θερμοκρασία δωματίου αλληλεπιδρά ασθενώς με το υπόστρωμα. ,εν εμφανίζονται χημικές μετατοπίσεις στις φωτοκορυφές και σε χαμηλές καλύψεις διατηρείται η αναδόμηση της επιφάνειας του υποστρώματος. Η ασθενής αλληλεπίδραση λαμβάνει χώρα κυρίως μέσω των ατόμων Mg, τα οποία σε χαμηλές καλύψεις συμμετέχουν στη δημιουργία της διατεταγμένης δομής (?3x?3)R30°. Η υπερδομή αυτή παρατηρείται και μετά από θέρμανση μεγαλύτερων καλύψεων MgCl2. Η αλληλεπίδραση του MgCl2 με το Si(111)7?7 γίνεται ισχυρότερη μετά τη θέρμανση, όπου συμβαίνει εκρόφηση και διάσπαση του MgCl2 αφήνοντας στην επιφάνεια υπομονοστρωματική ποσότητα Mg. Η αναδόμηση 7?7 εξαφανίζεται και εμφανίζεται μία νέα συνεισφορά στη ζώνη σθένους χαρακτηριστική της αλληλεπίδρασης. ..................
Κεραίες πολλαπλών τυπωμένων στοιχείων για συστήματα απόκλισης ασύρματων τοπικών δικτύων
Authors: Καραμποΐκης Εμμανουήλ
Published: January 2014

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή παρουσιάζεται µια εκτενής µελέτη συστηµάτων απόκλισης τυπωµένων κεραιών για ασύρµατες συσκευές. Η εξέλιξη των ασύρµατων επικοινωνιών και ειδικότερα η κατανόηση των φαινοµένων που λαµβάνουν χώρα στο ασύρµατο κανάλι µετάδοσης έδωσε ώθηση στην ανάπτυξη τεχνικών αντιµετώπισης φαινοµένων όπως η πολυοδευτική εξασθένηση και η διασυµβολική παρεµβολή. Τέτοιες τεχνικές είναι οι τεχνικές απόκλισης και ειδικότερα οι τεχνικές απόκλισης κεραιών (χώρου, πόλωσης και διαγράµµατος ακτινοβολίας) οι οποίες συνδυάζουν τα λαµβανόµενα από διαφορετικές κεραίες σήµατα µε σκοπό την δηµιουργία ενός σήµατος υψηλότερης στάθµης. Η µεθοδολογία αξιολόγησης της ικανότητας απόκλισης ενός συστήµατος κεραιών περιλαµβάνει τα κριτήρια του συντελεστή συσχέτισης των λαµβανοµένων σηµάτων και του λόγου των µέσων ενεργών κερδών των κεραιών που αποτελούν το σύστηµα. Καθοριστικό ρόλο στην τεχνική απόκλισης διαδραµατίζει ο τρόπος που συνδυάζονται τα λαµβανόµενα σήµατα στον δέκτη, µε την τεχνική του µεγίστου λόγου να αποτελεί την βέλτιστη λύση από πλευράς απόδοσης, αλλά ταυτοχρόνως την πιο δύσκολα υλοποιήσιµη. Η ποσοτικοποίηση της ικανότητας απόκλισης ενός συστήµατος πραγµατοποιείται µε το κέρδος απόκλισης το οποίο λαµβάνει διαφορετικές µορφές και ουσιαστικά παρέχει την πληροφορία του ποσοστού βελτίωσης του συνδυασµένου σήµατος σε σχέση µε µία κεραία αναφοράς. Στα πλαίσια της διατριβής αναπτύχθηκαν συστήµατα απόκλισης τυπωµένων κεραιών δύο, τριών, τεσσάρων έως και έξι στοιχείων. Χρησιµοποιήθηκαν κεραίες γεωµετρίας fractal λόγω της σπουδαίας ικανότητας σµίκρυνσης που παρέχει η εν λόγω τεχνική καθώς και το µονόπολο γεωµετρίας ανεστραµµένου F. Ακολουθήθηκε η µεθοδολογία αξιολόγησης της ικανότητας απόκλισης για όλα τα προτεινόµενα συστήµατα και έγινε σύγκριση µεταξύ των συστηµάτων. Μελετήθηκε αφ’ ενός η επίδραση της θέσης της κεραίας σε µία ασύρµατη συσκευή και αφ’ ετέρου η επιλογή της καταλληλότερης προς χρήση κεραίας στην µείωση του φαινοµένου της αµοιβαίας σύζευξης, φαινόµενο το οποίο αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα µείωσης της συνολικής ικανότητας απόκλισης σε ένα σύστηµα πολλαπλών κεραιών. Ακόµη, µελετήθηκαν συστήµατα απόκλισης κεραιών τα οποία λειτουργούν σε διαφορετικές µπάντες συχνοτήτων. Τέλος, έγινε µια συγκριτική µελέτη για τον ρόλο που διαδραµατίζει το περιβάλλον και ο τρόπος που κατανέµεται η προσπίπτουσα ισχύς στην συµπεριφορά της απόκλισης των µελετηθέντων συστηµάτων.
Θεωρία διαστάσεων και καθολικοί χώροι
Authors: Μεγαρίτης Αθανάσιος
Published: January 2014

Η κατασκευή του Peano το 1890 μιας συνεχούς απεικόνισης από ένα τμήμα επί ενός τετραγώνου έδωσε αφορμή για το πρόβλημα εάν ένα τμήμα και ένα τετράγωνο είναι ομοιόμορφα, και γενικότερα εάν ο $n$-κύβος $I^{n}$ είναι ομοιόμορφος με τον $m$-κύβο $I^{m}$ για $n\neq m$. Το πρόβλημα αυτό λύθηκε από τον Brouwer το 1911 και η μελέτη αυτού του προβλήματος οδήγησε στον ορισμό των διαστάσεων ${\rm ind}$, ${\rm Ind}$ και ${\rm dim}$ και γενικότερα στη γένεση και ανάπτυξη της Θεωρίας Διαστάσεων. Στη διατριβή αυτή ορίζονται διαστάσεις-συναρτήσεις του τύπου ${\rm ind}$, ${\rm Ind}$ και ${\rm dim}$ και αποδεικνύονται βασικές ιδιότητες της Θεωρίας Διαστάσεων (θεωρήματα υποχώρου, αθροίσματος και γινομένου) για τις συναρτήσεις αυτές. Με τη βοήθεια των συναρτήσεων αυτών ορίζονται νέες κλάσεις τοπολογικών χώρων και μελετάται για τις κλάσεις αυτές το πρόβλημα της καθολικότητας, δηλαδή της ύπαρξης ή μη καθολικών χώρων για τις κλάσεις αυτές. Ένας τοπολογικός χώρος $T$ καλείται καθολικός για μια κλάση ${\rm I\!P}$ τοπολογικών χώρων, όταν ο $T$ ανήκει στην κλάση ${\rm I\!P}$ και κάθε τοπολογικός χώρος που ανήκει στην κλάση ${\rm I\!P}$ περιέχεται τοπολογικά στο χώρο $T$. Για την ύπαρξη καθολικών στοιχείων στις κλάσεις αυτές χρησιμοποιείται η μέθοδος κατασκευής Περιεκτικών Χώρων του βιβλίου: S.D. Iliadis, Universal spaces and mappings, North-Holland Mathematics Studies, 198. Elsevier Science B.V., Amsterdam, 2005. xvi+559 pp.
Αριθμητικά πρότυπα σε ατομική κλίμακα για την ανάλυση της ηλεκτρομηχανικής συμπεριφοράς νανοσωληνών άνθρακα και νανοσύνθετων πολυμερών
Authors: Θεοδοσίου Θεοδόσιος
Published: January 2014

Σκοπός της διατριβής είναι η πρόβλεψη των συζευγμένων ηλεκτρομηχανικών ιδιοτήτων νανοσωλήνων άνθρακα και πολυμερών ενισχυμένων με αυτούς. Αρχικά γίνεται η πρόβλεψη των μηχανικών ιδιοτήτων των νανοσωλήνων με χρήση μιας νέας μεθόδου που συνδυάζει εξισώσεις μοριακής μηχανικής και ανάλυσης με πεπερασμένα στοιχεία. Στη συνέχεια γίνεται πρόβλεψη με ικανοποιητική ακρίβεια των ηλεκτρικών ιδιοτήτων των νανοσωλήνων με χρήση της μεθόδου Ισχυρού Δεσμού. Ο συνδυασμός των δύο μοντέλων οδηγεί στην πρόβλεψη της ηλεκτρομηχανικής απόκρισης μεμονωμένων νανοσωλήνων. Τέλος, γίνεται μελέτη της μικροδομής των νανοσύνθετων υλικών καθώς και πως αυτή επηρεάζεται από την επιβολή μηχανικής παραμόρφωσης. Ο συνδυασμός όλων αυτών των μοντέλων οδηγεί στην πρόβλεψη της συζευγμένης ηλεκτρομηχανικής απόκρισης ενός νανοσύνθετου πολυμερούς ενισχυμένου με νανοσωλήνες άνθρακα. Τα μοντέλα που αναπτύχθηκαν και προβλέψεις που έγιναν, επιβεβαιώθηκαν μέσω σύγκρισης με θεωρητικές προβλέψεις και πειραματικές μετρήσεις άλλων διακεκριμένων ερευνητών.
Μελέτη της μη-γενωμικής δράσης του TGF-Β και της ακτιβινης σε διάφορες κυτταρικές διεργασίες που επιτελούνται στα καρκινικά κύτταρα μέσω των πρωτεϊνών RHO και του κυτταροσκελετού της ακτίνης
Authors: Παπαδημητρίου Ελπίδα-Έλσα
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή παρουσιάζεται ένας νέος μηχανισμός που ρυθμίζει τη γρήγορη και παρατεταμένη αναδιοργάνωση της ακτίνης μέσω των Rho GTPασών και ελέγχει διάφορες κυτταρικές διεργασίες, όπως η οργάνωση του κυτταροσκελετού, η ΕΜΤ και η διεισδυτικότητα τόσο σε φυσιολογικά, όσο και σε καρκινικά κύτταρα
Επίδραση των λειτουργικών πολυμορφισμών του γονιδίου της ενδοθηλίνης-1 στην έκπτωση της αναπνευστικής λειτουργίας σε Καυκάσιο πληθυσμό
Authors: Καπαριανός Αλέξανδρος
Published: January 2014

Εισαγωγή: Η ενδοθηλίνη-1 (ΕΤ-1) είναι ένα ισχυρό αγγειοσυσπαστικό και βρογχοσυσπαστικό μόριο το οποίο παρουσιάζει και προφλεγμονώδεις ιδιότητες. Η ικανότητά του να ελκύει φλεγμονώδη κύτταρα στην εστία παραγωγής της, να προκαλεί την παραγωγή μορίων προσκόλλησης στην επιφάνειά τους αλλά και κυτταροκινών αποτελεί απόδειξη της δράσης αυτής. Από την άλλη οι κυτταροκίνες είναι σε θέση να επάγουν την σύνθεση και την έκκριση αυτού του μορίου, δημιουργώντας έτσι ένα μοριακό φαύλο κύκλο ενίσχυσης της φλεγμονής των αεραγωγών που λαμβάνει χώρα στη Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ). Με το τρόπο αυτό η φλεγμονή συνεχίζει να υφίσταται ακόμα και μετά την διακοπή του ερεθιστικού παράγοντα που προκάλεσε την έκλυσή της όπως είναι π.χ. το κάπνισμα. Έτσι, οι λειτουργικοί πολυμορφισμοί που αυξάνουν την παραγωγή της ΕΤ-1 δυνατό να αυξάνουν και το κίνδυνο ανάπτυξης ΧΑΠ. Υλικά-μέθοδοι: Σε αυτή την προοπτική μελέτη ερευνήθηκε η επίδραση στην αναπνευστική λειτουργία δύο λειτουργικών πολυμορφισμών του γονιδίου της ΕΤ-1 σε ένα πληθυσμό 190 καπνιστών (95 υγιείς καπνιστές και 95 καπνιστές που νοσούσαν από ΧΑΠ). Οι δύο πολυμορφισμοί αφορούσαν μια ένθεση αδενίνης στο 5’-άκρο στη θέση +138 (εξώνιο 1, 138/ex1ins/delA) και την αντικατάσταση μιας γουανίνης με θυμίνη στη θέση +5665 (εξώνιο 5) που αλλάζει το αμινοξύ λυσίνη της θέσης 198 σε ασπαραγίνη (Lys198Asn). Στα άτομα αυτά διενεργήθηκε λειτουργικός έλεγχος της αναπνοής σε ετήσια βάση για συνολικό χρονικό διάστημα τριών ετών. Αποτελέσματα: Η μέση ετήσια μείωση στον δυναμικά εκπνεόμενο όγκο στο πρώτο δευτερόλεπτο (ΔFEV₁) ήταν η παράμετρος που μελετήθηκε. Αυτή ήταν μεγαλύτερη για όσους έφεραν το μεταλλαγμένο γόνο 138/ex1ins/delA σε σχέση με τα άτομα που έφεραν το φυσιολογικό αλληλόμορφο. Οι ετεροζυγώτες για το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο που ανήκαν στην ομάδα των καπνιστών δίχως ΧΑΠ παρουσίαζαν μια ΔFEV₁ μεγαλύτερη κατά 19,4 ml σε σχέση με τα άτομα που ήταν ομόζυγα για το φυσιολογικό αλληλόμορφο (p=0.004). Η αντίστοιχη διαφορά για τους ετεροζυγώτες του μεταλλαγμένου αλληλόμορφου που ανήκαν στην ομάδα των καπνιστών που νοσούσαν από ΧΑΠ ήταν 11,15 ml (p=0.003). Αντιθέτως, όσοι έφεραν τον πολυμορφισμό Lys198Asn παρουσίαζαν μια μικρότερη ΔFEV₁ σε σχέση με τα άτομα που έφεραν το φυσιολογικό αλληλόμορφο. Έτσι, οι ετεροζυγώτες για το μεταλλαγμένο αλληλόμορφο που ανήκαν στην ομάδα των καπνιστών δίχως ΧΑΠ παρουσίαζαν μια ΔFEV₁ μεγαλύτερη κατά 11,24 ml (p<0.001) ενώ η αντίστοιχη διαφορά για τους ετεροζυγώτες του μεταλλαγμένου αλληλόμορφου της ομάδας των καπνιστών που νοσούσαν από ΧΑΠ ήταν 11,42 ml (p=0.002). Τα παραπάνω συνηγορούν υπέρ μιας προστατευτικής δράσης του πολυμορφισμού Lys198Asn στην αναπνευστική λειτουργία. Συμπεράσματα: Τα δεδομένα αυτής της μελέτης δείχνουν πως τόσο η ΕΤ-1 όσο και οι λειτουργικοί πολυμορφισμοί του γονιδίου της δύνανται να ενέχονται στο τελικό φαινότυπο της ΧΑΠ και στη σοβαρότητα αυτής.
Τα τοπικά αλφάβητα της Κρήτης στην αρχαϊκή και κλασική περίοδο
Authors: Οικονομάκη Ανδρονίκη
Published: January 2014

Το θέμα της συγκεκριμένης μελέτης είναι τα τοπικά αλφάβητα της Κρήτης στην Αρχαϊκή και Κλασική εποχή. Αρχικά κρίνεται απαραίτητη η ανασύνθεση της διαδικασίας υιοθέτησης και προσαρμογής του ‘φοινικικού’ αλφαβήτου στην ελληνική γλώσσα. Τα αρχικά τοπικά αλφάβητα, η βαθμιαία εξέλιξή τους και η χρήση τους από διαφορετικές επαγγελματικές και κοινωνικές ομάδες αποδεικνύουν ότι η αλφαβητική γραφή υιοθετήθηκε μέσα από μια συλλογική διαδικασία διάρκειας τουλάχιστον ενός αιώνα πριν την εμφάνιση των πρώτων αλφαβητικών επιγραφών στον ελλαδικό χώρο και χρησιμοποιήθηκε αρχικά για οικονομικές εμπορικές δραστηριότητες. Βασική για τη μελέτη των κρητικών τοπικών αλφαβήτων είναι η συλλογή όλων των αρχαϊκών και κλασικών επιγραφών σε πέτρα, πηλό και μέταλλο και η συστηματική κατηγοριοποίηση των χαρακτηριστικών τους σε συνδυασμό με λεπτομερείς πίνακες του σχήματος των γραμμάτων και της εξέλιξής τους. Με βάση επιγραφικά κριτήρια, όπως χαρακτηριστικά σχήματα γραμμάτων, στίξη, φορά γραφής, συμμετρία, επιχειρείται η σχετική χρονολόγηση των επιγραφών και η κατάταξή τους σε χρονική ακολουθία. Τα διαφορετικά τοπικά αλφάβητα, παρόμοια αλλά όχι ταυτόσημα, καθώς και οι διαφορετικές διάλεκτοι ή και γλώσσες (π.χ. η ετεοκρητική γλώσσα στην ανατολική Κρήτη) επιβεβαιώνουν την επιγραφική ετερογένεια της Κρήτης. Η εξέλιξη και οι διαφοροποιήσεις των ‘αρχαϊκών’ αλφαβήτων υποδηλώνουν ότι η συνεχής χρήση τους από τον 8ο ως τον 4ο αιώνα π.Χ. δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως συντηρητισμός. Επίσης τα διαφορετικά αυτά αλφάβητα δεν προέκυψαν ως αποτέλεσμα της γεωγραφικής απόστασης και απομόνωσης αλλά συνδέονται με την πολιτική ύπαρξη και τη δημόσια εικόνα της πόλης. Οι δημόσιες και ιδιωτικές επιγραφές από την ανατολική στη δυτική Κρήτη είναι ενδεικτικές για το επίπεδο του αλφαβητισμού στην αρχαϊκή και κλασική εποχή και για τις επιγραφικές συνήθειες. Τέλος, τα επιγραφικά κριτήρια χρονολόγησης συμβάλλουν στην κατανόηση της αλφαβητικής γραφής και του αλφαβητισμού γενικότερα δίνοντας παράλληλα και μια νέα επιγραφική προσέγγιση στη μελέτη της αρχαϊκής και κλασικής Κρήτης.
Εκδοχές του υψηλού στη νεοελληνική ποίηση
Authors: Γιώτη Αγγελική
Published: January 2014

Μέσω της έννοιας του υψηλού, η συγκεκριμένη εργασία, εξετάζει την κατηγορία της πολιτικής ποίησης: Ο κατάλογος ποιημάτων δημιουργικής πρόσληψης των Ωδών συγκροτείται με το σκεπτικό της μελέτης ποιητικών-συνομιλιών με τον πολιτικό ποιητή Ανδρέα Κάλβο και με την ελπίδα ότι οι θέσεις της συνομιλίας θα αποκαλύψουν και όρους ανανεωμένους του πολιτικού λυρισμού. Αφορμή για την επιλογή του υψηλού ως εννοιολλογικού εργαλείου πλοήγησης δίνει η αναβίωση της έννοιας σε κείμενα του J.-F. Lyotard κατά τη δεκαετία του ’80, που ορίζεται ως πρόταση μετακίνησης του υψηλού από μια περιοχή της φιλοσοφίας της αισθητικής στη σφαίρα μιας πολιτικοποιημένης αισθητικής. Με βάση τα γραμματολογικά κείμενα του Κάλβου ανιχνεύεται μια πιθανή σχέση του με τις περί ύψους θέσεις του Λογγίνου, του Vico, του Blair και του Foscolo, με ιδιαίτερη έμφαση στον Σκώτο φιλόσοφο Thomas Reid και στη διαπιστωμένη, έντονη, αποτύπωση της επίδρασης του έργου του στα καλβικά Μαθήματα Φιλοσοφίας. Βάσει των πορισμάτων της παραπάνω διερεύνησης οργανώνεται ακολούθως η ερμηνευτική ανάγνωση των Ωδών: «Ode agli Ionii», «Ελπίς πατρίδος», «Φιλόπατρις», «Εις θάνατον», «Εις Αγαρηνούς» και «Αι Ευχαί». Η συγκριτική αποτίμηση των ποιημάτων δημιουργικής πρόσληψης των Ωδών, από το ποίημα του Κωστή Παλαμά έως του Βύρωνα Λεοντάρη, οργανώνεται στη βάση που δημιουργεί το παρακάτω δίπολο: τη στιγμή που ένα «πατριωτικό» υψηλό προβάλλει τον Κάλβο κυρίως ως «εθνικό ποιητή», ένα αντεστραμμένο υψηλό αρνείται την αναμυθοποίησή του.
Συνδυασμός των τεχνολογιών χαμηλού κόστους αδρανειακών μονάδων μέτρησης και του παγκόσμιου δορυφορικού συστήματος πλοήγησης σε εφαρμογές φωτογραμμετρίας
Authors: Πατώνης Φώτιος
Published: January 2014

Το αντικείμενο της Διδακτορικής Διατριβής είναι η έρευνα και η αξιοποίηση των δυνατοτήτων του συνδυασμού των τεχνολογιών των χαμηλού κόστους αδρανειακών μονάδων μέτρησης, του παγκόσμιου δορυφορικού συστήματος πλοήγησης και των αισθητήρων απεικόνισης, στη φωτογραμμετρία και κατά επέκταση στις υπηρεσίες που βασίζονται στη θέση. Η έρευνα λαμβάνει υπόψη στατικές και κινηματικές συνθήκες, με τη δημιουργία των κατάλληλων αλγορίθμων, που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε φορητές συσκευές περιορισμένης υπολογιστικής ισχύς. Επιχειρείται η εξοικείωση και η κατανόηση αυτών των τεχνολογιών στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο λειτουργίας τους. Η επιλογή αυτή έγινε τόσο από τη σκοπιά της έρευνας αλλά και για την ίδια την τεχνογνωσία, που στο τέλος θα αποτελέσει μια πλατφόρμα γνώσης, για την ανάπτυξη καινοτόμων εφαρμογών, αξιοποιώντας στο έπακρο αυτές τις νέες δυνατότητες, χωρίς περιορισμούς, δίδοντας τη δυνατότητα για τη χρήση υλικού χαμηλού κόστους. Παρουσιάζονται τα ευρήματα έρευνας, που αφορούν τα όργανα αυτών των τεχνολογιών που είναι διαθέσιμα σήμερα και παρατίθενται χαρακτηριστικές εφαρμογές, όπου αυτά τα συστήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Διατυπώνονται οι αρχές λειτουργίας των αισθητήρων των αδρανειακών μονάδων μέτρησης και των μαγνητόμετρων. Αναπτύσσονται μαθηματικά μοντέλα, μεθοδολογίες και αλγόριθμοι, που στηρίζονται στην επιστημονική μέθοδο της συνόρθωσης των παρατηρήσεων, για την αυτοβαθμονόμηση των αισθητήρων, χωρίς τη χρήση ειδικού εξοπλισμού και εργαστηριακών συνθηκών. Υπολογίζονται οι εκτιμήσεις των ακριβειών των παράγωγων αποτελεσμάτων. Διατυπώνονται μεθοδολογίες για τη σύνθεση των μετρήσεων από τους αδρανειακούς αισθητήρες και τα μαγνητόμετρα. Αναπτύσσεται μαθηματικό μοντέλο και μεθοδολογία, που χρησιμοποιεί ως μέθοδο αναπαράστασης της θέσης, τον πίνακα στροφής και μία επέκταση της έννοιας των γωνιών στροφής. Αναπτύσσεται και υλοποιείται αλγόριθμος για τη σύνθεση των μετρήσεων σε πραγματικό χρόνο, με τη μέθοδο του φίλτρου Kalman. Παρουσιάζονται και αναλύονται τα απαραίτητα στοιχεία για τη δημιουργία ενός πρότυπου συστήματος για το συνδυασμό της αδρανειακής και της δορυφορικής πλοήγησης. Αναπτύσσονται μαθηματικά μοντέλα και μεθοδολογίες για τη σύνθεση των μετρήσεων, με το φίλτρο Kalman. Εφαρμόζονται οι μεθοδολογίες σε πραγματικά δεδομένα. Παρουσιάζεται μια μεθοδολογία για τη σύνδεση των συστημάτων συντεταγμένων της αδρανειακής μονάδας μέτρησης, του αισθητήρα απεικόνισης και του επίγειου συστήματος αναφοράς. Παρουσιάζεται ένα πρότυπο σύστημα προσδιορισμού του προσανατολισμού και της θέσης στο χώρο, σε στατικές και κινηματικές εφαρμογές και μια εφαρμογή για την αναγνώριση γεωαναφερμένων διανυσματικών αντικειμένων. Διατυπώνονται συμπεράσματα για τις δυνατότητες και τις προοπτικές αυτής της τεχνολογίας και των μεθοδολογιών που αναπτυχθήκαν στη Διατριβή.
Μη απλές λεξικές μονάδες και εκμάθηση της νέας ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας
Authors: Ρουσουλιώτη Θωμαΐς
Published: January 2014

Απώτερος σκοπός της συγκεκριμένης έρευνας ήταν να ανιχνεύσει τις μεταβλητές με τις οποίες είναι συνδεδεμένη η εκμάθηση των σύνθετων λεξικών μονάδων από μη φυσικούς ομιλητές της ελληνικής γλώσσας. Η έρευνα έλαβε χώρα σε δύο στάδια. Στο πρώτο στάδιο πραγματοποιήθηκε έρευνα τεκμηρίων, ενώ στο δεύτερο στάδιο ακολούθησε περαιτέρω διερεύνηση του ζητήματος με τη χρήση ενός γλωσσικού τεστ που κατασκευάστηκε ad hoc. Διαπιστώθηκε ότι οι μη φυσικοί ομιλητές της ελληνικής γλώσσας αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην κατανόηση και παραγωγή μη αναλύσιμων συγχρονικά σύνθετων λεξικών μονάδων. Η αδυναμία αυτή αποδόθηκε στη διαδικασία της λεξικοποίησης, στις διαχρονικές αλλαγές που υφίστανται οι λέξεις, στους λόγιους τύπους της νέας ελληνικής γλώσσας και στην ενεργοποίηση των διαδικασιών της μεταφοράς και της μετωνυμίας.
Resource management in IaaS-clouds
Authors: Τσακαλώζος Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία, εξετάζουμε τέσσερα θεμελιώδη προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα νέφη υποδομής (iaas-clouds):Α) με ποιο τρόπο ο καταναλωτής μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση των πόρων, ενώ η εσωτερική δομή της υποδομής του νέφους παραμένει κρυφή.Β) η τοποθέτηση των vm-σε-φυσικές μηχανές σε μεγάλα μη ομοιογενή νέφη.Γ) η εξισορρόπηση φορτίου μέσω ζωντανής μετακίνησης vm υπό χρονικούς περιορισμούς, χωρίς αυτό να συνεπάγεται την εξάντληση των πόρων του νέφους.Δ) η μεγιστοποίηση του οικονομικού κέρδους κατά τη χρήση του νέφους. Οι προτεινόμενες λύσεις για τα προβλήματα αυτά δείχνουν σημαντική βελτίωση της αποτελεσματικότητας των νεφών υποδομής
Economic and environmental evaluation of biofuel production process in sugar industry in the European Union
Authors: Haque Md. Imdadul
Published: January 2014

Η μεταρρύθμιση της Κοινής Ευρωπαϊκής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) ενθάρρυνε τη μείωση της παραγόμενης ποσότητας ζάχαρης στις λιγότερο ανταγωνιστικές χώρες μέλη. Η ποσόστωση για την Ελλάδα μειώθηκε στο 50%, ενώ η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης επέλεξε να μειώσει την παραγωγή κατά 160 χιλ. τόνους με τη μετατροπή δύο εκ των πέντε συνολικά εργοστασίων παραγωγής ζάχαρης σε μονάδες παραγωγής αιθανόλης. Η διατριβή αυτή επιχείρησε να απαντήσει το ερώτημα αν η μετατροπή σε μονάδα παραγωγής βιοαιθανόλης είναι οικονομικά βιώσιμη και περιβαλλοντικά ενδιαφέρουσα, μελετώντας την κατάσταση τόσο στο βιομηχανικό στάδιο όσο και στο γεωργικό τομέα. Μικρο-οικονομικό υπόδειγμα μερικής ισορροπίας της περιφερειακής προσφοράς από την αροτραία γεωργία της Θεσσαλίας κατασκευάστηκε σε συνδυασμό με τη βιομηχανική μεταποίηση και παραγωγή βιοαιθανόλης από τεύτλα και τα δημητριακά. Τα επιμέρους υποδείγματα συναρθρώθηκαν σε ενιαία μορφή για να προσδιοριστεί η καλύτερη τεχνική και η βέλτιστη δυναμικότητα της μονάδας παραγωγής, και ταυτόχρονα το είδος και οι ποσότητες πρώτης ύλης. Η βιομηχανία επιδιώκει τη μεγιστοποίηση του κέρδους και την παραγωγή με το ελάχιστο κόστος, δηλαδή τη βέλτιστη οργάνωση της παραγωγής και την προμήθεια πρώτης ύλης στην χαμηλότερη δυνατή τιμή, ενώ οι γεωργοί να μεγιστοποιήσουν το εισόδημα τους. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το μέσο κόστος κυμαίνεται μεταξύ 800 και 1000 ευρώ ανά τόνο αιθανόλης. Το κόστος της πρώτης ύλης ανέρχεται σχεδόν στο 50% του συνολικού κόστους και αυξάνεται σε 60% για μεγάλη δυναμικότητα (120000t). Έτσι επιμέρους αλλαγές στην αγροτική πολιτική έχουν σημαντική επίπτωση στο κόστος της αιθανόλης. Συγκεκριμένα, η αποσύνδεση των επιδοτήσεων από την παραγωγή λειτουργεί υπέρ της καλλιέργειας σε βιομάζα για ενεργειακούς σκοπούς. Αντίθετα, η αύξηση της δεσμευμένης ενίσχυσης στο βαμβάκι που εφαρμόστηκε το 2009 καθιστώντας το πιο ανταγωνιστικό συνεπώς αυξάνει το κόστος ευκαιρίας της γης που έχει αποτέλεσμα την αύξηση του κόστους αιθανόλης κατά περίπου 50 ευρώ τον τόνο και μετατοπίζει το σημείο ελάχιστου κόστους από τη δυναμικότητα εργοστασίου 50 χιλ. τόνων σε 25 χιλ. τόνους. Το περιβαλλοντικό όφελος από τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου διαφοροποιείται ανάλογα με το εύρος των ορίων του συστήματος στο οποίο βασίζεται η ανάλυση κύκλου ζωής. Όταν ληφθούν υπόψη οι έμμεσες αλλαγές χρήσεων γης τα περιβαλλοντικά αποτελέσματα βελτιώνονται και μειώνεται το κόστος ανά μονάδα μείωσης εκπομπών. Αυτό κυμαίνεται από 100 έως 250 ευρώ και διαφοροποιείται ανάλογα με τα τεχνικά χαρακτηριστικά και τη δυναμικότητα του εργοστασίου μετατροπής.
Τα κριτήρια και οι διαδικασίες αξιολόγησης των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας υποχρεωτικής εκπαίδευσης και της επιλογής των στελεχών στην Ελλάδα και την Αγγλία
Authors: Νίκα Μαρία
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή περιλαμβάνει τη συγκέντρωση, καταγραφή και κριτική ανάλυση των ρυθμιστικών δεδομένων που αφορούν το σχεδιασμό και την εφαρμογή των συστημάτων αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και της επιλογής στελεχών της δημόσιας υποχρεωτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα και την Αγγλία από τη δεκαετία του 1980 έως το 2005, με έμφαση στα προβλεπόμενα κριτήρια και τις σχετικές διαδικασίες. Ως βασική ερευνητική τεχνική χρησιμοποιήθηκε η Ανάλυση Περιεχομένου των επιλεχθεισών πηγών στο πλαίσιο της Συγκριτικής Εκπαίδευσης και της συστημικής θεωρίας. Τα δεδομένα που προέκυψαν αξιολογήθηκαν κριτικά με στόχο να αναδειχθεί, βάσει συγκεκριμένων αξόνων και κριτηρίων, ο βαθμός επιστημονικότητας των συστημάτων και της συμβατότητάς τους με τις σύγχρονες επιταγές της θεωρίας της εκπαιδευτικής αξιολόγησης καθώς και με το γενικότερο οργανωτικο-διοικητικό, ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο λειτουργίας των δύο εκπαιδευτικών συστημάτων. Για τους σκοπούς της έρευνας αξιοποιήθηκαν, εκτός από τα βασικά θεσμικά κείμενα που αφορούν άμεσα στο σχεδιασμό και στην εφαρμογή των συστημάτων αξιολόγησης, και μια σειρά οργανωτικο-διοικητικών και ιστορικών δεδομένων που καθορίζουν το πλαίσιο της λειτουργίας της υποχρεωτικής σχολικής εκπαίδευσης και της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου. Στο πλαίσιο της τριγωνοποίησης των μεθόδων για την εξασφάλιση μεγαλύτερης εγκυρότητας της έρευνας διενεργήθηκε μελέτη περίπτωσης σε δημόσιο σχολείο της Αγγλίας για την αποτύπωση των απόψεων των υπηρετούντων εκπαιδευτικών σχετικά με την αξιολόγησή τους.Από τη έρευνα προκύπτει ότι το αγγλικό σύστημα παρουσιάζει σημαντικού βαθμού συνέπεια και συμβατότητα με τις σύγχρονες θεωρίες της αξιολόγησης, αλλά και με τη λειτουργία και τη δομή του εκπαιδευτικού της συστήματος. Στην Ελλάδα ωστόσο, αν και σε ρητορικό επίπεδο διαπιστώνεται σημαντική εξέλιξη διαχρονικά ως προς τον επιστημονικό λόγο της εισαγωγής των σχετικών ρυθμίσεων, στο πρακτικό επίπεδο του καθορισμού των διαδικασιών εντοπίζονται ελλείψεις και προβλήματα. Το φαινόμενο αυτό δηλώνει αφενός την ανεπαρκή γνώση της θεωρίας της αξιολόγησης και αφετέρου την έλλειψη πολιτικής βούλησης ή την αδυναμία για ουσιαστική μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος στο σύνολό του. Μια τέτοια εξέλιξη θα προϋπέθετε ριζική αλλαγή των δομών αλλά και της νοοτροπίας των συντελεστών του, προκειμένου να μεταβληθεί η παραδοσιακή γραφειοκρατική του οργάνωση σε πιο σύγχρονες και πλουραλιστικές μορφές διοίκησης που θα καθιστούσαν δυνατή την αποκέντρωση των εξουσιών και την αυτονομία των σχολικών μονάδων με βάση την άρτια γνώση και ικανότητα, την παροχή επαρκών κινήτρων και την αναγνώριση του επαγγελματισμού των εκπαιδευτικών
Η συμβολή των μεθόδων αναπαράστασης του χώρου στο σχεδιασμό του και στις συμμετοχικές διαδικασίες, με συστήματα γεωγραφικών πληροφοριών και τηλεπισκόπηση
Authors: Φαρασλής Ιωάννης
Published: January 2014

Οι ταχύτατες μεταβολές που συντελούνται στο χώρο της ελληνικής υπαίθρου αλλά και στις κοινωνίες που δραστηριοποιούνται σ’αυτόν απαιτούν όλο και περισσότερο την ενεργή συμμετοχή τους στις διαδικασίες σχεδιασμού του χώρου τους. Η ανάπτυξη της μεθοδολογικής αλυσίδας, Διαδοχικών Προσεγγίσεων και Βελτιώσεων στο Συμμετοχικό Σχεδιασμό (ΔΠΒΣΣ), έχει ως στόχο την ενσωμάτωση των τρισδιάστατων αναπαραστάσεων στα στάδια σχεδιασμού και αξιολόγησης σεναρίων, στο πλαίσιο ενός σχεδίου ανάπτυξης σε μια περιοχή. Η μέθοδος ΔΠΒΣΣ χρησιμοποιεί τις επιστήμες των Συστημάτων Γεωγραφικών Πληροφοριών (ΣΓΠ) και της Τηλεπισκόπησης, για την δημιουργία τρισδιάστατων διαδραστικών μοντέλων. Οι αεροφωτογραφίες και οι δορυφορικές εικόνες υψηλής ευκρίνειας, με τη βοήθεια της εικονικής πτήσης χρησιμοποιούνται ως εργαλεία, συλλογής αξιόπιστων πληροφοριών ‘εκ των κάτω’, συνεργασίας των τοπικών παραγωγών και φορέων με τους ειδικούς επιστήμονες και τέλος ως εργαλεία ενίσχυσης συναινετικών διαδικασιών κατά την επεξεργασία αποφάσεων, σχεδιασμό και εφαρμογή παρεμβάσεων και δράσεων.Η εφαρμογή των χωρικών αναπαραστάσεων, σε περιοχές της ελληνικής υπαίθρου, αποτελεί σημαντικό εργαλείο στην υποστήριξη των συμμετοχικών διαδικασιών στο σχεδιασμό του χώρου, ενισχύοντας το διάλογο και τη συνεργασία των φορέων της τοπικής κοινωνίας με τους εξειδικευμένους επιστήμονες, συμβάλλοντας στον εντοπισμό και στην ανάδειξη των εδαφικών πόρων. Επομένως η ΜΔΠΒΣΣ αυτό αποκτά ένα ιδιαίτερο ρόλο στη διαδικασία της εδαφικής ανάπτυξης.
Αναπαραγωγική οικολογία και γενετική δομή του Ευρωπαϊκού θαλασσοκόρακα [Phalacrocorax aristotelis (L., 1761)] στο Αιγαίο
Authors: Θάνου Ευανθία
Published: January 2014

Ο Ευρωπαϊκός Θαλασσοκόρακας (Phalacrocorax aristotelis) περιλαμβάνει τρία υποείδη που διαχωρίζονται με βάση μορφολογικές και συμπεριφορικές διαφορές και εξαπλώνονται σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές. Το ατλαντικό υποείδος, P. a. aristotelis, κατά την αναπαραγωγική του περίοδο, εξαπλώνεται στον Ατλαντικό από τη Β. Ρωσσία μέχρι τις ατλαντικές ακτές της Ιβηρικής χερσονήσου, το υποείδος P. a. riggenbachi διαβιεί στις ακτές της Β. Αφρικής και το μεσογειακό (Phalacrocorax aristotelis desmarestii) θεωρείται ενδημικό υποείδος της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας. Η βιολογία και η οικολογία του μεσογειακού θαλασσοκόρακα δεν είναι μελετημένη, ιδιαίτερα στις ανατολικές περιοχές της εξάπλωσής του, παρότι η περιοχή του βόρειου Αιγαίου περιλαμβάνεται στις σημαντικότερες περιοχές αναπαραγωγής του είδους. Η παρούσα διδακτορική διατριβή, αποτελεί την πρώτη μελέτη σχετικά με την οικολογία της αναπαραγωγής και την ανάλυση της γενετικής δομής του μεσογειακού θαλασσοκόρακα σε αποικίες του Αιγαίου. Συγκεκριμένα, μελετώνται τέσσερα θέματα της βιολογίας του υποείδους: (1) η αναπαραγωγική επιτυχία και οι πιθανοί περιβαλλοντικοί παράγοντες που ενδέχεται να την επηρεάζουν, (2) η αναλογία του φύλου των νεοσσών, (3) οι διατροφικές συνήθειες κατά την αναπαραγωγική περίοδο, και (4) η γενετική δομή αναπαραγωγικών πληθυσμών του Αιγαίου, καθώς και οι φυλογεωγραφικές σχέσεις μεταξύ τους και με άλλους μη ελληνικούς πληθυσμούς. - See more at: http://nemertes.lis.upatras.gr/jspui/handle/10889/6263#sthash.RxIinulk.dpuf
Ανάπτυξη υπολογιστικών μεθόδων για την επίλυση προβλημάτων της θεωρίας ελέγχου
Authors: Βαρσάμης Δημήτριος
Published: January 2014

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί η ανάπτυξη υπολογιστικών μεθόδων για την επίλυση προβλημάτων της θεωρίας ελέγχου. Η υπολογιστική μέθοδος υπολογισμού-παρεμβολής (evaluation-interpolation) μας δίνει τη δυνατότητα να επιλύσουμε αρκετά προβλήματα της θεωρίας ελέγχου. Το πλεονέκτημα της μεθόδου υπολογισμού-παρεμβολής έναντι των αναλυτικών λύσεων των αντίστοιχων προβλημάτων είναι η χρήση της αριθμητικής ανάλυσης (παρεμβολή) μέσω της οποίας αποφεύγουμε τα προβλήματα που προκύπτουν στις αναλυτικές λύσεις δηλαδή, πολλές και σύνθετες πράξεις, αδυναμία επίλυσης κ.α. Σε αρκετά προβλήματα της θεωρίας ελέγχου η λύση είναι ένα ή περισσότερα πολυώνυμα δυο μεταβλητών (π.χ. υπολογισμός ορίζουσας πολυωνυμικού πίνακα δυο μεταβλητών, υπολογισμός αντίστροφου πολυωνυμικού πίνακα δυο μεταβλητών, υπολογισμός μέγιστου κοινού διαιρέτη πολυωνύμων δύο μεταβλητών κ.α.). Με την μέθοδο υπολογισμού-παρεμβολής έχουμε τη δυνατότητα να υπολογίσουμε τα συγκεκριμένα πολυώνυμα. Στα πλαίσια της διατριβής επικεντρωθήκαμε στην ανάλυση της πολυωνυμικής παρεμβολής με τη μέθοδο Newton, στην προγραμματιστική υλοποίηση της μεθόδου και παράλληλα στην εύρεση μεθόδων για την ελαχιστοποίηση των υπολογισμών. Αναλυτικότερα, στο πρώτο κεφάλαιο αναφέρονται εισαγωγικές έννοιες της πολυωνυμικής παρεμβολής συναρτήσεων μιας και δύο μεταβλητών. Στο δεύτερο κεφάλαιο προτείνονται νέοι αναδρομικοί τύποι και οι αντίστοιχοι αλγόριθμοι για την υλοποίηση της πολυωνυμικής παρεμβολής με τη μέθοδο Newton. Επίσης, προτείνεται και μια νέα βάση υπολογισμού πολυωνύμου παρεμβολής. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζεται η προγραμματιστική υλοποίηση των αλγορίθμων καθώς επίσης και η σύγκρισή τους ως προς τον χρόνο εκτέλεσης και την αριθμητική ακρίβεια. Στο τέταρτο κεφάλαιο παρουσιάζεται μια θεωρητική προσέγγιση των αλγορίθμων με τεχνικές παράλληλης επεξεργασίας. Τέλος, στο πέμπτο κεφάλαιο αναπτύσσονται νέες υπολογιστικές μέθοδοι που ενσωματώνουν τους προτεινόμενους αλγορίθμους και την τεχνική υπολογισμού-παρεμβολής για την επίλυση προβλημάτων της θεωρίας ελέγχου.
Epiphyte response to drought and experimental warming
Authors: Rapp Joshua M. , Silman Miles R.
Published: January 2014

The high diversity and abundance of vascular epiphytes in tropical montane cloud forest is associated with frequent cloud immersion, which is thought to protect plants from drought stress. Increasing temperature and rising cloud bases associated with climate change may increase epiphyte drought stress, leading to species and biomass loss. We tested the hypothesis that warmer and drier conditions associated with a lifting cloud base will lead to increased mortality and/or decreased recruitment of epiphyte ramets, altering species composition in epiphyte mats. By using a reciprocal transplant design, where epiphyte mats were transplanted across an altitudinal gradient of increasing cloud immersion, we differentiated between the effects of warmer and drier conditions from the more general prediction of niche theory that transplanting epiphytes in any direction away from their home elevation should result in reduced performance. Ramet mortality increased, recruitment decreased, and population size declined for epiphytes in mats transplanted down slope from the highest elevation, into warmer and drier conditions, but epiphytes from lower elevations showed greater resistance to drought in all treatments. Epiphyte community composition changed with elevation, but over the timescale of the experiment there were no consistent changes in species composition. Our results suggest some epiphytes may show resistance to climate change depending on the environmental context, although if climate change results in consistently drier conditions and higher cloud bases, biomass loss and shifting species composition in epiphyte communities is likely.
Effect of chromosome substitution on intrinsic exercise capacity in mice
Authors: Courtney Sean M. , Massett Michael P.
Published: January 2014

Previous research identified a locus on Chromosome 14 as an important regulator of endurance exercise capacity in mice. The aim of this study was to investigate the effect of chromosome substitution on intrinsic exercise capacity and identify quantitative trait loci (QTL) associated with exercise capacity in mice. Mice from a chromosome substitution strain (CSS) derived from A/J and C57Bl/6J (B6), denoted as B6.A14, were used to assess the contribution of Chromosome 14 to intrinsic exercise capacity. All mice performed a graded exercise test to exhaustion to determine exercise capacity expressed as time (min) or work (kg·m). Exercise time and work were significantly greater in B6 mice than B6.A14 and A/J mice, indicating the presence of a QTL on Chromosome 14 for exercise capacity. To localize exercise-related QTL, 155 B6.A14 x B6 F2mice were generated for linkage analysis. Suggestive QTL for exercise time (57 cM, 1.75 LOD) and work (57 cM, 2.08 LOD) were identified in the entire B6.A14 x B6 F2cohort. To identify putative sex-specific QTL, male and female F2cohorts were analyzed separately.  In males, a significant QTL for exercise time (55 cM, 2.28 LOD) and a suggestive QTL for work (55 cM, 2.19 LOD) were identified.  In the female cohort, no QTL was identified for time, but a suggestive QTL for work was located at 16 cM (1.8 LOD). These data suggest that one or more QTL on Chromosome 14 regulate exercise capacity. The putative sex-specific QTL further suggest that the genetic architecture underlying exercise capacity is different in males and females.  Overall, the results of this study support the use of CSS as a model for the genetic analysis of exercise capacity. Future studies should incorporate the full panel of CSS using male and female mice to dissect the genetic basis for differences in exercise capacity.
Mind and media: Exploring the Freud-McLuhan connection
Authors: Braga Adriana , Logan Robert K.
Published: January 2014

In this article we examine the thesis that Sigmund Freud might have had a possible influence on the thinking of Marshall McLuhan. We also develop the parallels in their thinking. The first hint of this connection is that McLuhan frequently refers to Freud in his writings. The second hint is that both men were battling invisible forces - unnoticed or subliminal effects of media for McLuhan and repressed memories and the unconscious for Freud. We present this hypothesis as a probe, which we believe has some degree of truth to it given the frequency with which McLuhan referred to and quoted Freud. Even if it is not true it is still illuminating to see the parallels of these two revolutionary thinkers who explored the workings of the human psyche from two completely different perspectives.
Stumbling towards a diagnosis
Authors: Centor Robert
Published: January 2014

Not all diagnostic successes occur easily or as flashes of inspiration. Sometime the key feature in diagnostic success is persistence.
“Preflight Checklists” for diagnosis: a personal experience
Authors: Ely John W.
Published: January 2014

As physicians, we take pride in our ability to generate, from memory, a complete differential diagnosis for our patients’ presenting symptoms. We expect this of ourselves and our trainees, but we do not do it reliably. Studies have found that the most common cause of diagnostic error is the physician’s failure to consider the correct diagnosis as a possibility. Other professionals, like airline pilots and nuclear plant operators, have accepted the fallibility of their memories and have learned how to ensure reliable completion of critical tasks by using checklists. But our culture in medicine glorifies physicians who complete the critical task of diagnosis using their memories and disparages those who cheat by referring to a list. Recent studies have supported the use of checklists in the operating room and intensive care unit, but so far they have not been used to make diagnosis more reliable. This essay explores a possible use for differential-diagnosis checklists by describing the author’s experience with them in a primary care clinic.
Telltale signs of patient-centered diagnosis
Authors: Millenson Michael L.
Published: January 2014

A best-selling book from the mid-1980s was entitled,
Radiologic errors, past, present and future
Authors: Berlin Leonard
Published: January 2014

During the 10-year period beginning in 1949 with publication of five articles in two radiology journals and UKs The Lancet, a California radiologist named L.H. Garland almost single-handedly shocked the entire medical and especially the radiologic community. He focused their attention on the fact now known and accepted by all, but at that time not previously recognized and acknowledged only with great reluctance, that a substantial degree of observer error was prevalent in radiologic interpretation. In the more than half-century that followed, Garland’s pioneering work has been affirmed and reaffirmed by numerous researchers. Retrospective studies disclosed then and still disclose today that diagnostic errors in radiologic interpretations of plain radiographic (as well as CT, MR, ultrasound, and radionuclide) images hover in the 30% range, not too dissimilar to the error rates in clinical medicine. Seventy percent of these errors are perceptual in nature, i.e., the radiologist does not “see” the abnormality on the imaging exam, perhaps due to poor conspicuity, satisfaction of search, or simply the “inexplicable psycho-visual phenomena of human perception.” The remainder are cognitive errors: the radiologist sees an abnormality but fails to render a correct diagnoses by attaching the wrong significance to what is seen, perhaps due to inadequate knowledge, or an alliterative or judgmental error. Computer-assisted detection (CAD), a technology that for the past two decades has been utilized primarily in mammographic interpretation, increases sensitivity but at the same time decreases specificity; whether it reduces errors is debatable. Efforts to reduce diagnostic radiological errors continue, but the degree to which they will be successful remains to be determined.
Improving diagnostic performance: some unrecognized obstacles
Authors: Henriksen Kerm
Published: January 2014

The growing interest and activity focused on improving diagnostic performance is a needed and welcomed change to which the new journal,
Connecting the dots: like watching a movie…critically
Authors: Heudebert Gustavo R.
Published: January 2014

Acquisition of expertise in the diagnosis and management of patients requires years of practice; exposure to diverse clinical entities is critical as well as the myriad ways in which the same disease can present in a given patient. However, this repeated exposure has to be accompanied by two critical elements; first, the novice needs the guidance of an expert or master to appreciate the nuances and subtleties in making a diagnosis or taking a course of action. Second, and perhaps most importantly, the physician needs to acquire the habit of reflecting on and in actions during the clinical encounter. Unguided repetition during formative years or lack of critical introspection during practice hinders the progression to expertise. In a way, a complex clinical encounter is akin to watching a complex movie; it takes repeated exposure to the movie to understand the subtleties the director is utilizing to understand the plot in its entirety.
The critical step to reduce diagnostic errors in medicine: addressing the limitations of human information processing
Authors: Zwaan Laura
Published: January 2014

Over the last 50 years diagnostic testing has improved dramatically and we are now able to diagnose patients faster and more precisely than ever before. However, the incidence of diagnostic errors, particularly of common diseases, has remained relatively stable over time. In this paper, I argue that the intrinsic limitations of human information processing are crucial. The way people process information has not changed over the years and is the main cause of diagnostic error. To take a decisive step forward and substantially reduce the number of diagnostic errors in medicine, we need to create an environment which takes the intrinsic limitations of in human information processing into account.
The diagnostic field’s players and interactions: from the inside out
Authors: McDonald Kathryn M.
Published: January 2014

For diagnoses that require inputs from multiple players – patients, informal caregivers, health care professionals – a team approach to coordinating diagnostic care has the potential to improve outcomes. Taking a patient-system perspective helps elucidate important factors relevant to team-based diagnostic performance. These factors are conceptualized as a metaphoric playing field that has goals, players interacting, unavoidable uncertainties and influential social conditions specifically tied to the diagnosis phase of care. In terms of rules of the game, the patient-system interaction might be guided by application of Gittell and colleague’s relational coordination concepts, and understood within a broader social network framework of diagnosis, adapted from work by Berkman and colleagues. Patient-centered metrics are also needed to monitor the success of diagnosis.
A Compact Human-Powered Energy Harvesting System
Authors: Rao Yuan , McEachern Kelly M. , Arnold David P.
Published: January 2014

A fully functional, self-sufficient body-worn energy harvesting system is presented in this paper. The system is designed for passively capturing energy from human motion, with the long-term vision of supplying power to portable, wearable, or even implanted electronic devices. Compared with state-of-the-art vibrational systems, the system requires no external power supplies and can bootstrap from zero-state-of-charge to generate electrical energy from walking, jogging, and cycling; convert the induced AC voltage to DC voltage; and then boost and regulate the DC voltage to charge a Li-ion-polymer battery. Measurements show that at open-load the system turns on when the input is above 1 Vpk and turns off when the input drops below about 600 mVpk with no measurable standby power consumption. Tested under normal human activities (walking, jogging, and cycling) when worn on different parts oze body, the 70 cm3 system is shown to charge a 3.7 V rechargeable battery at charge rates ranging from 33 μW to 234 μW.
Porous functional poly(unsaturated polyester-co-glycidyl methacrylate-co-divinylbenzene) polyHIPE beads through w/o/w multiple emulsions: preparation, characterization and application
Authors: Mert Emine Hilal , Yıldırım Hüseyin
Published: January 2014

Poly(unsaturated polyester-co-glycidyl methacrylate-co-divinylbenzene) poly high internal phase emulsion (HIPE) beads were synthesized via water-in-oil-in-water (w/o/w) multiple emulsions. HIPEs were prepared by using a commercial unsaturated polyester resin (UPR) and a mixture of glycidyl methacrylate (GMA) and divinylbenzene (DVB) as the cross-linker. The external surfactant was found to be a strong influence on the morphology of the beads. The porosity and the pore morphology of the resulting polyHIPE beads were investigated by scanning electron microscopy (SEM) and Brunauer-Emmett-Teller (BET) molecular adsorption method, respectively. Post-functionalization of the beads was carried out with multifunctional amines such as 1,4-ethylenediamine (EDA), 1,6-hexamethylenediamine (HMDA) and 4-aminosalicylic acid (ASA). Elemental analysis was used to confirm the functionalization. Resulting functional beads were tested on the adsorption of Ag(I), Cu(II), and Cr(III) under non-competitive conditions and atomic absorption spectroscopy (AAS) was used to calculate the adsorption capacities. The maximum adsorption capacities of the functional beads were found to be decreasing in the order of Ag(I)>Cu(II)>Cr(III).
Provision of Public Goods and Violent Conflict: Evidence from Colombia
Authors: Cortés Darwin , Montolio Daniel
Published: January 2014

The Colombian conflict has lasted for around 50 years. It has been fueled by the financial opportunities coming from production and traffic of illegal drugs, and predation of other natural resources. In such a context it is not clear what policies are more effective to reduce conflict. Two public policies that are frequently mentioned as effective to reduce conflict are investments in roads and education. However, a priori, both investments in roads and education may either increase or reduce conflict. After controlling for possible problems of endogeneity, we show that increases in roads provision reduces conflict while education does not. Because this is robust to controlling for measures of state capacity and governance, and the opportunity cost of conflict, our results are likely to be explained by the relative mobility of education and roads. Policies that increase roads provision might help to fight against the intensity of conflict.