Μελέτη της μεταβολής των Τ-λεμφοκυττάρων με τη χρησιμοποίηση μονοκλωνικών αντισωμάτων κατά τη διάρκεια της κύησης (φυσιολογικής και με μητρορραγία του πρώτου τριμήνου)
Authors: Ρίτης Κωνσταντίνος 
Published: January 2014

Το κύημα ως ετερομόσχευμα θεωρητικά θα έπρεπε να απορρίπτονταν. Η ειδική ανοσολογική συμπεριφορά της εγκύου που στοχεύει στην προστασία του εμβρύου από μια ανοσολογική επίθεση της μητέρας αποτελεί και σήμερα ένα συναρπαστικό και δυσεπίλυτο αντικείμενο μελέτης. Στα πλαίσια αυτά, σε 88 έγκυες γυναίκες και σε 16 υγιείς γυναίκες της παραγωγικής ηλικίας μελετήσαμε στο περιφερικό αίμα τους υποπληθυσμούς των Τ-λεμφοκυττάρων και κάναμε ποσοτικό προσδιορισμό στο αίμα των IgG, IgM, IgA. Η μελέτη των λεμφοκυτταρικών υποπληθυσμών, CD₃+ (Τ₃+): ώριμα Τ-λεμφοκύτταρα, CD₄+ (Τ₄+ ): βοηθητικά και διεγερτικά Τ-κύτταρα, CD₈+ (Τ₈+ ): κυτταροτοξικά και κατασταλτικά Τ-κύτταρα και Ια⁺: Β-λεμφοκύτταρα και διεγερμένα κύτταρα, έγινε με τη βοήθεια των μονοκλωνικών αντισωμάτων. Από τις 88 έγκυες γυναίκες οι 32 παρουσίασαν μητρορραγία στο πρώτο τρίμηνο της κύησης ενώ οι υπόλοιπες 56, ηλικίας κύησης από 6 έως 40 εβδομάδες είχαν φυσιολογική εξέλιξη της εγκυμοσύνης και γέννησαν υγιές παιδί. Η επιλογή των 104 υγιών γυναικών συνολικά που μελετήσαμε απαιτούσε σαν προϋπόθεση την έλλειψη παθολογικών καταστάσεων που επηρεάζουν ή πιθανώς να επηρεάζουν τους προσδιορισμούς των υποπληθυσμών των Τ-λεμφοκυττάρων και των ανοσοσφαιρινών. Κατά τη φυσιολογική εγκυμοσύνη διαπιστώσαμε στο πρώτο τρίμηνο σημαντικά χαμηλό ποσοστό Τ₄+ κυττάρων με προοδευτική αύξηση όσο εξελίσσεται η κύηση και σημαντικά υψηλό αριθμό Τ₈+ κυττάρων που επανέρχεται στα επίπεδα πριν την εγκυμοσύνη μετά την 14η εβδομάδα της κύησης. Οι διαφορές αυτές θα μπορούσαν ίσως να εκτιμηθούν ως προσπάθεια του ανοσολογικού συστήματος της εγκύου να αποδεχθεί το κύημα τις πρώτες εβδομάδες της κύησης, ενώ το αυξημένο ποσοστό των Τ₄+ κυττάρων στο τρίτο τρίμηνο σαν προσπάθεια απόρριψης του κυήματος. Στις επίτοκες τα σημαντικά χαμηλά Τ₈+ και Τ₄+ κύτταρα σε σύγκριση με όλες τις ομάδες των φυσιολογικών εγκύων γυναικών πιθανολογεί την λήξη της ανοσοδιέγερσης και την απουσία κατασταλτικής δραστηριότητας των μητρικών λεμφοκυττάρων. Στις έγκυες με μητρορραγία του πρώτου τριμήνου χρησιμοποιώντας την Discrimination analysis με βάση τις παραμέτρους, IgM (ανασταλτικοί - προστατευτικοί παράγοντες;) και εκατοστιαία αναλογία Τ₄+ κυττάρων (κυτταρική ανοσοανταπόκριση της εγκύου), κατασκευάσαμε ευθεία γραμμή που ορίζεται από εξίσωση. Η ευθεία αυτή γραμμή, στο σύστημα των συντεταγμένων των παραπάνω παραμέτρων, είναι και το σύνορο που χωρίζει τις έγκυες με μητρορραγία σε δύο ομάδες. Σε εκείνες, δηλαδή, που απέβαλαν ή θα αποβάλουν και σε εκείνες των οποίων η κύηση θα εξελιχθεί ομαλά μέχρι το τέλος (Εικόνα 5). Η καινούργια διαγνωστική μέθοδος που προτείνουμε, η οποία στηρίζεται σε ανοσολογικά δεδομένα, σε συνδυασμό με τα υπερηχογραφικά κριτήρια, περιορίζει το διαγνωστικό και προγνωστικό σφάλμα για τη βιωσιμότητα και πορεία της κύησης στο 2%, στις έγκυες με μητρορραγία στο πρώτο τρίμηνο. Η εφαρμογή στην καθημερινή πράξη, της ανοσολογικής διαγνωστικής μεθόδου στις γυναίκες με μητρορραγία στο πρώτο τρίμηνο της κύησης, υπόσχεται σημαντική βοήθεια στον κλινικό γιατρό.