bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Συναισθηματική υπολογιστική και εκπαίδευση
Authors: Μανούσος Κλάδος
Published: September 2021

Το μαθηματικό άγχος μπορεί να οριστεί ως το συναίσθημα της αποστροφής ή του φόβου των μαθηματικών σε καθημερινές ή ακαδημαϊκές δραστηριότητες. Οι γνωστικές επιπτώσεις του μαθηματικού άγχους έχουν μελετηθεί αρκετά και έχουν αποκαλύψει πως το μαθηματικό άγχος επηρεάζει σημαντικά τα πολύπλοκα μαθηματικά προβλήματα, όπως νοερούς υπολογισμούς διψήφιων αριθμών, εξαιτίας της επιρροής του στην μνήμη εργασίας. Η σχέση μεταξύ μαθηματικού άγχους και μνήμης εργασίας έχει μελετηθεί αρκετά σε συμπεριφορικό επίπεδο, αλλά θα πρέπει να μελετηθεί περισσότερο σε νευροφυσιολογικό επίπεδο. Η νευροβιολογική βάση του μαθηματικού άγχους άρχισε να κεντρίζει το επιστημονικό ενδιαφέρον πρόσφατα και ακόμα δεν υπάρχει κάποια μελέτη η οποία να αποσαφηνίζει την σχέση του μαθηματικού άγχους με την μνήμη εργασίας. Αυτή είναι η πρώτη μελέτη που σκοπεύει να ερευνήσει τις νευροφυσιολογικές συνιστώσες του μαθηματικού άγχους και τις επιδράσεις του στην μνήμη εργασίας. Για τον λόγο αυτό χρησιμοποιήσαμε πολυκάναλες ηλεκτροεγκεφαλογραφικές καταγραφές με σκοπό να μελετήσουμε τις μεταβολές που επιφέρει το μαθηματικό άγχος τόσο σε επίπεδο πηγών όσο και σε επίπεδο ηλεκτροδίων, καθώς και στην οργάνωση των δικτύων λειτουργικής συνδεσιμότητας του εγκεφάλου. Τα αποτελέσματα μας έδειξαν πως τα άτομα που έχουν μαθηματικό άγχος ενεργοποιούν κέντρα που σχετίζονται με τον πόνο και τα αρνητικά συναισθήματα, ενώ εμφανίζουν και αποδιοργανωμένα δίκτυα
Διδακτικές διαστάσεις των μοντέλων των μη ευκλείδειων γεωμετριών στα πλαίσια της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης
Authors: Καίσαρη Μαρία
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εστιάζεται στο πρόβλημα της “μετάβασης” από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην τριτοβάθμια προτείνοντας την σύνδεση των Στοιχειωδών με τα Ανώτερα Μαθηματικά. Η σύνδεση αυτή επιχειρείται να γίνει μέσω κατάλληλα επιλεγμένων θεμάτων και οι μη-Ευκλείδειες Γεωμετρίες αποτελούν ένα ελκυστικό αντικείμενο για έρευνα στο παραπάνω πλαίσιο. Η διατριβή αυτή, αφορά τις μη Ευκλείδειες Γεωμετρίες και τα μοντέλα τους και ιδιαίτερα την Ελλειπτική Γεωμετρία: καθώς αυτή μοντελοποιείται πάνω στη σφαίρα, θα μπορούσε να αποτελέσει τη “γέφυρα” για το πέρασμα από την Ευκλείδεια στις μη-Ευκλείδειες Γεωμετρίες. Γίνεται μια σύντομη ιστορική αναδρομή από την ανακάλυψη των μη Ευκλείδειων Γεωμετριών μέχρι την αξιωματική θεμελίωση του Hilbert. Περισσότερη έμφαση δίνεται στα μοντέλα των μη Ευκλειδείων και προτείνεται μια κατηγοριοποίηση αυτών για παιδαγωγικούς σκοπούς καθώς και ένα μοντέλο της Ελλειπτικής Γεωμετρίας για πιθανή διδακτική χρήση. Επίσης αναλύεται ένα νέο θεωρητικό πλαίσιο έρευνας για την διδακτική της γεωμετρίας και στην συνέχεια θα περιγραφεί η ερευνητική μεθοδολογία και το κυρίως διδακτικό πείραμα. Στο διδακτικό πείραμα, στο οποίο βασίζεται η διατριβή αυτή, συμμετείχαν φοιτητές του Μαθηματικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Πατρών οι οποίοι ασχολήθηκαν, μεταξύ άλλων, με ζητήματα όπως: η συντομότερη διαδρομή μεταξύ δύο σημείων πάνω στην επιφάνεια της σφαίρας και η κατασκευή μοντέλου της Ελλειπτικής Γεωμετρίας.
Η αξιολόγηση της κάθαρσης του πράσινου της ινδοκυανίνης (ICG) προεγχειρητικά ως μέθοδος ελέγχου της ηπατικής λειτουργίας μετά ηπατεκτομή
Authors: Δέρπαπας Μιχαήλ
Published: September 2021

Purpose: Liver failure is a major cause of early mortality followinghepatectomy. The future-remnant liver function is an important factor whenassessing the risk for postoperative liver impairment. Several techniques havebeen established for this evaluation, including the ICG test. Aim of the study isto evaluate the ICG clearance in patients scheduled for liver resectionregarding perioperative and postoperative risk factors.Methods: Thirty-one patients, scheduled for liver resection, underwent theICG test. Peri-operative and postoperative variables were recorded andanalyzed using non-parametric tests.Results: Procedures extended from wedge excisions to extendedhepatectomies. Major complications included 1 case of a non-ST elevationmyocardial infarct, 1 case of inferior vena cava thrombosis, 2 cases of liverinsufficiency and 1 case of renal failure. Two patients died due to myocardialinfarction and postoperative liver failure respectively. PDR was foundpositively correlated with total blood loss, transfusion and operation duration.Conclusions: The role of residual liver function and particularly the hepaticreserve assessment on liver surgery may be of most benefit in the routinestratification of risk, enabling surgical procedures to be performed with safety.In this study, the ICG clearance markers were found significantly correlated with perioperative risk factors in histologically „normal‟ liver parenchyma.Interpretation of ICG clearance results may appraise in these patients aninadequate hepatic reserve in the remaining parenchyma postoperatively.Thus, in addition to CT volumetry, functional assessment of the hepaticreserve with ICG may persuade the preoperative planning and preventpostoperative liver failure.
Θερμοδυναμική σταθερότητα πρωτεϊνών
Authors: Σταύρος Φιλήμων
Published: September 2021

Η συσχέτιση της θερμοδυναμικής σταθερότητας με τη δομή και την εξειδικευμένη λειτουργικότητα αποτελεί, τις τελευταίες δεκαετίες, μία από τις μεγαλύτερες ερευνητικές προκλήσεις στην επιστήμη των Πρωτεϊνών. Η κατανόηση αυτής της συσχέτισης πυροδοτεί την ανάπτυξη πλήθους εφαρμογών στη βιοτεχνολογία, στη νανοτεχνολογία, στο περιβάλλον και στην υγεία. Στο πλαίσιο της παρούσας διατριβής, χρησιμοποιείται τόσο η θερμική όσο και η χημική μετουσίωση, για να διερευνηθεί η ενδεχόμενη συσχέτιση της θερμοδυναμικής σταθερότητας α) της πρωτεΐνης λυσοζύμη με τη συγκέντρωση των αλάτων NaCl και Na₂SO₄, που την κρυσταλλώνουν και των αλάτων, Li₂SO₄ και (NH₄)₂HPO₄, που δεν την κρυσταλλώνουν και β) με την εξαιρετικής σημασίας αρχιτεκτονική δίπλωσης, (βα)₈-βαρέλι της καταλυτικής περιοχής της πρωτεΐνης χιτινάση-60. Η μελέτη της θερμικής και η χημικής μετουσίωσης των πρωτεϊνών, δηλαδή η μετάβασή τους από τη φυσική, λειτουργική, διπλωμένη κατάσταση στη μη λειτουργική, μερικώς ή πλήρως ξεδιπλωμένη, πραγματοποιείται μέσω θερμιδομετρικών και φασματοσκοπικών τεχνικών. Αυτές συμπεριλαμβάνουν υψηλής ακρίβειας αδιαβατική θερμιδομετρία διαφορικής σάρωσης (DSC), φασματοπολωσιμετρία κυκλικού διχροϊσμού (CD) και φασματοσκοπία φθορισμού. Για τα άλατα που κρυσταλλώνουν τη λυσοζύμη διαπιστώθηκε αύξηση της θερμοδυναμικής σταθερότητας στις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις, η οποία ενδεχομένως οφείλεται στην ελάττωση της εντροπίας της φυσικής κατάστασης της λυσοζύμης. Στην περίπτωση αυτή η μεγαλύτερη οργάνωση της φυσικής κατάστασης της λυσοζύμης αυξάνει το εντροπικό όφελος της κρυστάλλωσης. Η απελευθέρωση μορίων νερού από την πρωτεϊνική επιφάνεια θεωρείται η κύρια θερμοδυναμική καθοδηγητική τάση της κρυστάλλωσης. Η καταλυτική περιοχή της χιτινάσης-60 αποδείχθηκε μια αυτόνομη θερμοδυναμική οντότητα, η οποία επιδεικνύει μια εντυπωσιακή ανθεκτικότητα σε χημικούς αποδιατάκτες. Η θερμοδυναμική του σταθερότητα προσδιορίστηκε ΔG~ 7 kcal/mol. Η προοπτική αξιοποίησης του (βα)₈-βαρελιού της χιτινάσης-60 σε έναν ρόλο “plug and play” σε συνδυασμό με την εντυπωσιακή ανθεκτικότητά του σε χημικούς αποδιατακτές προσδίδει στην πρωτεϊνική αυτή περιοχή ελκυστικές ιδιότητες για περιβαλλοντικές και άλλες εφαρμογές.
Η σκηνογραφία στην Ελλάδα του μεσοπολέμου
Authors: Κωνσταντινάκου Παναγιώτα
Published: September 2021

Στόχος της διατριβής είναι να παρουσιάσει και να αναλύσει τη σκηνογραφική δραστηριότητα στηνΕλλάδα του Μεσοπολέμου (1918-1940) ως μια δραστηριότητα που εντάσσεται στο θεατρικό αλλά καιστο γενικότερο πολιτισμικό γίγνεσθαι της εποχής. Συγκεκριμένα, εξετάζει την οργάνωση τηςσκηνογραφικής δραστηριότητας και τη θέση της σκηνογραφικής παρουσίας στη θεατρικήπραγματικότητα της εποχής· τις καταβολές, τις ιδιότητες και τις δικαιοδοσίες των προσώπων πουεμπλέκονται στη σκηνογραφική διαδικασία· τα τεχνικά και υλικά μέσα καθώς και τους χώρους πουείχαν στη διάθεσή τους· τις αισθητικές επιδιώξεις και πραγματοποιήσεις τους αλλά και τις ιδεολογικέςπαραμέτρους που καθόρισαν το σύνολο της σκηνογραφικής παραγωγής της εποχής. Το κείμενο τηςδιατριβής συνοδεύεται από τρία παραρτήματα: Στο Παράρτημα Ι «Πίνακας εικόνων – Εικόνες – Πηγέςεικόνων» συγκεντρώνεται η οπτική τεκμηρίωση της διατριβής. Στο Παράρτημα ΙΙ «Βιογραφικάσημειώματα σκηνογράφων» συγκεντρώνονται πληροφορίες για τους περισσότερους σκηνογράφουςπου δραστηριοποιήθηκαν στο ελληνικό θέατρο του Μεσοπολέμου. Αναλυτική παραστασιογραφία όλωντων σκηνογράφων θα βρει ο αναγνώστης στο Μέρος ΙΙΙ του Παραρτήματος «Πίνακας επώνυμωνσκηνογραφιών (1918-1940)».
Αρχιτεκτονική λογισμικού για ενοποιημένη και μακρόθεν διαχείριση ιατρικών δεδομένων και στοιχείων συμπεριφοράς ασθενών
Authors: Λαμπρινάκος Γεώργιος-Ελευθέριος
Published: September 2021

Η διατριβή πραγματεύεται τη σχεδίαση πλατφόρμας απομακρυσμένης και ενοποιημένης διαχείρισης ιατρικών δεδομένων και στοιχείων συμπεριφοράς των ασθενών, που στοχεύει στην υποστήριξη της παρακολούθησης των ασθενών από τη διεπιστημονική ομάδα φροντίδας.Αρχικά, η διατριβή μελετά τα κυρίαρχα τεχνικά πρότυπα στον τομέα της απομακρυσμένης παρακολούθησης της υγείας και στην ανταλλαγή ηλεκτρονικών ιατρικών μηνυμάτων. Παράλληλα, γίνεται καταγραφή και ανάλυση των απαιτήσεων των επαγγελματιών της υγείας, ώστε να είναι εφικτή η σχεδίαση των ροών εργασίας της υπηρεσίας και κατ' επέκταση η υλοποίηση της πλατφόρμας. Η προτεινόμενη πλατφόρμα αποτελείται από ένα σύνολο συστατικών, που συνθέτουν ένα πρωτότυπο σύστημα απομακρυσμένης παρακολούθησης των ασθενών. Η διατριβή καταγράφει όλα τα απαιτούμενα συστατικά, που συνοπτικά είναι οι αισθητήριες συσκευές ιατρικών μετρήσεων ή περιβάλλουσας δραστηριότητας, οι δικτυακές πύλες συλλογής των σημάτων, το μεσισμικό της πλατφόρμας, ο βασικός εξυπηρετητής της πλατφόρμας και η εφαρμογή Ιστού. Ακολουθώντας τις απαιτήσεις, η πλατφόρμα δίνει έμφαση στην παραγωγή ειδοποιήσεων προς τους επαγγελματίες της υγείας σε περίπτωση ανάγκης, όπως αυτή προκύπτει ύστερα από την εφαρμογή συλλογιστικής στα δεδομένα των ασθενών σε αντιπαραβολή με τους τροφοδοτημένους στο σύστημα κανόνες. Παράλληλα, δίνεται έμφαση στη διαλειτουργικότητα μεταξύ των συστατικών της πλατφόρμας καθώς και στην υιοθέτηση και παραμετροποίηση κυρίαρχων προτύπων του τομέα.Ένα βήμα παραπέρα, σχεδιάζεται η προτεινόμενη υπηρεσία παροχής φροντίδας στους ασθενείς, η οποία βασίζεται στην ανωτέρω πλατφόρμα και στη διεπιστημονική συνεργασία των επαγγελματιών. Αφού καταγραφούν οι σχετικές ροές εργασιών, η διατριβή πραγματεύεται την πιλοτική αξιολόγηση της υπηρεσίας, η οποία εφαρμόστηκε υπό πραγματικές συνθήκες σε κέντρα υγείας. Η αξιολόγηση καλύπτει πολλούς τομείς, όπως, για παράδειγμα, την αντίληψη των ασθενών και των επαγγελματιών για την παρεχόμενη υπηρεσία και την κλινική αποδοτικότητα. Επιπλέον, καταγράφονται κάποιες προκλήσεις αναφορικά με την ευρεία εφαρμογή της υπηρεσίας, ενώ συνοψίζεται η γνώση που αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια της πιλοτικής δοκιμής. Η διατριβή ολοκληρώνεται με τα σημαντικότερα συμπεράσματα που προκύπτουν και με την παρουσίαση προτάσεων για σχετική μελλοντική εργασία.
Απομόνωση και ταυτοποίηση δευτερογενών μεταβολιτών από το γαστερόποδο Aplysia Depilans
Authors: Πετράκη Αναστασία
Published: September 2021

Τα μαλάκια του γένους Aplysia (Anaspidea, Aplysiidae) έχουν αποδειχθεί πλούσια πηγή δευτερογενών μεταβολιτών, τους οποίους συνήθως βιοσυσσωρεύουν από τα φύκη που χρησιμοποιούν ως τροφή. Καθώς προτιμούν να τρέφονται με ροδοφύκη του γένους Laurencia (Ceramiales, Rhodomelaceae), παρουσιάζουν συχνά ένα χημικό φορτίο παρόμοιο με εκείνο των συγκεκριμένων ροδοφυκών.Το είδος Aplysia depilans (Gmelin 1791) απαντάται στον Ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό και στη Μεσόγειο Θάλασσα, το οποίο πήρε το όνομα «depilans» εξαιτίας της δεισιδαιμονίας των ψαράδων ότι προκαλεί αλωπεκία (depilatory Aplysia).Στα πλαίσια της παρούσας διατριβής σκοπός ήταν η απομόνωση και ο δομικός χαρακτηρισμός των δευτερογενών μεταβολίτων του είδους A. depilans, καθώς και η αξιολόγηση της βιολογικής τους δράσης. Άτομα του μαλακίου συλλέχθηκαν από τη νήσο Σκύρο (Βόρειες Σποράδες, Αιγαίο Πέλαγος) σε βάθος 2-4 m και αφού τεμαχίστηκαν, εκχυλίστηκαν εξαντλητικά με μίγματα CH2Cl2/MeOH. Το ολικό οργανικό εκχύλισμα υποβλήθηκε σε σειρά χρωματογραφικών διαχωρισμών, οι οποίοι οδήγησαν στην απομόνωση 77 δευτερογενών μεταβολιτών. Η απόδοση των χημικών δομών των φυσικών προϊόντων πραγματοποιήθηκε μετά από ενδελεχή ανάλυση των φασματοσκοπικών δεδoμένων NMR και φασματομετρικών δεδoμένων MS, καθώς και μετά από μελέτη και σύγκριση τους με βιβλιογραφικά δεδομένα.Από το σύνολο των 77 δευτερογενών μεταβολιτών που απομονώθηκαν, οι 56 ανήκουν στην κατηγορία των τερπενίων, εκ των οποίων τα 34 είναι σεσκιτερπένια, τα 19 είναι διτερπένια και τα 3 είναι στεροειδή, ενώ οι 21 ανήκουν στη κατηγορία των C15 ακετογενινών. Εξ αυτών, οι 29 μεταβολίτες αποτελούν νέα φυσικά προϊόντα, οι 4 αποτελούν νέα φυσικά προϊόντα που είναι ήδη γνωστά ως προϊόντα ημισύνθεσης, οι 28 είναι γνωστά φυσικά προϊόντα που απομονώνονται όμως για πρώτη φορά από το γένος Aplysia και οι 14 είναι γνωστά φυσικά προϊόντα που απομονώνονται για πρώτη φορά από το είδος A. depilans.
Συγκριτική μελέτη αιθέριων ελαίων φυλλώματος από 54 taxa του γένους PINUS L.
Authors: Κουτσαβίτη Αικατερίνη
Published: September 2021

Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής μελετήθηκε η χημική σύσταση των οργανικών εκχυλισμάτων διαφορετικών φυτικών τμημάτων των ειδών Pinus heldreichii Christ., Pinus nigra subsp. nigra Arn. και Pinus pinea L. Επίσης, μελετήθηκε η χημική σύσταση των αιθερίων ελαίων από το φύλλωμα 46 ειδών του γένους Pinus (54 taxa) που συλλέχθηκαν είτε από φυσικές θέσεις είτε από βοτανικούς κήπους.Οι κώνοι του είδους P. heldreichii υποβλήθηκαν σε εξαντλητική εκχύλιση με οργανικούς διαλύτες και το εκχύλισμα που προέκυψε υποβλήθηκε σε σειρά χρωματογραφικών διαχωρισμών μέσω των οποίων απομονώθηκαν και ταυτοποιήθηκαν συνολικά 38 μεταβολίτες, συγκεκριμένα είκοσι διτερπένια αβιετικού τύπου, οκτώ με σκελετό πιμαρανίου, τέσσερα λαβδανικού τύπου, δύο μακροκυκλικά διτερπένια τύπου κεβρανίου, δύο διτερπένια παράγωγα ποδοκαρπενίου, ένα οξυγονωμένο σεσκιτερπένιο και ένα στεροειδές. Μεταξύ αυτών, τρείς διτερπενικοί μεταβολίτες (δύο πιμαρικού και ένας αβιετικού τύπου) ήταν νέα φυσικά προϊόντα, ένας μεταβολίτης σκελετού αβιετανίου αναφέρεται πρώτη φορά σε Γυμνόσπερμα, τέσσερεις μεταβολίτες αναφέρονται πρώτη φορά στο γένος Pinus, ενώ εικοσιεπτά απομονώνονται πρώτη φορά από το είδος P. heldreichii. Επιπλέον, για είκοσι γνωστούς μεταβολίτες πραγματοποιήθηκε πρώτη φορά η πλήρης απόδοση των φασματοσκοπικών τους δεδομένων.Τα βελονοειδή φύλλα του είδους P. nigra subsp. nigra εκχυλίστηκαν εξαντλητικά με οργανικούς διαλύτες και το εκχύλισμα που παραλήφθηκε υποβλήθηκε σε επιμερισμό μεσω υγρής-υγρής εκχύλισης και στη συνέχεια υποβλήθηκε σε σειρά χρωματογραφικών διαχωρισμών. Συνολικά απομονώθηκαν και ταυτοποιήθηκαν 12 μεταβολίτες και συγκεκριμένα τέσσερα διτερπένια λαβδανικού τύπου, πέντε διτερπένια με σκελετό αβιετανίου, ένα στεροειδές και δύο φαινολικά παράγωγα. Μεταξύ αυτών, δύο μεταβολίτες αποτελούν νέα φυσικά προϊόντα, πέντε αναφέρονται πρώτη φορά από το συγκεκριμένο είδος, ενώ για έξι γίνεται η πλήρης απόδοση των φασματοσκοπικών τους δεδομένων για πρώτη φορά.Επίσης, σε εξαντλητική εκχύλιση με οργανικούς διαλύτες υποβλήθηκε ο φλοιός του είδους P. pinea και το εκχύλισμα που παραλήφθηκε αναλύθηκε χρωματογραφικά οδηγώντας στην απομόνωση ενός φλαβονοειδούς και μίγματος λιπαρών εστέρων του φερουλικού οξέος.Νωπά βελονοειδή φύλλα από 37 taxa του υπογένους Pinus και 17 taxa του υπογένους Strobus υποβλήθηκαν σε υδραπόσταξη και τα αιθέρια έλαια που παραλήφθηκαν, αναλύθηκαν μέσω GC-FID και GC-MS. Μεταξύ των δειγμάτων παρατηρήθηκαν σημαντικές ποσοτικές, αλλά και ποιοτικές διαφορές. Μονοτερπένια, σεσκιτερπένια και διτερπένια κυριαρχούσαν στις αναλύσεις, με τους μονοτερπενικούς υδρογονάνθρακες α- και β-πινένιο και το σεσκιτερπένιο γερμακρένιο D να χαρακτηρίζουν την πλειοψηφία των δειγμάτων. Στην παρούσα μελέτη αναλύθηκε για πρώτη φορά το αιθέριο έλαιο των βελόνων εικοσιενός taxa, συμπεριλαμβανομένων δεκαπέντε του υπογένους Pinus και έξι του υπογένους Strobus.
Η ανάπτυξη αναγνωστικών, γλωσσικών και γνωστικών δεξιοτήτων στους μαθητές του δημοτικού σχολείου
Authors: Παπαϊωάννου Σοφία
Published: September 2021

Development of Cognitive and Academic Abilities in Greek Elementary School Students The development of language and reading skills is closely linked to the maturation ofcognitive abilities. This study focuses on Attention and Executive skills (EFs) and theirconnection with the development of language and reading skills among elementary schoolstudents, with emphasis on reading comprehension. In the context of two studies weexamined: the effect of Attention and EFs on Reading Comprehension controlling for printrelatedskills, the direct and indirect effects of attention, the factors that may moderate theseeffects of cognitive abilities on Reading Comprehension, and the cognitive and academicperformance of children demonstrating teacher-rated ADHD-related symptoms. A battery of tests assessing Sustained Attention, Short-term Memory (STM), EFs, andacademic skills was administered to a representative sample of, largely untreated, Greekelementary school students (N= 597 and N=923, respectively). Attention and EFs contributedsignificant additional variance to the prediction of Reading Comprehension after controllingfor efficiency, accuracy, morphosyntactic and vocabulary knowledge. Attention-relatedabilities contributed to Reading Comprehension indirectly through EFs. The only factor thatmoderated the effects of EFs on Reading Comprehension was Reading Efficiency. Significantdeficits in EFs and STM were restricted to the groups of students displaying inattentionsymptoms. Results demonstrated a close link between EFs, other than inhibition and set-shifting,everyday symptoms of inattention, and achievement in math and word-level reading skills.Reduced performance on EF measures was identified as the most important factor thatdistinguished between students with pervasive academic difficulties and their typicallyachieving peers, regardless of the presence of inattention symptoms. Considering the crosssectionalnature of the present study, our results provide some support to the hypothesis that EF deficits are causally related to developmental academic difficulties, and may set a firmbasis for implementing a cognitive approach to the management of students with ReadingComprehension difficulties and severe inattention symptoms.
Μελέτη της δυναμικής οπτικών σολιτονικών σχηματισμών σε διατάξεις μέσων με μη εντοπισμένη, μη γραμμική συμπεριφορά
Authors: Παπαζήσιμος Γεώργιος
Published: September 2021

Τα διακριτά προβλήματα αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι της έρευνας στη μη γραμμική οπτική. Στην παρούσα διατριβή εξετάζονται τέτοια προβλήματα (1+1 και 2+1 διαστάσεων), σε υλικά που εμφανίζουν έντονα μη εντοπισμένη συμπεριφορά. Διατυπώνονται κατάλληλες εξισώσεις για να περιγράψουν τις υποκείμενες φυσικές διεργασίες και χρησιμοποιούνται κατάλληλες αναλυτικές και αριθμητικές μέθοδοι για την επίλυσή τους. Η εργασία σκοπό έχει να μοντελοποιήσει την οπτική διάδοση, να διερευνήσει τη δυναμική των σχετικών συστημάτων και να αναζητήσει περιοχές παραμέτρων που υποστηρίζουν εντοπισμένες σολιτονικές λύσεις, οι οποίες και αποτελούν, μαζί με τη δυνατότητα δρομολόγησης και ελέγχου, ζητούμενο για πιθανές τεχνολογικές εφαρμογές
Η διαμάχη Karl Marx και Pierre-Joseph Proudhon, για την ιστορικότητα της κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας
Authors: Δράκος Διονύσιος
Published: September 2021

Η διατριβή αναφέρεται στην αντιπαράθεση του Marx με τον Proudhon, όπως αυτή εκδηλώθηκε με τη δημοσίευση από τον πρώτο, της Αθλιότητας της φιλοσοφίας (=Misère de la philosophie. Réponse à la philosophie de la misère de M.Proudhon,1847), ως απάντηση στο Σύστημα των αντιφάσεων της πολιτικής οικονομίας (=Système des Contradictions Economiques ou Philosophie de la Misère,1846), του δεύτερου. Η έρευνα επιχειρεί να αναδείξει τους τρόπους με τους οποίους ο Μarx θεματοποιεί, απέναντι στις επεξεργασίες του Proudhon, την ιστορικότητα της κεφαλαιοκρατικής κοινωνίας, τον ειδικό τρόπο δηλαδή με τον οποίο η κοινωνία αυτή παράγει και κατανοεί τον εαυτό της. Συναφής με την ιστορικότητα, είναι η έννοια της κοινωνικής σχέσης, ως του ιδιαίτερου τύπου κοινωνικού δεσμού, δια του οποίου συγκροτούνται τα κοινωνικά υποκείμενα και ορίζεται το πεδίο, εντός του οποίου αναπτύσσεται η δράση τους. Η διατριβή χωρίζεται σε δύο μέρη, το καθένα από τα οποία αποτελείται από δύο κεφάλαια. Το πρώτο μέρος αφιερώνεται στην ανασύνθεση της θεώρησης της κοινωνίας στα έργα των δύο συγγραφέων, τα οποία προηγήθηκαν της διαμάχης(1840-1845), με άξονα τις έννοιες της ιδιοκτησίας και της εργασίας, ώστε να γίνουν διακριτές οι αποκλίσεις και οι συγκλίσεις τους. Στο δεύτερο μέρος, που είναι αφιερωμένο στην αντιπαράθεση των δύο συγγραφέων, αναλύονται διεξοδικά τα έργα που αποτέλεσαν το σώμα της διαμάχης. Αναπτύσσεται, πρώτα, η διαπραγμάτευση της ιδιοκτησίας ως μέρους του συστήματος των οικονομικών κατηγοριών, το οποίο ο Proudhon επιχειρεί να συγκροτήσει. Η ανάπτυξη του συστήματος, που συνιστά παραγωγή θετικής επιστημονικής γνώσης για την κοινωνία, υποδεικνύει τον σταθερό καθορισμό της αξίας ως προϋπόθεση για την εμπέδωση της ισότητας, καθώς και τις κατάλληλες δράσεις που πρέπει να αναπτυχθούν από τα υποκείμενα της οικονομικής ζωής. Αναπτύσσεται, στη συνέχεια, η κριτική του Marx στη θεωρία της αξίας του Proudhon, καθώς και στη μέθοδο συγκρότησης των κατηγοριών του. Αναδεικνύεται, έτσι, η ιδιαιτερότητα του μαρξικού παραδείγματος, το οποίο τεκμηριώνει τον ιστορικό χαρακτήρα των οικονομικών κατηγοριών δια της ιστορικότητας της κοινωνίας την οποία αναλύει, αναγνωρίζοντας διακριτούς ρόλους στην επιστημονική γνώση και στην κοινωνική δράση. Η διατριβή υποστηρίζει τη θέση ότι τα δύο γνωστικά εγχειρήματα συνομιλούν χάρη στον πολιτικό τους χαρακτήρα, αλλά εκκινούν από διαφορετικές επιστημολογικές αφετηρίες και εγγράφονται σε διακριτά παραδείγματα επιστημονικής γνώσης.
Η αξιολόγηση των δράσεων και η αποτίμηση των αποτελεσμάτων του 3ου Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης στην Ελλάδα
Authors: Εξάρχου Τρύφων
Published: September 2021

Στη διδακτορική διατριβή πραγματοποιείται μια συγκριτική αξιολόγηση των πολιτικών περιφερειακής οικονομικής ανάπτυξης στην Ελλάδα για τις τρείς τελευταίες προγραμματικές περιόδους (2000-2006, 2007-2013, 2014-2020). Στη συνέχεια, γίνεται μια ιστορική αναδρομή στα προηγούμενα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης και μια συγκριτική αξιολόγηση των πρώτων τεσσάρων ΚΠΣ (Α΄ , Β΄, Γ΄ ΚΠΣ και ΕΣΠΑ 2007-2013). Κατόπιν παρουσιάζονται το λειτουργικό πλαίσιο του Γ΄ ΚΠΣ, οι μακροοικονομικοί δείκτες πριν την υλοποίησή του, το θεωρητικό πλαίσιο των μεθόδων αξιολόγησης επιχειρησιακών προγραμμάτων και τέλος γίνεται συγκριτική αποτίμηση, μετά την συλλογή και καταγραφή όλων των αξιολογήσεων του Γ΄ ΚΠΣ. Η μέτρηση των περιφερειακών ανισοτήτων με διαφόρους μεθόδους, η σύγκριση διαφόρων μακροοικονομικών δεδομένων των χρονικών περιόδων έναρξης και λήξης του Γ΄ ΚΠΣ, η αποτίμηση των αποτελεσμάτων του Γ΄ ΚΠΣ μέσα από στοιχεία του ΟΠΣ των τελικών εκθέσεων όλων των ΕΠ, οι αστοχίες που έγιναν κατά την περίοδο υλοποίησης του Γ΄ ΚΠΣ, αποτελούν μέρη της διατριβής. Επίσης γίνεται μια εκτενής αξιολόγηση με μακροοικονομικά δεδομένα και στοιχεία του ΟΠΣ, του ΠΕΠ της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης ως μελέτη περίπτωσης. Τέλος γίνεται μια ακόμη ανάλυση με τη μέθοδο της μελέτης περίπτωσης για την κομματική ένταξη των έργων στους ΟΤΑ (Νομαρχίες και Δήμους), στο ΠΕΠ της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και καταλήγει σε συμπεράσματα και προτάσεις.
Διαστάσεις της φιλοσοφικής ανθρωπολογίας στον επικοινωνιολόγο Neil Postman και η σύγκρισή της με την ορθόδοξη επικοινωνιακή θεολογία
Authors: Καπρούλιας Απόστολος
Published: September 2021

Στην διδακτορική διατριβή αυτή εξετάζεται η πρόταση την οποία και καταθέτει ο Αμερικανός επικοινωνιολόγος N. Πόστμαν σχετικά με μία φιλοσοφική ανακατεύθυνση όχι μόνον των σύγχρονων ΜΜΕ αλλά και συνολικά των επικοινωνιακών δομών της εποχής της Μετα-νεωτερικότητας. Η θεωρία του Ν. Πόστμαν κινείται, ειδικότερα, στην περιοχή της φιλοσοφικής Ανθρωπολογίας και, για τον λόγο αυτό, επιχειρείται να καταδειχθεί και η σχέση της με την ορθόδοξη χριστιανική, ηθική και δογματική, διδασκαλία. Η κοινή και αφετηριακή της σχέσης της Φιλοσοφίας με την ορθόδοξη Θεολογία συνισταμένη, όπως προκύπτει και από θεολογική επεξεργασία των συλλογισμών του Ν. Πόστμαν, είναι πως και οι δύο ανθρωπιστικές επιστήμες υποστηρίζουν πως ο σύγχρονος άνθρωπος, κατά την ανάπτυξη υγιών επικοινωνιακών σχέσεων, οφείλει να διαμορφώσει ένα κοινωνικό περιβάλλον τέτοιο, όπου ο "έτερος" θα καταστεί "εταίρος" και η ατομική ετερότητα θα αναδειχθεί σε προσωπική ιδιαιτερότητα.
Ανάπτυξη βιώσιμων συστημάτων παραγωγής βιοενέργειας, μικρής κλίμακας, στα πλαίσια της κυκλικής οικονομίας
Authors: Μανάρα Παναγιώτα
Published: September 2021

Αντικείμενο της διατριβής ήταν η μελέτη συστημάτων θερμοχημικής μετατροπής βιομάζας και απορριμμάτων, τεχνολογικής λύσης στο περιβαλλοντικό πρόβλημα της διαχείρισης τους, με παράλληλο στόχο την αποδοτική χρήση των πόρων μέσω της ανάπτυξης βιώσιμων συστημάτων παραγωγής βιοενέργειας, μικρής κλίμακας, στα πλαίσια της κυκλικής οικονομίας. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις «Συμβιωτικές Συνέργειες από τη Θερμοχημική Συν-αξιοποίηση Ακατέργαστης Γλυκερίνης, Παραπροϊόντος Παραγωγής Βιοντήζελ, με υπολειμματική Βιομάζα», με σκοπό την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και την ενίσχυση της βιωσιμότητας των μονάδων παραγωγής βιοντήζελ. Για την επίτευξη των στόχων της εργασίας μελετήθηκε βιβλιογραφικά η προοπτική της θερμοχημικής αξιοποίησης της ακατέργαστης γλυκερίνης μέσω των διεργασιών πυρόλυσης και αεριοποίησης και ειδικότερα της χρήσης της για μερική υποκατάσταση συμβατικών και ανανεώσιμων καυσίμων (βιομάζας) και παραγωγή ενέργειας. Η πειραματική διερεύνηση περιλάμβανε το χαρακτηρισμό των πρώτων υλών που χρησιμοποιήθηκαν και την προεπεξεργασία/προετοιμασία τους για παραγωγή ενδιάμεσων προϊόντων, μιγμάτων ακατέργαστης γλυκερίνης με λιγνίτη ή/και βιομάζα, αναβαθμισμένης τροφοδοσίας στα συστήματα θερμοχημικής μετατροπής. Η θερμοχημική μετατροπή των παραγόμενων εναλλακτικών καυσίμων μελετήθηκε σε εργαστηριακούς αντιδραστήρες πυρόλυσης και αεριοποίησης. Βάση των αποτελεσμάτων της εργαστηριακής μελέτης πραγματοποιήθηκαν πιλοτικές δοκιμές σε αντιδραστήρα αεριοποίησης τύπου ρευστοστερεάς κλίνης για συμπαραγωγή θερμότητας και ηλεκτρισμού (ΣΗΘ). Τέλος αναλύθηκε η βιωσιμότητα των μονάδων παραγωγής βιοενέργειας, μέσω αεριοποίησης υπολειμματικής βιομάζας και μιγμάτων της με ακατέργαστη γλυκερίνη. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διερεύνησης αναπτύχθηκε λεπτομερώς το σύνολο της οικονομικής αξιολόγησης για την δυνατότητα χρήσης τόσο υπολειμματικής αγροτο-βιομηχανικής βιομάζας, αλλά και της ακατέργαστης γλυκερίνης ως τροφοδοσίας σε μικρές μονάδες θερμοχημικής μετατροπής (αεριοποίησης). Με γνώμονα τα παραπάνω προτείνεται αναφορικά με την αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της μελέτης, ως εναλλακτική, αναπτυξιακή, καινοτόμος λύση η εγκατάσταση και λειτουργία μικρών μονάδων αεριοποίησης για την ενεργειακή συν-αξιοποίηση της ακατέργαστης γλυκερίνης με βιομάζα, μέσα σε ένα βιομηχανικό σύστημα συμβίωσης μονάδων παραγωγής βιοντήζελ και αγροτο-βιομηχανιών, αναπτύσσοντας συνέργειες μεταξύ των προαναφερθέντων μικρομεσαίων βιομηχανιών, και ενισχύοντας, παράλληλα, την περιβαλλοντική τους απόδοση.
Μοριακή ανίχνευση μεταλλάξεων και πολυμορφισμών των γονιδίων NPHS2, WT1 και ACTN4 σε ασθενείς με ανθεκτικό σε στεροειδή νεφρωσικό σύνδρομο
Authors: Μεγρέμης Σπυρίδων
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στην ανίχνευση μεταλλάξεων και πολυμορφισμών των γονιδίων NPHS2, WT1 και ACTN4 στο γενετικό υλικό ασθενών με ανθεκτικό σε στεροειδή νεφρωσικό σύνδρομο (SRNS). Για τον σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε λήψη ολικού αίματος από 51 ασθενείς καθώς και από 100 υγιή άτομα (ομάδα ελέγχου). Απομονώθηκε γενετικό υλικό το οποίο επεξεργάστηκε με τις μεθόδου PCR, DGGE και DNA sequencing χρησιμοποιώντας ειδικά σχεδιασμένους εκκινητές για τις περιοχές στόχους των γονιδίων. Παθολογικοί NPHS2 γονότυποι αναγνωρίσθηκαν σε 3 από τους 22 ασθενείς με σποραδικό υπολειπόμενο SRNS (15%). Η ανίχνευση των νουκλεοτιδικών αλλαγών στα εσώνια 8 και 9 του γονιδίου WT1 αποκάλυψε 3 γνωστές σημειακές μεταλλάξεις σε 4 ασθενείς. Ο μοριακός έλεγχος του γονιδίου ACTN4 πραγματοποιήθηκε σε 6 παιδιατρικούς ασθενείς με αυτοσωμικό επικρατές SRNS/FSGS όπου βρέθηκε μια παθολογική μετάλλαξη σε έναν ασθενή και στον πάσχοντα πατέρα του. Η παρούσα διατριβή αποτελεί την πρώτη περιγραφή του γενετικού υπόβαθρου ασθενών με ανθεκτικό σε στεροειδή νεφρωσικό σύνδρομο. Τα αποτελέσματά της έχουν δημοσιευθεί σε 2 ξενόγλωσσα επιστημονικά περιοδικά: 1. Megremis S et al, Genet Test Mol Biomarkers. 2009 Apr;13(2):249-56, doi: 10.1089/gtmb.2008.0083. PMID: 19371226 2. Megremis S et al, Eur J Pediatr. 2011 Dec;170(12):1529-34. doi: 10.1007/s00431-011-1450-5. PMID: 21499692
Η ενσωμάτωση των Επτανήσων στην αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος
Authors: Αντώνας Βασίλειος
Published: September 2021

Στη διδακτορική διατριβή «Η ενσωμάτωση των Επτανήσων στην αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος: Από τον Τύπο της εποχής (1864-1866)» ασχολούμαστε με την εκκλησιαστική ένωση των Επτανήσων και της Ελλάδος, ένα ζήτημα που προέκυψε αμέσως μετά την πολιτική ένωση των Ιονίων Νήσων με το ελληνικό κράτος (1864). Αφού κάνουμε μια σύντομη ιστορική επισκόπηση στο χώρο των Επτανήσων και μελετούμε ιδιαίτερα την εποχή που προηγήθηκε της πολιτικής και εκκλησιαστικής ένωσης των νησιών με την Ελλάδα (αγγλοκρατία), εξηγούμε τη στάση σημαντικών προσώπων, εκκλησιαστικών και πολιτικών, του ελλαδικού και επτανησιακού χώρου στο ζήτημα αλλά και του επτανησιακού λαού μαζί με τον αθηναϊκό αλλά και εκείνον του ελληνικού κράτους ευρύτερα. Φωτίζουμε τις διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν ανάμεσα στην ελληνική πολιτεία, με τη συνδρομή των Εκκλησιών των Επτανήσων και της Ελλάδος, και το Οικουμενικό Πατριαρχείο σχετικά με το ζήτημα της ενσωμάτωσης των Επτανήσων στην αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος και ερμηνεύουμε τη στάση των παραπάνω εμπλεκόμενων στο ζήτημα. Κατηγοριοποιούμε τις εφημερίδες που μελετήσαμε σε δύο ομάδες, ανάλογα με την τοποθέτησή τους απέναντι στο ζήτημα της εκκλησιαστικής ενσωμάτωσης των Επτανήσων στην Ελλάδα: Σ’ αυτές που υποστήριξαν την προοπτική της ενσωμάτωσης των Επτανήσων στην αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος, που αποτελούσαν και τη συντριπτική πλειονότητα τόσο στην Αθήνα και τα Επτάνησα όσο και στην Κωνσταντινούπολη, και σ’ εκείνες – ελάχιστες στον αριθμό - που έθεσαν αρχικά κάποιους προβληματισμούς ως προς την εκκλησιαστική αφομοίωση των Επτανήσων στην Ελλάδα, στη συνέχεια όμως αποδέχτηκαν την εκκλησιαστική ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα.
Διαχείριση υπόγειων υδατικών πόρων σε συνθήκες αβεβαιότητας
Authors: Σιδηρόπουλος Παντελής
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή προτείνεται και εφαρμόζεται επιτυχώς ένα καινοτόμο εργαλείο απόφασης για τη βέλτιστη και ταυτόχρονα βιώσιμη διαχείριση ενός υπόγειου υδροφορέα που βρίσκεται σε κατάσταση εντατικής εκμετάλλευσης, σε συνθήκες υδρογεωλογικής αβεβαιότητας. Απαρτίζεται από ειδικά συνδυασμένα μοντέλα. Για τη λειτουργία του συστήματος αυτού χρησιμοποιούνται και συνδυάζονται στοιχεία από την στοχαστική ανάλυση, την προσομοίωση των υδατικών συστημάτων και τη διαχείριση των υπόγειων υδατικών πόρων. Το υπόψη σύστημα χρησιμοποιείται αρχικά για την αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης του υπόγειου κοκκώδη υδροφορέα της λεκάνης απορροής της λίμνης Κάρλας, από ποσοτικής πλευράς. Εξαιτίας, όμως, της χωρικής μεταβλητότητας της υδραυλικής αγωγιμότητας και της έλλειψης επαρκών δειγματοληπτικών τιμών της, η εκτίμηση της ποσοτικής κατάστασης του υπόγειου υδροφορέα εμπεριέχει αβεβαιότητα. Η αβεβαιότητα αυτή αποτιμάται με τη χρήση της στοχαστικής προσομοίωσης και ειδικότερα με τη χρήση γεωστατιστικών μεθόδων. Αφού λοιπόν εκτιμηθούν η κατάσταση του υδατικού δυναμικού του υπόγειου υδροφορέα ποσοτικά και αποτιμηθεί η αβεβαιότητα της υδραυλικής αγωγιμότητας, τίθεται σε εφαρμογή ένα μεθοδολογικό πλαίσιο αποκατάστασης του υπόγειου υδροφορέα, σε μελλοντική περίοδο.. Η ποσοτική αποκατάσταση του υπόγειου υδροφορέα βασίζεται στη βέλτιστη διαχείριση των ανανεώσιμων αποθεμάτων του, πάλι όμως σε συνθήκες αβεβαιότητας μιας και για τη λήψη της ορθής απόφασης θα πρέπει να απεικονίζονται ξεκάθαρα όλες οι πιθανές λύσεις, αλλά και η επικινδυνότητα (ρίσκο) που η καθεμία από αυτές εμπεριέχει. Με τον τρόπο αυτό η στρατηγική διαχείρισης, που τελικά θα επιλεγεί, θα αποφέρει τα βέλτιστα αποτελέσματα έχοντας συμπεριλάβει όλες τις παραμέτρους του πολύπλοκου προβλήματος. Η διαχείριση του υδροφορέα στοχεύει όχι μόνο στην ανύψωση του υδροφόρου ορίζοντα και την αποκατάστασή του, αλλά και στον υπολογισμό ταυτόχρονα του βέλτιστου επιτρεπόμενου αντλούμενου υδατικού όγκου για άρδευση. Αφού λοιπόν, σε πρώτη φάση εξασφαλιστεί η περιβαλλοντική απαίτηση της αποκατάστασης του υπόγειου υδροφορέα σε βάθος δεδομένου χρόνου, δεσμεύοντας ένα σημαντικό ποσοστό των ανανεώσιμων αποθεμάτων του, στη συνέχεια εκτιμάται η βέλτιστη χρήση των υπόλοιπων υδατικών διαθέσιμων για την κάλυψη των αρδευτικών αναγκών, με στόχο τη μεγιστοποίηση του κέρδους του διαχειριστή. Η παραμετρική αβεβαιότητα οδηγεί σε σημαντική οικονομική αβεβαιότητα στα αποτελέσματα της διαχείρισης, δημιουργώντας συνθήκες επικινδυνότητας στη λήψη οποιασδήποτε στρατηγικής αποκατάστασης. Προτείνεται μία νέα μεθοδολογία για τον υπολογισμό του βέλτιστου πλήθους των μετρήσεων της παραμέτρου στο πεδίο, που θα οδηγήσει στη μείωση της παραμετρικής αβεβαιότητας και εν τέλει και της οικονομικής, δίνοντας στον διαχειριστή μία πιο ξεκάθαρη εικόνα για τη λήψη της διαχειριστικής στρατηγικής που θα ακολουθήσει.
Economic interdependence and national security
Authors: Πιστικού Βικτωρία
Published: September 2021

Βασικός στόχος της διδακτορικής διατριβής είναι να συμβάλει στη μέχρι τώρα συζήτηση σχετικά με τη σχέση οικονομικής αλληλεξάρτησης και εθνικής ασφάλειας και να εμπλουτίσει τη θεωρία του Ρεαλισμού στο πεδίο της Διεθνούς Πολιτικής Οικονομίας. Έως τώρα, το ζήτημα αυτό κυριαρχείται από προσεγγίσεις του Φιλελευθερισμού και το βασικό τους επιχείρημα είναι ότι η αυξημένη οικονομική αλληλεξάρτηση μειώνει τα επίπεδα της διένεξης μεταξύ των κρατών και συμβάλει στην ειρήνη. Παρόλα αυτά είναι αξιοσημείωτη η απουσία μιας ρεαλιστικής προσέγγισης στο ζήτημα αυτό υπό το πρίσμα της Διεθνούς Πολιτικής Οικονομίας. Η παρούσα διατριβή βασίζεται στην θεωρητική προσέγγιση του Ρεαλισμού και τα δύο κύρια ερωτήματα που απαντά είναι τα εξής: «Σε περίπτωση διακρατικής διένεξης, είναι η Ασύμμετρη Οικονομική Αλληλεξάρτηση παράγοντας εξισορρόπησης για το απειλούμενο κράτος;» και «Μπορούν τα σχετικά οφέλη που προκύπτουν από την ασύμμετρη οικονομική αλληλεξάρτηση να «εξαγοράσουν» τα σχετικά οφέλη που προκύπτουν από την αξία της επίμαχης περιοχής;» Στην παρούσα διατριβή το κύριο επιχείρημα είναι ότι η οικονομική αλληλεξάρτηση είναι στην ουσία ασύμμετρη και δεν μπορεί να είναι παράγοντας εξισορρόπησης ισχύος για το απειλούμενο κράτος. Η βασική υπόθεση είναι ότι τα σχετικά οφέλη που προκύπτουν από την ασύμμετρη οικονομική αλληλεξάρτηση είναι λιγότερο σημαντικά από τα σχετικά οφέλη που προκύπτουν από την αξία της επίμαχης περιοχής. Οι εξαρτημένες μεταβλητές είναι τα σχετικά οφέλη και η αξία της επίμαχης περιοχής, ως προς την ισχύ και την άσκηση επιρροής του απειλούμενου κράτους. Οι ανεξάρτητες μεταβλητές που χρησιμοποιούνται είναι οικονομικές αλλά και με άμεσο αντίκτυπο στην εθνική ασφάλεια και εφαρμόζονται σε περιπτωσιολογικές μελέτες κρατών σε διένεξη με διαφορετικό κάθε φορά επίπεδο οικονομικής αλληλεξάρτησης. Συμπερασματικά προκύπτει ότι ανεξάρτητα από το βαθμό της ασύμμετρης οικονομικής αλληλεξάρτησης μεταξύ δυο κρατών σε διένεξη, δεν είναι ικανή να εξισορροπήσει τα οφέλη που προκύπτουν από την επίμαχη περιοχή, συνεπώς το αρχικό επιχείρημα επιβεβαιώνεται.
Διερεύνηση ιογενών λοιμώξεων σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
Authors: Γιαννακάκη Στυλιανή
Published: September 2021

Προηγούμενες μελέτες ανέφεραν διαφορετικά ποσοστά ανίχνευσης ρινοϊών (HRV) και αναπνευστικού συγκυτιακού ιού (RSV) σε δείγματα ρινικού επιχρίσματος και πτυέλων, αλλά ποτέ σε βρογχοκυψελιδικό έκπλυμα (BAL) και βρογχικές βιοψίες. Η μελέτη αυτή είχε σαν στόχο να μελετήσει την παρουσία των HRV και RSV στους πνεύμονες 31 ασθενών με σταθερή ΧΑΠ (11 σταδίου Ι κατά GOLD, 11ΙΙ και 9ΙΙΙ) και σε 22 υγιείς μάρτυρες (12 νυν ή πρώην καπνιστές και 10 μη καπνιστές), οι οποίοι υπεβλήθησαν σε διαγνωστική (π.χ. καρκίνο πνεύμονος) και/ή θεραπευτική (π.χ. αιμόπτυση) ινοπτική βρογχοσκόπηση σε ένα νοσοκομείο της Αθήνας, Ελλάδας. Δεν ανιχνεύθηκε ιϊκό RNA ούτε του HRV ούτε του RSV σε κανένα από τα δείγματα τόσο των ασθενών με ΧΑΠ όσο και των υγιών μαρτύρων έπειτα από επεξεργασία με τη μέθοδο real-time PCR.
"Μέσα από τα μάτια των τυφλών"
Authors: Χαρίδη Ευαγγελία
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή μελετά τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους εκείνοι και εκείνες που αυτοπροσδιορίζονται ως τυφλά άτομα ή άτομα με προβλήματα όρασης βιώνουν τον εαυτό τους και τον κόσμο γύρω τους στο πλαίσιο μίας κοινωνίας, η οποία, λόγω της μερικής ή ολικής απουσίας όρασης, τους/τις προσδιορίζει ως ετερότητα. Ειδικότερα εστιάζει στις διαδικασίες μέσω των οποίων συγκροτούνται το σώμα, οι αισθήσεις και η υποκειμενικότητα των τυφλών ατόμων σε συμφραζόμενα «οπτικοκεντρισμού», δηλαδή σε πολιτισμικά πλαίσια όπου η όραση θεωρείται το πιο διανοητικό, αντικειμενικό και αξιόπιστο μέσο πρόσβασης στη γνώση και την αλήθεια, την ίδια στιγμή που οι «μη οπτικές» αισθήσεις – η ακοή, η αφή, η όσφρηση και γεύση – υποβιβάζονται σε σωματικές, υποκειμενικές και αναξιόπιστες. Εξετάζει, επίσης, τους τρόπους με τους οποίους, η ακοή και η αφή, τα δύο αισθητήρια στα οποία βασίζονται κυρίως τα τυφλά άτομα για να αντιληφθούν και να αντικειμενοποιήσουν την περιβάλλουσα πραγματικότητα, διαπλέκονται με την εναπομείνασα όραση που μπορεί να διαθέτει κανείς, καθώς και με προηγούμενες αισθητηριακές εμπειρίες που ενεργοποιούνται ως μνήμη σωματική. Άμεσα συνυφασμένη με την πολιτισμική απαξίωση της αισθητηριακότητας στην τυφλότητα είναι η κατηγοριοποίησή της ως οπτικής βλάβης και αναπηρίας. Πρόκειται για μία διαδικασία κοινωνικά και ιστορικά προσδιορισμένη, η οποία μελετάται ως προϊόν της σταδιακής και πολύχρονης μετατροπής των τυφλών ατόμων από αντικείμενα φιλανθρωπικής και εκκλησιαστικής φροντίδας σε υποκείμενα με δικαιώματα ισότιμης πρόσβασης και συμμετοχής σε κάθε πτυχή της αρτιμελούς κοινωνίας. Μέρος της διερεύνησης αυτής επικεντρώνεται στους νόμους, τις δομές και τις πρακτικές που έχουν καθιερωθεί ανά τα χρόνια για την τυφλότητα, καθώς και στο θέμα της πρόσβασης στον φυσικό ή δομημένο, δημόσιο χώρο, που σε μεγάλο βαθμό απασχολεί το αναπηρικό κίνημα στην Ελλάδα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ένταση που αναπτύσσεται ανάμεσα στην κατεστημένη θεώρηση του χώρου ως οπτικής εμπειρίας και στους αισθητηριακά διαφορετικούς τρόπους κατά τους οποίους τα τυφλά άτομα βιώνουν και αντιλαμβάνονται το περιβάλλον γύρω τους. Υποστηρίζεται, έτσι, ότι η συγκρότηση της ακουστικής και απτικής αντίληψης στην τυφλότητα δεν μπορεί παρά να ιδωθεί σε συνάφεια με τις δυναμικές εξουσίας που πυροδοτούνται σε στιγμές και χώρους όπου η οπτική αναπηρία συναντά την οπτική αρτιμέλεια.
Περί βασανιστηρίων και απάνθρωπης συμπεριφοράς ή εξευτελιστικής μεταχείρισης στην εποχή της ασφάλειας και της αντιτρομοκρατικής πάλης
Authors: Κωτσίνα Ελένη
Published: September 2021

Δεδομένων των εξελίξεων στη μετά την 11η Σεπτεμβρίου εποχή και της πίεσης που ασκήθηκε σε επιμέρους δικαιώματα του ανθρώπου, σε μια προσπάθεια προστασίας από τη συνεχιζόμενη τρομοκρατική απειλή, η παρούσα μελέτη επιχειρεί να εξετάσει τη χρήση βασανιστηρίων και ανάλογων πρακτικών στο προαναφερθέν πλαίσιο. Επιχειρείται να δοθεί απάντηση στο αν η προσπάθεια, αφενός δημιουργίας ενός νομικού κενού αναφορικά με τις προστασίες και εγγυήσεις που (δε) δικαιούνται οι συλληφθέντες στο πλαίσιο του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» και αφετέρου ανάπτυξης δικαιολογητικών βάσεων αναφορικά με την προσφυγή σε ανακριτικές τεχνικές που ενδέχεται να συνιστούν ακόμα και βασανιστήρια, μαρτυρούν, ένα υπαρκτό κενό στα μέχρι πρότινος ισχύοντα, το οποίο δεν είχε εντοπιστεί και αποκαλύφθηκε, με αφορμή τη «νέα» απειλή της διεθνούς τρομοκρατίας και τις προκλήσεις αντιμετώπισής της ή συνιστούν ξεκάθαρη προσπάθεια υπονόμευσης και διαστρέβλωσης του νομικού και θεσμικού πλαισίου, όπως αυτό είχε διαμορφωθεί; Εξετάζεται, επίσης, τί σημαίνει στην πράξη για το νομικό και θεσμικό πλαίσιο της απαγόρευσης των βασανιστηρίων και ανάλογων πρακτικών, όπως αυτό ίσχυε τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, η ανάπτυξη συγκεκριμένων πρακτικών και πολιτικών στη μετά την 11η Σεπτεμβρίου εποχή. Εκτός από την επιχειρούμενη απάντηση στα ως άνω διατυπωθέντα ερωτήματα, η επιδιωκόμενη προστιθέμενη αξία της παρούσας εργασίας, έγκειται στη μελέτη των memoranda πάνω στα οποία βασίστηκε η τότε κυβέρνηση Bush, προκειμένου να αναπτύξει πολιτικές και πρακτικές, οι οποίες οδήγησαν στο βασανισμό και στην κακομεταχείριση πλήθους ατόμων.
Μελέτη της μοριακής απάντησης νευρικών κυττάρων μετά από έκθεση σε υποξία
Authors: Βαβίλης Θεοφάνης
Published: September 2021

Ως υποξία ορίζεται η έλλειψη επαρκούς οξυγόνωσης του ιστού η οποία επιφέρει μεγάλο στρες στα κύτταρα. Η υποξία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε πλειάδα παθολογικών καταστάσεων όπως στο αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, στη τραυματική εγκεφαλική κάκωση, στην εγκεφαλική αιμορραγία, στην περιγεννητική ασφυξία και μπορεί να οδηγήσει σε κυτταρικό θάνατο διαμέσου εξαντλήσεως των ενεργειακών αποθεμάτων του κυττάρου και αύξησης της παραγωγής ελευθέρων ριζών. Η παρούσα μελέτη ερευνά τα αποτελέσματα της υποξίας στην απόκριση μη σωστά αναδιπλωμένων πρωτεϊνών (Unfolded Protein Response, UPR) στην κυτταρική σειρά PC12 χρησιμοποιώντας ένα πρωτόκολλο αποστέρησης οξυγόνου-γλυκόζης διάρκειας 16 ωρών. Επιπρόσθετα ερευνά το αποτέλεσμα της αναστολής των λυσοσωμικών Καθεψινών D, χρησιμοποιώντας τον αναστολέα Pepstatin A, στην έκφραση πρωτεϊνών που εμπλέκονται στην UPR. Η έκφραση των πρωτεϊνών GRP78 και GRP94, βασικών συντελεστών της UPR, μελετήθηκε μαζί με την έκφραση των πρωτεϊνών GRP75, HSC70 και GAPDH υπό το πρίσμα των μηχανισμών κυτταρικού θανάτου. Τα κύτταρα που εκτέθηκαν στο πρωτόκολλο παρουσίασαν αύξηση της έκφρασης της GRP78 και της GRP94 με ταυτόχρονη μείωση της έκφρασης της GRP75. Η προσθήκη Pepstatin A δεν προκάλεσε σημαντική τροποποίηση αυτών των τάσεων. Τα παραπάνω ευρήματα συνοδεύονται με ανίχνευση αυτοφαγίας στα δείγματα που εκτέθηκαν σε υποξικές συνθήκες ενώ δεν ανιχνεύτηκε σημαντική διαφορά στα επίπεδα απόπτωσης του κυτταρικού πληθυσμού. Η προσθήκη Pepstatin A αποκαλύπτει πως τα αυτοφαγικά φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα δεν έχουν ολοκληρωθεί ως τις 16 ώρες που κρατάει το πρωτόκολλο. Οι παραπάνω παρατηρήσεις αξίζουν περαιτέρω διερεύνηση έτσι ώστε να διελευκανθεί αν η αυτοφαγία δρα ως κυτταροπροστατευτικός μηχανισμός ο οποίος κατά τη διάρκεια βαριάς και εκτενούς υποξίας επιφέρει τον κυτταρικό θάνατο.
Non-linear homogenization theories with applications to TRIP steels
Authors: Παπαδιώτη Ιωάννα
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας Διατριβής αποτελεί η ανάπτυξη ενός μοντέλου ομογενοποίησης για ισότροπα, ασυμπίεστα ελαστοπλαστικά σύνθετα υλικά με N φάσεις. Το μοντέλο στηρίζεται στη μεθοδολογία ομογενοποίησης για μη-γραμμικά σύνθετα υλικά, η οποία κάνει χρήση ενός γραμμικού σύνθετου υλικού συγκρίσεως (linear comparison composite) για τον προσδιορισμό του μακροσκοπικού ορίου διαρροής του μη-γραμμικού σύνθετου υλικού. Η συγκεκριμένη προσέγγιση οδηγεί σε ένα πρόβλημα βελτιστοποίησης, το οποίο για τη γενική περίπτωση του σύνθετου υλικού με N φάσεις μπορεί να λυθεί μόνο αριθμητικά. Στην ειδική περίπτωση ενός διφασικού σύνθετου υλικού, το πρόβλημα λύνεται αναλυτικά. Τα αποτελέσματα του προτεινόμενου μοντέλου επαληθεύτηκαν με προσομοιώσεις τρισδιάστατων μοναδιαίων κελιών, τα οποία περιέχουν μία τυχαία κατανομή ενός μεγάλου αριθμού σφαιρικών σωματιδίων. Έμφαση δίνεται στο γεγονός ότι η χρήση του κάτω ορίου των Hashin-Shtrikman για το μη-γραμμικό σύνθετο υλικό συγκρίσεως (LCC) δίνει την καλύτερη ακρίβεια αποτελεσμάτων όχι μόνο ως προς το μακροσκοπικό όριο διαρροής του σύνθετου υλικού αλλά και ως προς τη συγκέντρωση της παραμόρφωσης στις επιμέρους φάσεις. Επίσης, παρουσιάζεται η μεθοδολογία για την αριθμητική ολοκλήρωση των μη-γραμμικών καταστατικών εξισώσεων σε ένα περιβάλλον πεπερασμένων στοιχείων και η εισαγωγή του καταστατικού μοντέλου σε πρόγραμμα πεπερασμένων στοιχείων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι προβλέψεις του μοντέλου βρίσκονται σε εξαιρετική συμφωνία με τους υπολογισμούς των μοναδιαίων κελιών ακόμη και στην περίπτωση που οι επιμέρους φάσεις του σύνθετου υλικού έχουν τελείως διαφορετική καμπύλη σκλήρυνσης. Στη συνέχεια η θεωρία της ομογενοποίησης χρησιμοποιείται για την ανάπτυξη ενός καταστατικού μοντέλου για τη μηχανική συμπεριφορά χαλύβων TRIP. Οι χάλυβες TRIP είναι σύνθετα υλικά στα οποία τα κλάσματα όγκου των επιμέρους φάσεων μεταβάλλονται, λόγω του μετασχηματισμού του παραμένοντα ωστενίτη σε μαρτενσίτη. Για τη βαθμονόμηση του καταστατικού μοντέλου χρησιμοποιήθηκαν πειραματικά δεδομένα από δοκιμασίες μονοαξονικού εφελκυσμού σε πειραματικό χάλυβα TRIP. Το καταστατικό μοντέλο μαζί με τους αλγόριθμους ενσωμάτωσης σε πρόγραμμα πεπερασμένων στοιχείων χρησιμοποιήθηκε για την επίλυση χαρακτηριστικών προβλημάτων που περιλαμβάνουν χάλυβες TRIP, όπως είναι ο υπολογισμός των «Διαγραμμάτων Ορίων Διαμορφώσεως» σε λεπτά ελάσματα, τα οποία θεωρούμε ότι παραμορφώνονται σε συνθήκες επίπεδης εντατικής καταστάσεως.
Ανάπτυξη τεχνικών επεξαργασίας ιατρικών δεδομένων και συστημάτων υποστήριξης της διάγνωσης στη γυναικολογία
Authors: Βλαχοκώστα Αλεξάνδρα
Published: September 2021

Η αυτόματη επεξεργασία εικόνων του ενδομητρίου αποτελεί ένα δύσκολο και πολυδιάστατο πρόβλημα, το οποίο έχει απασχολήσει πλήθος ερευνητών και για το οποίο έχει αναπτυχθεί μεγάλος αριθμός τεχνικών.Στην παρούσα διατριβή, παρουσιάζεται μια μεθοδολογική προσέγγιση, η οποία βασίζεται στη χρήση αλγορίθμων ψηφιακής επεξεργασίας και ανάλυσης εικόνων, για την αυτόματη εκτίμηση χαρακτηριστικών που περιγράφουν την αγγείωση και την υφή εικόνων του ενδομητρίου. Αφορμή της μελέτης αποτελεί ο ρόλος που διαπιστώνεται ότι διαδραματίζει η μεταβολή των τιμών των εν λόγω χαρακτηριστικών στην έγκαιρη διάγνωση των παθήσεων του ενδομητρίου.Στα πλαίσια της διατριβής, υλοποιήθηκε κατάλληλη μεθοδολογία για τον υπολογισμό ενός συνόλου χαρακτηριστικών τόσο για υστεροσκοπικές εικόνες, όσο και για ιστολογικές εικόνες του ενδομητρίου. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στην προ – επεξεργασία των εικόνων προκειμένου να προκύψει βελτίωση της ποιότητας καθώς και ενίσχυση της αντίθεσης αυτών. Στη συνέχεια, ανιχνεύτηκαν τα σημεία που αποτελούν τους κεντρικούς άξονες των υπό εξέταση αγγείων με χρήση διαφορικού λογισμού για τις υστεροσκοπικές εικόνες και υπολογίστηκε ένα σύνολο χαρακτηριστικών μεγεθών που περιγράφουν την αγγείωση και την υφή των εικόνων τόσο για τις υστεροσκοπικές όσο και για τις ιστολογικές εικόνες. Τέλος, εφαρμόστηκαν κατάλληλοι αλγόριθμοι με σκοπό την κατηγοριοποίηση των υστεροσκοπικών και των ιστολογικών εικόνων και συγκεκριμένα τον διαχωρισμό των παθολογικών και των φυσιολογικών εικόνων του ενδομητρίου. Παράλληλα, χρησιμοποιήθηκε η ROC ανάλυση στην απεικόνιση και ανάλυση της συμπεριφοράς των εν λόγω κατηγοριοποιητών.