bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ανάπτυξη δοκιµασίας διερεύνησης δυσκολιών στα μαθηµατικά
Authors: Καραγιαννάκης Ιωάννης
Published: September 2021

Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν η ανάπτυξη λογισμικού Διερεύνησης των Δυσκολιών στα Μαθηματικά (Δοκιμασία ΔΙΔΥΜΑ) στα θεμέλια του τετραπλού μοντέλου μαθησιακών δυσκολιών στα Μαθηματικά (ΜΔΜ) που έχουμε προτείνει (Karagiannakis, Baccaglini-Frank & Papadatos, 2014), με απώτερο σκοπό τη σκιαγράφηση εξατομικευμένων προφίλ στα Μαθηματικά (Karagiannakis & Baccaglini-Frank, 2014). Στην έρευνα έλαβαν μέρος 165 μαθητές Ε΄και Στ΄Δημοτικού και για τη συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκαν τρείς ατομικές συναντήσεις με κάθε συμμετέχοντα. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως η Δοκιμασία ΔΙΔΥΜΑ πρόκειται για ένα αξιόπιστο και έγκυρο εργαλείο και πως επιβεβαιώνεται η προτεινόμενη κατηγοριοποίηση στους τομείς: Συλλογιστικής, Μνήμης (ανάκλησης), Επίγνωσης αριθμού και Οπτικο-χωρικό (Karagiannakis, Baccaglini-Frank, Roussos &Papadatos, under review). Οι μαθητές με δυσκολίες στα Μαθηματικά παρόλο που σημείωσαν χαμηλότερη επίδοση σε όλες τις επιμέρους δραστηριότητες της Δοκιμασίας ΔΙΔΥΜΑ, στους Γραπτούς υπολογισμούς και στις δραστηριότητες που μετρούν την μνήμη εργασίας, παρουσίασαν μεγάλες ατομικές διαφορές. Όταν στις αναλύσεις συμπεριλήφθηκε η ικανότητα Ανάγνωσης, φάνηκε πως οι μαθητές με δυσκολίες στα Μαθηματικά και την Ανάγνωση σημείωσαν χαμηλότερη επίδοση σε όλες τις δραστηριότητες της Δοκιμασίας ΔΙΔΥΜΑ σε σχέση με αυτούς που αντιμετώπιζαν μεμονωμένα δυσκολίες είτε στα Μαθηματικά, είτε στην Ανάγνωση. Οι μαθητές με δυσκολίες μόνο στην Ανάγνωση σημείωσαν χαμηλότερη επίδοση στη Δοκιμασία ΔΙΔΥΜΑ σε σχέση με τους συνομηλίκους τους χωρίς δυσκολίες, γεγονός που αναδεικνύει την επίδραση των δεξιοτήτων Ανάγνωσης στην επίδοση στα Μαθηματικά. Όσον αφορά την επίδοση των μαθητών στους επιμέρους τομείς του τετραπλού μοντέλου, τη χαμηλότερη επίδοση στον τομέα Επίγνωσης αριθμού σημείωσαν οι μαθητές με δυσκολίες μόνο στα Μαθηματικά, ενώ στον τομέα Μνήμης τη χειρότερη βαθμολογία κατέγραψαν οι μαθητές με δυσκολίες μόνο στην Ανάγνωση. Το φύλο των συμμετεχόντων δεν φάνηκε να διαφοροποιεί τη συνολική τους επίδοση στη Δοκιμασία ΔΙΔΥΜΑ. Η συζήτηση των ευρημάτων βασίζεται στη διεθνή βιβλιογραφία των επιστημών της γνωστικής ψυχολογίας, των νευροεπιστημών και της εκπαίδευσης των Μαθηματικών σχετικά με τις διαφιλονικούμενες απόψεις που έχουν διατυπωθεί για την ορολογία, τον επιπολασμό,τα διαγνωστικά κριτήρια των ΜΔΜ καθώς και την ανομοιογένεια και συννοσηρότητα των ατόμων με ΜΔΜ, αναδεικνύοντας την ανάγκη ενδελεχούς εντοπισμού εξατομικευμένα των δυσκολιών και των δυνατοτήτων των μαθητών που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στα Μαθηματικά. Η σκιαγράφηση εξατομικευμένων προφίλ στα Μαθηματικά μέσω της Δοκιμασίας ΔΙΔΥΜΑ συνεκτιμώντας παράλληλα τα αποτελέσματα και άλλων νευροψυχολογικών εργαλείων (προσέγγιση συμβατή με τοDSM-V), μπορεί να αποτελέσει τη βάση για τους εκπαιδευτικούς στο σχεδιασμό αποτελεσματικών προγραμμάτων αντιμετώπισης των δυσκολιών στα Μαθηματικά(Karagiannakis &Cooreman,2014).
Διερεύνηση του ρόλου του μεταγραφικού παράγοντα Ets2 repressor factor (ERF) κατά την ωρίμανση και ενεργοποίηση των Τ λεμφοκυττάρων
Authors: Τσιομήτα Σπυριδούλα
Published: September 2021

Ο μεταγραφικός παράγοντας ERF (Ets2 Repressor Factor, ERF), μέλος της οικογένειας των Ets γονιδίων, αποτελεί ένα μεταγραφικό καταστολέα, η ενεργότητα του οποίου ελέγχεται μέσω φωσφορυλίωσης από την Erk1/2, γεγονός που τροποποιεί την υποκυτταρική διαμερισματοποίησή του. Μολονότι η Erk1/2 έχει σημαντικό ρόλο στην ωρίμανση και τη διαφοροποίηση των Τ κυττάρων και ο ERF εκφράζεται στα Τ λεμφοκύτταρα, ο ρόλος του ERF στη βιολογία των Τ κυττάρων δεν έχει μελετηθεί. Στην παρούσα διατριβή μελετήσαμε το ρόλο του Erf στην ωρίμανση των Τ κυττάρων σε σύστημα διαγονιδιακών ποντικών μετά από ιστοειδική αποσιώπηση του Erf στο θύμο, ενώ σε ένα in vitro σύστημα χρησιμοποιώντας την κυτταρική σειρά HuT78 μελετήσαμε τη φωσφορυλίωση του ERF καθώς και το λειτουργικό του ρόλο μετά από υπερέκφραση. Τα αποτελέσματά μας παρέχουν βάσιμες ενδείξεις για τη συμμετοχή του Erf στη ρύθμιση της διαδικασίας καθώς διαγονιδιακοί ποντικοί με ιστοειδική αποσιώπηση του Erf στο θύμο παρουσίασαν στατιστικώς σημαντικά μειωμένα επίπεδα των κυτταρικών υποπληθυσμών CD4+ και TCRβ και στατιστικώς σημαντικά αυξημένα επίπεδα διπλά θετικών (CD4+CD8+) κυττάρων. Εν ολίγοις, υποδηλώνουν ότι ο Erf ρυθμίζει την ωρίμανση των θυμοκυττάρων κατά το στάδιο CD4+CD8+, πριν τη δέσμευση της κυτταρικής σειράς. Αναλύοντας το μοριακό μηχανισμό της δράσης του Erf, μελετήσαμε την έκφραση καίριων γονιδίων που εμπλέκονται σε αυτή τη διαδικασία και βρήκαμε ότι η έκφραση των γονιδίων Gata3, ThPOK και Socs1, γονιδίων δηλαδή που επάγουν τη CD4 κυτταρική δέσμευση, μειώνεται στατιστικώς σημαντικά στα ζώα με αποσιώπηση του Erf, γεγονός που συνηγορεί υπέρ της θετικής ρύθμισης του Erf στη CD4 δέσμευση των θυμοκυττάρων. Δεδομένης της διαδοχικής και επαγόμενης έκφρασης αυτών των γονιδίων (το Gata3 επάγει την έκφραση του ThPOK ενώ το δεύτερο μπορεί να επάγει την έκφραση του Socs1) υποθέτουμε ότι ο Erf δρα θετικά, άμεσα ή έμμεσα, και ανοδικά επί του Gata3. Για να ελέγξουμε με ποιο τρόπο ο ERF συμμετέχει στη βιολογία των περιφερικών Τ κυττάρων, μελετήσαμε την έκφρασή του σε HuT78 Τ κύτταρα και βρήκαμε ότι η φωσφορυλίωσή του και ο υποκυτταρικός εντοπισμός του είναι γεγονότα εξαρτώμενα της Erk1/2 ενώ έχουμε ενδείξεις ότι δρα ανασταλτικά στον κυτταρικό κύκλο. Τέλος, βρήκαμε ότι η υπερέκφραση του ERF μειώνει στατιστικώς σημαντικά την παραγωγή της IL-2, γεγονός ιδιαίτερα ενδιαφέρον καθώς η IL-2 είναι κυτταροκίνη με ευρύ φάσμα δράσεων στο ανοσοποιητικό σύστημα. Συνολικά, η έρευνά μας αποτελεί την πρώτη ένδειξη ότι ο ERF εμπλέκεται στη βιολογία των Τ λεμφοκυττάρων αποτελώντας το έναυσμα για τη συνέχιση της μελέτης του ρόλου του ERF στη θυμοποίηση και σε άλλες διαδικασίες όπως η διαφοροποίηση των Τ βοηθητικών κυττάρων (ΤΗ).
Υποστήριξη των ψυχολογικών αναγκών και ενίσχυση των κινήτρων για συμμετοχή στη φυσική αγωγή στο πλαίσιο εκμάθησης αθλητικών δεξιοτήτων στην 5η και 6η τάξη του δημοτικού σχολείου
Authors: Λεπτοκαρίδου Ελισάβετ
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή εκπονήθηκαν δύο μελέτες. Η πρώτη μελέτη εξέτασε τις άμεσες επιπτώσεις της ικανοποίησης των τριών βασικών ψυχολογικών αναγκών στην ευχαρίστηση, στο φόβο της αποτυχίας, στην προσπάθεια, στην ανία και στην υποκειμενική αξιολόγηση της απόδοσης των μαθητών από τον εκπαιδευτικό ΦΑ καθώς και στο βαθμό στον οποίο οι συνέπειες αυτές μπορεί να μεσολαβούνται από αυτoκαθοριζόμενους τύπους κινήτρων. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν από 213 μαθητές της 5ης και 6ης τάξης δημοτικών σχολείων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αντιλαμβανόμενη υποστήριξη της ανάγκης για αυτονομία προέβλεψε θετικά όλες τις ανάγκες. Η ικανοποίηση της ανάγκης για αυτονομία προέβλεψε θετικά την ευχαρίστηση, την προσπάθεια και την υποκειμενική απόδοση των μαθητών και αρνητικά την ανία στο μάθημα. Η ικανοποίηση της ανάγκης για ικανότητα και κοινωνικές σχέσεις προέβλεψαν αρνητικά το φόβο της αποτυχίας και θετικά την προσπάθεια. Τα επίπεδα του αυτοκαθορισμού δεν φάνηκε να μεσολαβούν στις σχέσεις της ικανοποίησης των αναγκών με την ευχαρίστηση και το φόβο της αποτυχίας αλλά μεσολάβησαν στη σχέση με την προσπάθεια και την ανία. Με βάση τα συμπεράσματα της προηγούμενης μελέτης ακολούθησε μία δεύτερη μελέτη με σκοπό να εξεταστεί η αποτελεσματικότητα της διδασκαλίας που υποστηρίζει την αυτονομία των μαθητών στο μάθημα, στην επίδρασή της στην ευχαρίστηση, στο φόβο της αποτυχίας, στην ανία και στην προσπάθεια των μαθητών. Συμμετείχαν 54 μαθητές της 5ης και 6ης τάξης από τους οποίους οι 27 αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου, στην οποία ακολουθήθηκε η τυπική διδασκαλία και οι 27 την ομάδα παρέμβασης, στην οποία χρησιμοποιήθηκε στυλ διδασκαλίας υποστηρικτικό της αυτονομίας. Οι μεταβλητές της μελέτης μετρήθηκαν τέσσερις φορές κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου. Στην ομάδα παρέμβασης τα επίπεδα των θετικών συνεπειών των κινήτρων παρέμειναν σχετικά σταθερά κατά τη διάρκεια του τριμήνου σε αντίθεση με την ομάδα ελέγχου όπου η επιδείνωσή τους ήταν εμφανής και ειδικά στα μέσα και στο τέλος του τριμήνου. Η διδασκαλία που υποστηρίζει την αυτονομία των μαθητών οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα αυτό-καθοριζόμενων κινήτρων για συμμετοχή στο μάθημα της φυσικής αγωγής και θετικών εκπαιδευτικών επιπτώσεων για τους μαθητές, όπως αυξημένη ευχαρίστηση και προσπάθεια και μειωμένα επίπεδα φόβου της αποτυχίας και ανίας στο μάθημα.
Άσκηση, αυτοεκτίμηση και ποιότητα ζωής από πλευράς υγείας σε παχύσαρκα άτομα
Authors: Μεγακλή Θεογνωσία
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάστηκε η αποτελεσματικότητα ενός συνδυασμού αερόβιας άσκησης και άσκησης με αντιστάσεις στη βελτίωση των σωματικών αυτοαντιλήψεων, της γενικής αυτοεκτίμησης και εννέα διαστάσεων της ποιότητας ζωής από πλευράς υγείας σε γυναίκες με παχυσαρκία. Χρησιμοποιήθηκε πειραματικός σχεδιασμός με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις διάρκειας ενός έτους για την περίοδο εξέτασης της διατήρησης των επιδράσεων της παρέμβασης. Οι γυναίκες με παχυσαρκία χωρίστηκαν, με τυχαία κατανομή, στην ομάδα ελέγχου και την ομάδα άσκησης και συμμετείχαν σε ένα δομημένο πρόγραμμα άσκησης για δώδεκα εβδομάδες. Μετρήθηκαν, στο πλαίσιο του Μοντέλου της Άσκησης και της Αυτοεκτίμησης (EXSEM: Sonstroem, Harlow, & Josephs, 1994), η αυτοαποτελεσματικότητα στην άσκηση, οι αντιλήψεις αθλητικής ικανότητας, φυσικής κατάστασης, ελκυστικότητας σώματος, σωματικής δύναμης, η σωματική αυτοαξία και η γενική αυτοεκτίμηση και στο πλαίσιο της Ποιότητας Ζωής από Πλευράς Υγείας αντιλήψεις που αντιστοιχούν στη σωματική λειτουργικότητα, το σωματικό ρόλο, το σωματικό πόνο, τη γενική υγεία, τη ζωντάνια, την κοινωνική λειτουργικότητα, το συναισθηματικό ρόλο, την ψυχική υγεία και την αναφερόμενη μετάβαση υγείας πριν την παρέμβαση, νωρίς κατά την παρέμβαση, στο μέσο αυτής, αμέσως μετά την παρέμβαση και πέντε φορές μετά το τέλος του προγράμματος άσκησης στους έναν, τρεις, έξι, εννέα και δώδεκα μήνες αντίστοιχα. Οι αναλύσεις συνδιακύμανσης έδειξαν επιδράσεις της άσκησης για όλες τις εξαρτημένες μεταβλητές του EXSEM, εκτός από την ελκυστικότητα σώματος. Επιδράσεις της άσκησης εμφανίστηκαν στη σωματική λειτουργικότητα, το σωματικό πόνο, τη ζωντάνια, το συναισθηματικό ρόλο και την ψυχική υγεία αλλά όχι στο σωματικό ρόλο, τη γενική υγεία, την κοινωνική λειτουργικότητα και την αναφερόμενη μετάβαση υγείας. Γενικά, οι επιδράσεις της άσκησης διατηρήθηκαν από έξι έως δώδεκα μήνες για το Μοντέλο της Άσκησης και Αυτοεκτίμησης (EXSEM), ενώ για την Ποιότητα Ζωής από Πλευράς Υγείας (HRQOL) διήρκησαν από εννέα έως δώδεκα μήνες. Συμπερασματικά, το πρόγραμμα ενός συνδυασμού αερόβιας άσκησης και άσκησης με αντιστάσεις, δώδεκα εβδομάδων, έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει τις σωματικές αυτοαντιλήψεις, τη γενική αυτοεκτίμηση και την ποιότητα ζωής από πλευράς υγείας γυναικών με παχυσαρκία.
Διερεύνηση της περιοδικότητας της αποβολής του mycobacterium avium subspecies paratuberculosis σε πρόβατα με φυσική έκθεση στην παραφυματίωση
Authors: Ματαράγκα Αντωνία
Published: September 2021

Στο πλαίσιο διερεύνησης με σκοπό τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του ελέγχου και της απομάκρυνσης ζώων ως μέτρου αντιμετώπισης της παραφυματίωσης, διενεργήσαμε μία προκαταρκτική μελέτη χρησιμοποιώντας ELISA και real time PCR για να εκτιμήσουμε εάν η θετικότητα των προβάτων στην παραφυματίωση κυμαίνεται μεταξύ συγκεκριμένων σταδίων αναπαραγωγής, σε πληθυσμό ζώων με υποκλινική παραφυματίωση. Στο προκαταρκτικό στάδιο της ανάλυσης, δείγματα κοπράνων και αίματος συλλέχθηκαν από 42 ενήλικα θηλυκά ζώα, πριν (ΡΡ1) και μετά τον τοκετό (ΡΡ2), και πριν από την περίοδο οχείας. Μόνο ένα από τα ζώα αυτά αντέδρασε θετικά στην ELISA (2.38%, 1 στα 42), που αντιστοιχεί στο 2.8% των θετικών στην PCR ζώων (1 από 36). Ως εκ τούτου, το τελικό στάδιο της έρευνας διεξήχθη χρησιμοποιώντας μόνο real time PCR, η οποία εφαρμόστηκε σε δείγματα κοπράνων που συλλέχθηκαν από 85 ζώα σε 5 περιόδους δειγματοληψίας: 4-15 / 1-3 ημέρες (FP1 / FP2) πριν και μετά τον τοκετό (FP3 / FP4) και πριν από την περίοδο οχείας (FP5). Το αποτέλεσμα της προκαταρκτικής ανάλυσης έδειξε ότι η θετικότητα της PCR, τόσο ως προς τον αριθμό των προβάτων όσο και ως προς την ποσότητα του ΜΑΡ, είναι στατιστικά σημαντικά χαμηλότερη πριν από τον τοκετό (PP1), ενώ αντίστοιχα της τελικής μελέτης, υψηλότερη στην FP4 σε σύγκριση με την FP5. Σημαντικά υψηλότερα επίπεδα θετικότητας στην PP2 και FP4 καταγράφηκαν επίσης σε σχέση με ζώα που αντέδρασαν θετικά στην PCR περισσότερες από μία φορά. Συμπερασματικά, στα πρόβατα με υποκλινική παραφυματίωση, η περίοδος 4-15 ημερών μετά τον τοκετό είναι πιο κατάλληλη για την εφαρμογή μέτρων ελέγχου και απομάκρυνσης με στόχο την αντιμετώπιση της νόσου, χρησιμοποιώντας real time PCR. Η χρήση της ELISA για τον ίδιο σκοπό δεν ενδείκνυται σε σχέση με τη συγκεκριμένη κατηγορία ζώων, λόγω της χαμηλής ευαισθησίας της μεθόδου.
Ψηφιακή ανάλυση ηλεκτροεγκεφαλογραφικού σήματος (ΗΕΓ)
Authors: Στεφανίδης Βασίλειος
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή αναπτύσσονται μέθοδοι πρόβλεψης μαθησιακών δυσκολιών κατά τη διάρκεια μιας εκπαιδευτικής διαδικασίας, οι οποίες βασίζονται στην ψηφιακή ανάλυση ηλεκτροεγκεφαλογραφικών δεδομένων μέσω κατάλληλων πληροφοριακών συστημάτων και λογισμικών. Με τη βοήθεια κατάλληλων ψηφιακών μεθόδων ανάλυσης και κατάλληλων πληροφοριακών συστημάτων μελετάμε ηλεκτροεγκεφαλογραφικά σήματα, με σκοπό να ανιχνεύσουμε και να ανακαλύψουμε αλγόριθμους και παραμέτρους που διαφοροποιούν στατιστικά τη δυσκολία την οποία συναντά ένα άτομο, όταν συμμετέχει σε μια εκπαιδευτική διαδικασία. Με τον τρόπο αυτό εξάγονται μοντέλα, τα οποία αποκαλύπτουν και προβλέπουν μαθησιακές δυσκολίες σε μια εκπαιδευτική διαδικασία.Επιπλέον, μέσα από τη μελέτη της στασιμότητας χρονολογικών σειρών, δίνουμε χρήσιμα συμπεράσματα σχετικά με τη δυνατότητα πρόβλεψης συμπεριφοράς. Στην εργασία αυτή ανιχνεύουμε πειραματικά σημεία στο ηλεκτροεγκεφαλογραφικό σήμα, τα οποία παρουσιάζουν φαινόμενα στασιμότητας.
Μελέτη κυτταρικών θεραπειών για χρόνιες πνευμονικές νόσους
Authors: Ντόλιος Πασχάλης
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση αποτελεί μια καταστροφική μορφή χρόνιας προοδευτικής ινωτικής πνευμονοπάθειας αγνώστου αιτιολογίας. H πρόγνωση παραμένει δυσμενής και η προσπάθεια για την εξεύρεση αποτελεσματικότερων είναι επιβεβλημένη. Τα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα αποτελούν έναν κυτταρικό πληθυσμό με πολλά πλεονεκτήματα: μπορούν να απομονωθούν εύκολα και να πολλαπλασιαστούν in vitro χωρίς ουσιώδη μεταβολή των ιδιοτήτων τους. Πολυάριθμες πειραματικές μελέτες υποστηρίζουν την αντι-φλεγμονώδη, ανοσοτροποποιητική και πιθανώς αντι-ινωτική δράση των βλαστοκυττάρων. Σκοπός της έρευνας είναι να διαπιστώσουμε εάν η ενδοβρογχική χορήγηση βλαστοκυττάρων προερχόμενων από το λιπώδη ιστό είναι ασφαλής για την αντιμετώπιση της Ιδιοπαθούς Πνευμονικής Ίνωσης. Η μελέτη σχεδιάστηκε ως μελέτη φάσης Ιβ, χωρίς ομάδα ελέγχου με εικονικό φάρμακο και χωρίς τυχαιοποίηση. Η ασφάλεια ελέγχθηκε με την καταγραφή όλων των ανεπιθύμητων ενεργειών και τον τακτικό κλινικοεργαστηριακό και ακτινολογικό έλεγχο. Ταυτόχρονα μελετήθηκε η αναπνευστική λειτουργία σε βάθος χρόνου, ως μέθοδος αποτελεσματικότητας.Αποτελέσματα: Κατά την διάρκεια της μελέτης, κανείς ασθενής δεν παρουσίασε σημαντικές παρενέργειες ή παρόξυνση της νόσου. Κανείς επίσης δεν παρουσίασε έκτοπο ιστό. Οι ασθενείς παρουσίασαν σημαντική ελάττωση της λειτουργίας του πνεύμονα καθώς και της ικανότητας για άσκηση 2 έτη μετά την 1η ενδοβρογχική έγχυση βλαστοκυττάρων. Ωστόσο, η μεταβολή ήταν μικρότερη από τα κλινικά σημαντικά όρια του 10% για την FVC και του 15% για την DLco. Η πρόοδος νόσου επήλθε στους 26 μήνες ενώ η μέση επιβίωση ήταν 32 μήνες. Κυρίως όμως, όλοι οι ασθενείς ζούσαν για τουλάχιστον 2 έτη μετά την 1η έγχυση ενώ δύο ασθενείς ζούσαν κατά τον τελευταίο έλεγχο στα 5 έτη. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, η μελέτη μας ικανοποιεί το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της ασφάλειας. Δεν βρέθηκε να προσφέρει στην βελτίωση της αναπνευστικής λειτουργίας. Η διενέργεια καλύτερα σχεδιασμένων μελετών με μεγαλύτερο δείγμα ασθενών είναι αναγκαία.
Μορφολογία της ορθοσιγμοειδικής συμβολής - μελέτη σε νεκροτομικό υλικό
Authors: Ζευγαρίδης Αλέξανδρος
Published: September 2021

Παρά την εκτενή μελέτη σε επίπεδο φυσιολογίας στην περιοχή της ορθοσιγμοειδικής συμβολής, καταγράφοντας την ύπαρξη ζώνης αυξημένων πιέσεων και περιγράφοντας τον ξεχωριστό της ρόλο στη κινητικότητα του παχέος εντερου και τον έλεγχο διόδου του εντερικού περιεχομένου από το κόλον στο ορθό, σε επίπεδο ανατομικών μελετών υπάρχει σύγχυση για την μορφολογία της, ακόμη και ασάφεια για τον καθορισμό της ανατομικής της θέσης.Στα συγγράμματα της ανατομίας δεν προσδίδεται ιδιαίτερη σημασία στην ορθοσιγμοειδική συμβολή και συνήθως απλώς κατονομάζεται. Σε αντίθεση στα συγγράμματα φυσιολογίας και προσφάτως της χειρουργικής, στη συμβολή του κόλου με το ορθό περιγράφεται η ύπαρξη σφιγκτηριακού μηχανισμού.Η θεωρία του O’Beirne περί ανατομικού σφιγκτήρα στην ορθοσιγμοειδική συμβολή αναβίωσε από τον Αιγύπτιο ανατόμο A. Shafik, ο οποίος ανέδειξε με τις εργασίες του όχι μόνο την ύπαρξη λειτουργικού – φυσιολογικού σφιγκτήρα αλλά ενός σαφέστατου ανατομικού σφιγκτήρα.Η ασάφεια αφενός για την ανατομική θέση της μετάπτωσης του κόλου στο ορθό καθώς αυτή περιγράφεται ποικιλοτρόπως και ενίοτε αντιφατικά στη διεθνή βιβλιογραφία και αφετέρου τα ευρήματα του A. Shafik, για την ύπαρξη ανατομικού σφιγκτήρα, καθώς και το γεγονός ότι η περιοχή δεν έχει μελετηθεί μορφολογικά από πολλούς, οδήγησαν στο σχεδιασμό της παρούσας μελέτης.Με τη μελέτη σε νεκροτομικό υλικό της ορθοσιγμοειδικής συμβολής κατέστη πρωτίστως, δυνατή η αποσαφήνιση της ανατομικής θέσης κατά την οποία το κόλον μεταπίπτει στο ορθό. Στη συνέχεια, τόσο με μακροσκοπικές παρατηρήσεις ιn situ και in vitro όσο και μικροσκοπικές, με ιστολογική εξέταση, αναδείχθηκε η ιδιαίτερη μορφολογία της ορθοσιγμοειδικής συμβολής και η κατηγορηματική απόρριψη της θεωρίας περί ύπαρξης ανατομικού σφιγκτήρα στην περιοχή. Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας συνηγορούν υπέρ της εξειδικευμένης λειτουργίας της συμβολής στη φυσιολογία του παχέος εντέρου ως ένας λειτουργικός-φυσιολογικός σφιγκτήρας. Συγχρόνως τέλος κατέστη δυνατή η μελέτη της αγγείωσης στη περιοχή και περιγραφή των κλάδων της κάτω μεσεντερίου αρτηρίας και των μεταξύ αυτών αναστομώσεων.
Εκτίμηση της αποτελεσματικότητας εφαρμογής δέσμης μέτρων στην πρόληψη των μικροβιαιμιών από κεντρικούς καθετήρες σε ΜΕΘ Παίδων
Authors: Ντέλη Χαραλαμπία
Published: September 2021

Εισαγωγή: Οι μικροβιαιμίες που οφείλονται στους κεντρικούς φλεβικούς καθετήρες (CLABSI) αποτελούν τις πιο κοινές νοσοκομειακές λοιμώξεις στις Παιδιατρικές Μονάδες Εντατικής Θεραπείας.Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της εφαρμογής δέσμης μέτρων κατά την εισαγωγή των μη εμφυτευμένων κεντρικών φλεβικών καθετήρων (CL) σύμφωνα με τις οδηγίες του CDC στην πρόληψη των CLABSI σε Παιδιατρική Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.Μέθοδος: Όλοι οι ασθενείς με CL που εισήχθησαν στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας στο διάστημα Οκτώβριος 2012- Οκτώβριος 2015 συμμετείχαν στην μελέτη. Μετά από 26 μήνες επιτήρηση των CLABSI εφαρμόστηκαν τα μέτρα δέσμης. Τα σημαντικότερα μέτρα της δέσμης μέτρων ήταν: εκπαίδευση των ιατρών και νοσηλευτών, υγιεινή των χεριών, λήψη μέγιστων φραγμών προφύλαξης κατά την εισαγωγή, αντισηψία δέρματος με χλωρεξιδίνη και εφαρμογή λίστας ελέγχου εισαγωγής του καθετήρα.Αποτελέσματα: Κατά την διάρκεια της μελέτης 151 ασθενείς πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης. Η επίπτωση των CLABSI μειώθηκε στατιστικά σημαντικά από 14 CLABSI ανά 1000 ημέρες καθετήρα πριν την παρέμβαση σε 4,8 CLABSI ανά 1000 ημέρες καθετήρα (p= 0.041, 95% διάστημα εμπιστοσύνης της διαφοράς: 0.7023- 17.7) και ο δείκτης συχνότητας χρησιμοποίησης των CL (DUR) αυξήθηκε από 0.51 σε 0.59 (p=<0.002, 95% Διάστημα εμπιστοσύνης της διαφοράς: 0.039-0.1258) (στατιστικά σημαντική διαφορά). Η συμμόρφωση του προσωπικού με την δέσμη μέτρων μετά την παρέμβαση υπολογίστηκε στο 95.3%.Συμπεράσματα: Η εφαρμογή δέσμης μέτρων έδειξε να μειώνει την επίπτωση των CLABSI. Η συστηματική στρατηγική πρόληψης κατά την εισαγωγή των CL φαίνεται να μειώνει τις συγκεκριμένες λοιμώξεις στις Παιδιατρικές Μονάδες Εντατικής Θεραπείας
The two - tier stochastic frontier framework (2TSF)
Authors: Παπαδόπουλος Αλέξανδρος (Αλέκος)
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή, γραμμένη στην Αγγλική με περίληψη στα Ελληνικά, αποτελεί μονογραφία επί του Υποδείγματος Δίπλευρου Στοχαστικού Συνόρου. Το υπόδειγμα είναι κατάλληλο για να εκτιμά οικονομετρικά την επίδραση αφανών μεταβλητών αντίθετης φοράς επί μιας εξαρτημένης μεταβλητής σε μια σχέση παλινδρόμησης, και έχει εφαρμογή σε ένα ευρύ φάσμα οικονομικών και μη-οικονομικών φαινομένων. Η διατριβή ξεκινά με επισκόπηση της σχετικής βιβλιογραφίας και κριτική ανάλυση των διαφορετικών δομικών θεμελίων του υποδείγματος που έχουν προταθεί στο παρελθόν. Ακολούθως παρουσιάζονται αναλυτικά πέντε νέα στατιστικά μοντέλα στο πλαίσιο του υποδείγματος, σε όλες τις τεχνικές τους πτυχές, που διευρύνουν τις δυνατότητες εφαρμογής του. Παρουσιάζεται επίσης αναλυτικά η μεθοδολογία χρήσης Κόπουλα για την αντιμετώπιση της ενδογένειας των επεξηγηματικών μεταβλητών. Στο τμήμα των οικονομικών εφαρμογών, παρουσιάζονται δύο νέα οικονομικά μοντέλα, ένα διμερούς διαπραγμάτευσης Nash και ένα για την επίδραση της Διοίκησης επί του παραγόμενου προϊόντος, που μπορούν να εκτιμηθούν οικονομετρικά με τη χρήση του υποδείγματος Δίπλευρου Στοχαστικού Συνόρου. Η διατριβή περιλαμβάνει επίσης και πέντε σύντομες εφαρμογές σε πραγματικά δεδομένα που υποστηρίζουν εμπειρικά τα θεωρητικά αποτελέσματα. Η εργασία ολοκληρώνεται με τη βιβλιογραφία και εκτενές Τεχνικό Παράρτημα.
Παγκρεατίτιδα
Authors: Κιτσανού Μαργαρίτα
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η Πολυμορφοπυρηνική ελαστάση (PMN-e) είναι ένα συγκεκριμένος και ευαίσθητος δείκτης (marker) για την πρώιμη ενεργοποίση των πολυμορφοπυρηνικών κυττάρων και την πρόβλεψη των φλεγμονώδων περιπλοκών. Μελέτησαμε το ρόλο της PMN ελαστάσης καθώς και της C-αντιδραστικής πρωτεΐνης (CRP) στην πρώιμη ανίχνευση και αξιολόγηση της σοβαρότητας της οξείας παγκρεατίτιδας (ΑΡ). Ασθενείς –Μέθοδοι: Οι ασθενείς με ΑΡ που μπήκαν (ή εισήχθησαν) στο Τμήμα Παθολογίας, μελετήθηκαν με ένα προκαθορισμένο πρωτόκολλο. Η διάγνωση βασίστηκε σε κλινικά συμπτώματα, υχηλά επίπεδα αμυλάσης καθώς και στον υπέρηχο κοιλιακών ή σε ευρήματα CT. Η σοβαρότητα της ΑΡ αξιολογήθηκε με τα κριτήρια σοβαρότητας Apache-II και Ranson. Οι τιμές των PMN-e και CRP μετρήθηκαν κατά την 1η, 3η και 5η μέρα στο νοσοκομείο. Αποτελέσματα: 41 ασθενείς (29 γυναίκες, 12 άντρες) συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση. Η αιτιολογία της παγκρεατίτιδας ήταν ασθένεια στην χολόλιθο σε 27 ασθενείς (66%), χρήση του αλκοόλ σε 9 (17,8%), υπερλιπιδαιμία σε 2 (4,9%), παγκρεατίτιδα προκαλούμενη από φάρμακα σε 2 (4,29%), και υπερασβεστιαιμία σε έναν σθενή (2,4%). Η PMN-e ήταν128.32±43.90, 112.30±30.90, 75.07±35.60 IU/ml στην πρώτη, Τρίτη και Πέμπτη μέρα στο νοσοκομείο αντίστοιχα (μέση τιμή±SD, φυσιολογικές αξίες < 37 IU/ml). Σύμφωνα με το σύστημα σκορ κατά Apache-II,23 από τους 41 ασθενείς (53,7%) είχαν βαριά ΑΡ ενώ οι υπόλοιποι 18 είχαν ήπια ΑΡ (43.3%). Επιπλέον, η CRP ήταν σημαντικά υψηλή κατά την 3η μέρα στο νοσοκομείο στις βαριές περιτπώσεις ΑΡ σχετικά με τις ήπιες. Συμπεράσματα: Η PMN-e είναι ένας ευαίσθητος δείκτης οξείας παγκρεατίτιδας και μαζί με την CRP μπορούν να φανούν χρήσιμες για την πρώιμη αξιολόγηση της σοβαρότητας ΑΡ. Οι δείκτες αυτοί ίσως απλοποιήσουν περίπλοκα συστήματα σκορ που χρησιμοποιούνταν για την εκτίμηση της σοβαρότητας της ΑΡ.
Εκτίμηση του κόστους και της αποτελεσματικότητας από τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας με βιολογικούς παράγοντες
Authors: Μπόζιος Παναγιώτης
Published: September 2021

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι χρόνια νόσος και υπολογίζεται ότι πάσχουν απ’ αυτή περίπου 40.000-50.000 χιλιάδες Έλληνες (ποσοστό περίπου 0.5% του πληθυσμού). Προσβάλλει συνήθως τις μικρές αρθρώσεις συμμετρικά προκαλώντας πόνο και περιορισμό της κινητικότητας. Όταν η νόσος δεν ελέγχεται, η ποιότητα ζωής των ασθενών είναι σοβαρά υποβαθμισμένη. Με βάση τα παραπάνω, σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης αποτελεί η διερεύνηση και η εκτίμηση του κόστους της συγκεκριμένης ασθένειας (τόσο όσον αφορά το άμεσο υγειονομικό κόστος όσο και την απώλεια παραγωγικότητα των ασθενών και των συγγενών τους, καθώς και της ποιότητας ζωής (κόστους ανά ποιοτικώς αναβαθμισμένο έτος ζωής) σε ασθενείς με ΡΑ στην Ελλάδα. Τα αποτελέσματα τηςανάλυσης είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την αξιολόγηση των σύγχρονων μεθόδων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ΡΑ. Συνολικά στην έρευνα συμμετείχαν 150 άτομα εκ των οποίων 30 έλαβαν θεραπεία με Abatacept, 30 έλαβαν θεραπεία με Adalimumab, 30 έλαβαν θεραπεία με Etanercept, 30 έλαβαν θεραπεία με Golimubab και 30 έλαβαν θεραπεία με Certolizumab. Από τα αποτελέσματα της ανάλυσης προέκυψε ότι με την πάροδο του χρόνου, ανεξάρτητα από το είδος της θεραπείας, επιτυγχάνεται σημαντική μείωση του δείκτη DAS-28. Αυτό αποτελεί μια ένδειξη ότι οι ασθενείς με την λήψη της θεραπευτικής αγωγής είχαν βελτίωση στην κατάσταση της υγείας ανεξαρτήτως βιολογικού παράγοντα. Αναλυτικότερα, οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία είχαν σημαντική βελτίωση του δείκτη DAS28 και μάλιστα μετά από 12 μήνες αυτός σχεδόν σε όλες τιςπεριπτώσεις ήταν μικρότερος του 3.2. Από την ανάλυση του δείκτη HAQπροέκυψε ότι ανεξαρτήτως βιολογικού παράγοντα οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία είχαν σημαντική βελτίωση του δείκτη HAQ. Επιπρόσθετα, προέκυψε ότι οι ασθενείς με την λήψη της θεραπευτικής αγωγής είχαν βελτίωση της ποιότητας ζωής τους και του πόνου που αισθάνονταν λόγω της κατάστασης τους ανεξαρτήτως βιολογικού παράγοντα. Τέλος, παρατηρήθηκε ότι η ανταπόκριση στην θεραπεία είχε σημαντικήβελτίωση από τους 6 μήνες στους 12 μήνες ενώ δεν προέκυψαν σημαντικές διαφορές ως προς το είδος του βιολογικού παράγοντα. Στο δεύτερο μέρος του ειδικού μέρους πραγματοποιήθηκε ανάλυση κόστους αποτελεσματικότητας με σκοπό να αποφασίσουμε ποια είναι η είναι η βέλτιστηεπιλογή ανάμεσα στις 5 θεραπείες (ορίσθηκε να είναι η επιλογή η οποία μας δίνει τη μέγιστη δυνατή μεταβολή στο άμεσο κόστος σε σύγκριση με την ποσοστιαία διαφορά που αναμένεται να έχουμε στην αποτελεσματικότητα κατά αν επιλέξουμε μια θεραπείας έναντι κάποιας άλλης). Από τα αποτελέσματα της ανάλυσης αποτελεσματικότητας (βάση του DAS28) προέκυψε ότι δεν υπάρχει κάποια βέλτιστη επιλογή η οποία να επιφέρει καλύτερο αποτέλεσμα. Ουσιαστικά μπορούμε να πούμεότι οι βιολογικοί παράγοντες είναι ισοδύναμοι βάση της σύγκρισης αποτελεσματικότητας, ενώ όσο αφορά το κόστος, το abatacept παρατηρήθηκε μεγάλη αύξηση του κόστους με ελάχιστη μεταβολή αποτελεσματικότητας αντίστοιχα.
Κρίση και κράτος πρόνοιας στην Ελλάδα 2009-2015
Authors: Τζαγκαράκης Στυλιανός-Ιωάννης
Published: September 2021

Το κράτος πρόνοιας τις τελευταίες δεκαετίες έχει αντιμετωπίσει έναν αξιοσημείωτο αριθμό προκλήσεων όμως η πρόσφατη πολυεπίπεδη κρίση έπληξε σφοδρότατα τα θεμέλιά του, ειδικότερα σε χώρες οι οποίες αντιμετωπίζουν εκτεταμένες ενδογενείς ανισορροπίες, όπως η Ελλάδα. Η αμφισβήτηση του κράτους πρόνοιας και η διάρρηξη των θεμελιακών βάσεών του απειλεί την κοινωνική ομαλότητα, καθώς αποσαρθρώνει την κοινωνική συνοχή λόγω των κενών κοινωνικής προστασίας που αναπόδραστα προκαλούνται. Στο πλαίσιο αυτό, οι χώρες της Νότιας Ευρώπης και πολύ περισσότερο η Ελλάδα, λόγω των ενδογενών δομικών ανισορροπιών και δυσλειτουργιών που αντιμετώπιζε η θεσμική συγκρότηση του κράτους πρόνοιας, δέχθηκαν τεράστιες πιέσεις ως συνέπεια της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης και οδηγήθηκαν εν πολλοίς στην εφαρμογή πολιτικών αποδόμησης του κράτους πρόνοιας. Ως εκ τούτου, η έννοια της αλληλεγγύης μετατρέπεται σεφιλανθρωπία και αποδυναμώνεται η δυνατότητα προάσπισης των προϋποθέσεων κοινωνικής ευημερίας μέσα από την θεσμική κατασκευή του κράτους πρόνοιας. Τούτων δοθέντων, η υπόθεση εργασίας της παρούσας μελέτης προσλαμβάνει το κράτος πρόνοιας ως απαραίτητο και θεμελιακό πυλώνα του νεωτερικού κράτους. Η εξέταση αυτής της υπόθεσης πραγματοποιείται μέσω της κριτικής ανάλυσης της κρίσης στην Ελλάδα υπό συγκριτικό πρίσμα, καθώς αυτή αποτελεί μια διαδικασία αμφισβήτησής του. Ταυτόχρονα, για πρώτη φορά, πραγματοποιείται ανάλυση των προοπτικών υπέρβασης της κρίσης μέσα από την ενδελεχή μελέτη των διαστάσεών της και της διανοητικής και εμπειρικής τεκμηρίωσης αυτής καθ’ εαυτής της αναγκαιότητας του κράτους πρόνοιας. Επιπροσθέτως, καθίσταται σαφές ότι το νεώτερο κράτος δεν μπορεί να νοηθεί παρά μόνο ως κράτος πρόνοιας ενώ ο ενεργητικός μετασχηματισμός του δύναται να προσδώσει ουσία στηνέννοια της αλληλεγγύης και να την επαναφέρει στην κοσμική της μορφή, ήτοι να την μετατρέψει από απλή φιλανθρωπία σε εργαλείο εγκαθίδρυσης της κοινωνικής ευημερίας.
Ομοιόσταση φωσφολιπιδίων και ο ρόλος της ATX στην χρόνια φλεγμονή
Authors: Νίνου Ιωάννα
Published: September 2021

Η αυτοταξίνη (ATX, ENPP-2) είναι μέλος της οικογένειας των εξωνουκλεοτιδικών πυρο-φωσφατασών/ φωσφοδιεστερασών. Η ΑΤΧ αποτελεί μια εκκρινόμενη λυσοφωσφολιπάση D η οποία ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την εξωκυττάρια παραγωγή του λυσο-φωσφατιδικού οξέος (LPA), μέσω υδρόλυσης της λυσοφωσφατιδυλοχολίνης (LPC). Το LPA έχει πολυάριθμες επιδράσεις στους περισσότερους κυτταρικούς τύπους, επιτελούμενες μέσω τουλάχιστον έξι υποδοχέων (LPAR) συζευγμένων με G πρωτεΐνες, οι οποίοι εμφανίζουν ευρεία κατανομή και επικαλυπτόμενες ιδιότητες. Ο άξονας ATX/LPA έχει εμπλακεί σε διάφορες χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις και ινωτικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονικής ίνωσης και της σκλήρυνσης κατά πλάκας που μελετήθηκαν στην παρούσα διατριβή. Στο πρώτο μέρος της μελέτης εξετάστηκε η αποτελεσματικότητα ενός ισχυρού αναστολέα της ΑΤΧ (PF-8380) και ενός ανταγωνιστή του υποδοχέα LPA1 (AM095) στην ανάπτυξη και εξέλιξη της πνευμονικής ίνωσης η οποία προκαλείται από μπλεομυκίνη. Η αξιολόγηση της ίνωσης στηρίχθηκε σε μακροσκοπικές παρατηρήσεις (βιωσιμότητα και σωματικό βάρος), βιοχημικές αναλύσεις του βρογχοκυψελιδικού υγρού και στην παθολογοανατομική εξέταση του πνευμονικού ιστού. Με βάση τα αποτελέσματα, τόσο ο αναστολέας της ΑΤΧ όσο και ο ανταγωνιστής του υποδοχέα LPA1, εμπόδισαν την ανάπτυξη της πνευμονικής ίνωσης και την παραμόρφωση της αρχιτεκτονικής των πνευμόνων, παρουσιάζοντας ποιοτικές και ποσοτικές διαφορές σε διαφορετικές εκφάνσεις της πειραματικής ασθένειας, συμβάλλοντας έτσι στην προσπάθεια εύρεσης νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων για την πνευμονική ίνωση. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας στόχος ήταν να αποκρυπτογραφηθεί ο ρόλος της σηματοδότησης του LPA και της αυτοταξίνης (ATX) στην παθοφυσιολογία της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Η σκλήρυνση κατά πλάκας (ΜS, multiple sclerosis) είναι μια χρόνια, υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα νευροφλεγμονώδης και νευροεκφυλιστική διαταραχή που μπορεί να εκδηλωθεί με ποικιλία νευρολογικών συμπτωμάτων. Στην μελέτη αυτή, βρέθηκαν αυξημένα επίπεδα ΑΤΧ στο νωτιαίο μυελό κατά την ανάπτυξη της πειραματικής αυτοάνοσης εγκεφαλομυελίτιδας (ΠΑΕ) σε μύες, οδηγώντας σε τοπικές αυξήσεις των επιπέδων LPA, υποδηλώνοντας ότι ο άξονας ATX/LPA συμμετέχει στην παθογένεια της ΠΑΕ. Η έκφραση της ΑΤΧ εντοπίστηκε σε ενεργοποιημένα αστροκύτταρα και στα μικρογλοιακά/μακροφάγα κύτταρα. Η γενετική απαλοιφή της ΑΤΧ από τα αστροκύτταρα οδήγησε σε εμβρυϊκή θνησιμότητα, επεκτείνοντας έτσι προηγούμενες παρατηρήσεις σχετικά με τον βασικό ρόλο της ATX στην εμβρυϊκή ανάπτυξη και ανοίγοντας νέες ερευνητικές κατευθύνσεις. Όσον αφορά την ΑΤΧ που παράγεται από τα μικρογλοιακά/μακροφάγα, η γενετική απαλοιφή της από τον συγκεκριμένο κυτταρικό τύπο είχε ως αποτέλεσμα την εξασθένηση του φαινοτύπου της ΠΑΕ, αποδεικνύοντας το βασικό ρόλο της ΑΤΧ των μακροφάγων στην παθογένεια της ΠΑΕ.
Towards data-driven microscopic traffic simulation models
Authors: Παπαθανασοπούλου Βασιλεία
Published: September 2021

Στόχος της έρευνας είναι η ανάπτυξη πιο αξιόπιστων μικροσκοπικών κυκλοφοριακών προτύπων. Αναπτύσσεται μια ολοκληρωμένη μεθοδολογία για την εκτίμηση προτύπων κυκλοφοριακής προσομοίωσης με τη χρήση καινοτόμων και ευέλικτων μεθόδων μηχανικής μάθησης, όπως η ταξινόμηση, η ομαδοποίηση, η τοπικά σταθμισμένη παλινδρόμηση (loess), οι καμπύλες splines, οι Gaussian διαδικασίες, οι διανυσματικές μηχανές υποστήριξης και τα νευρωνικά δίκτυα. Τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν στην έρευνα αυτή περιλαμβάνουν δεδομένα από τρεις διαφορετικές πηγές, δεδομένα από τη Νάπολη, τα NGSIM δεδομένα και δεδομένα από την Ινδία. Δίνεται έμφαση στα πρότυπα ακολουθίας οχημάτων και για τα ίδια δεδομένα εφαρμόζεται το μοντέλο του Gipps, ένα γνωστό μοντέλο ακολουθίας οχημάτων που χρησιμοποιείται ως μοντέλο αναφοράς στην παρούσα έρευνα. Επειδή πολλοί παράγοντες επηρεάζουν τη συμπεριφορά του οδηγού, εξετάζεται κατά πόσο βελτιώνεται το μοντέλο ενσωματώνοντας περισσότερες μεταβλητές. Επιπλέον, εξετάζεται η δυναμική βαθμονόμηση κυκλοφοριακών προτύπων λαμβάνοντας υπόψη τη δυναμική μεταβολή των παραμέτρων για κάθε οδηγό, στον χρόνο και το χώρο. Οι παράμετροι μεταβάλλονται σε έναν κυλιόμενο χρονικό ορίζοντα και επιτυγχάνεται πρόβλεψη της ταχύτητας έως 10% για δέκα βήματα στο μέλλον. Διερευνάται η χρήση μοντέλων καθοδηγούμενων από τα δεδομένα σε συνθήκες μεικτής κυκλοφορίας χωρίς τήρηση των λωρίδων κυκλοφορίας και με μεγάλη ποικιλία ως προς τον τύπο των οχημάτων, κοινά χαρακτηριστικά των αναπτυσσόμενων χωρών. Αν και τα κλασσικά πρότυπα ακολουθίας οχημάτων είναι θεωρητικά τεκμηριωμένα, τα πρότυπα βασισμένα σε δεδομένα προσφέρουν μεγαλύτερη ευελιξία και επιτρέπουν την εύκολη ενσωμάτωση νέων μεταβλητών. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι τα πρότυπα που βασίζονται σε δεδομένα μπορούν να συμβάλλουν στην εκτίμηση πιο αξιόπιστων μικροσκοπικών προτύπων.
Διαχείριση κρίσεων
Authors: Νιζαμίδου Χριστίνα
Published: September 2021

Η διατριβή πραγματεύεται το πεδίο της Διαχείρισης Οργανωσιακών Κρίσεων. Επικεντρώνεται στον στρατηγικό ρόλο που δύναται να διαδραματίσει το τμήμα Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων ως κύριο μέλος της Ομάδας Διαχείρισης Κρίσεων ενός οργανισμού. Διαμέσου της εκτενούς βιβλιογραφικής ανασκόπησης, διαφαίνεται η έλλειψη μελετών και διεξοδικής ανάλυσης όσον αφορά τον καθοριστικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει το τμήμα Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων, υπό την απειλή μιας κρίσης. Επιπρόσθετα, παρατηρείται πως η εν λόγω έλλειψη αφορά και τα δυο επιστημονικά πεδία, της Διαχείρισης Κρίσεων και της Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων. Η κάλυψη αυτού του κενού, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων πρόσθετων στόχων, τέθηκε ευθύς εξαρχής ως ο κύριος σκοπός της παρούσας διατριβής. Βάση της βιβλιογραφίας και την ενδελεχούς μελέτης πραγματικών περιπτώσεων οργανισμών που ήρθαν αντιμέτωποι με κρίσιμα γεγονότα, καθώς και με τον τρόπο (επιτυχημένο ή όχι) που τα αντιμετώπισαν, προτείνεται διεξοδικά ο νέος ρόλος που καλείται να αναλάβει το τμήμα Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων ενός οργανισμού στη διάρκεια μιας κρίσης. Επιπρόσθετα, προκειμένου να μετρηθεί και να μελετηθεί η περίπτωση των ελληνικών επιχειρήσεων όσον αφορά τον βαθμό εξοικείωσής τους με το πεδίο της Διαχείρισης Οργανωσιακών Κρίσεων, καθώς και τον ρόλο που ήδη διαδραματίζει το τμήμα Διοίκησης Ανθρωπίνων Πόρων των εκάστοτε επιχειρήσεων, προσδιορίζεται ένα ερευνητικό μοντέλο, βασισμένο στην αξιοποίηση της υφιστάμενης βιβλιογραφίας γύρω από το υπό εξέταση θέμα. Μετά την συλλογή, ανάλυση και επεξεργασία των στοιχείων, πραγματοποιείται ο έλεγχος των ερευνητικών υποθέσεων και διαμορφώνονται τα τελικά αποτελέσματα. Ακολούθως, λαμβάνει χώρα η εξέταση και η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της έρευνας, καθώς και η σύγκριση της ελληνικής πραγματικότητας με τα διεθνή πρότυπα.
Ανάλυση και υπολογιστική επεξεργασία πολυλεκτικών οικονομικών όρων σε δίγλωσσες και πολύγλωσσες εφαρμογές
Authors: Βαλαβάνη Χριστίνα
Published: September 2021

Η παρούσα έρευνα εστιάζει στον εντοπισμό οικονομικών όρων της γερμανικής γλώσσας, στην ηλεκτρονική επεξεργασία τους και στη Μηχανική Μετάφραση αυτών από τον μεταφραστή Google Translator. Στο τέλος της διατριβής προτείνεται ένας αλγόριθμος Στατιστικής Μηχανικής Μετάφρασης για συγκεκριμένες σύνθετες πολυλεκτικές ορολογικές δομές της γερμανικής. Συγκεκριμένα, ο προτεινόμενος αλγόριθμος στοχεύει στην βελτίωση της απόδοσης συστημάτων Μηχανικής Μετάφρασης. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε περιγράφεται σε δύο φάσεις: αρχικά, κατασκευάστηκε ένα παραλληλοποιημένο Ηλεκτρονικό Σώμα Κειμένων με μεταφράσεις από τον αυτόματο μεταφραστή Google (Γερμανικά-Ελληνικά), παράλληλα πραγματοποιήθηκε η εξαγωγή νέων όρων [Manual Term Extraction], όπως επίσης και η αναγνώριση ήδη υπαρχόντων όρων. Σε ό,τι αφορά τις επικρατούσες θεωρητικές προσεγγίσεις για την ανάλυση των (πολυ)σύνθετων λέξεων στα Γερμανικά και στα Ελληνικά, πρόκειται για τις αναλύσεις κατά Elsen (2011) και Sternefeld (2006) για τα Γερμανικά και κατά Ράλλη (1997) για τα σύνθετα και τις σύνθετες δομές της ελληνικής γλώσσας, βάσει των οποίων αναλύθηκαν και οι πολυλεκτικές φράσεις από τα εμπειρικά δεδομένα και τέθηκαν οι βάσεις για μια συγκριτική προσέγγιση των δύο γλωσσών. Η αναφορά στα χαρακτηριστικά των σύνθετων, όπως αυτό της θέσης της Κεφαλής, έπαιξε βασικό ρόλο. Επιπλέον, αναλύθηκαν οι κατηγορίες των σύνθετων ουσιαστικών, όπως για παράδειγμα, μεταξύ άλλων, των προσδιοριστικών και των παρατακτικών.Η παρουσίαση, ανάλυση και κατηγοριοποίηση των λαθών που προκύπτουν κατά την υπολογιστική επεξεργασία των προαναφερόμενων οικονομικών δομών από την προαναφερόμενη διαδικασία αποτέλεσαν την βάση για την κατασκευή του αλγόριθμου, καθώς η παράθεση αυτών, εστιάζει στα προβλήματα που εμφανίζονται και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για επεξεργασία των αυτόματων εργαλείων μετάφρασης. Οι κυριότερες κατηγορίες λαθών που παρουσιάζονται είναι τα σημασιολογικά και τα μορφολογικά λάθη τα οποία ο αλγόριθμος επιδιώκει να υπερκεράσει.Επιπλέον, παραθέτονται παραδείγματα μοντέλων ευθυγράμμισης (Μεταφραστικά Μοντέλα). Τα κυριότερα μοντέλα ευθυγράμμισης είναι τα επονομαζόμενα «χιαστί» (Sternefeld, 2006) και τα «κάθετα» (Koehn, 2010). Αναφέρονται, εντούτοις, κι άλλα μικτά μοντέλα, τα οποία ονομάζονται «περιγραφικά». Ο προτεινόμενος αλγόριθμος βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στα μοντέλα ευθυγράμμισης ή αλλιώς μεταφραστικά μοντέλα, και τα αξιοποιεί ανάλογα. Μετά την επεξεργασία ΜΜ με τη Στατιστική Μέθοδο (IBM Models, 1993), εξάγονται για τον προτεινόμενο αλγόριθμο, μεταξύ άλλων, ορισμένα βασικά συμπεράσματα: Τα Μεταφραστικά Μοντέλα συντελούν στη σωστή τοποθέτηση των λέξεων στη γλώσσα στόχο, επίσης, αλλάζοντας τη σειρά των λέξεων, ο αλγόριθμος καθιστά πιθανότερο το ενδεχόμενο ορθής ολοκληρωμένης μετάφρασης. Στη συνέχεια, ελέγχοντας την κάθε ελληνική και γερμανική φράση με την συνδρομή παραμέτρων Στατιστικής ΜΜ, όπως: γλωσσικού μοντέλου p(gr), γονιμότητας n(), μετάφρασης t() κ.α. αυξάνονται οι πιθανότητες να επιλεγεί από το συγκεκριμένο, προτεινόμενο Σύστημα η ορθή μετάφραση.
Search for second generation leptoquark particles in ATLAS / LHC experiment
Authors: Ζαχαρής Γεώργιος
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή περιγράφεται η ανάλυση των δεδομένων του ανιχνευτή ATLAS/LHC για την ανίχνευση του βαθμωτού ζεύγους των υποθετικών σωματιδίων λεπτοκουάρκ δεύτερης γενιάς κατά τη διάρκεια της Περιόδου 1 και της Περιόδου 2 λήψης δεδομένων. Τα λεπτοκουάρκ είναι υποθετικά μποζόνια τα οποία αναδύονται φυσικά σε αρκετές θεωρίες πέρα από το Καθιερωμένο Πρότυπο, όπως π.χ. υπερσυμμετρικά μοντέλα και μεγαλοενοποιημένες θεωρίες. Το ζεύγος βαθμωτών λεπτοκουάρκ δεύτερης γενιάς το οποίο αναζητείται δίνει ως προϊόντα διάσπασης ένα φορτισμένο λεπτόνιο (μιόνιο) και ένα τζετ δεύτερης γενιάς από τη διάσπαση του πρώτου μποζονίου και ένα αφόρτιστο λεπτόνιο (νετρίνο μιονίου) και ένα τζετ δεύτερης γενιάς από τη διάσπαση του δεύτερου. Τα τζετ δεύτερης γενιάς προέρχονται από τα κουάρκ charm και strange μέσω της διαδικασίας της αδρονοποίησης. Δεδομένου ότι ο ανιχνευτής ATLAS δε μπορεί να ανιχνεύσει νετρίνα, αυτά ανιχνεύονται έμμεσα ως εγκάρσια ελλείπουσα ενέργεια. Η πρώτη ανάλυση βασίστηκε στα γεγονότα που συγκέντρωσε ο ανιχνευτής κατά το έτος 2012 σε συνολική ενέργεια κέντρου μάζας 8 TeV και συνολική φωτεινότητα 20.3 fb -1 , ενώ η δεύτερη στα γεγονότα που συγκεντρώθηκαν κατά τα έτη 2015 – 2016 σε συνολική ενέργεια κέντρου μάζας 13 TeV και συνολική φωτεινότητα 36.1 fb -1. Εφαρμόστηκαν ποιοτικά κριτήρια επιλογής γεγονότων και αντικειμένων, χρησιμοποιήθηκαν προσομοιωμένα αρχεία MC για τη σύγκριση και έγινε πλήρης στατιστική ανάλυση για την εκτίμηση των επιπέδων εμπιστοσύνης των τελικών αποτελεσμάτων. Τα αποτελέσματα δεν έδειξαν κάποια πιθανή ύπαρξη πλεονάσματος πιθανού σήματος, ενώ έγινε επέκταση των γνωστών ορίων της ενεργού διατομής παραγωγής του ζεύγους λεπτοκουάρκ σε συνάρτηση με τη μάζα του λεπτοκουάρκ. Τέλος, παρουσίαζεται η εργασία που έγινε στους υπο-ανιχνευτές CSC του Μιονικού Φασματόμετρου του ATLAS στο πλαίσιο του qualification task.
Το ανθρώπινο θέλημα και η σωτηρία
Authors: Ιωαννίδης Γεώργιος
Published: September 2021

Ο κεντρικός σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη των εννοιών του ανθρώπινου θελήματος και της σωτηρίας μέσα από τα κείμενα των μεγάλων αγίων πατέρων Μαξίμου του Ομολογητού και Συμεών του Νέου Θεολόγου. Καταρχάς, επιχειρήθηκε στην εισαγωγή η διερεύνηση των προαναφερθέντων εννοιών στην πατερική γραμματεία μέχρι και τον 7αι. μ. Χ. Στο κυρίως μέρος μελετώνται οι έννοιες του αυτεξουσίου, της θέλησης, της προαίρεσης, της γνώμης και της φύσης του ανθρώπου, τόσο στον άγιο Μάξιμο όσο και στον άγιο Συμεών. Ομοίως, εξετάζονται και ερμηνεύονται στα κείμενά τους το ανθρώπινο φυσικό θέλημα του Χριστού έναντι του αντίστοιχου ανθρώπινου γνωμικού, η ανθρώπινη πτώση, καθώς και οι έννοιες της ασκητικής παιδαγωγίας και των αρετών ως θείων δωρεών. Μέσα το πλαίσιο αυτό ερμηνεύονται συζευκτικά οι απόψεις των συγκεκριμένων αγίων στα θέματα της «πεπτωκυΐας» προαίρεσης, των παθών καθώς και ο τρόπος αποκάθαρσης του έλλογου νου από την μεταπτωτική ροπή προς τις εφάμαρτες καταστάσεις. Εν κατακλείδι, καταδεικνύεται το κοινό πνεύμα των αγίων στα συγκεκριμένα θέματα, ως οδοδείκτης της ορθής χριστιανικής παιδαγωγίας.
Η δραματουργία και η χρήση της φωνής στην όπερα To the Lighthouse
Authors: Σέγκλιας Ζήσης
Published: September 2021

Η εργασία αυτή αποτελεί συνοδευτικό υπόμνημα στο κύριο μέρος της διδακτορικής μου διατριβής που είναι η σύνθεση της όπερας To the Lighthouse και εστιάζει στην διαλεκτική σχέση που ανέπτυξα ανάμεσα στην χρήση της φωνής και την δραματουργία, πολλές φορές επαναπροσδιορίζοντας τους ρόλους που επιτελούν αυτά τα δύο θεμελιακά στοιχεία στην παραδοσιακή όπερα. Μέσα από την προσωπική προβληματική που αναπτύσσω, τόσο σε αισθητικό όσο και σε τεχνικό επίπεδο, προτείνεται η ύπαρξη ενός δυναμικού συνεχούς ανάμεσα στην παραδοσιακή όπερα και το μουσικό θέατρο, όπως αυτά καθορίζονται από την δεκαετία του 1960 και μέχρι σήμερα. Το υπόμνημα χωρίζεται σε τρία κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο, αρχικά οριοθετώ τους δύο χώρους ―όπερα και μουσικό θέατρο― με βάση αισθητικά και τεχνικά κριτήρια όπως αυτά προκύπτουν από την σχετική εργογραφία και την βιβλιογραφία. Στην συνέχεια τοποθετώ το To the Lighthouse σε ένα αισθητικό πλαίσιο με κριτήρια τις διάφορες τάσεις που επικρατούνε στον χώρο αλλά και το γενικότερο ιστορικό υπόβαθρο. Στο δεύτερο κεφάλαιο, αρχικά παρουσιάζω την εξέλιξη της δραματουργίας και την χρήση της φωνής στον χώρο της όπερας από τις αρχές του 20ού αιώνα και μετά και στην συνέχεια παρουσιάζω την δραματουργική δομή του To the Lighthouse. Στο τρίτο και μεγαλύτερο κεφάλαιο αρχικά παρουσιάζω συνοπτικά φωνητικές τεχνικές που έχω αναπτύξει κατά την περίοδο 2011-2017, ενώ στην συνέχεια αναλύω τις δραματουργικές επιλογές με βάση το κείμενο και τον τρόπο που αυτό αποδίδεται από την φωνή. Τέλος, μέσα από την αποτίμηση του To the Lighthouse προτείνω τρόπους με τους οποίους μπορεί να διευρυνθεί η σχέση δραματουργίας και ανθρώπινης φωνής, ενδεχομένως και μέσα από άλλες μορφές τέχνης.
Essays in financial accounting and banking
Authors: Τσάλας Ανδρέας
Published: September 2021

In this thesis I examine two aspects of these issues that have been intensified form the onset of the financial crisis: the Accrual Anomaly in the Greek capital market and Non-Performing Loans (NPLs, hereafter) in the framework of the International Experience. The accrual anomaly was first tested by Sloan in his influential paper (1996). In that paper he present evidence that accruals are less persistent than cash flows and that investors fixate on earnings failing to correctly distinguish between their different properties. My results strongly suggest that low accrual firms did have higher future returns, actually quite higher returns that firms with high accruals, in an environment of extremely high volatility, structural changes in the economy, market crashes and fiscal crises. Total accruals are negatively related to future profitability and stock returns, and the earnings and stock price performance of accrual hedge portfolios provide a meaningful economic summary of this relationship. The findings suggest that growth is mostly responsible for the lower earnings persistence, while accounting distortions are probably not. The results suggest that growth determinants do not behave as substitutes to efficiency determinants in motivating the accrual effect on future stock returns in the Greek capital market. In particular, the findings indicate that the growth component is dominant, as is evidenced by both regressions and hedging portfolios, and, furthermore, it appears that the results are mainly driven by the post 2001 period. The empirical evidence on NPLs implies that both macroeconomic, namely GDP, unemployment and interest rate and bank-specific, i.e. bad management and luck too, skimping, moral haphazard, too big to fail and size effect, factors may influence loan portfolio quality. Additionally, a common finding of related studies is that problem loans evolve counter cyclically in relation to the broader macroeconomic environment. These results should be taken into serious consideration by regulators and policy makers. Bank performance and inefficiency indicators should be thought as crucial determinants of future problem loans. Therefore, regulators trying to determine which banks may face increased problems with future NPLs need to concentrate on managerial performance and procedures so as to prevent future financial vulnerability. The results are consistent with the increased growth of the Greek economy after the introduction of Euro and the subsequent opening up pf the Greek product and labor market, and, mostly, the liberalization of the financial sector. It appears that in times of crisis companies that cannot operate efficiently on their accruals jeopardize their future profitability: growth obviously works pro-cyclically while efficiency countercyclically.