bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Από τη συλλογή στην καλλιέργεια
Authors: Κοτζαμάνη Γεωργία
Published: January 2014

Η διδακτορική διατριβή επιχειρεί να προσεγγίσει τα πρώιμα στάδια εκμετάλλευσης των φυτικών πόρων και το ζήτημα της μετάβασης από τις πρακτικές της συλλογής σε αυτές της καλλιέργειας και παραγωγής στον ελλαδικό χώρο μέσα από το είδος της πληροφορίας που προσφέρουν οι αρχαιοβοτανικές μαρτυρίες. Η αρχαιοβοτανική έρευνα των πρώιμων σταδίων διαχείρισης των φυτών και των αρχών της γεωργίας στην Ελλάδα συμπορεύεται με μια σειρά πρακτικών προβλημάτων και περιορισμών [όπως η απουσία ικανών ποσοτικά σχετικών αντιπροσωπευτικών δεδομένων, ο αποσπασματικός χαρακτήρας πολλών από τις ανασκαφές πρώιμων προϊστορικών θέσεων, η μη συστηματική μεθοδολογία συλλογής των περισσοτέρων συλλεχθέντων στο παρελθόν αρχαιοβοτανικών συνόλων, η πιθανή έλλειψη συστηματικών στοιχείων τεκμηρίωσης (στρωματογραφικών λεπτομερειών ή ακριβών χρονολογήσεων), η ευπαθής και ευδιάλυτη φύση των φυτικών καταλοίπων και η απουσία θεωρητικής επεξεργασίας των δεδομένων], που καθορίζουν ουσιαστικά τη διαμόρφωση της αναλυτικής και ερμηνευτικής δυναμικής των πρώιμων φυτικών συγκεντρώσεων, επηρεάζοντας σημαντικά το βαθμό συμβολής τους στην αρχαιολογική κατανόηση ενός κοινωνικο-οικονομικού φαινομένου τόσο ευρυφασματικού και πολυεπίπεδου όσο η μετάβαση από τη συλλογή στην καλλιέργεια των φυτών. Η διερεύνηση των ερευνητικών ερωτημάτων στηρίζεται στην ποσοτική και ποιοτική ανάλυση των φυτικών μακροκαταλοίπων (σπόροι, καρποί και άλλα φυτικά μέρη) που εντοπίστηκαν διατηρημένα σε 905 δείγματα προερχόμενα από τέσσερις πρώιμες αρχαιολογικές θέσεις του ελλαδικού χώρου, οι οποίες καλύπτουν χρονολογικά το διάστημα από τα τέλη της Μέσης Παλαιολιθικής εποχής έως τα τέλη της Αρχαιότερης Νεολιθικής περιόδου (σπήλαια Θεόπετρας και Σχιστού, Σιδάρι, Ρεβένια), και στη συνθετική θεώρηση των νέων αυτών δεδομένων σε ένα ενιαίο πλαίσιο συζήτησης με τη συμμετοχή των ελάχιστων σχετικών τεκμηρίων που υπάρχουν διαθέσιμα από παλαιότερες αρχαιολογικές έρευνες στον ελλαδικό χώρο. Το ζήτημα της αρχής της γεωργίας στην Ελλάδα εξετάζεται υπό το πρίσμα των ολοένα αυξανόμενων πληροφοριών που προκύπτουν σχετικά με την εξημέρωση και την αρχική καλλιέργεια και διάδοση των βασικών διατροφικών και οικονομικών φυτών στις διάφορες περιοχές του πλανήτη μέσα από τη συνεχώς εντατικοποιούμενη αρχαιοβοτανική έρευνα και την παράλληλη εφαρμογή των σύγχρονων αναλυτικών τεχνικών της μοριακής γενετικής των φυτών (με σύγχρονο και αρχαίο DNA). Βασικοί στόχοι της ερευνητικής εργασίας είναι η ανταπόκριση στην ανάγκη για εμπλουτισμό του συνόλου των διαθέσιμων αρχαιοβοτανικών πληροφοριών που αφορούν στην πρώιμη προϊστορία του ελλαδικού χώρου, η πρόταση ενός ενιαίου πλαισίου θεωρητικής επεξεργασίας και συζήτησης του συγκεκριμένου ζητήματος στη βάση των έως σήμερα διαθέσιμων σχετικών αρχαιοβοτανικών μαρτυριών και η πρόταση μελλοντικών διόδων συνέχισης της έρευνας πάνω σε αυτό το πεδίο με συγκεκριμένο προσανατολισμό και με επικουρικό άξονα τις σύγχρονες αναλυτικές τεχνικές της μοριακής γενετικής των φυτών.
Πληθυσμιακή ανάλυση DNA δεικτών και ιατροδικαστική αξιολόγησή τους
Authors: Δεληγιαννίδης Παναγιώτης
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία συνεχίστηκε η ανάλυση της γενετικής σύστασης του ελληνικού πληθυσμού για τρεις μικροδορυφορικούς δείκτες των αυτοσωμάτων, τους D5S818, D8S1179 και D13S317. Επιπλέον αναλύθηκε η γενετική σύσταση τριών πληθυσμιακών ομάδων που κατοικούν σήμερα στην Ελλάδα, των Ρομά, των παλιννοστούντων από την Τσάλκα Γεωργίας και των Αλβανών οικονομικών μεταναστών για 13 μικροδορυφορικούς δείκτες των αυτοσωμάτων (D2S1328, hTPO, D3S1358, D5S818, D8S1179, D9S926, D11S2010, TH01, vWF, D13S317, FES, D16S310, D18S848), 4 μικροδορυφορικούς δείκτες του χρωμοσώματος Υ (DYS19, DYS390, DYS391, DYS393) και τις υπερμεταβλητές περιοχές HVR-I και HVR-II του μιτοχονδριακού DNA. Σε σύγκριση των συχνοτήτων των αλληλόμορφων μεταξύ του ελληνικού και άλλων ευρωπαϊκών πληθυσμών, στατιστικά σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε μόνο με τους Τούρκους, στο δείκτη D8S1179. Οι συγκρίσεις του πληθυσμού των Ρομά που κατοικούν στην Ελλάδα με τον ελληνικό πληθυσμό, αλλά και με πληθυσμούς Ρομά από άλλες χώρες, οδήγησαν σε στατιστικά σημαντικές διαφορές τόσο για τους μικροδορυφορικούς δείκτες που αναλύθηκαν (αυτοσώματα, χρωμόσωμα Υ) όσο και για τις υπερμεταβλητές περιοχές του μιτοχονδριακού DNA. Στη σύγκριση του πληθυσμού της Τσάλκας με τον ελληνικό δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά. Αντίθετα, οι παλλινοστούντες φαίνεται ότι διαφέρουν από τους Γεωργιανούς σε επίπεδο μιτοχονδριακού DNA. Ο αλβανικός πληθυσμός στη χώρα μας διαφέρει στατιστικά σημαντικά από τον ελληνικό σε επίπεδο συχνοτήτων των αλληλόμορφων για κάποιους μικροδορυφορικούς δείκτες, όσο και σε επίπεδο απλοτύπων (χρωμόσωμα Υ και μιτοχονδριακό DNA). Οι τιμές της συνολικής διακριτικής ικανότητας για τους 13 μικροδορυφορικούς δείκτες των συτοσωμάτων ανά πληθυσμό ξεπέρασαν το 0,999999999998, ενώ η συνολική πιθανότητα αποκλεισμού το 99,92%. Επιπλέον εξετάστηκαν 36 περιπτώσεις αμφισβητούμενης πατρότητας και 7 περιπτώσεις εύρεσης συγγενικής σχέσης, με τη χρήση των παραπάνω δεικτών.
Το πολιτικό στοιχείο στην οικονομική θεωρία και πράξη του Ξενοφώντα Ζολώτα στο πλαίσιο της μεταπολεμικής δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής
Authors: Μακρής Δημήτριος
Published: January 2014

Η εν λόγω διατριβή έχει ως σκοπό να ερευνήσει και να αναλύσει το συσχετισμό που αναπτύσσεται ανάμεσα στους δύο θεμελιώδεις άξονες γύρω από τους οποίους αρθρώνεται η οικονομική πολιτική των θεσμικών φορέων που έχουν αναλάβει την ευθύνη άσκησής της. Οι άξονες αυτοί συνίστανται στην Δημοσιονομική και Νομισματική Πολιτική. Η πρώτη αναφέρεται στην οικονομική πλευρά των λαμβανόμενων συλλογικών αποφάσεων και η δεύτερη στη ρύθμιση της αξίας του νομίσματος μέσω του προσδιορισμού των μεγεθών της νομισματικής κυκλοφορίας. Η σχέση που συνδέει αυτές τις δύο πολιτικές και οι επιπτώσεις που απέρρευσαν από τη μορφή που έλαβε αυτή η σχέση στην ελληνική μεταπολεμική πραγματικότητα αποτέλεσε τη βασικότερη στοχοθεσία της συγκεκριμένης διατριβής. Ο κύριος όγκος του προς εξέταση υλικού προέρχεται από τα θεωρητικά κείμενα και τις εκθέσεις του Ξ. Ζολώτα σε συνδυασμό με πραγματολογικές αναλύσεις των αντίστοιχων θεωρητικών περιόδων και με ανακατασκευές των αντίστοιχων θεωρητικών επιχειρημάτων οικονομικής πολιτικής. Το εγχώριο πρότυπο οικονομικής ανάπτυξης μεταπολεμικά βασίστηκε στην διαχείριση και τον έλεγχο των οικονομικών αξιών στη σφαίρα της κυκλοφορίας και στην κυριαρχία της αντίστοιχης μερίδας του εγχώριου κεφαλαίου, γεγονός που αναπαρήγαγε το έλλειμμα κοινωνικής συνοχής που χαρακτηρίζει διαχρονικά τον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό και κληροδότησε παθογενή κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά στην ελληνική μεταπολιτευτική πραγματικότητα.
Ανάπτυξη αλγόριθμων αντιστροφής διαχρονικών γεωηλεκτρικών δεδομένων
Authors: Καραούλης Μάριος
Published: January 2014

Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής μελετώνται οι τεχνικές επεξεργασίας διαχρονικών γεωηλεκτρικών δεδομένων και βάσει των αποτελεσμάτων της μελέτης προτείνεται μια νέα βελτιωμένη τεχνική διαχρονικής αντιστροφής ηλεκτρικών δεδομένων. Κάθε τεχνική παρουσιάζει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Έτσι ενώ η αντιστροφή διαφορών αναδεικνύει τις περιοχές με τη μεγαλύτερη αλλαγή από φάση σε φάση, επιτρέποντας το μοντέλο να έχει απότομες αλλαγές, το πλήθος των τεχνουργημάτων είναι σημαντικό με αποτέλεσμα πολλές φορές να επηρεάζει την τελική εικόνα δυσκολεύοντας την ερμηνεία. Με την τεχνική της αντιστροφής διαφοράς 1σε κάποιες περιπτώσεις παρατηρείται μια ελάττωση των τεχνουργημάτων, αλλά δεν εξαλείφονται. Η τεχνική της σύγχρονης χρονοεξαρτημένης αντιστροφής 2πετυχαίνει σε πολύ μεγάλο βαθμό την εξάλειψη των τεχνουργημάτων αναδεικνύοντας την περιοχή της πραγματικής αλλαγής, αλλά όμως οδηγεί σε μεγάλη εξομάλυνση της εικόνας. Αποτέλεσμα είναι πολλές φορές, ιδίως σε μοντέλα που έχουμε και χωρική αλλαγή μεταξύ των φάσεων, να αδυνατεί να αναπαραστήσει την πραγματική θέση και μορφή της αλλαγής. Με την τεχνική της ενεργά χρονομεταβλητής αντιστροφής πετυχαίνεται ένα καλύτερο αποτέλεσμα καθώς: • υπάρχει μεγάλη εξομάλυνση σε περιοχές που δεν υπάρχουν αλλαγές, εξαλείφοντας έτσι τα τεχνουργήματα όπως συμβαίνει και με την τεχνική 4D. • Αναδεικνύονται έντονα οι περιοχές με μεγάλη αλλαγή, καθώς σε αυτές ο αλγόριθμος δεν επιτρέπει εξομάλυνση. Έτσι τις περισσότερες φορές αναπαριστάνεται καλύτερα η θέση, η μορφή και η αλλαγή μεταξύ των φάσεων. Απαραίτητο στάδιο για τη χρήση της ενεργά χρονομεταβλητής αντιστροφής είναι η προεκτίμηση της περιοχής μεγάλων αλλαγών. Από το σύνολο των συνθετικών μοντέλων που δοκιμάστηκαν, φάνηκε ότι η χρήση των πινάκων διαφοράς είναι σε θέση να αναπαραστήσει με ακρίβεια την περιοχή των αλλαγών, με αποτέλεσμα οι λόγοι που παράγονται να είναι πλησιέστερα στους πραγματικούς. Αλλά ακόμα και σε περιπτώσεις που οι πίνακες διαφορών αδυνατούν να απεικονίσουν τις πραγματικές αλλαγές, οι παραγόμενοι λόγοι είναι άμεσα συγκρίσιμοι με αυτούς των άλλων τεχνικών. Τέλος, στους λόγος που η διαφορά αντιστροφών πετυχαίνει να αναπαραστήσει την πραγματική αλλαγή, το επίπεδο θορύβου των τεχνουργημάτων είναι τέτοιο που δεν είναι ξεκάθαρη η πραγματική αλλαγή από τον θόρυβο. Γενικά, η τεχνική της ενεργά χρονομεταβλητής αντιστροφής μπορεί να εφαρμοστεί σε όλων των ειδών τα δεδομένα, ώστε να γίνει μια ασφαλής εκτίμηση των περιοχών αλλαγών. Συγκριτικά, από τις γνωστές τεχνικές, η τεχνική της ενεργής χρονομεταβλητής αντιστροφής παρουσιάζει τα ακόλουθα πλεονεκτήματα Αποτελεί τη βέλτιστη επιλογή, καθώς πετυχαίνει ρεαλιστικότερη απεικόνιση της αλλαγής. Συγχρόνως επιτυγχάνει ελαχιστοποίηση των τεχνουργημάτων. Λύνει το πρόβλημα για όλα τα διαχρονικά δεδομένα συγχρόνως.
Μελέτη της γεωφυσικής και γεωλογικής δομής της Αδριατικής με βαρυτικές μετρήσεις
Authors: Τάσσης Γεώργιος
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα που στοχεύουν στη βαθιά αλλά και επιφανειακή δομή της Αδριατικής, με τη βοήθεια ενός ξεχωριστού εργαλείου σε σχέση με αυτά που χρησιμοποιήθηκαν μέχρι σήμερα. Ζωτικής σημασίας παράμετρος για την ολοκλήρωση της συγκεκριμένης εργασίας αποτελεί η εξαγωγή της βαρύτητας από γεωδαιτικά δεδομένα δορυφορικών αποστολών. Πρώτο στόχο της παρούσας διατριβής αποτελεί η επιτυχής δημιουργία μιας συνολικής βάσης δεδομένων ανωμαλιών Bouguer σε πλέγμα για την ευρύτερη περιοχή της Αδριατικής και το σωστό «δέσιμο» ετερόκλητων δεδομένων όπως επίγειες, θαλάσσιες και δορυφορικές βαρυτικές μετρήσεις. Αυτά συνενώνονται μεταξύ τους με την εφαρμογή της μεθόδου της σημειακής προσαρμογής, μιας μεθόδου παρεμβολής ουσιαστικά η οποία εκμεταλλεύεται τις στατιστικές ιδιότητες του βαρυτικού πεδίου και «προβλέπει» τις τιμές αυτού στις θέσεις του πλέγματος που έχουμε επιλέξει. Η όλη διεργασία στηρίζεται στην έννοια της συνάρτησης συμμεταβλητότητας, που χρησιμοποιείται συνηθέστερα για γεωδαιτικούς σκοπούς. Η δημιουργία του χάρτη των ανωμαλιών Bouguer υπαγορεύει το δεύτερο στόχο της διατριβής. Αυτός εντοπίζεται στον ακριβέστερο καθορισμό του ορίου φλοιού-μανδύα για την περιοχή μέσω των ανωμαλιών Bouguer που ήδη υπολογίστηκαν. Ο καθορισμός αυτός δεν είναι μονόπλευρος αλλά επιλέχθηκε με κοινή αφετηρία τη βάση δεδομένων των ανωμαλιών Bouguer να χρησιμοποιηθούν αρκετές γεωφυσικές τεχνικές για μεγαλύτερη ποικιλία αποτελεσμάτων καθώς και για τη συγκριτική αξιολόγηση τους. Ο πρώτος καθορισμός της επιφάνειας φλοιού-μανδύα γίνεται με την εφαρμογή της αποσυνέλιξης Werner. Σαν αποτέλεσμα της διαδικασίας επιχειρείται μια τρισδιάστατη προσομοίωση της επιφάνειας Mohorovicic για τον μετέπειτα υπολογισμό του βαρυτικού αποτελέσματος που προκαλεί το σώμα που περικλείεται ανάμεσα σε αυτή και το υψόμετρο μηδέν. Μέσω αυτού υπολογίζεται και το πεδίο διορθωμένο για το αποτέλεσμα της ισοστασίας. Η δεύτερη προσέγγιση της επιφάνειας Moho γίνεται με τη μέθοδο της πειραματικής ισοστασίας, η οποία εκμεταλλεύεται τη σύνδεση ανάμεσα στους μετασχηματισμούς Fourier της τοπογραφίας και των ανωμαλιών Bouguer με τον μετασχηματισμό Fourier μιας συνάρτησης μεταφοράς. Από τη συνάρτηση αυτή εξάχθηκαν τόσο τα βάθη της Moho όσο και το βαρυτικό αποτέλεσμα που προκαλεί. Όπως και πριν, γίνεται παράθεση των χαρτών της ασυνέχειας Moho, του βαρυτικού της αποτελέσματος και του πεδίου διορθωμένου για την ισοστασία. Ο τρίτος στόχος της παρούσας διατριβής αφορά στη μοντελοποίηση της βαθιάς δομής της Αδριατικής. Η μορφή των ανωμαλιών Bouguer χρησιμοποιείται στην απεικόνιση του καθεστώτος που επικρατεί στο φλοιό και ανώτερο μανδύα κάτω από τη λεκάνη και τις γειτονικές της περιοχές. Τέταρτος και τελευταίος στόχος είναι η προσπάθεια εκτίμησης των ρηχότερων δομών της Αδριατικής με βάση παράγωγες βάσεις δεδομένων, όπως είναι η ισοστατική ανωμαλία (προκύπτει από την ανωμαλία Bouguer).
Αξιολόγηση των τεκμηρίων που κατοχυρώνουν κατευθυντήριες γραμμές (guidelines) στη διεθνή ιατρική βιβλιογραφία
Authors: Γιαννακάκης Ιωάννης
Published: January 2014

Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στο να εκτιμήσει ποιος είναι ο βαθμός βιβλιογραφικής στήριξης με τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές (ΤΚΔ) των άρθρων με κατευθυντήριες γραμμές που δημοσιεύονται σε διεθνή ιατρικά περιοδικά υψηλού δείκτη επιρροής. Η επιλογή των περιοδικών με το παραπάνω κριτήριο διασφαλίζει όσο το δυνατό περισσότερο την πιθανότητα περισσότεροι κλινικοί ιατροί διεθνώς να υιοθετούν και να εφαρμόζουν στην καθημερινή πρακτική τις συστάσεις από τα άρθρα κατευθυντήριων γραμμών των συγκεκριμένων περιοδικών. Στην ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 191 άρθρα κατευθυντήριων γραμμών για θεραπευτικές ή/και προληπτικές παρεμβάσεις που δημοσιεύθηκαν στα έτη 1979, 1984, 1989, 1994 και 1999 στα Annals of Internal Medicine, British Medical Journal (BMJ), Journal of American Medical Association, (JAMA), New England Journal of Medicine (NEJM), και Pediatrics. Το ποσοστό των κατευθυντήριων γραμμών που δεν παρέπεμπαν βιβλιογραφικά σε ΤΚΔ μειώθηκε βαθμιαία από 95% το 1979 σε 53% το 1999. Ανάμεσα σε 4.853 παραπομπές, υπήρξαν 393 ΤΚΔ (8.1% του συνόλου), 19 συστηματικές ανασκοπήσεις (0.4%) και 23 μετα-αναλύσεις τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών (0.5%). Μεταξύ των 19 άρθρων κατευθυντήριων γραμμών που δημοσιεύτηκαν το 1999 και 1994 έχοντας λιγότερες από 2 ΤΚΔ στη βιβλιογραφία τους, σε οκτώ περιπτώσεις βρέθηκαν επιπλέον συναφείς ΤΚΔ που δεν αναφέρθησαν βιβλιογραφικά. Τελικά αναδεικνύεται μια μέτρια αλλά σαφής αύξηση στη χρήσης της τυχαιοποιημένης κλινικής έρευνας από τις κατευθυντήριες γραμμές με την εξέλιξη του χρόνου. Ωστόσο, αρκετές κατευθυντήριες γραμμές δημοσιευμένες σε μεγάλα περιοδικά παραθέτουν λίγες ή και καθόλου ΤΚΔ μέχρι και το 1999.
Υπολογιστική κβαντική φωτοχημεία
Authors: Βάρρας Παναγιώτης
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε με τις κβαντοχημικές μεθόδους CASSCF και CASPT2 η φωτοδιάσπαση του δεσμού C-Si αλλυλοσιλανίων της μορφής CH2=CHC(R1R2)SiH3, όπου R1, R2 = Η, Μe, Et., στην πρώτη τριπλή CH2=CHC(R1R2)SiH3 + hν > CH2=CHC(•)R1R2 + •SiH3 διεγερμένη κατάσταση Τ1. Βρέθηκε ότι η θερμότητα αντίδρασης (ΔΗr) και ενέργεια ενεργοποίησης (Ea) που είναι ενεργειακά μεγέθη διεγερμένης κατάστασης συσχετίζονται γραμμικά με την ενέργεια διάσπασης του δεσμού C-Si στην βασική κατάσταση (D0). Επίσης ισχύει η Evans-Polanyi συσχέτιση στη διεγερμένη κατάσταση. Αυτά υποδεικνύουν για πρώτη φορά την δυνατότητα πρόβλεψης ιδιοτήτων διεγερμένης κατάστασης βασιζόμενοι σε εύκολα προσβάσιμα δεδομένα της βασικής ( ΔHr = bD0 +a, Ea = b1 ΔHr + a1, Ea = b2D0 +a2 σε kcal/mol) Επίσης μελετήθηκε η πρότυπη αρωματική οργανοπυριτική ένωση βένζυλοσιλάνιο PhCH2-SiH3 στις διεγερμένες καταστάσεις T1 και S1. Στην Τ1 διαπιστώθηκε η διάσπαση της ενώσεως σε ελεύθερες ρίζες (PhCH2• και •SiH3) κατ΄αναλογία προς το σύστημα των αλλυλοσιλανίων. Η ένωση όμως αυτή, όπως και όλη η κατηγορία των βένζυλοσιλανίων, διαθέτει πλούσια φωτοχημεία και στην S1 ηλεκτρονική διεγερμένη κατάσταση με σημαντικότερη τη φωτομετάθεση προς το πειραματικά παρατηρηθέν προϊόν photo-Fries. Με διεξοδική εξερεύνηση της υπερεπιφάνειας της S1, βρέθηκε ότι η φωτομετάθεση χωρεί μέσω κωνικής τομής (conical intersections), έννοια που αποτελεί το νέο ερμηνευτικό ‘παράδειγμα’ που ανέδειξε η μοντέρνα θεωρητική και πειραματική έρευνα στη φωτοχημεία. Η εκδοχή του σχηματισμού του προϊόντος photo-Fries μέσω επανασύνδεσης των σχηματιζομένων ριζών (PhCH2• και •SiH3) εντός του κλωβού του διαλύτη δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς.
Διερεύνηση τεχνολογιών ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για αφαλάτωση θαλασσινού νερού με αντίστροφη ώσμωση
Authors: Mohamed Essam
Published: January 2014

Αντικείμενο της διατριβής ήταν η ανάπτυξη, η πειραματική και θεωρητική διερεύνηση καθώς και η τεχνική και οικονομική αξιολόγηση, μικρής δυναμικότητας ενεργειακά αυτόνομων συστημάτων αφαλάτωσης θαλασσινού νερού με αντίστροφη ώσμωση (ΑΩ), εξοπλισμένων με συσκευή ανάκτησης υδραυλικής ενέργειας της άλμης. Στα πλαίσια αυτά αναπτύχθηκε και μελετήθηκε εκτενώς μικρή μονάδα αφαλάτωσης αντίστροφης ώσμωσης (ΑΩ) θαλασσινού νερού δυναμικότητας 1.7 m³/day, εξοπλισμένη με μια συσκευή ανάκτησης της υδραυλικής ενέργειας της άλμης. Η μονάδα ΑΩ τροφοδοτείται με ηλεκτρική ενέργεια από ένα υβριδικό σύστημα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, που αποτελείται από μια ανεμογεννήτρια (Α/Γ) 1 kW, φωτοβολταϊκή (Φ/Β) συστοιχία ισχύος 846 Wp και ηλιακούς συσσωρευτές χωρητικότητας 315 Ah, 24 V. Δοκιμάστηκαν διάφοροι συνδυασμοί των πηγών ηλεκτρικής ενέργειας για τη τροφοδοσία με ενέργεια της μονάδας ΑΩ όπως, Φ/Β και συσσωρευτές (τοπολογία 1), Φ/Β και Α/Γ και συσσωρευτές (τοπολογία 2), απευθείας σύνδεση των Φ/Β χωρίς συσσωρευτές αλλά μέσω μετατροπέα συνεχούς ρεύματος σε συνεχές (ΣΡ/ΣΡ) (τοπολογία 3), απευθείας σύνδεση των Φ/Β χωρίς μετατροπέα ΣΡ/ΣΡ και χωρίς συσσωρευτές (τοπολογία 4), και τέλος σύνδεση της Α/Γ με συσσωρευτές (τοπολογία 5). Τελικός στόχος ήταν η εύρεση του άριστου συνδυασμού από τεχνικής και οικονομικής άποψης. Πραγματοποιήθηκε προσομοίωση των συστημάτων παραγωγής ενέργειας και της μονάδας ΑΩ με χρήση του λογισμικού δυναμικής προσομοίωσης TRNSYS ver.16. Αναπτύχθηκαν νέες ρουτίνες, όπως ρουτίνα για τη μονάδα ΑΩ, ρουτίνα για την αντλία τροφοδοσίας με τον κινητήρα ΣΡ και τον ανακτητή ενέργειας Επίσης, συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα της προσομοίωσης, όπως η αγωγιμότητα και η ποσότητα του παραγόμενου νερού από τις μεμβράνες, η πίεση και η παροχή της αντλίας και του ανακτητή με τα πειραματικά δεδομένα. Τέλος πραγματοποιήθηκε λεπτομερής οικονομική ανάλυση (για όλους του δυνατούς συνδυασμούς των πηγών ενέργειας με τη μονάδα ΑΩ) με χρήση της μεθόδου ανάλυσης κινδύνου (Risk Analysis), όπου υπολογίστηκε ότι το κόστος του παραγόμενου νερού, για το σύστημα με απευθείας σύνδεση (χωρίς μετατροπέα) ανήλθε σε 7.8 €/m³.
Εισαγωγή αποδοτικών μηχανισμών υποστήριξης ποιότητας υπηρεσίας σε IP δίκτυα κινητών επικοινωνιών
Authors: Πασκαλής Σαράντης
Published: January 2014

Στα πλαίσια αυτής της διδακτορικής διατριβής αναπτύχθηκε ένας κατάλληλος μηχανισμός που επιλύει τις υπάρχουσες ασυμβατότητες στην ταυτόχρονη χρήση πρωτοκόλλων σηματοδοσίας κινητικότητας και παροχής εγγύησης ποιότητας υπηρεσίας σε IP δίκτυα. Με τον τρόπο αυτό γίνεται εφικτή η παροχή ποιότητας υπηρεσίας σε κινούμενους χρήστες που χρησιμοποιούν το Internet ως δίκτυο επικοινωνίας. Ο μηχανισμός που προτάθηκε στηρίζεται στην ιεραρχική δομή των δικτύων πρόσβασης και εκμεταλλεύεται τα βασικά χαρακτηριστικά των σχημάτων σηματοδοσίας ιεραρχικής διαχείρισης κινητικότητας. Η προτεινόμενη λειτουργικότητα επιτρέπει την απρόσκοπτη περιαγωγή των κινητών σταθμών σε όλο το δίκτυο πρόσβασης. Η θεωρητική καταγραφή και προδιαγραφή της λειτουργικότητας του προτεινόμενου πληρεξούσιου διαχειριστή κινητικότητας RSVP (RSVP Mobility Proxy), καθώς και η αναλυτική περιγραφή επεξεργασίας των μηνυμάτων RSVP αποτελούν τη βάση για την επαυξημένη αποδοτικότητα. Η ανάλυση απόδοσης του προτεινόμενου μηχανισμού πραγματοποιήθηκε με χρήση τόσο θεωρητικών μοντέλων όσο και προσομοίωσης και επιβεβαιώνει τη βελτίωση της αποδοτικότητας του συστήματ
Σχεδιασμός και υλοποίηση αλγορίθμων ανάλυσης και επεξεργασίας εικόνας σε επαναπρογραμματιζόμενες συστοιχίες πυλών για λειτουργία σε πραγματικό χρόνο
Authors: Χαϊκάλης Διονύσιος
Published: January 2014

Οι απαιτήσεις για αυξημένο βαθμό ρεαλισμού στις περισσότερες εφαρμογές επικοινωνιών, ιατρικής και ψυχαγωγίας αναβαθμίζει συνεχώς τη σημασία των τρισδιάστατων συστημάτων απεικόνισης. Η τεχνολογική πρόοδος σε οπτικά συστήματα και η ταχύτατη αύξηση της υπολογιστικής ισχύος έχει δώσει μεγάλη πνοή στην έρευνα για αποδοτικούς αλγορίθμους ανάλυσης και επεξεργασίας τρισδιάστατων δεδομένων. Παρ’ όλ’ αυτά, ο όγκος της πληροφορίας που ένα σύστημα τρισδιάστατης απεικόνισης καλείται να διαχειριστεί αποτελεί σημαντική τροχοπέδη για τα σημερινά συστήματα. Ιδιαίτερα στην περίπτωση που οι επιδόσεις πραγματικού χρόνου είναι απαραίτητες, όπως στις εφαρμογές κινούμενης εικόνας, η επιτάχυνση των αλγορίθμων επεξεργασίας κρίνεται απαραίτητη. Στην παρούσα διατριβή αντιμετωπίζεται το θέμα της επιτάχυνσης χρονοβόρων αλγορίθμων κωδικοποίησης, ανακατασκευής και αναπαράστασης τρισδιάστατων εικόνων Ολοκληρωτικής Φωτογράφισης. Η επιτάχυνση πραγματοποιείται με πρωτότυπες ψηφιακές αρχιτεκτονικές που προσεγγίζουν το πρόβλημα της επεξεργασίας μεγάλου πλήθους δεδομένων με διάφορες τεχνικές βελτιστοποίησης και αύξησης της απόδοσης. Μέσω τεχνικών επαναχρησιμοποίησης των δεδομένων και ενσωμάτωσης πολλών επεξεργαστικών, μονάδων στο υλικό, η αύξηση της απόδοσης που επιτυγχάνεται σε σχέση με τους αντίστοιχους αλγορίθμους σε λογισμικό είναι ικανή για λειτουργία σε πραγματικό χρόνο των τρισδιάστατων εφαρμογών. Επίσης, παρουσιάζεται η μελέτη που πραγματοποιήθηκε για επιτάχυνση μεθόδου αναπαράστασης τρισδιάστατων δεδομένων σε οθόνη υπολογιστή, με σκοπό τη λειτουργία σε πραγματικό χρόνο. Τα αποτελέσματα αποτελούν σημαντικό βήμα για τον εντοπισμό συναρτήσεων που επιβαρύνουν χρονικά την αναπαράσταση τρισδιάστατων σκηνών με χρήση μηχανής Παρακολούθησης Ακτίνας.
Dynamic electronic and optical properties of magnetic semiconductors
Authors: Καπετανάκης Μύρων
Published: January 2014

Παρουσιάζουμε τη μελέτη των μαγνητικών ιδιοτήτων διαφόρων σιδηρομαγνητικών υλικών. Χρησιμοποιώντας τη θεωρία μεταβολών μελετάμε το φάσμα των διεγερμένων καταστάσεων των κυμάτων spin. Επίσης μια εφαρμογή της μεθόδου των συναρτήσεων green μας επιτρέπει να μελετήσουμε το χρόνο ζωής των κυμάτων spin και τη δυναμική τους στους μαγνητικούς ημιαγωγούς ΙΙΙ-V. Η μέθοδος μας αναπαράγει την προσέγγιση τυχαίων φάσεων (RPA) , το ανάπτυγμα 1/S και τα αποτελέσματα μέσου πεδίου. Ο σκοπός αυτής της διατριβής είναι η μελέτη των συσχετίσεων πολλών σωμάτων στο φάσμα και στο χρόνο ζωής των κυμάτων spin. Τέτοια φαινόμενα εισάγονται από τη σκέδαση ενός ζεύγους ηλεκτρονίου – οπής από ένα μαγνόνιο. Βρίσκουμε ότι οι συσχετίσεις επιδρούν σημαντικά στη διασπορά των μανγκατιτών και αυξάνουν τη σχετικότητα με το πείραμα. Επιπλέον βρίσκουμε μια ισχυρή αύξηση στο stiffness, άρα και στο Tc, στους DMS. Τελικά οι συσχετίσεις επιδρούν ισχυρά στο χρόνο ζωής των κυμάτων spin αφού εισαγάγουν μια μη γραμμική συμπεριφορά του συντελεστή Gilbert ως προς την πυκνότητα των οπών η οποία είναι απούσα στην προσέγγιση μέσου πεδίου.
Μελέτη της εθνικής ταυτότητας και ετερότητας μέσω της παραγωγής λόγου μαθητών και μαθητριών με πολιτισμική ετερότητα
Authors: Κηπουροπούλου Ευμορφία
Published: January 2014

Η ελληνική κοινωνία τις τελευταίες δεκαετίες έχει υποστεί –και τελικά αποδεχτεί– τη μετατροπή της σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία. Η αλλαγή αυτή οφείλεται στις μετακινήσεις πληθυσμών τόσο από τις γειτονικές χώρες όσο και από τις χώρες της Πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Η μετανάστευση πολλών πληθυσμών είχε ως συνέπεια, μεταξύ άλλων, και μια πολιτισμική αλλαγή στον μαθητικό πληθυσμό, ο οποίος από μονογλωσσικός και μονοπολιτισμικός μετατράπηκε σε πολυγλωσσικό και πολυπολιτισμικό. Αυτό το γεγονός οδήγησε στη δημιουργία των Τάξεων Υποδοχής, των Φροντιστηριακών Τμημάτων και των Διαπολιτισμικών Σχολείων. Θέμα της διατριβής αποτελεί η μελέτη της εθνικής ταυτότητας και ετερότητας μέσω του λόγου μαθητών και μαθητριών με πολιτισμική ετερότητα. Κεντρικός σκοπός, επομένως, της έρευνας είναι να διερευνηθούν τα συστατικά της εθνικής ταυτότητας, έτσι όπως κατασκευάζονται από τον λόγο αλλοδαπών μαθητών. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο Διαπολιτισμικό Γυμνάσιο Ευόσμου Θεσσαλονίκης και μελετά την εθνική ταυτότητα αλλοδαπών μαθητών και τους τρόπους με τους οποίους οι μαθητές κατασκευάζουν δια του λόγου την ταυτότητά τους. Πρόκειται για μια έρευνα που κινείται στον χώρο της εκπαιδευτικής εθνογραφίας και συγκεκριμένα αποτελεί μια εθνογραφική μελέτη περίπτωσης. Στη συγκέντρωση των ερευνητικών δεδομένων αξιοποιήθηκαν η παρατήρηση και η ατομική συνέντευξη. Ως εργαλείο ανάλυσης και ερμηνείας χρησιμοποιείται η Κοινωνική Σημειωτική των Robert Hodge & Guther Kress (1988) συνδυαστικά με την Ανάλυση Λόγου (Fairclough 1989 1992,1995, Hodge & Kress 1993, Kress 1989, κ.ά.), επιλογές που «συνομιλούν» με την εθνομεθοδολογική προσέγγιση. Η έρευνα ενδιαφέρεται για την δια του λόγου κατασκευή της ταυτότητας των αλλοδαπών μαθητών. Η μελέτη των δεδομένων της έρευνας καταδεικνύει την «φαντασιακή ταύτιση» των υποκειμένων με την εθνότητα την οποία κάθε φορά επικαλούνται στις ρητορικές στρατηγικές που χρησιμοποιούν για να πείσουν για την αντίστοιχη καταγωγή τους. Οι περισσότεροι μαθητές ως δεύτερης γενιάς μετανάστες προέρχονται από πολυγλωσσικά και πολυπολιτισμικά περιβάλλοντα και κατά συνέπεια διαπραγματεύονται διαρκώς τις πολλαπλές ταυτότητές τους. Η διαπραγμάτευση αυτή οδηγεί στην κατασκευή αμφίθυμων ή και συγκρουσιακών ταυτοτήτων που αναπαρίστανται στον λόγο με αβεβαιότητα και υπεκφυγές. Οι μαθητές παράγουν νέες φωνές και κατασκευάζουν νέες ταυτότητες και μάλιστα μέσω συχνά ανταγωνιστικών λόγων που δομούν και τις αντίστοιχες πολλαπλές ή και συγκρουσιακές ταυτότητές τους. Η έρευνα εστιάζει στο περιεχόμενο και τις μορφές του λόγου που παράγουν οι αλλοδαποί μαθητές και μαθήτριες και έρχεται να συμπληρώσει τις μελέτες για την ταυτότητα, καθώς η εστίαση στην ανάλυση του λόγου αλλοδαπών μαθητών και μαθητριών ελλείπει ερευνητικά. Με την παρούσα διατριβή δίνεται η δυνατότητα να γίνουν γνωστές οι αφηγήσεις των μαθητών και μαθητριών (εν μέρει και οι ιστορίες τους) και, κατά συνέπεια, να κατανοηθεί ένα μέρος αυτών των ιστοριών. Με άλλα λόγια δίνεται φωνή στους άλλους που συχνά δεν ακούμε.
Συμβολή στην αντιμετώπιση των εκκρεμών προβλημάτων διαστασιολόγησης των φορέων κυκλικής διατομής
Authors: Γιάννακας Νικόλαος
Published: January 2014

Η παρούσα Διατριβή έθεσε ως φιλόδοξο στόχο της την πλήρη, κατά το δυνατόν, εκκαθάριση του τοπίου στο πρόβλημα της διαστασιολόγησης των φορέων οπλισμένου σκυροδέματος κυκλικής, συμπαγούς και κοίλης, διατομής, ενός τοπίου το οποίον εμφανίζεται, οπωσδήποτε, θολό. Αυτό συμβαίνει εξαιτίας του γεγονότος ότι οι οικείοι Κανονισμοί στρέφουν την προσοχή τους σχεδόν αποκλειστικώς στους φορείς ορθογωνικής διατομής και οιονεί παραμελούν εκείνους άλλων διατομών με αποτέλεσμα τα προβλήματα της διαστασιολόγησής τους να αντιμετωπίζονται, είτε πλημμελώς, είτε να τοποθετούνται στην γνωστή κλίνη του Προκρούστη των ορθογωνικών διατομών. Επισημάνθηκαν τα κενά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της διαστασιολόγησης των εν τίτλω φορέων, καθώς οι μη ορθολογικές προσεγγίσεις, οι οποίες εξ ανάγκης, και ελλείψει άλλων καλύτερων, έχουν υιοθετηθεί. Ως κενά, αναφέρονται: (α) Τα προβλήματα διαστασιολόγησης έναντι τέμνουσας των φορέων κυκλικής, συμπαγούς και κοίλης, διατομής, καθώς και, (β) Τα προβλήματα κάλυψης αυτών των φορέων έναντι λειτουργικής ρηγμάτωσης. Ως προβλήματα έχοντα ανάγκη εξορθολογισμού ή και, θεωρητικού ή πειραματικού, εμπλουτισμού αναφέρονται: (α) Το πρόβλημα διαστασιολόγησης έναντι των μεγεθών ορθής εκ του σεισμού έντασης, (β) Το πρόβλημα διαστασιολόγησης έναντι σεισμικής, επίσης, προέλευσης μεγεθών ορθής έντασης φορέων με συντελεστή συμπεριφοράς q = 1 ή 1,5 (γ) Το πρόβλημα του ικανοτικού σχεδιασμού των γεφυρών (δ) Το πρόβλημα της ακαμψίας των στύλων κυκλικής διατομής, (ε) Το πρόβλημα της ενίσχυσης των στύλων κυκλικής διατομής, και στ) το πρόβλημα της αλληλοσυσχέτισης, στα στοιχεία κυκλικής διατομής, των απαιτήσεων εγκαρσίων οπλισμών έναντι τέμνουσας και περίσφιξης. Όλες οι ανωτέρω αναφερθείσες περιπτώσεις προβλημάτων διερεύνησης αντιμετωπίσθησαν όχι μόνο αναλυτικώς αλλά και βάσει της regina probationum, της πειραματικής έρευνας.
Γενετική ανάλυση του παραγωγικού δυναμικού της συλλογής cucurbita species της τράπεζας γενετικού υλικού
Authors: Τσιβελίκας Αθανάσιος
Published: January 2014

Μελετήθηκε η παραλλακτικότητα 16 τοπικών ποικιλιών κολοκυθιού με μορφολογικά χαρακτηριστικά και δεδομένα RAPD δεικτών. Για κάθε ομάδα δεδομένων κατασκευάστηκε δενδρόγραμμα με χρήση του αλγορίθμου UPGMA. Παράλληλα, κατασκευάστηκε δενδρόγραμμα από το συνδυασμό των δεδομένων μέσω της απόστασης Gower και του UPGMA. Η πιο αξιόπιστη ομαδοποίηση προέκυψε από την ανάλυση των RAPD δεικτών και από το συνδυασμό των διαφορετικών δεδομένων. Οι ποικιλίες διακρίθηκαν σε τρεις ομάδες, που αντιστοιχούσαν στα είδη C. maxima, C. pepo και C. moschata. Επιπρόσθετα, μέσα από τρεις οικογένειες μιας τοπικής ποικιλίας χειμερινού κολοκυθιού δημιουργήθηκαν σειρές με επίπεδα ομοζυγωτίας F = 0, 0,25, 0,50 και 0,75. Εγκαταστάθηκε πείραμα αγρού για αξιολόγηση των σειρών. Οι τρεις F = 0,50 αξιολογήθηκαν επίσης μαζί με άλλες τέσσερις τοπικές ποικιλίες σε ένα R-7 σχέδιο. Παράλληλα, εφαρμόστηκε κατάλληλο δίκτυο διασταυρώσεων σε δύο τοπικές ποικιλίες για τον επιμερισμό της παραλλακτικότητας και την εκτίμηση των γονιδιακών επιδράσεων στα παραγωγικά χαρακτηριστικά, μέσω ανάλυσης μέσων όρων γενεών. Διαπιστώθηκε χαμηλό ποσοστό ομοζυγωτικού εκφυλισμού. Οι F = 0,50 σειρές παρουσίασαν τις υψηλότερες τιμές για τα παραγωγικά χαρακτηριστικά. Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις το μεγαλύτερο κλάσμα της παραλλακτικότητας αποδόθηκε στην αθροιστική συνιστώσα. Το πρότυπο αθροιστικότητας-κυριαρχίας ερμήνευσε αποτελεσματικά αρκετά από τα παραγωγικά χαρακτηριστικά, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις, χρειάστηκε να συμπεριληφθούν και επιστατικές επιδράσεις. Ακολούθησε, ανάλυση του παραγωγικού δυναμικού 14 τοπικών ποικιλιών κολοκυθιού και ενδοπληθυσμιακή επιλογή σε δύο από αυτές, με βάση τα κριτήρια της κυψελωτής μεθοδολογίας. Επισημάνθηκαν νέες πηγές εγχώριου γενετικού υλικού για υψηλή απόδοση. Η ενδοπληθυσμιακή επιλογή έδειξε υψηλή αποτελεσματικότητα όπως εκτιμήθηκε από το ετήσιο αναμενόμενο γενετικό όφελος. Οι 14 ποικιλίες, αξιολογήθηκαν επίσης ως προς την ανθεκτικότητα στο μύκητα F. oxysporum (f.sp. radicis-cucumerinum και f.sp. melonis). Μελετήθηκε επίσης, η ανταπόκριση στην ενδοπληθυσμιακή επιλογή για έμμεση δημιουργία ανθεκτικών σειρών. Επισημάνθηκαν νέες πηγές ανθεκτικότητας εγχώριου γενετικού υλικού. Παράλληλα, διαπιστώθηκε υψηλή ανθεκτικότητα για ορισμένες σειρές που προέκυψαν, παρά το γεγονός ότι ο ένας από τους δύο αρχικούς πληθυσμούς κατέδειξε υψηλή ευπάθεια. Η έμμεση δημιουργία ανθεκτικών σειρών, αποκάλυψε πιθανό έλεγχο της ανθεκτικότητας στο μύκητα μέσα από ένα πρότυπο πολλαπλής υποτελούς κληρονόμησης.
Μελέτη του φαινομένου της απόπτωσης στον έξω γονατώδη πυρήνα του επίμυος κατά την ανάπτυξη και μετά από βλάβες προσαγωγών και απαγωγών συστημάτων ινών της περιοχής αυτής
Authors: Ζαχαράκη Θέτις
Published: January 2014

Ο ραχιαίος έξω γονατώδης πυρήνας (dLGN) του θαλάμου στον επίμυ δέχεται προσαγωγές ίνες από τον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ετεροπλάγιου, κυρίως, οφθαλμού και έχει οργανωμένες, αμοιβαίες συνδέσεις με τον ομοπλάγιο οπτικό φλοιό. Στην εργασία αυτή μελετήθηκε το φαινόμενο της απόπτωσης στον dLGN του επίμυος κατά την ανάπτυξη και μετά από βλάβες προσαγωγών και απαγωγών συστημάτων ινών της περιοχής αυτής. Ειδικότερα, οι βλάβες αυτές αφορούσαν στη χειρουργική αφαίρεση του βολβού του οφθαλμού ή του οπτικού φλοιού σε διάφορα στάδια της ανάπτυξης. Για την ταυτοποίηση και την καταμέτρηση των αποπτωτικών κυττάρων χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος TUNEL, ενώ για την πιστοποίηση των μορφολογικών χαρακτηριστικών της απόπτωσης έγινε παρατήρηση υλικού με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Επιπλέον, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της ανοσοϊστοχημείας για την ανίχνευση της ενεργοποιημένης κασπάσης-3, η οποία αποτελεί αξιόπιστο αποπτωτικό δείκτη. Για τον προσδιορισμό του φαινοτύπου των κυττάρων που αποπίπτουν εφαρμόστηκε η μέθοδος της διπλής σήμανσης που περιελάμβανε την ταυτόχρονη σήμανση τομών με τη μέθοδο TUNEL με φθορισμό για τη ανίχνευση των αποπτωτικών κυττάρων, σε συνδυασμό με τη μέθοδο του ανοσοφθορισμού για τη σήμανση νευρώνων ή αστροκυττάρων, με αντισώματα εναντίον της νευρωνο-ειδικής πρωτεΐνης NeuN ή της όξινης πρωτεΐνης των ινιδίων των αστροκυττάρων (GFAP). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι κατά την ανάπτυξη o κυτταρικός θάνατος στον dLGN του επίμυος είναι αποπτωτικού τύπου, παρατηρείται κατά τη διάρκεια της πρώτης μεταγεννητικής εβδομάδας, εκδηλώνεται κυρίως στους νευρώνες του πυρήνα και ότι πιθανώς να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη ρύθμιση του τελικού αριθμού των νευρώνων του dLGN και την εδραίωση των λειτουργικών του συνδέσεων. Η καταστροφή των προσαγωγών συνδέσεων του dLGN από τον αμφιβληστροειδή χιτώνα του οφθαλμού στον νεογέννητο και αναπτυσσόμενο επίμυ οδηγεί σε αύξηση της απόπτωσης των κυττάρων του ετεροπλάγιου dLGN, εκδηλώνεται κυρίως στους νευρώνες του πυρήνα, δεν οδηγεί σε μείωση του τελικού κυτταρικού πληθυσμού του dLGN και η μέγιστη τιμή της εξαρτάται από τον βαθμό ωρίμασης των κυττάρων του πυρήνα. Η καταστροφή των αμοιβαίων συνδέσεων του dLGN με τον οπτικό φλοιό στον νεογέννητο και στον αναπτυσσόμενο επίμυ προκαλεί τον αποπτωτικό θάνατο της πλειονότητας των κυττάρων του ομοπλάγιου dLGN, η οποία οδηγεί στην τελική υποπλασία του πυρήνα και είναι ανεξάρτητη από τον βαθμό ωρίμασης των κυττάρων του. Τα συμπεράσματα αυτά οδηγούν στην τελική διαπίστωση ότι μετά από βλάβες των συνδέσεων του dLGN στον νεογέννητο και στον αναπτυσσόμενο επίμυ, η επιβίωση ή η απόπτωση των κυττάρων του καθορίζεται από το είδος και την έκταση των συνδέσεων που καταστρέφονται.
Ανάπτυξη στοχαστικών μοντέλων και ποσοτική ανάλυση στο σχεδιασμό ανθρώπινου δυναμικού
Authors: Δημητρίου Βασίλειος
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή αναπτύσσουμε δυο μοντέλα εργατικού δυναμικού τα οποία λαμβάνουν υπόψη απ’ τη μια πλευρά την ανάγκη των εργαζομένων να παρακολουθούν εκπαιδευτικά σεμινάρια έτσι ώστε να βελτιώνουν τις προοπτικές εξέλιξής τους, και από την άλλη την πρόθεση κάθε οργανισμού να αποφύγει καταστάσεις σχετικές με την έλλειψη ειδικά καταρτισμένων ατόμων σε περιόδους υψηλής ζήτησης. Το πρώτο αναπτύσσεται με βάση την Μαρκοβιανή αλυσίδα, ενώ το δεύτερο στηρίζεται στη γενικευμένη Ήμι-Μαρκοβιανή αλυσίδα. Σε αυτό το μαθηματικό πλαίσιο, προτείνουμε αρχικά ένα μη ομογενές Μαρκοβιανό ιεραρχημένο μοντέλο (σύστημα) όπου η ζήτηση για εργατικό δυναμικό σε κάθε χρονική περίοδο ικανοποιείται από την εσωτερική κινητικότητα και δυο ροές νεοεισελθόντων: η μια από διαθέσιμα άτομα του εξωτερικού περιβάλλοντος και η άλλη από εν δυνάμει μελή που προετοιμάστηκαν σε ένα βοηθητικό σύστημα. Για το εν λόγω μοντέλο εξετάζουμε την δυναμική αλλά και την ασυμπτωτική του συμπεριφορά. Αποδεικνύ­ουμε ότι κάτω από ορισμένες συνθήκες η οριακή πληθυσμιακή δομή του συστήματος υπάρχει και προσδιορίζεται. Έπειτα, θεωρούμε ότι είναι δυνατόν να ελέγξουμε και κατά συνέπεια να καθορίσουμε i) τις ακολουθίες των διανυσμάτων που περιέχουν τις πιθανότητες των δυο ροών εισόδου στο σύστημα, ii) τον συνολικό αριθμό ατόμων που θα προσλαμβάνονται σε αυτό σε κάθε χρονική στιγμή. Υπό αυτές τις συνθήκες, επικεντρωνόμαστε στις δομές στις οποίες μπορεί να φτάσει το σύστημά μας έπειτα από κάποια βήματα και μελετάμε, από γεωμετρική άποψη, το είδος των συνόλων που σχηματίζουν. Στη συνέχεια πετυχαίνουμε να προσδιορίσουμε πλήρως τα σύνολα αυτά με τη βοήθεια ανισοτήτων. Στο τελευταίο μέρος της διατριβής αυτής εισηγούμαστε το Ήμι-Μαρκοβιανό μοντέλο εργατικού δυναμικού, το οποίο αποτελεί γενίκευση του αντίστοιχου Μαρκοβιανού συστήματος που μελετήθηκε ως εκείνο το σημείο της διατριβής. Για το νέο Ήμι-Μαρκοβιανό μοντέλο καθορίζουμε τις εξισώσεις που προσδιορίζουν την αναμενόμενη πληθυσμιακή δομή του και μελετούμε την ασυμπτωτική του συμπεριφορά.
Θεωρία και εργαλεία για την αξιολόγηση της επίδοσης πρακτόρων λογισμικού και πολυπρακτορικών συστημάτων
Authors: Δήμου Χρήστος
Published: January 2014

Η ερευνητική δραστηριότητα που εκπονήθηκε στα πλαίσια της παρούσας διατριβής έχει ως αντικείμενο τον σχεδιασμό, την ανάπτυξη και τη δοκιμή ενός ολοκληρωμένου, γενικευμένου πλαισίου για την αξιολόγηση της επίδοσης πρακτόρων λογισμικού και πολυπρακτορικών συστημάτων. Καθώς οι πράκτορες λογισμικού αποτελούν μια νέα τεχνολογία που βρίσκεται στο στάδιο της εξέλιξης, είναι επιτακτική η ανάγκη ορισμού και χρήσης μεθοδολογιών που να αναδεικνύουν τα πλεονεκτήματα, την εμβέλεια και τις ελλείψεις της συγκεκριμένης τεχνολογίας. Επιπρόσθετα, οι υπάρχουσες μέθοδοι αξιολόγησης λογισμικού δεν αρκούν για την αναπαράσταση και τον συνυπολογισμό πολύπλοκων συμπεριφορών που επιδεικνύουν οι πράκτορες καθώς λειτουργούν σε αβέβαια, δυναμικά περιβάλλοντα. Στο πλαίσιο της διατριβής αναπτύχθηκε το Γενικευμένο Πλαίσιο Αξιολόγησης πρακτόρων λογισμικού, που αποτελείται από τρία βασικά συστατικά: α) την Οντολογία Αξιολόγησης, που ορίζει βασικές έννοιες και συσχετίσεις που αφορούν όλα τα στάδια και τις πτυχές μιας διαδικασίας αξιολόγησης, β) τη μεθοδολογία APE, που αποτελείται από μια σειρά καλά καθορισμένων βημάτων και εργαλείων αναπαράστασης για την οργάνωση της πληροφορίας της αξιολόγησης και τη διεξαγωγή κάθε πειραματικής διαδικασίας, και γ) το πλαίσιο αυτοματοποιημένης αξιολόγησης MEANDER, που παρέχει μια σειρά από αλληλένδετα εργαλεία λογισμικού με στόχο την αυτοματοποίηση των βημάτων της μεθοδολογίας APE. Η λειτουργία του πλαισίου αξιολόγησης δοκιμάστηκε με επιτυχία σε τρεις ετερογενείς εφαρμογές πρακτόρων: το περιβάλλον προσομοίωσης Symbiosis, το διαγωνισμό Trading Agent Competition και το σύστημα ανάκτησης σημασιολογικών δεδομένων BioCrawler. Η επιστημονική συμβολή της παρούσας διατριβής έγκειται: α) στην ενσωμάτωση και ποσοτικοποίηση πολύπλοκων ή ποιοτικών εννοιών αξιολόγησης) στην αυτοματοποίηση της διαδικασίας αξιολόγησης, με την υποστήριξη της μεθοδολογίας από αυτοματοποιημένα εργαλεία λογισμικού) στον ορισμό μιας πρωτότυπης οντολογίας αξιολόγησης για τον ορισμό των εννοιών και συσχετίσεων που εμπεριέχονται σε μια διαδικασία αξιολόγησης, δ) στην αυστηρή προδιαγραφή μιας ολοκληρωμένης μεθοδολογίας αξιολόγησης,και ε) στην επέκταση της παραπάνω μεθοδολογίας με χρήση ασαφούς u955 λογικής με στόχο την ολοκλήρωση και διαισθητική αναπαράσταση της γνώσης που σχετίζεται ή παράγεται κατά τη διαδικασία αξιολόγησης
Μελέτη της απελευθέρωσης φθορίου από ορθοδοντικά συγκολλητικά in vitro και της πρόσληψης φθορίου από την αδαμαντίνη in vivo
Authors: Χατζησταύρου Ευαγγελία
Published: January 2014

Σκοπός της μελέτης ήταν η παρακολούθηση της in vitro απελευθέρωσης φθορίου από υαλοϊονομερές συγκολλητικό σύστημα (Fuji I), η μέτρηση της in vivo πρόσληψης αυτού από την αδαμαντίνη ύστερα από 6μηνη παραμονή στο στόμα ορθοδοντικών αγκυλίων συγκολληθέντων με το ίδιο σύστημα, καθώς και η αξιολόγηση της αντοχής του δεσμού διάτμησης συγκολλητικών συστημάτων κατόπιν κλινικής γήρανσης ή μη. Η απελευθέρωση φθορίου in vitro μετρήθηκε με ηλεκτρόδιο φθορίου στις 1, 3, 7, 30 και 60 ημέρες. Στο in vivo μέρος, 15 ζεύγη προγομφίων συγκολλήθηκαν με αγκύλια χρησιμοποιώντας είτε Fuji ή Transbond (σύνθετη ρητίνη-μάρτυρας). Έξι μήνες μετά, κατόπιν εξαγωγής αυτών των δοντιών, ακολούθησε μελέτη με σαρωτικό ηλεκτρονικό μικροσκόπιο και φασματοσκοπία διασποράς ενέργειας. Στην αντοχή δεσμού διάτμησης, 10 ζεύγη προγομφίων συγκολλημένα με υαλοϊονομερή κονία ή σύνθετη ρητίνη, μετά από 6 μήνες in vivo, συγκρίθηκαν με 14 ζεύγη δοντιών συγκολλημένα in vitro χωρίς προηγούμενη κλινική γήρανση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η απότομη απελευθέρωση φθορίου από την υαλοϊονομερή κονία in vitro κατά τον 1ο μήνα έγινε λιγότερο έντονη με την πάροδο του χρόνου. Στατιστικά σημαντική συγκέντρωση φθορίου (p<0.05) επιβεβαιώθηκε μόνο στην επιφανειακή αδαμαντίνη (σε απόσταση 2 μm από τη διεπιφάνεια αδαμαντίνης-συγκολλητικού) και όχι στα βαθύτερα στρώματα αυτής (σε απόσταση 100 μm από τη σύναψη αδαμαντίνης–οδοντίνης), με το φθόριο να προέρχεται από τα μόρια της κονίας. Τέλος, στατιστικά σημαντική διαφορά στην αντοχή του δεσμού διάτμησης (p<0.05) διαπιστώθηκε ανάμεσα στα 2 συγκολλητικά, με μικρότερες τιμές στην υαλοϊονομερή κονία από τη σύνθετη ρητίνη και τον παράγοντα γήρανση να επηρεάζει την αντοχή δεσμού διάτμησης.
Ανάλυση του βιολογικού ρόλου της ογκοκατασταλτικής πρωτεΐνης CYLD σε λεμφοκυτταρικούς πληθυσμούς
Authors: Τσαγγαράτου Αγγελική
Published: January 2014

Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής επιδιώχθηκε να διασαφηνισθεί η βιολογική λειτουργία της πρωτεΐνης CYLD σε πληθυσμούς λευκοκυττάρων και ιδιαίτερα σε πληθυσμούς Τ λεμφοκυττάρων και μακροφάγων. Το γονίδιο Cyld κωδικοποιεί για ένα ένζυμο αποουβικιτίνωσης, τη CYLD, η οποία επιτελεί ανοσορυθμιστική λειτουργία. Στην παρούσα ερευνητική εργασία αξιολογήθηκε ο ρόλος του γονιδίου Cyld στην ανάπτυξη των Τ λεμφοκυττάρων. Για να επιτευχθεί αυτό δημιουργήθηκε ένας ποντικός (Cyld Δ9) ο οποίος έφερε μια μετάλλαξη στο γονίδιο Cyld που περιοριζόταν αποκλειστικά στα θυμοκύτταρα. Η μετάλλαξη αυτή προκαλεί θραύση στο καρβοξυτελικό τμήμα της πρωτεΐνης και προσομοιάζει τις καταλυτικά ανενεργές μεταλλάξεις οι οποίες παρατηρούνται στον άνθρωπο. Οι μεταλλαγμένοι ποντικοί εμφάνιζαν δραματική μείωση των απλά θετικών SP θυμοκυττάρων και απώλεια των περιφερικών Τ κυττάρων. Η ανάλυση πολυκλωνικών καθώς και περιοριζόμενων από διαγονιδιακούς TCR υποδοχείς θυμοκυττάρων που έφεραν τη μετάλλαξη αποκάλυψε σημαντικό πρόβλημα στη διαδικασία της θετικής επιλογής καθώς και αυξημένη απόπτωση στο στάδιο των διπλά θετικών DP θυμοκυττάρων. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός πώς στο πλαίσιο διαγονιδιακών TCR που αναγνωρίζουν το αντιγόνο που παρουσιάζεται από μόρια τάξης Ι και ΙΙ, η έλλεψη λειτουργικής CYLD προκάλεσε μαζική απαλοιφή των θυμοκυττάρων υπό συνθήκες που θα έπρεπε να έχουν επιλεγεί θετικά. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει πρόβλημα στη διαδικασία της θετικής επιλογής. Βιοχημική ανάλυση αποκάλυψε ότι τα Cyld Δ9 θυμοκύτταρα εμφάνιζαν μη φυσιολογική, ιδιαίτερα υψηλή ενεργοποίηση τόσο του μεταγραφικού παράγοντα NF-κΒ αλλά και των JNK μορίων. Αξιοσημείωτα, η ανενεργοποίηση του NEMO αποκατέστησε πλήρως τα επίπεδα ενεργοποίησης του NF-κΒ διασώζοντας τα προβλήματα ανάπτυξης και επιβίωσης που παρατηρήθηκαν. Συνολικά, τα αποτελέσματα αυτά ταυτοποίησαν το θεμελιώδη ρόλο της λειτουργικής CYLD στην εγκαθίδρυση του κατάλληλου ορίου ενεργοποίησης για την επιλογή των θυμοκυττάρων κατά τρόπο που εξαρτάται από το NEMO. Προκειμένου να διαλευκανθεί η βιολογική λειτουργία της CYLD σε πληθυσμούς μακροφάγων δημιουργήθηκε ένας ποντικός (Cyld Δ9) ο οποίος έφερε την μετάλλαξη στο γονίδιο Cyld που προαναφέρθηκε και που περιοριζόταν αποκλειστικά στα κύτταρα της μυελοειδούς σειράς. Οι ποντικοί αυτοί δεν εμφάνιζαν αιμοποιητικά προβλήματα, αλλά ήταν περισσότερο ανθεκτικοί στο επαγόμενο από LPS ενδοτοξικό σοκ. Επιπρόσθετα, όταν απουσίαζε η λειτουργική CYLD τα μακροφάγα δε μπορούσαν να στρατολογηθούν στο σημείο της φλεγμονής σε ένα in vivo μοντέλο ασηπτικής περιτονίτιδας. Τέλος, παρατηρήθηκε μειωμένη ικανότητα αναδιοργάνωσης των μικροσωληνίσκων και μεταναστευτικής ικανότητας σε Cyld Δ9 εμβρυικούς ινοβλάστες όταν είχαν υποστεί κατεργασία με το χημικό παράγοντα nocodazole. Συνολικά, τα αποτελέσματα αυτά αναδεικνύουν τη CYLD σε σημαντικό μόριο που ελέγχει την κυτταρική μετανάστευση διαφορετικών κυττάρων, γεγονός που σχετίζεται με την ικανότητα της να αλληλεπιδρά με μικροσωληνίσκους.
Ultrafast Nonlinear Optical Response of the Quantum Hall System
Authors: Καβουσανάκη Ελευθερία
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή μελετάμε μία θεωρία για την υπερταχή μη γραμμική οπτική απόκριση του κβαντικού συστήματος Hall. Η θεωρία μας επικεντρώνεται στο ρόλο των συλλογικών διεγέρσεων χαμηλής ενέργειας του κρύου, ισχυρά συσχετισμένου, διδιάστατου ηλεκτρονικού αερίου (2ΔΗΑ) που υπάρχει στη θεμελιώδη κατάσταση του συστήματος. Η θεωρία μας λαμβάνει υπόψη τις ηλεκτρονικές συσχετίσεις της θεμελιώδους κατάστασης και τις επιδράσεις ανταλλαγών και αλληλεπιδράσεων Pauli μεταξύ των φωτοδιεγερμένων ηλεκτρονίων και των συλλογικών διεγέρσεων του ηλεκτρονικού αερίου. Ο φορμαλισμός μας περιγράφει τόσο την αρχική χρονική περίοδο όπου υπάρχει συμφωνία φάσης και κατά την οποία η δυναμική καθορίζεται από πολώσεις και κβαντομηχανικές συμφωνίες φάσης του 2ΔΗΑ και των φωτοδιεγερμένων εξιτονίων, όσο και την ακόλουθη περίοδο όπου η συμφωνία φάσης έχει χαθεί και η οποία κυριαρχείται από τη δυναμική των πληθυσμών. Συζητάμε, επίσης, πώς εκδηλώνονται, τόσο εντός μίας ενεργειακής ζώνης όσο και μεταξύ διαφορετικών ενεργειακών ζωνών, οι συμφωνίες φάσης οι οποίες δημιουργούνται από τις συλλογικές διεγέρσεις του 2ΔΗΑ στο συζευγμένο σύστημα φωτοφορέων - κβαντικού συστήματος Hall και συγκρίνουμε με πειράματα μίξης τεσσάρων κυμάτων με τρεις παροδικούς παλμούς. Επιπλέον, εφαρμόζουμε τη θεωρία μας στην περίπτωση ενός κβαντικού πηγαδιού χωρίς δότες μέσα σε μαγνητικό πεδίο και περιγράφουμε την εκεί δημιουργία συμφωνιών φάσης εντός της ίδιας ενεργειακής ζώνης και μεταξύ διαφορετικών ζωνών που παράγονται από τους φωτοδιεγερμένους φορείς.
Ανάπτυξη, εφαρμογή και μελέτη ενός μεθοδολογικού πλαισίου για τη συμμετοχική σχεδίαση λογισμικού με μαθητευόμενους
Authors: Τριανταφυλλάκος Γεώργιος
Published: January 2014

Ευρύτερο αντικείμενο της παρούσας διατριβής αποτελεί η συμμετοχική σχεδίαση (participatory design) εκπαιδευτικών εργαλείων με μαθητευόμενους. Απώτερος στόχος, όπως διαμορφώθηκε μέσα από την ερευνητική ενασχόληση των τελευταίων ετών, είναι η πρόταση ενός ολοκληρωμένου μεθοδολογικού πλαισίου για την ενδυνάμωση της φωνής και του ρόλου των μαθητευόμενων στην σχεδίαση εκπαιδευτικών εργαλείων λογισμικού. Αναλυτικότερα, οι επιμέρους στόχοι της διατριβής περιλαμβάνουν: (α) την θεωρητική διερεύνηση της ιδέας της συμμετοχικής σχεδίασης προϊόντων λογισμικού και των ζητημάτων που αναδεικνύονται κατά την εφαρμογή της σε εκπαιδευτικά περιβάλλοντα, (β) την ανάπτυξη ενός μεθοδολογικού πλαισίου συμμετοχικής σχεδίασης με μαθητευόμενους με οικολογικά χαρακτηριστικά τα οποία επιτρέπουν την εφαρμογή του σε περιστάσεις όπου απαιτείται η καταγραφή ενός εύρους θέσεων και προοπτικών, και οι συνθήκες και οι παρεχόμενοι πόροι (π.χ. διαθέσιμος χρόνος, μέσα ή δυνατότητα εμπλοκής από την μεριά των συμμετεχόντων) είναι περιορισμένοι, (γ) την ανάπτυξη επιμέρους μεθοδολογικών εργαλείων και τεχνικών οι οποίες στοχεύουν στην υποστήριξη της συμμετοχής και την δέσμευση των συμμετεχόντων με τη σχεδιαστική διαδικασία, στην αποδοτικότερη ανάκληση των αναγκών, των προηγούμενων εμπειριών και των γνώσεων τους, στην αναγνώριση του κοινωνικού ρόλου και της κοινωνικής τοποθέτησης των προτάσεών τους, και, εν τέλει, στην ενίσχυση της δημιουργικότητας τους, και (δ) την ερευνητική εφαρμογή και μελέτη του προτεινόμενου μεθοδολογικού πλαισίου, καθώς και των επιμέρους μεθοδολογικών εργαλείων, σε διαφορετικές περιστάσεις σχεδίασης, με διαφορετικούς συμμετέχοντες και με στόχο την σχεδίαση διαφορετικών εκπαιδευτικών εργαλείων. Η διατριβή ολοκληρώνεται με την παράθεση ενός συνόλου συμπερασμάτων, προϋποθέσεων και γενικών οδηγιών (guidelines) για την συμμετοχική σχεδίαση εκπαιδευτικών εργαλείων με μαθητευόμενους.
Μεταξύ αυτονομίας και οικειότητας
Authors: Ακριβοπούλου Χριστίνα
Published: January 2014

Κεντρικό στόχο της διατριβής αποτέλεσε η ερμηνεία του άρθρου 9 §1 Σ το οποίο ορίζει ότι το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή του ατόμου είναι απαραβίαστο. Η ερμηνεία αυτή επιχειρήθηκε μέσα από την «κατασκευή» μιας θεωρίας για το δικαίωμα, η οποία και διαθέτει τρεις άξονες: α) κατανοεί το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή στο πλαίσιο μιας ρευστής και σχετικής διάκρισης δημόσιου-ιδιωτικού, β) προσεγγίζει το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή σε σχέση με την αυτονομία του ατόμου και ειδικότερα σε σχέση με τους θετικούς σκοπούς που εξυπηρετεί για το άτομο και γ) διασυνδέει την «εξελικτικότητα» του δικαιώματος, τη δυνατότητά του δηλαδή να αναπροσδιορίζεται κανονιστικά, με τις διακινδυνεύσεις, τις προσβολές που αυτό υφίσταται (πχ. αποκάλυψη πληροφοριών, δημοσιοποίηση, παρακολούθηση κλπ.). Εφαρμοζόμενη η θεωρητική αυτή προσέγγιση στο παράδειγμα της ελληνικής έννομης τάξης μας οδηγεί στα ακόλουθα συμπεράσματα: α) το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή δεν παραμένει στατικό αλλά αναπροσδιορίζεται ενόψει των διακινδυνεύσεων που υφίσταται, β) προϋπάρχει της συνταγματικής κατοχύρωσής του στο άρθρο 9 §1 Σ, αφού αρχικά συνδέεται με την προστασία του ασύλου της κατοικίας και στη συνέχεια με το δικαίωμα στην προσωπικότητα, γ) σήμερα, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 9 §1 Σ προστατεύει την «οικειότητα» του ατόμου. Τη δυνατότητά του δηλαδή να απολαμβάνει την ιδιωτικότητά του μόνος αλλά και μέσα από τις σχέσεις του με τους οικείους του. Ως οικειότητα το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή κατ’ άρθρο 9 §1 Σ συνδέεται με άλλα επιμέρους δικαιώματα, όπως τα προσωπικά δεδομένα (άρθρο 9Α), «απελευθερώνοντας» το περιεχόμενό τους.