Η συμβολή του υπερηχογράφου στη μελέτη των παθήσεων του θώρακα στη μονάδα εντατικής θεραπείας
Authors: Στεφανίδης Κωνσταντίνος 
Published: July 2014

Μέχρι σήμερα, το υπερηχογράφημα είχε θεωρηθεί ως μια μέθοδος μη ικανοποιητικάπροσβάσιμη στην απεικόνιση παθήσεων του πνευμονικού παρεγχύματος και τουυπεζωκότα λόγω της αδυναμίας του ήχου να διαπεράσει τον αεροπληθή πνεύμονα.Οι στόχοι αυτής της μελέτης ήταν: α) να συγκρίνει την διαγνωστική ακρίβεια τουδιαθωρακικού υπερηχογραφήματος για την ανίχνευση του διάμεσου-κυψελιδικούσυνδρόμου καθώς και του πνευμοθώρακα σε βαρέως πάσχοντες, με τη χρήση της ΑΤ ωςμέθοδος εκλογής. β) η αξιολόγηση του ρόλου του διαθωρακικού υπερηχογραφήματοςστην εκτίμηση των μεταβολών του εμβαδού στις μη αεριζόμενες εξαρτώμενες περιοχέςτου πνεύμονα κατά τη διάρκεια διάφορων επιπέδων της PEEP σε ασθενείς με ARDS.Η μελέτη διεξήχθη στη ΜΕΘ σε σύνολο κλινικών και χειρουργικών περιστατικών. Στοπρώτο μέρος της μελέτης εβδομήντα επτά βαρέως πάσχοντες (ηλικία = 61 ± 17 ετών,άνδρες / γυναίκες = 42/35, APACHE II score = 17.6 ± 6.4) συμπεριλήφθηκαν για τηνανίχνευση του διάμεσου-κυψελιδικού συνδρόμου και του πνευμοθώρακα.Στο δεύτερο μέρος της μελέτης, 15 ασθενείς με πρώιμο ARDS και σε μηχανικό αερισμόαρχικά συμπεριληφθήκαν στη μελέτη. Το διαθωρακικό υπερηχογράφημα διενεργήθηκε σεόλους τους ασθενείς με σκοπό την ανίχνευση των μη αεριζόμενων εξαρτώμενωνπεριοχών του πνεύμονα σε διαφορετικά επίπεδα του PEEP των 5, 10 και 15 cm H2O. Μιαομάδα ελέγχου από πέντε ασθενείς με πρώιμο ARDS σταθμισμένη ως προς το APACHEII score συμπεριλήφθηκε επίσης στη μελέτη.Στο πρώτο μέρος της μελέτης, η ευαισθησία και ειδικότητα για τη διάγνωση τουδιάμεσου-κυψελιδικού συνδρόμου ήταν 92,8% και 91,4% για τον δεξιό άνω λοβό, 95,9%και 96,4% για τον δεξιό μέσο λοβό και 81,9% και 87,5% για τον δεξιό κάτω λοβό.Αντίστοιχα, για τον αριστερό άνω και κάτω λοβό η ευαισθησία και ειδικότητα ήταν 94,7%, 87,1% και 86,1% και 91,6%. Επίσης από τα 144 συνολικά ημιθωράκια που μελετήθηκανγια τη διάγνωση του πνευμοθώρακα το διαθωρακικό υπερηχογράφημα ανέδειξεευαισθησία 86.9% και ειδικότητα 96.1% στις 23 περιπτώσεις πνευμοθώρακα πουδιαγνώσθηκαν με την μέθοδο εκλογής, την ΑΤ.Στο δεύτερο μέρος της μελέτης, δέκα ασθενείς με ARDS (μέση τιμή ± σταθερά απόκλιση(SD): ηλικία 64 ± 7 έτη, APACHE II score 21 ± 4) τελικά συμμετείχαν στη μελέτη. Τααποτελέσματα έδειξαν ότι το εμβαδό των μη αεριζόμενων εξαρτώμενων περιοχών τουπνεύμονα μειώθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της αύξησης του PEEP από 5 με 10 και15 cm H2O (27 ± 31 cm2 και 20 ± 24 cm2 σε 11 ± 12 cm2, αντίστοιχα, P <0,01). Οιμεταβολές αυτές συνδέονται με σημαντική αύξηση της αρτηριακής μερικής πίεσης τουοξυγόνου (74 ± 15 mmHg και 90 ± 19 mmHg έως 102 ± 26 mmHg, P <0,001, αντίστοιχα).Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στις μη αεριζόμενων εξαρτώμενων περιοχώντου πνεύμονα στην ομάδα ελέγχου.Ο πνεύμονας είχε θεωρηθεί αρχικά ως όργανο μη προσβάσιμο στους υπερήχους. Στηνπαρούσα μελέτη, η ανάλυση των υπερηχογραφικά τεχνικών σφαλμάτων και σημείων μαςεπέτρεψε να διαγνώσουμε το διάμεσο-κυψελιδικό σύνδρομο και το πνευμοθώρακα δίπλαστο κρεβάτι του βαρέως πάσχοντα. Επιπλέον, η παρούσα μελέτη απέδειξε ότι τοδιαθωρακικό υπερηχογράφημα μπορεί να ανιχνεύσει την μείωση του εμβαδού των μηαεριζόμενων εξαρτώμενων περιοχών του πνεύμονα σε αντίστοιχη αύξηση του επιπέδουτης PEEP από 5 έως 15 cm H2O, σε ασθενείς με ARDS.