bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
William A. Wilson, Folklore and Nationalism in Modern Finland
Authors: Dorson Richard M.
Published: November 2010

Dum pli ol jarcento post la eldono de Kalevala, de E. Lonnrot, en 1835, finnaj fol-kloristoj, lingvistoj, edukistoj, politikistoj apogis per gi la gloron de la pasinteco kaj estonteco de Finnlando. La publiko fakte ne legis gin, sed ciuj festis kaj citis gin; gi atingis la rolon de nacia metaforo, folkloro pri folkloro. La finna skriba lingvo, opone al la sveda lingvo de la intelektularo, ricevis antaupuson per Kalevala. Post nacia lingvo sekvis nacia literaturo, kaj sendependa stato en 1917. Per multnom-braj citoj Wilson pruvas la efikon de la nacia vekigo per Kalevala, ekz. pri alfabetigo, nacilingvaj lernejoj.
La cefa temo, traktita de Wilson, estas la mitologio, kreita cirkau Kalevala, ne la mitoj en la poemego mem. La mitologio igis la popolon kredi, ke Kalevala estas folkloro, kiu altigis la eksterlandan pritakson de Finnlando, kaj fine kondukis al la sendependigo; ke Kalevala estas pure nacipopola kreajo, respegulanta la popolan animon; kaj ke gi provizas heroan modelon de glora estonteco.
Pri la fakta rilato de Kalevala al folkloro kaj historio kaj la rolo de Lonnrot en gia kreo, ekzistas diversaj kleraj opinioj. La starpunktoj pri la herooj, la tempa kaj kultura estigo, la partopreno de nefinnaj popoloj, pri la kreiveco aǔ tradicia auten-teco de Lonnrot estas diversaj.
La interpretado de Kalevala variis lauepoke kaj laubezone. Dum milito, la herooj servis al militemuloj kaj inspiris al batalo. Aneksemuloj de Karelio substrekis la rolon de karelaj popolkantistoj en la savado de la eposo; male, marksista interpre-tisto vidis en la eposo socion de pacaj karelaj laboristoj, nun rekreatan.
Wilson pruvas, ke finnaj folkloristoj sangis starpunkton lau la ideologio de la mo-mento, ekz. reinterpretado de K. Krohn en epoko de naciisma militemo, sango de starpunkto de V. Kaukonen post la Dua Mondmilito, reinterpretado, lau M. Haavio, pri unu personajo, jen kiel batalanto, jen kiel paca magia sagulo, paralele al politika sango for de konkerrevo al kompreno de la problemo de simpla pluekzisto. La ver-kisto dokumentas la reinterpretadon de la esploro pri Kalevala per multegaj pied-notoj, citante finnajn fontojn. Li ne hezitas kurage esprimi propran opinion. Li senkase asertas, ke Lonnrot kreis eposon, kiu neniel respegulas la finnan prakultu-ron. Pri la rolo de la esploristoj rilate al la finna publiko, li konfesas, ke la publiko ne konsciis pri la ekzisto de rica folklora tradicio. Gi konis nur Kalevala-n, do, nur Kalevala devis servi kiel nacia simbolo. La esploristo uzis Kalevala-n kvazau meta-fore pri la folkloro generate. En tia simpligo (ekzemple, en la usona folklorstudo, la komercigo por eldono) kusas dangero. Sed la finnaj folkloristoj guis la konten-ton de sukceso - ili influis la popolan menson kaj la nacian destinon.
Magdalena Jaakkola. Spräkgränsen. En studie i tvdsprdkighetens sociologi
Authors: Wood Richard E.
Published: November 2010

En 1809, unueca finnlingva zono estis politike dividita. La tiamaj 7000 finnlingvanoj, kiuj estis aljugitaj al Svedujo kaj dividitaj de la nun rusiginta Finnlando, igis tipa celandlima minoritato.
La studo de Jaakkola, tradukita el la finna, pristudas la evoluon de la Torne-valo el feǔda stato - ankoraǔ meze de la 19-a jarcento - en kiu la svedaj regantoj kaj la finnaj kamparanoj interkomunikis per interpretistoj, al la stadio de la filozofio de la 19-a jarcento - unulingva nacia stato, kun persona fidelo de la opa civitano, ankau lingva fidelo. Estis epoko de sveda naciismo kaj suspektemo rilate al la finnlingvanoj de la landlima zono, kun ties naturaj ligoj al la finnoj sub rusa regado.
La evoluo iris de tiu diglosio al diglosio kun samtempa dulingvismo; poste al dulingvismo sen diglosio, kiam la finnlingvanoj lernis la svedan por povi labor1 ankau en la sudo. Se la evoluo tiel daurus, neeviteble estigus sveda unulingveco.Nur se la stato sangos sian politikon oni povos eviti la formorton de la finna. Estas kelkaj indikoj de pli liberala sinteno. Ekzemple, oni acetas finnajn bibliotekajn librojn, oni ne plu punas infanojn, kiuj dum lerneja pauzo parolas finne. Sed la instruistoj plej ofte nur scipovas la svedan, kaj instruas per gi. Ne la lernejo nun enkondukas la dulingvecon - la plejmultaj infanoj jam eniras la lernejon, scipovantaj la svedan.
La libro entenas valoran statistikon. Mankas tamen atento al la sendube okazinta kaj okazanta translokigo de la lingva limo. La statistikaj unuoj, akceptitaj de Jaakkola, estas administraj, do nenecese socilingvistikaj. Favoraj faktoroj al la finna estas la spektebleco de la finna televido kaj la finna literaturo de loka religia sekto. Per tio, oni normigas la lokan finnan al la finna modelo. Sed la estonteco de la lingvo mem estas necerta.
Sociolinguistic Distinctive Features
Authors: Fellman Jack
Published: November 2010

Jam delonge oni uzas la analizon lau sinsekvaj distingaj trajtoj en la lingvopriskribo, aparte ce la fonologio sed ankaù, kvankam malpli, ce la morfologio, sintakso kaj semantiko. Tia ekonomia, kontentiga analizo ankaù eblas en la socilingvistika pri-skribo. Oni povas tion realigi ce grupo de najbaraj lingvoj. Ni specimene elektis la etiopian semidan lingvaron, inter kiu trovigas la klasika etiopia, la eklezia lingvo, kaj aliaj. Jam ekzistas akordo generala pri tia klasigo lau interrilato kaj tipologio.
Plue, ni nun proponas klasigon lau la parametroj:
lingvo klasika / moderna
lingvo konservema / noviga
lingvo oficiala-skriba / neoficiala-neskriba
lingvo vivanta / nevivanta
lingvo disdialektiginta / nedisdialektiginta
Lau tiuj trajtoj ni formas socilingvistikajn skemojn lau tabela kaj arba modeloj. Sajnas, ke tia arango estas generale uzebla. Necesas plua esploro pri la identigo de universala grupo de socilingvistikaj distingaj trajtoj.
Bickerton, Derek, Dynamics of a Creole System
Authors: St. Clair Robert N.
Published: November 2010

La diverseco de lingvistikaj formoj kreas multajn teoriajn problemojn. Car la lingvistikaj strukturoj formas rigidajn kunajojn, la priskribo de la diverseco en la lingvo ne estas facila. En la pasinteco, la studo de la diverseco en la lingvo estis neglektita en la lingvo-teorio. En la nuna tempo kaj kun la studo de la lingvo en la situacio de uzo, la diverseco en la lingvo igas fokuso de teoria intereso.
La aûtoro de la recenzata verko studis la kreolan lingvon de Gujano, kie li estis instruisto en la universitato de Gujano dum kvar jaroj. Li studis la problemojn de la diverseco en la kreola komunumo, kaj proponas novajn ideojn pri ci tiu problemo.
Por la celo de recenzo, oni povas dividi la libron en tri sekciojn. La unua sckcio ekzamenas la problemojn de la kontinuajo el la kreola lingvo al la angla lingvo. La dua sekcio konsistas el capitroj, en kiuj la aùtoro priskribas la lingvajn formojn de la parolado-kontinuajo. En la tria sekcio de la libro, la aûtoro prezentas la teorian takson pri la valoro de sia verko. Li kredis ke la gisnuna sistemo ne estas dinamika. La bezono de nova teorio estas grava, kaj estas la cefa kontribuajo de la esplorado. Car lingvistoj emas rigardi lingvon el la trostreta perspektivo de formalismo, iliaj kontribuajoj, laii Bickerton, estas limigitaj. Ilian laboron devus kompletigi ankaii analizoj historiaj, sociaj, politikaj.
Gregor, D.B. Friulan Language and Literature
Authors: Van Eerde John A.
Published: November 2010

La verkinto antaŭe verkis pli mallonge pri la friula, kaj detale pri la romanjola. La recenzata grava verko identigas la friulan sur bazoj diversgrade struktura, historia, demografia kaj kultura. Por la verkinto, dialekto igas lingvo, kiam en gi oni verkas kreive. La friula regiono estis milite grava sed malrica, spite al kelkaj industrioj. Lau la historia lingvistiko, la friula estas parenca al la lingvoj de Sudtirolo kaj Grizono, kaj estas frapa simileco al la malnovfranca. La friula akiris apartan lingvan identon jam frue, kaj ekaperis dokumentoj en gi. Enestas ampleksa sekcio pri la literaturo, kun originalaj tekstoj, kaj biografioj de la verkintoj. La literatura antologio donas specimenojn kun datoj de 1349 gis 1972. Enestas bonega sekcio pri lingvistiko, kun detala traktado de la fonologio kaj ortografio. La traktado de la verboj, frazoj, adverboj, ktp., estas detala kaj praktika. La bibliografio enhavas citajojn gis 1974.
Resume, temas pri tre moderna, legebla, praktika eldonajb, en moderna etoso, sed tamen konstruata sur la fundamento de la grandaj lingvistoj de la pasinta jarcento. La verko estas testamento al la interrilato de la lingva evoluo kun sociaj, ekonomiaj kaj historiaj fortoj.
Alfonso L. Garcia Martinez, Idioma y politica. El papel desempe-nado por los idiomas español e inglés en la relatión política Puerto Rico -Estados Unidos. San Juan de Puerto Rico
Authors: Stevens Evelyn P.
Published: November 2010

Depost la transdono de Portoriko al Usono en 1898, la portorika popolo klopodas defendi siajn hispanajn heredajon kaj lingvon. Tuj post la usonanigo politika sekvis la unua paso de kultura usonanigo, la anglalingvigo de la lernejoj.
En la posta batalo - neegala, Davido kontraŭ Goliato - gravan rolon ludis la porto-rikaj advokatoj. Ilia tasko estis malfacila, car la eŭropa civila kodo de la hispana Portoriko estis pason post paso anstataŭigita de la nordamerika jura sistemo. Certa sukceso estas tamen la fakto ke, malgraŭ la lasta forta premo kaj alikultura altirpovo, la humila portorika popolo daŭre parolas hispane. La nuna verko ne rakontas la tutan historion, sed estas unu grava capitro.
Mario A. Pei (1901-1978)
Authors: Hall Robert A.
Published: November 2010

Mario A. Pei, emerita profesoro pri latinida filologio en la Universitato Columbia, Novjorko, mortis la 2-an de marto, 1978, je la ago de 77 jaroj. Li instruis ce Columbia de 1937 al 1970; antaü tio, ce la Novjorkurba Kolegio (1923 al 1937).
Unue Pei dedicis sin al studo pri la vulgarlatina; lia disertacio ternis pri la lingvajo de la nordfrancaj tekstoj de la 8-a jarcento. Li restis ciam fidela al la teorio de sia profesoro, H.F. Muller, pri la absoluta respegulado, en la merovingaj latinaj tekstoj, de la parola lingvo de tiu epoko. Lia alia cefverko de tiu epoko, strikte pri latinida filologio, estis la libro "La itala lingvo" (1941), skizo pri la historiaj fonologio kaj morfo-logio de la norma lingvo.
Kun la eniro de Usono en la Duan Mondmiliton, kaj la rezulta ekinteresigo pri fremdaj lingvoj kaj kulturoj, gis tiam malbone konataj, Pei lancis sin al la popularigo de la generala lingvistiko. Sekvis seso da tiaj libroj pri la generala lingvistiko, la angla kaj la latina kaj latinidaj lingvoj. Mario Pei ankau distingigis kiel romanverkisto. Verkante pri politiko, li montrigis iom konservema. Li verkis pri lingvistika terminaro, pri propraj nomoj kaj fremdaj esprimoj.
La movado por internacia lingvo allogis lin. Li ne flue parolis Esperanton, sed li varme subtenis gian uzon kaj li laüdis, en sia libro "Unu lingvo por la mondo", la Esperantistojn pro ilia agado favore al internacia lingvo, kontraste al aliaj grupoj, kiuj nur plendis pri la multeco de lingvoj, sen fari ion por la solvo de la problemo. Li igis redakciano de LMLP kaj de LPLP.La viva, foje emocia, retorika stilo de Pei altiris multajn legantojn al liaj libroj kaj studentojn al liaj kursoj. Aüdigis kritikoj, foje fortaj, pri lia pritrakto de lingvaj detal-oj. Sed la historio de la lingvistiko rememoros Marion Pei kiel majstran enkonduk-iston en la sciencon, kiu faciligis al komencantoj eventualan pliprofundigon.
Loglan 1. A Logical Language; Loglan 4 & 5
Authors: Carlevaro Tazio
Published: November 2010

Loglan, lastatempe prezentita en definitiva formo, estas lingvo sur bazo logika, kiu celas verifiki au falsifiki la Sapir-Whorf-hipotezon pri la rilato inter (individua kaj socia) pensmaniero kaj lingvostrukturo. Tiucele, J.C. Brown ellaboris lingvon teorie liberan je la tradiciaj gramatikaj kaj sintaksaj kategorioj. Tamen la organizado de la eksterlingva realo, almenau je la nivelo de la vort-enhavo, estas farata lau la semantik-aj kategorioj de la okcidenteuropaj lingvoj: tiu-koncerne ties autoro ne profitis je la studoj de la itala lingvisto kaj planlingvisto Ceccato, kaj entute malmulton suidas al la tradicia planlingvistiko. Tamen, la kompreno de la autoro pri la Sapir-Whorf-hipotezo, kaj la fakto, ke la lingvo Loglan ne liberigis komplete je la okcidenteuropa kategoriaro, igas la recenzanton dubi, cu per Loglan, cetere lingvo kun tre interesaj trajtoj, estos eble pruvi - au malpruvi - la menciitan hipotezon.
Jack Fellman: The Revival of a Classical Tongue: Eliezer Ben- Yehuda and the Modern Hebrew Language
Authors: Nahir Moshe
Published: November 2010

La revivigo de la parola hebrea lingvo estas rekonita kiel la sola sukcesinta de sia tipo. Gi estis ofte esplorita kaj priverkita, tamen plej ofte romantike. Laü Fishman, la suk-ceso ce la hebrea kuragigas aliajn grupojn al klopodoj savi sian lingvon. Sed oni gis nun ne verkis plenan sciencan monografîon, kun dokumentado, pri la temo. Fellman ofertas la longe atenditan verkon, ne teknikan, legindan far lingvistoj, lingvoplanistoj kaj nefakuloj.
La enkondukaj capitroj prezentas la pozicion de la hebrea antaü la reviviga movado; la devenon de Ben-Jehuda; kaj la konfuzan lingvan situacion en Palestino je la alveno de Ben-Jehuda kaj poste.
La kavar capitro estas la plej longa kaj grava. Temas pri "la sep pasoj de Ben-Jehuda." Sekvas detala pritrakto de unu tia paso, la revivigo de la hebrea en la lernejoj, kaj fina capitro pri la efiko de ciu paso. Fakte, estus preferinde prezenti prijugon pri la efiko de ciu paso en la koncerna capitro mem, ne poste.
La verko de Fellman bone plenumas la deziron de priskribo de la laboro de Ben-Jehuda. Sed scienca priskribo de la hisotria fenomeno de la revivigo de la hebrea daüre mankas. La plej grava paso en la revivigo estis la enkonduko de la hebrea en la judajn lernejojn. Tio fakte dankigas, ne al Ben-Jehuda, sed al la instruistoj en la agrikulturaj kolonioj. La aliaj pasoj de Ben-Jehuda, kiel lia kreo de la unua hebrealingva familia hejmo, -konsiderata miraklo - estis fakte senefikaj. Egale senefikaj estis lia granda vortaro-projekto kaj la akademio, kiun li fondis.
Do ses el liaj sep pasoj estis vere sen influo en la revivigo. Unu paso, lia hebrea jurnalo, efikis en la enkonduko de neologismoj. La nesukceso de la kvin au ses ceteraj pasoj bazigas en la naturo de la lingvorenovigo. La nuna recenzanto aliloke en ci tiu revuo montris, ke lingvoplanaj agentejoj kodigas la lingvon kaj, cefe samtempe, normigas gin, tiel almenaü parte funkciigante gin. Rigardante la laboron de Ben-Jehuda, ni trovas, ke li malsukcesis en la funkciigo, sed parte efikis en la kodigo - t.e. ce la jurnalo kaj la pli praktika, malpli granda vortaro. Sajnas, ke unuopulo au malgranda grupo povas sukcesi ce la kodigo, sed la funkciigo de planata lingvo postulas pli multajn partoprenantojn, kiel evidentas en la lingvoplanado de aliaj landoj.
Do, la libro de Fellman estas pristudo pri kelkaj efîkoj en la frua enkodigo de la modema hebrea, sed ne de ties funkciigo. Temas, do, pri historio de Ben-Juheda, ne de la revivigo de la hebrea. Ene de tiu limo, gi estas kontribuo al la kompreno de unu aspekto de so cilingvistika fenomeno preskau mirakla.
Von Raf fler-Engel, Walburga and Robert H. Hutcheson, Jr., Language Intervention Programs in the United States 1960/1974
Authors: St. Clair Robert N.
Published: November 2010

La programoj de interveno en la kreskon de la lingvo de infanoj daüre kreskas lasta-tempe. Rezulte, administrantoj de programoj kaj ilia personam pli urge bezonas scion de la teorioj, eksperimentoj kaj programoj de lingva interveno.
La unua capitro ekzamenas la teorion de lingva interveno generale. La dua pritraktas lingvon kaj dialektojn. La problemo de oficiala kaj neoficiala lingvoj formas la centron de unu el la multaj polemikoj en ci tiu kampo de esplorado. La metodoj ricigi la mankan lingvon estas la temo de la tria capitro. Jen du aliroj: unu centrigas ce la lingvo kaj la alia ce la infano. En la kampo de la lingvo kaj penso (la kvara capitro) la kontribuoj de Piaget dominas. Li argumentas, ke la infano uzas la lingvon por elprovi la propran koncepton de la realo. La lingvo kaj la hejmo estas la temo de la kvina capitro. Gi emfazas la metodojn instrui al la patrinoj pri lingvo-konceptoj. La sinteno al aliaj lingvoj (la sesa capitro) formas unu interesan parton rilate al du-lingvismo kaj dialektismo. En Usono la problemo estas unika, car nur tie oni forte rekomendas la plenan asimiligon kaj lingvan unuformecon. La instruplano en programoj de lingva interveno traktas pri la multaj uzoj de la komunikiloj en la klas-cambro. La koncepto de lingvo estas prezentita en la sepa capitro, verkita por ne-lingvistoj, kaj la monografio finigas per vasta bibliografio.
Ci tiu monografio provizas valoran servon al studentoj, administrantoj kaj esplorantoj. La cefa kontribuo de la libro konsistas en sia taksado de la bibliografio pri la temo. Rezulte, la verko estas bona fonto de scio kaj helpilo en la universitata uzo.
Hall, Jr., Robert A. Stormy Petrel in Linguistics
Authors: Van Eerde John A.
Published: November 2010

La aütobiografio de Hall rakontas el persona vidpunkto la historion de la lingvistiko en Usono inter la tridekaj kaj sesdekaj jaroj de nia jarcento. Gi atestas la atakemon, batalemon de la universitata vivo, kiu neniel estas tiel ideala, kiel studento revas. Temas pri vivhistorio de interesa, sprita, humura lingvisto, kun carmaj, amuzaj, ofte tiklaj rakontoj kaj anekdotoj. Kontraüe al sia propra aserto, per sia libro Hall ofte respondas al atakoj de profesiaj kontraüuloj, tiel ricevante la lastan vorton. Li montras la kve-relojn inter si kaj, ekzemple, Leo Spitzer; la sintenon de diversaj profesoroj, ankaü liaj propraj, al siaj studentoj - do ankaü al li, kiel studento. Oni ekkomprenas la reputacion de la lingvistoj kaj filologoj kiel ec plikverelemaj, ol la alifakaj kolegoj. Leginda, ofte humura libro.
Die Dichotomie "künstlich" vs. "natürlich" und das historische Phänomen einer funktionieren den Plansprache
Authors: Sakaguchi Alicja
Published: November 2010

STRESZCZENIE
Dychotomia "sztuczny "/"naturalny " oraz historyczne zjawisko funkcjonujqcego jçzyka wynalezionego
Artykul dotyczy dyskusji (jeszcze wciaz w krçgach fachowych rozpowszechnionej) klasycznej dychotomii miedzy okresleniami "jçzyk naturalny" i "jçzyk sztuczny". Rozróžnienie powyžsze jest dyskutowane z perspektywy jçzyka esperanto, który rozwinal sie z projektu jçzyka do dojrzaiego srodka komunikacjii miedzynarodowej wspólnoty jezykowej žyjacej w swiatowej diasporze. Artykul nawiazuje do trychotomicznego modelu, którym Rudi Keller posluguje sie przy opisie procesów dotyczacych zmian jçzyka. Dotychczasowa dychotomia "jçzyk naturalny" i "jçzyk sztuczny" jest pelna braków, dlatego Keller proponuje dodatkowa, kategorie, która okresla mianem "zjawisk trzeciego rodzaju". To trzecie rozróžnienie dotyczy zjawisk historyczno-rozwojowych, do których Keller zalicza jezyki etniczne. Okazuje sie jednak, že to trzecie rozróžnienie Kellera obejmuje jeszcze wiecej; mianowicie — z jezyków powstalych w wyniku planowania — conajmniej esperanto. Od poczatku 20-go wieku dajace sie zauwažyč przejscie esperanta z kategorii "artefaktów" do kategorii "zjawisk trzeciego rodzaju" naležy bez watpienia do jednego z najciekawszych procesów w historii jçzyka.
RESUMO
La dihotomio "artefarita " kontraü "natura " kaj la historia fenomeno de la funkcianta planlingvo
La artikolo pridiskutas la (en hodiaüaj lingvistikaj rondoj ankoraü gis nun uzatan) klasikan dihotomion "naturaj" kontraü "artefaritaj" lingvoj. Či tiu diferencigo estas ĉi tie traktata el la perspektivo de Esperanto - lingvo evoluiginta el nura lingvoprojekto al matura komunikilo de mondvaste dissemita lingvo-komunumo. La artikolo apogas sin sur la trihotoman modeion, kiun Rudi Keller aplikas ce priskribo de procezoj de lingvošanĝiĝo. La kutime uzata dihotomio "natura" kontraü "artefarita" estas deficita; tial Keller suplementas gin per unu plua kategorio, kiun li nomas "fenomenoj de la tria speco". Keller gin rilatigas al dinamikaj, historie-evoluaj fenomenoj, al kiuj li alkalkulas la etnajn lingvojn. Evidentigas tarnen, ke ĉi tiu tria kategorio de Keller ampleksas ankoraü pli multon, nome inter la planlingvoj almenaü Esperanton. La transiro de Esperanto el la kategorio "artefaritajoj" al tiu de "fenomenoj de la tria speco", observebla ekde la komenco de la 20-a jarcento, estas certe unu el la plej interesaj procezoj en la lingvohistorio.
"I'm Catalan but I'm Not a Fanatic"
Authors: O'Donnell Paul E.
Published: November 2010

RESUMEN
"Soy catalán, pero no tengo manias ": Cambios en las actitudes públicas catalanas
El catalán, idioma minoritario en España, goza de gran prestigio entre la población catalana. Durante muchos años, los ciudadanos de Cataluna se identificaron claramente como "catalanes" en encuestas sobre su identidad etnolingüística. En 1993, en medio de una polémica sobre el uso del catalán en las escuelas y un conflicto politico a nivel federal, la situación cambió radicalmente. Los encuestados preferian identificarse como "catalán y [otra cosa]." La idea de ser solamente catalán se hizo mucho menos popular en pocos anos. En la época actual, presentarse como catalán, o catalana, sin calificativos, podría interpretarse como algo hostil o fanático. Este texto trata de explicar como ciertos cambios geopolíticos en Europa, además de la "guerra fría" de la prensa madrileña contra la política lingüística del gobierno catalán, causaron tal evolución en la opinión publica catalana. A pesar de cierta "de-Catalanización" de la identidad catalana, la lengua catalana podría seguir avanzando como lengua vehicular. Mientras haya presión personal, económica y administrativa en favor del catalán, la gente aprenderá esta lengua. De esta manera, mientras que muchos se identificarán como catalanes "pero sin manias," el catalán seguirá progresando.
RESUMO
"Mi estas kataluno, sed ne fanatikulo":
Sangiganta tajdo en la kataluna publika opinio
La kataluna lingvo, kvankam minoritata en Hispanio, havas altan prestigon en Katalunio. Dum multaj jaroj logantoj de Katalunio emis rekte identigi sin kun la etikedo "kataluna" se ili respondis al lingvaj enketoj. En 1993 tiu situacio estis ŝangita. En tiu periodo furoris malaproba kampanjo kontraŭ la politiko de la kataluna registaro. Hispanlingvaj presitaj kaj elektronikaj komunikiloj daŭre atakis la katalunan lingvan kaj edukadan politikon. Reage al tio kaj al aliaj okazajoj, parolantoj kaj de la hispana kaj de la kataluna preferis identigi sin kiel "katalunoj kaj [io alia]" aŭ "katalunoj sed ne fanatikuloj". La etikedo "nur kataluna" (tre satita kelkajn jarojn antaŭe) por multaj farigis identigo malsatata aŭ eĉ ekstremisma. Tiu ci artikolo klopodas klarigi, kiel konfliktoj en Eŭropo, la tutlanda kaj la kataluna balotpolitiko, nova politiko de edukado, kaj la "malvarma milito" pesitaj kontraü la kataluna registaro kune kreis tiun sangon de la publika opinio. Malgraŭ la malemo etikedi sin "kataluno" (sen pliaj klarigoj), la kataluna eble ja plu progresos kiel lingvo de Katalunio. Politika, ekonomia kaj socia premo plu subtenas la progreson de Katalunio. Do povus esti, ke la homoj sentos sin "malpli katalunaj", sed lingve agos "pli katalune".
The Esperanto Community
Authors: Fettes Mark
Published: November 2010

SAŽETAK
Kakva se jezicna zajednica moze formirati napodloziplanskoga jezika?
U clanku se razmatraju pitanja sociologije esperantske jezicne zajednice, povodom novoizdane knjige koja daje pregled deset anketnih istraživanja provedenih izmedju 1927 i 1992. Za razliku od ranijih istrazivanja, u kojima se podatke interpretiralo na nacin pogodan za analizu drustvenih pokreta, ovaj pregled stavlja naglasak na sociologiju jezicnih manjina. Istrazivanje provedeno na uzorku 156 aktivnih esperantista 1985 godine, ukazuje da esperanto funkcionira prvenstveno kao sredstvo usmenog i neformalnog opcenja, a tek na drugom mjestu kao sredstvo neformalne ili poluformalne pismene komunikacije u dopisivanju i unutar siroke mreze esperantskog tiska. Govornici ocjenjuju svoju jezicnu kompetenciju kao blisku onoj u materinskom jeziku. Znacajan dio govornika ne predvidja skorô sirenje podrucja uporabe esperanta.
RESUMO
La Esperanto-komunumo: ĉu kvazaŭ-etna lingva malplimulto?
Kia lingvokomunumo povas formiĝi surbaze de planlingvo? Ĉi tie oni ekzamenas la sociologion de la Esperanto-komunumo lige kun nova libroforma superrigardo pri dek enketoj, okazintaj inter 1927 kaj 1992. Dum antaŭaj esploroj interprets la informojn per analizado taŭga por sociaj movadoj, tiu ĉi superrigardo emfazas la sociologion de lingvominoritatoj. Enketo pri 156 aktivaj esperantistoj el 1985 supozigas, ke Esperanto rolas unuavice kiel neformala buŝa komunikilo kaj duavice kiel neformala aŭ duonformala skriba komunikilo por korespondado kaj kadre de vasta reto de periodaĵoj. La uzantoj raportas certosenton en la lingvo kiu proksimas al la denaska. Signifa parto de la parolantoj ne antaŭvidas baldaûan plivastiĝon de la uzado de Esperanto.
Term Planning in Oriya
Authors: Mohanty Panchanan , Kalyan Pattanayak Subrat
Published: November 2010

ZUSAMMENFASSUNG
Terminologieplanung im Orija: Probleme und Aussichten
Während der britischen Kolonialherrschaft wurde das Orija durch die in ganz Indien stetig zunehmende Bedeutung des Englischen in eine zweitrangige Position gedrängt. Die nationalistische Bewegung in Orissa zwischen 1868 und 1870 brachte die Verwendung des Orija als moderne Sprache ernsthaft in Gang. Ihre frühere Position konnte die Sprache jedoch nicht wiedererlangen. Als 1936 der Staat Orissa gegründet wurde, scheiterte der Versuch, das Orija zu dessen Amts-sprache zu machen und seinen Wortschatz durch Terminologieplanung zu modernisieren. Ursachen hierfür waren das mangelnde Sprachbewußtsein der Orija, die pro-englische Einstellung der Beamtenschaft und ein zaghafter Korpusplanungsversuch, der sowohl im Widerspruch zu den Grundsätzen der Terminologieplanung selbst als auch zu denen des Ständigen Ausschusses für wissenschaftlich-technische Terminologie (SCSTT) stand.
RESUMO
Terminplanado en la orisa: problemoj kaj prognozoj
Sub la brita regado, la kreskanta hegemonio de la angla en la tuta Bharato sovis la orisan al la duarangeco. La naciisma movado en Orisio inter 1868 kaj 1870 iniciatis seriozan kultivadon de la orisa kie l moderna lingvo. Sed la orisa ne trafis sukcesan revenon. Post la starigo de la stato Orisio en 1936, la klopodo fari la orisan la oficiala lingvo de Orisio kaj modernigi gian elementaron per la terminplanado malsukcesis. Ci tion kaüzis la manko de la lingva konscio inter la orisoj, la por-angla sinteno de la orisaj burokratoj, kaj hezitema elementaro-planada manovro, kiu malobservas la proprajn principojn de la terminplanistoj kaj ankaü tiujn, kiujn formulis la federacia Konstanta Komisiono por la Sciencaj kaj Fakaj Terminoj (SCSTT).
Language Planning as a Discourse on Language and Society
Authors: Blommaert Jan
Published: November 2010

SAMENVATTING
Taaiplanning als bezinning over taal en maatschappij:
de taalkundige ideologie van een geleerde traditie
Taalplanning is een traditie die vooral in de jaren 1960 en 1970 bijzonder productief was en in zich een groot optimisme ontwikkelde. De traditie viel wat stil in de jaren 1980, maar kent nu weer een heropbloei, o.m. omwille van de ontwikkelingen in Zuid-Afrika. In deze bijdrage wil ik een evaluatie van de voorbije traditie aansnijden, in het perspectief van de optimalisatie van het theoretisch, conceptueel en methodologisch kader van taalplanning-studies. Ik schets eerst kort de historische ontwikkeling van taalplanning, en ga vervolgens in op enkele ideologische aspecten die in veel traditioneel werk terug te vinden zijn. Ik bespreek achtereenvolgens de courante boutade dat taalplanning geen theoretische achtergrond zou hebben; de intuïtieve beperkingen die taaiplanners zich in hun studies leken op te leggen; de organische visies op taal en maatschappij ; het oligolingualisme en de assumpties van efficiëntie en integratie. Vervolgens vat ik de kritieken van Glyn Williams en Andrew Apter samen. Zij bepleiten een sterkere politieke invalshoek, die taal naast een reeks andere maatschappelijke kenmerken plaatst. Ik sluit af met een pleidooi voor een combinatie van een historiografische en een etnografische benadering in het bestuderen van language planning.
RESUMO
Lingvoplanado kiel debato pri lingvo kaj socio:
la lingvistika ideologio de sciencista tradicio
Lingvoplanado estas tradicio kiu estis tre fekunda cefe en la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj kaj kovis en si grandan optimismon. Gi iom fadis en la 1980-aj jaroj, sed nun denove floras, i.a. pro la evoluoj en Suda Afriko. Mi ci tie ekanalizas la tradicion de la pasinteco cele al plibonigo de la teoria, koncepta kaj metodologia kadro de studoj pri lingvoplanado. Mi koncize skizas la historian evoluon de lingvoplanado, kaj poste tusas aron da ideologiaj aspektoj kiujn oni renkontas en multaj el la tradiciaj laboraĵoj. Mi diskutas la aserton ke lingvoplanado ne havus teorian fonon, la intuiciajn limigojn kiujn lingvoplanantoj sajnis starigi al siaj propraj studoj, la organajn konceptojn de lingvo kaj socio, plurlingvismon, kaj la premisojn de efikeco kaj integrado. Mi resumas la kritikojn de Glyn Williams kaj Andrew Apter, kiuj pledas por pli politika aliro en kiu lingvo estas unu el aro da sociaj faktoroj. Fine mi pledas por tio ke en la studado de lingvoplanado oni uzu kombinon el historiografia kaj etnografia aliroj.
Modern Written Chinese, Dialects, and Regional Identity
Authors: Chen Ping
Published: November 2010

La moderna skriba cina lingvo, dialektoj kaj regiona identeco
La artikolo analizas la cefajn lingvajn kaj socipolitikajn kaŭzojn de la subevoluinteco de skribaj lingvoj baziĝantaj sur nemandarinaj dialektoj de la cina lingvo. Gi esploras nunajn lingvoplanadajn klopodojn normigi skriban lingvon surbaze de la cefa loka dialekto en Tajvano. Gi konkludas ke la tiucelan movadon instigis la politika afero ligita al pli forta emfazo pri regiona identeco, al kiu la lingva movado ankaŭ siaflanke kontribuas. Malgraŭ muite da entuziasmo kaj fervoro de kelkaj lingvistoj kaj verkistoj, tiuj klopodoj gis nun ne akiris generalan akcepton. Surbaze de komparo kun esplorrezultoj pri la rilato inter lokalingva verkado kaj regiona identeco en Eŭropo, la artikolo tezas ke la eduka, socia kaj politika prezo de sukcesa disvastigo de dialekta verkado eble estas pli alta ol ke gi iam povus esti akceptita en la cina socio.
Educational Policy, Mixed Discourses
Authors: Castejón Adriana Boogerman
Published: November 2010

RESUMEN
Política educativa, discursos contradictorios:
Respuestas a estudiantes de minoñas en Cataluña
En este trabajo, analizo críticamente dos documentos de política educativa que definen parte de la ideología que subyace la oferta educativa para alumnos pertenecientes a minorías etnolingüísticas o socioeconómicas en Cataluňa. Esta oferta ha sido desarrollada a través del llamado Programa d'Educació Compensatòria. En mi análisis, identifico los supuestos en que se basan dichos documentos de política educativa, y las concepciones de la diversidad cultural y lingüística implícitas en ellos. Mis principales hallazgos son los siguientes: en primer lugar, la política está formulada de una manera bastante vaga en estos documentos; en segundo lugar, la política incorpora discursos contradictorios (por un lado, pluralismo cultural y, por el otro, asimilacionismo); y, en tercer lugar, hay un obvio descuido de las lenguas maternas de los alumnos. Mi conclusión es que se necesita más investigación interdisciplinaria sobre este tema, teniendo en cuenta factores sociopolíticos y culturales, así como una colaboración más estrecha entre investigadores y políticos, con el objetivo de mejorar los niveles educativos para todos los alumnos.
RESUMO
Eduka politiko, miksitaj idearoj: Reagoj al minoritatanaj lernantoj en Katalunio
Mi kritike analizas du dokumentojn pri eduka politiko, kiuj prezentas parton de la rezonado, sur kiu bazigas la edukaj ofertoj al lernantoj apartenantaj al etno-lingvaj au soci-ekonomiaj minoritatoj en Katalunio. Tiu oferto estis evoluigita pere de la t.n. Programa d'Educació Compensatôria. Mia analizo identigas la premisojn sur kiuj bazigas tiuj politikaj tezoj kaj la konceptojn de lingva kaj kultura diverseco, kiujn ili implicas. Miaj ĉefaj konkludoj estas: Unue, la dokumentoj vortumas la politikon sufiĉe malprecize. Due, la politiko enhavas kontraŭdirajn idearojn (unuflanke kulturan plurismon kaj aliflanke asimilismon). Kaj trie, troveblas evidenta ignoro de la denaska lingvo de la lernantoj. Mi konkludas, ke necesas plua esplorado de la temo kun konsidero al socipolitikaj kaj kulturaj faktoroj, samkiel necesas pli rekta kunlaboro inter sciencistoj kaj politikistoj por plibonigi la nivelon de edukado por êiuj.
What's Indian about Indian Plurilingualism?
Authors: Aggarwal Kailash S.
Published: November 2010

ZUSAMMENFASSUNG
Was ist das Indische an der indischen Mehrsprachigkeit?
Dies ist ein Beitrag zu den Debatte über die Einmaligkeit der indischen Mehrsprachigkeit. In den letzten fünfzig Jahren hat man sich im Westen über das, was eine monistische Betrachtungs-weise Indiens Sprachenwirrwarr nennt, lustig gemacht. Hierauf hat es Reaktionen indischer Wissenschaftier gegeben, die das Gerücht, Indien sei sprachlich einmalig, übernehmen und diese Einmaligkeit als etwas Wertvolles hegen und pflegen. Dies wird besonders deutlich, wo die These aufgestellt wird, die indische Mehrsprachigkeit sei im Grunde konkurrenz- und konfliktfrei.
Indische Wissenschaftier haben das Konfliktpotential der soziolinguistischen Vielfalt beschrieben, die Szene dabei jedoch als im ganzen harmonisch und friedlich dargestellt. Neuere Arbeiten zeigen demgegenüber, daß es beispielsweise durchaus eine Tendenz zur Aufgabe schwacherer Sprachen gibt. Die Vorstellungen in den Arbeiten mancher Autoren geben den Wunsch nach analytischer Homogenitat und ein Denken in gesamtstaatlichen Kategorien wieder. Ein echter Fortschritt läßt sich nur durch eine entschieden realistischen Analyseansatz erreichen, der genialen Verallgemeinerungen, Klischees und Stereotypen Einhalt gebietet und statt dessen von den Grundtatsachen ausgeht.
RESUMO
Kio estas hinda pri la hinda plurlingveco?
Či tio estas kontribuo al la debato pri la unikeco de la hinda plurlingveco. Dum la pasinta duonjarcento la okcidenta moko pri tio kion monistoj perceptas kiel lingvan fatrason de Hindio, instigis reagojn de hindaj sciencistoj kiuj emas akcepti la onidiron pri tio, ke Hindio estas lingve unika, sed flegas tiun unikecon kiel valorajon. Tio farigas aparte evidenta en iuj tezoj, ke la hinda plurlingveco estas esence senkonkura kaj senkonflikta.
Montrigas, ke hindaj sciencistoj verkis pri la konflikteco de la socia-lingva diverseco preferante bildigi la scenon harmonia kaj paca. Lastatempaj studoj tamen montras, ke ekzemple ekzistas tendenco cesi uzi kelkajn malfortajn lingvojn. La misperceptoj en la verkoj de kelkaj aŭtoroj reflektas deziron pri analiza unuececo en tutstataj kategorioj. Veran progreson eblas atingi nur per decide realisma analiza sinteno, kiu baras glorajn generaligojn, klisojn kaj stereotipajojn, kaj kiu kontraŭe respektas la bazajn faktojn.
Plurilinguismo all'australiana
Authors: Bettoni Camilla
Published: November 2010

SUMMARY
Multiculturalism the Australian Way:
Between Rigorous Documentation and Passionate Defense
Australia is an extraordinary country, not only because of the wealth of its linguistic raw material, but also for the scientific rigor with which it tries to document it and the political passion with which it tries to preserve it. The books here reviewed are but two recent examples of this exceptional activity. They are considered together because they complement each other: one documents the state of the art for the numerous immigrant languages, the other the official language policies that have accompanied their arrival since World War II.
RESUMO
Plurlingvismo aŭstralie:
Inter rigora dokumentado kaj pasia defendo
Aŭstralio estas nekutima lando, ne nur pro sia abundo da lingva krudmaterialo, sed ankaŭ pro la rigoreco per kiu gi provas dokumenti gin kaj pro la politika pasieco per kiu gi provas konservi gin. La recenzataj libroj estas nur du lastatempaj specimenoj el tiu escepta agado. Ili estas traktataj kune, car ili komplementas unu la alian: unu dokumentas la aktualan nivelon de scio pri la multnombraj lingvoj de enmigrintoj kaj la alia la oficialajn lingvopolitikojn, kiuj de la dua mondmilito akompanis ilian alvenadon.
Alliance and Betrayal in the Dutch Orthography Debate
Authors: Jacobs Dirk
Published: November 2010

ZUSAMMENFASSUNG
Einheit und Zwietracht in der niederländischen Rechtschreibungsdebatte
1989 setzten die Regierungen der Niederlande und Belgiens einen geheimen LinguistenausschuB ein, der die Aufgabe erhielt, das inkonsistente Rechtschreibsystem der niederlandischen Sprache zu vereinheitlichen. 1994 lehnten den Minister die Vorschläge des Ausschusses vor dem Hinter-grund einer hitzigen offentlichen Debatte über die Rechtschreibreform ab. Die Untersuchung beschreibt den Umschwung von absichtlicher Geheimhaltung, die die Diskussion auf eine "bloße" akademische Debatte begrenzen sollte, zu einer emontionalen öffentlichen Kontroverse. Der Beitrag untersucht, wie es dazu kam, daß der Kampf um Rechtschreibungsfragen gar nicht so sehr eine Diskussion über zweckmäßige Änderungen der Rechtschreibung war, sondern sich vor allem um die Fragen drehte, wie legitime Rechtschreibreformen festgelegt zu werden hätten und wer hierfür verantwortlich sei. Es war daher nicht nur eine Sachdiskussion, sondern ebenso ein soziopolitisches Ereignis. Die Untersuchung ist von Callon und Latours Soziologie der Über-setzung inspiriert.
RESUMO
Unueco kaj kverelo en la nederlanda ortografia debato
En 1989 la registaroj de Nederlando kaj Belgio installs sekretan komisionon de lingvistoj kun la tasko unuecigi la malkoheran ortografian sistemon de la nederlanda lingvo. En 1994 la ministroj malaprobis la proponojn de la komisiono meze de vigla publika debato pri problemoj de literumado. La studo priskribas la turnigon de intenca sekreteco, kiu devis limigi la diskuton al "nura" akademia debato, al emocia publika kverelo. La artikolo esploras, kiel la batalo pri ortografio montriĝis esti ne tiom debato pri utilaj sangoj de literumo, kiom problemo pri kiel atingi legitimitajn ortografiajn reformojn kaj kiu respondecu pri ili. Temis do ne nur pri argumenta batalo, sed ne malpli pri socipolitika evento. La studo estas inspirita de la traduka sociologio de Callon kaj Latour.
Linguistic Purism in Cuzco, Peru
Authors: Niño-Murcia Mercedes
Published: November 2010

RESUMEN
Purismo lingüístico en Cuzco, Peru: Perspectiva histórica
En Cuzco, Peru, un grupo de intelectuales mestizos afirma que Qhpaj'simi es el quechua que usaron los nobles incas hace muchos siglos y por lo tanto es la forma más pura de la lengua. Con base en esta premisa se establece una jerarquía social en la cual el uso de la "lengua imperial" es el marcador que separa a sus usuarios de la gente común, usuarios del runa simi. Puesto que las actitudes de purismo linguistico están siempre ligadas a la idiosincracia cultural, las actitudes puristas en el Cuzco se estudian en el contexto de la historia del Indigenismo y su papel en la construction de la identidad regional.
RESUMO
Lingva purismo en Cuzco, Peruo: Historia perspektivo
En Cuzco, Peruo, grupo de mestizaj intelektuloj pretendas, ke Qhpaj'simi konsistigas la keĉuan lingvon uzatan antaŭ jarcentoj de la inkaa nobelaro kaj tial estas la plej pura formo de la lingvo.
Surbaze de tiu premiso, socia hierarkio establiĝis, tiel ke utiligo de tiu "imperia lingvo" farigis la marko apartiganta giajn utiligantojn disde la ordinaraj homoj, parolantoj de la runa simi. Ĉar sintenoj pri lingva purismo ciam ligiĝas al kulturaj apartaĵoj, la aŭtoro kuntekstigas la purismajn sintenojn de Cuzco en la historion de indiĝenismo kaj ties rolo en konstruado de regiona identeco.
Language Policies and Independence Politics in Québec
Authors: O'Donnell Paul E.
Published: November 2010

SOMMAIREL
'Indépendance et la politique linguistique au Québec
Le Québec s'est octroyé, en 1977, une législation linguistique que l'on considère "la plus forte du monde démocratique." Cette loi essaie de "franciser" les entreprises québecoises, en même temps qu'elle oblige beaucoup de Québecois envoyer leurs enfants à une école de langue française. Une autre loi obligeait, dès 1988, les commerçants à avoir des affiches extérieures seulement en français. Le ton s'élève encore alors que le Parti Québecois convoque deux referendums sur la "souveraineté" (1980 et 1995). Ce texte dresse le bilan des vingt ans de legislation linguistique "musclée," et de la "referendomanie" qui domine, parfois, le discours sur l'aménagement linguistique. Quel que soit le résultat du prochain referendum, le gouvernement québecois devra attaquer lés problèmes économiques, démographiques, urbanistiques, et ceux de l'immigration. Ce texte défend l'hypothèse que, paradoxalement, le Québec a besoin des Anglophones québecois pour que le français survive dans la province (et dans le Canada).
RESUMO
Sendependeco kaj lingva politiko en Kebekio
Ekde la jaro 1961, la parlamento de Kebekio komencis akcepti daŭre pli fortajn lingvajn leĝojn favore al la franca. Ĝis 1977 ĝi aprobis lingvajn leĝojn senegalajn en la libera mondo. Akto 101 konsiderinde limigas la nombron de studentoj, kiuj povas frekventi anglalingvajn lernejojn, dum ĝi klopodas starigi la francan kiel la lingvon de la laborejoj de Kebekio. Akto 178 (1988) malpermesis utiligon de lingvoj aliaj ol la franca sur eksteraj komercaj sildoj. Ĝis 1995 la Parti Québecois, kiu favoras sendependecon, dufoje postulis (kaj perdis) referendumojn pri "suvereneca asociiĝo" kun Kanado. Tiu ĉi teksto donas superrigardon al dudek jaroj da fortika lingvoplanado en Kebekio kaj ekzamenas la efikon de la institucia nestabileco de la provinco je la ekonomio, je lingvoplanado, kaj je rilatoj inter etnolingvaj grupoj. Ĝi ankaŭ klarigas kial Kebekio tiel forte elpasis por ŝirmi siajn lingvon kaj kulturon. La nuna studo konkludas, paradokse, ke Kebekio bezonas sian anglalingvan logantaron por garantii, ke la franca pluvivu.
Interlinguistics and the Internet
Authors: Fettes Mark
Published: November 2010

ZUSAMMENFASSUNG
Interlinguistik und Internet
Wie Post und moderne Verkehrsmittel in den vergangenen hundert Jahren eine unverzicht-bare Voraussetzung fiir die Entwicklung von Plansprachen waren, so bietet heute das Internet neue Möglichkeiten, Plansprachen zu lernen, zu benutzen und zu erforschen. Die meisten WWW-Seiten über "konstruierte", "modellierte" oder "imaginare" Sprachen stammen von einzelnen Hobbyerfindern. Einige Sprachenprojekte scheinen jedoch kleine Anwender-gemeinschaften zu besitzen. Die Verwendung des Esperanto im Internet spiegelt dagegen eine um Größenordnungen tiefergehendere gesellschaftliche Verwurzelung der Sprache wider. Hier liegt ein vielversprechendes Untersuchungsfeld für Linguisten und Soziologen.
RESUMO
Interlingvistiko kaj la Interreto
Same kiel efikaj poŝtaj kaj transportaj sistemoj provizis nemalhaveblan bazon por la evoluigo de planlingvoj dum la pasintaj cent jaroj, tiel ankaŭ Interreto proponas novajn eblojn por ties lernado, uzado kaj studado. La pli multajn TTT-ejoj pri "konstruitaj", "modelaj" aŭ "fantaziaj" lingvoj produktis individuaj ŝatokupuloj, sed kelkaj lingvoprojektoj ŝajnas posedi malgrandan uzkomunumon. La uzado de Esperanto en Interreto klare respegulas multe pli profundan ensociiĝon, kaj konsistigas promesplenan esplorkampon por lingvistoj kaj sociologoj.
The Evolution of a Language Plan
Authors: Jones Gary M.
Published: November 2010

KESIMPULAN
Perkembangan Peranchangan Bahasa: Penur.ipuan ke arah Brunei Darussalam
Kertas ini telah menunjukkan bahawa peranchangan bahasa di Brunei Darussalam telah berkembang mengikut keperluan mesyarakat, terutama perniagaan dan perindustrian. Di samping mempertahankan bahasa kebangsaan, Bahasa Melayu, Brunei juga mahukan penduduknya untuk mahir di dalam menggunaken Bahasa Inggeris. Kementerian Pendidiken telah memper kenal kan sistem dwibahasa, yang diharapkan dapat menenahi keperluan bahasa negara.
Kertas ini juga membandingkan pengertian, isu perancangan universal bahasa dan imperialisma bahasa dengan apa yang sedang terjadi di Brunei.
RESUMO
La evoluigo de lingvoplano: Fokuso al Brunejo Darusalamo
La artikolo analizas la evoluigon de lingvoplano en Brunejo. Ĝi montras, ke intenca ago por influi la elekton de lingvo uzata en la lando estas relative nova fenomeno, instigita de komercaj konsideroj. La artikolo analizas difinojn, variablojn kaj universalajojn de lingvoplanado en rilato al Brunejo. Ĝi ankaŭ studas kelkajn el la pli ĝeneralaj problemoj de lingvoplanado enkondukitajn de Tollefson kaj Phillipson.
Constructing Linguistic and Ethnic Boundaries in a Basque Borderland
Authors: Hendry Barbara
Published: November 2010

RESUMEN
La constructión de barreras lingüísticas y étnicas en una zona fronteriza vasca: La negociatión de la propia identidad de la Rioja Alavesa española
En 1982, los dirigentes del gobierno regional vasco en España han implementado políticas encaminadas a mantener y restaurar la lengua vasca, el euskara, en la totalidad de dicha Comunidad. Promotores del idioma vasco asocian el euskara con la identidad vasca. No obstante, investigaciones etnográficas revelaron ciertos efectos desiguales de dichas medidas enfocadas a restaurar el euskara en la Rioja Alavesa, zona fronteriza de la provincia vasca de Alava, donde dicha lengua no había sido hablaba desde hacía varios siglos. Además de acentuar la barrera que sépara las provincias vascas del resto del territorio español, estas políticas de idioma han reforzado simultaneamente cierta percepción de marginación étnica para muchos habitantes de la Rioja Alavesa que no conocen el euskara, a la vez que provoca el rechazo de la asociación del euskara a la identidad del pueblo vasco por otros. Este caso particular demuestra que el contexte fronterizo, donde son imprecisas las identidades, puede ser muy útil para así explorar la construcción de barreras étnicas y lingüísticas.
RESUMO
Konstrui lingvajn kaj etnajn limojn en eŭska limregiono:
Negoci identecon en Rioja Alavesa, Hispanio
En 1982 gvidantoj de la regiona eŭska registaro en Hispanio realigis politikojn, kiuj celis repuŝi la malfortiĝon de la eŭska lingvo kaj restarigi ĝian uzon tra la tuta eŭska komunumo. Lingvaj planistoj konsideris la eŭskan unu el la ĉefaj markiloj de eŭska identeco. Tamen, etnografaj èsploroj montris malebenajn efikojn de politikoj por restarigi la eŭskan en Rioja Alavesa, lima zono de la eŭska provinco Alava, kie oni ne parolis la lingvon jam jarcentojn. La lingvaj politikoj, kiuj émis emfazi la limon dividantan la eŭskajn provincojn de la cetera neeŭska Hispanio, samtempe fortigis perceptojn de etna marĝeneco ĉe multaj neparolantoj de la eŭska en Rioja Alavesa, kaj igis aliajn malakcepti la asociiĝon de la eŭska lingvo kun eŭska identeco. La kazo montras la utilecon de limregiona medio, kie identecoj estas neklaraj, por esplorado de la konstruo de etnaj kaj lingvaj limoj.