Μετεγχειρητική αναλγησία με ηλεκτροβελονισμό σε επεμβάσεις βουβωνοκήλης με πλέγμα
Authors: Δαλαμάγκα Μαρία 
Published: August 2021

Εισαγωγή: Ο μετεγχειρητικός πόνος μετά από χειρουργική αποκατάσταση βουβωνοκήλης αποδίδεται στους χειρουργικούς χειρισμούς ή στην τοποθέτηση του προπεριτοναϊκού πλέγματος. Η περιεγχειρητική εφαρμογή του βελονισμού μπορεί πιθανότατα να αποτελέσει μια χρήσιμη συμπληρωματική θεραπεία για τη μετεγχειρητική αναλγησία.Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να αξιολογήσει την επίδραση του ΗΒ στην πλαστική αποκατάσταση βουβωνοκήλης με πλέγμα, χρησιμοποιώντας κλίμακες πόνου, το ερωτηματολόγιο άγχους, τη μέτρηση του πόνου με ένα αλγόμετρο και τις μετρήσεις ορμονών του “stress”. Μέθοδος και Συμμετέχοντες: Στη μελέτη συμπεριλήφθησαν 54 ασθενείς αντρικού φύλου (23 με βουβωνοκήλη αριστερά και 31 με βουβωνοκήλη δεξιά, ASA I-II) που υποβλήθηκαν σε προγραμματισμένη επέμβαση βουβωνοκήλης με πλέγμα με την τεχνική Lichtenstein. Στις υπό διερεύνηση παραμέτρους συμπεριλήφθησαν: 1) Κλίμακες πόνου (VAS, PPI, VRS, SS, FS) και το ερωτηματολόγιο άγχους στα 30′, 90′, 10 ώρες και 24 ώρες μετεγχειρητικά. 2) Ο ουδός και η ανοχή του πόνου αξιολογήθηκαν προεγχειρητικά πριν και μετά ΗΒ και μετεγχειρητικά στα 30′, 90′, 10 ώρες και 24 ώρες μετά την επέμβαση. 3) Τα επίπεδα των ορμονών του “stress” (κορτιζόλη, κορτικοτροπίνη, προλακτίνη) στο αίμα μετρήθηκαν στα ίδια χρονικά σημεία (εκτός των 24 ωρών). Καταγράφηκε επίσης η συχνότητα των επιπλοκών των οπιοειδών. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε 3 ομάδες (18 ασθενείς σε κάθε ομάδα): Ομάδα 1: “placebo” ΗΒ. Ομάδα 2: ΗΒ προεγχειρητικά (40′) και μετεγχειρητικά (60′). Ομάδα 3: ΗΒ προεγχειρητικά, διεγχειρητικά και μετεγχειρητικά. Στη μελέτη χρησιμοποιήθηκε ΗΒ χαμηλής συχνότητας 2 Hz και μοντέλο σάρωσης συχνότητας. Τοποθετήθηκαν βελόνες διμερώς σε σπουδαία σημεία αναλγησίας. Ηλεκτροβελονισμός εφαρμόστηκε στα ζεύγη σημείων Σπ6-Σ36, Π.Ε4-Περ6, Shen-men55-Θάλαμος26α. Στα ενενήντα λεπτά μετεγχειρητικά, αν η τιμή στην κλίμακα VAS≥ 3cm γινόταν προφόρτιση με 5mg πεθιδίνης και συνδεόταν αντλία συνεχούς έγχυσης πεθιδίνης με ρυθμό 10mg/h για 12 ώρες. Αν τα επίπεδα αναλγησίας δεν ήταν επαρκή, χορηγούνταν 40mg παρεκοξίμπης. Για τη στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε το λογισμικό SPSS 17.0 και οι ανάλογες στατιστικές δοκιμασίες. Αποτελέσματα: Οι ομάδες του ΗΒ παρουσίασαν χαμηλότερες βαθμολογίες στις κλίμακες VAS, VRS καθώς και μεγαλύτερη πτώση των ορμονών του “stress” συγκριτικά με την ομάδα “placebo” στα 30′, 90′, και 10 ώρες μετεγχειρητικά. Δεν υπήρξαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων 2 και 3. Στους χειρουργηθέντες αριστερά, η αξιολόγηση με αλγόμετρο έδειξε υψηλότερο ουδό και ανοχή πόνου στις ομάδες ΗΒ συγκριτικά με την ομάδα “placebo”. Αντίστοιχα, για τους χειρουργηθέντες δεξιά στατιστικά σημαντικές διαφορές παρατηρήθηκαν στα 30′, 90′, 10 ώρες και 24 ώρες μετεγχειρητικά. Στην κλίμακα άγχους, οι ομάδες του πραγματικού ΗΒ είχαν μειωμένο άγχος συγκριτικά με την ομάδα “placebo” στα 90′ και 10 ώρες μετεγχειρητικά. Η κλίμακα PPI έδειξε στατιστικές διαφορές στις 10 ώρες, η κλίμακα Εκφράσεων Προσώπου στα 30′ και 90′ μετεγχειρητικά και η κλίμακα Ικανοποίησης σε όλες τις χρονικές στιγμές, καθώς οι ομάδες του ΗΒ είχαν καλύτερο αναλγητικό αποτέλεσμα.Συμπεράσματα: Ο χαμηλής συχνότητας ΗΒ με στόχο το μετεγχειρητικό πόνο, μετά από χειρουργική αποκατάσταση βουβωνοκήλης με πλέγμα, μείωσε σημαντικά το μετεγχειρητικό πόνο συγκριτικά με το “placebo”. Αντίστοιχα, παρατηρήθηκε μείωση στα επίπεδα των ορμονών του “stress” και στο άγχος. Ο βελονισμός μπορεί να εφαρμοστεί ως κλινική συμπληρωματική μέθοδος ρουτίνας στην περιεγχειρητική αγωγή.