bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη του MLL γονιδίου σε πρωτοπαθή (de novo) ΜΔΣ
Authors: Μπόλλας Γεώργιος
Published: August 2021

Το γονίδιο MLL στη χρωμοσωμική ζώνη llq23 αποτελεί ένα παράγοντα μεταγραφής, που έχει βρεθεί αναδιαταγμένος σε οξείες λεμφοβλαστικές και μυελογενείς λευχαιμίες των ενηλίκων, σε βρεφικές οξείες λευχαιμίες και σε δευτεροπαθείς οξείες λευχαιμίες που προηγουμένως είχαν λάβει θεραπεία με αναστολέα της τοποϊσομεράσης II. Ένα βασικό χαρακτηριστικό των llq23 αντιμεταθέσεων αποτελεί το γεγονός, ότι τα σημεία διάσπασης είναι συγκεντρωμένα σε ένα γενομικό κομμάτι 8,3 Kb Bam HI και περιλαμβάνει τα εξώνια 5-9 του MLL γονιδίου. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη του MLL γονιδίου σε πρωτοπαθή ΜΔΣ, που αποτελούν νόσο του αρχέγονου πολυδύναμου αιμοποιητικού κυττάρου. Μελετήθηκαν 62 ασθενείς με τις ακόλουθες υποκατηγορίες κατά FAB: 7 με RA, 4 με RAS, 23 με RAEB, 9 με RAEB-t, 11 με CMML, 1 ΜΔΣ με υποπλαστικό μυελό, μια περίπτωση ΟΜΛ (Μ6) και 6 με λευχαιμική εκτροπή προϋπάρχοντος ΜΔΣ. Η καρυοτυπική ανάλυση έγινε σύμφωνα με τις κλασσικές μεθόδους. Περιπτώσεις με διαταραχές της ζώνης 1 lq23 μελετήθηκαν με FISH με τη χρήση του ειδικού για το MLL ιχνηλάτη (probe) της ONCOR, σημασμένου με διγοξιγενίνη, ο οποίος ανιχνεύει την πλειοψηφία των αναδιατάξεων του MLL.
Σύγκριση των συστημάτων για την αξιολόγηση της απόδοσης του ανθρώπινου δυναμικού σε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς
Authors: Ασπρίδης Γεώργιος
Published: August 2021

The doctoral thesis studies the evaluation systems of attribution of humanpotential in public services compared to the private enterprises. A short description ofthe theoretical background of the notion "evaluation of human potential'1 is precededand then a short historical retrospection follows.At the second part of the thesis, the author focuses on all systems of evaluationthat were applied in the Greek public administration from 1975 until today. Viaquestionnaire he has studied many enterprises of the private sector and PublicEnterprises of Common Interest (DEKO) localized in Greece.What he concludes from the study is that no system was applied with completesuccess in the public sector. On the contrary none could achieve its objective and befriendly to the employers while contributing in the creation of a more effective andefficient public administration to the citizens. On the other side, in the private sector,the employers' evaluations are realised with a stricter way and they are based onquantitative data.
Αντιδράσεις Diels-Alder προστατευμένων ο-βενζοκινονών (MOBs)
Authors: Καλόγηρος Χρήστος
Published: August 2021

Οι προστατευμένες ο-βενζοκινόνες (MOBs) 63-65, που μπορούν να θεωρηθούν παράγωγα των ο-κινονομεθιδίων 1 (o-QMs), είναι ο-βενζοκινόνες των οποίων το ένα καρβονύλιο είναι προστατευμένο. Μπορούν να αντιδρούν είτε ως διένια είτε ως διενόφιλα σε μια Diels-Alder αντίδραση αλλά είναι επίσης και εξαιρετικά δραστικά με αποτέλεσμα να διμερίζονται ταχύτατα. Η θερμόλυση του διμερούς της ο-ευγενόλης 230 οδηγεί στην παραγωγή της προστατευμένης ο-βενζοκινόνης 229, η οποία αντιδρά με τα άκυκλα αλκένια 241 και δίνει τα δικυκλο[2.2.2]οκτενονικά προϊόντα 242. Στις περισσότερες περιπτώσεις απομονώνονται τα ορθο, anti-προϊόντα ως μοναδικά ισομερή, εκτός από τρεις περιπτώσεις που προκύπτει μίγμα ισομερών (endo-exo). Η προσπάθεια ακτινοβόλησης δύο εκ των προϊόντων (242ζ, 242θ) με σκοπό την παραγωγή των προϊόντων της οξα-δι-π-μέθανο μετάθεσης (ODPM) (244, 246) δεν ήταν επιτυχής και οδήγησε στα προϊόντα αποκαρβοξυλίωσης με ταυτόχρονο σχηματισμό κυκλοπροπανίου (243, 245). Με τον ίδιο τρόπο, η θερμόλυση των διμερών 233, 235, 237 και 239 οδηγεί στην παραγωγή των αντίστοιχων προστατευμένων ο-βενζοκινονών 232, 234, 236 και 238, οι οποίες αντιδρούν με τα ακυκλα αλκένια 241 και δίνουν τα ανάλογα δικυκλο[2.2.2]οκτενονικά προϊόντα 248, 249, 250 και 251. Το διμερές της ο-ευγενόλης 230 αντέδρασε με τα κυκλικά αλκένια 252 και είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία των κυκλοπροϊόντων 253. Όμοια, τα υπόλοιπα τέσσερα διμερή αντιδρούν με τα κυκλικά αλκένια 252 και οδηγούν στα ανάλογα κυκλοπροϊόντα. Οι αντιδράσεις του διμερούς της ο-ευγενόλης 230 με τα άκυκλα και κυκλικά διένια 258 έδωσαν τα προϊόντα 259. Πρέπει να τονιστεί το γεγονός ότι σε κάποιες αντιδράσεις η παραγόμενη προστατευμένη ο-βενζοκινόνη 229 αντέδρασε ως διένιο ενώ σε κάποιες άλλες ως διενόφιλο. Επίσης σε τέσσερις περιπτώσεις είχαμε παραγωγή μίγματος ισομερών (endo- exo). Όμοια, οι αντιδράσεις του διμερούς της ο-ευγενόλης 230 με τα αλκίνια 261 οδήγησαν στις δικυκλο[2.2.2]οκταδιενόνες 262. Σε δύο περιπτώσεις απομονώθηκε μίγμα ισομερών. Η προσπάθεια ακτινοβόλησης τριών εκ των προϊόντων (262β, 262δ, 262ε) με σκοπό την παραγωγή των προϊόντων της οξα-δι-π-μέθανο μετάθεσης (ODPM) δεν ήταν επιτυχής και οδήγησε στα προϊόντα με απώλεια της διμεθοξυκετένης (263, 265, 266). Με ανάλογο τρόπο, τα υπόλοιπα τέσσερα διμερή αντιδρούν με το αλκίνιο 261ε, όμως δεν δίνουν τα αναμενόμενα Diels-Alder κυκλοπροϊόντα, αλλά τα αντίστοιχα δικινανικά παράγωγα (270, 271, 272 και 273). Επίσης, ανάλογες αντιδράσεις με την προστατευμένη ο-βενζοκινόνη 229 έδωσε η προστατευμένη ο-βενζοκινόνη 275 που προκύπτει από την οξείδωση της ευγενόλης 274. Όμως, η απρόσμενη retro-Diels-Alder αντίδραση των προϊόντων, που οδηγούσε στο σχηματισμό του διμερούς της ευγενόλης 276, είχε ως αποτέλεσμα την απομόνωση λιγοστών προϊόντων. Η προστατευμένη ο-βενζοκινόνη 275 αντέδρασε με κάποια άκυκλα και κυκλικά αλκένια, με το αλκίνιο 261ε και την αλλυλική αλκοόλη 278 και έδωσε τα αντίστοιχα προϊόντα. Η ακτινοβόληση είχε τα ίδια αποτελέσματα με τα προϊόντα της ο-ευγενόλης.
Μελέτη επιδράσεων φυσικών και ανθρωπογενών παραγόντων στην ανάπτυξη και αύξηση εφήβων ελληνοπαίδων
Authors: Ζαφειράτου Σοφία
Published: August 2021

[…] Σκοπός αυτής της έρευνας είναι η αντιμετώπιση της ανάπτυξης το υ ανθρώπινου σώματος με έναν ενιαίο και ολιστικό τρόπο. Η σύνθεση των δυνάμεων που προδιαγράφουν την εξέλιξη του μοντέλου της ανθρώπινης ανάπτυξης, οι βιοπολιτισμικοί παράγοντες που κατευθύνουν την έκφρασή της στους ζώντες πληθυσμούς, οι ενδογενείς και εξωγενείς παράγοντες που ρυθμίζουν την ανάπτυξη του ατόμου, και την βιομαθηματική προσέγγιση που χρειάζεται για να αναλυθεί και να κατανοηθεί η αύξηση και διαμόρφωση του ανθρώπινου σώματος, είναι αντικείμενα της έρευνάς μας. Κληρονομικότητα, ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά, κινητικές δραστηριότητες του ελεύθερου χρόνου, ενασχόληση με τον πρωταθλητισμό, προσωπικές συνήθειες όπως το κάπνισμα, διατροφικές συνήθειες, κοινωνικοοικονομικό επίπεδο οικογένειας καθώς και βιοκλιματική ζώνη, δημογραφικά και βιογεωγραφικά χαρακτηριστικά περιοχής διαβίωσης είναι μερικοί από τους παράγοντες που ερευνήσαμε προκειμένου να μεθοδεύσουμε την έρευνά μας αλλά και να διαμορφώσουμε τις σκέψεις μας για τον τρόπο που αναπτύσσονται οι σημερινοί Ελληνόπαιδες προεφηβικής ηλικίας.
Προβλήματα στο φωνητικό - φωνολογικό επίπεδο τηε γλώσσας παιδιών σχολικής ηλικίας και οι επιπτώσεις τους στη μάθηση
Authors: Βούλγαρης Δημήτριος
Published: August 2021

Σκοπός αυτής της έρευνας ήταν η περιγραφή, διερεύνηση και αξιολόγηση των επιπτώσεων στη μάθηση από τις διαταραχές στο φωνητικό - φωνολογικό επίπεδο της γλώσσας. Ειδικότερα διερευνήθηκαν οι ικανότητες φωνολογικής επεξεργασίας και οι μεταξύ τους σχέσεις. Συγκρίθηκαν παιδιά τετάρτης δημοτικού με και χωρίς μαθησιακές δυσκολίες σε έξι δοκιμασίες φωνολογικής επεξεργασίας που εκτιμούν τη φωνολογική επίγνωση, τη χρήση των φωνολογικών κωδίκων στην ενεργό μνήμη, και την ανάκτηση των φωνολογικών κωδίκων από τη μακροπρόθεσμη μνήμη. Η διερεύνηση των διαφορών μεταξύ καλών και αδύνατων αναγνωστών έδειξε ότι υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ των δύο ομάδων. Επιπλέον, τα επιμέρους στοιχεία που συνθέτουν τις δοκιμασίες "Διαγραφή φωνήματος" και "Σύνθεση λέξεων", "Μνήμη ψηφίων" και "Επανάληψη ψευδολέξεων", "Γρήγορη ονομασία αντικειμένων" και "Γρήγορη ονομασία ψηφίων", μπορούν να αποτελούν ισχυρό παράγοντα διαφοροποίησης των δύο ομάδων, ως προς τις ικανότητες της Φωνολογικής επεξεργασίας μέσα από το συγκεκριμένο δείγμα. Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας έδειξαν ότι οι μαθητές του δείγματος με μαθησιακές δυσκολίες παρουσιάζουν ελλείμματα στην επεξεργασία των φωνολογικών πληροφοριών. Τα ελλείμματα αυτά βρέθηκε να αφορούν στην φωνολογική επίγνωση, στην κωδικοποίηση, στην ανάκτηση και στη χρήση των φωνολογικών κωδίκων στην ενεργό μνήμη. Αυτά τα ελλείμματα στη φωνολογική επεξεργασία εμφανίζονται να συσχετίζονται μεταξύ τους, αλλά η ακριβής φύση αυτών των αλληλεξαρτήσεων πρέπει ακόμα να διερευνηθεί λεπτομερέστερα.
Μελέτη νέων παραμέτρων ως προγνωστικών δεικτών στον καρκίνο του μαστού
Authors: Δημητριάδης Ευθύμιος
Published: August 2021

Στην παρούσα μελέτη έγινε προσπάθεια αποσαφήνισης του προγνωστικού ρόλου της πολύ(Α)πολυμεράσης στον καρκίνο του μαστού κυρίως μέσω της διερεύνησης της σχέσης της πολύ(Α)πολυμεράσης με μια σειρά κλινικοπαθολογικές και βιολογικές παραμέτρους. Μελετήθηκε η σχέση της PAP με μια σειρά παραμέτρους (ηλικία, μέγεθος όγκου, ιστολογικός τύπος, Grade, κατάσταση λεμφαδένων, υποδοχείς οιστρογόνων και προγεστερόνης, έκφραση του PCNA, mtP53, bcl-2, και τελομεράσης) σε δύο ομάδες δειγμάτων από όγκους μαστού. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων προέκυψαν τα παρακάτω συμπεράσματα. Η έκφραση της πολύ(Α)πολυμεράσης συνδέεται με τον ρυθμό πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων. Η σχέση αυτή είναι πιο έντονη στους όγκους που είναι αρνητικοί για λεμφαδένες. Σε μια ομάδα όγκων όπου η πολύ(Α)πολυμεράση δεν σχετίζεται με τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό είναι πιθανό τα επίπεδά της να σχετίζονται με την μεταστατική ικανότητα του όγκου.
Διερεύνηση της συμπεριφοράς φυτικών ειδών σε αναδασώσεις με τη χρησιμοποίηση επεξεργασμένων υγρών αστικών λυμάτων
Authors: Πανταζής Βασίλειος
Published: August 2021

Μελετήθηκε η επίδραση των χουμικών οξέων (HA) σε συνδυασμό με την επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων αστικών λυμάτων (TMWW) και ιλύος (S) βιολογικού καθαρισμού, στα χαρακτηριστικά ανάπτυξης και στη συσσώρευση μετάλλων στα δασικά είδη Cupressus Arizonica Greene, Cotoneaster integerrimus Med, Pinus pinea L, Pinus halepensis Mill, καθώς και στα χαρακτηριστικά του εδάφους. Το πείραμα πραγματοποιήθηκε σε δύο φάσεις στο Δασικό Φυτώριο Αγρινίου σε πειραματική διάταξη των τυχαιοποιημένων ομάδων, και περιέλαβε 12 συνδυασμούς TMWW, S και HA, συμπεριλαμβανομένου και του Μάρτυρα (control) σε 4 επαναλήψεις. Ήτοι 12X4. Βρέθηκαν τα εξής: - Οι επεμβάσεις επέδρασαν στατιστικά σημαντικά στην περιεκτικότητα των μακροθρεπτικών Cu, Fe, Zn και Μn του εδάφους και των φύλλων, καθώς και των ριζών. - Τα χουμικά οξέα αύξησαν σημαντικά την διαθεσιμότητα των μικροθρεπτικών Cu, και Zn στο έδαφος αλλά δεν επηρέασαν τη συγκέντρωσή τους ούτε στα φύλλα αλλά ούτε και στις ρίζες. Η υψηλότερη συγκέντρωση Cu και Zn στα φύλλα σημειώθηκε απουσία χουμικών με την επέμβαση Ε1 ή (control), ενώ παρουσία χουμικών με την Ε11 ή (Control+επεξεργασμένα λύματα+200mg/kg χουμικά). Στις ρίζες, η μέγιστη συγκέντρωση Cu και Zn επιτεύχθηκε απουσία χουμικών (επέμβαση Ε), ενώ παρουσία των χουμικών με την Ε2 ή (Control+200mg/kg χουμικά). Τέλος, στο έδαφος, η μέγιστη συγκέντρωση Cu και Zn απουσία χουμικών παρατηρήθηκε με την Ε10 (control+ιλύς), ενώ η μεγίστη στην Ε8 ή (επεξεργασμένα λύματα+ιλύς+200mg/kg χουμικά).
Η κρατική μέριμνα για τη διδασκαλία των ξένων γλωσσών στη δυτεροβάθμια δημόσια εκπαίδευση κατά την περίοδο 1950-1990
Authors: Αργυροπούλου Ελευθερία
Published: August 2021

Κύριος στόχος της έρευνας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο οργανώθηκεαπό το ΥΠΕΠΘ η διδασκαλία των Hévow Γλωσσών στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευσηκαι η συσχέτιση της διδασκαλίας των Ξένων Γλωσσών με την πολιτική, οικονομικήκαι κοινωνική διάσταση του ιστορικού γίγνεσθαι κατά την περίοδο 1950-1990.Δευτερεύων στόχος της παρούσας έρευνας είναι η προβολή ενός καινοτόμουερευνητικού μοντέλου , με βάση το οποίο θα εξετάζονται τα γνωστικά αντικείμεναπου περιλαμβάνονται στα σχολικά προγράμματα υπό το πρίσμα της παρέμβασης τηςκρατικής πολιτικής.Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε ήταν η Ανάλυση Περιεχομένου ή ΑνάλυσηΕγγράφων. Συγκεντρώθηκαν 216 νομοθετικά κείμενα , που εξέφραζαν την κρατικήμέριμνα για ης Ξένες Γλώσσες κατά την υπό συζήτηση περίοδο, καθώς επίσηςΕισηγητικές Εκθέσεις νόμο)ν, Πρακτικά Συνεδριάσεων της Βουλής , και πλήθοςκειμένων της σύγχρονης βιβλιογραφίας και δημοσιευμάτων ιστορικής τεκμηρίωσης..Τα βασικότερα συμπεράσματα της έρευνας συνοψίζονται στα εξής:1.Η διδασκαλία της Αγγλικής υποσκέλισε την μέχρι το 1950 διδασκαλία τηςΓαλλικής για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας.2.Οι διδάσκοντες ήταν ανεπαρκείς στις απαιτήσεις του επαγγέλματος λόγω ελλείψεωςπροσόντων και απουσίας επιμόρφωσης.3.Τα Αναλυτικά Προγράμματα ήταν στατικά ,αναχρονιστικά και δεν ακολουθούσαντην επιστημονική πρόοδο.4. Το ΥΠΕΠΘ αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί το μοναδικό κέντρο λήψηςαποφάσεων και εκφράζει τη βούληση του με πλήθος αντιφατικών νομοθετικώνρυθμίσεων που δημιουργούν σύγχυση5.Όλα τα ανωτέρω οδηγούν σε υποβιβασμό και απαξίωση του συγκεκριμένουμαθήματος στο σχολικό περιβάλλον.Παράκληση,
Η σχολική υγιεινή στην Ελλάδα
Authors: Ντούτσης Δημήτριος
Published: August 2021

Αντικείμενο της μελέτης αυτής είναι η ανασύνθεση της ιστορικής πορείας της σχολικής υγιεινής στην Ελλάδα την περίοδο 1864-1913. Επιχειρείται ια εξελικτική αποτύπωση των ζυμώσεων που προηγήθηκαν και τελικά οδήγησαν στη θεσμοθέτηση και συστηματική οργάνωση της σχολικής υγιεινής στις αρχές της δεύτερης δεκαετίας του 20ου αιώνα. Η συστηματική μελέτη, κριτική ανάλυση, σύγκριση και αντιπαραβολή των τεκμηρίων, που συγκέντρωσα, έγινε με βάση τα στάδια της επιστημονικής διαδικασίας και τους δεοντολογικούς κανόνες που απαιτεί η ιστορική ερμηνευτική μέθοδος. Από την έρευνα προέκυψαν γενικά συμπεράσματα, τα οποία στοιχειοθετούν το περίγραμμα της ιστορίας της σχολικής υγιεινής στη χώρα μας κατά τη συγκεκριμένη περίοδο. Την πρώτη πεντηκονταετία της νεοελληνικής εκπαίδευσης αξιοσημείωτες είναι οι αναφορές για την υγιεινή του σχολείου στο έργο του Κοκκώνη. Οι απόψεις όμως που αναπτύσσει έχουν βασικά ηθικό υπόβαθρο και ανταποκρίνονται περισσότερο σε ξένες επιδράσεις παρά στη σχολική πραγματικότητα τη εποχής. Στην Ελλάδα τα πρώτα νομοθετήματα για τη σχολική υγιεινή θεσμοθετήθηκαν κυρίως τη δεκαετία 1835-1845. Ωστόσο, τα μέτρα αυτά, όπως και όλες οι κατοπινές νομοθετικές ρυθμίσεις, δεν έβρισκαν άμεση ανταπόκριση και εφαρμογή στην καθημερινή σχολική πραγματικότητα. Η περίοδος μάλιστα 1864-1913 χαρακτηρίζεται από την έλλειψη οργανωμένης προστασίας της πολιτείας για την υγεία των παιδιών, γεγονός που άφηνε περιθώρια δράσης στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Η σχολική υγιεινή γνώρισε σημαντική ώθηση κυρίως από το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα και εξής χάρη στις επιστημονικές ανακαλύψεις της Μικροβιολογίας. Τα αιτήματα που διατυπώνονταν από τους ιατρούς και τους παιδαγωγούς στα ιατρικά και παιδαγωγικά συνέδρια, ειδικά στις αρχές του 20ου αιώνα, είχαν ως στόχο την προστασία της υγείας των μαθητών και την αρμονική σωματική και πνευματική τους ανάπτυξη. Όμως, η κατάσταση έμεινε σχεδόν στάσιμη μέχρι το 1908, οπότε ιδρύεται το Γραφείο Σχολικής Υγιεινής στο Υπουργείο Παιδείας και η πολιτική ηγεσία υιοθετεί το αίτημα για τη θεσμοθέτηση της σχολικής υγιεινής και την καθιέρωση της σχολιατρικής υπηρεσίας. Τέλος, οι νομοθετικές ρυθμίσεις που έθεσαν τις βάσεις για την οργάνωση της σχολικής υγιεινής κατά την περίοδο 1908-1913 εντάσσονται στο γενικότερο πλαίσιο αναμόρφωσης της δημόσιας υγείας σε συνδυασμό με τις εκπαιδευτικές αλλαγές και το προοδευτικό κίνημα των παιδαγωγών τη εποχής.
Ινστιτούτα επαγγελματικής κατάρτισης και αγορά εργασίας 1993-2003
Authors: Γεωργιάδης Δημήτριος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή έχει επίκεντρο το θεσμό των Ι.Ε.Κ. Αποσκοπεί στη συστηματική διερεύνηση και ερμηνεία της ιστορικής εξέλιξης των Ι.Ε.Κ. καθώς και των κοινωνικών λειτουργιών, που αυτά επιτελούν. Μέσα στο πλαίσιο αυτό γίνεται προσπάθεια να απαιτηθεί ένα κυρίαρχο ερώτημα. Αν και σε ποιο βαθμό τα Ι.Ε.Κ. προετοιμάζουν τους καταρτιζόμενους για την ένταξη στην αγορά εργασίας. Επίσης στη παρούσα διατριβή καταβάλλεται προσπάθεια καταγραφής εξέτασης και ανάλυσης του συστήματος επαγγελματικής κατάρτισης στην Ελλάδα στο πλαίσιο μιας γενικότερης προσπάθειας να γίνει αξιολόγηση του θεσμού της επαγγελματικής κατάρτισης, δέκα χρόνια αφότου άρχισε η λειτουργία των Ι.Ε.Κ. Γίνεται μια χαρτογράφηση των Ι.Ε.Κ. του Νομού Αχαΐας η οποία σε συνάρτηση με την έρευνα που πραγματοποιήθηκε με τη χρήση στατιστικών στοιχείων αλλά και προγραμμάτων επιχειρείται μία πρώτη απόπειρα κριτικής και ερμηνείας του θεσμού της επαγγελματικής κατάρτισης στην Ελλάδα.
Επίδραση της συστηματικής άσκησης σε υδάτινο περιβάλλον στη σύσταση του σώματος και στις λειτουργίες διαφόρων φυσιολογικών παραγόντων σε παχύσαρκες γυναίκες
Authors: Καραμανώλης Ιωάννης
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία εξετάστηκαν οι επιδράσεις ενός εξάμηνου συστηματικού προγράμματος άσκησης στο νερό και της μετέπειτα εξάμηνης διακοπής της άσκησης, στη σύσταση του σώματος και στις λειτουργίες διαφόρων φυσιολογικών παραγόντων σε παχύσαρκες γυναίκες. Συμμετείχαν 17 γυναίκες, 8 της ομάδας άσκησης (ΟΑ, x+SEM: ηλικία:35,3±3 yrs, ΜΣ:93,4±4,4 kg, ΒΜΙ:34,5±1,5 kg/m2) και 9 της ομάδας ελέγχου (ΟΕ, ηλικία:33,7±3 yrs, ΜΣ:85,9±4,2 kg, ΒΜΙ:33,8±1,4 kg/m2). Το πρόγραμμα συνδύαζε αερόβια άσκηση και προπόνηση αντιστάσεων (60 min/συνεδρία), με συχνότητα 4 φορές την εβδομάδα (-215 rnin/wk), σε μέτριες εντάσεις άσκησης (65-85% της HRmaX). Η εξάμηνη παρέμβαση της άσκησης συνέβαλλε σε σημαντικές μειώσεις σε: ΜΣ (8,8%), BMI (8,7%), ποσοστό (3,7%) και μάζα (12%) σωματικού λίπους, άλιπη ΜΣ (6,1%), περιφέρεια μέσης (5,4%) και άθροισμα δερματοπτυχών (14%) και περιφερειών (3%). Βελτιώσεις επίσης ανιχνεύτηκαν σε: TG (-20,7%), TC/HDL-C (-12,9%), Lp(a) (-20,7%), Αρο Β (-13%), τεστοστερόνη (+32,2%), Ε2-Οιστραδιόλη (+37,4%), και στους δείκτες HOMA2-IR (11,5 %), και QUICKI (+3,7%). Αυξήθηκαν σημαντικά (από 29,3 μέχρι 63,5%) όλες οι παράμετροι δύναμης (μέγιστη δύναμη, αντοχή στη δύναμη, ολική και σχετική δύναμη σώματος), ενώ βελτιώσεις προέκυψαν στους παράγοντες των δοκιμασιών μέγιστη δοκιμασία στο εργοποδήλατο και περπάτημα 6 λεπτών στο νερό. Παρόμοια, σημειώθηκαν αλλαγές στην προσλαμβανόμενη ενέργεια (-5,8%), στα ποσοστά υδατανθράκων (+3,5%) και λιπών (-3,5%), καθώς και στην ποσότητα των λιπών (15,5%) του καθημερινού διαιτολογίου. Ωστόσο, η εξάμηνη διακοπή της άσκησης οδήγησε σε σημαντικές απώλειες των ωφελειών που αποκτήθηκαν από το πρόγραμμα άσκησης. Εν κατακλείδι, η συστηματική άσκηση στο νερό μπορεί να αποτελέσει μία ουσιαστική στρατηγική για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και τη μείωση των μεταβολικών και καρδιοαγγειακών κινδύνων, με την προϋπόθεση να πραγματοποιείται σε μακροχρόνια βάση.
Η νομική μεταχείριση των εφαρμογών της βιογενετικής - ιδίως από πλευράς ιδιωτικού δικαίου
Authors: Φραγκουδάκη Ελλάς
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής είναι η εξέταση της μεταχείρισης των εφαρμογών της βιογενετικής από την έννομη τάξη, ιδίως από πλευράς ιδιωτικού δικαίου. Στόχος της μελέτης είναι η επίτευξη ισορροπίας μεταξύ αφενός της επιστημονικής έρευνας και γνώσης προς όφελος της ανθρώπινης υγείας και αφετέρου της ανάγκης σεβασμού της αξίας του ανθρώπου. Στα πλαίσια αυτά εξετάζεται ποια είναι τα όρια της επιστημονικής έρευνας και εφαρμογής της γενετικής τεχνολογίας και κατά πόσο η ισχύουσα νομοθεσία αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τους κινδύνους της επιστημονικής εξέλιξης και εάν και ποιες νομοθετικές ρυθμίσεις απαιτούνται. Ειδικότερα αναλύονται οι μορφές του γενετικού ελέγχου και της γενετικής θεραπείας, οι προϋποθέσεις διενέργειας τους και η αστική ευθύνη από την εφαρμογή τους. Αναλύονται οι δυνατότητες και οι προϋποθέσεις της έρευνας εν γένει και ειδικότερα της έρευνας σε γονιμοποιημένα ωάρια, σε βλαστοκύτταρα και στα πλαίσια της θεραπευτικής κλωνοποίησης, αλλά και τα ηθικά ζητήματα και οι κίνδυνοι που ανακύπτουν. Παράλληλα δε εξετάζεται και αξιολογείται η αντιμετώπιση των κινδύνων αυτών από την ισχύουσα νομοθεσία, κυρίως στα πλαίσια του ιδιωτικού δικαίου. Εξετάζεται η προστασία του απορρήτου χαρακτήρα της γενετικής πληροφορίας και η χρήση αυτής στους τομείς της ιδιωτικής ασφάλισης, της εργασίας, της υιοθεσίας, της ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και της ποινικής διαδικασίας. Γίνεται δε δεκτό ότι η κρισιμότητα και η σοβαρότητα των ζητημάτων που ανακύπτουν από τις εφαρμογές της βιογενετικής σε σχέση με την προστασία της ανθρώπινης αξίας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων επιβάλλουν τη δημιουργία ενός νέου κλάδου δικαίου, ο οποίος αναφέρεται χαρακτηριστικά είτε ως «δίκαιο της μοριακής βιολογίας», είτε ως «βιοδίκαιο».
Συμβολή του προσδιορισμού του DNA με κυτταρομετρία ροής στη μελέτη νεοπλασιών του πεπτικού
Authors: Μανιουδάκη-Καβαλλιεράτου Ελένη
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης υπήρξε η εκτίμηση της προγνωστικής σημασίαςτόσο της πολλαπλασιαστικής δραστηριότητας όσο και της πλοειδίας του νεοπλασματικούπληθυσμού σε ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα στομάχου, πρωτοπαθές λέμφωμα στομάχουκαι αδενοκαρκίνωμα παχέος εντέρου με κύτταρο μετρία ροής. Μελετήθηκαν συνολικά159 διαγνωστικά δείγματα ασθενών, 43 με αδενοκαρκίνωμα του στομάχου, 31 μεπρωτοπαθές εξωλεμφαδενικό λέμφωμα στομάχου και 85 με αδενοκαρκίνωμα παχέοςεντέρου. Προσδιορίσθηκε σε ιστολογικά παρασκευάσματα μονιμοποιημένα μεφορμαλδεΰδη και εγκλεισμένα σε παραφίνη, η DNA πλοειδία και το ποσοστό τωνκυττάρων στην S-ΦΚΚ με κύτταρο μετρία ροής. Στους ασθενείς με αδενοκαρκίνωμαστομάχου στατιστικά σημαντικός αρνητικός δείκτης επιβίωσης απεδείχθη το ποσοστότων κυττάρων στην S φάση του κυτταρικού κύκλου. Στους ασθενείς με πρωτοπαθέςεξωλεμφαδενικό λέμφωμα στομάχου στατιστικά σημαντικός αρνητικός δείκτηςεπιβίωσης απεδείχθη το ποσοστό των κυττάρων στην S φάση του κυτταρικού κύκλου. Στους ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα παχέος εντέρου στατιστικά σημαντικός αρνητικόςδείκτης επιβίωσης απεδείχθη ο δείκτης DNA (DNA index). Συμπερασματικά η εκτίμησητόσο της πολλαπλασιαστικής δραστηριότητας όσο και της πλοειδίας του νεοπλασματικούπληθυσμού με κυτταρομετρία ροής, μπορεί να συμβάλλει στην έγκαιρη εντόπισηασθενών με επιθετικότερη νόσο, άρα και μεγαλύτερο κίνδυνο υποτροπής, που θαμπορούσαν να ωφεληθούν από αποτελεσματικότερες θεραπευτικές επιλογές.
Εκτασίες των στεφανιαίων αρτηριών. Μελέτη με το ενδοστεφανιαίο υπερηχοκαρδιογράφημα των ανατομικών και λειτουργικών χαρακτηριστικών του αγγειακού τοιχώματος ασθενών που ταυτόχρονα υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική
Authors: Τριανταφυλλίδη Ελένη
Published: August 2021

Οι εκτατικές βλάβες των στεφανιαίων αρτηριών έχουν αποτελέσει κατά καιρούς αντικείμενο μελέτης στο χώρο της Καρδιολογίας. Χρησιμοποιώντας το ενδοστεφανιαίο υπερηχοκαρδιογράφημα μπορέσαμε να αξιολογήσουμε τα μορφολογικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά του αγγειακού τοιχώματος των στεφανιαίων αρτηριών ασθενών με εκτατικές βλάβες οι οποίοι υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική λόγω συνυπαρχουσών σημαντικών στενώσεων (ομάδα Α). Από τα ευρήματα μας διαπιστώσαμε στους ασθενείς αυτούς, αύξηση της διαμέτρου και της επιφάνειας του αγγειακού αυλού τόσο αγγειογραφικά όσο και υπερηχοκαρδιογραφικά, ελάττωση του πάχους του μέσου χιτώνα και αύξηση της ευενδοτότητας του αγγειακού τοιχώματος, σε σύγκριση με φυσιολογικά αγγειακά τμήματα τόσο των ίδιων αγγείων (ομάδα Β) όσο και άλλων αγγείων στα οποία υπήρχαν μόνο στενωτικές βλάβες (ομάδα C), σε βαθμό στατιστικά σημαντικό.
Μελέτη της δράσης της προθυμοσίνης α στην επαγωγή ανοσολογικών απαντήσεων από κυτταρικούς υποπληθυσμούς in vitro και in vivo
Authors: Σκοπελίτη Μαργαρίτα
Published: August 2021

Σκοπός μας ήταν η μελέτη του μηχανισμού δράσης της Προθυμοσίνης α στη διέγερση λεμφοκυτταρικών αποκρίσεων. Αρχικά, για να μελετήσουμε τις ενδοκυτταρικές πρωτεΐνες-στόχους της ενεργοποίησης των λεμφοκυττάρων με Προθυμοσίνη α και να αποτυπώσουμε τα μονοπάτια σηματοδότησης που διεγείρει, έγινε πρωτεωμική ανάλυση σε κυτταροπλασματικά κλάσματα λεμφοκυττάρων. Τα αποτελέσματα μας έδειξαν ότι η Προθυμοσίνη α επάγει ανοσολογικές αποκρίσεις διεγείροντας τα μονοκύτταρα καταρροϊκά των υποδοχέων τύπου-toll. Σε επόμενο βήμα, και προκειμένου να εντοπίσουμε την ανοσοδραστική αλληλουχία της Προθυμοσίνης α, απομονώσαμε τρυπτικά θραύσματα του πολυπεπτιδίου και μελετήσαμε τη ικανότητα τους να διεγείρουν τον Τ-κυτταρικό πολλαπλασιασμό και την κυτταροτοξικότητα των ΝΚ-κυττάρων. Με την χρήση συνθετικών πεπτιδίων ομόλογων προς τα ανοσολογικά ενεργά θραύσματα του πολυπεπτιδίου, παρατηρήσαμε ότι το ανοσοδραστικό κέντρο της Προθυμοσίνης α εντοπίζεται στο καρβοξυτελικό της άκρο, κατάλοιπα 100-109, με αμινοξική αλληλουχία TKKQKTDEDD. Επιπλέον, η Προθυμοσίνη α και το πεπτίδιο TKKQKTDEDD φάνηκαν ικανά να επάγουν την ωρίμανση δενδριτικών κυττάρων in vitro, αλλά και να ενισχύουν την εκδήλωση ογκοειδικών απαντήσεων σε ποντίκια της φυλής C57BL/6, στα οποία εφαρμόσαμε θεραπευτικό πρωτόκολλο ανοσοθεραπείας χρησιμοποιώντας Προθυμοσίνη α ή το πεπτίδιο TKKQKTDEDD σε συνδυασμό με ειδικά αντιγόνα του όγκου. Τέλος, με φασματοσκοπία υπερερύθρου ATR FT-IR διερευνήσαμε τα δομικά χαρακτηριστικά του πεπτιδίου TKKQKTDEDD και διαπιστώσαμε ότι σχηματίζει δομές αντιπαράλληλων β-πτυχωτών επιφανειών.
Ανοσολογικοί μηχανισμοί στο πνευμονικό παρέγχυμα
Authors: Πανταζή Δέσποινα
Published: August 2021

Ο σκοπός της εργασίας ήταν η διερεύνηση του ρόλου της μηχανικής διάτασης (πίεση 26.6 mm Hg ή 36.2 cm Η₂0) και του κορτικοστεροειδούς βήτα-μεθαζόνη στην βιοσύνθεση της φωσφατιδυλοχολίνης σε κύτταρα Α549, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως μοντέλο μελέτης των πνευμονοκυττάρων τύπου ΙΙ. Για το σκοπό αυτό προσδιορίστηκαν οι ενζυμικές ενεργότητες της φωσφοχολινοτρανσφεράσης (CPT), της φωσφολιπάσης A₂ (PLA₂), της όξινης ανεξάρτητης ιόντων ασβεστίου PLA₂ (aiPLA₂) και της ακυλοτρανσφεράσης (LPCAT). Επίσης, τα επίπεδα των λιπιδίων της φωσφατιδυλοχολίνης (PC), της φωσφατιδυλαιθανολαμίνης (PE), της σφιγγομυελίνης (Sph) και ο λόγος PC/Sph. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι κυρίως η μηχανική διάταση για μια ώρα προκάλεσε αύξηση στην παραγωγή της PC. Στις πειραματικές μας συνθήκες λοιπόν φαίνεται ότι η βήτα-μεθαζόνη παρουσιάζει μη ειδική επαγωγή στη βιοσύνθεση της PC, επιδρά επιλεκτικά μόνο στη PLA₂, ενώ η μηχανική διάταση επάγει ειδικά την παραγωγή φωσφολιπιδίων.
Συμβολή στη μελέτη των ακάρεων των αποθηκών στην Ελλάδα
Authors: Παλυβός Νικόλαος
Published: August 2021

Αντικείμενο της μελέτης είναι η συμβολή στην ευρύτερη γνώση γύρω από τα είδη των ακάρεων που προσβάλλουν τα αποθηκευμένα προϊόντα στην Ελλάδα, την εποχιακή διακύμανση αυτών και τη δυνατότητα της βιολογικής καταπολεμήσεώς τους. Στο πρώτο μέρος μελετήθηκε η ποιοτική και ποσοτική σύνθεση της ακαρεοπανίδας που ευρέθη σε δείγματα (1073) αποθηκευμένων γεωργικών προϊόντων από 34 νομούς της Ελλάδας. Ευρέθησαν συνολικά 69 taxa ακάρεων. Από αυτά, τα 8 είναι νέες καταγραφές για την ελληνική ακαρεοπανίδα. Στο δεύτερο μέρος μελετήθηκε η πληθυσμιακή διακύμανση ακάρεων σε αποθήκη οριζόντιου τύπου με αποθηκευμένο σιτάρι. Στο τρίτο μέρος μελετήθηκαν οι βιολογικές και πληθυσμιακές παράμετροι του αρπακτικού Cheyletus malaccensis σε επτά θερμοκρασίες. Στο τέταρτο μέρος μελετήθηκε η λειτοργική ανταπόκριση του Cheyletus malaccensis με λεία άτομα του Tyrophagus putrescentiae και ωών του Ephestia kuehniella. Στο πέμπτο μέρος μελετήθηκε η θηρευτική αποτελεσματικότητα του Cheyletus malaccensis σε διάφορες αναλογίες αρπακτικού-λείας.
Μελέτη με μαγνητική τομογραφία των δομών του υπερσκηνιδίου χώρου και του οπισθίου κρανιακού βόθρου σε βρέφη με και χωρίς περικοιλιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια
Authors: Ξύδης Βασίλειος
Published: August 2021

Η πρόοδος της μυελίνωσης αξιολογήθηκε με τη μέτρηση του MTR σε 125 πρόωρα με φυσιολογική Μαγνητική Τομογραφία Εγκεφάλου (ομάδα Ι) (64 άρρενα, 61 θήλεα) (ηλικίας κύησης 33±2.4 εβδομάδες, διορθωμένης ηλικίας 7.7±5.1 μήνες) και συγκρίθηκε με 28 PVL πρόωρα (ομάδα II) (16 άρρενα, 12 θήλεα) (ηλικίας κύησης 30.7±2.5 εβδομάδες, διορθωμένης ηλικίας 3.1±2.9 έτη). Στα φυσιολογικά πρόωρα το MTR στο γόνυ και το σπληνίο του μεσολόβιου, στην λευκή ουσία του μετωπιαίου και ινιακού λοβού, στον θάλαμο και στον κερκοφόρο πυρήνα, αυξάνει μονοεκθετικά με την ηλικία. Στα PVL πρόωρα, το MTR στις δομές της λευκής ουσίας ακολουθεί την ίδια μονοεκθετική εξίσωση. Ανωμαλίες παρατηρούνται στο σπληνίο του μεσολόβιου και στα βασικά γάγγλια. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις των διαστάσεων του μεσολόβιου, του σκώληκα, της παρεγκεφαλίδας, και της γέφυρας και αξιολογήθηκε η σχέση τους με την σοβαρότητα της PVL και με περιγεννητικούς παράγοντες κινδύνου, σε 33 πρόωρα PVL (18 άρρενα, 15 θήλεα) (ηλικίας κύησης 31±2.2 εβδομάδες, διορθωμένης ηλικίας 1.4±1.3 έτη). Για σύγκριση χρησιμοποιήθηκαν 27 τελειόμηνα παρόμοιας ηλικίας και φύλου. Οι διαστάσεις όλων των δομών πλην του σκώληκα, ήταν σημαντικά μικρότερες στα PVL πρόωρα απ' ότι στα τελειόμηνα. Η επιφάνεια του σκώληκα έμοιαζε ανεπηρέαστη εκτός των περιπτώσεων προώρων ηλικίας κύησης ≤28 εβδομάδες, σοβαρής υπότασης και κλινικά σημαντικού βοτάλειου πόρου (PDA). Στις περιπτώσεις αυτές, υπάρχει σημαντική συσχέτιση μεταξύ της διάρκειας μηχανικής αναπνοής και των διαστάσεων του σκώληκα, της γέφυρας και της παρεγκεφαλίδας. Η ένταση σήματος της υπόφυσης μετρήθηκε σε 121 πρόωρα (66 άρρενα, 55 θήλεα) (ηλικίας κύησης 32.8±2.7 εβδομάδες,, χρονολογικής ηλικίας 6.9±3.9 μήνες και διορθωμένης ηλικίας 5.2±3.8 μήνες), επαρκώς ενυδατωμένα. Η ένταση σήματος του πρόσθιου και οπίσθιου λοβού της υπόφυσης αξιολογήθηκε σε σχέση με αυτή της λευκής ουσίας του σκώληκα της παρεγκεφαλίδας και βρέθηκε ότι η αδενοϋπόφυση εμφανίζει υψηλής έντασης σήμα στα πρόωρα μέχρι το δεύτερο μήνα διορθωμένης ηλικίας. Η ένταση σήματος της αδενοϋπόφυσης και της νευροϋπόφυσης ελαττώνονται κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους ζωής. Το ύψος της υπόφυσης μετρήθηκε σε 86 πρόωρα (46 άρρενα, 40 θήλεα) (ηλικίας κύησης 32.3±2.85 εβδομάδες, διορθωμένης ηλικίας 0.76±0.42 έτη) και συγκρίθηκε με 70 τελειόμηνα μάρτυρες, παρόμοιας ηλικίας και φύλου. Το ύψος της υπόφυσης, είναι μεγαλύτερο στα πρόωρα από τα τελειόμηνα και δεν επηρεάζεται από παράγοντες όπως SGA, AGA και PVL.
Συμβολή στη μελέτη της μικρο-αρθροποδοπανίδας των μελισσοσμηνών στην Ελλάδα
Authors: Φίνος Γεώργιος
Published: August 2021

Η μελέτη των μικροαρθροπόδων των μελισσιών στο Βοτανικό και πανελλαδικά έδειξε 28 taxa-είδη. Απ' αυτά προσδιορίστηκαν 17 είδη ακάρεων και 4 είδη εντόμων, ενώ τα υπόλοιπα προσδιορίσθηκαν μέχρι γένος Οικογένεια και Τάξη. Από αυτά (13) είναι συμβιωτικά σαπροφάγα, (9) αρπακτικά και (1) μεταφερόμενο. Η Κυριαρχία και Συχνότητα των ακάρεων και στους 2 χώρους είχε ως εξής: Τα Tyrophagus longior (42,29-52,42%), Glycyphagus domesticus (24,71%) και Tydeus kochi (13,73%) ήταν Κυρίαρχα. Τα Glycyphagus domesticus (2,7%), Tarsomenus fusarii (2,802%), Amblyseius messor (2,66%) και Tydeus kochi (2,28%) ήταν Σημαντικά, ενώ το Tyrophagus longior (26,94-28,1%) ήταν και Συχνό. Όσον αφορά τα έντομα το Liposcelis divinatorius (32,23-12,24%) Κυρίαρχο, το Ahasverus advena (3,34%) ήταν Σημαντικό, ενώ τα Alaptus iceryae (0,081%) και Cryptolestes ferrugineus (0,803%) ήταν Ασήμαντα, ενώ Τυχαία ήταν τα Tydeus kochi (18,61-6,53%), Glycyphagus domesticus (9,44%), Tarsonemus fusarii (1,94-3,26%), Ahasverus advena (0,833%), Alaptus iceryae (8,61-7,84%) και Liposcelis divinatorius (16,33%). Η πληθυσμιακή διακύμανση τους στο Βοτανικό είχε ως εξής: Τα ακάρεα υπερτερούσαν από τα μέσα της άνοιξης έως τις αρχές του θέρους. Το θέρος έφθιναν, με σταδιακή αύξηση από τα μέσα Οκτωβρίου, ενώ τα έντομα υπερτερούσαν την άνοιξη έως τα μέσα Οκτωβρίου. Αυτά οφείλονται στις καιρικές και κλιματολογικές συνθήκες της χώρας που καθιστούν δύσκολη την επιβίωσή τους. Για πρώτη φορά αναφέρονται στις κυψέλες της χώρας μας τα: Tyrophagus paImarum, Tarsonemus fusarii απ’ τα ακάρεα και Cryptolestes ferrugineus, Ahasverus advena, Alaptus iceryae και Liposcelis divinatorius από τα έντομα.
Κρυσταλλογραφική ανάλυση προϊόντων εγκλεισμού αυξινών σε υπερμεθυλιωμένες κυκλοδεξτρίνες
Authors: Τσορτέκη Φραντζέσκα
Published: August 2021

ΣΤΟΧΟΣ: να παρασκευασθούν και κρυσταλλωθούν πέντε σύμπλοκαδυσδιαλύτων αυγινών σε DIMEB ή TRIMEB (2.4D/DIMEB. 2,4D/TRIMEB,4CPA/TRIMEB, IBA/TRIMEB NAA/TRIMEB) και στη συνέγεια να ιιελετηθεί ηκρυσταλλική τους δομή ιιε ακτίνες-Χ. ΜΕΘΟΔΟΣ: Η συλλογή δεδοιιένων έγινε μεπεριθλασίμετρο 4 κύκλων ή σύγγροτρο. Επίλυση: Ισόμορφη ή μοριακή αντικατάσταση.Βελτιστοποίηση: Μέθοδος Ελαχίστων τετραγώνων επί του F . Τα αποτελέσματα έγουνδημοσιευθεί και είναι καταχωρημένα στην Κρυσταλλογραφική Βάση Δεδομένων τουCambridge. Αναπτύγθηκε ιδιαίτερη τεχνική κρυστάλλωσης υπέρ μεθυλιωμένων ß-CDs.2,4D/DIMEB: Ισόμορφη δομή με αυτήν των περισσοτέρων συμπλοκών DIMEB.Σύγκριση δομών συμπλοκών DIMEB, μονό- και δις- υποκατεστημένων CDs:ακολουθούν ίδια μοριακή διάταξη (ελικοειδής στήλη με αυτοσυμπλοκοποίηση),ανεξάρτητα της ομάδας χώρου, των διαστάσεων κυψελίδας και του ξενισμού μορίου ήμη. Οι περισσότερες ανήκουν στην ομάδα χώρου P2J2J2^ και είναι ισόμορφες. ΙΒΑ,4CPA, ΝΑΑ και 2,4D/TRIMEB: Ομάδα γώρου Ρ2ι. Μοριακή διάταξη: Στήλες κατά τοσγήμα «κεφαλή-ουρά» παράλληλες στον κρυσταλλογραφίκό άξονα a. 4CPA/TRIMEB:Δύο κρυσταλλογραφικώς ανεξάρτητα σύμπλόκα στην ασύμμετρη μονάδα. Δύοξενιζόμενα μόρια με ίδια διαμόρφωση προκαλούν διαφορετική διαμόρφωση στουςξενιστές. Σύγκριση συμπλοκών TRIMEB (κρυσταλλική κατάσταση): Τα ελλειψοειδήμόρια προσανατολίζουν το μεγάλο άξονα προς μια διεύθυνση. Προς αυτήν βαίνουνελικοειδώς. Συνήθως είναι παράλληλη προς την μεγάλη διάσταση της κυψελίδας.
Μελέτη του ογκοκατασταλτικού γονιδίου p53 και της πρωτεΐνης p16 στον καρκίνο του παχέος εντέρου
Authors: Καραβίτης Γεώργιος
Published: August 2021

Το ογκοκατασταλτικό γονίδιο ρ53 βρίσκεται στο χρωμόσωμα 17q. 13 και κωδικοποιεί για μία πρωτεΐνη 53 kDa η οποία παίζει βασικό ρόλο στη διατήρηση της σταθερότητας του γονιδιώματος, του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου και της διαφοροποίησης. Οι δραστηριότητες της Ρ53 πρωτεΐνης ελέγχονται από το προϊόν του γονιδίου mdm2 μέσω ενός αρνητικού παλίνδρομου μηχανισμού ρύθμισης, χωρίς τον οποίον έχει δειχθεί ότι υπάρχει εκτροπή της φυσιολογικής κυτταρικής λειτουργίας. Διαταραχές του ρυθμιστικού αυτού μηχανισμού δεν έχουν αναφερθεί στον καρκίνο του παχέος εντέρου. Στην παρούσα μελέτη, διερευνήθηκαν οι πιθανές αλλοιώσεις του μηχανισμού σε μία σειρά 63 αδενοκαρκινωμάτων του παχέος εντέρου με αντίστοιχα δείγματα φυσιολογικού ιστού για κάθε ασθενή. Χρησιμοποιήθηκαν οι μεθοδολογίες: 1. της ανοσοϊστοχημείας για την εκτίμηση των επιπέδων έκφρασης της ρ53 και ρΐ6, 2. του πολυμορφισμού μονής αλυσίδας για τον εντοπισμό αλλοιώσεων του γονιδίου ρ53. και 3. της αυτόματης αποκρυπτογράφησης της αλληλουχίας του DNA για την εξακρίβωση του είδους της γενετικής αλλοίωσης. Τα ευρήματα συσχετίστηκαν με τα κλινικά και παθολογοανατομικά δεδομένα. Η ογκοκατασταλτική πρωτεΐνη Ρ53 ανιχνεύθηκε σε 49/63 (77.77%) των καρκινωμάτων. Η ανάλυση του γονιδίου ρ53 με την μέθοδο του πολυμορφισμού μονής αλυσίδας απεκάλυψε γενετικές αλλοιώσεις σε 36 περιπτώσεις με συχνότερη ανίχνευση αλλοιώσεων στα εξόνια έξι και επτά. Οι συγκεκριμένες αλλοιώσεις επιβεβαιώθηκαν απόλυτα (100%) με την αποκρυπτογράφηση της νουκλεοτιδικής αλληλουχίας. Σημαντική στατιστική σχέση βρέθηκε μεταξύ της υπερέκφρασης του ρ53 και της υποέκφρασης της ρ16 καθώς και μεταξύ αυτών και των λεμφαδενικών μεταστάσεων. Το γεγονός αυτό υποδεικνύει αφενός ότι η Ρ53 ανοσοθετικότητα αποτελεί δείκτη αλλοιώσεων του γονιδίου ρ53 και αφετέρου οτι συγκεκριμένες ρ53 αλλοιώσεις, έναι δυνατό να επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό τις μεταγραφικές δραστηριότητες της Ρ53. Τα ευρήματα αυτά συνηγορούν με την άποψη ότι οι αλλοιώσεις στο μηχανισμό των δύο μορίων πιθανόν να αποτελούν όψιμο φαινόμενο στην διαδικασία της καρκινογένεσης του παχέος εντέρου και πιθανότητα προσδίδουν επιθετικότερο χαρακτήρα στον όγκο. Μια στατιστικά σημαντική σχέση βρέθηκε μεταξύ του ιστολογικού τύπου και των λεμφαδενικών μεταστάσεων. Συνοπτικά, οι γενετικές αλλοιώσεις του οκγοκατασταλτικού γονιδίου ρ53 σε συνδυασμό με το χαμηλό ποσοστό έκφρασης της ρ16 αποτελούν ένδειξη διαταραχής που σε συνδυασμό με άλλα γονίδια που εκφράζονται στις τελικές φάσεις της καρκινογένεσης στο παχύ έντερο συμβάλλουν στην επιθετικότερη συμπεριφορά των καρκινικών κυττάρων, με ανάλογο αντίκτυπο στην κλινική εμφάνιση των καρκίνων αυτών.
Η θεώρηση του χρόνου στην εννοιολογική τέχνη 1960-1975
Authors: Παππά Νίνα
Published: August 2021

[…] Αντικείμενο της εργασίας: Η συγκεκριμένη έρευνα εξετάζει τα εννοιολογικά έργα που παρουσιάστηκαν από το 1960 μέχρι το 1975, αν και σύμφωνα με διάφορους θεωρητικούς η πιο σημαντική περίοδος της εννοιολογικής τέχνης τοποθετείται μεταξύ του 1966 και του 1972.¹¹ Η περίοδος 1960-1975, επιλέγεται για να καλυφθεί ένα ευρύτερο φάσμα, που περιλαμβάνει την πορεία της εννοιολογικής τέχνης από τα πρώτα στάδια πριν την άνθησή της, μέχρι και τα αποτελέσματα μετά την ωρίμανσή της. Στις δεκαετίες του '60 και του '70 εμφανίζεται ένα ιδιαίτερο είδος εννοιολογικών έργων, που συνδέεται με τις performances. Το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι ότι η διαδικασία της εκτέλεσής τους διασώζεται με διάφορα τεκμήρια, όπως γίνεται και με την εκτέλεση μιας performance. Σε πολλές περιπτώσεις η εκτέλεση των έργων ακολουθεί καθορισμένο χρονοδιάγραμμα, θέτοντας τη μέτρηση του χρόνου ως απαραίτητη συνθήκη για την υλοποίησή τους. Στην υλοποίηση των έργων μπορεί να περιλαμβάνεται η επανάληψη μιας δράσης οε τακτικούς χρόνους, να ορίζονται διαδικασίες που διαρκούν συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα, ή δράσεις που εκτελούνται ταυτόχρονα. Στην εργασία αυτή τα συγκεκριμένα έργα χαρακτηρίζονται ως «έργα διαδικασίας-τεκμηρίωσης». Η έρευνα επικεντρώνεται στα έργα που εκτελούνται με καθορισμένο χρονοδιάγραμμα και το θέμα τους επίσης αναφέρεται στο χρόνο. Η αναφορά στο χρόνο γίνεται σύμφωνα με τις λειτουργίες που του αποδίδονται¹², όπως στο χρόνο ως μετρήσιμη ποσότητα και στο χρόνο ως παραγωγή, δηλαδή στη μηχανική και χρηστική λειτουργία του χρόνου, στο χρόνο ως φορέα αλλαγών, ως όρο της ιστορίας και ως όρο της συνείδησης της ύπαρξης. Ανάλογα με το έργο, εξετάζονται και οι χρόνοι της διαδικασίας εκτέλεσής του με κριτήρια τη διάρκεια, την επανάληψη και τις ταυτόχρονες δράσεις, σε συνδυασμό με την αναφορά του στο χρόνο και τη λειτουργία που του αποδίδεται. Σκοπός της εργασίας: Σκοπός της εργασίας είναι να εξακριβωθούν οι συνθήκες, υπό τις οποίες οι χρόνοι της εκτέλεσης ενός έργου «διαδικασίας-τεκμηρίωσης» που αναφέρονται στο χρόνο επηρεάζουν και το νόημά του. Υπό ορισμένες συνθήκες, οι χρόνοι της εκτέλεσης ενός έργου «διαδικασίας-τεκμηρίωσης» είναι τόσο σημαντικοί, ώστε η συνολική διάρκεια της εκτέλεσης του έργου, η τάξη της επανάληψης μιας συγκεκριμένης δράσης, ή η εκτέλεση ταυτόχρονων δράσεων κατά την υλοποίησή του μπορούν να επηρεάσουν καθοριστικά το νόημά του. Τέλος προκύπτει, ότι υπό ορισμένες συνθήκες ο χρόνος που διαρκεί η διαδικασία της εκτέλεσης ενός έργου, μπορεί να λειτουργήσει τόσο καθοριστικά, ώστε να αποτελέσει εκφραστικό μέσο. […]
Μελέτη βιο-οικολογικών παραμέτρων και διατροφικών συνηθειών του αρπακτικού ακάρεως Typhlodromus athenas Swirski and Ragusa (Acari: Phytoseiidae)
Authors: Κολοκυθά Παρασκευή
Published: August 2021

Το αρπακτικό άκαρι Typhlodromus athenas Swirki and Ragusa ανήκει στην οικογένεια Phytoseiidae. Πολλά είδη της οικογένειας αυτής χρησιμοποιούνται σε προγράμματα βιολογικής αντιμετώπισης εχθρών των δενδρωδών και θερμοκηπιακών καλλιεργειών, ακόμα και σε εμπορικό επίπεδο. Όμως, οι βιολογικές και οικολογικές παράμετροι των περισσοτέρων ειδών της οικογένειας αυτής δεν έχουν μελετηθεί. Το Τ. athenas είναι ένα ευρέως διαδεδομένο είδος στην περιοχή της Μεσογείου. Αν και η παρουσία του έχει καταγραφεί σε πολλά είδη καλλιεργούμενων και αυτοφυών φυτών, δεν έχει γίνει πρωτύτερη μελέτη των βιο-οικολογικών παραμέτρων του, προκειμένου να αξιολογηθεί η σημασία του ως παράγοντας βιολογικής αντιμετώπισης. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της βιολογίας και οικολογίας του Τ. athenas σε συνθήκες εργαστηρίου, αλλά και στον αγρό. Συγκεκριμένα μελετήθηκε η επίδραση διαφόρων ειδών γύρης στην επιβίωση, ανάπτυξη και αναπαραγωγή του ακάρεως. Μελετήθηκε ακόμη, η επίδραση της θερμοκρασίας και της τροφής, καθώς και η αλληλεπίδραση τους, στην επιβίωση, ανάπτυξη και αναπαραγωγή του αρπακτικού. Επιπλέον, μελετήθηκε η δυνατότητα εγκατάστασης της αναπαραγωγικής διάπαυσης και η επίδραση της φωτοπεριόδου και της θερμοκρασίας στην εγκατάσταση, ένταση και ολοκλήρωση της διάπαυσης σε συνθήκες εργαστηρίου. Προσδιορίσθηκαν οι θέσεις διαχείμασης στον αγρό και μελετήθηκε η επίδραση διαφόρων παραγόντων στην ένταση και ολοκλήρωση της διάπαυσης των διαχειμαζόντων ατόμων σε συνθήκες εργαστηρίου. Τέλος, μελετήθηκε η λειτουργική απόκριση των ατελών σταδίων και των ακμαίων θηλυκών ατόμων του αρπακτικού, με λεία ωά και ακμαία του Tetranychus urticae Koch. Τα πειράματα πραγματοποιήθηκαν στο Εργαστήριο Γεωργικής Ζωολογίας και Εντομολογίας και στο Εργαστήριο Οικολογίας και Προστασίας Περιβάλλοντος και Εφαρμοσμένης Οικολογίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών. […]
Le mythe de Thyeste dans la dramaturgie de Crebillon et de Voltaire
Authors: Σκουριώτη Νιόβη
Published: August 2021

Με τη διδακτορική αυτή διατριβή, θελήσαμε να αποδείξουμε τη συμβολή της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας στο γαλλικό θέατρο του 18ου αι. και ιδιαίτερα στην προώθηση των ιδεών του διαφωτισμού που οδήγησαν στη γαλλική επανάσταση. Ανατρέχοντας κυρίως στην αλληλογραφία του Βολταίρου που ήταν και η ουσιαστική πηγή πληροφόρησης, μελετήσαμε το πολιτικό, ιστορικό, θρησκευτικό και κοινωνικό πλαίσιο του 18ου αι. και τις επιπτώσεις της απόλυτης μοναρχίας στην καθημερινή ζωή. Αποδείξαμε γιατί οι συγκεκριμένες τραγωδίες με τίτλους “Θυέστης” και “Πελοπίδες” με τις οποίες κανένας άλλος Γάλλος δεν είχε ποτέ καταπιαστεί, χρήζουν ιδιαίτερης σημασίας: κοινό πρόσωπο – ο μονάρχης – και ο τρόπος άσκησης της εξουσίας, ταυτίζονται σχεδόν απόλυτα με τα χαρακτηριστικά του Γάλλου μονάρχη, ανεξάρτητα από την πάροδο τόσων αιώνων. Προκύπτει λοιπόν πως οι δομές της κοινωνίας και της πολιτείας όπως παρουσιάζονται στις δύο τραγωδίες του 18ου αι. και παρά τις αναγκαίες τροποποιήσεις των Γάλλων τραγικών, δεν παρεκκλίνουν καθόλου από τον αρχαίο μύθο.
Ενδοπεριακαρδιακή χορήγηση φαρμάκων
Authors: Καζάκος Νικόλαος
Published: August 2021

Η ενδοπερικαρδιακή χορήγηση φαρμάκων αποτελεί μία νέα ελπιδοφόρα τεχνική, αλλά οι φαρμακολογικές ιδιότητες των διαφόρων ουσιών που χορηγούνται μέσω αυτής της οδού δεν είναι ακόμη γνωστές. Επιπλέον η ασφάλεια της παρατεταμένης χρησιμοποίησης ενδοπερικαρδιακών καθετήρων, δεν έχει εξετασθεί έως σήμερα. Με τη βοήθεια μιας ειδικής συσκευής πρόσβασης του περικαρδίου, ένας καθετήρας (PERDUCER) συνδεδεμένος με ένα σύστημα χορήγησηςφαρμακευτικών ουσιών, εμφυτεύτηκε σε πέντε χοίρους. Ακολούθησε ενδοπερικαρδιακή και ενδοφλέβια χορήγηση διγοξίνης και προκαϊναμίδης. Στη συνέχεια έγιναν μετρήσεις και σύγκριση των επιπέδων των ανωτέρω φαρμάκων στο πλάσμα μετά από τους δύο διαφορετικούς τρόπους χορήγησης, καθώς επίσης και ηλεκτροκαρδιογραφικές καταγραφές. Μετά από διάστημα 6 μηνών, τα ζώα θυσιάστηκαν και τα παρασκευάσματα της καρδιάς εξετάσθηκαν ιστολογικά, προκειμένου να ανευρεθούν τυχόν αλλοιώσεις στις περιοχές εμφύτευσης του περικαρδιακού καθετήρα (PERDUCER).Το διάστημα QTc δεν παρουσίασε σημαντική μεταβολή μετά από ενδοφλέβια χορήγηση διγοξίνης ή προκαϊναμίδης. Αντίθετα, το QTc μειώθηκε κατά 47±23ms (ρ=0.046) οκτώ ώρες μετά από ενδοπερικαρδιακή χορήγηση διγοξίνης και αυξήθηκε κατά 128±60ms (ρ=0.002) μία ώρα μετά απόενδοπερικαρδιακή χορήγηση προκαϊναμίδης. Το διάστημα QRS δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντική μεταβολή μετά από ενδοφλέβια χορήγηση καμιάς από τις παραπάνω ουσίες, αλλά αυξήθηκε κατά 17 ± 9ms (ρ=0.004) μια ώρα μετά και κατά 15 ± 4ms (ρ=0.01) οκτώ ώρες μετά από την ενδοπερικαρδιακή χορήγηση προκαϊναμίδης. Τέλος, το διάστημα RR μειώθηκε μετά από ενδοφλέβια χορήγηση προκαϊναμίδης, ενώ δεν παρουσίασε καμία σημαντική μεταβολή μετά απόενδοπερικαρδιακή έγχυση κανενός από τα δύο φάρμακα. Η ιστολογική εξέταση των παρασκευασμάτων έδειξε μέτριες φλεγμονώδεις διηθήσεις και ίνωση στην περιοχή εμφύτευσης του καθετήρα. Συμπερασματικά, η ενδοπερικαρδιακή χορήγηση διγοξίνης και προκαϊναμίδης έχει ως αποτέλεσμα σημαντικές ηλεκτροφυσιολογικές ιδιότητες. Σε αντίθεση με το ικανοποιητικό αποτέλεσμα της τεχνικής εμφύτευσης, η παρατεταμένη διατήρηση του καθετήρα στο περικάρδιο προκαλεί μέτρια, αν και πιθανώς κλινικά σημαντική, ίνωση.
Επιδημιολογία της βρουκέλλωσης στην Ήπειρο
Authors: Αυδίκου Ιφιγένεια
Published: August 2021

Από το 1999 στην Ελλάδα όπως και σε άλλες Νότιο-Ευρωπαϊκές χώρες εφαρμόζεται ένα συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα με την Ε.Ε ελέγχου εκρίζωσης βρουκέλλωσης. Παρόλα ταύταυπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η επικρατούσα κατάσταση μεταξύ των κοπαδιών τωναιγοπροβάτων και των Βοοειδών ευνοεί τη διασπορά της νόσου σε αυτές τις χώρες. Σκοπός τηςμελέτης αυτής είναι η αξιολόγηση του προγράμματος ελέγχου που εφαρμόζεται σε μια συγκεκριμένηπεριοχή της Βορειοδυτικής Ελλάδας ,η συσχέτιση των περιστατικών σε ανθρώπους και με το μέγεθος του Ζωικού Κεφαλαίου όπως και με τον εμβολιαστικό δείκτη στα διάφορα δημοτικά διαμερίσματα της περιοχής ,που διεξήχθη η μελέτη. Στοιχεία που αφορούν το ζωικό κεφάλαιο και τους εμβολιασμούς ζώων στην περιοχή της μελέτης, ελήφθησαν από το Κτηνιατρικό ΕργαστήριοΙωαννίνων, τις τοπικές Δ/νσεις Κτηνιατρικής και το Υπουργείο Γεωργίας. Τα περιστατικά βρουκέλλωσης σε ανθρώπους »συλλέχθηκαν με τη βοήθεια μιας κεντρικής βάσης δεδομένων, πουδημιουργήθηκε στο Εργαστήριο Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής σχολής τουΠανεπιστημίου Ιωαννίνων. Συνολικά, καταγράφηκαν 152 νέα περιστατικά βρουκέλλωσης, πουδιαγνώσθηκαν για πρώτη φορά μέσα στην χρονική περίοδο 1/4/02-31/3/04. Ο προτυπωμένος δείκτης μέσης ετήσιας επίπτωσης ,για την ηλικία και για το φύλο ήταν 17,3 (95% Διάστημα Εμπιστοσύνης 13,8-20,8) περιστατικά /ΙΟ5 κατοίκους . Περίπου τα μισά αιγοπρόβατα και το ένα τρίτο των βοοειδών παραμένουν ανεμβολίαστα, γεγονός που εξηγεί την συντήρηση εστιών της λοίμωξης και την εμφάνιση νέων. Υπάρχει σημαντική διακύμανση του ποσοστού εμβολιασθέντων ζώων μεταξύ των Νομών. Η βρουκέλλωση ,αποτελεί ενδημική νόσο στην Ήπειρο όχι μόνο για τα ζώα αλλά και για τους ανθρώπους πάρα την εφαρμογή των προγραμμάτων ελέγχου-εκρίζωσης .Η συχνότητα των κρουσμάτων σε ανθρώπους μέσα στους Δήμους της Ηπείρου, σχετίζεται κυρίως με τον αριθμό εκτρεφομένων ζώων, και εν μέρει με τα ποσοστά εμβολιακής κάλυψης. .Ο ανεπαρκής εμβολιασμός των ζώων ,ο παραδοσιακός τρόπος εκτροφής τους και η παράνομη διακίνηση ζώων και προϊόντων μεταξύ των Ελληνο-Αλβανικών συνόρων, είναι πιθανό να αποτελούν τα αίτια της διασποράς της Βρουκέλλωσης στην περιοχή.
Χρωμοσωμικές και γονιδιακές ανακατάξεις στους καλοήθεις όγκους του μαστού. Γενετικές προσεγγίσεις της ογκογενετικής διεργασίας
Authors: Ρίζου-Μιχάλη Ελένη
Published: August 2021

Στη παρούσα διατριβή έγινε προσπάθεια γενετικής μελέτης (χρωμοσωμικής & γονιδιακής) των καλοηθών παθήσεων του μαστού και σύγκριση των αποτελεσμάτων με ανάλογα ευρήματα από τα καρκινώματα. Για τη μελέτη των γενετικών αλλαγών χρησιμοποιήθηκε η κλασσική κυτταρογενετική μεθοδολογία (χρωμοσωμικές ανακατατάξεις) και η φθορίζουσα υβριδοποίηση (FISH) (για τη μέτρηση της γονιδιακής επέκτασης των HER-2, CCDND1, MYC). Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παραπάνω μελέτης φαίνεται ότι οι καλοήθεις παθήσεις του μαστού παρουσιάζουν απλούστερες αλλά παρόμοιες ανακατατάξεις με τα καρκινώματα του μαστού. Επίσης φαίνεται ότι υπάρχει γονιδιακή επέκταση γονιδίων που ενέχονται στον καρκίνο του μαστού αλλά σε μικρότερο βαθμό. Επομένως η ογκογένεση στο μαστό είναι μια πολυσταδιακή & αλληλουχιακή διαδικασία που ξεκινά αρκετά νωρίτερα απ’ ότι μέχρι σήμερα πιστευόταν.
Μοριακή μελέτη των γονιδίων του αυξητικού επιδερμικού παράγοντα {epidermal growth factor receptor EGFR} και του C-KIT/CD117 σε καρκινώματα αγνώστου πρωτοπαθούς εστίας {ΚΑΠΕ}
Authors: Ντόβα Λευκοθέα
Published: August 2021

Τα καρκινώματα αγνώστου πρωτοπαθούς εστίας (ΚΑΠΕ) αντιπροσωπεύουν μια ετερογενή ομάδα μεταστατικών όγκων για τους οποίους η πρωτοπαθής εστία δεν μπορεί να διαπιστωθεί τη στιγμή της διάγνωσης. Σε μια προσπάθεια διερεύνησης του γενετικού και μεταφραστικού προφίλ των ΚΑΠΕ, η παρούσα εργασία εστιάστηκε στην ανάλυση μεταλλάξεων και γονιδιακής έκφρασης των γονιδίων EGFR και C-KIT/CD117 χρησιμοποιώντας μοριακές τεχνικές που επιτρέπουν την ανίχνευση γενωμικών και πρωτεϊνικών διαταραχών. Συγκεκριμένα πραγματοποιήθηκε ανάλυση με PCR, SSCP, Sequencing, QRT-PCR και ανοσοιστοχημεία. Το 74% των δειγμάτων ΚΑΠΕ εξέφραζε την EGFR πρωτεΐνη ενώ το C-KIT εμφάνισε έκφραση στο 81%. Δεν ανιχνεύθηκαν ενεργοποιητικές μεταλλάξεις ούτε γονιδιακή ενίσχυση, ενώ συνολικά εκτιμάται απουσία δεικτών ενεργού EGFR και C-KIT σηματοδότησης σε ασθενείς με ΚΑΠΕ. Τα αποτελέσματα συνηγορούν υπέρ της έλλειψης κλινικού οφέλους από στοχευμένη θεραπεία μέσω αναστολέων των ως άνω υποδοχέων στα ΚΑΠΕ.