Μελέτη μηχανισμών αποφυγής οξείας νεφρικής ανεπάρκειας σχετιζόμενη με τη ραβδομυόλυση σε υπερμαραθωνοδρόμους
Authors: Χελιώτη Ελένη 
Published: November 2021

Εισαγωγή: Η επίδραση της άσκησης στην νεφρική λειτουργία δεν είναι εκτενώς μελετημένη. Μέχρι σήμερα, το πιθανό βραχυπρόθεσμο επιβλαβές αποτέλεσμα της νεφρικής βλάβης σε δρομείς υπερ-αποστάσεων παραμένει ασαφές. Προηγούμενες μελέτες διαπίστωσαν επηρεασμένη νεφρική λειτουργία συγκρίνοντας τιμές βιοδεικτών της νεφρικής λειτουργίας πριν και μετά τον αγώνα. Οι πραγματικές χρονικές μεταβολές για την εμφάνισης οξείας νεφρικής βλάβης (ΟΝΒ) κατά τη διάρκεια ενός υπερμαραθώνιου αγώνα και των βραχυπρόθεσμων επιπτώσεων της δεν είναι γνωστές. Η τελική έκβαση της ΟΝΒ εξαρτάται από την ισορροπία μεταξύ των μηχανισμών επιδιόρθωσης και αναγεννητικών οδών. Οι τελευταίες περιλαμβάνουν τη διακοπή του κυτταρικού κύκλου, την απόπτωση, τη διαφοροποίηση, την φλεγμονώδη διείσδυση, επιγενετικούς παράγοντες και προ-ινωτικές αλλαγές. Η κακή προσαρμοστική επιδιόρθωση και η διαταραγμένη αναγέννηση, έχουν προταθεί ως μηχανισμοί που μπορεί να συνδέουν την οξεία βλάβη με χρόνιες βλάβες μετά από ΟΝΒ. Παρότι, ένας μεγάλος αριθμός παθολογικών συνθηκών είναι γνωστοί παράγοντες κινδύνου για ΟΝΒ, είναι πιθανό υποκλινικές και επαναλαμβανόμενες προσβολές που προκαλούν οξεία νεφρική βλάβη, να επιδεινώσουν μακροχρόνια την νεφρική λειτουργία.Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να μελετήσει και να παρουσιάσει την επίδραση της παρατεταμένης και χαμηλής έως μέτριας έντασης άσκηση στη νεφρική λειτουργία σε υγιείς αθλητές μεγάλων αποστάσεων, ως ένα μοναδικό κλινικό μοντέλο προσαρμογής των ενδοθηλιακών προσαρμογών και της απαντητικότητας του σπειράματος στην καταπόνηση αυτού του τύπου άσκησης.Υλικό και Μέθοδος: Η μελέτη χρησιμοποίησε δεδομένα που συλλέχθηκαν από 23 δρομείς που ολοκλήρωσαν τον υπερμαραθώνιο "Σπάρταθλον" τον Σεπτέμβριο του 2009. Συλλέχθηκαν δείγματα εντός 24-48 ωρών πριν τον αγώνα (Αθήνα), αμέσως μετά τον τερματισμός τον (Σπάρτη) και 48 ώρες μετά τον αγώνα. Η ΟΝΒ ορίστηκε με βάση τα κριτήρια RIFLE. Ο «Κίνδυνος» για νεφρική βλάβη ορίστηκε ως η αύξηση της κρεατινίνης στον ορό (sCr) κατά 1,5 ή του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (GFR)> 25%. Η νεφρική βλάβη ορίστηκε ως διπλασιασμός της αρχικής τιμής Κρεατινίνης ορού ή GFR> 50%. Αυτές οι δύο κατηγορίες συνδυάστηκαν για να εκτιμηθεί συνολική επίπτωση στη νεφρική λειτουργία στη γραμμή τερματισμού και 48 ώρες μετά τον αγώνα. Για τον υπολογισμό του εκτιμούμενουGFRχρησιμοποιήθηκε η εξίσωση MDRD. Μετρήθηκαν επίσης, οι μεταβολές των βιοδεικτών, klotho, FGF-23, NGAL, KIM1, suPAR για την εκδήλωση και επιδιόρθωση της οξείας νεφρικής βλάβης, καθώς και οι μεταβολές της C Αντιδρώσας Πρωτεϊνης (CRP)προκειμένου να εκτιμηθεί η φλεγμονή. Αποτελέσματα: Η μέση ηλικία των δρομέων ήταν 41,3±6,6 έτη. Μικρές μεταβολές των επιπέδων SCr παρατηρήθηκαν από την Αθήνα στην Σπάρτη και 48 ώρες μετά (1,1±0,14, 1,2±0,16, και 1,02±0,11 mg/dlαντίστοιχα,p<0,001).Ο eGFR μειώθηκε σημαντικά από την μέτρηση της Αθήνας μέχρι την μέτρηση της Σπάρτης και μετά αυξήθηκε σημαντικά στις 48 ώρες μετά φτάνοντας σε σημαντικά υψηλότερα επίπεδα και από αυτά της Αθήνας (από 79±15,6 σε 71±15 και 86,5±14 mL/min/1.73 m2 με p<0,001).Η συγκέντρωση της CRPαυξήθηκε σημαντικά από την μέτρηση της Αθήνας μέχρι την μέτρηση της Σπάρτης και εν συνεχεία μειώθηκε στις 48 ώρες (από 1,2±0,4 σε 112,5±33,1 και 87,9±31 mg/L αντίστοιχα με p<0,001) χωρίς να έχει επίπτωση στην νεφρική λειτουργία των αθλητών αφού το eGFRστις 48 ώρες όχι μόνο δεν μειώθηκε αλλά αυξήθηκε περαιτέρω.Tα επίπεδα του NGALστον ορό αυξήθηκαν σημαντικά από την μέτρηση της Αθήνας μέχρι την Σπάρτη (από 42,2±14 σε 82,9±47,7 ng / mL, p=0,002) και εν συνεχεία παρέμεινε σε υψηλότερα επίπεδα 48 ώρες μετά το τέλος του αγώνα από αυτά της Αθήνας (από 42,2±14 σε 66±22,5 ng / mL, p<0,001). Ο KIM-1μειώθηκε σημαντικά από την μέτρηση της Αθήνας μέχρι την μέτρηση της Σπάρτης (p=0.026) και στις 48 ώρες παρατηρήθηκαν ακόμα χαμηλότερα επίπεδα και από αυτά της Αθήνας (p<0.001). Τα επίπεδα στον ορό του FGF23 αυξήθηκαν σημαντικά από την μέτρηση της Αθήνας μέχρι την Σπάρτη (από 4±7,3 σε 35,1±29,2pg/mLp<0.001) και εν συνεχεία μειώθηκε σημαντικά στις 48 ώρες μετά τον αγώνα , φθάνοντας σε υψηλότερα και από αυτά της Αθήνας αλλά χωρίς στατιστική σημαντικότητα. Ανάλογη πορεία διαπιστώθηκε και στα επίπεδα klotho(από 2648±3634,1 σε 3575,4±2535,7 και 2392,9±2626,4 pg/mL αντίστοιχα με p=0,001). Το suPARαυξήθηκε σημαντικά από την μέτρηση της Αθήνας μέχρι την μέτρηση της Σπάρτης και μετά μειώθηκε σημαντικά στις 48 ώρες μετά, φτάνοντας σε παρόμοια επίπεδα με αυτά της Αθήνας (από 1,9±0,4 σε 5±0,8 και 1,9±0,4 ng/mL αντίστοιχα , με p<0,001).Συμπερασματικά ο συνδυασμός των μεταβολών των βιοδεικτών ΚΙΜ-1, FGF23, Klotho και suPAR μπορεί να έχει προγνωστικό ρόλο για τη νεφρική λειτουργία των υπερμαραθωνοδρόμων. Περαιτέρω διερεύνηση σηματοδοτικών μηχανισμών είναι απαραίτητη, ώστε να διευκρινιστεί η πλειοτροπική δράση των βιοδεικτών.