Μελέτη της δράσης αντιμυκητιακών φαρμάκων έναντι βιοϋμενίων μη ασπεργιλλικών υφομυκήτων
Authors: Βικελούδα Αικατερίνη 
Published: September 2023

Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μεταβολή στην επιδημιολογία των διεισδυτικών μυκητιάσεων με αποτέλεσμα την αύξηση της καταγραφής περιστατικών από σπανιότερους μύκητες, όπως είναι οι Μουκορμύκητες και άλλοι υφομύκητες (Fusarium καιScedosporium). Σημαντικό τμήμα στην έρευνα για τη θεραπεία των διεισδυτικών μυκητιάσεων αποτελεί η μελέτη των βιοϋμενίων, καθώς η συγκεκριμένη μορφή ανάπτυξης των μυκήτων βρίσκεται πολύ διαδεδομένη, προσκολλημένη σε ιστούς και ξένα ιατρικά προθέματα, και παρουσιάζει υψηλά ποσοστά αντοχής σε αντιμικροβιακούς παράγοντες. Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε η δυνατότητα σχηματισμού βιοϋμενίων από τους οργανισμούς: Scedosporium apiospermum, Fusarium solani species complex (FSSC) και Lichtheimia Corymbifera και η ευαισθησία αυτών στα συνήθη αντιμυκητιακά φάρμακα. Οι μεμονωμένες ή συνδυαστικές δράσεις των φαρμάκων έναντι βιοϋμενίων των οργανισμών μελετήθηκαν και καταγράφηκε ο βαθμός συνέργειας/ανταγωνισμού των φαρμάκων έναντι των βιοϋμενίων. Προσδιορίστηκε η ποσοστιαία καταστροφή ώριμων βιοϋμενίων μετά από τη συνδυαστική δράση ουδετερόφιλων λευκοκυττάρων (PMN) από υγιείς εθελοντές και αντιμυκητιακών φαρμάκων, ενώ η ανοσοτροποποιητική δράση των φαρμάκων στα PMN παρουσία βιοϋμενίων αξιολογήθηκε μετρώντας την παραγωγή 16 κυτταροκινών. Υλικά & amp; Μέθοδοι: Ο έλεγχος σχηματισμού βιοϋμενίων έγινε έπειτα από χρώση μεσαφρανίνη και φασματοφωτομετρική μέτρηση της οπτικής πυκνότητας. Η αξιολόγηση της καταστροφής των πλανκτονικών κυττάρων και των βιοϋμενίων, καθώς και η δράση των ουδετερόφιλων πολυμορφοπύρηνων από υγιείς δότες έναντι αυτών μόνα τους ή σε συνδυασμό με φάρμακα αξιολογήθηκε με τη μέθοδο XTT. Η συνδυαστική δράση των φαρμάκων έναντι των βιοϋμενίων εκτιμήθηκε με το μοντέλο Bliss. Η. Η παραγωγή των κυτταροκινών από τα ουδετερόφιλα που επωάστηκαν με τα βιοϋμένια του Fusarium και του Scedosporium παρουσία ή μη αντιμυκητιακού φαρμάκου αξιολογήθηκε με την ανοσοενζυμική μέθοδο ELISA. Αποτελέσματα: Τα βιοϋμένια των οργανισμών S.apiospermum, FSSC και L.corymbifera, παρουσίασαν παρόμοια προφίλ ευαισθησίας στη DAMB και στη LAMB και αποδείχθηκαν ανθεκτικά στη δράση της VRC και της POS. Συνέργεια παρατηρήθηκε σε ορισμένες συγκεντρώσεις μεταξύ της LAMB) και της VRC ή της POS έναντι βιοϋμενίων του Scedosporium και της Lichteimia. Όλα τα φάρμακα παρουσίασαν αθροιστική ή συνεργική δράση με τα ουδετερόφιλα έναντι του S. Apiospermum και της L.Corymbifera. Ωστόσο, κυρίως ανταγωνιστική δράση παρατηρήθηκε μεταξύ ουδετεροφίλων και φαρμάκων έναντι των βιοϋμενίων του FSSC. Από τις 16 κυτταροκίνες που ελέγχθηκαν, αυτές που ανιχνεύθηκαν ήταν κυρίως η IL-8, ακολουθούμενη από τις IL-1β, IL-10 και IL-23. Συμπεράσματα: Η DAMB και η LAMB αποδείχθηκαν πιο αποτελεσματικές έναντι των βιοϋμενίων και των 3 οργανισμών που μελετήθηκαν. Αναδείχθηκε για πρώτη φορά η συνέργεια μεταξύ LAMB και VRC/POS έναντι των βιοϋμενίων του Scedosporium και της Lichtheimia, καθώς επίσης και ο ανταγωνισμός έναντι των βιοϋμενίων του Fusarium σε συγκεκριμένο εύρος συγκεντρώσεων. Τα αποτελέσματα αυτά συμβάλλουν στην καλύτερη μελέτη και κατανόηση της αντιμυκητιακής ευαισθησίας των βιοϋμενίων και των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των συνηθέστερα χρησιμοποιούμενων φαρμάκων. Η αλληλεπίδραση των ουδετεροφίλων με τα φάρμακα φαίνεται ότι εξαρτάται από το κάθε είδος μύκητα, με το FSSC να αναδεικνύεται πιο ανθεκτικό στα κύτταρα άμυνας του ξενιστή και τα αντιμυκητιακά. Και οι 2 οργανισμοί, S. apiospermum και FSSC με τα βιοϋμένιά τους προκάλεσαν αδύναμη ανοσιακή απάντηση παρουσιάζοντας παρόμοιο προφίλ κυτταροκινών.