bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ανάπτυξη μεθοδολογιών πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR) για το χαρακτηρισμό φαινολικών αντιοξειδωτικών ενώσεων σε φυτικά εκχυλίσματα
Authors: Εξάρχου Βασιλική
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή χωρίζεται σε πέντε (5) επιμέρους κεφάλαια. Τα δύο πρώτα Κεφάλαια αποτελούν το θεωρητικό μέρος και αναφέρονται στα φυτικά προϊόντα και στις κατηγορίες φαινολικών ενώσεων που απαντούν σε αυτά και κυρίως στις βασικές αρχές των τεχνικών της φασματοσκοπίας πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού μιας και δύο διαστάσεων που χρησιμοποιήθηκαν. Στα επόμενα τρία Κεφάλαια περιγράφεται ο συνδυασμός των μεθοδολογιών NMR που αναπτύχθηκε με σκοπό το χαρακτηρισμό φαινολικών αντιοξειδωτικών ενώσεων σε φυτικά εκχυλίσματα, χωρίς τον προηγούμενο διαχωρισμό τους σε επιμέρους συστατικά. Οι συνδυασμένες μεθοδολογίες εφαρμόστηκαν αρχικά σε πρότυπες ενώσεις και σε μίγματα αυτών και τέλος σε φυτικά εκχυλίσματα. Η αρχική μελέτη των προτύπων ενώσεων και των μιγμάτων τους πραγματοποιήθηκε για τη εύρεση των κατάλληλων συνθηκών με τις οποίες επιτυγχάνεται διάκριση διαφόρων τάξεων των φαινολικών οξέων, με βάση τη διαγνωστική αξία των πληροφοριών που μπορούν να συλλεχθούν από τα φάσματα NMR μιας και δύο διαστάσεων. Επιπλέον, η σύσταση επιλεγμένων εκχυλισμάτων μελετήθηκε με υγροχρωματογραφικές τεχνικές για τη σύγκριση των αποτελεσμάτων και παράλληλα εκτιμήθηκε η αντιοξειδωτική τους δράση. Το πειραματικό μέρος που αφορά τη φασματοσκοπία NMR πραγματοποιήθηκε στο ερευνητικό Εργαστήριο Φασματοσκοπίας Οργανικών Ενώσεων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και η εφαρμογή των υγροχρωματογραφικών τεχνικών καθώς και η εκτίμηση της αντιοξειδωτικής δράσης των εκχυλισμάτων Εργαστηρίου Χημείας και Τεχνολογίας Τροφίμων του ΑΠΘ. Η μελέτη πολύπλοκων μιγμάτων φυτικών εκχυλισμάτων με τη φασματοσκοπία NMR έδειξε ότι: (1) Η εφαρμογή της ομοπυρηνικής μεθοδολογίας COSY/TOCSY και NOESY/ROESY 1Η-1Η τόσο στο πρότυπο μίγμα των φαινολικών οξέων όσο και στα μεθανολικά εκχυλίσματα των υπό μελέτη φυτών, μπορεί να αποτελέσει ένα προπαρχικό σημαντικό βήμα στην ταυτοποίηση των φαινολικών οξέων χωρίς τον προηγούμενο αναλυτικό διαχωρισμό τους, δεδομένου ότι αποκαλύπτει το σύστημα των spin ενός μορίου. Η παραπάνω συνδυαστική μεθοδολογία εφαρμόζεται με επιτυχία στην ταυτοποίηση το)ν υδρόξυκινναμωμικών οξέων κυρίως λόγω της διαγνωστικής αξίας της αλληλεπίδρασης μέσω δεσμών του πρωτονίου H2a και H3a (2) Η διάκριση των φαινολικών οξέων και των παραγώγων τους με παραπλήσιες χημικές μετατοπίσεις πρωτονίου και άνθρακα-13, είναι εφικτή με τη συνδυαστική χρήση μεταβλητής θερμοκρασίας και δισδιάστατης ομοπυρηνικής (DQF-COSY 1Η-1Η) και ετεροπυρηνικής φασματοσκοπίας συσχέτισης (HMQC/HMBC 1H-13Q · (3) Η ολοκλήρωση των διαχωρισμένων κορυφδνν συντονισμού ενός συστατικού έχει ως αποτέλεσμα την εξαγωγή έγκυρων συμπερασμάτων σχετικά με τα επίπεδα συγκέντρωσης του συστατικού αυτού στο πολύπλοκο μίγμα του εκχυλίσματος. (4) Η ταυτοποίηση των φλαβονοειδών στα φυτικά εκχυλίσματα είναι εφικτή ακόμη και σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις (< 10 μΜ) με τη χρήση της φασματοσκοπίας NMR-lH μιας διάστασης, εξαιτίας της ύπαρξης ισχυρού ενδομοριακού δεσμού υδρογόνου μεταξύ ΟΗ(5) OC(4), που διατηρείται ακόμη και σε υδατικά διαλύματα.
Διερεύνηση συμμετριών μερικών διαφορικών εξισώσεων της μηχανικής του συνεχούς με την εφαρμογή μεθόδων από τον εξωτερικό λογισμό
Authors: Κουρέας Θεόδωρος
Published: August 2021

Βρίσκουμε τις συμμετρίες και τους νόμους διατήρησης για την τρισδιάστατη γενικευμένη θερμοελαστικότητα. Επίσης βρίσκουμε τις συμμετρίες της τρισδιάστατης μη-γραμμικής θερμοελαστικότητας και νόμους διατήρησης της μονοδιάστατης μη-γραμμικής θερμοελαστικότητας. Χρησιμοποιούμε μεθόδους του εξωτερικού λογισμού
Πολιτιστική Φθιώτιδα
Authors: Πολυμέρου Καλλιόπη
Published: August 2021

Στόχος αυτής της διατριβής επομένως είναι η διερεύνηση της πολιτισμικής φυσιογνωμίας του νομού Φθιώτιδας, όπως αυτή προβάλλει στο παρόν, εμφαίνοντας προφανώς το παρελθόν και διαγράφοντας ως ένα βαθμό το μέλλον. Με άλλα λόγια ερευνά τις δυνατότητες ενός περιφερειακού τόπου να παράγει πολιτισμό. Αναζητά το παραγόμενο τοπικό πολιτισμικό έργο στους φορείς: τους τοπικούς και τους εθνικούς. Συγκεκριμένα μελετώνται: ένας δημοτικός περιφερειακός θεσμός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης, η τοπική- περιφερειακή εφαρμογή ενός εθνικού-δημόσιου θεσμού, των Πανελλήνιων Μαθητικών Καλλιτεχνικών Αγώνων και οι αυτοαποκαλούμενοι τοπικοί πολιτιστικοί σύλλογοι,. Η λειτουργία του αποκεντρωτικού πολιτιστικού θεσμού, του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Ρούμελης αποτελείτο μεγαλύτερο ίσως τμήμα της διδακτορικής μου διατριβής. Αφιέρωσαένα μεγάλο μέρος της ερευνητικής μου προσπάθειας στον τομέα του θεάτρου στη Φθιώτιδα γενικότερα, ενώ εκ παραλλήλου η έρευνά μου βρίσκεται σε εξέλιξη μορφώνοντας καρπούς, οι οποίοι ελπίζω σύντομα να δουν το φως της δημοσιότητας. Αναφορικά με τον θεσμό των «ΠανελληνίωνΜαθητικών Καλλιτεχνικών Αγώνων» μελετήθηκε η περιφερειακή-τοπική μαθητική συμμετοχή σε αγώνες θεάτρου (αρχαίου δράματος και σύγχρονου θεάτρου), μουσικής (δημοτικής, σύγχρονης, κλασικής), χορού (λαϊκού, μπαλέτου) και ζωγραφικής. Πρόκειται για μια άλλη μεγάλη και πολυετή έρευνα, που διεξήγαγα από το 1996 έως και το 2002, είτε με την ιδιότητα της Υπεύθυνης τωνΑγώνων Θεάτρου και Μουσικής για την Περιφέρεια ανατολικής Στερεάς Ελλάδος, είτε ως Υπεύθυνη των Αγώνων Θεάτρου και Μουσικής, Ζωγραφικής και Χορού για τη Διεύθυνση ΔευτεροβάθμιαςΕκπαίδευσης Φθιώτιδας, είτε ως μέλος της Κριτικής επιτροπής Θεάτρου. Οι πολιτιστικοί σύλλογοι, η έξαρση που σημείωσε η λειτουργία τους στα χρόνια της μεταπολίτευσης, ο πολιτιστικός καικοινωνικός τους ρόλος στη ‘συντηρητική’ όπως θα δούμε Φθιώτιδα ήταν ένα ευχάριστο πεδίο έρευνας, για χάρη της οποίας γύρισα τη Φθιώτιδα πάνω από δύο ίσως και τρεις φορές. Το μεγαλύτερο μέρος της έρευνάς μου αφορά, πρώτον, στους πολιτιστικούς συλλόγους πουδραστηριοποιούνται τοπικά είτε ως συναθροίσεις συντοπιτών είτε ως συναθροίσεις άλλων εθνοτοπικών ομάδων που εδρεύουν στη Φθιώτιδα* δεύτερον, στους πολιτιστικούς συλλόγους πουδραστηριοποιούνται σε άλλον τόπο, συνέρχονται όμως υπό την ιδιότητα- συλλογική ταυτότητα των Φθιωτών ως προς την καταγωγή.
Το φαινόμενο της κοινωνικής απόρριψης στις ομάδες παιδιών στο δημοτικό σχολείο
Authors: Χαλάτσης Παναγιώτης
Published: August 2021

Μεγάλος όγκος διεθνών ερευνητικών ευρημάτων καταδεικνύει πως τουλάχιστον 10% των παιδιών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση μένουν χωρίς φίλους στο περιθώριο της σχολικής τους ομάδας. Οι περισσότερες ερευνητικές προσεγγίσεις που ασχολήθηκαν με το θέμα θεώρησαν πως η κοινωνική απόρριψη των παιδιών αυτών έχει ως αιτία τις αρνητικές κοινωνικές τους συμπεριφορές οι οποίες οφείλονται σε «ελλειμματικές» κοινωνικο-γνωστικές δεξιότητές. Ορισμένοι, ωστόσο, ερευνητές υπέθεσαν πως το φαινόμενο της απόρριψης είναι μια διαδικασία που σχετίζεται περισσότερο με τηνομάδα παρά με το άτομο. Με βάση το σκεπτικό αυτό, στην παρούσα διατριβή επιχειρείται η προσέγγιση του φαινομένου της απόρριψης μέσα από μια εστίαση στο σχετικό ρόλο των απορριτυτόντων, αυτών δηλαδή οι οποίοι εκδηλώνουν απορριπτικές συμπεριφορές προς συνομηλίκους τους, είτε σε διατομικό είτε σε ομαδικό επίπεδο. Χρησιμοποιείται μια ερευνητική προσέγγιση ποιοτικού τύπου (παρατηρήσεις και συνεντεύξεις με 80 παιδιά της Ε',Δ',και Στ' τάξης ενός δημοτικού σχολείου καθώς και ποιοτική κοινωνιομετρική προσέγγιση). Κεντρικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι πως οι διάφοροι απορριπτικοί μηχανισμοί μπαίνουν σε λειτουργία καθώς τα παιδιά -σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο-επιχειρούν να προστατεύσουν και ενισχύσουν το αυτοαντιληπτικό τους σύστημα (προσωπική και κοινωνική ταυτότητα) και να διασφαλίσουν την αποδεκτή κοινωνική συμμετοχή τους στις δραστηριότητες των συνομηλίκων τους. Συνεπώς, προτείνεται ότι κάθε θεσμική προσπάθεια άμβλυνσης των απορριπτικών στάσεων και δράσεων πρέπει συνυπολογίζοντας τον εγωκεντρικό προσανατολισμό των απορριπτόντων στις ατομικιστικού τύπου δυτικές κοινωνίες- να καταδεικνύει τη χρησιμότητα της αποδοχής της διαφορετικότητας επισημαίνοντας στους «απορρίπτοντες» πως αυτό μπορεί να συνεισφέρει στην κατανόηση των δικών τους διαφορετικών πλευρών και ως εκ τούτου της ατομικής/ομαδικής οντότητάς τους.
Επίδραση των διαταραχών διατροφής στην υγεία και την αθλητική εξέλιξη Ελληνίδων αθλητριών υψηλού επιπέδου
Authors: Δούκα Αγγελική
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν α) η προσαρμογή σε ελληνικό πληθυσμό της Κλίμακας Διατροφικών Στάσεων ΕΑΤ-26 (Garner & Garfinkel, 1982), β) η ανίχνευση των Διαταραχών Διατροφής (Δ.Δ.) σε Ελληνίδες αθλήτριες υψηλού επιπέδου που αγωνίζονται σε διαφορετικά αθλήματα και γ) η πρόβλεψη της διατροφικής συμπεριφοράς των αθλητριών σύμφωνα με την Θεωρία Σχεδιασμένης Συμπεριφοράς (ΘΣΣ). Το δείγμα που επιλέχθηκε για το πρώτο μέρος της έρευνας ήταν 167 φοιτητές και φοιτήτριες του ΤΕΦΑΑ Αθήνας. Τα αποτελέσματα της διερευνητικής και επιβεβαιωτικής ανάλυσης έδειξαν πως η προσαρμοσμένη σε Ελληνικό πληθυσμό Κλίμακα Διατροφικών Στάσεων (ΕΑΤ-13), ήταν έγκυρη και αξιόπιστη για την ανίχνευση της τάσης εκδήλωσης των Δ.Δ. Tο νέο σημείο διαχωρισμού του ΕΑΤ-13, που διαχώρισε με ακρίβεια δείγμα 20 ασθενών με Δ.Δ. και 167 φοιτητών/ τριών, ήταν το 12. Για το δεύτερο μέρος της έρευνας, εξετάστηκαν 131 αθλήτριες υψηλού αγωνιστικού αθλητισμού που χωρίστηκαν σε αθλήτριες ‘αισθητικών’ αθλημάτων (N1 = 62) (ρυθμικής αγωνιστικής γυμναστικής, ενόργανης, συγχρονισμένης κολύμβησης, μπαλέτου) και ‘μη αισθητικών’ αθλημάτων (N2 = 69) (κολύμβησης, πετοσφαίρισης, καλαθοσφαίρισης, υδατοσφαίρισης, πετοσφαίρισης στην άμμο). Οι δύο ομάδες εξετάστηκαν στην Προσαρμοσμένη Κλίμακα Διατροφικών Στάσεων ΕΑΤ-13, στην Κλίμακα Πρόβλεψης της Διατροφικής Συμπεριφοράς (ΚΠΔΣ) που βασίστηκε στη ΘΣΣ (Ajzen, 1991), στους δύο παράγοντες (ευσυνειδησία, και συναισθηματική σταθερότητα) της Διεθνούς Κλίμακας Προσωπικότητας (IPIP) (Goldberg, 1999), στην Κλίμακα Αυτό-εκτίμησης του Rosenberg (1965), στην Κλίμακα Σωματικής Κάθεξης (Θεοδωράκης, 1999), στην Κλίμακα Σωματικής Εικόνας (Θεοδωράκης, 1999) και συνυπολογίστηκε ο Δείκτης Σωματικής τους Μάζας. Πολυμεταβλητικές αναλύσεις έδειξαν ότι οι αθλήτριες στα αισθητικά αθλήματα επηρεάζονται περισσότερο από τους ‘Σημαντικούς Άλλους’ στη ζωή τους και έχουν μεγαλύτερη τάση να νοσήσουν από Δ.Δ. σε σχέση με τις αθλήτριες στα μη αισθητικά αθλήματα. Επιπλέον, παρουσιάζουν χαμηλότερο Δείκτη Σωματικής Μάζας, μεγαλύτερη σωματική δυσαρέσκεια, εντονότερη ενασχόληση με το φαγητό και τις τροφές, όπως και πίεση από το περιβάλλον για να πάρουν βάρος, συγκριτικά με τις συναθλήτριές τους από τα ‘μη αισθητικά’ αγωνίσματα. Ακόμα, δείχνουν ότι υιοθετούν περισσότερο την αδύνατη φιγούρα ως ιδανική. Για το τρίτο μέρος της έρευνας ο έλεγχος πολλαπλής παλινδρόμησης έδειξε πως, οι ‘Στάσεις’ των Ελληνίδων αθλητριών μπορούσαν να προβλέψουν την διατροφική τους συμπεριφορά, σύμφωνα με τις απαντήσεις τους στο ΕΑΤ-13. Οι αθλήτριες με τάση να νοσήσουν (ΕΑΤ-13 ≥ 12) είχαν υψηλότερη βαθμολογία στους παράγοντες της ΚΠΔΣ και ειδικότερα στις Στάσεις, για απώλεια βάρους ως παράγοντα επιτυχίας στον αθλητισμό, συγκριτικά με τις αθλήτριες χωρίς την τάση να εκδηλώσουν Δ.Δ. (ΕΑΤ-13 < 12). Τέλος, οι ‘στάσεις’ και ο ‘αντιλαμβανόμενος έλεγχος συμπεριφοράς’, μπορούσαν με ακρίβεια 59.1% να προβλέψουν τις αθλήτριες με και χωρίς την τάση να εκδηλώσουν Δ.Δ.
Η Ιστορία των οικονομικών υπηρεσιών του Ελληνικού Στρατού
Authors: Χατζηχαμπέρης Ηλίας
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποσκοπεί στην ανάδειξη της ιδιαιτερότητας των οικονομικών Υπηρεσιών του Ελληνικού Στρατού από την ίδρυση τους έως και σήμερα. Με την έρευνα αυτή παρουσιάζεται για πρώτη φορά η ιστορία του Οικονομικού Σώματος στις Ένοπλες δυνάμεις, από την εποχή του Καποδίστρια οπότε θεσπίστηκε το Οικονομικό Σώμα, έως τα τωρινά χρόνια. Ελέγχεται η αποτελεσματικότητα του λογιστικού συστήματος των Ενόπλων Δυνάμεων, οι λόγοι που οδηγούν στη μετάβαση από το δημόσιο λογιστικό στο διπλογραφικό σύστημα και η δυνατότητα προσαρμογής. Η ραγδαία ανάπτυξη της λογιστικής επιστήμης έχει ισχυρό αντίκτυπο σε όλες τις οικονομίες παγκοσμίως, στιγματίζοντας τη λογιστική αντιμετώπιση τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε ακαδημαϊκό επίπεδο. Πρωταρχικός στόχος είναι η βελτίωση της ποιότητας και συγκρισιμότητας των οικονομικών πληροφοριών που παρουσιάζονται και η θέσπιση κριτηρίων για καίρια θέματα, όπως η αναγνώριση, η επιμέτρηση, η παρουσίαση και η γνωστοποίηση των λογιστικών γεγονότων και συναλλαγών. Η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας επιβάλει (ως επιτακτική), την ανάγκη για διαφάνεια και παρουσίαση της χρηματοοικονομικής θέσης και επίδοσης του δημόσιου τομέα. Το ελληνικό κράτος για να εκπληρώσει το στρατηγικό του ρόλο στη βιώσιμη ανάπτυξη πρέπει να ξεκινήσει τις αλλαγές από τον εαυτό του, από τη δική του αποδοτική διαχείριση. Η οργάνωση του κράτους είναι σκοπός αλλά και υποχρέωση του.Με την αποτελεσματική και διαφανή δημόσια διαχείριση εξασφαλίζονται:Η δημόσια χρηματοδότηση µε βάση τα αποτελέσματα σε ποσότητα και ποιότητα υπηρεσιών.Η καθιέρωση προδιαγραφών ποιότητας και η μέτρηση της απόδοσης της δημόσιας δαπάνης µε κατάλληλους δείκτες.Η ανάλυση κόστους – οφέλους για κάθε δαπάνη και η εξάλειψη των µη παραγωγικών και µη κοινωνικά αναγκαίων δαπανών.Η άριστη τοποθέτηση των κεφαλαίων και η εξοικονόμηση πόρων. Στις αναπτυγμένες χώρες η λογιστική του δημόσιου τομέα θεωρείται αναπόσπαστο τμήμα και επιτυχής πτυχή των εφαρμοζόμενων μεταρρυθμίσεων, από την άλλη πλευρά στις αναπτυσσόμενες χώρες, εκτός από ένα εργαλείο για τον εκσυγχρονισμό της κυβερνητικής οικονομικής διαχείρισης, αποτελεί όπλο ενάντια στην απάτη και τη διαφθορά. Σημαντική, επίσης είναι και η διερεύνηση του ζητήματος της υιοθέτησης εναλλακτικών μορφών χρηματοδότησης και λειτουργίας των υποδομών του Υπουργείου, πέρα από τις παραδοσιακές μορφές και τα αποκλειστικά πλαίσια του δημόσιου τομέα, με τη συμμετοχή ιδιωτικών κεφαλαίων, καθώς και τις παραμέτρους που κάνουν την πιθανή αυτή συνεργασία επωφελή για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Με δεδομένο ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις, από απόψεως απασχολούμενου κεφαλαίου, κατατάσσονται στην πρώτη θέση μεταξύ των δημόσιων οικονομικών μονάδων της χώρας καθίσταται επιτακτική η ανάγκη καθιέρωσης συστημάτων και διαδικασιών με τις οποίες θα επιτυγχάνεται η πλέον επωφελής αξιοποίηση των διατιθέμενων πόρων.
Συσχέτιση των κυτταροκινών της τραχηλικής βλέννης με την λοίμωξη του τραχήλου της μήτρας από τους ιούς hpv
Authors: Κουτσός Ιωάννης
Published: August 2021

Οι ιοί των ανθρωπίνων θηλωμάτων, γνωστοί διεθνώς και σαν HPV (Human Papilloma Viruses), αποτελούν μία μεγάλη ομάδα ιών, οι οποίοι προσβάλλουν το δέρμα και τους βλεννογόνους του ανθρωπίνου σώματος. Μέχρι σήμερα έχουν περιγραφεί περισσότεροι από 200 γονότυποι HPV, που προσβάλλουν τον άνθρωπο και προκαλούν πλήθος αλλοιώσεων (καλοήθων και κακοήθων) στο δέρμα και τους βλεννογόνους του ανθρωπίνου σώματος. 40 από αυτούς προσβάλλουν το επιθήλιο του κατώτερου γεννητικού συστήματος της γυναίκας, δηλαδή τον τράχηλο της μήτρας, τον κόλπο και το αιδοίο, καθώς και το επιθήλιο της πρωκτογεννητικής περιοχής, προκαλώντας είτε καλοήθεις βλάβες, είτε προκαρκινικές αλλοιώσεις που συχνά εξελίσονται σε διηθητικό καρκίνο. Το συχνότερο όργανο-στόχος των HPV είναι ο τράχηλος της μήτρας. Θεωρείται βέβαιο ότι οι ογκογόνοι τύποι των HPV αποτελούν αιτιολογικό παράγοντα για καρκινογένεση στον τράχηλο της μήτρας. Η τοπική ανοσιακή απάντηση του τραχήλου της μήτρας στην λοίμωξη από τον HPV συνίσταται κυρίως στην διέγερση και παραγωγή παραγόντων της κυτταρικής ανοσίας, όπως τα ενεργοποιημένα CD4+ και CD8+ T-λεμφοκύτταρα, τα οποία παράγουν μία πληθώρα κυτταροκινών, οι οποίες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, διεγείροντας ή καταστέλλοντας την παραγωγή η μία της άλλης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η αναζήτηση της σχέσης μεταξύ των κυτταροκινών αυτών και των αλλοιώσεων του τραχήλου της μήτρας που οφείλονται σε λοίμωξη από τους ιούς HPV. Η λοίμωξη αφορούσε είτε χαμηλού βαθμού ενδοεπιθηλιακές αλλοιώσεις (LG-SIL), είτε υψηλού βαθμού (HG-SIL). Οι κυτταροκίνες που μελετήθηκαν ήταν οι ιντερλευκίνες IL-1α, IL-1β, IL-2, IL-4, IL-5, IL-6, IL-8, IL-10, IL-12, οι παράγοντες νέκρωσης των όγκων TNF-α και TNF-β και ο αυξητικός παράγων μεταμόρφωσης TGF-β1 Συμπεράσματα: Για τις 9 από τις 12 κυτταροκίνες που μελετήθηκαν, ανιχνεύθηκαν χαμηλότερα επίπεδα στην ομάδα LG-SIL από την ομάδα HG-SIL. Οι κυτταροκίνες αυτές είναι οι: IL-1α, IL-1β, IL-2, IL-4, IL-5, IL-8, IL-10, IL-12 και ο TNF-α. Από αυτές στατιστικά σημαντική διάφορα προέκυψε για τις IL-1α, IL-2, IL-4 και TNF-α. Η εμμένουσα λοίμωξη από τον HPV φαίνεται να σχετίζεται με τα επίπεδα των κυτταροκινών αυτών στο περιβάλλον του τραχήλου της μήτρας. Οσον αφορά την ομάδα των αρνητικών γυναικών, πέντε από τις υπό εξέταση κυτταροκίνες δεν ανιχνεύθηκαν καθόλου. Αυτό σαφώς υποδηλώνει άμεση συσχέτιση των κυτταροκινών αυτών με την λοίμωξη από τον ΗPV. Πρόκειται για τις: IL-2, IL-6, IL-10, IL-12 και TGF-β, ενώ και οι: IL-4 και TNF-β ανιχνεύθηκαν σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα.
Mελέτη των ανοσοτροποποιητικών ιδιοτήτων του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού σε πειραματικό μοντέλο πολλαπλής σκλήρυνσης
Authors: Μποζίκη Μαρίνα-Κλεοπάτρα
Published: August 2021

Η Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΠΣ) αποτελεί χρόνια φλεγμονώδη νόσο Τα-λεμφοκυτταρικής (TL) αρχής, χαρακτηριζόμενη, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, από κλινικά επεισόδια εξάρσεων και υφέσεων. Παθογενετικά για τη νόσο θεωρείται ότι ευθύνεται ένας συνδυασμός γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Παρά τη συσχέτιση της νόσου με έναν αριθμό λοιμωδών παραγόντων στη βάση επιδημιολογικών παρατηρήσεων, αποκλειστικός αιτιολογικός παράγοντας που να πυροδοτεί αυτοανοσία στο ΚΝΣ, δεν έχει αναγνωριστεί. Πρόσφατα, το Ελικοβακτηρίδιο του Πυλωρού (ΕΠ), ένα ευρύτατα διαδεδομένο παθογόνο που αποικίζει το γαστρικό βλεννογόνο περίπου 50% του πληθυσμού στον ανεπτυγμένο κόσμο, συνδέθηκε επιδημιολογικά με έναν αριθμό εξω-γαστρικών εκδηλώσεων, συμπεριλαμβανομένων νοσημάτων του ΚΝΣ, όπως γλαύκωμα, νόσος Alzheimer’s, σύνδρομο Guillain-Barrè, ήπια γνωστική διαταραχή και ΠΣ. Εντούτοις, πειραματικές ενδείξεις αναφεορικά με το πεδίο αυτό δεν υφίστανται στη βιβλιογραφία. Σκοπός της παρούσης διδακτορικής διατριβής ήταν να μελετηθούν οι ανοσοτροποποιητικές ιδιότητες της χορήγησης αντιγόνου ΕΠ σε μοντέλο πειραματικής αυτοάνοσης εγκεφαλομυελίτιδας (ΠΑΕ), το ευρύτερα χρησιμοποιούμενο πειραματικό μοντέλο ΠΣ. Η μελέτη παρέχει ενδείξεις ότι η χορήγηση αντιγόνου ΕΠ ενδοπεριτοναϊκά δρα προστατευτικά έναντι της ΠΑΕ σε πειραματόζωα. Η προστατευτική δράση φαίνεται να ασκείται μέσω σημαντικής μείωσης στην έκφραση αντιγονοπαρουσιαστικών μορίων MHC-II στην επφάνεια διαφόρων τύπων αντιγονοπαρουσιαστικών κυττάρων, δίχως να επηρεάζεται το προφίλ των παραγόμενων κυτταροκινών και ο Τα-ρυθμιστικός (Treg) φαινότυπος. Με βάση διαφορετική προσέγγιση ανοσοποίησης, δια της υποδόριας χορήγησης ολικού αδρανοποιημένου ΕΠ, φάνηκε ότι η χορήγηση ΕΠ υπό τις αναφερόμενες συνθήκες ανοσοποίησης δεν είναι εγκεφαλιτιδόνος. Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής μελετήθηκε συγκριτικά το προφίλ μικροβιακής χλωρίδας του εντέρου μεταξύ δυο φυλών διαγονιδιακών πειραματοζώων, εκ των οποίων η μια παρουσιάζει προδιάθεση στην εμφάνιση αυτόματης ΠΑΕ, ενώ η άλλη εμφανίζει αντίσταση. Πειραματόζωα με αντίσταση έναντι της αυτόματης ΠΑΕ παρουσίασαν μειωμένη ικανότητα επαγωγής Th17 ανοσιακού φαινότυπου, συγκριτικά με πειραματόζωα με προδιάθεση έναντι αυτόματης ΠΑΕ και μειωμένη ανιγονοπαορουσιασική ικανότητα. Πειραματόζωα με αντίσταση έναντι της αυτόματης ΠΑΕ παρουσίασαν επίσης ελαττωμένη παρουσία στελεχών Lactobacilli στο έντερο, επί συγκριτικής μοριακής ανάλυσης μικροβιακής χλωρίδας του εντέρου. Η παρούσα διδακτορική διατριβή παρέχειχε για πρώτη φορά ενδείξεις ανοσοστροποποιητικής δράσης χορήγησης αντιγόνου ΕΠ στην ΠΑΕ, υποδεικνύοντας ενδεχόμενο ρόλο του κοινού αυτού παθογόνου στην ΠΣ.
Ο ρόλος των βιολογικών παραγόντων στην αντιμετώπιση ασθενών με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα
Authors: Μπούτσικου Ευφημία
Published: August 2021

ΕισαγωγήΤο bevacizumab και το erlotinib έχει αποδειχθεί ότι παρατείνουν τη συνολική επιβίωση σε ασθενείς με μη - πλακώδες μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα ( NSCLC) . Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα και η τοξικότητα του συνδυασμού docetaxel , carboplatin ,bevacizumab και erlotinib στη θεραπεία πρώτης γραμμής ασθενών με NSCLC.ΜέθοδοιΣυνολικά 229 ασθενείς σταδίου ΙΙΙβ / IV μη πλακώδους NSCLC υποβλήθηκαν αρχικά σε δύο κύκλους χημειοθεραπείας με carboplatin 5.5AUC-docetaxel 100 mg/m2. Μετά την ολοκλήρωση των δύο κύκλων θεραπείας, οι ασθενείς αξιολογήθηκαν ως προς την ανταπόκριση και χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες: 61/229 συνέχισαν με τέσσερις κύκλους χημειοθεραπείας (ομάδα ελέγχου) , 52/229 έλαβαν χημειοθεραπεία μαζι με erlotinib 150 mg ημερησίως, 56/229 έλαβαν χημειοθεραπεία συν bevacizumab 7,5 mg / kg , και 60/229 υποβλήθηκαν σε αγωγή με συνδυασμό χημειοθεραπείας , erlotinib και bevacizumab μέχρι την εξέλιξη της νόσου. Πρωταρχικός στόχος της μελέτης ήταν η συνολική επιβίωση .ΑποτελέσματαΣτα 4 χρόνια παρακολούθησης της μελέτης, δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στην επιβίωση και στο χρόνο μέχρι την εξέλιξη της νόσου μεταξύ των τεσσάρων ομάδων θεραπείας . Μετά από δύο κύκλους χημειοθεραπείας , οι ασθενείς χωρίστηκαν ανάλογα με την απόκριση τους σε αυτούς που ανταποκρίθηκαν και σε αυτούς που δεν ανταποκρίθηκαν, προκειμένου να εξεταστεί ο ρόλος της αρχικής απόκρισης, ως ένας ανεξάρτητος παράγοντας στην επιβίωση. Οι ασθενείς που δεν απάντησαν και οι οποίοι έλαβαν συμπληρωματική θεραπεία με bevacizumab ή θεραπεία συνδυασμού είχαν ένα όφελος επιβίωσης 657 ημέρες (95 % CI 349 - 970 ) και 681 ημέρες ( 95 % CI 315 - 912 ) , αντίστοιχα , η οποία ήταν στατιστικά σημαντική σε σύγκριση με τη συνέχιση μόνο με κυτταροτοξική χημειοθεραπεία (Ρ < 0,001 ) . Η θεραπεία συνδυασμού είχε ένα προφίλ ασφάλειας συγκρίσιμο με αυτό του bevacizumab και του erlotinib λαμβανόμενα ξεχωριστά .ΣυμπέρασμαΗ χορήγηση bevacizumab-erlotinib σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία πρώτης γραμμής , που ακολουθείται από μονοθεραπεία με bevacizumab και erlotinib ως θεραπεία συντήρησης έδειξε ελπιδοφόρα αποτελέσματα σε ασθενείς με ΜΜΚΠ , με μειωμένη τοξικότητα σε σύγκριση με τη χημειοθεραπεία μόνο , αλλά δεν μεταφράζεται σε μεγαλύτερη συνολική επιβίωση.
Διερεύνηση του μεταβολισμού των υδατανθράκων κατά τη διάρκεια του τοκετού σε γυναίκες με σακχαρώδη διαβήτη κατά την κύηση
Authors: Χαριζοπούλου Βικεντία
Published: August 2021

Στόχος: Η διερεύνηση του μεταβολισμού των υδατανθράκων κατά τη διάρκεια του τοκετού με την εφαρμογή Συσκευής Συνεχούς Καταγραφής Γλυκόζης (ΣΣΚΓ). Μεθοδολογία: Διενεργήθηκε προοπτική μελέτη καταγραφής των συγκεντρώσεων και της διακύμανσης των ουσιών που σχετίζονται με το μεταβολισμό των υδατανθράκων (γλυκόζη, ινσουλίνη), που λαμβάνουν χώρα κατά τον τοκετό. Αποτελέσματα: Στη μελέτη εντάχθηκαν 36 επίτοκες με διαβήτη (ασθενείς) και 42 επίτοκες με φυσιολογική καμπύλη γλυκόζης (μαρτύρες). Οι συγκεντρώσεις γλυκόζης που ελήφθησαν με σακχαρόμετρο και αυτές που ελήφθησαν από τη ΣΣΚΓ παρουσίασαν μια ισχυρή θετική γραμμική συσχέτιση στατιστικά σημαντική. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στον μέσο όρο των συγκεντρώσεων γλυκόζης ανάμεσα στις ομάδες των ασθενών και των μαρτύρων στους ελέγχους που αφορούσαν α) τις 2 ώρες και β) τη 1 ώρα πριν τον τοκετό, και γ) τη 1 ώρα μετά και β) τις 2 ώρες μετά τον τοκετό. Και στις δύο ομάδες καταγράφηκαν υψηλότερες συγκεντρώσεις γλυκόζης στις γυναίκες α) που γέννησαν κολπικά και β) με ΔΜΣ ≥ 25kgr/m2. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στις συγκεντρώσεις γλυκόζης νεογνού την πρώτη ώρα ζωής και την έκτη ώρα ζωής ανάμεσα στις δύο ομάδες. Οι συγκεντρώσεις της γλυκόζης της μητέρας 2 ώρες και 1 ώρα πριν τον τοκετό παρουσίασαν συσχέτιση τύπου «αναστραμένου U» με αυτές του νεογνού κατά τον τοκετό. Βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά: α) στο μέσο όρο των συγκεντρώσεων ινσουλίνης και β) στο μέσο όρο των ΗΟΜΑ – IR, πριν τον τοκετό και μετά τον τοκετό ανάμεσα στις δύο ομάδες. Δε βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στις ομάδες στις συγκεντρώσεις ινσουλίνης νεογνού κατά τον τοκετό, ενώ βρέθηκε οριακά στατιστικά σημαντική διαφορά στο μέσο όρο των ΗΟΜΑ - IR νεογνού κατά τον τοκετό. Το βάρος γέννησης του νεογνού και α) η συγκέντρωση ινσουλίνης του κατά τον τοκετό και β) η τιμή του δείκτη HOMA - IR κατά τον τοκετό, παρουσίασαν ισχυρά θετική γραμμική συσχέτιση, στατιστικά σημαντική.Συμπεράσματα: Η ΣΣΚΓ GlucoDay®S αποτελεί αξιόπιστο εργαλείο μέτρησης συγκεντρώσεων γλυκόζης και η χρήση της κατά τη διάρκεια του τοκετού είναι εφικτή. Kαταγράφηκε μικρή διακύμανση των συγκεντρώσεων της γλυκόζης κατά τις ώρες πριν τον τοκετό και σταδιακή ελάττωσή τους μετά τον τοκετό, και στις δύο ομάδες, με την ομάδα των ασθενών να συνεχίζει να εμφανίζει υψηλότερες συγκεντρώσεις γλυκόζης, έως και 24 ώρες μετά τον τοκετό. Και στις δύο ομάδες, σε κάθε στάδιο καταγραφής, παρατηρήθηκαν υψηλότερες συγκεντρώσεις γλυκόζης στις γυναίκες α) που γέννησαν με κολπικό τοκετό, και β) με ΔΜΣ ≥ 25 kgr/m2. Τα νεογνά των ασθενών εμφάνισαν τάση για χαμηλότερες συγκεντρώσεις γλυκόζης κατά την πρώτη και έκτη ώρα της ζωής τους. Tόσο οι χαμηλές όσο και οι υψηλές μητρικές συγκεντρώσεις γλυκόζης, συσχετίστηκαν με χαμηλές νεογνικές συγκεντρώσεις γλυκόζης. Η μητρική ινσουλινοαντίσταση ελαττώθηκε μετά τον τοκετό και στις δύο ομάδες. Τέλος, καταγράφηκε ισχυρή θετική συσχέτιση ανάμεσα στη νεογνική ινσουλινοαντίσταση και στο βάρος γέννησης των νεογνών.
Η επίδραση της ωκυτοκίνης στην κινητικότητα του γαστρεντερικού σωλήνα. Κλινικοεργαστηριακή μελέτη σε ιπποειδή
Authors: Μαράκη Μαρίνα
Published: August 2021

Ο κολικός των ιπποειδών αποτελεί ένα από τα συνηθέστερα αίτια θανάτου του είδους αυτού των ζώων, ενώ παράλληλα, η διάγνωση και πρόληψη της παθολογικής αυτής κατάστασης παρουσιάζει δυσκολίες. Η ταχεία εξέλιξη αλλά και βαρύτητα ορισμένων περιστατικών κολικού δημιουργεί επιπλέον προβλήματα στην θεραπευτική αντιμετώπιση τους. Ιδιαίτερο ρόλο στην θεραπευτική προσέγγιση των κολικών παίζουν τα διάφορα είδη προκινητικών φαρμάκων. Σκοπός της πειραματικής αυτής εργασίας είναι, να διερευνήσει την πιθανή προκινητική δράση της ωκυτοκίνης στο γαστρεντερικό σύστημα των ιπποειδών καθώς και το μηχανισμό δράσης της. Μελετήθηκαν 30 ενήλικοι καθαρόαιμοι ίπποι τους οποίους χωρίσαμε σε δύο υποομάδες. Αρχικά στα ζώα και των δύο υποομάδων χορηγήθηκαν 200 σφαιρίδια βαρίου δια μέσω ρινοοισοφαγικού καθετήρα και κατά την διάρκεια των 3 επόμενων ημερών εκτιμήθηκε η κινητικότητα του εντέρου των ιπποειδών καθώς και ο αριθμός αφοδεύσεων ανά ημέρα, το βάρος των κοπράνων ανά αφόδευση, η ταχύτητα προώθησης του εντερικού περιεχομένου και η υγρασία των κοπράνων. Στη συνέχεια, και μετά από διακοπή 2 ημερών, στα ζώα των δύο υποομάδων χορηγήθηκε ενδοφλεβίως διαφορετική δόση ωκυτοκίνης και εκ νέου 200 σφαιρίδια βαρίου. Καταμέτρηση όλων των παραπάνω παραγόντων οδήγησε στην μεταξύ τους σύγκριση. Ακόμη μελετήθηκε η πιθανή συσχέτιση της ωκυτοκίνης με την ενδογενή έκκριση χολοκυστοκινίνης. Για το σκοπό αυτό τα ζώα χωρίστηκαν και πάλι σε δύο υποομάδες. Αιμοληψία πραγματοποιήθηκε από όλα τα ζώα και κατόπιν στα ζώα της πρώτης υποομάδας χορηγήθηκε υψηλοπρωτεϊνικό γεύμα, ενώ σε αυτά της δευτερης υποομάδας ωκυτοκίνη ενδοφλεβίως. Η αιμοληψία επαναλήφθηκε σε όλα τα ζώα 30min/60min/120min μετά τη χορήγηση του γεύματος ή της ωκυτοκίνης. Τέλος πραγματοποιήσαμε νεκροτομές με σκοπό την εύρεση υποδοχέων ωκυτοκίνης κατά μηκούς του γαστρεντερικού σωλήνα των ιπποειδών. Με βάση τα αποτελέσματά μας και τη στατιστική ανάλυση αυτών, η κινητικότητα του εντέρου παρουσιάζει αύξηση της έντασής της μετά τη χορήγηση ωκυτοκίνης και με τις δύο διαφορετικές δόσεις. Η αύξηση της έντασης της κινητικότητας του εντέρου συνοδεύεται και από αύξηση του αριθμού αναπνοών και καρδιακών παλμών. Η χορήγηση της ωκυτοκίνης οδήγησε , επίσης, σε αύξηση του αριθμού των αφοδέυσεων, του βάρους των κοπράνων, της ταχύτητας προώθησης του εντερικού περιεχομένου, ενώ δεν επηρέασε την υγρασία των κοπράνων. Ορισμένες παρενέργειες εμφανίστηκαν με την χορήγηση της υψηλότερης δόσης ωκυτοκίνης (αύξηση των καρδιακών παλμών και αναπνοών πάνω από τα φυσιολογικά όρια και εμφάνιση συμπτωμάτων κοιλιακού άλγους σε ποσοστό 20% των ζώων). Η ενδογενής παραγωγή χολοκυστοκινίνης δεν επηρεάστηκε ούτε από τη χορήγηση υψηλοπρωτεϊνικού γεύματος, ούτε από την ενδοφλέβια χορήγηση ωκυτοκίνης. Τέλος, υποδοχείς της ωκυτοκίνης βρέθηκαν καθόλο το μήκος του γαστρεντερικού σωλήνα των ιπποειδών. Συμπερασματικά, η ενδοφλέβια χορήγηση ωκυτοκίνης εμφανίζει προκινητική δράση στο έντερο υγιών ίππων , γεγονός που μπορει να οφείλεται στην σύνδεσή της με τους υποδοχείς της κατά μήκος του γαστρεντερικού σωλήνα.
Η παιδαγωγική αξιοποίηση του σχολικού χώρου στη διαμόρφωση συνεργατικού εκπαιδευτικού περιβάλλοντος
Authors: Γκλούμπου Αλεξάνδρα
Published: August 2021

Στόχος της διατριβής είναι η συστημική προσέγγιση της παιδαγωγικής αξιοποίησης του χώρου και της εφαρμογής της συνεργατικής μάθησης στο νηπιαγωγείο. Η ερευνητική προσέγγιση εφαρμόστηκε στη γνωστική ενότητα των μαθηματικών και συγκεκριμένα στις πράξεις της πρόσθεσης και της αφαίρεσης. Η μέθοδος που εφαρμόστηκε ήταν η έρευνα -δράση. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι τα παιδιά έμαθαν να προσαρμόζουν το χώρο της τάξης στις επιθυμίες τους και τις ανάγκες των μαθηματικών δραστηριοτήτων. Ανέπτυξαν συνεργατικές και κοινωνικές δεξιότητες, μεταγνώση, έμαθαν να αυτοαξιολογούν τη συμπεριφορά τους και τον τρόπο εργασίας τους στην ομάδα, να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και να βελτιώνουν τη συμπεριφορά και τις επιδόσεις τους συζητώντας για τη δράση τους. Οδηγήθηκαν στην κατάκτηση γνώσεων στα μαθηματικά με ενεργητικό τρόπο. Οι αλλαγές στη διαρρύθμιση και την αισθητική του χώρου κατά την εργασία των παιδιών στις ομάδες δημιούργησαν μία ‘συνομορφία’ που οδήγησε και στη δημιουργία μίας ‘περιβαλλοντικής αλληλεξάρτησης’ στο εκπαιδευτικό περιβάλλον του νηπιαγωγείου.
Κοινότητες Αιγύπτιων και Σουδανών μουσουλμάνων μεταναστών / στριών και προσφύγων στην Αθήνα
Authors: Σορώτου Φλώρα
Published: August 2021

Οι μετανάστες/στριες και οι πρόσφυγες, είναι οι άνθρωποι που βιώνουν σε υπέρτατο βαθμό το αίσθημα του «ξεριζωμού», της ανασφάλειας και της ανεπιθύμητης παρουσίας τους, σε όποια χώρα καταφύγουν. Δεν αποτελούν εξαίρεση οι μετανάστες/στριες και οι πρόσφυγες στην Ελλάδα. Η παρούσα διδακτορική διατριβή, ερευνά τις κοινωνικές και πολιτισμικές συνθήκες των κοινοτήτων των Αιγύπτιων και Σουδανών, που ζουν και μεγαλώνουν τα παιδιά τους, ισορροπώντας ανάμεσα στην αραβική παράδοση των οικογενειών, τη θρησκεία του Ισλάμ και την ελληνική κοινωνία. Πλησιάζοντας τις κοινότητες των μεταναστών/στριών και προσφύγων, γίνεται προσπάθεια να αναδυθούν οι κοινές πορείες, οι εμπειρίες και οι προσδοκίες των μελών τους, καθώς και να μελετηθεί η δυνατότητα ενταξιακής πορείας των παιδιών τους μέσα από μορφές διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Αυτά τα παιδιά, όπως και όλα τα παιδιά άλλωστε, χρειάζονται από τις δομές του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, ενδυνάμωση να διαχειριστούν τις πολλαπλές ταυτότητες που φέρουν και κάλυψη του κοινωνικού δικαιώματος στην εκπαίδευση, έτσι ώστε να αποτελούν μελλοντικούς ισότιμους πολίτες της χώρας ή οποιασδήποτε άλλης μεριάς του κόσμου βρεθούν.
Εκπαίδευση και εργασία των Ρουμάνων που ζουν στην Ελλάδα
Authors: Ενέ Χριστίνα-Ντιάνα
Published: August 2021

Η παρούσα έρευνα προέκυψε από το ενδιαφέρον διερεύνησης του βαθμού ένταξης στην ελληνική κοινωνία των Ρουμάνων μεταναστών, οι οποίοι παρά την ικανότητα και την επιθυμία τους να αφομοιωθούν σε αυτήν, γίνονται συχνά αντικείμενο ρατσιστικών σχολίων συσχετιζόμενοι στερεοτυπικά με κλοπές, εμπόριο λευκής σαρκός και εγκληματικές ενέργειες που διαπράττουν κυκλώματα συμπατριωτών τους και μη. Επιπλέον, δεδομένης της προεξέχουσας θέσης που κατέχει η εκπαίδευση των παιδιών στη ζωή τους, αναζητήσαμε το είδος και τον προσανατολισμό των σπουδών που πραγματοποιούν οι νεαροί Ρουμάνοι στην Ελλάδα καθώς και τις επαγγελματικές ευκαιρίες που προκύπτουν από αυτές. Στόχος είναι να συμβάλλουμε στην βαθύτερη κατανόηση των ειδικών προβλημάτων ένταξης της συγκεκριμένης ομάδας, αλλά και των μεταναστών γενικότερα στην ελληνική κοινωνία. Επίσης να συνεισφέρουμε στην καταπολέμηση στερεοτύπων και παράλληλα στον καλύτερο σχεδιασμό πολιτικών εκπαιδευτικής και κοινωνικής ένταξης όχι μόνο των Ρουμάνων μεταναστών, αλλά και άλλων εθνικών ομάδων που ενδεχομένως υπόκεινται σε παρόμοιου τύπου εμπειρίες και ζητήματα.
Μέθοδοι και εργαλεία αξιολόγησης συνεργατικής μάθησης με χρήση χρονοσειρών
Authors: Χούντα Αγγελική-Ειρήνη
Published: August 2021

Η διδακτορική διατριβή εντάσσεται στο πεδίο της Υπολογιστικά Υποστηριζόμενης Συνεργατικής Μάθησης, ΥΥΣΜ (Computer Supported Collaborative Learning, CSCL). ‘Eχει ως στόχο την ανάπτυξη και πρόταση μίας μεθόδου για την αυτοματοποιημένη ανάλυση, ταξινόμηση και αξιολόγηση της ποιότητας συνεργατικών εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων. Αφενός βασίζεται σε ευρήματα ποιοτικής έρευνας και αφ’ ετέρου συνδυάζει την χρήση τεχνικών μηχανικής μάθησης και ανώτερων μαθηματικών που χρησιμοποιούνται ευρέως σε πλήθος άλλων ερευνητικών πεδίων, μελετώντας τους τρόπους που μπορούν να υιοθετηθούν και να συνεισφέρουν στο πεδίο της Υπολογιστικά Υποστηριζόμενης Συνεργατικής μάθησης (χρονοσειρές). Βασικό μέλημα είναι η προτεινόμενη μέθοδος να επιτρέπει την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για την ποιότητα των συνεργατικών δραστηριοτήτων με τρόπο ποσοτικό και αυτόματο ώστε να είναι δυνατή η χρήση της σε μεγάλα σύνολα δεδομένων. Η παρούσα μελέτη έδειξε πως η ποιότητα της συνεργασίας αποτυπώνεται στον τρόπο που κατανέμεται η συνεργατική δραστηριότητα στον χρόνο και η χρήση χρονοσειρών αποτυπώνει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της συνεργασίας με ικανοποιητικό τρόπο. Η μέθοδος αξιολογήθηκε ξεχωριστά αλλά και σε αντιπαράθεση με αντίστοιχα μοντέλα και μεθόδους. Η προτεινόμενη μέθοδος πλεονεκτεί ως προς την απλότητα κατασκευής και λειτουργίας ενώ διαπιστώθηκε με στατιστικά σημαντικό τρόπο η εγκυρότητα των αποτελεσμάτων της. H μέθοδος δεν απαιτεί την ολοκλήρωση της δραστηριότητας αλλά ενδείκνυται και για την αξιολόγησή της σε πραγματικό χρόνο. Οι χρονοσειρές δραστηριότητας περιγράφουν ικανοποιητικά βασικές συνεργατικές διαστάσεις που ορίζονται ως «χαμηλού επιπέδου» όπως η Επικοινωνία και η Κοινή Επεξεργασία Πληροφορίας και οι οποίες θεωρείται ότι αντικατοπτρίζονται ιδιαίτερα στην διαλογική δραστηριότητα που εκτυλίσσεται μεταξύ των συνεργατών. Από την άλλη, για διαστάσεις ανωτέρου επιπέδου που αντιπροσωπεύονται από πιο περίπλοκες δομές αλληλεπίδρασης, όπως για παράδειγμα ο Συντονισμός και η Διαπροσωπική Σχέση μεταξύ συνεργαζόμενων μερών, οι χρονοσειρές δραστηριότητας δεν καταφέρνουν να τις αποτυπώσουν ικανοποιητικά. Αποδείχθηκε στατιστικά πως για την συγκεκριμένη περίπτωση συνεργατικών μαθησιακών δραστηριοτήτων οι ουσιαστικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των χρηστών που υποδηλώνουν μεταφορά και οικοδόμηση κοινής γνώσης και κοινού τόπου επικοινωνίας αλλά και σχέσεις αιτιότητας, είναι δυνατόν να ανιχνευθούν μέσα σε χρονικά παράθυρα μικρού μεγέθους, της τάξης των τριάντα δευτερολέπτων. Σύνθετες δομές που αποτυπώνουν την δημιουργία στρατηγικής προσέγγισης ή διαμοιρασμού χώρου και χρόνου και απαιτούν μεγαλύτερους χρόνους εξέλιξης, δεν είναι δυνατόν να αποτυπωθούν επαρκώς με αυτή την προσέγγιση. Η έρευνα αυτή δεν αποσκοπεί κατά κανένα τρόπο στην αντικατάσταση της ανθρώπινης κρίσης ή γενικότερα του ανθρώπινου παράγοντα αλλά αντίθετα επιδιώκει να υποστηρίξει το έργο του.
Μελέτη της επιρροής της βελτίωσης του εδάφους στη δυναμική αλληλεπίδραση εδάφους-θεμελίωσης-ανωδομής
Authors: Τρευλόπουλος Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Η διατριβή αυτή αφορά στη σεισμική επίδοση ελαστικών ή ανελαστικών κατασκευών σε βελτιωμένο έδαφος θεμελίωσης. Μέρος της διατριβής αυτής αποσκοπεί να θέσει την επιλογή των ιδιοτήτων του βελτιωμένου εδάφους στην περίπτωση των χαλικοπασσάλων σε πιο ορθή βάση. Ο στόχος της μελέτης είναι να τονιστεί η επιρροή της αντικατάστασης του εδάφους και της αλληλεπίδρασης εδάφους-θεμελίωσης-ανωδομής στην κίνηση της βάσης της κατασκευής υπό τη μορφή των συνδυασμένων φασμάτων απόκρισης ψευδοεπιτάχυνσης-μετατόπισης, τα οποία χρησιμοποιούνται από καθιερωμένες μεθόδους αποτίμησης, και η επιρροή τους στη σεισμική επίδοση της ανωδομής. Για το σκοπό αυτό η διατριβή αυτή χρησιμοποιεί αναλύσεις πεπερασμένων στοιχείων συζευγμένων συστημάτων εδάφους-θεμελίωσης-ανωδομής, στα οποία η κατασκευή προσομοιώνεται τόσο με ελαστικό όσο και ανελαστικό μονοβάθμιο ταλαντωτή. Όσον αφορά στη βελτίωση του εδάφους, έμφαση δίνεται στους τυπικούς χαλικοπασσάλους και σε πασσάλους από χάλικες και κοκκώδες ελαστικό. Αρχικώς τα αποτελέσματα αναλύονται με βάση τις διαφορές ανάμεσα στα φάσματα απαίτησης που υπολογίζονται αριθμητικά υπό συνθήκες ελευθέρου πεδίου στο φυσικό και στο βελτιωμένο έδαφος. Έπειτα η συζήτηση επεκτείνεται συμπεριλαμβάνοντας κατά τον υπολογισμό των φασμάτων απαίτησης στη βάση της κατασκευής τα φαινόμενα αλληλεπίδρασης-εδάφους-κατασκευής και εν τέλει την ανελαστική συμπεριφοράς της κατασκευής. Όλες αριθμητικές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται υποβάλλονται σε μια σειρά ελέγχων βαθμονόμησης με βάση αναλυτικές μεθόδους και ήδη βαθμονομημένες αριθμητικές μεθόδους. Προκειμένου να εκτιμηθούν οι ιδιότητες του ισοδύναμου ομοιόμορφου υλικού ενός εδάφους βελτιωμένου με χαλικοπασσάλους ή πασσάλους από μίγμα χαλίκων και κοκκώδους ελαστικού εφαρμόζεται η αναλυτική μέθοδος ομογενοποίησης Mori-Tanaka. Από τη μέθοδο αυτή προκύπτουν επτά παράμετροι ενός ανισότροπου υλικού. Για πρακτικές εφαρμογές προτείνεται η χρήση μόνον του μέτρου διάτμησης που αντιστοιχεί στο κατακόρυφο επίπεδο στο οποίο προκαλούνται διατμητικές παραμορφώσεις από τα σεισμικά κύματα, καθώς επαρκεί για τον υπολογισμό της σεισμικής κίνησης στην επιφάνεια του εδάφους. Η αναλυτική μέθοδος και τα αποτελέσματα των τρισδιάστατων αναλύσεων πεπερασμένων στοιχείων της τυπικής εδαφικής κυψέλης συμφωνούν ποιοτικά. Αντιθέτως, η τυπική παραδοχή ίσων παραμορφώσεων ή τάσεων ανάμεσα στους πασσάλους και στο έδαφος που τους περιβάλλει δεν επαληθεύεται. Έτσι, η διατριβή καταλήγει σε συμφωνία με τη βιβλιογραφία στο ότι η συγκέντρωση τάσεων σε έδαφος ενισχυμένο με χαλικοπασσάλους απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση.
Επίδραση συνεχούς φλεβοφλεβικής αιμοδιήθησης στην αιμοδυναμική και αναπνευστική λειτουργία, στην πρόγνωση καθώς και στην κινητική κυτταροκινών βαρειά σηπτικών ασθενών της ΜΕΘ
Authors: Περρέας Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Introduction Renal dysfunction and failure is a common consequence of the frequently encountered sepsis affecting critically ill patients. This is managed amongst others with the use of continuous renal replacement methods. This study was intended to explore the effects of CCRT beyond the established therapeutic benefits on the patients’ haemodynamics, organ dysfunction and cytokine kinetics of the SIRS that chracterise this multifacet syndrome. Questions that we set to answer in detail: Does CVVH influence cytokine kinetics for cytokines TNF-α, IL-6 and IL-1β ? How does it affect patient haemodynamics? How does it affect prognosis? We conducted 3 studies: A. Pilot study We measured clearance and concentrations of the cytokines under investigation in multiple blood and ultrafiltrate specimens and varying CVVH settings in 9 septic patients receiving renal replacement for acute renal failure. Results: We confirmed constantly high concentrations as well as brief bursts of cytokine production. The preferred circuit and flow for maximal clearance was set. B. Study no. 2 Hypothesis : Does CVVH improve haemodynamic and respiratory function? Method: 36 patients with severe sepsis were monitored for indices of haemodynamic and respiratory function while on CVVH. The filter was discontinued for 12 hrs for control within the cohort. Results: MAP, SVR and vasopressor requirements improved during CVVH with transient worsening during discontinuation. These differences were more pronounced in the group of patients that survived. C. Study no. 3 Hypothesis: Is the effected imroved haemodynamic status linked with imroved survival when applied as early as possible in patients with renal dysfunction? How does this affect cytokine kinetics? Methods: 30 consecutive patients with severe sepsis and/or septic shock were included in the study. CVVH was instituted as early as possible upon establishment of renal dysfunction. Clinical and laboratory indices of MOF were measured daily and plasma and ultrafiltrate specimens were taken and the investigated cytokines measured. Results: Of the measured indices MAP, SVR, CI as well as Pa02/Fi02 all improved during the course of the study, while in some of them there were also baseline differences (pre-CVVH) between survivors and non-survivors. Cytokine clearance and absorption on the membrane were quantified. Sieving coefficients were calculated for TNF- α and IL-6. A multivariate analysis of statistically significant differences between survivors and non-survivors revealed earlier institution of CVVH in the duration of the septic episode as the strongest predictor of survival.
Η μελέτη των μεταβολών της μεταγευματικής οστικής απορρόφησης σε ασθενείς με φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου
Authors: Καρατζόγλου Ιωάννης
Published: August 2021

Η παθοφυσιολογία της ελαττωμένης οστικής μάζας σε φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου έχει εκτενώς μελετηθεί. Ωστόσο, δεδομένα πάνω στην παθοφυσιολογία της οστικής απορρόφησης μετά από δοκιμασία ανοχής γλυκόζης λείπουν. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η μελέτη της μεταγευματικής οστικής απορρόφησης μετά από δοκιμασία ανοχής γλυκόζης σε φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου και ειδικά στη νόσο του Crohn. 89 ασθενείς με φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου ηλικίας 38,4±13 και 45 μάρτυρες αφού ταξινομήθηκαν αντίστοιχα για ηλικία και BMI υποβλήθηκαν σε δοκιμασία ανοχής γλυκόζης και υπολογισμό του C-καρβοξυτελικού τελοπεπτιδίου του κολλαγόνου 1( β-CTX, β-carboxytermina crosslaps) και Ν- αμινοτελικού προπεπτιδίου του προκολλαγόνου τύπου 1 (P1NP). Στην μελέτη μας συμπεριλήφθησαν μόνο οι 59 ασθενείς που έπασχαν από νόσο του Crohn. Υπολογίστηκαν επίσης σε κάθε ασθενή οι δείκτες ενεργότητας της νόσου. Για τους ασθενείς με νόσο του Crohn υπολογίστηκε το CDAI (Crohn’s disease activity index).Το C-καρβοξυτελικό τελοπεπτίδιο του κολλαγόνου 1( β-CTX, β-carboxytermina crosslaps) στους ασθενείς με νόσο Crohn είναι σημαντικά υψηλότερο σε σχέση με τους μάρτυρες ( 573 ± 24 pg/ml vs. 380 ± 28 pg/ml ) καθώς και το Ν- αμινοτελικού προπεπτιδίου του προκολλαγόνου τύπου 1 (P1NP) σε σχέση με τους μάρτυρες ( 57±6 ng/ml vs 45±4 ng/ml, p<0.001). Τα αποτελέσματα της μεταγευματικής ελάττωσης της οστικής απορρόφησης είναι συγκρίσιμα μεταξύ των ασθενών και των μαρτύρων . Ωστόσο, η μεταγευματική ελάττωση της οστικής απορρόφησης στους ασθενείς με Crohn σχετίζεται με την ενεργότητα της νόσου r=0.913 σε νόσο του Crohn. Ο φυσιολογικός μηχανισμός της ελάττωσης της μεταγευματικής οστικής απορρόφησης διατηρείται σε ασθενείς με φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου (νόσο του Crohn) και σχετίζεται με την ενεργότητα της νόσου, προφανώς αντανακλώντας έναν αντιρροπιστικό μηχανισμό διατήρησης οστικής μάζας.
Applications of Markov chains and convex sets in ridk management
Authors: Λοϊζίδης Μάριος
Published: August 2021

Στη συγκεκριμένη διατριβή εξετάζουμε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ένα μοντέλο με πολλά στοιχεία μπορεί να προσεγγιστεί από ένα άλλο, πιο απλό μοντέλο αποτελούμενο από λιγότερα στοιχεία, χωρίς το τελευταίο να χάνει τις ιδιότητες του αρχικού μοντέλου. Οι εν λόγω συνθήκες διευκολύνουν την ανάλυση μεγάλων και πολύπλοκων συστημάτων. Εφαρμόζουμε την έρευνά μας σε δύο πολύ βασικά εργαλεία διαχείρισης πιστωτικού κινδύνου: τις πιστωτικές διαβαθμίσεις (credit ratings) και το την πιστωτική βαθμολόγηση (credit scoring). Αρχικά, παρουσιάζουμε τον ορισμό και κάποιες βασικές ιδιότητες των διαδικασιών Markov. Στη συνέχεια εκθέτουμε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες μία αλυσίδα Markov, που περιγράφει την στοχαστική ανέλιξη των πιστωτικών διαβαθμίσεων, μπορεί να συσσωρευτεί σε μία μικρότερη αλυσίδα η οποία διατηρεί τη Μαρκοβιανή ιδιότητα, να είναι δηλ. «lumpable». Επιπλέον, παραθέτουμε τον ορισμό και τις ιδιότητες μιας απόλυτα συσσωρευόμενης («Exactly Lumpable») αλυσίδας Markov και, μέσω ενός παραδείγματος, αποδεικνύουμε ότι γενικά οι συγκεκριμένες ιδιότητες δεν ικανοποιούνται πάντα. Στο πλαίσιο αυτό, εισάγουμε την έννοια προσεγγιστικής συσσώρευσης («Approximate Lumpability»), και προτείνουμε μία διαδικασία ανεύρεσης αλυσίδας Markov, η οποία να είναι αφενός συσσωρεύσιμη και αφετέρου όσο το δυνατόν πιο κοντά στην αρχική αλυσίδα που δεν έχει τη συγκεκριμένη ιδιότητα. Ακόμα, εξετάζουμε το ερώτημα της ύπαρξης ή μη ενός αξιόπιστου κανόνα πιστωτικής βαθμολόγησης ενός συνόλου πελατών που αιτούνται δάνειο. Η έρευνά μας, που βασίζεται σε ένα θεώρημα διαχωρισμού υπερεπιπέδων του Kirchberger, απαντάει στο εν λόγω ερώτημα, καθώς τέτοιος κανόνας είναι εφικτό να δημιουργηθεί μέσω της εξέτασης ενός μικρού μόνο δείγματος δανειστών-πελατών, και όχι ολόκληρου του συνόλου τους, καταλήγοντας έτσι σε ένα γρήγορο και αξιόπιστο μοντέλο πιστωτικής βαθμολόγησης. Η μέθοδός μας αυτή παρουσιάζεται σε σχετική εκτενή εφαρμογή.
Βιοχημική και κυτταρική μοριακή προσέγγιση της επίδρασης των καρκινικών κυττάρων μαστού στην έκφραση μορίων εξωκυττάριου χώρου και στις λειτουργικές ιδιότητες των ενδοθηλιακών κυττάρων
Authors: Γιαλελή Χρυσοστόμη
Published: August 2021

Το μικροπεριβάλλον του όγκου είναι ιδιαίτερα σημαντικό, δεδομένου ότι τα καρκινικά κύτταρα στρατολογούν και φυσιολογικά κύτταρα του στρώματος, όπως τα ενδοθηλιακά με σκοπό την εξέλιξη του όγκου.Στο πλαίσιο της μελέτης των παρακρινών αλληλεπιδράσεων μεταξύ καρκινικών και ενδοθηλιακών κυττάρων αναπτύχθηκαν δύο πειραματικά κυτταρικά μοντέλα. Στο πρώτο μοντέλο μελετήθηκε η επίδραση του εθισμένου μέσου καλλιέργειας των καρκινικών κυττάρων στα ενδοθηλιακά κύτταρα και αντίστροφα, ενώ στο δεύτερο εισάγοντας έναν ακόμα παράγοντα στο σύστημα – αυτόν της κυτταρικής επικοινωνίας – πραγματοποιήθηκαν συγκαλλιέργειες ενδοθηλιακών και καρκινικών κυττάρων, έτσι ώστε να υπάρχει η δυνατότητα αλληλεπίδρασής τους και ανταλλαγής διαλυτών παραγόντων. Μεταξύ των αποτελεσμάτων σημειώνεται η σημαντική μείωση της επούλωσης πληγής (κυτταρική κινητικότητα) των ενδοθηλιακών κυττάρων παρουσία εθισμένου μέσου καλλιέργειας καρκινικών κυττάρων, παρέχοντας με αυτόν τον τρόπο στα καρκινικά κύτταρα τις απαραίτητες διόδους για να μεταναστεύσουν. Αντίστοιχα, η κυτταρική μετανάστευση, η προσκόλληση, καθώς και η διηθητική ικανότητα των καρκινικών κυττάρων επάγεται από το ενδοθήλιο. Οι λειτουργικές αυτές επιδράσεις αξιολογήθηκαν περαιτέρω σε μοριακό επίπεδο με τη μελέτη της έκφρασης του υαλουρονικού, του υποδοχέα CD44, της συνθάσης ΗΑS2, των μορίων προσκόλλησης ICAM, VCAM, των μεταλλοεξαρτώμενων πρωτεασών, καθώς και των συνδεκανών της κυτταρικής επιφάνειας. Μελετήθηκε επίσης η έκφραση και η ενεργότητα του πρωτεασώματος. Οι αλλαγές στο προφίλ της γονιδιακής έκφρασης υποδεικνύουν τη σημασία του δυναμικού δικτύου του εξωκυττάριου χώρου και την επίδρασή του στις ιδιότητες των ενδοθηλιακών και καρκινικών κυττάρων. Η αυξορρύθμιση των μορίων προσκόλλησης του ενδοθηλίου, η αναδιοργάνωση του ενδοθηλιακού κυτταροσκελετού και των καρκινικών κυττάρων, καθώς και η επαγωγή της ενεργότητας του πρωτεασώματος αποτελούν τις κινητήριες δυνάμεις της διεπικοινωνίας μεταξύ ενδοθηλίου και καρκινικών κυττάρων που έχουν ως στόχο την διάσπαση του ενδοθηλίου. Τα αποτελέσματα της διατριβής υπογραμμίζουν τη σημαντικότητα των κυτταρικών μιμητικών μοντέλων για την κατανόηση των μηχανισμών διείσδυσης των καρκινικών κυττάρων στο ενδοθήλιο, αποτελούν το έναυσμα για την αξιολόγηση των υποκείμενων σηματοδοτικών μηχανισμών και ανοίγουν νέους δρόμους για τον σχεδιασμό νέων αντικαρκινικών παραγόντων για την φαρμακολογική στόχευση σε επίπεδο εξωκυττάριου χώρου.