bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Znaczenie prognostyczne cytokin TH1/TH2 u małych dzieci ze świszczącym oddechem w trzyletnim prospektywnym badaniu obserwacyjnym
Authors: Chkhaidze Ivane , Zirakishvili Dali , Shavshvishvili Natalia , Barnabishvili Neli
Published: June 2022

Wstęp: Układ immunologiczny odgrywa ważną rolę w powstawaniu świstów w przebiegu infekcji wirusowych, choć profil cytokinowy odpowiedzialny za to zjawisko nie został dotychczas ustalony. Celem badania było ustalenie czy stężenie cytokin w surowicy podczas ostrego epizodu świstów u małych dzieci wiąże się z późniejszym rozwojem przetrwałego nawrotowego świszczącego oddechu (PRW, persistent recurrent wheezing). Materiał i metody: Do badania włączono 43 dzieci w wieku od 3 miesięcy do 3. roku życia, leczonych w Centralnym Szpitalu Dziecięcym im. M. Iashvili w Tbilisi (Gruzja). Stężenia IFN-γ, TNF-α i IL-6 oznaczono za pomocą testu ELISA (enzyme-linked immunosorbent assay). Oznaczono również całkowite stężenie IgE w surowicy. Przeciwciała klasy IgM i IgG przeciwko wirusom RSV, Chlamydophila pneumonia i Mycoplasma pneumonia oznaczono przy pomocy testu ELISA. Wszystkie dzieci poddano prospektywnej obserwacji przez okres 3 lat. Wyniki: Nie potwierdzono związku pomiędzy rozwojem przetrwałego nawrotowego świszczącego oddechu a występowaniem atopii u dzieci lub ich rodziców, młodym wiekiem matki, niską masą urodzeniową, stężeniem w surowicy IL-6, IFN-γ, stężeniem całkowitego IgE i rodzajem patogenu. Wykazano tendencję do związku z płcią męską, sztucznym karmieniem i paleniem papierosów w domu, choć związki te nie były istotne statystycznie. Tylko stężenie TNF-α było silnie związane z ryzykiem przetrwałego nawrotowego świszczącego oddechu po trzech latach obserwacji. Wnioski: TNF-α może służyć jako prognostyczny biomarker dla przyszłego rozwoju przetrwałego nawrotowego świszczącego oddechu u dzieci poniżej 3. roku życia. W celu pełnej oceny przydatności TNF-α i innych biomarkerów w praktyce klinicznej oraz określenia wartości odcięcia konieczne jest przeprowadzenie większego badania prospektywnego.
Wzorce żywieniowe a występowanie astmy w Indiach
Authors: Poongadan Mohammed , Gupta Nitesh , Kumar Raj
Published: June 2022

Wstęp: Celem badania była ocena związku pomiędzy wzorcami żywieniowymi a występowaniem astmy w populacji indyjskiej. Materiał i metody: Do badania włączono 125 chorych na astmę oraz taką samą liczbę osób zdrowych dobranych pod względem wieku i płci (grupa kontrolna). Wzorce żywieniowe oceniano za pomocą kwestionariusza (NNR-Dietary Pattern in Asthma Questionnaire), zawierającego pytania dotyczące spożywania 80 różnych pokarmów i napojów, należących do 15 różnych grup, który został opracowany z uwzględnieniem najbardziej powszechnych zwyczajów żywieniowych panujących w Indiach oraz wyników badań ISAAC. Wyniki: Nie stwierdzono istotnych różnic w zakresie rozkładu płci w grupach, wzrostu, masy ciała, wskaźnika BMI i statusu ekonomicznego pomiędzy grupą chorych na astmę i grupą kontrolną (p > 0.05). Konsumpcja żywności typu fast food, solonych i smażonych przekąsek; orzechów i suszonych owoców była znamiennie wyższa u chorych na astmę (p < 0.05). Podobnie, chorzy na astmę wykazywali tendencję do spożywania większej ilości tłuszczów, cukru i napojów gazowanych (p > 0.05). Natomiast spożycie płatków zbożowych, mleka i jego przetworów, pokarmów niewegetariańskich, owoców i soków owocowych było wyższe u osób zdrowych, choć różnice nie były istotne statystycznie (p > 0.05). Wnioski: Spożycie pokarmów typu fast food, solonych i smażonych przekąsek, tłuszczów i olejów z orzechów, suszonych owoców, gazowanych napojów może mieć związek z występowaniem astmy w Indiach. Z tego powodu istotne jest aby ograniczać spożycie pokarmów typu fast food oraz wpływać poprzez instytucje zdrowia publicznego na zwiększenie świadomości dotyczącej wpływu tego typu pokarmów na występowanie astmy.
Aspergilloma o nietypowej lokalizacji u pacjenta z astmą o ciężkim przebiegu
Authors: Zieliński Michał , Mazur-Zielińska Henryka , Ziora Dariusz
Published: June 2022

Aspergiloza płucna to choroba wywołana przez grzyby z rodzaju Aspergillus. Postać choroby zależy od stanu immunologicznego organizmu oraz innych współwystępujących stanów chorobowych wpływających na tkankę płucną. Pacjenci z astmą, zwłaszcza postacią o ciężkim przebiegu, wymagający stosowania glikokortykosteroidów ogólnoustrojowo, predysponowani są do rozwoju alergicznej aspergilozy oskrzelowo-płucnej. Powstanie grzybniaka (aspergilloma) w płucu jest poprzedzone wytworzeniem się patologicznej jamy w przebiegu innego schorzenia. W pracy opisano przypadek chorego na astmę o ciężkim przebiegu, u którego rozwinęła się aspergilloma w nietypowej lokalizacji, bez obecności predysponujących zmian anatomicznych oraz schorzeń.
Przewlekła obturacyjna choroba płuc w Polsce—Potrzeba populacyjnych badań epidemiologicznych
Authors: Zejda Jan , Brożek Grzegorz
Published: June 2022

W wydawnictwie PZWL “Choroby Płuc” [...]
Wpływ depresji i lęku na jakość życia w przebiegu astmy
Authors: Lomper Katarzyna , Chudiak Anna , Uchmanowicz Izabella , Rosińczuk Joanna , Jankowska-Polanska Beata
Published: June 2022

Wstęp: Astma jest najczęstszą chorobą przewlekłą u dorosłych. Wpływa istotnie na jakość życia. Wyniki badań wskazują, że depresja i lęk często występują u chorych na astmę. Materiał i metody: Do badania włączono 96 chorych na astmę, których podzielono na dwie grupy: chorych z astmą kontrolowaną (n = 33) i niekontrolowaną (n = 63). Stopień kontroli choroby oceniano przy użyciu Testu Kontroli Astmy (ACT, Asthma Control Test). W badaniu wykorzystano również kwestionariusz SF-36 (Short Form 36) oraz HADS (Hospital and Depression Scale). Wyniki: Analiza korelacji pomiędzy jakością życia i nasileniem depresji wykazała niską punktację jakości życia w domenie psychicznej (MCS, mental component score) u chorych z dobrą kontrolą astmy (71.8—pacjenci bez depresji; 53.4—pacjenci z prawdopodobną depresją; 51.4—pacjenci z depresją; p = 0.032). Podobna analiza pomiędzy jakością życia a poziomem lęku w tej grupie chorych nie wykazała korelacji ani w domenie funkcjonowania fizycznego (PCS, physical component score), ani w psychicznej. W grupie chorych z astmą niekontrolowaną lęk i depresja korelowały negatywnie z jakością życia w domenie funkcjonowania fizycznego i psychicznej. Lęk i depresja są bardziej nasilone u chorych z niekontrolowaną astmą. Takie czynniki, jak płeć żeńska, stopień kontroli astmy, ciężkość choroby, palenie, a także rozpoznanie zaburzeń lękowych i depresji są predyktorami złej jakości życia u chorych na astmę. Wnioski: Lęk i depresja występują u chorych na astmę, a nasilenie tych objawów jest większe u pacjentów z niekontrolowaną astmą. Płeć żeńska, zła kontrola choroby, ciężki przebieg, palenie oraz współistniejący lek i depresja są predyktorami istotnie obniżonej jakości życia u chorych na astmę.
Ocena kliniczno-epidemiologiczna chorych na gruźlicę głowy i szyi
Authors: Pajor Anna , Józefowicz-Korczyńska Magdalena , Korzeniewska-Koseła Maria , Kwiatkowska Sylwia
Published: June 2022

Wstęp: Incydenty gruźlicy pozapłucnej stanowią mniej niż 6% wszystkich przypadków gruźlicy w Polsce, choć w innych krajach (zwłaszcza europejskich) ten odsetek jest znacznie wyższy. Celem pracy była ocena kliniczna i epidemiologiczna chorych hospitalizowanych na jednym z oddziałów laryngologicznych w Polsce w czasie 36 lat. Materiał i metody: Badaniem retrospektywnym objęto 71 chorych, których podzielono na trzy grupy w zależności od okresu badania: I—lata 1978–1989 (30 osób, 42%), II—lata 1990–2001 (19 osób, 27%) i III—lata 2002–2013 (22 osoby, 31% wszystkich przypadków). W każdym przypadku podejrzenie gruźlicy stawiano na podstawie wyniku badania histopatologicznego. Wyniki: Najczęściej stwierdzono gruźlicę krtani (54.9%), następnie gruźlicę węzłów chłonnych szyi (29.6%) i ucha (8.5%). W gruźlicy krtani, zmiany najczęściej dotyczyły piętra głośni (76.9%). Chorzy z gruźlicą krtani to w większości mężczyźni (87.2%), średnio 10 lat starsi niż kobiety w każdym z wyróżnionych okresów. Odwrotnie, w gruźlicy węzłów chłonnych szyi, kobiety stanowiły 66,7% przypadków i były średnio dwukrotnie starsze niż mężczyźni (64.0 v. 34.7 roku). Potwierdzenie bakteriologiczne uzyskano tylko u jednego chorego. Wnioski: Liczba chorych diagnozowanych w naszym ośrodku z powodu gruźlicy pozapłucnej w obrębie głowy i szyi była większa w pierwszym 12-letnim okresie, a przez ostatnie 24 lata była stała, podobnie jak najczęstsze umiejscowienia gruźlicy (krtań i węzły chłonne szyi). U chorych z gruźlicą głowy i szyi poza oceną histopatologiczną konieczna jest ocena bakteriologiczna.
Komentarz do publikacji: Oficjalne wytyczne ATS/ERS/JRS/ALAT dotyczące postępowania w praktyce klinicznej: Leczenie idiopatycznego włóknienia płuc. Uaktualnienie wytycznych z 2011 roku
Authors: Kuś Jan
Published: June 2022

Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF, idiopathic pulmonary fibrosis) jest chorobą rzadką [...]
Wpływ edukacji zdrowotnej prowadzonej przez personel pielęgniarski na czas używania koncentratora tlenu w ciągu doby przez chorych na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc
Authors: Doğan Uğur , Ovayolu Nimet
Published: June 2022

Wstęp: Długotrwała tlenoterapia domowa jest najbardziej efektywną metodą leczenia, wydłużającą życie chorych na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP). Celem badania była ocena wpływu edukacji zdrowotnej prowadzonej przez pielęgniarki na czas stosowania koncentratora tlenu w ciągu doby przez chorych na POChP. Materiał i metody: Badanie przeprowadzono w szpitalu w Turcji (State Hospital), pomiędzy lipcem a listopadem 2015 roku. Uczestnicy, po wyrażeniu pisemnej zgody, przydzielani byli losowo do grupy badanej (grupa z interwencją) lub kontrolnej (grupa bez interwencji). Specjalnie przygotowane ankiety wypełniano w trakcie bezpośredniej rozmowy z pacjentem. W pierwszej kolejności, retrospektywnie pozyskiwano informacje na temat danych wyjściowych. Następnie pacjenci z grupy badanej odbywali szkolenie, które prowadzono za pomocą specjalnie przygotowanych przez zespół badaczy materiałów. W 4., 8. i 12. tygodniu przeprowadzono z uczestnikami rozmowy telefoniczne, w czasie których omawiano problemy związane ze stosowaniem koncentratora. Po upływie 14 tygodni ponownie wypełniono ankiety, a uzyskane wyniki porównano z wyjściowymi. Analizę danych przeprowadzono za pomocą programu SPSS 15.0 for Windows. Wyniki: Stwierdzono, że 95.5% pacjentów nie uzyskało wcześniej informacji na temat używania koncentratora tlenu. Czas stosowania koncentratora w ciągu doby przez pacjentów z grupy badanej wynosił początkowo 5.69 ± 3.90 godziny i wzrósł do 11.94 ± 4.73 godziny (p < 0.05). Gdy porównano wyniki z okresu przed i po zastosowaniu edukacji, stwierdzono istotny wzrost PaO2, PaCO2, FEV1 i SaO2 u chorych z grupy badanej (p < 0.05), a efektu tego nie obserwowano w grupie kontrolnej. Wnioski: Uzyskane wyniki upoważniają do zarekomendowania ciągłej edukacji dotyczącej zasad tlenoterapii domowej i monitorowania jej efektów.
Debata. Czy możemy polecać e-papierosy naszym pacjentom? Opinia 2
Authors: Poznański Michał , Pietras Tadeusz , Antczak Adam
Published: June 2022

Elektroniczne papierosy są coraz częściej używanym sposobem dostarczania nikotyny. Sięgają po nie zarówno użytkownicy papierosów tradycyjnych, jak i osoby do tej pory niepalące. Cały czas pojawiają się nowe artykuły traktujące o potencjalnym wpływie elektronicznych systemów dostarczających nikotynę na zdrowie. Szczególne obawy budzi toksyczność związków chemicznych i pierwiastków dostarczanych wraz z dymem z tych urządzeń. Okazuje się, że produkty, których kreowany medialnie wizerunek jest pozytywny, wcale takimi nie są. Co więcej, ich używanie może skutkować nie tylko uszczerbkiem dla zdrowia, ale i śmiercią.
Tracheobronchopatia osteochondroplastyczna u 61-letniej kobiety z zespołem płata środkowego
Authors: Woźniak Mariusz , Buchwald Joachim , Stockdale Izabela , Doniec Zbigniew
Published: June 2022

W pracy przedstawiono przypadek 61-letniej pacjentki cierpiącej na tracheobronchopatię osteochondroplastyczną (TBO). Etiologia tej jednostki chorobowej nie jest jak dotychczas w pełni wyjaśniona. Charakteryzuje się ona występowaniem mnogich guzków o różnej wielkości umiejscowionych w błonie podśluzowej tchawicy i dużych oskrzeli. Przebieg kliniczny zazwyczaj jest łagodny, o ile rozrost nie doprowadzi do obturacji światła oskrzeli. W omawianym przypadku niedrożność ujścia oskrzela do płata środkowego skutkowała obwodową niedodmą miąższu płucnego.
AirFluSal®—Kolejny lek w terapii astmy czy znaczący postęp w przestrzeganiu zaleceń terapeutycznych?
Authors: Pawliczak Rafał
Published: June 2022

Leczenie astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) nie jest łatwe. Mimo że istnieje wiele leków przeciwastmatycznych, uzyskiwanie kontroli choroby sprawia nam wiele problemów. Brak przestrzegania zaleceń w leczeniu chorób obturacyjnych jest jedną z głównych przyczyn jego niepowodzenia. Historycznie, jak wynika z badań, jednym z leków, podczas stosowania którego najlepiej przestrzegano zaleceń, były preparaty zawierające kombinację salmeterol/flutikazon. Aktualnie do terapii astmy i POChP została wprowadzona wspomniana kombinacja w inhalatorze Forspiro®. W niniejszej pracy podsumowano aktualny stan wiedzy oraz omówiono nowe badania kliniczne dotyczące AirFluSal Forspiro®. Wydaje się, że lek ten może znacząco poprawić przestrzeganie zaleceń w terapii chorób obturacyjnych.
Letter from the Editor
Authors: Piotrowski Wojciech
Published: June 2022

This is a great pleasure to announce, that Advances in Respiratory Medicine has been recently approved for Emerging Sources Citation Index (ESCI) [...]
Wybrane Aspekty Opieki Medycznej nad Chorymi na Astmę lub Przewlekłą Obturacyjną Chorobę Płuc (POCHP) w Polsce
Authors: Miłkowska-Dymanowska Joanna , Białas Adam , Górski Paweł
Published: June 2022

Wstęp: Istotnym problemem jest brak jednolitych standardów dotyczących zróżnicowanej roli lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) i specjalistów prowadzących chorych na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP). Celem niniejszej pracy było oszacowanie jakości postępowania medycznego z uwzględnieniem dwustopniowego systemu opieki zdrowotnej. Materiał i metody: Badanie wykonano w okresie 9.2016–12.2016 roku. Zastosowano metodę ankietową. W badaniu uczestniczyli lekarze POZ oraz alergolodzy i pulmonolodzy z Polski. Moduł podstawowy kwestionariusza zawierał dane o liczbie leczonych na astmę i POChP, przebieg wizyt, zalecane leczenie, przestrzeganie zaleceń przez pacjentów. Z kolei, moduł kwestionariusza dla specjalistów dotyczył szczegółów wizyt specjalistycznych, ich częstości, charakteru, oceny terapii farmakologicznej i niefarmakologicznej oraz oceny leczenia w POZ. Wyniki: Kwestionariusz podstawowy wypełniło 807 lekarzy ze stażem pracy wynoszącym średnio 21 lat (± 9.85). Większość ankietowanych stanowili lekarze POZ (56%), następnie specjaliści chorób płuc (28%) i alergolodzy (16%). Lekarze POZ leczyli 47 osób/miesiąc z chorobami obturacyjnymi, 48.94% chorujących na astmę oraz 51.06% na POChP. Raportowali 3 nowe rozpoznania/ miesiąc astmy lub POCHP. Alergolodzy leczyli głównie chorych na astmę (105 osób/miesiąc), w tym 19 nowo zdiagnozowanych osób). Pulmonolodzy przyjmowali miesięcznie mniej chorych na astmę niż chorych na POChP—odpowiednio 71 i 98 pacjentów i raportowali 14 osób/miesiąc nowych rozpoznań POChP. Większość chorych przyjmowała leki w osobnych inhalatorach w tym: wziewne glikokortykosteroidy (wGKS), długodziałający agoniści receptora b-adrenergicznego (LABA). Najczęściej stosowanym typem inhalatora we wszystkich 3 grupach był dysk. Według specjalistów ponad połowa chorych z nowo rozpoznaną chorobą lub leczonych przez POZ wymagała modyfikacji leczenia. Wnioski: Istnieje ilościowa dysproporcja w zakresie opieki medycznej nad chorym na POCHP lub na astmę pomiędzy stanem rzeczywistym, a faktycznymi i zgodnymi ze światowymi standardami, potrzebami pacjentów.
Pierwotny Chłoniak Płuc Typu MALT z Objawami Zapalenia Płuc Opornego na Leczenie
Authors: Iftikhar Asma , Magh Albert , Cheema Muhammed , Thappa Sarah , Sahni Sonu , Karbowitz Stephen
Published: June 2022

Pierwotny chłoniak płuc (PLL) jest rzadką chorobą obejmującą jedno lub dwa płuca, trudną do rozpoznania na podstawie samych badań klinicznych i radiologicznych. Z powodu braku swoistych objawów, PLL może być rozpoznany niewłaściwie jako zapalenie płuc lub rak. Jest najczęściej spotykanym chłoniakiem typu MALT będącym pozawęzłowym chłoniakiem B-komórkowym o niskiej złośliwości, najczęściej umiejscowionym w przewodzie pokarmowym. Pierwotny chłoniak płuc powinien być brany pod uwagę w rozpoznaniu różnicowym zapalenia płuc niepoddającego się leczeniu. W niniejszej pracy przedstawiono przypadek 84-letniego pacjenta, u którego wystąpił pierwotny chłoniak płuc typu MALT z objawami opornego na leczenie zapalenia płuc, co okazało się prawdziwym wyzwaniem klinicznym.
Pierwotny Maziówczak Opłucnej i Płuca z Przerzutami do Mózgu u Dziecka: Nietypowe Objawy
Authors: Chirmade Pushpak , Parikh Sonia , Anand Asha , Panchal Harsha , Patel Apurva , Shah Sandip
Published: June 2022

Pierwotny nowotwór płuc rzadko występuje u dzieci. Najczęściej spotykane pierwotne złośliwe nowotwory płuc u dzieci to blastoma opłucnej i płuc oraz rakowiak. Maziówczak stanowi około 1% wszystkich nowotworów złośliwych występujących u dzieci. Maziówczak opłucnej i płuca jest zjawiskiem rzadkim i trudnym do rozpoznania. Mięsaki tkanek miękkich zazwyczaj posiadają dużą skłonność do przerzutów, jednak przerzuty do mózgu występują sporadycznie, nawet w zaawansowanych postaciach rozsianej choroby. Taki przebieg choroby został przedstawiony zaledwie w 3 opisach przypadków. Pierwotny maziówczak opłucnej i płuc z przerzutami do mózgu jest jeszcze rzadziej spotykany. W niniejszej pracy przedstawiono przypadek 11-letniego chłopca, u którego pojawiły się gorączka i trwający od 20 dni kaszel. Początkowo sądzono, że przyczyną jest ropień płuc, lecz po wykonaniu badań histopatologicznego, immunohistochemicznego i molekularnego rozpoznano maziówczaka. Po upływie tygodnia od pierwszej wizyty u dziecka pojawiły się objawy neurologiczne, tj. drgawki i stopniowo postępujące osłabienie siły kończyny dolnej. Wyniki tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego wskazywały na istnienie przerzutów do mózgu. Biorąc pod uwagę rzadkość występowania nowotworów płuc u dzieci, rozpoznanie kliniczne choroby pozostaje prawdziwym wyzwaniem. Często zdarza się, że rozpoznanie jest opóźnione, ponieważ objawy ze strony układu oddechowego mogą być przypisywane stanom zapalnym lub chorobom zakaźnym. Pierwotny maziówczak płuc i opłucnej występuje rzadko i sporadycznie wywołuje przerzuty do mózgu. Powinien być jednak brany pod uwagę przy rozpoznaniu różnicowym pierwotnych nowotworów płuc u dzieci, ponieważ przy wczesnym rozpoznaniu może być uleczalny, zaś w przypadku agresywnego przebiegu z przerzutami na przykład do mózgu, wczesne rozpoznanie jest szczególnie ważne.
Łagodne Przerzutowe Mięśniaki z Zajęciem Płuc
Authors: Maskey-Warzęchowska Marta , Chojnowska Magdalena , Ptaszyński Konrad , Rubinsztajn Renata , Padzik-Moczydłowska Marzena , Krenke Rafał
Published: June 2022

Łagodne przerzutowe mięśniaki (BML) to schorzenie charakteryzujące się występowaniem guzów wywodzących się z komórek mięśni gładkich macicy w różnych narządach u kobiet, które przebyły leczenie chirurgiczne mięśniaków macicy. Występowanie zmian ogniskowych nasuwa podejrzenie rozsianej choroby nowotworowej, w związku z czym u chorych niejednokrotnie przeprowadza się szeroki panel badań w poszukiwaniu nowotworu złośliwego, a rozpoznanie ostateczne jest oparte na badaniu mikroskopowym ogniska BML. Autorzy prezentują przypadek 56-letniej chorej na BML z zajęciem płuc, u której na podstawie obrazu histopatologicznego guzka płuca usuniętego w czasie torakotomii diagnostycznej rozpoznano rozsiany nowotwór złośliwy z komórek pochodzenia mezenchymalnego. Wyniki licznych badań dodatkowych nie potwierdziły procesu nowotworowego. Ostateczne rozpoznanie BML było oparte na ponownej analizie histopatologicznej materiału pobranego w czasie biopsji chirurgicznej. Chora pozostała w obserwacji; do monitorowania zmian w płucach wykorzystano rezonans magnetyczny. Łagodne przerzutowe mięśniaki powinny być uwzględnione w diagnostyce różnicowej guzków płuc u kobiet. Chore na BML wymagają długoterminowej obserwacji, w związku z czym w wyborze metody obrazowania należy również wziąć pod uwagę efekt kumulacji dawki promieniowania jonizującego.
„Sieć Oddechowa”. Wielofunkcyjna Rola Przepony—Przegląd Piśmiennictwa
Authors: Kocjan Janusz , Adamek Mariusz , Gzik-Zroska Bożena , Czyżewski Damian , Rydel Mateusz
Published: June 2022

Przepona jest głównym mięśniem zaangażowanym w proces oddychania. Stanowi też istotny punkt anatomiczny oddzielający jamę klatki piersiowej od jamy brzusznej. Podobnie jak inne struktury i narządy w ludzkim ciele, spełnia więcej niż jedną funkcję, poprzez wiele połączeń anatomicznych, które razem tworzą „sieć oddechową”. Poza funkcją oddechową, przepona pomaga utrzymać właściwą postawę ciała, stabilizuje bowiem odcinek lędźwiowy kręgosłupa podczas wykonywania rozmaitych czynności ruchowych. Odgrywa także ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu układu naczyniowego i limfatycznego, a także uczestniczy w czynnościach żołądkowo-przełykowych, takich jak połykanie, wymiotowanie. Jest również barierą antyrefluksową. W niniejszej pracy przedstawiono szczegółowo anatomię i zagadnienia związane z embriologią przepony, próbując także wykazać, że jest ona ważny „punktem wymiany informacji” pochodzących z różnych miejsc ludzkiego organizmu oraz że sama w sobie stanowi źródło owych „informacji”. W pracy omówiono także wszystkie funkcje przepony związane z oddychaniem.
Program Prewencji Chorób Układu Oddechowego w Powiecie Proszowickim—Opis i Wyniki
Authors: Skucha Wojciech , Mejza Filip , Nastałek Paweł , Doniec Zbigniew
Published: June 2022

Wstęp: W powiecie proszowickim zarówno rak płuca, jak przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP), występują częściej w porównaniu z innymi regionami Polski. W prezentowanej pracy przedstawiono raport z programu prewencji, którego celem było zmniejszenie obciążeń zdrowotnych związanych z POChP i rakiem płuca w tym regionie. Materiał i metody: Program składał się z prewencji czynnej, opartej na badaniu kwestionariuszowym (w którym udział proponowano wszystkim mieszkańcom powiatu w wieku ≥ 40 lat) oraz na zdjęciu klatki piersiowej i spirometrii (które wykonywano u wybranych badanych), i prewencji biernej, na którą składały się liczne aktywności edukacyjne promujące zdrowy styl życia. Dane uzyskane w badaniu kwestionariuszowym i spirometrii były przedmiotem dalszej analizy. Wyniki: Programem edukacyjnym objęto wszystkie dzieci w wieku 13–15 lat, większość młodzieży i znaczną część dorosłych mieszkańców powiatu. Dane kwestionariuszowe uzyskano od 14,455 uczestników (około 70% mieszkańców powiatu). Na podstawie analizy tych danych wybrano kandydatów do badań spirometrycznego (5816 uczestników) i radiologicznego (5514 uczestników). Aktywni palacze stanowili 24.2% wszystkich uczestników (33.3% mężczyzn i 16.8% kobiet). Papierosów elektronicznych używało 0.65% uczestników. Stwierdzono negatywny wpływ narażeń zawodowych (w tym związanych z pracą w rolnictwie) na wyniki badania spirometrycznego i występowanie objawów ze strony układu oddechowego. Na podstawie wyniku spirometrii po leku rozkurczającym oskrzela u 13.2% uczestników rozpoznano POChP. Astmę rozpoznaną przez lekarza podawało w wywiadzie 7.2% badanych. Wnioski: Zgodnie z założeniami, program edukacyjny i badanie kwestionariuszowe przeprowadzono u większości mieszkańców powiatu. Badanie dostarczyło danych na temat występowania POChP, astmy i objawów ze strony układu oddechowego w powiecie proszowickim.
Nadciśnienie Płucne w Przebiegu Sarkoidozy Leczone Sildenafilem
Authors: Kacprzak Aneta , Szturmowicz Monika , Burakowska Barbara , Franczuk Monika , Kober Jarosław , Kurzyna Marcin , Wilk Michał , Szmit Sebastian , Torbicki Adam , Kuś Jan
Published: June 2022

Rozwój nadciśnienia płucnego w przebiegu sarkoidozy (SAPH) istotnie pogarsza rokowanie. Niestety, nie ma metody leczenia o udokumentowanym korzystnym działaniu w tej postaci nadciśnienia płucnego. Duże zainteresowanie w tym zakresie budzą leki stosowane w terapii tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH). W prezentowanej pracy przedstawiono opis przypadku chorej na sarkoidozę powikłaną ciężkim nadciśnieniem płucnym, która była leczona sildenafilem. Obserwowano istotną, choć zaledwie przejściową poprawę stanu czynnościowego. Pacjentka zmarła z powodu stopniowo postępującej niewydolności krążenia i oddychania, w trakcie oczekiwania na przeszczepienie płuc.
Terapia trójlekowa przewlekłej obturacyjnej choroby płuc z jednego inhalatora a przestrzeganie zaleceń terapeutycznych
Authors: Kuziemski Krzysztof , Chazan Ryszarda , Doboszyńska Anna , Domagała-Kulawik Joanna , Jassem Ewa , Porzezińska Maria , Kuna Piotr , Kędziora Krzysztof , Ziora Dariusz
Published: June 2022

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) stanowi istotny problem zdrowotny i ekonomiczny, który wiąże się ze zwiększoną chorobowością i umieralnością. Prowadzi do rozwoju niewydolności oddechowej i inwalidztwa oddechowego. Celem wczesnego wykrycia POChP jest zmniejszenie powikłań oddechowych oraz sercowo-naczyniowych. Prawidłowa farmakoterapia zmniejsza nasilenie objawów choroby, poprawia tolerancję wysiłku fizycznego oraz zmniejsza liczbę i stopień ciężkości zaostrzeń. Istotną rolę w procesie terapii chorych na POChP odgrywają długodziałające leki rozszerzające oskrzela (β-mimetyki i cholinolityk). W zaawansowanych postaciach POChP (grupa C i D) możliwe i wskazane jest dodanie do leczenia wziewnych glikokortykosteroidów (wGKS). Takie postępowanie jest korzystne, szczególnie gdy chorzy na POChP mają częste zaostrzenia choroby, wysoką eozynofilię krwi obwodowej lub nakładanie się astmy na POChP. W 2017 roku zarejestrowano pierwszy potrójny lek złożony (w jednym inhalatorze typu pMDI) przeznaczony do leczenia POChP—TRIMBOW (dipropionian beklometazonu/formoterol/bromek glikopironium). Terapia potrójna w jednym inhalatorze LAMA/LABA/wGKS zmniejsza objawy POChP, poprawia status zdrowotny i czynność płuc oraz zmniejsza ryzyko zaostrzeń w porównaniu z monoterapią LAMA i terapią LABA/wGKS. Celem pracy było przedstawienie możliwości terapeutycznych stosowania LAMA/LABA/wGKS w jednym inhalatorze w codziennej praktyce klinicznej.
Częstość readmisji i jej predyktory u chorych na mukowiscydozę w Stanach Zjednoczonych
Authors: Chatterjee Kshitij , Goyal Abhinav , Reddy Deepak , Koppurapu Vikas , Innabi Ayoub , Alzghoul Bashar , Jagana Rajani
Published: June 2022

Wstęp: Częstość hospitalizacji chorych na mukowiscydozę rośnie. Przeprowadziliśmy analizę częstości zjawiska 30-dniowych readmisji i jego predyktorów u chorych na mukowiscydozę w Stanach Zjednoczonych. Materiał i metody: Wykorzystano dane bazy readmisji NRD (Nationwide Readmission Database) z 2013 roku w celu identyfikacji dorosłych chorych na mukowiscydozę leczonych w szpitalu. Pacjenci byli poddani obserwacji prospektywnej w celu oceny występowania readmisji w ciągu 30 dni od dnia wypisu. Wykorzystano analizę regresji w celu identyfikacji niezależnych predyktorów readmisji. Wyniki: Współczynnik przyjęć do szpitala dorosłych chorych na mukowiscydozę w 2013 roku wynosił 14,616. Spośród chorych hospitalizowanych 2606 pacjentów (17.8%) przyjęto ponownie w ciągu 30 dni od wypisu. Płeć żeńska i przewlekła niedokrwistość były niezależnymi predyktorami readmisji. Najczęstsze przyczyny readmisji stanowiły zaostrzenia oddechowe (31%), powikłania po przeszczepieniu płuca (5.2%) oraz bakteriemia (3.4%). Wnioski: Readmisje są częste u dorosłych chorych na mukowiscydozę i przyczyniają się do obciążenia systemu ochrony zdrowia i zwiększenia kosztów leczenia.
Ocena niedoborów witaminy D w grupie pacjentów z ciężką przewlekłą obturacyjną chorobą płuc w stadium przewlekłej niewydolności oddechowej
Authors: Gawron Grzegorz , Trzaska-Sobczak Marzena , Sozańska Ewa , Śnieżek Piotr , Barczyk Adam
Published: June 2022

Wstęp: Celem pracy była ocena stężenia witaminy D w surowicy chorych z niewydolnością oddechową w przebiegu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc POChP w porównaniu z grupą kontrolną złożoną ze zdrowych osób. Dodatkowym celem badania była analiza korelacji stężenia witaminy D w surowicy z wybranymi parametrami klinicznymi, gazometrycznymi i spirometrycznymi. Materiał i metody: Badaniem objęto 61 osób z POChP w stadium przewlekłej niewydolności oddechowej (45 mężczyzn oraz 16 kobiet) oraz 37 osób zdrowych w grupie kontrolnej (19 mężczyzn oraz 18 kobiet). W obydwu grupach wykonano następujące procedury: szczegółowy wywiad z uwzględnieniem aktywności ruchowej, diety i używek, spirometrię po leku rozszerzającym oskrzela, oznaczenie stężenia 25(OH)D w surowicy oraz w grupie badanej gazometrię krwi arterializowanej. Rekrutacja trwała od listopada do kwietnia. Analiza statystyczna została przeprowadzona za pomocą testu t-Studenta, testu U-Manna-Whitneya, korelacji porządku rang Spearmana i testu Chi-kwadrat. Wyniki: Stężenia 25(OH)D w surowicy krwi nie różniły się istotnie statystycznie pomiędzy grupą badaną a grupą kontrolną. Mediana (dolny i górny kwartyl) wyniosły odpowiednio: 24.75 nmol/L (16.9; 36.4) vs. 24.06 nmol/L (16.3; 37.2), p = 0.69. Niedobór witaminy D wystąpił u 60 chorych na POChP (98.3%) oraz 36 osób z grupy kontrolnej (97.3%), a różnica nie była znamienna statystycznie. Stężenie witaminy D nie korelowało istotnie statystycznie z żadnymi parametrami spirometrycznymi, gazometrycznymi, aktywnością, wiekiem, BMI ani paczkolatami palenia tytoniu. Natomiast oceniana aktywność korelowała dodatnio z parametrami spirometrycznymi i ujemnie z wiekiem oraz liczbą zaostrzeń. Wnioski: Wynik badania potwierdził, że w okresie jesienno-zimowym w Polsce niedobór witaminy D jest bardzo częsty nie tylko u chorych na POChP w stadium niewydolności oddechowej, ale także u osób zdrowych w podeszłym wieku. W przeciwieństwie do oczekiwań stężenia witaminy D w surowicy krwi u chorych na POChP z niewydolnością oddechową były podobne jak obserwowane w grupie kontrolnej złożonej z osób zdrowych.
Gruźlica płuc imitująca rozwój raka płuca po 10 latach od remisji raka
Authors: Fijołek Justyna , Wiatr Elżbieta , Polubiec-Kownacka Malgorzata , Błasińska-Przerwa Katarzyna , Szolkowska Malgorzata , Szczepulska-Wojcik Ewa , Roszkowski-Śliż Kazimierz
Published: June 2022

Różnicowanie pomiędzy gruźlicą płuc a rakiem płuca stanowi często prawdziwe wyzwanie dla klinicystów, szczególnie że oba schorzenia mogą występować równocześnie. Jest to spowodowane tym, że zarówno objawy kliniczne, jak i radiologiczne obu chorób są podobne. Prezentowany opis przypadku przedstawia pacjentkę leczoną 10 lat wcześniej na zaawansowanego raka płuca, która z powodu pojawienia się nowych objawów klinicznych i zmian radiologicznych trafiła ponownie do szpitala z powodu podejrzenia progresji raka, a u której ostatecznie rozpoznano gruźlicę.
Gruźlica płuc u mężczyzny z pylicą krzemową
Authors: Skowroński Marcin , Halicka Anna , Barinow-Wojewódzki Aleksander
Published: June 2022

Pylica krzemowa, jako choroba zawodowa podlegająca profilaktyce, jest związana z licznymi chorobami, między innymi gruźlicą płuc. Ryzyko rozwoju gruźlicy istnieje przez całe życie nawet po przerwaniu narażenia na pył krzemionki. Związek tych dwóch schorzeń w znaczący sposób przyczynia się do bardzo wysokiego poziomu zachorowań na gruźlicę w krajach z niedostateczną kontrolą gruźlicy i narażenia na pył. W pracy przedstawiono przypadek mężczyzny z wcześniej rozpoznaną pylicą krzemową, u którego zdiagnozowano i leczono gruźlicę płuc. Leczenie przeciwprątkowe zostało przedłużone ze względu na dodatni rozmaz plwociny w 6. miesiącu leczenia. Hodowla dodatniej próbki była jednak ujemna. Przypadek ten podkreśla rolę starannego badania przesiewowego w kierunku gruźlicy u chorych z pylicą. Postępowanie kliniczne u tych chorych może być trudniejsze ze względu na często występujące trudne w różnicowaniu zmiany radiologiczne oraz niepewne wyniki leczenia.
Inhibitory neprylizyny jako nowe podejście w leczeniu prawokomorowej niewydolności serca w przebiegu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
Authors: Liczek Maciej , Panek Iga , Damiański Piotr , Jęczeń Olga , Jaźwiec Jędrzej , Kuna Piotr , Panek Michał
Published: June 2022

Celem niniejszej pracy było znalezienie danych naukowych na temat tego, czy stosowanie połączenia antagonistów receptorów angiotensyny II i inhibitorów neprylizyny (ARNI) byłoby uzasadnione u osób chorych na prawokomorową niewydolność serca (PNS) w przebiegu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Wykazano że w warunkach hipoksji brak neprylizyny bądź jej zmniejszona ekspresja prowadzi do nasilenia remodelingu naczyń płucnych (PAR) oraz nadciśnienia płucnego (NP) w mechanizmie zależnym od płytkopochodnego czynnika wzrostu, powodującym proliferację i migrację komórek mięśni gładkich tętnic płucnych oraz transformację śródbłonkowo-mezenchymalną (EndoMT). Takie działanie w przebiegu POChP może prowadzić do PNS, co przemawiałoby za szkodliwym działaniem tej grupy leków. Jednak inhibicja neprylizyny powoduje także zahamowanie metabolizmu peptydu natriuretycznego. Przedstawiciel tej grupy—mózgowy peptyd natriuretyczny—działa antyproliferacyjne poprzez szlak zależny od cGMP i kinazę białkową G, a także wazodylatacyjnie. Dodatkowo wywołuje bronchodylatację poprzez indukcję uwalniania acetylocholiny z komórek nabłonka oskrzeli. Sugeruje to, że peptydy natiuretyczne mogą zaistnieć jako potencjalne leczenie u chorych na POChP z powikłaniami sercowymi. Ich działanie związane ze zdolnością do immunosupresji poprzez obniżenie uwalniania mediatorów reakcji zapalnej—IL-6, IL-1β oraz TNF-α może przynieść korzyści pacjentom z ostrym uszkodzeniem płuc spowodowanym ich zapaleniem w zaostrzeniach POChP. Biorąc pod uwagę potencjalnie pozytywne działanie peptydów natriuretycznych w tej grupie pacjentów, konieczne są dalsze badania w tym zakresie, które mogą dostarczyć silnych danych naukowych przemawiających za koniecznością włączenia leków z grupy ARNI do terapii pacjentów z POChP.
Dwuletnia obserwacja po leczeniu choroby Oslera-Webera-Rendu (wrodzona naczyniakowatość krwotoczna) przeszczepieniem płuc
Authors: Latos Magdalena , Ryba Magdalena , Lazar Elżbieta , Ochman Marek
Published: June 2022

Wrodzona naczyniakowatość krwotoczna (choroba Oslera-Webera-Rendu) jest chorobą o początkowo łagodnym przebiegu. Do jej objawów należą nawracające krwotoki z nosa i wzmożona męczliwość podczas wysiłku. Postęp choroby prowadzi do znacznego pogorszenia stanu zdrowia pacjenta. W wielu przypadkach przeszczepienie płuc staje się jedyną opcją terapeutyczną. Opis przypadku dotyczy 19-letniej pacjentki, która została skierowana do Śląskiego Centrum Chorób Serca z rozpoznaniem płucnych malformacji tętniczo-żylnych w celu kwalifikacji do leczenia przeszczepieniem płuc. Chora zgłosiła się z objawami sinicy centralnej, wymagała wówczas biernej tlenoterapii 2 l/min w spoczynku. W 378 dni po kwalifikacji, w wieku 17 lat pacjentka została biorczynią przeszczepu obu płuc. Bezpośredni przebieg rekonwalescencji po zabiegu był powikłany infekcją rany pooperacyjnej wirusem opryszczki typu 2. Kolejne 18 miesięcy przebiegło bez powikłań. Później kobieta zgłosiła się z powodu utrzymujących się nudności oraz bólu w okolicy prawego podżebrza. Pogłębiona diagnostyka ujawniła obecność przetok tętniczo-żylnych w wątrobie oraz rozpoznanie wrodzonej naczyniakowatości krwotocznej. Mimo że diagnoza ta została postawiona po przeszczepieniu, właśnie ten sposób leczenia okazał się dobrą decyzją. Obecnie, 2 lata po zabiegu, pacjentka czuje się dobrze i nie zgłasza dolegliwości ze strony układu oddechowego. Przeszczepienie płuc stanowi optymalną metodę leczenia zaawansowanej wrodzonej naczyniakowatości krwotocznej ze zmianami w płucach. Jego zalety nie ograniczają się tylko do pozytywnego wpływu na układ oddechowy.
Ocena skuteczności embolizacji tętnic oskrzelowych u pacjentów z krwiopluciem
Authors: Springer Daria , Cofta Szczepan , Juszkat Robert , Żabicki Bartosz , Goździk-Spychalska Joanna , Nowicka Agata , Winiarska Hanna , Batura- Gabryel Halina
Published: June 2022

Wstęp: Jedną z metod postępowania w masywnym lub nawracającym krwiopluciu jest embolizacja tętnic oskrzelowych (BAE). Celem pracy było wykazanie skuteczności oraz określenie powikłań zabiegu embolizacji tętnic oskrzelowych u pacjentów z nawracającym krwiopluciem. Materiał i metody: Analizie poddano 47 zabiegów embolizacji u 30 pacjentów przebywających w latach 2011–2017 na oddziale pulmonologii, alergologii i pulmonologii onkologicznej w Poznaniu z powodu krwioplucia. Przedział wiekowy pacjentów: 18–71 lat, średnia wieku podczas BAE: 33.5 roku. Pacjenci z mukowiscydozą stanowili 73.33% (n = 22); wykonano u nich łącznie 31 embolizacji. U pozostałych pacjentów (n = 8) wykonano łącznie 16 embolizacji. Analizy dokonano, przeprowadzając weryfikację dokumentacji medycznej oraz rozmowy bezpośredniej bądź telefonicznej. Wyniki: Natychmiastową kontrolę wynikającą z ustąpienia krwawienia uzyskano po 95.75% embolizacjach. Nawrót krwioplucia w ciągu 3 dni od zabiegu nastąpił po 5 BAE (10.63%), wykonano 4 reembolizacje. W pierwszym roku nawrót wystąpił u 10 pacjentów (33.33%), w czasie całej obserwacji u 17 chorych (56.66%). Wśród pacjentów, którzy mieli wykonane ponowne BAE najkrótszy czas bez krwioplucia to 2 dni, a najdłuższy 63 miesiące. Wśród pacjentów z nawrotem krwawienia, ale bez ponownej embolizacji najkrótszy czas bez krwioplucia wynosi 2 miesiące, najdłuższy 35 miesięcy. Jedenastu pacjentów (36.66%) wymagało wykonania kilku embolizacji na przestrzeni omawianych lat. Wnioski: BAE jest zabiegiem o dużej skuteczności w leczeniu krwioplucia, obarczonym niewielkim ryzykiem powikłań.
Wpływ pyłowych zanieczyszczeń powietrza na zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc w zależności od średnicy aerodynamicznej i czasu od ekspozycji w grupie pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego
Authors: Zieliński Michał , Gąsior Mariusz , Jastrzębski Dariusz , Desperak Aneta , Ziora Dariusz
Published: June 2022

Wstęp: Pyłowe zanieczyszczenia powietrza stanowią istotny czynnik wpływający na przebieg chorób układu oddechowego oraz sercowo-naczyniowego. Dwiema głównymi grupami tych zanieczyszczeń poddanymi monitorowaniu są zanieczyszczenia pyłowe o średnicy aerodynamicznej poniżej 10 μm (PM10) i 2.5 μm (PM2.5). Wśród chorób układu oddechowego duże znaczenia ma przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Jej manifestacja kliniczna oraz manifestacja kliniczna chorób układu sercowo- -naczyniowego są podobne i może to stanowić utrudnienie w trakcie wyboru terapii. W pracy badano związek pomiędzy pyłowymi zanieczyszczeniami powietrza oraz zaostrzenia POChP w populacji w której wykluczono sercowo-naczyniowe tło dolegliwości. Materiał i metody: Analizę oparto na danych dotyczących hospitalizacji na obszarze aglomeracji górnośląskiej w latach 2006–2016. Dane zostały skorelowane z danymi dotyczącymi warunków meteorologicznych i stężeniami zanieczyszczeń pyłowych do 90 dni przed dniem hospitalizacji. Wyniki: W trakcie całego badanego okresu nie zaobserwowano związku między PM10 oraz zaostrzeniami POChP. Wpływ PM2.5 stawał się istotny od 14 dnia przed przyjęciem do szpitala (RR 1.06) i wzrastał aż do maksymalnego badanego okresu 90 dni (RR 1.32). Wnioski: Praca podkreśla istotność wpływu pyłowych zanieczyszczeń powietrza na zaostrzenia POChP w długie perspektywie czasowej.
Przeszczepienie płuc jako opcja leczenia choroby zarostowej żył płucnych
Authors: Ochman Marek , Urlik Maciej , Tatoj Zofia , Wajda-Pokrontka Marta , Zawadzki Fryderyk , Latos Magdalena , Zembala Marian
Published: June 2022

Choroba zarostowa żył płucnych (PVOD) jest rzadką postacią nadciśnienia płucnego spowodowaną zmianami zachodzącymi w żyłach płucnych. Wiele klinicznych i hemodynamicznych podobieństw do idiopatycznego tętniczego nadciśnienia płucnego (IPAH) może powodować trudności diagnostyczne i terapeutyczne. Opis przypadku dotyczy pacjenta z PVOD, u którego pierwsze objawy choroby wystąpiły po przebyciu mononukleozy zakaźnej. Pacjent był leczony analogiem prostacykliny (PGI2) (Treprostinil), co umożliwiło proces kwalifikacji i przeszczepienie płuc. Pomimo coraz większej wiedzy o przyczynach, etiopatogenezie i zmianach zachodzących w żyłach płucnych na poziomie molekularnym, przeszczepienie płuc jest jedyną skuteczną opcją terapeutyczną dla pacjentów cierpiących na PVOD.
Czynniki predysponujące do rozwoju mykobakteriozy płuc u chorych z obecnością prątków niegruźliczych w materiałach z dróg oddechowych
Authors: Szturmowicz Monika , Siemion-Szcześniak Izabela , Wyrostkiewicz Dorota , Klatt Magdalena , Brzezińska Sylwia , Zabost Anna , Lewandowska Anna , Filipczak Dorota , Oniszh Karina , Skoczylas Agnieszka , Augustynowicz-Kopeć Ewa , Kuś Jan
Published: June 2022

Wstęp: W ostatnich latach w większości krajów Europy i w Stanach Zjednoczonych jest notowany wzrost częstości zakażeń układu oddechowego prątkami niegruźliczymi. Nie ma jednak zgodności opinii na temat wpływu różnych czynników na rozwój mykobakteriozy płuc w tej grupie chorych. Celem niniejszej pracy retrospektywnej było poszukiwanie czynników ryzyka mykobakteriozy płuc, w grupie chorych, u których wyhodowano prątki niegruźlicze z dróg oddechowych. Materiał i metody: Badaną grupę stanowiło 73 chorych, 23 mężczyzn i 50 kobiet, mediana wieku wyniosła 62.2 roku, z dodatnimi wynikami posiewów plwociny/wydzieliny oskrzelowej w kierunku prątków niegruźliczych, uzyskanymi w latach 2010–2015. Wyniki: Mykobakteriozę płuc (według American Thoracic Society/Infectious Diseases Society of America) rozpoznano u 36 chorych, kolonizację dróg oddechowych—w 37 przypadkach. Mykobakteriozę rozpoznawano istotnie częściej u chorych zakażonych M. kansasii, M. abscessus i M. avium/M. intracellulare w porównaniu z chorymi zakażonymi M. xenopi, M. gordonae i M. fortuitum (p < 0.0001). Wśród chorych na mykobakteriozę, w porównaniu z grupą z kolonizacją prątkami niegruźliczymi, było istotnie więcej kobiet niż mężczyzn (p < 0.007) oraz więcej chorych z wywiadem przebytej gruźlicy płuc lub mykobakteriozy (odpowiednio 28% i 8%, p = 0.038). Wykazano, że zakażenie M. kansasii, płeć żeńska oraz przebyta gruźlica lub mykobakterioza były istotnymi czynnikami predykcyjnymi aktualnego rozpoznania mykobakteriozy płuc. Wniosek: W badanej grupie chorych ryzyko zachorowania na mykobakteriozę było istotnie większe u kobiet, osób zakażonych M. kansasii oraz z przebytą gruźlicą lub mykobakteriozą płuc w przeszłości.
Wczesne nieadaptacyjne schematy a astma. Domeny rozłączenia i odrzucenia mogą mieć wpływ na ciężkość astmy
Authors: Nazemiyeh Masoud , Sharifi Akbar , Shojaan Horiyeh , Mohammadi Maryam , Abdkarimi Sina , Gojazadeh Morteza
Published: June 2022

Wstęp: Wczesne nieadaptacyjne schematy (EMSs, early maladaptive schemas), kształtujące się we wczesnym okresie rozwoju człowieka mogą mieć wpływ na funkcjonowanie chorego na astmę. Prezentowane badanie dotyczy prawdopodobnego związku pomiędzy schematami i obszarami osobowości a ciężkością astmy. Materiał i metody: Do niniejszego opisowego przekrojowego badania prowadzonego na Uniwersytecie Medycznym w Tabriz włączono w okresie od marca do sierpnia 2016 roku pięćdziesięciu chorych na astmę. Autorzy niniejszej pracy zbadali schematy osobowości za pomocą kwestionariusza Younga (YSQ-SF, Young Schema Questionnaire—Short Form, Young, 1994). Ocenę kliniczną i ocenę ciężkości astmy przeprowadzono za pomocą badania spirometrycznego i testu kontroli astmy (ACT, Asthma Control Test). Wyniki: U chorych na astmę niekontrolowaną (ACT < 20 punktów) i kontrolowaną (ACT ≥ 20 punktów) stwierdzono istotne upośledzenie w obszarze rozłączenia (Disconnection domain; p = 0.001). Stwierdzono również odwrotną korelację liniową pomiędzy wartością FEV1 i obszarem rozłączenia i odrzucenia (rejection schema; r = −0.29, p = 0.03) i obszarem nadmiernej czujności (over vigilance domain; r = −0.36, p = 0.01). Ponadto ujawniono ujemną korelację liniową pomiędzy wartością FEV1/FVC a obszarem nadmiernej czujności (r= −0.41, p = 0.003). Wnioski: Wczesne nieadaptacyjne schematy mogą wywierać wpływ na parametry kliniczne i ciężkość astmy.
Martwicze zapalenie płuc wywołane zakażeniem Mycoplasma pneumoniae u dzieci. Rzadkie objawy częstej choroby
Authors: San Martin Isabel , Zarikian Sada , Herranz Mercedes , Moreno-Galarraga Laura
Published: June 2022

Mycoplasma pneumoniae jest powszechnie występującym patogenem wywołującym, szczególnie często u dzieci, choroby układu oddechowego, w tym pozaszpitalne zapalenie płuc. Chociaż w większości przypadków zakażenie spowodowane przez tę bakterię ma przebieg kliniczny i samoistnie ustępuje, istnieją doniesienia o ciężkich przypadkach zachorowań. W pracy przedstawiono dwa przypadki dzieci, które zachorowały na martwicze zapalenie płuc wywołane przez M. pneumonia. U obojga pacjentów początkowo występowały nieznaczna gorączka, kaszel i łagodne objawy ze strony układu oddechowego, jednak wyniki badań obrazowych ujawniły martwicze zapalenie płuc. Początkowo podejrzewano typowe bakteryjne zapalenie płuc, dlatego leczenie empiryczne nie obejmowało antybiotyków makrolidowych. Gdy przebieg kliniczny nie ulegał poprawie, terapia antybiotykowa została zmieniona, z uwzględnieniem rzadziej spotykanych patogenów. Stan obojga pacjentów uległ poprawie, gdy potwierdzono mykoplazmatyczne zapalenie płuc i do leczenia włączono doustne antybiotyki makrolidowe. Chociaż M. pneumoniae rzadko powoduje martwicze zapalenie płuc, powinno się ten drobnoustrój brać pod uwagę, gdy zwykła empiryczna terapia antybiotykowa nie przynosi oczekiwanych efektów. Zanim w kręgu rozważań znajdą się rzadko występujące drobnoustroje, trzeba pamiętać, że pojawienie się nietypowego objawu częstej choroby jest bardziej prawdopodobne niż wystąpienie typowego objawu w przebiegu choroby rzadkiej.
Rozwój rozstrzeni oskrzeli w wyniku długoterminowego leczenia reumatoidalnego zapalenia stawów rytuksymabem
Authors: Santos Víctor , Tobón Gabriel , Cañas Carlos
Published: June 2022

W pracy przedstawiono przypadki trzech kobiet, które były leczone rytuksymabem z powodu seropozytywnego, erozyjnego, deformującego, reumatoidalnego zapalenia stawów. Po terapii rytuksymabem u pacjentek wystąpiło nawracające zapalenie zatok i zapalenie płuc, a następnie rozstrzenie oskrzeli. Czasowy związek między terapią rytuksymabem a początkiem powikłań ze strony układu oddechowego doprowadził do uznania leku za możliwy mechanizm patogenny.
Samoistne włóknienie płuc współistniejące z rakiem płuc—Przegląd piśmiennictwa
Authors: Zieliński Michał , Sitek Piotr , Ziora Dariusz
Published: June 2022

Samoistne włóknienie płuc (IPF) jest śródmiąższową chorobą płuc o złym rokowaniu. Chociaż mechanizmy prowadzące do powstania choroby nie zostały do końca wyjaśnione, wiąże się ona z rozwojem raka płuc, co dodatkowo pogarsza rokowanie. Liczne prace donoszą o współistnieniu IPF i raka płuc u 9.8%, a nawet 50% pacjentów, w zależności od czasu trwania obserwacji. Chociaż sformułowano wytyczne dotyczące leczenia raka płuc dla populacji ogólnej, brakuje powszechnie przyjętych zaleceń dla grupy chorych na IPF. Tymczasem różne zabiegi onkologiczne mogą prowadzić do nagłych zaostrzeń IPF (acute exacerbation of IPF). Autorzy pracy podjęli próbę dokonania przeglądu dostępnych danych na temat raka płuc u chorych, u których wcześniej rozpoznano IPF.