bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Συγκριτική μελέτη αποκατάστασης ρήξεων μηνίσκου με ή χωρίς χρήση ινικού θρόμβου από περιφερικό αίμα
Authors: Χρυσάνθου Χρύσανθος
Published: September 2021

Επειδή οι ρήξεις οι εντοπιζόμενες στην εσωτερική ανάγγεια ζώνη του μηνίσκου οδηγούν συνήθως σε μερική ή ολική μηνισκεκτομή, η οποία θα οδηγήσει σε όψιμη αρθρίτιδα με επώδυνη δυσκαμψία και δυσχέρεια στη βάδιση, ο στόχος της ορθοπαιδικής κοινότητας τα τελευταία χρόνια είναι να διασώσει τη δομική ακεραιότητα του μηνίσκου με τεχνικές ενίσχυσης της επαναιμάτωσης του μηνίσκου. Στην παρούσα διατριβή χρησιμοποιήσαμε ως τεχνική υποβοήθησης της επαναιμάτωσης της ανάγγειας ζώνης του μηνίσκου, τη χρήση θρόμβου ινικής στη σχισμή της μηνισκικής ρήξης κατόπιν συρραφής της. Χρησιμοποιήσαμε ένα σχετικά μεγάλο μέγεθος δείγματος, δηλαδή 24 ασθενείς, από τα μεγαλύτερα στη διεθνή βιβλιογραφία. Στην έρευνά μας χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στη διεθνή βιβλιογραφία, ομάδα ελέγχου τυχαιοποιημένη με παρόμοια ηλικιακά χαρακτηριστικά και μορφολογικούς τύπους μηνισκικών ρήξεων με εκείνους της ομάδας μελέτης, ενώ χρησιμοποιήθηκαν δύο χρονικές περίοδοι μετεγχειρητικής παρακολούθησης των αποτελεσμάτων (3ος και 12ος μετεγχειρητικός μήνας) σε αντίθεση με όλες τις υπόλοιπες μελέτες της διεθνούς βιβλιογραφίας που χρησιμοποίησαν μόνο μία χρονική περίοδο μετεγχειρητικής παρακολούθησης. Χρησιμοποιήσαμε ένα σχετικά πρώιμο χρονικό στάδιο της πρώτης μετεγχειρητικής παρακολούθησης (3ος μετεγχειρητικός μήνας), όπου διαπιστώθηκε μια σαφής υπεροχή της τεχνικής μας έναντι της απλής συρραφής (υπεροχή στις κλίμακες κλινικής αξιολόγησης TLKSS και MCRS ). Στον έλεγχο με μαγνητική τομογραφία που διενεργήθηκε τον 12ο μετεγχειρητικό μήνα, το ποσοστό πλήρους επούλωσης του συρραφέντος μηνίσκου με χρήση θρόμβου ινικής ήταν ιδιαίτερα υψηλό, δηλαδή 91,67%, με ποσοστό ατελούς επούλωσης 4,17%. Στην παρούσα διατριβή πέρα από τις ακτινωτές ρήξεις που μελετήθηκαν στη διεθνή βιβλιογραφία, μελετήθηκαν και οι επιμήκεις ρήξεις, καθώς και οι ρήξεις «δίκην λαβής κάδου». Κατά συνέπεια, στην έρευνά μας καταδείχθηκε ότι ιδιαίτερα πρώιμα, τον 3ο μετεγχειρητικό μήνα, και στις ρήξεις της ανωτέρω μορφολογίας υπήρξε σαφής βελτίωση στις κλινικές δοκιμασίες και στα κλινικά ερωτηματολόγια, καθώς και μικρό ποσοστό αποτυχίας (8.33%). Συνεπώς θεωρούμε πως και οι επιμήκεις ρήξεις και οι ρήξεις «δίκην λαβής κάδου» έχουν πολύ καλή πρόγνωση όταν συρράπτονται με ταυτόχρονη τοποθέτηση θρόμβου ινικής. Τέλος, διενεργούσαμε επιπροσθέτως και νεαροποίηση στα χείλη της μηνισκικής ρήξης, καθώς και διέκπριση του κεντρικού κολοβώματος του μηνίσκου (σε επιμήκεις, «δίκην λαβής κάδου» και οριζόντιες ρήξεις), έτσι ώστε να ενισχύσουμε την επαναγγείωση στην περιοχή της ρήξης. Θεωρούμε ότι η χρήση αυτών των πρόσθετων τεχνικών υποβοήθησης της επούλωσης, οδήγησε και στα υψηλά ποσοστά επιτυχίας στην επούλωση των ραγέντων μηνίσκων στην έρευνά μας.
Μελέτη στρες σε βαρέως πάσχοντα παιδιά που νοσηλεύθηκαν σε παιδιατρική μονάδα εντατικής θεραπείας
Authors: Τζιρά Δέσποινα
Published: September 2021

Η σχέση της έγκαιρης διάγνωσης και κλινικής έκβασης με τους βιολογικούς δείκτες στρες αποτελεί ένα ευρύ πεδίο διερεύνησης στην ιατρική κοινότητα με σκοπό την καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση των ασθενών που χρήζουν νοσηλείας σε Εντατική Μονάδα Θεραπείας. Δυστυχώς οι περισσότερες μελέτες αφορούν πληθυσμό ενηλίκων και ελάχιστες αναφέρονται σε παιδιά.Η μέτρηση των βιολογικών δεικτών στρες στη σίελο, προάγει πολύτιμες πληροφορίες για τη λειτουργία του Υποθαλάμο-Υποφυσιακού-Επινεφριδιακού Άξονα, ως φυσιολογική απάντηση σε συνθήκες ψυχικού ή σωματικού στρες.Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να καταγράψει την απάντηση του συστήματος του στρες σε παιδιά με σοβαρή νόσο, που νοσηλεύθηκαν σε Παιδιατρική Μονάδα Εντατικής Θεραπείας με την μέτρηση κορτιζόλης, α-αμυλάσης και ανοσοσφαιρίνης Α στη σίελο.Στο δείγμα ασθενών τελικά, συμμετείχαν 65 παιδιά, ηλικίας 2-14 ετών, κατόπιν συγκεκριμένων κριτηρίων αποκλεισμού στη μελέτη.Τα δείγματα σιέλου,συλλέχθησαν το πρώτο εικοσιτετράωρο νοσηλείας στη ΜΕΘ, 8πμ-2μμ-8μμ με στόχο να καταγραφεί και να αξιολογηθεί ο κιρκάδιος ρυθμός.Με στόχο τη βέλτιστη αξιολόγηση του στρες οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε ομάδες σύμφωνα με την ηλικία τους, το αίτιο εισαγωγής, την άμεση ή καθυστερημένη εισαγωγή τους στη ΜΕΘ, την ανάγκη για μηχανική υποστήριξη της αναπνοής, τη χρήση ινοτρόπων και τις ημέρες νοσηλείας. Συνολικά, τα επίπεδα μέτρησης των βιολογικών δεικτών στρες που καταγράφησαν ήταν πολύ υψηλά, συγκριτικά με τις φυσιολογικές τιμές που αναφέρονται στην βιβλιογραφία.Πιο συγκεκριμένα, υψηλότερες τιμές παρουσίασαν τα παιδιά μικρότερης ηλικίας και αυτά με υψηλό δείκτη κινδύνου Θανάτου(PRISM).Σημαντικές διαταραχές σημειώθηκαν και στον κιρκάδιο ρυθμό.Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης, υποδεικνύουν ότι οι βιολογικοί δείκτες στη σίελο,αντανακλούν την απάντηση του οργανισμού στο στρες που προκαλεί η σοβαρή νόσος. Η χρησιμότητα τους έγκειται στην ανώδυνη, ευχερής και μη επεμβατική συλλογή της σιέλου.Η ευρεία εφαρμογή στην ιατρική πράξη δύναται να προάγει την έγκαιρη αναγνώριση των παιδιών με σοβαρή νόσο με στόχο τη βέλτιστη αντιμετώπιση και έκβαση.
Μεταβολές επιπέδων αντιβιοτικών παρουσία νευροληπτικών σε επίμυες
Authors: Μελακόπουλος Ιωάννης
Published: September 2021

Στην αντιμετώπιση των λοιμώξεων είναι επιθυμητή η αυξημένη φαρμακοδυναμική δράση των αντιμικροβιακών στα ανατομικά μόρια στόχους, ιδιαίτερα σε περιοχές με ελαττωμένη αιμάτωση. Από τη βιβλιογραφία προκύπτει ότι οι φαινοθειαζίνες και κύρια η χλωροπρομαζίνη διαθέτει αντιμικροβιακή δράση.Σκοπός αυτής της εργασίας ήταν να μελετηθούν οι μεταβολές της αντιμικροβιακής δράσης ορισμένων μακρολιδίων στον ορό και σε ορισμένους ιστούς παρουσία χλωροπρομαζίνης. Τα μακρολίδια που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η ερυθρομυκίνη, η αζιθρομυκίνη, η κλαριθρομυκίνη και η διρυθρομυκίνη.Υλικό της εργασίας αυτής αποτέλεσαν 120 λευκοί αρουραίοι βάρους 200-300 γραμμάρια που χωρίστηκαν σε ομάδες των 10 σε τέσσερεις ξεχωριστές πειραματικές διαδικασίες με το ίδιο πειραματικό πρωτόκολλο που καθορίστηκε από την οδηγό μελέτη συγχορήγησης αμοξυκιλλίνης και χλωροπρομαζίνης. Στην ομάδα Α σε κάθε πείραμα χορηγήθηκε μακρολίδιο, στην Β συνδυασμός μακρολιδίου και χλωροπρομαζίνης και στη Γ μόνο χλωροπρομαζίνη.Σε όλα τα μακρολίδια παρατηρήθηκε ενίσχυση της αντιμικροβιακής τους δράσης σε συνδυασμό με τη χλωροπρομαζίνη στον ορό και το ήπαρ σε βαθμό στατιστικά σημαντικό (Ρ<0.05). Για τις αζιθρομυκίνη και κλαριθρομυκίνη επιπρόσθετα παρατηρήθηκε ενίσχυση της αντιμικροβιακής δράσης και στους ιστούς (γλώσσα, γνάθος) σε βαθμό στατιστικά σημαντικό Ρ< 0,01.Λογω της αυξημένης αντιμικροβιακής δράσης που παρατηρήθηκε στους μαλακούς και σκληρούς ιστούς της στοματογναθικής περιοχής και κύρια για την κλαριθρομυκίνη και την αζιθρομυκίνη, παρουσιάζει ενδιαφέρον η περαιτέρω μελέτη για τη χρήση του συνδυασμού των παραπάνω ουσιών σε συνδυασμό με τη χλωροπρομαζίνη, για την αντιμετώπιση των λοιμώξεων. Από τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής προκύπτει ότι οι ασθενείς που βρίσκονται ήδη σε θεραπεία με χλωροπρομαζίνη μπορούν να αντιμετωπιστούν με χαμηλότερα επίπεδα αντιμικροβιακών φαρμάκων της κατηγορίας των μακρολιδίων.Επιπρόσθετα η χρήση του συνδυασμού μπορεί να αποδειχθεί σημαντική στη χημειοπροφύλαξη, σε διάφορες χειρουργικές επεμβάσεις, διότι τα επίπεδα των αντιμικροβιακών στις περιπτώσεις αυτές, πρέπει να είναι πολύ υψηλότερα των συνηθισμένων δόσεων.
Η έννοια της ομοιότητας στον νεοπλατωνικό Πρόκλο
Authors: Παρασκευοπούλου Αικατερίνη
Published: September 2021

Η έννοια της «ομοιότητας» έχει ήδη αναδείξει την συστηματική παρουσία της στο πλαίσιο της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας τουλάχιστον από την διαλεκτική οντολογία της πλατωνικής πραγματείας Παρμενίδης (139c-140b), όπου αρθρώνεται το σύνολο των κατηγοριών των περιγραφουσών τον τρόπο ύπαρξης του μεταφυσικού και του φυσικού σύμπαντος. Στο περιεχόμενό της μάλιστα έχει στρέψει έντονα το ενδιαφέρον του ο πρώτος διάδοχος του Πλάτωνα στην Ακαδημία ο Σπεύσιππος, ενώ ιδιαίτερη είναι η επεξεργασία της στις πραγματείες του Αριστοτέλη. Ακόμη, ανάλογα με το πεδίο στο οποίο εντοπίζεται, διαπιστώνεται και η ιδιαίτερη λειτουργία της, η οποία κατά βάση είναι συγκριτική-σχεσιακή, αποφασιστικής παρέμβασης για τις όποιες διαδικασίες εκάστοτε τελούνται. Κατά την ύστερη αρχαιότητα και στην περίοδο του Νεοπλατωνισμού κατέχει κεντρική θέση στο οντολογικό σύστημα του σχολάρχη Πρόκλου και διαδραματίζει κεφαλαιώδη ρόλο τόσο στην συγκρότηση όσο και κατά τις μεταξύ τους σχέσεις της μεταφυσικής και της κοσμολογίας του. Σημειωτέον ότι και οι δύο κλάδοι εκλαμβάνονται υπό το πρίσμα τους ως συνεκτικών θεωρητικών συστημάτων, με την πρώτη να αποτελεί την αέναη και ανεξάντλητη πηγή και νοηματοδότηση της δεύτερης, η οποία παραπέμπει στην έλλογη αϊδιότητα και νομοθετικά λειτουργούσα έναντι τού φυσικού γίγνεσθαι. Πρέπει μάλιστα να διευκρινισθεί εξαρχής ότι στο σύστημα του νεοπλατωνικού διανοητή οι σχέσεις μεταξύ των δύο κόσμων δεν υπάγονται σε αδήριτους ντετερμινισμούς, αλλά ότι πραγματώνουν κορυφαίες καταστάσεις ελευθερίας και κατ’ αναλογίαν αμοιβαιότητας, κατιούσας και ανιούσας κατά περίπτωση. Η λεπτομέρεια αυτή είναι προσδιοριστική και του περιεχομένου που κατέχουν οι έννοιες εκείνες, οι οποίες περιγράφουν τις συναντήσεις τους, ακριβώς όχι ως εξωτερικά γεγονότα αλλά ως συνειρμικές αρθρώσεις. Από τον κανόνα αυτόν δεν εξέρχεται η ομοιότητα, αποτυπώνουσα όμως ένα αποφασιστικό σημείο των εν λόγω συναντήσεων, τις οποίες θα παρακολουθήσουμε να διακλαδίζονται σε ποικίλα επίπεδα, καθότι ο Πρόκλος θεάται με δυναμοκρατικό τρόπο την πραγματικότητα.
Les aspects politiques de l'évolution de la nouvelle vie parlementaire au sein du Parlement européen depuis sa première élection au suffrage universel direct en Juin 1979
Authors: Antonakis Constantin
Published: September 2021

The appearance of the new parliamentary life within the european parliament elected by direct universal franchise in june 1979. The first two turns of office saw the emergence of new political currents of european size. Via the ups and downs of european integration and the economic questions which are the community's member one concern, the new political european parliamentary game, determined by national interests and the decline of the ideological factor, comes to the fore. At least that's what the political powers of the north and south of the community put forward based on their national choices. Whereas the parliament demands an important role in the institutional system, the new european political system is looking more and more like the american model.
Έμμετρες επιγραφές Πιερίας
Authors: Θεοχάρης Δημήτριος
Published: September 2021

Το θέμα της παρούσας διατριβής είναι οι έμμετρες επιγραφές Πιερίας από τα αρχαϊκά χρόνια μέχρι την ύστερη αρχαιότητα. Ειδικότερα, εξετάζονται οι έμμετρες επιγραφές και τα επιγράμματα που εντοπίστηκαν στις τρεις σημαντικότερες πόλεις της περιοχής, τη Μεθώνη, την Πύδνα και το Δίον, οι οποίες διαδραμάτισαν εξέχοντα ρόλο σε διαφορετικές περιόδους της αρχαιότητας. Η έρευνα εκκινεί από μια σύντομη επισκόπηση στην ιστορία του επιγραμμάτος (μνημειακού και λογοτεχνικού), ενώ επιχειρείται μια πρώτη προσπάθεια καταγραφής της ενεπίγραφης επιγραμματικής ποίησης στη Μακεδονία, προκειμένου να διευκρινιστεί, κατά προσέγγιση, ο αριθμός των ενεπίγραφων επιγραμμάτων, η γεωγραφική τους διασπορά και ο χρονολογικός τους προσδιορισμός. Παράλληλα, η σύντομη αναφορά στη λογοτεχνική επιγραμματική ποίηση της Μακεδονίας και τους μακεδόνες επιγραμματοποιούς ολοκληρώνει την εξέταση για το επίγραμμα στη Μακεδoνία. Η εξέταση της θεματολογίας των έμμετρων επιγραφών και επιγραμμάτων της Πιερίας αποκαλύπτει μια σειρά από επανερχόμενα θεματικά μοτίβα, καθώς και κάποια ειδικότερα θέματα, τα οποία εμφανίζονται μόνο στο υπό εξέταση υλικό της Πιερίας. Η παρουσίαση των υφολογικών χαρακτηριστικών των έμμετρων επιγραφών της Πιερίας αναδεικνύει, σε μεγάλο βαθμό, την όποια λογοτεχνική και φιλολογική αξία των επιγραφών, συνεπικουρώντας στην εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για την ποιότητα της ενεπίγραφης επιγραμματικής ποίησης της περιοχής. Τέλος, το μεγαλύτερο τμήμα της μελέτης καταλαμβάνει η διεξοδική εξέταση των είκοσι τριών έμμετρων επιγραφών και επιγραμμάτων, και των τριών επιγραφών για τις οποίες ο έμμετρος χαρακτήρας τους είναι υπό αμφισβήτηση. Η ενδελεχής εξέταση της κάθε επιγραφής καθιστά ευκρινή τα φιλολογικά, γλωσσικά και πραγματολογικά στοιχεία, τα οποία συμβάλλουν καθοριστικά στη σύνθεση και κωδικοποίηση των γενικών συμπερασμάτων για την ενεπίγραφη επιγραμματική ποίηση της Πιερίας.
Διεργασίες μεταφοράς ηλεκτρονίων σε νανο - υβριδικά υλικά
Authors: Μπλέτσα Ελένη
Published: September 2021

Στην παρούσα Διατριβή μελετήθηκαν διεργασίες μεταφοράς ηλεκτρονίων/πρωτονίων σε μοριακά συστήματα και υβριδικά υλικά. Για το σκοπό αυτό μελετήθηκαν δύο ανεξάρτητα συστήματα, σε ομογενή και ετερογενή φάση, τα οποία δρουν μέσω διαφορετικών διεργασιών μεταφοράς ηλεκτρονίων και πρωτονίων. Η θερμοδυναμική ανάλυση των διεργασιών αυτών αποτέλεσε την κοινή φυσικοχημική βάση της μελέτης αυτών των συστημάτων. Η μελέτη αυτή βασίστηκε σε φασματοσκοπικές τεχνικές (UV Vis χαμηλών θερμοκρασιών και EPR). Πιο συγκεκριμένα:I.Μελέτηθηκαν οι διεργασίες απλής μεταφοράς ηλεκτρονίων (electron transfer-ET) και η διεργασία μεταφοράς ηλεκτρονίων και πρωτονίων σε ακολουθία, (Proton coupled electron transfer-PCET) μέσω του οξειδωτικού καταλυτικού κύκλου ενός καταλύτη (Fe-φθαλοκυανίνης). Η συγκριτική μελέτη της ομογενούς και ετερογενούς κατάλυσης της PCP από τη FePc δείχνει την ύπαρξη δύο καταλυτικών κύκλων, οι οποίοι διακρίνονται από το είδος του ενεργού ενδιάμεσου που σχηματίζεται. Απεδείχθει ότι το ατμοσφαιρικό Ο2 καθορίζει το ενεργό ενδιάμεσο που θα προτιμηθεί θερμοδυναμικά. Έτσι για πρώτη στη βιβλιογραφία, έχουμε τεκμηριώσει το πρώτο παράδειγμα ενός συνθετικού Fe-καταλύτη ο οποίος είναι σε θέση να δράσει μέσω διαφορετικών διεργασιών, οι οποίες διαφοροποιούνται από ένα εξωγενή παράγοντα όπως το ατμοσφαιρικό Ο2 και το υλικό υποστήριξης. II.Το επόμενο σύστημα που μελετήθηκε αφορά ένα πολύπλοκο σύστημα πολυφαινολικών μορίων (χουμικών οξέων) το οποίο δρα μέσω διεργασίας μεταφοράς ατόμου Υδρογόνου (ΗΑΤ) για την εξουδετέρωση ελευθέρων ριζών. Έτσι, βρέθηκε ότι στη διεργασία μεταφοράς ατόμου Υδρογόνου (ΗΑΤ) από τα χουμικά οξέα (συνθετικό και φυσικά) καθοριστικό ρόλο έχει η Ενθαλπία Διάσπασης του δεσμού Ο-Η του φαινολικού μορίου. Η διεργασία αυτή (ΗΑΤ) ευνοείται θερμοδυναμικά από το περιβάλλον των δεσμών-Η του πολυφαινολικού μορίου. Αποδεικνύεται ότι η ετερογενοποίηση των πολυφαινολών έχει θετική επίδραση στο ενεργειακό κόστος της διεργασίας ΗΑΤ μέσω της μείωσης της Ενθαλπίας διάσπασης του δεσμού Ο-Η.Τα δύο συστήματα, FePc και χουμικών οξέων, στα πλαίσια της παρούσας Διατριβής, μελετήθηκαν σε κοινή φυσικοχημική βάση ώσπου καταλήξαμε σε ποσοτικά συμπεράσματα τα οποία διακρίνουν τους δύο μηχανισμούς. Αποδεικνύεται ότι οι διεργασίες ΗΑΤ έχουν χαμηλά ενεργειακά φράγματα με αποτέλεσμα να επιτελούνται αυθόρμητα. Σε αντίθεση οι διεργασίες ΕΤ και PCET είναι περισσότερο ενεργοβόρες. Με βάση τη μεθοδολογία, θεωρητική και πειραματική, στην παρούσα Διατριβή προτείνεται ότι μελετώντας την ενέργεια ενεργοποίησης μέσω διεργασίας μεταφοράς ηλεκτρονίων/πρωτονίων σε μοριακά συστήματα μπορούμε να ελέγχουμε και να βελτιστοποιήσουμε την καταλυτική απόδοση ή αντιοξειδωτική δράση.
Γρηγόριος Παλαιολόγος (1793 / 4 - 1844)
Authors: Θεοδόση Ιουλιανή
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται το Επιστολάριον του Γρηγορίου Παλαιολόγου (1793/4-1844). Πρόκειται για έναν οδηγό συγγραφής επιστολών, που εκδόθηκε το 1843 στην Κωνσταντινούπολη και μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα κυκλοφόρησε σε 22 εκδόσεις. Το Επιστολάριον θεωρήθηκε ως «πάρεργο» του συγγραφέα, σε σχέση με το προηγούμενο επιστημονικό και λογοτεχνικό του έργο, υπήρξε όμως τελικά το πιο δημοφιλές και το πιο ανθεκτικό στον χρόνο έργο του. Ο Παλαιολόγος έχοντας πολύ καλή γνώση και αξιοποιώντας την παράδοση των νεοελληνικών εγχειριδίων επιστολογραφίας, από τον Θεόφιλο Κορυδαλέα, τον Σπυρίδωνα Μίλια και τα βενετικά επιστολάρια του 18ου αιώνα μέχρι τα επιστολάρια των ημερών του, κατόρθωσε να εισαγάγει νεωτερικά στοιχεία στο είδος, αντλώντας ιδέες και από ξενόγλωσσα εγχειρίδια επιστολογραφίας της εποχής, κυρίως αγγλικά και γαλλικά. Στη μελέτη εξετάζεται η δομή και το περιεχόμενο του Επιστολαρίου· καταγράφεται η πορεία των εκδόσεών του, η εξέλιξη του κειμένου με την πάροδο των ετών και τις επεμβάσεις των διαφόρων εκδοτών του και επιχειρείται η χαρτογράφηση των σχέσεων εξάρτησης των διαφορετικών εκδόσεων· αναλύεται το κοινό στο οποίο απευθύνθηκε, με βάση τους συνδρομητές της πρώτης έκδοσης και τους ιδεατούς επιστολογράφους, όπως παρουσιάζονται στα υποδείγματα επιστολών που περιέχει. Επιπλέον, εξετάζονται αναλυτικά οι σχέσεις του Επιστολαρίου με την προγενέστερη παραγωγή, τόσο των ελληνικών όσο και πολλών ξενόγλωσσων επιστολαρίων, καθώς και η επίδραση που άσκησε στα μεταγνέστερα νεοελληνικά εγχειρίδια του είδους, επίδραση η οποία εντοπίζεται και σε βενετικές εκδόσεις ελληνικών επιστολαρίων του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα, αλλά ακόμη και σε εγχειρίδια των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα. Τέλος, γίνεται συσχετισμός του Επιστολαρίου με το υπόλοιπο συγγραφικό έργο και τη εν γένει δημόσια δράση του Παλαιολόγου, επιχειρείται ο εντοπισμός κοινών στοιχείων και μοτίβων στο Επιστολάριον και τα δύο μυθιστορήματά του (Ο Πολυπαθής, Ο Ζωγράφος), ενώ εξετάζεται και η δυνατότητα διαφορετικής χρήσης/ανάγνωσης του εγχειριδίου ως κάτι περισσότερο από ένα απλό εγχειρίδιο επιστολογραφίας, μέσω της ανάδειξης λογοτεχνικών χαρακτηριστικών και στοιχείων μυθοπλασίας που περιέχει. Από τα ευρήματα της εργασίας φαίνεται ότι ο Παλαιολόγος, χωρίς να απομακρυνθεί από το λογοτεχνικό του σύμπαν, κατάφερε να μετατρέψει την αλληλογραφία της «κοινωνίας» του Επιστολαρίου σε ένα κείμενο που μπορούσε όχι μόνο να χρησιμοποιηθεί ως οδηγός επιστολογραφίας, αλλά και να αναγνωστεί ως μια σπονδυλωτή επιστολική αφήγηση του βίου και της πολιτείας των ανώνυμων επιστολογράφων του, από την οποία, κατά περίπτωση, οι χρήστες, ταυτιζόμενοι με τους υποτιθέμενους επιστολογράφους, μπορούσαν να αντλήσουν επιστολογραφικές συμβουλές και οι αναγνώστες, αποστασιοποιούμενοι ως παρατηρητές, να έχουν την ευκαιρία να διαβάσουν για τις ζωές κάποιων άλλων. Η διατριβή πλαισιώνεται από εκτενή βιο-εργογραφική μελέτη για τον Παλαιολόγο, καθώς και από αναλυτική βιβλιογραφική καταγραφή των νεοελληνικών εγχειριδίων επιστολογραφίας από το 1625 έως τις αρχές του 20ού αιώνα.
Αλληλεπίδραση ανθρώπου – υπολογιστή για την μετάδοση γνώσης με αξιοποίηση μηχανικής μάθησης και αισθητηριοκινητικών τεχνικών σε πολυτροπικό σήμα».
Authors: Κοκκινίδης Κωνσταντίνος-Ηρακλής
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή παρουσιάζεται μία πρωτότυπη προσέγγιση για την εκπαίδευση ενός νέου ψάλτη (μαθητή) μέσα από μια διαδικασία συνεχούς βελτίωσης της ερμηνείας του, σε σχέση με την αντίστοιχη ερμηνεία του δασκάλου. Η προτεινόμενη προσέγγιση περιλαμβάνει τη διαχείριση πολυτροπικού - πολυμεσικού σήματος (ήχου και βίντεο) και τη συνδυασμένη αξιοποίηση καινοτόμων συσκευών για την επικοινωνία ανθρώπου - υπολογιστή. Ακόμη, περιλαμβάνει τη διαμόρφωση ενός συστήματος αναγνώρισης ύμνων από μία συλλογή η οποία προήλθε από καταγραφές ερμηνειών των δασκάλων και των μαθητών.Για τους σκοπούς της προσέγγισης αυτής διαμορφώθηκε μια πρωτότυπη μεθοδολογία εκπαίδευσης με αξιοποίηση τεχνικών μηχανικής μάθησης. Πιο συγκεκριμένα, οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την εκπαίδευση του συστήματος βασίζονται στη μοντελοποίηση του πολυτροπικού σήματος με χρήση των τεχνικών των Κρυφών Μαρκοβιανών Μοντέλων (ΗΜΜ) και της Δυναμικής Περιτύλιξης Χρόνου. (DTW). Έτσι, αφού αναγνωριστεί η ερμηνεία του μαθητή (ύμνος) σε σχέση με την αντίστοιχη του δασκάλου, επιχειρείται η σύγκριση των δύο ύμνων. Κατά τη διαδικασία της σύγκρισης εξετάζεται η μουσική ομοιότητα των δύο ύμνων ως προς την τονικότητα. Τα σήματα των δυο ύμνων τεμαχίζονται χρονικά βάσει του μουσικού χαρακτηριστικού τους beat. Για την εύρεση του μουσικού beat εφαρμόζονται κατάλληλες για την επικοινωνία ανθρώπου - υπολογιστή τεχνολογίες όρασης υπολογιστή. Έτσι, από την σύλληψη της κίνησης του δεξιού χεριού του δασκάλου ή του μαθητή εξάγεται το μουσικό beat της ερμηνείας του. Τα αποτελέσματα της σύγκρισης των δύο ύμνων εξάγονται ως ανάδραση του συστήματος. Στο πλαίσιο αυτής της αλληλεπίδρασης, ο νέος ψάλτης πληροφορείται για την ορθότητα της ερμηνείας του σε σχέση με την αντίστοιχη ερμηνεία του δασκάλου. Η αξιολόγηση του συστήματος που βασίζεται στην αναγνώριση των ύμνων με χρήση πολυτροπικού σήματος έγινε μέσω συγκριτικής μελέτης σχετικών ερευνητικών εργασιών και έδειξε υψηλότερα ποσοστά επιτυχούς αναγνώρισης ύμνων. Όσον αφορά τη διαδικασία σύγκρισης δύο αναγνωρισθέντων ύμνων με χρήση τεχνολογιών όρασης υπολογιστή, τα θετικά αποτελέσματα από την ανάδραση του συστήματος ως προς την τονική ομοιότητα των ύμνων επιβεβαιώνουν την αποδοτική χρήση της μεθοδολογίας εκπαίδευσης για την βελτίωση της ερμηνείας του μαθητή.Η προτεινόμενη μεθοδολογία εκπαίδευσης κινείται στο ευρύτερο πεδίο της αλληλεπίδρασης ανθρώπου – υπολογιστή και αναμένεται να συμβάλει σημαντικά στην διάσωση και διάδοση της πολιτιστικής κληρονομιάς μας και συγκεκριμένα της Βυζαντινής Μουσικής (ΒΜ).
Δημιουργία αγγείων από ανθρώπινο ομφάλιο λώρο και μελέτη της λειτουργικότητας τους πριν και μετά την κρυοκατάψυξη τους
Authors: Μαλλής Παναγιώτης
Published: September 2021

Η ανάπτυξη και η χρήση συμβατών αγγειακών μοσχευμάτων μικρής διαμέτρου (<2 mm) αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της σύγχρονης ιατρικής. Tα συγκεκριμένα μοσχεύματα βρίσκουν εφαρμογή σε επεμβάσεις αρτηριακής παράκαμψης, αιμοκάθαρσης και σε περιπτώσεις αποκατάστασης σε άτομα μικρής ηλικίας. Με βάση τα νεώτερα δεδομένα, η καρδιαγγειακή νόσος (ΚΑΝ) αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου των μη μεταδιδόμενων νοσημάτων στις αναπτυγμένες χώρες. Επιπρόσθετα, η νεφρική νόσος (οξεία-χρόνια) αποτελεί την ένατη αιτία θανάτου, ενώ περίπου 1.3 εκατομμύρια ασθενείς υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Ως κύρια στρατηγική αντιμετώπισης αποτελεί η χρήση αυτόλογων μοσχευμάτων και πολυμερών/ συνθετικών υλικών τα οποία όμως εμφανίζουν σημαντικές επιπλοκές. Η συγκεκριμένη διατριβή έχει δύο πρωταρχικούς στόχους: 1) Την ανάπτυξη αγγειακών μοσχευμάτων <2 mm προερχόμενα από τον ανθρώπινο ομφάλιο λώρο, και 2) την αποθήκευση τους στους -196ο C και τον λειτουργικό έλεγχο αυτών. Για τον λόγο αυτό χρησιμοποιήθηκαν ανθρώπινες ομφαλικές αρτηρίες προερχόμενες από τελειόμηνες κυήσεις (38-40 εβδομάδων). Τα συγκεκριμένα αγγεία αποκυτταροποιήθηκαν με τη χρήση κατάλληλου πρωτοκόλλου και στην συνέχεια, αποθηκεύτηκαν σε υγρό άζωτο στους -196ο C με την χρήση του κρυοσυντηριτικού διαλύματος VS55. Ακολούθησε η αξιολόγηση της τρισδιάστατης δομής των αγγείων μέσω ιστολογικών χρώσεων, ποσοτικοποίησης του κολλαγόνου, των γλυκοζαμινογλυκανών και του γενετικού υλικού, κατόπιν της διαδικασίας αποκυτταροποίησης και κρυοσυντήρησης. Επίσης, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν τα διαλύματα της αποκυτταροποίησης και της κρυοσυντήρησης επέφεραν τοξικότητα στα «δημιουργηθέντα» ικριώματα, διενεργήθηκε έλεγχος κυτταροτοξικότητας των δειγμάτων. Επιπρόσθετα πειράματα περιλάμβαναν την επανακυτταροποίηση των αγγεικών μοσχευμάτων με διαφοροποιημένους κυτταρικούς πληθυσμούς καθώς επίσης και πειράματα μεταμόσχευσης σε ζωικά μοντέλα. Συμπερασματικά, οι ανθρώπινες ομφαλικές αρτηρίες μπορούν να αποτελέσουν σημαντική πηγή για την ανάπτυξη εξατομικευμένων αγγειακών μοσχευμάτων μικρής διαμέτρου, καθιστώντας τα άμεσα προς διάθεση και χρήση στην περίπτωση που αυτά απαιτηθούν.
Το επώνυμο κόσμημα στην Ελλάδα (20ός - 21ος αιώνας)
Authors: Ανδριανού Αικατερίνη
Published: September 2021

Στην εργασία παρουσιάζεται καταρχάς συνοπτικά η διαχρονική παρουσία του κοσμήματος ως αποτέλεσμα της έμφυτης διάθεσης του ανθρώπου, και κυρίως της γυναίκας, για στολισμό, και εν συνεχεία, με αφετηρία την παραπάνω θεώρηση, εξετάζεται η δυναμική εξέλιξη της σύγχρονης ελληνικής αργυροχρυσοχοΐας στον τομέα της κοσμηματοποιίας, στο πλαίσιο των ιστορικών και πολιτισμικών εξελίξεων στην Ελλάδα μεταπολεμικά (δεύτερο μισό του 20ού αιώνα) έως και τις μέρες μας (αρχές του 21ου αιώνα). Από τα μέσα του 19ου αιώνα οι γυναίκες της αστικής κοινωνίας ακολούθησαν κυρίως τους ευρωπαϊκούς συρμούς κόσμησης και φορούσαν κυρίως κοσμήματα που προέρχονταν από ευρωπαϊκά εργαστήρια. Με το πέρασμα του χρόνου άρχισαν να δημιουργούνται τα αμιγώς ελληνικά, που ιδίως μετά τα μέσα του 20ού αιώνα, όχι μόνο κυριάρχησαν στην ντόπια αγορά αλλά και διακρίθηκαν στο εξωτερικό. Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα κοσμήματα που δημιουργήθηκαν κυρίως κατά τη δεκαετία του 1950 κι έπειτα από σπουδαίους καλλιτέχνες – τεχνίτες, τα οποία εντυπωσιάζουν με την ευρηματική φαντασία των δημιουργών τους. Περίπτωση μελέτης, στην οποία επικεντρώθηκε και αναλυτικά εξέτασε η ερευνητική εργασία, αποτέλεσε ο Ηλίας Λαλαούνης, ο οποίος με τα «χρυσά» έργα του προσέθεσε έναν βαρύ και πολύτιμο κρίκο στην αλυσίδα της ελληνικής κοσμηματοποιίας μεταπολεμικά, δίνοντάς της ταυτόχρονα μια περίοπτη θέση παγκοσμίως. Η ιδιοφυής του ιδέα να αναβιώσει το ελληνικό κόσμημα κατά τη δεκαετία του 1950 γνώρισε μεγάλη επιτυχία και αναμφίβολα άλλαξε όχι μόνο τη ζωή και τη σταδιοδρομία του αλλά και την πορεία του σύγχρονου ελληνικού κοσμήματος. Ο χρυσοχόος Λαλαούνης, παράλληλα, απέδειξε όχι μόνο την ανεξάντλητη ικανότητά του να δημιουργεί, αλλά και τη συνεχή του αναζήτηση για νέες ιδέες (με σχέδια βασισμένα στη σύγχρονη τεχνολογία, την αστρονομία, τη φύση και τη βιολογία). Ο Λαλαούνης έλαβε πολλά βραβεία για την πρωτοποριακή προσφορά του στον τομέα του κοσμήματος, με ύψιστη τιμή αυτή της Γαλλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών (Académie des Beaux Arts, Institut de France). Τέλος η εργασία εξετάζει τη μουσειολογική «πολιτική» όσον αφορά στην προβολή του κοσμήματος ευρύτερα, καθώς το 1993 ιδρύθηκε από τον Λαλαούνη και την μικρότερη θυγατέρα του, την Ιωάννα, το Μουσείο Κοσμήματος Ηλία Λαλαούνη (ΜΚΗΛ), στο οποίο εκτίθενται τα πλέον αντιπροσωπευτικά έργα του καλλιτέχνη από τις 50 συλλογές κοσμημάτων και μικρογλυπτών, που σχεδίασε κατά την περίοδο 1950 - 2002.
Σύνθεση και διαχείριση Υπηρεσιών Ιστού για την υποστήριξη συναλλαγών ηλεκτρονικού εμπορίου
Authors: Βεσυρόπουλος Νικόλαος
Published: September 2021

Στη σύγχρονη εποχή, που χαρακτηρίζεται από την άνθηση του ηλεκτρονικού επιχειρείν, η ανάγκη διαλειτουργικότητας και ευελιξίας αποκτά ιδιάζουσα σημασία, ιδιαίτερα στα πλαίσια συναλλαγών ηλεκτρονικού εμπορίου. Οι Υπηρεσίες Ιστού (ΥΙ) αποτελούν μια τεχνολογία που παρέχει τις παραπάνω δυνατότητες, αφού επιτρέπουν την επικοινωνία ετερογενών συστημάτων, ενώ παράλληλα καθιστούν εφικτή την επαναχρησιμοποίηση της λειτουργικότητάς τους, τόσο ως μεμονωμένες ΥΙ όσο και στα πλαίσια ευρύτερων συνθέσεων. Το μεγάλο πλήθος διαθέσιμων ΥΙ, ωστόσο, καθιστά δύσκολη την επιλογή των κατάλληλων ΥΙ για την ικανοποίηση επιχειρηματικών αναγκών αλλά και την κατασκευή της βέλτιστης δυνατής σύνθεσής τους. Για τον σκοπό αυτό, συχνά πραγματοποιείται αξιολόγηση των μη λειτουργικών χαρακτηριστικών των εναλλακτικών ΥΙ για την επιλογή της καταλληλότερης. Στα πλαίσια αυτής της διατριβής παρουσιάζεται, αρχικά, ένα σύνολο μεθοδολογιών για την αντιμετώπιση του προβλήματος της σύνθεσης ΥΙ, μέσω της αξιοποίησης κατάλληλων πλαισίων και αλγορίθμων. Επιπρόσθετα, καθώς οι συναλλαγές ηλεκτρονικού εμπορίου και οι λοιπές επιχειρηματικές συναλλαγές απαιτούν την εξασφάλιση συγκεκριμένων ιδιοτήτων από τις εμπλεκόμενες ΥΙ, πραγματοποιήθηκε έρευνα σε μεθόδους αυστηρής ανάπτυξης και σύνθεσης ΥΙ. Μέσω της προτεινόμενης μεθοδολογίας και των τεχνικών ελέγχου μοντέλων (model checking) που παρουσιάζονται, είναι εφικτή η εξασφάλιση ιδιοτήτων που ικανοποιούν τις διάφορες επιθυμητές ανάγκες, όπως είναι η έλλειψη αδιεξόδων και οι ανάγκες επιχειρηματικής λογικής, κατά την ανάπτυξη και σύνθεση ΥΙ.
Study of biogeochemical processes in an intermittently anoxic coastal system (Gulf of Elefsis) under simulated ocean acidification conditions
Authors: Καπετανάκη Ναταλία
Published: September 2021

Πρόσφατα το ενδιαφέρον έχει επικεντρωθεί στην παράλληλη συνύπαρξη έλλειψης οξυγόνου και οξίνισης των θαλασσών (ΟΘ) και των ταυτόχρονων επιπτώσεών τους στη βιογεωχημεία της θάλασσας. Συνήθως το ατμοσφαιρικό CO2 είναι ο κύριος μοχλός της ΟΘ. Ωστόσο, η μικροβιακή αποσύνθεση της οργανικής ύλης (OΥ) στα παράκτια θαλάσσια περιβάλλοντα προκαλεί αυξημένη οξύτητα σε βαθύτερα στρώματα παρόμοια ή ακόμα και υπερβαίνουσα των μελλοντικών προβλέψειων για την παγκόσμια ΟΘ. Οι πειραματικές μελέτες σε παράκτιες περιοχές με αυξημένες εισροές ΟΥ και θρεπτικών συστατικών, παράλληλα με διαλείπουσες υποξικές/ανοξικές συνθήκες, παρέχουν καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών που επηρεάζουν τα θρεπτικά και τη βιογεωχημεία του άνθρακα κάτω από τις αναδυόμενες επιδράσεις της μείωσης του παράκτιου pH. Δύο εργαστηριακά πειράματα μικρόκοσμων με ελεγχόμενη εισαγωγή CO2 διεξήχθησαν με θαλασσινό νερό και επιφανειακό ίζημα από το βαθύτερο τμήμα του κόλπου Ελευσίνας (Σαρωνικός κόλπος, Ανατολική Μεσόγειος), με στόχο τη μελέτη της συν-εξέλιξης των διεργασιών που επηρεάζονται από τη μείσωση του διαλυμένου οξυγόνου και του pΗ λόγω α) της αποικοδόμησης της ΟΥ και (β) της μελλοντικής ανθρωπογενούς αύξησης του ατμοσφαιρικού CO2. Στις υποξικές και περισσότερο οξυνισμένες συνθήκες, παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση της αλκαλικότητας κυρίως λόγω των HCO3- που παράχθηκαν έναντι των CO32- για να αντισταθμιστεί η αύξηση του CO2, και στις μεταβολές των μορφών αζώτου προς παραγωγή ΝΗ4+. Η μείωση των NO3- και των NO2-, παράλληλα με την αύξηση των ΝΗ4+, κατέδειξε επιβράδυνση των διαδικασιών οξείδωσης αμμωνίου και μείωση της παραγωγής NO3-. Επιπλέον, ο μειωμένος λόγος DIN:DIP, η επικράτηση οργανικών μορφών θρεπτικών έναντι των ανόργανων, η περιορισμένη αποικοδόμηση DON και οι υψηλότερες συγκεντρώσεις DOC ενδεχομένως μαρτυρούν την αναστολή της αποσύνθεσης OΥ σε χαμηλότερα pΗ. Κατά τη διάρκεια έντονων υποξικών και πιο οξινισμένων συνθηκών, τα θρεπτικά βρέθηκαν απαραίτητα για τον υπολογισμό του συστήματος των ανθρακικών στον πυθμένα της Ελευσίνας, παρουσιάζοντας σημαντική αρνητική ανάδραση στην οξίνιση, ενώ οι βαθμοί κορεσμού των ανθρακικών υπολογίστηκαν γύρω στο 1,5. Περιορισμένη αύξηση της αλκαλικότητας παρατηρήθηκε και συσχετίστηκε με τη συμβολή των HCO3- και οργανικών συστατικών όπως το DOC και το DOP. Η οξείδωση ΝΗ4+ επιβραδύνθηκε στην περίπτωση αυτή και παρατηρήθηκαν διεργασίες νιτροποίησης. Τα PO43- βρέθηκαν σημαντικά αυξημένα για πρώτη φορά σε χαμηλότερo pΗ, χωρίς ανακαταβύθιση κατά την επανοξυγόνωση. Τέλος, τα αποτελέσματά αυτά υπογραμμίζουν την ανάγκη για λεπτομερείς μελλοντικές μελέτες του συστήματος ανθρακικών στις παράκτιες περιοχές όπου κυριαρχούν οι υποξικές/ανοξικές συνθήκες, συνοδευόμενες από άλλες βιογεωχημικές παραμέτρους και κατάλληλα σχεδιασμένα πειράματα για την κατανόηση των διεργασιών ή των μεταβολών λόγω μείωσης του pH.
Υπολογιστική και πειραματική διερεύνηση ροϊκής συμπεριφοράς πολυφασικών ροών σε ενεργειακά παθητικά συστήματα διαχωρισμού φάσεων
Authors: Πανόπουλος Νικόλαος
Published: September 2021

Οι διαχωριστές μιγμάτων αποτελούν αναπόσπαστα εξαρτήματα σε εγκαταστάσεις της πετρελαϊκής, χημικής και πυρηνικής βιομηχανίας. Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η υπολογιστική και πειραματική διερεύνηση της ροϊκής συμπεριφοράς πολυφασικών ροών σε ενεργειακά παθητικά συστήματα διαχωρισμού φάσεων. Παρουσιάζεται ένας εναλλακτικός τρόπος διαχωρισμού διφασικής ροής νερού – αέρα με το διαχωριστή τύπου κοιλότητας. Η αρχή λειτουργίας του διαχωριστικού μηχανισμού βασίζεται στην ανακυκλοφορία του στροβίλου της αέριας φάσης μέσα σε μια κατακόρυφη προς την κατεύθυνσης ροής κοιλότητα, χωρίς να απαιτείται επιπλέον δαπάνη ενέργειας. Ο προτεινόμενος διαχωριστής, μελετήθηκε πειραματικά και υπολογιστικά, με το εμπορικό CFD λογισμικό ANSYS Fluent, με τα αποτελέσματα να παρουσιάζουν πολύ καλή συμφωνία.Στις αρχικές προσομοιώσεις και στα πειράματα, χρησιμοποιήθηκε αγωγός ορθογωνικής διατομής με υδραυλική διάμετρο Dh: 34 mm. Η θέση της οπής εξόδου του διαχωριστή βρίσκεται στην άνω επιφάνεια της κοιλότητας για εκμετάλλευση της διαφοράς πυκνοτήτων μεταξύ των ρευστών. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε υπολογιστική και πειραματική διερεύνηση σε διαχωριστές με διαφορετικούς λόγους επιμήκους AR (0.6, 1.1 και 2.2). Η επόμενη διερεύνηση, εξετάζει την απόδοση διαχωρισμού η (%), με αγωγό στραμμένο κατά 90⁰ και τρεις συμμετρικούς διαχωριστές AR: 1. Η απόδοση η (%) βελτιώθηκε στις χαμηλές παροχές αέριας και υγρής φάσης. Ακολούθως, εξετάζεται η συμπεριφορά μεμονωμένου διαχωριστή σε πέντε θέσεις (5, 10, 15, 20 και 25Dh), καθώς και ο συνδυασμός δύο, τριών και πέντε εν σειρά διαχωριστών. Η βέλτιστη απόδοση επιτυγχάνεται με ένα διαχωριστή στη θέση 10Dh από την είσοδο. Επιπλέον, εξετάστηκε η περίπτωση εφαρμογής πτερυγίου στην περιοχή του διαχωριστή και επιτεύγχθηκε υψηλή απόδοση, με διαχωριστή τοποθετημένο στην άνω επιφάνεια και πτερύγιο 90⁰ ως προς τη ροή.Η πειραματική διερεύνηση της κατακόρυφης διφασικής ροής, με μεμονωμένους διαχωριστές είτε συνδυασμούς αυτών, με AR: 1 και 2.2, οδήγησε σε χάραξη ροϊκών χαρτών. Αποδοτικότερος, αποδείχτηκε ο συνδυασμός των δύο εν σειρά διαχωριστών AR: 1. Έπειτα, πραγματοποιήθηκε σύγκριση της πτώσης πίεσης μεταξύ του μοντέλου της ομογενούς και της διασκορπισμένης ροής με τις τιμές πίεσης του Fluent. Τέλος, ο διαχωριστής εφαρμόζεται σε σύνθετες συνδεσμολογίες σωληνώσεων οριζόντιας – κατακόρυφης διφασικής ροής. Επίσης, γίνεται συγκριτική μελέτη με μείγμα μεθανίου – πετρελαίου με ικανοποιητικές αλλά χαμηλότερες αποδόσεις συγκριτικά με το μείγμα νερού – αέρα. Στο Παράρτημα παρουσιάζονται όλες οι πειραματικές συνθήκες σε Πίνακες, η διαδικασία υπολογισμού του ύψους του πρώτου κελιού y, επιπλέον πειραματικό φωτογραφικό υλικό καθώς και κατασκευαστικά σχέδια.
In vivo εφαρμογή νευροπροστατευτικών παραγόντων σε ισχιακό νεύρο επίμυος, μετά από πρόκληση ισχαιμίας / επαναιμάτωσης και εκτίμηση του αποτελέσματος με ιστοχημικές μεθόδους
Authors: Αποστολοπούλου Αικατερίνη
Published: September 2021

Στην παρούσα εργασία μελετήθηκε το ισχιακό νεύρο επίμυων μετά από πρόκληση ισχαιμίας/επαναιμάτωσης. Σε αυτό το μοντέλο μετρήσαμε την in vivo παραγωγή των ανιόντων του υπεροξειδίου, ως δείκτη οξειδωτικού στρες και την έκφραση της οκλουδίνης, ως δείκτη λειτουργίας του φραγμού αίματος-νεύρου και επιπλέον εξετάσαμε πιθανές προστατευτικές παρεμβάσεις απέναντι στην πρόκληση βλάβης στο ισχιακό νεύρο. Τα δεξιά ισχιακά νεύρα των ζώων, αφού υπέστησαν ισχαιμία για 3 ώρες και επαναιμάτωση για 7 ημέρες, χωρίστηκαν σε 3 ομάδες: την ομάδα της ισχαιμίας, την ομάδα που έλαβε συνδυασμό βιταμίνης C και Ε και την ομάδα που έλαβε τον ιστικό ενεργοποιητή του πλασμινογόνου. Το οξειδωτικό στρες ποσοτικοποιήθηκε φθορισμομετρικά, ενώ η μέτρηση της οκλουδίνης έγινε με την βοήθεια της ανάλυσης western blot και της ανοσοϊστοχημείας. Σε σύγκριση με τις μετρήσεις από τα αριστερά ισχιακά νεύρα, που αποτέλεσαν την sham ομάδα, στην ομάδα της ισχαιμίας παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση των ανιόντων υπεροξειδίου και σημαντική μείωση στην έκφραση της οκλουδίνης. Εν αντιθέτως, δεν παρατηρήθηκαν τέτοιου είδους διαφορές μεταξύ της sham ομάδας και των ομάδων των βιταμινών και του t-PA. Φαίνεται, λοιπόν, ότι το πειραματικό μοντέλο ισχαιμίας/επαναιμάτωσης είναι κατάλληλο για την μελέτη της σχέσης μεταξύ της οξειδωτικής κατάστασης και του αιματονευρικού φραγμού. Η προστασία του περιφερικού νεύρου, με την εφαρμογή νευροπροστατευτικών παραγόντων, μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά σημαντική στην κλινική πράξη, λαμβάνοντας υπόψη την επίπτωση των διαταραχών της αιμάτωσης σε ανθρώπους που πάσχουν από νευροπάθειες κάθε είδους.
Σύστημα λήψης αποφάσεων στη διοίκηση δημοσίων και δικαστικών υπηρεσιών με χρήση τεχνητής νοημοσύνης, GIS και τηλεπισκόπησης
Authors: Κουζιώκας Γεώργιος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή ερευνά την ανάπτυξη μεθοδολογίας για την εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης και της πληροφορικής, σε συνδυασμό με την χρήση των γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών και της τηλεπισκόπησης, στη λήψη αποφάσεων στην διοίκηση δικαστικών και δημοσίων υπηρεσιών, όπως οι Αστυνομικές Αρχές, Εισαγγελία, Δικαστήρια, Εκπαιδευτικές Μονάδες, Δημοτικές Αρχές, Χωροταξικές και Κοινωνικο-οικονομικές υπηρεσίες, οργανισμοί περιβαλλοντικοί και διαχείρισης υδάτων και άλλες δημόσιες υπηρεσίες. H ανάπτυξη της μεθοδολογίας βασίζεται στην εφαρμογή και σύγκριση μεθόδων τεχνητής νοημοσύνης, όπως: Τεχνητών Νευρωνικών Δικτύων, Μηχανών Διανυσμάτων Υποστήριξης, Τυχαίων Δασών Δέντρων Απόφασης, Νοημοσύνης Σμήνους Σωματιδίων για την πρόβλεψη παραγόντων σημαντικών στη διοίκηση των ανωτέρω υπηρεσιών, όπως της εγκληματικότητας, περιβαλλοντικών παραγόντων, όπως το όζον, κοινωνικο-οικονομικών παραγόντων όπως η ανεργία, αλλά και για την ταξινόμηση δορυφορικών εικόνων. Στην παρούσα διατριβή, προτείνεται μία νέα μεθοδολογία επονομαζόμενη ως προβλεπτική διοίκηση, βασισμένη στην Τεχνητή Νοημοσύνη. Επίσης, αναπτύχθηκε μία νέα μεθοδολογία για την χωρική πρόβλεψη παραγόντων όπως η εγκληματικότητα, βασισμένη σε τεχνικές τεχνητής νοημοσύνης και στα γεωγραφικά συστήματα πληροφοριών. Επιπλέον, αναπτύχθηκαν δύο νέες υβριδικές μέθοδοι ταξινόμησης δορυφορικών εικόνων στη δημόσια διοίκηση, βασισμένες σε έναν νέο προτεινόμενο υβριδικό πυρήνα Μηχανών Διανυσμάτων Υποστήριξης και σε ένα νέο υβριδικό μοντέλο Τεχνητών Νευρωνικών Δικτύων και Τυχαίων Δασών Δέντρων Απόφασης. Τα μοντέλα Τεχνητής Νοημοσύνης βελτιστοποιήθηκαν με αλγόριθμους αυτοματοποιημένης μηχανικής μάθησης AutoML (Automated Machine Learning), όπως η Βελτιστοποίηση Σμήνους Σωματιδίων και η βελτιστοποίηση Bayes. Ως βασικός στόχος της προτεινόμενης μεθοδολογίας στην παρούσα διατριβή, είναι η εφαρμογή κατάλληλων μεθόδων τεχνητής νοημοσύνης για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση θεμάτων λήψης αποφάσεων των εμπλεκόμενων υπηρεσιών. Η εφαρμογή του προτεινόμενου συστήματος για την λήψη αποφάσεων στην δημόσια διοίκηση μέσω της πρόβλεψης διαφόρων παραγόντων υψηλής σημασίας, όπως της εγκληματικότητας, περιβαλλοντικών και κοινωνικοοικονομικών παραγόντων, βοηθάει στην βέλτιστη λήψη αποφάσεων σε διάφορους τομείς, όπως στην πρόληψη και αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, στην ρύπανση του περιβάλλοντος, στην ασφάλεια των συγκοινωνιών και στον οικονομικό και χωρικό σχεδιασμό.
A holistic approach for the optimal design and control of an intensified hydrogen production system
Authors: Κυριακίδης Αλέξιος-Σπυρίδων
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι η μελέτη της αντίδρασης αναμόρφωσης μεθανίου με ατμό σε αντιδραστήρα μεμβράνης παλλαδίου για την παραγωγή υδρογόνου. Εξετάστηκε τόσο πειραματικά όσο και υπολογιστικά την αντίδραση και παρουσιάστηκαν αποτελέσματα σχετικά με την επαλήθευση του μαθηματικού μοντέλου και την επίδραση διαφόρων παραμέτρων στην απόδοση του συστήματος όπως αυτή ορίζετε από την μετατροπή μεθανίου. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκε και παρουσιάστηκε ο βέλτιστος σχεδιασμός τόσο της λειτουργικής μονάδας του αντιδραστήρα μεμβράνης όσο και τριών εναλλακτικών διαγραμμάτων ροής για τη διεργασία. Στη συνέχεια, σχεδιάστηκε ένας βέλτιστος προβλεπτικός ελεγκτής και εφαρμόστηκε για τον έλεγχο της διεργασίας. Τέλος, αναπτύχθηκε ένα πλαίσιο ολιστικού βέλτιστου σχεδιασμού και ελέγχου διεργασιών και εφαρμόστηκε για το σχεδιασμό των εναλλακτικών διαγραμμάτων ροής. Η μεθοδολογία περιλαμβάνει την επίλυση ενός μαθηματικού μοντέλου σε μόνιμη κατάσταση, για τον υπολογισμό του πάγιου και λειτουργικού κόστους της διεργασίας καθώς και την επίλυση ενός δυναμικού μαθηματικού μοντέλου μαζί με την επίλυση του αλγορίθμου του ελεγκτή, για την διόρθωση του λειτουργικού κόστους της διεργασίας και για τον υπολογισμό την επίδρασης ενός προκαθορισμένου σεναρίου διαταραχής στο σύστημα. Η ελαχιστοποίηση του υπολογιστικού κόστους πραγματοποιείται με τον υπολογισμό της μέγιστης μεταβλητότητας του συστήματος ως προς τις προκαθορισμένες πολλαπλές ταυτόχρονες διαταραχές. Επίσης, η ποσοτικοποίηση της δυναμικής συμπεριφοράς πραγματοποιείτε είτε μέσω απόκλισης από την επιθυμητή τροχιά είτε μέσω της οικονομικής επιβάρυνσης της λειτουργίας εκτός προδιαγραφών. Τα αποτελέσματα αποδεικνύουν την ικανότητα της προτεινόμενης μεθοδολογίας στο να προσδιορίζει σχεδιαστικά σημεία που παρουσιάζουν ανώτερη συμπεριφορά ως προς τα κριτήρια σχεδιασμού. Η μεθοδολογία είναι μοναδική στο ότι συνδυάζει τον βέλτιστο σχεδιασμό και έλεγχο ολοκληρωμένων, εντατικοποιημένων διεργασιών υπό την επήρεια πολλαπλών ταυτόχρονων διαταραχών με αλγόριθμους στοχαστικής βελτιστοποίησης εξασφαλίζοντας την εύρεση της ολικά μέγιστης λύσης. Τέλος, το διάγραμμα ροής που χρησιμοποιεί αντιδραστήρα και διαχωριστή σε σειρά παρουσιάζει ανώτερη δυναμική συμπεριφορά σε σχέση με το διάγραμμα ροής με τον αντιδραστήρα μεμβράνης, λόγω επιπλέον χειραγωγούμενων μεταβλητών. Ωστόσο, το διάγραμμα ροής που είναι εξοπλισμένο με τον αντιδραστήρα μεμβράνης είναι πιο ελκυστική λύση λαμβάνοντας υπόψη τη συνολική οικονομική επίδοση του συστήματος.
Η κοινωνική ασφάλιση ως ανθρώπινο δικαίωμα
Authors: Βεντούλη Σουλτάνα
Published: September 2021

Ο όρος «κοινωνική ασφάλιση» προϋπήρξε ιστορικά του όρου «κοινωνική ασφάλεια». Η ανα-ζήτηση κοινωνικών παροχών καθιερώθηκε ως δικαίωμα οικονομικής εξασφάλισης των εργα-ζομένων σε περίπτωση επέλευσης ασφαλιστικών – κοινωνικών κινδύνων. Η κοινωνική ασφάλιση, λοιπόν, αποτέλεσε τη ‘‘φυσική’’ αρχή ενός θεσμικού πλαισίου που επεκτάθηκε και σταδιακά συμπεριέλαβε στους δικαιούχους παροχών και τους μη εργαζόμενους. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα οι δύο έννοιες συχνά να παρουσιάζονται ως ταυτόσημες. Σήμερα, το ανθρώπινο δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλεια επιτάσσει τη χορήγηση παροχών ως αποζημίωση για την εμφάνιση των ασφαλιστικών κινδύνων σε χρήμα, αλλά και σε είδος, όπως η άμεση παροχή ιατρικών υπηρεσιών. Η παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρεί αρχικά την εξέταση της κανονιστικής ισχύος του δικαιώματος στα διεθνή καταστατικά κείμενα υπό το πρίσμα τριών φιλοσοφικών ιδανικών: την έννοια της ανάγκης, την ισότητα και την ελευθερία. Επιπλέον, η ανάλυση των συστατικών χαρακτηριστικών της κοινωνικής ασφάλειας προκύπτει από την έρ-ευνα και συγκριτική αξιολόγηση πληθώρας εθνικών εκθέσεων και δικαστικών υποθέσεων που εξετάστηκαν διαχρονικά από τα επιφορτισμένα με την αυθεντική ερμηνεία των διεθνών συμ-βάσεων όργανα. Δεδομένου ότι τα εθνικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης αποτελούν κοινωνικοοικονομικά και πολιτικά υποσυστήματα, τόσο η νομική εξέταση των εθνικών ρυθμίσεων σε Ελλάδα και Βουλγαρία όσο και η διαχρονική (από την επικύρωση των διεθνών συμβάσεων μέχρι σήμερα) μελέτη των προτύπων και συστάσεων προς τα δύο κράτη, επικου-ρείται από τον εντοπισμό αλληλεπιδρώντων παραγόντων, όπως οι κυρίαρχες πολιτικές επιλο-γές, η οικονομική κρίση, η ανεργία, οι εργασιακές σχέσεις, καθώς και η δημογραφική γήραν-ση. Διαπιστώνεται ότι πρόκειται για δύο κράτη τα οποία αδυνατούν να επιτύχουν τα επίπεδα προστασίας που ορίζουν τα καταστατικά κείμενα των κυριότερων διεθνών και περιφερειακών οργανισμών προστασίας του δικαιώματος στην κοινωνική ασφάλεια. Οι πολιτικές παρεμ-βάσεις για την επιτακτικά αναγκαία μεταρρύθμιση των ασφαλιστικών συστημάτων υποχω-ρούν όταν βρίσκονται αντιμέτωπες είτε με την κυρίαρχη παγκόσμια τάση αυστηρών δημοσιο-νομικών περιορισμών είτε με την ισχυρή αντίσταση των κοινωνιών για την προάσπιση έστω και ενός αναποτελεσματικού «status quo», που εγγενώς παράγει ανισότητες και έχει προ πολλού οδηγήσει στη μη βιωσιμότητα των εθνικών συστημάτων.
Determination and appraisal of transport infrastructure projects on economic development
Authors: Σαρτζετάκη Μαρία
Published: September 2021

Αντικειμενο της διατριβής είναι η διερευνηση της συμβολή στην ανάπτυξη από μεγάλες επενδύσεις στις μεταφορές, όπου κυρίαρχο ερευνητικό ερώτημα είναι η αξιολόγηση των επιπτώσεων από τη διοίκησης και διαχείριση μεγάλων έργων υποδομής με έμφαση στον τομέα των μεταφορών. Κύριος στόχος είναι η ανάλυση των οικονομικών επιπτώσεων από την ανάπτυξη και διαχείριση ενός έργου υποδομής μεταφορών, με έμφαση στην ποσοτική αποτίμησή της διάχυσης τους στους τομείς μιας οικονομίας και η δημιουργία μιας νέας μεθοδολογίας που συνοδεύεται από σχετικό υπολογιστικό πρότυπο για την αποτίμηση της συμβολή τους στη βάση εξέλιξης των επιπτώσεων επί των κοινωνικοοικονομικών μεγεθών. Μέσα από την εμπεριστατωμένη ανάλυση των βασικών παραμέτρων και κατευθύνσεων του προβλήματος και των μεταξύ τους αλληλεπιδράσεων επιτυγχάνεται ο σχεδιασμός ενός σύνθετου δείκτη αξιολόγησης για την υποστήριξη των υπεύθυνων λήψης απόφασης και διαχειριστών των έργων υποδομών μεταφορών. Η μοντελοποίηση του ερευνητικού ζητήματος στοχεύει στην αντιμετώπιση του ερευνητικού προβλήματος και στηρίζεται στη διαμόρφωση και την αξιολόγηση της στρατηγικής ανάλυσης αποφάσεων στο πλαίσιο της ανάπτυξης έργων υποδομής μεταφορών προς την κατεύθυνση της οικονομικής ανάπτυξης. Με τον τρόπο αυτό, η «συστημική» προσέγγιση, στην οποία βασίζεται η έννοια του προτεινόμενου υπολογιστικού μοντέλου, στοχεύει στη διαμόρφωση ενός πλαισίου για τη στήριξη των υπευθύνων λήψης αποφάσεων για τον εντοπισμό όλων των παραμέτρων που βελτιστοποιούν την απόδοση των έργων υποδομής μεταφορών και την ανάλυση των αλληλεπιδράσεων μεταξυ τους. Μετά την εισαγωγή των κατάλληλων δεικτών στο επίπεδο της ανάπτυξης του μεθοδολογικού υπόβαθρου, η διαδικασία ανάλυσης προχωρά με την αξιολόγηση των προτεραιοτήτων των κατευθύνσεων και κριτηρίων για τον προσδιορισμό εκείνων των δεικτών και προοπτικών που επιρεάζουν περισότερο την απόδοση του έργου υποδομής μεταφορών προς την οικονομική ανάπτυξη, μέσω ενός πολυκριτηριακού υπολογιστικό προτύπου, μια τροποποιημένη ασαφής AHP ιεραρχία και ένα τροποποιημένο σε ασαφές περιβάλλον "Fuzzy TOPSIS" μαθηματικό πρότυπο προσαρμοσμένο στο συγκεκριμένο ερευνητικό πρόβλημα.
Ασθενείς με αδένωμα επινεφριδίου και αυτόνομη έκκριση κορτιζόλης
Authors: Δεληβάνη Δανάη-Αναστασία
Published: September 2021

Η κεντρική παχυσαρκία και σαρκοπενία είναι δείκτες συσχετισμένοι με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο και θνησιμότητα. Ο σκοπός αυτής της διδακτορικής μελέτης ήταν να διερευνήσουμε αν η μέτρηση της μυϊκής μάζας και του λιπώδους ιστού μπορούν να διαχωρίσουν ποιοι από τους ασθενείς με αδένωμα των επινεφρίδιων και αυτόνομη έκκριση κορτιζόλης είναι υψηλού καρδιαγγειακού κίνδυνου. Για τον λόγο αυτό συλλέξαμε 25 ασθενείς με κλινικά έκδηλο σύνδρομο Cushing, 48 ασθενείς με ήπια αυτόνομη έκκρισή κορτιζόλης και 32 ασθενείς με μη εκκριτικό αδένωμα των επινεφρίδιων. Συλλέξαμε τα βασικά δημογραφικά τους στοιχεία καθώς και πληροφορίες για το ατομικό ιατρικό ιστορικό τους. Πραγματοποιήθηκε μέτρηση του σπλαγχνικού λίπους, υποδόριου λίπους και μυϊκής μάζας από τις αξονικές τομογραφίες της κοιλίας. Βρήκαμε ότι στους ασθενείς με κλινικά έκδηλο σύνδρομο Cushing, σε σχέση με τους ασθενείς με μη εκκριτικό αδένωμα των επινεφρίδιων , τα πηλίκα του σπλαχνικού/ολικό λίπος και σπλαχνικού/ υποδόριο λίπος ήταν αυξημένα κατά 0.08 (P<0.001) και κατά 0.3 (P<0.001) αντίστοιχα; Όμως αυτές οι τιμές ήταν μειωμένες κατά 0.04 (P=0.007) and 0.2 (P=0.01), αντίστοιχα σε ασθενείς με ηπία υπερκορτιζολαιμία. Η ολική μυϊκή μάζα ήταν μειωμένη κατά -10 cm2 (P =0.02) σε ασθενείς με κλινικό σύνδρομο Cushing σε σχέση με τους ασθενείς με μη εκκριτικό αδένωμα. Συσχέτιση με τα επίπεδα της κορτιζόλης στο αίμα μετά από ολονυχτία καταστολή με δεξαμεθαζόνη έδειξε ότι για κάθε 28 nmol/L αύξηση της κορτιζόλης παρατηρείται 0.008 αύξηση του πηλίκου σπλαχνικού/ολικό λίπος (P<0.001), 0.02 αύξηση του σπλαχνικού/υποδόριου λίπους (P<0.001) και 1.2 cm2 μείωση της ολικής μυϊκής μάζας (P=0.002). Συμπεραίνουμε ότι μεγαλύτερου βαθμού υπερκορτιζολαιμίας συσχετίζεται με μείωση της μυϊκής μάζας και αύξηση του σπλαχνικού λίπους. Μέτρηση αυτών των δεικτών στις αξονικές τομογραφίες των ασθενών με αδένωμα των επινεφρίδιων προσφέρει μια πιο αξιόπιστη και αντικειμενική εκτίμηση της καρδιαγγειακής νοσηρότητας των ασθενών.