bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η επίδραση των H2 αναστολέων στην λειτουργικότητα και την ιστολογική υφή των παραθυρεοειδών
Authors: Ρουκουνάκης Νικόλαος
Published: August 2021

Είναι γνωστό ότι οι παραθυρεοειδείς αδένες είναι πλούσιοι σε υποδοχείς ισταμίνης. Σκοπός της παρουσης εργασίας ήταν να μελετηθεί η επίδραση ενός αναστολέα στην λειτουργική ικανότητα και την ιστολογική μορφολογία των παραθυρεοειδών αδένων. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν 32κουνέλια της αυτής ηλικίας, και μέσου σωματικού βάρους 2.398 γρ. Τα πειραματόζωα χωρίσθηκαν σε δυο ομάδες. Στην ομάδα A (Ν=16) χορηγήθηκε απο το στόμα 2 κκ σακχαρουχου υδατοςημερήσια, ενώ στην ομάδα Β (Ν=16) χορηγήθηκε φαμοτιδίνη σε δόσεις 1,2 mg/kgr ημερήσια διαλελυμένο σε όγκο 2 κκ. Η διάρκεια της μελέτη ήταν 30 ημέρες. Πριν και μετά το τέλοςτης μελέτης προσδιορίσθηκε η παραθορμόνη, το ασβέστιο και ο φωσφόρος. Μετά την ευθανασία των πειραματοζώων αφαιρέθηκαν οι παραθυρεοειδείς αδένες, μετρήθηκε το βάρος τους καιεξετάσθηκαν ιστολογικά στο κοινό μικροσκόπιο. Δεν παρατηρήθηκαν διαφορές των βιοχημικών παραμέτρων και της ιστολογίας στα πειραματόζωα της ομάδας Α. Η παραθορμόνη τηςομάδας Β κατά την έναρξη της μελέτης ήταν: 53,4+9,2 pg/ml και μετά 30 ημέρες έγινε 49,9+10,7 pg/ml. Μια ελάττωση που δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Οι αντίστοιχες μεταβολές του ασβεστίου ήταν 11,3 mgr% ± 0,7 και μετά 30 ημέρες 8,1 mgr% +0,3 και του φωσφόρου 5,1 mgr% ± 0,1 και 5,8 mgr% ± 0,3. Το μέσο βάρος των παραθυρεοειδών της ομάδας A ήταν 5,5+0,4 mgr ενώ το μέσο βάρος των παραθυρεοειδών της ομάδας Β ήταν 6,3±0,77 mg. Οι διαφορές στα βάρη ήταν στατιστικά σημαντικές στο επίπεδο του 0,05. Ιστολογικά παρατηρήθηκε αύξηση του περιεχομένου λίπους και του μεγέθους των εκκριτικών κοκκίων των παραθυρεοειδών της ομάδας Β. Κατά συνέπεια η μακροχρόνια χορήγηση Η2 αναστολέων προκαλεί σημαντική αύξηση στη μάζα τωνπαραθυρεοειδών αδένων λόγω ύπαρξης κεντρικού οιδήματος και του μεγέθους των εκκριτικών κοκκίων. Η οριακή ελάττωση του επιπέδου της παραθορμόνης προκάλεσε σημαντική ελάττωση τουολικού ασβεστίου του αίματος.
Χρηματοοικονομικές αγορές, ανάπτυξη της αγοράς χρήματος στη Σερβία
Authors: Bajic Marko
Published: August 2021

Το βασικό κίνητρο για την εργασία αυτή ήταν ότι, στη Σερβία μετά από τις ριζικές αλλαγές του πολιτικού και οικονομικού συστήματος που έγιναν το 2000, δεν εκπονήθηκε κάποια μελέτη σχετικά με την ανάπτυξη της αγοράς χρήματος. Η εργασία περιλαμβάνει μία ιστορική ανασκόπηση και ανάλυση της αγοράς χρήματος στη Σερβία από το 1975 μέχρι το 2005, καθώς και την ανάλυση του μακροοικονομικού και μικροοικονομικού περιβάλλοντος της χώρας το οποίο έχει καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του χρηματοοικονομικού συστήματος. Η ανάλυση έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην περίοδο 2000 - 2005, στην οποία ξεκίνησαν οι πιο σημαντικές μεταρρυθμίσεις στο πολιτικό, νομοθετικό και το οικονομικό πλαίσιο της Σερβίας. Η ανάλυση αυτή είναι καθοριστική αναφορικά με την διατύπωση προτάσεων για την ανάπτυξη της αγοράς χρήματος στη Σερβία. Στην επιδίωξη των στόχων της εργασίας υπήρχαν πολλές δυσκολίες και περιορισμοί. Ειδικότερα η εργασία απαιτούσε τη μελέτη ενός ιδιαίτερα μεγάλου αριθμού παραγόντων και φορέων οι οποίοι διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της αγοράς χρήματος. Έτσι, δεν ήταν δυνατή μία βαθιά και λεπτομερής ανάλυση, επειδή για κάθε παράγοντα και φορέα της αγοράς χρήματος μπορεί να απαιτείται μια ξεχωριστή μελέτη. Επίσης υπήρχαν δυσκολίες στη συλλογή στατιστικών στοιχείων σχετικά με τους συμμετέχοντες, τον όγκο, τις χρονικές διάρκειες των συναλλαγών και τα διατραπεζικά επιτόκια στην αγορά χρήματος στη Σερβία.
Η Μητρόπολη Ροδοπόλεως
Authors: Αποστολίδης Παύλος
Published: August 2021

[…] Ή παρούσα μελέτη, έρευνα την μητρόπολη Ροδοπόλεως μέ βάση κυρίως πρωτογενές καί αρχειακό υλικό καί άξιοποιεί τά μέχρι τώρα δημοσιεύματα τά σχετικά μέ τήν καθ’ όλου έκκλησιαστική ιστορία τής επαρχίας αυτής. Στό πρώτο κεφάλαιο γίνεται αναφορά στήν έπαρχία Ροδοπόλεως όπου έξετάζεται ή γεωγραφική θέση, ή ίδρυση, ή έξέλιξη καί ή ανάπτυξη τού χριστιανισμού στήν περιοχή, καταγράφονται άκόμη τά συνολικά στοιχεία τής έπαρχίας, οί κοινότητες, ή πληθυσμιακή κατάσταση, οί ναοί, τά παρεκκλήσια, τά σχολεία, οί τοπικές παραδόσεις καί οί ασχολίες τών κατοίκων. Ή ιστορία τής μητροπόλεως Ροδοπόλεως υποδιαιρείται σέ δύο περιόδους: α) 1863-1867 καί β) 1902-1923. Στό δεύτερο κεφάλαιο μετά τήν έξέταση αρχικά τού ζητήματος τών έξαρχιών τού Πόντου, άναφερόμεθα στήν ίδρυση τής αρχιεπισκοπής Ροδοπόλεως αλλά καί στις έντονες άντιδράσεις πού οδήγησαν τελικά καί στήν κατάργησή της. Σέ Ιδιαίτερο υποκεφάλαιο έπιχειρήσαμε νά καταγράψουμε μέ τις άνάλογες λεπτομέρειες τά γεγονότα πού διαδραματίσθηκαν γιά τήν ανασύσταση τής αρχιεπισκοπής Ροδοπόλεως, άλλά καί τήν περίοδο έποπτείας τών ιερών μονών από τήν μητρόπολη Τραπεζούντος καί τά προβλήματα πού προέκυψαν άπό τό μέτρο αυτό. Στό τρίτο κεφάλαιο παρατίθενται όλα τά γεγονότα πού οδήγησαν τό Οικουμενικό Πατριαρχείο στήν άνασύσταση τής μητροπόλεως Ροδοπόλεως. ‘Από τήν άλλη, παρακολουθήσαμε τις άντιδράσεις καί τις ένέργειες τών ηγουμένων τών ιερών μονών κατά τής άνασυστάσεως τής μητροπόλεως. Τό κεφάλαιο συμπληρώνεται μέ τις βιογραφίες τών μητροπολιτών πού διεποίμαναν τήν έπαρχία, καταγράφοντας τήν προσφορά τού καθενός άλλά καί τις όποιες άδυναμίες τους νά έπιτελέσουν τό έργο τους τήν κρίσιμη έκείνη περίοδο. Tò τελευταίο κεφάλαιο περιλαμβάνει την περίοδο άπό τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι καί την τραγωδία του εκπατρισμού τού έλληνισμου τού Πόντου. Παρουσιάζονται εδώ τά μαρτύρια πού ύπέστησαν οί Έλληνες τού Πόντου καί ειδικά της επαρχίας Ροδοπόλεως· ή καταστροφή των ιερών μονών, ή ηρωική αντίσταση τών κατοίκων καί ιδιαιτέρως τού τμήματος Σάντας, ή καταστροφή καί ή έρήμωση τής επαρχίας. Ή άποκήρυξη τού μητροπολίτου Ροδοπόλεως Κυρίλλου από τούς Σανταίους εξ’ αιτίας τής ανεύθυνης στάσεώς του κατά τά δίσεκτα εκείνα χρόνια. Ή μελέτη συμπληρώνεται άπό τό παράρτημα οπού παρατίθενται χρυσόβουλλα αύτοκρατόρων καί άλλων ηγεμόνων υπέρ τών ιερών μονών, σιγίλλια πατριάρχων, συνοδικά γράμματα γιά τήν άρχιεπισκοπή Ροδοπόλεως, Πατριαρχικοί καί Συνοδικοί τόμοι γιά τήν ίδρυση, κατάργηση καί τήν άνασύστασή της. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οί αναφορές τών ηγουμένων τών μονών, τών κατοίκων τών εξαρχιών, οί εκθέσεις τών έξάρχων προς τό Οικουμενικό Πατριαρχείο καί τά έκτενέστατα καί διαφωτιστικά άρθρα τών εφημερίδων Κωνσταντινουπόλεως καί Τραπεζούντος. ’Ακόμη παρατίθενται πίνακες μέ στατιστικά στοιχεία γιά τήν εκπαίδευση καί τήν πληθυσμιακή κατάσταση τής επαρχίας. Ή έρευνα γιά τόν εντοπισμό πηγών καί άρχειακού υλικού λόγω τής βραχυβιότητος τής μητροπόλεως Ροδοπόλεως υπήρξε επίπονη. Ή μελέτη αυτή πιστεύουμε ότι συμβάλλει στήν επισκοπική ιστορία τού Οικουμενικού Πατριαρχείου καί στήν διάσωση τής ιστορικής μνήμης τής παρουσίας τού χριστιανισμού καί τού ελληνισμού στον Εύξεινο Πόντο.
Η γυναίκα σε κίνδυνο
Authors: Μηλιώνη Φωτεινή
Published: August 2021

«Η Γυναίκα σε κίνδυνο: Η εξατομικευμένη παρέμβαση από την οπτική του φύλου. Ευρωπαϊκές και Εθνικές πολιτικές» επιχειρεί να προσεγγίσει τη γυναίκα θύμα βίας από την πλευρά του δρώντος υποκειμένου. Με άμεσο στόχο τη μελέτη του θεσμικού πλαισίου της αποκατάστασης της γυναίκας θύματος, αποσκοπεί στη μελέτη του φαινομένου της βίας εναντίον των γυναικών με βάση δύο συνιστώσες, αφενός την ένταξή του στη σημερινή εποχή της διακινδύνευσης (η οποία εκφράζεται καλύτερα στο λεκτικό τρίπτυχο διακινδυνεύω, κινδυνεύω, κινδυνολογώ), αφετέρου την αλλαγή του τρόπου διαχείρισης των κοινωνικών προβλημάτων. […]
Η όψη του ρήματος σε δωρικές διαλέκτους
Authors: Τσολακίδης Συμεών
Published: August 2021

Η διατριβή αυτή αποτελεί μια συμβολή στη διερεύνηση της όψης του ρήματος (aspect) στην Αρχαία Ελληνική και πιο συγκεκριμένα σε ορισμένες δωρικές διαλέκτους [Κρητική, Λακωνική, (δυτική) Αργολική, Κυρηναϊκή, Ροδιακή και Μεγαρική των αποικιών]. Στοχεύει στο να καταδείξει το σημαντικό ρόλο του κειμενικού περιβάλλοντος στη δήλωση της όψης, καθώς από την ανάλυση του υλικού θα προκύπτει ότι σχεδόν όλοι οι ενεστωτικοί και αοριστικοί τύποι οι οποίοι ανήκουν σε ρηματικά παραδείγματα που διαθέτουν και ενεστωτικό και αοριστικό θέμα, εμφανίζονται με συστηματικότητα1 σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα ή συγκεκριμένους συνδυασμούς περιβαλλόντων. […]
Συμβολή στη διερεύνηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε αστική και βιομηχανική περιοχή με χημικές και υπολογιστικές μεθόδους
Authors: Ευαγγελόπουλος Βασίλειος
Published: August 2021

[…] Θέμα της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη της σύστασης σωματιδίων με διάμετρο μικρότερη των 10μm (ΡΜ₁₀) στην ατμόσφαιρα αστικών και βιομηχανικών περιοχών. Στόχος της μελέτης αυτής είναι να γίνει ορθή και ακριβής εκτίμηση των συγκεντρώσεων των ενώσεων που βρίσκονται στα αιωρούμενα σωματίδια (ΡΜ) και ταυτόχρονα να αποτυπωθεί η συνεισφορά των ανθρωπογενών δραστηριοτήτων στις εκπομπές των ενώσεων αυτών. Οι επιμέρους στόχοι της παρούσας διατριβής μπορούν να οριοθετηθούν ως εξής: 1) Βελτίωση και ανάπτυξη κατάλληλης δειγματοληπτικής και αναλυτικής μεθοδολογίας για τον προσδιορισμό των βαρέων μετάλλων. 2) Βελτίωση και ανάπτυξη κατάλληλης αναλυτικής μεθοδολογίας για τον προσδιορισμό ανθεκτικών οργανικών ρυπαντών (Persistent Organic Pollutants ή POPs) συμπεριλαμβανομένων των πολυκυκλικών αρωματικών υδρογονανθράκων (PAHs) και των πολυχλωριωμένων διφαινυλίων, που βρίσκονται προσροφημένοι στα αιωρούμενα σωματίδια με διάμετρο <10μm (PM₁₀) ή και 2.5μm (PM₂․₅). 3) Μελέτη της εποχιακής διακύμανσης των βαρέων μετάλλων και των POPs σε αστική περιοχή και βιομηχανική περιοχή. 4) Χρήση διαγνωστικών κριτηρίων για την ταυτοποίηση των πηγών των ρυπαντών. 5) Εφαρμογή μοντέλου αποδέκτη για την ταυτοποίηση των πηγών των ρυπαντών και ποσοτικοποίηση της συνεισφοράς τους. 6) Εκτίμηση της συνολικής τοξικότητας των αιωρουμένων σωματιδίων. Οι βασικοί άξονες που καθορίζουν τη δομή της εργασίας είναι: Βιβλιογραφική επισκόπηση των μελετών που έχουν πραγματοποιηθεί σχετικά με τη μέθοδο ανάλυσης της χημικής σύστασης των ΡΜ και τα αποτελέσματά της ανάλυσής τους. Βιβλιογραφική επισκόπηση των κριτηρίων για τον προσδιορισμό των πηγών καθώς και των μοντέλων ταυτοποίησης και ποσοτικοποίησης της συνεισφοράς των πηγών στις συγκεντρώσεις των επικίνδυνων για την ανθρώπινη υγεία ρυπαντών. Μεθοδολογία που βελτιώθηκε ή και αναπτύχθηκε για τον προσδιορισμό της χημικής σύστασης των ΡΜ. Επεξεργασία-συζήτηση των αποτελεσμάτων ανάλυσης της σύστασης των αιωρουμένων σωματιδίων. […]
Ανάλυση περιβαλλοντικών επιπτώσεων [και] εφαρμογές στο σχεδιασμό εφοδιαστικών αλυσίδων
Authors: Δανιήλ Σταύρος
Published: August 2021

[…] Η βασική κατεύθυνση που ακολουθείται στην παρούσα διατριβή αφορά στην επιλογή τεχνικών πρόληψης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, όπου εξετάζεται η σκοπιμότητα εφαρμογής τους στον περιβαλλοντικό σχεδιασμό των εφοδιαστικών αλυσίδων. Επικεντρώνεται δε στην αναγνώριση των δυνατοτήτων και στην ενδεχόμενη εφαρμογή των εργαλείων της ΕΕ στον περιβαλλοντικό σχεδιασμό των καναλιών που διαχειρίζονται τη ροή των ετοίμων προϊόντων και των συσκευασιών μετά το πέρας της χρήσιμης ζωής τους. Η εκ νέου εκτίμηση ή η επανεκτίμηση όλων των σχεδιαστικών παραμέτρων των εφοδιαστικών αλυσίδων που επηρεάζουν το περιβάλλον με έμφαση την αντίστροφη εφοδιαστική αλυσίδα, αποτελεί το βασικό αντικείμενο έρευνας της παρούσας διατριβής. Βασικός σκοπός είναι η εφαρμογή και εξέλιξη υπαρχουσών μεθόδων και τεχνικών της ΕΕ που αφορούν κυρίως την προληπτική δράση για την προστασία του περιβάλλοντος και λιγότερο την καταστολή των επιπτώσεων μετά την πρόκληση της ρύπανσης. Ειδικότερα έγινε προσπάθεια να επιτευχθούν στόχοι όπως: ■ αναγνώριση των εργαλείων εκείνων που συνεισφέρουν στον Περιβαλλοντικό Σχεδιασμό των προϊόντων καθώς και των διαδικασιών ή δραστηριοτήτων που λαμβάνουν χώρα κατά μήκος της διευρυμένης (κύριας και αντίστροφης) εφοδιαστικής και περιβαλλοντικής αλυσίδας ■ ανασκόπηση και ταξινόμηση των εργαλείων της ΕΕ στην προστασία του περιβάλλοντος ανάλογα με τη φύση των περιβαλλοντικών προβλημάτων ■ συνδυασμένη εφαρμογή τεχνικών της ΕΕ είτε στη διευρυμένη εφοδιαστική αλυσίδα είτε στην περιβαλλοντική αλυσίδα (κυρίως στη φάση του σχεδιασμού ή ανασχεδιασμού των προϊόντων ή των διαδικασιών) ■ εφαρμογή της μεθόδου της ανάλυσης του κύκλου ζωής σε εναλλακτικές πολιτικές διαχείρισης χρησιμοποιημένων προϊόντων και εξερεύνηση της επίπτωσης αυτών στην ποιότητα του περιβάλλοντος ■ αξιοποίηση τεχνικών λήψης αποφάσεων που θα χειρίζονται κατάλληλα την πολυπλοκότητα των περιβαλλοντικών προβλημάτων. […]
Εξελικτικές διαφορές κατά τη χρήση παιχνιδιών - αντικειμένων ανάμεσα σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας
Authors: Καραδημητρίου Κωνσταντίνος
Published: August 2021

[…] Για την παρούσα εργασία διενεργήθηκε έρευνα σε ένα Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών, χώρου κατεξοχήν παιχνιδιού και χαράς. Διερευνήσαμε τις διαφορές που υπάρχουν ως προς τα είδη παιχνιδιού που εκδηλώνουν παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας όταν παίζουν με παιχνίδια - αντικείμενα. Επιπλέον διερευνήσαμε τις σχέσεις που αναπτύχθηκαν ανάμεσα στα είδη παιχνιδιού και τα είδη των παιχνιδιών - αντικειμένων που επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν τα παιδιά, προκειμένου να αναδείξουμε ως έναν βαθμό και την αλληλεπίδραση που υπάρχει ανάμεσα σε αυτές τις δύο μεταβλητές. Σκοπός μας είναι όχι μόνο να δείξουμε την επίδραση που έχει η ηλικία των παιδιών στην εξέλιξη του παιχνιδιού και τις προτιμήσεις σε παιχνίδια - αντικείμενα που αυτό συχνά συνεπάγεται αλλά και να δώσουμε το ερέθισμα στους γονείς, τους εκπαιδευτικούς και τους ερευνητές, ο καθένας από την πλευρά του, να ασχοληθούν με το παιχνίδι ως ουσιαστικό μέρος της καθημερινότητας των παιδιών και να το αναδείξουν στο βαθμό που το αναδεικνύουν τα ίδια τα παιδιά έμπρακτα καθημερινά. […]
Η αποτελεσματικότητα του συνδυασμού προπαφαινόνης και ιμπουτιλίδης στην ανάταξη της κολπικής μαρμαρυγής πρόσφατης έναρξης
Authors: Δραγανίγος Αντώνιος-Φοίβος
Published: August 2021

Ιστορικό: Η φαρμακευτική ανάταξη της εμμένουσας (persistent) κολπικής μαρμαρυγής (AF) έχει συσχετισθεί με μέτρια συχνότητα επιτυχίας, αλλά ο συνδυασμός αντιαρρυθμικής αγωγής δεν έχει μελετηθεί καλά. Σκοπός: Εκτίμηση της αποτελεσματικότητας και ασφάλειας της ανάταξης της εμμένουσας κολπικής μαρμαρυγής με την συνδυασμένη αγωγή Propafenone και Ibutilide. Μέθοδοι και αποτελέσματα: Σε εκατό κατά σειρά ασθενείς (σε άνδρες, ηλικίας 65±10 ετών) με εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή (μέσο όρο διάρκειας 99±92 ημέρες) που επιλέγησαν για φαρμακευτική ανάταξη, εφαρμόστηκε είτε θεραπεία με ενδοφλέβια ιμπουτιλίδη ( 1 mg συν επιπλέον 1 mg αν απαιτείτο) (n=51 ), είτε Propafenone από του στόματος (600 mg) συν ενδοφλέβια ιμπουτιλίδη στην ίδια δοσολογία (n=49). Επιτεύχθηκε ανάταξη στο 41,1% (21 από τους ασθενείς) για την ομάδα της ιμπουτιλίδης και 71,4% (35 από τους 49 ασθενείς) για την ομάδα της συγχορήγησης Propafenone-ιμπουτιλίδης (p=0,0044). Όμως, η ανάταξη επήλθε νωρίτερα στην πρώτη ομάδα (55±20 min), συγκρινόμενη με την τελευταία ομάδα (81±32 min, p=0,0019). Παρατηρήθηκε μία υπολογίσιμη αύξηση του QTc διαστήματος και στις δύο ομάδες, αλλά παρατηρήθηκε ένα επεισόδιο εμμένουσας torsade de points, το οποίο χρειάστηκε ηλεκτρική ανάταξη στην ομάδα συγχορήγησης προπαφαινόνης συν ιμπουτιλίδη. Δεν παρατηρήθηκαν άλλες επιπλοκές κατά την περίοδο της νοσηλείας. Συμπέρασμα: Η ταυτόχρονη λήψη προπαφαινόνης και ιμπουτιλίδης για φαρμακευτική ανάταξη της εμμένουσας AF είναι ασφαλής και σημαντικά πιο αποτελεσματική συγκρινόμενη με την ιμπουτιλίδη μόνη της.
Περιβαλλοντικός σχεδιασμός προϊόντος
Authors: Γκελερή Βασιλεία
Published: August 2021

Οι συνέπειες της ραγδαίας ανάπτυξης των παραγωγικών συστημάτων είναι ευρύτατα γνωστό ότι δημιούργησαν ένα πλήθος περιβαλλοντικών προβλημάτων. Η φιλική προς το περιβάλλον παραγωγή και η ανάγκη ανάκτησης των αποβλήτων ανέδειξε τον περιβαλλοντικό σχεδιασμό ως απαραίτητη διαδικασία για τη συνολική μείωση των επιπτώσεων στο περιβάλλον των προϊόντων με πολύπλοκη κατασκευαστική δομή. Οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές προσέλκυσαν ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον, καθώς η ακατάλληλη διαχείριση των αποβλήτων τους προκαλεί σημαντικά περιβαλλοντικά προβλήματα. Καθώς η αποσυναρμολόγηση αποτελεί απαραίτητη διαδικασία για την ορθή περιβαλλοντική διαχείριση των απόβλητων προϊόντων, η ανάγκη αποδοτικής αποσυναρμολόγησης των ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών στο τέλος της χρήσιμης ζωής τους επέβαλλε τη βελτίωση του σχεδιασμού τους. Η αξιολόγηση της αποσυναρμολόγησης κατά τη σχεδιαστική φάση αποτελεί σημαντικό ζήτημα, καθώς είναι αναμφισβήτητη η έλλειψη ποσοτικών μεθόδων που θα συμβάλλουν στη βελτίωση της διαδικασίας. Η παρούσα διατριβή εστιάζει στα ζητήματα διαχείρισης μετά το τέλος της χρήσιμης ζωής των προϊόντων πολύπλοκης δομής και πιο συγκεκριμένα στην ποσοτική αξιολόγηση της ευκολίας αποσυναρμολόγησής τους. Στο πλαίσιο αυτό: i) πραγματοποιήθηκε μία κριτική περιγραφική ανάλυση της βιβλιογραφίας και ταξινομήθηκαν οι υφιστάμενες μέθοδοι σε κατηγορίες, οπότε προέκυψε ένα πρωτότυπο ενιαίο συνεκτικό πλαίσιο που επιτρέπει τη συγκριτική αξιολόγηση, ii) αναπτύχθηκε και παρουσιάστηκε ένας καινοτόμος δείκτης αξιολόγησης του σχεδιασμού των ηλεκτρικών υπολογιστών υπό το πρίσμα της αποσυναρμολόγησης, ο οποίος βασίστηκε στην ανάλυση της βιβλιογραφίας και στην πειραματική αποσυναρμολόγηση μοντέλων υπολογιστών, και παρουσιάστηκαν αναλυτικά τέσσερα παραδείγματα εφαρμογής, και iii) αναπτύχθηκε ένας νέος τρόπος οπτικοποίησης των αποτελεσμάτων του δείκτη και παρουσιάστηκαν οι αντίστοιχες απεικονίσεις για τα παραδείγματα εφαρμογής. Τα ερευνητικά αποτελέσματα της διατριβής ανοίγουν νέους δρόμους στην περιβαλλοντική διαχείριση του τέλους της ωφέλιμης ζωής καταναλωτικών προϊόντων και επιτρέπουν τη συγκριτική αξιολόγηση εναλλακτικών σχεδιαστικών πολιτικών.
Συν-σχεδιασμός υλικού / λογισμικού ενσωματωμένων συστημάτων χαμηλής κατανάλωσης ισχύος για εφαρμογές επεξεργασίας σήματος
Authors: Κρούπης Νικόλαος
Published: August 2021

Τα ενσωματωμένα συστήματα βρίσκονται παντού και μέσα σε λίγα χρόνια έχουν καταφέρει να εισχωρήσουν σε κάθε τομέα της ζωής μας. Όμως, παρόλη τη μεγάλη διείσδυση στην κοινωνία μας, ο σχεδιασμός και η υλοποίησή τους παραμένει ένα πρόβλημα που ταλανίζει πλήθος ερευνητών. Η κατανάλωση ενέργειας είναι μια παράμετρος που πρέπει να λαμβάνεται πάντα υπόψη στο σχεδιασμό των ενσωματωμένων συστημάτων. Για τη ανάπτυξη ενός συστήματος απαιτείται βέλτιστος σχεδιασμός τόσο του υλικού όσο και του λογισμικού ταυτόχρονα. Η λύση που προτείνεται από την ερευνητική κοινότητα είναι ο συν-σχεδιασμός υλικού και λογισμικού, ώστε το λογισμικό να εκμεταλλεύεται τα χαρακτηριστικά του υλικού και αντίστροφα. Με το τρόπο αυτό πετυχαίνεται μια αποδοτική υλοποίηση του συστήματος, ως προς την επίδοση και την κατανάλωση ενέργειας. Στην παρούσα Διδακτορική Διατριβή, αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα του σχεδιασμού των ενσωματωμένων συστημάτων προτείνοντας μια μέθοδο βέλτιστου συν-σχεδιασμού υλικού/λογισμικού του σπειροειδούς αλγορίθμου εκτίμησης κίνησης. Γίνεται μελέτη των αδυναμιών του υπάρχοντος αλγορίθμου και αναπτύσσεται ένας νέος, που σε συνδυασμό με τον κατάλληλο σχεδιασμό του υλικού, επιτυγχάνεται βέλτιστος συν-σχεδιασμός του ενσωματωμένου συστήματος, μειώνοντας την κατανάλωση ενέργειας και αυξάνοντας παράλληλα την επίδοση. Έπειτα, παρουσιάζονται δύο νέες μεθοδολογίες εκτίμησης των υπολογιστικών απαιτήσεων εφαρμογών επεξεργασίας σήματος. Οι μεθοδολογίες αυτές έρχονται να καλύψουν το κενό που υπάρχει μεταξύ της συμβατικής μεθόδου εκτίμησης και της προσομοίωσης, ως προς την ακρίβεια εκτίμησης και του χρόνου που αυτή απαιτεί. Η πρώτη μεθοδολογία έχει ως στόχο να εκτιμήσει τις υπολογιστικές απαιτήσεις μιας εφαρμογής από το αρχικά στάδια σχεδιασμού με ακρίβεια, ενώ η δεύτερη να αντικαταστήσει τη χρονοβόρα διαδικασία της προσομοίωσης και να βρει τη βέλτιστη ιεραρχία σκιώδους μνήμης εντολών του συστήματος σε σύντομο χρονικό διάστημα. Τα πειραματικά αποτελέσματα παρουσιάζουν τα πλεονεκτήματα και αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα ως προς την ταχύτητα εκτίμησης και την ακρίβεια των προτεινόμενων μεθόδων της διδακτορικής διατριβής.
Μοριακοί προγνωστικοί δείκτες στον καρκίνο ωοθηκών
Authors: Ψυρρή Διαμάντω
Published: August 2021

[…] Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η ανεύρεση μοριακών δεικτών που σχετίζονται με την πρόγνωση ασθενών με καρκίνο ωοθηκών προχωρημένου σταδίου. Για να αποφευχθούν τα σφάλματα που σχετίζονται με τη χρήση της συμβατικής ανοσοϊστοχημείας, χρησιμοποιήσαμε την νέα τεχνική AQUA σε ιστική μικροσυστοιχία αποτελούμενη από ωοθηκικούς όγκους. Η AQUA είναι ένα σύνολο αλγόριθμων που επιτρέπουν την ταχεία, αυτόματη, συνεχή και ποσοτική ανάλυση πρωτεϊνών σε ιστικές μικροσυστοιχίες. Η μέθοδος αυτή επίσης επιτρέπει τον διαχωρισμό των καρκινικών κυττάρων από τον περιβάλλοντα συνδετικό ιστό και τον εντοπισμό του «σήματος» ανά κυτταρικό υποτμήμα. Η τεχνική αυτή έχει επαληθευτεί με την μελέτη των υποδοχέων οιστρογόνων σε καρκίνο μαστού η οποία έδειξε ότι η AQUA υπερτερεί των αποτελεσμάτων που ελήφθησαν με τη συμβατική ανοσοϊστοχημική μέθοδο. […]
Ψυχικές διαταραχές παιδιών με νεοπλασματική νόσο
Authors: Γεραλή Μαρία
Published: August 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ληφθεί μια γενική εικόνα της συχνότητας των ψυχολογικών διαταραχών στα παιδιά, μετά τη διάγνωσή τους με καρκίνο και της θεραπείας του. Ειδικότερα ερευνάται, η εμφάνιση νεύρωσης, υπερκινητικότητας και διαταραχές συμπεριφοράς τον πρώτο μήνα, τον τρίτο και τον έκτο μήνα μετά τη διάγνωση του καρκίνου. Γνωρίζοντας τις ψυχικές διαταραχές οι επαγγελματίες υγείας είναι εύκολο να τις αναγνωρίσουν και να τις αντιμετωπίσουν έγκαιρα. Μελετήθηκαν 132 παιδιά με καρκίνο τον πρώτο μήνα, τον τρίτο και τον έκτο μήνα μετά την διάγνωση του καρκίνου και συγκρίθηκαν με 100 υγιή παιδιά. Τα παιδιά της μελέτης προέρχονταν από νοσηλευόμενα παιδιά στο παιδιατρικό Νοσοκομείο Αθηνών «Π & A Κυριακού». Τα υγιείς μάρτυρες προέρχονταν από σχολεία των Αθηνών. Η συλλογή των πληροφοριών έγινε από τις απαντήσεις των γονιών και των δασκάλων στο ερωτηματολόγιο. Χρησιμοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο των Rutter et al για γονείς και δασκάλους. Τα αποτελέσματα από την ανάλυση των δεδομένων έδειξαν ότι τον τρίτο μήνα μετά τη διάγνωση του καρκίνου στα παιδιά, τα παιδιά παρουσιάζουν μεγαλύτερο ποσοστό ψυχικών διαταραχών, απ’ ότι έχουν τον πρώτο και έκτο μήνα μετά την διάγνωση του καρκίνου, επίσης εμφανίζουν περισσότερο ποσοστό ψυχικών διαταραχών από τα υγιή παιδιά. Αναλυτικότερα παρουσιάζουν προβλήματα υπερκινητικότητας (Ρ= 0,003), νεύρωσης (Ρ= 0,045) και διαταραχές συμπεριφοράς (Ρ= 0,38). Η ψυχική τους διάθεση επηρεάζεται από τη νόσο, την θεραπεία και τις επώδυνες ιατρονοσηλευτικές παρεμβάσεις. Η εμπειρία των ψυχολογικών διαταραχών είναι μεγαλύτερη στα παιδιά που θεραπεύονται με καρκίνο (P= 0,00001) απ’ ότι βρέθηκε στα υγιή παιδιά. Μελλοντικές έρευνες χρειάζεται να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στην ποιότητα της ζωής των παιδιών και των γονιών τους, που θεραπεύονται με καρκίνο.
Μορφή και λειτουργία των αποθηκευτικών χώρων στις οικίες των αρχών της ύστερης εποχής του χαλκού στον αιγιακό χώρο (οικιστικές θέσεις στην Κρήτη, Ακρωτήρι Θήρας, Αγ. Ειρήνη Κέας)
Authors: Κρίγκα Δήμητρα
Published: August 2021

Από τις αρχές της ‘Υστερης Εποχής του Χαλκού (ΥΕΧ) στο Αιγαίο γνωρίζαμε πολλά παραδείγματα ανεσκαμμένων δημοσιευμένων οικιών με αποθηκευτικούς χώρους. Οι περισσότερες οικιστικές θέσεις (οικίες και επαύλεις) βρίσκονται στην Κρήτη, αλλά δεν λείπουν οι αποθηκευτικοί χώροι από τις πολύ καλά διατηρημένες οικίες του οικισμού στο Ακρωτήρι Θήρας και της Αγ. Ειρήνης Κέας. Η συγκεκριμένη μελέτη είχε ως κύριο άξονα την συγκέντρωση των μορφολογικών στοιχείων (κτιστές κατασκευές) των αποθηκευτικών χώρων των οικιών της ΥΕΧ στο Αιγαίο, ώστε να διαπιστωθεί ο τρόπος λειτουργίας των αποθηκευτικών χώρων, η ύπαρξη άλλων δραστηριοτήτων (βιοτεχνικών κ.ά.) στον ίδιο ή σε γειτονικούς χώρους και τέλος το περιεχόμενο των αποθηκευτικών χώρων. Δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην μελέτη της αρχιτεκτονικής του κτιρίου Τομέας Α ("Αποθήκη των Πίθων") στο Ακρωτήριο της Θήρας. Το συγκεκριμένο κτίριο διατηρεί μεγάλο αριθμό αποθηκευμένων σκευών κατά χώραν. Στο τέλος της Υστερο-Μινωϊκής ΙΑ Περιόδου παρατηρούνται αρχιτεκτονικές αλλαγές και παράλληλα αυξάνονται οι αποθηκευτικοί χώροι στις οικίες της Κρήτης και της Αγ. Ειρήνης Κέας ενώ στα κτίρια του Ακρωτηρίου Θήρας παρατηρείται προσωρινή φύλαξη (συσσώρευση) σκευών, λόγω της επερχόμενης καταστροφής (έκρηξη ηφαιστείου). Σε γενικές γραμμές η αποθήκευση είναι ίδια στους διαφόρους τόπους. Αυτό που αλλάζει είναι το υλικό κατασκευής, το κλίμα, ο διαθέσιμος χώρος και η διαφορετική αντίληψη των πραγμάτων.
Μελέτες αλληλεπίδρασης γονιδίων και επίκτητων/περιβαλλοντικών παραγόντων σε πολυσύνθετα γενετικά νοσήματα
Authors: Ευαγγέλου Ευάγγελος
Published: August 2021

Η επανάσταση της γενετικής πληροφορικής και η λεπτομερής καταγραφή και ανάλυση του ανθρώπινου γονιδιώματος έχουν ανοίξει νέους ορίζοντες στην ιατρική και αναμένεται να οδηγήσουν στην καλύτερη κατανόηση και αντιμετώπιση πολλών σύνθετων νοσημάτων που ο κληρονομικός παράγοντας διαδραματίζει σημαντικό αιτιολογικό ρόλο στην παθογένεσή τους. Τέλος, η ανάλυση της γενετικής πληροφορίας περιπλέκεται περαιτέρω από το γεγονός πως για τα περισσότερα νοσήματα και εκβάσεις με ενδιαφέρον για την ανθρώπινη υγεία, οι γενετικοί παράγοντες δεν επιδρούν στο κενό, αλλά τροποποιούν κινδύνους που διαμορφώνονται από εκθέσεις σε περιβαλλοντικούς παράγοντες. Η συλλογή του δείγματος έγινε με τη συμβολή της βάσης δεδομένων HuGE Pub Lit. Σκοπός ήταν να δημιουργήσουμε μια βάση δεδομένων από μελέτες γενετικών συσχετίσεων καθώς μετα-αναλύσεις που δημοσιεύθηκαν από το 2001-2006 και οι οποίες αναφέρουν κάποιο μέγεθος επίδρασης (effect size) για μία τουλάχιστον ομάδα ασθενών στους οποίους μελετήθηκε τουλάχιστον ένας γενετικός κι ένας περιβαλλοντικός παράγοντας κινδύνου. Οι εκβάσεις στο τυχαίο δείγμα αφορούσαν κυρίως σε καρκίνο και καρδιαγγειακά, ενώ οι κύριοι περιβαλλοντικοί παράγοντες υπό μελέτη ήταν το κάπνισμα και το αλκοόλ. Η αναφορά διάφορων ποσοτικών και ποιοτικών χαρακτηριστικών στις μελέτες ήταν φτωχή. Οι μελέτες αλληλεπίδρασης γονιδίων-περιβάλλοντος για σύνθετα πολυπαραγοντικά νοσήματα έχουν πολύ δρόμο να διανύσουν ώστε να κινηθούν προς την σωστή κατεύθυνση. Τα ουσιαστικότερα βήματα που θα συμβάλουν στην βελτίωση και αξιοποίηση της πληροφορίας αυτής είναι: α) Δημιουργία ή/και ενίσχυση διεθνών συνεργιών που θα δουλεύουν προς κοινή κατεύθυνση β) υιοθέτηση της δήλωσης STreGA ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα των μελετών που πρόκειται να δουν το φως της δημοσιότητας και γ) αξιοποίηση των τεράστιων μελετών ευρείας κλίμακας συσχέτισης γονιδιώματος ώστε να επωφεληθούμε από τον όγκο της γενετικής πληροφορίας.
Ο ρόλος των μετα-μεταφραστικών τροποποιήσεων των νουκλεοσωματικών ιστονών στην ενσωμάτωση της πρωτεΐνης HP1 στη χρωματίνη
Authors: Διαλυνάς Γεώργιος
Published: August 2021

Εξετάσαμε τις αλληλεπιδράσεις της ΗΡ1 με τη χρωματίνη σε διαφορετικά επίπεδα πολυπλοκότητας σε in vivo και in vitro συνθήκες. Σε in vitro δοκιμές δείξαμε ότι η ΗΡ1 συνδέεται εκλεκτικά, στοιχειομετρικά και ανεξάρτητα από τις ιονικές συνθήκες στην ανασυνδυασμένη ιστόνη Η3, μέσω του κεντρικού τμήματος της ιστόνης («histone fold»). Επίσης χρησιμοποιώντας τεμάχια φυσικής χρωματίνης, χρωματίνη από κύτταρα συγχρονισμένα στη S-φάση, και περιφερική ετεροχρωματίνη δείξαμε ότι η ΗΡ1 συνδέεται πιο ισχυρά με αποσταθεροποιημένα και διασπασμένα (σωματίδια Η3/Η4) νουκλεοσώματα σε σχέση με τα ακέραια νουκλεοσώματα. Ακόμη με ανάλυση με ανοσοαποτύπωση κατά Western και με φασματοσκοπία μάζας δείξαμε ότι τα σωματίδια που επιλέγει η ΗΡ1 διαθέτουν ένα πολύπλοκο μοτίβο μετα-μεταφραστικών τροποποιήσεων, δεν είναι ιδιαίτερα εμπλουτισμένα σε me₃K9-H3 και δεν ακολουθούν το σύνολο των κανόνων που υπαγορεύονται από τον λεγόμενο ‘ιστονικό κώδικα’. Οι βιοχημικές παρατηρήσεις μας έδειξαν ότι η ΗΡ1 συνδέεται με τα διάφορα νουκλεοσωματικά υποστρώματα με τρόπο ο οποίος εξαρτάται από τη φυσική κατάσταση της χρωματίνης. Για τον λόγο αυτό, στη συνέχεια μελετήσαμε τη δυναμική οργάνωση της ΗΡ1 σε ένα κυτταρικό σύστημα, ώστε να συσχετίσουμε τις βιοχημικές παρατηρήσεις με διαδικασίες και λειτουργίες που λαμβάνουν χώρα υπό in vivo συνθήκες. Παρατηρήσαμε ότι η ΗΡ1 και η me₃K9-Η3 δεν συνεντοπίζονται απόλυτα και παρουσιάζουν διακριτά πρότυπα κατανομής, ενώ η σταθερή ενσωμάτωση της ΗΡ1 στις ετεροχρωματινικές εστίες εξαρτάται από την S φάση. Τα αποτελέσματα αυτά αμφισβητούν το δόγμα ότι η me₃K9-H3 αποτελεί τη μοναδική θέση πρόσδεσης για την ΗΡ1 και υποστηρίζουν ένα μηχανισμό ενσωμάτωσης που βασίζεται στην αντιγραφή. Επεκτείνοντας τη μελέτη, συγκρίναμε την κατανομή των τριών ισόμορφων της ΗΡ1 καθώς και την ενσωμάτωση και την δυναμική των HP1-GFP πρωτεϊνών σε διαφορετικά κυτταρικά συστήματα και μεταβολικές συνθήκες. Καταγράψαμε την παρουσία εναλλακτικών προτύπων κατανομής των πρωτεϊνών ΗΡ1 σε κύτταρα θηλαστικών που καθορίζονται από τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ΗΡ1 πρωτεϊνών, τον κυτταρικό κύκλο και το αναπτυξιακό δυναμικό των κυττάρων, ανεξάρτητα από τη παρουσία της me₃K9-H3.
Θεσμικός διαχωρισμός και συνεργασία μεταξύ νηπιαγωγείου και πρωτοβάθμιου σχολείου στη Γερμανία και στην Ελλάδα
Authors: Βρυνιώτη Καλλιόπη
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής αποτελεί η διερεύνηση των προϋποθέσεων της συνεργασίαςμεταξύ του Νηπιαγωγείου και του Πρωτοβάθμιου Σχολείου στην Ελλάδακαι στη Γερμανία. Στο πρώτο μέρος της διατριβής αναπτύσσονται οι ιστορικο-κοινω-νικές και οργανωτικές προϋποθέσεις του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού Σχολείουτης Ελλάδας και αντίστοιχα του Kindergarten και της Grundschule της Γερμανίας.Το δεύτερο μέρος αηοτ^ίη συγκριτική-εμπειρική διερεύνηση των απόψεων των Ελλήνωνκαι Γερμανών νηπιαγωγών και δασκάλων/σ<χών σε ό,τι αφορά τη συνεργασίαμεταξύ Νηπιαγωγείου και Πρωτοβάθμιου Σχολείου. Η συλλογή των δεδομένων διε-ξήχθη στη Φρανκφούρτη το 1996 και στην Αθήνα το 1997. Στις βασικές ιδιαιτερότητεςμεταξύ της Ελλάδας και της Γερμανίας (κρατιδίου της Έσσης) ανήκει το γεγονόςότι στην Ελλάδα το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό Σχολείο συναπαρτίζουν την ΠρωτοβάθμιαΕκπαίδευση και υπάγονται ήταν ίδιο φορέπ τη Υττη-ηργρίο ΠΡΜΑΡΙΓΪΓ Υ.τηΓερμανία (κρατίδιο της Έσσης) το Kindergarten αποτελεί από το 1970 και μετά τηνπρώτη βαθμίδα του εκπαιδευτικού συστήματος, παραμένει ωστόσο απομονωμένο,-εκτός του εκπαιδευτικού συστήμαιος και φέρεται οιυ μεγαλυιερυ πυυουιό απόιδιωτικούς ψυμείς της μη κρατικής κοινωνικής πρόνοιας. Από τη συζήτηση τωνευρημάτων της έρευνας προκύπτει οτι το ϋεμα καταλαμβάνει μία υψηλότερη οέσηστην εκπαιδευτική συςήτηση της Γερμανίας (και ότΓόι Γερμανοί εκπαιδευτικοί είναι^pott^^j^Jπερισσότερο ευαισθητοποιημένοι απέναντι στο θέμα.^Γΐνεται επίσης εμφανές ότι οινηπιαγωγοί;είναι περισσότερο ευνοϊκά διατεθειμένοι απέναντι στη συνεργασία,απ' οτι ειναι οι δάσκαλοι.
Επιδημιολογία καταγμάτων ισχίου στην Ελλάδα
Authors: Πασπάτη Ιωάννα
Published: August 2021

Μελετήσαμε τα κατάγματα του ισχίου που συνέβησαν στην Ελλάδα το 1992 και 1997 και συγκρίναμε τα ευρήματα με εκείνα προηγουμένων ετών (1977, 1982, 1987). Υπήρξε μία μέση ετήσια αύξηση της τάξης του 6,8% το διάστημα 1977-1997. Η επίπτωση των καταγμάτων σε άτομα άνω των 50 ετών αυξήθηκε και στα δύο φύλα (από 217,26 κατάγματα/10⁵ κατοίκους σε 448,87 για τις γυναίκες και από 122,38 σε 216,11 για τους άνδρες). Ο σχετικός παράγων κινδύνου για άτομα ηλικίας 50-69 ετών, αμφοτέρων των φύλων, δεν εμφάνισε μεταβολή το διάστημα 1977-1997. Ο σχετικός παράγων κινδύνου για άνδρες 70-79 ήταν 1,5 φορές μεγαλύτερος το 1997 σε σχέση με το 1977 και 2πλάσιος για γυναίκες 70-79, ενώ για άνδρες 80 ετών και άνω ήταν 2πλάσιος και για γυναίκες ίδιας ηλικίας 3πλάσιος. Το 50% των καταγμάτων το 1997 ήταν άνω των 80 ετών, σε αντίθεση με το 22,49% το 1977. Η θεραπεία των καταγμάτων του ισχίου στην Ελλάδα είναι κυρίως χειρουργική. Η αύξηση του αριθμού των καταγμάτων είναι μεγαλύτερη από την αναμενόμενη λόγω γήρανσης του πληθυσμού. Η πλέον ευαίσθητη ηλικιακή ομάδα είναι αυτή των 80 ετών και άνω. Τα κατάγματα του ισχίου στην Ελλάδα δεν φαίνεται να έχουν εποχιακή κατανομή, ενώ παρουσιάζουν κάποιου βαθμού γεωγραφική κατανομή.
Μόρια προσκόλλησης και κακοήθεις νεοπλασίες του αναπνευστικού συστήματος
Authors: Γόγαλη Αθηνά
Published: August 2021

Με την παρούσα εργασία ερευνάται ο ρόλος που μπορούν να διαδραματίσουν τα διαλυτά μόρια προσκόλλησης στο ορό, Ε-καντερίνη, Ε-σελεκτίνη και ICAM-1 στη διάγνωση, την πρόγνωση και τη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα. Το υλικό αποτέλεσαν 62 ασθενείς με βρογχογενή καρκίνο (20 ΜΜΚΠ, 42 ΜΚΠ) και ομάδα ελέγχου 29 υγιείς εθελοντές. Ο προσδιορισμός των μορίων στο ορό των ασθενών βρέθηκαν αυξημένα (P<0.001) σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Επιπλέον για την Ε-καντερίνη διαπιστώθηκε συσχέτιση των υψηλών επιπέδων με την ύπαρξη απομακρυσμένων μεταστάσεων (P<0.001). Τέλος, δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά για κανένα μόριο σε ό,τι αφορά τον ιστολογικό τύπο, το φύλο και το κάπνισμα. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι τα διαλυτά μόρια Ε-καντερίνη, Ε-σελεκτίνη και ICAM-1 μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν βιοδείκτες στον καρκίνο του πνεύμονα.
Η λεκτική επικοινωνία στο δημοτικό σχολείο και ο ρόλος της στην παραγωγή και καλλιέργεια του προφορικού λόγου
Authors: Στεργίου Γλυκερία
Published: August 2021

Σκοπός της έρευνας είναι: να αναλύσει, περιγράψει και αποτιμήσει τον παραγόμενο προφορικό λόγο σε σχολικές τάξεις του Δημοτικού Σχολείου δίνοντας βαρύτητα στον προφορικό λόγο του μαθητή, και να διερευνήσει τις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα σε μεταβλητές, σχετικές με το θέμα. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε το χειμώνα του 2002-2003 και την άνοιξη του 2003-2004. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν 30 σχολικές τάξεις 30 Δημοτικών Σχολείων, 15 της ανατολικής και 15 της δυτικής Θεσσαλονίκης. Σε κάθε τάξη έγινε μαγνητοφώνηση 3 ωριαίων διδασκαλιών. Οι 90 ωριαίες διδασκαλίες καλύπτουν τα μαθήματα της Γλώσσας και των Μαθηματικών στην Α', Γ' και ΣΤ' τάξη. Ο αριθμός των 30 σχολικών τάξεων καθορίστηκε με τον τρόπο της απλής τυχαίας δειγματοληψίας. Εξαρτημένες μεταβλητές της έρευνας είναι: ο χρόνος ομιλίας δασκάλου και μαθητών, τα λεκτικά μηνύματα των μαθητών (δημιουργήθηκε νέα κλείδα ανάλυσης για να ταξινομηθεί ο λόγος του μαθητή σε λεκτικές κατηγορίες), μέρη του λόγου στο λόγο του μαθητή, γλωσσικές παράμετροι στην ομιλία του μαθητή, μέγεθος φράσεων ή αριθμός λέξεων στο λόγο του μαθητή. Ανεξάρτητες μεταβλητές της έρευνας είναι: η κοινωνική προέλευση των μαθητών, το είδος (ύλη) του μαθήματος, η τάξη (ηλικία) των μαθητών. Ως προς τη στατιστική επεξεργασία χρησιμοποιήθηκε το Χ και Παραγοντική Ανάλυση Διακύμανσης ή Διασποράς (ANOVA). Γενικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι: ο χρόνος ομιλίας του μαθητή είναι λίγος, κατευθυντής της «συζήτησης» στην τάξη είναι ο δάσκαλος, ο τρόπος επικοινωνίας δασκάλου και μαθητή είναι οι ερωτήσεις χαμηλού επιπέδου του δασκάλου που οδηγούν σε μικρό μήκος προτάσεων, σε θέματα αναπαραγωγής περιεχομένου των σχολικών εγχειριδίων, σε απλές συντακτικές δομές, σε χαμηλό επίπεδο αιτιολόγησης επηρεάζοντας την ποιότητα του μαθητικού λόγου, η έλλειψη εξοικείωσης με την αφηγηματική λειτουργία της γλώσσας και τις ικανότητες διαλόγου, η θεώρηση του Δημοτικού Σχολείου ως «σχολείο θέσεων» αντί για «σχολείο προσώπων».
Μελέτη της απώλειας ετεροζυγωτίας των χρωμοσωμιακών περιοχών 16q24.3 και 16q22.1 στο σποραδικό καρκίνωμα του μαστού
Authors: Κουβαράκη Μαρία
Published: August 2021

Απώλεια ετεροζυγωτίας (LOH) στο 16q είναι συχνή αλλοίωση στα καρκινώματα του μαστού. Η μικρότερη περιοχή επικάλυψης που έχει βρεθεί ότι συχνά ελλείπει στα καρκινώματα του μαστού, εντοπίζεται στην θέση 16q24.3, μεταξύ των γενετικών δεικτών D16S3026 και D16S303. Στη χρωμοσωμιακή περιοχή 16q22.1 εδράζεται το γονίδιο της Ε-καδερίνης. Μελετήθηκε LOH των 16q24.3 και 16q22.1 σε 63 καρκινώματα μαστού με τους μικροδορυφορικούς δείκτες D16S303, D16S3026, D16S3407 και D16S503, D16S752, D16S512 αντίστοιχα. Μελετήθηκε επίσης η ανοσοϊστοχημική έκφραση της Ε-καδερίνης, του δείκτη πολλαπλασιασμού Κi-67 και του αναστολέα των κυκλινοεξαρτώμενων κινασών p27Kjp1. 0 μέσος χρόνος κλινικής παρακολούθησης ήταν 56 μήνες. LOH δείχθηκε σε 14 από τις 63 (22.2%) στην 16q24.3 και σε 19 από τις 61 (31,1%) περιπτώσεις στην 16q22.1. Οι δύο γενετικές αλλοιώσεις συχνά συνυπήρχαν (p=0.18). Στατιστικά σημαντική συσχέτιση παρατηρήθηκε μεταξύ LOH των δύο περιοχών με την απουσία προγεστερονικών υποδοχέων, ιδιαίτερα με τους δείκτες D16S752 (p=0.004), και D16S3026 (p=0.08). Ο δείκτης κυτταρικού πολλαπλασιασμού Κi-67 κυμαίνονταν από 5-83% και ήταν σχετικά υψηλότερος στους όγκους-αρνητικούς για προγεστερονικούς υποδοχείς (p=0,003), αλλά δεν σχετιζόταν με αλλοιώσεις της Ε-καδερίνης. Το ποσοστό των νεοπλασματικών κυττάρων-θετικών στην p27Kjp1 ήταν 33.3%±25.3%. Υψηλά επίπεδα p27Kjp1 παρατηρήθηκαν σε 14 (26.9%) όγκους και σχετίζονταν σημαντικά με την παρουσία μασχαλιαίων λεμφαδενικών μεταστάσεων (14/33 έναντι 0/19, p=0.0007). Η απώλεια της Ε-καδερίνης δεν παρουσίασε σημαντική συσχέτιση με την έκφραση της p27Kjp1. Συμπερασματικά, LOH στις 16q24.3 και 16q22.1 αποτελεί σχετικά συχνή γενετική αλλοίωση σε σποραδικά καρκινώματα του μαστού. Υψηλά επίπεδα p27Kjp1 μπορεί να παρατηρηθούν σε προχωρημένα καρκινώματα μαστού και σχετίζονται με τις λεμφαδενικές μεταστάσεις αλλά όχι με αλλοιώσεις της Ε-καδερίνης.
Ιστορία και θεραπευτικές ιδιότητες του Hypericum Perforatum από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα
Authors: Ιστίκογλου Χρήστος
Published: August 2021

Το Υπερικό (Hypericum Perforatum) είναι ένα από τα πιο δημοφιλή θεραπευτικά μέσα των τελευταίων ετών. Κυκλοφορεί σε κάψουλες, ταμπλέτες, υγρό εκχύλισμα, βάμμα, αλοιφές, και έχει γίνει ευρύτατα γνωστό για την αποτελεσματικότητά του στη θεραπεία της ήπιας και μέτριας κατάθλιψης. Στόχος της διατριβής είναι η μελέτη της ιστορίας του Υπερικού καθώς και οι θεραπευτικές του ιδιότητες από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Μελετήθηκαν 127 βιβλιογραφικές παραπομπές περιλαμβάνοντας αναφορές του Διοσκουρίδη, καθώς και σύγχρονα άρθρα για τη χρήση του Υπερικού, κυρίως ως αντικαταθλιπτικού βοτάνου όπως και τα τελευταία πειραματικά δεδομένα για τη συμβολή του Υπερικού και σε άλλες θεραπευτικές εφαρμογές. Εκτός του Διοσκουρίδη υπάρχουν και άλλες αναφορές για το Υπερικό όπως του Ιπποκράτη, του Πλίνιου, του Γαληνού και του Παράκελσου. Το Υπερικό υπερέχει σαφώς του εικονικού φαρμάκου (placebo) και έχει ισοδύναμη αποτελεσματικότητα με πολλά αντικαταθλιπτικά. Τέλος, θεωρείται το σημείο που η συμβατική ιατρική συναντάται με την εναλλακτική.
Καινοτόμες μέθοδοι παραγωγής βιοντήζελ από ελληνικά γεωργικά παραπροϊόντα
Authors: Γεωργογιάννη Καλλιόπη
Published: August 2021

Το βιοντήζελ είναι μια γενική ονομασία για τους μεθυλεστέρες ή αιθυλεστέρες λιπαρών οξέων από οργανική πρώτη ύλη. Μπορεί να παραχθεί από μεγάλη γκάμα σπορέλαιων, όπως αυτό από ελαιοκράμβη, από ηλιοτρόπια, από σόγια και το λάδι από κοκκοφοίνικα. Επίσης μπορεί να παραχθεί από ζωικά λίπη και γράσα. Το λάδι περνάει από μια χημική διεργασία (μετεστεροποίηση) και μετατρέπεται σε αλκυλεστέρες, οι οποίοι έχουν παρόμοιες προδιαγραφές καυσίμου με αυτές του πετρελαίου κίνησης. Λόγω του μεγάλου ιξώδους του, χρησιμοποιείται ύστερα από ανάμειξή του με το συμβατικό πετρέλαιο. Οι κατασκευαστές κινητήρων συνήθως συμφωνούν στη διατήρηση της εγγύησης όταν χρησιμοποιείται μίγμα βιοντήζελ έως 5%. Στην παρούσα διατριβή η παραγωγή βιοντήζελ πραγματοποιήθηκε από ελληνικά γεωργικά παραπροϊόντα και συγκεκριμένα από τηγανισμένα λάδια, ηλιόσπορο και βαμβακόσπορο. Η παραγωγή βιοντήζελ πραγματοποιήθηκε τόσο με ομογενή όσο και με ετερογενή κατάλυση. Επιπλέον χρησιμοποιήθηκαν δύο μέθοδοι ανάδευσης: η μηχανική και οι υπέρηχοι. Τέλος, για την παραγωγή του βιοντήζελ από τους ελαιούχους σπόρους χρησιμοποιήθηκε η συμβατική μέθοδος μετεστεροποίησης, κατά την οποία η λιπαρή ύλη εξήχθη από τον σπόρο με τη μέθοδο Sohxlet κι έπειτα ακολούθησε η αντίδραση μετεστεροποίησης, αλλά και η in situ μετεστεροποίηση, κατά την οποία τόσο η εκχύλιση της λιπαρής ύλης όσο και η αντίδραση μετεστεροποίησης πραγματοποιήθηκαν σε ένα στάδιο.
Η διδασκαλία της γαλλικής γλώσσας ως γλώσσας ειδικότητας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα
Authors: Φωτιάδου Θηρεσία
Published: August 2021

Κύριος στόχος της διατριβής είναι να ερευνήσει και να αναλύσει στοιχεία που αφορούν τη διδασκαλία/εκμάθηση της γαλλικής γλώσσας ως γλώσσας ειδικότητας στην τριτοβάθμια εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Διερευνώνται οι μέθοδοι διδασκαλίας, η χρησιμότητά τους στους διδασκόμενους, και γενικότερα οι συνθήκες μέσα στις οποίες εξελίσσεται αυτή η διαδικασία. Γίνονται αναφορές στις μεθοδολογικές προσεγγίσεις για τη συγκεκριμένη διδασκαλία, στη διδασκαλία της ορολογίας, στο ρόλο του διδάσκοντος, στις γλωσσικές ανάγκες των διδασκομένων, καθώς και στη διαπολιτισμική και ευρωπαϊκή διάσταση του μαθήματος. Παρουσιάζεται, επίσης, η εξελικτική πορεία των ξένων γλωσσών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα μέχρι το 1997. Κατατίθενται απόψεις των διδασκόντων και διδασκομένων σχετικά με τη συγκεκριμένη διαδικασία και αναλύονται ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στους δύο τύπους εκπαιδευτικών ιδρυμάτων (ΑΕΙ και TEI). Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την έρευνα αφορούν κυρίως: α) ως προς του διδασκόμενους: το λόγο επιλογής της γαλλικής γλώσσας, το επίπεδο γνώσεων και τις δυσκολίες τους ως προς την εκμάθηση, β) ως προς τους διδάσκοντες: τον πολυδιάστατο ρόλο τους και ζητήματα κατάρτισης τους. Στο τέλος της διατριβής υπάρχει Παράρτημα το οποίο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων πρωτογενείς πηγές όπως: αποσπάσματα από την ελληνική νομοθεσία, προγράμματα σπουδών και προγράμματα εκπαίδευσης.
In vivo εκτίμηση της μηχανικής αντοχής των οστών με τη μέθοδο της περιφερικής ποσοτικής υπολογιστικής τομογραφίας (pQCT). Αξιολόγηση της μεθόδου κάτω από στατικές και δυναμικές συνθήκες άμεσης μηχανική καταπόνησης
Authors: Σταθακόπουλος Δημήτριος
Published: August 2021

Σκοπός: να ελεγχθεί εάν η μέθοδος pQCT μπορεί να εκτιμήσει τη μηχανική αντοχή των οστών κάτω από συνθήκες στατικής και δυναμικής μηχανικής καταπόνησης και η αξιοπιστία της μεθόδου για την πρόβλεψη καταγμάτων. Μεθοδολογία: μετρήθηκαν οι παράμετροι μηχανικής αντοχής μηριαίων οστικών δοκιμίων 56 επιμύων με pQCT και με τη μέθοδο κάμψης τριών σημείων κάτω από συνθήκες στατικής και δυναμικής καταπόνησης. Έγιναν οι συσχετίσεις των παραμέτρων της μεθόδου pQCT και της μεθόδου κάμψης τριών σημείων. Τέλος, έγινε σύγκριση μεταξύ των δύο τρόπων καταπόνησης. Αποτελέσματα: κάτω από συνθήκες στατικής μηχανικής καταπόνησης βρέθηκε υψηλή συσχέτιση SSI/δύναμης θραύσης (Γ=0.91) και SSI /σκληρότητας (ι=0.90) και ασθενέστερη μεταξύ SSI/δύναμης θραύσης και SSI/σκληρότητας (Γ=0.78) κάτω από συνθήκες δυναμικής μηχανικής καταπόνησης. Η σύγκριση μεταξύ των δύο συνθηκών μηχανικής καταπόνησης έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ τους. Συμπέρασμα: υπάρχει συσχέτιση της πραγματικής μηχανικής αντοχής των οστών με τον δείκτη S SI που υπολογίζει η μέθοδος pQCT, περισσότερο με τη στατική και λιγότερο με τη δυναμική μηχανική καταπόνηση των οστών. Αυτό σημαίνει ότι η μέθοδος pQCT δεν είναι πλήρως αξιόπιστη όσον αφορά στον υπολογισμό της πραγματικής μηχανικής αντοχής των οστών κάτω από τις συνθήκες που επισυμβαίνουν τα κατάγματα και κατά συνέπεια δεν μπορεί να θεωρηθεί μία μέθοδος ικανή να προβλέψει με πλήρη αξιοπιστία μελλοντικά κατάγματα. Παράκληση
Εφαρμογή βιομιμητικών καταλυτών στην αντιμετώπιση περιβαλλοντικών ρύπων
Authors: Χριστοφορίδης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που πρέπει να ξεπεραστούν στην οξειδωτική διάσπαση ρυπαντών είναι η ανθεκτικότητα που παρουσιάζουν ορισμένοι από αυτούς όπως και η υψηλή τοξικότητά τους στους μικροοργανισμούς. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν οι χλωροφαινόλες. Για την αντιμετώπιση τέτοιων ουσιών, το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας έχει στραφεί τα τελευταία χρόνια στη χρήση χημικών μεθόδων οξείδωσης. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή χρησιμοποιήθηκαν καταλυτικά συστήματα σιδήρου στην οξείδωση της πενταχλωροφαινόλης. Συγκεκριμένα, μελετήθηκε η αντίδραση Fenton και βιομιμητικοί αιμικοί καταλύτες. Και στις δύο περιπτώσεις ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην εύρεση του μηχανισμού οξείδωσης του υποστρώματος χρησιμοποιώντας φασματοσκοπία EPR. Στην περίπτωση των αιμικών καταλυτών το ενεργό ενδιάμεσο - υπεύθυνο για την οξείδωση του υποστρώματος - παγιδεύτηκε, ταυτοποιήθηκε και μελετήθηκε με φασματοσκοπία EPR και UV-Vis. Επίσης, βάση των προϊόντων της αντίδρασης προτάθηκε μηχανισμός αποικοδόμησης ο οποίος είναι ενιαίος για όλα τα καταλυτικά συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν. Η αύξηση της απόδοσης των καταλυτικών συστημάτων πραγματοποιήθηκε μέσω δύο διαφορετικών οδών: Α. Πραγματοποιήθηκε ακινητοποίηση των καταλυτών σε SiO₂, οδηγώντας σε αύξηση της σταθερότητας του μεταλλικού συμπλόκου κάτω από τις ισχυρές οξειδωτικές συνθήκες των αντιδράσεων. Οι ετερογενοποιημένοι καταλύτες αποδείχθηκαν επαναχρησιμοποιήσιμοι χάνοντας ένα μικρό ποσοστό της καταλυτικής τους δράσης μετά την τρίτη χρήση τους. Επίσης, το ποσοστό αποχλωρίωσης του υποστρώματος έφτασε το 100%, κάτι που παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στην βιβλιογραφία. Β. Πραγματοποιήθηκε προσθήκη διαφόρων πρόσθετων ουσιών παίζοντας το ρόλο του συγκαταλύτη. Συγκεκριμένα, η απόδοση των ομογενών καταλυτών αυξήθηκε με την παρουσία ιμιδαζολίου, το οποίο λειτούργησε ως αξονικός υποκαταστάτης του μετάλλου. Επίσης, εντυπωσιακή αύξηση παρατηρήθηκε παρουσία γαλλικού οξέος και τριαιθυλαμίνης κάτω από κατάλληλες συνθήκες. Στην αντίδραση Fenton μελετήθηκε αναλυτικά η επίδραση της διαλυμένης οργανικής ύλης (χουμικού οξέος) καθώς και μοντέλων αυτής (γαλλικό οξύ). Παρατηρήθηκε τόσο αύξηση όσο και μείωση της απόδοσης ανάλογα με τις αρχικές συνθήκες των αντιδράσεων. Ο παράγοντας που επηρέασε κυρίως ήταν η συγκέντρωση του σιδήρου. Με τη χρήση φασματοσκοπίας EPR προτάθηκε ένας ενιαίος μηχανισμός ικανός να ερμηνεύσει και τις δύο περιπτώσεις. Τέλος, στα πλαίσια της παρούσας διατριβής αναπτύχθηκε σύστημα αποτελούμενο από (α) λογισμικό και (β) κάρτες ανάγνωσης και μεταφοράς ψηφιακών και αναλογικών σημάτων, για τον έλεγχο οργάνου EPR και την ανάγνωση, παρουσίαση και αποθήκευση των πειραματικών δεδομένων.
Καταγραφή τραυματισμών σε ποδοσφαιριστές μετά από παρεμβατικά προγράμματα πρόληψης
Authors: Πάφης Γεώργιος
Published: August 2021

Το αγώνισμα του ποδοσφαίρου είναι ένα από τα πιο δημοφιλή ομαδικά αθλήματα, παρουσιάζοντας όμως ταυτόχρονα και μια αυξημένη συχνότητα εμφάνισης μυοσκελετικών τραυματισμών στα κάτω άκρα. Αρκετοί είναι οι ερευνητές που υποστήριξαν και ενέταξαν τη μείωση των μυϊκών ελλειμμάτων, των μυϊκών ανισορροπιών, την μείωση της βράχυνσης των μυών καθώς και την εξάσκηση της ιδιοδεκτικής ικανότητας στα προγράμματα πρόληψη τραυματισμών. Καμία όμως δεν συνέκρινε τα προγράμματα αυτά μεταξύ τους, ούτε και εφάρμοσε τον συνδυασμό αυτών. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξεταστεί η επίδραση διαφορετικών προγραμμάτων πρόληψης τραυματισμών σε ενήλικες ποδοσφαιριστές και να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητα τους καθώς και να προτείνει τον αποτελεσματικότερο σχεδίασμά. Για τους σκοπούς της παρούσας μελέτης, έλαβαν μέρος, 168 συνολικά επαγγελματίες ποδοσφαιριστές της A Κατηγορίας του Ελληνικού Πρωταθλήματος. Από αυτούς οι 34 αποτέλεσαν την ομάδα ελέγχου χωρίς παρεμβατικό πρόγραμμα, οι 34 + 32 την ομάδα με το α' πρόγραμμα παρέμβασης ( Α' πειραματική ομάδα,) και οι 32 + 36 την ομάδα με το β' πρόγραμμα παρέμβασης. Πιο συγκεκριμένα έγινε η καταγραφή των τραυματισμών των ποδοσφαιριστών. Στη συνέχεια ερευνήθηκε η επίδραση του ισοκινητκού παρεμβατικού προγράμματος στην μείωση των τραυματισμών για τα επόμενα 2 χρόνια. Μετά εφαρμόστηκε επιπλέον ένα πρόγραμμα ασκήσεων ισορροπίας με στόχο την βελτίωση της ιδιοδεκιτκότητας των ποδοσφαιριστών για τα επόμενα 2 χρόνια. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα βρέθηκε ότι υπήρχε σημαντική μείωση των τραυματισμών τα χρόνια στα οποία εφαρμόστηκαν τα παρεμβατικά προγράμματα. Πιο συγκεκριμένα είχαμε σημαντική μείωση των θλάσεων και με τα δύο προγράμματα παρέμβασης. Παρουσιάστηκε μείωση τωνδιαστρεμμάτων του γόνατος και της ποδοκνημικής μετά από την εφαρμογή τουβ'προγράμματος παρέμβασης ενώ δεν είχαμε καμία μείωση των τενοντίτιδων με ταδύο προγράμματα παρέμβασης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της παρούσης μελέτης μειώθηκαν οι τραυματισμοί των κάτω άκρων αλλά στατιστικά σημαντικά μόνο στις μυϊκές θλάσεις. Συμπερασματικά η εφαρμογή προγραμμάτων δύναμης με στόχο την μείωση των μυϊκών ελλειμμάτων και η εφαρμογή των προγραμμάτων ισορροπίας μειώνει στατιστικά σημαντικά τα διαστρέμματα τόσο στο γόνατο όσο και στην ποδοκνημική. Θεωρείται απαραίτητη η εφαρμογή τους τόσο κατά τη διάρκεια της περιόδου προετοιμασίας όσο και της αγωνιστικής περιόδου για να διατηρηθεί η βελτίωση της ισορροπίας σε όλη την αγωνιστική χρονιά.