bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Νεο-αριστοτελική αρετολογική ηθική
Authors: Καρακατσάνης Αναστάσιος
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή παρουσιάζεται και αναλύεται τόσο περιγραφικά όσο και κριτικά, μια συγκεκριμένη εκδοχή νέο-αριστοτελικής αρετολογίας του τύπου της ηθικής φυσιοκρατίας, αυτή των Philippa Foot, Rosalind Hursthouse και Michael Thompson. Για την εν λόγω εκδοχή η ηθική αγαθότητα ανήκει σε εκείνο τον τύπο της σχετικής ως προς το είδος φυσικής αγαθότητας που είναι ανάλογη με εκείνη που αποδίδεται στις άλλες μορφές ζωής όταν αποτιμώνται ως προς τα γεγονότα της φύσης τους. Και οι ηθικές αρετές κατανοούνται ως εκείνα τα γνωρίσματα που καθιστούν τους ανθρώπους αγαθούς, με τον ίδιο, τηρουμένων των αναλογιών, τρόπο που συγκεκριμένα γνωρίσματα και λειτουργίες καθιστούν καλές τις άλλες μορφές ζωής. Η εργασία, λοιπόν, επικεντρώνεται στη φυσιοκρατική διάσταση αυτής της φιλοσοφικής γραμμής, δηλαδή στη φιλοσοφική θεμελίωση της αξίωσης που προβάλλει η φιλοσοφία αυτή ως μια φυσιοκρατική προσέγγιση. Εξετάζονται και αντικρούονται ενστάσεις από τη θεωρία της εξέλιξης και την κοινωνική ψυχολογία που αμφισβητούν το φυσιοκρατικό χαρακτήρα της θεωρίας και την ψυχολογική πραγματικότητα των αρετών. Παράλληλα αναδύεται η ύπαρξη ενός δομικού χαρακτηριστικού που στηρίζει ουσιωδώς το νέο-αριστοτελικό οικοδόμημα των Foot, Hursthouse και Thompson, και την επιχειρούμενη αναλογία μεταξύ έλλογων και μη ελλόγων ζώων, το οποίο δεν είναι άλλο από την έννοια του φυσικού βιότοπου ή ιδιοπεριβάλλοντος του ανθρώπου. Η απροσδιοριστία και η αοριστία του φυσικού ιδιοπεριβάλλοντος καθιστά τον προσδιορισμό της ανθρώπινης μορφής ζωής και άρα των αρετών όχι απλά ένα κοινωνικό αλλά κι ένα πολιτικό ζήτημα.
Technological accidents and the concept of risk
Authors: Βλαντώνη Αικατερίνη
Published: September 2021

Η διατριβή αυτή παρουσιάζει έρευνα για την εισαγωγή και χρήση τεχνολογιών γενετικού εντοπισμού ιών στον έλεγχο του αίματος στην αιμοδοσία. Οι τεχνολογίες μοριακής βιολογίας προωθήθηκαν ως εγγενώς ανώτερες από τις υπάρχουσες βιοχημικές, ορολογικές τεχνολογίες ελέγχου του αίματος. Η χρήση των τεχνολογιών ΝΑΤ, όπως έγιναν γνωστές οι τεχνολογίες πολλαπλασιασμού νουκλεϊκών οξέων, προχώρησε με στόχο την ενίσχυση της ασφάλειας του αίματος και την επιδίωξη της μηδενικής διακινδύνευσης από τη μετάδοση ιών. Τα πεδία που αποτέλεσαν βάση για τη μελέτη αυτή είναι η Ιστορία της Επιστήμης, της Τεχνολογίας και της Ιατρικής και το διεπιστημονικό πεδίο Σπουδές Επιστήμης και Τεχνολογίας (STS). Στη διατριβή παρουσιάζονται οι σχετικές αντιπαραθέσεις στην ιατρική κοινότητα για τη χρήση της ΝΑΤ στη διεθνή περίπτωση, στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, και στην περίπτωση της Ελλάδας. Εξετάζονται τοποθετήσεις γιατρών, φορέων διαμόρφωσης πολιτικής καθώς και διαδικασίες κατασκευής της δημόσιας εικόνας μέσω του τύπου. Η ελληνική περίπτωση παρέχει μια λεπτομερή μελέτη που είναι σημαντική στην ανάδειξη των ζητημάτων που ανακύπτουν από τη διεθνή περίπτωση. Στην Ελλάδα η καθολική εφαρμογή της ΝΑΤ ήταν η ακριβότερη επένδυση του Υπουργείου Υγείας.
Γλυκοζαμινογλυκάνες σε οξείες λευχαιμίες
Authors: Αναγνωστοπούλου Ελένη
Published: September 2021

Σε 53 πρωτοδιαγεγνωσμένους ασθενείς με ΟΜΛ, Β-ΟΛΛ και λέμφωμα μανδύα, μετρήθηκε η συγκέντρωση του ΗΑ του ορού αίματος. Όλες οι αιμοληψίες των ασθενών έγιναν σύμφωνα με τα εγκεκριμένα πρωτόκολλα ως εξής: η πρώτη, μετά την διάγνωση και μία ημέρα προ της εφαρμογής του πρώτου κύκλου χημειοθεραπείας (D0), η δεύτερη, την 16η ημέρα της χημειοθεραπείας (D16) και η τρίτη, μεταξύ 30ης και 40ης ημέρας (D30), στο τέλος του πρώτου κύκλου της χημειοθεραπείας. Οι υγιείς μάρτυρες (controls) είχαν στατιστικά σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα ΗΑ ορού (54,0±3,7), σε σχέση με των ασθενών την D0 (124.9±18.7), (t-test, p<0.001). Tο υαλουρονικό οξύ την D0 διαφέρει σημαντικά μεταξύ των ασθενών που επέζησαν (88,8±16,5) και εκείνων που απεβίωσαν (168,8±34,7), (t-test, p=0,03). Oι ασθενείς που υποτροπίασαν (133,3±17,3) είχαν στατιστικά υψηλότερες τιμές υαλουρονικού οξέος σε σχέση με τους ασθενείς που παρουσίασαν ύφεση (72,9±10,2), (Μann-Whitney test, p=0,036). Oι τιμές του ΗΑ των ασθενών με ΟΜΛ Μ2 και ΟΜΛ Μ3 (61,23±6,60) είναι σημαντικά χαμηλότερες από τις τιμές του ΗΑ στις ΟΜΛ Μ0, ΟΜΛ Μ1, ΟΜΛ Μ4, ΟΜΛ Μ5 και ΟΜΛ Μ6 (149,86±33,90), (t-test, p=0,01). Aυτό συμφωνεί με την καλύτερη πρόγνωση των ΟΜΛ Μ2 και ΟΜΛ Μ3. Επιπλέον, βρέθηκε μία ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων ΗΑ του ορού και της φερριτιίνης, της β2-μικροσφαιρίνης και της LDH. Από τα ευρήματα της μελέτης μας, συμπεραίνουμε ότι το ΗΑ του ορού ίσως να αποτελεί έναν πιθανό προγνωστικό δείκτη σε ασθενείς με ΟΜΛ, Β-ΟΛΛ και λέμφωμα μανδύα, κυρίως κατά την διάγνωση (D0) πριν ξεκινήσουν οι ασθενείς τον πρώτο κύκλο της χημειοθεραπείας. Μελέτες σε μεγαλύτερο πληθυσμό ίσως δώσουν περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τον πιθανό ρόλο του ΗΑ του ορού ως προγνωστικού δείκτη σε αιματολογικές νεοπλασίες (ΟΜΛ, Β-ΟΛΛ και λέμφωμα μανδύα).
Η θέση της γυναίκας στη ρωμαϊκή Αίγυπτο
Authors: Θωμά Μαριάννα
Published: September 2021

Η παρούσα εργασία έχει ως αντικείμενο μελέτης τη θέση της γυναίκας στη ρωμαϊκή Αίγυπτο των τεσσάρων πρώτων χριστιανικών αιώνων με στόχο τη σκιαγράφηση ορισμένων όψεων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της, ενώ πηγή της έρευνας θα αποτελέσουν οι ελληνικοί πάπυροι της περιόδου. Η θεση και η ζωή της γυναίκας στην Αίγυπτο είναι ζητήματα που έχουν απασχολήσει αρκετά την ερευνητική κοινότητα και περιλαμβάνουν ευρύ φάσμα θεματολογίας. Το ενδιαφέρον της δικής μου έρευνας εστιάζεται σε ορισμένες πτυχές της οικονομικής και κοινωνικής ζωής των γυναικών της ρωμαϊκής Αιγύπτου και έχει σκοπό να φωτίσει περισσότερο τη γενικότερη θέση τους στον μετακλασικό κόσμο. Η έρευνα ξεκινάει με την πραγμάτευση του θέματος της γυναικείας εργασίας και των πιο συχνών επαγγελμάτων που ασκούν οι γυναίκες με βάση τις παπυρικές πηγές, και συνεχίζει με την ανάλυση των περιουσιακών δικαιωμάτων των γυναικών χωρισμένων σε ακίνητη και κινητή περιουσία. Παράλληλα, ερευνάται η παρουσία των γυναικών στον χώρο των δανείων, τα οποία αποτελούν βασική οικονομική δραστηριότητα της καθημερινής ζωής. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας παρουσιάζονται διάφορες όψεις της κοινωνικής ζωής. Αρχικά, μελετάται η συμμετοχή των γυναικών σε διάφορες γιορτές και εκδηλώσεις, καθώς και το ενδιαφέρον τους για μόρφωση και καλλιέργεια. Στη συνέχεια, το κεφάλαιο στρέφεται στην ανάπτυξη διάφορων κοινωνικών σχέσεων μέσα στο πλαίσιο του οίκου, καθώς και στους οικογενειακούς ρόλους της μητέρας, πεθεράς και συζύγου, οι οποίοι καθορίζουν συχνά τη θέση της γυναίκας στην οικογένεια και στο κοινωνικό σύνολο. Δίνονται ορισμένες πτυχές πτυχές των κοινωνικών σχέσεων και ρόλων των γυναικών με μεγαλύτερη έμφαση σε όσες από αυτές τις όψεις σχετίζονται με την έκφραση συναισθημάτων ή παραπόνων. Η εργασία ολοκληρώνεται με τον επίλογο, όπου παρατίθενται τα τελικά συμπεράσματα.
Σχεδιασμός βέλτιστου συστήματος καταλυτικού υλικού και αντιδραστήρα για την εκλεκτική μετατροπή του αιθανίου σε αιθυλένιο
Authors: Σκούφα Ζηνοβία
Published: September 2021

Η παραγωγή αιθυλενίου μέσω της καταλυτικής οξειδωτικής αφυδρογόνωσης αιθανίου είναι μια αναπτυσσόμενη τεχνολογία με ιδιαίτερο οικονομικό και τεχνολογικό ενδιαφέρον. Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι ο σχεδιασμός βέλτιστου συστήματος καταλύτη και αντιδραστήρα για την αντίδραση οξειδωτικής αφυδρογόνωσης του αιθανίου. Αφενός πραγματοποιήθηκε εις βάθος μελέτη του μηχανισμού οξειδωτικής αφυδρογόνωσης σε καταλύτες βασισμένους σε οξείδιο του νικελίου και προσδιορίστηκε το ενεργό καταλυτικό κέντρο. Αφετέρου, μελετήθηκε η επίδραση των λειτουργικών και σχεδιαστικών παραμέτρων του καταλυτικού αντιδραστήρα στην απόδοση προς αιθυλένιο. Αναπτύχθηκαν μικτά οξείδια νικελίου-νιοβίου και νικελίου-αργιλίου και διαπιστώθηκε ότι μέρος των κατιόντων του ενισχυτικού μετάλλου ενσωματώνεται στον κρύσταλλο του οξειδίου του νικελίου. Η αλληλεπίδραση αυτή προκαλεί μείωση της περίσσειας των ηλεκτρονιόφιλων μονοσθενών ειδών οξυγόνου του μη-στοιχειομετρικού μητρικού NiO. Η εκλεκτικότητα προς αιθυλένιο βρέθηκε ότι εξαρτάται αντιστρόφως ανάλογα από την επιφανειακή συγκέντρωση των ηλεκτρονιόφιλων ειδών Ο-, ενώ η επιφανειακή ενεργότητα των μικτών οξειδίων είναι ευθέως ανάλογη της περίσσειας μη-στοιχειομετρικού οξυγόνου. Τα ενεργά κέντρα για την οξειδωτική αφυδρογόνωση του αιθανίου στον βέλτιστο καταλύτη Ni0.85Nb0.15Ox και στο καθαρό NiO είναι τα μη-στοιχειομετρικά είδη οξυγόνου, ενώ το οξυγόνο της αέριας φάσης επανοξειδώνει τον καταλύτη, αναπληρώνοντας τα ανιονικά κενά που προκύπτουν από την ενσωμάτωση του οξυγόνου του καταλύτη στα προϊόντα της αντίδρασης. Η ύπαρξη ισχυρού κινητικού ισοτοπικού φαινομένου σε πειράματα με ισότοπο αιθανίου C2D6 έδειξε ότι το καθορίζον την ταχύτητα στάδιο της αντίδρασης οξειδωτικής αφυδρογόνωσης είναι η σχάση του δεσμού C-H του αιθανίου, η οποία καταλύεται από τα ενεργά είδη Ο-. Όσο περισσότερα κέντρα Ο- υπάρχουν σε άμεση γειτνίαση με τη σχηματιζόμενη αιθυλο-ομάδα, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα ολικής οξείδωσής της προς CO2. Στην περίπτωση του μικτού οξειδίου Ni0.85Nb0.15Ox η μερική εξάλειψη των ειδών Ο- ευνοεί την απόσπαση ενός β-υδρογόνου από την αιθυλο-ομάδα και την παραγωγή αιθυλενίου. Για τον καταλύτη Ni0.85Nb0.15Ox ως βέλτιστο παράθυρο λειτουργίας προτείνεται η θερμοκρασιακή περιοχή 300-350οC. Υψηλές τιμές του λόγου C2Η6/Ο2 στην τροφοδοσία οδηγούν σε αύξηση της εκλεκτικότητας προς αιθυλένιο συνοδευόμενη από μείωση του βαθμού μετατροπής. Η επίτευξη υψηλής εκλεκτικότητας σε υψηλά επίπεδα μετατροπής αιθανίου είναι δυνατή στην περίπτωση της λειτουργίας του αντιδραστήρα με σταδιακή προσθήκη οξυγόνου. Επιπλέον, ο αντιδραστήρας ρευστοστερεάς κλίνης θα μπορούσε να αποτελέσει εναλλακτική για τον καταλύτη Ni0.85Nb0.15Ox. Τέλος, το μικτό αυτό οξείδιο επέδειξε ικανοποιητική σταθερότητα σε πείραμα διάρκειας 100h σε συνθήκες υψηλής μετατροπής αιθανίου και οξυγόνου.
Φως και εγκαταστάσεις
Authors: Κόκκαλης Νικόλαος
Published: September 2021

Η διδακτορική έρευνα αφορά στη διερεύνηση της λειτουργίας της ελάχιστης φυσικής φωτεινής πηγής –την οποία προσδιορίζει στο φως ενός κεριού- καθώς και στο ρόλο και τις δυνατότητες των φωτεινών πηγών στο πεδίο της τέχνης που σχετίζεται με τις διαδραστικές video-εγκαταστάσεις. Το κάθε κεφάλαιο της διατριβής συνοδεύεται από αντίστοιχο έργο-εγκατάσταση.Η συγκεκριμένη έρευνα (α) αναφέρεται στις μεταμορφώσεις της ελάχιστης φυσικής φωτεινής πηγής, τις έννοιες καθώς και τους συμβολισμούς τους οποίους αυτή επιδέχεται διαμέσου των αιώνων. Επιπρόσθετα, (β) καλείται να αναδείξει τις ιδιότητες εκείνες που προσδίδουν στο φως πρωτεύοντα ρόλο στην Τέχνη και ειδικά στον τομέα των νέων μέσων και των εφαρμογών της. Τέλος, (γ) εξετάζει τη δυναμική της ελάχιστης πηγής φωτός -αν υφίσταται κάτι τέτοιο– και το φως ως ανεξάρτητη και κυρίαρχη οντότητα στο έργο.
Ανάπτυξη φωτονικών συστημάτων για εφαρμογή σε ευρυζωνικά οπτικά δίκτυα πρόσβασης νέας γενιάς
Authors: Μαζιώτης Αλέξανδρος
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη τεχνικών και υποσυστημάτων προσαρμοσμένων στις απαιτήσεις των οπτικών δικτύων πρόσβασης νέας γενιάς. Σε αυτό το πλαίσιο, η διατριβή εστιάζει στη μελέτη, ανάπτυξη και πειραματική υλοποίηση πρωτότυπων λύσεων στη σχεδίαση των δομών του χρήστη, τη μετάδοση δεδομένων ανάμεσα στους χρήστες και την κινητικότητά τους. Οι υλοποιήσεις καλύπτουν μεγάλο εύρος και συνεισφέρουν σημαντικά στην ανάπτυξη φωτονικών δικτύων πρόσβασης νέας γενιάς, καθώς είναι βελτιστοποιημένες όσον αφορά την επίδοση μετάδοσης, την ενεργειακή αποδοτικότητα, το κόστος και τη δυνατότητα ολοκλήρωσής τους. Πιο συγκεκριμένα, παρουσιάζεται μία τεχνική αμιγώς οπτικής ανάκτησης φέρουσας βασισμένη σε παθητικό οπτικό φιλτράρισμα, για επαναχρησιμοποίηση μήκους κύματος και επαναδιαμόρφωση σε δίκτυα πρόσβασης. Η τεχνική εφαρμόζεται σε πλήρως αμφίδρομα δίκτυα πολυπλεξίας μήκους κύματος, με μονάδες οπτικού δικτύου που βασίζονται σε ημιαγώγιμους ανακλαστικούς οπτικούς ενισχυτές, ενώ αποδεικνύεται ότι είναι κατάλληλη για εφαρμογή σε διαφορετικού τύπου συρρευματικά σήματα, επιδεικνύοντας υψηλό ρυθμό μετάδοσης δεδομένων. Επιπλέον, υλοποιείται μία διαφανής στο μήκος κύματος μονάδα οπτικού δικτύου, που αποτελείται από ένα φίλτρο Fabry–Pérot και έναν ημιαγώγιμο οπτικό ενισχυτή, για αμιγώς οπτική ανάκτηση του ρολογιού του συρρευματικού σήματος και επαναδιαμόρφωσή του, για μετάδοση του αντιρρευματικού σήματος, η οποία εφαρμόζεται σε πλήρως αμφίδρομα δίκτυα με συμμετρική ταχύτητα 10 Gb/s. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιείται και για την αποφυγή του θορύβου σκέδασης Rayleigh μέσω μετατόπισης του μήκους κύματος. Επιπροσθέτως, παρουσιάζεται μέθοδος για οπτική μετάδοση δεδομένων ανάμεσα σε χρήστες μέσω επιλεκτικής στο μήκος κύματος δρομολόγησης. Αυτή η τεχνική παρέχει τη δυνατότητα εγκατάστασής της σε μητροπολιτικά δίκτυα και σε δίκτυα πρόσβασης. Τέλος, σε radio-over-fiber δίκτυα παρουσιάζεται μέθοδος δυναμικής ανάθεσης μήκους κύματος για διαχείριση των μεταβάσεων των χρηστών σε διαφορετικές κυψέλες και χρησιμοποιείται η τεχνική του οπτικού πολλαπλασιασμού συχνότητας για μετάδοση ετερογενών υπηρεσιών μέσω μίας οπτικής φέρουσας προς δύο χρήστες.
Γονεϊκό άγχος και παιδική προσαρμοστικότητα
Authors: Τόλη Άννα-Αναΐς
Published: September 2021

Η παρούσα έρευνα είχε ως στόχο την διερεύνηση της σχέσης μεταξύ των τάσεων του Γονεϊκού άγχους, της Συζυγικής Ικανοποίησης και της ανάπτυξης Φόβων σε παιδιά. Διερευνήθηκαν οι αλληλεπιδράσεις γονέων και μαθητών όπως αυτές αναφέρθηκαν από τα παιδιά. Επίσης,επιχειρήθηκε η διαμόρφωση αιτιώδους σχέσεως σε τέσσερα μοντέλα. Το δείγμα αποτέλεσαν 120 άτομα παιδικής ηλικίας και τα ισάριθμα ζευγάρια των γονέων τους. Τα παιδιά συμπλήρωσαν το Ερωτηματολόγιο Αυτό-αναφοράς Παιδικών Φόβων (FSSC-GR)και το ερωτηματολόγιο Αυτοαναφοράς Δυναμικών Αλληλοεπιδράσεων μεταξύ Γονέων και Μαθητών (ΑΔΑΜ-Γ). Οι γονείς συμπλήρωσαν το Ερωτηματολόγιο Γονεϊκού Στρες (P.S.I) και την Κλίμακα Ικανοποίησης από τον Γάμο. Ανάμεσα στα πλεονεκτήματα της παρούσα έρευνας ήταν και η χρήση δεδομένων από τρεις διαφορετικές πήγες με σκοπό να διερευνήσουμε τους παράγοντες που σχετίζονται τόσο με τους γονείς όσο και με τα παιδιά και οι οποίοι μπορούν να έχουν επίδραση σε ένα οικογενειακό και παιδαγωγικό σύστημα. Οι μητέρες φάνηκε να δηλώνουν περισσότερο στρες όπως επίσης και τα κορίτσια να εκδηλώνουν περισσότερους παιδικούς φόβους. Επίσης, γονείς από χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά επίπεδα είχαν υψηλότερα επίπεδα γονεϊκού στρες και χαμηλότερη συζυγική ικανοποίηση. Οι συσχετίσεις μεταξύ γονεϊκού στρες και παιδικών φόβων φάνηκαν να είναι χαμηλές προς μέτριες στο σύνολό τους∙ Μεμονωμένες υποκλίμακες ωστόσο του γονεϊκου στρες φάνηκε να έχουν σημαντική συσχέτιση με τις προαναφερθείσες μεταβλητές. Διερευνήθηκε επίσης η δυνατότητα πρόβλεψης του γονεϊκού στρες, των παιδικών φόβων και της συζυγικής ικανοποίσης σε ισάριθμα μοντέλα παλινδρόμησης, ως ανεξάρτητες κάθε φορά μεταβλητές. Παρατηρήθηκε ότι το ισχυρότερο μοντέλο πρόβλεψης ήταν αυτό με την Συζυγική Ικανοποίησηως εξαρτημένη μεταβλητή στο οποίοι οι ανεξάρτηητες μεταβλητές (ηλικία γονέα, αδιαφορία ως παιδαγωγική, γονεϊκό άγχος από το ρόλο ως συζύγου)εξηγούσαν το 36 % της συνολικής διακύμανσης. Ακολούθως, σημαντική ερμηνευτική αξία είχε και το μοντέλο με εξαρτημένη μεταβλητή το γονεικό στρες στο οποίο οι ανεξάρτητες μεταβλητές (η συζυγική ικανοποίηση από τις κοινωνικές δραστηριότητες, ο παιδικός φόβος αποτυχίας / κριτικής, ο παιδικός φόβος για τα μικρά ζώα, η υποστήριξη ως παιδαγωγική πρακτική, και τα στρεσογόνα γεγονότα ζωής) οδηγούσαν στο 27% της διακύμανσης. Τέλος, στην ποιοτική ανάλυση αποτελεσμάτων στους φόβους των παιδιών παρατηρήθηκαν τέσσερις ομάδες φόβων αναφορικά με τις συγκρούσεις γονέων, τον φόβο παραβατικότητας στους δρόμους, την λεκτική βία και τον φόβο επίπληξης από τον δάσκαλο.
Αναγέννηση παραλιακού μετώπου στις πόλεις της Μεσογείου σε σχέση με την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών
Authors: Παπαθεοχάρη Θεοδώρα
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως αντικείμενο την αξιολόγηση του ρόλου και της ανάπτυξης του παραλιακού μετώπου των μεσαίου μεγέθους πόλεων της Μεσογείου στο πλαίσιο της αστικής αναγέννησης και της Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Παράκτιας Ζώνης (ΟΔΠΖ), εστιάζοντας στην ελληνική περίπτωση. Η ανάγκη διερεύνησης του αντικειμένου προέκυψε λόγω της αστικοποίησης στις ακτές της Μεσογείου όπου αποτελούν πρόκληση οι αυξανόμενες πιέσεις των ανθρωπογενών δραστηριοτήτων στον παράκτιο και θαλάσσιο χώρο. Στο πλαίσιο αυτό, προωθείται μια σειρά από πολιτικές σε Ευρωπαϊκό, Μεσογειακό και εθνικό επίπεδο οι οποίες αφορούν στην ολοκληρωμένη προσέγγιση του παράκτιου χώρου και τη βιώσιμη ανάπτυξη του αστικού περιβάλλοντος. Ανάμεσα σε αυτές, η ΟΔΠΖ και η αστική αναγέννηση παρουσιάζουν κοινές αρχές και χαρακτηριστικά. Για αυτό το λόγο, αποτέλεσαν το πλαίσιο προσέγγισης του παραλιακού μετώπου ως τμήμα του αστικού παράκτιου χώρου, στον οποίο λαμβάνουν χώρα σημαντικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ ξηράς και θάλασσας. Στόχος της προτεινόμενης μεθοδολογίας της διατριβής είναι η αντιμετώπιση του παραλιακού μετώπου, αναγνωρίζοντας τις διαστάσεις του ως τμήμα του αστικού ιστού αλλά και του οικοσυστήματος του παράκτιου και θαλάσσιου χώρου, και η δυνατότητα εφαρμογής του σε μεσαίου μεγέθους πόλεις, όπου ο ρόλος του παραλιακού μετώπου επηρεάζει σε πολύ έντονο βαθμό τη λειτουργία και ανάπτυξή τους. Στο πλαίσιο αυτό προτείνεται: α) η αξιολόγηση του παραλιακού μετώπου μέσω του σχετικού θεσμικού πλαισίου, των ορίων του και των προβλημάτων που εντοπίζονται και β) η διαμόρφωση προτεραιοτήτων μέσω του σχεδιασμού ενός εργαλείου λήψης αποφάσεων. Πιο συγκεκριμένα, προτείνεται μια σειρά από δεκαέξι (16) μεταβλητές αξιολόγησης του παραλιακού μετώπου και η εφαρμογή ενός εργαλείου λήψης αποφάσεων (ENCoRe), βασιζόμενου στην πολυκριτηριακή ανάλυση, μέσω του οποίου προκύπτουν οι βασικότερες προτεραιότητες παρέμβασης στο παραλιακό μέτωπο. Η προτεινόμενη μεθοδολογία εφαρμόσθηκε σε τέσσερεις ελληνικές πόλεις μεσαίου μεγέθους (Βόλος, Ηράκλειο, Καβάλα, Πάτρα) όπου και πραγματοποιήθηκε η έρευνα πεδίου μέσω της συμμετοχής των φορέων που σχετίζονται με το παραλιακό μέτωπο. Τα συγκριτικά αποτελέσματα της έρευνας αναδεικνύουν τις ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στις τέσσερεις περιπτώσεις και τονίζουν την έμφαση που πρέπει να δοθεί σε συγκεκριμένους τομείς παρέμβασης στο παραλιακό μέτωπο με στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη και ολοκληρωμένη διαχείριση.
Καρκίνος του μαστού
Authors: Αρμόνης Βασίλειος
Published: September 2021

Σκοπός της μελέτης. Πρόσφατα δεδομένα δείχνουν οτι οι Θυρεοειδικές Ορμόνες μπορεί να έχουν ένα κρίσιμο ρόλο στην παθογένεση και εξέλιξη διαφόρων παθήσεων εξαιτίας του ρυθμιστικού της ρόλου στην κυτταρική ωρίμανση και διαφοροποίηση. Συγκεκριμένα, σε αυτήν την μελέτη προσπαθήσαμε να δείξουμε αν τα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών σχετίζονται με δείκτες κυτταρικού πολλαπλασιασμού σε ευθυρεοειδικούς ασθενείς με καρκίνο του μαστού. Σχεδιασμός και Μέθοδοι. Περιελήφθησαν στην μελέτη 86 ασθενείς, οι οποίες παραπέμφθηκαν για χειρουργική επέμβαση, με πρόσφατα διαγνωσμένο καρκίνο του μαστού θετικό για τους οιστρογονικούς υποδοχείς [ER(+)]. Αποτελέσματα. Οι τιμές των FT3, FT4, TSH των ασθενών της μελέτης ήταν εντός φυσιολογικών ορίων. Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση μεταξύ της Κί67 και FT3 (r= -0.17, p= 0.15), FT4 (r = -0.13, p= 0.25), ή TSH (r = -0.10, p= 0.39) σε όλες τις ασθενείς οι οποίες μελετήθηκαν. Ωστόσο, η ανάλυση των υποομάδων έδειξε ότι στις HER2 (+) ασθενείς υπήρχε αρνητική συσχέτιση μεταξύ των τιμών της FTR3R και του Ki67 (r = -0.60 και p= 0.004), αλλά όχι μεταξύ των τιμών του Ki67 και της FT4 (r = 0.04 και p = 0.85) ή της TSH (r = -0.23 και p= 0.30). Στις HER2 (–) ασθενείς, δεν υπήρχε σημαντική συσχέτιση μεταξύ Κί67 και FT3 (r = -0.06, p= 0.67), FT4 (r = -0.15, p= 0.26), ή TSH (r = -0.09, p= 0.49 ). Ο λόγος των τιμών της Φωσφορυλιωμένης-p44 ERK/Ολικής-p44 ERK ήταν διπλάσιος στους HER2(+) όγκους έναντι αυτών των HER2(–) και δεν ανιχνεύθηκαν διαφορές στον λόγο των τιμών της Φωσφορυλιωμένης-p42 ERK/Ολικής-p42 ERK. Συμπεράσματα. Το προφίλ των Θυρεοειδικών Ορμονών δεν μεταβάλλεται σε ασθενείς με πρόσφατα διαγνωσμένο καρκίνο του μαστού κι’ εξ αιτίας αυτού. Ωστόσο, τα επίπεδα FT3, ακόμη και εντός του φυσιολογικού εύρους τιμών, συσχετίζονται αρνητικά με τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων σε ασθενείς με HER2(+) καρκίνους του μαστού. Αυτή η μεταβολή μπορεί να οφείλεται στην αλληλεπίδραση μεταξύ της ERK και της σηματοδότησης των Θυρεοειδικών Ορμονών.
Κειμενοκεντρική προσέγγιση και διαδίκτυο
Authors: Τρυφιάτης Ιωάννης
Published: September 2021

Στην παρούσα έρευνα ο όρος κειμενοκεντρική προσέγγιση είναι το αντικείμενο εξέτασης, το οποίο αποτελεί τη φιλοσοφία που διαπνέει τα καινούργια Αναλυτικά Προγράμματα και τα σχολικά εγχειρίδια του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας. Επιπλέον, η εισαγωγή της Ψηφιακής Τεχνολογίας στην εκπαίδευση αποτελεί έναν άλλο βασικό άξονα της διαμόρφωσης των νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων, που συνοδεύεται από μια διαφορετική αντίληψη της μαθησιακής και διδακτικής διαδικασίας και για αυτό το λόγο δεν είναι εύκολο να ενταχθεί άμεσα και να εφαρμοστεί στην εκπαιδευτική πραγματικότητα. Η εκπαίδευση, επομένως, καλείται να ανταποκριθεί στη σύγχρονη πρόκληση για την ανάπτυξη εκείνων των δεξιοτήτων που θα οδηγήσει τους μαθητές στην οικοδόμηση της γνώσης και της επικοινωνίας. Η κειμενοκεντρική προσέγγιση του λεξιλογίου με τη χρήση του ιστολογίου (blog) συνιστά μία αποτελεσματική διδακτική πρόταση που διασφαλίζει τη γλωσσική ικανότητα του διδασκομένου και την παράλληλη διεύρυνση της επικοινωνιακής ικανότητάς του. Η χρήση των ψηφιακών εργαλείων, όπως το ιστολόγιο (blog) και τα εκπαιδευτικά λογισμικά, με την ταυτόχρονη αξιοποίηση της κειμενοκεντρικής προσέγγισης στη διεύρυνση του λεξιλογίου πετυχαίνει την ένωση ετερόκλητων και διαφορετικών στοιχείων της διδακτικής διαδικασίας. Ταυτόχρονα, αποτελούν μια στοχευμένη ενέργεια, ένα σύνολο, που να αποτελείται από τους μαθητές, τον εκπαιδευτικό, τα εργαλεία διδασκαλίας, τις θεωρίες μάθησης, τις αρχές διδασκαλίας, τα κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα καθώς και τις ιδιαιτερότητες της επικοινωνίας.Η σπουδαιότητα του λεξιλογικού τομέα και η ανάγκη της διεύρυνσης του λεξιλογίου των μαθητών ενισχύεται με μια σειρά ειδικών τρόπων και τεχνικών διδασκαλίας, που είναι γνωστές ως στρατηγικές διδασκαλίας του λεξιλογίου. Επιπλέον, η επιλογή των απαιτούμενων κάθε φορά στρατηγικών εξαρτάται, πέρα από το μαθησιακό ύφος, και από την περίσταση της επικοινωνίας, τον επικοινωνιακό στόχο, τα υποκείμενα, τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους, το είδος του λεξιλογίου και τον εκάστοτε διδακτικό στόχο. Τέλος, η δημιουργία και η αξιοποίηση του ιστολογίου (blog) σε συνδυασμό με τη χρήση πολλαπλών εκπαιδευτικών λογισμικών στη σχολική πραγματικότητα αποτέλεσαν εργαλεία για τον μαθητή στην προσπάθειά του να διευρύνει το λεξιλόγιό του.
Μελέτη της επίδρασης του καπνού του τσιγάρου στη γήρανση του φωτοπροστατευμένου ανθρώπινου δέρματος
Authors: Τσουρέλη-Νικήτα Ευρυδίκη
Published: September 2021

Η γήρανση του δέρματος μπορεί να προκύψει είτε από το πέρασμα του χρόνου (ενδογενής γήρανση) είτε από περιβαλλοντικές επιδράσεις, όπως χρόνια έκθεση στον ήλιο και κάπνισμα (εξωγενής γήρανση). Το ενδογενώς γερασμένο δέρμα δείχνει λείο και με λεπτές ρυτίδες ενώ από ιστολογικής άποψης παρουσιάζει γενικότερη ατροφία του εξωκυττάριου υποστηρικτικού δικτύου (ECM), με μειωμένα επίπεδα κολλαγόνου κι ελαστικών ινών κι αυξημένα επίπεδα μεταλλοπρωτεϊνασών. Έρευνες καταδυκνείουν τη συμβολή του καπνού στην πρόωρη γήρανση του δέρματος. Το κάπνισμα επηρεάζει το δέρμα προκαλώντας περισσότερες ρυτίδες στους καπνιστές παρά στους μη καπνιστές καθώς και μια ωχρή εμφάνιση, όμοια μ’ εκείνη της φλούδας πορτοκαλιού. Πρόσφατες υποθέσεις διατείνονται ότι το κάπνισμα συμβάλλει στην πρόωρη γήρανση του δέρματος ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο, τον φωτότυπο, την έκθεση στον ήλιο, την κατανάλωση αλκοόλ και αρκετούς άλλους παράγοντες. Δεδομένου ότι η υπεριώδης ακτινοβολία και το κάπνισμα εκτελούν τα καταστροφικά τους αποτελέσματα στο δέρμα μέσω κάποιων κοινών βιοχημικών οδών, είναι πλέον ευρέως αποδεκτό ότι ο καπνός του τσιγάρου και η ηλιακή ακτινοβολία, αποτελούν τους δύο μεγαλύτερους εξωγενείς παράγοντες που επιταχύνουν τη γήρανση του δέρματος μόνοι τους ή και εν συνεργεία. Οι κοινές βιοχημικές οδοί μέσω των οποίων οι δύο αυτοί παράγοντες εκτελούν τα καταστροφικά τους αποτελέσματα στο δέρμα περιλαμβάνουν οξειδωτικές διεργασίες μέσω επαγωγής ελευθέρων ριζών ROS, συσσώρευση ανώμαλων ινών κολλαγόνου και ελαστίνης στο χώριο εξαιτίας αύξησης αποκοιδομητικών ενζύμων της εξωκυττάριας ουσίας (ελάστωση) και τέλος ίνωση του δέρματος λόγω υπερβολικών ενδομοριακών σταυρωτών δεσμών των ινών που διαμεσολαβούνται από τις λυσίλ-άμινο οξειδάσες. Στη μελέτη αυτή, ελήφθησαν βιοψίες από φωτοπροστατευμένο δέρμα γλουτού καπνιστών (>40 τσιγάρα/ημέρα, >5χρόνια) και μη-καπνιστών. Στο δέρμα των καπνιστών, παρατηρείται σε πρωτεϊνικό επίπεδο μια μείωση τόσο του μήκους όσο και της περιοδικότητας των μικροινιδίων φιμπριλίνης. Επιπρόσθετα, το εκχύλισμα καπνού αυξάνει την δραστηριότητα και ανοσοδραστικότητα των λυσίλ-αμίνο-οξειδασών σε αμφώτερα την επιδερμίδα και το χώριο των καπνιστών. Αυτός ο συνδυασμός που «σκοτώνει», οδηγεί σε μη-λειτουργικές ίνες κολλαγόνου και ελαστίνης εξ’αιτίας παθολογικών ενδομοριακών σταυρωτών συνδέσμων, με τελικό αποτέλεσμα ίνωση και δερματική δυσκαμψία. Οσον αφορά στις αποικοδομητικές ζελατινάσες MMP2 και MMP9, παρόλη την έντονη δραστηριότητά τους στην επιδερμίδα και των δύο ομάδων, δεν πρόεκυψε στατιστικά σημαντική διαφορά, γεγονός που ίσως να αποδυναμώνει τον καπνό ως εκκλυτικό παράγοντα για την ex novo παραγωγή τους. Δεδομένης, τέλος, της μείωσης των υποδοχέων της ρετινόλης που καταγράψαμε στο δέρμα των καπνιστών, μελλοντικές εργασίες για τη διευκρίνιση της επίδρασης ενός τοπικού ρετινοειδούς στο δέρμα των καπνιστών θα αποτελέσουν ίσως το «κλειδί» για την πρόσβαση στην αντικαπνιστική συνείδηση των πολιτών.
Η ενέργεια ως παράγοντας διαμόρφωσης της εξωτερικής πολιτικής
Authors: Βόλου Σταματία
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη αποτελεί μία προσπάθεια να προσδιοριστεί ο ρόλος της ενέργειας στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής ενός μετασοβιετικού κράτους με αυταρχικές δομές, τύπου «σουλτανάτο», που παράγει φυσικό αέριο. Ως περίπτωση μελέτης επιλέχθηκε το πρόσφατα ανεξάρτητο κράτος του Τουρκμενιστάν (1991), το οποίο εκτός από μέλος της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, είναι ένα από τα πιο «κλειστά» κράτη στον κόσμο με αυταρχικές δομές εξουσίας, που παραπέμπουν σε πολίτευμα τύπου «σουλτανάτο». Ωστόσο, το Τουρκμενιστάν έχει πλούσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων και συγκεκριμένα φυσικού αερίου. Η παρούσα μελέτη ερευνά αν το Τουρκμενιστάν χρησιμοποιεί τους ενεργειακούς πόρους, που διαθέτει, στη διαμόρφωση της εξωτερικής του πολιτικής, όπως και τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται η ενέργεια και πότε αυτή αποτελεί επιτυχημένο ή μη εργαλείο άσκησης της εξωτερικής πολιτικής. Η παρούσα μελέτη συγκρίνει την εξωτερική πολιτική των δύο ηγετών του Τουρκμενιστάν, του Niyazov (1991-2006) και του Berdimuhamedov (2007 μέχρι σήμερα), προς την Ουκρανία και το Αζερμπαϊτζάν, δύο κράτη με τα οποία το Τουρκμενιστάν έχει συμμετρικές σχέσεις και η ενέργεια κατέχει σημαντικό ρόλο. Αναλύεται ο τρόπος λήψης αποφάσεων των δύο ηγετών αλλά και η διαφορετική χρήση της ενέργειας στην εξωτερική πολιτική. Στο τέλος, η παρούσα διατριβή καταλήγει στην πρόταση της βέλτιστης χρήσης της ενέργειας στην εξωτερική πολιτική σε περιπτώσεις αυταρχικών κρατών, τύπου "σουλτανάτο", παραγωγούς φυσικού αερίου σε σχέση με άλλα κράτη, με τα οποία έχουν συμμετρικές σχέσεις.
Επισφαλείς συνθήκες εργασίας και κοινωνικές ταυτότητες
Authors: Κεσίσογλου Γεώργιος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή επιχειρεί να διερευνήσει, με ποιοτικές μεθόδους της κοινωνικής ψυχολογίας, την κοινωνικο-οικονομική και πολιτισμική ένταξη των εργαζόμενων νέων στην Ελλάδα. Τα ερευνητικά της ερωτήματα αφορούν τους τρόπους με τους οποίους οι συμμετέχοντες κατανοούν και αναπαριστούν, περιγράφουν και κατασκευάζουν, κατακρίνουν ή/και νομιμοποιούν στον καθημερινό τους λόγο τις σύγχρονες συνθήκες επισφαλούς εργασίας, κατασκευάζοντας στην συνέντευξη όψεις της κοινωνικής τους ταυτότητας. Το εργασιακό καθεστώς της επισφαλούς εργασίας διαπιστώνεται ως κοινωνικο-οικονομική συνθήκη στην Ελληνική κοινωνία, το οποίο συνδέεται με ευρύτερες αλλαγές στην οργάνωση της εργασίας.Οι συμμετέχοντες στην έρευνα (40 άτομα, 18-26 ετών), προέρχονται από δυο ομάδες: α) νέες και νέοι της β' γενιάς μεταναστών, β) νέες και νέοι ελληνικής καταγωγής. Η αναλυτική διαδικασία υποδεικνύει τις ψυχο-λογοπρακτικές που χρησιμοποιούν στις συνεντεύξεις, όπου συναρμολογείται η κοινωνική ταυτότητα τους όσον αφορά το καθεστώς της επισφαλούς εργασίας. Χρησιμοποιήθηκαν αναλυτικά εργαλεία της κριτικής λογοψυχολογίας, όπως τα ερμηνευτικά ρεπερτόρια, οι θέσεις υποκειμένου, τα ιδεολογικά διλήμματα, οι αιτιολογικές εξηγήσεις και οι αξιολογικές εκτιμήσεις. Ανάμεσα στα ευρήματα αυτής της διατριβής είναι: α) οι συμμετέχοντες στην έρευνα, αντιμέτωποι με τη συνθήκη του καθεστώτος επισφαλούς εργασίας, την κατασκευάζουν ως κοινότοπο καθεστώς (εργασίας): αυτός είναι ο ηγεμονικός προσανατολισμός στην ψυχο-λογοπρακτική της κοινοτοπο-ποίησης της επισφαλούς εργασίας· β) μέλημα των συμμετεχόντων ήταν να τοποθετούνται ως ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς, “προκομμένα υποκείμενα”· γ) επίσης, η κινητοποίηση του ερμηνευτικού ρεπερτορίου της “προκοπής” αποτέλεσε υποστηρικτικό απόθεμα των τοποθετήσεων αυτών· δ) ένα άλλο ερμηνευτικό ρεπερτόριο ονομάστηκε η “διαδρομή της ζωής”: τα άτομα το κινητοποιούσαν αποσκοπώντας να οικοδομήσουν μια εργασιακή βιογραφία, με αρχή, μέση και τέλος, ως την κοινωνική αναγνώριση. Σε αυτή τη βιογραφική διαδρομή, ε) η εργασία αρθρώθηκε ως ένα ιδεολογικό δίλημμα: το κοινωνικό αντικείμενο της εργασίας διαρθρώθηκε στους πόλους της “δουλειάς του μόχθου” και της “καλής δουλειάς”, ανάλογα με την προσωπική επένδυση και τις αξιολογικές εκτιμήσεις, που κινητοποίησαν οι συμμετέχοντες.
Επίδραση της λειτουργίας των ολοκληρωμένων πληροφοριακών συστημάτων επιχειρησιακών πόρων (ERP) στη Λογιστική
Authors: Κανέλλου Αλεξάνδρα
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζει την επίδραση των ERP συστημάτων στη λογιστική. Πιο συγκεκριμένα, αποτελείται από τρεις διακριτές εμπειρικές αναλύσεις, οι οποίες όμως είναι συγχρόνως αλληλένδετες μεταξύ τους. Η πρώτη εμπειρική ανάλυση έχει ως πρωταρχικό στόχο να διερευνήσει τα πιθανά λογιστικά οφέλη (ERP accounting benefits) που προκύπτουν από τη λειτουργία ενός ERP συστήματος στις ελληνικές επιχειρήσεις και την επίδραση των οφελών αυτών στην ικανοποίηση των χρηστών (ERP user satisfaction) του συστήματος. Η δεύτερη εμπειρική ανάλυση έχει ως σκοπό να εξετάσει την επίδραση της χρήσης συμβουλευτικών υπηρεσιών (consultant services) και την επίδραση της διαδικασίας αναδιοργάνωσης των επιχειρησιακών διαδικασιών (Business Process Re-engineering-BPR) σε ό,τι αφορά τα οφέλη που σχετίζονται με τις τεχνολογικές αλλαγές (technological changes benefits) και προκύπτουν από την υιοθέτηση και λειτουργία ενός συστήματος ERP.Η τρίτη εμπειρική ανάλυση εξετάζει εμπειρικά την επίδραση ενός ERP συστήματος στην οικονομική απόδοση μιας επιχείρησης με βάση χρηματοοικονομικούς δείκτες (financial indicators/ratios), λογιστικά μέτρα (accounting measures) και λογιστικά οφέλη (accounting benefits). Επιπρόσθετα, αυτή η εμπειρική ανάλυση επιχειρεί να επεκτείνει τις γνώσεις μας σχετικά με τη λογιστική και τον τρόπο με τον οποίο μη-χρηματοοικονομικά (ποιοτικά) ERP οφέλη αλληλεπιδρούν με τους χρηματοοικονομικούς δείκτες (ποσοτικά μέτρα) μετά από μία ERP εγκατάσταση. Εντέλει, επιχειρεί να ορίσει τη σχέση μεταξύ μη-χρηματοοικονομικής (non-financial) και χρηματοοικονομικής (financial) επιχειρησιακής απόδοσης στα πλαίσια ενός ERP περιβάλλοντος. Η συνεισφορά των ερευνητικών εμπειρικών αποτελεσμάτων στο ερευνητικό πεδίο της λογιστικής και στην πρακτική αναλύονται και διερευνώνται στην παρούσα διδακτορική διατριβή. Τα αποτελέσματα/ευρήματα της μελέτης αυτής θα είναι χρήσιμα για τις επιχειρήσεις που σχεδιάζουν να συμπεριλάβουν τις λογιστικές τους πρακτικές και διαδικασίες σε ένα ERP σύστημα. Τα αποτελέσματα αυτά θα αποτελέσουν κίνητρο και αφετηρία για περαιτέρω έρευνα σχετική με τα ERP συστήματα, τα λογιστικά οφέλη που προκύπτουν, την ικανοποίηση των χρηστών του ERP και την επίδραση του συστήματος στην οικονομική απόδοση των επιχειρήσεων.
Σύνθεση και χρήση νανοϋλικών για την αποκατάσταση ρυπασμένων εδαφών και υπόγειων υδάτων
Authors: Μυστριώτη Χριστιάνα
Published: September 2021

Στη διδακτορική διατριβή μελετήθηκε μια εναλλακτική «πράσινη» μέθοδος για τη σύνθεση νανοσωματιδίων σιδήρου, nZVI, που βασίζεται στη χρήση φυτικών εκχυλισμάτων. Η καινοτόμος αυτή μέθοδος παραγωγής νανοσιδήρου περιλαμβάνει την αναγωγή διαλύματος τριχλωριούχου σιδήρου με φυτικά εκχυλίσματα. Τα φυτικά εκχυλίσματα είναι πλούσια σε πολυφαινόλες, οι οποίες έχουν διπλή δράση: (α) ενεργούν ως αναγωγικά μέσα για την μετατροπή υδατικών ιόντων Fe(III) σε νανοσωματίδια σιδήρου και (β) προσροφώνται στην επιφάνεια των νανοσωματιδίων και δημιουργούν ένα προστατευτικό στρώμα, το οποίο αναστέλλει τη συσσωμάτωση και εμποδίζει την ταχεία οξείδωση του nZVI. Τα νανοσωματίδια σιδήρου έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά αναγωγικά μέσα για μια ευρεία ποικιλία ρύπων συμπεριλαμβανομένων των χλωριωμένων οργανικών ενώσεων και των βαρέων μετάλλων. Παράλληλα με τη σύνθεση του νανοσιδήρου με φυτικά εκχυλίσματα και χυμούς, εξετάστηκε και η σύνθεση νανοσωματιδίων του σιδήρου και διμεταλλικών νανοσωματιδίων σιδήρου/χαλκού με την εφαρμογή της συμβατικής μεθόδου με χρήση βοροϋδριδίου το νατρίου. Τα σωματίδια αυτά ελέγχθηκαν ως προς την αποτελεσματικότητα τους για την αναγωγή των νιτρικών ιόντων στα υπόγεια ύδατα.Η διδακτορική διατριβή περιλαμβάνει τα ακόλουθα στάδια: 1) Σύνθεση νανοσωματιδίων σιδήρου και διμεταλλικών σωματιδίων σιδήρου/χαλκού και χρήση τους για την αναγωγή νιτρικών ιόντων, 2) Σύνθεση αιωρημάτων νανοσιδήρου με φυτικά εκχυλίσματα και αξιολόγηση της απόδοσης διαφόρων φυτικών εκχυλισμάτων, 3) Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας nZVI για την αναγωγή διαλύματος εξασθενούς χρωμίου σε δοκιμές παρτίδας, 4) Μελέτη της διεισδυτικότητας του αιωρήματος nZVI και δοκιμές αναγωγής εξασθενούς χρωμίου σε στήλες, και 5) Η αξιολόγηση της διασποράς και της μεταφοράς των νανοσωματιδίων σιδήρου σε ένα εδαφικό υλικό σε πιλοτική κλίμακα και η αξιολόγηση του ως προς την αναγωγή και αποκατάσταση ρυπασμένων υδάτων με εξασθενές χρώμιο.
Quantitative analysis and defect assessment using infrared thermographic approaches
Authors: Θεοδωρακέας Παναγιώτης
Published: September 2021

Το αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής αφορά στη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας και της αξιοπιστίας διαφορετικών προσεγγίσεων ενεργητικού θερμογραφικού ελέγχου για τη λήψη αποτελεσμάτων σε σχέση με τον ποιοτικό έλεγχο υποεπιφανειακών περιοχών ενδιαφέροντος και την ανάκτηση πληροφοριών για τον ποσοτικό χαρακτηρισμό τους.Κατά την εκτέλεση ενός ενεργητικού θερμογραφικού ελέγχου, το υπό εξέταση σώμα διεγείρεται θερμικά με τη χρήση μιας εξωτερικής πηγής ενέργειας και κατά τη διάχυση της θερμότητας στο εσωτερικό του, η χωρική και χρονική μεταβολή της επιφανειακής θερμοκρασίας καταγράφονται σε μια ακολουθία θερμικών εικόνων. Η ερμηνεία και η ανάλυση των αποτελεσμάτων βασίζεται στον εντοπισμό επιφανειακών θερμοκρασιακών διαφορών, ενώ πρόσφατες εξελίξεις στην ανάλυση θερμογραφικών δεδομένων επιτρέπουν την παρακολούθηση του φαινομένου αυτού, μελετώντας διαφορετικές πληροφοριακές παραμέτρους από αυτή της μεταβολής της θερμοκρασίας.Η παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στη μελέτη δύο διαφορετικών ενεργητικών θερμογραφικών τεχνικών, διερευνώντας την αποτελεσματικότητα τους ως αυτόνομες τεχνικές ελέγχου, παρέχοντας έτσι έναν ολοκληρωμένο χαρακτηρισμό του υπό εξέταση στόχου μέσω της ποιοτικής και ποσοτικής αποτίμησης του. Συγκεκριμένα, πολύστρωτα σύνθετα υλικά ενισχυμένα με ανθρακονήματα, εξετάστηκαν με την τεχνική της Παλμικής Θερμογραφίας για την ανίχνευση εσωτερικών αποκολλήσεων και την εκτίμηση του βάθους στο οποίο αυτές βρίσκονται. Στη συνέχεια, ο ενεργητικός θερμογραφικός έλεγχος εφαρμόστηκε με την τεχνική καταγραφής της σταδιακής πτώσης της θερμοκρασίας για την ανίχνευση επικαλυμμένων με επίχρισμα ψηφιδωτών και την ανάκτηση ποσοτικών πληροφοριών όσον αφορά τη θέση της ψηφοθετημένης επιφάνειας, το πάχος του στρώματος ψηφίδων και τον έμμεσο χαρακτηρισμό του υλικού κατασκευής αυτών, μέσω της εκτίμησης των θερμικών ιδιοτήτων τους. Η ποσοτική προσέγγιση πραγματοποιήθηκε μέσω αποκλειστικά πειραματικών αποτελεσμάτων στην πρώτη περίπτωση, ενώ η ανάκτηση ποσοτικών πληροφοριών στην δεύτερη περίπτωση περιελάμβανε την παράλληλη διεξαγωγή υπολογιστικών και πειραματικών διερευνήσεων, με στόχο τη συσχέτιση των ανακτώμενων αποτελεσμάτων.Το γενικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι ο ενεργητικός θερμογραφικός έλεγχος μπορεί να εφαρμοστεί επιτυχώς στην αποτίμηση της δομικής ακεραιότητας υλικών και κατασκευών, παρέχοντας ενισχυμένη ανιχνευσιμότητα σε εσωτερικές ατέλειες και ικανοποιητικές εκτιμήσεις για τον ποσοτικό χαρακτηρισμό τους.
Συσχέτιση της παχυσαρκίας με πολυμορφισμούς γονιδίων σε δείγμα ελληνικού πληθυσμού
Authors: Μπουτσουρής Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η παχυσαρκία είναι αποτέλεσμα της ανισορροπίας μεταξύ της δαπάνης ενέργειας και της πρόσληψης αυτής. Αυτή η διεργασία βρίσκεται υπό την επίβλεψη περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να ερευνήσουμε την πιθανή συσχέτιση όλων των γονιδίων που συνδέονται με την παχυσαρκία στον Ελληνικό πληθυσμό. Το δείγμα αποτελείται από 1.516 άτομα, 799 (52,7%) γυναίκες και 717(47,3%) άνδρες. 1.364 (90%) ήταν φυσιολογικοί και 152 (10%) ήταν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Το γενομικό DNA που χρησιμοποιήθηκε απομονώθηκε από τα επιθηλιακά κύτταρα της στοματικής κοιλότητας και το ολικό αίμα. Για την απομόνωση και τον πολλαπλασιασμό μίας συγκεκριμένης αλληλουχίας DNA μέσω ενζυμικής παραγωγής του DNA, χωρίς τη χρήση ζωντανών οργανισμών,χρησιμοποιήθηκε real time PCR. Για το κάθε γονίδιο που μελετήθηκε, έγινε ανάλυση της κατανομής του(wild type, ετερόζυγους, ομόζυγους) σε σχέση με την ομάδα (φυσιολογικοί vsυπέρβαροι ή παχύσαρκοι). Το αντίστοιχο στατιστικό τεστ σε αυτές τις περιπτώσεις είναι το x2 ως τεστ ομοιογένειας της κατανομής μεταξύ των δύο ομάδων. Σε περίπτωση που έχουμε p < 0,05, απορρίπτουμε τη μηδενική υπόθεση της ομοιογένειας της κατανομής, που σημαίνει ότι το γονίδιο αυτό πιθανόν έχει σχέση με την παχυσαρκία. Πέραν αυτού, στις περιπτώσεις που θα αποδεχθούμε τη στατιστική σημαντικότητα, πρέπει η κατανομή των δύο αλληλίων στον υγιή πληθυσμό να ακολουθεί την ισορροπία κατά Hardy-Weinberg. Από το σύνολο των 82 πολυμορφισμών των γονιδίων που μελετήθηκαν,μόνο δύο συσχετίστηκαν με την παχυσαρκία στον Ελληνικό πληθυσμό: τοUCP / rs660339 και το GSTP1 / rs1138272. Συνεπώς, η παρουσία των Τ αλληλίων των πολυμορφισμών στις θέσεις rs660339 και rs1138272 αποτελεί προδιαθεσικό παράγοντα για παχυσαρκία. Οι δύο παραπάνω πολυμορφισμοί ανήκουν στην ομάδα του οξειδωτικού στρες, γεγονός που αποδεικνύει ότι η αντιοξειδωτική ικανότητα ενός οργανισμού επηρεάζει την εμφάνιση ή και την πορεία της νόσου
Ανάπτυξη μονάδας διαχείρισης αποβλήτων από κατασκευές και κατεδαφίσεις
Authors: Κουρμούσης Φώτης
Published: September 2021

Η αειφόρος ανάπτυξη της χώρας απαιτεί επενδύσεις που αξιοποιούν το περιβάλλον, όπως αυτές της διαχείρισης αποβλήτων, που επιλύουν περιβαλλοντικά προβλήματα και παράλληλα συνεισφέρουν στην οικονομία της Ελλάδας. Το Ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο καθορίζει συγκεκριμένους τύπους αποβλήτων που πρέπει να διαχειριστούν με προτεραιότητα, όπως τα Απόβλητα Κατασκευών και Κατεδαφίσεων (ΑΚΚ) που προέρχονται από τον οικοδομικό τομέα. Στην παρούσα διδακτορική διατριβή παρουσιάζεται η έρευνα σχετικά με τη διαχείριση και αξιοποίηση των ΑΚΚ, με σκοπό την ανάπτυξη μονάδων διαχείρισης ΑΚΚ στην Ελλάδα. Τα κύρια συμπεράσματα είναι τα ακόλουθα:1.Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία για τις παραγόμενες ποσότητες των ΑΕΚΚ σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ οι ποσότητες που εκτιμούνται βάσει οικονομικών συντελεστών ενέχουν μεγάλη αναξιοπιστία. Συνεπώς είναι αδύνατη η ορθολογική διαχείριση και αξιοποίηση των ΑΕΚΚ (Κεφάλαια 1-3)2.Είναι εφικτή η εκτίμηση των παραγόμενων ποσοτήτων ΑΕΚΚ στην Ελλάδα και ευρύτερα στην Ε.Ε. με τη χρήση του υπολογιστικού εργαλείου / μοντέλου που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της παρούσας διδακτορικής διατριβής, το οποίο λαμβάνει υπόψη τεχνικούς συντελεστές (Κεφάλαια 4-5)3.Είναι εφικτή η ορθή διαχείριση και αξιοποίηση των ΑΕΚΚ σε επίπεδο χώρας, με την ανάπτυξη 85 μονάδων διαχείρισης ΑΕΚΚ (Κεφάλαια 6-7).Σημειώνεται ότι η έρευνα της παρούσας διδακτορικής διατριβής έχει ενταχθεί σε εθνικά και Ευρωπαϊκά προγράμματα και μελέτες και έχει αξιοποιηθεί σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, με σκοπό την ορθή διαχείριση και αξιοποίηση των ΑΚΚ. Ειδικότερα:•το μοντέλο που αναπτύχθηκε έχει επικυρωθεί από την ΕΛΣΤΑΤ και τη EUROSTAT, η οποία χρηματοδότησε και το πρόγραμμα ανάπτυξης του•το μοντέλο ήδη χρησιμοποιείται ευρέως από το 2005 στη σύνταξη όλων των Περιφερειακών Σχεδιασμών Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων της Ελλάδας με μεγάλη επιτυχία•το μοντέλο χρησιμοποιείται από ελληνικές επιχειρήσεις / συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης ΑΕΚΚ που συντάσσουν το 5-ετές πλάνο δράσης τους, με σκοπό να υπολογίσουν τις ποσότητες ΑΚΚ που θα προκύψουν στο μέλλον•το μοντέλο έχει μεταφερθεί και εφαρμοστεί στην Κύπρο, με πρότερη κατάλληλη προσαρμογή των βασικών συντελεστών του, στο πλαίσιο του προγράμματος LIFE Environment TCY/CY/018, που χρηματοδοτήθηκε από τη Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επιπρόσθετα το μοντέλο που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της παρούσας διδακτορικής διατριβής για την εκτίμηση των παραγόμενων ποσοτήτων ΑΚΚ έχει παρουσιαστεί σε εθνικά και διεθνή συνέδρια, ενώ τα αποτελέσματα του έχουν δημοσιευτεί σε διεθνή περιοδικά. Το Μάιο του 2013 παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα της παρούσας διδακτορικής διατριβής στο 9ο Πανελλήνιο Επιστημονικό Συνέδριο Χημικής Μηχανικής: «Η Συμβολή της Χημικής Μηχανικής στην Αειφόρο Ανάπτυξη». Η σχετική εργασία με τίτλο “Ανάπτυξη μονάδων διαχείρισης ΑΕΚΚ που συμβάλλουν στην αειφόρο ανάπτυξη της Ελλάδας”, έλαβε έπαινο από την Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου.
Μελέτη αιμοδυναμικών παραμέτρων στη στεφανιαία διαδερμική αγγειοπλαστική μετά την τοποθέτηση ενδοστεφανιαίων προθέσεων
Authors: Οικονόμου Φώτιος
Published: September 2021

Εισαγωγή: Η τοιχωματική διατμητική τάση (ΤΔΤ) μπορεί να διαδραματίζει κύριο ρόλο στην παθοβιολογία της επαναστένωσης της στεφανιαίας ενδοπρόθεσης (stent). Ωστόσο, τα διαθέσιμα δεδομένα είναι σχετικά με την ΤΔΤ και τη σχέση της με την επαναστένωση του stent είναι περιορισμένα.Ασθενείς και μέθοδοι: 14 ασθενείς εισήλθαν στη μελέτη και υποβλήθηκαν σε επιτυχή διαδερμική στεφανιαία αγγειοπλαστική (percutaneous coronary intervention, PCI). Πραγματοποιήθηκε τρισδιάστατη (3D) ανακατασκευή των 14 στεφανιαίων αρτηριών πριν και μετά την εμφύτευση του stent. Χρησιμοποιώντας την υπολογιστική δυναμική ρευστών, η μέση ΤΔΤ υπολογίσθηκε στο τμήμα πριν, στα τριτημόρια εντός και στο τμήμα μετά το stent, τόσο πριν όσο και μετά από την εμφύτευση του .Αποτελέσματα: Η εμφύτευση του stent οδήγησε σε σημαντική μείωση της ΤΔΤ σε ολόκληρο το εύρος της αθηροσκληρωτικής βλάβης (1.83 vs. 1.26 Pa, p = 0.02). Όσον αφορά τις πέντε περιοχές στις οποίες χωρίστηκε το σύνολο της βλάβης, η μείωση της ΤΔΤ ήταν οριακά σημαντική στην περιοχή του δεύτερου τριτημόριου εντός του stent, καθώς και στην περιοχή μήκους 5 mm μετά το stent. H μείωση της ΤΔΤ δεν ήταν σημαντική στην περιοχή μήκους 5 mm πριν το stent, καθώς και στην περιοχή του πρώτου και του τρίτου τριτημορίου εντός του stent. Στους 12 μήνες, δύο ασθενείς εμφάνισαν επαναστένωση του stent, αλλά η επαναστένωση δε βρέθηκε να συσχετίζεται με τη μείωση της ΤΔΤ.Συμπέρασμα: Η ΤΔΤ μειώνεται μετά από εμφύτευση stent, αλλά όχι ομοιόμορφα, με τη σημαντικότερη μείωση να παρουσιάζεται στο μέσο τριτημόριο εντός του stent, και στην περιοχή μετά το stent. Η μείωση της ΤΔΤ εντός του stent μπορεί να δημιουργήσει τοπικές αιμοδυναμικές συνθήκες που οδηγούν σε επαναστένωση τόσο εντός του stent όσο και πέριξ αυτού.
Μεταβολές της λειτουργικότητας του μη ειδικού ανοσιακού μηχανισμού στον πολυτραυματία ασθενή
Authors: Ιωακειμίδου Αικατερίνη
Published: September 2021

Στόχος: Η μελέτη της μεταβολής της συγκέντρωσης των κυκλοφορούντων αγγειοδραστικών πεπτιδίων και κυτταροκινών μετά την επιδείνωση με νέα οργανική ανεπάρκειαΣχεδιασμός: Προοπτική μελέτηΠεριβάλλον: Δέκα μονάδες εντατικής θεραπείαςΑσθενείς: 139 ασθενείς με σύνδρομο συστηματικής φλεγμονώδους αντίδρασης (SIRS) κατά την εισαγωγή τους στη μελέτη και επιδείνωση με νέα οργανική ανεπάρκεια εντός τουλάχιστον 72 ωρών, μετά την εισαγωγή.Παρεμβάσεις: Αιμοληψία σε δύο διαφορετικά χρονικά σημεία· εντός 24 ωρών από την εισαγωγή του SIRS και εντός 24 ωρών από την επιδείνωση.Μετρήσεις: Οι συγκεντρώσεις παράγοντα νέκρωσης όγκων-άλφα (TNFα), ιντερλευκίνης (IL)-6, IL-8, IL-10, ιντερφερόνης-γάμμα (IFNγ), ενδοκάνης CG και αγγειοποιητίνης-2 (Ang2) μετρήθηκαν στον ορό με ανοσοδοκιμασία ενζύμων. O κύριος ερευνητικός στόχος της μελέτης ήταν, οι μεταβολές της συγκέντρωσης των προαναφερόμενων παραγόντων κατά την έλευση της οργανικής δυσλειτουργίας σε σχέση με τις τιμές ανάφορας του κάθε ασθενούς κατά την εισαγωγή. Η χρήση της ενδοκάνης CG στην πρόγνωση της πολυοργανικής δυσλειτουργίας (MODS) και οι συγκρίσεις μεταξύ των ορισμών της σήψης, του Σήψης-3 και των ορισμών της σήψης του 1992 ήταν οι δευτερεύοντες στόχοι.Κύρια αποτελέσματα: Η ενδοκάνη CG και η Ang-2 ήταν οι μόνες παράμετροι που αυξήθηκαν σημαντικά από τις βασικές τιμές αναφοράς μεταξύ των ασθενών που η κατάστασή τους επιδεινώθηκε σε σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS) και MODS. Η ενδοκάνη CG αυξήθηκε επίσης στους ασθενείς που η κατάστασή τους επιδεινώθηκε σε σηπτικό σοκ. Η λογαριθμική παλίνδρομη ανάλυση77έδειξε ότι, συγκέντρωση ενδοκάνης κατά την εισαγωγή στη μελέτη μεγαλύτερη από 1,37 ng/ml ήταν η μόνη μετρούμενη ανεξάρτητη μεταβλητή με προγνωστική αξία για την ανάπτυξη MODS (λόγος πιθανοτήτων 2,86, p: 0,014). Χρησιμοποιώντας την ταξινόμηση σύμφωνα με τους ορισμούς του 1992, η ενδοκάνη CG ήταν η μόνη παράμετρος που ήταν μεγαλύτερη σε σοβαρή σήψη και σηπτική καταπληξία από ό,τι σε SIRS και σήψη. Αυτό δεν ίσχυε όταν οι ασθενείς ταξινομούνταν σύμφωνα με τους ορισμούς της Σήψης-3. Η Σήψη-3 αποδείχθηκε πιο λειτουργική δεδομένου ότι οι ασθενείς με σήψη είχαν μειωμένες συγκεντρώσεις TNFα και IL-6 και αυξημένη συγκέντρωση IL-10.Συμπεράσματα: Η ενδοκάνη CG και η Ang2 συμπεριφέρονται ως παίκτες-κλειδιά για την εξέλιξη σε ARDS και MODS και η ενδοκάνη CG για την εξέλιξη σε σηπτική καταπλ. Η ενδοκάνη CG κατά την εισαγωγή αποτελεί σημαντικό βιοδείκτη για την πρόγνωση των βαρέως πασχόντων.
Characterization of novel molecular pathways that involve TNF receptor family members
Authors: Μηλιαρά Σοφία
Published: September 2021

Λόγω του εκτεταμένου επιστημονικού ενδιαφέροντος για την οικογένεια των TNFυποδοχέων, έχει δοθεί αρκετή σημασία στην περιγραφή των σηματοδοτικών μονοπατιώνπου συμμετέχουν τα μέλη αυτής της οικογένειας. Αυτό οδήγησε στην ανακάλυψη μιαςνέας οικογένειας σηματοδοτικών μορίων που ονομάστηκαν TNF-Receptor-AssociatedFactors (TRAFs). Οι πρωτεΐνες TRAF λειτουργούν ως προσαρμογείς για μια ποικιλίαμεμβρανικών υποδοχέων και μπορούν να ρυθμίσουν τόσο θετικά όσο και αρνητικάμονοπάτια που σχετίζονται με την απόπτωση αλλά και να επάγουν γονίδια που προωθούντην κυτταρική επιβίωση. Η TRAF3, μέλος αυτής της οικογένειας, δεν είχε αρχικάμελετηθεί με διεξοδικό τρόπο αλλά τα τελευταία χρόνια έχει δοθεί τεράστια σημασίαστην ανάλυση των λειτουργιών της στο κύτταρο. Ως αποτέλεσμα, τώρα θεωρείται ως μιαπρωτεΐνη με πολλαπλούς ρυθμιστικούς ρόλους σε μια ποικιλία σηματοδοτικώνμονοπατιών. Παρόλα αυτά, υπάρχουν αρκετά ερωτήματα σχετικά με την ρύθμιση τηςίδιας της TRAF3 από άλλους παράγοντες και την λειτουργία της. Η αναγνώριση νέωνμορίων που αλληλεπιδρούν με την TRAF3 μπορεί να ρίξει φως στον τρόπο με τον οποίοη TRAF3 ¨στρατολογείται¨ στα διάφορα σηματοδοτικά συμπλέγματα καθώς καιπιθανούς τρόπους με τους οποίους ρυθμίζεται η λειτουργία της.Με την τεχνική ‘yeast-2-hybrid’ αναγνωρίστηκε η πρωτεΐνη Ubc9 ως νέος παράγονταςαλληλεπίδρασης με την TRAF3. Η Ubc9 είναι το μοναδικό E2 ένζυμο που έχειαναγνωριστεί μέχρι στιγμής να συμμετέχει στο μονοπάτι της Σουμουλίωσης(SUMOylation), μιας σημαντικής μετα-μετάφραστικής τροποποίησης. Ο σκοπός αυτούτου διδακτορικού ήταν ο χαρακτηρισμός αυτής της αλληλεπίδρασης με λεπτομέρεια.Δείχνουμε ότι η TRAF3 σουμουλιώνεται in vitro και ότι η τροποποίηση αυτή οφείλεταιστην Ubc9. Απουσία της τροποποίησης αυτής από την Ubc9 οδηγεί στην σταθεροποίησητου TRAF3 μετά από διέγερση των κυττάρων με CD40 και καθυστέρηση της έναρξηςτου εναλλακτικού μονοπατιού του NF-κB. Τέλος, ¨κλείσιμο¨ της Ubc9 με την μέθοδοτου siRNA οδηγεί σε μειωμένη αλληλεπίδραση της TRAF3 με τον υποδοχέα του CD40,κάτι που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η συγκεκριμένη μετά-μεταφραστική τροποποίησηείναι σημαντική για το σχηματισμό των σηματοδοτικών συμπλεγμάτων που συμμετέχει ηTRAF3.