Μελέτη των αλλοιώσεων της ψωριασικής ονυχίας και συσχέτιση της ειδικής κλίμακας βαρύτητας με δείκτες φλεγμονής
Authors: Κυριάκου Αικατερίνη 
Published: August 2021

Η ψωρίαση μπορεί να προσβάλλει το δέρμα, τις αρθρώσεις και τα νύχια. Η ψωριασική ονυχία σχετίζεται με βαρύτερη μορφή ψωρίασης και με σημαντικά χαμηλότερη ποιότητα ζωής. Οι παράγοντες TNF-α, IL-12/23 p40 και IL-17 παίζουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεια της ψωρίασης. Για το λόγο αυτό, πολλές νέες θεραπείες στοχεύουν σε αυτούς ή σε υποδοχείς τους. Αρχικός στόχος ήταν η μελέτη των αλλοιώσεων της ψωριασικής ονυχίας και συσχέτισή τους με δημογραφικές και κλινικές παραμέτρους. Για το σκοπό αυτό επιλέχθηκαν άτομα που έπασχαν από οποιαδήποτε μορφή ψωρίασης, και δεν είχαν λάβει συστηματική αντιψωριασική ή ορισμένη τοπική θεραπεία έναντι της ψωριασικής τους ονυχίας για τουλάχιστον ένα έτος. Το 67% των ασθενών παρουσίαζε ψωριασική ονυχία. Η συχνότερα παρατηρούμενη αλλοίωση ήταν η σταγόνα ελαίου, ενώ ακολούθησαν η ονυχόλυση και τα βοθρία. Καμία από τις συμμεταβλητές (ηλικία, φύλο, ηλικία εμφάνισης της ψωρίασης, διάρκεια της ψωρίασης, ύπαρξη οικογενειακού ιστορικού και συμμετοχή των αρθρώσεων) δεν ήταν σημαντικές στην πρόβλεψη της ψωριασικής ονυχίας. Έπειτα μελετήθηκε η συσχέτιση της ποιότητας ζωής και βαρύτητας της ψωρίασης του δέρματος και των ονύχων σε ψωριασικούς ασθενείς και εκτιμήθηκε η συμφωνία μεταξύ των διαφορετικών τρόπων μέτρησης της ειδικής κλίμακας βαρύτητας NAPSΙ. Από τους αρχικούς ασθενείς επιλέχθηκαν οι ενήλικες ασθενείς που έπασχαν από κοινή κατά πλάκας ψωρίαση και έδωσαν τη συγκατάθεσή τους για να συμπληρώσουν τα ερωτηματολόγια και να υποβληθούν σε αιμοληψία. Στους ασθενείς με συνοδό ψωριασική ονυχία, υπήρχε μια σημαντική σχέση μεταξύ του PASI και του NAPSI. Επιπρόσθετα, το NPQ10 συσχετίζονταν σημαντικά τόσο με το NAPSI όσο και με το DLQI. Σημαντικές συσχετίσεις βρέθηκαν μεταξύ των διάφορων τρόπων μέτρησης του NAPSI σε ασθενείς που πάσχουν από κοινή, γενικευμένη κατά πλάκας ψωρίαση με συνοδό ονυχία, υποδεικνύοντας την ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των διαφορετικών τρόπων μέτρησής του. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, καθώς και ότι το NAPSI του «όνυχα-στόχου» (0-8) είναι απλούστερο και γρηγορότερο στην εφαρμογή του σε σχέση με τους λοιπούς τρόπους, καλό θα ήταν να προταθεί η χρήση του στην καθημερινή κλινική πράξη. Τέλος, έγινε μελέτη των επιπέδων των TNF-α, IL-12/23 p40 και IL-17 στον ορό ψωριασικών ασθενών που εμφανίζουν ή όχι ονυχία, και διερευνήθηκε η συσχέτιση των επιπέδων των παραπάνω κυτταροκινών με το NAPSI. Από τους ενήλικες ασθενείς που έπασχαν από κοινή κατά πλάκας ψωρίαση και έδωσαν τη συγκατάθεσή τους, επιλέχθηκαν όσοι είχαν PASI<12 και/ή δεν εμφάνιζαν ψωριασική αρθρίτιδα. Τα επίπεδα του TNF-α ήταν σημαντικά υψηλότερα στην ομάδα των ψωριασικών ασθενών με συνοδό ονυχία σε σύγκριση με αυτούς που εμφάνιζαν βλάβες μόνο στο δέρμα. Εντούτοις, τα επίπεδα της IL-12/23 p40 και IL-17 στον ορό των ψωριασικών ασθενών δε διέφεραν σημαντικά στις 2 ομάδες. Το NAPSI του «όνυχα-στόχου» παρουσίασε συσχέτιση με τα επίπεδα του TNF-α στον όρο των ψωριασικών ασθενών με συνοδό ψωριασική ονυχία. Αντιθέτως, το NAPSI του «όνυχα-στόχου» δε συσχετίζονταν με τα επίπεδα της IL-12/23 p40 και IL-17. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν το σημαντικό ρόλο του TNF-α στην παθογένεια της ψωριασικής ονυχίας και ίσως υποδηλώνουν ότι οι θεραπευτικοί παράγοντες έναντί του θα μπορούσαν να είναι περισσότερο ευεργετικοί στην αντιμετώπιση της ψωριασικής ονυχίας σε σχέση με τους παράγοντες έναντι των IL-12/23 p40, IL-17 και των υποδοχέων τους.