bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η συμβολή της γλυπτικής στη ζωγραφική του Amedeo Modiglianni (1884-1920)
Authors: Ντακόλια Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Ο Amedeo Modigliani αν και γνωστός για τα ζωγραφικά του έργα, καταπιάστηκε και με τη γλυπτική, κυρίως το διάστημα π.1909-1915. Την περίοδο αυτή ασχολήθηκε εντατικά με το θέμα της Καρυάτιδας -όπως και άλλοι σύγχρονοι γλύπτες, το οποίο και απέδωσε σε διάφορες εκδοχές (ανδρικές, γυναικείες, ερμαφρόδιτες, όρθιες, γονατιστές, αφαιρετικές). Σκοπός της εργασίας, ήταν η συγκέντρωση των -διασκορπισμένων ανά τον κόσμο- σχεδίων με θέμα την Καρυάτιδα, η εύρεση των προτύπων αυτών των έργων, η τοποθέτησή τους σε ένα χρονολογικό πλαίσιο, ο ρόλος τους στο μεγαλεπήβολο σχέδιο του Modigliani για τη δημιουργία ενός Ναού της Ομορφιάς, καθώς και η συνεισφορά τους στο όψιμο ζωγραφικό του έργο: τις προσωπογραφίες και κυρίως στα Γυναικεία Γυμνά. Επίσης, συσχετίστηκε και ο ρόλος της γυναίκας των αρχών του 20ού αιώνα στη διαμόρφωση του τύπου της Καρυάτιδας, καθώς και η επιρροή των εν λόγω σχεδίων σε σύγχρονους καλλιτέχνες αλλά και την Ομάδα των Έξι του Τορίνου (Il Gruppo di Sei di Torino). Παρόλο που δεν κατόρθωσε να ολοκληρώσει τον Ναό του, ο Modigliani πέτυχε τον στόχο του, σχεδιαστικά τουλάχιστον, αφού οι σχεδιασμένες Καρυάτιδές του συμπορεύονταν με τις αναζητήσεις της γαλλικής πρωτοπορίας.
Emergency supply chain management for controlling infectious disease outbreaks
Authors: Δασακλής Θωμάς
Published: August 2021

Ανάμεσα στις φυσικές καταστροφές, οι επιδημίες από μεταδοτικές ασθένειες συνδέονται συχνά με μεγάλο αριθμό θανάτων. Σε κάθε επιδημία ο ρυθμός εξάπλωσης είναι ανάλογος τόσο του αριθμού των νοσούντων όσο και του αριθμού των ανθρώπων που δε νοσούν, ενώ οι πόροι που χρησιμοποιούνται για την καταπολέμησή της και τα αντίστοιχα οφέλη που προκύπτουν δεν σχετίζονται γραμμικά. Τα παραπάνω χαρακτηριστικά καθιστούν την αντιμετώπιση των επιδημιών μια ιδιαίτερα πολύπλοκη διαδικασία, η οποία χαρακτηρίζεται από πλήθος δυναμικών μεταβλητών και μεγάλο βαθμό αβεβαιότητας. Επιπρόσθετα, μιας και οι διαθέσιμοι πόροι (συνεργεία, χρηματικοί πόροι, ιατρικά υλικά κλπ) για την καταπολέμηση μιας επιδημίας είναι περιορισμένοι, τίθεται το θέμα της βέλτιστης κατανομής τους ανάμεσα στους διάφορους υπο-πληθυσμούς και, γενικότερα, του προγραμματισμού τους για την αντιμετώπισή της. Αντικείμενο της διατριβής είναι η διαχείριση φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών και ειδικότερα η διοίκηση της Εφοδιαστικής Αλυσίδας, που υποστηρίζει τις δραστηριότητες αντιμετώπισης τους, με έμφαση στην αντιμετώπιση επιδημιών. Η έρευνα επικεντρώνεται στην αποτύπωση, ανάλυση και διαγνωστική μελέτη της Εφοδιαστικής Αλυσίδας στα παραπάνω πλαίσια, στην ανάλυση προβλημάτων λήψης αποφάσεων που σχετίζονται με τη δομή και τη λειτουργία επιμέρους διαδικασιών της Εφοδιαστικής Αλυσίδας (εφοδιασμός, μεταφορά, κατανομή πόρων, χρονικός προγραμματισμός κλπ), στην ανάπτυξη σχετικών μοντέλων τέτοιων διαδικασιών και στην επίλυσή τους με τη χρήση προσεγγίσεων και τεχνικών της Επιχειρησιακής Έρευνας, όπως ο Μαθηματικός Προγραμματισμός και η Συνδυαστική Βελτιστοποίηση.
Σχεδιασμός στρατηγικής στο φαρμακευτικό χώρο με χρήση τεχνικών πολυκριτήριας ανάλυσης
Authors: Μαστοράκης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Το μέγεθος της φαρμακευτικής αγοράς και η σημαντικότατη συνεισφορά της στην περαιτέρω οικονομική ανάπτυξη σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο είναι κάτι ευρέως αποδεκτό. Η λήψη αποφάσεων με αποδοτικό και γρήγορο τρόπο στο συγκεκριμένο κλάδο λόγω και της σημασίας που έχει είναι ένα θέμα πρωταρχικής σημασίας. Η συγκεκριμένη διατριβή έρχεται να προτείνει ένα πολυκριτήριο σύστημα αξιολόγησης που θα αποτελέσει το μέσο υποστήριξης της διαδικασίας λήψης αποφάσεων της διοίκησης μίας πολυεθνικής φαρμακευτικής εταιρείας σχετικά με το λανσάρισμα νέων φαρμακευτικών προϊόντων στην Ελλάδα. Τα κριτήρια αξιολόγησης βασίστηκαν σε τρεις βασικούς πυλώνες (i) την τρέχουσα κατάσταση στην αγορά (ii) την εξέλιξη του κλάδου τα τελευταία χρόνια (iii) σύγκριση της Ελλάδας με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Αποτέλεσμα της εργασίας είναι η αξιολόγηση και η ιεράρχηση 192 θεραπευτικών κατηγοριών με στόχο την επιλογή αυτής στην οποία αποτελεί τη βέλτιστη επιλογή επένδυσης στην ελληνική φαρμακευτική αγορά. Για το υπολογιστικό κομμάτι της συγκεκριμένης ιεράρχησης χρησιμοποιήθηκε ένα μοντέλο προσθετικής αξίας η οποία εκτιμήθηκε μέσω της μεθόδου μονότονης παλινδρόμησης UTASTAR. Αρχικά ζητήθηκε από τους αποφασίζοντες να ιεραρχήσουν ένα δείγμα των εναλλακτικών δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο ένα προσωποποιημένο σύστημα προσθετικών αξιών. Σε δεύτερη φάση, όλες οι εναλλακτικές αξιολογήθηκαν και μια συνολική κατάταξη των 192 εναλλακτικών πραγματοποιήθηκε. Τέλος αναλύθηκε η σταθερότητα των αποτελεσμάτων λαμβάνοντας υπόψη διαφορετικές αξιολογήσεις των παραμέτρων που χρησιμοποιήθηκαν στο μοντέλο. Για το σκοπό αυτό, αναλύθηκαν περαιτέρω τα αποτελέσματα υπολογίζοντας την καλύτερη και χειρότερη θέση που μπορεί να πάρει στην κατάταξη η κάθε εναλλακτική.
Σύνθεση καινοτόμου προσροφητικού μέσου χαμηλού κόστους για την υποκατάσταση του ενεργού άνθρακα σε βιομηχανική κλίμακα
Authors: Πολίτη Δωροθέα
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή μελετάται η δυνατότητα σύνθεσης καινοτόμου προσροφητικού υλικού ως υποκατάστατο του ενεργού άνθρακα (εμπορίου) σε βιομηχανική κλίμακα. Η μέθοδος της προσρόφησης παρουσιάζει μεγάλο ερευνητικό και πρακτικό ενδιαφέρον, εφόσον η απομάκρυνση των χρωστικών και των βαρέων μετάλλων γίνεται με τη χρήση κατάλληλα επιλεγμένης βιομάζας με τρόπο περισσότερο φιλικό προς το περιβάλλον, με μεγαλύτερο οικονομικό όφελος για τη μονάδα επεξεργασίας (κατασκευή-λειτουργία-συντήρηση) και μεγαλύτερη ευκολία στο χειρισμό της μεθόδου επεξεργασίας.Πιο συγκεκριμένα, μελετήθηκε η δυνατότητα παραγωγής προσροφητικών υλικών από τροποποιημένη βιομάζα. Αυτά τα προσροφητικά υλικά χρησιμοποιήθηκαν για την απομάκρυνση χρωστικών (όπως το Μπλέ του Μεθυλενίου - Μethylene Βlue, ΜΒ) και βαρέων μετάλλων (όπως το εξασθενές χρώμιο, Cr(VI)) από υγρά βιομηχανικού απόβλητα.
Σύνθεση νέων χειρόμορφων οργανοκαταλυτών (ακινητοποιημένων ή μη) και μελέτη της καταλυτικής τους δράσης σε ασύμμετρους οργανικούς μετασχηματισμούς
Authors: Φωτάρας Σταμάτης-Πανορμίτης
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή αναφέρεται στη σύνθεση νέων χειρόμορφων οργανοκαταλυτών(ακινητοποιημένων ή μη) και τη μελέτη της καταλυτικής τους δράσης σε ασύμμετρουςοργανικούς μετασχηματισμούς. Αρχικά περιγράφεται ο σχεδιασμός, η σύνθεση και ημελέτη αμιδίων-θειουριών που προέρχονται από α-αμινοξέα, 1,2-διφαινυλοαιθυλενοδιαμίνη και φέρουν ακραίο ογκώδη δις(τριφθορομεθυλο)-υποκατεστημένο αρωματικό δακτύλιο, στην ασύμμετρη αλδολική αντίδραση. Τοπρολιναμιδικό παράγωγο που συνδέεται με την ομάδα της θειουρίας μέσω συνδέσμου(1S,2S)-1,2-διφαινυλοαιθυλενοδιαμίνης, υποβάλλεται στη συνέχεια σε μία συστηματικήμελέτη της σχέσης δομής-δράσης με σκοπό την επίτευξη βέλτιστης καταλυτικήςδραστικότητας. Το προλιναμίδιο-θειουρία που βασίζεται στη (1S,2S)-1,2-διφαινυλοαιθυλενοδιαμίνη και στον (S)-ασπαρτικό δι-tert-βουτυλεστέρα, αναδείχθηκε ωςο βέλτιστος καταλύτης της ασύμμετρης αλδολικής αντίδρασης παρέχοντας το προϊόνέως και ποσοτικά με 99:1 dr και 99% ee.Τη σύνθεση και μελέτη των οργανοκαταλυτών σε διάλυμα, διαδέχεται ο σχεδιασμός, ησύνθεση και μελέτη ακινητοποιημένων oργανοκαταλυτών θειουρίας σε οργανικάπολυμερικά υποστρώματα (ρητίνες). Μελετάται αρχικά η δράση ακινητοποιημένωναναλόγων του προλιναμιδίου-θειουρίας που προέρχεται από τη (1S,2S)-1,2-διφαινυλοαιθυλενοδιαμίνη και τον tert-βουτυλεστέρα της (S)-φαινυλογλυκίνης στιςβέλτιστες συνθήκες της ασύμμετρης αλδολικής αντίδρασης. Τη μελέτη ενός απευθείας-ή μέσω συνδέσμου-προσαρτημένου παραγώγου θειουρίας που προέρχεται από(1S,2S)-1,2-διφαινυλοαιθυλενοδιαμίνη και (S)-ασπαρτικό δι-tert-βουτυλεστέρα στηναντίδραση Michael μεταξύ της ακετόνης και του trans-β-νιτροστυρενίου, ακολουθεί μιαεπίσης συστηματική διερεύνηση της σχέσης δομής-δράσης του απευθείας-ακινητοποιημένου αναλόγου σε ρητίνη πολυστυρενίου-1%-διβινυλοβενζολίου, ώστε ναεπιτευχθεί η βέλτιστη καταλυτική δραστικότητα. Ο οργανοκαταλύτης που βασίζεται στη(1R,2R)-1,2-διφαινυλοαιθυλενοδιαμίνη και στη (S)-φαινυλογλυκίνη παρέχει το προϊόντης αντίδρασης Michael σε πολύ υψηλή απόδοση (96%) και εκλεκτικότητα (99% ee), ηοποία διατηρείται και μετά από 4 ανακυκλώσεις.
Οι πρωτεΐνες καταπληξίας και η γλουταμίνη στην ανοσολογική απόκριση ασθενών με σήψη
Authors: Μπριασούλη Ευφροσύνη
Published: August 2021

Σε αυτή την μελέτη, σε μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος (peripheral blood mononuclear cells (PBMC)) ασθενών με σοβαρή σήψη (severe sepsis (SS)) συγκριτικά με ασθενείς με SIRS (systemic inflammatory response syndrome) που προκλήθηκε από τραύμα και υγιείς μάρτυρες, ερευνήσαμε την δράση της Gln πριν ή μετά από διέγερση με θερμικό σοκ ή με λιποπολυσακχαρίτη (lipopolysaccharide (LPS)). Συγκεκριμένα, ελέγχθηκε το ενδεχόμενο να ασκεί τροποποιητική δράση στην απάντηση της heat shock protein-72 (HSP72) και της heat shock protein-90α (HSP90α), τόσο ενδοκυττάρια και εξωκυττάρια όσο και σε επίπεδο γονιδιακής έκφρασης. Επίσης μελετήθηκε η επίδραση που έχει στις αναφερόμενες συνθήκες διέγερσης σε διάφορες φλεγμονώδεις και αντιφλεγμονώδεις κυτταροκίνες σε εξωκυττάριο επίπεδο στις προαναφερθείσες ομάδες ασθενών και υγιών μαρτύρων.Όσο αναφορά τα βασικά επίπεδα στα PBMCs ενδοκυττάριας HSP72 καθώς και έκφρασης του mRNA της HSP72 , στους ασθενείς σε κρίσιμη κατάσταση ήταν υψηλότερα και αυξήθηκαν ακόμα περισσότερο με το HS, αλλά όχι με το LPS. Τα επίπεδα της ενδοκυττάριας HSP72 και τα επίπεδα του mRNA της HSP72 έχουν θετική συσχέτιση με της κυτταροκίνες στο ορό των ατόμων της μελέτης, αλλά αρνητική συσχέτιση με τις κυτταροκίνες του υπερκειμένου των κυτταροκαλλιεργιών, δεν φάνηκε να επηρεάζονται από HSP72-πολυμορφισμούς,τα επίπεδα κορτιζόλης ή τη βαρύτητα της ασθένειας. Η Gln μπορεί να μειώνει τα επίπεδα της ενδοκυττάριας l/mHSP72 μετά την έκθεση σε LPS και να τα αυξάνει μετά από το HS, αλλά δεν ασκεί στατιστικά σημαντική διαφορά στην σχετική έκφραση του mRNA HSP72 στις δύο ώρες. Η έκφραση και η ενδοκυττάρια συγκέντρωση της HSP90α στα PBMC’s βρέθηκε αυξημένη στην οξεία φάση της φλεγμονής. Σε αντίθεση με την μεγάλη αύξηση της ενδοκυττάριας HSP90α μετά από έκθεση στο HS, την οποία παρουσιάζουν τα PBMCs των υγιών μαρτύρων, τα μονοκύτταρα και λεμφοκύτταρα των βαρέως πασχόντων δεν είχαν παρόμοια ανταπόκριση, το οποίο ενδεχομένως να υποδηλώνει μη ικανοποιητική ανταπόκριση στον πυρετό στη σοβαρή νόσο.
Greek cyclists on the move
Authors: Διακάκη Ελένη
Published: August 2021

Μεταβάσεις που έχουν ιδιοσυγκρασιακό χαρακτήρα χρειάζονται την προσοχή μας, καθώς μπορεί να αποτελέσουν στρεσογόνες και τραυματικές εμπειρίες (Wylleman, Alfermann, & Lavallee, 2004). H αθλητική μετανάστευση είναι μια απ’αυτές καθώς έχει επιπτώσεις στην ταυτότητα και την κουλτούρα του ατόμου (Maguire & Stead, 1996). Ο σκοπός αυτής της έρευνας ήταν διπλός: α) να διερευνήσει την επίδραση της μεταναστευτικής εμπειρίας στην αναδόμηση της ταυτότητας των αθλητών και β) να διερευνήσει τα κίνητρα των αθλητών για την έναρξη, την παράταση ή τον τερματισμό της μεταναστευτικής εμπειρίας υπό το πρίσμα των διαδικασιών προσαρμογής. Οι πρώτοι πέντε Έλληνες αθλητές ποδηλασίας (τέσσερις άντρες και μια γυναίκα) που μετανάστευσαν για να επιδιώξουν μια επαγγελματική αθλητική καριέρα σε ημι-επαγγελματικές ομάδες της Ευρώπης συμμετείχαν στην έρευνα. Χρησιμοποιήθηκε η ποιοτική μεθοδολογία ώπου διεξήχθησαν εις βάθος αναδρομικές συνεντεύξεις. Διαλογική αφηγηματική ανάλυση και θεματική αφηγηματική ανάλυση πραγματοποιήθηκαν για κάθε ερευνητικό ερώτημα αντίστοιχα. Η θεωρητική προσέγγιση των εναλλακτικών αφηγήσεων ταυτότητας (Douglas & Carless, 2006) και το μοντέλο της Φίσκε (2004) για τα μονοπάτια προσαρμογής (βασικά κοινωνικά κίνητρα) καθοδήγησαν τις αναλύσεις. Από τα αποτελέσματα αναδείχτηκε ότι η μεταναστευτική εμπειρία είχε σημαντική επίδραση στις ταυτότητες των αθλητών. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της φυσικής και ψυχικής μετακίνησης και των αλλαγών στις δεδομένες τους συνήθειες. Οι ταυτότητες βρίσκονται σε συνεχή διαμόρφωση και ποτέ δεν είναι σταθερές και πεπερασμένες. Η μετάβαση της μετανάστευσης ενέτεινε αυτές τις διαδικασίες και προκάλεσε σημαντικές διαμορφώσεις, διαπραγματεύσεις και αναδομήσεις. Οι ποδηλάτες μέσα από τις αφηγήσεις τους αναθεώρησαν τις προτεραιότητές τους και αναδόμησαν τις ταυτότητές τους προκειμένου να διατηρήσουν ή να αποκτήσουν την αίσθηση της ακεραιότητας και της συνοχής ανάμεσα στη βιωμένη εμπειρία και στην αφήγηση της. Όσον αφορά στα κίνητρα των αθλητών αυτών, τα μονοπάτια προσαρμογής συνέβαλαν στην απόφαση να μεταναστεύσουν, να παρατείνουν ή να αποχωρήσουν από τις χώρες υποδοχής. Από τις αναλύσεις προέκυψαν διαδικασίες απόσχισης από την χώρα αποστολής, με πλήρωση, παράλειψη ή ισορροπία των βασικών κοινωνικών κινήτρων, τονίζοντας έτσι τον ρόλο των μονοπατιών προσαρμογής στην πορεία της αθλητικής καριέρας των αθλητών ποδηλασίας. Η έρευνα αυτή επεκτείνει την υπάρχουσα βιβλιογραφία στην αθλητική μετανάστευση και προσφέρει καινοτόμες οπτικές ταυτόχρονα προς την αφηγηματική προσέγγιση της μεταναστευτικής εμπειρίας, αλλά επίσης και προς την αξιοποίηση των δύο θεωρητικών μοντέλων προκειμένου να εξεταστούν διαφορετικές πτυχές (ταυτότητες και κίνητρα) που χαρακτηρίζουν το φαινόμενο της αθλητικής εργατικής μετανάστευσης.
Αιγαιακές επιδράσεις στην Αλβανία και στα ΝΔ Βαλκάνια κατά τη μέση και ύστερη εποχή του χαλκού
Authors: Τσώνος Ανάγνος-Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής αποτελεί η καταγραφή και η σύνθεση των αρχαιολογικών δεδομένων της 2ης χιλιετίας π.Χ. αναφορικά με τις αιγαιακές επιδράσεις στην Αλβανία και στα ΝΔ Βαλκάνια (ΠΓΔΜ, Σερβία, Μαυροβούνιο, Κροατία), καθώς και ο καθορισμός του ρόλου της Αλβανίας στην πολιτισμική εξέλιξη της Αδριατικής και της Κεντρικής Μεσογείου γενικότερα. Η μελέτη στηρίζεται στον εντοπισμό των αιγαιακών επιδράσεων στην ευρύτερη περιοχή των ΝΔ Βαλκανίων, ιδιαίτερα δε του ακμάζοντος μινωικού και μυκηναϊκού πολιτισμού, τόσο στην ανακτορική όσο και στην μετανακτορική εκδοχή του. Μέσα από τη σύνθεση των στοιχείων γίνεται προσπάθεια να ενταχθεί η Αλβανία στον προϊστορικό χάρτη της περιοχής και να οριστεί με σαφήνεια το περίγραμμα της πολιτιστικής της παρουσίας και των πτυχών που την διαμόρφωσαν. Πιο συγκεκριμένα, εξετάζεται ξεχωριστά η σημασία της αιγαιακής κεραμικής και της μεταλλοτεχνίας στη διαμόρφωση σχέσεων ανάμεσα στο Αιγαίο και στην Αλβανία, ενώ ιδιαίτερο βάρος δίνεται και στη συμβολή του ταφικού εθίμου του τύμβου ως κύριου παράγοντα της τοπικής κοινωνικής συγκρότησης. Παράλληλα, αναλύεται η σχέση του αιγαιακού, και περισσότερο αστικοποιημένου, κοινωνικού προτύπου, με το τοπικό, λιγότερο συγκεντρωτικό, πρότυπο, που στηρίζεται στο ευρύτερο γένος. Επιπλέον, εξετάζεται η θέση της Αλβανίας ως προς τα όρια της προς Β περιφέρειας του μυκηναϊκού κόσμου, αλλά και ως προς τη συγκρότηση της δυτικοελλαδικής μυκηναϊκής κοινής. Τέλος, οι αμοιβαίες και πολυδιάστατες σχέσεις ανάμεσα στην Αλβανία και το Αιγαίο αποδεικνύονται με σαφήνεια μέσα από την ανάλυση των κεραμεικών ομάδων, όπως η εισηγμένη μυκηναϊκή κεραμική, η ψευδομινυακή, η κεραμική με αμαυρόχρωμη διακόσμηση, η μυκηναΐζουσα τοπική κεραμική και η χειροποίητη κεραμική υστεροελλαδικού ρυθμού, αλλά και των μεταλλικών προϊόντων αιγαιακής προέλευσης (ξίφη, εγχειρίδια, λόγχες, μαχαίρια, διπλοί πελέκεις, κτλ). Η δε διασπορά των ευρημάτων αιγαιακής προέλευσης αποδεικνύει την παράλληλη λειτουργία του παράκτιου και του ηπειρωτικού τρόπου επικοινωνίας· ο μεν πρώτος εκμεταλλεύεται τους ευλίμενους κόλπους και την εγγύτητα νησιών και νησίδων προς την ακτή, ο δε δεύτερος χρησιμοποιεί το ευρύ και πυκνό δίκτυο ποταμών, παραποτάμων, ορεινών αυχένων και εύφορων υψιπέδων, δημιουργώντας ένα δυναμικό και εξωστρεφές σύστημα επικοινωνίας της ενδοχώρας, υποτιμημένο από τη μέχρι τώρα έρευνα λόγω της λανθασμένης τάσης θεώρησης των ηπειρωτικών πολιτισμών ως απομονωμένων
Η αισθητική της οχυρωματικής αρχιτεκτονικής
Authors: Καλακαλλάς Ανδρέας
Published: August 2021

Το αντικείμενο της έρευνας είναι η αρχιτεκτονική ανάλυση και η διερεύνηση των αισθητικών προσεγγίσεων και των συνδέσεων με τα χαρακτηριστικά του τοπίου του Κάστρου της Μυτιλήνης, το οποίο δεσπόζει στο Βόρειο Αιγαίο, και κυριαρχεί με πρωτεύοντα πολιτικό, κοινωνικό και στρατηγικό ρόλο κατά την χρονική περίοδο που είχαν την εξουσία του νησιού η οικογένεια των Γκατιλούζι (1355 – 1462). […]
Οι συμπράξεις του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα (Σ.Δ.Ι.Τ.) στη διαδικασία της οικονομικής και περιφερειακής ανάπτυξης στην Ελλάδα
Authors: Δασκαλάκης Θωμάς
Published: August 2021

Το 2005 στην χώρα της έκανε την εμφάνισή του ο Ν. 3389/05 για της «Συμπράξεις του Δημόσιου με τον Ιδιωτικό Τομέα». Συμπράξεις, ωστόσο, υπήρχαν και πριν αφήνοντας πίσω της έργα-ορόσημα. Της κάθε τι καινούργιο, υποστηρίχθηκαν αλλά και επικρίθηκαν σθεναρά. Σε μία προσπάθεια, συνεπώς, αναγνώρισης εάν και κατά πόσον οι ισχυρισμοί όσων αντιτίθενται της Συμπράξεις, ευσταθούν ή είναι αποτέλεσμα «φόβου» απέναντι σε κάτι «καινούργιο», παρουσιάσθηκε και αναλύθηκε το αντικείμενο των Συμπράξεων καθώς και η συμβολή της στην οικονομική και περιφερειακή ανάπτυξη. Αντλώντας δεδομένα από ένα πλήθος καταγραφών σχετικά με την χωρική, τομεακή και χρονική πορεία υλοποίησης των εγκεκριμένων έργων Σ.Δ.Ι.Τ., και σε άμεση σύγκριση με τα έργα του Ε.Σ.Π.Α., διαπιστώθηκε σημαντική συμβολή των Συμπράξεων στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας, με μικρή, της, έως και αμελητέα περιφερειακή συνιστώσα. Προτείνεται, συνεπώς, η υπό προϋποθέσεις ενσωμάτωση των Συμπράξεων, ως πυλώνα ανάπτυξης, στον αναπτυξιακό σχεδιασμό της χώρας μαζί με της Ξένες Άμεσες Επενδύσεις, της Δημόσιες Επενδύσεις και αυτές που υλοποιούνται μέσω του Ε.Σ.Π.Α. Το τελευταίο μάλιστα καλείται να «καλύψει», εν μέρει, το «κενό» της περιφερειακής συνιστώσας των Σ.Δ.Ι.Τ. Εν είδει μοντέλου, οι Σ.Δ.Ι.Τ. (που προτείνουμε) μαζί με της Ξ.Α.Ε. καλούνται να συνεισφέρουν κυρίως στην προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης, ενώ οι Δημόσιες Επενδύσεις και τα έργα που υλοποιούνται μέσω του Ε.Σ.Π.Α. στην επίτευξη ισόρροπης περιφερειακής ανάπτυξης.
Ανάπτυξη εφαρμογών ασύγχρονης τηλεκπαίδευσης στην πυρηνική ιατρική, βασισμένων στην προσομοίωση
Authors: Παπαμιχαήλ Δημήτριος
Published: August 2021

Η παρούσα μελέτη αφορά τη δημιουργία μιας διαδικτυακής πλατφόρμας με ελεύθερη πρόσβαση, η οποία αναλύει τις βασικές αρχές της ιατρικής απεικόνισης στην Πυρηνική ιατρική και δίνει τη δυνατότητα στο χρήστη να εφαρμόσει και να παραμετροποιήσει τις βασικότερες μεθόδους ανασύστασης και επεξεργασίας της τομογραφικής εικόνας. Το περιεχόμενο της διαδικτυακής πλατφόρμας εμπλουτίστηκε με εικόνες, γραφικά και εκπαιδευτικές εφαρμογές προσομοίωσης της τομογραφικής απεικόνισης. Η διαδραστικότητα της πλατφόρμας στηρίζεται στην εφαρμογή .ΝΕΤ μεθόδων, οι οποίες διαχειρίζονται προσαρμοσμένες υπολογιστικές ρουτίνες Matlab μέσω κώδικα C#. Διάφορες πληροφορίες, όπως το προφίλ και η πρόοδος του χρήστη, αποθηκεύονται σε μια βάση δεδομένων και ανακτώνται μέσω αιτημάτων SQL.Η εκπαιδευτική πλατφόρμα αναδεικνύει τις αρχές του πρωτοκόλλου DICOM, τη μέθοδο σχηματισμού των προβολών και του ημιτονογράμματος του απεικονιζόμενου αντικειμένου, τις αρχές ανασύστασης της τομογραφικής εικόνας από τις προβολές, τον αλγόριθμο φιλτραρισμένης οπισθοπροβολής (FBP), τις επαναληπτικές μεθόδους ανασύστασης και την επεξεργασία της ιατρικής εικόνας στο χώρο των αποστάσεων ή των συχνοτήτων. Οι αλγόριθμοι ανασύστασης και βελτιστοποίησης της τομογραφικής εικόνας εφαρμόζονται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε ο χρήστης να μεταβάλλει ορισμένες παραμέτρους και να αντιληφθεί την επίδραση των παραμέτρων αυτών στην ποιότητα της τελικής εικόνας.Για να εκτιμηθεί η εκπαιδευτική αξία των εκπαιδευτικών εφαρμογών, πραγματοποιήθηκε μία προοπτική μελέτη με τη συμμετοχή 115 φοιτητών. Οι συμμετέχοντες απάντησαν σε ένα διαδικτυακό ερωτηματολόγιο πριν και μετά την αλληλεπίδρασή τους με την εκπαιδευτική πλατφόρμα. Στη συνέχεια, όλοι οι φοιτητές είχαν την ευκαιρία να αξιολογήσουν τη δομή, το περιεχόμενο και τη διαδραστικότητα των εφαρμογών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η εκπαιδευτική πλατφόρμα αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο εκπαίδευσης, ως συμπλήρωμα και όχι υποκατάστατο, του καθιερωμένου συστήματος ιατρικής εκπαίδευσης.
Μελέτη των γονιδιακών πολυμορφισμών της IL-8 σε σηπτικούς ασθενείς
Authors: Γεωργίτση Μαριάννα
Published: August 2021

Σκοπός: Βάσει της έννοιας της εξατομικευμένης φύσης της σήψης, ερευνήσαμε τη σημασία του -251 A/T (rs4073) μονονουκλεοτιδικού πολυμορφισμού (SNP) της IL-8 ανάλογα με την υποκείμενη λοίμωξη.Μέθοδοι: Έγινε ταυτοποίηση του γονοτύπου σε 479 ασθενείς με σοβαρή οξεία πυελονεφρίτιδα (UTI, n=146), πνευμονία της κοινότητας (CAP, n=109), ενδοκοιλιακές λοιμώξεις (ΙΑΙ, n=119) και πρωτοπαθή βακτηριαιμία (BSI, n=105) με τη μέθοδο του πολυμορφισμού του μήκους των θραυσμάτων του προϊόντος της PCR και σύγκριση με 104 υγιείς εθελοντές. Η κυκλοφορούσα IL-8 μετρήθηκε εντός των πρώτων 24 ωρών από τη διάγνωση με ανοσοενζυμική μέθοδο. Αποτελέσματα: Η φορεία του ΑΑ γονοτύπου ήταν προστατευτική έναντι ανάπτυξης UTI (OR 0.38, p: 0.007) και CAP (OR 0.30, p:0.004), αλλά όχι έναντι ΙΑΙ και BSI. Προστατευτικός ρόλος έναντι ανάπτυξης σοβαρής σήψης/σηπτικής καταπληξίας παρατηρήθηκε για τους φορείς του γονοτύπου ΑΑ μεταξύ των ασθενών με UTI (OR 0.15, p:0.015). Αυτό το εύρημα συνοδευόταν από μεγαλύτερες συγκεντρώσεις της κυκλοφορούσας IL-8 στους ασθενείς με τον ΑΑ γονότυπο. Συμπεράσματα: Η φορεία του rs4073 τροποποιεί την ευπάθεια για σοβαρή λοίμωξη με εξατομικευμένο τρόπο. Αυτό συνδέεται με τροποποίηση της κυκλοφορούσας IL-8.
Διαχείριση πληροφορίας και κατηγοριοποίηση διεπαφών αναζήτησης στον παγκόσμιο ιστό με αλγόριθμους εμπνευσμένους από τη φύση και τεχνικές μηχανικής μάθησης για μεγάλα δεδομένα
Authors: Κόλιας Βασίλειος
Published: August 2021

Ένα μεγάλο ποσοστό του περιεχομένου στον Παγκόσμιο Ιστό είναι μη διαθέσιμο στους χρήστες των παραδοσιακών μηχανών αναζήτησης εξαιτίας της αδυναμίας προσπέλασής του από τα προγράμματα προσκομιδής περιεχομένου τους. Το φαινόμενο αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το περιεχόμενο αυτό παράγεται δυναμικά και μόνο σαν αποτέλεσμα της υποβολής ερωτημάτων σε φόρμες αναζήτησης. Η αναγνώριση των διεπαφών αυτών αποτελεί το πρώτο βήμα για την αυτοματοποιημένη προσπέλαση περιεχομένου σε αυτό το κομμάτι του Παγκόσμιου Ιστού που είναι γνωστό ως Κρυμμένος Παγκόσμιος Ιστός. Σε αυτή τη διατριβή, αρχικά παρουσιάζεται το εν λόγω ερευνητικό πεδίο. Στη συνέχεια γίνεται ανάλυση ενός συνόλου ιστοσελίδων μεγάλης κλίμακας, με στόχο την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων για τις διεπαφές που περιέχονται στο σύνολο αυτό. Ταυτόχρονα, με βάση αυτό το σύνολο ιστοσελίδων κατασκευάστηκε ένα σύνολο εκπαίδευσης για την επαγωγή κανόνων κατηγοριοποίησης για την αυτοματοποιημένη αναγνώριση διεπαφών αναζήτησης.Η επαγωγή κανόνων κατηγοριοποίησης είναι μια από τις παλιότερες τεχνικές μηχανικής μάθησης και έχει εφαρμοστεί επιτυχώς σε πολλαπλά προβλήματα. Το κύριο πλεονέκτημά της είναι η απλότητα του παραγόμενου μοντέλου κατηγοριοποίησης και η ευκολία ανάγνωσης και ερμηνείας του από τον ανθρώπινο παράγοντα. Μια από τις συνεισφορές της διατριβής αυτής είναι μια πρωτότυπη κατανεμημένη τεχνική επαγωγής κανόνων κατηγοριοποίησης βασισμένη στο μοντέλο Απεικόνισης/Μείωσης. Σαν πρώτο βήμα η προσέγγιση μετατρέπει τα δεδομένα εκπαίδευσης από συνεχή σε διακριτά και στη συνέχεια αναζητά εξαντλητικά το χώρο των πιθανών κανόνων για την εύρεση του καλύτερου, βασισμένη σε ένα προκαθορισμένο κριτήριο αξιολόγησης. Οι κανόνες που παράγονται από το παραπάνω σύνολο, χρησιμοποιούνται για την κατηγοριοποίηση διεπαφών αναζήτησης στον Παγκόσμιο Ιστό ως προς τη λειτουργία τους.Τέλος παρουσιάζεται ένας πρωτότυπος αλγόριθμος εμπνευσμένος από φυσικές διεργασίες για την αναζήτηση πληροφορίας στον Παγκόσμιο Ιστό. Ο αλγόριθμος αυτός έχει τη δυνατότητα να εντοπίζει συναφείς πληροφοριακές μονάδες δρομολογώντας την αναζήτηση πληροφορίας μέσα στο δυναμικό περιβάλλον του Παγκόσμιου Ιστού. Η δρομολόγηση της αναζήτησης, πραγματοποιείται στοχαστικά συνδυάζοντας τεχνικές ανάκτησης που βασίζονται στην ομοιότητα εγγράφων και τεχνικών προσομοίωσης του τρόπου επικοινωνίας των μυρμηγκιών. Ο προτεινόμενος αλγόριθμος σε συνδυασμό με τους κανόνες κατηγοριοποίησης που παράγονται από την προηγούμενη προσέγγιση, μπορεί να εντοπίσει θεματικά συναφείς διεπαφές αναζήτησης στον Παγκόσμιο Ιστό για τη διευκόλυνση της αναζήτησης πληροφορίας στον Κρυμμένο Ιστό.
Sozialpolitik in Deutschland und Griechenland
Authors: Κόφφας Στέφανος
Published: August 2021

Στην διατριβή αναλύονται θέματα εφαρμογής της κοινωνικής πολιτικής, τόσο σε επίπεδο κρατών όσο και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συγκεκριμένα το βιβλίο αποσκοπεί στην συγκριτική παρουσίαση μεταξύ των δύο διαφορετικών κοινωνικοπολιτικών συστημάτων και των εφαρμογών τους σε συγκεκριμένους τομείς του κράτους πρόνοιας. Αναλύονται τα δομικά τους στοιχεία και οι ιδιότητές τους, με βάση τις πρωταρχικές αξίες άσκησης της κοινωνικής πολιτικής δηλαδή της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης, της αυτοδιάθεσης, της αυτοπραγμάτωσης και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Παρουσιάζονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κατά την εφαρμογή της κοινωνικής πολιτικής, όσον αφορά τη λειτουργία των επίσημων κρατικών δομών όσο και των ανεπίσημων δικτύων, αντιπαραβάλλοντας τον τρόπο οργάνωσης φορέων, υπηρεσιών και οργανώσεων της κοινωνικής πρόνοιας, βάσει των ιδιαιτεροτήτων που υπάρχουν σε κάθε χώρα. Η εξέταση των στοιχείων αυτών γίνεται μέσα από την ευρύτερη οπτική καθιέρωσης των ίσων ευκαιριών, της σημασίας των δικτύων, της ενσωμάτωσης και της επίδρασής τους στο πλουραλιστικό μοντέλο στις πολυπολιτισμικές κοινωνίες της ΕΕ. Τέλος, παρουσιάζονται οι σκοποί της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την ευρωπαϊκή κοινωνική πολιτική μέσω της σημασίας του μοντέλου της κοινωνίας των πολιτών της Ευρώπης.
Tεχνικές για σύγχρονα ετερογενή και ευέλικτα ραδιοσυστήματα
Authors: Ζαλώνης Ανδρέας
Published: August 2021

Η διδακτορική διατριβή πραγματεύεται ερευνητικά θέματα που σχετίζονται με τη μελέτη και σχεδίαση σύγχρονων ετερογενών ραδιοσυστημάτων. Εξετάζονται τεχνικές, που αναπτύσσονται για γνωστικά και ευέλικτα συστήματα, οι οποίες προσαρμόζονται ώστε να είναι συμβατές με τα υπάρχοντα και υπό εξέλιξη τηλεπικοινωνιακά πρότυπα. Οι κύριοι τομείς έρευνας αφορούν τη σχεδίαση τεχνικών και αλγορίθμων διαχείρισης ασύρματων πόρων και ελέγχου παρεμβολών, τη δημιουργία μεθοδολογιών σχεδίασης συστημάτων που υποστηρίζουν γνωστικές λειτουργίες και τη δημιουργία βέλτιστων διαδικασιών σχεδίασης αλγορίθμων φυσικού επιπέδου. Στο πεδίο του σχεδιασμού αλγορίθμων διαχείρισης πόρων και παρεμβολής, ο στόχος είναι η συμβατότητα των προτεινόμενων τεχνικών με τα πρότυπα 3GPP LTE/LTE-Advanced και IEEE 802.16 (WiMAX). Η εργασία επικεντρώνεται σε τοπολογίες κυψελωτών δικτύων με υποστήριξη μικρών κυψελών. Στις προτεινόμενες λύσεις έμφαση δόθηκε στην χρήση πληροφορίας περιβάλλοντος – η σχετική έρευνα οδήγησε στην δημιουργία μιας συστημικής μεθοδολογίας που στοχεύει στο να διευκολύνει την ενσωμάτωση γνωστικών λειτουργιών σε ετερογενή ραδιοσυστήματα. Στο πεδίο του σχεδιασμού αλγορίθμων φυσικού επιπέδου, η έρευνα είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη ενός γενικού πλαισίου σχεδιασμού αλγορίθμων προσαρμοστικής διαμόρφωσης και κωδικοποίησης, βασισμένο σε ένα μοντέλο περιγραφής απόδοσης του συνολικού συστήματος, κατάλληλο για βελτιστοποίηση σε πραγματικό χρόνο.
Συμβολή στην ταξινόμηση του καρκίνου του φύματος Vater
Authors: Περυσινάκης Ηρακλής
Published: August 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Μελέτη της έκφρασης των δεικτών CK7, CK20, MUC1, MUC2, CDX2, p53, β-κατενίνη, EGFR και MDM2 στο αδενοκαρκίνωμα του φύματος Vater και συσχέτιση τους με τον τύπο διαφοροποίησης και την πρόγνωση των ασθενών. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Μελετήθηκαν αναδρομικά 47 ασθενείς οι οποίοι είχαν προηγουμένως υποβληθεί σε δυνητικά θεραπευτική παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή για αδενοκαρκίνωμα φύματος Vater κατά τη χρονική περίοδο 1997 - 2014. Εννέα ασθενείς με άμεση μετεγχειρητική θνητότητα εξαιρέθηκαν από την ανάλυση επιβίωσης. Τα δείγματα ταξινομήθηκαν σε εντερικού και χολοπαγκρεατικού τύπου διαφοροποίησης και υποβλήθηκαν σε ανοσοϊστοχημικές χρώσεις με τους προαναφερθέντες δείκτες. Η μέση διάρκεια παρακολούθησης ήταν οι 52 μήνες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Δεκαοκτώ καρκινώματα (38,3%) παρουσίαζαν εντερικό και 29 (61,7%) χολοπαγκρεατικό τύπο διαφοροποίησης. Από τη μονοπαραγοντική ανάλυση διαπιστώθηκε σημαντική συσχέτιση του χολοπαγκρεατικού τύπου με τη MUC1 και του εντερικού με τις CK20 και CDX2. Οριακής σημαντικότητας ήταν η συσχέτιση των εντερικού τύπου όγκων με αυξημένο μέγεθος και τη MUC2. Η διαφοροδιαγνωστική αξία της CK7 περιορίζεται από το γεγονός ότι αν και εκφράζεται στους περισσότερους χολοπαγκρεατικού τύπου όγκους, αποτελεί αρκετά συχνό χαρακτηριστικό και των εντερικού τύπου καρκινωμάτων του φύματος. Η πολυπαραγοντική ανάλυση ανέδειξε ως ανεξάρτητους προγνωστικούς παράγοντες του ιστολογικού τύπου τη CK20 (p=0,003) και τη MUC1 (p=0,004). Η μέση και διάμεση επιβίωση των ασθενών ήταν 90.3 και 55 μήνες αντίστοιχα. Η συνολική πενταετής επιβίωση ήταν 48%. Μεταξύ των παραγόντων για τους οποίους η μονοπαραγοντική ανάλυση ανέδειξε σημαντική συσχέτιση με την επιβίωση (Ca19-9 ορού, ίκτερος, Τ4, χαμηλή διαφοροποίηση, Ν1, στάδιο ΙΙΙ, CDX2), μοναδικός ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας μετά την εφαρμογή της πολυπαραγοντικής ανάλυσης παρέμεινε το προχωρημένο στάδιο (ΙΙΙ) της νόσου (p=0,005). Διαπιστώθηκε επίσης μία οριακά σημαντική συσχέτιση της έκφρασης της p53 με ευνοϊκότερη πρόγνωση. Αν και ήταν εμφανής η τάση των εντερικού τύπου όγκων να συνδέονται με ευνοϊκότερη πρόγνωση (διάμεση επιβίωση 168 vs 27 μήνες), η διαφορά αυτή δεν αποδείχθηκε στατιστικά σημαντική. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η ανοσοϊστοχημική χρώση για τους δείκτες CK20, MUC1, CDX2 και MUC2 μπορεί να υποβοηθήσει την ιστολογική εξέταση στον καθορισμό του τύπου διαφοροποίησης του καρκίνου του φύματος Vater. Το στάδιο της νόσου αποτελεί το μοναδικό καθοριστικό παράγοντα για την επιβίωση των ασθενών αυτών.
Οι αιχμάλωτοι πολέμου στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία (6ος-11ος αι.)
Authors: Λυκάκη Μαρίλια
Published: August 2021

Η αιχμαλωσία είναι μια μεταβατική κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει είτε στην δουλεία ή στην ελευθερία. Κατά τη διάρκεια του 6ου-11ου αι. οι αιχμάλωτοι χρησιμοποιούνταν σε διάφορους ρόλους, στρατιωτικούς, δημογραφικούς, οικονομικούς. Μια σειρά από ερωτήματα προκύπτει σχετικά με την απελευθέρωσή τους με εξαγορά ή στο πλαίσιο ανταλλαγής αλλά και το κοινωνικό και οικογενειακό τους status. Η θεωρία της βυζαντινής εξουσίας δεν αντιστοιχούσε πάντα στην πραγματικότητα σε της κοινωνίας αναφορικά με αυτό το θέμα.Ως εκ τούτου, η έρευνα ασχολείται τόσο με θέματα στρατού και διπλωματίας όσο και με τις σφαίρες του πολιτισμού και της κοινωνίας. Αποκαλύπτει, επίσης, την εικόνα του Βυζαντίου για το ίδιο και για «τους άλλους». Μέσα από μια πολυδιάστατη προσέγγιση με κριτική ανάλυση σύγκριση των πρωτογενών πηγών, κύριος στόχος είναι η κατάδειξη της στάσης του Κράτους αλλά και της Εκκλησίας απέναντι στο ζήτημα που ερευνάται και η εξέλιξή της στην περίοδο από τον έκτο έως τον ενδέκατο αιώνα. Η χρονική αφετηρία της έρευνας βρίσκεται σε μια περίοδο, που η στάση απέναντι στους αιχμαλώτους πολέμου, όπως είχε κληροδοτηθεί από τον ρωμαϊκό κόσμο, άρχισε να αλλάζει λόγω της επιρροής του χριστιανισμού και φτάνει μέχρι την εποχή κατά την οποία η ανταλλαγή αιχμαλώτων με τους Άραβες είχε γίνει συχνή πρακτική και η Αυτοκρατορία ήδη αντιμετώπιζε και τους βόρειους αντιπάλους της.Με την παρούσα μελέτη καταδεικνύονται, επίσης, οι αλλαγές που επήλθαν στη βυζαντινή νομοθεσία και οι συνέπειές τους προκειμένου να αντιμετωπιστούν ποικίλα προβλήματα, που αφορούν στους αιχμαλώτους πολέμου. Τέλος, η έρευνα της συγκεκριμένης εποχής μπορεί να φωτίσει το ζήτημα της αιχμαλωσίας προκειμένου να φανεί αν η στάση Βυζαντινών διέφερε αναλόγως;του αντιπάλου και ως εκ τούτου ποια ήταν η αντιμετώπιση ομόθρησκων αιχμαλώτων εκ μέρους των χριστιανών.
Nonlinear behaviour and design of steel built-up columns under axial and transverse loading
Authors: Καλοχαιρέτης Κωνσταντίνος
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη της συμπεριφοράς σύνθετων υποστυλωμάτων με ράβδους δικτύωσης και τυχαίες συνοριακές συνθήκες υπό αξονική και εγκάρσια φόρτιση και η διατύπωση οδηγιών για το σχεδιασμό τους. Για την επίτευξη αυτού του στόχου ακολουθείται συνδυασμένη πειραματική, αριθμητική και αναλυτική προσέγγιση. Αρχικά, παρουσιάζεται ο σχεδιασμός και η εκτέλεση μιας σειράς πειραματικών δοκιμών με βάση τις οποίες εξάγονται ποιοτικά και ποσοτικά συμπεράσματα. Εν συνεχεία, πραγματοποιούνται αριθμητικές αναλύσεις που δείχνουν πως η αστοχία εκδηλώνεται συνήθως ως τοπική ελαστοπλαστική αστοχία του κρίσιμου φατνώματος. Τέλος, προτείνεται μια αναλυτική μέθοδος για τον προσδιορισμό του φορτίου λυγισμού, της στατικής απόκρισης και του φορτίου αστοχίας ατελών σύνθετων μελών με ράβδους δικτύωσης με τυχαίες συνοριακές συνθήκες υπό αξονικά και εγκάρσια φορτία βασιζόμενη στη θεωρία δοκού Timoshenko. Η προτεινόμενη αναλυτική μέθοδος βρίσκεται σε καλή συμφωνία με αποτελέσματα πλήρως μη γραμμικών αναλύσεων σε αριθμητικά προσομοιώματα μεμονωμένων υποστυλωμάτων και μονώροφων βιομηχανικών πλαισίων.
Το μουσείο ως πολιτιστικό επιφαινόμενο
Authors: Δημόπουλος Γεώργιος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επιχειρεί να περιγράψει τους όρους συγκρότησης και μετασχηματισμού των μουσειακών παραδειγμάτων κατά την ιστορική περίοδο από την Ιταλική Αναγέννηση έως τις ημέρες μας συσχετίζοντας τον μετασχηματισμό τους με τις παράλληλες σημαντικές μεταβολές στο ευρύτερο πολιτιστικό περιβάλλον και στο ιδιαίτερο κάθε φορά «ήθος» των Δυτικών κοινωνιών μέσα στις οποίες γεννήθηκε το νεωτερικό μουσείο. Στόχος είναι η ανίχνευση και κατανόηση των δυνάμεων εκείνων που διαμορφώνουν τα αντιπροσωπευτικά κάθε φορά μουσειακά παραδείγματα εντοπίζοντας τα κατώφλια μετάβασης από το ένα μουσειακό παράδειγμα στο άλλο και τις αρχιτεκτονικές λύσεις στις οποίες εγγράφονται στοιχεία από το χαρακτήρα της αντίστοιχης εποχής.Η μεθοδολογική προσέγγιση που ακολουθείται προσδιορίζεται από την ένταξη κάθε μουσειακού παραδείγματος στο πολιτιστικό πλαίσιο της εποχής του και στον ευρύτερο κύκλο σημαντικών περιόδων του πολιτισμού, όπως αυτές ορίζονται από τον Michel Foucault στο έργο του Οι λέξεις και τα πράγματα, δηλαδή της Αναγεννησιακής, της Κλασικής και της Μοντέρνας, για να καταλήξει η έρευνα στην εξέταση των συνθηκών που γέννησαν τις σύγχρονες μουσειακές δημιουργίες. Θεμελιακή παραδοχή της έρευνας είναι ότι στο εσωτερικό των πολιτισμικών περιόδων συναντώνται διαφορετικά συστήματα σκέψης, αντίπαλες ιδεολογίες, ανταγωνιστικά παραδείγματα. Γι’ αυτό και ως αναγκαία συνθήκη για τον εντοπισμό των κατωφλιών μετάβασης από το ένα μουσειακό παράδειγμα στο άλλο εκλαμβάνεται η διερεύνηση διπολικών σχημάτων, άλλοτε ισχυρών και άλλοτε παρωχημένων ή υβριδοποιημένων, όπως civilization και culture, ορθολογισμός και συναίσθημα, Διαφωτισμός και αντι-Διαφωτισμός, Απολλώνιο και Διονυσιακό πνεύμα, έθνος και οικουμενικότητα, τοπικό και παγκόσμιο. Πρόκειται για δυνάμεις που με την εγγενή δυικότητά τους και την πολύπλοκη διεπίδρασή τους διαποτίζουν τις ρίζες του δυτικού πολιτισμού και προκαλούν διαρκείς μετατοπίσεις στους θεμελιώδεις πολιτιστικούς και πολιτισμικούς κώδικες. Με τον τρόπο αυτό το επίπεδο διερεύνησης μετατίθεται από την εξέταση του μουσείου ως κεντρικού αντικειμένου διερεύνησης, με την έννοια της καταγραφής μιας γενικής ιστορίας του, στην εξέτασή του μέσα από την πολυεπίπεδη συγκρότηση του πολιτισμού. Το συμπέρασμα που συνάγεται είναι ότι το μουσείο αποτελεί μια ιδιάζουσα και ιδιαίτερα κρίσιμη πολιτιστικά και πολιτισμικά έκφραση της κοινωνίας, ένα κεντρικό στοιχείο υπόδειξης και κατανόησης του ιδιαίτερου κάθε φορά «ήθους» των κοινωνιών που το συγκροτούν.
From policies against poverty to a human right not to be poor
Authors: Παπανδρέου Μάριος
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή επιλέγει να εξετάσει τη φτώχεια από νομική σκοπιά, και ειδικότερα υπό το πρίσμα της προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Εκκινώντας από την παραδοχή ότι η φτώχεια είναι παραβίαση πολλών ανθρώπινων δικαιωμάτων και ότι η αντιμετώπισή της μπορεί και πρέπει να δρομολογηθεί εντός του πλαισίου προώθησης και προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, η διατριβή θέτει ως στόχο να απαντήσει στο εξής κεντρικό ερώτημα: μπορούμε πλέον να μιλούμε για τη μετάβαση από τις πολιτικές κατά της φτώχειας, από το πλήθος των εθνικών και διεθνών δεσμεύσεων, στρατηγικών, κατευθύνσεων, εξαγγελιών και προγραμμάτων για την αντιμετώπιση της φτώχειας, στην εποχή όχι απλά της αναγνώρισης ότι η φτώχεια αποτελεί παραβίαση πολλών διαφορετικών δικαιωμάτων αλλά επιπλέον ότι κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα στη μη φτώχεια, ή αλλιώς το δικαίωμα προστασίας από τη φτώχεια, ένα δικαίωμα που όχι μόνο συνδυάζει και συναρμόζει, αλλά επιπλέον ανανοηματοδοτεί, τα επιμέρους δικαιώματα που το απαρτίζουν;
Οι μεταχαλκηδόνιοι Άγιοι στα αρμένικα συναξάρια
Authors: Απρεσιάν Μαριάννα
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική εργασία καταδεικνύεται το γεγονός ότι η Αρμενική Εκκλησία συμπεριέλαβε στα Συναξάριά της βίους αγίων της Ορθόδοξης και της Δυτικής Εκκλησίας που έζησαν μετά τη Σύνοδο της Χαλκηδόνης (451) και το μεγάλο σχίσμα στον κόλπο της μιας και αδιαίρετης Εκκλησίας, οπότε οι Αρχαίες Ανατολικές Εκκλησίες (Αρμενική, Συριακή και Κοπτική) χωρίστηκαν από την παράδοση της Κωνσταντινουπόλεως και της Ρώμης ακολουθώντας τον δικό τους λειτουργικό και εκκλησιαστικό βίο. Επιπλέον, από την έρευνα ανεκδότων χειρογράφων που πραγματοποιείται στην διδακτορική εργασία αποδεικνύεται ότι οι Αρμένιοι συναξαριστές, που ήταν και κληρικοί, όχι μόνον περιελάμβαναν μεταχαλκηδονίους Αγίους της Ανατολικής και Δυτικής Εκκλησίας στα Συναξάρια τους, αλλά εμπλούτισαν αυτά τα κείμενα με νέα και με ενδιαφέροντα σχόλια. Στην εργασία αναζητείται λύση για τον τρόπο με τον οποίο τα μαρτύρια και τα μαρτυρολόγια αυτών των αγίων συμπεριλήφθηκαν στα Αρμενικά Συναξάρια, εάν ήταν δηλαδή ένα τυχαίο γεγονός ή το αποτέλεσμα συστηματικών και μακροχρόνιων ενεργειών των Πατέρων της Εκκλησίας. Τέλος, ερευνώνται ειδικότερα οι σχέσεις των μαρτυρίων και μαρτυρολογίων των Αρμενικών Συναξαρίων με τα αντίστοιχα των Ελληνικών Συναξαρίων. Η έρευνα ακολουθεί την ιστορικοφιλολογική μέθοδο. Στηρίζεται στη μελέτη ανέκδοτων και εκδεδομένων Ελληνικών και Αρμενικών χειρογράφων και στη σχετική σύγχρονη βιβλιογραφία και διαιρείται σε τέσσερα κεφάλαια. Στο Α’ Κεφάλαιο, με τίτλο “Οι πηγές – τα Συναξάρια” παρουσιάζεται η εικόνα των Ελληνικών και των Αρμενικών Συναξαριών, καθώς επίσης και η Αρμενική Αγιολογία και η Μαρτυρολογική Γραμματεία από την εποχή των διωγμών μέχρι τον 12ο αιώνα και γίνεται αναφορά για τις συντάξεις των Αρμενικών Συναξαριών. Στο Β’ Κεφάλαιο με τίτλο “Οι μεταχαλκηδόνιοι άγιοι στα Αρμενικά Συναξάρια” παρουσιάζονται όλες οι ενδείξεις για τους Χαλκηδόνιους αγίους στην Αρμενική Εκκλησία: στο Αρμενικό Λεκτιονάριο, στην Αρμενική εικονογραφία, στην Αρμενική Εκκλησιαστική Γραμματεία κ.α. Κατόπιν καταγράφονται σε πίνακες οι μετα-Χαλκηδόνιοι άγιοι ανά μήνα, οι οποίοι προέρχονται από τη μετάφραση του Συναξαρίου του Ιωσήφ Κωνσταντινουπολίτη. Στο Γ’ Κεφάλαιο με τίτλο “Η μελέτη των αγιολογικών κειμένων” εξετάζονται λεπτομερώς τα αγιολογικά κείμενα των μετα-Χαλκηδόνιων αγίων, σε δύο μέρη: α) Πρώτη και δεύτερη φάση εντάξεως των αγιολογικών κειμένων στα Αρμενικά Συναξάρια και β) Σύντομα και εκτενή αγιολογικά κείμενα. Στο Δ’ Κεφάλαιο με τίτλο “Φιλολογικά προβλήματα και η συμβολή των Αρμενικών Συναξαρίων στην Ελληνική Αγιολογία” διερευνούμε τα μεταφραστικά λάθη. Όσο για τη συμβολή των Αρμενικών Συναξαρίων στην Ελληνική και Λατινική Αγιολογία έγκειται σε μία παραλλαγή του Εορτολογίου της Βυζαντινής και Λατινικής Εκκλησίας, που περιέχουν μερικά Αρμενικά Συναξάρια. Η έρευνα των μεταχαλκηδόνιων αγίων στην Αρμενική και Ελληνική Αγιολογία παρουσιάζει ευρύτερο ερευνητικό ενδιαφέρον, ενώ η παρούσα διδακτορική έρευνα σε πρωτογενές υλικό πιθανόν να εγκαινιάζει μια νέα μορφή συγκριτικής αγιολογικής σπουδής.
Η έκφραση του χιούμορ των παιδιών μέσω των λεκτικών (γλωσσικών) παιχνιδιών στο σχολικό περιβάλλον στην Ελλάδα
Authors: Πηγιάκη Αριστέα
Published: August 2021

Το χιούμορ θεωρείται ως ένα «μοναδικό και αινιγματικό ψυχολογικό φαινόμενο» (Berlyne, 1972). Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση των τρόπων έκφρασης του χιούμορ των παιδιών, μέσω των λεκτικών (γλωσσικών) παιχνιδιών, στο σχολικό περιβάλλον στην Ελλάδα. Παρουσιάζονται μελέτες περίπτωσης τεσσάρων τμημάτων σχολικών τάξεων δημόσιων σχολείων (νηπιαγωγείου, Α’ δημοτικού, ΣΤ’ δημοτικού και Α’ γυμνασίου). Το αυθόρμητο χιουμοριστικό λεκτικό παιχνίδι μελετήθηκε μέσω μη συμμετοχικής παρατήρησης. Το προκαλούμενο χιουμοριστικό λεκτικό παιχνίδι μελετήθηκε μέσω συμμετοχικής παρατήρησης, κατά τη διάρκεια ειδικά διαμορφωμένων προγραμματισμένων δραστηριοτήτων, που διεξήχθησαν μέσα στις τάξεις, με παρότρυνση των παιδιών, μέσω λεκτικής καθοδήγησης και παρουσίασης εικόνων, με σκοπό την πρόκληση λεκτικού χιούμορ. Επιπλέον, διεξήχθησαν ατομικές ημι-δομημένες συνεντεύξεις, που αφορούσαν τόσο στο λεκτικό χιούμορ των παιδιών, όσο και στους δημοφιλείς χιουμορίστες. Από τα μεγαλύτερα παιδιά ζητήθηκαν επιπρόσθετα και γραπτές αναφορές. Για τον εντοπισμό των δημοφιλέστερων παιδιών, χορηγήθηκαν κοινωνιομετρικά τεστ, ενώ οι δημοφιλέστεροι χιουμορίστες εντοπίστηκαν μέσω των απαντήσεων των παιδιών σε αντίστοιχο ανεξάρτητο ερώτημα, αλλά και μέσω των σχετικών αναφορών τους, κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων. Εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές παρείχαν χρήσιμες πληροφορίες για τη διαμόρφωση της εικόνας για το προφίλ των δημοφιλέστερων χιουμοριστών. Με την αξιοποίηση της ανάλυσης περιεχομένου, εντοπίστηκαν οκτώ –κοινές και για τα τέσσερα τμήματα– κατηγορίες χιουμοριστικού λεκτικού παιχνιδιού. Πραγματοποιήθηκε επίσης και έλεγχος του ποσοστού συμφωνίας μεταξύ των αξιολογητριών που κωδικοποίησαν το 40% των δεδομένων, το οποίο ξεπέρασε το 86%, σε όλες τις κατηγορίες και σε όλα τα τμήματα. Οι οκτώ κατηγορίες που εντοπίστηκαν είναι οι εξής: Παρατσούκλια/επίθετα/χαρακτηρισμοί, σχόλια/επισημάνσεις, σύντομες φράσεις/μεμονωμένες λέξεις/επιφωνήματα, αυτοσχέδιες ιστορίες/περιγραφές, παρωδίες/μιμήσεις, γνωστά ανέκδοτα/γνωστές σύντομες ιστορίες, λεκτικές «μάχες»/αντιπαραθέσεις/απλά διαλογικά παιχνίδια και γνωστές τυποποιημένες φράσεις. Σε αυτές διαπιστώνονται διαφορές στις προτιμήσεις και στην έκφραση του λεκτικού χιούμορ των παιδιών, ανάλογα με το αναπτυξιακό τους επίπεδο, αλλά εντοπίζονται και ομοιότητες, καθώς και προτιμήσεις που σχετίζονται με τις ατομικές διαφορές. Οι αναφορές με στοιχεία ταμπού ήταν περιορισμένες, αλλά χαρακτηρίζουν το ηλικιακό επίπεδο των παιδιών και τα αντίστοιχα ενδιαφέροντά τους. Και στα τέσσερα τμήματα οι δημοφιλέστεροι χιουμορίστες ήταν αγόρια, εύρημα που βρίσκεται σε συμφωνία με τις διαπιστώσεις και άλλων ερευνητών. Οι περισσότεροι δημοφιλείς χιουμορίστες αποδείχθηκαν και δημοφιλείς μαθητές, γενικότερα. Το χιούμορ φαίνεται να αποτελεί ένα ιδιαίτερα θετικό χαρακτηριστικό της προσωπικότητας των παιδιών αυτών, τα οποία είναι εξαιρετικά δημιουργικά.
Re-defining urban space through performance
Authors: Μαρίνη Χαρίκλεια
Published: August 2021

This thesis contributes to discourses concerned with urban space and performancepractice. It identifies ways in which built environments become performative; how thebuilt environment performs meaning(s) within the urban context and how spatialpractices of contemporary performance engage with city-spaces. The programmingand order of urban space tends to fix meanings; increasingly regulated and singlepurposecity-spaces seem unable to react to informal or unplanned activities. However,this thesis suggests that urban space entails inherent opportunities for conceiving andpractising space otherwise and looks at a spatial spectrum – from leftover spaces toLondon’s landmarks. It analyses incomplete presences in the built environment andtheir unexpected (re)uses, which make urban space an arena of ideas, interaction andcreativity. It examines how spatial practices of performance, such as site-specificperformance, audio-walks and installations, inform our (re)thinking of space, itsmeaning and its re-appropriation. It argues that through performative concepts andactions, space manifests a changeable and dynamic quality, rather than motionlessness and inertia.The thesis involves an interdisciplinary approach employing geography, urban,architectural and performance studies. It looks at four types of built spaces that havebeen used for performance purposes; a disused warehouse at 21 Wapping Lane, theconverted power station housing the Tate Modern art gallery, the exterior of theNational Theatre’s building and the London district of Wapping. All of these sites areawaiting, or are undergoing, major alterations in their design or planning, involvingreconstruction and expansion, or total demolition. The uncertain future of these sitesand buildings, the inevitable decay of their material, and the temporality of the builtenvironment invite questions of architectural design and urban planning in terms ofperformance. The examination of these sites at this moment of change and thepotential impact of the redevelopment plans on city life make this research timely,since the thesis emphasises the imperative of re-defining concepts of space, planningstrategies, and design processes so as to imagine a less determinate, more creative urban space.
Le théâtre de Jean Genet
Authors: Ψαρούδη Μαρία
Published: August 2021

Η έρευνα αυτή έχει ως αντικέιμενο το θέατρο του Ζαν Ζενέ. Εξετάζει, τη δημιουργία της θεατρικής αισθητικής του και παρουσιάζει τις συγγένειες της με τις αντίστοιχες του Αντονέν Αρτώ αλλά και του Αουγκούστο Μποάλ, μέσα από το Théâtre de la Cruauté και το Théâtre de l'Opprimé. Μελετά επίσης τη θεατρική σύλληψη του Ζαν Ζενέ μέσα από τα κείμενα του (θεωρητικά κείμενα, αλληλογραφία, συνεντεύξεις, μυθιστορήματα, άρθρα),αλλά και μέσα από το θεατρικό του κείμενο. Φτάνουμε έτσι στην μελέτη της δραματουργίας του και σε όλα όσα σημαίνουν για εκείνον θέατρο. Εδώ με τη βοήθεια της σημειολογίας του θεατρικού λόγου και του συστήματος των θεατρικών σημείων, αλλά και των παραγόντων της θεατρικής επικοινωνίας, μελετάμε αναλυτικά όλα όσα απαιτούνται για το πέρασμα από το θεατρικό κείμενο στην παράσταση.Εξετάζουμε τον ρόλο του δραματουργού, του σκηνοθέτη, του ηθοποιού και του θεατή, αλλά και τον τρόπο της μεταξύ τους επικοινωνίας. Μελετάμε όλα τα στοιχεία που συνθέτουν την δραματουργία του Ζενέ σε μια προσπάθεια να εμβαθύνουμε στο θέατρο που εκείνος ονειρευόταν, στο θέατρο που εκείνος επέλεξε να δημιουργήσει.
Προοπτική μελέτη ανίχνευσης νεογνών με συγγενή CMV λοίμωξη με τη μέθοδο της ξηρής σταγόνας αίματος και συσχέτιση με απώτερη εκδήλωση της νευροαισθητήριας βαρηκοϊας και ψυχοκινητικής καθυστέρησης
Authors: Σύγγελου Αγγελική
Published: August 2021

Η συγγενής λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό (cCMV) είναι η πιο συχνήσυγγενής λοίμωξη και μπορεί να προκαλέσει σοβαρή εμβρυικήδυσπραγία. Υπολογίζεται ότι 40-50% των νεογνών μητέρων μεπρωτοπαθή λοίμωξη θα μολυνθεί (1). Από αυτά τα νεογνά, 5-18% θαέχουν συμπτώματα στη γέννηση. Στα νεογνά με συμπτωματική λοίμωξη,η θνησιμότητα ανέρχεται περίπου στο 30%; ενώ περίπου 80% από ταεπιζόντα νεογέννητα θα παρουσιάσουν σοβαρές νευρολογικές επιπλοκέςκαι 10-15% από αυτά θα εμφανίσουν ακουστικές και οπτικές διαταραχές(2). Εάν υπάρξει αναζωπύρωση προηγηθείσας λοίμωξης της μητέραςστην κύηση, τόσο ο κίνδυνος εμβρυικής λοίμωξης όσο και η συχνότηταεπιπλοκών είναι χαμηλότερος. Τέλος, νεογνική λοίμωξη κατά τη διάρκειατοκετού ή μέσω θηλασμού θέτει μικρό κίνδυνο επιπλοκών στονεογέννητο. Σ’αυτή τη διδακτορική διατριβή, στόχος της έρευνας αποτέλεσε ηεκτίμηση της επίπτωσης της συγγενούς CMV λοίμωξης στη χώρα μας,μέσω προοπτικού προσυμπτωματικού ελέγχου νεογνών με τη μέθοδο της ξηρής σταγόνας αίματος τις πρώτες ημέρες της ζωής.