bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Ανάλυση και σχεδίαση μικροκυματικών μεταϋλικών μέσων
Authors: Καμπιτάκης Μύρων
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η ανάλυση και σχεδίαση μικροκυματικών μεταϋλικών μέσων διάδοσης. Τα μεταϋλικά (metamaterials) εμφανίζουν ταυτόχρονα αρνητικές τιμές των συντακτικών τους παραμέτρων ε και μ σε ορισμένο εύρος συχνοτήτων, με αποτέλεσμα αρκετά ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά, όπως η εμφάνιση αρνητικού δείκτη διάθλασης, η αντιστροφή του φαινομένου Doppler και το γεγονός ότι η ταχύτητα φάσης και η ταχύτητα ομάδας, που χαρακτηρίζει την κατεύθυνση μετάδοσης της ισχύος, έχουν αντίθετες κατευθύνσεις. Η ηλεκτροδυναμική συμπεριφορά υλικών μέσων με αρνητικό δείκτη διάθλασης μελετήθηκε για πρώτη φορά από το Ρώσο επιστήμονα Veselago το 1968, ο οποίος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τέτοιου είδους υλικά δεν υπάρχουν στη φύση, αλλά είναι δυνατό να κατασκευαστούν τεχνητά. Το θέμα δεν έτυχε περαιτέρω διερεύνησης από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα στις επόμενες δεκαετίες, μέχρι και το 1999, όταν επανήλθε στο προσκήνιο από την ομάδα του Βρετανού επιστήμονα Pendry στο πανεπιστήμιο Imperial, ο οποίος πρότεινε μία μέθοδο για την εμφάνιση αρνητικής μαγνητικής διαπερατότητας μ από αγωγούς. Η δομή που προτάθηκε αποτελούνταν από μία συστοιχία διαχωρισμένων δακτυλίων (Split Ring Resonators) και εμφάνιζε αρνητικό μ γύρω από ένα στενό εύρος ζώνης συχνοτήτων. Ο συνδυασμός της δομής των διαχωρισμένων δακτυλίων με λεπτά μεταλλικά σύρματα παρείχε αρνητική μαγνητική διαπερατότητα μ και διηλεκτρική επιτρεπτότητα ε αντίστοιχα, οδηγώντας στην ανάπτυξη ενός σύνθετου υλικού με αρνητικό δείκτη διάθλασης από μία ομάδα ερευνητών στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (UCSD). Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα η ανάπτυξη μεταϋλικών μέσων να απασχολήσει ιδιαίτερα την επιστημονική κοινότητα την τελευταία δεκαετία. Στην παρούσα διατριβή προτείνεται μία τελείως διαφορετική δομή ως υποψήφιο μεταϋλικό μέσο, η οποία καθιστά ευκολότερη τη φυσική του υλοποίηση και προσφέρεται για λειτουργία τόσο στις μικροκυματικές (GHz) όσο και σε υψηλότερες συχνότητες (THz). Η δομή που επιλέγεται για τη μοντελοποίηση του μεταύλικού συνίσταται από ένα τρισδιάστατο κυβικό πλέγμα διηλεκτρικών σφαιρών, οι οποίες είναι μαγνητικά αδρανείς. Η συγκεκριμένη δομή εκμεταλλεύεται το φαινόμενο του ηλεκτρομαγνητικού συντονισμού των σφαιρών που πραγματοποιείται σε συγκεκριμένες συχνότητες και έχει ως αποτέλεσμα τη μεγιστοποίηση του πλάτους του σκεδαζόμενου Η/Μ πεδίου. Σημειώνεται επίσης ότι το μέσο στο σύνολό του εμφανίζει ισοτροπική συμπεριφορά, γεγονός το οποίο σε συνδυασμό -6- με την περιοδικότητα της δομής, διευκολύνει την ανάλυση της ηλεκτρομαγνητικής του συμπεριφοράς. Αποδεικνύεται ότι η ενεργός μαγνητική διαπερατότητα μeff και η ενεργός διηλεκτρική σταθερά εeff της συνολικής δομής εξαρτώνται άμεσα από το συντονισμό των μεμονωμένων σφαιρών και οι τιμές τους εμφανίζουν απότομες αυξομειώσεις γύρω από τις συχνότητες συντονισμού των μαγνητικών και ηλεκτρικών κυμάτων αντίστοιχα, με αποτέλεσμα να προκύπτουν αρνητικές σε ορισμένο εύρος ζώνης...
Ανάπτυξη και ενεργειακή βελτιστοποίηση αυτόνομου ξηραντηρίου γεωργικών προϊόντων με χρήση ηλιακής ενέργειας
Authors: Λαμνάτου Χρυσοβαλάντου
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εντάσσεται στο επιστημονικό πεδίο των τεχνολογιών της Ηλιακά Υποβοηθούμενης Μηχανικής Ξήρανσης και επικεντρώνεται ειδικότερα σε διεργασίες Ξήρανσης με Συναγωγή. Το ενδιαφέρον εστιάστηκε στη θεωρητική και πειραματική διερεύνηση ενός ξηραντηρίου γεωργικών προϊόντων το οποίο λειτουργεί με χρήση της Ηλιακής Ενέργειας. Στα πλαίσια της παρούσας διερεύνησης, έμφαση δόθηκε στα φυσικά φαινόμενα που αναπτύσσονται στον θάλαμο ξήρανσης ενώ η πηγή ενέργειας (ηλιακός συλλέκτης) θεωρήθηκε δεδομένη. Κύριο αντικείμενο της θεωρητικής μελέτης ήταν η αριθμητική προσομοίωση της ροής και της μεταφοράς θερμότητας/μάζας κατά την ξήρανση με στόχο να διερευνηθεί το πως τα ροϊκά φαινόμενα επιδρούν σε αυτή. Αναπτύχθηκε ένα συνδυασμένο μοντέλο διάχυσης τύπου Luikov για το προς ξήρανση στέρεο προϊόν με επιλυτή ροής για τον αέρα με τη μέθοδο των πεπερασμένων όγκων. Στο μοντέλο υπάρχει επιλογή επίλυσης μονό στο στέρεο η σε στέρεο και ρευστό. Στη 2η περίπτωση η επίλυση είναι Συζευγμένη προσέγγιση που ενδείκνυται ιδιαίτερα για χρονικά μεταβαλλόμενες ροές και για ηλιακά ξηραντήρια φυσικής συναγωγής. Για την υπολογιστική διερεύνηση αρχικά διαμορφώθηκε μια διάταξη βασισμένη στην πειραματική εγκατάσταση. Μελετήθηκε η περίπτωση ροής αέρα γύρω από ένα προς ξήρανση σώμα (ορθογωνική πλάκα) στο κέντρο του θαλάμου και το πως ροϊκά φαινόμενα όπως ζώνες αποκόλλησης παρεμπόδιση της ροής επηρεάζουν τους συντελεστές μεταφοράς. Διερευνήθηκε επίσης κατά ποσό ο περιορισμός των ζωνών αποκόλλησης με προσθήκη διαχωριστή ροής στην είσοδο του θαλάμου επηρεάζει αυτά τα ροϊκά φαινόμενα προς όφελος ή όχι της ξήρανσης. Στη συνέχεια καθώς σε πραγματικής κλίμακας ξηραντήρια τοποθετούνται περισσότερα του ενός ράφια με το προϊόν η διερεύνηση επεκτάθηκε θεωρώντας δύο σώματα (πλάκες) μέσα στον θάλαμο και έγινε διερεύνηση της αλληλεπίδρασής τους σε εναλλακτικές σχετικές θέσεις ως προς τα ροϊκά φαινόμενα και τα φαινόμενα μεταφοράς θερμότητας/μάζας κατά την ξήρανση. Επιπρόσθετα πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε πειραματικό ηλιακό ξηραντήριο (πηγή ενέργειας συλλέκτης αέρα με σωλήνες κενού) κατά την ξήρανση γεωργικών προϊόντων και προσδιορίστηκαν μεγέθη όπως συντελεστές διάχυσης ρυθμός ξήρανσης συντελεστές απόδοσης συνθέτοντας μια συνολικήεικόνα της διεργασίας της ξήρανσης. Τα ευρήματα της παρούσας διατριβής μπορούν να συμβάλουν στη διαδικασία βελτιστοποίησης του σχεδιασμού ενός θαλάμου ξήρανσης π.χ. μέσω διασφάλισης ευνοϊκών αεροδυναμικών συνθηκών κατά τη λειτουργία του ξηραντηρίου.
Συμβολή στη μελέτη ασφαλών συστημάτων οπτικών επικοινωνιών βασισμένων σε χαοτικά φέροντα
Authors: Κανακίδης Δημήτριος
Published: January 2014

Σε αυτή τη διατριβή μελετάται θεωρητικά η δημιουργία χαοτικών φερόντων από πηγές ημιαγωγικών laser και συγκρίνονται οι επιδόσεις τριών μεθόδων κωδικοποίησης (Chaotic Modulation, Chaotic Shift Keying, Chaotic Masking), για διάφορες διατάξεις του δέκτη, σε ένα χαοτικό, οπτικό σύστημα επικοινωνιών. Στη μελέτη αυτή αναδεικνύεται η δυνατότητα κωδικοποίησης και επιτυχούς αποκωδικοποίησης της πληροφορίας για ρυθμούς μετάδοσης που αγγίζουν τα 10 Gb/s. Επικεντρώνοντας στο σχήμα χαοτικής διαμόρφωσης (CM) αναλύεται η απόδοση ενός back-to-back χαοτικού συστήματος επικοινωνιών για δύο διαφορετικές μεθόδους αποκωδικοποίησης. Στην προσέγγιση τόσο κλειστού όσο και ανοιχτού βρόχου, αποδεικνύεται ότι η μέθοδος κανονικοποιημένης αποκωδικοποίησης η οποία χρησιμοποιείται ευρύτατα στη βιβλιογραφία, παρουσιάζει σημαντικές διαφορές στην εκτίμηση της απόδοσης ενός χαοτικού συστήματος επικοινωνιών σε σχέση με την περισσότερο ρεαλιστική περίπτωση της μεθόδου αποκωδικοποίησης αφαίρεσης των φωτορευμάτων πομπού και δέκτη που προτείνεται στη διατριβή αυτή. Για τις μεθόδους κωδικοποίησης CM και CSK, μελετάται εν συνεχεία η απόδοση ενός συστήματος ανοιχτού βρόχου όταν διάφοροι εσωτερικοί παράμετροι του laser του δέκτη διαφοροποιούνται σε σχέση με αυτούς του πομπού. Παρατηρείται ότι οι επιδόσεις του συστήματος επηρεάζονται ανάλογα με το ποσοστό διαφοροποίησης των εσωτερικών παραμέτρων των δύο laser, καθώς και από την ισχύ σύζευξης πομπού-δέκτη. Στη συνέχεια μελετώνται οι επιδράσεις της διάδοσης σε οπτική ίνα ενός συστήματος χαοτικών επικοινωνιών που υιοθετεί τις μεθόδους κωδικοποίησης CM και CSK για διάφορους ρυθμούς διαμόρφωσης. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί η υποβάθμιση των επιδόσεων του συστήματος λόγω των επιδράσεων της διάδοσης, προτείνονται διάφοροι μέθοδοι διαχείρισης της διασποράς. Τέλος διερευνώνται οι επιδόσεις ενός χαοτικού συστήματος επικοινωνιών συμπεριλαμβανομένου της διάδοσης σε οπτική ίνα για διάφορες περιπτώσεις υλοποίησης της διάταξης του δέκτη. Οι περιπτώσεις αυτές περιλαμβάνουν δύο διαφορετικές αρχιτεκτονικές του δέκτη (κλειστού και ανοιχτού βρόχου), τόσο κατά την πραγματοποίηση ασθενούς όσο και ισχυρής έγχυσης, ενώ παράλληλα παρουσιάζεται μια συγκριτική μελέτη χρησιμοποίησης ενός laser στο δέκτη με αντιανακλαστικές επιφάνειες σε αντιπαραβολή ενός συμβατικού laser με υψηλή ανακλαστικότητα στις δύο όψεις του
Ανάπτυξη τεχνικής για τον έλεγχο ορθής λειτουργίας του τμήματος RF πομποδεκτών, προσανατολισμένη στην ανίχνευση ελαττωμάτων
Authors: Δερμεντζόγλου Λάμπρος
Published: January 2014

Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής παρουσιάζεται μία νέα τεχνική για τον έλεγχο ορθής λειτουργίας του τμήματος RF ολοκληρωμένων κυκλωμάτων πομποδεκτών. Ο έλεγχος ορθής λειτουργίας είναι προσανατολισμένος στην ανίχνευση ελαττωμάτων των επιμέρους κυκλωμάτων απαρτίζουν τον πομποδέκτη, ενώ η όλη διαδικασία δεν απαιτεί τη χρήση εξωτερικών γεννητριών σημάτων ελέγχου. Επίσης προτάθηκαν και σχεδιάστηκαν ενσωματωμένα κυκλώματα ελέγχου ορθής λειτουργίας κυκλωμάτων διαφορικών ενισχυτών χαμηλού θορύβου, διαφορικών μικτών συχνότητας και διαφορικών ταλαντωτών συντονισμένου κυκλώματος τα οποία συνθέτουν τη βαθμίδα ραδιοσυχνοτήτων των πομποδεκτών. Επιπρόσθετα και για λόγους γενίκευσης, η προτεινόμενη τεχνική ελέγχου ορθής λειτουργίας επεκτάθηκε σε ενισχυτές χαμηλού θορύβου μονού τερματισμού και ταλαντωτές τύπου δακτυλίου. Η αξιολόγηση των προτεινόμενων μεθοδολογιών ελέγχου ορθής λειτουργίας και των αντίστοιχων κυκλωμάτων που τις υλοποιούν έγινε στη βάση της αποδοτικότητας (δείκτη κάλυψης σφαλμάτων), της οικονομίας (χρόνος εκτέλεσης ρουτίνας ελέγχου, χρήση εξοπλισμού, επιφάνεια κάλυψης πυριτίου) και της αποτελεσματικότητας (ανθεκτικότητα σχεδιασμού, προσαρμοστικότητα τεχνικής). Τα πειραματικά αποτελέσματα κατέδειξαν την αξιοπιστία της προτεινόμενης μεθοδολογίας καθώς και τη δυνατότητά της να χρησιμοποιηθεί σε παραγωγικές διαδικασίες ολοκληρωμένων συστημάτων μεγάλης κλίμακας
Μετρήσεις της άμεσης ηλιακής ακτινοβολίας και εφαρμογές στην τηλεπισκόπηση ατμοσφαιρικών παραμέτρων
Authors: Κουρεμέτη Ναταλία
Published: January 2014

H διδακτορική διατριβή αφορά στην ανάπτυξη ενός νέου φασματοφωτόμετρου, το οποίο ονομάστηκε Φαέθων, με δυνατότητα μέτρησης τριών συνιστωσών της ηλιακής ακτινοβολίας: την ροή της άμεσης και της ολικής ακτινοβολίας και την ένταση της διάχυτης ηλιακής ακτινοβολίας στη φασματική περιοχή 300-1000 nm. Απώτερος στόχος είναι ο υπολογισμός διαφόρων ατμοσφαιρικών παραμέτρων που μπορούν να προκύψουν από τις μετρήσεις αυτές, όπως το οπτικό βάθος των ατμοσφαιρικών αιωρημάτων και η κατακόρυφη στήλη ατμοσφαιρικών αερίων (ΝΟ₂, Ο₃, Ο₄, Η₂Ο, SΟ₂, κ.α.). Συνοπτικά στη διατριβή παρουσιάζεται ο σχεδιασμός και κατασκευή των τεχνικών τμημάτων του οργάνου, ο οπτικός και ραδιομετρικός χαρακτηρισμός του οργάνου, η αξιολόγηση των πρωτογενών μετρήσεων ακτινοβολίας και η ανάπτυξη ή προσαρμογή μεθοδολογιών υπολογισμού διαφόρων ατμοσφαιρικών παραμέτρων με παράλληλη αξιολόγηση της ποιότητας των προϊόντων αυτών. Στο εισαγωγικό κεφάλαιο της διατριβής γίνεται αναφορά στην ηλιακή ακτινοβολία και την διάδοση της στην ατμόσφαιρα, καθώς και στις μετρήσεις της και τα ακτινομετρικά μεγέθη που χρησιμοποιούνται. Τέλος περιγράφονται τα όργανα, των οποίων οι μετρήσεις χρησιμοποιήθηκαν στα πλαίσια της διατριβής. Στο 1ο κεφάλαιο παρατίθεται η τεχνική περιγραφή του οργάνου Φαέθων και περιγράφεται λεπτομερώς ο οπτικός χαρακτηρισμός του. Σύμφωνα με τα καθιερωμένα διεθνή πρότυπα, περιγράφονται οι μεθοδολογίες και τα αποτελέσματα της απόλυτης βαθμονόμησης, του προσδιορισμού της φασματικής απόκρισης για τους τρεις τύπους μετρήσεων, του προσδιορισμού διαφόρων τεχνικών χαρακτηριστικών, όπως το σήμα σκότους, το σχήμα και εύρος της συνάρτησης σχισμής, η βαθμονόμηση των στοιχείων του ανιχνευτή ως προς το μήκος κύματος, η ελάχιστη ανιχνεύσιμη ακτινοβολία, η γραμμικότητα του συστήματος και το οπτικό σύστημα εισόδου της ακτινοβολίας. Τέλος, με βάση το χαρακτηρισμό, γίνεται εκτίμηση της αναμενόμενης αβεβαιότητας των μετρήσεων. Στο 2ο κεφάλαιο παρουσιάζεται η αξιολόγηση των μετρήσεων του οργάνου Φαέθων, συγκρίνοντας παράλληλες μετρήσεις με άλλα φασματοφωτόμετρα, των οποίων η σταθερότητα και αξιοπιστία της λειτουργίας τους και των μετρήσεων τους έχουν ήδη πιστοποιηθεί. Το όργανο χρησιμοποιήθηκε σε 6 πειραματικές εκστρατείες κατά την περίοδο 2005-2009. Επιλεγμένες εφαρμογές των μετρήσεων αυτών, εκτός από την αξιολόγηση του οργάνου, παρουσιάζονται στο 3ο κεφάλαιο. Στο 4ο κεφάλαιο διερευνάται η εφαρμογή της μεθόδου της οπτικής διαφορικής απορρόφησης για τον υπολογισμό της ολικής στήλης του ΝΟ₂ με τη χρήση μετρήσεων της άμεσης αλλά και της έντασης της διάχυτης ηλιακής ακτινοβολίας.
Έλεγχος χρωματοσωματικής ευθραυστότητας και κυτταρογενετικών βλαβών σε ασθματικούς ασθενείς και σε ασθενείς με αλλεργίες
Authors: Πολύζου Αγγελική
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση και η πιθανή ύπαρξη χρωματοσωματικής ευθραυστότητας σε παιδιά που πάσχουν από βρογχικό άσθμα και σε ενήλικες που πάσχουν από αλλεργική ρινίτια, με τη βοήθεια της μεθοδολογίας των χρωματιδιακών ανταλλαγών (SCEs). Η επιλογή των SCEs για τον παραπάνω έλεγχο έγινε με βάση το γεγονός, πως πρόκειται για μία γρήγορη και ευαίσθητη τεχνική μεταλλαξιγένεσης και καρκινογένεσης. Στην συγκεκρι­μένη εργασία χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος FPG (Fluorescence Plus Giemsa), μία εξελιγμένη τεχνική των SCEs, στην οποία αποφεύγεται η χρήση ραδιενεργών ισοτόπων, αλλά και η παρατήρηση των χρωματοσωματικών παρασκευασμάτων είναι οπτικά και φωτογραφικά με τη βοήθεια του μικροσκοπίου άριστη. Στην παρούσα εργασία έγινε προσπάθεια αξιολόγησης της σχέσης που μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στο άσθμα ή τις αλλεργίες και στις χρωματιδιακές ανταλλαγές. Μελετήθηκαν καλλιέργειες λεμφοκυττάρων περιφερικού αίματος παιδιών υγιών και ασθματικών, αλλά και ενήλικων αλλεργικών και υγιών ατόμων και αξιολογήθηκαν τα επίπεδα SCEs, καθώς και οι τιμές των ΔΡΠ και ΜΔ. Στις καλλιέργειες χρησιμοποιήθηκε και μιτομυκίνη C ή καμπτοθεκίνη, που είναι αντινεο­πλα­σματικά φάρμακα και χρησιμοποιούνται στη θεραπεία πολλών καρκίνων, ενώ έχουν και τη δυνατότητα να επάγουν τις χρωματιδιακές ανταλλαγές στα κύτταρα. Aπό τα αποτελέσματα διαπιστώθηκαν σημαντικές αυξήσεις στα επίπεδα των SCEs, στις τιμές των ΔΡΠ καθώς και των ΜΔ, οι οποίες και είναι εντονότερες παρουσία της μεταλλαξιογόνων. Εν κατακλείδι στην παρούσα μελέτη διαπιστώθηκε η ύπαρξη αυξημένης χρωματοσωματικής ευθραυστότητας στο γενετικό υλικό των ασθματικών, αλλά και των αλλεργικών ατόμων, και αυτό έχει μεγάλη κλινική σημασία τόσο για τους ίδιους τους ασθενείς, όσο και για τους θεράποντες ιατρούς στην αντιμετώπιση των ασθενειών αυτών, αλλά και στη χορήγηση κυτταροτοξικών φαρμάκων που θα μπορούσαν να επιδράσουν στα κύτταρα και στο γενετικό τους υλικό.
Ο ρόλος των ιών στην παθογένεια της αυτοάνοσης επιθηλίτιδας
Authors: Τριανταφυλλοπούλου Αντιγόνη
Published: January 2014

Αυτοάνοση επιθηλίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονή των επιθηλιακών κυττάρων στα πλαίσια μιας συστηματικής αυτοάνοσης νόσου, όπως το πρωτοπαθές σύνδρομο Sjogren (πΣS) και ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (ΣΕΛ). Ο κ ύριος σ τό χο ς α υτής τ ης μελέτης ήταν η διερεύνηση του ρόλου των ιικών στοιχείων στην παθογένεια της αυτοάνοσης επιθηλίτιδας. Συγκεκριμένα στα πλαίσια αυτης της μελέτης τέθηκαν 2 ερωτήματα: 1. Υπάρχουν ίχνη ιικών στοιχείων στην αυτοάνοση επιθηλίτιδα; 2. Με ποιό μηχανισμό και σε ποιο βαθμό μπορούν ιικά στοιχεία να επηρεάσουν την επαγωγή και την πορεία της αυτοάνοσης επιθηλιακής βλάβης; Για να απαντήσουμε το πρώτο ερώτημα εξετάσαμε την παρουσία ιικών στοιχείων σε βιοψίες ασθενών με πΣS. Aνάλυση διαφορικής απεικόνισης αποκάλυψε ένα κλάσμα μεγέθους 94 bp του γονιδίου P2A του ιού coxsackie B4 (CVB4) στα δείγματα από τους ασθενείς με πΣS, ενώ η 5'-κωδικοποιητική περιοχή των εντεροϊών ανιχνεύθηκε σε 7 δείγματα από ασθενείς με πΣS. Ταυτοποίηση της αλληλουχίας των 7 προϊόντων έδειξε ότι 4 από τα δείγματα ήταν κατά 98-99% όμοια με τη 5'-NCR του CVB4, και 3 κατά 97-98% όμοια με τη 5'-NCR του CVA13. Για να απαντήσουμε το δεύτερο ερώτημα χορηγήσαμε το συνθετικό ριβονουκλεϊκό οξύ πολυινοσινικό: πολυκυτιδυλικό οξύ (πολυ Ι:Κ), που μιμείται ιική λοίμωξη, σε ποντίκια γενετικά προδιαθετημένα σε ΣΕΛ. Αναπτύξαμε έτσι ένα πειραματικό μοντέλο στο οποίο η χορήγηση πολυ (Ι:Κ) επιδεινώνει σημαντικά τη νεφρίτιδα και προκαλεί την εμφάνιση de novo μηνοειδών σχηματισμών από επιθηλιακά κύτταρα, ιστολογικά ευρήματα που είναι δυσμενείς προγνωστικοί δείκτες στο ΣΕΛ. Τόσο οι υπερπλαστικές επιθηλιακές βλάβες, όσο και η σύγχρονη ενεργοποίηση μεταλλοπρωτεϊνασών στο νεφρό, απαιτούσαν την παρουσία διηθούντων μακροφάγων που εξέφραζαν δείκτες εναλλακτικής ενεργοποίησης, όπως IL-10, μεταλλοπρωτεϊνάσες, οστεοποντίνη, και αυξητικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των PDGF-C και HBEFG. H παρουσία των μακροφάγων και η έκφραση μεταλλοπρωτεϊνασών από το νεφρό ήταν επαγόμενα από ιντερφερόνη (IΦN) τύπου Ι. Αυτά τα ευρήματα αναδεικνύουν ένα σημαντικό ρόλο για τις IΦN τύπου Ι και τα ενεργοποιημένα με εναλλακτικό τρόπο μακροφάγα στις επιθετικές υπερπλαστικές βλάβες της νεφρίτιδας του ΣΕΛ. Συμπερασματικά ενδογενή όσο και εξωγενή ριβονουκλεικά οξέα, μιμούμενα ιική λοίμωξη, μπορεί να συμμετέχουν στην παθογένεια αυτοάνοσης επιθηλιακής νόσου, μέσω της ενεργοποίησης ιντερφερόνης τύπου Ι και, τουλάχιστον στην περίπτωση του ΣΕΛ, μέσω της κινητοποίησης εναλλακτικά ενεργοποιημένων μακροφάγων.
Ικανότητα προς άσκηση και δύσπνοια σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ)
Authors: Κοντογιώργη Μαρίνα
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να προσδιορίσει τη σχέση του μέγιστου έργου κατά η διάρκεια της άσκησης (WRmax), το βαθμό της χρόνιας δύσπνοιας και τις παραμέτρους των λειτουργικών δοκιμασιών του αναπνευστικού συστήματος σε 35 ασθενείς με σταθερή ΧΑΠ. Όλοι οι ασθενείς υπεβλήθησαν σε εργοσπιρομετρική μελέτη η οποία ήταν μέγιστη, περιοριζόμενη από συμπτώματα άσκηση με βαθμιαία αυξανόμενο έργο σε εργομετρικό ποδήλατο. Ο βαθμός της δύσπνοιας αξιολογήθηκε βάσει της MRC κλίμακας. Σταθερή απεικονιστική κλίμακα χρησμοποιήθηκε για την βαθμονόμηση του πνευμονικού εμφυσήματος σε υποομάδα 31 ασθενών. Οι 35 ασθενείς με ΧΑΠ ήταν ηλικίας 62±9 ετών. Οι σπιρομετρικοί παράγοντες σε ηρεμία είναι: FVC % pred = 81±23, FEV1 % pred = 47±22, FEV1/ FVC % = 45±13. Τα κύρια ευρήματα της παρούσας μελέτης είναι τα παρακάτω: 1. το WRmax % pred συσχετίζεται στατιστικώς σημαντικά με τη mMRC κλίμακα (r =-0.91, ρ<0.001). 2. παρατηρείται επίσης καλή συσχέτιση του WRmax % pred με το FEV1/FVC % pred, (r=0.75, ρ<0.001) και το FEV1/FVC % (r =0.74, ρ<0.001). 3. η βαθμονόμηση του πνευμονικού εμφυσήματος βάσει αξονικής τομογραφίας θώρακος (HRCT score) συσχετίζεται καλύτερα με τη FEV1% pred, ( r = -0.66, ρ<0.001), ενώ πτωχή συσχέτιση παρατηρείται με το WRmax % pred και την mMRC κλίμακα (r=-0.59, και για τις δύο παραμέτρους ). Με βάσει τα παραπάνω, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι σε ασθενείς με σταθερή ΧΑΠ, η ικανότητα για άσκηση, η χρόνια δύσπνοια και ο λόγος FEV1/FVC συνδέονται σημαντικά με τη βαρύτητα της νόσου. Αντίθετα η κλίμακα HRCT για την βαθμονόμηση του πνευμονικού εμφυσήματος δεν συνδέεται στατιστικά σημαντικά με τη βαρύτητα της ΧΑΠ.
Πετρολογική και ορυκτολογική μελέτη οφιολιθικών πετρωμάτων στην περιοχή της Ανατολικής Όθρυος
Authors: Κουτσοβίτης Πέτρος-Δημήτριος
Published: January 2014

Η ανατολική Όθρυ γεωλογικά αποτελείται από ζώνες οι οποίες χαρακτηρίζονται ως εσωτερικές στις οποίες περιλαμβάνονται η Yποπελαγονική (ή Μαλιακή), η Πελαγονική και η ζώνη της Ανατολικής Ελλάδας. Οι δύο πρώτες ζώνες περιλαμβάνουν μαγματικά πετρώματα τα οποία βάση στρωματογραφικών δεδομένων διακρίνονται σε εκείνα που ανήκουν στην Τριαδική μαγματική και ιζηματογενή ακολουθία, στους σχηματισμούς melange, στα οφιολιθικά πετρώματα Ιουρασικής ηλικίας και στους οφιόλιθους του μετα-ανωκρητιδικού καλύμματος. Τα Τριαδικά μαγματικά πετρώματα αποτελούνται κυρίως από pillow λάβες μέσα στις οποίες εμφανίζονται σχετικά μικρής έκτασης σερπεντινιωμένα υπερβασικά πετρώματα, συνοδευόμενα από φλεβικά και πυροκλαστικά πετρώματα βασικής έως όξινης σύστασης. Οι pillow λάβες συχνά εναλλάσσονται με ιζηματογενή πετρώματα (πηλίτες, ραδιολαρίτες και ασβεστόλιθους). Τα μαγματικά αυτά πετρώματα εμφανίζονται στις περιοχές Λογγίτσι, Αγία Μαρίανα, Παλαιονεράιδα, Σπαρτιά και Μύλοι. Τα οφιολιθικά πετρώματα στην ανατολική Όθρυ εμφανίζονται συνήθως ως διάσπαρτα τμήματα διαμελισμένου οφιολιθικού συμπλέγματος, εκτός από την εμφάνιση τους στα Βρύναινα όπου τα οφιολιθικά πετρώματα συνιστούν μία σχεδόν πλήρη οφιολιθική ακολουθία ανεπτυγμένη σε μικρή περιοχή. Οι Ιουρασικοί οφιολιθικοί σχηματισμοί βρίσκονται στις περιοχές Καραβόλυλος, Πελασγία και Βρύναινα, ενώ οι οφιολιθικοί σχηματισμοί του μετα-ανωκρητιδικού καλύμματος βρίσκονται στις περιοχές Ερέτρια, Βελεστίνο και Αερινό. Στα οφιολιθικά πετρώματα οι πετρολογικοί τύποι που αναγνωρίστηκαν είναι: περιδοτίτες, πυροξενίτες, σερπεντινίτες, γάββροι, διορίτες, πλαγιογρανίτες-ρυοδακίτες, ροδιγκίτες, ηφαιστειακά και φλεβικά πετρώματα βασικής έως ενδιάμεσης σύστασης και πετρώματα τύπου ‘Skarn’. Οι σχηματισμοί melange αποτελούνται από μαγματικά, μεταμορφωμένα και ιζηματογενή πετρώματα σε χαοτικές μορφές. Τα μαγματικά πετρώματα είναι κυρίως ηφαιστειακά, με σαφείς ενδείξεις ότι τουλάχιστον μέρος από αυτά συνδέονται στην Τριαδική ηφαιστειακή δραστηριότητα. Αναγνωρίστηκαν οι εξής λιθότυποι: Σερπεντινίτες, ασβεσταλκαλικές pillow λάβες, ροδιγκίτες, διορίτες, πλαγιογρανίτες, μεταμορφικές σόλες (αμφιβολίτες, πρασινοσχιστόλιθοι), λιστβανίτες, ψαμμίτες, ασβεστόλιθοι και κερατόλιθοι-ραδιολαρίτες. Οι σερπεντινίτες προήλθαν από μεταμόρφωση υπερβασικών πετρωμάτων (χαρτζβουργιτών, λερζόλιθων και βερλιτών), ενώ οι ροδιγκίτες από μετασωματικές διεργασίες σε γαββρικά πετρώματα και δολερίτες. Η ροδιγκιτίωση έχει επηρεάσει και Τριαδικούς βερλίτες. Εμφανίσεις skarn παρατηρήθηκαν στο οφιολιθικό σύμπλεγμα στα Βρύναινα, ανάμεσα σε μάρμαρα, δολερίτες και ρυοδακίτες. Τα μεταμορφικά πέλματα που βρέθηκαν συμμετέχουν στο σχηματισμό melange της Παλαιοκερασιάς και προήλθαν από μεταμόρφωση βασαλτικών πετρωμάτων με χαρακτήρες N-MORB αλλά και ασβεσταλκαλικούς. Οι λιστβανίτες προέρχονται από την περαιτέρω μετασωμάτωση σερπεντινιτών με ρευστά πλούσια σε Si και Ca. ...................................................................
Μελέτη των δραστικών λιποειδών ψαριών ιχθυοτροφείου και ελεύθερης αλιείας ως προς τα καρδιαγγειακά νοσήματα
Authors: Νασοπούλου Κωνσταντίνα
Published: January 2014

Σύμφωνα με μεγάλο τμήμα της βιβλιογραφίας σχετικά με το ρόλο που έχουν τα ψάρια έναντι των καρδιαγγειακών παθήσεων, προκύπτει το συμπέρασμα ότι τα ψάρια και τα ιχθυέλαια κατέχουν προστατευτική δράση έναντι των νοσημάτων αυτών. Επιπλέον η τσιπούρα (Sparus aurata) και το λαβράκι (Dicentrarchus labrax) είναι δυο είδη ψαριών ιχθυοκαλλιέργειας ιδιαίτερα διαδεδομένα στον ελλαδικό χώρο για το λόγο αυτό επιλέχθηκαν ως αντικείμενο της συγκεκριμένης διδακτορικής διατριβής και κρίθηκε σκόπιμο να συγκριθούν με τα αντίστοιχα είδη ελεύθερης αλιείας. Ωστόσο τα ψάρια ελεύθερης αλιείας επηρεάζονται από πολλούς μη ελεγχόμενους παράγοντες εκ των οποίων οι κυριότεροι είναι η αξιοπιστία του προμηθευτή καθώς και η αντιπροσωπευτική δειγματοληψία, καθιστώντας τη μελέτη των ψαριών αυτών και τη διεξαγωγή αξιόπιστων αποτελεσμάτων ιδιαίτερα δύσκολη, κάτι που δεν συμβαίνει για τα ψάρια ιχθυοτροφείου στα οποία επικρατούν ελεγχόμενες και αρκετά σταθερές συνθήκες κατά την εκτροφή τους. Η βιβλιογραφική σύγκριση των ψαριών τσιπούρα (Sparus aurata) και λαβράκι (Dichentrarchus labrax) ιχθυοτροφείου και ελεύθερης αλιείας ως προς τη βιολογική τους δραστικότητα σχετικά με την ικανότητά τους να αναστέλλουν ή μη τη δράση του PAF έδειξε ότι η βιολογική δράση των TL της τσιπούρας ιχθυοτροφείου είναι σημαντικά ισχυρότερη από εκείνη των TL της τσιπούρας ελεύθερης αλιείας, αντίθετα τα TL από το λαβράκι ιχθυοτροφείου εμφάνισαν σημαντικά ασθενέστερη βιολογική δράση αναστολέων του PAF σε σύγκριση με τη βιολογική δράση των TL από το λαβράκι ελεύθερης αλιείας154. Λαμβάνοντας υπόψη τις παραπάνω αντικειμενικές δυσκολίες σχετικά με τα ψάρια ελεύθερης αλιείας κρίθηκε σκόπιμο να επικεντρωθεί η μελέτη κυρίως στα ψάρια ιχθυοτροφείου με σκοπό να ερευνηθεί η δράση που έχουν έναντι των καρδιαγγειακών νοσημάτων, ενώ απώτερος στόχος είναι η βελτίωση της διατροφικής αξίας τους με εμπλουτισμό της τροφής τους με λιποειδικά κλάσματα ενεργά ως προς την αναστολή της δράσης του PAF (είτε ως αναστολείς είτε ως ισχυρούς αγωνιστές), αφού σύμφωνα με τη θεωρία της φλεγμονής για την πρόκληση της αθηρωμάτωσης και την εκδήλωση της στεφανιαίας νόσου, ο PAF εμφανίζεται να έχει σημαντικό ρόλο στο φαινόμενο της αθηρογένεσης. Έτσι τα λιποειδικά κλάσματα των νωπών και κατεψυγμένων δειγμάτων ψαριών ιχθυοτροφείου τσιπούρας (Sparus aurata) και λαβρακίου (Dicentrarchus labrax) που αλιεύθηκαν σε δυο διαφορετικές θαλάσσιες περιοχές και δυο διαφορετικές εποχές καθώς και των ιχθυοτροφών τους μελετήθηκαν in vitro ως προς τη σύστασή τους σε λιπαρά οξέα και βρέθηκαν τα εξής: 1) Τα λιπαρά οξέα που ανιχνεύτηκαν στα TL των δειγμάτων ψαριού σε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις είναι το DHA (22:6, ω-3), το παλμιτικό οξύ (16:0), το ελαϊκό (18:1, cis, ω-9), το EPA (20:5, ω-3), το λινελαϊκό (18:2, ω-6) και το στεατικό (18:0) οξύ...
Ανίχνευση με μοριακές τεχνικές ελάχιστης υπολειμματικής νόσου στην οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία
Authors: Δήμου Μαρία
Published: January 2014

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η Οξεία Λεμφοβλαστική Λευχαιμία (ΟΛΛ) είναι μία κακοήθης νόσος που χαρακτηρίζεται από πολλαπλασιασμό και συσσώρευση λεμφοβλαστών. Η χρήση εντατικοποιημένων σχημάτων εφόδου, η διαδεδομένη πια χρήση μεταμόσχευσης αρχέγονων προγονικών κυττάρων, η βελτίωση των μεθόδων υποστηρικτικής αγωγής και η δημιουργία εξειδικευμένων κέντρων θεραπείας έχουν συμβάλλει στην αύξηση του ποσοστού επίτευξης πλήρους ύφεσης (CRcomplete remission) και του ελεύθερου από λευχαιμία διαστήματος (LFSleukemia free survival), τα οποία για τους ενήλικες, ανέρχονται σε 80-85% και 30-40% αντίστοιχα. Δυστυχώς όμως, σε αντίθεση με τα παιδιά , το ποσοστό υποτροπών στους ενήλικες πλησιάζει το 25-50%, ανάλογα με την ηλικία και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της νόσου. Οι προγνωστικοί παράγοντες στην ΟΛΛ έχουν μεγάλη σημασία για τον καθορισμό της πιθανότητας επίτευξης πλήρους ύφεσης και τον προσδιορισμό της διάρκειας αυτής. Η καθιέρωση συγκεκριμένων προγνωστικών παραγόντων στην ΟΛΛ των ενηλίκων μπορεί να βοηθήσει στο σχεδιασμό θεραπευτικών πρωτοκόλλων με βάση το επίπεδο κινδύνου κάθε ασθενή. Μέχρι σήμερα έχουν δημιουργηθεί διάφορα προγνωστικά συστήματα ταξινόμησης των ασθενών με ΟΛΛ σε επίπεδα κινδύνου. Το μοντέλο κατηγοριοποίησης που χρησιμοποιείται σήμερα περισσότερο είναι το γερμανικό (GMALL) , σύμφωνα με το οποίο, αν στην διάγνωση υπάρχει έστω και ένας αρνητικός προγνωστικός παράγων (οι παράγοντες κινδύνου είναι κλινικοεργαστηριακά χαρακτηριστικά στη διάγνωση και είδος ανταπόκρισης στη θεραπεία εφόδου), η νόσος θεωρείται υψηλού κινδύνου (ασθενείς υψηλού κινδύνου), ενώ αν δεν υπάρχει κανένας είναι ενδιάμεσου κινδύνου ή standard risk (standard risk ασθενείς). Για την πρώτη ομάδα, οι θεραπευτικές αποφάσεις και σχεδιασμοί είναι σχετικά προφανείς, για την μεγάλη ομάδα όμως των standard risk ασθενών δεν υπάρχουν σαφείς κατευθυντήριες γραμμές. Η ανίχνευση ελάχιστης υπολειμματικής νόσου (Μinimal Residual Disease- MRD), ενδεχομένως να μπορεί να προσφέρει περισσότερη βοήθεια για την λήψη των θεραπευτικών αποφάσεων, σε αρκετές περιπτώσεις ενήλικων ασθενών με ΟΛΛ και αυτός είναι και ο στόχος της εργασίας αυτής. ΣΚΟΠΟΣ: Με την παρούσα εργασία στοχεύουμε στον καθορισμό της θέσης στην καθημερινή κλινική πράξη της μοριακής ανίχνευσης MRD στην ΟΛΛ των ενηλίκων. Θα επιχειρήσουμε να αναλύσουμε τις μεθόδους της nested PCR, με τον ειδικό για κάθε ασθενή εκκινητή (Patient Specific Primer-PSP) και της Fragment Analysis, να εκτιμήσουμε τον ουδό αναγνώρισης παθολογικού σήματος την ευαισθησία, την ειδικότητά τους, την θετική και αρνητική προγνωστική τους αξία. Θα επιχειρηθεί επίσης μία σύγκριση με τις υπάρχουσες μεθόδους ανίχνευσης υπολειμματικής νόσου (βασικά την κυτταρομετρία ροής). Τέλος θα προσπαθήσουμε να ερμηνεύσουμε το ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν για την λήψη θεραπευτικών αποφάσεων. ...................
Η σημασία της έκφρασης των καντερινών / κατενινών στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονος
Authors: Παγκάκη Ευμορφία
Published: January 2014

Σκοπός: Η διερεύνηση της έκφρασης των Ε- καντερίνης, Ρ- καντερίνης, α- κατενίνης και β- κατενίνης σε επιχρίσματα εντυπωμάτων από χειρουργικώς εξαιρεθέντα μη μικροκυτταρικά καρκινώματα του πνεύμονος (NSCLC) και η συσχέτιση τους με κλινικοπαθολογικές παραμέτρους. Υλικό και μέθοδος: Στην εργασία χρησιμοποιήθηκαν 70 ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε χειρουργική εκτομή για πρωτοπαθή (NSCLC) καρκινώματα του πνεύμονος και εξετάσθηκαν ανοσοϊστοχημικά. Αποτελέσματα: Θετική έκφραση της Ε- καντερίνης ευρέθη σε 44.29% (p=0.011), για την Ρ- καντερίνη, 42.9% (p=0.002), για την β- κατενίνη 42.86% (p=0.008) και για την α- κατενίνη 44.3% (p=0.002) από το σύνολο των 70 περιστατικών με NSCLC. Θετική έκφραση για την Ε- καντερίνη / β- κατενίνη ευρέθη σε 90.32% (p<0.0001) και για την Ρ- καντερίνη / α- κατενίνη σε 90% (p=0.0001) από το σύνολο των ασθενών. Στατιστικά σημαντική μείωση (p<0.0001) σημειώθηκε στην έκφραση όλων των δεικτών σε σχέση με το βαθμό διαφοροποίησης. Όσο πιο χαμηλής διαφοροποίησης ήταν ο όγκος τόσο πιο μειωμένη ήταν η έκφραση των δεικτών. Επίσης στατιστικά σημαντική (p<0.0001) ήταν και η σχέση μεταξύ μειωμένης έκφρασης των δεικτών Ε- καντερίνη (19.44%), Ρ- καντερίνη (16.7%), β- κατενίνη (11.1%) και α- κατενίνη (11.1%) και των περιπτώσεων όπου υπήρχε παρουσία λεμφαδενικών μεταστάσεων. Δεν ευρέθη στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της έκφρασης των δεικτών με το μέγεθος του όγκου (> ή < 5cm), την παρουσία διήθησης του υπεζωκότος, τον ιστολογικό τύπο και το στάδιο της νόσου των εξαιρεθέντων όγκων. Συμπέρασμα: Μειωμένη έκφραση των Ε- καντερίνη, Ρ- καντερίνη, β- κατενίνη και α- κατενίνη σχετίζεται με την αποδιαφοροποίηση και την πρόοδο της νόσου με NSCLC.
Εξελικτικοί μηχανισμοί προσαρμογής - επιβίωσης στην αιτιοπαθογένεια των νόσων
Authors: Πολίτη Ευσταθία
Published: January 2014

Η αύξηση των επιπέδων του οξυγόνου στο αναερόβιο περιβάλλον φαίνεται να αποτέλεσε το έναυσμα της εξέλιξης της ζωής στη γη. Η συμβίωση των πρωτοκυττάρων ήταν η πρώτη προσαρμοστική απάντηση στο «τοξικό» οξυγόνο και είχε ως αποτέλεσμα το σχηματισμό του μιτοχονδρίου. Το μιτοχόνδριο προσέδωσε την προσαρμοστική ευελιξία στο πλούσιο σε οξυγόνο περιβάλλον και ευνόησε την εξελικτική διαδικασία μέσω ρύθμισης σημαντικών κυτταρικών διαδικασιών (πολλαπλασιασμός, διαφοροποίηση, απόπτωση). Η μετάβαση από το υδρόβιο στο χερσαίο περιβάλλον φαίνεται να αποτέλεσε το δεύτερο κομβικό σημείο εξέλιξης. Η μεταμόρφωση των αμφιβίων φέρει κωδικοποιημένους τους εξελικτικούς μηχανισμούς προσαρμογής στο χερσαίο περιβάλλον. Η θυρεοειδική ορμόνη (ΘΟ) φαίνεται να έχει σημαντικό ρόλο στη μεταμορφωτική διαδικασία. Αρχικά δεδομένα δείχνουν ότι οι αρχέγονοι αυτοί μηχανισμοί αποτελούν τη βάση της παθοφυσιολογίας των νοσημάτων. Τα νοσήματα εμφανίζονται σε καταστάσεις γονιδιακής δυσπροσαρμογής στο περιβάλλον λόγω της δυσαναλογίας μεταξύ των γονιδίων της «λίθινης εποχής» (stone age) και του περιβάλλοντος της «διαστημικής εποχής» (space age). Η προσαρμοστική απάντηση στο περιβαλλοντικό στρες χαρακτηρίζεται από το φαινόμενο της εξελικτικής/αναπτυξιακής παλινδρόμησης που εξασφαλίζει την επιβίωση, όμως με κόστος την προσαρμοστική ευελιξία και την εξειδικευμένη λειτουργία. Η απάντηση αυτή υποδηλώνει κοινό παθοφυσιολογικό μηχανισμό για όλα τα νοσήματα. Ο γιγαντισμός, η αυτοφαγία, ο μεταβολισμός της γλυκόζης και οι μεταβολές στη ΘΟ αποτελούν μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα εξελικτικής παλινδρόμησης. Η εξελικτική θεώρηση των νοσημάτων φαίνεται να αποτελεί ένα νέο πεδίο για τη διερεύνηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών και την ανάπτυξη νέων φαρμακολογικών παρεμβάσεων που στοχεύουν όχι μόνο στη λειτουργική αποκατάσταση αλλά και στην ιστική αναδιαμόρφωση. Τα μοντέλα εξέλιξης και ανάπτυξης μπορεί να αποτελέσουν κατάλληλα πειραματικά πρότυπα μελέτης των νοσημάτων.
Προσδιοριστικοί παράγοντες για την υιοθέτηση του βιολογικού τρόπου καλλιέργειας της αμπέλου στην Κεντρική Μακεδονία
Authors: Οξούζη Ελένη
Published: January 2014

Αντικειμενικός σκοπός της έρευνας ήταν η ανάλυση των παραγόντων που επηρεάζουν την απόφαση για υιοθέτηση και για συνέχιση του βιολογικού τρόπου καλλιέργειας της αμπέλου. Επιπλέον σκοποί της έρευνας ήταν η δημιουργία του προφίλ των βιολογικών, πρώην βιολογικών και συμβατικών καλλιεργητών αμπέλου και η σύγκριση της οικονομικότητας μεταξύ των αμπελουργικών εκμεταλλεύσεων. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στην Κ. Μακεδονία κατά το χρονικό διάστημα 2003-2004 με τη βοήθεια ερωτηματολογίων τα οποία συμπληρώθηκαν με προσωπικές συνεντεύξεις. Για τον προσδιορισμό που επηρεάζουν την πιθανότητα για υιοθέτηση της βιολογικής αμπελοκαλλιέργειας εφαρμόστηκαν δύο διαφορετικά στη μεθοδολογία υποδείγματα, το υπόδειγμα logit (1) και το υπόδειγμα αναλογικού κινδύνου Cox. Ενώ ένα δεύτερο υπόδειγμα logit (2) εφαρμόστηκε για τον εντοπισμό των παραγόντων που επηρεάζουν την πιθανότητα για συνέχιση - παραμονή στο εναλλακτικό αυτό σύστημα παραγωγής. Επιπλέον εφαρμόστηκαν μέτρα περιγραφικής στατιστικής και πραγματοποιήθηκε τεχνικοοικονομική και συγκριτική τεχνικοοικονομική ανάλυση μεταξύ των αμπελουργικών εκμεταλλεύσεων. Με τη βοήθεια της περιγραφικής στατιστικής διαμορφώθηκε το προφίλ των βιολογικών, πρώην βιολογικών και συμβατικών καλλιεργητών αμπέλου, βάση των ατομικών χαρακτηριστικών τους αλλά και των διαρθρωτικών χαρακτηριστικών των εκμεταλλεύσεων τους. Από την τεχνικοοικονομική και συγκριτική τεχνικοοικονομική ανάλυση προσδιορίστηκαν τα επίπεδα της ακαθάριστης προσόδου, των δαπανών παραγωγής και των οικονομικών αποτελεσμάτων των εκμεταλλεύσεων υπό βιολογική, πρώην βιολογική και συμβατική διαχείριση και εξήχθησαν συμπεράσματα για την οικονομικότητα της βιολογικής διαχείρισης της αμπέλου σε σύγκριση με τη συμβατική. Από την εκτίμηση των οικονομετρικών υποδειγμάτων logit (1), logit (2) και Cox διαπιστώθηκε ο τρόπος με τον οποίο παράγοντες όπως τα ατομικά χαρακτηριστικά του παραγωγού, τα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά της εκμετάλλευσης, τα κίνητρα υιοθέτησης, η πληροφόρηση, επηρεάζουν την πιθανότητα για υιοθέτηση αλλά και συνέχιση της βιολογικής αμπελοκαλλιέργειας. Προσδιορίστηκε επίσης η ένταση και η χρονική εξέλιξη της επίδρασης των προαναφερθέντων παραγόντων στην απόφαση για υιοθέτηση και για συνέχιση της βιολογικής καλλιέργειας της αμπέλου. Με βάση τα ανωτέρω αποτελέσματα προτάθηκαν μέτρα για την περαιτέρω ανάπτυξη και διάδοση της βιολογικής γεωργίας.
Modelling simulation and optimization of innovative hybrid separation processes for energy savings
Authors: Nikolić Dragan
Published: January 2014

Η προσρόφηση με εναλλαγή πίεσης (Pressure Swing Adsorption PSA) και συστήματα μεμβρανών έχουν γίνει ιδιαίτερα σημαντικές τεχνολογίες διαχωρισμού αερίων στην χημική βιομηχανία, στη διύλιση πετρελαίου και φυσικού αέριου. Στην παρούσα εργασία η αξιόπιστη τεχνολογία PSA για την παραγωγή υψηλής καθαρότητας αερίων έχει συνδυαστεί με τα χαμηλού κόστους συστήματα μεμβρανών για αύξηση της απόδοσης (από την άποψη των ενεργειακών αναγκών και ανάκτηση του προϊόντος), μείωση του συνολικού κόστους της επένδυσης κεφαλαίου και τη μείωση των αρνητικών επιπτώσεων στο περιβάλλον (με την αφαίρεση κοινών ρύπων όπως μονοξείδιο και διοξείδιο του άνθρακα). Έχει αναπτυχθεί μια ολοκληρωμένη μελέτη μοντελοποίησης, προσομοίωσης και βελτιστοποίησης για σύνθετες διεργασίες διαχωρισμού αέριων συμπεριλαμβανομένων: 1) PSA, 2) πορωδών μεμβρανών για διαχωρισμό αέριων και, 3) υβριδικά συστήματα PSA και διεργασιών μεμβρανών και εφαρμόζεται στη διεργασία της παραγωγής υδρογόνου από αναμόρφωση του μεθανίου με ατμό και εξετάζονται οι δυνατότητες για τη βελτίωση της διεργασίας. Η συνολική ανάκτηση του υδρογόνου για τις ελάχιστες απαιτήσεις σε καθαρότητα του προϊόντος έχει συστηματικά μεγιστοποιηθεί χρησιμοποιώντας πρόσφατες τεχνικές σχετικά με τη βελτιστοποίηση της διεργασίας με παράλληλη βελτιστοποίηση του αριθμού των κλινών και κύκλου της PSA και άλλες παραμέτρους σχεδιασμού και λειτουργίας της μεμβράνης και της PSA και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με τη βελτιστοποίηση μονό της PSA. Τα οφέλη των υβριδικών συστημάτων έχουν αξιολογηθεί όσον άφορα τη μείωση μεγέθους των στηλών προσρόφησης, την συνολική ανάκτηση του υδρογόνου τη μείωση της περιεκτικότητας σε διοξείδιο του άνθρακα στην τροφοδοσία και στα απαέρια όπως και βελτιώσεις στην ενεργειακή αξία των απαερίων.
Μέθοδοι επεξεργασίας μη στάσιμων μεταβατικών σημάτων για τον εντοπισμό της θέσης επιφανειακών σεσμικών πηγών
Authors: Θανασόπουλος Ιωάννης
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στην ανίχνευση και τον εντοπισμό της πηγής κρουστικών σεισμικών σημάτων που διαδίδονται στην επιφάνεια σκεδαστικών υλικών μέσων με τη χρήση διατάξεων αισθητήρων επιτάχυνσης. Αρχικά, μελετώνται οι αρχές της διάδοσης των κρουστικών σημάτων σε στερεό μέσο, τόσο θεωρητικά όσο και πειραματικά. Με βάση τη στατιστική ανάλυση των πειραματικών μετρήσεων επιβεβαιώνεται η επίδραση της σκέδασης κατά τη διάδοση, η οποία προκαλεί χαμηλή ετεροσυσχέτιση μεταξύ των σημάτων που καταγράφονται από κόμβους σε διαφορετικές θέσεις. Μια εκτενής ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας για το πρόβλημα του εντοπισμού της θέσης μιας πηγής σημάτων αποδεικνύει ότι το ζήτημα εξετάζεται κατά κύριο λόγο από τη σκοπιά της ακουστικής διάδοσης και πολύ λιγότερο από αυτή των σεισμικών σημάτων. Κατά συνέπεια, ο κύριος όγκος της βιβλιογραφίας χρησιμοποιεί μεθόδους οι οποίες είτε προϋποθέτουν σημαντική συσχέτιση μεταξύ των σημάτων, από την οποία υπολογίζονται οι διαφορές στον χρόνο άφιξης (Time Differences of Arrival, TDOA) είτε απαιτούν την εκ των προτέρων γνώση κάποιων χαρακτηριστικών παραμέτρων των σημάτων στα πεδία του χρόνου και της συχνότητας προκειμένου να υπολογιστεί ο χρόνος άφιξης (Time of Arrival, TOA) του σήματος σε καθέναν από τους κόμβους της διάταξης. Στην παρούσα διατριβή, δεδομένου του προβλήματος της χαμηλής ετεροσυσχέτισης λόγω της σεισμικής διάδοσης, προτείνονται δύο μέθοδοι για την ακριβή εκτίμηση του TOA οι οποίες, σε αντίθεση με τις ήδη υπάρχουσες μεθόδους, δεν χρησιμοποιούν κάποιο γνωστό μοντέλο για τα διαδιδόμενα σήματα, αλλά εξάγουν τα απαραίτητα χαρακτηριστικά του σήματος σε πραγματικό χρόνο αναλύοντάς τα με τον μετασχηματισμό Wavelet. Συνοπτικά, η καινοτομία και η προσφορά της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτυπώνεται στα εξής σημεία: · Ανάπτυξη μεθόδου ανίχνευσης μεταβατικών σεισμικών γεγονότων σε θορυβώδες περιβάλλον με τη χρήση του διακριτού μετασχηματισμού wavelet. · Ανάπτυξη μεθόδων βασιζόμενων στους μετασχηματισμούς wavelet και wavelet packet για τον ακριβή εντοπισμό του TOA σε σήματα με άγνωστα χαρακτηριστικά στο πεδίο του χρόνου και της συχνότητας. · Εντοπισμός της θέσης επιφανειακής σεισμικής πηγής σε σκεδαστικό περιβάλλον με μη συσχετιζόμενα σήματα, με τη χρήση ανεπιτήρητης διάταξης αισθητήρων εδάφους. · Ανάλυση της τοπολογίας της διάταξης αισθητήρων με τη χρήση ειδικά σχεδιασμένου προγράμματος προσομοίωσης.
Ανάλυση, σχεδιασμός και υλοποίηση πληροφοριακού συστήματος
Authors: Γεωργιάδης Νικόλαος
Published: January 2014

In the new economic era, societies facing difficulties to generate innovation will miss the development opportunities linked to growth, competitiveness and increase of employment. Inevitably, government intervention in development, research and innovation through the funding of research and development projects becomes imperative. The chief instrument for monitoring the progress of the implementation of such course of action is the evaluation of the funded programmes. Mapping out a strategy in line with the innovation policy and achieving maximum added value from the funding of research and development projects require the application of the evaluation in any stage of a project’s life cycle. Furthermore, there is no doubt that the evaluation itself is a complex procedure based on mechanistic and functional principles. In addition to quantitative methods, such as cost -benefit analysis, organization rules and workflow, the evaluation should use qualitative methods promoting ideas and notions, such as human initiative, constant change and acceptance of innovation. The present study focuses on the development of an effective evaluation methodology for research and development projects supported by an information system based on information management and knowledge technology deriving from an ontology model. Its objectives are: the analysis of the notion of evaluation; the systematic approach and the identification of the processes related to the tracking of process and methodology approach for a successful effectiveness of a research project; the identification of evaluation tools and indexes, respectively; the development of an evaluation model based on and incorporating quantitative and qualitative evaluation features; the development of an information system based on knowledge technologies for the creation of a project evaluation ontology; the creation of a portfolio of evaluation indexes and semantic rules for identifying qualitative and quantitative research results; and finally, the case study of research and development projects that are being implemented by consortiums and funded by the General Secretariat for Research and Technology. The basic results of the study are that the funding body should have actual evaluation participation in all the stages of a project’s life cycle, the evaluation methodology should be clearly defined from the beginning of the funding process, the creation of portfolio indexes measuring results according to the programme’s goals is mandatory, the establishment of an appropriate evaluation model should be obligatory for the funding body and, finally, an information system managing structured and unstructured data will support the evaluation model.
Μελέτη της ευαισθησίας των μπαρτονελλών στις κινολόνες
Authors: Αγγελάκης Εμμανουήλ
Published: January 2014

Σκοπός μας ήταν να προσδιοριστεί η ευαισθησία των μπαρτονελλών στις στα αντιβιοτικά. Προσδιορίστηκαν οι MICs 11 αντιβιοτικών με την χρήση E-test, για 20 Bartonella sp., που απομονώθηκαν από ζώα στην Αυστραλία. Καθώς βρήκαμε ποικιλόμορφη αντίδραση των Μπαρτονέλλων στις κινολόνες, αποφασίσαμε να μελετήσουμε την γενετική αιτία αυτής της ποικιλομορφίας . Επίσης για να ολοκληρώσουμε την μελέτη πάνω στην αντοχή των Μπαρτονελλών στις κινολόνες, δημιουργήσαμε ανθεκτικά στελέχη στις κινολόνες και κατόπιν προσδιορίσαμε την γονιδιακή αλληλουχία των gyrA, gyrB, parC και parE. Τελος, πραγματοπoιήσαμε την πρώτη επιδημιολογική έρευνα για την ύπαρξη Μπαρτονελλών στο ΛΑΟΣ . Μεθοδολογία. Με την μέθοδο του E-test, μελετήσαμε 20 Bartonella species που απομονώθηκαν από το αίμα άγριων ζώων από την Αυστραλία καθώς και 4 στελέχη αναφοράς . Παράλληλα αναπτύχθηκαν ανθεκτικά στη σιπροφλοξασίνη στελέχη αναφοράς B. quintana και B. henselae.Εκχυλίσαμε το DNA από όλα τα στελέχη και πραγματοποιήσαμε PCR με primers που στόχευαν τα γονίδια gyrA, gyrB, parC και parE. Οι αλληλουχίες των αμινοξέων μεταφράστηκαν σε πρωτείνες με το πρόγραμμα “DNA TO PROTEIN TRANSLATION”. Σε ανεξάρτητη έρευνα, διερευνήσαμε την ύπαρξη Bartonella sp., σε τρωκτικά από το ΛΑΟΣ με την χρήση real-time PCR. Με τη χρήση PCR-sequencing analysis με βάση τα γονίδια ITS, rpoB, gltA έγινε ταυτοποίηση και φυλογενετική ανάλυση των μπαρτονελλών που ανιχνεύτηκαν. Αποτελέσματα. Η σύγκριση της QRDR περιοχής και για τις 24 Bartonella species αποκάλυψε μια φυσική μετάλλαξη στη θέση 83 της QRDR (Σερίνη>83 Αλανίνη) για όλα τα στελέχη. Ανθεκτικά στελέχη B. henselae αναπτύχθηκαν in vitro μετά απο 4 ανακαλλιέργειες ενώ για την B. quintana μετά απο 5 (MIC από 0.38 σε >45mg/L και για τα δυο στελέχη). Τα ανθεκτικά στελέχη έφεραν μια μετάλλαξη στην θέση 87 της QRDR (Asp>87Asn). Τα gyrB, parC και parE γονίδια δεν έφεραν μεταλλάξεις. Ελέγχθηκαν 568 ιστοί (ήπαρ,σπλήνας) από 310 τρωκτικά. Από τα δείγματα που μελετήθηκαν, με τη χρήση RT-PCR, 128 ιστοί (22.5%) από 79 τρωκτικά (25.5%), βρέθηκαν θετικοί για Μπαρτονέλλα. Με τη χρήση PCR-sequencing analysis με βάση τα γονίδια ITS, rpoB, gltA ταυτοποιήθηκαν τα παρακάτω τρια είδη μπαρτονέλλας: B. phoceensis, B. elizabethae και B. tribocorum, καθώς και δυο νέων Μπαρτονελλών που τις ονομάσαμε Lao/Nh1 and Lao/Nh2. Συζήτηση. Η ποικιλόμορφη αντίσταση των Bartonella species στις κινολόνες σε συνδυασμό με την γρήγορη ανάπτυξη ανθεκτικών στελεχών μας οδηγεί στο συμπέρασμα οτι οι κινολόνες δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για την μακροχρόνια θεραπεία Μπαρτονελλώσεων. Ανακαλύψαμε επίσης την παρουσία Μπαρτονέλλας στο ΛΑΟΣ.
Αξιολόγηση της εφαρμογής και συνεισφοράς των συστημάτων εσωτερικού ελέγχου από τη σκοπιά της λογιστικής και της χρηματοοικονομικής στις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις της Ελλάδας
Authors: Δρογαλάς Γεώργιος
Published: January 2014

Στο εξαιρετικά ρευστό επιχειρηματικό περιβάλλον ο εσωτερικός έλεγχος με το πλήθος τωνπροσφερόμενων υπηρεσιών του αποτελεί προστιθέμενη αξία για τους οικονομικούς οργανισμούς. Εντούτοις μέχρι σήμερα δεν είχε διενεργηθεί για την ελληνική πραγματικότητα ολοκληρωμένη και σε βάθος χρόνου έρευνα η οποία να αναφέρεται στην εφαρμογή και συνεισφορά των Συστημάτων Εσωτερικού Ελέγχου. Για αυτό το λόγο βασικός σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η διερεύνηση της υφιστάμενης εφαρμογής και συνεισφοράς των Σ.Ε.Ε. από τη σκοπιά της λογιστικής και χρηματοοικονομικής των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον ελλαδικό χώρο. Η μεθοδολογία της έρευνας στηρίχθηκε αφενός σε δεδομένα που προέρχονται από τις χρηματοοικονομικές καταστάσεις αφετέρου σε δεδομένα που δημιουργήθηκαν από τις απαντήσεις του ερωτηματολογίου. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκαν προηγμένες στατιστικές μέθοδοι όπως η «Ανάλυση Παραγόντων» και η «Λογαριθμική Παλινδρόμηση». Βασικά συμπεράσματα από την στατιστική ανάλυση των δεικτών ήταν ότι οι παράγοντες που διαφοροποιούνται μεταξύ των δυο κατηγοριών επιχειρήσεων (με ή χωρίς Σ.Ε.Ε.) όλη την χρονική περίοδο είναι σχεδόν ίδιοι δύναται να ομαδοποιηθούν σε κατηγορίες εμφανίζουν ομοιόμορφη «φορά» και παρουσιάζουν αυξητική τάση «χρόνο με το χρόνο». Ήτοι η συνεισφορά του Σ.Ε.Ε. καθώς παραμένει στην ξενοδοχειακή επιχείρηση αυξάνεται διαχρονικά. Κύρια συμπεράσματα από την στατιστική ανάλυση του ερωτηματολογίου είναι ότι τα Σ.Ε.Ε. των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων λειτουργούν σε αρκετά ικανοποιητικό επίπεδο (χρησιμοποιήθηκαν τρεις μεθοδολογίες μέτρησης της απόδοσης) και αξιοσημείωτη είναι προκύπτουσα «Προστιθέμενη Αξία» από το Σ.Ε.Ε. Σε μια συνολική εκτίμηση των αποτελεσμάτων η διδακτορική διατριβή αφενός αποδεικνύει ότι η ύπαρξη Σ.Ε.Ε. διαφοροποιεί την επίδοση της ξενοδοχειακής επιχείρησης ποσοτικοποιώντας τις διαφορές στην χρηματοοικονομική και στην λογιστική αφετέρου προτείνει ένα ολοκληρωμένο μοντέλο εφαρμογής Σ.Ε.Ε. ειδικότερα στον λογιστικό τομέα παρουσιάζοντας τις ελεγκτικές διαδικασίες και την προτεινομένη λογιστική διαδικασία ανά ομάδα του Ε.Γ.Λ.Σ.