bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Προοπτική μελέτη υπερηχογραφικών δεικτών συστολικής και διαστολικής λειτουργίας της αριστερής κοιλίας σε ογκολογικούς ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν συστηματική χορήγηση bevacizumab
Authors: Καπελάκης Ιωάννης
Published: September 2021

Εισαγωγή/ΣκοπόςΗ bevacizumab είναι ένας αντιαγγειογεννετικός παράγοντας ο οποίος χρησιμοποιείται ευρέως στην αντικαρκινική θεραπεία. Περιορισμένα στοιχεία υποστηρίζουν την αύξηση των θρομβοεμβολικών επεισοδίων σε ασθενείς που λαμβάνουν bevacizumab.Σκοπός της παρούσης μελέτης ήταν να εκτιμήσει την επίπτωση των καρδιαγγειακών συμβάντων σε ασθενείς που έλαβαν bevacizumb καθώς επίσης την επίδραση της συστηματικής χορήγησης bevacizumab στους υπερηχογραφικούς δείκτες και στο ΗΚΓ.ΜεθοδολογίαΟ πληθυσμός της μελέτης αποτελούνταν από 147 ασθενείς οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Η ομάδα 1 έλαβε συμβατική αντινεοπλασματική θεραπεία μαζί με bevacizumab ενώ η ομάδα 2 έλαβε παρόμοια χημειοθεραπευτικά σχήματα χωρίς bevacizumab. Όλοι οι ασθενείς είχαν παρακολούθηση στους 6 και στους 18 μήνες.Αποτελέσματα76 ασθενείς έλαβαν bevacizumab (65.21±10.49 years) ενώ 71 ασθενείς έλαβαν θεραπεία χωρίς bevacizumab (65.11±11.3 years). Η επίπτωση των καρδιαγγειακών συμβάντων ήταν υψηλότερη στην ομάδα της bevacizumab συγκριτικά με το control group (7/76 [9.21%] versus 1/71 [1.40%], p=0.03). Η ταχύτητα του μιτροειδικού δακτυλίου κατά την συστολή Sa ήταν χαμηλή στους 6 μήνες και παρέμεινε σημαντικά χαμηλή στους 18 μήνες (10.93±4.64 versus 9.90±3.59 cm/s, p<0.001 and 10.93±4.64 vs 9.03±9.56 cm/s, p=0.003). Ο λόγος Ε/Ε΄ αυξήθηκε στους 6 και στους 18 μήνες (5.83±2.53 vs 7.86±3.45, p<0.001 and 5.83±2.53 vs 7.84±3.45, p= 0.004). Η παρουσία LBBB αποτέλεσε ανεξάρτητο προγνωστικό δείκτη εμφάνισης καρδιαγγειακών συμβάντων(p<0.001 HR: 56.72, for LBBB and p=0.03, HR: 13.18, for bevacizumab).ΣυμπεράσματαΗ χορήγηση bevacizumab συνδέεται με αυξημένη επίπτωση καρδιαγγειακών συμβάντων ενώ εμφανίζει επίδραση στην συστολική και διαστολική λειτουργία της αριστερής κοιλίας. Η παρουσία LBBB στο ΗΚΓ αποτέλεσε ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα.
Κλινική αξιολόγηση της καλλικρεΐνης 13 (KLK13) στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης
Authors: Τόκας Θεόδωρος
Published: September 2021

Παρά τις πρόσφατες εξελίξεις σε μοριακό επίπεδο ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης παραμένει σήμερα μια κλινικά παραμελημένη νόσος. Το γεγονός αυτό αντανακλάται από τη γενική προσέγγιση της διάγνωσης και θεραπείας της νόσου. Επιπλέον, η εκτίμηση της πρόγνωσης των ασθενών είναι ιδιάιτερα πολύπλοκη λόγω της ετερογένειας της νόσου. Στην παρούσα μελέτη εκτιμάται η κλινική αξία της KLK13 στον καρκίνο της κύστης. 279 δείγματα (137 καρκινικά, 107 φυσιολογικά παρακείμενα και 35 φυσιολογικά δείγματα) συμπεριλήφθησαν. Πραγματοποιήθηκε εξαγωγή και ανάστροφη μεταγραφή ολικού RNA, και η έκφραση της KLK13 αξιολογήθηκε με την ποσοτική αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο. Η έκφραση της KLK13 είναι σημαντικά αυξημένη στους καρκινικούς σε σχέση με τους φυσιολογικούς ιστούς. Ωστόσο, η μείωση της έκφρασης της However, KLK13 σχετίζεται με την επιθετικότητα της νόσου (υψηλό στάδιο και grade). Επιπλέον, οι αναλύσεις Kaplan-Meier and Cox regression τονίζουν την προγνωστική αξία της μειωμένης έκφρασης της KLK13 στην πρόγνωση της υποτροπής και της ελεύθερης νόσου επιβίωσης των ασθενών με TaT1 όγκο και μετά από τη διουρηθρική εκτομή (TURBT). Η παρούσα είναι η πρώτη κλινική μελέτη της KLK13 στον καρκίνο της κύστης που αποκαλύπτει την απορρύθμιση της έκφρασης της στον καρκίνο της κύστης και καθιστά την KLK13 ως έναν υποσχόμενο δείκτη για τη βελτίωση της πρόγνωσης των ασθενών.
Αλλαγές στις θαλάσσιες βακτηριακές κοινότητες σε συνθήκες εμπλουτισμού με θρεπτικά
Authors: Φοδελιανάκης Στυλιανός
Published: September 2021

Nutrient enrichment is a common source of disturbance for marineecosystems. A prerequisite for the prediction of the effects of nutrient enrichment atthe ecosystem level is the understanding of the ecological mechanisms governingbacterioplankton communities, due to their high affinity with nutrients. The aim ofthis thesis was to examine changes in the composition and structure ofbacterioplankton communities of the water column and coastal sediment undernutrient enrichment. Three studies were conducted for that purpose: two in closedexperimental conditions and one examining changes in situ. In the first two studies,changes in the water column bacterioplankton communities were examined after Paddition and in nutrient enriched habitats, respectively. In the third study, changes inthe communities of coastal sediment were examined with and without the additionof organic matter and aeration of the water column. The main conclusions from theresults of this thesis were:a) Bacterioplankton communities of the Eastern Mediterranean show a high degreeof resistance to short-term P addition, although their biomass and production islimited by P.b) Five abundant taxonomic groups showed a similar pattern of change across threedifferent nutrient enriched habitats. These groups could be potentially used asindicators for monitoring nutrient enrichment at the water column.c) After incubation under presence or absence of organic enrichment, sedimentbacterial communities originating from different habitats clustered based on theincubation conditions rather than on the area of origin. That occurred faster for twoout of the three areas, where the amount of organic matter in the sediment wasinitially higher and bacterial community diversity was lower. These results indirectlysupport the theory of Baas-Becking that "everything is everywhere but theenvironment selects" and the positive correlation between diversity and communitystability.
Ὁ πάσχων παῖς στα Ησαΐα 42,1-9 και 52,13-53,12 του Δευτεροησαΐα και η σχέση του με το “παιδίον Ἐμμανουήλ” στα Ησαΐα 7,14-16 και 9,1-7
Authors: Κανάκης Ιωάννης
Published: September 2021

Τό θέμα της εργασίας μας ήταν η προσέγγιση δύο μορφών τού «παιδός του Κυρίου» δηλαδή τού «Εμμανουήλ» καί τού «Πάσχοντος» καί η σχέση αυτών μεταξύ τους μέσα στά κεφάλαια 7 καί 9, 42, 52 καί 53 του Ησαία. Τό αποτέλεσμα της έρευνας αυτής είναι τό νέο πού προσφέρει η εργασία.Καταρχήν, εξετάσαμε τό βιβλίο ως ένα όλον, ως σύνολο, όπως τό θέλει καί η σύγχρονη έρευνα, χωρίς νά παραβλέψουμε τά ξεχωριστά τμήματά του. Εφαρμόσαμε τήν ιστορικοκριτική μέθοδο στην εργασία κάνοντας ανάλυση της δομής, των περικοπών, χρησιμοποιώντας αναλύσεις όρων, εννοιών και επιρροών από άλλα κείμενα. Αναζητήσαμε τήν ερμηνεία τής λέξης «χριστός» πού δηλώνει ένα πρόσωπο ανθρώπινης ή θεϊκής προέλευσης τό οποίο έχει ως σκοπό νά φέρει ένα καλύτερο μέλλον. Γιά τόν Ισραήλ κυριαρχεί μια τέτοια ελπίδα αλλά η προσδοκία αυτή δεν σημαίνει ότι οπωσδήποτε πρόκειται για την αναμονή ενός Μεσσία. Αφορά πιθανόν σε μοντέλο της Ισραηλιτικής εσχατολογίας.Το βασικό θέμα της έρευνας μας περί του «παιδός του Γιαχβέ» αφορά στήν ταυτότητά του.Συχνά «ο παις του Κυρίου» φαίνεται να είναι το Ισραηλιτικό έθνος ή ο αντιπρόσωπος του Ισραήλ ή ένα εκλεκτό υπόλοιπο. Ωστόσο, η περιγραφή του πάθους παραπέμπει περισσότερο στον βασανισμό ενός προσώπου. Ο Μωυσής είναι «ένας υποψήφιος παις», αλλά δεν κατάφερε να διατηρήσει την αγιότητα του λαού, αφού και ο ίδιος βρέθηκε δέσμιος των παθών του. Ούτε ο Δεύτεροησαίας πού λειτουργεί ως μεσολαβίτης αλλά όχι ως λυτρωτής. Πιθανοί «παίδες» υπήρξαν οι: Κύρος, Δαρείος, Ιερεμίας και ο Ιώβ. Ως προς την ταυτότητα βρέθηκε ότι υφίσταται μια πορεία, από τό Ισραήλ στον προσδοκώμενο Μεσσία.Η άλλη έννοια του παιδός είναι του Εμμανουήλ. Κατά τόν Συροεφραιμιτικό πόλεμο ο Ησαίας εκφέρει μία προφητεία (7,14-16) για τη γέννηση ενός παιδιού και στο κεφ.9 δίνονται τα χαρακτηριστικά του. Μιλούν για κάποιον επόμενο κραταιό βασιλιά, αλλά όχι για έναν εσχατολογικό σωτήρα. Ο λόγος αφορά σέ έναν ιδανικό βασιλιά πού το έργο του δεν μπορεί να περιοριστεί σε μία ανθρώπινη βασιλεία.Στο επόμενο τμήμα καταγράψαμε ομοιότητες και διαφορές μεταξύ Εμμανουήλ και πάσχοντος παιδός. Φαίνεται να ομοιάζουν στήν κοινή θέληση τους για επικράτηση της δικαιοσύνης και στήν αναφορά τους περί του φωτός. Η λέξη παίς φάνηκε να συνενώνει τα χωρία και ο «πάσχων παίς» και «ο Εμμανουήλ» αποτελούν το ίδιο πρόσωπο. Έτσι στα κεφ.7 και 9 παρουσιάζεται ως Εμμανουήλ, ως ισχυρός και κραταιός, τότε που και το κράτος ήταν ισχυρό και ως πάσχων τότε που ο λαός βρέθηκε εξόριστος και απογοητευμένος.Παρατηρήσαμε κάποια απροσδιοριστία η οποία διατηρεί «ανοιχτό» το θέμα της ταύτισης Εμμανουήλ και πάσχοντος παιδός. Η χριστολογική προοπτική των περικοπών τεκμηριώνεται από την Καινή Διαθήκη και η εμβάθυνση των θεμάτων γίνεται από τους Πατέρες της Εκκλησίας. Μια προφητεία δεν σταματά να εκπληρώνεται. Έτσι, ο Ισραήλ, ο βασιλιάς κτλ λειτουργούν ως προάγγελοι του «τελικού μεσσία», του Ιησού Χριστού.
Εφαρμογή μη επεμβατικού μηχανικού αερισμού (ΒI-PAP) μεταγχειρητικά σε παχύσαρκους ασθενείς που υποβάλλονται σε διαμερισματοποίηση στομάχου
Authors: Αλεξανδροπούλου Αικατερίνη
Published: September 2021

Οι FEV1 and FVC ήταν στατιστικά σημαντικά καλύτερες στην ομάδα Bi-PAP σε σχέση με την ομάδα sham-Bi-PAP, την δεύτερη και τρίτη μετεγχειρητική ημέρα. ΟPEFR εμφάνισε γενικά υψηλότερες τιμές στην ομάδα Bi-PAP την δεύτερη και τρίτη μετεγχειρητική ημέρα αλλά αυτή η τάση δεν έγινε στατιστικά σημαντική καμία από τις ημέρες της μελέτης μας. Τέλος οι τιμές του SpO2 ήταν στατιστικά σημαντικά καλύτερες και για τις τρεις μετεγχειρητικές ημέρες στην ομάδα Bi-PAP.Την ημέρα του χειρουργείου πέντε ασθενείς (33%) από την ομάδα sham Bi-PAPεμφάνισαν δύσπνοια και εύκολη κόπωση κατά την κινητοποίηση η οποία ανταποκρίθηκε στην κατάκλιση στο κρεββάτι τους και στην χορήγηση οξυγόνου. Ο ένας από αυτούς διαγνώστηκε με λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού την πέμπτη μετεγχειρητική ημέρα. Κανένας από την ομάδα Bi-PAP δεν ανέπτυξε ανάλογη συμπτωματολογία ή άλλη επιπλοκή από τους πνεύμονες. Επιπλέον, η εφαρμογή υψηλότερων πιέσεων στο σύστημα Bi-PAP δεν έδειξε να αυξάνει τον κίνδυνο για διαφυγή από τις αναστομώσεις ή για ρήξη.Συμπερασματικά, η χρήση του συστήματος Bi-PAP όταν εφαρμόστηκε με εξατομικευμένες εισπνευστικές και εκπνευστικές (IPAP/EPAP) πιέσεις επιτάχυνε την μετεγχειρητική ανάνηψη της λειτουργίας των πνευμόνων και μείωσε τις αναπνευστικές επιπλοκές σε νοσογόνα παχύσαρκους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ανοιχτή βαριατρική επέμβαση.Επιπλέον οι υψηλότερες πιέσεις που χρησιμοποιήθηκαν, σε σχέση με τα δεδομένα της βιβλιογραφίας,δεν φάνηκε να αυξάνουν τον κίνδυνο για διαφυγή ή ρήξη της αναστόμωσης. Τέλος δεν φάνηκε να υπάρχει placebo επίδραση στα αποτελέσματα της έρευνας από την εφαρμογή του εξοπλισμού (sham Bi-PAP).
Ατομικοί και ψυχοκοινωνικοί παράγοντες που συνδέονται με τη σχολική αυτοαντίληψη και τη σχολική επίδοση παιδιών Ε΄και ΣΤ΄Δημοτικού
Authors: Παπαδόπουλος Νικόλαος
Published: September 2021

Τις τελευταίες δεκαετίες έχει αυξηθεί σημαντικά το ερευνητικό ενδιαφέρον των σχολικών ψυχολόγων για τους παράγοντες που συνδέονται με την κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών. Για το λόγο αυτό, η κατανόηση και η περιγραφή των παραγόντων αυτών γίνεται όλο και περισσότερο σημαντική και αναγκαία τόσο ως προς τις ατομικές τους δεξιότητες όσο και ως προς το κοινωνικό πλαίσιο του σχολείου όπου αυτές εκδηλώνονται και ταυτόχρονα καλλιεργούνται. Ο κεντρικός στόχος της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των διαστάσεων της κοινωνικής και συναισθηματικής ανάπτυξης των παιδιών σε σχέση με δημογραφικές και άλλες κύριες ψυχολογικές μεταβλητές. Ειδικότερα, η παρούσα έρευνα αφορά στην συνεξέταση σημαντικών διαστάσεων που αφορά στη σχολική προσαρμογή του παιδιού, όπως είναι η σχολική επίδοση και η σχολική αυτοαντίληψη και πώς αυτές οι διαστάσεις συσχετίζονται με επιμέρους διαστάσεις της κοινωνικής και συναισθηματικής ανάπτυξης. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν σημαντικά ευρήματα για τη σχέση των διαστάσεων της κοινωνικής και συναισθηματικής ανάπτυξης τόσο με δημογραφικούς όσο και με παράγοντες που αφορούν στη σχολική προσαρμογή. Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας παρέχουν τη δυνατότητα μιας πληρέστερης κατανόησης της έννοιας της επάρκειας και της προσαρμογής των παιδιών, λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες που σχετίζονται τόσο με το ίδιο το άτομο όσο και με το κοινωνικό πλαίσιο του σχολείου.
Το «προς νότον μάλιστα τετραμμένον» τμήμα των Αθηνών
Authors: Λίτσα Μυρτώ
Published: September 2021

Μελετάται η τοπογραφία του νότιου τμήματος των αρχαίων Αθηνών. Εξετάζεται η σχέση γεωμορφολογίας και εγκατάστασης, η ιστορία της περιοχής και των μνημείων στο έργο των περιηγητών, η πολεοδομική εξέλιξη κατά την αρχαιότητα και ζητήματα μνημειακής τοπογραφίας. Η μελέτη συνοδεύεται από κατάλογο θέσεων και κινητών ευρημάτων της περιοχής, χάρτες, εικόνες και σχέδια.
Η χωρική λειτουργία του συστήματος προβολής της εικόνας στο έργο του Τζέφρυ Σω
Authors: Βενετσιάνου Όλγα
Published: September 2021

Ο σύγχρονος θεατής είναι εξοικειωμένος με την κινηματογραφική προβολή, όπου παρακολουθείπαθητικά το έργο σε μια σκοτεινή αίθουσα. Στην περίπτωση αυτή, ο περιβάλλων χώρος υποβαθμίζεταικαι η οθόνη λειτουργεί σαν ένα παράθυρο που παραπέμπει στον αναπαριστώμενο χώρο της εικόνας.Όμως, οι σύγχρονες οπτικοακουστικές τεχνολογίες, παράγουν έναν νέο τύπο θέασης πέρα από τηνκλασική κινηματογραφική συνθήκη. Το ερώτημα που τίθεται είναι: τί συμβαίνει όταν ο χώρος τηςπροβολής σχεδιάζεται σε συνδυασμό με την προβαλλόμενη εικόνα και τί επιπτώσεις έχει αυτή ηπροσέγγιση ως προς το ρόλο του θεατή και τον μηχανισμό υλοποίησης της εικόνας;Η μελέτη του συστήματος προβολής της εικόνας δομείται με βάση τρεις άξονες: την οργάνωση τουχώρου, τη θέση του θεατή και την τεχνολογική εξέλιξη και επανάχρηση παλαιότερων τεχνολογιώνπροβολής και χωρικών οργανώσεων στο ψηφιακό περιβάλλον. Στη διατριβή αυτή εντοπίζονται χωρικέςστρατηγικές στις σύγχρονες πολυμεσικές εγκαταστάσεις, παράλληλα με παλαιότερα έργα πουυλοποιούνται με αναλογικά μέσα, στα πλαίσια της Βιντεοτέχνης και του Διευρυμένου Κινηματογράφου[Expanded Cinema] του 1960, καθώς και του πειραματικού κινηματογράφου του μεσοπολέμου. Στόχοςτης διατριβής είναι ο εντοπισμός των μεταβολών που επήλθαν στη χωρική λειτουργία του συστήματοςπροβολής της εικόνας (μηχανισμός προβολής, δέσμη φωτός, επιφάνεια προβολής), κατά τη μετάβασηαπό την αναλογική στην ψηφιακή τεχνολογία. Ως μελέτη εφαρμογής [case-study] χρησιμοποιείται τοέργο του αυστραλού καλλιτέχνη Τζέφρυ Σω (Jeffrey Shaw), που εκτείνεται από τη δεκαετία του 1960(Διευρυμένος Κινηματογράφος) μέχρι τη σύγχρονη εποχή (Ψηφιακά Διευρυμένος Κινηματογράφος).Συμπεραίνουμε ότι όταν η αλληλεπίδραση με το σύστημα προβολής της εικόνας βασίζεται στη θέσητου παρατηρητή, ο βαθμός συμμετοχής του στη χωρική οργάνωση του συστήματος προβολής τηςεικόνας αυξάνεται σταδιακά με τη μετάβαση από την αναλογική στην ψηφιακή τεχνολογία. Το έργο λειτουργεί σαν μια οπτική μηχανή που αναβαθμίζει τον θεατή σε συμμετέχοντα του έργου και τουπαρέχει τη δυνατότητα να το παρακολουθήσει με τον δικό του, μοναδικό τρόπο. Σε ότι αφορά τηνχωρική του οργάνωση του συστήματος προβολής της εικόνας, τα πεδία όπου εντοπίζονται αλλαγέςείναι η μορφή, το μέγεθος και ο βαθμός διαφάνειας της επιφάνειας προβολής, η οργάνωση της κίνησηςτου θεατή και οι τρόποι σύνδεσης φυσικού και δυνητικού χώρου.
Το ομιλητικό έργο του Νείλου - Ναθαναήλ Μπέρτου
Authors: Αθανασιάδου-Στεφανουδάκη Δέσποινα
Published: September 2021

Η διατριβή εστιάζει στη μελέτη του ελάχιστα γνωστού κριτικά εκδοθέντος ομιλητικού έργου του Νείλου - Ναθαναήλ Μπέρτου, ενός ενθουσιώδους ιεροκήρυκα που έζησε στην Ανατολική Κρήτη στα μέσα του 15 ου αιώνα. Τα κηρύγματά του ακολουθούν την παράδοση του λογοτεχνικού είδους της Χριστιανικής Ομιλίας. Ερευνάται λεπτομερώς το επικοινωνιακό μοντέλο του κηρύγματος του Μπέρτου, σε σχέση με τους βασικούς παράγοντες της επικοινωνίας: τον πομπό, τους αποδέκτες, το μήνυμα, τον κώδικα, τον τόπο και τον αγωγό της επικοινωνίας. Επιπλέον, εντοπίζονται και μελετώνται τα υφολογικά χαρακτηριστικά του κηρύγματος του Μπέρτου, εμφαίνοντας στο απλό και άμεσο ύφος των ομιλιών, στην επιβίωση των κανόνων της Ρητορικής και στις λεξιλογικές επιλογές του ομιλητή. Η δημώδης ελληνική γλώσσα, διανθισμένη με λίγες λόγιες λέξεις και κρητικά διαλεκτικά στοιχεία, αποτελεί συνειδητή επιλογή του ιεροκήρυκα, προκειμένου να επιτύχει την πνευματική στήριξη των πιστών, αντιμετωπίζοντας την οργανωμένη προπαγάνδα των Ρωμαιοκαθολικών Ενετών. Μέσω διαχρονικών θεμάτων (ανηθικότητα, εσχατολογία, φόβος του Θεού και "παιδαγωγική τιμωρία" του, συμφορές του καθημερινού βίου, αναγκαιότητα του κηρύγματος στη λειτουργική ζωή, κ.λπ.), ο αναγνώστης πληροφορείται για την κρητική κοινωνία του 15 ου αιώνα και ταυτόχρονα λαμβάνει τις πνευματικές συμβουλές του π. Μπέρτου.
Πρωτόκολλο παρακολούθησης της ιστικής οξυγόνωσης του κολοβώματος του στομάχου μετά sleeve gastrectomy
Authors: Νατούδη Μαρία
Published: September 2021

Υπόβαθρο: Η διαφυγή από τη γραμμή συρραφής, αν και σπάνια, αποτελεί μια από τις πιο συχνές μετεγχειρητικές επιπλοκές μετά από επιμήκη γαστρεκτομή και συνήθως εμφανίζεται στο ύψος της καρδιοοισοφαγικής συμβολής (ΚΟΣ). Ως κυριότεροι παράγοντες κινδύνου έχουν αναφερθεί η αυξημένη ενδογαστρική πίεση, η τοπική ισχαιμία και η μηχανική βλάβη του κοπτοράπτη. Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να αξιολογήσει την επίδραση της ισχαιμίας και της αυξημένης ενδογαστρικής πίεσης στην εμφάνιση διαφυγής μετά από επιμήκη γαστρεκτομή.Μέθοδοι: Δώδεκα οικόσιτοι χοίροι υποβλήθηκαν αρχικά σε επιμήκη γαστρεκτομή και κατόπιν σε ολική γαστρεκτομή. Τα επίπεδα του γαλακτικού οξέος, της γλυκερόλης και του πυροσταφυλικού οξέος μετρήθηκαν με μικροδιάλυση στη ΚΟΣ και στον πυλωρό πριν και εννέα φορές μετά την επέμβαση και υπολογίσθηκε ο λόγος γαλακτικό οξύ/ πυροσταφυλικό οξύ (L/P). Επιπλέον, εμφυσήθηκε αέρας στο εσωτερικό του «σωληνοποιημένου» στομάχου μέχρι την εμφάνιση ρήξης και καταγράφηκε η μέγιστη πίεση του αέρα και η θέση της ρήξης.Αποτελέσματα: Αύξηση του γαλακτικού οξέος και του λόγου L/P κατεγράφησαν στις μετρήσεις της ΚΟΣ, ωστόσο, όταν συγκρίθηκαν οι μετρήσεις μεταξύ της ΚΟΣ και του πυλωρού, δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές, με εξαίρεση μια ελαφρώς αυξημένη συγκέντρωση γαλακτικού οξέος στο πυλωρό στη μέση των μετρήσεων. Η μέγιστη πίεση αέρα που καταγράφηκε ήταν μεταξύ 3 και 75 mmHg (μέση: 24,5 mmHg ) και η πλειοψηφία των ρήξεων (n = 8) εμφανίστηκαν στη ΚΟΣ. Σε μια από αυτές παρατηρήθηκε μετατόπιση clip.Συμπεράσματα: Κατά την παρούσα μελέτη δεν καταγράφηκαν ενδείξεις αυξημένης ισχαιμίας στην ΚΟΣ σε σύγκριση με τον πυλωρό. Η αυξημένη ενδογαστρική πίεση και η δυσλειτουργία συρραφή του κοπτοράπτη πιθανώς να διαδραματίζουν πιο σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση διαφυγής μετά από επιμήκη γαστρεκτομή.
Modeling, reachability and observability of linear multivariable discrete time systems
Authors: Μωυσής Λάζαρος
Published: September 2021

Αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη γραμμικών συστημάτων εξισώσεων διαφορών και αλγεβρικών εξισώσεων διακριτού χρόνου. Πάνω σε αυτά τα συστήματα, μελετούμε το πρόβλημα της μοντελοποίησης του ομογενούς συστήματος σε πεπερασμένο χρονικό ορίζοντα, και των ιδιοτήτων της εφικτότητας και της παρατηρησιμότητας του μη ομογενούς συστήματος σε άπειρο χρονικό ορίζοντα. Πιο αναλυτικά, το πρόβλημα της μοντελοποίησης μελετά τη δυνατότητα κατασκευής ενός συστήματος το οποίο να έχει μια επιθυμητή δοσμένη συμπεριφορά. Στην περίπτωση του πεπερασμένου χρονικού ορίζοντα, το σύστημα μελετάται σε ένα κλειστό διάστημα και οι λύσεις του μπορεί να είναι είτε προς τα εμπρός κινούμενες στο χρόνο (ξεκινώντας από κάποιες αρχικές συνθήκες) είτε προς τα πίσω κινούμενες (ξεκινώντας από κάποιες τελικές συνθήκες). Δείχνεται ότι το πρόβλημα της μοντελοποίησης συνδέεται με το πρόβλημα της κατασκευής ενός πολυωνυμικού πίνακα με συγκεκριμένη αλγεβρική δομή και δίνονται δύο μέθοδοι κατασκευής ενός συστήματος το οποίο να έχει έναν δοσμένο χώρο λύσεων. Η εφικτότητα είναι θεμελιώδης ιδιότητα των δυναμικών συστημάτων και αναφέρεται στην ύπαρξη κατάλληλης εισόδου η οποία να οδηγεί το σύστημα από την ηρεμία, σε μια επιθυμητή τελική κατάσταση, σε πεπερασμένο χρόνο. Περιγράφεται ο υποχώρος εφικτότητας του συστήματος και δίνεται μια μέθοδος κατασκευής μιας παραδεκτής εισόδου που οδηγεί το σύστημα από την ηρεμία στην επιθυμητή εφικτή κατάσταση. Εξάγονται έτσι κριτήρια για τον έλεγχο της εφικτότητας του συστήματος. Η παρατηρησιμότητα αποτελεί επίσης θεμελιώδη ιδιότητα των δυναμικών συστημάτων και αναφέρεται στη δυνατότητα προσδιορισμού του διανύσματος αρχικών τιμών του συστήματος, έχοντας γνώση της εισόδου και της εξόδου του συστήματος σε ένα πεπερασμένο χρονικό διάστημα. Μετασχηματίζοντας το αρχικό σύστημα σε ένα ιδιόμορφο σύστημα πρώτης τάξης, εξάγονται κριτήρια για την παρατηρησιμότητα του αρχικού συστήματος και του αντίστοιχου ιδιόμορφου συστήματος πρώτης τάξης.
Ο καθαγιασμός της ύλης στη χριστιανική λατρεία των τριών πρώτων αιώνων
Authors: Αγγελόπουλος π. Σπυρίδων
Published: September 2021

Ο συγγραφέας επιχειρεί ένα ιστορικό ταξίδι δια μέσου των αιώνων. Η έρευνα εξετάζει τους τρεις (3) πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού. Διερευνά τον τρόπο με τον οποίο οι Χριστιανοί συνέχισαν να τελούν τα ιερά μυστήρια, ειδικά τη θεία Ευχαριστία, το Βάπτισμα και το Ιερό Ευχέλαιο. Προσεγγίζει το θέμα από πλευράς τελετουργικής. Η έρευνα αρχίζει από τη στιγμή της παράδοσης του μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας κατά τον Μυστικό Δείπνο του Κυρίου με τους μαθητές Του και επεκτείνεται μέχρι τα τέλη του τρίτου (3ου) μ.Χ. αιώνα. Η κύρια πηγή αυτής της προσπάθειας είναι η Αγία Γραφή, ειδικά η Καινή Διαθήκη. Παράλληλα, γραπτά μνημεία της Ιεράς Παραδόσεως της Εκκλησίας εξετάστηκαν προσεκτικά. Τα ευρήματα αυτής της έρευνας παρουσιάζονται σε δύο κεφάλαια. Το πρώτο κεφάλαιο επικεντρώνεται στο μυστήριο της θείας Ευχαριστίας. Όλες οι διαθέσιμες γραπτές πηγές οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι σχεδόν μέχρι το μισό του δεύτερου (2ου) μ.Χ. αιώνα, η θεία Ευχαριστία τελούνταν χωρίς επίκληση του Αγίου Πνεύματος για τον καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων. Από το δεύτερο μισό του δεύτερου (2ου) μ.Χ. αιώνα, η πρακτική αυτή αλλάζει προοδευτικά.
Σύγχρονη διακυβέρνηση και έλεγχος του εγκλήματος
Authors: Μπακιρλή Εριφύλη
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη του τρόπου με τον οποίο ασκείται η σύγχρονη διακυβέρνηση στον έλεγχο του εγκλήματος. Βασική θέση της εργασίας είναι ότι η αντιμετώπιση του εγκληματικού φαινομένου στις μέρες μας έχει υποστεί μία ποιοτική, όσο και ποσοτική αλλαγή, μια μετάλλαξη στην ουσία, επειδή πλέον εμπλέκονται ποικίλοι φορείς, ενώ την ίδια στιγμή η επιτήρηση εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον πληθυσμό και όχι μόνο σε μεμονωμένους υπόπτους, όπως γινόταν παλαιότερα. Ταυτόχρονα, ο έλεγχος και η επιτήρηση πραγματοποιούνται από απόσταση με τη συνδρομή της σύγχρονης τεχνολογίας, ενώ καίριας σημασίας ζήτημα είναι το εάν αυτός ο τρόπος διαχείρισης της παρέκκλισης, γίνεται με γνώμονα την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Συνοπτικά, τα ερωτήματα της εργασίας είναι: 1) πώς ασκείται η σύγχρονη διακυβέρνηση της ασφάλειας και ποιες μορφές παίρνει; 2) πού οφείλεται αυτή η μετάθεση εξουσιών από το ‘κέντρο’ (κράτος) στην ‘περιφέρεια’ (πολυάριθμους εταίρους) κατά την άσκηση της ‘σύγχρονης’ αντεγκληματικής πολιτικής; 3) το κράτος ‘αποδυναμώνεται’ στην προσπάθειά του να κυβερνήσει από απόσταση ή εξακολουθεί να διατηρεί κυρίαρχη θέση μέσα σε αυτό το ‘δίκτυο’ ελέγχου του εγκλήματος; 4) πώς ασκείται η διακυβέρνηση στην ‘κοινωνία της διακινδύνευσης’ και ιδίως μετά τα τρομοκρατικά γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις ΗΠΑ; 5) υπήρξε η ημερομηνία αυτή, καθώς και οι Ολυμπιακοί Αγώνες 2004, το κομβικό σημείο για την ευρεία εισαγωγή κι επέκταση της τεχνολογίας ασφαλείας, τόσο διεθνώς, όσο και στη χώρα μας; 6) με ποια μέσα και τεχνικές υλοποιούνται οι πολιτικές ολικής παρακολούθησης των πολιτών (τόσο από τον ιδιωτικό, όσο και τον δημόσιο τομέα), ποια είναι η αποτελεσματικότητά τους στη μείωση της εγκληματικότητας και στην εξιχνίαση των αδικημάτων, καθώς κι αν φέρουν κάποια ‘πανοπτικά’ χαρακτηριστικά, και τέλος, 7) εάν προκύπτουν παραβιάσεις στα ατομικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών από την ‘εντατική’ και αυτοματοποιημένη επιτήρηση.Στο δεύτερο μέρος της διατριβής, το οποίο είναι το Ερευνητικό, επιχειρείται η εμπειρική διερεύνηση της κατάστασης στη χώρα μας, όσον αφορά τη σύγχρονη διακυβέρνηση στον έλεγχο του εγκλήματος (πώς και από ποιους πραγματοποιείται) αφενός, και τη χρησιμοποιούμενη επιτηρητική τεχνολογία αφετέρου. Έτσι, κατά τη διάρκεια των επαφών-συναντήσεων της γράφουσας με φορείς, τόσο του ιδιωτικού, όσο και του δημόσιου τομέα, τέθηκαν ζητήματα σχετικά με τη λειτουργία, την έκταση, τη μορφή, την πρακτική χρήση, την αποτελεσματικότητα, τις τεχνικές ανεπάρκειες και τη νομοθετική κάλυψη όλων των τεχνολογικών μέσων και πρακτικών που έχουν υιοθετηθεί, στο πλαίσιο μιας πολυμερούς αντεγκληματικής πολιτικής.
Solution of large scale elastic problems with the boundary element method
Authors: Γκορτσάς Θεόδωρος
Published: September 2021

Η Μέθοδος των Συνοριακών Στοιχείων (ΜΣΣ) είναι ιδανική για την επίλυση προβλημάτων που σχετίζονται με άπειρα εκτεινόμενα χωρία. Ένα τέτοιο πρόβλημα είναι η εκτίμηση χαμηλής συχνότητας θορύβου και του εύρους μικρο-σεισμικών κυμάτων που εκπέμπονται λόγω της λειτουργίας μιας μεγάλης ανεμογεννήτριας. Όμως λόγω του μεγέθους αυτού του προβλήματος, η συμβατή ΜΣΣ αδυνατεί να το επιλύσει διότι απαιτούνται χρονοβόροι υπολογισμοί και σχεδόν απαγορευτικές απαιτήσεις αποθήκευσης δεδομένων. Ως εκ τούτου ο πρώτος στόχος της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη μιας προηγμένης ΜΣΣ η οποία θα μπορεί να λύνει με ακρίβεια και ταχύτητα το εν λόγω πρόβλημα. Για το σκοπό αυτό προτείνεται μια ΜΣΣ η οποία βασίζει την διαχείριση του συστήματος αλγεβρικών εξισώσεων που παράγει σε μεθόδους Ιεραρχικών Μητρών (Hierarchical Matrices Method) σε συνδυασμό με αλγεβρικές χαμηλής τάξης προσέγγισης τεχνικές, γνωστές ως Adaptive Cross Approximation (ACA). Για την αποτελεσματική αλγεβρική συμπίεση των χρησιμοποιούμενων ιεραρχικών μητρώων, διάφορες ACA τεχνικές χρησιμοποιούνται και αξιολογούνται, ενώ για την ταχεία επίλυση του τελικού συστήματος αλγεβρικών εξισώσεων ένας προ επιλεγμένος GMRES αλγόριθμος διαδοχικών λύσεων (preconditioned GMRES iterative solver) χρησιμοποιείται. Σε επόμενο βήμα, η αναπτυχθείσα ACA /ΜΣΣ χρησιμοποιείται για την επίλυση ελαστικών, ακουστικών και αλληλεπίδρασης ελαστικών-ακουστικών προβλημάτων που σχετίζονται με την γέννεση θορύβου χαμηλής συχνότητας και επιφανειακών εδαφικών ταλαντώσεων από την λειτουργία μεγάλων ανεμογεννητριών. Η ταυτόχρονη μελέτη των ακουστικών και ελαστικών κυμάτων που παράγει μια ανεμογεννήτρια και η μεταξύ τους αλληλεπίδραση εμφανίζεται για πρώτη φορά στη διεθνή βιβλιογραφία.
Οικονομική αξιολόγηση των υπηρεσιών απεξάρτησης από ναρκωτικές ουσίες
Authors: Τρίαντος Πέτρος
Published: September 2021

Στόχο της παρούσας μελέτης αποτελεί η αποτύπωση του μεθοδολογικού πλαισίου της αξιολόγησης και της οικονομικής αξιολόγησης των υπηρεσιών απεξάρτησης από παράνομες ψυχοδραστικές ουσίες στην Ελλάδα. Με βάση την θεωρία της ανάδειξης κοινωνικών προβλημάτων, προβάλλεται η κοινωνική διάσταση του προβλήματος, και η οργανωμένη απάντηση σε αυτό το πρόβλημα μέσω των δημόσιων προγραμμάτων απεξάρτησης. Η εμπειρική έρευνα που πραγματοποιήσαμε στηρίζεται στην εφαρμογή της μεθοδολογίας οικονομικού κόστους- κοινωνικού οφέλους σε αυτού του τύπου τις υπηρεσίες και συγκεκριμένα στις θεραπευτικές κοινότητες του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ). Για την καταγραφή του οικονομικού κόστους χρησιμοποιήθηκε το σταθμισμένο (στο συγκεκριμένο τύπο προγραμμάτων) εργαλείο Drug Abuse Treatment Cost Analysis Program (DATCAP), ενώ για την αντίστοιχη καταγραφή του κοινωνικού οφέλους αξιοποιήθηκαν τόσο σταθμισμένα ποσοτικά εργαλεία (N=243) (Addiction Severity Index –ASI και η Ευρωπαϊκή του προσαρμογή (EuropASI) όσο και ποιοτικές μέθοδοι (N=65) (ομαδικά εστιασμένες συνεντεύξεις–Focus Group) με πρώην εξαρτημένους στη φάση της κοινωνικής επανένταξης. Τέλος, για την πληρέστερη αποτύπωση του συνόλου των ερευνητικών ερωτημάτων, διεξήχθη διαδικτυακή έρευνα εκτίμησης των στάσεων και των αντιλήψεων της κοινής γνώμης για πλήθος διαστάσεων που εξετάζονται στη συγκεκριμένη μελέτη (N=238).Η παρούσα μελέτη αποτελεί την πρώτη προσπάθεια εφαρμογής οικονομικής αξιολόγησης στον συγκεκριμένο τύπο υπηρεσιών, η οποία βασίζεται σε συγκεκριμένη ερευνητική μεθοδολογία. Η ανάλυση οικονομικού κόστους και κοινωνικού οφέλους καθώς και η συγκριτική αποτύπωση της αναλογίας οικονομικού κόστους-κοινωνικού οφέλους μεταξύ των δύο τύπων θεραπευτικών κοινοτήτων οι οποίες εξετάστηκαν (διαμονής και ημερήσιας φροντίδας) καταλήγει στην επιλογή της αποδοτικότερης επιλογής με συνεξέταση και άλλων παραμέτρων. Επιπλέον γίνονται προτάσεις για επέκταση της ερευνητικής δραστηριότητας στο συγκεκριμένο πεδίο, με αφετηρία τα ευρήματα αλλά και τους περιορισμούς της συγκεκριμένης μελέτης
Μελέτη της σημασίας των ογκογονιδίων στην κυτταρική γήρανση και απόπτωση στον καρκίνο
Authors: Λιόντος Μιχαήλ
Published: September 2021

Σε πρόσφατες μελέτες έχει καταδειχθεί η ύπαρξη αντινεοπλασματικών φραγμών που επιβραδύνουν ή αποτρέπουν την εξέλιξη προκαρκινικών αλλοιώσεων σε καρκινικές. Ένας τέτοιος φραγμός είναι ο μηχανισμός απόκρισης στις δικλωνικές θραύσεις του DNA (DDR) που ενεργοποιεί ενδοκυττάρια σηματοδοτικά μονοπάτια με τελικό αποτέλεσμα την αναστολή του κυτταρικού κύκλου ή την απόπτωσης. Ένας δεύτερο φραγμός είναι η κυτταρική γήρανση που προκαλείται από την ενεργοποιήση ογκογονιδίων. Μέχρι σήμερα η σχέση μεταξύ των δύο αυτών φραγμών δεν έχει εξακριβωθεί. Επιπλέον, δεν είναι γνωστός ο τρόπος με τον οποίο τα ογκογονίδια επάγουν την κυτταρική γήρανση. Με την παρούσα μελέτη αποδεικνύεται ότι η υπερέκφραση ογκογονιδίων επάγει το μηχανισμό απόκρισης στις δικλωνικές θραύσεις του DNA εξαιτίας της απορρύθμισης της αντιγραφικής διαδικασίας και της διακοπής προόδου της αντιγραφικής διχάλας που καταλήγει στην δημιουργία δικλωνικών θραύσεων του DNA. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι η κυτταρική γήρανση είναι ένα συχνό βιολογικό φαινόμενο σε προκαρκινικές αλλοιώσεις και συσχετίζεται με την ενεργοποίηση του μηχανισμού DDR καταδεικνύοντας ότι η γήρανση σε προκαρκινικές αλλοιώσεις είναι η φαινοτυπική εκδήλωση του αντιγραφικού στρες και ότι η γήρανση μαζί με την απόπτωση αποτελούν μαζί με την απόπτωση φραγμούς στην καρκινογενετική διαδικασία. Τέλος, η αποσιώπηση της κορυφαίας κινάσης ΑΤΜ του μηχανισμού DDR σε ένα μοντέλο ποντικού επέφερε καταστολή της κυτταρικής γήρανσης και οδήγησε στο σχηματισμό όγκων με μεγαλύτερο μέγεθος και διηθητική ικανότητα επιβεβαιώνοντας τη σημασία του μηχανισμού DDR στην καρκινογεντική διαδικασία.
Η δυναμική της ανεργίας στην ελληνική αγορά εργασίας
Authors: Λαμπροπούλου Νικολίτσα
Published: September 2021

Βασικός σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η ανάλυση της δυναμικής της ελληνικής αγοράς εργασίας η οποία πραγματοποιείται με τον υπολογισμό των ροών εργασίας και των αντίστοιχων πιθανοτήτων μετάβασης μεταξύ των τριών κύριων καταστάσεων οικονομικής δραστηριότητας: απασχόλησης, ανεργίας και ανενεργίας. Για την πραγματοποίηση του σκοπού αυτού αντλούνται μικρο-δεδομένα από την τριμηνιαία Έρευνα Εργατικού Δυναμικού για τη χρονική περίοδο 1999-2013. Οι επιμέρους στόχοι της παρούσας διατριβής περιλαμβάνουν: α) την αναλυτική περιγραφή της ελληνικής αγοράς εργασίας για την περίοδο 1999-2013 δίνοντας έμφαση στο ποσοστό ανεργίας στο σύνολο του πληθυσμού αλλά και διαφόρων δημογραφικών ομάδων, β) τη διεξοδική εξέταση του μεγέθους, της διαχρονικής εξέλιξης και της κυκλικότητας των ροών εργασίας, γ) τον διαχωρισμό των μεταβολών του ποσοστού ανεργίας σε δύο μέρη: στον ρυθμό εισροής στην ανεργία και στον ρυθμό εκροής από την ανεργία, δ) τη διερεύνηση των παραγόντων που προσδιορίζουν τις ατομικές πιθανότητες μετάβασης μεταξύ απασχόλησης, ανεργίας και ανενεργίας εφαρμόζοντας πολυωνυμικές λογαριθμικές εξειδικεύσεις και ε) τη διερεύνηση της τάσης και της σύνθεσης της μακροχρόνιας ανεργίας καθώς και την εξέταση των παραγόντων που προσδιορίζουν τη μακροχρόνια ανεργία εκτιμώντας το υπόδειγμα της λογιστικής παλινδρόμησης. Τα βασικά συμπεράσματα που προέκυψαν από την παρούσα έρευνα είναι τα εξής: Η ελληνική αγορά εργασίας χαρακτηρίζεται από ένα πρωτόγνωρα υψηλό ποσοστό ανεργίας που εκτινάχτηκε στο 27.8% στο δεύτερο τρίμηνο του 2013 αλλά και από ένα δραματικά υψηλό ποσοστό μακροχρόνιας ανεργίας που αγγίζει το 66.8%. Η πιθανότητα εύρεσης εργασίας που αντιμετωπίζει ένας άνεργος έχει μειωθεί σημαντικά από 26% πριν την κρίση στο μόλις 10.3% στο δεύτερο τρίμηνο του 2013. Τόσο ο ρυθμός εισροής στην ανεργία όσο και ο ρυθμός εκροής από την ανεργία είναι εξίσου σημαντικοί παράγοντες στην εξήγηση των διακυμάνσεων της ανεργίας. Στην αρχή της ύφεσης, ο ρυθμός εισροής στην ανεργία υπερισχύει ενώ ο ρυθμός εκροής από την ανεργία κυριαρχεί σε μεταγενέστερες φάσεις της ύφεσης. Μεγαλύτερη πιθανότητα μετάβασης από την απασχόληση στην ανεργία έχουν: οι γυναίκες, οι νέοι 15-24 και 25-34 ετών, οι κάτοχοι πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, οι άγαμοι, αυτοί που εργάζονταν στον κλάδο των κατασκευών-ορυχείων-λατομείων και οι μισθωτοί. Μεγαλύτερη πιθανότητα μετάβασης από την ανεργία στην απασχόληση έχουν: οι άνδρες, οι νέοι 15-24 και 25-34 ετών, οι αλλοδαποί, οι κάτοχοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Τέλος, περισσότερο εκτεθειμένοι στον κίνδυνο της μακροχρόνιας ανεργίας είναι: οι γυναίκες, οι άνεργοι 45 ετών και άνω, οι άγαμοι, οι κάτοχοι πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, όσοι δεν διαθέτουν εργασιακή εμπειρία καθώς και αυτοί που σταματούν την εργασία τους λόγω παραίτησης.
Εκτίμηση της λειτουργικής κατάστασης in vitro των CD4+T κυττάρων ληπτών νεφρικού μοσχεύματος με μέτρηση της συγκέντρωσης του ενδοκυττάριου νουκλεοτιδίου adenosine triphosphate (ATP)
Authors: Βιττωράκη Αγγελική
Published: September 2021

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι το ενδοκυττάριο ΑΤΡ (iATP) σε ενεργοποιημένα CD4+Τ κύτταρα in vitro μπορεί να εντοπίσει ασθενείς με κίνδυνο λοίμωξης ή απόρριψης μετά τη μεταμόσχευση. Σε αυτή τη μελέτη, αξιολογήσαμε καταρχήν εάν η δοκιμή αυτή θα μπορούσε να προσδιορίσει το «επίπεδο κινδύνου» σε 656 λήπτες νεφρικού μοσχεύματος (ΛΝΜ), με καλή και σταθερή λειτουργία του μοσχεύματος. Στη συνέχεια, συγκρίναμε τα αποτελέσματα της μέτρησης του iATP των σταθερών ΛΝΜ με αντίστοιχα αποτελέσματα μέτρησης iATP ασθενών με λοίμωξη ή απόρριψη καθώς και με τα πρωτόκολλα ανοσοκαταστολής. Ως εκ τούτου, 1095 δείγματα αίματος σταθερών ΛΝΜ, 56 δείγματα ΛΝΜ με λοίμωξη, 7 δείγματα ΛΝΜ με απόρριψη καθώς και 200 δείγματα από υγιείς δότες αίματος (φυσιολογικοί μάρτυρες-NC) συλλέχθηκαν σε διάστημα δύο ετών και αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας τη δοκιμασία Cylex Immuknow. Η ταξινόμηση της Τ κυτταρικής απόκρισης σε ισχυρή, μέτρια και χαμηλή αποκάλυψαν σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών και των NC στις χαμηλές και ισχυρές αποκρίσεις (p<0,001 και p=0,021, αντίστοιχα). Η μεγάλη πλειοψηφία των δειγμάτων των ασθενών παρουσίασαν μέτρια ανοσολογική απόκριση (72,2%), συγκρίσιμη με αυτή των NC (75%). Είναι ενδιαφέρον ότι 128 από τους ασθενείς είχαν διακυμάνσεις στην Τ κυτταρική απόκριση μεταξύ των τριών ζωνών απόκρισης. Όλοι οι ασθενείς ήταν κλινικά σταθεροί για τουλάχιστον ένα μήνα μετά τη μέτρηση. Η Τ κυτταρική απόκριση αυξήθηκε με τα χρόνια μετά από τη μεταμόσχευση (p< 0,001) και βρέθηκε υψηλότερη σε πρωτόκολλα που χρησιμοποιούν αζαθειοπρίνη έναντι άλλων ανοσοκατασταλτικών (p<0,001) και κυκλοσπορίνη αντί tacrolimus (p=0,012). Επίσης, η μέτρηση των ενδοκυττάριων επιπέδων του ATP των CD4+T λεμφοκύτταρων συσχετίσθηκε με τις λοιμώξεις (p=0,001). Όσον αφορά τις απορρίψεις, δεν βρέθηκε συσχέτιση (p=0,068) αλλά λόγω του μικρού αριθμού ασθενών με απόρριψη επιβεβαιωμένη με βιοψία, απαιτείται περαιτέρω έλεγχος για διεξαγωγή αξιόπιστων συμπερασμάτων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης, δεν είμαστε σε θέση να υποστηρίξουμε με ασφάλεια αυτήν τη δοκιμασία σαν ένα ανοσολογικό τεστ παρακολούθησης μετά τη μεταμόσχευση σε κλινικά σταθερούς ΛΝΜ. Σε αντίθεση, η μέτρηση του iATP των CD4 Τ κυττάρων είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για την εκτίμηση της ικανότητας ενεργοποίησης των Τ λεμφοκυττάρων. Δεδομένου ότι η ενεργοποίηση των Τ κυττάρων επηρεάζεται κυρίως από την ανοσοκαταστολή, το τεστ αυτό θα μπορούσε να δώσει πληροφορίες σχετικά με την αποτελεσματικότητα διαφόρων ανοσοκατασταλτικών πρωτόκολλων.
Η συμβολή μεθοδολογιών λήψης απόφασης στην αύξηση της διαγνωστικής ακρίβειας της κυτταρολογίας ενδομητρίου
Authors: Ζυγούρης Δημήτριος
Published: September 2021

Σκοπός: Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει τις δυνατότητες μεθοδολογιών λήψης απόφασης, όπως η λογιστική παλινδρόμηση και τα δένδρα ταξινόμησης (CARTs) στη διάκριση των καλοήθων από κακοήθων αλλοιώσεων του ενδομητρίου.Υλικό - Μέθοδοι: Χρησιμοποιήθηκαν 228 κυτταρολογικά επιχρίσματα ενδομητρίου με ιστολογική επιβεβαίωση της διάγνωσης, και συγκεκριμένα: 117 καλοήθεις περιπτώσεις, 66 κακοήθεις, 37 υπερπλασίες χωρίς ατυπία και 8 περιπτώσεις υπερπλασίας με ατυπία. Από κάθε περίπτωση μετρήσαμε περίπου 100 πυρήνες χρησιμοποιώντας ένα σύστημα ανάλυσης εικόνας και συνολικά συλλέξαμε 22.783 πυρήνες και εξάγαμε μορφομετρικά πυρηνικά χαρακτηριστικά, χρησιμοποιώντας ένα σύστημα ανάλυσης προσαρμοσμένης εικόνας. Αρχικά πραγματοποιήθηκε επιλογή χαρακτηριστικών και στη συνέχεια εφαρμόσαμε ένα μοντέλο λογιστικής παλινδρόμησης που ταξινομούσε κάθε πυρήνα ως καλοήθη ή κακοήθη. Με βάση τα αποτελέσματα της διαδικασίας ταξινόμησης πυρήνα κατασκευάσαμε έναν αλγόριθμο για να τεθεί η τελική διάγνωση καλοήθειας ή κακοήθειας.Για τα δένδρα ταξινόμησης χρησιμοποιήθηκαν πυρήνες από το 50% των περιπτώσεων (σύνολο εκπαίδευσης) για να κατασκευαστεί ένα μοντέλο δένδρο, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την παροχή γνώσης. Οι πυρήνες από τις υπόλοιπες περιπτώσεις (σετ δοκιμής) χρησιμοποιήθηκαν για να αξιολογηθεί η σταθερότητα και η απόδοση του CART σε άγνωστα δεδομένα. Με βάση τα αποτελέσματα του CART γίνεται επίσης η διάκριση των περιπτώσεων σε καλοήθεις ή κακοήθεις.Αποτελέσματα: Το σύστημα λογιστικής παλινδρόμησης είχε μια συνολική ακρίβεια για την κατάταξη των πυρήνων του ενδομητρίου 83.02%, 85.09% ειδικότητα και ευαισθησία 77.01%. Για την κατάταξη περιπτώσεων, η συνολική ακρίβεια ήταν 92.98%, 92.86% ειδικότητα και ευαισθησία 93.24%.Το μοντέλο CART είχε μια συνολική ακρίβεια για την κατάταξη των πυρήνων του ενδομητρίου 85%, ειδικότητα 90.68% και 72.05% ευαισθησία. Και οι δύο μέθοδοι ταξινόμησης για τις περιπτώσεις είχαν παρόμοια απόδοση: συνολική ακρίβεια της τάξεως 94-95%, ειδικότητα 95% και ευαισθησία 91-94%.Συμπέρασμα: Τα προτεινόμενα συστήματα πληροφορικής μπορεί να εφαρμοστούν για την κατάταξη των πυρήνων του ενδομητρίου και καλοήθων ή κακόηθων περιπτώσεων. Η μελέτη αυτή αναδεικνύει ενδιαφέροντα διαγνωστικά χαρακτηριστικά του ενδομητρίου πυρηνική μορφολογία και η προτεινόμενη μέθοδος μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο στην καθημερινή πρακτική του εργαστηρίου κυτταρολογικών.
Μελέτη της επίδρασης χορήγησης κλοπιδογρέλης σε ασθενείς με συστηματική σκλήρυνση στην παραγωγή σεροτονίνης και τις κλινικές εκδηλώσεις της νόσου
Authors: Ντελής Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Σκοπός: Τα ενεργοποιημένα αιμοπετάλια απελευθερώνουν σεροτονίνη που συνδέεται με τον υποδοχέα 5-HT2B στους ινοβλάστες οδηγώντας στην ενεργοποίησή τους. Η κλοπιδογρέλη, ένας αναστολέας της επαγόμενης από ADP διέγερσης των αιμοπεταλίων, αναστέλλει την ίνωση σε ζωικά μοντέλα συστηματικής σκλήρυνσης (ΣΣ). Στοχεύσαμε να εκτιμήσουμε i) εάν η ADP-επαγόμενη ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων είναι αυξημένη στους ασθενείς με Σ.Σ. σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες και τους ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα (ΡΑ), ii) εάν η κλοπιδογρέλη μπορεί να αναστείλλει αποτελεσματικά την ADP-επαγόμενη ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων, να μειώσει τα επίπεδα της κυκλοφορούσας στον ορό σεροτονίνης και επομένως να επηρεάσει θετικά την αγγειοπάθεια και την ίνωση στους ασθενείς με ΣΣ. Μέθοδοι: 13 ασθενείς με ΣΣ στρατολογήθηκαν. Η διέγερση των αιμοπεταλίων αξιολογήθηκε πριν και 14 ημέρες μετά τη χορήγηση κλοπιδογρέλης. Στα ίδια χρονικά σημεία μετρήθηκαν στο περιφερικό αίμα τα επίπεδα της σεροτονίνης και 2 δεικτών ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας (s-VCAM1 και s-ICAM1).Αποτελέσματα: Η επαγόμενη με ADP διέγερση των αιμοπεταλίων ήταν παρόμοια μεταξύ των ασθενών με ΣΣ (n=13), των ασθενών με ΡΑ (n=28) και των υγιών εθελοντών (n=22) (mean ± SEM AU*min: 392.1 ± 58.4, 535.5 ± 61.33 and 570.9 ± 42.9 στους ασθενέις με ΣΣ, στους ασθενείς με ΡΑ και τους υγιείς εθελοντές αντίστοιχα, p=0.14). Η θεραπεία με κλοπιδογρέλη μείωσε σημαντικά την ADP-επαγόμενη διέγερση των αιμοπεταλίων στους ασθενείς με ΣΣ (mean ± SEM AU*min: 392.1 ± 58.4 vs 163.8 ± 51.7, p=0.014). Η θεραπεία δεν επηρέασε τα επίπεδα της σεροτονίνης αλλά αύξησε σημαντικά τα επίπεδα του s-VCAM1 (p=0.03). Τρεις ασθενείς εμφάνισαν δακτυλικά έλκη στη διάρκεια της μελέτης. Η πιθανή συσχέτιση του φαρμάκου της μελέτης με την ανάπτυξη δακτυλικών ελκών οδήγησε σε πρόωρο τερματισμό της.Συμπέρασμα: Η κλοπιδογρέλη πιθανά επιδεινώνει τους δείκτες ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας και πιθανά συνδέεται με την ανάπτυξη δακτυλικών ελκών στους ασθενείς με ΣΣ.
Γλωσσικές πρακτικές των νέων σε τόπους κοινωνικής δικτύωσης
Authors: Λις Κρίστοφερ-Τζέιμς
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή διερευνά τις γλωσσικές πρακτικές δεκαπέντε μαθητών/τριών γυμνασίου στο Facebook. Εξετάζει τους τρόπους με τους οποίους οι εν λόγω νέοι χρησιμοποιούν τους γλωσσικούς πόρους που τους παρέχει το Facebook, για να επικοινωνήσουν μεταξύ τους. Η ανάλυση γίνεται σε τρεις διαστάσεις: τη γλωσσική από την οπτική της φωνητικής, της μορφολογίας, της σύνταξης, του λεξιλογίου και της οργάνωσης του λόγου, καθώς και της χρήσης του λατινικού αλφαβήτου και της αγγλικής γλώσσας· τη συνομιλία από την οπτική της συνοχής και της συνεκτικότητας στην ψηφιακή επικοινωνία και τέλος, την κοινωνική διάσταση, στην οποία αναλύονται οι σχέσεις γλώσσας και φύλου και με ποιους τρόπους αναδεικνύεται το κοινωνικό φύλο των μαθητών/τριών μέσα από τις γλωσσικές τους επιλογές.
Επίδραση της συγχορήγησης ντοπαμίνης - φουροσεμίδης στους δείκτες νεφρικής λειτουργίας, στους δείκτες διαστολικής λειτουργίας και στην κλινική πορεία ασθενών με οξεία απορρυθμισθείσα συστολική καρδιακή ανεπάρκεια
Authors: Αντωνίου Χρήστος-Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Παρά τις προόδους αναφορικά με την αντιμετώπιση της χρονίας καρδιακής ανεπάρκειας, η οξεία απορρύθμιση της νόσου εξακολουθεί να συνοδεύεται από υψηλή νοσηρότητα και θνητότητα ιδίως στην περινοσοκομειακή περίοδο. Κύριο προγνωστικό παράγοντα στην έκβαση της απορρύθμισης αποτελεί η επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας, που συνοδεύεται από ιδιαίτερα αυξημένη θνητότητα. Συγχρόνως, υπάρχει η αντίληψη ότι οι τρέχουσες θεραπείες, ιδίως τα διουρητικά, ίσως να επιδεινώνουν την παθοφυσιολογία της νόσου πυροδοτώντας δυσπροσαρμοστικούς μηχανισμούς που επιτείνουν την νεφρική δυσλειτουργία. Επίσης, τα τελευταία χρόνια έχει επιτευχθεί ο μη επεμβατικός, με την χρήση υπερήχων, υπολογισμός της κοιλιοαρτηριακής σύζευξης, μεγέθους που εκφράζει την ισορροπία των συνιστωσών του καρδιαγγειακού συστήματος (καρδιά και αγγεία) και μπορεί να προσδιορίσει κατά πόσον επιτυγχάνεται το μέγιστο έργο παλμού για την δεδομένη καρδιακή συσπαστικότητα. ΣΤΟΧΟΣ: Μελέτη της επίδρασης της συγχορήγησης ντοπαμίνης – φουροσεμίδης στην νεφρική λειτουργία, στην διαστολική λειτουργία της καρδιάς και στην κοιλιοαρτηριακή σύζευξη ασθενών νοσηλευόμενων με οξεία απορρυθμισθείσα συστολική καρδιακή ανεπάρκεια. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: 42 ασθενείς με οξεία απορρύθμιση καρδιακής ανεπάρκειας με χαμηλό κλάσμα εξώθησης τυχαιοποιήθηκαν σε τρεις άξονες και έλαβαν, σε συνεχή έγχυση, υψηλή δόση φουροσεμίδης (20mg/hr), χαμηλή δόση φουροσεμίδης (5mg/hr) ή συνδυασμό χαμηλής δόσης φουροσεμίδης (5mg/hr) και ντοπαμίνης (5μg/kg/min) αντίστοιχα. Έγινε ηχωκαρδιογραφική εκτίμηση των δεικτών διαστολικής λειτουργίας και της κοιλιοαρτηριακής σύζευξης στις 0 και 24 ώρες από την τυχαιοποίησή τους. Η νεφρική λειτουργία μελετήθηκε με την χρήση της κρεατινίνης ορού και της κάθαρσης αυτής. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Φάνηκε ότι η κοιλιοαρτηριακή σύζευξη και το ποσοστιαίο εξωτερικό έργο παλμού βελτιώθηκαν σημαντικά περισσότερο στην ομάδα της ντοπαμίνης, μαζί με τάση βελτίωσης (ενδεικτικό επίπεδο σημαντικότητας) παραμέτρων που εκφράζουν την ενεργειακή απόδοση του μυοκαρδίου. Σημαντικό είναι το εύρημα ότι η βελτίωση της σύζευξης συνεσχετίζετο στατιστικώς σημαντικώς με την βελτίωση της νεφρικής λειτουργίας, όπως εξετιμάτο δια της κρεατινίνης ορού, με το ποσοστιαίο εξωτερικό έργο παλμού, αλλά και με την βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης. Επίσης, οι δείκτες διαστολικής λειτουργίας της αριστεράς κοιλίας βελτιώθηκαν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό περισσότερο στην ομάδα του συνδυασμού ντοπαμίνης - φουροσεμίδης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Τα ευρήματα αυτά, σε συνδυασμό με την παραμονή των σημαντικών συσχετίσεων και κατά την ανάλυση των υποομάδων αναφορικά με την αιτία της καρδιακής ανεπάρκειας, δυνατόν να υποδηλώνουν ότι, κατά την οξεία απορρύθμιση, πρέπει να επιζητείται η βελτιστοποίηση της σύζευξης και άρα του έργου παλμού, που καθορίζει, ως γινόμενο όγκου επί πίεση, την άρδευση και συνεπώς και την λειτουργία όλων των οργανικών συστημάτων.
Simulating the sources of organic aerosol in the atmosphere
Authors: Σκυλλάκου Ξακουστή
Published: September 2021

Τα ατμοσφαιρικά σωματίδια σε αυξημένες συγκεντρώσεις μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα στην ανθρώπινη υγεία. Επίσης ελαττώνουν την ορατότητα και δρουν ως πυρήνες συμπύκνωσης νερού κατά τη δημιουργία των συννέφων. Μέσω της σκέδασης της ηλιακής ακτινοβολία επηρεάζουν το ενεργειακό ισοζύγιο του πλανήτη μας ψύχοντάς τον. Τα οργανικά συστατικά των ατμοσφαιρικών αιωρούμενων σωματιδίων συνεισφέρουν πάνω από 50% στην συνολική συγκέντρωση της μάζας τους. Τα οργανικά αεροζόλ (ΟΑ) εκπέμπονται στη ατμόσφαιρα είτε απευθείας ως πρωτογενή είτε δημιουργούνται επί τόπου με συμπύκνωση προϊόντων χαμηλής πτητικότητας από την οξείδωση πτητικών οργανικών ενώσεων επάνω σε προϋπάρχοντα σωματίδια ως δευτερογενή. Η συνεισφορά των δευτερογενών ΟΑ στην ατμόσφαιρα είναι σχεδόν πάντα πιο σημαντική από αυτή των πρωτογενών. Η περιορισμένη μας γνώση της χημικής ταυτότητας των χιλιάδων οργανικών συστατικών των ΟΑ, περιορίζει σημαντικά την δυνατότητά μας να προσδιορίσουμε τις πηγές τους και τις ιδιότητές τους. Στην παρούσα μελέτη αναπτύχθηκε ένας υπολογιστικός αλγόριθμος που έχει την ικανότητα να προσδιορίζει τις πηγές εκπομπών των οργανικών σωματιδίων καθώς και σε πόσες γενιές αντιδράσεων αυτά έχουν μετάσχει. Ο αλγόριθμος αυτός χρησιμοποιήθηκε παράλληλα με ένα τρισδιάστατο μοντέλο χημικής μεταφοράς για πρώτη φορά πάνω από την Ευρώπη. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι πηγές των οργανικών σωματιδίων μπορούν να διαφέρουν αρκετά με την εποχή και με την περιοχή που μελετάμε. Η καύση βιομάζας για οικιακή χρήση κυριαρχεί σαν πηγή κατά τη διάρκεια του χειμώνα για όλες τις περιοχές της Ευρώπης (20-60% του ΟΑ ανάλογα με την περιοχή). Κατά την διάρκεια του φθινοπώρου οι πυρκαγιές ήταν η σημαντικότερη πηγή ΟΑ ειδικά για τη Ρωσία (38%) και για τα Βαλκάνια (36%), ενώ τη διάρκεια του καλοκαιριού οι εκπομπές από την βλάστηση ήταν η σημαντικότερη πηγή παράγοντας δευτερογενές ΟΑ. Οι εκπομπές από τις οδικές μεταφορές συνεισφέρουν λιγότερο από 20% στις περισσότερες περιοχές, κάτι τι οποίο είναι σύμφωνο και με τις τελευταίες μετρήσεις. Επίσης το μεγαλύτερο ποσοστό του ΟΑ έχει συμμετάσχει σε δύο ή και περισσότερες γενιές αντιδράσεων για όλες τις εποχές και για όλες τις περιοχές στην Ευρώπη. Αυτό το ποσοστό των γηρασμένων ΟΑ αυξάνεται από 50% το χειμώνα σε περισσότερο από 70% κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και του φθινοπώρου. Για απομακρυσμένες περιοχές όπως η Φινοκαλιά η συνεισφορά αυτών των πολλαπλά οξειδωμένων ΟΑ είναι περίπου 90% για όλες τις εποχές. Στα πλαίσια αυτής της μελέτης αναπτύχθηκε μια μέθοδος για τον προσδιορισμό της τοπικής και μεταφερόμενης ρύπανσης σε μια αστική περιοχή από συνεχείς μετρήσεις σε ένα μόνο σταθμό. Μια επιπλέον συνεισφορά ήταν η μελέτη ευαισθησίας του τρισδιάστατου μοντέλου χημικής μεταφοράς για την προσομοίωση της καύσης βιομάζας σαν πηγής οργανικών σωματιδίων, ξεχωριστά από όλες τις υπόλοιπες πηγές.