bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η συμβολή της γεωμορφολογίας με τη βοήθεια της τηλεπισκόπησης και των γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών στη χαρτογράφηση αρχαιολογικών θέσεων
Authors: Αλεξάκης Δημήτριος
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εκπονήθηκε στα πλαίσια του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών του τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης με τίτλο «Γεωλογία και Περιβάλλον». Για την ολοκλήρωση της συνεργάστηκαν το εργαστήριο Εφαρμογών της Τηλεπισκόπησης και των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών του τμήματος Γεωλογίας του Α.Π.Θ. και το Εργαστήριο Γεωφυσικής – Δορυφορικής Τηλεπισκόπησης και Αρχαιοπεριβάλλοντος του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών του Ιδρύματος Έρευνας και Τεχνολογίας στο Ρέθυμνο της Κρήτης. Η διατριβή ενισχύθηκε οικονομικά από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών, τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας (Πρόγραμμα ΠΕΝΕΔ 2003) και το ίδρυμα INSTAP. Στόχος της εργασίας είναι η ανάπτυξη μεθοδολογιών για την καταγραφή, εντοπισμό και χαρτογράφηση αρχαιολογικών θέσεων με τη βοήθεια της επιστήμης της γεωμορφολογίας αλλά και επιστημών αιχμής όπως είναι η δορυφορική Τηλεπισκόπηση και τα Γεωγραφικά Συστήματα Πληροφοριών (ΓΣΠ). Η διατριβή αποτελεί μια προσπάθεια εντοπισμού και καταγραφής όλων των Νεολιθικών οικισμών στην περιοχή της Θεσσαλίας καθώς και στην ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου μοντέλου κατοίκησης και πρόβλεψης της ύπαρξης οικισμών οι οποίοι δεν έχουν εντοπιστεί και καταγραφεί έως τώρα. Για το λόγο αυτό έγινε εκτενής τοπογραφική αποτύπωση όλων των ήδη γνωστών οικισμών και εισαγωγή τους σε σύστημα Γ.Σ.Π. Ταυτόχρονα πραγματοποιήθηκε ανασύσταση του παλαιότερου τοπογραφικού αναγλύφου της περιοχής μελέτης με τη χρήση στρωματογραφικών και βιβλιογραφικών δεδομένων. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν διαφόρων ειδών χωρικές αναλύσεις με στόχο να καθοριστεί το καθεστώς κατοίκησης στη Θεσσαλία κατά τη Νεολιθική περίοδο. Για την ανάπτυξη σύγχρονων μεθόδων εντοπισμού αρχαιολογικών θέσεων χρησιμοποιήθηκαν δορυφορικές εικόνες από 4 διαφορετικούς σαρωτές, αεροφωτογραφίες της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού καθώς και πολλές και διαφορετικές μέθοδοι ψηφιακής ανάλυσης εικόνας. Ως επιπλέον μεθοδολογία για τον εντοπισμό νεολιθικών οικισμών χρησιμοποιήθηκαν τα Ψηφιακά Μοντέλα Αναγλύφου η ανάλυση των οποίων προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την παρουσία των οικισμών γνωστών και ως «μαγούλες» στο ήπιο μορφολογικό ανάγλυφο του Θεσσαλικού κάμπου. Η συνδυαστική επεξεργασία όλων αυτών των μεθοδολογιών οδήγησε στην τελική εξαγωγή χαρτών πρόβλεψης ύπαρξης νεολιθικών οικισμών. Ένα επιπλέον κομμάτι της διατριβής αφορούσε τις προσπάθειες εντοπισμού πηγών σοκολατί πυριτόλιθου (υλικό απαραίτητο για τη δημιουργία χρήσιμων στη νεολιθική κοινωνία εργαλείων) στις υπώρειες της Πίνδου.
Κλωνοποίηση, έκφραση γονιδίων δύο νέων απακετυλασών χιτοολιγοσακχαριτών
Authors: Δελή Αλεξάνδρα
Published: January 2014

Τα γονιδιώματα τόσο του Bacillus cereus όσο και του συγγενικού του οργανισμού Bacillus anthracis περιέχουν δύο μέλη της πρωτεϊνικής οικογένειας LmbE, ομόλογα μεταξύ τους. Τα μέχρι σήμερα χαρακτηρισμένα μέλη της οικογένειας αυτής είναι ένζυμα με ενεργότητα απακετυλάσης της Ν-ακετυλ γλυκοσαμίνης (GlcNAc) της Ν-ακετυλγλυκοσαμινυλφωσφατιδυλ ινοσιτόλης, του 1-D-μυο-ινοσιτυλ-2-ακεταμιδο-2-δεοξυ-α-D-γλυκοπυρανοσιδίου, της Ν,Ν’-διακετυλχιτοβιόζης και λιπογλυκοπεπτιδικών αντιβιοτικών. Τα γονίδια bc1534 και bc3461 από τον B. cereus ATCC14579 κλωνοποιήθηκαν και εκφράστηκαν σε E. coli. Τα ανασυνδυασμένα ένζυμα απομονώθηκαν και χαρακτηρίστηκαν βιοχημικά. Εμφανίζουν διαφορές στα μοριακά βάρη, καθώς και στις βέλτιστες συνθήκες pH και θερμοκρασίας, ενώ όπως και τα άλλα μέλη της οικογένειας είναι απακετυλάσες GlcNAc μεγάλου εύρους υποστρωμάτων, όπως του μονομερούς GlcNAc, Ν-ακετυλχιτοολιγομερή (GlcNAc2-4) καθώς και τροποποιημένα υποστρώματα όπως GlcNAc-1P, GlcNAc-6P, GalNAc, ManNAc, UDP-GlcNAc. Αντίθετα και τα δύο ένζυμα δεν είναι ενεργά σε ραδιενεργά σημασμένη γλυκολ-χιτίνη, σε Ν-ακετυλ-D-γλυκοσαμινυλ-(β-1,4)-Ν-ακετυλμουραμυλ-L-αλανυλ-D-ισογλουταμίνη (GMDP) και σε Ν-ακετυλ-D-Ν-γλυκοσαμινυλ-α1-6-D-μυο-ινοσιτολ-1-HPO4-οκταδεκυλ (GlcNAc-I-P-C18). Κινητική ανάλυση των πρωτεϊνών BC1534, BC3461 προς τα υποστρώματα GlcNAc1-2 σε συνδυασμό με πειράματα ελλιμενισμού με επιλεγμένα υποστρώματα, ταυτοποίησαν το GlcNAc2 ως το προτιμώμενο υπόστρωμα και για τα δύο ένζυμα αγρίου τύπου. Βασισμένοι στην τρισδιάστατη δομή της BC1534, πραγματοποιήθηκε σειρά πειραμάτων εισαγωγής σχεδιασμένων μεταλλαγών, εστιάζοντας σε κατάλοιπα-κλειδιά. Η αποτελεσματικότητα κατάλυσης των μεταλλαγμάτων ήταν σημαντικά μειωμένη σε σχέση με το ένζυμο αγρίου τύπου. Τέλος, ένα δέντρο βασισμένο στην στοίχιση μεταξύ πρωτεϊνών της LmbE οικογένειας, κατατάσσει τις BC1534 και BC3461 σε διαφορετικές λειτουργικές κατηγορίες από άλλα μέλη.
Συγκριτική μελέτη της ρύπανσης μεμβρανών αντίστροφης ώσμωσης και υπερδιήθησης από οργανικές ενώσεις
Authors: Σιουτόπουλος Δημήτριος
Published: January 2014

Στην παρούσα μελέτη πραγματοποιείται συγκριτική μελέτη της ρύπανσης μεμβρανών αντίστροφης ώσμωσης (reverse osmosis, ro) και υπερδιήθησης (ultrafiltration, uf) από πρότυπες οργανικές ενώσεις (χουμικά οξέα, αλγινικό νάτριο και κολλοειδή σίδηρο). Σκοπός της εργασίας είναι η συμβολή στην ανάπτυξη νέας μεθοδολογίας η στην βελτίωση των υπαρχουσών τεχνικών για την πρόβλεψη της οργανικής και της κολλοειδούς ρύπανσης μεμβρανών ro, με βάση τις μετρήσεις με μεμβράνες uf. Από τα πειραματικά δεδομένα υπολογίστηκε η ειδική αντίσταση, α, της στοιβάδας των επικαθήσεων που δημιουργείται στις ro και uf μεμβράνες. Οι κύριοι παράγοντες που φαίνεται ότι επηρεάζουν τη ρύπανση στις δυο διεργασίες είναι: η πίεση, η συγκράτηση των συστατικών από τις μεμβράνες, η διάτμηση λόγω ροής και η ενίσχυση της πόλωσης συγκέντρωσης λόγω της δημιουργίας στοιβάδας επικαθήσεων. Οι μετρήσεις ανέδειξαν τον ισχυρό συσχετισμό μεταξύ της ειδικής αντίστασης των στοιβάδων που δημιουργούνται και της επιβαλλόμενης πίεσης, που είναι ενδεικτικός της συμπιεστότητας της στοιβάδας. Συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα των πειραμάτων υπερδιήθησης έδειξαν έναν εκθετικό συσχετισμό (power law correlation) μεταξύ της ειδικής αντίστασης των επικαθήσεων και της εφαρμοζόμενης πίεσης για όλους τους πρότυπους ρυπαντές. Οι τιμές της ειδικής αντίστασης που υπολογίστηκαν για τους οργανικούς ρυπαντές δείχνουν ότι ο πολυσακχαρίτης του αλγινικού νατρίου, δημιουργώντας σύμπλοκα με τα ιόντα ασβεστίου, εμφανίζει υψηλότερες τιμές σε σχέση με τα χουμικά οξέα, υποδηλώνοντας ότι προκαλεί εντονότερη ρύπανση σε σχέση με τα χουμικά οξέα. Οι τιμές της ειδικής αντίστασης στα μίγματα των χουμικών οξέων και του αλγινικού νατρίου, επιβεβαιώνουν την απουσία φαινομένων συνέργειας μεταξύ των δύο οργανικών ενώσεων. Η μελέτη της επίδρασης της συγκέντρωσης των ρυπαντών στην τιμή του συντελεστή ρύπανσης αποκάλυψε μια γραμμική σχέση μεταξύ του ρυθμού ρύπανσης των μεμβρανών και της συγκέντρωσης. Παράλληλα, η αύξηση της αλατότητας του νερού τροφοδοσίας οδήγησε σε αύξηση της ρύπανσης. Η σύγκριση της ρύπανσης των μεμβρανών uf και ro έδειξε ότι οι τιμές της ειδικής αντίστασης στις διεργασίες αυτές για τον πολυσακχαρίτη του αλγινικού νατρίου και των μιγμάτων του με τα χουμικά οξέα παρουσιάζουν ικανοποιητική συμφωνία. Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε ότι οι τιμές των ειδικών τους αντιστάσεων από πειράματα υπερδιήθησης και αντίστροφης ώσμωσης εμφανίζουν την ίδια εκθετική σχέση ως προς την πτώση πίεσης, ΔΡc διάμεσου της στοιβάδας των επικαθήσεων.
Η περιβάλλουσα ανάλυση δεδομένων ως μέσο για πραγματοποίηση της εξωτερικής αξιολόγησης των σχολικών μονάδων
Authors: Μαραγκός Ηλίας
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή, έχει ως στόχο να προτείνει το µεθοδολογικό σχήµα για την υλοποίη ση της εξωτερικής αξιολόγησης των σχολικών µονάδων, που θα επιτρέπει την παρακολούθηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε στατικές ή δυναµικές συνθήκες, ακόµα και σε περιπτώσεις όπου υ- πάρχουν σφάλµατα µετρήσεων στο σύνολο των δεδοµένων. Το µεθοδολογικό πλαίσιο το οποίο υιοθετείται, είναι αυτό της ΠΑ∆. Η δοµή της διατριβής έχει ως ακολούθως: Στο πρώτο κεφάλαιο περιέχεται µία εισαγωγή στη Συστηµική Θεωρία και την αξιολόγηση, ενώ παράλληλα, αναλύονται οι λόγοι που επιβάλουν την εφαρµογή διαδικασιών ελέγχου Ποιότητας. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται παρουσίαση του χώρου στον οποίο λειτουργούν τα Λύκεια της Ευρύτερης Περιοχής των Αθηνών. Στο τρίτο κεφάλαιο εφαρµόζονται διάφορα µοντέλα της ΠΑ∆, προκειµένου να διενεργηθεί αξιολόγηση στις σχολικές µονάδες κάτω από µία στατική οπτική. Σε κάθε µία από αυτές τις περιπτώσεις εκτός των ενδοσχολικών παραγόντων, λαµβάνονται υπόψη και εξωσχολικοί παράγοντες. Στο τέταρτο κεφάλαιο αντιµετωπίζεται το πρόβληµα δυναµικής αξιολόγησης, και προσδιορίζονται οι µεταβολές στην παραγωγικότητα των σχολικών µονάδων σε συνάρτηση µε τον χρόνο. Στο πέµπτο κεφάλαιο εξετάζεται το πρόβληµα της αξιολόγησης µονάδων απόφασης, που στο σύνολο των δεδοµένων τους υπάρχουν µεταβλητές που έχουν µετρηθεί µε σφάλµα ή είναι ασαφούς χαρακτήρα. Στο έκτο κεφάλαιο γίνεται έλεγχος της συµπάγειας και της ευαισθησίας των αποτελεσµά των, που παράχθηκαν στο τρίτο κεφάλαιο. Ο έλεγχος της συµπάγειας πραγµατοποιείται µέσω της διαδικασίας jackknifing, ενώ κατά τον έλεγχο ευαισθησίας των αποτελεσµάτων, προσδιορίζονται οι µεταβολές που θα µπορούσαν να υποστούν οι εισροές ή εκροές των σχολικών µονάδων που είχαν κριθεί ως αποδοτικές, χωρίς αυτές να πάψουν να συµµετέχουν στη δηµιουργία του συνόρου αποδοτικότητας. Στο έβδοµο κεφάλαιο εξετάζεται το πρόβληµα της σταθερότητας της τιµής των βαρών στάθµισης.
Αναλυτική μελέτη επίπεδων και σφηνοειδών διατάξεων διπλο-αρνητικών υλικών
Authors: Σουνάς Δημήτριος
Published: January 2014

Σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι η αναλυτική μελέτη επίπεδων και σφηνοειδών διατάξεων διπλο-αρνητικών μεταϋλικών. Αναφορικά με την επίπεδη πλάκα, εισάγεται μία ολοκληρωμένη μέθοδος για τη διερεύνηση των εστιακών της χαρακτηριστικών. Συγκεκριμένα, ο συντελεστής μετάδοσης από το επίπεδο της πηγής στο εστιακό επίπεδο χρησιμοποιείται για τον καθορισμό της αναλυτικότητας. Επιπλέον, δύο νέα κριτήρια, με βάση τις έννοιες του συντελεστή συσχέτισης και του μέσου τετραγωνικού σφάλματος, προτείνονται για την εύρεση του εστιακού επιπέδου. Η αποδοτικότητα της μεθόδου ελέγχεται αναλυτικά και αριθμητικά. Ακολούθως, η δυναμική συμπεριφορά του πεδίου εξετάζεται παρουσία μιας κατά πλάτος διαμορφωμένης πηγής. Προς το σκοπό αυτό, η ηλεκτρική πεδιακή ένταση υπολογίζεται μέσω ολοκλήρωσης, αρχικά, ως προς τη συχνότητα και κατόπιν ως προς τη φασική σταθερά. Έτσι, εξάγονται αναλυτικές εκφράσεις και αποφεύγονται οι αριθμητικές ολοκληρώσεις των υπαρχουσών μεθόδων. Το ολοκλήρωμα ως προς τη συχνότητα βρίσκεται σε κλειστή μορφή μέσω αυστηρής ανάλυσης στο επίπεδο συχνοτήτων, ενώ αυτό ως προς τη φασική σταθερά με χρήση της τεχνικής στάσιμης φάσης. Τα αποτελέσματα ελέγχονται διεξοδικά για την ορθότητά τους και παρέχεται η πλήρης φυσική τους ερμηνεία. Από την άλλη πλευρά, η σφηνοειδής δομή διπλο-αρνητικού υλικού επιλύεται για πρώτη φορά, μέσω του μετασχηματισμού Kontorovich-Lebedev. Ανάμεσα στα πλεονεκτήματα της τεχνικής είναι η εύρεση πλήρους αναλογίας με την περίπτωση της επίπεδης γεωμετρίας. Ειδικότερα, το πεδίο στην σφηνοειδή δομή εκφράζεται ως υπέρθεση ρυθμών που αντιστοιχούν στους πόλους του μετασχηματισμού Kontorovich-Lebedev, όπως το πεδίο στην επίπεδη πλάκα καθορίζεται από ρυθμούς που προκύπτουν από τα σημεία ανωμαλίας του μετασχηματισμού Fourier. Αντίθετα με την περίπτωση συμβατικών υλικών, στα διπλο-αρνητικά υλικά εμφανίζονται μιγαδικοί πόλοι, που αντιστοιχούν σε ρυθμούς ίδιας φύσης με τα επιφανειακά κύματα των επίπεδων διατάξεων. Επιπλέον, το πλήρες φάσμα περιέχει ρυθμούς που εμπλέκουν και τα δύο είδη της συνάρτησης Hankel. Σημειώνεται ότι η περίπτωση σταθερού δείκτη διάθλασης, που εξετάζεται στη παρούσα διατριβή, είναι αντιπροσωπευτική της γενικής περίπτωσης, καθώς περιλαμβάνει φαινόμενα, όπως η αρνητική διάθλαση και η διέγερση επιφανειακών ρυθμών, που απαντώνται στη γενική περίπτωση.
Πειραματική μελέτη και προσομοίωση της διατμητικής συμπεριφοράς ασυνεχειών βραχομάζας κατόπιν σιμεντενέσεων
Authors: Παπαζήση Άννα
Published: January 2014

Αντικείμενο της παρούσας έρευνας υπήρξε η επίδραση της προσθήκης ενέματος (δια της τεχνικής των σιμεντενέσεων) στη μηχανική συμπεριφορά και ιδιαιτέρως στη διατμητική συμπεριφορά ασυνεχειών βραχομάζας. Η μεθοδολογία της έρευνας περιέλαβε συγκριτικές μελέτες της συμπεριφοράς ασυνεχειών με ένεμα υπό μορφή παραμετρικών διερευνήσεων. Οι συγκριτικές θεωρήσεις βασίσθηκαν σε στοιχεία από αριθμητικές προσομοιώσεις και πειραματικές μετρήσεις. Από το σύνολο των αριθμητικών αναλύσεων διαπιστώνονται τα ακόλουθα: Η εισαγωγή μικρού πάχους ενέματος επιφέρει σημαντική αύξηση της διατμητικής αντοχής της ασυνέχειας. Μετά από ένα κρίσιμο πάχος ενέματος (~5mm) η διατμητική αντοχή είτε παραμένει σταθερή είτε παρουσιάζει σχετική μείωση. Στις τεχνητές ανεπίπεδες ασυνέχειες η αύξηση της διατμητικής αντοχής λόγω της παρουσίας ενέματος είναι κατά 1.5 - 2.0 φορές ενώ στις φυσικές το ποσοστό αύξησης είναι μικρότερο ή σχεδόν μηδενικό. Από το σύνολο των πειραματικών δοκιμών διαπιστώνονται τα ακόλουθα: Η παρουσία ενέματος μικρού πάχους (<5mm) προκαλεί βελτίωση της μέγιστης διατμητικής αντοχής. Η παρουσία ενέματος (t) δεν επηρεάζει αξιόλογα την ελάχιστη διατμητική αντοχή. Το ποσοστό προσαύξησης της μέγιστης διατμητικής αντοχής εξαρτάται από την τραχύτητα των τοιχωμάτων. Τα φυσικά χαρακτηριστικά των ασυνεχειών που επηρεάζουν το μηχανισμό διάτμησης είναι: Η ανεπιπεδότητα της ασυνέχειας (η ενεργοποιημένη τιμή ανεπιπεδότητας -JRCeff- θα είναι μικρότερη της αρχικής), η αντοχή του πετρώματος και του ενέματος (επιλέγεται ανάλογα με την περίπτωση λαμβάνοντας την ελάχιστη τιμή εκ των δύο) και η ελάχιστη ή παραμένουσα γωνία τριβής Φr, η οποία ισούται με την γωνία εσωτερικής τριβής του ενέματος ή με τη μέση τιμή της γωνίας τριβής πετρώματος και ενέματος. Με βάση όλα τα παραπάνω προτείνεται η ακόλουθη διατύπωση της βασικής συνάρτησης του μοντέλου Barton-Bandis: τpeak = Ci + σn tan [JRC(eff) log10 (UCS(eff)/σn) +Φr(eff)].
Ηλεκτρονιακή δομή των οξειδίων ΜΟ 0, M=Sc, Ti, Cr, Mn, μέσω υπολογισμών πρώτων αρχών
Authors: Μηλιόρδος Ευάγγελος
Published: January 2014

Applying the most reliable ab initio techniques, we studied the neutral, positively and negatively singly charged monoxides of four of the first row transition metals, ΜΟ0,± (Μ = Sc, Ti, Cr, Mn). In particular, we employed the multireference configuration interaction and single reference coupled cluster methodologies in conjunction with basis sets of quadruple?ζ quality. Correlating all valence electrons of both atoms, we constructed full potential energy curves of a total of 152 electronic states, providing spectroscopic constants, dissociation energies, bond distances, dipole moments (for the neutral species) and excitation energies for all of them. The inclusion of the 3s23p6 semi?core electrons in the CI procedure, as well as the influence of the scalar relativistic effects were taken into account selectively for some of them. The numerical results of the present study are compared favorably with the available experimental data, whereas they are more accurate and systematic than any other theoretical work in the previous literature. Concerning the electronic structure, the neutral and positive species of the examined oxides exhibit a clear ionic character, Μ+Ο? and Μ2+Ο? respectively, while for the anions the negative charge is located mainly on the oxygen atom, Μ?Ο?.
Συνδυαστική και τοπολογία της απολύτου διάταξης σε πεπερασμένες ομάδες Coxeter
Authors: Καλλιπολίτη Μυρτώ
Published: January 2014

Οι ομάδες Coxeter είναι θεμελειώδεις συνδυαστικές δομές οι οποίες εμφανίζονται σε πολλές περιοχές των μαθηματικών. Οι μερικές διατάξεις αποτελούν ένα σημαντικό εργαλείο με το οποίο μπορούμε να μελετήσουμε τις ομάδες αυτές. Σκοπός της διατριβής είναι η μελέτη μιας νέας μερικής διάταξης στις πεπερασμένες ομάδες Coxeter, της απόλυτης διάταξης. Το ενδιαφέρον για τη διάταξη αυτή προέκυψε από ερευνητές της γεωμετρικής θεωρίας ομάδων. Η απόλυτη διάταξη Abs(W) σε μια πεπερασμένη ομάδα Coxeter W μπορεί να περιγραφεί ως η μερική διάταξη στην W το διάγραμμα Hasse της οποίας προκύπτει κατευθύνοντας τις ακμές του γραφήματος Caylay της W, ως προς το σύνολο των ανακλάσεών της, από το ουδέτερο προς τα έξω. Εμείς ενδιαφερόμαστε για τη συνδυαστική και τοπολογία της διάταξης Abs(W). Αυτές έχουν μελετηθεί διεξοδικά για το διάστημα [e,c]=NC(W,c) της Abs(W), γνωστό ως σύνδεσμος των μη διασταυρούμενων διαμερίσεων που σχετίζεται με την W, όπου το c συμβολίζει ένα στοιχείο Coxeter. Στη διατριβή αυτή, χρησιμοποιώντας μια νέα έννοια κατασκευασιμότητας για μερικές διατάξεις, αποδεικνύουμε ότι η διάταξη Abs(W) είναι Cohen-Macaulay στην περίπτωση της συμμετρικής ομάδας Sn, ενώ δείχνουμε ότι αυτό δεν ισχύει για την ομάδα Dn. Επιπλέον δείχνουμε ότι το διατακτικό ιδεώδες της Abs(Bn) που παράγεται από τα στοιχεία Coxeter της υπεροκταεδρικής ομάδας Bn είναι Cohen-Macaulay και ότι το ίδιο ισχύει για όλα τα κλειστά διαστήματα της Abs(Bn). Τέλος δίνουμε χαρακτηρισμούς για τα διαστήματα των διατάξεων Abs(Bn) και Abs(Dn) που είναι σύνδεσμοι και υπολογίζουμε μερικές από τις βασικές απαριθμητικές τους αναλλοίωτες.
Μελέτη της επίδρασης των αυτοαδροποιητικών συνδετικών συστημάτων (self-etching agents) στην ικανότητα έμφραξης φυραμάτων ριζικών σωλήνων
Authors: Κοκορίκος Γιάννης
Published: January 2014

Τα συνδετικά συστήματα και η χρήση τους στην οδοντιατρική και τα τελευταία χρόνια στην ενδοδοντία ειδικότερα, απασχολούν μεγάλο κομμάτι της έρευνας. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η μελέτη της επίδρασης των αυτοαδροποιητικών συνδετικών συστημάτων στην ικανότητα έμφραξης φυραμάτων ριζικών σωλήνων. Χρησιμοποιήθηκαν τα φυράματα AH-26 και Tubliseal και το σύστημα Epiphany-Resilon. Τα αυτοαδροποιητικά συστήματα που εξετάστηκαν ήταν τα Nanobond, Clearfil liner bond 2V ενώ το σύστημα έμφραξης Epiphany- Resilon περιέχει δικό του συνδετικό παράγοντα. Το πειραματικό μέρος περιλαμβάνει δύο στάδια: Α) τη μέτρηση της μικροδιείσδυσης σε τρεις χρόνους ελέγχου (7 μέρες, 1 μήνα και 1 χρόνο) και Β) τη μελέτη με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης. Για τη μέτρηση της μικροδιείσδυσης χρησιμοποιήθηκαν 266 μονόριζα δόντια. Η μέτρηση έγινε με τη χρήση της μεθόδου μεταφοράς ρευστών στις 7 ημέρες, στον ένα μήνα και στον ένα χρόνο από τη ημερομηνία της έμφραξης. Από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι η χρήση των αυτοαδροποιητικών συνδετικών συστημάτων βελτιώνει την ικανότητα έμφραξης των φυραμάτων που εξετάστηκαν, με στατιστικά σημαντικές μόνο μετά την αφαίρεση του οδοντινικού επιχρίσματος. Το σύστημα Epiphany-Resilon παρουσίασε καλή αποφρακτική ικανότητα, ήταν όμως και το μόνο που εμφάνισε σημαντική αύξηση της μικροδιείσδυσης στο πέρασμα του χρόνου. Στην έρευνα με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης χρησιμοποιήθηκαν 34 μονόριζα δόντια. Τα συνδετικά συστήματα προσκολλώνται στην επιφάνεια της οδοντίνης αλλά προσεκβολές στα οδοντινικά σωληνάρια παρατηρήθηκαν μόνο μετά την αφαίρεση του οδοντινικού επιχρίσματος
Μελέτη της ροής υγρών διακλυσμού σε ριζικούς σωλήνες με εφαρμογή μεθόδων υπολογιστικής ρευστοδυναμικής
Authors: Μπουτσιούκης Χρήστος
Published: January 2014

Ο σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη της ροής υγρών διακλυσμού στο εσωτερικό ριζικών σωλήνων με τη βοήθεια ενός μοντέλου Υπολογιστικής Ρευστοδυναμικής (ΥΡ). Κλινικώς ρεαλιστικά δεδομένα για την πίεση και την παροχή του υγρού κατά τον διακλυσμό προσδιορίστηκαν μέσω ex vivo μετρήσεων. Ακριβείς μετρήσεις των διαστάσεων των βελόνων διακλυσμού έγιναν με τη βοήθεια Ηλεκτρονικού Μικροσκοπίου Σάρωσης. Τα παραπάνω δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν για την προσομοίωση της ροής με ένα μοντέλο ΥΡ. Η ακρίβεια του μοντέλου επιβεβαιώθηκε μέσω σύγκρισης με πειραματικά δεδομένα. Το μοντέλο χρησιμοποιήθηκε για την μελέτη της επίδρασης του τύπου της βελόνας, του βάθους τοποθέτησης της βελόνας, του εύρους και της κωνικότητας του ριζικού σωλήνα στην ροή του υγρού διακλυσμών. Η μορφή της ροής που αναπτύχθηκε από τις βελόνες με ανοικτό άκρο ήταν διαφορετική από την αντίστοιχη των βελόνων με κλειστό άκρο και οδήγησε σε πιο αποτελεσματική ανανέωση του υγρού αλλά και υψηλότερη πίεση στο ακρορριζικό τρήμα. Η προπαρασκευή σε μέγεθος μεγαλύτερο του 25 ενδέχεται να βελτιώνει σημαντικά την αποτελεσματικότητα των διακλυσμών με σύριγγα. Απαιτείται επαρκής χώρος μεταξύ της βελόνας και του τοιχώματος του ριζικού σωλήνα για την ροή του υγρού διακλυσμών. Η αύξηση της κωνικότητας του ριζικού σωλήνα βρέθηκε ότι βελτιώνει την ανανέωση του υγρού διακλυσμών και την κατανομή της διατμητικής τάσης στα τοιχώματα, ενώ παράλληλα ελαττώνει τον κίνδυνο εξόδου του υγρού προς τους περιακρορριζικούς ιστούς. Ωστόσο, η ροή του υγρού ήταν πιο ευνοϊκή σε ριζικούς σωλήνες μεγάλου μεγέθους και μικρής κωνικότητας παρά σε σωλήνες μικρού μεγέθους και μεγάλης κωνικότητας.
Ανάκτηση τρισδιάστατων δεδομένων βάσει περιεχομένου και mpeg-7 μεταδεδομένων
Authors: Κουτσούδης Ανέστης
Published: January 2014

Η ανάκτηση τρισδιάστατων αντικειμένων βάσει περιεχομένου αποτελεί σήμερα ένα ενεργό ερευνητικό πεδίο. Αυτό οφείλεται στη βελτίωση των επιταχυντών απεικόνισης τρισδιάστατων γραφικών πραγματικού χρόνου καθώς και στην αύξηση των τρισδιάστατων ψηφιακών αντιγράφων πραγματικών αντικειμένων. Σήμερα, τα συστήματα τρισδιάστατης ψηφιοποίησης βρίσκουν εφαρμογή σε ποικίλους επιστημονικούς τομείς. Ανάμεσα τους είναι και η επιστήμη της αρχαιολογίας όπου η τρισδιάστατη αποτύπωση αποτελεί κοινή πρακτική. Η παρούσα διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στην εφαρμογή των τεχνολογιών ανάκτησης βάσει περιεχομένου στο χώρο της κεραμικής. Εστιάζει στην αυτοματοποίηση της διαδικασίας εντοπισμού μορφολογικής συνάφειας ανάμεσα σε τρισδιάστατα ψηφιακά αντίγραφα αγγείων. Η συγκεκριμένη διαδικασία μπορεί να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο τόσο για τον αρχαιολόγο όσο και για τον μελετητή κεραμικών. Στο πλαίσιο της διατριβής αναπτύχθηκε μία βάση δεδομένων τρισδιάστατων αγγείων η οποία είναι προσβάσιμη διαμέσου ενός πρότυπου Διαδικτυακού συστήματος ανάκτησης βάσει περιεχομένου. Η συγκεκριμένη βάση δεδομένων περιλαμβάνει ψηφιοποιημένα αλλά και μοντελοποιημένα τρισδιάστατα αγγεία. Κάποια από αυτά έχουν προκύψει από μία γεννήτρια τυχαίων τρισδιάστατων αγγείων η οποία υλοποιήθηκε στα πλαίσια της διατριβής. Προτείνεται μια νέα μέθοδος κανονικοποίησης της κλίμακας, της θέσης και του προσανατολισμού ενός αγγείου από την οποία δύναται να προκύψουν περιγραφείς που ειδικεύονται στην κωδικοποίηση των μορφολογικών χαρακτηριστικών που φέρουν τα αγγεία. Οι περιγραφείς εκμεταλλεύονται την αξονική συμμετρία των αγγείων οδηγώντας σε συνεπτυγμένες κωδικοποιήσεις των μορφολογικών χαρακτηριστικών του βασικού σώματος και των προσαρτημάτων τους. Μέσα από μία σειρά πειραμάτων αποτίμησης της απόδοσης των προτεινόμενων περιγραφέων επαληθεύεται πως η ανάπτυξη μεθόδων περιγραφής που ειδικεύονται σε κάποια κατηγορία αντικειμένων, οδηγεί στη βελτίωση της διακριτικής ικανότητας ενός συστήματος ανάκτησης βάσει περιεχομένου.
Διαχείριση γραφημάτων μεγάλης κλίμακας για δεδομένα του παγκόσμιου ιστού
Authors: Στάμος Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Ο Παγκόσμιος Ιστός (Π.Ι.) αποτελεί ένα περίπλοκο συνεχώς εξελίξιμο ανθρώπινο κατασκεύασμα. Η κατανεμημένη φύση και η δομική αυτο-οργάνωση του προκαλούν το επιστημονικό ενδιαφέρον των τελευταίων δεκαετιών για μελέτη της εξέλιξης και της δομής του, θέτοντας νέες προκλήσεις σε ζητήματα απόδοσης. Ο Π.Ι., από την πλευρά των χρηστών, έχει περάσει πλέον στην καθημερινότητα και αποτελεί ζωτικής σημασίας πηγή πληροφόρησης, διασκέδασης, κοινωνικής δικτύωσης και επιχειρηματικότητας. Η αυξητική τάση του Π.Ι. σε συνδυασμό με τις νέες διαδικτυακές εφαρμογές, οι οποίες έχουν αυξημένες απαιτήσεις σε διαχείριση όγκου πληροφορίας, προκαλούν συνεχώς την υπάρχουσα υποδομή δικτύωσης. Η ανάγκη για καλύτερη υλικοτεχνική υποδομή καλύπτεται βραχυπρόθεσμα από τα Δίκτυα Παράδοσης Περιεχομένου (Δ.Π.Π.), τα οποία με κατανεμημένο τρόπο διαμοιράζουν περιεχόμενο στον Π.Ι. Συνεπώς, πρωταρχικός στόχος είναι εκμεταλλευόμενοι την υπάρχουσα υποδομή να βελτιωθεί η ποιότητα των υπηρεσιών του Π.Ι. σε επίπεδο μεταφοράς δεδομένων προς τους τελικούς χρήστες. Η φυσική δομή του Π.Ι. μπορεί να εκφραστεί κατάλληλα με την μορφή ενός γραφήματος όπου οι κόμβοι αποτελούν τις ιστοσελίδες και οι ακμές τους υπερσυνδέσμους. Η αναπαράσταση με γράφημα επιτρέπει τον ορισμό προβλημάτων διαχείρισης τα οποία έχουν πάντα ως πρόκληση την μεγάλη κλίμακα του Π.Ι. Στο πλαίσιο αυτό η διδακτορική διατριβή παρέχει αλγοριθμικές λύσεις στα ακόλουθα προβλήματα διαχείρισης γραφημάτων: - Τοποθέτηση των κόμβων του γραφήματος σε ένα Δ.Π.Π. με τρόπο ώστε η ταχύτητα μεταφοράς του περιεχομένου προς τους χρήστες να γίνεται με αποδοτικό τρόπο. Ορίζεται η έννοια του κόστους μεταφοράς και προτείνονται αλγόριθμοι οι οποίοι επιλύουν το πρόβλημα τοποθέτησης (NP-Hard) με ευριστικό τρόπο. - Εντοπισμός κοινοτήτων στο γράφημα. Ως κοινότητα θεωρείται ένα συνεκτικό υπογράφημα το οποίο δρα ως ατράκτορας για τους χρήστες οι οποίοι πλοηγούνται με μεγαλύτερη πιθανότητα μέσα στην κοινότητα. Παρέχεται ένας καινούριος ορισμός της κοινότητας και προτείνονται νέοι αλγόριθμοι για τον εντοπισμό τους. Η τελική επαλήθευση γίνεται με γνώμονα την επιτάχυνση της μεταφοράς του περιεχομένου στους τελικούς χρήστες. - Προβολή γραφήματος μεγάλης κλίμακας. Το πρόβλημα προς επίλυση είναι η αναπαράσταση του γραφήματος στον Ευκλείδειο χώρο $2-3$ διαστάσεων όπου οι κοινότητες είναι προφανείς πυκνότητες. Για τον σκοπό αυτό προτείνεται μια νέα μέθοδος η οποία επιτυγχάνει τον σκοπό αυτό για γραφήματα της τάξης των εκατομμυρίων κόμβων με σχεδόν γραμμική πολυπλοκότητα. Τέλος, στα πλαίσια της πειραματικής διαδικασίας προτείνεται ένα περιβάλλον προσομοίωσης ενός Δ.Π.Π. το οποίο καλύπτει το υπάρχον κενό στον τομέα αυτό.
Μελέτες ασθενών σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια με ακουστικά προκλητά δυναμικά του εγκεφαλικού στελέχους
Authors: Ασπρής Ανδρέας
Published: January 2014

Η μελέτη αυτή αξιολογεί την ακουστική λειτουργία ασθενών με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια . Η πειραματική ομάδα συμπεριελάμβανε 31 ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου που ακολουθούσαν περιοδική αιμοκάθαρση .Η ομάδα των μαρτύρων περιελάμβανε 31 υγιείς ταυτόσημοι εθελοντές .Οι ασθενείς εξετάσθηκαν πρίν και μετά μια συνεδρία αιμοκάθαρσης .Οι μετρήσεις περιελάβαναν τονική ακουομετρία , τυμπανομετρία , ακουστικά αντανακλαστικά , ακουστικά προκλητά δυναμικά εγκεφαλικού στελέχους καί εξετάσεις αίματος .Οι μάρτυρες εκτελούσαν τον ίδιο έλεγχο εκτός απο τις αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσει . Σύγκριση της πειραματικής ομάδας μετά μια συνεδρία αιμοκάθαρσης σε σχέση με τους μάρτυρες έδειξε ότι ο απόλυτος λανθάνων χρόνος του κύματος V και οι μεσολανθάνοντες χρόνοι των κυμάτων Ι-V και III-V ήταν σημαντικά παρατεταμένοι στην αργή συχνότητα επανάληψης [10ΗΖ] και στην γρήγορη συχνότητα επανάληψης [60ΗΖ] οι απόλυτοι λανθάνοντες χρόνοι των κυμάτων I και V και ο μεσολανθάνων χρόνος του κύματος III-V ήταν παρατεταμένοι στην πειραματική ομάδα . Σύγκριση των αποτελεσμάτων των ΑΠΔ των ασθενών πριν από μια συνεδρία αιμοκάθαρση και των μαρτύρων έδειξαν ότι οι λανθάνοντες και μεσολανθάνοντες χρόνοι ήταν σημαντικά παρατεταμένοι εκτός από τον μεσολανθάνων χρόνο του κύματος Ι-III . Η μελέτη αυτή έδειξε οτι η νευρογενής αγωγιμότητα της ακουστικής οδού παρουσιάζεται μειωμένη στους ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια σε σχέση με τους μάρτυρες . Σύγκριση των αποτελεσμάτων ασθενών πρίν και μετά την συνεδρία της αιμοκάθαρσης έδειξαν ότι απόλυτος λανθάνων χρόνος του κύματος V βελτιώνεται σημαντικά. . Η διαδικασία της αιμοκάθαρσης βελτιώνει την νευρωνική λειτουργία , όμως οι χρόνοι των ασθενών μετά την αιμοκάθαρση παραμένουν ακόμη παρατεταμένοι σε σχέση με τους μάρτυρες .
Μελέτη κυτταροκινών σε κλινικά μοντέλα φλεγμονής - διευκρίνιση της βιολογικής σχέσης μεταξύ ουδετερόφιλων και ιστικού παράγοντα
Authors: Μιχελή Αναστασία
Published: January 2014

Tα ουδετερόφιλα και το συμπλήρωμα κατέχουν κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη της φυσικής ανοσίας και ταυτόχρονα δρουν και σαν διαμεσολαβητές για την εξέλιξη της οξείας φλεγμονής. Πρόσφατες μελέτες δείχνουν συσχέτιση μεταξύ φλεγμονής και θρόμβωσης, με τα αποτελέσματά τους να εγείρουν έντονες αντικρουόμενες συζητήσεις. Ο ιστικός παράγοντας (ΤF) είναι ο βασικός in vivo πυροδοτητής του καταρράκτη της πήξης, ενώ αναδύεται ο σημαντικός του ρόλος στην φλεγμονή από μελέτες που έγιναν σε ασθενείς με σήψη και διάχυτη ενδαγγεακή πήξη (ΔΕΠ). Ο κύριος κυτταρικός πληθυσμός του αίματος στον οποίο έχει παρατηρηθεί μέχρι σήμερα η έκφρασή του ιστικού παράγοντα κατά τη διάρκεια της σήψης είναι τα μονοκύτταρα. Είναι γνωστό ότι ο μεγαλύτερος πληθυσμός κυττάρων που συσσωρεύεται στα σημεία της φλεγμονής είναι αυτός των πολυμορφοπύρηνων. Παρακινούμενοι από τα ασαφή ευρήματα για την ικανότητα των ουδετεροφίλων να παράγουν ιστικό παράγοντα και να συμμετέχουν στη θρόμβωση, καθώς και για το ρόλο του συμπληρώματος - βασικού συστατικού της φυσικής ανοσίας- στην παραγωγή ιστικού παράγοντα εξετάσθηκε η ικανότητα των ουδετεροφίλων να παράγουν TF καθώς και ο ρόλος του συμπληρώματος στην διέγερση της θρόμβωσης. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιήθηκε ένα καλά μελετημένο μοντέλο θρομβωτικής νόσου επαγόμενης μέσω αυτοαντισωμάτων, το σύνδρομο αντιφωσφολιπιδίων - antiphospholipid syndrome (ΑPS). Πολυμορφοπύρηνα (PMN) από 22 υγιείς εθελοντές επωάσθηκαν με ορό 11 ασθενών με ΑPS (6 με πρωτοπαθές και 5 με δευτεροπαθές APS) και η παραγωγή ιστικού παράγοντα μελετήθηκε σε λειτουργικό επίπεδο ,σε mRNA και σε πρωτεϊνικό επίπεδο. Η διέγερση των PMN με ορό ασθενών με APS οδηγεί σε αυξημένη παραγωγή TF. Η έκφραση του TF από τα ουδετερόφιλα συσχετίζεται με αυξημένη πηκτική δραστηριότητα, όπως επιβεβαιώνεται από τον τροποποιημένο χρόνο προθρομβίνης (modified PT-mPT) ο οποίος επανέρχεται στα φυσιολογικά επίπεδα μετά από τη χρήση αντι-ΤF μονοκλωνικού αντισώματος. Tα ευρήματα αυτά επιβεβαιώθηκαν τόσο σε RNA (RT-PCR) όσο και σε πρωτεϊνικό επίπεδο, (ανοσοϊστοχημεία και western blot). Η χρήση του αναστολέα του συμπληρώματος compstatin έδειξε ότι η ενεργοποίηση του συμπληρώματος διεγείρεται από τις ανοσοσφαιρίνες IgG του APS και προάγει την TF εξαρτώμενη πηκτική διαδικασία. Πειράματα αναστολής σε ουδετερόφιλα με τη χρήση του εκλεκτικού ανταγωνιστή του υποδοχέα C5aR και διέγερσή τους με ανασυνδυασμένο ανθρώπινο C5a έδειξε τη συμμετοχή των δυο αυτών στοιχείων του συμπληρώματος στην επαγωγή της έκφρασης του TF αυξάνοντας τις θρομβωτικές ιδιότητες των διεγερμένων με ορό APS ουδετεροφίλων. Τα αποτελέσματα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα της ύπαρξης μίας νέας οδού διασύνδεσης μεταξύ των ουδετεροφίλων, του συμπληρώματος και της θρόμβωσης. Τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν να αποτελέσουν ερευνητική βάση για νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις τόσο για το ΑPS τόσο και άλλες εξαρτώμενες από το συμπλήρωμα θρομβωτικές νόσους.
Ο ρόλος των κυτταροκινών (ιντερλευκίνης-6) και των αγγειογενετικών παραγόντων (αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα) στην ομαλή εξέλιξη της εγκυμοσύνης
Authors: Γιαγλόγλου-Βακουφτσή Κυριακή
Published: January 2014

ΣΚΟΠΟΣ: Ο στόχος αυτής της μελέτης ήταν ο καθορισμός της πιθανής σχέσης των τιμών της ιντερλευκίνης 6(ΙL-6) και του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα (VEGF), στο αίμα του ομφάλιου σε φυσιολογικές κυήσεις και σε κυήσεις επιπλεγμένες με πρόωρο τοκετό ή προεκλαμψία. ΜΕΘΟΔΟΣ: Ορός ομφαλίου (10ml αίματος από την ομφαλική φλέβα), συλλέχθηκε κατά τον τοκετό 74 γυναικών, που γέννησαν με φυσιολογικό τοκετό ή καισαρική τομή. Τα δείγματα πάρθηκαν από εγκύους με φυσιολογικές και παθολογικές κυήσεις. Οι ασθενείς διαιρέθηκαν σε τρεις ομάδες: στην ομάδα 1, μία ομάδα «ελέγχου» από ανεπίπλεκτες κυήσεις (n=24), στην ομάδα 2, ασθενείς με προεκλαμψία (n=21) και στην ομάδα 3, ασθενείς με πρόωρο τοκετό (n=29). Τα επίπεδα της ιντερλευκίνης-6 και του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα, μετρήθηκαν με ανοσοενζυμομετρική μέθοδο. Η στατιστική ανάλυση έγινε με Mann-Whitney U-test, Student’s t-test και Kruskal-Wallis test. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Τα επίπεδα της ιντερλευκίνης-6 στις γυναίκες με πρόωρο τοκετό, ήταν στατιστικά υψηλότερα έναντι εκείνων με φυσιολογική κύηση (p<0.05) και χαμηλότερα στον ορό προεκλαμπτικών γυναικών, έναντι εκείνων με φυσιολογική κύηση (p<0.05). Τα επίπεδα του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα, ήταν στατιστικά υψηλότερα στις γυναίκες με προεκλαμψία, έναντι εκείνων με φυσιολογική κύηση (p<0.01). Επίσης αυξημένες συγκεντρώσεις του παράγοντα, βρέθηκαν στην ομάδα του πρόωρου τοκετού, σε συγκριση με την ομάδα «ελέγχου» (p=0.44). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι στατιστικά σημαντικές διαφορές στα επίπεδα της ιντερλευκίνης-6 στον ορό του ομφαλίου μεταξύ φυσιολογικών κυήσεων και κυήσεων επιπλεγμένων με προεκλαμψία και πρόωρο τοκετό, αποτελούν πειστήριο, πως το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να έχει ένα σημαντικό, όχι όμως ακόμα καλά διευκρινισμένο ρόλο στην εγκατάσταση και διατήρηση της εγκυμοσύνης. Συνεπώς, συνεχείς έρευνες θ’ αποσαφηνίσουν τον ρόλο της πολυλειτουργικής αυτής κυτοκίνης, στη φυσιολογική και παθολογική βιολογία της αναπαραγωγής και τα επίπεδά της να καθορίσουν την κλινική χρησιμότητά της στην μαιευτική πράξη. Επίσης, τ’ αυξημένα επίπεδα του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα στον ορό του ομφαλίου, σχετίζονται με την κλινική ανάπτυξη της προεκλαμψίας και σε μερικές περιπτώσεις με τον πρόωρο τοκετό. Αυτή η υπόθεση ενισχύεται από την καταγραφή φυσιολογικών επιπέδων του, σε ανεπίπλεκτες τελειόμηνες κυήσεις. Περαιτέρω μελέτες απαιτούνται, για ν’ ανακαλύψουν αν τα επίπεδα του αυξητικού αυτού παράγοντα, αποτελούν ένα χρήσιμο μέσο για την έγκαιρη διάγνωση της προεκλαμψίας και ειδικά του απειλούμενου πρόωρου τοκετού.
Προγνωστική αξία των επίπεδων πλάσματος των προφλεγμονωδών κυτοκινών στο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου
Authors: Αντωνόπουλος Ευστράτιος
Published: January 2014

Οι προφλεγμονώδεις κυτοκίνες εμπλέκονται ενεργά στην παθοφυσιολογία των οξέων ισχαιμικών επεισοδίων. Ο σκοπός της μελέτης είναι: 1) Να διαπιστωθεί αν τα επίπεδα των κυριοτέρων προφλεγμονωδών κυτοκινών TNF-α και IL-6 αποτελούν ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα θνητότητας, εμφάνισης νέου ισχαιμικού επεισοδίου, καρδιακής ανεπάρκειας (Κ.Α.) ή συνδυασμού αυτών σε διάστημα τριών μηνών μετά από την εκδήλωση εμφράγματος μυοκαρδίου. 2) Να διαπιστωθεί αν υπάρχει συσχέτιση των επιπέδων του TNF-α και της IL-6 με άλλες κλινικές παραμέτρους. 3) Να βρεθεί η οριακή τιμή του TNF-α και της IL-6 πέρα της οποίας αυξάνεται σημαντικά ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών. Μέθοδος: Στη μελέτη συμμετείχαν 87 ασθενείς με Μ.Τ. ηλικίας 63 ± 12 έτη και εικόνα Ο.Ε.Μ. Εκτιμήθηκε το μέγιστο της τιμής των καρδιακών ενζύμων CK- MB, της Τροπονίνης και τα επίπεδα των TNF-α και IL-6. Ελέγχθηκε η θνητότητα του πληθυσμού, ο αριθμός των εισαγωγών για εκδήλωση νέου οξέος ισχαιμικού επεισοδίου, η εμφάνιση συμπτωμάτων Κ.Α., ο συνδυασμός των παραπάνω συμβάντων. Αποτελέσματα: Ο TNF-α βρέθηκε να έχει προβλεπτική ικανότητα στην εμφάνιση Κ.Α. (βέλτιστο σημείο = 5,62 pg/ml) στην εμφάνιση θανάτου (βέλτιστο σημείο = 11.34 pg/ml), στην εμφάνιση οποιουδήποτε συμβάντος (βέλτιστο σημείο = 5.62 pg/ml). Η IL-6 βρέθηκε να έχει προβλεπτική ικανότητα στην εμφάνιση θανάτου (βέλτιστο σημείο = 13.67 pg/ml). Επίσης, ο TNF-α βρέθηκε να έχει ανεξάρτητη προγνωστική αξία για την εμφάνιση Κ.Α. Συμπέρασμα: Τα επίπεδα του TNF-α και της IL-6 θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να γίνει μια διαστρωμάτωση κινδύνου των ατόμων μετά από ένα Ο.Ε.Μ.
Διερεύνηση ενδο-ποικιλιακής παραλλακτικότητας στο βαμβάκι (Gossypium hirsutum L.) ως προς την απόδοση και ποιοτικά χαρακτηριστικά
Authors: Τσικρικώνη Χρυσή
Published: January 2014

Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση αξιοποιήσιμης ενδοποικιλιακής παραλλακτικότητας και η ανταπόκριση στην επιλογή εντός τριών ποικιλιών βαμβακιού (Gossypium hirsutum L) επιλέγοντας και αξιολογώντας τις απογονικές σειρές τόσο σε χαμηλές πυκνότητες όσο και σε συνθήκες πυκνής σποράς. Το 2004 εγκαταστάθηκε στην Αλεξανδρούπολη κυψελωτό R-3 με τις τρεις ποικιλίες σε πολύ μικρή πυκνότητα (1.2 plants/m²). Μετά από αυτογονιμοποίηση του συνόλου των φυτών, επιλέχτηκαν τα έξι πιο αποδοτικά φυτά από κάθε ποικιλία. Οι 18 διαλογές 1ης γενεάς που προέκυψαν μαζί με τις αρχικές ποικιλίες εγκαταστάθηκαν την επόμενη χρονιά σε κυψελωτό R-21 σε τρεις περιοχές πειραματισμού. Η αξιολόγηση αφορούσε την απόδοση σε σύσπορο βαμβάκι. Επίσης μετρήθηκαν τρία φυσιολογικά γνωρίσματα, ενώ στο ένα πειραματικό μετρήθηκαν με το High Volume Instrument και τέσσερα ποιοτικά γνωρίσματα της ίνας. Το 2006 επαναλήφθηκε ο πειραματισμός με τις διαλογές 2ης γενεάς. Επιλέχθηκαν τα έξι πιο αποδοτικά φυτά από κάθε οικογένεια, μετά από αυτογονιμοποίηση, ο σπόρος των οποίων αναμίχθηκε και το 2007 η σπορά έγινε ως υποδιαιρεμένες πλήρεις ομάδες. Βρέθηκε σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ των διαλογών κάθε ποικιλίας. Σε αραιή σπορά, όλες οι διαλογές υπερτερούσαν της Χριστίνα (σημαντικά τέσσερις 1ης και οι έξι 2ης γενεάς). Στην πυκνή σπορά το σύνολο των διαλογών της Χριστίνα την ξεπερνούσε κατά 7% με μια να υπερέχει σημαντικά κατά 17%. Στην περίπτωση των διαλογών της Corona, σε αραιή σπορά σημαντική υπεροχή έναντι της ποικιλίας εμφάνισε μια στην 1η γενεά (κατά 9%) και δύο στη 2η γενεά (κατά 9 και 14%), ενώ στην πυκνή σπορά οι έξι διαλογές απέδωσαν κατά 9% περισσότερο της αρχικής ποικιλίας και μια διαλογή υπερείχε σημαντικά (κατά 18%). Εν αντιθέσει με τις δύο προηγούμενες ποικιλίες, όλες οι διαλογές της Flora υστερούσαν του μάρτυρα (σημαντικά πέντε 1ης και μία 2ης γενεάς σε αραιή σπορά και μία σε πυκνή σπορά). Παρόλα αυτά, το ποσοστό υστέρησης μειώθηκε από -11% στην 1η γενεά σε -3,2% στη 2η γενεά. Σε συνθήκες πυκνής σποράς η απόδοση των διαλογών υστερούσε κατά 6% σε σχέση με την αρχική ποικιλία. Σημαντική ήταν η παραλλακτικότητα για όλα τα φυσιολογικά γνωρίσματα, τα οποία επηρεάστηκαν από τις κύριες πηγές παραλλακτικότητας (χρονιές, τοποθεσίες, γενότυποι). Όσον αφορά στα ποιοτικά γνωρίσματα, σημαντική παραλλακτικότητα βρέθηκε για το μήκος και τη λεπτότητα, κάτι που δεν παρατηρήθηκε για την ομοιομορφία και την αντοχή της ίνας. Ως τελικό συμπέρασμα που προκύπτει από αυτή την εργασία, είναι ότι η επιλογή όταν πραγματοποιείται σε πολύ μικρή πυκνότητα η οποία προσεγγίζει συνθήκες απουσίας ανταγωνισμού, μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματικό εργαλείο για τη διατήρηση του σπόρου του βελτιωτή στις επίλεκτες ποικιλίες βαμβακιού, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό στην αποφυγή βαθμιαίου εκφυλισμού τους ή ακόμη και στην αναβάθμισή τους.
Η συμβολή της ομοιοπαθητικής στη συντηρητική θεραπευτική αντιμετώπιση ασθενών με κρανιογναθικές διαταραχές
Authors: Κυριάκου Ευανθία
Published: January 2014

Ο σκοπός της παρούσας κλινικής έρευνας ήταν να διερευνηθεί και να αξιολογηθεί η επίδραση των ομοιοπαθητικών θεραπευτικών σχημάτων σε ασθενείς με κρανιογναθικές διαταραχές. Η μέθοδος περιελάμβανε: τη συγκέντρωση του προς μελέτη υλικού, το σχηματισμό του ειδικού δείγματος, την εφαρμογή του κατάλληλου ομοιοπαθητικού σχήματος, το πρωτόκολλο επανεξέτασης και καταγραφής του κλινικού δείκτη, την επιλογή των παραμέτρων προς στατιστική αξιολόγηση και τη στατιστική αξιολόγηση. Το υλικό που μελετήσαμε συγκεντρώθηκε από ασθενείς που προσήλθαν στις κλινικές της Ακίνητης Οδοντικής Προσθετικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και οι οποίοι είχαν εξεταστεί για προβλήματα κρανιογναθικών διαταραχών και είχαν αντιμετωπιστεί θεραπευτικά με συντηρητικά θεραπευτικά σχήματα κατά τη χρονική περίοδο 1997-2003. Η ομοιοπαθητική εφαρμόστηκε σα συμπληρωματική θεραπεία. Οι ομάδες που σχηματίστηκαν και συγκρίθηκαν ήταν δύο. Η ομάδα Α περιέλαβε ασθενείς με κυρίαρχα τα μυοπροσωπικά συμπτώματα. Η ομάδα Β περιέλαβε δυσλειτουργικούς ασθενείς με κυρίαρχα τα στοιχεία εσωτερικής αποδιοργάνωσης της ΚΓΔ και συνοδούς χρόνιους πονοκεφάλους. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η εφαρμογή του ομοιοπαθητικού θεραπευτικού σχήματος επιφέρει στατιστικά σημαντική πτώση των συμπτωμάτων των κρανιογναθικών διαταραχών μετά τους 3 μήνες θεραπείας, σε σχέση με τον αρχικό κλινικό δείκτη και στις δύο ομάδες καθώς και στα δύο φύλα ασθενών.
Αντιμετώπιση των ισχαιμικών-υποξικών εγκεφαλικών βλαβών σε νεογέννητους επίμυες
Authors: Παπαδοπούλου Ζωή
Published: January 2014

Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση του νευροπροστατευτικού ρόλου της NAC, της ΕΡΟ και του συνδυασμού τους: (και η διερεύνηση του δοσολογικού σχήματος της NAC που θα προσφέρει τη μεγαλύτερη προστασία): α) αμέσως μετά την Υ.Ι. βλάβη με ιστολογική και ανοσοϊστοχημική μελέτη, β) 42 ημέρες μετά προκειμένου να εκτιμηθεί: 1) η μακροχρόνια λειτουργική βελτίωση (αισθητικοκινητικές δοκιμασίες), 2) οι ιστολογικές βελτιώσεις (νευροπαθολογική κλίμακα). Η Υ.Ι. εγκεφαλική βλάβη προκλήθηκε με το πειραματικό πρότυπο του Levine (I960), όπως αυτό τροποποιήθηκε από τον Rice και συν. (1981), σε επίμυες ηλικίας 7 ημερών. Το σύνολο των πειραματόζωων περιλαμβάνει τις παρακάτω ομάδες: Ομάδα Α: 27 επίμυες, γενικοί μάρτυρες (χωρίς ισχαιμία-υποξία). Ομάδα Β: 30 επίμυες, ειδικοί μάρτυρες (εφαρμογή ισχαιμίας-υποξίας). Ομάδα Γ: 37 επίμυες στους οποίους χορηγήθηκε ενδοπεριτοναϊκά NAC πριν και μετά την υποξία σε διαφορετικές δόσεις (NAC50mg/Kg, NAC150mg/Kg, NAC500mg/Kg). Ομάδα Δ: 27 επίμυες στους οποίους χορηγήθηκε ερυθροποιητίνη μετά την υποξία (EPO2000IU/Kg). Ομάδα Ε: 27 επίμυες, στους οποίους έγινε συγχορήγηση NAC100mg/Kg πριν την υποξία και ερυθροποιητίνης (EPO2000IU/Kg) μετά την υποξία. Συμπερασματικά: 1) Από την ιστολογική εκτίμηση προκύπτει σημαντική βελτίωση της Υ.Ι. εγκεφαλικής βλάβης τόσο μετά τη χορήγηση της NAC όσο και της ΕΡΟ ή του συνδυασμού των δύο ουσιών. Εντούτοις, καλύτερη ιστολογική εικόνα εμφανίζεται στα πειραματόζωα που έλαβαν ΕΡΟ ή συνδυασμό. 2) Η ευνοϊκότερη νευροπροστατευτική δράση της ΕΡΟ ή του συνδυασμού EPO+NAC υποδηλώνεται έμμεσα και από την ανοσοϊστοχημική μελέτη 48 ώρες μετά την Υ.Ι. βλάβη όπου διαπιστώνεται μεγαλύτερη μείωση της έκφρασης της iNOS. 3) Οι αισθητικοκινητικές δοκιμασίες βελτιώθηκαν σημαντικά με τη χορήγηση όλων των ουσιών (NAC, ΕΡΟ, ΕΡΟ+ NAC), εύρημα που υποδηλώνει τη μακροπρόθεσμη νευροπροστατευτική τους δράση. Συνεπώς η ΕΡΟ εμφανίζει εξίσου σημαντική νευροπροστατευτική δράση με τη NAC. Επιπλέον ενώ ο συνδυασμός ΕΡΟ+ NAC δεν υπερέχει στατιστικά σημαντικά, εντούτοις φαίνεται ότι υπάρχει τάση για αποτελεσματικότερη νευροπροστασία με βάση τα ιστολογικά αποτελέσματα και τις μικρές διαφορές σε μεμονωμένες αισθητικοκινητικές δοκιμασίες. Με βάση τα ευρήματα μας είναι δυνατό να υποστηριχθεί ότι η ΕΡΟ ή ο συνδυασμός ΕΡΟ+ NAC αποτελούν χρήσιμο εργαλείο όσον αφορά την πρόληψη της νευρωνικής βλάβης και την εξέλιξη των νευρολογικών ελλειμμάτων.
Οι λειτουργικές κατηγορίες στον ελληνικό αγραμματισμό
Authors: Φυνδάνης Βαλάντης
Published: January 2014

Αντικείµενο της παρούσας µελέτης είναι η διερεύνηση της υπόστασης των λειτουργικών κατηγοριών στα ελληνόφωνα άτοµα µε αγραµµατισµό. Ειδικότερα, οι προς διερεύνηση λειτουργικές κατηγορίες είναι o συµπληρωµατικός δείκτης (Σ∆), η άρνηση, η συµφωνία, ο χρόνος και η όψη. Ο έλεγχος αυτών των κατηγοριών, που αφορά τόσο την παραγωγή όσο και την κατανόηση, πραγµατοποιείται µέσω της διενέργειας µιας σειράς από δοµηµένες δοκιµασίες, όπως είναι η δοκιµασία εκµαίευσης ερωτήσεων, η δοκιµασία διάταξης συστατικών, η δοκιµασία κρίσης αληθειακής τιµής, η δοκιµασία συµπλήρωσης πρότασης, η δοκιµασία κρίσης γραµµατικότητας πρότασης κ.ά. Επίσης, πέρα από τις παραπάνω λειτουργικές κατηγορίες, εξετάζεται και η επίδραση άλλων παραµέτρων στην αγραµµατική επίδοση, όπως είναι η συχνότητα και η (µορφολογική) οµαλότητα του ρήµατος, καθώς και η δοµική πολυπλοκότητα της πρότασης. Το θεωρητικό πλαίσιο αυτής της µελέτης, πέρα από τις έννοιες που συνδέονται µε την αφασία και τον αγραµµατισµό και πέρα από τα ευρήµατα και πορίσµατα των σχετικών νευρογλωσσολογικών ερευνών που έχουν πραγµατοποιηθεί, έχει διττή ταυτότητα: τη γλωσσολογική και την ψυχολογική. Γλωσσολογικό υπόβαθρο αποτελεί το ευρύτερο πλαίσιο της γενετικής γραµµατικής, όπως αυτό ορίζεται βάσει των πιο πρόσφατων εκδοχών της: του προτύπου κυβέρνησης και αναφορικής δέσµευσης (Chomsky, 1981, 1986α,β) και του µινιµαλιστικού προγράµµατος (Chomsky, 1993, 1994, 1995α,β, 2000, 2001). Το ψυχολογικό υπόβαθρο συγκροτείται από τις σχετικές έννοιες που απαντούν στη βιβλιογραφία (π.χ. ενεργοποίηση αναπαραστάσεων, πόροι επεξεργασίας, βραχυπρόθεσµη µνήµη ή µνήµη εργασίας κ.λπ.), καθώς και από κάποια µοντέλα της βραχυπρόθεσµης µνήµης που είτε άσκησαν µεγάλη επίδραση στο πεδίο της νευροψυχολογίας (π.χ. Baddeley & Hitch, 1974) είτε εστιάζουν ειδικότερα στη γλώσσα, αποτελώντας έτσι χρήσιµα εργαλεία ανάλυσης των αγραµµατικών δεδοµένων (π.χ. Ν. Martin & Saffran, 1992, 1997• R. Martin, Lesch & Bartha, 1999). Αυτή η εργασία, µε την εξέταση των λειτουργικών κατηγοριών στον ελληνικό αγραµµατισµό, φιλοδοξεί –µεταξύ άλλων– να εµπλουτίσει τη βάση των σχετικών δεδοµένων που αφορούν ειδικότερα την Ελληνική, καθώς και να ενισχύσει το διαγλωσσικό έλεγχο της εγκυρότητας διάφορων ερµηνειών του αγραµµατισµού που έχουν προταθεί µέχρι σήµερα (όπως είναι, µεταξύ άλλων, η υπόθεση της αποκοπής του (συντακτικού) δέντρου (Friedmann & Grodzinsky, 1997) και η υπόθεση της διαταραχής των ερµηνεύσιµων χαρακτηριστικών (Nanousi, Masterson, Druks & Atkinson, 2006• Varlokosta, Valeonti, Kakavoulia, Lazaridou, Economou & Protopapas, 2006). [...]
Ρύθμιση της νευρωνικής μορφής της συνθετάσης του πρωτοξειδίου του αζώτου (NO) στον εγκέφαλο του επίμυ
Authors: Μαντέλας Αθανάσιος
Published: January 2014

Το μονοξείδιο του αζώτου (ΝΟ) είναι ένα πολύ σημαντικό μόριο μηνυματοδότης, που ως αέριο, έχει την ικανότητα να διαχέεται ελεύθερα μέσω των κυτταρικών μεμβρανών και να δρα μορφογενετικά κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του εγκεφάλου. Το ΝΟ είναι προϊόν της καταλυτικής δράσης του ενζύμου NOS. Στην παρούσα εργασία μελετήσαμε τη ρύθμιση της νευρωνικής ισομορφής της NOS από τα δύο βασικά νευροδιαβιβαστικά συστήματα στον αναπτυσσόμενο εγκεφαλικό φλοιό, το γλουταματεργικό και το GABAεργικό. Η επίδραση των παραπάνω νευροδιαβι­βαστικών συστημάτων στα επίπεδα της nNOS μελετήθηκε ανοσοϊστοχημικά και με αποτύπωση Western μετά από χορήγηση ανταγωνιστών ή αγωνιστών των ιοντο­τροπικών υποδοχέων γλουταμικού ή GABA αντίστοιχα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι υποδοχείς γλουταμικού τύπου NMDA και AMPA δεν εμπλέκονται στη ρύθμιση της nNOS κατά την χρονική περίοδο της ανάπτυξης που μελετήσαμε. Aντίθετα η διέγερση των υποδοχέων GABA τύπου Α οδήγησε σε αύξηση των επιπέδων της nNOS. Τα παραπάνω αποτελέσματα συνάδουν με το ρόλο των υποδοχέων GABA-A κατά την ανάπτυξη όπου δρουν εκπολωτικά λόγω της αυξημένης ενδοκυττάριας συγκέντρωσης ιόντων χλωρίου. Στην συνέχεια μελετήθηκε ο μοριακός μηχανισμός με τον οποίο η διέγερση των GABA-A υποδοχέων οδηγεί σε αύξηση της nNOS. Βρέθηκε ότι η διέγερση των GABA-A υποδοχέων οδηγεί στην αύξηση των επιπέδων της ενεργοποιημένης μορφής του μεταγραφικού παράγοντα pCREB, στα ίδια κύτταρα όπου παρατηρήθηκε η αύξηση της nNOS. Επιπροσθέτως τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι το επόμενο βήμα μετά την ενεργο­ποίηση των GABA-A υποδοχέων είναι η διάνοιξη των τύπου L τασεο-εξαρτώμενων διαύλων ιόντων ασβεστίου, καθόσον ο αποκλεισμός τους ανέστειλε την μέσω GABA-A προκαλούμενη αύξηση της nNOS και του pCREB. Τα αποτελέσματά μας αυτά οδηγούν στη διατύπωση του παρακάτω μοριακού μηχανισμού: Η διέγερση των GABA-A υποδοχέων οδηγεί σε εκπόλωση της κυτταρικής μεμβράνης που συνε­πάγεται διάνοιξη των τύπου L τασεο-εξαρτώμενων διαύλων ασβεστίου. Η είσοδος ιόντων ασβεστίου από τους διαύλους αυτούς έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της ενδοκυττάριας συγκέντρωσης του ασβεστίου και την ενεργοποίηση διαφόρων κινασών που φωσφορυ­λιώνουν τον μεταγραφικό παράγοντα CREB. Ο ενεργο­ποιημένος CREB (pCREB) στη συνέχεια οδηγεί σε επαγωγή του γονιδίου της nNOS και σε αύξηση της πρωτεΐνης. Βρέθηκε, επίσης, ότι o pCREB μέσω του παραπάνω μονοπατιού οδηγεί σε αύξηση και του BDNF, ενός σημαντικού νευρικού μορφογενετικού παράγοντα, ο οποίος είναι γνωστό συμμετέχει στη ρύθμιση της nNOS. Με βάση τα αποτελέσματα της παρούσας διατριβής, οι υποδοχείς GABA-A, οι τασεο-εξαρτώμενοι δίαυλοι ασβεστίου τύπου L, το ενδοκυττάριο ασβέστιο, ο μεταγραφικός παράγοντας pCREB αλλά και ο BDNF, αναδεικνύονται ως σημαντικοί ρυθμιστικοί παράγοντες της έκφρασης της nNOS στον φλοιό του εγκεφάλου κατά τη φάση της ανάπτυξης αμέσως μετά τη γέννηση.