bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η μετακρατική δικαιοσύνη (post-state justice) από τη σκοπιά της κοινωνιολογίας του δικαίου και των θεσμικών οικονομικών
Authors: Χαραλαμπίδης Αθανάσιος
Published: September 2021

Η μετακρατική δικαιοσύνη αποτελεί μια πρόταση μεταρρύθμισης του ισχύοντος δικαιοδοτικού συστήματος μέσω της διευρυμένης παρουσίας του ιδιωτικού τομέα στο χώρο της επίλυσης των διαφορών. Ο ανταγωνισμός κράτους και ιδιωτών στην αγορά δικαιοδοτικών υπηρεσιών θα συμβάλλει στην καλύτερη επικοινωνία δικαίου και κοινωνικού περιβάλλοντος, τη μείωση του συναλλακτικού κόστους και την εμβάθυνση της συλλογικής και ατομικής αυτονομίας. Σε αυτή την κατεύθυνση προτείνονται μέτρα υπέρ της προώθησης της Εναλλακτικής Επίλυσης Διαφορών, της οικονομικής ισοτιμίας κρατικών και ιδιωτικών δικαιοδοτικών φορέων, της οργανωτικής αναδιάρθρωσης του δικαστικού μηχανισμού και της αναμόρφωσης της δικονομικής νομοθεσίας, με σκοπό την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της δικαιοσύνης προς όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας εν γένει από μια φιλελεύθερη οπτική γωνία.
Estimation of emission rates and lung dose from various simulated indoor workplace related aerosol sources
Authors: Σερφόζο Νόρμπερτ
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζει τις εκπομπές αιωρούμενων σωματιδίων από διάφορες πηγές που συναντούνται στο εργασιακό περιβάλλον. Σημαντική αύξηση της αριθμητικής συγκέντρωσης και μάζας σωματιδίων οδηγεί σε αύξηση της ανθρώπινης έκθεσης και δόσης. Επομένως η προστασία του ανθρώπινου πληθυσμού από την έκθεση αιωρούμενων σωματιδίων αποτελεί σημαντικό τμήμα της παρούσας επιστημονικής εργασίας.
Η επίδραση της εσωτερικής και εξωτερικής εστίασης της προσοχής στην αγωνιστική απόδοση στο άθλημα της αντισφαίρισης
Authors: Τσετσέλη Μαρίνα
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της εσωτερικής και εξωτερικής εστίασης της προσοχής: α) στην τεχνική των τριών βασικών δεξιοτήτων (service, forehand drive, backhand drive), β) στα στοιχεία που συνθέτουν την απόδοση σε πραγματικές αγωνιστικές συνθήκες (λήψη απόφασης, εκτέλεση, βάση) και γ) στη γνώση (τεχνική, τακτική, κανονισμοί) στο άθλημα της αντισφαίρισης. Το δείγμα αποτέλεσαν 60 αθλητές/τριες αντισφαίρισης ηλικίας 8 – 9 ετών (MΟ= 8.4, ΤΑ=0.49) και προπονητικής εμπειρίας ενός έτους (MΟ=.96, ΤΑ=0.47). Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε τρεις ομάδες: α) ομάδα εσωτερικής εστίασης προσοχής (ν=20), β) ομάδα εξωτερικής εστίασης προσοχής (ν=20), γ) ομάδα ελέγχου (ν=20) και συμμετείχαν σε ένα παρεμβατικό πρόγραμμα διάρκειας 8 εβδομάδων, κάτω από οδηγίες συγκέντρωσης της προσοχής εσωτερικού και εξωτερικού τύπου. Οι αθλητές/τριες και των τριών ομάδων βιντεοσκοπήθηκαν εκτελώντας τρεις μετρήσεις (αρχική, τελική, διατήρησης). Ακολούθησε αξιολόγηση της τεχνικής σε πέντε σημεία της κάθε δεξιότητας, αξιολόγηση της απόδοσης σε συνθήκες παιχνιδιού με τη χρήση του GPAI (Game Performance Assessment Instrument) και αξιολόγηση της γνώσης με τη χρήση ερωτηματολογίου. Η ανάλυση διακύμανσης με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις (3 ομάδες x 3 μετρήσεις) έδειξε στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ της ομάδας που εστίασε εξωτερικά και της ομάδας που καθοδηγήθηκε να συγκεντρωθεί εσωτερικά στη τεχνική και των τριών δεξιοτήτων, στη λήψη απόφασης και στη γνώση τακτικής και κανονισμών. Τα υψηλά ποσοστά που κατέγραψε η ομάδα που συγκεντρώθηκε εξωτερικά διατηρήθηκαν και στη μέτρηση της διατήρησης, γεγονός που δείχνει πως η επίδραση αφορούσε όχι μόνο στην απόδοση αλλά και στη μάθηση. Τα ευρήματα της παρούσας εργασίας επεκτείνουν την υπάρχουσα έρευνα των οδηγιών εξωτερικής συγκέντρωσης της προσοχής, καθώς επικεντρώνονται όχι μόνο στην απόκτηση ανοιχτών αθλητικών δεξιοτήτων αλλά και στην επίδρασή τους σε γνωστικές δεξιότητες σε πραγματικές συνθήκες αγώνα.
Η συμβολή των σύγχρονων διαγνωστικών μεθόδων στη διάγνωση και διαφορική διάγνωση του συνδρόμου Cushing
Authors: Κόκκορης Παναγιώτης
Published: September 2021

Το σύνδρομο Cushing είναι μια σπάνια πάθηση που χαρακτηρίζεται από ενδογενή υπερκορτιζολαιμία και προκαλεί πολλές δυσκολίες τόσο στη διάγνωση και τεκμηρίωση του, όσο και στη διαφορική διάγνωση του αιτίου που το προκαλεί. Ανάλογα με το αίτιο που το προκαλεί διαχωρίζεται σε ACTH-εξαρτώμενο και ACTH-ανεξάρτητο σύνδρομο Cushing, και στο ACTH-εξαρτώμενο σύνδρομο Cushing θα πρέπει να γίνει διαφορική διάγνωση μεταξύ υποφυσιακού αδενώματος και έκτοπης παραγωγής ACTH. Έχουν προταθεί και χρησιμοποιηθεί διάφορες εξετάσεις και δοκιμασίες χωρίς όμως καμία να έχει 100% ειδικότητα και ευαισθησία. Στην παρούσα μελέτη εξετάστηκαν 50 ασθενείς με σύνδρομο Cushing (η πλειοψηφία των οποίων είχαν αδένωμα της υπόφυσης) και έγινε αξιολόγηση των εξετάσεων στις οποίες υποβλήθηκαν, αρχικά για τη διάγνωση του συνδρόμου Cushing και την τεκμηρίωση της υπερκορτιζολαιμίας. Οι εξετάσεις αυτές ήταν η τιμή μεσονύκτιας κορτιζόλης αίματος, η ελεύθερη κορτιζόλη ούρων 24ωρου και η μικρή αναστολή με δεξαμεθαζόνη. Στη συνέχεια αξιολογήθηκαν οι εξετάσεις για τη διαφορική διάγνωση μεταξύ νόσου Cushing και έκτοπου συνδρόμου Cushing. Αυτές οι εξετάσεις ήταν η μεγάλη αναστολή με δεξαμεθαζόνη, η δοκιμασία CRH, η δοκιμασία DDAVP και η συνδυασμένη δοκιμασία CRH+DDAVP. Επίσης έγινε εκτίμηση των αποτελεσμάτων του αμφοτερόπλευρου καθετηριασμού των λιθοειδών κόλπων, τόσο σε βασικές συνθήκες όσο και μετά από χορήγηση διεγερτικού παράγοντα (CRH μόνο ή CRH+DDAVP). Τέλος έγινε συσχέτιση των ευρημάτων της μαγνητικής τομογραφίας υπόφυσης και του καθετηριασμού των λιθοειδών λιθοειδών κόλπων με τα ευρήματα της ιστολογικής εξέτασης μετά την διασφηνοειδική επέμβαση.
Ο ρόλος της εμβρυϊκής υπερηχοκαρδιογραφίας στη διάγνωση των συγγενών καρδιοπαθειών στην Ελλάδα
Authors: Κιάφφα Μαρία
Published: September 2021

ΣΚΟΠΟΣ: Να καταγραφούν οι αιτίες παραπομπής για εμβρυϊκό υπερηχοκαρδιο-γράφημα (ΕΥ) καθώς και οι επιπτώσεις μιας θετικής διάγνωσης στην έκβαση των κυήσεων σε ένα τριτοβάθμιο παιδοκαρδιολογικό – παιδοκαρδιοχειρουργικό κέντρο στη χώρα μας.ΜΕΘΟΔΟΙ: Αναδρομική μελέτη των εμβρυϊκών υπερηχοκαρδιογραφημάτων που πραγματοποιήθηκαν από τον Ιανουάριο του 2005 έως και το Δεκέμβριο του 2012. Οι ενδείξεις για την πραγματοποίηση της διαγνωστικής μελέτης, το ποσοστό και το είδος των διαγνώσεων καθώς επίσης και η έκβαση των κυήσεων καταγράφησαν και αναλύθηκαν. Τα ευρήματα κατανεμήθηκαν σε μείζονα και ελάσσονα ανάλογα με τη βαρύτητα και την ανάγκη για επεμβατική ή χειρουργική θεραπεία αμέσως μετά τον τοκετό.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Σε διάστημα 8 ετών πραγματοποιήθηκαν από ένα συγκεκριμένο ερευνητή στο κέντρο μας 4.016 μελέτες σε 3085 ασθενείς. Η ηλικία κύησης του εμβρύου κυμάνθηκε από τις 14 έως και τις 38 εβδομάδες και η ηλικία της μητέρας από 14,3 έως και 50,7 έτη. Οι κύριες αιτίες παραπομπής ήταν: α. προληπτικός έλεγχος, β. παθολογικά ευρήματα του εμβρύου στο πρώτο τρίμηνο όπως αυξημένη αυχενική διαφάνεια, ανεπάρκεια της τριγλώχινας βαλβίδας, ανάστροφη ροή στο φλεβώδη πόρο, γ. υποψία συγγενούς καρδιοπάθειας (ΣΚ) δ. οικογενειακό ιστορικό ΣΚ, ε. υπερηχογενείς εστίες της εμβρυϊκής καρδιάς, στ. εξωκαρδιακές/ χρωματοσωματικές ανωμαλίες του εμβρύου, ζ. ανωμαλίες της γλυκόζης αίματος της μητέρας, η. υποψία αρρυθμιών της εμβρυϊκής καρδιάς, του εμβρύου, στ. συστηματικά νοσήματα της μητέρας (σακχαρώδης διαβήτης, αυτοάνοσο νόσημα), θ. ενδείξεις στη μητέρα. Στατιστικά σημαντικές αιτίες παραπομπής με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ΣΚ ήταν οι ομάδες παραπομπής που σχετίζονταν με παθολογικά ευρήματα του εμβρύου στο πρώτο τρίμηνο, η υποψία ΣΚ στο γυναικολογικό υπέρηχο, οι υπερηχογενείς εστίες, οι εξωκαρδιακές ανωμαλίες, και η υποψία αρρυθμιών. Από το σύνολο των εμβρύων 295 (9,6%) εμφάνισαν μείζονα καρδιολογικά ευρήματα και επιπρόσθετα 595 (19,2 %) κάποιο είδος ελάσσονας καρδιακής παθολογίας. Στην κατηγορία με μείζονα ευρήματα 166 (54%) επέλεξαν να διακόψουν την κύηση. Σε τρεις περιπτώσεις επιλέχθηκε πρώϊμος τοκετός λόγω των ευρημάτων στην καρδιά του εμβρύου.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η εμβρυϊκή υπερηχοκαρδιογραφία συμβάλλει στην προγεν-νητική διάγνωση των ΣΚ με μεγάλη ακρίβεια. Στη μελέτη μας ένα ~30% των παρα-πομπών για ΕΥ σχετίσθηκε με κάποιο εύρημα, έλασσον ή μείζον στην εμβρυϊκή καρδιά, με 9,6% του συνόλου να αφορά σοβαρή καρδιοπάθεια του εμβρύου, ποσοστό που πιθανά αντικατοπρίζει το γεγονός ότι το κέντρο μας αποτελεί τριτοβάθμιο κέντρο αναφοράς. Η έκβαση της κύησης σχετίζεται με την βαρύτητα της καρδιοπάθειας και με την ηλικία κύησης κατά το χρόνο της διάγνωσης, με ένα ποσοστό 54% των κυήσεων με μείζονα καρδιοπάθεια να καταλήγουν σε διακοπή.
Αλήθεια της νόησης ή αλήθεια των πραγμάτων
Authors: Ντότσικα Αλεξάνδρα
Published: September 2021

O σκοπός της διατριβής αφορά εις την ζήτηση/θήρευση του αληθούς, τα γνωστικά όργανα της ζήτησης και τον τόπο της θήρευσης. Βάση μαζί και αφετηρία της έρευνας σχεδιάστηκε από την αρχή να είναι η Περί Ψυχής πραγματεία του Αριστοτέλους. Το κυρίως πηγαίο υλικό αποτέλεσαν οι σχετικές εξηγητικές καταθέσεις των αρχαίων υπομνηματιστών, που περιέχονται στη σειρά Commentaria in Aristotelem Graeca. Ειδικότερα, μελετήθηκαν τα υπομνήματα του: 1. Αλεξάνδρου Αφροδισιέως, περιπατητικού, 2οςμ.Χ., 2. του Θεμιστίου, περιπατητικού, 3-4οςμ.Χ., 3. του Σιμπλικίου, εκπροσώπου της αθηναϊκής σχολής, 6οςμ.Χ., 4. του Φιλοπόνου, εκπροσώπου της σχολής της Αλεξάνδρειας, 6οςμ.Χ. και 5. του μοναχού Σοφονία, 13-14οςμ.Χ. Εν συνεχεία, συνθέσαμε τις επιμέρους εξηγητικές αναγνώσεις και επιχειρήσαμε την φιλοσοφική τους διασύνδεση και σύγκριση. Ειδικότερα, η διατριβή χωρίζεται σε 6 κεφάλαια, που αναφέρονται στον Αριστοτέλη και τους 5 υπομνηματιστές (το πρώτο αναφέρεται στην πραγματεία του Αριστοτέλους, το δεύτερο στην ανάλυση του Αλεξάνδρου, το τρίτο στην ανάλυση του Θεμιστίου, το τέταρτο στην ανάλυση του Φιλοπόνου, το πέμπτο στην ανάλυση του Σιμπλικίου και το έκτο στην ανάλυση του Σοφονία). Στο συγκεντρωτικό επίμετρο,το οποίο αποτελεί το τελευταίο κεφάλαιο της διατριβής, παρατίθενται συμπεράσματα, κρίσεις, συγκρίσεις και εκτιμήσεις περί αληθείας και ψεύδους τόσο μεταξύ των υπομνηματιστών όσο και του Αριστοτέλους. Επίσης, η εργασία περιέχει παράρτημα παλαιτύπων. Εκ των μακρών και επίπονων αναλύσεων προκύπτει ότι, αν και ο Αριστοτέλης αναγνωρίζει δύο μορφές νου: τον παθητικό και τον ποιητικό, οι υπομνηματιστές εισάγουν τρεις μείζονες ερμηνευτικές κατασκευές: την διάκριση νου-διανοίας, τη διάκριση πρακτικού-θεωρητικού νοός και την διάκριση απλών-συνθέτων πραγμάτων εκ των οποίων προκύπτουν οι αλλεπάλληλες υπομνηματιστικές προσθήκες, οι οποίες βασίζονται στις φιλοσοφικές θεωρήσεις και θέσεις του εκάστοτε υπομνηματιστού και οι οποίες προσδίδουν θεολογικέςπροεκτάσεις στο αριστοτελικό κείμενο. Των διακρίσεων αυτών προηγείται, ως οιονεί προπομπός, η διάκριση ανθρωπίνου-θείου νοός, η οποία κατ’ αυτούς έχει ήδη εισαχθεί από το Γ5.Με τον τρόπο όμως αυτόμεταφέρουν στο εσωτερικό της αριστοτελικής σκέψεως περί αληθείας μια ειδική πλατωνίζουσα αληθειακή διαβάθμιση του υπαρκτού. Εισάγεται δηλαδή μια κλιμάκωση όντων-πραγμάτων επί τη βάσει της αληθείας ή/και του ψεύδους, σε τέτοιο βαθμό, ώστε κινδυνεύει να καταστεί πλατωνικό το όλο περί αληθείας αριστοτελικό οικοδόμημα.
Control of superconducting dc transmission systems and solution of coupled electrothermal superconducting cable model
Authors: Δούκας Δημήτριος
Published: September 2021

Ο βασικός σκοπός αυτής της διατριβής είναι η διενέργεια μελετών σχετικά με υπεραγώγιμα συστήματα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας συνεχούς ρεύματος. Το πρώτο κομμάτι της έρευνας εστιάζει στη μοντελοποίηση και το σχεδιασμό του ελέγχου για υπεραγώγιμες διασυνδέσεις συνεχούς ρεύματος μεταξύ δύο στιβαρών ή ασθενών συστημάτων. Επιπλέον, μελετώνται εναλλακτικά σενάρια ενσωμάτωσης υπεραγώγιμων διασυνδέσεων συνεχούς ρεύματος εντός συμβατικών δικτύων συνεχούς ή εναλλασσόμενου ρεύματος. Μέσω μιας μελέτης εφαρμοσιμότητας, δίνεται έμφαση στην ιδανική διαστασιολόγηση των στοιχείων του συστήματος, στη συνεισφορά του καλωδίου στη μείωση των απωλειών όπως επίσης και σε στοχευμένες βελτιώσεις στο επίπεδο του ελέγχου που θα προσδώσουν πρόσθετη απόσβεση. Η ανάλυση δοκιμάζεται τόσο σε στάσιμη κατάσταση όσο και για την εξέταση μεταβατικών φαινομένων για να αποδείξει ότι με την κατάλληλη μοντελοποίηση του καλωδίου όσο και με στοχευμένες βελτιώσεις στο επίπεδο του ελέγχου, η υπεραγώγιμη μεταφορά συνεχούς ρεύματος μπορεί να αποτελεί ρεαλιστικό σενάριο στο εγγύς μέλλον. Το δεύτερο μέρος της διατριβής ασχολείται με την ενδελεχή ανάλυση και επίλυση του θερμικού και ηλεκτροθερμικού μοντέλου ενός υπεραγώγιμου καλωδίου συνεχούς ρεύματος. Αναφορικά με τη θερμική μοντελοποίηση, γίνεται χρήση της μεθόδου στοιχειωδών όγκων με σκοπό την επίλυση των εξισώσεων μεταφοράς θερμότητας σε ένα δισδιάστατο αμφισυμμετρικό μοντέλο καλωδίου και την εξαγωγή της κατανομής θερμοκρασίας και πίεσης ως προς μήκος και χρόνο. Για τη μοντελοποίηση του ηλεκτρικού κομματιού, εισάγονται δύο προσεγγίσεις, για τη μελέτη είτε της στάσιμης είτε της μεταβατικής κατάστασης. Για την πρώτη, θεωρείται κατάτμηση του καλωδίου σε εν σειρά συνδεδεμένα Π-ισοδύναμα κυκλώματα ενώ για τη δεύτερη γίνεται χρήση της μεθόδου πεπερασμένων διαφορών στο πεδίο του χρόνου με σκοπό τον υπολογισμό ρευμάτων και τάσεων ως προς χρόνο και χώρο επίσης. Η ηλεκτροθερμική σύζευξη και στις δύο περιπτώσεις είναι αμφισήμαντη καθώς το ρεύμα μεταφράζεται σε παραγωγή θερμότητας ενώ η μεταβολή της θερμοκρασίας οδηγεί σε μεταβολή της αντίστασης των υλικών. Τέλος, τα μοντέλα που αναπτύχθηκαν είναι γενικευμένα, ακριβή και συνδυασμένα με αποδοτικούς αριθμητικούς επιλυτές με σκοπό τη συστηματική διερεύνηση της θερμικής και ηλεκτροθερμικής συμπεριφοράς, τόσο υπό στάσιμη όσο και υπό μεταβατική κατάσταση, οποιουδήποτε υπεραγώγιμου καλωδίου. Οι προτεινόμενες μεθοδολογίες αποτελούν χρήσιμα εργαλεία για την ανάδειξη ενός πλαισίου ασφαλούς λειτουργίας εντός του οποίου ο υπεραγώγιμος εξοπλισμός είναι διασφαλισμένος.
Πειραματική απομόνωση και μεταμόσχευση μεσεγχυματικών κυττάρων (Mesenchymal Stem Cells-MSC) σε πρότυπο ηπατικής βλάβης (φαρμακολογικής) σε αρουραίους
Authors: Κατσέλης Χαράλαμπος
Published: September 2021

Σκοπός: Η φαρμακολογική πρόκληση της ηπατικής βλάβης αποτελεί την πρώτη αιτία οξείας ηπατικής ανεπάρκειας στον ανεπτυγμένο κόσμο. Πειράματα σε ζωϊκά πρότυπα καταδεικνύουν ότι τα μεσεγχυματικά κύτταρα είναι υπεύθυνα για την βελτίωση της ηπατικής βλάβης. Σκοπός της μελέτης μας ήταν να αξιολογήσουμε τις επιπτώσεις της μεταμόσχευσης βλαστικών κυττάρων του λιπώδους ιστού σε πρότυπο οξείας ηπατικής βλάβης.Υλικά και μέθοδοι: Η οξεία ηπατική βλάβη προκλήθηκε σε αρουραίους τύπου wistarμε χρήση παρακεταμόλης. Βλαστικά κύτταρα του λιπώδους ιστού (ADSCs) μεταμοσχεύθηκαν είτε μέσω της πυλαίας φλέβας είτε απευθείας στο ηπατικό παρέγχυμα. Η τεχνική του υβριδισμού in situ χρησιμοποιήθηκε για να πιστοποιήσει την παρουσία των βλαστικών κυττάρων στο ηπατικό παρέγχυμα. Η επίδραση των ASCs στην ηπατική αναγέννηση εξετάστηκε με τη χρήση ανοσοϊστοχημείας του αυξητικού ηπατικού παράγοντα HGF και με την μελέτη των μοριακών δεικτών ηπατικός αυξητικός παράγοντας (HGF) και ηπατικός πυρηνικός παράγοντας (HNF4a) με την ανάστροφη αλυσωτή αντίδραση της πολυμεράσης (RT-PCR).Αποτελέσματα: Τα ASCs ανιχνεύθηκαν στο ηπατικό παρέγχυμα. Η ιστολογική αξιολόγηση της ηπατικής βλάβης εκτιμήθηκε μετά την χορήγηση των ADSCs και καταγράφηκε μείωση αυτής. Τα επίπεδα του HGF ήταν υψηλότερα στις μεταμοσχευμένες ομάδες έναντι της ομάδας ελέγχου (p<0.001). Τα επίπεδα έκφρασης των HNF4a και HGF σε επίπεδο mRNA αυξήθηκαν την 7η ημέρα μετά τη μεταμόσχευση (p<0.001 και p=0.039 αντίστοιχα).Συμπέρασμα: Η μεταμόσχευση των ACSs ελαττώνει την οξεία ηπατική ανεπάρκεια και προωθεί την ηπατική αναγέννηση μέσω ηπατοτροφικών παραγόντων καθώς και μέσω της ηπατικής διαφοροποίησης των ADSCs.
Διαφυλικές διαφορές στη χρήση φαρμάκων σε αστικό πληθυσμό της Αττικής ηλικίας 44-84 ετών
Authors: Αθανασόπουλος Χαράλαμπος
Published: September 2021

Η ένδεια στοιχείων όσον αφορά τη λήψη φαρμάκων στη χώρα μας και η έλλειψη μεγάληςκλίμακας επιδημιολογικών μελετών έχει καταστήσει δύσκολη την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικάμε πιθανές διαφορές στη χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων από τα δύο φύλα. Με τη μελέτη αυτήπροσπαθήσαμε να διερευνήσουμε το κατά πόσο το φύλο μπορεί να επηρεάσει τη φαρμακευτικήχρήση στον ελληνικό πληθυσμό. Τα στοιχεία που αναφέρονται στην παρούσα διατριβή αποτελούντμήμα έρευνας που πραγματοποιήθηκε υπό την εποπτεία του ΕΚΚΕ. Πληροφορίες συλλέχτηκαν από2.499 άτομα, που κατοικούσαν στην ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσας. Η ύπαρξη στατιστικάσημαντικών διαφυλικών διαφορών αξιολογήθηκε με τη βοήθεια του τεστ ανεξαρτησίας Pearson ChiSquare (X2) και του Λόγου Πιθανοτήτων (Odds Ratio), ενώ η μέθοδος της Λογιστικής Παλινδρόμησης(Logistic Regression) εφαρμόστηκε για να διευκρινιστεί ο βαθμός που το φύλο, η νοσηρότητα ή άλλοικοινωνικοοικονομικοί παράγοντες είναι υπεύθυνοι για τις διαφορές αυτές. Από αυτή τη μελέτη,φάνηκε ότι οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν περισσότερα φάρμακα από τους άνδρες, ενώ το φύλοαποδείχτηκε ότι είναι στατιστικά σημαντική παράμετρος για τη χρήση των αναλγητικών φαρμάκων/ΜΣΑΦ, των φαρμάκων για τις παθήσεις του καρδιαγγειακού συστήματος, των αγχολυτικώνφαρμάκων, των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων, των φαρμάκων για τις παθήσεις του θυρεοειδούςαδένος και των φαρμάκων κατά της οστεοπόρωσης. Επιπρόσθετα, προέκυψαν δεδομένα πουεμπλέκουν διάφορους κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες, όπως η μόρφωση, η επαγγελματική και ηοικονομική κατάσταση, με τη χρήση φαρμάκων. Σύμφωνα με τα στοιχεία μας, η μελέτη αυτήαποτελεί μια από τις μεγαλύτερες φαρμακοεπιδημιολογικές μελέτες που έχουν λάβει χώρα στηνελληνική επικράτεια. Περαιτέρω έρευνα στο συγκεκριμένο πεδίο θεωρείται απαραίτητη, ώστε ναευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη και οι εμπλεκόμενοι με το χώρο της υγείας φορείς -συνταγογράφοντες ιατροί και αρμόδιοι για τη χάραξη πολιτικής στον τομέα της υγείας - για τιςπραγματικές φαρμακευτικές ανάγκες των δύο φύλων.
Μελέτη της χρήσης υπηρεσιών υγείας και των παραγόντων που σχετίζονται με αυτές σε αντιπροσωπευτικό δείγμα του ενήλικου ελληνικού πληθυσμού
Authors: Παλληκαρώνα Γεωργία
Published: September 2021

Η μελέτη της χρήσης υπηρεσιών υγείας αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα τελευταίαχρόνια στο πλαίσιο της γενικότερης τάσης επαναπροσανατολισμού και επαναπροσδιορισμούτων υγειονομικών συστημάτων. Στο πλαίσιο αυτό, η μελέτη των παραγόντων πουπροσδιορίζουν τη χρήση των υπηρεσιών υγείας φαίνεται επιτακτική.Σκοπόs της παρούσας έρευνας είναι η αποτύπωση της χρήσης υπηρεσιών υγείας απότον ενήλικο ελληνικό πληθυσμό και της διερεύνησης των παραγόντων που προσδιορίζουν τηχρήση υπηρεσιών υγείας γενικότερα και τη διενέργεια προληπτικών εξετάσεων, ειδικότερα.Τα δεδομένα αντλήθηκαν από τη μελέτη Hellas Health I, που διεξήχθη κατά το έτος2006 από το Κέντρο Μελετών Υπηρεσιών Υγείας του Εργαστηρίου Υγιεινής, Επιδημιολογίαςκαι Ιατρικής Στατιστικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.H επιλογή του δείγματος ήταν τυχαία και αντιπροσωπευτική με τη μέθοδο τηςτρισταδιακής δειγματοληψίας. Το δείγμα αποτελείται από 1005 άτομα με μέση ηλικία τα 47,4έτη.Από τους παράγοντες που προσδιορίζουν τη χρήση υπηρεσιών υγείας συνολικά, φάνηκεότι το σημαντικότερο ρόλο διαδραματίζει το κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο, η ηλικία, ηπαρουσία χρόνιας νόσου, το χαμηλό επίπεδο σωματικής και ψυχικής υγείας. Επιπλέονσημαντικό ρόλο παίζουν η κατοχή ιδιωτικής ασφάλισης, η οικογενειακή κατάσταση, τοεκπαιδευτικό επίπεδο καθώς και ο τόπος διαμονής.Όσον αφορά τη διενέργεια προληπτικών εξετάσεων, φάνηκε ότι το σημαντικότερο ρόλοδιαδραματίζουν η ηλικία, το φύλο, η οικογενειακή κατάσταση, η παρουσία χρόνιας νόσου καιχαμηλών δεικτών σωματικής και ψυχικής υγείας ,η παρουσία οικογενειακού ιατρού και τέλοςη ύπαρξη ιδιωτικής ασφαλιστικής κάλυψης όσον αφορά την εξέταση PSA στους άνδρες.Με βάση τα αποτελέσματα της μελέτης, το υγειονομικό σύστημα της Ελλάδας απέχειαπό το στόχο της παροχής ίσης φροντίδας για ίσες ανάγκες. Απαιτείται μια σειράμεταρρυθμίσεων για την άμβλυνση των παρατηρούμενων ανισοτήτων, που να στοχεύουν στην ανάπτυξη της ΠΦΥ και στην ενίσχυση του οικογενειακού ιατρού. Συγχρόνως, η σταθερή καιδιαρκής καταγραφή και παρακολούθηση των προτύπων χρησιμοποίησης των υπηρεσιώνυγείας κρίνεται αναγκαία, για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων τυχών παρεμβάσεων.
Οι θεολογικές έριδες κατά την περίοδο του 4ου-6ου αιώνος μέσα από τα αγιολογικά κείμενα για τους αγίους της πρωτοβυζαντινής περιόδου
Authors: Βολάκης Παναγιώτης
Published: September 2021

Η έως τώρα μελέτη των θεολογικών ερίδων, ως προς τους πρώτους και πλέον κρίσιμους για την ιστορία του Χριστιανισμού αιώνες, μπορεί να θεωρηθεί, ως πολύ ικανοποιητική αν όχι ως επαρκέστατη. Η Εκκλησιαστική Ιστορία και η Πατρολογία, σε συνδυασμό με το Κανονικό Δίκαιο, μας έχουν δώσει μία σχεδόν πλήρη εικόνα και των προσώπων και των γεγονότων, ενώ η Ιστορία των Δογμάτων, έχει ερευνήσει και ερμηνεύσει σε βάθος, ως ζωντανές μαρτυρίες - διατυπώσεις της πίστης των Προφητών, των Αποστόλων και των Πατέρων της Εκκλησίας, τα δογματικά κείμενα των Συνόδων, είτε όταν αυτά στοχεύουν στην ομολογία αυτής της πίστης, είτε όταν στοχεύουν στην απόρριψη των αιρέσεων. Αφορμώμενοι εξάπαντος από τη θέση ότι η διατύπωση του περιεχομένου της πίστεως έπεται της εν Εκκλησία μυστηριακής εμπειρίας ζωής των πιστών και αποδεχόμενοι τα αγιολογικά κείμενα ως ευρείας διάδοσης μαρτυρίες αυτής της ζωής εξετάζουμε για πρώτη φορά συστηματικά τις θεολογικές έριδες από την άποψη της Αγιολογίας. Επιδιώκουμε, να χρησιμοποιήσουμε τα σχετικά με τους Βίους των αγίων της Εκκλησίας κείμενα, ως πηγαίο υλικό, για τη μελέτη της προσπάθειας που κατέβαλλε αυτή στην εξαιρετικά κρίσιμη πρωτοβυζαντινή περίοδο να διαφυλάξει την απειλούμενη από αλλοιώσεις, μέσω ερίδων, σχισματικών κινήσεων και αιρέσεων, πίστη της. Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της δικής μας σπουδής είναι διπλό. Αφ’ ενός είναι, να διερευνηθεί και να αναδειχθεί η αντανάκλαση των εκάστοτε θεολογικών ερίδων, που παρουσιάσθηκαν ως ρήγματα στο εκκλησιαστικό σώμα μεταξύ των 4ου και 6ου μ.Χ. αιώνων στα σύγχρονά τους πρόσωπα, των οποίων η Εκκλησία διακήρυξε την αγιότητα, όπως αυτή η αντανάκλαση καταγράφηκε στα κείμενα που διασώζουν τους βίους τους και αφ’ ετέρου, να διερευνηθούν αυτά καθεαυτά τα κειμενικά μνημεία, οι ίδιες οι πηγές. Η έρευνα αυτή, συμβάλλει στη διερεύνηση της αξίας των Βίων των αγίων ως κειμένων που προέρχονται από την Εκκλησία και ομολογούν την πίστη της και καλύπτει το κενό της συστηματικής, ανά αφορμή και ζητούμενο, ανάδειξης των κειμένων της αντιαιρετικής πρωτοβυζαντινής αγιολογικής γραμματείας. Με τον τρόπο αυτό συμπληρώνεται με τις αγιολογικές, το πλήθος των άλλων θεολογικών πηγών, που αφορούν στην περίοδο των μεγάλων εκκλησιαστικών ερίδων από τον 4ο έως τον 6ο μ.Χ. αιώνα, πιο συγκεκριμένα έως και των θεμάτων που απασχόλησαν τις εργασίες της 5ης Οικουμενικής Συνόδου.
Εφαρμογή μη παραμετρικών μεθόδων για την εκτίμηση και ανάλυση της αποδοτικότητας υπηρεσιών υγείας
Authors: Φλώκου Αγγελική
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής είναι να αναλύσει την αποδοτικότητα των νοσοκομείων του Εθνικού Συστήματος Υγείας και να εξετάσει τα ενδεχόμενα οφέλη αποδοτικότητας πιθανών συνενώσεων. Το δείγμα αποτελείται από 73 γενικά νοσοκομεία μεσαίου μεγέθους κατανεμημένα σε όλη στην ελληνική περιφέρεια. Η αξιολόγηση τους έγινε με την εφαρμογή ενός συνόλου μη παραμετρικών μεθόδων, που βασίζονται στην Περιβάλλουσα Ανάλυση Δεδομένων (ΠΑΔ), σε στοιχεία του έτους 2009. Σαν εισροές χρησιμοποιήθηκαν οι νοσοκομειακές κλίνες, οι γιατροί και το λοιπό προσωπικό, ενώ σαν εκροές το πλήθος των νοσηλευθέντων ασθενών, σταθμισμένο ως προς το μείγμα των περιστατικών, οι χειρουργικές επεμβάσεις και οι εξωτερικοί ασθενείς. Αρχικά εντοπίστηκαν και εξαιρέθηκαν δύο έκτοπες ενώ στις υπόλοιπες 71 μονάδες εφαρμόστηκαν διαδοχικά τα μη-παραμετρικά υποδείγματα FDH, VRS, NIRS, NDRS, CRS και υπολογίστηκαν οι κατά Farrell αποδοτικότητες. Για τη σχετική κατάταξη των αποδοτικών μονάδων εφαρμόστηκαν τα υποδείγματα της υπερ-αποδοτικότητας και της ΠΑΔ σε δεδομένα διαστημάτων. Επιπλέον, σε δεύτερο στάδιο, εφαρμόστηκαν οι τεχνικές της διασταυρούμενης αξιολόγησης και η ανάλυση σε ομάδες, για τον έλεγχο των αποτελεσμάτων του προηγούμενου σταδίου και τη δημιουργία ομάδων ιδίου παραγωγικού προφίλ. Πραγματοποιήθηκε επίσης διαχρονική ανάλυση ΠΑΔ και ανάλυση Malmquist μεταξύ των ετών 2009-2013. Τέλος, πραγματοποιήθηκε ανάλυση για πιθανά οφέλη αποδοτικότητας από 13 συνενώσεις, με την εφαρμογή ειδικής μεθοδολογίας. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα υπό μελέτη νοσοκομεία χαρακτηρίζονται από ένα σημαντικό έλλειμμα αποδοτικότητας. Από τη διαχρονική ανάλυση και το δείκτη Malmquist διαπιστώνεται βελτίωση της αποδοτικότητας (τεχνικής και κλίμακας), μεταξύ 2009 και 2013, για όλες τις ομάδες του δείγματος, ενώ καταγράφεται βελτίωση της τεχνολογίας για τις ομάδες των μεγάλων νοσοκομείων και επιδείνωση για τις ομάδες των μικρότερων. Σε ότι αφορά στις συνενώσεις τα ευρήματα δείχνουν ότι, τουλάχιστον θεωρητικά, υπάρχουν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης της αποδοτικότητας. Τα εκτιμώμενα οφέλη μπορούν να επιτευχθούν κυρίως μέσα από τη βελτίωση της ατομικής τεχνικής αποδοτικότητας και σε μικρότερη έκταση από την εκμετάλλευση των οικονομιών εύρους των νοσοκομείων, ενώ η επίδραση της κλίμακας εμφανίζεται οριακή ή ακόμη και αρνητική. Το τελευταίο εύρημα υποδεικνύει ότι τα οφέλη μπορούν να προσεγγιστούν με παρεμβάσεις που δεν απαιτούν την υλοποίηση συνενώσεων σε πλήρη κλίμακα, καθώς μπορούν να επιτευχθούν μέσα από ένα σχήμα «χαλαρών» συνενώσεων.
Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας
Authors: Νικολοπούλου Βασιλική
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η έρευνα της διαδικασίας σχεδιασμού του Προγράμματος Σπουδών των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας, της φιλοσοφίας του και της εφαρμογής του στα πρώτα Σχολεία, κατά την πιλοτική και την πειραματική φάση λειτουργίας του προγράμματος. Επίσης, αντικείμενο της έρευνας αποτελεί ο τρόπος που ο θεσμός απέκτησε τα βασικά χαρακτηριστικά του στοιχεία και το κατά πόσον αυτά απαντούν στις ιδιαιτερότητες των ενήλικων εκπαιδευομένων και εναρμονίζονται με τη φιλοσοφία και τις βασικές αρχές της εκπαίδευσης ενηλίκων. Παράλληλα, διερευνώνται οι προϋποθέσεις που διευκόλυναν την όλη προσπάθεια, δηλαδή οι δικλείδες ασφαλείας που τέθηκαν για την επιτυχία του όλου εγχειρήματος και το κατά πόσον αυτές λειτουργούν ακόμα προς όφελος των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας.
Μοριακός φαινότυπος των καρκινωμάτων της ανώτερης αποχετευτικής μοίρας του ουροποιητικού συστήματος
Authors: Γαλανάκης Ιωάννης
Published: September 2021

Τα νεοπλάσματα της ανώτερης αποχετευτικής μοίρας (νεφρική πύελος και ουρητήρας) του ουροποιητικού συστήματος αποτελούν μια σπάνια νόσο, όχι και τόσο καλά μελετημένη. Προέρχονται, συνήθως, από το μεταβατικό επιθήλιο και αναλογούν μόλις στο 5% όλων των ουροθηλιακών όγκων. Οι κυριότεροι γνωστοί προγνωστικοί παράγοντες είναι το στάδιο του νεοπλάσματος και ο βαθμός διαφοροποίησής του. Η επιθετική φύση του νεοπλάσματος, όμως, μαζί με τη συχνά απρόβλεπτη πορεία της νόσου καθιστούν επιτακτική την ανεύρεση και άλλων προγνωστικών παραμέτρων. Ένα πεδίο έρευνας, πολλά υποσχόμενο,είναι η οικογένεια των υποδοχέων ErbB, για τους οποίους ήδη εφαρμόζονται στοχευμένες θεραπείες σε άλλες μορφές καρκίνου. Σκοπός της διατριβής αυτής είναι να μελετηθεί η συχνότητα και ο τύπος της έκφρασης των ErbB2, ErbB3 και ErbB4 στα νεοπλάσματα της ανώτερης αποχετευτικής μοίρας του ουροποιητικού συστήματος, καθώς και η συσχέτισή της με άλλες κλινικο-παθολογοανατομικές παραμέτρους και με την πορεία της νόσου. Στη διατριβή συμπεριελήφθησαν 99 ασθενείς με πιστοποιημένο καρκίνωμα της ανώτερης αποχετευτικής μοίρας από μεταβατικό επιθήλιο(UUTUC), οι οποίοι αντιμετωπίσθηκαν χειρουργικά και τα παρασκευάσματα μελετήθηκαν με τη χρήση ανοσοϊστοχημείας. Για τη στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε το λογισμικόSPSS (Statistical Package for Social Sciences), έκδοση 16. Συνολικά, το 28,3% των ασθενών απεβίωσε κατά το χρόνο παρακολούθησης των 127 μηνών, 1-95 μήνες μετά από την πρώτη χειρουργική αντιμετώπιση, με μέση επιβίωση 18,9±24,2 μήνες. ΟιErbB2, ErbB3 και ErbB4 εκφράσθηκαν στο 64,8%, 19,5%, και 20,8%των όγκων, αντίστοιχα. Συνδυασμένη έκφραση όλων των υποδοχέων βρέθηκε στο 7,9% των όγκων, ταυτόχρονη έκφραση δύο υποδοχέων στο 14,5%, ενώ ένας, τουλάχιστο, υποδοχέας εκφράσθηκε στο 48,7% των όγκων. Στο 28,9% των όγκων δεν υπήρχε καμιά έκφραση ErbB. Η έκφραση των ErbB2, ErbB3 και ErbB4 δε συσχετίσθηκε σημαντικά με το στάδιο, το βαθμό διαφοροποίησης, την υποτροπή ή την ειδική της νόσου επιβίωση, εκτός από τον ErbB2, ο οποίος συσχετίσθηκε αντιστρόφως ανάλογα με τον χρόνο μέχρι την υποτροπή της νόσου (p=0.027). Συμπερασματικά, η παρούσα μελέτη δεν κατέδειξε καμιά προγνωστική αξία για τους ErbB2, ErbB3, ErbB4, εκτός μόνο της αντίστροφης σχέσης της έκφρασης του ErbB2 με τον χρόνο μέχρι τη νυποτροπή. Πρόκειται, αναμφίβολα, για στοιχείο που χρήζει προσοχής,αλλά δεν αρκεί για την εισαγωγή αντι-ErbB2 θεραπείας στην κλινική πράξη. Τα όποια ερωτήματα θα απαντηθούν μόνο μέσα από τη διεξαγωγή καλά σχεδιασμένων, τυχαιοποιημένων προοπτικών μελετών.
Ανίχνευση μεταλλοπρωτεϊνάσης 2 και 9 και ιστικού αναστολέα μεταλλοπρωτεϊνασών 1 και 2 σε γυναίκες στο πρόγραμμα εξωσωματικής γονιμοποίησης
Authors: Ζούρλα Κωνσταντίνα
Published: September 2021

Oι μεταλλοπρωτεϊνάσες (MMP) 2 και 9 είναι υδρολυτικά ένζυμα (γελατινάσες), μέλη μιας οικογένειας ενζύμων που συμμετέχουν στην αναδόμηση της μεσοκυττάριας ουσίας. Οι ιστικοί αναστολείς των MMPs (TIMP) είναι πολυπεπτίδια που αναστέλλουν τη δράση των MMPs. Ο TIMP-1 αναστέλλει τη δράση της MMP-9 και ο TIMP-2 αναστέλλει τη MMP-2. Οι MMPs και οι TIMPs φαίνεται να ελέγχουν την αναδόμηση του συνδετικού ιστού κατά την ωοθυλακκιορηξία. Ο ωοθηκικός ιστός βρίσκεται σε συνεχή μορφολογική μεταβολή όπου κάποια ωοθυλάκια ωριμάζουν και άλλα υφίστανται ατρησία. Στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή η διέγερση των ωοθηκών απαιτεί φαρμακολογική παρέμβαση με επιπτώσεις στην ωοθηκική λειτουργία με σκοπό την εντατικοποίησή της και τη δημιουργία πολλαπλών ωοθυλακίων. Οι πολυκυστικές ωοθήκες (ΠΩ) χαρακτηρίζονται από πολύ-ωοθυλακιογενεσία, δημιουργία κύστεων και ωοθυλακική ατρησία. Λόγω των αυξημένων επιπέδων LH παράγουν ωάρια με μειωμένη γονιμοποιητική ικανότητα, ενώ τα ποσοστά αποβολών είναι υψηλά. Ο σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης ήταν ο προσδιορισμός των συγκεντρώσεων των MMP-2, MMP-9, TIMP-1 και TIMP-2 στο ωοθυλακικό υγρό και η συσχέτισή τους με τα αποτελέσματα της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Η μελέτη περιέλαβε 95 γυναίκες που έλαβαν το ίδιο θεραπευτικό μακρύ πρωτόκολλο ωοθηκικής διέγερσης στο πρόγραμμα εξωσωματικής γονιμοποίησης, εκ των οποίων οι 39 είχαν διαγνωσμένο ΣΠΩ και οι 56 είχαν κανονικό κύκλο (ομάδα ελέγχου). Καμία γυναίκα δεν λάμβανε τους τελευταίους τρείς μήνες φαρμακευτική αγωγή. Στα ωοθυλακικά υγρά των γυναικών προσδιορίστηκαν εις διπλούν οι συγκεντρώσεις των MMP-2, MMP-9, TIMP-1 και TIMP-2 με την ανοσοενζυμική μέθοδο ELISA. Τα επίπεδα των MMP-2, ΜΜP-9, TIMP-1 και -2 ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα (p=0.02, p<0.001,p=0.006 και p<0.001 αντίστοιχα) στις γυναίκες με ΣΠΩ από τις γυναίκες χωρίς ΣΠΩ. Όσον αφορά τις έγκυες και τις μη-έγκυες γυναίκες με ΣΠΩ, δεν ανευρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στα επίπεδα των MMP-2, -9 και του TIMP-2. Το ίδιο ακριβώς παρατηρήθηκε και στις γυναίκες χωρίς ΣΠΩ. Ωστόσο, τα επίπεδα του TIMP-1 βρέθηκαν υψηλότερα στις έγκυες γυναίκες χωρίς ΣΠΩ (p=0.01) από τις μη-έγκυες στο τέλος του κύκλου εξωσωματικής γονιμοποίησης.
Self-talk mechanisms in sport
Authors: Γαλάνης Ευάγγελος
Published: September 2021

Οι παρεμβάσεις αυτο-ομιλίας στον αθλητισμό έχουν λάβει αυξημένο ερευνητικό ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια. Τα ευρήματα παρέχουν ισχυρή υποστήριξη ότι η στρατηγική της αυτο-ομιλίας ενισχύει την αθλητική απόδοση. Ο προσδιορισμός των μηχανισμών στους οποίους στηρίζεται η αποτελεσματικότητα της αυτο-ομιλίας είναι πλέον μια από τις πιο σημαντικές προτεραιότητες των ερευνητών που ασχολούνται με την αυτο-ομιλία με στόχο την πιο ολοκληρωμένη κατανόησή της. Συνολικά, ο σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να συνεισφέρει στην υπάρχουσα αθλητική βιβλιογραφία δια μέσου της διερεύνησης των πιθανών μηχανισμών που εξηγούν τις διευκολυντικές επιδράσεις της αυτο-ομιλίας στην απόδοση. Προς αυτή την κατεύθυνση πραγματοποιήθηκαν τρεις μελέτες. Η πρώτη μελέτη είναι μια συστηματική ανασκόπηση που αποσκοπεί στην παρουσίαση της μέχρι τώρα σχετικής βιβλιογραφίας και στην καθοδήγηση για μελλοντικές ερευνητικές προοπτικές αναφορικά με τους μηχανισμούς της αυτο-ομιλίας. Επιπλέον, παρουσιάζεται ένα νέο δυναμικό μοντέλο μηχανισμών της αυτο-ομιλίας στον αθλητισμό. Η δεύτερη μελέτη επικεντρώνεται στους μηχανισμούς της προσοχής και στοχεύει στην εξέταση των επιδράσεων της αυτο-ομιλίας στις διάφορες λειτουργίες της προσοχής, δηλαδή στην εγρήγορση, επαγρύπνηση, εστιασμένη, επιλεκτική, διαμερισμένη και την προσοχή στο χώρο. Για να επιτευχθεί αυτός ο σκοπός, πραγματοποιήθηκαν έξι διαφορετικά πειράματα όπου εξέταζαν τις επιδράσεις παρεμβατικών προγραμμάτων αυτο-ομιλίας στις λειτουργίες της προσοχής, χρησιμοποιώντας το Vienna Test System, ένα όργανο μέτρησης νευρο-ψυχολογικών λειτουργιών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι σε όλα τα πειράματα οι πειραματικές ομάδες εμφάνισαν καλύτερη απόδοση στην προσοχή σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Επιπλέον, διεξήχθη μετα-ανάλυση η οποία έδειξε μεγάλο μέγεθος επίδρασης. Τέλος, η τρίτη μελέτη διερεύνησε την αποτελεσματικότητα της στρατηγικής της αυτο-ομιλίας σε δεξιότητες απόδοσης κάτω από συνθήκες εξωτερικής απόσπασης προσοχής. Δύο πειράματα πραγματοποιήθηκαν σε διαφορετικό περιβάλλον: ένα εργαστηριακό πείραμα, όπου οι συμμετέχοντες εξετάστηκαν σ’ ένα παιχνίδι στον υπολογιστή μετά από μία σύντομη περίοδο εκπαίδευσης και ένα πείραμα πεδίου, όπου αθλήτριες καλαθοσφαίρισης εξετάστηκαν στην ευστοχία στις ελεύθερες βολές μετά από μία παρέμβαση έξι εβδομάδων. Τα αποτελέσματα έδειξαν, ότι και στα δύο πειράματα οι συμμετέχοντες που χρησιμοποίησαν αυτο-ομιλία είχαν καλύτερη απόδοση από τους συμμετέχοντες της ομάδας ελέγχου, υποδηλώνοντας έτσι, ότι η αυτο-ομιλία μπορεί να βοηθήσει μειώνοντας τις καταστροφικές επιδράσεις των εξωτερικών ερεθισμάτων απόσπασης προσοχής στην απόδοση. Συνολικά, η παρούσα έρευνα παρέχει ένα ερευνητικό πλαίσιο για τη μελέτη των μηχανισμών της αυτο-ομιλίας, όπως επίσης και πολύτιμα εμπειρικά ευρήματα σχετικά με τις επιδράσεις της αυτο-ομιλίας στην προσοχή, ενώ αναδεικνύει την προσοχή ως ένα κύριο παράγοντα για την εξήγηση της αποτελεσματικότητας της αυτο-ομιλίας. Τα ευρήματα αυτά παρέχουν μια σημαντική βάση για μελλοντική έρευνα σχετικά με τους μηχανισμούς της αυτο-ομιλίας και την κατανόηση του φαινομένου της γενικότερα.
Mηχανισμοί και παράμετροι βελτιστοποίησης του κύκλου ζωής των παραδοσιακών άσβεστο-κονιαμάτων
Authors: Αμέντα Μαρία
Published: September 2021

Η αυτοΐαση των κονιαμάτων είναι ένα φαινόμενο που πραγματοποιείται αυτογενώς στα κονιάματα και οδηγεί στην παράταση της διάρκειας ζωής τους. Το φαινόμενο αυτό μπορεί να περιγραφεί από την επούλωση των ρηγματώσεων από δευτερογενή προϊόντα, αυξάνοντας έτσι την εσωτερική συνοχή του υλικού και επομένως την αντοχή του στη διάβρωση. Στη παρούσα μελέτη, η παραμετροποίηση του φυσικοχημικού μηχανισμού του φαινομένου της αυτογενούς αυτοΐασης εξετάζεται σε παραδοσιακά υδραυλικά κονιάματα (ασβέστη-ποζολανης και φυσικής υδραυλικής ασβέστου) καθώς και σε δείγματα ιστορικών κονιαμάτων. Στοχεύοντας στη βελτιστοποίηση των παραδοσιακών κονιαμάτων, μελετώνται μηχανισμοί όπως οι διαδικασίες έκπλυσης, και αυτοΐασης, καθώς και οι παράγοντες που σχετίζονται με την ανάπτυξη, το ρυθμό και τη διάρκεια αυτών των διαδικασιών.Παράλληλα, αναπτύχθηκε ξεχωριστή μεθοδολογία για την εκτίμηση της ανάκτησης των μηχανικών αντοχών λόγω του φαινομένου της αυτοΐασης.Διαπιστώθηκε ότι ο αυτογενής μηχανισμός λαμβάνει χώρα μέσω δύο μηχανισμών: της δευτερογενούς ενυδάτωσης και της κρυστάλλωσης δευτερογενούς ασβεστίτη. Η μέγιστη αποτελεσματικότητα του φαινομένου της αυτοΐασης παρατηρήθηκε όταν η ρηγμάτωση των κονιαμάτων πραγματοποιήθηκε σε μικρή ηλικία, που στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε κύκλους υδατοκορεσμού - ξήρανσης για παρατεταμένη περίοδο ίασης. Αντίστοιχα η εμφάνιση του φαινομένου επιβεβαιώθηκε και μέσω της ανάκτησης των μηχανικών αντοχών σε δείγματα που είχαν υποστεί ελεγχόμενη ρηγμάτωση. Τα συμπεράσματα που παράχθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της μελέτης μπορούν να συμβάλουν στην αποτελεσματικότερη σχεδίαση αυτοϊούμενων κονιαμάτων. Ειδικότερα, ο χημικός χαρακτηρισμός της κονίας συσχετίζεται με τον μηχανισμό της αυτοΐασης και τα χαρακτηριστικά των δευτερογενών προϊόντων που σχηματίζονται μέσα στη ρωγμή.Η μελέτη και η κατανόηση των παραπάνω παραμέτρων που επηρεάζουν το φαινόμενο της αυτογενούς αυτοΐασης, έχουν την δυνατότητα να αποτελέσουν τη βάση για έναν πιο αποτελεσματικό σχεδιασμό και εφαρμογή αυτοϊούμενων κονιαμάτων στις σύγχρονες κατασκευές.
Ιστική ανίχνευση δεικτών στην παθογένεια της μεμβρανώδους σπειραματοπάθειας
Authors: Κάβουρα Ευαγγελλία
Published: September 2021

Στην παθογένεια του νεφρωσικού συνδρόμου εμπλέκονται ποικίλες ιστολογικές μορφές σπειραματοπαθειών με προεξάρχουσες τις ποδοκυτταροπάθειες και τη μεμβρανώδη σπειραματοπάθεια. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανάδειξη του ρόλου μιας ποδοκυτταρικής πρωτεΐνης, της ποδοκαλυξίνης στις σπειραματοπάθειες με πρώτη κλινική εκδήλωση το νεφρωσικό σύνδρομο. Υλικό και μέθοδος: Συγκριτικά με μία ομάδα ελέγχου αξιολογήθηκε ανοσοϊσοχημικώς η έκφραση της ποδοκαλυξίνης σε δείγματα 44 νεφρικών βιοψιών προερχομένων από ασθενείς με ποδοκυτταροπάθειες (νόσο των ελαχίστων αλλοιώσεων, εστιακή τμηματική σπειραματοσκλήρυνση) και μεμβρανώδεις σπειραματοπάθειες σταδίων Ι και ΙΙ. Η αξιολόγηση της ανοσοϊστοθετικότητας έγινε ποσοτικώς με σύστημα ανάλυσης εικόνας μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή. Αποτελέσματα: Η σπειραματική έκφραση της ποδοκαλυξίνης παρατηρήθηκε πρωτίστως κατά μήκος του περισπλαχνίου πετάλου της Βωμάνειας κάψας αφορώντας κυρίως στα ποδοκύτταρα και εν γένει στην εξωτερική επιφάνεια της σπειραματικής βασικής μεμβράνης . Τόσο η έκταση που καταλαμβανόταν από θετική χρώση, όσο και το γινόμενο αυτής της έκτασης επί την ένταση της χρώσης απέβησαν στατιστικώς σημαντικά υψηλότερα στην ομάδα των υγιών μαρτύρων εν συγκρίσει με τα παθολογικά δείγματα, ενώ μεταξύ των υποομάδων των παθολογικών δειγμάτων δεν προέκυψαν σημαντικές διαφορές. Συμπέρασμα: Στις σπειραματοπάθειες με πρώτη κλινική εμφάνιση το νεφρωσικό σύνδρομο, η βλάβη στα ποδοκύτταρα λόγω μείωσης της ποδοκαλυξίνης φαίνεται να είναι κοινή, ανεξάρτητα εάν ο εν λόγω κυτταρικός πληθυσμός αποτελεί τον κύριο παθογενετικό στόχο της νόσου, όπως συμβαίνει στις ποδοκυτταροπάθειες, ή όχι όπως πιθανολογείται ότι συμβαίνει στις μεμβρανώδεις σπειραματοπάθειες. Στις τελευταίες, ανοσοσυμπλεγματικής αιτιοπαθογένεσης σπειραματοπάθειες, η εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων φαίνεται να επιδρά και στην πρωτεϊνική ακεραιότητα του ποδοκυττάρου γεγονός που οφείλει να συνεκτιμηθεί στην παθογένεση του νεφρωσικού συνδρόμου σε αυτές.
Διερεύνηση της επίδρασης των κυττάρων του κεντρικού νευρικού συστήματος επί καλλιεργειών λεμφοκυττάρων υπό συνθήκες έλλειψης μονοαμινών
Authors: Αποστόλου Αναστασία
Published: September 2021

Πρωτογενείς καλλιέργειες βιώσιμων και διαφοροποιημένων νευρώνων και αστροκυττάρων εγκαταστάθηκαν από ανθρώπινους ιστούς (n=29) μετά από νευροχειρουργικές επεμβάσεις. Κατά τη διάρκεια των καλλιεργειών (14-21 days-in-vitro), κύτταρα όμοια με νευρώνες και αστοκύτταρα διατήρησαν τους διαφοροποιημένους τους φαινότυπους και τις νευροφυσιολογικές ικανότητές τους και δημιουργήθηκε ένα δίκτυο κυτταρικών επαφών. Έγιναν επίσης συγκαλλιέργειες νευρικών κυττάρων με αυτόλογα λεμφοκύτταρα που λέφθηκαν από το περιφερικό αίμα αυτών των ασθενών και μελετήθηκαν σε αυτές οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των δύο αυτών πληθυσμών. Σε αυτές τις συγκαλλιέργειες τα Β λεμφοκύτταρα έμειναν σχετικά ανεπηρέαστα ενώ οι Τ λεμφοκυτταρικοί πληθυσμοί βαθμιαία μειώθηκαν. Η ενεργοποίηση των μονοκυττάρων σχετιζόταν με αυξημένη νευροτοξικότητα. Το φαινόμενο αυτό ήταν ανάλογο του μεγέθους και της ενεργοποίησης των μονοκυτταρικών πληθυσμών. Τα στοιχεία αυτά υποδεικνύουν ότι υπάρχει αιτιολογική συσχέτιση ανάμεσα στα αποτελέσματα των αλληλεπιδράσεων αυτών που ποικίλουν μεταξύ ατόμων και που είναι ενδεικτικά τόσο νευροεκφυλιστικών όσο και ανοσοκατασταλτικών διαδικασιών. Στη συνέχεια έγιναν πειράματα συγκαλλιεργειών νευρικών κυττάρων και λεμφοκυττάρων επιμύων με και χωρίς προσθήκη ρεζερπίνης. Ενώ η προσθήκη ρεζερπίνης 1mM σε μονοκαλλιέργειες λεμφοκυττάρων επιμύων δε φαίνεται να μεταβάλει σημαντικά τα ποσοστά των Τ λεμφοκυττάρων στις καλλιέργειες, την επιβίωση, απόπτωση και ενεργοποίησή τους, στις συγκαλλιέργειες οδηγεί σε μείωση συνολικού ποσοστού των Τ-λεμφοκυττάρων.
Development of high resolution mass spectrometric methods for the investigation of food authenticity
Authors: Καλογιούρη Νατάσα
Published: September 2021

Η αυθεντικότητα των τροφίμων αποτελεί ένα ιδαίτερα σημαντικό γεγονός τα τελευταία χρόνια, λόγω των πολλών περιστατικών νοθείας τροφίμων και διακίνησης προϊόντων κατώτερης ποιότητας με παραπλανητικές ετικέτες. Η εξασφάλιση της αυθεντικότητας του ελαιολάδου δημιουργεί μεγάλη ανησυχία λόγω της οργανοληπτικής, θρεπτικής και οικονομικής του σημασίας. Ο κύριος στόχος αυτής της διατριβής είναι η ανάπτυξη αναλυτικών μεθόδων υγροχρωματογραφίας φασματομετρίας μάζας υψηλής διακριτικής ικανότητας (LC-HRMS) που θα συμπεριλαμβάνουν στρατηγικές στοχευμένης, «ύποπτης» και «μη στοχευμένης σάρωσης», σε συνδυασμό με προηγμένα χημειομετρικά εργαλεία, για την εύρεση του αποτυπώματος του ελαιολάδου.Aρχικά, αναφέρονται οι βιολογικές δράσεις των ελάσσονων συστατικών του ελαιολάδου, των φαινολικών ενώσεων, και οι επιδράσεις διαφόρων παραγόντων στο φαινολικό προφίλ. Παρουσιάζονται όλες οι σύγχρονες και αναλυτικές μέθοδοι που συνδυάζουν την επιστήμη των τροφίμων με τεχνικές μεταβολομικής, με έμφαση στις μεθόδους HR-MS. Το πειραματικό μέρος της διατριβής αποτελείται από τρία τμήματα: (1) Μελέτες αυθεντικότητας ελαιολάδου με LC-QTOF-MS σε συνδυασμό με στοχευμένη και μη στοχευμένη σάρωση και χημειομετρία για την αναγνώριση δεικτών που κατατάσσουν το ελαιόλαδο ως ελαττωματικό ή έξτρα παρθένο. (Κεφάλαιο 3), (2) Διερεύνηση του βιολογικού και συμβατικού τύπου παραγωγής των έξτρα παρθένων ελαιολάδων με LC-QTOF-MS σε συνδυασμό με στοχευμένη και «ύποπτη» σάρωση, προτείνοντας μια νέα μέθοδο ημι-ποσοτικοποίησης (Κεφάλαιο 4), και (3) Ταξινόμηση έξι ελληνικών ποικιλιών ελαιoλάδου με LC-QTOF-MS μη στοχευμένη στοχευμένη σάρωση και χημειομετρία, για την αναγνώριση δεικτών με προκαθορισμένα όρια συγκέντρωσης, που εγγυώνται την ποικιλιακή και γεωγραφική προέλευση (Κεφάλαιο 5).Πιστεύουμε ότι οι παραπάνω μελέτες έχουν σημειώσει μεγάλη πρόοδο στον τομέα της γνησιότητας των τροφίμων με την ανάπτυξη αναλυτικών μεθόδων HR-MS και μέσω της εισαγωγής μιας νέας ολοκληρωμένης ροής εργασιών που περιλαμβάνει στρατηγικές στοχευμένης, «ύποπτης» και μη στοχευμένης σάρωσης HRMS, σε συνδυασμό με, ολοκληρωμένα εργαλεία εξόρυξης, επεξεργασίας δεδομένων και προγνωστικά μοντέλα.
Σχεδιασμός, χαρτογράφηση και δημιουργία ωρολογίου προγράμματος δρομολογίων των ελληνικών ακτοπλοϊκών μεταφορών
Authors: Χαϊνάς Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή διερευνούμε το πρόβλημα της δρομολόγησης στις ακτοπλοϊκές μεταφορές και καταθέτουμε κάποιες προτάσεις βελτιστοποίησης του δικτύου και του ωρολογίου προγράμματος αναχωρήσεων – αφίξεων των πλοίων ακτοπλοΐας, για την κάλυψη των αναγκών των νησιών του Αιγαίου. Οι προτάσεις αυτές αφορούν ουσιαστικά, μια νέα μεθοδολογία ανασχεδιασμού του δικτύου των ακτοπλοϊκών μεταφορών και συγκοινωνιών και ένα νέο σύστημα δρομολόγησης. Τα αποτελέσματα της έρευνας τεκμηριώνονται με έναν ευρετικό, γεωμετρικό, κατευθυνόμενο αλγόριθμο δρομολόγησης, με περιορισμούς χρόνων και χωρητικότητας. Στον αλγόριθμο αυτό προσδώσαμε το συμβολικό όνομα “Nautilus”, για να περιγράψουμε με το όνομα αυτό, το βασικό χαρακτηριστικό που έχει το μικρό αυτό πλοίο που βρίσκεται στα λιμάνια και οδηγεί τα μεγάλα πλοία κατά την είσοδο και την έξοδο τους από αυτά, ακολουθώντας την πιο ασφαλή και βέλτιστη διαδρομή. Ο ευρετικός αυτός αλγόριθμος βελτιώνει τους χρόνους ταξιδιών των πλοίων ακτοπλοΐας προς τους προορισμούς του Αιγαίου και προτείνει έναν εναλλακτικό τρόπο ανασχεδίασης των δρομολογίων, εντός ενός ολοκληρωμένου συστήματος υποστήριξης των αποφάσεων για τις ακτοπλοϊκές μεταφορές, στα πλαίσια ενός συστήματος συνδυασμένων μεταφορών για τα νησιά του Αιγαίου. Στα πλαίσια της έρευνας μας διατυπώσαμε και ένα εναλλακτικό σύστημα δρομολόγησης, που βασίζεται στο μοντέλο μεταφόρτωσης – μετεπιβίβασης (hub and spoke) και εξετάσαμε την περίπτωση ακινητοποίησης ενός πλοίου σε συνθήκες αβεβαιότητας, στα πλαίσια του προβλήματος της δυναμικής δρομολόγησης.
Ανάπτυξη μεθόδων ανίχνευσης απαγορευμένων ουσιών σε ούρα αλόγων
Authors: Κιούση Μαρούλα
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή αναπτύσσεται μια γενικευμένη μέθοδος σάρωσης για τον ποιοτικό προσδιορισμό της ταυτότητας απαγορευμένων ουσιών και μεταβολιτών αυτών, με σκοπό τον έλεγχο ντόπινγκ στα ιππικά αθλήματα. Αυτή βασίζεται στο σχεδιασμό μιας ενοποιημένης παρασκευαστικής πορείας και στη συνδυασμένη εφαρμογή υγρο- και αεριοχρωματογραφίας – φασματομετρίας μαζών για την ανάλυση των προκατεργασμένων δειγμάτων ούρων αλόγων. Η προετοιμασία των δειγμάτων αρχίζει με δύο παράλληλα στάδια: ενζυμική υδρόλυση των εστέρων του γλυκουρονικού και του θειικού οξέος, και χημική υδρόλυση (μεθανόλυση), κυρίως, για τους 17β-θειικούς εστέρες των αναβολικών στεροειδών. Τα εκχυλίσματα επεξεργάζονται, καταλλήλως, για αναλύσεις LC-TOF-MS, GC-MS και GC-HRMS. Η πλειοψηφία των εξεταζόμενων ουσιών ανιχνεύονται χωρίς παραγωγοποίηση, μέσω της τεχνικής LC-TOF-MS, η οποία εμφανίζει την ικανότητα μέτρησης ακριβούς μάζας. Η προετοιμασία των δειγμάτων περιλαμβάνει σχηματισμό μεθυλο- και TMS-παραγώγων, τα οποία είναι πολύ διαδεδομένα στις τοξικολογικές βιβλιοθήκες GC-MS. Η μέθοδος σάρωσης ενισχύεται με την αναζήτηση απαγορευμένων ουσιών σε βιβλιοθήκες φασμάτων μαζών, χρησιμοποιώντας προγράμματα φασματικής αποσυνέλιξης, AMDIS και DRS. Η εν λόγω μεθοδολογία εμφανίζει την ικανότητα ταυτοποίησης περισσότερων των τριακοσίων πενήντα απαγορευμένων ουσιών σε ούρα αλόγων κι επιπλέον, μπορεί να ενσωματώσει νέες ουσίες, χωρίς αλλαγές στη χρωματογραφία. Επίσης, η ανάλυση σε λειτουργία πλήρους σάρωσης (LC-TOF-MS, GC-MS), επιτρέπει την αναδρομική εξέταση παλαιών δειγμάτων με επεξεργασία των δεδομένων που είχαν ληφθεί. Η επικύρωση πραγματοποιείται για εξήντα ουσίες και περιλαμβάνει προσδιορισμό ορίου ανίχνευσης, ανάκτησης από εκχύλιση, επίδρασης του υποστρώματος, επιμόλυνσης από προηγούμενο δείγμα, όπως επίσης, έλεγχο των παρεμποδίσεων από το υπόστρωμα και της ικανότητας μέτρησης ακριβούς μάζας. Η καταλληλότητα της μεθοδολογίας αποδείχτηκε και με την εφαρμογή αυτής σε αυθεντικά θετικά δείγματα ούρων, όπως επίσης και στα δείγματα του «Proficiency Test» του AORC του 2012.