bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Εκπαίδευση βασισμένη στο διαδίκτυο με χρήση προσαρμοστικών συστημάτων υπερμέσων
Authors: Φιλιππίδης Σταύρος
Published: January 2014

Αντικείμενο έρευνας της διατριβής είναι οι δυνατότητες που παρέχουν τα προσαρμοζόμενα και προσαρμοστικά συστήματα υπερμεσων στην εκπαίδευση. Καταγράφηκαν ερευνητικά ερωτήματα σχετικά με την προσαρμογή των βίντεο και εικόνων εκμάθησης. Μελετήθηκε η αποδοχή από τους εκπαιδευόμενους συστημάτων που χρησιμοποιούν βίντεο εκμάθησης, προσαρμοζόμενο βίντεο εκμάθησης, προσαρμοζόμενες εικόνες εκμάθησης και προσαρμοστικές εικόνες εκμάθησης με προσαρμογή με βάση τη διάσταση ακολουθιακος/ολιστικος του μοντέλου μαθησιακών στυλ των felder-silverman. Χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια use και ils. Σε όλες τις περιπτώσεις προσαρμογής οι μαθητές βρήκαν τη μέθοδο χρήσιμη, εύχρηστη, εύκολη στη μάθηση και ικανοποιητική σε ποσοστά αποδοχής μεγαλύτερα του 69%. Η χρήση της προσαρμογής δίνει καλύτερα αποτελέσματα. Προκύπτουν αρκετά συμπεράσματα για τη σχεδίαση εκπαιδευτικών συστημάτων βασισμένων στο διαδίκτυο με χρήση προσαρμοστικών συστημάτων υπερμεσων.
Μέθοδοι σταδιακής μηχανικής μάθησης σε χρονικώς μεταβαλλόμενα προβλήματα
Authors: Συρρής Βασίλης
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή προτείνει τεχνικές αναγνώρισης προτύπων/μορφωμάτων που βασίζονται σε μεθόδους μηχανικής μάθησης και αυτόματης εξόρυξης δεδομένων, με αντικείμενο εφαρμογής τα συστήματα που εξελίσσονται στο χρόνο. Περιγράφονται αλγόριθμοι και στρατηγικές επίλυσης που συνδυάζουν και αξιοποιούν χαρακτηριστικά από καθιερωμένες μεθοδολογίες που αναπτύχθηκαν στα πλαίσια της υπολογιστικής και στατιστικής μάθησης. Οι ιδιότητες με τις οποίες εφοδιάζονται οι προτεινόμενες τεχνικές αναγνώρισης είναι: 1) χαμηλή χωρο-χρονική πολυπλοκότητα, 2) σταδιακή και ταχεία μάθηση, 3) απόκριση σε πραγματικό χρόνο, 4) ανεξαρτησία από το συγκεκριμένο πεδίο εφαρμογής τους, 5) απλότητα στη χρήση, 6) αυτοματοποιημένη λειτουργία, 7) επεκτασιμότητα, και 8) δυνατότητα κατανεμημένης επεξεργασίας. Οι λύσεις που προκύπτουν μετά την εφαρμογή των εν λόγω τεχνικών δε βεβαιώνεται ότι είναι οι βέλτιστες, ωστόσο είναι επαρκείς και λειτουργικές. Η εμπειρική επαλήθευση υλοποιείται σε διαφορετικής πολυπλοκότητας προβλήματα του πραγματικού κόσμου, τα οποία δύναται ν' αναπαρασταθούν από χρονικώς εξελισσόμενα συστήματα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίστηκαν προέρχονται από το χώρο της πρόβλεψης περιβαλλοντικών παραμέτρων, από τους χώρους αναγνώρισης φωνής/ομιλίας και εικόνας, καθώς και από το πεδίο αναγνώρισης περιεχομένου μέσω οπτικών εγγραφών (video), όπως είναι η ανάκτηση του ανθρώπινου σώματος και η αναγνώριση ανθρώπινης δραστηριότητας. Όπως είναι γνωστό, η χρονική εξέλιξη συναντάται σε μια πληθώρα προβλημάτων που εμφανίζονται στη φυσική, στη χημεία, στη βιολογία, στην οικονομία κα., με αποτέλεσμα οι διατάξεις αναγνώρισης που προτείνονται να παρουσιάζουν ένα ευρύ πεδίο εφαρμογών. Επιπρόσθετα, το κύριο χαρακτηριστικό των αλγορίθμων προοδευτικής μάθησης και αναγνώρισης είναι η ενσωμάτωση καινούργιας πληροφορίας στην υπάρχουσα γνωσιακή δεξαμενή επεξεργασμένων δεδομένων όποτε αυτή είναι διαθέσιμη, αποφεύγοντας έτσι το σκόπελο της επανεκπαίδευσης. Αυτή η ιδιότητα βρίσκει εφαρμογή σε προβλήματα όπου υπάρχει συνεχής ροή πληροφορίας, όπως στην εκμάθηση των αυτόνομων ρομπότ, στην ανάκτηση πληροφοριών στον Παγκόσμιο Ιστό, στην αλληλεπίδραση ανθρώπου-μηχανής, σε συσκευές ιατρικής παρακολούθησης, στη διάγνωση σφαλμάτων, σε συστήματα ασφαλείας, σε προγνωστικά μοντέλα φυσικών φαινομένων κα. Η δυσκολία ορισμού της αναλυτικής μορφής των συναρτήσεων που περιγράφουν τα εν λόγω προβλήματα, η υψηλή διαστατικότητα των συνόλων δεδομένων, τα διαστήματα έντονης ασυνέχειας, καθώς και η ύπαρξη υψηλού θορύβου καθιστούν ανέφικτη την εφαρμογή του διαφορικού λογισμού και της κλασικής γραμμικής ή μη-γραμμικής ανάλυσης. Στην παρούσα ερευνητική εργασία αποδεικνύεται πειραματικά ότι η υιοθέτηση τεχνικών που συνδυάζουν την παλινδρόμηση με τη συνεχή ομαδοποίηση και ταξινόμηση, επιτρέπει το χειρισμό μη-καλώς ορισμένων προβλημάτων, ειδικά εκείνων των περιπτώσεων όπου οι συνθήκες που διαμορφώνουν τη σύγκλιση στη βέλτιστη λύση δεν μπορούν να επαληθευτούν στο φυσικό κόσμο.
Επίκτητες σωματικές μεταλλάξεις στο μικροδορυφορικό DNA σε παιδιά με βρογχικό άσθμα
Authors: Θώμου Χριστίνα
Published: January 2014

Σκοπός Υψηλή επίπτωση γενετικών αλλαγών σε επίπεδο μικροδορυφορικού (ΜΔ) DNA έχει καταγραφεί σε ενήλικες με άσθμα. Υπόθεση Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να ερευνήσει εάν η μικροδορυφορική αστάθεια (ΜΔΑ) και η απώλεια της ετεροζυγωτίας (ΑΤΕ) είναι ανιχνεύσιμα φαινόμενα σε παιδιά με άσθμα. Μεθοδολογία Έγινε εκχύλιση DNA από κύτταρα πτυέλων και αίματος σε 27 παιδιά (10,8 ± 2,5 έτη) με ήπιο έως μέτριο άσθμα, και από 8 υγιείς, μη καπνιστές, νέους ενήλικες. Χρησιμοποιήθηκαν οι κάτωθι 14 πολυμορφικοί ΜΔ δείκτες: D5S207, D5S820, D5S637, D6S344, D6S2223, D6S263, SGC35231, D11S1253, D11S1337, D11S97, USAT24G1, D13S273, D14S258 και D14S292, οι οποίοι εντοπίζονται στα χρωμοσώματα (χρ) 5q, 6p, 11q, 13q και 14q, με σκοπό να εκτιμηθεί η ΜΔΑ και η ΑΤΕ. Αποτελέσματα Κανένας από τους υγιείς ενήλικες δεν παρουσίασε κάποια γενετική αλλαγή. Πέντε από τα 27 παιδιά (18,5%) παρουσίασαν ΜΔΑ ή ΑΤΕ στα κύτταρα πτυέλου έναντι των δειγμάτων αίματος εκ των οποίων 3 στο δείκτη USAT24G1 (χρ 13q14.1), 1 στο δείκτη D14S258 (χρ 14q23-q24.3) και 1 στο δείκτη D5S637 (χρ 5q12-q13). Συγκριτικά με προηγούμενη μελέτη σε ασθματικούς ενήλικες, όπου ΜΔΑ και/ή ΑΤΕ παρουσιάστηκε στο 60% περίπου των περιστατικών, στην παρούσα μελέτη καταγράφηκαν γενετικές αλλαγές στο ΜΔ DNA σε <20% των ασθματικών παιδιών. Συμπεράσματα Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι η γενετική αστάθεια στο ΜΔ DNA είναι παρούσα σε ασθματικά παιδιά, αν και σε μικρότερο βαθμό συγκριτικά με παλαιότερες μελέτες σε ασθματικούς ενήλικες. Τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν να υποστηρίξουν την υπόθεση ότι οι επίκτητες σωματικές αλλαγές εμφανίζονται πρώιμα στη φυσική πορεία του άσθματος και θα μπορούσαν να αντιπροσωπεύουν έναν επιπλέον παράγοντα που συμβάλλει στην παθογένεια της νόσου σε μοριακό επίπεδο. Παρ’ όλα αυτά, επιπλέον μελέτες είναι απαραίτητες για να υποστηριχθεί η υπόθεση αυτή.
Η αρχιτεκτονική των μεταβυζαντινών εκκλησιών της Θάσου
Authors: Αγγελούδη-Ζαρκάδα Σαπφώ
Published: January 2014

Το αντικείμενο της διατριβής ήταν 66 μεταβυζαντινοί ναοί της Θάσου. Το νησί κατά την Τουρκοκρατία λόγω της πειρατείας ήταν ένας απομονωμένος χώρος στον οποίο διέθεταν μετόχια 16 Μονές του Αγίου Όρους και η Εικοσιφοίνισσα Παγγαίου. Οι ναοί αποτυπώθηκαν και φωτογραφήθηκαν την περίοδο 1978-80 όταν διατηρούσαν τα αυθεντικά τους στοιχεία. Απ αυτούς οι 15 είναι τρίκλιτες Βασιλικές ενώ οι σαρανταεννιά μονόχωροι. Υπερτερούν οι ξυλόστεγοι λόγω της άφθονης ξυλείας, αλλά υπάρχουν και καμαροσκέπαστοι, που είναι ο ιδανικός τύπος για τη Θάσο. Δύο άλλοι είναι συνεπτυγμένοι σταυροειδείς με ωοειδή θόλο και ένας αγιορείτικος τύπος. Οι σημαντικότερες τρίκλιτες Βασιλικές κατασκευάστηκαν την περίοδο 1774-1829, καθ υπέρβαση των δύσκολων οικονομικών συνθηκών. Την περίοδο αυτή καταγράφεται σε τρεις επιγραφές και η συμβολή του εκάστοτε δραγουμάνου του στόλου. Τελικά η ναοδομία της Θάσου χαρακτηρίζεται από την προσαρμογή στο περιβάλλον, τη χρήση τοπικών υλικών και διέπεται από τις αρχές της ανακύκλωσης, της οικονομίας, της συλλογικότητας, της σταδιακής ολοκλήρωσης. Οι Κοινότητες έδρασαν συλλογικά και ο ναός ήταν το ισχυρότερο μέσο συσπείρωσης και αυτογνωσίας και συγχρόνως πεδίο κοινωνικοποίησης, επιμόρφωσης ακόμη και μικρογραφία Τράπεζας!
Συγκριτική μελέτη του πολεοδομικού ιστού της προϊστορικής πόλης του Ακρωτηρίου Θήρας με τη συμβολή σύγχρονων τεχνολογιών
Authors: Αθανασίου Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Σκοπός της διατριβής είναι η μελέτη της πολεοδομίας της προϊστορικής πόλης του Ακρωτηρίου στη Θήρα. Διερευνάται ο κοινωνικός και πολιτικός χώρος της πόλης με σκοπό να εξαχθούν κοινωνικά, πολιτικά και ανθρωπολογικά συμπεράσματα. Η προσέγγιση του αστικού χώρου γίνεται με τη βοήθεια τριών θεωρητικών και μεθοδολογικών εργαλείων: της Συστημικής Λειτουργικής Θεωρίας, του Space Syntax και της Ετεροτοπίας του Foucault. Μέσα από την έρευνα το Ακρωτήρι αναδείχθηκε ως μία πόλη η οποία χαρακτηρίζεται από έντονες χωρικές διακυμάνσεις των ελεύθερων χώρων της, απόρροια κυρίως της οδόντωσης των κτιρίων, από το αισθητηριακά έντονα διεγερτικό περιβάλλον όπου ο πλούτος των χρωμάτων οι έντονες εναλλαγές μεταξύ φωτεινών και σκοτεινών περιοχών αποτελούσε καθημερινό βίωμα για τον κάτοικο της πόλης. Επιπλέον, το Ακρωτήρι εντυπωσιάζει με τον μεγάλο αριθμό των πλατειών και των διασταυρώσεων των δρόμων που πρόσφεραν στους κατοίκους της πόλης πληθώρα επιλογών και ελευθερία κινήσεων μέσα στον αστικό ιστό της πόλης. Η συνοχή, η ενότητα και η ομοιογένεια της κοινωνίας φαίνεται να επιτυγχανόταν μέσα από το χωρικό πλουραλισμό και τη διαφορετικότητα των αστικών μορφών.
Ανάπτυξη και πειραματική βαθμονόμηση καταστατικού προσομοιώματος άοπλης τοιχοποιίας υπό σεισμική καταπόνηση
Authors: Καραπίττα Λουτσία
Published: January 2014

Αντικείμενο της Διδακτορικής Διατριβής είναι η ανάπτυξη καταστατικού προσομοιώματος για την ανάλυση άοπλης τοιχοποιίας, η οποία υπόκειται σε στατική και σεισμική δράση λαμβάνοντας υπόψη αστοχίες οι οποίες συμβαίνουν εντός του επιπέδου της, η πειραματική βαθμονόμηση του και ο έλεγχος της αξιοπιστίας του. Το προσομοίωμα αναπτύσσεται σύμφωνα με τη μέθοδο των πεπερασμένων στοιχείων. Στην παρούσα εργασία διατυπώνεται το μονοαξονικό προσομοίωμα κατανεμημένης ρωγμής και περιγράφονται οι σχέσεις τάσεων - τροπών υπό μονοτονική και ανακυκλιζόμενη φόρτιση σε θλίψη, εφελκυσμό και διάτμηση. Παρουσιάζεται επίσης, η διαδικασία βαθμονόμησης του μονοαξονικού προσομοιώματος η οποία και εφαρμόζεται για δύο τύπους άοπλης τοιχοποιίας από (α): συμπαγή αργιλικά λιθοσώματα ή φυσικούς λίθους και κονίαμα χαμηλής αντοχής και (β): λιθοσώματα πυριτικού ασβεστίου, κονίαμα λεπτής στρώσης στους οριζόντιους αρμούς και μη πλήρεις κατακόρυφους αρμούς. Το μονοαξονικό προσομοίωμα σε συνδυασμό με τη δυναμική μέθοδο ρητής ολοκλήρωσης ερμήνευσε ρεαλιστικά πειραματικά αποτελέσματα τόσο σε στατική ανακυκλιζόμενη φόρτιση όσο και σεισμική καταπόνηση.
Εκτίμηση στρατηγικών χωρικών επιπτώσεων
Authors: Αντωνίου Ευτυχία
Published: January 2014

Στη Διδακτορική αυτή διατριβή διερευνάται η σκοπιμότητα της Στρατηγικής Περιβαλλοντικής Εκτίμησης, δηλαδή ουσιαστικά το κατά πόσο είναι αναγκαία η διαδικασία της Στρατηγικής Περιβαλλοντικής Εκτίμησης (ΣΠΕ) στον προσδιορισμό των επιπτώσεων που έχει η εφαρμογή των σχεδίων και των προγραμμάτων στο περιβάλλον. Παράλληλα, εξετάζεται εάν η διαδικασία της ΣΠΕ είναι μια τυπική διαδικασία εκτίμησης, όπως συμβαίνει και σε άλλες μεθόδους εκτίμησης ή αξιολόγησης ή αν διαφέρει από τις μέχρι τώρα γνωστές και δεδομένες ‘εκτιμήσεις’. Στην πραγματικότητα διερευνάται η πρωτοτυπία, η καινοτομία, η συμβολή στη βιωσιμότητα και σε ανώτερα επίπεδα διαβούλευσης και ελέγχου της ΣΠΕ, αλλά και το κατά πόσο η ΣΠΕ μπορεί να ξεπεράσει και να διαφέρει από άλλες νομότυπες, αλλά όχι απόλυτα ουσιαστικές και αποτελεσματικές μεθόδους εκτίμησης. Μια πρόκληση για αυτή τη Διδακτορική Διατριβή είναι η διερεύνησή του κατά πόσον ο τρόπος που διαρθρώθηκε η ΣΠΕ ως οδηγία και κυρίως ο τρόπος που ενσωματώθηκε η Οδηγία αυτή στην ελληνική έννομη τάξη είναι ολοκληρωμένος και αποτελεσματικός και πρόκληση αποτέλεσε επίσης και η προσπάθεια να εξεταστούν εάν και κατά πόσον υπάρχουν ζητήματα που χρειάζεται να διαφωτιστούν και να αποσαφηνιστούν στην νομοθεσία για τη ΣΠΕ. Το τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό ζήτημα που αποτέλεσε έναυσμα προβληματισμού είναι το κατά πόσο η εφαρμογή της ΣΠΕ στο χωρικό σχεδιασμό της Ελλάδας είναι ικανοποιητική και εάν τελικά ο θεσμός της ΣΠΕ συντέλεσε ουσιαστικά και αποτελεσματικά στο χωρικό σχεδιασμό της χώρας. […]
Ευφυή συστήματα υποστήριξης εξατομικευμένων ιατρικών αποφάσεων για τη διαχείριση του σακχαρώδους διαβήτη
Authors: Ζαρκογιάννη Κωνσταντία
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή σχεδιάζονται, αναπτύσσονται και αξιολογούνται ευφυή συστήματα υποστήριξης εξατομικευμένων ιατρικών αποφάσεων που στοχεύουν στη βελτιστοποίηση της θεραπείας των ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΣΔ). Συγκεκριμένα, οι μέθοδοι που αναπτύσσονται χρησιμοποιούνται για την ανάλυση και την επεξεργασία δεδομένων Ηλεκτρονικού Ιατρικού Φακέλου, Εργαστηριακών Μετρήσεων καθώς και συνεχών καταγραφών γλυκόζης και ινσουλίνης, με σκοπό i) τη σχεδίαση και ανάπτυξη Συμβουλευτικού Συστήματος Έγχυσης Ινσουλίνης (ΣΣΕΙ), το οποίο εκτιμά σε πραγματικό χρόνο τον απαιτούμενο ρυθμό έγχυσης ινσουλίνης σε άτομα με ΣΔ Τύπου Ι, που χρησιμοποιούν Διάταξη Συνεχούς Μέτρησης Γλυκόζης (ΔΣΜΓ) και αντλία έγχυσης ινσουλίνης («Τεχνητό Πάγκρεας»), ώστε τα επίπεδα γλυκόζης αίματος, να διατηρούνται εντός φυσιολογικών ορίων και ii) την ανάπτυξη μοντέλων αποτίμησης της πιθανότητας εμφάνισης μακροπρόθεσμων επιπλοκών του ΣΔ Τύπου Ι και Τύπου ΙΙ, εστιάζοντας στη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Στο πρώτο μέρος της διατριβής εφαρμόζονται προηγμένες μέθοδοι μοντελοποίησης, που βασίζονται στη συνδυασμένη χρήση Διαμερισματικών Μοντέλων (ΔΜ) και Νευρωνικών Δικτύων (ΝΔ) για την προσομοίωση του μεταβολικού συστήματος γλυκόζης-ινσουλίνης σε άτομα με ΣΔ Τύπου Ι. Το τελικό μοντέλο ενσωματώνεται σε έναν ελεγκτή που βασίζεται σε μοντέλο πρόβλεψης (Model Predictive Control-MPC), για τον μετέπειτα υπολογισμό των συνιστώμενων ρυθμών έγχυσης ινσουλίνης. Για τον λεπτομερή έλεγχο ορθής λειτουργίας του ΣΣΕΙ, πραγματοποιήθηκε σειρά υπολογιστικών πειραμάτων. Επιπλέον, διεξήχθη κλινική δοκιμή σε νοσοκομείο υπό ελεγχόμενες συνθήκες, τα αποτελέσματα της οποίας ανέδειξαν αδυναμίες του ΣΣΕΙ και οδήγησαν στη βελτίωσή του. Συγκεκριμένα, αναπτύχθηκε προσαρμοστικός αλγόριθμος αυτόματης και σε πραγματικό χρόνο, ενημέρωσης των παραμέτρων του ελεγκτή χρησιμοποιώντας τεχνικές ασαφούς λογικής. Το βελτιωμένο ΣΣΕΙ εξετάστηκε ως προς την ικανότητά του να διαχειρίζεται διαταραχές γευμάτων, καταστάσεις νηστείας, καθυστερήσεις, ανακρίβειες στις μετρήσεις γλυκόζης, διαφορές στο μεταβολισμό γλυκόζης που υφίστανται μεταξύ ατόμων με ΣΔ Τύπου Ι (inter-patient variability), καθώς και λανθασμένες εκτιμήσεις της περιεχόμενης ποσότητας των υδατανθράκων στα λαμβανόμενα γεύματα. Το δεύτερο μέρος της εργασίας αφορά στην ανάπτυξη μοντέλων εκτίμησης της πιθανότητας ατόμων με ΣΔ Τύπου Ι και Τύπου ΙΙ να εμφανίσουν σε βάθος χρόνου μακροπρόθεσμες επιπλοκές του ΣΔ, εστιάζοντας στη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια. Για το σκοπό αυτό, εφαρμόστηκαν τεχνικές ταξινόμησης των δεδομένων, με χρήση τεχνητών νευρωνικών δικτύων με κυματιδιακές συναρτήσεις ενεργοποίησης. Για την ανάπτυξη και την αξιολόγηση των συστημάτων χρησιμοποιήθηκαν ιατρικά δεδομένα ατόμων με ΣΔ Τύπου Ι και Τύπου ΙΙ, που παραχωρήθηκαν από την Α’ Παιδιατρική Κλινική, Διαβητολογικό Κέντρο του Νοσοκομείου Π & Α Κυριακού, καθώς και από το Διαβητολογικό Κέντρο του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Αθηνών.
Ανάπτυξη τομοσπινθηρογραφικού συστήματος υψηλής ευαισθησίας και διακριτικής ικανότητας
Authors: Θανασάς Δημήτριος
Published: January 2014

Στην Μονοφωτονική Τομοσπινθηρογραφία τύπου SPECT (Single Photon Emission Computed Tomography) η λήψη προβολικών εικόνων γίνεται με την βοήθεια γ-Κάμερα, η φυσική αρχή λειτουργίας της οποίας παραμένει αμετάβλητη εδώ και μισό σχεδόν αιώνα. Η εκπόνηση της παρούσας Διδακτορικής Διατριβής είχε σαν κεντρικό στόχο την ανάπτυξη ενός σύγχρονου τέτοιου συστήματος μικρού πεδίου αλλά με υψηλή ευαισθησία και διακριτική ικανότητα, βασισμένου σε μοντέρνες τεχνικές. Παράλληλα με την μελέτη των επιμέρους συνθετικών μερών της γ-Κάμερα (κατευθυντήρας, κρύσταλλοι σπινθηρισμού, χωρικά ευαίσθητος φωτοπολλαπλασιαστής) έγινε ενδελεχής μελέτη του συστήματος σε επίπεδο προσομοιώσεων με το λογισμικό GEANT4/Gate, έτσι ώστε να επιλεγούν οι καταλληλότεροι σπινθηριστές και να καθοριστούν οι βέλτιστες γεωμετρικές παράμετροι. Αναπτύχθηκαν και εφαρμόστηκαν σειρά από διορθωτικούς αλγορίθμους σε επίπεδο προβολικής εικόνας. Το ολοκληρωμένο εργαστηριακό σύστημα αξιολογήθηκε μέσα από σειρά πειραματικών ελέγχων τόσο σε προβολικό, όσο και σε τομογραφικό επίπεδο και χαρακτηρίζεται από μια χωρική διακριτική ικανότητα καλύτερη του χιλιοστομέτρου.
Βελτίωση της ποιότητας συνθετικής φωνής και εφαρμογή σε σύγχρονα τηλεπικοινωνιακά περιβάλλοντα και υπηρεσίες
Authors: Καραμπέτσος Σωτήριος
Published: January 2014

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής αποτελεί η τεχνολογία σύνθεσης φωνής από κείμενο. Έμφαση δίνεται στην μεθοδολογία σύνθεσης με επιλογή και ένωση ακουστικών μονάδων στο πεδίο του χρόνου (unit selection concatenative speech synthesis), εστιάζοντας κυρίως στον αλγόριθμο επιλογής ακουστικών μονάδων (unit selection module) και στην σχεδίαση της συνάρτησης του κόστους ένωσης. Εξετάζονται προσεγγίσεις που αφορούν τόσο την γενική περίπτωση συστήματος σύνθεσης φωνής από κείμενο (general domain speech synthesis), όσο και την περίπτωση προσαρμογής αυτής της τεχνολογίας σε περιβάλλον ενσωματωμένων συστημάτων με περιορισμένους υπολογιστικούς πόρους (embedded speech synthesis). Απώτερος στόχος είναι η βελτίωση της ποιότητας της συνθετικής ομιλίας με σκοπό την ευρεία υιοθέτηση συστημάτων σύνθεσης φωνής σε σύγχρονα τηλεπικοινωνιακά περιβάλλοντα και τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. Επιπρόσθετα, στην διατριβή εξετάζονται και νέες σύγχρονες εναλλακτικές παραμετρικές τεχνικές σύνθεσης φωνής (statistical parametric speech synthesis) για την περίπτωση της Ελληνικήςγλώσσας. Πιο συγκεκριμένα, η διατριβή συνεισφέρει και πραγματεύεται τις ερευνητικές προσπάθειες στα εξής επιμέρους σημεία: - Στην σχεδίαση και υλοποίηση του αλγόριθμου επιλογής ακουστικών μονάδων για γενικού σκοπού συστήματα Σύνθεσης Φωνής από κείμενο για την Ελληνική γλώσσα. - Στην σχεδίαση, την αποδοτική αποκλιμάκωση και προσαρμογή συστήματος σύνθεσης φωνής από κείμενο με επιλογή και ένωση ακουστικών μονάδων, σε περιβάλλοντα περιορισμένων υπολογιστικών πόρων όπως είναι τα ενσωματωμένα συστήματα και ιδιαίτερα το περιβάλλον των κινητών τηλεφώνων. - Στην υιοθέτηση και εφαρμογή ενός νέου μεθοδολογικού πλαισίου που βασίζεται σε δεδομένα (data driven), για την εκτίμηση και αποτίμηση των φασματικών ασυνεχειών που προκύπτουν στην ένωση των ακουστικών μονάδων και το οποίο μπορεί να επεκταθεί και στην συνολική συνάρτηση κόστους ένωσης ακουστικών μονάδων, προσφέροντας σημαντικά πλεονεκτήματα. Το νέο μεθοδολογικό πλαίσιο στηρίζεται σε τεχνικές μηχανικής μάθησης και συγκεκριμένα στην εφαρμογή ταξινομητών μιας τάξης (one‐class classification). - Στην μελέτη της παραμετρικής τεχνολογίας σύνθεσης φωνής από κείμενο με χρήση κρυφών Μαρκοβιανών μοντέλων (HMM speech synthesis) καθώς και στην υλοποίηση και προσαρμογή της στην περίπτωση της Ελληνικής γλώσσας. Η εν λόγω τεχνολογία δύναται να επιφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα, τόσο για συστήματα γενικού σκοπού όσο και για ενσωματωμένα συστήματα. Επιπλέον, περιγράφονται καινοτόμες εφαρμογές που έχουν σαν κύριο συστατικό την τεχνολογία σύνθεσης φωνής από κείμενο και απευθύνονται σε σύγχρονα τηλεπικοινωνιακά περιβάλλοντα και τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες.
Μελέτη της ανοσολογικής μνήμης συζευγμένων πνευμονιοκοκκικών εμβολίων σε παιδιά με συγγενείς αιμοσφαιρινοπάθειες και ασπληνία
Authors: Ορθόπουλος Γεώργιος
Published: January 2014

Μελετήθηκε η επίδραση του 23-δύναμου πολυσακχαριδικού πνευμονιοκοκκικού εμβολίου (PPV-23) στην πρωτογενή ανοσολογική απάντηση και την ανοσολογική μνήμη που επάγεται μετά τη χορήγηση του 7-δύναμου συζευγμένου πνευμονιοκοκκικού εμβολίου (PCV-7) σε ασθενείς με β-μεσογειακή αναιμία και σπληνεκτομή. Στη μελέτη συμμετείχαν 35 σπληνεκτομημένοι ασθενείς με β-μεσογειακή αναιμία [μέσος όρος (εύρος) ηλικίας: 30 (12-41) έτη] οι οποίοι εμβολιάστηκαν είτε με PCV-7/PPV-23 (σε μεσοδιάστημα 1 μήνα) είτε με 2 δόσεις PCV-7 (σε μεσοδιάστημα 1 μήνα), οι οποίες ακολουθήθηκαν από αναμνηστική δόση PPV-23 στους 12 μήνες από την έναρξη του εμβολιασμού. 28/35 ασθενείς είχαν ήδη εμβολιαστεί πριν την αρχική χορήγηση του PCV-7 με 1-3 δόσεις PPV-23. Τα διαφορετικά εμβολιαστικά σχήματα οδήγησαν στην επαγωγή παρόμοιας πρωτογενούς και αναμνηστικής ανοσολογικής απάντησης. Παρόλα αυτά διαπιστώθηκε ότι οι τίτλοι των αντι-πνευμονιοκοκκικών αντισωμάτων έναντι των περισσότερων οροτύπων είναι μειωμένοι στους ασθενείς που είχαν λάβει ?2 δόσεις PPV-23 στο παρελθόν, συγκριτικά με 23 ασθενείς με β-μεσογειακή αναιμία που δεν είχαν εμβολιαστεί με PPV-23 παλαιότερα. Διαπιστώνεται ότι δεν επηρεάζεται η αναμνηστική ανοσολογική απάντηση που επάγεται μετά τη χορήγηση PCV-7 ακολουθούμενου από PPV-23 στους 12 μήνες από την έναρξη του εμβολιασμού. Οι πολλαπλές δόσεις PPV-23 επάγουν το φαινόμενο της μειωμένης ανοσολογικής απάντησης για κάποιους πνευμονιοκοκκικούς οροτύπους, σε ασθενείς με β-μεσογειακή αναιμία και σπληνεκτομή.
Η συμβολή της διόρθωσης της φωτονικής εξασθένισης και σκέδασης στη διαγνωστική ακρίβεια του σπινθηρογραφήματος αιμάτωσης μυοκαρδίου
Authors: Βελιδάκη Αντιγόνη
Published: January 2014

Στη μελέτη μας αξιολογήθηκε ένα εμπορικά διαθέσιμο σύστημα διόρθωσης της φωτονικής εξασθένισης βασισμένο σε δύο κινούμενες πηγές γαδολινίου (Gd 153). Το σύστημα αυτό είναι απλό στη χρήση, έχει λογικό κόστος, χωρίς χρονική επιβάρυνση για τον ασθενή αλλά και χωρίς σημαντική επιπλέον ακτινοβόληση. Το βασικό μας συμπέρασμα ήταν αυξημενη ειδικότητα για την περιοχή της Δεξιας Στεφανιαίας Αρτηρίας (RCA) (91% για τις διορθωμένες εικόνες σε σχέση με 41% για τις μη διορθωμένες [p<0.05]) με μη σημαντικές διαφορές στην ειδικότητα για τις άλλες περιοχές. Επιπλέον εφαρμόσαμε και διόρθωση του φαινομένου της σκέδασης με αποτέλεσμα την καλύτερη ομοιογένεια των διορθωμένων εικόνων συγκριτικά με τις μη διορθωμένες και ως εκ τούτου τα λιγότερα ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα ειδικότερα όσον αφορά το κατώτερο τοίχωμα της αριστεράς κοιλίας, κάτι που αποτελούσε πρόβλημα σε μελέτες που δεν εφαρμοζόταν διόρθωση της σκέδασης. Κατανέμοντας τους ασθενείς μας ανάλογα με το φύλο, στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις διορθωμένες και μη εικόνες παρατηρήθηκαν και στην περιοχή της LAD για τις γυναίκες. Συμπερασματικά, η σαφής υπεροχή των διορθωμένων έναντι των μη διορθωμένων τομογραφικών εικόνων, οδηγεί στην αντικειμενική εκτίμηση του Σπινθηρογραφήματος Αιμάτωσης Μυοκαρδίου, ανεξάρτητα του βαθμού εμπειρίας του γνωματεύοντος Πυρηνικού Ιατρού, βελτιώνοντας έτσι την επαναληψιμότητα της εξέτασης.¬
Τραύμα κεφαλής και τραχήλου στην αρχαία Ελλάδα
Authors: Κονσολάκη Ελένη
Published: January 2014

Στην παρούσα μελέτη αναζητήθηκε η ιατρική αντιμετώπιση του τραύματος κεφαλής και τραχήλου στην αρχαία Ελλάδα, με στόχο την καταγραφή, την ταξινόμηση και την αξιολόγηση των ευρημάτων με βάση τη σύγχρονη γνώση επί του θέματος. Οι ενδείξεις ιατρικής παρουσίας στον Ελλαδικό χώρο, ανάγονται στην εποχή του χαλκού (3000-1000 π.Χ.), ο διαχωρισμός του ιατρού από τον μάγο - θεραπευτή φαίνεται να υφίσταται ήδη την εποχή του Τρωικού πολέμου, με τις βάσεις της σύγχρονης ιατρικής του δυτικού κόσμου να τίθενται από τον Ιπποκράτη κατά την κλασσική περίοδο της αρχαίας Ελλάδας. Η μελέτη αρχίζει με εκτενή αναφορά στην ετυμολογία των ιατρικών όρων που αφορούν το τραύμα, την κεφαλή και τον τράχηλο, ακολουθεί η ταξινόμηση τους ανά χρονολογικές περιόδους και τις προκλητικές αιτίες των τραυμάτων αυτών και ολοκληρώνεται με την λεπτομερή αναφορά στην χειρουργική και υποστηρικτική αντιμετώπιση τους. Οι αναφορές στο τραύμα κεφαλής και τραχήλου περιλαμβάνουν περιπτώσεις από την Μυθολογία, τους προϊστορικούς χρόνους και την κλασσική περίοδο. Η ταξινόμηση του τραύματος κεφαλής και τραχήλου αναγνωρίζει ως αιτίες: το πολεμικό τραύμα, το αθλητικό τραύμα και το τραύμα της καθημερινότητας. Αναφέρονται με λεπτομέρειες ορισμένες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις και καταγράφονται οι άμεσες και απώτερες συνέπειες των τραυμάτων αυτών. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στις δυσμορφίες που προκαλούν τα τραύματα του προσώπου. Η έρευνα όσον αφορά την ισχύουσα ανά περίοδο θεραπευτική αντιμετώπιση των τραυμάτων κεφαλής και τραχήλου έγινε με βάση τις μελέτες οστεοαρχαιολογικών ευρημάτων και των γραπτών μνημείων των εποχών αναφοράς. Με βάση αυτές τις πληροφορίες έγινε εκτενής αναφορά και παρουσίαση της κρανιοανάτρησης και της αντιμετώπισης των κακώσεων του σπλαχνικού κρανίου. Επιχειρήθηκε δε όχι μόνο ο σχολιασμός των δεδομένων αλλά έγινε και αναπαράσταση των ιατρικών θεραπευτικών παρεμβάσεων η οποία περιλαμβάνει 30 απεικονίσεις. Το κεφάλαιο της αντιμετώπισης ολοκληρώνεται με την αναφορά σε 42 χρησιμοποιούμενες ουσίες και βότανα για τα οποία γίνεται εκτενέστερη αναφορά στο παράρτημα της μελέτης.
Νευροφυσιολογική μελέτη νευροψυχολογικών διεργασιών που σχετίζονται με την επεισοδιακή μνήμη (episodic memory)
Authors: Τσίρκα Βασιλική
Published: January 2014

Στόχος της μελέτης ήταν η εκτίμηση διαταραχών βιωματικής μνήμης σε ασθενείς με ήπια ΚΕΚ σε σχέση με αυστηρά εξομοιωμένους μάρτυρες η διερεύνηση του ρόλου διαφορετικού τύπου ερεθίσματος στην πιθανή διαταραχή και η ταυτόχρονη συγκριτική μελέτη εγκεφαλικής ενεργοποίησης μέσω της συνολικής φλοιϊκής συνδεσιμότητας και της οργάνωσης των νευρωνικών δικτύων με βάση ΗΕΓ δεδομένα. Μελετήθηκαν 26 ασθενείς σε υποξεία φάση μετά από ήπια ΚΕΚ και 26 αυστηρά εξομοιωμένοι ως προς την ηλικία και την αποκρυσταλλωμένη νοημοσύνη μάρτυρες με νευροψυχολογικές δοκιμασίες ελέγχου λεκτικής και μη λεκτικής μνήμης εκτελεστικών λειτουργιών προσοχής και λεκτικής ροής. Υποβλήθηκαν επίσης σε δοκιμασία μάθησης με 4 είδη ερεθίσματος (λέξεις, ψευδολέξεις, εικόνες, εικόνες καλειδοσκοπίου) με ταυτόχρονη ηλεκτροεγκεφαλογραφική (ΗΕΓ) καταγραφή. Από την ανάλυση ΗΕΓ σήματος προέκυψαν οι δείκτες της φασματικής ισχύος και της πιθανότητας συγχρονισμού (SL) και από τη μελέτη δικτύων με τη θεωρία των γράφων (σταθμισμένοι και μη σταθμισμένοι) μελετήθηκαν οι δείκτες συρροής (C), ελάχιστο μήκος μονοπατιού (L) και δείκτης δικτύου μικρόκοσμου (SWN). Οι ασθενείς παρουσίασαν μειωμένη επίδοση σε δείκτες βιωματικής μνήμης σε δοκιμασίες που συνδέονται με οπτικοχωρική επεξεργασία και εκτελεστικές λειτουργίες και διαφορές στο δείκτη μεροληπτικότητας για την ανάκληση των εικόνων καλειδοσκοπίου. Οι ασθενείς επίσης παρουσίασαν λιγότερο ιδανική οργάνωση δικτύων όπως φάνηκε από διαφορές στους δείκτες C και SWN στις α και θ συχνότητες στη φάση απομνημόνευσης και αναγνώρισης κυρίως εικόνων χωρίς να υπάρχουν διαφορές μεταξύ των ομάδων στη φασματική ισχύ και στις παραμέτρους των γράφων κατά τη διάρκεια της ηρεμίας. Επίσης η ομάδα ελέγχου παρουσίασε υψηλότερες τιμές L κατά την αναγνώριση εικόνων σε σχέση με αναγνώριση λέξεων, ψευδολέξεων και συνθήκη ηρεμίας. Η ομάδα ελέγχου επίσης παρουσίασε υψηλότερη φασματική ισχύ στην α1 συχνότητα κατά την απομνημόνευση οπτικών σε σχέση με την απομνημόνευση λεκτικών ερεθισμάτων. Η μειωμένη απόδοση των ασθενών στη δοκιμασία μνήμης σε σύνθετα αφηρημένα ερεθίσματα μπορεί να αποδοθεί σε δυσλειτουργία στο τμήμα της επιτελικής οργάνωσης της μνήμης. Η μειωμένη απόδοση των ασθενών στα μη λεκτικά ερεθίσματα επιβεβαιώθηκε και από μειονεκτική οργάνωση δικτύων στη δοκιμασία μνήμης εικόνων σε σχέση με αυτή των λέξεων και συμπεραίνεται ότι οι ασθενείς με ήπια ΚΕΚ δεν πετυχαίνουν να επιστρατεύσουν μηχανισμούς μνήμης ιδιαίτερους για το είδος του ερεθίσματος που κάθε φορά επεξεργάζονται.
Ανάλυση και βελτιστοποίηση ελαστικών και βισκοελαστικών πλακών με τη μέθοδο των συνοριακών στοιχείων
Authors: Μπαμπούσκος Νικόλαος
Published: January 2014

Το αντικείμενο της διατριβής είναι η ανάπτυξη της Μεθόδου των Συνοριακών Στοιχείων για την ανάλυση των λεπτών πλακών και την εύρεση της βέλτιστης κατανομής του πάχους με στόχο τη βελτίωση της αποκρίσεως τους κάτω από δεδομένες συνθήκες στατικής ή δυναμικής φορτίσεως. Εξετάζονται πλάκες από ομογενές, ισότροπο και γραμμικά ελαστικό ή βισκοελαστικό υλικό. Οι καταστατικές σχέσεις των βισκοελαστικών υλικών διατυπώνονται με πολυπαραμετρικά διαφορικά μοντέλα με χρονικές παραγώγους κλασματικής τάξεως. Τα τελευταία χρόνια έχει διαπιστωθεί πειραματικά και θεωρητικά η δυνατότητα αυτών των μοντέλων να προσεγγίζουν αξιόπιστα τη πραγματική συμπεριφορά των βισκοελαστικών υλικών. Όσον αφορά τα προβλήματα βελτιστοποίησης του πάχους διατυπώνεται για πρώτη φορά μαθηματικός περιορισμός για τη συνάρτηση κατανομής του πάχους ώστε η προκύπτουσα βέλτιστη λύση να είναι ρεαλιστική και να εξασφαλίζει την ισχύ της θεωρίας Kirchhoff. Η προτεινόμενη μέθοδος επιλύει επιτυχώς όλα τα προβλήματα των λεπτών ελαστικών και βισκοελαστικών πλακών της πράξης του μηχανικού υπό την επενέργεια στατικών και δυναμικών φορτίων, εγκαρσίων και μεμβρανικών, συντηρητικών και μη συντηρητικών. Μελετάται η συμπεριφορά των πλακών υπό μικρές ή μεγάλες μετατοπίσεις, η ευστάθεια και η μεταλυγισμική τους συμπεριφορά, ο πτερυγισμός υπό την επιρροή αεροδυναμικών φορτίων και η βελτιστοποίηση της συμπεριφοράς τους με ανακατανομή του πάχους. Εξάγονται νέα συμπεράσματα που αφορούν την συμπεριφορά των ελαστικών και των βισκοελαστικών πλακών ενώ επιβεβαιώνονται άλλα πού παρατηρήθηκαν σε απλούστερες προσομοιώσεις κατασκευών.
Μοριακή ανίχνευση και προγνωστική σημασία της ανάλυσης πολλαπλών δεικτών μικρομεταστατικής νόσου ( CK19, Mammaglobin-A, HER2) στο αίμα ασθενών με χειρουργήσιμο καρκίνο του μαστού
Authors: Ιγνατιάδης Μιχαήλ
Published: January 2014

Σκοπός: Η μελέτη της προγνωστικής αξίας της μοριακής ανίχνευσης Κυκλοφορούντων Καρκινικών Κυττάρων (CTCs) χρησιμοποιώντας 3 δείκτες [Cytokeratin(CK) 19, Mammaglobin A (MGB1) και HER2] στον πρώιμο καρκίνο του μαστού. Πειραματικός σχεδιασμός: Ανιχνεύθηκαν CK19mRNA+, MGB1mRNA+, και HER2mRNA+ κύτταρα χρησιμοποιώντας real-time (CK19) και nested (MGB1 and HER2) RT-PCR, στο περιφερικό αίμα 175 γυναικών με καρκίνο του μαστού σταδίου I-III πριν την χορήγηση συμπληρωματικής χημειοθεραπείας. Η ανίχνευση CTCs σχετίσθηκε με την κλινική έκβαση. Σε 10 ασθενείς πραγματοποιήθηκαν πειράματα ανοσοφθορισμού, για να μελετηθεί η συνέκφραση της CK, MGB1 και του HER2 στα CTCs. Αποτελέσματα: Στους 175 ασθενείς ανιχνεύθηκαν CK19mRNA+, MGB1mRNA+ και HER2mRNA+ κύτταρα σε 41.1%, 8% και 28.6% αντίστοιχα. Οι ασθενείς είχαν ένα από τα ακόλουθα μοριακά προφίλ: CK19mRNA+/MGB1mRNA+/HER2mRNA+ (n=8) , CK19mRNA+/MGB1mRNA+/HER2mRNA- (n=1), CK19mRNA+/MGB1mRNA- /HER2mRNA+ (n=42), CK19mRNA+/MGB1mRNA-/HER2mRNA- (n=21), CK19mRNA-/MGB1mRNA+/HER2mRNA- (n=5), CK19mRNA-/MGB1mRNA- /HER2mRNA- (n=98). Πειράματα διπλού ανοσοφθορισμού επιβεβαίωσαν την παρουσία των ακόλουθων φαινοτύπων CTCs: CK+/MGB1+, CK+/MGB1-, CK-/MGB1+, CK+/HER2+, CK+/HER2-, MGB1+/HER2- and MGB1+/HER2+. Σε μονοπαραγοντική ανάλυση, η ανίχνευση CK19mRNA+, MGB1mRNA+ και HER2mRNA+ κυττάρων σχετίσθηκε με ελαττωμένη επιβίωση ελεύθερη νόσου (DFS), (p<0.001, p=0.001 και p<0.001, αντίστοιχα), ενώ η ανίχνευση CK19mRNA+ and MGB1mRNA+ CTCs σχετίσθηκε με μειωμένη συνολική επιβίωση (p=0.044 και p=0.034, αντίστοιχα). Σε πολυπαραγοντική ανάλυση, οι όγκοι αρνητικοί για τον υποδοχέα οιστρογόνων και η ανίχνευση CK19mRNA+ και MGB1mRNA+ κυττάρων ήταν ανεξάρτητοι προγνωστικοί παράγοντες ελαττωμένης DFS. Συμπέρασμα: Η ανίχνευση στο περιφερικό αίμα CK19mRNA+ και MGB1mRNA+ κυττάρων πριν την χορήγηση συμπληρωματικής χημειοθεραπείας είναι προγνωστικός παράγοντας ελαττωμένης DFS σε γυναίκες με πρώιμο καρκίνο του μαστού.
Η δημιουργικότητα στους οργανισμούς, η δημιουργικότητα των οργανισμών
Authors: Αναστασοπούλου Σουλτάνα
Published: January 2014

Στη διατριβή επιχειρείται μια κοινωνιοψυχολογική προσέγγιση της οργανωσιακής δημιουργικότητας με σκοπό να αναδειχθεί και να αξιοποιηθεί ο οργανωσιακός της χαρακτήρας. Το προτεινόμενο ερμηνευτικό σχήμα ξεκινά από την παραδοχή ότι ανάμεσα στο δρων υποκείμενο και στο οργανωσιακό πλαίσιο δράσης του αναπτύσσεται μια σχέση με δύο βασικές συνιστώσες: α) την πρακτική, αντιστοιχεί σε αυτό που ονομάζεται «οργανωσιακό υποκείμενο» και β) την ψυχολογική, οι προσλήψεις των υποκειμένων για τον οργανισμό εντός του οποίου δρουν. Οι όποιες οργανωσιακές ιδέες παράγονται (δημιουργικό παράγωγο) θεωρούνται απλώς το επιφαινόμενο και η οργανωσιακή δημιουργικότητα γίνεται αντιληπτή περισσότερο ως το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης του δημιουργικού παράγωγου με την οργανωσιακή πρόσληψη, δεδομένης της τυπικής οργανωσιακής υπόστασης των δρώντων υποκειμένων και λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα χαρακτηριστικά του ατόμου όσο και του οργανισμού. Για να μελετηθεί εμπειρικά το προτεινόμενο ερμηνευτικό σχήμα διενεργήθηκε έρευνα πεδίου σε 15 δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς και επιχειρήσεις στην Ελλάδα, με τη συμμετοχή 691 εργαζομένων. Στη βάση των εμπειρικών δεδομένων που συλλέχθηκαν, διερευνώνται αρχικά, μέσα από παραγοντικές και πολυδιάστατες στατιστικές αναλύσεις, οι κεντρικοί άξονες πρόσληψης της οργανωσιακής πραγματικότητας, οι τύποι οργανωσιακών υποκειμένων που μπορούν να αναγνωριστούν και το πώς ενσαρκώνεται η δημιουργικότητα στους οργανισμούς, για να εξεταστούν στη συνέχεια οι σχέσεις ανάμεσα σε αυτές τις παραμέτρους και να απαντηθούν ερωτήματα αναφορικά με το «ποιος» παράγει, διαχέει και αξιοποιεί οργανωσιακές ιδέες και το «πού» αυτές παράγονται, διαχέονται και αξιοποιούνται. Εξετάζεται παράλληλα και ο τρόπος που οι απαντήσεις σε αυτά τα δύο ερωτήματα διαπλέκονται, «ελέγχοντας» έτσι την ερμηνευτική της οργανωσιακής δημιουργικότητας που προτείνεται, αλλά και αναδεικνύοντας πιθανές διαδρομές της οργανωσιακής δημιουργικότητας.
Μεταβολές των επιπέδων της λεπτίνης στο αίμα κατά το φυσιολογικό τοκετό και την καισαρική τομή
Authors: Δημόπουλος Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η μελέτη της συγκέντρωσης της λεπτίνης και της κορτιζόλης στο μητρικό και εμβρυϊκό αίμα, κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού τοκετού και του τοκετού με καισαρική τομή. Μέθοδος: Σε αυτή την προοπτική μελέτη πήραν μέρος 160 έγκυες γυναίκες, οι οποίες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες ανάλογα με το είδος του τοκετού, το είδος της αναισθησίας που έλαβαν κατά τη διάρκεια της καισαρικής τομής, και τους προηγούμενους τοκετούς για τις γυναίκες που γέννησαν με φυσιολογικό τοκετό. Μετρήθηκαν τα επίπεδα ορού της λεπτίνης και της κορτιζόλης. Στις ομάδες γυναικών που γέννησαν με καισαρική τομή (40 με επισκληρίδιο και 40 με γενική αναισθησία), τα δείγματα αίματος συλλέχθηκαν πριν την αναισθησία, αμέσως μετά την αναισθησία, κατά τη διάρκεια απολίνωσης του ομφάλιου λώρου και 2 ώρες μετά την επέμβαση. Στις ομάδες των γυναικών με φυσιολογικό τοκετό (40 πρωτότοκες και 40 πολύτοκες), τα δείγματα του αίματος συλλέχθηκαν πριν την έναρξη του τοκετού, με διαστολή τραχήλου μήτρας 2-3εκ., διαστολή 5-6εκ., με πλήρη διαστολή και κατά τη διάρκεια απολίνωσης του ομφάλιου λώρου. Σε όλες τις ομάδες συλλέχθηκε επίσης, αίμα από την ομφαλική φλέβα κατά τη διάρκεια του τοκετού. Αποτελέσματα: Τα επίπεδα της λεπτίνης στον ορό της μητέρας δεν φαίνεται να παρουσιάζουν σημαντική αλλαγή κατά τη χρονική διάρκεια τόσο του φυσιολογικού τοκετού,όσο και του τοκετού με καισαρική τομή. Τα επίπεδα της κορτιζόλης, όμως, ακολουθούν διαφοερετική πορεία, με την κορτιζόλη ορού της μητέρας να παρουσιάζει αύξηση σε όλες τις ομάδες με την πάροδο του χρόνου και με την ομάδα φυσιολογικού τοκετού των πρωτότοκων να παρουσιάζει τα υψηλότερα επίπεδα κορτιζόλης σε όλες τις μετρήσεις. Δεν παρατηρήθηκε κάποια συσχέτιση / αλληλεπίδραση ανάμεσα στα επίπεδα της λεπτίνης και της κορτιζόλης στον ορό της μητέρας σε καμία από τις ομάδες οι οποίες μελετήθηκαν. Συμπεράσματα: Από τη μελέτη μας, και λαμβάνοντας υπόψη τη διάρκεια του τοκετού, η έκκριση λεπτίνης τόσο στη μητέρα όσο και στο έμβρυο φαίνεται να είναι ανεξάρτητη από την παραγωγή κορτιζόλης κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού τοκετού και της καισαρικής τομής, ενώ δεν φαίνεται να επηρεάζεται από το είδος του τοκετού.
Ghrelin και αναπαραγωγή
Authors: Σούρλας Δημήτριος
Published: January 2014

Αυτή η έρευνα, ήταν η πρώτη που, στην πρώτη της φάση, εξέτασε την ακυλιωμένη και μη-ακυλιωμένη γκρελίνη καθ’όλη τη διάρκεια του γεννητικού κύκλου. Μετρήσαμε αυτές τις δύο μορφές, και όχι την ολική γκρελίνη, για να διαφοροποιήσουμε την κατανομή τους στην κυκλοφορία. Τα αποτελέσματα μας δείχνουν, ότι τα επίπεδα και των δύο μορφών της γκρελίνης παρέμειναν ανεπηρέαστα κατά τη διάρκεια όλου του κύκλου. Μόνο σποραδικές στατιστικές συσχετίσεις βρέθηκαν μεταξύ ακυλιωμένης και μη-ακυλιωμένης γκρελίνης και επιπέδων των οιστρογόνων, φανερώνοντας ότι το μέγεθος των φυσιολογικών αλλαγών των στεροειδών, κατά τη διάρκεια του γεννητικού κύκλου, δεν έχει καμία μεγάλη επίδραση στην έκκριση της γκρελίνης από το στόμαχο. Επιπλέον, η παρούσα μελέτη δείχνει για πρώτη φορά ότι τα επίπεδα γκρελίνης στο πλάσμα δεν μεταβάλλονται σημαντικά κατά τη διάρκεια διέγερσης των ωοθηκών με γοναδοτροπίνες και πολλαπλής ωοθυλακικής ωρίμανσης για εξωσωματική γονιμοποίηση / ICSI. Τα επίπεδα της ρεζιστίνης δεν είχαν ποτέ ερευνηθεί καθ’όλη τη διάρκεια του γεννητικού κύκλου. Τα αποτελέσματα μας δείχνουν ότι οι τιμές της ρεζιστίνης παρέμειναν ανεπηρέαστες κατά τη διάρκεια του κύκλου, υποδηλώνοντας ότι οι οι φυσιολογικές αλλαγές των ορμονών του φύλου δεν έχουν καμία επίδραση στην έκκριση ρεζιστίνης από τα λιποκύτταρα. Αντιθέτως, τα επίπεδα ρεζιστίνης ορού αυξήθηκαν κατά την περίοδο διέγερσης με γοναδοτροπίνες, γεγονός που υποδηλώνει μια πιθανή συμμετοχή της ορμόνης αυτής στην διαδικασία εξωσωματικής γονιμοποίησης, που πρέπει όμως να επιβεβαιωθεί και από άλλες έρευνες. Επιπλέον, τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας, δείχνουν ότι σε γυναίκες με φυσιολογικό κύκλο, τα επίπεδα της αντιπονεκτίνης παραμένουν σταθερά καθ’όλη τη διάρκεια του κύκλου. Το κατά πόσο οι αλλαγές στις συγκεντρώσεις των στεροειδών του φύλου κατά τη διάρκεια του κύκλου έχουν κάποια επίδραση στις διάφορες ισομορφές της αντιπονεκτίνης στο αίμα, χρήζει περαιτέρω έρευνας. Αντιθέτως, τα επίπεδα αντιπονεκτίνης ενώ παρέμειναν σταθερά κατά τη διαδικασία υπερδιέγερσης των ωοθηκών μείωθηκαν κατά την ωχρινική φάση. Πιθανολογείται μια αρνητική επίδραση της προγεστερόνης, η οποία χορηγήθηκε σε σχετικά υψηλές δόσεις για την υποστήριξη της κύησης, παρατήρηση που χρειάζεται να επιβεβαιωθεί και με άλλες έρευνες. Συμπερασματικά, δείξαμε ότι τα επίπεδα των ανωτέρω ορμονών παραμένουν σταθερά κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού γεννητικού κύκλου. Θεωρούμε ότι η έκκριση των ουσιών αυτών δεν ρυθμίζεται φυσιολογικά από τα ωοθηκικά στεροειδή. Αντιθέτως προτείνεται, ότι η δυναμική των ωοθηκικών στεροειδών σε διεγερμένους κύκλους ελέγχει με διαφορετικό τρόπο την έκκριση ρεζιστίνης και αντιπονεκτίνης. Παρολ’αυτά, και με βάση προηγούμενα δεδομένα σε πειραματόζωα, αλλαγές στην έκφραση γονιδίων στον λιπώδη ιστό και το στόμαχο, κάτω από την επίδραση των στεροειδών του φύλου, δεν μπορούν να αποκλειστούν.
Ανακάλυψη γνώσης από βιολογικά δεδομένα
Authors: Τζανής Γεώργιος
Published: January 2014

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, οι σημαντικές εξελίξεις των επιστημών της πληροφορικής και της βιολογίας έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον όλης της ανθρωπότητας. Η ανάπτυξη του Παγκόσμιου Ιστού και η αποκρυπτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος αντανακλούν την έκταση της προόδου αυτών των επιστημών. Μάλιστα, η ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας έχει οδηγήσει στην αύξηση του ρυθμού παραγωγής βιολογικών δεδομένων, γεγονός που κατέστησε επιτακτική την ανάγκη στενής συνεργασίας μεταξύ των επιστημόνων της βιολογίας και της πληροφορικής. Αυτή η συνεργασία οδήγησε στην εμφάνιση της βιοπληροφορικής, μιας νέας διεπιστημονικής ερευνητικής περιοχής, που αποτελεί την τομή των επιστημών της βιολογίας και της πληροφορικής. Σκοπός της βιοπληροφορικής είναι η ανάπτυξη και η χρήση εργαλείων για τη διαχείριση και ανάλυση του τεράστιου όγκου των βιολογικών δεδομένων. Παράλληλα με τη βιοπληροφορική εξελίχθηκε και ένα άλλο ερευνητικό πεδίο ως απότοκος της ανάγκης αποδοτικής και αποτελεσματικής διαχείρισης μεγάλων όγκων δεδομένων. Η ανακάλυψη γνώσης από βάσεις δεδομένων παρέχει ένα σύνολο ισχυρών εργαλείων για την ανάλυση νέων τύπων δεδομένων με σκοπό την αποδοτική και αποτελεσματική εξαγωγή γνώσης. Αυτά τα εργαλεία συνδυάζουν τεχνικές από διάφορες περιοχές, όπως είναι η στατιστική, η τεχνητή νοημοσύνη, η αναγνώριση προτύπων και η τεχνολογία βάσεων δεδομένων, με σκοπό την αντιμετώπιση των εμποδίων και των περιορισμών που τίθενται από τις παραδοσιακές μεθόδους ανάλυσης δεδομένων. Η παρούσα διατριβή έχει ως αντικείμενο μελέτης την ανακάλυψη γνώσης από βιολογικά δεδομένα και εντάσσεται στα πλαίσια των ερευνητικών περιοχών της ανακάλυψης γνώσης από βάσεις δεδομένων και της βιοπληροφορικής. Στους στόχους της διατριβής περιλαμβάνεται η επινόηση νέων και η τροποποίηση ή επέκταση υπαρχουσών μεθόδων ανακάλυψης γνώσης, καθώς και η εφαρμογή τους για την ανάλυση βιολογικών δεδομένων. Στα πλαίσια της διατριβής ορίζεται ένα νέο είδος προβλήματος της ανακάλυψης γνώσης από βάσεις δεδομένων, που περιλαμβάνει την ανακάλυψη αμοιβαίως αποκλειόμενων αντικειμένων. Προτείνεται ένας αλγόριθμος ανακάλυψής τους από μια βάση δεδομένων συναλλαγών, ο οποίος εφαρμόζεται σε βιολογικά δεδομένα που αφορούν την έκφραση γονιδίων. Επιπλέον, προτείνεται μια μέθοδος για την αποτελεσματική ταξινόμηση δεδομένων γονιδιακής έκφρασης με απώτερο σκοπό την πρόβλεψη φαινοτύπου. Επίσης, προτείνονται προσεγγίσεις που εντάσσονται στα πλαίσια της ανάλυσης βιολογικών αλληλουχιών. Συγκεκριμένα, αντιμετωπίζονται δύο ξεχωριστά προβλήματα που προσελκύουν το ενδιαφέρον των ερευνητών, η πρόβλεψη του σημείου έναρξης της μετάφρασης και η πρόβλεψη του σημείου αποκοπής και πολυαδενυλίωσης.
Η χρόνια φλεβική ανεπάρκεια των κάτω άκρων
Authors: Ερευνίδου Αικατερίνη
Published: January 2014

Εισαγωγή: Η χρόνια φλεβική ανεπάρκεια (ΧΦΑ) προσβάλει ένα μεγάλο αριθμό ατόμων και η συχνότητά της αναμένεται να αυξηθεί με την προοδευτική γήρανση του πληθυσμού της Δυτικής Ευρώπης. Αν και η ΧΦΑ είναι σύνηθες πρόβλημα υγείας, λίγες αναφορές έχουν τονίσει τη σπουδαιότητα της Γενικής Ιατρικής στη μελέτη της επιδημιολογίας, στην έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της. Αυτό είναι ιδιαίτερα φανερό στην Ελλάδα, όπου λίγες δημοσιεύσεις έχουν επικεντρωθεί σ' αυτό το χρόνιο πρόβλημα υγείας. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να απαντήσει στα παρακάτω ερωτήματα: α) ποια είναι η συχνότητα των συμπτωμάτων που σχετίζονται με τη ΧΦΑ στα άτομα αυτά και ποια τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά τους, β) ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου και ποια χρόνια νοσήματα συνυπάρχουν με τη διαγνωσμένη στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας ΧΦΑ, γ) σε ποιο βαθμό συμφωνεί η διάγνωση της ΧΦΑ που θέτουν οι Γενικοί Ιατροί με αυτή του ειδικού και δ) ποια είναι η ποιότητα ζωής των ασθενών με διαγνωσμένη ΧΦΑ. Ασθενείς και μέθοδος: Για τη διερεύνηση των παραπάνω στόχων πραγματοποιήθηκε μια πολυκεντρική μελέτη στην οποία έλαβαν μέρος 13 ιατρεία Γενικής Ιατρικής, (11 σε Κέντρα Υγείας, ένα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου και ένα Ιδιωτικό Ιατρείο). Κατά την συμπλήρωση του ιστορικού του ασθενή καταγράφηκαν τα κοινωνικο- δημογραφικά στοιχεία του, το κληρονομικό ιστορικό, οι συνήθειές του, το ατομικό ιστορικό, τα συνοδά νοσήματα και τα αποτελέσματα της κλινικής εξέτασης. Για τη διερεύνηση της φλεβικής παλινδρόμησης στη μείζονα ή και στην ελάσσονα σαφηνή χρησιμοποιήθηκε φορητή συσκευή υπερήχων Doppler. Η εκτίμηση της ποιότητας ζωής των ασθενών πραγματοποιήθηκε με τη συμπλήρωση του ερωτηματολογίου CIVIQ (Chronic Venous Insufficiency Questionnaire) και του SF-36. Το τελευταίο έχει σταθμιστεί στην Ελλάδα, ενώ για το πρώτο ζητήθηκε άδεια για να σταθμιστεί από την Κλινική Κοινωνικής και Οικογενειακής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Στο πλαίσιο της στάθμισης του ερωτηματολογίου, μετρήθηκε η εγκυρότητα κριτηρίου, η εγκυρότητα περιεχομένου, η αξιοπιστία ελέγχου - επανελέγχου και η εσωτερική συνέπεια. ..........
Μαζικός γενετικός έλεγχος σε διαφορετικές ομάδες πληθυσμού στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας με σκοπό την ανίχνευση του ποσοστού των φορέων της ασθένειας Friedreich's ataxia
Authors: Ντάϊου Χρύσα
Published: January 2014

Οι ARCA είναι νευρολογικές παθήσεις, χαρακτηρίζονται από εκφυλισμό ή ανώμαλη ανάπτυξη της παρεγκεφαλίδας και του νωτιαίου μυελού, αυτοσωμική υπολειπόμενη κληρονόμηση και έναρξη <20 ετών. H αταξία του Friedreich (FRDA) είναι η συχνότερη ARCA. Η συχνότερη μετάλλαξη FRDA (98%) είναι η υπερεπέκταση των επαναλήψεων της τριπλέττας GAA του γονιδίου FXN. Το 2% των ασθενών με FRDA είναι ταυτόχρονα φορείς της επέκτασης των GAA και σημειακών μεταλλάξεων. Πρόσφατα, αναγνωρίσθηκε μια υποκατηγορία των ARCA οι οποίες σχετίζονται με οπτικοκινητική απραξία (ΑΟΑ). Μεταλλάξεις στο γονίδιο της απραταξίνης (APTX) προκαλούν οπτικοκινητική απραξία (ΑΟΑ1). Στην πρώτη φάση της διδακτορικής διατριβής μελετήθηκε η συχνότητα της συχνότερης μετάλλαξης FXN στον Ελλαδικό χώρο, η οποία ανέρχεται σε ποσοστό 1.22%. Επίσης, έγινε επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων με την τεχνική της αλληλούχησης . Στη δεύτερη φάση μελετήθηκαν 14 ασθενείς με νωτιαιοπαρεγκεφαλιδική αταξία. Διερευνήθηκαν για τη μετάλλαξη του γονιδίου FXN. Δεκατρείς ασθενείς έφεραν φυσιολογικά αλληλόμορφα, ενώ ένας από αυτούς ήταν φορέας. Στη συνέχεια μελετήσαμε το γονίδιο APTX με την μέθοδο της αλληλούχησης. Δεν διαπιστώθηκαν μεταλλάξεις για το γονίδιο APTX. Στη τρίτη φάση, έγινε έλεγχος του γονιδίου FXN στον ασθενή που ήταν ετερόζυγος για την επέκταση GAA, ώστε να μελετηθεί η παρουσία σημειακών μεταλλάξεων. Η ανάλυση έγινε με την τεχνική της αλληλούχησης και κατέδειξε ένα γνωστό πολυμορφισμό (refSNP ID: rs2481598). Συνοπτικά, στη παρούσα διατριβή μελετήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα η συχνότητα της GAA υπερεπέκτασης του γονιδίου FXN. Παράλληλα αναλύθηκαν ασθενείς με νωτιοπαρεγκεφαλιδική αταξία για μεταλλάξεις στο γονίδιο APTX. Τα αποτελέσματα της διατριβής δεν επιβεβαιώνουν τα διεθνή δεδομένα.
Μοριακή γενετική μελέτη της κληρονομικής πολυνευροπάθειας Charcot - Marie - Tooth (CMT)
Authors: Νικολάου Πασχάλης
Published: January 2014

Η νόσος Charcot-Marie-Tooth (CMT) είναι η συχνότερη κληρονομική νευρολογική πάθηση με συχνότητα 17-40/100,000. Ταξινομείται στον απομυελινωτικό, αξονικό και μεικτό τύπο και κληρονομείται με επικρατητικό, υπολειπόμενο και φυλοσύνδετο τύπο. Τα κύρια χαρακτηριστικά της πάθησης είναι η αδυναμία των περιφερικών μυών των κάτω άκρων με τη χαρακτηριστική παραμόρφωση του άκρου ποδός (pes cavus), περιφερική αδυναμία των μυών των άνω άκρων και σε μικρότερο βαθμό αισθητικές διαταραχές. Έχουν αναγνωριστεί μέχρι σήμερα περίπου 25 γονίδια με μεγάλο αριθμό μεταλλάξεων, τα οποία ενέχονται στην αιτιοπαθογένεια της νόσου με έκφραση, είτε στα κύτταρα του Schwann, είτε στους άξονες ή και στα δύο. Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής διεξάχθηκε επιδημιολογική μελέτη της CMT στον Κυπριακό πληθυσμό. Διαγνώστηκαν 13 οικογένειες με το διπλασιασμό του γονιδίου PMP22, τρεις οικογένειες με σημειακή μετάλλαξη στο γονίδιο PMP22, τέσσερις οικογένειες με σημειακές μεταλλάξεις στο γονίδιο GJB1 (Cx32), δύο με σημειακές μεταλλάξεις στο γονίδιο MPZ και δύο με σημειακές μεταλλάξεις στο γονίδιο MFN2. Εννέα οικογένειες και οκτώ σποραδικοί ασθενείς αποκλείστηκαν από τα γνωστά γονίδια της CMT και χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης. Επίσης μελετήθηκαν επιπρόσθετα έξι νέες οικογένειες και δύο νέοι ασθενείς υφιστάμενης οικογένειας από την Κύπρο καθώς και πέντε οικογένειες και τέσσερις σποραδικοί ασθενείς από τη Θεσσαλία. Από αυτές βρέθηκαν δύο νέες οικογένειες με τη μετάλλαξη S22F στο γονίδιο PMP22 και δυο οικογένειες από την Ελλάδα με διπλασιασμό του γονιδίου PMP22. Οι υπόλοιποι ασθενείς χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης. Συμπερασματικά, η συχνότερη μετάλλαξη, όπως και παγκοσμίως, είναι ο διπλασιασμός του γονιδίου PMP22, καθώς επίσης και η παρουσία πέντε νέων μεταλλάξεων στον Κυπριακό πληθυσμό.