Κατανομή της αιματικής ροής στους αναπνευστικούς και περιφερικούς μυς στην άσκηση
Authors: Αθανασόπουλος Δημήτριος 
Published: August 2021

Άσκηση υψηλής έντασης προκαλεί κόπωση των αναπνευστικών μυών σε υγιείς ασκούμενους περιορίζοντας σημαντικά τη σωματική απόδοση. Οι βασικοί παράγοντες που ευθύνονται για την κόπωση των αναπνευστικών μυών είναι το αυξημένο έργο της αναπνοής σε συνδυασμό με τηνεπάρκεια τους για αιμάτωση. Σκοπός της μελέτης ήταν να μετρηθεί η αιματική ροή των μεσοπλεύριων και του έξω πλατύ μυός σε συνθήκες εθελούσιου υπεραερισμού στην ηρεμία και στην άσκηση μέγιστης και υπομέγιστης έντασης. Υγιείς, νέοι άνδρες, ηλικίας 18 – 30 ετών πραγματοποίησαν δοκιμασίες ισοκαπνικής υπέρπνοιας, διάρκειας 5 λεπτών, σε διαφορετικά επίπεδαπνευμονικού αερισμού που αντιστοιχούσαν στο επίπεδο ηρεμίας και στο 60, 80, 90 και 100% τουμέγιστου πνευμονικού αερισμού, έξι δοκιμασίες άσκησης έντασης ίσης με το 30, 60, 70, 80, 90 και 100% του μέγιστου παραγόμενου έργου (WRmax). Οι δοκιμασίες άσκησης έντασης από 30 έως 80% του WRmax ήταν διάρκειας 5 λεπτών, ενώ οι δοκιμασίες άσκησης 90 και 100% του WRmax ήταν διάρκειας 3 – 4 και 2 – 3 λεπτών, αντίστοιχα. Ανάμεσα στις δοκιμασίες άσκησης έντασης από 30 έως 80% του WRmax οι δοκιμαζόμενοι πραγματοποιούσαν ενεργή ανάκαμψη ποδηλατώντας για 10 λεπτά και με ένταση ίση με 100 Watt, ενώ μετά τις δοκιμασίες άσκησης έντασης 80 και 90% του WRmax οι δοκιμαζόμενοι ξεκουραζόντουσαν για 1 ώρα και δύο δοκιμασίες άσκησης, διάρκειας 6λεπτών και έντασης η οποία αντιστοιχούσε στο 80% του μέγιστου έργου με και χωρίς περιορισμό της εκπνευστικής ροής. Η αιματική ροή των μεσοπλεύριων και τετρακέφαλων μυών μετρήθηκε με την μέθοδο της εγγύς υπέρυθρης φασματοσκοπίας (NIRS) σε συνδυασμό με την πράσινη χρωστική ουσία ινδοκυανίνη (ICG) στο έβδομο μεσοπλεύριο διάστημα και στον έξω πλατύ μηριαίο μυ. Ηκαρδιακή παροχή προσδιορίστηκε με την μέθοδο της αραίωσης χρησιμοποιώντας γνωστές ποσότητες ICG εκχυόμενη στην δεξιά βραχιόνια φλέβα, καθώς και με συσκευή καρδιογραφικής αγωγιμότητας. Κατά την διάρκεια του εθελούσιου υπεραερισμού στην ηρεμία, παρατηρήθηκαν ισχυρές συσχετίσεις ανάμεσα στην καρδιακή παροχή και τον πνευμονικό αερισμό (r = 0.933)καθώς και την αιματική ροή των μεσοπλεύριων μυών (r = 0.975), όπως και ανάμεσα στην αιματική ροή και στο έργο της αναπνοής (r = 0.969). Κατά την διάρκεια της άσκησης η αιματική ροή των μεσοπλεύριων μυών αυξήθηκε γραμμικά μέχρι το 80% του μέγιστου έργου (53.4 ± 10.3 ml/min/100 g) ενώ μειώθηκε σημαντικά στο 100% του μέγιστου έργου (24.7 ± 5.3 ml/min/100 g). Σε μέγιστες τιμές πνευμονικού αερισμού, η αγγειακή αγωγιμότητα των μεσοπλεύριων μυών ήταν σημαντικάμικρότερη κατά την διάρκεια της άσκησης (0.22 ± 0.05 ml/min/100 g/mm Hg) συγκριτικά με τονεθελούσιο υπεραερισμό (0.77 ± 0.13 ml/min/100 g/mm Hg). Κατά την διάρκεια της άσκησης τόσο ηκαρδιακή παροχή όσο και η αιματική ροή του έξω πλατύ μυός (95.4 ± 11.8 ml/min/100 g) δεν αυξήθηκαν σε ένταση άσκησης πέραν του 80% του μέγιστου παραγόμενου έργου. Κατά την διάρκεια άσκησης με περιορισμό της εκπνευστικής ροής, ο δείκτης αιματικής ροής των μεσοπλεύριων μυών (3.5 nM/s) ήταν σημαντικά υψηλότερος (p = 0.021) συγκριτικά με αυτόν κατά την διάρκεια της άσκησης χωρίς περιορισμό της εκπνευστικής ροής (0.4 nM/s) , ενώ ο δείκτης τηςαιματικής ροής του έξω πλατύ μυός (5.4 nM/s) ήταν σημαντικά χαμηλότερος (p = 0.043) κατά τηνδιάρκεια της άσκησης με περιορισμό της εκπνευστικής ροής συγκριτικά με αυτόν κατά την διάρκεια της άσκησης χωρίς περιορισμό της εκπνευστικής ροής (7.6 nM/s). Συμπερασματικά, κατά την διάρκεια άσκησης υψηλής έντασης (> 80% WRmax) η αιματική ροή δεν αυξάνει προς όφελος τωναναπνευστικών μυών λόγω αυξημένης συμπαθητικής εκροής η οποία πιθανόν ενεργοποιείται από την εκδήλωση της αναπνευστικής μυϊκής κόπωσης. Η αιματική ροή αυξάνει προς όφελος των αναπνευστικών μυών μόνο σε συνθήκες όπου το έργο της αναπνοής αυξάνεται με επίκτητους τρόπους μέσω του περιορισμού της εκπνευστικής ροής. Κάτω από τέτοιες συνθήκες, η αυξημένη αιματική ροή στους αναπνευστικούς μυς συνοδεύεται από μείωση της αιματικής ροής στα κάτω άκρα.