bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Modelling multivariate time series for count data
Authors: Πεντελή Ξανθή-Ξανθίπη
Published: January 2014

Η μελέτη στατιστικών μοντέλων χρονολογικών σειρών για διακριτά δεδομένα έχει συγκεντρώσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών. Ωστόσο, ενώ η βιβλιογραφία περιλαμβάνει πλήθος εργασιών σχετικών με μονομεταβλητές χρονολογικές σειρές, η μελέτη αντίστοιχων πολυμεταβλητών σειρών είναι σαφώς πιο περιορισμένη. Συγκεκριμένα, η ανάγκη συνυπολογισμού της σειριακής συσχέτισης των δεδομένων και της αυτοσυσχέτισης που αυτά παρουσιάζουν, περιπλέκουν τον ορισμό του μοντέλου, την εκτίμηση των παραμέτρων του και τη σχετική συμπερασματολογία. Η παρούσα διατριβή ασχολείται με την κατηγορία των Διακριτών Αυτοπαλίνδρομων ακολουθιών (INteger-valued AutoRegressive (INAR) processes), μία προσφάτως δημοφιλή κατηγορία μοντέλων για διακριτές χρονολογικές σειρές. Αρχικά, το απλό INAR μοντέλο πρώτης τάξης (INAR(1)) επεκτείνεται στις δύο διαστάσεις, ορίζοντας κατ' αυτό τον τρόπο μία Διδιάστατη (Bivariate) INAR ακολουθία (BINAR(1)). Το χρονικά αμετάβλητο BINAR(1) μοντέλο γενικεύεται επίσης σε ένα μοντέλο παλινδρόμησης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη μελέτη των μοντέλων που προκύπτουν υποθέτοντας ότι οι 'αφίξεις' (innovations) του συστήματος ακολουθούν μία διδιάστατη Poisson ή αρνητική διωνυμική κατανομή. Για την εκτίμηση των παραμέτρων του BINAR(1) μοντέλου προτείνονται οι μέθοδοι των ροπών, Yule-Walker και μέγιστης πιθανοφάνειας. Επίσης διερευνώνται διαγνωστικές μέθοδοι και η δεσμευμένη κατανομή πρόγνωσης. Ένας γενικευμένος ορισμός της BINAR(1) ακολουθίας όπου η σειριακή συσχέτιση διαμορφώνεται από δύο πηγές ταυτόχρονα, επίσης διερευνάται. Το βασικό ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο μοντέλο που προκύπτει κάτω από την υπόθεση ότι οι αφίξεις ακολουθούν μία διδιάστατη κατανομή Poisson. Όπως προκύπτει, η από κοινού κατανομή της διδιάστατης σειράς είναι μία διδιάστατη Hermite κατανομή. Εν συνεχεία, η BINAR(1) ακολουθία γενικεύεται στον πολυδιάστατο χώρο. Συγκεκριμένα ορίζουμε ένα Πολυμεταβλητό (Multivariate) INAR μοντέλο πρώτης τάξης (MINAR(1)) και εξετάζουμε τις βασικές στατιστικές του ιδιότητες. Επίσης μελετάμε τις παραμετρικές περιπτώσεις που προκύπτουν υποθέτοντας μία πολυδιάστατη κατανομή Poisson και μία πολυδιάστατη αρνητική διωνυμική για τις αφίξεις του συστήματος. Προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι πρακτικές υπολογιστικές δυσκολίες της μεθόδου μεγίστης πιθανοφάνειας, προτείνεται η μέθοδος της σύνθετης πιθανοφάνειας (composite likelihood). Τα προτεινόμενα μοντέλα εφαρμόζονται σε πραγματικά δεδομένα πολυμεταβλητών χρονολογικών σειρών.
Απεικονιστικά ευρήματα μετά από ρήξη και χειρουργική αποκατάσταση του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου
Authors: Ντούλια Αικατερίνη
Published: January 2014

Σκοπός: Προηγούμενες μελέτες έδειξαν ότι το αυτομόσχευμα του επιγονατιδικού τένοντα που χρησιμοποιείται για την αποκατάσταση του διερρηγμένου Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου, επανακτά σταδιακά την ενδογενή του αγγείωση, από την περιφέρεια προς το κέντρο, στα πλαίσια της διαδικασίας επούλωσης που υφίσταται μετά την τοποθέτηση αυτού στην άρθρωση του γόνατος. Σκοπός μας είναι η εκτίμηση με την απεικονιστική μέθοδο της μαγνητικής τομογραφίας και την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικού, του ρυθμού επαναγγείωσης του μοσχεύματος σε συνδυασμό με τις μορφολογικές αλλαγές που παρατηρούνται με την πάροδο του χρόνου στην επιφάνεια αυτού και σε συγκεκριμένα τμήματα που διακρίνονται κατά μήκος της πορείας του βάση της διαφορετικής σύστασης του μικρο-περιβάλλοντος χώρου, όπως αυτός προκύπτει κατά την αρθροσκοπική επέμβαση. Υλικό και μέθοδος: Σαράντα έξι ασθενείς υποβλήθηκαν συνολικά σε εξέταση μαγνητικής τομογραφίας με ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικής ουσίας, άμεσα μετεγχειρητικά και σε μέσο χρονικό διάστημα έξι, δώδεκα και εικοσι τέσσερεις μήνες από την επέμβαση. Ο υπολογισμός του δείκτη εμπλουτισμού/ενίσχυσης (Δ.Ε) καθώς και της εγκάρσιας επιφάνειας που καταλαμβάνει το μόσχευμα και ο υπεραγγειούμενος ιστός που παρατηρείται στην περιφέρειά του, πραγματοποιήθηκε σε τρία συγκεκριμένα τμήματα (ενδοαρθρικό τμήμα-1, ενδοοστικό τμήμα-κνημιαίος χειρουργικός αυλός-2 και ενδοοστικό τμήμα-κνημιαίος χειρουργικός αυλός πλησίον του υλικού στερέωσης-3) στις εικόνες που ελήφθησαν πριν και μετά την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικού. Συγκρίσεις του Δ.Ε καθώς και της εγκάρσιας επιφάνειας πραγματοποιήθηκαν σε κάθε περιοχή ενδιαφέροντος, για κάθε τμήμα του μοσχεύματος και σε κάθε χρονικό διάστημα με την δοκιμασία Ανάλυση της Διασποράς (ANOVA). Αποτελέσματα: Ο Δ.Ε και οι αλλαγές στην εγκάρσια επιφάνεια του περιφερικού υπεραγγειούμενου ιστού ακολουθούν ένα παράλληλο πρότυπο βαθμιαίας ανάπτυξης. Έξι μήνες μετά την επέμβαση το τμήμα-1 παρουσιάζει σημαντικά αυξημένες τιμές του Δ.Ε και ταυτόχρονα μέγιστη εγκάρσια επιφάνεια του περιφερικού υπεραγγειούμενου ιστού συγκριτικά με τα άλλα δυο τμήματα (p<0.001). Δώδεκα μήνες μετά μόνο τα τμήματα-2 και 3 επέδειξαν αύξηση των τιμών του Δ.Ε με ταυτόχρονη αύξηση της επιφάνειας του περιφερικού υπεραγγειούμενου ιστού. Είκοσι τέσσερεις μήνες μετά την επέμβαση παρατηρείται παράλληλη ελάττωση και των δυο αυτών παραμέτρων σε όλα τα τμήματα που εξετάσθηκαν. Συμπεράσματα: Η επαναγγείωση του μοσχεύματος πραγματοποιείται εντατικά και σε άμεση σχέση με το μικρο-περιβάλλον κατά μήκος της πορείας του, κατά την διάρκεια του πρώτου μετεγχειρητικού έτους, με σταδιακή υποχώρηση έκτοτε των αλλαγών που το μόσχευμα υφίσταται στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής, έως ότου δυο έτη μετά την επέμβαση η πλειοψηφία αυτών να έχει ήδη ολοκληρωθεί. Το ενδοαρθρικό τμήμα είναι το πρώτο από τα τρία τμήματα που εξετάσθηκαν κατά μήκος του μοσχεύματος που ολοκληρώνει αυτή τη διαδικασία.
Η επίδραση της διεγχειρητικής χορήγησης φυσοστιγμίνης σε ηλικιωμένους ασθενείς στην μετεγχειρητική εγρήγορση και στις διαταραχές μνήμης
Authors: Παναγοπούλου Βασιλική
Published: January 2014

Σκοπός: Το κεντρικό χολινεργικό σύστημα εμπλέκεται στη ρύθμιση της νοητικής λειτουργίας. Η παροδική νοητική δυσλειτουργία είναι μία συχνή κατάσταση στους ηλικιωμένους ασθενείς. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να ερευνήσει εάν η χορήγηση φυσοστιγμίνης, ενός κεντρικού αναστολέα της χολινεστεράσης, μπορεί να συντομεύσει την ανάνηψη και να αυξήσει την εγρήγορση μετά τη γενική αναισθησία σε ηλικιωμένους ασθενείς. Υλικό και μέθοδος: Μελετήθηκαν 80 ασθενείς, ASA I-III, ηλικίας > 65 ετών, σε μια προοπτική διπλή τυφλή μελέτη, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε προγραμματισμένη λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Τυχαιοποιήθηκαν είτε στην ομάδα Φύσο (Ν=40), στην οποία χορηγήθηκαν 2 mg φυσοστιγμίνη σε 250 ml N/S 0.9%, είτε στην ομάδα Ελέγχου, στην οποία χορηγήθηκε μόνο 250 ml N/S 0.9% σε αργή ενδοφλέβια στάγδην έγχυση (30-40 min) μετά την εισαγωγή στην αναισθησία. Προεγχειρητικά όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν στη δοκιμασία “συλλογής σπίρτων”. Επίσης αξιολογήθηκε η μνήμη των ασθενών με τον προσανατολισμό τους ως προς τον τόπο και το χρόνο. Η γενική αναισθησία έγινε με προποφόλη, ρεμιφεντανύλη και σεβοφλουράνιο και ήταν κοινή και στις δύο ομάδες. Μετεγχειρητικά καταγράφηκε ο χρόνος αφύπνισης των ασθενών. Έγινε αξιολόγηση της καταστολής (σκορ 1-3), του προσανατολισμού (σκορ 0-4), του πόνου (VAS: 0-10) ηρεμίας και κίνησης, της ικανότητας καθίσματος, της δοκιμασίας “συλλογής σπίρτων” στα 15 min, 8 και 24 ώρες μετεγχειρητικά. Επίσης, καταγράφηκαν οι ανάγκες σε οπιοειδή και οι παρενέργειες κατά τη διάρκεια του 1ου μετεγχειρητικού 24ώρου. Αποτελέσματα: Τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών ήταν παρόμοια και στις δύο ομάδες. Ο χρόνος αφύπνισης ήταν μικρότερος στην ομάδα Φύσο (8.0±2.7 vs 9.8±3.6, p=0.012). Σε όλες τις χρονικές στιγμές μετεγχειρητικά, ο χρόνος “συλλογής των σπίρτων” ήταν μικρότερος για την ομάδα Φύσο (15 min: 18±7.1 vs 24.6±11.6, p=0.003, 8 ώρες: 11.8±3.9 vs 16.0±6.0, p<0.001, 24 ώρες: 8.8±3.4 vs 11.2±4.7, p=0.008). Τα σκορ της καταστολής και του προσανατολισμού ήταν παρόμοια στις δύο ομάδες. Το ποσοστό των ασθενών με ικανότητα καθίσματος ήταν μεγαλύτερο στην ομάδα Φύσο συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου στα 15 min (32 ασθενείς vs 18 ασθενείς, p=0.001) and 8 ώρες μετεγχειρητικά: (39 ασθενείς vs 24 ασθενείς, p<0.001). Τα σκορ VAS ηρεμίας και κίνησης και η κατανάλωση οπιοειδών ήταν μικρότερα στην ομάδα Φύσο στο πρώτο μετεγχειρητικό 24ωρο. Δεν υπήρξε στατιστικώς σημαντική διαφορά όσον αφορά τις παρενέργειες και την αιμοδυναμική σταθερότητα στις δύο ομάδες. Συμπεράσματα: Η διεγχειρητική χορήγηση φυσοστιγμίνης φαίνεται ότι έχει θετική επίδραση στην εγρήγορση, συντομεύοντας την ανάνηψη σε ηλικιωμένους που υποβάλλονται σε λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή με γενική αναισθησία. Επιπλέον, ελαττώνει σημαντικά την κατανάλωση οπιοειδών, χωρίς την εμφάνιση σημαντικών παρενεργειών. Αυτά τα φαινόμενα παρατηρήθηκαν σε ηλικιωμένους κατά τη διάρκεια του 1ου μετεγχειρητικού 24ώρου.
Υπερμοριακή χημεία
Authors: Παρασκευόπουλος Γεώργιος
Published: January 2014

Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής γίνεται σύνδεση δύο επί μέρους πεδίων της Υπερμοριακής Χημείας, των δενδρομερών και των καλιξαρενίων. Τα σχεδιασθέντα, νέου τύπου καλιξαρενο-δενδρομερή συνίστανται από έναν καλώς προοργανωμένο λειτουργικό πυρήνα και συμμετρικά διακλαδιζόμενους δενδριτικούς κλάδους. Ως κλάδοι των νέων μορίων επιλέχθηκαν τα πολύ-αρυλοαιθερικά δενδρομερή τύπου Frechet, κατάλληλα τροποποιημένα στην επιφάνειά τους, τόσο με άτομα βρωμίου, όσο και με ομάδες tert-βουτυλεστέρα. Ως καλιξαρενικός πυρήνας επιλέχθηκε το καλιξ-[4]-αρένιο. Η μελέτη της αντίδρασης σύζευξης μεταξύ των ενεργοποιημένων δενδρονίων με τον καλιξαρενικό πυρήνα πραγματοποιείται σε διάφορες συνθήκες και αποδείκνύεται ότι λαμβάνει χώρα περισσότερο μέσω μιας πυρηνόφιλης μονομοριακής υποκατάστασης (SN1), παρά μιας πυρηνόφιλης διμοριακής υποκατάστασης (SN2). Όπως προκύπτει από τις αποδόσεις των αντιδράσεων σύζευξης, τα δενδρόνια που διαθέτουν tert-βουτυλεστέρες στην επιφάνειά τους υπόκεινται ευκολότερα στην εν λόγω υποκατάσταση, σε σχέση με τα αντίστοιχα που φέρουν άτομα βρωμίου στην επιφάνειά τους. Σημειώνεται ότι η αντίδραση σύζευξης με το δενδρόνιο τρίτης γενεάς που διαθέτει ομάδες tert-βουτυλεστέρα στην επιφάνειά του απέδωσε το διυποκατεστημένο προϊόν σύζευξης, ενώ η αντίστοιχη με το δενδρόνιο που διαθέτει άτομα βρωμίου στην επιφάνειά του δεν οδήγησε σε κάποιο προϊόν σύζευξης. Έτσι αποδεικνύεται ότι η αντίδραση πλήρους σύζευξης του καλιξ-[4]-αρενίου με ενεργοποιημένα πολύ-αρυλοαιθερικά δενδρομερή τύπου Frechet περιορίζεται στη δεύτερη γενεά. Όλα τα νέα καλιξαρενο-δενδρομερή ταυτοποιήθηκαν με φασματοσκοπικές μεθόδους και από τα δεδομένα προκύπτει ότι στο σύνολό τους λαμβάνουν τη διαμόρφωση του κώνου. Μέσω της σύνδεσης του καλιξαρενικού πυρήνα με τους δενδριτικούς κλάδους διαφόρων γενεών επιδιώκεται η ανάπτυξη νέων δενδριτικών νανοφορέων για τη συμπλοκοποίηση/αναγνώριση βιοδραστικών μορίων. Η προσάρτηση των δενδριτικών κλάδων στο μητρικό καλιξαρένιο αναμένεται να αυξήσει τη δυνατότητα συμπλοκοποίησης τέτοιων μορίων καθώς, από τη μία, η διαμόρφωση που λαμβάνουν τα νέα καλιξαρενο-δενδρομερή επιτρέπει την προσέγγιση του ξενιστή από την μη υποκατεστημένη και, ως εκ τούτου, μη παρεμποδισμένη πλευρά της ευρείας επιφάνειας του καλιξαρενικού πυρήνα και, από την άλλη, η προσάρτηση των δενδρονίων οδηγεί στη δημιουργία ενός μοριακού οικοδομήματος που διαθέτει ευδιάκριτα λειτουργικά σημεία σύνδεσης με τον ξενιστή, τόσο στην επιφάνεια όσο και στο εσωτερικό των δενδριτικών κλάδων.
Δυναμική ισορροπία των θρεπτικών στοιχείων και αποσύνθεση της οργανικής ουσίας σε λιβαδικά οικοσυστήματα
Authors: Ζαρόβαλη Μαρία
Published: January 2014

Στην παρούσα έρευνα ελέγχθηκε η υπόθεση ότι οι αλλαγές στην κάλυψη/ χρήση γης, οι όποιες προκλήθηκαν από την εκτατικοποιηση της διαχείρισης της, μπορούν να επηρεάσουν την κατανομή των θρεπτικών στοιχείων στο σύστημα παρεδαφιαια βλάστηση - έδαφος και την αποσύνθεση των φυτικών υπολειμμάτων σε υφυγρα λιβαδικα οικοσυστήματα της β. Ελλάδας. Ο σχεδιασμός της έρευνας βασίστηκε στην προσέγγιση της χρονοακολουθιας και περιελάμβανε τέσσερις κατηγόριες κάλυψης/ χρήσης γης (χειρισμοί), ητοι: εγκαταλειμμενος αγρός, ποολιβαδο, αραιός και πυκνός θαμώνας, οι οποίοι διέφεραν ως προς το ιστορικό χρήσης, τη συνθεση και τη δομη της βλαστησης και το ποσοστό κάλυψης από ξυλωδη είδη (0%, 6,1%, 34,4% και 60,5%, αντίστοιχα). Αρχικά προσδιορίστηκε η κατανομή των θρεπτικών στοιχείων στο έδαφος και στην ποωδη βλάστηση σε αδιαταρακτα δειγματα που ελήφθησαν σε δυο εποχες (μαιο και νοεμβριο). Επιπλεον, μελετηθηκε η αποσυνθεση των φυτικών υπολειμμάτων της ποώδους βλάστησης για χρονικό διάστημα 18 μηνών με τη μέθοδο των φακέλων αποσύνθεσης. Συγκεκριμένα προσδιορίστηκαν οι ρυθμοί απώλειας βάρους και απελευθέρωσης των θρεπτικών στοιχειων τοσο από το αυτοχθονο υλικο καθε χειρισμού, οσο και από ένα υλικό δείκτη με συγκεκριμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Οι συγκεντρώσεις όλων των θρεπτικών στοιχείων που προσδιορίστηκαν στην υπεργεια ζωντανή και νεκρή ύλη και στις ρίζες δε μεταβλήθηκαν γενικά με την εξέλιξη της διαδοχης, αντίθετα με τη συσσωρευση τους η οποία διέφερε μεταξύ των χειρισμών κυρίως λόγω των διαφορων στη βιομάζα αυτών των κατηγοριών. Η απώλεια βάρους και των δυο ειδων φυτικών υπολειμμάτων ήταν μεγαλύτερη στον πυκνό θαμνωνα μεχρι τους 6 μήνες. Ο ρυθμος απωλειας βαρους του αυτοχθονου υλικου δε διέφερε σημαντικά μεταξύ των χειρισμών σε αντίθεση με αυτον του υλικου δείκτη που ήταν σημαντικά μεγαλύτερος στον εγκαταλειμμενο αγρο. Οι παράγοντες του περιβαλλοντος και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των υπολειμμάτων φαίνεται ότι καθόρισαν από κοινού τους ρυθμούς αποσύνθεσης των φυτικών υπολειμμάτων που παράγονται από την ποωδη βλάστηση.
Μελέτη του ρόλου της κασπάσης 8 κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης, διαφοροποίησης και λειτουργίας των Τ λεμφοκυττάρων χρησιμοποιώντας in vitro συστήματα και την τεχνολογία των διαγονιδιακών ποντικών
Authors: Ευαγγελίδου Μαρία
Published: January 2014

Η διατριβή αυτή επικεντρώνεται στη μελέτη των μηχανισμών που διέπουν την ενεργοποίηση, τη διαφοροποίηση και τη λειτουργία των Τ λεμφοκυττάρων κατά τη διάρκεια των ανοσολογικών αποκρίσεων. Πιο συγκεκριμένα, μελετάται η συμβολή και η εμπλοκή του μεταγωγού μονοπατιού σήματος του υποδοχέα 1 του TNF (TNFRI) και της κασπάσης 8 στο μεταγωγό μονοπάτι σήματος του υποδοχέα των Τ λεμφοκυττάρων (T cell receptor - TCR). Το μεταγωγό μονοπάτι σήματος του TNF/TNFRI, στο οποίο συμμετέχει και η κασπάση 8, είναι ένα από τα κύρια μονοπάτια τα οποία οδηγούν στην ενεργοποίηση του μεταγραφικού παράγοντα NF-κB. Ο NF-κΒ είναι απαραίτητος για την ενεργοποίηση των Τ λεμφοκυττάρων, καθώς έχει δειχθεί ότι η απενεργοποίησή του οδηγεί σε μειωμένες ανοσολογικές αποκκρίσεις και σημαντικά μειωμένη παραγωγή της ιντερλευκίνης 2. Ποντίκια με απενεργοποιημένο το γονίδιο του TNF ή του TNFRI εμφανίζουν καθυστερημένη έναρξη εκδήλωσης συμπτωμάτων αυτοάνοσων ασθενειών (όπως είναι η πειραματική αυτοάνοση εγκεφαλομυελίτιδα - ΕΑΕ - και η επαγόμενη από το κολλαγόνο αρθρίτιδα - CIA) όπως επίσης και χειρότερη κλινική εικόνα κατά τη χρόνια φάση των ασθενειών σε σύγκριση με τα φυσιολογικού τύπου ποντίκια. Αυτό δείχνει ότι το μεταγωγό μονοπάτι σήματος του TNF/TNFRI είναι θεμελιώδους σημασίας για την έναρξη αλλά και πορεία των νόσων αυτών. Ωστόσο, η συνεισφορά του μονοπατιού αυτού στην ενεργοποίηση και τις ανοσολογικές αποκρίσεις των δραστικών Τ λεμφοκυττάρων δεν έχει καθοριστεί πλήρως. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η κασπάση 8, μια εναρκτήριος κασπάση των αποπτωτικών μονοπατιών, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ενεργοποίηση των Τ λεμφοκυττάρων. Κατόπιν ενεργοποίησης του Τ υποδοχέα η κασπάση 8 δημιουργεί σύμπλοκο με τα μόρια BCL10 και MALT1 συνεισφέροντας, με τη βοήθεια του μορίου TRAF6, στη στρατολόγησή τους στις λιπιδικές σχεδίες των Τ λεμφοκυττάρων. Αυτό οδηγεί στην ενεργοποίηση του μεταγραφικού παράγοντα NF-κB που είναι απαραίτητος για τις σωστές ανοσολογικές αποκρίσεις και τη διαφοροποιημένη γονιδιακή έκφραση των Τ λεμφοκυττάρων. Έχει βρεθεί ότι μεταλλάξεις του γονιδίου της κασπάσης 8 σε ανθρώπους προκαλούν μειωμένη ενεργοποίηση των Τ και Β λεμφοκυττάρων όπως και των φυσικών κυττάρων φονιάδων, και ως εκ τούτου οδηγούν σε ανοσολογική ανεπάρκεια. ..................
Συγκριτική μελέτη επαγγελματικού προσανατολισμού μαθητών με ειδικές αναπτυξιακές διαταραχές σχολικών ικανοτήτων και μαθητών γενικού πληθυσμού
Authors: Ψαλλιδάκου Αδαμαντία
Published: January 2014

Ο Επαγγελματικός Προσανατολισμός στο χώρο της εκπαίδευσης αποσκοπεί στην ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας και στοχεύει στην υποστήριξη όλων των μαθητών, προκειμένου να επιλέξουν τη σχολική και την επαγγελματική τους κατεύθυνση. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση του Επαγγελματικού Προσανατολισμού των Μαθητών με Ειδικές Αναπτυξιακές Διαταραχές Σχολικών Ικανοτήτων που φοιτούν στις τρεις τάξεις του Γυμνασίου και η ανάδειξη των διαφορών που παρουσιάζουν σε σχέση με τους Μαθητές του Γενικού Πληθυσμού των αντίστοιχων τάξεων. Για την υλοποίηση της παρούσας έρευνας πραγματοποιήθηκαν: α) Διαγνωστική Διαδικασία που περιλάμβανε αρχικά τον ψυχολογικό έλεγχο με το Ψυχομετρικό Εργαλείο Wechsler Intelligence Scale III (WISC III) για τους Μαθητές με Ειδικές Αναπτυξιακές Διαταραχές Σχολικών Ικανοτήτων, β) Ψυχοπαιδαγωγική Εκτίμηση βάσει συγκεκριμένου εργαλείου, προκειμένου να προκύψουν Διαγνώσεις Διαταραχών για τους Μαθητές με Ειδικές Αναπτυξιακές Διαταραχές Σχολικών Ικανοτήτων, γ) χορήγηση συγκεκριμένου Ερωτηματολόγιου σε όλους τους Μαθητές, το οποίο περιείχε ερωτήσεις για Δημογραφικά στοιχεία, το Ερωτηματολόγιο για την αξιολόγηση της Αυτοαντίληψης και της Αυτοεκτίμησης ΠΑΤΕΜ ΙΙΙ, το Προσωπικό Επαγγελματικό Προφίλ του Career Decision Making Tool και το Eρωτηματολόγιο του Massachusetts Career Resource Network και δ) Πρακτικές Ασκήσεις στον Ηλεκτρονικό Υπολογιστή, με και χωρίς τη βοήθεια του Ορθογραφικού ελέγχου και της Αριθμομηχανής για όλους τους ερευνώμενους Μαθητές των δύο ομάδων. Τα αποτελέσματα της έρευνας κατέδειξαν ότι η χαμηλή Σχολική Επίδοση, το Μορφωτικό επίπεδο και το Επάγγελμα των γονιών και συγκεκριμένοι τομείς της Αυτοαντίληψης, της Αυτοεκτίμησης και των Ικανοτήτων των Μαθητών με Ειδικές Αναπτυξιακές Διαταραχές Σχολικών Ικανοτήτων που κυμαίνονται σε χαμηλότερα επίπεδα, σε σχέση με τους Μαθητές του Γενικού Πληθυσμού, διαμορφώνουν τις Επαγγελματικές τους Προτιμήσεις. Τα πιο προσφιλή Επαγγέλματα είναι τα τεχνικά, τα στρατιωτικά και τα εκπαιδευτικά, που δεν απαιτούν τη χρήση γραπτού λόγου και τα καλλιτεχνικά επαγγέλματα, που δεν προϋποθέτουν υψηλού επιπέδου πτυχία. Η βοηθητική χρήση των προαναφερθέντων Εργαλείων του Ηλεκτρονικού Υπολογιστή εξαλείφει τα παρατηρούμενα λάθη όλων των Μαθητών, που στην περίπτωση των Μαθητών με Ειδικές Αναπτυξιακές Διαταραχές Σχολικών Ικανοτήτων, είναι περισσότερα. Το παρόν εύρημα αναδεικνύει τη σημαντικότητα της χρήσης της τεχνολογίας, ιδιαίτερα για τα Άτομα με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες και διανοίγει αισιόδοξη προοπτική για την ισότιμη συμμετοχή όλων στα αγαθά του πολιτισμού.
Στρατηγικές ομάδες στην ελληνική γαλακτοβιομηχανία
Authors: Φέκα Βιργινία
Published: January 2014

Η Διαχρονικότητα του Μοντέλου Με την παρούσα διατριβή επιχειρείται η ανάδειξη ενός θεωρητικού πλαισίου, για τον εντοπισμό στρατηγικών ομάδων σε έναν -οποιονδήποτε- οικονομικό κλάδο ανάπτυξης επιχειρησιακών δραστηριοτήτων. Για το σκοπό αυτό ερευνήθηκε ενδελεχώς η βιβλιογραφία σχετικά με: α. την κουλτούρα των επιχειρήσεων, β. τους παράγοντες στο εξωτερικό και εσωτερικό περιβάλλον των επιχειρήσεων, γ. τον τρόπο λήψης στρατηγικών αποφάσεων, δ. τη δημιουργία στρατηγικών πλεονεκτημάτων, ε. την ύπαρξη φραγμών κινητικότητας, στ. τις σύγχρονες προσεγγίσεις για την ύπαρξη και τον εντοπισμό στρατηγικών ομάδων. Το ζήτημα αυτό, που απασχόλησε εδώ και πολλά χρόνια την επιστημονική κοινότητα, εξακολουθεί να μην έχει μια κοινά αποδεκτή προσέγγιση ως προς την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων της. Ως εκ τούτου εξακολουθεί να είναι ένα ενδιαφέρον και επίκαιρο θέμα προς διερεύνηση, αφού η ένταξη των επιχειρήσεων ενός κλάδου σε στρατηγικές ομάδες είναι υψηλής σημασίας, τόσο για τους ερευνητές, όσο και για τις ίδιες τις επιχειρήσεις -όπως φαίνεται από τη μελέτη που ακολουθεί. Θεωρητικό πλαίσιο Η έννοια της στατηγικής ομάδας αρχικά φάνηκε χρήσιμη στην εξήγηση της ετερογένειας μεταξύ των επιχειρήσεων μέσα σε έναν κλάδο. Ο Porter (1979) κατηύθυνε 5 το επίκεντρο της έρευνας προς μια πιο θεωρητική προσέγγιση για τις επιχειρήσεις, αναδεικνύοντας τη σχέση που υπάρχει μεταξύ των επιχειρήσεων που ανήκουν σε μια στρατηγική ομάδα και των αποδόσεων τους. Υπάρχει αρκετός προβληματισμός ανάμεσα στους θεωρητικούς και ερευνητές, για το πώς θα μπορούσε να προσδιοριστεί ένας σχετικά ασφαλής και έγκυρος τρόπος αναγνώρισης στρατηγικών ομάδων σε έναν κλάδο. Ο Porter αρχικά χρησιμοποίησε το σχετικό μέγεθος της επιχείησης στον κλάδο, προκειμένου να τις ταξινομήσει σε στρατηγικές ομάδες, χωρίζοντάς τες σε ηγέτες (leaders) και ακόλουθους (followers). Αργότερα εντόπισε συγκεκριμένες στρατηγικές μεταβλητές που αναφέρονται στις έντονες διαφορές μεταξύ των επιχειρήσεων μέσα στο δεδομένο κλάδο. (βλέπε κεφ.2). Οι Caves και Pugel (1980), η Oster (1982), ο Primeaux (1985), οι Ryans και Witting (1985), ο Hergert (1987), o Lahti (1989) και πολλοί άλλοι (βλέπε κεφ.2), είναι από τους θεωρητικούς που επεχείρησαν να προσεγγίσουν την αναγνώριση στρατηγικών ομάδων με διαφορετικούς τρόπους. .................
Μελέτη της προαλβουμίνης σε αιμοκαθαιρόμενους και σε μεταμοσχευμένους νεφροπαθείς
Authors: Χρυσοστόμου Σταυρούλα
Published: January 2014

Εισαγωγή-σκοπός: Η προαλβουμίνη είναι μία πρωτεΐνη του πλάσματος με μικρό χρόνο ημιζωής (2-3 ημέρες), πράγμα το οποίο της προσδίδει μεγαλύτερη ευαισθησία στις διάφορες αλλαγές της διατροφικής κατάστασης, οποιασδήποτε αιτιολογίας (1). Δυστυχώς όμως, ελάχιστα χρησιμοποιείται στην κλινική πράξη, παρόλα τα πλεονεκτήματά του που αφορούν όχι μόνο την αμεσότητά του ως δείκτη αλλά και τον φτηνό, απλό και εύκολο εργαστηριακό προσδιορισμό του (1, 50). Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η αξιολόγηση της διατροφικής κατάστασης των αιμοκαθαιρόμενων και των μεταμοσχευμένων νεφροπαθών χρησιμοποιώντας ως βασικό δείκτη την προαλβουμίνη και ακολούθως, συγκρίνοντας την με τους υπόλοιπους βιοχημικούς, ανθρωπομετρικούς και αιματολογικούς δείκτες. Οι σχετικές έρευνες για την προαλβουμίνη στην ομάδα των αιμοκαθαιρόμενων νεφροπαθών είναι περιορισμένες συγκριτικά με άλλους δείκτες (50), όπως την αλβουμίνη, ενώ αντίστοιχες έρευνες στους μεταμοσχευμένους, έχουν ελάχιστα αναφερθεί μέχρι σήμερα (109). Μέθοδοι: Η επιλογή όλων των ασθενών της έρευνας ήταν τυχαία. Συνολικά στην έρευνα έλαβαν μέρος 84 αιμοκαθαιρόμενοι νεφροπαθείς των νεφρολογικών κλινικών του Γενικού Νοσοκομείου Λαϊκόν, στην Αθήνα και του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας, στην Κύπρο και 156 μεταμοσχευμένοι του Γενικού Νοσοκομείου Λαϊκόν, στην Αθήνα. Οι μεταμοσχευμένοι χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, ανάλογα με την περίοδο της μεταμόσχευσης και συγκεκριμένα σε 1ου, σε 1-2ου και σε 3-10ου έτους μεταμοσχευμένοι. Σε όλους τους ασθενείς έγινε εργαστηριακός προσδιορισμός της προαλβουμίνης και με βάση τις αναλύσεις ρουτίνας ,πήραμε τις υπόλοιπες τιμές των άλλων εξεταζόμενων παραμέτρων της έρευνάς μας (αλβουμίνη, κρεατινίνη, γλυκόζη, χοληστερόλη, τριγλυκερίδια, λευκά αιμοσφαίρια). Ανθρωπομετρήσεις όπως σωματικό βάρος, δείκτης μάζας σώματος (BMI), περιφέρειες στο μέσο του βραχίονα (ΜΑC) και δερματοπτυχομετρήσεις δικεφάλου και τρικεφάλου συμπεριλαμβάνονται στην παρούσα έρευνα. Επιπλέον, σύντομο ιστορικό πάρθηκε από όλους τους ασθενείς που αφορούσε την παρουσία αναιμίας, διαβήτη ή υπέρτασης, τη χρονική διάρκεια της αιμοκάθαρσης ενώ για τους μεταμοσχευμένους λήφθηκε υπόψη το είδος της φαρμακευτικής ανοσοκατασταλτικής αγωγής τους, η διάρκεια αιμοκάθαρσης πριν τη μεταμόσχευση, το είδος του δότη (πτωματικό ή μη) και η προέλευσή του (συγγενικό ή μη). Αποτελέσματα: Οι αιμοκαθαιρόμενοι έχουν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα προαλβουμίνης συγκριτικά με τους μεταμοσχευμένους, αλλά και των δύο ομάδων, τα επίπεδα προαλβουμίνης είναι χαμηλότερα από τα φυσιολογικά. Επιπλέον, οι αιμοκαθαιρόμενοι ήταν στατιστικά μεγαλύτεροι σε ηλικία συγκριτικά με τους μεταμοσχευμένους, ενώ οι δύο ομάδες δεν διέφεραν σημαντικά όσον αφορά το σωματικό τους βάρος, το ΒΜΙ και τις περιφέρειες MAC. .........
Πειραματική μελέτη των εμβιομηχανικών ιδιοτήτων των καρπιαίων συνδέσμων και υποκατάσταση του σκαφομηνοειδούς συνδέσμου με αυτόλογο συνδεσμικό μόσχευμα
Authors: Νικολόπουλος Φώτιος
Published: January 2014

Ημελέτη αυτή χωρίζεται σε πέντε μέρη. Στο πρώτο μέρος καταγράφονται: Κεφάλαιο 1 - Ιστορική αναδρομή της σκαφομηνοειδούς και της καρπιαίας αστάθειας Κεφάλαιο 2 - Στοιχεία ανατομικής Κεφάλαιο 3 - Κινηματική του καρπού Κεφάλαιο 4 - Ορολογία Κεφάλαιο 5 - Μηχανισμός κάκωσης Κεφάλαιο 6 - Κλινική εξέταση του καρπού Κεφάλαιο 7 - Ακτινολογική διάγνωση Κεφάλαιο 8 - Ταξινόμηση των ασταθειών του καρπού Κεφάλαιο 9 - Μέθοδοι αποκατάστασης του σκαφομηνο­ειδούς διαχωρισμού Κεφάλαιο 10 - Σκοπός της πειραματικής μελέτης Κεφάλαιο 11 - Πειραματική Διαδικασία Κεφάλαιο 12 - Ορισμοί μετρούμενων μεγεθών Κεφάλαιο 13 - Ηλογική της πειραματικής διαδικασίας Στο δεύτερο μέρος καταγράφονται: Η πειραματική εργασία. Συγκεκριμένα η πειραματική εργασία περιγράφεται σε ξεχωριστά κεφάλαια για κάθε σύνδεσμο. Επι παραδείγματι, ο σύνδεσμος με τον κωδικό Κο5 που αφορά τον σκαφομηνοειδή, περιγράφεται στο Kεφάλαιο 14, όπου εκεί βρίσκονται και τα σχετικά πειρα­ματικά δεδομένα. Το Κεφάλαιο 35 περιέχει τον σύνδεσμο κεφαλοαγκιστρωτό με τον κωδικό Κo15 κοκ. Εντός του κάθε κεφαλαίου συμπεριλαμβάνονται γραφικές παραστά­σεις, εικόνες και όλο το υλικό που έχει ληφθεί επακριβώς κατά την διάρκεια των πειραμάτων. Στο τέλος κάθε κεφα­λαίου ακολουθεί όπου χρειάζεται σχετικός σχολιασμός. Στο τρίτο μέρος γίνεται η συγκριτική μελέτη των απο­τελεσμάτων των καρπιαίων συνδέσμων σε σχέση με τον σκαφομηνοειδή και η στατιστική επεξεργασία ολόκληρου του σκαφομηνοειδούς συνδέσμου (και οι τρεις μοίρες) σε σχέση πάντα με τη ραχιαία μοίρα του, τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα και οι σχετικές εργασίες. Στο τέταρτο μέρος καταγράφονται πραγματικές κλι­νικές περιπτώσεις, οι οποίες καταδεικνύουν του λόγου το αληθές, δηλαδή επαληθεύουν τα πειραματικά αποτελέ­σματα που είχαμε, καθώς και το συμπέρασμα που προκύ­πτει από την μελέτη αυτή. Στο πέμπτο μέρος υπάρχουν τα Ευρετήρια εικόνων, δια­γραμάτων, πινάκων, το παράρτημα και η βιβλιογραφία.
Φύση και ερμηνεία υδραυλικών και υδροχημικών χρονοσειρών και υδραυλικών παραμέτρων σε μέσο ασυνεχειών
Authors: Μπουρδάκου Ρωξάνη
Published: January 2014

Η νήσος Τήνος αποτελείται κυρίως από πετρώματα των κατηγοριών των μεταμορφιτών και των μαγματιτών. Η υδροφορία, συνεπώς, είναι υδροφορία μέσου ασυνεχειών δηλαδή οι βασικοί παράγοντες που διαμορφώνουν τον υδρογεωλογικό χαρακτήρα είναι το δευτερογενές πορώδες που δημιουργείται από τον τεκτονισμό και την αποσάθρωση που έχουν υποστεί οι σχιστόλιθοι κυρίως αλλά και οι γρανίτες και οι οφιόλιθοι. Οι πηγές στην Τήνο εκδηλώνονται στην πλειονότητα τους στις κοιλάδες που διαμορφώνονται στα σχιστολιθικά πετρώματα. Οι παροχές σε κάποιες απ’ αυτές είναι αρκετά μεγάλες. Οι πηγές στην περιοχή της Ζωδεμένης εμφανίζουν μέση παροχή 20m³/d και αντίστοιχα στην περιοχή του Τσικνιά κοντά στα 17m³/d. Η μελέτη των υδρογραμμάτων των πηγών με την εξίσωση Maillet κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο συντελεστής στέρησης είναι της τάξης 10⁻³ τιμή αναμενόμενη για υδροφορία μέσου ασυνεχειών. Η προτεινόμενη παραλλαγή της Drogue καταλήγει πως οι τιμές που συντελεστής n=6/5 και Qo/Qt = 6/5 προσεγγίζουν ικανοποιητικά την υδροφορία του μέσου ασυνεχειών στην Τήνο. Ως προς το χημισμό τα νερά της Τήνου είναι ποιοτικά καλά ενώ οι τιμές των ιόντων Na⁺ και Cl⁻ οφείλονται σε θαλάσσια αερολύματα.
Επίδραση ενδοαρτικής αντλίας αντιώθησης στην έκταση του φαινομένου μη επαναρροής σε πειραματικό μοντέλο ισχαιμίας επαναιμάτωσης
Authors: Πιερράκος Χαράλαμπος
Published: January 2014

Ο ρόλος της υποστήριξης με Ενδοαορτική Αντλία Αντιωθήσης (Ε.Α.Α) σε ασθενείς με ανεπίπλεκτο έμφραγμα του μυοκαρδίου παραμένει αδιευκρίνιστος και τα διαθέσιμα πειραματικά και κλινικά δεδομένα είναι αντικρουόμενα ΣΚΟΠΟΣ: Στην παρούσα μελέτη εξετάσαμε την επίδραση της Ε.Α.Α. στην έκταση του φαινομένου μη επαναρροής σε πειραματικό μοντέλο ισχαιμίας-επαναιμάτωσης. ΜΕΘΟΔΟΣ: Σε έντεκα χοίρους προακαλέσαμε παροδική ισχαιμία διάρκειας 1 ώρας ακολουθούμενη από επαναιμάτωση 2 ωρών. Σε έξι πειραματόζωα τοποθετήθηκε Ε.Α.Α η οποία τέθηκε σε λειτουργία 10 λεπτά προ της επαναιμάτωσης.( ΟΜΑΔΑ Α). Τα υπόλοιπα πέντε πειραματόζωα χρησιμοποιήθηκαν σαν ομάδα ελέγχου (ΟΜΑΔΑ Β). Στο τέλος κάθε πειράματος μετρήθηκε η έκταση του φαινομένου μη επαναρροής και η έκταση της νεκρωθείσας περιοχής εκφραζόμενη ως ποσοστό της υπό κίνδυνο περιοχής. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι αιμοδυναμικές παράμετροι προ και κατά την διάρκεια της ισχαιμίας δεν διέφεραν μεταξύ των δύο ομάδων. Κατά την διάρκεια της επαναιμάτωσης παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση της συστολικής και της τελοδιαστολικής αορτικής πίεσης στα πειραματόζωα της Ομάδας Α σε σχέση με τα πειραματόζωα της Ομάδας Β. Η έκταση του φαινομένου μη επαναρροής (35,6% ± 22 vs 65,8% ± 15 p= 0,03) και της νεκρωθείσας περιοχής ( 38,7 % ± 23 vs 65,8% ± 15 p=0,02) ήταν σημαντικά μικρότερη στα πειραματόζωα της Ομάδας Α σε σύγκριση με τα πειραματόζωα της Ομάδας Β. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ : Η Ε.Α.Α. μείωσε την έκταση του φαινομένου μη επαναρροής σε οξύ χοίρειο μοντέλο ισχαιμίας-επαναιμάτωσης.
Θεωρίες προσδιορισμού της κεφαλαιακής διάρθρωσης και εφαρμογές στην ελληνική οικονομία
Authors: Γενημάκης Γεώργιος
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εστιάζει στον τρόπο προσδιορισμού της βέλτιστης κεφαλαιακής διάρθρωσης. Η απόφαση χρηματοδότησης αποσκοπεί στη μεγιστοποίηση του πλούτου των μέτοχων της εταιρείας, μέσω της μεγιστοποίησης της χρηματιστηριακής αξίας της μετοχής ή εναλλακτικά μέσω της ελαχιστοποίησης του συνολικού κόστους κεφαλαίου. Το πρώτο τμήμα της έρευνας αναλύει τα αποτελέσματα από την αποστολή ερωτηματολογίων σε διευθυντικά στελέχη, ενώ το δεύτερο εξετάζει τη συσχέτιση ανάμεσα σε τρεις διαφορετικούς τρόπους μέτρησης της μόχλευσης και σε εννέα προσδιοριστικούς παράγοντες της εταιρικής κεφαλαιακής διάρθρωσης. Το δείγμα περιλαμβάνει ποιοτικά και ποσοτικά δεδομένα για την περίοδο από το 1998 έως και το 2006 από το σύνολο των εισηγμένων εταιρειών στο Χρηματιστήριο Αθηνών, εξαιρουμένων των τραπεζικών, χρηματοοικονομικών και ασφαλιστικών οργανισμών. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν την κυριαρχία της χρηματοδοτικής θεωρίας της ιεράρχησης έναντι της θεωρίας της αντιστάθμισης και καταδεικνύουν ότι οι ελληνικές εταιρείες προτιμούν την εσωτερική από την εξωτερική χρηματοδότηση. Εν κατακλείδι, ο εκάστοτε τρόπος υπολογισμού της μόχλευσης διαφοροποιεί τα εξαγόμενα συμπεράσματα και η κατηγορία δραστηριότητας των εισηγμένων εταιρειών αποτελεί βασικό προσδιοριστικό παράγοντα για τη διαμόρφωση της κεφαλαιακής δομής.
Σχεδιασμός και σύνθεση ετεροκυκλικών και συμπλόκων ενώσεων και η λειτουργία τους ως μοριακών διακοπτών και αισθητήρων
Authors: Παπαδάκης Ραφαήλ
Published: January 2014

Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής, νέα προϊόντα με βάση την 4,4'-διπυριδίνη, σχεδιάστηκαν και παρασκευάσθηκαν, και εξετάσθηκε η δυνατότητα λειτουργίας τους ως μοριακών διακοπτών και αισθητήρων. Τη μια κατηγορία από τις παρασκευασθείσες ενώσεις αποτελούσαν σύμπλοκα του δισθενούς σιδήρου με περιφερειακούς υποκαταστάτες κάποιες μονοϋποκατεστημένες 4,4'-διπυριδίνες, τα λεγόμενα προϊόντα monoquats. Τα προϊόντα αυτά αποδείχθηκαν διαλυτοχρωμικά. Σημαντικές μεταβολές της θέσης των κορυφών MLCT (metal to ligand charge transfer) των συμπλόκων, καταγράφηκαν μέσω αλλαγής της πολικότητας του περιβάλλοντός τους. Ακολούθησε ποσοτικοποίηση της επίδρασης της πολικότητας των διαλυτών στα φάσματα των εν λόγω ενώσεων με τη χρήση κατάλληλων εμπειρικών παραμέτρων που εκφράζουν την πολικότητα των διαλυτών. Μέσω των σχέσεων αυτών κατέστη δυνατή η αποτίμηση των “δεσποζουσών” αλληλεπιδράσεων μεταξύ των μορίων του διαλύτη και των μορίων των διαλυμένων διαλυτοχρωμικών ενώσεων. Η αποτίμηση αυτή ήταν σημαντική για την παραπέρα χρήση των ενώσεων αυτών ως αισθητήρων πολικότητας μοριακών διαστάσεων. Επιπλέον ο διαλυτοχρωμισμός των ενώσεων αυτών χρησιμοποιήθηκε για την αποσαφήνιση των φαινομένων μοριακής αναγνώρισης που λαμβάνουν χώρα στην κυβοτακτική περιοχή κατά την επιδιαλύτωση των μορίων τους, σε διάφορα δυαδικά μείγματα διαλυτών. Παρασκευάσθηκαν επίσης, διαλυτοχρωμικά μη συμμετρικά βιολογόνα. Αυτά περιείχαν ένα ενεργό μεθυλένιο ανά μόριο, το οποίο εύκολα υπό την επίδραση ακόμη και ασθενούς βάσης κατά Lewis, αποπρωτονιώνεται. Ο σχηματισμός του αντίστοιχου καρβανιόντος ακόμη και με την απλή διάλυση των προϊόντων σε καθαρούς διαλύτες, οδηγεί στη δημιουργία μιας σταθερής βετα?νης στο διάλυμα, η οποία είναι διαλυτοχρωμική λόγω της δυνατότητας ενδομοριακής μεταφοράς φορτίου, και η οποία σαφώς επηρεάζεται από την πολικότητα και τη βασικότητα των διαλυτών. Και σ' αυτήν την περίπτωση το φαινόμενο ποσοτικοποιήθηκε με τη χρήση κατάλληλων παραμέτρων που εκφράζουν την πολικότητα και βασικότητα Lewis των διαλυτών. Μια άλλη οικογένεια νέων μη συμμετρικών βιολογόνων (Ν-μεθυλο,Ν'-αρυλοβιολογόνα) παρασκευάσθηκαν και χαρακτηρίσθηκαν και μελετήθηκε η λειτουργία τους ως αισθητήρων σιδηροκυανιούχων ανιόντων. Τα υποκίτρινα διαλύματά τους παρατηρήθηκε ότι αποκτούν ένα κυανό χρώμα παρουσία έστω και μικρών μη στοιχειομετρικών ποσοτήτων σιδηροκυανιούχων ανιόντων. Η επίδραση της συγκέντρωσης των εν λόγω ανιόντων στα φάσματα PMR και UV-Vis-NIR των βιολογόνων μελετήθηκε. Παράλληλα, με τη χρήση κατάλληλου λογισμικού υπολογίστηκαν οι ενέργειες LUMO των μορίων-δεκτών, (βιολογόνων) και παρατηρήθηκε ότι αυτές συσχετίζονται άριστα με τις πειραματικές τιμές των κυματαριθμών μέγιστης απορρόφησης των σχηματιζόμενων ιοντικών ζευγών μεταξύ κατιόντων βιολογόνων και σιδηροκυανιούχων ανιόντων. Έτσι ποσοτικοποιήθηκε η επίδραση των υποκαταστατών των βιολογόνων στην σταθερότητα των διηγερμένων καταστάσεων των εν λόγω ιοντικών ζευγών.
Προσαρμοστικοί αλγόριθμοι εξισορρόπησης φόρτου σε κατανεμημένα περιβάλλοντα
Authors: Κωνσταντίνου Ιωάννης
Published: January 2014

Το αντικείμενο της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη τεχνικών εξισορρόπησης φόρτου σε κατανεμημένα συστήματα διαχείρισης δεδομένων. Στο πρώτο μέρος της εργασίας παρουσιάζεται ένας προσαρμοστικός επιγραμμικός (online) αλγόριθμος με σκοπό την εξισορρόπηση φόρτου εργασίας σε κατανεμημένες δομές δεδομένων που υποστηρίζουν την δρομολόγηση ερωτημάτων εύρους τιμών. Ο προτεινόμενος αλγόριθμος αντιμετωπίζει προβλήματα άνισων κατανομών φόρτου εργασίας που προκύπτουν όταν οι εξυπηρετητές διαμοιράζουν αντικείμενα διαφορετικής δημοτικότητας. Ο αλγόριθμος υλοποιήθηκε και εφαρμόστηκε σε έναν skip-γράφο, ένα δομημένο δίκτυο ομότιμων κόμβων ικανό να δρομολογεί ερωτήματα εύρους τιμών. Ο αλγόριθμος συγκρίθηκε πειραματικά και θεωρητικά κάτω από διαφορετικές και ρεαλιστικές συνθήκες κίνησης με άλλους παρόμοιους αλγόριθμους. Η πειραματική και θεωρητική ανάλυση αποδεικνύει ότι ο προτεινόμενος αλγόριθμος είναι πιο γρήγορος και καταναλώνει λιγότερους δικτυακούς πόρους κατά την διαδικασία της εξισορρόπησης. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας παρουσιάζεται μια κατανεμημένη αρχιτεκτονική δεικτοδότησης, αποθήκευσης και επερώτησης διαφορετικού τύπου δεδομένων μεγάλου όγκου. Σχεδιάζουμε και υλοποιούμε ένα κλιμακώσιμο σύστημα στο οποίο τόσο τα περιεχόμενα όσο και τα ευρετήρια αυτών δημιουργούνται και διαμοιράζονται πλήρως παράλληλα. Ο φόρτος εργασίας κατά την δημιουργία και εξυπηρέτηση τόσο των περιεχομένων όσο και του ευρετηρίου εξισορροπείται μεταξύ των κόμβων του συστήματος συνδυάζοντας καινοτόμες τεχνικές παράλληλης ανάλυσης δεδομένων με κατανεμημένες, αραιές NoSQL βάσεις δεδομένων. Το πρωτότυπό μας σύστημα δοκιμάστηκε κάτω από μεγάλο φόρτο ερωτημάτων και η μέση απόκρισή του κρατήθηκε σε τάξη millisecond.
Περιβαλλοντική διαχείριση λεκάνης ποταμού Νέστου
Authors: Μποσκίδης Ιωάννης
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή παρουσιάζει την περιβαλλοντική διαχείριση ενός από τα πιο σημαντικά οικοσυστήματα της Ελλάδας, της λεκάνης απορροής του ποταμού Νέστου, σύμφωνα με τα δεδομένα που θέτει η νέα Οδηγία-Πλαίσιο για το νερό. Οι στόχοι που τέθηκαν στην παρούσα διατριβή ήταν: • Η συλλογή πληροφοριών σχετικά με το γεωλογικό, υδρογεωλογικό και μορφολογικό καθεστώς της λεκάνης του Νέστου. • Η ανάπτυξη και η εφαρμογή ενός εκτεταμένου συστήματος παρακολούθησης των ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών όλων των υδατικών σωμάτων (ποτάμια, λιμναία, υπόγεια, παράκτια) της περιοχής έρευνας. • Η ανάλυση και η αξιολόγηση της υφιστάμενης περιβαλλοντικής κατάστασης του ποταμού Νέστου. • Η προσομοίωση των διεργασιών που λαμβάνουν χώρα στην περιοχή μελέτης, με τη χρήση υπολογιστικών μοντέλων προσομοίωσης. [...]
Συμβολή στη βελτιστοποίηση μεθοδολογιών ελέγχου συστημάτων ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές σε συνδυασμό με αποθήκευση ενέργειας
Authors: Πάτσιος Χαράλαμπος
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία μελετώνται τα συστήματα ανεμογεννητριών αρχικά σε απομονωμένη λειτουργία, στη συνέχεια σε διασυνδεδεμένη λειτουργία με ηλεκτρικό δίκτυο και τέλος ενταγμένα σε μικρούς υβριδικούς σταθμούς παραγωγής από ανανεώσιμες πηγές, οι οποίοι περιλαμβάνουν και συστήματα αποθήκευσης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις μεθοδολογίες ελέγχου ενώ παράλληλα αναπτύσσονται και συγκρίνονται εναλλακτικά δυναμικά μοντέλα αναπαράστασης των συνιστωσών των ανεμογεννητριών. Στα πλαίσια της εργασίας αναπτύχθηκε συζευγμένο μοντέλο αναπαράστασης της γεννήτριας μονίμων μαγνητών, το οποίο συνδυάζει δυναμικό ισοδύναμο κύκλωμα με πεδιακή ανάλυση βασισμένη στη μέθοδο πεπερασμένων στοιχείων. Το μοντέλο που αναπτύχθηκε επέτρεψε τη μελέτη ηλεκτρικών και μηχανικών φαινομένων ανώτερης τάξης με πολύ καλή ακρίβεια. Τα αποτελέσματα του μοντέλου χρησιμοποιήθηκαν για τη σχεδίαση κατάλληλου ελεγκτή, ο οποίος επέτρεψε την αντιμετώπιση προβλημάτων κυμάτωσης της ισχύος εξόδου σε περίπτωση εκκεντρότητας της γεννήτριας. Διερευνήθηκε η συμπεριφορά ελεγκτών για την ανεύρεση του σημείου λειτουργίας μέγιστης ισχύος της ανεμογεννήτριας (maximum power point tracking, MPPT). Στα πλαίσια αυτά σχεδιάστηκαν, υλοποιήθηκαν και αξιολογήθηκαν τέσσερις διαφορετικοί ελεγκτές MPPT ανεμογεννήτριας, συγκρίνοντας τα αποτελέσματά τους, τόσο σε επίπεδο προσομοίωσης όσο και σε πειραματική διάταξη, στις περιπτώσεις βηματικής μεταβολής της ταχύτητας και πραγματικής χρονοσειράς ανέμου. Η σύγκριση των ελεγκτών οδήγησε στην ανάδειξη συγκεκριμένων πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων τους και σε πρόταση βελτιστοποίησης ελεγκτή ασαφούς λογικής μέσω κατάλληλης προσαρμογής των παραμέτρων εξόδου. Μελετήθηκε ακόμα, η διασυνδεδεμένη λειτουργία της ανεμογεννήτριας και αναπτύχθηκε ελεγκτής, ο οποίος επιτρέπει την επέκταση παραμονής στο δίκτυο της ανεμογεννήτριας σε περιπτώσεις σφαλμάτων και βυθίσεων της τάσης του δικτύου, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, επιτυγχάνοντας παράλληλα περιορισμό του ρεύματος στις περιπτώσεις αυτές. Τέλος αναλύθηκε η λειτουργία της ανεμογεννήτριας στα πλαίσια ενός αυτόνομου υβριδικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από Α.Π.Ε., ο οποίος συνδυάζει τεχνολογίες υδρογόνου για παραγωγή - αποθήκευση ενέργειας. Προτάθηκε νέα μεθοδολογία διαχείρισης των συνιστωσών, η οποία εξασφαλίζει την αδιάλειπτη παροχή ισχύος στο φορτίο, σε συνδυασμό με αυξημένη αξιοπιστία και απόδοση του συστήματος.
Ανάπτυξη μοντέλου μαθηματικού προγραμματισμού και κατασκευή πληροφοριακού συστήματος υποστήριξης αποφάσεων για το μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό του ελληνικού συστήματος ηλεκτροπαραγωγής
Authors: Γεωργίου Παρασκευάς
Published: January 2014

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής αποτελεί ο μακροχρόνιος ενεργειακός σχεδιασμός του ελληνικού τομέα ηλεκτροπαραγωγής για την περίοδο 2009-2020 με τη χρήση του Μαθηματικού Προγραμματισμού. Αναπτύσσεται μία ολοκληρωμένη μεθοδολογική προσέγγιση υποστήριξης αποφάσεων η οποία βασίζεται σε ένα μαθηματικό μοντέλο το οποίο ενσωματώνεται σε ένα κατάλληλο πληροφοριακό σύστημα. Το καινοτόμο γνώρισμα της διατριβής συνίσταται στη μοντελοποίηση της διερεύνησης διασύνδεσης των νησιών του Αιγαίου πελάγους με την ηπειρωτική Ελλάδα υπό το πρίσμα της οικονομικά άριστης επέκτασης και λειτουργίας ολόκληρου του τομέα ηλεκτροπαραγωγής. Κατασκευάζεται ένα τεχνολογικό ενεργειακό μοντέλο Μικτού Ακέραιου Γραμμικού Προγραμματισμού το οποίο αναπαριστά σε πολύ υψηλό βαθμό ανάλυσης τη δομή και τις ιδιαιτερότητες του ελληνικού τομέα ηλεκτροπαραγωγής. Το πρόβλημα του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού αντιμετωπίζεται ακολουθώντας δύο προσεγγίσεις: α) ως ένα κλασικό πρόβλημα αριστοποίησης με κριτήριο την ελαχιστοποίηση του συνολικού κόστους ηλεκτροπαραγωγής και β) ως πολυκριτηριακό πρόβλημα με 2η αντικειμενική συνάρτηση την ποσότητα των συνολικών εκπομπών CO2. Το βασικό συμπέρασμα είναι η εμφανής τάση του ελληνικού ηλεκτρικού συστήματος για την ανάπτυξη διασυνδέσεων μεταξύ των νησιών του Αιγαίου και της ηπειρωτικής Ελλάδας, η οποία παρουσιάζει οικονομικά και περιβαλλοντικά οφέλη για ολόκληρο τον κλάδο της ηλεκτροπαραγωγής. Στο σενάριο αναφοράς με διασύνδεση, η καθαρή παρούσα αξία του συνολικού διαχρονικού κόστους μειώνεται κατά 3% σε σχέση με το αντίστοιχο σενάριο δίχως διασύνδεση και οφείλεται στη συμπίεση του σωρευτικού κόστους καυσίμων κατά 4,3 δισεκατομμύρια €. Επίσης πραγματοποιείται σημαντική μείωση των εκπομπών CO2 ιδίως στη νησιωτική Ελλάδα εξαιτίας της υψηλής αιολικής διείσδυσης, των εισαγωγών ηλεκτρικής ενέργειας και της παύσης λειτουργίας των πετρελαϊκών σταθμών. Μία ενδιαφέρουσα διαπίστωση είναι η πολύ μεγάλη διείσδυση της αιολικής ενέργειας η οποία ενισχύεται σημαντικά με την ύπαρξη των διασυνδέσεων οδηγώντας στην εγκατάσταση 2 GW περισσότερης αιολικής ισχύος. Η πολυκριτηριακή εκδοχή του προβλήματος καταδεικνύει την ύπαρξη εναλλακτικών στρατηγικών υλοποίησης του μακροχρόνιου ενεργειακού σχεδιασμού. Βασική διαπίστωση είναι ότι όλες οι ικανές λύσεις του σεναρίου με διασύνδεση υπερέχουν εκείνων του σεναρίου δίχως διασύνδεση, επιβεβαιώνοντας το γεγονός ότι η ανάπτυξη των διασυνδέσεων δρα συνεχώς επ' ωφελεία του τομέα ηλεκτροπαραγωγής και προς τις δύο κατευθύνσεις των κριτηρίων.
Μοντέλα απωλειών κλήσεων πολυδιάστατης τηλεπικοινωνιακής κίνησης με έμφαση σε ασύρματα δίκτυα
Authors: Βασιλάκης Βασίλειος
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται την ανάλυση και προσομοίωση των συστημάτων απωλειών πολυδιάστατης τηλεπικοινωνιακής κίνησης, σε επίπεδο κλήσεων. Στα πλαίσια της διατριβής έχουν μελετηθεί ασύρματα δίκτυα τεχνολογίας W-CDMA, ενσύρματα συνδεσιμοστρεφή δίκτυα και οπτικά δίκτυα. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στα ασύρματα δίκτυα. Η ανάλυση των συστημάτων απωλειών κίνησης εξαρτάται κατά κύριο λόγο από τις διαδικασίες άφιξης και εξυπηρέτησης των κλήσεων. Στην διδακτορική αυτή διατριβή προτείνονται οκτώ νέα μοντέλα απωλειών κλήσεων. Τα έξη από αυτά είναι κατάλληλα για την ανάλυση της απόδοσης σε επίπεδο κλήσεων των ασύρματων δικτύων τεχνολογίας W-CDMA. Τα υπόλοιπα δύο είναι γενικά μοντέλα, κατάλληλα για ενσύρματα συνδεσιμοστρεφή τηλεπικοινωνιακά δίκτυα και οπτικά δίκτυα. Ανάλογα με την διαδικασία άφιξης των κλήσεων στο σύστημα, διακρίνουμε δύο είδη κίνησης: τυχαία και ψευδο-τυχαία. Η τυχαία κίνηση παράγεται όταν η διαδικασία άφιξης των κλήσεων στο σύστημα είναι Poisson. Αυτό αντιστοιχεί στην υπόθεση ότι έχουμε άπειρο πλήθος πηγών που παράγουν κλήσεις. Όταν το πλήθος των πηγών είναι πεπερασμένο, τότε παράγεται ψευδο-τυχαία κίνηση. Ανάλογα με τις απαιτήσεις των κλήσεων σε πόρους και σε χρόνο εξυπηρέτησης κατά την άφιξή τους στο σύστημα, διακρίνουμε τρία είδη κίνησης: σταθερή, ελαστική και προσαρμοζόμενη. Η σταθερή κίνηση παράγεται από κλήσεις που έχουν σταθερές απαιτήσεις σε πόρους και σε χρόνο εξυπηρέτησης. Η ελαστική και η προσαρμοζόμενη κίνηση παράγεται από κλήσεις που μπορούν να έχουν διαφορετικές, εναλλακτικές απαιτήσεις σε πόρους, ανάλογα με την διαθεσιμότητα των πόρων στο σύστημα. Ανάλογα με την συμπεριφορά των κλήσεων μετά την αποδοχή τους στο σύστημα, διακρίνουμε: α) κλήσεις που κατά την διάρκεια της εξυπηρέτησης δεν μπορούν να μεταβάλουν το εύρος ζώνης που τους έχει ανατεθεί (σταθερός ρυθμός μετάδοσης), και β) κλήσεις που κατά την διάρκεια της εξυπηρέτησης μπορούν να μεταβάλουν το εύρος ζώνης (ελαστικός ρυθμός μετάδοσης) προκειμένου το σύστημα να μπορεί να δεχτεί και άλλες κλήσεις.
Δρομολόγηση με βάση πολλαπλά κόστη σε ασύρματα αδόμητα δίκτυα
Authors: Παπαγεωργίου Χρήστος
Published: January 2014

Μέχρι σήμερα στη δρομολόγηση στα ασύρματα αδόμητα δίκτυα λαμβάνεται ως κριτήριο ένα μοναδιαίο μέγεθος για κάθε σύνδεσμο του δικτύου το οποίο αναπαριστά το κόστος της μετάδοσης πάνω στον συγκεκριμένο σύνδεσμο. Στη δρομολόγηση με βάση πολλαπλά κριτήρια η βασική ιδέα είναι ότι σε κάθε σύνδεσμο ανατίθεται ένα διάνυσμα από παραμέτρους κόστη με βάση το οποίο προκύπτει και ένα αντίστοιχο διάνυσμα για κάθε μονοπάτι. Για κάθε ζευγάρι κόμβων αποστολέα παραλήπτη γίνεται καταρχήν η εύρεση όλων των υποψήφιων για χρήση μονοπατιών. Τα υποψήφια μονοπάτια που λαμβάνονται υπόψη κατά τη διαδικασία επιλογής έχουν την ιδιότητα να είναι μη κυριαρχημένα μεταξύ τους. Στη συνέχεια εφαρμόζεται στο σύνολο των μη κυριαρχημένων μονοπατιών μια συνάρτηση που συνδυάζοντας τις συνιστώσες του κάθε διανύσματος παράγει το κόστος χρήσης κάθε μονοπατιού και έτσι το μονοπάτι με το ελάχιστο κόστος επιλέγεται για χρήση. Στα πλαίσια της εργασίας καταρχήν μελετήθηκε ο αλγόριθμος δρομολόγησης με πολλαπλά κόστη χρησιμοποιώντας παραμέτρους κόστη σχετικές με την ενέργεια όπως η τρέχουσα διαθέσιμη ενέργεια στους κόμβους και η ισχύς μετάδοσης τους. Στη συνέχεια στις παραμέτρους προστέθηκε και η παρεμβολή που δημιουργείται από τη μετάδοση πάνω σε ένα σύνδεσμο. Τα αποτελέσματα των προσομοιώσεων έδειξαν ότι ο αλγόριθμος δρομολόγησης με πολλαπλά κόστη σε σχέση με τον ελάχιστου μήκους διαδρομής κατανέμει πιο ομοιόμορφα την κίνηση στο δίκτυο, επιμηκύνει τον χρόνο ζωής του δικτύου και αυξάνει το ποσοστό των παραδιδόμενων πακέτων. Στο επόμενο στάδιο της εργασίας έγινε μια κατανεμημένη υλοποίηση του αλγορίθμου δρομολόγησης με πολλαπλά κόστη που επιπλέον λαμβάνει υπόψη την κινητικότητα των κόμβων του δικτύου η οποία και πάλι φάνηκε να υπερέχει έναντι πιο παραδοσιακών πρακτικών. Τέλος η ιδέα της δρομολόγησης με πολλαπλά κόστη εφαρμόστηκε για τη λύση του προβλήματος ενεργό αποδοτικής πολλαπλής η ολικής εκπομπής (multicasting ή broadcasting αντίστοιχα). Στόχος ήταν να βρεθεί η βέλτιστη ενεργό αποδοτικά ακολουθία συνδέσμων πάνω στους οποίους πρέπει να γίνει μετάδοση ενός πακέτου προκείμενου να υλοποιηθεί η επιθυμητή εκπομπή. Σαν παράμετροι κόστη χρησιμοποιήθηκαν η τρέχουσα διαθέσιμη ενέργεια και η ισχύς μετάδοσης των κόμβων. Τα αποτελέσματα δείχνουν σαφή υπέροχη του αλγορίθμου με πολλαπλά κόστη έναντι παραδοσιακών λύσεων τόσο για πολλαπλή εκπομπή όσο και για ολική εκπομπή.