bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Μελέτη της επίδρασης του trastuzumab (herceptin) σε κυκλοφορούντα CK-19 mRNA θετικά κύτταρα, στο αίμα και το μυελό των οστών, ασθενών με καρκίνο του μαστού
Authors: Μποζιονέλου Βασιλική
Published: January 2014

Η ανίχνευση κυκλοφορούντων στο περιφερικό αίμα (Circulating Tumor Cells-CTCs) ή διεσπαρμένων στο μυελό των οστών (Disseminated Tumor Cells-DTCs) καρκινικών κυττάρων ορίζεται ως μικρομεταστατική νόσος και σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση, αυξημένο κίνδυνο υποτροπής και μικρότερη επιβίωση, σε ασθενείς με πρώιμο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού. Η ανίχνευση της μικρομεταστατικής νόσου βασίζεται στη χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων κατά μορίων, όπως οι κυτταροκερατίνες, τα οποία εκφράζονται στα επιθηλιακά αλλά όχι στα μεσεγχυματικά αιμοποιητικά κύτταρα. Μεγαλύτερη ευαισθησία έχει η κυτταροκερατίνη 19 (CK-19) με ανοσοκυτταροχημεία. Εναλλακτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν μοριακές τεχνικές (PCR, RT-PCR). Τα κυτταροτοξικά φάρμακα εξαλείφουν τα μικρομεταστατικά κύτταρα σε <50% των αρχικά CK19mRNA-θετικών ασθενών, ενώ η ανίχνευση CTCs/DTCs μετά τη χημειοθεραπεία σχετίζεται με μειωμένη επιβίωση στον πρώιμο καρκίνο του μαστού. Η υπερέκφραση του HER2 υποδοχέα στα CTCs/DTCs είναι υπερδιπλάσια (>60%) αυτής του πρωτοπαθούς όγκου (20-25%). Η ανίχνευση HER2-θετικώνCTCs/DTCs σχετίζεται με μειωμένη ελεύθερη νόσου (DFS) και συνολική επιβίωση (OS). Στοχεύσαμε τα χημειο-ανθεκτικά μικρομεταστατικά κύτταρα με το αντι-HER2 μονοκλωνικό αντίσωμα Trastuzumab (Herceptin) με σκοπό να δείξουμε αν συμβάλλει στην εξάλειψη τους, και εφόσον αυτό συμβαίνει ποια επίπτωση έχει στην κλινική έκβαση ασθενών με πρώιμο καρκίνο του μαστού. Στο πρώτο σκέλος της μελέτης, ένα βραχύ σχήμα χορήγησης του trastuzumab πέτυχε να εξαλείψει τα μικρομεταστατικά κύτταρα στο 93% 30 προθεραπευμένων ασθενών με πρώιμο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού. Η ανίχνευση του CK19mRNA έγινε με nested RT-PCR (ποιοτικά) και σε 16 ασθενείς που υπήρχαν διαθέσιμα δείγματα έγινε και ποσοτικός προσδιορισμός του CK19mRNA με realtime RT-PCR. Στο δεύτερο σκέλος, 75 ασθενείς με πρώιμο HER2-αpvητικó καρκίνο μαστού και ανιχνεύσιμα CTCs πριν και μετά τη συμπληρωματική ΧΜΘ, τυχαιοποιήθηκαν σε trastuzumab έναντι παρακολούθησης, με πρωτεύοντα στόχο το DFS στα 3 έτη και δευτερεύοντα το ποσοστό εξάλειψης των CTCs. 72% των ασθενών στο σκέλος του trastuzumab έναντι μόνο 26% στο σκέλος της παρακολούθησης αρνητικοποίησαν το CK19mRNA. CK+/HER2+ CTCs ανιχνεύθηκαν σε ποσοστό 90% των ασθενών, με ανοσοφθορισμό. Η στόχευση των ανθεκτικών CTCs με το αντίσωμα επιτυγχάνει σημαντική μείωση του κινδύνου υποτροπής και παράταση της ελεύθερης νόσου επιβίωσης (DFS). Το όφελος του trastuzumab φαίνεται να οφείλεται στην εξάλειψη των CK+/HER2+ CTCs και άρα η χρήση του θα μπορούσε πιθανά να ωφελήσει και ασθενείς με HER2-αpvητικoύςπρωτοπαθείς όγκους. Τα αποτελέσματα είναι ενδεικτικά της κλινικής σημασίας που μπορεί να έχει η στόχευση των χημειο-ανθεκτικών CTCs με τη «συμπληρωματική» χορήγηση του trastuzumab. Επιβεβαίωση τους απαιτείται με μεγαλύτερη, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη.
Διηλεκτρικές ιδιότητες υλικών
Authors: Αθανασοπούλου Μαρία
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή αποτελείται από δύο μέρη: το πρώτο αφορά στη μελέτη της επίδρασης των συνθηκών του περιβάλλοντος στις διηλεκτρικές ιδιότητες επιλεγμένων στερεών, υγρών και πολυμερών διηλεκτρικών υλικών, ενώ το δεύτερο μέρος αφορά στη μελέτη συνθηκών ηλεκτροχημικής παρασκευής και θερμικής κατεργασίας ημιαγώγιμων υμενίων CdSe. Τα στερεά ιοντικά διηλεκτρικά υλικά (Τ1Ο₂, ΑΙ₂Ο₃ και Li₂CΟ₃) που επιλέγηκαν χρησιμοποιήθηκαν σε μορφή κονίας σχηματίζοντας μείγματα ποικίλης σύστασης, τα οποία στη συνέχεια μορφοποιήθηκαν σε στερεά δείγματα και υποβλήθηκαν σε θερμική κατεργασία σχηματίζοντας κεραμικά υλικά. Μελετάται η εξάρτηση των διηλεκτρικών μεγεθών από τη σύσταση και τη μορφολογία του δείγματος, το βαθμό της θερμικής κατεργασίας και τις συνθήκες του περιβάλλοντος (θερμοκρασία, υγρασία). Προτείνεται η κατασκευή υλικών με υψηλές τιμές διηλεκτρικής σταθεράς και χαμηλές απώλειες, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μικροηλεκτρονικές και τηλεπικοινωνιακές εφαρμογές. Από τα υγρά διηλεκτρικά επελέγη το μονωτικό λάδι που έχει ευρεία χρήση σε ηλεκτρολογικούς εξοπλισμούς, με σημαντικότερη τη χρήση του στους μετασχηματιστές. Μελετάται η διηλεκτρική συμπεριφορά του διηλεκτρικού υγρού (ορυκτέλαιο) μετά τη προσθήκη νανο-σωματιδίων χαμηλής συγκέντρωσης. Σκοπός είναι ο έλεγχος της διηλεκτρικής συμπεριφοράς του ελαίου και η αντιστροφή πιθανών αρνητικών φαινομένων γήρανσης εξαιτίας παραπροϊόντων. Από την κατηγορία των πολυμερών επελέγη το διαξονικά προσανατολισμένο πολυπροπυλένιο (ΒΟΡΡ). Μελετήθηκαν οι διηλεκτρικές ιδιότητές του, μετά από επαναλαμβανόμενη έκθεση σε περιβάλλον υπεριωδών ακτινών (UV) και υγρασίας. Σκοπός του δεύτερου μέρους αυτής της διατριβής είναι η δημιουργία λεπτών υμενίων σεληνιούχου καδμίου σε υπόστρωμα νικελίου και η μελέτη των ηλεκτρικών και μορφολογικών ιδιοτήτων των εναποτιθέμενων υμενίων. Οι παράγοντες που διαφοροποιούνται είναι: η θερμοκρασία διαλύματος, η επιφάνεια του υποστρώματος (οξείδωση νικελίου), η παρουσία αζώτου κατά την ηλεκτρόλυση και η θερμική επεξεργασία των παραχθέντων δοκιμίων παρουσία αζώτου. Η κάθε κατεργασία μελετάται πως επηρεάζει την κρυστάλλωση του παραγόμενου υμενίου CdSe, τις ανορθωτικές του ιδιότητες καθώς και την μορφολογία της επιφάνειας. Τέλος συνιστάται η μέθοδος σύμφωνα με την οποία παρατηρήθηκαν τα πιο ενδεδειγμένα αποτελέσματα έτσι ώστε ο παραγόμενος ημιαγωγός να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για φωτοβολταική μετατροπή.
Διαδικτυακά προσαρμοστικά εκπαιδευτικά παιχνίδια
Authors: Μαραγκός Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Η διατριβή εντάσσεται στο πλαίσιο υποστήριξης της μαθησιακής διαδικασίας, της διδακτικής της Πληροφορικής και ειδικότερα της εκμάθησης εισαγωγικών εννοιών του προγραμματισμού με την αξιοποίηση του διαδικτύου και των προσαρμοστικών εκπαιδευτικών παιχνιδιών. Στα πλαίσια της διατριβής υλοποιήθηκε το διαδικτυακό και προσαρμοστικό εκπαιδευτικό παιχνίδι πολλών χρηστών TALENT, το οποίο στοχεύει στην εκμάθηση εισαγωγικών εννοιών του προγραμματισμού. Σημαντική παράμετρος για τη σχεδίαση και υλοποίηση του TALENT υπήρξε η μελέτη: •των προϋποθέσεων για τη δημιουργία αποτελεσματικών περιβαλλόντων μάθησης, •των κατηγοριών και των χαρακτηριστικών των ηλεκτρονικών εκπαιδευτικών παιχνιδιών,•των μεθοδολογιών για την υποστήριξη της προσαρμοστικότητας σε ηλεκτρονικά εκπαιδευτικά παιχνίδια,•της έννοιας της ροής της βέλτιστης εμπειρίας,•του μοντέλου σχεδίασης ηλεκτρονικών εκπαιδευτικών παιχνιδιών και την υποστήριξη της λειτουργίας του διπλού βρόχου μάθησης,•των δομικών στοιχείων των ηλεκτρονικών εκπαιδευτικών παιχνιδιών καθώς και οι κατευθυντήριες γραμμές για τη σχεδίασή της,•της σημαντικότητας εκμάθησης του προγραμματισμού και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μαθητές,•των μινι-γλωσσών και των μινι-περιβαλλόντων για την εκμάθηση του προγραμματισμού,•των χαρακτηριστικών υπαρχόντων ηλεκτρονικών παιχνιδιών για την εκμάθηση του προγραμματισμού και •των εργαλείων συγγραφής εκπαιδευτικών περιβαλλόντων.Με βάση τα παραπάνω, το TALENT σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε έτσι ώστε να:•ενσωματώνει τις προϋποθέσεις ενός αποτελεσματικού περιβάλλοντος μάθησης•αποτελεί ένα παιχνίδι κατηγορίας περιπέτειας και ρόλου •υποστηρίζει την προσαρμογή στις ικανότητες του μαθητή και στο γνωστικό του επίπεδο με προσαρμογή στο περιεχόμενο των δραστηριοτήτων και την καθοδήγηση – πλοήγηση του μαθητή. •διατηρεί την εμπειρία της βέλτιστης ροής χρησιμοποιώντας το διαχωρισμό των προγραμματιστικών δραστηριοτήτων με βάση τους μαθησιακούς στόχους και υποστηρίζοντας τη διαδικασία της «σκαλωσιάς μάθησης» με σταδιακή αύξηση των απαιτήσεων των δραστηριοτήτων,•υποστηρίζει τη δημιουργία καλύτερων λύσεων και στρατηγικών από το μαθητή μέσω της λειτουργίας του διπλού βρόχου, •ακολουθεί τις κατευθυντήριες γραμμές για τη σχεδίαση των δομικών στοιχείων των εκπαιδευτικών ηλεκτρονικών •επικεντρώνει στις έννοιες του προγραμματισμού που σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία αντιμετωπίζουν δυσκολίες οι μαθητές, •χρησιμοποιεί μία ειδικά σχεδιασμένη μίνι-γλώσσα προγραμματισμού που υποστηρίζει όλες τις προγραμματιστικές δομές •υποστηρίζει τον οπτικό προγραμματισμό και την εκτέλεση των εντολών του προγράμματος του μαθητή βήμα-βήμα•αξιοποιεί το διαδίκτυο και υποστηρίζει πολλούς χρήστες •υποστηρίζεται από εργαλείο συγγραφής Στο πλαίσιο της αξιολόγησης του TALENT πραγματοποιήθηκαν δύο εμπειρικές έρευνες. Τα αποτελέσματα από τις δύο εμπειρικές έρευνες που διεξήχθησαν είναι θετικά και φανερώνουν την αποδοχή και την ικανοποίηση των συμμετεχόντων φοιτητών και μαθητών για τις δυνατότητες που παρέχονται από το περιβάλλον, ενώ αναδεικνύουν και τη θετική συνεισφορά του στη μαθησιακή διαδικασία.
Μικροχειρουργική τεχνική ελεύθερων αγγειούμενων κρημνών στην επανορθωτική χειρουργική κεφαλής και τραχήλου
Authors: Αντωνόπουλος Δημήτριος
Published: January 2014

Η μικροχειρουργική τεχνική και η μεταφορά ελεύθερων αγγειούμενων κρημνών για την αποκατάσταση εκτεταμένων και σύνθετων ελλειμμάτων ογκολογικής ή τραυματικής αιτιολογίας της κεφαλής και του τραχήλου αποτελεί μέθοδο επιλογής. Με την τεχνική αυτή επιτυγχάνεται στον ίδιο χρόνο με την εκτομή, η λειτουργική και αισθητική αποκατάσταση με μειωμένο ποσοστό επιπλοκών και επίπτωση από την δότρια περιοχή. Στην παρούσα μελέτη καταγράφουμε και αναλύουμε την εμπειρία μας σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν με μικροχειρουργική τεχνική και ελεύθερους αγγειούμενους κρημνούς.Την περίοδο 2003 έως 2010, σε 48 ασθενείς πραγματοποιήθηκαν 56 ελεύθεροι αγγειούμενοι κρημνοί. Οι 34 ασθενείς από τους 48 υπεβλήθηκαν συγχρόνως σε ογκολογική εκτομή λόγω Ca και σε αποκατάσταση, ενώ σε 14 από τους 48 ασθενείς αφορούσε έλλειμμα τραυματικής αιτιολογίας. Η τοπογραφία του ελλείμματος αφορούσε το τριχωτό της κεφαλής και του μετώπου σε 12 ασθενείς (25%), το μέσο τριτημόριο του προσώπου και τα παραρίνια σε 9 ασθενείς (18.7%), το κάτω τριτημόριο του προσώπου και τραχήλου σε 27 ασθενείς (56.25%). Σε 7 ασθενείς χρησιμοποιήθηκαν διπλοί ελεύθεροι αγγειούμενοι κρημνοί και σε 41 ασθενείς μονήρεις κρημνοί. Χρησιμοποιήθηκαν συνολικά 56 ελεύθεροι αγγειούμενοι κρημνοί. Σε 16 ασθενείς χρησιμοποιήθηκε φλεβικό μόσχευμα (33.3%). Οι κρημνοί επιλογής ήταν ο κερκιδικός κρημνός 28.5%, ο κρημνός της περόνης 17.8%, ο προσθιοπλάγιος κρημνός του μηρού 14.2%, ο μυοδερματικός κρημνός του ορθού κοιλιακού(VRAM) 12.5% και εγκάρσιος(ΤΡΑΜ) 5.3%, ο κρημνός του πλατέως ραχιαίου 8.9%, ο κρημνός του ισχνού προσαγωγού 7.1% και ο πρόσθιος οδοντωτός 1.7%. Οι μικροαγγειακές αναστομώσεις έγιναν στα αγγεία του τραχήλου σε ποσοστό 96.2%. Η επιβίωση των κρημνών ήταν σε ποσοστό 92.8% (52/56) και 4 κρημνοί απορρίφθηκαν (7.1%) λόγω θρόμβωσης. Ένας ασθενής απεβίωσε στην μετεγχειρητική περίοδο λόγω σοβαρών συστηματικών επιπλοκών. Ο σωστός σχεδιασμός, η επιλογή του κατάλληλου κρημνού, η εμπειρία στην μικροχειρουργική και η συνεργασία των εμπλεκόμενων ιατρικών ομάδων είναι αυτά που διασφαλίζουν το υψηλό ποσοστό επιτυχίας στην επανορθωτική μικροχειρουργική με πολύ καλό λειτουργικό και αισθητικό αποτέλεσμα.
Παραγωγή νανο-κρυσταλλικού βαϊμίτη από αργιλικά διαλύματα
Authors: Κρέστου Αθηνά
Published: January 2014

Πρόδρομο υλικό για την παρασκευή γ-Al2O3, καθώς και όλων των υπολοίπων μεταβατικών ή ενεργών αλουμινών (η-, δ- και θ- Al2O3) που χρησιμοποιούνται σε καταλυτικές εφαρμογές, αποτελεί τόσο το υδροξείδιο του αργιλίου (γιββσίτης, γ-Al(OH)3) όσο και το οξυ-υδροξείδιο του αργιλίου (βαιμίτης, γ-AlOOH). Η απόδοση των προϊόντων αυτών ενισχύεται όταν παρασκευάζονται από νανο-δομημένες σκόνες. Τα διαλύματα που προκύπτουν κατά τη διεργασία Bayer είναι υπέρκορα αργιλικά διαλύματα (ΥΑΔ) και οδηγούν στη σύνθεση γιββσίτη. Ο γιββσίτης αυτός αποτελεί την κυρίαρχη πρώτη ύλη και συγχρόνως την παλαιότερη για την παρασκευή εμπορικών προϊόντων ενεργής αλούμινας, παρ’όλο που για τη μετατροπή του στις προαναφερθείσες ενεργές αλούμινες απαιτείται ο μετασχηματισμός του σε βαιμίτη. Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής, ήταν από τα διαλύματα αυτά να παραχθεί νανο-κρυσταλλικός βαιμίτης με ομογενή καταβύθιση (απουσία φύτρων) σε θερμοκρασία χαμηλότερη από 100οC. Για τα πειράματα χρησιμοποιήθηκε συνθετικό ΥΑΔ (γραμμομοριακού λόγου Na2O/Al2O3 ίδιου με τα διαλύματα Bayer). Το διάλυμα αυτό λειτούργησε ως μέσο εξουδετέρωσης διαλυμάτων οξεών, με αποτέλεσμα την καταβύθιση νανο-κρυσταλλικού βαιμίτη σε θερμοκρασίες 30-90οC, pH 5-7 και για χρόνους γήρανσης του προκύπτοντα πολφού στο μητρικό διάλυμα από καθόλου έως 48 ώρες. Από τα πειράματα αυτά, φάνηκε οτι τα ανιόντα που είναι παρόντα επηρεάζουν τις συνθήκες καταβύθισης, ενώ υπάρχει ένας βέλτιστος συνδυασμός Τ – pH - χρόνου γήρανσης για τον οποίο τα πρώτα κατακρημνίσματα νανο-κρυσταλλικού βαιμίτη είναι ταυτοποίησιμα, με την αύξηση της θερμοκρασίας να μειώνει το απαιτούμενο pH και το χρόνο γήρανσης για την ανάπτυξη των κρυστάλλων βαιμίτη. Μεταξύ διαφόρων οξέων, η εξουδετέρωση του HCl σε ατμοσφαιρικές συνθήκες, οδήγησε στην καταβύθιση βαιμιτών με μέσο μέγεθος κρυσταλλιτών της τάξης των 4 - 4,5nm, ειδικής επιφάνειας από 85 έως 171m2/g και με στενή κατανομή πόρων στο μεσο-πορώδες. Τα αντίστοιχα προϊόντα θερμικής επεξεργασίας (γ-Al2O3) αποτελούνταν επίσης από νανο-κρυστάλλους, παρουσίασαν ειδικές επιφάνειες από 180 έως 280 m2/g, μέσο-πορώδες καθώς και θερμική σταθερότητα μέχρι τους 900οC, ιδιότητες συγκρίσιμες με την γ-αλούμινα που προέρχεται από βαιμίτες που συντίθενται βιομηχανικά με τη μέθοδο Ziegler.
Μυική ισχύς και κόπωση αναπνευστικών μυών σε παιδιά με κυστική ίνωση
Authors: Δάσιος Θεόδωρος
Published: January 2014

Η λειτουργία των αναπνευστικών μυών σε ασθενείς με Κυστική Ίνωση (ΚΙ) μπορεί να εκτιμηθεί με τη μέτρηση της μέγιστης εισπνευστικής πίεσης (Pimax), της μέγιστης εκπνευστικής πίεσης (Pemax), του δείκτη πίεσης-χρόνου των αναπνευστικών μυών (PTImus), του ρυθμού μυϊκής χαλάρωσης (MRR) και του μέγιστου ρυθμού αύξησης πίεσης (MRPD). Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να μελετήσει τους δείκτες εκτίμησης της λειτουργίας των αναπνευστικών μυών σε ασθενείς με ΚΙ και την πιθανή επίδραση σπιρομετρικών και διατροφικών διαταραχών στη λειτουργία των αναπνευστικών μυών στους ασθενείς αυτούς καθώς και την πιθανή επίδραση της αεροβικής άσκησης στη λειτουργία των αναπνευστικών μυών σε ασθενείς με ΚΙ. Μελετήθηκε η λειτουργία των αναπνευστικών μυών με μέτρηση των PTImus, Pimax, Pemax, MRR και MRPD σε 140 ασθενείς με ΚΙ και σε ομάδα ελέγχου 140 υγιών μαρτύρων αντίστοιχης ηλικίας και φύλου. Η εκτίμηση της αναπνευστικής λειτουργίας περιλάμβανε μέτρηση του βιαίως εκπνεόμενου όγκου αέρα σε 1 δευτερόλεπτο (FEV₁), της βιαίως εκπνεόμενης χωρητικότητας (FVC) και της βιαίως εκπνεόμενης ροής μεταξύ του 25% και του 75% της ζωτικής χωρητικότητας (MEF₂₅₋₇₅). Η διατροφική εκτίμηση περιλάμβανε μέτρηση της περιφέρειας μυών μέσου βραχίονα (MAMC), της δερματικής πτυχής τρικέφαλου (TST), της μυϊκής επιφάνειας του βραχίονα (UAMA) και του δείκτη μάζας σώματος (BMI). Οι Pimax και Pemax βρέθηκαν σημαντικά ελαττωμένες σε ασθενείς με ΚΙ συγκρινόμενες με την ομάδα ελέγχου (p<0.01 και p<0.001 αντίστοιχα). Ο δείκτης PTImus βρέθηκε σημαντικά αυξημένος σε ασθενείς με ΚΙ σε σχέση με τα υγιή άτομα της ομάδας ελέγχου (p<0.05). Ο δείκτης PTImus βρέθηκε σημαντικά αυξημένος σε ασθενείς με ΚΙ και επηρεασμένους σπιρομετρικούς δείκτες. Επιπλέον, σε ασθενείς με ΚΙ ο δείκτης PTImus βρέθηκε να παρουσιάζει σημαντική αρνητική συσχέτιση με το δείκτη UAMA (p<0.05). Οι ασθενείς με ΚΙ και χαμηλές τιμές BMI δεν εμφάνισαν σημαντικά αυξημένες τιμές PTImus. Ο δείκτης MRR κατά την εκτέλεση δοκιμασίας Pemax (p<0.05) και ο δείκτης MRPD κατά την εκτέλεση δοκιμασίας Pemax (p<0.005) ήταν σημαντικά επηρεασμένοι σε ασθενείς με ΚΙ σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Οι ασκούμενοι ασθενείς με ΚΙ εμφάνισαν υψηλότερες τιμές μέγιστων αναπνευστικών πιέσεων και χαμηλότερες τιμές του δείκτη PTImus σε σχέση με μη ασκούμενους ασθενείς με ΚΙ. Συμπερασματικά, αυτή η μελέτη κατέδειξε ότι οι ασθενείς με ΚΙ εμφανίζουν υψηλότερες τιμές PTImus σε σχέση με το γενικό πληθυσμό. Ασθενείς με επηρεασμένους FEV₁, FVC and MEF₂₅₋₇₅, και UAMA εμφανίζουν υψηλότερες τιμές PTImus σε σχέση με ασθενείς με φυσιολογικούς ή λιγότερο επηρεασμένους διατροφικούς και σπιρομετρικούς δείκτες. Η αεροβική άσκηση πιθανόν να επιδρά ευεργετικά στη διατήρηση της ισχύος των αναπνευστικών μυών σε ασθενείς με ΚΙ.
Διερεύνηση της χρήσης μόνιμων χημικών τροποποιητών και εσωτερικού προτύπου για τη βελτίωση της πολυστοιχειακής φασματομετρίας ατομικής απορρόφησης με φούρνο γραφίτη
Authors: Πασιάς Ιωάννης
Published: January 2014

Η Πολυστοιχειακή Φασματομετρία Ατομικής Απορρόφησης μεΗλεκτροθερμαινόμενο Φούρνο Γραφίτη αποτελεί μία από τις πλέοναποδοτικές τεχνικές για τον προσδιορισμό ιχνοστοιχείων σε διάφορες μήτρες,εξαιτίας του χαμηλού κόστους της, της πολυστοιχειακής της φύσης και τωνικανοποιητικά χαμηλών ορίων ανίχνευσης σε σχέση και με άλλες παρόμοιεςτεχνικές. Από την άλλη μεριά, η συγκεκριμένη τεχνική υπόκειται σε μια σειράπαρεμποδίσεων που προκαλεί τη μείωση της ευαισθησίας προσδιορισμού καιτην ανάγκη χρήσης της χημικής τροποποίησης. Η συγκεκριμένη μελέτηπέτυχε να προτείνει εναλλακτικές τεχνικές προκατεργασίας καιποσοτικοποίησης για την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων παρεμποδίσεωνσε δύσκολες μεθόδους προσδιορισμού μετάλλων, αμέταλλων καιμεταλλοειδών σε συνδυασμό πάντα με τη χρήση χημικών τροποποιητών.Οι νέες τεχνικές και μέθοδοι που αναπτύχθηκαν, εφαρμόστηκαν: (α) για τοταυτόχρονο προσδιορισμό Pb, Cd, Ni και As σε ατμοσφαιρικά σωματίδια μεχρήση μείγματος Zr-Ir ως μόνιμου χημικού τροποποιητή, (β) για τονπροσδιορισμό B σε δείγματα γαρίδας με τη χρήση, για πρώτη φορά, του Geως εσωτερικού προτύπου και (γ) για τον προσδιορισμό ολικού και τωνανόργανων ειδών του αρσενικού σε δείγματα ρυζιού και ρυζάλευρου.Όλες οι μέθοδοι που αναπτύχθηκαν στη συγκεκριμένη μελέτη παρείχανβελτιωμένα χαρακτηριστικά επίδοσης, σε σχέση με τις μεθόδους τηςβιβλιογραφίας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η χρήση Zr/Ir ως μόνιμουχημικού τροποποιητή βελτίωσε την ευαισθησία προσδιορισμού σεπραγματικά δείγματα και παρείχε χαμηλότερες τιμές απορρόφησηςυποβάθρου, ενώ παράλληλα αύξησε το χρόνο ζωής του γραφίτη. Επιπλέον οσυνδυασμός χρήσης εσωτερικού προτύπου και μόνιμου χημικού τροποποιητήεπέτρεψε την διόρθωση των σφαλμάτων που προέκυψαν κατά τη διάρκειατης προετοιμασίας του δείγματος προς ανάλυση. Τέλος, οι νέες διαδικασίεςπροκατεργασίας δειγμάτων για τον προσδιορισμό ιχνοστοιχείων (B, As) καιορισμένων ειδών As (As(III), As(V)) πέτυχαν τη μείωση της απώλειας τωναναλυτών κατά τα στάδια της εκχύλισης και της πέψης.
Ανταπόκριση στη θεραπεία με αντιβιοτικά τελευταίας εκλογής λοιμώξεων σε πειραματόζωα (επίμυες, μύες, κονίκλους) από πολυανθεκτικά μικρόβια
Authors: Μιχαήλ Γεώργιος
Published: January 2014

Με την παρούσα μελέτη, επιχειρήθηκε να συμπληρωθεί ένα κενό στη βιβλιογραφία σχετικά με αποτελεσματικά σχήματα θεραπείας πολυανθεκτικών μικροβίων, που στηριζόταν κατά ένα μεγάλο ποσοστό στα πειράματα in vitro. Πιο συγκεκριμένα, μελετήθηκαν στελέχη OS-MRSA και διερευνήθηκε η δραστικότητα της οξακιλλίνης, με in vivo πειράματα. Επίσης, η παρούσα μελέτη περιέλαβε πειραματικές λοιμώξεις με απευθείας σύγκριση της οξακιλλίνης με τη βανκομυκίνη. Μελετήθηκε in vivo η δραστικότητα πολλών αντιβιοτικών τελευταίας εκλογής, ως μονοθεραπείες ή σε συνδυασμούς, για τη θεραπεία εντεροβακτηριακών που παράγουν καρβαπενεμάσες τύπου KPC. Χρησιμοποιήθηκαν η τιγεκυκλίνη, η ριφαμπικίνη, η κολιστίνη, η μεροπενέμη και η γενταμικίνη. Επιλέχθηκαν στελέχη με φαινοτυπική ευαισθησία στη μεροπενέμη, παρά την παραγωγή της καρβαπενεμάσης. Τέλος, διερευνήθηκε με τα πειραματικά μοντέλα της παρούσας μελέτης, η δραστικότητα της μεροπενέμης αλλά και η λοιμογόνος δύναμη στελεχών A. baumannii που εμφανίζουν ετερογενή έκφραση της αντοχής. Ειδικότερα, η δικλοξακιλλίνη θεράπευσε επιτυχώς το 66.7% των λοιμώξεων με στελέχη OS-MRSA σε επίμυες, ομοίως με τη βανκομυκίνη, η οποία έδρασε επιτυχώς έναντι του 75% των στελεχών, ενώ η δικλοξακιλλίνη ήταν αποτελεσματική σε λοιμώξεις όπου η βανκομυκίνη απέτυχε. Επιπλέον, η άμεση σύγκριση των δραστικοτήτων της δικλοξακιλλίνης και της βανκομυκίνης έδειξαν ότι η δικλοξακιλλίνη ήταν ομοίως αποτελεσματική με τη βανκομυκίνη σε περισσότερο από τα μισά στελέχη OS-MRSA που μελετήθηκαν. Αποτελέσματα των πειραματικών λοιμώξεων του A. baumannii υποδηλώνουν ότι οι ετερογενείς υποπληθυσμοί του έχουν μειωμένη λοιμογόνο δύναμη σε σχέση με τα κλινικά στελέχη, αφού 9/15 επίμυες που μολύνθηκαν από εμμένοντες ή ετεροανθεκτικούς υποπληθυσμούς και δεν έλαβαν θεραπεία επιβίωσαν, ενώ όλα όσα μολύνθηκαν από τα κλινικά στελέχη και επίσης δεν έλαβαν θεραπεία απεβίωσαν. Αυτά τα αποτελέσματα πιθανώς αντανακλούν τις συνέπειες των μεταλλάξεων που επιφέρουν την ετερογένεια ανάπτυξης έναντι στη μεροπενέμη. Η TIG ως μονοθεραπεία, εμφάνισε ισότιμη αποδοτικότητα με την RIF στο πρώτο 24ωρο αλλά ήταν ανώτερη της RIF στο δεύτερο 24ωρο. Επίσης είναι αξιοσημείωτο να αναφερθεί ότι η βακτηριοκτόνος δράση της τυγεκυκλίνης από το πρώτο 24ωρο και συνεχίζεται και στο δεύτερο 24ωρο. Η RIF ήταν αποτελεσματικότερη των COL, GEN και MER στο πρώτο 24ωρο αλλά στην συνέχεια έχανε τη δραστικότητά της, αν και παρέμενε η πιο αποδοτική από τα άλλα αντιβιοτικά. Εν κατακλείδι, οι συνδυασμοί των TIG+GEN και TIG+RIF είναι καθαρά οι κορυφαίοι συνδυασμοί.
Διερεύνηση δυναμικού ποικιλιών σόργου για εγχώρια αειφορική παραγωγή βιοκαυσίμων
Authors: Βλάχος Χρήστος
Published: January 2014

Το σόργο (Sorghum bicolor L. Moench) αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά σιτηρά σε παγκόσμιο επίπεδο και μία πολλά υποσχόμενη καλλιέργεια για την ελληνική γεωργία. Περιλαμβάνει διαφορετικούς τύπους οι οποίοι δύνανται να έχουν πολλαπλές χρήσεις. Το γεγονός ότι το σόργο αποτελεί φυτό υψηλής φωτοσυνθετικής δυνατότητας ενώ παράλληλα παρουσιάζει μειωμένες απαιτήσεις σε εισροές το καθιστά ως ένα από τα πιο σημαντικά φυτά και για την παραγωγή βιοκαυσίμων. Με δεδομένη την υποχρέωση όλων των κρατών-μελών της ΕΕ να καλύψει το 10% των καυσίμων για τις μεταφορές με βιοκαύσιμα, καθίσταται αναγκαία η αξιολόγηση των καταλληλότερων πρώτων υλών για την παραγωγή βιοαιθανόλης και στη χώρα μας.Για το σκοπό αυτό αξιολογήθηκαν ποικιλίες γλυκού και χορτοδοτικού σόργου, σόργου του Σουδάν και σόργου υψηλής βιομάζας ως προς το παραγωγικό τους δυναμικό και τη δυνατότητα οικονομικά βιώσιμης και αειφορικής παραγωγής βιοαιθανόλης. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε σε πέντε πειραματικούς αγρούς, τέσσερα στην Βοιωτία (2008-10 & 2012) και ένα στον Έβρο (2008). Παράλληλα, διερευνήθηκε η δυνατότητα αξιοποίησης του διαθέσιμου γενετικού υλικού για την ανάπτυξη βελτιωτικού προγράμματος για τη δημιουργία εγχώριων ποικιλιών.Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι ποικιλίες γλυκού σόργου παρουσίασαν τη μεγαλύτερη καταλληλότητα για παραγωγή βιοαιθανόλης πρώτης γενιάς με εξαιρετική προοπτική για αξιοποίηση τους και για παραγωγή βιοαιθανόλης δεύτερης γενιάς. Αντίστοιχα καλά παραγωγικά αποτελέσματα έδωσαν και αρκετές ποικιλίες χορτοδοτικού τύπου καθώς και τύπου υψηλής βιομάζας, οι οποίες όμως ενδείκνυνται για παραγωγή βιοαιθανόλης δεύτερης γενιάς και βιοαερίου.Από τη ανάλυση της διαχρονικής μεταβολής των ζαχάρων με ‘ομικές’ τεχνικές προέκυψε ότι δεν υφίσταται μεταβολή των ολικών ζυμώσιμων ζαχάρων στα στελέχη όταν αυτά συγκομίζονται ένα μήνα μετά το άριστο στάδιο (μαλακή ζύμη) ή ακόμα και όταν συγκομιστούν στο στάδιο αυτό και παραμείνουν στον αγρό επί ένα μήνα. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να διευρυνθεί ο χρόνος τροφοδοσίας πρώτης ύλης στις αντίστοιχες βιομηχανικές μονάδες. Προέκυψε επίσης πληθώρα δεδομένων της διακύμανσης των μεταβολιτών σε φύλλα και στελέχη του γλυκού σόργου παρέχοντας χρήσιμο υπόβαθρο για περαιτέρω μελέτες της ανάπτυξης, παραγωγικότητας και βελτίωσης του σόργου στο πλαίσιο προσέγγισης βιολογίας συστημάτων.Ο προσδιορισμός των παραμέτρων που υπεισέρχονται στην αξιολόγηση των κριτηρίων αειφορίας της παραγόμενης βιοαιθανόλης υπέδειξε ότι οι ποικιλίες γλυκού σόργου ικανοποιούν δυνάμει τα κριτήρια αυτά στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Η εκτίμηση των σχετικών γενετικών παραμέτρων στο υλικό που μελετήθηκε, κατέδειξε τη δυνατότητα επιτυχούς διεξαγωγής βελτιωτικού προγράμματος για τη δημιουργία υψηλοαποδοτικών ποικιλιών σόργου, κατάλληλες για τις αγροκλιματικές συνθήκες της χώρας.
Calculation of electrical conductivity and electrothermal analysis of multilayered carbon reinforced composites
Authors: Αθανασόπουλος Νικόλαος
Published: January 2014

Κατά τη διάρκεια της παρούσας διδακτορικής διατριβής, αποδείχθηκε ότι η ηλεκτρική αγωγιμότητα των πολύστρωτων και ηλεκτρικά ανισότροπων υλικών με ίνες άνθρακα, μπορεί να εκφραστεί από έναν ισοδύναμο τανυστή δεύτερης τάξης, ο οποίος είναι το άθροισμα των τανυστών κάθε στρώσης. Ο ισοδύναμος τανυστής ισχύει υποθέτοντας ότι το πάχος συγκριτικά με τις υπόλοιπες διαστάσεις του υλικού είναι πολύ μικρό. Η μαθηματική έκφραση με την οποία μπορεί να προβλεφθεί η ηλεκτρική αγωγιμότητα ενός πολύστρωτου υλικού για οποιαδήποτε αλληλουχία στρώσεων αποδείχτηκε με συστηματικό τρόπο και βασίζεται στην αρχή διατήρησης του ηλεκτρικού φορτίου. Η ηλεκτρική αγωγιμότητα κάθε στρώσης μελετήθηκε πειραματικά στις δύο κύριες διευθύνσεις. Κάθετα στη διεύθυνση των ινών αναπτύχθηκε ένα εμπειρικό μοντέλο πρόβλεψης της ηλεκτρικής αγωγιμότητας συναρτήσει του πάχους της στρώσης, της περιεκτικότητας σε ίνες άνθρακα και της θερμοκρασίας. Σε όλες τις περιπτώσεις μελετήθηκαν πολύστρωτα υλικά ινών άνθρακα χωρίς μήτρα (πορώδης μορφή-CF preforms) και με πολυμερική μήτρα (CFRPs). Η επιβεβαίωση της εγκυρότητας του ισοδύναμου τανυστή έγινε με τρεις διαφορετικούς τρόπους: α) μέσω μετρήσεων της ηλεκτρικής αντίστασης, για διαφορετικές αλληλουχίες στρώσεων, β) μέσω του φαινομένου Joule, καταγράφοντας και συγκρίνοντας το αναπτυσσόμενο θερμοκρασιακό πεδίο με το θερμοκρασιακό πεδίο που υπολογίζεται αριθμητικά, γ) μέσω τρισδιάστατων αριθμητικών μοντέλων όπου τείνουν στην αναλυτική λύση του δισδιάστατου προβλήματος. Στη συνέχεια αναπτύχτηκαν ηλεκτροθερμικά μοντέλα με τη μέθοδο των πεπερασμένων διαφορών με σκοπό τη μελέτη του θερμοκρασιακού πεδίου για διαφορετικές αλληλουχίες στρώσεων. Το ηλεκτρικό πρόβλημα εκφράζεται από μία ελλειπτική διαφορική εξίσωση όπου το υλικό είναι ηλεκτρικά ανισότροπο και ομογενές ή μη ομογενές ενώ το θερμικό πρόβλημα είναι θερμικά ανισότροπο και ομογενές. Χρησιμοποιώντας τον ισοδύναμο τανυστή το τρισδιάστατο πρόβλημα μετατρέπεται σε ένα δισδιάστατο πρόβλημα με αποτέλεσμα να απαιτούνται λιγότεροι πόροι για την επίλυση του προβλήματος. Η συγκεκριμένη εργασία μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μία πληθώρα εφαρμογών όπως στην ανάπτυξη και στη λειτουργία θερμαινόμενων στοιχείων ενισχυμένων με ίνες άνθρακα (καλούπια όπου το θερμαντικό στοιχείο το αποτελούν οι ίνες άνθρακα) αλλά και στην ανίχνευση βλάβης συνθέτων υλικών με αγώγιμη ενίσχυση.
Διερεύνηση των παραγόντων φλεγμονώδους αντίδρασης του επισκληρίδιου καθετήρα κατά την επισκληρίδια αναισθησία και αναλγησία
Authors: Χλωροπούλου Πελαγία-Παρασκευή
Published: January 2014

Εισαγωγή : Η φλεγμονώδης αντίδραση του οργανισμού σε διάφορους τύπους αναισθησίας έχει μελετηθεί εκτενέστατα σε μείζονες κοιλιακές χειρουργικές επεμβάσεις καθώς και σε επεμβάσεις του θώρακα. Εν τούτοις, παρά το γεγονός ότι μείζονες ορθοπαιδικές επεμβάσεις που αφορούν την αντικατάσταση μεγάλων εκφυλισμένων αρθρώσεων όπως του ισχίου και του γόνατος είναι πολύ συχνές, ελάχιστες δημοσιεύσεις υπάρχουν στην διεθνή βιβλιογραφία που να αναφέρονται στην μελέτη της φλεγμονώδους αντίδρασης μετά από τέτοιου είδους χειρουργικές επεμβάσεις. Επιπλέον σε όλες τις βιβλιογραφικές αναφορές συγκρίνεται η επίπτωση στην φλεγμονώδη αντίδραση της γενικής αναισθησίας με αυτή της επισκληρίδιας, αλλά δεν υπάρχει σύγκριση μεταξύ ραχιαίας και επισκληρίδιας και συνδυασμένης ραχιαίας με επισκληρίδια.Υλικό-Μέθοδος : Σε αυτή την προοπτική τυχαιοποιημένη μελέτη τρείς ομάδες ασθενών, που είχαν προγραμματισθεί να υποβληθούν σε ολική αρθροπλαστική του γόνατος συνεπεία οστεοαρθρίτιδας, εκτιμήθηκαν σχετικά με την φλεγμονώδη αντίδραση σε τρείς τύπους περιοχικής αναισθησίας. Σε 30 ασθενείς με ραχιαία αναισθησία που ακολουθήθηκε από ενδοφλέβια αναλγησία με μορφίνη (Ομάδα Α), σε 24 ασθενείς με επισκληρίδια αναισθησία που ακολουθήθηκε από επισκληρίδια αναλγησία (Ομάδα Β) και σε 23 ασθενείς με συνδυασμένη ραχιαία και επισκληρίδια αναισθησία και επισκληρίδια αναλγησία (Ομάδα Γ), η φλεγμονώδης αντίδραση αξιολογήθηκε με την μέτρηση των ακόλουθων παραγόντων : αριθμό λευκοκυττάρων WBC, C-αντιδρώσα πρωτείνη, χειμοτακτική πρωτείνη μονοκυττάρων (MCP-1, monocyte chemotactic protein-1), ιντερλευκίνες IL-1,IL-6, IL-10, IL-18, TNF-a και μόρια προσκόλλησης CD11a και CD62L, σε τρία δείγματα αίματος, αμέσως πρίν την έναρξη της αναισθησίας (δείγμα 1), αμέσως μετά την σύγκλειση του χειρουργικού τραύματος (δείγμα 2) και 24 ώρες μετεγχειρητικά (δείγμα 3)Αποτελέσματα : Οι τιμές έδειξαν μία στατιστικά σημαντική αύξηση της τιμής της MCP-1 (p < 0.02) στους ασθενείς της ομάδας με ραχιαία αναισθησία (Ομάδα Α) Από τα μόρια προσκόλλησης παρατηρήθηκε μία στατιστικά πολύ σημαντική αύξηση στην έκφραση του CD11b στα μονοκύτταρα ομοίως στην ομάδα Α και στο δείγμα αίματος που ελήφθη 24 ώρες μετεγχειρητικά (Δείγμα 3). Ομοίως η έκφραση του CD62L στα ουδετερόφιλα πολυμορφοπύρηνα ελαττώθηκε στατιστικά πολύ σημαντικά στο δείγμα αίματος που ελήφθη 24 ώρες μετεγχειρητικά στην ομάδα των ασθενών με ραχιαία αναισθησία σε σύγκριση με τους ασθενείς της επισκληρίδιας αναισθησίας και της συνδυασμένης.Συμπεράσματα : Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η επισκληρίδια αναισθησία που ακολουθήθηκε από επισκληρίδια αναλγησία προκάλεσε μικρότερη φλεγμονώδη αντίδραση σε σύγκριση με την συνδυασμένη ραχιαία και επισκληρίδια αναισθησία αλλά στατιστικά πολύ σημαντικά μικρότερη σε σύγκριση με την ραχιαία αναισθησία που ακολουθήθηκε από ενδοφλέβια αναλγησία στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ολική αρθροπλαστική του γόνατος. Επιπλέον από τους δείκτες φλεγμονής που μελετήθηκαν οι πιο ευαίσθητοι ήταν τα μόρια προσκόλλησης CD11b και CD62l.
Mετασχηματισμοί και αναπαραστάσεις του ορεινού χώρου (από τον 19o αιώνα μέχρι σήμερα)
Authors: Δρίνης Ιωάννης
Published: January 2014

Η μελέτη επιχειρεί να μελετήσει τους χωρικούς μετασχηματισμούς της Δημητσάνας από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα. Πρόκειται για μετασχηματισμούς που συνδέονται με τη δημιουργία του ελληνικού κράτους και των θεσμών του, την επέκταση του καπιταλισμού και τις νέες γεωγραφικές φαντασίες που διαδίδονται στο πλαίσιο της εθνικής ιδεολογίας. Ο σταδιακός μετασχηματισμός της Δημητσάνας σε «αυθεντικό» και «παραδοσιακό» εναλλακτικό τουριστικό προορισμό εξετάζεται στο πλαίσιο των νέων δημόσιων πολιτικών που προβάλλουν τις αναπαραστάσεις του ορεινού αγροτικού χώρου ως «πολιτισμικής κληρονομιάς». Η έννοια της «κατοίκησης», όπως την επεξεργάζεται κυρίως ο Βρετανός ανθρωπολόγος Tim Ingold, χρησιμοποιείται ως έννοια-κλειδί για τη μελέτη της κοινωνικής παραγωγής του χώρου. Η επιτόπια εθνογραφική έρευνα (2007-2011), η μελέτη ιστορικών και άλλων αρχείων καθώς και οπτικού υλικού (φωτογραφιών, βίντεο, τηλεοπτικών προγραμμάτων, διαφημίσεων κ.ά.) αποτελούν τις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν για τη συναγωγή των δεδομένων.
Συμβολή στη μελέτη της βιολογίας και οικολογίας του ζωοπλαγκτού σε λίμνες της Δυτικής Ελλάδας
Authors: Χαλκιά Αικατερίνη
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή εστιάστηκε στη μελέτη των σημαντικότερων οικολογικών καιβιολογικών παραμέτρων του ζωοπλαγκτού των λιμνών Αμβρακίας, Λυσιμαχείας και Οζερός. Στόχοςτης μελέτης αυτής είναι η καλύτερη κατανόηση του οικολογικού ρόλου που διαδραματίζουν οιζωοπλαγκτικές βιοκοινωνίες στα λιμναία οικοσυστήματα στην περιοχή της Δυτικής Ελλάδας, καθώςκαι η αποτύπωση της σημερινής κατάστασης στην οποία βρίσκονται. Πραγματοποιήθηκαν μηνιαίες δειγματοληψίες κατά την περίοδο Σεπτέμβριος 2006-Αύγουστος 2008 στη λίμνη Αμβρακία και αντίστοιχα κατά την περίοδο Ιούνιος 2009-Μάιος 2010 στις λίμνες Λυσιμαχεία και Οζερός. Σε κάθε λίμνη γινόταν συλλογή δειγμάτων ζωοπλαγκτού, in situ καταγραφή των βασικών φυσικοχημικών παραμέτρων των υδάτων και συλλογή δειγμάτων νερού για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης των κυριότερων θρεπτικών στοιχείων και της χλωροφύλλης-α. Η Αμβρακία είναι μια θειικού τύπου λίμνη με υψηλή αγωγιμότητα. Χαρακτηρίζεται ως θερμή μονομικτική και κατά την περίοδο της θερμοστρωμάτωσης στο υπολίμνιο παρατηρείται ανάπτυξη υποξικών/ανοξικών συνθηκών. Οι λίμνες Λυσιμαχεία και Οζερός δεν εμφάνισαν φαινόμενα θερμοστρωμάτωσης, διατηρούν ικανοποιητικά επίπεδα οξυγόνωσης στην υδάτινη στήλη τους και παρουσιάζουν αρκετά χαμηλές τιμές διαφάνειας. Σύμφωνα με τις τιμές του δείκτη τροφικότητας του Carlson, η λίμνη Αμβρακία χαρακτηρίζεται ως μεσότροφη, η λίμνη Οζερός ως μεσο-εύτροφη και η λίμνη Λυσιμαχεία ως εύτροφη. Στη λίμνη Αμβρακία αναγνωρίστηκαν συνολικά 33 ζωοπλαγκτικά taxa, στη λίμνη Λυσιμαχεία 36 και στη λίμνη Οζερός 25. Λαμβάνοντας υπ' όψιν τις μέσες τιμές αφθονίας του ζωοπλαγκτού στις τρεις λίμνες, η Αμβρακία (83,6-442,7 ind/1) προσεγγίζει καλύτερα τα χαρακτηριστικά ζωοπλαγκτικών βιοκοινωνιών που συναντώνται σε μεσότροφα οικοσυστήματα, ενώ ο Οζερός (59,4-818 ind/1) και ιδιαίτερα η Λυσιμαχεία (147,9-4449,3 ind/1) σε εύτροφα. Η εποχική διακύμανση της συνολικής αφθονίας του ζωοπλαγκτού των λιμνών, χαρακτηρίζεται από τη χαμηλή αφθονία των ειδών κατά τη χειμερινή περίοδο και τη σταδιακή αύξηση τους κατά την εαρινή. Στη βαθιά λίμνη Αμβρακία, η συντριπτική πλειοψηφία του ζωοπλαγκτού βρέθηκε συγκεντρωμένη στο στρώμα των 0-20 m. Το θερμοκλινές φάνηκε να ασκεί σημαντική επίδραση στον κατακόρυφο διαχωρισμό ειδών και οντογενετικών σταδίων. Η διερεύνηση της επίδρασης των περιβαλλοντικών παραμέτρων στην αφθονία και διακύμανση του ζωοπλαγκτού των τριών λιμνών έδειξε πως ο κύριος παράγοντας που φαίνεται να επηρεάζει τα περισσότερα ζωοπλαγκτικά είδη είναι η θερμοκρασία.
Skyrmions, topology and geometry
Authors: Χαραλαμπίδης Ευστάθιος
Published: January 2014

Το θέμα της διατριβής είναι η μελέτη του μοντέλου του Skyrme σε διάφοραπλαίσια: από τη γενική θεωρία της σχετικότητας ως την πυρηνική φυσική καιφυσική συμπυκνωμένης ύλης. Δεδομένου ότι το μοντέλο δεν είναιολοκληρώσιμο αλλά τοπολογικό, λόγω της ύπαρξης του ενεργειακούφράγματος Bogomol'nyi, η μελέτη του έχει βασιστεί σε τοπολογικές καιγεωμετρικές τεχνικές. Επιπλέον, αριθμητικές μέθοδοι έχουν χρησιμοποιηθεί.Στα κεφάλαια 1 και 2, παρατίθονται τα μαθηματικά κίνητρα και οι τεχνικές γιατη μελέτη του μοντέλου του Skyrme. Στο κεφάλαιο 3, εφαρμόζονταιανεξάρτητοι μετασχηματισμοί κλίμακας στο μοντέλο του Skyrme και ταπροσεγγιστικά σκαρμιόνια κατασκευάζονται με βάση το θεώρημα του Derrick.Στο κεφάλαιο 4, το μοντέλο του Skyrme είναι συζευγμένο με βαρύτητα καιλύσεις που περιγράφουν σκουληκότρυπες λαμβάνονται ως αποτέλεσμα.Ειδικότερα, οι σφαιρικά συμμετρικές Morris-Thorne σκουληκότρυπεςπαρουσιάζουν μια αστάθεια η οποία σχετίζεται με την Ellis σκουληκότρυπα,παρά το γεγονός ότι φέρουν τοπολογικό φορτίο. Στο κεφάλαιο 5 παρουσιάζεταιμια διακριτή έκδοση του μοντέλου Skyrme βασιζόμενη στο ενεργειακό φράγματύπου Bogomol'nyi. Με αυτόν τον τρόπο προκύπτουν οι διακριτέςσκαρμιονικές λύσεις και εξετάζεται η φασματική τους ευστάθεια.
Εφαρμογές της θεωρίας πληροφοριών και πολυπλοκότητας σε φυσικά συστήματα
Authors: Νικολαΐδης Νικόλαος
Published: January 2014

Στόχος είναι η εφαρμογή της θεωρίας πληροφορικών και πολυπλοκότητας σε τομείς στους οποίους χρησιμοποιούνται πολύπλοκες ή χρονοβόρες μέθοδοι. Προς αυτήν την κατεύθυνση εξετάστηκαν οι εξής κατηγορίες προβλημάτων. - Μέτρηση του πληροφοριακού περιεχομένου της κατανομής των ηλεκτρονίων στα άτομα ως προς Ζ με σκοπό να εξεταστεί αν τα άτομα έχουν την ικανότητα να αυξάνουν σε πολυπλοκότητα. Υπολογίζεται η κατανομή πιθανότητας κατάληψης των τροχιακών από τα ηλεκτρόνια των ατόμων με Ζ = 1 - 105 και από αυτήν οι εντροπίες Shannon, Fisher, Onicescu και Tsallis, η αταξία, η πολυπλοκότητα SDL και LMC και η ανισορροπία. Η μεταβολή αυτών επαληθεύεται με πειραματικά δεδομένα. - Υπολογισμός της φρακταλικής διάστασης D σε πολυδιάστατα σύνολα. Αναπτύχθηκε μία νέα μέθοδος, βασιζόμενη στη μέθοδο Box Count, που ονομάστηκε Box Merge (ΒΜ). Η μέθοδος ΒΜ είναι ταχύτατη και εφαρμόστηκε στον υπολογισμό της D έγχρωμων εικόνων στο επόμενο κεφάλαιο. - Κατάταξη πινάκων ζωγραφικής σε έχοντες ή όχι καλλιτεχνική αξία. Συλλέχτηκαν 250 έργα ζωγραφικής από ψυχασθενείς και 250 έργα από ζωγράφους ανεγνωρισμένης αξίας. Για κάθε έργο υπολογίστηκαν η πολυπλοκότητα Kolmogorov, η τάξη, η φωτεινότητα, η αντίθεση, οι εντροπίες Shannon και Tsallis αυτών, οι εντροπίες του χρωματικού ιστογράμματος και του συσχετογράμματος και η D. Οι μισοί πίνακες δόθηκαν ως σύνολο εκμάθησης και οι υπόλοιποι ως σύνολο ελέγχου στο πρόγραμμα εξόρυξης δεδομένων Weka και εξετάστηκε η δυνατότητα κατάταξης των εικόνων σε έργα έχοντα ή όχι καλλιτεχνική αξία. Αποτέλεσμα της ερευνητικής εργασίας είναι: - Από τις καμπύλες μεταβολής των πληροφοριακών μεγεθών προέκυψε το συμπέρασμα ότι τα άτομα έχουν μεγάλες μεταβολές της πολυπλοκότητας με τον Ζ. Τα συμπεράσματα αυτά επαληθεύτηκαν συγκρινόμενα με αυτά αναλυτικών μεθόδων με δύσκολους υπολογισμούς και με πειραματικά δεδομένα. - Η μέθοδος ΒΜ για τη μέτρηση της φρακταλικής διάστασης είναι κατά μέσο όρο 40 φορές πιο γρήγορη από τη μέχρι τώρα γρηγορότερη μέθοδο των Ivanovici και Ritchard, ενώ επεκτείνεται πανεύκολα σε πολυδιάστατα σύνολα. - Από την εξόρυξη δεδομένων προέκυψε ποσοστό ορθής πρόβλεψης περίπου 80% για την αισθητική κατάταξη των πινάκων.
Διαταραχές φώνησης σε ασθενείς με λαρυγγοφαρυγγική παλινδρομική νόσο
Authors: Σπαντιδέας Νικόλαος
Published: January 2014

Στόχος της μελέτης μας ήταν να αναζητηθεί ο επιπολασμός των διαταραχών φώνησης σε ασθενείς με Λαρυγγοφαρυγγική Παλινδρομική Νόσο (ΛΦΠΝ) στο γενικό Ελληνικό πληθυσμό. Προς τούτο έπρεπε να προσδιορισθεί πρώτα ο επιπολασμός της ΛΦΠΝ στον Ελληνικό πληθυσμό και στη συνέχεια ο επιπολασμός των διαταραχών φώνησης σε ασθενείς με ΛΦΠΝ. Μεθοδολογία. Για τον προσδιορισμό του επιπολασμού της ΛΦΠΝ χρησιμοποιήθηκε ο Δείκτης Ευρημάτων Παλινδρόμησης (ΔΣΠ) που εισήγαγε ο Belafsky και συν. το 2002. Ο ΔΣΠ, που μεταφράσθηκε στα Ελληνικά και σταθμίσθηκε για την αξιοπιστία του σε δείγμα Ελληνικού πληθυσμού, αποτελείται από 9 συμπτώματα η βαρύτητα των οποίων βαθμολογείται από 0 (κανένα σύμπτωμα) έως 5 (πολύ σοβαρό σύμπτωμα). Ένα σκορ ΔΣΠ>13 θεωρείται έντονα δηλωτικό της ύπαρξης ΛΦΠΝ. Το ερωτηματολόγιο το οποίο περιελάμβανε δημογραφικά στοιχεία των συμμετεχόντων, το ΔΕΠ και πληροφορίες για συνυπάρχουσες παθήσεις, λαμβανόμενα φάρμακα καθώς και πληροφορίες για κάπνισμα και κατανάλωση αλκοόλ συμπληρώθηκε από 340 άτομα (183 άνδρες και 157 γυναίκες). Αποτελέσματα. Ο επιπολασμός της ΛΦΠΝ όπως αυτός προσδιορίσθηκε με τη μέθοδο Belafsky βρέθηκε να είναι στο γενικό πληθυσμό 18,8% χωρίς να υπάρχει καμία, στατιστικά σημαντική, διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών. Βρέθηκε να υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της ΛΦΠΝ και του καπνίσματος καθώς και της κατανάλωσης αλκοόλ. Η συσχέτιση αυτή αφορούσε τον αριθμό των τσιγάρων ή των ποτών που κατανάλωνε το άτομο ημερησίως ενώ δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ της ΛΦΠΝ και της διάρκειας καπνίσματος ή της διάρκειας κατανάλωσης αλκοόλ. Δεν βρέθηκε καμία συσχέτιση μεταξύ της ΛΦΠΝ και κάποιας από τις συνυπάρχουσες παθήσεις ή με κάποιο από τα λαμβανόμενα φάρμακα. Ο επιπολασμός των διαταραχών φώνησης στο γενικό πληθυσμό βρέθηκε να είναι 38,5% ενώ στα άτομα με ΛΦΠΝ βρέθηκε να είναι 90,6% ή με άλλα λόγια 9 στα 10 άτομα με ΛΦΠΝ παρουσιάζουν διαταραχές φώνησης. Συσχέτιση βρέθηκε να υπάρχει μεταξύ των διαταραχών φώνησης και καπνίσματος καθώς και κατανάλωσης αλκοόλ. Η συσχέτιση αυτή αφορούσε τον αριθμό των τσιγάρων ή των ποτών που κατανάλωνε το άτομο ημερησίως ενώ δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ των διαταραχών φώνησης και της διάρκειας καπνίσματος ή της διάρκειας κατανάλωσης αλκοόλ. Δεν βρέθηκε καμία συσχέτιση μεταξύ των διαταραχών φώνησης και κάποιας από τις συνυπάρχουσες παθήσεις ή με κάποιο από τα λαμβανόμενα φάρμακα. Συμπεράσματα. Η μέθοδος Belafsky μεταφράσθηκε και σταθμίσθηκε στα Ελληνικά και μπορεί να χρησιμοποιείται πλέον για επιδημιολογικές μελέτες ή για παρακολούθηση της αποτελεσματικότητας των εφαρμοζόμενων θεραπευτικών αγωγών στην αντιμετώπιση της ΛΦΠΝ. Ο επιπολασμός της ΛΦΠΝ στο γενικό Ελληνικό πληθυσμό ανέρχεται στο 18,8% και είναι ο ίδιος και στα δύο φύλα. Ο επιπολασμός των διαταραχών φώνησης στο γενικό Ελληνικό πληθυσμό βρέθηκε να είναι 38,5%. Ο επιπολασμός των διαταραχών φώνησης στα άτομα με ΛΦΠΝ βρέθηκε να είναι 90,6%.
Επιγενετικοί μηχανισμοί γονιδιακής σήμανσης κατά τη μίτωση
Authors: Αραμπατζή Παναγιώτα
Published: January 2014

Τα MHCII γονίδια του κυρίου συμπλόκου ιστοσυμβατότητας παίζουνσημαντικό ρόλο στην ανοσολογική απόκριση. Η ρύθμιση τους εμπλέκει πρωτεΐνες οιοποίες δρώντας συνεργατικά συγκροτούν το ενισχυόσωμα των MHCII (MCE). ΤοMCE δεν είναι αρκετό για την ενεργοποίηση τους, απαιτείται η παρουσία του CIITA,που αποτελεί τον κύριο ρυθμιστή των MHCII γονιδίων. Η παρούσα εργασίαπροσεγγίζει την ρύθμιση των MHCΙΙ γονιδίων κατά τη διάρκεια του κυτταρικούκύκλου και συγκεκριμένα κατά τη μίτωση. Μελετήθηκε η ύπαρξη γονιδιακήςσήμανσης, μια σημαντική διαδικασία για το κύτταρο προκειμένου να διατηρήσει τοπρότυπο έκφρασης των γονιδίων του στον επόμενο κυτταρικό κύκλο.Mε πειράματα ανοσοφθορισμού για παράγοντες του MCE παρατηρήθηκε οεντοπισμός τους στη μιτωτική χρωματίνη, ενώ η μελέτη της κινητική τους έδειξε ότιη πρόσδεση τους είναι δυναμική. Μετά από συγχρονισμό μιας καλλιέργειας Β-λεμφοκυττάρων και με ανοσοκατακριμνήσεις χρωματίνης σε διάφορες φάσεις τουκυτταρικού κύκλου μελετήθηκε η κινητική της πρόσδεσης διαφόρων ρυθμιστικώνπαραγόντων στον υποκινητή του DRA γονιδίου, ενός πρότυπου MHCII γονιδίου. Ηπρόσδεση των παραγόντων αυτών ταυτοποιήθηκε και σε αμιγώς μιτωτικό πληθυσμό.Θέλοντας να συγκρίνουμε τον μηχανισμό γονιδιακής σήμανσης και σε έναάλλο κυτταρικό περιβάλλον χρησιμοποιήθηκαν επιθηλιακά κύτταρα που εξέφραζαντα MHCII συστατικά. Με ανοσοκατακριμνήσεις χρωματίνης δείχτηκε ότι σταμιτωτικά κύτταρα δεν παρατηρείται πρόσδεση των παραγόντων στον υποκινητή ενώκαι η προσβασιμότητα του ήταν περιορισμένη σε σχέση με των Β-λεμφοκυττάρων.Επίσης, παρατηρήθηκε ότι στα πρώτα η μεταγραφή μηδενιζόταν στη μίτωση σεαντίθεση με τα δεύτερα, που τη διατηρούσαν σε χαμηλά επίπεδα και μετά απόεπαγωγή του CIITA στη μίτωση επανερχόταν στα μεσοφασικά επίπεδα.Στη συνέχεια μελετήθηκε μια άλλη ρυθμιστική περιοχή του DRA γονιδίου, τοLCR/XL-4. Με ανοσοκατακριμνήσεις χρωματίνης ταυτοποιήθηκε η πρόσδεση τουNFY συμπλόκου στην περιοχή αυτή και η στρατολόγηση της φωσφατάσης PP2Aμέσω αλληλεπίδρασης της με τον NFYA. Έπειτα, με αποσιώπηση της PP2Aαποδείχθηκε ότι σημαίνει το DRA γονίδιο, μέσω αποσυμπύκνωσης της χρωματίνης,για την ταχύτερη επανέκφραση του στην επόμενη G1 φάση του κυτταρικού κύκλου.Τέλος, παρατηρήθηκε ότι η αποσυμπύκνωση της χρωματίνης αποκαθιστά τηνέκφραση του DRA γονιδίου στα επιθηλιακά κύτταρα κατά τη μίτωση.
Διερεύνηση της δράσης των παραγώγων του Crocus sativus L. επί του κεντρικού νευρικού συστήματος στον επίμυ
Authors: Γεωργιάδου Γεωργία
Published: January 2014

Crocus sativus L. is a rare plant, known since antiquity, which is cultivated in countries ofthe Mediterranean sea and of central Asia. The dried red stigmas of its flowers consist the drugand contain significant amounts of water-soluble carotenoids, known as crocins. Crocins arecrocetin glycosides and are considered responsible for the plant’s extensive therapeuticproperties.Various studies have demonstrated crocins’ chemopreventive, antitumoral, antioxidant,anti-inflammatory and cardioprotective properties. Regarding the central nervous system there isevidence that crocins act beneficially in learning and memory processes, exhibit analgesic effectsand alleviate symptoms in experimental models of epilepsy. Furthermore clinical studies haverevealed their antidepressant effect. Since it remains unknown if this drug affects otherpathophysiological routes of the central nervous system, the aim of the present study was toinvestigate the possible beneficial action of crocins on experimental models of anxiety,obsessive-compulsive disorder and schizophrenia.In order to examine the effect of crocins on anxiety we selected the light/dark test, anexperimental model which evaluates the anxiolytic action of compounds in rodents and is basedon their innate aversion to brightly illuminated areas. Results showed that crocins exhibit aremarkable anxiolytic effect, similar to that of diazepam.For the evaluation of crocins’ effects on obsessive-compulsive disorder we selectedm–chlorophenylpiperazine (m-CPP), a serotoninergic 5–ΗΣ2c agonist, which is known to induceexcessive self-grooming in rats. Excessive self- grooming is considered as a model ofobsessive-compulsive behavior in rodents. The analysis of the results demonstrated that crocinsantagonized the action of mCPP and reduced the time spent by rats in self-grooming.Finally in order to examine crocins’ efficacy in experimental models of schizophrenia weused ketamine, a non-competitive NMDA antagonist, which in subanesthetic dosage produces apsychotomimetic syndrome, characterized by hyperlocomomotion, ataxia, stereotypies, socialwithdrawal and working memory deficits. To determine crocins’ action against the whole spectrumof symptoms we performed three behavioral techniques: an open field test for the motordisorders, which are considered analogs of positive symptoms of schizophrenia, the socialinteraction test for the evaluation of social withdrawal, which serves as a model for the negativesymptoms and the novel object recognition task for the memory deficits, which mimic thecognitive deficits of patients with schizophrenia. Administration of crocins alleviated the motordisorders and antagonized the social withdrawal and memory deficits, caused by ketamine
Συγκριτική αξιολόγηση της λειτουργικής και οικονομικής αποδοτικότητας των μονάδων υγείας του ΕΣΥ με τη χρήση μη-παραμετρικών και πολυκριτήριων μεθοδολογιών
Authors: Φραγκιαδάκης Γεώργιος
Published: January 2014

Η συνεχής αύξηση των δαπανών νοσοκομειακής περίθαλψης έχει οδηγήσει τις κυβερνήσεις σε πολλές χώρες, καθώς και στην Ελλάδα, για να ενθαρρύνει τα νοσοκομεία να αυξήσουν την αποδοτικότητά τους. Ως αποτέλεσμα της ανάγκης αυτής, η γνώση και η συνεχής αξιολόγηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS) σχετικά με το επίπεδο αποδοτικότητας των νοσοκομείων αποτελεί προϋπόθεση για το σχεδιασμό, την εφαρμογή και την παρακολούθηση κάθε πολλά υποσχόμενης μεταρρύθμισης. Τα κύρια εργαλεία της απόδοσης που έχουν αναπτυχθεί από οικονομολόγους για να καλύψουν τις ανάγκες των μάνατζερ των μονάδων υγείας και τους φορείς χάραξης πολιτικής περιλαμβάνουν κυρίως την αξιολόγηση της συνολικής οικονομικής αποδοτικότητας των νοσοκομείων. Στην παρούσα έρευνα, επιδιώκουμε να αναπτύξουμε ένα μοντέλο σχετικά με την αξιολόγηση της αποδοτικότητας των δημοσίων οργανισμών του νοσοκομειακού τομέα στην Ελλάδα, ιδιαίτερα μετά την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων της τελευταίας δεκαετίας, που εφαρμόστηκε στα ελληνικά NHS. Ένας από τους βασικούς στόχους που επιδιώκονται από τις περισσότερες χώρες είναι η βελτίωση του συστήματος υγείας τους, τόσο από την άποψη της ποιότητας των υπηρεσιών και την αποδοτικότητα αλλά και το βαθμό ορθής χρήσης των πόρων. Ένας βασικός στόχος της έρευνας για τα νοσοκομεία τα οποία χρηματοδοτούνται από το κράτος αποτελεί η διερεύνηση της αποδοτικότητας των νοσοκομείων ώστε να τεθούν οι βάσεις για την καλύτερη διανομή και τη χρήση των πόρων υγειονομικής περίθαλψης. Το εμπειρικό μέρος της εργασίας εξετάζει τα δεδομένα από 87 δημόσια νοσοκομεία στην Ελλάδα για την περίοδο 2005-2009. Τα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν διαφοροποιήσεις μεταξύ των υγειονομικών περιφερειών και το μέγεθος των νοσοκομείων υπό διαφορετικά σενάρια της αξιολόγησης της αποδοτικότητάς τους.