EFFECTIVENESS EVALUATION OF COMPREHENSIVE TREATMENT OF PATIENTS WITH CHRONIC GENERALIZED PERIODONTITIS ASSOCIATED WITH ORAL LICHEN PLANUS BY MONITORING OF LOCAL IMMUNITY INDICES
Authors: O.V. Yeliseyeva , I.I. Sokolova 
Published: October 2024

Relevance.Changes in the oral mucosa, parodontium tissues are in most cases clinical and sometimes only signs of disorders in functioning of different organs and systems. Lichen planus is one of the most wide-spread and manifest as for clinical implications diseases of the oral mucosa. In this regard the goal of our research is assessment of sIgA in the oral fluid, C3 components of the complement, activity of lysozyme and beta-lysins in patients suffering from CGP and lichen planus before and after treatment, as indices of positive influence of suggested complex therapy on the immunological course of CGP pathogenesis. Object and methods of the research. 72 patients were examined and divided into 4 groups. The first group (20 people) comprised patients with CGP of initial and mild severity without lichen planus. 32 patients with conjoint course of CGP (initial and mild severity) associated with planus (typical form) were divided into 2 groups (2 and 3). The fourth observational group comprised patients with intact parodontium (20 people). Results of the research and their consideration. After conservative treatment firm increase of lysozyme activity in the oral fluid of the patients of all observational groups after two weeks of treatment and while control measurement of lysozyme intake in 3 months is noted. However, only in the patients, who were undergoing treatment according to elaborated scheme, indices of lysozyme activity achieved the level of control ones and corresponded to it during the whole period of observation (from 34,86% до 36,38%). Conclusions. With reference to the foregoing it is possible to draw a conclusion that CGP as well as conjoint course of CGP and lichen planus are accompanied by significant changes of local immunity of the oral cavity which become apparent in the form of sharp decrease of lysozyme and beta-lysins activity, reduction of the amount of C3 components of complement and increase sIgA level in the oral fluid.

Введение. Изменения слизистой оболочки полости рта и тканей пародонта зачастую являются первыми клиническими, а иногда и единственными признаками нарушений функционирования различных органов и систем. Красный плоский лишай - одно из самых распространенных и манифестных по клиническим проявлениям заболеваний слизистой оболочки полости рта. В связи с этим целью нашего исследованиястало определение в ротовой жидкости sIgA, С3 компонента комплемента, активности лизоцима и бета-лизинов у больных ХГП и КПЛ до лечения и после его окончания, как показателей позитивного влияния предложенной комплексной терапии на иммунологическое звено патоленеза ХГП. Объект и методы исследования. Нами было обследовано 72 пациента, которые были разделены на 4 группы. В 1 группу (20 человек) вошли пациенты с ХГП начальной и легкой степенями тяжести без КПЛ. 32 пациента с сочетанным течением ХГП (начальная и легкая степени тяжести) на фоне КПЛ (типичная форма) были разделены на две группы (2 и 3). Контрольную 4-ю группу составили пациенты с интактным пародонтом (20 человек). Результаты исследования и их обсуждение После проведенной консервативной терапии отмечается достоверное увеличение активности лизоцима в ротовой жидкости пациентов всех групп, как через две недели от момента начала лечения, так и при контрольном осмотре через 3 месяца. Однако только у пациентов, получивших лечение по разработанной нами схеме, показатели активности лизоцима вернулись к уровню контрольных и остались таковыми во время всего срока наблюдения (от 34,86% до 36,38%). Выводы. На основании вышеизложенного можно сделать вывод, что ХГП, а также сочетанное течение ХГП и КПЛ сопровождается существенными изменениями показателей местного иммунитета ротовой полости, которые проявляются в резком снижении активности лизоцима и бета-лизинов, снижении количества С3 компонента комплимента и возрастании в ротовой жидкости sIgA. Данные изменения варьируют в зависимости от степени повреждения пародонта, сопутствующей патологии, микробной обсемененности и отражают процессы местного воспаления и локальных иммунных механизмов.

Кіріспе. Ауыз қуысы сілемейлі қабығындағы және және пародонттың тіндерінің өзгерістері көбінесе бірінші клиникалық, ал кейде әртүрлі ағзалардың және жүйелердің қызмет етуінің бұзылыуының жалғыз ғана белгілері болып табылады. Жалпақ қызыл теміреткі - ауыз қуысы сілемейлі қабығы ауруларының клиникалық анықтамалары бойынша ең таралған және манифестілерінің бірі. Осыған байланысты біздің зерттеу мақсаты емдеуден бұрын және оны аятаған кезде, СГП патоленезініңиммунологиялық звеносына ұсынылған кешенді терапияның оңды әсерінің көрсеткіштері ретінде sIgA, С3 компоненті комплементініңауыз ішілік сұйықтығын, СГП және ЖҚТ-мен ауыратын науқастарда лизоцимді және бета-лизинніңбелсенділігін анықтау болды. Зерттеу нысаны және әдістері. Біз 72 пациентті тексердік, ол 4 топқа бөлінді. 1 топқаЖҚТ жоқ СГП бастапқы және жеңіл дәрежедегі (20 адам) кірді. 32 пациент ЖҚТ фонында (қарапайым түрі)СГП үйлескен ағымымен (бастапқы және жеңіл дәреже) екі топқа бөлінді (2 және 3). 4 –ші бақылау тобын интактілі пародонтпен ауыратын науқастар құрады. Зерттеу нәтижелері мен оларды талқылау. Консервативті терапия өткізгеннен кейін емдеу басталған сәтінен бастап екі аптадан кейін, сол сияқты 3 ай өткеннен кейін бақылау тексеруі кезінде барлық топтардағы пациенттердің ауыз сұйықтығында лизоцимніңбелсенділігінің нақты артуы белгілі болды. Бірақ тек қана біз әдістеген схема бойынша емдеу алған пациенттерде ғана лизоцимніңбелсенділігі көрсеткіштері бақылау деңгейін қайта келді және бақылаудың барлық мерзімінде сондай болып қалды(34,86% - 36,38%). Қорытындылар. Жоғарыда айтылғандар негізінде, СГП, сол сияқты СГП үйлескен ағымымен ауыз қуысының жергілікті иммунитеті көрсеткішетірінің біршама өзгерістерімен ілеседі, олар лизоцимнің жәнебета-лизиндердің белсенділігін күрт төмендетуде, компонентті комплименттің С3 санының төмендеуімен және sIgA ауыз сұйықтығының көбеюімен айқындалады. Осы өзгерістер пародонтаның зақымдануы дәрежесінен, патологияның, микробты ұрықтануының ілесуіне байланысты өзгереді және жергілікті қабынулар және локалды иммундық механизмдер процесстерін білдіреді.