bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Επίδραση της φορολογίας στην προσαρμογή της ενεργειακής ζήτησης στους στόχους του πρωτοκόλλου του Κιότο
Authors: Πολέμης Μιχαήλ
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή, εξετάζει το ρόλο και τη σημασία των περιβαλλοντικών φόρων στην κατανάλωση ενέργειας σε διάφορους τομείς της ελληνικής οικονομίας (οικιακός, μεταφορικός και βιομηχανικός τομέας). Για το σκοπό αυτό εκτιμήθηκε μέσω υποδειγμάτων μερικής ισορροπίας, η τομεακή ζήτηση ενέργειας για τη χρονική περίοδο 1970-2003. Οι εκτιμήσεις που προέκυψαν ως προς το μέγεθος των ελαστικοτήτων ενέργειας, χρησιμοποιήθηκαν σε ένα δεύτερο στάδιο για τη διεξαγωγή προβλέψεων σχετικά με τη διαχρονική εξέλιξη της κατανάλωσης ενέργειας και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα την περίοδο 2004-2015. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων προκύπτει ότι η εναρμόνιση των περιβαλλοντικών φόρων ενέργειας στα ελάχιστα επίπεδα που θέτει η Κοινοτική Οδηγία 2003/96 (σενάριο αναφοράς), συνεπάγεται σημαντική αύξηση των συνολικών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και κατά συνέπεια απόκλιση από το στόχο του Κιότο (+25% την περίοδο 2008-2012). Ανάλογα ευρήματα προκύπτουν και από τη σύγκλιση της ελληνικής ενεργειακής φορολογικής πολιτικής στο μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο (αισιόδοξο σενάριο). Αντιθέτως, μόνο η επιβολή πολύ υψηλής φορολόγησης (περιβαλλοντικό σενάριο) τείνει στον περιορισμό των εκπομπών CO2 στα ανεκτά επίπεδα του Κιότο. Τα ευρήματα της συγκεκριμένης μελέτης, υποστηρίζουν τη χρήση της περιβαλλοντικής φορολόγησης ως μέσο για τον περιορισμό των εκπομπών CO2 μόνο σε συνδυασμό με τη χρήση λοιπών (οικονομικών) μέτρων πολιτικής (εμπορεύσιμες άδειες, τέλη, επιδοτήσεις, διοικητικές ρυθμίσεις, κανονισμοί). Η συμβολή της διατριβής στην οικονομική επιστήμη, έγκειται τόσο στην επέκταση γραμμικών-λογαριθμικών (log-linear) υποδειγμάτων μερικής ισορροπίας (προσθήκη νέων μεταβλητών, επίδραση του φυσικού αερίου μέσω της εισαγωγής γραμμικής τάσης από το 1997 και έπειτα και με την προσθήκη ψευδομεταβλητής, συγκριτική ανάλυση εναλλακτικών οικονομετρικών τεχνικών συνολοκλήρωσης), όσο και στην πλήρη εναρμόνιση του επιπέδου της ενεργειακής φορολόγησης στην Ελλάδα με την Κοινοτική Οδηγία 2003/96/ΕΚ.
Ανακατασκευή 3δ μοντέλων σχεδίασης με υπολογιστή βασισμένη σε γεωμετρικά προσδιορισμένες τομές
Authors: Πρωτοψάλτης Αντώνιος
Published: January 2014

Η ανάστροφη μηχανική (reverse engineering) είναι μια διαδικασία μέσω της οποίας ανακατασκευάζουμε μια εύκολα τροποποιήσιμη αναπαράσταση ενός αντικείμενου του οποίου την επιφάνεια έχουμε πάρει με τη μορφή νέφους σημείων. Στην εργασία αυτή μελετάμε την χρήση τομών (cross sections) που στην ανάστροφη μηχανική είναι μια ειδική περίπτωση χαρακτηριστικών (features). Τα μοντέλα αναπαράστασης στερεών τα οποία βασίζοντα σε χαρακτηριστικά και περιορισμούς είναι από τη φύση τους κατάλληλα για την χρήση σε συστήματα σχεδίασης με υπολογιστή και παρέχουν τη δυνατότητα εύκολης τροποποίησης και μπορούν να μοντελοποιήσουν την πρόθεση του χρήστη-σχεδιαστή (design intent). Το νέφος σημείων αρχικά τεμαχίζεται σε έναν αριθμό από δισδιάστατες τομές οι οποίες περιέχουν ένα σύνολο από σημεία στο επίπεδο. Κατόπιν, επεξεργαζόμαστε το κάθε τέτοιο 2Δ σύνολο λεπταίνοντας το πάχος των συσσωρεύσεων του νέφους σημείων ώστε να περιγράφει μια 2Δ καμπύλη. Αυτό επιτυγχάνεται χρησιμοποιώντας πεδία δυνάμεων προσαρμοσμένα για να έχουν βέλτιστη απόδοση σε νέφη σημείων που περιγράφουν περιβλήματα. Η κάθε τέτοια ακολουθία διατεταγμένων σημείων κατόπιν χωρίζεται αυτόματα σε έναν αριθμό από τμήματα ώστε το κάθε ένα να μπορεί να περιγραφεί ικανοποιητικά από μια ρητή καμπύλη Bezier 2ου βαθμού. Με τον τρόπο αυτό, εξαλείφεται ο θόρυβος και η τομή αυτή του περιβλήματος μπορεί να προσφέρει πολλές πληροφορίες στα μετέπειτα στάδια της ανάθεσης γεωμετρικών περιορισμών και της 3Δ ανακατασκευής. Κατόπιν εισάγονται αυτόματα αλλά και διαδραστικά γεωμετρικοί περιορισμοί τόσο εντός της ίδιας τομής όσο και μεταξύ διαφορετικών τομών. Λύνοντας το προκύπτον σύστημα γεωμετρικών προσδιορισμών μπορούμε να διαμορφώσουμε τόσο την μορφολογία της κάθε τομής όσο και να αλλάξουμε την σχετική τοποθέτηση των τομών μεταξύ τους. Οι προκύπτουσες τροποποιημένες τομές ανακατασκευάζονται με μια νέα μέθοδο ανακατασκευής τομών που μπορεί να λειτουργεί ακόμη και αν δύο γειτονικές τομές διαφέρουν πάρα πολύ. Αυτό επιτυγχάνεται χρησιμοποιώντας έναν σκελετό ορίων που ανταποκρίνεται στις δύο τομές, ο οποίος οδηγεί την αυτόματη κατασκευή ενδιάμεσων τομών. Τέλος προσφέρουμε ποσοτικά και ποιοτικά αποτελέσματα σχετικά με την απόδοση και την ευχρηστία της μεθόδου που παρουσιάσαμε.
Sentence processing strategies in adults and children
Authors: Κατσικά Καλλιόπη
Published: January 2014

The main aim of the present thesis is to investigate the extent to which lexical, frequency and language?specific grammatical factors affect Greek native speakers’ online attachment decisions for temporary ambiguous prepositional phrases. An analysis of a written corpus sample (ILSP corpus) and a sample of spoken language was conducted in order to assess the frequency of PP attachment in V?NP?PP structures. The corpus data were analysed on two levels (coarse grained vs. fine grained) in order to test the predictions of the Tuning Hypothesis (Mitchell et al., 1995) which predicts that the parser is expected to be “tuned” only to syntactic category (coarse?grained) information during on?line sentence comprehension. The analysis of the corpus data on a level at which only sentences with the prepositions me, se, apo and ja were taken into account allowed us to investigate whether frequency patterns are reflected on native Greek speakers’ online parsing preferences for sentences that included these four prepositions. In addition, the finegrained corpus analysis also included an examination of whether definiteness agreement in Greek extends to complex object DPs with prepositions me, se, apo and ja (see Stavrou & Tsimpli, 2009). Three groups of participants were recruited for the psycholinguistic tasks of the present study: two groups of monolingual Greek adults and a group of native Greek 11 to 12 year old children. The first group of adults conducted an off?line acceptability task including sentences in which PPs were either forced towards VP or NP attachment. The results indicated that acceptability ratings differed depending on the lexical choice of Ps in the sentences. The results of the second task, an online SPR task verified the results of the acceptability to a large extent. In addition, the analysis of participants’ mean reading times indicated that definiteness agreement had an effect on online processing but it largely depended on the choice of the preposition. The investigation of children’s online parsing preferences revealed that children at the age of 11 to 12 employ essentially the same parsing strategies as adults but are less sensitive to lexical information than adults. Taken together, the results of the corpus analyses and the psycholinguistic data indicated that although there is a degree of correspondence between frequency counts and parsing preferences, frequency alone cannot account for the pattern of the results of the present study.
Μπεϋζιανές μέθοδοι ανάλυσης και επεξεργασίας βιοϊατρικού σήματος και εικόνας
Authors: Οικονόμου Ευάγγελος
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή εστιάζεται στην μελέτη και ανάπτυξη ευφυών μεθόδων επεξεργασίας βιοϊατρικού σημάτος και εικόνας. Τα βιοϊατρικά σήματα που αναλύονται ανήκουν στην περιοχή των χρονικά μεταβαλλόμενα δεδομένων καθώς αποτελούν ακολουθίες τιμων στο χρόνο. Η δομή τους είναι πολύπλοκη και μη ευδιάκριτη, ενώ μπορεί να εμφανίζονται σειριακά ή μαζικά. Τέλος, τα βιοϊατρικά σήματα περιέχουν κρυμμένα χαρακτηριστικά και η ανίχνευσή τους αποτελεί μια επίπονη διαδικασία. Οι παραπάνω ιδιαιτερότητες, παρ’ όλη την δυσκολία που επιφέρουν, χρήζουν ιδιαίτερου ερευνητικού ενδιαφέροντος στην επιστημονική κοινότητα και τροφοδοτούν αποτελεσματικά την μελέτη και ανάπτυξη καινοτόμων εργαλείων και μηχανισμών επεξεργασίας βιοϊατρικών σημάτων. Μάλιστα η αναγκαιότητα των μεθόδων αυτών ενισχύεται ακόμα περισσότερο, καθώς τα βιοϊατρικά σήματα αποτελούν δεδομένα του πραγματικού κόσμου. Η εξαγωγή γνώσης που προκύπτει απο την ανάλυση τους μπορεί να προσφέρει σημαντικά στην βελτίωση της ανθρώπινης ζωής, στην καλύτερη κατανόηση της λειτουργίας του ανθρώπινου σώματος αλλά και στην ανακάλυψη νέων αντιλήψεων και επιτευγμάτων του ιατρικού κόσμου. Σκοπός της διατριβής είναι η μελέτη και κατασκευή μοντέλων που θα λαμβάνουν υπόψιν ιδιότητες των βιοϊατρικών σημάτων, όπως οι χωρικές και χρονικές εξαρτήσεις που υπάρχουν μεταξύ αυτών, η χρονική μεταβλητότητά τους, και το περιβάλλον που λαμβάνονται, με στόχο την βελτίωση της πιστότητας της ανάλυσης τους και την αποτελεσματική εξαγωγή συμπερασμάτων με το μικρότερο δυνατό σφάλμα. Ένας επιπλέον στόχος των προτεινόμενων μοντέλων είναι να παραχθεί μια αποτελεσματική και εύχρηστη αναπαράσταση του σήματος για διευκόλυνση της περαιτέρω ανάλυσης αυξάνοντας ταυτόχρονα την γενικευτική ικανότητα. Μια τέτοια αναπαράσταση είναι η αραιή αναπαράσταση η οποία αποτελεί μια σύγχρονη τάση της στατιστικής ανάλυσης δεδομένων με πλούσιες και ενδιαφέρουσες εφαρμογές στην Ιατρική Τεχνολογία, την Βιολογία, καθώς και σε άλλους τομείς της επιστήμης. Πιο συγκεκριμένα, προτείνονται παραλλαγές του γραμμικού μοντέλου παλινδρόμησης και των φίλτρων Kalman, για την επεξεργασία ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος, χρονοσειρών που περιγράφουν τον ρυθμό της καρδιακής λειτουργίας, και χρονοσειρών που προέρχονται από εικόνες λειτουργικού μαγνητικού συντονισμού (fMRI). Για την μελέτη των μοντέλων και την ανάπτυξη των αλγορίθμων επιλέχθηκε το Μπευζιανό πλαίσιο εργασίας.
Σύγκριση της εκπαιδευτικής αποτελεσματικότητας τριών διδακτικών μεθόδων για τη διδασκαλία της «ακτινογραφικής διαφορικής διάγνωσης μικτών οστικών βλαβών» στους προπτυχιακούς φοιτητές οδοντιατρικής
Authors: Καβαδέλλα Αργυρώ
Published: January 2014

Σκοπός. Να διερευνηθεί και να συγκριθεί η μαθησιακή αποτελεσματικότητα τριών εκπαιδευτικών μεθόδων - της ηλεκτρονικής μάθησης, της συνδυασμένης μάθησης και της συμβατικής διδασκαλίας - κατά τη διδασκαλία της θεματικής ενότητας «Ακτινογραφική διαφορική διάγνωση μικτών οστικών βλαβών» στους προπτυχιακούς φοιτητές Οδοντιατρικής. Υλικό και Μέθοδος. Το δείγμα αποτέλεσαν 72 φοιτητές του 10ου εξαμήνου σπουδών της Οδοντιατρικής Σχολής Αθηνών, οι οποίοι διαμοιράστηκαν σε τρεις ομάδες εκπαίδευσης: τη συμβατική ομάδα (23 φοιτητές), την ηλεκτρονική (25 φοιτητές) και τη συνδυασμένη (24 φοιτητές). Οι τρεις ομάδες παρακολούθησαν ένα πρωτότυπο σεμινάριο, οργανωμένο ειδικά για την ερευνητική μελέτη, του οποίου η ηλεκτρονική μορφή μεταφορτώθηκε σε εκπαιδευτική πλατφόρμα. Συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια σχετικά με τις αντιλήψεις, τις στάσεις, τις ικανότητές τους και την αξιολόγηση του σεμιναρίου, καθώς και τεστ γνώσεων πριν και μετά το σεμινάριο, των οποίων οι βαθμοί συγκρίθηκαν. Η εκπαιδευτική αποτελεσματικότητα της κάθε μεθόδου προσδιορίσθηκε από: α) τη βαθμολογία των φοιτητών και β) τις απαντήσεις στα ερωτηματολόγια. Το επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίσθηκε στο p<0,05. Αποτελέσματα. Οι τελικοί βαθμοί του τεστ γνώσεων όλων των ομάδων αυξήθηκαν σημαντικά σε σχέση με τους αρχικούς. Οι φοιτητές της συνδυασμένης ομάδας είχαν σημαντικά υψηλότερους βαθμούς από αυτούς της συμβατικής, ενώ τα κορίτσια είχαν τις υψηλότερες βαθμολογίες. Η συνολική εντύπωση όλων των φοιτητών από το σεμινάριο κυμάνθηκε σε υψηλά επίπεδα (μέσες τιμές ?4,50), ενώ πολύ υψηλά αξιολογήθηκαν το περιεχόμενο, η οργάνωση και το εκπαιδευτικό υλικό. Οι εξ αποστάσεως φοιτητές αξιολόγησαν υψηλά τον σχεδιασμό του ηλεκτρονικού μαθήματος και τη σαφήνεια των οδηγιών (μέσες τιμές 4,88 και 4.75). Οι στάσεις των φοιτητών σχετικά με την εξ αποστάσεως μάθηση ήταν θετικές, αλλά θεωρούν ότι είναι πιο απαιτητική από τη συμβατική. Οι ικανότητές τους για διάγνωση των μικτών βλαβών και η αυτοπεποίθησή τους ήταν μέτριες μετά το σεμινάριο, με τη συμβατική ομάδα να έχει σημαντικά χαμηλότερες τιμές. Οι φοιτητές αξιολόγησαν πολύ υψηλά τη φιλικότητα, συνεργασιμότητα και τις επικοινωνιακές δεξιότητες του διδάσκοντα. Περίπου οι μισοί φοιτητές και των δύο ομάδων αντιμετώπισαν προβλήματα τεχνολογικής φύσης. Συμπεράσματα. Οι δύο εξ αποστάσεως διδακτικές μεθοδολογίες φαίνονται αποτελεσματικές και οι φοιτητές διάκεινται θετικά προς αυτές. Ο σχεδιασμός τους πρέπει να βασίζεται σε παιδαγωγικές αρχές και συστηματική οργάνωση και αξιολόγησή τους.
Θεραπευτικές κοινότητες και κοινωνική ένταξη των εξαρτημένων από ουσίες χρηστών
Authors: Παπαναστασάτος Γεράσιμος
Published: January 2014

Στόχος της παρούσας έρευνας είναι η αποτίμηση της αποτελεσματικότητας των ελληνικών θεραπευτικών κοινοτήτων ως προς την κοινωνική ένταξη των πρώην εξαρτημένων. Προκειμένου να αναλυθεί η ελληνική εμπειρία έγινε μια ανασκόπηση των θεραπευτικών προσεγγίσεων στην τοξικοεξάρτηση και μελετήθηκε η αποτελεσματικότητα των διαφόρων μοντέλων. Η παρούσα έρευνα υιοθέτησε ποσοτικές και ποιοτικές μεθόδους έρευνας αξιοποιώντας την διεθνή εμπειρία. Στην έρευνα συμμετείχαν τριακόσια πενήντα εννέα (N=359) άτομα τα οποία εξετάσθηκαν μετά από πέντε χρόνια που είχαν εισαχθεί σε θεραπευτική κοινότητα. Τα άτομα εξετάσθηκαν με προσωπική συνέντευξη η οποία αποτελείτο από δύο μέρη. Για το πρώτο μέρος, βασικό εργαλείο της έρευνας ήταν το ημιδομημένο ερωτηματολόγιο Δείκτης Σοβαρότητας της Εξάρτησης (Addiction Severity Index- EuropASI) το οποίο δίνει πληροφορίες σε εφτά περιοχές (σωματική υγεία, επαγγελματική και εκπαιδευτική κατάσταση, χρήση ψυχοδραστικών ουσιών, νομική κατάσταση, οικογενειακές και κοινωνικές σχέσεις καθώς και ψυχική και ψυχιατρική κατάσταση) και το δεύτερο μέρος με ανοικτές ερωτήσεις που αφορούσαν τη διερεύνηση της αντίληψης των συμμετεχόντων για τη θεραπευτική τους εμπειρία και τις προτάσεις τους για βελτίωση της θεραπευτικής κοινότητας. Η παρούσα έρευνα είναι η πρώτη που εφαρμόζεται στην Ελλάδα για την αποτίμηση της αποτελεσματικότητας των θεραπευτικών κοινοτήτων με τη χρήση ποσοτικών και ποιοτικών μεθόδων έρευνας και που επικεντρώνεται τόσο στα χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων όσο και στα χαρακτηριστικά του συστήματος της θεραπευτικής κοινότητας. Η έρευνα δείχνει ότι ο χρόνος παραμονής στη θεραπεία αποτελεί βασικό παράγοντα για τη βελτίωση της κατάστασης των ατόμων και την ενίσχυση της κοινωνικής τους ένταξης. Η έκβαση της θεραπείας σχετίζεται με το φύλο, το εκπαιδευτικό επίπεδο, το βαθμό της ποινικής εμπλοκής, το ιστορικό χρήσης αλκοόλ και άλλων ψυχοδραστικών ουσιών πριν τη θεραπεία και την κατάσταση της σωματικής υγείας. Όσον αφορά το θεραπευτικό σύστημα από την έρευνα αναδεικνύεται η ανάγκη για συστηματική επανεξέταση των μεθόδων και των διαδικασιών που εφαρμόζονται στις θεραπευτικές κοινότητες προκειμένου να συγκρατηθεί μεγαλύτερος αριθμός ατόμων για περισσότερο χρονικό διάστημα στη θεραπεία που θα βοηθήσει στην αποφυγή της υποτροπής και την κοινωνική ένταξη. Γίνονται προτάσεις για τη βελτίωση του μοντέλου της θεραπευτικής κοινότητας που σχετίζονται με την οργάνωσή του, τις μεθόδους, το προσωπικό και τη λειτουργία του ως συστήματος που οφείλει να παραμένει ανοικτό και σε αλληλεπίδραση με την κοινωνία.
Οι παγιωμένες εκφράσεις της νέας ελληνικής
Authors: Χιώτη Αλεξάνδρα
Published: January 2014

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη των παγιωμένων εκφράσεων της νεοελληνικής γλώσσας. Εξετάσαμε την ορολογία που χρησιμοποιείται για τις παγιωμένες εκφράσεις και τους ορισμούς που έχουν προταθεί. Στη συνέχεια παρουσιάσαμε αναλυτικά τα χαρακτηριστικά των παγιωμένων εκφράσεων, καθώς και τους περιορισμούς που ισχύουν όσον αφορά το λεξιλόγιο, τη γραμματική και τη σύνταξή τους. Ακόμη αναφερθήκαμε αναλυτικά στα μοντέλα κατανόησης των παγιωμένων εκφράσεων που έχουν προταθεί και μας απασχόλησε η κατανόηση των παγιωμένων εκφράσεων από τα παιδιά καθώς και η διδασκαλία τους σε ξενόγλωσσους. Ένα άλλο θέμα που θίξαμε ήταν η συγγραφή λεξικών παγιωμένων εκφράσεων και παρουσιάσαμε ορισμένα που έχουν γραφεί για την ελληνική. Ασχοληθήκαμε επιπλέον με την ιστορική διάσταση των παγιωμένων εκφράσεων της νέας ελληνικής και διαπιστώσαμε την παρουσία τους από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Παράλληλα αναφερθήκαμε στις σχέσεις μεταξύ των γλωσσών και στο πόσο μπορούν οι σχέσεις αυτές να επηρεάσουν την παρουσία των παγιωμένων εκφράσεων, κάνοντας ειδική μνεία στις βαλκανικές γλώσσες και στην επίδραση της τουρκικής γλώσσας. Έχοντας ως βάση τον ορισμό που υιοθετήσαμε, συγκεντρώσαμε 4798 εκφράσεις οι οποίες αποτέλεσαν το σώμα δεδομένων της εργασίας μας. Στη συνέχεια προτείναμε την ταξινόμηση των παγιωμένων εκφράσεων με βάση λεξιλογικά και σημασιολογικά κριτήρια και προχωρήσαμε στην κατηγοριοποίησή τους. Συγκεκριμένα εξετάσαμε την παρουσία στις παγιωμένες εκφράσεις αριθμητικών, υποκοριστικών, κύριων ονομάτων, ονομάτων ζώων, φυτών, λέξεων που δηλώνουν αφηρημένες έννοιες, μέρη του υλικού πολιτισμού, μέρη του σώματος, χρωμάτων και άσεμνων λέξεων. Ακόμη στηριζόμενοι στη σημασία των παγιωμένων εκφράσεων τις διακρίναμε σε εκφράσεις με θετική διάσταση, οι οποίες δηλώνουν αφθονία, επιτυχία, γνώση κτλ., και εκφράσεις με αρνητική διάσταση, οι οποίες δηλώνουν αποτυχία, δυσκολίες, απειλή, οργή, αδιαφορία, θάνατο κτλ., διαπιστώνοντας ότι οι δεύτερες είναι περισσότερες τόσο ως προς την ποσότητα, όσο και ως προς τις επιμέρους υποκατηγορίες. Νεότερες έρευνες μπορούν να εστιάσουν στις ειδικότερες κατηγορίες που προτείνουμε για μια βαθύτερη προσέγγιση. Λέξεις κλειδιά: παγιωμένες εκφράσεις, ταξινόμηση, στατιστική ανάλυση, φρασεολογία, ιστορική θεώρηση, παγιωμένα χαρακτηριστικά
Μελέτη της επίδρασης της ρήξης και χειρουργικής αποκατάστασης του προσθίου χιαστού συνδέσμου με τη χρήση μη γραμμικών παραμέτρων
Authors: Μωραΐτη Κωνσταντίνα
Published: January 2014

Η μελέτη της μεταβλητότητας με τη χρήση μη γραμμικών παραμέτρων έδειξε ότι τα υγιή συστήματα στον ανθρώπινο οργανισμό διέπονται από χαοτικές ιδιότητες που τους προσδίδουν πλαστικότητα καθιστώντας τα ικανά να προσαρμόζονται και να ανταπεξέρχονται στις αλλάγες του περιβάλλοντος. Τα συγκεκριμένα συστήματα χαρακτηρίζονται από μέγιστη πολυπλοκότητα και βέλτιστο επίπεδο μεταβλητότητας. Το γήρας αλλά και παθολογικές καταστάσεις μεταβάλουν την μεταβλητότητα και μειώνουν την πολυπλοκότητα, οδηγώντας σε περιορισμό της ευελιξίας και της προσαρμοστικότητας του συστήματος. Χρησμοποιήσαμε αυτή την προσέγγιση για να μελετήσουμε τις αλλάγες που επέρχονται μετά από ρηξη Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου αλλά και μετά την πλαστική αποκατάσταση αυτού χρησιμοποιώντας είτε αυτομόσχευμα επιγονατιδικού (BPTB) είτε αυτομόσχευμα οπισθίων μηριαίων (ST/G). Συγκεκριμένα, μελετήθηκε η μεταβλητότητα κατά τη βάδιση. Υποθέσαμε ότι η ρήξη ΠΧΣ θα συνεπάγεται αλλαγές στη μεταβλητότητα κατά τη βάδιση και μεέιση της πολυπλοκότητας. Επίσης, υποθέσαμε ότι οι αλλαγές αυτές θα αποκατασταθούν μετά την πλαστικη ΠΧΣ χρησιμοποιώντας είτε BPTB είτε ST/G αυτομοσχευμα. ΜΕΘΟΔΟΣ: Εξετάστηκαν ασθενείς με ρήξη ΠΧΣ, με πλαστική ΠΧΣ και υγιείς. Κάθε εξεταζόμενος περπετούσε σε κυλιόμενο τάπητα σε ταχύτητα που ο ίδιος είχε επιλέξει, ενώ γινόταν καταγραφή των κινηματικών δεδομένων με τρισδιάστατο οπτικό-ηλεκτρονικό σύστημα ανάλυσης βάδισης με 6 κάμερες. Η εκτίμηση της μεταβλητότητας έγινε μέσω των παραμέτρων Approximate Entropy (ApEn) και Lyapunov Exponent (LyE) για την κάμψη- έκταση στο γόνατο. 81 ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η ρήξη ΠΧΣ συνοδεύται από μειωμένη μεταβλητότητα κατά τη βάδιση ενώ η πλαστική ΠΧΣ χαρακτηρίζεται από αύξηση της μεταβλητότητας κατά τη βάδιση, συγκριτικά με ένα υγιές άκρο. Δε διαπιστώθηκαν διαφορές μεταξύ των δύο μοσχευμάτων. ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Τα αποτελέσματά μας επιβεβαίωσαν την πρώτη μας υπόθεση αλλά απέρριψαν τη δεύτερη. Συνεπώς, η πλαστική ΠΧΣ, ανεξάρτητα από το αυτομόσχευμα που έχει χρησιμοποιηθεί δεν αποκαθιστά τη μεταβλητότητα κατά τη βάδιση. Και οι δύο καταστάσεις χαρακτηρίζονται από μειωμένη πολυπλοκότητα που συνεπάγεται περιορισμένη προσαμοστικότητα σε ερεθίσματα του περιβάλλοντος. Το φαινόμενο αυτό ίσως είναι αποτέλεσμα εμβιομηχανικών αλλαγών ή ελλειμμάτων ιδιοδεκτικότητας, όπως προκύπτει από μελέτες που παριγράφουν αλλαγές στη δραστηριότητα των μυών πέριξ του γόνατος τόσο με πήξη όσο και με πλαστική ΠΧΣ.
Public-private wage differentials
Authors: Γιώτη Πολυξένη
Published: January 2014

Στόχος αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι να μελετήσει τον διαφορισμό των μισθών μεταξύ του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα. Το κίνητρο στηρίζεται στο γεγονός ότι παραγωγικά ισοδύναμοι εργαζόμενοι συνήθως αμείβονται καλύτερα στον δημόσιο τομέα απ’ ό,τι στον ιδιωτικό. Σύμφωνα με την βιβλιογραφική επισκόπηση, αυτό το φαινόμενο παρατηρείται σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο. Οι ερευνητές το αποδίδουν στα διαφορετικά προβλήματα αριστοποίησης που αντιμετωπίζουν οι δύο τομείς. Επίσης, αναγνωρίζουν τον σημαντικό ρόλο των εργατικών ενώσεων, στη διαδικασία καθορισμού των μισθών καθώς και την επίδραση που έχει στους μισθούς ο διαφορετικός χαρακτήρας της απασχόλησης, δηλαδή στον δημόσιο τομέα ο υπάλληλος θεωρείται «μόνιμος» ενώ στον ιδιωτικό θεωρείται «προσωρινός». Ωστόσο, οι ερευνητές δεν ενσωματώνουν στα πλαίσια ενός θεωρητικού υποδείγματος τις παραπάνω παρατηρήσεις ώστε να εξηγήσουν θεωρητικά το πώς αυτές επιδρούν στην διαφόρφωση των μισθών. Στην παρούσα διατριβή κατασκευάζω ένα υπόδειγμα που ενσωματώνει όλες τις παραπάνω παρατηρήσεις και εξηγώ θεωρητικά τον διαφορισμό των μισθών. Στο υπόδειγμα περιλαμβάνονται δύο τομείς, ο δημόσιος και ο ιδιωτικός. Κάθε τομέας εκπροσωπείται από μία επιχείρηση. Κάθε επιχείρηση διαπραγματεύεται τον μισθό με το εργατικό σωματείο που εκπροσωπεί εργαζομένους του ίδιου τομέα. Η διαδικασία της διαπραγμάτευσης λαμβάνει χώρα ταυτόχρονα, αλλά ανεξάρτητα για κάθε επιχείρηση. Κάθε επιχείρηση διαλέγει τον αριθμό των εργαζομένων που επιθυμεί να απασχολήσει, με δεδομένο το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης των μισθών. Το υπόδειγμα εκτείνεται σε δύο περιόδους και εξετάζω την περίπτωση που οι μισθοί είναι επαναδιαπραγματεύσιμοι και την περίπτωση που δεν είναι. Η παραπάνω προσέγγιση θεωρείται παιγνιοθεωρητική. Το βασικό συμπέρασμα αυτής της έρευνας είναι ότι ο διαφορισμός των μισθών διαμορφώνεται υπέρ του δημοσίου τομέα και αποδίδεται σε δύο συνιστώσες. Η μία αναφέρεται στους αυστηρότερους περιορισμούς απολύσεων που αντιμετωπίζει ο δημόσιος τομέας σε σχέση με τον ιδιωτικό. Η δεύτερη αναφέρεται στην ασυμμετρία ως προς την αντικειμενική συνάρτηση που μεγιστοποιούν οι δύο τομείς, δηλαδή στον μη ανταγωνιστικό χαρακτήρα του δημόσιου τομέα και στον ανταγωνιστικό του ιδιωτικού.
Linguistic and social gender in political discourse
Authors: Tatkenova Almira
Published: January 2014

Το θέμα της παρούσας διατριβής αφορά τους τρόπους με τους οποίους συγκροτείται το κοινωνικό φύλο μέσω της κατηγορίας του γλωσσικού γένους. Συγκεκριμένα, στόχος της διατριβής είναι να διερευνηθεί εάν υπάρχουν διαφορές ή/και ομοιότητες στον τρόπο με τον οποίο συγκροτείται το κοινωνικό φύλο στην ελληνική, καζακική και ρωσική γλώσσα. Γι’ αυτόν τον σκοπό, έχουν αναλυθεί, ποσοτικά και ποιοτικά, 90 δυαδικές πολιτικές συνεντεύξεις τριών μεγάλων εφημερίδων στην Ελλάδα, στο Καζακστάν και στη Ρωσία. Στα δεδομένα της έρευνας προστέθηκαν 19 επιπλέον συνεντεύξεις στη ρωσική με γυναίκες πολιτικούς (στις αρχικές ρωσικές συνεντεύξεις όλοι οι συνεντευξιαζόμενοι ήταν άνδρες). Βάσει της σχετικής βιβλιογραφίας, το γλωσσικό γένος θεωρείται ότι περιλαμβάνει: α) το λεξικολογικό γένος (λεξήματα σημαδεμένα ως προς το φύλο, όροι συγγένειας, κύρια ονόματα), β) το γραμματικό γένος (μια μορφολογική κατηγορία που σχηματίζεται με τις καταλήξεις του αρσενικού, θηλυκού και ουδετέρου των ουσιαστικών), και γ) τους τύπους προσφώνησης. Από την ποσοτική ανάλυση των δεδομένων προκύπτει ότι το λεξικολογικό γένος (λεξήματα σημαδεμένα ως προς το φύλο, όροι συγγένειας) χρησιμοποιείται με μεγαλύτερη συχνότητα από τα συμμετέχοντα στη συνέντευξη άτομα για την αναφορά σε τρίτα πρόσωπα. Από την άλλη πλευρά, ο/η συμμετέχων/ουσα στη συνέντευξη πολιτικός προσδιορίζεται συχνότερα μέσω του γραμματικού γένους, ενώ η αναπαράσταση του κοινωνικού φύλου του/της δημοσιογράφου είναι λιγότερο συχνή και συντελείται κυρίως μέσω της χρήσης κυρίων ονομάτων. Η ποιοτική ανάλυση έδειξε ότι υπάρχει διαφοροποίηση στις τρεις γλώσσες όσον αφορά την αναφορά σε τρίτα πρόσωπα. Η διαφοροποίηση οφείλεται στις ιδιαιτερότητες της πολιτικής κατάστασης στις τρεις χώρες. Παραδείγματος χάριν, στο ελληνικό πλαίσιο, η αναφορά σε τρίτα πρόσωπα δεν συντελείται μέσω λεξημάτων σημαδεμένων ως προς το φύλο. Αντίθετα, στο καζακικό πλαίσιο, οι άνδρες και οι γυναίκες προσδιορίζονται ως τέτοιοι/ες μέσω των οικογενειακών ρόλων τους. Επιπλέον, η ανάλυση δείχνει ότι τα συμμετέχοντα στη συνέντευξη άτομα τείνουν να μιλούν με τη θεσμική ιδιότητά τους, με εξαίρεση τις γυναίκες πολιτικούς από τις 19 ρωσικές συνεντεύξεις, οι οποίες μιλούν ως ‘γυναίκες’, γεγονός που οφείλεται στο είδος των ερωτήσεων που τίθενται σε αυτές από τον/τη δημοσιογράφο. Τέλος, από την ανάλυση προκύπτει ότι η αναπαράσταση του φύλου στον λόγο μπορεί να είναι υπόρρητη και να συντελείται αφενός μέσω των προϋποθέσεων και αφετέρου μέσω της χρήσης αντικρουόμενων κατηγορηματικών διατυπώσεων. Τα αποτελέσματα της αντιπαραθετικής ανάλυσης ερμηνεύονται από την οπτική της Κριτικής Ανάλυσης του Λόγου, στόχος της οποίας είναι να φέρει στο φως τις ιδεολογίες στις οποίες στηρίζεται η αναπαράσταση του φύλου και να αναδείξει τον ρόλο τους στις σχέσεις εξουσίας μεταξύ των δύο φύλων. Στον πολιτικό λόγο, ακόμη επικρατούν οι πατριαρχικές ιδέες για τις γυναίκες: το φύλο μιας γυναίκας πολιτικού, αν και δεν σχετίζεται άμεσα με τον θεσμικό λόγο της συνέντευξης, έρχεται στο προσκήνιο είτε ρητά, μέσω της κατηγορίας του γλωσσικού γένους, είτε υπόρρητα, μέσω των στρατηγικών της συνέντευξης.
Οι επιπτώσεις των πολιτικών κοινωνικής και οικονομικής συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα κράτη μέλη
Authors: Μητσόπουλος Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή ασχολείται με την ενδιαφέρουσα, και ελλιπή σε αριθμό ερευνών, προβληματική του εξευρωπαϊσμού των ελληνικών πρωτοβάθμιων Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) στο γενικότερο πλαίσιο της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Ειδικότερα, χρησιμοποιείται η θεωρητική έννοια του εξευρωπαϊσμού έτσι ώστε να ερευνηθεί η επίδραση από την υλοποίηση της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της μελέτης θεμάτων χρηματοδότησης, στελέχωσης, διοικητικής διάρθρωσης και πολιτικής ηγεσίας τεσσάρων Δημοτικών Αρχών στην Ελλάδα (Δήμοι Ιωαννιτών, Κοζάνης, Λαμιέων και Τριπόλεως). Το μεθοδολογικό πλαίσιο που χρησιμοποιείται, μέσω ποσοτικών και ποιοτικών μετρήσεων, οδηγεί την έρευνα στη βασική καινοτομία να διακρίνει τον εξευρωπαϊσμό των περιφερειακών πολιτικών των ελληνικών Ο.Τ.Α. 1ου βαθμού σε «χρηματοδοτικό» και σε «θεσμικό». Ο «χρηματοδοτική» μορφή του εξευρωπαϊσμού αφορά το ύψος χρηματικών πόρων που διοχετεύονται από την περιφερειακή πολιτική της Ε.Ε. στους Δήμους για την υλοποίηση έργων τοπικής ανάπτυξης. Η «θεσμική» μορφή του εξευρωπαϊσμού εμφανίζεται πιο πολύπλοκη και σχετίζεται με θέματα στελέχωσης των Δημοτικών Οργανισμών, διοικητικής διάρθρωσής τους, ικανότητας πολιτικής καθοδήγησης, δυνατότητας αποτελεσματικής συνεργασίας με τοπικούς φορείς εξουσίας και θεσμικής κατοχύρωσης των εξουσιών των Ο.Τ.Α. έναντι του κεντρικού κράτους. Το γενικό εμπειρικό εύρημα της παρούσας μελέτης είναι ότι η υλοποίηση της περιφερειακής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ελλάδα έχει διαδραματίσει σημαίνοντα ρόλο θεσμικά και χρηματοδοτικά στην λειτουργία των ΟΤΑ 1ου βαθμού. Παρόλα αυτά, το παραπάνω γενικό συμπέρασμα ισχύει εντός πλαισίου συγκεκριμένων και σημαντικών περιορισμών ως προς την χρηματοδοτική και τη θεσμική επίδραση. Η μελέτη των τεσσάρων Δήμων δείχνει ότι ο «χρηματοδοτικός» εξευρωπαϊσμός τους εξαρτάται από το επίπεδο του «θεσμικού» τους εξευρωπαϊσμού. Σημαντικές αγκυλώσεις που επιδεικνύουν οι ελληνικοί πρωτοβάθμιοι Ο.Τ.Α. σε θέματα «θεσμικής» οργάνωσης και σχεδιασμού επηρεάζουν αρνητικά την απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων, γεγονός που επιδρά επίσης αρνητικά και στην προοπτική ενίσχυσης των εννοιών της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης και της τοπικής διακυβέρνησης στη χώρα μας.
Ευφυή και έμπειρα συστήματα διαχείρισης πόρων σε κτίρια
Authors: Ιατρόπουλος Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη και υλοποίηση μιας μεθοδολογίας για την βέλτιστη ενεργειακή και περιβαλλοντική διαχείριση των λειτουργιών και των επενδύσεων σε σύγχρονα κτίρια. Η προτεινόμενη μεθοδολογία της διατριβής υποστηρίζει την διαχείριση ενός σύγχρονου κτιρίου σε δύο διαφορετικές συνιστώσες. Η πρώτη συνιστώσα αντιμετώπισης του προβλήματος έγκειται στην αποτελεσματική διαχείριση του ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού του κτιρίου με απόκριση πραγματικού χρόνου και στην αναλυτική καταγραφή της κατάστασης και της λειτουργίας του κτιρίου. Η δεύτερη συνιστώσα ανάπτυξης αφορά στον γενικότερο ενεργειακό έλεγχο του κτιρίου και την οικονομοτεχνική αξιολόγηση επενδύσεων σε αυτό. Για την ανάπτυξη της πρώτης συνιστώσας πραγματοποιείται, αρχικά, μοντελοποίηση και παραμετροποίηση των ενεργών στοιχείων του κτιρίου. Στη συνέχεια, ορίζονται τα δεδομένα εισόδου και τα σημεία ελέγχου και ενσωματώνεται στη διαδικασία μια μηχανή συμπερασμού ενός έμπειρου συστήματος. Οι διατύπωση των κανόνων λειτουργίας του έμπειρου συστήματος και η διαδικασία εκμάθησης αποτελούν τα επόμενα στοιχεία της μεθοδολογίας της οποίας η παρουσίαση κλείνει με σύντομα συμπεράσματα. Η μεθοδολογική προσέγγιση του συνολικού ενεργειακού ελέγχου ενός κτιρίου αποτελεί τη δεύτερη συνιστώσα αντιμετώπισης του προβλήματος της διαχείρισης πόρων σε κτίρια. Η προτεινόμενη μεθοδολογία αναπτύσσεται σε βήματα, ξεκινώντας από την συλλογή προτάσεων ενεργειακής βελτίωσης και την αναγνώριση της προτεραιότητας κάθε πρότασης. Χρησιμοποιώντας την λεπτομερή καταγραφή δεδομένων από τον ευφυή έλεγχο του κτιρίου σε συνδυασμό με οικονομοτεχνικές και περιβαλλοντικές παραμέτρους πραγματοποιείται αξιολόγηση εφαρμογής των προτάσεων και προκύπτει ένα σύνολο, ταξινομημένων ανά ενεργειακό όφελος, προτάσεων. Η μεθοδολογία που παρουσιάζεται στο πλαίσιο της διατριβής υλοποιήθηκε υπό τη μορφή πληροφοριακού συστήματος και εφαρμόστηκε πιλοτικά σε κτίριο γραφείων.
Εγγραφή μεσοσκοπικών δομών σε διαλύματα πολυμερών με ακτίνες LASER
Authors: Ανυφαντάκης Εμμανουήλ
Published: January 2014

Το θέμα της παρούσας διατριβής είναι η μελέτη της απρόσμενης απόκρισης διαυγών ημιαραιών πολυμερικών διαλυμάτων σε ασθενή ακτινοβολία LASER στο ορατό. Στα πλαίσια της διατριβής, διεξήχθη λεπτομερής πειραματική εξέταση με σκοπό τη δημιουργία ξεκάθαρης φαινομενολογίας, την προσπάθεια απόκτησης γνώσης σχετικά με το μηχανισμό αλληλεπίδρασης φωτός-ύλης και την εύρεση μεθόδων μικρο-εγγραφής στα υλικά αυτά. Στα πλαίσια της παραπάνω διερεύνησης, μια απεικονιστική μέθοδος βασιζόμενη στην Ποσοτική Μικροσκοπία Αντίθεσης Φάσης αποδείχτηκε ότι είναι ένα ισχυρό πειραματικό εργαλείο για τη διερεύνηση του φαινομένου, και συγκεκριμένα για τη μελέτη της κινητικής του. Μια πληθώρα νέων σημαντικών αποτελεσμάτων συλλέχθηκε: - Απροσδόκητα, ανάλογα με το διαλύτη που χρησιμοποιείται, τα διαλύματα πολυ-διενίων αποκρίνονται στο οπτικό πεδίο είτε αυξάνοντας είτε μειώνοντας τη συγκέντρωση πολυμερούς μέσα στον ακτινοβολούμενο όγκο. - Η αντιστρεψιμότητα του φαινομένου της εγγραφής εξαρτάται από το χρόνο ακτινοβόλησης, και αναπάντεχα, εκτεταμένοι χρόνοι ακτινοβόλησης έχουν ως αποτέλεσμα δομές με μεγάλους χρόνους ζωής οι οποίες δεν επαναδιαλύονται σε καλούς για τα συγκεκριμένα πολυμερή διαλύτες. Για σύντομους χρόνους έκθεσης, οι φωτοεπαγόμενες δομές είναι αντιστρεπτές. - Η σαφής αναλογία του φαινομένου με μη-γραμμικά οπτικά φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα σε άλλα συστήματα Χαλαρής Ύλης, όπως Οπτικά Χωρικά Σολιτόνια (Optical Spatial Solitons) και Ρυθμιστικές Αστάθειες (Modulation Instabilities) καταδείχθηκε. - Εντυπωσιακά φαινόμενα με την εγγραφή με LASER, όπως για παράδειγμα ο σχηματισμός επιμηκών ινωδών δομών και η επίδειξη Αυτοεπαγώμενης Διαφάνειας επετεύχθη. - Αιτιολογήσεις βασιζόμενες σε αναμενόμενες αλληλεπιδράσεις φωτός-ύλης αδυνατούν να εξηγήσουν τα φαινόμενα που παρατηρήθηκαν. Παρόλο που ο μηχανισμός του φαινομένου παραμένει ασαφής, η αποκτηθείσα γνώση σχετικά με τις διάφορες δυνατότητες εγγραφής που προσφέρονται από διαφορετικά διαλύματα πολυ-διενίων μπορεί να ανοίξει το δρόμο για τη δημιουργία επιθυμητών 3D εγγραφών σε μικροσκοπικό επίπεδο.
Εποχική και καθ' ύψος διακύμανση της χημικής σύστασης και της θρεπτικής αξίας βοσκήσιμης ύλης λιβαδιών της Ηπείρου και απεικόνισή της σε γεωγραφικό σύστημα πληροφοριών
Authors: Ρούκος Χρήστος
Published: January 2014

Η παρούσα έρευνα πραγματοποιήθηκε με σκοπό τη μελέτη των παραγόντων που επιδρούν στην παραγωγή και τη θρεπτική αξία της βοσκήσιμης ύλης των επικρατούντων λιβαδικών τύπων της Ηπείρου. Ειδικότερα προσδιορίστηκε η εποχική και καθ΄ ύψος διακύμανσή τους ανά λιβαδικό τύπο και διερευνήθηκε η δυνατότητα απεικόνισή της σε Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι οι κλιματικοί παράγοντες θερμοκρασία αέρα και βροχόπτωση διαφέρουν σημαντικά (P<0,05) μεταξύ των υψομετρικών ζωνών διαμορφώνοντας ένα ιδιαίτερο τοπικό κλίμα σε κάθε ζώνη. Επίσης, βρέθηκε ότι η υψομετρική ζώνη επηρεάζει σημαντικά (P<0,05) τη μηχανική σύσταση, την οργανική ουσία και μερικές από τις χημικές ιδιότητες που εξετάστηκαν στο έδαφος των λιβαδίων, ενώ ο λιβαδικός τύπος επιδρά μόνο σε ορισμένες από τις χημικές ιδιότητες του εδάφους. Τα λιβάδια της πεδινής ζώνης βρέθηκε ότι έχουν καλύτερη μηχανική σύσταση, διαθέτουν περισσότερο οργανική ουσία και θρεπτικά συστατικά από τα λιβάδια της ημιορεινής και ορεινής ζώνης. Η υψομετρική ζώνη και ο μήνας δειγματοληψίας επηρέασαν σημαντικά (P<0,05) την παραγωγή ξηράς ουσίας και τους παραμέτρους της θρεπτικής αξίας που ερευνήθηκαν σε όλους τους λιβαδικούς τύπους. Η μηνιαία παραγωγή ξηράς ουσίας σχετίζεται (P<0,05) αρνητικά με τη μηνιαία βροχόπτωση και θετικά με τη μέση μηνιαία θερμοκρασία του αέρα σε όλους τους λιβαδικούς τύπους. Οι παράμετροι της θρεπτικής αξίας της βοσκήσιμης ύλης που εξετάστηκαν βρέθηκε ότι επηρεάζονται σημαντικά (P<0,05) από το μήνα δειγματοληψίας και την υψομετρική ζώνη σε όλους τους λιβαδικούς τύπους. Η περιεκτικότητα της ξηράς ουσίας σε ΑΟ, η τιμή της IVDMD και της IVNDFD καθώς και το περιεχόμενο σε Πεπτή Ενέργεια σχετίζοται σημαντικά (P<0,01) αρνητικά με την τιμή της μέσης μηνιαίας θερμοκρασίας του αέρα. Τα αποτελέσματα χρησιμοποίησης της μεθόδου Kriging για την απεικόνιση της εποχικής και καθ΄ ύψος διακύμανσης της παραγωγής και των παραμέτρων της θρεπτικής αξίας που εξετάστηκαν έδειξαν μια τάση υποεκτίμησης των τιμών πρόβλεψης των τιμών της παραγωγής ξηράς ουσίας και των παραμέτρων της θρεπτικής αξίας αυτής. Με βάση όλα τα ανωτέρω συνάγεται ότι σε περιοχές με έντονο ανάγλυφο του εδάφους, όπως είναι η Ήπειρος, η υψομετρική ζώνη αποτελεί σημαντικό παράγοντα που επιδρά στη παραγωγή και τη θρεπτική αξία της βοσκήσιμης ύλης όλων των λιβαδικών τύπων. Τέλος, η χρήση των ΓΣΠ μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στην ορθολογική διαχείριση των λιβαδικών οικοσυστημάτων
Ο γλυπτός διάκοσμος των θεάτρων στη ρωμαϊκή επαρχία της Αχαΐας
Authors: Di Napoli Valentina
Published: January 2014

Αφετηρία της έρευνας είναι ένας πλήρης κατάλογος των θεατρικών οικοδομημάτων που υπήρχαν στη ρωμαϊκή επαρχία της Αχαΐας, η οποία ιδρύθηκε το 27 π.Χ. Λαμβάνονται υπόψη τόσο τα θέατρα όσο και τα ωδεία, σκεπασμένες δηλαδή θεατρικές κατασκευές μικρότερων διαστάσεων. Το πρώτο κεφάλαιο ασχολείται με την ιστορία της επαρχίας της Αχαΐας και προσδιορίζει το χρονικό και γεωγραφικό πλαίσιο της μελέτης. Το δεύτερο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στην ιστορία των ρωμαϊκών θεάτρων από αρχιτεκτονική άποψη και στα θεάματα που διεξάγονταν στα θεατρικά οικοδομήματα κατά τη ρωμαϊκή αυτοκρατορική περίοδο. Στο τρίτο κεφάλαιο αναλύεται ο διάκοσμος των θεάτρων της επαρχίας της Αχαΐας, ο οποίος διαχωρίζεται σε 4 κύριες κατηγορίες: 1) μαρτυρίες στις φιλολογικές πηγές, 2) διάκοσμος που σχετίζεται με την αρχιτεκτονική των θεατρικών οικοδομημάτων, 3) επιγραφές και 4) γλυπτά. Το τέταρτο κεφάλαιο συμπεριλαμβάνει τεχνοτροπικές παρατηρήσεις σχετικά με τα γλυπτά έργα που αποτελούν το κύριο ενδιαφέρον της μελέτης. Η έρευνα προσφέρει για πρώτη φορά ένα πλήρη κατάλογο των θεατρικών οικοδομημάτων της ρωμαϊκής επαρχίας της Αχαΐας. Σκοπός της μελέτης είναι η ανάλυση του διακόσμου των θεάτρων και των ωδείων, ώστε να προσδιοριστεί ποιος ήταν ο ρόλος των θεατρικών κατασκευών στο δημόσιο βίο και ποια ήταν η χρήση τους.
Μελέτη των ηλεκτρικών ιδιοτήτων διατάξεων λεπτού υμενίου
Authors: Μιχαλάς Λουκάς
Published: January 2014

Η διδακτορική διατριβή είχε ως στόχο τη μελέτη των ηλεκτρικών ιδιοτήτων λεπτών υμενίων (30nm, 50nm, 100nm) πολυκρυσταλλικού πυριτίου που είχαν δομηθεί με διάφορες μεθόδους ανόπτησης με λέιζερ και της επίδρασης των ιδιοτήτων των υμενίων στα ηλεκτρικά χαρακτηριστικά διατάξεων TFT (Thin Film Transistor).Η μελέτη πραγματοπoιήθηκε με τη καταγραφή και ανάλυση των στατικών χαρακτηριστικών και μεταβατικών ρευμάτων τύπου overshoot και τύπου undershoot, στη γραμμική περιοχή λειτουργίας και για θερμοκρασίες από 120 έως 440 Κ. Η θερμοκρασιακή εξάρτηση των μεγεθών που προέκυψαν από τις χαρακτηριστικές IDS-VGS καμπύλες όπως το ρεύμα διαρροής, η υποκατώφλια κλίση, η τάση κατωφλίου και η ευκινησία, ανέδειξαν την ύπαρξη θερμικά διεγειρόμενων μηχανισμών, υποβοηθούμενων από τις καταστάσεις του χάσματος. Οι μηχανισμοί αυτοί παρουσιάζουν χαρακτηριστική ενέργεια ενεργοποίησης και θερμοκρασία κατωφλίου, που υπολογίστηκε σε διαφορετικές καταστάσεις λειτουργίας της διάταξης (OFF, Sub-threshold, ON). Η παραπάνω τάση επιβεβαιώθηκε από την ανάλυση του μεταβατικού ρεύματος τύπου overshoot. Επιπλέον η καταγραφή και μοντελοποίηση του μεταβατικού φαινομένου undershoot στην περίπτωση των πολυκρυσταλλικών TFTs ανέδειξε επιπλέον πληροφορίες για τη φυσική των καταστάσεων του χάσματος, καθώς αποδόθηκε στη σύλληψη και σταδιακή εκπομπή φορέων στις καταστάσεις αυτές. Η σύγκριση της εξάρτησης των στατικών χαρακτηριστικών και της μεταβατικής απόκρισης από τη θερμοκρασία, οδήγησε στην ανάπτυξη μεθοδολογίας για τον προσδιορισμό της κατανομής των ατελειών στο ενεργειακό χάσμα με την εφαρμογή της μεθόδου “φασματοσκοπία βαθέων σταθμών” (DLTS). Τα αποτελέσματα έρχονται σε συμφωνία με θεωρητικά μοντέλα αλλά και με άλλες κοινώς αποδεκτές πειραματικές τεχνικές. Επιπλέον η επίδραση των ατελειών στα ηλεκτρικά χαρακτηριστικά των διατάξεων μελετήθηκε και με την ανάλυση της επίδρασης ιονίζουσας σωματιδιακής ακτινοβολίας, σωματίων α. Η ανάλυση των παραμέτρων συναρτήσει της θερμοκρασίας ανέδειξε μεταβολή στην ενέργεια ενεργοποίησης των θερμικά διεγειρόμενων μηχανισμών υποδηλώνοντας ως μηχανισμό υποβάθμισης των διατάξεων τη δημιουργία ακόρεστων δεσμών στο υμένιο. Τέλος μελετήθηκαν νέες διατάξεις με δύο πύλες οι οποίες έλεγχαν την πρόσθια και οπίσθια διεπιφάνεια του υμενίου. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν πως με κατάλληλη εφαρμογή τάσης στη πίσω πύλη είναι δυνατό να οριστεί με ακρίβεια η τάση κατωφλίου και η θερμοκρασιακή εξάρτηση των παραμέτρων της επάνω πύλης.
Συγκριτική μελέτη της έκφρασης των πρωτεϊνών 70 του θερμικού shock με τις πρωτεΐνες των γονιδίων P53 και C-MYC στα νεφροβλαστώματα
Authors: Τζελέπης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Ο όγκος του Wilm είναι ο πιο συχνός κακοήθης όγκος της παιδικής ηλικίας και χαρακτηρίζεται από διαταραχές γονιδίων τα οποία ρυθμίζουν την κυτταρική αύξηση, την κυτταρική διαφοροποίηση και τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό. Οι πρωτεΐνες του θερμικού shock (HSP) αποτελούν μία ομάδα πρωτεϊνών που προστατεύουν τα κύτταρα από καταστάσεις stress. Έχουν πολλές λειτουργίες όπως, διατήρηση της κυτταρικής σταθερότητας και ρύθμιση του κυτταρικού κύκλου. Πρόσφατα, πολλοί συγγραφείς έχουν βρει ότι κάποιες HSP σχετίζονται με την ανάπτυξη, την επέκταση και την πρόγνωση των όγκων. Στην παρούσα εργασία διερευνήθηκε ανοσοϊστοχημικώς η έκφραση των πρωτεϊνών του θερμικού shock 70 (HSP-70) καθώς και της ογκοπρωτεΐνης P-53 και της πρωτεΐνης του γονιδίου C-MYC στους όγκους Wilm παιδιών και μελετήθηκε η κλινική της σημασία. Σαρανταέξι (46) περιπτώσεις νεφροβλαστωμάτων με ευνοϊκούς ιστολογικούς χαρακτήρες και το παρακείμενο νεφρικό παρέγχυμα επεξεργάστηκαν ανοσοϊστοχημικώς με τη μέθοδο της αβιδίνης-βιοτίνης χρησιμοποιώντας πολυκλωνικό αντίσωμα κουνελιού εναντίον της συστατικής και της επαγόμενης μορφής της HSP-70 καθώς επίσης και αντισώματα εναντίον της ογκοπρωτεΐνης P-53 και της πρωτεΐνης του γονιδίου C-MYC. Τα αποτελέσματα για τις HSP-70 είναι τα ακόλουθα: Τριάντα οκτώ (38) από τις σαράντα έξι (46) περιπτώσεις νεφροβλαστωμάτων παρουσίασαν θετική έκφραση για την HSP-70. Από τις τριάντα οκτώ (38) περιπτώσεις οι είκοσι οκτώ (28) έδειξαν χαμηλή έκφραση, οι οκτώ (8) μέτρια και οι δύο (2) υψηλή. Σε σύγκριση με την έκφραση της HSP-70 στο γειτονικό παρέγχυμα τριάντα οκτώ (38) περιπτώσεις νεφροβλαστωμάτων έδειξαν χαμηλότερη έκφραση της HSP-70 σε σχέση με το παρακείμενο νεφρικό παρέγχυμα, μία (1) έδειξε περισσότερη και τρεις (3) ίση έκφραση με το παρακείμενο νεφρικό παρέγχυμα. Όλες οι περιπτώσεις των νεφροβλαστωμάτων απέβησαν αρνητικές για την έκφραση της P-53 ογκοπρωτεΐνης όπως και για την πρωτεΐνη του γονιδίου C-MYC. Συμπερασματικά oι πρωτεΐνες του θερμικού shock 70 με βάση τα αποτελέσματα μας και αυτά της διεθνούς βιβλιογραφίας παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των νεφροβλαστωμάτων.
Μέθοδοι ανάλυσης δισδιάστατων σημάτων και εφαρμογές στην ιατρική
Authors: Σαβελώνας Μιχαήλ
Published: January 2014

Στην παρούσα διατριβή προτείνονται πρωτότυπες μέθοδοι ανάλυσης δισδιάστατων σημάτων που εστιάζονται στην κατάτμηση εικόνας, καθώς και εφαρμογές τους στην ιατρική. Με άξονα την προσέγγιση των ενεργών περιγραμμάτων, oι προτεινόμενες μέθοδοι αξιοποιούν πληροφορία υφής και έντασης. Η πληροφορία υφής αξιοποιείται με προσεγγίσεις που συνδέονται με εναλλακτικές ισορροπίες ανάμεσα στο υπολογιστικό κόστος και στη λεπτομέρεια της αναπαράστασης υφής: 1) κωδικοποίηση μέσω μονοχρωματικών εντάσεων της χωρικής κατανομής υποσυνόλου των τοπικών δυαδικών προτύπων (local binary patterns-LBP), επιλεγμένου βάσει κριτηρίου ελαχιστοποίησης μίας κατάλληλα ορισμένης συνάρτησης εντροπίας. Παράγεται τελικά μία μετασχηματισμένη εικόνα που επιτρέπει την εφαρμογή βαθμωτού ενεργού περιγράμματος, και 2) ενσωμάτωση πολυδιάστατων χαρακτηριστικών που εξάγονται απευθείας από τις κατανομές LBP σε προσεγγίσεις διανυσματικών ενεργών περιγραμμάτων. Το αυξημένο υπολογιστικό κόστος που συνδέεται με τους διανυσματικούς υπολογισμούς μειώνεται αν προηγηθεί αρχικοποίηση με εφαρμογή της βαθμωτής προσέγγισης. Προτείνεται επίσης το πρωτότυπο μοντέλο ενεργού περιγράμματος μεταβλητού υποβάθρου (variable background active contour-VBAC). Η διατύπωση του μοντέλου VBAC εξασφαλίζει ότι οι περιοχές της εικόνας υπεισέρχονται επιλεκτικά στους σχετικούς υπολογισμούς, ώστε να εξαιρούνται αυτές που επιτείνουν την ανομοιογένεια. Για την αυτόματη εξεύρεση των παραμέτρων των προτεινόμενων μοντέλων ενεργών περιγραμμάτων, προτείνεται πλαίσιο βελτιστοποίησης που βασίζεται στους γενετικούς αλγορίθμους. Τέλος, προτείνεται προσέγγιση αποτίμησης της επικινδυνότητας των θυρεοειδικών όζων με βάση χαρακτηριστικά που εξάγονται από το περίγραμμά τους. Οι προτεινόμενες μέθοδοι κατάτμησης εφαρμόσθηκαν τόσο σε καθιερωμένα στη βιβλιογραφία δεδομένα αναφοράς (VisTex, Brodatz, Berkeley), όσο και για τον εντοπισμό των ορίων θυρεοειδικών όζων σε υπερηχογραφικές εικόνες, οδηγώντας σε υψηλότερη ποιότητα κατάτμησης σε σύγκριση με καθιερωμένες μεθόδους. Μελλοντικοί ερευνητικοί στόχοι περιλαμβάνουν εφαρμογές σε διάφορα τεχνολογικά πεδία.
Ρινική απόφραξη και σύνδρομο υπνικής άπνοιας
Authors: Κουτσουρελάκης Ιωάννης
Published: January 2014

Παρότι η χειρουργική της μύτης έχει περιορισμένη αποτελεσματικότητα στην θεραπεία της αποφρακτικής υπνικής άπνοιας κάποιοι ασθενείς παρουσιάζουν σημαντική βελτίωση. Στη διατριβή αυτή θέλαμε να ελέγξουμε την υπόθεση ότι η μετεγχειρητική βελτίωση των παραπάνω ασθενών συνδέεται με αυξημένο ποσοστό εποχών ρινικής αναπνοής. Σαράντα-εννιά ασθενείς με αποφρακτική υπνική άπνοια (μέσος δείκτης απνοιών-υποπνοιών 30.1 ± 16.3 επεισόδια ανά ώρα ύπνου) με σταθερή συμπτωματική ρινική απόφραξη. Εξ αιτίας παρέκκλισης του ρινικού τους διαφράγματος τυχαιοποιήθηκαν σε δύο ομάδες: Ομάδα πραγματικής επέμβασης (27 ασθενείς) και ομάδα εικονικής επέμβασης (22 ασθενείς) προ και μετά της επέμβασης (εικονικής ή όχι). Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ρινομανομετρία (πρόσθια κι οπίσθια) και μελέτη ύπνου με ταυτόχρονη καταγραφή της οδού αναπνοής (θερμίστορας στο στόμα και ρινική κάνουλα στη μύτη συνδεδεμένα σε ανεξάρτητα κανάλια). Κάθε εποχή ύπνου χαρακτηρίστηκε ποιοτικά ανάλογα με το κυριαρχούν σήμα στα κανάλια της αναπνοής (μύτη ή στόμα). Οι ασθενείς της ομάδας εικονικής επέμβασης δεν απάντησαν στην παρέμβαση ενώ στην ομάδα της πραγματικής επέμβασης, τέσσερεις ασθενείς (14,8%) απάντησαν στην επέμβαση και παρουσίασαν σημαντική αύξηση των εποχών ρινικής αναπνοής (εποχές με ≥3 φασικά σήματα στο κανάλι της ρινικής αναπνοής), και είκοσι-τρεις ασθενείς δεν απάντησαν στην επέμβαση παρουσιάζοντας μέτρια αύξηση των εποχών ρινικής αναπνοής (p<0.001). Η μεταβολή του δείκτη των απνοιών-υποπνοιών σχετίζονταν αντίστροφα με τη μεταβολή των εποχών ρινικής αναπνοής (R²= 0,775; p<0.001) οι τέσσερεις ασθενείς παρουσίασαν μεταξύ των μεγαλύτερων αυξήσεων εποχών ρινικής αναπνοής. Οι εποχές ρινικής αναπνοής σχετίζονταν θετικά με την επί % μεταβολή του δείκτη απνοιών-υποπνοιών (R²=0,610; p<0.001) με τους 4 ασθενείς να έχουν από τα χαμηλότερα ποσοστά προεγχειρητικής ρινικής αναπνοής• 4 τιμή των 62,4% των ολικών εποχών ύπνου διεχώριζε τους 4 από τους 23 ασθενείς με τη βέλτιστη ευαισθησία (100%) και ειδικότητα (82,6%). Η χειρουργική στη μύτη σπάνια (15%) θεραπεύει την αποφρακτική υπνική άπνοια αποτελεσματικά. Οι εποχές ρινικής αναπνοής προεγχειρητικά μπορούν να προβλέψουν το εγχειρητικό αποτέλεσμα.
Φυλακή και γλώσσα
Authors: Καρδαρά Αγγελική
Published: January 2014

Αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής, με τίτλο Φυλακή και Γλώσσα: η γλωσσική επικοινωνία των κρατουμένων ως κρίσιμο και αναπόσπαστο στοιχείο της δομής των φυλακών, αποτελεί ο γλωσσικός κώδικας επικοινωνίας που δημιουργείται από τους κρατούμενους των ελληνικών φυλακών και χρησιμοποιείται στο κλειστό και περιοριστικό πλαίσιο τους. Υπογραμμίζουμε ότι κατά την ανάλυση της γλωσσικής επικοινωνίας των τροφίμων διερευνώνται οι καινούργιες συνθήκες που επικρατούν στα καταστήματα κράτησης και εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίο αυτές επιδρούν στη διαμόρφωση της γλώσσας που χρησιμοποιείται σήμερα μέσα στη φυλακή. [...]