Τυχαιοποιημένη προοπτική μελέτη της διαδερμικής δισκεκτομής
Authors: Εργινουσάκης Δημήτριος 
Published: September 2021

Συγκρίνουμε την αποτελεσματικότητα και τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα που αφορούν τη μείωση του πόνου και τη βελτίωση της κινητικότητας μεταξύ της συντηρητικής θεραπείας και της διαδερμικής αποσυμπίεσης του δίσκου για κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου. H μελέτη εγκρίθηκε από το σώμα ηθικής δεοντολογίας του πανεπιστημίου και από το συμβούλιο θεσμικής αναθεώρησης. Οι ασθενείς έδωσαν την συγκατάθεσή τους για τη μελέτη. Πάνω από 4 έτη 2 τυχαιοποιημένες ομάδες από 31 ασθενείς με ισχιαλγία που οφειλόταν σε κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου μελετήθηκαν προοπτικά και συγκρίθηκαν με το t-test. Η ομάδα ελέγχου ακολούθησε συντηρητική θεραπεία (χορήγηση αναλγητικών, αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, μυοχαλαρωτικών και φυσιοθεραπεία) για 6 εβδομάδες. Η ομάδα μελέτης υποβλήθηκε σε διαδερμική αποσυμπίεση υπό ακτινοσκοπικό έλεγχο. Η μείωση του πονου και η βελτίωση της κινητικότητας καταγράφηκε στους 3,12 και 24 μήνες παρακολούθησης με μία αριθμητική οπτική κλίμακα (NVS) (εύρος 0-10).Η ομάδα ελέγχου είχε μέση τιμή πόνου 6,9 NVSμονάδες ± 1,9 πριν τη συντηρητική θεραπεία. Αυτή μειώθηκε σε 0,9 NVSμονάδες ± 2,0 3 μήνες μετά τη θεραπεία, όμως αυτή αυξήθηκε σε 3,96 NVS μονάδες ± 3,4 στους 12 μήνες παρακολούθησης και περαιτέρω αύξηση σε 4,096 NVSμονάδες ± 3,4 στους 24 μήνες παρακολούθησης. Η ομάδα που υποβλήθηκε σε διαδερμική αποσυμπίεση είχε μέση τιμή πόνου 7,4 NVS μονάδες ± 1,4 πριν τη PDD. Αυτή μειώθηκε σε 3,0 NVS μονάδες ± 2,4 στους 3 μήνες παρακολούθησης και επιπλέον μείωση σε 1,7 NVS μονάδες ± 2,4 στους 12 μήνες και 1,6 NVS μονάδες ± 2,5 στους 24 μήνες παρακολούθησης. Επιπλοκές δεν παρατηρήθηκαν.Όταν συγκρίναμε με τη συντηρητική θεραπεία η PDD έδειξε βελτίωση των συμπτωμάτων στους 12 και 24 μήνες παρακολούθησης Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 2 ετών μελετήσαμε προοπτικά και συγκρίναμε (t-test) 2 ομογενείς ομάδες από 31 ασθενείς κάθε μία από τις ομάδες (17/14 άνδρες/γυναίκες, μέση ηλικία 36±5,8 έτη) υπέφερε από οσφυοισχιαλγία οφειλόμενη σε κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου. Η ομάδα Α ακολούθησε συντηρητική θεραπεία (αναλγητικά, αντιφλεγμονώδη, μυοχαλαρωτικά φάρμακα, φυσιοθεραπεία) για 6 εβδομάδες επιτυγχάνοντας μείωση του πόνου και βελτίωση της κινητικότητας, ενώ η ομάδα Β μετά από ανεπιτυχή 6 εβδομάδων συντηρητική θεραπεία υποβλήθηκε σε διαδερμική αποσυμπίεση μεσοσπονδύλιου δίσκου (PDD). Η μείωση του πόνου και η βελτίωση της κινητικότητας καταγράφηκαν σε 3, 12, 24 μήνες με κλινική εκτίμηση και την Ελληνική σύντομη κλίμακα καταγραφής του πόνου (0-10 unitsVisualAnalogueScale). Η ομάδα Α προσήλθε με μέση τιμή πόνου 6,87±1,92 VAS units πριν τη συντηρητική θεραπεία η οποία μειώθηκε σε 0,9±1,92 VASunits στους 3 μήνες μετά τη θεραπεία, η οποία αυξήθηκε σε 3,96±3,44 VASunits στους 12 μήνες και περαιτέρω αύξηση σε 4,09±3,36 VASunits στους 24 μήνες. Η ομάδα Β προσήλθε με μέση τιμή πόνου 7,4±1,4 VASunits πριν τη PDD η οποία μειώθηκε σε 2,9±2,44 VASunits σε 3 μήνες μετά PDD, περαιτέρω μείωση σε 1,66±2,48 VASunits στους 12 μήνες και 1,6±2,4 στους 24 μήνες. Καμία επιπλοκή δεν παρατηρήθηκε. Η PDD συγκρινόμενη με τη συντηρητική θεραπεία παρουσιάζει στατιστικά σημαντική βελτίωση στους 12 και 24 μήνες. Είναι μία ικανοποιητική, ελάχιστα επεμβατική μέθοδος για τη θεραπεία της συμπτωματικής κήλης μεσοσπονδύλιου δίσκου με σημαντική (≥5,8 AVSunits) και διάρκεια (≥24 μήνες) βελτίωση του πόνου και της κινητικότητας.