bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της τιγεκυκλίνης σε πειραματικό μοντέλο εντεροκοκκίνης ενδοκαρδίτιδας
Authors: Ποντίκης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Οι εντερόκοκκοι συγκαταλέγονται μεταξύ των συχνότερων αιτίων λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας, τη στιγμή που θεραπευτικά προβλήματα ανακύπτουν από την εγγενή τους τάση να συσσωρεύουν μηχανισμούς αντοχής. Στη διδακτορική αυτή διατριβή αξιολογήθηκε η αποτελεσματικότητα της τιγεκυκλίνης, τόσο ως μονοθεραπεία, όσο και σε συνδυασμό με γενταμικίνη σε ζωικό πρότυπο ενδοκαρδίτιδας, σε κονίκλους,από στέλεχος Enterococcus faecium ανθεκτικό στη βανκομυκίνη και τη λινεζολίδη. Τα ζωικά πρότυπα στα οποία προκλήθηκε πειραματική λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα τυχαιοποιήθηκαν σε 4 ομάδες: ομάδα ελέγχου (n=14), γενταμικίνη 6 mg/kg υποδορίως, άπαξ ημερησίως (n=15), τιγεκυκλίνη 4mg/kg ενδοφλεβίως, δις ημερησίως (n=15) και τιγεκυκλίνη σε συνδυασμό με γενταμικίνη στα προαναφερθέντα δοσολογικά σχήματα (n=15). Η διάρκεια της θεραπείας ήταν 5 ημέρες. Με σκοπό τον έλεγχο του ενδεχομένου υποτροπής της λοίμωξης μετά το τέλος της θεραπείας μελετήθηκαν άλλες δύο ομάδες, στις οποίες χορηγήθηκε τιγεκυκλίνη (n=13) ή συνδυασμός (n=12). Τα ζωικά αυτά πρότυπα θυσιάσθηκαν 5 ημέρες μετά το τέλος της αντιμικροβιακής θεραπείας. Όλα τα ζωικά πρότυπα υποβλήθηκαν σε νεκροτομή, και πραγματοποιήθηκε ποσοτική καλλιέργεια των αφαιρεθέντων εκβλαστήσεων, όπως επίσης και ιστικών τεμαχιδίων πνεύμονος, ήπατος, σπληνός και νεφρού.Η ελάχιστη ανασταλτική πυκνότητα της τιγεκυκλίνης του υπό μελέτη στελέχους ήταν 0,06 μg/ml.Χρησιμοποιώντας τη μέθοδο των καμπυλών θανάτωσης με την πάροδο του χρόνο, αναδείχθηκε η βακτηριοκτόνος της δράση. In vivo, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση του βακτηριακού φορτίου των εκβλαστήσεων στα ζωικά πρότυπα που έλαβαν τιγεκυκλίνη, σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου και την ομάδα της γενταμικίνης (log10 cfu/g: 5,21 vs 8,02 και 8,12 αντίστοιχα, p<0.001). Η προσθήκη γενταμικίνης οδήγησε σε περαιτέρω, μη στατιστικά σημαντική, μείωση στον αριθμό των αποικιών (log10 cfu/g: 3,93,p=0.23 συγκριτικά με την ομάδα της τιγεκυκλίνης). Κανένα στέλεχος δεν ανέπτυξε in vivo αντοχή στην τιγεκυκλίνη. Ανάλογα αποτελέσματα παρατηρήθηκαν και στις ιστικές καλλιέργειες. Στις ομάδες ελέγχου υποτροπής, δεν παρατηρήθηκε αύξηση του βακτηριακού φορτίου.Συμπερασματικά, η τιγεκυκλίνη αποδείχθηκε αποτελεσματική στη μείωση του βακτηριακού φορτίου των εκβλαστήσεων και την αποστείρωση των περιφερικών ιστών, σε πειραματικό πρότυπο λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας σε κονίκλους από στέλεχος E.faecium ανθεκτικό στη βανκομυκίνη και τη λινεζολίδη, ακόμη και πέντε ημέρες μετά τη διακοπή της θεραπείας. Δεν παρατηρήθηκε in vitro ή in vivo συνέργεια ή ανταγωνισμός με τη γενταμικίνη. Η τιγεκυκλίνη, θα μπορούσε να αποτελεί τμήμα ενός θεραπευτικούσυνδυασμού για την αντιμετώπιση της ανθρωπείου, πολυανθεκτικής, εντεροκοκκικής λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας.
Η μελέτη και αξιολόγηση προγνωστικών παραγόντων στα πρωτοπαθή μη-Hodgkin γαστρικά λεμφώματα
Authors: Δαρώμ Αλέξανδρος
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη της προγνωστικής σημασίας της έκφρασης των μοριακών δεικτών PECAM-1, ICAM-3 και του αντιγόνου HLA-DR σε ασθενείς με πρωτοπαθές non-Hodgkin γαστρικό λέμφωμα. ΜΕΘΟΔΟΣ. Για το σκοπό αυτό εξετάσαμε ανοσοιστοχημικά την έκφραση τους σε 36 σε ασθενείς με πρωτοπαθές γαστρικό λέμφωμα. 10 δείγματα με γαστρίτιδα ή έλκος και άλλα 10 δείγματα υγιούς γαστρικού ιστού χρησιμοποιήθηκαν σαν ομάδα ελέγχου. Τα αποτελέσματα των χρώσεων συσχετίστηκαν με κλινικοπαθολογικά χαρακτηριστικά και την επιβίωση των ασθενών. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Στην πολυπαραγοντική μας ανάλυση προέκυψε ότι η έκφραση του HLA-DR αποτελεί ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα και η θετική του έκφραση, σχετίζεται με ευνοϊκή κλινική έκβαση. Η έκφραση του HLA-DR από τα περινεοπλασματικά κύτταρα συσχετίστηκε με αυξημένη (αν και όχι στατιστικώς σημαντική) επιβίωση. Η θετική χρώση για το PECAM-1 σε καρκινικά κύτταρα του γαστρικού λεμφώματος αποτελεί στατιστικά σημαντικό ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα και σχετίζεται με δυσμενή πρόγνωση, διαδραματίζοντας ρόλο κλειδί στη διαδικασία της κυτταρικής προσκόλλησης, οδηγεί στην εξαγγείωση των λευκοκυττάρων, ευνοώντας πιθανώς τις μεταστάσεις στις λεμφογενώς επεκτεινόμενες νεοπλασίες. Η ανίχνευση PECAM-1(+) σε αγγεία εντός του όγκου σχετίστηκε με δυσμενή, μη στατιστικά σημαντική κλινική έκβαση. Ενώ η θετική έκφραση του PECAM-1 γίνεται στατιστικά σημαντική μόνο για τους ασθενείς με γαστρικό λέμφωμα που εκφράζουν το PECAM-1 τόσο στα κύτταρα του όγκου όσο και στα ενδοθηλιακά κύτταρα και σχετίζεται με την αυξημένη δυνατότητα λεμφωγενούς μεταστατικής ανάπτυξης του όγκου.Η θετική έκφραση του ICAM-3 συνδέθηκε με βελτιωμένο δείκτη 5ετούς επιβίωσης, χωρίς αυτή η διαφορά να είναι στατιστικά σημαντική. Επιπλέον, βελτιώθηκε η προγνωστική ακρίβεια της έκφραση του ICAM-3 όταν μελετήθηκε σε συνδυασμό με το PECAM-1 ή/και το HLA-DR. Όπως προέκυψε από την μονοπαραγοντική μας ανάλυση, οι γονότυποι [PECAM-1(+)/ICAM-3(-) και HLA-DR(-)/ ICAM-3(-)] συσχετίστηκαν με σημαντικά ελαττωμένη 5-ετή επιβίωση, σε σχέση με τους ακριβώς αντίθετους γονότυπους, [ PECAM-1(-)/ICAM-3(+) και HLA-DR(+)/ICAM-3(+)].Οι ασθενείς δε με γαστρικό λέμφωμα που είχαν γονότυπο HLA-DR (+) / ICAM (+)/ PECAM (-) παρουσίασαν 100% 5-ετή επιβίωση. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ. Φαίνεται ότι τα ICAM-3, PECAM-1 και HLA-DR αντιπροσωπεύουν συμπληρωματικά βιολογικά μονοπάτια που συσχετίζουν την ανοσολογική αντίδραση του ξενιστή με τη μη-ειδική διακυτταρική επικοινωνία και την κυτταρική μετανάστευση. Η συνδυασμένη τους μελέτη σε ασθενείς με γαστρικό λέμφωμα θα μπορούσε να παράσχει καλύτερη περιγραφή της βιολογικής συμπεριφοράς του όγκου και να βελτιώσει την ακρίβεια της πρόγνωσης.
From absence to trauma
Authors: Δημουλάς Δήμος
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη εξετάζει την αναπαράσταση των ιστορικών γεγονότων της Κατοχής και του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου σε ένα εκτεταμένο εύρος ταινιών που παρήχθησαν και κυκλοφόρησαν από το 1946 έως το 1989. Μέσω ενδελεχούς ανάγνωσης, η διατριβή αποπειράται να αναλύσει κριτικά τις φιλμικές αποτυπώσεις της δεκαετίας του 1940 σε περισσότερες από 80 ελληνικές ταινίες. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται το κοινωνικό, πολιτισμικό και πολιτικό περιβάλλον δημιουργίας των ταινιών, το οποίο επηρέασε τη μεταπολεμική κινηματογραφική παραγωγή. Τα φιλμ που αναφέρονται στην Κατοχή εμφανίστηκαν λίγο μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο, κατά τη μεταπολεμική περίοδο και έως τα τέλη της δεκαετίας του 1960, το θέμα του Εμφυλίου Πολέμου αποσιωπάται από την οθόνη. Μέσω λεπτομερούς εξερεύνησης των θεμάτων που αναδεικνύονται σε ταινίες του Παλιού Ελληνικού Κινηματογράφου, η διατριβή εξετάζει τους τρόπους με τους οποίους το ζήτημα του Εμφυλίου Πολέμου στην πραγματικότητα εμφανίζεται συγκεκαλυμμένα και με κρυπτικές μορφές στις αφηγήσεις του Κλασικού Κινηματογράφου. Επιπλέον, οι ιστορικής θεματολογίας ταινίες που κυκλοφόρησαν την περίοδο της Στρατιωτικής Δικτατορίας αποτελούν αντικείμενο μελέτης της διατριβής. Ερευνώντας τα φιλμ με θέμα την Κατοχή και τον Εμφύλιο που κυκλοφόρησαν κατά την περίοδο από το 1967 έως το 1974, η διατριβή αναδεικνύει τη δομή της μιλιταριστικής και εθνικιστικής οπτικής των Συνταγματαρχών αναφορικά με το Έθνος και την πρόσφατη ιστορία. Αναφορικά με την κινηματογραφική παραγωγή μετά το 1974 και την παλινόρθωση της Δημοκρατίας, η μελέτη αποτυπώνει την αναπαράσταση της Κατοχής και του Εμφυλίου Πολέμου από τους κύριους εκπροσώπους του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου. Ο κινηματογράφος της Μεταπολίτευσης διακρίνεται από μια ξεκάθαρη αριστερή οπτική, σε αντίθεση με την πλειονότητα των ταινιών που κυκλοφόρησαν κατά την περίοδο της Δικτατορίας, οι οποίες υιοθέτησαν ευδιάκριτη δεξιά οπτική και πατριωτικό περιεχόμενο. Οι δημιουργοί του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, μετατοπίζοντας το ενδιαφέρον τους από την αποτύπωση των εχθροπραξιών και την εξύμνηση των ηρωικών κατορθωμάτων, εστίασαν σε όψεις που δεν είχαν άλλοτε θιγεί, όπως το ζήτημα των εξόριστων, το θέμα των πολιτικών προσφύγων, οι μνήμες και η λήθη της δεκαετίας του 1940. Εξετάζοντας τα φιλμ της δεκαετίας του 1980 που θεματοποιούν τον Εμφύλιο Πόλεμο, η διατριβή προβάλλει τη σχέση του κινηματογράφου με την έννοια του τραύματος, δίνοντας έμφαση σε ταινίες οι οποίες θεωρούνται ενδεικτικές αφηγήσεων τραύματος.
Συμβολή στη μελέτη της σχέσης προ-φλεγμονωδών-αντιφλεγμονωδών ιντερλευκινών στην ανεπάρκεια πολλαπλών οργάνων μετά από μείζονα αορτική χειρουργική
Authors: Φασουλάκης Μύρων
Published: September 2021

Η κλασική χειρουργική για υπονεφρικό ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής προσβάλει εξαιτίας της ισχαιμίας – επαναιμάτωσης, όλες τις δομές που τροφοδοτούνται από την κάτω μεσεντέριο αρτηρία, τις λαγόνιες και τις μηριαίες αρτηρίες.Πειραματικά η βλάβη από την ισχαιμία – επαναιμάτωση συνδέεται με υψηλά επίπεδα IL-1β και TNF-α που απελευθερώνονται από τα μακροφάγα σε απάντηση στην υποξία. Σε κλινικές μελέτες έχει γίνει συσχετισμός μεταξύ υψηλών επιπέδων κυτταροκινών και ανάπτυξης ARDS καθώς και ανεπάρκειας πολλαπλών οργάνων. Η προέλευση των υψηλών επιπέδων κυτταροκινών που ακολουθεί τη μείζονα αορτική χειρουργική δεν έχει εντελώς διαλευκανθεί, αλλά φαίνεται ότι η βλάβη από την επαναιμάτωση του γαστερεντερικού σωλήνα και η επακόλουθη ενδοτοξιναιμία παίζει σημαντικό ρόλο.Στη δική μας μελέτη μετρήθηκαν και οι κυτταροκίνες και οι ελεύθερες ρίζες οξυγόνου από τα κάτω άκρα, κατά τη διάρκεια κλασικής αποκατάστασης ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Στη μείζονα αυτή αορτική χειρουργική υπήρξε αύξηση και των ελευθέρων ριζών οξυγόνου και των προφλεγμονωδών ιντερλευκινών, IL-1β και TNF-α, καθώς και της αντιφλεγμονώδους ιντερλευκίνης, IL-10, σε όλες τις περιπτώσεις, εκτός δυο περιπτώσεων που εισήλθαν σε πολυοργανική ανεπάρκεια και νεφρική ανεπάρκεια αντίστοιχα και που στην πρώτη περίπτωση ο ασθενής κατέληξε. Η απάντηση των κυτταροκινών στη μείζονα αορτική χειρουργική είναι μάλλον πολυπαραγοντική, εμπλέκοντας πιθανώς και το εγχειρητικό τραύμα και τη βλάβη από την ισχαιμία – επαναιμάτωση. Τα δικά μας αποτελέσματα συνδέουν τη μειωμένη απάντηση των ιντερλευκινών κατά τη μείζονα αορτική χειρουργική με αρνητική πρόγνωση. Πάντως σύμφωνα με τα βιβλιογραφικά δεδομένα οι διάφοροι διαβιβαστές που απελευθερώονται κατά τη μείζονα αορτική χειρουργική, συμπεριλαμβανομένων των ιντερλευκινών, μπορούν να καλυτερεύσουν ή να χειροτερεύσουν τα αποτελέσματα της ισχαιμίας – επαναιμάτωσης. Χρειάζονται μεγάλες πολυκεντρικές μελέτες για την κατανόηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών που εμπλέκονται σ’ αυτές τις διαδικασίες, ώστε να προωθηθούν, ριζικά, καλά εστιασμένα και αποτελεσματικά μέτρα, για την πρόληψη και αντιμετώπιση των ομοιοστατικών δυσλειτουργιών, που συμβαίνουν κατά τη μείζονα αορτική χειρουργική. Χρειάζεται, επίσης, βελτιστοποίηση των ενδαγγειακών τεχνικών, δεδομένου του περιορισμένου εγχειρητικού τραύματος κατά την εκτέλεσή τους, καθώς και του ελάχιστου χρόνου ισχαιμίας.
Moving on the globe
Authors: Αρβανιτίδη Κύνθια
Published: September 2021

Η διατριβή μου με τίτλο “Ταξιδεύοντας τον κόσμο: Θέματα μετακίνησης και μετανάστευσης σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο όπως απεικονίζονται σε ταινίες του 21ου αιώνα” ερευνά πώς η παγκοσμιοποίηση έχει επηρεάσει έννοιες όπως τη μετακίνηση, τη μετανάστευση, την αντίληψη του χώρου, την ιθαγένεια, την εθνικότητα, την ταυτότητα και την επικοινωνία όπως παρουσιάζονται σε σύγχρονες ταινίες. Συγκεκριμένα, ερευνώ διαφορετικές μορφές μετακίνησης όπως απεικονίζονται σε ταινίες που έχουν παραχθεί σε διάφορες χώρες και προσπαθώ να τις συνδέσω με διάφορες θεωρίες, φόρμες και είδη. Στο πρώτο κεφάλαιο αναλύω ταινίες που απεικονίζουν κυρίως μεταναστευτικά ταξίδια από την Ανατολή στη Δύση όπως In This World (2002) από τον Michael Winterbottom, Promised Land (2004) από τον Amos Gitai και Eden Is West (2009) από τον Κώστα Γαβρά. Οι ταινίες που παρουσιάζονται στο δεύτερο κεφάλαιο αντιπαραθέτουν μεταναστευτικά και προνομιακά ταξίδια όπως Code Unknown: Incomplete Tales of Several Journeys (2000) από τον Michael Haneke, Babel (2006) από τον Alejandro Gonzalez Inarritu, και The Missing Star (2006) από τον Gianni Amelio. Οι ταινίες που παρουσιάζονται στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζουν χαρακτήρες σε περιορισμένους αλλά παγκοσμιοποιημένους χώρους όπως ο τερματικός σταθμός του αεροδρομίου στην ταινία The Terminal (2004) του Steven Spielberg, το θεματικό πάρκο στην ταινία The World (2004) του Jia Zhangke ή το μπαρ “Globus” στην ταινία My Sweet Home (2001) του Φίλιππου Τσίτου. Υποστηρίζω ότι σύγχρονες ταινίες που έχουν παραχθεί σε διάφορα μέρη του κόσμου συζητούν με πολύ αποτελεσματικό τρόπο θέματα όπως η μετακίνηση, η μετανάστευση και η παγκοσμιοποίηση καταδεικνύοντας ότι η αξία της επικοινωνίας και της ανάγκης για επαφή πάντα θα βρίσκονται στο επίκεντρο της ανθρώπινης ύπαρξης.
Ο επικοινωνιακός λόγος ως παράγοντας εκπαιδευτικής πολιτικής
Authors: Κουμπούρη Ειρήνη
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή προσπαθεί να εισχωρήσει σε δύο χώρους που αποτελούν μέρος του κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού γίγνεσθαι: του πολιτικού λόγου και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, μέσω της μελέτης περίπτωσης μιας εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις αποτελούν ένα φαινόμενο της πολιτικής ζωής μιας χώρας που συνδέεται άρρηκτα με την εκπαιδευτική πολιτική και την εκφορά πολιτικού λόγου που συνοδεύει την όποια αλλαγή. Ο πολιτικός αυτός λόγος δεν περιορίζεται όμως σε διακηρύξεις, εξαγγελίες και κείμενα νομοθετικού περιεχομένου, αλλά λαμβάνει τη μορφή πολιτικής αντιπαράθεσης με αποδέκτη την κοινή γνώμη, χρησιμοποιώντας ως εργαλείο επιρροής τον Τύπο. Έτσι, η μελέτη του ρόλου του Τύπου μας δίνει μια άλλη όψη των σχέσεων και των αλληλεπιδράσεων που αναπτύσσονται στην πολιτική σκηνή, ενώ ο πολιτικός λόγος εξελίσσεται σε παιχνίδι εξουσίας. Οι ειδήσεις, οι διακηρύξεις και οι πολιτικές αντιπαραθέσεις με αφορμή την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του Γεράσιμου Αρσένη, μπαίνουν στο μικροσκόπιο της επικοινωνιολογίας, προκειμένου να φανεί η είδηση πίσω από την είδηση και οι μηχανισμοί που επηρεάζουν την κοινή γνώμη. Η ερευνητική μας υπόθεση βασίζεται στην πεποίθηση ότι ο Τύπος, χρησιμοποιεί ποικίλους φακούς ανάδειξης ή υποβάθμισης μιας εκπαιδευτικής πολιτικής, προβάλλοντάς την με τον αντίστοιχο τρόπο, ανάλογα με τις σχέσεις εξουσίας, τα συμφέροντα που υπηρετεί και την ομάδα-στόχο που θέλει να επηρεάσει, διαμορφώνοντας έτσι θετική ή αρνητική στάση απέναντι στη συγκεκριμένη πολιτική. Με λίγα λόγια επιχειρούμε να καταδείξουμε, μέσω μιας μελέτης περίπτωσης (μεταρρύθμιση Αρσένη) αν και με ποιο τρόπο ο Τύπος ασκεί εξουσία, επιβεβαιώνοντας τον χαρακτηρισμό του ως «Τέταρτη Εξουσία».Η ερευνητική διαδικασία βασίζεται στις αρχές της ανάλυσης περιεχομένου (content analysis) ενώ τα ευρήματα της έρευνας, αναλύονται με βάση την πολιτική ανάλυση λόγου (political discourse analysis). Χρησιμοποιείται επίσης ως εργαλείο, ένα μοντέλο ανάλυσης της επικοινωνιακής διαδικασίας που αναπτύξαμε για τους σκοπούς της παρούσας διατριβής.Από την ανάλυση των ερευνητικών δεδομένων γίνεται σαφές ότι ο Τύπος αποτελεί υποσύνολο μιας τεράστιας κοινωνικής-οικονομικής-πολιτικής-ιδεολογικής δομής, ικανής να αλλοιώσει λίγο έως πολύ την αρχική πολιτική πρόθεση, τόσο που τελικά γίνεται συν-διαμορφωτής και συν-εκφραστής της εκπαιδευτικής πολιτικής και ανάλογα με την ισχύ της πλειοψηφίας, να καλλιεργεί την αποδοχή ή την απόρριψη της εκάστοτε πολιτικής.
Όγκος πλακούντα και επίπεδα αντιπονεκτίνης σε προεκλαμψία και IUGR
Authors: Παπαστεφάνου Ιωάννης
Published: September 2021

Ενώ ο κύριος και πρωταρχικός σκοπός του υπερηχογραφήματος πρώτου τριμήνου θεωρείται η πρώιμη ανίχνευση χρωμοσωμικών ανωμαλιών, ολόενα αυξανόμενος αριθμός μελετών τα τελευταία χρόνια αναδεικνύει τη σημαντική συμβολή που μπορεί να έχει ένα αναλυτικό υπερηχογράφημα ακόμα και σε αυτό το στάδιο της κύησης ως βάση του προγεννητικού ελέγχου αναφορικά με μία σειρά επιπλοκών που ανήκουν στην παθολογία της κύησης και εκδηλώνονται κλινικά στο δεύτερο και τρίτο τρίμηνο. Η εισαγωγή της τρισδιάστατης υπερηχογραφίας πρόσεφερε τη δυνατότητα απεικόνισης του όγκου τόσο του εμβρύου όσο και του πλακούντα. Μικρός είναι ο αριθμός των μελετών στη βιβλιογραφία που εξετάζουν τους δύο αυτούς όγκους το πρώτο τρίμηνο και τη πιθανή συσχέτιση τους με την έκβαση της κύησης. Η προοπτική αυτή cross-sectional μελέτη πραγματοποιήθηκε στην εξειδικευμένη μονάδα Εμβρυομητρικής Ιατρικής (Γ' Πανεπιστημιακή Μαιευτική-Γυναικολογική Κλινική, Νοσοκομείο ''Αττικόν''). Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν να δημιουργήσουμε καμπύλες αναφοράς για τον εμβρυικό και πλακουντιακό όγκο στις 11-14 εβδομάδες κύησης και να εξεταστούν πιθανές συσχετίσεις του όγκου του εμβρύου και του πλακούντα με δημογραφικά χαρακτηριστικά, βιοφυσικές και βιοχημικές παραμέτρους πρώτου τριμήνου. Επιπλέον, εξετάστηκε η πιθανή προβλεπτική αξία του όγκου του πλακούντα για επιπλοκές της κύησης πλακουντιακής αιτιολογίας όπως η προεκλαμψία και η ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης.
Πνευμονική σαρκοείδωση – καρδιακές αρρυθμίες
Authors: Πέρρος Ηλίας
Published: September 2021

Η σαρκοείδωση είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα με συστηματικές εκδηλώσεις. Η καρδιακή σαρκοείδωση μπορεί να εκδηλωθεί κλινικά στο 5% των ασθενών αλλά ένα 25-40% των σαρκοειδικικών μπορεί να έχει υποκλινική μορφή. Δυνητικά, η επιπλοκή αυτή μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνες αρρυθμίες για τη ζωή οπότε η ανεύρεση αναίμακτων μεθόδων για έγκαιρη αναγνώριση της μυοκαρδιοπάθειας αυτής είναι επιβεβλημένη. Σκοπός της μελέτης αυτής, ήταν η χρησιμοποίηση του συμψηφιστικού ηλεκτροκαρδιογραφήμματος(SAECG) για την ανεύρεση κολπικών και κοιλιακών όψιμων δυναμικών στην πνευμονική σαρκοείδωση και η συσχέτισή τους με άλλους δείκτες. Μέθοδος 100 ασθενείς (65 γυναίκες) με διάρκεια νόσου (4,56 ± 5,26 ετών) χωρίς κλινικές ενδείξεις καρδιακής συμμετοχής (Group1) υπεβλήθησαν σε έλεγχο για όψιμα δυναμικά και συγκρίθηκαν με 65 υγιείς (group 2). Λειτουργικός έλεγχος πνευμόνων με μέτρηση των πνευμονικών όγκων και της διαχυτικής ικανότητας, ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ), υπέρηχο καρδιάς, 24ώρη καταγραφή καρδιακής συχνότητας (HOLTER) έγιναν στην ομάδα των παθόντων και των υγιών. Στόχος της μελέτης ήταν η ανεύρεση κολπικών ( διάρκεια P επάρματος (Pd)>120 ms) και κοιλιακών ( διάρκεια QRS (QRSd)>114ms, χαμηλής εντάσεως σήματα (LAS) >38ms) και τετραγωνική ρίζα της απόκλισης (RMS)<20μV) και την πιθανή συσχέτιση με άλλους δείκτες. Αποτελέσματα. Κολπικά όψιμα δυναμικά (ALP) βρέθηκαν σε 64 (64%) ασθενείς και 30 υγιείς (46,1%) (p<0.01) με τιμές για Pd=119±22,07 vs 110±14,04 (p<0.01) αντίστοιχα. Κοιλιακά όψιμα δυναμικά (VLP) ευρέθησαν σε 32 (32%) ασθενείς και 3 (4,61%) υγιείς (p<0.001) ενώ οι τιμές των QRSD=94,23±11,04 vs 86,54±6,06 (0.01), LAS=33,51±9,28 vs28,31± 9,6 (p<0.058) and RMS=36,01±27,06 vs 41,3±25,7 (p=NS) αντίστοιχα. Οι συσχετίσεις μεταξύ δεικτών όψιμων δυναμικών και κλινικοεργαστηριακών δεικτών έδειξαν ότι: 1)Το QRSd σχετίζεται με τη διάμετρο του αριστερού κόλπου (p = 0.036 and r = 0.297), το διάστημα PQ και με το ηλεκτροκαρδιογραφικό QRS (p = 0.022, r = 0.259 and p = 0.000 ,r = 0.529). Το LAS σχετίζεται με το SACE (p = 0.043, r = 0.331) και με το QRS (p = 0.018, r = 0.267) ενώ τοRMS σχετίζεται με το FEV1/FVC (p=0.029, r = - 0.208), PQ (p = 0.049, r = -0.224) και την παρουσία κολπικής μαρμαρυγής (p = 0.032, r =0.204). Το φιλτραρισμένο P σχετίζεται με το διαμιτροειδικό Ε κύμα (p = 0.023, r = -0.324) και τον υπολειπόμενο όγκο (p = 0.016, r = 0.314). Υποανάλυση της ομάδας ασθενών έδειξε ότι η βαρύτητα των πνευμονικών βλαβών, όπως μπορούν να αναδειχθούν από την ακτινογραφία θώρακα σχετίζεται με την παρουσία όψιμων δυναμικών. Έτσι, αν συγκρίνουμε τις τιμές των RMS,LAS και QRS των ασθενών 1 &2 έναντι αυτών 3&4, θα δούμε στατιστικά σημαντική διαφορά (41,42± 23,26vs22,41± 13,75,p<0.015, 29,59± 8,58vs39,2± 22,9, p=0.02 and 94,76± 12,18 vs107,9± 24,72, p=0.01 αντίστοιχα).ΣυμπέρασμαΤα υψηλά ποσοστά όψιμων δυναμικών που βρίσκονται σε ασθενείς με πνευμονική σαρκοείδωση φανερώνουν την αυξημένη πιθανότητα καρδιακών αρρυθμιών που φαίνεται να συσχετίζεται με τη βαρύτητα των ακτινολογικών βλαβών.
Συσχέτιση στηθάγχης και βιωσιμότητος του μυοκαρδίου
Authors: Καρύδας Ανδρέας
Published: September 2021

ΥΠΟΒΑΘΡΟ: Επικρατεί η εντύπωση ότι γενικά ασθενείς (ασθ) μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΕΜ) με διατηρημένη μυοκαρδιακή βιωσιμότητα παραπονούνται για στηθάγχη κατά την κόπωση, ενώ το ενόχλημα τείνει να απουσιάζει στους μη έχοντες βιωσιμότητα. Ωστόσο, δεν υπάρχουν προοπτικές μελέτες για να στηρίξουν αυτόν τον ισχυρισμό. Θα αξιολογηθεί η πιθανή σχέση μεταξύ της βιωσιμότητας του μυοκαρδίου και στηθάγχης με προοπτικό τρόπο. ΜΕΘΟΔΟΙ: Πενήντα πέντε ασθ με χαμηλό (≤ 40%) κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας (ΚΕΑΚ)λόγω της προηγούμενου ΕΜ εξετάσθηκαν προοπτικά για την παρουσία βιωσιμότητας του μυοκαρδίου υποβαλλόμενοι σε σπινθηρογράφημα μυοκαρδίου με θάλλιο-201. Επιπλέον, οι ίδιοι ασθ ρωτήθηκαν για τη στηθάγχη ή τη δύσπνοιά τους, υποβαλλόμενοι σε χωριστή δοκιμασία κόπωσης σε κυλιόμενο τάπητα εντός μηνός από την εξέταση της βιωσιμότητος. Η κλίμακα Borgχρησιμοποιήθηκε για την ένταση της στηθάγχης κατά την άσκηση. Οι ίδιοι ασθενείς ρωτήθηκαν,επίσης, για τα συμπτώματά τους κατά το τελευταίο τρίμηνο πριν από την ένταξή τους στη μελέτη σύμφωνα με το ερωτηματολόγιο ειδικών δραστηριότητα (SAQ) και την ταξινόμηση στηθάγχης της Καναδικής Καρδιαγγειακής Εταιρείας (CCS).ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Σε 29 ασθ (53%) ανιχνεύθηκε βιωσιμότητα (Ομάδα - Ομ A), σε αντίθεση μετ ους υπόλοιπους 26 (Ομ B). Το μέσο ΚΕΑΚ υπολογίσθηκε σε 31 ± 7% για την Ομ Α και 33 ± 8%για την Ομ Β (στατιστικώς μη σημαντικό - ΣΜΣ). Ο μέσος αριθμός των νοσούντων αγγείων ήταν 2,8 ± 1,6 στην Ομ Α και 1,9 ± 1,3 στην Ομ Β (p=0,02). Ο μέσος όρος CCS ήταν 1,72 ± 0,80 για την Ομ Α και 1,31 ± 0,62 για την Ομ Β (p=0,04). Η βαθμολογία από το SAQ υπολογίσθηκε σε6,49 ± 2,04 MET για την Ομ Α και 6,86 ± 2,11 MET για την Ομ Β (ΣΜΣ). Πέντε (17%) ασθ της Ομ Α ανέφεραν στηθάγχη κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας κόπωσης, ενώ 5 (19%) ασθ της Ομ Β ανέφεραν τέτοια συμπτώματα (ΣΜΣ). Η στηθάγχη κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας κόπωσης είχε μόνο 17% ευαισθησία για την ανίχνευση βιωσιμότητας, ειδικότητα 81%, 47% αρνητική προγνωστική και 50% θετική. Οι ίδιες τιμές για τα στηθαγχικά ενοχλήματα της καθημερινής ζωής ήταν 52%, 77%, 59% και 71%, αντιστοίχως. Η κλίμακα Borg ήταν 8 ± 3 στην Ομ Α και 7 ± 2 στην Ομ Β (ΣΜΣ). Η δοκιμασία συσχέτισης κατά Spearman χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση της στηθάγχης σε σχέση με την έκταση της βιωσιμότητας. Μια κλινικά ασθενής, αν και στατιστικά σημαντική (rs = 0,28, p <0,05) συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ βαθμού βιωσιμότητας και CCS.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Στην παρούσα προοπτική μελέτη, η ανίχνευση βιωσιμότητας σχετιζόταν με την ύπαρξη συμπτωμάτων στηθάγχης στην καθημερινή ζωή, αλλά όχι στη δοκιμασία κοπώσεως, ενώ βρέθηκε μόνο μία αδύναμη συσχέτιση μεταξύ του βαθμού βιωσιμότητας και της στηθάγχης κατά τη διάρκεια της καθημερινής ζωής. Σύμφωνα με τη μελέτη αυτή, η πεποίθηση ότι η ύπαρξη της στηθάγχης υποδηλώνει βιώσιμο μυοκάρδιο είναι αμφιλεγόμενη.
Νέα ζωή, επιστρέφοντας στην Αλβανία
Authors: Καπετανάκη Ελένη
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή έχει ως κεντρικό στόχο την ανάλυση της αίσθησης του εαυτού κατά τη μετακίνηση από την Ελλάδα προς την Αλβανία, έτσι όπως αυτή εννοιολογείται και παράγεται από τους πρωταγωνιστές της εν λόγω μελέτης σε σχέση με τον βιούμενο χώρο και χρόνο. Το βασικό ερώτημα που θέτει η διατριβή σχετίζεται με τις πολλαπλές υποκειμενικότητες που συνθέτουν τον εαυτό των πρωταγωνιστών της έρευνας, μέσα από τις εμπειρίες, τα συναισθήματα, τη δράση και τις πρακτικές τους κατά τη μετακίνησή τους από την Ελλάδα προς την Αλβανία. Επίσης, αναδεικνύεται ως κεντρικής σημασίας η ζωή που πλάθεται συνεχώς από τα δρώντα υποκείμενα και κάποτε μορφοποιείται ως νέα ζωή. Η διατριβή συνομιλεί στενά με την ανθρωπολογία της μετακίνησης. Πρόκειται για το είδος της κίνησης στο χώρο και το χρόνο που δεν επιδέχεται τους περιορισμούς μιας πορείας με αρχή, μέση και τέλος, παρά το γεγονός ότι ίδιοι οι μετακινούμενοι μπορεί να έχουν μία ή και περισσότερες καθοριστικές για τη ζωή τους τοπικότητες ή εντοπιότητες. Μεθοδολογικά η έρευνα υλοποιήθηκε με την εφαρμογή της πολυτοπικής και κινητικής εθνογραφικής έρευνας με συμμετοχική παρατήρηση, ενώ δευτερευόντως χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος των προφορικών συνεντεύξεων βάθους. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στα Τίρανα, τη Θεσσαλονίκη, το Κούκες, την Κορυτσά, αλλά και σε πόλεις και χωριά της Αλβανίας και της Ελλάδας που οι συνομιλητές μου κατά τις μετακινήσεις τους επισκέπτονταν ή ανά διαστήματα διαβιούσαν. Στη διάρκεια αυτών των μετακινήσεών η σχέση που διαμορφώσαν οι μετακινούμενοι πρωταγωνιστές της έρευνας με το χώρο και το χρόνο παρήγαγε μια χρονοτοπική συνθήκη με σημασία. Τότε, ο εαυτός των μετακινούμενων νοείται, παράγεται και επιτελείται συνεχώς μέσα από τη χρονοτοπική αυτή συνθήκη. Ταυτοχρόνως, νοείται και παράγεται ένα σύνολο διαφορετικών προσλήψεων σχετικά με το περιεχόμενο της έννοιας της νέας ζωής. Έτσι, η νέα ζωή εμφανίζεται άλλοτε ως συνεχές διακύβευμα, ως εκείνο που «δεν έρχεται» ή που «ήρθε κάποτε», ως αντιφατική σύμφυση του παρελθόντος με το παρόν ή ακόμη ως μια συνεχώς ελευσόμενη διαδικασία που δύναται να δυναμιτίζει το παρόν και να προσανατολίζεται στο μέλλον.
Ανατομική προσέγγιση της αιμάτωσης των ωμοραχιαίων μυών και η χρήση τους στην αποκατάσταση ελλειμμάτων
Authors: Δημοβέλης Ιωάννης
Published: September 2021

Η κλινική σημασία των κρημνών των ωμοραχιαίων μυών έχει αποδειχτεί ιδιαιτέρα σημαντική με την πάροδο των ετών. Οι κρημνοί αυτοί είναι από τους παλαιότερους και ευρύτερα χρησιμοποιουμένους κρημνούς στην πλαστική επανορθωτική χειρουργική και με την πρόοδο της μικροχειρουργικής, η χρήση τους έχει καταστεί συχνά πρακτική στην καθ’ ημέρα χειρουργική πράξη. Η χρησιμότητα των αγγείων των ωμοραχιαίων μυών (εκτός της προφανούς σημασίας τους ως αγγειακοί μίσχοι για τους προαναφερθέντες κρημνούς) έγκειται στην χρήση τους σε αναστομώσεις με αγγεία ελεύθερων κρημνών στην περιοχή, όπως στην αποκατάσταση μετά από μαστεκτομή. Ωστόσο, τα βιβλιογραφικά δεδομένα στην μορφομετρία και στις παραλλαγές αυτών των αγγείων είναι περιορισμένα. Οι συγγραφείς πραγματοποίησαν ανατομική μελέτη σε 40 (80 ημιμόρια σωμάτων) πτωματικά παρασκευάσματα (ταριχευμένα και μη) παρασκευάζοντας και μετρώντας τις διαμέτρους και τις παραλλαγές των αγγείων που αιματώνουν αυτήν την μυϊκή ομάδα (ωμοραχιαίοι μύες). Τα αποτελέσματα καταγράφηκαν και επεξεργάστηκαν και αναλύθηκαν με την βοήθεια της στατιστικής. Τα αποτελέσματα των διαμέτρων και των παραλλαγών των αγγείων της αιμάτωσης του πλατέως ραχιαίου μυός συμφωνούν με αυτά της διεθνούς ιατρικής βιβλιογραφίας. Η αιμάτωση του τραπεζοειδούς μυός και οι παραλλαγές αυτής μελετήθηκαν διεξοδικά στην παρούσα μελέτη παρόλο που η διεθνής βιβλιογραφία έχει φτωχές αναφορές όσον αφορά την διάμετρό τους. Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης προσθέτουν σημαντικά δεδομένα στη διεθνή βιβλιογραφία και συμβάλουν ανατομικά, κλινικά και χειρουργικά στην χρήση των κρημνών και των αγγειακών τους μίσχων σε όλες τις ειδικότητες της ιατρικής επιστήμης, ειδικότερα δε στην πλαστική επανορθωτική χειρουργική. Κατά συνέπεια η παρούσα διατριβή παρέχει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με αυτό το θέμα. Πιστεύουμε ότι τα αποτελέσματα της έρευνας προσθέτουν στην διεθνή βιβλιογραφία σημαντικά δεδομένα τα οποία είναι χρήσιμα όχι μόνο από ανατομικής πλευράς αλλά και από κλινικής πλευράς αναφορικά με την χρήση των κρημνών και των αγγείων στην επανορθωτική χειρουργική.
Οικιστική δραστηριότητα και οργάνωση του χώρου στους οικισμούς της νεότερης νεολιθικής στη Θεσσαλία
Authors: Τουφεξής Γεώργιος
Published: September 2021

Παρουσιάζονται οι οικιστικοί τύποι που μπορούν να αναγνωριστούν στους νεολιθικούς οικισμούς της Θεσσαλίας με βάση παλαιές και πρόσφατες επιφανειακές και ανασκαφικές έρευνες. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη Νεότερη Νεολιθική περίοδο με τη μελέτη τεσσάρων οικισμών στον Προφήτη Ηλία Μάνδρας, Μακρυχώρι, Ραχμάνι και Γαλήνη που ανασκάφηκαν την περίοδο 1996-2000 στο πλαίσιο κατασκευής νέων αυτοκινητοδρόμων. Από άποψη οικιστικής οργάνωσης οι οικισμοί αυτοί διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους και η παρούσα ανάλυση προσπαθεί να διαφωτίσει πτυχές της κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης καθώς και της ιδεολογίας των Θεσσαλών γεωργοκτηνοτρόφων που υπαγορεύουν τις οικιστικές επιλογές τους στην ανατολική θεσσαλική πεδιάδα κατά τη Νεότερη Νεολιθική περίοδο. Ως προς το θέμα αυτό διαπιστώνεται αξιοσημείωτη ποικιλία και διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε σύγχρονους οικισμούς και ενίοτε σε οικιστικές φάσεις του ίδιου οικισμού. Ωστόσο, σε άλλα βασικά στοιχεία της οικιστικής οργάνωσης των οικισμών όπως είναι οι περίβολοι, γίνεται φανερή μια τάση γενίκευσης για όλη τη νεολιθική περίοδο με μεγαλύτερη συνθετότητα στη Νεότερη Νεολιθική.Σε γενικότερο πλαίσιο, οι μαγούλες που αποτελούν το συνηθέστερο οικιστικό τύπο στη Θεσσαλία θα μπορούσαν να παρουσιάζουν διαβαθμίσεις ως προς την τάση για συνέχιση της κατοίκησης στην ίδια θέση αμβλύνοντας το «στατικό» χαρακτήρα της κατοίκησης που συχνά αποδίδεται στην περιοχή αυτή και επιτρέποντας να διαφανεί μια κινητικότητα σε κάποιο βαθμό. Η εικόνα αυτή ενισχύεται με τον εντοπισμό βραχύχρονων οικισμών «θαμμένων» από τις αποθέσεις της πεδιάδας λόγω της ρηχής στρωματογραφίας τους που αυξάνουν περαιτέρω την πυκνότητα της κατοίκησης σε κάποιες περιοχές και αμβλύνουν τη διάκριση της «εδαφικότητας» ανάμεσα σε γειτονικούς οικισμούς. Σημαντικά, οπωσδήποτε, είναι τα δεδομένα για την παρουσία επίπεδων και εκτεταμένων οικισμών και στη Θεσσαλία τουλάχιστον στη Νεότερη Νεολιθική που διαφοροποιούν περαιτέρω την εικόνα της κατοίκησης στην περιοχή αυτή.
Η επίδραση ενός προγράμματος μουσικοκινητικής αγωγής, βασισμένο σε εθνομουσικολογικά στοιχεία, στην ομαλή ένταξη παιδιών στο σύγχρονο πολυπολιτισμικό σχολείο
Authors: Κωνσταντινίδου Ζωή
Published: September 2021

Η διαπολιτισμική μουσική εκπαίδευση καλλιεργεί ένα κλίμα γενικής παιδείας και αξιοποιεί τους διάφορους πολιτισμούς, με στόχο όχι μόνο την αποδοχή και το σεβασμό του διαφορετικού, αλλά επίσης, την αναγνώριση της πολιτισμικής ταυτότητας του άλλου, μέσα από μια καθημερινή προσπάθεια διαλόγου, κατανόησης και συνεργασίας. Στην παρούσα έρευνα συμμετείχαν εξήντα πέντε (206) μαθητές/τριες από δώδεκα (12) τάξεις (εννέα τάξεις ως ομάδες παρέμβασης και τρεις τάξεις ως ομάδες ελέγχου) νηπιαγωγείου, Α’ και Β’ δημοτικού (αγόρια Ν=106 και κορίτσια Ν=100) οι οποίοι/ες παρακολούθησαν ένα πρόγραμμα διαπολιτισμικής μουσικής εκπαίδευσης 8 εβδομάδων με συχνότητα δυο διδακτικών ωρών ανά εβδομάδα. Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η διερεύνηση της επίδρασης ενός διαθεματικού διαπολιτισμικού μουσικού προγράμματος παρέμβασης, στηριγμένο στη μουσική κουλτούρα που φέρει στην τάξη κάθε μαθητής, στην ομαλή ένταξη παιδιών προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας στο σύγχρονο διαπολιτισμικό/πολυπολιτισμικό σχολείο. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν την αποτελεσματικότητα της διαπολιτιστικής μουσικής εκπαίδευσης στην καλλιέργεια αισθημάτων αποδοχής του ‘άλλου’ μέσα στην σχολική τάξη. Συγκεκριμένα, δόθηκαν κίνητρα στους μαθητές να φέρουν στο σχολείο τη μουσική τους κουλτούρα, να νοιώσουν υπερήφανοι για αυτή και να τη μοιραστούν βιωματικά με το σύνολο της τάξης. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα παρέμβασης επέτρεψε την ουσιαστική αλληλεπίδραση και επικοινωνία, την κατανόηση του άλλου και την ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων. Η δυναμική της τάξης σταμάτησε να είναι σταθερή και δεδομένη και κατά συνέπεια και οι κοινωνικές και διαπροσωπικές σχέσεις των παιδιών άλλαξαν. Παρατηρήθηκε ποσοτική αύξηση των θετικών επιλογών των παιδιών και αντίθετα ποσοτική μείωση των επιλογών απόρριψης στις ομάδες παρέμβασης, ενώ αντίθετα δεν εμφανίστηκαν σημαντικές αλλαγές στις ομάδες ελέγχου. Τέλος, οι εκπαιδευτικοί είχαν την ευκαιρία να εντάξουν διαθεματικά τη μουσική στην εκπαιδευτική τους διδασκαλία, χωρίς αμφιβολίες, πίεση και ανασφάλεια και να τη χρησιμοποιήσουν ως εργαλείο με στόχο την ομαλότερη ένταξη των παιδιών στο πολυπολιτισμικό πλαίσιο της τάξης και κατά επέκταση του σχολείου και της κοινωνίας.
Από την κριτική συνειδητοποίηση στην αλλαγή;
Authors: Χαρίση Αθηνά
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή μελετά την εμπειρία μιας ομάδας αμοιβαίας μάθησης εκπαιδευτικών ως προς τη δυνατότητα προώθησης της κριτικής συνειδητοποίησης των συμμετεχόντων και πιθανών μετατοπίσεων στη σκέψη ή/και τη δράση τους. Σκοπός συγκρότησης της συγκεκριμένης ομάδας ήταν να λειτουργήσει ως ένα πλαίσιο, όπου οι ίδιοι οι συμμετέχοντες να εμπλακούν, μέσω του στοχαστικού διαλόγου, σε διεργασίες κριτικής διερεύνησης του τρόπου με τον οποίο νοηματοδοτούν την εκπαιδευτική πραγματικότητα και το ρόλο τους. Στο επίκεντρο της συλλογικής διερεύνησης τέθηκαν παγιωμένες πρακτικές, οι παραδοχές που τροφοδοτούν αυτές τις πρακτικές και οι ευρύτερες συνθήκες που τις διαμορφώνουν, καθιστώντας τες, έτσι, περισσότερο δεκτικές σε αμφισβήτηση και επαναπροσδιορισμούς. Η μέθοδος που υιοθετήθηκε για τη διεξαγωγή της έρευνας συνίσταται στο συνδυασμό κριτικής χειραφετητικής και συμμετοχικής έρευνας δράσης. Η έμφαση μετατοπίζεται στα ίδια τα υποκείμενα της έρευνας, τα οποία καλούνται να επανεξετάσουν κριτικά, υπό το φως νέων οπτικών, που προκύπτουν στο πλαίσιο της ομάδας, διαστάσεις της πραγματικότητας την οποία βιώνουν. Έτσι, μπορούν να ενδυναμώνονται ως προς το ρόλο τους και να ενισχύονται προς περισσότερο ενήμερες επιλογές. Τα ευρήματα της έρευνας προέκυψαν από την καταγραφή και απομαγνητοφώνηση των συζητήσεων κατά τη διάρκεια των συναντήσεων της ομάδας και τo γραπτό κείμενο αναλύθηκε από την ερευνήτρια από τη σκοπιά της κριτικής θεωρίας και της πολυδιάστατης μάθησης. Η ποιοτική επεξεργασία των ευρημάτων έδειξε ότι οι συμμετέχοντες στην ομάδα εκπαιδευτικοί ενεπλάκησαν στην αμοιβαία ανταλλαγή απόψεων και τον κριτικό στοχασμό σχετικά με την αυθεντικότητα και την καταλληλότητα παραδοχών και πρακτικών τους. Οι συζητήσεις υποδεικνύουν την ύπαρξη ελλειμμάτων στις διάφορες διαστάσεις της σχολικής μάθησης καθώς και στη μεταξύ τους διασύνδεση και αλληλεπίδραση. Σύμφωνα με τα ευρήματα, η ομάδα λειτούργησε ως ένας εναλλακτικός χώρος επικοινωνίας, όπου τα μέλη της κατάφεραν να διερευνήσουν τον τρόπο με τον οποίο νοηματοδοτούν την εκπαιδευτική πραγματικότητα και το ρόλο τους και να διαπραγματευθούν εναλλακτικές οπτικές. Παρατηρούνται, επίσης, στοιχεία μετατόπισης της σκέψης τους προς περισσότερο περιεκτικές νοηματοδοτήσεις, ικανά να οδηγήσουν σε ενήμερη δράση. Η παρούσα έρευνα αναδεικνύει τη σημασία ενός εναλλακτικού μοντέλου επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών. Στην Ελλάδα, υιοθετούνται ‘από τα πάνω’ προσεγγίσεις. Στη μελέτη αυτή φαίνεται ξεκάθαρα το δυναμικό που ενυπάρχει σε μια από τη βάση προσέγγιση, που επιτρέπει στους εκπαιδευτικούς να αναλάβουν οι ίδιοι την ευθύνη για την ανάπτυξη και τη βελτίωσή τους.
Μελέτη της μακροχρόνιας ενδονωτιαίας χορήγησης οποιειδών ή/και μπακλοφαΐνης σε ασθενείς με χρόνιο πόνο ή/και σπαστικότητα μέσω πλήρως εφυτεύσιμων συστημάτων συνεχούς ροής
Authors: Κολοτούρα Αθηνά
Published: September 2021

In this thesis, we tried to study and determine the impact and long-term action methodologies intrathecal drug infusion using a special implanted pump in patients with symptoms of intense pain and severe spasticity. The study involved 80 patients, only patients in the Pain Management Unit of the General Hospital of Eleusis "Thria-sio", clinical or other departments of the same hospital or patients who have been re-ferred from other centers in the region that meet the selection criteria.The monitoring of the patients took place at predetermined time intervals (fol-low-up) (year "0" by recording the initial measurements at 15 days, 30 days and once monthly after the placement of the pump and for a period of 15 months) using the rel-evant scales (VAS, Ashworth and ACPA). In this study became statistical significant relationship between dose of morphine and the dose of baclofen on the quality of life (Ρ=0,028 and Ρ =0,014, respectively) on the 15th day of clinical monitoring.Our results show a long-lasting relief from chronic pain, as measured by the scale VAS, but an improvement of quality of life (fifteen months of the intervention), based on ACPA scale.However, the beneficial analgesic effect accompanied by a corresponding in-crease of the dose of all drugs administered. Specifically, all patients showed a reduc-tion in pain and spasticity, without any adverse pharmacological actions. The lack of adverse side effects attributable to the close monitoring of patients and gradual titra-tion to the needs and satisfaction with pain and spasticity.The results demonstrate the safety and effectiveness of intrathecal morphine, fen-tanyl, clonidine and/or baclofen for the treatment of refractory chronic persistent pain and severe spasticity.
Η επίδραση της προποφόλης στην αναπνευστική λειτουργία μετά από οξεία εντερική ισχαιμία
Authors: Βασιλείου Ιωάννα
Published: September 2021

Background: The antioxidant properties of propofol have been shown to improve ischemia/reperfusion injury. We investigated whether anesthesia with propofol can ameliorate remote lung injury induced by intestinal ischemia-reperfusion (IIR). Materials & Methods: Thirty male Wistar rats were randomly allocated in 3 groups (n=10 each): Animals in group SHAM were anesthetized with ketamine and xylazine and then laparotomy and sham IIR followed. Animals in group IIR received ketamine and xylazine and were then subjected to clamping of the superior mesenteric artery for 45 min and reperfusion for 4 hours. Group IIR+P received anesthesia with propofol and then IIR was induced, as in group IIR. Blood samples for blood gases and malondialdehyde measurement were drawn at the end of reperfusion. Bronchoalveolar lavage fluid (BALF) was obtained to measure cell counts, total protein and phospholipids levels. Results: Induction of IIR resulted in deteriorated oxygenation, acidemia and inflammatory cells sequestration, along with increased BALF protein content and increased proportions of small surfactant aggregates. Anesthesia with propofol alleviated intestinal injury and efficiently prevented lipid oxidation. In group IIR+P inflammatory cells infiltration and pulmonary histological changes were significantly limited. The increase in BALF total protein and the changes in surfactant aggregates were prevented, leading to normal systemic oxygenation. Conclusion: Using propofol to induce and maintain anesthesia efficiently prevented IIR-induced lung injury. Systemic antioxidant protection, improvement of intestinal injury, inhibition of the inflammatory response and preservation of the alveolar-capillary permeability seem to be crucial mediating mechanisms for this simple and clinically relevant intervention.
Προστασία του υποθυρεοειδικού μυοκαρδίου απέναντι στην ισχαιμία
Authors: Σφακιανούδης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη αναζήτησε την ανταπόκριση της υποθυρεοειδικής καρδιάς στην ισχαιμία-επαναιμάτωση. Υποθυρεοειδισμός προκλήθηκε μετά από του στόματος χορήγηση για 3 εβδομάδες προπυλθειουρακίλης ενώ ευθυρεοειδικά ποντίκια χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες. Απομονωμένες καρδιές τόσο από υποθυρεοειδικά όσο και απο ευθυρεοειδικά ποντίκια υπεβλήθησαν σε πρωτόκολλο ισχαιμικής ροής το οποίο δισδέχτηκε φάση επαναιμάτωσης. Η αποκατάσταση της λειτουργικότητας της αριστερής κοιλίας καθώς και το επίπεδο έκφρασης των πρωτεινικών κινασών PKCE και PKCΔ αλλά και τα επίπεδα φωσφορυλίωσης της p46 and p54 c-jun NH(2)-terminal kinases (JNKs) απέναντι στη ισχαιμία-επαναιμάτωση αποτέλεσαν τα σημεία της μελέτης. Η συστατλτικότητα της αριστερής κοιλίας ήταν σημαντικά βελτιωμένη αλλά και η PKC ε ήταν 1.4 φορές υψηλότερη στις υποθυρεοειδικές καρδιές σε σχέση με τα controls ενώ η PKC δ δε φαίνεται να επηρεάζεται. Επιπλέον, τα επίπεδα φωσφορυλίωσης της p46 and p54 c-jun ήταν 2.2 και 2.6 φορές υψηλότερα σε φάση ηρεμίας στις υποθυρεοεδικές σε σχέση με τις ευθυρειεδικιές γεγονός το οποίο δεν επαναλαμβάνεται μετά την ισχαιμία επαναιμάτωση όπου οι υποθευρεοειδικές καρδιές δεν αυξάνουν τα επίπεδα φωσφορυλίωσης των συγκεκριμένων κινασών ενώ οι ευθυρεοειδικές καρδιές τα εκτοξέυουν 5.5 και 6 φορές πάνω.
Συμβολή στη μελέτη της γενετικής προδιάθεσης του αδενικού επιθηλίου
Authors: Λιναρδούτσος Δημήτριος
Published: September 2021

[…] Η παρούσα μελέτη εστιάζει το ενδιαφέρον της στην εκτίμηση της μοριακής έκφρασης δυο γονιδίων, μελών της ομάδας των καλλικρεϊνων, της καλλικρεϊνης 4 και της καλλικρεϊνης 11 στο αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος. Σκοπός της μελέτης είναι η εκτίμηση της μοριακής έκφρασης στον καρκίνο, συγκριτικά με το φυσιολογικό αδενικό επιθήλιο, καθώς και η πιθανή συσχέτιση με το στάδιο και την επιβίωση.
Συσχέτιση γλυκαιμικού φορτίου με δείκτες συστηματικής φλεγμονής σε γυναικείο πληθυσμό
Authors: Γιαλέρνιος Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Σκοπός: Η συστηματική φλεγμονή, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην παθογένεια του σακχαρώδη διαβήτη. Σκοπός της έρευνας είναι η διερεύνηση σχέσης μεταξύ γλυκαιμικού δείκτη και γλυκαιμικού φορτίου και δεικτών φλεγμονής.Μεθοδολογία: Για την επίτευξη του στόχου χρησιμοποιήθηκε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1131 γυναικών. Μετρήθηκαν βιοχημικοί δείκτες καθώς και οι δείκτες φλεγμονής IL-1, IL-4, SAA, hsCRP, στο προαναφερθέν δείγμα ατόμων σε συνάρτηση με τις αντίστοιχες τιμές της HbA1c αυτών.Αποτελέσματα: Έχει γίνει μονοπαραγοντική αλλά και πολυπαραγοντική ανάλυση των δεδομένων που δείχνουν την συσχέτιση των ανοσοδεικτών με την HbA 1 c. Στην μονοπαραγοντική ανάλυση διεφάνη η θετική συσχέτιση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης με την hsCRP (Pearson r=0.219, ρ<0.001), το SAA (Pearson r=0.218 ρ<0.001), την ΙL 1 (Pearson r=0.201 ρ<0.001) και την IL4 (Pearson r=O.267 ρ=<0.001). Μετά από διόρθωση για συγχυτικούς παράγοντες όπως της ηλικίας, της κρεατινίνης, την διάρκεια της εμμηνόπαυσης και. της αρτηριακής πίεσης, αποδείχτηκε η ανεξάρτητα θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση για κάθε μοντέλο γραμμικής πολλαπλής παλινδρόμησης του γλυκαιμικού φορτίου με τον SAA (β=0.491 ρ<0.001) τον αριθμός των λευκών αιμοσφαιρίων (β=0.015 ρ=0.001) την ΙL 1 (β=0.148 ρ<0.001) την IL4 (β=0.642 ρ<0.001) όπως επίσης και την hsCRP (β=0.314 ρ<0.001)Συμπεράσματα: Παρατηρήθηκε θετική σχέση μεταξύ γλυκαιμικού δείκτη (HbA1c) και δεικτών συστηματικής φλεγμονής IL1, IL4, SAA, hsCRP.
Παράγοντες που ευνοούν την πρώιμη εμφάνιση αρτηριακής υπέρτασης σε ιπταμένους της πολεμικής αεροπορίας
Authors: Πλατσάς Γεώργιος
Published: September 2021

Σκοπός: Να διερευνηθούν οι λόγοι που συνεισφέρουν στην ενδεχόμενη πρώιμη εμφάνιση υπέρτασης στους πιλότους και να γίνουν συγκρίσεις μεταξύ των ιπταμένων και του προσωπικού εδάφους. Μεθοδολογία: Σε αυτή τη μελέτη συγχρονικής επισκόπησης, σθμμετείχαν 300 Ιπτάμενοι και 600 άτομα τουπροσωπικού εδάφους που εργάζονται στην Πολεμική Αεροπορία. Οι συμμετέχοντες επιλέχθηκαν τυχαία από τα ιατρικά αρχεία της κάθε ομάδας. Έγινε λήψη της αρτηριακής πίεσης σε πέντε διαδοχικές επισκέψεις με μεσοδιάστημα μιας εβδομάδας η μία από την άλλη. Καταγράφηκαν δημογραφικά στοιχεία, διατροφικές συνήθειες και παράγοντες του τρόπου ζωής, καθώς και εργαστηριακές εξετάσεις.Αποτελέσματα: Συνολικά η κατάσταση της υγείας των πιλότων είναι εξαιρετική. Η μέση ηλικία ήταν 39,09 ± 7,95 χρόνια. Η μέση συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση ήταν 117.51 mmHg και 77,02 mmHg, αντίστοιχα. 200 πιλότοι (66,7%) είχαν βέλτιστη πίεση του αίματος, 80 (26,7%) είχαν φυσιολογική αρτηριακή πίεση και το υπόλοιπο 20 (6,6%) είχαν οριακά φυσιολογική αρτηριακή πίεση. Μέσος όρος ηλικίας του προσωπικού εδάφους ήταν 40,4 ± 8,9 χρόνια. 438 άτομα από το προσωπικό εδάφους (73%) είχαν φυσιολογική αρτηριακή πίεση, ενώ 152 (25,3%) παρουσίασαν υπέρταση.Πιλότοι ασκούσαν έως δύο φορές την εβδομάδα (66,9%) ή περισσότερο (21,1%), ενώ 36 δεν ασκούν καθόλου (12%). Προσωπικού εδάφους ασκούσαν έως δύο φορές την εβδομάδα (61,5%), ενώ το 25,3% των συμμετεχόντων δεν ασκείται καθόλου. Συμπεράσματα: Παράγοντες που βρέθηκαν να επηρεάζουν τη συστολική αρτηριακή πίεση ήταν ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ), ώρες πτήσης, η HDL και η ένταση της άσκησης στους πιλότους και η ηλικία, το ΒΜΙ, τα έτη άσκησης και το κάπνισμα, στο προσωπικό εδάφους, αντίστοιχα.
Η μελέτη του νευρογενετικού παράγοντα NGF σε κονίκλους Νέας Ζηλανδίας με γλαύκωμα
Authors: Καρύδης Ανδρέας
Published: September 2021

Η βασική μελέτη αυτής της διδακτορικής διατριβής βασίστηκε ςτη μελέτη της επίδρασης των νευροτροφινών και ειδικά του νευροτροφικού παράγοντα NGF σε ένα πειραματικό μοντέλο κονίκλου Νέας Ζηλανδίας με παρατεταμένη οφθαλμική υπερτονία. Η μελέτη χαρακτηρίςτηκε από 3 βαςικά στάδια: 1. Το στάδιο εγκατάστασης και τεκμηρίωσης της πειραματικής υπερτονίας 2. Το στάδιο της χορήγησης σε διαφορετικές χρονικές στιγμές του Νευρογενετικού παράγοντα NGF, 3. Το στάδιο τεκμηρίωσης της αμφιβληστροεΰδικής βλάβης στο επίπεδο των γαγγλιακών κυττάρων και της ευεργετικής ή μη δράσης του φαρμάκου αυτού με τη βοήθεια της ανοσοΰστοχημείας. Τα αποτελέσματα και η στατιστική ανάλυση που ακολούθησε τεκμηριώνουν απόλυτα την ευεργετική δράση του NGF ςτο πείραμα αυτό και οριοθετούν ουςιαςτικά το βαςικό ςυμπέραςμα αυτήσ τησ διδακτορικήσ διατριβήσ. Η Ομάδα των κονίκλων που έλαβε NGF κατά την 5η και την 10η μέρα από την εγκατάσταση της πειραματικής υπερτονίασ, παρουςίαςε ςτατιςτικά ςημαντική αύξηςη (διατήρηςη) (p<0.01) των γαγγλιακών κυττάρων σε σχέςη με αυτά της ομάδας των κονίκλων που έλαβαν το εικονικό φάρμακο, ενώ παράλληλα συγκριτικά με την ομάδα control ο πληθυσμός των γαγγλιακών κυττάρων της ομάδας του NGF ήταν μικρότερος (p<0.05). Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας οφείλουν να εξετάζονται περιοριστικά, δηλαδή σε πλήρη συσχέτιση και αναλογία με τα δεδομένα και το μοντέλο στο οποίο συντελέςτηκε, αφού η ανατομία και η φυσιολογία του κονίκλου διαφέρει από αυτή του ανθρώπου. Παρόλα αυτά, η συγκεκριμένη μελέτη αποτελεί ένα απόσταγμα πληροφοριών που δίνει νέα κίνητρα για περαιτέρω μελέτη.
Ο εργαζόμενος δημιουργός
Authors: Παραμυθιώτης Ιωάννης
Published: September 2021

Στα πλαίσια της μελέτης αξιολογείται δικαιοπολιτικά η εφαρμογή της αρχής του δημιουργού, προσδιορίζονται τα έργα ως προς τα οποία ο εργοδότης αποκτά δικαίωμα εκμετάλλευσης και καθορίζεται το εύρος του δικαιώματος αυτού, αναλύεται η νομική φύση της μεταβίβασης των περιουσιακών εξουσιών στον εργοδότη, οριοθετείται η άσκηση των ηθικών εξουσιών του εργαζόμενου δημιουργού και εξετάζεται το ζήτημα των οικονομικών αξιώσεών του έναντι του εργοδότη για τη δημιουργία και την εκμετάλλευση των έργων του. Αυτοτελή κεφάλαια αφιερώνονται στους εργαζόμενους προγραμματιστές Η/Υ και στους απασχολούμενους στο Δημόσιο δημιουργούς.
Η λύση της σύμβασης δικαιόχρησης υπαγωγής
Authors: Γιαννακάκης Σωτήριος
Published: September 2021

ΑΝΑΛΥΕΤΑΙ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΧΡΗΣΗΣ , ΠΑΡΑΘΕΤΟΝΤΑΣ ΝΟΜΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΟΡΙΣΜΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΔΑΠΟ ΔΙΚΑΙΟ ΜΕ ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ . ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΔΙΚΑΙΟΧΡΗΣΗΣ ΚΑΙ Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΔΙΚΑΙΟΧΡΗΣΗΣ ΜΕ ΠΑΡΕΜΦΕΡΕΙΣ ΔΙΑΡΚΕΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ . ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΛΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ ΔΙΚΑΙΟΧΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝ ΛΟΓΩ ΛΥΣΗ ΜΕ ΕΙΔΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΠΕΛΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΝΑΠΟΣΒΕΣΤΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ Ο ΔΙΚΑΙΟΔΟΧΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΛΥΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΔΙΚΑΙΟΧΡΗΣΗΣ.
Οικονομική εποπτεία Μητροπολίτη στην Εκκλησία της Ελλάδος
Authors: Πανούσης Αλέξανδρος
Published: September 2021

Οδηγός οικονομικών αρμοδιοτήτων Μητροπολιτών στην Εκκλησία της Ελλάδος