bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Προστασία προσωπικών δεδομένων σε έξυπνα περιβάλλοντα
Authors: Λιουδάκης Γεώργιος
Published: August 2021

Η πρόοδος των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών έχει δώσει ώθηση στην παροχή προηγμένων υπηρεσιών στους χρήστες. Ωστόσο, η παροχή των υπηρεσιών αυτών απαιτεί τη μετάδοση και επεξεργασία προσωπικών δεδομένων και, ως εκ τούτου, εγκυμονεί κινδύνους για την προσωπική ζωή. Η παρούσα Διατριβή έχει σαν αντικείμενο την προστασία των προσωπικών δεδομένων κατά την παροχή υπηρεσιών, μέσω της σχεδίασης και ανάπτυξης ενός πρωτότυπου συστήματος το οποίο παρεμβάλλεται μεταξύ χρηστών και παροχών υπηρεσιών και μεριμνά για την ορθή χρήση των προσωπικών δεδομένων. Στόχος του προτεινόμενου συστήματος είναι η εφαρμογή των απαιτήσεων της Νομοθεσίας αναφορικά με τη συλλογή και χρήση προσωπικών δεδομένων κατά την παροχή υπηρεσιών. Για το λόγο αυτό, πραγματοποιείται μία επισκόπηση του Νομικού Πλαισίου αναφορικά με την προστασία των προσωπικών δεδομένων, το οποίο αποτελεί την πηγή των απαιτήσεων για τη σχεδίαση του προτεινόμενου συστήματος. Ως βάση της λειτουργίας του συστήματος, σχεδιάστηκε ένα σημασιολογικό πλαίσιο, βασισμένο σε μία οντολογία, το οποίο μοντελοποιεί τις θεμελιώδεις αρχές αναφορικά με την προστασία των προσωπικών δεδομένων, όπως αυτές πηγάζουν από τη Νομοθεσία. Η οντολογία αποτελεί ουσιαστικά το φορμαλιστικό ορισμό των σχετικών κανόνων πρόσβασης και εκτέλεσης συμπληρωματικών ενεργειών, ούτως ώστε οι αρχές της Νομοθεσίας να μπορούν να λειτουργήσουν ως είσοδος σε συστήματα λογισμικού και να ληφθούν υπόψη σε κάθε απόφαση. Το προτεινόμενο σύστημα χρησιμοποιεί διάφορα πρωτότυπα μοντέλα και εργαλεία τα οποία προδιαγράφηκαν στο πλαίσιο της Διατριβής, όπως είναι η Γλώσσα Περιγραφής Κανόνων Ιδιωτικότητας, η οποία χρησιμοποιείται για το φορμαλιστικό προσδιορισμό των απαιτήσεων των χρηστών αναφορικά με την προστασία της ιδιωτικότητάς τους, και η Γλώσσα Προδιαγραφής Ροής Εργασιών Ιδιωτικότητας, η οποία χρησιμοποιείται για τον κατά περίπτωση προσδιορισμό των ενεργειών που πρέπει να πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο της παροχής μίας υπηρεσίας, προκειμένου αυτή να είναι συμβατή τόσο με τις απαιτήσεις του Νομικού Πλαισίου όσο και με τις προτιμήσεις ιδιωτικότητας των χρηστών. Για την εφαρμογή των ανωτέρω, προδιαγράφηκε ένα κατανεμημένο σύστημα λογισμικού το οποίο παρεμβάλλεται μεταξύ των χρηστών και των παροχών υπηρεσιών και ελέγχεται από κάποια Αρχή Ιδιωτικότητας, μεριμνώντας για την εφαρμογή των νομικών κανόνων αναφορικά με την προστασία των προσωπικών δεδομένων αλλά και των αντίστοιχων προτιμήσεων των χρηστών. Το σύστημα τεκμηριώνεται επιπλέον με παραδείγματα της λειτουργίας του καθώς και με την αξιολόγησή του βάσει αναγνωρισμένων κριτηρίων.
Μελέτη και αξιολόγηση βιοχημικών δεικτών και βιοδραστικών μακρομορίων στη μεταστατική οστική νόσο
Authors: Κανάκης Ιωάννης
Published: August 2021

Η φυσιολογική διαδικασία μεταβολισμού του οστού περιλαμβάνει τις πορείες της οστικής απορρόφησης και του σχηματισμού του οστού. Οι διαταραχές στην ισορροπία αυτή ορίζουν την οστικό νόσο στον καρκίνο, που αναπτύσσεται δευτερογενώς είτε από το ίδιο το καρκινικό κύτταρο είτε με τις θεραπείες για τον καρκίνο. Το καρκινικό κύτταρο παίζει κεντρικό ρόλο στην περίπτωση που τα οστά προσβάλλονται είτε από μεταστατικό όγκο, οπότε χαρακτηρίζεται ως προχωρημένη οστεολυτική ή οστεοβλαστική ή μικτού τύπου οστική νόσος στον καρκίνο, είτε από μη μεταστατικό καρκίνο, όπως το πολλαπλούν μυέλωμα (αιματολογικό αίτιο). Οι ορμονικές θεραπείες και οι χημειοθεραπείες, οι οποίες οδηγούν σε οστεοπενία ή οστεοπόρωση, είναι το κύριο αίτιο για την πρώιμη οστική νόσο, οπότε αυτή χαρακτηρίζεται ως πρώιμη οστεοπορωτική οστική νόσος στον καρκίνο. Η διάγνωση στηρίζεται σε απεικονιστικές μεθόδους, που αδυνατούν να ανιχνεύσουν τις οστικές βλάβες στα αρχικά στάδια εξέλιξης. Η ανάπτυξη βιοχημικών δεικτών οστικού μεταβολισμού συμβάλλει στην έγκαιρη διάγνωση, αλλά και στην εκτίμηση της απόκρισης σε θεραπευτικά σχήματα. Οι δείκτες που παρουσιάζουν την μεγαλύτερη εξειδίκευση και ευαισθησία είναι η οστική αλκαλική φωσφατάση για το σχηματισμό και, το αμινο-τελικό πεπτίδιο του κολλαγόνου Ι για την οστική απορρόφηση. Παρόλο που οι μοριακοί παθογενετικοί μηχανισμοί της οστικής νόσου δεν έχουν πλήρως διαλευκανθεί, στη διαδικασία εμπλέκονται μόρια που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την οστική ανάπλαση. Η θεραπεία έχει ως στόχο την επίτευξη της διαταραγμένης ισορροπίας και του ρυθμού της οστικής σύζευξης. Τα διφωσφονικά χρησιμοποιούνται ως αναστολείς της οστικής απορρόφησης και ανάμεσά τους, το ζολενδρονικό οξύ θεωρείται το πιο αποτελεσματικό. Σκοπός της διατριβής ήταν αφ’ ενός η μελέτη των δεικτών και των βιοδραστικών μορίων για την πρώιμη διάγνωση της νόσου και αφετέρου η επίδραση του ζολενδρονικού οξέος στα επίπεδα των μορίων σε ασθενείς που λαμβάνουν τη θεραπεία. Οι ανοσοενζυμικές μέθοδοι ανάλυσης και η κατάλληλη στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων ανέδειξαν τη διαγνωστική αξία των δεικτών. Οι μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν στους ασθενείς υπό θεραπεία έδειξαν ότι το ζολενδρονικό καθυστερεί την εξέλιξη της νόσου καταστέλλοντας τον ρυθμό της οστικής ανάπλασης. Περαιτέρω αξιολόγηση της επίδρασης του ζολενδρονικού έδειξε συσχέτιση μεταξύ του υαλουρονικού οξέος και της οστεοπονδίνης με την οστική απορρόφηση.
Σχεδιασμός και σύνθεση μιμητών του SFLLR με πιθανή ανταγωνιστική δράση στον PAR1 υποδοχέα της θρομβίνης
Authors: Ανδρούτσου Μαρία-Ελένη
Published: August 2021

Οι υποδοχείς της θρομβίνης αποτελούν στόχο για την ανάπτυξη νέων φαρμάκων. Η θρομβίνη είναι μια σερινοπρωτεάση που μπορεί να χαρακτηρισθεί ως το “ένζυμο κλειδί” στην πήξη του αίματος. Οι κυτταρικές λειτουργίες για τις οποίες είναι υπεύθυνη, πυροδοτούνται από την ενεργοποίηση συγκεκριμένων υποδοχέων που ανήκουν στην οικογένεια των PAR υποδοχέων. Ο PAR 1 υποδοχέας διασπάται και ενεργοποιείται από τη θρομβίνη, αποκαλύπτοντας ένα καινούργιο Ν-τελικό άκρο, με την αλληλουχία SFLLRN. Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η σύνθεση μη πεπτιδικών αναλόγων της δραστικής αλληλουχίας SFFLR του υποδοχέα της θρομβίνης, με απώτερο στόχο την αναστολή ή και την πρόληψη ανεπιθύμητων καταστάσεων όπως ο σχηματισμός θρόμβου χωρίς να παρεμποδίζονται θεμελιώδεις λειτουργίες της θρομβίνης όπως η συμμετοχή της στην αιμόσταση. Για το σκοπό αυτό ο ορθολογικός σχεδιασμός της σύνθεσης οδηγεί στην επιλογή του κατάλληλου υποστρώματος, πάνω στο οποίο έγινε η πρόσδεση των δραστικών ομάδων που είναι απαραίτητες για την εμφάνιση βιολογικής δράσης (φαινύλιο, γουανυδινομάδα, αμινομάδα και καρβοξυλομάδα). Η εισαγωγή των φαρμακοφόρων ομάδων έγινε με κλασσικές μεθόδους σύζευξης τόσο σε υγρή όσο και σε στερεή φάση
Σύνθεση , μορφολογική μελέτη και χαρακτηρισμός οπτικοηλεκτρονικών ιδιοτήτων ημιαγώγιμων πολυμερών
Authors: Οικονομόπουλος Σόλων
Published: August 2021

Το τεράστιο ερευνητικό ενδιαφέρον που συγκεντρώνουν τα ημιαγώγιμα πολυμερή, έχει οδηγήσει σε σημαντικές ανακαλύψεις πάνω στον συγκριμένο τομέα τα τελευταία 30 χρόνια. Το πρόσθετο εμπορικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει ο κλάδος, έχει δώσει μια ασυνήθιστη αναπτυξιακή ώθηση, που φαίνεται ότι δεν έχει κορυφωθεί ακόμα. Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα στρέφεται στην αντικατάσταση των ανόργανων ημιαγωγών από οργανικούς και εν συνεχεία από πολυμερικούς ημιαγωγούς. Το χαμηλότερο κόστος, οι ενδιαφέρουσες μηχανικές ιδιότητες και τα πλεονεκτήματα που εισάγουν τα νέα αυτά υλικά, αποτελούν την κινητήριο δύναμη πίσω από την ανάπτυξη οργανικών και πολυμερικών μορίων. Στον τομέα των ηλιακών κελιών που αποτελεί και τον κυριότερο άξονα ενδιαφέροντος της ερευνητικής προσπάθειας, αυξημένο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τομέας της σύνθεσης νέων υλικών και ο τομέας της βελτιστοποίησης των διατάξεων. Τα καλύτερα ενεργειακά αποτελέσματα για τα ηλιακά κελιά έχουν δώσει τα πολυμερή θειοφαινίου σε συνδυασμό με διαλυτά παράγωγα του φουλλερενίου σε διατάξεις διεσπαρμένων ετεροεπαφών, όπου το ενεργό στρώμα αποτελείται από ένα μίγμα των δυο συστατικών. Όσον αφορά την σύνθεση νέων υλικών, σημαντικό ενδιαφέρον συγκεντρώνουν τα υλικά με αυξημένη ικανότητα απορρόφησης του ηλιακού φωτός και τα πολυμερή με καλές κινητικότητες φορτίων. Επίσης, υπάρχει μια τάση για αντικατάσταση των παραγώγων του φουλλερενίου (ως δέκτες ηλεκτρονίου) από πολυμερικά υλικά. Η βελτιστοποίηση των τελικών διατάξεων, επικεντρώνεται στον έλεγχο της μορφολογίας των διατάξεων αρχιτεκτονικής διεσπαρμένων ετεροεπαφών. Στην παρούσα διατριβή γίνεται προσπάθεια για σύνθεση πολυμερικών υλικών τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε οπτικοηλεκτρονικές διατάξεις όπως διόδους εκπομπής φωτός και, κυρίως, σε φωτοβολταϊκές διατάξεις. Η επιλογή των κατάλληλων υλικών οδήγησε στις πολυκινολίνες και στα πολυθειοφαίνια, δύο οικογένειες πολυμερών που έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως και με αρκετή επιτυχία στις προαναφερθείσες διατάξεις. Οι μεν πολυκινολίνες λόγω του αζωτούχου ετεροκυκλικού δακτυλίου, παρουσιάζουν πολύ καλές ηλεκτραρνητικές ιδιότητες. Αυτό μεταφράζεται και σε πολύ αποτελεσματική μεταφορά αρνητικών φορτίων, ιδιότητα καίρια για τις πολυμερικές διόδους εκπομπής φωτός και τα πλαστικά φωτοβολταϊκά κελιά. Οι πολυκινολίνες και οι ιδιότητες τους αποτελούν πολύ καλό συμπλήρωμα για τα πολυθειοφαίνια, τα οποία παρουσιάζουν, μεταξύ άλλων, πολύ καλές ιδιότητες μεταφορέα θετικών φορτίων (οπές), εξαιρετικές κινητικότητες φορτίων και, υπό συνθήκες, πολύ υψηλή απορρόφηση του ηλιακού φωτός.
Μελέτη της έκφρασης μεταλλοπρωτεϊνασών και υαλουρονιδασών στον καρκίνο του λάρυγγα
Authors: Χριστόπουλος Θεόδωρος
Published: August 2021

O καρκίνος του λάρυγγα (LSCC) είναι κατά κύριο λόγο καρκινώματα των πλακωδών επιθηλιακών κυττάρων της λαρυγγικής κοιλότητας και αποτελεί μια νόσο που αφορά κυρίως τη μέση ηλικία και πολύ περισσότερο, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, τους άνδρες, Αποτελεί μια αρκετά καταστρεπτική νόσο αφού πέρα από τα υψηλά ποσοστά θνησιμότητας οι ασθενείς συχνά αποστερούνται την ικανότητα της επικοινωνίας, της κατάποσης και της αναπνοής. Είναι επίσης καθοριστικής σημασίας η διάγνωση και η αποτελεσματική διαχείριση των ασθενών, αφού είναι γεγονός, ότι η καλή διαχείριση αυξάνει σε υψηλό ποσοστό το προσδόκιμο επιβίωσης. Σε αυτό το σκοπό θα συμβάλει και η κατανόηση της αιτιολογίας και των βιολογικών μηχανισμών που εμπλέκονται στην εξέλιξη, διείσδυση και μετάσταση των όγκων. Σημαντικό ρόλο σε αυτούς τους μηχανισμούς της εξέλιξης των καρκινικών κυττάρων φαίνεται πως παίζουν οι MMPs, ένζυμα που στον εξωκυττάριο χώρο εμπλέκονται στην ανάπτυξη, την αγγειογένεση και διείσδυση των όγκων. Σκοπός αυτής της διατριβής ήταν να προσεγγίσει τον καρκίνο του λάρυγγα από την πλευρά της μελέτης του ρόλου των μεταλλοπρωτεϊνασών (MMPs) στην εξέλιξη της νόσου, με τη βοήθεια μεθόδων που θα αποκάλυπταν η κάθε μία με το δικό της τρόπο την έκφραση σημαντικών μορίων που εμπλέκονται σε αυτούς τους μηχανισμούς. Παράλληλα διερευνήθηκε ο ρόλος του υποδοχέα του υαλουρονικού οξέος, CD44, αφού ως διαμεμβρανικός υποδοχέας συσχετίζεται με την αναδιάταξη του εξωκυττάριου χώρου και πιθανότατα σχετίζεται με τις MMPs και την εξέλιξη της νόσου. Από την άλλη μελετήθηκε η έκφραση των υαλουρονιδασών αφού είναι γνωστό ότι τα ένζυμα αυτά εμπλέκονται στον μεταβολισμό του ΗΑ και έτσι στην αναδιοργάνωση του εξωκυττάριου υλικού, στις αλληλεπιδράσεις κυττάρου-ECM και πιθανά να αποτελούν κρίσιμους παράγοντες στην εξέλιξη της νόσου.
Τεχνολογίες γνώσης και πρόσβασης σε οπτικοακουστικές πληροφορίες
Authors: Αθανασιάδης Αθανάσιος
Published: August 2021

Το αντικείμενο της διατριβής αυτής είναι η ενσωμάτωση τεχνολογιών γνώσης στην ανάλυση και την περιγραφή εικόνων και βίντεο. Η σύμπραξη των τεχνολογιών γνώσης με τεχνικές όρασης υπολογιστών στοχεύει στην βελτίωση της κατανόησης οπτικού περιεχομένου, μέσω της αξιοποίησης πρότερης γνώσης σε αλγορίθμους σημασιολογικής ανάλυσης εικόνων και βίντεο. Πιο συγκεκριμένα, μελετάμε το πρόβλημα της κατάτμησης εικόνων και βίντεο και προτείνουμε καινοτόμες τεχνικές εντοπισμού, εξαγωγής, αναγνώρισης και παρακολούθησης αντικειμένων βάση σημασιολογικών και οπτικών κριτηρίων. Προτείνουμε μία προσέγγιση σημασιολογικής κατάτμησης, εμπλουτίζοντας τεχνικές επέκτασης περιοχών με σημασιολογικά χαρακτηριστικά προκειμένου να αντιμετωπίσουμε προβλήματα που οφείλονται στην αδυναμία περιγραφής σημασιολογικών οντοτήτων αποκλειστικά με οπτικά χαρακτηριστικά. Επιπλέον, προτείνουμε ένα δομημένο πλαίσιο γνώσης, το οποίο αποκαλούμε οπτική λογική, βασισμένο στις περιγραφικές λογικές και τις ασαφείς επεκτάσεις τους, για να συνδέσουμε οπτικά χαρακτηριστικά με έννοιες που αποτελούν το λεξιλόγιο ενός θεματικού πεδίου. Χρησιμοποιώντας ένα σύνολο αξιωμάτων και αξιοποιώντας υπηρεσίες συλλογιστικής, εξάγουμε συμπεράσματα για τις πιθανές εννοιολογικές ερμηνείες που επιδέχονται τμήματα ή το σύνολο της εικόνας.
Μελέτη της επίδρασης δειγματοληψίας στη διαδικασία ανίχνευσης ανωμαλιών στο διαδίκτυο
Authors: Ανδρουλιδάκης Γεώργιος
Published: August 2021

Στα πλαίσια της παρούσας διδακτορικής διατριβής γίνεται μελέτη της επίδρασης της δειγματοληψίας πάνω στο πεδίο της ανίχνευσης ανωμαλιών στο περιβάλλον του Διαδικτύου. Η ερευνητική προσπάθεια σχετικά με την δειγματοληψία που έχει γίνει μέχρι σήμερα αφορά γενικές διαχειριστικές εφαρμογές σε ένα δίκτυο και εστιάζει κυρίως στη μελέτη διάφορων στατιστικών στοιχείων κίνησης όπως είναι η κατανομή του μεγέθους των ροών πακέτων, του μέσου μήκους ροής, του συνολικού αριθμού ροών, κτλ. σε ένα δείγμα δεδομένων κίνησης δικτύου. Στην παρούσα διατριβή προτείνεται και αναλύεται μια μεθοδολογία δειγματοληψίας κατάλληλη για εφαρμογή στο πεδίο της ανίχνευσης ανωμαλιών στο περιβάλλον του Διαδικτύου. Η ιδέα της συγκεκριμένης δειγματοληπτικής μεθόδου βασίζεται στην παρατήρηση ότι οι περισσότερες από τις ανωμαλίες του δικτύου προκαλούνται από μικρές ροές (με μικρό αριθμό πακέτων). Η προτεινόμενη μέθοδος ονομάζεται «Επιλεκτική Δειγματοληψία» και εστιάζει στην δυναμική και προνομιακή επιλογή των μικρών ροών (σε πακέτα) στις οποίες και παρουσιάζονται ανωμαλίες όπως είναι οι επιθέσεις άρνησης υπηρεσίας (DDoS attacks) και οι αυτοδιαδιδόμενοι ιοί (worm propagation). Επιπρόσθετα, προτείνουμε και αναλύουμε μια μέθοδο δειγματοληψίας δύο σταδίων, συνδυάζοντας κατάλληλα τη δειγματοληψία ροών και πακέτων, και κάνοντας χρήση της «Επιλεκτικής Δειγματοληψίας». Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η προτεινόμενη προσέγγιση βελτιώνει σε μεγάλο βαθμό την αποτελεσματικότητα της ανίχνευσης ανωμαλιών, ενώ συγχρόνως μειώνει τον αριθμό των επιλεγέντων δεδομένων. Στη συνέχεια, γίνεται μελέτη της επίδρασης «Ευφυών Δειγματοληπτικών Μεθόδων» στην ανίχνευση και κατηγοριοποίηση διαφόρων ανωμαλιών δικτύου. Συγκεκριμένα, δείχνουμε πως μέσα από συγκεκριμένες δειγματοληπτικές μεθόδους επιτυγχάνουμε την «μεγέθυνση» των ανωμαλιών, και επομένως την αποτελεσματικότερη ανίχνευσή τους. Με αυτόν τον τρόπο, η δειγματοληψία από μία διαδικασία με απώλειες πληροφοριών από το σύνολο των δεδομένων, μετατρέπεται σε ένα ευεργετικό χαρακτηριστικό γνώρισμα στην περίπτωση της ανίχνευσης ανωμαλιών δικτύου, επιτρέποντας την ανίχνευση ανωμαλιών οι οποίες δεν θα ήταν ανιχνεύσιμες σε άλλη περίπτωση, προσδίδοντας μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην ανίχνευση και κατηγοριοποίηση των ανωμαλιών δικτύου. Η αξιολόγηση των προτεινόμενων δειγματοληπτικών μεθόδων πραγματοποιείται με την εφαρμογή τους σε διαφορετικές τεχνικές ανίχνευσης ανωμαλιών σε πραγματικά δεδομένα δικτύου που έχουν συλλεχθεί από τη σύνδεση του δικτύου του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) με το Εθνικό Δίκτυο Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΔΕΤ).
Κατασκευή σειράς νανοδοκών πυριτίου για αποτελεσματική ανίχνευση χημικών ενώσεων
Authors: Τσούτη Βασιλική
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας διατριβής είναι η ανάπτυξη συστοιχίας αισθητήρων χωρητικότητας για την ανίχνευση χημικών και βιολογικών ενώσεων. Η συστοιχία αποτελείται από 16 γραμμές και 16 στήλες, έτσι περιλαμβάνει έως και 256 αισθητήρες. Κάθε αισθητήρας χρησιμοποιεί μια υπέρλεπτη μεμβράνη πυριτίου επιλεκτικά επικαλυμμένη με ένα κατάλληλο χημικά ή βιολογικά ευαίσθητο στρώμα. Οι μεταβολές της μηχανικής τάσης στην επιφάνεια της μεμβράνης κατά τη διάρκεια των βιολογικών ή χημικών αλληλεπιδράσεων προκαλούν μεταβολές στην κάμψη της μεμβράνης. Οι μεταβολές της κάμψης μετατρέπονται σε μεταβολές της χωρητικότητας μεταξύ μεμβράνης και υποστρώματος. Με τον τρόπο αυτό ανιχνεύτηκαν πτητικές οργανικές ενώσεις χρησιμοποιώντας μεμβράνες επικαλυμμένες με πολυμερή, καθώς και βιομοριακές αλληλεπιδράσεις χρησιμοποιώντας μεμβράνες επικαλυμμένες με πρωτεΐνες ή ολιγονουκλεοτίδια. Οι αισθητήρες που αναπτύχθηκαν, σε αντίθεση με τους ευρέως διαδεδομένους αισθητήρες μικροδοκών, επιτρέπουν την εφαρμογή της ανίχνευσης μέσω xωρητικότητας και σε αγώγιμα μέσα, όπως είναι τα βιολογικά διαλύματα. Οι μεμβράνες, αντίθετα από τις δοκούς, στηρίζονται κατά μήκος όλης τους της περιφέρειας και επομένως ο χώρος μεταξύ των οπλισμών του πυκνωτή είναι μονωμένος, επιτρέποντας τη μέτρηση μεταβολών της χωρητικότητας που οφείλεται μόνο στη μεταβολή της κάμψης του εύκαμπτου οπλισμού. Επιπλέον, οι αισθητήρες που βασίζονται στις μεταβολές της επιφανειακής τάσης καθιστούν δυνατή τη μελέτη των αλληλεπιδράσεων χωρίς τη χρήση βιολογικών δεικτών, οι οποίοι περιπλέκουν την πειραματική διαδικασία και αυξάνουν το κόστος. Επίσης, σε σύγκριση με άλλες τεχνικές, η ανίχνευση μέσω της χωρητικότητας, προσφέρει ευκολία στον τρόπο μέτρησης και τη δυνατότητα ελαχιστοποίησης των διαστάσεων των αισθητήρων που αναπτύσσονται. Τα τρία πρώτα Κεφάλαια της διατριβής εμπεριέχουν το απαραίτητο θεωρητικό υπόβαθρο. Συγκεκριμένα, περιγράφονται οι βασικές έννοιες και τα χαρακτηριστικά των συστοιχιών χημικών και βιολογικών αισθητήρων (Κεφάλαιο 1), γίνεται βιβλιογραφική ανασκόπηση αντίστοιχων αισθητήρων (Κεφάλαιο 2) και παρουσιάζονται οι μικρομηχανικές διαδικασίες κατασκευής αισθητήρων (Κεφάλαιο 3). Ακολουθούν τα Κεφάλαια που σχετίζονται με τον σχεδιασμό, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο πεπερασμένων στοιχείων (Κεφάλαιο 4), με την κατασκευή (Κεφάλαιο 5) και τον χαρακτηρισμό των αισθητήρων (Κεφάλαια 6, 7). Στο Κεφάλαιο 6, περιγράφονται τεχνικές επικάλυψης των μεμβρανών με διάφορα πολυμερή και παρουσιάζονται τα πειραματικά αποτελέσματα για την ανίχνευση υγρασίας και πτητικών οργανικών ενώσεων. Το Κεφάλαιο 7 αναφέρεται στο χαρακτηρισμό των βιολογικών αισθητήρων για την ανίχνευση πρωτεϊνών (αλληλεπίδραση βιοτίνης-στρεπταβιδίνης) και της υβριδοποίησης αλληλουχιών DNA. Τέλος, στο Κεφάλαιο 8 συνοψίζεται η συμβολή της παρούσας διατριβής στην έρευνα και αναφέρεται η μελλοντική εργασία.
Οι βλάχοι και οι τόποι τους
Authors: Σπύρος Θεόδωρος
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής είναι η μελέτη των διαδικασιών συγκρότησης της συλλογικής ταυτότητας των βλαχόφωνων πληθυσμών του ελληνικού χώρου, τόσο σε μακρο-κοινωνιολογικό όσο και σε μικρο-κοινωνιολογικό επίπεδο. Σε ό,τι αφορά στο πρώτο επίπεδο, διερευνώνται οι σύνθετες παράμετροι της εμπλοκής των Βλάχων στο παιχνίδι των εθνικιστικών ανταγωνισμών στα Βαλκάνια κατά τους δύο τελευταίους αιώνες και οι διαδικασίες της «ενσωμάτωσής» τους στο ελληνικό εθνικό κράτος. Σε ό,τι αφορά στο δεύτερο επίπεδο, επιχειρείται μια εθνογραφική και εθνοϊστορική ανάλυση των διαδικασιών κοινωνικής παραγωγής και μετασχηματισμού της εθνοτοπικής ταυτότητας σε μια συγκεκριμένη βλαχόφωνη κοινότητα της Πίνδου. […]
Επίδραση των αυτόλογων αυξητικών παραγόντων στην επούλωση τενόντων
Authors: Λύρας Δημήτριος
Published: August 2021

Είναι γνωστό ότι ένας τραυματισμένος τένοντας δεν ανακτά ποτέ πλήρως τις βιολογικές και μηχανικές ιδιότητες ενός φυσιολογικού τένοντα. Σκοπός της μελέτης ήταν να αποδείξει τη θετική επίδραση του PRP στην επούλωση των τενόντων και να εντοπίσει ανοσοϊστοχημικά το πού και πότε δρουν οι αυξητικοί παράγοντες κατά τη διάρκεια της πρώιμης φάσης της επούλωσης. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν 2 πειραματικά πρότυπα σε κόνικλους. Το ένα είναι η επούλωση του Αχίλλειου τένοντα μετά από διατομή και το δεύτερο η επούλωση του επιγονατιδικού τένοντα μετά από αφαίρεση του κεντρικού ενός τρίτου της μάζας του. Για κάθε πρότυπο χρησιμοποιήθηκε ομάδα μεταχείρισης και ομάδα μαρτύρων. Όσον αφορά στη μεταχείριση, στην περίπτωση του Αχίλλειου χορηγήθηκε PRP σε υγρή μορφή μέσω εγχύσεων εντός της μάζας του τένοντα, ενώ στην περίπτωση του επιγονατιδικού τένοντα τοποθετήθηκε στο έλλειμμα PRP με τη μορφή γέλης. Τα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν ιστολογικά και ανοσοϊστοχημικά 1, 2, 3 και 4 εβδομάδες μετά τη χειρουργική επέμβαση, ενώ η εμβιομηχανική μελέτη πραγματοποιήθηκε 2 και 4 εβδομάδες μετεχγειρητικά. Συνολικά χρησιμοποιήθηκαν 136 λευκοί κόνικλοι φυλής Νέας Ζηλανδίας. Από αυτούς 96 χρησιμοποιήθηκαν για την ιστολογική και ανοσοϊστοχημική μελέτη και 40 για την εμβιομηχανική μελέτη. Και στα 2 πειραματικά πρότυπα, ιστολογικά το PRP είχε ως αποτέλεσμα την παραγωγή ενός πιο συμπαγούς και καλύτερα προσανατολισμένου επουλωτικού ιστού, από την 3η κιόλας εβδομάδα της επούλωσης. Ο αριθμός των νεόπλαστων αγγείων και ο βαθμός έκφρασης του TGF-bl ήταν σημαντικά μεγαλύτεροι στην ομάδα του PRP τις 2 πρώτες εβδομάδες (p<0.0001). Ο βαθμός έκφρασης του IGF-I ήταν σημαντικά μεγαλύτερος στην ομάδα του PRP τις 3 πρώτες εβδομάδες (p<0.0001) και σημαντικά μεγαλύτερος στην ομάδα των μαρτύρων την τελευταία εβδομάδα (p<0.0001). Επιπλέον, την 4η εβδομάδα η ομάδα του PRP παρουσίασε σημαντικά μεγαλύτερη έκφραση του IGF-I στον επιτένοντα σε σχέση με τον ενδοτένοντα (p<0.0001), ενώ η ομάδα των μαρτύρων παρουσίασε σημαντικά μεγαλύτερη έκφραση του IGF-I στον ενδοτένοντα (p<0.0001). Τέλος, κατά την εμβιομηχανική μελέτη τη 2η εβδομάδα, η ομάδα του PRP παρουσίασε σημαντικά μεγαλύτερη δύναμη επί αστοχίας, μέγιστη τάση και ακαμψία σε σχέση με τους μάρτυρες (p<0.05), ενώ καμία διαφορά δεν παρατηρήθηκε μεταξύ των 2 ομάδων την 4η εβδομάδα (p>0.05). Πιστεύουμε ότι η επιτυχής εφαρμογή του PRP στη μελέτη μας προσφέρει αξιοσημείωτες πληροφορίες και θέτει πλέον, δεδομένης και της ασφαλούς και αυτόλογης φύσης του PRP, το ερώτημα της κλινικής εφαρμογής του στην επούλωση των τενόντων.
Πρότυπα συμπεριφοράς και ασφάλειας πεζών σε αστικά οδικά δίκτυα
Authors: Παπαδημητρίου Ελεονώρα
Published: August 2021

Στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η ανάπτυξη προτύπων για την περιγραφή της συμπεριφοράς των πεζών ως προς τη διάσχιση οδών κατά μήκος διαδρομών σε αστικά οδικά δίκτυα, και ο υπολογισμός της αντίστοιχης έκθεσής τους στον κίνδυνο οδικού ατυχήματος. Για τον σκοπό αυτό, επιλέγεται μια τοπολογική θεώρηση του αστικού οδικού δικτύου, από την οποία προκύπτουν βασικές ιδιότητες των διαδρομών και των διασχίσεων οδού. Στη συνέχεια, αναπτύσσεται αλγόριθμος υπολογισμού του συνόλου επιλογών κάθε διάσχισης του πεζού κατά μήκος της διαδρομής και προτείνεται η προτυποποίηση της διαδικασίας επιλογής θέσης διάσχισης με χρήση προτύπων διακριτών επιλογών. Εξετάζονται εναλλακτικές υποθέσεις για τον τρόπο λήψης απόφασης διάσχισης οδού (διαδοχική λήψη αποφάσεων, συνολική λήψη αποφάσεων) και σε κάθε περίπτωση εξετάζονται διαφορετικά πρότυπα (πολυωνυμικά, ιεραρχικά, συνδυαστικά ιεραρχικά, μικτά). Επίσης, πραγματοποιείται έρευνα πεδίου καταγραφής διαδρομών πεζών, κατά την οποία συλλέγονται αναλυτικά στοιχεία διαδρομών, πεζών, οδικού δικτύου, κυκλοφοριακών συνθηκών και διασχίσεων. Από τα αποτελέσματα της ανάλυσης προκύπτει αυξημένη πιθανότητα διάσχισης στην αρχή της διαδρομής, τάση αναβολής της διάσχισης σε μεγάλες διαδρομές και σε μεγάλη ταχύτητα βαδίσματος και αυξημένη πιθανότητα διάσχισης εκτός κόμβου σε χαμηλό κυκλοφοριακό φόρτο και σε οδούς μιας κατεύθυνσης. Επίσης, η υπόθεση της διαδοχικής λήψης αποφάσεων αποδεικνύεται πλεονεκτικότερη για την περιγραφή του φαινομένου. Για τον υπολογισμό της έκθεσης στον κίνδυνο κατά μήκος διαδρομής προτείνεται η χρήση ενός μικροσκοπικού δείκτη, ενώ διατυπώνεται η έννοια της μεταβλητής έκθεσης στον κίνδυνο μιας θέσης με βάση την πιθανότητα διάσχισης. Τέλος, πραγματοποιείται εφαρμογή της προτεινόμενης μεθοδολογίας σε μια τυπική διαδρομή για διαφορετικά σενάρια.
Κατανάλωση και κοινωνικές αναπαραστάσεις στους σύγχρονους εμπορικούς πολυχώρους
Authors: Λάλλας Δημήτριος
Published: August 2021

Η εργασία διερευνά τους νέου τύπου ιδιωτικούς χώρους μαζικής χρήσης, παίρνοντας ως παράδειγμα το πρώτο shopping mall στην Ελλάδα το ‘The Mall Athens’, το οποίο άνοιξε το Νοέμβριο του 2005 στην περιοχή του Αμαρουσίου. Στόχοι της έρευνας είναι η διερεύνηση της ταυτότητας του εμπορικού χώρου, όπως αυτή προκύπτει από τη σχεδιαστική λογική, την αισθητική, την κατανομή των εμπορικών χρήσεων, το διαφημιστικό λόγο, τους όρους λειτουργίας, καθώς και από τον τρόπο πρόσληψης και νοηματοδότησης του χώρου από τους επισκέπτες του. Επίσης διερευνώνται οι κοινωνικές αναπαραστάσεις του εμπορικού χώρου και του αστικού χώρου που έχουν οι επισκέπτες του εμπορικού πολυχώρου, όπως και οι πρακτικές του χώρου και του χρόνου που αναπτύσσουν εντός αυτού του περιβάλλοντος. Με άλλα λόγια αυτό που αναζητήθηκε ήταν η ταυτότητα του εμπορικού πολυχώρου, η ταυτότητα των επισκεπτών του και η εμπειρία τους εντός αυτού του νέου τύπου «κοινόχρηστου» χώρου. […]
Μελέτη δομικών χαρακτηριστικών και βιοσυμβατότητας ενδαγγειακών προσθέσεων
Authors: Καραγκιοζάκη Βαρβάρα
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή παρουσιάζεται η συμβολή της Νανοτεχνολογίας στην Ιατρική με την παραγωγή και μελέτη των επιφανειακών ιδιοτήτων και της αιμοσυμβατότητας νανοεπικαλύψεων για stents με τη χρήση νανοτεχνικών. H Νανοϊατρική που προκύπτει από τις εφαρμογές της Νανοτεχνολογίας στην Ιατρική, έχει ως σκοπό την έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία των ασθενειών και τη βελτίωση της ανθρώπινης υγείας, με τη χρήση μοριακών εργαλείων καθώς και τη γνώση του ανθρώπινου οργανισμού σε μοριακό επίπεδο. Μέχρι σήμερα δεν έχει χρησιμοποιηθεί το Ατομικό Μικροσκόπιο για τη μελέτη της αντίδρασης των αιμοπεταλίων στα βιοϋλικά για εκτίμηση της μορφολογικής τους διαφοροποίησης, ως δείκτη κυτταρικής ενεργοποίησης και εξαγωγή συμπερασμάτων για τη θρομβογονικότητά τους. Η ιδιαίτερη αξία της μελέτης αυτής που αφορά τις νανοεπικαλύψεις των stents έγκειται στη συσχέτιση των δομικών χαρακτηριστικών επιφανείας τους, όπως της νανοτραχύτητας και της στοιχειομετρίας τους, με τη θρομβογονικότητά τους. Ειδικότερα, έγινε η ανάπτυξη μίας μεθοδολογίας για τη μελέτη της αιμοσυμβατότητας λεπτών υμενίων από άμορφο υδρογονωμένο άνθρακα και από νιτρίδια του τιτανίου με την παρατήρηση με το AFM, της πρόσφυσης των αιμοπεταλίων και του βαθμού ενεργοποίησής τους. Αυτά τα υμένια έχουν καλές μηχανικές και χημικές ιδιότητες και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως νανοεπικαλύψεις για βιοϊατρικές εφαρμογές. Μελετήθηκαν υμένια a-C:H με εφαρμογή δυναμικού (Βiased) και μη- εφαρμογή δυναμικού (Floating) κατά την εναπόθεσή τους με την τεχνική ‘magnetron sputtering’ και με διαφορετική περιεκτικότητα του πλάσματος σε Η₂ (5% και 20%Η₂) μετά την πάροδο μίας και δύο ωρών τοποθέτησης πάνω σε αυτά ανθρώπινου πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια. Ανάλογα, μελετήθηκαν υμένια TiNx που παρασκευάσθηκαν με την ‘magnetron sputtering’ τεχνική με εφαρμογή διαφορετικού δυναμικού (Βiased) και χωρίς εφαρμογή δυναμικού (Floating). Οι διαφορετικές συνθήκες εναπόθεσης οδήγησαν σε διαφορετική στοιχειομετρία, όπως υπολογίσθηκε με τεχνικές ακτίνων Χ και φασματοσκοπικής ελλειψομετρίας. Ακόμη, έγινε μέτρηση με το Μικροσκόπιο Ηλεκτροστατικών Δυνάμεων του ηλεκτρικού φορτίου των αιμοπεταλίων και των υπό μελέτη υλικών, ενώ παράλληλα έγινε συσχέτιση της παραμέτρου αυτής καθώς και της υδροφιλικότητας με την αιμοπεταλιακή αντίδραση.
Οφθαλμικές παθήσεις στη Βίβλο
Authors: Αγγέλου Μιχαήλ
Published: August 2021

[…] Σκοπός της εργασίας είναι η καταγραφή της οφθαλμικής νοσηρότητας και της θεραπευτικής κατά τα Βιβλικά χρόνια, καθώς και η σύνδεσή τους με τα αντίστοιχα σημερινά δεδομένα. Η πρωτοτυπία της εργασίας έγκειται στο ότι είναι πρωτογενής. Ερευνώνται δηλαδή οι παθήσεις και οι θεραπείες μέσα στα ιερά βιβλία από καθαρά επιστημονική σκοπιά, ενώ παραλλήλως αξιοποιείται και η σχετική διεθνής βιβλιογραφία. Πρωτοτυπία επίσης αποτελεί ο συσχετισμός των οφθαλμικών παθήσεων με ψυχικές παθήσεις και καταστάσεις, καθώς και η πνευματική θεώρηση του οφθαλμού, αλλά και η θαυματουργική - υπερφυσική θεώρηση της οφθαλμικής νόσου και θεραπείας. […]
Probabilistic assessment of ship dynamic stability in waves
Authors: Θεμελής Νικόλαος
Published: August 2021

Στόχος ήταν η ανάπτυξη μιας διαδικασίας εκτίμησης της δυναμικής ευστάθειας πλοίων σε κυματισμούς, η οποία θα πρέπει να έχει επιστημονικό υπόβαθρο, να αξιοποιεί τη γνώση από την ανάλυση της δυναμικής του πλοίου σε κυματισμούς και να εξετάζει ξεχωριστά τους βασικούς τύπους ασταθειών. Επιπλέον να ενσωματώνει κατάλληλα μοντέλα της στοχαστικής ανάλυσης των θαλασσίων κυματισμών και να μην εξαρτάται από ένα συγκεκριμένο τύπο προσομοιωτή για την πρόβλεψη των κινήσεων του πλοίου. Με την διαδικασία υπολογίζεται η πιθανότητα εμφάνισης επικίνδυνης συμπεριφοράς του πλοίου υπό την επίδραση κάποιων καιρικών συνθηκών και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα έκθεσης. Η βασική ιδέα της μεθοδολογίας περιγράφεται ως εξής: η ανάπτυξη μιας δυναμικής αστάθειας και επομένως μιας δυσμενής απόκρισης σε τυχαίους κυματισμούς θα προκύψει έπειτα από την συνάντηση με μια κρίσιμη ομάδα κύματος, οπότε η πιθανότητα εμφάνισης της αστάθειας θα ισούται με την πιθανότητα συνάντησης αυτής της ομάδας κύματος. Αποτέλεσμα είναι λοιπόν ο διαχωρισμός του προβλήματος σε 2 μέρη: το πρώτο αφορά τον υπολογισμό των χαρακτηριστικών των κρίσιμων ομάδων κύματος χρησιμοποιώντας εργαλεία της δυναμικής ανάλυσης των κινήσεων του πλοίου και το δεύτερο αφορά τον υπολογισμό της πιθανότητας συνάντησης αυτών των κρίσιμων ομάδων από κατάλληλα στοχαστικά μοντέλα των θαλασσίων κυματισμών. Η διαδικασία αποτελείται από έναν αριθμό βημάτων όπου γίνονται επιλογές των παραμέτρων του προβλήματος, όπως ο καθορισμός των κριτηρίων ευστάθειας προς εξέταση, όπως ο διατοιχισμός λόγω συντονισμού σε κάθετα κύματα, παραμετρικός διατοιχισμός σε διαμήκεις κυματισμούς και αυθεντική απώλεια ευστάθειας. Έπειτα, καθορίζονται νόρμες ασταθούς συμπεριφοράς για κάθε τύπου πλοίου ή και για κάθε κριτήριο. Στην συνέχεια υπολογίζονται τα χαρακτηριστικά των κρίσιμων ομάδων κύματος (ύψος, περίοδος και αριθμός των κυμάτων στην ομάδα) και στο τελευταίο βήμα γίνεται ο υπολογισμός της πιθανότητας συνάντησης των ομάδων κύματος. Η διαδικασία εφαρμόστηκε για ένα οχηματαγωγό πλοίο σε μια διαδρομή στην Μεσόγειο και για ένα containership στην διαδρομή Αμβούργο – Νέα Υόρκη, όπου και παρήχθησαν διαγράμματα ευστάθειας στα οποία φαίνεται η πιθανότητα εμφάνισης μιας συγκεκριμένης αστάθειας για κάθε τμήμα της διαδρομής. Επίσης πραγματοποιήθηκαν μελέτες ευαισθησίας ως προς τις καιρικές συνθήκες και τα εργαλεία υπολογισμού των ομάδων κύματος. Εξετάστηκε μια πιθανοτική θεώρηση των αρχικής θέσης του πλοίου όταν το συναντά η ομάδα κύματος
Μελέτη της επίδρασης της γείωσης και του ρεύματος corona στη διηλεκτρική συμπεριφορά των μικρών διακένων αέρα και στο φαινόμενο του διαγράγματος
Authors: Μαγλάρας Αθανάσιος
Published: August 2021

Αντικείμενο της διατριβής είναι η μελέτη του μηχανισμού της διάσπασης μικρών διακένων αέρα. Ερευνήθηκαν με πειραματικές και υπολογιστικές μεθόδους, μικρά διάκενα ράβδου-πλάκας και ράβδου-ράβδου και διάκενα στα οποία είχε παρεμβληθεί φύλλο στερεού διηλεκτρικού. Σημαντικό μέρος της έρευνας αφιερώθηκε στην επίδραση της γείωσης του ενός ηλεκτροδίου στο ρεύμα Corona και στην τάση διάσπασης. Μελετήθηκε επίσης η επίδραση του ρεύματος Corona στην τάση διάσπασης. Πραγματοποιήθηκαν πειράματα για τη μέτρηση της τάσης έναρξης Corona, της τάσης διάσπασης και της έντασης ρεύματος Corona σε μικρά διάκενα ράβδου-πλάκας με την πλάκα ή τη ράβδο γειωμένη ή με συμμετρική φόρτιση των ηλεκτροδίων και σε διάκενα ράβδου-ράβδου με τη μια ράβδο γειωμένη ή με συμμετρική φόρτιση των δύο ράβδων. Μοντελοποιήθηκαν οι πειραματικές διατάξεις και έγινε θεωρητική ανάλυση και προσομοίωση της κατανομής του πεδίου για τις διαφορετικές θέσεις της γείωσης. Η σύγκριση και σύνδεση των αποτελεσμάτων της προσομοίωσης με τα πειραματικά αποτελέσματα οδήγησε στην διατύπωση εμπειρικών σχέσεων. Διερευνήθηκε με τη βοήθεια των πειραματικών αποτελεσμάτων η επίδραση του ρεύματος Corona στην τάση διάσπασης των διακένων, παρουσιάστηκε μια διαφορετική προσέγγιση στο φαινόμενο της πολικότητας και διατυπώθηκε ένας κανόνας στα πλαίσια της αρχής δράσης-αντίδρασης του 3ου νόμου του Νεύτωνα. Παράλληλα μελετήθηκαν με πειραματικές και υπολογιστικές μεθόδους, μικρά διάκενα ράβδου-πλάκας με παρεμβολή φύλλου στερεού διηλεκτρικού (φαινόμενο διαφράγματος). Ερευνήθηκε η επίδραση της γείωσης στο φαινόμενο του διαφράγματος και ειδικότερα στην τάση διάσπασης, την ένταση ρεύματος Corona και τις απώλειες Corona.
Κοινωνιολογία, μετανάστευση και εργασία
Authors: Φούσκας Θεόδωρος
Published: August 2021

Η διδακτορική διατριβή επικεντρώνεται στις επιπτώσεις της απασχόλησης των μεταναστών σε χαμηλού κύρους εργασίες στη συλλογική οργάνωση και αντιπροσώπευση των μεταναστών. Η μικρο-κοινωνιολογική ανάλυση εστιάζει στις περιπτώσεις των Αιγυπτίων, Αλβανών, Μπανγκλαντεσιανών, Παλαιστινίων, Φιλιππινέζων μεταναστών στην Αθήνα και πως το πλαίσιο εργασίας και απασχόλησής τους επιδρά στη συμμετοχή στους μεταναστευτικούς εργασιακούς συλλόγους τους «Ένωση Αιγυπτίων Εργαζομένων στην Ελλάδα, El Rapta», «Εργατικός Σύλλογος Αλβανών Μεταναστών στην Ελλάδα», «Ένωση Εργαζομένων Μεταναστών Μπανγκλαντές Ελλάδος», «Ένωση Παλαιστινίων Εργαζομένων στην Ελλάδα» και «Ένωση Αλληλεγγύης των Φιλιππινέζων Εργαζομένων στην Ελλάδα, KASAPI-Hellas» και στα ελληνικά συνδικάτα. Από τις συνεντεύξεις εις βάθος, η πλειονότητα των μεταναστών φαίνεται να μην διεκδικεί τα εργασιακά δικαιώματά της και να μην αποκτά ιδιότητα μέλους σε συλλόγους εργαζομένων. Αντιθέτως, στηρίζονται σε φιλικά και συγγενικά δίκτυα για αναζήτηση αλληλεγγύης καθώς και αναπτύσσουν ατομικιστικές συμπεριφορές και εναλλακτικές λύσεις, αντιλήψεις επιβίωσης και προστασίας.
Οι ανερέθιστοι περίοδοι των κόλπων και η ταχύτητα της ενδοκολπικής αγωγής ως παράμετροι για την προδιάθεση υπερκοιλιακών αρρυθμιών
Authors: Νικολάου Βασίλειος
Published: August 2021

Η παρουσιαζόμενη διδακτορική διατριβή σχεδιάστηκε και ολοκληρώθηκε στην Α' Καρδιολογική Κλινική του Νοσοκομείου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Σκοπός μας ήταν στην παρούσα μελέτη, να γίνει ηλεκτροφυσιολογική προσπέλαση της φλεβοκομβικής λειτουργίας, των ανερέθιστων περιόδων του κολπικού μυοκαρδίου και του χρόνου ενδοκολπικής αγωγής, σε ασθενείς με τεκμηριωμένη υποτροπιάζουσα παροξυσμική κολπική μαρμαρυγή ή κολπικό πτερυγισμό (τουλάχιστον τρία επεισόδια), όσο και σε φυσιολογικά άτομα, που δεν παρουσιάζουν τις παραπάνω αρρυθμίες και να ελεγχθεί αν οι προτεινόμενοι από πειραματικά μοντέλα δείκτες, είναι δυνατόν να εφαρμοσθούν στον άνθρωπο. […]
Έλεγχος του κυτταρικού πολλαπλασιαμού και της απόπτωσης στον προστάτη
Authors: Βλάχου Σταυρούλα
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή εκτιμήθηκε ο κυτταρικός πολλαπλασιασμός στον αναπτυσσόμενο προστάτη του αρουραίου με ανοσοϊστοχημική εντόπιση των αντιγόνων του κυτταρικού πολλαπλασιασμού Ki-67 και PCNA. Τα αποτελέσματα, που επιβεβαιώθηκαν με αποτύπωση Western, έδειξαν ότι προοδευτικά ελαττώνονται οι πρωτεΐνες αυτές στα επιθηλιακά κύτταρα από τις 7 έως τις 56 ημέρες ΜΓ. Επίσης μελετήθηκε στις ίδιες ηλικίες, ο ρόλος της πρωτεΐνης p53 η οποία συμμετέχει στη διακοπή του κυτταρικού πολλαπλασιασμού μετά από πιθανή βλάβη του DNA κατά την αντιγραφή αυτού. Η παρατηρηθείσα αιχμή της έκφρασης της p53 στις 21 ημέρες συνδυάζεται με την ελάχιστη τιμή των ανδρογόνων, η οποία μετράται σε αυτή την ηλικία. Προφανώς, η στέρηση των ανδρογόνων επάγει την αύξηση της έκφρασης της πρωτεΐνης. Τα αποτελέσματα της στέρησης των ανδρογόνων σε νεαρούς αρουραίους ηλικίας 28 και 56 ημερών, μετά από ευνουχισμό στις 6 ημέρες ΜΓ, αναλύθηκαν με εφαρμογή της μεθόδου Tunel, για την εκτίμηση του αποπτωτικού δείκτη και της ανοσοϊστοχημικής εντόπισης των αντιγόνων Ki-67/PCNA για την εκτίμηση του μιτωτικού δείκτη. Διαπιστώθηκε ότι ο αποπτωτικός δείκτης ελαττώνεται με την πάροδο της ηλικίας σε αντίθεση προς τους μάρτυρες όπου διατηρείται σταθερός. Ο αριθμός των κυττάρων που πολλαπλασιάζονται μειώνεται σε σχέση προς την ηλικία στα ευνουχισμένα ζώα, όπως και στους μάρτυρες. Η παρατηρηθείσα αύξηση του PCNA στα ευνουχισμένα πειραματόζωα, ηλικίας 56 ημερών, αντικατοπτρίζει, πιθανώς την συμμετοχή της πρωτεΐνης στην επιδιόρθωση του κερματισμένου DNA. Η έκφραση του IGF-Ι στον αναπτυσσόμενο προστάτη είναι αναμενόμενη λόγω της μιτογόνου δράσης αυτού. Διαπιστώθηκε ότι χρωματίζονται τα επιθηλιακά κύτταρα και ιδιαίτερα η προσαύλειος παρυφή αυτών σε όλες τις ηλικίες που εξετάστηκαν. Τέλος στην καλοήθη προστατική υπερπλασία, επειδή ενεργοποιείται ο κυτταρικός πολλαπλασιασμός παρατηρήθηκε αυξημένη έκφραση του PCNA. Αντίθετα ελάχιστη αντίδραση ανιχνεύθηκε για τις πρωτεΐνες p53 και Κi-67. Το τελευταίο χρήζει περαιτέρω διερεύνησης.
Η δράση της ασπιρίνης στην αθηρογένεση
Authors: Πατάπης Παύλος
Published: August 2021

Οι φλεγμονώδεις διαδικασίες αποτελούν σημαντικό παράγοντα για την ερμηνεία της διαδικασίας δημιουργίας της αθηροσκληρώσεως και των επιπλοκών της. Από μελέτες που έχουν γίνει, έχει φανεί ότι οι αυξητικοί παράγοντες που εκλύονται από τα αιμοπετάλια, συμβάλλουν σημαντικά στην αποφυγή της επαναστένωσης στα στεφανιαία αγγεία. Η ελάττωση της συγκέντρωσης των αιμοπεταλίων έχει βρεθεί ότι συμβάλλει στη βελτίωση της επαναστένωσης. Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να ερευνήσουμε τη δράση της ασπιρίνης στη πειραματικά προκλητή αθηροσκλήρυνση. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιήθηκαν 60 κουνέλια Νέας Ζηλανδίας, τα οποία χωρίσθηκαν σε 5 ομάδες των 12 πειραματόζωων. Η ομάδα 1 έλαβε δίαιτα πλούσια σε χοληστερόλη 2% και ηλιέλαιο 6%, και επιπρόσθετα χορηγήθηκε ασπιρίνη 3 mg/kg per os ημερησίως για 3 μήνες. Η ομάδα 2 έλαβε δίαιτα πλούσια σε χοληστερόλη 2% και ηλιέλαιο 6%, και επιπρόσθετα χορηγήθηκε ασπιρίνη 10 mg/kg per os ημερησίως για 3 μήνες. Η ομάδα 3 έλαβε δίαιτα πλούσια σε χοληστερόλη 2% και ηλιέλαιο 6%, και επιπρόσθετα χορηγήθηκε ασπιρίνη 50 mg/kg per os ημερησίως για 3 μήνες. Η ομάδα 4 έλαβε μόνο δίαιτα πλούσια σε χοληστερόλη 2% και ηλιέλαιο 6% για 3 μήνες, χωρίς να χορηγηθεί επιπρόσθετα ασπιρίνη. Τέλος, η ομάδα 5 έλαβε κανονική δίαιτα, χωρίς χορήγηση ασπιρίνης, και χρησίμευσε σαν ομάδα ελέγχου. Τα ζώα θυσιάσθηκαν μετά τη πάροδο 3 μηνών. Στη συνέχεια παρασκευάσθηκε η αορτή από το ύψος του αορτικού τόξου μέχρι του διχασμού των λαγονίων και βάφθηκε με Sudan IV, αφού προηγουμένως ανοίχθηκε επιμήκως. Βρέθηκε ότι η ασπιρίνη προκάλεσε τη μείωση των επιπέδων της χοληστερόλης, των ολικών λιπιδίων και τριγλυκεριδίων, καθώς και των HDL- και LDL- χοληστερόλης. Επίσης, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση της έκτασης των αθηροσκληρυντικών αλλοιώσεων (πλακών) στην αορτή των πειραματόζωων που έλαβαν ασπιρίνη. Οι μεγάλες δόσεις ασπιρίνης προκάλεσαν μείωση των επιπέδων της γλυκόζης του ορού, καθώς και των λιπιδίων του ορού, δρώντας πιθανότατα έμμεσα μέσω της ινσουλίνης, είτε άμεσα μέσω αντιλιπολυτικής δράσης στα λιποκύτταρα. Οπωσδήποτε όμως, ο ακριβής μηχανισμός δράσης της ασπιρίνης δεν είναι επακριβώς γνωστός. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της μελέτης μας έδειξαν ότι η ασπιρίνη έχει προστατευτική δράση στη δημιουργία της αθηροσκληρώσεως, μειώνοντας τα επίπεδα των λιπιδίων του ορού.
Η μακροχόνια προγνωστική αξία της κινητικής της τροπονίνης σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και επιτυχημένη πρωτογενή αγγειοπλαστική
Authors: Καραβίδας Απόστολος
Published: August 2021

Οι τροπονίνες είναι πιο ειδικοί και ευαίσθητοι δείκτες μυοκαρδιακής βλάβης και έχουν μεγάλη κλινική σημασία όχι μόνο για τη διάγνωση αλλά και για την διαστρωμάτωση κινδύνου και την πρόγνωση των ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Σε αντίθεση με τη στεφανιογραφία που εκτιμά μόνο την βατότητα του αγγείου και την επικαρδιακή επαναιμάτωση, η κινητική απελευθέρωσης της τροπονίνης Τ και πιο συγκεκριμένα ο χρόνος κορύφωσής της, αποτελεί ένα αναίμακτο και αξιόπιστο δείκτη εκτίμησης της ιστικής μυοκαρδιακής επαναιμάτωσης και ως εκ τούτου θα μπορούσε να είναι ένας αξιόπιστος και καλύτερος προγνωστικός δείκτης της κλινικής έκβασης των ασθενών. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν: α) να μελετηθεί η κινητική της τροπονίνης Τ σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και επιτυχημένη πρωτογενή αγγειοπλαστική, και β) να παρακολουθηθούν οι ασθενείς προοπτικά όσον αφορά τον καρδιακό θάνατο και τα μείζονα καρδιακά συμβάματα με τελικό στόχο να εκτιμηθεί η μακροχρόνια προγνωστική αξία της κινητικής της τροπονίνης Τ. Μελετήθηκαν 104 ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και επιτυχημένη πρωτογενή αγγειοπλαστική μέσα σε χρονικό διάστημα 4 ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων. Ελήφθησαν δείγματα φλεβικού αίματος για τη μέτρηση της τροπονίνης Τ με την εισαγωγή των ασθενών στο νοσοκομείο και πριν την πρωτογενή αγγειοπλαστική, αμέσως μετά τη πρωτογενή αγγειοπλαστική, στη συνέχεια ανά 6ωρο μέχρι τη συμπλήρωση του πρώτου 24ώρου και μετά στις 36, 48 και 72 ώρες. Καταγράφηκαν οι θάνατοι καρδιακής και μη καρδιακής αιτιολογίας, τα εμφράγματα του μυοκαρδίου καθώς και η ανάγκη για επαναιμάτωση είτε με αγγειοπλαστική είτε με αορτοστεφανιαία παράκαμψη. Όλοι οι ζώντες ασθενείς συμπλήρωσαν τον μικρότερο προβλεπόμενο χρόνο καρδιακής παρακολούθησης που ήταν δυο χρόνια με μέσο χρόνο καρδιακής παρακολούθησης 30,5 ± 3,7 μήνες. Ο χρόνος από την έναρξη των συμπτωμάτων μέχρι την κορύφωση της τροπονίνης Τ ήταν 10,7 ± 4,8 ώρες και η μέση τιμή της μέγιστης συγκέντρωσης της τροπονίνης Τ ήταν 11,2± 6,5 ng/dl για όλους τους ασθενείς μαζί. Η καρδιακή θνητότητα ήταν 13,5% (14/104) για όλους τους ασθενείς συνολικά. Η συνολική επίπτωση καρδιογενούς θανάτου, επανεμφράγματος του μυοκαρδίου και ανάγκης για επαναιμάτωση είτε με αγγειοπλαστική είτε με αορτοστεφανιαία παράκαμψη ήταν 43,3 %. Το κύριο εύρημα της μελέτης μας ήταν ότι, οι ασθενείς που είχαν πρώιμο χρόνο κορύφωσης της τροπονίνης Τ μικρότερο των 11 ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων παρουσίασαν καλύτερη συνολική καρδιακή επιβίωση και καλύτερη ελεύθερη καρδιακών συμβαμάτων επιβίωση. Επιπρόσθετα ο χρόνος κορύφωσης της τροπονίνης Τ ήταν ένας ανεξάρτητος προβλεπτικός δείκτης για την ελεύθερη καρδιακών συμβαμάτων επιβίωση και συνεπώς θα μπορούσε να χρησιμεύσει για την περαιτέρω διαστρωμάτωση και θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών μετά από επιτυχημένη πρωτογενή αγγειοπλαστική.
Ο ποιητής Δ. Π. Παπαδίτσας
Authors: Μανιού Γεωργία
Published: August 2021

Μελετώντας το ποιητικό έργο του Δ. Π. Παπαδίτσα, προσανατολιστήκαμε στη διερεύνηση του χαρακτήρα και της ταυτότητας των φιλοσοφικών του ανησυχιών, καθώς και των εικόνων, με τις οποίες δημιούργησε έναν προσωπικό νέο κόσμο, βασισμένο στις αρχές της ατέρμονης μεταβολής με στόχο την προσέγγιση της Ολότητας και της διάρκειας. Για να αποδώσει τον ιδιότυπο χαρακτήρα της ποίησης του Παπαδίτσα, η εργασία μας ακολούθησε ποικίλους τρόπους διερεύνησης. Σημαντικά σημεία της αποτέλεσαν η μελέτη της ποιητικής γλώσσας με την μορφοσυντακτική και σημασιολογική ανάλυση, όπου ακολουθήσαμε τη μέθοδο του δομισμού του R. Jacobson, αλλά και, ευρύτερα, του ρόλου των συμβόλων του, που παρουσιάζονται ως αίτια μεταβολών, αλλά και ως πυρήνες σύνθεσης του δικού του σύμπαντος, που διαμόρφωσαν την εικονοπλασία του. Στη δημιουργική πορεία του διακρίνονται τρεις περίοδοι: η πρώτη, από το 1941 έως το 1962, με υπερρεαλιστική εκκίνηση και επίδραση των ιστορικών δρώμενων της δεκαετίας 1940-50, η δεύτερη, από το 1962 έως το 1974, όταν ο ποιητής αφιερώθηκε στην ποικιλότροπη προσέγγιση του Όντος, με εντονότερα ατομικά χαρακτηριστικά αναζητήσεων και συμβόλων, και η τρίτη, από το 1976 μέχρι το 1986, με καταστάλαγμα όλων των θεμάτων και της γλωσσικής διάπλασης των εικόνων. Επέλεξε την υπερρεαλιστική γλώσσα, την Ηρακλείτεια φιλοσοφική αρχή του «αενάου γίγνεσθαι», την εξιδανικευμένη σχέση με την γυναίκα. Η τελική του πρόταση στόχευε στην επίτευξη της διάρκειας και της αθανασίας. Εν τέλει, ο φιλοσοφικός του στοχασμός κινήθηκε προς το Όν, και η εικονοπλασία του φανέρωσε έναν ασύνορο κόσμο, με πυρήνα τον θείο σεισμό, τους ανακαινιστικούς στροβίλους και την επικράτηση του φωτός.
Πολιτικές προεκτάσεις στο έργο του Σοφοκλή
Authors: Ibrahim Aly Yaser
Published: August 2021

Δεν υπάρχει ίσως λογοτεχνικό δημιούργημα στην Αθήνα του πέμπτου αιώνα το οποίο δεν σχετίζεται, είτε άμεσα είτε έμμεσα, με την πολιτική. Ο λόγος είναι ότι ο όρος «αθηναϊκή δημοκρατία», δεν ορίζει μόνο το πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης εκείνης της εποχής, αλλά ένα σύνολο πολιτισμικών στοιχείων το οποίο χρωστάει την διαμόρφωσή του σε αυτό ακριβώς το σύστημα. Δεν υπήρχαν πιο κατάλληλες συνθήκες από εκείνες που εξασφάλιζε η δημοκρατία, όταν πρόβαλλε την αξία του ατόμου παρέχοντάς του απλά το δικαίωμα να εκφράζεται ελεύθερα και να συμμετέχει με την βούλησή του στα κοινά. Αυτή η ελευθερία, που την απέκτησε ο πολίτης χάρη στην δημοκρατία, εκφράστηκε με τον καλύτερο τρόπο στη δυνατότητα που αυτός απέκτησε να ασκεί κριτική στην ίδια την εξουσία που εκείνος είχε επιλέξει. Η τραγωδία, ως ένας από τους τρόπους έκφρασης, πρέπει να αντιμετωπιστεί σε αυτό το πλαίσιο, αλλιώς κινδυνεύει να χάσει ένα πολύ σημαντικό παράγοντα της αξίας της, εκείνο της εντοπιότητας, καθώς δημιουργούνταν και απευθυνόταν, για πρώτη φορά, στην Αθήνα του πέμπτου αιώνα. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να ερμηνεύσει τρεις από τις τραγωδίες του Σοφοκλή, τον Αίαντα, την Αντιγόνη, και τον Φιλοκτήτη, σε συνδυασμό με τις πολιτικές και ιστορικές συνθήκες που επικρατούσαν στην Αθήνα την εποχή της παράστασής τους. Η ερμηνεία αυτή στηρίζεται, στο μεγαλύτερο μέρος της, στην υποτιθέμενη αντίδραση και πρόσληψη του θεατή της Αθήνας του πέμπτου αιώνα. Κάθε λογοτεχνικό έργο, από τη στιγμή που βγαίνει από τα χέρια του δημιουργού του και περνάει στο κοινό, παύει να είναι δικό του, διότι ο κάθε δέκτης αυτού του έργου δημιουργεί, με τη σειρά του, ένα δικό του νοερό «αντίτυπο», ανάλογα με το πως αντιλαμβάνεται το έργο. […]
Αριθμητικός υπολογισμός και θεωρητική μελέτη περιοδικών τροχιών σε συντονισμούς σε δυναμικά συστήματα
Authors: Αλπάτοβα-Σταγκίκα Γκαλίνα
Published: August 2021

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη περιοδικών τροχιών και ευστάθειας στις περιοχές συντονισμών σε δυναμικά συστήματα. Στο πρώτο κεφάλαιο μελετούμε τη συμπεριφορά διαταραγμένων Χαμιλτονιανών συστημάτων δύο βαθμών ελευθερίας της μορφής Η = H0 + εΗ1 στην περιοχή συντονισμών. Υπολογίζουμε τη μέση τιμή της διαταρακτικής συνάρτησης Η1 πάνω στις περιοδικές τροχιές των συντονισμένων τόρων του αδιατάρακτου μέρους και μελετούμε τη σύνδεσή της με τη συνέχιση των περιοδικών τροχιών για ε ≠ 0 και την ευστάθειά τους, καθώς και με το εύρος της ζώνης συντονισμού. Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται εφαρμογή στο σύστημα ενός αρμονικού και ενός αναρμονικού ταλαντωτή με ασθενή κυβική σύζευξη. Μελετούμε θεωρητικά και αριθμητικά την εμφάνιση περιοδικών τροχιών Poincaré - Birkhoff και ελέγχουμε την εκτίμηση για το εύρος των ζωνών συντονισμού που υπολογίστηκε στο πρώτο κεφάλαιο. Μελετούμε επίσης τη γέννηση διπλών αλυσίδων Poincaré - Birkhoff στις περιοχές όπου ο αριθμός περιστροφής παρουσιάζει ακρότατο. Τέλος, στο τρίτο κεφάλαιο γενικεύουμε τη μελέτη για συστήματα τριών βαθμών ελευθερίας και κάνουμε εφαρμογή στο σύστημα ενός αρμονικού και δύο αναρμονικών ταλαντωτών με ασθενή κυβική σύζευξη. Το δεύτερο τμήμα της διατριβής είναι αφιερωμένο στο γενικό πρόβλημα των τριών σωμάτων. Στο τέταρτο κεφάλαιο υπολογίζουμε οικογένειες περιοδικών τροχιών και ευστάθεια στο επίπεδο ιεραρχικό πρόβλημα. Στο πρόβλημα αυτό τα δύο σώματα βρίσκονται πολύ κοντά το ένα στο άλλο, ενώ το τρίτο σώμα κινείται σε σχετικά μεγάλη απόσταση. Μελετάμε δύο πλήρεις οικογένειες περιοδικών τροχιών αυτού του προβλήματος. Τέλος, στο πέμπτο κεφάλαιο υπολογίζουμε τρεις οικογένειες περιοδικών τροχιών του πλανητικού προβλήματος, όπου δύο σώματα με μικρές μάζες κινούνται σε πλανητικές τροχιές γύρω από ένα κεντρικό σώμα με σημαντικά μεγαλύτερη μάζα, και μελετάμε τη δημιουργία αστάθειας στις περιοχές συντονισμών.