bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η επίδραση της διεπιφάνειας και του διαδραστικού σχεδιασμού στη δημιουργία εύχρηστων συστημάτων για αρχάριους χρήστες
Authors: Γάτσου Χρυσούλα
Published: September 2021

Οι καθημερινές τεχνολογίες προορίζονται να χρησιμοποιηθούν από τον καθένα, χωρίς συγκεκριμένη κατάρτιση και με ελάχιστες οδηγίες. Η έρευνα που παρουσιάζεται σε αυτή τη διατριβή είναι το αποτέλεσμα τριών διαδοχικών μελετών που έχουν διεξαχθεί για να εξετάσουν την επίδραση της διεπιφάνειας στη συμπεριφορά του αρχάριου χρήστη κατά την αλληλεπίδρασή του με διαδραστικά συστήματα. Η πρώτη μελέτη πραγματοποιήθηκε με 12 ημιδομημένες συνεντεύξεις, παρατηρήσεις, και ένα ερωτηματολόγιο με εικόνες. Τα συμπεράσματα από τη μελέτη πεδίου έδωσαν έμφαση στο γεγονός ότι χρειάζεται περισσότερη εμβάθυνση για την εκμαίευση των απαιτήσεων του χρήστη. Με βάση τα αποτελέσματα της μελέτης, διατυπώθηκε μια σειρά από συστάσεις για τον σχεδιασμό και την επιλογή των γραφικών από τους σχεδιαστές που αφορούσε το συγκεκριμένο κοινό. Η δεύτερη μελέτη βασίστηκε στην πρώτη για να διερευνήσει και να εκμαιεύσει ακόμη περισσότερα στοιχεία των αρχαρίων χρηστών με την ενεργό συμμετοχή τους σε συγκεκριμένο πλαίσιο. Μέσω του συμμετοχικού σχεδιασμού και των γενεσιουργών μεθόδων, η μελέτη διερεύνησε τα νοητικά μοντέλα αρχαρίων χρηστών και τις δημιουργικές τους ιδέες με ερευνητικά εργαλεία μια συνεδρία ταξινόμησης καρτών και μια δημιουργική συνεδρία. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η συμμετοχή των χρηστών διευκόλυνε την παραγωγή, αλλά και την μεταφορά της γνώσης. Η τελική μελέτη, η οποία βασίσθηκε στις δυο προηγούμενες, εξετάζει μέσω της δημιουργίας και της αξιολόγησης τριών πρωτοτύπων την αποτελεσματικότητα, την αποδοτικότητα και την ικανοποίηση του χρήστη. Στο ένα από τα πρωτότυπα συνέβαλαν ουσιαστικά οι ίδιοι οι χρήστες. Κατά την αξιολόγηση ευχρηστίας καταγράφηκαν η συμπεριφορά και τα συναισθήματα των χρηστών τη στιγμή της αλληλεπίδρασης. Οι συστάσεις που προέκυψαν μετά την αξιολόγηση μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους σχεδιαστές ως εργαλεία. Τα ευρήματα της μελέτης ενίσχυσαν την ιδέα ότι η σχεδιαστική προσέγγιση και η ενεργή συμμετοχή του χρήστη συμβάλλουν στην αποτελεσματική αλληλεπίδραση του αρχάριου χρήστη με τα συστήματα. Βρέθηκε επίσης ότι η χρήση δημιουργικών μεθόδων με συμμέτοχο τον τελικό χρήστη αυξάνει το επίπεδο της ενσυναίσθησης του σχεδιαστή προς τον χρήστη. Στην παρούσα διατριβή παρουσιάσαμε το αποτέλεσμα τριών διαδοχικών μελετών που παρέχουν από κοινού μια βαθειά γνώση: (1) των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι αρχάριοι χρήστες κατά την αλληλεπίδρασή τους με τα διαδραστικά συστήματα (2)των μεθόδων που απαιτούνται για την ακριβή εκμαίευση των απαιτήσεων του αρχάριου χρήστη και (3) μιας σχεδιαστικής προσέγγισης για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της αλληλεπίδρασης του αρχάριου χρήστη με τα διαδραστικά συστήματα.
Ο σχολικός κήπος ως πεδίο εισόδου αλλαγών για την εξέλιξη του σχολείου στην κατεύθυνση της αειφορίας
Authors: Γαρίτσης Ιωάννης
Published: September 2021

Σκοπός της εργασίας υπήρξε η διερεύνηση δράσεων οι οποίες μπορούν να προωθήσουν αλλαγές που να ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένα κριτήρια εξέλιξης του σχολείου σε αειφόρο/βιώσιμο σχολείο, και οι οποίες αφορούν σε δύο επίπεδα σύμφωνα με την κατάταξη των Βreiting, Μayer και Mogensen (2005): στην αλλαγή της διδακτικής προσέγγισης και στο άνοιγμα του σχολείου στην τοπική κοινότητα. Το ερευνητικό ενδιαφέρον εστιάστηκε σε δράσεις των μαθητών/τριών για τη συμμετοχική αναμόρφωση του σχολικού υπαίθριου χώρου μέσω του σχεδιασμού, της κατασκευής, της συντήρησης και της εκπαιδευτικής αξιοποίησης του σχολικού κήπου. Ως ερευνητική μέθοδος χρησιμοποιήθηκε η έρευνα δράσης, η οποία εφαρμόστηκε για μια σχολική χρονιά στη Γ΄ τάξη ενός δημοτικού σχολείου ημιαστικής περιοχής του νομού Θεσσαλονίκης. Ο ερευνητής συμμετείχε με διττό ρόλο στην ερευνητική προσπάθεια, τόσο ως ερευνητής όσο και ως δάσκαλος της τάξης. Η κριτική, στοχαστική αποτίμηση των αποτελεσμάτων της έρευνας ανέδειξε ότι η εκπαιδευτική αξιοποίηση του συμμετοχικού σχεδιασμού, της κατασκευής και της συντήρησης ενός σχολικού κήπου μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές στις διδακτικές/μαθησιακές προσεγγίσεις, στο άνοιγμα του σχολείου στην τοπική κοινωνία και στην ενίσχυση των δεσμών σχολείου – οικογένειας, αλλαγές οι οποίες χαρακτηρίζουν την εξέλιξη του αειφόρου σχολείου.
Η μελέτη του εναλλακτικού splicing του IGF-1 γονιδίου στη νόσο του la Peyronie
Authors: Θωμάς Χαράλαμπος
Published: September 2021

Η νόσος του la Peyronie (Peyronie’s Disease-PD) ή ινώδης σκλήρυνση του πέους (Induratio Penis Plastica) αποτελεί μια ινωτική νόσο η οποία οφείλει το όνομά της στο Γάλλο François Gigot de la Peyronie.Κύρια χαρακτηριστικά της νόσου είναι η εναπόθεση κολλαγόνου επί και εντός του ινώδους χιτώνα του πέους, γεγονός που οδηγεί σε σκλήρυνση, δημιουργία πλάκας και διάφορου βαθμού κάμψης του πέους, καταλήγοντας έτσι σε επώδυνη στύση, σεξουαλική δυσλειτουργία μέχρι και αδυναμία επίτευξης διείσδυσης.Η αιτιολογία της νόσου παραμένει ασαφής αν και κατά καιρούς έχουν συσχετισθεί διάφοροι παράγοντες όπως η αρτηριακή υπέρταση, η υπερλιπιδαιμία, ο σακχαρώδης διαβήτης, μικροτραυματισμοί του πέους κατά τη σεξουαλική συνεύρεση και όχι μόνο, το κάπνισμα και άλλα. Έχει δε αναφερθεί αυξημένη συσχέτιση με τη νόσο του Dupuytren.Διάφορα πειραματικά μοντέλα προτάθηκαν προκειμένου να εξηγηθεί η παθογένεση της νόσου, μερικά από τα οποία ενέπλεκαν το συσχετισμό TGF-β1 και κολλαγόνου, του ινώδους και του συστήματος ΡΑΙ-1, τη χρόνια φλεγμονή με το οξειδωτικό στρες και την ίνωση, αναδεικνύοντας τον κομβικό ρόλο των μυοϊνοβλαστών.Κατά καιρούς διάφορες θεραπευτικές προσεγγίσεις παρουσιάστηκαν, τόσο συστημικά από του στόματος (βιταμίνη Ε, κολχικίνη κλπ) όσο και τοπικά (ενδοπλακική χορήγηση βεραπαμίλης και ιοντοφόρεση) με μόνη αποτελεσματική αντιμετώπιση της νόσου μέχρις σήμερα τη χειρουργική.Ο Ινσουλινομιμητικός αυξητικός παράγοντας 1 (Insuline Like Growth Factor 1-IGF1) αποτελεί σημαντικό ρυθμιστικό παράγοντα ανάπτυξης, επιβίωσης και διαφοροποίησης πολλών ιστών και οργάνων. Το γονίδιό του περιέχει έξι εξόνια και στο ανθρώπινο είδος δίνει γένεση σε τρείς mRNA ισομορφές μέσω εναλλακτικού ματίσματος, την IGF1Ea, IGF1Eb και την IGF1Ec. Η τελευταία ισομορφή (IGF1Ec) φαίνεται πως υπερεκφράζεται σε περιπτώσεις αναγέννησης και επιδιόρθωσης τόσο σκελετικών μυών όσο και του καρδιακού μυός. Ένεκα της συμμετοχής λοιπόν των ισομορφών του IGF1 σε μηχανισμούς ανάπλασης ιστών διερευνήσαμε τον πιθανό ρόλο τους και στην παθογένεση της PD.
Exempla Negativa
Authors: Πολυκάρπου Ευτυχία
Published: September 2021

Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται σε μία βασική πτυχή του πολυσύνθετου και πολυδύναμου έργου του Ρωμαίου φιλοσόφου Σενέκα, την πτυχή των ιστορικών παραδειγμάτων, και δη των αρνητικών, στα φιλοσοφικού προσανατολισμού κείμενα του συγγραφέα, στους διάλογους δηλαδή και τις επιστολές. Πιο συγκεκριμένα, στόχο έχει να αναδείξει τον τρόπο με τον οποίο ο Σενέκας χειρίζεται το exemplum που παραλαμβάνει από την πλούσια ελληνορωμαϊκή παράδοση, να καταγράψει τη διαδικασία μεταποίησης και μετεξέλιξής του στα πλαίσια της ηθικολογικής φιλοσοφίας του πρώτου αυτοκρατορικού αιώνα και να επικεντρωθεί στη συνέχεια σε ένα επιμέρους κομμάτι, αυτό των λεγόμενων exempla fugienda, για να καθορίσει τη λειτουργικότητα και την ιδιαίτερη δυναμική που αναπτύσσουν κατά την εμφάνισή τους στα πεζογραφικά κείμενα του Σενέκα. Επιχειρείται, ειδικότερα, μία συστηματική ερμηνευτική διερεύνηση πρώτα δύο παράλληλων ελληνορωμαϊκών συζυγιών, μίας θετικής (Σωκράτης και Μάρκος Κάτων) και μίας αρνητικής (Αλέξανδρος και Γάιος Καίσαρ Καλιγούλας) και εν συνεχεία δύο μεγάλων κατηγοριών αρνητικών παραδειγμάτων, των exempla Barbarorum και των exempla Romanorum.
Αξιολόγηση της χορήγησης σημασμένου με LU-177 DOTATATE μετά από καθετηριασμό της ηπατικής αρτηρίας σε νευροενδοκρινούς χαρακτήρα ηπατικές μεταστάσεις
Authors: Πουλαντζάς Βασίλειος
Published: September 2021

Σκοπός: Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των εγχύσεων Lu-177-DOTA-TATE μετά από καθετηριασμό της ηπατικής αρτηρίας σε ανεγχείρητες ηπατικές μεταστάσεις , νευροενδοκρινών όγκων, θετικών σε υποδοχείς sst2, ελαχιστοποιώντας παράλληλα την τοξικότητα στους ιστούς που δεν αποτελούν στόχο. Μέθοδοι: Η μέση χορηγούμενη δόση ανά συνεδρία μηνιαίως για κάθε ασθενή (14 ασθενείς συνολικά) ήταν 6,3 ± 2,3 GBq. Οι συνεδρίες δεν υπερέβησαν τις 6. Η θεραπευτική ανταπόκριση αξιολογήθηκε σύμφωνα με τα κριτήρια RECIST. CT / MRI έγιναν πριν και μετά το πέρας του θεραπευτικού σχήματος με μηνιαία υπερηχογραφήματα ήπατος για παρακολούθηση. Εκτιμήθηκε η τοξικότητα στους νεφρούς, ήπαρ και μυελό των οστών βάσει των κριτηρίων του Π.Ο.Υ.Αποτελέσματα: Κανένας ασθενής δεν είχε πλήρη ανταπόκριση [CR], μερική ανταπόκριση [PR] είχαν 9/14 ασθενείς (65%), σταθεροποίηση της νόσου [SD] 2/14 (14%) και επιδείνωση [PD] 3/14 (21%). Βαθμού 1 κατά Π.Ο.Υ μυελοτοξικότητα παρουσιά-στηκε σε 8 ασθενείς , βαθμού 2-3 σε 4 και βαθμού 4 σε 2.Συμπέρασμα: Σε ανεγχείρητες, νευροενδοκρινούς χαρακτήρα ηπατικές μεταστάσεις, θετικές υποδοχέων σωματοστατίνης sst2, η θεραπευτική ενδαρτηριακή χορήγηση Lu-177-DOTA-TATE απέφερε παραπάνω από ικανοποιητικά αποτέλεσματα. Νεφρική ή ηπατική τοξικότητα δεν έχει μέχρι στιγμής παρατηρηθεί. Η εμφανισθείσα μυελοτοξικότητα έτυχε της δέουσας διαχείρισης.
Χαρτογραφώντας
Authors: Τσελεπή Νάγια (Παναγιώτα)
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποτελεί μία προσπάθεια να χαρτογραφηθεί ο χώρος ως μία συνάρθρωση αναπαραστάσεων, πρακτικών και σχέσεων που συνεχώς μεταβάλλεται, περιφράσσει και δημιουργεί κοινά.Έχοντας εμπνευστεί, μεταξύ άλλων, από το έργο του Foucault για τις σχέσεις εξουσίας, τη θεωρία και μεθοδολογία των συναρθρώσεων των Deleuze και Guattari και σε συνδυασμό με την κριτική πολιτική της χαρτογράφησης και την αγωνιστική έρευνα η εργασία προσεγγίζει φιλοσοφικά, επιστημολογικά, πρακτικά και πολιτικά ζητήματα της γεωγραφίας και χαρτογραφίας.Τοποθετημένη, επίσης, στη σημερινή κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και του νεοφιλελεύθερου μοντέλου η έρευνα επιχειρεί να αναδείξει τις ολοένα και πιο σύνθετες πτυχές της εξουσίας μέσα από δύο παράλληλες λειτουργίες˙ αρχικά, με μία αλληγορική αφήγηση για τις χαρτογραφήσεις και, στη συνέχεια, μέσα από το λεξιλόγιο των περιφράξεων και των κοινών. Το αποτέλεσμα είναι ότι χαρτογραφούνται χώροι και σχέσεις μαζί με αναπαραστάσεις και πρακτικές που εντείνουν το διαχωρισμό και τον έλεγχο και άλλες που αποτελούν κατώφλι συναντήσεων και συλλογικών πράξεων μοιράσματος. Η έννοια των συναρθρώσεων είναι σημαντική στην έρευνα καθώς αποτυπώνει πλήθος μετασχηματισμών, συμβιώσεων και δυνατοτήτων. Αντλώντας από το σχετικό έργο διάφορων στοχαστών, υποστηρίζω ότι το συναρθρωμένο σκεπτικό είναι αναγκαίο για μία νέα θεώρηση των χαρτογραφήσεων, των περιφράξεων και των κοινών ως διαδικασίες μέσα σε συνεχώς μεταβαλλόμενους χώρους, σχέσεις και δράσεις.
Πειραματική μελέτη της μοριακής απάντησης νευρικών κυττάρων μετά από τοξικότητα εκ διεγέρσεως (διεγερσιμοτοξικότητα) από γλουταμινικό οξύ
Authors: Σταμουλά Ελένη
Published: September 2021

Το γλουταμινικό συνιστά ένα σημαντικό νευροδιαβιβαστή που ρυθμίζει ποικίλους ομοιοστατικούς μηχανισμούς που αφορούν λειτουργίες όπως η μάθηση, η μνήμη, η ενίσχυση μετάδοσης νευρικών ώσεων και η συναπτική πλαστικότητα. Αυξημένη έκκριση του γλουταμινικού οξέος συνδέεται με την επαγωγή του κυτταρικού θανάτου μέσω μιας διεργασίας γνωστής ως διεγερσιμοτοξικότητα. Η διεργασία αυτή είναι σημαντική γιατί καθορίζει φυσιολογικές αποκρίσεις των νευρώνων σε εξωτερικά ερεθίσματα που αφορούν για παράδειγμα την τοπική αναγέννηση των ιστών μετά από τραύμα καθώς και την ανάπτυξη του ιστού. Ταυτόχρονα, ωστόσο, υπέρμετρη συγκέντρωση γλουταμινικού οξέος σχετίζεται με την ανάπτυξη παθολογικών καταστάσεων γνωστών ως νευροεκφυλιστικές ασθένειες, όπως οι νόσοι Alzheimer και Parkinson και η σκλήρυνση κατά πλάκας. Στην παρούσα διατριβή μελετήθηκε το τοξικό δυναμικό του γλουταμινικού κατά τη χορήγηση του σε χαμηλές συγκεντρώσεις σε κύτταρα ως επί το πλείστον φαιοχρωμοκυττώματος PC12. Σε αυτά τα κύτταρα χορηγήθηκε γλουταμινικό οξύ σε συγκεντρώσεις 10μM-10mM και για χρονικά διαστήματα από μισή μέχρι 24 ώρες. Η απόκριση των κυττάρων στο αμινοξύ παρατηρήθηκε σε κυτταρικό επίπεδο με τη βοήθεια χρώσης αιματοξυλίνης/ηωσίνης και οπτική μικροσκοπία καθώς και με ανάλυση της μορφολογίας με τη βοήθεια ηλεκτρονικού μικροσκοπίου. Παράλληλα, μετρήθηκαν τα επίπεδα βιωσιμότητας των κυττάρων με τη μέθοδο MTT. Σε μοριακό επίπεδο μελετήθηκαν τα επίπεδα έκφρασης ποικίλων πρωτεϊνών-μοριακών συνοδών που σχετίζονται με τον παρατηρούμενο φαινότυπο είτε σε επίπεδο πρωτεΐνης με στύπωμα κατά Western ή σε επίπεδο mRNA με τη βοήθεια της αλυσιδωτής αντίδρασης της πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο.Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας υπογραμμίζουν ένα διακριτό ρόλο του γλουταμινικού στην μοίρα των νευρικών κυττάρων που σχετίζεται με τη συγκέντρωση του αμινοξέος. Αντίθετα με τη γενική πεποίθηση ότι το γλουταμινικό δρα αμιγώς ως κυτταροτοξικός παράγοντας, παρουσιάζουμε εδώ για πρώτη φορά αποτελέσματα που δείχνουν ότι όταν το αμινοξύ χορηγηθεί σε χαμηλές συγκεντρώσεις επάγει έναν προστατευτικό μηχανισμό που προωθεί την επιβίωση των νευρικών κυττάρων. Αυτό φαίνεται να οφείλεται στην ενεργοποίηση του αυτοφαγικού μηχανισμού όπως διαπιστώνεται από τα μικροσκοπικά μορφολογικά ευρήματα αλλά και την αύξηση των επιπέδων της αυτοφαγικής πρωτεΐνης LC3-II. Ο παρατηρούμενος φαινότυπος σχετίζεται εν συνεχεία με τη δράση ποικίλων πρωτεϊνών-μοριακών συνοδών όπως οι GRP75, GRP78, GRP94 και HSC70 καθώς και της GAPDH που σχετίζεται με τον κυτταρικό μεταβολισμό αφού η έκφρασή τους τόσο σε πρωτεϊνικό όσο και σε επίπεδο mRNA επηρεάζεται από τη δράση του γλουταμινικού.
Ανίχνευση και τυποποίηση ογκογόνων στελεχών του ιού HPV σε καρκίνους κεφαλής και τραχήλου
Authors: Λάσκαρης Σπυρίδων
Published: September 2021

Η αιτιολογική συσχέτιση μεταξύ της λοίμωξης που προκαλείται από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) και του καρκίνου του στοματοφάρυγγος είναι αδιαμφισβήτητη. Έχει επίσης αναφερθεί η πιθανή εμπλοκή των HPV στελεχών υψηλού κινδύνου σε μια υποομάδα νεοπλασμάτων άλλων ανατομικών περιοχών της κεφαλής και του τραχήλου, όπως της στοματικής κοιλότητος, του λάρυγγος και του ρινοφάρυγγος. Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν ο προσδιορισμός της συχνότητας ανίχνευσης του DNA του ιού HPV και των χαμηλού και υψηλού κινδύνου στελεχών αυτού, σε περιστατικά πρωτοπαθών ακανθοκυτταρικών καρκινωμάτων κεφαλής και τραχήλου (ΑΚΚΤ), καθώς και η διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ HPV λοίμωξης και μιας σειράς δημογραφικών/ κλινικοπαθολογικών παραμέτρων, καθώς και του κλινικού αποτελέσματος.Υλικά και Μέθοδοι: Μελετήθηκαν συνολικά 137 ιστολογικά και κυτταρολογικά δείγματα από ασθενείς με ΑΚΚΤ (58 στόματος, 54 λάρυγγος, 12 στοματοφάρυγγος, 5 υποφάρυγγος, 5 ρινοφάρυγγος και 3 ρινικής κοιλότητος), τα οποία ελήφθησαν είτε κατά την πρώτη διαγνωστική εξέταση είτε κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης ή πριν την υποβολή των ασθενών σε ακτινοθεραπεία. Για την ανίχνευση και τυποποίηση του ιού HPV χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR) καθώς και η μέθοδος των μικροσυστοιχιών (Microarrays). Ακολούθησε η θεραπευτική προσέγγιση και όλοι οι ασθενείς τέθηκαν σε παρακολούθηση (follow- up) διάρκειας 2 ετών για τον έλεγχο τοπικής υποτροπής της νόσου.Αποτελέσματα: Το 17.5% των ασθενών με ΑΚΚΤ βρέθηκαν θετικοί στο HPV DNA, ενώ η τυποποίηση του ιού ανέδειξε τον HPV 16 ως το επικρατέστερο στέλεχος με ποσοστό 6.6%, ενώ σε χαμηλότερη συχνότητα βρέθηκαν τα στελέχη HPV 18 HPV 6, HPV 33 και HPV 51. Ανάλογα με την ανατομική εντόπιση των καρκίνων, HPV λοίμωξη ανιχνεύτηκε στο 12.1% των καρκίνων της στοματικής κοιλότητας, στο 18.5% του λάρυγγα, στο 33.3% του στοματοφάρυγγα, στο 20% του υποφάρυγγα, και στο 40% του ρινοφάρυγγα, ενώ σε κανέναν από τους 3 καρκίνους της ρινικής κοιλότητας δεν βρέθηκε λοίμωξη από τον HPV. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του πολυπαραγοντικού μοντέλου ανάλυσης, φάνηκε ότι η πτωχή διαφοροποίηση σχετιζόταν ανεξάρτητα με την HPV λοίμωξη (OR, 4.00; 95% CI, 1.43 - 11.4, p= 0.006), αντανακλώντας ενδεχομένως μία διακριτή παθολογική οντότητα οφειλόμενη στη λοίμωξη από τον ιό HPV.Συμπεράσματα: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης παρέχουν ενδείξεις ότι πιθανότατα ο HPV εμπλέκεται στην ανάπτυξη ενός μικρού αριθμού ΑΚΚΤ, όμως δεν επαρκούν για να τεκμηριώσουν τη συσχέτιση μεταξύ αυτών των περιστατικών και του HPV. Περαιτέρω διερεύνηση της σημασίας του HPV στα ΑΚΚΤ με τη μελέτη επιπροσθέτων μοριακών δεικτών (p16, p53, E6/E7 ιϊκές ογκοπρωτεϊνες), παρακολούθησης της νόσου σε βάθος χρόνου και συμπερίληψης ομάδων ελέγχου, θα βοηθούσε στη διευκρίνιση του ρόλου του HPV στην καρκινογένεση της περιοχής κεφαλής και τραχήλου.
Το εκκλησιαστικό ζήτημα της Κύπρου κατά την περίοδο 1933-1947
Authors: Βουδούρης Αθανάσιος
Published: September 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποσκοπεί στο να διερευνήσει και να εξετάσει ορισμένες πτυχές του Εκκλησιαστικού ζητήματος της Κύπρου, της περιόδου 1933 – 1947, εστιάζοντας κυρίως σε παραμέτρους οι οποίες σχετίζονται με τον ρόλο και τη θέση της κυπριακής Εκκλησίας στο ευρύτερο πολιτικοκοινωνικό περιβάλλον του νησιού, του δεύτερου τετάρτου του 20ου αιώνα. Επίσης, εξετάζονται ορισμένα ζητήματα των σχέσεων της Εκκλησίας με τις πολιτικές – αποικιοκρατικές αρχές της Κύπρου, τόσο ως μίας ευρύτερης συσσωμάτωσης του χριστιανικού κυπριακού πληθυσμού, όσο και ως ενός πολιτικού και διοικητικού μηχανισμού με εξουσιαστικές επιδιώξεις. Βασική στόχευση της διατριβής αποτελεί η επιδίωξη για διερεύνηση και εκ του σύνεγγυς προσέγγιση του πολυδιάστατου ρόλου και των ποικιλόμορφων δομών της Εκκλησίας της Κύπρου, κατά την περίοδο της βρετανικής αποικιοκρατικής κατοχής του νησιού, μέσα από μία παράλληλη προσπάθεια αναδιαπραγμάτευσης και συνθετικής οπτικής, η οποία επιχειρεί να διεισδύσει σε πτυχές που μέχρι πρόσφατα παρέμεναν, σε μεγάλο βαθμό, εκτός του ερευνητικού ενδιαφέροντος της ιστορικής ερευνητικής διαπραγμάτευσης. Η εκδήλωση του Εκκλησιαστικού ζητήματος της Κύπρου συνδέεται με την περίοδο της βρετανικής αποικιοκρατικής κατάκτησης του νησιού (British Colonial Rule), γνωστή ως περίοδος – εποχή της «Αγγλοκρατίας», η οποία εκτείνεται μεταξύ των ετών 1878 και 1960. Η περίοδος αυτή γνώρισε, όπως είναι αναμενόμενο, στο διάστημα των ογδόντα δύο περίπου ετών της διάρκειάς της, αρκετές διακυμάνσεις και διαφοροποιήσεις. Η εξέταση του Εκκλησιαστικού ζητήματος κατά τη διάρκεια της Μεσοεπαναστατικής περιόδου στην Κύπρο (1931 – 1955), ιστοριογραφική κατάτμηση της περιόδου της Αγγλοκρατίας που προτείνεται ερευνητικά για πρώτη φορά στην παρούσα διατριβή, πραγματοποιείται σε συνάφεια, κυρίως, με την πολιτική και κοινωνική ιστορία του νησιού κατά την ίδια εποχή. Συνεπώς, οι κοινωνικές συνθήκες και μεταβολές, καθώς και οι κομματικές και πολιτικές ανακατατάξεις της περιόδου, αποτελούν πεδία τα οποία επιχειρείται να συνεξεταστούν συνδυαστικά με τις ανάλογες συνθήκες και τις εξελίξεις που συντελούνται στο εσωτερικό του οικοδομήματος της Εκκλησίας της Κύπρου.
Η βιοψυχοκοινωνική ανταπόκριση εξαρτημένων χρηστών ηρωίνης κατά τη διάρκεια προγράμματος υποκατάστασης με μεθαδόνη και βουπρενορφίνης
Authors: Λεβεντέλης Χριστόνικος
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης είναι η διερεύνηση της βιοψυχοκοινωνικής απόκρισης (craving) και η συσχέτιση βιολογικών παραμέτρων με ψυχοκοινωνικούς παράγοντες σε χρήστες ηρωΐνης ενταγμένους σε προγράμματα υποκατάστασης. Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελείται από 88 άτομα, από τα οποία 47 (53,4%) λάμβαναν μεθαδόνη και 41 (46,6%) βουπρενορφίνη ως υποκατάστατο, το τελευταίο εξάμηνο. Η ομάδα ελέγχου απαρτιζόταν από παλαιούς θεραπευόμενους με παραμονή στα προγράμματα άνω των έξι (6) μηνών. Μετρήθηκαν ζωτικά σημεία και ελήφθησαν δείγματα αίματος για τον προσδιορισμό κορτιζόλης, σεροτονίνης ,EGF, FGF-2, IFNγ, IFNa2 ,IL-1β, IL-1a, IL-5, IL-8, IL-10 ,MCP-1, TGF-a, πριν και μετά τη χορήγηση υποκατάστατου , ενώ στην ομάδα μελέτης λήφθηκε και δεύτερο δείγμα εξι μήνες μετά την πρώτη λήψη. Για την ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 18.0. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν μείωση της επιθυμίας και της πρόθεσης για χρήση και στις δύο ομάδες αμέσως μετά τη χορήγηση των υποκατάστατων στην έναρξη της μελέτης, ενώ στους 6 μήνες μειώθηκε η επιθυμία για χρήση και η έλλειψη ελέγχου υπερδοσολογίας μόνο στην ομάδα υπό βουπρενορφίνη με σημαντική βελτίωση του επιπέδου ζωής. Επίσης καταγράφηκε μείωση των βιολογικών δεικτών (κορτιζόλη, EGF, TGF-a, IFNa2, IL-5, IL-10) αμέσως μετά τη χορήγηση των δύο υποκατάστατων τόσο κατά την έναρξη όσο και στους 6 μήνες. Αναδεικνύεται η επίδραση και των δύο υποκατάστατων στη μείωση της επιθυμίας για χρήση οπιοειδών και η υπεροχή της βουπρενορφίνης έναντι της μεθαδόνης σε βάθος χρόνου με σημαντική βελτίωση του επιπέδου ζωής ενώ αναδεικνύεται ο ρόλος του ΥΥΕ άξονα στην διεργασία της φλεγμονώδους απόκρισης στις περιπτώσεις υποτροπής.
Μελέτη της δομής και της δράσης του μαγνητικού πεδίου γύρω από αστροφυσικές μελανές οπές
Authors: Ναθαναήλ Αντώνιος
Published: September 2021

Σύμφωνα με τους Blandford & Znajek, η ενέργεια μιας περιστρεφόμενης μελανής οπής μπορεί να εξαχθεί με ηλεκτρομαγνητικό τρόπο, αν η μελανή οπή βρεθεί μέσα σε μαγνητικό πεδίο, το οποίο έχειως πηγή ηλεκτρικά ρεύματα τα οποία ρέουν σε ένα δίσκο γύρω από τη μελανή οπή. Στην παρούσα διατριβή, μελετάμε διάφορες πτυχές του παραπάνω αστροφυσικού προβλήματος. Ξεκινάμε λύνονταςτη θεμελιώδη εξίσωση, η οποία περιγράφει τη δομή του μαγνητικούπεδίου κοντά σε μια μελανή οπή. Σε όλες τις λύσεις το μαγνητικό πεδίο δημιουργεί ισχυρές εκροές ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας(Poynting flux), καθώς η μελανή οπή χάνει την περιστροφική της ενέργεια. Συσχετίζουμε αυτό το μηχανισμό εξαγωγής ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας με την εκπομπή ακτίνων-Χ που ακολουθεί μια έκλαμψη ακτίνων-γ. Υποστηρίζουμε ότι, η διάρκεια τέτοιου είδους εκρήξεων εξαρτάται από το μαγνητικό πεδίο του προγεννήτορα άστρου.Χρησιμοποιούμε αυτή τη μελέτη για να βρούμε κάποια σχέση μεταξύ της συνολικής ενέργειας που εκλείεται σε μια τέτοια έκλαμψηακτίνων-γ, με την απόσταση φωτεινότητας της πηγής και δείχνουμε τη χρησιμότητα αυτής της συσχέτισης σε κοσμολογικές μελέτες.Τέλος, ασχολούμαστε με την ίδια την προέλευση του μαγνητικούπεδίου που περιβάλει τη μελανή οπή και ευθύνεται για όλα τα παραπάνω αστροφυσικά φαινόμενα. Εφαρμόζουμε το μοντέλο της Κοσμικής μπαταρίας και μελετάμε το ρυθμό ανάπτυξης της μαγνητικής ροής στην περιοχή μιας μαύρης τρύπας.
Οργάνωση και ανάπτυξη της οπτικής επικοινωνίας
Authors: Χατζηθεοδώρου Ευάγγελος
Published: September 2021

H παρούσα μελέτη εστιάζει στη διαχείριση της δημιουργικής διαδικασίας του σχεδιασμού. Εστιάζει σε σημαντικά ζητήματα σχεδίασης της πληροφορίας επιδιώκοντας να δώσει όσο το δυνατόν πιο αναλυτική και συγχρόνως περιεκτική και κατανοητή εικόνα σχετικά με το φαινόμενο της οπτικής επικοινωνίας. Στόχος της είναι να δημιουργήσει ένα εργαλείο αναζήτησης και διαχείρισης που ο κάθε σχεδιαστής θα μπορεί να χρησιμοποιήσει για να ελέγχει τη δυναμική και πρακτική εφαρμογή της πληροφορίας χωρίς περιορισμούς αλλά με δημιουργικότητα και σαφήνεια έτσι ώστε να γίνεται κατανοητή από τους χρήστες/δέκτες. Αυτός είναι και ο λόγος που εστιάζει σε πρακτικά θέματα που αφορούν τη σχηματοποίηση της επικοινωνίας, τα οποία συμβάλλουν στη διαμόρφωση κοινωνικής και σχεδιαστικής συνείδησης, δηλαδή στο πώς ο σχεδιαστής βλέπει ότι θα πρέπει να μορφοποιηθεί η επικοινωνία μέσα από τις γενικότερες στάσεις του σχετικά με το κοινωνικό γίγνεσθαι.
Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν την εφαρμογή μαστογραφίας για πρόληψη καρκίνου του μαστού σε πληθυσμό γυναικών με βάση την θεωρία της προσχεδιασμένης συμπεριφοράς
Authors: Γρίβα Φωτεινή
Published: September 2021

Η παρούσα έρευνα διερευνά την δυνατότητα επέκτασης ενός κοινωνιογνωστικού μοντέλου πρόβλεψης συμπεριφοράς στο πλαίσιο της πρόβλεψης της πρόθεσης για την εφαρμογή μαστογραφίας. Πιο συγκεκριμένα, η έρευνα στηρίχθηκε στο θεωρητικό υπόβαθρο της Θεωρία της Προσχεδιασμένης Συμπεριφοράς (ΘΠΣ) και πρότεινε την επέκταση της με την προσθήκη του παράγοντα της προηγούμενης συμπεριφοράς, του αντιληπτού κινδύνου, της αισιοδοξίας και του χρονικού προσανατολισμού, παράγοντες που έχουν βρεθεί στο παρελθόν να σχετίζονται με την εφαρμογή μαστογραφίας αλλά και με άλλες συμπεριφορές πρόληψης. Στόχος της έρευνας, ήταν η μελέτη της επίδρασης των επιπρόσθετων παραγόντων στην πρόθεση για μαστογραφία σε μια προσπάθεια αύξησης της προβλεπτικής ικανότητας της ΘΠΣ. Τα ευρήματα υποδεικνύουν πως η στάση, οι υποκειμενικοί κανόνες και ο αντιληπτός έλεγχος, πρόβλεψαν αποτελεσματικά την πρόθεση για την εφαρμογή μαστογραφίας, ενώ η προηγούμενη συμπεριφορά μαστογραφίας ήταν άμεσος προβλεπτικός παράγοντας της πρόθεσης ακόμα και μετά τον έλεγχο της επίδρασης των παραγόντων της ΘΠΣ. Ο αντιληπτός κίνδυνος φάνηκε να έχει μια μικρή θετική επίδραση στην πρόθεση η οποία όμως εξαλείφθηκε με την ένταξη της προηγούμενης συμπεριφοράς στο μοντέλο. Αντίστοιχα, η διάσταση του θετικού παρελθόντος του χρονικού προσανατολισμού, φάνηκε να έχει και αυτή μια μικρή θετική επίδραση στην πρόθεση, όταν στο μοντέλο εντάχθηκε η προηγούμενη συμπεριφορά, ωστόσο η επίδρασή της εξαλείφθηκε με την ένταξη των παραγόντων της ΘΠΣ. Το σύνολο των ανεξάρτητων μεταβλητών ερμήνευαν το 56% της διακύμανσης της πρόθεσης για την εφαρμογή μαστογραφίας. Η ΘΠΣ ήταν λιγότερο αποτελεσματική στην πρόβλεψη της εφαρμογής μαστογραφίας, όπου και εκεί σημαντικός παράγοντας πρόβλεψης ήταν η προηγούμενη συμπεριφορά αλλά και η ύπαρξη οικογενειακού ιστορικού. Στο σύνολό τους τα συγκεκριμένα ευρήματα επιβεβαιώνουν την ισχυρή επίδραση της στάσης, των υποκειμενικών κανόνων και του αντιληπτού ελέγχου στην πρόθεση για την εφαρμογή μαστογραφίας, ενώ υποδεικνύουν ότι η ένταξη του παράγοντα της προηγούμενης συμπεριφοράς αυξάνει την προβλεπτική ικανότητα της ΘΠΣ.
Η επίδραση ενός συνδυασμένου προγράμματος άσκησης και συστήματος ανταλλάξιμων αμοιβών στη βελτίωση παραμέτρων της ποιότητας ζωής, της διάθεσης, της εικόνας σώματος και της αυτοεκτίμησης ατόμων με σχιζοφρένεια
Authors: Μαγγουρίτσα Γεωργία
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν να εξετάσει την επίδραση ενός προγράμματοςάσκησης μέτριας έντασης στη βελτίωση ψυχολογικών παραγόντων ατόμων μεσχιζοφρένεια. Τριάντα (30) ασθενείς με σχιζοφρένεια χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες(ομάδα ελέγχου, πειραματική ομάδα A και πειραματική ομάδα B) των 10 ατόμων ηκάθε μία και συμμετείχαν σε ένα πρόγραμμα άσκησης οκτώ (8) εβδομάδωνσυνδυασμένο με ένα σύστημα ανταλλάξιμων αμοιβών θεραπείας τηςσυμπεριφοράς. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε τοερωτηματολόγιο ποιότητας ζωής (SF-36) QLQ, το ερωτηματολόγιο του ΠροφίλΕπιπέδων Διάθεσης (POMS), η κλίμακα Σωματικής Κάθεξης (Body-CathexisScale) και η κλίμακα αυτοεκτίμησης (Rosenberg Self – Esteem Scale) τα οποίαδόθηκαν στους συμμετέχοντες πριν, κατά τη διάρκεια, στο τέλος τουπρογράμματος άσκησης καθώς και τρεις μήνες μετά την ολοκλήρωση τουπρογράμματος άσκησης. Οι συμμετέχοντες της πειραματικής ομάδας Bσυγκρινόμενοι με εκείνους της πειραματικής ομάδας Α καθώς και την ομάδαελέγχου διαπιστώθηκε στο τέλος του προγράμματος άσκησης ότι είχαν λιγότεραπροβλήματα με τις καθημερινές τους δραστηριότητες, αισθάνονταν μεγαλύτερηενεργητικότητα και πιο δυνατοί που οδηγεί σε ένα βελτιωμένο γενικό δείκτηψυχικής υγείας, επίσης αισθάνονταν λιγότερη κατάθλιψη και σύγχυση καιυψηλότερη αυτοεκτίμηση που σχετίζεται με χαμηλότερη ψυχολογική δυσφορία καικοινωνικούς περιορισμούς. Συνολικά, τα συμπεράσματα είναι ενθαρρυντικά όσοναφορά την επίδραση του συνδυασμένου προγράμματος άσκησης και τουσυστήματος ανταλλάξιμων αμοιβών για τη βελτίωση των ψυχολογικώνπαραμέτρων των ασθενών που πάσχουν από σχιζοφρένεια.
Κακώσεις κρανιοεγκεφαλικές και αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης σε αθλητές του Tae Kwon Do και πυγμαχίας
Authors: Μπέης Κωνσταντίνος
Published: September 2021

Σκοπός της έρευνας ήταν η μελέτη της συχνότητας και βαρύτητας των κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων (ΚΕΚ) και των κακώσεων της αυχενικής μοίρας (ΑΜΣΣ), σε αθλητές Tae Kwon Do και πυγμαχίας, με πολυετή αγωνιστική δραστηριότητα και ιστορικό τουλάχιστον ενός Knock Out.Μεθοδολογία: Το δείγμα αποτέλεσαν 47 άνδρες και έφηβοι αθλητές υψηλού επιπέδου (22 του TKD και 25 της πυγμαχίας), από όλες τις κατηγορίες βάρους. Oι παρακλινικές εξετάσεις πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση μηχανημάτων τελευταίας τεχνολογίας. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το πακέτο ‘SPSS 10 for Windows’.Διαδικασία: Η μελέτη κάθε αθλητή περιελάμβανε λήψη λεπτομερούς ατομικού ιστορικού, ορθοπεδική και νευρολογική εξέταση, μαγνητικές τομογραφίες (MRI) εγκεφάλου, εγκεφαλικών αγγείων και ΑΜΣΣ, ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και χαρτογράφηση εγκεφάλου και έλεγχο των ωτοακουστικών εκπομπών. Παράλληλα διενεργήθηκαν συμπληρωματικές εξετάσεις, όπως η αξονική τομογραφία και το ορθοπαντομογράφημα.Αποτελέσματα: Στο TKD, από την MRI εγκεφάλου διαπιστώθηκε φυσιολογική εικόνα (64%), φυσιολογικές παραλλαγές (18%) και τυχαία ευρήματα (18%), ενώ από την MRI των εγκεφαλικών αγγείων, η εικόνα ήταν φυσιολογική στο 91% των αθλητών, με 9% φυσιολογικές παραλλαγές. Από την MRI της ΑΜΣΣ τα ευρήματα ήταν φυσιολογικά στο 82%, ενώ παρατηρήθηκε σπονδυλαρθροπάθεια (9%) και πρόπτωση μεσοσπονδύλιου δίσκου (9%). Από το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα τα ευρήματα ήταν φυσιολογικά. Στην πυγμαχία, από την MRI εγκεφάλου διαπιστώθηκε φυσιολογική εικόνα (60%), φυσιολογικές παραλλαγές (12%) και τυχαία ευρήματα (28%), ενώ από την MRI των εγκεφαλικών αγγείων, η εικόνα ήταν φυσιολογική στο 80% των αθλητών, με 20% φυσιολογικές παραλλαγές. Από την MRI της ΑΜΣΣ τα ευρήματα ήταν φυσιολογικά στο 92%, ενώ διαπιστώθηκε πρόπτωση μεσοσπονδύλιου δίσκου (4%) και κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου (4%). Από τον ηλεκτροεγκεφαλογραφικό έλεγχο διαπιστώθηκε φυσιολογική εικόνα στο 96% των αθλητών και μόνο στο 4% παρουσιάσθηκαν παθολογικά ευρήματα. Από τις υπόλοιπες εξετάσεις δεν προέκυψαν παθολογικά ευρήματα.Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα των κλινικών και παρακλινικών εξετάσεων φαίνεται ότι το TKD και η ερασιτεχνική πυγμαχία, δεν είναι τόσο τραυματικά και επικίνδυνα αθλήματα όσο πιστεύεται, επειδή δεν διαπιστώθηκαν απώτερες ανατομικές βλάβες και σημαντικές λειτουργικές διαταραχές. Παρ’ όλ’ αυτά στα δύο αθλήματα, λόγω των πλήξεων της κεφαλής προκαλείται διαφόρου βαθμού εγκεφαλική διάσειση, σε πολύ μεγαλύτερη συχνότητα, από άλλα ατομικά ή ομαδικά αθλήματα, γεγονός που πρέπει όπωσδήποτε να λαμβάνεται υπ’ όψιν. Προτάσεις: συστήνεται η καθιέρωση ενιαίου τύπου κράνους, η πληρέστερη προστασία των ακάλυπτων περιοχών, η βελτίωση της ποιότητας του προστατευτικού εξοπλισμού και η τροποποίηση των κανονισμών των αγώνων, ώστε να μειωθούν τα κίνητρα των αγωνιζομένων να πλήττουν την κεφαλή του αντιπάλου.
...du bist zu höhern dingen geboren. Verkenne dich nicht!
Authors: Βράιλα Σταυρούλα-Παρασκευή
Published: September 2021

Η παρούσα έρευνα επικεντρώνεται στην ανάλυση του έργου του Χαίλντερλιν «Υπερίων ή ο Ερημίτης στην Ελλάδα» με βάση την ψυχαναλυτική θεωρία του Λακάν. Στόχος είναι η μελέτη του έργου ως αυτόνομου δομικού συστήματος και η αναζήτηση των σημαινομένων, όπως αυτά υποσυνείδητα αναπαριστώνται στη συστοιχία των σημαινόντων του Υποκειμένου-Συγγραφέα με τη χρήση των λογοτεχνικών μέσων. Πρόκειται επομένως για μια προσπάθεια διερεύνησης της βαθύτερης δομής της αφήγησης και της αφηγηματικής πράξης μέσω των μηχανισμών της μετωνυμίας και της μεταφοράς. Στο επίκεντρο της μελέτης βρίσκονται οι ήρωες του έργου, η συμπεριφορά τους, η σχέση τους με το Άλλο και φυσικά η συστοιχία των σημαινόντων τους. Παράλληλα, μελετάται ο συγγραφέας ως γράφον υποκείμενο και φορέας των διαδικασιών που καθορίζουν τα σημαίνοντα του λογοτεχνικού υποκειμένου. Τέλος, η λακανική θεωρία περί των τεσσάρων λόγων συμβάλλει στην ανάδειξη εκείνων των σχέσεων και των λειτουργιών που καθορίζουν την επικοινωνιακή διαδικασία και θέτουν τους όρους στη διαδραστική σχέση ανάμεσα στο Υποκείμενο-Υπερίωνα και το Άλλο.
The cognitive process of metonymy and its functions in the acquisition of areas of grammar
Authors: Λαμπροπούλου Μάρθα
Published: September 2021

Η μελέτη επικεντρώνεται στην εννοιακή μετωνυμία και την επίδρασή της στην παραγωγικότητα. Εικάζεται ότι οι γνωσιακές διαδικασίες της μετωνυμίας και της μεταφοράς παίζουν ρόλο στην κατανόηση γραμματικών φαινομένων και πιο συγκεκριμένα στην παραγωγή λέξεων. Για να μελετηθεί η σχέση μεταξύ γνωσιακών διαδικασίων και της παραγωγής λέξεων δημιουργήθηκαν ψευδολέξεις στα Αγγλικά, οι οποίες δόθηκαν σε μορφή ερωτηματολογίου σε μια ομάδα μη φυσικών ομιλητών της Αγγλικής (Τσέχους, Γερμανούς και Έλληνες). Οι ψευδολέξεις, οι οποίες θα μπορούσαν να αποτελούν πιθανές λέξεις της Αγγλικής, συνοδεύονται από πιθανές ερμηνείες, από τις οποίες οι συμμετέχοντες έπρεπε να επιλέξουν μία ως την πιο κατάλληλη. Οι ψευδολέξεις είναι παράγωγα των καταλήξεων –ize (π.χ gossipize), -ify (π.χ. bossify), -dom (π.χ. cookdom), -ship (π.χ. academyship) and –hood (π.χ. dragonhood). Οι προτεινόμενες ερμηνείες διαμορφώνουν μια κλίμακα κυριολεκτικών και μη-κυριολεκτικών (/μεταφορικών) σημασιών. Στόχος της έρευνας είναι να εντοπίσει εάν υπάρχει τάση επιλογής συγκεκριμένων σημασιών (δλδ. κυριολεκτικών ή μεταφορικών) βάση των επιθημάτων που χρησιμοποιήθηκαν. Οι γνωσιακές προσεγγίσεις που αποτέλεσαν το θεωρητικό πλαίσιο της μελέτης είναι εκείνες των Lakoff και Johnson (1980), Langacker (2009), Panther και Thornburg (2002, 2009), Radden και Kövecses (1999), Ruiz de Mendoza (2000, 2011), Trips (2009), Plag (1999) μεταξύ άλλων. Συνολικά, η μελέτη επιχείρησε να αναγνωρίσει τις γνωσιακές διαδικασίες που έλαβαν χώρα κατά την επεξεργασία των παραγώγων/ ψευδολέξεων και να υποδείξει τους παράγοντες που συμβάλλουν στο να αναδειχθεί μια σημασία ως κυρίαρχη, καθώς και να αναδείξει τι συνεπάγεται η πραγματοποίηση μετωνυμικών και μεταφορικών συνάψεων γενικότερα.
Προστασία οπλισμένου σκυροδέματος με χρώματα
Authors: Πανταζοπούλου Παρασκευή
Published: September 2021

Το αντικείμενο της διδακτορική διατριβής ήταν η προστασία του οπλισμένου σκυροδέματος με χρώματα και πιο συγκεκριμένα η προστασία του ελαφροβαρούς σκυροδέματος με χρήση κίσσηρης. Εκτιμήθηκαν έξι παράμετροι που επιδρούν στη διάβρωση και την προστασία του χάλυβα οπλισμού μέσα στο σκυρόδεμα από τους εξωτερικούς παράγοντες που επιδρούν αρνητικά στην ακεραιότητα των χαλύβων και του κονιάματος. Αυτοί οι παράγοντες ήταν το είδος τσιμέντου, οι οργανικές και ανόργανες επικαλύψεις, το είδος χάλυβα οπλισμού σκυροδέματος, η κοκκομετρία του αδρανούς, η προσθήκη αναστολέα αλκαλοπυριτικής αντίδρασης και οι αναστολείς διάβρωσης είτε ως πρόσθετο είτε ως εμποτισμός. Δοκίμια εκτέθηκαν σε τρία διαφορετικά διαβρωτικά περιβάλλοντα: θάλαμο αλατoνέφωσης, μερική εμβάπτιση σε διάλυμα 3,5% κ.β. NaCl και ατμοσφαιρική έκθεση. Η επίδραση στον χάλυβα και το κονίαμα όλων των ανωτέρω παραγόντων εκτιμήθηκε με χρονική εξέλιξη του δυναμικού διάβρωσης και σταθμικό προσδιορισμό της απώλειας μάζας των οπλισμών, μέτρηση του βάθους ενανθράκωσης και του ρυθμού διείσδυσης χλωριόντων στο κονίαμα. Επίσης μετρήθηκαν το πορώδες και η μέση διάμετρος των πόρων του κισσηροδέματος, η ταχύτητα διάβρωσης μέσω της τεχνικής γραμμικής πόλωσης και έγιναν μετρήσεις ηλεκτροχημικής φασματοσκοπίας σύνθετης αντίστασης, οπτικός έλεγχος σε λεπτές τομές κονιαμάτων και μακροσκοπική εξέταση με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο οπτικών ινών των χαλύβων, των προϊόντων διάβρωσης των χαλύβων και των κισσηροκονιαμάτων. Από τις πειραματικές μετρήσεις προέκυψαν τα ακόλουθα αποτελέσματα: Τα δοκίμια οπλισμένου κισσηροκονιάματος με τσιμέντο CEM I 32.5 παρουσίασαν μικρότερη διάβρωση από τα δοκίμια με CEM II/B-M 32.5. Όλες οι επικαλύψεις παρουσίασαν προστατευτική επίδραση έναντι της διάβρωσης των χαλύβδινων οπλισμών, ενώ οι επικαλύψεις ακρυλικής διασποράς επέδειξαν την καλύτερη συμπεριφορά. Η ποιότητα ΧΟΣ S220 παρουσίασε τη μικρότερη απώλεια μάζας σε σχέση με τις ποιότητες S400 και S500s. Την καλύτερη συμπεριφορά ως προς τη διάβρωση εμφάνισε το κισσηροκονίαμα σε σχέση με τα κισσηροδέματα. Η προσθήκη LiF μείωσε τη διάβρωση των οπλισμών, ενώ η προσθήκη LiF και NaNO2 μείωσε περαιτέρω τη διάβρωση των οπλισμών. Τέλος στην περίπτωση δοκιμίων κισσηροκονιάματος που περιείχαν τους τρεις αναστολείς διάβρωσης και επικάλυψη υδρυάλου προέκυψε ότι η χρήση των αναστολέων διάβρωσης ως προσθέτων προσέφερε μεγαλύτερη προστασία και τα καλύτερα αποτελέσματα προέκυψαν από τη χρήση της N-N'-διμεθυλοαμινοαιθανόλης.
Η συμβολή της σχολικής ηγεσίας στην υποδοχή - υποστήριξη των νέο-εισερχόμενων εκπαιδευτικών στη δημοτική εκπαίδευση της Κύπρου
Authors: Βρυώνη Μιχάλης
Published: September 2021

Η διατριβή αυτή στοχεύει στο να αναδείξει το σημαντικό ρόλο του διευθυντή σχολικής μονάδας στην υποδοχή, υποστήριξη, ένταξη και ομαλή προσαρμογή των νέων εκπαιδευτικών στο νέο περιβάλλον της εκπαιδευτικής μονάδας, μέσα από το λόγο τόσο των σχολικών ηγετών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Κύπρο όσο και των νεοεισερχόμενων εκπαιδευτικών σ’αυτή. Το κεντρικό θέμα εξετάζεται σε συνάρτηση και με άλλες παραμέτρους όπως: την κουλτούρα της σχολικής μονάδας, τις πολιτικές που εφαρμόζουν οι σχολικοί ηγέτες για αυτόν το σκοπό και την εφαρμογή του θεσμού του μέντορα που αποτέλεσε το επίσημο πρόγραμμα υποδοχής και ένταξης των νέων εκπαιδευτικών που εφαρμοζόταν από την Πολιτεία από το 2008. Ιδιαίτερη βαρύτητα, επίσης, όπως προαναφέρθηκε, δίδεται στο λόγο των νέων εκπαιδευτικών. Η βαρύτητα αυτή δίδεται προκειμένου να προκληθεί μια διασταύρωση πληροφοριών, ώστε να εντοπισθούν οι ενέργειες και οι πολιτικές των σχολικών ηγετών που συμβάλλουν στην ομαλή ένταξη τους στο νέο σχολικό περιβάλλον, αλλά και κατά πόσο οι ενέργειες αυτές των σχολικών ηγετών γίνονται αποδεκτές και ανταποκρίνονται πραγματικά στις ανάγκες τους. Για τις ανάγκες της έρευνας και την πιο ακριβή διερεύνηση των πιο πάνω ζητημάτων, η παρούσα ερευνητική προσπάθεια συνδύασε την ποσοτική και την ποιοτική προσέγγιση, με κύρια εργαλεία παραγωγής και συλλογής των δεδομένων το ερωτηματολόγιο και την ημι -δομημένη συνέντευξη. Τα αποτελέσματα της ερευνητικής αυτής προσπάθειας αναδεικνύουν το πώς οι σχολικοί ηγέτες των δημοτικών σχολείων της Κύπρου, κατανοούν τις αρχικές ανάγκες των νέων εκπαιδευτικών και πώς συμβάλλουν οι ίδιοι ως επικεφαλής των σχολικών τους μονάδων, στην ομαλή υποδοχή και ένταξή τους. Επιπρόσθετα, έφεραν στο φως τα μοντέλα άσκησης σχολικής ηγεσίας που υιοθετούν οι σχολικοί ηγέτες στις σχολικές τους μονάδες και πως συμβάλλουν στην πληροφόρηση των νέων εκπαιδευτικών, όσο αφορά στην κουλτούρα του σχολείου, το περιβάλλον του σχολείου, τα καθήκοντα τους, καθώς και ποια προσωπική και επαγγελματική στήριξη παρέχουν στους νέους εκπαιδευτικούς κατά τα αρχικά επαγγελματικά τους βήματα.Μέσα από το λόγο των εκπαιδευτικών αναδείχθηκαν οι ανάγκες και οι προσδοκίες τους από την σχολική μονάδα και το διευθυντή τους καθώς επίσης και ο βαθμός στον οποίο οι ενέργειες των διευθυντών τους, ανταποκρίνονται στις αρχικές ανάγκες και ανησυχίες τους υπερθεματίζοντας τη σημαντικότητα του ρόλου των επικεφαλής των σχολικών μονάδων στα αρχικά επαγγελματικά τους βήματα. Τέλος, δόθηκε σημαντική πληροφόρηση και στοιχεία που αφορούν στη λειτουργία του νεοσύστατου προγράμματος υποδοχής και ένταξης των νέων εκπαιδευτικών που υιοθετείθηκε από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού Κύπρου, ήδη από το 2008, παρουσιάζοντας αρκετές αδυναμίες οι οποίες οδηγούν τους επικεφαλής των σχολικών μονάδων στην υιοθέτηση κατά βούληση πρακτικών για την υποδοχή και ένταξη των νεοεισερχόμενων εκπαιδευτικών στις σχολικές τους μονάδες.
Η επίδραση των μικρού μοριακού βάρους ηπαρινών, σε βιοχημικούς δείκτες της αγγειογένεσης και τον μηχανισμό της πήξης, σε ασθενείς με καρκίνο του παχέους εντέρου που υποβάλλονται σε θεραπευτική εκτομή
Authors: Κολιού Παναγιώτης
Published: September 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο αυξητικός παράγοντας του ενδοθηλίου (VEGF-A) είναι ένας ισχυρός ρυθμιστής της αγγειογένεσης και επιπλέον πιθανά έχει προγνωστική αξία σε ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου. Στους ασθενείς αυτούς, οι μικρού μοριακού βάρους ηπαρίνες (LMWH), ενδείκνυνται για την περιεγχειρητική θρομβοπροφύλαξη.ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Στόχος της μελέτης ήταν η εκτίμηση της επίδρασης διαφορετικών δόσεων και διαφορετικής χρονικής διάρκειας χορήγησης της τινζαπαρίνης, στα περιεγχειρητικά επίπεδα του VEGF-Α, σε ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου που υποβλήθηκαν σε θεραπευτική εκτομή (R0). ΥΛΙΚΟ & ΜΕΘΟΔΟΙ: Στη μελέτη τυχαιοποιήθηκαν 76 ασθενείς, από τους οποίους τελικά, τα αποτελέσματα αναλύθηκαν σε 59, που αποτέλεσαν τον πληθυσμό των 4 ομάδων μελέτης. Στις ομάδες I και II, οι ασθενείς έλαβαν περιεγχειρητική θρομβοπροφύλαξη με τινζαπαρίνη, 3.500 IU, μια φορά την ημέρα, για 10 και 30 ημέρες, αντίστοιχα. Στις ομάδες III και IV, οι ασθενείς έλαβαν 4.500 IU τινζαπαρίνης, για αντίστοιχες χρονικές περιόδους. Αιμοληψίες, για εκτίμηση των επιπέδων VEGF και ενεργότητας της πρωτεΐνης C, αντιθρομβίνης III (ATIII) και του παράγοντα VIII, ελήφθησαν στις κάτωθι ημέρες: προεγχειρητικά (pre-op), τη 10η μετεγχειρητική ημέρα (10th post-op day) και την 30η μετεγχειρητική ημέρα (30th post-op day). Γενετική ανάλυση για γονιδιακές μεταλλάξεις σχετιζόμενες με θρομβοφιλία έγιναν με PCR. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων, έγινε με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις μικτού σχεδιασμού ANOVA (SPSS v21, Inc, Chicago, Ill).ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Oι ασθενείς όλων των ομάδων έδειξαν αύξηση των επιπέδων VEGF την 10th post-op day, σε σχέση με την pre-op day. Η αύξηση αυτή ήταν στατιστικά σημαντική στις ομάδες I, II και IV (p=0.008, p=0.017 και p=0.000, αντίστοιχα). Οι ασθενείς των ομάδων I και IIΙ (βραχεία διάρκεια θρομβοπροφύλαξης) είχαν, κατά την 30th post-op day, υψηλότερα επίπεδα VEGF, σε σχέση με τα αντίστοιχα των ασθενών με μακράς διάρκειας θρομβοπροφύλαξη, δηλαδή των ομάδων II και IV (p=0.000). Το αποτέλεσμα αυτό οφείλονταν κυρίως στα επίπεδα της ομάδας IV, οι ασθενείς της οποίας ήταν οι μόνοι των οποίων τα επίπεδα VEGF κατά την 30η post-op day, δεν διέφεραν από αυτά της pre-op day. Επιπλέον, η υψηλή δόση τινζαπαρίνης, για μακρά διάρκεια χορήγησης, έχει ως αποτέλεσμα συνολικά την αποτελεσματικότερη ρύθμιση του συστήματος πήξης, μέσω ρύθμισης της διακύμανσης των επιπέδων ενεργότητας των πρωτεϊνών ATIII, C και του παράγοντα VIII.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η περιεγχειρητική θρομβοπροφύλαξη των ασθενών με καρκίνο του παχέος εντέρου, με δόση LMWH 4.500 IU για 30 ημέρες, έχει ως αποτέλεσμα την ομαλοποίηση των διακυμάνσεων των επιπέδων του VEGF, κατά τη μετεγχειρητική περίοδο, έτσι ώστε αυτά την 30th post-op day να μη διαφέρουν από τα αντίστοιχα της pre-op day και ταυτόχρονα την αποτελεσματικότερη ρύθμιση παραγόντων του μηχανισμού πήξης
Αποθηκευτικά συστήματα με δυνατότητα κλιμάκωσης σε eXascale περιβάλλοντα
Authors: Φιλιππίδης Χρίστος
Published: September 2021

Οι επιστημονικοί υπολογισμοί μεγάλης κλίμακας είναι εξαιρετικά απαιτητικοί με αποτέλεσμα να έχουν μεγάλες ανάγκες σε υπολογιστική ισχύ. Οι παράλληλοι υπολογισμοί και τα παράλληλα συστήματα αρχείων αναγνωρίζονται ως η μόνη εφικτή λύση σε αυτού του είδους τα προβλήματα, ενώ οι διεργασίες εισόδου/εξόδου (I/O) αποτελούν το σημαντικότερο σημείο συμφόρησης στην απόδοση των εφαρμογών. Οι σημαντικότεροι παράγοντες που επηρεάζουν την I/O απόδοση είναι ο αριθμός των παράλληλων διεργασιών που συμμετέχουν στις μεταφορές των δεδομένων, το μέγεθος της κάθε μεταφοράς καθώς και τα διάφορα I/O μοτίβα πρόσβασης. Τα διαμοιραζόμενα συστήματα αρχείων έχουν σημαντικούς περιορισμούς όταν εφαρμόζονται σε μεγάλης κλίμακας συστήματα, επειδή το εύρος ζώνης δεν κλιμακώνει οικονομικά αλλά και γιατί η I/O κίνηση στην δικτυακή υποδομή και στους αποθηκευτικούς κόμβους μπορεί να επηρεαστεί από άλλες ξένες διεργασίες/εφαρμογές.Στοχεύοντας στην επίλυση των πιο πάνω περιορισμών αναπτύχθηκε το πλαίσιο ΙΚΑΡΟΣ ως ένας μηχανισμός που επιτρέπει το συντονισμό, με δυναμικό τρόπο, της Ι/Ο αρχιτεκτονικής, χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες παραμέτρους εισόδου. Το ΙΚΑΡΟΣ παρέχει συντονισμένες παράλληλες μεταφορές δεδομένων στην συνολική ροή (τοπική-απομακρυσμένη πρόσβαση), με αποτέλεσμα τη μείωση του ανταγωνισμού, για πόρους, μεταξύ των αποθηκευτικών και δικτυακών μέσων. Δημιουργεί, δυναμικά, αποκλειστικές/ήμι-αποκλειστικές συστοιχίες αποθηκευτικών μέσων ανά διεργασία, με αποτέλεσμα τη βελτίωση της Ι/Ο απόδοσης κατά 33% χρησιμοποιώντας το 1/3 των διαθέσιμων σκληρών δίσκων.
Η διερεύνηση της επίδρασης της πνευματικότητας στην ποιότητα ζωής ασθενών με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και των φροντιστών τους
Authors: Τζούνης Ευθύμιος
Published: September 2021

Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (Χ.Α.Π) είναι μία από τις κύριες αιτίες θανάτου για χιλιάδες ενήλικες σε όλο τον κόσμο. Οι ασθενείς με ΧΑΠ, παρά τη μείωση της λειτουργικότητας και της Ποιότητας της Ζωής (Π.Ζ) τους, θέλουν να συνεχίσουν να συμβάλλουν στο περιβάλλον τους όσο το δυνατόν περισσότερο, όπως επίσης θέλουν να γίνονται κατανοητοί από τους άλλους ως μοναδικές προσωπικότητες αλλά και ως ολοκληρωμένα άτομα. Δεδομένου ότι οι περισσότεροι ασθενείς αλλά και οι φροντιστές τους ζουν με το βάρος της επιδείνωσης της ασθένειας, μια κίνηση προς την κατεύθυνση μιας ολοκληρωμένης φροντίδας σε ότι αφορά την προσέγγιση της ΧΑΠ, θα τους βοηθούσε να αντιληφθούν τη δύναμη της ολιστικής αντιμετώπισης της νόσου, εστιάζοντας στην πνευματική/θρησκευτική φροντίδα. Παρά το θετικό δυναμικό πρόσημο της πνευματικής φροντίδας, μια επίσημη έρευνα που να ευθυγραμμίζεται με την φυσιολογία της νόσου και να καταδεικνύει τη σημαντική επίδραση της πνευματικότητας και θρησκευτικότητας σε ασθενείς αλλά και σε φροντιστές ασθενών με ΧΑΠ δεν είχε μέχρι τώρα διεξαχθεί στην Ελλάδα.Στην παρούσα έρευνα συμμετείχαν 121 άτομα, 75 ασθενείς και 46 φροντιστές. Από τους συνολικά 75 ασθενείς που συμμετείχαν στη μελέτη οι 69 (92%) ήταν άνδρες και οι 6 ήταν γυναίκες (8%). Από τους 46 συμμετέχοντες φροντιστές οι 10 (21.7%) ήταν άνδρες και οι 36 ήταν γυναίκες (78.3%). Οι ασθενείς και οι φροντιστές τους μελετήθηκαν τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά με αποτέλεσμα τα στοιχεία της έρευνας να αλληλοσυμπληρώνονται και να δίνουν μια περισσότερο ολοκληρωμένη εικόνα για την επίδραση της πνευματικότητας και της θρησκευτικότητας. Εκτός από τις πτυχές της ποιότητας της ζωής που αξιολογούνται παραδοσιακά, μελετήθηκε και η πνευματική πτυχή της ποιότητας της ζωής. Οι ασθενείς φαίνεται πως δεν είχαν ουτοπικές προσδοκίες από Θεό σε σχέση με τη ΧΑΠ όταν εξέφρασαν τα θρησκευτικά/πνευματικά τους πιστεύω. Φαίνεται επίσης πως η πνευματικότητα λειτουργεί υποστηρικτικά σε σχέση με την ασθένεια. Η πνευματικότητα είναι, για τους φροντιστές, πλαισιωμένη από τις αξίες του ανθρωπισμού, της προσφοράς σε άλλους, αλλά και της θρησκείας, καθώς τους παρέχει δύναμη και προσωπική ανάπτυξη, ώστε να ανταπεξέλθουν στο δύσκολο ρόλο τους. Οι εμπειρίες των φροντιστών συντονίστηκαν κατά κάποιο τρόπο με αυτές των ασθενών. Οι ανάγκες των ασθενών και των φροντιστών θα πρέπει να αντιμετωπίζονται παράλληλα και ολιστικά, προκειμένου να μειώνονται τα αισθήματα δυσφορίας των μεν και των δε.