Μελέτη εφαρμογής της εκτροπής των ούρων με ορθότοπη έγκρατη νεοκύστη στις γυναίκες
Authors: Τσοτουλίδης Στυλιανός 
Published: August 2021

Παρουσιάζουμε την εμπειρία μας από την ριζική κυστεκτομή και εκτροπή των ούρων με ορθότοπη εγκρατή νεοκύστη σε γυναίκες, μετά από τη διατήρηση όλου του μήκους της ουρήθρας και των ανατομικών δομών που τη στηρίζουν, λόγω διηθητικού καρκίνου της ουροδόχου κύστης. Το υλικό μας αποτελούν εννέα γυναίκες με διηθητικό καρκίνο της ουροδόχου κύστεως, που πληρούν αυστηρά προκαθορισμένα κριτήρια για την είσοδό τους στην μελέτη. Οι ασθενείς ενημερώθηκαν για την πάθησή τους και, αφού δέχτηκαν τη συμμετοχή τους στο πρωτόκολλο, υποβλήθηκαν σε ριζική κυστεκτομή και εκτροπή των ούρων με ορθότοπη νεοκύστη κατά Studer. Κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο δόθηκε έμφαση στην εκπαίδευση των γυναικών στον νέο τρόπο κένωσης της νεοκύστης. Η παρακολούθηση των ασθενών έγινε με βάση συγκεκριμένο πρωτόκολλο κατά τακτά χρονικά διαστήματα. Οι επιπλοκές ταξινομήθηκαν σε πρώιμες και απώτερες, έχουσες σχέση με τη νεοκύστη ή όχι. Η διάρκεια παρακολούθησης των ασθενών ήταν από 36 έως 96 μήνες. Κανένας θάνατος δεν σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης. Σημειώθηκαν τέσσερις πρώιμες επιπλοκές σε τέσσερις ασθενείς (44.4%) και έξι απώτερες επιπλοκές σε πέντε ασθενείς (55.5%), από τις οποίες καμιά δεν ήταν σοβαρή, ώστε να απαιτήσει τη νοσηλεία των ασθενών στο νοσοκομείο, εκτός από μία ασθενή που εμφάνισε μετεγχειρητική κοιλιοκήλη 14 μήνες μετά την επέμβαση και αντιμετωπίστηκε χειρουργικά. Όσον αφορά τις βιοχημικές διαταραχές διαπιστώθηκε μια αύξηση της τιμής της κρεατινίνης, της ουρίας και του χλωρίου με την πάροδο του χρόνου, ενώ το ολικό διοξείδιο του άνθρακα, η βιταμίνη Β12 και το μαγνήσιο είχαν πτωτική τάση. Στοιχεία ήπιας υπερχλωριαιμικής μεταβολικής οξέωσης σημειώθηκαν σε τρείς ασθενείς, από τις οποίες η μία μόνο τοποθετήθηκε στην περιοχή 5 του νομογράμματος των διαταραχών της οξεοβασικής ισορροπίας, η οποία είχε επηρεασμένη νεφρική λειτουργία μετεγχειρητικά. Οι άλλες δύο είχαν ήπια μεταβολική οξέωση αντιρροπούμενη με αναπνευστική αλκάλωση. Διαπιστώθηκε ότι η έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας και το μεγάλο υπολειπόμενο ούρων αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση μεταβολικής οξέωσης. Η εγκράτεια των ασθενών αξιολογήθηκε μετά την παρέλευση ενός χρόνου από την κυστεκτομή. Από τις εννέα ασθενείς έξι κρίθηκαν εγκρατείς ή κοινωνικά εγκρατείς (66.6%), ενώ τρείς ακρατείς (33.3%). Η ούρηση στις γυναίκες αυτές γίνονταν με συνδυασμό χάλασης των μυών του πυελικού εδάφους και αύξησης της ενδοκοιλιακής πίεσης, με την πρώτη να παίζει σημαντικότερο ρόλο. Συμπερασματικά, η ορθότοπη εκτροπή των ούρων με βάση τις αρχές της μηχανικής οδηγεί στη δημιουργία μιας νεοκύστης μεγάλης χωρητικότητας και χαμηλών ενδοκυστικών πιέσεων που διαφυλάσσει την ακεραιότητα του ανώτερου ουροποιητικού. Η ασφάλεια διαφύλαξης όλου του μήκους της ουρήθρας με τις ανατομικές δομές που τη στηρίζουν, με προϋπόθεση την απουσία διήθησης του κυστικού αυχένα από τον όγκο, καθιστά την εκτροπή των ούρων με ορθότοπη νεοκύστη επέμβαση εκλογής και στις γυναίκες, εφόσον ικανοποιούνται κάποια αυστηρώς καθοριζόμενα κριτήρια. Αν και οι επιπλοκές είναι συχνές, δεν είναι συνήθως σοβαρές και μπορούν να αντιμετωπιστούν εύκολα. Η σωστή και συστηματική μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών αυτών οδηγεί στην έγκαιρη διάγνωση των μεταβολικών διαταραχών και την αποτελεσματική αντιμετώπισή τους. Η εγκράτεια που επιτυγχάνεται κρίνεται ικανοποιητική και ικανή να εξασφαλίσει στις ασθενείς αυτές μια καλή ποιότητα ζωής.