Η συμβολή της λαπαροσκόπησης στη διάγνωση και θεραπεία της οξείας κοιλίας στον βαρέως πάσχοντα
Authors: Καρασακαλίδης Ανδρόνικος 
Published: August 2021

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η έρευνα της χρησιμότητας εφαρμογής της διαγνωστικής λαπαροσκόπησης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ. Υλικό: Κατά τη χρονική περίοδο 2003 - 2005 υποβλήθηκαν σε διαγνωστική λαπαροσκόπηση επί κλίνης στη Μ.Ε.Θ. 35 ασθενείς, εκ των οποίων οι 19 είναι άνδρες και οι 16 είναι γυναίκες. Όλοι οι ασθενείς παρουσίαζαν ασαφή ευρήματα για ενδοκοιλιακή νόσο και είχαν ένδειξη για ερευνητική λαπαροτομία. Μέθοδοι: Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε διαγνωστική λαπαροσκόπηση στην κλίνη τους στη ΜΕΘ. Μελετήθηκαν οι μεταβολές των παραμέτρων του κυκλοφορικού και αναπνευστικού συστήματος πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη λαπαροσκόπηση, έγινε σύγκριση της λαπαροσκόπησης και της αξονικής τομογραφίας κοιλίας, αναλύθηκαν τα αποτελέσματα της λαπαροσκόπησης σε κάθε ασθενή, ερευνήθηκε η χρησιμότητά της στην αποφυγή άσκοπης λαπαροτομίας και μελετήθηκε η συμβολή της στην τροποποίηση της θεραπευτικής αγωγής. Επίσης μελετήθηκαν οι επιπλοκές και η θνητότητα, η οποία συσχετίστηκε με τα αποτελέσματα της λαπαροσκόπησης και τη διαφοροποίηση της θεραπείας σε κάθε ασθενή. Αποτελέσματα: Σε 10 ασθενείς (28,6%) η λαπαροσκόπηση ήταν αρνητική για ενδοκοιλιακή νόσο και δεν υποβλήθηκαν σε ερευνητική λαπαροτομία. Σε 25 ασθενείς (71,4%) η λαπαροσκόπηση ήταν θετική για ενδοκοιλιακή πάθηση. Σε 14/25 ασθενείς (56%) έγινε λαπαροσκοπική θεραπευτική αντιμετώπιση της πάθησής τους. Σε 4/25 ασθενείς (16%) διαπιστώθηκε ανίατη ενδοκοιλιακή νόσος και διακόπηκε η υποστηρικτική θεραπεία. Σε 7/25 ασθενείς (28%) αποφασίστηκε ανοικτή λαπαροτομία. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων της μελέτης έγινε με τη χρήση του One Way ANOVA και paired t-test από το Origin 7 στατιστικό πρόγραμμα. Ο παρατεταμένος χρόνος που απαιτήθηκε για τη διενέργεια αξονικής τομογραφίας, η μειωμένη της διαγνωστική ακρίβεια σε σχέση με τη λαπαροσκόπηση και η συχνή παρουσία συμβαμάτων κατά τη μεταφορά του ασθενή στον αξονικό τομογράφο, καθιστούν τη διαγνωστική λαπαροσκόπηση προτιμότερη εναλλακτική λύση στη διερεύνηση των ενδοκοιλιακών παθήσεων (p<0,05). Οι παράμετροι της αναπνευστικής και καρδιακής λειτουργίας δεν παρουσίασαν αξιόλογες μεταβολές. Η μέση αρτηριακή πίεση (ΜΑΠ) και τα αέρια αίματος δεν μεταβλήθηκαν σημαντικά πριν, κατά και μετά τη λαπαροσκόπηση. Η κεντρική φλεβική πίεση (ΚΦΠ) αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της επέμβασης (p<0,05). Η λαπαροσκόπηση έθεσε τη διάγνωση και διαφοροποίησε τη θεραπεία σε 25/35 ασθενείς (71,4%). Η ανοικτή λαπαροτομία απευφεύχθη σε 28 περιπτώσεις (80%) και θεραπευτική λαπαροσκόπηση διενεργήθηκε σε 14 από τους 35 ασθενείς (40%). Η διαγνωστική λαπαροσκόπηση συνοδεύεται από μειωμένη νοσηρότητα και θνητότητα, αλλά δεν φαίνεται να επηρεάζει το ήδη υψηλό ποσοστό θνητότητας όλων των αρρώστων της ΜΕΘ. Στη μελέτη μας η συνολική θνητότητα ήταν 57,1% (20/35). Η θνητότητα στην παρούσα μελέτη ήταν υψηλότερη στους ασθενείς με αρνητική λαπαροσκόπηση 80% (8/10) σε σύγκριση με την θνητότητα σε ασθενείς στους οποίους ανευρέθηκε ενδοκοιλιακή πάθηση και αντιμετωπίστηκε λαπαροσκοπικά ή ανοικτά 57% (12/21). Η θνητότητα στους ασθενείς που διαπιστώθηκε ανίατη ενδοκοιλιακή νόσος ήταν 100% (4/4). Η χορήγηση ινότροπων φαρμάκων επιβαρύνει την πρόγνωση, αφού σε όσους ελάμβαναν προεγχειρητικά ινότροπα η θνητότητα ήταν 71,0% (15/21) σε σχέση με αυτούς που δεν ελάμβαναν 35,7% (5/14). Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη καταδεικνύει ότι η λαπαροσκόπηση αποτελεί πολύτιμο εργαλείο άμεσης διάγνωσης και αποφυγής της λαπαροτομίας σε σημαντικό αριθμό επιβαρυμένων ασθενών. Προσφέρει τη δυνατότητα θεραπευτικής παρέμβασης, ενώ σπάνια παρουσιάζει επιπλοκές και συνοδεύεται από μειωμένη νοσηρότητα και θνητότητα. Η εφαρμογή της είναι ασφαλής, ταχεία και αξιόπιστη στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς της ΜΕΘ.