Μελέτη των προεγχειρητικών κλινικοεργαστηριακών ευρημάτων και συσχέτισή τους με την μετεγχειρητική πορεία και έκβαση σε ασθενείς με αυχενική μυελοπάθεια
Authors: Ζήκα Γιολάντα 
Published: September 2021

Σκοπός αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι :Η διερεύνηση του βαθμού στένωσης της ΑΜΣΣ που προκύπτει από τηνμαγνητική τομογραφία, Ο προσδιορισμός του βαθμού αντανάκλασης τωνπροαναφερθέντων ευρημάτων στην προεγχειρητική κλινική εικόνα τουασθενούς, Η μετεγχειρητική αξιολόγηση της κλινικής εικόνας τουασθενούς και Η συσχέτιση της με τα ευρήματα από την προεγχειρητικήμαγνητική τομογραφία. ΜέθοδοςΣτη μελέτη αυτή συμπεριλήφθηκαν συνολικά 37 ασθενείς, οι οποίοιχειρουργήθηκαν για αυχενική μυελοπάθεια. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σεπρόσθια προσπέλαση και μικροδισκεκτομή σ’ ένα ή περισσότεραδιαστήματα, κατά την χρονική περίοδο 9/2010 έως 9/2012. Μελετήθηκαν22 άνδρες και 15 γυναίκες, μέσης ηλικίας 51.3 έτη (εύρος 39-70 έτη). Σεόλους τους ασθενείς έγινε προεγχειρητικά πλήρης νευρολογική εξέταση,η οποία ανέδειξε ευρήματα συμβατά με αυχενική μυελοπάθεια καιακτινογραφικός έλεγχος της ΑΜΣΣ. Μαγνητική τομογραφία έγινε σε όλεςτις περιπτώσεις και αξιολογήθηκε ο βαθμός μυελοπάθειας. Απουσίασήματος στην Τ1 και Τ2 ακολουθία ορίστηκε ως βαθμού 0, παρουσίαυψηλού σήματος μόνο στην Τ2 ως βαθμού 1, ενώ η παρουσία υψηλούσήματος στην Τ1 και Τ2 ακολουθία ορίστηκε ως βαθμού 2. Όλοι οιασθενείς προεγχειρητικά συμπλήρωσαν την κλίμακα λειτουργικήςαξιολόγησης ασθενών με αυχενική μυελοπάθεια (Ιαπωνική ΟρθοπεδικήΕταιρεία) JOΑ (Εικόνα 24) και το ερωτηματολόγια ΝΡΕ-Α (Εικόνα 25)που αφορά την βασική λειτουργική εκτίμηση των ασθενών.ΑποτελέσματαΈνας ασθενής αρνήθηκε να συμμετάσχει στην μετεγχειρητικήπαρακολούθηση και αφαιρέθηκε από την μελέτη. Τριάντα έξι ασθενείς (21άνδρες, 15 γυναίκες, μέσος όρος ηλικίας 50,8 έτη, εύρους 39-70 έτη)συμπεριλήφθηκαν σ’ αυτή τη μελέτη. Εννέα ασθενείς χειρουργήθηκαν σεένα επίπεδο (25%), δεκαεπτά ασθενείς χειρουργήθηκαν σε δύο επίπεδα(47.2%), οκτώ σε 3 επίπεδα (22.2%) και δύο σε τέσσερα επίπεδα (5.6%)(Διάγραμμα 1). Οι βλάβες αφορούσαν το επίπεδο Α3-Α4 σε 8περιπτώσεις, το Α4-Α5 σε 23 περιπτώσεις, το Α5-Α6 σε 30 περιπτώσεις,το Α6-Α7 σε 13 περιπτώσεις και το Α7-Θ1 σε 1 περίπτωση. Το 98%εμφάνιζε αιμωδίες άνω άκρων, το 91.6% αυχεναλγία, το 91.6% έκπτωση μυϊκής ισχύος, το 80.5% διαταραχές ισορροπίας, το 52.7% κεφαλαλγία,το 33.3% αιμωδίες κάτω άκρων, το 33.3% διαταραχές ούρησης όπωςέπιξη προς ούρηση και συχνοουρία, το 22.2% ανέφερε δυσκαταποσία καιόλοι ανέφεραν άλγος άνω άκρων. Δύο από τους 21 άνδρες (9.5%)ανέφεραν στυτική δυσλειτουργία με αδυναμία στύσης. Η μέση διάρκειατων συμπτωμάτων ήταν 9.2 μήνες (εύρος 2 μήνες με 4 χρόνια). Τέλοςδιαταραχές ύπνου (αϋπνία) ανέφερε το 91.5% των ασθενών. Βαθμού 0μυελοπάθεια είχε ένας ασθενής, βαθμού Ι 31(86.1%) ασθενείς καιβαθμού ΙΙ 4 (11.1%) ασθενείς. Το μέσο ΒΜΙ των ασθενών ήταν 27.3(εύρος 21.7-35.9). Τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών είναισυγκεντρωμένα στον Πίνακα 1. Όπου αναφέρονται και τα αποτελέσματατου βαθμού μυελοπάθειας προεγχειρητικά.ΣυμπεράσματαΗ ηλικία αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την μετεγχειρητική έκβασηασθενών με αυχενική μυελοπάθεια. Ασθενείς μικρότερης ηλικίας έχουνκαλύτερη έκβαση.Ασθενείς με βαριά κλινική εικόνα μπορεί να έχουν μετεγχειρητικά μεγάληβελτίωση. Η βαριά προεγχειρητική κλινική εικόνα και η μεγάλη διάρκειατων συμπτωμάτων δεν αποκλείει σημαντική βελτίωση.Η Χειρουργική αντιμετώπιση οδηγεί σε βελτίωση των συμπτωμάτων καιαποτρέπει την περαιτέρω επιδείνωση.Ο Απεικονιστικός βαθμός Μυελοπάθειας δεν σχετίζεται με την έκβαση.