bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Επίδραση του χρονικού διαστήματος τροφοληψίας στην ανάπτυξη και βιοχημική σύσταση του φαγκριού Pagrus pagrus υπό δύο συνθήκες διαφορετικής ιχθυοφόρτισης
Authors: Μαραγκουδάκη Δήμητρα
Published: January 2014

Εξετάστηκε η επίδραση της ιχθυοφόρτισης και των συνθηκών διατροφής στην ανάπτυξη και βιοχημική σύνθεση του φαγκριού κατά το πρώτο έτος της ζωής τους. Τα ψάρια εκτρέφονταν σε δεξαμενές των 5001 με χρήση ταϊστρών αυτοχειρισμού, και παροχή τροφής με περιορισμό για ένα εξάωρο (πρωί ή βράδυ) ή συνεχώς. Εξετάστηκαν δύο ιχθυοφορτίσεις: 50 ή 100 ψάρια ανά δεξαμενή. Τα ψάρια σημάνθηκαν ατομικά και η αύξηση του βάρους τους καταγραφόταν με ατομική ζύγιση κάθε 2 εβδομάδες και για 8 εβδομάδες κάθε εποχή (από το καλοκαίρι ως την άνοιξη). Η ιχθυοφόρτιση επηρέασε την ανάπτυξη κατά την άνοιξη. Τα ψάρια στην μικρή ιχθυοφόρτιση που τρέφονταν χωρίς περιορισμό αναπτύχθηκαν καλύτερα από τα ψάρια που τρέφονταν κατά τη διάρκεια της νύχτας ή χωρίς περιορισμό στη μεγάλη ιχθυοφόρτιση. Δε βρέθηκαν διαφορές ανάμεσα στις διαφορετικές συνθήκες διατροφής όσον αφορά στην ανάπτυξη, τη θνησιμότητα και την αξιοποίηση της τροφής.
Προσδιορισμός της δευσμευτικής ικανότητος του ορού ως προς το φυλλικόν οξύ εις το αίμα και τα υγρά της περιτοναϊκής καθάρσεως και του τεχνητού νεφρού
Authors: Papathanasiou Evripidis
Published: January 2014

Εις την παρούσαν εργασίαν προσδιωρίσθη ή δεσμευτική ικανότης του ορού ως προς το φυλλικόν οξύ εις το αίμα και τα υγρά της περιτοναϊκής καθάρσεως και του τεχνητού νεφρού. Έμελετήθησαν συνολικώς 75 ασθενείς πάσχοντες εκ τελικού σταδίου χρόνιας νεφρικής ανεπαρκείας, εκ των οποίων 25 υπεβλήθησαν εις περιτονοδιύλισιν και 50 εις αιμοδιύλισιν δια τεχνητού νεφρού. Εις άπαντας τους ανωτέρω ασθενείς εμετρήθη η τιμή του φυλλικού οξέος του ορού, η ολική, η κεκορεσμένη και η ακόρεστος δεσμευτική ικανότης του ορού ως προς το φυλλικόν οξύ εις το αίμα και τα υγρά και το ποσοστόν κορεσμού προ και αμέσως μετά μίαν συνεδρίαν. Τα αποτελέσματα έδειξαν δι' εκάστην των δύο μεθόδων, ότι υπάρχει απώλεια φυλλικού οξέος και δεσμευτικών ουσιών (Binders) εκ του αίματος προς τα υγρά με αποτέλεσμα την στατιστικώς σημαντικήν πτώσιν όλων των ως άνω παραμέτρων μετά την συνεδρίαν. 'Αντιθέτως δεν ευρέθη στατιστικώς σημαντική διαφορά εις την σύγκρισιν των αποτελεσμάτων μεταξύ των δύο μεθόδων αιματοκαθάρσεως. 'Επιπροσθέτως εδείχθη μεγαλυτέρα διακίνησις (διαφυγή) του κεκορεσμένου κλάσματος, γεγονός το όποιον είναι δυνατόν να αποδοθή είτε εις το μικρότερον μοριακόν βάρος και την μεγαλυτέραν συγγένειαν την οποίαν ενδέχεται να έχη ή κεκορεσμένη δεσμευτική ουσία (Binder), είτε εις αλλαγήν της στερεοχημικής δομής αυτής εις τον χώρον.
Διερεύνηση βακτηριακής κερατίτιδας μετά από παθητική ανοσοποίηση έναντι του επιδερμικού σταφυλοκόκκου
Authors: Γεωργακόπουλος Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Ο S. epidermidis αποτελεί σημαντικό αίτιο βακτηριακής κερατίτιδας. Συγκεκριμένα στελέχη S. epidermidis παράγουν μία εξωκυττάρια στιβάδα slime πλούσια σε ένα όξινο πολυσακχαρίτη μοριακού βάρους 20 kDa (20-kDa PS). Ο σκοπός της μελέτης μας είναι να εξετάσει τα προστατευτικά και θεραπευτικά αποτελέσματα της χορήγησης ειδικών αντισωμάτων έναντι του 20-kDa PS σε ένα πειραματικό μοντέλο σταφυλοκοκκικής κερατίτιδας σε κουνέλια. Για την παθητική ανοσοποίηση χορηγήθηκαν ειδικά πολυκλωνικά IgG αντισώματα έναντι του 20-kDa PS σε 20 κουνέλια μία ημέρα πριν την πειραματική πρόκληση κερατίτιδας στην ομάδα αυτή καθώς και σε 20 κουνέλια - μάρτυρες. Ακολούθησε κλινική παρακολούθηση της κερατίτιδας για ένα μήνα, έγινε προσδιορισμός των επιπέδων των αντισωμάτων έναντι του 20-kDa PS στον ορό και το υδατοειδές υγρό και στις δύο ομάδες και ακολούθησε ανοσοϊστοχημική μελέτη στους κερατοειδείς των πειραματόζωων. Τα επίπεδα των αντι-20-kDa PS αντισωμάτων στον ορό και το υδατοειδές στην ομάδα ανοσοποίησης ήταν σημαντικά υψηλότερα συγκρινόμενα με τους μάρτυρες. (Ρ<Ο,ΟΟ1). Από την κλινική αξιολόγηση διαπιστώθηκε ότι τα παθητικώς ανοσοποιημένα πειραματόζωα προστατεύτηκαν καλύτερα σε σχέση με τους μάρτυρες. Στην ανοσοϊστοχημική μελέτη των κερατοειδών δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στην έκφραση και τον εντοπισμό των πρωτεογλυκανών του κερατοειδούς σε σχέση με τον φυσιολογικό κερατοειδή στα περισσότερα από τα ανοσοποιημένα πειραματόζωα, ενώ παράλληλα παρατηρήθηκε σημαντικά μικρότερη δημιουργία νεοαγγείωσης σε σύγκριση με την μη ανοσοποιημένη ομάδα. Από τα αποτελέσματα μας προκύπτει ότι ο πολυσακχαρίτης 20-kDa PS κατέχει σημαντικό ρόλο στην παθογένεση της κερατίτιδας από S. epidermidis και ότι η παθητική χορήγηση ειδικών αντισωμάτων έναντι του 20-kDa PS προστατεύει σημαντικά τον κερατοειδή από τον S. epidermidis.
Τεχνητή νοημοσύνη και διαδίκτυο
Authors: Τσινάκος Αύγουστος
Published: January 2014

The scope of this Phd thesis is the implementation of a web based education Enviroment that remedy the educational disadvantages of Asychronous Distance Education. The environment is called See Yourself Improve (SYIM) andis based on two inhavative axis; α) The use of Student Models β) The employment of Core Based Reasoning in Asychronous Distance Educations. SYIM emphasize on procedures that monitor students learning styles in order to construct the relevant Student Model, in addition with procedures responsible for the provision of personalised distance education services. SYIM contributes to the improvement of the tutors ability to monitor the individual learning needs of each student and to keep a truck of the feedbsck provided to the latter. On the other hand, SYIM provides to the students the benefit of the intense supervision related to their individual learning needs, and the effective support and guidance on how to overcome a misconception or a performance gap towards the achievement of better context comprehension SYIM's formative and summative evaluation , during a pilot testing session demonstrated that SYIM is a quite usefull web based Education Environment.
Το μάθημα της λογοτεχνίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Αγγλία και την Ελλάδα
Authors: Χοντολίδου Ελένη
Published: January 2014

Η συγκριτική αυτή μελέτη εξετάζει τη θέση του μαθήματος της λογοτεχνίας στην αγγλική και την ελληνική δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η εξέταση αυτή γίνεται με την συγκριτική μέθοδο του G.Z.F. Bereday. Τα κύρια συμπεράσματα της έρευνας είναι τα εξής: Α) Όπως οι γενικοί σκοποί της εκπαίδευσης, έτσι και οι σκοποί του μαθήματος της λογοτεχνίας στις δύο χώρες αντανακλούν συγκεκριμένες προτεραιότητες, οι οποίες για την Αγγλία μπορούν να συνοψιστούν στην άσκηση των μαθητών σ’ έναν τρόπο εμβάθυνσης και κριτικής αντιμετώπισης του λογοτεχνικού έργου (way of discourse), ενώ για την Ελλάδα εστιάζονται στη μετάδοση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Οι διαφορές αυτές αντανακλούν τη διαφορετική βαρύτητα (μεγαλύτερη για την Αγγλία, μικρότερη για την Ελλάδα) που έχει η λογοτεχνία στη παιδεία και τον πολιτισμό των δύο χωρών. Β) Οι χαρακτηριστικοί τύποι των ερωτήσεων που τίθενται στις εξετάσεις συνδέονται με τη διαφορετική αντιμετώπιση της λογοτεχνίας ως μαθήματος στο σχολείο. Έτσι, στην Αγγλία αυτό που προέχει είναι η εκμάθηση εκ μέρους των μαθημάτων ενός τρόπου κριτικής αντιμετώπισης του λογοτεχνικού κειμένου, ενώ για την Ελλάδα αυτό που προέχει είναι η εξοικείωση των μαθητών με το περιεχόμενο συγκεκριμένων λογοτεχνικών κειμένων. Στην Αγγλία οι σπουδές της λογοτεχνίας και η λογοτεχνική θεωρία/θεωρίες είναι ένας χώρος σαφώς προσδιορισμένος από καιρό, με σημαντική ανάπτυξη, σε αντίθεση με την Ελλάδα όπου, ακόμη και σήμερα, εγείρονται ενστάσεις σχετικά με τη χρησιμότητα ή την αναγκαιότητα της εγχώριας, και μη, λογοτεχνικής θεωρίας. Γ) Ο τρόπος προσέγγισης και εξέτασης της λογοτεχνίας στις δύο χώρες είναι διαφορετικός. Οι διαφορές αυτές γίνονται εμφανείς: - Στον διαφορετικό τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος και της διαφορετικής του βαρύτητας στο πρόγραμμα: Υποχρεωτικό ή υποχρεωτικό το μάθημα, εξεταστέο ή όχι για την εισαγωγή των μαθητών στα Α.Ε.Ι. – Στο περιεχόμενο των εξετάσεων αυτό καθ’ εαυτό.
Μελέτη της οικολογίας και της βλάστησης του όρους Οίτη
Authors: Καρέτσος Γεώργιος
Published: January 2014

Όπως αναφέρθηκε και στην εισαγωγή της παρούσας εργασίας, στόχος της ήταν να ερευνήσει όλους τους παράγοντες που επηρεάζουν και συνεπιδρούν στη λειτουργία των οικοσυστημάτων της περιοχής μελέτης. Έτσι αναλύθηκαν το αβιοτικό περιβάλλον (γεωλογία, τοπογραφία, υδρολογία, κλίμα) από τη μια πλευρά και το βιοτικό περιβάλλον (φυτογεωγραφία, βιολογικές μορφές, χλωρίδα, βλάστηση) από την άλλη. Επιπλέον, θεωρώντας ότι ο άνθρωπος είναι ο σημαντικότερος παράγοντας του οικοσυστήματος, μελετήθηκαν όλες εκείνες οι ενέργειες από πλευράς του, που επηρεάζουν και αποτρέπουν τη φυσική εξέλιξη των οικοσυστημάτων. Τα συμπεράσματα ακολουθούν τη σειρά των κεφαλαίων της εργασίας. […]
Προσδιορισμός της δραστηριότητας του μυομητρίου κατά τον τοκετό με εσωτερική ενδοαμνιακή τοκογραφία
Authors: Παπανικολάου Αλέξης
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία αποπειράται προσχεδιασμένη μελέτη της δραστηριότητας του μυομητρίου στην ενεργητική φάση του πρώτου σταδίου του τοκετού (3-10 cm, διαστολής) με τη χρήση καρδιοτοκογράφου και ενδομήτριου καθετήρα ενδοαμνιακής τοκογραφίας, που φέρει στην άκρη του μετασχηματιστή. Από τους 34 τοκετούς πρωτοτόκων και τους 48 πολυτόκων εξαιρέθηκαν 20% και 7% αντίστοιχα, γιατί δεν εξελίχθηκαν με ταχύτητα διαστολής. ≥1 cm/hr. Στις υπόλοιπες 25 και 43 επίτοκες υπολογίστηκε: α) Η δραστηριότητα του μυομητρίου σε UAI (kPas/15 min) και σε μονάδες Montevideo (MU). β) Η ολική δραστηριότητα του μυομητρίου σε kPas. γ) Η ένταση, η συχνότητα και η διάρκεια των ωδίνων. Οι τοκετοί είχαν διάρκεια ≤4 ωρών (170±40 min στις πρωτόκες και f !2 min στις πλυτόκες). Η ταχύτητα εξέλιξης στις πολύτοκες ήταν μεγαλύτερη από τις πρωτοτόκες, αν και η δραστηριότητα του μυομητρίου σε UAI, MU και η ολική δραστηριότητά του στον τοκετό ήταν μικρότερη στις πρώτες. Οι μέσες τιμές UAI στις πρωτοτόκες ήταν 1129 kPas/15 min και στις πολύτοκες ήταν 1059 kPas/15 min. Οι τιμές MU ήταν 175 για τις πρωτοτόκες και 161 για τις πολύτοκες. Η ολική δραστηριότητα του μυομητρίου ήταν 10,273 kPas στις πρωτοτόκες και 4.953 kPas στις πολύτοκες. Στο τέλος του πρώτου σταδίου η δραστηριότητα του μυομητρίου ήταν 70% μεγαλύτερη στις πρωτοτόκες και 60% μεγαλύτερη στις πολύτοκες από την αρχική της τιμή. Οι χαμηλότερες τιμές, που είναι συμβατές με φυσιολογική εξέλιξη του τοκετού, ήταν 700 kPas/15 cm στις πρωτοτόκες και 400 kPas/15 min στις πολύτοκες. Η χορήγηση οξυτοκίνης για επίτευξη τιμών 1000-1500 kPas/15 min φαίνεται αποδεκτή χωρίς τον κίνδυνο εμβρυϊκής δυσφορίας. Οι μονάδες UAI αποτελούν καλύτερο δείκτη της πορείας του τοκετού από τις μονάδες MU, η δε μεταξύ τους σχέση είναι στενή. Τα χαρακτηριστικά των ωδίνων (ένταση, διάρκεια, συχνότητα) δεν παρουσίασαν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες επιτόκων, αλλά ούτε και σε κάθε επίτοκο χωριστά στη διάρκεια του τοκετού. Η μέση συχνότητα των ωδίνων ήταν 6-7 ωδίνες ανά 15 min. Η διάρκεια και η ένταση στο 80% περίπου των ωδίνων ήταν 60-120 sec και 25-75 mm Hg. Συμπεραίνεται, ότι οι επίτοκες στον πληθυσμό μας έχουν επιτυχείς τοκετούς με μικρές τιμές δραστηριότητας μυομητρίου και μικρότερη συχνότητα λειτουργικών προβλημάτων.
Η διαχρονική εξέλιξη του αριθμού και η χωροταξική κατανομή των φαρμακείων στην Ελλάδα
Authors: Σακελλαροπούλου-Κατσώχη Πολυτίμη
Published: January 2014

Η έρευνά μας για την διαχρονική εξέλιξη του αριθμού και της χωροταξικής διασποράς των φαρμακείων στην Ελλάδα κατέληξε στα εξής συνοπτικά συμπεράσματα: 1. Τα φαρμακεία στην Ελλάδα είναι πολλά και ο αριθμός τους αυξάνεται ετησίως με τελείως αλόγιστο ρυθμό. Το 1968 λειτουργούσαν 1.351 φαρμακεία σε όλη τη χώρα, ενώ το 1985 ο αριθμός τους ανήλθε σε 5.994. 2. Η πληθυσμιακή αντιστοιχία ανά φαρμακείο μεταβλήθηκε ριζικά. Το 1958 αντιστοιχούσαν 6.050 κάτοικοι ανά φαρμακείο, το 1985 η αναλογία αυτή έπεσε σε 1.657. 3. Υπάρχει έντονη ανισοκατανομή των φαρμακείων στη χώρα. Ο αριθμός στην Αθήνα, το Λεκανοπέδιο Αττικής γενικότερα και την Θεσσαλονίκη είναι υπερβολικός. Σχεδόν σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο των μεγάλων οικιστικών κέντρων έχουν ιδρυθεί περισσότερα από ένα φαρμακεία. Αντιθέτως, υπάρχουν Νομοί με σχετική σπανιότητα φαρμακείων, όπως ο Νομός Θεσπρωτίας, Γρεβενών και Ευρυτανίας. 4. Διαπιστώνεται ανυπαρξία προγραμματισμού στην ίδρυση φαρμακείων και η κατάσταση άγεται μόνη της στο πληθωρικό άνοιγμα φαρμακείων, χωρίς αυτό να επιβάλλεται από λόγους προστασίας της Δημόσιας Υγείας ή αναγκαστικής εξυπηρετήσεως κατοίκων, π.χ. σε μικρά νησιά ή απομονωμένε ς κοινότητες. 5. Τα αίτια της καταστάσεως δυσκαθόριστα από την φύση του φαρμακευτικού επαγγέλματο ς περιλαμβάνουν την νομοθετική ανοχή, την έλλειψη μέτρων πληθυσμιακής ρυθμίσεως του ελαχίστου αριθμού φαρμακείων, την αδυναμία απορροφήσεως των φαρμακοποιών στον Δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα, την ελπίδα από μέρους των ιδιοκτητών φαρμακοποιών ευκόλου και συντόμου κέρδους, λόγους επαγγελματικής και επιστημονικής αποκαταστάσεως και καταξιώσεως των φαρμακοποιών και τέλος προσωπικούς και συναισθηματικούς λόγους. 6. Η υπερπληθώρα φαρμακείων στη χώρα μας πιθανότατα συμβάλλει στην πολυθρυλούμενη αλλά δύσκολα αποκαλυπτόμενη πολυφαρμακία. Ο ίδιος ο υπερπληθυσμός των φαρμακείων παρεμβαίνει στην ευκολότερη διακίνηση και εμπορία των φαρμάκων και επομένως και στην ευκολότερη απόκτησή τους . 7. Προτείνεται η μελέτη εντάξεως και προγραμματισμού του αριθμού των φαρμακείων σε γενικότερο σχήμα εξυπηρετήσεως του πληθυσμού και συστήματος παροχής υπηρεσιών υγείας.
Η επίδραση της κετοκοναζόλης στην ιδιοπαθή ορμονοεξαρτώμενη τριχοφυΐα
Authors: Δοξανίδης Εμμανουήλ
Published: January 2014

Παρά το σημαντικό ερευνητικό έργο που έχει επιτελεσθεί τα τελευταία χρόνια, η διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση του προβλήματος του ιδιοπαθούς δασυτριχισμού παραμένει ατελής. Πολλοί φαρμακευτικοί παράγοντες έχουν δοκιμασθεί κανένας όμως δεν παρέχει πλήρως ασφαλή και αποτελεσματική λύση. Η δυσχέρεια ανάπτυξης νέων παραγόντων οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην αδυναμία καθορισμού του ακριβούς παθογενετικού μηχανισμού της νόσου, ενώ παράλληλα αμφισβητείται κι αυτή η ίδια η ύπαρξη του ιδιοπαθούς τύπου δασυτριχισμού. Με αφορμή την εμφάνιση ενός νέου αναστολέα της στεροειδογένεσης, της κετοκοναζόλης, η παρούσα κλινικοεργαστηριακή έρευνα σχεδιάστηκε με σκοπό την μελέτη της επίδρασης του ιμιδαζολικού αυτού παράγοντα στην θεραπεία του ιδιοπαθούς δασυτριχισμού. Για τον σκοπό αυτό μελετήθηκαν 225 γυναίκες με υπερτρίχωση. Η εκτίμηση του βαθμού υπερτρίχωσης έγινε με την βοήθεια του πίνακα Ferriman-Gallwey και το τριχόμετρο του Katz. Μετά την εφαρμογή διαγνωστικού αλγόριθμου αποκλείστηκαν όλες οι γυναίκες με δευτεροπαθείς μορφές υπερτρίχωσης οφειλόμενες σε παθολογικές καταστάσεις, όπως οι πολυκυστικές ωοθήκες, το σύνδρομο CAH, κ.ά. […]
Κυτταρογενετική μελέτη των κακοηθών λεμφωμάτων της παιδικής ηλικίας
Authors: Μηλιαράς Δημοσθένης
Published: January 2014

Στην παρούσα εργασία εξετάζεται ο καρυότυπος των νεοπλασματικών κυττάρων των λεμφαδένων 16 ασθενών με κακόηθες λέμφωμα, ηλικίας 3 έως 16 ετών. Ιστολογικά τα λεμφώματα ταξινομήθηκαν ως εξής: 6 λεμφοβλαστικού τύπου, 4 διάχυτου «ιστιοκυτταρικού» τύπου, 3 αδιαφοροποίητου τύπου, 1 θυλακιώδους τύπου από μικρά κύτταρα με εντομή, ενώ σε δύο περιπτώσεις επρόκειτο για νόσο του Hodgkin. Από το σύνολο των ασθενών, 13 παρουσιάζουν χρωμοσωματικές ανωμαλίες, ενώ τρεις από αυτούς είχαν φυσιολογικό καρυότυπο. Στους 13 αυτούς αρρώστους ταυτοποιήθηκαν 16 δομικές ατυπίες. Από αυτές οι 9 ήταν μεταθέσεις χρωμοσωμάτων, από τις οποίες τρεις αφορούσαν μετάθεση t(14;18) (q32;q21), μία t(8;14) (q24;q32), μία t(9;14) (p13;q32), μία t(2;12) (q12;p11), μία t(7;19) (q11;q13), μία t(3;5) (p24;q35) μία t(16;?) (p13;?). Επίσης ταυτοποιήθηκαν οι ελλείψεις del (2q) και del (14) (q22), η διπλοποίηση dup (1q) (σε δύο περιπτώσεις) και οι ατυπίες 14q+ (σε δύο περιπτώσεις) και 16q+. Από τα παραπάνω ευρήματα γίνεται φανερό ότι στα λεμφώματα της παιδικής ηλικίας παρατηρούνται συχνά χρωμοσωματικές ανωμαλίες, ορισμένες από τις οποίες έχουν κοινά σημεία ρήξεως στα χρωμοσώματα. Καμμία από τις δομικές ανωμαλίες δεν βρέθηκε να σχετίζεται με έναν συγκεκριμένο ιστολογικό τύπο εκτός από την διπλοποίηση dup(1q) που παρατηρήθηκε σε δύο περιπτώσεις με λέμφωμα διάχυτου ιστιοκυτταρικού τύπου. Για την σημασία των ανωμαλιών αυτών στην παθογένεια, την εξέλιξη και την πρόγνωση της νόσου, έχουν διατυπωθεί αρκετές υποθέσεις στην βιβλιογραφία. Ο περιορισμένος όμως αριθμός των παρατηρήσεων, προς το παρόν, δεν επιτρέπει την κωδικοποίηση των ευρημάτων και την συσχέτισή τους με τις παραπάνω παραμέτρους. Συμβολή προς την κατεύθυνση αυτή αποτελούν και οι δικές μας παρατηρήσεις.
Ηλεκτρονική μικροσκοπία της ανθρώπινης επίφυσης (κωναρίου)
Authors: Πέτρου Γεώργιος
Published: January 2014

Με την εξαίρεση μιας μελέτης εμβρυϊκών επιφύσεων στη βιβλιογραφία δεν υπάρχει, αναφορά σχετική με την υπερμικροσκοπική υφή της επίφυσης του ανθρώπου. Στη εργασία αυτή περιγράφονται τα αποτελέσματα της μελέτης 24 επιφύσεων από άτομα ηλικίας 4-75 ετών. Το υλικό προήλθε από νεκροτομές που έγιναν 45-240 λεπτά μετά το θάνατο. Το κύριο κυτταρικό στοιχείο ήταν το επιφυσιοκύτταρο, αλλά διαπιστώθηκε επίσης η παρουσία γλοιακών κυττάρων και νευρικών ινών. Τα ενδοαηλιακά κύτταρα των τριχοειδών συνδέονται με αποφρακτικές ζώνες, δομές που υποδηλώνουν την ύπαρξη αιματοεγκεφαλικού φραγμού. Η υπερμικροσκοπική υφή του επιφυσιοκυττάρου παρουσιάζει ομοιότητες με αυτή των επιφυσιοκυττάρων άλλων θηλαστικών. Ειδικότερα διαπιστώθηκε η παρουσία ορισμένων οργανιδίων που θεωρούνται μοναδικά για την επίφυση (συναπτικά σφαιρίδια, μικροσωληνώδη δεμάτια) ή χαρακτηριστικά για τα επιφυσιοκύτταρα και μερικά άλλα είδη κυττάρων (συναπτικές ταινίες). Αυτά τα οργανίδια δεν παρατηρήθησαν στα επιφυσιοκύτταρα του εμβρύου. Η λειτουργία των μικροσωληνωδών δεματίων δεν είναι γνωστή. Πιστεύεται ότι προέρχονται από τα κεντριόλια και τα αποτελέσματα μας στηρίζουν την άποψη αυτή. Τα συνοπτικά σφαιρίδια έχουν περιγραφεί μόνο σε λίγα είδη θηλαστικών, και σε μικρούς αριθμούς. Η μελέτη μας έδειξε ότι στα επιφυσιοκύτταρα του ανθρώπου τα οργανίδια αυτά είναι πολυάριθμα και συναντώνται σαφώς συχνότερα από ό,τι οι συναπτικές ταινίες. Η πιθανή λειτουργία των συναπτικών ταινιών είναι ότι ενέχονται στην επικοινωνία μεταξύ των κυττάρων και ότι λειτουργούν ως υποδοχείς για τους συμπαθητικούς νευροδιαβιβαστές. Επίσης έχει προταθεί ότι μπορεί να ενέχονται στη σύνθεση και την αποθήκευση της μελατονίνης, του κυρίου εκκριτικού προϊόντος των επιφυσιοκυττάρων. Συμπερασματικά, τα επιφυσιοκύτταρα του ανθρώπου εμφανίζουν σαφείς ομοιότητες με τα επιφυσιοκύτταρα άλλων θηλαστικών. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο σχετικά μεγάλος αριθμός των συνοπτικών σφαιριδίων στα επιφυσιοκύτταρα του ανθρώπου. Η μελέτη μας παρέχει κάποιες ενδείξεις ότι τα συναπτικά σφαιρίδια συμμετέχουν σε εκκριτικούς μηχανισμούς του επιφυσιοκυττάρου στον άνθρωπο.
Κλινική και ανοσολογική μελέτη της πνευμονικής ασπεργιλλώσεως από τον ασπέργιλλο fumigatus
Authors: Μπούρας Αθανάσιος
Published: January 2014

Μελετήθηκαν για νόσηση από πνευμονική ασπεργίλλωση με τον ασπέργιλλο fumigatus 792 ενδονοσοκομειακοί ασθενείς πάσχοντες από διάφορες πνευμονοπάθειες και 130 υγιείς .μάρτυρες. Η διάγνωση στηρίχθηκε στο συνδυασμό των κλασσικών κλινικοεργαστηριακών κριτηρίων με τα αποτελέσματα των ανοσολογικών μεθόδων της ηλεκτροσυναιρέσεως και της ανοσοενζυματικής αντιδράσεως της χυμοθρυψίνης. Τα αποτελέσματα και συμπεράσματα συνοψίζονται παρακάτω: - 46 ασθενείς έπασχαν από διάφορες μορφές ασπερνιλλώσεως: 15 από άσπεργίλλωμα, 10 από αλλεργική βρογχοπνευμονική ασπερνίλλωση και 21 από αταξινόμητη μορφή. Η μορφή αυτή μπορεί να υποδηλώνει: α) πρόδρομο στάδιο χρονιωτέρας εξελικτικης επεξεργασίας που δυνατόν να καταλήξει σε μια από τις κλασσικές μορφές της νόσου. β) άτυπη μορφή, που εμφανίζεται σε άτομα με ανοσοκαταστολή. - 573 ασθενείς (ποσοστό 72,35%) έδωσαν τόξα στην ηλεκτροσυναίρεση, χωρίς να πάσχουν από ασπεργίλλωση. - 173 ασθενείς (ποσοστό 21,84%) και όλοι οι μάρτυρες δεν έδωσαν τόξα στην ηλεκτροσυναίρεση. Η ανοσοενζυματική αντίδραση της χυμοθρυψίνης θεωρείται ειδική για την ασπεργίλλωση από τον ασπέργιλλο fumigatus. Η συμβολή της είναι πολύ μεγάλη, διότι άφ' ενός μεν θέτει τη διάγνωση με βεβαιότητα σε ύποπτες περιπτώσεις, άφ' ετέρου δε αποκαλύπτονται οι άρρωστοι με αταξινόμητες μορφές, οι όποιοι έχουν ανεπαρκή τα κλασσικά κλινικοεργαστηριακά ευρήματα. "Όταν η αντίδραση είναι αρνητική και υπάρχει κλινική ή ακτινολογική υποψία ασπεργιλλώσεως, πρέπει να αναζητούνται αντισώματα και έναντι άλλων ασπεργίλλων. Η ηλεκτροσυναίρεση είναι πολύ ευαίσθητη μέθοδος, ολοι δε (πλην ενός) οι άρρωστοι με ασπεργίλλωση έδωσαν από 1-6 τόξα. Υπερτερεί άλλων χρησιμοποιούμενων μεθόδων σαν μέθοδος επιλογής. Είναι πολύ χρήσιμη τόσο για τη διάγνωση όσο και για επιδημιολογικές έρευνες. Οι όροι πού εμφανίζουν πολλά τόξα, δίνουν σε μεγάλο ποσοστό θετική την άνοσοενζυματική αντίδραση της χυμοθρυψίνης. Η μεθοδολογία της παρούσας μελέτης βρέθηκε να υπερτερεί αυτής άλλων μελετών, τόσο στη διάγνωση, όσο και στην ανοσολογική μελέτη της ασπεργιλλώσεως. Οι μέθοδοι του έμμεσου ανοσοφθορισμού και της ηλεκτροσυναιρέσεως δεν βοηθούν ιδιαίτερα στην αξιολόγηση της κλινικής συμπτωματολογίας της ασπεργιλλώσεως.
Μελέτη του ενδοθηλίου του κερατοειδούς στον άνθρωπο, in vivo, με τον φακό επαφής του Eisner
Authors: Πρέβεζας Δημήτριος
Published: January 2014

Στην εργασία περιλαμβάνονται σύντομη ανατομική περιγραφή και φυσιολογία του κερατοειδή και ειδικά του ενδοθηλίου. Τρόποι εξέτασης του ενδοθηλίου και αρχές της κατοπτρικής μικροσκόπησης. Στην συνέχεια γίνεται σύντομη αναφορά στον φακό επαφής του Eisner και τα ευρήματα της κατοπτρικής μικροσκόπησης. Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη των μεταβολών του ενδοθηλίου με την πρόοδο της ηλικίας και μετά από εγχείρηση καταρράκτη. Εξετάσθηκαν 390 άτομα στη Πανεπιστημιακή Οφθαλμολογική Κλινική Ιωαννίνων. Για το πρώτο σκέλος εξετάσθηκαν 200 άτομα ηλικίας από 20-93 ετών. Διεπιστώθει ότι με την πρόοδο της υγείας παρατηρείται σταδιακή μείωση του αριθμού των ενδοθηλιακών κυττάρων. Επίσης παρατηρήθηκε απότομη μείωση μεταξύ της ηλικίας των 50 και 60 ετών και σταθερή αύξηση του πλειομορφισμού με την πρόοδο της ηλικίας. Για το δεύτερο σκέλος εξετάσθηκαν 190 ασθενείς οι οποίοι χωρίστηκαν τρεις ομάδες ανάλογα με τον τύπο της εγχείρησης. Παρατηρήσαμε ότι στην πρώτη ομάδα ΑΑΦ (απλή αφαίρεση φακού) η απώλεια των ενδοθηλιακών κυττάρων ήταν 28,11% στην δεύτερη ομάδα. ΕΠΘ [με ενδοφακό πρόσθιου θαλάμου] ήταν 22,80%. Επίσης παρατηρήθηκε αυξημένος πλειομορφισμός στα χειρουργημένα μάτια εν σχέσει με τα αχειρούργητα. Από τα ανωτέρω πιστεύουμε ότι ο φακός επαφής του Eisner μας δίδει χρήσιμες πληροφορίες για το ενδοθήλιο.
Η διασωλήνωση της δακρυϊκής οδού στους ενήλικες
Authors: Eftaxias Vasilios
Published: January 2014

Στην παρούσα μελέτη, εγένετο διασωλήνωση ολοκλήρου του αποχετευτικού συστήματος με tube σιλικόνης σε 84 περιπτώσεις ενηλίκων με απόφραξη του ρινοδακρυϊκού πόρου. Η διασωλήνωση εγένετο υπό τοπική αναισθησία με την βοήθεια ωτορινολαρυγγολόγου και με μέθοδο που βασίστηκε στην τεχνική του Quickert, μετά από προσωπικές μας τροποποιήσεις. Μετά χρόνο παρακολούθησης από την αφαίρεση του tube 25±17 μήνες και μέσο όρο χρόνου παραμονής του tube σιλικόνης 4 1 /2±2 μήνες, σε 54 περιπτώσεις, ο ρινοδακρυϊκός πόρος παρέμεινε απόλυτα βατός (πλήρης αποκατάσταση) και σε 8 περιπτώσεις η διάβαση του υγρού γινόταν δύσκολα, υποκειμενικά όμως, οι ασθενείς ανέφεραν σαφή βελτίωση της δακρύρροιας (συνολική επιτυχία 73%). Εάν λάβουμε υπ' όψη τα περιστατικά απόφραξης του ρινοδακρυϊκού πόρου χωρίς πύασκο (36 περιπτώσεις), τότε το ποσοστό επιτυχίας ανέρχεται στο 83%. Το υψηλό ποσοστό επιτυχίας της χρησιμοποιηθείσης μεθόδου διασωλήνωσης του δακρυϊκού αποχετευτικού συστήματος με tube σιλικόνης, σε απόφραξη του ρινοδακρυϊκού πόρου στους ενήλικες, αποδεικνύει την χρησιμότητα της εύκολης και αναίμακτης αυτής μεθόδου διασωλήνωσης σαν εναλλακτική λύση της ασκορινοστομίας.
ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΓΛΥΚΟΚΟΡΤΙΚΟΕΙΔΩΝ ΣΤΟΥΣ ΝΕΥΡΩΝΕΣ ΤΟΥ Κ.Ν.Σ. ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΜΟΡΙΑΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ ΠΟΥ ΕΝΕΧΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΣΤΟ STRESS
Authors: Μαρουλάκου Ιωάννα
Published: January 2014

THE STUDY IS ABOUT THE PRECORNEAL TEARS FILM AND THE CONJUNCTIVAL EPITHELIUM. WE STUDY THE INFLUENCE OF THE AGE, SEX, ENVIRONMENTAL FACTORS AND GENERAL DISEASES (CONNECTIVE TISSUES DISEASES, S. SJOGREN) ON THE LACRIMAL FUNCTION AND THE CONJUNCTIVAL EPITHELIUM. WE EXAMINED FIVE GROUPS: 276 NORMAL PERSONS LIVING IN IOANNINA, 57 NORMAL PERSONS LIVING IN ATHENS, 50 PERSONS ONE WITH SUBJECTIVE SYMPTOMS OF DRY EYE, 33 WOMEN WITH CONNECTIVE TISSUES DISEASES WITHOUT SECONDARY S. SJOGREN AND 92 PERSONS WITH S SJOGREN. WE EXAMINATED THE LACRIMAL FUNCTION WITH BREAK-UP TIME, SCHIRMER-I TEST AND ROSE BENGAL STAINING AND THE CONJUCTIVAL EPITHELIUMS WITH IMPRESSION CYTOLOGY. THE ANALYSIS OF OUR RESULTS SHOW: THE LACRIMAL FUNCTION IS REDUCED BY THE AGE AND THIS CAUSE A SQUANOUS METAPLASIA OF THE CONJUNCTIVAL EPITHELIUM. SEX DOESN'T INFLUENCE TO THE LACRIMAL FUNCTION AND CONJUNCTIVAL EPITHELIUM. ENVIRONMENTAL FACTORS REDUCE THE STABILITY OF THE TEAR FILM. THE SUBJECTIVE SYMPTOMS MEAN THAT THE PROTECTION FROM THE TEAR FILM IT'S NOT ENOUGH FOR THE EYE. THE PATIENTS WITH S. SJOGREN SUFFER FROM DRY EYE WITH ASQUAMOUS METAPLASIA OF THE CONJUCTIVAL EPITHELIUM. THE ROSE BENGAL STAINING ISTHE MOST RELIABLE EXAMINATION FOR THE LACRIMAL FUNCTION. THE IMPRESSION CYTOLOGY IS A RELIABLE AND SIMPLE METHOD.
Βιολογική εξέλιξη των επιφανειακών όγκων της ουροδόχου κύστεως
Authors: Καρανίκας Αλκιβιάδης
Published: January 2014

Στη Διατριβή αυτή μελετήθηκαν διεξοδικά 94 από τους 101 ασθενεί ς με πρωτοπαθές επιφανειακό νεόπλασμα της ουροδόχου κύστεως από μεταβατικό επιθήλιο, που νοσηλεύθηκαν στην Ουρολογική Κλινική του Θεαγένειου Ιατρικού Ινστιτούτου κατά την οκταετία 1976-1983. Προσπαθήσαμε να στοιχειοθετήσουμε τους βιολογικούς εκείνους παράγοντες του νεοπλάσματος, που καθόρισαν την εξελικτική πορεία των ασθενών μας. Οι ασθενείς μας είχαν μέση ηλικία 59,3 χρόνια και οι άνδρες ήταν πενταπλάσιοι από τις γυναίκες. Σε περισσότερους από τους μισούς αυτούς ασθενείς βρέθηκε νεοπλασία καλής διαφοροποίησης (χαμηλού βαθμού αναπλασίας). Τα συμπεράσματα αυτής της έρευνας είναι τα ακόλουθα: 1) Η ομάδα αίματος Ο(IV) εντοπίσθηκε στους ασθενείς μας σε συχνότητα σαφώς μεγαλύτερη (56.4%) από τη μέση τιμή για τους Έλληνες (40%). Διατυπώνουμε την υπόθεση ότι είναι πιθανό, αυτοί οι ασθενείς, να διαθέτουν κάποιο μηχανισμό, που να προστατεύει το τοίχωμα της ουροδόχου κύστεως από τη διηθητική τάση του νεοπλάσματος. 2) Κατά την πρώτη τους εμφάνιση, οι επιφανειακοί αυτοί όγκοι, ήταν μονήρεις στα δύο τρίτα (67%) των περιπτώσεων και εντοπίζονται γύρω από τα ουρητηριακά στόμια και στα δύο πλάγια τοιχώματα της κύστεως στο 87% των περιπτώσεων. Μια υπεροχή της εντόπισης στο δεξιό πλάγιο τοίχωμα σε σύγκριση με το αριστερό, που διαπιστώθηκε, μπορεί να είναι συμπτωματική. 3) Οι υποτροπές αυτών των όγκων εντοπίσθηκαν σε τριπλάσια συχνότητα στο θόλο της κύστεως από την αρχική εντόπιση, πιθανότατα λόγω "ιατρογενούς" διασποράς. 4) Η συχνότητα υποτροπών στα τρία και πέντε χρόνια, ήταν 60% και 71%, αντίστοιχα. 5) Το μέγεθος του όγκου είναι ο σημαντικότερος παράγοντας που επηρεάζει τη συχνότητα υποτροπών. Στα τρία χρόνια υποτροπίασαν οι 83% από τους μεγάλους όγκους (>2 cm) και οι 23% από τους μικρούς όγκους (<2 cm). 6) Η μορφή του όγκου (μονήρης ή πολυεστιακός) είναι ο δεύτερος σημαντικότερος παράγοντας που επηρεάζει τη συχνότητα υποτροπών. Στα πέντε χρόνια ελέγχου, υποτροπίασαν οι 57% από τους μονήρεις και οι 95% από τους πολυεστιακούς όγκους. 7) Ο βαθμός κυτταρικής αναπλασίας του όγκου (Grade), είναι ο τρίτος σημαντικότερος παράγοντας, που επηρεάζει τη συχνότητα υποτροπών. Ανάλογη επιρροή έχει και η ενδοκυστική χημειοθεραπεία. 8) Το Thiotepa και η Admiamycin, που χορηγήθηκαν με περιοδικέ ενδοκυστικές εγχύσεις, εμφάνισαν, συγκριτικά, την ίδια δραστικότητα. Ελάττωσαν τον αριθμό των ασθενών που υποτροπίαζαν στα τρία χρόνια κατά 18-19% και επιμήκυναν το Διάστημα Ελεύθερο Νόσου (D.F.I.), κατά 5-6 εβδομάδες. Υπάρχουν ενδείξεις ότι επηρέασαν ευνοϊκά και το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών. 9) Η νόσος εξελίχθηκε σε διηθητική στο 18% των ασθενών που είχαν πέντε χρόνια παρακολούθησης, συνυπολογίζοντας τους θανάτους που οφείλονταν στο νεόπλασμα της κύστεως. 10) Η επιβίωση των ασθενών μας ήταν πολύ καλή, με ποσοστά μικτής επιβίωσης στα τρία και πέντε χρόνια 91.5% και 86% αντίστοιχα.
Η σεξουαλική ζωή της γυναίκας της νοτιοδυτικής Ελλάδος και οι επιπτώσεις στο γυναικολογικό της ιστορικό
Authors: Ματκάρης Μιλτιάδης
Published: January 2014

Συμπληρώθηκαν 507 ανώνυμα ερωτηματολόγια από γυναίκες άγαμες, ηλικίας 18 ετών και άνω. Από αυτές οι 201 δεν είχαν συνουσιαστεί. Οι απαντήσεις αναλύθηκαν στατιστικά χρησιμοποιώντας t-test, x², Ανάλυση Παραγόντων και Λογιστική Παλινδρόμηση. Από τα αποτελέσματα προκύπτει: 1. Η έντονη σεξουαλική δραστηριότητα οδηγεί σε επιβάρυνση του γυναικολογικού ιστορικού (φλεγμονές, εκτρώσεις). 2. Δεν χρησιμοποιούνται ασφαλείς αντισυλληπτικές μέθοδοι (χάπι, προφυλακτικό) αλλά αντίθετα επισφαλείς (διακεκομμένη συνουσία, μέθοδος ρυθμού) με αποτέλεσμα αυξημένο ποσοστό εκτρώσεων. 3. Το επίπεδο σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης είναι πολύ χαμηλό και οι πηγές πληροφόρησης ακατάλληλες. 4. Δεν λαμβάνονται οι κατάλληλες προφυλάξεις για το AIDS. 5. Οι γυναίκες από περιβάλλον συντηρητικών αρχών (επαρχία) έχουν εντονότερη σεξουαλική δραστηριότητα. 6. Η διαμονή σε τόπο διαφορετικό των γονέων οδηγεί σε έναρξη της σεξουαλικής ζωής ενωρίτερα. 7. Η επαφή με την οικογένεια για θέματα σεξουαλικότητας είναι πολύ περιορισμένη. 8. Οι προγαμιαίες σχέσεις είναι ευρέως αποδεκτές. 9. Ο αυνανισμός είναι η κύρια πηγή ηδονής κατά την εφηβεία αλλά χρησιμοποιείται αρκετά ακόμη και μετά την πρώτη συνουσία. 10. Η πλειοψηφία έχει υποστεί κάποια εκδήλωση σεξουαλικότητας χωρίς την θέληση της από πρόσωπο του περιβάλλοντος της. 11. Σε ποσοστό 10% υπάρχει ομοφυλοφιλική εμπειρία. 12. Η ολοκλήρωση των ερωτικών σχέσεων συμβαίνει σχετικά καθυστερημένα, ακολουθώντας μία σειρά σχέσεων που περιορίζονται σε τολμηρά χάδια μέχρις οργασμού, και συμπίπτει χρονικά με την έναρξη χρήσης καπνού. 13. Οι γυναίκες που δεν επιτυγχάνουν εύκολα οργασμό, οδηγούνται σε συνεχή αναζήτηση νέου ερωτικού συντρόφου. 14. Για την πρώτη συνουσία προτιμάται σύντροφος μικρής διαφοράς ηλικίας ενώ αργότερα προτιμάται αρκετά μεγαλύτερος. 15. Η ερωτική "απιστία" είναι συχνό φαινόμενο. 16. Υπάρχει διάσταση ανάμεσα στην ηλικία που είχαν για πρώτη φορά μία εμπειρία και την ηλικία που θεωρούν ότι θα έπρεπε να την έχουν. 17. Δεν εφαρμόζεται προληπτική Γυναικολογική παρακολούθηση. 18. Το πρότυπο της χειραφετημένης-απελευθερωμένης γυναίκας (καπνός, πολλοί σύντροφοι, κατοικία εκτός οικογένειας) σε συνδυασμό με την έλλειψη σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης οδηγεί σε συνεχή Γυναικολογικά προβλήματα. 19. Το μορφωτικό επίπεδο διαμορφώνει σε σημαντικό βαθμό την σεξουαλική συμπεριφορά. 20. Οι μεγαλύτερες άγαμες γυναίκες έχουν εντονότερη σεξουαλική ζωή.
Η "φυσική" του Νικηφόρου Θεοτόκη σταθμός στην επιστημονική σκέψη τον 18ο αιώνα
Authors: Βλαχάκης Γεώργιος
Published: January 2014

Αυτή η διατριβή εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο στις σπουδές της ιστορίας της επιστήμης στην Ελλάδα, που εντοπίζει το ενδιαφέρον των ερευνητών στη μελέτη της επιστημονικής εξέλιξης κατά τη διάρκεια του λεγόμενου "νεοελληνικού διαφωτισμού" (1750- 1821). Το ειδικό αυτό κείμενο που εξετάζεται είναι τα "Στοιχεία Φυσικής", ένα δίτομο έργο που γράφηκε από ένα από τους επιφανέστερους λόγιους εκείνης της περιόδου, το Νικηφόρο Θεοτόκη, και τυπώθηκε στη Βιέννη το 1766-1767. Όπως αποδεικνύεται, αυτό το βιβλίο είναι το πρώτο έντυπο κείμενο, που εισήγαγε και υποστήριξε συνολικά τη Νευτωνική φυσική στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο. Οι κύριες πηγές που χρησιμοποιήθηκαν από το Θεοτόκη ήταν, το βιβλίο του Ολλανδού πειραματιστή Peter van Musschenbroek "elementa physicae" και το πολύτομο έργο "fisica sperimentale" του Γάλλου φυσικού επιστήμονα Abbe Nollet, δύο ευρωπαίους επιστήμονες που, μέσω της επιστημονικής παραγωγής τους, είχαν μια σημαντική επίδραση στην προοδευτική λογιοσύνη εκείνης της περιόδου. Τα χαρακτηριστικά των "στοιχείων φυσικής" διερευνώνται λεπτομερειακά και καταγράφεται η επίδραση του Θεοτόκη στους μεταγενέστερους λόγιους καθώς και η εξέλιξη που είχε η φυσική σκέψη μέχρι την έναρξη της επανάστασης του 1821.
Η αρχαία ελληνική γλώσσα και γραμματεία ως πρόβλημα της νεοελληνικής εκπαίδευσης, από την αναγέννηση ως την καθιέρωση της δημοτικής (1976)
Authors: Βαρμαζής Νικόλαος
Published: January 2014

Δύο τύποι προβολής και υποδοχής της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και γραμματείας (ΑΕΓΓ) είναι ευδιάκριτοι στην νεοελληνική μέση εκπαίδευση: ο ιστορικός και ο δογματικός. Ο ιστορικός ξεκινά από τον ουμανισμό της αναγέννησης, συσχετίζει την ΑΕΓΓ με τις εθνικές γλώσσες και ως μέσο προσέγγισης της ΑΕΓΓ χρησιμοποιεί και τη μετάφραση. Ο δογματικός τύπος συνεχίζει τη βυζαντινή παράδοση και εκφράζει στην τουρκοκρατία την εκπαιδευτική αντίληψη της εκκλησίας. Ιδιαίτεροι χαρακτήρες του είναι ο θαυμασμός στην αρχαία γλώσσα, η περιφρόνηση της κοινής, η εμμονή στη γραμματική μορφή των κειμένων, η απουσία της ερμηνευτικής διαδικασίας. Οι δύο τύποι συγκρούονται την εποχή του νεοελληνικού διαφωτισμού. Τα βαυαρικά διαταγμένα (1834-1836) δίνουν έντονα αρχαιογνωστικό προσανατολισμό στην κρατική εκπαιδεύσει και ευνοούν την εδραίωση του δογματικού τύπου. Ο εκπαιδευτικός δημοτικισμός από τις αρχές του 20ου αι. Προτείνει μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση με στροφή προς τη νεοελληνική πραγματικότητα και τη δημοτική γλώσσα. Μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες οι βασικές αρχές του εκπαιδευτικού δημοτικισμού υιοθετήθηκαν το 1976.
Συχνότητα μόλυνσης με κυτταρομεγαλοϊό, yersinia enterocolitica και toxoplasma gondii, ασθενών με μεσογειακή αναιμία και οικείων τους
Authors: Μαγιάκου Μαρία-Αλεξάνδρα
Published: January 2014

Στη μελέτη αυτή μελετήσαμε τη συχνότητα μόλυνσης από κυτταρομεγαλοϊό, Toxoplasma Gondii και Yersinia Enterocolitica σε πολυμεταγγιζόμενους ασθενείς με μεσογειακή αναιμία και στους οικείους τους. Μελετήσαμε συνολικώς 503 άτομα, δηλ. 123 β-θαλασσαιμικούς ασθενείς, 146 συγγενείς τους συμβιούντες μ' αυτούς και 234 φυσιολογικούς μάρτυρες ίδιας ηλικίας. Για τον προσδιορισμό αντισωμάτων έναντι του κυτταρομεγαλοϊού και του τοξοπλάσματος χρησιμοποιήσαμε την ανοσοενζυμική μέθοδο (ELISA), ενώ για τον προσδιορισμό αντισωμάτων έναντι της Υersinia χρησιμοποιήθηκε η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Τα ευρήματα έχουν ως εξής: 81,3% των ασθενών με μεσογειακή αναιμία είχαν αντισώματα έναντι του CMV (κυτταρομεγαλοϊού), ενώ το ποσοστό οροθετικότητας στους αντίστοιχους μάρτυρες ήταν 59,3% (p<0,001). Επίσης το 97,3% των οικείων των ασθενών είχαν αντισώματα έναντι του CMV, ενώ οι αντίστοιχοι μάρτυρες είχαν αντισώματα σε ποσοστό 66,4% (p<0,001). Δηλαδή οι θαλασσαιμικοί ασθενείς λόγω των μεταγγίσεων μολύνονται συχνότερα από τον γενικό πληθυσμό και, κατά περιόδους, εκκρίνουν τον ιό, οπότε η λοίμωξη μεταδίδετε στα άτομα του άμεσου περιβάλλοντος. 11,4% των ασθενών είχαν αντισώματα έναντι του τοξοπλάσματος, ενώ το ποσοστό οροθετικότητας στους μάρτυρες ήταν 25,2% (p<0,001). Αντίθετα, οι οικείοι των ασθενώ έδειξαν την ίδια αντιθετικότητα με τους αντίστοιχους μάρτυρες (39%). Τέλος, δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά οροθετικότητας έναντι της Yersinia μεταξύ ασθενών και μαρτύρων (ασθενείς 1,6%, μάρτυρες 0,8%, p>0,5). Επίσης οι οικείοι των ασθενών και οι αντίστοιχοι μάρτυρες έδειξαν την ίδια συχνότητα οροθετικότητας (0,7%) έναντι της Yersinia Enterocolitica.
Ισοένζυμα γαλακτικής δεϋδρογενάσης και παθολογία του προστάτη
Authors: Γραμμενιάτης Ευάγγελος
Published: January 2014

Μελετήθηκε η γαλακτική δεϋδρογενάση και ειδικά τα ισοένζυμα αυτής στον προστατικό ιστό σε 85 ασθενείς, οι οποίοι νοσηλεύθηκαν στην Ουρολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Η μελέτη της LDH έγινε με την μέθοδο της ηλεκτροφόρησης. Μελετήθηκε ειδικά η σχέση LDH₅/LDH₁ και βρέθηκε ότι σε 69 ασθενείς που έπασχαν από καλοήθη υπερπλασία του προστάτη η σχέση αυτή ήταν <1. Στους υπόλοιπους 16 ασθενείς βρέθηκε ότι LDH₅/LDH₁ >1. Απ' αυτούς οι έντεκα (11) δηλ. ποσοστό 12,9% επί του συνολικού αριθμού ασθενών, είχαν καρκίνο του προστάτη με ιστολογική βεβαίωση, ενώ οι υπόλοιποι 5 δηλ. ποσοστό 5,8% επί του συνολικού αριθμού, είχαν άλλες παθήσεις του προστάτη και ήταν αρνητικοί για κακοήθεια. Διαπιστώθηκε ότι τα επίπεδα της ολικής LDH ενεργότητος και οι ενεργότητες των ισοενζύμων ΙΙ, III, και IV δεν είχαν μεταβληθεί σε σημαντικό βαθμό σε κακοήθεια και σε καλοήθεια. Η σχέση LDH₅/LDH₁ είναι ένας αξιόπιστος "καρκινικός δείκτης" για την πρώϊμη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη.
Μελέτη ανασυνδυασμού DNA σε υπερπλασίες του λεμφικού συστήματος και λεμφώματα
Authors: Ορφανός Βασίλειος
Published: January 2014

Μελετήθηκε η διάταξη των γονιδίων των ανοσοσφαιρινών και του υποδοχέα των Τ-λεμφοκυττάρων σε 26 περιπτώσεις αντιδραστικών λεμφικών υπερπλασιών - 22 περιπτώσεις αντιδραστικών λεμφαδενοπαθειών και 4 περιπτώσεις με διαφορική ανοσοϊστοχημική διάγνωση μεταξύ καλοήθους υπερπλασίας και λεμφώματος. Οι ανασυνδυασμοί και κλώνοι Β- ή Τ-λεμφοκυττάρων ανιχνεύθηκαν σε 5/22 περιπτώσεις αντιδραστικών λεμφικών υπερπλασιών και 2/4 περιπτώσεις με προβληματική ανοσοϊστοχημική διάγνωση. Το αποτέλεσμα αυτό θέτει βασικά ερωτήματα όσον αφορά την πορεία της λεμφωματογένεσης καθώς και την διάγνωση της νόσου σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Περαιτέρω, αναλύθηκαν γονοτυπικά 30 περιπτώσεις κακοηθών λεμφικών νεοπλασιών – Νόσος του Hodgkin, μη-Hodgkin λεμφώματα και δεν ανιχνεύθηκαν γονιδιακοί ανασυνδυασμοί και κλώνοι Β ή Τ-λεμφοκυττάρων σε καμία περίπτωση νόσου του Hodgkin με υψηλό αριθμό κακοηθών κυττάρων Reed-Sternberg καθώς και σε καμία περίπτωση μη-Hodgkin λεμφώματος T-κυτταρικής προέλευσης. Το αποτέλεσμα αυτό είναι πιθανό να σχετίζεται με την ιστολογική και ανοσοφαινοτυπική εικόνα των κακοηθών κυττάρων σ’ αυτές τις περιπτώσεις.
Η αξία του ημιτενοντώδους στις παραμελημένες ρήξεις του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου
Authors: Καζάκος Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Η χρόνια αστάθεια του γόνατος, που είχε σαν αιτιολογία την παραμελημένη ρήξη του πρόσθιου χιαστού, αποκαταστάθηκε σε 32 περιπτώσεις μεταξύ του 1985-1989, με την χρήση τενόντων, όπως ημιτενοντώδη και ισχνού προσαγωγού. Ο ημιτενοντώδης χρησιμοποιήθηκε σε 25 περιπτώσεις. Σε 5 περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκε ο ημιτενοντώδης σε συνδυασμό με τον ισχνό προσαγωγό, σαν πρόσθετη ενίσχυση και σε 2 αρρώστους η επέμβαση συνδυάστηκε με άλλες εξωαρθρικές επεμβάσεις. Παρακολουθούνται κλινικά 30 άρρωστοι. Οι άρρωστοι εκτιμήθηκαν μετεγχειρητικά χρησιμοποιώντας αντικειμενικά και υποκειμενικά κριτήρια, με μέσο όρο παρακολούθησης 35 μήνες μετά την επέμβαση. Με την περιγραφόμενη επέμβαση πετύχαμε λειτουργική σταθερότητα του γόνατος σε 93% των περιπτώσεων. Σε 9 αρρώστους έγινε αρθροσκόπηση, μεταξύ 10 και 20 μηνών μετεγχειρητικά και ελήφθησαν τεμάχια από το μόσχευμα, τα οποία εστάλησαν για ιστολογική εξέταση. Παρ' όλες τις δυσκολίες, λόγω της παρεμβολής του κρημνού από το λιπώδες σώμα, κατέστη δυνατός ο αρθροσκοπικός έλεγχος και στους 9 αρρώστους. Σε 7 από αυτούς, το μόσχευμα βρισκόταν σε τάση. Είχε περισσότερη τάση στην έκταση παρά στην κάμψη των 90 μοιρών. Σε 2 περιπτώσεις το μόσχευμα ήταν χαλαρό. Σε 7 γόνατα η επαναγγείωση του μοσχεύματος ήταν εμφανής μακροσκοπικά. Η ιστολογική εξέταση 7 περιπτώσεων είχε υφή πυκνού κολλαγόνου συνδετικού ιστού. Σε 2 περιπτώσεις όμως, υπήρχε σαφής ανάπτυξη νεόπλαστου αγγειοβριθούς συνδετικού ιστού, γύρω από το μόσχευμα. Ο νεόπλαστος ιστός επικαλύπτετο από ένα στοίχο κυττάρων με χαρακτήρες συνοβίου. Συμπερασματικά καταλήξαμε, ότι ο τένοντας του ημιτενοντώδη είναι κατάλληλος για να χρησιμοποιηθεί σαν μόσχευμα στις παραμελημένες ρήξεις του πρόσθιου χιαστού. Επιτελεί τον ρόλο ενός εσωτερικού νάρθηκα, για την ανάπτυξη νέου συνδετικού ιστού και μπορεί να εγγυηθεί για τα μακροχρόνια καλά αποτελέσματα.
ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΧΟΡΙΟΓΕΝΕΣΗΣ ΣΕ ΕΝΤΟΜΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ
Authors: Μουζάκη Δέσποινα
Published: January 2014

ΤΟ ΚΕΛΥΦΟΣ ΤΩΝ ΕΝΤΟΜΩΝ (ΧΟΡΙΟ ΚΑΙ ΒΙΤΕΛΛΙΝΙΚΗ ΜΕΜΒΡΑΝΗ) ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΕΡΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΠΙΘΗΛΙΟ (ΘΥΛΑΚΟΚΥΤΤΑΡΑ) ΕΧΕΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΟΣΟ ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΑ ΟΣΟ ΚΑΙ ΜΟΡΙΑΚΑ ΣΑΝ ΠΡΟΤΥΠΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΤΗΣ ΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗΣ. ΤΟ ΔΙΕΞΟΔΙΚΟΤΕΡΑ ΜΕΛΕΤΗΜΕΝΟ ΚΕΛΥΦΟΣ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗ ΦΡΟΥΤΟΜΥΓΑ DROSOPHILA MELANOGASTER (ΔΙΠΤΕΡΑ: DROSOPHILIDAE). TO ΕΝΖΥΜΟ ΥΠΕΡΟΞΕΙΔΑΣΗ ΑΝΙΧΝΕΥΤΗΚΕ ΣΑΝ ΔΟΜΙΚΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΧΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΟΜΟΙΟΠΟΛΙΚΩΝ ΔΕΣΜΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΤΥΡΟΣΙΝΙΚΩΝ ΚΑΤΑΛΟΙΠΩΝ ΤΩΝ ΠΡΩΤΕΙΝΩΝ ΤΟΥ ΧΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΟΡΙΟΥ. ΤΑ ΕΝΤΟΜΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ, ΠΟΥ ΜΕΛΕΤΗΘΗΚΑΝ ΣΤΗ ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΕΙΝΑΙ ΗΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ ΜΥΓΑ CERATITIS CAPITATA (ΔΙΠΤΕΡΑ: TERPHRITIDEA), Ο ΔΑΚΟΣ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ DACUS OLEAE (ΔΙΠΤΕΡΑ: TEPHRITIDAE) ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΥΤΟΜΟ ΤΗΣ ΑΜΥΓΔΑΛΙΑΣ EURYTOMA AMYGDALI (ΥΜΕΝΟΠΤΕΡΑ: EURYTOMIDAE), ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΠΟΥ ΕΠΙΤΕΥΧΘΗΣΑΝ ΗΤΑΝ Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΧΗΜΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΧΟΡΙΟΥ ΣΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ ΕΝΤΟΜΑ.ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ: ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΑ ΔΙΕΛΕΥΣΗΣ, ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΑ ΣΑΡΩΣΗΣ, IN VITRO ΚΥΤΤΑΡΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ ΩΟΘΥΛΑΚΙΩΝ, IN VITRO ΡΑΔΙΟΣΗΜΑΝΣΗΣ ΩΟΘΗΛΑΚΙΩΝ, ΜΕ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΟ ΑΜΙΝΟΞΥ,ΑΥΤΟΡΑΔΙΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΠΑΛΜΟΥ-ΩΣΗΣ, ΗΛΕΚΤΡΟΦΟΡΗΣΗ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΥΟ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ, ΑΥΤΟΦΘΟΡΙΟΓΡΑΦΙΑ, ΧΡΩΣΗ ΠΗΚΤΩΜΑΤΩΝ ΗΛΕΚΤΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΜΕ ΝΙΤΡΙΚΟ ΑΡΓΥΡΟ, ΑΝΟΣΟΕΝΤΟΠΙΣΗ ΥΠΕΡΟΞΕΙΔΑΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΟΥ WESTERN BLOTTING ΚΑΙ ΧΡΗΣΗ ΔΙΠΛΟΥ ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΟΣ, ΕΝΤΟΠΙΣΗ ΥΠΕΡΟΞΕΙΔΑΣΗΣ ΣΤΟ ΦΩΤΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΗΣ Ο-ΔΙΑΝΙΣΙΔΙΝΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΜΙΝΟΒΕΝΖΙΔΙΝΗΣ (DAB), ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ.
Σχέσεις εκπαίδευσης και απασχόλησης
Authors: Σιάκαρης Κωνσταντίνος
Published: January 2014

Είναι μια απόπειρα διερεύνησης των σχέσεων των μισθωτών με την εκπαίδευση σε μια ελληνική περιφέρεια. Πρόκειται για μια μακρο-οικονομική και κοινωνική προσέγγιση που διερευνά τη δομή, την απασχόληση και την εκπαίδευση όπως επίσης και τις ατομικές στρατηγικές των μισθωτών ως προς τους δύο αυτούς τομείς. Η εργασία διαρθρώνεται σε 3 μέρη. Στο 1ο αναπτύσσεται η θεωρητική θεμελίωση της έρευνας και η προβληματική των σχέσεων εκπαίδευσης και απασχόλησης. Στο 2ο, το θεωρητικό πλαίσιο ανάγεται στις διαστάσεις που προσδιορίζουν ιστορικο-κοινωνικά τον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό ιδιαίτερα σε σχέση με τη δομή της απασχόλησης, τον εκπαιδευτικό θεσμό με την κρατική λειτουργία. Στο 3ο παρουσιάζεται η έρευνα που έγινε σε 555 μισθωτούς της περιοχής των Ιωαννίνων (γραπτό ερωτηματολόγιο). Η στατιστική αποτύπωση των αποτελεσμάτων ομαδοποιείται στα: ατομικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά, σχέσεις με εκπαίδευση, επαγγελματική κινητικότητα και ανεργία, ένταξη στην εργασία, συνδικαλισμός, στάση απέναντι στην εργασία. Παράλληλα ερμηνεύονται τα αποτελέσματα, ενώ στα γενικά συμπεράσματα γίνεται μια ανακεφαλαίωση των αποτελεσμάτων της έρευνας.
ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΙΖΗΜΑΤΟΓΕΝΕΣΗΣ ΣΤΟΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟ ΚΟΛΠΟ
Authors: Παπαθεοδώρου Γεώργιος
Published: January 2014

ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ ΙΖΗΜΑΤΟΓΕΝΕΣΗΣ, ΣΕ ΜΙΑ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΤΑΦΡΟ, ΤΟΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟ ΚΟΛΠΟ, ΜΕΛΕΤΗΘΗΚΑΝ ΜΕ ΓΕΩΦΥΣΙΚΕΣ, ΙΖΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΓΕΩΧΗΜΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ. ΟΡΓΑΝΑ ΣΕΙΣΜΙΚΗΣ ΔΙΑΣΚΟΠΙΣΗΣ (3.5 ΚΗΖ- SIDESCAN SONAR-AIRGUN) ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΠΥΘΜΕΝΑ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΥ, ΝΟΤΙΟΥ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΥ ΤΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ. ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΗΚΕ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΡΙΩΝ ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΩΝ ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ:Α) ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑ ΧΑΡΑΔΡΩΣΗ-ΡΙΠΙΔΙΟ, Β) ΔΕΛΤΑΙΚΟ ΠΛΑΤΩ-ΠΛΑΓΙΑ-ΡΙΠΙΔΙΟ, Γ)ΚΡΗΠΙΔΑ-ΠΛΑΓΙΑ. Η ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΙΖΗΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΠΙΔΑ ΣΤΗ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΛΕΚΑΝΗ ΤΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΣΕ ΚΑΘΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ, ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΙΖΗΜΑΤΩΝ ΛΟΓΩ ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ. Η ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΜΕΤΑΛΛΟΦΟΡΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ (ΕΡΥΘΡΑ ΙΛΥ), ΣΤΗΝ ΚΡΗΠΙΔΑ, ΣΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟ ΚΟΛΠΟ (ΚΟΛΠΟΣ ΑΝΤΙΚΥΡΩΝ) ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΒΑΡΥΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΩΝ ΙΖΗΜΑΤΩΝ. Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΑΠΟΘΕΣΕΩΝΕΡΥΘΡΑΣ ΙΛΥΟΣ, ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΛΕΚΑΝΗ ΤΟΥ ΚΟΛΠΟΥ, ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ 18 ΚΜ ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΕΚΧΥΣΗΣ ΚΑΙ ΣΕ ΒΑΘΟΣ 800Μ, ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΕ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥΡΜΙΔΙΤΙΚΩΝ ΡΕΥΜΑΤΩΝ. Η ΙΖΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΓΕΩΧΗΜΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΘΕΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΡΥΘΡΑΣ ΙΛΥΟΣ, ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΕΙ Η ΠΗΓΗ, Η ΠΟΡΕΙΑ, Η ΔΙΑΒΡΩΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ, ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΜΠΙΤΙΤΙΚΩΝ ΡΕΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΡΥΘΡΑΣ ΙΛΥΟΣ. ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΟΙ ΧΗΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΘΕΣΕΩΝ ΕΡΥΘΡΑΣ ΙΛΥΟΣ, ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΩΝ ΑΠΟΘΕΣΕΩΝ
Οι από του στόματος κεφαλοσπορίνες πιβοξιλική κεφεταμέτη και ακετυλοκεφουροξίμη στη θεραπεία παιδιατρικών λοιμώξεων
Authors: Χαλιώτης Φώτιος-Χαράλαμπος
Published: January 2014

Στην εργασία αυτή μελετήθηκαν in vitro και in vivo δύο νεότερες από του στόματος χορηγούμενες κεφαλοσπορίνες η πιβοξιλική κεφεταμέτη και η ακετυλοκεφουροξίμη. Η εργασία αποτελείται από 4 σκέλη. Στο πρώτο σκέλος αξιολογήθηκε κατά Κirby-Bauer η in vitro δραστικότητα των δύο αυτών κεφαλοσπορινών έναντι 50 στελεχών κολοβακτηριδίου που είχαν απομονωθεί από καλλιέργειες ούρων παιδιών. Στο επόμενο σκέλος έγινε μελέτη της φαρμακευτικής της πιβοξιλικής κεφεταμέτης σε παιδιά σε σύγκριση με την κεφακλόρη. Στα επόμενα δύο σκέλη μελετήθηκε η αποτελεσματικότητα της πιβοξιλικής κεφεταμέτης και της ακετυλοκεφουροξίμης σε παιδιά τα οποία έπασχαν από πνευμονία και οξεία μέση πυώδη ωτίτιδα αντίστοιχα.
Πυρινικοί trans-παράγοντες που συνδέονται με λειτουργικές περιοχές των υποκινητών των γονιδίων της α και ζ-σφαιρίνης του ανθρώπου
Authors: Πασλίδης Νικόλαος
Published: January 2014

Ο σκοπός της μελέτης αυτής ήταν η αναγνώριση των ειδικών μεταγραφικών πυρηνικών παραγόντων οι οποίοι ενώνονται αποκλειστικά με τους υποκινητές των γονιδίων της ανθρώπινης α και ζ-σφαιρίνης και οι οποίοι ρυθμίζουν την αναπτυξιακή τους έκφραση. Βρήκαμε ότι μια πυρηνική πρωτεΐνη των 125-KDa και μια των 84-KDa συναγωνίζονται για τη σύνδεση με την πλούσια σε GC περιοχή από -249 μέχρι -214 νουκλεοτίδια 5΄ως προς το σημείο έναρξης μεταγραφής του γονιδίου της α-σφαιρίνης. Η πυρηνική πρωτεΐνη των 125-KDa ήταν ανιχνεύσιμη μόνο στις ερυθρολευχαιμικές κυτταρικές σειρές στις οποίες παρατηρήθηκε έκφραση των εμβρυονικών γονιδίων σφαιρίνης, ενώ η πυρηνική πρωτεΐνη των 84-KDa ήταν παρούσα σε όλες τις ερυθρολευχαιμικές κυτταρικές σειρές που εξετάσθηκαν. Πειράματα συνδιαμόλυνσης χρησιμοποιώντας ένα γονίδιο αναφοράς που ήταν συνδεδεμένο είτε σε μια 5΄περιοχή του γονιδίου της α σφαιρίνης είτε σε μια 5΄περιοχή του ζ γονιδίου σφαιρίνης υποδηλώνουν ότι η πυρηνική πρωτεΐνη των 84-KDa προάγει την έκφραση του γονιδίυ της α σφαιρίνης ενώ η πυρηνική πρωτεΐνη των 125-KDa την αναστέλλει. Τα ευρήματά μας προτείνουν ότι αυτές οι δύο πρωτεΐνες μπορεί να συμμετέχουν στην διαφορετική ρύθμιση των γονιδίων της α και ζ σφαιρίνης κατά τη διάρκεια της οντογένεσης.
ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ΑΛΑΤΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΙΧΘΥΔΙΩΝ ΤΗΣ ΤΣΙΠΟΥΡΑΣ SPARUS AURATUS (LINNAEUS, 1758) ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΜΕΝΩΝ ΥΠΟ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
Authors: Κονίδης Αλέξιος
Published: January 2014

ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΜΕΛΕΤΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΘΗΚΕ Η ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΤΗΣ ΑΛΑΤΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝΑΝΑΠΤΥΞΗ ΙΧΘΥΔΙΩΝ (0.5-1.5 G) ΤΗΣ ΕΥΡΥΑΛΗΣ ΤΣΙΠΟΥΡΑΣ, SPARUS AURATUS. ΟΙ ΑΞΟΝΕΣ ΣΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΚΙΝΗΘΗΚΕ Η ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ: Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΓΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟΥ, Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΑΥΞΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΕΓΚΛΙΜΑΤΙΣΜΕΝΩΝ ΙΧΘΥΔΙΩΝ, Η ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗΣ ΜΕΡΙΔΑΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ, Η ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΕΚΚΕΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΛΑΤΟΤΗΤΑ. ΤΟ ΩΣΜΩΤΙΚΟ ΜΕΣΟ ΚΥΜΑΝΘΗΚΕ ΑΠΟ 8 ΕΩΣ 38 Ο/ΟΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΨΕΙ ΟΛΟ ΤΟ ΦΑΣΜΑ ΤΙΜΩΝ ΑΛΑΤΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΑΠΑΝΤΑΤΑΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. - ΣΤΙΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΛΑΤΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ ΟΤΙ Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΕΓΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΤΡΟΦΗΣ ΑΥΞΑΝΕΙ ΜΕΙΟΥΜΕΝΗΣ ΤΗΣ ΑΛΑΤΟΤΗΤΑΣ. Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΛΑΤΟΤΗΤΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟ ΕΓΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΕΣ ΤΙΜΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΩΝ ΕΚΤΡΟΦΗΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΝΔΙΑΜΕΣΕΣ ΑΛΑΤΟΤΗΤΕΣ ΑΠΟ 16-22 Ο/ΟΟ ΠΛΗΣΙΟΝ ΤΟΥ ΣΗΜΕΙΟΥ ΙΣΟΩΣΜΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΝΩ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΤΡΟΦΗΣ Τ=3 ΦΟΡΕΣ ΗΜΕΡΗΣΙΩΣ. Η ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΕΓΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ ΓΙΑ ΑΛΑΤΟΤΗΤΑ 18 Ο/ΟΟ ΚΑΙ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΠΑΡΟΧΗΣ ΤΡΟΦΗΣ Τ=3 (/ΗΜΕΡΑ). (ΠΕΡΙΚΟΠΗ)