bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Το φαινόμενο της προαστιοποίησης στη Θεσσαλία
Authors: Τριανταφυλλίδη Μαρία
Published: January 2014

Το παρόν διδακτορικό πραγματεύεται το ζήτημα της προαστιοποίησης στον ελλαδικό χώρο, μέσα από την περίπτωση μελέτης των θεσσαλικών πόλεων, παράλληλα με τη διερεύνηση των μορφολογικών χαρακτηριστικών που εμφανίζει εκεί ο προαστιακός χώρος, καθώς και την τυπολογική ανάλυση της προαστιακής κατοικίας. Η διατριβή απαρτίζεται από δύο τμήματα, στο πρώτο εκ των οποίων γίνεται η συζήτηση της διεθνούς βιβλιογραφίας, ενώ στο δεύτερο τμήμα μελετάται η περίπτωση του θεσσαλικού χώρου, μέσω της οποίας διεξάγονται χρήσιμα συμπεράσματα για την ανάπτυξη του φαινομένου στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο. Ειδικότερα, αρχικά γίνεται η βιβλιογραφική επισκόπηση του φαινομένου και η σύντομη αναφορά της ιστορικής εξέλιξης αυτού ανά την υφήλιο. Ακολουθεί η διερεύνηση της σχέσης προαστιοποίησης και αστικής ανάπτυξης, καθώς και η παρουσίαση σύγχρονων πολεοδομικών φαινομένων που σχετίζονται με την επέκταση των αστικών κέντρων. Το πρώτο τμήμα ολοκληρώνεται με την παρουσίαση των πολιτικών που αφορούν την ανάπτυξη του δομημένου χώρου -κατά συνέπεια και της προαστιοποίησης, και εφαρμόζονται τόσο σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και στην ελληνική επικράτεια. Εστιάζοντας στην περίπτωση μελέτης του Θεσσαλικού χώρου, στο δεύτερο τμήμα, πραγματοποιείται η απόδειξη της ύπαρξης του φαινομένου της προαστιοποίησης, με τη χρήση κατάλληλων μαθηματικών δεικτών, αποδεκτοί από τη διεθνή βιβλιογραφία. Στη συνέχεια, αναλύονται -σε πρώτη φάση, τα μορφολογικά χαρακτηριστικά των επιμέρους θεσσαλικών προαστίων της περίπτωσης μελέτης, ενώ σε δεύτερη φάση εξετάζεται συνολικά ο χαρακτήρας του θεσσαλικού προαστιακού χώρου. Ακολουθεί η ανάλυση της τυπολογίας κατοικίας που εμφανίζεται στην περιοχή μελέτης και τέλος, η διατριβή ολοκληρώνεται με την ανάπτυξη συμπερασμάτων και ερωτημάτων που ανακύπτουν από τη μελέτη του ζητήματος της προαστιοποίησης.
Μελέτη θυελλωδών ανέμων σε περιοχές της Ελλάδας με έντονο ορεινό ανάγλυφο
Authors: Κωλέτσης Ιωάννης
Published: January 2014

Ο στόχος της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι η μελέτη και η διερεύνηση των φυσικών μηχανισμών που οδηγούν στην ενίσχυση της ροής του ανέμου, σε δύο περιοχές της Ελλάδας: το λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων και τις νότιες ακτές του κεντρικού τμήματος του νησιού της Κρήτης. Οι δύο αυτές περιοχές επιλέχθηκαν με γνώμονα τους ισχυρούς έως θυελλώδεις ανέμους που κατεγράφησαν σε αυτές εξαιτίας: (α) της επιδράσεως του όρους Μιτσικέλι στην περιοχή των Ιωαννίνων και (β) του πολύπλοκου ορεινού ανάγλυφου του νησιού της Κρήτης και ιδιαιτέρως του ορεινού καναλιού μεταξύ των δύο υψηλότερων βουνών του νησιού (Λευκά Όρη και όρος Ίδη), στην προσπίπτουσα ατμοσφαιρική ροή. Χρησιμοποιώντας κυρίως, αποτελέσματα αριθμητικών μοντέλων πολύ υψηλής ανάλυσης, καθώς επίσης και παρατηρησιακά μέσα όπως επίγειους μετεωρολογικούς σταθμούς, ραδιοβολίσεις και δορυφορικά δεδομένα, εξήχθησαν χρήσιμα συμπεράσματα όσον αφορά τη δυναμική και τη δημιουργία των φυσικών μηχανισμών που προκαλούν τους ισχυρούς ανέμους. Στην περίπτωση των Ιωαννίνων εξετάστηκε η περίπτωση των θυελλωδών ανέμων της 25ης Μαρτίου 1998, οι οποίοι δημιουργήθηκαν εξαιτίας της παρουσίας ενός κύριου κρίσιμου επιπέδου υπεράνω του όρους Μιτσικέλι, που είχε ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της ροής στα χαμηλά ατμοσφαιρικά στρώματα. Στην περίπτωση της Κρήτης, μελετήθηκε η βόρεια ροή και συγκεκριμένα η ενίσχυση της ροής στα νότια παράλια της Κρήτης κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2007, καθώς επίσης εξετάστηκε και η περίπτωση των θυελλωδών ανέμων της 24ης Αυγούστου 2007. Οι θυελλώδεις άνεμοι στα νότια παράλια της Κρήτης, αποτελούν ένα συνδυασμό ανέμων καναλισμού και ανέμων θυελλώδους καταβατικής ροής, λόγω της πολύπλοκης τοπογραφίας του ορεινού καναλιού.
Γεωμορφολογικές και περιβαλλοντικές παρατηρήσεις στη νήσο Νάξο, με τη χρησιμοποίηση μεθόδων τηλεανίχνευσης και G.I.S.
Authors: Ευελπίδου Νικολέττα
Published: January 2014

Σκοπός της εργασίας αυτής, είναι η καταγραφή και ανάλυση των γεωμορφολογικών καιπεριβαλλοντικών χαρακτηριστικοί της νήσου Νάξου, με τη χρήση τεχνολογιών αιχμής και τηνεφαρμογή συγχρονουν μεθόδωνΤα υπάρχοντα δεδομένα συμπληρώθηκαν μέσω εργασίας υπαίθρου με χρήση GPS καιφοποερμηνειας Για την επεξεργασία και ανάλυση των αεροφωτογραφκόν της Νάξου,χρησιμοποιήθηκαν σύγχρονες τεχνικές Τηλεανίχνευσης και Φωτογραμμετρίας, όπως ηταυτόχρονη με τη στερεοπαρατήρηση ψηφιοποίηση, απευθείας απο την οθόνη του ηλεκτρονικούυπολογιστή, παραγωγή ορθοφωτογραφιων και ορθο-φωτομωσαϊκού Τα GIS ήταν ο πυρήνας τηςεργασίας, ενώ για τις ανάγκες της στατιστικής ανάλυσης και της εφαρμογής κανόνων ασαφούςλογικής (Fuzzy Logic), χρησιμοποιήθηκαν τα λογισμικά SPSS και MathLabΣε ό,τι αφορά στο γεωμορφολογικό τμήμα της εργασίας αυτής, έγινε μελέτη, ποσοτική /χωρική ανάλυση των γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών και κατασκευάστηκαν θεματικοίχάρτες, όπως γεωμορφολογικός, τοπογραφικών κλίσεων, υδρογραφικής πυκνότητας καισυχνότητας, ανάγλυφου, επικινδυνότητας διάβρωσης κ άΤο περιβαλλοντικό τμήμα αφορά στη χαρτογράφηση των υφιστάμενων χρήσεων γης, στονεντοπισμό και την καταγραφή των μεταβολών της παράκτιας ζώνης και τέλος στον εντοπισμό τωνανθρωπογενών επεμβάσεων και των επιπτώσεων τους και δημιουργήθηκε ο χάρτης χρήσεων γηςΟ χάρτης αυτός, τόσο στην έντυπη, όσο και στην ψηφιακή του μορφή, έχει ήδη ζητηθεί από τιςτεχνικές υπηρεσίες των δήμων Νάξου και Δρυμαλίας, για την παρακολούθηση και την ανάλυσητης υφιστάμενης κατάστασης και τη λήψη αποφάσεων
Αποτελεσματικότητα συστήματος τηλεϊατρικής στη διαχείριση μαιευτικών και γυναικολογικών περιστατικών και επιπτώσεις στην άσκηση διοίκησης των νοσοκομειακών μονάδων
Authors: Καθαράκη Μαρία
Published: January 2014

Η γεωγραφική μορφολογία της Ελλάδας σε συνδυασμό με τη γεωγραφική ανισοκατανομή της νοσοκομειακής υποδομής δημιουργεί ανισότητες στην παροχή μαιευτικών και γυναικολογικών υπηρεσιών, με συνέπεια τη διαμόρφωση συνθηκών ιδιαζόντως δυσμενών για τους πληθυσμούς των ορεινών και νησιωτικών περιοχών. Η σημαντικότητα της τηλεϊατρικής έγκειται στη μεταφορά της εμπειρογνωμοσύνης σε γεωγραφικά απομονωμένα, άτομα, επαναδιατυπώνοντας την οικονομική βάση και τα δεδομένα λειτουργίας του συστήματος υγείας. Το περιεχόμενο της παρούσας διατριβής αφορά στη διερεύνηση τόσο των δυνατοτήτων εισαγωγής όσο και της συμβολής των τεχνολογιών τηλεϊατρικής στην αποτελεσματικότητα των μαιευτικών και γυναικολογικών νοσοκομειακών μονάδων. Με μεθόδους ποσοτικής ανάλυσης και κυρίως αυτής της Data Envelopment Analysis, αξιολογείται ο βαθμός αξιοποίησης των διατιθέμενων παραγωγικών συντελεστών από τριάντα δυο δημόσιες μαιευτικές και γυναικολογικές μονάδες στην τρέχουσα κατάσταση λειτουργίας. Παράλληλα σκιαγραφούνται οι επιπτώσεις της τηλεϊατρικής, ως ενιαίου και οργανωμένου συστήματος, στην αποτελεσματικότητά τους. Από την ποσοτική ανάλυση λαμβάνονται πληροφορίες για την παραγωγικότητα των νοσοκομειακών μονάδων, τους σχολάζοντες παραγωγικούς συντελεστές, τις «άριστες» μονάδες και τους τρόπους με τους οποίους οι μη παραγωγικές εξ αυτών δύναται να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητά τους. Η αξιολόγηση της οικονομικής διαχείρισης αναδεικνύει τους τομείς παθογένειας, που επιβάλλεται να προσεχθούν, προκειμένου οι λαμβάνοντες τις αποφάσεις να οδηγηθούν σε άσκηση αποτελεσματικότερης διοίκησης. Με την εισαγωγή της τηλεϊατρικής προκύπτει η καλύτερη αξιοποίηση των διατιθέμενων παραγωγικών συντελεστών, αλλά και η εξοικονόμηση πόρων, οι οποίοι στον τομέα της υγείας και λόγω του δημοσίου χαρακτήρα του Ε.Σ.Υ. επιβάλλεται να επενδυθούν σε άλλες υπηρεσίες - υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας, κατ’ οίκον νοσηλεία - με σκοπό την παροχή ποιοτικά αναβαθμισμένης φροντίδας υγείας.
Μυστικός δείπνος - Θεία ευχαριστία
Authors: Αντωνόπουλος Αθανάσιος
Published: January 2014

Σκοπός και Μεθοδολογία της διδακτορικής διατριβής: Η παρούσα διατριβή αποσκοπεί εις την συνολικήν θεώρησιν, την διεξοδικήν μελέτην και την θεολογικήν ερμηνείαν του Μυστικού Δείπνου του Ιησού Χριστού και του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, ως αυτή εκτίθεται εις την διδασκαλίαν των Συνοπτικών Ευαγγελίων, του κατά Ιωάννην, του βιβλίου των Πράξεων Αποστόλων, της Α' προς Κορινθίους Επιστολής, καθώς και της προεκτάσεως του Μυστηρίου εις την ζωήν και την ιστορίαν της Εκκλησίας. Αι βασικαί λοιπόν κατευθύνσεις της ερευνητικής αυτής προσπάθειας θα εστιασθούν εις τους κάτωθι τομείς: 1) Εις τον τονισμόν του ιστορικού χαρακτήρος των σχετικών προς το υπό έρευναν θέμα αγιογραφικών μαρτυριών. 2) Εις την κατανόησιν του εκκλησιολογικού χαρακτήρος των διηγήσεων περί τον Μυστικόν Δείπνον. 3) Αναγκαία διά την παρούσαν εργασίαν είναι και η έμφασις επί της οργανικής ενότητος των διηγήσεων αυτών. Β) Διάρθρωσις της διδακτoρικής διατοιβής 1) Εν τω πρώτω κεφαλαίω, θα προβώμεν εις την ιστορικήν, φιλολογικήν, αλλά και θεολογικήν ανάλυσιν των διηγήσεων περί του Μυστικού Δείπνου του Ιησού Χριστού. Επίσης θα αναλύσωμεν το πρόβλημα του χρόνου τελέσεως αλλά και του χαρακτήρος του Μυστικού Δείπνου. Επόμενον στάδιον θα αποτελέση η παράλληλος εξέτασις του Μυστικού Δείπνου και των εν τω Ιουδαϊσμώ περί την τράπεζαν συνάξεων των θρησκευτικών ομάδων. Θα προβώμεν επίσης και εις την παράλληλον και ενδελεχή ανάλυσιν του Δείπνου μετά των εν τω Ιουδαϊσμώ και τω Ελληνορρωμαϊκώ κόσμω αποχαιρετιστήριων δείπνων. 2) Εν τω δευτέρω κεφαλαίω, θα εξετάσωμεν τας μετά την Ανάστασιν του Κυρίου σχετικάς μαρτυρίας, εις το κατά Λουκάν Ευαγγέλιον και εις το βιβλίον των Πράξεων Αποστόλων. 3) Εν τω τρίτω κεφαλαίω θα ερευνήσωμεν την προέκτασιν του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας εις ζωήν της Εκκλησίας κατά την μεταποστολικήν εποχήν. 4) Τέλος, η παρούσα διατριβή θα ολοκληρωθή διά της εκθέσεως των καταληκτικών συμπερασμάτων.
Διαδερμική οστική βιοψία υπό τον αξονικό τομογράφο
Authors: Μυλωνά Σοφία
Published: January 2014

ΣΚΟΠΟΣ: Να παρουσιαστεί η διαγνωστική προσέγγιση οστικών αλλοιώσεων με διαδερμικά κατευθυνόμενη βιοψία υπό Αξονικό Τομογράφο, καθώς και να περιγραφεί η τεχνική της μεθόδου, ο έλεγχος της ακρίβειας και της ειδικότητάς της, καθώς και οι πιθανές επιπλοκές αυτής. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Σε διάρκεια 27 μηνών έγιναν 296 διαδερμικές οστικές βιοψίες κατευθυνόμενες υπό Αξονικό Τομογράφο σε 287 ασθενείς (176 άνδρες και 111 γυναίκες από 11-86 ετών, 171 εξωτερικοί ασθενείς και 116 νοσηλευόμενοι). Η βιοψία έγινε με τοπική αναισθησία και αναλγητική προετοιμασία, η οποία χορηγήθηκε 45-60min πριν την εξέταση (1 χάπι 3mgr bromazepam από το στόμα και 0,05gr pethidine hydrochloride IM). Σε όλες τις βιοψίες ελήφθη υλικό με το τρυπανηφόρο set (1-3 ιστοτεμάχια, 14gauge/12cm & 19,5cm). Σε 260 βιοψίες ελήφθη υλικό (1-4 ιστοτεμάχια) με το αυτοματοποιημένο πιστόλι βιοψίας (16gauge ή 18gauge/15cm). Σε 99 από αυτές ελήφθη υλικό με βελόνα CIBA 20gauge & 22gauge/15cm. Τέλος σε 114 από αυτές εστάλη υλικό για μικροβιολογικό έλεγχο και καλλιέργειες, ενώ σε 11 υλικό για αιματολογική μελέτη. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι 272 ασθενείς είχαν 6μηνη παρακολούθηση και είναι αυτοί που συμμετείχαν τελικά στην μελέτη. Οι 15 ασθενείς που δεν είχαν παρακολούθηση για να επιβεβαιωθεί το αποτέλεσμα αυτής εξαιρέθηκαν. Έτσι τα αποτελέσματα και η στατιστική ανάλυση έγινε σε 280 βιοψίες. Εξειδικευμένα αποτελέσματα από το σύνολο των εξετάσεων στις οποίες υπεβλήθη το υλικό είχαμε στο 71,4% των περιπτώσεων. Μόνο το 1,8% από αυτές είχε μη διαγνωστικό αποτέλεσμα. Το μεγαλύτερο ποσοστό εξειδικευμένων αποτελεσμάτων έδωσε η ιστολογική εξέταση (61,4%), ενώ η κυτταρολογική μόλις 9,8%, η καλλιέργεια 41,5% και η αιματολογική 45,5%. Η ακρίβεια των εξετάσεων ήταν για την μεν ιστολογική 98,9%, για την κυτταρολογική 91,4%, για την καλλιέργεια 94,8%. Η μεγάλη ειδικότητα (p<0,001) και ακρίβεια (p=1,00) της ιστολογικής εξέτασης εξαρτήθηκε αποκλειστικά από τον αριθμό των ιστοτεμαχίων και όχι από την ανατομική θέση της βλάβης ή την υφή αυτής. Παρατηρήθηκαν τρεις επιπλοκές ήσσονος σημασίας, οι οποίες αφορούσαν μικρό επιχώριο αιμάτωμα (1%). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η διαδερμική οστική βιοψία υπό Αξονικό Τομογράφο είναι μία αξιόπιστη μέθοδος με μεγάλη ειδικότητα και ακρίβεια, η οποία εξαρτάται από τον αριθμό των ληφθέντων ιστοτεμαχίων
Τα προσωπεία του Διονύσου
Authors: Μαλάμου Μαντώ
Published: January 2014

«Τα προσωπεία του Διονύσου» διερευνούν κυρίως την επίδραση του αρχαίου δράματος στη θεατρική δημιουργία του Άγγελου Σικελιανού υπό το πρίσμα της νιτσεϊκής φράσης «κάθε τραγικός ήρωας είναι προσωπείο του Διονύσου», σε συνδυασμό με τα τέσσερα είδη της «αγαθής μανίας» που αναφέρονται στον πλατωνικό διάλογο Φα?δρος (ερωτική, ποιητική, τελεστική και προφητική). Στόχος της παρούσας διατριβής ήταν να αποδείξει ότι η Θυμέλη αποτελεί την κατ’ εξοχήν σικελιανική σύνθεση: της θρησκείας, της φιλοσοφίας και των ποιητικών ειδών, με την (ανα)δημιουργία, όπως πιστεύει ο ποιητής, του παγκόσμιου Μύθου. Για τη σικελιανική αντίληψη η Ενότητα ονομάζεται Διόνυσος(-Απόλλων-Ιησούς). Υιοθετώντας την ορφική θεολογία ο Σικελιανός και έχοντας ως αφετηρία όχι την αριστοτελική μίμηση αλλά τη μυητική λειτουργία της αρχαίας τραγωδίας, την οποία αντιλαμβάνεται ως αυτοανέλιξη του ανθρώπου, όπως εκφράστηκε στα αρχαία Μυστήρια, προσπάθησε να συνδυάσει την έννοια της πλατωνικής μανίας ή του ιερού πανικού (στην οποία συναιρεί την ιδέα της Elan vital του Bergson και την έννοια του poete maudit), ενοποιώντας τον βόρειο ή επικό (σαμανικό) μύθο της αυτοανέλιξης με τον νότιο (Μεσογειακό) τραγικό μύθο του πάσχοντος ήρωα και το Θείον Δράμα του θνήσκοντος Θεού. Τις απόψεις αυτές διαμόρφωσε ο ποιητής υπό την επίδραση του ευρωπαϊκού εσωτερισμού -κυρίως των έργων του Edouard Schure- ως αδιάλειπτη, ωστόσο, συνομιλία με την προαναφερθείσα νιτσεϊκή αντίληψη για τον τραγικό ήρωα. Η προσεκτική ανάγνωση της Θυμέλης έδειξε την αδιάλειπτη συνομιλία του Σικελιανού, όχι μόνο με τα αισχύλεια έργα, στα οποία φανερά παραπέμπει ο ποιητής, αλλά και με των δύο άλλων τραγικών καθώς και με την πλατωνική φιλοσοφία. Έτσι το κυρίαρχο θέμα του πάσχοντος σικελιανικού ήρωα δεν συνδέει μόνο τους αντίστοιχους τραγικούς ήρωες (Προμηθέα, Ηρακλή, Ορέστη, Φιλοκτήτη, Ιππόλυτο, Οιδίποδα) με τον μαινόμενο Διόνυσο αλλά και με τον πάσχοντα Ιησού. Η ανίχνευση επίσης κοινών εκφραστικών τρόπων (οπτικών αντανακλάσεων, λεκτικών απηχήσεων κ.α.) ή ολόκληρων μοτίβων, όπως το μοτίβο της πυρκαγιάς ή το σχήμα «ο κυνηγός και το θήραμα», έδειξαν αφενός την καταλυτική επίδραση των Βακχ?ν και αφετέρου την άρρηκτη σχέση με την πλατωνική μανία. Με τον τρόπο αυτόν: α) ερμηνεύεται η σιβυλλική φράση του Αλαφροΐσκιωτου για την «ιερή μανία του Αίαντα», β) αιτιολογείται η παρουσία του Ηρακλή για τη αναγέννηση της τραγωδίας και γ) φωτίζονται από διαφορετική οπτική αρκετά ποιήματα του Λυρικού Βίου
Συμβολή στη μελέτη διατάξεων και υποσυστημάτων αμιγώς οπτικής επεξεργασίας σήματος για ευρυζωνικά οπτικά δίκτυα
Authors: Μπόγρης Αντώνιος
Published: January 2014

Σε αυτή τη διατριβή μελετούμε νέες τεχνικές αμιγώς οπτικής επεξεργασίας σήματος για οπτικά δεύτερης και τρίτης γενιάς που βασίζονται σε παραμετρικές διατάξεις σε οπτικές ίνες. Οι παραμετρικές διατάξεις σε οπτικές ίνες βασίζονται σε μη-γραμμικά φαινόμενα που μπορούν να εγερθούν εφόσον κύματα κατάλληλης ισχύος και φασματικής θέσης τοποθετηθούν σε αυτές. Οι ιδιότητες των παραμετρικών διατάξεων καθορίζονται από τα χαρακτηριστικά της οπτικής ίνας, την ισχύ και τη φασματική τοποθέτηση των κυμάτων άντλησης που χρησιμοποιούνται. Στο πρώτο σκέλος της εργασίας αυτής παρέχεται μία θεωρητική ανάλυση των ιδιοτήτων θορύβου των παραμετρικών διατάξεων όταν εργάζονται στη γραμμική περιοχή. Ένα εύχρηστο θεωρητικό μοντέλο εξάγεται και παρέχονται συγκριτικά αποτελέσματα χαρακτηριστικών θορύβου μεταξύ διαφόρων τοπολογιών παραμετρικών ενισχυτών. Στο δεύτερο σκέλος της εργασίας αυτής μελετώνται θεωρητικά, αριθμητικά και πειραματικά αμιγώς οπτικές λειτουργίες δικτυακών κόμβων όπως μετατροπή μήκους κύματος, αναγέννηση και μορφοποίηση ετικέτας που βασίζονται εξολοκλήρου σε παραμετρικούς ενισχυτές που χρησιμοποιούν ένα ή δύο κύματα άντλησης. Στην εργασία αυτή προτείνονται δύο νέες τεχνικές αμιγώς οπτικής αναγέννησης που αξιοποιούν τις ιδιότητες του κύματος άντλησης σε κορεσμένη παραμετρική διεργασία. Οι δύο νέες τεχνικές αναγέννησης αποκρίνονται σε υπερυψηλούς ρυθμούς (>40Gbps) και συνοδεύονται από μετατροπή μήκους κύματος. Στο τελευταίο κεφάλαιο προτείνεται για πρώτη φορά η λειτουργία των παραμετρικών ενισχυτών ως μορφοποιητών ετικέτας για τη φωτονική μεταγωγή πακέτων των δικτύων της τρίτης γενιάς. Η τεχνική αυτή αξιοποιεί το κύμα άντλησης και κυρίως τις ιδιότητες φάσης που αυτό επιδεικνύει.
Ανάπτυξη και ιδιότητες επαφών σε ηλεκτρονικές διατάξεις
Authors: Τσούτσουβα Μαρία
Published: January 2014

Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή αποτέλεσε τμήμα του ερευνητικού έργου ΠΕΝΕΔ-2003 με τίτλο “Ανάπτυξη της Τεχνολογίας Φωτοβολταϊκών Βασισμένων σε Λεπτά Υμένια”. Το αντικείμενό της ήταν η ανάπτυξη της εμπρόσθιας ωμικής επαφής μιας ηλιακή κυψέλη χαλκοπυριτών (CIS/CIGS), βασισμένη στην τεχνολογία των φωτοβολταϊκών λεπτών υμενίων. Συγκεκριμένα, λεπτά υμένια ZnO και υμένια ZnO με προσμείξεις μετάλλου (Al, In), προς βελτίωση της αγωγιμότητας του υμενίου, αναπτύχθηκαν με τη μέθοδο της Εναπόθεσης με Δέσμη Παλμικού Laser (PLD) σε υπόστρωμα γυαλιού, καθώς αποτελούν μέρος της ετεροδομής ZnO/ZnSe/χαλκοπυρίτη/Mo/Glass. Για την ανάπτυξη των υμενίων ZnO χρησιμοποιήθηκε κεραμικός (ZnO) και μεταλλικός (Zn) στόχος ο οποίος αποδομήθηκε με παλμικό laser (Nd:YAG, KrF Excimer) σε ατμόσφαιρα O2. Διερευνήθηκε συστηματικά η επίδραση των ακόλουθων συνθηκών της διαδικασίας της εναπόθεσης: α) το μήκος κύματος και η πυκνότητα ενέργειας του laser (Nd:YAG (532nm), KrF Excimer (248nm)), β) η πίεση του φέροντος αερίου στο θάλαμο και γ) η θερμοκρασία του υποστρώματος στις δομικές, οπτικές και ηλεκτρικές ιδιότητες των υμενίων ZnO. Διαπιστώθηκε ότι η χρήση KrF Excimer laser μήκους κύματος ακτινοβολίας 248 nm, διάρκειας παλμού 10ns, συχνότητας 10Hz και πυκνότητας ενέργειας 2.4 J/cm2 για την αποδόμηση κεραμικού στόχου ZnO, με πίεση αντιδρώντος αερίου 20 Pa και θερμοκρασία υποστρώματος 300 οC, οδήγησε στην ανάπτυξη υμενίου ZnO καλής κρυσταλλικότητας, υψηλής διαπερατότητας και μικρής ειδικής ηλεκτρικής αντίστασης. Η διαδικασία της εναπόθεσης με Nd:YAG laser δεν απέδωσε ικανοποιητικά υμένια ZnO. Επίσης, διερευνήθηκε η επίδραση του ποσοστού της πρόσμειξης (Al ή In) στις δομικές, οπτικές και ηλεκτρικές ιδιότητες των υμενίων Al:ZnO και In:ZnO. Διαπιστώθηκε ότι υμένια ZnO με πρόσμειξη In 3 κ.β.% εξασφαλίζουν μικρή ειδική ηλεκτρική αντίσταση και διατηρούν την διαπερατότητα των υμενίων ZnO σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα. Προς ολοκλήρωση της εμπρόσθιας ηλεκτρικής επαφής εναποτέθηκαν μεταλλικά ηλεκτρόδια δύο στρωμάτων (Al/Au, Ti/Au, In/Au, Ag/Au), στην επιφάνεια των υμενίων Al:ZnO και In:ZnO και διερευνήθηκε το είδος της ετεροεπαφής μετάλλου - ημιαγωγού (Ωμική επαφή ή Schottky) που αναπτύσσεται. Διαπιστώθηκε ότι οι ετεροεπαφές μετάλλου - ημιαγωγού που αναπτύχθηκαν, παρουσιάζουν ωμική συμπεριφορά.
Συμβολή στην εξοικονόμηση ενέργειας & στην περιβαλλοντική βελτίωση των σχολικών κτιρίων στην Ελλάδα
Authors: Γαϊτάνη Νίκη
Published: January 2014

Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται την ενεργειακή ταξινόμηση και την περιβαλλοντική αξιολόγηση των σχολικών κτιρίων στην Ελλάδα. Η έρευνα βασίστηκε στη συλλογή δεδομένων με τη χρήση ειδικά διαμορφωμένων ερωτηματολογίων ενεργειακής απόδοσης από 1191 σχολικά κτίρια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και σε μετρήσεις της ποιότητας του εσωτερικού περιβάλλοντος σε 83 αίθουσες διδασκαλίας. Με την ανάλυση του δείγματος έγινε δυνατή η κατανόηση των παραμέτρων που καθορίζουν την ενεργειακή αλλά και την περιβαλλοντική συμπεριφορά των σχολικών κτιρίων με απώτερο στόχο την επισήμανση τεχνικών και μεθόδων βελτιστοποίησης της απόδοσης τους. Στις καινοτομίες περιλαμβάνονται η δημιουργία σημαντικής βάσης ενεργειακών δεδομένων, η πρότυπη μεθοδολογία ενεργειακής ταξινόμησης των σχολικών κτιρίων σε πέντε (5) κλάσεις, η πρότυπη μεθοδολογία καθορισμού των αντιπροσωπευτικών σχολικών κτιρίων και η εκτενής αξιολόγηση της ποιότητας του αέρα των σχολικών αιθουσών. Η ενεργειακή ταξινόμηση του συνολικού σχολικού κτιριακού αποθέματος πραγματοποιήθηκε με βάση την κατανάλωση πετρελαίου για τη θέρμανση του χώρου με εφαρμογή τεχνικών ανάλυσης συστάδων (cluster analysis) και συγκεκριμένα του διαμεριστικού αλγόριθμου k-means. Για τον καθορισμό των αντιπροσωπευτικών κτιρίων σε κάθε ενεργειακή κατηγορία χρησιμοποιήθηκαν επτά μεταβλητές (εμβαδόν θερμαινόμενης επιφάνειας - ηλικία του κτιρίου - μόνωση του κτιρίου - αριθμός αιθουσών - αριθμός μαθητών - ώρες λειτουργίας του κτιρίου ανά ημέρα - ηλικία του συστήματος θέρμανσης) και αναπτύχθηκε αλγόριθμος με εφαρμογή της ανάλυσης σε κύριες συνιστώσες (PCA). Για τη συνεκτίμηση των εσωτερικών συνθηκών, των ενεργειακών απαιτήσεων και των ενεργειακά αποδοτικότερων και περιβαλλοντικά ωφελιμότερων επεμβάσεων, πραγματοποιήθηκαν υπολογισμοί με το μοντέλο προσομοίωσης TRNSYS 15.1 και κλιματικά δεδομένα για ένα πλήρες ημερολογιακό έτος. Οι μετρήσεις της ποιότητας του αέρα αφορούσαν στους κύριους ρύπους που εντοπίζονται στο εσωτερικό των αιθουσών και συγκεκριμένα, στο μονοξείδιο (CO) και διοξείδιο του άνθρακα (CΟ₂), καθώς και στις οργανικές πτητικές ενώσεις (TVOCs). Για τη διερεύνηση των συνθηκών θερμικής άνεσης έγινε καταγραφή στους χώρους διδασκαλίας των βασικών μετεωρολογικών παραμέτρων (θερμοκρασίας του αέρα, σχετικής υγρασίας, ταχύτητας του αέρα & θερμοκρασίας σφαιρικού θερμομέτρου) και ανάλυση των βιοκλιματικών συνθηκών. Σε υψηλό ποσοστό καταγράφηκαν υπερβάσεις των επιτρεπτών ορίων ενός ή περισσότερων ρύπων.
Μελέτη των υποτροπών της χοριοειδικής νεοαγγείωσης της ωχράς κηλίδος μετά από φωτοπηξία με ακτίνες laser
Authors: Καλλίτσης Αναστάσιος
Published: January 2014

Η ανάπτυξη χοριοειδικής νεοαγγείωσης αποτελεί ως γνωστόν την πιο συχνή αιτία νομικής τύφλωσης στον αναπτυγμένο κόσμο. Στην προσπάθεια αντιμετώπισης της χοριοειδικής νεοαγγειακής βλάβης (CNV) επί εδάφους ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας εφαρμόστηκαν διάφορες θεραπείες όπως η χρήση του θερμικού laser, η χειρουργική αφαίρεση της μεμβράνης, η φωτοδυναμική θεραπεία, οι αντιαγγειογεννητικοί παράγοντες. Το θερμικό laser αποτέλεσε μια από τις κύριες και πιο δοκιμασμένες θεραπευτικές επιλογές τις τελευταίες δεκαετίες. Σύντομα όμως διαπιστώθηκε ότι η ανάπτυξη υποτροπής της CNV αποτελεί το συχνότερο αίτιο αποτυχίας του θερμικού laser στην αντιμετώπιση της χοριοειδικής νεοαγγείωσης. Οι Bird AC και συν.125 αναφέρουν την ανάγκη επανάληψης του θερμικού laser σε ποσοστό 24% ενώ σε άλλη μελέτη οι Bird και Grey126 αναφέρουν υποτροπή σε ποσοστό 30% Οι J. Sorenson και συν.98 μελετούν το ποσοστό υποτροπής της χοριοειδικής μεμβράνης (CNV) μετά την εφαρμογή Krypton Laser. Στην αναδρομική αυτή μελέτη συμπεριλαμβάνονται 130 οφθαλμοί οι οποίοι πληρούσαν συγκεκριμένα κριτήρια εισόδου και αποκλεισμού από τη μελέτη. Το αναφερόμενο ποσοστό υποτροπής ήταν 39%. Περαιτέρω ανάλυση των δεδομένων της μελέτης έδειξε ότι δύο κυρίως παράγοντες επηρέαζαν την πιθανότητα υποτροπής: α) η απόσταση της μεμβράνης από το κεντρικό βοθρίο, και β) η χρώση της μεμβράνης. Σε μεμβράνες με απόσταση μικρότερη από 200 μm από το κεντρικό βοθρίο το ποσοστό υποτροπής ήταν 52%, σε αυτές με απόσταση από 200-375 μm το ποσοστό υποτροπής ήταν 42% και σε αυτές με απόσταση μεγαλύτερη από 375 μm ήταν 25%. Παρατηρήθηκε επίσης ότι η υποτροπή είχε την τάση να εμφανίζεται προς το κέντρο της ωχράς κηλίδας και η πιθανή εξήγηση του γεγονότος αυτού μπορεί να είναι είτε ο φόβος του θεραπευτή να πλησιάσει προς το κεντρικό βοθρίο είτε ανατομικοί και φυσιολογικοί λόγοι, π.χ. η υψηλότερου βαθμού χοριοειδική αγγειοβρίθεια κεντρικότερα. Η Mmacular Photocoagulation Study Group (MPS)102 μελετά τα συχνότητα των υποτροπών, το χρόνο επέλευσής τους, τις επιπτώσεις στην όραση και τους πιθανούς παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση υποτροπής. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 247 ασθενείς άνω των 50 ετών με οπτική οξύτητα μεγαλύτερη από 20/400. Χωρίς άλλη οφθαλμική νόσο να επηρεάζει την οπτική οξύτητα ή προηγούμενη φωτοπηξία ή άλλη θεραπεία στο συγκεκριμένο οφθαλμό...
Προσαρμοστικές μέθοδοι υποστήριξης σε τεχνολογικά περιβάλλοντα για τη συνεργατική μάθηση
Authors: Καρακώστας Αναστάσιος
Published: January 2014

Ευρύτερο αντικείμενο της παρούσης διατριβής αποτελεί η διερεύνηση της αποδοτικότητας συγκεκριμένων προσαρμοστικών τεχνικών υποστήριξης μαθητών σε συνθήκες συνεργατικής μάθησης υποστηριζόμενης από υπολογιστή. Η Συνεργατική Μάθηση Υποστηριζόμενη από Υπολογιστή (ΣΜΥΥ) (διεθνώς: Computer-Supported Collaborative Learning - CSCL) έχει αποδειχθεί ότι ωφελεί τους μαθητές τόσο στη βελτίωση των μαθησιακών αποτελεσμάτων όσο και στην ανάπτυξη κοινωνιογνωστικών δεξιοτήτων. Ωστόσο, η συνεργατική μάθηση χρειάζεται υποστήριξη. Δεν είναι αυτονόητο ότι μία ομάδα μαθητών θα μπορέσει να συνεργαστεί ουσιαστικά μόνο και μόνο επειδή της ανατέθηκε μία συνεργατική δραστηριότητα. Έχουν προταθεί πολλαπλοί τρόποι υποστήριξης της συνεργατικής μάθησης. Ένας από τους πιο διαδεδομένους είναι η χρήση σεναρίων συνεργασίας (collaboration scripts). Τα σενάρια συνεργασίας παρέχουν την απαραίτητη καθοδήγηση και δόμηση της συνεργασίας, η οποία οδηγεί σε βελτιωμένες αλληλεπιδράσεις των συνεργατών. Η σεναριογραφημένη συνεργασία όμως, έχει δεχθεί έντονη κριτική για έλλειψη ευελιξίας και για υπερβολική καθοδήγηση που ασκεί στις ομάδες μαθητών. Η πρόταση της διατριβής είναι ότι η συνεργατική μάθηση μπορεί να υποστηριχθεί αποτελεσματικότερα μέσω προσαρμοστικών τεχνικών υποστήριξης. Γενικά, ένα προσαρμοστικό εκπαιδευτικό σύστημα προσπαθεί να προσαρμόσει κάποια από τα βασικά λειτουργικά χαρακτηριστικά του σε συγκεκριμένες ιδιότητες και ανάγκες των μαθητευόμενων. Σε συνθήκες συνεργατικής μάθησης ο όρος “Προσαρμοστική Υποστήριξη της Συνεργατικής Μάθησης” (ΠΥΣΜΑ) περιγράφει προσαρμοστικές μορφές υποστήριξης που μπορεί να βασίζονται σε κάποιο χαρακτηριστικό της ομάδας ή της συνεργατικής δραστηριότητας. Με στόχο να συνεισφέρει στοιχεία αποδοτικότητας των προσαρμοστικών τεχνικών στη συνεργατική μάθηση, η διατριβή παρουσιάζει ερευνητικά αποτελέσματα δραστηριοτήτων που συγκρίνουν συγκεκριμένη προσαρμοστική τεχνική σε σχέση με δύο σταθερού τύπου μορφές υποστήριξης. Επίσης η διατριβή εισάγει ένα ευρύτερο καινοτόμο θεωρητικό πλαίσιο για την προσαρμοστική υποστήριξη της συνεργασίας βασισμένο στις έννοιες των “Προσαρμοστικών Σεναρίων Συνεργασίας” (Adaptive Collaboration Scripts) και των “Υποδειγμάτων Προσαρμογής” (Adaptation Patterns). Τα θετικά αποτελέσματα των παραπάνω ερευνών, σε συνδυασμό με το προτεινόμενο θεωρητικό πλαίσιο, συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι είναι εφικτό και αποδοτικό να χρησιμοποιηθούν τεχνικές προσαρμογής σε συνθήκες συνεργατικής μάθησης. Ακόμη, η διατριβή έθεσε τις βάσεις για την ανάπτυξη δύο καινοτόμων εφαρμογών λογισμικού για την προσαρμοστική υποστήριξη της συνεργατικής μάθησης. Τέλος, τα συμπεράσματα της διατριβής τονίζουν ότι η προσαρμοστική υποστήριξη της συνεργασίας είναι ένα εξαιρετικά δυναμικό πεδίο έρευνας με πολλά ανοιχτά ερωτήματα.
Μέτρηση και ανάλυση της παραγωγικότητας και της αποτελεσματικότητας των νοσοκομειακών μονάδων στην Ελλάδα
Authors: Καραγιάννη Ρωξάνη
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή αφορά στην αξιολόγηση της αποδοτικής λειτουργίας του νοσοκομειακού τομέα του ΕΣΥ ως προς την αποτελεσματική χρήση των διαθέσιμων πόρων και ως προς την αύξηση της παραγωγικότητας στην παροχή υπηρεσιών υγείας. Επικεντρώνεται λοιπόν στη μελέτη των νοσοκομείων, που αποτελούν τον κορμό του ΕΣΥ τόσο από πλευράς απασχολούμενου προσωπικού όσο και από πλευράς συμμετοχής του στις δημόσιες δαπάνες υγείας. Άλλωστε για τον πολίτη τα νοσοκομεία κατατάσσονται στην κορυφή του συστήματος υγείας και αποτελούν τον κύριο φορέα προστασίας της υγείας. Ο αντικειμενικός σκοπός της παρούσας διατριβής είναι διπλός: πρώτον, να συγκρίνει τα αποτελέσματα της παραμετρικής και μη-παραμετρικής μεθόδου μέτρησης του βαθμού της τεχνικής αποτελεσματικότητας και της αποτελεσματικότητας μεγέθους με βάση τα στοιχεία της περιόδου 1992-1993. Η ανάλυση αυτή βασίζεται σε δεδομένα που δημοσιεύτηκαν από το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας και στην οικονομετρική εκτίμηση τεσσάρων διαφορετικών στοχαστικών εν δυνάμει συναρτήσεων παραγωγής. Δεύτερον, να αναλύσει την τεχνική αποτελεσματικότητα, την αποτελεσματικότητα μεγέθους καθώς και τη συνολική παραγωγικότητα των νοσοκομείων κατά τη διάρκεια της περιόδου 1999-2003. Για το σκοπό αυτό συλλέχθηκαν στοιχεία από τα νοσοκομεία και τα ΔΥ.ΠΕ της χώρας μας. Στα πλαίσια αυτά αναπτύσσεται η παραμετρική εκδοχή της προσέγγισης του Lovell (2003), η οποία κατά γενική ομολογία αποτελεί σήμερα την πληρέστερη ανάλυση των πηγών μεγέθυνσης του δείκτη παραγωγικότητας Malmquist. Πιο συγκεκριμένα, τα διάφορα αποτελέσματα που συνθέτουν την πορεία του δείκτη παραγωγικότητας (δηλαδή τεχνική αποτελεσματικότητα, αποτελεσματικότητα μεγέθους, αποδόσεις κλίμακας, τεχνολογική πρόοδος κλπ.) παρουσιάζονται σε όρους μιας στοχαστικής εν δυνάμει συνάρτησης απόστασης ως προς τις εκροές. Το σπουδαιότερο πλεονέκτημα της παραμετρικής εκδοχής είναι ότι επιτρέπει το στατιστικό έλεγχο της σημαντικότητας κάθε αποτελέσματος χωριστά, κάτι που δεν είναι εφικτό με την μη-παραμετρική μέθοδο. Στην εμπειρική ανάλυση του δείγματος για την περίοδο 1992-1993, οι διαφορές στο μέσο όρο της τεχνικής αποτελεσματικότητας είναι σχετικά μεγάλες μεταξύ των τεσσάρων υποδειγμάτων, της τάξης του 10%. Επίσης, ο βαθμός της τεχνικής αποτελεσματικότητας ήταν διαφορετικός μεταξύ της παραμετρικής και της μη-παραμετρικής μεθόδου, ενώ η αποτελεσματικότητα μεγέθους έδωσε παρόμοια αποτελέσματα και στις δύο μεθόδους. Η εμπειρική ανάλυση των δεδομένων για την περίοδο 1999-2003 έδειξε ότι η μέση παραγωγικότητα των δημόσιων νοσοκομείων αυξήθηκε, με κύρια πηγή μεγέθυνσης τη μεταβολή της τεχνολογίας και ειδικότερα την ουδέτερη τεχνολογική πρόοδο, ενώ η τεχνική αποτελεσματικότητα ήταν διαχρονικά αμετάβλητη.
Συμβουλευτική οικογένειας ατόμων με ειδικές ανάγκες - Πρώιμη παρέμβαση
Authors: Σάλμοντ Ελευθερία
Published: January 2014

Τα αποτελέσματα που προέκυψαν από αυτή την ερευνητική προσπάθεια εμφανίζονται σύμφωνα με τα θεωρητκά δεδομένα της διεθνούς βιβλιογραφίας. Η ανάγκη για άσκηση συμβουλευτικής και πρώιμης παρέμβασης στην οικογένεια βαρήκοου/ κωφού παιδιού είναι επιτακτική. Τα προβλήματα ενδοοικογενειακοά, εξωοικογενειακά, κοινωνικά και οικονομικά της οικογένειας που απορρέουν από την ύπαρξη του βαρήκοου/ κωφού παιδιού εμφανίζονται από τη στιγμή της διάγνωσης του προβλήματος και συνεχίζονται. Για την αντιμετώπισή τους η οικογένεια ζητά την στήριξη και τη βοήθεια της ευρύτερης οικογένειας, των ειδικών επιστημόνων, του εκπαιδευτικού και κοινωνικού περιβάλλοντος και της Πολιτείας . Οι ανάγκες της οικογένειας βαρήκοου/ κωφού παιδιού στην Ελλάδα σήμερα είναι πολλές και η συμβολή της Πολιτείας με τη θεσμοθέτηση κατάλληλων προγραμμάτων θα βελτιώσει την κατάσταση. Ο αριθμός των Ιατροπαιδαγωγικών Κέντρων εμφανίζεται μικρός σε σχέση με τις αιτήσεις που δέχονται για εξέταση διαφόρων περιστατικών, με διεπιστημονική προσέγγιση, για την αντιμετώπιση αναπτυξιακών προβλημάτων των παιδιών. Ως προς τη στελέχωση των Ιατροπαιδαγωγικών Κέντρων απαιτούνται αλλαγές σε εκπαιδευτικό επίπεδο με τη συνεχή επιμόρφωση των ειδικών επιστημόνων, δασκάλων, νηπιαγωγών, ψυχολόγων, γιατρών και κάθε άλλης ειδικότητας επιστημόνων που εμπλέκονται στη διάγνωση και αντιμετώπιση των προβημάτων. Η βασική εκπαίδευση των επιστημόνων αυτών θα πρέπει να εμπλουτισθεί με εξειδικεύσεις στα προγράμματα σπουδών των σχολών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε θέματα ψυχολογίας, συμβουλευτικής, ειδικής αγωγής κ.α. Τα δημόσια ειδικά σχολεία ενώ εμφανίζονται να έχουν μια ικανοποιητική αναλογία διδασκόντων/ διδασκομένων, θα πρέπει να αυξηθούν, ώστε να μειωθεί η απόσταση από τους τόπους κατοικίας των μαθητών και η ανάγκη στέγασης τους σε οικοτροφεία, μακριά από τις οικογένειές τους με όλα τα προβλήματα που αυτή η κατάσταση επιφέρει. Η οικονομική στήριξη της οικογένειας, θα πρέπει να μελετηθεί και να παρα- σχεθεί σε όσες περιπτώσεις είναι απαταίτητη ώστε η οικογένεια να προσφέρει στο βαρήκο/ κωφό παιδί όλα όσα χρειάζεται. Κανείς, σίγουρα, δεν θα έχει αντίρρηση για την προσπάθεια επίτευξης όλων αυτών των προτάσεων - στόχων γνωρίζοντας ότι μια υγιής οικογένεια με οικονομική δυνατότητα, ανάλογη των αναγκών που απορρέουν από το πρόβλημα του βαρήκοού/ κωφού παιδιού, θα αντιμετωπίσει την κατάσταση με επιστημονικά σωστό τρόπο με στόχο την απόκτηση, εκ μέρους του παιδιού, δεξιοτήτων ικανών να του επιτρέψουν την όσο τα δυνατό ανεξάρτητη και αυτόνομη ζωή.
Σχεδιασμός ολοκληρωμένης διεργασίας παραγωγής βιοαιθανόλης από λιγνινοκυτταρινούχα υλικά
Authors: Δόγαρης Ιωάννης
Published: January 2014

Ο σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν ο σχεδιασμός ολοκληρωμένης διεργασίας παραγωγής βιοαιθανόλης από λιγνινοκυτταρινούχα υλικά. Το γλυκό σόργο (ΓΣ) θεωρείται εξαιρετική πρώτη ύλη για την παραγωγή βιοαιθανόλης, λόγω των υψηλών αποδόσεών του σε βιομάζα και του υψηλού ποσοστού άμεσα ζυμώσιμων σακχάρων του χυμού του. Το στερεό υπόλειμμα της εκχύλισης των σακχάρων του, η βαγάσση σόργου (ΒΣ), είναι πλούσιο σε κυτταρίνη και ημικυτταρίνη. Για την βιομετατροπή του ΓΣ και της ΒΣ σε αιθανόλη χρησιμοποιήθηκαν οι μύκητες Fusarium oxysporum F3 και Neurospora crassa DSM 1129, οι οποίοι διαθέτουν την ικανότητα παραγωγής των απαραίτητων υδρολυτικών ενζύμων και της βιομετατροπής των προϊόντων της υδρόλυσης (σάκχαρα) σε αιθανόλη. Οι δύο μύκητες παρήγαγαν ικανοποιητικές ενεργότητες κυτταρινασών και ημικυτταρινασών όταν αναπτύχθηκαν σε πηγές άνθρακα αγροτικών υπολειμμάτων σε συνδυασμό με ανόργανες πηγές αζώτου. Οι παραπάνω μύκητες μπορούν να μεταβολίσουν σε αιθανόλη όλο το φάσμα των σακχάρων και πολυσακχαριτών που περιέχονται στο ΓΣ, με ικανοποιητικές αποδόσεις. Όμως η παραγωγή αιθανόλης από ακατέργαστη ΒΣ διατηρήθηκε σε χαμηλά επίπεδα. Έτσι, μελετήθηκε η υδροθερμική προκατεργασία της ΒΣ, σε διάφορες θερμοκρασίες (160ο-210οC) και χρόνους κατεργασίας (3-30 min), με προσθήκη αραιού θειικού οξέος (0-4g/100g SB), η οποία οδήγησε σε υψηλά ποσοστά αποικοδόμησης της ημικυτταρίνης. Οι συγκεντρώσεις των παρεμποδιστών (φουρφουράλη, 5-υδροξυμεθυλ-φουρφουράλη και μυρμηγκικό οξύ) που σχηματίστηκαν κατά την υδροθερμική προκατεργασία ήταν χαμηλές. Ο συνδυασμός της υδροθερμικής προκατεργασίας της ΒΣ (210οC, 10 min, 2g θειικού οξέος/100g ΒΣ) με την προσθήκη εμπορικών κυτταρινασών (6 FPU/g υλικού) οδήγησε σε σημαντική αύξηση της απόδοσης αιθανόλης. Η μέγιστη παραγωγή αιθανόλης από τον N. crassa ήταν τα 27.6 g/L (31.5 g/100g συνολικών στερεών), ή 82.3% της θεωρητικής. Αντίστοιχα, η παραγωγή αιθανόλης από τον μύκητα F. oxysporum F3 σε μικτές καλλιέργειες με τη ζύμη Saccharomyces cerevisiae 2541 ανήλθε στα 13.6 g/L (16 g/100g συνολικών στερεών) ή 40.5% της θεωρητικής. Η γενετική τροποποίηση του φυσικού στελέχους F3 οδήγησε σε βελτίωση της παραγωγής αιθανόλης. Το τροποποιημένο στέλεχος FF11 (συνεχής έκφραση των ενζύμων φωσφογλυκομουτάσης του μεταβολισμού των εξοζών και τρανσαλδολάσης του μονοπατιού των φωσφορικών πεντοζών) παρουσίασε αυξημένες αποδόσεις βιομετατροπής σε αιθανόλη του ΓΣ και της ΒΣ σε σχέση με το φυσικό στέλεχος F3
Ευριπίδη Φοίνισσες
Authors: Λάμαρη Άννα
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή εφαρμόζει τις βασικές αρχές της αφηγηματολογίας ως σύγχρονης θεωρίας της αφήγησης στις Φοίνισσες του Ευριπίδη στοχεύοντας σε μια βαθύτερη κατανόηση των εσωτερικών αφηγηματικών δομών του έργου. Στα δύο πρώτα κεφάλαια εξετάζεται η αφήγηση πριν και μετά την πρώτη μάχη Αργείων και Θηβαίων. Η πρώτη αναμέτρηση Αργείων και Θηβαίων αποτελεί τον δραματικό πυρήνα πριν από τον οποίο τα γεγονότα ιδιαίτερου δραματικού βάρους τυγχάνουν σκηνικής αφήγησης και μετά τον οποίο η δράση μετατίθεται εξωσκηνικά. Στο πρώτο κεφάλαιο («Ξαναγράφοντας το παρελθόν, οργανώνοντας το μέλλον: σκηνική αφήγηση και εξωσκηνικοί υπαινιγμοί») αποκωδικοποιούνται οι αφηγηματικοί μηχανισμοί που δομούν το πρώτο μέρος του έργου και εξάγονται συμπεράσματα σχετικά με το είδος της αφήγησης που χρησιμοποιείται για τα εξωσκηνικά γεγονότα και τον τρόπο με τον οποίο η τριπλή χρονική διάσταση ενσωματώνεται στην παροντική δραματική αφήγηση. Στο δεύτερο κεφάλαιο («Ανατρέποντας τις προσδοκίες: εξωσκηνική αφήγηση, αγγελικές ρήσεις και το ανοιχτό τέλος του έργου») εξετάζεται το δεύτερο μέρος της τραγωδίας, σημαντικότερο χαρακτηριστικό του οποίου είναι οι ανατροπές των αφηγηματικών προσδοκιών. Στο τρίτο κεφάλαιο («Διακειμενικότητα») μελετάται η διακειμενικότητα και επιχειρείται η αφηγηματολογική τοποθέτηση των Φοινισσών σε ένα ευρύτερο διακειμενικό πλαίσιο. Τέλος, στο τέταρτο κεφάλαιο («Χώρος») εξετάζεται η έννοια του χώρου στο δράμα και προτείνεται μια αφηγηματική «χαρτογράφηση» των Φοινισσών.
Μέθοδοι και αλγόριθμοι επεξεργασίας εικόνας για την ακριβή ανίχνευση πρωτεϊνικών κηλίδων (spots) σε πήκτωμα δισδιάστατης ηλεκτροφόρησης
Authors: Τσακανίκας Παναγιώτης
Published: January 2014

Η διατριβή αυτή στοχεύει στην ανάπτυξη πρωτότυπων μεθόδων ανάλυσης εικόνας για τη βελτίωση της ακρίβειας ανίχνευσης και ποσοτικοποίησης πρωτεϊνικών κηλίδων σε πρωτεομικές εικόνες δισδιάστατης ηλεκτροφόρησης (2DGE). Η ανάλυση εικόνων πρωτεομικής παραμένει δύσκολη λόγω της μεγάλης ποικιλίας του προφίλ έκφρασης των κηλίδων που αυτές απεικονίζουν. Σήμερα για να παραχθούν αποδεκτά αποτελέσματα χρειάζονται ώρες χειρωνακτικής εργασίας ανά εικόνα. Ξεκινώντας με την υποβάθμιση του θορύβου, που επηρεάζει πολύ τα επόμενα στάδια της ανάλυσης, αναπτύχθηκε πρωτότυπη μέθοδος αποθορυβοποίησης (denoising) με χρήση του μετασχηματισμού Contourlet. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης έδειξαν ότι βελτιώνει σημαντικά τη σηματοθορυβική σχέση (SNR) και μειώνει τις παραμορφώσεις σε σχέση με προηγούμενες μεθόδους βασισμένες σε τεχνικές βασισμένες στα κυματίδια (wavelets). Στην συνέχεια αναπτύχθηκε πρωτότυπη μέθοδος, βασισμένη στα ενεργά περιγράμματα χωρίς ακμές (Active Contours without Edges), για τον διαχωρισμό περιοχών που περιέχουν κηλίδες από αυτές του φόντου. Η απομόνωση περιοχών ενδιαφέροντος αποδείχθηκε ότι είναι πολύ αξιόπιστη ακόμα και σε περιοχές με κηλίδες χαμηλής έντασης (faint spots). Τέλος, με χρήση κατάλληλα τροποποιημένων, μη επιτηρήσιμων μεθόδων μηχανικής μάθησης ανιχνεύονται οι επιμέρους κηλίδες και εκτιμάται ο όγκος τους. Αρχικά εφαρμόζονται μίξεις μονο-διάστατων μοντέλων Gauss στα ιστογράμματα των εντάσεων των εικονοστοιχείων, ώστε να απομακρυνθεί το παραμένον τοπικό φόντο. Τα εναπομείναντα εικονοστοιχεία θεωρούνται κατόπιν ως γεννήτριες μοριακών δεδομένων, μια διαδικασία ανάστροφης μηχανικής (από τα εικονοστοιχεία πίσω στις κατανομές των μορίων των πρωτεϊνών). Αυτές τις κατανομές προσπαθούμε κατόπιν να απο-μείξουμε (unmix) με αυτόματη προσαρμογή δισδιάστατων Gaussian μοντέλων. Αυτή η πρωτοποριακή τεχνική (που δεν έχει χρησιμοποιηθεί για την ανάλυση εικόνας στη βιβλιογραφία) είναι πλήρως συμβατή με την φυσική σημασία της «δημιουργίας» τοπικών συγκεντρώσεων μορίων των πρωτεϊνών, όπως ακριβώς γίνεται με τη χωροθέτηση των πρωτεϊνών στα πηκτώματα κατά τη δισδιάστατη ηλεκτροφόρηση, και πριν αυτά σκαναριστούν για να προκύψουν οι προς ανάλυση εικόνες. Αποδεικνύεται (με χρήση πολλών πραγματικών και συνθετικών εικόνων) ότι η μέθοδος βελτιώνει σημαντικά την ακρίβεια ανίχνευσης και ποσοτικοποίησης των κηλίδων. Τέλος, η όλη αναπτυχθείσα μέθοδος είναι απολύτως αυτοματοποιημένη και δεν απαιτεί επαναπροσδιορισμό παραμέτρων κάθε φορά που αναλύεται μια νέα εικόνα.
Εξατομίκευση επερωτήσεων σύμφωνα με τις προτιμήσεις του χρήστη
Authors: Κούτρικα Γεωργία
Published: January 2014

Η παρούσα διατριβή πραγματεύεται την Εξατομίκευση Ερωτήσεων, μία διαδικασία δυναμικού εμπλουτισμού μίας ερώτησης με προτιμήσεις που είναι αποθηκευμένες στο προφίλ ενός χρήστη με στόχο τη δημιουργία μίας μικρότερης επιλεκτικής απάντησης προσαρμοσμένης στο συγκεκριμένο χρήστη. Η διατριβή προτείνει ένα μοντέλο το οποίο παρέχει ένα σύντομο και περιεκτικό τρόπο περιγραφής ποικίλλων προτιμήσεων, άμεσα συνδεδεμένο με τη διαδικασία εξατομίκευσης επερωτήσεων. Συγκεκριμένα, μία προτίμηση αποθηκεύεται ως ένας βαθμός ενδιαφέροντος σε μία ατομική συνθήκη συνένωσης ή επιλογής. Ο βαθμός ενδιαφέροντος εκφράζει τη σημασία που αποδίδει το συγκεκριμένο άτομο στην εισαγωγή της σχετικής συνθήκης σε μία επερώτηση. Δοθείσης μίας ερώτησης, η διατριβή προτείνει ένα πλαίσιο εξατομίκευσης σύμφωνα με το οποίο τα εξατομικευμένα αποτελέσματα ικανοποιούν τουλάχιστον L από τις Κ καλύτερες προτιμήσεις του χρήστη που είναι σχετικές με τη δοθείσα επερώτηση. Ο προσδιορισμός των παραμέτρων Κ και L γίνεται με τη βοήθεια ποικίλλων κριτηρίων. Τα αποτελέσματα είναι βαθμολογημένα και διατεταγμένα με βάση το βαθμό ενδιαφέροντος, ο οποίος υπολογίζεται λαμβάνοντας υπόψη ποιες L από τις K προτιμήσεις ικανοποιούνται. Η επιλογή προτιμήσεων από ένα δομημένο προφίλ μοντελοποιείται ως ένα πρόβλημα υπολογισμού σε γράφο και προτείνονται αλγόριθμοι που βρίσκουν τις Κ καλύτερες προτιμήσεις ενός χρήστη που είναι σχετικές με μία επερώτηση πραγματοποιώντας κατά-βέλτιστο διάσχιση του γράφου που αντιστοιχεί στο προφίλ του. Η δημιουργία της εξατομικευμένης απάντησης που θα ικανοποιεί τουλάχιστον L από τις Κ-καλύτερες προτιμήσεις του χρήστη μπορεί να γίνει ενσωματώνοντας τις επιλεγμένες προτιμήσεις στη δοθείσα ερώτηση και εκτελώντας την εξατομικευμένη ερώτηση που προκύπτει. Η διατριβή προτείνει διαφορετικούς τρόπους μετασχηματισμού της αρχικής επερώτησης και παρουσιάζει ένα αλγόριθμο που επιτρέπει τη σταδιακή ανάκτηση εξατομικευμένων αποτελεσμάτων. Η διατριβή γενικεύει την εξατομίκευση ερωτήσεων σε ένα πρόβλημα βελτιστοποίησης υπό περιορισμούς, όπου οι περιορισμοί αφορούν στον χρόνο εκτέλεσης της εξατομικευμένης ερώτησης και στο πλήθος των αποτελεσμάτων. Αυτή είναι και η πρώτη ρεαλιστική προσέγγιση σε πρόβλημα εξατομίκευσης που λαμβάνει υπόψη παραμέτρους και συνθήκες που ισχύουν σε πραγματικό χρόνο για να επιστρέψει εξατομικευμένα αποτελέσματα. Η εξατομίκευση υπό περιορισμούς μοντελοποιείται ως ένα πρόβλημα αναζήτησης σε χώρο καταστάσεων. Κάθε εξατομικευμένη ερώτηση που είναι μια πιθανή λύση στο πρόβλημα είναι μία κατάσταση σε ένα χώρο (ένας κόμβος σε ένα γράφο), και χαρακτηρίζεται από βαθμό ενδιαφέροντος, χρόνο εκτέλεσης, και μέγεθος απάντησης. Οι μεταβάσεις (ακμές) διευθετούν τις καταστάσεις σε μερικές διατάξεις με βάση τις προαναφερθείσες παραμέτρους. Προτείνονται και συγκρίνονται αλγόριθμοι αναζήτησης στον χώρο καταστάσεων, οι οποίοι εκμεταλλεύονται τις μερικές διατάξεις για την αποδοτική επίλυση τέτοιων προβλημάτων εξατομίκευσης
Los tiempos del pasado del indicativo en espanol y en griego moderno
Authors: Λεονταρίδη Ελένη
Published: January 2014

Στόχος αυτής της εργασίας ήταν η σύγκριση των παρελθοντικών χρόνων της Οριστικής στα Ισπανικά και τα Νέα Ελληνικά. Ως βάση της ανάλυσης χρησιμοποιήθηκε το Διανυσματικό Μοντέλο της Χρονικότητας, όπως αναπτύχθηκε αρχικά από τον Rojo το 1974 και εξελίχθηκε από τους Rojo & Veiga το 1999 στην «Περιγραφική Γραμματικής της Ισπανικής Γλώσσας» ("Gramatica Descriptiva de la Lengua Espanola") της Ισπανικής Βασιλικής Ακαδημίας (RAE). Υπό αυτό το πρίσμα, διαπιστώσαμε ότι η Χρονικότητα, μαζί με τις γενικές κατηγορίες της Χρονικής Μετατόπισης, δύναται να εξηγήσει όλες τις χρήσεις των ρηματικών χρόνων και στις δύο γλώσσες. Έτσι, καταγράψαμε σημαντικές αντιστοιχίες ανάμεσα στα δύο παραδείγματα (τόσον όσον αφορά τις ορθές όσο και τις μετατοπισμένες χρήσεις των χρόνων), ενώ οι μεγαλύτερες αποκλίσεις καταγράφονται στο πεδίο του Παρακειμένου, εξαιτίας της ασύμμετρης σημασίας που αποδίδεται στην κατηγορία του γραμματικού ποιού ενεργείας στις δύο γλώσσες.
Έλεγχος ασφάλειας και διαχείριση συστημάτων ραδιοεπικοινωνιών
Authors: Νάνος Απόστολος
Published: January 2014

Η ανάπτυξη των ασύρματων επικοινωνιών οδηγεί στην εγκατάσταση ολοένα και πυκνότερων ασύρματων δικτύων. Παράλληλα αυξάνεται και η ανησυχία για τους πιθανούς κινδύνους από την έκθεση στην ακτινοβολία των κεντρικών σημείων πρόσβασης αυτών των δικτύων. Tα τελευταία χρόνια αναπτύσσονται διάφορες μέθοδοι για τον ακριβή και γρήγορο υπολογισμό του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου στη γειτονία τέτοιων εγκαταστάσεων. Στη διατριβή αυτή μελετάται το κοντινό πεδίο κεραιών ανακλαστήρα και σταθμών βάσης κινητής τηλεφωνίας. Αρχικά περιγράφονται τα χαρακτηριστικά του κοντινού πεδίου κεραιών ανοίγματος κυκλικής και ελλειπτικής διατομής μεγάλων ηλεκτρικά διαστάσεων. Ακολούθως δίνεται μία προσεγγιστική γρήγορη μέθοδος για την εκτίμηση του κοντινού τους πεδίου. Η μέθοδος στηρίζεται στον προσδιορισμό μίας ισοδύναμης κεραίας ανοίγματος όμοιου σχήματος με τη μελετώμενη, αλλά με μικρότερες διαστάσεις και με ίσα ανοίγματα μισής ισχύος στα δύο κύρια επίπεδα του διαγράμματος ακτινοβολίας. Η ισοδύναμη κεραία έχει ομοιόμορφη εξώθηση, ώστε το πεδίο της να υπολογίζεται ταχύτατα με ημιαναλυτικές μεθόδους. Η ορθότητα του μοντέλου επιβεβαιώνεται με την παρουσίαση διαγραμμάτων ισοεντατικών στα δύο κύρια επίπεδα στον κοντινό χώρο. Η ίδια μέθοδος εφαρμόζεται ακολούθως με τροποποιημένη μορφή σε κεραίες μικρότερων ηλεκτρικά διαστάσεων, όπως αυτές των σταθμών βάσης κινητής τηλεφωνίας. Προκειμένου να επιτευχθεί ικανοποιητικότερη ακρίβεια, αλλά και εξαιτίας της γεωμετρική τους διαίρεσης σε στοιχειώδεις κυψελίδες, οι κεραίες αναλύονται σε διακριτά κέντρα ακτινοβολίας. Αυτό κρίθηκε απαραίτητο, καθώς τα διαγράμματα ακτινοβολίας έχουν φαρδύτερο κύριο λοβό και υψηλότερους πλευρικούς. Για κάθε διακριτό κέντρο υπολογίζεται μία ισοδύναμη κεραία ανοίγματος, χρησιμοποιώντας και πάλι ως κριτήριο της εξίσωση των ανοιγμάτων ημίσειας ισχύος. Δείχνεται επίσης πως οι λοβοί μακρινού πεδίου προκύπτουν από τη συμβολή των σωλήνων ροής ενέργειας του κοντινού χώρου. Η μέθοδος εφαρμόζεται σε μία πραγματική κεραία σταθμού βάσης (Powerwave 7721.00) και τα αποτελέσματα συγκρίνονται με τη λύση της Μεθόδου των Ροπών και με μετρήσεις. Τέλος δίνονται αποτελέσματα από την προσομοίωση της εκτίμησης του πεδίου σταθμών βάσης κινητής τηλεφωνίας χρησιμοποιώντας ως αισθητήρες πρόμπες από ένα και δύο ομόκεντρα κάθετα δίπολα. Εξάγονται συμπεράσματα όσον αφορά το μέγιστο επιτρεπόμενο μήκος των χρησιμοποιούμενων δίπολων και το βέλτιστο τρόπο συνδυασμού των ρευμάτων αυτών, ώστε να επιτευχθεί η πιο αξιόπιστη εκτίμηση του πεδίου στον κοντινό χώρο.
Υπολογιστική γεωμετρία με εφαρμογές σε συστήματα GIS και CAD
Authors: Κοσμάς Οδυσσέας
Published: January 2014

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή μελετήθηκαν ενδιαφέροντα ανοιχτά προβλήματα τα οποία εμπίπτουν στο χώρο επικάλυψης του πεδίου έρευνας της Υπολογιστικής και Διακριτής Γεωμετρίας με τις παρεμφερείς επιστήμες. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο σχεδιασμό ευέλικτων και λειτουργικών αλγορίθμων για την επίλυση σύγχρονων προβλημάτων διαφόρισης, ολοκλήρωσης και διακριτής βελτιστοποίησης που εμφανίζονται κυρίως στο ερευνητικό χώρο των φυσικών επιστημών, των Μαθηματικών και της Πληροφορικής. Στην πρόβλημα της διακριτής παραγώγισης αναπτύχθηκε μια νέα μέθοδος παρεμβολής η οποία στηρίζεται στη χρήση ειδικά σχεδιασμένων πυρήνων διαφόρισης οι οποίοι διευκολύνουν την αριθμητική παραγώγιση. Η εφαρμογή της σε μετρούμενα φάσματα με κορυφές μικρής στατιστικής έδειξε ότι η διαδικασία ανέλιξης καθίσταται περισσότερο ακριβής ακόμα και σε φάσματα αρκετά χαμηλής ποιότητας. Στο πρόβλημα της διακριτής βελτιστοποίησης, αναπτύχθηκε ένας αποδοτικός και λειτουργικός αλγόριθμος ο οποίος στηρίζεται στην τεχνική της θερμικής ανόπτυσης κατά την διαδικασία αναζήτησης της βέλτιστης λύσης. Η εφαρμογή του στον υπολογισμό της βέλτιστης πορείας ενός πλοίου μέσω της ελαχιστοποίησης της συνάρτησης κόστους έδειξε ότι η διαδικασία αναζήτησης επιταχύνεται θεωρώντας ένα κεντρικό αποτέλεσμα το οποίο δίνει την δυνατότητα να λάβουμε υπόψη μόνο μεταβολές της αρχικής πορείας οι οποίες είναι παράλληλες ή αντιπαράλληλες προς την κατεύθυνση του πεδίου κύματος. Τα πλεονεκτήματα του προτεινόμενου αλγορίθμου καταδεικνύονται συγκρίνοντας την προκύπτουσα πορεία με εκείνες που υπολογίστηκαν από εξαντλητικούς και χρονοβόρους γενετικούς αλγορίθμους. Σχεδιάστηκε επίσης ένας εξελικτικός υβριδικός αλγόριθμος ο οποίος στηρίζεται σε γενετικές τεχνικές για την επίλυση προβλημάτων βέλτιστης πορείας πλοίου, μέθοδος την οποία επιβάλλει ο αρκετά πολύπλοκος χώρος των υποψήφιων λύσεων. Το μεγάλο πλήθος των δεσμών οδηγεί στην ανάπτυξη ενός παράλληλου συστήματος παραγωγής λύσης σε ρεαλιστικούς χρόνους και ολοκλήρωσης της μεθόδου σε ένα λειτουργικό συμβουλευτικό σύστημα. Για το πρόβλημα της αριθμητικής ολοκλήρωσης, στα πλαίσια της θεωρίας των διακριτών μεταβολών κατασκευάστηκαν τεχνικές οι οποίες διατηρούν σημαντικές συμμετρίες του προβλήματος και είναι εξαιρετικά αποτελεσματικές σε ολοκληρώσεις μακράς περιόδου. Ταυτόχρονα τους διακρίνει μεγάλη ακρίβεια στην εκτίμηση της λύσης. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η συνεισφορά της παρούσας έρευνας στην ανάπτυξη, για πρώτη φορά, μεθόδου τοπικής προσαρμογής, η οποία είναι συνεπής με τη θεωρία μεταβολών χωρίς την ανάγκη προσδιορισμού χρονοβόρων και πολύπλοκων εκτιμήσεων του ολοκληρώματος δράσης. Τούτο απλουστεύει δραματικά την εφαρμογή της μεθόδου και βελτιώνει σημαντικά την ενεργειακή συμπεριφορά των υπό ολοκλήρωση συστημάτων.