Επίδραση δίαιτας ανεπαρκούς σε χολίνη σε θήλεις επίμυες και τα νεογνά τους
Authors: Καμπάς Νικόλαος 
Published: August 2021

Η χολίνη και οι μεταβολίτες της είναι απαραίτητα συστατικά για την δομική και λειτουργική ακεραιότητα των κυτταρικών μεμβρανών και την κυτταρική επικοινωνία,. Επιπλέον η χολίνη επηρεάζει άμεσα διάφορες λειτουργικές διαδικασίες, μεταξύ των οποίων και την μεταφορά και τον μεταβολισμό των λιπιδίων ενώ, συμμετέχει και στην αναπαραγωγική διαδικασία. Η μελέτη αυτή είναι πειραματική μελέτη του ήπατος και των ωοθηκών ενηλίκων θήλεων επιμύων και του ήπατος νεογνών που εξετέθησαν ενδομήτρια σε ανεπαρκή σε χολίνη δίαιτα (CDd), την οποία και εξακολούθησαν μετά τον απογαλακτισμό. Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η μελέτη της επίδρασης δίαιτας ανεπαρκούς σε χολίνη (ομάδα CDD) σε σύγκριση με ισορροπημένη δίαιτα (ομάδα ND) α) στην ικανότητα αναπαραγωγής ενηλίκων επιμύων και β) στο ήπαρ ενηλίκων και νεογνών επιμύων προερχομένων από μητέρες υπό δίαιτα ελλιπή σε χολίνη. (εκτίμηση των ηπατικών βλαβών, μακροσκοπικά, μικροσκοπικά και βιοχημικά και η συσχέτιση με δείκτες κυτταρικού κύκλου) γ) έλεγχος της αναστρεψιμότητας των βλαβών. Πειραματόζωα και μέθοδος: Θήλεις επίμυες ράτσας Wistar χωρίσθηκαν σε δύο ομάδες: ομάδα ελέγχου (ND) που έλαβε φυσιολογική τροφή (Nd) και ομάδα μελέτης (CDD), η οποία έλαβε ειδική τροφή ελλιπή σε χολίνη (CDd). Μετά τον εγκλιματισμό και οι δύο ομάδες έλαβαν την προκαθορισμένη δίαιτα επί 6 εβδομάδες πριν την σύζευξη. Οι έγκυες επίμυς συνέχισαν την ίδια δίαιτα για ακόμη 6 εβδομάδες. Στους ενήλικες μελετήθηκαν: α) βάρος σώματος, β) αναπαραγωγική ικανότητα (κολπικό επίχρισμα, αριθμός κυήσεων, μορφολογία ωοθηκών γ) επίπεδα AST,ALT,ALP ορρού, δ) οι ιστοπαθολογικές μεταβολές του ήπατος (βαθμός λίπωσης). Στα νεογνά, ο διαχωρισμός ήταν ίδιος με αυτόν των μητέρων τους, ανάλογα με την τροφή σε ομάδα ND και μάδα CDD Στους απογόνους μελετήθηκαν: α)Επίπεδα AST,ALT,ALP ορρού, β) οι ιστοπαθολογικές μεταβολές του ήπατος (βαθμός λίπωσης). και γ)δείκτες κυτταρικού πολλαπλασιασμού (κυκλίνες: D1,E,A,B, Cdkls: pl6, p21, p27 και το PCNA). Αποτελέσματα: Ενήλικες: 1) σταδιακή αύξηση του βάρους και στις δύο ομάδες με μεγαλύτερο βάρος στην ομάδα CDD στο 1 μήνα και στους 3 1/2 μήνες uπό CDd. 2) δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στην αναπαραγωγική ικανότητα. 3) Στις 12 εβδομάδες παρατηρήθηκε στην ομάδα CDD αύξηση των AST και ALT (p<.05), ενώ δεν βρέθηκε διαφορά στην ALP. 4) Η λίπωση ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα CDD στις 6 και 12 εβδομάδες. Στην 12η εβδομάδα (απογαλακτισμός), η διαφορά είναι στατιστικά σημαντική (p<.0001). Νεογνά: 1) το βάρος ήταν μεγαλύτερο στην ομάδα CDD. 2) Η ALT και η AST παρουσίασαν στην ομάδα CDD μια αύξηση κατά την 6η εβδομάδα ζωής με επαναφορά στα φυσιολογικά επίπεδα περί την 13η εβδομάδα. Η ALP δεν είχε διαφορές. 3) Λίπωση εμφανίσθηκε και στις 2 ομάδες ND και CDD 3 εβδομάδες μετά το πέρας του απογαλακτισμού. Η λίπωση ήταν μεγαλύτερη στην ομάδα CDD σε σύγκριση με την ομάδα ND. Αποκατάσταση της ηπατικής μορφολογίας επήλθε στην ομάδα ND περί την 10η εβδομάδα, ενώ η ομάδα CDD περί την 13η εβδομάδα. Χορήγηση φυσιολογικής δίαιτας στα νεογνά που προήρχοντο από μητέρες υπό CDd, μετά τον απογαλακτισμό, επιτάχυνε την αποκατάσταση της ηπατικής βλάβης ενώ αντίθετα χορήγηση CDd σε νεογνά που προήρχοντο από μητέρες υπό Nd, μετά τον απογαλακτισμό, εμφάνισαν αύξηση της λίπωσης. 4) Οι κυκλίνες A και Β δεν παρουσίασαν καμία μεταβολή και στις δύο ομάδες. Οι κυτταροπλασματικές κυκλίνες D1 και Ε μειώθηκαν κατά την 6η εβδομάδα ζωής και στις δύο ομάδες. Αντίθετα στην ομάδα CDD παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση των πυρηνικών D1 (p<.0001) και Ε κατά την 6η εβδ. με μείωση περί την 10η εβδ. Η ανασταλτική πρωτεΐνη του κυτταρικού κύκλου p16 ήταν σημαντικά αυξημένη την 6η εβδ., και στις δύο ομάδες και μειώθηκε την 10η εβδ. Η ανασταλτική πρωτεΐνη p21 εκφράστηκε σε υψηλά επίπεδα την 3η εβδ. και επίσης μειώθηκε σημαντικά από την 6η εβδ., και στις δύο ομάδες. Το PCNA αυξήθηκε σημαντικά την 6η εβδ., στην ομάδα CDD (p<.0001). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα μας καταδεικνύουν ότι: α) Η έλλειψη χολίνης, κυρίως κατά την κύηση και την γαλουχία, επιφέρει σημαντικές επιπτώσεις στην μορφολογία και λειτουργία του ήπατος. β) Ο θηλασμός ασκεί μια προστατευτική δράση, δ) Η ηπατική βλάβη νεογνών εκτεθειμένων ενδομήτρια και κατά το θηλασμό σε δίαιτα ελλιπή σε χολίνη, αναστρέφεται, τουλάχιστον σε μορφολογικό επίπεδο με την χορήγηση ισορροπημένης δίαιτας, ε) παρατηρείται αυξημένη έκφραση των κυκλινών με των αντιστοίχων αναστολέων τους κυρίως της G1 φάσης του κυτταρικού κύκλου καθώς επίσης του PCNA.