bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Actuarial models in demography
Authors: Μποζίκας Απόστολος
Published: September 2021

Τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση του προσδόκιμου ζωής στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Η αλλαγή αυτή οφείλεται κυρίως στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και στην ανάπτυξη της ιατρικής επιστήμης. Κατά συνέπεια, ένα σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα προκύπτει από τον αυξανόμενο αριθμό των ηλικιωμένων σε συνδυασμό με το χαμηλά ποσοστά γονιμότητας. Η γήρανση του πληθυσμού δημιουργεί ένα επιπλέον κόστος για τους ασφαλιστές ζωής και τους παρόχους συντάξεων. Στο πλαίσιο αυτό, η ανάπτυξη αποτελεσματικών μεθόδων για τη μοντελοποίηση και πρόβλεψη των ποσοστών θνησιμότητας ενός πληθυσμού αποτελεί βασική πρόκληση για τους αναλογιστές και τους δημογράφους. H παρούσα διατριβή προτείνει νέες τεχνικές πρόβλεψης θνησιμότητας, χρησιμοποιώντας αναλογιστικές μεθόδους μοντελοποίησης από τη θεωρία αξιοπιστίας χαρτοφυλακίου, με σκοπό τη συμβολή τους σε πιο ακριβείς δημογραφικές προβολές. Πριν παρουσιάσουμε τις μεθόδους αυτές, αρχικά εξετάζουμε τις υπάρχουσες τεχνικές μοντελοποίησης. Τα ελληνικά δεδομένα προσαρμόζονται στα κυριότερα μοντέλα θνησιμότητας, τα οποία υπόκεινται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο μελέτης μοντέλων ηλικίας-περιόδου-γενεάς. Η καταλληλότητα προσαρμογής του κάθε μοντέλου αξιολογήθηκε διεξοδικά, ενώ τα αποτελέσματα των προβλέψεων για τα δυο φύλλα αποτυπώνονται και ως προς την τιμολόγηση ασφαλιστικών προϊόντων. Στη συνέχεια, προτείνουμε ένα μοντέλο παλινδρόμησης αξιοπιστίας με τυχαίους συντελεστές για τη μοντελοποίηση και την πρόβλεψη θνησιμότητας πληθυσμών με περιορισμένο αριθμό δεδομένων. Τα αποτελέσματα του μοντέλου πάνω στα ελληνικά δεδομένα έδειξαν ότι η χρήση μεθόδων αξιοπιστίας συμβάλλει σε ακριβέστερες προβλέψεις, σε σύγκριση με εκείνες που προκύπτουν από τα μοντέλα Lee & Carter (1992) και Cairns et al. (2006). Στη συνέχεια, το μοντέλο παλινδρόμησης αξιοπιστίας χαρτοφυλακίου επεκτείνεται σε ένα ιεραρχικό μοντέλο παλινδρόμησης χαρτοφυλακίου για τη μοντελοποίηση δεδομένων θνησιμότητας πολλών πληθυσμών σε ιεραρχική μορφή. Οι προβλέψεις μεταξύ του ιεραρχικού μοντέλου, του μοντέλου Lee-Carter και δύο επεκτάσεων του μοντέλου Lee-Carter για πολλαπλούς πληθυσμούς συγκρίνονται ανά φύλο, για τρεις χώρες της Βόρειας Ευρώπης (Ιρλανδία, Νορβηγία και Φινλανδία). Τα αποτελέσματα των προβλέψεων δείχνουν ότι η προτεινόμενη μέθοδος οδηγεί σε πιο ακριβείς προβλέψεις. Τέλος, παρουσιάζουμε μια μέθοδο τροποποίησης του μοντέλου Lee-Carter, μέσω της θεωρίας αξιοπιστίας χαρτοφυλακίου, ειδικά σχεδιασμένη για τη μοντελοποίηση της θνησιμότητας μεταξύ πολλαπλών πληθυσμών. Διαφορετικά από τη βασική μεθοδολογία Lee-Carter, όπου η παράμετρος περιόδου ακολουθεί ένα κατάλληλο μοντέλο χρονολογικών σειρών, στην προτεινόμενη μέθοδο, η θνησιμότητα εκτιμάται βάσει της μεθόδου αξιοπιστίας σταυρωτής ταξινόμησης. Οι προβλέψεις μεταξύ του προτεινόμενου μοντέλου, του μοντέλου Lee-Carter και δύο επεκτάσεων του μοντέλου Lee-Carter για πολλαπλούς πληθυσμούς συγκρίνονται ανά φύλο, για τα δεδομένα τριών ανεπτυγμένων χωρών (Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ και Ιαπωνία). Τα αποτελέσματα των προβλέψεων δείχνουν ότι το προτεινόμενο μοντέλο συμβάλλει σε πιο ακριβείς προβλέψεις.
Για μια μεταφυσική της ηθικής
Authors: Τσεβρένη Μαγδαληνή
Published: September 2021

Σε αυτή τη διδακτορική διατριβή εξετάζουμε διαστάσεις της βούλησης και της ελευθερίας στο πλαίσιο αρετολογικών, ευδαιμονιστικών θεωριών με σκοπό την ανάδειξη μιας ευρείας έννοιας της βούλησης ως ιδιότητας της ψυχής, πριν από τον χωρισμό της με τη διάνοια. Αναδεικνύεται η έννοια της libero arbitrio, της ιδιότητας που μεσολαβεί μεταξύ διάνοιας και βούλησης, που ενώνει κρίση και επιθυμία. Η μέθοδος που χρησιμοποιείται αποκαλείται εδώ μεταφυσική και ακολουθεί δύο διαφορετικούς τρόπους: κινείται γύρω από το αντικείμενο, εξαρτάται από την οπτική και χρησιμοποιεί τους όρους και τα σύμβολα του ίδιου του αντικειμένου• ύστερα, εισέρχεται εντός του αντικειμένου και χρησιμοποιεί τις ίδιες τις έννοιες ανεξάρτητα από κάθε όρο εποπτείας. Ο προνομιακός τόπος που καλύπτει τις προϋποθέσεις αυτής της διερεύνησης είναι ο πρώιμος Μεσαίωνας, από όπου και επιλέγονται κείμενα πρακτικής φιλοσοφίας τριών στοχαστών: του Αυγουστίνου, του Άνσελμου του Καντέρμπερι και του Πέτρου Αβελάρδου, καλύπτοντας χρονικά το διάστημα από τον 4ο ώς τον 12ο αιώνα. Παρουσιάζεται το γενικότερο θεωρητικό πλαίσιο εντός του οποίου ανέπτυξαν οι τρεις στοχαστές τις θεωρίες τους, επιλέγονται συγκεκριμένα κείμενα, τα οποία εξετάζονται αναλυτικά, κριτικά και συνθετικά, ενώ με τη διάκριση και την ανάδειξη μίας έννοιας κεντρικής στο έργο κάθε στοχαστή (αγάπη, ορθότητα, υπόσχεση) ανασυγκροτείται η οπτική του. Στη συνέχεια, διερευνάται η σχέση δύναμης-ενέργειας στην πρακτική θεώρηση του κάθε στοχαστή, αναδεικνύονται δυναμικοί και στατικοί όροι, και περιγράφεται με έναν διαφορετικό τρόπο η ηθική πραγματικότητα. Έχουμε έτσι, τελικά, μια συγχρονική και διαχρονική πορεία για τις έννοιες της ελευθερίας και της βούλησης, περιγράφοντας την ηθική πραγματικότητα από την οπτική της βούλησης.
Σχεδιασμός και εφαρμογή πολιτισμικά προσαρμοσμένων προγραμμάτων εξ αποστάσεως εκπαίδευσης για ενήλικες πρόσφυγες
Authors: Αποστολίδου Άννα
Published: September 2021

Η διατριβή πραγματεύεται τα επιστημονικά, παιδαγωγικά και τεχνολογικά ζητήματα που ανακύπτουν στη διαδικασία ανάπτυξης ενός μοντέλου για αξιόπιστη προσαρμογή υπάρχοντος εκπαιδευτικού περιεχομένου που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες ενήλικων προσφύγων σε πλαίσιο εξ αποστάσεως μάθησης. Λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές κοινωνικές συνθήκες του πληθυσμού-στόχου, εξετάζει τις πολιτισμικές, τεχνολογικές και σχεδιαστικές παραμέτρους που υπεισέρχονται στον σχεδιασμό και τη διάρθρωση εξ αποστάσεως προγραμμάτων σπουδών για άτομα με προσφυγικό υπόβαθρο και προτείνει προσεγγίσεις προσαρμογής του εκπαιδευτικού υλικού και υιοθέτησης καινοτόμων υποστηρικτικών πρακτικών για την ενσωμάτωση και παραμονή των εκπαιδευόμενων στην εξ αποστάσεως τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ευρώπη.Η συγκρότηση του μοντέλου CAROL (Cultural Adaptation for Refugee Online Learning), το οποίο προκύπτει από τη συγκεκριμένη έρευνα, στηρίχθηκε σε μεθοδολογία ποιοτικής μελέτης που περιλαμβάνει: α) την ανάπτυξη πρότυπου εκπαιδευτικού υλικού και ψηφιακού περιβάλλοντος σε δύο γλώσσες (αραβικά και φαρσί)∙ β) την εκπαιδευτική εφαρμογή σε επιλεγμένο δείγμα ενήλικων προσφύγων∙ και γ) την εις βάθος ποιοτική διερεύνηση και αποτίμηση των παραμέτρων σχεδιασμού και εφαρμογής του πολιτισμικά προσαρμοσμένου προγράμματος σπουδών. Η προσέγγιση της μελέτης επιχειρεί έναν συγκερασμό του πρίσματος της κοινωνικής ανθρωπολογίας και της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, τόσο σε επιστημολογικό όσο και σε μεθοδολογικό επίπεδο. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν προσφέρουν μια σειρά από καίριες παρατηρήσεις για την εφαρμογή του συγκεκριμένου μοντέλου και άλλων παρόμοιων προσεγγίσεων στην εκπαίδευση ενηλίκων προσφύγων.
Αξιολόγηση δραστικότητας νανοσωματιδίων έναντι πολυανθεκτικών βακτηρίων
Authors: Μηλιώτης Γεώργιος
Published: September 2021

Η υψηλή συχνότητα λοιμώξεων από πολυανθεκτικά στελέχη διαφόρων παθογόνων μικρο-οργανισμών, κυρίως σε νοσοκομειακούς ασθενείς, έχει διεθνώς αναγνωριστεί ως ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα δημόσιας υγείας. Οι κύριες κατευθύνσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος είναι α) ο πολυεπίπεδος περιορισμός της διασποράς των ανθεκτικών στελεχών και β) η ανάπτυξη νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων. Μεταξύ των τελευταίων έχει προταθεί και η χρήση νανοφορέων βασισμένων σε κυκλοδεξτρίνες για τη στοχευμένη μεταφορά των αντιβιοτικών στις εστίες λοίμωξης (βελτίωση φαρμακοκινητικών ιδιοτήτων) καθώς και την προστασία τους από τους μηχανισμούς αντοχής. Επιπλέον, ειδικά διαμορφωμένα και ελεύθερα αντιβιοτικών νανοσωματίδια θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν είτε ως άμεσοι αντιμικροβιακοί παράγοντες είτε έμμεσα ως καταστολείς σημαντικών μηχανισμών αντοχής. Στην παρούσα εργασία μελετήθηκαν φυσικά και τεχνητά νανοσωματιδία και κυκλοδεξτρίνες είτε ως φορείς των κλινικά διαθέσιμων αντιμικροβιακών ουσιών είτε ως άμεσοι αντιμικροβιακοί παράγοντες, είτε ως έμμεσοι καταστέλλοντας σημαντικούς και κύριους μηχανισμούς αντοχής. Η θετικά φορτισμένη οκτάκις (6-(2-αμινομθυλίο)-6-δεόξυ)-γ-κυκλοδεξτρίνη (γ-Cys), παραγωγής του Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. Δημόκριτος (Ελλάδα), εμφανίστηκε να σχηματίζει ισχυρά σύμπλοκα με την πενικιλλίνη οξακιλλίνη, προστατεύοντας την μερικώς από την από την καρβαπενεμάση Οxa-1, μειώνοντας την ταχύτητα υδρόλυσής της σε πειράματα φωτομετρίας. Ιn-vitro, εμφάνισε ένα επιθυμητό τοξικολογικό προφίλ, καθώς δεν παρουσιάστηκαν σημάδια κυτταροτοξικότητας ακόμα και σε υψηλές συγκεντρώσεις. Τέλος, εξακριβώθηκε η ιδιότητά της να εισέρχεται σε μακροφάγα κύτταρα, μεταφέροντας και αυξάνοντας την ενδοκυττάρια συγκέντρωση του αντιβιοτικού της φορτίου, λειτουργώντας ως νανομεταφορέας του αντιβιοτικού. Eξετάστηκαν επίσης τεχνητές κυκλοδεξτρίνες για την δράση τους ως μόρια αναστολείς κατά διαδεδομένων μηχανισμών αντιμικροβιακής αντοχής όπως οι αντλίες εκροής και οι ΜΒΛ. Οι κυκλοδεξτρίνες AMBnTßCD, παραγωγής της Ιnnovative Biologics (Η.Π.Α.), που περιέχουν 7 θετικά φορτισμένες ομάδες (7+ßCD) μελετήθηκαν ως ανασταλτικοί παράγοντες συστημάτων αντλιών εκροής RND επταπλής συμμετρίας, κλινικών στελεχών Α. baumannii. Σε νανομοριακές συγκεντρώσεις, επανευαισθητοποίησαν, in-vitro, κλινικά στελέχη που εκφράζουν αντλίες RND στην τετρακυκλίνη και σιπροφλοξακίνη. Η δραστικότητα τους αποδείχθηκε τόσο σε πειράματα προσδιορισμού ΜΙC όσο και σε πειράματα προσδιορισμού καμπυλών θανάτωσης όπου το βακτηριακό φορτίο παρουσία της AMBnTßCD μειώθηκε τουλάχιστον 1,5 log10 σε σύγκριση με εκείνο του ελεύθερου αντιβιοτικού μετά από 24 ώρες επώαση. Άλλες κυκλοδεξτρίνες με ποικιλία υποκαταστατών, παραγωγής του Ε.Κ.Ε.Φ.Ε. Δημόκριτος (Ελλάδα), έδειξαν συνεργική δράση με νεώτερα β-λακταμικά αντιβιοτικά σε πειράματα in-vitro, ex-vivo και in-vivo, κατά πολυανθεκτικών Gram-αρνητικών κλινικών στελεχών.
Αξιολόγηση ψηφιακών εκπαιδευτικών εφαρμογών μουσείων
Authors: Κούτσιανου Σοφία
Published: September 2021

Σκοπό της διατριβής αποτελεί η δημιουργία ενός μοντέλου αξιολόγησης εκπαιδευτικών ψηφιακών εφαρμογών μουσείων (ΑΕΨΕΜ) και η συνακόλουθη εφαρμογή του σε επιλεγμένες ψηφιακές εκπαιδευτικές εφαρμογές μουσείων. Απώτερο σκοπό της διατριβής αποτελεί ο έλεγχος της αποτελεσματικότητας και της εγκυρότητας του μοντέλου αξιολογώντας αυτές τις εφαρμογές, προκειμένου να εξαχθούν συγκεκριμένα και αξιοποιήσιμα συμπεράσματα. Στοιχεία και δεδομένα, που με τη σειρά τους οδηγούν στη συγκρότηση καλών πρακτικών και οδηγιών προς εκμετάλλευση από όλους εκείνους, μουσεία, ανθρώπους και φορείς, που συμμετέχουν στη δημιουργία ψηφιακών εκπαιδευτικών εφαρμογών στα μουσεία. Για τον σκοπό αυτό της διατριβής, για τη συγκέντρωση και την οριοθέτηση του δείγματος των προσφερόμενων προς επιλογή και αξιολόγηση εφαρμογών, θεωρήθηκε σκόπιμο να διενεργηθεί έρευνα σε μουσεία της Ελλάδας. Η έρευνα αφορούσε στη διερεύνηση της αξιοποίησης των δυνατοτήτων των Τ.Π.Ε. στην εκπαιδευτική πολιτική των μουσείων και κυρίως στο περιεχόμενο, στο είδος και στη μορφή των Τ.Π.Ε. που οι ψηφιακές εκπαιδευτικές εφαρμογές λαμβάνουν. Αφού οριοθετήθηκε και αποσαφηνίστηκε ο όρος ‘εκπαιδευτική’ από το σύνολο των εκπαιδευτικών εφαρμογών του δείγματος και τη συνακόλουθη ανάλυσή τους προέκυψε η κατηγοριοποίησή τους σε πέντε κατηγορίες, με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ανά κατηγορία, βάσει πέντε κριτηρίων: α) το βαθμό διάδρασης του χρήστη με το μέσο, β) τον τρόπο παρουσίασης και ενορχήστρωσης της πληροφορίας, γ) το είδος των δραστηριοτήτων της εφαρμογής, δ) τη λειτουργία της αφήγησης και το ρόλο του αφηγητή και ε) τον επιδιωκόμενο εκπαιδευτικό στόχο. Από το σύνολο των μουσείων που συγκρότησαν το τελικό δείγμα της έρευνας, επιλέχθηκαν βάσει κριτηρίων πέντε χαρακτηριστικές ψηφιακές εφαρμογές, που αναλύθηκαν, μελετήθηκαν διεξοδικά και συγκρίθηκαν. Τα αποτελέσματα της εφαρμογής του μοντέλου αξιολόγησης στις συγκεκριμένες εφαρμογές απέδειξαν ότι δύναται να εφαρμοστεί σε όλους τους τύπους των ψηφιακών εκπαιδευτικών εφαρμογών μουσείων και να αποτελέσει ένα εύχρηστο εργαλείο αξιολόγησης στα χέρια του εκάστοτε αξιολογητή. Παράλληλα, με αφορμή την ανάλυση του μοντέλου αναδεικνύονται και σχολιάζονται βασικές πτυχές και έννοιες της μουσειακής εμπειρίας όπως η διάδραση, η εξατομίκευση, η συμμετοχικότηκα, η κοινωνικά διάσταση της επίσκεψης και ο συμμετοχικός σχεδιασμός, ενώ παρουσιάζονται και αναλύονται ζητήματα και έννοιες που αφορούν την επιστήμη της μουσειοπαιδαγωγικής, τις μορφές της μάθησης, τις εκπαιδευτικές θεωρίες και την εκπαιδευτική διάσταση των Τ.Π.Ε. γενικότερα. Από τη μεθοδολογία έρευνας για τη συγκρότηση του μοντέλου προέκυψε επίσης ως συμπέρασμα και η αναγκαιότητα συνεχούς ανάπτυξης θεωρητικών πλαισίων, μεθοδολογικών εργαλείων και αναστοχαστικής κριτικής, που θα λαμβάνουν υπόψη τους όχι μόνο τα χαρακτηριστικά και τις συμβάσεις των ψηφιακών τεχνολογιών, αλλά και τις επιστημολογίες των τεχνολογιών, της μουσειολογίας και της μάθησης.
Η εφαρμογή των κλειστών ενοποιημένων νοσηλιών (KEN-DRGS) σε ογκολογικά περιστατικά
Authors: Παναγιωτόπουλος Παναγιώτης
Published: September 2021

Ο βασικός σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση των Κλειστών Ενοποιημένων Νοσήλιων (ΚΕΝ) τα οποία αποτελούν την ελληνική εκδοχή του συστήματος αποζημίωσης DRG, κυρίως μέσα από τη διαδικασία της σύγκρισης των τιμών συγκεκριμένων κωδικών KEN που χρεώθηκαν σε ογκολογικά περιστατικά και ανήκουν επί το πλείστον στην 17η Κύρια Διαγνωστική Κατηγορία των KEN, δηλαδή στις «Νεοπλαστικές δυσλειτουργίες», με το μέσο πραγματικό κόστος των περιστατικών αυτών. Ταυτόχρονα αξιολογήθηκαν και οι διαφορές μεταξύ της προβλεπόμενης ΜΔΝ των κωδικών KEN και της πραγματικής ΜΔΝ των επιλεγμένων περιπτώσεων. Τα δεδομένα της συγκεκριμένης μελέτης, αφορούσαν το σύνολο των ασθενών που νοσηλεύτηκαν στις δύο (2) παθολογικές κλινικές του Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» για τα έτη 2014 & 2015. Το πρώτο στάδιο της έρευνας ήταν ο κοστολογικός προσδιορισμός του λειτουργικού κόστους των παραπάνω κλινικών του νοσοκομείου μελέτης και του μέσου κόστους ανά ημέρα νοσηλείας αντίστοιχα. Στο επόμενο στάδιο, που είχε σαν βασικό στόχο την αξιολόγηση των τιμών και της μέσης διάρκειας νοσηλείας των ΚΕΝ, επιλέχθηκαν ως στοχευμένο δείγμα για περαιτέρω ανάλυση, τα περιστατικά στα οποία χρεώθηκε ογκολογικό ΚΕΝ το οποίο ανήκει στα πρώτα δεκατρία (13) σε συχνότητα με βάση τα στοιχεία τιμολόγησης των περιστατικών που νοσηλεύτηκαν στις δύο (2) παθολογικές κλινικές για τα έτη 2014 & 2015. Επιπλέον, στο πλαίσιο της παρούσας μελέτης, αναπτύχθηκαν δύο προτεινόμενα μοντέλα επανυπολογισμού των τιμών KEΝ για τους 13 αυτούς κωδικούς, με βάση το μέσο πραγματικό κόστος νοσηλείας των περιστατικών. Τα αποτελέσματα της μελέτης καταδεικνύουν ότι στην πλειονότητά τους οι τιμές των εξεταζόμενων ογκολογικών κωδικών KEN καθώς και η αντίστοιχες ΜΔΝ, υπολείπονται σημαντικά σε σχέση με το μέσο πραγματικό κόστος νοσηλείας και την πραγματική ΜΔΝ για κάθε ομάδα ομοειδών περιπτώσεων του στοχευμένου δείγματος. Συμπερασματικά, όσον αφορά το υφιστάμενο σύστημα αποζημίωσης των ΚΕΝ, μέσα από την παρούσα μελέτη διαφαίνεται η ανάγκη το υπάρχον σύστημα να εξελιχθεί σε ένα ολοκληρωμένο DRG σύστημα, το οποίο να λαμβάνει υπόψη του τα ετήσια κοστολογικά δεδομένα της πλειοψηφίας των Ελληνικών Νοσοκομείων και πιθανώς τις ιδιαιτερότητες του καθενός από αυτά. Επιπλέον, πρέπει να τονιστεί ότι η παρούσα μελέτη, καθώς και άλλες αντίστοιχες, καθιστούν δυνατή την γνώση του πραγματικού κόστους της νοσηλείας και μπορούν να συμβάλουν με την πάροδο του χρόνου στη δημιουργία μιας βάσης δεδομένων κοστολογικών στοιχείων σε επίπεδο νοσοκομείων ή συγκεκριμένων κλινικών.
Ερμηνευτικό υπόμνημα στα Εφεσιακά του Ξενοφώντα Εφέσιου
Authors: Βελέντζα Λουλουδένια
Published: September 2021

Τα Εφεσιακά του Ξενοφώντα ανήκουν στα πέντε ακέραια σωζόμενα αρχαία ελληνικά μυθιστορήματα, ωστόσο παρουσιάζουν μια ιδιάζουσα λογοτεχνική φυσιογνωμία, καθώς συνδυάζουν στοιχεία τόσο των υπόλοιπων τεσσάρων μυθιστορημάτων, όσο και λαϊκότροπων αφηγημάτων. Η μονάδικότητά τους αυτή καθιστά ενδιαφέρουσα τη μελέτη του έργου, επειδή ενδέχεται να αποτελεί αντιπροσωπευτικότατο δείγμα ενός είδους που χαρακτηρίζεται από τον μικρό αριθμό ακέραια διατηρημένων κειμένων. Στόχος του παρόντος ερμηνευτικού υπομνήματος είναι η ανάδειξη της ιδιαίτερης θέσης που έχει το μυθιστόρημα του Ξενοφώντα Εφέσιου στην αρχαία ελληνική λογοτεχνία. Στο πρώτο μέρος της διδακτορικής διατριβής υπάρχει μία εισαγωγή, όπου γίνεται πραγμάτευση των βασικότερων προβλημάτων του μυθιστορήματος, δηλαδή της ταυτότητας του συγγραφέα, του χρόνου συγγραφής και του ζητήματος της επιτομής. Επιπλέον, γίνεται σύντομη εξέταση της γλώσσας, του ύφους, των ρητορικών τεχνικών, αλλά πιο εκτενής μελέτη των λαϊκών και λογοτεχνικών μοτίβων, των επίμαχων θεματικών ομοιοτήτων και σχέσεων με άλλα έργα, όπως και των τραγικών αποχρώσεων στο μυθιστόρημα αυτό. Στην εισαγωγή διερευνάται επίσης ο ρόλος της θρησκείας στα Εφεσιακά και ο συσχετισμός της λογοτεχνικής αυτής σύμβασης με τις προσδοκίες του ευσεβούς αναγνωστικού κοινού του δευτέρου αι. μ.Χ. Το δεύτερο μέρος της παρούσας εργασίας είναι το ερμηνευτικό υπόμνημα, η συγγραφή του οποίου βασίζεται στους προαναφερθέντες άξονες της εισαγωγής, στους οποίους προστίθενται τα απαραίτητα για την ερμηνεία realia και τα βασικότερα στοιχεία κριτικής κειμένου.
Κοσμήματα ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων
Authors: Νικάκης Δημήτριος
Published: September 2021

Στο πλαίσιο κατασκευής του ΜΕΤΡΟ Θεσσαλονίκης η Εφορεία Πόλης Θεσσαλονίκης –πρώην ΙΣΤ΄ ΕΠΚΑ– ανέλαβε την αρχαιολογική έρευνα στο δυτικό και ανατολικό εκτός των τειχών της αρχαίας πόλης τμήμα του έργου, εκεί όπου χωροθετούνται αντίστοιχα το δυτικό και το ανατολικό νεκροταφείο. Μεταξύ των ευρημάτων που προήλθαν από τις ανασκαφές που διενεργήθηκαν στις παραπάνω περιοχές κατά το χρονικό διάστημα από το 2007 έως και το 2011 συγκαταλέγεται και ένα σημαντικό σύνολο κοσμημάτων τα οποία αποτελούσαν στην πλειονότητά τους ταφικά κτερίσματα. Πρόκειται για ευρήματα τα οποία εντάσσονται στην ευρύτερη κατηγορία των αντικειμένων προσωπικής κόσμησης και συμπεριλαμβάνουν στεφάνια, περόνες, ενώτια, περίαπτα, χάνδρες και περιδέραια, αλυσίδες, βραχιόλια, δακτυλίδια, πόρπες ενδυμάτων και πόρπες ζώνης. Στο πλαίσιο μιας ολιστικής προσέγγισης των κοσμημάτων ως αντικειμένων με διακοσμητική και συμβολική λειτουργία εξετάζεται το σύνολό τους, ανεξάρτητα από την κατηγορία και το υλικό κατασκευής τους. Τα ζητήματα που τίθενται αφορούν στην τυπολογική και χρονολογική κατάταξη τους ενώ παράλληλα, λαμβανομένων υπόψη των ανασκαφικών δεδομένων (πλαίσιο συνάφειας, συνευρήματα, παλαιοδημογραφικά στοιχεία κ.ά.), εξετάζονται θέματα κατανομής τους κατά κατηγορία, υλικό και ποσότητα ανά εποχή (ελληνιστική και ρωμαϊκή) και ανά νεκροταφείο (ανατολικό και δυτικό). Τέλος, επιχειρείται μία προσέγγιση των πρακτικών κόσμησης στη Θεσσαλονίκη των ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων με βάση τα είδη, τις ποσότητες και τους συνδυασμούς των κοσμημάτων που χρησιμοποιούνται σε σχέση με το φύλο και τις ηλικιακές ομάδες.
Το ελληνικό εργατικό κίνημα στη Δυτική Μικρά Ασία, 1876-1914
Authors: Γραμματικοπούλου Μελπομένη
Published: September 2021

Το ξέσπασμα του κινήματος των Νεοτούρκων τον Ιούλιο του 1908 συνοδεύτηκε από ένα πρωτοφανές απεργιακό κύμα, το οποίο συγκλόνισε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι υπάλληλοι και οι εργάτες των μεταλλείων και των σιδηροδρόμων ευρωπαϊκών συμφερόντων της δυτικής Μικράς Ασίας, μέσα στο πνεύμα ελευθερίας, ισότητας και αδελφοσύνης που υποσχόταν το νέο καθεστώς, υπέβαλαν μία σειρά αιτημάτων στις διοικήσεις τους. Τα αιτήματα αυτά αφορούσαν κυρίως σε μισθολογική αύξηση και μείωση του ωραρίου, αλλά επεκτείνονταν και στο δικαίωμα σε περίθαλψη και συνταξιοδότηση και σε γενικότερη βελτίωση των όρων εργασίας. Μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις οι εργαζόμενοι αξίωσαν την αποπομπή του γενικού διευθυντή και των τμηματαρχών ευρωπαϊκής καταγωγής. Οι επιχειρήσεις προσπάθησαν να κινητοποιήσουν την οθωμανική κυβέρνηση να προστατέψει τα επενδυμένα κεφάλαια και να διασφαλίσει τη δημόσια τάξη. Στις διαπραγματεύσεις που τερμάτισαν τις απεργίες ανάμεσα στους εργαζόμενους και τις διευθύνσεις ενεπλάκησαν εκτός από τους κυβερνητικούς εκπροσώπους και τα μέλη του Κομιτάτου «Ένωση και Πρόοδος», τα οποία αναδείχθηκαν σε απρόσμενο παράγοντα δρομολόγησης των εξελίξεων. Τελικά, οι απεργίες επέφεραν τη μερική ικανοποίηση των εργατικών αιτημάτων. Οι λόγοι της μερικής αποτυχίας των απεργιακών κινητοποιήσεων παρά τη μεγάλη δυναμική τους εντοπίζονται τόσο στον αυθόρμητο και απροσχεδίαστο χαρακτήρα τους και τη συνακόλουθη έλλειψη παρόμοιας εμπειρίας όσο και στη διάσπαση του ενιαίου απεργιακού μετώπου σε ριζοσπαστικούς και διαλλακτικούς υπαλλήλους. Η ψήφιση του «Νόμου περί Απεργιών» σε σύντομο χρονικό διάστημα, η σκλήρυνση του καθεστώτος και η εξαπόλυση του οικονομικού αποκλεισμού εναντίον των χριστιανών εργαζομένων ακινητοποίησε τη δυναμική του νεότευκτου εργατικού κινήματος και ενταφίασε κάθε προοπτική εργατικής συναδέλφωσης.
Tailoring the rheology of suspensions and composites by altering shape and compositions
Authors: Παρίσι Ντανιέλι
Published: September 2021

Ο σκοπός αυτής της διδακτορικής διατριβής είναι η διερεύνηση του ρόλου διαφορετικών παραμέτρων ελέγχου στη δομή και τις δυναμικές ιδιότητες χαλαρών κολλοειδών συστημάτων. Αυτές συμπεριλαμβάνουν σχήμα και χαλαρότητα σωματιδίων, συγκέντρωση, θερμοκρασία και εισαγωγή δυνάμεων αποκλεισμού ή φαινομένων ενδυνάμωσης μέσω πρόσθετων. Χρησιμοποιώντας μία διεπιστημονική προσέγγιση που βασίζεται σε μεγάλο εύρος πειραματικών τεχνικών (δυναμική σκέδαση φωτός, ρεολογία, σκέδαση ακτίνων Χ και νετρονίων, πιεζορεομετρία, ηλεκτρονική μικροσκοπία) σε συνέργεια με κατάλληλη ζημεία και προσομοιώσεις δυναμικής Μπράουν, αποσκοπούμε στο να χορηγήσουμε τα βασικά συστατικά για τον μοριακό σχεδιασμό υλικών όπου ελαστικότητα, διαρροή, χρόνοι χαλάρωσης και ιξώδες μπορούν να ρυθμιστούν κατά βούληση. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η χαλάροτητα το σχήμα και η ανάμειξη σωματίδιων επιδρούν σημαντικά στη δυναμική αιωρημάτων και σύνθετων συστημάτων, τη μετάβασή τους από υγρό σε ύαλο ή πήκτωμα και τη διαρροή λόγω διαφορετικής οργάνωσης στη πυκνή περιοχή. Επίσης αποδεικνύεται ο διαχωρισμός πολυμερικών και κολλοειδών αποκρίσεων σε εμβολιασμένα νανοσωματίδια.
Αναγωγικές διεργασίες οργανικών ενώσεων καταλυόμενες από νανοσωματίδια αργύρου και χρυσού
Authors: Ιορδανίδου Δόμνα
Published: September 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή χρησιμοποιήθηκαν τα νανοσωματίδια αργύρου σε ετερογενείς καταλυτικές αντιδράσεις αναγωγής οργανικών αντιδράσεων. Συγκεκριμένα, μελετήθηκε η χημειοεκλεκτική αναγωγή των α,β-ακόρεστων νιτροαλκενίων προς τα αντίστοιχα νιτροαλκάνια παρουσία Ag/TiO2 ως καταλύτη, η χημειοεκλεκτική αναγωγή των πολυ-υποκατεστημένων νιτρο-ενώσεων προς τις αντίστοιχες αμίνες παρουσία Ag/HMS και Au/TiO2, και η η χημειοεκλεκτική αναγωγή των υποκατεστημένων αρωματικών και αλειφατικών αλδεϋδών προς τις αντίστοιχες αλκοόλες, όπως και των α,β-ακόρεστων καρβονυλικών ενώσεων προς τις αντίστοιχες αλλυλικές αλκοόλες παρουσία Ag/MCM-41 ως καταλύτη, κάτω από ήπιες συνθήκες αντίδρασης. Η συνθετική αυτή μεθοδολογία εφαρμόστηκε περαιτέρω στην παρασκευή ετεροκυκλικών ενώσεων, των διυδροκινοξαλιν-2-ονών, και στην αντίδραση υδροαμίνωσης ακόρεστων εστέρων με υποκατεστημένες αρωματικές αμίνες. Ως αναγωγικά χρησιμοποιήθηκαν διάφορα υδροσιλάνια, αλλά και αναγωγικά αντιδραστήρια δότες υδρογόνου όπως το NaBH4 και το NH3BH3. Για την καλύτερη κατανόηση των παραπάνω διεργασιών πραγματοποιήθηκαν κινητικές μελέτες τύπου Hammet, οι οποίες υποστήριξαν την in situ δημιουργία ειδών υδριδίου-νανοσωματιδίων αργύρου που είναι υπεύθυνα για τις αναγωγικές διεργασίες. Παράλληλα, μελετήθηκε κι ο μηχανισμός των αντιδράσεων αυτών.
Ο μύθος της Μαρίας Μαγδαληνής, στη λογοτεχνία του 20ου αιώνα, στην Ελλάδα και τη Γαλλία
Authors: Δομακίνη Ειρήνη
Published: September 2021

Σκοπός της διατριβής ήταν η μελέτη του μύθου της Μαρίας Μαγδαληνής στη λογοτεχνία του 20ου αιώνα στην Ελλάδα και τη Γαλλία. Στη συνέχεια παρουσιάσαμε την πολύσημη έννοια του λογοτεχνικού μύθου προσεγγίζοντάς την συνθετικά. Ακόμα αναφερθήκαμε στη διαχρονική πορεία που διέγραψε ο μύθος της Μαγδαληνής σε δύο διαφορετικά κοινωνικοπολιτισμικά περιβάλλοντα, της Ελλάδας και της Γαλλίας. Ένα άλλο θέμα που θίξαμε ήταν η παρουσία της στο περιβάλλον της Καινής Διαθήκης. Με τη βοήθεια των θεωριών της διακειμενικότητας και της πρόσληψης μελετήσαμε τις μεταπλάσεις της μορφής της στην ελληνική και γαλλική λογοτεχνία του 20ου αιώνα. Ασχοληθήκαμε επιπλέον με τις διαχρονικές εικαστικές αναπαραστάσεις της Μαγδαληνής και διαπιστώσαμε το πολυδιάστατο της μορφής της από τον Μεσαίωνα μέχρι τον 20ο αιώνα.
Τα δίκτυα συνηγορίας ως δρώντες της διεθνούς πολιτικής
Authors: Μιχοπούλου Βασιλική
Published: September 2021

Σε περιπτώσεις που προκύπτουν παγκόσμια ζητήματα, όπως παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, προστασία του περιβάλλοντος, κ.ά., παρατηρείται συχνά ότι ετερογενείς δρώντες, όπως Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, θρησκευτικές οργανώσεις, ΜΜΕ, προσωπικότητες, κ. ά., συντονίζονται σε οργανωμένα δίκτυα και ξεκινούν εκστρατείες. Η παρούσα διατριβή μελετά τον τρόπο με τον οποίο αναδύονται, οργανώνονται και λειτουργούν αυτά τα δίκτυα, τα οποία στη διεθνή βιβλιογραφία αναφέρονται ως Διεθνικά δίκτυα συνηγορίας (Transnational Αdvocacy Νetworks). Ως δείγμα μελέτης επιλέγονται τέσσερα δίκτυα που διαφέρουν μεταξύ τους ως προς το πεδίο στο οποίο δραστηριοποιούνται και ως προς τη χρονική συγκυρία κατά οποία εμφανίζονται (ανάδυση ανά πενταετία 1989-2004). Τα δίκτυα που επιλέγονται είναι το Climate Action Network (Παγκόσμια Δράση για το Κλίμα), το NΙΚΕ Transnational advocacy network («αντι-ΝΙΚΕ» εκστρατεία), το Global Campaign for Education (Παγκόσμια Εκστρατεία για την Εκπαίδευση) και το Save Darfur Coalition («Σώστε το Νταρφούρ»). Τα δίκτυα, για τις ανάγκες της διατριβής και ανάλογα με το πρωτεύον αίτιο της σύστασής τους, διακρίνονται σε τέσσερις κατηγορίες: α) προάσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, β) επίλυση συγκρούσεων και προστασία της ανθρώπινης ασφάλειας, γ) προστασία του περιβάλλοντος και δ) προαγωγή της ανάπτυξης. Στην παρούσα εργασία εξετάζεται χωριστά το κάθε δίκτυο και στη συνέχεια τα τέσσερα δίκτυα συγκρίνονται μεταξύ τους. Η βασική διαπίστωση της διατριβής είναι ότι η οργάνωση και η λειτουργία των δικτύων δεν ακολουθούν ένα σταθερό μοτίβο, αλλά διαφοροποιούνται ανάλογα με το αντικείμενο συνηγορίας, τη χρονική στιγμή ανάδυσης, τις κατηγορίες των δρώντων που διαδραματίζουν κεντρικούς ή δευτερεύοντες ρόλους μέσα στα δίκτυα, τα στρατηγικά “εργαλεία” που είναι διαθέσιμα σε κάθε χρονική στιγμή μέσα σε ένα εξελισσόμενο τεχνολογικά περιβάλλον, και το στόχο που τα δίκτυα επιδιώκουν. Παράλληλα η συνεισφορά των δικτύων επηρεάζεται από τη φύση και τα χαρακτηριστικά του δρώντος-«στόχου» κατά του οποίου απευθύνονται με την εκστρατεία τους, αλλά και από τις εκάστοτε πολιτικές συνθήκες υπό τις οποίες δραστηριοποιούνται.
Applications of oscillators in energy conversion
Authors: Παραδεισιώτης Ανδρέας
Published: September 2021

Το ευρύτερο πεδίο της παρούσας διατριβής αφορά περιβαλλοντικές διεγέρσεις όπως θαλάσσια και ηχητικά κύματα. Συγκεκριμένα, εξετάζονται δύο ξεχωριστά επιστημονικά πεδία. Το πρώτο αφορά την παραγωγή ενέργειας από θαλάσσια κύματα, ενώ το δεύτερο αφορά την μείωση της ηχορύπανσης σε εναέρια και επίγεια μεταφορικά οχήματα, με τη χρήση παθητικών και ενεργητικών ακουστικών διατάξεων ελέγχου του θορύβου, με σκοπό την άνεση των επιβατών. Η σταδιακή εξάντληση των αποθεμάτων των ορυκτών καυσίμων, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις των εκπεμπόμενων ρύπων τους και η επιβλαβής επίδρασή τους στην ανθρώπινη υγεία, καθιστούν επιτακτική ανάγκη τη στροφή στις ανανεώσιμες και «πράσινες» πηγές ενέργειας. Η αυξημένη ενασχόληση με την εκμετάλλευση της ηλιακής και αιολικής ενέργειας δεν αντικατοπτρίζεται αντίστοιχα στην εκμετάλλευση της θαλάσσιας ενέργειας η οποία παρουσιάζει και υψηλότερη πυκνότητα ενέργειας από τις προαναφερόμενες. Συνεπώς, αποτελεί μια περιοχή με σημαντικά περιθώρια ενασχόλησης και σημαντική προοπτική.Όσον αφορά την ηχορύπανση στα μεταφορικά μέσα, το σημαντικότερο ζήτημα σχετίζεται με τον περιορισμό χαμηλόσυχνων θορύβων. Συμβατικές μέθοδοι όπως ακουστικά πάνελ τύπου «σάντουιτς», επιδεικνύουν χαμηλή απόδοση στον περιορισμό του χαμηλόσυχνου θορύβου που πηγάζει κυρίως από τους περιστρεφόμενους κινητήρες, καθώς συνήθως συμπίπτει με την περιοχή των ιδιοσυχνοτήτων των κατασκευών αυτών. Επιπλέον, για λύσεις που βασίζονται στην τοποθέτηση τοπικών αποσβεστήρων, η βελτίωση της ακουστικής τους συμπεριφοράς συνεπάγεται αύξηση της μάζας τους. Το γεγονός αυτό συγκρούεται με τις ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις για μείωση του βάρους στα μεταφορικά μέσα καθώς συνδέεται άμεσα με την κατανάλωση καυσίμου και τις απαιτήσεις ισχύος.Εξετάζονται δύο διαφορετικές υλοποιήσεις μετατροπέων με ταλαντωτές για την εκμετάλλευση της ενέργειας των θαλάσσιων κυμάτων, ενώ στο πεδίο του ακουστικού ελέγχου γίνεται διαχωρισμός μεταξύ παθητικών και ενεργών μέσων ελέγχου. Από την μια εξετάζεται η ενσωμάτωση του ταλαντωτή KDamper για τον σχεδιασμό ενός καινοτόμου πάνελ παθητικής ηχομόνωσης και εν συνεχεία η δημιουργία μετα-υλικών βασισμένων στον εν λόγω ταλαντωτή, τα οποία παρουσιάζουν ζώνες μερικού ή πλήρους περιορισμού της διάδοσης του ήχου σε συγκεκριμένα εύρη συχνοτήτων. Από την άλλη, παρουσιάζεται ο σχεδιασμός ενός ακουστικού μετατροπέα, χρησιμοποιώντας διηλεκτρικούς ελαστομερείς επενεργητές, με σκοπό την ενσωμάτωση τέτοιων ηχείων σε ένα αυτόματο σύστημα ενεργητικού ελέγχου ήχου σε επιβατικά οχήματα.
Η αλπική τεκτονική εξέλιξη του Βορειοδυτικού και Κεντρικού Αιγαίου
Authors: Γερογιάννης Νικόλαος
Published: September 2021

Η παρούσα διατριβή εστιάζει στην περιοχή του βορειοδυτικού και κεντρικού Αιγαίου και συγκεκριμένα στην περιοχή της νότιας Θεσσαλίας καθώς και στα νησιά της Σκιάθου, της Σκύρου και της Άνδρου. Σκοπός της διατριβής είναι να μελετηθεί η πιθανή συσχέτιση και η πλευρική σύνδεση των πετρωμάτων υψηλών πιέσεων που εντοπίζονται στις περιοχές του βορειοδυτικού και κεντρικού Αιγαίου, να περιγραφεί με λεπτομέρεια η παραμορφωτική ιστορία των πετρωμάτων των υπό μελέτη περιοχών και να προταθεί ένα γεωδυναμικό μοντέλο για την εξέλιξη του βορειοδυτικού και κεντρικού Αιγαίου δίνοντας έμφαση στον μηχανισμό εκταφιασμού των πετρωμάτων υψηλών πιέσεων. Για την επίτευξη των παραπάνω στόχων πραγματοποιήθηκε γεωλογική και τεκτονική χαρτογράφηση, λεπτομερής μεσοσκοπική και μικροσκοπική τεκτονική ανάλυση και ανάλυση των μικροδομών κρυστάλλων χαλαζία και ασβεστίτη σε όλες τις περιοχές μελέτης, καθώς και ανάλυση της χημικής σύστασης αμφιβόλων στα πετρώματα υψηλών πιέσεων της νότιας Θεσσαλίας και της βόρειας Άνδρου.Τα πετρώματα υψηλών πιέσεων που εμφανίζονται στην περιοχή της νότιας Θεσσαλίας και της βόρειας Άνδρου παρουσιάζουν μια κοινή τεκτονο-μεταμορφική ιστορία, η οποία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του Παλαιοκαίνου-Μειοκαίνου. Ως εκ τούτου, τα πετρώματα αυτά αποτελούν μια ενιαία ενότητα κυανοσχιστόλιθων, η οποία καταλαμβάνει μια ενδιάμεση δομική θέση στις περιοχές της Θεσσαλίας και των Κυκλάδων. Οι κυανοσχιστόλιθοι σχηματίστηκαν κατά τη διάρκεια της καταβύθισης προς τα νοτιοδυτικά, μιας ενδοηπειρωτικής λεκάνης που είχε αναπτυχθεί μέσα στην Πελαγονική μικροήπειρο. Ο επακόλουθος συν-ορογενετικός εκταφιασμός των κυανοσχιστόλιθων συνέβη σε ένα συμπιεστικό περιβάλλον μέσω ενός μηχανισμού πλαστικής διαφυγής προς τα (Α)ΒΑ. Τα πετρώματα που εμφανίζονται στην περιοχή της Σκιάθου και της Σκύρου βρίσκονταν στα ανώτερα δομικά επίπεδα της καταβυθιζόμενης πλάκας. Τα πετρώματα αυτά υπέστησαν πλαστική παραμόρφωση και εν συνεχεία εκταφιάστηκαν προς τα (Α)ΒΑ σύγχρονα με τον εκταφιασμό των κυανοσχιστόλιθων. Επιπλέον, οι εκτεταμένες κινήσεις προς τα (Α)ΒΑ που καταγράφηκαν στην περιοχή των Εσωτερικών Ελληνίδων, σε συνδυασμό με τις κινήσεις προς τα Δ(ΝΔ) που σχετίζονται με το σχηματισμό των ενοτήτων των Εξωτερικών Ελληνίδων, φανερώνουν ότι οι Ελληνίδες αποτελούν μια ορογενετική ζώνη διπλής κατεύθυνσης παρά μια μονής κατεύθυνσης ζώνη με σταθερές κινήσεις προς τα (Δ)ΝΔ.
Νευροπάθεια υπερπλατίου νεύρου σε περιπτώσεις ρήξης του ωμικού στροφικού πετάλου
Authors: Σαχίνης Νικόλαος-Πλάτωνας
Published: September 2021

Η νευροπάθεια του υπερπλάτιου νεύρου μπορεί να σχετίζεται με ρήξη του στροφικού πετάλου. Πειραματικές μελέτες έχουν υποδείξει την περίπτωση νευροπάθειας σε περιπτώσεις μεγάλης/μαζικής ρήξης του στροφικού πετάλου του ώμου. Προηγούμενες μελέτες έχουν αναφέρει ένα σχετικά υψηλό ποσοστό νευροπάθειας σχετιζόμενο με ρήξη στροφικού πετάλου. Η παρούσα έρευνα επιχειρεί να δείξει εάν η απελευθέρωση ή μη του υπερπλάτιου νεύρου συνεισφέρει στη βελτίωση της νευροπάθειας και της κλινικής εικόνας ασθενών με μεγάλη/μαζική ρήξη και σύγχρονη νευροπάθεια υπερπλάτιου. Μέθοδος: Πρόκειται για μια προοπτική τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη, διπλή τυφλή μελέτη, ενός κέντρου, στην οποία εντάχθηκαν 42 ασθενείς με αποκαταστάσιμες μεγάλες ή μαζικές ρήξεις του ωμικού στροφικού πετάλου και νευροπάθεια του υπερπλάτιου και παρακολουθήθηκαν στους έξι και 12 μήνες. Η λειτουργία του νεύρου ελέγχθηκε με ηλεκτρομυογραφικές μελέτες προεγχειρητικά και στις επιλεγμένες περιόδους παρακολούθησης. Οι ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία σε ομάδες εξίσου αριθμημένες, η μια από τις οποίες είναι η ομάδα ελέγχου. Οι ασθενείς αυτής της ομάδας υποβλήθηκαν σε αρθροσκοπική αποκατάσταση του στροφικού πετάλου χωρίς συνοδό αρθροσκοπική διατομή του άνω εγκάρσιου ωμοπλατιαίου συνδέσμου. Στη δεύτερη ομάδα ο σύνδεσμος διατμήθηκε. Ο πρωταρχικός στόχος ήταν να ελεγχθεί η μηδενική υπόθεση ότι η αρθροσκοπική αποκατάσταση των μεγάλων/μαζικών ρήξεων του στροφικού πετάλου σε ασθενείς με συνδυασμένη νευροπάθεια υπερπλάτιου παρέχει ισοδύναμα κλινικά και ΗΜΓ αποτελέσματα με μια αρθροσκοπική αποκατάσταση του στροφικού πετάλου ενός σταδίου όπου απελευθερώνεται επιπρόσθετα και το υπερπλάτιο νεύρο. Ο δευτερεύων στόχος ήταν να αναζητηθεί μια σχέση μεταξύ του μεγέθους των ρήξεων και του βαθμού ανάκτησης του υπερπλάτιου νεύρου. Τέλος, ο τριτογενής στόχος ήταν να αποδειχθεί οποιαδήποτε σχέση μεταξύ του βαθμού λιπώδους διήθησης των μυών του στροφικού πετάλου και του βαθμού της λειτουργίας του νεύρου.Αποτελέσματα: 37 από τους 42 ασθενείς ολοκλήρωσαν την παρακολούθηση στους 12 μήνες. Οι 32 από αυτούς είχαν πλήρη ανάνηψη του υπερπλάτιου νεύρου χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δυο ομάδων. Σχετικά με τα κλινικά σκορ, όλοι οι ασθενείς και από τις δυο ομάδες εμφάνισαν στατιστικά σημαντική βελτίωση, χωρίς όμως να εμφανίζεται στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Επίσης, δε βρέθηκε κάποια σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες σε ότι αφορά το βαθμό ανάνηψης του νεύρου και το μέγεθος των ρήξεων, καθώς και το μετεγχειρητικό βαθμό λιπώδους διήθησης των μυών.Σύνοψη: Η διατομή του εγκάρσιου ωμοπλατιαίου συνδέσμου για απελευθέρωση του υπερπλάτιου νεύρου σε ασθενείς με μεγάλη/μαζική ρήξη του ωμικού στροφικού πετάλου και νευροπάθεια υπερπλάτιου, σε συνδυασμό με συρραφή του μυοτενόντιου πετάλου, δεν αποφέρει καλύτερα αποτελέσματα από την απλή συρραφή του πετάλου, χωρίς διατομή του συνδέσμου.
Η έκφραση της Survivin στο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα και η σχέση της με τα κλινικοπαθολογοανατομικά χαρακτηριστικά και την κλινική έκβαση
Authors: Καπίρης Ιωάννης
Published: September 2021

Η έκφραση της Survivin αποτελεί έναν δυνητικό προγνωστικό δείκτη σε πολλά καρκινώματα. Ωστόσο, η προγνωστική αξία της για την επιβίωση στο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (ΗΚΚ) παραμένει αμφιλεγόμενη. Σκοπός της μελέτης είναι να εξετάσει την έκφραση του αναστολέα της απόπτωσης Survivin στο ΗΚΚ και να διερευνήσει την συσχέτιση της με τα κλινικο-παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά και την συνολική επιβίωση μετά την ηπατεκτομή. Εξήντα ασθενείς συμπεριλήφθηκαν στην μελέτη. Θετική έκφραση της Survivin διαπιστώθηκε σε 26 ασθενείς (43,3%). Η έκφραση της Survivin εμφάνιζε θετική στατιστικά σημαντική συσχέτιση με το βαθμό διαφοροποίησης του όγκου (p=0,000), την ύπαρξη δορυφόρων εστιών καρκινώματος (p=0,033) και την αγγειακή διήθηση (p=0,003). Στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση διαπιστώθηκε μεταξύ της έκφρασης της Survivin και του Bcl-2 (p=0,000) στους ασθενείς με θετική την έκφραση της Survivin. Δεν διαπιστώθηκε στατιστικώς σημαντική συσχέτιση της έκφρασης της Survivin με τους υπόλοιπους παράγοντες που εξετάσθηκαν (φύλο, F-score, μέγεθος του όγκου, μη διηθημένα χειρουργικά όρια, τύπος ηπατεκτομής, επιπλοκές επέμβασης, προϋπάρχουσα Ηπατίτιδα Β/C και ηλικία). Όσον αφορά την επιβίωση, ο συσχετισμός μεταξύ της επιβίωσης και των 16 ανεξάρτητων μεταβλητών κατέδειξε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση με τους θετικούς στην Survivin ασθενείς (p=0,007), τους ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε μείζονα (4 τμήματα και άνω) ηπατεκτομή (p=0,05) και στις περιπτώσεις των ασθενών με αγγειακή διήθηση (p=0,03). Αντίθετα, στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση καταγράφηκε με τα αρνητικά χειρουργικά όρια (> 1 εκ.) (p=0,000). Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της επιβίωσης και των υπόλοιπων ανεξάρτητων μεταβλητών (μέγεθος όγκου, Bcl-2 έκφραση, φύλο, διαφοροποίηση του όγκου, δορυφόρες εστίες, επιπλοκές, ιστορικό ηπατίτιδων, μεταγγίσεις και ηλικία). Κατά την πολυπαραγοντική ανάλυση της επιβίωσης (Cox regression), η συνολική επιβίωση συσχετιζόταν σημαντικά με την θετική ανοσοέκφραση της Survivin (p=0,007) και τον χαμηλό βαθμό διαφοροποίησης (p=0,000), με τις δυο αυτές μεταβλητές να αντιπροσωπεύουν αρνητικούς προγνωστικούς παράγοντες για τους ασθενείς με ΗΚΚ. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση της επιβίωσης, η ανοσοέκφραση της Bcl-2 δεν φάνηκε να επηρεάζει στατιστικώς την επιβίωση στους ασθενείς με θετική έκφραση survivin, ακόμα και αν διαπιστώθηκε στατιστικά αρνητικός συσχετισμός στην έκφραση της survivin και του Bcl-2. Από την μελέτη προκύπτει ότι η έκφραση της Survivin αντανακλά περιπτώσεις ΗΚΚ με επιθετική ιστολογική και κλινική συμπεριφορά και συσχετίζεται με φτωχότερη συνολική επιβίωση. Κατ΄αυτό τον τρόπο καταδεικνύεται η προγνωστική σημασία της Survivin στο ΗΚΚ. Περαιτέρω μελέτες είναι απαραίτητες για να επιβεβαιωθεί εάν η Survivin μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προγνωστικός βιοδείκτης και κατ’ επέκταση την μελλοντική δυνατότητα αξιοποίησης της Survivin σε στοχευμένη θεραπεία στο ΗΚΚ.
Ποιότητα του ύπνου των ασθενών μετά τη νοσηλεία τους σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας
Authors: Μπολάκη Μαρία
Published: September 2021

Σκοπός: Στη βιβλιογραφία υπάρχουν περιορισμένες μελέτες όσον αφορά την ποιότητα του ύπνου στους ασθενείς που επιβιώνουν έπειτα από νοσηλεία στη ΜΕΘ ενώ δεν έχει διερευνηθεί το πως εξελίσσονται οι διαταραχές ύπνου στο χρόνο στην ομάδα αυτή των ασθενών.Μέθοδοι: οι επιζήσαντες από βαριά νόσο χωρίς υπερκαπνία και υποξυγοναιμία που πληρούσαν τα κριτήρια επιλογής στη μελέτη εκτιμήθηκαν εντός 10 ημερών (1η εκτίμηση, N=36) και εντός εξαμήνου μετά την έξοδο από το νοσοκομείο (2η εκτίμηση, N=29). Σε κάθε επίσκεψη οι ασθενείς υποβάλλονταν σε πολυσωματοκαταγραφική μελέτη και συμπλήρωναν ερωτηματολόγια ποιότητας ζωής. Πλήρης λειτουργικός έλεγχος του αναπνευστικού συστήματος πραγματοποιήθηκε σε 24 ασθενείς και ηλεκτροδιαγνωστικά τεστ έγιναν σε 11 ασθενείς.Αποτελέσματα: Στην πρώτη εκτίμηση τόσο η ποιότητα του ύπνου όσο και η ποιότητα ζωής των ασθενών ήταν φτωχές. Ο ύπνος χαρακτηριζόταν από υψηλό ποσοστό Ν1 σταδίου, χαμηλό ποσοστό Ν3 και REM σταδίου και υψηλό υποαπνοϊκο δείκτη. Οι 22 από τους 36 ασθενείς (61%) είχαν AHI ≥15 (21 αποφρακτικού και 1 μεικτού τύπου). Κανένα από τα χαρακτηριστικά των ασθενών συμπεριλαμβανομένων των ερωτηματολογίων ποιότητας ζωής και της πνευμονικής λειτουργίας δεν προέβλεψε την εμφάνιση AHI≥15. Στους 6 μήνες, παρόλο που η ποιότητα ύπνου παρέμεινε φτωχή (υψηλό ποσοστό Ν1 σταδίου και χαμηλό ποσοστό REM), η αρχιτεκτονική του ύπνου βελτιώθηκε όπως καταδεικνύεται από τη σημαντική αύξηση του Ν3 σταδίου [4,2% (0-12,5) vs 9,8% (3,0-20,4)] καιτη μειωση του AHI [21,5 (6,5-29,4) vs 12,8 (4,7-20,4)]. Τα ερωτηματολόγια ποιότητας ζωήςβελτιώθηκαν σημαντικά στους 6 μήνες. Ούτε η αλλαγή στη ποιότητα ζωής ούτε στη πνευμονική λειτουργία συσχετίστηκε με τις αλλαγές στην αρχιτεκτονική του ύπνου. Όσον αφορά τα ηλεκτροδιαγνωστικά τεστ 6 από τους οχτώ ασθενείς που είχαν παθολογικά τεστ στη πρώτη εκτίμηση συνέχισαν να έχουν παθολογικά ευρήματα στους 6 μήνες.Συμπεράσματα: Οι επιζήσαντες από βαριά νόσο παρουσίασαν υψηλό επιπολασμό αποφρακτικών διαταραχών αναπνοής στον ύπνο και φτωχή αρχιτεκτονική ύπνου κατά την έξοδο από το νοσοκομείο, τα οποία βελτιώθηκαν ελαφρώς 6 μήνες αργότερα, καταδεικνύοντας ότι αναστρέψιμοι παράγοντες είναι μερικώς υπεύθυνοι για αυτές τις διαταραχές.
Εκτίμηση του αγγειακού τραύματος αμέσως μετά την εμφύτευση ενδοστεφανιαίων προθέσεων με τη χρήση οπτικής συνεκτικής τομογραφίας
Authors: Σακκαλή Ελένη
Published: September 2021

Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση της επίπτωσης, των προγνωστικών παραγόντων και της μακροπρόθεσμης πρόγνωσης των διαχωρισμών στα άκρα των ενδοπροθέσεων , που αναγνωρίζονται από την OCT μετά την εμφύτευση είτε απλής μεταλλικής ενδοπρόθεσης (BearMetalStent, BMS) είτε ενδοπροθέσεων που εκλύουν φάρμακο (DrugElutingStent, DES).Μέθοδοι και αποτελέσματα: Μελετήθηκαν 152 ασθενείς (117 άνδρες και 35 γυναίκες) που υποβλήθηκαν σε διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI) λόγω οξέως στεφανιαίου συνδρόμου. Η OCT ανίχνευσε 61 διαχωρισμούς στα άκρα των stents (40,1%). Ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες των διαχωρισμών στα άκρα ήταν: η παρουσία εμφράγματος του μυοκαρδίου με ανύψωση του ST (STEMI) (p<0.01, oddsratio 4.76, 95%CI 2,19-10,33), η μικρή διάμετρο αναφοράς του αυλού (p=0,001, oddsratio 0,26, 95% Cl 0,12-0,59) και το μικρότερο μήκος εμφυτεύσημου stent (p = 0,004, oddsratio 0,90, 95% Cl 0,85-0,96). Κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης (διάστημα 45 μηνών) 25 ασθενείς παρουσίασαν τουλάχιστον ένα μείζον καρδιαγγειακό σύμβαμα. Η επιβίωση ελεύθερη συμβαμάτων μειώθηκε σημαντικά σε ασθενείς με διαχωρισμό στα άκρα του stent με πάχος κρημνού μεγαλύτερο από 350μm σε σύγκριση με ασθενείς με λεπτότερο κρημνό ή χωρίς διαχωρισμό (p <0,001).Συμπεράσματα: Η OCT συχνά ανιχνεύει διαχωρισμούς στα άκρα του stent που συνήθως σχετίζονται με την παρουσία STEMI και την τεχνική της PCI. Βαθύς τραυματισμός του τοιχώματος του αγγείου στα άκρα του stent με πάχος κρημνού μεγαλύτερο από 350μm επιφέρει αρνητική κλινική επίπτωση μακροπρόθεσμα.Λέξεις-κλειδιάΟπτική συνεκτική τομογραφία, διαχωρισμός στα άκρα του stent, κλινική έκβαση, οξύ στεφανιαίο σύνδρομο
Αλληλεπιδράσεις ενδοθηλιακής διαταραχής, φλεγμονής και αγγειογένεσης σε ασθενείς με δρεπανοκυτταρική νόσο
Authors: Λαρίση Αικατερίνη
Published: September 2021

Η φαινοτυπική έκφραση της νόσου παρουσιάζει αξιοσημείωτο βαθμό κλινικής ετερογένειας καθώς η συχνότητα εμφάνισης των περισσότερων κλινικών επιπλοκών ποικίλλει σημαντικά τόσο με το χρόνο στο ίδιο άτομο όσο και μεταξύ διαφορετικών ατόμων. Πολλαπλές και δυναμικές έρευνες οδήγησαν στην οριοθέτηση σήμερα μιας πολύπλοκης διαδικασίας στην οποία συμμετέχουν πολλαπλά κύτταρα, φλεγμονώδη ερεθίσματα και το αγγειακό ενδοθήλιο. Το κύριο γεγονός, υπεύθυνο για όλες τις επιπλοκές της δρεπανοκυτταρικής νόσου είναι ο ενδοκυτταρικός πολυμερισμός της HbS, σε συνθήκες έλλειψης οξυγόνου κατά την διέλευση των ερυθρών από την μικροκυκλοφορία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογηθούν η αγγειογένεση, ο βαθμός ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας, φλεγμονής και αναποτελεσματικής ερυθροποίησης, ο πηκτικός μηχανισμός και η επίδραση του φορτίου σιδήρου σε ασθενείς διπλούς ετεροζυγώτες για την ΔΝ και τη β-θαλασσαιμία, η δυναμική τους υπό την επίδραση της υδροξυουρίας και η μελέτη των μεταξύ τους συσχετίσεων. Στη μελέτη εντάχθηκαν 89 ασθενείς διπλοί ετεροζυγώτες για την δρεπανοκυτταρική νόσο και μεσογειακή αναιμία (HbS/βthal) σε φάση ηρεμίας, προερχόμενοι από το Κέντρο Αναφοράς Πρόληψης Θαλασσαιμίας και Δρεπανοκυτταρικής Νόσου του ΓΝΑ “ΛΑΙΚΟ”. Συμμετείχαν επίσης 20 υγιή άτομα. Μελετήθηκαν τα επίπεδα στον ορό των GDF-15, Hepcidin-25, PlGF, vWF, Adamts-13, LDH, hs-CRP, φερριτίνη και D-Dimer. Ο προσδιορισμός των επιπέδων των μορίων έγινε με ανοσοενζυματικές και ανοσοθολοσιμετρικές μεθόδους στο Εργαστήριο Βιοχημείας του Νοσοκομείου Παίδων “ Αγία Σοφία” και στο Τμήμα Αιμοδοσίας του Νοσοκομείου “Αρεταίειο”. Όλες οι στατιστικές διαδικασίες εκτελέστηκαν χρησιμοποιώντας την έκδοση 5.1 του Statgrafics Plus Centurion XV για Windows (Graphic Software System). Στους ασθενείς σε φάση ηρεμία τα επίπεδα των GDF-15, PlGF, vWF, LDH, hs-CRP, φερριτίνη και D-Dimers βρέθηκαν αυξημένα σε σχέση με τους υγιείς μάρτυρες αντικατοπτρίζοντας το φλεγμονώδη, αιμολυτικό και υπερπηκτικό χαρακτήρα της νόσου. Αντίθετα τα επίπεδα των Hepcidin-25 και Adamts-13 στους ασθενείς βρέθηκαν μειωμένα σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Δεν παρατηρήθηκαν ουσιαστικές διαφορές στα υπό μελέτη μόρια υπό την επίδραση της υδροξυουρίας με εξαίρεση τα επίπεδα των GDF-15 και Hepcidin-25 τα οποία παρουσίασαν σημαντική αύξηση στους ασθενείς με υδροξυουρία, πιθανότατα λόγω μεγαλύτερης αναλογίας HbS/β0 ασθενών σε αυτή την ομάδα στην οποία η HU καταστέλλει εν μέρει την μη αποδοτική ερυθροποίηση. Βρέθηκε σημαντικού βαθμού ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και ενεργοποίηση της πήξης. Διαπιστώθηκε συσχέτιση του GDF-15 με δείκτες της αιμόλυσης, του φορτίου σιδήρου, τη φλεγμονής, τη πήξης, της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας, της αγγειογένεσης καθώς και με την πνευμονική υπέρταση. Η μελέτη μας τονίζει τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας, ιστικής ισχαιμίας, μη αποδοτικής ερυθροποίησης και φλεγμονής σε ασθενείς με HbS/βthal σε παρατεταμένη φάση ηρεμίας ενώ για πρώτη φορά διαπιστώνεται ο πολυπαραγοντικός ρόλος του GDF-15 και ενισχύεται η σημασία του στη παθοφυσιολογία της νόσου.
Αξιολόγηση του επιπέδου ποιότητας των υπηρεσιών που παρέχει η ελληνική δημόσια διοίκηση στον πολίτη
Authors: Μοσχότη Μαρία
Published: September 2021

Στην παρούσα διατριβή διερευνάται το επίπεδο ποιότητας των υπηρεσιών που παρέχει η δημόσια διοίκηση στον πολίτη μέσω των ΚΕΠ. Η βελτίωση της ποιότητας συμβάλλει όχι μόνο στη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους πολίτες αλλά και γενικότερα στην οικονομική ανάπτυξη, μέσω της μείωσης του κόστους, της εισαγωγής καινοτόμων μεθόδων εργασίας και της βελτίωσης της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας της διοίκησης. Είναι συνεπώς σημαντικό να μελετηθούν οι ειδικότερες συνιστώσες της ποιότητας των υπηρεσιών που παρέχονται από τον γενικά αποδεκτό ως επιτυχημένο θεσμό των ΚΕΠ και να εντοπιστούν περιοχές όπου μπορεί να υπάρξουν βελτιώσεις.Σε αυτό το πλαίσιο, αποτιμάται η συμβολή των ΚΕΠ στην ποιοτική εξυπηρέτηση των πολιτών, μέσω έρευνας πεδίου σε πολίτες της Περιφέρειας Αττικής. Η έρευνα έγινε με τη χρήση δομημένου ερωτηματολογίου, το οποίο σχεδιάστηκε κυρίως με βάση το μοντέλο μέτρησης της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών SERVQUAL. Το μοντέλο αυτό μετράει την ποιότητα ως απόκλιση (χάσμα) ανάμεσα στις (αρχικές) προσδοκίες και τις αντιλήψεις που έχουν οι πολίτες για τις υπηρεσίες που (πράγματι) λαμβάνουν. Η χρήση του μοντέλου είναι δυνατόν να αναδείξει όχι μόνο τα «χάσματα», αλλά και τους τομείς υψηλών προσδοκιών θέτοντας έτσι προτεραιότητες όσον αφορά τους τομείς βελτίωσης των υπηρεσιών. Η έρευνα πεδίου οδήγησε σε ιδιαιτέρως χρήσιμα συμπεράσματα και ανέδειξε τα ‘δυνατά’ και ‘αδύνατα’ σημεία του θεσμού. Τα ΚΕΠ θεωρούνται ένας επιτυχημένος θεσμός, που έχει συμβάλλει τα μέγιστα στην καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και στη διευκόλυνση των πολιτών κατά τις συναλλαγές τους με τη δημόσια διοίκηση. Από την άλλη πλευρά, φαίνεται ότι η γραφειοκρατία έχει ‘μεταφερθεί’ στη back office λειτουργία των ΚΕΠ, τα οποία εμφανίζονται στη συνείδηση των πολιτών ως ΄κέντρα διαβίβασης εγγράφων’ και όχι ως σημεία όπου ο πολίτης θα μπορεί να ολοκληρώνει ακόμα και τις πλέον πολύπλοκες διοικητικές πράξεις αποτελεσματικά και σε σύντομο χρόνο.Με εμφανή την ανάγκη των πολιτών να αντιμετωπίζονται από την ελληνική δημόσια διοίκηση ως πολίτες-πελάτες και να λαμβάνουν υψηλής ποιότητας διοικητικές υπηρεσίες αποτελεσματικά και άμεσα, τα ΚΕΠ θα μπορούσαν να αποτελέσουν βάση ενός γενικότερου σχεδίου διοικητικής μεταρρύθμισης της χώρας. Μπορούν να αποτελέσουν τον μοχλό ώστε να καταστεί η δημόσια διοίκηση ευέλικτη, εξωστρεφής και προσανατολισμένη στην ποιότητα.