bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Η υπερεθνική ισχύς της ληξιαρχικής πράξης
Authors: Βαρβέρης Αλέξανδρος
Published: August 2021

Στην παρούσα μελέτη στο πρώτο μέρος, πραγματοποιείται μία εκτενής αναφορά στα στοιχεία που συνιστούν την έννοια της προσωπικής κατάστασης (ΠΚ), πραγματικά όπως το όνομα, το θρήσκευμα και νομικά όπως η ιθαγένεια. Αμέσως μετά παρουσιάζεται ο διοικητικός μηχανισμός καταγραφής της ΠΚ με προεξάρχουσα τη φυσιογνωμία του Ληξιάρχου, ενώ ταυτόχρονα περιγράφονται οι κανόνες που διέπουν το αντικείμενο της δραστηριότητας του Ληξίαρχου που είναι οι ληξιαρχικές πράξεις. Αναδεικνύονται τα προβλήματα που δημιουργούνται από τη φύση της ΠΚ ως άσκηση κρατικής κυριαρχικής αρμοδιότητας. Κυριότερο πρόβλημα αποτελεί το νομικό στοιχείο της προσωπικής κατάστασης που είναι η ιθαγένεια. Γίνεται συγκριτική καταγραφή των διαφορετικών κανόνων που ισχύουν σε επιμέρους κράτη για την ΠΚ. Αναδεικνύεται ο ρόλος της δικαστικής λειτουργίας ως παράγοντα που μπορεί να δίνει λύσεις ή ακόμα να περιπλέκει ακόμα περισσότερο τα προβλήματα. Οι σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις επιδρούν κι αυτές στην διαμόρφωση της ΠΚ, κάτι που όμως ενδέχεται να συνεπάγεται και κινδύνους, τα οποία παρουσιάζονται στη συνέχεια.Στο δεύτερο μέρος της μελέτης γίνεται προσπάθεια να απαντηθεί ο προβληματισμός για τη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής ΠΚ, είτε μέσω των δομών της Διεθνούς Επιτροπής Προσωπικής Κατάστασης ή μέσω της ΕΕ. Η ρύθμιση της ΠΚ στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ακόμα ανεπαρκής σε νομοθετικό επίπεδο και κρίνεται απαραίτητη η συμπλήρωσή της από τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διατυπώνεται το ερώτημα αν η Ευρωπαϊκή Ιθαγένεια μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά προς το δίκαιο της προσωπικής κατάστασης. Η ΕΕ έχει ήδη το δικό της σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών που αφορά τα πρόσωπα κι αυτό δεν είναι άλλο από το σύστημα της Συνθήκης Σένγκεν. Η Συνθήκη ανέδειξε τα προσωπικά δεδομένα στη νομική επιστήμη και υποχρέωσε τα κράτη μέλη να προσαρμόσουν και να εξελίξουν τις νομοθεσίες τους.. Η μελέτη καταλήγει στην προοπτική επίλυσης των ζητημάτων της ΠΚ εντός των μηχανισμών και του δικαίου της ΕΕ. Τίθεται το αν είναι εφικτή η παρέμβαση του ενωσιακού νομοθέτη και με ποιόν τρόπο δύναται αυτή να πραγματοποιηθεί. Η Ένωση έκανε ένα πρώτο αλλά ουσιαστικό βήμα με το ευρωπαϊκό κληρονομητήριο. Ουσιαστική λύση μπορεί να δωθεί με έναν κανονισμό, τον οποίο ήδη η Ένωση έχει υπό διαβούλευση αλλά κι αυτός χρειάζεται να συμπληρωθεί με δράσεις που εδράζονται στην βούληση της Ένωσης για ενεργότερη συμμετοχή των κρατών της. Αμέσως μετά ακολουθούν οι πυλώνες της τεχνικής διάστασης της πρότασης επίλυσης οι οποίοι αναλύονται στη διαλειτουργικότητα δεδομένων και συστημάτων, καθώς και στην ασφάλεια και πιστοποίηση που είναι απαραίτητη για την εγκυρότητα του συστήματος.Στο τρίτο μέρος περιγράφεται το σενάριο ηλεκτρονικής ενοποίησης ως παράδειγμα εφαρμογής της πρότασης επίλυσης. Έτσι, παρουσιάζεται η αρχιτεκτονική του προτεινόμενου συστήματος όπου παρουσιάζεται μια λεπτομερής ανάλυση των οντοτήτων του συστήματος, μαζί με την αναλυτική περιγραφή της εσωτερικής τους δομής και προπαντός της αλληλεξάρτησης τους.
Η διερεύνηση της πολλαπλασιαστικής σκέψης παιδιών με διάγνωση συνδρόμου Asperger
Authors: Νούλης Ιωάννης
Published: August 2021

Στη διατριβή διερευνήθηκαν οι τρόποι λύσης των παιδιών με διάγνωση συνδρόμου Asperger (ΣΑ), για τον υπολογισμό γινομένων σε ασύμμετρες πολλαπλασιαστικές καταστάσεις ίσων ομάδων. Για την υλοποίηση του σκοπού της έρευνας εκπονήθηκαν πολλαπλές μελέτες περίπτωσης, μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων, σε τέσσερα ταιριασμένα ζεύγη παιδιών συνδρόμου Asperger και τυπικών παιδιών. Τα σημαντικότερα συμπεράσματα που προέκυψαν για τους συμμετέχοντες ΣΑ είναι: - Ανέπτυξαν τρόπους λύσης που αναδεικνύουν πολλαπλασιαστική σκέψη σε όλες τις κατηγορίες έργων, με μεγάλες διαφοροποιήσεις στις διαδικασίες επίλυσης, παρουσιάζοντας δυσκολίες σε έργα Λεκτικών Προβλημάτων (ΛΠ) και Αριθμητικών Υπολογισμών (ΑΥ), ενώ διευκολύνθηκαν σε έργα Χειραπτικού Υλικού (ΧΥ) και Εικονικών Αναπαραστάσεων (ΕΑ) καθώς και στα έργα ενδιαφερόντων τους. - Οι κατηγορίες ΧΥ και ΕΑ και τα έργα ενδιαφερόντων τους τους βοήθησαν να αναπτύξουν στρατηγικές γινομένου και να κατανοήσουν τη σχέση μερών-όλου. - Ανέπτυξαν «δικούς τους» τρόπους για να κατανοήσουν τον πολλαπλασιασμό, χρησιμοποίησαν τη φωναχτή σκέψη, ενώ φάνηκε να μην έχουν κατακτήσει τις προαπαιτούμενες γνώσεις και να μην παρουσιάζουν καλές μεταγνωστικές δεξιότητες. Τέλος, προτείνονται παρεμβάσεις για την εξάλειψη των ατομικών και κοινωνικών τους δυσκολιών με στόχο την αρμονική ένταξή τους στην τυπική εκπαίδευση.
Δρόμοι του νερού και οργάνωση του χώρου στη Θεσσαλονίκη κατά τη μέση και ύστερη βυζαντινή περίοδο
Authors: Γκαλά-Γεωργιλά Ελισάβετ
Published: August 2021

Στόχος της διατριβής ήταν η διερεύνηση της δομής και λειτουργίας των δικτύων υδροδότησης και αποχέτευσης της Θεσσαλονίκης από τον 8ο αιώνα ως την άλωση από τους Οθωμανούς το 1430. Κύριο δεδομένο αποτέλεσε το δημοσιευμένο αρχαιολογικό υλικό. Παράλληλα, μελετήθηκαν οι ακόλουθοι παράγοντες: 1. Η μορφολογία του εδάφους και το οδικό δίκτυο στο εσωτερικό της πόλης. 2. Η πορεία και οι απολήξεις των εξωτερικών υδραγωγείων, που καθόριζαν τις θέσεις εκκίνησης της διανομής στο εσωτερικό. Επίσης, οι δεξαμενές, αγωγοί, φρεάτια και πύργοι νερού ταξινομήθηκαν και αναλύθηκαν από κατασκευαστική και λειτουργική άποψη. Ακόμη εξετάσθηκαν συστήματα άλλων πόλεων που λειτούργησαν παράλληλα, ενώ αποδόθηκε σχεδιαστικά η μορφή του δικτύου της οθωμανικής περιόδου, με βάση δημοσιευμένα αρχειακά δεδομένα. Η πρόταση οργάνωσης του δικτύου ύδρευσης διαμορφώνεται ως εξής: Η κυκλοφορία του νερού στις περιοχές της Άνω Πόλης γινόταν με γραμμές αγωγών με βάση τις ισοϋψείς. Νοτιότερα, η υδροδότηση των προς την θάλασσα κατοικημένων περιοχών γινόταν με δίκτυα οργανωμένα κατά μήκος των δρόμων. Εντοπίζονται πέντε “κατακόρυφες” ζώνες διανομής, που συσχετίζονται άμεσα και με τις διοικητικές υποδιαιρέσεις, τις γειτονίες, της πόλης. Για το αποχετευτικό σύστημα η παροχέτευση του μεγάλου όγκου των νερών και των λυμάτων γινόταν προς τη θάλασσα μέσω κτιστών αγωγών. Ιδιαίτερο ρόλο έπαιζαν οι ρωμαϊκοί συλλεκτήριοι αγωγοί μεγάλης διατομής, οι οποίοι συνέχιζαν να χρησιμοποιούνται σε όλη τη βυζαντινή περίοδο. Οι αγωγοί αυτοί βοηθούσαν στον έλεγχο και τη διευθέτηση των ρεμάτων της πόλης, παροχετεύοντας τα νερά τους. Αποτέλεσμα των σεισμών του 7ου αιώνα ήταν η μερική καταστροφή του αποχετευτικού συστήματος, που αύξησε τις πλημμύρες στο εσωτερικό της πόλης και επιτάχυνε την μεταφορά του εδαφικού υλικού, κυρίως στα νοτιοδυτικά τμήματά της, στο διάστημα από τον 7ο ως τον 14ο αιώνα. Διερευνήθηκε, ακόμη, η συσχέτιση της οργάνωσης, των λειτουργιών και της βιοτεχνικής παραγωγής της Θεσσαλονίκης με τα δίκτυα υποδομής. Ο έλεγχος του νερού από την κεντρική εξουσία τεκμηριώνεται ως τον 14ο αιώνα. Η συσχέτιση της χωροθέτησης σημαντικών μοναστηριακών ιδρυμάτων με τις κομβικές θέσεις αποθήκευσης και διανομής του υδροδοτικού δικτύου απέδειξε ότι όλες οι σημαντικές δεξαμενές βαθμιαία βρέθηκαν στο εσωτερικό ή στον περιβάλλοντα χώρο μοναστηριών. Έτσι διασφαλίσθηκε η κανονική συντήρησή τους, που είχε άμεση σχέση με την αποφυγή επιδημιών, παράλληλα όμως η Εκκλησία ελέγχει σε μεγάλο βαθμό τη διαχείριση του νερού. Ιδιαίτερη σημασία στην επιβίωση των συστημάτων υποδομής είχε η τεχνική κατάρτιση των συντηρητών των δικτύων.
Μελέτη της επίδρασης του υποθυρεοειδισμού κατά την κύηση ή/και τη γαλουχία στη δραστικότητα της ακετυλχολινεστεράσης (AChE), της (Na+, K+)-ATPάσης και της Mg2+-ATPάσης ολικού εγκεφάλου νεογέννητων επιμύων και δομών εγκεφάλου επιμύων μετά τον απογαλακτισμό: συσχέτιση με τις αντίστοιχες παραμέτρους των υγιών επιμύων
Authors: Κορομηλάς Χρήστος
Published: August 2021

Η έλλειψη των θυρεοειδικών ορμονών κατά τη διάρκεια της νευρικής ανάπτυξης οδηγεί σε σημαντικές δομικές και λειτουργικές μεταβολές στο αναπτυσσόμενο κεντρικό νευρικό σύστημα και συνδέεται με την εγκατάσταση σοβαρών γνωσιακών ελλειμμάτων. Σκοπός της μελέτης ήταν να διερευνηθεί η επίδραση του μητρικά επαγόμενου υποθυρεοειδισμού μέσω χορήγησης προπυλθειουρακίλης κατά την κύηση ή/και τη γαλουχία στη δραστικότητα εγκεφαλικών ενζύμων (ακετυλχολινεστεράση, Na+,K+-ATPάση και Mg2+-ATPάση) απογόνων επιμύων, την ημέρα της γέννησης και στο τέλος της γαλουχίας. Οι δραστικότητες της ακετυλχολινεστεράσης, Na+,K+-ATPάσης και Mg2+-ATPάσης μετρήθηκαν σε ολικό εγκέφαλο και σε εγκεφαλικές δομές (μετωπιαίος φλοιός, ιππόκαμπος, υποθάλαμος, παρεγκεφαλίδα, γέφυρα). Η δραστικότητα της AChE του ολικού εγκεφάλου των απογόνων βρέθηκε στατιστικά σημαντικά μειωμένη λόγω του μητρικά επαγόμενου υποθυρεοειδισμού σε όλες τις πειραματικές συνθήκες που μελετήθηκαν, ενώ οι δραστικότητες της Na+,K+-ATPάσης και Mg2+-ATPάσης μεταβλήθηκαν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό αμέσως μετά τη γέννηση και επανήλθαν σε φυσιολογικά επίπεδα στο τέλος της γαλουχίας. Επίσης, η μελέτη έδειξε ότι η χορήγηση PTU κατά τη διάρκεια της κρίσιμης περιόδου της νευροανάπτυξης οδηγεί στην αναστολή της δραστικότητας της Na+,K+-ATPάσης του υποθαλάμου, της γέφυρας και της παρεγκεφαλίδας. Η αναστολή της Na+,K+-ATPάσης είναι χωρο-εξαρτώμενη και αποτελεί ενδεχομένως ένα σημαντικό μέρος του παθοφυσιολογικού μηχανισμού μέσω του οποίου ασκείται η νευροτοξική δράση του υποθυρεοειδισμού στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο.
Μελέτη μηχανισμών οστεοπαραγωγής
Authors: Φιλιπποπούλου Αλεξάνδρα
Published: August 2021

To μόριο Ιndian Hedgehog (Ihh) είναι ο συνδέτης που ενεργοποιεί το Hedgehog (ΗΗ) μονοπάτι στο σκελετό. Το μονοπάτι αυτό αποτελεί τον βασικό ρυθμιστή στην διαδικασία της ενδοχόνδριας οστεοποίησης. Σκοπός αυτής της μελέτης είναι ο προσδιορισμός των επιπέδων του μορίου Ihh στον ορό ασθενών με Αγκυλοποιητική Σπονδυλίτιδα (ΑΣ) καθώς και ο προσδιορισμός της επίδρασης που έχουν οροί ασθενών με ΑΣ στην ενεργοποίηση του ΗΗ μονοπατιού. Για αυτό τα επίπεδα του Ihh μορίου μετρήθηκαν σε 59 ασθενείς με ΑΣ, 70 ασθενείς με Ρευματοειδή Αρθρίτιδα (ΡΑ) και 53 υγιείς μάρτυρες. Η επίδραση του ορού των ασθενών με ΑΣ στην ενεργοποίηση του ΗΗ μονοπατιού εκτιμήθηκε χρησιμοποιώντας ένα οστεοβλαστικού τύπου κυτταρικό μοντέλο.Οι ασθενείς με ΑΣ που δεν ελάμβαναν TNFα αναστολείς είχαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα μορίου Ihh στον ορό τους συγκριτικά με τους ασθενείς με ΡΑ που δεν ελάμβαναν τέτοια θεραπεία ( μέσος όρος ± SEM της Οπτικής Πυκνότητας είναι 0.370 ± 0.025 και 0.279 ± 0.026 για τους ασθενείς με ΑΣ και ΡΑ αντιστοίχως p=0.027) και υγιείς μάρτυρες ( p = 0.031)Oι ασθενείς με ΑΣ που ελάμβαναν αντι - TNFα θεραπεία είχαν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα Ihh μορίου σε σύγκριση με τους ασθενείς με ΑΣ που δεν βρίσκοταν υπό τέτοια αγωγή. ( p= 0.028)Oι ασθενείς με ΡΑ που ελάμβαναν αντι – TNFα θεραπεία εμφάνισαν υψηλότερα επίπεδα Ihh σε σύγκριση με τους ασθενείς που δεν ακολουθούσαν τέτοια αγωγή. ( p = 0.013)Tα επίπεδα του πεπτιδίου PTHrP δεν εμφάνισαν διαφορές σε ασθενείς με ΑΣ, ΡΑ και σε υγιείς μάρτυρες και δεν φάνηκε να επηρεάζονται από την λήψη TNFα αναστολέων.Στην συνέχεια προσδιορίστηκε η ενεργοποίηση του ΗΗ μονοπατιού στα κύτταρα Saos-2 αφού προηγήθηκε επώαση αυτών με ορό ασθενών που έπασχαν από ΑΣ, πριν και μετά την χορήγηση anti- ΤΝFα θεραπείας. Μετά την χορήγηση της θεραπείας, μειώθηκε η ενεργότητα του ΗΗ μονοπατιού.Συμπερασματικά, τα επίπεδα του μορίου Ihh είναι αυξημένα στον ορό των ασθενών με ΑΣ και μειώνονται με την χορήγηση των TNFα αναστολέων. Αυτό το εύρημα ενδέχεται να έχει παθογενετικές και κλινικές προεκτάσεις.
Ιερά και λατρείες στα Δωδεκάνησα
Authors: Λάλα Δήμητρα-Μαρία
Published: August 2021

Η διδακτορική αυτή διατριβή έχει ως θέμα τα ιερά και τις λατρείες της Ρόδου και των νησιών του ροδιακού κράτους (Χάλκη, Σύμη, Μεγίστη, Κάρπαθος, Τήλος, Νίσυρος και Κάσος), από τον συνοικισμό της Ρόδου (408/7 π.Χ.) έως το τέλος της ελληνιστικής περιόδου. Η εστίαση του θέματος στη συγκεκριμένη περίοδο συνδέεται με τη σταδιακή συγκρότηση του ροδιακού κράτους και τις νέες πολιτικο-κοινωνικές συνθήκες που διαμορφώθηκαν στην περιοχή, αλλά και με το πλήθος των αρχαιολογικών καταλοίπων της περιόδου. Γενικό στόχο της διατριβής αποτέλεσε η συγκέντρωση του ποικίλου δημοσιευμένου υλικού για τα ιερά και για τις λατρείες των εν λόγω νησιών (αρχαιολογικά δεδομένα και γραμματειακές-επιγραφικές πηγές), βάσει δε αυτού η συνθετική παρουσίαση του θρησκευτικού τοπίου, σε άμεση σύνδεση με το πολιτικό-κοινωνικό περιβάλλον της εποχής.Στο πρώτο, εισαγωγικό κεφάλαιο της διατριβής προσδιορίζονται τα όρια της έρευνας και αναλύονται ζητήματα ορολογίας, μεθοδολογίας και δομής, ενώ ακολουθεί το δεύτερο και αφιερωμένο στο ιστορικό πλαίσιο εισαγωγικό κεφάλαιο. Στα επόμενα κεφάλαια το θέμα διερευνάται ανά γεωγραφική-πολιτική ενότητα: η Λίνδος, η Κάμειρος και η Ιαλυσός (οι παλαιές πόλεις της Ρόδου), η πόλη της Ρόδου, οι ροδιακές λατρείες άγνωστης θέσης, τα νησιά του ροδιακού κράτους. Η επιλογή αυτή υπαγορεύθηκε από την κεντρική παραδοχή της εργασίας για τη σύνδεση των λατρευτικών πρακτικών με το πολιτικό περιβάλλον της εποχής τους και, πιο συγκεκριμένα, με τo γεγονός ότι, παρά την ενιαία διοίκηση του ροδιακού κράτους, οι παλαιές πόλεις διατήρησαν ένα είδος αυτονομίας, κυρίως ως προς τα θρησκευτικά ζητήματα. Κάθε κεφάλαιο του κυρίως μέρους χωρίζεται σε δύο επιμέρους τμήματα. Το πρώτο τμήμα αφιερώνεται στον εντοπισμό των επίσημων λατρειών της εκάστοτε πόλης, δηλαδή των λατρειών που ήταν σαφώς ενταγμένες στο πλαίσιο λειτουργίας των πόλεων και που είχαν μόνιμο χαρακτήρα. Στο δεύτερο τμήμα του κάθε κεφαλαίου η παρουσίαση των δεδομένων ακολουθεί γεωγραφικά-τοπογραφικά κριτήρια: αρχικά εξετάζονται τα στοιχεία για την πόλη, εν συνεχεία για την ύπαιθρο (χώρα) και τέλος για τις αμφίβολες θέσεις. Σε περιπτώσεις όπου έχουν εντοπισθεί ιερά, η μελέτη τους χωρίζεται σε περισσότερα υποκεφάλαια, με ιδιαίτερη έμφαση στην αρχιτεκτονική διαμόρφωση των ιερών, στις αναθηματικές πρακτικές και στα περαιτέρω ζητήματα λατρείας.Στα συμπεράσματα της εργασίας, συγκεντρώνονται και αναλύονται τα δεδομένα που παρουσιάσθηκαν στο κυρίως μέρος με βάση πέντε θεματικούς άξονες: οι επίσημες λατρείες (και οι αξιωματούχοι με θρησκευτικές αρμοδιότητες), η «τοπογραφία των λατρειών», η πολεοδομία, χωροταξία και αρχιτεκτονική των ιερών, οι αναθηματικές πρακτικές και οι τελετουργίες. Συμπληρωματικά στο κείμενο της διατριβής λειτουργεί ο τόμος ΙΙ, στον οποίο περιλαμβάνονται οι εικόνες και, κυρίως, οι πίνακες, όπου συγκεντρώνεται το σύνολο των σχετικών φιλολογικών πηγών ανά θεότητα.
Βασική έρευνα-Nifekalant hydrochloride
Authors: Καρλής Γεώργιος
Published: August 2021

Σκοπός: Ο σκοπός της μελέτης ήταν η σύγκριση της επίδρασης του nifekalant και της αμιωδαρόνης στην ανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας, στην επιβίωση καθώς και στο αιμοδυναμικό προφίλ σε χοίρειο μοντέλο παρατεταμένης κοιλιακής μαρμαρυγής.Μέθοδοι: Μετά από 8 λεπτά κοιλιακής μαρμαρυγής χορηγήθηκαν σε κάθε ομάδα (N=10) εφάπαξ δόσεις αδρεναλίνης και είτε nifekalant, αμιωδαρόνης ή φυσιολογικού ορού, ανάλογα με την τυχαιοποίηση. Η καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (ΚΑΑ) ξεκίνησε αμέσως μετά από τη χορήγηση των φαρμάκων και ο απινιδισμός χορηγήθηκε 2 λεπτά αργότερα. Η ΚΑΑ είχε διάρκεια 2 λεπτών μετά από κάθε απινιδισμό και η ίδια δόση αδρεναλίνης δίνονταν κάθε 4 λεπτά.Αποτελέσματα: Η 48ωρη επιβίωση ήταν στατιστικώς σημαντικά υψηλότερη για το nifekalant σε σύγκριση με την αμιωδαρόνη (p<0,001) και με το εικονικό φάρμακο (p=0,02), (9/10, 0/10, 3/10 αντίστοιχα). Η συστολική πίεση της αορτής, η διαστολική πίεση της αορτής και η πίεση πλήρωσης των στεφανιαίων ήταν σημαντικά υψηλότερες για το nifekalant κατά την ΚΑΑ και κατά την άμεση περίοδο μετά την αναζωογόνηση (p<0,05). Τα ζώα της ομάδας αμιωδαρόνης είχαν χαμηλότερη καρδιακή συχνότητα κατά το 1ο και 45ο λεπτό μετά την ανάκτηση αυτόματης κυκλοφορίας (p<0,001 και p=0,006 αντίστοιχα). Ο αριθμός των απινιδισμών που απαιτήθηκαν για τον τερματισμό της κοιλιακής μαρμαρυγής, η διάρκεια της ΚΑΑ και η συνολική δόση της αδρεναλίνης ήταν σημαντικά υψηλότερες για την αμιωδαρόνη σε σύγκριση με το nifekalant (p<0,001).Συμπεράσματα: Το nifekalant παρουσίασε ευνοϊκότερο αιμοδυναμικό προφίλ και βελτίωσε την επιβίωση σε σχέση με την αμιωδαρόνη και το εικονικό φάρμακο σε αυτό το χοίρειο μοντέλο.
Κυτταρογενετική και μοριακή μελέτη ασθενών με πρωτοπαθή και δευτεροπαθή οξεία μυελογενή λευχαιμία
Authors: Δαράκη Αγγελική
Published: August 2021

Η Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία (ΟΜΛ) αποτελεί μια νόσο με μεγάλη ετερογένεια. Η αιτιολογία ανάπτυξης της νόσου δεν έχει πλήρως αποσαφηνιστεί, ωστόσο στην πολυσταδιακή πορεία της, φαίνεται να εμπλέκονται γενετικοί, επιγενετικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής ήταν η διερεύνηση του ρόλου των πολυμορφισμών των γονιδίων αποτοξικοποίησης CYP2B6 (G516T, C777A, A785G), GSTP1 (A313G) και των γονιδίων επιδιόρθωσης RAD51 (G135C), XPD23 (Α23927C) και LIG4 (C26T) στην προδιάθεση εμφάνισης της ΟΜΛ. Επίσης, μελετήθηκε η συσχέτιση της μεθυλίωσης του υποκινητή του γονιδίου GSTP1 και ανάπτυξη της ΟΜΛ. Αναλύθηκαν 619 ασθενείς με ΟΜΛ και 430 υγιείς δότες. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε περιλαμβάνει την κυτταρογενετική ανάλυση δειγμάτων μυελού των οστών ασθενών, τη γονοτυπική ανάλυση των προαναφερθέντων πολυμορφισμών και τον έλεγχο μεθυλίωσης του υποκινητή του γονιδίου GSTP1. Τα αποτελέσματα της παρούσας έρευνας ανέδειξαν τον πιθανό ρόλο των πολυμορφισμών G516T και A785G του γονιδίου CYP2B6 καθώς και των πολυμορφισμών A313G και C26T των γονιδίων GSTP1 και LIG4, αντίστοιχα, στην προδιάθεση ανάπτυξης ΟΜΛ. Αντιθέτως, ο πολυμορφισμός C777A του γονιδίου CYP2B6 καθώς και οι πολυμορφισμοί G135C, Α23927C των γονιδίων επιδιόρθωσης RAD51 και XPD23, αντιστοιχα, παρουσίασαν παρόμοια κατανομή συχνοτήτων μεταξύ ασθενών και μαρτύρων, γεγονός που υποδηλώνει ότι πιθανότατα η παρουσία των πολυμορφισμών αυτών δεν αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης ΟΜΛ. Για το γονίδιο CYP2B6 πραγματοποιήθηκε και η δημιουργία των απλοτύπων για τους υπό μελέτη πολυμορφισμούς. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός τα άτομα που έφεραν τον απλότυπο TAG (συνύπαρξη των τριών μεταλλαγμένων γονοτύπων) έχουν 3-φορές μεγαλύτερη πιθανότητα ανάπτυξης της νόσου σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Από τις μελέτες συσχετίσεων μεταξύ των γονοτύπων των υπό μελέτη γονιδίων με τα κυτταρογενετικά ευρήματα των ασθενών βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές υποδηλώνοντας έτσι το σημαντικό ρόλο των πολυμορφισμών στη δημιουργία ειδικών για την ΟΜΛ χρωμοσωμικών αλλοιώσεων. Επιπλέον, βρέθηκε ότι η μεθυλίωση του υποκινητή του γονιδίου GSTP1 απαντάται συχνότερα στους ασθενείς με δευτεροπαθή ΟΜΛ. Σύμφωνα λοιπόν με όλα τα παραπάνω, τα αποτελέσματα της παρούσας διδακτορικής διατριβής, μεμονωμένα ή συνδυαστικά, αναμένεται να συμβάλλουν στην κατανόηση του ρόλου των πολυμορφισμών γονιδίων αποτοξικοποίησης και επιδιόρθωσης στην προδιάθεση ανάπτυξης ΟΜΛ, στην εμφάνιση συγκεκριμένων κυτταρογενετικών αλλοιώσεων καθώς και στη σχεδίαση κατάλληλων εξατομικευμένων θεραπευτικών πρωτοκόλλων ανάλογα με το γενετικό υπόβαθρο των ασθενών.
Το σύστημα οργάνωσης και διοίκησης της Β/θμιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα από το 1985 ως το 2008 και οι επιδράσεις του στην διαμόρφωση του εκπαιδευτικού επαγγέλματος
Authors: Συρμακέσης Στέφανος
Published: August 2021

Ο σκοπός της παρούσας ερευνητικής εργασίας είναι η διερεύνηση των σχέσεων που διαμορφώνεται μεταξύ των εμπλεκόμενων μέρων του Σ.Δ.Β.Ε σε επίπεδο λειτουργίας δομής και επαγγελματικής εξέλιξης. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για την συλλογή των απαραίτητων δεδομένων προσδιορίζεται από τρεις άξονες: 1) την βιβλιογραφική επισκόπηση η οποία εστιάστηκε στα συστατικά στοιχεία της ερευνητικής περιοχής που εξετάζουμε, 2) την μελέτη της σχετικής νομοθεσίας σε θέματα οργάνωσης και διοίκησης της εκπαίδευσης και 3) το ερευνητικό μέρος το οποίο βασίστηκε στην ποιοτική ανάλυση των δεδομένων με την αξιοποίηση της εμπειρικά θεμελιωμένης θεωρίας.Συμπερασματικά, η δομή του Σ.Δ.Β.Ε στην Ελλάδα βασίζεται σε αποσυγκεντρωμένες οργανωτικές δομές (συχνά στην ελληνική νομοθεσία ταυτίζεται η έννοια της αποκέντρωσης με την έννοια της αποσυγκέντρωσης σε γεωγραφικό επίπεδο) και σε ένα ιδιόμορφο μοντέλο διοίκησης που είναι προσανατολισμένο στην άσκηση εξουσίας και στο συγκεντρωτικό χαρακτήρα λήψης αποφάσεων.Οι επιδράσεις του Σ.Δ.Β.Ε μέσα από την κουλτούρα οργάνωσης που καλλιεργεί σε μίκρο και μάκρο επίπεδο οδηγούν στην διαμόρφωση μίας στατικής εικόνας που έχουν εκπαιδευτικοί για το επάγγελμα τους.
Αξιολόγηση των προγραμμάτων κινησιοθεραπείας σε ασθενείς με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα
Authors: Κιτσούλης Γεώργιος
Published: August 2021

Αντικείμενο. Η διερεύνηση της επίδρασης ενός εντατικού και έντονου, μικτού προγράμματος υδροκινησιοθεραπείας και κινησιοθεραπείας δια οργάνων, στα μυοσκελετικά συμπτώματα της νόσου.Αναγκαιότητα της μελέτης. Η μελέτη αυτή ήταν αναγκαία και επιβεβλημένη διότι υπάρχει κλινική αβεβαιότητα για την αποτελεσματικότητα της προτεινόμενης αντιμετώπισης με θεραπευτική άσκηση. Σκοπός. Η διαμόρφωση ενός προγράμματος θεραπευτικής άσκησης που: 1ον να βελτιώνει σε ικανοποιητικό βαθμό τις μυοσκελετικές εκδηλώσεις της νόσου 2ον να βασίζεται στις αρχές της Εργοφυσιολογίας, 3ον να είναι πρακτικά και κλινικά εφαρμόσιμο σε χώρο που διαθέτει γυμναστήριο και πισίνα, 4ον διάρκειας μικρότερης των τριών εβδομάδων.Πληθυσμός και Μέθοδος. Έγινε σύγκριση δύο προγραμμάτων θεραπευτικής άσκησης στα οποία συμμετείχαν είκοσι τέσσερεις ασθενείς ηλικίας 8 –16 ετών με ολιγοαρθρική, επεκταθείσα ολιγοαρθρική και πολυαρθρική μορφή της νόσου, λειτουργικού σταδίου II και III κατά Steinbrocker. Οι ασθενείς αξιολογηθήκαν στην έναρξη και λήξη των προγραμμάτων καθώς και κάθε 5 συνεδρίες στο πειραματικό πρόγραμμα. Η αξιολόγηση περιλάμβανε: 1) μέτρηση του εύρους κίνησης των αρθρώσεων που πάσχουν, 2) μέτρηση της μυϊκής μέγιστης ισχύος και της μυϊκής αντοχής των μυϊκών ομάδων που έχουν ατροφήσει και 3) αξιολόγηση της αερόβιας ικανότητας. Το πρόγραμμα της πειραματικής παρέμβασης περιλάμβανε: αερόβια άσκηση, ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης και διατάσεις. Το πρόγραμμα ελέγχου ήταν εξατομικευμένο πρόγραμμα άσκησης σε έντυπο για το σπίτι (home exercise program).Αποτελέσματα. Η μυϊκή δύναμη και η αρθρική κίνηση βελτιώθηκαν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό αλλά όχι και η αερόβια ικανότητα. Συμπεράσματα. Τα παιδιά και οι έφηβοι με Ν.Ι.Α. μπορούν να βελτιωθούν σε ικανοποιητικό βαθμό με το πρόγραμμα που διαμορφώσαμε και είναι εφικτό να ελαττώσουμε την διάρκεια των προγραμμάτων σε λιγότερο από 3 εβδομάδες με την προϋπόθεση ότι αυξάνουμε την εβδομαδιαία συχνότητα, την ένταση και τη διάρκεια κάθε συνεδρίας συνδυάζοντας παράλληλα τα πλεονεκτήματα των δύο διαφορετικών ειδών άσκησης.
Θέρμανση και ψύξη των δομημένων χώρων μέσω ανανεώσιμων πηγών ενέργειας
Authors: Καρύτσας Σπυρίδων
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να συμβάλλει στην προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην Ελλάδα μέσω της διάδοσης των συστημάτων γεωθερμικών αντλιών θερμότητας (ΓΑΘ) στον οικιακό τομέα. Μέσα από δύο έρευνες κοινής γνώμης εξετάζονται οι παράγοντες που επηρεάζουν την ενημέρωση του κοινού όσον αφορά: α) τη γεωθερμία και τις ΓΑΘ, β) τη χρήση τους για οικιακή θέρμανση / ψύξη και γ) τις διαδικασίες που απαιτούνται για την εγκατάσταση ενός συστήματος ΓΑΘ, καθώς και οι παράγοντες που επηρεάζουν την πρόθεση του κοινού να εγκαταστήσει ένα τέτοιο σύστημα. Μία τρίτη έρευνα εξετάζει τις απόψεις των ατόμων που δραστηριοποιούνται στον κλάδο των ΓΑΘ σχετικά με το επίπεδο διάδοσης των οικιακών συστημάτων ΓΑΘ, τα εμπόδια διάδοσης τους και τις δράσεις που μπορούν να συμβάλλουν στην υιοθέτησή τους.Μεταξύ των παραγόντων που επηρεάζουν τη γνώση του κοινού πάνω στα υπό εξέταση θέματα καθώς και την πρόθεση για εγκατάσταση οικιακού συστήματος ΓΑΘ είναι το φύλο, η ηλικία, το επίπεδο σπουδών, η απασχόληση, το εισόδημα, η περιβαλλοντικά φιλική συμπεριφορά και η συνάφεια του επαγγέλματος ή των ενδιαφερόντων με το περιβάλλον, την τεχνολογία ή τη μηχανική. Επίσης, η πρόθεση εγκατάστασης επηρεάζεται από χαρακτηριστικά της κατοικίας και παράγοντες σχετικούς με τη συμπεριφορά και τη στάση των καταναλωτών και τις προτιμήσεις τους έναντι συγκεκριμένων χαρακτηριστικών των συστημάτων θέρμανσης. Τα εμπόδια διείσδυσης των ΓΑΘ μπορούν να ταξινομηθούν σε εμπόδια αγοράς, εμπόδια ενημέρωσης, ρυθμιστικά εμπόδια, εμπόδια χωροθέτησης & εγκατάστασης και οικονομικά εμπόδια. Αντιστοίχως, οι ενέργειες που συμβάλλουν στη διείσδυση της τεχνολογίας μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε δράσεις ενημέρωσης, οικονομικά κίνητρα, ρυθμιστικό πλαίσιο και βελτίωση τεχνολογίας.
Cogito Mortis
Authors: Σδρόλιας Δημήτρης
Published: August 2021

Ο «Πόνος της Εμπειρίας», η χαϊντεγκεριανή αυτή σύλληψη μέσα στο Das Ereignis, (μια πραγματεία ανέκδοτη επάνω στις Συμβολές του), όπως επαναορίζει Θάνατο, -που έμεινε οντολογικά μετέωρος στο Είναι ακριβώς και Χρόνος, συμβάλλοντας στην Αποτυχία του-, είναι εν δυνάμει το έδαφος, στα φαινομενολογικά ακρώρεια, πάνω στο οποίο θα ηρείδετο μετα-μεταμοντερνικό Υποκείμενο στο νέο της «Στροφής» Χωρόχρονο. Στον νέο αυτόν Χωρόχρονο, τέταρτης χρονικής διάστασης, στήριγμα του Συμβάντος, την περίφημη «κοντινότητα», που μέσα στο Das Ereignis θεάται ως «Πόνος της Εμπειρίας», (όπως επαναπροσδιορίζει Θάνατο σε χίαση Dasein και Είναι, «εγγύτητα» αμοιβαίας Αβύσσου τους), βρίσκουμε οιονεί ένα στήριγμα, -ενισχυμένο πρόσθετα από την καρτεσιανή αποδόμηση των πρώτων από τους στοχασμούς του-, επέκεινα μεταφυσικών συλλήψεων, για το μετα-αποδομικό πλέον «ποιός» μας. Αυτό προεξάρχει άλλωστε κι ως ντεριντιανό αιτούμενο, εν είδει «ιδιο-αποϊδιοποίησης» εντός του περίφημου άρθρου του στο Τί έπεται Υποκειμένου. Στο έδαφος συνεπώς του Πόνου σκάει μετα-αποδομικό Υποκείμενο σε νέα φαινομενολογία Θανάτου. Ως οντολογικά Ανάπηρο. Εν είδει Αρχι-ευνουχισμένου. Που πλέον ως Υπερ-Έμφυλο, -στη θέση Υπερανθρώπου-, γίνεται ο Τελευταίος Θεός μας. Το Εξ-α-φανισμένο μας. Ληστής και Εσταυρωμένο. Στο όριο ακριβώς ετούτο, στην κόψη Θανάτου ως Πόνου, -εκεί ακριβώς που εκρήγνυται ο νέος ορισμός Αγάπης-, είναι που πια ευοδώνεται μία «αδύνατη» ένωση, μεταστρουκτουραλισμού και Heidegger, παραπάνω από αναγκαία σήμερα εντός του μεταμοντερνισμού μας, ο οποίος στην αγωνία του για τα «καπιταλιστικά» υπολείμματα στο χαϊντεκγεριανό συγκείμενο, πέφτει εκ του αντιθέτου του στην ίδια ακριβώς παγίδα, ενδύοντας με αναρχικό πλέον πρόσημο τον καπιταλισμό μας. Διότι αυτό που διέφευγε και του Derrida ακόμα ως αποδομιστικού εκπρόσωπου μίας μετα-μεταστρουκτουραλιστικής πλέον λύσης, ήταν ότι ο Martin Heidegger, εντός του αθέατου έργου του, το οποίο εδώ εξετάζουμε, -που δε θα μπορούσε βέβαια μοιραία να το γνωρίζει, δεδομένου πως μέχρι πρότινος παρέμενε αδημοσίευτο- έβαζε τα θεμέλια για έναν Heidegger III, σκαρώνοντας εκεί μία Λύση, έστω και ανεπίγνωστα, στον ίδιο του αυτόν τον Κίνδυνο.
Primary instability and subsequent dynamics of liquid film flow along periodic corrugations
Authors: Cao Zhehui
Published: August 2021

This work is an experimental study of gravity-driven liquid film flowalong corrugated substrates. Thin liquid films appear in importantindustrial, environmental and biomedical flows. The modifications,resulting from the substitution of the flat substrate on which the filmflows by one with topography, are presently not well understood. Inparticular, there is little experimental evidence about the effect ofperiodic corrugations on the primary instability of the flow, and therelevant theoretical predictions appears contradictory. This problemis of significant interest, because of the potential for instability controlin such flows through the development of appropriately tailoredsubstrates.Systematic experiments were performed with water-glycerol solutions,in two flow facilities spanning a wide range of inclination angles. Substrateswith different shapes (sinusoidal and rectangular) and variouswavelengths and amplitudes were examined. The temporal variationof liquid film thickness was measured by conductance probes at multiplelocations along the flow. A photographic technique was developedto record the spatial variation of the free surface in the streamwisedirection. Using these techniques, the primary instability thresholdwas reliably determined, and the characteristics of traveling waves inthe unstable regime were recorded.A major finding of the thesis is that, for intermediate and high inclinations,steep enough corrugations trigger a new instability modeof finite wavelength, while they delay significantly the occurrence ofthe classical, convective, long-wave instability. The new mode is ashort, traveling wave, which is highly regular and persistently twodimensional,and appears to be a global mode. Transition from longtoshort-wave instability is observed to occur with increasing inclinationangle, and the exact location of the transition varies with thecorrugation shape. The parametric effects of liquid viscosity and ofcorrugation wavelength and amplitude are examined, and the importantspecial case of a vertical wall is investigated using a cylindricalflow geometry. Finally, an unexpected oscillatory instability is documented,specific to steep, rectangular substrates, which appears andintensifies when decreasing the liquid flow rate. It is speculated thatthis counter-intuitive behaviour is related to the specific separationcharacteristics of the rectangular substrate, and is triggered when thebackflow velocity exceeds a percentage of the forward stream.
Το παιδί, η πόλη, το παιχνίδι
Authors: Κατσαβουνίδου Γαρυφαλλιά
Published: August 2021

Πώς μπορούμε να μιλήσουμε για τρεις διακριτές έννοιες, ορίζοντάς τες, ταυτόχρονα, ως μία ολότητα; Πώς «μεταχειριζόμαστε» τις βιβλιογραφικές αναφορές και το πρωτογενές υλικό μιας έρευνας πεδίου δίνοντας και στα δύο τη δική τους αυτοτέλεια; Τα ερωτήματα αυτά εμπλούτισαν την έρευνα, που ξεκίνησε από μια διερεύνηση της σχέσης του παιδιού με την πόλη με μέσο τη φωτογραφία, οδηγώντας την στη συγκρότηση ενός τριπλού ερευνητικού υποκειμένου, που ονομάζεται «παιδί, παιχνίδι, πόλη»: πρόκειται για το Spielraum, έννοια που εκφράζει την τριπλότητα αυτή. Η διατριβή μετασχηματίστηκε σε ένα κείμενο βιογραφικό, μια αφήγηση που δεν προσπαθεί να αποδείξει μια υπόθεση εργασίας αλλά να αναδείξει την πολυφωνικότητα των χαρακτήρων που επηρεάζουν το υποκείμενο. Αποτελούμενη από έξι αυτοτελή δοκίμια, εξετάζει την παιδική ηλικία στις αφηγήσεις της πόλης και του σχεδιασμού· ανιχνεύει τις πολεοχωρικές επεκτάσεις στον παιδαγωγικό λόγο· αναδεικνύει το «παιδί» και το «παιχνίδι» στις βιογραφίες των χαρακτήρων στους οποίους βασίζεται. Στόχος είναι η, έστω διαγραμματική, περι-γραφή ενός «άλλου» κόσμου, η πιθανότητα του οποίου, παρά την υποτιθέμενη «παιδοκεντρική» αντίληψη του σήμερα, μοιάζει να απομακρύνεται ίσως περισσότερο από οποτεδήποτε άλλοτε: ενός κόσμου όπου το πνεύμα του παιχνιδιού, της ελευθερίας και της δημιουργικότητας, εκδιωγμένο σήμερα από την ορθολογιστική παραγωγή της πόλης, θα αποκτήσει τον δικό του χώρο· όπου η πόλη θα σχεδιάζεται για τα παιδιά, γιατί «αλλιώς δεν μπορεί να λέγεται πόλη», με τα λόγια του Άλντο βαν Άικ· και όπου ο σχεδιασμός θα υπηρετεί τον άνθρωπο, που τόσο υποτιμητικά ονομάζεται «χρήστης», και θα συνεργάζεται με την παιδαγωγική για να αναδειχτούν νέες αρχές και νέες αξίες, ακολουθώντας τη ρήση του Ανρί Λεφέβρ: «δεν μπορεί να υπάρξει διαφορετική κοινωνία χωρίς διαφορετικό χώρο».
Σχεδιασμός και κατασκευή μικρογεννήτριας για τη συλλογή ενέργειας από μηχανικές δονήσεις
Authors: Νιάρχος Γεώργιος
Published: August 2021

Η παρούσα διδακτορική διατριβή αφορά στο σχεδιασμό και την κατασκευή μιας μικρογεννήτριας που συλλέγει ενέργεια από τις μηχανικές δονήσεις του περιβάλλοντος. Η μετατροπή της μηχανικής ενέργειας σε ηλεκτρική καθίσταται δυνατή μέσω του πιεζοηλεκτρικού φαινομένου και ειδικής κατηγορίας υλικών που έχουν αυτή την ιδιότητα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως προς τις πιεζοηλεκτρικές του ιδιότητες και την ποικιλία δομών που μπορεί να προσφέρει παρουσιάζει το ZnO, το οποίο χρησιμοποιείται ως το ενεργό στοιχείο για την κατασκευή των μικρογεννητριών στα πλαίσια αυτής της διατριβής. Ο σκοπός μιας τέτοιας διάταξης έγκειται στη μετέπειτα ολοκλήρωσή του με ένα κύκλωμα χαμηλής ισχύος, αποτελώντας την πηγή τροφοδοσίας του, με αποτέλεσμα την ενεργειακή του αυτονόμηση. Αρχικά γίνεται μια αναφορά σε πιεζοηλεκτρικές MEMS μικρογεννήτριες που έχουν κατασκευαστεί τα τελευταία χρόνια και παρουσιάζονται τα βασικά χαρακτηριστικά τους. Επίσης, γίνεται μια εκτενής εισαγωγή στο νέο πεδίο της Πιεζοτρονικής, το οποίο ασχολείται με την εμφάνιση και τον έλεγχο πιεζοηλεκτρικού δυναμικού σε νανοδομές διαφόρων υλικών. Η πρωτοτυπία των μικρογεννητριών που παρουσιάζονται στην παρούσα διατριβή έγκειται στο συνδυασμό της τεχνολογίας MEMS με νανοδομές από ZnO ως πιεζοηλεκτρικό υλικό. Στη συνέχεια παρουσιάζονται οι βασικές εξισώσεις που διέπουν την αρχή λειτουργίας μιας πιεζοηλεκτρικής μικρογεννήτριας, με έμφαση στην πιεζοηλεκτρική πτώση τάσης σε νανοδομές ZnO, όταν αυτές υπόκεινται σε μηχανική παραμόρφωση. Παρουσιάζονται τα βέλτιστα γεωμετρικά χαρακτηριστικά για το σωστό σχεδιασμό των MEMS μικρογεννητριών τύπου αιωρούμενης προβόλου με συχνότητα φυσικής ταλάντωσης στα 100Hz. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται τα πειραματικά αποτελέσματα της ανάπτυξης πολύπλοκων νανοδομών, αλλά και νανοδομημένων λεπτών υμενίων από ZnO, τα οποία είναι το βασικό στοιχείο των μικρογεννητριών που κατασκευάστηκαν. Στη συνέχεια οι μικρογεννήτριες χαρακτηρίστηκαν ώστε να διαπιστωθούν τα βέλτιστα ηλεκτρικά και πιεζοηλεκτρικά χαρακτηριστικά τους. Τέλος, παρουσιάζεται και μία εναλλακτική προσέγγιση κατασκευής νανογεννητριών, σε εύκαμπτα υποστρώματα με σκοπό τη χρήση αυτής της τεχνολογίας σε φορετές διατάξεις. Η τάση εξόδου κυμάνθηκε σε μερικά Volts με αντίστοιχο ρεύμα εξόδου μερικές εκατοντάδες nΑ για ελεγχόμενες μηχανικές δονήσεις. Οι τυπικές τιμές ισχύος εξόδου από τις εύκαμπτες νανογεννήτριες κυμάνθηκαν μεταξύ 3-30nW.
Βελτίωση ρυπασμένων εδαφών και υδάτων από φωσφορικά, κάδμιο και μόλυβδο και αξιοποίηση αυτών σε φυτά μεγάλης καλλιέργειας
Authors: Αργύρη Αποστολία
Published: August 2021

Η ρύπανση εδαφών και υδάτων καθίσταται παγκόσμιο πλέον πρόβλημα, απειλώντας εκτός από το περιβάλλον, έμμεσα και την ανθρώπινη υγεία. Η εύρεση μεθόδων αποκατάστασης φιλικών προς το περιβάλλον αποτελεί αντικείμενο πολλών ερευνών.Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν η αξιολόγηση της δυνατότητας χρησιμοποίησης των υλικών ζεόλιθος, γκαιτίτης καθώς και δύο νέων παρασκευασθέντων υλικών που αφορά το συνδυασμό τους (σύστημα Ι και ΙΙ) αλλά και του μπεντονίτη, ως υλικά απορρύπανσης εδαφών και υδάτων επιβαρυμένων με φώσφορο, κάδμιο και μόλυβδο με παράλληλη αξιοποίηση αυτών στην καλλιέργεια φυτών. Πραγματοποιήθηκαν πειράματα προσρόφησης φωσφόρου, καδμίου και μολύβδου από τα ανωτέρω υλικά, σε υδατικά διαλύματα στο εργαστήριο. Η υψηλότερη προσρόφηση φωσφόρου καθώς και ο μεγαλύτερος ρυθμός προσρόφησης καταγράφθηκε με την εφαρμογή του γκαιτίτη, ενώ η διαδικασία της προσρόφησης βρέθηκε ότι περιγράφεται καλύτερα με την χρήση της ισόθερμης Freundlich. Ο ζεόλιθος και ο μπεντονίτης παρουσίασαν την καλύτερη προσροφητική ικανότητα ιόντων καδμίου σε υδατικά διαλύματα, ενώ το μεγαλύτερο ποσό μολύβδου απομακρύνθηκε, με την εφαρμογή των υλικών ζεόλιθος, γκαιτίτης και συστήματος Ι.Μελετήθηκε επίσης σε φυτοδοχεία στο θερμοκήπιο η δυνατότητα καλλιέργειας φυτών σιταριού, βαμβακιού και αραβοσίτου, σε εφοδιασμένο με φώσφορο έδαφος ή ρυπασμένο με κάδμιο ή μόλυβδο, το οποίο τροποποιήθηκε με την εφαρμογή ζεόλιθου, μπεντονίτη, γκαιτίτη, συστήματος Ι ή ΙΙ. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα υπό μελέτη υλικά αύξησαν τη διαθεσιμότητα του φωσφόρου στο έδαφος, χωρίς ωστόσο να παρατηρηθούν συμπτώματα τοξικότητας στα φυτά. Αντίθετα, η συγκέντρωση των βαρέων μετάλλων στο έδαφος περιορίστηκε μέχρι και 68% με την ενσωμάτωση των πρόσθετων υλικών σε σχέση με το μη τροποποιημένο έδαφος, περιορίζοντας έτσι την πρόσληψή τους από τα φυτά. Μεταξύ των πρόσθετων υλικών, ο ζεόλιθος ήταν πιο αποτελεσματικός στην ακινητοποίηση του Cd στο έδαφος και ο γκαιτίτης στην ακινητοποίηση του Pb. Το ποσό προσρόφησης των ιόντων καδμίου και μολύβδου, βρέθηκε ότι εξαρτάται από την αρχική συγκέντρωση των μετάλλων στο έδαφος. Αύξηση της συγκέντρωσης του καδμίου ή του μολύβδου στο έδαφος, οδηγεί σε μεγαλύτερη προσροφημένη ποσότητα μετάλλου ανά μονάδα μάζας πρόσθετου υλικού και μικρότερη βιοδιαθεσιμότητα για τα φυτά. Φυτά και των τριών καλλιεργειών που αναπτύχθηκαν σε τροποποιημένο έδαφος, είχαν καλύτερο ύψος, μήκος ρίζας, φυλλική επιφάνεια, χλωρό και ξηρό βάρος, από τα φυτά που αναπτύχθηκαν σε μη τροποποιημένο έδαφος.
Η βιβλιοθεραπεία στην εκπαίδευση
Authors: Λουάρη Μαρίνα
Published: August 2021

The curent trend in students‟ education is to provide a school community that includesall students, despite different abilities, ethnicity and socioeconomic status. In order toreach this target it is necessary teachers as well as students to de prepared for theinclusion of children with disabilities in the mainstream classroom. Positive attitudesof typical students are fundamental factor for providing an inclusion programme.Research evidence suggests that students‟ understanding and knowledge aboutdisability are restricted. Researchers have highlighted that when an interventionprogramme is implemented prejudices are restricted and misconceptions are clarified.As a result, interction among students with and without disabilities may be promotedand positive attitudes may emerge.As a result, disabled students‟ inclusion depends on typical students‟ acceptance andpositive interaction. Many researchers have stressed the fact that bibliotherapy is aninexpensive, interesting and authentic way of promoting awareness, understandingand acceptance of disabilities. For that reason, we have firstly accessed students‟ priorknowledge and then investigated their attitudes in order to design and implement anintervention programme. The aim of that programme was the students‟ preparation fora disabled student inclusion.The results showed that the intervention had a positive impact as regard students‟knowledge and their attitudes. The strong cognitive background enables theacquisition and maintenance acceptance and positive attitudes toward a peer withdisability, far from prejudices and misconceptions.
Διερεύνηση της οστεογεννητικής ρυθμιστικής δράσης του αυξητικού παράγοντα πλειοτροπίνη (PTN) και του αποδοχέα της Receptoc Tyrosine Phosphatase beta/zeta (RPTP β/ζ) στον συζευκτικό χόνδρο κατά την μηχανική φόρτιση σε επίμυες
Authors: Κασπίρης Άγγελος
Published: August 2021

Υπόβαθρο: Η πλειοτροπίνη (ΡΤΝ) είναι ένας αυξητικός παράγοντας με υψηλή συγγένεια για την ηπαρίνη. Η ΡΤΝ εκφράζεται στον εμβρυικό και νεανικό χόνδρο, καθώς και στις επιφύσεις των οστών σε πειραματόζωα. Επιπλέον εκφράζεται και σε κύτταρα του μεσοσπονδύλιου δίσκου in vitro. Ασκεί τις βιολογικές της δράσεις με την σύνδεσή της στον υποδοχέα της Receptor Protein Tyrosine Phosphatase β/ζ (RPTPβ/ζ). Παρόλα αυτά ο ρόλος της παραμένει ακόμα ασαφής.Σκοπός: Σκοπός της έρευνάς μας είναι να μελετήσουμε την έκφραση της ΡΤΝ και του υποδοχέα της RPTPβ/ζ στην λειτουργική μονάδα τελικής πλάκας-μεσοσπονδύλιου δίσκου, κατά την ανάπτυξη σπονδυλικών παραμορφώσεων, που οφείλονται στην διαταραχή του μηχανικού περιβάλλοντος της σπονδυλικής στήλης.Υλικό και Μέθοδοι: Χρησιμοποιήθηκαν 64 επίμυες Sprague-Dawley, ηλικίας 8 εβδομάδων, εκ των οποίων 4 χρησιμοποιήθηκαν ως υγιείς μάρτυρες. Στις ουρές των πειραματόζωων εφαρμόστηκε μηχανική φόρτιση με την χρήση μιας mini συσκευής εξωτερική οστεοσύνθεσης τύπου Ilizarov. Η φόρτιση αντιστοιχούσε με 0 μοίρες μέτριας αξονικής συμπίεσης της τάξης των 5mm, και 10 , 30 και 50 μοιρών που ταξινομήθηκαν στις ομάδες 0, Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, αντίστοιχα. Η έκφραση της ΡΤΝ, του RPTPβ/ζ και των πιθανόν αλληλεπιδράσεων μεταξύ τους ερευνήθηκαν με Western blot ανάλυση καθώς και με ανοσοϊστοχημικές μεθόδους.Αποτελέσματα: Η έκφραση της ΡΤΝ, στο control group, ήταν περιορισμένη στα χονδροκύτταρα της υπερτροφικής ζώνης της τελικής πλάκας. Στα group 0 – ΙΙ, η έκφραση της ΡΤΝ αυξάνονταν και εντοπίζονταν στα χονδροκύτταρα της υπερτροφικής ζώνης, της ζώνης πολλαπλασιασμού και στα οστεοκύτταρα και οσστεοβλαστικά κύτταρα της ζώνης οστεοποίησης των τελικών πλακών. Αύξηση της έκφρασης της ΡΤΝ παρατηρήθηκε και στα χονδροκύτταρα της περιφέρειας του ινώδους δακτυλίου. Στο group ΙΙΙ μόνο περιορισμένη έκφραση της ΡΤΝ παρατηρήθηκε κυρίως στα οστεοκύτταρα. Ο υποδοχέας RPTPβ/ζ εκφράστηκε με τις τρεις ισομορφές των > 250 kDa, 130 και 85 kDa. Η έκφραση του RPTPβ/ζ παρουσίαζε αύξηση κυρίως στο group 0 σε όλους τους τύπους των κυττάρων. Μικρής έντασης ανοσοχρώση για τον RPTPβ/ζ παρατηρήθηκε στα groups I και II, ενώ στο group ΙΙΙ η έκφρασή του ελαχιστοποιήθηκε.Συμπεράσματα: Η ΡΤΝ και ο υποδοχέας της RPTPβ/ζ εκφράζονται κατά την ανάπτυξη των σπονδυλικών παραμορφώσεων που οφείλονται στην άσκηση μηχανικής φόρτισης. Το ποσό της έκφρασή τους εξαρτάται από τον τύπο και την σοβαρότητα της παραμόρφωσης. Τα ανωτέρω τους καθιστούν σημαντικά μόρια στην παθοφυσιολογία της πάθησης αλλά και ως ενδιαφέροντες υποψήφιους στόχους για την ανάπτυξη θεραπευτικής προσέγγισης της νόσου.
Καρδιαγγειακός κίνδυνος στο ήπιου-μέτριου βαθμού σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο (ΣΑΑΥ)
Authors: Νάτσιος Γεώργιος
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης: Τα τελευταία έτη, αυξάνονται συνεχώς τα δεδομένα, τα οποία υποστηρίζουν την ύπαρξη σχέσης μεταξύ του Συνδρόμου Αποφρακτικών Απνοιών στον Ύπνο (ΣΑΑΥ) και της αρτηριακής υπέρτασης (ΑΥ). Παρόλες, όμως, τις μελέτες που πραγματοποιήθηκαν, ήταν δύσκολο να αποσαφηνιστεί η σχέση αιτίας-αποτελέσματος μεταξύ των δυο διαταραχών. Η χρόνια διαλείπουσα υποξία εκτιμάται ότι διαδραματίζει έναν κεντρικό ρόλο στη σχετιζόμενη με το ΣΑΑΥ υπέρταση. Σχεδιάσαμε, επομένως, μια αναδρομική μελέτη στην οποία αναλύσαμε τα δεδομένα από 1501 άτομα, τα οποία προσήλθαν στα Εξωτερικά Ιατρεία Μελέτης Διαταραχών του Ύπνου της Πνευμονολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Λάρισας για τη διερεύνηση πιθανού ΣΑΑΥ, ώστε να καθορίσουμε παράγοντες κινδύνου εμφάνισης ΑΥ σε ασθενείς με ΣΑΑΥ.Μέθοδοι: Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας τη μέθοδο ανεξαρτήτων δειγμάτων t-test όσον αφορά στις συνεχείς μεταβλητές, καθώς και τη μέθοδο χ2 του Pearson για τις κατηγορικές μεταβλητές. Η πολυπαραγοντική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της γραμμικής διαχωριστικής ανάλυσης.Αποτελέσματα: Παρατηρήθηκαν αρκετές στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ατόμων με ΑΥ και αυτών χωρίς ΑΥ όσον αφορά την ηλικία, το δείκτη μάζας σώματος (ΒΜΙ), το δείκτη συννοσηρότητας CCI, το σκορ της κλίμακας υπνηλίας Epworth (ESS), τα σπειρομετρικά δεδομένα, τον ημερήσιο κορεσμό οξυγόνου του αρτηριακού αίματος (SaO2), τη μέση τιμή του SaO2 κατά τη διάρκεια των αναπνευστικών επεισοδίων, την ελάχιστη τιμή του SaO2 κατά τη διάρκεια των αναπνευστικών επεισοδίων, τη μέση τιμή του SaO2 κατά το στάδιο REM του ύπνου, το δείκτη αποκορεσμού (DI), το δείκτη ΑΗΙ και τον αριθμό των υποπνοιών ανά ώρα ύπνου. Θέτοντας το 0.3 (απόλυτη τιμή) ως ένα όριο για την ερμηνεία των συντελεστών δομής (discriminant loadings) της συνάρτησης, η ηλικία, ο δείκτης ΒΜΙ, ο δείκτης CCI, ο ημερήσιος κορεσμός οξυγόνου του αρτηριακού αίματος, η μέση τιμή του SaO2 κατά τη διάρκεια των αναπνευστικών επεισοδίων, η ελάχιστη τιμή του SaO2 κατά τη διάρκεια των αναπνευστικών επεισοδίων και η μέση τιμή του SaO2 κατά το στάδιο REM του ύπνου αναδείχτηκαν ως οι πιο ακριβείς προγνωστικοί παράγοντες για την εμφάνιση AY. Αντιθέτως, οι δείκτες DI και ΑΗΙ φάνηκε ότι δεν συμπεριλαμβάνονται στους κύριους προγνωστικούς παράγοντες της υπέρτασης. Με τη μέθοδο Wilks’ lambda εκτιμήθηκε ότι η προκύπτουσα συνάρτηση ήταν στατιστικά σημαντική (Wilks’ lambda=0.771, χ2=289.070, p<0.0001).Συμπεράματα: Η παρούσα μελέτη υποστηρίζει ότι η ημερήσια και η νυκτερινή υποξία, ως επακόλουθα της χρόνιας διαλείπουσας υποξίας, διαδραματίζουν έναν κεντρικό ρόλο στην σχετιζόμενη με το ΣΑΑΥ υπέρταση και θα πρέπει να αξιολογηθούν περαιτέρω σε μελλοντικές μελέτες ως πιθανοί δείκτες της σοβαρότητας του ΣΑΑΥ.
ΚΡΟΝΟΣ
Authors: Ροβίθης Εμμανουήλ
Published: August 2021

Η διατριβή διερευνά τα πεδία των Ηχητικών Παιχνιδιών, της Μουσικής Εκπαίδευσης και των Ψηφιακών Μουσικών Οργάνων με στόχο το συνδυασμό τους σε μια ενιαία ηλεκτρονική παιγνιακή ηχητική πλατφόρμα. Ως απόδειξη αυτής της θέσης παρουσιάζεται το πρωτότυπο ηχητικό ηλεκτρονικό παιχνίδι Κρόνος, το οποίο στοχεύει στην εκμάθηση εννοιών, αρχών και τεχνικών της ηλεκτροακουστικής σύνθεσης. Κατά το πρότυπο των παιχνιδιών ρόλων ο παίκτης αντιμετωπίζει δοκιμασίες, ώστε να δημιουργήσει και να εξελίξει ένα παιγνιακό χαρακτήρα. Ακολουθώντας το παιχνίδι, επιμορφώνεται, εξασκεί μουσικές δεξιότητες και συναρμολογεί ένα σύστημα ηχητικής δημιουργίας και επεξεργασίας. Στο πρώτο μέρος της διατριβής ορίζεται το θεωρητικό πλαίσιο πάνω σε τρεις άξονες: τον παιγνιακό, τον εκπαιδευτικό και τον ερμηνευτικό. Στον παιγνιακό άξονα περιγράφονται τα χαρακτηριστικά της παιγνιακής δραστηριότητας με έμφαση στα ηλεκτρονικά παιχνιδία και αναφέρεται η χρήση του ήχου σε αυτά. Έπειτα, αναλύεται το είδος των ηχητικών ηλεκτρονικών παιχνιδιών, εστιάζοντας στις τεχνικές ηχητικής αναπαράστασης δεδομένων που επιτρέπουν την ηχητική αλληλεπίδραση και την προσβασιμότητα. Τέλος, προτείνεται μια κατηγοριοποίηση της ηχητικής αλληλεπίδρασης σύμφωνα με το ρόλο της στη διαμόρφωση του παιγνιακού τρόπου. Στον εκπαιδευτικό άξονα παρατίθενται οι διδακτικές δυνατότητες των σοβαρών και ηχητικών παιχνιδιών, αναφέρονται οι υφιστάμενες κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη εκπαιδευτικών ηχητικών παιχνιδιών και προτείνεται μια μεθοδολογία για το σχεδιασμό τους. Στον ερμηνευτικό άξονα προσεγγίζεται αρχικά η έννοια του μουσικού οργάνου στην ηλεκτρονική εποχή, αναφέρονται υφιστάμενες κατευθύνσεις όσον αφορά στη χρήση παραδοσιακών και ηλεκτρονικών παιγνιακών συστημάτων στη μουσική σύνθεση και εκτέλεση και συσχετίζονται οι έννοιες του παιχνιδιού και του μουσικού οργάνου με βάση τον παιγνιακό στόχο. Στο δεύτερο μέρος της διατριβής αναλύεται η πρακτική υλοποίηση του έργου. Εισάγεται ο όρος του ηχητικού συμβολισμού ως βασική τεχνική για την ανάπτυξη της ηχοσήμανσης και επεξηγούνται οι ηχητικοί συμβολισμοί του σεναρίου, η ηχητική έκφραση του παίκτη, η προγραμματιστική αρχιτεκτονική των ηχητικών φορέων, η ηχητική δράση και μηχανική των παιχνιδιών και η ηχητική γλώσσα επικοινωνίας με το σύστημα. Συμπεραίνεται πως τα ηχητικά παιχνίδια μπορούν να αποτελέσουν έγκυρα εκπαιδευτικά και ερευνητικά περιβάλλοντα σχετικά με μουσικές και ακουστικές έννοιες και να απευθυνθούν στους ακροατές εξίσου ως παίκτες, μαθητές και δημιουργούς.