bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Minijature 15. stoljeća u psaltiru iz Franjevačkog samostana u Kamporu na Rabu
Authors: Jakšić Nikola
Published: July 2017

Autor obrađuje psaltir 15. stoljeća iz franjevačkog samostana sv. Eufemije na otoku Rabu koji je 1986. godine opljačkan i uništen. Temeljem sačuvanih reprodukcija i škrtih opisa u literatiri nastoji rekonstruirati strukturu uništenog kodeksa i pripadajućih mu minijatura. Upozorava da se jedan folio čuva u privatnoj zbirci u Bologni i ovdje ga prvi put prenosi hrvatskoj znastvenoj javnosti. Inicijale ovog psaltira oslikao je Giovanni di Antonio da Bologna što je već otprije u literaturi utvrđeno.
Pietro Sandrioli indorador iz Venecije i drvene oltarne pale u Rabu i Šibeniku
Authors: Goja Bojan
Published: July 2017

Na temelju novih istraživanja u Državnom arhivu u Zadru autor donosi do sada nepoznate podatke o drvenim oltarnim palama u Rabu i Šibeniku. Pietro Sandrioli indorador iz Venecije obvezuje se 1623. godine da će u crkvi benediktinki Sv. Andrije u Rabu izraditi drvenu oltarnu palu i sliku na platnu sa prikazom Bogorodice sa Sv. Dominikom, Sv. Katarinom Sijenskom i otajstvima Presvetog Ružarija. Isti se majstor, uz indoradora Zuannu Voicovicha i druge neimenovane majstore, spominje i 1628. godine u svezi radova na nekadašnjem glavnom oltaru crkve Sv. Dominika u Šibeniku. Novim čitanjem od prije poznatog arhivskog izvora donose se novi podaci i zaključci o nekadašnjim drvenim oltarima Sv. Vinka Fererskog i Imena Božjeg u crkvi Sv. Dominika u Zadru i ulozi koju je u njihovoj izradio mogao imati indorador Pietro Salamone. U radu se raspravlja i o tome da li se indoradori Pietro Salamone i Pietro Sandrioli bez obzira na podatke iz arhivskih dokumenata mogu smatrati jedinim majstorima zadarskih oltara i rapske drvene pale.
Riječ urednika
Authors: Borić Laris
Published: July 2017

Riječ urednika
"Bez brige, profesor Petricioli sve to zna!"
Authors: Domijan Miljenko
Published: July 2017

In memoriam, Nekrolog
O podrijetlu i najranijem kultu zadarskog zaštitnika Sv. Krševana
Authors: Vedriš Trpimir
Published: July 2017

Polazeći od otvorenog pitanja povijesnosti akvilejskog mučenika i zadarskoga sveca-zaštitnika Sv. Krševana (Krizogona), autor nudi pregled ključnih izvora o njegovu najranijem kultu na akvilejskom području u razdoblju između vremena njegova pogubljenja početkom IV. st. i legendarnog prijenosa njegovih relikvija u Zadar sredinom VII. st. Oslanjajući se na – u recentnoj historiografiji prihvaćenu – pretpostavku prema kojoj je prvotno središte štovanja Sv. Krševana bilo u mjestu San Canzian d'Isonzo u neposrednoj okolici Akvileje, autor u svjetlu novije literature razmatra niz poznatih pisanih svjedočanstva poput tzv. Jeronimskog martirologija, kasnoantičkih hagiografskih legenda Passio S. Anastasiae i Passio Cantianorum, podsjećajući na mogućnosti njihova tumačenja u svjetlu veze s lokalnim arheološkim i epigrafičkim svjedočanstvima.
Radionica plutejâ zadarske katedrale
Authors: Josipović Ivan
Published: July 2017

U članku se u jedinstvenu likovno-morfološku cjelinu okupljaju reljefi pronađeni u Galovcu, Biogradu i Zadru, ali i u Novalji na otoku Pagu. Prepoznati su kao produkti iste klesarske radionice za koju se, po njezinim najkvalitetnijim i najreprezentativnijim djelima pronađenima u zadarskoj katedrali, predlaže naziv Radionica plutejâ zadarske katedrale. Okupljena grupa reljefa pokazuje osobine rane predromaničke skulpture, a to se podjednako iščitava iz načina njihove izvedbe (meka modelacija, rahlije postavljeni motivi), kao i u prevladavajućoj motivici ranokršćanske provenijencije. Uzimajući u obzir veličinu raspravljanih reljefa i lokalitete na kojima su pronalaženi, autor dolazi do zaključka da se radi o dijelovima liturgijskih instalacija većih ranokršćanskih crkava koje su obnovljene u kasnome 8. ili ranom 9. stoljeću.
Zadarski gotički vezeni antependij u Budimpešti
Authors: Banić Silvija
Published: July 2017

U Muzeju primijenjenih umjetnosti (Iparművészeti Múzeum) u Budimpešti čuva se vezeni gotički antependij podrijetlom iz crkve benediktinskog samostana Sv. Krševana u Zadru. Antependij je u nepoznato vrijeme postao dijelom zbirke biskupa, povjesničara umjetnosti i kolekcionara Zsigmunda Bubicsa (biskup u Košicama u današnjoj Slovačkoj od 1887. do 1906. godine) a u Muzeju primijenjenih umjetnosti je od 1909. godine. Dimenzije mu iznose 94 x 190 centimetara. Najveću površinu antependija zauzimaju svetački likovi pod trima zašiljenim gotičkim lukovima. U središnjem polju prikazana je Bogorodica s Djetetom na prijestolju, s lijeve strane je Sv. Krševan, a s desne Sv. Benedikt. U gornjem su dijelu dva dopojasno prikazana sveca koji bi se mogli identificirati kao Sv. Grgur Papa i Sv. Donat. ''Triptih'' sa svecima s lijeve je i desne strane flankiran bordurama u čijem su središnjem dijelu umetnute niše s dvama manjim stojećim likovima okrunjenih svetica (Sv. Katarina Aleksandrijska i Sv. Margareta). Lik donatora koji kleči s rukama sklopljenim u molitvi s lijeve strane Bogorodičina prijestolja nažalost nije popraćen nikakvim natpisom, no sasvim je jasno da je odjeven u benediktinski habit, s ponešto prenaglašenom kapuljačom koja mu pada preko leđa. Identitet benediktinca-donatora mogao bi se prepoznati u nekome od opata samostana Sv. Krševana. Pomišlja se da bi mogla biti riječ o Ivanu de Ontiacu (Joannes de Onciache) iz lionske biskupije, koji je bio opatom samostana Sv. Krševana od 1345. do 1377. godine. Argumentira se da je antependij nastao u nekoj od venecijanskih vezilačkih radionica i to krajem šestog odnosno početkom sedmog desetljeća XIV. stoljeća, a na temelju usporedbi sa onovremenim slikarskim djelima te proizvodima umjetničkog (vezilačkog, tkalačkog i zlatarskog) obrta. Na temelju zastupljenoga ikonografskog programa te podataka poznatih iz arhivskih izvora, pretpostavlja se da je antependij izrađen za oltar Sv. Krševana, koji se nalazio u sjevernoj apsidi samostanske crkve. Iako nije odgonetnuto kada je antependij napustio Zadar, na temelju podudarnosti između svilenih satenâ kojima je zamijenjen grimizni taft - izvorna podloga vezu antependija iz crkve Sv. Marije u Zadru i antependija iz crkve Sv. Krševana, tvrdi se da su oba zahvata poduzeta u samostanu zadarskih benediktinki u kratku vremenskom razmaku tijekom posljednje četvrtine XVIII. stoljeća, što se ističe kao dokaz da je antependij iz crkve Sv. Krševana u to vrijeme još uvijek bio brižljivo čuvan u Zadru.
Zaglavlje Dekaloga u Hvalovom zborniku: prilog semantici srednjovjekovne iluminacije
Authors: Cvetković Branislav
Published: July 2017

Predmet članka je zastavica naslikana u zaglavlju Dekaloga u rukopisu Hvala krstjanina, pisana za Hrvoja Vukčića Hrvatinića, velikog vojvodu bosanskog i hercega splitskog. U fokusu pažnje je bilješka ispisana na margini, s lijeve strane zastavice, koja u dosadašnjim istraživanjima nije uočena. U pitanju je abrevijatura koja se razrješava kao nomen sacrum, uobičajen u slavenskim jezicima. Autor analizira semantiku zaglavlja u kontekstu judeokršćanske simbolike i u sklopu rezultata novijih ispitivanja ornamenta u medievistici. S obzirom na analogije u građi, romboidna mreža s upisanim zlatnim ljiljanima, nadvišena trima križevima i označena s nomen sacrum, simbolično prikazuje Riječ, izvor Dekaloga.
Graditelji Trogira od 1420. do 1450. godine
Authors: Plosnić Škarić Ana
Published: July 2017

U radu se prezentiranju prikupljeni arhivski podaci o marangonima i lapicidama koji se spominju u Trogiru između 1420. i 1450. godine. Analizom istih te analizom njihova međuodnosa s podacima o tada poduzimanim podizanjima novih i preoblikovanjima postojećih zdanja nastoje se ocrtati njihove uloge u građevinskim pothvatima u onodobnom Trogiru. Prvotno smo za ovaj broj časopisa Ars Adriatica, posvećen profesoru Ivi Petricioliju koji nam je za vrijeme studija pobudio zanimanje prema proučavanju srednjovjekovne umjetnosti, a graditeljstva osobito, htjeli ponuditi prilog o zadarskim graditeljima u Trogiru. Njihovu ulogu i značaj moguće je, međutim, razmotriti tek u sklopu šire rasprave o svim marangonima i lapicidama koji su istovremeno djelovali u tom gradu.
Nekoliko bilješki o Nikoli Firentincu i nadgrobnoj ploči kanonika Sturariusa
Authors: Štefanac Samo
Published: July 2017

Značajna dopuna opusa Nikole Firentinca (djelovanje dokumentirano između 1464. i 1505.) je nadgrobna ploča kanonika Mateja Sturariusa u Zadarskoj crkvi Gospe Maslinske, koju je umjetniku atribuirao Ivo Petricioli. Iz natpisa na ploči razabiremo da je spomenuti kanonik, bliski suradnik nadbiskupa Maffea Vallaressa, dao izraditi spomenik još za života, ali pošto nije poznata godina njegove smrti, to nažalost ne daje oslonac za njezinu dataciju. Detaljnija analiza ploče daje međutim nove argumente u prilog tezi da se je Nikola Firentinac umjetnički formirao u Donatellovoj kasnoj radionici: na to upučuje prije svega usporedba zadarske ploče s Donatellovim nadgrobnim pločama poput ploča Giovannija Crivellija (Rim, S. Maria in Aracoeli), pape Martina V. (Rim, S. Giovanni in Laterano), a najbliža je ploča biskupa Giovannija Peccija (Siena, katedrala), koju novija literatura datira u kasne četrdesete godine 15. stoljeća. Za spomenutu ploču su karakteristična brojna inovativna likovna rješenja u smislu prilagođivanja figure i arhitektonskog okvira za pogled odozdo, a ona je bila i značajan izvor inspiracije za brojne sienske kipare (npr. Urbano da Cortona, Giovanni di Stefano), koji pri izradi nadgrobnih ploča druge polovice 15. stoljeća preuzimaju Donatellovu kompoziciju ili pojedine njezine djelove. Kod Nikoline zadarske ploče možemo također primjetiti oslonac na Donatella ali ne u smislu doslovnog kopiranja nekih djelova, već primjenom srodnih principa komponiranja. U to najviše uvjerava motiv dvaju grbova na gornjem djelu ploče, koji su na donatellovski način prikazani u perspektivi, ali ih na djelima Donatella i njegovih sljedbenika ne nalazimo u istoj ulozi. Oslonac na siensku ploču također otvara pitanje o mogućnosti Nikolinog boravka s Donatellom u Sieni (1457–1461), što s obzirom na poznatu kronologiju njegovog rada nije isključeno. Zbog relativno loše sačuvane površine ploče ostaje također otvoreno pitanje, da li ju je izradio Nikola vlastoručno ili uz pomoć radionice, ali budući da je kompozicija bez sumnje njegova, ovo pitanje ostaje sekundarno.
Selman Selmanagić – „balkanski Le Corbusier“
Authors: Abadžić Hodžić Aida , Mlikota Antonija
Published: July 2017

Život poznatog berlinskog arhitekta, dizajnera i profesora Selmana Selmanagića malo je poznat u našoj stručnoj javnosti. Zavidna i duga karijera ovog uspješnog Bosanca i njegov uzbudljiv i dinamičan život, u susretu različitih kultura, zasigurno zaslužuje pozornost, osobito ako se imaju u vidu suvremena istraživanja naslijeđa bauhausovske tradicije i modaliteti njegove recepcije u nekadašnjoj Istočnoj Evropi. Selman Selmanagić je jedini Jugoslaven koji je studij arhitekture u cijelosti završio na Bauhausu. Dvadeset godina vodio je Odjel arhitekture na Visokoj umjetničkoj školi u Berlinu, a svojim radom nije samo utjecao na obrazovanje studenata arhitekture nego i svih ostalih područja. Kroz svoj dugogodišnji profesorski rad Selman Selmanagić je obilježio generacije i generacije svojih studenata, ali i kolega, zagovarajući ideju jedinstvenog kurikuluma koji obuhvaća arhitekturu, dizajn, primijenjenu umjetnost, umjetnički obrt, tehniku i znanost – „totalen Architektur“. Zanimljiv je i podatak da je tridesetih godina 20. stoljeća boravio na Bliskom Istoku i da je surađivao, između ostalih, i u ateljeu Richarda Kauffmanna u Jeruzalemu upravo u vrijeme kada je značajan broj njegovih kolega, Bauhausovaca emigrirao u tadašnju Palestinu i kada se specifična varijanta evropskog arhitektonskog modernizma, a time i tradicije Bauhausa, kreativno interpretirala na ovom prostoru. Osobito je značajno bilo njegovo sudjelovanje u timu „Kolektiva za planiranje“ (Planungskollektiv) od 1945. do 1950. godine, a u kojem je, sa nizom uglednih arhitekata od kojih su mnogi bili Bauhausovci i kolege iz antifašističkog pokreta, pod vodstvom Hansa Scharouna planirao poslijeratnu obnovu Berlina, pri čemu je Selmanagić bio voditelj voditelj Odjela za planiranje izgradnje i obnovu kulturnih i sportskih objekata i zaštitu spomenika (Leiter des Referats für Kultur- und Erholungsstätten-plannung). Osim što je radio kao profesor i arhitekt, bio je i urbanist, filmski arhitekt te vrlo uspješan i etabliran dizajner. Neka njegova dizajnerska rješenja svrstavaju ga u klasike 20.stoljeća. U dizajnu namještaja i uređenju interijera itekako je proklamirao bauhausovske ideje i estetiku. Posebno je zanimljivo da je 1975. godine kao glav
Spiralno putovanje spiralnim plesom
Authors: Župan Ivica
Published: July 2017

Novim realizacijama Spiralno putovanje uvjerljivo je i jasno očitovalo postojanost i vitalnost Demurove specifično-plastičke koncepcije, pretvorene u prostorno-poetsko viđenje, polje djelovanja i preplitanja autorovih različitih psiholoških raspoloženja. Riječ je o shvaćanju slike kao mape događanja u zadanom prostoru, uz znatan udjel slučaja, trenutnih odluka, improvizacija tijekom sama radnog procesa. Spiralno putovanje nije bilo site specific projekt – kod autora i kod kustosa nedostajalo je ambicije da se u korist projekta percipiraju i aktiviraju potencijali povijesnog interijera. Spiralno putovanje nije bitno ovisilo o zatečenim prostornim i drugim osobinama UP-a, a za autentičan site specific projekt bilo bi potrebno da slikar vrlo istančano i stručno osjeti narav, poticajne i ograničavajuće osobine povijesnog prostora, da se uvjeri da je upravo u tom prostoru pronašao idealnu lokaciju za oblikovnu zamisao koju želi ostvariti. Sikar je, međutim, odlučio da će mu UP poslužiti tek kao prostor u kojem će izložiti šest spirala, ali unatoč tomu djela su u dosluhu s prostorom, u određenoj mjeri uvažavaju njegovu narav i prostorne zakonitosti, dajući spiralama kvalitetu sakralnih sceničnih zidnih instalacija, a UP pretvarajući u svečan, pomalo i mističan prostor, ali je već na prvi pogled bilo jasno da su goleme spirale prvenstveno samouvjereno nastojale afirmirati same sebe i da se pritom nisu fascinirale slavnom prošlosti povijesnog zdanja.
Liturgijska oprema i arhitektonska plastika iz trikonhosa u Pridragi i Bilicama na izmaku kasne antike
Authors: Mišković Ana
Published: July 2017

Dvama zanimljivim svetištima na srednjedalmatinskom području - u Pridragi i Bilicama, koja u konstruktivnom pogledu pripadaju trikonhosima već je uočena slična, ako ne istovjetna razvojna faza. Radi se o arhitekturi koja je u prvoj fazi slobodno stojeća longitudinalna jednobrodna građevina s trolisnim začeljem. U drugoj fazi trikonhosi dobivaju prigradnje po obodu uzdužne dvorane čime postaju kompleksne kršćanske bogomolje. U ovom radu autor će se posvetiti njihovoj liturgijskoj opremi koja je po svojoj formi također usporediva, tim više što dekoracija koja je na njihovoj plohi izvedena pokazuje istododobni period nastanka.
Četrnaest arhitektonskih i urbanističkih vizija povijesne jezgre Zadra nastalih 1953. godine
Authors: Mlikota Antonija
Published: July 2017

Rad se bavi analizom velikog općeg i anonimnog Natječaja za idejnu regulacionu osnovu teritorija grada Zadra na poluotoku te za arhitektonsko-urbanističku skicu najužeg centra grada koji je 1953. godine raspisao Narodni odbor grada Zadra, a na inicijativu ondašnje Jugoslavenske akademije znanosti i umjetnosti iz Zagreba. Po prvi puta će nakon više od šezdeset godina (nakon završetka natječaja i kasnijih izložbi natječajnih radova organiziranih 1954. godine u Zadru i Zagrebu) biti predstavljeno svih četrnaest natječajnih radova. Radovi donose zanimljive arhitektonske i urbanističke vizije povijesne jezgre Zadra nastale 1953. godine.
Moć praznine - Spekulativni realizam i umjetnički radovi Tome Savića Gecana
Authors: Šuvaković Miško
Published: July 2017

Fundamentalna teza moje rasprave glasi: djela Tome Savića Gecana su zasnovana na konceptu da je um promatrača orijentiran ka vanjskim predmetima. Ako su vanjski predmeti prazni, tada su oni indeksne struktureza mentalne konstrukcije. Tomo Savić Gecan je hrvatsko-holandski umjetnikčija se umjetnička praksa formirala početkom i sredinom devedesetih godina dvadesetog stoljeća. On se pojavio na zagrebačkoj umjetničkoj sceni s tada mladim umjetnicima koji otkrivaju kulturalne tragove kao mediji svog umjetničkog rada. Njego rad se tada bitno razlikovao od ostalih umjetnika njegove generacije po tome što je izvodio događaje radikalnog minimalističkog i apercpetivno kritičkog redukcionizma. Reducirao je čulnost umjetničkog djela na intencionalno indeksiranje potencijalnosti umjetničkog djela na popozicijskoindeksne intervencije u prostoru, vremenu i ponašanju unutar, najčešće galerijskog života. Dok se većina umjetnika hrvatskoga neokonceptualizma sredinom devedesetih godina bavila eksplicitnim kulturalnim značenjima i njihovim distribucijama posredstvom masovnih medija prikazivanja ili potrošnje, Tomo Savić Gecan je radio s izoliranim uzrocima, neprimjetnim događajima, neutraliziranim intenzitetima, odloženim posljedicama i razrađenim indeksacijama nositelja značenja unutar kulturalnih institucimja i njihovioh prostorno-vremenskih situacija u ljudskom životu. Drugim riječima, postmediji umjetničkih radova Tome Savića Gecana nisu kulturalne reprezentacije, već prostorne, vremenske i bihevioralne pojavnosti kulturalnih institucija u odnosu na tijelo/ponašanje promatrača, gledatelja ili sudionika u projektu. On je eksplicitno radio s body/mind modelima situiranjadogađaja u čulni svijet nasuprot ili izvan naglašene čulnosti. Mnogostruki konceptualni i čulno-pojavni događaji odsutnosti i praznine u umjetnost su se odigravali tijekom dugog dvadesetog stoljeća. Ti događaji su se izvodili odlaganjem, premještanjem pražnjenjem, razlučivanjem te indeksiranjem izuzetnosti bivanja tu i tada. Ali, izvođeni su i isticanjem granične-minimalne prisutnosti, retoričnošću praznog, ponovljivošću neutralnog,odstupanjem, oduzimanjem precrtavanjem, redukcijom oblika, preobražajem simbola u znak i znaka u mjesto odsutnosti i odlaganja, tj. u sam označitelj.
Šezdeset najuzbudljivijih godina hrvatskog kiparstva
Authors: Srhoj Vinko
Published: July 2017

Ive Šimat Banov, Hrvatsko kiparstvo od 1950. do danas,Zagreb, Naklada Ljevak, 2013., 814 str., ISBN 978-953-303-596-3
Još jednom o širenju renesansne skulpture na Kvarneru
Authors: Bradanović Marijan
Published: July 2017

U radu se temeljem novih atribucija donosi reinterpretacija djelatnosti glavnih kvarnerskih radionica kamene skulpture u doba renesanse. Ponajprije se analizira fenomen izrazite kvantitete ali i rasprostranjenosti djelatnosti creske radionice majstora Franje Marangonića (Francesco Marangon). Prisutnost njegove figuralne plastike uočena je ne samo na brojnim creskim lokacijama, u gradu Krku i na području krčkoga ladanja, već i u Crikvenici te naposljetku i u Senju i to već 1487. godine. Karakteristike njegovoga rada uočavaju se i na jednom reljefu iz Novalje, na tadašnjem rapskom području. Upozorava se da je majstor njegove radionice predložak za reljef Bogorodice i Djeteta s pročelja crkve u Dragozetićima na otoku Cresu preuzeo s kamporskoga poliptiha braće Vivarini. Uz korištenje predložaka iz neposredna okoliša definiraju se i jasni, direktni mletački uzori ove radionice, osobito karakteristično kombiniranje različitih vrsta kamena i mramora radi postizanja polikromije. Reinterpretira se i rapski opus Petra Radova a pripisuju mu se i ostvarenja u Krku i Senju. Formiraju se podgrupe skulptura unutar opusa koji mu je dosad pripisan. Upozorava se na direktne nastavljače njegova načina rada. Dodatno se analiziraju veze Senja i Raba, posredstvom skulpture dvorišta rapske velike palače Dominis te Lavljega dvora i drugih senjskih primjera. Zaključno se raspravlja i o vremenu koje je prethodilo radionicama majstora Franje i Petra Radova. Dodatno se rasvjetljuje Alešijeva aktivnost na kvarnerskim otocima. Pretpostavlja se i utjecaj drugih majstora iz Jurjeva kruga. Regionalno se posebno naglašava utjecaj gradilišta Novoga Paga.
Srebrni zidni svijećnjaci cara Leopolda I. u franjevačkom samostanu na Trsatu
Authors: Jerman Mateja
Published: July 2017

U prilogu se objavljuju i u povijesno umjetnički kontekst stavljaju dva srebrna zidna svijećnjaka s poprsjima antičkih figura uokvirenih prepletima stiliziranog akantusovog lišća, a koji se čuvaju u franjevačkom su samostanu na Trsatu. Posljednji su put svijećnjaci snimljeni prilikom fotodokumentacijske kampanje Artura Schneidera tijekom četvrtog desetljeća 20. stoljeća, a 1974. godine su registrirani kao kulturno dobro u sklopu inventara franjevačkog samostana. Riječ je o vrijednom kompletu srebrnih zidnih svijećnjaka koje je 1693. godine trsatskom samostanu darovao car Svetog rimskog carstva njemačkoga naroda Leopold I. Habsburg (1658.-1705.). U radu se donose izvori kojima se potvrđuje naručitelj svijećnjaka te se analizira nastanak njihove specifične tipologije. Oni se prema načinu oblikovanja i ikonografskoj shemi, a putem sličnih komparativnih primjera, kao i grafičkih predložaka, smještaju u augsburški zlatarski krug. Teza se potvrđuje i zlatarskim žigom grada Augsburga te drugim utisnutim žigom koji upućuje na zlatara Antonija Grilla I., dokumentiranog u tom umjetničkom centru od 1668. do 1700. godine.
Psiho-pejzaž – hipersenzibilizirani, autoreferencijalni pokušaji ostavljanja vlastita ljudskog traga
Authors: Župan Ivica
Published: July 2017

Edita Schubert: Retrospektiva, Klovićevi dvori, 24. 9. – 15.11. 2015., Muzej likovnih umjetnosti Osijek, 18. 2. – 18. 2.2016., autorica izložbe dr. Leonida Kovač
Vještina klesanja ovjekovječena u kamenu
Authors: Josipović Ivan
Published: July 2017

NIKOLA JAKŠIĆ, Klesarstvo u službi evangelizacije: studijeiz predromaničke skulpture na Jadranu, Split, Književnikrug, Muzej hrvatskih arheoloških spomenika, 2015., 608str., ISBN 978-953-163-420-5
Priručnik za sve držaoce fotografija
Authors: Valenta Suzana
Published: July 2017

Hrvoje Gržina, Identifikacija, zaštita i čuvanje fotografija,Crescat d.o.o., Zagreb, 2016., ISBN 978-953-56063-1-4
U sjećanje Antunu Travirki
Authors: Srhoj Vinko , Srhoj Čerina Ljubica
Published: July 2017

In memoriam, Nekrolog
Prikaz Korčule na ikoni iz Bizantskog muzeja u Ateni
Authors: Demori Staniči Zoraida
Published: July 2017

Na dvodijelnoj ikoni iz Bizantskog muzeja u Ateni iz XVII. stoljeća, ispod prikaza Bogorodice Hodigitrije naslikan je i grčkim natpisom označen grad Korčula pod kojim se odvija scena brodoloma. Ikona se natpisom identificira kao zavjetna slika majstora Ioannisa Ardavanisa s Kefalonije u Jonskom moru.
Palladio i Dioklecijanova palača: renesansni arhitektonski crteži splitskog sklopa
Authors: Gudelj Jasenka , Strunje Petar
Published: July 2017

U radu se analiziraju crteži splitske rezidencije cara Dioklecijana koji su svojevremeno pripadali renesansnom arhitektu Andrei Palladiju, a jedini su poznati renesansni crteži najvažnije kasnoantičke građevine na istočnoj obali Jadrana, danas u zbirkama Royal Institute of British Architects u Londonu i vojvode od Cavendisha u Chatsworthu. Podrobna ispitivanja tehnike, papira i rukopisa te duktusa crteža potvrdila su dosadašnje mišljenje dijela kritike da je tlocrt careva mauzoleja djelo nepoznatog autora obogaćen kasnijim Palladijevim skicama te da je prikaz portala crtan istom rukom. Oba su nastala najvjerojatnije u Vicenzi u trećoj četvrtini 16. stoljeća. Tlocrt palače načinio je na temelju nekog ranijeg predloška sam Palladio. Neka verzija tlocrta palače koji kopira vicentinski arhitekt vjerojatno je ostala u Splitu te je u 18. stoljeću postala predloškom grafičke prikaze Palače koje objavljuje Daniele Farlati (koji ne preuzima prikaze izravno od Johanna Fischera von Erlacha, kako se do sada smatralo)
Moć praznine - Spekulativni realizam i umjetnički radovi Tome Savića Gecana
Authors: Šuvaković Miško
Published: July 2017

Fundamentalna teza moje rasprave glasi: djela Tome Savića Gecana su zasnovana na konceptu da je um promatrača orijentiran ka vanjskim predmetima. Ako su vanjski predmeti prazni, tada su oni indeksne strukture za mentalne konstrukcije. Tomo Savić Gecan je hrvatsko-holandski umjetnik čija se umjetnička praksa formirala početkom i sredinom devedesetih godina dvadesetog stoljeća. On se pojavio na zagrebačkoj umjetničkoj sceni s tada mladim umjetnicima koji otkrivaju kulturalne tragove kao mediji svog umjetničkog rada. Njego rad se tada bitno razlikovao od ostalih umjetnika njegove generacije po tome što je izvodio događaje radikalnog minimalističkog i apercpetivno kritičkog redukcionizma. Reducirao je čulnost umjetničkog djela na intencionalno indeksiranje potencijalnosti umjetničkog djela na popozicijskoindeksne intervencije u prostoru, vremenu i ponašanju unutar, najčešće galerijskog života. Dok se većina umjetnika hrvatskoga neokonceptualizma sredinom devedesetih godina bavila eksplicitnim kulturalnim značenjima i njihovim distribucijama posredstvom masovnih medija prikazivanja ili potrošnje, Tomo Savić Gecan je radio s izoliranim uzrocima, neprimjetnim događajima, neutraliziranim intenzitetima, odloženim posljedicama i razrađenim indeksacijama nositelja značenja unutar kulturalnih institucimja i njihovioh prostorno-vremenskih situacija u ljudskom životu. Drugim riječima, postmediji umjetničkih radova Tome Savića Gecana nisu kulturalne reprezentacije, već prostorne, vremenske i bihevioralne pojavnosti kulturalnih institucija u odnosu na tijelo/ponašanje promatrača, gledatelja ili sudionika u projektu. On je eksplicitno radio s body/mind modelima situiranja događaja u čulni svijet nasuprot ili izvan naglašene čulnosti. Mnogostruki konceptualni i čulno-pojavni događaji odsutnosti i praznine u umjetnost su se odigravali tijekom dugog dvadesetog stoljeća. Ti događaji su se izvodili odlaganjem, premještanjem pražnjenjem, razlučivanjem te indeksiranjem izuzetnosti bivanja tu i tada. Ali, izvođeni su i isticanjem granične-minimalne prisutnosti, retoričnošću praznog, ponovljivošću neutralnog, odstupanjem, oduzimanjem precrtavanjem, redukcijom oblika, preobražajem simbola u znak i znaka u mjesto odsutnosti i odlaganja, tj. u sam označitelj.
Estrategia de imputación con la media bajo el uso de árboles de regresión
Authors: Marquez Perez Victor Ernesto , Useche Castro Lelly María , Mesa Avila Dulce María , Chacon Contreras Ana Ides
Published: July 2017

Se presenta un diseño de imputación donde se conjuga la clasificación y la imputación buscando mejorar la calidad del dato imputado. La imputación se lleva a cabo para datos cuantitativos bajo pérdida completamente aleatoria con el uso de árboles de regresión, comparando la técnica de imputación con la Media teórica y empíricamente con el uso de los árboles  de regresión, con la finalidad de desarrollar una estrategia integral de clasificación e imputación. Se obtuvieron estimadores insesgados desarrollando la esperanza del estimador, se evaluaron las propiedades de los estimadores mediante el desarrollo de sus varianzas y sesgos, observándose insesgamiento. En cuanto a la varianza del estimador insesgado de la media, no se probó suficiencia para el estimador de la media.

 
Palabras Claves: Datos Faltantes, Imputación, CART, Árboles de Regresión, Estimadores Insesgados, Simulación.
Análisis de datos funcionales aplicado en electroencefalogramas: agrupamiento por k-medias funcional
Authors: Ríos Wilmer Pineda , Carrillo Ramírez Alexis , Garatejo Escobar Olga
Published: July 2017

El análisis de datos funcionales se basa en el estudio de la función que describe la variabilidad de un conjunto de datos en un espacio de n muestras, y dentro de sus modelos se encuentra el análisis de conglomerados por k-medias funcional. Dado que la actividad cerebral responde a una función de onda de la carga eléctrica de las neuronas sobre el tiempo, observamos la oportunidad de aplicar el análisis de datos funcionales a este tipo de registros. El objetivo de este trabajo es describir la aplicabilidad del análisis de conglomerados por k-medias funcional para clasificación de la actividad cerebral en ratas Norvegicus Wistar. Se realizó la conversión de los registros en funciones de onda en bases de Fourier, las cuales fueron procesadas con análisis de componentes principales funcionales, algoritmo de k-medias funcional (k=6) y un análisis de correspondencias entre los conglomerados y las fases de actividad registradas manualmente en el hipnograma. Los conglomerados obtenidos hacen una categorización no supervisada consistente, especialmente en respecto a los atributos de frecuencia y regularidad de las ondas; elementos a tener en cuenta para la clasificación de señales. El análisis de datos funcionales es aplicable a la clasificación de registros de electroencefalograma, dado que toma un dato que es n-dimensional (en teoría infinito) y permite manejarlo como un único valor (una función de onda) y así ser procesado con diferentes técnicas de minería de datos.
Multi-Phyto Beneficial Mechanisms and Applications of Serratia spp.
Authors: R. Aswani  , E. K. Radhakrishnan
Published: July 2017

Plant diseases generate substantial threat to agriculture. Bacterial species with the ability to prevent these diseases are expected to have promises as natural alternative to chemical control measures. The bacteria of the genus Serratiahave been reported to have bothrhizospheric and endophytic association with protective effect to various plants. Among the various species, S. marcescens, S. plymuthica, S. rubidaea and S. liquefaciens have been extensively studied for their anti-phytopathogenic mechanisms. These involve production of antibiotics such as prodiogisin, pyrrolnitrin and oomycidin and also the production of lytic enzymes such as chitinases. In addition to this, they are also known for their ability for the induction of induced systemic resistance, which indirectly make the plant competent towards various pathogens. Serratia spp. are also known for their accumulation of other plant beneficial features like indole-3-acetic acid (IAA) production, 1-aminocyclopropane-1-carboxylate (ACC) deaminase activity and phosphate solubilization. Hence the multi-beneficial mechanisms of Serratia spp. towards plants is highly impressive and is expected to have increasing agricultural applications. Current review is designed to provide insight into plant beneficial promises of Serratia spp.
Ethnobiology and research on Global Environmental Change: what distinctive contribution can we make?
Authors: Ladio Ana H.
Published: July 2017

Several reports have shown that communities of small farmers are the most vulnerable to global environmental change (GEC). Others have revealed that societies which can count on a rich body of traditional ecological knowledge (TEK) are more resilient in facing this challenge, since their behaviour is already adaptive in character. Within this scenario, the IPCC establishes the need for “cross fertilisation” between TEK and scientific knowledge (SK). But how can we arrive at interpretative agreements when these two knowledge systems are so different? In this review I analyse the substantial role ethnobiology can play in providing empirical evidence on this subject in Latin America. The characteristics of our discipline offer differential advantages: 1) because we are actually there, our interpretation of vulnerability and adaptation arise from experiences shared with people who have a long term interconnection with their environment, and not from abstract indices created in offices; 2) because we work on a community scale, at a local level, and the most appropriate approach in search of solutions should be bottom-up and not top-down; 3) because we are academically trained as interlocutors,  and 4) because our approach is rooted in a vision of the landscape as a cultural construction. Ethnobiologists must come to operational agreements on how to deal with GEC, and set down guidelines for a reconciliatory dialogue between SK and TEK, a process which should not be considered something easy or quick, but a long-term process which is just in its infancy.
Assessing stream water quality influenced by storm overflows from sewers
Authors: Julínek Tomáš , Říha Jaromír
Published: July 2017

For open channels significant pollution sources during the intensive precipitations are outflows from storm-water overflows on the sewer network. When combined with low discharges in rivers, the water released from overflows can cause high concentration of pollution in receiving open channels. In this paper, the results of computer modeling of the impact of storm-water overflows on the stream water quality in three municipalities in Czech Republic are shown. The local river networks are the main receivers in the cities where storm-water overflows are led in. The results serve as a base for the proposals on the measures, improvements and structural modifications.
Thermal performance analysis of Sabunkaran residential building typology
Authors: Radha Chro Hama , Kistelegdi Istvan
Published: July 2017

Creating typology is a comparative method to investigate the physical or other characteristics of the built environment. It can be a useful instrument to facilitate the thermal performance assessment of existing buildings. Heat material’s resistance and construction techniques play a significant role in energy performance of buildings. It is influenced by many factors, such as ambient weather conditions, building structure, and heating, ventilation and airconditioning systems.

The study was focused on analyzing five types of residential buildings at the center of the Sulaimani city (north of Iraq) to assess the energy performance of the building types and comparing results with dynamic analyses, using IDA ICE 4.7.1 software. The results revealed that the thermal performance of the buildings is mostly influenced by the variations in the construction techniques and materials.
Comparison of spatial reconstruction software packages using DSLR images
Authors: Somogyi Árpád , Lovas Tamás , Barsi Árpád
Published: July 2017

Point cloud based modeling has become widely used in recent years in the engineering practice. This paper presents several point clouds produced by different software packages using pixel based multi view spatial reconstruction. The purpose of the investigation is to give statistical quality measures beyond the apparent differences between the point clouds. Reference measurements have been carried out by terrestrial laser scanning. There are proprietary and free software solutions among the tested programs.
Hygrothermal behavior of ultra-lightweight polystyrene concrete
Authors: Orosz Máté , Nagy Balázs , Tóth Elek
Published: July 2017

The aim of the paper is to investigate the hygrothermal properties of a newly developed ultra-lightweight polystyrene concrete, based on laboratory measurements. It describes the measuring process of thermal conductivities, and determines the declared thermal conductivity. The temperature and moisture conversion coefficients are determined, and new approximate functions are introduced. The paper describes the sorption and desorption isotherms, and gives polynomial approximate functions. The paper also investigates the temperature dependency of sorption curves. It determines the water absorption coefficient and the free water saturation. Furthermore, it describes the measuring process of the water vapor permeability. The water vapor resistance factor and water vapor diffusion-equivalent air layer thickness are calculated.
Pengaruh Pemberian Ekstrak Etanol Turbinaria decurrens Terhadap Perbaikan Kerusakan Hati Tikus Putih
Authors: Wikanta Thamrin , Prehati Resty , Rahayu Lestari , Fajarningsih Nurrahmi Dewi
Published: July 2017

Turbinaria decurrens mengandung pigmen karoten yang berfungsi sebagai antioksidan sehingga mampu meredam radikal bebas. Kerusakan sel hati akibat radikal bebas terdeteksi dari peningkatan kadar malondialdehid (MDA) dan aktivitas glutamat-piruvat transaminase (GPT) dalam serum darah. Pengujian toksisitas akut dari ekstrak etanol T. decurrens dilakukan dengan menggunakan mencit secara intraperitonial, sedangkan pengaruh pemberian ekstrak tersebut terhadap perbaikan kerusakan liver menggunakan tikus secara oral. Pengaruh pemberian ekstrak tersebut terhadap perbaikan kerusakan hati diamati menggunakan 6 kelompok tikus yaitu: KI (kelompok normal yang hanya diberi air suling), KII (kelompok kontrol negatif yang diberi air suling), KIII (kelompok perlakuan yang diberi ekstrak dengan dosis 0,2 g/200 g BB (Bobot Badan)), KIV (kelompok perlakuan yang diberi ekstrak dengan dosis 0,4 g/200 g BB), KV (kelompok perlakuan yang diberi ekstrak dengan dosis 0,8 g/200 g BB), dan KVI (kelompok kontrol positif yang diberi vitamin E dosis 5,4 mg/200 g BB). Kelompok II, III, IV, V, dan VI diberi perlakuan selama 12 hari berturut-turut, setelah dua jam pemberian perlakuan yang terakhir tikus diberi CCl 40,11 g/200 g BB, 24 jam kemudian tikus diambil darahnya untuk pengukuran kadar MDA, aktivitas GPT, serta pengambilan organ hati untuk penentuan rasio bobot hati/bobot badan serta pembuatan sediaan histopatologi hati. Hasil riset menunjukkan bahwa ekstrak etanol T. decurrenstermasuk dalam kategori toksisitas rendah dan ekstrak memiliki aktivitas antioksidan dan potensi hepatoprotektor sehingga dapat membantu perbaikan kerusakan hati.
Pembentukan Gel Alginat yang Diekstrak dari Sargassum filipenduladan Turbinaria decurrensMenggunakan CaCO3 dan Glucono- δ lactone (GDL)
Authors: Subaryono Subaryono , Peranginangin Rosmawaty , Fardiaz D. , Kusnandar F.
Published: July 2017

Penelitian telah dilakukan untuk mengetahui pengaruh penambahan CaCO3 pada pembentukan gel dan karakteris tik gel alginat yang diekstrak dari Sargassum filipendula danTurbinaria decurrens.Sebagai pembanding digunakan alginat komersial dari Sigma. Rumput laut dipanen dari perairan Binuangeun, Provinsi Banten. Rumput laut direndam dalam larutan KOH 0,1 N selama 1 jam, lalu dicuci dengan air tawar dan dikeringkan. Alginat diekstrak dengan metode ekstraksi yang dikembangkan oleh Balai Besar Riset Pengolahan Produk dan Bioteknologi Kelautan dan Perikanan, Jakarta. Gel alginat disiapkan dengan metode pembentukan gel internal menggunakan CaCO3 sebagai sumber ion Ca2+ dan glucono-d-lactone (GDL) untuk mengatur pelepasan ion Ca2+. KonsentrasiCaCO3yang digunakan divariasi 0; 2,5; 5,0; 7,5; 10,0; 12,5;15,0; 20,0; 25,0; dan 30,0 mM. Hasil penelitian menunjukkan bahwa gel mulai terbentuk pada konsentrasi CaCO3 5,0 mM dangel yang kuat terbentuk pada konsentrasi 20,0 mM atau lebih.Alginat dari S. filipendula danT. Decurrens membutuhkan konsentrasi CaCO3 yang lebih tinggi untuk pembentukan gelnya dibandingkan alginat komersial. Pada konsentrasi CaCO3 20,0 mM atau lebih, gel alginat dari S. filipendula dan T. Decurrens menunjukkan kekuatan gel, modulus rigidity, dan sineresis yang lebih tinggi dibandingkan alginat komersial.
Ensino médio no contexto atual e os desafios de acesso e permanência
Authors: Cocco Eliane Maria , Sudbrack Edite Maria
Published: July 2017

O artigo se propõe analisar a evasão no primeiro ano do ensino médio, em uma escola do município de Frederico Westphalen, estabelecendo os índices comparativos de evasão dos alunos antes e após a implementação do Ensino Médio Politécnico e entre os turnos diurno e noturno; discutir a importância de gestores democráticos e participativos na elaboração de ações para reter a evasão. O estudo abrangeu os anos de 2009 a 2013, sendo que nos últimos dois anos houve a implementação do Ensino Médio Politécnico. A evasão é um fator preocupante nesta etapa da educação básica e tem refletido nos baixos índices das avaliações em larga escala. O estudo inscreve-se numa abordagem qualitativa, quantitativa e descritiva e, para que fosse possível analisar as relações necessárias, foram realizados apontamentos acerca da realidade estudada, ou seja, estudo e pesquisas investigativas sobre evasão, ancoradas em Queiroz, Sousa, Vieira e Vitelli. O estudo aponta para um alto índice de evasão na escola, mesmo com a implementação do Politécnico, principalmente no noturno. A importância de tal estudo situa-se na necessidade de conhecer a realidade local, vislumbrando ações que possam contribuir, com mudanças, no sentido de melhorar a qualidade da educação.
Reflexões sobre o cenário econômico brasileiro da década perdida à abertura comercial
Authors: Martins Michele Nunes
Published: July 2017

No inicio dos anos 70 o Governo seguindo o I Plano de Desenvolvimento (PND) que consistia na ampliação dos investimentos com o objetivo de transformar a estrutura produtiva e superar os desequilíbrios externos, o Brasil crescia a uma taxa anual de dois dígitos em um ambiente relativamente estável.  Essa estabilidade econômica proporcionada principalmente pelas medidas adotadas no período permitiu uma expansão industrial durante dez anos seguidos, colocando o Brasil entre as nações industrializadas. Analisando o período que compreende desde os choques do petróleo até meados de 1996, o objetivo deste artigo é apresentar primeiramente por meio de dados e informações uma analise da estagnação da economia brasileira na década de 1980. Com uma analise detalhada dos fatores que contribuíram para esta estagnação, tais como o primeiro e o segundo choque do petróleo, a divida do setor público, divida externa, e inflação. Posteriormente relatar o impacto do processo de liberalização econômica no Brasil observando os impactos da abertura comercial para a economia realizando uma analise na importância e no impacto da competitividade internacional entre os países, e a influencia do comercio internacional no processo de desenvolvimento Brasileiro, relatando as políticas econômicas e medidas adotadas durante o Governo em questão.
A história da educação na formação de professores: uma reflexão da prática pedagógica
Authors: Franco Sandra Aparecida Pires , Ruckstadter Vanessa Campos Mariano
Published: July 2017

Este relato de experiência objetiva refletir sobre a prática pedagógica histórica como elemento indissociável da própria ação educativa, por meio de cursos para a Formação Inicial e Continuada. As reflexões que aqui se apresentam são resultados das ações desenvolvidas no Projeto de Extensão “Teoria e Prática: união sem fronteiras entre Universidade e Educação Básica para a prática cidadã na periferia de Londrina”, que fez parte do Programa Universidade Sem Fronteiras. O problema central da pesquisa é o de como possibilitar a reflexão da prática pedagógica por meio da História da Educação. A abordagem teórica está pautada na História da Educação, por poder refletir acerca das ações educativas presentes na realidade escolar. Trata-se, portanto, da apresentação das ações realizadas no projeto, a fim de relatar a experiência das discussões sobre História da Educação brasileira com os alunos bolsistas, graduandos do Curso de Pedagogia da Universidade Estadual de Londrina, egressos do Curso de Pedagogia e com os professores da Educação Básica, especificamente, das escolas atendidas pelo Projeto de Extensão. Como resultados apresentados, pudemos perceber pelas discussões realizadas ao fim do projeto que houve reflexão e mudança por parte dos professores participantes, valorizando, assim, a prática pedagógica.
O direito à propriedade, como direito fundamental, da Assembleia Nacional Constituinte 1987-88 ao século XXI: reflexões contemporâneas
Authors: Teles Tayson Ribeiro
Published: July 2017

O trabalho é um plexo de singelas reflexões sobre o direito fundamental à propriedade. Para não lograr quedarmo-nos no vale da repetição, dado que o tema já foi ferozmente abordado em outras inúmeras pesquisas, nesta investigação optamos por, ao invés de refletir propriamente sobre o direito fundamental à propriedade, seus conceitos, classificações etc. refletir sobre as origens políticas de tal direito estampado em nossa Constituição Federal de 1988. Tecemos análise de cunho histórico relativa à tônica dos debates políticos e jurídicos sobre este instituto ocorridos durante os trabalhos da Assembleia Nacional Constituinte de 1987-88 (ANC). Além disso, erigimos singelos vocábulos sobre reflexões factíveis no plasma de tal tema em nossa secularidade. Isto é: como enxergar o direito à propriedade nos dias atuais? Como um poder ou como um direito?
Dignidade, direitos e proteção: o debate contemporâneo sobre a extensão e os limites do conceito jurídico de pessoa
Authors: Lacerda Bruno Amaro
Published: July 2017

Este artigo, a partir da análise do pensamento de três juristas contemporâneos, pretende mostrar que o “conceito clássico” de pessoa, oriundo das reflexões de Boécio no fim da Antiguidade, permanece vivo nas discussões atuais sobre o status jurídico do nascituro e dos animais. Resgatando a concepção boeciana da pessoa como “substância individual de natureza racional”, os autores atuais, que podem ser chamados de “substancialistas”, opõem-se ao “conceito moderno” e sustentam que o melhor critério para a determinação da condição pessoal de um ser e, consequentemente, para sua proteção jurídica, não é a autoconsciência nem a capacidade cognitiva, mas a simples pertença à espécie humana.
Estado e Sociedade: os direitos das pessoas com deficiência e os respectivos deveres do Estado
Authors: Martins Wellington Anselmo
Published: July 2017

Este artigo trata do conceito de pessoa com deficiência dentro do ordenamento jurídico pátrio, tendo como base principiológica os Direitos Humanos e as noções contemporâneas de linguagem inclusiva. É feita uma revisão de literatura com o objetivo de esclarecer e promover a dignidade da pessoa humana aplicada às necessidades especiais dessa minoria social em estudo. Ainda um levantamento histórico acerca de nomenclaturas é exposto ao longo deste trabalho a fim de aumentar a visibilidade do debate que entrelaça as ideias de sociedade inclusiva e de adequação linguístico-discursiva. Por fim, na ordem prática, salientam-se os direitos sociais já garantidos às pessoas com deficiência e, em decorrência disso, os deveres que o Estado tem de cumprir para o pleno exercício de sua característica democrática.
A dignidade da pessoa humana e o novo Código de Processo Civil
Authors: Medeiros Neto Elias Marques , Toledo André Medeiros
Published: July 2017

Após seis anos de tramitação, o projeto de lei que instituiu o novo Código de Processo Civil foi promulgado no ano de 2015. De feitura bastante aberta e democrática e congregando os valores esposados na Constituição Federal de 1988, o diploma atual inaugura um novo tempo na teoria do processo civil. Tempo de ampliação de direitos fundamentais, tempo de irradiação dos pressupostos axiológicos e dogmáticos do neoconstitucionalismo. Exemplo dessa mudança paradigmática é a criação de um título específico voltado para as normas fundamentais do processo civil que, dentre outros preceitos, prevê expressamente que o ordenamento jurídico e as decisões, sejam processuais, sejam meritórias, devem resguardar e promover a dignidade da pessoa humana. Entender, portanto, de que forma o processo e a tutela jurisdicional será impactada pela valorização das partes, não mais como mero objeto da atividade judicante, mas como sujeito de direito que precisa ser respeitado em sua dignidade, é o principal objetivo deste trabalho. Para tanto, será utilizado o Método Científico Dedutivo, realizando uma análise das principais mudanças previstas na Lei 13.105 de 2015 que enaltecem e privilegiam o princípio da dignidade da pessoa humana no processo. Desta forma, se chegará à conclusão que o novo Código de Processo Civil, precisamente, anuncia a humanização do processo e o entendimento de que o fim último do instrumento estatal de resolução dos litígios é o homem em sua plena dignidade. Palavras-chave: Novo Código de Processo Civil. Neoconstitucionalismo. Dignidade da Pessoa Humana.