Η επίδραση της μετφορμίνης και των αντισυλληπτικών δισκίων στα επίπεδα της αντιπονεκτίνης και ρεσιστίνης ορού σε γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
Authors: Μπάσιος Γεώργιος 
Published: August 2021

ΕισαγωγήΤο σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS) αποτελεί τη συχνότερη ενδοκρινοπάθεια γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας. Ο λιπώδης ιστός αποτελεί ενδοκρινή αδένα που επηρεάζει τον μεταβολισμό της γλυκόζης και των λιπιδίων. Η αντιπονεκτίνη και η ρεσιστίνη πιστεύεται ότι παρεμβαίνουν στην παθοφυσιολογία της παχυσαρκίας και της αντίστασης στην ινσουλίνη (IR). Με σκοπό να διαφωτίσουμε το ρόλο τους μελετήσαμε την επίδραση της μετφορμίνης και ενός συνδυασμένου αντισυλληπτικού δισκίου στα επίπεδα των αντιποκινών αυτών σε ασθενείς με PCOS. Υλικό και μέθοδοςΣυνολικά 62 γυναίκες με PCOS χωρίστηκαν σε δύο ομάδες των 31 ατόμων, μία με IR και μία χωρίς IR. Η πρώτη έλαβε ημερησίως 1275mg μετφορμίνης και η δεύτερη 30μg αιθινυλο-οιστραδιόλης και 3mg δροσπερινόνης, σε κυκλική χορήγηση. Φυσική εξέταση και λήψη φλεβικού αίματος πραγματοποιήθηκε σε κάθε γυναίκα προ και μετά 6 μήνες και υπολογίστηκαν οι βασικές ορμόνες, γλυκόζη, ινσουλίνη, λιπιδία, αντιπονεκτίνη και ρεσιστίνη. Στατιστική ανάλυσηΟι μέσες τιμές και οι τυπικές αποκλίσεις, οι απόλυτες και οι σχετικές συχνότητες υπολογίστηκαν. Για τη σύγκριση αναλογιών, ποσοτικών μεταβλητών μεταξύ δύο ομάδων και παραγόντων μεταξύ των μετρήσεων χρησιμοποιήθηκαν το Pearson’s χ2 test, το Student’s t-test και το paired t-test αντίστοιχα. Η στατιστική σημαντικότητα τέθηκε στο 0,05. ΑποτελέσματαΣτην ομάδα της μετφορμίνης τα επίπεδα της αντιπονεκτίνης ορού μειώθηκαν στατιστικά σημαντικά, ενώ η μεταβολή της ρεσιστίνης ορού δεν ήταν στατιστικά σημαντικά. Σημαντική μείωση παρατηρήθηκε στα επίπεδα της τεστοστερόνης, της κορτιζόλης, του δείκτη ελεύθερων ανδρογόνων (FAI), και της TSH, ενώ σημαντική αύξηση παρατηρήθηκε στα επίπεδα της SHBG και της T3. Στην ομάδα του αντισυλληπτικού οι μεταβολές στα επίπεδα της αντιπονεκτίνης και ρεσιστίνης ορού δεν ήταν στατιστικά σημαντικές, μείωση παρατηρήθηκε στα επίπεδα της ολικής τεστοστερόνης, του FAI και του δείκτη QUICKI, ενώ αύξηση παρατηρήθηκε στα επίπεδα της SHBG, T3, T4, ολικής χοληστερόλης, LDL-χοληστερόλης, τριγλυκεριδίων και του δείκτη HOMA-IR. ΣυμπεράσματαΑυτή είναι η πρώτη μελέτη σε ασθενείς με PCOS που δείχνει σημαντική μείωση στα επίπεδα της αντιπονεκτίνης ορού μετά από χορήγηση μετφορμίνης. Η διατριβή μας επιβεβαιώνει τις ενδείξεις ότι η αντιπονεκτίνη εμπλέκεται στην παθοφυσιολογία της IR και του PCOS. Η μετφορμίνη αποτελεί έναν ευαισθητοποιητή της ινσουλίνης με δράση παρόμοια με αυτή της αντιοπονεκτίνης. Επομένως, φαίνεται ότι στις γυναίκες με PCOS και IR η έκκριση της αντιπονεκτίνης μειώνεται ως αντιρροπιστικός μηχανισμός στα αυξημένα επίπεδα της μετφορμίνης στον ορό πιστοποιώντας τη θετική της επίδραση στο μεταβολισμό αυτών των ασθενών. Σε ό,τι αφορά τη ρεσιστίνη, η μελέτη μας δείχνει ότι δεν επηρεάζεται από τη χορήγηση της μετφορμίνης. Από όσο γνωρίζουμε, μέχρι στιγμής, αυτή είναι η πρώτη μελέτη που ερευνά την επίδραση ενός συνδυασμένου αντισυλληπτικού που περιέχει δροσπερινόνη, στα επίπεδα της αντιπονεκτίνης και ρεσιστίνης ορού σε γυναίκες με PCOS χωρίς IR. Η μελέτη μας υποδηλώνει ότι η χρήση αντισυλληπτικού με δροσπερινόνη, οδηγεί σε επιδείνωση της IR και δεν επηρεάζει την έκκριση της αντιπονεκτίνης. Σε ό,τι αφορά τη ρεσιστίνη, η έκκρισή της από το λιπώδη ιστό δεν φαίνεται να επηρεάζεται.