bluuebunny/crossref_metadata_2025 huggingface dataset:
Έρευνα της επίδρασης του θερμικού χειρισμού στις ιδιότητες και στην αντοχή ξυλείας ελάτης (Abies borisii Regis) και των διαφόρων ειδών συνδέσεών της
Authors: Μητάνη Ανδρομάχη
Published: August 2021

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή ερευνήθηκε η επίδραση του θερμικού χειρισμού ξύλου ελάτης (Abies borissi Regis), στις μηχανικές, υγροσκοπικές ιδιότητες, στην αλλαγή χρώματος, στην συγκόλληση καθώς και στην αντοχή αποξήλωσης τριών διαφορετικών τύπων βίδας και δύο τύπων καρφιού. Η θερμική τροποποίηση του ξύλου έλαβε χώρα στους 180° C και 200° C για 3, 5 και 7 ώρες παρουσία αέρα. Ειδικότερα μελετήθηκαν η απώλεια μάζας και απώλεια διαστάσεων του ξύλου μετά τον χειρισμό σύμφωνα με τα οποία παρατηρήθηκαν μειώσεις αυτών με την αύξηση της θερμοκρασίας και της διάρκειας του χειρισμού. Επιπλέον, μελετήθηκε η αύξηση βάρους των θερμικά τροποποιημένων δοκιμίων μετά από κλιματισμό τους για 7, 14, 21 και 28 ημέρες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα ο θερμικός χειρισμός επηρέασε θετικά την προσρόφηση υγρασία μετά από κλιματισμό. Η αντοχή του θερμικά τροποποιημένου ξύλου ελάτης σε θλίψη και στατική κάμψη παρουσίασε μείωση σε σχέση με τον μάρτυρα ενώ η αντοχή σε κρούση, η σκληρότητα και το μέτρο ελαστικότητας παρουσίασαν μία αύξηση κατά τους πρώτους δύο χειρισμούς στους 180° C για 3 και 5 ώρες ενώ με την αύξηση της θερμοκρασίας και της διάρκειας του χειρισμού σημειώθηκε μείωση αυτών των ιδιοτήτων. Οι υγροσκοπικές ιδιότητες του θερμικά τροποποιημένου ξύλου φαίνεται να βελτιώνονται μετά από εμβάπτιση τους σε νερό για 1, 3 και 6 ώρες και για 1 και 3 ημέρες. Όσο ο θερμικός χειρισμός ήταν εντονότερος δηλαδή στους 200° C για 5 και 7 ώρες τόσο μειώνονταν και η προσρόφηση νερού στη μάζα του ξύλου και κατ’ επέκταση και η διόγκωση του κατά την εφαπτομενική και ακτινική κατεύθυνση. Η αλλαγή χρώματος του θερμικά τροποποιημένου ξύλου ελάτης φαίνεται να είναι ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα του τελικού προϊόντος αφού η σκούρα απόχρωση του παραπέμπει σε τροπική ξυλεία υψηλής εμπορικής αξίας. Η αντοχή συγκολλημένων με κόλλες PVAc και PU παρουσιάζει μείωση μετά από θερμικό χειρισμό όσον αφορά και τις δύο συγκολλητικές ουσίες. Γενικότερα η κόλλα PVAc παρουσιάζει καλύτερη συμπεριφορά και στον μάρτυρα αλλά και στο θερμικά τροποποιημένο ξύλο. Όσον αφορά την δύναμη αποξήλωσης βίδας παρατηρήθηκε ότι η βίδα με τον μικρότερο σπείρωμα παρουσίασε αύξηση του μέτρου θραύσης κατά τους δύο πρώτους χειρισμούς στους 180° C για 3 και 5 ώρες ενώ με την αύξηση της διάρκειας και θερμοκρασίας του χειρισμού παρατηρήθηκε μείωση της αντοχής. Δύο ακόμα τύποι βίδας με μεγαλύτερο σπείρωμα οι οποίοι μελετήθηκαν παρουσίασαν σταδιακή μείωση.Η δύναμη αποξήλωσης δύο τύπων καρφιού (δακτυλιοειδή, ελικοειδή) παρουσίασε μείωση με την αύξηση της θερμοκρασίας και της διάρκειας του χειρισμού ενώ ο δακτυλιοειδής τύπος καρφιού παρουσίασε καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τον ελικοειδή τύπο. Κατά την μικροσκοπική παρατήρηση του θερμικά τροποποιημένου ξύλου ελάτης παρατηρήθηκε βαθμιαία μείωση της ποιότητας και αύξηση της τραχύτητας της επιφάνειας. Επιπλέον, παρατηρήθηκε απομάκρυνση επιφανειακών κυτταρικών τοιχωμάτων με την αύξηση της θερμοκρασίας και της διάρκειας του χειρισμού.
Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κλιματική αλλαγή
Authors: Αβράμη Λυδία
Published: August 2021

Η διατριβή αυτή επιδιώκει να αναδείξει αν και σε ποιο βαθμό η ευρωπαϊκή πολιτική αποτελεί παράγοντα διαμόρφωσης αποτελεσματικών εθνικών πολιτικών. Η μη συμμόρφωση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία ή/και οι εγχώριοι παράγοντες επηρέασαν τις επιδόσεις των κρατών-μελών σε ό,τι αφορά τη μείωση των εκπομπών;Το θεωρητικό πλαίσιο βασίζεται στις θεωρητικές παραδοχές της ορθολογικής θεσμικής προσέγγισης για τον ρόλο των θεσμών, καθώς και στα εμπειρικά αποτελέσματα προγενέστερων εμπειρικών αναλύσεων, που αναδεικνύουν τους εγχώριους παράγοντες που επηρεάζουν τις εθνικές προτιμήσεις και τις επιδόσεις των κρατών στον τομέα αυτό. Για τον εμπειρικό έλεγχο της κύριας υπόθεσης η ποσοτική ανάλυση με τη χρήση του προγράμματος STATA και πραγματοποιούνται δύο περιπτωσιολογικές μελέτες (Αυστρία και Ελλάδα). Η ποσοτική ανάλυση αφορά 14 κράτη-μέλη της ΕΕ που ανέλαβαν δεσμεύσεις μείωσης των εκπομπών για την πρώτη περίοδο δέσμευσης του Πρωτοκόλλου του Κιότο (2008-2012). Η αποτελεσματικότητα των εθνικών πολιτικών αφορά τις εκροές-επιπτώσεις των εθνικών πολιτικών στο περιβάλλον. Κύριοι επεξηγηματικοί παράγοντες είναι η μη συμμόρφωση και η χρήση των ευέλικτων μηχανισμών. Οι εγχώριοι οικονομικοί και πολιτικοί παράγοντες εντάσσονται στην ποσοτική ανάλυση ως μεταβλητές ελέγχου.Από την εμπειρική ανάλυση προκύπτει ότι δεν μπορεί να διατηρηθεί η διάκριση μεταξύ πρωτοπόρων και βραδυπορούντων. Η συμμόρφωση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία για την κλιματική αλλαγή αποτελεί αναγκαία, αλλά όχι ικανή συνθήκη για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των εθνικών πολιτικών. Οι εγχώριοι πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες δύναται να εξαλείψουν ή/και να μεταβάλλουν την επίδραση της ευρωπαϊκής πολιτικής σε εγχώριο επίπεδο.
Σχολικός εκφοβισμός και θυματοποίηση στο γυμνάσιο
Authors: Κάπαρη Κωνσταντίνα
Published: August 2021

Η παρούσα ποσοτική και ποιοτική έρευνα εξετάζει το ρόλο των εξωγενών και ενδογενών χαρακτηριστικών του σχολείου στην εκδήλωση φαινομένων εκφοβισμού και θυματοποίησης μεταξύ των μαθητών. Τα διερευνώμενα εξωγενή σχολικά χαρακτηριστικά είναι τα εξής: (i) το μέγεθος του σχολείου, (ii) το κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο της κοινότητας, και (iii) τα επίπεδα εγκληματικότητας της κοινότητας όπου στεγάζεται η σχολική μονάδα. Τα διερευνώμενα ενδογενή σχολικά χαρακτηριστικά είναι τα ακόλουθα: (i) η ποιότητα του σχολικού κλίματος, και (ii) ο τρόπος αντιμετώπισης των περιστατικών εκφοβισμού από τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς. Στην ποσοτική έρευνα συμμετείχαν 667 μαθητές της Β΄ Γυμνασίου (322 αγόρια και 345 κορίτσια) από 16 δημόσια γυμνάσια, στεγαζόμενα σε τέσσερις δήμους της Αττικής με σημαντικές διαφορές ως προς το κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο και ως προς τα επίπεδα εγκληματικότητας. Στην ποιοτική έρευνα συμμετείχαν 25 μαθητές του ανωτέρω δείγματος, εμπλεκόμενοι συστηματικά σε επεισόδια εκφοβισμού ως θύτες, θύματα ή θύτες-θύματα. Για την ποσοτική έρευνα χρησιμοποιήθηκε ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς, ενώ η ποιοτική έρευνα διεξήχθη μέσω ημιδομημένης συνέντευξης.Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης, κανένα από τα διερευνώμενα εξωγενή σχολικά χαρακτηριστικά δε συνδέονται με τον εκφοβισμό ή τη θυματοποίηση. Αντίθετα, όλα τα διερευνώμενα ενδογενή σχολικά χαρακτηριστικά συσχετίζονται σημαντικά με τον εκφοβισμό ή/και τη θυματοποίηση. Επιπλέον, η συχνότητα εκφοβισμού προβλέπεται από τα εξής ενδογενή χαρακτηριστικά του σχολείου: την εμπλοκή των μαθητών στις σχολικές δραστηριότητες, την πειθαρχία, το αίσθημα ανασφάλειας των μαθητών, την παρέμβαση των μαθητών και την ενημέρωση των ενηλίκων σχετικά με τα περιστατικά εκφοβισμού. Η συχνότητα έκθεσης των μαθητών σε θυματοποίηση προβλέπεται από τους ακόλουθους ενδογενείς σχολικούς παράγοντες: το αίσθημα ανασφάλειας, την κοινωνική ένταξη, τη δημοκρατικότητα/στήριξη από τη μεριά των εκπαιδευτικών, την εμπλοκή των μαθητών στις σχολικές δραστηριότητες και την παρέμβαση των μαθητών. Τα ανωτέρω ευρήματα, καθώς και οι στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των σχολείων ως προς τα επίπεδα θυματοποίησης, δείχνουν ότι ο τρόπος λειτουργίας του σχολείου και η ποιότητα των διαπροσωπικών σχέσεων των μαθητών μεταξύ τους, καθώς και των μαθητών με τους εκπαιδευτικούς είναι πιθανό να συμβάλλουν στην επιδείνωση ή στον περιορισμό του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού. Τα πορίσματα της ποσοτικής έρευνάς μας ερμηνεύονται σε συνδυασμό με τις μαρτυρίες των εμπλεκόμενων σε περιστατικά εκφοβισμού μαθητών και βάσει των ευρημάτων προηγούμενων ερευνών. Στο τέλος, διατυπώνονται προτάσεις για τους εκπαιδευτικούς και τους διευθυντές με στόχο την αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων εκφοβισμού μεταξύ των μαθητών.
Γαμετογένεση και μελέτη της ακτίνης 2 στα παράσιτα της ελονοσίας
Authors: Ανδρεαδάκη Μαρία
Published: August 2021

Η διατριβή έχει ως σκοπό την μελέτη των σταδίων του παράσιτου της ελονοσίας που λαμβάνουν χώρα στο κουνούπι. Τα αποτελέσματα χωρίζονται σε τέσσερα κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο μελετήσαμε τον μηχανισμό της έξοδου του παρασίτου από το κύτταρο ξενιστή κατά την γαμετογένεση. Τα παράσιτα εισβάλουν στα ερυθροκύτταρα του αίματος και αρχίζει ένας κύκλος από μη φυλετικά στάδια, ενώ κάποια θα διαφοροποιηθούν σε αρσενικά και θηλυκά γαμετοκύτταρα. Με την είσοδο των παρασίτων στο κουνούπι ξεκινάει η γαμετογένεσης, δηλαδή η δημιουργία αρσενικών και θηλυκών γαμετών. Κρίσιμο σημείο στην γαμετογένεση αποτελεί η έξοδος του παρασίτου από το ερυθροκύτταρο, με την ρήξη των δύο μεμβρανών που περιβάλλουν το παράσιτο, την μεμβράνη του παρασιτοφόρου κενοτοπίου (PVM) και την μεμβράνη του ερυθροκυττάρου (RBCM). Με την καταγραφή της εξόδου των παρασίτων σε πραγματικό χρόνο και με την μέθοδο του ανοσοφθορισμού αποκαλύψαμε τέσσερις διακριτές φάσεις. Αρχικά το ερυθροκύτταρο διογκώνεται, η PVM διαρρηγνύεται και σχηματίζει κυστίδια, ένας μοναδικός πόρος ανοίγει στην RBCM και ακολουθεί η ρήξη της RBCM και ο σχηματισμός κυστιδίων από αυτήν. Το δεύτερο κεφάλαιο έχει ως θέμα τη λειτουργία της ακτίνης 2, της δεύτερης ισομορφής ακτίνης του παρασίτου. Η ακτίνη 1 είναι απαραίτητη για όλα τα στάδια του κύκλου ζωής ενώ η ακτίνη 2 είναι απαραίτητη για την γαμετογένεση των αρσενικών. Με την γενετική αντικατάσταση της ακτίνης 2 με την ακτίνη 1 δείξαμε ότι οι δύο ισομορφές έχουν ξεχωριστές λειτουργίες στην γαμετογένεση και αποκαλύψαμε ένα δεύτερο κρίσιμο ρόλο της ακτίνης 2 στην ανάπτυξη των ωοκυστών στο έντερο του κουνουπιού. Ο πολυμερισμός της ακτίνης είναι σημαντικός για την λειτουργία της. Στο τρίτο κεφάλαιο των αποτελεσμάτων, η αντικατάσταση της ακτίνης 2 με χιμαιρικές μορφές της ακτίνης 1 έδειξε ότι ο πολυμερισμός της ακτίνης 2 είναι απαραίτητος για την γαμετογένεση των αρσενικών αλλά δεν αρκεί για την ανάπτυξη των ωοκυστών. Στο τέταρτο κεφάλαιο των αποτελεσμάτων με μικροσυστοιχίες γονιδίων πήραμε το προφίλ της γονιδιακής έκφρασης σε γαμετοκύτταρα όπου απουσιάζει είτε η ακτίνη 2 είτε η ασβεστο-εξαρτώμενη κινάση 4 (CDPK4). Βρέθηκε ένας σημαντικός αριθμός κοινών και διαφορετικών γονιδίων με διαφορά στην έκφραση στα δύο μεταλλάγματα.
Η ξενοδοχειακή σύμβαση
Authors: Διβριώτη Άρτεμις
Published: August 2021

Η εργασία αναφέρεται στην ξενοδοχειακή σύμβαση που καταρτίζεται μεταξύ του ξενοδόχου και του τουριστικού πράκτορα. Με την ξενοδοχειακή σύμβαση ο τουριστικός πράκτορας «αγοράζει» από τον ξενοδόχο εκ των προτέρων ένα μεγάλο αριθμό κλινών, τις οποίες στη συνέχεια μεταπωλεί στους δικούς του πελάτες, τους τουρίστες. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις δυο βασικές μορφές εμφάνισης της ξενοδοχειακής σύμβασης, με βάση τον Κανονισμό των σχέσεων ξενοδόχων και πελατών αυτών κυρωθέντα με το άρθρο 8 Ν. 1652/1986, δηλαδή στη σύμβαση εγγυημένης κράτησης (guarantee) και στη σύμβαση κατά ποσόστωση (allotment). Η εργασία ασχολείται, επίσης, κυρίως με το νομοθετικό καθεστώς που διέπει την ξενοδοχειακή σύμβαση, με τη διαμόρφωση και λειτουργία της, με το σύνηθες περιεχόμενο της, με ζητήματα ανώμαλης εξέλιξης της, με θέματα διεθνούς δικαιοδοσίας και ιδιωτικού διεθνούς δικαίου. Με τη διατριβή γίνεται προσπάθεια αφενός να συστηματοποιηθούν τα θέματα που ανακύπτουν εκ της λειτουργίας της ξενοδοχειακής συμβάσεως και που έχουν απασχολήσει θεωρία και νομολογία και αφετέρου να παρασχεθεί ένα ασφαλές νομικό πλαίσιο για τη ρύθμιση ποικίλων ζητημάτων τόσο ουσιαστικού όσο και δικονομικού δικαίου. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει είναι ότι χρειάζεται μια συνολική νομοθετική αναμόρφωση της ξενοδοχειακής σύμβασης μέσω ενδεχομένως της τροποποίησης του Κανονισμού των σχέσεων ξενοδόχων και πελατών αυτών, ιδίως ενόψει της ασάφειας και αβεβαιότητας του νομοθετικού καθεστώτος που τη διέπει και της ιδιαίτερης σπουδαιότητας που παρουσιάζει για την οικονομία της χώρας.
Νοσηλευτική προσέγγιση ασθενών με delirium μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση
Authors: Τσαγγαλάς Ηλίας
Published: August 2021

Το οξύ μετεγχειρητικό οργανικό ψυχοσύνδρομο (delirium) αποτελεί συχνή επιπλοκή μετά από καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις. Χαρακτηρίζεται από αποπροσανατολισμό του ασθενούς, συχνότερα στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, ως προς τον χώρο και το χρόνο, πολλές φορές συνοδευόμενο από επιθετική ή αυτοκαταστροφική συμπεριφορά. Σκοπός της παρούσης μελέτης είναι η έρευνα της επίδρασης-αποτελεσματικότητας συγκεκριμένων νοσηλευτικών παρεμβάσεων στην αντιμετώπιση του παραληρήματος.Υλικό και Μέθοδος. Συμπεριλάβαμε στη μελέτη 47 ασθενείς που εμφάνισαν delirium επί συνόλου 184 ασθενών που συνολικά υποβλήθηκαν σε μείζονα καρδιοχειρουργική επέμβαση (CABG, AVR, MVR, συνδυασμένες επεμβάσεις, Ανεύρυσμα και Διαχωρισμός Θωρακικής Αορτής) την αντίστοιχη περίοδο, διάρκειας 18 μηνών. Οι ασθενείς ελέγχθηκαν ως προς το σύνδρομο με τις κλίμακες CAM -ICU (Confusement Assessment Method for Intensive Care Unit) και Nu DeSc (Nursing Delirium Screening Scale). Στη συνέχεια χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες: μία ομάδα ελέγχου χωρίς επιπλέον παρεμβάσεις, μία ομάδα στην οποία δόθηκε στους ασθενείς δυνατότητα για ακρόαση μουσικής για 20 λεπτά δύο φορές την ημέρα, μία ομάδα στην οποία εφαρμόστηκε επιπλέον πρόγραμμα φυσικοθεραπείας, και τέλος, μία ομάδα με δυνατότητα δύο επιπλέον επισκέψεων διαρκείας εικοσαλέπτου από οικείους, ημερησίως.Αποτελέσματα. Στη μελέτη συμμετείχαν 152 (83%) άνδρες και 32 (17%) γυναίκες. Ο μέσος όρος ηλικίας και των δύο φύλων χωρίς delirium ήταν 61.55±7.9 ετών και με delirium ήταν 68.97±8.1 ετών. Οι ασθενείς στους οποίους εφαρμόστηκαν υποστηρικτικές παρεμβάσεις είχαν βελτιωμένη συμπεριφορά ως προς το delirium με βάση τα αποτελέσματα στις κλίμακες μετρήσεως. Πιο συγκεκριμένα, οι ασθενείς με την ακρόαση μουσικής πριν την παρέμβαση είχαν μέσο όρο σε score 4.8±0.7 και μετά την παρέμβαση score 3.2±0.4 με (p< 0.01). Αυτοί της ομάδας φυσικοθεραπείας είχαν μέσο όρο σε score 4.7±0.6 και μετά την παρέμβαση score 3.6±0.4 με (p< 0.05). Τέλος αυτοί με τη δυνατότητα επιπλέον επισκεπτηρίου είχαν μέσο όρο σε score 5±0.7 και μετά την παρέμβαση score μέσο όρο 4.0±0.5 με (p< 0.05). Η διάρκεια του παραληρήματος υπήρξε πολύ μικρότερη στις ομάδες παρέμβασης σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου που δεν έλαβε παρέμβασης (32 ± 3, ± 36 4 και 38 ± 4 vs 48 ± 9 ώρες αντίστοιχα).Συμπεράσματα. Οι υποστηρικτικές, μη φαρμακευτικής φύσεως παρεμβάσεις, βοηθούν στη βελτίωση της εικόνας των ασθενών με delirium μετά από καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις
Η εσχατολογία του Αγίου Ιππολύτου Ρώμης
Authors: Μπαρνόβι Γκόστα
Published: August 2021

Ο Ιππόλυτος, επίσκοπος Ρώμης, ήταν ο πρώτος πατέρας της Εκκλησίας, που συστηματικά ασχολήθηκε με θέματα εσχατολογικά. Η θεματική του αφορά στα ζητήματα της μέσης κατάσταση των ψυχών, της έλευσης του Αντιχρίστου, της ανάστασης, της επακόλουθης κρίσης και της αιώνιας βασιλείας. Κύρια χαρακτηριστικά της εσχατολογίας του είναι η βιβλική και εκκλησιολογική θεμελίωση του χρονικού προσδιορισμού των εσχάτων και η σύνδεσή της με την κρατική εξουσία.Ο Αντίχριστος, ο οποίος προέρχεται από την εβραϊκή φυλή του Δαν, αποτελεί πρόσωπο, το οποίο βρίσκεται κάτω από την επιρροή του διαβόλου. Θα εμφανιστεί με τον διαμελισμό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σε δέκα πολιτείες, ως πολιτικός και θρησκευτικός ηγέτης των Εβραίων, επιδιώκοντας να λατρευτεί ως θεός όλης της ανθρωπότητας. Το όνομά του, το οποίο είναι κρυπτογραφημένο στον αριθμό 666 (ή χξστ') θα καταστεῖ γνωστὸ με την εμφάνισή του. Το διάστημα της φθοροποιού δράσης του καταλαμβάνει το δεύτερο μισό της τελευταίας επταετίας προ της Δευτέρας Παρουσίας, με αφετηρία την εξόντωση των προφητών Ηλία και Ενώχ, η παρουσία των οποίων θα προηγηθεί προκειμένου να προετοιμάσει τους πιστούς. Ο Αντίχριστος θα κυνηγήσει με αδυσώπητη μανία τους χριστιανούς, οι οποίοι θα περιέλθουν σε μεγάλη περίοδο θλίψης. Στο τέλος της τελευταίας επταετίας του κόσμου θα πραγματοποιηθεί η ένδοξη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, ο οποίος θα εξοντώσει τον Αντίχριστο και θα καταλύσει κάθε θεσμό που συνδέθηκε μαζί του.Κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού θα πραγματοποιηθεί η ανάσταση των νεκρών και στη συνέχεια η καθολική κρίση. Κατά την ανάσταση των νεκρών θα επανενωθεί το σώμα με την ψυχή που του ανήκε κατά την επίγεια ζωή. Τα σώματα των δικαίων θα είναι απαλλαγμένα από κάθε υλικό περιορισμό., Αμέσως θα πραγματοποιηθεί και η καθολική κρίση, κατά την οποία θα παγιωθεί η κατάσταση των ανθρώπων. Των μεν δικαίων στην αιώνια ζωή ή τη βασιλεία των ουρανών, των δε αδίκων στην αιώνια κόλαση. Η κρίση θα είναι καθολική και θα πραγματοποιηθεί από τον δικαιοκρίτη Χριστό, ο οποίος έλαβε από τον Πατέρα τη σχετική εξουσία.
Essays in competition economics and the enforcement of competition policy
Authors: Μπαγέρη Βασιλική
Published: August 2021

Economists have been involved a lot in recent years in considering issues of enforcement of Competition law and how enforcement can become more effective, such as legal standards, substantive standards, penalties etc. This dissertation, contributes to the above by examining two important dimensions of the enforcement of Competition law: (i) fines and (ii) the requirement of extant market power in forming a presumption that unilateral firm actions or mergers may lead to social harm. Particularly, we study some key issues concerning the calculation of optimal fines by Competition and Regulatory Authorities (Chapter 2), we introduce a new methodology for setting fines (Chapter 3) and we examine the effects of exclusion in abuse of dominance cases with product differentiation and how they depend on the source of market power (Chapter 4). At the end of each chapter we give the conclusions relating to each of the main essays.
Το εθνικό κίνημα των Ελληνοκυπρίων κατά την τελευταία περίοδο της αγγλοκρατίας 1945-1960
Authors: Αργυρίου Σοφία
Published: August 2021

Βασική υπόθεση της διατριβής είναι ότι το εθνικό κίνημα των Ελληνοκυπρίων, ως κίνημα αυτοδιάθεσης και ένωσης με την Ελλάδα, μεταπολεμικά πήρε την μορφή ενός μαζικού, αντιαποικιακού, εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και ήλθε σε σύγκρουση με την αποικιοκρατία. Ο εθνικισμός των Ελληνοκυπρίων εξετάζεται ως ιστορικό φαινόμενο και ως ιδεολογική δράση και κίνημα για την επίτευξη της αυτονομίας ενός λαού και τη διατήρηση της εθνικής του ταυτότητας. Επιπλέον εξετάζεται ο βαθμός που οι αποικιακές μέθοδοι καθόρισαν το χαρακτήρα και την ένταση της εθνικής κινητοποίησης. Αρχικά, γίνεται προσπάθεια να αναλυθεί η μετάβαση από ένα αστικό εθνικισμό που υποστηριζόταν από την Εκκλησία σε έναν πιο μαζικό εθνικισμό, που πραγματοποιήθηκε μέσα από την άνοδο του εργατικού κινήματος και αντιαποικιακές εκδηλώσεις, οι οποίες ωστόσο σημαδεύτηκαν από την αντιπαράθεση της δεξιάς και του αριστερού ΑΚΕΛ, κάτω από την επήρεια της εμφύλιας σύγκρουσης στην Ελλάδα. Κατά τη δεκαετία του 1950, η αύξηση της μαζικότητας που χαρακτηρίζει το κίνημα, δεν οφείλεται μόνο στην ενεργοποίηση του ελληνοκυπριακού πληθυσμού για το ενωτικό δημοψήφισμα, αλλά και στην ανάληψη της ηγεσίας από τον Μακάριο, στην εκστρατεία διαφώτισης του κυπριακού ζητήματος στο εξωτερικό, καθώς και στην προβολή του στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Στις κινητοποιήσεις, οι οποίες καθοδηγούνταν από την Εκκλησία και το ΑΚΕΛ, δραστηριοποιήθηκαν όλο και περισσότερες ομάδες εργατών, αγροτών αλλά και νεολαίας και μαθητών. Στο τρίτο μέρος της διατριβής διερευνώνται οι οργανωτικές δομές και οι μορφές συλλογικής δράσης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ και οι τρόποι με τους οποίους επετεύχθη η μαζική συμμετοχή του ελληνοκυπριακού πληθυσμού. Αν και το ΑΚΕΛ ήταν κατά της ένοπλης δράσης, με την επιρροή που είχε στην εργατική τάξη και γενικά στην κοινωνία, εξασφάλιζε την επιτυχία συγκεντρώσεων και απεργιών. Με την κινητοποίηση των μαθητών και της νεολαίας, του πληθυσμού των πόλεων, αλλά και του αγροτικού πληθυσμού από την ΕΟΚΑ, ολοκληρώθηκε η συμμετοχική διαδικασία και η δημιουργία μιας συλλογικής δυναμικής που οδήγησε σε βίαιες συγκρούσεις με την αποικιακή δύναμη κατά τη διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Η βία αυξανόταν διαρκώς, ενώ η κλιμάκωσή της βρισκόταν σε άμεση σχέση με τα καταπιεστικά μέτρα και τη βία, που επιβλήθηκε από την αποικιακή κυβέρνηση. Το στοιχείο της βίας ανάμεσα στις δυο εθνοτικές ομάδες Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εξετάστηκε όχι μόνο σαν απόρροια της ανάπτυξης των δυο αντίπαλων εθνικισμών, αλλά και του ρόλου της βρετανικής κυβέρνησης η οποία υποδαύλισε τη διαίρεση του πληθυσμού, οδηγώντας τις δυο κοινότητες ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή στη σύγκρουση. Τέλος, διαπιστώνεται, ότι το εθνικό κίνημα επηρεάστηκε άμεσα από την εμπλοκή εξωτερικών παραγόντων, όπως η διπλωματία και η πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων, η βρετανική πολιτική και το αμερικανικό και τουρκικό ενδιαφέρον για το κυπριακό ζήτημα, παράγοντες οι οποίοι καθόρισαν τις εξελίξεις.
Ο ρόλος της διασποράς στη χώρα υποδοχής
Authors: Κωνσταντινίδου Άννα
Published: August 2021

Ο Αιγυπτιώτης Ελληνισμός αποτελεί πτυχή της εθνικής μας Ιστορίας που μετοίκησε στη Αίγυπτο, κυρίως κατά τον 19ο αι., με σκοπό να δραστηριοποιηθεί επιχειρηματικά στο νότιο αυτό τμήμα της Μεσογείου. Η θέση του Αιγυπτιώτη Ελληνισμού μέσα στην αιγυπτιακή κοινωνία και τελικά ο τρόπος που αυτός αντιμετωπίστηκε από το Νάσερ εντάσσεται στο ευρύτερο πολιτικό ζήτημα της Μέσης Ανατολής, το οποίο αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί ένα πολύπλοκο και δυσεπίλυτο διπλωματικό θέμα. Το Μεσανατολικό θεωρείται πολιτικό πρόβλημα, το οποίο κατ’ ευφημισμό και κατ’ επίφαση έγκειται στην κοινωνιολογική διάσταση του Έθνους και της Θρησκείας, ενώ στην πραγματικότητα εμπίπτει στη σφαίρα των πολιτικών χειρισμών και κυρίως των διπλωματικών, διακρατικών συσχετισμών. Η επίδραση της Διεθνούς Διπλωματίας στις διμερείς πολιτικές και κοινωνικές σχέσεις Ελλήνων και Αιγυπτίων χρήζει περαιτέρω έρευνας και καταγραφής.Παρουσιάζοντας στο μεγαλύτερο μέρος της τα ιστορικά και κοινωνιολογικά χαρακτηριστικά γνωρίσματα των Ελλήνων και των Αιγυπτίων, η παρούσα διδακτορική διατριβή προσπαθεί να αποδείξει και να καταδείξει τη συμπλεκτική σχέση των δύο λαών. Οι δύο αυτοί λαοί αν και μεταξύ τους είχαν αναπτύξει στενούς δεσμούς κατά τη χρονική διάρκεια της συνύπαρξής τους στο ίδιο κράτος, την Αίγυπτο, ωστόσο οι πολιτικές εναλλαγές στο παγκόσμιο σκηνικό ήταν καταλυτικοί παράγοντες, ώστε κάποια στιγμή στο διάβα της Ιστορίας να διαρραγεί η στενή σχέση τους. Βλέποντας ο αναγνώστης την εκτενή παρουσίαση ιστορικών γεγονότων, όπως ενδεικτικά μπορούν να αναφερθούν η ανεξαρτητοποίηση της Αιγύπτου το 1922 και η Κρίση στο Σουέζ το 1956 ενδεχομένως να θεωρήσει ότι η παρούσα διατριβή είναι ένα ακόμα επιστημονικό πόνημα πάνω στα Ζητήματα, Μεσανατολικό και Αιγυπτιακό. Ωστόσο, διαβάζοντας επισταμένα τα κεφάλαια και τις θεματικές, ο μελετητής με ευκολία καταλαβαίνει, ότι η καταγραφή των ιστορικών, πολιτικών και κοινωνιολογικών γεγονότων στοχεύει στην ανάδειξη των επικρατέστερων λόγων που οδήγησαν στη διαρραγή των σχέσεων μεταξύ Ελλήνων και Αιγυπτίων και τελικά στην Έξοδο της πλειονότητας της Ελληνικής Αιγυπτιώτικης Παροικίας στα τέλη της δεκαετίας του 1950.Για την εκπόνηση της συγκεκριμένης διατριβής, αντλήθηκαν πληροφορίες από αρχέτυπα βιβλία και ανέκδοτα αρχεία, τα οποία βρίσκονται στις Βιβλιοθήκες του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στη Βιβλιοθήκη της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και στη Γεννάδιο Βιβλιοθήκη, στο Ιστορικό και Διπλωματικό Αρχείο του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, στη Βιβλιοθήκη του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου (ΕΛΙΑ) – Τμήμα Αιγυπτιώτη Ελληνισμού, στην διαδικτυακή Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας Gallica και στη νομική διαδικτυακή βιβλιοθήκη Westlaw.
Βιοχημική διερεύνηση επιπέδων την θυρεοειδικών ανοσολογικών δεικτών και ορμονών και την στεροειδών του φύλου στην εμφάνιση διαταραχών συμπεριφοράς κατά τη λοχεία
Authors: Χατζηχαραλάμπους Χαράλαμπος
Published: August 2021

ΕΙΣΑΓΩΓΗ:Οι διαταραχές συμπεριφοράς κατά τη λοχεία είναι συχνές μεταξύ των Ελληνίδωνγυναίκων. Αυτή η μελέτη έχει ως σκοπό να ερευνήσει εάν η λειτουργία του θυρεοειδούς (επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών και τίτλοι αντισωμάτων στον ορό), τα στεροειδή του φύλου (επίπεδα στον ορό) και οι φλεγομνώδεις κυτοκίνες (επίπεδα στον ορό και στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό), μπορούν να επηρεάσουν τη συχνότητα των διαταραχών συμπεριφοράς κατά τη λοχεία.ΥΛΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ:Πενήντα επτά γυναίκες αξιολογήθηκαν για διαταραχές της συμπεριφοράς κατά τη λοχεία με τη χρήση του Postpartum Blues Questionnaire κατά την εισαγωγή και τις ημέρες 1-4 μετά τον τοκετό, και του Edinburgh Postnatal Depression Scale στην πρώτη και έκτη εβδομάδα μετά τον τοκετό.Μετρήθηκαν: Η Οιστραδιόλη, η Προγεστερόνη, η Τεστοστερόνη, η ελεύθερη Τ4, η ελεύθερη Τ3, η TSH, καθώς και τα αντισώματα της θυρεοσφαιρίνης και της θυρεοειδικής υπεροξειδάσης μετρήθηκαν κατά την εισαγωγή και καθημερινά μέχρι την τέταρτη ημέρα μετά τον τοκετό. Οι κυτοκίνες ΤΝF-α και IL-6 μετρήθηκαν ποσοτικά.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ:Η ανάλυση των ψυχομετρικών σκορ σε σχέση με τα επίπεδα των κυτοκινών κατέδειξε μια θετική σχέση με την εμφάνιση καταθλιπτικής διάθεσης κατά τις πρώτες τέσσερις ημέρες μετά τον τοκετό. Η διάρκεια της εγκυμοσύνης, παρουσίασε μια αρνητική συσχέτιση με τα ψυχομετρικά σκορ.Η τεστοστερόνη ήταν η μόνη ορμόνη που συσχετίστηκε οριακά με τα ψυχομετρικά σκορ. Οι γυναίκες με χαμηλότερη μείωση της τεστοστερόνης είχαν υψηλότερες βαθμολογίες στο Postpartum Blues Questionnaire. Η διάρκεια της εγκυμοσύνης είχε την πιο σταθερή αρνητική επίδραση στα ψυχομετρικά σκορ: όσο μικρότερη ήταν η διάρκεια της εγκυμοσύνης, τόσο μεγαλύτερη ήταν η βαθμολογία για τα Postpartum Blues. (R = -0,39, p <0,01).Οι γυναίκες με χαμηλότερα επίπεδα FT3 και FT4 ανήκαν στην ομάδα υψηλού σκορ. Δεν βρέθηκε κάποια σχέση μεταξύ των επιπέδων των αντισωμάτων του θυρεοειδούς και των ψυχομετρικών σκορ.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:Τα ευρήματά μας δεν δείχνουν κάποια συσχέτιση μεταξύ της εμφάνισης των διαταραχων συμπεριφοράς κατά τη λοχεία και των επιπέδων των στεροειδών ορμονών του φύλου στον ορό. Αντίθετα τα χαμηλότερα επίπεδα FT3 και FT4, συνδέονται με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης διαταραχών της συμπεριφοράς κατά την πρώτη εβδομάδα μετά τον τοκετό.Επιπλέον, οι ανοσοποιητικοί μηχανισμοί μπορούν να παίξουν ένα ρόλο στην αιτιολογία της επιλόχειας κατάθλιψης, δημιουργώντας ένα φαινόμενο ανάκαμψης στην αντίδραση του μητρικού ανοσοποιητικού συστήματος κατά την περίοδο της λοχείας. Ο πρόωρος τοκετός μπορεί να σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο διαταραχών της συμπεριφοράς κατά τη λοχεία. Μια πιθανή αιτιολογική σχέση θα πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω.
Πρώιμα δυσλειτουργικά σχήματα και ψυχολογική λειτουργικότητα φοιτητών
Authors: Αγγελή Αικατερίνη
Published: August 2021

Στην παρούσα έρευνα μελετάται η συμπτωματολογία της ΔΕΠ/Υ σε σχέση με τις γονεϊκές συμπεριφορές κατά την παιδική ηλικία, τα Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα (ΠΔΣ) και την την Ψυχολογική Λειτουργικότητα στην ενήλικη ζωή. Η έρευνα διεξήχθη σε δείγμα φοιτητών (Ν=1257), οι οποίοι συμπλήρωσαν την Κλίμακα Αξιολόγησης Wender Utah (Wender Utah Rating Scale–WURS), τo Ερωτηματολόγιο Γονεϊκών Συμπεριφορών του Young (Young Parenting Inventory – YPI), τη σύντομη μορφή του Ερωτηματολογίου Σχημάτων του Young (Young Schema Questionnaire – YSQ) και την Κλίμακα Αυτοαναφοράς Ενηλίκων (Adult Self-Report), καθώς και ένα αυτοσχέδιο ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων. Στις αναλύσεις παλινδρόμησης με εξαρτημένη μεταβλητή τις γονεϊκές συμπεριφορές και ανεξάρτητη τη βαθμολογία ΔΕΠ/Υ, προέκυψαν στατιστικώς σημαντικές συσχετίσεις ανάμεσα στη ΔΕΠ/Υ και όλες σχεδόν τις κατηγορίες γονεϊκών συμπεριφορών και για τους δύο γονείς. Στις αναλύσεις παλινδρόμησης με εξαρτημένη μεταβλητή τα ΠΔΣ και ανεξάρτητες τη βαθμολογία ΔΕΠ/Υ και τις γονεϊκές συμπεριφορές, προέκυψε ότι η βαθμολογία ΔΕΠ/Υ σχετίζεται με τα ΠΔΣ, ενώ οι γονεϊκές συμπεριφορές προσθέτουν επιπλέον ποσοστό στην ερμηνευόμενη διακύμανση. Για ορισμένα σχήματα το μεγαλύτερο ποσοστό της διακύμανσης βρέθηκε ότι ερμηνεύεται από τη βαθμολογία ΔΕΠ/Υ, ενώ για άλλα από τις γονεϊκές συμπεριφορές. Στις αναλύσεις παλινδρόμησης με εξαρτημένη μεταβλητή την ψυχολογική λειτουργικότητα και ανεξάρτητες τη βαθμολογία ΔΕΠ/Υ, τις γονεϊκές συμπεριφορές και τα ΠΔΣ, προέκυψαν επίσης στατιστικώς σημαντικές συσχετίσεις ανάμεσα σε όλες τις ανεξάρτητες μεταβλητές και την εξαρτημένη. Η βαθμολογία ΔΕΠ/Υ παρουσίασε συσχέτιση με τις διαστάσεις της ψυχολογικής λειτουργικότητας, ενώ οι γονεϊκές συμπεριφορές και τα ΠΔΣ φάνηκε να ερμηνεύουν επιπλέον ποσοστό της εξηγούμενης διακύμανσης. Επιπλέον, φαίνεται ότι συγκεκριμένα σχήματα σχετίζονται με συγκεκριμένες διαστάσεις της ψυχολογικής λειτουργικότητας.
Συσχετισμός της έκφρασης των πρωτεϊνών Bax και Bak με την παρουσία DNA των υψηλού κινδύνου ιών HPV
Authors: Κλαψινού Ειρήνη
Published: August 2021

Ο ιός του ανθρώπινου θηλώματος (HPV) είναι γνωστό ότι σχετίζεται με την δυσπλασία και τον καρκίνο του πλακώδους επιθηλίου του τραχήλου της μήτρας. Εντούτοις, οι παράγοντες που αλληλεπιδρούν με τον ιό για την ανάπτυξη δυσπλασίας και καρκίνου τελούν ακόμα υπό διερεύνηση. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται οι προαποπτωτικές πρωτεΐνες Bax και Bak, βασικοί ρυθμιστές της ενδογενούς αποπτωτικής οδού στα κύτταρα. Σκοπός της παρούσας διδακτορικής διατριβής είναι να διερευνηθεί αν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της έκφρασης των προαποπτωτικών πρωτεϊνών Bax και Bak στα πλακώδη κύτταρα του τραχήλου και της παρουσίας DNA των υψηλού κινδύνου ιών HPV ή της κυτταρολογικής διάγνωσης (φυσιολογικό/παθολογικό τεστ Παπανικολάου). Μέθοδοι: Σε 120 κολποτραχηλικά δείγματα κυτταρολογίας υγρής φάσης έγινε HPV τυποποίηση και ανοσοκυτταροχημική χρώση έναντι των πρωτεϊνών Bax και Bak, των οποίων η έκφραση αξιολογήθηκε μετά από μικροσκόπηση τουλάχιστον 1000 κυττάρων. Ακολούθησε στατιστική σύγκριση της έκφρασής τους μεταξύ γυναικών αρνητικών και θετικών για HPV, με χαμηλού και υψηλού κινδύνου HPV υπότυπους και με φυσιολογικό και παθολογικό τεστ Παπανικολάου. Αποτελέσματα: Η στατιστική ανάλυση ανέδειξε μια οριακής στατιστικής σημαντικότητας συσχέτιση μεταξύ της αρνητικής επικρατούσας έντασης χρώσης Bax και του φυσιολογικού τεστ Παπανικολάου (p=0,074). Δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές στην έκφραση των Bax και Bak μεταξύ των υπολοίπων υποομάδων. Συμπέρασμα: Παρατηρήθηκε μια ασθενής τάση για αρνητική χρώση Bax σε γυναίκες με φυσιολογικό τεστ Παπανικολάου. Μολονότι η συσχέτιση αυτή δεν είναι αποδεικτική, αποτελεί μια ένδειξη ότι περαιτέρω μελέτες σε μεγαλύτερο αριθμό δειγμάτων θα μπορούσαν να αποκαλύψουν κάποιο συσχετισμό της έκφρασης του Bax με την ανάπτυξη δυσπλασίας και καρκίνου του πλακώδους επιθηλίου του τραχήλου.
Ο μύθος της Φαίδρας και του Ιππόλυτου στο αρχαίο ελληνικό και ρωμαϊκό δράμα, και η πρόσληψή του στη νεότερη δραματουργία
Authors: Αλεξίου Διόνυσος
Published: August 2021

Στην παρούσα διατριβή υπό τον τίτλο: «Ο μύθος της Φαίδρας και του Ιππόλυτου στο αρχαίο ελληνικό και ρωμαϊκό δράμα και η πρόσληψή του στη νεότερη δραματουργία», μελετάται διαχρονικά και διακειμενικά το μυθικό επεισόδιο της Φαίδρας και του Ιππόλυτου, από την πρώτη σωζόμενη εκδοχή του Ιππόλυτου Στεφανηφόρου μέχρι τη σύγχρονη δραματουργική επανεγραφή της Sarah Kane. Στο εκτενές Εισαγωγικό Κεφάλαιο η έρευνα εστιάζει στο θεματικό μοτίβο της γυναίκας του Πετεφρή, παράδειγμα του οποίου αποτελεί το μελετώμενο επεισόδιο, αλλά και στις αποσπασματικές ομόθεμες πραγματεύσεις, του Ιππόλυτου Καλυπτόμενου και της σοφόκλειας Φαίδρας. Η σωζόμενη εκδοχή του Στεφανηφόρου, η οποία αποτελεί και τη θεματολογική βάση, για σκοπούς σύγκρισης με μεταγενέστερες εκδοχές, μελετάται στο πρώτο Κεφάλαιο. Στο δεύτερο Κεφάλαιο μελετάται η οβιδιανή επιστολή της Φαίδρας προς τον Ιππόλυτο, και στο τρίτο, η δραματική εκδοχή από τον Σενέκα. Στο τέταρτο και τελευταίο Κεφάλαιο μελετάται η πρόσληψη του μυθικού επεισοδίου από τη νεότερη δραματουργία, μέσα από επιλεγμένα, αντιπροσωπευτικά, θεατρικά έργα από τον 16ο εως τον 20ο αιώνα. Μέσα από τη συγκεκριμένη μελέτη προβάλλονται ειδικά ζητήματα για την εκάστοτε εκδοχή, όπως η πραγμάτευση του δάνειου λογοτεχνικού υλικού, η σχέση με την πρώτη εκδοχή του Ευριπίδη, η διατήρηση ή απαλοιφή των δραματικών στοιχείων που συγκροτούν την εκάστοτε εκδοχή, οι συγγραφικές επιλογές και καινοτομίες του εκάστοτε συγγραφέα και κυρίως η σκιαγράφηση των πρωταγωνιστών Φαίδρας - Ιππόλυτου, αλλά και ο σημαντικός ρόλος του Θησέα και της Τροφού αντίστοιχα. Η λειτουργία του θεϊκού στοιχείου και η επιβολή των θεών στο δραματικό περιβάλλον του Ευριπίδη απαλείφεται μέσα στο διακείμενο και αντικαθίσταται από την προσωπική επιλογή, και ελεύθερη βούληση των πρωταγωνιστών, και ιδιαίτερα την ανάληψη των ευθυνών για τις πράξεις τους. Η διαχρονική μελέτη του επεισοδίου καταδεικνύει τη δυνατότητα προσαρμογής του στο δραματικό πλαίσιο που ορίζει κάθε συγγραφέας, ενώ ο μύθος διατηρεί ως επί το πλείστον την τυπική μορφή του.
Αξιολόγηση των μακρο- και μικροθρεπτικών συστατικών ελαιολάδου και σπορελαίων κατά τη διατροφική παρέμβαση σε μοντέλα-πειραματόζωα
Authors: Κατσαρού Αγγελική
Published: August 2021

Σκοπός της μελέτης ήταν η διερεύνηση της συμβολής των μακρο- και μικρο-συστατικών του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου (EVOO), όταν αυτό χορηγείται ως τρόφιμο, στη ρύθμιση της οξειδωτικής κατάστασης και φλεγμονής in situ σε δυσλιπιδαιμικό μοντέλο επίμυων Wistar. Για το σκοπό αυτό, επιλέχθηκαν 3 εμπορικά διαθέσιμα έλαια με διακριτό προφίλ λιπιδίων και μικρο-συστατικών (EVOO, ηλιέλαιο, ηλιέλαιο πλούσιο σε ελαϊκό οξύ). Τα έλαια τροποποιήθηκαν ως προς τα ήσσονα συστατικά τους (προσθήκη/απομάκρυνση κλάσματος πλούσιου σε πολικές φαινόλες) και παρασκευάστηκαν αντίστοιχα προϊόντα ελαίων. Η διατροφική παρέμβαση διεξήχθη σε αρσενικούς επίμυες Wistar οι οποίοι χωρίστηκαν σε 8 ομάδες. Η 1η ομάδα έλαβε τυπική εργαστηριακή δίαιτα, η 2η ομάδα έλαβε υπερχοληστερολαιμική δίαιτα ενώ οι υπόλοιπες 6 ομάδες έλαβαν υπερχοληστερολαιμική δίαιτα εμπλουτισμένη με ένα από τα έλαια ή προϊόντα ελαίων. Μετά από 9 εβδομάδες έγινε θυσία των ζώων και λήφθηκαν ήπαρ, καρδιά, αορτή και αίμα. Στον ορό του αίματος έγινε βιοχημική ανάλυση. Σε κατάλληλα εκχυλίσματα ιστών προσδιορίστηκαν φασματοφωτομετρικά δείκτες οξείδωσης (MDA, GSH) και φλεγμονής (TNF-α, IL-6, ICAM-1, VCAM-1, E-σελεκτίνη) και έγινε χρωματογραφικός προσδιορισμός φαινολικών ενώσεων, σκουαλενίου, στερολών, βιταμίνης Ε και προφίλ λιπαρών οξέων. Χορήγηση χοληστερόλης στη δίαιτα οδήγησε σε επιτυχή επαγωγή δυσλιπιδαιμίας. Η κατανάλωση ελαίων και προϊόντων ελαίων δεν οδήγησε σε ρύθμιση της δυσλιπιδαιμίας. Το πλούσιο σε πολικές φαινόλες κλάσμα του EVOO παρουσίασε αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση στην καρδιά (περιορισμός MDA, TNF-α, αντίστοιχα) και προστατευτική δράση στο ήπαρ. Το ελαϊκό οξύ παρουσίασε αντιφλεγμονώδη δράση στην αορτή (περιορισμός Ε-σελεκτίνης, VCAM-1). Tο περιεχόμενο των μακρο- και μικρο-συστατικών σε ήπαρ και καρδιά ρυθμίστηκε διαφορετικά από το ίδιο έλαιο ή προϊόν ελαίου.
Η σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου
Authors: Ρίζος Κωνσταντίνος-Αύγουστος
Published: August 2021

Η σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου δεν είναι νέα μορφή εργασίας. Στα πλαίσια της γενικότερης ανάπτυξης της ατυπικής απασχόλησης η σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος σε βαθμό που χρειάσθηκε να ληφθεί πρόνοια σε κοινοτικό επίπεδο. Ο κίνδυνος της καταστρατήγησης του δικαίου της καταγγελίας της αορίστου χρόνου σύμβασης εργασίας ήταν γνωστός στο Ελληνικό Δίκαιο πολύ πριν την έκδοση της Οδηγίας 99/70/ΕΚ. Εντοπίσθηκε από πολύ νωρίς και θεσπίσθηκε προς αποτροπή του ο σχετικός προστατευτικός κανόνας, το άρθρο 8 παρ. 3 του Ν. 2112/1920. Η αξιοποίηση του προστατευτικού αυτού κανόνα διαχρονικώς από τη Νομολογία επέβαλε την αντικειμενική δικαιολόγηση ως το αναγκαίο στοιχείο για την εγκυρότητα του όρου περί της ορισμένης διάρκειας, κατά το πρότυπο της Νομολογίας του Γερμανικού Ακυρωτικού. Στην διατριβή εξετάζεται ο αποκλεισμός από τη Νομολογία της εφαρμογής του άρθρου 8 παρ. 3 του Ν. 2112/1920 στις συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου των λεγομένων εκτάκτων υπαλλήλων του Δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, των οποίων η ορισμένη διάρκεια επιβαλλόταν ευθέως από το νόμο ή από Κανονισμό Εργασίας με ισχύ νόμου. Εξετάζεται στη συνέχεια η συμμόρφωση της Ελλάδας με την Οδηγία 99/70/ΕΚ σε σύγκριση με τις αντίστοιχες ρυθμίσεις του Γερμανικού Δικαίου, καθώς και η διακύμανση της Νομολογίας αναφορικά με τον αποκλεισμό της εφαρμογής του άρθρου 8 παρ. 3 Ν. 2112/1920 στις συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου των λεγομένων εκτάκτων υπαλλήλων του Δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα υπό το πρίσμα τόσον της ενσωμάτωσης της Οδηγίας όσον και της συνταγματικής αναθεώρησης του 2001. Παρατίθεται και σχολιάζεται η νομολογία των ελληνικών Δικαστηρίων αλλά και του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη συνέχεια εξετάζεται το εύρος των εργοδοτικών υποχρεώσεων και των αντίστοιχων δικαιωμάτων των εργαζομένων ορισμένου χρόνου, που πηγάζουν από την αρχή της μη διάκρισης. Τέλος, εξετάζονται οι δυνατότητες που υφίστανται αφενός μεν για τη διεύρυνση της προστασίας των εργαζομένων ορισμένου χρόνου, αφετέρου δε για την αξιοποίηση της σύμβασης αυτής ως ευέλικτης μορφής εργασίας με ασφάλεια. Συμπερασματικά, η σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου μπορεί να προσφέρει την διέξοδο για την με συνθήκες ασφάλειας ομαλή ένταξη και επανένταξη – κατά περίπτωση – στην αγορά εργασίας κατηγοριών εργαζομένων και να λειτουργήσει ως μοχλός ανάπτυξης της απασχόλησης στα υγιή πρότυπα που επιτάσσει η Οδηγία, με τις εγγυήσεις που την περιβάλλει το οικείο θεσμικό πλαίσιο, ιδίως μετά τη συνταγματική αναθεώρηση του 2001 και την έκδοση του ΠΔ 164/2004 για τον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα και την έκδοση και τροποποίηση του ΠΔ 81/2003 για τον ιδιωτικό τομέα, εγγυήσεις που θα μπορούσαν να αναβαθμισθούν στην κατεύθυνση που προτείνεται στην διατριβή.
Οικονομική αποτίμηση περιβαλλοντικών αξιών
Authors: Γαλάνη Γεωργία
Published: August 2021

Η επίτευξη της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης (GES) υπηρεσιών των θαλάσσιων και παράκτιων οικοσυστημάτων, καθορίζεται στην οδηγία πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική (MSFD). Στην παρούσα διατριβή χρησιμοποιείται η μεθοδολογία του πειράματος επιλογής (CE) για την αποτίμηση της μη αγοραίων αξιών των θαλάσσιων και παράκτιων οικοσυστημάτων. Μη αγοραία οφέλη σπάνια λαμβάνονται υπόψη στην θαλάσσια σχεδιασμό και τη διαχείριση. Αξιολογώντας την προθυμία πληρωμής των συμμετεχόντων στην έρευνα, προκειμένου να συμβάλει στην ανάπτυξη θαλάσσιου σχεδιασμού και διαχείρισης, εξετάστηκε αν πρέπει να ληφθούν υπόψη οι μεταβολές των υπηρεσιών που παρέχονται από τα θαλάσσια και τα παράκτια οικοσυστήματα στην Ελλάδα. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η εμπιστοσύνη στους υπεύθυνους λήψης αποφάσεων και η προθυμία πληρωμής συνδέονται άμεσα. Τα αποτελέσματα των Μικτών υποδειγμάτων Logit καταδεικνύουν επίσης ότι οι προτιμήσεις των συμμετεχόντων είναι ετερογενείς ως προς τις μεταβολές σε ορισμένα χαρακτηριστικά των θαλάσσιων και παράκτιων οικοσυστημάτων.
Συμπεριφορές μαθητών γυμνασίου κατά την εφαρμογή σύγχρονων διδασκαλιών που αξιοποιούν ψηφιακά φύλλα εργασίας
Authors: Αποστόλου Χαράλαμπος
Published: August 2021

Στην παρούσα εργασία ερευνάται ο βαθμός στον οποίο Ψηφιακά Φύλλα Εργασίας (ΨΦΕ) συγκεκριμένης δομής μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την ένταξη των ΤΠΕ στην καθημερινή διδασκαλία. Η έρευνα εστιάζει στην καθημερινή διδασκαλία των Φυσικών Επιστημών στο υφιστάμενο πλαίσιο του ελληνικού δημόσιου γυμνασίου σε δύο διαφορετικά περιβάλλοντα διδασκαλίας από άποψη υποδομής ΤΠΕ: σε τάξεις όπου όλοι οι μαθητές διαθέτουν υπολογιστή και σε τάξεις όπου απλά υπάρχει ένα σύστημα Η/Υ-βιντεοπροβολέα. Η Έρευνα διήρκησε τέσσερα (4) συνεχόμενα σχολικά έτη κι αντλεί δεδομένα από σαράντα-δύο (42) τμήματα μαθητών, από όλες τις τάξεις του γυμνασίου και από όλα τα διδακτικά αντικείμενα των φυσικών επιστημών (Φυσική, Χημεία, Βιολογία και Γεωγραφία-Γεωλογία). Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα ΨΦΕ μπορούν να παρακάμψουν τα περισσότερα από τα γνωστά στην ένταξη των ΤΠΕ «εμπόδια», να προσφέρουν εύκολη πρόσβαση στις ΤΠΕ σε διδάσκοντες και μαθητές και κατά αυτόν τον τρόπο να διευκολύνουν την πρόσβασή τους στα περισσότερα από τα οφέλη που οι ΤΠΕ μπορούν να προσφέρουν στη διδασκαλία και μάθηση των φυσικών επιστημών. Συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα ΨΦΕ κάνουν τη διδασκαλία περισσότερο ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική στους μαθητές, προάγουν τη συμμετοχή, την κατανόηση, τη συνεργασία και την αυτοπεποίθηση των μαθητών, παρέχουν στους μαθητές περισσότερες ευκαιρίες για διερεύνηση και διευκολύνουν την σύνδεση των φυσικών επιστημών με την καθημερινή ζωή. Επίσης διευκολύνουν το έργο του εκπαιδευτικού και το κάνουν ποιοτικότερο προσφέροντας άμεση πρόσβαση σε ένα μεγάλο φάσμα μαθησιακού υλικού και διευκολύνοντας την διαχείριση της τάξης. Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα ΨΦΕ μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την ένταξη των ΤΠΕ στην καθημερινή διδασκαλία των φυσικών επιστημών ακόμη και σε ένα πλαίσιο με περιορισμένες υποδομές ΤΠΕ όπως αυτό του ελληνικού γυμνασίου.
Οι επιπτώσεις της αναδιάρθρωσης και της ενοποίησης του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού χώρου στη χρηματοδοτική συμπεριφορά των μικρομεσαίων επιχειρήσεων
Authors: Βογιατζής Νικόλαος
Published: August 2021

Η χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ), αποτελεί ένα σημαντικό θέμα έρευνας που απασχολεί τη διεθνή βιβλιογραφία σε παγκόσμιο επίπεδο τις τελευταίες δεκαετίες. Η πλειοψηφία των σχετικών μελετών έχει δείξει ότι η χρηματοδότηση των ΜΜΕ επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από την απροθυμία των τραπεζικών ιδρυμάτων να δανειοδοτήσουν τα επενδυτικά τους σχέδια εξαιτίας της χαμηλής ποιότητας πληροφορίας και του μεγάλου βαθμό αδιαφάνειας που χαρακτηρίζει αυτές τις επιχειρήσεις. Επιπλέον, άλλοι παράγοντες που σχετίζονται με την προσφορά τραπεζικής χρηματοδότησης όπως τα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά του τραπεζικού συστήματος προκαλούν πρόσθετους περιορισμούς στη πρόσβαση των ΜΜΕ στη τραπεζική πίστωση. Η παρούσα διδακτορική διατριβή εξετάζει την επίδραση της εισόδου του ευρώ στη χρηματοοικονομική συμπεριφορά των Ελληνικών ΜΜΕ, όπως επίσης και την επίδραση της ευρωπαϊκής νομισματικής ενοποίησης στην αναδιάρθρωση του Ελληνικού τραπεζικού τομέα και κατ’ επέκταση στη προσφορά τραπεζικής πίστωσης προς τις Ελληνικές ΜΜΕ. Για το σκοπό αυτό, εξετάζονται εμπειρικά μοντέλα ζήτησης βραχυχρόνιας, μακροχρόνιας και συνολικής τραπεζικής χρηματοδότησης. Επίσης, εξετάζεται με τη χρήση ενός εμπειρικού μοντέλου ζήτησης και προσφοράς τραπεζικής πίστωσης η ενδεχόμενη αλλαγή της χρηματοδοτικής συμπεριφοράς των Ελληνικών τραπεζών προς τις ΜΜΕ εξαιτίας της συμμετοχής της Ελλάδος στην ευρωζώνη. Για την πραγματοποίηση της έρευνας χρησιμοποιήθηκε ένα σύνολο δεδομένων από 285 ΜΜΕ για την περίοδο 1992-2009. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι, η είσοδος του ευρώ προκάλεσε σημαντικές αλλαγές στη τραπεζική χρηματοδότηση των ΜΜΕ στην Ελλάδα. Ειδικότερα, η σχετική σπουδαιότητα αυτής της πηγής χρηματοδότησης για τις ΜΜΕ αυξήθηκε, είτε αφορούσε βραχυχρόνιο, είτε μακροχρόνιο τραπεζικό δανεισμό. Η εκτίμηση των σχετικών εμπειρικών μοντέλων έδειξε ότι, η χρήση τραπεζικών δανείων από τις ΜΜΕ μετασχηματίστηκε σε μεγάλο βαθμό έπειτα από την εισαγωγή του ευρώ. Επιπλέον, η εμπειρική ανάλυση έδειξε μια σημαντική αλλαγή στη προσφορά δανείων από τη πλευρά των τραπεζικών ιδρυμάτων στην μετά ευρώ εποχή, υποδηλώνοντας με αυτό τον τρόπο την αυξανόμενη επιθυμία των ελληνικών τραπεζών να χορηγήσουν δάνεια στις ΜΜΕ.
Η σύνθεση και τα σύνθετα νοήματα στην ελληνική νοηματική γλώσσα
Authors: Ανδρικοπούλου Ειρήνη
Published: August 2021

Η παρούσα διατριβή ανήκει στο πεδίο της μορφολογίας. Έχει ως αντικείμενο μελέτης τη διαδικασία της σύνθεσης στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα (Ε.Ν.Γ.).Οι Νοηματικές Γλώσσες έχουν πλούσια μορφολογία ενώ η μορφολογική δομή τους είναι στενά συνδεδεμένη με τη συντακτική της λειτουργία. Η διαδικασία της σύνθεσης στις Νοηματικές Γλώσσες που εμφανίζουν υψηλή παραγωγικότητα σε αυτή και έχουν ερευνηθεί εκτενώς (Βρετανική ΝΓ, Αμερικανική ΝΓ, Σουηδική ΝΓ κ.ά.) αποτελεί ένα πολύπτυχο και ευρύτατο φαινόμενο, που συχνά ξεπερνά τα όρια της συγκεκριμένης διαδικασίας ή ακόμα και του μορφολογικού τομέα. Στην παρούσα διατριβή διερευνώνται η ύπαρξη σύνθετων στην Ε.Ν.Γ. που πληρούν τα κριτήρια για να ορίζονται ως σύνθετα και εν συνεχεία τα στοιχεία που διαφοροποιούν τα σύνθετα από τα απλά Νοήματα και τις φράσεις, οι κανόνες που ορίζουν τις αλλαγές που συμβαίνουν κατά τη διαδικασία της σύνθεσης, οι σχέσεις και η σειρά μεταξύ των συστατικών μερών/Νοημάτων των σύνθετων.
Αυτοσχεδιασμός και σύνθεση 1960-1988
Authors: Κλειδωνάς Αλέξανδρος
Published: August 2021

Αξιοποιώντας τη συμβιωτική σχέση μεταξύ μουσικής και αρχιτεκτονικής, μέσα σε ένα συγκεκριμένο ιστορικό πλαίσιο αρχών και πρακτικών και κατ’ αναλογίαν με το μουσικό αυτοσχεδιασμό εξετάζεται ο αρχιτεκτονικός αυτοσχεδιασμός ως αυθόρμητη, απρόβλεπτη, δημιουργική συνεισφορά των τελικών αποδεκτών του σχεδιασμού στο έργο του αρχιτέκτονα-συνθέτη, ως ατομική ή/και συλλογική δράση-παρέμβαση των χρηστών στην παραγωγή του αρχιτεκτονικού χώρου. Παράλληλα, εξετάζεται η αρχιτεκτονική σύνθεση ως μέσον πραγματοποίησης τέτοιων αυτοσχεδιαστικών δράσεων. Βέβαια, υφίσταται μια θεμελιώδης διαφορά μεταξύ των δύο τεχνών, η οποία αφορά στην υπόσταση του παραγόμενου έργου, καθώς η αρχιτεκτονική, που διαθέτει φυσική υπόσταση και μια οικονομική υπεραξία, σχετίζεται με το χώρο ενώ η μουσική με το χρόνο. Ωστόσο, επειδή η έρευνα δεν βασίζεται στο συνήθη συσχετισμό των κοινών δομικών-μορφικών χαρακτηριστικών και όρων τους αλλά στο συσχετισμό τους ως διαδικασιών παραγωγής, αυτή η διαφορά δεν εμποδίζει την πραγματοποίηση της επιχειρούμενης αναλογίας. Ο αρχιτεκτονικός αυτοσχεδιασμός, λοιπόν, συσχετίζεται με τις νεότερες αντιλήψεις περί ομαδικής δημιουργίας, στο πλαίσιο των οποίων γεφυρώνεται το χάσμα μεταξύ ειδικού και μη ειδικού και αναθεωρείται η σχέση μεταξύ σύνθεσης και αυτοσχεδιασμού. Το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από το έργο στη διαδικασία παραγωγής του, όπου ο συνθέτης αναλαμβάνει ρόλο διαμεσολαβητή και οργανωτή ενώ ο τελικός αποδέκτης ρόλο συνδημιουργού. Πρωταρχική σημασία δεν έχει η αισθητική τελειότητα του παραγόμενου προϊόντος αλλά η άμεση ανταπόκρισή του στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, που το δημιουργεί. Έτσι, ο αυτοσχεδιασμός, ιδίως ο ομαδικός αυτοσχεδιασμός (όπως και ο συμμετοχικός σχεδιασμός που εντάσσεται στην έρευνα), εμπλέκοντας τους τελικούς αποδέκτες στην παραγωγή του έργου επιδιώκει τη χειραφέτησή τους, αξιώνει τη δημιουργική συμβολή τους έναντι της παθητικής κατανάλωσης και με εργαλείο την αλληλεπίδραση, τη συνεργασία και το διάλογο στοχεύει στην ελεύθερη, ισότιμη, δημοκρατική έκφραση. Στο πλαίσιο της έρευνας μελετώνται έξι περιπτώσεις, τρεις από το χώρο της μουσικής και τρεις από το χώρο της αρχιτεκτονικής, που εξετάζονται κατά ζεύγη με βάση τη διάκριση σε ιδιωματικό, μη-ιδιωματικό και διιδιωματικό αυτοσχεδιασμό. Πρόκειται αντίστοιχα για τους μουσικούς Ornette Coleman, Cornelius Cardew, Anthony Braxton και τους αρχιτέκτονες Herman Hertzberger, Lucien Kroll, Christopher Alexander.